cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευάγγελος Π. Λέκκος
Το 1971 μετατάχθηκε από τη Μητρόπολη Πειραιώς στην Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος (ΝΠΔΔ). Πήγε στην τότε Δυτική Γερμανία ως υπότροφος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών (1972-73) και ειδικεύτηκε σε θέματα οργάνωσης, διοίκησης και δημ. σχέσεων της Εκκλησίας. Με την επιστροφή του υπηρέτησε αλληλοδιαδόχως ως ιδιαίτερος γραμματέας του Γενικού Διευθυντή, προϊστάμενος προσωπικού, γραμματέας του Κεντρικού Διοικητικού Συμβουλίου (1975-90), υπεύθυνος σύνταξης της εφημερίδας “Εκκλησιαστική Αλήθεια” (1976-83), διευθυντής των εκδόσεων (1987-2002), οπότε, μετά από 37ετή υπηρεσία συνταξιοδοτήθηκε, κατέχοντας από το 1983 τον βαθμό του Διευθυντή Α΄. Από το 1980 μέχρι και την αποχώρησή του είχε (ως απογευματινή εργασία) και την ευθύνη έκδοσης των επίσημων περιοδικών της Ιεράς Συνόδου “Εκκλησία” και “Εφημέριος” διαδοχικά ως συντάκτης, επιμελητής και αρχισυντάκτης τους. Αμέσως μετά συνεργάστηκε επί 30 μήνες με τον εκδοτικό οίκο “Λύχνος” (Αθήνα), στον οποίο ανέλαβε την επιλογή, την απόδοση στη νεοελληνική και την επιμέλεια έκδοσης Πατερικών έργων, “που να ενδιαφέρουν τους σημερινούς αναγνώστες”. Στο μικρό αυτό διάστημα έφερε σε πέρας μόνος του την έκδοση 42 βιβλίων που εντάχθηκαν στη Σειρά “Η σοφία των Πατέρων”. Από το 2005 κι εξής συνεργάζεται σχεδόν αποκλειστικά με τις εκδόσεις Σαΐτης (Αθήνα), από τις οποίες έχουν τεθεί σε κυκλοφορία 220 και πλέον τίτλοι έργων του.
Προσωπική ζωή
Το 1968 νυμφεύτηκε τη Δρα Σπυριδούλα Λεβιδιώτη, κοινωνική λειτουργό, ψυχολόγο, τέως Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του ΑΤΕΙ Αθήνας, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά. Έχουν και οκτώ εγγόνια.
Εργογραφία
Μελέτες σε επίκαιρα θέματα: - Θρησκευτικός ή πολιτικός γάμος; (1982). - Γυμνισμός: φυσιολατρία ή εκφυλισμός; (1983). - Εκτρώσεις: φεμινιστική, νομική, ιατρική, δημογραφική άποψη και η θέση της Εκκλησίας (1985). - Γάμος, μυστήριο αγάπης (1986). - Ταφή ή καύση των νεκρών (1994). - Εκκλησιαστική περιουσία: Οι προκαταλήψεις, οι μύθοι, η αλήθεια (2001). - Η αλήθεια για την περιουσία, τη φορολόγηση της Εκκλησίας και τη μισθοδοσία των κληρικών της (2011).
Μοναστηριακά: Τα ελληνικά Μοναστήρια, τόμος 1 (1995), τόμος 2 (1996), τόμος 3 (1999), έκδ. Εφημερίδας “Ελεύθερος Τύπος”. - Τα Μοναστήρια του Ελληνισμού – Ιστορία, Παράδοση, Τέχνη, τόμος Α΄ (1997), τόμος Β΄ (1998), εκδ. “Ιχνηλάτης”. - Μοναστήρια της Σάμου και γερμανιστί: Κloster von Samos (1998). - Μοναστήρια της Ικαρίας (1999). Ιερά Μονή Μεγάλου Σπηλαίου (1986) – Ιερά Μονή Παναγίας Σπηλιανής (1999). - Παναγία η Προυσιώτισσα και η Σύναξις της Παναγίας (2007).
