cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δήμος Πλαταιών
Ο Δήμος Πλαταιών ήταν δήμος του νομού Βοιωτίας, ο οποίος συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής και αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Θηβαίων. Έδρα του ήταν το Καπαρέλλι και ο πληθυσμός του ήταν 4.715 κατοίκους (2001). Η έκτασή του ήταν 172,5 τ.χλμ. Βρισκόταν στα νοτιοδυτικά του νομού και συνόρευε με τον δήμο Θηβαίων, τον δήμο Θίσβης, τον δήμο Βαγίων και τον νομό Αττικής. Ο Δήμος Πλαταιών στο μεγαλύτερο μέρος του κάλυπτε τμήμα του όρους Κιθαιρώνα.
Διαίρεση
Τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου Πλαταιών ήταν:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Πλαταιές
12 Ιουνίου
11 Ιουνίου | 12 Ιουνίου | 13 Ιουνίου
Η 12η Ιουνίου είναι η 163η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (164η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 202 ημέρες.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Κέικ βουτύρου
Ένα κέικ βουτύρου (Butter cake) είναι ένα κέικ στο οποίο ένα από τα κύρια συστατικά είναι το βούτυρο. Το κέικ βουτύρου ψήνεται με βασικά συστατικά τα οποία είναι το βούτυρο, η ζάχαρη, τα αυγά, το αλεύρι καθώς και παράγοντες διόγκωσης όπως μπέικιν πάουντερ ή μπέικιν σόδα. Θεωρείται ως ένα από τα βασικά κέικ στην αμερικανική ζαχαροπλαστική. Το κέικ βουτύρου προήλθε από το αγγλικό παντεσπάνι, το οποίο παραδοσιακά χρησιμοποιούσε ίσες ποσότητες βουτύρου, αλευριού, ζάχαρης και αυγών για να ψήσει ένα παχύ, πλούσιο κέικ.
Ιστορία
Η εφεύρεση του μπέικιν πάουντερ και άλλων χημικών διογκωτικών παραγόντων κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα αύξησε σημαντικά την ευελιξία αυτού του παραδοσιακού κέικ βουτύρου εισάγοντας τη δυνατότητα δημιουργίας ελαφρύτερων, πιο αφράτων κέικ χρησιμοποιώντας αυτούς τους παραδοσιακούς συνδυασμούς συστατικών, και αυτός ο μετασχηματισμός επέφερε το σύγχρονο κέικ βουτύρου.
Συστατικά και τεχνική
Τα κέικ βουτύρου παρασκευάζονται παραδοσιακά χρησιμοποιώντας μια παρασκευή κρέμας, στην οποία το βούτυρο και η ζάχαρη χτυπιέται πρώτα μέχρι να αφρατέψει ώστε να ενσωματωθεί ο αέρας στο βούτυρο. Τα αυγά στη συνέχεια προστίθενται σταδιακά, δημιουργώντας ένα γαλάκτωμα, ακολουθούμενο από εναλλασσόμενα μέρη υγρών και ξηρών συστατικών. Το κέικ βουτύρου είναι τυπικά αφράτο και υγρό όταν αποθηκεύεται σε θερμοκρασία δωματίου, αλλά τείνει να σκληραίνει ή να στεγνώνει με αποτέλεσμα να χάνει τη γεύση όταν ψύχεται, καθιστώντας το ακατάλληλο για το πάγωμα εκ των προτέρων με συστατικά που πρέπει να ψύχονται, όπως το τυρί κρέμα και η κρέμα ζαχαροπλαστικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κέικ
Ηλίας Σιακαντάρης
Ο Ηλίας Σιακαντάρης είναι Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός, παρουσιαστής τηλεοπτικών προγραμμάτων και κυβερνητικός εκπρόσωπος στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Σαρμά το 2023.
Σπούδασε οικονομικά στο ΟΠΑ και έχει μεταπτυχιακό δημοσιογραφία στο πανεπιστήμιο Κολούμπια. Ο ίδιος έχει εργαστεί σε ελληνόφωνα και αγγλόγλωσσα ΜΜΕ, ενώ το 2006 άρχισε να εργάζεται στο Σκάι καλύπτοντας θέματα που αφορούσαν την οικονομία και το Ιράν. Στις 26 Μαΐου 2023 ανέλαβε κυβερνητικός εκπρόσωπος μέχρι τις εκλογές στις 25 Ιουνίου, ενώ σήμερα παρουσιάζει το πρόγραμμα Prime στο κανάλι ΕΡΤ News.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι (Ελλάδα)
ΚΝ Λεγανές
Η ΚΝ Λεγανές (ισπανικά: CD Leganés) είναι μια ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Λεγανές, που είναι ο μαγαλύτερος δήμος της Μητροπολιτικής περιοχής της Μαδρίτης. Ιδρύθηκε στις 26 Ιουνίου 1928. Αγωνίζεται στην Πριμέρα Ντιβισιόν. Έδρα της ομάδας είναι το Εστάδιο Μουνισιπάλ ντε Μπουτάρκε, χωρητικότητας 10.958 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928 Κατηγορία:ΚΝ Λεγανές
Μπέρκο Ιωαννίνων
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Μπέρκο βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων στα αριστερά του χείμαρρου Σμαλίτσα. Το όνομά του προέρχεται από την οικογένεια Μπέρκου που είχε μεγάλη περιουσία εκεί. Απέχει 27 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων, 8 χλμ. δυτικά από την Κωστάνιανη και 11 χλμ. από τον κόμβο Δωδώνης της Εγνατίας Οδού. Ο οικισμός αναφέρεται το 1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κωστάνιανης με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Κωστάνιανη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κωστάνιανης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δωδώνης του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.
Σημειώσεις
"Η γενιά του Μπέρκου διήλθε μέχρι της τελευταίας εκατονταετηρίδος ανθούσα επι προεχούση θέσει και αρρενογονία, αποσβεσθείσα ηδη εξ ολοκλήρου. Το σωζόμενον χωρίον Μπέρκου (των Ιωαννίνων) έλαβεν το τοιούτον όνομα εκ της ιδιοκτήμονος ταύτης γενεάς και διανέμει το όνομα αυτής εις το οικόπεδον, όπου υπήρχεν η οικία της"
"Το χωρίον Μπέρκος βρισκόταν στην περιοχή αριστερά του Καλαμά. Το κατοικούσαν δύο οικογένειες χριστιανικές, ανήκε δε διοικητικά και εκκλησιαστικά στα Ιωάννινα"
- Παναγιώτης Αραβαντινός, "Χρονογραφία της Ηπείρου", κεφ. ΙΓ΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Ιερά Αδελφότης
Με την ονομασία Ιερά Αδελφότης συγκροτήθηκε στον ελλαδικό χώρο μυστική οργάνωση Ελλήνων επισκόπων λίγο πριν από την έκρηξη της Επανάσταση του 1821. Κύριος σκοπός της οργάνωσης αυτής ήταν η μετά τη μύηση στη Φιλική Εταιρία καλύτερη οργάνωση κυρίως της τοπικής κοινωνίας για την επιτυχία του Αγώνα της ανεξαρτησίας.
Την οργάνωση αυτή αποφάσισαν και συγκρότησαν οι επτά ακόλουθοι (τότε) ιεράρχες:
Πηγές
Κατηγορία:Μυστικές οργανώσεις Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Φιλική Εταιρεία
Δήμος Πλατανιά (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Πλατανιά βρίσκεται στα βόρεια του νομού Χανίων και έχει σαν έδρα το Γεράνι. Βρίσκεται δυτικά της πόλης των Χανιών. Πρόκειται για παραθαλάσσιο δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, έχει συνολικά 5.225 κατοίκους και έκταση 74.932 στρέμματα.
Ο δήμος περιλαμβάνει 13 δημοτικά διαμερίσματα:
Αλιαξάντρα Ντμιτρίεβα
Η Αλιαξάντρα Ντμιτρίεβα (γεννημένη στις 8 Ιουνίου 1994) είναι Λευκορωσίδα αθλήτρια της σκοποβολής.
Το 2010 συμμετείχε στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής νέων του Μονάχου και το 2012 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής νέων της Μπολόνια χωρίς όμως να καταφέρει να διακριθεί.
