cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάρκο Σίλβα
Ολυμπιακός
Μετά τον αποκλεισμό της ομάδας από το Τσάμπιονς Λιγκ, στην τρίτη θέση των ομίλων, ο Ολυμπιακός έτυχε στη φάση των 32 την Άντερλεχτ στο Europa League, η οποία τον απέκλεισε, νικώντας τον και στα δύο ματς. Στις 28 Φεβρουαρίου του 2016, ο Ολυμπιακός κατέκτησε μαθηματικά το πρωτάθλημα, και δημιούργησε νέο ρεκόρ, καθώς κανείς δεν το είχε κατακτήσει τόσο πρόωρα. Ο Σίλβα με τον Ολυμπιακό στη διοργάνωση πέτυχε 28 νίκες σε 30 αγώνες, έχοντας μία ισοπαλία και μία ήττα από την ΑΕΚ. Η χρονιά τελείωσε με την ήττα στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδος, στον οποίον η ομάδα του Σίλβα ηττήθηκε 2–1 από την ΑΕΚ.
Στις 23 Ιουνίου του 2016 υπέβαλε την παραίτησή του για προσωπικούς λόγους, η οποία έγινε δεκτή από την ΠΑΕ Ολυμπιακός.
Χαλ Σίτι
Στις 5 Φεβρουαρίου 2017 ανακοινώθηκε από την Χαλ Σίτι.
Στατιστικά ως προπονητής
* Έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2015
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σ Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Σαλγκέιρος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίο Άβε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Τροφένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Ος Μπελενένσες Κατηγορία:Πορτογάλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΓΝ Εστορίλ Πράια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γουότφορντ ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Έβερτον Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Χαλ Σίτι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φούλαμ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΓΝ Εστορίλ Πράια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Β
Βεντσέσλαος Γ΄ του Ρύμπνικ
Ο Βεντσέσλαος Γ΄, τσεχ. Václav ΙΙΙ. (π. 1442 - 1479) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας τού Ρύμπνικ (1464-74). Επίσης μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Δ΄ ήταν δούκας του Κρνοβ (1452-64).
Βιογραφία
Ήτν ο δευτερότοκος γιος τού Νικολάου Ε΄ του Κρνοβ και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας Κλεμμ τού Έλγουτ.
Ο πατέρας του ήταν εχθρός των Ουσσιτών. Το 1452 απεβίωσε ο Νικόλαος Ε΄ και ο ανήλικος Βεντσέσλαος Γ΄ επιτροπεύτηκε από τη δεύτερη σύζυγο τού πατέρα του Βερβάρα των Ρόκεμμπερκ. Όταν ενηλικιώθηκε ο αδελφός του, ανέλαβε μαζί με αυτόν τη διακυβέρνηση. Το 1464 διαίρεσαν την κτήση: ο Ιωάννης Δ΄ έλαβε το Κρνοβ, Μπρουντάλ, Βόντισλαφ Σλάνσκι και ο Βεντσέσλαος Γ΄ έλαβε το Ζόρυ και την Πστσύνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
Άλγκουα
Η Άλγκουα (ιταλικά: Algua) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Βαντρέ
Το Βαντρέ (γαλλικά: Vendrest) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαντρεστουά (γαλλικά: Vendrestois).
Βω-συρ-Λυναίν
Το Βω-συρ-Λυναίν (γαλλικά: Vaux-sur-Lunain) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βωξουά (γαλλικά: Vaulxois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Αλμέννο Σαν Μπαρτολομέο
Το Αλμέννο Σαν Μπαρτολομέο (ιταλικά: Almenno San Bartolomeo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ιωάννης Βολανάκης
Ο Ιωάννης Ηλία Βολανάκης γεννήθηκε στο Αποδούλου Αμαρίου Ρεθύμνου Κρήτης. Οι γονείς του ονομάζονται Ηλίας Νικολάου Βολανάκης και Αθηνά Νικολάου Τρουλλινού, το γένος Λαγουβάρδου.
Σπουδές
Στο Αποδούλου Αμαρίου παρακολούθησε τα μαθήματα της Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως, με Δάσκαλο τον Ευάγγελο Νικολάου Ψαρουδάκη (1912-1987). Τα μαθήματα της Μέσης Εκπαιδεύσεως παρακολούθησε στο Γυμνάσιο Πόμπιας Μεσαράς, στο Γυμνάσιο Ρεθύμνου και στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Κρήτης.
Είναι Πτυχιούχος της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Κρήτης (Αγία Τριάδα Ακρωτηρίου Χανίων Κρήτης, 1961). Ακολούθως εισήχθη κατόπιν επιτυχών εισαγωγικών εξετάσεων στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου των Αθηνών, από όπου έλαβε το Πτυχίο του με βαθμό "΄Αριστα". Επίσης είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής / Τμήμα Ιστορικό Αρχαιολογικό, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Διδάκτωρ του αυτού Πανεπιστημίου. Το θέμα της διδακτορικής του Διατριβής είναι "Τα παλαιοχριστιανικά βαπτιστήρια της Ελλάδος, Αθήναι 1976. ΄Εκδοσις της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών".
Ακολούθως έτυχε υποτροφίας και μετεκπαιδεύθηκε επί πενταετία (1965-1971) στα Πανεπιστήμια της Βόννης, Μονάχου και Βερολίνου της Γερμανίας και ειδικεύθηκε στην Χριστιανική και Βυζαντινή Αρχαιολογία, Επιγραφική και Ιστορία. Υπηρέτησε επί 35 έτη στο Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών, αρχικά ως Επιμελητής Αρχαιοτήτων και αργότερα ως Έφορος Αρχαιοτήτων.
Υπηρέτησε στις Εφορείες Βυζαντινών Αρχαιοτήτων:
Μετά την συνταξιοδότησή του, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επιτίμου Εφόρου των Αρχαιοτήτων.
Είναι ισόβιο μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών, της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Ρεθύμνου Κρήτης, της Εταιρείας Κρητικών Ιστορικών Μελετών και του Μουσείου Καλοκαιρινού Ηρακλείου Κρήτης, της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου, του Πολιτιστικού Συλλόγου Αποδούλου Αμαρίου Ρεθύμνου Κρήτης, κλπ.
Από το έτος 2014 διδάσκει κατά διαστήματα το μάθημα της Αρχαιολογίας και της Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο "ΝΕΑΠΟΛΙΣ" της Πάφου της Κύπρου.
Συγγραφικό έργο
Έχει συγγράψει και δημοσιεύσει μέχρι σήμερα περισσότερες από 230 επιστημονικές εργασίες και μελέτες σε διάφορες γλώσσες (ελληνικά, γερμανικά, αγγλικά και ιταλικά). Έχει δώσει πολυάριθμες διαλέξεις και συνεργάζεται με την Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια, την εφημερίδα της Ρόδου "Η ΡΟΔΙΑΚΗ", το περιοδικό της Εκκλησίας της Ελλάδος "ΘΕΟΛΟΓΙΑ", το περιοδικό των Ιερών Μητροπόλεων του Οικουμενικού Θρόνου της Δωδεκανήσου "ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΣ", το περιοδικό της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου "Η ΟΔΟC", το περιοδικό της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου "ΝΕΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΡΗΤΗ", το περιοδικό "ΤΟ ΛΑΣΙΘΙ" και άλλα έντυπα, όπου έχουν δημοσιευθεί επιστημονικές εργασίες και μελέτες του..
Έχει επισκεφθεί και μελετήσει τα σπουδαιότερα Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά μνημεία της Ελλάδος, της Ιταλίας, της Μικράς Ασίας, της Αιγύπτου, του Σινά, της Παλαιστίνης, της Αλβανίας, της Βόρειας Μακεδονίας, του Κοσόβου και του Μαυροβουνίου και έχει δημοσιεύσει εργασίες και μελέτες σχετικά με αυτά. Επίσης έχει επισκεφθεί την Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά και έχει παραμείνει για αρκετούς μήνες στο Άγιον Όρος για έρευνες και μελέτες. Έχει συγγράψει και δημοσιεύσει την Ιστορία της Ιεράς Μονής του Οσίου Γρηγορίου του Αγίου Όρους (Άθωνος).
