cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ραμσής Ε΄
Η βασιλεία του
H βασιλεία του χαρακτηρίζεται από τη συνεχή ανάπτυξη της ισχύος των ιερέων τού Άμωνα, που ήλεγχαν αρκετή από τη γη του ναού στη χώρα και τα οικονομικά τού κράτους, με έξοδα των φαραώ που εξουσίαζαν. Ο πάπυρος τού Τορίνου Νο.1887 καταγράφει ένα οικονομικό σκάνδαλο κατά τη βασιλεία τού Ραμσή, που ενέπλεκε τους ιερείς της νήσου Ελεφαντίνης. Μία περίοδος εσωτερικής αστάθειας επίσης ταλαιπώρησε τη βασιλεία του, όπως πιστοποιείται από το γεγονός ότι, σύμφωνα με τον πάπυρο τού Τορίνου Νο.2044, οι εργάτες τού Deir el-Medina περιοδικά σταματούσαν τη δουλειά στον τάφο ΚV9 τού Ραμσή Ε΄ κατά το 1ο έτος της βασιλείας του, χωρίς τον φόβο "τού εχθρού", μάλλον των Λίβυων επιδρομέων, που είχαν φθάσει στην πόλη Per-Nebyt και "είχαν κάψει τους κατοίκους". Άλλη εισβολή αυτών των επιδρομέων στις Θήβες καταγράφεται λίγες ημέρες μετά. Αυτό δείχνει ότι το Αιγυπτιακό κράτος είχε δυσκολίες στο να εξασφαλίσει την ασφάλεια των δικών του εκλεκτών εργατών τάφου και άφηνε μόνο του τον γενικό πληθυσμό κατά τη διάρκεια της δύσκολης αυτής περιόδου.
Ο μεγάλος πάπυρος του Γουίλμπουρ, που πιστεύεται ότι είναι τού 4ου έτους της βασιλείας τού Ραμσή Ε΄, ήταν ένα έγγραφο μίας μεγάλης επιθεώρηση γης και υπολογισμού φόρου, που κάλυπτε διάφορα εδάφη "που εκτείνονταν από την περιοχή κοντά στην Κροκοδειλόπολη (Medinet el-Fayyum) στα νότια, ως πλησίον της σημερινής El-Minya, μία απόσταση 90 μιλίων". Αποκαλύπτεται ότι οι πιο πολλές γαίες της Αιγύπτου ελεγχόταν από τους ναούς τού Άμωνα (Αμούν), οι οποίοι επίσης διηύθυναν τα οικονομικά της χώρας. Στο έγγραφο γίνεται φανερή η αυξανόμενη ισχύ τού Ανώτερου Ιερέα του Αμούν, Ραμεσεσνάκτ, του οποίου ο γιος Ουσιμαρε'νάκτε κατείχε το αξίωμα του γενικού διοικητή επί των φόρων.
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 20ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Αξέλ Τουπάν
Ο Αξέλ Τουπάν (γαλλικά: Axel Toupane), (Μυλούζ, 23 Ιουλίου 1992) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και διεθνής με την Εθνική Γαλλίας. Με ύψος 2,01 μέτρα αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ και σμολ φόργουορντ για την γαλλική Παρί.
Σταδιοδρομία
Γεννημένος στο Μυλούζ, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2011 με τη Στρασμπούρ, στην οποία παρέμεινε έως και το 2015.
Από το 2016, έως και το 2017, αγωνιζόταν στο NBA, αλλάζοντας πολλές ομάδες: Ντένβερ Νάγκετς, Μιλγουόκι Μπακς και Νιου Ορλίνς Πέλικανς. μικρογραφία|377x377εσ|Ο Τουπάν το 2018 με την Ζαλγκίρις Τη σεζόν 2017-18, γύρισε στην Ευρώπη για τη Ζάλγκιρις, με την οποία έφτασε στο Final-4 της Ευρωλίγκα και κατέκτησε το πρωτάθλημα Λιθουανίας για το 2018. Στην Ευρωλίγκα, σε σύνολο 44 αγώνων είχε μέσο όρο 14.8 λεπτά συμμετοχής, 5.9 πόντους (70.2% στις βολές, 52.5% στα δίποντα και 34% στα τρίποντα) και 2.3 ριμπάουντ. Στο Λιθουανικό Πρωτάθλημα, σε σύνολο 42 αγώνων είχε μέσο όρο 16.4 λεπτά συμμετοχής, 7.4 πόντους (80% στις βολές, 53.4 % στα δίποντα, 37.8% στα τρίποντα) και 2.5 ριμπάουντ.
Το καλοκαίρι του 2018 ήρθε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ωστόσο στις 13 Απριλίου 2019 ο Τουπάν προχώρησε σε μονομερή διακοπή του συμβόλαιό του, λόγω διαφωνιών με την διοίκηση του Ολυμπιακού. Σε 26 αγώνες στην Ευρωλίγκα με τους Πειραιώτες, μέτρησε 4,8 πόντους και 1,2 ασίστ.
Στις 21 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε από την Ουνικάχα Μάλαγα. Τον Φεβρουάριο του 2020, υπέστη μερική ρήξη αχίλλειου τένοντα στο αριστερό του πόδι. Τη σεζόν 2019-20, είχε 6,3 πόντους στην ισπανική λίγκα και 9,6 στο Γιούροκαπ.
Τον Νοέμβριο του 2020 και ενώ είχε αρχίσει τη σεζόν με τη Στρασμπούρ, ενσωματώθηκε στο προπονητικό καμπ των Ουόριορς. Τελικά έμεινε στους Σάντα Κρουζ Ουόριορς (θυγατρική των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς) και αγωνίστηκε στην Αναπτυξιακή Λίγκα του ΝΒΑ. Εκεί είχε 17.9 πόντους από 38.6% στο τρίποντο και 54.4% στα συνολικά σουτ, 73.9% στις βολές, 5.2 ριμπάουντ, 3.6 ασίστ. Στις 15 Μαρτίου 2021, συμφώνησε με τους Μιλγουόκι Μπακς, υπογράφοντας two-way συμβόλαιο. Στις 19 Ιουλίου 2021, κατέκτησε για πρώτη φορά τον τίτλο το ΝΒΑ, αφοί οι Μπακς, κέρδισαν στους τελικούς του πρωταθλήματος τους Φοίνιξ Σανς 4-2.
Στις 16 Οκτωβρίου 2021, υπέγραψε συμβόλαιο με τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς και την θυγατρική τους ομάδα Σάντα Κρουζ Ουόριορς.
Στις 6 Ιανουαρίου 2022, επέστρεψε στην Ευρώπη και την πατρίδα του τη Γαλλία, προκειμένου να ενισχύσει την Παρί.
Εθνική ομάδα
Είναι μέλος της ανδρικής ομάδας των “τρικολόρ”, με τους οποίος έλαβε μέρος στο Ευρωμπάσκετ 2017. Επίσης ήταν μέλος των ομάδων U18 και U20. Με την U20 κατέκτησε το 2012 το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και το χάλκινο στην αντίστοιχη διοργάνωση το 2011″.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Στρασμπούρ Ίλκιρχ-Γκράφενσταντεν Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιλγουόκι Μπακς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Ορλίνς Πέλικανς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Τσερνόμπιλ
Ο όρος Τσερνόμπιλ μπορεί να αναφέρεται:
BBC News (τηλεοπτικό κανάλι)
Το BBC News (αναφέρεται και ως BBC News Channel) είναι ένα ελεύθερο ειδησεογραφικό κανάλι, το οποίο εκπέμπει από το BBC, την δημόσια ραδιοτηλεόραση του Ηνωμένου Βασιλείου. Το κανάλι εκπέμπει 24 ώρες το 24ωρο. Το κανάλι ξεκίνησε ως BBC News 24 στις 9 Νοεμβρίου του 1997 στις 17:30. Όταν το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει ήταν ο μόνος ανταγωνιστής του Sky News, το οποίο ξεκίνησε να εκπέμπει το 1989.
