cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έσπερος Α.Ο.Π.Α. (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Ίδρυση
Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 ο Έσπερος κατέκτησε εκ νέου το τοπικό Πρωτάθλημα, λαμβάνοντας το δικαίωμα να διεκδικήσει ένα από τα εισιτήρια που οδηγούσαν στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου, που έλαβε χώρα στο Μετς, τον Α' Όμιλο Νότου συνέθεσαν πέντε ομάδες και συγκεκριμένα οι Πρωταθλητές των Ενώσεων Αχαΐας & Ηλείας (Έσπερος), Χίου (Βούρειος), Σάμου (Κούρος), Δωδεκανήσου (Πήγασος Κρεμαστής) και Ανατολικής Στερεάς & Εύβοιας (Χαλκίδα). Οι σύλλογοι αγωνίστηκαν ο καθένας με όλους σε ένα γύρο (σύστημα πουλ). Ο πρωτοπόρος της τελικής κατάταξης θα κέρδιζε άμεσα την άνοδο στην Α2 Εθνική. Ο Έσπερος ολοκλήρωσε τη διαδικασία με 4 νίκες σε ισάριθμους αγώνες με αποτέλεσμα να πετύχει το στόχο του προβιβασμού. Προπονητής της ομάδας την περίοδο αυτή ήταν ο Φλωράτος με έφορο το Νίκο Κοτσώνη.
Κάρλις Ούλμανις
Ο Κάρλις Άουγκουστς Βίλχελμς Ούλμανις (Kārlis Augusts Vilhelms Ulmanis) ( [ˈkaːrlis ˈɑuɡusts ˈvilxɛlms ˈuɫmɑnis], (4 Σεπτεμβρίου 1877 – 20 Σεπτεμβρίου 1942) ήταν Λετονός πολιτικός. Ήταν ένας από τους πιο εξέχοντες Λετονούς πολιτικούς της Λετονίας πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο κατά τη διάρκεια της περιόδου της ανεξαρτησίας του Μεσοπολέμου από τον Νοέμβριο του 1918 έως τον Ιούνιο του 1940. Υπηρέτησε τέσσερις φορές ως Πρωθυπουργός, την τελευταία φορά ως επικεφαλής ενός αυταρχικού καθεστώτος, κατά το οποίο στη συνέχεια υιοθέτησε και τον τίτλο του Προέδρου της Λετονίας.
Έσπερος Α.Ο.Π.Α. (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Ίδρυση
Στις 22 Σεπτεμβρίου 2015 ο πατρινός σύλλογος συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία του σε αγώνα για το Κύπελλο Ελλάδος, έχοντας τον Ίκαρο Καλλιθέας ως αντίπαλο. Ηττήθηκε εκτός έδρας με σκορ 65-41 με συνέπεια να αποκλειστεί από τη συνέχεια του θεσμού. Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής της περιόδου 2015-16, ο Έσπερος δεν κατάφερε να πετύχει το στόχο της καθιέρωσης στην Κατηγορία, εφόσον η αποδόσεις του κυμάνθηκαν σε χαμηλά επίπεδα. Απέναντι σε 10 αντιπάλους, συγκέντρωσε μόλις 2 νίκες σε 20 αγωνιστικές, με συνέπεια να καταταγεί στην 9η (και τρίτη από το τέλος) θέση.
Κάρλις Ούλμανις
Η κληρονομιά της δικτατορίας του συνεχίζει να διχάζει την κοινή γνώμη στη Λετονία σήμερα.
Έσπερος Α.Ο.Π.Α. (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Ίδρυση
Η λήξη της χρονιάς 2016-17 βρήκε την πατρινή ομάδα να έχει κατακτήσει και πάλι την κορυφή στο Πρωτάθλημα Αχαΐας-Ηλείας. Στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου στην Α2 Εθνική, που έλαβε χώρα στο Μετς, τον Α' Όμιλο Νότου συνέθεσαν πέντε ομάδες και συγκεκριμένα οι Πρωταθλητές των Ενώσεων Αχαΐας & Ηλείας (Έσπερος), Κρήτης (Χανιά), Σάμου (Καρλόβασι), Δωδεκανήσου (Ανταγόρας Κω) και Αργολίδας & Κορινθίας (Δαναοί Άργους). Στο τουρνουά η πατρινή ομάδα κατέλαβε την 3η θέση με 2 νίκες και 2 ήττες, αποτυγχάνοντας να προβιβαστεί.
Κάρλις Ούλμανις
Νεανικά χρόνια
αριστερά|μικρογραφία|229x229εσ| Κάρλις Ούλμανις ως φοιτητής στο [[Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα]] Γεννημένος σε μια εύπορη αγροτική οικογένεια, ο Ούλμανις σπούδασε γεωργία στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Ζυρίχης και στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Στη συνέχεια εργάστηκε στη Λετονία ως συγγραφέας, λέκτορας και διευθυντής σε γεωργικές θέσεις. Ήταν πολιτικά ενεργός κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1905, φυλακίστηκε για λίγο στο Πσκοφ και στη συνέχεια διέφυγε από τη Λετονία, για να αποφύγει τη φυλάκιση από τις ρωσικές αρχές. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εξορίας, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα-Λίνκολν στις Ηνωμένες Πολιτείες ως Καρλ Άουγκουστ Ούλμαν (Karl August Ulmann), αποκτώντας πτυχίο Bachelor of Science στη γεωργία. Αφού εργάστηκε για λίγο σε αυτό το πανεπιστήμιο ως λέκτορας, ο Ούλμανις μετακόμισε στο Χιούστον του Τέξας. Η γαλακτοκομική επιχείρηση, που είχε αγοράσει εκεί αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες.
Έσπερος Α.Ο.Π.Α. (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Ίδρυση
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2017-18, ο Έσπερος επιβεβαίωσε την κυριαρχία του σε τοπικό επίπεδο πετυχαίνοντας μία ακόμη πρωτιά. Στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου στην Α2 Εθνική, που έλαβε χώρα και πάλι στο Μετς, τον Α' Όμιλο Νότου συνέθεσαν πέντε ομάδες και συγκεκριμένα οι Πρωταθλητές των Ενώσεων Αχαΐας & Ηλείας (Έσπερος), Κρήτης (Αρκάδι), Λέσβου (Θησέας), Ανατολικής Στερεάς & Εύβοιας (Άρης Θήβας) και Αργολίδας & Κορινθίας (Ολυμπιάδα Άσσου-Λέχαιου). Πετυχαίνοντας 3 νίκες και 1 ήττα, οι πατρινές κατέλαβαν τη 2η θέση. Βάσει προγράμματος επρόκειτο να δώσουν αγώνα κατάταξης με το 2ο του άλλου Ομίλου Νότου, Αιγέα Χίου, για να καθοριστεί προτεραιότητα ανόδου σε περίπτωση που προέκυπταν κενές θέσεις. Ο Αιγέας αποχώρησε εθελοντικά, συνεπώς ο Έσπερος ονομάστηκε πρώτος επιλαχόν (χωρίς να αξιοποιηθεί η ευκαιρία εν τέλει). Στο τουρνουά καθοδήγησαν την ομάδα οι Πέταρ Πέτροβιτς και Αγγελική Φλογερά.
Παρά τις προηγούμενες αποτυχίες του να ανέλθει στην Α2 Εθνική Κατηγορία, στον Έσπερο δόθηκε μία νέα ευκαιρία το επόμενο καλοκαίρι, όταν και πάλι αήττητος σε εννέα αγωνιστικές Πρωταθλητής Αχαΐας-Ηλείας, διεκδίκησε τον προβιβασμό μέσω του Ειδικού Πρωταθλήματος. Τον Α' Όμιλο Νότου συνέθεσαν οι Πρωταθλητές Αχαΐας & Ηλείας (Έσπερος), Κρήτης (Ο.Φ.Η.), Ανατολικής Στερεάς & Εύβοιας (Πρωτέας Σχηματαρίου), Κεντρικής & Νότιας Πελοποννήσου (Άρις Καλαμάτας) και Χίου (Αιγέας). Ο Έσπερος ολοκλήρωσε το τουρνουά αήττητος εξασφαλίζοντας την επιστροφή του στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρούσε τη χρονιά αυτή ο Πέταρ Πέτροβιτς.
