cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρουντάτι Ρόι
Νεανική ηλικία
Η Ρόι σπούδασε αρχιτεκτονική στη Σχολή Πολεοδομικού Σχεδιασμού και Αρχιτεκτονικής του Δελχί. Εκεί γνώρισε τον αρχιτέκτονα Τζέραρντ ντα Κούνια, με τον οποίο έζησε για ένα διάστημα στο Δελχί και ύστερα στην Γκόα, προτού χωρίσουν. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Δελχί, όπου εργάστηκε στο Εθνικό Ινστιτούτο Αστικής Πολιτικής. Το 1984, γνώρισε τον ανεξάρτητο σκηνοθέτη Πραντίπ Κρισέν, που της πρόσφερε τον ρόλο της βοσκοπούλας στη βραβευμένη του ταινία Μασέι Σαχίμπ, και τον οποίο αργότερα παντρεύτηκε. Συνεργάστηκαν στην παραγωγή μιας τηλεοπτικής σειράς σχετικά με το κίνημα εθνικής ανεξαρτησίας της Ινδίας, καθώς και στις ταινίες Άννι και Ηλεκτρικό Φεγγάρι. Η Ρόι τελικά εγκατέλειψε απογοητευμένη τον κόσμο του κινηματογράφου, χωρίζοντας και με τον Κρισέν, και εργάστηκε σε διάφορες θέσεις, μεταξύ άλλων ως δασκάλα αερόμπικ.
Πολιτικά κείμενα της Αρουντάτι Ρόι
«Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα φασιστικό καθεστώς» (03/09/2018)
Η Αρουντάτι Ρόι για το αντιμουσουλμανικό πογκρόμ στο Νέο Δελχί (01/03/2020)
Η μάχη μας για την αγάπη (30/01/2021)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί συγγραφείς
Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς
Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς είναι ελληνική μαύρη κωμωδία σε σκηνοθεσία Γιάννη Οικονομίδη και σενάριο Γιάννη Οικονομίδη, Χάρη Λαγκούση και Δημοσθένη Παπαμάρκου. Η ταινία αφορά μια παντρεμμένη γυναίκα η οποία το σκάει από τον σύζυγό της, κλέβοντάς του ένα εκατομμύριο ευρώ, ώστε να συνάψει δεσμό με πρώην λαϊκό τραγουδιστή, ο οποίος διατηρεί νυχτερινό κέντρο στην επαρχία. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι: Βασίλης Μπισμπίκης, Βίκυ Παπαδοπούλου, Γιάννης Τσορτέκης, Στάθης Σταμουλακάτος, Βαγγέλης Μουρίκης, Γιώργος Γιαννόπουλος και Λένα Κιτσοπούλου.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 2010-2011
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2010-11 αποτέλεσε την 38η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 22 έως τις 26 Ιουνίου 2011 στο Κλειστό Γυμναστήριο «Νίκος Μαρίνος» της Κύμης. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για έβδομη φορά στην ιστορία του.
Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς
Παραγωγή
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 2018 και έλαβαν χώρα στη Λαμία. Είναι η πρώτη ταινία του Γιάννη Οικονομίδη η οποία γυρίστηκε εκτός Αττικής, καθώς και η πρώτη ταινία που γυρίστηκε στην περιοχή μετά την ίδρυση του Film Office της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος. Τη μουσική επιμέλεια της ταινίας ανέλαβε ο Γάλλος συνθέτης Ζαν-Μισέλ Μπερνάρ, δημιουργώντας μουσική υπόκρουση με πολλά στοιχεία, από τζαζ και μπλουζ μέχρι ροκ.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 2010-2011
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς
Παραγωγή
Η προώθηση της ταινίας ξεκίνησε με ένα μουσικό βίντεο με τους τίτλους τέλους της ταινίας και μια διασκευή του τραγουδιού «Ροκ του Καραγκιόζη», το οποίο κυκλοφόρησε στα τέλη Δεκεμβρίου του 2019. Ακολούθησαν δύο teaser trailer, με το δεύτερο teaser, το οποίο κυκλοφόρησε στα μέσα Ιανουαρίου, να επικεντρώνεται στις μητέρες των δύο πρωταγωνιστών, ενώ παράλληλα ανακοίνωσε ως ημερομηνία κυκλοφορίας τις 5 Μαρτίου. Το πρώτο κανονικό trailer δημοσιεύθηκε στις αρχές του Φεβρουαρίου.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 2010-2011
Παραπομπές
2010 2011 Πανελληνιο Παιδων Κατηγορία:Αθλητισμός στην Εύβοια
Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς
Θεματολογία
H Γεωργία Τσατσάνη εντάσσει την Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς στη φιλμογραφία του σκυλάδικου από το 1995-2020, όταν κατά την τελευταία περίοδο του ελληνικού σινεμά εντόνως υπάρχει μία επικαιροποίηση του λαϊκού ως ένα χρονισμό του κινηματογράφου με τον πολιτισμό της καθημερινότητας (pop culture).
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε ως επί το πλείστον θετικές κριτικές. Ο Χρήστος Μήτσης από το Αθηνόραμα χαρακτήρισε την ταινία με 3,5 στα 5 αστέρια αναφέροντας ότι αποτελεί «καθαρό σινεμά με δυναμική αφήγηση, περίτεχνη πλοκή και στιβαρά πλάνα», επηρεασμένο από τη μαύρη κωμωδία των αδελφών Κοέν. Ο Θοδωρής Κουτσογιανόπουλος από τη LiFO εκθείασε τις ερμηνείες και το φινάλε, αλλά ανέφερε ότι η μεγάλη διάρκεια επηρεάζει τη συνοχή της πλοκής. Βαθμολόγησε την ταινία με 3,5 στα 5 αστέρια. Ο Ηλίας Φραγκούλης από το freecinema.gr ανέφερε ότι έργο διακατεχόταν από γαλήνη παρά το βίαιο χαρακτήρα του και το χαρακτήρισε με 4 στα 5 αστέρια.
Η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους για μια εβδομάδα πριν σταματήσουν οι προβολές λόγω της πανδημίας κορονοϊού, κόβοντας 3.595 εισιτήρια από μία αίθουσα στην Αθήνα. Η ταινία ήταν αυτή που επέλεξαν να παίξουν οι περισσότεροι θερινοί κινηματογράφοι με την επανέναρξη της λειτουργίας τους και το πρώτο τετραήμερο της επαναλειτουργίας των κινηματογράφων έκοψε 5.138 εισιτήρια, φτάνοντας τα 12.221. Την επόμενη εβδομάδα έφτασε τα 18.729 εισιτήρια, γεγονός που την κατέταξε ως τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία του Οικονομίδη. Συνολικά έκοψε 35.483 εισιτήρια.
Η ταινία είναι υποψήφια για 15 Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, το οποίο αποτελεί αριθμό ρεκόρ. Κέρδισε ένα βραβείο, το β΄ γυναικείου ρόλου για τη Βασιλική Καλλιμάνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Ταινίες του 2020 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες μαύρης κωμωδίας κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Δημοκράτες της Δανίας
Οι Δημοκράτες της Δανίας (Δανικά, Danmarksdemokraterne) είναι ένα δανικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2022 από την Ίνγκερ Στόιμπεργκ. Από τις 17 Αυγούστου 2022, οκτώ μέλη του Φόλκετινγκ προσχώρησαν στους Δημοκράτες της Δανίας, καθιστώντας το, έτσι, το έβδομο μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο.
Ιστορικό
Οι Δημοκράτες της Δανίας ιδρύθηκαν τον Ιούνιο του 2022 από την Ίνγκερ Στόιμπεργκ, η οποία είχε διατελέσει υπουργός Μετανάστευσης, Στέγασης και Ισότητας των Φύλων για το Φιλελεύθερο Κόμμα πριν παραπεμφθεί για ανάρμοστη συμπεριφορά, αφού χώρισε οικογένειες σε κέντρα μεταναστών, και κατηγορήθηκε για απιστία στο εσωτερικό του κόμματος. Σύμφωνα με τη Στόιμπεργκ, το νέο κόμμα είναι ένα δεξιό κόμμα με αυστηρή μεταναστευτική πολιτική. Τον Ιούλιο, το κόμμα εγγράφηκε επίσημα.
