cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιουδήθ της Φλάνδρας
Η Ιουδήθ της Φλάνδρας (Judith de France, 844 – μετά το 870) βασίλισσα του Ουέσσεξ και κόμισσα της Φλάνδρας ήταν η μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά των Φράγκων και αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Καρόλου του Φαλακρού και της Ερμεντρούδης της Ορλεάνης. Έγινε βασίλισσα του Ουέσσεξ με τους δύο διαδοχικούς γάμους της με τους βασιλείς Έθελγουλφ και Εθελμπάλντ, με τον τρίτο της γάμο με τον Βαλδουίνο έγινε κόμισσα της Φλάνδρας και μαζί με τον Βαλδουίνο γενάρχες του οίκου της Φλάνδρας. Ένας από τους γιους της Ιουδήθ με τον Βαλδουίνο παντρεύτηκε την Έλφθριθ της Φλάνδρας την κόρη του μικρότερου αδελφού του Εθελμπάλντ Αλφρέδου του Μέγα, ήταν πρόγονος της Ματθίλδης της Φλάνδρας συζύγου του ιδρυτή της Νορμανδικής δυναστείας στην Αγγλία Γουλιέλμου του Κατακτητή.
Βασίλισσα του Ουέσσεξ
Ο βασιλιάς του Ουέσσεξ Έθελγουλφ πραγματοποίησε προσκύνημα στη Ρώμη, στον δρόμο της επιστροφής του (856) επισκέφτηκε την αυλή του βασιλιά των Δυτικών Φράγκων Καρόλου του Φαλακρού ο οποίος του πρόσφερε το χέρι της μεγαλύτερης κόρης του Ιουδήθ ως συζύγου η οποία ήταν τότε μόλις 13 ετών ενώ ο ίδιος ήταν 15, ο γάμος έγινε στις 1 Οκτωβρίου 856 στο Βερμπερί της βόρειας Γαλλίας. Ο γάμος έγινε περισσότερο για πολιτικούς λόγους, και οι δύο βασιλείς είχαν μεγάλο πρόβλημα από τις επιθέσεις των Βίκιγκς ενώ και ο ίδιος ο Έθελγουλφ χρειαζόταν έντονα τη στρατιωτική υποστήριξη των Καρολιδών, οι πριγκίπισσες της δυναστείας των Καρολιδών σπάνια παντρεύονταν ιδιαίτερα με ξένους και ήταν πολύ γνωστή η συνήθεια των γονέων τους να τις στέλνουν μοναχές. Η Ιουδήθ στέφθηκε βασίλισσα του Ουέσσεξ από τον Χίνκμαρ, αρχιεπίσκοπο του Ρενς οι βασιλείς των Ουέσσεξ δεν έστεφαν συνήθως τις συζύγους τους βασίλισσες ούτε μπορούσαν να καθίσουν δίπλα τους στον θρόνο, αλλά ο Έθελγουλφ αναγκάστηκε να το κάνει επειδή του το έβαλε σαν όρο ο ίδιος ο Κάρολος ο Φαλακρός, ήταν η πρώτη γνωστή περίπτωση που πριγκίπισσα των Καρολιδών στέφθηκε βασίλισσα. Ο γάμος αυτός προκάλεσε επανάσταση του μεγαλύτερου γιου του Έθελγουλφ, Έθελμπαλντ πιθανώς επειδή θεωρούσε ότι ο πατέρας του τον εκτόπισε απο τον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό του, τελικά συμφιλιώθηκαν αφού ο Έθελγουλφ αναγκάστηκε να μοιράσει το βασίλειο του κρατώντας για τον εαυτό του μονάχα το Κεντ το δυτικό τμήμα παραχωρώντας στον Έθελμπαλντ τη διακυβέρνηση του ανατολικού τμήματος δηλαδή το Ουέσσεξ.
Δεύτερος γάμος της Ιουδήθ με τον γιο του πρώτου της συζύγου
Ο Έθελγουλφ πέθανε στις 13 Ιανουαρίου 858 χωρίς να προλάβει να αποκτήσει παιδιά με την Ιουδήθ, ο Έθελμπαλντ εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία να παντρευτεί τη θετή του μητέρα καθοριστικό ρόλο στην απόφαση του αυτή έπαιξε το γεγονός ότι ήταν κόρη του Φράγκου βασιλιά, ο γάμος περιγράφεται από τον Άσσερ στο έργο του "Η ζωή του Αλφρέδου του Μέγα". Ο Έθελμπαλντ με την απόφαση του αυτή πήγε κόντρα στο θέλημα του θεού, στην εκκλησία και στον λαό επειδή πάντα σε όλες τις θρησκείες ο γάμος της θετής μητέρας ήταν ένα από τα μεγαλύτερα παραπτώματα, ο Έθελμπαλντ μετά από δυόμιση χρόνια βασιλείας του στο Ουέσσεξ πέθανε και αυτός χωρίς να αποκτήσει παιδιά (860). Μετά τον θάνατο και του δεύτερου της συζύγου η Ιουδήθ πούλησε όλη την περιουσία της στο Ουέσσεξ και επέστρεψε στην πατρίδα της στη Γαλλία, σύμφωνα με τα Χρονικά του Αγίου Μπερτίν ο πατέρας της την έστειλε προσωρινά στο μοναστήρι στο Σενσλίς μέχρι να τακτοποιήσει άλλο γάμο γι'αυτήν σύμφωνα με τους νόμους και τη θρησκεία. Η Ιουδήθ όμως τα Χριστούγεννα του 861 η Ιουδήθ έπεσε σε κεραυνοβόλο έρωτα και κλέφτηκε με κάποιον κόμη ονόματι Βαλδουίνο, στα Χρονικά παρουσιάζεται πλέον σαν ώριμη γυναίκα που τα έκανε όλα εν γνώση της με τη σύμφωνη γνώμη και του αδελφού της Λουδοβίκου του Τραυλού.
Κληρονόμοι
Με τον τρίτο σύζυγο της Βαλδουίνο Α΄ της Φλάνδρας παιδιά της ήταν :
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Ιουδήθ της Φλάνδρας Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας Κατηγορία:Βασίλισσες των Αγγλοσαξόνων
Χοσέ Μαρία Χιλ Ρόμπλες
Ο Χοσέ Μαρία Χιλ Ρόμπλες (ισπ. José María Gil-Robles, 17 Ιουνίου 1935 - 13 Φεβρουαρίου 2023) ήταν Ισπανός πολιτικός. Ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και ήταν Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το 1997 έως το 1999
Από το 2009 έως το 2014, ήταν πρόεδρος του Ιδρύματος Ζαν Μονέ για την Ευρώπη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Τιμή (κοινωνία)
Η τιμή ως κώδικας συμπεριφοράς ορίζει τα καθήκοντα ενός ατόμου σε μια κοινωνική ομάδα. Η Μάργκαρετ Βίσερ παρατηρεί ότι σε μια κοινωνία βασισμένη στη τιμή "ένας άνθρωπος είναι ότι είναι στα μάτια των άλλων". Ένας κώδικας τιμής διαφέρει από το νομικό κώδικα, ο οποίος έχει επίσης οριστεί κοινωνικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνία Κατηγορία:Ηθικός κώδικας πολεμιστή
Κήλη (αποσαφήνιση)
Ο όρος Κήλη μπορεί να αναφέρεται :
Μπαμπάκ Αμίν Ταφρέσι
Ο Μπαμπάκ Αμίν Ταφρέσι (بابک امین تفرشی, γεν. το 1978 στην Τεχεράνη, Ιράν) είναι ερασιτέχνης αστρονόμος, φωτογράφος και δημοσιογράφος επιστημονικών κυρίως λημμάτων. Είναι δημιουργός και σκηνοθέτης του The World At Night (Ο Κόσμος τη Νύχτα), ενός προγράμματος διεθνούς βεληνεκούς στο οποίο φωτογράφοι από όλο τον κόσμο απαθανατίζουν τον νυχτερινό ουρανό οπως αυτός θεάται πάνω από αξιοθέατα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Το πάθος του για την φωτογραφία τον έχει ταξιδέψει στις πέντε ηπείρους μαζί με την Ανταρκτική.