Τμήματα υποδομής
Οι ακαδημίες του Έσπερου Α.Ο.Π.Α. έχουν κατακτήσει στο παρελθόν τις ακόλουθες διακρίσεις:
Τμήμα Νεανίδων
Την αγωνιστική περίοδο 2017-18 η ομάδα Νεανίδων του συλλόγου κατέκτησε το τοπικό Πρωτάθλημα Αχαΐας-Ηλείας. Ακολούθως πέρασε επιτυχώς τη διαδικασία των Προκριματικών με προορισμό την τελική φάση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Νεανίδων, το οποίο έλαβε χώρα τον Απρίλιο του 2018 στην Αιδηψό Εύβοιας. Εκεί αντιμετώπισε σε σύστημα όλοι-με-όλους τις ομάδες: Παναθηναϊκό (Αττική), Π.Α.Ο.Κ. (Θεσσαλονίκη), Φάρο Κερατσινίου (Νότια Αττική), Ο.Φ.Η. (Κρήτη) και Πιερικό Αρχέλαο (Κεντρική Μακεδονία). Ολοκλήρωσε την παρουσία της στο τουρνουά με 2 νίκες και 3 ήττες, με αποτέλεσμα να καταταγεί στην 4η θέση. Η αθλήτρια του συλλόγου Ευαγγελία Νάτσκου συμπεριλήφθη κατόπιν ψηφοφορίας των προπονητών στην κορυφαία πεντάδα της διοργάνωσης. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Πέταρ Πέτροβιτς.
Τμήμα Κορασίδων
Την επόμενη χρονιά, 2015-16, η ομάδα Κορασίδων του Έσπερου κατέκτησε και πάλι το τοπικό Πρωτάθλημα. Στη συνέχεια πέρασε επιτυχώς τη διαδικασία των Προκριματικών με προορισμό την τελική φάση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος, το οποίο διεξήχθη τον Ιούνιο του 2016 στη Θεσσαλονίκη. Εκεί αντιμετώπισε σε σύστημα όλοι-με-όλους τις ομάδες: Παναθηναϊκό (Αττική), Πρωτέα Βούλας (Νότια Αττική), Π.Α.Ο.Κ. (Θεσσαλονίκη), Εργοτέλη (Κρήτη) και Απόλλωνα Πτολεμαΐδας (Δυτική Μακεδονία). Ο Έσπερος κατάφερε να συλλέξει 3 νίκες και 2 ήττες, τερματίζοντας στην 4η θέση ως άτυχος τριπλής ισοβαθμίας. Η αθλήτριά του, Μαριλένα Λανταβού, ψηφίστηκε ως μέλος της κορυφαίας πεντάδας της διοργάνωσης. Προπονητής του συλλόγου ήταν ξανά ο Μπαζίνας.
Την επόμενη περίοδο, 2016-17, ο σύλλογος της Πάτρας αναδείχθηκε για τρίτη συνεχόμενη φορά Πρωταθλητής σε επίπεδο Κορασίδων. Στη συνέχεια πέρασε επιτυχώς τη διαδικασία των Προκριματικών με προορισμό την τελική φάση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος, το οποίο διεξήχθη τον Ιούνιο του 2017 στη Νέα Ιωνία Μαγνησίας. Εκεί αντιμετώπισε σε σύστημα όλοι-με-όλους τις ομάδες: Παναθηναϊκό (Αττική), Φάρο Κερατσινίου (Νότια Αττική), Άρη Θεσσαλονίκης (Θεσσαλονίκη), Τιτάνες Παλαμά (Θεσσαλία) και Ο.Φ.Η. (Κρήτη). Ο απολογισμός του Έσπερου ήταν 2 νίκες και 3 ήττες, ισοβαθμώντας με άλλες τρεις ομάδες. Βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων τοποθετήθηκε στην 4η θέση. Προπονητής του συλλόγου ήταν ο Βαγγέλης Φλωράτος.
Κάρλις Ούλμανις
Πραξικόπημα της 15ης Μαΐου 1934
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| Κάρλις Ούλμανις το 1934 Τη νύχτα από 15–16 Μαΐου 1934, ο Ούλμανις, με την υποστήριξη του Υπουργού Πολέμου Γιάνις Μπαλόντις, κήρυξε κατάσταση πολέμου και διέλυσε όλα τα πολιτικά κόμματα και το Σαϊμά (κοινοβούλιο). Το αναίμακτο πραξικόπημα διεξήχθη από στρατό και μονάδες της εθνικής φρουράς Αϊσάργκι (Aizsargi) πιστές στον Ούλμανις. Κινήθηκαν ενάντια σε βασικά κυβερνητικά γραφεία, εγκαταστάσεις επικοινωνιών και μεταφορών. Πολλοί εκλεγμένοι αξιωματούχοι και πολιτικοί (σχεδόν αποκλειστικά Σοσιαλδημοκράτες, καθώς και στελέχη της άκρας δεξιάς και αριστεράς) κρατήθηκαν, όπως και όλοι οι στρατιωτικοί, που αντιστάθηκαν στο πραξικόπημα. Περίπου 2.000 Σοσιαλδημοκράτες συνελήφθησαν αρχικά από τις αρχές, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων σοσιαλδημοκρατικών μελών της διαλυμένης Σαϊμά, καθώς και μέλη διαφόρων δεξιών ριζοσπαστικών οργανώσεων, όπως η Περκόνκρουστς.
Έσπερος Α.Ο.Π.Α. (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Τμήμα Κορασίδων
Την αγωνιστική περίοδο 2017-18 η ομάδα Κορασίδων του Έσπερου κατέκτησε και πάλι την κορυφή στο τοπικό της Πρωτάθλημα. Μέσω της διαδικασίας των Προκριματικών ανανέωσε την παρουσία της στην τελική φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος. Η τελευταία έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 2018 στο Τσοτύλι Κοζάνης. Οι ομάδες που βρέθηκαν αντίπαλοι των πατρινών ήταν: Κρόνος Αγίου Δημητρίου (Νότια Αττική), Π.Α.Ο.Κ. (Θεσσαλονίκη), Ιάσων Κολωνού (Αττική), Χανιά (Κρήτη) και Κεραυνός Αγίου Γεωργίου Γρεβενών (Δυτική Μακεδονία). Ο Έσπερος υπέστη πέντε ήττες σε ισάριθμους αγώνες με συνέπεια να καταλάβει την 6η και τελευταία θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Προπονητής του ήταν τη χρονιά αυτή ο Πέταρ Πέτροβιτς.
Κάρλις Ούλμανις
Πραξικόπημα της 15ης Μαΐου 1934
Συνολικά, 369 Σοσιαλδημοκράτες, 95 μέλη των Περκόνκρουστς, φιλοναζί ακτιβιστές από τη γερμανική κοινότητα της Βαλτικής και λίγοι πολιτικοί από άλλα κόμματα φυλακίστηκαν σε ένα στρατόπεδο φυλακών που ιδρύθηκε στην περιοχή Καρότσα της Λιέπαγια. Αφού αρκετοί Σοσιαλδημοκράτες, όπως ο Μπρούνο Κάλνινς, απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες για όπλα από τα δικαστήρια, οι περισσότεροι από τους φυλακισμένους άρχισαν να απελευθερώνονται με την πάροδο του χρόνου. Όσοι καταδικάστηκαν από τα δικαστήρια για προδοτικές πράξεις, όπως ο αρχηγός των Περκόνκρουστς Γκούσταβς Τσέλμινς, παρέμειναν πίσω από τα κάγκελα καθ' όλη τη διάρκεια της ποινής τους, τρία χρόνια στην περίπτωση του Τσέλμινς.
Έσπερος Α.Ο.Π.Α. (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση γυναικων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Η. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Κάρλις Ούλμανις
Πραξικόπημα της 15ης Μαΐου 1934
Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, ο Ούλμανις κυβέρνησε με διάταγμα, χωρίς κοινοβούλιο. Ένα διάταγμα ανέθεσε τα καθήκοντα της Σαϊμά στο υπουργικό συμβούλιο μέχρι τη σύνταξη ενός νέου συντάγματος. Αν και ο νυν Πρόεδρος του κράτους Άλμπερτς Κβιέσις δεν υποστήριξε το πραξικόπημα, παρέμεινε στην εξουσία και συνεργάστηκε με τον Ούλμανις.
Απολυταρχικό καθεστώς
Το καθεστώς Ούλμανις ήταν μοναδικό μεταξύ άλλων ευρωπαϊκών δικτατοριών του Μεσοπολέμου. Ο Ούλμανις δεν δημιούργησε ένα κυβερνών κόμμα, ούτε μια νέα ιδεολογία. Ήταν μια προσωπική, πατερναλιστική δικτατορία στην οποία ο Ούλμανις–ο οποίος αυτοαποκαλούσε τον εαυτό του «αρχηγό του λαού»– ισχυρίστηκε ότι έκανε αυτό, που πίστευε ότι ήταν καλύτερο για τους Λετονούς. Όλη η πολιτική ζωή απαγορεύτηκε, ο πολιτισμός και η οικονομία τελικά οργανώθηκαν σε έναν τύπο εταιρικού κρατισμού, που έγινε δημοφιλής εκείνα τα χρόνια από τον Μουσολίνι. Δημιουργήθηκαν Επαγγελματικά Επιμελητήρια, παρόμοια με Επιμελητήρια Επιχειρήσεων σε άλλες δικτατορίες.