Τον ίδιο μήνα, τα μέλη του Φόλκετινγκ Peter Skaarup, Jens Henrik Thulesen Dahl, Bent Bøgsted, και Hans Kristian Skibby ανακοίνωσαν ότι ήθελαν να ενταχθούν στους Δημοκράτες της Δανίας. Αυτοί οι τέσσερις είχαν αρχικά εκλεγεί στο Φόλκετινγκ για το Δανικό Λαϊκό Κόμμα, αλλά ανεξαρτητοποιήθηκαν. Ο Skaarup έγινε δεκτός ως μέλος στις 28 Ιουλίου 2022, δίνοντας στο κόμμα την πρώτη του έδρα στο κοινοβούλιο.
Ιδεολογία και θέσεις
Στη συνέντευξη στην οποία η Στόιμπεργκ ανακοίνωσε την ίδρυση του κόμματος, δήλωσε: «Νομίζω ότι αυτό που λείπει είναι ένα borgerlig (συντηρητικό, μη σοσιαλιστικό) κόμμα που φροντίζει για τα συμφέροντα της πλειοψηφίας των ανθρώπων. Δήλωσε επίσης ότι ένας από τους κύριους στόχους του κόμματος θα είναι η αναθεώρηση της μεταναστευτικής πολιτικής της Δανίας.
Οι σχολιαστές των μέσων ενημέρωσης περιέγραψαν το κόμμα ότι αντλεί το όνομα και τις πολιτικές του ιδέες από το γειτονικό κόμμα των Σουηδών Δημοκρατών. Άλλοι δημοσιογράφοι έχουν διατυπώσει την άποψη ότι το κόμμα είναι δεξιό λαϊκιστικό, αντιμεταναστευτικό και ευρωσκεπτικιστικό στις πεποιθήσεις του.
Στον ιστότοπό του, το κόμμα αναφέρει ότι επιδιώκει να βελτιώσει τις συνθήκες για τους ηλικιωμένους, τους νέους και τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Στοχεύει επίσης να καταπολεμήσει αυτό που περιγράφει ως ανυπέρβλητη γραφειοκρατία από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) στη Δανία και θέλει να αποκεντρώσει περαιτέρω την εξουσία σε περιοχές εκτός της πρωτεύουσας. Θέλει επίσης να αυξήσει τη χρηματοδότηση για την αστυνομία και ζητά υποχρεωτικές πολιτικές για τους μετανάστες ώστε να προσαρμοστούν στη δανική κουλτούρα.
Πέντε ώρες από το Παρίσι
Η ταινία Πέντε ώρες από το Παρίσι (Εβραϊκά: Hamesh Shaot me'Pariz) είναι μία Ισραηλινή κωμική ταινία παραγωγής 2009, σε σκηνοθεσία του Λεονίντ Προυντόβσκι. Επιλέχθηκε επίσημα από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο για να προβληθεί κατά τη διάρκειά του το 2009 κι έτσι, η πρεμιέρα της έγινε στο φεστιβάλ στις 12 Σεπτεμβρίου 2009.
Η Utopia, μια γαλλική αλυσίδα κινηματογραφικών αιθουσών, προκάλεσε μία διαμάχη όταν ακύρωσε την προβολή της ταινίας στις αίθουσές της μετά την επίθεση Ισραηλινών δυνάμεων σε νηοπομπή ανοικτά της Γάζας, και στη θέση της έγινε η προβολή ενός γαλλικού ντοκιμαντέρ που είχε σαν θέμα τη Ρέιτσελ Κόρι, μια Αμερικανίδα ακτιβίστρια η οποία σκοτώθηκε στην λωρίδα της Γάζας από μπουλντόζα των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας (IDF) καθώς προσπαθούσε να αποτρέψει την κατεδάφιση σπιτιού.
Πλοκή
Ο Γιγκάλ είναι ένας διαζευγμένος οδηγός ταξί, ο οποίος έχει έντονη την επιθυμία να επισκεφτεί το Παρίσι. Ωστόσο, ο φόβος του για τα αεροπλάνα τον εμποδίζει να κλείσει μια θέση σε πτήση διαρκείας 5 ωρών από το Τελ Αβίβ για το Παρίσι και να κάνει την επιθυμία του πραγματικότητα. Στην πορεία, συναντά μία παντρεμένη Ρωσίδα μετανάστρια, τη Λίνα, η οποία είναι δασκάλα μουσικής στο σχολείο του γιου του. Επιμένοντας πως δεν ζητάει τίποτα περισσότερο από φιλία, οι δυο τους αναπτύσσουν έναν βαθύ συναισθηματικό δεσμό, έστω κι αν ο Γιγκάλ γνωρίζει πως η Λίνα σχεδιάζει να μεταναστεύσει σύντομα στον Καναδά μαζί με τον σύζυγό της.
Μποϋκοτάζ από Utopia
Η Utopia, μια γαλλική αλυσίδα κινηματογραφικών αιθουσών, προκάλεσε κύμα αντιδράσεων όταν ανακοίνωσε την ακύρωση των προγραμματισμένων προβολών της Ισραηλινής ταινίας στις αίθουσές της, εξαιτίας της εμπλοκής του Ισραήλ στην επίθεση κατά της νηοπομπής ανοικτά της Γάζας, η οποία προσπάθησε να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό και να μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στους Παλαιστινίους της Λωρίδας της Γάζας. Η Αν-Μαρί Φοκόν, συν-ιδρύτρια της αλυσίδας, ανέφερε σε μία συνέντευξη: «Ήταν μια διαμαρτυρία προερχόμενη από όλη την εταιρεία [...] Προβάλλουμε αρκετές Ισραηλινές ταινίες και οργανώνουμε πολλές δημόσιες συζητήσεις για το τι συμβαίνει στον κόσμο, αλλά αυτή τη φορά αντιδράσαμε πολύ έντονα και με έναν πολύ συναισθηματικό τρόπο». Ο Ρίτσαρντ Πρασκίρ, πρόεδρος του Αντιπροσωπευτικού Συμβουλίου Γαλλικών Εβραϊκών Ιδρυμάτων, αντέτεινε πως αυτή η ενέργεια αποτελεί μια συνεχιζόμενη τάση της «απονονιμοποίησης του Ισραήλ» από τους Γάλλους διανοούμενους.
Οι γαλλικές εφημερίδες καταδίκασαν την απαγόρευση, με τη Le Monde να δηλώνει πως αυτή η πράξη αντιπροσωπεύει λογοκρισία και ήταν ένα σημάδι επικίνδυνης τάσης. Η εφημερίδα συνέχισε: «Είναι αντιπαραγωγικό. Βοηθάει στην αποδυνάμωση Ισραηλινών φωνών και απόψεων οι οποίες είναι περισσότερο ασυμβίβαστες απέναντι στην κυβέρνησή τους. Αν υπάρχει μία χώρα της οποίας οι καλλιτέχνες εξερευνούν με ταλέντο και διαύγεια το κράτος τους, την κοινωνία τους, τους ηγέτες τους και τους πολιτικούς τους, αυτή είναι το Ισραήλ». Η Ρονίτ Ελκαμπέτζ, μία βετεράνος ηθοποιός του Γαλλικού και Ισραηλινού κινηματογράφου, καταδίκασε επίσης την απαγόρευση κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξής της στα γαλλικά μίντια.
Η απαγόρευση οδήγησε επίσης τον Ισραηλινό-Ολλανδό παραγωγό και σκηνοθέτη, Λούντι Μποέκεν, να αποσύρει την ταινία του, Saviors in the Night (κατά λέξη: Σωτήρες στη νύχτα), από τις αίθουσες της Utopia. Προχώρησε σε αυτή την κίνηση ως ένδειξη «αλληλεγγύης προς το λογοκριμένο προϊόν». Ο Γάλλος Υπουργός Πολιτισμού, Φρεντερίκ Μιτεράν, καταδίκασε επίσης την απαγόρευση, εκφράζοντας σε ένα γράμμα προς τη Φοκόν «τη μη κατανόηση και την αποδοκιμασία μου».
Η πίεσης της κοινής γνώμης και η απόσυρση του Μποέκεν οδήγησαν την Utopia να αλλάξει την απόφασή της, με την εταιρεία να ανακοινώνει: «Είμαστε πλέον έτοιμοι να συμπεριλάβουμε την ταινία στο επόμενο πρόγραμμα προβολών μας, καθώς το μήνυμα που επιδιώκαμε να περάσουμε μέσω της ακύρωσης των προβολών έχει επιτευχθεί».