Σειρά "Στον αγώνα για τη λευτεριά": Μάρτυρες της Πίστης, Ήρωες της Πατρίδας. 2. Ορθόδοξοι κληρικοί στην επανάσταση. 3. Μεγάλοι Αγωνιστές του '21. 4. Διδάσκαλοι του Γένους και '21. 5. Φιλέλληνες στον Αγώνα για την Ανεξαρτησία. (2021, σελίδες 570).
Αγιολογικά: Δώδεκα ΄Αγιοι των καιρών μας (1995). - ΄Οσιος Νικάνωρ, ο άγιος της Δυτ. Μακεδονίας (2007). - Η Αγία Μαρίνα Θησείου. 80ετία από τα εγκαίνια του ναού και ο βίος της Μεγαλομάρτυρος (2010). - Οσιομάρτυς άγιος Εφραίμ του όρους των Αμώμων (2014).
Σειρά Η σοφία των Πατέρων: Επιλογή, απόδοση στη νεοελληνική, εισαγωγές και επιμέλεια εκδόσεως 42 βιβλίων (των 100-120 σελίδων έκαστον), από το 2003 έως το 2005.
Σειρά ΄Αγιοι και εορτές: Συγγραφή και επιμέλεια εκδόσεως 90 τευχών με τον βίο μεγάλων αγίων (των 64 σελίδων έκαστον), από το 2005 έως το 2020. 12 από αυτά και σε μετάφραση στα ρωσικά. Η έκδοση συνεχίζεται.
Σειρά Αινείτε τον Θεόν: Εισαγωγές και επιμέλεια εκδόσεως 27 λατρευτικών εγκολπίων και προσευχηταρίων.
Σειρά Σύγχρονοι Γέροντες: Συνοπτική παρουσίαση του βίου εκκλησιαστικών μορφών του 20ού αιώνα, τεύχη 17 (των 64 σελίδων έκαστον).
Σειρά Γνωριμία με τους Αγίους της Ελλάδος (κατά γεωγραφικά διαμερίσματα): 6 βιβλία, 620 ΄Αγιοι, 1.136 σελίδες.
Σειρά Σελίδες από την Καινή Διαθήκη, 10 έργα από το 2017 έως 2019, σύνολο σελίδων 1.996. Τίτλοι: Οι εμφανίσεις του Χριστού μετά την Ανάστασή Του - Η Ηθική του Ευαγγελίου (επί του ΄Ορους Ομιλία). - Οι παραβολές του Κυρίου. - Τα θαύματα του Κυρίου. - Προρρήσεις για το τέλος του κόσμου. - Γάμος, Διαζύγιο, Χηρεία, Αφιέρωση. - Οι πειρασμοί στη ζωή μας. - Αμαρτία και λύτρωση. - Πνευματική αναγέννηση εν Χριστώ. - Αρετές και πάθη.
Σειρά “Παναγίες των Ελλήνων”, 17 τευχίδια (ιστορία και θαύματα αγαπητών στους ΄Ελληνες εικόνων της Παναγίας).
Σειρά “Πίστη, λατρεία και ζωή”, 15 τεύχη με κατατοπιστικό περιεχόμενο.
Σειρά 10 τευχών, “Τί λέει η Εκκλησία για...Τα Μνημόσυνα – Τον παράδεισο και την κόλαση – Τη Δευτέρα Παρουσία και τον Αντίχριστο – Την Πρόνοια του Θεού και την τύχη – Το κακό που υπάρχει στον κόσμο – Την αμαρτία και τη σωτηρία του ανθρώπου – Τους αγγέλους και τους δαίμονες – Τη νεότητα και τα γηρατειά – Τη φτώχεια και τον πλούτο – Σύγχρονα θέματα και προβλήματα. ΄Εκαστον 32 σελίδες.
-- Όσα δεν ξέχασα - Πρόσωπα και Γεγονότα (Αναμνήσεις 1941-2021).
Περιοδικά: Επί της ύλης υπεύθυνος και αρχισυντάκτης των περιοδικών “΄Οσιος Νικάνωρ” Γρεβενών (1986-2014) και “Μεταμόρφωσις” Σάμου (1996-2021).
Hμερολόγια: Συντάκτης υπερεκατόν θεματικών ημερολογίων Ιερών Μητροπόλεων και διαφόρων εκδοτών.
