cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δεσποινίς Μανιπένι
Η Δεσποινίς Μανιπένι (αγγλικά: Miss Moneypenny), στην οποία δόθηκαν αργότερα τα μικρά ονόματα Ιβ ή Τζέιν, είναι φανταστικός χαρακτήρας στα μυθιστορήματα και τις ταινίες της σειράς Τζέιμς Μποντ (James Bond). Είναι γραμματέας του M, ο οποίος είναι προϊστάμενος του Μποντ και επικεφαλής της Βρετανικής Μυστικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MI6).
Αν και έχει μικρό ρόλο στις περισσότερες ταινίες, διακρίνεται πάντα από τη ρομαντική ένταση που τη συνδέει με τον Μποντ (κάτι που ουσιαστικά δεν υπάρχει στα μυθιστορήματα του Ίαν Φλέμινγκ, αν και είναι κάπως πιο εμφανές στα μυθιστορήματα των Τζον Γκάρντνερ και Ρέιμοντ Μπένσον).
Αν και από τον Φλέμινγκ δεν της δόθηκε μικρό όνομα, έλαβε το όνομα Τζέιν στη σειρά βιβλίων The Moneypenny Diaries. Στις ταινίες, έλαβε το πρώτο όνομα Ιβ στο Skyfall (2012), το οποίο διαδραματίζεται ως συνέχεια του Casino Royale (2006), όπου ο χαρακτήρας πέρασε χρόνο ως αξιωματικός πεδίου πριν γίνει γραμματέας του Εμ. Σύμφωνα με την ταινία Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Ζεις μονάχα δυο φορές (1967), κατέχει τον βαθμό του υποπλοιάρχου.
Ιστορικό
Στο πρώτο προσχέδιο του Ίαν Φλέμινγκ για το Casino Royale (1953), το όνομα της Μανιπένι ήταν αρχικά "δεσποινίς 'Πέτι' Πετάβαλ", το οποίο πήρε από την Καθλίν Πέτιγκρου, την προσωπική βοηθό του διευθυντή της MI6. Ο Φλέμινγκ το άλλαξε για να είναι λιγότερο προφανές.
Περίληψη
Η προσωπική βοηθός του Εμ είναι απόλυτα αφοσιωμένη στη δουλειά της, πράγμα που σημαίνει ότι έχει λίγο χρόνο για προσωπική ζωή. Έμπιστη του αφεντικού της, απολαμβάνει επίσης το φλερτ —αν και ανολοκήρωτο— με Τζέιμς Μποντ, τον οποίο καταλαβαίνει απόλυτα.
Ρόλος
Στις περισσότερες ταινίες της σειράς Μποντ, υπάρχει μια σκηνή, συνήθως η άφιξη του Μποντ στο γραφείο του Εμ, στην οποία ο Μποντ και η Μανιπένι κάνουν μια πνευματώδη, ερωτική συζήτηση. ("Η κολακεία δεν θα σε οδηγήσει πουθενά, αλλά μη σταματήσεις την προσπάθεια"). Στις προηγούμενες ταινίες, αυτές οι συζητήσεις είναι πιο φορτισμένες ερωτικά, με τον Μποντ συχνά να φιλάει ή να χαϊδεύει αισθησιακά τη Μανιπένι. Στο Πέθανε μια άλλη μέρα (2002), εκείνη φοράει τα γυαλιά εικονικής πραγματικότητας του Κιου (Τζον Κλιζ) και παρακολουθεί μια προσομοίωση στην οποία αυτή και ο Μποντ ολοκληρώνουν τελικά τη σχέση τους. Ο Κιου τη διακόπτει και εκείνη προσποιείται ότι χρησιμοποιούσε τα γυαλιά για προσομοίωση μάχης.
Στην αρχική κινηματογραφική εκδοχή του Casino Royale, η ηθοποιός Μπάρμπαρα Μπουσέ υποδύεται τη γραμματέα του Εμ και εξηγεί στον σερ Τζέιμς Μποντ (Ντέιβιντ Νίβεν) κατά την πρώτη τους συνάντηση ότι είναι στην πραγματικότητα η κόρη της δεσποινίδας Μανιπένι. Αναφέρεται στη συνέχεια, και στους τίτλους τέλους, ως Μανιπένι.
Από την πρώτη εμφάνιση του χαρακτήρα στο Casino Royale, ούτε ο Φλέμινγκ ούτε κάποιος επόμενος μυθιστοριογράφος της σειράς Μποντ έδωσαν στη Μανιπένι μικρό όνομα. Σε πολλά βιβλία και σε τουλάχιστον μία ταινία, ο Μποντ την αναφέρει με το παρατσούκλι «Πένι» (μια συντομευμένη εκδοχή του επωνύμου της). Ωστόσο, το The Moneypenny Diaries αναφέρει το μικρό όνομά της ως Τζέιν, ενώ στο Skyfall, ο χαρακτήρας ονομάζεται Ιβ.
Μετά τον θάνατο της Λόις Μάξγουελ, ο Ρότζερ Μουρ ανέφερε ότι θα ήθελε να είχε γίνει η νέα Εμ μετά τη συνταξιοδότηση του Μουρ. Η ίδια είχε προτείνει τον εαυτό της για τον ρόλο του Εμ, αλλά αυτό είχε απορριφθεί. «Νομίζω ότι ήταν μεγάλη απογοήτευση για εκείνη που δεν είχε προβιβαστεί για να παίξει τον Εμ. Θα ήταν μια υπέροχη Εμ».
The Moneypenny Diaries
Στις 10 Οκτωβρίου 2005, ο Τζον Μάρεϊ δημοσίευσε το The Moneypenny Diaries: Guardian Angel (2005), το πρώτο από τα τρία εγκεκριμένα μυθιστορήματα των εκδόσεων Ian Fleming που γράφτηκαν από τη Σαμάνθα Γουάνμπεργκ με το ψευδώνυμο Κέιτ Γουέστμπρουκ, από τη σκοπιά της δεσποινίδας Μανιπένι. Η υπόλοιπη τριλογία The Moneypenny Diaries κυκλοφόρησε τα επόμενα τρία χρόνια, αποτελούμενη από τα Secret Servant: The Moneypenny Diaries (2006) και The Moneypenny Diaries: Final Fling (2008).
Ταινίες
Τον ρόλο της Μανιπένι έχουν υποδυθεί έξι ηθοποιοί στις ταινίες της σειράς Μποντ: τέσσερις στη σειρά ταινιών της Eon Productions και δύο στις άλλες δύο ταινίες. Οι τρεις τελευταίες ηθοποιοί που έπαιξαν τη Μανιπένι (Καρολάιν Μποντ, Σαμάνθα Μποντ και Ναόμι Χάρις) είναι απόφοιτοι της δραματικής σχολής Bristol Old Vic.
Σε άλλα μέσα
Στο βιβλίο The Last Resort: A Memoir of Zimbabwe (2009), ο Ντάγκλας Ρότζερς ονόμασε το κεφάλαιο 11 "δεσποινίς Μανιπένι").
Παραπομπές
Κατηγορία:Τζέιμς Μποντ Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Λογοτεχνικοί χαρακτήρες
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ινδονησίας
Η Λίγκα 1 (ινδονησιακά: Liga 1) αποτελεί την κορυφαία κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ινδονησίας. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η PT Liga Indonesia Baru (LIB) υπό την εποπτεία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ινδονησίας. Οι κορυφαίες ομάδες έχουν την ευκαιρία να μετέχουν στο ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ και στο ΑΦΚ Καπ, ενώ οι τελευταίες υποβιβάζονται στη Λίγκα 2 της Ινδονησίας.
Ιστορία
Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1994 με την ονομασία Divisi Utama Liga Indonesia. Το 2011 την ευθύνη της διοργάνωσης ανέλαβε η PT Liga Indonesia (LI). Το 2014 η Λίγκα Πρίμα Ινδονησίας ενοποιήθηκε με την Λίγκα Σούπερ Ινδονησίας. Η PT Liga Indonesia Baru (LIB) το 2015 ανέλαβε ως διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ινδονησία Ινδονησια
Οκόμπιε
Το Οκόμπιε ή Οκόγκμπε (αγγλικά: Okobie) είναι χωριό στη Νιγηρία. Βρίσκεται στη περιοχή τοπικής κυβέρνησης Αχοάντα Ουέστ, στην Πολιτεία Ρίβερς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Νιγηρίας
Σιδηρόδρομοι Αττικής
Οι Σιδηρόδρομοι Αττικής ήταν εταιρεία σιδηροδρόμων, η οποία λειτουργούσε στην Αττική, συνδέοντας την Αθήνα με το Λαύριο και την Κηφισιά
Η σύσταση της εταιρείας προέκυψε το 1882 ως αντισταθμιστικό όφελος προς το Δημόσιο από την μητρική τους εταιρεία, την Ελληνική Εταιρεία Μεταλλείων Λαυρίου (Ε.Ε.Μ.Λ.), έναντι της εκμετάλλευσης κοιτασμάτων της Λαυρεωτικής. Στην χάραξή της συμπεριλήφθηκε και μια διακλάδωση, από το Ηράκλειο στην Κηφισιά, ενώ αργότερα επεκτάθηκε βόρεια, προς το Στροφύλι. Η κύρια γραμμή εγκαινιάστηκε στις 20 Ιουνίου 1885 και λίγα χρόνια αργότερα - το 1889 - η γραμμή επεκτάθηκε κατά 2 χλμ, προς το κέντρο της Αθήνας, τη σημερινή Πλατεία Λαυρίου.