Sailor Moon Crystal
μικρογραφία|δεξιά|200px|Αφίσα της σειράς. Η Sailor Moon Crystal γνωστή στην Ιαπωνία ως Pretty Guardian Sailor Moon Crystal (ιαπωνικά: 美少女戦士セーラームーンCrystalクリスタル, Χέπμπορν: Bishōjo Senshi Sērā Mūn Kurisutaru) είναι πρωτότυπη anime διαδικτυακή σειρά, μεταφορά της shōjo σειράς manga, Sailor Moon, που γράφτηκε και εικονογραφήθηκε από την καλλιτέχνιδα Ναόκο Τακεούτσι. Η σειρά δημιουργήθηκε για την 20ή επέτειο από τη δημιουργία της πρώτης σειράς.
Η παραγωγή της σειράς έγινε από την Toei Animation και η σκηνοθεσία από Μουνέχισα Σακάι (κύκλοι 1 και 2) και τον Τσιάκι Κον (κύκλος 3, παρόν). Η σειρά ήταν παγκοσμίως διαθέσιμη για streaming στο Niconico από τις 5 Ιουλίου του 2014 μέχρι τις 18 Ιουλίου του 2015. Τα επεισόδια του πρώτου και του δεύτερου κύκλου προβάλλονταν δύο φορές το μήνα. Αντί να κάνει remake της σειράς του 1992–97, η Toei προτίμησε να κάνει ένα reboot, το οποίο θα ήταν πιο πιστό στο πρωτότυπο υλικό, παραβλέποντας μεγάλο ποσοστό της πρώτης σειράς anime.
Το πρώτο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε πρόωρα στις 30 Ιουνίου του 2014, για να γιορταστούν τα γενέθλια της Usagi την ίδια ημερομηνία. Το Μάιο του 2014, η εταιρεία Viz Media απέκτησε τα δικαιώματα για την αγγλόφωνη μεταφορά της σειράς στη Βόρεια Αμερική. Με διαφορετικό συμβόλαιο, το Crunchyroll πρόβαλλε τη σειρά. Η Viz έκανε την πρεμιέρα του πρώτου επεισοδίου στις ως μέρος της γιορτής "Sailor Moon Day" στην έκθεση Anime Expo Convention στο Λος Άντζελες.
Οι δημιουργοί αποφάσισαν να μην ανανεώσουν την σειρά για 4η σεζόν, αλλά θα ολοκλήρωναν την ιστορία σε ταινίες. Αργότερα κυκλοφόρησαν 2 ταινίες του Sailor Moon Eternal.
Το καλοκαίρι του 2022 ανακοινώθηκε ότι η Sailor Moon επιστρέφει με μία νέα ταινία η οποία θα κάνει πρεμιέρα το 2023 με τον τίτλο Sailor Moon Cosmos.
Υπόθεση
Η νεαρή Usagi Tsukino αφού βοηθάει μία γάτα με το όνομα Luna αργότερα μαθαίνει ότι είναι μία πολεμίστρια Sailor. Με την μαγική της καρφίτσα, η Usagi μπορεί να μετατραπεί στην ηρωίδα Sailor Moon. Σκοπός της είναι να βρει τις άλλες πολεμίστριες Sailor και να να βρουν την χαμένη πριγκίπισσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Sailor Moon Κατηγορία:Toei Animation Κατηγορία:Magical girl anime και manga Κατηγορία:Σειρές anime
Η Δωρεά του Κωνσταντίνου (ζωγραφική)
Η δωρεά του Κωνσταντίνου ή της Ρώμης είναι μία τοιχογραφία των βοηθών του Ραφαήλ, πιθανότατα ζωγραφισμένη από τον Τζιανφραντσέσκο Πέννι.
Περιγραφή
Μάλλον εκτελέστηκε από τον Τζιανφραντσέσκο Πέννι ή τον Τζούλιο Ρομάνο το διάστημα 1520-1524. Έπειτα από το τέλος του διδασκάλου το 1520, εργάστηκαν μαζί με άλλα μέλη του εργαστηρίου του Ραφαήλ για την ολοκλήρωση των νωπογραφιών των αιθουσών, που τώρα είναι γνωστές ως Αίθουσες του Ραφαήλ (Stanze di Raffaello), στο Αποστολικό Παλάτι του Βατικανού. Η Δωρεά του Κωνσταντίνου βρίσκεται στην Aίθουσα του Κωνσταντίνου (Sala di Constantino). Το θέμα είναι έμπνευση από τα διάσημα πλαστά έγγραφα, που υποτίθεται ότι με αυτά ο Κωνσταντίνος Α΄ δώρισε στους πάπες την εξουσία στα εδάφη της Ρώμης.
Το έργο παριστά ένα ιστορικό γεγονός: o Αυτοκράτορας γονατίζει μπροστά στον πάπα Σύλβεστρο Α΄ και προσφέρει σε αυτόν και τους διαδόχους του τον έλγχο της πόλης της Ρώμης και όλης της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η τοιχογραφία εικονίζει τον Σίλβεστρο Α΄ με τα χαρακτηριστικά του Κλήμη Ζ΄ των Μεδίκων, πάπα το διάστημα 1523-34. Η νωπογραφία δείχνει το εσωτερικό της αρχικής βασιλικής του Αγ. Πέτρου, που την εποχή που ζωγραφίστηκε το έργο κτιζόταν από την αρχή. Στο βάθος, στη μέση απεικονίζεται ο βωμός και πιο πριν τέσσερις ελικοειδείς κίονες, που δώρισε ο Κωνσταντίνος Α΄ και υποτίθεται ότι τις είχε πάρει από τον ναό του Σολομώντα της Ιερουσαλήμ.
Χάρντι Κρούγκερ
Ο Χάρντι Κρούγκερ (γερμανικά: Hardy Kruger), (12 Απριλίου 1928 - 19 Ιανουαρίου 2022 ) ήταν Γερμανός ηθοποιός και συγγραφέας.
Πρώτα χρόνια και καριέρα
Ο Φρανζ Εμπέρχαρντ Όγκουστ Κρουέγκερ (Eberhard August Franz Ewald Krüger), όπως ήταν το πραγματικό όνομά του, γεννήθηκε στο Βερολίνο από τον μηχανικό Μαξ Κρούγκερ και της καθηγήτριας Σάρας Κρούγκερ.
Σε ηλικία 15 ετών, ο Κρούγκερ εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο κινηματογράφο, παίζοντας ένα μικρό ρόλο στη γερμανική ταινία Young Eagles, όμως η καριέρα του σταμάτησε το 1944 όταν πήγε να υπηρετήσει στον Γερμανικό Στρατό σε ηλικία 17 ετών, ο οποίος κατά την διάρκεια της θητείας του αιχμαλωτίστηκε από Αμερικανούς στρατιώτες.
Μετά τον πόλεμο, ο Κρούγκερ υποδυόταν συχνά το ρόλο ένος Γερμανού στρατιώτη, κυρίως λόγω της χαρακτηριστικής εμφάνισης του (ξανθά μαλλιά, μπλε μάτια).
Το 1957 ο Κρούγκερ πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στον βρετανικό κινηματογράφο, στην ταινία "Ο ένας που διέφυγε", όπου έπαιξε τον διάσημο πιλότο Franz von Verrü.
Το 1966 κέρδισε μια υποψήφιοτητα για βραβείο Χρυσής Σφαίρας Καλύτερου Ηθοποιού για τον ρόλο του Χάινριχ Ντόρφμαν στην ταινία Η Πτήση του Φοίνικα.
Απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών στο Παλμ Σπρινγκς της Καλιφόρνια στις 19 Ιανουαρίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί αυτοβιογράφοι
Ρομούαλντ Τράουγκουτ
Ο Ρομούαλντ Τράουγκουτ (πολωνικά: Romuald Traugutt) (16 Ιανουαρίου 1826 – 5 Αυγούστου 1864) ήταν Πολωνός στρατηγός και ήρωας πολέμου, ο οποίος ήταν περισσότερο γνωστός για τη διοίκηση της Ιανουαριανής Εξέγερσης του 1863. Από τον Οκτώβριο του 1863 έως τον Αύγουστο του 1864 ήταν ο ηγέτης της εξέγερσης. Ήταν επικεφαλής της πολωνικής εθνικής κυβέρνησης από τις 17 Οκτωβρίου 1863 έως τις 20 Απριλίου 1864 και ήταν πρόεδρος του Γραφείου Εξωτερικών Υποθέσεων.
