cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
H μεγαλοψυχία του Τίτου (Μότσαρτ)
H μεγαλοψυχία του Τίτου (La clemenza di Tito), K.621, είναι όπερα σέρια σε δύο πράξεις του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ σε λιμπρέτο του Κατερίνο Ματσολά, βασισμένο στο ομώνυμο μελόδραμα του Πιέτρο Μεταστάζιο. Είναι η προτελευταία όπερα που έγραψε ο Μότσαρτ και παρουσιάστηκε πρώτη φορά στις 6 Σεπτεμβρίου 1791 στο Εθνικό Θέατρο Πράγας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2012
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2012, διοργανώθηκε στις 21 & 22 Φεβρουαρίου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ.. Ταυτόχρονα έγινε και το πρωτάθλημα πεντάθλου που ήταν εκτός ομαδικής βαθμολογίας.
Πηγές
Κλειστου στιβου γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2012 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Τύρος Αμμανίτιδος
Η Τύρος ήταν αρχαία οχυρή πόλη της ελληνιστικής περιόδου, στην περιοχή της Αμμανίτιδος (γύρω από το σημ. Αμμάν της Ιορδανίας) της Κοίλης Συρίας. Κτίστηκε μεταξύ των ετών 190-175 π.Χ. και αναφέρεται στον πάπυρο του Ζήνωνος.
Ήταν και γνωστή με το αραμαϊκό της όνομα Βίρτα που σημαίνει οχυρό. Η πόλη επίσης αναφέρεται στους παπύρους του Ζήνωνος το 259/8 π.Χ., ως κληρουχία του γένους των Τωβιάδων, όπου μια νεαρή σκλάβα πουλήθηκε εν Βίρτα της Αμμανίτιδος. Λειτουργούσε επίσης ως ακρόπολη της Φιλαδελφείας. Σε αυτήν την κληρουχία υπηρετούσαν όχι μόνο Ιουδαίοι, αλλά και Μακεδόνες και άλλοι Έλληνες. Ο ερευνητής Tcherikover διασταυρώνοντας σειρά από ιστορικά στοιχεία, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Μακεδόνας βασιλιάς Πτολεμαίος Β' ο Φιλάδελφος μετέφερε κατοίκους από την Τύρο της Φοινίκης, εγκαθιστώντας τους στην Υπεριορδανία. Για αυτό τον λόγο τόσο ο Ηρακλής Μελκάρθ, όσο και η μητέρα του θεά Αστάρτη, λατρεύονταν στη Φιλαδέλφεια, όπως ακριβώς και στη Φοινίκη. Η ιορδανική Τύρος υπήρξε σπουδαίο οχυρό της πτολεμαϊκής περιόδου (Στράβων XV, 2.40).
Αρχαιολογία
Πρόκειται για την σημερινή `Iraq al Amir (عراق الأمير = το σπήλαιο του πρίγκηπα στα αραβικά) της Ιορδανίας. Ανασκαφές στην Τύρο έφεραν στο φως νομίσματα του Πτολεμαίου Β΄, οχυρώσεις και υλικά της ελληνιστικής περιόδου, όπως και έναν σφραγισμένο ροδιακό αμφορέα του 280-220 π.Χ. Σπουδαίο αξιοθέατο είναι μια ελληνιστική βίλα (πιθανόν του Μακκαβαίου ηγέτη Ιωάννου Υρκανού), το Qasr al Abd.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Δευτεροταγής δομή πρωτεΐνης
Δευτεροταγής δομή πρωτεΐνης είναι η τρισδιάστατη μορφή των τοπικών τμημάτων της πρωτεΐνης. Τα δύο πιο συνηθισμένα δευτεροταγή δομικά στοιχεία είναι οι άλφα έλικες και τα φύλλα βήτα, αν και εμφανίζονται επίσης στροφές βήτα και βρόχοι ωμέγα. Τα στοιχεία δευτεροταγούς δομής τυπικά σχηματίζονται αυθόρμητα ως ενδιάμεσα πριν από τις πτυχώσεις της πρωτεΐνης στην τρισδιάστατη τριτοταγή δομή.
Η δευτεροταγής δομή ορίζεται επίσημα από το σχήμα των δεσμών υδρογόνου μεταξύ των ατόμων υδρογόνου της αμίνης και του καρβοξυλικού οξυγόνου στο πεπτίδιο σκελετού. Η δευτεροταγής δομή μπορεί εναλλακτικά να οριστεί με βάση το κανονικό μοτίβο των διεδρικών γωνιών του κορμού σε μια συγκεκριμένη περιοχή του σχεδίου Ramachandran ανεξάρτητα από το αν έχει τους σωστούς δεσμούς υδρογόνου.
Η έννοια της δευτεροταγούς δομής παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον Kaj Ulrik Linderstrøm-Lang στο Stanford το 1952. . Άλλοι τύποι βιοπολυμερών όπως τα νουκλεϊκά οξέα διαθέτουν επίσης χαρακτηριστικές δευτεροταγείς δομές.
Τύποι
Οι πιο κοινές δευτερεύουσες δομές είναι οι άλφα έλικες και τα φύλλα βήτα. Άλλες έλικες, όπως η 310 έλικα και η π έλικα, υπολογίζεται ότι έχουν ενεργητικά ευνοϊκά πρότυπα σύνδεσης υδρογόνου αλλά σπάνια παρατηρούνται σε φυσικές πρωτεΐνες εκτός από τα άκρα των α ελίκων λόγω δυσμενούς συσκευασίας σκελετού στο κέντρο της έλικας. Άλλες εκτεταμένες δομές όπως η έλικα πολυπρολίνης και φύλλο άλφα είναι σπάνιες σε πρωτεΐνες σε φυσική κατάσταση, αλλά συχνά θεωρούνται σημαντικά ενδιάμεσα αναδίπλωσης πρωτεΐνης. Σφιχτές στροφές και χαλαροί, εύκαμπτοι βρόχοι συνδέουν τα πιο "κανονικά" δευτερεύοντα δομικά στοιχεία. Η τυχαία σπείρα δεν είναι μια πραγματική δευτεροταγής δομή, αλλά είναι η τάξη των διαμορφώσεων που υποδηλώνουν την απουσία κανονικής δευτεροταγούς δομής. Τα αμινοξέα ποικίλλουν στην ικανότητά τους να σχηματίζουν τα διάφορα δευτεροταγή δομικά στοιχεία. Η προλίνη και η γλυκίνη είναι μερικές φορές γνωστές ως διακόπτες έλικας επειδή διαταράσσουν την κανονικότητα της διαμόρφωσης του ελικοειδούς σκελετού. Ωστόσο, και οι δύο έχουν ασυνήθιστες διαμορφωτικές ικανότητες και συνήθως βρίσκονται στις στροφές. Τα αμινοξέα που προτιμούν να υιοθετήσουν ελικοειδείς διαμορφώσεις σε πρωτεΐνες περιλαμβάνουν μεθειονίνη, αλανίνη, λευκίνη, γλουταμινικό οξύ και λυσίνη ("MALEK "σε αμινοξέα με κωδικούς 1 γράμματος). Αντίθετα, τα μεγάλα αρωματικά υπολείμματα (τρυπτοφάνη, τυροσίνη και φαινυλαλανίνη) και τα Cβ -διακλαδισμένα αμινοξέα (ισολευκίνη, βαλίνη και θρεονίνη) προτιμούν να υιοθετούν διαμορφώσεις φύλλου βήτα. Ωστόσο, αυτές οι προτιμήσεις δεν είναι αρκετά ισχυρές ώστε να παράγουν μια αξιόπιστη μέθοδο πρόβλεψης δευτεροταγούς δομής μόνο από την αλληλουχία. Οι συλλογικές δονήσεις χαμηλής συχνότητας πιστεύεται ότι είναι ευαίσθητες στην τοπική ακαμψία εντός των πρωτεϊνών, αποκαλύπτοντας ότι οι δομές βήτα είναι γενικά πιο άκαμπτες από τις άλφα ή από διαταραγμένες πρωτεΐνες. Οι μετρήσεις σκέδασης νετρονίων έχουν συνδέσει άμεσα το φασματικό χαρακτηριστικό στα ~ 1 THz με συλλογικές κινήσεις της δευτεροταγούς δομής της πρωτεΐνης GFP β-βαρελιού. . Τα πρότυπα σύνδεσης υδρογόνου σε δευτεροταγείς δομές μπορεί να παραμορφωθούν σημαντικά, γεγονός που καθιστά δύσκολο τον αυτόματο προσδιορισμό της δευτεροταγούς δομής. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για τον επίσημο ορισμό της δευτεροταγούς δομής πρωτεΐνης (π.χ. DSSP) DEFINE, STRIDE,  ScrewFit, SST ).
