cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βραβεία Ελληνικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης
Τα Βραβεία κορυφαίων καλαθοσφαιριστών πρωταθλήματος ΕΣΑΚΕ είναι τα βραβεία που δίνονται κάθε χρόνο στο τέλος κάθε πρωταθλήματος ΕΣΑΚΕ. Τα βραβεία αποτελούνται από τις εξής κατηγορίες: Πολυτιμότερος παίκτης, Πολυτιμότερος παίκτης των τελικών, Καλύτερος νέος παίκτης, Καλύτερος αμυντικός, Πιο βελτιωμένος παίκτης, Προπονητής της χρονιάς, Πιο θεαματικός παίκτης, Πιο δημοφιλής παίκτης και η Καλύτερη Πεντάδα.
Για την ανάδειξη των βραβείων, συμψηφίζονται τα αποτελέσματα από την ψηφοφορία των προπονητών και των αρχηγών των 12 ομάδων του Πρωταθλήματος, που διαμορφώνει κατά 60% το τελικό αποτέλεσμα, των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και του φίλαθλου κοινού, που διαμορφώνει κατά 20% αντιστοίχως (συνολικά 40%) το τελικό αποτέλεσμα. Το βραβείο του Πιο δημοφιλούς παίκτη αποφασίζεται εξ ολοκλήρου από το φίλαθλο κοινό.
Την σεζόν 2019-20, το πρωτάθλημα διεκόπη λόγω της πανδημίας του κορονοϊού και δεν δόθηκαν βραβεία.
Καλύτερη πεντάδα
2003-04:
2004-05:
2005-06:
2006-07:
2007-08:
2008-09:
2009-10:
2010-11:
2011-12:
2012-13:
2013-14:
2017-18 :
2018-19 :
2020-21 :
2022-23 :
Οι παίκτες με πολλαπλές επιλογές στην Καλύτερη Πεντάδα
Ο παρακάτω πίνακας παραθέτει μόνο παίκτες με τουλάχιστον δύο συνολικές επιλογές.
Πηγές
Καλαθοσφαιριστων πρωταθληματος Κατηγορία:Ελληνικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης
Πρεσβεία των ΗΠΑ (Ιράκ)
H πρεσβεία των ΗΠΑ στο Ιράκ βρίσκεται στην πρωτεύουσα της χώρας, Βαγδάτη. Αρχηγός της μόνιμης διπλωματικής αποστολής είναι επι του παρόντος ο πρέσβης Ντάγκλας Α. Σίλλιμαν.
Με έκταση 421 στρεμμάτων, η Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Βαγδάτη είναι η μεγαλύτερη και πιο ακριβή πρεσβεία στον κόσμο, σχεδόν τόσο μεγάλη όσο η Πόλη του Βατικανού. Ως μέτρο σύγκρισης, η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα έχει έκταση περίπου 25 στρεμμάτων. Η περιοχή έχει επικρατήσει να λέγεται από τους Ιρακινούς «Προεδρικό Συγκρότημα».
Η πρεσβεία εγκαινιάστηκε τον Ιανουάριο του 2009 μετά από διαδοχικές καθυστερήσεις στις εργασίες. Αντικατέστησε την προηγούμενη πρεσβεία η οποία άνοιξε την 1η Ιουλίου 2004 στην Πράσινη Ζώνη της Βαγδάτης στο πρώην παλάτι του Σαντάμ Χουσεΐν. Το κτιριακό συγκρότημα της πρεσβείας κόστισε συνολικά $750 εκατομμύρια και το 2012 έφτασε το ρεκόρ των 16.000 εργαζομένων, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι υπάλληλοι και οι εξωτερικοί συνεργάτες.
Ιστορική αναδρομή
Οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν να έχουν διπλωματικές σχέσεις με το Ιράκ το 1930 και θέσπισαν μόνιμη αντιπροσωπεία στη Βαγδάτη. Η αντιπροσωπεία αναβαθμίστηκε σε πρεσβεία το 1946. Ένα νέο κτίριο σχεδιάστηκε από τον Χοσέ Λουίς Σερτ το 1955 και ολοκληρώθηκε το 1957, με προτεραιότητα όμως τον καλό κλιματισμό του κτιρίου και όχι την ασφάλεια.
Το κτίριο παρέμεινε πρεσβεία μέχρι τον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967, όταν οι περισσότερες Αραβικές χώρες τερμάτισαν τις διπλωματικές τους σχέσεις με τις ΗΠΑ. Το 1972, η πρεσβεία έγινε το Τμήμα Συμφερόντων των ΗΠΑ της Βελγικής Πρεσβείας του Ιράκ, καθώς το Βέλγιο ήταν ο Διπλωματικός Εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο Ιράκ. Η πρεσβεία των ΗΠΑ ξανάνοιξε το 1984 με την επανεκίννηση των Ιρακινοαμερικανικών σχέσεων. Το κτίριο ξαναέχασε την ιδιότητα της πρεσβείας με την αρχή του Πολέμου του Κόλπου το 1991, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα οι διπλωματικές σχέσεις των δύο χωρών να τερματιστούν για ακόμη μία φορά. Στο διάστημα αυτό η Πολωνία ανέλαβε τον ρόλο του Διπλωματικού Εκπροσώπου των ΗΠΑ. Το 2003, οι ΗΠΑ εισέβαλαν στο Ιράκ και ανέτρεψαν την κυβέρνηση του Σαντάμ Χουσεΐν. Οι ΗΠΑ στη συνέχεια αποκατέστησαν διπλωματικές σχέσεις με την νέα ιρακική κυβέρνηση. Επειδή η παλαιά πρεσβεία ήταν εκτός των ορίων της Πράσινης Ζώνης, κρίθηκε επικίνδυνο να επανεκκινηθεί η λειτουργία της και παρέμεινε ερημωμένη. Μία προσωρινή πρεσβεία θεσπίστηκε στο Παλάτι της Δημοκρατίας.
2008-σήμερα: Νέα πρεσβεία
Μια νέα πρεσβεία κατασκευάστηκε στις όχθες του ποταμού Τίγρη, δυτικά από την Γέφυρα της 14ης Ιουλίου και πάνω στην Οδό Αλ-Κίντι. Η πρεσβεία είναι ένα μόνιμο οικοδόμημα το οποίο αποτελεί βάση για τους 5.000 και πλέον Αμερικανούς που ζούν και εργάζονται στη Βαγδάτη. Κατα τη διάρκεια της κατασκευής πολλές λεπτομέρειες του έργου παρέμειναν απόρρητες και μερικές από αυτές βγήκαν στο φως της δημοσιότητας μόνο σε μια αναφορά της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας. Εκτός από τους 1.000 κανονικούς υπαλλήλους, έχουν προσληφθεί 3.000 επιπλέον μέλη προσωπικού, μεταξύ των οποίων και προσωπικό ασφαλείας.