Η Λειτουργία στη Μπολσένα
Η Λειτουργία στη Μπολσένα είναι νωπογραφία του Ιταλού καλλιτέχνη της Αναγέννησης Ραφαήλ. Εκτελέστηκε το διάστημα 1512-14 ως μέρος της ανάθεσης στον ζωγράφο της διακόσμησης των αιθουσών, που τώρα είναι γνωστές ως Αίθουσες του Ραφαήλ στο Αποστολικό Παλάτι του Βατικανού.
Ρομούαλντ Τράουγκουτ
Βιογραφία
Ο Τράουγκουτ γεννήθηκε στο κτήμα Σαστάκοβα (Šastakova) στο Κυβερνείο Χρόντνα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σήμερα το χωριό Σαστάκοβα στη Λευκορωσία). Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο του Σβίσλατς το 1842 και κατατάχθηκε στο στρατό.
Η Λειτουργία στη Μπολσένα
Περιγραφή
Η τοιχογραφία βρίσκεται στην Αίθουσα του Ηλιοδώρου, που ονομάστηκε έτσι από ένα άλλο έργο της αίθουσας, την Εκτόπιση του Ηλιοδώρου από τον Ναό. Η Λειτουργία της Μπολσένα παριστά το θαύμα της Θείας Ευχαριστίας, που λέγεται ότι έγινε το 1263 στην εκκλησία της Σάντα Κριστίνα στη Μπολσένα: ένας Βοημός ιερέας, που αμφέβαλλε για τη μετουσίωση των Τιμίων Δώρων, εκτελούσε τη λειτουργία στη Μπολσένα, όταν ο άρτος της Ευχαριστίας άρχισε να ματώνει. Το αίμα, που έρρευσε από την όστια, σχημάτισε στο κάλυμμα της Αγίας Τραπέζης έναν σταυρό και ο ιερέας επανήλθε στην πίστη. Το επόμενο έτος ο πάπας Ουρβανός Δ΄ θέσπισε την Εορτή του Σώματος του Χριστού (Corpus Christi) σε ανάμνηση του θαυμαστού συμβάντος. Το ύφασμα που κηλιδώθηκε από το αίμα είναι ακόμη κειμήλιο της Εκκλησίας και φυλάσσεται στον καθεδρικό του Ορβιέττο, πόλης γειτονικής της Μπολσένα.
Ρομούαλντ Τράουγκουτ
Βιογραφία
Πριν από την εξέγερση ήταν Αντισυνταγματάρχης στο Ρωσικό Στρατό, όπου κέρδισε διάκριση στον Κριμαϊκό Πόλεμο. Αποσύρθηκε από τον στρατό το 1862 και ασχολήθηκε με τους Πολωνούς εθνικιστές. Αφού ηγήθηκε μιας αντάρτικης μονάδας στην αρχική εξέγερση, έγινε αρχηγός των ανταρτικών δυνάμεων τον Οκτώβριο του 1863.
Η Λειτουργία στη Μπολσένα
Περιγραφή
Στη νωπογραφία υπάρχει η αυτοπροσωπογραφία του Ραφαήλ, ως ενός της Ελβετικής Φρουράς του Πάπα, κάτω δεξιά του έργου, με ταινία να κρατά τα μαλλιά του και να κοιτά προς τον θεατή. Αυτή είναι μία από τις λίγες περιπτώσεις που ο ζωγράφος έβαλε τον εαυτό του σε πίνακά του. Επίσης εμφανίζεται ο Πάπας Ιούλιος Β΄ ντελλα Ρόβερε (Πάπας 1503-13) στα δεξιά του έργου και η ανιψιά του Φελίτσε ντελλα Ρόβερε, αριστερά στο πιο επάνω σκαλί με μαύρα ρούχα, σε κατατομή. Οι τέσσερις καρδινάλιοι στα δεξιά έχουν ταυτοποιηθεί και είναι ο Λεονάρντο Γκρόσσο ντελλα Ρόβερε, ο Ραφαέλο Ριάριο, ο Τομάζο Ριάριο και ο Αγκοστίνο Σπίνολα, συγγενείς του Ιουλίου Β΄.
Ρομούαλντ Τράουγκουτ
Βιογραφία
Μετά την αποτυχία της εξέγερσης, ο Τράουγκουτ προδόθηκε από τον Άρτουρ Γκόλντμαν   και καταδικάστηκε σε θάνατο από το ρωσικό δικαστήριο. Απαγχονίστηκε κοντά στο Οχυρό της Βαρσοβίας στις 5 Αυγούστου 1864, σε ηλικία 38 ετών, μαζί με τους αντάρτες διοικητές Ράφαου Κραγέφσκι, Γιούζεφ Τοτσίσκι, Ρόμαν Ζουλίνσκι και Γιαν Γεζιοράνσκι. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία εξετάζει την αγιοποίησή του λόγω της συντριπτικής αφοσίωσής του στον Θεό και της θυσίας του για την πατρίδα του την Πολωνία. Ένας από τους πρώτους βιογράφους του ήταν ο Γιούζεφ Γιαζεμπόφσκι (1897-1964), ο οποίος αφιέρωσε τρεις τόμους για τη ζωή και το έργο του Τράουγκουτ.
Μνήμη
Το λύκειο στην Τσενστοχόβα πήρε το όνομά του και μια στήλη μνήμης του ανεγέρθηκε το 1933 στο Τσιεχοτσίνεκ.
Υπάρχει επίσης ένα μνημείο του Τράουγκουτ στην πόλη Σβίσλατς στη Λευκορωσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί στρατηγοί Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Στρατηγοί της Ιανουαριανής Εξέγερσης Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Ιανουαριανή Εξέγερση
Κέδρος Ιωαννίνων
Ο Κέδρος είναι ορεινό χωριό στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 890 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Κέδρος βρίσκεται στα Τζουμέρκα (Αθαμανικά όρη), δυτικά του Άραχθου ποταμού και προς τα δυτικά όρια του Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων, Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου. Απέχει 25 χλμ. ΝΑ. της πόλης των Ιωανίννων και 26 χλμ. ΒΔ. από τα Πράμαντα. Χαρακτηριστικά στο χωριό είναι τα παλιά πέτρινα, ξερολιθικά κτίσματα, αρκετά πηγάδια, ο "νερόμυλος του Μπούτσουρα" στη τοποθεσία "Τσίμοβο" (δυτικά και δίπλα στον Άραχθο) και η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου (του 19ου αιώνα).
Ονομασία - Διοικητικά
Η παλιά ονομασία του χωριού, μέχρι το 1927 ήταν Ζαβράτσι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Κέδρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τζουμέρκων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 31 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων Κατηγορία:Δασικά χωριά στην Ελλάδα
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Ισπανίας
thumb|right|Ισπανική πινακίδα, από το 2000 έως σήμερα Οι πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Ισπανίας είναι οι υποχρεωτικές και υφίστανται στην Ισπανία από το 1900. Η κρατική υπηρεσία που είναι υπεύθυνη  για την εγγραφή και την αρίθμηση των οχημάτων είναι η Γενική Διεύθυνση Κυκλοφορίας  (Dirección General de Tráfico).
Τρέχων σύστημα αρίθμησης
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2000 τέθηκε σε ισχύ το νέο εθνικό σύστημα αρίθμησης, εισάγοντας νέες πινακίδες κυκλοφορίας αποτελούμενες από τέσσερα ψηφία και τρία  γράμματα (εξαιρούνται  τα πέντε φωνήεντα A, E, I, O, και U καθώς και τα σύμφωνα Ñ και Q), χωρίς να παρεμβάλετε μεταξύ τους  παύλα. Εκχωρούνται σε εθνικό επίπεδο και είναι της μορφής 0000 ΧΧΧ. Το σύστημα αυτό εξάλειψε την αναφορά στην επαρχία στην οποία έχει ταξινομηθεί το όχημα, δεδομένου ότι οι πινακίδες χορηγούνται με ενιαίο σύστημα για όλη την Ισπανία και συνεπώς είναι αδύνατο να γνωρίζουμε πού έχει  καταχωρηθεί το όχημα.