Είναι ερασιτέχνης Βοτανολόγος και ασχολείται επί σειρά ετών με την έρευνα και την μελέτη της χλωρίδας της νήσου Κρήτης, της Δωδεκανήσου και γενικότερα της Ελλάδος. Μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει περισσότερες εργασίες και μελέτες, οι οποίες αφορούν στην Χλωρίδα της Ελλάδος και ειδικότερα στα φαρμακευτικά και αρωματικά φυτά της Ελλάδος, με την έρευνα και μελέτη των οποίων ασχολείται ιδιαιτέρως. Τελευταία ασχολείται με την έρευνα και την μελέτη της Χλωρίδας της νήσου Χάλκης της Δωδεκανήσου.
Έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμα Πανελλήνια και Διεθνή Επιστημονικά Συνέδρια και έχει κάνει σχετικές επιστημονικές ανακοινώσεις, οι οποίες έχουν δημοσιευθεί στα Πρακτικά των. Δίνει διαλέξεις και κάνει ξεναγήσεις, που αναφέρονται στα θέματα της ειδικότητάς του.
Οικογένεια
Ο Ιωάννης Βολανάκης έλαβε ως σύζυγο την ιατρό Δρ. Μαρία Gehlhoff - Βολανάκη και απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ηλία και την Χριστίνα, και δύο εγγόνια, την Αντιγόνη και την Νεφέλη Θ. Αρβανίτη
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Καβούσι Ρεθύμνου
Το Καβούσι (επίσης Καβούσιον) είναι ορεινός οικισμός της Τοπικής Κοινότητος Χαρκίων, του Δήμου Ρεθύμνης και της Περιφερειακής Ενότητος Ρεθύμνης επί της νησού Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 560 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καβούσι βρίσκεται σε απόσταση 20 χλμ. ΝΑ. από την πόλη του Ρεθύμνου (μέσω Άδελε) και ανάμεσα στα Χάρκια (Δ.) και τη Μονή Αρκαδίου (Α.). Η ονομασία του χωριού προέρχεται από την τουρκική λέξη Kavouz που σημαίνει πηγή, ενώ ο Φραντσέσκο Μπαρότσι, το 1577, το αναφέρει ως Cavussi. Αξιοθέατό του είναι η εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου που χρονολογείται από την εποχή της ενετοκρατίας με την καμπάνα της να προέρχεται από το Τριέστι και το διπλανό δάσος βελανιδιάς με το σπάνιο είδος Αριές (Quercus ilex). Οι ντόπιοι το ονόμαζαν "του Μαναρή το δάσος" από την οικογένεια του χωριού Μαναρή. Από αυτήν καταγόταν ο ηγούμενος της μονής Αρκαδίου Γαβριήλ Μαναρής. Επί τουρκοκρατίας, υπήρξε από τα χωριά της Κρήτης που υπέστησαν μεγάλες καταστροφές από τους Τούρκους λόγω της αντίστασης τους. Ο ποιητής Μαρίνο Τζανέ Μπουνιαλή αναφέρει: "...Αλιάκες, Χάρκια παίρνουσι, Καβούσι και Κυριάννα...". Αρκετοί Καβουσιανοί έλαβαν μέρος στο ολοκαύτωμα της της Μονής Αρκαδίου.
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμνάτου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Χάρκια, αποτελούν την τοπική κοινότητα Χαρκίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαδίου του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο οικισμός έχει μόνιμο πληθυσμό 16 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Windows XP Media Center Edition
μικρογραφία|300x300εσ|Η [[Επιφάνεια εργασίας (υπολογιστές)|επιφάνεια εργασίας των Windows XP Media Center Edition 2005]] μικρογραφία|300x300εσ|Το [[Windows Media Player στα Windows XP Media Center Edition 2005]] μικρογραφία|300x300εσ|Οι ιδιότητες των [[Windows Media Center στα Windows XP Media Center Edition 2005]] Το Windows XP Media Center Edition (MCE) είναι μια έκδοση του λειτουργικού συστήματος Windows XP, το οποίο ήταν η πρώτη έκδοση των Windows που περιλάμβανε το Windows Media Center, το οποίο σχεδιάστηκε για να λειτουργεί ως κέντρο οικιακής ψυχαγωγίας. Η τελευταία έκδοση, το Windows XP Media Center Edition 2005, κυκλοφόρησε στις 12 Οκτωβρίου 2004. Μετά από αυτό, το Windows Media Center συμπεριλήφθηκε σε ορισμένες εκδόσεις μεταγενέστερων εκδόσεων των Windows προτού σταματήσει στα Windows 10.
Εκδόσεις
Τα Windows XP Media Center Edition είχε τις ακόλουθες εκδόσεις, όλες βασισμένες στα Windows XP Professional με όλες τις δυνατότητες ενεργοποιημένες, εκτός από την δυνατότητα ενοποίησης τομέων που απενεργοποιήθηκε στα Windows XP Media Center Edition 2005 και τις υπηρεσίες Terminal Services στην αρχική έκδοση.
Μια έκδοση προεπισκόπησης του Windows XP Media Center Edition από το τμήμα eHome της Microsoft παρουσιάστηκε στο CES 2002, με τελική έκδοση που κυκλοφόρησε αργότερα εκείνο το έτος.
Το Windows XP Media Center Edition (με την κωδική ονομασία "Freestyle") ήταν η αρχική έκδοση του Windows XP Media Center. Αναγγέλθηκε για πρώτη φορά στις 16 Ιουλίου 2002 και κυκλοφόρησε στις 3 Σεπτεμβρίου 2002, ενώ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 29 Οκτωβρίου 2002 στη Βόρεια Αμερική.
Το Windows XP Media Center Edition 2004 (με την κωδική ονομασία "Harmony") κυκλοφόρησε στις 30 Σεπτεμβρίου 2003 και διατέθηκε ως αναβάθμιση στους κατόχους των αδειών των αρχικών εκδόσεων.
Το Windows XP Media Center Edition 2005 (με την κωδική ονομασία "Symphony") κυκλοφόρησε στις 12 Οκτωβρίου 2004. Είναι η πρώτη έκδοση του MCE που διατίθεται στους κατασκευαστές συστημάτων που δεν είναι Tier 1. Μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει υποστήριξη για συσκευές επέκτασης Media Center και υποστήριξη εγγραφής CD / DVD-Video.
Το Update Rollup 2 για τα Windows XP Media Center Edition 2005 (με κωδικό όνομα "Emerald") διατέθηκε τον Οκτώβρη του 2005 για τα MCE 2005 (Symphony) και ήταν μια σημαντική ενημέρωση. Προσθέτει υποστήριξη για το Xbox 360 ως επέκταση κέντρου πολυμέσων, εκπομπές DVB-T και υποστήριξη για δύο κάρτες δέκτη ATSC.
Ελληνικά
Η συγκεκριμένη έκδοση των Windows XP διατίθεται μόνο σε συγκεκριμένες γλώσσες (π.χ. Αγγλικά). Στα Ελληνικά δεν υπάρχει.