Το 2009 μοιράστηκε με την Carolyn Porco (Κάρολιν Πόρκο), διευθύντρια απεικόνισης της διαστημικής αποστολής Cassini, το Lennart Nilsson Award το οποίο μέχρι σήμερα αποτελλεί το πιο αναγνωρίσιμο βραβείο διαστημικής φωτογραφίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρανοί επιστήμονες
Περικλής Σακελλάριος
Ο Περικλής Σακελλάριος (1905-1985) ανήκει στους πρωταγωνιστές της ελληνικής αρχιτεκτονικής των ετών 1936 - 1962. Τα έργα του συνοψίζονται σε αστικά μεταπολεμικά κτίρια ή συγκροτήματα: πολυκατοικίες, εργατικές κατοικίες και νοσοκομεία, με τις ιδιωτικές κατοικίες να κυριαρχούν στο δυναμικό του. Όσον αφορά τις επιρροές του, αυτές είναι κυρίως δύο: ο Αριστοτέλης Ζάχος, τον οποίο θαύμαζε διότι είχε επιχειρήσει να ταιριάξει νεοτερικότητα και αρχιτεκτονική παράδοση και ο Λε Κορμπυζιέ, τον οποίο συνάντησε στο CIAM του 1933, στην Αθήνα. Ο Σακελλάριος αποτελεί εκπρόσωπο μιας μεταβατικής περιόδου, μεταξύ των μοντέρνων του ’30 και της μεγάλης άνθησης του ’60 (Κωνσταντινίδης, Ζενέτος κ.ά.). Ανήκε στη γενιά του Δεσποτόπουλου και του Καραντινού, έμεινε όμως στη σκιά τους, μιας και αυτοί ευνοήθηκαν από το γεγονός ότι ήταν πανεπιστημιακοί και μελετητές δημοσίων κτιρίο
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και ήταν γιος του Αριστείδη Σακελλαρίου και της Θαλίας Μαυρογιάννη. Η οικογένειά του έζησε χωρίς οικονομικές ανέσεις, σε διαφορετικές πόλεις, λόγω μεταθέσεων του πατέρα του. Ωστόσο αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο στο να λάβει μια ολοκληρωμένη μόρφωση, καθώς με την ενθάρρυνση της μητέρας του, απέκτησε γνώσεις πολλών ξένων γλωσσών, μουσική παιδεία, ενώ παράλληλα εκδηλώθηκε και η κλίση του στο σχέδιο.
Αποφοίτησε με άριστα από το Α΄ Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης το 1923 και στη συνέχεια σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο του Γκρατς της Αυστρίας από το 1924 έως το 1930. Οι σπουδές του στο Γκρατς, η σύντομη φοίτησή του στη σχολή Μπάουχαους, με καθηγητή τον Βάλτερ Γκρόπιους και τα ταξίδια του στην Αυστρία και τη Γερμανία, τον έφεραν σε επαφή με τη δημιουργική πρωτοπορία του ΄20 στην Ευρώπη, η οποία εκφράστηκε με το ριζοσπαστισμό του Μπάουχαους και την ίδρυση των Διεθνών Συνεδρίων της Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής (CIAM).
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, εργάστηκε για τέσσερις μήνες στο γραφείο του αρχιτέκτονα - μηχανικού Ανδρέα Κριεζή ως βοηθός του στη μελέτη διαρρύθμισης των παλαιών Ανακτόρων σε έδρα της Βουλής και της Γερουσίας. Από το 1931 έως το 1935 υπηρέτησε στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Παγασών στον Βόλο, με γνωστά έργα το κινηματοθέατρο Θέτις και τις παιδικές εξοχές «Τα Χελιδόνια». Εν συνεχεία και για εννιά χρόνια εργάστηκε στο Υπουργείο Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως. Αυτό που έφερε τον Σακελλάριο στο αρχιτεκτονικό προσκήνιο είναι οι διασκευές των Ανακτόρων Τατοΐου, Ψυχικού και Μον Ρεπό Κέρκυρας τις οποίες του αναθέτει ο ίδιος ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ (1936-1939). Το 1946 επισκέφθηκε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και μολονότι τα σωζόμενα τεκμήρια αυτού του ταξιδιού είναι ελάχιστα, είναι φανερή η γόνιμη επιρροή που δέχτηκε από τον Φρανκ Λόιντ Ράιτ. Με την επιστροφή του στην Αθήνα εγκατέλειψε τη θέση του δημοσίου υπαλλήλου για να εργαστεί ως ελεύθερος επαγγελματίας. Το πιο αντιπροσωπευτικό του έργο είναι το παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου, στο Καβούρι (1950). Άλλα γνωστά έργα του, που υλοποιήθηκαν με τη συνεργασία των Μανώλη Βουρέκα και Προκόπιου Βασιλειάδη, είναι οι πρωτοποριακές για την εποχή, λουτρικές και τουριστικές εγκαταστάσεις «Αστέρα» Γλυφάδας (1955-1958), πλαζ ΕΟΤ Βουλιαγμένης, τα εστιατόρια «Αργώ» και «Ωκεανίς» (1959-1961), το Μοτέλ Αλεξανδρούπολης (1950) και τέλος, σε συνεργασία μάλιστα με τον Gropius, την Πρεσβεία των Η.Π.Α. (1959-1961). Επίσης, στη Θεσσαλονίκη σε συνεργασία με τον Ι. Χριστόπουλο κατασκευάζει το Κυβερνείο, γνωστό ως "Παλατάκι" στο Καραμπουρνάκι. Παρά το γεγονός ότι στη δεκαετία του ’60, το προβάδισμα έχουν οι νέοι αρχιτέκτονες, ο Σακελλάριος σχεδίασε έργα δημόσιου και ιδιωτικού τομέα όπως ο Διεθνής Αεροσταθμός Κέρκυρας και το κεντρικό υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος στην Κέρκυρα. Ήταν μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος και του Συλλόγου Αρχιτεκτονικής Εταιρείας η οποία ιδρύθηκε το 1948. Το 1966 τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του Βασιλικού Τάγματος του Φοίνικος για τη συμβολή του στην ανοικοδόμηση της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Αμαλαφρίδα
Η Αμαλαφρίδα (άκμασε το 523) ήταν κόρη του Θευδέμιρου βασιλιά των Οστρογότθων και της Ερελέουβας. Αδελφός της ήταν ο Θευδέριχος ο Μέγας και γιος της Θεοδαχάτος, και οι δύο βασιλείς των Οστρογότθων.
Βιογραφία
Το 500 ο Θεοδώριχος, για να παγιώσει την εξουσία του επί των υποτελών Βανδάλων, κανόνισε τον 2ο γάμο της αδελφής του με τον Θρασαμούνδο ηγεμόνα των Βανδάλων. Η Αμαλαφρίδα έφερε πολύ μεγάλη προίκα: το ακρωτήριο Λιλύβαιο (δυτικό άκρο της Σικελίας), μαζί με 1.000 Γότθους επίλεκτους πολεμιστές και 5.000 οπλισμένους ακολούθους.
Έπειτα από το τέλος του Θρασαμούνδου, που ήταν οπαδός του Άρειου, ο Ορθόδοξος διάδοχός του Χιλδέριχος εξέδωσε διάταγμα για την επιστροφή όλων των επισκόπων από την εξορία και του Βονιφατίου, ακούραστου οπαδού της Ορθοδοξίας, επισκόπου της εκκλησίας της Αφρικής. Τότε η Αμαλφρίδα αντέδρασε και ηγήθηκε μίας παράταξης εξέγερσης, που κάλεσε σε βοήθεια τους Μαυριτανούς. Η μάχη έγινε στην Κάπσα (νυν Γκάφσα), 300 μίλια νότια της πρωτεύουσας, στα όρια της Λιβυκής ερήμου.
Το 523 η παράταξη της Αρειανής Αμαλφρίδας ηττήθηκε και ο Χιλδέριχος τη συνέλαβε και τη φυλάκισε, έπειτα από μία επιτυχή προσπάθεια αποτίναξης της ηγεμονίας των Οστρογότθων. Επίσης σκότωσε τους Γότθους στρατιώτες της. Η Αμαλφρίδα απεβίωσε εγκάθειρκτη. άγνωστο πότε.
Οικογένεια
Ο πρώτος της γάμος έγινε με κάποιον, που δεν γνωρίζουμε το όνομά του.
Από τους συζύγους της είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οστρογότθοι Κατηγορία:Γυναίκες του Μεσαίωνα Κατηγορία:Δυναστεία των Αμαλών
Ultimate Fighting Championship
thumb|right|Το έμβλημα της εταιρίας
Το Ultimate Fighting Championship είναι διοργάνωση Πολεμικών Τεχνών στην οποία αγωνίζονται μεγάλοι αθλητές του αθλήματος. Ο κάθε αθλητής θα πρέπει να έχει ικανότητες Καράτε, Πυγμαχίας, Κικ Μπόξινγκ, Ερασιτεχνικής Πάλης, Μουάι Τάι και Βραζιλιάνικου Ζίου-Ζίτσου. Η μετάδοση της κάθε διοργάνωσης, γίνεται σε Ευρώπη, Αμερική, Ασία, Καναδά, Αυστραλία και στη Μέση Ανατολή και γενικότερα μεταδίδονται σε περίπου 150 χώρες και οι αγώνες μεταφράζονται σε 22 διαφορετικές γλώσσες. Επιπλέον, οι αγώνες μεταδίδονται και μέσω του διαδικτύου όπου υπάρχουν περισσότερες επιλογές από ότι στην τηλεόραση.