Οι πινακίδες είναι λευκές με μαύρους χαρακτήρες, εμπρός και πίσω, με ένα μπλε πεδίο στα αριστερά που περιέχει τα 12 αστέρια της Ε.Ε και τον αναγνωριστικό κωδικό της χώρας «E» (Ισπανία). Αυτό το πεδίο είναι υποχρεωτικό. Το όχημα διατηρεί την πινακίδα κυκλοφορίας του μέχρι να διαλυθεί και δεν μεταβιβάζεται σε άλλο όχημα.
Επαρχιακό σύστημα αρίθμησης (1900 – 1971)
thumb|right| Το επαρχιακό σύστημα αρίθμησης εφαρμόσθηκε για πρώτη φορά στις 31 Οκτωβρίου 1900. Αυτό το σύστημα περιελάμβανε στην αρχή ένα ή δύο γράμματα που αντιπροσωπεύουν μια επαρχία - Αλικάντε (A), Κόρδοβα (CO), Γρανάδα (GR), Βαγιαδολίδ (VA), Παλένθια (P), Χιρόνα (GE), Τερουέλ (TE) κλπ. - και μέχρι έξι αριθμούς μετά, ΧΧ-000000. Το σύστημα αυτό σταμάτησε όταν η καταχώρηση στη Μαδρίτη πλησίασε τον τελευταίο αριθμό M-999999 (έφτασε μέχρι την πινακίδα  M-960985) στις 6 Οκτωβρίου 1971.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταφορές στην Ισπανία Ισπανία
Τζίμι Γουίλσον
Ο Τζίμι Γουίλσον είναι Αμερικάνος τραγουδιστής και ηθοποιός μουσικού θεάτρου. Εκπροσώπησε τον Άγιο Μαρίνο στη Eurovision του 2017, με το τραγούδι "Spirit of the Night" σε ντουέτο με την Βαλεντίνα Μονέττα.
Καριέρα
Σπούδασε υποκριτική στο Χόλιγουντ και μετά συμμετείχε στο μιούζικαλ Sisterella, με παραγωγή του Μάικλ Τζάκσον. Πήγε στη Γερμανία για παίξει τον Μπαράκ Ομπάμα στο μιούζικαλ ''Hope! – Das Obama Musical''. Το 2012 πήρε μέρος στην τρίτη σεζόν του πολωνικού Must Be the Music. Αποχώρησε στους ημιτελικούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τον Άγιο Μαρίνο Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Φεστιβάλ Γκρουσίνσκι
Το φεστιβάλ Γκρουσίνσκι (ρωσικά: Грушинский фестиваль) είναι ένα ετήσιο ρωσικό φεστιβάλ τραγουδιού των βαρδών που καθιερώθηκε το 1968. Η δράση λαμβάνει χώρα κοντά στην πόλη Σαμάρα, στις λίμνες Mastryukovo. Το φεστιβάλ πήρε το όνομά του από τον Βαλέρι Γκλούσιν, έναν τραγουδοποιό που πέθανε κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής για κάμπινγκ, προσπαθώντας να σώσει τους φίλους του που πνίγονταν.
Κατά τη σοβιετική περίοδο, η επίσημη εποπτεία του φεστιβάλ γινόταν από το VLKSM. Οι συνήθεις συμμετέχοντες ήταν ο Γιούρι Βιζμπόρ, η Τατιάνα και ο Σεργκέι Νικίτιν, ο Μπουλάτ Οκουντζαμπά, ο Αλεξάντερ Ντόλσκι, ο Όλεγκ Μιλτάγιεφ, μεταξύ άλλων. Ο τραγουδιστής Αλεξάντερ Γκοροντνίτσκι ήταν ο μακροχρόνιος διευθυντής του φεστιβάλ.
Το σημαντικότερο ορόσημο του φεστιβάλ είναι η σκηνή που είναι χτισμένη πάνω στη σχεδία, σε σχήμα κιθάρας, με την ταστιέρα της να χρησιμεύει ως γέφυρα προς την ακτή. Η κορυφογραμμή του βουνού Γκρούσιν χρησιμεύει ως φυσικό περίπτερο για χιλιάδες επισκέπτες. Ο αριθμός των επισκεπτών, καθώς και των συμμετεχόντων, αυξανόταν κάθε χρόνο, ξεκινώντας από μόλις 600 το 1968 σε 2. 500 το επόμενο έτος, ενώ το 1979 με 100.000 θεατές το φεστιβάλ έφτασε το απόγειο του κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής εποχής. Το ρεκόρ αυτό έσπασε στη σύγχρονη εποχή: το φεστιβάλ του 1997 προσέλκυσε 140. 000 θεατές. Ομοίως, ο αριθμός των καλλιτεχνών το 1969 ήταν 20 και το 1976 έφτασε τους 143.
Το 1980 το φεστιβάλ ακυρώθηκε και συνεχίστηκε μόλις το 1986. Από τότε έχει γίνει μια τακτική ετήσια εκδήλωση.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το φεστιβάλ εμπορευματοποιήθηκε και διεύρυνε τη μορφή του πέρα από τα τραγούδια των βαρδών. Ορισμένοι Ρώσοι ροκάδες, όπως ο Γιούρι Σεβτσούκ των DDT, εμφανίζονται τώρα επίσης εκεί.
Από το 2007 το φεστιβάλ Γκρουσίνσκι έχει χωριστεί σε δύο αντίπαλα φεστιβάλ με το ίδιο όνομα. Ο κύριος διοργανωτής του φεστιβάλ, το Grushin Club, έχει μεταφέρει την έδρα του σε χώρο κοντά στο Τολιάτι. Το φεστιβάλ στις λίμνες Μαστριούκοβο εξακολουθεί να πραγματοποιείται χωρίς την προώθησή τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεστιβάλ μουσικής Κατηγορία:Πολιτισμός της Ρωσίας
Μαρία Τολμάι
Η Μαρία (ή Μάρα) Τολμάι (πέθανε το 1420 ή το 1427) ήταν σύζυγος του Μίρτσεα Α΄ της Βλαχίας και η μητέρα του μοναδικού νόμιμου γιου του και συγκυβερνήτη του, Μιχαήλ. Προερχόταν από μια άγνωστη οικογένεια Ούγγρων ευγενών, από τη σημερινή περιοχή της Λεσεντσέτομαζ στη λίμνη Μπάλατον που ανήκε στο Βασίλειο της Ουγγαρίας κατά τις αρχές του 15ου αιώνα.
Οικογένεια
εναλλ.=A bearded man and a boy (both wearing a crown) hold a church on their hands|μικρογραφία| Ο σύζυγος της Μαρίας, Μιρτσέας Α΄ της Βλαχίας, και ο γιος τους, Μιχαήλ Α΄ της Βλαχίας, απεικονίζονται σε μια [[Αγιογραφία|εικόνα του 18ου αιώνα στο μοναστήρι Τσόζια]] Το βαφτιστικό της όνομα, Μαρία, παραδοσιακά εμφανίζεται ως Μάρα. Ωστόσο, μόνο τα δύο τελευταία γράμματά του (. . RA) έχουν διατηρηθεί από μια επιγραφή μιας εικόνας που είναι φιλοτεχνημένη το 1761. Ο Κόνσταντιν Γκάνε πρότεινε ότι η Μαρία ήταν μέλος του οίκου των Μπασάραμπ, δηλώνοντας ότι ήταν η πρώτη ξαδέρφη του συζύγου της, Μιρτσέα Α΄ της Βλαχίας, την οποία μπορούσε να νυμφευτεί μόνο με ειδική άδεια η οποία εκδόθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Οχρίδας. Η πηγή αυτής της θεωρίας του Γκάνε δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Οι ιστορικοί Πετρ Π Παναϊτέσκου, Κόνσταντιν Ρεζατσεβίτσι και Ράντου Φλορέσκου θεωρούν ότι η Μαρία είχε στενή σχέση με τους κόμητες του Τσέλγιε.