Κατηγορία:Microsoft Windows
Γιάκομπ φαν Κάμπεν
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Το [[Μαουριτσχάους ]] δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Το Paleis Noordeinde δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Η «Νέα Εκκλησία» στο [[Χάαρλεμ]] Ο Γιάκομπ φαν Κάμπεν (Jacob van Campen, 2 Φεβρουαρίου 1596 – 13 Σεπτεμβρίου 1657), ήταν Ολλανδός καλλιτέχνης και αρχιτέκτονας της Χρυσής ολλανδικής Εποχής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε σε πλούσια οικογένεια στο Χάαρλεμ και πέρασε τη νεότητά του στη γενέτειρά του. Όντας ευγενής και έχοντας όλο τον χρόνο στη διάθεση του, ασχολήθηκε κυρίως με τη ζωγραφική. Το 1614 έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά (στο Χάαρλεμ αρχιτέκτονες και ζωγράφοι ανήκαν στην ίδια συντεχνία και πολλοί ήταν και τα δύο, όπως ο Πίτερ Σένρενταμ και ο Σάλομον ντε Μπράι) και σπούδασε ζωγραφική υπό τον Φρανς ντε Χρέμπερ (Frans de Grebber) - μια σειρά από ελαιογραφίες του φαν Κάμπεν διασώζονται. Περίπου το 1616 έως το 1624 πιστεύεται ότι έζησε στην Ιταλία. Κατά την επιστροφή του στην Ολλανδία, ο φαν Κάμπεν στράφηκε στην αρχιτεκτονική, εφαρμόζοντας ιδέες που δανείστηκαν από τον Αντρέα Παλλάντιο τον Βιτσέντσο Σκαμότσι και κλασικές επιρροές από τον Βιτρούβιο. Ήταν ο κύριος υπεύθυνος για την εισαγωγή του κλασικού στυλ αναβίωσης στην ολλανδική μπαρόκ αρχιτεκτονική, συνδυάζοντας το εγγενές, ολλανδικό ύφος με πλίνθους με τις αρχές του Βιτρούβιου που είχε μάθει να παραγάγει τον « Ολλανδικό Κλασσικισμό », ύφος με διεθνή επιρροή.
Ο φαν Κάμπεν ήταν φίλος με τον Κονσταντίν Χόιχενς και μαζί σχεδίασαν ένα νέο σπίτι για τον Χόιχενς. Ακόμη και μετά τον θάνατο του φαν Κάμπεν, το έργο του επηρέασε πολύ τον Ιωάννη Μαυρίκο του Νάσσαου - Σίγκεν, τον σχεδιαστή των κήπων Kleefse (τους κήπους του Κλίβε) και τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Βρανδεμβούργου. Ο τελευταίος είχε στην κατοχή του ένα βιβλίο του Βαν Κάμπεν ανεξάρτητα από το κόστος. Το δημαρχείο και το παλάτι της πόλης του Πότσνταμ οφείλουν τμηματά τους ιδέες του φαν Κάμπεν.
Το πρώτο γνωστό κτήριο του φαν Κάμπεν ήταν το σπίτι των Coymans που χτίστηκε το 1625 στο Άμστερνταμ. Στη δεκαετία του 1630 οι φαν Κάμπεν και Πίτερ Ποστ σχεδίασαν το Μαουριτσχάους στη Χάγη, ένα παλάτι που σήμερα φιλοξενεί τη Βασιλική Πινακοθήκη, και ο φαν Κάμπεν μόνος σχεδίασε το πρώτο θέατρο της Ολλανδίας, το "Stadsschouwburg" του Άμστερνταμ. Περίπου το 1645 ο φαν Κάμπεν σχεδίασε την "Nieuwe Kerk" (Νέα Εκκλησία) στο Χάαρλεμ, μια εκκλησία που επηρέασε τον Κρίστοφερ Ρεν. Το πιο γνωστό έργο του είναι πιθανώς το μεγάλο Δημαρχείο του Άμστερνταμ (ξεκίνησε το 1648), σήμερα το Βασιλικό Παλάτι στην Πλατεία Νταμ.
Ο φαν Κάμπεν εργάστηκε ως αρχιτέκτονας, ζωγράφος και σχεδιαστής διακοσμητικών σχεδίων, όπως αυτό για το εκκλησιαστικό όργανο στο Άλκμααρ. Η τέχνη του επηρέασε και τη γλυπτική. Στην εργασία του τον βοήθησαν οι Πίτερ Ποστ, Ντανιίλ Στάλπερτ (Daniël Stalpaert), Ματτίας Βίτχοος, Φίλιπς Φινχμποονς, Άρτους Κουελλίνους, Τίλμαν φαν Χάμερεν και Ρομπάουτ Φερχούλστ. Κατά τη διάρκεια της οικοδόμησης του δημαρχείου, ο φαν Κάμπεν ζούσε σε πολύ ακριβά καταλύματα στην κοντινή Kalverstraat και ξόδευε ελεύθερα. Το 1654 ο φαν Κάμπεν (και ο Βίλλεμ ντε Κέιζερ) έφυγαν μετά από μια διαμάχη, πιθανώς σε σχέση με το σχεδιασμό των κυλινδρικών θόλων. Ο Στάλμπερτ κέρδισε, αλλά η ολοκλήρωση του έργου αναφέρθηκε ότι ήταν λιγότερο καλή από τα σχέδια του φαν Κάμπεν
Μετά από μια μακρά καριέρα, ο φαν Κάμπεν πέθανε το 1657 στην Buitenplaats (θερινή κατοικία) του Randenbroek κοντά στο Άμερσφοορτ, το οποίο είχε κληρονομήσει από τη μητέρα του και τάφηκε εκεί. Το είχε επεκτείνει ο ίδιος και το είχε διακοσμήσει ο Κέσαρ φαν Εφερντίνγκεν. Ο φαν Κάμπεν δεν νυμφεύτηκε ποτέ, αλλά απέκτησε έναν γιο, τον Αλεξάντερ φαν Κάμπεν.
Σχέδια
Ο φαν Κάμπεν ήταν επιλεκτικός στα έργα που ανελάμβανε. Τα πιο γνωστά έργα του είναι:
Εκτός από σπίτια και παλάτια, σχεδίασε επίσης μια σειρά από εκκλησίες, όπως αυτές στο Ρενσβάουντε (Renswoude) και στο Χόοχε Ζβαλούβε (Hooge Zwaluwe) και τη Νιούε Κερκ στο Χάαρλεμ. Από αυτό το σχέδιο, ο Πίτερ Σένρενταμ έκανε όχι λιγότερους από τρεις πίνακες και οκτώ χαρακτικά. Επιπλέον, ο φαν Κάμπεν σχεδίασε πύλες και πύργους, π.χ. για τη Βέστερκερκ και τη Νιούε Κερκ, και οι δύο στο Άμστερνταμ. Οι πίνακές του και οι διακοσμήσεις τοίχων (όπως εκείνες στο Παλέις Χάους τεν Μπος), δείχνουν κάποια ομοιότητα με το έργο του Πάουλους Μπορ. ενός από τους ιδρυτές μιας ομάδας ζωγράφων που αυτοαποκαλούνται Bentvueghels.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί αρχιτέκτονες
Σρνταν Σπιριντόνοβιτς
Ο Σρνταν Σπιριντόνοβιτς (σερβ. Srđan Spiridonović) είναι Αυστριακός ποδοσφαιριστής σερβικής καταγωγής ο οποίος αγωνίζεται στον Ατρόμητος ως αριστερό εξτρέμ.
Καριέρα
Γεννημένος στη Βιέννη, ο Σπιριντόνοβιτς ξεκίνησε την καριέρα του από την Αούστρια Βιέννης. Το καλοκαίρι του 2014, υπέγραψε συμβόλαιο με την ιταλική Βιτσέντσα Κάλτσιο, η οποία επιλέχθηκε να αντικαταστήσει την ΑΚ Σιένα. Στις 29 Ιανουαρίου 2015 παραχωρήθηκε ως δανεικός στην ΑΚΡ Μεσσίνα, ενώ στις 28 Αυγούστου 2015 υπέγραψε συμβόλαιο με την ΦΚ Αντμίρα Βάκερ Μέντλινγκ.