Ταξινόμηση DSSP
Το Λεξικό Πρωτεϊνικής Δευτεροταγούς Δομής, εν συντομία DSSP, χρησιμοποιείται συνήθως για την περιγραφή της δευτεροταγούς δομής πρωτεΐνης με κωδικούς ενός γράμματος. Η δευτεροταγής δομή εκχωρείται με βάση τα πρότυπα σύνδεσης υδρογόνου όπως αυτά που προτάθηκαν αρχικά από τους Pauling κ.α. το 1951 (πριν από οποιαδήποτε πειραματική δομή πρωτεϊνικής δομής). Υπάρχουν οκτώ τύποι δευτεροταγούς δομής που ορίζει το DSSP:
H "σπείρα" κωδικοποιείται συχνά ως ' ' (διάστημα), C (coil-σπείρα) ή '–' (παύλα). Οι διαμορφώσεις ελικών (G, H και I) και φύλλων πρέπει να έχουν όλες εύλογο μέγεθος. Αυτό σημαίνει ότι 2 γειτονικά υπολείμματα στην πρωτοταγή δομή πρέπει να σχηματίζουν το ίδιο μοτίβο δεσμού υδρογόνου. Εάν το μοτίβο δεσμού υδρογόνου έλικας ή φύλλου είναι πολύ μικρό, χαρακτηρίζονται ως Τ ή Β, αντίστοιχα Υπάρχουν και άλλες κατηγορίες εκχώρησης δευτεροταγούς δομής πρωτεΐνης (αιχμηρές στροφές, ωμέγα βρόχοι κ.λπ.), αλλά χρησιμοποιούνται λιγότερο συχνά.
Η δευτεροταγής δομή ορίζεται με δεσμούς υδρογόνου, οπότε ο ακριβής ορισμός ενός δεσμού υδρογόνου είναι κρίσιμος. Ο τυπικός ορισμός δεσμού υδρογόνου για τη δευτεροταγή δομή είναι αυτός του DSSP, που είναι ένα καθαρά ηλεκτροστατικό πρότυπο. Εκχωρεί φορτία ± "q"1 ≈ 0,42"e" " στον καρβονυλικό άνθρακα και στο οξυγόνο, αντίστοιχα, και φορτία ±q2  ≈  0,20 "e" στο αμιδικό υδρογόνο και άζωτο, αντίστοιχα. Η ηλεκτροστατική ενέργεια είναι
Σύμφωνα με το DSSP, ένας δεσμός υδρογόνου υπάρχει εάν και μόνο εάν το "E" είναι μικρότερο από -0,5 kcal/mol. Αν και ο τύπος DSSP είναι μια σχετικά χοντρική προσέγγιση της φυσικής ενέργειας δεσμού υδρογόνου, είναι γενικά αποδεκτή ως εργαλείο για τον ορισμό της δευτεροταγούς δομής.
Ταξινόμηση SST
Η SST είναι μια μέθοδος Μπέυζ (Bayes) για την εκχώρηση δευτεροταγούς δομής σε δεδομένα συντεταγμένων πρωτεϊνών χρησιμοποιώντας το κριτήριο πληροφοριών Shannon για το συμπέρασμα του ελάχιστου μέγεθος μηνύματος (MML)). SST αντιμετωπίζει οποιαδήποτε ανάθεση δευτεροταγούς δομής ως μια πιθανή υπόθεση που επιχειρεί να εξηγήσει τη συμπίεση δεδομένων συντεταγμένων πρωτεΐνης. Η βασική ιδέα είναι ότι η άριστη δευτεροταγής δομική ανάθεση είναι αυτή που μπορεί να εξηγήσει τη συμπίεση των συντεταγμένων μιας δεδομένης πρωτεΐνης με τον πιο οικονομικό τρόπο, έτσι που συνδέει το συμπέρασμα της δευτεροταγούς δομής με συμπίεση δεδομένων χωρίς απώλειες. Το SST περιγράφει με ακρίβεια οποιαδήποτε πρωτεϊνική αλυσίδα σε περιοχές που σχετίζονται με τους ακόλουθους τύπους ανάθεσης:
SST εντοπίζει π και 310 ελικοειδή καλύμματα στις πρότυπες α-έλικες και συναρμολογεί αυτόματα τους διάφορους εκτεταμένους κλώνους σε σταθερά β-πτυχωμένα. φύλλα Παρέχει μια ευανάγνωστη έξοδο των τεμαχισμένων δευτεροταγών δομικών στοιχείων, και μια αντίστοιχη δέσμη ενεργειών PyMol με δυνατότητα φόρτωσης για την απεικόνιση των εκχωρημένων δευτεροταγών δομικών στοιχείων ξεχωριστά.
Πειραματικός προσδιορισμός
Το χοντρικό περιεχόμενο δευτεροταγούς δομής ενός βιοπολυμερούς (π.χ., αυτή η πρωτεΐνη είναι 40% α-έλικα και 20% β-φύλλο μπορεί να εκτιμηθεί φασματοσκοπικά. Για τις πρωτεΐνες, μια κοινή μέθοδος είναι η άπω υπεριώδης ακτινοβολία (far-UV, 170–250 nm) κυκλικού διχρωισμού. Ένα έντονο διπλό ελάχιστο στα 208 και 222 nm δείχνει α-ελικοειδή δομή, ενώ ένα μοναδικό ελάχιστο στα 204 nm ή 217 nm αντικατοπτρίζει τη δομή τυχαίας σπείρας ή β-φύλλου, αντίστοιχα. Μια λιγότερο συνηθισμένη μέθοδος είναι η φασματοσκοπία υπερύθρου, η οποία ανιχνεύει διαφορές στις ταλαντώσεις του δεσμού των αμιδικών ομάδων λόγω των δεσμών υδρογόνου. Τέλος, τα περιεχόμενα δευτεροταγούς δομής μπορούν να εκτιμηθούν με ακρίβεια χρησιμοποιώντας τις χημικές μετατοπίσεις του αρχικά μη εκχωρημένου φάσματος NMR.
Πρόβλεψη
Η πρόβλεψη της τριτοταγούς δομής της πρωτεΐνης μόνο από την αμινοαλληλουχία της είναι ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα, αλλά η χρήση των απλούστερων ορισμών δευτεροταγούς δομής είναι πιο ανιχνεύσιμη.
Οι πρώιμες μέθοδοι πρόβλεψης δευτερογενούς δομής περιορίστηκαν στην πρόβλεψη των τριών κυρίαρχων καταστάσεων: έλικα, φύλλο ή τυχαίο σπείρωμα. Αυτές οι μέθοδοι βασίστηκαν στις τάσεις σχηματισμού έλικας ή φύλλου μεμονωμένων αμινοξέων, μερικές φορές σε συνδυασμό με κανόνες για την εκτίμηση της ελεύθερης ενέργειας σχηματισμού δευτεροταγών δομών. Οι πρώτες ευρέως χρησιμοποιούμενες τεχνικές για την πρόβλεψη της δευτεροταγούς δομής της πρωτεΐνης από την αλληλουχία αμινοξέων ήταν η μέθοδος Chou-Fasman  και η μέθοδος GOR. Αν και τέτοιες μέθοδοι ισχυρίστηκαν ότι επιτυγχάνουν ~60% ακρίβεια στην πρόβλεψη ποια από τις τρεις καταστάσεις (έλικα/φύλλο/σπείρωμα) υιοθετεί ένα υπόλειμμα, οι τυφλές υπολογιστικές αξιολογήσεις αργότερα έδειξαν ότι η πραγματική ακρίβεια ήταν πολύ χαμηλότερη.
Οι μέθοδοι πρόβλεψης δευτεροταγούς δομής αξιολογήθηκαν με τα πειράματα Critical Assessment of protein Structure Prediction (CASP) και συνεχώς συγκρίνονταν, π.χ. από τη μέτρηση επιδόσεων EVA. Με βάση αυτές τις δοκιμές, οι πιο ακριβείς μέθοδοι ήταν οι Psipred, SAM, PORTER, PROF, και SABLE. Ο κύριος τομέας βελτίωσης φαίνεται να είναι η πρόβλεψη των β-αλυσίδων. Υπολείμματα που προβλέπονται με βεβαιότητα ως β-αλυσίδες είναι πιθανό να είναι έτσι, αλλά οι μέθοδοι είναι επιρρεπείς στην παράβλεψη ορισμένων τμημάτων β-αλυσίδας (ψευδώς αρνητικές). Υπάρχει πιθανότατα ένα ανώτερο όριο ακρίβειας πρόβλεψης ~ 90% συνολικά, λόγω των ιδιοσυγκρασιών της τυπικής μεθόδου (DSSP) για την εκχώρηση κλάσεων δευτεροταγούς δομής (έλικα/αλυσίδα/σπείρωμα) σε δομές PDB, έναντι των οποίων οι προβλέψεις αξιολογούνται.
Η ακριβής πρόβλεψη δευτεροταγούς δομής είναι ένα βασικό στοιχείο στην πρόβλεψη της τριτοταγούς δομής, σε όλες τις περιπτώσεις εκτός από τις απλούστερες περιπτώσεις. Παραδείγματος χάρη, ένα βέβαιο προβλεπόμενο μοτίβο έξι δευτερευόντων στοιχείων δομής βαββαβ είναι η υπογραφή μιας πτύχωσης της φερεδοξίνης.