Το συνολικό μήκος του δικτύου ήταν 76 χλμ. μετρικής σιδηροτροχιάς (πλάτος 1 μ.), ενώ ως αμαξοστάσιο και σταθμός επισκευών χρησιμοποιήθηκε ο πρώην τερματικός σταθμός, ο Σταθμός Αττικής.
Περί τα 1910, οι Σιδηρόδρομοι Αττικής περιήλθαν στην Ηλεκτρική Εταιρεία Μεταφορών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα
Νηολόγηση
Βάσει της εγγραφής αυτής χορηγείται το "Πιστοποιητικό νηολόγησης (ship's certificate of registry) αντίγραφο του οποίου πρέπει να φέρεται υποχρεωτικά επί του σκάφους για κάθε ζήτησή του από τις Αρχές. Ο λιμένας νηολόγησης (port of registry) αναγράφεται κάτω από το όνομα του πλοίου στη πρύμνη (μόνο για τα εμπορικά).
Κατά το άρθ.6 του Κ.Δ.Ν.Δ. η αναγνώριση ενός πλοίου ως ελληνικού συντελείται με την εγγραφή του σε Νηολόγιο λιμενικής αρχής εσωτερικού (ελληνικό λιμένα) ή σε Νηολόγιο ελληνικής προξενικής λιμενικής αρχής υπό τον όρο ότι εντός του έτους θα γίνει μετανηολόγηση σε λιμένα εσωτερικού.
Σημειωτέον ότι ο όρος αυτός έχει εφαρμογή και στην πολιτική αεροπορία
Νηολόγηση πλοίου υπό ναυπήγηση
Κατά ρητή διάταξη του Κ.Ι.Ν.Δ. νηολόγηση πλοίου υπό ναυπήγηση μπορεί να γίνει και κατά το στάδιο της ναυπήγησής του, έστω και αν στερείται ακόμη των βασικών προϋποθέσεων της έννοιας του πλοίου, όπου τότε στο νηολόγιο καταχωρούνται τα στοιχεία και του ναυπηγείου (όνομα, τόπος κλπ) καθώς και το ονοματεπώνυμο του ιδιοκτήτου του πλοίου και του αντίκλητού του στην Ελλάδα, καθώς και όλα τα προβλεπόμενα στοιχεία του υπό ναυπήγηση σκάφους, διαστάσεις, χωρητικότητα, μέσον πρόωσης, τύπος και ιπποδύναμη αν είναι μηχανοκίνητο κ.λπ. Σκοπός αυτής της εξαίρεσης είναι ότι για τη ναυπήγηση πλοίου απαιτούνται σοβαρά χρηματικά ποσά. Έτσι μ΄ αυτήν δίνεται η ευκαιρία στον έχοντα τη κυριότητα, είτε αυτός είναι ο ναυπηγός, είτε ο παραγγείλας τη ναυπήγηση, να δανείζεται επί υποθήκη του ναυπηγουμένου πλοίου. Η μετά την αποπεράτωση ναυπήγησης, μεταβίβαση της κυριότητας δεν θίγει την υποθήκη που συνεστήθηκε επ΄ αυτού κατά τη διάρκεια της ναυπήγησης.
Τα νηολόγια διακρίνονται σε διάφορες κατηγορίες:
Τα μικρότερα σκάφη λέμβοι κλπ υπόκεινται σε "Λεμβολόγηση" στο τηρούμενο επίσης από τις λιμενικές αρχές ειδικό βιβλίο "Λεμβολόγιο" σε κάθε λιμάνι ή και απόμακρο εφόσον εδρεύει σ΄ αυτό τελωνοφύλακας με καθήκοντα υπαλλήλου λιμένος. Τέλος σε νηολόγηση υπόκεινται και όλοι οι τύποι αεροσκαφών με τους ίδιους αγγλικούς όρους σε αεροδρόμια εσωτερικού και εξωτερικού.
Σημασία νηολόγησης
Όπως τα φυσικά πρόσωπα έτσι και το πλοίο έχει κάποια μόνιμη κατοικία. Ο τόπος αυτός για τα πλοία είναι ο λιμένας νηολόγησης, που επιλέγεται ελεύθερα από τον πλοιοκτήτη, που χρησιμεύει όχι μόνο ως χαρακτηριστικό στοιχείο του πλοίου, αλλά και ως τόπος στον οποίο πραγματοποιούνται όλες οι πράξεις που αφορούν υποθήκευση, παραχώρηση, δικαστική εκποίηση αυτού κλπ.
Η νηολόγηση του πλοίου αποτελεί την θεμελιώδη πράξη για την απόκτηση εθνικότητας και ύψωση της σημαίας του.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο Κατηγορία:Πλοίο
Σιδηροδρομική Γραμμή Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων
Η σιδηροδρομική γραμμή Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων ήταν σιδηροδρομική γραμμή μετρικού εύρους που λειτούργησε το 1885, αρχικά ως διακλάδωση της γραμμής Αθηνών - Κηφισιάς των Σιδηροδρόμων Αττικής (Σ.Α.) από το Ηράκλειο. Οι Σ.Α. δημιουργήθηκαν ως αντισταθμιστικό όφελος προς το Δημόσιο από τη μητρική τους εταιρεία, την Ελληνική Εταιρεία Μεταλλείων Λαυρίου (Ε.Ε.Μ.Λ.), έναντι της εκμετάλλευσης κοιτασμάτων της Λαυρεωτικής (η σύμβαση υπογράφηκε το 1882), και μάλιστα το τμήμα Λαυρίου - Δασκαλειού προηγήθηκε χρονικά και λειτούργησε ως αμιγώς βιομηχανική γραμμή προ της ολοκληρώσεως του δικτύου και της ενάρξεως της εμπορικής κυκλοφορίας.
Με την αναδιάρθρωση των συγκοινωνιών στην Αθήνα στα μέσα της δεκαετίας του 1920, η μεν αστικού χαρακτήρα γραμμή Κηφισιάς περιήλθε στην Ηλεκτρική Εταιρεία Μεταφορών του Ομίλου Πάουερ & Τράξιον για να ενταχθεί στο κανονικού εύρους σύστημα μετρό της Αθήνας (σημερινή γραμμή 1), η δε διακλάδωση Λαυρίου, ως προαστιακού χαρακτηρα, στους Σιδηροδρόμους Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου (Σ.Π.Α.Π.), λόγω συμβατότητας του εύρους, οι οποίοι την επέκτειναν το 1929 από το Ηράκλειο έως τους Αγίους Αναργύρους, προκειμένου να εξασφαλισθεί η προσπέλαση στους Κεντρικούς Σταθμούς Αθήνας και Πειραιά. .
Η επιβατική λειτουργία της γραμμής ανεστάλη το 1957 και η οριστική κατάργησή της επήλθε το 1962 με την αποκοπή της από τη Νέα Εθνική Οδό Αθηνών - Θεσσαλονίκης στο ύψος της Νέας Φιλαδελφείας. Η γραμμή ανήκει σήμερα στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (Κ.Ε.Δ.).
Από το 1995, μέλη του Συλλόγου Φίλων Σιδηροδρόμου εργάζονται εθελοντικά και πρωτοβουλιακά σε διάφορα σημεία του τμήματος Μαρκόπουλου - Δασκαλειού με σκοπό τη δημιουργία ενός μουσειακού - τουριστικού σιδηροδρόμου και το 2002 ίδρυσαν προς τούτο τη μη κερδοσκοπική Εταιρεία Μουσειακών Σιδηροδρόμων Αττικής, στην οποία η Κ.Ε.Δ. εκχώρησε τη χρήση του ανωτέρω τμήματος. Ειδικότερα εργάζονται για τη συντήρηση των τμημάτων Καλυβίων Θορικού (Πλατεία Σμηναγού Φιλίππου), πασάγιο Μαγγανά (Χ.Θ. 21+790) και Κερατέας (ΣΣ Κερατέας}. Μέλλον: Μελεττάται επέκταση του Προαστιακού σιδηροδρόμου από το Κορωπί προς το Λαύριο.
Σήμερα, διατηρούνται αρκετά απομεινάρια της γραμμής:
Τροχιαίο Υλικό
Η επιβατική λειτουργία της γραμμής εξυπηρετούνταν από δύο τρένα ανά κατεύθυνση καθημερινά. Οι συρμοί οδηγούνταν από ατμομηχανές τύπου Tubize 0-6-2T, οι οποίες παραδόδηθκαν στην εταιρεία μεταξύ 1885 και 1889. Αργότερα (1900-1925) δέκα ατμομηχανές τύπου 2-6-0T αποκτήθηκαν σε τέσσερις παρτίδες, μια από την εταιρεία κατασκευής μηχανών Βασιλειάδης στον Πειραιά, και οι υπόλοιπες εννέα από την εταιρεία Krauss στη Γερμανία. Δύο επιπλέον παλαιές ατμομηχανές τύπου Tubize 0-6-2T εξαγοράστηκαν από τους Σιδηροδρόμους Θεσσαλίας το 1919 και μετατράπηκαν σε τύπου 2-6-2T.