Όλα τα πολιτικά κόμματα, συμπεριλαμβανομένης της Ένωσης Αγροτών του Ούλμανις, τέθηκαν εκτός νόμου. Μέρος του συντάγματος της Δημοκρατίας της Λετονίας και οι πολιτικές ελευθερίες ανεστάλησαν. Όλες οι εφημερίδες, που ανήκαν σε πολιτικά κόμματα ή οργανώσεις έκλεισαν και όλες οι εκδόσεις υποβλήθηκαν σε λογοκρισία και κυβερνητική επίβλεψη από το Υπουργείο Δημοσίων Υποθέσεων με επικεφαλής τον Άλφρεντς Μπέρζινς. Ο στρατός και η παραστρατιωτική οργάνωση Aizsargi ήταν αποκτήσει πλούσια προνόμια.
Ο Ούλμανις πιστεύεται συχνά ότι ήταν δημοφιλής ηγέτης, ειδικά μεταξύ των αγροτών και των Λετονών. Αυτό είναι συζητήσιμο. Το κόμμα του δεν είχε κερδίσει ποτέ περισσότερο από 17 τοις εκατό των ψήφων σε καμία εκλογή και είχε δει την υποστήριξή του να μειώνεται σταθερά τα χρόνια μετά τη συνταγματική συνέλευση του 1922. Στις εκλογές του 1931, η Ένωση Αγροτών κέρδισε μόνο το 12,2 τοις εκατό των ψήφων, ένα ιστορικό χαμηλό όλων των εποχών. Ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν ότι ένα από τα κύρια κίνητρα για το πραξικόπημα ήταν ο φόβος του να χάσει ακόμη περισσότερες ψήφους στις επερχόμενες εκλογές. Από τη στιγμή του πραξικοπήματος του μέχρι τον θάνατό του, για προφανείς λόγους, δεν υπήρχαν διαθέσιμα αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία ψήφου ή δημοτικότητας.
Οικονομία
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Τραπεζογραμμάτιο 50 Lati με το πορτρέτο του Κάρλις Ούλμανις Κατά τη διάρκεια της ηγεσίας του, η Λετονία κατέγραψε σημαντικά οικονομικά επιτεύγματα. Το κράτος ανέλαβε μεγαλύτερο ρόλο στην οικονομία και ο κρατικός καπιταλισμός εισήχθη αγοράζοντας και ενώνοντας μικρότερες ανταγωνιστικές ιδιωτικές εταιρείες σε μεγαλύτερες κρατικές επιχειρήσεις. Αυτή η διαδικασία ελεγχόταν από τη Πιστωτική Τράπεζα Λετονίας (Latvijas Kredītbanka), μια κρατική τράπεζα που ιδρύθηκε το 1935. Αναλήφθηκαν πολλά κτιριακά έργα μεγάλης κλίμακας - νέα σχολεία, διοικητικά κτήρια, υδροηλεκτρικός σταθμός Κέγκουμς. Λόγω της εφαρμογής της οικονομίας του συγκριτικού πλεονεκτήματος, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία έγιναν οι κύριοι εμπορικοί εταίροι της Λετονίας, ενώ το εμπόριο με την ΕΣΣΔ μειώθηκε. Η οικονομία, ιδιαίτερα οι τομείς της γεωργίας και της μεταποίησης, μικροδιαχειρίζονταν σε ακραίο βαθμό. Ο Ούλμανις κρατικοποίησε πολλές βιομηχανίες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ταχεία οικονομική ανάπτυξη, κατά την οποία η Λετονία πέτυχε ένα πολύ υψηλό βιοτικό επίπεδο. Σε μια εποχή που το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας οικονομίας υπέφερε ακόμη από τις επιπτώσεις της Μεγάλης Ύφεσης, η Λετονία μπορούσε να επισημάνει αυξήσεις τόσο στο ακαθάριστο εθνικό προϊόν ( ΑΕΠ ) όσο και στις εξαγωγές λετονικών αγαθών στο εξωτερικό. Αυτό, ωστόσο, συνέβη σε βάρος της ελευθερίας και των πολιτικών δικαιωμάτων.
Η πολιτική του Ούλμανις, ακόμη και πριν από την άνοδό του στην εξουσία, κατευθυνόταν ανοιχτά προς την εξάλειψη των μειονοτικών ομάδων από την οικονομική ζωή και την παροχή πρόσβασης στους Λετονούς λετονικής εθνότητας σε όλες τις θέσεις στην εθνική οικονομία. Αυτό μερικές φορές αναφερόταν ως "Λετονοποίηση" (Lettisation). Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, περίπου το 90% των τραπεζών και των πιστωτικών ιδρυμάτων στη Λετονία ήταν κρατικές ή υπό λετονική διαχείριση το 1939, έναντι 20% το 1933. Ο Άλφρεντς Μπίρζνιεκς, ο υπουργός Γεωργίας, σε μια ομιλία που εκφωνήθηκε στο Βέντσπιλς στις 26 Ιανουαρίου 1936, είπε: "«Οι Λετονοί είναι οι μόνοι κύριοι αυτής της χώρας. Οι Λετονοί θα εκδώσουν οι ίδιοι τους νόμους και θα κρίνουν μόνοι τους τι είναι δικαιοσύνη.»"Ως αποτέλεσμα, η οικονομική και πολιτιστική επιρροή των μειονοτήτων –Γερμανών, Εβραίων, Ρώσων, Πολωνών– μειώθηκε.
Η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους ήχου της Λετονίας "Zvejnieka dēls" (Ο γιος των ψαράδων) ήταν μια ιστορία ενός νεαρού ψαρά, που προσπαθεί να απελευθερώσει άλλους ντόπιους ψαράδες από τη δύναμη ενός μεσάζοντα και τους δείχνει ότι το μέλλον βρίσκεται στη συνεργατική δουλειά. Η ταινία βασίστηκε σε ένα ευρέως δημοφιλές μυθιστόρημα που έγραψε ο Βίλις Λάτσις, ο οποίος το 1940 έγινε πρωθυπουργός της υπό σοβιετικής κατοχής Λετονικής ΣΣΔ.
Μετέπειτα ζωή και θάνατος
Στις 23 Αυγούστου 1939, η Γερμανία του Αδόλφου Χίτλερ και η ΕΣΣΔ του Ιωσήφ Στάλιν υπέγραψαν μια συμφωνία μη επίθεσης, γνωστή ως Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, η οποία περιείχε μια μυστική προσθήκη (που αποκαλύφθηκε μόλις το 1945), χωρίζοντας την Ανατολική Ευρώπη σε σφαίρες επιρροής. Έτσι, η Λετονία ανατέθηκε στη σοβιετική σφαίρα. Μετά από ένα σοβιετικό τελεσίγραφο τον Οκτώβριο του 1939, ο Ούλμανις υπέγραψε τη Σοβιετική-Λεττονική Συνθήκη Αμοιβαίας Βοήθειας και επέτρεψε τον σχηματισμό σοβιετικών στρατιωτικών βάσεων στη Λετονία. Στις 17 Ιουνίου 1940, η Λετονία καταλήφθηκε πλήρως από τη Σοβιετική Ένωση. Αντί να διακινδυνεύσει έναν πόλεμο που δεν θα κέρδιζε, ο Ούλμανις έδωσε μια πανεθνική ραδιοφωνική ομιλία διατάζοντας να μην αντισταθεί στον Κόκκινο Στρατό, λέγοντας «εγώ θα παραμείνω στη θέση μου και εσείς στη δική σας».
