cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρυπτογράφηση συστημάτων αρχείων
Μειονεκτήματα / αδυναμίες σε σύγκριση με την πλήρη κρυπτογράφηση δίσκου
Στις περιπτώσεις που περιγράφηκαν παραπάνω, συνηθίζεται να είναι κρυπτογραφημένο ένα διαμέρισμα του σκληρού δίσκου (π.χ. ο κατάλογος /home στα συστήματα Unix), ενώ κάποια άλλα διαμερίσματα δεν είναι. Ένας επιτιθέμενος αντίπαλος μπορεί να αντλήσει πληροφορίες για τα περιεχόμενα του κρυπτογραφημένου καταλόγου (π.χ. μια λίστα με τα ονόματα των αρχείων) αν διαβάσει ένα άλλο, μη κρυπτογραφημένο σύστημα αρχείων στον ίδιο υπολογιστή (όπως /var, /tmp, /swap). Ή μπορεί να διαβάσει τα μεταδεδομένα κάποιων συστημάτων αρχείων, που μερικές φορές αποθηκεύονται σε μορφή καθαρού κειμένου. Μία λύση είναι να κρυπτογραφούνται και τα υπόλοιπα διαμερίσματα του δίσκου, ή ακόμα και ολόκληρος ο δίσκος.
Σημειώνεται ότι παρόμοιο πρόβλημα υπάρχει και στο EFS της Microsoft, το οποίο δεν μπορεί να κρυπτογραφήσει τους καταλόγους συστήματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό κρυπτογράφησης Κατηγορία:Συστήματα αρχείων Κατηγορία:Είδη βοηθητικού λογισμικού
Αϊέρβε
Το Αϊέρβε (Ayerbe) είναι πόλη της Ισπανίας στη φυσική επαρχία Όγια ντε Ουέσκα, που βρίσκεται σε απόσταση 28 χλμ. από την πρωτεύουσα της επαρχίας Ουέσκα, στην αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας.
Τοποθεσία
Η επικράτειά του περιλαμβάνει έκταση 6,329 εκταρίων η οποία περιορίζεται στο βορρά από τα όρη Las Peñas de Riglos και Λοάρρε, ανατολικά από τα όρη Λοάρρε και Loscorrales, στο νότο από το Lupiñén-Ortilla και στα δυτικά από τα Biscarrués και Murillo de Gállego. Διαθέτοντας γη κατάλληλη για άρδευση, αυτή είναι γενικά ξερή, μαλακή και πετρώδης, αποτελούμενη από εκτεταμένες πεδιάδες με μικρούς απομονωμένους λόφους. Η αριά, η αμυγδαλιά, το αμπέλι και η ελιά καταλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος των εδαφών, στα οποία επίσης βρίσκει κανείς και δεντρολίβανο, ακανθώδεις θάμνους όπως και άλλους θάμνους, εκτός από κτηνοτροφικά χόρτα, τα οποία υποστηρίζουν την κτηνοτροφία καθώς και το περίφημο κυνήγι για κουνέλια, λαγούς, πέρδικες και φασσοπερίστερα.
Αστικός πυρήνας
αριστερά|μικρογραφία|133x133εσ| Προτομή του Δρ. [[Σαντιάγο Ραμόν ι Καχάλ|Σαντιάγο Ράμον ι Καχάλ στην πλατεία που φέρει το όνομά του. ]] Ο αστικός πυρήνας περιστρέφεται γύρω από δύο αριστοκρατικές τετράπλευρες πλατείες, στον οποίο βρίσκεται το παλάτι των Μαρκησίων του Αϊέρβε (16ος αιώνας), που έχει κηρυχθεί ως «Ιστορικό Καλλιτεχνικό Μνημείο» από τις 3 Ιουνίου 1931 και συγκεντρώνει μια ελκυστική οικιακή αρχιτεκτονική, που συνδέεται με άλλα κτίρια, που διακρίνονται αρχιτεκτονικά και συντελούν στο να αποτελεί το Αϊέρβε ένα ιδιαίτερο αξιοθέατο.
Οι παλιοί κάτοικοι είναι περήφανοι που σε παλαιότερες εποχές μοιράστηκαν δέκα χρόνια από τη ζωή του βραβευμένου με Νόμπελ στην Ιατρική Σαντιάγο Ράμον ι Καχάλ, και προωθούν ένα μουσείο και κέντρο διερμηνείας στη μνήμη του. Επιπλέον στη Δημόσια Βιβλιοθήκη του Αϊέρβε έχουν ονομάσει μια ενότητα «Καχάλ» με περισσότερα από 250 έργα και έγγραφα, διαθέσιμα σε κάθε ενδιαφερόμενο.
Γλώσσα
Μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, στο Αϊέρβε ομιλούταν η αραγωνική γλώσσα, και πιο συγκεκριμένα, μια διάλεκτος της: τα αραγωνικά του Αϊέρβε. Αυτή η διάλεκτος ήταν κοινή στη φυσική επαρχία του Αϊέρβε, τη Σοτονέρα, το Σομοντάνο της Ουέσκας και το Σομοντάνο του Μπαρμπάστρο.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, καθώς η εκπαίδευση των παιδιών έγινε πιο διαδεδομένη, η γλώσσα άρχισε να μετατρέπεται προς το καστιλιανικό ιδίωμα. Ωστόσο, διατηρείται ένα εκκλησιαστικό κείμενο που εκπροσωπήθηκε στο Αϊέρβε το 1855 στην αραγωνική. Στο σχολείο οι δάσκαλοι αντιμετώπιζαν τα αραγωνικά ως μια ποταπή γλώσσα αναλφάβητων και αγενών. Παρά ταύτα στα τέλη του 20ού αιώνα, τα αραγωνικά του Αϊέρβε έδωσαν στη λογοτεχνία τους συγγραφείς Luis Pérez Gella και Chusé Antón Santamaría Loriente.
Ένας δάσκαλος που πέρασε από το Αϊέρβε κατέγραψε ένα μάθημα σε παιδιά τα οποία σήμερα θα ήταν σε ηλικία άνω των 100 ετών.
Ιστορία
μικρογραφία| Το Αϊέρβε τον 19ο αιώνα Δεν υπάρχουν αντικειμενικά δεδομένα που να μας επιτρέπουν να υποθέσουμε τον συσχετισμό του Αϊέρβε με την αρχαιότητα που ορισμένοι υπονοούν. Η θέση του αστικού πυρήνα στην κορυφή του βουνού του Σαν Μιγκέλ, δεν αντιστοιχεί στα κοινά χαρακτηριστικά των πρωτόγονων οικισμών. Ούτε αληθεύει ότι βρισκόταν εκεί το παλιό ρωμαϊκό αρχοντικό Ebellino, καθώς ο ρωμαϊκός δρόμος Σεζαραγκούστα—Benearnum δεν περνούσε ποτέ από εκεί. Η προέλευση του θα πρέπει να αναζητηθεί γύρω από το μουσουλμανικό κάστρο στην κορυφή του λόφου.
Κατά τη διακυβέρνηση της Σαραγόσας από τον μουσουλμάνο Yahyà b. Mundir al-Muzaffar (1022 - 1036) και πριν από την επίθεση του ναβαρρέζου χριστιανού βασιλιά Σάντσο του Μεγάλου (1000 - 1035), ήταν απαραίτητο να οικοδομηθεί ένα αμυντικό φρούριο στα επίπεδα εδάφη. Δίπλα στο κάστρο θα ιδρυθεί ένας μικρός υποστηρικτικός οικισμός ώστε να μπορεί αυτό να εφοδιάζεται.
Το 1083 ο βασιλιάς της Αραγωνίας Σάντσο Ραμίρεθ κατέκτησε το Αϊέρβε και διέταξε να κατοικηθεί ξανά το μέρος. Μετά το θάνατο του Πέτρου Α΄, το Αϊέρβε, που ήταν μέρος της προίκας της δεύτερης συζύγου του, βασίλισσας Μπέρτα, για μερικά χρόνια παρέμεινε υπό τη διακυβέρνηση της. Μεταξύ των ετών 1118 και 1122, ο Βασιλιάς της Αραγωνίας, Αλφόνσος Α΄ ο Μαχητής, δημιούργησε ένα χωριό σε ένα οροπέδιο νότια του λόφου.
Στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας και τους μετέπειτα εμφύλιους πολέμους, το Αϊέρβε κατάφερε να αντέξει τα χτυπήματα και τις λεηλασίες που έληξαν με τη νίκη των γειτόνων.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, η άφιξη του σιδηροδρόμου συντέλεσε στο να ανθήσει το εμπόριο. Τη δεκαετία του '70 στον 20ού αιώνα, με το κλείσιμο του διεθνούς σταθμού του Κανφράνκ, πολλές θέσεις εργασίας χάθηκαν και ως επακόλουθο, πολλοί κάτοικοι εγκατέλειψαν την πόλη.
Σήμερα μεγάλο μέρος των κατοίκων του ασχολείται με τη γεωργία ενώ για άλλους αποτελεί μια πόλη ησυχαστήριο. Το εμπόριο υπάρχει σε μικρό βαθμό μαζί με μια αναπτυσσόμενη βιομηχανία υπηρεσιών που προσπαθεί να δώσει στο Αϊέρβε μια νέα τουριστική προσέγγιση.