Επιμέλεια εκδόσεων: Επιμελήθηκε την έκδοση των Ιστορικών Αρχείων (από 1874-1929) της Μητροπόλεως Γρεβενών σε 7 ογκώδεις τόμους (συνολικής έκτασης 3.026 σελίδων, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών). - Την έκδοση των τόμων Γ΄- ΣΤ΄ με τις εγκυκλίους της Ιεράς Συνόδου, για την περίοδο 1957-1995, συνολικής έκτασης 2.886 σελίδων, καταρτίσας και αναλυτικά ευρετήρια θεμάτων. - Σχετικές υπηρεσίες σε εκδοτικά θέματα έχει προσφέρει σε αρκετές Μητροπόλεις.
Αρθρογραφία: ΄Αρθρα του έχουν κατά καιρούς δημοσιευθεί στα περιοδικά “΄Αγιος Μηνάς” Καστοριάς, “Ακτίνες” Αθήνας, “Πειραϊκή Εκκλησία” και “Ελπιδοφόρα νειάτα” Πειραιά, “Ενοριακή παρουσία” Ρεθύμνου, “Εποπτεία” Αθήνας, “Ορθόδοξος Κόσμος” (Orthodox Globe), “Αστυνομική επιθεώρηση” Αθήνας, “Σελίδες” Αθήνας κ.ά.
Ομιλίες: Καλείται ως ομιλητής σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και σε αίθουσες συλλόγων και σχολών γονέων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[https://www.youtube.com/watch?v=tqiIulgrAt8 Ευάγγελος Π. Λέκκος - Παρουσίαση Συγγραφικού Έργου στο Πολεμικό Μουσείο, 20/05/2017 (VIDEO)]
[https://saiti.gr/syggrafeas/eyaggelos-p-lekkos/ Ευάγγελος Π. Λέκκος - Βιβλιογραφία στις Εκδόσεις Σαΐτη]
Ευάγγελος Π. Λέκκος - Βιβλιογραφία στο BiblioNet
[https://www.skroutz.gr/books/a.26450.lekkos-eyagelos-p.html Ευάγγελος Π. Λέκκος - Βιβλιογραφία στο Skroutz.gr]
[https://www.politeianet.gr/sygrafeas/lekkos-p-euaggelos-19706 Ευάγγελος Π. Λέκκος - Βιβλιογραφία στο βιβλιοπωλείο Πολιτεία]
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Κάστρο του Μούσαμ
Το Κάστρο Μούσαμ (Schloss Moosham) είναι μεσαιωνικό κάστρο κοντά στο Ούντερνμπεργκ στην περιοχή Λούνγκαου του Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Το κάστρο βρίσκεται σε ύψος 1.079 μέτρων.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Είσοδος αριστερά|μικρογραφία| Ανατολική άποψη Πιθανώς χτισμένο στα θεμέλια ενός ρωμαϊκού φρουρίου κάστρου, το κάστρο καταγράφηκε σε κείμενο για πρώτη φορά σε μια πράξη του 1191. Καταλήφθηκε από τους Πρίγκιπες-Αρχιεπισκόπους του Σάλτσμπουργκ περίπου το 1285 και από τον 14ο αιώνα χρησίμευε ως κατοικία επισκοπικού Βουργράβου. Υπό την κυριαρχία του πρίγκιπα-αρχιεπισκόπου Λέοναρντ φον Κόιτσαχ από το 1495, το κάστρο ξαναχτίστηκε και επεκτάθηκε. Το 1520, έγινε διοικητική έδρα της περιοχής Λουνγκάου και πολιορκήθηκε κατά τη διάρκεια του Γερμανικού Πολέμου των Χωρικών του 1524–25. Ο Αρχιεπίσκοπος Βολφ Ντίτριχ Ραϊτενάου έμεινε εδώ κατά την φυγή του από το Σάλτσμπουργκ τον Οκτώβριο του 1611, λίγο πριν αιχμαλωτιστεί.