Εφαρμογές
Τόσο οι δευτεροταγείς δομές πρωτεΐνης όσο και νουκλεϊκού οξέος μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στην πολλαπλή στοίχιση αλληλουχιών. Αυτές οι στοιχίσεις μπορούν να γίνουν πιο ακριβείς με τη συμπερίληψη πληροφοριών δευτεροταγούς δομής εκτός από απλές πληροφορίες αλληλουχιών. Αυτό μερικές φορές είναι λιγότερο χρήσιμο στο RNA επειδή το ζεύγος βάσεων είναι πολύ πιο συντηρημένο από την αλληλουχία. Μακρινές σχέσεις μεταξύ πρωτεϊνών των οποίων οι πρωτοταγείς δομές δεν στοιχίζονται μπορεί μερικές φορές να βρεθούν από δευτεροταγή δομή.
Έχει αποδειχθεί ότι οι α-έλικες είναι πιο σταθερές, πιο ανθεκτικές σε μεταλλάξεις και πιο σχεδιασμένες από τις β-αλυσίδες στις φυσικές πρωτεΐνες, έτσι ο σχεδιασμός λειτουργικών πρωτεϊνών α είναι πιθανό να είναι ευκολότερος από το σχεδιασμό πρωτεϊνών και με έλικες και με αλυσίδες. Αυτό επιβεβαιώθηκε πρόσφατα πειραματικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δομή της πρωτεΐνης Κατηγορία:Στερεοχημεία
Πολιταρχία
Η Πολιταρχία ήταν σώμα ασφαλείας του Ελληνικού κράτους, το πρώτο αστυνομικό σώμα που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα.
Η πολιταρχία δημιουργήθηκε το 1829 από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, έως τότε τα καθήκοντα αστυνόμου τα είχαν οι δημογέροντες. Η πρώτη πολιταρχία δημιουργήθηκε στην πρωτεύουσσα το Ναύπλιο και το ίδιο έτος, κατά σειρά, στην Πάτρα, Σύρο, Καλαμάτα και στην Τρίπολη. Στην επαρχία διορίσθηκαν πολιτάρχες που ασκούσαν τα αστυνομικά καθήκοντα μαζί με τους δημογέροντες.
Οι πολιτάρχες ήταν πρώην πολεμιστές της επανάστασης χωρίς ομοιόμορφη στολή, με μηνιαίο μισθό. Η πολιταρχία καταργήθηκε επίσημα το 1833 και αντικαταστάθηκε από την Δημοτική Αστυνομία και την Ελληνική Χωροφυλακή.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά σώματα ασφαλείας
Ινώ
Ο μύθος
Αδελφές της Ινούς ήταν η Σεμέλη (μητέρα του θεού Διονύσου), η Αγαύη και η Αυτονόη. Για την Ινώ-Λευκοθέα έγραψαν πολλοί ποιητές, με αποτέλεσμα ο μύθος της να εμφανίζει πολλές παραλλαγές. Σε άλλες από αυτές η Ινώ παρουσιάζεται ως κακιά μητριά, σε άλλες ως καταδιωκόμενη και άλλοτε ως συμπαθητική τροφός του μικρού Διονύσου, την οποία τρέλανε η θεά Ήρα. Σύμφωνα με τα πιο κοινά βασικά στοιχεία του μύθου, η Ινώ ήταν σύζυγος του Αθάμαντα, βασιλιά των Μινύων του Ορχομενού, μητριά του Φρίξου και της Έλλης, παιδιά του Αθάμαντα και της Νεφέλης. Για να απαλλαγεί από τα ανεπιθύμητα γι' αυτή παιδιά, η Ινώ σκέφθηκε την εξής πλεκτάνη: έπεισε τις γυναίκες της χώρας να φρύξουν (να καβουρδίσουν) τους σπόρους του σιταριού πριν να τους σπείρουν (Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, Α΄ 9, 1). Οι καβουρδισμένοι σπόροι όμως δεν φύτρωναν και η χώρα πείνασε. Για να απαλλαγεί η Βοιωτία από τον λιμό, το Μαντείο των Δελφών διέταξε να θυσιαστεί στον Δία ο Φρίξος. Στην πραγματικότητα, η Ινώ είχε δωροδοκήσει τους άνδρες που είχαν σταλθεί στο μαντείο, για να πουν αυτό το ψέμα. Ο Αθάμας όμως πληροφορήθηκε την απάτη της Ινούς και την κατεδίωξε για να τη σκοτώσει. Τότε η Ινώ έπεσε μαζί με τον γιο της στη θάλασσα.
Σε άλλη παραλλαγή, ο Δίας παρέδωσε στον Αθάμαντα και στην Ινώ τον Διόνυσο ως βρέφος για να το αναθρέψουν «ως κόρην». Η Ήρα, που μισούσε τον Διόνυσο επειδή ήταν εξώγαμο τέκνο του συζύγου της Δία, τους έστειλε τρέλα. Χάνοντας τα λογικά του ο Αθάμας σκότωσε τον πρωτότοκο γιο του, τον Λέαρχο, και η Ινώ μαζί με τον άλλο γιο τους, τον Μελικέρτη, έπεσε στη θάλασσα. Αλλά ο Δίας τους θεοποίησε και από τότε η Ινώ ονομάσθηκε Λευκοθέα και ο Μελικέρτης Παλαίμονας. Ο Παυσανίας γράφει ότι η Ινώ και ο Μελικέρτης έπεσαν στη θάλασσα από τη Μολουρίδα Πέτρα στα Μέγαρα.
Στην τρίτη παραλλαγή του μύθου, η Ινώ και ο Αθάμας είχαν μαζί τα δύο παραπάνω παιδιά. Νομίζοντας κάποτε ο Αθάμας ότι η Ινώ πέθανε, παντρεύτηκε τη Θεμιστώ, με την οποία απέκτησε πολλά ακόμα παιδιά (αυτός ήταν ο τρίτος γάμος για τον Αθάμαντα). Η Ινώ όμως μεταμφιέστηκε σε δούλη και μπήκε στην υπηρεσία της Θεμιστούς. Η Θεμιστώ είχε αποφασίσει να σκοτώσει τα παιδιά της Ινούς, και κάποιο βράδυ τη διέταξε να ντύσει τα παιδιά της με μαύρα φορέματα και τα δικά της με λευκά. Στη συνέχεια η Θεμιστώ σκότωσε τα μαυροντυμένα παιδιά. Αλλά δεν κατάλαβε ότι η Ινώ είχε ντύσει αντίθετα τα παιδιά, και έτσι σκότωσε τα δικά της παιδιά (εκτός από τον Σχοινέα). Ο Νόννος γράφει ότι η Ινώ-Λευκοθέα σώθηκε από τον θεό της θάλασσας Ποσειδώνα και έγινε μια Νηρηίδα.
Τοπικές λατρείες
Τα θαλάσσια πουλιά, ιδίως οι αλκυόνες, θεωρούνταν ιερά πτηνά των Νηρηίδων, της Λευκοθέας, του Μελικέρτη και της Αφροδίτης. Η λατρεία της Λευκοθέας ήταν αρκετά διαδεδομένη στην αρχαία Ελλάδα. Το κυριότερο κέντρο ήταν, φυσιολογικά, η Βοιωτία. Στη Θήβα τη λάτρευαν με θυσίες και θρήνους, και τη θεωρούσαν ηρωίδα και θεά. Εξαιτίας μιας τέταρτης παραλλαγής του μύθου της (για την οποία βλ. Αντιφέρα), στη Ρώμη απαγορευόταν να εισέρχονται δούλες στον ναό της Λευκοθέας, ενώ στο ιερό της στη Χαιρώνεια απαγορευόταν η είσοδος στις δούλες, στους δούλους και στους Αιτωλούς. Στα Μέγαρα πάλι υπήρχε και η αντίθετη παράδοση από αυτή που αναφέρει ο Παυσανίας, ότι δηλαδή το πτώμα της Ινούς εκβράστηκε στις ακτές τους και ότι το έθαψαν η Κλησώ και η Ταυρόπολις, κόρες του Κλήσωνα. Στα Μέγαρα υπήρχε και ιερό της Λευκοθέας με λίθινο θριγκό. Οι Μεγαρείς έλεγαν ότι αυτοί πρώτοι ονόμασαν την Ινώ Λευκοθέα και προς τιμή της τελούσαν κάθε χρόνο θυσία. Στην Κόρινθο, στο ισθμιακό ιερό του Ποσειδώνα, έστεκαν αγάλματα της Λευκοθέας και του Μελικέρτη. Σε κορινθιακά νομίσματα της εποχής του Σεπτιμίου Σεβήρου παριστάνεται η Λευκοθέα με τον μικρό Μελικέρτη στην αγκαλιά. Στην Αθήνα, η επιγραφή «Λευκοθέα Σώτειρα Ελλιμενία» είναι χαραγμένη σε καθίσματα του Θεάτρου του Διονύσου. Στη Λακωνία υπήρχε η τοπική παράδοση ότι η Λευκοθέα μεγάλωσε σε ένα σπήλαιο τον Διόνυσο. Στον θρόνο του Αμυκλαίου Απόλλωνα η Λευκοθέα απεικονιζόταν μαζί με τη Σεμέλη και τον Διόνυσο. Στην Επίδαυρο Λιμηρά υπήρχε «ύδωρ της Ινούς», μέσα στο οποίο κατά την εορτή της θεάς έβαζαν ζυμαρικά από αλεύρι κριθαριού. Αν αυτά βυθίζονταν, ήταν καλός οιωνός, αν όχι, τότε το θεωρούσαν «κακοσημαδιά». Στις Θαλάμες υπήρχε ιερό της Ινούς μαζί με μαντείο. Στην Κρήτη τελούσαν προς τιμή της ομώνυμη εορτή, τα Ινάχια. Λατρεία της μαρτυρείται επίσης στα Λεύκτρα, στη Ρόδο, στη Σύμη, στην Τένεδο, στη Δήλο, στην Κολχίδα, στους Πύργους της Ετρουρίας, ακόμα και στην Αίγυπτο.