Σύμφωνα με τον ιστορικό ΜΙχάι Φλόριν Χασάν, ούτε το βαφτιστικό της όνομα ούτε η οικογένειά της Μαρίας μπορούν να αναγνωριστούν με σιγουρά. Το βαφτιστικό της όνομα θα μπορούσε επίσης να είναι Κλάρα ή ακόμα και Άννα. Πάντως, κατείχε τη σημερινή περιοχή της Λεσεντσέτομαζ κοντά στη λίμνη Μπάλατον το 1400. Κατά συνέπεια, μπορεί να είχε συγγένεια με οποιαδήποτε ουγγρική οικογένεια ευγενών η οποία είχε κτήσει περιουσία στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των κομήτων του Τσέλγιε, των Σέτσι, του Μπάνφι ή των ευγενών που κατείχαν το χωριό Μπαντατσονιτομάι.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Μαρία γέννησε τον μοναδικό νόμιμο γιο του Μιρτσέα Α΄ της Βλαχίας, τον Μιχαήλ. Ο Μιχαήλ αναφέρθηκε για πρώτη φορά ως συγκυβερνήτης του πατέρα του το 1391. Σίγουρα επισκέφτηκε το κτήμα της στη λίμνη Μπάλατον το 1400. Με την ευκαιρία εκείνη, ο Σιγισμούνδος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τη διέταξε να σεβαστεί τα αρχαία προνόμια των κατοίκων του Κέτσελ και να σταματήσει η οικογένειά της να εισπράττει δασμούς από αυτούς.
Ο Παναϊτέσκου θεωρεί ότι η μαρία είχε χτίσει μια ρωμαιοκαθολική εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία στο Τιργκόβιστε το 1417. Μπορεί να επισκέφτηκε ξανά το Λεσεντσέτομαζ το 1419, επειδή ένας χάρτης αναφέρεται στην επιστροφή της από την Ουγγαρία την ίδια χρονιά. Σύμφωνα με τον Παναϊτέσκου, η Μαρία επέζησε του συζύγου της και του γιου της, και πέθανε το 1427, ενώ σύμφωνα με τον Χασάν πέθανε λίγο μετά τη δολοφονία του γιου της κατά τη διάρκεια μιας οθωμανικής εκστρατείας κατά της Βλαχίας τον Μάιο του 1420, επειδή η Λεσεντσέτομαζ περιλαμβανόταν μεταξύ των περιοχών του βασιλικού κάστρου του Ρέζι στις 20 Απριλίου 1421, δείχνοντας ότι η περιουσία της είχε περιέλθει στο Στέμμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βασάραβα Κατηγορία:Ούγγροι ευγενείς
Shimizu Corporation
Η Shimizu Corporation (清水建設株式会社, πλήρες όνομα Shimizu Kensetsu Kabushiki-gaisha) είναι πρωτοπόρος ιαπωνική εταιρεία στον τομέα της κατασκευής κατοικιών, των δημοσίων έργων και του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Ιδρύθηκε το 1804 από τον Κισούκε Σιμίζου στο Έντο, όπως ονομαζόταν παλαιότερα το Τόκιο, και έκτοτε έχει ως έδρα την ιαπωνική πρωτεύουσα.
Ιστορικό
Το 2013, ο κύκλος εργασιών της κατασκευαστικής ανήλθε στα 15 δισεκατομμύρια δολάρια. Είναι μια από τις πέντε μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρείες στην Ιαπωνία. Η εταιρεία είναι εισηγμένη στα χρηματιστήρια του Τόκιο (TYO), της Ναγκόγια (NAG) και της Οσάκα (OSE), ενώ είναι καταχωρημένη στον κεντρικό δείκτη Nikkei 225 με τις σημαντικότερες εισηγμένες της ανατολικής Ασίας. Διαθέτει επίσης γραφεία και σε άλλες ασιατικές χώρες, στην Ευρώπη, στη Βόρεια Αμερική, στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρείες της Ιαπωνίας
Κοινότητα Βωλεώνων
Η Κοινότητα Βωλεώνων είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1931 με το ΦΕΚ 301Α - 29/08/1931 με την απόσπαση του οικισμού Βολιώνες (αρχική ονομασία Βωλεώνων) από την κοινότητα Παντανάσσης και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 109 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011) και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Λίτινα. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κοινότητα Ζάκρου
μικρογραφία|600x600εσ Η Κοινότητα Ζάκρου είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Ζάκρος. Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Ζάκρου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Γεώργιος, Αδραβάστοι, Αζοκέραμος, Κάτω Ζάκρος, Κελλάρια, Κλησίδι, Ξεροκαμπιάς, και Σφάκα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 747 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Κωνστανίνο Κεκερίδη.
Κοινοτάρχες Ζάκρου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ζάκρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Toei Animation
Η Toei Animation Co., Ltd. (ιαπωνικά: 東映アニメーション株式会社, Χέπμπορν: Tōei Animēshon Kabushiki-gaisha) είναι ιαπωνική εταιρεία παραγωγής animation, η οποία ανήκει στην Toei Company. Ιδρύθηκε το 1948 από τους Κένζο Μασαόκα και Ζεντζίρο Γιαμαμότο ως Japan Animated Films. Η εταιρεία έχει παραγάγει πολυάριθμες σειρές, συμπεριλαμβανομένων των Sally the Witch, Gegege no Kitaro, Mazinger Z, Galaxy Express 999, Dr. Slump, Dragon Ball, Saint Seiya, Slam Dunk,, One Piece, Pretty Cure, Sailor Moon Crystal & Dragon Quest: The Adventure of Dai.
Ιστορία
Το στούντιο ιδρύθηκε από τον Κένζο Μασαόκα και τον Ζεντζίρο Γιαμαμότο το 1948, υπό το όνομα Japan Animated Films (日本動画映画 Nihon Dōga Eiga, συντόμευση: 日動映画 (Nichidō Eiga)). Το 1956, η Toei αγόρασε το στούντιο και το μετονόμασε σε Toei Doga Co., Ltd. (東映動画株式会社 Tōei Dōga Kabushiki-gaisha, "dōga" ιαπωνικά για το "animation"), παράγοντας έργο ως Toei Animation Co., Ltd. εκτός Ιαπωνίας. Το 1998, το ιαπωνικό όνομα άλλαξε σε Toei Animation. Δημιούργησε πολλές σειρές, ταινίες και μεταφορές ιαπωνικώς κόμικς ως σειρές κινουμένων σχεδίων που έγιναν παγκοσμίως γνωστές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Toei Animation Κατηγορία:Ιαπωνικά στούντιο κινουμένων σχεδίων
Κοινότητα Γερακαρίου
Η Κοινότητα Γερακαρίου είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Γερακάρι. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 309 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011) και εκπροσωπείται από πρόεδρο κ. Αντώνιο Κουτελιδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Θωμάς Φανουράκης
Ο  Θωμάς Φανουράκης (1915 –1993) γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1915 είναι Έλληνας ζωγράφος. Σπουδάσε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών με καθηγητή τον Ουμβέρτο Αργυρό και πήρε το δίπλωμά του, το 1940.
Ο πατέρας του  τον προόριζε συνεχιστή της οικογενειακής παράδοσης στην τέχνη  της  χρυσοχοΐας και ήθελε να τον στείλει για σπουδές στο Παρίσι. Εκείνος έμαθε τη γαλλική γλώσσα, αγάπησε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, αλλά δεν πραγματοποίησε την επιθυμία του πατέρα του. Επτά ετών είδε, μέσα από ένα ανοικτό παράθυρο, ένα ζωγράφο να εργάζεται και αυτό άλλαξε τη ζωή του.
Γνώρισε και δέθηκε στενά με ζωγράφους της γενιάς του, με τους οποίους διατήρησε την επαφή όλα τα μετέπειτα χρόνια, αν και ζούσε στο Ηράκλειο.
Δεν ταξίδεψε στο εξωτερικό. Αγάπησε πολύ τη γενέθλια πόλη του, το Ηράκλειο και εκεί έζησε, μακριά από τους Αθηναϊκούς καλλιτεχνικούς κύκλους και την κοσμική ζωή, αφοσιωμένος στο όραμά του, μέχρι το θάνατό του, το Δεκέμβριο του 1993. Ζωγράφιζε με τέμπερα και λάδι, κυρίως νεκρές φύσεις, τοπία και ανθρώπινες μορφές. Στα πιο πρόσφατα έργα του κυριαρχεί η γεωμετρία και η αφαίρεση. Παρουσίασε τη δουλειά του σε ατομικές εκθέσεις από το 1966 έως το 1993 και σε αρκετές ομαδικές. Ήταν μέλος του ΕΕΤΕ.
