Λέμπιους_Γουντς
Φιλοσοφία
Ενώ ο σκοπός των περισσότερων αρχιτεκτόνων είναι η κατασκευή του σχεδιασμένου έργου τους, για τον Γουντς, η ουσία της αρχιτεκτονικής ξεπέρασε αυτά τα όρια αναζητώντας κάτι διαφορετικό από μια ιδέα που εκφράζεται ως δομημένη μορφή. Ενδιαφερόμενος για το τι θα συνέβαινε εάν ο αρχιτέκτονας απελευθερωνόταν από τους συμβατικούς περιορισμούς, δεν σκόπευε να δημιουργήσει και να κατασκευάσει μια σχεδιαστική πρόταση συγκεκριμένης γεωμετρικής μορφής ώστε να προσεγγίσει ένα υπάρχον αρχιτεκτονικό πρόβλημα. Αντίθετα, το έργο του αποτελείται από περίπλοκα σκίτσα και σχέδια, που οραματίζεται και εξερευνεί νέους τύπους χώρου. Ωστόσο, θεωρούσε την αρχιτεκτονική του ούτε ουτοπική ούτε οραματική, αλλά μια προσπάθεια προσέγγισης της πραγματικότητας κάτω από ένα ριζοσπαστικό σύνολο ιδεών και συνθηκών. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/All_Gizah_Pyramids.jpg/220px-All_Gizah_Pyramids.jpg|μικρογραφία| Πυραμίδες στη Γκίζα Στον οραματικό του κόσμο, η αρχιτεκτονική εργαλειοποιεί τη συνεχή μεταμόρφωση του ανθρώπου ως χρήστη του, που γίνεται ο δημιουργός του, δίνοντάς του νόημα και περιεχόμενο μέσω του τρόπου δράσης του στο χώρο. Όλα τα άτομα, είτε έχουν αρχιτεκτονικό υπόβαθρο είτε όχι, θα πρέπει να γίνουν δημιουργοί αυτού του νέου κόσμου. Ένα άτομο που στερείται αρχιτεκτονικής εκπαίδευσης καλείται να ενεργήσει ως αρχιτέκτονας και παράλληλα ο αρχιτέκτονας πρέπει να ενεργήσει ως άτομο χωρίς αρχιτεκτονικό υπόβαθρο. Για το σκοπό αυτό, ο Γουντς είδε έναν παραλληλισμό μεταξύ του σχεδιαστή ενός κτιρίου και του δημιουργού μιας πυραμίδας που ακολουθεί μορφές που επιβάλλονται από εκείνους που αντιπροσωπεύουν, εκφράζουν, κυριαρχούν και εκμεταλλεύονται την υπακοή των άλλων στους ρυθμιστικούς κανόνες. Αυτή η πυραμίδα, που βασίζεται σε μια τριγωνική δομή, είναι από τη φύση της το πιο σταθερό στερεό. Από τη μια πλευρά, στο χαμηλότερο επίπεδο της δομής, ο Γουντς τοποθετεί τον κάτοικο της πυραμίδας ως φορέα του πλήρους φορτίου της. Από την άλλη, ο αρχιτέκτονας που σχεδιάζει κτίρια δίχως τύπο, ή αλλιώς τον ελεύθερο χώρο αγνώστου σκοπού και νοήματος, αντιστρέφει την πυραμίδα και δημιουργεί νέους τύπους κτιρίων. Κάθε κάτοικος αυτής της ανεστραμμένης δομής γίνεται κορυφαίος. Η πυραμίδα εκτείνεται στο διάστημα του χρόνου αναζητώντας μια βάση ή ένα τερματικό σημείο για να ολοκληρώσει τη μορφή της. Ωστόσο, η βάση υποχωρεί πριν ο όγκος της εμπειρίας αυξηθεί. Στο απροσδιόριστο σκοτάδι του κενού όπου βρίσκεται αυτή η δομή, πολλές πυραμίδες αλληλοδιαπερνούν και διαλύονται, η μία στην άλλη. Δημιουργούν μια ροή· μια μορφή απροσδιοριστίας? ένα αντιφατικό σχέδιο· μια πόλη άγνωστης προέλευσης και προορισμού· κατάσταση συνεχούς μετασχηματισμού. Αυτό φαίνεται επίσης στο έργο του Γουντς με όνομα Horizon Houses για το οποίο δηλώνει: σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/Starhouse_One_%288056199837%29.jpg/220px-Starhouse_One_%288056199837%29.jpg|μικρογραφία| Lebbeus Woods: Horizon Houses (2000) «Είναι δομές που πειραματίζονται με την αντίληψή μας για τους χωρικούς μετασχηματισμούς, που επιτυγχάνονται χωρίς υλικές αλλαγές στις ίδιες τις δομές. Σε αυτά τα έργα, η ανησυχία μου ήταν το ζήτημα του χώρου. Τα ερωτήματα μηχανικής για το πώς να στρίψετε τα σπίτια θα μπορούσαν να απαντηθούν με συμβατικά μηχανικά μέσα—γερανούς και παρόμοια—αλλά αυτά φαίνονται αδέξια και άκομψα. Η μηχανική λύση μπορεί να βρίσκεται στην ιδέα των αυτοκινούμενων κατασκευών, με χρήση υδραυλικών. Αλλά μία πιο άμεση ανησυχία: πώς θα επηρεάσουν οι μεταβαλλόμενοι χώροι τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να τους κατοικήσουμε;»