Το Κάστρο Μούσαμ χρησίμευσε ως διοικητικό κέντρο κατά τη διάρκεια των δικών των μαγισσών Ζαουμπερερτζάκλ μεταξύ 1675 και 1690. Αυτές οι δίκες οδήγησαν στην εκτέλεση 139 ατόμων. Ασυνήθιστα, οι περισσότεροι από αυτούς που εκτελέστηκαν ήταν άνδρες. Μεταξύ των εκτελεσθέντων, 39 ήταν παιδιά (μεταξύ 10 και 14 ετών), 53 ήταν έφηβοι και νεαροί ενήλικες (μεταξύ 15 και 21), και 21 άτομα ήταν άγνωστης ηλικίας. Τα 113 άτομα ήταν άνδρες. Όλοι εκτός από δύο ήταν ζητιάνοι. Ο μικρότερος ήταν ο Χάννερλ, 10 ετών, και η μεγαλύτερη ήταν η Μαργκαρέτε Ράινμπεργκ, 80 ετών. 109 άτομα εκτελέστηκαν το 1681. Τους βασάνισαν και τους έκαψαν. Μερικοί από αυτούς βασανίστηκαν ζωντανοί, άλλοι μετά από απαγχονισμό ή αποκεφαλισμό – μερικοί από αυτούς αφού τους έκοψαν τα χέρια και τους σημάδεψαν με φλεγόμενο σίδερο.
Ο Αρχιεπίσκοπος Κόμης Ιερώνυμος φον Κολλορέντο κατήργησε τη δικαστική δικαιοδοσία του Μούσαμ το 1790, και στη συνέχεια το κάστρο παράκμασε. Το 1886, ο Αυστριακός εξερευνητής και προστάτης των τεχνών κόμης Γιόχαν Νέπομουκ Βίλτσεκ αγόρασε το ερείπιο και το αναστήλωσε. Μέχρι σήμερα, το συγκρότημα είναι ιδιωτική ιδιοκτησία, αν και τα δωμάτιά του με την εκτενή συλλογή έργων τέχνης του Βίλτσεκ είναι προσβάσιμα στο κοινό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Αυστρία Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Αυστρία
Τανγκουλασάν
Η πόλη Τανγκουλασάν ("Ορεινή Πόλη Τανγκουλασάν"), που ονομάζεται επίσημα Πόλη Τανγκούλα, είναι μια πόλη στα νοτιοδυτικά της επαρχίας Τσινγκχάι της Κίνας. Αποτελεί το νότιο εξκλάβιο της πόλης επαρχιακού επιπέδου Γκολμούντ, στον Αυτόνομο Μογγολικό και Θιβετιανό νομό Χαϊσί. Πριν από την τοπική διοικητική μεταρρύθμιση του 2005, ήταν γνωστό ως Δήμος Τανγκούλα (唐古拉乡).
Γεωγραφία
μικρογραφία|Όρη Τανγκούλα, πόλη ΤανγκούλαΗ πόλη Τανγκούλα είναι μια διοικητική μονάδα που καταλαμβάνει 47.540 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο νοτιοδυτικό μέρος της επαρχίας Τσινγκχάι. Συνορεύει με την Αυτόνομη Περιφέρεια του Θιβέτ στα νότια και τα δυτικά και με τον Αυτόνομο Θιβετιανό Νομό Γιουσού του Τσινγκχάι στα ανατολικά και βόρεια. Το δυτικό μέρος του νομού Γιουσού χωρίζει την πόλη Τανγκούλα από το υπόλοιπο νομό Χαϊσί, καθιστώντας την εξκλάβιο της πόλης Γκολμούντ και του Αυτόνομου Μογγολικού και Θιβετιανού νομού Χαϊσί.
Η πόλη Τανγκούλα απέχει περίπου 500 χιλιόμετρα (απόσταση ίσων γραμμών) τόσο από την κεντρική πόλη Γκολμούντ όσο και από την πόλη Γκιέγκου, έδρα του νομού Γιουσού, αλλά έχει πρακτική οδική σύνδεση (και σιδηροδρομική) μόνο με το πρώτο.
Ο οικισμός Τανγκούλα, επίσης γνωστός ως Τουοτουεχέ, βρίσκεται στα 4.535 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στο κεντρικό τμήμα των ορέων Τανγκούλα, όπως υποδεικνύει το όνομα της πόλης. Το πιο γνωστό τοπικό χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η κορυφή Γκελανταϊντόνγκ με υψόμετρο 6.621 μέτρων, κοντά στην οποία βρίσκεται η πηγή του ποταμού Γιανγκτσέ. Η περιοχή γύρω από την κορυφή προστατεύεται ως τμήμα του Εθνικού Φυσικού Αποθέματος Σαντζιανγκγιουάν.