Παλάτι των Μαρκησίων του Αϊέρβε
μικρογραφία| Το Παλάτι των Urriés σήμερα γνωστό ως «Παλάτι της Μουσικής "el Pilar"». Επίσης γνωστό ως «Παλάτι των Μαρκησίων Urriés» (Palacio de los Marqueses de Urriés), είναι ένα μεγάλο κτήριο του 15ου αιώνα με γοτθικά στοιχεία και απομεινάρια μιας αναγεννησιακής εσωτερικής αυλής. Βρίσκεται στο κέντρο του οικισμού, είναι ένα σύμβολο της ίδιας της ταυτότητάς του. Πρόκειται για μια κατασκευή προσεκτικά λαξευμένων λίθων, με είσοδο κάτω από μια καμάρα σφηνολίθων και με οικόσημο.
Ολοκληρώθηκε την εποχή του αυτοκράτορα Κάρολου Α΄ της Ισπανίας από τον άρχοντα της βαρονίας του Αϊέρβε, Don Hugo de Urriés, και τη σύζυγό του Greyda de Lanuza.
Πύργος του ρολογιού
μικρογραφία| Πύργος του ρολογιού. Χτισμένο το 1798, είναι ένα εξαιρετικό κτήριο που βρίσκεται στην πλατεία, δίπλα στο Παλάτι. Είναι μια μοναδική κατασκευή για τις γύρω περιοχές, που διαφοροποιείται από την εκκλησία και το Δημαρχείο. Κατασκευασμένο από λείους λαξευτούς λίθους με μια απλή επίπεδη πόρτα.
Είναι το έργο του Tomás Gállego και χτίστηκε με τα ερείπια του πύργου της ενορίας της Santa María de la Cuesta, ο οποίος καταστράφηκε μεταξύ των ετών 1750 και 1798. Ανεγέρθηκε προκειμένου να αντικατασταθεί ο πύργος αυτός, καθώς ήδη από το 1563 διέθετε ρολόι και ωρολογιακή καμπάνα.
Εκκλησία του Αγίου Πέτρου
αριστερά|μικρογραφία| Εκκλησία του Αγίου αποστόλου Πέτρου. μικρογραφία| Σχέδια της κολεγιακής εκκλησίας του Αγίου Πέτρου. Είναι χτισμένη από πέτρα, ακανόνιστους λίθους, τούβλα και χώμα, μέσα από εργασίες διαφόρων περιόδων. Το κλίτος αποτελείται από πέντε τμήματα με πολυγωνικό ιερό βήμα. Η εσωτερική διακόσμηση του ναού είναι νεοκλασικής σύλληψης. Υπάρχει μια χορωδία στους πρόποδες της εκκλησίας με φεγγίτες και με μια μπροστινή καμάρα. Η πρόσοψη είναι διακοσμημένη, εξολοκλήρου κατασκευασμένη από πέτρα, με τη διακόσμηση επικεντρωμένη στην πύλη. Η πύλη είναι προστατευμένη εσωτερικά από ένα ξύλινο παραβάν, κατασκευασμένο από λείες σανίδες. Σήμερα η εκκλησία δεν έχει καμπαναριό. Κατασκευάστηκε τον 16ο αιώνα, ενώ διατηρεί εργασίες από διαφορετικές περιόδους. Περιλαμβάνει ένα σημαντικό θρησκευτικό μουσείο και ένα εκκλησιαστικό όργανο με κάθετες τρομπέτες από τα μέσα του 19ου αιώνα.
Στο ιερό βήμα της εκκλησίας χτίστηκε το πάνθεον για την οικογένεια Urriés. Η εκκλησία επικοινωνούσε με το παλάτι με ένα μακρύ καλυμμένο μονοπάτι.
Ως συνέπεια της δήμευσης, το μοναστήρι εγκαταλείφθηκε από τους Δομινικανούς κληρικούς και προορίστηκε για πανδοχείο. Η βιβλιοθήκη του και άλλα τιμαλφή εξαφανίστηκαν.
Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας, οι Γάλλοι κλείστηκαν και οχυρώθηκαν μέσα στην εκκλησία και στον πύργο του καμπαναριού του παραπάνω κτιρίου. Το 1810 τα εθνικά στρατεύματα δεν είχαν άλλη επιλογή από το να του βάλουν φωτιά ώστε να εκδιωχθούν τα στρατεύματα του Ναπολέοντα.
Στις 11 Απριλίου 1855, εγκαινιάστηκε ως ενορία του Αγίου Πέτρου, αφού επισκευάστηκε και ανακαινίστηκε, υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Ramón Villanueva, με επιχορήγηση από την κυβέρνηση της Βασίλισσας Ισαβέλλας Β΄, χάρη στις ενεργές προσπάθειες του τότε ενοριακού ιερέα Don Jaime Borra και μεσολαβήσεις του ντόπιου Don Mariano Soler, που τελούσε τότε δικαστής της Παμπλόνα.
Στη δεκαετία του 80 του 19ου αιώνα, διαλύθηκε ο πύργος της εκκλησίας και τον Μάιο του 1968 εγκαινιάστηκε η νέα διαμόρφωση του κύριου βωμού, έπειτα από μια μεταρρύθμιση που της έδωσε την τρέχουσα μορφή της.
Πύργος του Αγίου Πέτρου
μικρογραφία| Ο Πύργος του Αγίου Πέτρου. Κτίριο που προέρχεται από τα ερείπια της παλιάς κολεγιακής εκκλησίας, που αφανίστηκε στο 19ο αιώνα. Η κατασκευή του είναι πέτρινη και διατηρεί σημάδια της λιθοδομής στο εξωτερικό και στο εσωτερικό της. Έχει τρία σώματα, εκ των οποίων τα δύο τελευταία είναι το καμπαναριό. Το κτίριο του πύργου είναι ρομανικής αρχιτεκτονικής, από τον 12ο αιώνα, και ανακηρύχθηκε Αρχιτεκτονικό-Καλλιτεχνικό Μνημείο στις 14 Ιουλίου 1924.
Η Κολεγιακή Εκκλησία του Αγίου Πέτρου, με τη συμφωνία του Ανώτατου Συμβουλίου της Καστίλης, έπρεπε να κατεδαφιστεί από τους κατοίκους του Αϊέρβε επειδή απειλείτο με επικείμενη καταστροφή. Στις αρχές του 19ου αιώνα, το θησαυροφυλάκιο άρχισε να υποχωρεί και να ανοίγει, καθώς τα σημεία στήριξης του δεν άντεχαν στην πίεση, με αποτέλεσμα να αρχίσει να σπάει. Για το λόγο αυτό το εκκλησιαστικό Συμβούλιο απέφευγε όσο μπορούσε το να πραγματοποιεί εορτασμούς σε αυτή, μεταβιβάζοντας τες στην εκκλησία της Δομινικανής μονής.
Παλιό νοσοκομείο
Απλό κτίριο, κατασκευασμένο από πέτρα και χώμα με ημικυκλική καμάρα για είσοδο και τρία παράθυρα στολισμένα με ένα απλό αέτωμα.
Μουσουλμανικό κάστρο
μικρογραφία| Μουσουλμανικό κάστρο. Στην κορυφή του λόφου, στις πλαγιές του οποίου βρίσκεται η πόλη, υπάρχουν ερείπια μιας κατασκευής που χρονολογείται από τη μουσουλμανική εποχή και πρέπει να ξαναχτίστηκε μετά τη Ρεκονκίνστα. Μόνο μερικοί πέτρινοι τοίχοι σώζονται που προφανώς είναι τοίχοι συγκράτησης του εδάφους. Σχηματίζουν ακανόνιστο δάπεδο το οποίο διατηρεί μια δεξαμενή.
Κοσμάς ο Αιτωλός
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (1714 – 24 Αυγούστου 1779), γνωστός και ως Πατροκοσμάς, ήταν Ελληνορθόδοξος ιερομόναχος. Το κατά κόσμον όνομά του ήταν Κώνστας, ενώ το επώνυμό του χάρις στις αναφορές των Βενετών προβλεπτών, που έχουν διασωθεί στα κρατικά αρχεία της Βενετίας, γνωρίζουμε πως ή''ταν Εσωχωρίτης.
Αϊέρβε
Τα τείχη
Είναι τα ερείπια μιας ρομανικής εκκλησίας που χτίστηκε στον μεσαίωνα και αποτελούσε μέρος του κάστρου. Είναι χτισμένα από πετρότουβλα, μερικά από τα οποία διατηρούν τα σημάδια χτισίματος. Ήταν ένα ανεξάρτητο κτίριο που προσαρμόστηκε στην ανομοιογένεια της γης με λιθοδομή. Είχε έναν ενιαίο τόξο με μια αψίδα καλυμμένη με εξέδρα από την οποία σώζεται μόνο η αρχή. Ο θόλος είναι εντελώς κατεστραμμένος, καθιστώντας αδύνατο να προσδιοριστεί ποια ήταν η αψίδα του.