Το 2021 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα τουφέκι πρηνηδόν στην κατηγορία όπεν. Είναι αθλήτρια του συλλόγου Ντιναμό και κατοικεί στο Μινσκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λευκορωσίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Ενβέρ Χότζα
Ο Ενβέρ Χότζα (Enver Hoxha, 16 Οκτωβρίου 1908 – 11 Απριλίου 1985) ήταν Αλβανός πολιτικός και ηγέτης της Αλβανίας από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι τον θάνατό του το 1985, ως Πρώτος Γραμματέας του Αλβανικού Κόμματος Εργασίας. Ήταν πρόεδρος του Δημοκρατικού Μετώπου της Αλβανίας και αρχηγός των αλβανικών ενόπλων δυνάμεων από το 1944 μέχρι το θάνατό του. Διετέλεσε επίσης πρωθυπουργός από το 1944 έως το 1954 και επίσης κατά διαστήματα ως υπουργός Εξωτερικών και Υπουργός Άμυνας.
Η 40χρονη περίοδος της εξουσίας του Χότζα χαρακτηριζόταν πολιτικά από την εξάλειψη της αντιπολίτευσης, ευρεία χρήση της θανατικής ποινής ή πολύχρονων ποινών φυλάκισης για τους πολιτικούς του αντιπάλους και απελάσεις από τα σπίτια, όπου ζούσαν οι οικογένειές τους, και φυλάκισή τους σε απομακρυσμένα χωριά, που ελέγχονταν αυστηρά από την αστυνομία και τη μυστική αστυνομία (Σιγκουρίμι). Η κυβέρνησή του χαρακτηριζόταν επίσης από Σταλινικές μεθόδους εξόντωσης των συνεργατών του, που απειλούσαν την εξουσία του. Οικονομικά, κατά την εποχή του, η Αλβανία εκβιομηχανίστηκε και γνώρισε ταχεία οικονομική ανάπτυξη και πρωτοφανή πρόοδο στους τομείς της εκπαίδευσης και της υγείας. Εστίασε στην ανοικοδόμηση της χώρας, που είχε ερημωθεί μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατασκευάζοντας την πρώτη σιδηροδρομική γραμμή της Αλβανίας, εξαλείφοντας τον αναλφαβητισμό και οδηγώντας την Αλβανία στο δρόμο της γεωργικής αυτάρκειας.
Η κυβέρνηση του Χότζα χαρακτηριζόταν από τη διακηρυγμένη σταθερή προσήλωσή του στον αντιρεβιζιονιστικό Μαρξισμό-Λενινισμό από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και μετά. Μετά τη ρήξη του με το Μαοϊσμό την περίοδο 1976-1978, πολλά Μαοϊκά κόμματα αυτοαναγορεύθηκαν χοτζαϊστικά. Η γνωστότερη ένωση των κομμάτων αυτών σήμερα είναι η Διεθνής Διάσκεψη Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων (Ενότητα και Πάλη).
Βιογραφία
Ο Χότζα γεννήθηκε στο Αργυρόκαστρο, πόλη στη νότια Αλβανία (τότε υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία), όπου ζούσαν πολλές επιφανείς οικογένειες. Ήταν γιος του Χαλίλ Χότζα, Μπεκτασή Τόσκη εμπόρου υφασμάτων, που ταξίδευε πολύ στην Ευρώπη και στην Αμερική, και της Τζίλιχαν (Τζίλο) Χότζα. Στα 16 του βοήθησε στην ίδρυση και έγινε γραμματέας της Σπουδαστικής Ένωσης του Αργυρόκαστρου, που διαμαρτυρόταν κατά της μοναρχικής κυβέρνησης του Ζόγου Α΄. Όταν η κυβέρνηση έκλεισε την Ένωση μετακινήθηκε στην Κορυτσά, συνεχίζοντας τις σπουδές του σε Γαλλικό γυμνάσιο. Εκεί έμαθε Γαλλική ιστορία, λογοτεχνία και φιλοσοφία. Στην πόλη αυτή διάβασε για πρώτη φορά το Κομμουνιστικό Μανιφέστο.
Το 1930 πήγε να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ στη Γαλλία, με κρατική υποτροφία που του δόθηκε από τη Βασιλομήτορα, για τη σχολή των Φυσικών επιστημών. Παρακολουθούσε τα μαθήματα και τις διασκέψεις της Εργατικής Ένωσης, που οργανώνονταν από το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, αλλά δεν κατάφερε να αποκτήσει πτυχίο ούτε στη φιλοσοφία ούτε στα νομικά. Μετά από ένα χρόνο, μην έχοντας ενδιαφέρον για τη βιολογία και μην έχοντας περάσει καμία πανεπιστημιακή εξέταση, έφυγε από το Μονπελιέ για το Παρίσι, ελπίζοντας να συνεχίσει τις σπουδές του. Παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στη Σορβόννη, αλλά πάλι δεν έδωσε ποτέ εξετάσεις. Στο Παρίσι λέγεται ότι συνεργάστηκε με τη L'Humanité (εφημερίδα του ΓΚΚ), γράφοντας άρθρα για την κατάσταση στην Αλβανία με το ψευδώνυμο Λούλο Μαλεσόρι. Αναμείχθηκε επίσης στην Αλβανική Κομμουνιστική Ομάδα υπό την καθοδήγηση του Λαζάρ Φούντο, που τον δίδαξε νομικά.
Τα παράτησε για μια ακόμη φορά και από το 1934 έως το 1936, διετέλεσε γραμματέας του αλβανικού προξενείου στις Βρυξέλλες, αποσπασμένος στο προσωπικό γραφείο της Βασιλομήτορος Σαντιγιέ. Απολύθηκε όταν το προξενείο ανακάλυψε ότι ο υπάλληλός του είχε στο γραφείο του Μαρξιστικό υλικό και βιβλία. Το 1936 επέστρεψε στην Αλβανία, για να εργαστεί ως καθηγητής στην Κορυτσά. Με την εκτενή εκπαίδευσή του γνώριζε άπταιστα Γαλλικά και επίσης Ιταλικά, Σερβικά και Ρώσικα. Ως ηγέτης θα ανέτρεχε συχνά στη Le Monde και στην International Herald Tribune.
Στις 7 Απριλίου η Αλβανία δέχτηκε την εισβολή της φασιστικής Ιταλίας. Οι Ιταλοί εγκατέστησαν μια κυβέρνηση ανδρεικέλων στην Αλβανία υπό τον Μουσταφά Μερλίκα-Κρούγια. Ο Χότζα απολύθηκε από τη θέση του δασκάλου μετά την Ιταλική εισβολή, επειδή αρνήθηκε να γίνει μέλος του Αλβανικού Φασιστικού Κόμματος. Άνοιξε ένα μικρό καπνοπωλείο στα Τίρανα, ονόματι Φλόρα, που αποτέλεσε μυστικό τόπο συνάντησης Αλβανών κομμουνιστών, με την βοήθεια γιουγκοσλάβων κομμουνιστών. Τελικά η κυβέρνηση το έκλεισε.
Κάτω Παναγιά (Μικρά Ασία)
Η Κάτω Παναγιά (τουρκικά: Ciftlik) ήταν ένα αμιγώς ελληνικό κεφαλοχώρι στη Δυτική Μικρά Ασία, στη χερσόνησο της Ερυθραίας, σε απόσταση μόλις 2 χιλιομέτρων περίπου από τον Τσεσμέ, ακριβώς απέναντι από τη Χίο. Η σημερινή της ονομασία στην τουρκική γλώσσα είναι Τσιφτλίκ και τις τελευταίες δυο δεκαετίες γνωρίζει έντονη τουριστική ανάπτυξη.
Ενβέρ Χότζα
Βιογραφία
Τον Μάιο του 1944, ο Χότζα ανέλαβε πρόεδρος της Εθνικής Αντιφασιστικής Επιτροπής Απελευθέρωσης της Αλβανίας. Με το τέλος της γερμανικής κατοχής, τον Νοέμβριο του 1944, η Επιτροπή αυτή μετονομάστηκε σε Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση της Αλβανίας και ο Χότζα ανέλαβε καθήκοντα πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών. Τον Μάρτιο του 1946, η Συνταγματική Εθνοσυνέλευση, που είχε εκλεγεί λίγους μήνες νωρίτερα, κήρυξε ως πολίτευμα της Αλβανίας τη λαϊκή δημοκρατία.