Στις 22 Φεβρουαρίου του 2006 το κανάλι πήρε το τίτλο Το ειδησεογραφικό κανάλι της χρονιάς στα βραβεία Television Journalism, για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Το Μάρτιο του 2007, το κανάλι είχε το δικό του livestreaming στην ιστοσελίδα του BBC, αλλά μπορούν να το παρακολουθήσουν μόνο όσοι είναι στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τον Απρίλιο του 2008 το κανάλι μετονομάστηκε σε BBC News, έχοντας και καινούργιο στούντιο. Το συνεργάσιμο κανάλι BBC World είχε, επίσης, μετονομαστεί σε BBC World News. Το κανάλι υπήρξε κανάλι της χρονιάς το 2006 και το 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Ειδησεογραφικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:BBC News Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1997
ΜΚ Ανδόρρα
Η ΜΚ Ανδόρρα (καταλανικά: BC Andorra) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα την Ανδόρρα λα Βέλια της Ανδόρρας. Ιδρύθηκε το 1970 και μετέχει στις διοργανώσεις της Ισπανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανδορρα ΜΚ Ανδορρα ΜΚ Ανδορρα ΜΚ
Σαιν-Μαρτέν-ντε-Λεν
Το Σαιν-Μαρτέν-ντε-Λεν (γαλλικά: Saint-Martin-de-Lenne, οξιτανικά: Sent Martin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μαρτινιέ (γαλλικά: Saint-Martiniers).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Χάρι Άλεν (τρανς άνδρας)
Ο Χάρι Άλλεν ή Χάρι Λίβινγκστον (1882 - 27 Δεκεμβρίου 1922) ήταν Αμερικανός τρανς άνδρας από τον Βορειοδυτικό Ειρηνικό, ο οποίος ήταν το θέμα της συνεχιζόμενης αισθησιακής τοπικής και εθνικής κάλυψης εφημερίδων από το 1900 έως το 1922. Οι εφημερίδες κάλυπταν τα μικρά εγκλήματα που σχετίζονταν με τη ζωή του στο περιθώριο της κοινωνίας, όπως η πορνεία και τα αδικήματα σχετικά με το αλκοόλ, παρόλο που του δόθηκε δυσανάλογη προσοχή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εξαιτίας της σιωπηρής απόρριψης του φύλου που γεννήθηκε και της άρνησής του να ανταποκριθεί στις κοινωνικές απαιτήσεις και να συμπεριφέρεται σύμφωνα με τα γυναικεία πρότυπα. Αυτές οι ανατρεπτικές και εκμεταλλευτικές ιστορίες - «μεγάλο αντίγραφο αστυνομικού στυπώματος» - αναφέρθηκαν σταθερά σ 'αυτόν με θηλυκές αντωνυμίες και χρησιμοποίησαν το όνομα που του δωθηκε κατα τη γέννησή του, Nell Pickerell, ακόμη και όταν ανέφεραν ότι ο Άλλεν προσβαλόταν από αυτό, και ήταν ειλικρινής στην επιμονή του να μην αποκαλείται με αυτό το όνομα. Το όνομά του ήταν Χάρι Λίβινγκστον από περίπου το 1900 μέχρι το 1911 και έπειτα Χάρι Άλεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Βιογραφία ελληνιστική-επέκταση
Καταλανική εκστρατεία στη Μικρά Ασία
Ως Καταλανική εκστρατεία ονομάζεται η βυζαντινή εκστρατεία με μισθοφορικό Καταλανικό στρατό με σκοπό την ανάκτηση χαμένων εδαφών από τους Οθωμανούς. Το αποτέλεσμα αυτής της εκστρατείας αποτέλεσε αρχικά τακτική νίκη για τους Βυζαντινούς η οποία τελικά μετετράπη σε στρατηγικής σημασίας νίκη για τους Οθωμανούς.
Ιστορικό
Το 1303, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος προσέλαβε 6.500 Καταλανούς μισθοφόρους υπό τις διαταγές του Ροζέ ντε Φλορ για να εκστρατεύσουν κατά των Τούρκων την άνοιξη και το καλοκαίρι του ιδίου έτους. Η δαπανηρή υπηρεσία τους είχε επιτυχία, καθώς οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν από μερικά σημεία της Μικράς Ασίας. Στη Φιλαδέλφεια, 20.000 Τούρκοι στρατιώτες σκοτώθηκαν από τους Καταλανούς. Η εκστρατεία έφερε στους Βυζαντινούς μερικές νίκες, αλλά δεν είχε σημαντική επιτυχία.
Ωστόσο, οι Βυζαντινοί έλαβαν περισσότερες δυνάμεις απ' όσες χρειάζονταν - οι μισθοφόροι ήταν αδύνατο να τεθούν υπό έλεγχο. Όταν ο αρχηγός τους, Ροζέ ντε Φλορ σκοτώθηκε στην Καλλίπολη, στις 3 Απριλίου 1305, από τον Μιχαήλ Θ' Παλαιολόγο και μετά ακολούθησε σφαγή 1.300 Καταλανών, οι μισθοφόροι προχώρησαν σε επιδρομές κατά της Θράκης και της Μακεδονίας υπό τη διοίκηση του νέου τους αρχηγού, Μπερένγκουερ ντ' Εντάντσα (Berenguer d'Entança). Ως αποτέλεσμα, η Καταλανική Εταιρεία αφορίστηκε από τον Πάπα Κλημή Ε'. Για την περίοδο 1311-1379, οι Καταλανοί μισθοφόροι είχαν υπό την κατοχή τους το Δουκάτο των Αθηνών, αφήνοντας πίσω τους ένα κατεστραμμένο Βυζάντιο. Μετά απ' αυτό, οι Τούρκοι είχαν τη στήριξη αυτών που υπέφεραν και ανατακατέλαβαν τη χαμένη γη.
Έτσι, η καταλανική εκστρατεία ήταν μια βραχύβια βυζαντινή νίκη, αλλά είχε μακροχρόνιο όφελος για τους Τούρκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες των Βυζαντινο-Οθωμανικών Πολέμων Κατηγορία:Μάχες των πολέμων μεταξύ Βυζαντινών και Σελτζούκων Κατηγορία:Καταλανική Εταιρεία
Ραμσής ΣΤ΄
Ο Ραμσής ΣΤ΄ ή Ραμεσής ΣΤ΄, αρχ. Αιγυπτ. Rameses ή Ramses, που ως πρίγκιπας λεγόταν Αμενερκεπσέφ Γ΄, ήταν ο 5ος φαραώ της 20ης δυναστείας της Αιγύπτου. Κατά την ενθρόνισή του έλαβε το πριν-το-όνομα επίθετο Nebmaatre-Meryamun. Βασίλευσε για περίπου 8 έτη στο 3ο τέταρτο τού 12ου αι. π.Χ. και ήταν γιος τού Ραμσή Γ΄ και της Ισέτ Τα-Χεμντζέρτ. Ως πρίγκιπας ήταν γνωστός ως Ραμεσές Αμουνερκεπσέφ και κατείχε τους τίτλους του βασιλικού γραφέα και τού διοικητή τού ιππικού. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ραμσής Ζ΄ Ιταμούν, που είχε αποκτήσει με τη Νουμπκεσμπάντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαραώ της 20ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Comic Book Girl 19
Η Ντανίκα Λη Μάσεη, ή όπως είναι γνωστή ως Comic Book Girl 19, ή εν συντομία «CBG19», είναι διαδικτυακή διασημότητα, γνωστή για τις κριτικές κόμικς, ταινιών, βιβλίων και τηλεοπτικών σειρών. Είναι περισσότερο γνωστή για το ψυχαγωγικό κανάλι της στους ιστότοπους YouTube και Vimeo με την ονομασία «The Comic Book Girl 19 Show», με περισσότερες από 13 εκατομμύρια προβολές και περισσότερους από 280.000 εγγεγραμμένους χρήστες. Επίσης, κατέχει πτυχίο διαδοχικής τέχνης από το κολέγιο «Savannah College of Art and Design».
Η εκπομπή
right|308px|thumb|Η μασκότ της εκπομπής, το «Ρομπότ» Το πρώτο επεισόδιο της εκπομπής επιφορτώθηκε (ή «ανέβηκε») στο Youtube στις 14 Απριλίου 2012 και αφορούσε τη σύγκριση μεταξύ Αvengers και X-Men, τη σχέση μεταξύ του Wolverine και των X-Men και τη σειρά κόμικς «Uncanny X-Force». Από τότε η δημοτικότητά της μεγάλωσε κυρίως λόγω των σχολιαστικών βίντεο στην ταινία «Προμηθέας» και της τηλεοπτικής σειράς «Game of Thrones». Αυτή τη στιγμή έχει συνολικά περισσότερες από 13.500.000 προβολές και περισσότερους από 284.000 εγγεγραμμένους χρήστες.
Η εκπομπή περιλαμβάνει τα εξής :
Η Comic Book Girl 19 γενικά επιχειρεί να σκαλίσει τα υπόβαθρα των διάφορων μύθων της μαζικής κουλτούρας καθώς και να εξετάσει τα ειδικά εφέ των ταινιών. Επίσης, έχει πάρει συνέντευξη από τον τεχνικό ειδικών εφέ Άλεκ Γκίλλις ( Αγγλικά: Alec Gillis) της «Amalgamated Dynamics, Inc. (ADI)».
Η εκπομπή πραγματοποιείται στο Χόλυγουντ, στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ και την σκηνοθεσία και επεξεργασία έχει αναλάβει ο Τάισον Γουήλερ ( Αγγλικά: Tyson Wheeler X.). Επίσης, περιλαμβάνει και μία μασκότ, ένα ρομπότ, με το όνομα «Ρομπότ», που δίνει ένα χιουμοριστικό τόνο με τα σχόλιά του κατά τη διάρκεια ενός βίντεο.
Έως τις 7 Μαΐου 2014 η εκπομπή μετράει 110 βίντεο στο Youtube και 4 στο Vimeo.