Σε κάθε περίπτωση, η Λευκοθέα ήταν προπαντός θαλάσσια θεότητα και τη λάτρευαν μαζί με τον Ποσειδώνα, τη Θάλασσα και τη Γαλήνη. Είχε επίσης και μαντικές ικανότητες.
Πηγές
Ινω
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2006-2007
Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 2006-2007 ήταν το 19ο από καταβολής Α1 και διεξήχθη με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηρακλής σπάζοντας στους τελικούς το πλεονέκτημα έδρας του Παναθηναϊκού. Στην Α2 υποβιβάστηκαν η Ορεστιάδα και το Παγκράτι.
Βαθμολογία
Βαθμολογικό σύστημα: 3 βαθμοί για νίκη με 3-0 και 3-1, 2 βαθμοί για νίκη με 3-2, 1 βαθμός για ήττα με 3-2 και κανένας βαθμός για ήττα με 3-0 και 3-1.
Play out
Τα πλέι άουτ διεξήχθησαν σε έναν όμιλο με εντός-εκτός έδρας αγώνες, με τις τρεις ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 9-11 στην κανονική περίοδο. Οι ομάδες μετέφεραν τους βαθμούς τους από την κανονική περίοδο. Ο Άρης μετέφερε 24 βαθμούς, ο Εθνικός 23 και η Ορεστιάδα 18. Η Ορεστιάδα κατέλαβε την τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στην Α2.
{|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2006 2007 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2006 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2007
Χένρι Πέρσι, 1ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ
Ο Χένρι Πέρσι, 1ος κόμης του Νορθάμπερλαντ, 1ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ (1377 - 1405), 4ος βαρόνος του Πέρσι και τιτλούχος βασιλιάς του Μαν (10 Νοεμβρίου 1341 - 20 Φεβρουαρίου 1408) ήταν γιος του Χένρι Πέρσι, 3ου βαρόνου του Πέρσι και της Μαρίας του Λάνκαστερ, εγγονής του Εδμόνδου Κράουτσμπακ και δισέγγονης του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας.
Κόμης του Νορθάμπερλαντ
Ο Χένρι Πέρσι ήταν πιστός οπαδός του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας που του έδωσε πλήθος από αξιώματα και την διοίκηση σε ολόκληρη την βόρεια Αγγλία. Έγινε φρουρός των Μαρς στα βόρεια σύνορα με την Σκωτία (1362) με δυνατότητα να διαπραγματευτεί με την Σκωτσέζικη κυβέρνηση, τον Φεβρουάριο του 1367 είχε την επίβλεψει όλων των κάστρων και των οχυρών στις βόρειες Μαρς. Ο Ριχάρδος Β΄ της Αγγλίας για να τον ανταμείψει για την υποστήριξη του δημιούργησε την κομητεία του Νορθάμπερλαντ (1377) και του έδωσε τον τίτλο του Μαρς της Αγγλίας, την διετία 1383 - 1384 διορίστηκε Ναύαρχος των βορείων θαλασσών. Όταν ο μεγάλος του αντίπαλος Ραλφ Νέβιλ, 1ος κόμης του Γουέστμορλαντ διορίστηκε από τον Ριχάρδο Β΄ Κόμης του Γουέστμορλαντ (1397) ο Χένρι Πέρσι υποστήριξε τον ξάδελφο και αντίπαλο του βασιλιά Ερρίκο του Μπόλινμπροκ που τον ανέτρεψε και ανέβηκε στον θρόνο ως Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας (1399). Ο Ερρίκος Δ΄ τον όρισε Κοντόσταυλο της Αγγλίας και του έδωσε την διοίκηση της Νήσου του Μαν, ο Πέρσι και ο γιος του Χότσπερ ανέλαβαν να υποτάξουν τον Ουαλλό επαναστάτη Ογουάιν Γκλύντυρ αλλά οι προσπάθειες τους στην συνέχεια να κλείσουν ειρήνη δεν έγιναν δεκτές από τον βασιλιά.
Επανάσταση
Οι Πέρσι στράφηκαν για χάρη του Εδμόνδου Μόρτιμερ, 5ου κόμη του Μαρς εναντίον του Ερρίκου Δ΄ και συνωμότησαν με τον Ογουάιν Γκλύντυρ. Η Τριμερής Συμφωνία που υπεγράφη χώριζε την Αγγλία σε τρία μέρη : ο Ογουάιν Γκλύντυρ πήρε την Ουαλλία και ένα μέρος της δυτικής Αγγλίας, ο Νορθάμπερλαντ πήρε στην βόρεια Αγγλία περιοχές όπως η Νορθχαμπτονσάιρ, η Νόρφολκ, η Γουόρικσερ, και το Λέστερσιρ και οι Μόρτιμερ το υπόλοιπο της νότιας Αγγλίας κάτω από τον ποταμό Τρεντ.[2] Η επανάσταση των Πέρσι απέτυχε και ο γιος του Χότσπερ σκοτώθηκε στην μάχη του Σρούσμπερυ, ο ίδιος δεν συμμετείχε στην μάχη γι'αυτό συγχωρέθηκε από τον βασιλιά αλλά έχασε το αξίωμα του Κοντόσταυλου. Σε λίγα χρόνια συμμετείχε σε άλλη εξέγερση κατά του βασιλιά υπό τον Ρίτσαρντ Λε Σκρόυπι, αρχιεπίσκοπο της Υόρκης (1405) αλλά μετά και την νέα αποτυχία δραπέτευσε στην Σκωτία και η περιουσία του κατασχέθηκε. Ο Νορθάμπερλαντ συμμετείχε σε νέα επανάσταση με επίθεση εναντίον της Αγγλίας (1408) αλλά ηττήθηκε και σκοτώθηκε στην μάχη του Μπράμχαμ Μουρ, το κεφάλι του κόπηκε και παρουσιάστηκε σε δημόσια θέα στην γέφυρα του Λονδίνου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (1358) την Μαργαρίτα Νέβιλ (1339 - 1372) κόρη του κόρη του Ραλφ Νέβιλ, 2ου βαρόνου των Νέβιλ του Ρέμπι και της Αλίκης ντε Αούντλει με την οποία απέκτησε :
Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ματθίλδη Λουκί (1343 - 1398) κόρη του Σερ Τόμας ντε Λουκί, 2ου βαρόνου του Λουκί και της Μαργαρίτας Μούλτον, αδελφή και διάδοχο του Αντωνίου Λουκί (πέθανε το 1368) στο κάστρο του Κόκερμαουθ στην Κάμπρια. Η γαμήλια συμφωνία ήταν για να κληρονομήσει την περιουσία της οικογένειας έπρεπε να φέρει και τα σύμβολα της, με τον γάμο δεν απέκτησε παιδιά.
Τέχνη
Ο Χένρι Πέρσι ήταν ο κύριος χαρακτήρας στα έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ "Ριχάρδος Β΄", "Ερρίκος Δ΄, Μέρος Α΄" και "Ερρίκος Δ΄, Μέρος Β΄". Η θέση του στα έργα ως Λόρδος Πέρσι διάδοχος της κομητείας του Νορθάμπερλαντ στάθηκε το πρότυπο για την σύγχρονη τηλεοπτική παραγωγή Μαύρη Οχιά που οι ρίζες της βρίσκονται στα τελευταία χρόνια των Πλανταγενετών. Το μυθιστόρημα του Καρόλου Γουένσμπι - Σκοττ "Το λιοντάρι του Άλνουικ" αποτελεί μια τριλογία με στοιχεία από τα Πέρσι Σάγκα σχετικά με την "άγρια και λαμπερή οικογένεια των Πέρσι", αναφέρονται στον ίδιο τον Χένρι Πέρσι και τον γιο του Χότσπερ. Τα άλλα δυο βιβλία της Τριλογίας περιγράφουν την ζωή των απογόνων τους και τον ρόλο τους στον Πόλεμο των Ρόδων. Ο Χένρι Πέρσι και ο γιος του Χότσπερ είναι οι πρωταγωνιστές στο μυθιστόρημα της Ίντιθ Πάρτζετερ (1913 - 1995) "η αιματηρή μάχη του Σρούσμπερυ που περιγράφει τα γεγονότα σχετικά με την μάχη του Σρούσμπερυ (1403), είναι επίσης βασικός χαρακτήρας στο έργο της Τζορτζέτ Χέιερ (1902 - 1974) "Ο κύριος μου Ιωάννης".