Η Αρχή (Αρχές του '90)
Το πρώτο UFC event (δηλαδή γεγονός) έγινε στην πολιτεία του Κολοράντο, στο Ντένβερ το 1993 και οι παλαιστές είχαν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τις κινήσεις Κικμπόξινγκ, Καράτε και Κουνγκ Φου. Οι ιδρυτές της διοργάνωσης είναι ο Αρτ Ντέιβι, ο βετεράνος αθλητής του Βραζιλιάνικου Ζίου Ζίτσου, Ρόριον Γκρέις, ο Κάμπελ ΜακΛάρεν και ο Ρόμπερτ Μέιρογουίτζ.
Αρχικά, το όλο σύνολο ήταν διαφορετικό δηλαδή ήταν ένα τουρνουά που αποκαλούνταν "The War of the Worlds" όπου μάχονταν αθλητές με τις παραπάνω κινήσεις που αναφέρεται. Το τουρνουά διοργανώθηκε από την οικογένεια Γκρέισι, αφότου ήρθαν σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη Αρτ Ντέιβι για να δει πως θα φαινόταν ένας ξεχωριστός αγώνας όπου θα μπορούσε κανείς να παρακολουθήσει διάφορες κινήσεις Πολεμικών Τεχνών. Επίσης, συμμετείχαν μαθητές της σχολής της οικογένειας Γκρέισι και όλοι είχαν το δικαίωμα να πραγματοποιήσουν όποια κίνηση θέλουν. Όταν παρακολούθησε ο Αρτ τους ερασιτεχνικούς αγώνες, έμεινε άναυδος από το αποτέλεσμα, και έτσι γεννήθηκε το Ultimate Fighting Championship.
Οι αντιδράσεις του Τζον Μακέιν κατά του UFC
thumb|left|Ο Τζον Μακ Κέιν είχε κάνει δηλώσεις κατά του UFC, περίπου στα τέλη του '90 Η βία που υπάρχει σε αυτό το άθλημα, προκάλεσε πολλές αντιδράσεις στους Αμερικάνους πολιτικούς. Συγκεκριμένα, αυτός που έκρινε με πλήρης αρνητική εικόνα το UFC, ήταν ο πολιτικός Τζον Μακ Κέιν απαιτώντας να σταματήσει οριστικά αυτή η διοργάνωση λόγω σκληρού και βίαιου περιεχομένου όπου έχει σε κάθε αγώνα. Έτσι, πρότειναν σε κάθε κυβέρνηση όλων των Αμερικάνικων πολιτειών, να τους πει τη γνώμη τους για το αν θέλουν να διαλυθεί η διοργάνωση ή όχι. Το αποτέλεσμα ήταν, 36 πολιτείες να είναι υπέρ της απόφασης της κυβέρνησης και του Μακ Καιν και οι υπόλοιπες υπέρ. Αυτό που εντυπωσίασε πάντως, ήταν πως μέσα από τις πολιτείες να υπήρχε και η Νέα Υόρκη.
Έτσι, η διοργάνωση για να μην μπει σε μια τέτοια διαδικασία όπως το κλείσιμο της, αποφάσισε να ελαφρύνουν τους κανόνες, απαγορεύοντας 7 κινήσεις όπου μέχρι τότε ήταν νόμιμες. Στο UFC 28, παρατηρήθηκαν αυτές οι αλλαγές και έτσι το πρόγραμμα μπήκε σε κανονικούς ρυθμούς, αφού συμφώνησαν με όλες τις κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η εποχή της Zuffa (2000)
Την εποχή του 2000, όταν πέρασε η μεγάλη διαμάχη με την Αμερικανική κυβέρνηση, ήταν πολύ κοντά στην απόκτηση της Zuffa, μιας εταιρείας όπου θα ελέγχει τα οικονομικά του UFC κλπ. Το 2001 αγόρασαν το UFC για 2.000.000 και ο Ντάνα Γουάιτ με την Οικογένεια Φερτίττα, έγιναν συνεργάτες. Το UFC πλέον είναι θυγατρική της Zuffa, κάτι που ισχύει ακόμη και σήμερα.
Η εξαγορά του StrikeForce
Οι συζητήσεις για την αγορά μιας άλλης διοργάνωσης, του StrikeForce (Στράικ Φορς) ξεκίνησαν το 2011, όταν ο γενικός διευθυντής Ντάνα Γουάιτ ήρθε σε επαφή με την Ζuffa, που το UFC αποτελεί θυγατρική της εταιρίας αυτής. Μια παρόμοια αγορά και ταυτοχρόνως συγχώνευση έγινε το 2007, όταν αγοράστηκε η Ιαπωνική Pride FC (Πράιντ ΦΣ).
Αισίως για τους διοργανωτές του UFC, η αγορά έγινε δεκτή και στις 13 Ιανουαρίου του 2013, το StrikeForce αγοράστηκε.
Κατηγορίες Βαρών
{| class="wikitable" style="font-size:95%;" !rowspan="2"|Κατηγορία !colspan="3"|Επιτρεπτό Όριο !σε κιλά(kg)
Κατηγορία:Πολεμικές τέχνες
Μοντεφόρτε ντ'Αλπόνε
Το Μοντεφόρτε ντ'Αλπόνε (ιταλικά: Monteforte d'Alpone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Αυνανισμός
Ο αυνανισμός είναι η διέγερση των γεννητικών οργάνων ενός ατόμου από το ίδιο με στόχο την πρόκληση ηδονής, οργασμού και ικανοποίησης της γενετήσιας ορμής του χωρίς σεξουαλική επαφή με άλλο άτομο. Εκτός από τους ανθρώπους, ο αυνανισμός συναντάται και σε μεγάλο αριθμό ειδών του ζωικού βασιλείου. μικρογραφία|Γυναικείος αυνανισμός. μικρογραφία|Ανδρικός αυνανισμός.
Προέλευση του όρου
thumb|right|Κορσές κατά του αυνανισμού, από γαλλικό βιβλίο περί το 1815 Η λέξη προέρχεται από το όνομα του βιβλικού προσώπου Αυνάν, απογόνου του Ιακώβ μέσω του Ιούδα. Ο Αυνάν δεν αυτοϊκανοποιούνταν ακριβώς αλλά —παραβαίνοντας την υποχρέωση που είχε αναλάβει συνάπτοντας ανδραδελφικό γάμο— είχε διακεκομμένη συνουσία (λατινικά: coitus interruptus, δηλαδή «τραβιόταν» πριν εκσπερματώσει και «τελείωνε» μόνος του) με τη γυναίκα του (και χήρα του αδελφού του, ο οποίος ονομαζόταν Ηρ). Ο Αυνάν δεν επιθυμούσε να αποκτήσει απόγονο που θα συνέχιζε την οικογενειακή γραμμή του νεκρού αδελφού του αλλά απέβλεπε στην απόκτηση της κληρονομιάς των πρωτοτοκίων του. (Γένεση 38:2-10) Αναλυτικότερα, το αντίστοιχο χωρίο της βίβλου έχει ως εξής: «''Τότε ο Ιούδας είπε στον Αυνάν: 'πήγαινε στη γυναίκα του αδελφού σου και εκπλήρωσε το καθήκον σου ως αδελφός τού άντρα της, να δώσεις απόγονο στον αδελφό σου'. Ο Αυνάν, επειδή ήξερε ότι ο απόγονος δεν θα ανήκε σ' αυτόν, κάθε φορά που πλάγιαζε με τη γυναίκα του αδελφού του, έριχνε το σπέρμα στη γη, για να μην δώσει απόγονο στον αδελφό του ».
Η πράξη
Αν και ο αυνανισμός γίνεται συνήθως με τη χρήση των χεριών, μπορεί να χρησιμοποιούνται και αντικείμενα όπως σεξουαλικά βοηθήματα. Ο αυνανισμός αποτελεί σεξουαλική πράξη τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών, η οποία εκδηλώνεται για πρώτη φορά συνήθως κατά την περίοδο της εφηβείας του ατόμου, χωρίς όμως να περιορίζεται σε αυτήν. Ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων αυνανίζεται και μετά την ενηλικίωση, ενώ έρευνες σε βρέφη και νήπια έχουν αποδείξει ότι η άντληση ευχαρίστησης από την επαφή με τα γεννητικά όργανα συναντάται ήδη από αυτές τις ηλικίες.