Άλλες εμφανίσεις
Η Comic Book Girl 19 έχει φιλοξενηθεί στις σελίδες των περιοδικών «Βαράιετι» ( Αγγλικά: «Variety») και «Κοσμοπόλιταν» ( Αγγλικά: «Cosmopolitan») με θέμα «Τα πιο διάσημα κορίτσια» και «Κορίτσια κάνουν πράγματα που κάνουν οι σπασίκλες μοδάτα» αντίστοιχα. Τον Φεβρουάριο του 2014 έδωσε μια διαλέξη στο TEDx που διοργανώθηκε από το κολέγιο «Claremont Colleges» στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, ΗΠΑ με θέμα την «παρουσίαση προσωπικών εμπειριών, χρησιμοποιώντας τα κόμικς, για να βρει νόημα για την ίδια της τη ζωή, και με σκοπό να βοηθήσει άλλους να βρουν δημιουργικούς δρόμους που χρησιμοποιούν μετασχηματικά δυναμικά αφήγησης για να καλυτερεύσουν τις ζωές τους».
Έχει συνεισφέρει στην εκπομπή της DC Comics, «DC All Access», με κριτικές σε διάφορα κόμικς. Έχει συμμετάσχει ως καλεσμένοι στις εκπομπές «The Jake Hall Show's Loung Live», «Geek and Sundry» και «Chaotic Awesome» μοιράζοντας τις σκέψεις τις πάνω στην μαζική κουλτούρα και τα κόμικς. Επίσης, έχει ποζάρει σε φωτογράφιση του καλλιτέχνη Ντάνιελ Ντος Σάντος ( Αγγλικά: Daniel Dos Santos) για το εξώφυλλο της νουβέλας «White Trash Zombie Apocalypse» της Νταϊάνα Ρόουλαντ ( Αγγλικά: Diana Rowland). Τέλος, μετά τη βράβευσή της στο συνέδριο «Dragon Con» στην Ατλάντα, Τζόρτζια, ΗΠΑ για το κουστούμι του «RoboCop», φιλοξενήθηκε στις σελίδες του blog τεχνολογίας και τέχνης, «Gizmodo».
Το όνομα
Η «CBG19» έχει δηλώσει ότι το όνομά της σχετίζεται με τη 19η κάρτα ταρώ της «Μεγάλης Αρκάνας», που είναι «Ο Ήλιος». Ο αριθμός αυτός παρουσιάζεται αρκετές φορές στα βίντεό της στο Youtube υπό τη μορφή τατουάζ. Στο τέλος της κριτικής για την ταινία «Iron Man 3» παρουσιάζεται το μικρό πραγματικό της όνομα που είναι «Ντέινικα» ( Αγγλικά: Danica).
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί YouTubers
Έλκος
Το πεπτικό έλκος, ή απλά έλκος, είναι μία χρόνια πάθηση του πεπτικού συστήματος, ιδίως του στομάχου και του δωδεκαδάκτυλου που χαρακτηρίζεται από τη δημιουργία μίας πληγής (έλκους) στο τοίχωμα του στομάχου ή του δωδεκαδάκτυλου.
Έλκος Δωδεκαδακτύλου
Αφορά κατά πλειοψηφία άρρενες νεαρής ηλικίας. Πρόκειται για μια διάβρωση του βλεννογόνου του στομάχου που ανάλογα με το βάθος της καθορίζει και τη σοβαρότητα της πάθησης. Παρουσιάζει συχνά υποτροπές, ακόμα και μετά από πλήρη επούλωση.
Εντόπιση
Εντοπίζεται συνήθως στην πρώτη μοίρα του δωδεκαδακτύλου λόγω της έντονης δράσης του γαστρικού οξέος στην περιοχή αυτή.
Παθογένεια
Η παθογένεια του δωδεκαδακτυλικού έλκους δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Παράγοντες που επιδρούν στην εμφάνισή του είναι:
Η λοίμωξη από το H.Pylori θεωρείται σήμερα ως ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες πρόκλησης δωδεκαδακτυλικού έλκους.
Συμπτώματα
Το χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ο πόνος που εντοπίζεται στη μεσότητα του άνω μέρους της κοιλιακής χώρας (ιδίως επιγάστριο) και εμφανίζεται χαρακτηριστικά πριν από τα γεύματα, ενώ υφίεται με τη λήψη τροφής. Το άγχος, η νηστεία, η λήψη φαρμάκων και οι λοιμώξεις μπορεί να δράσουν ως εκλυτικοί παράγοντες.
Θεραπεία
Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Η συντηρητική θεραπεία είναι αυτή που προτιμάται, ενώ η χειρουργική τα τελευταία χρόνια έχει περιοριστεί. Η συντηρητική θεραπεία συνίσταται στον περιορισμό των περιβαλλοντικών και εκλυτικών παραγόντων και τη χορήγηση φαρμάκων που μειώνουν την έκκριση υδροχλωρικού οξέος (HCl) από το στόμαχο και αντιόξινων. Αν έχει ανιχνευτεί ως αιτία το H.Pylori, χορηγούνται κατάλληλα αντιβιoτικά με στόχο την εκρίζωση του εν λόγω βακτηρίου.
Ρίτσαρντ Ντόνερ
Ρίτσαρντ Ντόνερ (Richard Donner) είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Αμερικανού κινηματογραφικού και τηλεοπτικού σκηνοθέτη και παραγωγού Ρίτσαρντ Ντόναλντ Σβάρτσμπεργκ (Richard Donald Schwartzberg), που γεννήθηκε στις 24 Απριλίου 1930. Μετά τη σκηνοθεσία της ταινίας τρόμου Η Προφητεία (1976), έγινε διάσημος με τη σκηνοθεσία του πρώτου έργου με υπερήρωες της νεότερης εποχής, του Σούπερμαν (1978), με πρωταγωνιστή τον Κρίστοφερ Ριβ.
Έλκος
Εντόπιση
Εντοπίζεται συνήθως στο έλασσον τόξο του στομάχου, λόγω της χειρότερης αιμάτωσης της περιοχής αυτής.
Ρίτσαρντ Ντόνερ
Ο Ντόνερ σκηνοθέτησε αργότερα ταινίες με άφθονη δράση, όπως την περιπέτεια με παιδιά Γκούνις (1985) και την αστυνομική περιπέτεια «ενηλίκων» Φονικό Όπλο (1987) και τις συνέχειές της. Μαζί με τη σύζυγό του ίδρυσαν και κατέχουν την εταιρεία παραγωγής «The Donner's Company», γνωστή κυρίως από την παραγωγή της σειράς ταινιών X-Men. Το 2000 τιμήθηκε με το προεδρικό βραβείο της Ακαδημίας Ταινιών Επιστημονικής Φαντασίας, Φαντασίας και Τρόμου. Ο ιστορικός του κινηματογράφου Μάικλ Μπάρσον γράφει ότι ο Ντόνερ είναι ένας «από τους πλέον αξιόπιστους δημιουργούς επιτυχημένων ταινιών δράσεως του Χόλυγουντ».
Έλκος
Παθογένεια
Το H.Pylori φαίνεται να παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην εμφάνιση του γαστρικού έλκους. Άλλοι παράγοντες μπορεί να είναι η λήψη φαρμάκων (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη), η παλινδρόμηση δωδεκαδακτυλικού περιεχομένου, η ατροφική γαστρίτιδα κ.α. Ειδική περίπτωση αποτελούν τα έλκη μετά από εγκαύματα (έλκη του Curling) και μετά από νευροχειρουργικές επεμβάσεις (έλκη Cushing)
Ρίτσαρντ Ντόνερ
Οικογένεια
Ο Ρίτσαρντ Σβάρτσμπεργκ γεννήθηκε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης, με γονείς τους Φρεντ και Χάτι Σβάρτσμπεργκ, εβραϊκής καταγωγής. Ο πατέρας του είχε ένα μικρό επιπλοποιείο. Ο Ρίτσαρντ έχει μία αδελφή, την Τζοάν.
Εξάδελφος του σκηνοθέτη είναι ο συνομήλικός του ηθοποιός Στηβ Κάχαν (Steve Kahan), που έπαιζε τον ρόλο ενός αστυνομικού στον Σούπερμαν και τον αξιωματικό Εντ Μέρφυ στις ταινίες της σειράς του «Φονικού Όπλου». Ο Ντόνερ τον έχει βάλει και σε άλλες ταινίες του.
Έλκος
Συμπτώματα
Ο πόνος κι εδώ αποτελεί το κυρίως σύμπτωμα, σε αντίθεση όμως με το δωδεκαδακτυλικό έλκος εμφανίζεται μετά τα γεύματα και ανάλογα με την εντόπισή του από αμέσως μετά μέχρι μετά από 2 ώρες.