Κάτω Παναγιά (Μικρά Ασία)
Ιστορικά στοιχεία
Κατοικήθηκε το 1720 από γεωργούς, που είχαν έρθει από τα κοντινά νησιά και κυρίως από τη Χίο. Στις αρχές του 1800 μετοίκησαν κάτοικοι από τη Θεσσαλία και ο πληθυσμός αυξήθηκε σημαντικά. Ο οικισμός κτίστηκε στην παραλία. Βόρεια και νότια υπήρχαν καλλιεργήσιμες κοιλάδες και λόφοι με αμπελώνες μέχρι την παραλία. Η επωνυμία Κάτω Παναγιά δόθηκε στην κωμόπολη από το κατηφορικό έδαφος που είχε και από το ναό της Θεοτόκου που υπήρχε κτισμένος εκεί. Τουρκικός πληθυσμός δεν υπήρχε στο χωριό, πέραν από τους διοικητικούς υπαλλήλους.
Mudbound: Δάκρυα στον Μισισιπή
Το Mudbound: Δάκρυα στον Μισισιπή (πρωτότυπος τίτλος: Mudbound) είναι αμερικανική ιστορική δραματική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία της Ντι Ρις. Γράφτηκε από τους Ρις και Βίρτζιλ Ουίλιαμς, οι οποίοι βάσισαν το σενάριό τους στο μυθιστόρημα Mudbound του 2008 της Χίλαρι Τζόρνταν. Πρωταγωνιστούν οι Κάρεϊ Μάλιγκαν, Γκάρετ Χέντλαντ, Τζέισον Κλαρκ, Τζέισον Μίτσελ, Τζόναθαν Μπανκς, Ρομπ Μόργκαν και Μαίρη Τζ. Μπλάιτζ. Έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς στις 21 Ιανουαρίου 2017 και κυκλοφόρησε στο Netflix σε περιορισμένη κυκλοφορία στις 17 Νοεμβρίου 2017.
Ενβέρ Χότζα
Βιογραφία
Προσηλωμένος στον ορθόδοξο κομμουνισμό του Ιωσήφ Στάλιν, ο Χότζα διέκοψε διπλωματικές σχέσεις με τη Γιουγκοσλαβία το 1948, όταν ο Τίτο ήρθε σε ιδεολογική ρήξη με τη Μόσχα. Το 1949 διέταξε την εκτέλεση του υπουργού Άμυνας, Κότσι Τζότζε, κατηγορώντας τον ότι συμμετείχε σε δραστηριότητες υπέρ της Γιουγκοσλαβίας.
Mudbound: Δάκρυα στον Μισισιπή
Αναφέρεται σε δύο βετεράνους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου – έναν λευκό και έναν μαύρο – που επιστρέφουν στο Μισισίπι και ο καθένας αντιμετωπίζει με τον δικό του τρόπο τον ρατσισμό και τη διαταραχή μετατραυματικού στρες.
Κάτω Παναγιά (Μικρά Ασία)
Ιστορικά στοιχεία
Το 1914 οι κάτοικοι της Κάτω Παναγιάς, όπως και όλης της Ερυθραίας, εκδιώκονται από τις οικίες τους, για να επιστρέφουν οι περισσότεροι το 1919, με την κατάληψη της Δυτικής Μικράς Ασίας από τον Ελληνικό Στρατό. Κατά την προέλαση του τουρκικού στρατού το 1922 και ενώ, λόγω της άμεσης γειτνίασης με τη Χίο, θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν εύκολη διαφυγή, οι περισσότεροι κάτοικοι παρέμειναν στις εστίες τους, υποτιμώντας προφανώς την έκταση των αντιποίνων που τους περίμενε. Αν και δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία, περί τους 800 κατοίκους βρήκαν τραγικό θάνατο. Οι υπόλοιποι κάτοικοι, κυρίως γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα σε διάφορες περιοχές (Χίο, Αττική κλπ), ενώ το 1924 ένας συμπαγής πυρήνας μεταφέρθηκε στην περιοχή της Κυλλήνης, δημιουργώντας την ομώνυμη κοινότητα της Κάτω Παναγιάς.
Ενβέρ Χότζα
Βιογραφία
Κατά τη διακυβέρνησή του, ο Χότζα δήμευσε τις περιουσίες μεγάλων γαιοκτημόνων και οργάνωσε κολχόζ κατά τα σοβιετικά πρότυπα. Σύντομα, η προπαγάνδα του καθεστώτος του Χότζα άρχισε να μιλά για μια Αλβανία με πλήρη αυτάρκεια γεωργικών προϊόντων. Το ίδιο συνέβη και στον τομέα της βιομηχανίας. Η πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος έδειξε μια παντελώς διαφορετική εικόνα: η Αλβανία όχι μόνο δεν ήταν αυτάρκης και βιομηχανική χώρα, αλλά ήταν οπισθοδρομική ακόμα και σε σύγκριση με άλλες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες. Ένα από τα έργα που άφησε πίσω το καθεστώς του Χότζα είναι τα περίπου 600.000 πολυβολεία (τα αποκαλούμενα bunker) διάσπαρτα σε όλη την Αλβανία για τον φόβο ξένων επιδρομέων.
Mudbound: Δάκρυα στον Μισισιπή
Οι κριτικοί επαίνεσαν το σενάριο και τη σκηνοθεσία της ταινίας, καθώς και τις ερμηνείες του καστ. Στις 75ες Χρυσές Σφαίρες η Μπλάιτζ ήταν υποψήφια για τον Καλύτερο Δεύτερο Γυναικείο Ρόλο και το καλύτερο πρωτότυπο τραγούδι (Mighty River). Στα 90ά Όσκαρ η ταινία έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες: Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου (Μπλάιτζ) και Καλύτερο Πρωτότυπο Τραγούδι (Μπλάιτζ, Ράφαελ Σααντίκ και Τόρα Στίνσον), Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου (Ρις και Οουίλιαμς) και καλύτερης φωτογραφίας.
Κάτω Παναγιά (Μικρά Ασία)
Ιστορικά στοιχεία
Στην Κάτω Παναγιά γεννήθηκε ο Μιχαήλ Χατζηαθανασίου (1880/81 - 1948), εκκλησιαστικός συνθέτης και καθηγητής στη σχολή της Χάλκης. Στην Κάτω Παναγιά της επαρχίας Κρήνης, γεννήθηκε ο Μητροπολίτης Σερρών Αθανάσιος Πιπέρας (1876-1909).
Ενβέρ Χότζα
Βιογραφία
Το 1956 διέκοψε σχέσεις με τη Μόσχα και με όλα τα άλλα κομμουνιστικά κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, επειδή το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης (ΚΚΣΕ) αποκήρυξε τον Στάλιν. Το 1967 απαγόρευσε αυστηρά κάθε θρησκευτική δραστηριότητα και ανακήρυξε την Αλβανία ως το πρώτο επισήμως άθεο κράτος. Τζαμιά, εκκλησίες και μοναστήρια δημεύτηκαν, καταστράφηκαν ή μετατράπηκαν σε αποθήκες, εργαστήρια και αίθουσες κινηματογράφου.
Mudbound: Δάκρυα στον Μισισιπή
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ρατσισμό Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη διαταραχή μετατραυματικού στρες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ορλεάνη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες του Netflix Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2017
Κάτω Παναγιά (Μικρά Ασία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μικρά Ασία
Ενβέρ Χότζα
Βιογραφία
Το 1968, η Αλβανία εξήλθε από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την εισβολή των Ρώσων στην Τσεχοσλοβακία. Στη δεκαετία του '70, ο Χότζα ήρθε σε ρήξη και με τον Μάο και έτσι διέκοψε τις σχέσεις του και με το Πεκίνο και το ΚΚ Κίνας. Ο λόγος ήταν ότι διαφώνησε με τη θεωρία των τριών κόσμων του Μάο και με τα ανοίγματα του τελευταίου προς τη δύση και έτσι αυτοαναγόρευσε την Αλβανία ως το μοναδικό κομμουνιστικό καθεστώς στον κόσμο. Οι σχέσεις με την Κίνα δεν αποκαταστάθηκαν ούτε μετά τον θάνατο του Μάο το 1976, λόγω της επικράτησης των αναθεωρητών μέσα στο ΚΚ Κίνας.