Η πόλη Τανγκούλα χωρίζεται διοικητικά σε 7 μονάδες επιπέδου χωριού ("χωριά διοικητικού χαρακτήρα" (σινγκτσενγκούν) και "κοινότητες" (σινγκτσενγκσέ). Η περιοχή είναι αραιοκατοικημένη, με εγγεγραμμένο πληθυσμό 1.286 κατοίκων (έτος 2006) και ο σημερινός πληθυσμός εκτιμάται σε περίπου 1.900 κατοίκους. Οι περισσότεροι από αυτούς ζουν σε πολλά μικρά χωριά που βρίσκονται κατά μήκος της εθνικής οδού Γκολμούντ-Λάσα και του σιδηροδρομικού διαδρόμου (Εθνική Οδός Κίνας 109 και σιδηρόδρομος Τσινγκχάι-Θιβέτ). μικρογραφία|Ο χάρτης του Φυσικού Αποθέματος Σαντζιανγκγιουάν βρίσκεται στο νότιο Τσινγκχάι. Τα σύνορα του νομού εμφανίζονται με μαύρο χρώμα. Η περιοχή με τίτλο "Χαϊσί" και "Γκε'ερμού" (Γκολμούντ) στα νοτιοδυτικά είναι η Πόλη Τανγκουλασάν. Το αποθεματικό τμήμα της πόλης είναι η ζώνη διατήρησης υγροτόπων Γκελανταντόνγκ, γύρω από την κορυφή του ομώνυμου βουνού. 188 κάτοικοι είναι μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας.
Ο βασικός οικισμός και αυτός που έχει επισημανθεί στους χάρτες στη πόλη "Τανγκούλα" (ή, νωρίτερα, "Δήμος Τανγκούλα", κατά πάσα πιθανότητα, ο τόπος όπου εδρεύει η τοπική αυτοδιοίκηση) βρίσκεται κοντά στον αυτοκινητόδρομο και τη σιδηροδρομική διάβαση του ποταμού Τουοτούο που είναι μια από τις πηγές του Γιανγκτσέ. Αυτός ο οικισμός εξυπηρετείται από το σιδηροδρομικό σταθμό Τουοτουοχέ. Άλλοι οικισμοί στον ίδιο αυτοκινητόδρομο / σιδηροδρομικό διάδρομο, πιο νότια, είναι το Τονγκτιάν Χεγιάν, το Γιανσιπίνγκ, το Γουεντσουάν και το Τανγκούλα Μπινγκζάν ("Στρατιωτικό Φυλάκιο Τανγκούλα").
Στο Πέρασμα Τανγκούλα στα νότια σύνορα της επαρχίας, ο σιδηρόδρομος εγκαταλείπει το Τσινγκχάι για το Θιβέτ και επομένως ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Τανγκούλα, ο οποίος βρίσκεται σε μικρή απόσταση νότια του περάσματος, είναι στην πραγματικότητα έξω από την πόλη Τανγκούλα και βρίσκεται ήδη εντός της Αυτόνομης Περιφέρειας του Θιβέτ.
Οικονομία
Η παραδοσιακή κατοχή των κατοίκων της περιοχής είναι η κτηνοτροφία (πρόβατα). Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές του Γκολμούντ, η υπερβόσκηση αποτελεί πρόβλημα στην περιοχή, όπως σε όλο το νοτιοδυτικό Τσινγκχάι. Έργα βρίσκονται σε εξέλιξη για να περιορίσουν τη βόσκηση σε ορισμένες περιοχές και να μειώσουν τον πληθυσμό των κτηνοτροφικών ζώων στην πόλη Τανγκούλα στον πιστευόμενο ως "επιστημονικά υγιή" στόχο των 53.600.