Ρίτσαρντ Ντόνερ
Στην τηλεόραση
Ο Ντόνερ άρχισε τη σταδιοδρομία του ελπίζοντας να γίνει ηθοποιός, αλλά σύντομα άρχισε να σκηνοθετεί διαφημίσεις. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 σκηνοθέτησε το πρώτο του έργο για την τηλεόραση: ένα επεισόδιο της σειράς γουέστερν Wanted: Dead or Alive, το οποίο ακολούθησαν μερικά ακόμα αυτής και της παρόμοιας σειράς The Rifleman. Στις αρχές της σταδιοδρομίας του σκηνοθέτησε συνολικά για 25 τηλεοπτικές σειρές, όπως τη Μάχη, και τα Get Smart, Gilligan's Island, Κότζακ και Ζώνη του Λυκόφωτος, καθώς και το παιδικό σίριαλ Danger Island.
Έλκος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελκος Κατηγορία:Οξύς πόνος
Ρίτσαρντ Ντόνερ
Στον κινηματογράφο
Ο Ντόνερ σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους το 1961: ήταν το X-15, με πρωταγωνιστές τους Τσαρλς Μπρόνσον και Μαίρυ Τάυλερ Μουρ. Πέρασαν επτά χρόνια από τότε μέχρι τη δεύτερη σκηνοθεσία του, την κωμωδία Salt and Pepper (1968). Ωστόσο, η πρώτη ταινία του που συζητήθηκε ήταν Η Προφητεία (1976), ένα υπερφυσικό θρίλερ που γυρίστηκε στον απόηχο της επιτυχίας του Εξορκιστή και έγινε η πέμπτη σε εισπράξεις ταινία του 1976.
Ο Σούπερμαν (1978)
Το 1978 ο Ντόνερ σκηνοθέτησε την ταινία Σούπερμαν, με πρωταγωνιστή τον Κρίστοφερ Ριβ στον ομώνυμο ρόλο. Το έργο έγινε παγκόσμια επιτυχία και κατέστησε διάσημους τόσο τον Ριβ, όσο και τον Ντόνερ. Ο σκηνοθέτης άρχισε αμέσως να εργάζεται στην πρώτη συνέχεια της ταινίας, τη Σούπερμαν 2, της οποίας και σκηνοθέτησε το μεγαλύτερο μέρος. Απροσδόκητα όμως, παρά την επιτυχία της πρώτης ταινίας, απολύθηκε από τους παραγωγούς της δεύτερης. Η αλήθεια ήταν ότι σε όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων αμφότερων των ταινιών, ο Ντόνερ είχε δύσκολη σχέση με το τρίο των παραγωγών Αλεξάντερ και Ίλυα Σάλκιντ και Πιερ Σπενγκλέρ. Αντί να διώξουν τον Σπενγκλέρ, όπως τους είχε ζητήσει ο Ντόνερ, οι Σάλκιντ (πατέρας και γιος) απέλυσαν τον ίδιο και τον αντικατέστησαν με τον Ρίτσαρντ Λέστερ, με τον οποίο είχαν συνεργασθεί στους Τρεις Σωματοφύλακες (1973). Ο Λέστερ ξαναγύρισε μεγάλο μέρος του Σούπερμαν 2, αν και οι σκηνές με τον Μάρλον Μπράντο αφαιρέθηκαν, ενώ και ο Τζιν Χάκμαν αρνήθηκε να επιστρέψει στο πλατό για επανάληψη των ίδιων σκηνών. Για τον λόγο αυτό, όλες οι σκηνές του Χάκμαν (έπαιζε τον «αρχικακό» Λεξ Λούθορ) στο Σούπερμαν 2 είναι αυτές που γύρισε ο Ντόνερ, παρά το ότι το όνομά του τελευταίου δεν αναφέρεται στους τίτλους της ταινίας, καθώς ο ίδιος ο Ντόνερ το απαγόρευσε.
Η κριτική του Rotten Tomatoes για την ταινία γράφει ότι η δεύτερη ταινία του Σούπερμαν «στέκεται στο ύψος των στάνταρ που έθεσε η πρώτη, αν δεν το υπερβαίνει». Αλλά ο Ντόνερ συνέχισε να υποστηρίζει ότι η δική του συνεισφορά ήταν ανώτερη από το υπόλοιπο της σειράς. Η δική του εκδοχή Superman II: The Richard Donner Cut κυκλοφόρησε στις 28 Νοεμβρίου 2006, την ίδια ημερομηνία που κυκλοφόρησε σε DVD η ταινία Superman: Η επιστροφή. Η εκδοχή του Ντόνερ περιέχει τις σκηνές με τον Μάρλον Μπράντο στον ρόλο του Jor-El και τις ελάχιστες δυνατές σκηνές που γύρισε ο Λέστερ.
Η επίδραση που άσκησε η ταινία Σούπερμαν μπορεί να ανιχνευθεί μέχρι σήμερα σε ταινίες με υπερήρωες εκτός του συγκεκριμένου, ακόμα και πέρα από το λεγόμενο Σύμπαν της DC, όπως π.χ. στην ταινία του Σαμ Ρέιμι Σπάιντερ-μαν.
Μετά τον Σούπερμαν
Την επόμενη δεκαετία ο Ντόνερ γύρισε ταινίες τόσο επιτυχημένες, όσο και αποτυχημένες εμπορικά. Στις πρώτες συγκαταλέγονται οι Γκούνις: Το Κυνήγι της Μεγάλης Περιπέτειας, Πάρτυ φαντασμάτων, Ο Λύκος και το Γεράκι και πάνω από όλες Το Φονικό Όπλο.
Το Φονικό Όπλο (1987-1998)
Ο Ντόνερ σκηνοθέτησε 6 ταινίες με πρωταγωνιστή τον Μελ Γκίμπσον, με τρεις από αυτές στη σειρά ταινιών του «Φονικού Όπλου» (την τελευταία το 1998). Σε συνέντευξή του το 2000, ο Γκίμπσον περιέγραψε ως εξής τις εντυπώσεις του από τον Ντόνερ: "«Ο Θείος Ντικ. Είναι θαυμάσιος τύπος... Εξαιρετικά επαγγελματικός. Είναι παλιός βετεράνος και έχει μια κατανόηση της ταινίας που αποτελεί το απόσταγμα ετών εμπειρίας... Οτιδήποτε και να πεις γι' αυτόν, τον υποεκτιμάς. Αγαπά πραγματικά αυτό που κάνει, αγαπά να εργάζεται με ηθοποιούς και σού αφήνει ελευθερία να εξερευνάς όλες τις περιοχές...»"
X-Men
Ο Ντόνερ έγινε εκτελεστικός παραγωγός για την ταινία του 2000 X-Men και αρκετά μετά για το «πρήκουελ» X-Men η Αρχή: Γούλβεριν. Επίσης, ήταν παραγωγός της ταινίας X-Men: Ημέρες ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος.
Τιμές και βιβλίο
Το Script Magazine χαρακτήρισε το βιβλίο ως «ένα συναρπαστικό πορτρέτο ενός ανθρώπου με ζεστή καρδιά, ο οποίος μπορεί δίκαια να θεωρηθεί το σύγχρονο ισοδύναμο ενός Βίκτορ Φλέμινγκ και ενός Μάικλ Κερτίζ – ένας ταλαντούχος επαγγελματίας σκηνοθέτης ταινιών που ευδοκίμησε στο σύστημα των στούντιο και γύρισε μερικές πολύ καλές ταινίες.»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς κόμικς Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Γκιούρ
thumb|250px|Το δημαρχείο του Γκιούρ thumb|250px|Άποψη της πόλης από τον ποταμό Ράμπα. Διακρίνονται ο καθεδρικός και το επισκοπικό μέγαρο. Το Γκιούρ (ουγγρικά: Győr, προφορά:, γερμανικά: Raab) είναι η σημαντικότερη πόλη της βορειοδυτικής Ουγγαρίας, περίπου στο μέσο της απόστασης ανάμεσα στη Βιέννη και τη Βουδαπέστη, σε ένα από τους σημαντικότερους δρόμους της Κεντρικής Ευρώπης. Το 2014 είχε 128.902 κατοίκους και ήταν η έκτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και ένα από τα επτά κύρια περιφερειακά κέντρα της Ουγγαρίας. Είναι πρωτεύουσα της Περιφέρειας Γκιούρ-Μονσόν-Σοπρόν και της Δυτικής Υπερδουναβίας. Είναι η έκτη μεγαλύτερη πόλη της Ουγγαρίας και ένα από τα επτά κύρια περιφερειακά της κέντρα. Το Γκιούρ είναι κτισμένο στον νότιο βραχίονα του Δούναβη, τον Μοσόν, κοντά στο σημείο όπου συμβάλλουν οι Ράμπα και Ράμπκα.
Ο αρχικός πυρήνας της πόλης βρίσκεται στον λόφο Κάπταλαν, όπου βρίσκονται το επισκοπικό μέγαρο, κτισμένο τον 13ο έως 16ο αιώνα και ο καθεδρικός του Γκιούρ κτισμένος τον 12ο έως 17ο αιώνα, ενώ σώζονται τμήματα του αρχαίου ρωμαϊκού τείχους. Άλλα αξιοθέατα αποτελούν η πλατεία Μπέκσι Καπούτ Τερ με τα μπαρόκ κτίρια και η πλατεία Σέτσενι τερ, όπου βρίσκεται το μοναστήρι των Βενεδικτίνων, πρωτοκατασκευασμένο το 1668.
Ιστορία
Η περιοχή κατά μήκος του ποταμού Δούναβη κατοικήθηκε από διάφορους πολιτισμούς από τα αρχαία χρόνια. Ο πρώτος μεγάλος οικισμός χρονολογείται από τον 5ο αιώνα π.Χ. και οι κάτοικοί του ήταν Κέλτες. Ονόμασαν την πόλη Αρα Μπόνα "Καλό βωμό", που αργότερα συνενώθηκε στο Arrabona, όνομα που χρησιμοποιείτο μέχρι τον 8ο αιώνα. Η συντομευμένη μορφή της εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στο γερμανικό (Raab) και το σλοβακικό (Ráb) όνομα της πόλης.
Ρωμαίοι έμποροι μετακόμισαν στην Arrabona κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. Γύρω στο 10 μ.Χ. ο ρωμαϊκός στρατός κατέλαβε το βόρειο τμήμα της Δυτικής Ουγγαρίας, που το ονόμασε Παννονία. Αν και η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εγκατέλειψε την περιοχή τον 4ο αιώνα λόγω συνεχών επιθέσεων από τις φυλές που ζούσαν στα ανατολικά, η πόλη παρέμεινε κατοικήσιμη,με παραγωγή κρασιού, δημητριακών και εκτροφή αλόγων.
Περί το 500 στην περιοχή εγκαταστάθηκαν Σλάβοι, το 547 Λομβαρδοί και το 568 ως περίπου το 800 από Άβαροι, εκείνη την εποχή υπό Φράγκικη και Σλαβική επιρροή. Αυτή την περίοδο ονομάστηκε Rabba και αργότερα Raab. Μεταξύ 880 και 894 ανήκε στη Μεγάλη Μοραβία και στη συνέχεια για λίγο στην Ανατολική Φραγκία. Οι Μαγυάροι κατέλαβαν την πόλη περί το 900 και οχύρωσαν το εγκαταλελειμμένο ρωμαϊκό φρούριο. Ο Στέφανος Α΄, ο πρώτος βασιλιάς της Ουγγαρίας, ίδρυσε εκεί μια επισκοπή. Η πόλη έλαβε το ουγγρικό της όνομα Γκιούρ. Οι Ούγγροι ζούσαν σε σκηνές, αργότερα σε καλύβες, στο σημερινό νοτιοανατολικό τμήμα του κέντρου της πόλης. Η πόλη επηρεάστηκε από όλες τις δοκιμασίες και τα δεινά της ιστορίας της Ουγγαρίας: καταλήφθηκε από τους Μογγόλους κατά την εισβολή τους (1241–1242) και στη συνέχεια καταστράφηκε από τον Τσεχικό στρατό το 1271.
Μετά την καταστροφική Μάχη του Μόχατς ο βαρόνος Τάμας Νάντασντι και ο Κόμης Γκέργκι Τσέσνεκι κατέλαβαν την πόλη για τον βασιλιά Φερδινάνδο Α΄, ενώ ο Ιωάννης Ζαπόλυα προσπαθούσε επίσης να την καταλάβει. Κατά την οθωμανική κατοχή της σημερινής κεντρικής και ανατολικής Ουγγαρίας (1541 - τέλη του 17ου αιώνα) ο διοικητής του Γκιούρ Κρίστοφ Λάμπεργκ πίστευε ότι θα ήταν μάταιο να προσπαθήσει να υπερασπιστεί την πόλη από τον τουρκικό στρατό. Την έκαψε και οι τουρκικές δυνάμεις δεν βρήκαν τίποτα άλλο παρά μαυρισμένα ερείπια, εξ ου και το τουρκικό όνομα για το Γκιούρ, Γιανίκ Καλέ ("καμένο κάστρο").
Κατά την ανοικοδόμηση η πόλη περιτοιχίσθηκε με ένα κάστρο και ένα τείχος, που σχεδιάστηκαν από τους κορυφαίους Ιταλούς οικοδόμους της εποχής. Η πόλη άλλαξε χαρακτήρα αυτά τα χρόνια, με πολλά νέα κτίρια χτισμένα σε αναγεννησιακό ρυθμό, αλλά η κεντρική πλατεία και το πλέγμα των δρόμων παρέμειναν.
Το 1594, μετά τον θάνατο του Κόμη Γιάνος Τσέσνεκι, αρχηγού του ουγγρικού πεζικού, ο οθωμανικός στρατός κατέλαβε το κάστρο και την πόλη. Το 1598 ο ουγγρικός και ο αυστριακός στρατός την ανακατέλαβαν. Κατά την τουρκική κατοχή η πόλη ονομάστηκε Γιανίκ Καλά ("καμένο μέρος", ως αναφορά στις τεράστιες ζημιές που προκλήθηκαν από την πολιορκία).
Το 1683 οι Τούρκοι επέστρεψαν για λίγο, μόνο για να φύγουν αφού νικήθηκαν στη Μάχη της Βιέννης.
Στα μέσα του 19ου αιώνα ο ρόλος του Γκιούρ για το εμπόριο αυξήθηκε καθώς ξεκίνησε η κυκλοφορία ατμόπλοιων στον ποταμό Δούναβη. Η πόλη έχασε τη σημασία της για το εμπόριο όταν η σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ Βουδαπέστης και Kάνιζα αντικατέστησε την κυκλοφορία στον ποταμό μετά το 1861. Οι δημοτικοί άρχοντες αντιστάθμισαν αυτήν την απώλεια με την εκβιομηχάνιση. Η πόλη ευημερούσε μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν καταστράφηκαν πολλά κτίρια. Ορισμένοι μεγάλης κλίμακας στρατηγικοί βομβαρδισμοί κατέστρεψαν βιομηχανικές και κατοικημένες περιοχές καθώς και το αεροδρόμιο. Αποτέλεσε στόχο επειδή το εργοστάσιο της Rába ήταν ο κύριος παραγωγός τανκ (Turán) και αεροπλάνων (Bf 109). Μία από αυτές τις επιδρομές κατέστρεψε ορισμένα τμήματα του μαιευτηρίου.
Οι δεκαετίες του 1950 και του '60 έφεραν περισσότερες αλλαγές: χτίστηκαν μόνο μεγάλα συγκροτήματα διαμερισμάτων και δεν δόθηκε προσοχή στα παλιά ιστορικά κτίρια. Τη δεκαετία του 1970 ξεκίνησε η ανοικοδόμηση του κέντρου της πόλης. παλιά κτίρια αποκαταστάθηκαν και ανακατασκευάστηκαν. Το 1989 το Γκιούρ κέρδισε το ευρωπαϊκό βραβείο για την προστασία των μνημείων. [Απαιτείται αναφορά]
Ένα εργοστάσιο 100 ετών της Raba στον ποταμό Δούναβη, κοντά στο ιστορικό κέντρο πρόκειται να αντικατασταθεί από μια νέα πολεοδομική, που ονομάζεται Városrét. Η ενότητα μικτής χρήσης θα έχει οικιστικό και εμπορικό τομέα, καθώς και σχολεία, κλινικές και πάρκα.
Το κύριο θέατρο της πόλης είναι το Εθνικό Θέατρο του Γκιούρ, που ολοκληρώθηκε το 1978. Διαθέτει εκτεταμένη κεραμική διακόσμηση από τον Βικτώρ Βαζαρελί.
Η πόλη έχει πολλά ιστορικά κτίρια, για παράδειγμα το κάστρο και τη Λουθηρανική Ευαγγελική εκκλησία.
Κύρια αξιοθέατα
Άλλα αξιοθέατα είναι:
Το Αρχιαββαείο βρίσκεται περίπου 20 χλμ. έξω από την πόλη.
Ανακαίνιση
Μετά το 2000 η πόλη ξεκίνησε πολλά μεγάλα έργα κατασκευών και ανακαινίσεων.
Οι μεγαλύτερες αλλαγές είναι:
Οικονομία
Η θυγατρική της Audi Audi Hungaria Zrt. έχει ένα μεγάλο εργοστάσιο στο Γκιούρ, όπου κατασκευάζονται το σπορ Audi TT, το A3 Cabriolet, το A3 Limousine, και πολλοί κινητήρες (1.913.053 το 2007). Το εργοστάσιο άνοιξε το 1994, αρχικά παράγοντας τετρακύλινδρους κινητήρες για τη μάρκα Audi. Στη συνέχεια η επιχείρηση αναπτύχθηκε για τη συναρμολόγηση των Audi TT Coupé και TT Roadster. Τελικά συμπεριλήφθηκαν επίσης κινητήρες 6κύλινδροι και 8κύλινδροι και, μετά την εξαγορά της Λαμποργκίνι, η Audi άρχισε τότε να κατασκευάζει κινητήρες 10κύλινδρους. Εδώ συναρμολογούνται πλήρως 10κύλινδροι για οχήματα Audi, αλλά μόνο τα μπλοκ των κυλίνδρων για τη Λαμποργκίνι. Κινητήρες κατασκευάζονται επίσης για άλλες μάρκες της Volkswagen Group, αλλά πάνω από το 90% των κινητήρων οχημάτων Audi κατασκευάζονται εδώ. Το εργοστάσιο διαθέτει ηλιακή οροφή 12 MW, που παράγει 9,5 GWh / έτος.
Πολιτική
Δήμαρχος του Γκιούρ είναι ο Τσάμπα Αντρας Ντέζι (Φίντες-Xριστιανοδημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα).
Το τοπικό δημοτικό συμβούλιο, που εκλέχθηκε στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης του 2019, αποτελείται από 23 μέλη, που ανήκουν στα εξής πολιτικά κόμματα και συμμαχίες:
Μεταφορές
Η πόλη είναι εθνικός κόμβος σιδηροδρομικ;vn και οδικών μεταφορών. Η συγκοινωνιακή-γεωγραφική θέση του Γκιούρ είναι εξαιρετική. Οι πιο σημαντικές σιδηροδρομικές συνδέσεις είναι η σιδηροδρομική γραμμή Βιέννη-Βουδαπέστη και εκείνες από το Σόπρον, το Τσέλντεμελκ και το Βέσπρεμ. Στο Γκιούρ συμβάλλουν πολλές κύριες οδικές διαδρομές (M1, M19, 1, 14, 81, 82, 83, 85) και ο αυτοκινητόδρομος είναι προσβάσιμος από αρκετά μέρη της πόλης. Το αεροδρόμιο Γκιούρ-Περ είναι προσβάσιμο από την πόλη με τον αυτοκινητόδρομο 81, 15 χιλιόμετρα προς το Σέκεσφεχερβαρ. Στο 1734ο χλμ. του Δούναβη βρίσκεται το λιμάνι Γκιούρ-Γκένιου με το πλήρως εξοπλισμένο τερματικό εξυπηρέτησης 25 εκταρίων.
Αθλητισμός
Η πόλη είναι η έδρα του Győri ETO Sport Club, που έχει πολλά αθλητικά τμήματα. Το πιο δημοφιλές άθλημα στην πόλη είναι το χάντμπολ, με την Győri ETO KC να είναι η κύρια ομάδα της πόλης. Η ETO κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών το 2013, το 2014, το 2017, το 2018 και το 2019 και έφτασε επίσης στον τελικό το 2009, το 2012 και το 2016. Επιπλέον έφτασε στον τελικό του Κύπελλο κυπελλούχων Ευρώπης το 2006 και στους τελικούς το 1999, 2002, 2004 και 2005.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Ουγγαρίας Κατηγορία:Παραδουνάβιες πόλεις
Ραμσής Γ΄
Ο Ραμσής Γ΄ ήταν ο δεύτερος Φαραώ στην Εικοστή δυναστεία Φαραώ της Αρχαίας Αιγύπτου. Η περίοδος της βασιλείας του τοποθετείται μεταξύ 26ης Μαρτίου 1186 και 15 Απριλίου 1155 π.Χ., θεωρείται ο τελευταίος μεγάλος μονάρχης του Νέου Βασιλείου που είχε ουσιαστική εξουσία σε ολόκληρη την Αίγυπτο. Την μακρά περίοδο της βασιλείας του γνώρισε την οικονομική και πολιτική παρακμή, οι αιτίες ήταν η οικονομική κρίση και οι εισβολές ξένων λαών από τα βόρεια που είχαν ξεκινήσει την εποχή των προκατόχων του. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την παρακμή του Αιγυπτιακού πολιτισμού μετά τον θάνατο του. Η ισχυρή και η επιτυχής του αντίσταση απέναντι στους εισβολείς έγινε με μεγάλη σπατάλη στρατιωτικών δυνάμεων γι΄αυτό οι διάδοχοι του κληρονόμησαν εξασθενισμένο στρατό, πήρε τον τίτλο του "πολεμιστή Φαραώ". Αντιμετώπισε με επιτυχία τους εισβολείς που έμειναν γνωστοί ως Λαοί της Θάλασσας, σκληροί ναυτικοί λαοί που είχαν καταστρέψει μεγάλες αυτοκρατορίες στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού, δεν μπόρεσαν να κάνουν ωστόσο το ίδιο με την Αίγυπτο. Ο Ραμσής Γ΄ οικοδόμησε έναν τεράστιο ταφικό ναό στα δυτικά των Θηβών που καλείται σήμερα Μεντινέτ Χαμπού.
Βιογραφία
Ο Ραμσής Γ΄ ήταν γιος του Τιύ-Μερενέσε και της Σετνακτέ, δολοφονήθηκε από συνομωσία στην οποία συμμετείχαν η δεύτερη σύζυγος του Τιύ και ο μεγαλύτερος γιος της Πεντάουερ. Ο θάνατος του έφερε μεγάλη κρίση διαδοχής η οποία θα είναι η βασική αιτία για την μετέπειτα παρακμή της Αιγύπτου, τον διαδέχθηκε ο γιος του Ραμσής Δ΄ αν και πολλοί άλλοι από τους γιους του θα κυβερνήσουν στην συνέχεια μετά από αυτόν. Ο Ραμσής Γ΄ πιστεύεται ότι βασίλευσε από τον Μάρτιο του 1186 μέχρι τον Απρίλιο του 1155 π.Χ., οι εναλλακτικές ημερομηνίες χρονολόγησης τοποθετούνται την περίοδο 1187-1156 π.Χ. Τα όρια της βασιλείας του τοποθετούνται από την 26η μέρα του πρώτου μήνα της θερινής εποχής μέχρι την 15η μέρα του πρώτου μήνα της θερινής εποχής στο 31ο έτος της βασιλείας του, συνολικά 31 έτη, 1 μήνας και 19 ημέρες. Μια περιγραφή της στέψης του αναφέρει ότι "μια σειρά από περιστέρια στάλθηκαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα" για να επιβεβαιώσουν ότι ο Ώρος μέσω του Ραμσή Γ΄ κυριαρχεί ακόμα στον θρόνο και το τάγμα του Μάατ βρίσκεται στον κόσμο και την κοινωνία.
Το χάος στην μετέπειτα Εποχή του Χαλκού έφερε την κατάρρευση των μεγάλων πολιτισμών της εποχής, η Αίγυπτος διασώθηκε αλλά οι οικονομικές δυσκολίες έφεραν την κατάρρευση της 12ης δυναστείας. Οι λαοί της θάλασσας επιτέθηκαν από τα βόρεια, ο Ραμσής Γ΄ οργάνωσε δύο μεγάλες εκστρατείες από ξηρά και από θάλασσα για να τους αποκρούσει. Ο Ραμσής Γ΄ τους συνέτριψε και στις δύο εκστρατείες αν και οι Αιγύπτιοι εκείνη την εποχή ήταν διάσημοι για την πολεμική τους ανικανότητα. Οι τοξότες επιτέθηκαν με σφοδρότητα στα πλοία που επιχείρησαν να εισβάλουν στο Δέλτα του Νείλου, ο Αιγυπτιακός στόλος κατόπιν έσυρε τα πλοία τους στην στερεά, ακολούθησαν μάχες σώμα με σώμα στις οποίες οι Λαοί της Θάλασσας ηττήθηκαν οριστικά, ο Πάπυρος Χάρρις γράφει :
"Για εκείνους που έφτασαν στα σύνορα μου η καρδιά τους και η ψυχή τους είχαν τελειώσει για πάντα, όσοι έβγαιναν στις θάλασσες συναντούσαν μια φλόγα, τα βέλη τους περικύκλωσαν και τους μετέτρεψαν σε σωρούς από πτώματα"
Οι διασωθέντες από τους Λαούς της Θάλασσας εγκαταστάθηκαν από τον Ραμσή Γ΄ στην νότια Χαναάν, όταν κατέρρευσε η Αιγυπτιακή κυριαρχία στην Ανατολή έμειναν γνωστοί με άλλα ονόματα όπως Φιλισταίοι. Η Αιγυπτιακή παρουσία στην Παλαιστίνη πιστοποιείται από αναφορές στην Βίβλο,οι εκστρατείες τους είχαν φτάσει μέχρι την Συρία. Ο Ραμσής Γ΄ επιτέθηκε επίσης στις Λιβυκές φυλές σε δύο μεγάλες εκστρατείες στο 5ο και το 11ο έτος της βασιλείας του αντίστοιχα. Στις αρχές του 12ου αιώνα οι φυλές της Κυρήνης ήταν υπό την εξουσία του, κυβερνήθηκαν από βασιλιά υποτελή στους Αιγυπτίους.
Οικονομικά προβλήματα
Το υψηλό κόστος των πολέμων με τους Λαούς της Θάλασσας έφερε μεγάλη οικονομική κατάρρευση στην Αίγυπτο, οι πρώτες συνέπειες θα γίνουν εμφανείς με τις απώλειες των Αιγυπτιακών κτήσεων στην Μέση Ανατολή. Οι δυσκολίες αυτές με το πέρασμα του χρόνο έγιναν όλο και μεγαλύτερες, το αποκορύφωμα θα είναι η μεγάλη αγροτική επανάσταση που θα ξεσπάσει το 29ο έτος της βασιλείας του Ραμσή Γ΄. Οι εργάτες των βασιλικών πυραμίδων που ζούσαν στο Ντέιρ ελ-Μεντίνα υπέφεραν σημαντικά από έλλειψη τροφίμων που τα κατανάλωναν κατά προτεραιότητα οι άρχουσες τάξεις με αποτέλεσμα να εξεγερθούν. Η τρίτη έκρηξη του ηφαιστείου της Χέκλα έφερε μεγάλη αγροτική κατάρρευση που συμπλήρωσε την οικονομική, η γη δεν μπορούσε να παράγει τίποτα για δύο δεκαετίες ως το 1140 π.Χ. Η έλλειψη στην παραγωγή σιτηρών ήταν έντονη, στην εποχή των διαδόχων του θα ακολουθήσει έκρηξη στην τιμή των σιτηρών ενώ οι εργατικοί μισθοί παρέμεναν σταθεροί. Ο ίδιος ο Ραμσής Γ΄ θα υποστεί έντονα προβλήματα επειδή δεν είχε τις δυνατότητες να δώσει στους βασιλικούς εργάτες το απαραίτητο σιτάρι. Ο Ραμσής Γ΄ και τα Αιγυπτιακά γραπτά που διασώθηκαν από την εποχή του αγνόησαν προκλητικά αυτές τις δυσκολίες, ο ίδιος προσπάθησε μόνιμα να συγκρίνει τον εαυτό του με ένδοξους προγόνους του όπως ο Ραμσής Β΄. Οι οικοδομικές εργασίες ωστόσο συνεχίστηκαν, έγιναν προσθήκες σε παλιούς Αιγυπτιακούς ναούς όπως ο Ναός του Λούξορ και του Καρνάκ, οικοδομήθηκε και ο μεγάλος ταφικός ναός του Μεντινέτ Χαμπού. Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Ραμσής Γ΄ φάνηκε από τον μεγάλο αριθμό οχυρωματικών έργων που κατασκεύασε για να προστατεύσει το βασίλειο από τους εχθρούς του, δεν τα είχε κάνει κανένας άλλος Φαραώ πριν από αυτόν.
Η δολοφονία
Σύμφωνα με τις ανακαλύψεις ενός Πάπυρου που χρονολογείται την εποχή του Ραμσή Γ΄ ο βασιλιάς δολοφονήθηκε από συνομωσία κατά την διάρκεια μιας γιορτής στο Μεντινέτ Χαμπού. Στην συνομωσία συμμετείχαν η τρίτη και τελευταία του σύζυγος Τίυ και ο μεγαλύτερος γιος τους Πεντάουερ, ο λόγος ήταν ότι ο Ραμσής Γ΄ είχε επιλέξει ως διάδοχο τον μεγαλύτερο γιο του από τις προηγούμενες συζύγους του που τον διαδέχθηκε τελικά ως Ραμσής Δ΄. Τα έγγραφα που αποκάλυψαν την συνομωσία καταγράφουν ότι οργανώθηκε από την βασίλισσα και τον μεγαλύτερο γιο της, συμμετείχαν πολλοί ευγενείς, υπουργοί και αξιωματούχοι. Το βέβαιο είναι ότι απέτυχαν επειδή παρά την δολοφονία δεν ανέβηκε στον θρόνο ο Πεντάουερ, οι περισσότεροι συνωμότες εκτελέστηκαν, άλλοι αυτοκτόνησαν με δηλητήριο. Τα έγγραφα που διασώθηκαν καταγράφουν ότι 38 πρόσωπα καταδικάστηκαν σε θάνατο ως υπεύθυνοι. Οι τάφοι της Τίυ και του γιου της άδειασαν για να μην μπορούν να ζήσουν την μεταθανάτια ζωή, παρέμειναν σε αυτούς μόνο τα έγγραφα από την δίκη των υπευθύνων. Μερικές γυναίκες από το βασιλικό χαρέμι μπόρεσαν να δωροδοκήσουν μερικούς από τους δικαστές, εκείνοι που δέχτηκαν την δωροδοκία τιμωρήθηκαν σκληρά. Η συνομωσία απέτυχε επειδή επόμενος Φαραώ ήταν ο Ραμσής Δ΄ όπως όρισε ο ίδιος ο Ραμσής Γ΄ ο οποίος πέθανε στο 32ο έτος της βασιλείας του όπως φαίνεται από τα κείμενα της δίκης των δολοφόνων. Η Μούμια για πολλά χρόνια δεν έφερε τραύματα που μπορούσαν να δικαιολογήσουν μια βίαιαη πράξη δολοφονίας αλλά σε εξέταση φάνηκε ότι η περιοχή γύρω από τον λαιμό ήταν φασκιωμένη υπερβολικά με επιδέσμους. Σε τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ (2011) οι Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι του Πανεπιστημίου του Καίρου βρήκαν στον λαιμό της μούμιας του Ραμσή Γ΄ μια βαθιά τρύπα που έφτανε μέχρι τον σπόνδυλο, σύμφωνα με τους επιστήμονες "κανένας δεν θα μπορούσε να επιζήσει με τέτοιο τραύμα". Τον Δεκέμβριο του 2012 μια ομάδα από Αιγύπτιους και Βρετανούς αρχαιολόγους με επικεφαλής τον Άλμπερτ Ζινκ αποκάλυψαν επίσημα ότι ο βασιλιάς δολοφονήθηκε αφού του έκοψαν τον λαιμό, o Άλμπερτ Ζίνκ έγραψε :
"το τραύμα ήταν τόσο βαθύ και γρήγορο που του έσπασε το κόκκαλο, ο τραυματισμός ήταν θανάσιμος".
Μια νεότερη μελέτη στην μούμια του Ραμσή Γ΄ αποκάλυψε ότι ήταν κομμένο το μεγάλο από τα κάτω δάχτυλα του αριστερού ποδιού του, το τραύμα καλύφτηκε με λινό και πολλά φυλακτά ώστε να διατηρήσει ο Φαραώ το δάχτυλο στην επόμενη ζωή του. Η αποκάλυψη αυτή δείχνει ότι οι εκτελεστές ήταν πολλοί και χρησιμοποίησαν διαφορετικά όπλα. Μέχρι τότε πίστευαν ότι ο Ραμσής Γ΄ δολοφονήθηκε με τρόπο χωρίς να αφήσει τραύματα είτε με δηλητήριο μέσω μαγείας είτε από δάγκωμα φιδιού, βρέθηκαν φυλακτά από φίδι στην μούμια του και ένας από τους συνωμότες του είχε τον τίτλο "άρχοντας των φιδιών". Η δολοφονία του σε κάθε περίπτωση απέτυχε στον πραγματικό της στόχο, ο Ραμσής Γ΄ φαίνεται να ανησυχούσε για την τύχη του κληρονόμου του Ραμσή Δ΄, σε έγγραφο παρουσιάζονται εκκλήσεις του στον Άμον να προστατεύσει τα κληρονομικά του δικαιώματα.
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 20ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Παντολέων Κωστάκης
Ο Παντολέων Κωστάκης (1826 - 1892) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1826 και διετέλεσε νομάρχης. Απεβίωσε το 1892.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες Νομάρχες Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται αναφορά αριθμού σελίδας
Μαντένιο-Γουανκαβίλκα
μικρογραφία|251x251εσ|[[Χάρτης του Ισημερινού με την περιοχή στην οποία έζησαν οι Μαντένιος.]] Ο πολιτισμός Μαντένιο-Γουανκαβίλκα (Ισπανικά: Los Manteños) ήταν ένας από τους τελευταίους προκολομβιανούς πολιτισμούς στον σύγχρονο Ισημερινό, που δραστηριοποιήθηκε από το 850 έως το 1.600 μ.Χ.
Τρόπος ζωής των ανθρώπων
Οι άνθρωποι οι οποίοι ονομάζονται Μαντένιος καλλιεργούσαν κυρίως φρούτα και λαχανικά, όπως αραβόσιτο, φιστίκια, ντομάτες και σκουός. Έχτισαν τα σπίτια τους από άχυρο ή φύλλα φοίνικα, και χρησιμοποίησαν επίσης σπίτια φτιαγμένα από ένα είδος μπαμπού που προέρχονται από την περιοχή, χρησιμοποιώντας πέτρες ποταμού ως θεμέλιο. Επιπλέον οι άνθρωποι πραγματοποιούσαν καταδύσεις με σκοπό να συλλέξουν ένα συγκεκριμένο όστρακο με έντονο χρώμα το οποίο θεωρούσαν πως ήταν η τροφή των θεών. ΄Ηταν ένας τόσο σημαντικός πολιτισμός που οι Ίνκας δεν τους κατάκτησαν ποτέ και άφησε τους Μαντένιος να αγοράσουν την ελευθερία τους με το φαγητό και το κέλυφος των θεών που ήξεραν μόνο να βρουν λόγω αυτής της εξειδίκευμένης κατάδυσης που πραγματοποιούσαν.
Λεωνίδας Δρόσης
Ο Λεωνίδας Δρόσης (1834 ή 1836 ή 1843 - 1882) ήταν Έλληνας γλύπτης του 19ου αιώνα.
Μαντένιο-Γουανκαβίλκα
Τρόπος ζωής των ανθρώπων
Κατηγορία:Προκολομβιανοί πολιτισμοί της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Ιστορία του Ισημερινού
Λεωνίδας Δρόσης
Βιογραφικά στοιχεία
right|thumb|300px|Σωκράτης. Έργο του Λεωνίδα Δρόση (1843 - 1884), Αθήνα - Περίβολος Ακαδημίας Αθηνών Γεννήθηκε στο Ναύπλιο. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στην Αθήνα και ακολούθως γράφτηκε φοιτητής της Γλυπτικής στην Πολυτεχνική Σχολή. Έδειξε από νωρίς ζωηρότατη και γόνιμη φαντασία, λεπτή και καλή αίσθηση συνοδευόμενη και από υψηλή έμπνευση. Ως μαθητής κατασκεύασε την προτομή του ναυάρχου Μιαούλη και τον ανδριάντα του βασιλιά Όθωνα με πλήρη στολή. Επαινέθηκε για την ομοιότητα των γλυπτών του με τους ανθρώπους που εικονίζουν, την φυσικότητα των γραμμών και την ανατομική ακρίβεια. Μετά από επτάχρονες σπουδές στο Πολυτεχνείο, και σε ηλικία είκοσι χρονών πήγε με υποτροφία της κυβερνήσεως στο Μόναχο για να συνεχίσει τις σπουδές του. Πήρε μέρος σε διαγωνισμό και βραβεύτηκε με το πρώτο βραβείο και μετάλλιο για το κομψό έργο του που εικόνιζε τον Δαβίδ. Το έργο του εκδόθηκε ως χαλκογραφία και ανατυπώθηκε πετυχαίνοντας πολλές επιδοκιμασίες στην Ευρώπη.
Στο Μόναχο παρέμεινε για μια τετραετία και έτυχε της υψηλής προστασίας του Σίμωνος Σίνα. Από εκεί πήγε σε Λονδίνο, Παρίσι και Ρώμη, όπου ίδρυσε δική του σχολή. Το πιο φημισμένο έργο του είναι η «Πηνελόπη», το οποίο βραβεύτηκε με χρυσό μετάλλιο στην διεθνή έκθεση στο Παρίσι το 1867. Άλλα έργα του είναι ο «Αχιλλέας», τα λαμπρά συμπλέγματα του αετώματος της Ακαδημίας, ο «Αλέξανδρος», ο «Διόνυσος», η «Σαπφώ» και άλλα φιλοτεχνήματα. Βραβεύτηκε για την Σαπφώ στην έκθεση της Βιέννης και τιμήθηκε με παράσημο της Αυστριακής Κυβέρνησης.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και έγινε καθηγητής της Γλυπτικής στο Πολυτεχνείο. Το 1872 κατασκεύασε το Βαρβάκειο Μνημείο, με υπερφυσικό μέγεθος ανδριάντα του Βαρβάκη και τέσσερις αλληγορίες, την «Ελευθερωμένη Ελλάδα», την «Ιστορία», την «Σκέψη» και την «Ναυτιλία». Επίσης τον «Απόλλωνα» και την «Αθηνά» της Σιναίας Ακαδημίας. Επίσης τον «Σωκράτη» και «Πλάτωνα» που στολίζουν τα προπύλαια της Ακαδημίας.
Απεβίωσε στην Νάπολη της Ιταλίας στις 6 Δεκεμβρίου 1882.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Κατηγορία Commons με τοπικό σύνδεσμο ίδιο με των Wikidata Κατηγορία:Τέχνες-επέκταση Δ
Παναγιώτης Κατσούρης
Ο Παναγιώτης Κατσούρης (28 Οκτωβρίου 1976 - 9 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική Ελπίδων που αγωνιζόταν ως αριστερός μπακ. Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα.
Συλλογικό επίπεδο
Ο Κατσούρης γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα και καταγόταν από την Ημαθία και την Άρτα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στη γενέτειρά του, αλλά κατόπιν εγκαταστάθηκε στη Νάουσα. Εγκαινίασε την επαγγελματική του καριέρα από την ομάδα της Νάουσας πραγματοποιώντας σε ηλικία 17 ετών το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική την περίοδο 1993/94, ολοκληρώνοντας τη σεζόν με 13 συμμετοχές και ένα γκολ. Ακολούθησαν δύο σεζόν στη Β΄ Εθνική και το 1996 μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ.
Την πρώτη του σεζόν στον ΠΑΟΚ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην ήττα με 1-3 από τον ΟΦΗ στο Ηράκλειο κατά την πρεμιέρα του πρωταθλήματος, ενώ πέτυχε το παρθενικό του τέρμα με τα χρώματα του Δικεφάλου του Βορρά στη νίκη με 1-0 επί του Αθηναϊκού. Το τέλος των αγωνιστικών υποχρεώσεων τον βρήκε να έχει αγωνιστεί σε 21 αγώνες πρωταθλήματος πετυχαίνοντας 1 γκολ. Τη δεύτερη και τελευταία του σεζόν είχε 3 συμμετοχές και ένα γκολ. Κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του 1998 είχε συζητηθεί η μετακίνησή του με τη μορφή δανεισμού στον Πανηλειακό, στο πλαίσιο της επικείμενης μεταγραφής του Βασίλη Λάκη στον ΠΑΟΚ, ωστόσο προτίμησε να παραμείνει στην ομάδα.
Είχε συνολικά 29 συμμετοχές με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, από τις οποίες οι 24 ήταν για το πρωτάθλημα, 4 για το Κύπελλο και μία στα πλαίσια του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης. Συγγενής του ήταν ο προπονητής Μπάμπης Τεννές.
Εθνικές ομάδες
Ο Κατσούρης είχε αγωνιστεί με τις εθνικές ομάδες Νέων, Ελπίδων και Ενόπλων. Το 1997 ως μέλος της Εθνικής Ενόπλων κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ΣΙΣΜ στην Τεχεράνη. Μάλιστα, αγωνίστηκε στον νικηφόρο τελικό επί της Ιταλίας, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 83΄ στη θέση του Γιώργου Καραγκούνη.
Ο θάνατος
Τα ξημερώματα της 9ης Φεβρουαρίου του 1998, ενώ επέστρεφε από αγώνα σε γήπεδο 5x5, έχασε λόγω υπερβολικής ταχύτητας τον έλεγχο του αυτοκινήτου που οδηγούσε, με αποτέλεσμα να προσκρούσει στο προστατευτικό στηθαίο γέφυρας στην περιοχή της Θέρμης. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Πριν την ταφή του η σορός του εκτέθηκε σε προσκύνημα στο Κοιμητήριο Αναστάσεως.
Τιμές μετά θάνατον
Στη μνήμη του Παναγιώτη Κατσούρη κατασκευάστηκε στο γήπεδο της Τούμπας προτομή, η οποία τοποθετήθηκε στην έξοδο από τη φυσούνα των αποδυτηρίων, μπροστά στη Θύρα 1, όπου κάθε χρόνο τη μέρα του θανάτου του κατατίθενται στεφάνια. Το 2009 η ΠΑΕ ΠΑΟΚ ανακοίνωσε τη διεξαγωγή ετήσιου τουρνουά ποδοσφαίρου στη μνήμη του, το οποίο θα φέρει το όνομά του.
Στο ρόστερ της περιόδου 1997-98 ο Κατσούρης είχε δηλωθεί και αγωνιζόταν με τον αριθμό 17. Από τότε αποφασίστηκε κανείς ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ να μην έχει τη φανέλα με αυτό το νούμερο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Α.Σ. Νάουσας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Καταναλωτής (οικονομία)
μικρογραφία|Καταναλωτές αγοράζουν φρούτα στην [[Ναντσίνγκ της Κίνας]] Ένας καταναλωτής είναι άτομο ή ένας οργανισμός που χρησιμοποιεί οικονομικές υπηρεσίες ή εμπορεύματα.
Οικονομία και αγορά
Ένας καταναλωτής είναι αυτός που πληρώνει κάτι για να καταναλώνει τις παραγόμενες υπηρεσίες και αγαθά και υπηρεσίες. Ως εκ τούτου, οι καταναλωτές διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στο οικονομικό σύστημα ενός έθνους. Χωρίς τη ζήτηση των καταναλωτών, οι παραγωγοί θα στερούνταν ένα από τα βασικά κίνητρα για παραγωγή: να πωλούν στους καταναλωτές. Ο καταναλωτής αποτελεί επίσης μέρος της αλυσίδας διανομής.