Το 1981 διέταξε εκτεταμένες εκκαθαρίσεις στο κομμουνιστικό κόμμα και την κυβέρνηση της Αλβανίας. Μεταξύ των θυμάτων συγκαταλέγεται και ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Μεχμέτ Σέχου, ο οποίος, κατά τα επίσημα ανακοινωθέντα, αυτοκτόνησε. Λίγο αργότερα, ο Χότζα αποσύρθηκε από τα πιο πολλά καθήκοντά του και παρέδωσε τα ηνία της χώρας στον Ραμίζ Αλία. Μετά τον θάνατό του, την πλήρη εξουσία ανέλαβε ο Αλία. Το 1990 το κομμουνιστικό καθεστώς της Αλβανίας κατέρρευσε και το 1992 την εξουσία ανέλαβε το Δημοκρατικό Κόμμα του Σαλί Μπερίσα.
Βιβλία του Χότζα
Ο Χότζα έγραψε πολλά βιβλία με αντικείμενο τον ορθόδοξο κομμουνισμό όπως τον αντιλαμβάνονταν ο ίδιος:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας Κατηγορία:Δικτάτορες Κατηγορία:Αλβανοί κομμουνιστές Κατηγορία:Πρόεδροι της Αλβανίας Κατηγορία:Αθεϊστές Κατηγορία:Αλβανοί αντιστασιακοί Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού
Προφίλια
Η Προφύλια είναι ένα παραδοσιακό χωρίο της νότιας Ρόδου χτισμένο στην πλαγιά του όρους Γέρακα σε υψόμετρο 382 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Ρόδου και απέχει περίπου 77 χλμ (μέσω νέου οδικού άξονα) ή 84 χλμ (μέσω παλαιού οδικού άξονα) από το κέντρο της πρωτεύουσας του νησιού.
Το χωριό είναι πόλος έλξης κυρίως για τους εκδρομείς που επιζητούν επαφή με τη φύση, καθώς διαθέτει πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Στα πευκοδάση της φιλοξενείται το ελάφι Dama dama, γνωστότερο ως «πλατόνι της Ρόδου». Η συγκεκριμένη περιοχή προστατεύεται από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο «Natura 2000».
Το χωριό διαθέτει αρκετές εκκλησίες, όπως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και ο Άγιος Γεώργιος, η ανέγερση των οποίων χρονολογείται στον 16ο αιώνα. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η εκκλησία αφιερωμένη στο Γενέθλιο της Παναγίας, από τη βόρεια πλευρά της αυλής της οποίας μπορεί κανείς να απολαύσει τη θέα προς το ορεινό ανάγλυφο του Αττάβυρου που ανοίγεται στον ορίζοντα.
Διατελέσαντες κοινοτάρχες
...
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Isle of Wight (μουσικό άλμπουμ)
Isle of Wight είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Νοέμβριο του 1971 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Polydor Records".
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στις 30 Αυγούστου 1970 στο φεστιβάλ "Isle of Wight" της Αγγλίας, στην τελευταία ζωντανή εμφάνιση του Χέντριξ στο Ηνωμένο Βασίλειο πριν τον θάνατο του, μερικές ημέρες αργότερα. Η φωτογραφία του εξωφύλλου είναι τραβηγμένη στην συναυλία του στο Deutschlandhalle του Βερολίνου, στις 4 Σεπτεμβρίου 1970.
Το άλμπουμ ανέβηκε στο βρετανικό Top-20 φθάνοντας μέχρι το # 17 και σκαρφάλωσε στο # 26 των νορβηγικών τσαρτ.
Τραγούδια του δίσκου
1. Midnight Lightning (Hendrix) - 7:21
3. Lover Man (James) - 3:18
5. All Along the Watchtower (Dylan) - 4:27
6. In from the Storm (Hendrix) - 6:08
Θέσεις τσαρτ
Isle of Wight (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Νοέμβριος 1971
Τα μέλη των Experience
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Isle of Wight" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix Κατηγορία:Άλμπουμ του 1971
Οι Κατηγορούμενοι
Οι Κατηγορούμενοι (Αγγλ. The Accused) είναι δραματική ταινία παραγωγής 1988 σκηνοθεσίας Τζόναθαν Καπλάν με πρωταγωνίστριες τις Τζόντι Φόστερ και Κέλι ΜακΓκίλις. Η Φόστερ βραβεύτηκε με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία.
Η ταινία βασίζεται στην αληθινή ιστορία της Τσέριλ Αράουχο που έπεσε θύμα ομαδικού βιασμού σε μπαρ της Μασαχουσέτη το 1983. Η ταινία αποτελεί μια από τις πρώτες χολυγουντιανές παραγωγές που έβαλαν στο μικροσκόπιο κι εξέτασαν άμεσα το θέμα του βιασμού.
Υπόθεση
Η Σάρα Τομπάιας (Τζόντι Φόστερ) μια νεαρή σερβιτόρα πέφτει θύμα βιασμού από μιά ομάδα ανδρών στο πίσω μέρος ενός μπαρ. Η Σάρα βρίσκει το κουράγιο να καταγγείλει το έγκλημα, αλλά η πολυτάραχη και γεμάτη καταχρήσεις ζωή της καθώς και το βεβαρημένο ποινικό της μητρώο, αποτελούν αρνητικά στοιχεία όσον αφορά την αξιοπιστία της ως μάρτυρα. Η εισαγγελέας Κάθριν Μέρφι (Κέλι Μακ Γκίλις) που αναλαμβάνει την υπόθεση, ύστερα από πολλές αμφιταλαντεύσεις, μετατρέπει τη δίκη των βιαστών σ' ένα γενικότερο κατηγορητήριο κατά όλων των θαμώνων του μπαρ, που όχι μόνον δεν εμπόδισαν το βιασμό αλλά με κάποιο τρόπο τον παρότρυναν κιόλας.
Πληροφορίες
Το αρχικό σενάριο της ταινίας είχε τον τίτλο Reckless Endangerment και επρόκειτο να τη σκηνοθετήσει ο Μπράιαν Ντε Πάλμα, έπειτα όμως αντικαταστάθηκε από τον Τζόναθαν Καπλάν. Ο σκηνοθέτης της ταινίας Τζόναθαν Καπλάν και ο παραγωγός Στάνλεϊ Τζάφι φοβούταν ότι η Τζόντι Φόστερ δεν ήταν αρκετά σέξι ώστε να πείσει ότι θα μπορούσε να οδηγήσει παρέα ανδρών σε βιασμό και πρότειναν το ρόλο στην Κιμ Μπέισινγκερ, η οποία τον απέρριψε. Έπειτα προσέγγισαν το εφηβικό είδωλο της δεκαετίας του '80 Μόλι Ρίνγκγουλντ, η οποία ήθελε το ρόλο, αλλά οι γονείς της δεν την άφησαν να συμμετάσχει στην ταινία. Μερικές από τις υπόλοιπες ηθοποιούς που απέρριψαν το ρόλο της Σάρα ήταν η Λίντα Χάμιλτον, η Μέλανι Γκρίφιθ, η Τέιτουμ Ο'Νιλ, η Τζένιφερ Τζέισον Λι, η Ντάριλ Χάνα και η Τζένιφερ Κόνελι, ενώ πρώτη επιλογή για το ρόλο της Κάθριν ήταν η Σιγκούρνι Γουίβερ, ενώ η Κέλι ΜακΓκίλις, στην οποία επίσης προσφέρθηκε ο ρόλος της Σάρα, είχε πέσει θύμα βιασμού το 1982 από τον βιαστή Λιρόι Τζόνσον. Ο άνδρας διέρρηξε το διαμέρισμά και τη βίασε όταν εκείνη επέστρεψε από τη δουλειά. Η ΜακΓκίλις απέρριψε το ρόλο, αλλά έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για το ρόλο της Κάθριν, τον οποίο εν τέλει κατάφερε να κερδίσει.
Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στις 6 Ιανουαρίου του 1988 με προϋπολογισμό 6 εκατομμυρίων. Η 24χρονη Τζόντι Φόστερ που είχε παρακολουθήσει συνεδρίες από γκρουπ υποστήριξης θυμάτων βιασμού, είδε σε ιδιωτική προβολή την ταινία πριν κάνει πρεμιέρα στον κινηματογράφο. Θεώρησε ότι η ερμηνεία της ήταν απαίσια αποφασίσει να εγκαταλείψει το χώρο του κινηματογράφου και να γραφτεί στο πανεπιστήμιο, η θερμή υποδοχή που έλαβε η ερμηνεία της από τους κριτικούς όμως της άλλαξε τη γνώμη.
Η ταινία προβλήθηκε στις 14 Οκτωβρίου του 1988 και έκανε εισπράξεις 32 εκατομμυρίων δολαρίων.
Βραβεία
Η Τζόντι Φόστερ βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα καλύτερης γυναικείας ερμηνείας σε δράμα και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Η κυριότερή της αντίπαλος για το βραβείο ήταν η Γκλεν Κλόουζ υποψήφια για την ταινία του Στίβεν Φρίαρς Επικίνδυνες Σχέσεις (Dangerous Liaisons), ενώ οι άλλες της αντίπαλοι ήταν η Μέλανι Γκρίφιθ, η Σιγκούρνι Γουίβερ και η Μέριλ Στριπ. Η Φόστερ επικράτησε των αντιπάλων της και κέρδισε και το όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου (το πρώτο της) το 1988. Τρία χρόνια αργότερα πριν καλά καλά κλείσει τα 30 κέρδισε άλλο ένα για την ταινία του Τζόναθαν Ντέμι ''Η Σιωπή των Αμνών (Silence of the Lambs, 1991).
Η μόνη υποψηφιότητα που έλαβε η ταινία ήταν εκείνη για την ερμηνεία της Φόστερ. Η τελευταία φορά πριν τη νίκη της Φόστερ που ηθοποιός βραβεύτηκε με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για ταινία που έλαβε υποψηφιότητα μόνο για την εν λόγω κατηγορία ήταν το 1957 με τη νίκη της Τζοάν Γούντγουορντ για την ταινία Η Εύα δίχως πέπλο (The Three Faces of Eve).
Η ταινία προτάθηκε επίσης για Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 1988 Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Συγκεκριμένη μουσική
Musique concrète (γαλλικά, κυριολεκτική σημασία, «συγκεκριμένη μουσική»), ονομάζεται μια κατηγορία ηλεκτρονικής μουσικής που παράγεται με επεξεργασία και διαμόρφωση αποσπασμάτων φυσικών και τεχνητών ήχων. Είναι η ακριβώς αντίστροφη διαδικασία με εκείνη της παραδοσιακής σύνθεσης (γνωστή και ως Musique Abstraite), όπου πρώτα συνθέτει κανείς τη μουσική σύμφωνα με μια συγκεκριμένη τονικότητα και ύστερα την αναθέτει σε μουσικούς έτσι ώστε να παράγουν ήχο. Στη συγκεκριμένη μουσική οι ήχοι πρώτα ηχογραφούνται και ύστερα δομούνται σύμφωνα με κάποια συγκεκριμένη τονικότητα. Η συγκεκριμένη μουσική εξελίχτηκε κατά τις δεκαετίες του ’40 και του ’50 με τη βοήθεια της τεχνολογικής ανάπτυξης, με προεξέχουσα αυτή των μικροφώνων, και τη διαθεσιμότητα μαγνητοταινιών ηχογράφησης (magnetic tape recorder), που χρησιμοποιούνταν για την επαναληπτική αναπαραγωγή ήχων (tape loops), στην αγορά.
Ο Pierre Schaeffer, ένας ραδιοφωνικός εκφωνητής από το Παρίσι συνέθεσε κάποια από τα πρώτα μουσικά κομμάτια συγκεκριμένης μουσικής, όπως τα «Étude aux chemins de fer» (Σπουδή με τρένα), «Étude au piano I» (Σπουδή για πιάνο Ι) και «Étude aux casseroles» (Σπουδή με τηγάνια). Καθένα από αυτά τα κομμάτια εμπεριείχε επιτάχυνση, επανάληψη, και αναστροφή ηχογραφημάτων ηχητικών πηγών όπως τρένα, πιάνο και κροταλίζοντα ηχητικά σκεύη. Ο Schaeffer συνεργάστηκε, επίσης, με έναν άλλο πρωτοπόρο της συγκεκριμένης μουσικής, τον Pierre Henry. Μαζί, συνέθεσαν κομμάτια όπως το «Symphonie pour un homme seul» (Συμφωνία για έναν άντρα μόνο).
Η συγκεκριμένη μουσική συνδυάστηκε με άλλα συνθετικά είδη ηλεκτρονικής μουσικής για να προκύψει η σύνθεση του Εντγκάρ Βαρέζ, «Poème électronique» (ηλεκτρονικό ποίημα). Το «Poème» παρουσιάστηκε το 1958 στο Belgium World's Fair των Βρυξελλών, με τη βοήθεια 425 προσεκτικά τοποθετημένων ηχείων σε ένα ειδικό περίπτερο σχεδιασμένο από τον Έλληνα αρχιτέκτονα και μουσικό Ιάννη Ξενάκη. Η πλασματική συνθέτιδα δωδεκαφθογγισμού, Dame Hilda Tablet, επινόηση του Henry Reed, μίλησε για τη δημιουργία της τη «Musique concrète renforcée».
Μετά το 1950, η συγκεκριμένη μουσική αντικαταστάθηκε κατά κάποιο τρόπο από άλλους τρόπους και είδη ηλεκτρονικής σύνθεσης, παρ'όλα αυτά η επίδραση και απήχηση που είχε σε δημοφιλή μουσικά σχήματα όπως οι Beatles, στο τραγούδι Revolution 9 και οι Pink Floyd, είναι πασιφανής. Η δημοτικότητα της παραδοσιακής και της μη-παραδοσιακής συγκεκριμένης μουσικής επανήρθε κατά τις δεκαετίες 1980 και 1990. Καλλιτέχνες όπως ο Ray Buttigieg στις πειραματικές συνθέσεις του «Earth Noise» και «Sound Science Series» χρησιμοποιούν προκατασκευασμένους και προμελετημένους ήχους μέσω παλιών και ριζοσπαστικών τεχνικών, με τη διαφορά ότι τώρα αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση της πρόσφατης τεχνολογίας ηχητικής δειγματοληψίας (sampling αντί της παραδοσιακής μαγνητοταινίας.
Πρόσφατα, η ολοένα αυξανόμενη απήχηση όλων των μορφών ηλεκτρονικής μουσικής (electronica) στο ευρύ κοινό, είχε ως συνέπεια την αναβίωση της συγκεκριμένης μουσικής. Καλλιτέχνες όπως οι Christian Fennesz, Francisco Lopez, και Scanner χρησιμοποιούν συγκεκριμένες τεχνικές στη μουσική τους, παρόλο που μπορεί κάλλιστα να κατηγοριοποιηθεί στα περισσότερο συνήθη είδη ηλεκτρονικής μουσικής όπως η IDM ή η downtempo. Άρθρα και κριτικές γύρω από την συγκεκριμένη μουσική μπορεί να βρει κανείς δημοσιοποιημένα σε μουσικά περιοδικά όπως το The Wire.
