cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καζίμιρ Α΄ ο Αποκαταστάτης
Ο Καζιμίρ Α΄ ο αποκαταστάτης (Kazimierz I Odnowiciel, 25 Ιουλίου 1016 - 19 Μαρτίου 1058) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Πολωνίας και τυπικός (de jure) μονάρχης όλης της χώρας (1040-58).
Αποκλήθηκε ο αποκαταστάτης, επειδή κατάφερε να επανενώσει όλα τα μέρη τού Πολωνικού βασιλείου έπειτα από μία περίοδο αναστάτωσης. Επανέφερε τη Μαζοβία, τη Σιλεσία και την Πομερανία στο βασίλειό του. Δεν επέτυχε να στεφθεί βασιλιάς της Πολωνίας, κυρίως ένεκα εξωτερικών και εσωτερικών απειλών στην εξουσία του.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας και της αγίας Ριχέτσας των Ετσονιδών, κόρης τού Έτσο παλατινού κόμη της Λοθαριγγίας.
Ο Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ στέφθηκε το 1025 βασιλιάς της Πολωνίας, όταν απεβίωσε ο πατέρας του Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος. Οι γαιοκτήμονες όμως δεν ήθελαν μία δυνατή, κεντρική εξουσία, όπως αυτή τού Μπολέσλαφ Α΄ και έτσι υπήρχε τριβή στις σχέσεις τους. Οι δύο αδελφοί του Μπέζπρυμ και Όθων το εκμεταλλεύτηκαν και στράφηκαν εναντίον του: συμμάχησαν με τον Κορράδος Β΄ της Γερμανίας, ο οποίος επιτέθηκε στην Πολωνία και απέσπασε τη Λουσατία. Έτη χάους και συγκρούσεων ακολούθησαν: ο Μιέσκο Β΄ αναγκάστηκε να παραχωρήσει τον θρόνο στον Μπέζπρυμ το 1031 και έφυγε στη Βοημία. Εκεί ο Όλντριχ των Πρεμυσλιδών δούκας της Βοημίας τον φυλάκισε και τον ευνούχισε. Ο Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ επέστρεψε και κυβέρνησε ένα μέρος του βασιλείου· τελικά ανέκτησε το βασίλειο και απεβίωσε το 1034 υπό ύποπτες περιστάσεις.
Κατά τη βασιλεία τού Μπέζπρυμ, ο Καζιμίρ Α΄ και οι αδελφές του κατέφυγαν με τη μητέρα τους στη Λοθαριγγία. Αναφέρεται ότι η Ριχέτσα είχε μαζί της το στέμμα και τα διάσημα του βασιλείου και τα παρέδωσε στον Κορράδο Β΄. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, ο Καζιμίρ Α΄ ήταν 18 ετών στην Αυλή τού Χέρμαν Β΄ αρχιεπισκόπου της Κολωνίας.
Η Μεγάλη Πολωνία εξεγέρθηκε εναντίον των ευγενών και τού καθολικού κλήρου· ο παγανισμός αποκαταστάθηκε για αρκετά έτη. Η περιοχή της Μασοβίας αποσπάστηκε και ένας τοπικός ηγεμόνας, ο Μιέτσλαφ έκανε δικό του κράτος. Όμοια έγινε και στην Πομερανία. Το 1037 ο Καζιμίρ Α΄ και η μητέρα του επέστρεψαν και προσπάθησαν να καταλάβουν το θρόνο. Αυτό απέτυχε από τους τοπικούς βαρόνους και τους παγανιστές λαϊκούς, έτσι οι δύο τους αναγκάστηκαν να φύγουν στη Σαξονία. Ο Καζιμίρ Α΄ επέστρεψε το 1038 στην Πολωνία και προσπάθησε να λάβει τον θρόνο με την επιρροή της μητέρας του. Πάλι απέτυχε και διέφυγε στην Ουγγαρία, όπου ο Στέφανος Α΄ τον φυλάκισε. Η χήρα Ριχέτσα παρέμεινα στη Γερμανία ως μοναχή και απεβίωσε το 1063.
Τότε ο Βρατίσλαος Α΄ δούκας της Βοημίας (γιος του Όλντριχ), επωφελούμενος από την εξασθένιση τού γειτόνου του, εισέβαλε στην Πολωνία το 1039. Η Μικρή και η Μεγάλη Πολωνία λεηλατήθηκαν σοβαρά, το Πόζναν κατελήφθη, το Γκνιέζνο λαφυραγωγήθηκε και ο Βρετίσλαβ Α΄ πήρε μαζί του τα λείψανα των Αγ. Άνταλμπερτ, Ράντιμ Γκαουντέντιους και των πέντε ερημιτών αδελφών. Κατά την επιστροφή του κατέκτησε μέρος της Σιλεσίας (Βρότσλαφ), κατέστρεψε θρησκευτικά κτήρια που είχε κτίσει ο Μιέσκο Α΄ κατά τον εορτασμό τού εκχριστιανισμού της Πολωνίας και λεηλάτησε τον τάφο εκείνου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1041 τη Μαρία Ντομπρονιέγκα των Ρουρικιδών, κόρη τού Βλαντίμιρ Α΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και είχε τέκνα:
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Επαρχία Ζάκσι
Η επαρχία Ζάκσι (Жақсы ауданы) είναι επαρχία στην περιφέρεια Ακμόλα στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ζάκσι. Πληθυσμός: 21,107 (απογραφή 2009) 30,808 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Ζακσι
SciTE
Το SciTE or SCIntilla based Text Editor είναι ένας διαλειτουργικός επεξεργαστής κειμένου γραμμένος από τον Neil Hodgson χρησιμοποιώντας το Scintilla editing component. Αδειοδοτείται κάτω από την ελάχιστη έκδοση του Historical Permission Notice and Disclaimer. Η τωρινή έκδοσή του είναι η 3.2.4, η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Ιανουαρίου 2013.
Ελαφρύ και δημιουργημένο για ταχύτητα, σχεδιάστηκε κυρίως ως πηγή επεξεργασίας και εκτελεί επισήμανση σύνταξης και ενσωματωμένη αναφορά συνάρτησης για πολλές διαφορετικές γλώσσες. Υπάρχει επίσης διαθέσιμο ως αυτόνομο .exe, ιδανικό για οδηγούς USB συμπεριλαμβανομένων των τύπων U3-συμβατά. Το SciTE μοιράζεται κάποια χαρακτηριστικά με άλλους επεξεργαστές που επίσης βασίζονται στο στοιχείο επεξεργασίας Scintilla.
Προσαρμογή
Το SciTE προσαρμόζεται εύκολα. Οι ρυθμίσεις μπορούν να αλλαχτούν επεξεργάζοντας αρχεία διαμόρφωσης απλού κειμένου. Είναι δυνατό να έχετε διαφορετικές ρυθμίσεις για κάθε γλώσσα και έργο, καθώς και γενικές ή εξατομικευμένες επιλογές. Αυτές επιτρέπουν προσαρμογή υψηλού επιπέδου για πράγματα όπως πλήκτρα συντόμευσης, στηλοθεσία, αναδίπλωση κώδικα, γραμματοσειρές και επισήμανση σύνταξης.
Επιπλέον, η γλώσσα προγραμματισμού Lua είναι ενσωματωμένη στο SciTE, επιτρέποντας στον χρήστη παραπέρα προσαρμογή. Κάποιος μπορεί να γράψει σενάρια Lua που έχουν πρόσβαση στα περιεχόμενα των ενδιάμεσης μνήμης και των API του Scintilla. Τα σενάρια μπορούν να ενεργοποιηθούν από μια συντόμευση πληκτρολογίου, ή από ένα συμβάν, δίνοντας τη δυνατότητα για υλοποίηση της αυτόματης συμπλήρωσης ή άλλων ρυθμίσεων. Χρήσιμα σενάρια μπορούν να βρεθούν δικτυακά.
Το 2003, 21 τοπικοποιήσεις των κειμένων μενού και υποστήριξης 36 διαφορετικών προγραμματιστικών γλωσσών και άλλων μορφών κώδικα ήταν διαθέσιμες και ο επεξεργαστής μπορούσε να κάνει αυτόματη μετατροπή μεταξύ τεχνοτροπιών διαχωριστικό γραμμών διαφορετικών μορφών και να ανιχνεύσει αρχεία Unicode. Ως ασυνήθιστο χαρακτηριστικό, το SciTE μπορεί να εξάγει αρχεία απλού κειμένου σε μορφές όπως PDF.