Παραλλαγή αποτελεί ο αμοιβαίος αυνανισμός (ουσιαστικά δεν πρόκειται για αυνανισμό αλλά για μια μορφή σεξουαλικής επαφής), κατά τον οποίο δυο άτομα διαφορετικού ή του ίδιου φύλου ερεθίζουν το ένα το άλλο με σκοπό να φτάσουν σε οργασμό. Κυρίως χρησιμοποιείται σαν σεξουαλικό παιχνίδι, αλλά μπορεί να συμβεί και ανάμεσα σε δυο άτομα που για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορούν ή δεν θέλουν να έρθουν σε ολοκληρωμένη επαφή.
Γυναίκες
Ο γυναικείος αυνανισμός περιλαμβάνει το χάιδεμα ή το τρίψιμο του αιδοίου, ειδικά της κλειτορίδας, με τον δείκτη ή τα μεσαία δάχτυλα ή και τα δύο. Πολλές φορές, διεισδύονται στον κόλπο ένα ή περισσότερα δάχτυλα ώστε να αγγιχθεί το μπροστινό του τοίχωμα, όπου εκεί μπορεί να βρίσκεται το σημείο G.
Οι πιο συνηθισμένες στάσεις αυνανισμού είναι ανάσκελα, μπρούμυτα, σε καθιστή θέση, γονατιστά ή ακόμα και σε όρθια στάση. Στη μπανιέρα ή στο ντουζ, μία γυναίκα μπορεί να κατευθύνει το νερό στη κλειτορίδα, στο αιδοίο ή στο περινέο της, μέσω μίας κεφαλής ντουζ. Ξαπλώνοντας μπρούμυτα, μπορεί κάποια να χρησιμοποιήσει τα χέρια της ή να καβαλήσει ένα μαξιλάρι, να χρησιμοποιήσει τη γωνία ενός κρεβατιού ή το πόδι ενός συντρόφου και να τρίψει το αιδοίο και τη κλειτορίδα της πάνω τους.
Οι γυναίκες μπορούν να ερεθιστούν σεξουαλικά, σταυρώνοντας τα πόδια τους σφιχτά, δημιουργώντας έτσι πίεση στα γεννητικά τους όργανα. Αυτό μπορεί να γίνει και δημόσια, χωρίς να γίνεται αντιληπτό.
Άνδρες
Η πιο συνηθισμένη τεχνική αυνανισμού για τους άνδρες είναι το κράτημα του πέους με το ένα χέρι και έπειτα η ρυθμική κίνηση της παλάμης πάνω-κάτω στη βάλανο, ή και στη βάση του πέους. Αυτός ο τύπος ερεθισμού οδηγεί τον άνδρα σε οργασμό και εκσπερμάτωση. Oι συχνότερες στάσεις αυνανισμού για τους άνδρες είναι ανάσκελα, μπρούμυτα, σε καθιστή θέση, σε όρθια στάση ή γονατιστά. Ο παράλληλος ερεθισμός του οσχέου των όρχεων ή οι μαλάξεις στο περίνεο είναι, επίσης, συνηθισμένες κινήσεις κατά τον αυνανισμό.
Ο τρόπος αυνανισμού μπορεί να διαφέρει ανάμεσα σε περιτμημένους άνδρες και μη. Για τους μη περιτμημένους άνδρες ο ερεθισμός του πέους επιτυγχάνεται με το "τρίψιμο" της ακροποσθίας (του δέρματος) πάνω στη βάλανο. Στους περιτμημένους άνδρες ο ερεθισμός επιτυγχάνεται με την άμεση επαφή της παλάμης με την κεφαλή. Η χρήση λιπαντικού ενδείκνυται, τόσο για τη βελτίωση της αίσθησης, όσο και για την μείωση τριβών, ιδίως στους περιτμημένους άνδρες.
Άλλοι τρόποι ερεθισμού του πέους μπορεί να περιλαμβάνουν άμεση διέγερση της βαλάνου με την παλάμη ή τα δάχτυλα, ή το τρίψιμο του πέους επάνω σε μαλακές επιφάνειες, όπως στρώμα, για την επίτευξη οργασμού. Η τελευταία πρακτική μπορεί να εμφανιστεί κατά την εφηβική ηλικία, ή και νωρίτερα, ως μια πρώτη μορφή αυνανισμού. Τέλος, ο ερεθισμός του προστάτη είναι, επίσης, μια τεχνική που επιλέγουν ορισμένοι άνδρες στον αυνανισμό. Αυτό μπορεί να γίνει με εξωτερική διέγερση του περίνεου και της βάσης του πρωκτού, είτε με διείσδυση για άμεση διέγερση του προστάτη.
Διογένης ο κυνικός
Μία ηθική θεώρηση του αυνανισμού έγινε από τον Έλληνα φιλόσοφο Διογένη τον Κυνικό, όπως μας την παραδίδει ο Δίων Χρυσόστομος (Λόγοι, 6). Ο Διογένης απέδιδε την επινόηση του αυνανισμού στον θεό Ερμή, ο οποίος και λυπήθηκε τον γιο του Πάνα που κυνηγούσε την Ηχώ αλλά φάνηκε ανίκανος να την σαγηνεύσει, και έτσι του έμαθε το τέχνασμα του αυνανισμού για να ανακουφίζεται. Ο Παν με την σειρά του δίδαξε αυτήν την πρακτική στους νεαρούς βοσκούς οι οποίοι την διέδωσαν. Σύμφωνα με τον Δίωνα Χρυσόστομο, ο ίδιος ο Διογένης συχνά αυνανιζόταν δημοσίως μπροστά στο πλήθος που μαζευόταν γύρω από το πιθάρι του. Όταν κάποτε ένας παριστάμενος τον ερώτησε εάν δεν ντρέπεται, αυτός του απάντησε «μακάρι να μπορούσα να ανακουφίσω και την πείνα μου, τρίβοντας την κοιλιά μου».
Ορθόδοξη Εκκλησία
Επίσημη ονομασία του όρου σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία είναι «η κατά μόνας αμαρτία», θεωρώντας την έτσι σαφώς ως αμαρτία.
Σύμφωνα με το Εκκλησιαστικό Δίκαιο της Ορθόδοξης εκκλησίας, αν ένας κληρικός προκαλέσει την έκκριση του σπέρματός του μέσω αυνανισμού, τιμωρείται με αργία από τα καθήκοντά του για ένα έτος. Αναμένεται να διακόψει αυτή τη συνήθεια· αν την ασκεί κατ' εξακολούθηση, τότε καθαιρείται. Αν ο αυνανιζόμενος είναι λαϊκός ή μοναχός, τότε τιμωρείται με απλό αφορισμό σαράντα ημερών, τις οποίες θα πρέπει να περάσει με ξηροφαγία και εκατό γονυκλισίες ημερησίως. Διπλάσια ως προς τις ημέρες του αφορισμού και της ξηροφαγίας, αλλά ίδια ως προς τον αριθμό των γονυκλισιών, είναι η τιμωρία εκείνου που συμμετείχε σε αμοιβαίο αυνανισμό («διπλήν εργαζόμενος την μαλακίαν»). .
Δυτικοευρωπαϊκός Διαφωτισμός
Σύμφωνα με τον καθηγητή Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια Τόμας Β. Λακέρ, τόσο στον αρχαίο, όσο και στον εβραϊκό και στον χριστιανικό κόσμο, ελάχιστο ενδιαφέρον είχε η θρησκευτική και ηθική διδασκαλία για τον αυνανισμό. Το «κατά µόνας βίτσιο» ή «µόλυνση» ή «σεξουαλική κατάχρηση του εαυτού», όπως ονομάστηκε, γεννήθηκε γύρω στο 1712. Ο αυνανισμός, σύμφωνα πάντα με τον Λακέρ, υπήρξε, ως κακό, δηµιούργηµα του ∆ιαφωτισµού και όχι της παραδοσιακής θρησκευτικής ηθικής. Ο αυνανισμός δεν ανησύχησε τους συντηρητικούς, οι οποίοι τον θεωρούσαν για αιώνες ένα από τα πολλά σαρκικά αµαρτήµατα και όχι βεβαίως το σημαντικότερο· αντίθετα, εκείνοι που πρώτοι ανησύχησαν για τον αυνανισμό και τον δαιμονοποίησαν, πρώτα ηθικώς και κατόπιν ιατρικώς, ήταν οι προοδευτικοί διαφωτιστές, οι οποίοι αντιμετώπιζαν μεν θετικά τη σεξουαλική απόλαυση, όμως προσπαθούσαν να δηµιουργήσουν µια ηθική φιλοσοφία µε επίκεντρο το αυτεξούσιο, κάτι στο οποίο, κατά την αντίληψή τους, ο αυνανισμός ήταν αντίθετος.