Βασίλης Στεριάδης
Ο Βασίλης Στεριάδης (1947, Βόλος - 2003 Αθήνα) ήταν Έλληνας ποιητής και κριτικός. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Ιταλικά στο Universita per Stranieri στην Περούτζια της Ιταλίας. Εργάστηκε ως δικηγόρος μέχρι το 2002. Για δύο χρόνια (1974-75) υπήρξε σύμβουλος Γραμμάτων στην ετήσια έκδοση «Χρονικό».
Από το 1969 συνεργάστηκε με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά (Λωτός, Χρονικό κ.ά.) και από το 1976 μέχρι το 1984 έγραφε άρθρα και κριτικές βιβλίων στην εφημερίδα Η Καθημερινή. Επινόησε τον λογοτεχνικό όρο Γενιά του '70, ιδιαίτερα προς το τέλος της χούντας και τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Στη Νέα Ιωνία δημιουργήθηκε το Ίδρυμα «Εργαστήριο Νεωτερικής Ελληνικής Ποίησης Βασίλης Στεριάδης». Πρόσφατα, με απόφαση του Δήμου Νέας Ιωνίας, μια πλατεία κοντά στο σπίτι του ποιητή, πήρε το όνομα του.
Ποίηση
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ιταλικά, ρουμανικά, και αλβανικά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ιόβης
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιόβης είναι γνωστός ένας από τους 50 γιους τους οποίους απέκτησε ο ήρωας Ηρακλής με τις ισάριθμες Θεσπιάδες (βλ.λ., τις θυγατέρες του ήρωα Θεσπίου της Βοιωτίας). Συγκεκριμένα, ο Ιόβης ήταν παιδί της Κέρθης ή Κήρθης.
Πηγή
Ιοβης
Σαιντ-Ιζαίρ
Το Σαιντ-Ιζαίρ (γαλλικά: Saint-Izaire, οξιτανικά: Sent Esèri) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Ιζαριέν (γαλλικά: Saint-Izariens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Γιώργος Μασλαρινός
Ο Γιώργος Μασλαρινός είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 26/02/1974 στην πόλη Helsiboy της Σουηδίας. Έχει ύψος 1.93 και αγωνίζεται στη θέση σούτινγκ γκαρντ.
Το 1999 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος με τον ΠΑΟΚ Το 2001 κατέκτησε με το Μαρούσι το Κύπελλο Σαπόρτα στη Βαρσοβία. Τη σεζόν 2001-2002 έφτασε με το Μαρούσι στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς, ενώ στην Ελλάδα αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου.
Το 2004 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας αγωνιζόμενος στον Παναθηναϊκό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΕΝΤ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερμή Περάματος Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερμή Λαγκαδά Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό
Χαρούν αλ-Ρασίντ
Ο Χαρούν αλ-Ρασίντ (17 Μαρτίου 763 – 24 Μαρτίου 809), ή αλλιώς Χαρούν αρ-Ρασίντ, Ααρών ο Δίκαιος, ήταν ο 5ος και πιο γνωστός αββασίδης Χαλίφης. Γεννήθηκε στην πόλη Ρέι, κοντά στην Τεχεράνη, και μεγάλωσε στη Βαγδάτη, ενώ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του έζησε στην πόλη Ράκα στο μέσο ρου του ποταμού Ευφράτη.
Ο Χαρούν ήταν ένας χαρισματικός άνθρωπος και η ζωή του στο Παλάτι έγινε η αφορμή για τη δημιουργία μύθων. Μερικοί από αυτούς βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα αλλά οι περισσότεροι ήταν αποκυήματα της φαντασίας των συγγραφέων. Ένα παράδειγμα πραγματικής ιστορίας είναι το ρολόι που έστειλε ο Χαρούν ανάμεσα σε άλλα δώρα στον αυτοκράτορα Καρλομάγνο. Ανάμεσα στις φανταστικές ιστορίες βρίσκεται το πασίγνωστο έργο Χίλιες και μία Νύχτες, που περιγράφει φανταστικά γεγονότα σχετικά με τους αυλικούς του Χαρούν αρ-Ρασίντ ή ακόμα και τον ίδιο.
Βίος
Ήταν υιός του Αλ-Μαχντί, 3ου αββασίδη χαλίφη, και της Αλ-Χαϋζουράν, σκλάβας απο την Υεμένη που διέθετε πολύ ισχυρή προσωπικότητα.
Το έτος 786, ο Αλ-Χαντί, χαλίφης μετά το θάνατο του Αλ-Μαχντί και αδελφός του Χαρούν, προσπάθησε να τον εξολοθρεύσει και να τοποθετήσει τον υιό του Τζαφάρ ως διάδοχο. Την ίδια χρονιά όμως,
Ο Χαρούν αργότερα απέκτησε και δεύτερο υιό από τη Ζουμπάιντα, που ήταν εγγονή του Αλ-Μανσούρ (ιδρυτής της Βαγδάτης), ο οποίος και απέκτησε τα πρωτοτόκια από τον Αλ-Μαμούν, που ήταν υιός σκλάβας.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Χαρούν η Βαγδάτη εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες και ομορφότερες πόλεις στον τότε γνωστό κόσμο. Από τους φόρους υποτελείας που εισέπραττε από διάφορα βασίλεια μπορούσε να προαγάγει την αρχιτεκτονική και τις τέχνες. Ο Χαρούν επηρεαζόταν στις αποφάσεις του από τη γνώμη της μητέρας του, έως το θάνατό της το 789. Κυρίως ο βεζίρης Γιαχία ο Βαρμακίδης, οι υιοί του, καθώς και άλλοι Βαρμακίδες ήλεγχαν τη διοίκηση.
Ο Χαρούν διοικούσε το Χαλιφάτο απο την πόλη Ράκα. Μόνο μια φορά ξαναγύρισε στη Βαγδάτη κι αυτή ως επισκέπτης. Οι λόγοι που τον οδήγησαν να μεταφέρει το κέντρο του Χαλιφάτου στη Ράκα ήταν ότι ήταν κοντά στα σύνορα με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αποτελώντας έτσι σταυροδρόμι οδικών και ποταμίσιων δικτύων που ένωναν τη Δαμασκό με τη Ράκα και τη Ράκα με τη Βαγδάτη, η δε αγροτική παραγωγή της περιοχής ικανοποιούσε τις ανάγκες του παλατιού και το στρατηγικό σημείο της περιοχής επέτρεπε στον Χαρούν να ελέγχει τυχόν επαναστάσεις.
Οι ιστορίες από τις Χίλιες και μία Νύχτες δημιούργησαν μια μυθική υπόσταση στον Χαρούν και συσκότισαν την ιστορική πραγματικότητα. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του υπήρξε σταδιακή διάλυση του κράτους των Αββασιδών. Οι Ομεϋάδες κατέλαβαν τη διοίκηση της Ισπανίας το 755, οι Ιντρισίδες το Μαγκρέμπ το 788 και οι Αγλαβίδες την Τυνησία το 800. Εκτός από αυτά, στην Υεμένη υπήρξαν αναταραχές, ενώ και οι Χαριζίτες εξεγέρθηκαν στην Περσία.
Ο αρ-Ρασίντ προσπάθησε να ισχυροποιήσει την εξουσία των Αββασιδών στην επαρχία Χορασάν. Οι εξεγέρσεις όμως στην περιοχή ανάγκασαν τον Χαρούν να καταφύγει στη Σαμαρκάνδη. Στην περιοχή αυτή, κοντά σε ένα χωριό, άφησε την τελευταία του πνοή και ετάφη στο παλάτι του τοπικού κυβερνήτη του Χορασάν.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του οδήγησε επίσης το Χαλιφάτο σε πολέμους με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Χαρακτηριστική είναι η πολεμική του επιτυχία εναντίον του αυτοκράτορα Νικηφόρου Α' που αρνήθηκε να πληρώσει τον φόρο υποτέλειας που πλήρωνε η αυτοκράτειρα Ειρήνη, με αποτέλεσμα να διπλασιαστεί το ποσό του φόρου.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του άνοιξε μέτωπο εναντίον των Σιιτών και προσπάθησε να τους εξαλείψει. Επέβαλε επίσης δυσβάσταχτους φόρους στους αγρότες, τους εμπόρους και τους τεχνίτες ενώ ο ίδιος συντηρούσε περίπου 4.000 σκλάβες και ερωμένες στο παλάτι του.