Τον επόμενο μήνα ο Ούλμανις συνεργάστηκε με τους Σοβιετικούς. Παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία τρεις ημέρες μετά το πραξικόπημα και διόρισε μια αριστερή κυβέρνηση με επικεφαλής τον Άουγκουστς Κιρχενστέινς —την οποία, στην πραγματικότητα, είχε επιλέξει η σοβιετική πρεσβεία. Στις 14–15 Ιουλίου διεξήχθησαν εκλογές υπό τον έλεγχο της Σοβιετικής Ένωσης για μια «Λαϊκή Σαϊμά», στις οποίες στους ψηφοφόρους παρουσιάστηκε ένας ενιαίος κατάλογος από μια συμμαχία, που κυριαρχούσαν οι κομμουνιστές. Η νέα «Λαϊκή Σαϊμά» συνεδρίασε στις 21 Ιουλίου με μία μόνο εντολή — ένα ψήφισμα που ανακήρυξε τη Λετονία σοβιετική δημοκρατία και ζητούσε την ένταξη στη Σοβιετική Ένωση, το οποίο έγινε ομόφωνα. Αυτή η κίνηση ήταν παράνομη σύμφωνα με το σύνταγμα της Λετονίας, το οποίο όριζε ότι μια σημαντική αλλαγή στη βασική συνταγματική τάξη θα μπορούσε να εφαρμοστεί μόνο αφού τα δύο τρίτα του εκλογικού σώματος την ενέκριναν μέσω δημοψηφίσματος. Από τότε που η Λετονία αποσχίστηκε από τη Σοβιετική Ένωση το 1990, υποστήριξε ότι το ψήφισμα για την ένταξη στη Σοβιετική Ένωση ήταν παράνομο και ότι η Λαϊκή Σαϊμά εξελέγη σύμφωνα με έναν παράνομο και αντισυνταγματικό εκλογικό νόμο. δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Ένας πιθανός τάφος του Κάρλις Ούλμανις στο [[Τουρκμένμπασι|Τουρκμένμπασι του Τουρκμενιστάν με μια αναμνηστική πλάκα "στον Κάρλις Ούλμανις και σε όλο τον λαό της Λετονίας, που αναπαύεται στη γη του Τουρκμενιστάν"]] Επίσης, στις 21 Ιουλίου, ο Ούλμανις αναγκάστηκε να παραιτηθεί και ζήτησε από τη σοβιετική κυβέρνηση σύνταξη και άδεια, για να μεταναστεύσει στην Ελβετία. Αντίθετα, συνελήφθη και στάλθηκε στη Σταυροπόλ της Ρωσίας, όπου εργάστηκε στο αρχικό του επάγγελμα ως γεωπόνος για ένα χρόνο. Μετά την έναρξη του γερμανοσοβιετικού πολέμου, φυλακίστηκε τον Ιούλιο του 1941. Ένα χρόνο αργότερα, καθώς οι γερμανικοί στρατοί πλησίαζαν τη Σταυροπόλ, αυτός και άλλοι κρατούμενοι εκκενώθηκαν στη φυλακή στο Κρασνοβόντσκ στο σημερινό Τουρκμενιστάν. Στο δρόμο για εκεί, προσβλήθηκε από δυσεντερία και σύντομα πέθανε στις 20 Σεπτεμβρίου 1942. Για πολύ καιρό ο τόπος ταφής του ήταν άγνωστος. Το 2011 τα γεωργιανά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Ούλμανις μπορεί να είχε ταφεί στο νεκροταφείο της πόλης Γκόρι, σύμφωνα με έναν πρώην τυμβωρύχο, που ισχυρίστηκε ότι τον πήγαν συνοδεία αξιωματικών της KGB και έπρεπε να σκάψει τον τάφο για τον Ούλμανις. Ωστόσο, το 2017, ο ανιψιός του Ούλμανις, Γκούντις Ούλμανις, ανακοίνωσε ότι η έρευνα είχε διακοπεί καθώς ήταν προφανές ότι η τοποθεσία θα ήταν αδύνατο να βρεθεί.
Μεταγενέστερες εκτιμήσεις
δεξιά|μικρογραφία|291x291εσ| Αναμνηστική πλακέτα στο [[Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα|Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα-Λίνκολν από το 1954]] Η κληρονομιά του Κάρλις Ούλμανις για τη Λετονία και τους Λετονούς είναι πολύπλοκη. Στη μεταπολεμική Λετονική ΣΣΔ, το σοβιετικό καθεστώς χαρακτήρισε τον Ούλμανις φασίστα, που δεν ξεχωρίζει από τους Ναζί, κατηγορώντας τον για διαφθορά και για αιματηρές καταστολές εναντίον των Λετονών εργατών. Ο Ούλμανις, στην πραγματικότητα, είχε θέσει εκτός νόμου το φασιστικό κόμμα και είχε φυλακίσει τον αρχηγό του, Γκούσταβς Τσέλμινς.
Μεταξύ των μεταπολεμικών Λετονών μεταναστών με λετονικό πολιτιστικό υπόβαθρο στην εξορία, ο Ούλμανις εξιδανικεύτηκε από πολλούς από εκείνους που θεώρησαν την 6ετή αυταρχική του διακυβέρνηση ως μια Χρυσή Εποχή του Λετονικού έθνους. Ορισμένες παραδόσεις, που δημιουργήθηκαν από τον Ούλμανις, όπως οι Draudzīgais aicinājums (φιλανθρωπικές δωρεές στο πρώην σχολείο κάποιου), συνέχισαν να τηρούνται. μικρογραφία| Κάρλις Ούλμανις στο γραμματόσημο του 2001 Στην ανεξάρτητη Λετονία σήμερα, ο Ούλμανις παραμένει μια δημοφιλής, αν και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Πολλοί Λετονοί τον βλέπουν ως σύμβολο της ανεξαρτησίας της Λετονίας στη Λετονία πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και οι ιστορικοί γενικά συμφωνούν σχετικά με τον θετικό πρώιμο ρόλο του ως πρωθυπουργού κατά τη διάρκεια των χρόνων διαμόρφωσης της χώρας. Ωστόσο, όσον αφορά την αυταρχική περίοδο, οι απόψεις διίστανται. Από τη μία πλευρά, είναι δυνατόν να πιστωθεί ο Ούλμανις για την άνοδο της οικονομικής ευημερίας των εθνικών Λετονών κατά τη δεκαετία του 1930 και να τονιστεί ότι υπό την κυριαρχία του δεν υπήρχε το ίδιο επίπεδο μιλιταρισμού ή μαζικής πολιτικής καταπίεσης, που χαρακτήριζε άλλες δικτατορίες της εποχής. Από την άλλη πλευρά, ιστορικοί όπως ο βιογράφος του Ούλμανις, Έντγκαρς Ντάνσντορφς, είναι της άποψης ότι κάποιος που διέλυσε το Κοινοβούλιο και υιοθέτησε αυταρχικό καθεστώς δεν μπορεί να θεωρηθεί θετικό πρόσωπο, ακόμη κι αν αυτός ο κανόνας οδήγησε κατά κάποιο τρόπο στην ευημερία.
Ένα σημάδι ότι ο Ούλμανις ήταν ακόμα πολύ δημοφιλής στη Λετονία κατά τα πρώτα χρόνια της ανακτημένης ανεξαρτησίας ήταν η εκλογή του ανιψιού του Γκούντις Ούλμανις ως Προέδρου της Λετονίας το 1993.
Ένας από τους σημαντικότερους δρόμους κυκλοφορίας στη Ρίγα, την πρωτεύουσα της Λετονίας, πήρε το όνομά του (Kārļa Ulmaņa gatve, που προηγουμένως ονομαζόταν από τον Ερνστ Τέλμαν). Το 2003, ένα μνημείο του Ούλμανις αποκαλύφθηκε σε ένα πάρκο στο κέντρο της Ρίγας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Τάγμα του Λεοπόλδου Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Στέμματος της Ιταλίας Κατηγορία:Πολιτικοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Λετονίας Κατηγορία:Πρόεδροι της Λετονίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ηλιακή έκλειψη της 16ης Ιουλίου 2186
Πολύ μεγάλη διάρκεια ολικότητας
αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ| Το "μονοπάτι" της ολικότητας θα έχει 267 χλμ διάμετρο Αυτή θα είναι η μεγαλύτερη σε διάρκεια ολική έκλειψη ηλίου μεταξύ των ετών 4000 π.Χ. και τουλάχιστον 6000 μ.Χ. (10.000 χρόνια), αφού θα διαρκέσει έως και 7 λεπτά και 29 δευτερόλεπτα. Οι παράγοντες που θα κάνουν αυτή την έκλειψη πολύ μεγάλη σε διάρκεια είναι:
Η μεγαλύτερη ολική έκλειψη στην ιστορία διήρκεσε 7 λεπτά 28 δευτερόλεπτα στις 15 Ιουνίου, του 743 π.Χ. Η μεγαλύτερη ολική έκλειψη που μπορεί να συμβεί θεωρητικά για την 3η χιλιετία μ.Χ. είναι 7 λεπτά και 32 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
21860716
Άντρος Καραγιάννης
Ο Άντρος Καραγιάννης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2012 είναι δήμαρχος Δήμου Δερύνειας.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Άντρος Καραγιάννης γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 24 Απριλίου 1973. Σπούδασε γερμανική και αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Ακολούθησαν σπουδές στην αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Λιντς και σπουδές γαλλικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μετς. Επιπλέον, σπούδασε Διεθνείς Σχέσεις και Ευρωπαϊκές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο, όπου και εργάστηκε ως αναγνωρισμένος ξεναγός του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού στις γλώσσες αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Ακολούθως, εργάστηκε ως καθηγητής αγγλικών και γερμανικών σε ιδιωτικές σχολές και σε δημόσια σχολεία, όπως και στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας.