Ερμιτάζ του Σαν Μιγκέλ
Με την τελευταία ανακατασκευή στα τέλη του 20ού αιώνα, είναι ένα ανεξάρτητο κτίριο ενός ναού δύο τμημάτων με κύριο ιερό, χτισμένος από πέτρα. Το ιερό έχει ημικυκλική αψίδα και καλύπτεται από βαρελοειδή καμάρα. Τα δύο τμήματα καλύπτονται από φεγγίτες και έχουν διακοσμημένα ανοίγματα. Στο εσωτερικό, το γείσο που διακοσμεί τον χώρο είναι νεοκλασικής έμπνευσης. Στο κάτω μέρος, υπάρχει κατά μήκος ένας χτιστός πάγκος. Ο πάγκος που διασχίζει την αψίδα είναι ο αρχικός ρομανικός και έχει γωνία που συνορεύει με μια διακοσμητική γυψοκατασκευή. Στην είσοδο υπάρχει χαμηλωμένη καμάρα που προστατεύεται από ένα σκεπαστό προστώο με ξύλα και ανοίγει προς τα εμπρός με μια διπλή πόρτα.
Κοσμάς ο Αιτωλός
Το 1961 ανακηρύχθηκε άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και εορτάζεται στις 24 Αυγούστου. Η δράση του συνδέεται με τον παλιότερο θρησκευτικό ουμανισμό. Γεννήθηκε στην Αιτωλία και όπως αναφέρει ο ίδιος αόριστα «Η πατρίδα μου είναι Ελλάδα από το Απόκουρον». Κατά τον βιογράφο και σύγχρονό τoυ Νικόδημο Αγιορείτη γεννήθηκε στο χωριό Μέγα Δένδρο Απόκουρου κοντά στο Θέρμο, ενώ κάποιοι μελετητές θεωρούν πιθανή γενέτειρα το γειτονικό Ταξιάρχη. Ως έτος γέννησής φέρεται το 1714, διότι ο Νικόδημος ο Αγιορείτης αναφέρει πως απαγχονίστηκε το 1779 και  σε ηλικία 65 ετών. .
Αϊέρβε
Ερμιτάζ της Παναγίας της Κάσμπας
μικρογραφία|193x193εσ| Εικονογραφική διακόσμηση του ναού της Παναγίας της Κάσμπας. Είναι πέτρινη κατασκευή κανονικά λαξευμένα πετρότουβλα. Έχει ένα κλίτος με τέσσερα τμήματα και κύριο ιερό, το οποίο ξεχωρίζει μόνο σε κάτοψη από μια πύλη διαχωρισμού και από το θόλο λόγω της εικονογραφικής διακόσμησης. Όλα τα τμήματα περιβάλλονται από φεγγίτες που φωτίζουν τον τοίχο το μεσημέρι. Έχουν ημικυκλική αψίδα στο εξωτερικό τους και είναι διακοσμημένα στο εσωτερικό. Ο χώρος διατρέχεται στο σύνολό του από έναν ξύλινο πάγκο που ακουμπά στον τοίχο και με σκαλισμένα στηρίγματα. Η χορωδία βρίσκεται στους πρόποδες ψηλά, κάτω από φεγγίτες και έχει ημικυκλική μπροστινή αψίδα ενσωματωμένη στους τοίχους. Το εσωτερικό του ναού παρουσιάζει ένα αξιοσημείωτο μπαρόκ σύνολο λόγω της διακοσμητικής τοιχογραφίας με την οποία εναρμονίζονται τα άλλα στοιχεία. Η εικονογραφική διακόσμηση, αγνώστου καλλιτέχνη, είναι εξολοκλήρου από το έναν δημιουργό και προσφέρει ένα πλήρες εικονογραφικό πρόγραμμα. Η είσοδος έχει ημικυκλική καμάρα, με ζωγραφιστή ξύλινη εξώπορτα με ημερομηνία 1700. Προστατεύεται από ένα σκεπαστό προστώο με ημικυκλικό βαρελοειδή θόλο, ανοιχτό προς τα εμπρός με ημικυκλική καμάρα. Αυτή η πρόσοψη με προστώο πλαισιώνεται από λείες ημι-εσοχές με επίστρωση που υποστηρίζουν μια στρωματοποιημένη δομή, κάτω από την οποία τα τύμπανα του τόξου έχουν διαμάντια, και τα οποία με τη σειρά τους υποστηρίζουν ένα αέτωμα οριοθετημένο με μια μπαρόκ εμπνευσμένη χυτή διακόσμηση. Το άγαλμα της Παναγίας της Κάσμπας (Nuestra Señora de Casbas) είναι ρομανικής τέχνης.
Ερμιτάζ της Σάντα Λουθία
Πρόκειται για ένα ανεξάρτητο κτίριο του 12ου αιώνα, χτισμένο από πέτρα που διατηρεί τα σημάδια της προκατασκευής του. Διαθέτει έναν ενιαίο κλίτος που καλύπτεται από ένα βαρελοειδή θόλο. Σε αυτό είναι ζωγραφισμένες τρεις αψίδες με υποστηρίγματα που διαχωρίζουν τέσσερα τμήματα. Το κύριο ιερό είναι καλυμμένο με εξέδρα. Η είσοδος βρίσκεται στους πρόποδες και είναι μια απλή ημικυκλική καμάρα χωρίς διακόσμηση.
Κοσμάς ο Αιτωλός
Βιογραφία
Ο ίδιος μαθήτευσε στα διδασκαλεία της Παρνασσίδας και της Ναυπακτίας πλάι σε ονομαστούς ιεροδιδασκάλους: τα στοιχειώδη γράμματα τα έμαθε από τον ιεροδιάκονο Γεράσιμο Λύτσικα, ενώ γύρω στα είκοσι έλαβε τα γραμματικά, δηλαδή την εγκύκλιο παιδεία από τον ιεροδιάκονο Ανανία, ενώ δίδασκε συγχρόνως και ως υποδιδάσκαλος. Το 1749 πήγε στην Αθωνιάδα Σχολή του Αγίου Όρους, όπου έκανε σπουδές ανωτέρου επιπέδου στη θεολογία και τη φιλοσοφία. Εκεί υπήρξε μοναχός για δύο περίπου χρόνια στη Μονή Φιλοθέου του Αγίου Όρους. Το 1759 εγκατέλειψε το μοναστήρι και με εντολή του Πατριάρχη Σεραφείμ ξεκίνησε τις περιοδείες του στη Δυτική και Βόρεια Ελλάδα και την Ήπειρο, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον αυξανόμενο τότε εξισλαμισμό των Χριστιανών. Παρακινούσε με θέρμη τους Ορθοδόξους Χριστιανούς να ιδρύσουν σχολεία που θα διδάσκουν την ορθοδοξία. Το σχολείο αντιμετωπίζεται από τον Κοσμά σαν απαραίτητη προϋπόθεση για την προώθηση της ορθοδοξίας και η εκπαίδευση σαν ένα εργαλείο κατήχησης στην ορθοδοξία. Εκτός από τη σημασία της Ελληνικής γλώσσας ο Κοσμάς ο Αιτωλός αναφέρεται συχνά και στο «ποθούμενο», που ήταν η απελευθέρωση του γένους. Η αποδοχή του κηρύγματός του συνδέεται με την αναβίωση των χιλιαστικών δοξασιών στα μέσα του 18ου αιώνα. Ένα από τα χαρακτηριστικά του είναι η απόλυτη αφιλοχρηματία. Έλεγε επί λέξει: «Δεν έχω άλλο ράσο από αυτό που φορώ».
Αϊέρβε
Ερμιτάζ του Σαν Πάμπλο
Είναι κατασκευασμένο από πετρότουβλα στην πρόσοψη και ακανόνιστους λίθους στις πλευρές. Πρόκειται για κλίτος τεσσάρων τμημάτων με ένα κύριο ιερό, το οποίο διαφοροποιείται μόνο από την ανύψωσή του σε σχέση με το υπόλοιπο κλίτος. Τα τμήματα διαχωρίζονται από τόξα διαφράγματος, που έχουν παραμορφωθεί επί του παρόντος, τα οποία υποστηρίζουν την οροφή σε δύο ανοίγματα. Η είσοδος είναι με ημικυκλική αψίδα από τούβλα.
Κοσμάς ο Αιτωλός
Βιογραφία
Αναφέρεται ότι μέσα σε 16 χρόνια ίδρυσε περίπου 200 σχολεία. Στις Διδαχές του παρότρυνε τους γονείς να σπουδάζουν τα παιδιά τους ελληνικά, τα οποία είναι η «γλώσσα της Εκκλησίας».
«''Να σπουδάζετε και εσείς, αδελφοί μου, να μανθάνετε γράμματα όσον ημπορείτε. Και αν δεν εμάθετε οι πατέρες, να σπουδάζετε τα παιδιά σας, να μανθάνουν τα ελληνικά, διότι και η Εκκλησία μας είνε εις την ελληνικήν. Και αν δεν σπουδάσεις τα ελληνικά, αδελφέ μου, δεν ημπορείς να καταλάβης εκείνα οπού ομολογεί η Εκκλησία μας''».