Με την κατασκευή να ξεκινάει στα μέσα του 2005, το κτίριο αρχικά προβλεπόταν να ολοκληρωθεί τον Σεπτέμβριο του 2007. "Μια εβδομάδα μετά την υποβολή του προϋπολογισμού του για το οικονομικό έτος του 2006 στο Κογκρέσο, ο Πρόεδρος έστειλε στο Κογκρέσο αίτημα συμπληρωματικής χρηματοδότησης έκτακτης ανάγκης το 2005. Στο συμπληρωματικό ποσό συμπεριλαμβάνονταν πάνω από 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια για την πρεσβεία στο Ιράκ ..." Επείγουσα συμπληρωματική πίστωση (HR 1268 / PL 109 -13), η οποία περιελάμβανε $592 εκατ. για την κατασκευή της πρεσβείας, υπογράφηκε στις 11 Μαΐου 2005. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών, η χρηματοδότηση αυτή ήταν η μόνη που χρειάστηκε για την κατασκευή της Πρεσβείας των ΗΠΑ στη Βαγδάτη. Ωστόσο, ο Γουόλτερ Πίνκους της Washington Post διαπίστωσε ότι η νέα πρεσβεία είχε κοστίσει περισσότερα από $700 εκατομμύρια μέχρι το 2012 και η Business Insider ανέφερε το 2013 ότι το κόστος της πρεσβείας είχε ξεπεράσει τα $750 εκατομμύρια. Η κυβέρνηση Ομπάμα ζήτησε περισσότερα από 100 εκατομμύρια δολάρια για μια "τεράστια" αναβάθμιση στο κτιριακό συγκρότημα της πρεσβείας το 2012. Την κατασκευή του συγκροτήματος ανέλαβε η φίρμα του Κουβέιτ First Kuwaiti Trading & Contracting.
Στις 5 Οκτωβρίου 2007, η Assosiated Press ανέφερε πως οι αρχικές εκτιμήσεις για ολοκλήρωση των εργασιών στη διάρκεια του Σεπτεμβρίου δεν πραγματοποιήθηκαν και πως κανένα από τα κτίρια δεν θα ολοκληρωνόταν μέχρι το 2008. Τον Μάιο του 2008 οι πρώτοι Αμερικανοί διπλωμάτες άρχισαν να εγκαθίστανται στο συγκρότημα.
Το Ιράκ παραμένει μέχρι και σήμερα μια από τις πιο ασταθείς περιοχές του κόσμου και παράλληλα μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει έντονα αντιαμερικανικά αισθήματα. Ισλαμικές οργανώσεις όπως η Αλ-Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος εξακολουθούν να είναι ενεργές στη περιοχή και είναι υπεύθυνες για πολλές απαγωγές Δυτικών. Ως αποτέλεσμα οι Αμερικανοί υπάλληλοι διαμένουν μέσα στο κτιριακό συγκρότημα της πρεσβείας και περνούν μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου τους μέσα σε αυτήν. Το συγκρότημα γι' αυτόν τον λόγο έχει εκτός από τα διπλωματικά κτίρια και πολλές κατασκευές υποδομής, κτίρια κατοικιών και εγκαταστάσεις για την ψυχαγωγία των υπαλλήλων. Στο συγκρότημα περιλαμβάνονται:
Η οχύρωση της πρεσβείας είναι βαρύτατη, ακόμη και για τα δεδομένα της Πράσινης Ζώνης. Οι λεπτομέρειες είναι σε μεγάλο βαθμό απόρρητες, αλλά είναι πιθανόν να περιλαμβάνει ένα ολόκληρο Σώμα Ασφαλείας Πεζοναυτών. Οι οχυρώσεις περιλαμβάνουν μια ισχυρά οχυρωμένη περίμετρο, επιπλέον θωράκιση στα κτίρια και 5 εισόδους με υψηλές συνθήκες φύλαξης.
Περικοπές στο προσωπικό
Η πρεσβεία άνοιξε επίσημα ένα χρόνο καθυστερημένα, τον Ιανουάριο του 2009. Το συνολικό προσωπικό της ανερχόταν στους 16.000, με τους περισσότερους εκ των οποίων να είναι εξωτερικοί συνεργάτες και με γύρω στους 2.000 διπλωμάτες. Τον Φεβρουάριο του 2012, λίγες εβδομάδες μετά την αποχώρηση των Αμερικανικών Στρατευμάτων από το Ιράκ, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε πως το προσωπικό της πρεσβείας θα μειωνώταν σημαντικά λόγω προβληματισμών στον προϋπολογισμό καθώς και λόγω της αναθεώρησης των διπλωματικών σχέσεων με το Ιράκ μετά από την αποχώρηση των στρατευμάτων.
Εμπορία ανθρώπων
Έχουν διατυπωθεί ισχυρισμοί ότι η φίρμα First Kuwaiti Trading & Contracting η οποία και ανέλαβε την κατασκευή της πρεσβείας εκμεταλλευόταν τους εργάτες σε βαθμό που παραβίαζε τα ανθρώπινα τους δικαιώματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρακινοαμερικανικές σχέσεις Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ιράκ Κατηγορία:Βαγδάτη
Παράφρονες (Χάρι Πότερ)
μικρογραφία|Ένας Παράφρονας. Οι Παράφρονες (αγγλικά: Dementors) είναι φανταστικά πλάσματα που αναφέρονται για πρώτη φορά στο βιβλίο Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν της σειράς Χάρι Πότερ της Αγγλίδας συγγραφέως Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Πρόκειται για δεσμοφύλακες στη φυλακή των μάγων του Σύμπαντος του Χάρι Πότερ, την περιβόητη "Φυλακή του Αζκαμπάν". Σύμφωνα με τη Ρόουλινγκ (αλλά και τον Αλφόνσο Κουαρόν -σκηνοθέτη της ονώνυμης ταινίας), οι Παράφρονες περιγράφονται ως όντα χωρίς συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που μοιάζουν στην όψη με φαντάσματα. Φορούν μακρείς μαύρους μανδύες και τις λίγες φορές που φαίνονται σημεία του σώματός τους (κυρίως τα χέρια τους), απεικονίζονται σκουρόχρωμα και σκελετωμένα.
Είναι πολύ δυνατά και τρομακτικά όντα, των οποίων η ικανότητα είναι να τρέφονται με τις χαρούμενες αναμνήσεις των ανθρώπων και να τους καθηλώνουν στις χειρότερες. Με αυτό τον τρόπο μπορούν να τους τρελάνουν, αφού τους κάνουν να νιώθουν (όπως περιγράφουν όσοι τους συνάντησαν) σαν να πρόκειται να μην ξανανιώσουν ευτιχισμένοι ποτέ. Στην ουσία, με την επίθεσή τους οι Παράφρονες ρουφούν τη ψυχή του θηράματός τους σιγά σιγά. Η στιγμή που η ψυχή βγαίνει από το θύμα και αυτό πεθαίνει, λέγεται "φιλί".
Οι Παράφρονες διαθέτουν κακή αύρα, η οποία επηρεάζει αρνητικά το περιβάλλον όπου βρίσκονται: ο ουρανός σκοτεινιάζει, οι καιρικές συνθήκες χειροτερεύουν, τα φυτά μαραίνονται, και άλλα.
Όντας φύλακες του Αζκαμπάν (που τοποθετείται στον Ατλαντικό Ωκεανό), είναι υποχρεωμένοι να μην φεύγουν και να μην κάνουν καμία επίθεση, αν δεν έχουν την άδεια του Υπουργείου Μαγείας, από το οποίο και ελέγχονται.
Τα πλάσματα αυτά, μπορούν να νικηθούν μόνο με ένα δυνατό ξόρκι, ονόματι Προστάτης. Όταν ο μάγος το εκτελεί, επικαλείται ένα ζώο -τον προστάτη του- ώστε να διώξει τους Παράφρονες. Ο κάθε μάγος καλεί διαφορετικό ζώο με το ξόρκι. Δεν καταφέρνουν όλοι οι μάγοι να δημιουργήσουν έναν ολόσωμο προστάτη, λόγω του εξαιρετικά υψηλού επιπέδου δυσκολίας. Το ξόρκι διδάσκεται στο έβδομο έτος φοίτησης στο Hogwarts. Ο Χάρι μαθαίνει να εκτελεί το ξόρκι με ολόσωμο προστάτη -ένα αρσενικό ελάφι- στο τρίτο έτος, με τη βοήθεια του Ρέμους Λούπιν, του τότε καθηγητή του στο μάθημα της Άμυνας Εναντίον των Σκοτεινών Τεχνών. Σύμφωνα με τις οδηγίες του, για να εκτελεστεί το ξόρκι του Προστάτη, ο μάγος πρέπει να πει καθαρά τα λόγια "καλώ τον Προστάτη" και να σκεφτεί έντονα την πιο ευτυχισμένη ανάμνησή του.