Στοιχεία γραμμής
Μηχανοστάσιο & περιστροφική πλάκα: Λαύριο
Τρίγωνα περιστροφής: Λαύριο, Άγιοι Ανάργυροι
Νουν
Ο Νουν, Νου ή Νουνέτ (θηλ.) στην αιγυπτιακή μυθολογία είναι η ανδρόγυνος θεότητα του χάους, ο πρωταρχικός Ωκεανός, στον οποίο εμπεριέχετo πριν από τη δημιουργία, τα σπέρματα όλων των πραγμάτων και όλων των όντων. Στα κείμενα ονομάζεται "πατέρας των θεών", αν και παρέμεινε πάντοτε αφαιρετική, πνευματική ύπαρξη, μην αποκτώντας ποτέ ναό ή κάποιου είδους λατρεία, πέραν ορισμένων ιερών λιμνών. Απεικονίζεται συνήθως μισοβυθισμένος στο νερό, με τα χέρια υψωμένα στον αέρα, να κρατά τους θεούς που γεννήθηκαν από την παρουσία του.
Ανήκει στην ογδοάδα της Ερμουπόλεως και την οικογένεια του Όσιρι. Εξαιτίας της κατανόησής του ως έννοια παρά ως ζωόμορφη θεότητα ο Νουν θεωρείτο ανδρόγυνος και το όνομα Νουνέτ (το θηλυκό του Νου) αποδιδόταν στη θηλυκή του όψη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ογδοάδα της Ερμούπολης
447
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 447 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
P.I.G.S.
P.I.G.S. (στην ελληνική γλώσσα «Γουρούνια») είναι αρκτικόλεξο το οποίο χρησιμοποιείται από δυτικοευρωπαίους και γενικά αγγλοσάξονες επενδυτές και σχολιαστές της χρηματιστηριακής κοινότητας προκειμένου να χαρακτηρίσουν αρνητικά τους λαούς της Πορτογαλίας (Portugal), της Ιταλίας (Ιtaly), της Ελλάδας (Greece) και της Ισπανίας (Spain) ως υπαίτιους της οικονομικής κρίσης. Συνιστά δε, πέρα από το καταφανώς προσβλητικό περιεχόμενο του, ένα μέσο απαξίωσης των λαών του ευρωπαϊκού Νότου το οποίο αγγίζει το φαινόμενο αμφισβήτησης της ανθρώπινης υπόστασης του συνανθρώπου. Ο όρος επινοήθηκε με στόχο τη «φωτογράφιση» λαών, κυβερνήσεων και τακτικών ως πρωτεργατών της κρίσης –η οποία ούτως ή άλλως ξεκίνησε σαν πρόβλημα της κτηματαγοράς των ΗΠΑ– και εγκυμονεί κινδύνους εμφάνισης, αποδοχής ή και ενθάρρυνσης βίαιων, ρατσιστικών συμπεριφορών.
"Πόλεμος των αρκτικόλεξων"
Με την επερχόμενη οικονομική κρίση της ΕΕ το 2008, ο αγγλοσαξονικός οικονομικός κόσμος αποφάσισε να προσβάλει χώρες της νότιας Ευρώπης, για να τις δώσει έτσι την αποκλειστική ευθύνη για την κρίση. Επομένως χρησιμοποιήθηκαν ξεπερασμένες προσβολές της δεκαετίας του 1990, οι οποίες εκείνη την εποχή δεν είχαν αντίκτυπο. Ωστόσο, η σημερινή χρήση του αρκτικόλεξου "PIGS", για να χαρακτηρίσει τους νότιους γενικά ως «γουρούνια», απλώθηκε σαν πυρκαγιά στον ημερήσιο τύπο ορισμένων χωρών.
Εξίσου προσβλητικά αρκτικόλεξα έχουν διαδοθεί πρόσφατα από την απέναντι πλευρά σε ιστολόγια και φόρουμ του διαδικτύου. "FUKG" ή "FUKG-US" είναι αρκτικόλεξα που εμφανίστηκαν σποραδικά ως σκληρή αντίδραση. Τα αρκτικόλεξα υποδηλώνουν τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία και τις ΗΠΑ, οι οποίες κατηγορούνται για οικονομικό βιασμό ασθενέστερων κρατών-εταίρων. Ωστόσο, η χρήση του "FUKG" και "FUKG-US" δεν προκάλεσε σε καμία περίπτωση μια ανάλογη πυρκαγιά στις χώρες της κρίσης.
Πηγές
P.I.G.S. P.I.G.S. Κατηγορία:Φράσεις επινοημένες στη δεκαετία του 1990 Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι Κατηγορία:Νότια Ευρώπη
Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου
Η Λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου είναι λιμνοθάλασσα, μία από τις μεγαλύτερες της Ελλάδας, η οποία αποτελεί ξέβαθο της θάλασσας από τις προσχώσεις του Αχελώου.
Γεωγραφία
Πρόκειται για παραθαλάσσια λίμνη, προ του Μεσολογγίου, με θαλάσσιο νερό που εκτείνεται από την Άκρα Μπαμπακούλα, παρά τις εκβολές του Ευήνου, μέχρι τους πρόποδες του όρους Κατσιλάρη και τις εκβολές του Αχελώου προς το Ιόνιο Πέλαγος, και σε βάθος μέχρι του ιχθυοτροφείου Παλιοπόταμος. Χωρίζεται από την ανοικτή θάλασσα του Πατραϊκού Κόλπου από ένα παράκτιο διάζωμα, ύψους μέχρι 80 εκατοστά από τη μέση στάθμη της θάλασσας, που δημιούργησαν οι προσχώσεις των ποταμών Ευήνου και Αχελώου. Έχει μέγιστο μήκος περίπου 27.300 μέτρα και μέγιστο πλάτος 14.800 μέτρα.
Περιγραφή
μικρογραφία|αριστερά|Ηλιοβασίλεμα στη λιμνοθάλασσα Ο Στράβωνας την ονόμαζε Κυνία λίμνη.
Το 1930 ξεκίνησαν τα πρώτα έργα εκβάθυνσης με βυθοκόρους όπου ανοίχθηκε δίαυλος από την ανοικτή θάλασσα μεταξύ Τουρλίδας και Βασιλάδι μήκους 6 χιλιομέτρων, πλάτους 50 μέτρων και μέσου βάθους περίπου 6.15 μέτρα (από κατώτατη ρηχία). Ο δίαυλος αυτός καταλήγει στη κυρίως λεκάνη που σχηματίζει το κυρίως εμπορικό λιμάνι και την πριν από μερικά χρόνια κατασκευασθείσα Μαρίνα Μεσολογγίου που παρουσιάζει ρομβοειδές σχήμα με μήκος πλευράς 300 μέτρα και βάθος που κυμαίνεται απο 5.80 μετρα εως και 9.35 μέτρα. Εντός της λιμνοθάλασσας υφίστανται οκτώ ιστορικές νησίδες οι περισσότερες των οποίων αναφέρονται στην ιστορία της πολιορκίας του Μεσολογγίου κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 όπου αναδείχθηκαν τόποι ηρωισμών. Αυτές είναι, (κατ΄ αλφαβητική σειρά): το Βασιλάδι, η Θολή, η Κλείσοβα, το Κόμμα, η Μαρμαρού (δεν υφισταται πλεον), η Πλώσταινα (δεν υφίσταται πλέον ως ιχθυοτροφείο), ο Προκοπάνιστος και ο Σχοινιάς, προ των οποίων λαμβάνουν αντίστοιχα ονομασίες τα παρακείμενα επιμέρους ιχθυοτροφεία.
Η λιμνοθάλασσα προστατεύεται από την γνωστή συνθήκη RAMSAR και αποτελεί περιβαλλοντικό πάρκο και οικοσύστημα.
Διμετρόδοντας
thumb|250px|Απολιθωμένος σκελετός Διμετρόδοντα Ο Διμετρόδοντας είναι γένος σαρκοφάγου θηλαστικόμορφου ερπετού που έζησε την Πέρμια περίοδο, 295-270 εκατομμύρια χρόνια πριν. Συγγενεύει περισσότερο με τα θηλαστικά παρά με τις σαύρες. Ήταν ένας πελυκόσαυρος. Τα απολιθώματά του βρίσκονται στην Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, ενώ έχουν ανακαλυφθεί πατημασιές του στο Νέο Μεξικό.
Πτερύγιο
Το πιο διακριτικό χαρακτηριστικό του Διμετρόδοντα ήταν το εντυπωσιακό πτερύγιο στην πλάτη, κάτι που έχουν και άλλοι πελυκόσαυροι. Το πτερύγιο ήταν πλούσιο σε αιμοφόρα αγγεία, τα οποία πορεύονταν σε αύλακες στο περιόστεο, και πιθανώς χρησίμευε για την ταχύτερη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματός του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συναψιδωτά
Μνημείο του Αεροπόρου (Βαρσοβία)
Το Μνημείο του Αεροπόρου στη Βαρσοβία (πολωνικά: Pomnik Lotnika w Warszawie) είναι μνημείο που φτιάχτηκε προς τιμήν των Φραντσίσεκ Ζβίρκο και Στανίσουαφ Βιγκούρα, δύο ηρώων της αεροπορίας της Πολωνίας. Είναι ένα αντίγραφο του αρχικού μνημείου που αποκαλύφθηκε το 1932 στην Πλατεία Ένωσης του Λούμπλιν και καταστράφηκε από τους Ναζί το 1944. Το σημερινό μνημείο κατασκευάστηκε το 1967. Το γλυπτό δείχνει τη φιγούρα ενός αεροπόρου που ακουμπά σε μια προπέλα. αριστερά|μικρογραφία| Το πρωτότυπο μνημείο το 1932
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία στη Βαρσοβία Κατηγορία:Υπαίθρια γλυπτά στην Πολωνία
Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ
Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ είναι το έκτο από τα εφτά βιβλία της σειράς [Χάρι Πότερ] της [Τζ. Κ. Ρόουλινγκ], με ήρωα το νεαρό μάγο Χάρι Πότερ.