Κατηγορία:Μουσική μορφολογία
ΚΕ Σαβαδέλ ΦΚ
Η ΚΕ Σαβαδέλ ΦΚ είναι μια ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σαβαδέλ, Καταλονία. Ιδρύθηκε το 1903. Συμμετέχει στη Σεγούντα Ντιβιζιόν. Έδρα της ομάδας είναι το Estadi de la Nova Creu Alta, χωρητικότητας 11981 θεατών. Μετράει 14 συμμετοχές στη Πριμέρα Ντιβιζιόν, 42 στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, 17 στη Segunda División B και 8 στη Tercera División.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΚΕ Σαβαδέλ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1903
Βαλκανική ιστορία
300 px|right|Τρέχων πολιτικός χάρτης των Βαλκανίων. Με πράσινο σημειώνονται οι παρούσες βαλκανικές χώρες και με μπλε χρώμα όσες συνδέονται ιστορικά με τα Βαλκάνια Τα Βαλκάνια είναι περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης, η οποία από το μακρινό παρελθόν λειτούργησε και λειτουργεί ως σταυροδρόμι πολιτισμών, ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή και την Ασιατική ήπειρο. Η διακριτή ταυτότητα και ο τεμαχισμός της βαλκανικής χερσονήσου θεωρείται σύμφωνα με αρκετούς ιστορικούς απότοκο της ορεινής γεωγραφίας της, της συγκέντρωσης πολλών εθνοτήτων σε έναν γεωγραφικά περιορισμένο χώρο και της εξαιρετικά βίαιης ιστορίας της, που είναι γεμάτη πολέμους, επιδρομές, εξεγέρσεις. Η ρευστότητα των συνόρων στην Βαλκανική ερμηνεύεται συχνά ως ανικανότητα των διαφορετικών εθνοτήτων να συνεργαστούν μεταξύ τους ειρηνικά. Τούτη η άποψη είναι ιστορικά ελεγχόμενη, καθώς οι Βαλκανικοί λαοί σε ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας τους εξαρτώνταν και εξαρτώνται από τις διαθέσεις ισχυρών πολιτικών και στρατιωτικών δυνάμεων και οργανισμών που καθόρισαν και συνεχίζουν να καθορίζουν την ιστορία τους.
Πρώιμοι πολιτισμοί
Οι πρώιμοι πολιτισμοί των Βαλκανίων ήταν κυρίως γεωργικοί. Οι αρχαιολόγοι έχουν πιστοποιήσει συμπλέγματα πρώιμων πολιτισμών, όπως ο Πολιτισμός Κουκουτένι (4500 π.Χ. - 3500 π.Χ.), ο Πολιτισμός Βίντσα (5000 π.Χ.-3000 π.Χ.) και ο αποκαλούμενος πολιτισμός της γραμμικής ταινιωτής κεραμικής, (linearbandkeramik LBK). Ένας αξιοσημείωτος αριθμός τεχνουργημάτων, όπως οι πινακίδες της Ταρταρίας, υποδεικνύουν μια πρώιμη ινδοευρωπαϊκή γραφή. Αναφοράς επίσης χρήζει σε αυτό το σημείο ο προϊστορικός λιμναίος οικισμός του Δισπηλιού Καστοριάς, στον οποίο ανακαλύφθηκαν δείγματα τέτοιας γραφής και ο Πολιτισμός Μπουτμίρ με τα υπέροχα κεραμικά του, που αποκαλύφθηκε στα περίχωρα του Σεράγεβο. Η ανακάλυψή του προκάλεσε τέτοια αίσθηση στον αρχαιολογικό κόσμο, ώστε το Διεθνές Συνέδριο Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας έγινε στο Σεράγεβο το 1894.
Ινδο-Ευρωπαίοι
Η κάθοδος των Ινδοευρωπαίων άρχισε περίπου το 2500 π.Χ., με την κατάκτηση τοπικών αγροτικών πολιτισμών, εξαιτίας του πλεονεκτήματος της χρήσης εξελιγμένων όπλων και του αλόγου. Ανάμεσά τους λογίζεται και η πρώτη ελληνική φυλή -πιθανώς οι Αχαιοί- που έφθασε στην ελληνική χερσόνησο περίπου το 1800 π.Χ., για να συναντήσει έναν μη Ινδοευρωπαϊκό λαό, τους Πελασγούς. Οι Μυκηναίοι, οι σημαντικότεροι των Αχαιών έφθασαν ανέπτυξαν στην Ελλάδα έναν από τους πρωιμότερους Ινδοευρωπαϊκούς πολιτισμούς των Βαλκανίων περί το 1600 π.Χ. Οι Μυκηναίοι παρήκμασαν κατά την περίοδο της καθόδου των Δωριέων περί το 1100 π.Χ.. Όσον αφορά στην ύπαρξη των Ιλλυρικών φυλών υπάρχει η θεωρία που τους συνδέει με τον πολιτισμό Χάλστατ (Hallstatt) και εκείνη που τους θεωρεί αυτόχθονες λαούς.
Περί το 1500 π.Χ. εγκαθίστανται στην βαλκανική χερσόνησο οι Θράκες, ένας άλλος Ινδοευρωπαϊκός λαός με τη δική του γλώσσα και έθιμα. Εξαπλώνονται σε περιοχές της σημερινής Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Βόρειας Μακεδονίας, Σερβίας και Θράκης. Οι Φρύγες, εγκατεστημένοι αρχικά στις νότιες περιοχές των Βαλκανίων πέρασαν σταδιακά στη Μικρά Ασία, όπου ανέπτυξαν τον δικό τους πολιτισμό.
Το βασίλειο των Οδρυσών
Η Οδρυσιανή αυτοκρατορία ήταν μια ένωση των θρακικών φυλών, πιθανώς το πρώτο μεγάλο κράτος που εξαπλώθηκε στην περιοχή των Βαλκανίων. Η διάρκεια της ύπαρξής του υπολογίζεται από τον 6ο έως τον 5ο αιώνα π.Χ.
Οι ελληνικές πόλεις και οι αποικίες τους
Οι Έλληνες ήταν από τους πρώτους που άνοιξαν ένα σύστημα εμπορικών δρόμων στα Βαλκάνια. Το εμπορικό δαιμόνιο και οι πολιτικές αναταραχές της ελληνικής επικράτειας στις πρώιμες φάσεις της κλασικής περιόδου τους οδήγησαν μεταξύ του 700 π.Χ. και του 300 π.Χ. στην ίδρυση πολλών αποικιών στις ακτές τις Μαύρης θάλασσας (Εύξεινος Πόντος) και στις παραποτάμιες, πλεύσιμες περιοχές του Δούναβη.
Τρέχουσα κατάσταση και προοπτικές
Από το 2000, όλα τα Βαλκανικά κράτη είναι φιλικά προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Η Ελλάδα είναι μέλος της Ε.Ε. από το 1981. Η Σλοβενία και η Κύπρος από το 2004. Η Βουλγαρία και η Ρουμανία έχουν ενταχθεί από το 2007. Η Κροατία επίσης αναμένεται να γίνει μέλος του οργανισμού, εντούτοις λόγω της έλλειψης συνεργασίας με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) στην αναζήτηση ενός φυγάδα στρατηγού, του Ante Gotovina, η ένταξη της τον Μάρτιο του 2005. Η Τουρκία υπέβαλλε αίτηση ένταξης από το 1963 και μέχρι το 2004 οι διαπραγματεύσεις για την εισδοχή της δεν έχουνε ακόμα αρχίσει, αν και έχει υπογραφεί συμφωνία για τελωνειακή ένωση. Το 2004 η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Σλοβενία έγιναν επίσης και μέλη του NATO.
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Βαλκάνια
Μπλεμενιάνοι Μεσσηνίας
Οι  Μπλεμενιάνοι , παλαιότερα αναφερόμενοι ως Πλεμένου ή Πλεμενιάνου ή Μπλεμενιάνου ή Πλεμενιάνοι, είναι ορεινό χωριό, το οποίο αποτελείται από δυο συνοικισμούς, τους Άνω Μπλεμενιάνους και τους Κάτω Μπλεμενιάνους, βρίσκεται κοντά στην Κυπαρισσία και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται ανατολικά της Κυπαρισσίας σε υψόμετρο 233 μέτρα και απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους, όση είναι δηλαδή και η απόστασή του από την Κυπαρισσία.