Κατηγορία:Χαρακτήρες της σειράς Χάρι Πότερ Κατηγορία:Φαντάσματα στην ποπ κουλτούρα
Κωνσταντίνα Ακομινάτου
Η Κωνσταντίνα η δήθεν θυγατέρα του Μιχαήλ Χωνιάτη Ακομινάτου ήταν λόγια και βιβλιογράφος στα τέλη του 12ου αιώνα.
Η καταγωγή της ήταν από την Αθήνα, όπου και σπούδασε αποκτώντας σοφία. Είχε άριστες γνώσεις σε ηλικία μόλις είκοσι χρονών και ήξερε να προβλέπει λοιμούς, καταιγίδες, εκλείψεις ηλίου και σεισμούς.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί βιβλιογράφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι
Peugeot 208
Το Peugeot 208 είναι supermini αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που παράγεται από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot, από τον Μάρτιο του 2012. Το 208 αντικατέστησε το Peugeot 207 και το βελτιωμένο Peugeot 206+ του 2009, αν και το 206+ συνεχίζει να διατίθεται έως σήμερα σε αρκετές αγορές διεθνώς (ειδικότερα στην Ευρώπη, αποσύρθηκε το 2012). Επίσης, τον Ιούνιο του 2015 το 208 πρώτης γενιάς υπέστη μια ελαφρά ανανέωση.
Τον Μάρτιο του 2019, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του 208 και προωθήθηκε στην αγορά μέσα στο καλοκαίρι, για τη σεζόν του 2020.
Εξέλιξη
thumb|left|Peugeot 208 1.4 VTi Active, ισχύος 95 hp, στο [[Ντίσελντορφ, Γερμανία, τον Μάιο του 2012.]]
Το αρχικό 208 εξελίχθηκε υπό τον κωδικό «πρότζεκτ A9» και βασίστηκε στην πλατφόρμα του τότε Ομίλου PSA που φέρει την ονομασία «PF1» και έχει καλύτερη εκμετάλλευση εσωτερικών χώρων. Ως αποτέλεσμα, παρά την μείωση του βάρους έως και 173 κιλά (κατά μέσον όρο 110 κιλά) σε σύγκριση με το 207 και τις λίγο μικρότερες εξωτερικές διαστάσεις του, το 208 πρώτης γενιάς ήταν λίγο πιο ευρύχωρο. Ενδεικτικώς, ο χώρος για τα πόδια των πίσω επιβατών είχε αυξηθεί κατά 5 εκατοστά και ο χώρος αποσκευών είχε αυξηθεί κατά 15 λίτρα, φτάνοντας τα 285 λίτρα. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του Peugeot 208 πρώτης γενιάς ήταν 0,29 - σημειωτέον ότι στον προκάτοχο 207 ήταν 0,30.
Παρουσίαση
left|thumb|Η παρουσίαση του 208 GTi Concept στο Διεθνές Σαλόνι της Γενεύης τον Μάρτιο του 2012.
Οι πρώτες επίσημες φωτογραφίες του 208 πρώτης γενιάς δόθηκαν στη δημοσιότητα στις 2 Νοεμβρίου 2011. . Τελικώς παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2012 και αρχικά κυκλοφόρησε στις 29 Μαρτίου στη Γαλλία και στις 21 Απριλίου στη Γερμανία, ενώ στην Ελλάδα ξεκίνησε να πωλείται στις 12 Μαΐου 2012.
Στο ίδιο Σαλόνι, αποκαλύφθηκε και η κορυφαία έκδοση 208 GTi και μολονότι ήταν υπό την μορφή concept car (πρωτότυπο αυτοκίνητο) δεν διέφερε σημαντικά από το μοντέλο παραγωγής, που τελικώς παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Σεπτέμβριο του 2012 και προωθήθηκε στην αγορά στους επόμενους λίγους μήνες.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|left|Η παρουσίαση του 208 GTi παραγωγής στο Διεθνές Σαλόνι στο [[Παρίσι το 2012, σε φωτογραφία στις 2 Οκτωβρίου 2012.]] thumb|left|To κοντέρ ενός 208 πρώτης γενιάς του 2012 - 2013.
Κατά την εξέλιξη του αρχικού 208, δόθηκε μεγάλη προτεραιότητα και στον τομέα της ασφάλειας. Όλες οι εκδόσεις του Peugeot 208 πρώτης γενιάς έφεραν εξ αρχής στάνταρ Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system ή ASR), Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP), 6 αερόσακους, κολώνα τιμονιού που καταρρέει σε μετωπική πρόσκρουση, ακόμα μεγαλύτερες πλευρικές ενισχύσεις στο σασί, καθώς και cruise control.
Στα τεστ πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) τον Μάιο του 2012, το Peugeot 208 απέσπασε την μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, με τα εξής ποσοστά:
Διαθεσιμότητα
Στα μέσα του 2018, η 3-πορτη έκδοση καταργήθηκε. Το 2019, η Peugeot σταμάτησε την παραγωγή του 208 πρώτης γενιάς στην Ευρώπη. Ειδικότερα στη Βραζιλία, το αρχικό 208 παρήχθη από τον Ιανουάριο του 2013 έως τον Μάρτιο του 2020, όταν και κυκλοφόρησε η δεύτερη γενιά του 208, εισαγόμενη από την Αργεντινή.
Εισαγωγή
Η δεύτερη γενιά του 208 παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2019, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, και κυκλοφόρησε στην Ευρώπη μέσα στο καλοκαίρι. Μαζί με τις άλλες εκδόσεις, βενζίνης και ντίζελ, στο ίδιο Σαλόνι παρουσιάστηκε και μια αμιγώς ηλεκτροκίνητη εκδοχή, γνωστή ως Peugeot e-208.
e-208
Αντίθετα με άλλα ανταγωνιστικά μοντέλα, όπως το Renault Zoe και το Volkswagen ID.3, που έχουν αποκλειστικά δικά τους αμαξώματα, το e-208 μοιράζεται το σασί με τα συμβατικά βενζίνης και ντίζελ 208. Όπως ανακοίνωσε η Peugeot, αυτό ήταν μια συνειδητή επιλογή προκειμένου οι υποψήφιοι αγοραστές να μπορούν να επιλέγουν από το ίδιο μοντέλο τον τρόπο προώθησης που ταιριάζει καλύτερα με τις απαιτήσεις τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Peugeot Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Άγκνιγια Ντιτκοφσκίτε
Η Άγκνιγια Ολέγκοβνα Ντιτκοφσκίτε (Ρωσικά: А́гния Оле́говна Дитковски́те, Λιθουανικά: Agnija Ditkovskytė, επίθετο συζύγου Τσάντοφ), είναι Ρωσίδα ηθοποιός γεννημένη στις στο Βίλνιους της Λιθουανίας.
Προσωπική Ζωή
Η Άγκνιγια γνωρίστηκε το 2006 τον ηθοποιό Αλεξέι Τσάντοφ, χώρισαν το 2009. Έκαναν επανασύνδεση μερικούς μήνες αργότερα και παντρεύτηκαν με το 2012, στις 5 Ιουνίου του 2014 γέννησε το πρώτο τους παιδί (αγόρι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Amorphophallus titanum
δεξιά|μικρογραφία|Amorphophallus titanum Το φυτό Amorphophallus titanum ή αλλιώς άμορφος φαλλός, είναι ένα λουλούδι το οποίο πρωτοανακαλύφθηκε στη Σουμάτρα της Ινδονησίας το 1878 από τον δόκτορα Odoardo Beccari σε δάση της περιοχής.