Πριν Ξεκινήσει το Σχολείο
Καθώς ο Βόλντεμορτ και οι Θανατοφάγοι του δημιουργούν απροκάλυπτα χάος και πανικό σ'όλη τη Βρετανία, ο Υπουργός Μαγείας Κορνήλιος Φατζ αναγκάζεται να παραιτηθεί εξαίτιας της δημόσιας κραυγής αγανάκτησης ως προς το λάθος τρόπο που αντιμετώπισε την κατάσταση. Τον διαδέχεται ο Ρουφους Σκρίμτζεουρ. Εντωμεταξύ, ο Σέβερους Σνέιπ δέχεται στο σπίτι του επίσκεψη από τη μητέρα του Ντράκο Μαλφόι, Ναρκίσσα και την αδερφή της Μπελατρίξ Λεστρέιντζ, η οποία του δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν τον εμπιστεύται διόλου. Εκεί, ο Σνέιπ ορκίζεται μέσω του Απαραβίαστου Όρκου να προστατέψει τον Ντράκο καθως αυτός θα προσπαθεί να εκπληρώσει την αποστολή που του ανάθεσε ο Βόλντερμορτ, και να την αποτελειώσει αν ο Ντράκο αποτύχει. Κατα τη διάρκεια του καλοκαιριού, ο Άλμπους Νταμπλντορ στρατολογεί τον Χαρι για να τον βοηθήσει να πείσει τον συνταξιοδοτημένο πλεον καθηγητή Οράτιο Σλάγκχορν να επιστρέψει στη παλιά του θέση στο Χογκουαρτς. Ο Χαρι περνάει τις υπόλοιπες διακοπές του στο Μπαροου μαζί με τους Ουεσλοι και την Ερμιόνη. Ο Μπιλ Ουέσλι έχει αρραβωνιαστεί την Φλερ Ντελακουρ, προς μεγαλη απογοήτευση των γυναικών της οικογένειας, ενώ ο Χάρι αρχίζει να αναπτύσει ερωτικά συναισθήματα για τη Τζίνι. Εν τω μεταξύ φτάνουν και τα αποτελέσματα των ΚΔΜ των τριων φίλων. Για να ακολουθήσουν το όνειρό τους και να γίνουν χρυσούχοι ο Χαρι και ο Ρον πρέπει να παρακολουθήσουν ως προαπαιτούμενο το μάθημα των φίλτρων, αλλά οι βαθμοί τους στα ΚΔΜ των φίλτρων είναι πολύ χαμηλοί για την ΕΔΕΜ τάξη των φίλτρων του Σνέιπ, αναγκάζοντας τους να ξεχάσουν αυτή την επιλογή για καριέρα. Ενώ το τρίο επισκέπτεται τη Διαγώνια Αλέα μαζί με τους Ουέσλις για να αγοράσουν τις προμήθειες για το σχολείο, εντοπίζουν τον Ντράκο Μαλφόι και τον ακολουθούν στην Αδιέξοδο Αλέα, οπού και επισκέπτεται το Μπόρκινς & Μπερκς,ενα μαγαζί σκοτεινών τεχνών. Εκεί ο Μαλφόι απαιτεί να μάθει από τον Κυριο Μποργκιν το τρόπο για να διορθώσει ένα αντικείμενο, ενώ συχρόνως τον απειλεί να κρατήσει κάτι άλλο ασφαλές. Υποψιαζόμενος ότι ο Ντράκο έχει γίνει Θανατοφάγος, ο Χάρι αποφασίζει να τον παρακολουθεί στενά.
Στο Χογκουαρτς
Με τό ξεκίνημα του σχολικού έτους ο Σνέιπ ανακηρύσσεται απροσδόκητα ως ο νέος καθηγητής της Άμυνας ενάντια των Σκοτεινών Τεχνών, ενώ ο Καθηγητής Σλάγκχορν τον αντικαθιστά ώς ο νέος καθηγητής των Φίλτρων. Καθώς ο Σλάγκχορν απαιτεί για τη παρακολούθηση της ΕΔΕΜ-επιπέδου τάξης των Φίλτρων τον ελάχιστο βαθμό του Πολύ Καλά, ο Χάρι και ο Ρον μπορούν πλέον να παρακολουθήσουν, όμως επειδή δεν είχαν αγοράσει τα απαραίτητα βιβλία και συστατικά από πριν, ο Σλαγκχορν τους δανείζει κάποια παλιά σχολικά βιβλία μέχρι να αγοράσουν τα δικά τους. Το βιβλίο που δίνει στο Χαρί είναι υπογεγραμμένο ως απόκτήμα του "Ημίαιμου Πρίγκηψ", και περιέχει πολλές διορθώσεις και σημειώσεις του προηγούμενου ταλαντούχου κατόχου σ' όλες τις συνταγές των φίλτρων. Ακολουθώντας τις ο Χαρι αριστεύει στη τάξη, και ο Σλαγκχορν του δίνει σαν βραβείο μία μικρή φιάλη με ένα φίλτρο που φέρνει τύχη,το οποίο ονομάζεται <<Φελίξ Φελίσις>>. Ο Σλαγκχορν αποφασίζει να διοργανώσει ένα χριστουγεννιάτικο χορό για μια ομάδα εκλεκτών, και η Ερμιόνη ζητάει από τον Ρον να τη συνοδέψει. Μετά την αποκάλυψη όμως ότι η Ερμιόνη είχε φιλήσει το Βικτορ Κραμ πριν δυο χρόνια, η ζήλεια του Ρον τον οδηγεί να τα φτιάξει με την Λαβάντερ Μπράουν, οδηγώντας σε μία μεγάλη ρηξη στη σχέση τους. Εντωμεταξύ ο Χάρι, βρισκόμενος μεταξύ δυο πυρών, συνειδητοποιεί τα πραγματικά του αισθήματα για τη Τζίνι, χωρίς όμως να έχει αντίκρυσμα αφού εκείνη πλέον είναι μαζί με τον Ντιν Τομας.
Οι επιθέσεις των Θανατοφάγων συνεχίζονται καθ' όλη τη διάρκεια του σχολικού έτους και το τρίο υποψιάζεται ότι συνδέονται με γεγονότα που συμβαίνουν στο Χογκουαρτς. Το πρώτο σαββατοκύριακο που επισκέπτονται το Χογκσμιντ μια μαθήτρια του Γκριφιντορ, η Κειτι Μπελ, τραυματίζεται σοβαρά όταν αγγίζει ένα καταραμένο κολίε υπο την επήρεια της εξουσιαστικής κατάρας. Σ'ενα άλλο ατύχημα ο Ρον δηλητηριάζεται όταν πίνει κατα λάθος ένα δηλητηριασμένο κρασί που προοριζόνταν για τον Νταμπλντορ - σώζεται ευτυχώς τη τελευταία στιγμή από τη γρήρορη αντίδραση του Χάρι. Η Ερμιόνη, συντετριμμένη από αυτό το γεγονός, τα ξαναβρίσκει με τον Ρον, ενω αυτος σύντομα τελείωνει τη σχέση του με την Λαβάντερ. Η Τζίνι χωρίζει επίσης με τον Ντιν, αναπτερώνοντας τις ελπίδες του Χάρι.
Πεμπτουσιωτές
Ο Ντάμπλντορ δίνει ιδιαίτερα μαθήματα στον Χάρι σχετικά με το παρελθόν του Βόλντερμορτ χρησιμοποιώντας την Κιβωτό των Στοχασμών. Ο Νταμπλντορ υποθέτει ότι ο Βολντερμορτ έχει διασπάσει τη ψυχή του σε 7 μέρη, τα οποία ονομάζονται Πεμπτουσιωτές (Ηocruxes), με σκοπό να κατακτήσει την αθανασία, ενώ διατηρεί το έβδομο μέρος της ψυχής του μέσα στο σώμα του. Δύο από τους Πεμπτουσιωτές έχουν ήδη καταστραφεί (Το ημερολόγιο του Άντον Χερτ  από τον Χάρι στο δεύτερο βιβλίο, και το δαχτυλίδι των Γκάουντ  από τον Νταμπλντορ).