Αϊέρβε
Ερμιτάζ του Σαν Πάμπλο
Σύμφωνα με το βιβλίο απολογισμών της αδελφότητας του Αγίου αποστόλου Παύλου, οι παλαιότερες καταγεγραμμένες αναφορές σχετικά με αυτό το Ερμιτάζ και την αδελφότητα του είναι από το 1618, αν και τα δύο προϋπήρχαν στο παρελθόν.
Θρησκεία στην Αργεντινή
Η Αργεντινή, από την εποχή του αποικισμού έως σήμερα, είναι μία κατεξοχήν χριστιανική χώρα. Το μεγαλύτερο χριστιανικό δόγμα στη χώρα είναι ο Ρωμαιοκαθολικισμός. Αυτός καθιερώθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους Ισπανούς, που κατέλαβαν τα εδάφη της σημερινής Αργεντινής κατά τον 16ο αιώνα, και από το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα καθ΄ όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα.
Θεοδολίνδη ντε Μπωαρναί
Η Θεοδολίνδη ντε Μπωαρναί (Théodelinde de Beauharnais, 13 Απριλίου 1814 - 1 Απριλίου 1857) από τον Οίκο του Μπωαρναί ήταν κόρη του Δούκα του Λόιχτενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Ούραχ.
Θρησκεία στην Αργεντινή
Μια έρευνα του 2005 διαπίστωσε ότι το 24% των Αργεντινών παρακολουθούσε τακτικά τις θρησκευτικές λειτουργίες, ενώ σε ποσοστό 10,3% περιέγραφαν τους εαυτούς τους ως μη θρησκευόμενους. Το αμερικανικό Pew Research Center, σε έκθεσή του το 2015, διαπίστωσε ότι το 35% των Αργεντινών θεωρούσε τη θρησκεία πολύ σημαντική για τη ζωή τους.
Όσον αφορά το 2019, το 79,6% του πληθυσμού της Αργεντινής είναι Χριστιανοί, το 62,9% ανήκουν στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, το 15,3% είναι Ευαγγελιστές, το 1,4% είναι Χριστιανοί άλλων δογμάτων, το 18,9% είναι μη θρησκευόμενοι και το 1,2% ανήκουν σε άλλες θρησκείες. Η Αργεντινή φιλοξενεί τη μεγαλύτερη μουσουλμανική κοινότητα στη Λατινική Αμερική, αριθμώντας περίπου 400.000 άτομα ή το 1% του συνολικού πληθυσμού της χώρας.
Ρωμαιοκαθολικισμός
Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των Ρωμαιοκαθολικών στην Αργεντινή ποικίλλουν, με τα ποσοστά να κυμαίνονται από το 70% μέχρι το 90%. Το The World Factbook της CIA εντάσσει το 92% της χώρας στον Ρωμαιοκαθολικισμό, όμως αναφέρει ότι εκείνοι που είναι τακτικά θρησκευόμενοι είναι λιγότεροι από 20%.
Η κοινωνία, ο πολιτισμός και η πολιτική της Αργεντινής είναι βαθιά επηρεασμένες από τον Ρωμαιοκαθολικισμό. Η θέση της Εκκλησίας στην εθνική ταυτότητα της Αργεντινής, η οποία εκτείνεται σε όλο το ιδεολογικό φάσμα, πηγάζει από την αέναη ικανότητα των Αργεντινών να βρίσκουν κάποιο επίπεδο υποστήριξης στην Εκκλησία σε διαφορετικές πλευρές πολιτικών και κοινωνικών διαιρέσεων. Η Εκκλησία σταθεροποίησε την κυριαρχία της στο έδαφος της σύγχρονης Αργεντινής κατά την περίοδο της ισπανικής αποικιοκρατίας, από τον 16ο έως τις αρχές του 19ου αιώνα. Αν και ο Ρωμαιοκαθολικισμός δεν αποτελεί την επίσημη θρησκεία του κράτους και η θρησκευτική ελευθερία διασφαλίζεται από το Σύνταγμα, οι Καθολικοί κληρικοί συμμετέχουν σε πολλές κρατικές λειτουργίες. Σήμερα, οι διαφωνίες στη σχέση Εκκλησίας-κράτους στην Αργεντινή περιλαμβάνουν το ζήτημα της αντισύλληψης, την οικονομική πολιτική και την αμφισβητούμενη συμμετοχή της Εκκλησίας στον λεγόμενο Βρώμικο Πόλεμο.
Οι Καθολικές πρακτικές στην Αργεντινή (ειδικά στις περιοχές των αυτόχθονων πληθυσμών), μπορεί να θεωρηθεί ότι ενσωματώνουν μεγάλο μέρος του συγκρητισμού. Για παράδειγμα, οι Καθολικές θρησκευτικές εορτές στις βορειοδυτικές επαρχίες παρουσιάζουν πολλά τελετουργικά στοιχεία των αρχαίων λατρειών των κατοίκων των Άνδεων. Η λατρεία της Πατσαμάμα εξακολουθεί να είναι ευρέως διαδεδομένη στις επαρχίες Σάλτα και Τζουγιούι και ακολουθείται από Καθολικούς πιστούς, χωρίς να υπάρχει αντίθεση από τους Καθολικούς επισκόπους.
Κοσμάς ο Αιτωλός
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον ιστορικό Πασχάλη Κιτρομηλίδη, η δράση του Κοσμά αποτελεί «ιδιοσυγκρατική έκφραση της Ρωσικής προπαγάνδας». Ο Κοσμάς σχετιζόταν με τον Ευγένιο Βούλγαρη και την Αθωνιάδα Σχολή, ενώ ο Πατριάρχης Σεραφείμ συνδεόταν με την πολιτική της Ρωσίας στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Το 1770, μετά την αποτυχία των Ορλωφικών στην Πελοπόννησο, μιας αντιοθωμανικής εξέγερσης των Ρωμιών με ρωσική υποκίνηση, οι Τούρκοι τον υποπτεύονταν ως πράκτορα των Ρώσων. Κατά άλλους ερευνητές στην καταδίκη του Κοσμά συνέβαλαν κάποιοι Εβραίοι της Ηπείρου, διότι με το κήρυγμά του κατόρθωσε να μεταφερθεί η διενέργεια του παζαριού από την Κυριακή στο Σάββατο, γεγονός που έφερε οικονομικές ζημίες στους Εβραίους. Τελικά συνελήφθη και εκτελέστηκε στις 24 Αυγούστου 1779, ημέρα Σάββατο, στο χωριό Κολικόντασι κοντά στην πόλη του Βερατίου στη σημερινή Αλβανία .Ο Άγιος συχνά αναφερόταν στα κηρύγματά του αρνητικά για τους Εβραίους, πάντως σε κήρυγμά του είχε πει ρητά: «Όσοι αδικήσατε χριστιανούς ή Εβραίους ή Τούρκους, να δώσετε το άδικον οπίσω». Εναντίον του στρέφονταν επίσης οι Ενετοί, οι κοτσαμπάσηδες, οι πλούσιοι και άλλοι ισχυροί, οι οποίοι θεωρούσαν ότι θίγονται. Αντίθετα ο Κοσμάς είχε τη λαϊκή στήριξη από Χριστιανούς και ακόμα και από Τούρκους. Δεν υπήρξε καμία επίσημη κατηγορία εναντίον του, ούτε δικάστηκε πριν το θάνατό του. Για την καχυποψία των Ενετών απέναντί του σώζονται μέχρι σήμερα αναφορές κατασκόπου τους στα ενετικά αρχεία.
Θεοδολίνδη ντε Μπωαρναί
Βιογραφία
Η Θεοδολίνδη Λουίζα Ευγενία Αυγούστα Ναπολεωνία γεννήθηκε στις 13 Απριλίου 1814 στη Μάντοβα, και ήταν το πέμπτο παιδί και η τέταρτη κόρη του Ευγένιου ντε Μπωαρναί και της Αυγούστας της Βαυαρίας. Ονομάσθηκε Θεοδολίνδη από την Βασίλισσα Θεοδελίνδη της Λομβαρδίας.
Στις 8 Φεβρουαρίου 1841 παντρεύτηκε στο Μόναχο τον Γουλιέλμο της Βυρτεμβέργης, Δούκα του Ούραχ. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Πέθανε στις 1 Απριλίου 1857 στη Στουτγάρδη σε ηλικία 42 ετών. Είναι θαμμένη στο Παλάτι του Λούντβιγκσμπουργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Κόμισσες της Βυρτεμβέργης
Αϊέρβε
Ερμιτάζ του Σαν Πάμπλο
Στις αρχές του 19ου αιώνα, πραγματοποιήθηκαν εργασίες ανακατασκευής του Ερμιτάζ, υποστηριζόμενες από εράνους και προσωπικές εργασίες.