Είναι νυμφευμένος με την Φωτείνα Α. Βασιλείου και έχει ένα υιό και μια κόρη.
Πολιτική διαδρομή
Την περίοδο 2008-2011 εργάστηκε ως κοινοβουλευτικός συνεργάτης του ΑΚΕΛ. Σήμερα είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ.
Στις Δημοτικές εκλογές του 2011 εκλέχθηκε Δήμαρχος Δερύνειας. Επανεξελέγη στις Δημοτικές εκλογές του 2016 χωρίς ανθυποψήφιο.
Ως δήμαρχος, διετέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου Κοινοτικού Εθελοντισμού (ΣΚΕ) Δερύνειας, πρόεδρος της Επιτροπής Ελεύθερων Ακριτικών και Ημικατεχόμενων Δήμων, πρόεδρος του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Κοκκινοχωρίων (ΣΑΚ), μέλος της Κυπριακής Αντιπροσωπείας στην Επιτροπή των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ακαδημίας Τοπικής Αυτοδιοίκησης Κύπρου και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Αναπτυξιακής Εταιρείας Επαρχιών Λάρνακας και Αμμοχώστου.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Δερύνειας Κατηγορία:Κύπριοι ξεναγοί Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί
Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αχυρώνας-Ονήσιλος
Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αχυρώνας-Ονήσιλος είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Σωτήρα και το Λιοπέτρι της επαρχίας Αμμοχώστου. Ιδρύθηκε το 2022.
Ιστορία
Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αχυρώνας-Ονήσιλος δημιουργήθηκε επίσημα στις 23 Ιουνίου 2022 από τη συγχώνευση των ποδοσφαιρικών ομάδων Αχυρώνας Λιοπετρίου και Ονήσιλος Σωτήρας 2014. Η έδρα της ομάδας είναι το Δημοτικό Στάδιο Σωτήρας ενώ οι προπονήσεις διεξάγονται στο Κοινοτικό Στάδιο Λιοπετρίου. Συμμετέχει στη Β΄ κατηγορία 2022-23.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2022 Κατηγορία:Λιοπέτρι Κατηγορία:Σωτήρα Αμμοχώστου
Σον Ο'Κέισι
Ο Σον Ο'Κέισι (Seán O'Casey, 30 Μαρτίου 1880 - 18 Σεπτεμβρίου 1964) ήταν Ιρλανδός δραματουργός. Ως πιστός σοσιαλιστής, ήταν ο πρώτος σπουδαίος Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας που έγραψε για τα λαϊκά στρώματα του Δουβλίνου.
Ελβίρα της Σικελίας
Η Ελβίρα της Σικελίας, αγγλ. Elvira (απεβ. 1231) ήταν μέλος του Οίκου των Ωτβίλ-Σικελίας, ο οποίος δημιούργησε το βασίλειο της Σικελίας. Είναι γνωστή με έναν αριθμό ονομάτων, όπως Aλβινία, Aλβιδίνα, Λευκή ή Μαρία.
Βιογραφία
Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ταγκρέδου, κόμη του Λέτσε και της Σιβύλλης της Άτσερα. Ο πατέρας της, αν και νόθος γιος του Ρογήρου Γ΄ δούκα της Απουλίας, κατέλαβε τον θρόνο της Σικελίας μετά το τέλος του εξαδέλφου του Γουλιέλμου Β΄ το 1189, εκτοπίζοντας τη θεία τους Κωνσταντία (αδελφή του Ρογήρου Γ΄), η οποία ήταν κληρονόμος ως ο πλησιέστερος νόμιμος συγγενής του Γουλιέλμου Β΄. Ακολούθησε ένας πόλεμος διαδοχής μεταξύ του Ταγκρέδου και τού συζύγου τής Κωνσταντίας, του Ερρίκου ΣΤ΄ της Γερμανίας. Ο βασιλιάς Ταγκρέδος απεβίωσε το 1194, αφήνοντας το στέμμα στον γιο του Γουλιέλμο Γ΄. Αυτός όμως εκτοπίστηκε από τον Ερρίκο ΣΤ΄ και την Κωνσταντία αργότερα εκείνο το έτος. Η ηττημένη μητέρα του Γουλιέλμου Γ΄ και της Ελβίρας έλαβε την υπόσχεση της παραχώρησης της κομητείας του Λέτσε και του πριγκιπάτου του Ταράντα ως αποζημίωση, αλλά αυτή και τα παιδιά της συνελήφθησαν σύντομα με την κατηγορία της προδοσίας. Ο αδελφός της Ελβίρας Γουλιέλμος Γ΄ απεβίωσε τυφλός το 1198· αυτή μεταφέρθηκε με τη μητέρα και τις δύο αδελφές της στη Γερμανία και φυλακίστηκε στο αβαείο του Χόενμπουργκ, από όπου δραπέτευσαν (ή απελευθερώθηκαν μετά από παπική παρέμβαση).
Επιδίωξη αξιώσεων
Το 1199 η Σίβυλλα έφτασε στη Γαλλία με τις κόρες της. Η Κωνσταντία και ο Ερρίκος ΣΤ΄ απεβίωσαν και οι δύο λίγο μετά την κατάκτηση της Σικελίας, αφήνοντας το βασίλειο στον νήπιο γιο τους Φρειδερίκο Β΄. Η Σίβυλλα σκόπευε να παντρέψει την Ελβίρα, το μεγαλύτερο επιζόν παιδί της, με έναν ισχυρό Γάλλο ευγενή, για να πιέσει τη διεκδίκηση της Eλβίρας για το βασίλειο της Σικελίας εναντίον των αντιβασιλέων του Φρειδερίκου. Τότε ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας συγκάλεσε ένα συμβούλιο στο Mελάν, όπου αποφασίστηκε η Eλβίρα να παντρευτεί τον Γκωτιέ Γ΄ κόμη του Μπριέν. Λίγο μετά τον γάμο, η Ελβίρα, ο σύζυγός της και η μητέρα της ζήτησαν από τον πάπα Iννοκέντιο Γ΄ να τους βοηθήσει να ανακτήσουν το βασίλειο: ο Γκωτιέ Γ΄ τού ζήτησε να αναγνωρίσει τον ισχυρισμό της Ελβίρας στον θρόνο του πατέρα της. Ωστόσο ο πάπας ήταν ο επίτροπος του Φρειδερίκου Β΄ και αρνήθηκε να αναγνωρίσει την Ελβίρα ως κληρονόμο ολόκληρου του βασιλείου. Αντ' αυτού αναγνώρισε το δικαίωμά της στα φέουδα του Λέτσε και του Τάραντο, φέουδων τού πατέρα της, που τα είχε υποσχεθεί στη μητέρα της ο Ερρίκος ΣΤ΄. Σε αντάλλαγμα γι' αυτό, η Ελβίρα και η οικογένειά της έπρεπε να αποδεχθούν τον ανήλικο Φρειδερίκο Β΄ ως βασιλιά τους.
Σον Ο'Κέισι
Βιογραφία
Το Μάρτιο του 1914 έγινε γενικός γραμματέας του Στρατού των Ιρλανδών Πολιτών (παραστρατιωτικό εθνικιστικό σώμα), του οποίου συνέταξε και το καταστατικό, αλλά στις 24 Ιουλίου του ίδιου έτους αποχώρησε μετά την απόρριψη της πρότασής του να αρνηθεί τη διπλή ιδιότητα του μέλους του Στρατού των Ιρλανδών Πολιτών και των Ιρλανδών Εθελοντών. Συμμετείχε ενεργά στην εθνική ιρλανδική αναγέννηση και στον εμφύλιο πόλεμο του 1922.
Ελβίρα της Σικελίας
Επιδίωξη αξιώσεων
Η Ελβίρα συνόδευσε τον Γκωτιέ Γ΄ στο βασίλειο της Σικελίας το 1201. Ο σύζυγός της επέτυχε σημαντικές νίκες ενάντια στις δυνάμεις του Φρειδερίκου, αλλά περιέπεσε σε ενέδρα και σκοτώθηκε το 1205. Η Ελβίρα, που ήταν έγκυος, λίγο αργότερα γέννησε έναν υστερότοκο γιο, τον Γκωτιέ Δ΄, που κληρονόμησε το Μπριέν. Αν και είχε γίνει αποδεκτό στη βορειοανατολική Γαλλία ότι μια χήρα θα μπορούσε να κυβερνήσει ως επίτροπος για το ανήλικο παιδί της, η Ελβίρα έμεινε με τον γιο της στη νότια Ιταλία, αφήνοντας ουσιαστικά την επιμέλεια της κομητείας στον θείο του Ιωάννη. Ο γρήγορος 2ος γάμος της Ελβίρας έκοψε τη σχέση της με τον Οίκο των Μπριέν και ο Ιωάννης δεν προσπάθησε να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς της.