Γνωρίσματα
Τα γνωρίσματα περιλαμβάνουν αντικατάσταση στην επιλογή, κανονικές εκφράσεις αντικατάσταση με υποομάδες, εύρεση σε αρχεία, αναδίπλωση κώδικα, αρχεία API, μορφοποιημένη αντιγραφή, συντομεύσεις, πολλαπλή επιλογή και υποστήριξη για γραμματοσειρές μεταβλητού πλάτους. Η επεξεργασία διάταξης αποτελείται από πολλαπλές καρτέλες που περιέχουν την πηγή και επιπλέον ένα παράθυρο εξόδου που εμφανίζει την έξοδο από τα σενάρια που εκτελούνται.
Το SciTE υποστηρίζει την επισήμανση σύνταξης πολλών γλωσσών. Η πλήρης λίστα των αναγνωρισμένων γλωσσών μπορεί να βρεθεί στην επίσημη τεκμηρίωση. Όπως όλοι οι επεξεργαστές κειμένου με βάση το Scintilla, το SciTE δεν υποστηρίζει κατάλληλα τις γλώσσες με γραφή από τα δεξιά προς τα αριστερά όπως τα αραβικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διορθωτές κειμένου Κατηγορία:Λογισμικό που χρησιμοποιεί GTK+
Ραμπουγιέ (Ανατολικά Πυρηναία)
Το Ραμπουγιέ (γαλλικά: Rabouillet, καταλανικά: Rebollet, οξιτανικά: Rebolhet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ραμπουγιετουά (γαλλικά: Rabouillettois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Δημάρατος της Σπάρτης
Ο Δημάρατος ήταν ο 15ος βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης από τη γενιά των Ευρυποντιδών, που κυβέρνησε προσεγγιστικά από το 510 μέχρι το 491 π.Χ. Πατέρας και προκάτοχός του στο θρόνο υπήρξε ο βασιλιάς Αρίστων. Το όνομά του σημαίνει τον προερχόμενο από ευχές του δήμου, επειδή ο Αρίστων ήταν άτεκνος παρά τους τρεις γάμους του και ο λαός φέρεται να παρακαλούσε τους θεούς να γεννηθεί διάδοχος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο περιηγητής Παυσανίας αναφέρει ότι μοιράστηκε με τον Κλεομένη Α΄ την τιμή να διώξει τον τύραννο των Αθηνών Ιππία. Από την πλευρά του ο Πλούταρχος συνδέει τα ονόματά τους στον πόλεμο κατά του Άργους. Ο Ηρόδοτος αναφέρει πως ο Δημάρατος είχε διακριθεί σε διάφορες περιστάσεις για τις πράξεις του και μάλιστα αποτέλεσε το μοναδικό βασιλιά της χώρας του που στέφθηκε νικητής στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στην αρματοδρομία με τέσσερα άλογα. Εντούτοις, κατέληξε σύμβουλος στην αυλή των Περσών.
Ρήξη με τον Κλεομένη
Η θητεία του Δημάρατου σημαδεύτηκε από τις έντονες διαφωνίες του με τον συμβασιλέα του Κλεομένη, ο οποίος ήταν ιδιόρρυθμη προσωπικότητα, αλλά δεν είναι γνωστό αν αυτό ήταν και το καθοριστικό στοιχείο στην μεταξύ τους αντιπαράθεση. Πιθανολογείται ότι η αντιπαράθεση οφειλόταν είτε σε φθόνο και προσωπικά κίνητρα του Δημάρατου ο οποίος θεωρούσε ότι έπρεπε να έχει τον πρώτο λόγο, είτε σε απόλυτα διαφορετική πολιτική προσέγγιση των ζητημάτων της εποχής τους -σε ζητήματα εξουσίας των Εφόρων, στο θέμα της επέμβασης στην Αθήνα και στην Αίγινα ή στο μεγάλο ζήτημα της στάσης της Σπάρτης έναντι των Περσών.
Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια εκστρατείας εναντίον των Αθηνών με την οποία ο Κλεομένης επιθυμούσε να επαναφέρει τον Ισαγόρα στην Αθήνα ως τύραννο ή ήθελε και να πετύχει προσωπική εκδίκηση, οι Κορίνθιοι αλλά και ο Δημάρατος δήλωσαν ξαφνικά, όταν πλέον ο συμμαχικός στρατός της Πελοποννήσου είχε φτάσει στην Ελευσίνα, ότι δεν θα συνέχιζαν. Είπαν ότι δεν γνώριζαν μέχρι τότε τους πραγματικούς σκοπούς του Κλεομένη και ότι τώρα που τους είχαν μάθει, δεν είχαν σκοπό να συμμετάσχουν. Ο Δημάρατος αρνήθηκε να συνεχίσει παρακάτω ακολουθώντας το παράδειγμα των Κορινθίων. Ένας ένας οι σύμμαχοι των Λακεδαιμονίων άρχισαν να υποχωρούν, με αποτέλεσμα ο Κλεομένης να αναγκαστεί να ακυρώσει την εκστρατεία των ανδρών του. Μετά από το φιάσκο αυτό η Σπάρτη αποφάσισε να μην στείλει ποτέ ξανά σε εκστρατεία ταυτόχρονα και τους δύο βασιλείς της.
Το 501 π.Χ., η Αίγινα ήταν ένα από τα κράτη που δήλωσαν την υποταγή τους στους Πέρσες παραδίδοντας γη και ύδωρ. Η Αθήνα στράφηκε στη Σπάρτη και της ζήτησε να συνετίσει την Αίγινα, μια που αυτό το νησί ανήκε τύποις τουλάχιστον στην Πελοποννησιακή Συμμαχία. Οι Αθηναίοι τόνισαν τότε προς τη Σπάρτη ότι η στρατηγική θέση της Αίγινας μπορεί να σήμαινε ακόμα και ήττα όλων των Ελλήνων σε περίπτωση σύγκρουσης με την Περσία. Συνεπώς, ο Κλεομένης μετέβη αμέσως στο νησί ώστε να συλλάβει τους υπευθύνους. Η προσπάθειά του απέτυχε εξαιτίας της παρασκηνιακής ανάμειξης του Δημάρατου, ο οποίος παράλληλα προσπαθούσε να δυσφημίσει τον Κλεομένη πίσω στην πατρίδα τους. Ο Δημάρατος είχε στείλει συγκεκριμένα στους μηδίζοντες Κορινθίους αριστοκρατικούς επιστολή στην οποία τους συνιστούσε να μην παραδώσουν τους συμπολίτες τους και να χρησιμοποιήσουν το πρόσχημα ότι ήταν παρών μόνον ο ένας βασιλιάς της Σπάρτης. Οι Κορίνθιοι όντως είπαν στον Κλεομένη ότι θα συμμορφώνονταν μόνον αν πήγαιναν στην Αίγινα και οι δύο βασιλιάδες της Σπάρτης. Επιστρέφοντας, ο Κλεομένης στη Σπάρτη αφιέρωσε όλη του την ενέργεια στην προσπάθεια να ξεφορτωθεί τον πολιτικό του αντίπαλο, παίρνοντας με το μέρος του και τον Λεωτυχίδα, τον επόμενο στη διαδοχή του θρόνου των Ευρυποντιδών, ο οποίος επίσης είχε έρθει σε ρήξη με τον Δημάρατο, γιατί του είχε αποσπάσει την κοπέλα που επιθυμούσε για σύζυγο.
Απώλεια του θρόνου
Την ιστορία αυτή επικαλέστηκε ο Λεωτυχίδας, ο οποίος υποστήριξε ότι ο Δημάρατος κακώς ανήλθε στο θρόνο αφού η πατρότητά του αμφισβητείτο. Παρουσίασε δε στη δίκη τους παλαιούς εφόρους που βρίσκονταν τότε μαζί με τον πατέρα του Δημάρατου για να παρέξουν αποδείξεις. Η υπόθεση μεταφέρθηκε στο μαντείο των Δελφών, το οποίο πιθανώς με δωροδοκία του Κλεομένη, επικύρωσε την καταδικαστική απόφαση, δίδοντας το θρόνο των Ευρυποντιδών στον Λεωτυχίδα το 491 π.Χ. Μια δεύτερη εκστρατεία κατά της Αίγινας οδήγησε στην κατάληψη του νησιού και στην αποστολή δέκα επιφανών πολιτών στην πόλη των Αθηνών με την ιδιότητα του ομήρου.
Αποχώρηση από τη Σπάρτη
Λίγο καιρό αργότερα, κι ενώ είχε αναλάβει κάποιο αξίωμα επίβλεψης των γυμνοπαιδιών, ο Δημάρατος δέχτηκε την επίσκεψη ενός ακολούθου του Λεωτυχίδα ο οποίος των περιέπαιξε ρωτώντας τον πώς αισθάνεται ως απλός αξιωματούχος, ενώ στο παρελθόν είχε υπάρξει βασιλιάς. Πικραμένος ο Δημάρατος απάντησε με απειλές και κατόπιν αποχώρησε με καλυμμένο το πρόσωπο.