Πανιώνιος
Στις 29 Αυγούστου 2017, ο Σπιριντόνοβιτς υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Πανιώνιο λίγες μέρες αφότου αφέθηκε ελεύθερος από την ΦΚ Αντμίρα Βάκερ Μέντλινγκ. Σκόραρε το πρώτο του γκολ με τη φανέλα του Πανιώνιου στον αγώνα Κυπέλλου Ελλάδας εναντίον του ΠΑΣ Γιάννινα. Τρεις μέρες αργότερα σκόραρε στον αγώνα εναντίον της ΑΕ Λάρισα, ο οποίος έληξε με νίκη του Πανιωνίου με σκορ 4-1, ενώ στις 14 Οκτωβρίου 2017 άνοιξε το σκορ στον εντός έδρας αγώνα με τον Ολυμπιακό, που έληξε με ήττα του Πανιωνίου με σκορ 4-3. Στις 29 Νοεμβρίου 2017 σκόραρε σε αγώνα εναντίον του ΠΑΟΚ που έληξε ισόπαλος με σκορ 2-2, ενώ στις 9 Δεκεμβρίου 2017 σκόραρε στην εντός έδρας νίκη με 2-1 εναντίον του Α.Ο. Πλατανιά. Στις 9 Ιανουαρίου 2018 σκόραρε το μοναδικό τέρμα στην εκτός έδρας νίκη επί του ΟΦΗ για το Κύπελλο Ελλάδας, εξασφαλίζοντας την πρόκριση του Πανιωνίου στα προημιτελικά της διοργάνωσης. Στις 10 Μαρτίου 2018 σκόραρε δύο γκολ στην εντός έδρας ισοπαλία με τον Ατρόμητο Αθηνών που έληξε με σκορ 2-2, ενώ στις 29 Απριλίου 2018 σκόραρε δύο τέρματα στην εκτός έδρας νίκη επί του Α.Ο. Πλατανιά.
Στις 3 Οκτωβρίου 2018 σκόραρε σε νίκη με 2-0 επί της ΑΕ Λάρισας για το Κύπελλο Ελλάδας.
Αλμέννο Σαν Σαλβατόρε
Το Αλμέννο Σαν Σαλβατόρε (ιταλικά: Almenno San Salvatore) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Βερντελό
Οι κάτοικοί της περιοχής αυτής, είναι γνωστοί ως Βερντελοταί (γαλλικά: Verdelotais).
Παραπομπές,
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Βερνέιγ-λ'Ετάν
Το Βερνέιγ-λ'Ετάν (γαλλικά: Verneuil-l'Étang) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βερνεγιαί (γαλλικά: Verneuillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Αλμέ
Το Αλμέ (ιταλικά: Almè) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Βερνού-λα-Σελ-συρ-Σεν
Το Βερνού-λα-Σελ-συρ-Σεν (γαλλικά: Vernou-la-Celle-sur-Seine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βερνουσελουά (γαλλικά: Vernoucellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μονοπάρι Ρεθύμνου
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Μονοπάρι βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων σε απόσταση 15 χλμ. ΝΔ. από την πόλη του Ρεθύμνου. Το χωριό είναι κτισμένο δυτικά της επαρχιακής οδού Ρεθύμνου - Αγίας Γαλήνης, ανάμεσα στους οικισμούς Άνω Βαλσαμόνερο (Β.) και Κάτω Μαλάκι (ΝΔ.). Η ονομασία του χωριού προέρχεται από παραφθορά του ονόματος Castello Bonriparo, του οχυρού που υπήρχε βορειοδυτικά στο σημερινό ύψωμα "Καστέλο". Στα ιταλικά Bon Riparo σημαίνει "καλό οχυρό" ή "ισχυρό φρούριο". Σύμφωνα με μια εκδοχή το κάστρο κτίστηκε, όταν το 1206 κατέλαβε μέρος της Κρήτης, ο πειρατής και κόμης της Μάλτας Ερρίκος Πεσκατόρε ως επικεφαλής των Γενουατών και την οχύρωσε με 15 φρούρια. Σύμφωνα με άλλη, είχε ήδη κτιστεί από την εποχή του Βυζαντίου επί Κομνηνών (1185) και ονομαζόταν "πύργος των Μελισσηνών". Η ιστορία του φρουρίου σχετίζεται και με την επανάσταση των "Δύο Συβρίτων", η οποία διήρκεσε 19 χρόνια (1217-1236) μεταξύ των δύο σημερινών ορεινών επαρχιών του Ρεθύμνου Αμαρίου - Αγίου Βασιλείου ή των οικογενειών Σκορδίληδων - Μελισσηνών.
Αλτζάνο Λομπάρντο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μονοπάρι Ρεθύμνου
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Άνω Βαρσαμονέρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Άνω Βαλσαμόνερο αποτελούν την τοπική κοινότητα Άνω Βαλσμονέρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου Φωκά του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 30 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Βερ-Σαιν-Ντενί
Το Βερ-Σαιν-Ντενί (γαλλικά: Vert-Saint-Denis) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βεντιονιζιέν (γαλλικά: Verdionysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μιμόζα Κουσάρι-Λίλα
Η Μιμόζα Κουσάρι-Λίλα (αλβανικά: Mimoza Kusari-Lila, γεννηθείσα στις 16 Οκτωβρίου 1975) είναι Αλβανή Κοσοβάρα πολιτικός για το κόμμα «Η Εναλλακτική». Έχει διατελέσει Αναπληρωτής Πρωθυπουργός της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου και Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας από το 2011 έως το 2013 και ως Δήμαρχος της Γκιάκοβα από το Νοέμβριο του 2013 έως το 2017.
Οικογένεια
Η Μιμόζα Κουσάρι-Λίλα γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1975 στη Γκιάκοβα. Ο πατέρας της είναι πνευμονολόγος και η μητέρα της είναι δάσκαλος αλβανικής γλώσσας και λογοτεχνίας στο δημοτικό σχολείο. Η οικογένειά της έζησε για λίγο στη Πέγια. Τέλος επέστρεψαν στη Γκιακόβα με τα τέσσερα παιδιά τους στα μέσα της δεκαετίας του '80.
Εκπαίδευση
Η Κουσάρι ολοκλήρωσε το λύκειο στο Γυμνάσιο "Χαϊντάρ Ντούσι", και μετά από αυτό φοίτησε στην οικονομική σχολή του Πανεπιστημίου της Πρίστινα. Αποφοίτησε στα "Συστήματα Διαχείρισης και Πληροφοριών", και εργαζόταν με πλήρες ωράριο για να χρηματοδοτήσει τις σπουδές της σε περίοδο οικονομικής κρίσης και πολιτικής καταπίεσης. Το 1998-1999, όταν ξέσπασε η σύγκρουση στο Κοσσυφοπέδιο, εργάστηκε για οργανώσεις όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα και ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).
Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο, ενώ εργαζόταν σε στρατόπεδο προσφύγων για το Εθνικό Δημόσιο Ραδιόφωνο στη πΓΔΜ, κέρδισε την υποτροφία Ρον Μπράουν από το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών για να σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων στις ΗΠΑ.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνέχισε τις σπουδές της στο Ινστιτούτο Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Κολοράντο και στο πανεπιστήμιο Ντικέσν στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβανίας, όπου ολοκλήρωσε το μάστερ της στις ηλεκτρονικές επιχειρήσεις. Κατά το διάστημα αυτό ήταν πολύ δραστήρια στην οργάνωση της φοιτητικής κοινότητας και στην παρουσίαση δεξιοτήτων ηγεσίας. Ίδρυσε και υπηρέτησε ως πρώτος πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρηματικών Γυναικών του Πανεπιστημίου Ντικέσν και ήταν ένας από τους τρεις υποτρόφους από την Ανατολική Ευρώπη του Ρον Μπράουν που προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν στον εορτασμό της Διεθνούς Εβδομάδας Εκπαίδευσης από την υπουργό Εξωτερικών Μαντλίν Ολμπράιτ στην Ουάσιγκτον. Μετά τις σπουδές της, εργάστηκε ως υποψήφιος στην Bayer Corporation της Βόρειας Αμερικής στο Πίτσμπουργκ, στο τμήμα ηλεκτρονικών πωλήσεων.