Σον Ο'Κέισι
Βιογραφία
Παράλληλα, δημοσίευε σε εφημερίδες μαχητικά πολιτικά άρθρα μέσα από τα οποία υποστήριζε τις σοσιαλιστικές του ιδέες. Σταδιακά, ωστόσο, απομακρύνθηκε από τη μαχόμενη πολιτική και επιδόθηκε στη συγγραφή θεατρικών έργων που καθρέφτιζαν τις πολιτικές και κοινωνικές του πεποιθήσεις. Τα θεατρικά έργα του της περιόδου 1923-1926 είναι εμπνευσμένα από επεισόδια της σύγχρονής του ιρλανδικής ιστορίας και αναφέρονται, συχνά με μεγάλη ελευθεροστομία και με στοιχεία της δουβλινέζικης αργκό, σε δραματικά γεγονότα όπου διακρίνεται η αντίθεση ανάμεσα στα φαύλα πρόσωπα αντρών και στις θαρραλέες γυναίκες ηρωίδες του, καθώς και η κριτική του απέναντι στον εθνικό διχασμό με αφορμή τον αγώνα για την ανεξαρτησία. Ανάμεσα στα γνωστότερα έργα του περιλαμβάνονται: Η σκιά ενός αντάρτη (The Shadow of a Gunman, 1923), Η Ήρα και το παγόνι (Juno and the Paycock, 1924), Το αλέτρι και τα αστέρια (The Plough and the Stars, 1926).
Όταν ο Σον Ο'Κέισι βρέθηκε στο Λονδίνο για να παραλάβει ένα βραβείο και να εποπτεύσει την παραγωγή του έργου Η Ήρα και το παγόνι, ερωτεύτηκε την Αϊλίν Κάρεϊ. Το ζευγάρι παντρεύτηκε το 1927 και παρέμεινε στο Λονδίνο μέχρι το 1938, οπότε και μετακόμισε στο Τότνις.
Στην Αγγλία, ο Σον Ο'Κέισι αφοσιώθηκε στη συγγραφή νέων θεατρικών έργων. Τα δραματικά έργα που ακολούθησαν έχουν κοινωνικά θέματα με αντιφασιστικό και αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο, όπως Το άστρο γίνεται κόκκινο (The Star Turns Red, 1940) και τα Κόκκινα τριαντάφυλλα για μένα (Red Roses for Me, 1943), ή αποτελούν μια πικρή σάτιρα των συνθηκών της Ιρλανδίας στην εποχή του, όπως Η πυρά του επισκόπου (The Bishop's Bonfire, 1955). Έγραψε και την αυτοβιογραφία του, η οποία κυκλοφόρησε σε αρχικά σε δύο τόμους με τίτλο Καθρέφτης στο σπίτι μου (Mirror in My House, 1956) και επανεκδόθηκε σε έξι τόμους με τίτλο Αυτοβιογραφίες (Autobiographies, 1963).
Θεατρικές παραστάσεις
Ελληνικές θεατρικές παραστάσεις έργων του Σον Ο'Κέισι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρλανδοί θεατρικοί συγγραφείς
Ελβίρα της Σικελίας
Μετέπειτα ζωή
Για να προστατεύσει τα συμφέροντα τού γιου της και να προωθήσει τη δική της αξίωση στον θρόνο, η Ελβίρα ξαναπαντρεύτηκε λίγο μετά το τέλος του Γκωτιέ. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ο Ιάκωβος, κόμης του Tρικάρικο· το 1025 ήταν ήδη παντρεμένη με αυτόν. Παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο τον Τέγκριμο της Μοντιλιάνα, παλατινό κόμη της Τούσκια. Η Ελβίρα απεβίωσε εκεί το 1231.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Γκωτιέ Γ΄ κόμη του Μπριέν και είχε τέκνο:
Το 1205 απεβίωσε ο Γκωτιέ Δ΄ και η Ελβίρα έκανε (ως το 1205) δεύτερο γάμο με τον Ιάκωβο κόμη του Τρικάρικο.
Ο τρίτος γάμος της ήταν με τον Τέγκριμο ντι Μοντιλιάνα, παλατινό κόμη της Τούσρκια.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Κάρλο Τούλλιο Αλτάν
Ο Κάρλο Τούλλιο Αλτάν (Carlo Tullio Altan, 30 Μαρτίου 1916 – 15 Φεβρουαρίου 2005) ήταν Ιταλός ανθρωπολόγος, κοινωνιολόγος και φιλόσοφος.
Ο Αλτάν γεννήθηκε στη μικρή πόλη Σαν Βίτο αλ Ταλιαμέντο, στο Φρίουλι και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης. Κατέστη ιδιαιτέρως γνωστός για τις μελέτες του με θέμα τον εθνικό χαρακτήρα των Ιταλών και θεωρείται ως ένας από τους πρωτοπόρους της ιταλικής κοινωνικής ανθρωπολογίας. Ο Κάρλο Τούλλιο Αλτάν πέθανε στην Παλμανόβα σε ηλικία 88 ετών. Ο γιος του, ο Φραντσέσκο Τούλλιο Αλτάν, είναι γνωστός δημιουργός κόμικς και γελοιογράφος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ανθρωπολόγοι Κατηγορία:Ιταλοί κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Φρανθίσκο Τάρρεγα
Ο Φρανθίσκο Τάρρεγα (ισπανικά: Francisco de Asís Tárrega y Eixea, 21 Νοεμβρίου 1852-15 Δεκεμβρίου 1909) ήταν Ισπανός συνθέτης και κλασικός κιθαρίστας της ρομαντικής περιόδου. Είναι γνωστός για κομμάτια όπως το Recuerdos de la Alhambra. Συχνά αποκαλείται «ο πατέρας της κλασικής κιθάρας» και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών.
Βιογραφία
Ο Tárrega γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1852, στην πόλη Villarreal, στην επαρχία Castellón, στην Ισπανία. Λέγεται ότι ο πατέρας του Francisco έπαιζε φλαμένκο και πολλά άλλα στυλ μουσικής στην κιθάρα του. Όταν ο πατέρας του έλειπε και εργαζόταν ως φύλακας στο Μοναστήρι του Σαν Πασκουάλ, ο Φρανσίσκο έπαιρνε την κιθάρα του πατέρα του και προσπαθούσε να κάνει τους όμορφους ήχους που είχε ακούσει. Το παρατσούκλι του Francisco ως παιδί ήταν "Quiquet".
Ως παιδί, έφυγε τρέχοντας από την νταντά του και έπεσε σε ένα κανάλι άρδευσης και τραυμάτισε τα μάτια του. Φοβούμενος ότι ο γιος του μπορεί να χάσει εντελώς την όρασή του, ο πατέρας του μετακόμισε την οικογένεια στο Castellón de la Plana για να παρακολουθήσει μαθήματα μουσικής, επειδή ως μουσικός θα μπορούσε να κερδίσει τα προς το ζην, ακόμη και αν ήταν τυφλός. Και οι δύο πρώτοι του δάσκαλοι μουσικής, ο Eugeni Ruiz και ο Manuel González, ήταν τυφλοί.
Το 1862, ο κιθαρίστας της συναυλίας Julián Arcas, σε περιοδεία στο Castellón, άκουσε το νεαρό Tárrega να παίζει και συμβούλεψε τον πατέρα του Tárrega να επιτρέψει στον Francisco να έρθει στη Βαρκελώνη για να σπουδάσει μαζί του. Ο πατέρας του Tárrega συμφώνησε, αλλά επέμεινε να παρακολουθήσει και ο γιος του μαθήματα πιάνου. Η κιθάρα θεωρήθηκε ως όργανο για να συνοδεύσει τους τραγουδιστές, ενώ το πιάνο ήταν αρκετά δημοφιλές σε όλη την Ευρώπη. Ωστόσο, ο Tárrega αναγκάστηκε να σταματήσει τα μαθήματά του λίγο μετά, όταν ο Arcas έφυγε για μια περιοδεία συναυλιών στο εξωτερικό. Αν και ο Tárrega ήταν μόλις δέκα ετών, έφυγε και προσπάθησε να ξεκινήσει μόνος του μια μουσική καριέρα παίζοντας σε καφετέριες και εστιατόρια στη Βαρκελώνη. Σύντομα βρέθηκε και επέστρεψε στον πατέρα του, ο οποίος χρειάστηκε να κάνει μεγάλες θυσίες για να ενισχύσει τη μουσική παιδεία του γιου του.