Όταν ο Χάρι βρίσκει τυχαία τον Μαλφόι να κλαίει μέσα στο μπάνιο της Μυρτιάς που κλαίει, οι δυο τους μονομαχούν, και ο Χάρι ρίχνει ένα ξόρκι του Ημίαιμου Πρίγκηψ (Σεκτουμσέμπρα) στον Μαλφοι που του προκαλεί μεγάλες μαχαιριές στο σώμα. Ο Σνέιπ καταφθάνει και αφου σώζει τον Μαλφοι, ζητά από τον Χάρι να του παραδώσει το βιβλίο των ΕΔΕΜ φίλτρων του, αλλα ο Χάρι ξεφεύγει δίνωντας του το βιβλίο του Ρον. Ο Χαρι αναγκάζεται να τιμωρηθεί, και έτσι χάνει το τελευταίο ματς του τελικού Κουίντιτς. Παρά την απουσία του όμως, η ομάδα του Γκρίφιντορ κερδίζει το κύπελλο, και κατα την διάρκεια των εορτασμών τα καταπιεσμένα ερωτικά συναισθήματα του Χάρι αποκαλύπτονται όταν ενθουσιασμένος μπροστά σ'όλους φιλάει τη Τζίνι, ξεκινώντας τη σχέση τους.
Ο Χάρι αναφέρει την ύποπτη συμπεριφορά του Μαλφόι σε έναν φαινομενικά αδιάφορο Ντάμπλντορ, ο οποίος όμως ζητάει από τον Σνέιπ να αρχίσει τις έρευνες. Μετά από λίγο καιρό ο Χάρι μαθαίνει  από την Καθηγήτρια Τρελόνι ότι ο Σνέιπ ηταν αυτός που αποκάλυψε το περιεχόμενο της Προφητείας στον Βολντερμορτ, το οποίο τελικά οδήγησε στους θανάτους του Τζέιμς και της Λίλη Ποτερ. Εξαγριωμένος, ο Χάρι ζητάει εξηγήσεις από τον Νταμπλντορ, ο οποίος όμως διαβεβαιώνει για την καλή πίστη του Σνέιπ. Εντωμεταξύ, ο Νταμπλντορ έχει ανακαλύψει το μέρος οπου πιθανώς να βρίσκεται ένας Πεμπτουσιωτής και ζητά από τον Χάρι να τον συνοδεύσει να τον εξουδετερώσουν. Συνεχίζοντας να μην εμπιστεύεται τον Μαλφοι και τον Σνειπ, ο Χάρι λέει στον Ρον, την Ερμιόνη, τη Λουνα, τον Νεβιλ και την Τζίνη να παρακολουθούν τις κινήσεις τους ενώ αυτος θα φύγει με τον Νταμπλντορ, και τους δίνει το υπόλοιπο του βραβείου του από το φίλτρο της τύχης, Φελίξ Φελίσις. Ο Χάρι και ο Νταμπλντορ διακτινίζονται σε μία απόμακρη σπηλιά, και βρίσκουν τον Πεμπτουσιωτή (το μενταγιόν του Σλίθεριν), αλλά ο Νταμπλντορ δηλητηριάζεται αφου πίνει από το φίλτρο που κάλυπτε το μενταγιόν στην κρυψώνα του.
Η δολοφονία του Ντάμπλντορ
Γυρνώντας στο Χογκσμιντ, ο Χάρι και ο Ντάμπλντορ βλέπουν το Σημάδι του Βόλντεμορτ,το Σκοτεινό Σήμα, να βρίσκεται πάνω από το Χόγκουαρτς. Αμέσως πετούν προς τον Πύργο της Αστρονομίας και βρίσκονται αντιμέτωποι με τον Ντράκο Μαλφόι. Ο Νταμπλντορ προλαβαίνει να ακινητοποιήσει το Χαρι, ο οποίος είναι κρυμμένος κατω από τον Αόρατο Μανδύα του, ακριβώς πριν ο Ντράκο αφοπλίσει τον Νταμπλντορ. Ο Ντράκο παραδέχεται ότι αυτός ευθύνοταν για όλες τις επιθέσεις που συνέβησαν στο σχολείο, και ότι έχει επιτυχώς καταφέρει να οδηγήσει τους Θανατοφάγους να εισβάλλουν στο Χόγκουαρτς, παρ'ολο που ο Νταμπλντορ πιστεύει ότι το φοβισμένο αγόρι δρά απειλούμενο από το Βολντεμορτ.
Καθώς τα μέλη του Τάγματος του Φοίνικα, οι καθηγητές και οι μαθητές πολεμούν τους οπαδούς του Βόλντεμορτ μέσα στο κάστρο, κάποιοι Θανατοφάγοι ξεφεύγουν και εμφανίζονται στο πύργο και παρακινούν το Ντρακο να ολοκληρώσει τη αποστολή του - να σκοτώσει τον Νταμπλντορ - αλλα ο Ντράκο διστάζει. Εκείνη τη στιγμή καταφθάνει ο Σνέιπ και ο εξαντλημένος Νταμπλντορ τον παρακαλεί. Ο Σνέιπ σκοτώνει τον Νταμπλντορ με την Αβάντα Κεντάβρα, και το πτώμα του πετιέται πανω από το Πύργο της Αστρονομίας. Με το θάνατο του Ντάμπλντορ ο Χάρι απελευθερώνεται από το ξόρκι που τον ακινητοποίησε, και αμέσως αρχίζει να καταδιώκει τον Σνέιπ, ο οποίος αποκαλύπτει στον Χάρι ότι αυτός είναι ο Ημιαιμος Πρίγκηψ ενώ μονομαχούν, και παραδώξως τον συμβουλεύει πως να μονομαχεί σωστά. Ο Σνέιπ ξεφεύγει με τον Μαλφόι, και ο Χάρι ανακαλύπτοντας το πτώμα του Νταμπλντορ παίρνει από τη τσέπη του το μενταγιόν του Σλίθεριν, συνειδητοποιώντας ότι είναι πλαστό. Μέσα στο μενταγιόν βρίσκει ένα σημείωμα από κάποιον με τα αρχικά Ρ.Α.Μπ, που έχει κλέψει τον αληθινό Πεμπτουσιωτή. Η σχολική χρονιά τελείωνει απότομα με την κηδεία του Νταμπλντορ. Η Καθηγήτρια ΜακΓκόναγκαλ τοποθετείται στη διεύθυνση του Σχολείου και ο Καθηγητής Σλάγκχορν αντικαθιστά τον Σνέιπ ως υπεύθυνος του κοιτώνα του Σλίθεριν, αν και υπονοείται ότι το Χογκουαρτς ενδέχεται να μην ξανανοίξει. Ο Χάρι αποφασίζει να παρατήσει το σχολείο για να άναζητήσει τους υπόλοιπους Πεμπτουσιωτές. Ο Ρον και η Ερμιόνη υπόσχονται να τον ακολουθήσουν, ενώ ο Χάρι τελειώνει παρά τη θέληση του τη σχέση του με τη Τζίνι για να τη προστατεύσει από το Βολντεμορτ. Το βιβλίο τελειώνει σε αναμονή του γάμου του Μπιλ και της Φλερ, όπου ο Χάρι νιώθει οτι: "...υπάρχει μια ακόμη χρυσή μέρα ηρεμίας στον ορίζοντα για να γλεντήσει με τον Ρον και την Ερμιόνη."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 2005
Έλιο Φίλιππο Ακκρόκκα
Ο Έλιο Φίλιππο Ακκρόκκα (Elio Filippo Accrocca, 17 Απριλίου 1923 – 11 Μαρτίου 1996) ήταν Ιταλός ποιητής, κριτικός και μεταφραστής.
Ζωή και έργο
Γεννήθηκε στο Κόρι του Λάτσιο, στις πλαγιές των βουνών Λεπίνι. Παιδί ακόμα κατέβηκε με την οικογένειά του στη Ρώμη, όπου πέρασε την υπόλοιπη ζωή του. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης, όπου είχε καθηγητή τον μοντερνιστή ποιητή Τζουζέπε Ουνγκαρέττι, ο οποίος παρέμεινε στον πυρήνα των επιδράσεων στην ποίηση του Ακκρόκκα. Το 1947 ο Ακκρόκκα πήρε το διδακτορικό του στη φιλολογία, ενώ είχε ήδη αρχίσει να δημοσιεύει κείμενα από το 1944. Ο Ουνγκαρέττι παρουσίασε την πρώτη ποιητική συλλογή του Ακκρόκκα, το Portonaccio.
Από το 1955 περίπου ο Ακκρόκκα άρχισε να πειραματίζεται με νέες κατευθύνσεις στην ποίηση. Από την άλλη, επί δεκαετίες έγραφε για καθημερινές εφημερίδες, φιλολογικές επιθεωρήσεις, καθώς και για το ραδιόφωνο. Διετέλεσε επί πολλά έτη κριτικός της ποιήσεως στη φιλολογική επιθεώρηση Fiera Setteraria. Για λογαριασμό του εκδοτικού συνεταιρισμού βιβλίου της Βενετίας δημοσίευσε τα «Πορτρέτα επί μέτρω», ένα είδος ανθολογίας, εξομολογήσεων και αυτοπαρουσιάσεων σύγχρονων Ιταλών συγγραφέων.