Πολιτική δραστηριότητα
Η Μιμόζα Κουσάρι μπήκε στην πολιτική και δημόσια υπηρεσία το 2003, όταν της προσφέρθηκε η θέση του εκπροσώπου και πολιτικού συμβούλου του πρωθυπουργού του Κοσσυφοπεδίου Μπαϊράμ Ρετζέπι. Η πρώτη γυναίκα που είχε τέτοια θέση και είναι αμερόληπτη στις πολιτικές πεποιθήσεις της, ήταν το πρόσωπο και η φωνή της κυβέρνησης του Κοσσυφοπεδίου για περισσότερο από ένα χρόνο μέχρι τις ταραχές του Μαρτίου του 2004. Ανακοίνωσε την απόσυρση της από την πολιτική στο τέλος του 2004, λόγω του γάμου της με τον Αρμπέν Λίλα, και ο γιος τους γεννήθηκε το επόμενο έτος. Η Μιμόζα Κουσάρι πρόσθεσε στο επώνυμο της το επώνυμο του συζύγου της και τώρα χρησιμοποιεί το Κουσάρι-Λίλα στο επώνυμο της.
Επανήλθε στην πολιτική δραστηριότητα ως διευθυντής του Τμήματος Ενέργειας στο Υπουργείο Ενέργειας και Ορυχείων, ακολουθώντας με το Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο στο Κοσσυφοπέδιο, όπου διετέλεσε εκτελεστικός διευθυντής κατά την περίοδο 2006-2009. Ενώ ασχολήθηκε με το Αμερικανικό Επιμελητήριο στο Κοσσυφοπέδιο, το 2009 ολοκλήρωσε ένα ερευνητικό πρόγραμμα τεσσάρων μηνών ως Υποτροφία Φούλμπραϊτ στο Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν, το ερευνητικό κέντρο κεφαλαίου στην Ουάσιγκτον, με επίκεντρο την ανάπτυξη των κεφαλαιαγορών στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της προσκλήθηκε ως ομιλητής στο Διεθνές Κέντρο για τους Μελετητές Γούντροου Γουίλσον για την εισαγωγή σημαντικών αναπτυξιακών προκλήσεων στο Κοσσυφοπέδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί του Κοσσυφοπεδίου
Αμπίβερε
Το Αμπίβερε (ιταλικά: Ambivere) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Ιβ Μπάλφουρ
Η Έβελυν Μπάρμπαρα "Ιβ" Μπάλφουρ, (16 Ιουλίου 1898 – 16 Ιανουαρίου 1990) ήταν Βρετανή καλλιεργήτρια, εκπαιδευτικός, πρωτοπόρος της οργανικής καλλιέργειας, και οργανωτική μορφή του οργανικού κινήματος. Ήταν από τις πρώτες γυναίκες που σπούδασαν γεωργία σε αγγλικό πανεπιστήμιο. Αποφοίτησε από το ίδρυμα που είναι σήμερα γνωστό ως πανεπιστήμιο του Ρήντινγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι περιβαλλοντολόγοι Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Ανατόλι Ντεμιανένκο
Ως παίκτης
Ο Ντεμιανένκο ξεκίνησε την ποδοσφαιρική σταδιοδρομία του στην ακαδημία νέων της σχολής ποδοσφαίρου Dnipro-75 στη γενέτειρά του, το Ντνίπρο. Προστέθηκε στο ρόστερ της τοπικής Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ του Πρωταθλήματος ΕΣΣΔ τη σεζόν 1975. Ωστόσο, έκανε το ντεμπούτο του για την κύρια ομάδα της Ντνίπρο τη σεζόν 1978. Μέχρι το τέλος εκείνης της σεζόν είχε παίξει 20 παιχνίδια, όπου σημείωσε 1 γκολ.
Το 1979, ο Ντεμιανένκο έπαιξε δύο παιχνίδια για την Εθνική Ουκρανίας στη Σπαρτακιάδα των Λαών της ΕΣΣΔ.
Ο Ντεμιανένκο ήταν ένας μακροχρόνιος αρχηγός της Ντιναμό Κιέβου και ένας παραγωγικός αριστεροπόδαρος παίκτης για τη Σοβιετική Ένωση, ο οποίος μπορούσε να αγωνιστεί σε ολόκληρη την πλευρά από την άμυνα μέχρι την επίθεση. Επίσης, αγωνίστηκε σε σύντομες θητείες για τη γερμανική 1. ΦΚ Μαγδεβούργο και την πολωνική Βίντζεφ Λοτζ. Τον Δεκέμβριο του 2000 ψηφίστηκε ο 3ος καλύτερος παίκτης στην Ουκρανική «Ομάδα του Αιώνα» σύμφωνα με δημοσκόπηση της εβδομαδιαίας εφημερίδας The Ukrainsky Futbol weekly, πίσω από τον Αντρέι Σεβτσένκο και τον Όλεγκ Μπλαχίν. Ο Ντεμιανένκο είναι 4ος στα ρεκόρ όλων των χρονικών συμμετοχών για την Εθνική ΕΣΣΔ και έπαιξε σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα για αυτήν.
Ως προπονητής
Ο Ντεμιανένκο ξεκίνησε την προπονητική σταδιοδρομία του με την ΦΚ ΤΣΣΚΑ Κιέβου το 1993. Μετά τη συγχώνευση των ανδρών του Στρατού με την την ΦΚ Μπορίσπιλ έγινε μέλος του προπονητικού επιτελείου της πρόσφατα ιδρυθείσας ΦΚ ΤΣΣΚΑ-Μπορίσφεν Κιέβου. Ήδη την επόμενη σεζόν, το 1994, ο Ντεμιανένκο εντάχθηκε στη Ντιναμό Κιέβου. Μέχρι το 2005 ήταν τακτικός προπονητής του μεγάλου προπονητικού επιτελείου της Ντιναμό και στη συνέχεια του προτάθηκε να γίνει πρώτος προπονητής. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κέρδισε το Πρωτάθλημα Ουκρανίας μία φορά, το 2006–07. Κέρδισε επίσης το Κύπελλο Ουκρανίας του 2005–06 και του 2006–07. Μετά από αρκετές ήττες της Ντιναμό Κιέβου νωρίς στη σεζόν 2007–08, ο Ντεμιανένκο παραιτήθηκε από προπονητής της Ντιναμό τον Σεπτέμβριο του 2007.
Τον Ιανουάριο του 2008, ο Ντεμιανένκο έγινε προπονητής της Νεφτσί Μπακού ΠΦΚ από το Αζερμπαϊτζάν, μετά την απόλυση του προπονητή Βλάστιμιλ Πετρζέλα. Ο Ντεμιανένκο έγραψε ιστορία στο Αζερμπαϊτζάν, κάνοντας τη Νεφτσί Μπακού να γίνει η πρώτη ομάδα που κατάφερε να φτάσει στον τρίτο γύρο των Προκριματικών του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Ωστόσο, απολύθηκε μετά την έναρξη του Πρωταθλήματος Αζερμπαϊτζάν, καθώς έχασε τα δύο πρώτα παιχνίδια. Στη συνέχεια, είχε θητείες με τις Νασάφ Καρσί, Βολίν Λουτσκ και ΦΚ Νίτρα.
Προσωπική ζωή
Ο Ανατόλι είναι πατέρας ενός Ουκρανού ποδοσφαιριστή Ντενίς Ντεμιανένκο (γενν. 2000).
Εθνική ομάδα
Πηγή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ουκρανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΕΣΣΔ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μαγδεβούργο ΦΚ Κατηγορία:Ουκρανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίντζεφ Λοτζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία Κατηγορία:Ουκρανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΤΣΣΚΑ Κιέβου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νεφτσί Μπακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βολίν Λουτσκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Νίτρα
Αντενιάτε
Το Αντενιάτε (ιταλικά: Antegnate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Βιέ-Σαμπάνι
Το Βιέ-Σαμπάνι (γαλλικά: Vieux-Champagne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Αντενιάτε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Βιέ-Σαμπάνι
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιέ-Σαμπενουά (γαλλικά: Vieux-Champenois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Νικολάι Λεσκόφ
Ο Νικολάι Σεμιόνοβιτς Λεσκόφ (ρωσικά: Никола́й Семёнович Леско́в, 16 Φεβρουαρίου [στο Γ. Η. 4 Φεβρουαρίου] 1831, περιφέρεια του Αριόλ – 5 Μαρτίου [στο Γ.Η. 21 Φεβρουαρίου] 1895, Αγία Πετρούπολη) ήταν Ρώσος μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος, ο οποίος έγραψε επίσης με το ψευδώνυμο '''Μ. Στεμπνίτσκι'''.