Κοσμάς ο Αιτωλός
Βιογραφία
Αργότερα, υπό την επίδραση εθνικιστικού μύθου, ο Κοσμάς θεωρήθηκε πρόωρος εκφραστής των εθνικών ιδεωδών. Παρόμοια άποψη εκφράζουν και οι εκπρόσωποι της αλβανικής εθνικιστικής διανόησης, οι οποίοι τον θεωρούν είτε πράκτορα του σουλτάνου είτε σπορέα της ελληνικής εθνικής ιδεολογίας στο αλβανικό έδαφος. Το μένος των Αλβανών εθνικιστών εναντίον του ιερομάρτυρα Πατροκοσμά εκδηλώθηκε και στην επέτειο των 300 χρόνων από τη γέννησή του, το 2014 στον εορτασμό της μνήμης του στο χώρο όπου μαρτύρησε στο Κολικόντασι. Είναι γεγονός ότι ο Πατροκοσμάς είχε μια ηπιότερη στάση έναντι των μουσουλμάνων σε σύγκριση με τους εβραίους ή τους καθολικούς, ίσως λόγω του ότι οι πρώτοι αποδέχονταν τη δυνατότητα της μετάνοιας. Αυτή του η πεποίθηση επιβεβαιώθηκε με έναν δραματικό τρόπο, καθώς ο Αλή Πασάς, είτε για λόγους ευγνωμοσύνης είτε σε ένδειξη μετάνοιας, ζήτησε να γίνει η ανακομιδή των λειψάνων του αγίου και να χτιστεί ναός στο όνομά του, ο οποίος ολοκληρώθηκε το 1814.
Αϊέρβε
Ερμιτάζ του Σαν Πάμπλο
Το 1811 κατασκευάστηκε το σκευοφυλάκιο, το οποίο κόστισε 63 βασιλικές λίρες Χάκας και στις οποίες εργασίες χρησιμοποιήθηκαν πλακάκια και κεραμίδια που εξήχθησαν από το μοναστήρι των Δομινικανών μοναχών. Προστέθηκε το σεντούκι για την αποθήκευση των στολισμών, έγιναν εργασίες στη μικρή πλατεία μπροστά από την είσοδο, διορθώθηκε ο δρόμος κλπ. μικρογραφία| Μετατροπή του Αγίου Παύλου Μαζί με τις συνεισφορές του λαού, υπάρχουν και εκείνες των ευγενών: αξίζει να αναφερθούν εξαιρετικός ρόλος που διαδραμάτισε η μαρκησία María Josefa de Azlor y Villavicencio, η χήρα του δεύτερου μαρκήσιου του Αϊέρβε, που εντάχθηκε στην αδελφότητα το 1802 σε ένωση με τους πλησιέστερους συγγενείς της. Οι διάφορες συνεισφορές σε μετρητά που έκανε σήμαινε μια μεγάλη ανακούφιση για την οικονομία της Αδελφότητας. Το 1815, η μαρκησία του Αϊέρβε ανέλαβε τα έξοδα των εκτυπώσεων που έγιναν σχετικά με τη σκηνή του κεντρικού καμβά του ρετάμπλ και το 1817 η μαρκησία Juana Bucareli, χήρα του τρίτου μαρκήσιου του Αϊέρβε, πρόσφερε ένα μωβ άμφιο. Ομοίως, συνείσφεραν αρκετές φορές σε χρήμα και υλικά η μαρκησία της Λιτέρα και Ρουμπί και ο κόμης της Κονταμίνα μέσω διαφόρων εράνων.
Κοσμάς ο Αιτωλός
Βιογραφία
Ανακηρύχθηκε επίσημα άγιος από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στις 20 Απριλίου 1961 και η μνήμη του τιμάται στις 24 Αυγούστου. Εκτός από την Ελλάδα τιμάται συχνά και στη Ρωσία, τη Σερβία, τη Βουλγαρία, την Αρμενία, τις ΗΠΑ, την Κύπρο, την Ουκρανία, τη Ρουμανία, το Μαυροβούνιο και τη Βόρεια Μακεδονία.
Αϊέρβε
Ερμιτάζ του Σαν Πάμπλο
Το 1810 έγιναν εργασίες για να διορθωθεί το εξωτερικό του Ερμιτάζ και το 1814 ήταν απαραίτητο να αποσυναρμολογηθεί η στέγη ώστε να λυθεί το πρόβλημα των διαρροών. Το σπίτι του μοναχού άρχισε να χτίζεται τον Νοέμβριο του 1824.
Η Αδελφότητα έδωσε στο Ερμιτάζ ότι ήταν απαραίτητο για τη βέλτιστη εξέλιξη της θεϊκής λειτουργίας: βιβλία, στολίδια, παγκάκια, ντουλάπα και τράπεζα στο ιερό. Το εσωτερικό σοβατίστηκε και βάφτηκε. Το 1818, αγοράστηκε μια ασημένια λειψανοθήκη, κατασκευασμένη στην Ουέσκα, για 10 λίρες, 25 μισθούς και 18 κέρματα της Χάκας, για να περιέχει λείψανα του Αγίου Πέτρου και του Αγίου Παύλου, μαζί με ότι άλλο αυθεντικό αντιστοιχούσε σε αυτά.
Κοσμάς ο Αιτωλός
Διδαχές και προφητείες
Καθώς το κήρυγμά του Κοσμά του Αιτωλού διασώθηκε μέσω της προφορικής παράδοσης, η ακρίβεια του είναι σχεδόν αδύνατο να βεβαιωθεί. Στον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό αποδίδεται μια σειρά κειμένων, σημαντικότερες των οποίων είναι οι «Διδαχές» και οι «Προφητείες», που πιστεύεται ότι βασίζονται σε κηρύγματα του ίδιου του Αγίου που καταγράφηκαν αμέσως ή σύντομα μετά την απαγγελία τους. Σύμφωνα με τη πλειοψηφία των ερευνητών αποτελούν άμεσες καταγραφές των ομιλιών του, με πιθανότερο σενάριο κατά τον Ιω. Μενούνο, να αποτελούν υπαγορευμένες ομιλίες σε μαθητές του. Σε ότι αφορά τη χρονολόγηση των κειμένων, αυτές διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες με βάση το χρόνο εκφώνησης και το χρόνο καταγραφής ή αντιγραφής. Σύμφωνα με τα διασωθέντα πρωτότυπα, τα οποία μας παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τον χρόνο, αυτές εκφωνήθηκαν από το 1772 ως το 1779, ενώ η καταγραφή τους ξεκινά από το 1780 και φτάνει μέχρι το 1830. Η κάθε διδαχή του δεν φαίνεται να αποτελεί το περιεχόμενο μιας ομιλίας του, αλλά σύνθεση επί μέρους ομιλιών, που έκανε σε διάφορους τόπους. Έτσι εξηγείται η ανωμαλία ως προς τη διαδοχή των θεμάτων που συζητούνται, αλλά και η συχνή επανάληψη των ίδιων διηγήσεων και ιδεών. Οι Διδαχές και οι Προφητείες έτυχαν επανειλημμένων αντιγραφών και εκδόσεων και αποτέλεσαν δημοφιλή λαϊκά θρησκευτικά αναγνώσματα. Σε ορισμένα από τα κείμενα αυτά, που έχουν τύχει ερμηνειών και παρερμηνειών, αναπτύσσονται σύγχρονοι προβληματισμοί, όπως η έννοια της Ελληνικότητας, του «Γένους» κτλ. . Τα μόνα σωζόμενα ιδιόχειρα γραπτά του Αγ. Κοσμά είναι μερικές επιστολές.
Αϊέρβε
Ερμιτάζ του Σαν Πάμπλο
Από τους δύο λαμπτήρες που καίνε μπροστά στον κύριο βωμό του Ερμιτάζ, ο καλόγερος από Αϊέρβε Romualdo de Santa Leticia, ένας ξυπόλυτος καρμελίτης από το Κολλέγιο της Ουέσκας, έδωσε το 1810 το καλύτερο εκ των δύο. Αγοράστηκε για 3 λίρες, 3 μισθούς και 12 κέρματα Χάκας με την προϋπόθεση ότι αν οι κληρικοί επιστρέψουν στο μοναστήρι και τον ήθελαν πίσω, θα έπρεπε να τους δοθεί, επιστρέφοντας όμως τις 3 λίρες που πληρώθηκαν από την αδελφότητα, που ισοδυναμεί με το ποσό που αναφέρεται στο νόμισμα της Αραγωνίας.
Θρησκεία στην Αργεντινή
Ρωμαιοκαθολικισμός
Η Εκκλησία στην Αργεντινή χωρίζεται σε μητροπόλεις και αρχιεπισκοπές. Το Μπουένος Άιρες, για παράδειγμα, είναι αρχιεπισκοπή λόγω του μεγέθους και της ιστορικής σημασίας ως πρωτεύουσα του έθνους. Ο Καθεδρικός Ναός του Μπουένος Άιρες, που είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου, στεγάζει τα λείψανα του στρατηγού Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν.
Κοσμάς ο Αιτωλός
Παρατηρήσεις επί του κηρύγματος και των προφητειών του Κοσμά του Αιτωλού
Το κήρυγμά του αναφέρεται σε καθημερινότητες που συνιστούν αμαρτίες: σχέσεις ατόμων, σχέσεις αγοράς, σχέσεις ανδρών και γυναικών, σχέσεις που ανάγονται στην ελλιπή συνείδηση για το κακό. Εδώ πηγάζει η ανάγκη για παιδεία, για θεογνωσία, μέσω της κατανόησης των ιερών Γραφών και επομένως δια της γνώσεως της ελληνικής γλώσσας, όχι όμως και της ελληνικής σκέψης.