Θεωρείται το θεαματικότερο λουλούδι στον κόσμο. Φτάνει τα 3,5 μέτρα σε ύψος, ενώ ο βλαστός και το φύλλωμα ενός ενήλικου φυτού μπορεί να φτάσει τα 6 μέτρα ύψος και τα 4,5 μέτρα διάμετρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αροειδή
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης (αγγλικά: FIBA Basketball World Cup), με παλαιότερη ονομασία στα αγγλικά «Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ΦΙΜΠΑ» (FIBA World Championship), αποτελεί τη σπουδαιότερη διοργάνωση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, αν και οι Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν το ίδιο καθεστώς.
Η ληξιαρχική πράξη γέννησης του θεσμού υπεγράφη το 1948 στο Λονδίνο, όπου με την ευκαιρία της 14ης Ολυμπιάδας λάμβανε χώρα το συνέδριο της FIBA. Στο συνέδριο οι χώρες-μέλη της Διεθνούς Ομοσπονδίας αποφάσισαν τη διοργάνωση ενός πρωταθλήματος, στο οποίο θα συναγωνίζονταν οι καλύτερες εθνικές ομάδες του πλανήτη. Η πρώτη διοργάνωση ανατέθηκε στην Αργεντινή, που φάνηκε ως η πλέον πρόθυμη να αναλάβει το οικονομικό κόστος του εγχειρήματος.
Η σημερινή πρωταθλήτρια κόσμου (2019) είναι η Ισπανία.
Σύστημα πρόκρισης - διεξαγωγής
Το συνηθέστερο μοντέλο από το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (1950) μέχρι και τις μέρες μας προβλέπει την πρόκριση βάσει της θέσης των ομάδων στα ηπειρωτικά πρωταθλήματα (π.χ. Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για την Ευρώπη), τα οποία διεξάγονται τον προηγούμενο χρόνο, με εξαίρεση τον απερχόμενο παγκόσμιο πρωταθλητή που προκρίνεται αυτομάτως. Υπήρξαν πάντως και λίγα Μουντομπάσκετ στα οποία έγιναν προκριματικοί αγώνες, στο πρότυπο του ποδοσφαιρικού Παγκοσμίου Κυπέλλου του ποδοσφαίρου.
Η FIBA συνήθως αφήνει λίγες θέσεις κενές, τις οποίες καλύπτει αργότερα (wild cards) με ομάδες που απέτυχαν μεν στα ηπειρωτικά πρωταθλήματα, αλλά η συμμετοχή τους ανεβάζει το αγωνιστικό ή εμπορικό ενδιαφέρον της διοργάνωσης. Μία wild card λαμβάνει πάντα η διοργανώτρια χώρα, εάν χρειασθεί. Ο συνολικός αριθμός των ομάδων που τελικά προκρίνονται, είτε αγωνιστικά είτε με wild card, διαφέρει από διοργάνωση σε διοργάνωση.
Παρομοίως με το σύστημα πρόκρισης, αρκετές είναι και οι αλλαγές που έχει γνωρίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο σύστημα διεξαγωγής του. Αρχικά οι καλύτερες ομάδες προκρινόταν στον τελικό όμιλο, όπου έπαιζαν όλοι εναντίον όλων και οι τρεις πρώτοι κέρδιζαν τα μετάλλια.
Στις πιο πρόσφατες διοργανώσεις ακολουθείται ένα μικτό μοντέλο: Αρχικά οι ομάδες χωρίζονται σε ομίλους των τεσσάρων ή έξι ομάδων και παίζουν μεταξύ τους. Οι καλύτεροι προκρίνονται στην τελική φάση, όπου δίνουν μονούς αγώνες (νοκ-άουτ) με βάση ένα προκαθορισμένο σύστημα διασταυρώσεων που οδηγούν στους δύο ημιτελικούς. Οι νικητές των ημιτελικών παίζουν στο Μεγάλο Τελικό για την πρωτιά, ενώ οι ηττημένοι διεκδικούν στο Μικρό Τελικό το χάλκινο μετάλλιο.
Μέχρι και το Μουντομπάσκετ του 1990 απαγορευόταν η συμμετοχή παικτών του NBA στις εθνικές ομάδες. Λόγω αυτού του αποκλεισμού οι ΗΠΑ συμμετείχαν αρχικά με παίκτες από εταιρίες-χορηγούς και αργότερα με αθλητές του Κολλεγιακού Πρωταθλήματος, ενώ και άλλες χώρες που είχαν παίκτες στο NBA εμφανίζονταν αποδυναμωμένες.
Προβληματικές διοργανώσεις
Μολονότι και τα 15 πρωταθλήματα αναγνωρίζονται από τη FIBA ως επίσημα και παγκόσμια, η αλήθεια είναι πως οι πρώτες τέσσερις διοργανώσεις δεινοπάθησαν από τις ψυχροπολεμικές έριδες και άλλες διμερείς διαφορές, τη μικρή (τότε) διάδοση του αθλήματος, καθώς και από οικονομικά προβλήματα, με αποτέλεσμα η συμμετοχή σε αυτά να είναι μειωμένη και μη αντιπροσωπευτική.
Διοργανώσεις - Νικητές
μικρογραφία|220px|δεξιά|Η ισπανική εθνική ομάδα, παγκόσμια πρωταθλήτρια του 2006, φωτογραφίζεται με το τρόπαιο, λίγο μετά τη νίκη της επί της ελληνικής ομάδας.