Τρία χρόνια αργότερα, το 1865, έφυγε ξανά, αυτή τη φορά στη Βαλένθια, όπου έγινε μέλος μιας οικογένειας τσιγγάνων. Ο πατέρας του τον αναζήτησε και τον έφερε ξανά στο σπίτι, αλλά έφυγε τρέχοντας για τρίτη φορά, πάλι στη Βαλένθια. Στις αρχές της εφηβείας του, ο Tárrega ήταν ικανός τόσο στο πιάνο όσο και στην κιθάρα. Για ένα διάστημα, έπαιζε με άλλους μουσικούς σε τοπικούς αρραβώνες για να κερδίσει χρήματα, αλλά τελικά επέστρεψε στο σπίτι για να βοηθήσει την οικογένειά του. αριστερά|μικρογραφία| Μνημείο Tárrega στη Βιγιαρεάλ Ο Tárrega εισήλθε στο Βασιλικό Ωδείο της Μαδρίτης το 1874, υπό τη χορηγία ενός πλούσιου εμπόρου ονόματι Antonio Canesa. Είχε φέρει μαζί του μια κιθάρα που αγόρασε πρόσφατα, φτιαγμένη στη Σεβίλλη από τον Antonio de Torres. Οι ανώτερες ηχητικές της ιδιότητες τον ενέπνευσαν τόσο στο παίξιμό του όσο και στην άποψή του για τις δυνατότητες σύνθεσης του οργάνου. Στο ωδείο, ο Tárrega σπούδασε σύνθεση υπό τον Emilio Arrieta που τον έπεισε να επικεντρωθεί στην κιθάρα και να εγκαταλείψει την ιδέα μιας καριέρας στο πιάνο.
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1870, ο Tárrega δίδασκε κιθάρα (οι Emilio Pujol, Miguel Llobet και Daniel Fortea ήταν μαθητές του) και έδινε τακτικές συναυλίες. Ο Tárrega έλαβε μεγάλη αναγνώριση για το παίξιμό του και άρχισε να ταξιδεύει σε άλλες περιοχές της Ισπανίας για να εμφανιστεί. Εκείνη την εποχή συνέθετε τα πρώτα του έργα για κιθάρα, τα οποία έπαιζε μαζί με έργα άλλων συνθετών.
Το χειμώνα του 1880, ο Tárrega αντικατέστησε το φίλο του Luis de Soria, σε μια συναυλία στη Novelda του Αλικάντε, όπου, μετά τη συναυλία, ένας σημαντικός άνδρας της πόλης ζήτησε από τον καλλιτέχνη να ακούσει την κόρη του, María José Rizo, η οποία μάθαινε να παίζουν κιθάρα. Σύντομα αρραβωνιάστηκαν.
Το 1881, ο Tárrega έπαιξε στο Θέατρο Όπερας της Λυών και στη συνέχεια στο Odeon του Παρισιού, στα 200 χρόνια από το θάνατο του Pedro Calderón de la Barca. Έπαιζε και στο Λονδίνο, αλλά δεν του άρεσε ούτε η γλώσσα ούτε ο καιρός. Υπάρχει μια ιστορία για την επίσκεψή του στην Αγγλία. Μετά από μια συναυλία κάποιοι είδαν ότι ο μουσικός ήταν κακόκεφος. «Τι συμβαίνει, μαέστρο; τον ρώτησαν. «Σου λείπει το σπίτι; Η οικογένειά σου, μήπως;». Τον συμβούλεψαν να αποτυπώσει εκείνη τη στιγμή της θλίψης στη μουσική του. Έτσι συνέλαβε το θέμα ενός από τα πιο αξιομνημόνευτα έργα του, το Lágrima (κυριολεκτικά σημαίνει δάκρυ). Αφού έπαιξε στο Λονδίνο επέστρεψε στη Novelda για το γάμο του. Τα Χριστούγεννα του 1882, ο Tárrega παντρεύτηκε τη María José Rizo.
Για να διευρύνει το ρεπερτόριό του στην κιθάρα και, αναμφίβολα, για να αξιοποιήσει τις σημαντικές του γνώσεις στη μουσική των πλήκτρων, σύντομα άρχισε να μεταγράφει έργα για πιάνο των Μπετόβεν, Σοπέν, Μέντελσον και άλλων. Ο Tárrega και η σύζυγός του μετακόμισαν στη Μαδρίτη, κερδίζοντας τα προς το ζην διδάσκοντας ιδιωτικά και παίζοντας συναυλίες, αλλά μετά τον θάνατο μιας κόρης τους σε βρεφική ηλικία, της Maria Josefa de los Angeles Tárrega Rizo, εγκαταστάθηκαν μόνιμα στη Βαρκελώνη το 1885. Μεταξύ των φίλων του στη Βαρκελώνη ήταν ο Isaac Albéniz, ο Enrique Granados, ο Joaquín Turina και ο Pau Casals. μικρογραφία| Πορτρέτο του Vicente Castell (1904) Ο Francisco Tárrega και η María José (María Josefa) Rizo απέκτησαν άλλα τρία παιδιά: τον Paquito (Francisco), τη Maria Rosatia (María Rosalia) (γνωστή ως Marieta) και τον Concepción. Σε μια περιοδεία συναυλίας στη Βαλένθια λίγο αργότερα, ο Tárrega συνάντησε την πλούσια Concepción Gómez de Jacoby, η οποία έγινε πολύτιμος προστάτιδά του. Επέτρεψε σε αυτόν και την οικογένειά του να χρησιμοποιήσουν μέρος του σπιτιού της έξω από τη Βαρκελώνη. Αργότερα τον πήγε στη Γρανάδα, η οποία αργότερα ενέπνευσε τον κιθαρίστα να γράψει το Recuerdos de la Alhambra, το οποίο αφιέρωσε για πρώτη φορά στην Concepción το 1899 με τον τίτλο "A Granada". Αργότερα αφιέρωσε μια αναθεωρημένη δημοσιευμένη έκδοση αυτού του κομματιού στον Alfred Cottin, το Γάλλο κιθαρίστα που είχε γνωρίσει στο Παρίσι ενώ συμμετείχε σε μια συναυλία σε μια επίσκεψη που συνοδεύτηκε και σχεδόν σίγουρα χορηγήθηκε από τον Gómez de Jacoby.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1880 έως το 1903, ο Tárrega συνέχισε να συνθέτει και να ταξιδεύει, αλλά περιόρισε τις συναυλίες του στην Ισπανία. Το 1900, ο Tárrega επισκέφτηκε το Αλγέρι, όπου λέγεται ότι άκουσε έναν επαναλαμβανόμενο ρυθμό να παίζεται σε ένα αραβικό τύμπανο και το επόμενο πρωί συνέθεσε τον Danza Mora με βάση αυτόν τον ρυθμό. Περίπου το 1902, έκοψε τα νύχια του και δημιούργησε έναν ήχο που θα γινόταν χαρακτηριστικός για εκείνους τους κιθαρίστες που συνδέθηκαν αργότερα με τη σχολή του. Την επόμενη χρονιά πήγε σε περιοδεία στην Ιταλία, με εμφανίσεις στη Ρώμη, τη Νάπολη και το Μιλάνο.
Τον Ιανουάριο του 1906, προσβλήθηκε από παράλυση στη δεξιά του πλευρά, και αν και τελικά θα επέστρεφε στις παραστάσεις, δεν ανέκαμψε ποτέ πλήρως. Ολοκλήρωσε το τελευταίο του έργο, Oremus, στις 2 Δεκεμβρίου 1909. Πέθανε στη Βαρκελώνη δεκατρείς μέρες αργότερα, στις 15 Δεκεμβρίου, σε ηλικία 57 ετών.
Ο Tárrega συνέθεσε μουσική στο ρομαντικό στυλ των Ευρωπαίων δασκάλων του 19ου αιώνα. Η εκπαίδευση του στο ωδείο και η εξοικείωση του με τα σύγχρονα κλασικά είδη και τεχνικές είναι εμφανείς στις συνθέσεις και τις μεταγραφές του. Αυτά είναι πιο εξελιγμένα από εκείνα των Ισπανών κιθαριστών-συνθετών της προηγούμενης γενιάς και των συγχρόνων του, π.χ. Magín Alegre, Tomás Damas, Julián Arcas, José Viñas και José Ferrer.
Βιρτουόζος στο όργανό του, ήταν γνωστός ως ο « Σαρασάτε της κιθάρας», αν και ο Τάρεγκα προτιμούσε μικρές προσωπικές παραστάσεις από τη σκηνή της συναυλίας.