Πίσω στο σπίτι, αφού θυσίασε στους θεούς, εξόρκισε τη μητέρα του να του πει όλη την αλήθεια ενώπιον των θεών. Εκείνη ευχήθηκε όσοι και όσες τον κατηγορούν να κάνουν παιδιά με μουλαράδες (ονοφορβάδες για την ακρίβεια) και του έδωσε τη δική της κάπω μεταφυσική εκδοχή, αφού κατέληξε πως ήταν γιος είτε του βασιλιά Αρίστονα είτε του μυθικού ήρωα Αστάβακου, πάντως όχι του Αγήτη, του πρώτου της συζύγου. Ο Δημάρατος πάντως συμπέρανε πως έτσι κι αλλιώς ανήκε σε "ευγενική γενιά" οπότε αποφάσισε να πάρει πίσω ό,τι θεωρούσε πως του ανήκε. Μετέβη στην Ηλεία με πρόσχημα ένα ταξίδι προσκυνήματος κι εκεί άρχισε να στρατολογεί συμμάχους. Ωστόσο η δράση του έγινε αντιληπτή και η Σπάρτη έστειλε απεσταλμένους να τον φέρουν πίσω. Αφού διέφυγε για λίγο στη Ζάκυνθο, ο Δημάρατος κατόπιν ταξίδεψε στην Ασία, στην αυλή του Βασιλιά Δαρείου Α'. Στην Περσία ο Δημάρατος έλαβε φιλόξενη υποδοχή και αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ότι βοήθησε τον Ξέρξη Α' να διαδεχτεί τον πατέρα του ενάντια στα υπόλοιπα αδέρφια του.
Συμμετοχή στην περσική εκστρατεία
Ωστόσο, όταν ελήφθη η απόφαση να καταληφθεί η Ελλάδα, φέρεται ότι έστειλε κρυφά ένα μήνυμα στην πατρίδα του τη Σπάρτη, γνωστοποιώντας τις προθέσεις των Περσών. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Ξέρξη εναντίον των Ελλήνων, ο Δημάρατος τον ακολούθησε με την ιδιότητα του συμβούλου για λόγους που δεν μπορούν να ερμηνευθούν απόλυτα -πιθανώς να ήλπιζε στην εκδίκηση ή στην επαναφορά του στο θρόνο της Σπάρτης. Διάσημο είναι το ιστορικό ανέκδοτο σύμφωνα με το οποίο λίγο πριν από τη Μάχη των Θερμοπυλών, ο Μεγάλος Βασιλιάς, βλέποντας τους λιγοστούς Σπαρτιάτες που στρατοπέδευαν εναντίον των πολυάριθμων στρατιωτών του να χτενίζουν με ολύμπια ηρεμία τα μαλλιά τους πριν από τη μάχη, κάλεσε κοντά του τον Δημάρατο για να του εξηγήσει το παράδοξο φαινόμενο. Ο Δημάρατος απάντησε ως εξής:
''«Το ίδιο ισχύει και για τους Λακεδαιμονίους. Στη μάχη ένας-εναντίον-ενός είναι το ίδιο καλοί με τον οποιονδήποτε. Όταν όμως μάχονται ο ένας πλάι στον άλλοι είναι οι καλύτεροι όλων. Γιατί παρόλο που είναι ελεύθεροι άνδρες, δεν είναι πραγματικά ελεύθεροι. Αναγνωρίζουν για αφέντη τους το Νόμο. Και υπακούουν τον αφέντη τους αυτό περισσότερο από όσο υπακούουν εσένα οι υπήκοοί σου. Ό,τι κι αν προστάξει εκείνοι ακολουθούν. Και οι εντολές του μένουν απαράλλαχτες: τους απαγορεύει να εγκαταλείψουν τη μάχη, όσοι αντίπαλοι κι αν σταθούν απέναντί τους. Απαιτεί από αυτούς να παραμείνουν στη θέση τους – να νικήσουν ή να πεθάνουν. Ω βασιλιά, αν μοιάζω να μιλώ ανόητα, θα ήμουν ικανοποιημένος από αυτή τη στιγμή να σωπάσω. Μίλησα τώρα μοναχά, επειδή εσύ με διέταξες να το κάνω. Ελπίζω τα πάντα να εξελιχθούν σύμφωνα με την επιθυμία σου».''
Μετά την επίπονη νίκη των Περσών στις Θερμοπύλες η στρατηγική σκέψη του Δημάρατου, που προέβλεψε το αδύναμο σημείο του περσικού στρατού ενάντια στους Σπαρτιάτες, αναγνωρίστηκε. Ο Δημάρατος ήταν επίσης εκείνος που έδωσε στους Πέρσες τη στρατηγική συμβουλή να καταληφθούν τα Κύθηρα, αλλά ευτυχώς για την Ελλάδα, δεν εισακούστηκε.
Ο Παυσανίας μεταφέρει την πληροφορία ότι οι απόγονοί του έζησαν στην Περσία για πολλά χρόνια ακόμη, ενώ ο Ξενοφών αναφέρει τους απογόνους του, Ευρυσθένη και Προκλή, να κυβερνούν την Πέργαμο, την Τευθρανία και την Αλίσαρνα, οι οποίες και παραδόθηκαν από τον Ξέρξη στο Δημάρατο για τις υπηρεσίες του κατά τη διάρκεια της εκστρατείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Υπηρεσία Ενοικίασης Οικογένειας
Μια Υπηρεσία Ενοικίασης Οικογένειας (レ ン タ ル 家族 / Rental Family Service) παρέχει στους πελάτες ηθοποιούς που απεικονίζουν φίλους, μέλη της οικογένειας ή συνεργάτες για κοινωνικές εκδηλώσεις όπως γάμους ή για την παροχή πλατωνικής συντροφιάς. Το είδος αυτό υπηρεσίας εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Ιαπωνία στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Ιστορία
Η πρόσληψη πληθών ατόμων χρονολογείται από την εποχή του Αυτοκράτορα Νέρωνα, ο οποίος φημολογούνταν ότι διέταζε στρατιώτες να παρευρεθούν και να πανηγυρίσουν στις παραστάσεις του.. Η πρώτη γνωστή υπηρεσία ενοικίασης οικογένειας άρχισε να προσφέρεται από την Japan Efficiency Corporation (Nihon Kokasei Honbu) από το φθινόπωρο του 1991. Η Japan Efficiency, που διευθύνεται από τη Satsuki Oiwa, ξεκίνησε το 1987 με σκοπό να εκπαιδεύσει εταιρικούς υπαλλήλους, αλλά αφού άκουσε καταγγελίες για μη ικανοποιητικές σχέσεις, ξεκίνησε να προσφέρει και επαγγελματίες ηθοποιούς για «ελαφριά εξυπηρέτηση - προσεγγίζοντας τους άλλους με συμπονετική καρδιά». Μέχρι τον Μάιο του 1992, η Japan Efficiency είχε έναν κατάλογο 21 πελατών, μια λίστα αναμονής 84 περισσότερων και πάνω από 400 υποψήφιους για επαγγελματίες stand-in.
Κάποια γραφεία των εν λόγω υπηρεσιών θεώρησαν ότι οι υπηρεσίες που προσέφεραν ήταν προσαρμοσμένες ιδανικά και μόνο σε πτυχές της ιαπωνικής κουλτούρας, όπως η διατήρηση μιας καλής φήμης και η κοινωνικη εθιμοτυπία. Ωστόσο, η πρακτική αυτή έχει εξαπλωθεί και σε άλλες χώρες. Οι ενοικιάσεις επισκεπτών για γαμήλιες δεξιώσεις ξεκίνησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στη Νότια Κορέα, η οποία χαρακτηρίζεται από μια παρόμοια πολιτισμική επιθυμία για ένα καλό φαίνεσθαι, και επεκτάθηκαν σε ευρύτερους ρόλους τη δεκαετία του 2000. Το 2007, ο ιστότοπος Super-grandparents δημιουργήθηκε στη Γαλλία για να «ταιριάξει» ("match") παιδιά με τους θετούς παππούδες, για διαστήματα που κυμαίνονται από ένα μήνα έως ένα έτος. Αφού διάβασε ένα άρθρο ειδήσεων του 2009 σχετικά με την υπηρεσία, ο Scott Rosenbaum ίδρυσε το Rent-a-Friend με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες τον Οκτώβριο του 2009, μια παγκόσμια υπηρεσία που παρέχει στους επί πληρωμή συνδρομητές στοιχεία επικοινωνίας για πλατωνικούς συντρόφους στην περιοχή τους, οι οποίοι μπορούν να προσληφθούν σε τιμές και όρους καθορισμένους από τους ίδιους. Υπάρχει κάτι στην ιαπωνική κουλτούρα σχετικά με την υπερβολική ανησυχία των ανθρώπων για την εμφάνιση και τον τρόπο με τον οποίο τους βλέπουν οι άλλοι. Και συχνά υπάρχει αυτή η ιδέα ότι υπάρχει μια κοινή λογική και τίποτα άλλο. [...] Οι άνθρωποι που έρχονται σε εμάς συχνά δεν έχουν κανέναν άλλο να ρωτήσουν. Είμαστε η τελευταία τους διέξοδος. Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέμαι, τι θα συμβεί εάν δεν βοηθήσω αυτό το άτομο; Ίσως να έχει ως αποτέλεσμα κάποια βραχύβια ντροπή, ή ίσως η ζημιά να είναι βαθύτερη, αναστατώνοντας τη ζωή τους.