Εκτός από την υπερβόσκηση των ζώων, τα τοπικά βοσκοτόπια υφίστανται επίσης καταστροφή από τους αρουραίους. Μετά από κάποιες προσπάθειες να τους δηλητηριάσουν (με προφανείς παρενέργειες), το 2009 οι αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης ξεκίνησαν μια εκστρατεία προσέλκυσης αρπακτικών πτηνών στην περιοχή, ελπίζοντας ότι θα συνέβαλαν στη διατήρηση του πληθυσμού αρουραίων υπό έλεγχο. Για το σκοπό αυτό, στήθκηαν 830 κούρνιες πτηνού στα πουλιά.
Ιρένα Γιαρότσκα
Η Ιρένα Βάντα Γιαρότσκα (πολωνικά: Irena Wanda Jarocka) (18 Αυγούστου 1946 - 21 Ιανουαρίου 2012) ήταν Πολωνή τραγουδίστρια.
Εκπαίδευση
Η Γιαρότσκα γεννήθηκε στη Σρέμπρνα Γκούρα του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας στην Πολωνία. Αποφοίτησε από το Γενικό Λύκειο Στέφαν Ζερομσκιέγκο και στη συνέχεια από τη σχολή μουσικών σπουδών στη Μουσική Σχολή Σρέντνια στο Γκντανσκ, όπου σπούδασε υπό την καθηγήτρια Χαλίνα Μιτσιεβιτσόβνα. Αργότερα αποφοίτησε από μια Σχολή Βιολογίας σε ένα κολέγιο καθηγητών. Μεταξύ 1969 και 1973 έζησε στο Παρίσι με υποτροφία, σπουδάζοντας στο Le Petit Conservatoire de la Chanson.
Μουσική
Η Γιαρότσκα συμμετείχε σε διαγωνισμούς ερασιτεχνικού τραγουδιού και συνεργάστηκε με τον Zespół Estradowy Marynarki Wojennej Flotylla. Το 1966, σε ηλικία 20 ετών, έκανε το ντεμπούτο του στο Κλαμπ Rudy Kot στο Γκντανσκ και συμμετείχε για πρώτη φορά στο Εθνικό Φεστιβάλ Πολωνικού Τραγουδιού στο Οπόλε. Έπαιξε επίσης στο Διεθνές Φεστιβάλ Τραγουδιού του Σόποτ. Ηχογράφησε άλμπουμ για την Philips Records και ερμήνευσε σε συναυλίες με τους Μισέλ Σαρντού, Ενρίκο Μασίας, Σαρλ Αζναβούρ και Μιρέιγ Ματιέ. Τραγούδησε επίσης έξω από την Πολωνία, σε χώρες όπως η Γερμανία, η Βουλγαρία, η Ελβετία, η Ιταλία, η Πορτογαλία, το Λουξεμβούργο, η Αυστραλία και η Γαλλία, καθώς και για τις πολωνικές κοινότητες στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά. Συνεργάστηκε με τους Polanie, Czerwone Gitary, Budka Suflera και Exodus.
Κινηματογράφος και τηλεόραση
Η Γιαρότσκα ερμήνευσε με τον Άντζεϊ Κοπιτσίνσκι στην ταινία διασκευής του Motylem jestem, czyli romans 40-latka (Είμαι πεταλούδα ή ένα ειδύλλιο 40 ετών), σε σενάριο και σκηνοθεσία των Γέζι Γκρούζα και Κσίστοφ Τεόντορ Τοέπλιτζ. Στην ταινία η Γιαρότσκα τραγούδησε τα δικά της τραγούδια, όπως το «Motylem jestem» («Είμαι μια πεταλούδα») και το «Po prostu człowiek» («Απλά ένας άνθρωπος»).
Οι παραστάσεις και τα προγράμματά της ηχογραφήθηκαν για τους σταθμούς Telewizja Polska στο Γκντανσκ, το Λοτζ, το Πόζναν, το Βρότσουαφ, το Κατοβίτσε και τη Βαρσοβία, συμπεριλαμβανομένων των Irena Jarocka zaprasza (Η Ιρένα Γιαρότσκα σε προσκαλέι), Irena Jarocka i jej goście (Ιρένα Γιαρότσκα και φιλοξενούμενοι), Spotkanie z gw (Συνάντηση με ένα αστέρι), Mężczyzna na niepogodę (Άνθρωπος για κακοκαιρία), Największe przeboje Ireny Jarockiej (Μεγαλύτερες επιτυχίες της Ιρένα Γιαρότσκα), Zwariowany Dzien (Τρελή ημέρα) και Bo wszystko jest piosenką francuską (Επειδή όλα είναι ένα γαλλικό τραγούδι). Συμμετείχε επίσης στο Muzyka łączy pokolenia (Η Μουσική Ενώνει της Γενιές) στο TVP3.