Ιστορία
Το χωριό Μπλεμενιάνοι, το οποίο σε διάφορες παλαιότερες πηγές αναφέρεται και ως Πλεμένου ή Πλεμενιάνου ή Μπλεμενιάνου ή Πλεμενιάνοι προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Κυπαρισσίας το 1835. Το Πλεμενιάνου αναφέρεται, το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Κυπαρισσίας της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 83 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Το χωριό αναφερόταν ως Μπλεμενιάνου τουλάχιστον από το 1879 ως το 1896, όταν πλέον αναφέρεται επίσημα ως Μπλεμενιάνοι. Το 1899, το χωριό Μπλεμενιάνοι μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 αποσπάται από τον Δήμο Κυπαρισσίας και προσαρτάται στην ορίζεται έδρα της Κοινότητας Βρυσών, όπου έδρα ορίστηκαν οι Βρύσες, ως το 1926 που οι Μπλεμενιάνοι μεταφέρθηκαν στην Κοινότητα Κυπαρισσίας ).  Η Κυπαρισσία παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1912 ως το 1951, που η κοινότητα μετεξελίχθηκε εκ νέου στον Δήμο Κυπαρισσίας και το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», το χωριό υπήχθη στον κατηργημένο Καποδιστριακό  Δήμο Κυπαρισσίας, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 30 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως με διάφορες αγροτικές εργασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Προμηθέας (ταινία)
Η ταινία ξεκίνησε ανάπτυξη στις αρχές του 2000 ως πέμπτη προσθήκη στη σειρά ταινιών Άλιεν, με τους Ρίντλεϊ Σκοτ και Τζέιμς Κάμερον να σκέφτονται ιδέες για μια ταινία που θα λειτουργούσε ως πρίκουελ της ταινίας Άλιεν: Ο Επιβάτης του Διαστήματος (Alien, 1979). To 2003, το πρότζεκτ έμεινε στην άκρη με την ανάπτυξη της ταινίας Άλιεν Εναντίον Κυνηγού (Alien vs. Predator) και παρέμεινε ανεκμετάλλευτο μέχρι το 2009 όταν ο Σκοτ έδειξε ξανά ενδιαφέρον. Το σενάριο που έγραψε ο Σπάιτς λειτουργούσε ως πρίκουελ των γεγονότων του Άλιεν, αλλά ο Σκοτ προτίμησε μια διαφορετική κατεύθυνση. Στα τέλη του 2010, προσέλαβε τον Λίντελοφ να ξαναγράψει το σενάριο του Σπάιτς και μαζί ανέπτυξαν μια ξεχωριστή ιστορία που προηγείται αυτής του Άλιεν αλλά δεν είναι αμέσα συνδεδεμένη με τη σειρά ταινιών. Σύμφωνα με τον Σκοτ, αν και η ταινία μοιράζεται στοιχεία με το Άλιεν και διαδραματίζεται στο ίδιο σύμπαν, ο Προμηθέας εξερευνά τη δική του μυθολογία και τις δικές του ιδέες.
Ο Προμηθέας ξεκίνησε παραγωγή τον Απρίλιο του 2010, με εκτεταμένες φάσεις σχεδιασμού και ανάπτυξης της τεχνολογίας και των πλασμάτων που η ταινία απαιτούσε. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν το Μάρτιο του 2011 με προϋπολογισμό 120 με 130 εκατομμύρια δολάρια. Η ταινία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου με κάμερες 3D.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους την 1η Ιουνίου 2012 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 8 Ιουνίου 2012 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έλαβε κυρίως καλές κριτικές, κινήθηκε εντυπωσιακά στο box office αποφέροντας 403,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε μία υποψηφιότητα για Όσκαρ.
Πλοκή
Μια ομάδα επιστημόνων ταξιδεύει με το διαστημόπλοιο "Προμηθέας". Όταν επισκέπτονται έναν μακρινό πλανήτη εκτός του ηλιακού συστήματος, προκειμένου να συλλέξουν στοιχεία που σχετίζονται με την προέλευση του ανθρώπινου είδους και την εμφάνισή του στη Γη, ανακαλύπτουν έναν εξωγήινο κόσμο. Γρήγορα συνειδητοποιούν ότι κάτι τρομακτικό κρύβεται εκεί και θα δώσουν μάχη για να επιβιώσουν ενώ γίνεται ξεκάθαρο ότι η φρίκη που βιώνουν απειλεί όχι μόνον τους ίδιους, αλλά και την ύπαρξη ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη μιας πέμπτης προσθήκης στη σειρά ταινιών Άλιεν ξεκίνησε το 2002. Εκείνη την περίδο, ο Σκοτ σκεφτόταν να επιστρέψει στη σειρά, την οποία δημιούργησε το 1979 με την ταινία Άλιεν: Ο Επιβάτης του Διαστήματος (Alien), με σκοπό τη δημιουργία μιας συνέχειας που θα εξερευνούσε την προέλευση των εξωγήινων πλασμάτων. Η πρωταγωνίστρια ολόκληρης της σειράς ταινιών Σιγκούρνι Γουίβερ επίσης εξέφρασε ενδιαφέρον να επιστρέψει. Ο Τζέιμς Κάμερον, σκηνοθέτης της δεύτερης ταινίας Άλιενς: Η Επιστροφή (Aliens, 1986), συζήτησε την πιθανότητα μιας συνέχειας με τον Σκοτ και ξεκίνησε να δουλεύει στο σενάριο της ταινίας. Ήταν τότε που η 20th Century Fox προσέγγισε τον Κάμερον με ένα σενάριο για μία ένωση ταινιών στην οποία τα εξωγήινα τέρατα του Άλιεν θα έρχονταν αντιμέτωπα με τους Κυνηγούς της ομότιτλης σειράς ταινιών Ο Κυνηγός (Predator), μια ταινία που κυκλοφόρησε τελικά το 2004 με τον τίτλο Άλιεν Εναντίον Κυνηγού (Alien vs. Predator). Αφού η Fox επιβεβαίωσε την παραγωγής αυτής της ταινίας, ο Κάμερον σταμάτησε να δουλεύει στο σενάριό του, θεωρώντας ότι αυτή η ταινία θα ακύρωνε ολόκληρο το φραντσάιζ. Το 2006 ο Κάμερον επιβεβαίωσε ότι δεν θα επέστρεφε στο πρότζεκτ, πιστεύοντας ότι η σειρά ανήκει στη Fox και δεν ήταν πρόθυμος να έρθει αντιμέτωπος με το στούντιο, προσπαθώντας να τους επηρεάσει για μια πιθανή συνέχεια.
Το Μάιο του 2009, η Fox ανακοίνωσε το πρόζεκτ ως "επαναπροσδιορισμό" της σειράς ταινιών Άλιεν κάτι το οποίο γρήγορα άλλαξε ως άτιτλο πρίκουελ του Άλιεν. Τον Ιούλιο του 2009, ο Σκοτ ορίστηκε επίσημα ως σκηνοθέτης της ταινίας και ο Σπάιτς ως σεναριογράφος. Τον Ιούλιο όμως του 2010, προσελήφθη ο Ντέιμον Λίντελοφ να ξαναγράψει το σενάριο του Σπάιτς σε μια πιο πρωτότυπη δουλειά. Τον Οκτώβριο του 2010, ο Λίντελοφ παρέδωσε το σενάριό του στη Fox.
To Δεκέμβριο του 2010, ανακοινώθηκε οτι ο τίτλος της ταινίας θα είναι Paradise και τον Ιανουάριο του 2011 επιβεβαιώθηκε ο τίτλος Προμηθέας. Ως ημερομηνία κυκλοφορίας ορίστηκε αρχικά η 9η Μαρτίου 2012 αλλά εβδομάδες αργότερα άλλαξε για τις 8 Ιουνίου 2012. Με τον τίτλο και την ημερομηνία κυκλοφορίας ορισμένα, η παραγωγή ξεκίνησε δημοσίως να απομακρύνει την ταινία από τις συνδέσεις του με το Άλιεν. Οι δημιουργοί ήταν επίτηδες ασαφείς ως προς τη σύνδεση μεταξύ των δύο ταινιών, πιστεύοντας ότι έτσι θα μεγάλωνε η προσμονή του κοινού. Ο Σκοτ δήλωσε "Ενώ το "Άλιεν" ήταν το εναρκτήριο σημείο αυτού του πρότζεκτ, μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία δημιουργίας προέκυψε μία καινούρια, μεγάλη μυθολογία και ένα σύμπαν μέσα στο οποίο αυτή η πρωτότυπη ιστορία διαδραματίζεται". Τον Ιούνιο του 2011, οι Σκοτ και Λίντελοφ επιβεβαίωσαν ότι ο Προμηθέας διαδραματίζεται στο ίδιο σύμπαν με τα γεγονότα της σειράς Άλιεν. Τον Ιούλιο του 2011, ο Σκοτ δήλωσε ότι "από το τέλος της τρίτης πράξης αρχίζεις να συνειδητοποιείς ότι υπάρχει ένα DNA από την πρώτη ταινία "Άλιεν", αλλά κάνενα από τις επακόλουθες ταινίες".