{|border="1" cellpadding="2" !width="60"|Διοργ. !width="120"|Τόπος διεξαγωγής !width="275"|Τελικοί αγώνες !width="110" style="background:gold; color:black"|Χρυσό Μετάλλιο !width="110" style="background:silver; color:black"|Αργυρό Μετάλλιο !width="110" style="background:#F0DC82; color:black"|Χάλκινο Μετάλλιο !style="font-size:130%;"|1950
!πλαίσιο|26x26px|Αργεντινή Μπουένος Άιρες βάσει κατάταξης στον τελικό όμιλο !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px Αργεντινή !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΗΠΑ !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|45x45px Χιλή ! style="font-size:130%;" |1954
!26x26px|πλαίσιο|Βραζιλία Ρίο ντε Τζανέιρο βάσει κατάταξης στον τελικό όμιλο !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΗΠΑ !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|46x46px Βραζιλία !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|45x45px Φιλιππίνες ! style="font-size:130%;" |1959 !πλαίσιο|26x26px|Χιλή Σαντιάγο βάσει κατάταξης στον τελικό όμιλο !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|46x46px Βραζιλία !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΗΠΑ !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|47x47px Χιλή ! style="font-size:130%;" |1963 !26x26px|πλαίσιο|Βραζιλία Ρίο ντε Τζανέιρο βάσει κατάταξης στον τελικό όμιλο !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|46x46px Βραζιλία !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|46x46px Γιουγκοσλαβία !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|44x44px ΕΣΣΔ !style="font-size:130%;"|1967
!26x26px|πλαίσιο|Ουρουγουάη Μοντεβίδεο βάσει κατάταξης στον τελικό όμιλο !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΕΣΣΔ !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|45x45px Γιουγκοσλαβία !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|46x46px Βραζιλία !style="font-size:130%;"|1970
!πλαίσιο|26x26px|Γιουγκοσλαβία Λιουμπλιάνα βάσει κατάταξης στον τελικό όμιλο !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px Γιουγκοσλαβία !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|46x46px Βραζιλία !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΕΣΣΔ !style="font-size:130%;"|1974
!πλαίσιο|26x26px|Πουέρτο Ρίκο Σαν Χουάν βάσει κατάταξης στον τελικό όμιλο !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΕΣΣΔ !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|45x45px Γιουγκοσλαβία !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|44x44px ΗΠΑ !style="font-size:130%;"|1978
!πλαίσιο|26x26px|Φιλιππίνες Μανίλα Γιουγκοσλαβία πλαίσιο|20px 82–81 πλαίσιο|20px ΕΣΣΔ</div style="background:#CCCCFF">
Μικρός τελικός Βραζιλία πλαίσιο|20px 86–85 πλαίσιο|20px Ιταλία !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px Γιουγκοσλαβία !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΕΣΣΔ !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|45x45px Βραζιλία !style="font-size:130%;"|1982
!πλαίσιο|26x26px|Κολομβία Κάλι ΕΣΣΔ πλαίσιο|20px 95–94 πλαίσιο|20px ΗΠΑ</div style="background:#CCCCFF">
Μικρός τελικός Γιουγκοσλαβία πλαίσιο|20px 119–117 πλαίσιο|20px Ισπανία !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΕΣΣΔ !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΗΠΑ !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|45x45px Γιουγκοσλαβία !style="font-size:130%;"|1986
!πλαίσιο|26x26px|Ισπανία Μαδρίτη ΗΠΑ πλαίσιο|20px 87–85 πλαίσιο|20px ΕΣΣΔ</div style="background:#CCCCFF">
Μικρός τελικός Γιουγκοσλαβία πλαίσιο|20px 117–91 πλαίσιο|20px Βραζιλία !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΗΠΑ !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΕΣΣΔ !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|44x44px Γιουγκοσλαβία !style="font-size:130%;"|1990
!πλαίσιο|26x26px|Αργεντινή Μπουένος Άιρες Γιουγκοσλαβία πλαίσιο|20px 92–75 πλαίσιο|20px ΕΣΣΔ</div style="background:#CCCCFF">
Μικρός τελικός ΗΠΑ πλαίσιο|20px 107–105 πλαίσιο|20px Πουέρτο Ρίκο !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px Γιουγκοσλαβία !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΕΣΣΔ !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΗΠΑ !style="font-size:130%;"|1994
!πλαίσιο|26x26px|Καναδάς Τορόντο ΗΠΑ πλαίσιο|20px 137–91 πλαίσιο|20px Ρωσία</div style="background:#CCCCFF">
Μικρός τελικός Κροατία πλαίσιο|20px 78–60 πλαίσιο|20px Ελλάδα !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΗΠΑ !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|44x44px Ρωσία !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|45x45px Κροατία !style="font-size:130%;"|1998 !πλαίσιο|26x26px|Ελλάδα Αθήνα/Πειραιάς Γιουγκοσλαβία πλαίσιο|20px 64–62 πλαίσιο|20px Ρωσία</div style="background:#CCCCFF">
Μικρός τελικός ΗΠΑ πλαίσιο|20px 84–61 πλαίσιο|20px Ελλάδα !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|44x44px Γιουγκοσλαβία !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|45x45px Ρωσία !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΗΠΑ !style="font-size:130%;"|2002
!πλαίσιο|26x26px|ΗΠΑ Ινδιανάπολις Γιουγκοσλαβία πλαίσιο|20px 84–77 πλαίσιο|20px Αργεντινή</div style="background:#CCCCFF">
Μικρός τελικός Γερμανία πλαίσιο|20px 117–94 πλαίσιο|20px Νέα Ζηλανδία !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px Γιουγκοσλαβία !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|44x44px Αργεντινή !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|45x45px Γερμανία !style="font-size:130%;"|2006
!border|26x26px Σαϊτάμα Ισπανία πλαίσιο|20px 70–47 πλαίσιο|20px Ελλάδα</div style="background:#CCCCFF">
Μικρός τελικός ΗΠΑ πλαίσιο|20px 96–81 πλαίσιο|20px Αργεντινή !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px Ισπανία !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|45x45px Ελλάδα !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΗΠΑ !style="font-size:130%;"|2010
!πλαίσιο|26x26pxΚωνσταντινούπολη ΗΠΑ πλαίσιο|20px 81–64 πλαίσιο|20px Τουρκία</div style="background:#CCCCFF">
Μικρός τελικός Λιθουανία πλαίσιο|20px 99–88 πλαίσιο|20px Σερβία !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px ΗΠΑ !style="background:silver; color:black"|πλαίσιο|45x45px Τουρκία !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|45x45px Λιθουανία !style="font-size:130%;"|2014
!πλαίσιο|26x26px|Ισπανία Μαδρίτη ΗΠΑ πλαίσιο|19x19px 129–92 πλαίσιο|23x23px Σερβία </div style="background:#CCCCFF">
Μικρός τελικός Γαλλία πλαίσιο|20px 95–93 πλαίσιο|20px Λιθουανία !style="background:gold; color:black"| πλαίσιο|45x45px ΗΠΑ !style="background:silver; color:black" |πλαίσιο|45x45px Σερβία !style="background:#F0DC82; color:black"| πλαίσιο|45x45px Γαλλία !
2019
!🇨🇳 Ισπανία πλαίσιο|19x19px 95–75 πλαίσιο|23x23px Αργεντινή</div style="background:#CCCCFF">
Μικρός τελικός Γαλλία πλαίσιο|20px 67–59 πλαίσιο|20px Αυστραλία !style="background:gold; color:black"|πλαίσιο|45x45px Ισπανία !style="background:silver; color:black" |πλαίσιο|45x45px Αργεντινή !style="background:#F0DC82; color:black"|πλαίσιο|45x45px Γαλλία !
2023
! Φιλιππίνες/ Ιαπωνία/ Ινδονησία ! ! ! !
2027
! Κατάρ ! ! !
Στατιστικά και ρεκόρ
Αγώνες με τα μεγαλύτερα σκορ
Αγώνες με τα χαμηλότερα σκορ
Αγώνες με τα μεγαλύτερα σκορ ημιχρόνου
Αγώνες με τα μικρότερα σκορ ημιχρόνου
Αγώνες με τις μεγαλύτερες διαφορές
Κορυφαίοι Σκόρερ
Κορυφαίοι σκόρερ κατά μέσο όρο
Περισσότεροι πόντοι σε έναν αγώνα
Ψηλότερος παίκτης
Κοντύτερος παίκτης
Μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης
Νεότερος παίκτης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια
Κηπουρείο Γρεβενών
Το Κηπουρείο είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Γρεβενών. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Γόργιανης, του οποίου ήταν δημοτική περιφέρεια και έδρα. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 206 κατοίκους στο χωριό. Η κοινότητα καλύπτει έκταση 40.285 χλμ2.
Διοικητική ιστορία
Στο Κηπουργειό και στο Τσούρχλι το 1916-1917 κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου μεταφέρθηκαν προσωρινά οι αρχές και οι υπηρεσίες της επαρχίας Γρεβενών.Η επαρχία Γρεβενών χωρίστηκε στα δυο από την ουδέτερη ζώνη στην οποία συμπεριλαμβάνονταν και η πόλη των Γρεβενών 7 <references group="https://blogs.sch.gr/hgagalis/2021/06/14/i-oydeteri-zoni-sta-grevena-1916-1917-i-ellada-chorismeni-sta-dyo/" /> . Η κοινότητα Κηπουργιού Κοζάνης συστάθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1918 με έδρα τον ομώνυμο οικισμό, το όνομα του οποίου διορθώθηκε το 1940 σε Κηπουρείον (και η κοινότητα σε Κηπουρείου). Υπήχθη στον νομό Γρεβενών το 1964 και λειτούργησε ως την κατάργησή της το 1997 και την προσάρτησή της στο δήμο Γόργιανης.