Το 2006, στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμμετείχε στο Amerykańskie Rozmowy w toku (Αμερικανικές συνομιλίες) με την Έβα Ντζίζγκα. Η εκπομπή ασχολήθηκε με διάσημους Πολωνούς που προσπαθούν να ζήσουν στο εξωτερικό.
Ύστερη ζωή
Από το 1990 έζησε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον δεύτερο σύζυγό της, Μίχαου Σομπολέφσκι, τον οποίο παντρεύτηκε το 1989, ενώ ήταν σε σχέση από το 1976 για 35 χρόνια μέχρι την τελευταία μέρα της. Η κόρη της με τον Σομπολέφσκι, η Μόνικα Σομπολέφσκα, γεννήθηκε στην Πολωνία το 1982 και αποφοίτησε από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τέξας στο σχεδιασμό τέχνης-επικοινωνίας. Η Γιαρότσκα έπαιζε συνεχώς στις ΗΠΑ και σε ευρωπαϊκές χώρες. Ο πρώτος γάμος της, με τον Μάριαν Ζαχαρέβιτς, διαλύθηκε. Διατήρησε συνεχείς δεσμούς με το κοινό της στην Πολωνία, ενώ ζούσε περιοδικά στη Βαρσοβία κατά τη διάρκεια των συχνών συναυλιών της. Το 2007, δημοσίευσε ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, το Motylem jestem, czyli piosenka o mnie samej. Πέθανε σε ηλικία 65 ετών στη Βαρσοβία, από καρκίνο του εγκεφάλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές τραγουδίστριες Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Ετρεάμ
Το Ετρεάμ (γαλλικά: Étréham) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ετρεαμαί (γαλλικά: Étréhamais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Όθων Δ΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Γ΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και μιας αγνώστου ονόματος συζύγου.
Το 1374 απεβίωσε ο θείος του Ερρίκος Δ΄ και αφού παραγκωνίστηκε ο γιος εκείνου Βερνάρδος Ε΄, έγινε πρίγκιπας ο Όθων Γ΄. Όταν ο τελευταίος ετελεύτησε το 1404, τον διαδέχθηκε ο νόμιμος διάδοχος Βερνάρδος Ε΄, που αναγκάστηκε να συγκυβερνήσει με τον Όθωνα Δ΄.
Το 1415 απεβίωσε ο Όθωνας Δ΄ άγαμος και ο Βερνάρδος έμεινε μόνος πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Μέε Μάλερ
Η Χόλι Μέε Μάλερ (στα Αγγλικά: Holly Mae Muller, γεννημένη στις 26 Αυγούστου 1997) είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Έλαβε για πρώτη φορά την αναγνώριση μετά την κυκλοφορία του σινγκλ "Better Days" το 2021, με τη σουηδική μουσική κολεκτίβα Neiked και τον Αμερικανό ράπερ Polo G, ο οποίος συνέχισε να βρίσκεται στα 40 κορυφαία τσαρτ τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στον, με το τραγούδι "I Wrote a Song" και ήρθε στην 25η θέση με 24 βαθμούς.
Πρώτα χρόνια
Η Μάλερ μεγάλωσε σε μια εβραϊκή οικογένεια στο Kentish Town του Λονδίνου από τους γονείς του Μάτ Μάλερ και Νίκολα Τζάκσον. Έχει έναν δίδυμο αδερφό, τον Σαμ. Ο παππούς της είναι ένα παιδί που επέζησε του Ολοκαυτώματος που κατάφερε να δραπετεύσει στη Βρετανία από τη Γερμανία σε ηλικία 12 ετών, και αργότερα μετακόμισε στην Ουαλία.
Η Μάλερ άρχισε να γράφει τη δική της μουσική σε ηλικία οκτώ ετών. Αν και οι γονείς της αναζήτησαν επιβίβαση στο Kimbolton School στο Cambridgeshire, τελικά φοίτησε στο Fine Arts College στο Belsize Park, στο βόρειο Λονδίνο. Το 2007, ως παιδί, η Μάλερ εμφανίστηκε στο μουσικό βίντεο για το "Grace Kelly" του Mika.