Λέξεις και εκφράσεις
Στα ελληνικά, όπως και σε άλλες γλώσσες, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός λέξεων που περιγράφουν την πράξη του αυνανισμού όπως και γενικότερα τις εκφάνσεις της σεξουαλικότητας του ατόμου και τα γεννητικά όργανα και των δύο φύλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεξουαλικότητα
Αχέρων (ποταμός Ηλείας)
Ο Αχέρων, ο σημερινός ποταμός της Κόβιτσας, είναι μικρός ποταμός της Ηλείας, στα νότια του νομού, γνωστός από την αρχαιότητα κι ένας από τους παραποτάμους του Αλφειού.
Πηγάζει από την Μίνθη και ο ιστορικός Γεώργιος Παπανδρέου, πιθανώς έχοντας ρωτήσει χωρίς να περάσει από εκεί, τον αναφέρει ως παραπόταμο του Διάγωνα ή ρέει παράλληλα προς αυτόν μέχρι που συναντά τον Αλφειό. Ο ποταμός είναι γνωστός από την αρχαιότητα κι αναφέρεται από τον Παυσανία και τον Στράβων.
Πηγές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ηλείας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αλφειού
Επίσκοπος Ωρεών Φιλόθεος
Ο Επίσκοπος Ωρεών Φιλόθεος (κατά κόσμον Θεοχάρης Θεοχάρης, Χαλκίδα, 9 Ιουλίου 1977), είναι Έλληνας επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, από τις 21 Μαρτίου 2019.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Επίσκοπος Ωρεών Φιλόθεος, γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1977 στη Χαλκίδα.
Αρχικά σπούδασε στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών (1995-1998) και ακολούθως στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1998-2002). Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Στις 16 Φεβρουαρίου 2002 εκάρη μοναχός στην Μονή Αγίου Γεωργίου Άρμα (κοντά στο χωριό Φύλλα Ευβοίας). Στις 17 Φεβρουαρίου 2002 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Χαλκίδος Χρυσόστομο. Στις 19 Ιουνίου 2002 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον ίδιο Μητροπολίτη, λαβών και το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη.
Το 2016 διορίστηκε Γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και Επιμορφώσεως του Εφημεριακού Κλήρου. Το 2018 διορίστηκε Α΄ Γραμματέας-Πρακτικογράφος της Ιεράς Συνόδου. Στις 21 Μαρτίου 2019 διορίστηκε Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου, μετά από απόφαση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου.
Στις 11 Οκτωβρίου 2019, με πρόταση του Αρχιεπισκόπου, εξελέγη Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, υπό τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ωρεών. Χειροτονήθηκε, στις 15 Οκτωβρίου 2019, στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών συμπαραστούμενο από πλειάδα Μητροπολιτών.
Παραπομπές
Φιλόθεος Θεοχάρης Φιλόθεος Θεοχάρης Κατηγορία:Επίσκοποι Ωρεών
2342 Λέμπεντεφ
Ο Λέμπεντεφ (Lebedev) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,7. Ανακαλύφθηκε το 1968 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Σμιρνόβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από το επώνυμο του πολεμιστή του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου και ήρωα της ΕΣΣΔ Νικολάι Αλεξάνδροβιτς Λέμπεντεφ, που σκοτώθηκε κατά τη Μάχη του Στάλινγκραντ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Λέμπεντεφ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεμπεντεφ
Μοτσεκάνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Λας (μυθολογία)
Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία και ειδικότερα με τον κύκλο των μύθων της Λακωνίας ο Λας ήταν μυθικός επώνυμος ήρωας οικιστής που έδωσε το όνομά του στην προϊστορική πόλη Λας.
Σύμφωνα με το μύθο ο Λας φονεύθηκε από τον Αχιλλέα όταν εκείνος κατέβηκε στη Λακωνική ως μνηστήρας της Ωραίας Ελένης. Αν και παρατηρείται εδώ ανάμιξη μύθων και ηρώων, εν τούτοις συμπεραίνεται ότι παλαιότερα στη Λακωνική είχε δημιουργηθεί ολόκληρος κύκλος μύθων που σχετίζονταν με την Λήδα και την Ελένη ως θεότητες, πολύ πριν η δεύτερη γίνει σύμβολο γυναικείας ομορφιάς.
Η ανάμιξη εξ άλλου του Αχιλλέα με τον Λαν αποκαλύπτει σαφώς ότι ο Αχιλλέας δεν ήταν μόνο ήρωας της Φθιώτιδας αλλά και της Λακωνικής, όπως αποδεικνύουν και τα πολλά ιερά που υπήρχαν σ΄ αυτήν προς τιμή του Αχιλλέα, της Θέτιδας αλλά και του Νηρέα. Το ίδιο περίπου συμβαίνει και με τους Διόσκουρους που αρχικά θα πρέπει να τιμώνταν ως θεότητες.
Αντρέ-Πιερ Ζινιάκ
Ο Αντρέ-Πιέρ Ζινιάκ, γεννημένος στις 5 Δεκεμβρίου 1985 στη Μαρτίγκ (Γαλλία), είναι Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού για λογαριασμό της Τίγρες.
Βιογραφία
Ο Αντρέ-Πιέρ ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο σε ηλικία πέντε ετών στην Ετουάλ Σπορτίβ Φοσεέν προτού συνεχίσει την ποδοσφαιρική του "παιδεία" στην ΦΚ Μαρτίγκ. Στη διάρκεια της σεζόν 2001-2002 του Κυπέλλου Γκαμπαρντελά, κατάφερε να φτάσει ως τα ημιτελικά της διοργάνωσης με τη Μαρτίγκ, προτού αποκλειστεί από την ΟΖΚ Νις.
ΦΚ Λοριάν
Ο Ζινιάκ εντάχθηκε στην ηλικιακή κατηγορία Κ-18 της ΦΚ Λοριάν το 2002 και στη συνέχεια εντάχθηκε στο ρόστερ της πρώτης ομάδας, η οποία βρισκόταν τότε στη Λιγκ 2, το 2004.
Στη διάρκεια της σεζόν 2005-2006, παραχωρήθηκε με την μορφή του δανεικού στην Πω ΦΚ, η οποία αγωνιζόταν στη Νασιονάλ. Μαζί της πέτυχε οχτώ τέρματα σε σύνολο είκοσι αγώνων σε όλες τις διοργανώσεις.
Επέστρεψε στη συνέχεια στην ΦΚ Λοριάν, η οποία είχε μόλις προβιβαστεί στη Λιγκ 1, για τη σεζόν 2006-2007. Ο Γάλλος επιθετικός καθιερώθηκε στη συνέχεια στην κορυφή της επιθετικής γραμμής του συλλόγου σε βάρος των Στεβ Μαρλέ και Φαμπρίς Φιορέζ. Ο Ζινιάκ κατάφερε να κερδίσει το κοινό της ομάδας πετυχαίνοντας ένα χατ-τρικ στη διάρκεια της πρώτης του αναμέτρησης στη Λιγκ 1 ως βασικός απέναντι στην ΦΚ Ναντ. Συνολικά, εκείνη τη σεζόν, πέτυχε εννέα τέρματα σε 37 αγώνες πρωταθλήματος.
Τουλούζ ΦΚ
Τον Ιούνιο του 2007, ο Αντρέ-Πιέρ Ζινιάκ υπέγραψε συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας με την Τουλούζ ΦΚ, σε μια μεταγραφή η οποία συζητήθηκε έντονα λόγω ενός προσυμφώνου που είχε υπογραφεί λίγο καιρό νωρίτερα με τη Λιλ ΟΣΚ. Εκτός από έναν αγώνα για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ στη Σόφια όπου σημείωσε στο 96ο λεπτό το τέρμα που χάρισε στην ομάδα την πρόκριση για τη φάση των ομίλων της διοργάνωσης, η πρώτη του σεζόν στην ville rose ήταν "άσφαιρη". Έχοντας αποκτηθεί για να συνεργαστεί με τον Γιόχαν Ελμάντερ στην επιθετική γραμμή του συλλόγου, ήταν τις περισσότερες φορές αναπληρωματικός και δεν πέτυχε παρά μόνο δύο τέρματα στο πρωτάθλημα εκείνης της σεζόν. Εκείνη η σεζόν ήταν ιδιαιτέρως δύσκολη για την ΤΦΚ, καθώς κατάφερε να εξασφαλίσει την παραμονή της στη Λιγκ 1 παρά μόνο στη διάρκεια της τελευταίας αγωνιστικής της σεζόν.