- Ichinokawa Ryuichi, ιδρυτής και πρόεδρος του Hagemashi-tai, συνέντευξη του 2017 με τον Pavel Alpayev Μέχρι το 2009, υπήρχαν περίπου δέκα γραφεία οικογενειακών υπηρεσιών ενοικίασης στην Ιαπωνία. Το 2010, το CNN ανέφερε ότι ορισμένες κινεζικές εταιρείες προσέλαβαν αλλοδαπούς για να υπηρετούν ως εργαζόμενοι και συνεργάτες της, υπονοώντας την παρουσία επιχειρηματικών συνδέσεων στο εξωτερικό. Η πρακτική ήταν γνωστή ως "White Guy Window Dressing" (=«Λευκός στη Βιτρίνα»), "White Guy in a Tie" (=«Λευκός με Γραβάτα») ή "Face Job" (=«Πλαστική Προσώπου») από τους ηθοποιούς που προσλαμβάνονται. Οι εταιρείες είναι σε θέση να ενθαρρύνουν τις επενδύσεις σε ακίνητα, επειδή η απλή παρουσία ξένων εκτός των μεγάλων πόλεων συνεπάγεται ότι η περιοχή προσελκύει διεθνή προσοχή.
Ορισμένες προσωπικές διαφημίσεις στην Κίνα προσέφεραν υπηρεσίες ενοικίασης για να λειτουργήσουν ως σύντροφοι, ώστε οι γονείς του πελάτη να μην ανησυχούν για τη συνεχιζόμενη εργένικη κατάστασή τους, ειδικά σε περιόδους διακοπών, όταν οι εργένιδες επισκέπτονται τις οικογένειές τους και υποβάλλονται σε σκληρές διαλέξεις από συγγενείς που επιθυμούν να ενισχύσουν τη σημασία του γάμου και να διασφαλίσουν την γενεαλογική σειρά. Το νομικό καθεστώς αυτών των ενοικιάσεων είναι αμφισβητήσιμο στην Κίνα, όπου είναι νόμιμο να προσφέρονται υπηρεσίες και εργασία, αλλά το «σώμα [δεν μπορεί να ενοικιαστεί] ως αντικείμενο σύμβασης [επιχείρησης]». Μερικές από τις πλατφόρμες ενοικίασης φίλων κατηγορήθηκαν ότι πιθανώς διευκολύνουν την πορνεία, η οποία είναι παράνομη στην Κίνα
Παραδείγματα της Υπηρεσίας
- Ishii Yuichi, ιδρυτής και επικεφαλής του Family Romance, συνέντευξη του 2017 Το Office Agents, μια εταιρεία που εδρεύει στο Τόκιο, πρόσφερε καλεσμένους γάμου σε βασική τιμή 20.000¥ ο καθένας το 2009, με επιπλέον χρέωση 5.000¥ για τον επαγγελματία επισκέπτη για να τραγουδήσει ή να χορέψει, και επιπλέον 10.000¥ για μια ομιλία. Για έναν γάμο, που ήταν ο δεύτερος γάμος του γαμπρού, η Office Agents παρείχε και τους τριάντα συγγενείς, φίλους και συνεργάτες του γαμπρού, ο οποίος δεν ήθελε να προσκαλέσει τους ίδιους ανθρώπους από τον πρώτο γάμο του. Η εταιρεία δήλωσε ότι έλαβε 100 αιτήματα γάμου ετησίως και μπορούσε να καλέσει μια ομάδα 1.000 ηθοποιών.
Η εταιρεία Family Romance ξεκίνησε την υπηρεσία "Real Appeal" το 2017. Το "Real Appeal" παρείχε στους πελάτες ηθοποιούς, για να ποζάρουν με αυτούς σε φωτογραφίες που προορίζονταν να κοινοποιηθούν αργότερα στα κοινωνικά μέσα. Το κόστος για κάθε ηθοποιό ήταν 8.000¥ ανά ώρα, με ελάχιστο διάστημα δύο ωρών και όλα τα έξοδα ταξιδιού καλύπτονταν από τον πελάτη. Η υπηρεσία σχεδιάστηκε για να ενισχύσει την δημοτικότητα του πελάτη.
Αν και το φαινόμενο της κοινωνικής απομόνωσης (hikikomori) είναι καλά πασαρισμένο στην Ιαπωνία και ορισμένες οικογένειες έχουν προσλάβει ενοικιαζόμενους φίλους για να σπάσουν αυτήν την απομόνωση, άλλοι πελάτες δεν αποσύρονται, αλλά απλώς αναζητούν μια σχέση που δεν καθορίζεται από τις κοινωνικές προσδοκίες, δηλαδή, ένα συμπονετικό ή εξομολογητικό αυτί.
Η Family Romance προσφέρει επίσης υπηρεσία γάμου, η οποία διοργανώνεται δύο ή τρεις φορές το χρόνο με κόστος 5.000.000¥. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ενοικίαση περιλαμβάνει επισκέπτες και γαμπρό.
Μια άλλη εταιρεία, η Ikemeso Takkyūbin, προσφέρει μια υπηρεσία (τη λεγόμενη rui-katsu), η οποία ωθεί τους ανθρώπους να κλαίνε, επιτυγχάνοντας έτσι μια αίσθηση κάθαρσης, λειτουργώντας ταυτόχρονα και σαν αγχολυτικό. Το όνομα της εταιρείας μεταφράζεται σε «ντελίβερι όμορφων αντρών που κλαίνε» ή «κούριερ δακρύων», καθώς η υπηρεσία προσφέρει εμφανίσιμους άνδρες μαζί με τους οποίους οι συνήθως γυναίκες πελάτισσες κλαίνε.
Η πιο γνωστή αυτές τις μέρες πρακτική αυτής της υπηρεσίας, η οποία προβάλλεται πολύ στα λεγόμενα memes που κυκλοφορούν στα social media, αλλά και στα anime (ιαπωνικά κινούμενα σχέδια) και manga (ιαπωνικά κόμιξ, όπως το Kanojo, Okarishimasu = Rent-a-girlfriend), είναι η υπηρεσίες ενοικίασης κοριτσιών (Rent a Girlfriend).
References
Κατηγορία:Υπηρεσία Ενοικίασης Οικογένειας Κατηγορία:Ιαπωνία Κατηγορία:Ασία Κατηγορία:Ιαπωνική Κουλτούρα Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός
Επαρχία Μουγκαλζάρ
Η επαρχία Μουγκαλζάρ (Мұғалжар ауданы) είναι επαρχία στην περιφέρεια Ακτόμπε του Καζακστάν. Το Εμπί και το Ζεμ ανήκουν στην επαρχία. Πληθυσμός: 64,553 (εκτίμηση 2013) 62,115 (απογραφή 2009) 63,812 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Μουγκαλζαρ Κατηγορία:Περιφέρεια Ακτόμπε
Λάθυρος το κλύμενον
Το φυτό Λάθυρος το κλύμενον (Lathyrus clymenum), γνωστό επίσης και ως Ισπανικός βίκος (αγγλ.: Spanish vetchling), είναι ανθοφόρο φυτό στην οικογένεια των Κυαμοειδών (Fabaceae), ιθαγενές στην Μεσόγειο. Οι σπόροι του χρησιμοποιούνται για την ετοιμασία του Ελληνικού φαγητού φάβα Σαντορίνης. Το φυτό καλλιεργείται στη νήσο Θήρα και πρόσφατα προστέθηκε στα προϊόντα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Περιγραφή
Πρόκειται για μονοετές αναρριχώμενο φυτό, με βλαστούς που φέρουν πτερύγια και το οποίο φθάνει το ύψος των 30-80 εκ. Τα κατώτερα φύλλα είναι απλά, σχήματος γραμμοειδούς - λογχοειδούς. Τα μεσαία και τα ανώτερα φύλλα είναι σύνθετα και αποτελούνται από 2-4 ζεύγη γραμμοειδών ή ελλειψοειδών φυλλαρίων και διακλαδιζόμενη έλικα, ενώ τα παράφυλλα είναι λογχοειδή. Τα άνθη εμφανίζονται στη μασχάλη των φύλλων, σε ομάδες με κοινό ποδίσκο. Ο πέτασος έχει μήκος 15-20 εκ. και πορφυρό χρώμα και ο οποίος είναι μακρύτερος των πτερύγων, οι οποίες είναι κυανού χρώματος, έχοντας δυο ύβους στη βάση του. Ο λοβός είναι γραμμοειδής - πεπιεσμένος, με πεπλατυσμένα σπέρματα. Σε ολόκληρη την Ελλάδα, το φυτό προτιμά εδάφη ξηρά και αμμώδη.