Αϊέρβε
Ερμιτάζ του Σαν Πάμπλο
Στο τέλος του 19ου αιώνα, ήταν απαραίτητο να γίνουν πάλι έργα στο κτίριο για να αποτραπεί η καταστροφή του.
Θρησκεία στην Αργεντινή
Ρωμαιοκαθολικισμός
Στην Αργεντινή υπάρχουν εννέα Καθολικά πανεπιστήμια: Ποντιφικό Καθολικό Πανεπιστήμιο της Αργεντινής (Μπουένος Άιρες), το Πανεπιστήμιο του Σαλβαδόρ (Μπουένος Άιρες), Καθολικό Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα, Πανεπιστήμιο της Λα Πλάτα, Πανεπιστήμιο της Σάλτα, Πανεπιστήμιο του Σάντα Φε, Πανεπιστήμιο του Κούγιο και Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο ντελ Εστέρο. Θρησκευτικά τάγματα διαχειρίζονται και χρηματοδοτούν εκατοντάδες σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε ολόκληρη τη χώρα, με ή χωρίς κρατική χρηματοδότηση.
Κοσμάς ο Αιτωλός
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές με επισήμανση Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 18ου αιώνα
Αϊέρβε
Παλάτι των Λούνα
μικρογραφία| Το Παλάτι των Λούνα. Το Παλάτι των Λούνα (Palacio de los Luna) ξεχωρίζει ανάμεσα στα κτίρια του οικισμού καθώς πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής της Αραγωνίας. Έχει οικόσημο. Η κατασκευή του είναι από πετρότουβλα και οι προσόψεις τελειώνουν με την τυπικό διάκοσμο από τούβλα, που εδώ είναι σε αφθονία. Η στέγη αιωρείται πάνω από ξύλινες μαρκίζες.
Θρησκεία στην Αργεντινή
Ρωμαιοκαθολικισμός
Ο Καρδινάλιος και Αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες, Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, εξελέγη στο αξίωμα του Πάπα, ως Πάπας Φραγκίσκος, στις 13 Μαρτίου 2013.
Αϊέρβε
Οίκος Normante
Ο οίκος Normante, βρίσκεται στον αριθμό 3 στην πλατεία Ramón y Cajal. Είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και μοναδικά κτίρια στο Αϊέρβε, καθώς έχει μια σειρά χαρακτηριστικών που το διακρίνουν από τα υπόλοιπα.
Θρησκεία στην Αργεντινή
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκεία ανά χώρα
Αϊέρβε
Οίκος Normante
Ενδεχομένως χτίστηκε τον 16ο αιώνα. Η πρόσοψή του είναι αξιοθαύμαστη για την απλότητα και την ηρεμία των γραμμών της, που της δίνουν έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα. Όλα είναι φτιαγμένα από πέτρα με ογκόλιθους, ένα υλικό που χρησιμοποιούταν ευρέως από τους τεχνίτες οικοδόμους του Bal de Ayerbe τον 16ο, 17ο και 18ο αιώνα.
Η είσοδος αποτελείται από μια ημικυκλική καμάρα που δημιουργείται από 13 μακρούς και στενούς αψιδόλιθους (μοναδική περίπτωση στο Αϊέρβε). Στην κεντρική της πέτρα υπάρχει ένα τετράγωνο οικόσημο, με τύμπανο από έναν κύκλο όπου είναι ενσωματωμένος ένας ελληνικός σταυρός που τα άκρα του έχουν κρίνους. Το ήμισυ της αψίδας κλείνει με πέτρες και το άλλο μισό έχει λαξευτεί ώστε να προσαρμόσει στο κοίλο της τρέχουσας πόρτας, ώστε αυτή να ανοίγει με δύο φύλα. Στο ίδιο επίπεδο του ισογείου, πιο αριστερά, υπάρχει μια διπλή πόρτα.
Στον πρώτο και δεύτερο όροφο υπάρχουν δύο μπαλκόνια, με σιδερένια πρεβάζια και κάγκελα, αντικαθιστώντας τα αυθεντικά παράθυρα. Καθώς ήταν ουσιαστικά χτισμένο χωρίς μαρκίζες, είχε ένα απλό πέτρινο γείσο στην κορυφή (το οποίο διατηρείται ακόμη κάτω από την υπάρχουσα μεταλλική υδρορροή), με ένα ελαφρώς λαξευμένο μέτωπο, το οποίο ήταν υπεύθυνο για τη συλλογή του νερού της βροχής μέσω ενός εσωτερικού καναλιού, το οποίο χύνεται έξω μέσω τριών γκαργκόιλ, τα οποία είναι επίσης κατασκευασμένα από πέτρα, όπως και η υπόλοιπη πρόσοψη. Αυτά τα τρία γκαργκόιλ (μια ακόμα μοναδική περίπτωση στο Αϊέρβε) στηρίζονται πάνω σε αλλά πέτρινα λούκια.
Το 2007, το Δημοτικό Συμβούλιο του Αϊέρβε ενέκρινε ένα έργο κατεδάφισης του ακινήτου, αν και δεν πραγματοποιήθηκε χάρη στην παρέμβαση του Συλλόγου Δημόσιας Δράσης για την Άμυνα της Αραγωνικής Κληρονομιάς, που ζήτησε την καταχώρισή του στη Γενική Διεύθυνση Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Με εντολή της 13ης Νοεμβρίου 2007, από το Τμήμα Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, συμπεριλήφθηκε στο Κατάλογο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Αραγωνίας.
Οικιστική αρχιτεκτονική
Η οικιστική αρχιτεκτονική συμπίπτει με τα τυπολογικά δείγματα της Αραγωνίας του 16ου αιώνα. Στην κατασκευή χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό η πέτρα, την οποία συμπληρώνουν τούβλα. Υπάρχουν πολλά σπίτια που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και με οικόσημο δημιουργώντας μια προοπτική ομοιογένειας καθώς είναι χτισμένα από πέτρα και έχουν διακόσμηση με αψιδωτά παράθυρα.
Μεγάλη Εβδομάδα
Η Αδελφότητα του Αίματος του Χριστού (Sangre de Cristo) είναι υπεύθυνη για τη διοργάνωση των πομπικών παρελάσεων που πραγματοποιούνται στο Αϊέρβε κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας.
Ιδρύθηκε το 1669 στην αγία τράπεζα του Χριστού που υπήρχε στη μία πλευρά του κύριου παρεκκλησιού της Παναγίας του Σοτερράνο (Nuestra Señora de Soterrano) της αφανισμένης κολεγιακής εκκλησίας του Αγίου αποστόλου Πέτρου.
Γιορτές
αριστερά|μικρογραφία|Γιορτές της Σάντα Λετίθια μικρογραφία|
Γιορτές της Σάντα Λετίθια
μικρογραφία| Οι γίγαντες του Αϊέρβε που κάθε χρόνο παρελαύνουν στις γιορτές της Σάντα Λετίθια Από το 1549 αποτελεί τη μεγάλη γιορτή της πόλης. Γύρω στις 9 Σεπτεμβρίου, που γιορτάζεται το πανηγύρι της προστάτιδας Σάντα Λετίθια, υπάρχουν μεταξύ τεσσάρων και έξι ημερών, ανάλογα με το έτος, στις οποίες οι κάτοικοι και οι επισκέπτες του Αϊέρβε βγαίνουν στους δρόμους και τους διατρέχουν με χαρά, καταλήγοντας σε ένα μεγάλο δείπνο της αδελφότητας γύρω από μαγειρευτά. Γίνεται πομπή με το άγαλμα της Σάντα Λετίθια, από την οποία κρέμονται ευλογημένα σταφύλια, που θα διανεμηθούν από μικρά παιδιά στα γύρω σπίτια. Γίνονται διαγωνισμοί μεταξύ «γιγάντων και καρνάβαλων», παίζουν μπάντες με πνευστά, γίνονται αθλητικοί διαγωνισμοί, παιδικοί διαγωνισμοί, παραστάσεις, χοροί, μαγειρικοί διαγωνισμοί κλπ. Κάθε βράδυ λαμβάνουν χώρα αγώνες πυροτεχνημάτων με τους «Ταύρους της φωτιάς». Δεν προκαλεί έκπληξη λοιπόν, πως κάθε χρόνο όλο και περισσότεροι επισκέπτες έρχονται να συμμετάσχουν και να απολαύσουν αυτές τις γιορτές.
Της Παναγίας της Κάσμπας
Την πρώτη Κυριακή του Ιουνίου γιορτάζεται το προσκύνημα στο μοναστήρι της Παρθένου της Κάσμπας. Παρευρίσκονται σε λιτανεία οι πόλεις Αϊέρβε, Biscarrues, Fontellas και Losanglis. Ψάλλεται ιερή λειτουργία.