Γνωστός για το μοναδικό του ύφος και τους καινοτόμους πειραματισμούς στη φόρμα, επαινέθηκε από τους Λέοντα Τολστόι, Άντον Τσέχωφ και Μαξίμ Γκόρκι μεταξύ άλλων. Ο Λεσκόφ δημιούργησε μια ολοκληρωμένη εικόνα της ρωσικής κοινωνίας της εποχής του χρησιμοποιώντας κυρίως σύντομες λογοτεχνικές μορφές.
Τα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνουν τη Λαίδη Μάκβεθ του Μτσενσκ (1865), που αργότερα ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς διασκεύασε σε όπερα, Ο άνθρωπος της Εκκλησίας (1872), Ο μαγεμένος περιπατητής (1873) και Η ιστορία του αλλήθωρου ζερβοχέρη από την Τούλα και ο ατσάλινος ψύλλος (1881).
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νικολάι Λεσκόφ γεννήθηκε το 1831 στο Γκορόχοβο της επαρχίας του Αριόλ, στη δυτική Ρωσία, ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος, τοπικός δικαστικός λειτουργός. Η εκπαίδευσή του έγινε αρχικά στο σπίτι από ιδιωτικούς δασκάλους και στη συνέχεια φοίτησε στο Γυμνάσιο του Αριόλ, χωρίς ωστόσο να αποφοιτήσει. Το 1847, μετά την οικονομική καταστροφή της οικογένειας, άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος στο Ποινικό Δικαστήριο του Αριόλ. Το 1850 πήγε στο Κίεβο, όπου εργάστηκε ως γραμματέας στο στρατολογικό γραφείο. Στο Κίεβο, ένας Σκωτσέζος θείος του, που ήταν καθηγητής ιατρικής, ενθάρρυνε την περαιτέρω εκπαίδευση του Λεσκόφ, έτσι παρακολούθησε διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο, μελέτησε την πολωνική και την ουκρανική γλώσσα και την τέχνη της αγιογραφίας, πήρε μέρος σε θρησκευτικούς και φιλοσοφικούς κύκλους φοιτητών και γνώρισε προσκυνητές, σεχταριστές και θρησκευτικούς διαφωνούντες. μικρογραφία|Ο Νικολάι Λεσκόφ το 1860. Το 1853 ο Λεσκόφ παντρεύτηκε την Όλγα Βασίλιεβνα Σμιρνόβα, κόρη εμπόρου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, έναν γιο (που πέθανε μετά από μόλις ένα χρόνο) και μια κόρη. Ο γάμος του ήταν δυστυχισμένος και αργότερα η γυναίκα του κλείστηκε σε ψυχιατρική κλινική. Από το 1857 εργάστηκε σε μια αγγλική εμπορική εταιρεία, για λογαριασμό της οποίας χρειάστηκε να ταξιδέψει πολύ, γνωρίζοντας απομακρυσμένες περιοχές της Ρωσίας. Έμαθε τοπικές διαλέκτους και άρχισε να ενδιαφέρεται έντονα για τα έθιμα και τους θρύλους των διαφορετικών εθνοτικών ομάδων της Ρωσίας. Χρόνια αργότερα, όταν ρωτήθηκε ποια ήταν η πηγή της ατελείωτης έμπνευσής του, ο Λεσκόφ είπε, δείχνοντας το μέτωπό του: «Εδώ βρίσκονται αποτυπωμένα τα έξι ή επτά χρόνια της εμπορικής μου καριέρας, από την εποχή που ταξίδευα σε όλη τη Ρωσία για επαγγελματικά ταξίδια. Αυτά ήταν τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου.» Το καλοκαίρι του 1860, όταν έκλεισε η αγγλική εμπορική εταιρεία, επέστρεψε στο Κίεβο για λίγο, και στο τέλος του έτους, έχοντας χωρίσει από τη γυναίκα του, εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Σ' αυτό το διάστημα άρχισε να γράφει και οι πρώτες του ιστορίες εμφανίστηκαν σε περιοδικά. Μεταξύ 1862 και 1863 ταξίδεψε στο εξωτερικό ως ανταποκριτής εφημερίδας, στην Ανατολική Ευρώπη και τη Γαλλία. Από το 1865 έζησε σε ελεύθερη ένωση με την Κατερίνα Μπούμπνοβα. Ο γιος τους, Αντρέι Λεσκόφ, έγραψε αργότερα την πρώτη βιογραφία του συγγραφέα.
Το 1874 ο Λεσκόφ δέχτηκε μια θέση στο Υπουργείο Πολιτισμού. Το 1883 απολύθηκε, όταν αναφέρθηκε επικριτικά για την εκκλησία και το κράτος. Στα χρόνια που ακολούθησαν, ήρθε όλο και περισσότερο σε σύγκρουση με την κρατική λογοκρισία για τα λογοτεχνικά του έργα. Ο Λεσκόφ πέθανε το 1895 και θάφτηκε στο κοιμητήριο Βόλκοβο στην Αγία Πετρούπολη.
Έργο
Μέσα από τα μυθιστορήματα και τις νουβέλες του, κέρδισε τελικά την αναγνώριση και θεωρήθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του, δίπλα στον Ντοστογιέφσκι και τον Τολστόι, ως ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της ρωσικής λογοτεχνίας.
Τα καλύτερα έργα του ήταν αυτά που αναφέρονταν στη ζωή των φτωχών κατοίκων των ρωσικών επαρχιών (αγρότες, αλήτες, ιερόδουλες, ιερείς και έμποροι). Επίσης του άρεσε να προσθέτει θρύλους και μυστικιστικά ή παραμυθένια στοιχεία στο υλικό του, στο ύφος της προφορικής αφήγησης στην καθομιλουμένη γλώσσα χρωματισμένη με τοπικά ιδιώματα αγροτικών περιοχών ( που ονομάζεται σκαζ στα ρωσικά ). Περιέγραψε την κατάσταση των δουλοπάροικων στις μεγάλες ιδιοκτησίες της τσαρικής Ρωσίας, την ασυδοσία των αριστοκρατών και τις δεισιδαιμονίες του ρωσικού λαού.
Το 1865 δημοσίευσε την πιο γνωστή του ιστορία Η λαίδη Μάκβεθ του Μτσενσκ, που αναφέρεται στην εγκληματική πορεία και το τραγικό τέλος μιας γυναίκας στην επαρχία, έργο που μετέτρεψε σε όπερα ο συνθέτης Ντμίτρι Σοστακόβιτς το 1930-32. Ένα από τα πιο δημοφιλή του διηγήματα είναι Η ιστορία του αλλήθωρου ζερβοχέρη από την Τούλα και ο ατσάλινος ψύλλος (1881), μια κωμική ιστορία στην οποία ένας αγράμματος σιδεράς από την Τούλα ξεπερνά σε ικανότητα τους πιο προηγμένους Βρετανούς τεχνίτες. Στο μυθιστόρημά του Άνθρωπος της Εκκλησίας (1872) χρησιμοποίησε τις παιδικές του αναμνήσεις όταν με τη γιαγιά του επισκέφθηκε διάφορα μοναστήρια και γνώρισε τη ρωσική μοναστική ζωή. Μια άλλη ιστορία, η πικαρέσκο Ο μαγεμένος ταξιδιώτης (1873) γράφτηκε μετά από μια επίσκεψη στα μοναστικά νησιά στη λίμνη Λάντογκα το 1872. Στη νουβέλα Σιδερένια θέληση (1876), με σατιρικό και σαρκαστικό τόνο η ακλόνητη δύναμη του γερμανικού χαρακτήρα συγκρούεται με την επιμονή και τη στενοκεφαλιά του Ρώσου εργάτη, την αιώνια ρωσική ψυχή, με αφορμή τον εκσυγχρονισμό μιας μεγάλης αγροτικής επιχείρησης σ΄ ένα χωριό της ρωσικής επαρχίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι λογοτέχνες Κατηγορία:Ρώσοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι δημοσιογράφοι
Γεώργιος Μπελκάκης
Ο Γεώργιος Μπελκάκης, επίσης γνωστός με το ψευδώνυμο «Πυθαγόρας», ήταν Έλληνας αντιστασιακός και στρατιωτικός, αξιωματικός του Δ.Σ.Ε. κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου.