Ο Χαρούν κληροδότησε το Χαλιφάτο στους υιούς του και μετά το θάνατο του ξέσπασαν εμφύλιοι πόλεμοι που επέσπευσαν την τελική διάλυση του Χαλιφάτου.
Χρονολόγιο
Εξαιτίας των μύθων γύρω από το όνομα του και των πολιτιστικών επιτευγμάτων κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, θεωρείται από τους ιστορικούς ως ένας από τους ικανότερους χαλίφηδες στην ιστορία.
Σήμερα
Ο Πρόεδρος των Η.Π.Α Θεόδωρος Ρούζβελτ, αποκαλούνταν από τις εφημερίδες Αρ-Ρασίντ, λόγω της συνήθειάς του να τριγυρίζει τις νύχτες στους δρόμους του Μανχάταν. Σύμφωνα με τους θρύλους λέγεται ότι ο Χαρούν Αρ-Ρασίντ τριγύριζε τις νύχτες στους δρόμους της Βαγδάτης, ντυμένος ως έμπορος.
(55636) 2002 TX300
Το (55636) 2002 TX300 είναι ένα κλασικό αντικείμενο της ζώνης του Kuiper με διάμετρο περίπου 300 χιλιόμετρα και θεωρείται ότι είναι θραύσμα από την σύγκρουση της Χαουμέιας με ένα άλλο αντικείμενο. Η τροχιά του μοιάζει με αυτήν της Χαουμέιας, του 1996 TO66, του 2003 OP32 και του 2005 RR43, καθώς όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια αστεροειδών.
Τροχιά
left|thumb|300px|Η τροχιά του 2002ΤΧ300 (μπλε), της Χαουμέιας (πράσινο) και του Ποσειδώνα(γκρί). Το 2002 TX300 έχει τροχιά παρόμοια με της Χαουμέια, δηλαδή έχει μεγάλη κλίση (26°), μέτρια εκκεντρότητα (0,12) και περιήλιο μακριά από τον Ποσειδώνα, περίπου στις 37 ΑΜ.
Φυσικά Χαρακτηριστικά
Μια αρχική εκτίμηση με βάση τις μη θερμικές εκμπομπές στο υπέρυθρο το 2004 έθεσε ανώτερο όριο για τη διάμετρο του σώματος στα 709 χιλιόμετρα και κατώτερο για τη λευκαύγεια στο 0,19. Το 2009 έλαβε χώρα επιπρόσθηση με ένα αστέρι με φαινόμενο μέγεθος 13,1 στον αστερισμό της Ανδρομέδας. Η επιπρόσθηση έδειξε ότι είχε διάμετρο 286 χιλιόμετρα και υπολογιζόμενη λευκαύγεια 0,88. Τα παγωμένα σώματα αποκτούν σφαιρικό σχήμα εξαιτίας της βαρύτητάς τους όταν έχουν διάμετρο ανάμεσα σε 200 και 400 χιλιόμετρα.
Παραπομπές
2002 TX300 2002 TX300 2002 TX300
Χένρι Πέρσι, 3ος βαρόνος του Πέρσι
Ο Χένρι Πέρσι, 3ος βαρόνος του Πέρσι του Άλουικ (1321 - 1368) Άγγλος ευγενής από την Οικογένεια Πέρσι ήταν μεγαλύτερος γιος του Χένρι Πέρσι, 2ου βαρόνου του Πέρσι και της Ιντονέα, κόρης του Ρόμπερτ ντε Κλίφορντ, 1ου βαρόνου του Κλίφορντ. Υπηρέτησε τους Γάλλους υπό την ηγεσία του κόμη του Αρουντέλ τον Μάρτιο του 1344 και τον Αύγουστο του 1346 στη μάχη του Κρεσί, συνέχισε να προσφέρει υπηρεσίες στον κόμη του Λάνκαστερ στη Γασκώνη. Τον Ιούλιο του 1352 έγινε Φύλακας των Σκωτσέζικων Μαρς, τον Σεπτέμβριο του 1355 έγινε φύλακας του κάστρου του Ρόξμπουργκ και Σερίφης της Νορθάμπερλαντ για δυο χρόνια.
Συμμετείχε (1356) στην επίθεση στη Σκωτία που έφερε την παράδοση του Έντουαρντ Μπάλλιολ και το στέμμα της Σκωτίας περιήλθε στον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας. Τον Ιούλιο του 1356 διορίστηκε για άλλη μια φορά Φύλακας των Μαρς και πήρε μέρος στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη Συνθήκη του Μπέργουικ τον Οκτώβριο του 1357. Τον Σεπτέμβριο του 1355 συμμετείχε στις προσπάθειες του Εδουάρδου Γ΄ να κατακτήσει τη Γαλλία και ήταν αρχηγός του βασιλικού στρατού στο Καλαί, πήρε μέρος στην εκστρατεία του Εδουάρδου Γ΄ στη Ρενς (1360). Ο Χένρι Πέρσι πέθανε στις 18 Μαΐου 1368 στο κάστρο του Άλνουικ και τάφηκε στο αβαείο του Άλνουικ.
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγο Μαρία του Λάνκαστερ (πέθανε το 1362) κόρη του Ερρίκου, 3ου κόμη του Λάνκαστερ απέκτησε :
Με τη δεύτερη σύζυγο του Μαρία (πέθανε το 1368) κόρη του Τζων, λόρδου του Όλλερμπι απέκτησε :
Οικονομική γεωγραφία
Αντικείμενο έρευνας και μελέτης του κλάδου αυτού είναι συνοπτικά η κατανομή των οικονομικών δραστηριοτήτων (παραγωγή, συναλλαγές κ,λπ.) του ανθρώπου στην επιφάνεια της Γης. Βασικό μέλημά της είναι τόσο η περιγραφή των φυσικών πλουτοπαραγωγικών πηγών και της αξιολογικής συμβολής τους στην οικονομική ανάπτυξη καθώς και η μελέτη των προσδιοριστικών παραγόντων στο βαθμό ανάπτυξης διαφόρων περιοχών. Εξ αυτού η έρευνα και μελέτη της επεκτείνεται στα αίτια και τις μορφές επιδράσεων των διαφόρων οικονομικών δραστηριοτήτων ή παρεμβάσεων που συμβαίνουν είτε προς υποστήριξη είτε όχι των τοπικών φυσικών πόρων.
Χένρι Πέρσι, 3ος βαρόνος του Πέρσι
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι
Οικονομική γεωγραφία
Διάκριση
Ανάλογα του ειδικότερου αντικειμένου μελέτης η Οικονομική Γεωγραφία διακρίνεται σε επιμέρους κλάδους, είτε κατά περιοχές, (όπως π.χ. παγκόσμια, κατά ήπειρο, ή κατά χώρα), είτε σε επιμέρους κλάδους ανά οικονομική δραστηριότητα (όπως π.χ. βιομηχανική γεωγραφία, γεωγραφία αγροτικής οικονομίας, γεωγραφία μεταφορών, γεωγραφία εργατικού δυναμικού, κ.λπ.
Σημειώσεις
Η Οικονομική Γεωγραφία ξεκίνησε αρχικά τελείως εμπειρικά με τη μελέτη που αφορούσε την παγκόσμια κατανομή και παραγωγή διαφόρων αγαθών, και κατ΄ επέκταση κατά ήπειρο και κατά κράτος, όπως π.χ. σίτου, ελαίου, χρυσού, ενέργειας κ.λπ. σε συσχέτιση με το υφιστάμενο περιβάλλον, προσδιορίζοντας έτσι οικονομικές περιοχές.
Στη σύγχρονη όμως έρευνα εξετάζονται παράλληλα και οι διάφορες κυβερνητικές πολιτικές και μέτρα που εφαρμόζονται και την εξέλιξη επ΄ αυτών, που έχουν να κάνουν με τη σημασία της αγοράς σ΄ ένα τόπο εγκατάστασης, π.χ. βιομηχανιών κ.ά., καθώς και των παραγόντων που συμβάλουν σ΄ αυτό. Έτσι υπό τη θεωρητική προσέγγιση αυτή και την ανάλυση της αλληλεπίδρασης δεσμών, που παρατηρούνται μεταξύ παραγωγικών και καταναλωτικών μονάδων, η οικονομική γεωγραφία σχετίζεται πολύ στενά με τη διαμόρφωση της περιφερειακής κυβερνητικής πολιτικής. Για παράδειγμα η ανάλυση ενός αστικο-βιομηχανικού συμπλέγματος αποτελεί βασικό αντικείμενο της οικονομικής γεωγραφίας συνέπεια του οποίου είναι ο καθορισμός των βιομηχανικών ζωνών.
Πηγές
Κατηγορία:Οικονομικά
Σαλαθιήλ
Ο Σαλαθιήλ είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στη Καινή Διαθήκη.