Την επόμενη σεζόν, κι ενώ ο Ελμάντερ μεταγράφηκε στην Μπόλτον, ο νέος προπονητής Αλάν Καζανοβά έχρισε τον Ζινιάκ βασικό στέλεχος του συλλόγου σε βάρος του Δανού διεθνούς Σόρεν Λάρσεν. Ο Γάλλος επιθετικός ξεκίνησε τότε μια σειρά καλών εμφανίσεων, πετυχαίνοντας μάλιστα έξι φορές από δύο τέρματα στη διάρκεια αναμέτρησης για το πρωτάθλημα. Αναδείχτηκε καλύτερος παίκτης της Λιγκ 1 για τον Σεπτέμβριο του 2008 καθώς και τον Μάρτιο του 2009.
Κατά την 29η αγωνιστική, ο Αντρέ-Πιέρ Ζινιάκ πέτυχε το 18ό του τέρμα για τη σεζόν στο πρωτάθλημα. Κατέρριψε έτσι το ρεκόρ των περισσότερων τερμάτων που έχουν σημειωθεί ποτέ στη πρώτη κατηγορία από έναν μεσοεπιθετικό της ΤΦΚ, ξεπερνώντας για ένα τα 17 τέρματα του Γιανίκ Στοπιρά κατά τη σεζόν 1984-1985. Τερμάτισε τη σεζόν ως ο καλύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος με 24 τέρματα συνολικά.
Έπειτα από μια δύσκολη εκκίνηση στη σεζόν 2009-2010, ο επιθετικός της Τουλούζ στάθηκε άτυχος με τους τραυματισμούς (δόντια, προσαγωγοί και βουβωνική χώρα) και δεν μπόρεσε έτσι να συμμετάσχει στις αναμετρήσεις για το Κύπελλο Γαλλίας απέναντι στη Λεζ Ερμπιέ (νίκη 1-0) και στην αναμέτρηση για το Λιγκ Καπ απέναντι στην ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη (νίκη 3-0).
Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Στις 20 Αυγούστου 2010, η Τουλούζ ΦΚ αποδέχτηκε προσφορά ύψους 18 εκατομμυρίων ευρώ για τη μεταγραφή του Ζινιάκ από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ, με την οποία ο τελευταίος υπέγραψε συμβόλαιο πενταετούς διάρκειας. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2010, ο Αντρέ-πιέρ Ζινιάκ αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Σταντ Βελοντρόμ για μια αναμέτρηση για το Τσάμπιονς Λιγκ στη διάρκεια της οποίας η ομάδα του γνώρισε την ήττα με 1-0 απέναντι στη Σπαρτάκ Μόσχας, παρά ένα δυνατό του σουτ το οποίο σταμάτησε στο δοκάρι της εστίας των Ρώσων και που θα μπορούσε να είχε χαρίσει τον βαθμό της ισοπαλίας στους Φωκαείς. Πέτυχε το πρώτο του επίσημο τέρμα στις 2 Οκτωβρίου 2010, ανοίγοντας το σκορ απέναντι στην ΑΣ Σαιντ-Ετιέν έπειτα από ασίστ του Λούτσο Γκονσάλες. Ο Ζινιάκ πέτυχε τα τρία πρώτα του τέρματα για το Τσάμπιονς Λιγκ στις 3 Νοεμβρίου 2010 απέναντι στους Σλοβάκους της ΜΣΚ Ζίλινα.
Ενώ η εκκίνηση της σεζόν και το πρώτο μισό της ήταν ιδιαιτέρως απογοητευτικά για τον παίκτη, ωστόσο ξεκίνησε το 2011 πετυχαίνοντας πέντε τέρματα σε έξι αγώνες. Στο τέλος της σεζόν, ο Ζινιάκ είχε σημειώσει 12 τέρματα σε 38 αναμετρήσεις για όλες τις διοργανώσεις.
Ο Αντρέ-Πιέρ Ζινιάκ πραγματοποίησε μια πολύ καλή εκκίνηση για τη σεζόν 2012-2013 πετυχαίνοντας 12 τέρματα στη διάρκεια του πρώτου μισού του πρωταθλήματος. Βοήθησε, επίσης, την ομάδα του να πάρει τη νίκη στις έξι πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος, το καλύτερο ξεκίνημα σε σεζόν στην ιστορία της Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Αυτό το ξαφνικό φορμάρισμα του παίκτη ήρθε έπειτα από την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας του συλλόγου από τον Ελί Μποπ, σε συνδυασμό με το ντεφορμάρισμα του Λοΐκ Ρεμί. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2012/2013, πέτυχε αρκετά τέρματα μείζονος σημασίας για τις νίκες της OM (1-0).
Τίγρες
Την 1 Ιουνίου του 2015, ο Ζινιάκ, υπέγραψε στη Μεξικανική Τίγρες.
Εθνική Γαλλίας
Στις 19 Μαρτίου 2009, κλήθηκε από τον Ρεϊμόν Ντομενέκ για τις δύο αναμετρήσεις της Εθνικής Γαλλίας απέναντι στη Λιθουανία στα πλαίσια των Προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010. Στη διάρκεια αυτού του αγώνα, μπήκε ως αλλαγή στο παιχνίδι στο 69ο λεπτό και έδωσε μια ασίστ για τον Φρανκ Ριμπερί. Στις 25 Μαΐου 2009, κλήθηκε εκ νέου για τις δύο φιλικές αναμετρήσεις της Γαλλίας στη διάρκεια του Ιούνίου, όπου κέρδισε τις εντυπώσεις με την ικανότητά του στη δημιουργία ευκαιριών στο γήπεδο. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τους Bleus στις 12 Αυγούστου 2009, στη διάρκεια αναμέτρησης απέναντι στις Νήσους Φερόες στα πλαίσια των Προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010. Στις 10 Οκτωβρίου του ιδίου έτους, πέτυχε τα πρώτα δύο του τέρματα στη διάρκεια μίας αναμέτρησης με τη φανέλα της Γαλλίας κατά τη διάρκεια του επαναληπτικού αγώνα απέναντι στις Νήσους Φερόες.
Στις 11 Μαΐου 2010, το όνομα του Ζινιάκ ήταν μεταξύ των συμπεριλαμβανομένων στη λίστα των 30 ποδοσφαιριστών που είχαν προεπιλεγεί για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Κύπελλο, στο οποίο πήρε και τελικά μέρος ως μέλος της τελικής 23μελούς αποστολής της Εθνικής Γαλλίας για τη διοργάνωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοριάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πω ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ρομά στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Μπουρέμ
Η Μπουρέμ είναι μια πόλη του Μαλί. Ανήκει στην Περιφέρεια Γκαό, στην Επαρχία Μπουρέμ και στο Διαμέριμσα Μπουρέμ. Έχει πληθυσμό 27.486 κατοίκων (2009).
Γεωγραφία
Η Μπουρέμ βρίσκεται κεντρικά του Μαλί, κεντρο-δυτικά της Περιφέρειας Γκαό και κεντρικά της Επαρχίας Ανσονγκό. Βρίσκεται ανατολικά της Αουζουρού. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του Ποταμού Νίγηρα. Βρίσκεται σε συνταγμένες 16°57′12″Β 0°21′14″Δ. Έχει έκταση 6.294 τ.χλμ.
Δημογραφία
Στην πόλη της Ανσονγκό ζουν 27.486 κάτοικοι (2009).
Δείτε επίσης
Μπουρέμ Μπουρέμ
Βετερινάριος
Επειδή ακριβώς είχαν ένα εξειδικευμένο καθήκον να επιτελέσουν το οποίο απαιτούσε εκπαίδευση και ευφυΐα ανώτερη του μέσου όρου, οι βετερινάριοι (veterinarii), κατατάσσονταν στους «immunes», δηλαδή στρατιώτες με ειδικά καθήκοντα, που συνήθως απαλλάσσονταν από επικίνδυνες αποστολές και αγγαρείες.
Ο τίτλος του «pecuarius» (αλλιώς «pequarius») επίσης σχετίζεται με τη φροντίδα ζώων, αν και η διαφορά ανάμεσα στους δύο δεν είναι σίγουρη. Υπάρχει η υπόθεση πως ένας veterinarius απασχολούταν με την ιατρική φροντίδα των ζώων, ενώ ο pecuarius είχε πιο χειρωνακτικά καθήκοντα ως βοηθός γιατρού.
Κατηγορία:Βαθμοφόροι ρωμαϊκού στρατού Κατηγορία:Κτηνιατρική
Ζαχαρίας Καψαλάκης
Ο Ζαχαρίας Καψαλάκης (1930 - 8 Φεβρουαρίου 1995) ήταν Έλληνας νευροχειρουργός, ιδρυτής του Ινστιτούτου "Εγκέφαλος" και Υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών στην Έδρα του καθηγητή Χειρουργικής Γεώργιου Τούντα στο "Αρεταίειο".