Ο Ακκρόκκα συγχρωτιζόταν με πολλές μορφές της ιταλικής πολιτιστικής ζωής, μεταξύ των οποίων λογοτέχνες όπως ο Αλεσσάντρο Παρρόνκι (Alessandro Parronchi) και εικαστικοί καλλιτέχνες όπως ο Μάρκο Λουζίνι. Απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία 72 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές Κατηγορία:Ιταλοί μεταφραστές Κατηγορία:Ιταλοί κριτικοί Κατηγορία:Ιταλοί φιλόλογοι
UTC+03:00
Η UTC+03:00 είναι ένα αναγνωριστικό για μια μετατόπιση ώρας από το συγχρονισμένο παγκόσμιο χρόνο (UTC) κατά +03. Στο ISO 8601 ο σχετικός χρόνος θα πρέπει να γραφτεί ως. Ο χρόνος αυτός χρησιμοποιείται σε:
Eastern Europe Forward Time (EEFT) ή Further-eastern European Time (FET)
Από το Σεπτέμβριο του 2011 οι ακόλουθες περιοχές στην Ανατολική Ευρώπη χρησιμοποιούν την UTC+3 όλο το έτος:
Χειμερινή ώρα Αραβίας
Η χειμερινή ώρα Αραβίας ή AST, χρησιμοποιείται από μερικές χώρες στη Μέση Ανατολή. Δεδομένου ότι αυτή η ζώνη ώρας είναι κατά κύριο λόγο στην περιοχή του ισημερινού, δεν υπάρχει σημαντική αλλαγή στη διάρκεια της ημέρας όλο το χρόνο και έτσι δεν τηρείται η θερινή ώρα. Η AST χρησιμοποιείται από τις ακόλουθες χώρες:
Σημειώσεις:
Ως χειμερινή ώρα (Μόνο χειμώνα στο Βόρειο Ημισφαίριο)
Πριν τις 27 Μαρτίου 2011 ήταν γνωστή σαν Ώρα Μόσχας. Σήμερα γνωστή σαν UTC+4.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
Όρος Καζμπέκ
Η ηφαιστειακή δραστηριότητα στο Καζμπέκ διαιρείται σε τέσσερις φάσεις. Η πρώτη φάση ηφαιστειακής δραστηριότητας έλαβε χώρα πριν 395 με 435 χιλιάδες χρόνια και η δεύτερη φάση 200 με 250 χιλιάδες χρόνια πριν. Μετά το τέλος της δεύτερης φάσης, ύστερα από έντονες εκρήξεις, ο θάλαμος μάγματος κάτω από την επιφάνεια εξαντλήθηκε, με αποτέλεσμα τη δημιουργία καλντέρας διαμέτρου 5 χιλιομέτρων. Το σημερινό ηφαιστειακό οικοδόμημα δημιουργήθηκε μέσα στη καλντέρα κατά τη τρίτη φάση ηφαιστειακής δραστηριότητας (90 με 120 χιλιάδες χρόνια πριν). Η ανανεωμένη ηφαιστειακή δραστηριότητα πιθανότατα οφείλεται στην αναπλήρωση του θαλάμου μάγματος πριν περίπου 100.000 χρόνια. Η τέταρτη και πιο πρόσφατη φάση άρχισε πριν 50.000 χρόνια, όταν εισήλθε νέο μάγμα στο θάλαμο κάτω από το ηφαίστειο με την ηφαιστειακή δραστηριότητα να επικεντρώνεται σε δορυφορικούς κώνους γύρω από το κύριο ηφαιστειακό οικοδόμημα. Μια από τις τελευταίες εκρήξεις του ηφαιστείου έλαβε χώρα στο μέσο της Ολόκαινου, πριν 6.000 χρόνια.
Οι παγετώνες του βουνού έχουν υπάρξει πηγές αρκετών ροών συντριμμιών, όπως αυτές που έλαβαν χώρα το 1902, το 1953, το 1967 και το 2002, ενώ αρκετές ακόμα έλαβαν χώρα τον 18ο και τον 19ο αιώνα, αποκλείοντας το δρόμο ο οποίος ένωνε τη Γεωργία με τη Ρωσία. Η ροή του 2002, η οποία έλαβε χώρα τις 20 Σεπτεμβρίου 2002, είναι η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί στην ιστορία, με συνολικό όγκο υλικού περίπου 140 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, με τα συντρίμμια, αποτελούμενα από πάγο, νερό και πέτρες, να κατακλύζουν με μεγάλη ταχύτητα (υπολογίστηκε ότι έφτασε τα 70 με 90 μέτρα το δευτερόλεπτο) την κοιλάδα του ποταμού Γκενάλντον, στη βόρεια Οσετία, και να προκαλούν 125 θανάτους. Τα συντρίμμια κάλυψαν 12,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Παραπομπές
κατηγορία:Οροσειρά του Καυκάσου κατηγορία:Ηφαίστεια κατηγορία:Γεωγραφία της Γεωργίας
CocoRosie
Οι CocoRosie είναι ένα μουσικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 2003 από τις αδελφές Bianca «Coco» και Sierra «Rosie» Casady. Οι δύο αδελφές γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στις ΗΠΑ, αλλά σχημάτισαν το συγκρότημα τους στο Παρίσι μετά που συναντήθηκαν για πρώτη φορά μετά από χρόνια. Η μουσική τους αποκαλείται freak folk (ένα είδους Φολκ), και ενσωματώνει στοιχεία από ποπ μουσική, μπλουζ, όπερα, electronica και χιπ χοπ.
Οι CocoRosie ξεκίνησαν σαν ντουέτο, με τη Sierra να τραγουδά, να παίζει κιθάρα, πιάνο και άρπα και τη Bianca να τραγουδά και να χειρίζεται διάφορα παιδικά παιχνίδια, ηλεκτρονικά και κρουστά, καθώς και άλλα εξωτικά όργανα ήχου. Συχνά, στο συγκρότημα προστίθενται διάφοροι μουσικοί, συνήθως μπασίστας, keyboardis και beatboxer. Πραγματοποιούν περιοδείες σε όλη την Ευρώπη, της ΗΠΑ και αλλού. Έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ: La maison de mon rêve (2004), Noah's Ark (2005), The Adventures of Ghosthorse and Stillborn (2007) και Grey Oceans (2010).
Συνεντεύξεις
Κατηγορία:Μουσικά ντουέτα αδελφών Κατηγορία:Αμερικανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά μουσικά ντουέτα
Κινητήρας αεριώθησης
thumb|250px|Ο κινητήρας τουρμποφάν Pratt & Whitney F100 από ένα [[F-15 Eagle σε λειτουργία]] Ο κινητήρας αεριώθησης ή τζετ, επίσης και αεριωθούμενος κινητήρας, στροβιλοκινητήρας, στροβιλοαντιδραστήρας και κινητήρας εκτόξευσης αερίων, είναι ένας κινητήρας ο οποίος προκαλεί ώθηση με την εκτόξευση ενός πίδακα αεριών με μεγάλη ταχύτητα εξαιτίας της δράσης του τρίτου νόμου του Νεύτωνα. Κινητήρες αεριώθησης θεωρούνται οι τουρμποτζέτ, τουρμποφάν, πύραυλοι, ραμτζέτ και τα παλμικά τζετ. Γενικά οι κινητήρες αεριώθησης είναι μηχανές εσωτερικής καύσης, αλλά υπάρχουν μορφές στις οποίες δεν γίνεται ανάφλεξη.
Ιστορία
Η ιστορία των κινητήρων αεριώθησης μπορεί να αναχθεί στην εφεύρεση της αιολόσφαιρας από τον Ήρωνα τον 1ο αιώνα π.Χ. ή 1ο αιώνα μ.Χ. Αυτή η κατασκευή περιστρεφόταν εξαιτίας της ύπαρξης δύο ακροφυσιών, από τα οποία εξερρχόταν ατμός με πίεση. Επειδή η κατασκευή δεν είχε μεγάλη ισχύ δεν αξιοποιήθηκε περισσότερο. Ο πρώτος κινητήρας αεριθιώσης που εκτοξεύθηκε ήταν ένας πύραυλος που χρησιμοποιούσε ως καύσιμο πυρίτιδα του 13ου αιώνα από Κινέζους. Ο πύραυλος θεωρείται ότι ήταν μια μορφή πυροτεχνήματος.
Τα πρώτα αεροσκάφη με κινητήρα αεριθιώσης εμφανίστηκαν στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως οι μηχανικοί είχαν καταλάβει από πολύ νωρίτερα ότι ο εμβολοφόρος κινητήρας είχε αυτοπεριοριζόμενη απόδοση όσον αφορά την μέγιστη ταχύτητα που έφτανε (περίπου 700 χλμ/ώρα). Ο περιορισμός οφειλόταν στην απόδοση των ελίκων, η οποία μειωνόταν δραματικά όταν έφταναν στη ταχύτητα του ήχου. Για να αναπτυχθεί μεγαλύτερη ταχύτητα είχε γίνει προφανές ότι η κατασκευή των κινητήρων έπρεπε να αλλάξει δραστικά.