Για 3.500 χρόνια οι κάτοικοι της Σαντορίνης και των γειτονικών νησιών, καλλιεργούν το όσπριο του είδους Lathyrus clymenum, αλλαχού γνωστό, μόνο ως άγριο φυτό. Το ιδιόμορφο οικοσύστημα που δημιουργήθηκε από τις ηφαιστιακές εκρήξεις στη νήσο Σαντορίνη, η ηφαιστειακή τέφρα, το πορώδες έδαφος και ο συνδυασμός της υγρασίας που δημιουργείται από τη θάλασσα και την ανομβρία, καθιστούν το φυτό αυτό έναν μοναδικό πόρο. Όταν στο νησί οι καιρικές συνθήκες είναι καλές, οι αγρότες μπορούν να αποκομίσουν περί τα 800 κιλά λαθουριού ανά εκτάριο. Ωστόσο, πρόκειται για ευάλωτη καλλιέργεια, η οποία μπορεί να καταστραφεί από τους ισχυρούς ανέμους, οι οποίοι απομακρύνουν τα άνθη πριν αυτά προλάβουν να αποδώσουν καρπό, από την ανομβρία ή από ένα αιφνίδιο κύμα καύσωνα. Ωσαύτως, η παραγωγή περιορίζεται, καθιστώντας το ένα δαπανηρό καλλιεργούμενο είδος, που τιμάται περίπου στα €700 ανά εκτάριο. Η δαπάνη στους καταναλωτές, ανά κιλό κυμαίνεται περίπου από €4 (χύμα) έως €15 (συσκευασμένη).
Πηγές
Κατηγορία:Ψυχανθή Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Σαντορίνη Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Ραγιέ
Το Ραγιέ (γαλλικά: Railleu, καταλανικά: Ralleu) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ραγιανέν (γαλλικά: Raillannencs).
Γ.Ο. Ολυμπιάδα 96 Θεσσαλονίκης
Η '''Γ.Ο. Ολυμπιάδα Θεσσαλονίκης 96''' ήταν γυναικείο ποδοσφαιρικό σωματείο της Θεσσαλονίκης.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1996 από παίκτριες που αποχώρησαν από τον Α.Ο. Ηλιούπολης Θεσσαλονίκης.
Το 2001 η ομάδα βρέθηκε στα πρόθυρα διάλυσης και ενσωματώθηκε στα αθλητικά τμήματα του Π.Α.Ο.Κ.. Ουσιαστικά η ομάδα έπαψε να υπάρχει.
Τίτλοι
Ολυμπιαδα 96 θεσσαλονικης Ολυμπιαδα 96 θεσσαλονικης Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Χριστιανικός μοναχισμός
Οι ειδικοί λόγοι που οδήγησαν στη γένεση του μοναχισμού
Έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες για την προέλευση του μοναχισμού, είτε από τους εκκλησιαστικούς ιστορικούς της εποχής εκείνης, είτε από σύγχρονους ερευνητές του Χριστιανισμού ή ειδικότερα του μοναχισμού.
Η πρώτη θεωρία ανάγει τη γένεση του μοναχισμού στο γεγονός της γενίκευσης των διωγμών των χριστιανών από τα μέσα του τρίτου αιώνα. Τότε πολλοί Χριστιανοί για να αποφύγουν τον κρατικό έλεγχο και κατά συνέπεια το διωγμό τους αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από τις κατοικημένες περιοχές και να καταφύγουν σε ερημικές. Αν και η θεωρία αυτή είναι ελκυστική δεν αρκεί από μόνη της να εξηγήσει την οργάνωση του μοναχισμού που ακολούθησε μετά τους διωγμούς. Ίσως θα δικαιολογούνταν αν συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή, «μετά την παύση των διωγμών, αν αυτή ήταν η μοναδική αιτία, θα έπρεπε όλοι εκείνοι που απομακρύνθηκαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους, όπως και συνέβη σε αρκετές περιπτώσεις.»
Η δεύτερη θεωρία εξηγεί το φαινόμενο του μοναχισμού με βάση την εκκοσμίκευση της χριστιανικής ζωής που συνέβη μετά το τέλος των διωγμών και την αναγνώριση του Χριστιανισμού ως ελεύθερης θρησκείας. Λόγω της εισχώρησης πολλών εθνικών στη Χριστιανική Εκκλησία, σταδιακά άρχισε να εκκοσμικεύεται η χριστιανική ζωή. Αντιδρώντας στην κατάσταση αυτή αρκετοί πιστοί έφυγαν στην έρημο.
Η τρίτη θεωρία συνδέει τη γένεση του μοναστικού φαινομένου με τη γενικότερη οικονομική κατάσταση και την κοινωνική κρίση της εποχής. Η διεύρυνση της φτώχειας, η επαχθής αύξηση των φόρων, η νομισματική κρίση, η μεγάλη διαφθορά του διοικητικού μηχανισμού και η κοινωνική ακαταστασία που εμφανίστηκαν κατά την εποχή του Διοκλητιανού, ήταν εκείνοι οι παράγοντες που ευνόησαντη φυγή στην έρημο. Η καταφυγή στην έρημο ήταν μια αποφυγή στις έντονες οικονομικές και κοινωνικές καταπιέσεις.
Η τέταρτη θεωρία αποδίδει τη γένεση του μοναχισμού στην αντίδραση προς την έντονη θεσμοποίηση της Εκκλησίας. Αυτό όμως συνεπαγόταν τον περιορισμό των κάθε είδους χαρισματικών τάσεων. Έτσι αρκετοί πιστοί αναζήτησαν ένα χώρο έκφρασης μιας πιο χαρισματικής ζωής μακριά από κάθε κοσμική μέριμνα.
Γενικές ιστορικές θεωρήσεις
Όπως συνέβη και με άλλες θρησκείες στο κίνημα του μοναχισμού συναντήθηκαν άνθρωποι από όλα τα κοινωνικά στρώματα, που εγκατέλειπαν την κοσμική ζωή τους προκειμένου να αποσυρθούν σε κάποιον απομονωμένο τόπο (έρημος) ή σε κάποια μονή, ανάλογα με το πρότυπο του μοναχισμού που ακολουθούσαν. Από το κίνημα του μοναχισμού κανείς δεν αποκλειόταν. Αυτοκράτορες, όπως ο Μιχαήλ Α' (811-813) ή ο Ιωάννης ΣΤ' (1347-1355) τερμάτισαν τη ζωή τους ως μοναχοί, ενώ ακόμα και πόρνες ή ληστές μπορούσαν να ασπαστούν τον μοναχικό βίο, περνώντας έτσι σε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής και θεώρησης του κόσμου.
Οι μαρτυρίες υποδηλώνουν την ύπαρξη αναχωρητών στην Αίγυπτο ήδη από τα μέσα του 3ου μ.Χ. αιώνα και πατέρας του αναχωρητισμού θεωρείται ο Μέγας Αντώνιος (251- 356), που έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του σε συνθήκες απομόνωσης, προσευχής και νηστείας. Ένα μεγάλο μέρος της φήμης του οφείλεται στην βιογραφία του, που αποδίδεται στον Μ. Αθανάσιο, επίσκοπο Αλεξάνδρειας και πολέμιο του Αρειανισμού.
Πολύ γρήγορα και οι δύο μορφές μοναχισμού επεκτάθηκαν στην Παλαιστίνη, την Συρία και την Μικρά Ασία και στα περίχωρα της Ιερουσαλήμ ιδρύθηκαν λαύρες. Ονομαστή ανάμεσά τους υπήρξε η λαύρα του Αγίου Σάββα, που οικοδομήθηκε στα χρόνια του Ιουστινιανού. Στην Συρία, όπου γενικά ο μοναχισμός συνάντησε ένθερμη κοινωνική ανταπόκριση, εμφανίστηκαν από τον 5ο αιώνα και ακραίες μορφές ασκητισμού, όπως οι στυλίτες, που αποφάσιζαν να περάσουν το υπόλοιπο κομμάτι της ζωής τους καθισμένοι πάνω σε ένα στύλο.
Στη Μικρά Ασία μεταξύ των ανθρώπων που διατέλεσαν υποστηρικτές και θιασώτες τον μοναστικού βίου ήταν και ο Μέγας Βασίλειος. Με το σύνολο κανόνων που θέσπισε, ουσιαστικά απέρριψε τον αναχωρητισμό, μείωσε τον αριθμό των μοναχών για το κοινοβιακό μοναστήρι και συμφιλίωσε τον μοναχισμό με τις πόλεις.
Το πρώτο ανώτατο συλλογικό όργανο της Εκκλησίας που ασχολήθηκε με την οργάνωση του μοναχικού βίου, υπήρξε η Δ' Οικουμενική Σύνοδος το 451. Κανόνες που θεσπίσθηκαν, περιόριζαν τις δραστηριότητες των μοναχών, ώστε να αποκλεισθεί η ανάμιξή τους σε κοσμικά θέματα, ενώ ρύθμιζαν ζητήματα διοίκησης του μοναστηριού και δικαιοδοσίας του Ηγουμένου ή του Επισκόπου που ήταν ο μόνος αρμόδιος να εγκρίνει την ίδρυση νέων μονών.
Αντίθετα με άλλα κινήματα αναχωρητισμού που εμφανίσθηκαν σε άλλες θρησκείες και περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας, ο χριστιανικός μοναχισμός ανέπτυξε ένα πλήρες (αρχικά προφορικό) σύστημα καταγραφής των διδασκαλιών του και των ατόμων που διαμόρφωσαν σταδιακά το πλήρες σύστημά του. Ως επιφανέστερους ανάμεσα στους ταξιδιώτες και προσκυνητές που κατέγραψαν τις εντυπώσεις τους από τα ασκητήρια και τα μοναστήρια που επισκέφθηκαν θα μπορούσαμε να καταγράψουμε τον Παλλάδιο, επίσκοπο Ελενουπόλεως, που έγραψε τη Λαυσαϊκή Ιστορία (420 περ.) και τον Ιωάννη Μόσχο, που έγραψε το Λειμωνάριον (620 περ.)
Αναχωρητικός μοναχισμός
Η Αίγυπτος είναι ο τόπος στον οποίο γεννήθηκε και από τον οποίο εξαπλώθηκε ο αναχωρητικός μοναχισμός. Δεδομένης της υψηλής θρησκευτικότητας του αιγυπτιακού λαού κατά την αρχαιότητα και της ιδιοτυπίας του τοπίου της ερήμου, η απομόνωση και η ησυχία που πρόσφερε η έρημος ήταν ένα υψηλό κίνητρο για εκείνον που διακατεχόταν από μεταφυσική αγωνία και ενοχλείτο από τον θόρυβο της κοσμικής ζωής.
Κινούμενοι από υψηλά ή και ταπεινά κίνητρα άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας και κοινωνικής τάξης προσέτρεξαν να κατοικήσουν σε ερημικές περιοχές, ανέγγιχτες από τον πολιτισμό, προκειμένου να αφιερωθούν στις πνευματικές επιδιώξεις τους. Οι αναχωρητές της αιγυπτιακής ερήμου φαίνεται πως ήταν στην πλειονότητά τους Κόπτες χωρικοί, δηλαδή άνθρωποι λίγο ή πολύ εξοικειωμένοι με τις δυσκολίες του τοπίου όπου τελικά μόνασαν. Αυτό αντανακλάται ιδιαίτερα στα ονόματα που απαντώνται σε συλλογές όπως τα Αποφθέγματα των αγίων Γερόντων ή η Λαυσαϊκή Ιστορία –όπως Αμμούν, Ματώης, Παμβώ, Παφνούτιος, κ.ά.- και είναι στη μεγάλη τους πλειονότητα Κοπτικά.
Το παλαιότερο μοναστήρι λέγεται ότι είναι αυτό του Άγ. Αντωνίου, που ιδρύθηκε το 356 μ.Χ. κοντά στην Ερυθρά θάλασσα, στην Αίγυπτο.
Εκτός από την Αίγυπτο, όμως, η φλόγα της αναχώρησης διαδόθηκε στην παρακείμενη Παλαιστίνη και από εκεί στη Συρία. Η περιοχή όπου παρατηρήθηκε μεγάλη συγκέντρωση αναχωρητών στην Παλαιστίνη ήταν η έρημος της Ιουδαίας, στην περιοχή που καθορίζεται γεωγραφικά μεταξύ της Ιερουσαλήμ δυτικά, του ποταμού Ιορδάνη και της Νεκράς θάλασσας ανατολικά. Χαρακτηριστικό των αναχωρητών της περιοχής αυτής ήταν η ποικίλη προέλευσή τους. Σε μια μόνον περιοχή γειτονική των Αγίων Τόπων, ήδη από την τρίτη ή τέταρτη δεκαετία του 4ου αιώνα συγκεντρώνεται ένα ετερόκλητο πλήθος αναχωρητών.
Στην Συρία, όπου το τοπίο της υπαίθρου είναι φιλικότερο από εκείνο της Αιγύπτου ή της Ιουδαίας, οι άγιοι ασκητές, -κατά κανόνα γηγενείς- δεν βίωναν την απόλυτη απομόνωση από το χωριό ή την πόλη. To ίδιο συνέβη και τους επόμενους αιώνες, όταν το αναχωρητικό φαινόμενο πέρασε από την Ανατολή στη Μικρά Ασία και την Ελλάδα. Αν και οι ασκητές συγκεντρώνονταν σε συγκεκριμένους τόπους, κυρίως άγια όρη, δεν έπαψε να υφίσταται και μια επαφή με τα μεγάλα άστεα, κυρίως την Κωνσταντινούπολη. Από το όρος Όλυμπος της Βιθυνίας όπου έχουμε τις πρώτες μαρτυρίες για την εγκατάσταση αναχωρητών, οι ασκητές πέρασαν διαδοχικά στο όρος Κυμινάς και κατόπιν στα όρη Λάτμος και όρος Γαλήσιον των δυτικών ακτών της μικρασιατικής γης. Από τα τέλη του 8ου αιώνα έχουμε και τις πρώτες μαρτυρίες αναχωρητών στην Ελλάδα, κυρίως στο Άγιον Όρος και τα Μετέωρα.
Βασικό πρόβλημα του αναχωρητή υπήρξε η ενδιαίτηση. Φαίνεται πως οι κατοικίες των ασκητών διαμορφώνονταν -σύμφωνα με την Δ. Παπαχρυσάνθου- με πρόχειρα υλικά, ικανά να προσφέρουν μια στοιχειώδη προστασία από τις ακραίες θερμοκρασιακές αλλαγές της ερήμου. Στην Άνω (νότια) Αίγυπτο πιθανώς ένα απλό καλύβι ήταν αρκετό για να αντιμετωπίσει ο αναχωρητής τις θερμοκρασιακές αλλαγές, αλλά στην Κάτω (βόρεια) Αίγυπτο με τις συχνότερες βροχοπτώσεις, η ανάγκη για μια καλύτερη και πλέον στέρεη κατοικία ήταν μεγαλύτερη. Ένα από πλέον πρόσφορα καταλύματα προς αυτή την κατεύθυνση ήταν τα σπήλαια και σε αρκετές περιπτώσεις οι βραχοσκεπές.
Το δεύτερο στοιχείο που διέκρινε τον αναχωρητή από τον πρότερο κοσμικό βίο ήταν το ένδυμα, που υποδήλωνε και την στροφή του προς τη νέα ζωή. Η απόρριψη του κοσμικού ενδύματος στην ακραία μορφή της, ήταν απόρριψη των ενδυμάτων καθ' ολοκληρίαν. Στις πηγές αναφέρονται πολλοί αναχωρητές που έζησαν το υπόλοιπο του μοναστικού βίου τους γυμνοί με μακριά μαλλιά και γενειάδα. Ο γενικός κανόνας, ωστόσο, ήταν η απέκδυση από του κοσμικού ενδύματος και η ένδυση του αγγελικού σχήματος, του μοναχικού δηλαδή ενδύματος, εθιμική προσφορά συνήθως ενός γέροντα προς τον νέο μοναχό. Στο αγγελικό σχήμα, διαμορφωμένο ήδη από τον 4ο αιώνα, περιλαμβανόταν η μηλωτή, η ζώνη, ο ανάλαβος (επωμίδα, ωμοφόριο) και το κουκούλιον. Μετά την εγκατάσταση πολλών αναχωρητών στις ερήμους της Ανατολής, το αναχωρητικό σχήμα μαζί με την κουρά έγιναν τα βασικά σύμβολα του τελετουργικού εισδοχής στη μοναστική ζωή.