Σύμφωνα με τη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού ο Σαλαθιήλ φέρεται ως γιος του Ιεχονία, πατέρας του Ζοροβάβελ και απόγονος του Βασιλέως του Ισραήλ Δαυίδ.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει αναγνωρίσει Άγιο, την μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν τα Χριστούγεννα
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη Κατηγορία:Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον
Σαιν-Ζαν-ντ'Αλκαπιές
Το Σαιν-Ζαν-ντ'Αλκαπιές (γαλλικά: Saint-Jean-d'Alcapiès, οξιτανικά: Sent Joan d'Aucàpias) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Ηράκλειος
Ο Φλάβιος Ηράκλειος (575 - 11 Φεβρουαρίου 641) ήταν αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από το 610 έως το θάνατό του το 641. Κατά τη βασιλεία του η ελληνική γλώσσα έγινε η επίσημη γλώσσα του βυζαντινού κράτους. Η άνοδος στην εξουσία άρχισε το 608, όταν ο ίδιος και ο πατέρας του, ο Ηράκλειος ο Πρεσβύτερος, οδήγησαν σε εξέγερση ενάντια στον μη δημοφιλή Αυτοκράτορα Φωκά.
Σαιν-Ζαν-ντ'Αλκαπιές
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζανταί (γαλλικά: Saint-Jeantais).
Ηράκλειος
Βιογραφία
Ο πατέρας του Ηράκλειος ο Πρεσβύτερος ήταν έξαρχος της Καρχηδόνας και ένας από τους παλαιούς στρατηγούς του αυτοκράτορα Μαυρίκιου, με σημαντικό ιστορικό θριάμβων στο περσικό μέτωπο κατά τον πόλεμο της περιόδου 572-591. Τον καιρό της βάναυσης βασιλείας του σφετεριστή αυτοκράτορα Φωκά, ο οποίος είχε ανατρέψει τον Μαυρίκιο το 602, και της νέας περσικής επέλασης στην Εγγύς Ανατολή με αφορμή το πραξικόπημά του, όπου οι Πέρσες για πρώτη φορά δεν περιορίστηκαν σε μεθοριακές συγκρούσεις στην Αρμενία και τη Μεσοποταμία αλλά εισέβαλαν μαζικά στις ανατολικές ρωμαϊκές επαρχίες, ο Ηράκλειος διέκοψε αρχικά την επικοινωνία με την πρωτεύουσα και την τροφοδοσία της με αφρικανικά σιτηρά. Τελικά συγκέντρωσε ισχυρές ρωμαϊκές στρατιωτικές δυνάμεις προκειμένου να κινηθεί εναντίον του Φωκά. Υπό τη διοίκηση του γιου του Ηράκλειου, ο στόλος σαλπάρει από την Καρχηδόνα το 609 ενώ ταυτόχρονα ξεκινά ο στρατός από την ξηρά, υπό τη διοίκηση του ανιψιού του Νικήτα, και οι δύο με τελικό προορισμό την Κωνσταντινούπολη.
Συναντώντας παντού θερμή υποδοχή, και ενισχύοντας καθ’ οδόν το ήδη σημαντικό στράτευμά του, ο νεαρός Ηράκλειος φτάνει πρώτος στη Βασιλεύουσα το 610. Μεγαλόσωμος, με ξανθά μαλλιά και επιβλητικό παρουσιαστικό, εισέρχεται θριαμβευτής στην Πόλη με την υποστήριξη των Πρασίνων και χωρίς μάχη. Η ανακτορική φρουρά των Εξκουβιτόρων αυτομολεί στην πλευρά του και τελικώς ο Φωκάς συλλαμβάνεται και εκτελείται.
Οικογενειακές σχέσεις
Στις 5 Οκτωβρίου 610 ο Ηράκλειος παντρεύεται την αγαπημένη του Ευδοκία, κόρη του Ρογά του Άφρου, η οποία στέφθηκε αυγούστα. Η τελετή του γάμου και η στέψη πραγματοποιήθηκε στο ναό του αγίου Στεφάνου εν τω παλατίω. Η Ευδοκία γέννησε δύο παιδιά: μια κόρη την Επιφανεία (γέννηση στις 7 Ιουλίου 611) και ένα γιο, τον Ηράκλειο - Νέο Κωνσταντίνο (γέννηση στις 3 Μαΐου 612). Όμως η αυτοκράτειρα έπασχε από επιληψία και πέθανε στις 13 Αυγούστου του 612. Η ταφή της έγινε στο ναό των Αγίων Αποστόλων Κωνσταντινουπόλεως. Μετά τον θάνατο της Ευδοκίας ο Ηράκλειος παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την ανιψιά του Μαρτίνα κόρη της αδελφής του Μαρίας από τον πρώτο της άνδρα τον Μαρτίνο. Ο αυτοκράτορας αποδοκιμάστηκε δημόσια στον Ιππόδρομο από τον λαό. Ο γάμος τοποθετείται χρονικά από τον Θεοφάνη στο έτος από κτήσεως κόσμου 6105 δηλαδή από Χριστού γεννήσεως το 613/614. Το πιο πιθανό όμως είναι να έγινε το 622 ή 623 και πριν από τον Μάρτιο του 624. Ο Πατριάρχης Σέργιος Κωνσταντινουπόλεως με επιστολές του θέλησε να τον αποτρέψει, αλλά ο Ηράκλειος δεν υποχώρησε και λόγω της κρίσιμης κατάστασης της αυτοκρατορίας ο Σέργιος υποχώρησε, ευλόγησε τον γάμο και έστεψε την Μαρτίνα αυτοκράτειρα. Ο αδελφός του αυτοκράτορα Θεόδωρος τον λοιδορούσε και τον σχολίαζε, Μαρτίνης ένεκεν και έλεγε ότι η αμαρτία αυτού ενώπιον αυτού διά παντός. Ο Ηράκλειος διέταξε τον δημόσιο διασυρμό του και τη φυλάκισή του. Μαζί της απέκτησε εννέα παιδιά αλλά τα τέσσερα εξ αυτών πέθαναν σε νηπιακή ηλικία, ενώ οι δύο μεγαλύτεροι γιοι του γεννήθηκαν καχεκτικοί και ανάπηροι. Η ερμηνεία της επιλογής τέλεσης αυτού του γάμου από τον Ηράκλειο ίσως είναι η γοητεία που του ασκούσε η Μαρτίνα, ο μη υπολογισμός εκ μέρους του πιθανών αντιδράσεων και τέτοιας έκτασης. Στις εκστρατείες του ήταν μακριά από κάθε επικριτικό σχόλιο. Έχοντας τον απόλυτο έλεγχο της αυτοκρατορίας δεν πίστευε πως θα έχανε τον θρόνο του.
Πόλεμοι με τον Χοσρόη Β΄, τον Αμπού Μπακρ και τον Ουμάρ Α'
Ο νεαρός ηγεμόνας αμέσως ξεκινά την προετοιμασία του κράτους του για την αντιμετώπιση των εχθρών του. Το 614 η Παλαιστίνη πέφτει στα χέρια του Πέρση στρατηγού Σαρ-Μπαράζ του βασιλιά Χοσρόη Β΄, ο οποίος σφαγιάζει 90.000 χριστιανούς, και παίρνει ως λάφυρο το θρησκευτικό κειμήλιο του Τίμιου Σταυρού από τον ναό του Παναγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ, τον οποίο και μεταφέρει στη πρωτεύουσά του, Κτησιφώντα. Το 618, με την Κωνσταντινούπολη υπό διπλή πολιορκία από Πέρσες και Άβαρους, καταστρώνει σχέδιο μεταφοράς της ρωμαϊκής πρωτεύουσας στην Καρχηδόνα και στο σταθερότερο εξαρχάτο της Αφρικής, σχέδιο το οποίο τελικά εγκαταλείπει μεταπειθόμενος από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Σέργιο Α΄. Ξεκινά τελικά την εκστρατεία του το 622, μετά από 12 χρόνια σκληρής προετοιμασίας. Αντιμετωπίζει τον Πέρση στρατηγό Σαρ-Μπαράζ στην Ισσό όπου σημειώνει λαμπρή στρατιωτική επιτυχία. Κατόπιν το 623 κατευθύνεται βόρεια προς την Τραπεζούντα. Αντιμετωπίζει ξανά νικηφόρα τον περσικό στρατό στην πόλη Νινευή. Από την Τραπεζούντα περνά προς την πρωτεύουσα των Περσών Κτησιφώντα. Το 624, σημειώνει νέα νίκη κατά των Περσών, ενώ το Μάρτιο του 625, χωρίς να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη, ξεκινά μεγάλη πορεία βόρεια ως τον Αμύντα. Εκεί συναντά ξανά τον Σαρ-Μπαράζ στο πεδίο της μάχης και με το προσωπικό του θάρρος μετατρέπει μια διαφαινόμενη ήττα σε νίκη.