Το έργο του επαίνεσε ιδιαίτερα ο ιστορικός τέχνης Μάνος Στεφανίδης χαρακτηρίζοντάς την ώριμη περίοδό του, 'μαγικό ρεαλισμό'. 'Η ζωγραφική του Φανουράκη, αναφέρει μεταξύ άλλων, χρησιμοποιεί τον ρεαλισμό για να πυροδοτήσει την ποίηση και ασκεί τη λιτότητα για να οδηγηθεί στο ωραίο.'
Βιβλιογραφία
Θωμάς Φανουράκης, Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, 2002. Συγγραφείς: Ντουράν Τσέλη, Φουντουλάκη Έφη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φανουράκης Θωμάς
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Κατάλογος των ιστορικών κρατών της Γερμανίας
Η Γερμανία παραδοσιακά είναι μια ομοσπονδιακή χώρα. Μετά τη διάλυση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1806, τα γερμανόφωνα εδάφη της αυτοκρατορίας συμμάχησαν με τη Γερμανική Συνομοσπονδία (1815–1866), δημιουργώντας μια ένωση κρατών με ορισμένα στοιχεία φεντεραλισμού. Μετά τον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο, η Πρωσία ενοποιήσε τα βόρεια κράτη σε ένα ομόσπονδο κράτος που ονομάζεται Βόρεια Γερμανική Συνομοσπονδία (1867-1870). Τα νότια κράτη ενοποιήθηκαν με το ομοσπονδιακό κράτος την περίοδο 1870-71, το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Γερμανική Αυτοκρατορία (1871–1918). Το κράτος συνεχίστηκε ως Δημοκρατία της Βαϊμάρης (1919–1933).
Κράτη της Γερμανικής Συνομοσπονδίας
κέντρο|μικρογραφία|700x700εσ| Χάρτης της Γερμανικής Συνομοσπονδίας.
To 1864, η Αυστριακή Αυτοκρατορία και το Βασίλειο της Πρωσίας μαζί έγιναν ο νέος κυρίαρχος του Χολστάιν (μέλος της συνομοσπονδίας) και του Σλέσβιχ (εκτός της συνομοσπονδίας).
Κράτη της Βόρειας Γερμανικής Συνομοσπονδίας
κέντρο|μικρογραφία|700x700εσ| Χάρτης της Βορειο-Γερμανικής Συνομοσπονδίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γερμανικά
Κοινότητα Λιθινών
Η Κοινότητα Λιθινών είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Λιθήνες την παλιά ονομασία (μέχρι το 1928) των σημερινών Λιθινών. Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Λιθινών περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αζάλι και Λαγκάδα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 346 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Βασίλειο Γιωργουλάκη.
Κοινοτάρχες Λιθινών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Λιθινών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Άμβρα
μικρογραφία| Άμβρα μικρογραφία| Άμβρα από τη Βόρεια Θάλασσα Η άμβρα, αμπέρι, άμβαρο ή γκρι κεχριμπάρι, είναι στερεή, κηρώδης, εύφλεκτη ουσία με θαμπό γκρίζο ή μαύρο χρώμα που παράγεται στο πεπτικό σύστημα των φαλαινών φυσητήρων. Έχει θαλασσινή, κοπρανώδη μυρωδιά. Αποκτά γλυκιά, γήινη μυρωδιά με το πέρασμα του χρόνου, που συνήθως παρομοιάζεται με το άρωμα του αλκοόλ εντριβής χωρίς την ατμώδη χημική στυπτικότητα.
Η άμβρα έχει εκτιμηθεί ιδιαίτερα από τους αρωματοποιούς ως σταθεροποιητικό που επιτρέπει στο άρωμα να διαρκέσει πολύ περισσότερο, αν και έχει ως επί το πλείστον αντικατασταθεί από συνθετικό αμβροξείδιο. Τα σκυλιά έλκονται από τη μυρωδιά της άμβρας και μερικές φορές χρησιμοποιούνται από τους κυνηγούς άμβρας.
Σχηματισμός
Η άμβρα σχηματίζεται από μια έκκριση του χοληδόχου πόρου στα έντερα της φάλαινας φυσητήρα και μπορεί να βρεθεί να επιπλέει στη θάλασσα ή ξεβρασμένο στις ακτές. Εντοπίζεται μερικές φορές στην κοιλιά νεκρών φαλαινών φυσητήρων. Επειδή τα ράμφη των γιγάντιων καλαμαριών έχουν ανακαλυφθεί μέσα σε κομμάτια άμβρας, οι επιστήμονες έχουν θεωρήσει ότι η ουσία παράγεται από το γαστρεντερικό σωλήνα της φάλαινας για να διευκολύνει τη διέλευση σκληρών, αιχμηρών αντικειμένων που μπορεί να έχει φάει.
Η άμβρα αποβάλλεται σαν κόπρανα. Εικάζεται ότι μια μάζα άμβρας πολύ μεγάλη για να περάσει μέσα από τα έντερα αποβάλλεται μέσω του στόματος, αλλά αυτό παραμένει υπό συζήτηση. Η άμβρα χρειάζεται χρόνια για να σχηματιστεί. Ο Κρίστοφερ Κεμπ, ο συγγραφέας του Floating Gold: A Natural (and Unnatural) History of Ambergris, λέει ότι παράγεται μόνο από φάλαινες φυσητήρες και μόνο από το ένα τοις εκατό από αυτές. Το αμπέρι είναι σπάνιο. Μόλις αποβληθεί από μια φάλαινα, συχνά επιπλέει για χρόνια πριν φτάσει στην ξηρά. Οι μικρές πιθανότητες εύρεσης άμβρα και η νομική ασάφεια σχετικά με το καθεστώς της οδήγησε τους κατασκευαστές αρωμάτων να απομακρυνθούν από την άμβρα και οδήγησαν τους χημικούς σε αναζήτηση βιώσιμων εναλλακτικών λύσεων.
Το γκρίζο κεχριμπάρι βρίσκεται κυρίως στον Ατλαντικό Ωκεανό και στις ακτές της Νότιας Αφρικής, Βραζιλίας, Μαδαγασκάρης, Ανατολικών Ινδιών, Μαλδίβων, Κίνας, Ιαπωνίας, Ινδίας, Αυστραλίας, Νέας Ζηλανδίας και στα νησιά Μολούκες. Η περισσοτερη άμβρα που συλλέγεται στο εμπόριο προέρχονται από τις Μπαχάμες στον Ατλαντικό, ιδιαίτερα το Νιου Πρόβιντενς. Το 2021, ψαράδες βρήκαν ένα κομμάτι άμβρας 280 λιβρών στις ακτές της Υεμένης, αξίας 1,5 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Έχει βρεθεί επίσης απολιθωμένη άμβρα ηλικίας 1,75 εκατομμυρίων ετών.
Φυσικές ιδιότητες
Το αμπέρι βρίσκεται σε σβώλους διαφόρων σχημάτων και μεγεθών, που συνήθως ζυγίζουν από 15 γραμμάρια έως 50 κιλά ή περισσότερο. Όταν αρχικά αποβληθεί από τη φάλαινα ή αφαιρεθεί από αυτήν, η λιπαρή πρόδρομη ουσία της άμβρας έχει ανοιχτό λευκό χρώμα (μερικές φορές με μαύρο χρώμα) και είναι μαλακή, με έντονη μυρωδιά κοπράνων. Μετά από μήνες έως χρόνια φωτοαποδόμησης και οξείδωσης στον ωκεανό, αυτή η πρόδρομη μορφή σταδιακά σκληραίνει, αποκτώντας σκούρο γκρι ή μαύρο χρώμα, κρούστα και κηρώδη υφή και μια περίεργη μυρωδιά που είναι ταυτόχρονα γλυκιά, γήινη, θαλάσσια και ζωώδης. Το άρωμά του έχει γενικά περιγραφεί ως μια πολύ πιο πλούσια και απαλή εκδοχή της ισοπροπανόλης χωρίς τη σκληρότητά της. Σε αυτή την κατάσταση, η άμβρα έχει ειδικό βάρος που κυμαίνεται από 0,780 έως 0,926. Λιώνει στους 62 C περίπου και γίνεται λιπαρό, κίτρινο ρητινώδες υγρό και στα 100 C εξατμίζεται σε λευκό ατμό. Είναι διαλυτό σε αιθέρα, και σε πτητικά και σταθερά έλαια.