Ο Tárrega θεωρείται ότι έθεσε τα θεμέλια για την κλασική κιθάρα του 20ου αιώνα και το αυξανόμενο ενδιαφέρον για την κιθάρα ως όργανο ρεσιτάλ. μικρογραφία| Παρτιτούρες Αν και μόνο 19 πρωτότυπες συνθέσεις δημοσιεύτηκαν στη διάρκεια της ζωής του, ο Francisco Tárrega συνέθεσε περίπου 80 πρωτότυπα κομμάτια και 120 μεταγραφές – κυρίως για δική του χρήση και για χρήση των μαθητών του. Ο ακριβής αριθμός δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Τα περισσότερα από τα μεταγενέστερα δημοσιευμένα έργα του επιμελήθηκαν άλλοι και συχνά αλλοιώθηκαν. Τα αγαπημένα του είδη ήταν κομμάτια χαρακτήρων (αρκετά με ισπανικά, «μαυριτανικά» και «αραβικά» νύξεις) συμπεριλαμβανομένων πρελούδια, σπουδές, καπρίτσια, σερενάτες, εξωτικούς χορούς, μαζούρκες, βαλς και «αρχαίους χορούς» που επίσης ευνοήθηκαν από τους συγχρόνους του Isaac Albéniz και Enrique. Γρανάδος (π.χ. γκαβοτά, μινουέτο και παβάνα). Μετέγραψε πολλά έργα από το πιάνο (ήταν ικανός πληκτράς), το βιολί και κυρίως το ρεπερτόριο της όπερας. Όπως και με αρκετούς από τους Ισπανούς συγχρόνους του, όπως ο φίλος του Isaac Albéniz, είχε ενδιαφέρον να συνδυάσει το κυρίαρχο ρομαντικό στυλ στην κλασική μουσική με ισπανικά λαϊκά στοιχεία, και μετέγραψε αρκετά από τα κομμάτια του Albéniz για πιάνο. Ο σύγχρονος κιθαρίστας και συνθέτης Angelo Gilardino έχει γράψει ότι τα 9 Preludios του Tárrega είναι «... η βαθύτερη μουσική σκέψη του Tárrega στην πιο συμπυκνωμένη μορφή».
Είναι επίσης ο συνθέτης του Gran Vals, ένα απόσπασμα του οποίου χρησιμοποιήθηκε στον εμβληματικό ήχο κλήσης της Nokia.
Το 2015 ο Ιταλός βιολίστας Marco Misciagna δημοσίευσε τις διασκευές για σόλο βιόλα των Tango, Capricho Árabe και Recuerdos de la Alhambra.
Κιθάρες
Οι κιθάρες που χρησιμοποίησε ο Tárrega περιλαμβάνουν:
μικρογραφία| Η κιθάρα του Francisco Tárrega. Κατασκευάστηκε στη Λόρκα στα τέλη του 19ου αιώνα από τους «Guitarrers Casa Rojo».
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Κιθαρίστες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Dreamcast
Το Dreamcast είναι οικιακή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών που κυκλοφόρησε από τη Sega στις 27 Νοεμβρίου 1998 στην Ιαπωνία, στις 9 Σεπτεμβρίου 1999 στη Βόρεια Αμερική και στις 14 Οκτωβρίου 1999 στην Ευρώπη. Ήταν η πρώτη στην έκτη γενιά κονσολών βιντεοπαιχνιδιών, πριν από το PlayStation 2 της Sony, το GameCube της Nintendo και το Xbox της Microsoft. Το Dreamcast ήταν η τελευταία οικιακή κονσόλα της Sega, σηματοδοτώντας το τέλος των 18 ετών της εταιρείας στην αγορά της κονσόλας.
Σε αντίθεση με το ακριβό υλικό της ανεπιτυχούς Sega Saturn, η Dreamcast σχεδιάστηκε για να μειώσει το κόστος με "off-the-shelf" συστατικά, συμπεριλαμβανομένου ενός Hitachi SH-4 CPU επεξεργαστή και NEC PowerVR 2 GPU. Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία σε μια υποτονική ρεσεψιόν, το Dreamcast απολάμβανε μια επιτυχημένη εκκίνηση στις ΗΠΑ, υποστηριζόμενη από μια μεγάλη καμπάνια μάρκετινγκ, αλλά το ενδιαφέρον για το σύστημα μειώθηκε σταθερά καθώς η Sony δημιούργησε διαφημιστική εκστρατεία για το επερχόμενο PlayStation 2. Οι πωλήσεις δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες της Sega παρά τις αρκετές μειώσεις των τιμών της, και η εταιρεία συνέχισε να υφίσταται σημαντικές οικονομικές απώλειες. Μετά από μια αλλαγή στην ηγεσία, η Sega διέκοψε το Dreamcast στις 31 Μαρτίου 2001, αποσύρθηκε από την επιχείρηση της κονσόλας και αναδιαρθρώθηκε ως εκδότη τρίτου μέρους με 9,13 εκατομμύρια Dreamcast που πωλήθηκαν παγκοσμίως.
Παρόλο που το Dreamcast είχε μικρή διάρκεια ζωής και περιορισμένη υποστήριξη τρίτων, οι αναθεωρητές έχουν εξετάσει την κονσόλα πριν από την ώρα του. Η βιβλιοθήκη της περιέχει πολλά παιχνίδια που θεωρούνται δημιουργικά και καινοτόμα, όπως Crazy Taxi, Jet Set Radio και Shenmue, καθώς και θύρες υψηλής ποιότητας από την πλακέτα συστήματος NAOMI arcade της Sega. Το Dreamcast ήταν επίσης η πρώτη κονσόλα που περιλάμβανε ένα ενσωματωμένο αρθρωτό μόντεμ για υποστήριξη στο Διαδίκτυο και διαδικτυακό παιχνίδι.
Ιστορία
Όταν κυκλοφόρησε το 1988 το Sega Genesis (ονομασία στις ΗΠΑ) ή γνωστό ως Sega Mega Drive στην Ιαπωνία, την Ευρώπη και τη Βραζιλία, ήταν η είσοδος της Sega στην τέταρτη γενιά κονσολών βιντεοπαιχνιδιών, πωλώντας 30,75 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το Genesis ήταν η πιο επιτυχημένη κονσόλα που κυκλοφόρησε ποτέ η Sega. Ο διάδοχος του Genesis, ο Sega Saturn, κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία το 1994. Το Saturn ήταν μια κονσόλα που βασίζεται σε CD-ROM που εμφανίζει γραφικά υπολογιστών 2D και 3D, αλλά η σύνθετη αρχιτεκτονική διπλού CPU καθιστά πιο δύσκολο τον προγραμματισμό από τον κύριο ανταγωνιστή της, την Sony PlayStation. Παρόλο που το Saturn έκανε το ντεμπούτο του πριν από το PlayStation τόσο στην Ιαπωνία όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες, η εκπληκτική εκτόξευσή του στις ΗΠΑ αμαυρώθηκε από την έλλειψη διανομής, η οποία παρέμεινε ένα συνεχιζόμενο πρόβλημα για το σύστημα. Επιπλέον, η βιαστική κυκλοφορία της Sega υπονομεύτηκε από την ταυτόχρονη ανακοίνωση της Sony ότι το PlayStation θα κάνει λιανική πώληση αξίας 299 $ (δολαρίων) - σε σύγκριση με το Saturn αξίας 399 $ (δολαρίων). Η μακροχρόνια καθυστέρηση της Nintendo στην κυκλοφορία των ανταγωνιστικών κονσολών 3D και η ζημιά που υπέστη η φήμη της Sega από τα ανεπαρκώς υποστηριζόμενα πρόσθετα για το Sega Mega Drive (ιδιαίτερα το Sega 32X των 32-bit) επέτρεψαν στη Sony να καθιερωθεί στην αγορά. Το PlayStation ήταν αμέσως επιτυχημένο στις ΗΠΑ, εν μέρει λόγω μιας τεράστιας διαφημιστικής εκστρατείας και της ισχυρής υποστήριξης από τρίτους που προήλθε από τα εξαιρετικά εργαλεία ανάπτυξης της Sony και τη φιλελεύθερη χρέωση αδειοδότησης 10 $ (δολαρίων). Η επιτυχία της Sony υποβοηθήθηκε περαιτέρω από έναν πόλεμο τιμών στον οποίο η Sega μείωσε την τιμή του Saturn από 399 $ σε 299 $ και στη συνέχεια από 299 $ σε 199 $ για να ταιριάξει με την τιμή του PlayStation. Οι απώλειες στο υλικό του Saturn υφίσταται μεγάλη ζημιά οικονομικών προβλημάτων στη Sega, τα οποία είδαν τα έσοδα της εταιρείας να μειώνονται μεταξύ 1992 και 1995 ως μέρος μιας επιβράδυνσης σε ολόκληρη τη βιομηχανία. Επιπλέον, η εστίαση της Sega στο Saturn πάνω στη Genesis την απέτρεψε να εκμεταλλευτεί πλήρως τη συνεχιζόμενη ισχύ της αγοράς των 16 bit.