Λέγεται ότι η Παναγία προερχόμενη από τη Γαλλία μέσω της περιοχής Κάσμπας, επέλεξε αυτή την πόλη και ως ετούτου έκτοτε αποτελεί ένα απόρθητο προπύργιο που προστατεύει τη ζωή και την πίστη των κατοίκων του Αϊέρβε, την οποία η Παναγία καλεί σε περιόδους δοκιμασιών με εμπιστοσύνη στη μητρική της αγάπη. Η γιορτή ξεκινά το Σάββατο με ένα μεγάλο φεστιβάλ που διαρκεί μέχρι την Κυριακή με μεσημεριανό γεύμα και φαγητό που διατίθεται στο μοναστήρι.
Ιστορία: Αυτό το φεστιβάλ γίνεται σε ευχαριστία για τη θαυματουργή βροχή που έλαβε η πόλη του Αϊέρβε και τα γύρω χωριά του την 1η Ιουνίου 1640. Στη συνέχεια, έφεραν προς λατρεία αυτήν την Αγία Εικόνα στη κολεγιακή Εκκλησία του Αγίου Πέτρου της πόλης, όπου λατρεύτηκε για εννέα ημέρες και την τελευταία ημέρα, που ήταν η 1η Ιουνίου, αποκαταστάθηκε στο παρεκκλήσι της Κάσμπας. Προτού καλά καλά μπορέσουν να επιστρέψουν οι πομπές στα χωριά τους, έριξε τόσο μεγάλη βροχή που αποκαταστάθηκε η συγκομιδή. Όλα αυτά συντάχθηκαν σε συμβολαιογραφική πράξη η οποία, την ίδια κιόλας ημέρα, μήνα και έτος και επικυρώθηκε προς τη μνήμη αυτού του τόσο μεγάλου οφέλους και προς εκτίμηση αυτού, το Αϊέρβε και τα χωριά του έδωσαν όρκο εκείνη την ημέρα να σεβαστούν αυτήν την Ιερή Εικόνα. Το 1981, με ψηφοφορία μέσω δημόσιας διαβούλευσης, η ημερομηνία άλλαξε σε πρώτη Κυριακή του Ιουνίου.
Άλλες εκδηλώσεις
Το φεστιβάλ με την επωνυμία «Γιορτή Εναλλακτικών Αγροτικών των Πυρηναίων», την πλησιέστερη Κυριακή στις 21 Σεπτεμβρίου, γιορτή του Αγίου Ματθαίου, αναβιώνει την παράδοση ερασιτεχνικών εκθέσεων που κάποτε έδωσε σε αυτήν την πλατεία μεγάλη φήμη.
Η μυκητολογική εβδομάδα που γιορτάζεται τον Οκτώβριο στη πόλη εδώ και μερικά χρόνια, αποτελεί διεθνή κοινωνική εκδήλωση. Η Δημόσια Βιβλιοθήκη φιλοξενεί την καλύτερη συλλογή της Αραγωνίας από βιβλία σχετικά με τη μυκητολογία.
Το ανεπτυγμένο εμπόριο, που σήμερα έχει πλέον παρακμάσει, και το οποίο άνθισε στη πόλη του Αϊέρβε από τον Μεσαίωνα και μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, διέδωσε στους ανθρώπους του ένα πνεύμα φιλοξενίας, μια αρετή που σήμερα καθοδηγεί τον τουρισμό με δελεαστικές προτάσεις σε ξενοδοχεία και καταλύματα.
Γαστρονομία
μικρογραφία|Κέικ Ρεφογιάου Στο Αϊέρβε ο επισκέπτης ή ο ταξιδιώτης μπορεί να απολαύσει τη ντόπια γαστρονομία και τις δικές του σπεσιαλιτέ. Στην πόλη και στα περίχωρα, διακεκριμένα εστιατόρια προσφέρουν μια αυθεντική κουζίνα βασισμένη στην παράδοση αλλά και τις τελευταίες τάσεις. Επιπλέον, επιχειρήσεις με σπιτικό φαγητό και τάπας μπαρ συμπληρώνουν ένα μενού για όλα τα γούστα.
Η βάση είναι πάντα τα φυσικά προϊόντα, που ποικίλλουν σε αυτή τη περιοχή και ως αποτέλεσμα τα πολλά τοπικά πιάτα: σαλάτες, σούπες, βραστά, κομματάκια ψωμιού του βοσκού «Μίγας αλά Παστόρ», Μίγας με μανιτάρια, λαχανικά (ντόπια χόρτα, αρακάς, φασολάκια, γαϊδουράγκαθο, λάχανο, κουνουπίδι. κλπ), φακές, σαλιγκάρια, σούπα «Σαλμορέχο», μαγειρευτό κοτόπουλο «Τσιλιντρόν», κατσικάκι στα κάρβουνα, αρνάκι «Τερνάσκο» στα κάρβουνα ή σε μπριζόλες, μαγειρευτή «Καλντερέτα» με αρνί, αρνάκι του βοσκού, αρνίσια γεμιστά έντερα «Τσιρέτας», η ντόπια σπεσιαλιτέ «Τορτέτας», λουκάνικα αίματος «Μορθίγιας» και διάφορα αλλαντικά.
Υπάρχουν και άλλα προϊόντα αναγνωρισμένης ποιότητας: μανιτάρια, μέλι, αμύγδαλα, λάδι, κρασί και τα διάσημα προϊόντα ζαχαροπλαστικής που πάντα ζητά ο ταξιδιώτης: το περίφημο κέικ του Αϊέρβε, το «Ρεφογιάου», και οι γλυκές κολοκυθόπιτες «Εμπαναδίκος».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αραγωνία Κατηγορία:Τουρισμός στην Ισπανία Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Εθνική Ιράν U23 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ιράν U23 ή Ολυμπιακή ομάδα Ιράν εκπροσωπεί το Ιράν στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις των Ολυμπιακών Αγώνων, Asian Games και AFC U-22 Asian Cup, καθώς και σε άλλες διοργανώσεις για ποδοσφαιριστές κάτω των 23 ετών. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ιράν. Έδρα της ομάδας είναι το Takhti Stadium.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ιράν (ποδόσφαιρο)
Καντόνι Βασιλείας - πόλη
Ιστορία
Το καντόνι Βασιλείας - πόλη ιδρύθηκε στις 26 Αυγούστου 1833, όταν και χωρίσθηκε το καντόνι της Βασιλείας σε δύο καντόνια, στο καντόνι της Βασιλείας - πόλη και στο καντόνι της Βασιλείας - επαρχίας. Οι κάτοικοι του καντονιού της Βασιλείας - επαρχία απέρριψαν δύο φορές την επανένταξη του ενιαίου καντονιού με δημοψήφισμα, μια το 1969 και μια το 2014. Από τότε τα δύο αυτά καντόνια μένουν χωριστά, ασχέτως από τις προσπάθειες της κυβέρνησης των δύο καντονιών για να ενωθούν.
Γεωγραφία
Βρίσκεται στη βόρεια Ελβετία και συνορεύει με το καντόνι Βασιλείας - επαρχίας καθώς επίσης με το ομοσπονδιακό κρατίδιο της Γερμανίας, Βάδη-Βυρτεμβέργη και με την περιοχή της Αλσατίας στη Γαλλία.
Η έκταση του καντονιού είναι 37 τ.χλμ., κάνοντας έτσι το καντόνι της Βασιλείας - πόλη το μικρότερο καντόνι στην Ελβετία.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός του καντονίου (30 Απριλίου 2015) είναι 196.850. Το 2007, ο πληθυσμός περιελάμβανε 56.106 αλλοδαπούς (30,29% του συνολικού πληθυσμού). Το 27% είναι προτεστάντες και το 25% Ρωμαιοκαθολικοί. Επίσης 10% του πληθυσμού πιστεύουν σε άλλη θρησκεία.
Συγκοινωνίες
Υπάρχει διεθνές αεροδρόμιο, το Βασιλείας-Μυλούζ, το οποίο στην πραγματικότητα βρίσκεται στη γαλλική επικράτεια, δηλαδή περίπου 4 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη της Βασιλείας, αλλά διατίθεται ελεύθερη τελωνειακή πρόσβαση από την πόλη.
Η Βασιλεία είναι σημαντικός σιδηροδρομικός σταθμός της Ελβετίας, εφόσον υπάρχουν απευθείας γρήγορα τρένα για Παρίσι και Βερολίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βασιλεια πολη
Το Ημερολόγιο
Το Ημερολόγιο (αγγλικά: The Notebook) είναι ρομαντικό δράμα παραγωγής 2004, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Νίκολας Σπαρκς. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο Νικ Κασσαβέτης. Πρωταγωνιστούν οι Ράιαν Γκόσλινγκ και Ρέιτσελ ΜακΆνταμς ως ένα νεαρό ερωτευμένο ζευγάρι στις αρχές της δεκαετίας του 1940. Την ιστορία τους, την αφηγείται από το παρόν ένας ηλικιωμένος άντρας (Τζέιμς Γκάρνερ) που μένει σε ένα γηροκομείο, σε μία ηλικιωμένη γυναίκα (Τζίνα Ρόουλαντς) που κατοικεί και αυτή στο ίδιο γηροκομείο.