Χημικές ιδιότητες
Η άμβρα είναι σχετικά μη αντιδραστική στο οξύ. Λευκοί κρύσταλλοι ενός τερπενίου γνωστού ως αμβρεΐνη, που ανακαλύφθηκαν από τους Ρουζίτσκα και Φέρναντ Λάρντον το 1946,  μπορούν να διαχωριστούν από το αμπέρι θερμαίνοντας ακατέργαστο αμπέρι σε αλκοόλη, αφήνοντας στη συνέχεια το διάλυμα που προκύπτει να κρυώσει. Η διάσπαση της σχετικά άοσμης αμβρεΐνης μέσω της οξείδωσης παράγει αμβροξάνη και αμβρινόλη, τα κύρια συστατικά μυρωδιάς της άμβρας.Η αμβροξάνη παράγεται πλέον συνθετικά και χρησιμοποιείται εκτενώς στη βιομηχανία αρωμάτων.
Εφαρμογές
Η άμβρα είναι κυρίως γνωστή για τη χρήση του στη δημιουργία αρωμάτων και αρωμάτων όπως ο μόσχος. Τα αρώματα μπορούν ακόμα να περιέχουν με άμβρα. Το αμπέρι έχει χρησιμοποιηθεί ιστορικά σε τρόφιμα και ποτά. Σύμφωνα με πληροφορίες, μια μερίδα αυγών και άμβρας ήταν το αγαπημένο πιάτο του Βασιλιά Κάρολου Β' της Αγγλίας. Μια συνταγή για το λικέρ Rum Shrub από τα μέσα του 19ου αιώνα απαιτούσε να προστεθεί μια κλωστή άμβρας στο ρούμι, αμύγδαλα, γαρίφαλα, κασσία και φλούδα πορτοκαλιών για την παρασκευή ενός κοκτέιλ. Έχει χρησιμοποιηθεί ως αρωματικός παράγοντας στον τουρκικό καφέ και στη ζεστή σοκολάτα στην Ευρώπη του 18ου αιώνα. Η ουσία θεωρείται αφροδισιακή σε ορισμένους πολιτισμούς.
Κατά τον Μεσαίωνα, οι Ευρωπαίοι χρησιμοποιούσαν το αμπέρι ως φάρμακο για πονοκεφάλους, κρυολογήματα, επιληψία και άλλες παθήσεις.
Νομιμότητα
Από τον 18ο έως τα μέσα του 19ου αιώνα, η βιομηχανία της φαλαινοθηρίας άκμασε. Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, σχεδόν 50.000 φάλαινες, συμπεριλαμβανομένων των φαλαινών φυσητήρων, σκοτώονταν κάθε χρόνο. Καθ' όλη τη διάρκεια του 1800, "εκατομμύρια φάλαινες σκοτώθηκαν για το λάδι, το κόκκαλο της φάλαινας και άμβρα" για να τροφοδοτήσουν τα κέρδη τους, και ως αποτέλεσμα σύντομα κινδύνευσαν ως είδος. Λόγω των μελετών που έδειξαν ότι οι πληθυσμοί των φαλαινών απειλούνταν, η Διεθνής Επιτροπή Φαλαινοθηρίας θέσπισε ένα μορατόριουμ για την εμπορική φαλαινοθηρία το 1982. Αν και η άμβρα δεν συλλέγεται από τις φάλαινες, πολλές χώρες απαγορεύουν επίσης το εμπόριο άμβρας ως μέρος της γενικότερης απαγόρευσης για το κυνήγι και την εκμετάλλευση των φαλαινών.
Τα ούρα, τα κόπρανα και η άμβρα (που έχει εκκριθεί φυσικά από μια φάλαινα σπέρματος) είναι απόβλητα προϊόντα που δεν θεωρούνται μέρη ή παράγωγα ενός είδους CITES και επομένως δεν καλύπτονται από τις διατάξεις της σύμβασης.
Νόμιμη
Παραπομπές
Κατηγορία:Ζωικά προϊόντα Κατηγορία:Αρωματοποιία Κατηγορία:Παραδοσιακή ιατρική Κατηγορία:Κητώδη
Γεώργιος Αναγνωστόπουλος
Ο Γεώργιος Αναγνωστόπουλος του Θεόδωρου (1903-1969) ήταν Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής.
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και άσκησε τη δικηγορία στην Καρδίτσα. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1950 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1951, 1956 και 1964.
Πέθανε το 1969. Γιός του ήταν ο κατοπινός βουλευτής και υπουργός με τη Νέα Δημοκρατία, Θεόδωρος Αναγνωστόπουλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Κοινότητα Καλογέρου
Η Κοινότητα Καλογέρου είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία με το ΦΕΚ 25Α - 25/01/1930 προήλθε από τη μετονομασία της κοινότητας Θρόνου. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, τον Καλόγερο, έχει 119 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011) και εκπροσωπείται από τον πόεδρο κ. Εμμανουήλ Τριποδιανό. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Μαρίνος Ουζουνίδης (ποδοσφαιριστής)
Ο Μαρίνος Ουζουνίδης (Αλεξανδρούπολη, 10 Οκτωβρίου 1968) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού, σημειώνοντας, ωστόσο, αρκετά τέρματα στις προωθήσεις του.
Καριέρα σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων του Εθνικού Αλεξανδρούπολης το διάστημα 1983–1986 και συνέχισε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς (1986–87).
Η επαγγελματική του πορεία ξεκίνησε στην Ξάνθη, με την οποία έκανε εξαιρετικές εμφανίσεις. Στα πέντε χρόνια (1987–1992) που αγωνίστηκε στην ομάδα της Θράκης είχε 140 συμμετοχές και 16 τέρματα, κάνοντας μεγάλους συλλόγους να ενδιαφερθούν γι' αυτόν.
Το 1992 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, όπου γνώρισε την απόλυτη καταξίωση σε Ελλάδα αλλά και Ευρώπη. Κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας, αυτό του 1994–95 και αυτό του 1995–96, και 2 Κύπελλα Ελλάδας (1993–94 και 1994–95), ενώ ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε ως τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ την περίοδο 1995–96.
Το 1997 πήγε στη γαλλική Χάβρη, όπου έμεινε δύο χρόνια, έχοντας 36 συμμετοχές. Επέστρεψε στην Ελλάδα για να φορέσει τη φανέλα του Πανηλειακού (1999–2001).
Το 2001 πήρε μεταγραφή για την Κύπρο και τον ΑΠΟΕΛ για δύο περιόδους (2001–2003, 49 εμφανίσεις – 5 τέρματα), όπου και κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, μετρώντας συνολικά 418 συμμετοχές σε πρωταθλήματα πρώτης κατηγορίας.
Διεθνής καριέρα
Με την Εθνική Ομάδα αγωνίστηκε από το 1992 μέχρι το 2001, έχοντας συνολικά 49 συμμετοχές, στις οποίες σκόραρε 4 φορές. Επί εποχής Βασίλη Δανιήλ αποτελούσε ένα από τα βασικά στελέχη της και μαζί με τον Νίκο Νταμπίζα δημιούργησαν ένα πολύ καλό αμυντικό δίδυμο, ενώ υπήρξε και αρχηγός της.
Καριέρα προπονητή
Ως προπονητής έκανε τα πρώτα βήματά του στους Καππαδόκες Αλεξανδρούπολης στη Δ' Εθνική, ενώ την περίοδο 2005–06 πήγε ως βοηθός προπονητής στην Ξάνθη.
Τον Μάιο του 2006 βρέθηκε στον ΑΠΟΕΛ, όπου σε δύο χρόνια είχε 57 αγώνες (37 νίκες, 10 ισοπαλίες, 10 ήττες) και μία κατάκτηση πρωταθλήματος, ενώ το 2008 έκανε αποδεκτή την πρόταση της Λάρισας, με την οποία κέρδισε την έξοδο στο Γιουρόπα Λιγκ.
Το 2010 συμφώνησε να αναλάβει την τεχνική ηγεσία του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, ενώ τον Μάιο του 2011 επέστρεψε εκ νέου στην Ξάνθη, στον πάγκο της οποίας παρέμεινε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2012, όταν παραιτήθηκε μετά την ήττα από τον ΠΑΟΚ με 0–3.