Παραπομπές
7.https://blogs.sch.gr/hgagalis/2021/06/14/i-oydeteri-zoni-sta-grevena-1916-1917-i-ellada-chorismeni-sta-dyo/
Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Nationale-Nederlanden
Η Nationale-Nederlanden (ΝΝ, ) είναι μία από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρείες στην Ολλανδία. Ιδρύθηκε το 1962 έπειτα από συγχώνευση μεταξύ της «Assurantie Maatschappij tegen Brandschade De Nederlanden van 1845» και της «Nationale Levensverzekeringsbank». Η συγχώνευση αυτή κρίθηκε αναγκαία λόγω της πτώσης του μεριδίου αγοράς και την απειλή των εξαγορών. Το 1991, η NN συγχωνεύθηκε, αυτή τη φορά, με την NMB Postbank Groep, για να σχηματίσουν την ING Groep.
Εκτός από την ασφάλιση, η εταιρεία προσφέρει επίσης ορισμένα τραπεζικά προϊόντα, όπως στεγαστικά δάνεια. Η εταιρεία έχει την έδρα της στη Χάγη και το Ρότερνταμ. Τα κεντρικά γραφεία του Ρότερνταμ στεγάζονται στον ουρανοξύστη Gebouw Delftse Poort, που ήταν ο ψηλότερος ουρανοξύστης στην Ολλανδία μέχρι το 2009. Εκτός από αυτά τα δύο γραφεία, η εταιρεία διαθέτει γραφείο στην Ede (πρώην RVS), όχι όμως άλλα κεντρικά γραφεία στην Ολλανδία, ανταυτού η NN βασίζεται κυρίως σε ανεξάρτητους διαμεσολαβητές για την πώληση ασφαλίσεων. Το 2014 η ING αποφάσισε να κάνει την NN ανεξάρτητη με αρχική δημόσια προσφορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ολλανδίας
Ιλιόνη Κελεσίδη
Η Ιλιόνη Κελεσίδη (17 Ιουνίου 1997, Αθήνα) είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα του Παναθηναϊκού στη θέση της Κεντρικής.
Είναι κόρη του αποβιώσαντα Ηλία Κελεσίδη, παλαίμαχου ποδηλάτη του Παναθηναϊκού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Νταρ ελ Σαλάμ
Η Νταρ ελ Σαλάμ (αραβικά : دار السلام) είναι πόλη της Αιγύπτου κοντά στην Αχμίμ. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του Νείλου στο Κυβερνείο Σοχάγκ. Δεν πρέπει να συγχέεται με τη πρωτεύουσα της Τανζανίας Νταρ ες Σαλάμ. Βρίσκεται 60 χλμ από τη Σοχάγκ, έχει 66.408 κατοίκους.
Η περιοχή του Νταρ ελ Σαλάμ, η πόλη με τα γύρω χωριά, είχε πληθυσμό 317.014 τον Ιανουάριο του 2008.
Σε μια έκθεση του 2008 από τις τοπικές αρχές του Νταρ ελ Σαλάμ έχει υψηλό ποσοστό αναλφαβητισμού, 35% μεταξύ των ανδρών και 48% μεταξύ των γυναικών, ανεβάζοντας το συνολικό ποσοστό του αναλφαβητισμού στο 41,5% του συνολικού πληθυσμού.
Το 2011, το Νταρ ελ Σαλάμ αναγνωρίστηκε από το προγράμματος ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών ως μία από τις πέντε πιο φτωχές περιοχές της Αιγύπτου σχετικά με το δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης για δεύτερο έτος σε σειρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου
Εθνική Σερβίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Σερβίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 21 ετών της Σερβίας. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδίας Σερβίας.
Στην ομάδα αγωνίζονται οι ποδοσφαιριστές που είναι κάτω των 21 ετών στην έναρξη του Ευρωπαϊκού πρωταθλήμτος ποδοσφαίρου U21, το οποίο διαρκεί δύο χρόνια. Έτσι, πολύ συχνά, κάποιοι ποδοσφαιριστές είναι μέχρι 23 ετών.
Ιστορία
Η Εθνική Γιουγκοσλαβίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) εκπροσωπούσε τη Γιουγκοσλαβία μέχρι τη διάλυση της χώρας το 1992. Το 1996 δημιουργήθηκε η εθνική Εθνική Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) εκπροσωπόντας την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Το 2003 άλλαξε το όνομα της σε Εθνική Σερβίας και Μαυροβουνίου U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) με την αλλαγή του ονόματος της χώρας.
Το 2006 η Σερβία και το Μαυροβούνιο διαχωρίστηκαν, με την ομοσπονδία να μετατρέπεται σε Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σερβίας. Η Εθνική Σερβίας U21 πήρε τη θέση της Εθνικής Σερβίας και Μαυροβουνίου U21 στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήμτος ποδοσφαίρου U21 2007. Η Εθνική Μαυροβουνίου U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) δεν συμμετείχε σε διεθνή διοργάνωση μέχρι τη δημιουργία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Μαυροβουνίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-21 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Σερβίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Μνημείο του Γιούζεφ Πονιατόφσκι (Βαρσοβία)
Δημιουργία του μνημείου
Η δημιουργία του μνημείου έγινε κατόπιν εντολής της πολωνικής αριστοκρατίας. Η Πολωνή αριστοκράτισσα Άννα Ποτότσκα έλαβε άδεια από τον Τσάρο Αλέξανδρο Α΄ να τοποθετήσει το μνημείο μπροστά από το Παλάτι του Κυβερνήτη (που τώρα είναι το Προεδρικό Μέγαρο). Το μνημείο ανατέθηκε το 1817 στον Δανό γλύπτη Μπέρτελ Θόρβαλντσεν.
Το 1829, στη Βαρσοβία, παρουσίασε ένα γύψινο μοντέλο φυσικού μεγέθους σε κλασικιστική μορφή. Το έργο δεν έτυχε καλής υποδοχής από τους κριτικούς και το κοινό που περίμεναν να δουν τον πολεμιστή ντυμένο με την πανοπλία ενός στρατιώτη, ενώ ο Θόρβαλντσεν τον παρουσίασε ως μισόγυμνο Ρωμαίο στρατηγό.
Μνημείο εν κινήσει
Με βάση το μοντέλο, το χυτήριο των Κλαούντιους και Εμίλ Γκρεγκουάρ στην οδό Ντουούγκα στη Βαρσοβία έφτιαξαν ένα χάλκινο εκμαγείο που ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1832. Εν τω μεταξύ, ως αποτέλεσμα της αποτυχημένης Νοεμβριανής Εξέγερσης, η ρωσική συγκατάθεση για την τοποθέτηση του μνημείου είχε αποσυρθεί στο πλαίσιο των κυρώσεων του Τσάρου κατά της Πολωνίας, η οποία επιβεβαιώθηκε με ειδική εντολή το 1834. Το τελικό εκμαγείο μεταφέρθηκε αρχικά στο Φρούριο του Μόντλιν, όπου το γλυπτό θεωρήθηκε αρχικά ως προστάτης του φρουρίου, ο Άγιος Γεώργιος. Το 1836, το μνημείο διαλύθηκε και τοποθετήθηκε σε 10 κιβώτια στο φρούριο. Το 1840, το μνημείο συγκεντρώθηκε ξανά και κατά τη διάρκεια επιθεώρησης του φρουρίου από τον Τσάρο Νικόλαο Α΄, αποφασίστηκε να διαλυθεί το μνημείο, αλλά αυτός άλλαξε γνώμη.