Σενάριο
Ο Σπάιτς συνάντησε τον Σκοτ στα τέλη του 2009, όπου συζήτησαν την επιθυμία του Σκοτ να κάνει ένα πρίκουελ του Άλιεν. Ο Σπάιτς είπε την ιδέα του, η οποία συμπεριλάμβανε μια "γέφυρα" που θα ένωνε την "ανθρώπινη ιστορία" της ταινίας με τη μυθολογία του Άλιεν. Γρήγορα ο Σπάιτς προσελήφθη και τα Χριστούγεννα του 2009 παρέδωσε στους παραγωγούς το πρώτο του ολοκληρωμένο προσχέδιο. Μέσα σε 12 ώρες, ο Σκοτ επέστρεψε το σενάριο με σημειώσεις για αλλαγές και ο Σπάιτς πέρασε την ημέρα των Χριστουγέννων ξαναγράφοντας το σενάριο. Μέχρι τον Απρίλιο του 2010, το σενάριο βρισκόταν στο τέταρτο προσχέδιο. Ο Σκοτ περίεγραψε το σενάριο, λέγοντας "Μιλάμε για θεούς και μηχανικούς. Μηχανικούς του διαστήματος. Και μήπως οι εξωγήινοι σχεδιάστηκαν ως μια μορφή βιολογικού πολέμου; Η' ήταν η βιολογία που μπήκε στη μέση για να καθαρίσει τον πλανήτη;" Τον Ιούνιο του 2010, ο Σκοτ δήλωσε ότι το σενάριο ήταν ολοκληρωμένο και έτοιμο να γυριστεί.
Ωστόσο, ο Σκοτ επικοινώνησε με τον Λίντελοφ και του ζήτησε να διαβάσει το σενάριο του Σπάιτς. Μέσα σε μια ώρα ο Λίντελοφ κρατούσε στα χέρια του σενάριο. Ο Λίντελοφ πληροφόρησε τους παραγωγούς και τον Σκοτ ότι η ιστορία βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε στοιχεία του Άλιεν. Ως άμεσο πρίκουελ του Άλιεν, επικεντρωνόταν στο να οδηγεί στην ιστορία της πρώτης ταινίας. Ο Λίντελοφ είπε "Αν το φινάλε του "Προμηθέα" είναι απλά το δωμάτιο, γεμάτο αυγά, μέσα στο οποίο μπαίνει ο Τζον Χαρτ, δεν υπάρχει τίποτα ενδιαφέρον σε αυτό, επειδή ξέρουμε πως θα τελιώσει. Στις καλές ιστορίες δεν ξέρεις πως τελειώνουν. Ένα αυθεντικό πρίκουελ πρέπει απαραιτήτως να προηγείται των γεγονότων της πρωτότυπης ταινίας, αλλά να είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, με διαφορετικούς χαρακτήρες, να έχει ένα εντελώς διαφορετικό θέμα, αν και διαδραματίζεται στον ίδιο κόσμο".
Ο Λίντελοφ βρήκε τα άλλα μέρη του σεναρίου αρκετά δυνατά ώστε να επιβιώσουν χωρίς τη σύνδεση με το Άλιεν. Πρότεινε η ταινία να διαδραματίζεται παράλληλα με τις ταινίες Άλιεν, ώστε αν προκύψει συνέχεια να έχει τον τίτλο Προμηθέας 2 και όχι Άλιεν. Είπε την ιδέα του στους παραγωγούς και αμέσως μετά προσελήφθη. Υπό την επίβλεψη του Λίντελοφ, το σενάριο του Σπάιτς άρχιζε να απομακρύνεται από πρίκουελ του Άλιεν σε μια πιο πρωτότυπη δημιουργία. Οι Σκοτ και Λίντελοφ δούλεψαν μαζί πέντε μέρες την εβδομάδα μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου του 2010, προσπαθώντας να δημιουργήσουν το όραμα του Σκοτ και πως να αλλάξουν το σενάριο. Ο Λίντελοφ παρέδωσε το πρώτο του προσχεδίο το Σεπτέμβριο του 2010.
Box office
Με προϋπολογισμό 120-130 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία Προμηθέας έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 51 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 126,4 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 276,8 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 403,3 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες Alien Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Διαστημική περιπέτεια (ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Dune Entertainment Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισλανδία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιορδανία Κατηγορία:Περιπετειώδεις ταινίες τρόμου Κατηγορία:Θρησκεία στην επιστημονική φαντασία Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ Κατηγορία:Ταινίες πρίκουελ Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Ρουμ μιλλέτ
Ρουμ μιλλέτ (τουρκ. millet-i Rûm, «έθνος των Ρωμαίων») ονομαζόταν το μιλλέτ των Ορθόδοξων Χριστιανών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Μετά την ἀλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 ο οθωμανός Σουλτάνος Μωάμεθ ανέθεσε τον έλεγχο των κατακτημένων στον υψηλότερο εναπομείναντα στην πόλη Βυζαντινό αξιωματούχο, το Μέγα Δούκα Λουκά Νοταρά. Λίγο αργότερα ο Νοταράς έχασε την εμπιστοσύνη του Σουλτάνου, που διέταξε την εκτέλεσή του και στράφηκε στην εκκλησία. Επικεφαλής της αναδείχθηκε ο Γεννάδιος Σχολάριος, που ενθρονίστηκε Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης τον Ιανουάριο του 1454. Σύμφωνα με τη μόνη σύγχρονη πηγή των γεγονότων, τον Κριτόβουλο, ο Σουλτάνος αποκατέστησε την εκκλησία στη θέση που είχε πριν την οθωμανική κατάκτηση και έδωσε στον Πατριάρχη «δώρα» και «ελευθερία», η σημασία των οποίων είναι δύσκολο να εξακριβωθεί. Ο πατριάρχης ήταν από τα ανώτερα αξιώματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και λογοδοτούσε μόνο στον σουλτάνο. Θεωρώντας ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν ο διάδοχος της Βυζαντινής (Ελληνικής) Εκκλησίας, οι Οθωμανοί ανέθεσαν τις κυριότερες αρμοδιότητες της εκκλησιαστικής διοίκησης σε Έλληνες ή τουλάχιστον ελληνόφωνους.
Κατά τον 15ο και 16ο αιώνα, και πιθανόν και αργότερα, οι Οθωμανοί δεν είχαν σταθερή πολιτική για τους μη Μουσουλμάνους. Η εξουσία που αναγνωριζόταν στο πρόσωπο κάθε Πατριάρχη ήταν προσωπική, όχι θεσμική, και με την ενθρόνιση κάθε νέου Πατριάρχη χρειαζόταν να εκδοθεί νέο μπεράτι. Οι οθωμανοί δεν ευνοούσαν πάντοτε το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Το 1557, επί βασιλείας του Σουλεϊμάν Α΄, η μέχρι τότε αυτοκέφαλη μητροπολιτική έδρα του Ιπεκίου έγινε Πατριαρχείο, μετά από αίτημα του Σοκολού Μεχμέτ Πασά, ο αδερφός του οποίου ενθρονίστηκε Πατριάρχης, με σκοπό τον καλύτερο έλεγχο των Σλαβικών περιοχών των Βαλκανίων. Επίσης, επέτρεψαν τη δράση Καθολικών ιεραποστόλων που προσπαθούσαν να προσηλυτίσουν ορθοδόξους Χριστιανούς ιδρύοντας ουνίτικες Εκκλησίες. Αντιδρώντας στην Καθολική πρόκληση το Οικουμενικό Πατριαρχείο προσπάθησε να υπαγάγει το σύνολο της εκκλησιαστικής ιεραρχίας στον έλεγχό του. Η προσπάθεια στέφθηκε με επιτυχία με την κατάργηση του Πατριαρχείου του Ιπεκίου και της Αρχιεπισκοπής της Αχρίδας το 1766 και 1767 ανστίστοιχα.