Επιστημονική καρριέρα
Γεννήθηκε το 1930 στην Αγία Γαλήνη Ρεθύμνου και μετά τις γυμνασιακές του σπουδές (1948), σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1948-1954), ενώ στο Λονδίνο συνέχισε την ειδίκευσή του στη Νευροχειρουργική μέχρι το 1960. Αρχικά εξάσκησε την Νευροχειρουργική ως συνεργάτης Υφηγητής της Νευροχειρουργικής, στο Αρεταίειο Νοσοκομείο και σε ιδιωτικές κλινικές. Ο Καψαλάκης θεωρείται ο πατέρας της διάγνωσης και της θεραπείας των Ενδοκρανιακών αιματωμάτων, από τις δημοσιεύσεις του και τα μαθήματα που έκανε στο Αρεταίειο Νοσοκομείο. Ο Ζαχαρίας Καψαλάκης είχε πλούσια προσφορά στην επιστήμη του, έχοντας στο ενεργητικό του πάρα πολλές νευροχειρουργικές επεμβάσεις, ιδίως εγκεφάλου και σπονδυλικής στήλης. Είναι ο πρώτος που έφερε το έτος 1977 τον πρώτο αξονικό τομογράφο στην Ελλάδα. Σταθμό στην καριέρα του αποτέλεσε η ίδρυση του Ινστιτούτου "Εγκέφαλος" στο Χαλάνδρι, που αργότερα επεκτάθηκε με τη δημιουργία άλλων επτά αντίστοιχων Κέντρων ανά την Ελλάδα.
Οικογενειακή κατάσταση
Ήταν παντρεμένος με τη Δήμητρα Σταμίδου και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά.
Απόπειρα δολοφονίας
Στις 4 Φεβρουαρίου 1987, στο Χαλάνδρι, ο Ζαχαρίας Καψαλάκης δέχθηκε επίθεση από μέλη της Οργάνωσης 17 Νοέμβρη με πυροβολισμούς στα πόδια, αλλά επέζησε του τραυματισμού του.
Θάνατος
Ο Ζαχαρίας Καψαλάκης πέθανε το πρωί 8 Φεβρουαρίου 1995 στις 9.00, σε ηλικία 65 χρόνων. Στην οικογένεια του εκλιπόντος έστειλαν συλλυπητήρια τηλεγραφήματα η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα και ο επίτιμος Πρόεδρος του Κόμματος Χαρίλαος Φλωράκης. Η κηδεία του Ζαχαρία Καψαλάκη πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι στις 3.30 στο Β Νεκροταφείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες νευροχειρουργοί Κατηγορία:Θύματα της Ε.Ο. 17Ν Κατηγορία:Θύματα τρομοκρατικών ενεργειών
Νεγκράρ ντι Βαλπολιτσέλλα
Το Νεγκράρ ντι Βαλπολιτσέλλα (ιταλικά: Negrar di Valpolicella) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Υάδες (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία οι Υάδες, λέξη που σημαίνει «οι της βροχής», ήταν αδελφές Νύμφες, που έφερναν τη βροχή (από το αρχαίο ρήμα υώ = βρέχω).
Ο μύθος
Οι Υάδες ήταν κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης (κατά το «Fabulae» του Υγίνου ), ή της Αίθρας (κατά το «Ημερολόγιο» του Οβίδιου και το «Περί Αστρονομίας» του Υγίνου ), ενώ ο Υγίνος στο «Περί Αστρονομίας» («Poeticon Astronomicon») δίνει και την πιθανότητα να ήταν κόρες του Ύαντα και της Βοιωτίας. Στην επικρατέστερη εκδοχή πάντως, ο Ύας ήταν αδελφός τους. Οι Υάδες μαζί με τις 7 Πλειάδες αποτελούν τις 14 Ατλαντίδες, αλλιώς γνωστές ως Δωδωνίδες καθώς ήταν νύφες της Δωδώνης που δόθηκε ο θεός Διόνυσος σε αυτές ως βρέφος για να τον μεγαλώσουν, μετ' εμπιστοσύνης του Διός.Μετά τον θάνατο του Ύαντα σε κυνηγετικό δυστύχημα (από ένα λιοντάρι κατά μία εκδοχή), οι Υάδες άρχισαν να κλαίνε από τη λύπη τους ασταμάτητα (μια μυθολογική αιτιολόγηση για το «κλάμα» της βροχής). Τότε οι θεοί τις λυπήθηκαν και τις μεταμόρφωσαν σε αστέρια. Άλλη εκδοχή είναι ότι έγιναν αστέρια από τον Δία σε ανταμοιβή για το έργο τους να αναθρέψουν έναν Θεό. Είναι το γνωστό στην Αστρονομία ανοικτό σμήνος αστέρων Υάδες, στην κεφαλή του ταύρου τoυ ομώνυμου αστερισμού. Και πραγματικά, η εμφάνιση του σμήνους αυτού πριν την αυγή (η εώα επιτολή τους) προμήνυε κάθε χρόνο το τέλος του ξερού καλοκαιριού και τις πρώτες βροχές για τις μεσογειακές χώρες.
Τα ονόματα των Υάδων ποικίλλουν στους διάφορους μυθογράφους. Η επικρατέστερη ίσως εκδοχή θέλει τα ονόματά τους να είναι τα εξής: Φάολα, Αμβροσία, Ευδώρα, Κορωνίς και Πολυξώ. Σε αυτές προστίθενται συνήθως η Θυώνη και η Προδίκη, θεωρούμενες ετεροθαλείς αδελφές των προηγουμένων, γιατί ήταν κόρες του Ύαντα ή του Άτλαντα από την Αίθρα. Κατά τον Ησίοδο, οι Υάδες ήταν πέντε: η Φαισύλη, η Κορωνίς, η Κλεεία [ή Κλειώ], η Φαιώ και η Ευδώρα. Για το Θαλή το Μιλήσιο οι Υάδες ήταν μόνο δύο, ενώ για τον Ευριπίδη τρεις. Ο Διόδωρος αναφέρει και τα ονόματα Φιλία, Κορωνίδα και Κλεις. Ο Φερεκύδης αναφέρει μόνο έξι απ' αυτές και τις καλεί Δωδωναίες Νύμφες και τροφούς του Διονύσου.
Οι Υάδες συγχέονται κάποτε με τις Νυσιάδες, Νύμφες που ήταν οι τροφοί του θεού Διονύσου, σε κάποιες παραδόσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υαδες
Galileo
μικρογραφία|Το λογότυπο του συστήματος Galileo
To Galileo είναι ένα από τα τέσσερα συστήματα παγκόσμιας δορυφορικής πλοήγησης (GNSS) διαχειριζόμενο από τον Οργανισμό του ευρωπαϊκού GNSS (GSA) εκ μέρους της Ευρωπαϊκή Ένωση ς. Το εγχείρημα των 5 δισεκατομμυρίων ευρώ έχει πάρει την ονομασία του από τον Ιταλό αστρονόμο Γαλιλαίο Γαλιλέι. Ένας από τους στόχους του Galileo είναι η παροχή ενός συστήματος εντοπισμού θέσης υψηλής ακρίβειας στο οποίο μπορούν να βασιστούν τα ευρωπαϊκά κράτη, ανεξαρτητοποιώντας τα έτσι από τα αντίστοιχα συστήματα GLONASS (Ρωσία), GPS (ΗΠΑ) και Beidou (Κίνα), τα οποία μπορούν να απενεργοποιηθούν εν καιρώ πολέμου ή συρράξεων.
Το Galileo παρέχει τις αρχικές του υπηρεσίες από τον Δεκέμβριο του 2016 με 26 δορυφόρους σε τροχιά γύρω από τη Γη. Όταν ολοκληρωθεί, θα αποτελείται από 30 δορυφόρους, 24 ενεργούς και 6 εφεδρικούς. Το Galileo στηρίζεται σε μία σειρά από επίγειους σταθμούς για την παροχή των υπηρεσιών του στο Μόναχο της Γερμανίας και στο Φουτσίνο της Ιταλίας. Το Galileo διαχειρίζεται ο Οργανισμός του ευρωπαϊκού GNSS (GSA) με έδρα την Πράγα εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Στις 21 Οκτωβρίου 2011, οι πρώτοι δύο από τους τέσσερεις εν λειτουργία δορυφόρους εκτοξεύθηκαν ώστε να επικυρωθεί το σύστημα. Οι επόμενοι δύο ακολούθησαν στις 12 Οκτωβρίου 2012, καθιστώντας «δυνατό να δοκιμαστεί το Galileo από άκρη σε άκρη». Μόλις αυτή η φάση Επικύρωσης Σε Τροχιά (In-Orbit Validation, IOV) θα ολοκληρωθεί, επιπρόσθετοι δορυφόροι θα εκτοξευθούν ώστε να επιτευχθεί Αρχική Δυνατότητα Λειτουργικότητας (Initial Operational Capability, IOC) στα μέσα της δεκαετίας. Η πλήρης ολοκλήρωση του συστήματος 30 δορυφόρων Galileo (27 υπό λειτουργία και τρεις ενεργοί ανταλλακτικοί) προβλέπεται ως το 2019.