Κοινοβιακός μοναχισμός
Πολύ νωρίς εμφανίστηκε ένας άλλος τύπος μοναστικού αποικισμού ή κοινότητα, το κοινόβιο (από την ελληνική λέξη κοινόβιος, που σημαίνει κοινή ζωή, παράγεται από το κοινός και βίος), του οποίου οργανωτής θεωρείται ότι είναι ο Άγ. Παχώμιος, αν και πολλοί δέχονται ότι ο Άγ. Παχώμιος ήταν μόνο ένας από πολλούς ηγουμένους μοναστηριών που είχαν κοινή ζωή. Πρώτος ο Άγ. Ιερώνυμος ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο στη μετάφραση που έκανε του κανόνα του Αγ. Παχωμίου. Το Κοινόβιο δεν ήταν απλώς μια από κοινού συμμεριζόμενη ζωή αλλά κατά κυριολεξία μια κοινή ζωή, με πλήρη αμοιβαιότητα, και πλήρες άνοιγμα του ενός προς τον άλλον. Το πρώτο κοινόβιο ιδρύθηκε, όπως λέγεται, από τον Άγ. Παχώμιο (περ. 290-346), ο οποίος είχε αρχίσει την πνευματική του «δοκιμασία» ως ερημίτης. Η Ιδέα του μοναχισμού όπως την εξέφρασε ο Παχώμιος στην Αίγυπτο είχε εξαρχής για ανταγωνιστή της τον αιγυπτιακό ερημιτισμό, και τις λεγόμενες Λαύρες. Οι Λαύρες ήταν συγκροτήματα από συνδεδεμένα μεταξύ τους οικήματα μοναχών. Το σύστημα αυτό οι λαύρες της Παλαιστίνης περιέχει στοιχεία συλογικότητας και προσεγγίζει τα κοινοβιακά ιδανικά. Ο μοναχισμός με την ερημητική και την κοινοβιακή του μορφή γεννήθηκε πλάι στην εκκλησιαστική ιεραρχία. Οι μοναχοί δεν προσπαθούσαν να κερδίσουν την εύνοια της εκκλησίας αλλά με τον καιρό άρχισε η εκκλησία να επιδιώκει την εύνοια των μοναχών. Ο τρόπος ζωής τους τραβούσε τον κόσμο σαν μαγνήτης. Η πρώτη προσπάθεια να ρυθμιστούν συστηματικά οι σχέσεις ανάμεσα στον μοναχισμό και την εκκλησιαστική ιεραρχία έγινε στην σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451 μ.Χ. Για την ίδρυση ενός μοναστηριού χρειαζόταν η άδεια του επισκόπου. Αυτό λειτουργούσε εν μέρει στην Παλαιστίνη. Ήταν μια πρώτη προσπάθεια ελέγχου του αναχωρητισμού.
Ο μοναχισμός στην Ελλάδα
Στην απογραφή πληθυσμού του 2001 εμφανίζονται 230 μονές σε όλη την Ελλάδα, με πραγματικό πληθυσμό 5.884 άτομα. Από τις μονές αυτές, οι 21 δεν είχαν κανένα κάτοικο. Στην απογραφή του 1991 ο πληθυσμός των μονών ήταν 4.951 άτομα, επομένως υπήρξε αύξηση κατά 19% των μοναζόντων από το 1991 μέχρι το 2001.
Κέντρο του μοναχισμού στην Ελλάδα είναι το Άγιον Όρος, μια αυτοδιοικούμενη μοναστική κοινότητα με ορθόδοξους μοναχούς και πληθυσμό 1.496 άτομα των μονών του Αγίου Όρους σε σύνολο πληθυσμού 2.262 άτομα (απογραφή του 2001). Μετά το Άγιον Όρος, οι περιοχές με το μεγαλύτερο πληθυσμό που κατοικεί σε μονές είναι ο νομός Ηρακλείου (500 άτομα), ο νομός Αρκαδίας (370 άτομα) και η Νομαρχία Δυτικής Αττικής με 272 άτομα.
Δεδομένου ότι τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται από την απογραφή, ενδεχομένως να διαφέρουν από στοιχεία που προέρχονται από την ίδια την εκκλησία.
Μοναχισμός και πολιτισμός
Δεν ήταν λίγες οι φορές που στη Δύση προέκυψαν ακαδημαϊκές ενασχολήσεις με το ερώτημα της σχέσης μεταξύ πολιτισμού και Εκκλησίας ή ειδικότερα μοναχισμού, επισημαίνοντας με επικριτική στάση την αντίθεση του προς τον πολιτισμό. Για την Εκκλησία, η συζήτηση αυτή, πολλές φορές κρίθηκε περιττή, καθώς εξ ορισμού η ίδια και ο μοναχισμός αμφισβητούν τον πολιτισμό ή έστω συγκεκριμένα κομμάτια του πολιτισμού του κόσμου αυτού. Για τους εκκλησιαστικούς άνδρες, μια εκκλησία που θα βρίσκεται κατά πάντα σύμφωνη με τον ήδη διαμορφωμένο πολιτισμό και κόσμο, εξάπαντος παρουσιάζει σημάδια αλλοίωσης. Πίστευαν άλλωστε ότι ήταν πάντοτε δείγμα της αληθινής Εκκλησίας το ότι η ίδια διώκεται κυρίως από την εξουσία και γενικά αμφισβητείται από το "κοσμικό πνεύμα". Από την πλευρά της, η Εκκλησία διατύπωνε πάντα τη δική της πρόταση στον άνθρωπο για συμμετοχή στη ζωή του εκκλησιαστικού σώματος, στη διδαχή και τα μυστήρια και διατύπωνε το αίτημα για την "θεραπεία" των πραγμάτων και των ανθρώπων προκειμένου να επιτευχθεί μια ευτυχής πορεία για εκείνον. Ταυτόχρονα όμως, όλη αυτή η πορεία, για την εκκλησία δεν ήταν τίποτα άλλο παρά παραγωγή πολιτισμού. Αντίθετη από τη γέννησή της προς τη διαρχία, δεν απαίτησε την καταστροφή του "ασθενούς σώματος", αλλά ανέχτηκε τον πολιτισμό αυτό της "πτώσης" τον οποίο και ζητά να θεραπεύσει. Ο πολιτισμός της εκκλησίας και του μοναχισμού, θεωρούν πως είναι ο δρόμος της αναδημιουργίας όπου τα επιτεύγματα του πολιτισμού όχι μόνο δεν λείπουν από μέσα τους, αλλά απλώνονται παντού: στα γράμματα, στη ζωγραφική, τη μουσική, στην αρχιτεκτονική, στην άσκηση και ασφαλώς στον τρόπο ζωής. Η προσαρμογή και ο εκσυγχρονισμός της εκκλησίας, με τρόπο που να ακολουθεί τις ραγδαίες αλλαγές των ιστορικών πραγμάτων και γεγονότων δεν είναι ο δρόμος ίασης που επιλέγουν για τον εαυτό τους εκκλησία και μοναχισμός. Αντίθετα, η παράδοση του μοναχισμού, τον θέλει φαινομενικά (και όχι πραγματικά) απομακρυσμένο από τον κόσμο, ταυτόχρονα όμως κοντά σε αυτόν, και να παράγει πολιτισμό που θα αποτελεί ζύμη μεταμορφωτική του κόσμου. Έτσι, σε όλα τα παραπάνω, βασικό ρόλο έχει το είδος της σχέσης που αναπτύσσει η εκκλησία και ο μοναχισμός με τον κόσμο. Και αν στη σχέση αυτή συμβαίνει η πρόσληψη του κόσμου από την Εκκλησία, τότε μέσω της σχέσης αυτής, ο κόσμος γίνεται εκκλησία και θεραπεύεται. Το άλλο είδος της σχέσης, είναι η εκκοσμίκευση, η πρόσληψη δηλ. της Εκκλησίας από τον κόσμο. Στη δεύτερη αυτή περίπτωση η εκκλησία γίνεται κόσμος. Στο χώρο της πρώτης σχέσης, πορεύεται η ορθοδοξία ενώ στο χώρο της δεύτερης, η αίρεση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Ορθοδοξία Κατηγορία:Μοναχισμός Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού Κατηγορία:Αγγλικανισμός Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία Κατηγορία:Ησυχασμός
Monastisch
Α.Ο.Κ. Γουμένισσας
Ο Αθλητικός Όμιλος Καλαθοσφαιριστών Γουμένισσας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο με έδρα των δραστηριοτήτων του τη Γουμένισσα, στο Νομό Κιλκίς, όπου βρίσκεται και η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Γουμένισσας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1981 και αγωνίζεται με χρώματα το πράσινο και το λευκό. Διαθέτει ενεργά τμήματα καλαθοσφαίρισης και στίβου.
Ιστορικό
Η ομάδα της Γουμένισσας κατά την ίδρυσή της το 1981 εντάχθηκε στο δυναμικό της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΔΥ.Μ. και αργότερα της διαδόχου της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ. Ο σύλλογος αναρριχήθηκε στην κορυφή του τοπικού πρωταθλήματος το 1996, οπότε και απέκτησε το δικαίωμα συμμετοχής στις εθνικές κατηγορίες της ελληνικής καλαθοσφαίρισης.
Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 η ομάδα της Γουμένισσας διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ. ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 9η θέση της βαθμολογίας. Την επόμενη περίοδο, 2011-12, επρόκειτο να λάβει μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας, ωστόσο εν τέλει δε συμμετείχε με τα αποτελέσματά της να καταχωρούνται ως μηδενισμοί. Την περίοδο 2012-13 έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα του Α' Ομίλου.
Το τμήμα εφήβων του συλλόγου διαθέτει στην τροπαιοθήκη του ένα Πρωτάθλημα Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ., του έτους 1999.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2019-20, ο Α.Ο.Κ. Γουμένισσας διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ.
Έδρα του συλλόγου είναι το το Κλειστό Γυμναστήριο Γουμένισσας.
Ιστορικό
Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Α.Ο.Κ. Γουμένισσας έχει κατακτήσει δύο συνεχή Πρωταθλήματα Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ., το 1995 και το 1996, πανηγυρίζοντας στη δεύτερη περίπτωση την άνοδο της ομάδας στη Β' Εθνική Κατηγορία Γυναικών.
Το τμήμα νεανίδων διαθέτει στην τροπαιοθήκη του ένα Πρωτάθλημα Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΔΥ.Μ., εκείνο του 1985, και ένα Πρωτάθλημα Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ., του έτους 2008.
Από τον Α.Ο.Κ. Γουμένισσας ξεκίνησαν την καριέρα τους οι διεθνείς καλαθοσφαιρίστριες Εβίνα Μάλτση και Νένα Νικολαΐδου.
Τμήμα στίβου
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε το Νοέμβριο του 2010 ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ., ο Α.Ο.Κ. Γουμένισσας βρέθηκε στη 238η θέση (σε σύνολο 321 συλλόγων). Την επόμενη χρονιά βρέθηκε στη 234η θέση (σε σύνολο 299 συλλόγων). Στην αξιολόγηση του 2012 δεν περιλαμβάνεται. Στην κατάταξη για το έτος 2013 βρέθηκε στη 289η θέση (σε σύνολο 294 συλλόγων).
Ντογάν Τουρκ Μπιρλιγί
Η Ντογάν Τουρκ Μπιρλιγί (τουρκικά: Doğan Türk Birliği) είναι τουρκοκυπριακή ομάδα με έδρα την Κερύνεια. Αρχική έδρα της ομάδας ήταν η Λεμεσός αλλά μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο μετακινήθηκε στη Βόρεια Κύπρο. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) έχοντας 2 συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία Κύπρου. Μετά την αποχώρηση των τουρκοκυπριακών ομάδων από την ΚΟΠ εντάχθηκε στην Τουρκοκυπριακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, στις διοργανώσεις της οποίας συμμετέχει μέχρι σήμερα.
Μέλος της ΚΟΠ
Το 1955 οι τουρκοκυπριακές ομάδες αποχώρησαν από την ΚΟΠ (αφότου αναστάλθηκε από την ΚΟΠ προσωρινά η συμμετοχή τους στις διοργανώσεις της ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος πρόκλησης επεισοδίων στα στάδια μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, καθώς οι σχέσεις των δύο κοινοτήτων ήταν τεταμένες λόγω του αγώνα της ΕΟΚΑ) και ίδρυσαν δική τους ομοσπονδία. Από τότε η Ντογάν Τουρκ Μπιρλιγί συμμετέχει στις διοργανώσεις της Τουρκοκυπριακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Η Ντογάν Τουρκ Μπιρλιγί συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. 2Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ντογάν Τουρκ Μπιρλιγί στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1938 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Τουρκοκυπριακές ομάδες ποδοσφαίρου
Μπαρμπούντα
Η Μπαρμπούντα (Barbuda) είναι νησί της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και μια από τις δύο ανεξάρτητες περιοχές της χώρας. Βρίσκεται βόρεια της Αντίγκουα. Είχε (ως το 2017) πληθυσμό 1.638, από τους οποίους οι 1.252 ζούσαν στην πρωτεύουσα Κόντρινγκτον.
Τον Σεπτέμβριο του 2017 ο κυκλώνας Ίρμα κατέστρεψε το 95% των κτηρίων και των υποδομών του νησιού. Ως αποτέλεσμα, όλοι οι κάτοικοι του νησιού εγκατέλειψαν την Αντίγκουα και η Μπαρμπούντα εκκενώθηκε για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία.
Γεωγραφία
Η Μπαρμπούντα είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα με συνολική έκταση 160,56 τ.χλμ..
Τοποθεσία
Η Μπαρμπούντα βρίσκεται βόρεια της Αντίγκουα, στη μέση των Υπήνεμων Νήσων. Νότια της βρίσκονται τα νησιά Γουαδελούπη και Μοντσερράτ. Στα δυτικά και νοτιοδυτικά είναι ο Άγιος Χριστόφορος, το Νέβις, ο Άγιος Βαρθολομαίος και ο Άγιος Μαρτίνος.
Τοπογραφία
Η κυριότερη λιμνοθάλασσα είναι η Γουέστερν Λαγκούν. Τα κυριότερα νησιά είναι το Γκόουτ Άιλαντ, το Κιντ Άιλαντ και το Μαν οβ Γουόρ Άιλαντ. Οι κυριότεροι κόλποι είναι ο Πέλικαν, ο Κασλ, ο Του Φιτ, ο Ράμπις, ο Λόου και ο Γκρέιβνορς Μπέυ. Έχει ωραίες παραλίες όπως η Ιλέβεν Μάιλς Μπιτς και η Κόκοου Πόιντ Μπιτς. Ψηλότερο μέρος είναι τα Υψίπεδα, που καλύπτουν όλη τη νοτιοανατολική και την κεντρο-ανατολική πλευρά του νησιού.
Κλίμα
Το κλίμα του νησιού είναι τροπικό. Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο η μέση θερμοκρασία είναι 27 °C (81 °F). Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, τους ζεστότερους μήνες η μέση θερμοκρασία είναι 30 °C (86 °F).
Τουρισμός
Η γεωγραφία και το κλίμα της Μπαρμπούντα προσελκύει τους τουρίστες. Έχει γνωστές παραλίες, όπως η Ιλέβεν Μάιλς Μπιτς και η Κόκοου Πόιντ Μπιτς. Υπάρχουν διάφορα θέρετρα που βρίσκονται στο νησί.
Αθλητισμός
Οι κυριότερες δραστηριότητες είναι το ψάρεμα, η κολύμβηση, η κολύμβηση γύρω από βράχους, η πεζοπορία, το γκολφ, οι καταδύσεις και η παρακολούθηση πουλιών.
Πόλεις
Οι σημαντικότερες πόλεις είναι:
Διοίκηση
Στην Μπαρμπούντα λειτουργεί συμβούλιο από ο 1977. Πρόεδρος του Συμβουλίου της Μπαρμπούντας είναι η Κάλσεϊ Μπίζερ-Τζόζεφ, από το ρετζιοναλιστικό κόμμα Λαϊκό Κίνημα της Μπαρμπούντα (BPM), από τις 7 Ιανουαρίου 2020.
Μεταφορές
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο Μπαρμπούντα, το οποίο καταστράφηκε το 2017, μετά το πέρασμα του κυκλώνα Ίρμα και είναι κλειστό μέχρι να επισκευαστεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα Κατηγορία:Ανεξάρτητες περιοχές της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα Κατηγορία:Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Γεώργιος Σκουζές (αντισφαίριση)
Ο Γεώργιος Σκουζές ήταν έλληνας αθλητής της αντισφαίρισης.