Αργότερα το 1840, το άγαλμα μεταφέρθηκε στο Ντέμπλιν και το 1842 στο Παλάτι του Γόμελ στο Γόμελ. Το μνημείο κοσμούσε το Παλάτι στο Γόμελ από το 1842 έως το 1922. Στη Βαρσοβία, ένα μνημείο του Ιβάν Πασκέβιτς (από τους γλύπτες Νικολάι Πιμένοφ και Αλεξάντερ φον Μποκ) αποκαλύφθηκε το 1870, στη θέση όπου προοριζόταν να είναι το μνημείο του Πρίγκιπα Γιούζεφ Πονιατόφσκι. Το άγαλμα του Πασκέβιτς διαλύθηκε το 1917, όταν η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της.
Επιστροφή του μνημείου στην Πολωνία
δεξιά|μικρογραφία| Το μνημείο όπως φαίνεται από τα παράθυρα του Προεδρικού Μεγάρου Το μνημείο του Πρίγκιπα Γιούζεφ Πονιατόφσκι επέστρεψε στην ανεξάρτητη Πολωνία το 1922, ως μέρος της ανάκτησης μνημείων και έργων τέχνης βάσει της Ειρήνης της Ρίγας. Αρχικά βρισκόταν στην αυλή του Βασιλικού Κάστρου και από το 1923, στην Πλατεία Πιουσούτσκι, σε ένα βάθρο σχεδιασμένο από τον Αλεξάντερ Μπογέμσκι, μπροστά από το Σαξονικό Παλάτι και τον Τάφο του Άγνωστου Στρατιώτη. Η τελετή αποκάλυψης του μνημείου συνδέθηκε με την άφιξη και τον διορισμό του Φερντινάν Φος ως Στρατάρχη της Πολωνίας.
Το μνημείο ανατινάχθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1944 με εντολή του Γερμανού Στρατηγού Έριχ φον ντεμ Μπαχ-Ζελέφσκι.
Ένα νέο εκμαγείο του γλυπτού, φτιαγμένο από το 1948 έως το 1951, βασισμένο σε μοντέλο στο Μουσείο Θόρβαλντσεν στην Κοπεγχάγη, δημιουργήθηκε από τον Πουλ Λάουριτς Ράσμουσεν και δωρίστηκε στη Βαρσοβία από το Βασίλειο της Δανίας. Στις 23 Φεβρουαρίου 1952, το μνημείο τοποθετήθηκε μπροστά από τον Παλιό Πορτοκαλεώνα (Stara Pomarańczarnia) στο Πάρκο Γουαζιένκι και το 1965 μεταφέρθηκε στην αυλή του Προεδρικού Μεγάρου όπου βρίσκεται σήμερα.
Τα απομεινάρια του αρχικού γλυπτού, που βρέθηκαν τον Απρίλιο του 1945, στα ερείπια του εργοστασίου Lilpop, εκτίθενται στο Πάρκο Ελευθερίας στο Μουσείο Εξέγερσης της Βαρσοβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία στη Βαρσοβία Κατηγορία:Υπαίθρια γλυπτά στην Πολωνία Κατηγορία:Αγάλματα μοναρχών Κατηγορία:Έφιππα αγάλματα στην Πολωνία
Μαρία μοναχή
thumb|right|210px|Πανομοιότυπο της γραφής της Μαρίας της μοναχής Η ιερομόναχος Μαρία ήταν βιβλιογράφος του 13ου αιώνα.
Έγραψε σε περγαμηνή τον κώδικα που φυλάγεται στην συνοδική βιβλιοθήκη της Μόσχας με τον αύξοντα αριθμό 268. Ο κώδικας περιέχει Σχηματολόγιο των εκκλησιαστικών βαθμών.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί βιβλιογράφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί
Μοχάμετ Νασίντ
Ο Μοχάμετ Νασίντ (Mohamed Nasheed, στη γλώσσα ντιβέχι މުހައްމަދު ނަޝީދު ) (17 Μαΐου 1967-) είναι πολιτικός από τις Μαλδίβες, ιδρυτής και πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος των Μαλδίβων, ο οποίος εξελέγη τρίτος πρόεδρος της Δεύτερης Δημοκρατίας της χώρας στις 28 Οκτωβρίου του 2008. Η χώρα έτσι άλλαξε καθεστώς έπειτα από 30 χρόνια. Κέρδισε στις εκλογές τον Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ, του οποίου είναι επικριτής. Για τις επικρίσεις του ενάντια στον Γκαγιούμ συνελήφθη και φυλακίστηκε τα τελευταία χρόνια. Στη νησιωτική χώρα είναι κοινά γνωστός με το όνομα «Άνι» (Anni). Κυβέρνησε ως το Φεβρουάριο του 2012, οπότε και παραιτήθηκε. Τον Μάρτιο του 2015 ο Νασίντ κρίθηκε ένοχος για την κατηγορία της τρομοκρατίας για την απαγωγή του δικαστή Αμπντάλα Μοχάμεντ επί προεδρίας του και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 13 ετών. Του απαγγέλθηκαν κατηγορίες με τον αντιτρομοκρατικό νόμο των Μαλδίβων. Το 2016 του χορηγήθηκε πολιτικό άσυλο στο Ηνωμένο Βασίλειο και το 2018 ανακάλεσε την απόφασή του να διεκδικήσει την προεδρία στις εκλογές εκείνης της χρονιάς.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στις 17 Μαΐου του 1967. Το 1981 ολοκλήρωσε τη βασική εκπαίδευση στο σχολείο της Ματζιντίγια και το 1981-82 φοίτησε στο υπερπόντιο σχολείο του Κολόμπο στη Σρι Λάνκα. Το 1982-1989 παρέμεινε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ακολούθησε Ναυτιλιακές Σπουδές.
Πολιτική δράση
Το 1991 κηρύχθηκε πολιτικός κρατούμενος από τη Διεθνή Αμνηστία, ενώ ήταν στη φυλακή για όσα έγραψε στο δημοφιλές περιοδικό «Sangu». Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 3 ετών στις 8 Απριλίου του 1992 για «παρακράτηση πληροφοριών». Αποφυλακίστηκε τον Ιούνιο του 1993 και συνελήφθη ξανά τα έτη1994 και 1995. Το 1996 καταδικάστηκε σε φυλάκιση 2 ετών για τη συγγραφή άρθρου εναντίον της κυβέρνησης. Το 2000 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Μαλέ. Λίγους μήνες αργότερα, το 2001, παραπέμφθηκε σε δίκη και καταδικάστηκε σε εξορία 2,5 ετών για την κλοπή «περιουσίας της κυβέρνησης», που αφορούσε την πρώην κατοικία του άλλοτε προέδρου, Ιμπραχίμ Ναζίρ. Οι υποστηρικτές του έκαναν λόγο για προκατασκευασμένη κατηγορία, εξαιτίας πολιτικών κινήτρων. Αυτό αποδείχθηκε αργότερα, όταν διέρρευσε επιστολή, που δημοσιοποιήθηκε και είχε σταλεί από τον τότε υπουργό Δημοσίων Έργων, Ουμάρ Ζαχίρ, στον τότε Υπουργό Άμυνας, Ανμπαρί Αμπντούλ Σατάρ. Η επιστολή, με ημερομηνία 31 Οκτωβρίου 2001, δημοσιεύτηκε στο Διαδίκτυο στις 10 Οκτωβρίου του 2005. Σύμφωνα με την επιστολή, ο Νασίντ είχε πάρει κάποια αρχεία από την κατοικία του πρώην προέδρου, τα οποία επρόκειτο να καταστραφούν καθώς δεν είχαν καμία αξία για την κυβέρνηση. Σύμφωνα με τον Ουμάρ Ζαχίρ στην κατοικία επιτρεπόταν η είσοδος για όλους. Στην επιστολή του ο Ζαχίρ διαβεβαίωνε ότι είχε ελέγξει τον αποθηκευτικό χώρο από όπου ο Νασίντ προφανώς είχε πάρει το υλικό. Δεν υπήρχε τίποτε εκεί αξίας. Ό,τι υπήρχε ήταν μόνο παλαιά έγγραφα και βιβλία. Τα αντικείμενα αυτά είχαν τότε καεί.