Πλοκή
Σε ένα γηροκομείο τη σήμερον ημέρα, ένας ηλικιωμένος άντρας ονόματι Ντιούκ (Τζέιμς Γκάρνερ) αρχίζει να διαβάζει μία ρομαντική ιστορία από το ημερολόγιό του σε μία ηλικιωμένη ασθενή του γηροκομείου (Τζίνα Ρόουλαντς).
Η ιστορία που αφηγείται ξεκινά το 1940. Στην πόλη Σίμπρουκ Άιλαντ της Νότιας Καρολίνα, το χωριατόπαιδο Νόα Κάλουν (Ράιαν Γκόσλινγκ) γοητεύεται από την δεκαεφτάχρονη κληρονόμο Άλι Χάμιλτον (Ρέιτσελ ΜακΆνταμς) όταν τη βλέπει για πρώτη φορά σε ένα καρναβάλι. Οι δυο τους μοιράζονται ένα ειδυλλιακό έρωτα του καλοκαιριού. Ο Νόα πηγαίνει την Άλι σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι, το οποίο της εξηγεί ότι σκοπεύει να το αγοράσει για αυτούς. Αργότερα το απόγευμα, η Άλι του ζητά να κάνουν έρωτα, αλλά τους διακόπτει ο φίλος του Νόα, Φιν (Κέβιν Κόνολι) με τα νέα ότι οι γονείς της Άλι έχουν βάλει την αστυνομία να την ψάχνει. Όταν η Άλι και ο Νόα επιστρέφουν στην έπαυλη των γονιών της, αυτοί της απαγορεύουν να ξαναδεί τον Νόα, τον οποίο αποκαλούν "σκουπίδι, σκουπίδι, σκουπίδι". Η Άλι και ο Νόα χωρίζουν και η μητέρα της Άλι της ανακοινώνει ότι η οικογένεια θα επιστρέψει στο σπίτι της στο Τσάρλεστον.
Ο Νόα και η Άλι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συνεχίσουν κανονικά τις ζωές τους. Ο Νόα και ο Φιν πολεμούν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και ο Φιν σκοτώνεται στη μάχη. Η Άλι γίνεται εθελόντρια σε ένα νοσοκομείο για τραυματισμένους στρατιώτες και εκεί γνωρίζει τον αξιωματικό Λον Χάμοντ Τζούνιορ (Τζέιμς Μάρσντεν), ένα νεαρό δικηγόρο, ο οποίος είναι όμορφος, έξυπνος, γοητευτικός και κατάγεται από μια εύπορη οικογένεια. Οι δυο τους τελικά αρραβωνιάζονται με τους γονείς της Άλι να είναι ευχαριστημένοι. Όμως η Άλι βλέπει το πρόσωπο του Νόα όταν ο Λον της ζητά να τον παντρευτεί.
Όταν ο Νόα επιστρέφει σπίτι από τον πόλεμο, ανακαλύπτει ότι ο πατέρας του πούλησε το σπίτι τους έτσι ώστε ο Νόα να μπορέσει να αγοράσει το εγκαταλελειμμένο σπίτι, εκπληρώνοντας έτσι το όνειρο ζωής του να αγοράσει δηλαδή το σπίτι για την Άλι, την οποία έχει να δει χρόνια. Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης του στο Τσάρλεστον, ο Νόα βλέπει την Άλι και τον Λον να φιλιούνται σε ένα εστιατόριο και πείθει τον εαυτό του ότι αν επισκευάσει το σπίτι η Άλι θα επιστρέψει σε αυτόν. Αργότερα, η Άλι μένει άφωνη όταν διαβάζει σε μια εφημερίδα ότι ο Νόα έχει ολοκληρώσει το σπίτι και τον επισκέπτεται στο Σίμπρουκ.
Στο παρόν, γίνεται φανερό ότι η ηλικιωμένη γυναίκα είναι στην πραγματικότητα η Άλι, η οποία πάσχει από τη Νόσο Αλτσχάιμερ και δεν μπορεί να θυμηθεί κανένα από τα γεγονότα της ταινίας μέχρι στιγμής. Ο Ντιουκ, ο άντρας που τις διαβάζει, είναι ο άντρας της, αλλά η Άλι δεν μπορεί να τον αναγνωρίσει.
Πίσω στη δεκαετία του 1940, την ημέρα μετά τον ερχομό της Άλι στο Σίμπρουκ, αυτή και ο Νόα ανανεώνουν τη σχέση τους και κάνουν έρωτα. Το πρωί, η μητέρα της Άλι φτάνει στο σπίτι του Νόα και λέει στην Άλι ότι ο Λον γεμάτος ζήλια ακολούθησε την Άλι στο Σίμπρουκ. Η Άλι εξομολογείται στον Λον ότι έχει περάσει χρόνο με τον Νόα. Αυτός είναι νευριασμένος αλλά λέει ότι ακόμα την αγαπάει. Η Άλι του λέει ότι ξέρει ότι πρέπει να είναι μαζί, αλλά παραμένει αναποφάσιστη.
Το επόμενο πρωί, ο ηλικιωμένος Νόα ("Ντιουκ") πηγαίνει στο δωμάτιο της Άλι και την βρίσκει διαυγή ξανά. Η Άλι ρωτά τον Νόα τι θα απογίνουν όταν αυτή δεν θα μπορεί να θυμάται τίποτα πια και αυτός την διαβεβαιώνει ότι δεν θα την αφήσει ποτέ. Αυτή τον ρωτάει αν νομίζει ότι η αγάπη τους είναι τόσο δυνατή ώστε να "τους πάρει μακριά μαζί". Ο Νόα της απαντά ότι νομίζει ότι η αγάπη τους μπορεί να κάνει τα πάντα. Λένε και οι δυο τους το πόσο αγαπούν ο ένας τον άλλον και κοιμούνται στο κρεβάτι της Άλι. Το επόμενο πρωί, μια νοσοκόμα τους βρίσκει νεκρούς στο κρεβάτι αγκαλιασμένους.
Box-office
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 25 Ιουνίου 2004 στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συγκέντρωσε 13,5 εκατομμύρια δολάρια σε 2.303 κινηματογράφους το πρώτο σαββατοκύριακο κυκλοφορίας της και κατατάχτηκε 4η στο box office. Η ταινία απέφερε συνολικά 115,6 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, 81 στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες και 34,6 σε άλλες χώρες.
Κριτικές
Το Ημερολόγιο έλαβε μικτές κριτικές. Η ιστοσελίδα Rotten Tomatoes ανέφερε ότι 52% των κριτικών σχολίασε θετικά την ταινία, βασισμένη σε 149 κριτικών. Η ιστοσελίδα Metacritic ανέφερε ότι η ταινία είχε κατά μέσο όρο βαθμολογία 53 στα 100, βασισμένη σε 34 κριτικές. Ο Ρότζερ Έμπερτ της εφημερίδας Chicago Sun-Times επαίνεσε την ταινία, βραβεύοντάς την με τριάμισι στα τέσσερα αστέρια. Τον Ιούνιο του 2010, το περιοδικό Entertainment Weekly συμπεριέλαβε την Άλι και τον Νόα στη λίστα του με τους 100 Καλύτερους Χαρακτήρες των Τελευταίων 20 Ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νότια Καρολίνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema
Μάρκος Γιορέντε
Ο Μάρκος Γιορέντε (30 Ιανουαρίου 1995) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος ή δεύτερος επιθετικός για λογαριασμό της Ατλέτικο Μαδρίτης και της εθνικής ομάδας της Ισπανίας.
Ο Γιορέντε πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών τον Νοέμβριο του 2020. Είναι μέλος της αποστολής της Ισπανίας στο Euro 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αλαβές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κραγαλέας
Στην ελληνική μυθολογία ο Κραγαλέας ή Κραγαλεύς ήταν γιος του Δρύοπα και κριτής στη διαμάχη που είχαν μεταξύ τους ο Απόλλων, η Άρτεμις και ο Ηρακλής για την Αμβρακία. Επειδή ο Κραγαλεύς έδωσε τη χώρα στον Ηρακλή, μεταμορφώθηκε σε πέτρα από τον Απόλλωνα. Οι κάτοικοι της Αμβρακίας προσέφεραν στον Κραγαλέα θυσία κάθε χρόνο κατά την εορτή του Ηρακλή.
Ο Κραγαλέας ήταν ο επώνυμος ήρωας του γένους των Κραγαλιδών, που κατοικούσαν στο νότιο τμήμα της Φωκίδας. Οι περίοικοι εκτιμούσαν πολύ τους Κραγαλίδες, τους οποίους αποκαλούσαν «Κρισαίων βασιλείς».
Παραπομπές
Κραγαλεας Κραγαλεας
Ιωάννης Παπακώστας
Ο Ιωάννης Παπακώστας, γνωστός και ως Τζον Κώστας, (Λιάς Θεσπρωτίας, 1868 - Στέλλενμπος, Νότια Αφρική, 18/10/1932) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός και τοπικός ευεργέτης από τον Λιά Θεσπρωτίας.