Την ιδέα του αεριοστρόβιλου την είχε πρώτος ο Άγγλος John Barber το 1791, όμως περιορισμοί στην σχεδίαση και στα διαθέσιμα υλικά απέτρεψαν την κατασεκυή μιας λειτουργικής μηχανής. Ο πρώτος στροβιλοκινητήρας με αυτοδύναμη λειτουργία κατασκευάστηκε το έτος 1903 από το Νορβηγό Aegidius Elling. Η πρώτη πατέντα για την χρήση στροβιλοκινητήρα στην αεροπορία αρχειοθετήθηκε το 1921 από το Γάλλο Ζωρζ Μαρκονέ (Georges Marconnet). thumb|230px|Ο κινητήρας W2-700 που χρησιμοποιήθηκε στο [[Gloster E.28/39]] Το 1928 ο αξιωματικός της RAF Φρανκ Γουίτλ κατέθεσε επίσημα τις ιδέες για ένα τουρμποτζέτ στους ανώτερούς του. Τον Οκτώβριο του 1929 ανέπτυξε περαιτέρω τις ιδέες του και τελικά στις 16 Ιανουαρίου 1930 ο Γούιτλ κατέθεσε αίτηση για πατέντα, η οποία έγινε δεκτή το 1932. Η πατέντα έδειχνε ένα αξονικό αεροσυμπιεστή ο οποίος τροφοδοτούσε ένα φυγοκεντρικό συμπιεστή. Αργότερα επικεντρώθηκε για διάφορους λόγους στο μονό φυγοκεντρικό συμπιεστή. Ο πρώτος λειτουργικός κινητήρας του Γουίτλ τέθηκε σε λειτουργία το 1937. Ο Γουίτλ χρηματοδοτήθηκε από την Βρετανική κυβέρνηση έτσι ώστε να κατασκευαστεί ένα αεριωθούμενο, όμως αυτές οι προσπάθειες δεν ευδοκίμησαν όμως σε ικανοποιητικό βαθμό, ώστε το αεροπλάνο να αξιοποιηθεί στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το πρώτο αεριοθούμενο βρεταννικό αεροσκάφος, το Gloster E.28/39, πραγματοποιήσε τη πρώτη πτήση του το 1941. thumb|200px|left|Το [[Heinkel He 178 ήταν το πρώτο αεριοθούμενο αεροσκάφος|alt=Το Heinkel He 178 ήταν το πρώτο αεριωθούμενο αεροσκάφος]] Το 1935, ανεξάρτητα από τον Γουίτλ, ο Γερμανός Χανς φον Οχάιν εργάστηκε στην κατασκευή ενός στροβιλοκινητήρα. Ο φον Οχάιν συνεργάστηκε με τον Ερνστ Χάινκελ και το 1937 παρουσίασαν τον πρώτο κινητήρα Heinkel HeS 1, ο οποίος είχε ως καύσιμη ύλη αρχικά υδρογόνο. Μετέπειτα σχέδιά τους οδήγησαν στην κατασκευή του κινητήρα Hes 3, ο οποίος έκαιγε βενζίνη και μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε αεροσκάφη. ο κινητήρας εγκαταστάθηκε σε ένα πλαίσιο αεροσκάφος. Το αεροσκάφος αυτό ονομάστηκε Heinkel He 178 και ήταν έτοιμο το 1939. Το He 178 ήταν το πρώτο αεριωθούμενο που κατασκευάστηκε.
Το 1942 σχεδιάστηκε ο πρώτος αξονικός στροβιλοκινητήρας από τον H. Wagner και έλαβε την πατέντα με αριθμό 724091. Εξέλιξη αυτού του σχεδίου είναι ο κινητήρας Jumo 004, ο πρώτος στροβιλοκινητήρας μαζικής παραγωγής. Το 1943 κατασκευάστηκαν 7.900 κινητήρες Jumo 004. Ο κινητήρας παρήγαγε περισσότερο από ένα τόνο ώθησης και ήταν ο πρώτος εφοδιασμένος με μετακαυστήρα. Ο κινητήρας χρησιμοποιήθηκε στο πολεμικό δικινητήριο αεροσκαφός Messerschmitt Me 262. Το Me 262 έφτανε μέγιστη ταχύτητα τα 0,86 μαχ. Τα σχέδια κινητήρων των γερμανικών αεροσκαφών πέρασαν στα χέρια των Αμερικανών.
Τη δεκαετία του 1950 σχεδόν όλα τα πολεμικά αεροσκάφη ήταν αεριωθούμενα και είχε αρχίσει να διαδίδεται η χρήση των κινητήρων αεριθιώσης και στα πολιτικά αεροσκαφή, όπως το de Havilland Comet. Η απόδοση όμως των κινητήρων τουρμποτζέτ στις υποηχητικές ταχύτητες ήταν χειρότερη από αυτή των εμβολοκίνητων αεροσκαφών. Τη δεκαετία του 1960 και 1970 εμφανίστηκαν οι κινητήρες τουρμποφάν οι οποίοι έχουν απόδοση παρόμοια με αυτή των καλύτερων εμβολοφόρων κινητήρων.
Μέρη κινητήρα
Η εισαγωγή του αέρα πραγματοποιείται από ειδικό αεραγωγό εισαγωγής, ο οποίος, αν και αποτελεί στην πραγματικότητα μέρος του αεροσκάφους και όχι του κινητήρα, είναι σημαντικός επειδή η παροχή αέρα είναι απαραίτητη για την λειτουργία του κινητήρα. Ο αεραγωγός πρέπει να κατευθύνει τον αέρα στον συμπιεστή όσον το δυνατόν πιο ομοιόμορφα και με τις λιγότερες τριβές και στροβιλισμούς. Η διατομή του αεραγωγού αυξάνεται κατά μήκος του ώστε να αυξηθεί η στατική πίεση. Το σχήμα και η θέση του αεραγωγού εισαγωγής εξαρτάται από τον τύπο του αεροσκάφους. Ο αεραγωγός μπορεί να διαθέτει οδηγητικά πτερύγια για να διευκολύνει τη ροή του αέρα.
Πίσω ακριβώς από τον αεραγωγό είναι ο αεροσυμπιεστής. Ο ρόλος του αεροσυμπιεστή είναι να συμπιέζει τον εισερχόμενο αέρα στον κινητήρα ώστε να γίνει πυκνότερος. Οι αεροσυμπιεστές μπορεί να είναι φυγοκεντρικής ή αξονικής ροής ή και συνδυασμός των δύο τύπων. Οι συμπιεστές αξονικής ροής αποτελούνται από σταθερά (στάτορες) και κινητά (ρότορες) πτερύγια. Ο συμπιεσμένος αέρας περνά μέσω του διαχυτή στο θάλαμο κάυσης. Στο διαχυτή η πίεση λαμβάνει τη μέγιστη τιμή της μέσα στο κινητήρα.
Ο θάλαμος καύσης είναι το μέρος στο οποίο γίνεται καύση του καυσίμου μαζί με τον αέρα που εξέρχεται από το συμπιεστή. Τα εξερχόμενα αέρια στη συνέχεια κινούν ένα στρόβιλο, ο οποίος είναι συνδεδεμένος με το συμπιεστή, έτσι ώστε η περιστροφή του στρόβιλου να περιστρέφει και τον συμπιεστή. Χρησιμοποιείται αποκλειστικά στρόβιλος αξονικού τύπου. Αν ο συμπιεστής εξάγει τα αέρια σε υψηλούς λόγους συμπίεσης γίνεται χρήση πολλαπλών στρόβιλων. Οι στρόβιλου προστατεύονται από τα θερμά αέρια με ένα σύστημα ψύξης.
Τα καυτά αέρια μόλις περάσουν από τον τελευταίο στρόβιλο βγαίνουν στην ατμόσφαιρια μέσα από το σύστημα εξαγωγής. Το σύστημα εξαγωγής αποτελείται από το κώνο, τον αγωγό και το ακροφύσιο εξαγωγής. Έχει ως στόχο να αυξήσει την παραγόμενη ώθηση με την εξίσωση της πίεσης των αερίων με την ατμοσφαιρική. Σε κάποιους κινητήρες ανάμεσα στον στρόβιλο και το ακροφύσιο βρίσκεται ο μετακαυστήρας.
Αρχές λειτουργίας
Όλοι οι κινητήρες αεριώθησης είναι κινητήρες αντίδρασης, δηλαδή παράγουν ώθηση εκτοξεύοντας προς τα πίσω κάποιο υγρό ή αέριο. Σύμφωνα με το τρίτο νόμο του Νεύτωνα, δηλαδή για κάθε δράση υπάρχει ίση και αντίθετη αντίδραση, οπότε αέρας που εξέρχεται από τον κινητήρα με ταχύτητα μεγαλύτερη απ' αυτή που εισήλθε θα σπρώξει το αεροπλάνο προς τα μπρος. Στους κινητήρες τουρμποφάν η φτερωτή αυξάνει την ταχύτητα του αέρα μέσω συμπίεσης στη ροή αέρα που δεν περνάει μέσα από τον κινητήρα αυξάνοντας την απόδοση του κινητήρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μηχανές εσωτερικής καύσης Κατηγορία:Μηχανές αεριωθησης Κατηγορία:Μετατροπή ενέργειας
Μπράμπτον
Το Μπράμπτον (αγγλικά: Brampton) είναι πόλη και δήμος στον Καναδά, στην επαρχία του Οντάριο. Σήμερα αποτελεί πόλη-προάστιο του Τορόντο, στην Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο (GTA). Με τον σημερινό πληθυσμό του, 593.638 κατοίκους το 2016, ο Δήμος του Μπράμπτον είναι ο ένατος σε πληθυσμό δήμος του Καναδά και 77η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη σε ολόκληρη τη Βόρεια Αμερική.