Βιογραφία
Ο Μπελκάκης γεννήθηκε στην Αιδηψό από φτωχή οικογένεια βιοπαλαιστών. Εντάχθηκε και συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του Ε.Λ.Α.Σ. με το βαθμό του ανθυπασπιστή. Πολέμησε εναντίον των Γερμανών κυρίως στη Στερεά Ελλάδα σε ανταρτικά σώματα υπό την ηγεσία των «Άρη Βελουχιώτη» και «Καπετάν Διαμαντή». Μέλος του ΚΚΕ από το 1946, πήρε μέρος και στον εμφύλιο πόλεμο από τις γραμμές των κομμουνιστών ανταρτών. Διακρίθηκε σε αρκετές περιπτώσεις κι έτσι, τιμητικά, του απονεμήθηκε ο βαθμός του ταξιάρχου και του ανατέθηκε η διοίκηση της 144ης Ταξιαρχίας του Δ.Σ.Ε. (ως τμήμα της 2ης Μεραρχίας). Πήρε μέρος στην κατάληψη του Καρπενησίου και του Λιδωρικίου (1949) κατά την οποία συνέλαβε αιχμάλωτο τον ταξίαρχο του κυβερνητικού στρατού, Δημήτριο Μαρκόπουλο. Κατά την τελευταία φάση του πολέμου αιχμαλωτίστηκε από τον κυβερνητικό στρατό και παραπέμφθηκε στο στρατοδικείο της Λάρισας, όπου και καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε στις 10 Ιουλίου του 1949.
Πηγές
Μπελκακης Γεωργιος Μπλεκακης Γεωργιος Μπελκακης Γεωργιος
Άρτσενε
Το Άρτσενε (ιταλικά: Arcene) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Γιούλιους Τάφελ
Ο Γιούλιους Τάφελ (Julius Tafel, 2 Ιουνίου 1862 – 2 Σεπτεμβρίου 1918) ήταν Ελβετός χημικός με σημαντικές συνεισφορές στον κλάδο της ηλεκτροχημείας.
Ο Τάφελ γεννήθηκε στην κωμόπολη Κουραντλέν του Καντονίου του Ιούρα και σπούδασε κυρίως στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, τελειώνοντας με διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν.
Ερευνητικό έργο
Ο Τάφελ συνεργάσθηκε αρχικώς με τον Εμίλ Φίσερ σε έρευνες οργανικής χημείας, αλλά στράφηκε στην ηλεκτροχημεία μετά τη συνεργασία του με τον Βίλχελμ Όστβαλντ. Είναι γνωστός για την ανακάλυψη μιας αντίδραση ηλεκτροσυνθετικής αναδιατάξεως διάφορων αλκυλιωμένων αιθυλικών παραγώγων του οξικού οξέος, η οποία δίνει υδρογονάνθρακες και σήμερα αποκαλείται «αναδιάταξη Τάφελ». Εκτός αυτού, ο Τάφελ διετύπωσε την επίσης ομώνυμη εξίσωση Τάφελ, που συνδέει τον ρυθμό μιας ηλεκτροχημικής αντιδράσεως με την υπέρταση η. Επιπλέον, πιστώνεται με την ανακάλυψη του καταλυτικού μηχανισμού της «εξελίξεως του υδρογονου» (γνωστού ως «μηχανισμού Τάφελ»).
Προσωπική ζωή
Ο Γιούλιους Τάφελ ήταν έγγαμος από το 1903, έτος κατά το οποίο προάχθηκε σε καθηγητή α΄ βαθμίδας (Prof. ordinarius) στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Παραιτήθηκε ωστόσο σε ηλικία 48 ετών για λόγους υγείας. Εκτός των άλλων, υπέφερε από χρόνιες αϋπνίες και τελικώς υπέστη πλήρη νευρική κατάρρευση. Αυτοκτόνησε στο Μόναχο το 1918.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί χημικοί Κατηγορία:Αυτόχειρες
Βινιελί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βινιελιέν (γαλλικά: Vigneliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Τόσκηδες
Οι Τόσκηδες είναι μία από τις δύο μεγάλες εθνοτικές υποομάδες των Αλβανών (η άλλη είναι οι Γκέγκηδες) που διαφοροποιούνται από τα πολιτιστικά, γλωσσικά, κοινωνικά και θρησκευτικά τους χαρακτηριστικά.
Αρτσάγκο ντ'Άντα
Το Αρτσάγκο ντ'Άντα (ιταλικά: Arzago d'Adda) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ρόλαντ Άλμπεργκ
Ο Ρόλαντ Άλμπεργκ (ολλ. Roland Alberg) είναι ποδοσφαιριστής από το Σουρινάμ ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος στην ΜΦΦ Μάαστριχτ.
Ολλανδία και Τουρκία
Προερχόμενος από τις ομάδες νέων της ΑΖ Άλκμααρ, ο Άλμπεργκ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την ΣΜΦ Εξέλσιορ στη σεζόν 2011-12 της Ερεντιβίζιε, ενώ τον Ιανουάριο του 2013 μετακινήθηκε στην τουρκική Ελάζιγκσπορ. Ωστόσο, η ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ ισχυρίστηκε ότι υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα, ενώ τελικά εντάχθηκε στο δυναμικό της τον Σεπτέμβριο του 2013.
Φιλαδέλφεια Γιούνιον
Ύστερα από 71 εμφανίσεις και 16 γκολ με την ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ, ο Άλμπεργκ αποκτήθηκε από την αμερικανική Φιλαδέλφεια Γιούνιον τον Φεβρουάριο του 2016, στην οποία παρέμεινε μέχρι την 1 Νοεμβρίου 2017.
Πανιώνιος
Στις 13 Ιουνίου 2018 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τον Πανιώνιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΜΦ Εξέλσιορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελάζιγκσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόντα ΓΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΦΦ Μάαστριχτ
Βιλμπεόν
Το Βιλμπεόν (γαλλικά: Villebéon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιλμπεοναί (γαλλικά: Villebéonnais).
Αβεράρα
Η Αβεράρα (ιταλικά: Averara) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ενωτική Κίνηση ΕΑΒ
Η Ενωτική Κίνηση ΕΑΒ είναι συνδικαλιστική παράταξη που δημιουργήθηκε τον Ιούλιο του 2013 η οποία συνδέεται με την ΕΑΒ. Ο Νεκτάριος Μπανάκας είναι ο Ιδρυτής της παράταξης, Πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων ΕΑΒ από το 2013 ως το 2017, είναι ο Εκπρόσωπος των Εργαζομένων στο Δ.Σ. της ΕΑΒ Α.Ε. από το 2016 ως σήμερα. Άλλα σημαντικά ιδρυτικά στελέχη υπήρξαν ο Ιωάννης Γραμματικάκης και ο Μιχάλης Βαλαβάνης.
Ελίζαμπεθ Σίπεν Γκριν
Η Ελίζαμπεθ Σίπεν Γκριν (1 Σεπτεμβρίου, 1871 – 1954) ήταν Αμερικανίδα εικονογράφος. Εικονογράφησε παιδικά βιβλία και δούλεψε για εφημερίδες και περιοδικά όπως το Ladies' Home Journal, την The Saturday Evening Post και το Harper's Magazine.
Ενωτική Κίνηση ΕΑΒ
Η Ενωτική Κίνηση ΕΑΒ πιστεύει στον ανεξάρτητο συνδικαλισμό, χωρίς κομματικές αγκυλώσεις.
Ελίζαμπεθ Σίπεν Γκριν
Σπουδές
Η Γκιν γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Πενσυλβάνια το 1887 και σπούδασε με τους ζωγράφους Τόμας Πόλοκ Άνσχουτζ, Τόμας Ίκινς και Robert Vonnoh. Τότε ήταν που ξεκίνησε να μελετά με τον Χάουαρντ Πάυλ στο Ινστιτούτο του Ντρέξελ όπου γνώρισε την Βάιλετ Όκλεϊ και την Τζέσι Ουίλκοξ Σμιθ.