Στην Τραπεζούντα ματαιώνει τα σχέδια του Αβάρου Χαγάνου να επιτεθεί στη Βασιλεύουσα. Χωρίζει τον ρωμαϊκό στρατό σε τρία σώματα, στέλνοντας το ένα στην Πόλη, το άλλο στη Μεσοποταμία, ενώ το τελευταίο και μικρότερο υπό την προσωπική του ηγεσία παραμένει στην Τραπεζούντα. Με τον Αυτοκράτορα μακριά, η Πόλη τελεί υπό την άτυπη πολιτική ηγεσία του Πατριάρχη Σέργιου, ο οποίος καταφέρνει να λάβει μέτρα επιτυχούς υπεράσπισης με μαζική λαϊκή κινητοποίηση. Στη Μεσοποταμία δε, ο αδελφός του Ηράκλειου Θεοδόσιος καταστρέφει τον εκεί περσικό στρατό, ενώ ο Αυτοκράτορας πραγματοποιεί εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην Αρμενία, στον Καύκασο και στη βόρεια Ανατολία.
thumb|230px|Μάχη μεταξύ του στρατού του Ηρακλείου και των Περσών υπό τον [[Χοσρόης Β΄ της Περσίας|Χοσρόη Β΄. Τοιχογραφία του Piero della Francesca, 1452]]
Το 626 ο Ηράκλειος αντιμετωπίζει ξανά τους Πέρσες πάλι στη Νινευή. Η νίκη έρχεται μετά από προσωπική μονομαχία του Αυτοκράτορα με τον Πέρση επικεφαλής στρατηγό Ραζάτη. Οι συνεχείς ήττες προκαλούν την πτώση του καθεστώτος του Χοσρόη Β΄ και το οριστικό τέλος του περσικού κινδύνου για την Κωνσταντινούπολη. Ο Ηράκλειος, έχοντας πετύχει μεγάλες στρατιωτικές επιτυχίες και έχοντας εξουδετερώσει τον από αιώνων εχθρό της Αυτοκρατορίας, επιστρέφει στη Βασιλεύουσα, όπου εισέρχεται θριαμβευτικά από τη Χρυσή Πύλη, στις 14 Σεπτεμβρίου 628. Μπροστά του βρισκόταν το ανακτηθέν από τους Πέρσες κειμήλιο του Τίμιου Σταυρού. Ο Αυτοκράτορας είναι πια 54 ετών, ευτυχής, αλλά καταβεβλημένος.
Την ίδια περίπου εποχή, κάνει την εμφάνισή του το Ισλάμ αντικαθιστώντας τον περσικό κίνδυνο. Η Παλαιστίνη πέφτει στα χέρια των μουσουλμάνων το 633, ενώ η Βόρεια Αφρική, η Ιβηρική Χερσόνησος, η Συρία και η Αντιόχεια θα συμπληρώσουν τις κτήσεις τους μέσα σε λιγότερο από έναν αιώνα. Ο Ηράκλειος παρακολουθεί συντετριμμένος την πτώση των επαρχιών, για την απελευθέρωση των οποίων αφιέρωσε όλη του τη ζωή. Η ψυχική του υγεία θα διαταραχθεί, ιδιαίτερα μετά την τρομερή ήττα και πλήρη συντριβή βυζαντινής δύναμης 80.000 ανδρών στη μάχη του ποταμού Γιαρμούκ της Γαλιλαίας, το 636. Στη συνέχεια θα ακολουθήσουν και άλλες μάχες με τους Άραβες, οι οποίοι με αρχηγό τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, θα κατακτήσουν ολόκληρη τη Παλαιστίνη, την Ιορδανία και τη Συρία μέχρι την Αντιόχεια και τη Γερμανίκεια.
Το τέλος του
Δεν ανέκτησε ούτε την ψυχική ούτε και τη σωματική του υγεία. Πέθανε τον Φεβρουάριο του 641 και ετάφη στον ναό των Αγίων Αποστόλων.
Θέματα του Βυζαντίου
thumb|230px|Ο Ηράκλειος και οι γιοί του [[Κωνσταντίνος Γ'|Ηράκλειος Κωνσταντίνος και Ηρακλεωνάς στα τελευταία χρόνια της βασιλείας του. Επιγρ.: VICTORIA AVGUS. A CON. OB.]]
Ο Ηράκλειος εισάγει για πρώτη φορά στην Αυτοκρατορία το σύστημα επαρχιακής διοίκησης των Θεμάτων, γνωστό και με το όνομα θεματική οργάνωση, αντικαθιστώντας την παραδοσιακή ρωμαϊκή διοικητική διαίρεση η οποία είχε μείνει ως τα χρόνια εκείνα σχεδόν ίδια από τους χρόνους του Διοκλητιανού. Με το νέο σύστημα επαρχιακής διοίκησης, η αυτοκρατορία χωρίστηκε σε επαρχίες που ονομάζονταν Θέματα. Το κάθε Θέμα τέθηκε υπό τη διοίκηση ενός στρατηγού-κυβερνήτη, ο οποίος κατείχε την τοπική εξουσία αναφορικά με τα στρατιωτικά, οικονομικά και δικαστικά ζητήματα, ενώ το στράτευμά του βασιζόταν σε στρατιωτικούς-γαιοκτήμονες. Το σύστημα αυτό θα επιτρέψει για αιώνες στην Αυτοκρατορία τη διατήρηση αξιόμαχου στρατεύματος επιφορτισμένου με την άμυνα των Θεμάτων-επαρχιών, και αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για τους υπηκόους του. Με τον καιρό ο όρος Θέμα απέκτησε διπλό νόημα : αφενός έγινε συνώνυμο του όρου Επαρχία και αφετέρου εχρησιμοποιείτο για να δηλώσει το στρατιωτικό σώμα του οποίου αρμοδιότητα ήταν η οργάνωση της άμυνας και η εδαφική υπεράσπιση της κάθε επαρχίας-Θέματος.
Ταυτόχρονα, ο Ηράκλειος λαμβάνει μέτρα προς την οικονομική ενίσχυση των δημοσίων ταμείων. Εκτός από το στρατιωτικό και διοικητικό του έργο άξιες μνείας είναι και οι θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις που επιχείρησε να επιβάλλει, προσπαθώντας να καταπολεμήσει τις αποκλίσεις από το επίσημο χριστιανικό θρησκευτικό δόγμα των Οικουμενικών Συνόδων και, περισσότερο, τον μονοφυσιτισμό ο οποίος προκαλούσε σημαντική πολιτικά αστάθεια. Για την αντιμετώπισή του και τη συμφιλίωση των υπηκόων του, εισήγαγε διάφορα συμβιβαστικά θεολογικά δόγματα, όπως ο μονοθελητισμός, τα οποία όμως δε βρήκαν γόνιμο έδαφος και απορρίπτονταν από τους εκάστοτε θρησκευτικούς ηγέτες. Ο Ηράκλειος είναι ο Αυτοκράτορας που καθιέρωσε την ελληνική γλώσσα ως την επίσημη γλώσσα του ρωμαϊκού κράτους, αντικαθιστώντας στα επίσημα έγγραφα, επιγραφές και νομίσματα το «Imperator Caesar, Augustus» με το «Βασιλεῦς». Είναι γενικώς αποδεκτό ότι με τη βασιλεία του Ηράκλειου η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εγκατέλειψε οριστικά την Αρχαιότητα και εισήλθε για τα καλά στη μεσαιωνική φάση της, αυτήν του (σήμερα αποκαλούμενου) βυζαντινού κράτους.
Ο Ηράκλειος κατατάσσεται αναμφισβήτητα ανάμεσα στους μεγαλύτερους των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Είναι παροιμιώδης η παρουσία του στα πεδία των μαχών. Εμπνευσμένος από μια βαθιά πίστη ότι έχει τη θεία εύνοια, πάντα ετίθετο προσωπικά επικεφαλής του στρατού του, κατά τρόπο που ενέπνεε και τον πλέον ολιγόψυχο στρατιώτη, και προκαλούσε τον τρόμο και το δέος στις τάξεις του αντιπάλου. Αναλογιζόμενος κανείς τη δεινή θέση της Αυτοκρατορίας στις αρχές του 7ου αιώνα, αντιλαμβάνεται πώς η καταλυτική παρουσία του, τόσο στο στρατιωτικό επίπεδο, αλλά και χάρη στη διοικητική καινοτομία των Θεμάτων, ανέκοψε την πορεία εξαφάνισης του Βυζαντίου και εξασφάλισε την επιβίωσή του για τους επόμενους δύσκολους αιώνες.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Φαβία Ευδοκία, κόρη του Ρόγα γαιοκτήμονα στο εξαρχάτο της Αφρικής και είχε τέκνα:
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δυναστεία του Ηρακλείου Κατηγορία:Βυζαντινοί Αυτοκράτορες Κατηγορία:Βυζαντινοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Πρόσωπα των Αραβοβυζαντινών Πολέμων
Κορπή Αιτωλοακαρνανίας
Η Κορπή είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.