Το Μπράμπτον αναγνωρίσθηκε ως χωριό το 1853 με πληθυσμό μόλις 50 κατοίκων. Πήρε το όνομά του από την κωμόπολη Μπράμπτον του Καρλάιλ, στην Κάμπρια της Βόρειας Αγγλίας. Το 1873, φθάνοντας τους 2.000 κατοίκους, το Μπράμπτον του Καναδά αναγνωρίσθηκε ως πόλη. Παλαιότερα ήταν γνωστό ως «Η Πόλη των Λουλουδιών του Καναδά», εξαιτίας της μεγάλης παραγωγής των θερμοκηπίων του. Σήμερα ωστόσο η οικονομία του Μπράμπτον βασίζεται στη μεταποίηση, τα λοτζίστικς, τις τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών, τη βιομηχανία τροφίμων και ποτών, και την παροχή υπηρεσιών. Η μαζική μετανάστευση στον Καναδά έχει αυξήσει εντυπωσιακά τον πληθυσμό του Μπράμπτον μεταπολεμικά, από 10.000 το 1956 σε σχεδόν 600.000 σήμερα.
Κεπερά
Ο Κεπερά, επίσης Κεπρί ή Κ(χ)επρί, ή Χεπρί, ήταν ηλιακός θεός στην αιγυπτιακή μυθολογία. Η λέξη "κ(χ)επρί" σημαίνει συγχρόνως «σκαραβαίος» και «αυτός που γίνεται». Στην εννεάδα της Ηλιούπολης εκπροσωπεί τον ανατέλλοντα ήλιο, ο οποίος, όπως ο σκαραβαίος, αναγεννάται από τον εαυτό του, από τη δική του ουσία. Ο Κεπερά είναι ο θεός των μεταμορφώσεων, για τον οποίο εκδηλώνεται η ανανέωση της ζωής. Απεικονίζεται ως άνδρας που φέρει σκαραβαίο στη θέση του προσώπου, ή με κεφαλή ανδρός πάνω από την οποία απεικονίζεται ο σκαραβαίος. Άλλοτε απεικονίζεται και ως απλός σκαραβαίος.
Κατηγορία:Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας
449
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 449 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σαφιγιέ Σουλτάνα (κόρη του Μουράτ Δ΄)
Η Σαφιγιέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:صفیه سلطان) (Τούρκικα: Safiye Sultan, 1634 - 1685) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Δ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1634 στο Παλάτι Τοπ Καπί, και ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Δ΄ και της συζύγου του Χασεκί Αϊσέ Σουλτάν. Όταν ήταν 6 ετών, ο πατέρας της πέθανε και με την άνοδο του θείου της σουλτάνου Ιμπραήμ Α΄ στο θρόνο, η Σαφιγιέ τέθηκε υπό την προστασία της γιαγιάς της Βαλιντέ Κιοσέμ Σουλτάν και μετά τη δολοφονία της το 1651, της Βαλιντέ Τουρχάν Σουλτάν.
Το 1659, κατόπιν αιτήματος της Βαλιντέ Τουρχάν Σουλτάν, η Σαφιγιέ παντρεύτηκε τον Σαρί Χουσεϊν Πασά, γιο του μεγάλου βεζίρη Κιοπρουλού Νταμαντί Αμπαζά Σιγιαβούς Πασά, και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά.
Η Σαφιγιέ πέθανε κατά τη διάρκεια του τοκετού το 1685 και τάφηκε δίπλα στον πατέρα της στο Μαυσωλείο του Σουλτάνου Αχμέτ στο Μπλέ Τζαμί.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Μαρία Άννα Μαντσίνι
Η Mαρία-Άννα Μαντσίνι, γαλλ.: Μarie Anne Mancini, δούκισσα τού Μπουγιόν (1649 – 20 Ιουνίου 1714), ήταν Ιταλο-γαλλίδα αριστοκράτισσα και πολιτιστική προστάτιδα, η νεότερη από τις πέντε διάσημες αδερφές Mαντσίνι, οι οποίες μαζί με δύο από τις εξαδέρφες τους Mαρτινότσι ήταν γνωστές στην Αυλή τού Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας ως Μαζαρενέτες, επειδή ο θείος τους ήταν ο επικεφαλής υπουργός τού βασιλιά, ο καρδινάλιος Μαζαρέν. Είναι γνωστή για τη συμμετοχή της στην περίφημη υπόθεση των Δηλητηρίων και ως προστάτιδα τού Λα Φοντέν.
Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Λορέντσο Μαντσίνι, ένας Ρωμαίου βαρόνου, νεκρομάντη και αστρολόγου, και της Τζερονίμα Ματσαρίνι, αδελφής τού καρδινάλιου Mαζαρέν.
Οι τέσσερις διάσημες αδελφές της ήταν:
Οι Μαντσίνι δεν ήταν τα μόνα γυναικεία μέλη της οικογένειας, που ο καρδινάλιος Μαζαρέν έφερε στη γαλλική Αυλή. Οι άλλες ήταν τα πρώτα εξαδέλφια της Μαρίας-Άννας, κόρες της μεγαλύτερης αδελφής τού Μαζαρέν. Η μεγαλύτερη, Λάουρα Μαρτινότσι, παντρεύτηκε τον Aλφόνσο Δ΄ των Έστε, δούκα της Mόντενα και ήταν μητέρα της Mαρίας της Μόντενα, δεύτερης συζύγου τού Ιακώβου Β΄ της Αγγλίας. Η νεότερη, Άννα-Μαρία Μαρτινότσι, παντρεύτηκε τον Aρμάνδο των Βουρβόνων, πρίγκιπα τού Κοντί.
Πρώιμη ζωή
Η Μαρία Άννα έφτασε στο Παρίσι πολύ αργότερα από τις αδελφές της, το 1655, όταν ήταν μόλις έξι ετών. Η τελευταία Mαζαρενέτ έγινε η «κακομαθημένη αγάπη» της γαλλικής Αυλής και τού θείου της, ο οποίος διασκέδασε πολύ από τους στίχους και τα εφυολογήματα (bon mots) της λογοτεχνικής εξάχρονης. Την θεωρούσαν έξυπνη και καλλονή. Ακόμη περισσότερο από τη μεγαλύτερη αδελφή της Ορτάνς, την αγαπημένη ανιψιά τού καρδινάλιου Mαζαρέν, η Mαρία-Άννα αναφέρεται συχνά ως «η πιο έξυπνη και ζωηρή από τις αδελφές». Σύμφωνα με έναν σύγχρονο, «λέχθηκε ότι ήταν αρκετά θεϊκή, έχοντας άπειρη απήχηση». Με τον εαυτό της, διέπρεψε σε αυλικές εκτροπές όπως ο χορός και το παιχνίδι.
Το 1657, η μεγαλύτερη αδελφή της, Λάουρα, απεβίωσε στη γέννα. Η Mαρία-Άννα, παρά το νεαρό της ηλικίας της, της δόθηκαν οι τρεις γιοί της αδελφής της να τους μεγαλώσει. Η Mαρία-Άννα ήταν μόλις λίγα χρόνια μεγαλύτερη από τους ανιψιούς της. Το μικρότερο παιδί, ο Ιούλιος-Καίσαρ, απεβίωσε τρία χρόνια αργότερα το 1660. Τα δύο μεγαλύτερα αγόρια, ο Λουδοβίκος-Ιωσήφ και ο Φίλιππος, ωστόσο, επέζησαν. Και οι δύο νέοι έγιναν στρατιωτικοί, με τον Λουδοβίκο-Ιωσήφ να αποκτά τελικά φήμη ως στρατηγός.
Γάμος και υποστήριξη καλλιτεχνών
μικρογραφία|188x188εσ| Η Μαρία-Άννα τού [[Νικολά ντε Λαρζιλιέρ|Nικολά ντε Λαρζιλιέρ, π. 1700.]] Ο θείος της απεβίωσε στα δεκατρία της, το 1661. Το βράδυ πριν από το τέλος τού καρδιναλίου, ο διάσημος στρατάρχης ντε Τυρέν ήρθε στο κρεβάτι του για να ζητήσει το χέρι της Mαρίας-Άννα στο όνομα τού ανιψιού του Γοδεφρείδου-Μαυρικίου ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, του δούκα τού Μπουγιόν. Περίπου ένα χρόνο αργότερα, στις 22 Απριλίου 1662, η Μαρία-Άννα παντρεύτηκε τον δούκα στο Οτέλ ντε Σουασόν, παρουσία του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄, της βασίλισσας και της χήρας βασιλομήτορος.
Ο σύζυγός της χαρακτηρίστηκε ως καλός στρατιωτικός, αλλά κακός αυλικός και ακόμη χειρότερος ως άνθρωπος της λογοτεχνίας. Ως αποτέλεσμα, η ευφυής και φιλόδοξη δεκαπεντάχρονη δούκισσα αφέθηκε μόνη της να κυνηγήσει τα πολιτικά και λογοτεχνικά της ενδιαφέροντα. Ίδρυσε ένα μικρό σαλόνι στη νέα της κατοικία, το Οτέλ ντε Μπουγιόν. Η Mαρία-Άννα μνημονεύεται περισσότερο για τις λογοτεχνικές της αναζητήσεις και για την προστασία τού νεαρού Ζαν ντε Λα Φονταίν.