Ενωτική Κίνηση ΕΑΒ
Στις εκλογές που ακολούθησαν τον Σεπτέμβρη του 2013 στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) η παράταξη κέρδισε την πλειοψηφία των ψήφων και είναι η πρώτη παράταξη σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες στην ΕΑΒ, μέχρι τον Οκτώβριο του 2018.
Ελίζαμπεθ Σίπεν Γκριν
Νέα Γυναίκα
Καθώς οι ευκαιρίες για εκπαίδευση έγιναν πιο προσβάσιμες τον 19ο αιώνα, οι γυναίκες καλλιτέχνες έγινε μέρος των επαγγελματικών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των δικών τους ιδρυτικών συλλόγων τέχνης. Τα έργα τέχνης που είχαν φιλοτεχνηθεί από γυναίκες θεωρούνταν κατώτερα και για να βοηθήσουν να ξεπεραστεί αυτό το στερεότυπο οι γυναίκες "άρθρωναν όλο και περισσότερο λόγο και παράστημα" ώστε να προωθήσουν τη δουλειά των γυναικών και έτσι έγινε μέρος της αναδυόμενης εικόνας της μορφωμένης, σύγχρονης και πιο ελεύθερης "Νέας Γυναίκας". Οι καλλιτέχνες «έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στην εκπροσώπηση της Νέας Γυναίκα, τόσο με την δημιουργία εικόνων της φιγούρας της και του παραδειγματικού αυτού αναδυόμενου τύπου γυναίκας μέσα από τη δική τους ζωή." Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα, περίπου το 88% των συνδρομητών των 11.000 περιοδικών ήταν γυναίκες. Καθώς οι γυναίκες εισήλθαν στην καλλιτέχνη κοινότητα, οι εκδότες άρχισαν να τις προσλαμβάνουν για να δημιουργήσουν εικόνες που απεικόνιζε τον κόσμο μέσα από την προοπτική μιας γυναίκας. Άλλες επιτυχημένες εικονογράφοι ήταν η Τζένι Αουγκούστα Μπραουνσκόμπ, η Τζέσι Ουίλκοξ Σμιθ, η Ρόζι Ο'Νιλ και Βάιλετ Όκλεϊ.
Ενωτική Κίνηση ΕΑΒ
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα‎
Ελίζαμπεθ Σίπεν Γκριν
Νέα Γυναίκα
Η Γκριν ήταν μέλος της οργάνωσης The Plastic Club της Φιλαδέλφειας, που ιδρύθηκε για την προώθηση της «τέχνης για το καλό της τέχνης». Άλλα μέλη περιελάμβαναν την Έλενορ Άμποτ, την Τζέσι Ουίλκοξ Σμιθ και Βάιλετ Όκλεϊ. Πολλές από τις γυναίκες που ίδρυσαν την οργάνωση ήταν μαθήτριες του Χάουαρντ Πάυλ. Σκοπός της ίδρυσης της οργάνωσης ήταν για να παρέχουν ένα μέσο ώστε να ενθαρρύνουν η μια την άλλη επαγγελματικά και για να δημιουργήσουν ευκαιρίες για να πωλούν τα έργα τέχνης τους.
Εικονογραφήσεις
Εξέδιδε τα έργα της πριν να γίνει δεκαοκτώ ετών και ξεκίνησε να κάνει σχέδια και εικονογραφήσεις με πενάκι και μελάνι για τα περιοδικά St. Nicholas Magazine, Woman's Home Companion, και The Saturday Evening Post. Το 1901, υπέγραψε ένα αποκλειστικό συμβόλαιο συνεργασίας με το μηνιαίο περιοδικό Harper's . Η Γκριν ήταν επίσης εικονογράφος βιβλίων.
Προσωπική ζωή
Η Γκριν έγινε στενή και δια βίου φίλη με την Όκλεϊ και την Σμιθ. Ζούσαν αρχικά μαζί στο ξενοδοχείο Red Rose Inn (αποκαλούνταν τα Κορίτσια του Red Rose από τον Πάυλ) και αργότερα στο Cogslea, το σπίτι τους στη γειτονιά Mount Airy της Φιλαδέλφεια.
Αρντέζιο
Το Αρντέζιο (ιταλικά: Ardesio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Ελίζαμπεθ Σίπεν Γκριν
Προσωπική ζωή
Το 1911, στην ηλικία των σαράντα, η Γκριν παντρεύτηκε τον Huger Elliott έναν καθηγητή αρχιτεκτονικής, ύστερα από πέντε χρόνια αρραβώνα και μετακόμισε μακριά από το Cogslea. Η Γκριν συνέχισε τη δουλειά της καθ'όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 και εικονογράφησε μαζί με τον άντρα της ένα αλφάβητο χωρίς νόημα. Η Γκριν πέθανε στις 29 Μαΐου του 1954.
Αρντέζιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ελίζαμπεθ Σίπεν Γκριν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί εικονογράφοι Κατηγορία:Νέα Γυναίκα Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Βιλσέρ
Το Βιλσέρ (γαλλικά: Villecerf) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Βιλ-Σαιν-Ζακ
Το Βιλ-Σαιν-Ζακ (γαλλικά: Ville-Saint-Jacques) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζακεβιλουά ή Βιλ-Σαιν-Ζακουά (γαλλικά: Saint-Jacquevillois ή Ville-Saint-Jacquois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Εισβολή στο Αλγέρι το 1830
Ο βασιλιάς της Γαλλίας, Κάρολος Ι΄ και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, ο πρίγκιπας ντε Πολινιάκ, αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν στρατιωτική εκστρατεία στη Βόρεια Αφρική την άνοιξη του 1830, το αργότερο ως τις 11 Απριλίου, ημερομηνία εντολής διορισμού του αρχηγού της εκστρατευτικής δύναμης, του κόμη του Μπουρμόντ. Η απόφαση αυτή βασίστηκε σε λόγους που αφορύσαν τόσο την εσωτερική πολιτική του Βασιλείου της Γαλλίας όσο και την επιδείνωση των σχέσεών του με το εγιαλέτι του Αλγερίου.
Η αποστολή ξεκίνησε στις 14 Ιουνίου, όταν η γαλλική εκστρατευτική δύναμη έφτασε στη χερσόνησο της Σιντί-Φερούχ. Η εκστρατεία έλαβε τέλος 21 ημέρες αργότερα, στις 5 Ιουλίου, όταν, μετά από αρκετές μάχες, ο Χουσεΐν, εκ μέρους του Αλγερίου, υπέγραψε στο Ελ Μπιαρ πράξη παράδοσης, τη συνθηκολόγηση του Αλγερίου. Στη συνέχεια, τα γαλλικά στρατεύματα εισήλθαν στην πόλη στις 9 Ιουλίου, ημερομηνία κατάληψης του Αλγερίου.
Η εκστρατεία αποτέλεσε το πρώτο επεισόδιο της κατάκτησης της Αλγερίας από τη Γαλλία. Ο οθωμανικός στρατός ήταν ιδιαίτερα απροετοίμαστος για τη γαλλική εισβολή, διότι υπερεκτιμώντας τη δική του δύναμη, έκανε έκκληση μόνο στα μισά από στρατεύματα που διέθετε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιορκίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ατσάνο Σαν Πάολο
Το Ατσάνο Σαν Πάολο (ιταλικά: Azzano San Paolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Φρίντγιοφ Νάνσεν
Σπούδασε ζωολογία στη Χριστιανία και εργάστηκε ως επιμελητής στο Μουσείο του Μπέργκεν, όπου ασχολήθηκε με την έρευνα του κεντρικού νευρικού συστήματος των κατώτερων θαλάσσιων ζώων. Τα αποτελέσματα των ερευνών του συνέβαλαν στη διατύπωση των μοντέρνων θεωριών στη νευρολογία.