Οι βασικές υπηρεσίες πλοήγησης θα είναι δωρεάν. Το Galileo προορίζεται να παρέχει μετρήσεις οριζόντιας και κάθετης θέσης με ακρίβεια 1 μέτρου και καλύτερες υπηρεσίες εντοπισμού θέσης σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη από ότι άλλα συστήματα εντοπισμού θέσης. Ως ένα ακόμη χαρακτηριστικό, το Galileo θα παρέχει μια μοναδική λειτουργία αναζήτησης και διάσωσης (search and resque, SAR). Οι δορυφόροι θα είναι εξοπλισμένοι με έναν αναμεταδότη ο οποίος θα μεταδίδει το σήματα κινδύνου από τον πομπό του χρήστη στο Κέντρο Συντονισμού Διάσωσης, το οποίο έπειτα θα κινήει την επιχείρηση διάσωσης. Την ίδια στιγμή, το σύστημα θα παρέχει ένα σήμα στους χρήστες, πληροφορόντας τους ότι η θέση τους έχει προσδιοριστεί και ότι βοήθεια είναι καθοδόν. Αυτό το τελευταίο χαρακτηριστικό είναι καινούργιο και θεωρείται ένα μεγάλο βήμα μπροστά σε σχέση με τα υπάρχοντα συστήματα πλοήγησης GPS και GLONASS, τα οποία δεν παρέχουν ανάδραση στον χρήστη.
Διεθνής συμμετοχή
Τον Σεπτέμβριο του 2003, η Κίνα εντάχθηκε στο πρόγραμμα Galileo. Η Κίνα επρόκειτο να επενδύσει 230 εκατομμύρια ευρώ (302 εκατομμύρια δολάρια, 155 εκατομμύρια λίρες στερλίνες, 2,34 δισεκατομμύρια CNY) στο έργο κατά τα επόμενα έτη.
Τον Ιούλιο του 2004, το Ισραήλ υπέγραψε συμφωνία με την ΕΕ για να γίνει εταίρος στο πρόγραμμα Galileo.
Στις 3 Ιουνίου 2005, η ΕΕ και η Ουκρανία υπέγραψαν συμφωνία για την ένταξη της Ουκρανίας στο σχέδιο, όπως αναφέρεται σε ένα δελτίο τύπου.
Από τον Νοέμβριο του 2005, το Μαρόκο εντάχθηκε στο πρόγραμμα.
Στα μέσα του 2006, η σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα κατέρρευσε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να εθνικοποιήσει το Galileo ως πρόγραμμα της ΕΕ.
Τον Νοέμβριο του 2006, η Κίνα επέλεξε να αναβαθμίσει το σύστημα πλοήγησης BeiDou, το τότε περιφερειακό δορυφορικό σύστημα πλοήγησης. Η απόφαση οφείλεται σε ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια και ζητήματα σχετικά με τη χρηματοδότηση του Galileo.
Στις 3 Απριλίου 2009, η Νορβηγία προσχώρησε επίσης στο πρόγραμμα δεσμεύοντας τα 68,9 εκατ. Ευρώ για το κόστος ανάπτυξης και επιτρέποντας στις εταιρείες της να υποβάλουν προσφορές για τις συμβάσεις κατασκευής. Η Νορβηγία, αν και δεν είναι μέλος της ΕΕ, είναι μέλος του ΕΣΟΛ.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2013, η Ελβετία υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας για να συμμετάσχει πλήρως στο πρόγραμμα και συνεισέφερε αναδρομικά 80 εκατ. Ευρώ για την περίοδο 2008-2013. Ως μέλος της ESA, συνεργάστηκε ήδη στην ανάπτυξη των δορυφόρων Galileo, συμβάλλοντας στα σύγχρονα ρολόγια υδρογόνου. Η οικονομική δέσμευση της Ελβετίας για την περίοδο 2014-2020 θα υπολογιστεί σύμφωνα με τον τυποποιημένο τύπο που εφαρμόστηκε για τη συμμετοχή της Ελβετίας στο ερευνητικό πρόγραμμα πλαίσιο της ΕΕ.
Τον Μάρτιο του 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να αποκλειστεί από τμήματα του έργου (ειδικά όσον αφορά την PRS με ασφάλεια) μετά την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως εκ τούτου, η Airbus σχεδιάζει να μετεγκαταστήσει τις εργασίες στο τμήμα ελέγχου εδάφους (GCS) από τις εγκαταστάσεις της στο Portsmouth σε κράτος της ΕΕ. Έχουν αναφερθεί Βρετανοί υπάλληλοι ότι ζητούν νομικές συμβουλές σχετικά με το αν μπορούν να διεκδικήσουν τα 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ που επενδύθηκαν από το Ηνωμένο Βασίλειο, από τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ που δαπανήθηκαν μέχρι σήμερα [71]. Σε μια ομιλία στο συνέδριο της ΕΕ για το Ινστιτούτο Μελετών Ασφάλειας, ο κύριος διαπραγματευτής της ΕΕ, υπεύθυνος για τις διαπραγματεύσεις για το Brexit, Michel Barnier, τόνισε τη θέση της ΕΕ ότι το Ηνωμένο Βασίλειο αποφάσισε να εγκαταλείψει την ΕΕ και συνεπώς όλα τα προγράμματα της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένου του Galileo. ] Τον Αύγουστο του 2018, αναφέρθηκε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα αναζητήσει τη δημιουργία ανταγωνιστικού δορυφορικού συστήματος πλοήγησης στο Galileo μετά το Brexit. Τον Δεκέμβριο του 2018, ο βρετανός Πρωθυπουργός Theresa May ανακοίνωσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα προσπαθεί πλέον να ανακτήσει την επένδυση και ο υπουργός Επιστήμης Sam Gyimah παραιτήθηκε από το θέμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δορυφορικά συστήματα πλοήγησης
ΣΚΝ Σανκτ Πέλτεν
Η ΣΚΝ Σανκτ Πέλτεν (Sportklub Niederösterreich St. Pölten) είναι μια αυστριακή ποδοσφαιρική ομάδα από το Σανκτ Πέλτεν. Ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2000. Έδρα της ομάδας είναι το NV Arena, χωρητικότητας 8000 θεατών. Συμμετέχει στην Μπούντεσλιγκα Αυστρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστρίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2000
2343 Σάιντινγκ Σπρινγκ
Ο Σάιντινγκ Σπρινγκ (Siding Spring) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,4. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Έλινορ Χέλιν και Σελτ Μπας, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Σάιντινγκ Σπρινγκ της Αυστραλίας, και πήρε το όνομά του από το αστεροσκοπείο αυτό.
Εξαιτίας και της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, Ο Σάιντινγκ Σπρινγκ κοντά στο περιήλιο εξέρχεται από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης και πλησιάζει την τροχιά του πλανήτη Άρη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σάιντινγκ Σπρινγκ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαιντινγκ Σπρινγκ
Νογκάρα
Η Νογκάρα (ιταλικά: Nogara) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Χόρχε Καρρασκόσα
Ο Χόρχε Καρρασκόσα, γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1948 στο Βαλεντίν Αλσίνα του Μπουένος Άιρες, είναι πρώην Αργεντίνος διεθνής ποδοσφαιριστής.
Αγωνίστηκε ως αριστερός αμυντικός σε αριθμό αργεντίνικων συλλόγων (Μπάνφιλντ, Ροσάριο Σεντράλ και Ουρακάν), καθώς και την Εθνική Αργεντινής.
Καριέρα
Ο Καρρασκόσα, ο οποίος έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο El Lobo (« Ο Λύκος »), ξεκίνησε την καριέρα του το 1967 από την ΚΑ Μπάνφιλντ. Το 1970, πραγματοποίησε την πρώτη του διεθνή συμμετοχή με την Εθνική Αργεντινής και, παράλληλα, μεταγράφηκε στην ΚΑ Ροσάριο Σεντράλ, με την οποία και κατέκτησε το πρωτάθλημα Νασιονάλ το 1971.