Τον Νοέμβριο του 2003 ο Νασίντ έφυγε από τις Μαλδίβες και βοήθησε το Μοχάμετ Λατίφ στην ίδρυση του Δημοκρατικού Κόμματος των Μαλδίβων, που συντελέστηκε υπό εξορία, στη Σρι Λάνκα και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2004 η βρετανική κυβέρνηση τον αναγνώρισε ως πολιτικό πρόσφυγα. Έπειτα από 18μηνη αυτοεξορία, ο Νασίντ επέστρεψε στη Μαλέ στις 30 Απριλίου του 2005.
Λίγο αργότερα έκανε εκστρατεία για αναγνώριση του Δημοκρατικού κόμματος των Μαλδίβων. Αυτό έγινε από την ίδια κυβέρνηση με τη νομιμοποίηση του πολυκομματισμού, στις 2 Ιουνίου του 2005.
Πρόεδρος 2008
Ο Νασίντ, ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος των Μαλδίβων (MDP) ηττήθηκε στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, στις 8 Οκτωβρίου του 2008. Οι εκλογές εκείνες ήταν οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές στην ιστορία του νησιωτικού κράτους. Στον πρώτο γύρο ο πρώην φυλακισμένος έλαβε 44.293 ψήφους (24,91%) των ψήφων, ενώ ο πρόεδρος Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ ήταν 1ος με 71.731 ψήφους (40,34% των ψήφων). Στο δεύτερο γύρο, που διεξήχθη στις 28 Οκτωβρίου, ο Νασίντ νίκησε τον Γκαγιούμ με 54,25% των ψήφων έναντι 45,75% για τον απερχόμενο πρόεδρο. Ο Νασίντ ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 11 Νοεμβρίου του 2008. Ο Δρ Μοχάμετ Γουαχίντ Χασάν εξελέγη και ανέλαβε πρώτος εκλεγμένος αντιπρόεδρος.
Το Μάρτιο του 2009 ο πρόεδρος Νασίντ υποσχέθηκε να δώσει το παράδειγμα καθιστώντας τις Μαλδίβες ουδέτερες σε διοξείδιο άνθρακα εντός μιας δεκαετίας και με το να στραφούν στην αιολική και στην ηλιακή ενέργεια. Στις 17 Οκτωβρίου 2009, στα ανοικτά του νησιού Γκριφούσι προήδρευσε του πρώτου υποβρύχιου υπουργικού συμβουλίου, φορώντας εξοπλισμό δύτη.
Βραβεία
Ο Νασίντ έχει τιμηθεί με το Βραβείο Άννα Λιντ το 2009, ως αναγνώριση των προσπαθειών του να φέρει τη δημοκρατία στις Μαλδίβες. Την ίδια χρονιά, το περιοδικό Time συμπεριέλαβε τον Νασίντ στην κατηγορία των ηγετών και οραματιστών στον ετήσιο κατάλογό του με τους «Ήρωες του Περιβάλλοντος». Κατά την Ημέρα της Γης του 2010, ο ηγέτης των Μαλδίβων τιμήθηκε με το σημαντικότερο περιβαλλοντικό βραβείο, Πρωταθλητές της Γης από τα Ηνωμένα Έθνη σε γκαλά στη Σεούλ.
Πολιτική κρίση 2010
Στις 29 Ιουνίου σύσσωμο το υπουργικό συμβούλιο του Νασίντ (απαρτιζόμενο από 13 μέλη) υπέβαλαν την παραίτησή τους, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συμπεριφορά των βουλευτών της αντιπολίτευσης να απειλήσουν καθένα υπουργό με πρόταση μομφής στο κοινοβούλιο. Την ίδια ημέρα συνελήφθησαν από την αστυνομία δύο βουλευτές, ως ύποπτοι για δωροδοκία συναδέλφων τους με σκοπό να καταψηφίσουν την κυβέρνηση. Στις 7 Ιουλίου τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου επαναδιορίστηκαν από τον Νασίντ, σε τελετή στο Προεδρικό Μέγαρο στη Μαλέ. Ο Νασίντ επιβεβαίωσε φαινόμενα διαφθοράς μεταξύ μερικών βουλευτών.
Παραίτηση 2012
Ο Νασίντ παραιτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2012 έπειτα από διαδηλώσεις. Οι κινητοποιήσεις έγιναν με αφορμή τη διαταγή του Προέδρου να συλληφθεί ο ανώτατος δικαστής Αμπντάλα Μοχάμεντ, στις 16 Ιανουαρίου. Η αστυνομία προσχώρησε στους διαδηλωτές και κατέλαβαν το κτήριο της κρατικής τηλεόρασης, εξαναγκάζοντας τους υπευθύνους του σταθμού να μεταδώσουν κάλεσμα για κινητοποιήσεις από την αντιπολίτευση. Ακολούθησαν συγκρούσεις της αστυνομίας που ήταν με τους διαδηλωτές και του στρατού.
Νέος Πρόεδρος ορκίστηκε ο Αντιπρόεδρος Μοχάμετ Γουαχίντ Χασάν Μάνικ, ο οποίος τάχθηκε κατά της σύλληψης του ανώτατου δικαστή.
Σύλληψη, φυλάκιση και πολιτικό άσυλο
Έπειτα από διεθνείς πιέσεις, στις 16 Ιανουαρίου 2016 δόθηκε άδεια στον Νασίντ να μεταβεί στο Ηνωμένο Βασίλειο προκειμένου να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη. Η άδεια του δόθηκε από την κυβέρνηση των Μαλδίβων με τον όρο "μετά την επιστροφή του από το Ηνωμένο Βασίλειο και την ανάρρωσή του από την εγχείριση, να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του". Μετά τη λήξη της άδειάς του στις 22 Ιανουαρίου, η κυβέρνηση απέρριψε το αίτημά του για παράταση της άδειας επί άλλες 60 ημέρες. Τον Μάιο του 2016 η βρετανική κυβέρνηση του χορήγησε άσυλο ως πολιτικού πρόσφυγα.
Στις προεδρικές εκλογές του 2018 ανακοίνωσε αρχικά την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος, όμως τελικά ανακάλεσε την απόφασή του στις 29 Ιουνίου και το κόμμα όρισε υποψήφιο τον συγγενή του και τελικό νικητή των εκλογών, Ιμπραΐμ Μοχάμετ Σολίχ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νασιντ
Καθεδρικός Ναός του Αγίου Πνεύματος (Κωνσταντινούπολη)
Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στην πόλη μετά την Βασιλική του Αγίου Αντωνίου της Πάντοβα στην λεωφόρο Istiklal της περιοχής Μπέγιογλου.
Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε το 1846, σε μπαρόκ ρυθμό αρχιτεκτονικής, υπό την επίβλεψη του Ιταλοελβετού αρχιτέκτονα Giuseppe Fossati και του συναδέλφου του Julien Hillereau.
Υπήρξε ο προορισμός πολλών παπικών επισκέψεων στην Τουρκία, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων των Πάπα Παύλου ΣΤ΄, Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄ και Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄.