cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας Πλάζοφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολοκαύτωμα στην Πολωνία Πλαζοφ
Μικρή Βόλβη Θεσσαλονίκης
Η Μικρή Βόλβη είναι χωριό της Μακεδονίας στο νομό Θεσσαλονίκης και βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της ομώνυμης λίμνης. Αποτελεί έδρα της τοπικής κοινότητας Βόλβης και ανήκει στο δήμο Βόλβης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 555 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Εθνόσημο της Κένυας
Το εθνόσημο της Κένυας παρουσιάζει δύο λιοντάρια, τα οποία κρατούν δόρατα των Μασάι και μία ασπίδα με έναν πετεινό που κρατάει ένα τσεκούρι. Τα χρώματα της ασπίδας είναι αυτά της σημαίας της χώρας και η ασπίδα, όπως και τα λιοντάρια στέκονται επάνω σε μία εικόνα του όρους Κένυα. Την όλη παράσταση συμπληρώνει το εθνικό ρητό Harambee. Το πτηνό κοιτάζει προς τα αριστερά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κενυα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κένυας
Propaganda Fide
thumb|right|220px|Τα κεντρικά γραφεία της Propaganda Fide'' στη [[Ρώμη.]] Propaganda Fide (πλήρες όνομα Congregatio de Propaganda Fide, δηλαδή «Επιτροπή για την Προώθηση της Πίστης») υπήρξε το όνομα του Τμήματος (Επιτροπής) της Αγίας Έδρας, που ιδρύθηκε από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΕ΄ το 1622. Είχε διπλό σκοπό, αφενός τη διάδοση του Χριστιανισμού σε περιοχές εκτός του χριστιανικού κόσμου που δεν είχε φτάσει το χριστιανικό άγγελμα και αφετέρου την υπεράσπιση της ορθότητας της πίστης σε μέρη όπου αμφισβητούνταν από την αίρεση.
Η Propaganda Fide υπήρξε ουσιαστικά η Επιτροπή η οποία ήταν επιφορτισμένη με το καθήκον να οργανώσει το σύνολο της ιεραποστολικής δράσης της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Με πρόνοια του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄, η Επιτροπή μετονομάστηκε σε Επιτροπή για τον Ευαγγελισμό των Λαών (Congregatio pro Gentium Evangelizatione).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία
Βαρζίμ ΣΚ
Η Βαρζίμ ΣΚ είναι μια πορτογαλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1915. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio do Varzim Sport Club, χωρητικότητας 11000 θεατών. Συμμετέχει στη Segunda Divisão.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1915
Σημαία της Κένυας
thumb|right|250px|[[Αρχείο:FIAV 111100.svg|20px Λόγος σημαίας: 2:3]] Η σημαία της Κένυας υιοθετήθηκε επίσημα στις 12 Δεκεμβρίου 1963.
Eίναι τρίχρωμη. Δύο λευκές μικρές οριζόντιες ταινίες χωρίζουν αυτή σε τρεις ισοπλατείς λωρίδες από άνω προς τα κάτω: μαύρη, κόκκινη και πράσινη. Στο κέντρο φέρεται κάθετα η παραδοσιακή ασπίδα της φυλής των Μασάι πίσω από την οποία φέρονται επίσης διασταυρούμενα δύο λευκά ακόντια.
Το σχέδιό της προέρχεται από την Αφρικανική Εθνική Ένωση της Κένυας, το κόμμα που συνδέθηκε με τον αγώνα για ανεξαρτησία από τη Βρετανία. Τα χρώματα συμβολίζουν την πλειοψηφία των μαύρων και το αίμα (κόκκινο) που χύθηκε για την ελευθερία. Το πράσινο συμβολίζει το φυσικό πλούτο, ενώ το λευκό την ειρήνη. Το μαύρο, κόκκινο και άσπρο χρώμα στην παραδοσιακή ασπίδα των Μασάι και δύο δόρατα συμβολίζουν την άμυνα όλων των προαναφερόμενων αντικειμένων.
Αλεατορική μουσική
Ετυμολογία
Ετυμολογικά, η λέξη προέρχεται από το λατινικό alea, που σημαίνει ζάρι, δήλώνοντας έτσι το στοιχείο της τύχης που διέπει αυτού του είδους τη μουσική.
Η Αλεατορική μουσική βρίσκεται στον αντίποδα της τάσης για πλήρη έλεγχο και προκαθορισμό της μουσικής δημιουργίας και εκτέλεσης. Ο συνθέτης σαφώς και καθορίζει τα βασικά χαρακτηριστικά της αλεατορικής μουσικής σύνθεσης, εντούτοις πολλά στοιχεία της, όπως ο ρυθμός, τα τονικά ύψη, οι φθογγικές διάρκειες, η προσθήκη ή η απαλοιφή ποικιλμάτων κτλ, επαφίενται στην επιλογή του εκάστοτε ερμηνευτή, με αποτέλεσμα να ανανεώνεται και να ποικίλει κάθε φορά που εκτελείται. Ο συνθέτης επίσης στηρίζεται στον παράγοντα της τύχης για τη δημιουργία της αλεατορικής μουσικής, όπως για παράδειγμα το ρίξιμο των ζαριών ή μία σειρά τυχαίων αριθμών που παράγει ο υπολογιστής μπορούν να καθορίσουν τη βασική τονικότητα, τις φθογγικές περιοχές κτλ. της σύνθεσης.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Ελαιοχώρι Καβάλας
Το Ελαιοχώρι είναι χωριό του δήμου Παγγαίου, της περιφερειακής ενότητας Καβάλας στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1.195 κατοίκους. Ο οικισμός μέχρι το 1926 λεγόταν Κοτσκάρι, οπότε και μετονομάστηκε σε Ελαιοχώρι. Είναι κτισμένο στους πρόποδες του όρους Σύμβολο, σε υψόμετρο 90. Απέχει 25 χιλιόμετρα από την Καβάλα. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας υπαγόταν διοικητικά στον δήμο Ελευθερών και παλαιότερα αποτελούσε έδρα ομώνυμης κοινότητας από το 1933. Στην τοπική κοινότητα Ελαιοχωρίου υπάγεται επίσης ο οικισμός Παραλία Ελαιοχωρίου, με 27 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
To Ελαιοχώρι περιβάλλεται από ελαιώνες και αμπελώνες. Το 1950 άρχισε να λειτουργεί στο χωριό συνεταιριστικό ελαιοτριβείο, συνεισφέροντας σημαντικά στην οικονομία της κοινότητας και συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 1970, οπότε και εγκαταλείφθηκε. Το ελαιοτριβείο ανακατασκευάστηκε, μαζί με τον μηχανολογικό του εξοπλισμό, και το 2008 στεγάστηκε σε αυτό μουσείο Ελιάς. Στο χωριό λειτουργεί επίσης το Διογένειο Θέατρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σλάλομ 2011
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σλάλομ 2011 διοργανωσε η Ε.Ο.Κ.Κ. και ήταν το 13ο για το συγκεκριμένο αγώνισμα.Ο Ν.Ο. Χαλκίδας συγκέντρωσε συνολικά 21 μετάλλια (15 χρυσά, 5 ασημένια και ένα χάλκινο), αφήνοντας στη δεύτερη θέση το Αθλητικό, Πολιτιστικό, Οικολογικό Σωματείο "Τύμφη" (5 χρυσά, 1 ασημένιο, 5 χάλκινα) και στην τρίτη τον Αθλητικό Σύλλογο Αναλήψεως "Εύηνος" (1 χρυσό, 1 ασημένιο).
Αποτελέσματα
Αναλυτικά οι τρεις πρώτοι, όπου υπάρχουν, ανά αγώνισμα: Ανδρες: Κ1: 1. Καλτσής (Εύηνος), 2. Γιαννόπουλος (ΝΟΑ), 3. Κωστούλας - Καρακατσάνης (Τύμφη), C1: 1. Τσακμάκης (Μέθανα), 2. Μαντάς (Χαλκίδα), 3. Σεμάν (Τύμφη), C2: 1. Μοίρας Β., Μοίρας Εμμ. (Χαλκίδα), 2. Μαντάς, Νταντάκος (Χαλκίδα), 3. Κωστούλας - Καρακατσάνης, Σεμάν (Τύμφη), 3ΧΚ1: 1. Κωστούλας - Καρακατσάνης, Αγόρου, Σεμάν ( Τύμφη), 2. Καλτσής, Κουβαράς, Κατσικάς (Εύηνος), 3. Χειμώνας, Κωνσταντινίδης, Κυρίτσας (Αθηναϊκή Λέσχη), 3ΧC1: 1. Παπαδόπουλος, Πάτσο, Σκανδάλης (Χαλκίδα), 3ΧC2: 1. Μοίρας Εμμ., Μοίρας Β.- ,Νικολάου Αντ., Νικολάου Χρ. - Νταντάκος, Μαντάς (Χαλκίδα).
Εφηβοι: Κ1: 1. Μησιακούλης (Τύμφη), 2. Μαρκόπουλος (Χαλκίδα), 3. Αντωνίου (Τύμφη), C1: 1. Παπαθανάσης (Χαλκίδα), 2. Πάτσο (Χαλκίδα), C2: 1. Μουχτής - Παπαθανάσης (Χαλκίδα), 3ΧΚ1: 1. Λάκκας - Αγόρου - Μησιακούλης (Τύμφη), 3XC1: 1. Παπαδόπουλος- Παπαθανάσης - Μουχτής (Χαλκίδα).
Παίδες: Κ1: 1. Ντεγιάννης (Χαλκίδα), 2. Αντωνίου (Τύμφη), 3. Βάσαλος (Τύμφη), C1: 1. Μουχτής (Χαλκίδα), 2. Σκανδάλης (Χαλκίδα), 3. Παπαδόπουλος (Χαλκίδα), C2: 1. Σκανδάλης- Παπαδόπουλος (Χαλκίδα), 3ΧΚ1: 1. Μαρκόπουλος - Ντεγιάννης - Κανέλλης (Χαλκίδα), 3ΧC1: 1. Βρέμος - Σουλιώτης - Λάππας (Τύμφη).
Γυναίκες: Κ1: 1. Φερεκίδη (Οδυσσέας Γαλατσίου), 2. Δημητριάδη (Αθηναϊκή Λέσχη), 3. Τσουκνάκη (Αθηναϊκή Λέσχη), C1: 1. Ντάμπου (Χαλκίδα).
Νεάνιδες: Κ1: 1. Δημάκου (Χαλκίδα), C1: 1. Ντάμπου (Χαλκίδα), 3ΧΚ1: 1. Ντάμπου - Δημάκου - Νικολάου (Χαλκίδα). Κορασίδες: Κ1: 1. Δημάκου (Χαλκίδα), C1: 1. Μησιακούλη (Τύμφη).
πηγές
https://web.archive.org/web/20100720194453/http://www.sport.gr/default.asp?pid=4
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2011 Κατηγορία:Κανόε καγιάκ στην Ελλάδα Κατηγορία:Δήμος Ελληνικού - Αργυρούπολης
La Concorde
Η La Concorde είναι ο εθνικός ύμνος της Γκαμπόν. Συνθέτης και στιχουργός του ύμνου είναι ο Georges Aleka Damas και υιοθετήθηκε άμα τη ανεξαρτησία της χώρας, το 1960.
Παναιγύπτιοι-Πανελλήνιοι Αγώνες 1910
Από τις 5 ως τις 7 Μαρτίου 1910 διεξήχθησαν στο στάδιο "Ρον Πουέν" (Rond Point), στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου οι Πανελλήνιοι - Παναιγύπτιοι Αθλητικοί Αγώνες, με διοργανωτή τον ΣΕΓΑΣ και τον Όμιλο Φιλάθλων Αλεξάνδρειας. Οι αγώνες ονομάστηκαν έτσι, διότι ήταν ταυτόχρονα πανελλήνιοι (μετείχαν ελληνικά σωματεία από Ελλάδα, Κύπρο και Οθωμανική Αυτοκρατορία) και πρωτάθλημα μεταξύ των αιγυπτιακών σωματείων: ελληνικών, αγγλικών, ιταλικών κ.ά. Δόθηκαν βραβεία στους τρεις πρώτους κάθε αγωνίσματος: μετάλλιο, δίπλωμα και κότινος, ενώ η Ελληνική Κοινότητα Αλεξανδρείας είχε αθλοθετήσει 50 βαρύτιμα κύπελλα για τους πρώτους νικητές. Οι Πανελλήνιοι-Παναιγύπτιοι Αγώνες επισκίασαν σε αίγλη και αριθμό συμμετοχών το Θ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1910, που διεξήχθη στις 22-24 Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο και κατέκτησε ο Πανελλήνιος Γ.Σ.
Χρονικό των αγώνων
Ήταν η πρώτη φορά που ο ΣΕΓΑΣ διοργάνωσε πανελλήνιους αγώνες εκτός Ελλάδας, έπειτα από την επιθυμία των Ελλήνων της Αιγύπτου να τους φιλοξενήσουν. Επιτόπιος διοργανωτής ήταν ο Όμιλος Φιλάθλων Αλεξάνδρειας με τη συμπαράσταση των τοπικών αρχών, αφού επίτιμοι πρόεδροι της ελλανοδίκου επιτροπής τέθηκαν ο Χεδίβης της Αιγύπτου και ο Άγγλος Αρμοστής της χώρας. Για τη φιλοξενία των αγώνων ο σύλλογος προχώρησε σε επέκταση των κερκίδων του σταδίου "Ρον Πουέν" προσθέτοντας ξύλινη εξέδρα χωρητικότητας 6.000 θεατών. Την ελλανόδικο επιτροπή αποτελούσαν οι: Μιλτιάδης Νεγρεπόντης (πρόεδρος), Ν. Πασπάτης εκπρόσωπος ΣΕΓΑΣ, Ανδρέας Μεταξάς εκπρόσωπος ΕΟΑ, Νικόλαος Σκωτίδης Γεν. Πρόξενος της Ελλάδος, Εμμανουήλ Μπενάκης πρόεδρος της Ελλ. Κοιν. Αλεξανδρείας.
Οι Πανελλήνιοι-Παναιγύπτιοι του 1910 υπήρξαν οι πιο πανηγυρικοί και πολυπληθείς σε συμμετοχές αγώνες από όλους τους προηγούμενους, αφού μετείχαν 30 ελληνικά σωματεία με 230 αθλητές περίπου από την Ελλάδα, την Αίγυπτο και τους υπόλοιπους Έλληνες της διασποράς: Μικρασία, Κωνσταντινούπολη, Κύπρος. Μετείχαν επίσης Ιταλοί και Βρετανοί αθλητές αιγυπτιακών σωματείων. Εκτός από τα λεγόμενα αθλητικά αγωνίσματα (στίβος, ενόργανη γυμναστική, διελκυστίνδα, αναρρίχηση, άρση βαρών και πάλη), οι αγώνες περιλάμβαναν και ναυτικά (κολύμβηση, καταδύσεις, υδατοσφαίριση, κωπηλασία), σκοπευτικά, οπλομαχητικά και ποδηλατικά αγωνίσματα.
Πριν από την έναρξη των αγώνων οι εξ Αθηνών απεσταλμένοι, παρουσία του πατριάρχη Αλεξανδρείας Φωτίου, έστεψαν με κότινο το άγαλμα του Γεωργίου Αβέρωφ στο προαύλιο του Αβερώφειου γυμνάσιου, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη συνδρομή του στην αποπεράτωση του Παναθηναϊκού Σταδίου. Στην τελετή και στους αγώνες παρέστη, ειδικά προσκεκλημένος, ο ολυμπιονίκης Σπύρος Λούης. Μετά την τελετή, με προπορευόμενη τη Φιλαρμονική, οι αθλητές οι επίσημοι και πλήθος κόσμου παρέλασαν στις οδούς της Αλεξάνδρειας κατευθυνόμενοι στην Ελληνική Λέσχη, όπου έγινε η επίσημη υποδοχή και εψάλη ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδος.
Στο μικρό αλλά κομψότατο στάδιο που ήταν υπερπλήρες ήταν παραταγμένοι μαθητές και μαθήτριες των ελληνικών σχολείων για να υποδέχτουν τους αθλητές και τους Έλληνες, Αιγύπτιους και Βρετανούς επισήμους. Αφού η Φιλαρμονική παιάνισε τους εθνικούς ύμνους των δύο χωρών, Ελλάδας και Αιγύπτου, άρχισε η παρέλαση των σχολείων και των αθλητών με επικεφαλής το Σπύρο Λούη. Στη συνέχεια ο Χεδίβης (Σουλτάνος) της Αιγύπτου έδωσε το σύνθημα για την έναρξη. Το στάδιο ήταν γεμάτο και τις τρεις ημέρες, ενώ την τελευταία μέρα υπήρξε αδιαχώρητο με 15.000 κόσμο να στριμώχνεται απ' έξω είτε για να εισέλθει είτε για να διακρίνει τους νικητές του μαραθωνίου και της ποδηλασίας.
Εκτός από τα αθλητικά δρώμενα με την ευκαιρία των αγώνων, που ουσιαστικά αποτέλεσαν μια "ελληνική ολυμπιάδα", δόθηκαν θεατρικές και μουσικές παραστάσεις από τον καλλιτεχνικό σύλλογο "Αρίων", τη Φιλαρμονική, το Ωδείο "Ορφεύς" και τον Ελληνικό Σύλλογο "Αισχύλος".
Πολυνίκης αθλητής αναδείχθηκε ο αλεξανδρινός Εμμανουήλ Τσαλουμάς, ο οποίος ήταν αθλητής του Πανελληνίου αλλά αγωνίστηκε ως αθλητής του Ομίλου Φιλάθλων Αλεξανδρείας. Κατέκτησε τρεις πρώτες νίκες και τέσσερις δεύτερες. Τρεις νίκες είχε και ο Μιχάλης Δώριζας, που έκανε δύο πανελλήνια ρεκόρ στη σφαίρα και στο δίσκο, και από μία 2η και 3η. Δεν είναι γνωστά όλα τα αποτελέσματα αλλά αναφέρεται πως τα 3/4 των πρώτων νικών κατέκτησαν αθλητές των σωματείων μελών του ΣΕΓΑΣ.
Οι νικητές
Είναι γνωστά τα ακόλουθα αποτελέσματα:
Σωματεία και αθλητές
* Πανελλήνιος και ΟΦ Αλεξανδρείας έχουν 3 κοινές νίκες με τον Τσαλουμά, ο οποίος μετείχε με τον ΟΦΑ αλλά ανήκε στον ΠΓΣ.
Πηγές
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αίγυπτο Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1910 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αλεξάνδρεια
Αλφρέδο Στρέσνερ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ενκαρνασιόν (Encarnación) και ήταν γιος Γερμανού μετανάστη. Σε ηλικία μόλις 17 ετών κατατάχθηκε στο Στρατό. Το 1948, έγινε ταξίαρχος και ήταν ο νεότερος στρατηγός στη Λατινική Αμερική. Το 1954, με στρατιωτικό πραξικόπημα, κατέλαβε την εξουσία και ανέτρεψε τον Πρόεδρο Φεδερίκο Τσάβες (Federico Chávez).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πραξικοπηματίες Κατηγορία:Στρατιωτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Παραγουάης Κατηγορία:Εξόριστοι πολιτικοί
Λι Βαν Κλιφ
Ο Κλάρενς Λιρόι Βαν Κλιφ ο νεότερος (Clarence Leroy "Lee" Van Cleef, Jr., 9 Ιανουαρίου 1925 - 16 Δεκεμβρίου 1989), γνωστός ως Λι Βαν Κλιφ, ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Έγινε περισσότερο γνωστός για τους ρόλους που υποδύθηκε σε ταινίες ουέστερν της δεκαετίας του '60, όπως το Μονομαχία Στο Ελ Πάσο, Ο Καλός, Ο Κακός και ο Άσχημος και Οι 5 Σημαδεμένοι του Ελ Βιέντο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Απόλλων 9
Η αποστολή Απόλλων 9 ήταν μέρος του Προγράμματος Απόλλων της NASA, που τελικό του στόχο είχε την προσεδάφιση ανθρώπων στη Σελήνη. Η συγκεκριμένη αποστολή είχε σαν στόχο να δοκιμαστεί η σεληνάκατος για πρώτη φορά κάτω από πραγματικές συνθήκες σε τροχιά γύρω από τη Γη. Κατά τη διάρκεια της αποστολής πραγματοποιήθηκαν οι ανάλογοι ελιγμοί αποσύνδεσης και επανασύνδεσης της σεληνακάτου με το μητρικό σκάφος.
Πλήρωμα
Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση του Απόλλων 9 ήταν: * Αριθμός πτήσεων (συμπεριλαμβανομένης της παρούσας), ακολουθούμενος από τα εμβλήματα των αποστολών, στις οποίες έχουν πάρει μέρος.
Η εφεδρική ομάδα αποτελείτο από τους:
Επιτεύγματα της πτήσης
Η επιτυχία της πτήσης Απόλλων 9 απέδειξε τη λειτουργικότητα της διαστημικής στολής και της σεληνακάτου, ολοκληρώνοντας έτσι όλες τις βασικές προϋποθέσεις και δοκιμές για την πτήση στη Σελήνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Απόλλων Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1969
Σπιτσβέργη
Η Σπιτσβέργη ή Σπίτσμπεργκεν ή Σβάλμπαρντ (νορβηγικά: Vest Spitsbergen ή Vestspitsbergen) είναι το μεγαλύτερο και το μόνο με μόνιμο πληθυσμό νησί στο αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ στον Αρκτικό ωκεανό. Βρίσκεται στο δυτικό άκρο του αρχιπελάγους. Έχει έκταση 39.044 τετραγωνικά χιλιόμετρα, που την καθιστά το μεγαλύτερο νησί της Νορβηγίας και 36ο μεγαλύτερο στο κόσμο. Στο νησί βρίσκεται ο μεγαλύτερος οικισμός και διοικητικό κέντρο του αρχιπελάγους, το Λόνγκγιαρμπιεν. Το νησί αποκαλείται επίσης και δυτική Σπιτσβέργη.
Το νησί χρησιμοποιήθηκε ως βάση για φαλαινοθηρία τον 17ο και 18ο αιώνα. Στην αρχή του 20ού αιώνα άρχισε η εξόρυξη άνθρακα. Το 1920 με τη συνθήκη Σβάλμπαρτ τα νησιά δόθηκαν στη Νορβηγία και ορίστηκαν σαν αποστρατιωτικοποιημένη και οικονομικά ελεύθερη ζώνη. Πέρα από τα ορυχεία, ένα νορβηγικό και ένα ρώσικο, ρόλο στην οικονομικά του νησιού παίζει ο τουρισμός και η έρευνα. Το Αεροδρόμιο Σβάλμπαρντ, Λόνγκγιαρ, είναι το μόνο αεροδρόμιο στο αρχιπέλαγος και μόνο σημείο εισόδου και εξόδου. Επίσης είναι το βορειότερο αεροδρόμιο με πτήσεις που προορίζονται για το ευρύ κοινό.
Το νησί έχει αρκτικό κλίμα, αν και λόγω του ρεύματος του Κόλπου οι θερμοκρασίες είναι ψηλότερες από ότι σε άλλες περιοχές στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος (78 μοίρες). Στο νησί λειτουργούν έξι εθνικά πάρκα. Το νησί είναι ορεινό με πολλούς παγετώνες, βουνά και φιορδ. Η ψηλότερη κορυφή του αρχιπελάγους, το Νιουτοντόπεν (1.717 μ.), βρίσκεται στη Σπιτσβέργη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ
Αντιόχεια (του Μαίανδρου)
Η Αντιόχεια επί του Μαιάνδρου κτίστηκε από τον Αντίοχο Α' το Σωτήρα πάνω στη μεγάλη εμπορική οδό των καραβανιών που ένωνε την ακμάζουσα τότε Έφεσο με τον Ευφράτη. Έγινε γνωστή κυρίως για την πολυτελή και μεγάλη γέφυρά της επί του Μαιάνδρου ποταμού (αγγλικά: Maeander river, σήμερα τουρκικά: Büyük Menderes = Μέγας Μαίανδρος), η οποία εικονιζόταν στα νομίσματά της, επί αυτοκρατορικών χρόνων.
Η τοποθεσία της προσδιορίζεται στη σημερινή κοιλάδα του Μαιάνδρου όπου συνυπήρχαν πολλές ελληνικές πόλεις, αρχικά αποικίες των Ιώνων, όπως η Μίλητος, η Πριήνη, η Μαγνησία, οι Τράλλεις, η εν λόγω Αντιόχεια, η Λαοδίκεια κ.ά. Συγκεκριμένα τοποθετείται παρά την κωμόπολη Aliağaçiftliği, στο νομό Aydın της Τουρκίας.
Τον Ιούνιο του 1211, διεξάχθηκε εκεί μάχη, μεταξύ των Βυζαντινών της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας και των Σελτζούκων Τούρκων.
Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, στην περιοχή διεξάχθηκαν σημαντικές πολεμικές επιχειρήσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυδίας Κατηγορία:Αντιόχεια
Νεφισέ Μελέκ Χατούν
Η Νεφισέ Μελέκ Χατούν (Οθ. Τούρκικα:مذهلة انخيل فاتنة) (Τούρκικα: Nefise Melek Hatun) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ετεροθαλής αδελφή του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄.
Κατά τη περίοδο 1377-1378 η Νεφισέ Μελέκ υπήρξε παντρεμένη με τον Αλαεντίν Αλί Μπέη γιο του Καραμανόγλου Χαλίλ Μπέη. Το 1390 στο Ικόνιο, ο αδελφός της Βαγιαζήτ πολιορκήθηκε από τον Αλαεντίν αλλά ζήτησε συγχώρεση. Στην Άγκυρα πολιορκήθηκε αυτή τη φορά από τον Βαγιαζήτ με αποτέλεσμα να σκοτωθεί σε αυτόν τον πόλεμο.
Η Νεφισέ Μελέκ ζήτησε από τον Βαγιαζήτ να συγχώρεση και πάλι τον Αλαεντίν, ο Βαγιαζήτ δεν την άκουσε με αποτέλεσμα τελικά να την στείλει στην Προύσα μαζί με τους γιους του. Η Νεφισέ Μελέκ πέθανε κατά την διάρκεια της εξουσίας του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄. Το 1387 η Νεφισέ έχτισε την Θεολογική Σχολή του Καραμάν.
Ο τάφος της βρίσκεται δίπλα από το συγκρότημα Χατούν στο Λαρεντέ στην Καραμανία (σημερινή Επαρχία Καραμάν).
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σλάλομ 2010
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα σλάλομ 2010 διοργανώθηκε από την Ε.Ο.Κ.Κ. στον Εύηνο Ο ΝΟ Χαλκίδας κατέκτησε την πρώτη θέση. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε το σωματείο "Τύμφη" με 7 μετάλλια (3,2 και 2) και την τρίτη ο Αθλητικός Σύλλογος Αναλήψεως "Εύηνος" με 4 μετάλλια (2,1 και 1).
Αποτελέσματα
Αναλυτικά οι τρεις πρώτοι (όπου υπάρχουν) ανά κατηγορία: Άνδρες
Κ1: 1. Πεσιέ (Εύηνος), 2. Καλτσής Μ. (Εύηνος), 3. Κωστούλας - Καρακατσάνης (Τύμφη)
C1: 1. Τσακμάκης (Μέθανα), 2. Μαντάς (Χαλκίδα), 3. Παπαδόπουλος (Χαλκίδα)
C2: 1. Νικολάου Χρ.- Νικολάου Αντ. (Χαλκίδα), 2. Μοίρας Βασ. - Μοίρας Εμμ. (Χαλκίδα), 3. Μαντάς - Νταντάκος (Χαλκίδα)
3ΧΚ1: 1. Καλτσής Μ., Καλτσής Γ., Πεσιέ (Εύηνος), 2. Αγόρου, Κωστούλας-Καρακατσάνης, Λάκκας (Τύμφη), 3. Καλτσής Δ., Κατσίκας, Κουβαράς (Εύηνος)
3XC1: 1. Μαντάς, Παπαθανάσης, Παπαδόπουλος (Χαλκίδα) Γυναίκες
Κ1: 1.Φερεκίδη (Οδυσσέας Γαλατσίου), 2. Ντάμπου (Χαλκίδα), 3. Τσουκνάκη (Αθηναϊκή Λέσχη) Έφηβοι
Κ1: 1. Λάκκας (Τύμφη), 2. Κάμφωνας (Χαλκίδα), 3. Πάτρωνας (Χαλκίδα)
C1: 1. Βρέμος (Τύμφη)
Κ1: 1. Ντάμπου (Χαλκίδα) Παίδες
Κ1: 1. Μησιακούλης (Τύμφη), 2. Μαρκόπουλος (Χαλκίδα), 3. Βάσαλος (Τύμφη)
Μεγάλες Προσδοκίες (ταινία 1946)
Η ταινία Μεγάλες Προσδοκίες (αγγλ. Great Expectations) είναι δράμα παραγωγής 1946 σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λιν. Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Κάρολου Ντίκενς, το οποίο διασκεύασαν για τη μεγάλη οθόνη ο ίδιος ο Λιν σε συνεργασία με τους Σέσιλ ΜακΓκίβερν, Κέι Γουόλς, Άντονι Χέιβλοκ-Άλαν και Ρόναλντ Νίμι. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Τζον Μιλς, Μπέρναρντ Μάιλς, Φίνλεϊ Κιούρι, Μαρτίτα Χαντ, Βάλερι Χόμπσον, Άλεκ Γκίνες και Τζιν Σίμονς. Διευθυντής Φωτογραφίας ήταν ο Γκάι Γκριν και η παραγωγή έγινε από το Ρόναλντ Νίμι. Η ταινία αποτέλεσε την πρώτη από τις δυο κινηματογραφικές μεταφορές έργων του Ντίκενς που σκηνοθέτησε ο Ντέιβιντ Λιν. Η δεύτερη ήταν η μεταφορά του Όλιβερ Τουίστ το 1948.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σλάλομ 2010
Αποτελέσματα
C1: 1. Μούχτης (Χαλκίδα), 2. Βρέμος (Τύμφη) Κορασίδες
Μεγάλες Προσδοκίες (ταινία 1946)
Η ταινία έλαβε 5 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και κέρδισε δυο.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σλάλομ 2010
Αποτελέσματα
3ΧΚ1: 1. Ντάμπου, Νικολάου, Δημάκου (Χαλκίδα).
Μεγάλες Προσδοκίες (ταινία 1946)
Υπόθεση
Ο Φίλιπ "Πιπ" Πίριπ (Τζον Μιλς/Τόνι Γουάγκερ) ένα ορφανό αγόρι που ζει σ'ένα μικρό χωριουδάκι της Αγγλίας, με τη βάναυση αδερφή του (Φρίντα Τζάκσον) και τον άνδρα της Τζο (Μπέρναρντ Μάιλς), συναντά μια μέρα ένα δραπέτη τον Μάγκουιτς (Φίνλεϊ Κιούρι) στο προαύλιο της εκκλησίας, ο οποίος του ζητάει να κλέψει φαγητό και μια λίμα από την αποθήκη του σπιτιού του. Ο Πιπ τρομοκρατημένος σπεύδει να τον βοηθήσει, αν και μετά απο λίγο ο δραπέτης συλλαμβάνεται.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σλάλομ 2010
πηγή
http://sports.pathfinder.gr/other-sports/kayak/883423.html
Μεγάλες Προσδοκίες (ταινία 1946)
Υπόθεση
Λίγες μέρες αργότερα ο Πιπ πηγαίνει με τον Τζο στο ερειπωμένο αρχοντικό της κυρίας Χάβισαμ (Μαρτίτα Χαντ), όπου ζει με τη θετή της κόρη Εστέλλα (Βάλερι Χόμπσον/Τζιν Σίμονς) που έχει την ίδια ηλικία με τον Πιπ. Ο Πιπ αναλαμβάνει να κρατά συντροφιά στην ψυχρή και κακομαθημένη Εστέλλα και σιγά σιγά την ερωτεύεται, ενώ εκείνη δεν του δίνει σημασία. Οι δυό τους αποχωρίζονται όταν ο Πίπ γίνεται 14 ετών και ξεκινάει τη μαθητεία του με τον Τζο για να γίνει σιδηρουργός, ενώ η Εστέλλα αναχωρεί για τη Γαλλία.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σλάλομ 2010
πηγή
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2010 Κατηγορία:Κανόε καγιάκ στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αιτωλοακαρνανία
Μεγάλες Προσδοκίες (ταινία 1946)
Υπόθεση
Έξι χρόνια αργότερα, ο δικηγόρος της κας Χάβισαμ, κύριος Τζάγκερς επισκέπτεται τον Πιπ και τον ενημερώνει οτι ένας ανώνυμος ευεργέτης του προσφέρει τα χρήματα που χρειάζονται για να πάει στο Λονδίνο και να γίνει ένας τζέντλεμαν, ένας καθώς πρέπει κύριος με Μεγάλες Προδοκίες. Ο Πιπ αφήνει τον Τζο και τη ζωή του σιδηρουργού και μετακομίζει μαζί με τον Χέρμπερτ Πόκετ, έναν νεαρό με τον οποίο είχε παλέψει κάποτε στο σπίτι της κας Χάβισαμ. Από κείνον ο Πιπ μαθαίνει οτι η Μις Χάβισαμ ήταν να παντρευτεί αλλα ο γαμπρός την εγκατέλειψε τη μέρα του γάμου τους και ότι μεγάλωσε την Εστέλα με σκοπό να πληγώνει τους άντρες έτσι ώστε να πάρει εκδίκηση για την ίδια.
Όταν ο Πιπ γίνεται ο 21, ο Τζο έρχεται να τον βρει στο Λονδίνο και να του μεταφέρει ένα μήνυμα απο την κα Χάβισαμ η οποία τον καλεί να την επισκεφτεί. Ο Πιπ, που πλέον έχει αλλάξει, είναι ψυχρός και απόμακρος και αντιμετωπίζει πλέον τον Τζο σαν κατώτερο. Πηγαίνει στο σπίτι της κας Χάβισαμ όπου βρίσκει την Εστέλλα με την οποία είναι ακόμα ερωτευμένος, ενώ εκείνη του δηλώνει ότι δεν έχει καρδιά.
Μια μέρα δέχεται επίσκεψη από έναν άντρα ο οποίος είναι ο ευεργέτης του και αποδεικνύεται ότι είναι ο Μάγκουιτς. Ο Πιπ που μέχρι τώρα ήταν πεπεισμένος ότι η κα Χάβισαμ ήταν ο ανώνυμος ευεργέτης του συνειδητοποιεί ότι εκείνη τον χρησιμοποιούσε τόσο καιρο, ενώ παράλληλα νιώθει αποστροφή για τον αληθινόν ευεργέτη του που ήταν κατάδικος αλλά και ευγνωμοσύνην οπότε φροντίζει να τον φιλοξενήσει. Ο Μαγκουιτς είχε μεταφερθεί στην Αυστραλία όπου και έκανε περιουσία αλλά δεν ξέχασε ποτέ το μικρό παιδί που τον βοήθησε, και που του θύμιζε το δικό του παιδί που είχε χάσει μωρό.
Ο Πιπ επισκέπτεται την κα Χάβισαμ και της δηλώνει ότι είναι τόσο δυστυχισμένος όσο εκείνη τον ήθελε να είναι. Εκείνη συνειδητοποιεί το λάθος της αλλά όταν εκείνος φεύγει ένα κομμάτι φλεγόμενο ξύλο φεύγει από το τζάκι και η κα Χάβισαμ πεθαίνει από τα εγκαύματά της, πριν ο Πιπ προλάβει να τη σώσει.
Στο Λονδίνο μαθαίνει ότι ένας παλιός εχθρός του Μαγκουιτς τον παρακολουθεί και σκοπεύει να τον προδώσει στις αρχές, και αρχίζει τις κρυφές ετοιμασίες για να φύγουν μαζί για την Αυστραλία. Όμως η αστυνομία που έχει ήδη ανημερωθεί για τα σχέδιά τους, συλλαμβάνει τον Μαγκουιτς ο οποίος στη μάχη με τον εχθρό του τραυματίζεται βαριά. Το δικαστήριο τον καταδικάζει σε θάνατο, όμως εκείνος είναι ήδη σε άσχημη κατάσταση. Ο Πιπ τον επισκέπτεται στο νοσοκομείο όπου τον ενημερώνει ότι το παιδί του είναι ζωντανό και ότι είναι ερωτευμένος μαζί της και είναι η Εστέλλα. Ο Μαγκουιτς πεθαίνει ευτυχισμένος έχοντας ακούσει αυτά τα νέα. Ο Πιπ άρρωστος και με τις μεγάλες προσδοκίες του χαμένες, μένει για καιρό υπό τη φροντίδα του Τζο μέχρι να επανέλθει.
Ο Πιπ πηγαίνει στο σπίτι της κας Χάβισαμ όπου βρίσκει την Εστέλλα να ακολουθεί τα βήματα της αφού ο γάμος της ακυρώθηκε όταν μαθεύτηκε η πραγματική της καταγωγή. Ο Πιπ της ανοίγει για πρώτη φορά τα παράθυρα και την αναγκάζει να δει την σήψη και παρακμή που υπάρχει παντού. Αφού της πει ότι δεν έπαψε ποτε να την αγαπά, τελικά εκείνη τον αγκαλιάζει και φεύγουν μαζι.
Πληροφορίες παραγωγής
Ο Ντέιβιντ Λιν δεν είχε ασχοληθεί ιδιαίτερα με τη λογοτεχνία, όταν σε σχετικά μεγάλη ηλικία ήρθε σε επαφή με το έργο του Κάρολου Ντίκενς παρακολουθώντας με τη σύζυγό του μια θεατρική παράσταση βασισμένη στις Μεγάλες Προσδοκίες το 1939. Στην παράσταση εκείνη ένας ακόμη άσημος ηθοποιός ο Άλεκ Γκίνες υποδυόταν τον Χέρμπερτ Πόκετ, ρόλο που θα επαναλάμβανε στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου το 1946 και που θα σηματοδοτούσε την πρώτη από τις έξι συνεργασίες του με το σκηνοθέτη καθώς και τον πρώτο ομιλούντα του ρόλο. Ο Γκίνες αισθάνονταν άβολα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων λόγω του γεγονότος ότι έπρεπε να φοράει περούκα. Η Μαρτίτα Χαντ υποδυόταν επίσης τη Δις Χάβισαμ ρόλο που θα επαναλάμβανε στη μεγάλη οθόνη. Για το ρόλο της νεαρής Εστέλλα, ο Λιν επέλεξε την αγγλίδα καλλονή Τζιν Σίμονς μια ηθοποιό που έμελλε να κάνει μεγάλη καριέρα τα χρόνια που ακολούθησαν. Την αμέσως επόμενη χρονιά η Σίμονς γοήτευσε το κοινό στο ρόλο της διεφθαρμένης καλλονής Κάντσι στην ταινία των Μάικλ Πάουελ και Έμεριχ Πρέσμπεργκερ Μαύρος Νάρκισσος (Black Narcissus), ενώ το 1948 βρέθηκε υποψήφια για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου στον Άμλετ (Hamlet) του Λόρενς Ολίβιε, όπου υποδυόταν την Οφηλία.
Ο Λιν με τη βοήθεια του διευθυντή φωτογραφίας Γκάι Γκριν και του σκηνογράφου Τζον Μπράιαν κατάφερε να αποδώσει με ρεαλιστικό τρόπο και με μαεστρία την αρχική σκηνή, όπου ο μικρός Πιπ συναντάει τον κατάδικο Μάγκουιτς στο νεκροταφείο.
Αποδοχή
Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 26 Δεκεμβρίου του 1946 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Αποτέλεσε την τρίτη δημοφιλέστερη στο Βρετανικό Box-Office για το 1947, καθώς και την εμπορικότερη ταινία του 1948 στον Καναδά. Η ταινία έλαβε επίσης την εύνοια των κριτικών που την αποκάλεσαν την καλύτερη κινηματογραφική μεταφορά έργου του Ντίκενς από όσα είχαν διασκευαστεί για τη μεγάλη οθόνη μέχρι και εκείνη την εποχή.
Βραβεία
Η ταινία έλαβε 5 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ το 1947, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, χάνοντας όμως από την ταινία του Ελία Καζάν Συμφωνία Κυρίων (Gentleman's Agreement). Έλαβε συνολικά 2 βραβεία όσκαρ, Όσκαρ Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και Όσκαρ Ασπρόμαυρης Φωτογραφίας και έγινε η πρώτη βρετανική ταινία που βραβεύτηκε με το παραπάνω βραβείο.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Διαχρονικότητα
Το 1999 η ταινία έλαβε την 5η θέση στις λίστα που θεσπίστηκε από το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου με τις καλύτερες βρετανικές ταινίες όλων των εποχών, ενώ το περιοδικό Total Film το 2004 της απένειμε τη 14η θέση στη λίστα με τις καλύτερες βρετανικές ταινίες.
Τέλος
Ο Ντίκενς άλλαξε τρεις φορές το τέλος του βιβλίου αλλά μόνο στην δεύτερη και λιγο περισσότερο στην τρίτη υπονοείται πώς μάλλον ο Πιπ και η Εστέλλα θα μείνουν μαζί, χωρίς όμως να είναι και ξεκάθαρο. Στην ταινία ( η οποία γενικά έχει ωραιοποιήσει και παραλείψει ορισμένα κομμάτια της ιστορίας του βιβλίου) διαφαίνεται ένα πολύ πιο αισιόδοξο τέλος για τους δυο.
Τε Αταϊρανγκικαάχου
Η Τε Αταϊρανγκικαάχου (23 Ιουλίου 1931 – 15 Αυγούστου 2006) ήταν η μακροβιότερη Βασίλισσα των Μαορί, αυτοχθόνων της Νέας Ζηλανδίας. Στέφθηκε βασίλισσα στις 23 Μαΐου του 1966 και κυβέρνησε τους Μαορί επί 40 έτη. Ο πλήρης τίτλος της ήταν Te Arikinui Dame Te Atairangikaahu. Προηγουμένως ήταν γνωστή με το όνομα Piki Mahuta.
Ήταν μοναχοπαίδι του Koroki Mahuta and Te Atairangikaahu Herangi. Απόγονος του πρώτου Βασιλιά των Μαορί, του Potatau, διαδέχθηκε τον πατέρα της, το Βασιλέα Koroki και παντρεύτηκε την Whatumoana Paki και απέκτησαν 7 παιδιά. Το 1970, έγινε η πρώτη Μαορί που έγινε Λαίδη. Δεν ασκούσε συνταγματικά καθήκοντα, όμως έκανε αισθητή την παρουσία της σε αθλητικές και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Πέθανε το 2006, υποφέροντας από καρδιακά προβλήματα, στην κατοικία της στο Turangawaewae Marae στην Ngaruawahia. Οι Μαορί κήρυξαν εβδομαδιαίο εθνικό πένθος για τη βασίλισσα.
Παραπομπές
Αταϊρανγκικαάχου Αταϊρανγκικαάχου
Μαρία Άννα της Αυστρίας
Η Μαρία Άννα (Maria Anna von Habsburg-Österreich, 7 Σεπτεμβρίου 1683 - 14 Αυγούστου 1754) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Άννα Ιωσηφίνα Αντωνία Ρεγγίνα ήταν κόρη του Λεοπόλδου Α΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας, και της Ελεονώρας Μαγδαληνής, κόρης του Φιλίππου Γουλιέλμου του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ. Ήταν αδελφή των Ιωσήφ Α΄ και Καρόλου ΣΤ΄.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1708 τον Ιωάννη Ε΄ της Πορτογαλίας και έγινε βασίλισσα. Απέκτησαν έξι παιδιά.
Ανέλαβε την αντιβασιλεία (1742) όταν ένα ατύχημα άφησε τον σύζυγο της ημιπαράλυτο, ενώ όταν αυτός πέθανε το 1750, υποστήριξε τον μεγαλύτερο γιο τους Ιωσήφ Α΄ της Πορτογαλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων
Διοκαισάρεια Κιλικίας
Η Διοκαισάρεια Κιλικίας ήταν μία από τις δύο ομώνυμες Αρχαίες Ελληνικές πόλεις που αναπτύχθηκαν στην αρχαιότητα. Την συγκεκριμένη της Κιλικίας, που βρίσκεται δυτικά της σύγχρονης Μερσίνης, σύμφωνα με την παράδοση φέρεται να την ίδρυσε ο μυθικός ήρωας του Τρωικού πολέμου ο Αίας ο Τελαμώνιος αδελφός του Τεύκρου.
Γενικά
Αρχικά η πόλη αυτή δημιουργήθηκε γύρω από ένα αρχαίο ιερό της Όλβας, κάποιας παλαιότερης τοπικής θεότητας όπου στη συνέχεια ταυτίσθηκε με τον Δία τον Όλβιο ή Όλμπιο που αναγάγει στον Ολύμπιο και έτσι η πόλη ν΄ απαντάται επίσης και με το όνομα Ολβανόπολη.
Η Διοκαισάρεια ήταν κτισμένη σε πεδιάδα (λεκανοπέδιο) μεταξύ λόφων επί της κεντρικής ρωμαϊκής οδού που οδηγούσε στη Σελεύκεια Ισαυρίας. Ο δε ναός και το ιερό προστατευόταν από ισχυρό οχυρό με πύργους. Είναι αδιευκρίνιστο πως χωρίζονταν οι δύο πόλεις Όλβα και Διοκαισάρεια, του χώρου που αναπτυσσόταν η κάθε μία, καθώς και οι υπ΄ αυτών υπαγόμενες περιοχές, με συνέπεια πολλοί να τις ταυτίζουν. Σήμερα στην περιοχή αυτής σώζεται τμήμα του περίλαμπρου ναού του Ολβίου Διός που πρόκειται για περίπτερο ναό με υψηλούς κίονες που φέρουν κιονόκρανα κορινθιακού ρυθμού που χρονολογείται από τον 3ο αιώνα π.Χ., καθώς και ένας ελληνιστικός πύργος της ίδιας εποχής στα βόρεια της πόλης. Επίσης σώζονται λείψανα αρχαίου Νυμφαίου, ενός ναού αφιερωμένου στη θεά Τύχη του 1ου αιώνα, τμήματα αρχαίου θεάτρου, του 2ου αιώνα (μ.Χ.), ρωμαϊκού υδραγωγείου και της ρωμαϊκής οδού. Εκτός των τειχών της πόλης εντοπίστηκε από την αρχαιολογική έρευνα μεγάλη νεκρόπολη με λαξευτούς τάφους και σαρκοφάγους των ρωμαϊκών και των πρώτων χριστιανικών χρόνων, καθώς και αρχαία νομίσματα με το όνομα της πόλης. Εκ των αναφορών αυτών διαφαίνεται ότι η πόλη είχε ιδιαίτερη ανάπτυξη και ευημερία κόβοντας δικά της νομίσματα.
Την Διοκαισάρεια μνημονεύουν οι Στράβων, Πτολεμαίος, καθώς και νεότεροι όπως ο Θεοφάνης κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Κιλικίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Τουρκίας
Γκοϊλερντάγ
Το Γκοϊλερντάγ (επίσης, Γκοϊλέρ Νταγκ, Γκεογκλιάρ, Γκεογκλιάρ-Νταγκ, και Γκιοιλγιάρ Νταγκ) είναι χωριό της επαρχίας Σαμάχι του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Γκιοϊλέρ.
Πηνειός (Ηλεία)
Στο ενδιάμεσο της πορείας του, τροφοδοτεί την τεχνητή λίμνη της ΔΕΗ, επονομαζόμενη λίμνη Πηνειού, η οποία με έκταση 19,895 τ.χλμ. αποτελεί την μεγαλύτερη λίμνη στην Πελοπόννησο.
Πηγές και πορεία του Πηνειού
Οι πηγές του Πηνειού βρίσκονται στον Ερύμανθο και ανάμεσα στις κορυφές του Ωλονού και του Αστρά, όπου από τα επιφανειακά νερά από το λιώσιμο του χιονιού το καλοκαίρι σχηματίζονται ως μικρά ρυάκια. Στα πολύ ψηλά σημεία των δύο κορυφών έχει ελάχιστες πηγές με λίγα νερά αλλά κατεβαίνοντας πιό χαμηλά στα όρια της Κρυόβρυσης υπάρχουν πλήθος πηγών με πολλά και παγωμένα νερά. Η πρώτη πηγή του Πηνειού είναι το "Κεφαλόβρυσο" στην περιοχή "Μέγα Πλάτανος" και μέχρι την πηγή "Κάνδαλος" υπάρχουν πολλές μικρές πηγές, η "Μεγάλη Βρύση" και η "Μικρή Βρύση" οι δύο πηγές που υδρεύεται και αρδεύεται κυρίως το χωριό είναι οι επόμενες μεγάλες πηγές του Πηνειού. Άλλες μεγάλες πηγές είναι ο "Κάνδαλος", η "Κορακοφωλιά", η "Βρύση του Κούρτη", η "Κρύα Βρύση", ο "Τροχωτός", οι "Βρύσες του Χαριά" κι άλλες. Από την αρχή της πορείας του ο Πηνειός δέχεται τα νερά πολλών μικρών ποταμών και ρεμάτων που έχουν νερό όλο τον χρόνο, μερικοί από αυτούς είναι το "Μπερδεσολάγκαδο", το "Λαγκάδι του Χαριά", το "Λαγκάδι του Ντάρνου", το "Λαγκάδι της Παναγιάς", το "Λαγκάδι του Βλάχου", το Ρέμα της Κερέσοβας όπου λίγα μετρά μετά αρχίζει το Φαράγγι του Πηνειού. Από τις πηγές του ως την Κερέσοβα ο Πηνειός είναι γνωστός σαν "Ξενιάς". Στην ίδια περιοχή στην κοίτη του αλλά και στους παραπόταμους του υπάρχουν καταβόθρες και βάραθρα που χάνεται ποσότητα του νερού, το πιο γνωστό από αυτά είναι η Δρακότρυπα.
Ο Πηνειός στο ξεκίνημα του από τον "Μέγα Πλάτανο" σχηματίζει μεγάλο φαράγγι, με πλατάνια κι έλατα, με πολλές βαθιές λιμνούλες στην κοίτη του με βαθύτερη αυτή του "Μπαρδούση" όπως λέγεται. Από τα Καλύβια της Κρυόβρυσης αλλάζει η κοίτη του έως την περιοχή "Ταβέρνα". Μετά την "Ταβέρνα" ξεκινά άλλο φαράγγι γνωστό και σαν φαράγγι Ακρώρειας όπου έχει πλούσια βλάστηση και δέντρα κυρίως πλατάνια, υπάρχουν πολλά παλιά πέτρινα αλλά και ξύλινα παραδοσιακά γεφύρια και νερόμυλοι. Στην κοίτη του Πηνείου και μέσα στο φαράγγι υπάρχουν δύο μικρές λίμνες με μεγάλο βάθος, η Μαύρη Λίμνη και η Δρακόλιμνα. Στο Κακοτάρι δέχεται νερά από τις πηγές του Κακοταρίου.
Μετά το φαράγγι και το χωριό Κακοτάρι όπου λέγεται και "Κακοταρίτικο" ο Πηνειός συναντά την Φολόη και δέχεται τα νερά των χειμάρρων της Βουντούχλας. Στο σημείο αυτό αποτελεί το φυσικό σύνορο ανάμεσα στην Αχαΐα και την Ηλεία. Έπειτα ακολουθεί πορεία προς τα νότια και το φράγμα στο Αγραπιδοχώρι. Εκεί ο Πηνειός δέχεται τα νερά του νότιου Λάδωνα και άλλων μικρότερων παραποτάμων. Μετά την τεχνητή λίμνη προχωρά στον ηλειακό κάμπο και την Κοιλάδα του Πηνειού όπου αιώνες προξενούσε πολλές πλημμύρες και καταστροφές, οι Ρωμαίοι μάλιστα είχαν εγκιβωτίσει την κοίτη του σε αρκετά σημεία ή είχαν κάνει αντιπλημμυρικά τοιχία που ερείπια τους διασώζονται και σήμερα.
Εκβολές Πηνειού
Οι εκβολές του είναι στον Χελωνίτη κόλπο βορειοδυτικά της Γαστούνης. Στο πέρασμα του στον Ηλειακό κάμπο και λέγεται και "ποτάμι της Γαστούνης". Στην αρχαιότητα οι εκβολές του ήταν νοτιότερα στον κόλπο της Κυλλήνης.
Μυθολογία
Ο Πηνειός ποταμός είναι συνδεδεμένος με τον πέμπτο άθλο του Ηρακλή (καθαρισμός των στάβλων του Αυγεία από την κόπρο). Κατά τον μύθο, ο Ηρακλής, αφού γκρέμισε το μαντρότοιχο των στάβλων, εξέτρεψε την ροή των ποταμών του Πηνειού και Αλφειού καθάριζοντας τους στάβλους.
Λίμνη του Πηνειού
Η τεχνητή Λίμνη Πηνειού δημιουργήθηκε το 1960 και αποτελεί σήμερα την μεγαλύτερη λίμνη της Πελοποννήσου. Η λίμνη βρίσκεται βορειοανατολικά της Αμαλιάδας, ανατολικά της αρχαίας Ήλιδας και καλύπτει επιφάνεια 19,9 τ.χλμ. Χρησιμοποιείται για την άρδευση του κάμπου της Ηλείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ηλείας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σπριντ 2006
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σπριντ διοργανώθηκε από την Ε.Ο.Κ.Κ..Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα έλαβαν μέρος 300 αθλητές και αθλήτριες από 22 σωματεία όλης της χώρας.Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ν.Ο. Χαλκίδας.
== Αποτελέσματα == Αναφέρονται οι πρώτοι 3 ανά κατηγορία.
1000 μ. Ανδρες Κ1: 1. Νικολάου (ΟΦΠ), 2. Βερενίδης (ΙΟΘ), 3. Παπανδρέου (ΝΟΣ). C1: 1. Κιλιγκαρίδης (Καλαμαριά), 2. Λαυρεντιάδης (Ι.Ο.Θ.), 3. Λαγγάς (ΕΝΟΑ), ο οποίος όμως, δεν παίρνει μετάλλιο επειδή αγωνίστηκαν τρεις στην κατηγορία. Κ2: 1. Παπανδρέου - Παπαδάς Θωμάς (ΝΟΣ), 2. Μαντζιώκας - Γεωργούλας (ΝΟΒ), 3. Νικολάου - Καζάζης (ΟΦΠ). C2: 1. Κιλιγκαρίδης - Αρβανιτάκης (Καλαμαριά), 2. Λαυρεντιάδης - Σπυριδωνίδης (ΙΟΘ), 3. Σταυριανίδης και Δεμουρτζίδης (ΙΟΘ) οι οποίοι όμως, δεν πήραν μετάλλιο επειδή αγωνίστηκαν τρεις στην κατηγορία. Κ4: 1. Νικολόπουλος - Λαδάς - Καλοπίσης - Κυριακούλης (ΝΑΣ), 2. Παπανδρέου - Μπουφίδης - Παπαδάς θωμάς - Καραντής (ΝΟΣ), 3. Γκούσαρης - Σειρηνάκης - Παπασάββας Μ. - Παπασάββας Στ. (ΕΝΟΑ).
1000 μ. Γυναίκες Κ1: 1. Αλεξοπούλου (ΝΑΣ), 2. Καπακλή (Χαλκίδα), 3. Λαζαρίδου (ΝΟΚ). Κ2: 1. Αλεξοπούλου - Ζελιώτη (ΝΑΣ), 2. Μπαρδακλή - Καπακλή (Χαλκίδα), 3. Λαζαρίδου - Μπάθα Μ. (ΝΟΚ). Κ4: 1. Μπαρδακλή - Καπακλή - Τσαμοπούλου - Γκιαούρη (Χαλκίδα), 2. Μαντά Κ. - Παύλου - Παπαθανάση - Σουλτάνη (Χαλκίδα), 3. Αργυρίου Μ. - Μαντά Ν. - Μπασούκου - Αργυρίου Θ. (Χαλκίδα).
Εφηβοι Κ1: 1. Μαντζιώκας (ΝΟΒ), 2. Αλεξίου (Χαλκίδα), 3. Καρλαγκίνης (Πόρος - Τροιζηνία). Κ2: 1. Γεωργάρας - Αλεξίου (Χαλκίδα), 2. Βιεννάς - Καραγιαννίδης (Χανιά), 3. Καρλής Γ., Καρλής Θ. (Αργοστόλι). C1: 1. Σπυριδωνίδης (ΙΟΘ), 2. Κόλλιας (Μέθανα), 3. Γρηγοριάδης (Κατερίνη). Κ4: 1. Γεωργάρας - Σαπουνάς - Αλεξίου - Παύλου (Χαλκίδα), 2. Λαζόπουλος - Σουλουτζηδάκης - Ζέντελης - Μπιζέλης (ΕΝΟΑ), 3. Τούτσης - Κύριος - Ζαφειρόπουλος - Τρίγκαλας (ΝΟΣ).
Νεανίδες Κ1: 1. Σισκάκη (Χανιά) 2. Νούτση (Ιωάννινα), 3. Μπάθα Β. (ΝΟΚ). Κ2: 1. Σκουρτανιώτη - Παύλου (Χαλκίδα), 2. Μπυράκη Μ. - Μπυράκη Ευ. (Χανιά), 3. Μπυράκη Μ. - Αρτεμάκη (Χανιά).
Παίδες Κ1: 1. Συρίγος (ΝΑΣ) 2. Αρχοντάκης (Χανιά), 3. Καρλαγκίνης (Πόρος - Τροιζηνία). C1: 1. Αμοιρίδης (Καλαμαριά), 2. Σαντόβσκι (Καλαμαριά), 3. Καλαβρής (Χαλκίδα). Κ2: 1. Ζάχαρης - Μουτούπας (Χαλκίδα), 2. Χάμπιλος - Παύλου (ΝΑΣ), 3. Τσομπάνος - Μπεζανίδης (Γιαννιτσά), Κ4: 1. Αρχοντάκης - Παπαμιχελάκης - Μπομπολάκης - Αναγνωστόπουλος (Χανιά), 2. Λαζόπουλος - Σουλουτζηδάκης - Ζέντελης - Μπιζέλης (ΕΝΟΑ), 3. Καστρίσιος - Συρίγος - Χάμπιλος - Κορκίδης (ΝΑΣ).
Κορασίδες Κ1: 1. Νούτση (Ιωάννινα), 2. Μπάθα Β. (ΝΟΚ), 3. Μπυράκη Α. (Χανιά). Κ2: 1. Μπυράκη Ευ. - Μπυράκη Α. (Χανιά), 2. Κοκάκη - Μπυράκη Ε. (Χανιά), 3. Μπαλλή - Μελικίδου (Γιαννιτσά). 500 μ. Ανδρες Κ1: 1. Παπανδρέου (ΝΟΣ), 2. Νικολάου (ΟΦΠ), 3. Παπασάββας Μ. (ΕΝΟΑ). C1: 1. Κιλιγκαρίδης (Καλαμαριά), 2. Λαυρεντιάδης (ΙΟΘ), 3. Κόλλιας (Μέθανα). Κ2: 1. Μαντζιώκας - Γεωργούλας (ΝΟΒ), 2. Νικολόπουλος - Κυριακούλης (ΝΑΣ), 3. Μαραζόπουλος - Νάστος (Ιωάννινα). C2: 1. Κιλιγκαρίδης - Αρβανιτάκης (Καλαμαριά), 2. Λαυρεντιάδης-Σπυριδωνίδης (ΙΟΘ) 3. Σταυριανίδης και Δεμουρτζίδης (ΙΟΘ), οι οποίοι όμως, δεν πήραν μετάλλιο επειδή αγωνίστηκαν τρεις στην κατηγορία. Κ4: 1. Νικολόπουλος- Λαδάς- Καλοπίσης- Κυριακούλης (ΝΑΣ), 2. Καζάζης- Νικολάου - Κρανάς- Χριστογιάννης ( Ο.Φ.Π.), 3. Κοντιζάς- Πασαδέλης- Παύλου- Λαδάς (ΝΑΣ).
500 μ. Γυναίκες Κ1: 1. Αλεξοπούλου (ΝΑΣ), 2. Μπαρδακλή (Χαλκίδα), 3. Πάσχου (Κατερίνη), Κ2: 1. Αλεξοπούλου - Ζελιώτη (ΝΑΣ), 2. Μπαρδακλή - Καπακλή (Χαλκίδα), 3. Λαζαρίδου - Μπάθα (ΝΟΚ), Κ4: 1. Μπαρδακλή - Καπακλή - Τσαμοπούλου - Γκιαούρη (Χαλκίδα), 2. Αρτεμάκη - Μπυράκη Μ. - Μπυράκη Μ. - Σεντούκα (Χανιά), 3. Ζώρα - Πετρίδου- Πάσχου Αικ. - Πάσχου Μ. (Κατερίνη).
Εφηβοι Κ1: 1. Μαντζιώκας (ΝΟΒ), 2. Τσαλιαγκός (ΝΑΣ), 3. Καραγιαννίδης (Χανιά). C1: 1. Σπυριδωνίδης (ΙΟΘ), 2. Κόλλιας (Μέθανα), 3. Σαντόβσκι (Καλαμαριά). Κ2: 1. Καραγιαννίδης - Αρχοντάκης (Χανιά), 2. Γεωργάρας - Αλεξίου (Χαλκίδα), 3. Τσαλιαγκός - Ρούσσος (ΝΑΣ). C2: 1. Αμοιρίδης - Σαντόβσκι (Καλαμαριά), 2. Γρηγοριάδης - Μαρδίρης (Κατερίνη), 3.δεν υπάρχει, λόγω ακύρωσης των Κόλλια και Παπαιωάννου (Μέθανα). Κ4: 1.Γεωργαράς - Σαπουνάς - Αλεξίου - Παύλου (Χαλκίδα), 2. Καραγιαννίδης - Αναγνωστόπουλος - Μαυρεδάκης - Βιεννάς (Χανιά), 3. Τούτσης - Κύριος - Ζαφειρόπουλος- Τρίγκαλας (ΝΟΣ).
Νεανίδες Κ1: 1. Σκουρτανιώτη (Χαλκίδα), 2. Μπάθα Β. (ΝΟΚ), 3. Ανδρούτσου (Ιωάννινα). Κ2: 1. Σκουρτανιώτη - Παύλου (Χαλκίδα), 2. Μπυράκη Α. - Σισκάκη (Χανιά), 3. Πιπιτσούλη - Πεζά (ΝΑΣ). Κ4: 1. Μπυράκη Μ. - Μπυράκη Μ. - Αρτεμάκη - Κοκάκη A. (Χανιά), 2. Ανδρούτσου - Νούτση - Παπαλέξη - Ντανίκα (Ιωάννινα), 3. Μπυράκη Ε. - Κοκάκη M. - Ιωαννίδη - Τσουρλάκη (Χανιά).
Παίδες Κ1: 1.Συρίγος (ΝΑΣ), 2. Παύλου (ΝΑΣ), 3. Καρλαγκίνης (Πόρος- Τροιζηνία). C1: 1. Αμοιρίδης (Καλαμαριά), 2. Καλαβρής (Χαλκίδα), 3. Σαντόβσκι (Καλαμαριά). Κ2: 1. Ζάχαρης - Μουτούπας (Χαλκίδα), 2. Χάμπιλος - Παύλου (ΝΑΣ), 3. Λαζόπουλος - Ζέντελης (ΕΝΟΑ). Κ4: 1. Λαζόπουλος - Σουλουτζηδάκης - Ζέντελης - Μπιζέλης (ΕΝΟΑ), 2. Αρχοντάκης - Αναγνωστόπουλος - Παπαμιχελάκης - Μπομπολάκης (Χανιά), 3. Ζάχαρης - Μουτούπας - Αλεξίου - Κασάπας (Χαλκίδα).
Κορασίδες Κ1: 1. Πιπιτσούλη (ΝΑΣ), 2. Μπάθα Β. (ΝΟΚ), 3. Παπασάββα (ΕΝΟΑ). Κ2: 1. Μπυράκη Ευ.- Σισκάκη (Χανιά), 2. Μπυράκη Ε. - Κοκάκη (Χανιά), 3. Καραμίχαλου - Καρδάση (ΝΟΒ). Κ4: 1. Μπυράκη Α. - Μπυράκη Ευ. - Σισκάκη - Κοκάκη Α. (Χανιά), 2. Μπυράκη Ε. - Μπυράκη Μ. - Ιωαννίδη - Κοκάκη Γ. (Χανιά), 3. Παρασκευοπούλου - Τουγγελίδου - Κεσίδου - Ιωαννίδου (ΙΟΘ).
200 μ. Ανδρες Κ1: 1. Παπασάββας Μ. (ΕΝΟΑ), 2. Περατικός (Χαλκίδα), 3. Καραγιαννίδης (Χανιά). C1: 1. Κιλιγκαρίδης (Καλαμαριά), 2. Λαυρεντιάδης (ΙΟΘ), 3. Κόλλιας (Μέθανα). Κ2: 1. Νικολόπουλος- Λαδάς (ΝΑΣ), 2. Μαντζιώκας - Γεωργούλας (ΝΟΒ), 3. Μαραζόπουλος- Νάστος (Ιωάννινα). C2: 1. Κιλιγκαρίδης- Αρβανιτάκης (Καλαμαριά), 2. Λαυρεντιάδης- Σπυριδωνίδης (ΙΟΘ), 3. Σταυριανίδης- Δεμουρτζίδης (ΙΟΘ). Κ4: 1. Νικολόπουλος- Λαδάς- Καλοπίσης- Κυριακούλης (ΝΑΣ), 2. Κοντιζάς- Πασαδέλης- Παύλου- Μπίμπης (ΝΑΣ), 3. Κοκκίνης- Σαπουνάς- Περατικός- Γουλάς (Χαλκίδα).
200μ. Γυναίκες Κ1: 1. Μπαρδακλή (Χαλκίδα), 2. Αλεξοπούλου (ΝΑΣ), 3. Πάσχου (Κατερίνη). Κ2: 1. Μπαρδακλή- Καπακλή (Χαλκίδα), 2. Ζώρα- Πάσχου (Κατερίνη), 3. Λαζαρίδου- Μπάθα (ΝΟΚ). Κ4: 1. Μπαρδακλή- Καπακλή- Τσαμοπούλου- Γκιαούρη (Χαλκίδα), 2. Μπυράκη Μ.- Μπυράκη Μ.- Σεντούκα- Αρτεμάκη (Χανιά), 3. Μαντά- Παύλου- Παπαθανάση- Σουλτάνη (Χαλκίδα).
Εφηβοι Κ1: 1. Μαντζιώκας (ΝΟΒ), 2. Τσαλιαγκός (ΝΑΣ), 3. Νάστος (Ιωάννινα). C1: 1. Κόλλιας (Μέθανα), 2. Σπυριδωνίδης (ΙΟΘ), 3. Γρηγοριάδης (Κατερίνη). Κ2: 1. Τσαλιαγκός- Ρούσσος (ΝΑΣ), 2. Σαπουνάς- Παύλου (Χαλκίδα), 3. Καραγιαννίδης- Βιεννάς (Χανιά). Κ4: 1. Γεωργάρας- Σαπουνάς- Αλεξίου- Παύλου (Χαλκίδα), 2. Καραγιαννίδης- Μαυρεδάκης- Μαυραειδής- Βιεννάς (Χανιά), 3. Τούτσης- Κύριος- Ζαφειρόπουλος και Τριγκαλάς (ΝΟΣ), οι οποίοι όμως, δεν πήραν μετάλλιο επειδή ήταν τρεις οι συμμετοχές στο αγώνισμα.
Νεανίδες Κ1: 1. Σκουρτανιώτη (Χαλκίδα), 2. Ανδρούτσου (Ιωάννινα), 3. Πεζά (ΝΑΣ). Κ2: 1. Σκουρτανιώτη- Παύλου (Χαλκίδα), 2. Μπυράκη Μ.- Σεντούκα (Χανιά), 3. Αρτεμάκη και Μπυράκη Μ. (Χαλκίδα), οι οποίες όμως, δεν πήραν μετάλλιο επειδή ήταν τρεις οι συμμετοχές.
Πλατανιά Ιωαννίνων
Η Πλατανιά είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κανοέ καγιάκ σπριντ 2006
πηγές
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2006 Κατηγορία:Κανόε καγιάκ στην Ελλάδα Κατηγορία:Νομός Αττικής
Πλατανιά Ιωαννίνων
Γενικά στοιχεία
Η Πλατανιά βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη λίμνη Παμβώτιδα και περίπου 14,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Ιωαννιτών μετά την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 391 κατοίκους, ενώ μέχρι το 2010 ανήκε στο Δήμο Παμβώτιδος. Η παλιά ονομασία του οικισμού, μέχρι το 1928, ήταν Γουλάς. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Πλατανια Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Μέι - Μπριτ Μόζερ
Η Μέι - Μπριτ Μόζερ (May-Britt Moser, γεν. 4 Ιανουαρίου 1963) είναι Νορβηγίδα ψυχολόγος και νευροεπιστήμονας, καθηγήτρια ψυχολογίας και νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας της Νορβηγίας. Η ίδια και ο τότε σύζυγός της, Edvard Moser, μοιράστηκαν το Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής 2014, για το έργο τους στα κύτταρα του ενδορρινικού φλοιού καθώς και για τη μελέτη τους σε κύτταρα που καθορίζουν τη λειτουργία τους στον εγκέφαλο. Μαζί με τον Edvard Moser ίδρυσε το ερευνητικό περιβάλλον Μόζερ στο Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας της Νορβηγίας, στο οποίο ήταν διευθυντές. Από το 2012 διευθύνει το Κέντρο για τους Νευρωνικούς Υπολογισμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγοί επιστήμονες Κατηγορία:Ψυχολόγοι Κατηγορία:Νευροεπιστήμονες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής
Any Fule Kno That
Any Fule Kno That είναι ο τίτλος του τραγουδιού του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή CD σινγκλ στις 2 Ιουνίου του 1998, χωρίς να γνωρίσει επιτυχία. Το συγκεκριμένο τραγούδι συμπεριλαμβάνεται στο δίσκο "Abandon", ο οποίος ηχογραφήθηκε το φθινόπωρο και το χειμώνα του 1997 προς 1998 και είναι το πρώτο κομμάτι του συγκεκριμένου δίσκου.
Σύνθεση
Σε κάποια σημεία του τραγουδιού ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Ίαν Γκίλαν, θυμίζει τραγουδιστή της ραπ και όχι τόσο στο γνώριμο στυλ των ροκ φωνητικών του, ενώ οι στίχοι περιέχουν λέξεις οι οποίες λογοκρίνονται. Η παράξενη ορθογραφία του τίτλου του κομματιού είναι επιρροή των βιβλίων κόμικς του Νάιτζελ Μόλσγουορθ.
Το "Any Fule Kno That" είναι ένα από τα ελάχιστα τραγούδια των Deep Purple το οποίο δεν έχουν παίξει σε κάποια ζωντανή τους εμφάνιση.
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Any Fule Kno That" ηχογραφήθηκε από τη έβδομη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1998
Γουλιέλμος Β΄ Ιορδάνης
Ο Γουλιέλμος Β΄ Ιορδάνης, Guillem Jordà, οσιτανικά: Guilhem Jordan, (απεβ. 1109) από τον Οίκο της Βαρκελώνης-Σερδάνια ήταν κόμης της Μπέργα από το 1094, κόμης της Σερδάνια από το 1095 και επίτροπος της κομητείας της Τρίπολης από το 1105.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Σερδάνια και της Σάντσα, κόρης του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Α΄ κόμη της Βαρκελώνης.