Καριέρα
Ενώ εργαζόταν στην American Apparel και σε μια παμπ στην πόλη Kentish, η Μάλερ άρχισε να ερμηνεύει δημόσια. Η Μάλερ ζήτησε από έναν φίλο που ήξερε πώς να χρησιμοποιεί το Logic να παράγει μερικά demos με αντάλλαγμα ένα μπουκάλι κρασί. Τα ανέβασε στο SoundCloud το 2017 και αφού μοιράστηκε ένα βίντεο με το τραγούδι της στο Instagram, η Μάλερ ανακαλύφθηκε και υπέγραψε με τον μάνατζέρ της. Το ντεμπούτο EP της, After Hours, κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2018 και μετά το After Hours ακολούθησε η κυκλοφορία του δεύτερου EP της, Frankly, τον Σεπτέμβριο του 2018. Η Μάλερ υπέγραψε στην Capitol Records UK την ίδια χρονιά.
Στις 5 Απριλίου 2019, η Μάλερ κυκλοφόρησε το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ της, Chapter 1. Στη συνέχεια υποστήριξε τους Little Mix στην περιοδεία του 2019, LM5: The Tour. Μετά την περιοδεία, κυκλοφόρησε ένα σινγκλ με τίτλο "Therapist", το οποίο είχε ερμηνεύσει στην περιοδεία. Παράλληλα με την κυκλοφορία του "Therapist", η Μάλερ ανακοίνωσε επίσης την πρώτη της εθνική περιοδεία, επισκεπτόμενη πέντε πόλεις σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο. Τον Σεπτέμβριο του 2020, ανακοίνωσε ότι το τρίτο της EP θα κυκλοφορούσε στις 6 Νοεμβρίου 2020. Το EP, με τίτλο No One Else, Not Even You, υποστηρίχθηκε από μια περιοδεία σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη.
Το 2021, η Μάλερ εμφανίστηκε ως guest τραγουδίστρια στο "When You're Out" με τον Billen Ted. Στη συνέχεια προσχώρησε στη σουηδική συλλογικότητα καλλιτεχνών Neiked και στον Αμερικανό ράπερ Polo G στο σινγκλ "Better Days", ένα τραγούδι που ήταν μια νέα είσοδος στο νούμερο 57 στο Billboard Hot 100 chart στις 30 Οκτωβρίου, ενώ αργότερα κορυφώθηκε στον αριθμό 23. Το "Better Days" σημείωσε ένα Top 10 US Pop Airplay και επίσης μπήκε στο chart στο UK Singles Chart, φτάνοντας στην κορυφή του αριθμού 32.
Καλλιτεχνία
Η Μάλερ απαριθμεί τη Γκουέν Στεφάνι, τη Λίλυ Άλεν και των Florence and the Machine, μεταξύ των μουσικών της επιρροών. Μεγάλωσε ακούγοντας τους αγαπημένους καλλιτέχνες της μητέρας της, συμπεριλαμβανομένων των The Chicks και της δεκαετίας του '60, Simon & Garfunkel. Η Μάλερ περιέγραψε ότι άκουσε το ντεμπούτο άλμπουμ της Λίλυ Άλεν, Alright, Still, ως μια κομβική στιγμή για εκείνη.
I Wrote a Song
Το "I Wrote a Song" είναι ένα τραγούδι της Αγγλίδας τραγουδίστριας και τραγουδοποιού Μέε Μάλερ, η οποία έγραψε το τραγούδι μαζί με τους Κάρεν Πούλι και Λούις Τόμσον. Κυκλοφόρησε ως σινγκλ στις 9 Μαρτίου 2023. Το τραγούδι εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στον αφού επιλεγεί εσωτερικά μέσω της TaP Music και του BBC, του βρετανικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision.
Η Μάλερ εμφανίστηκε στο δεύτερο μισό του τελικού της Eurovision, στη θέση 26.
Ιστορικό και κυκλοφορία
Στις 9 Μαρτίου 2023, η Μάλερ ανακοινώθηκε ως η συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στον στο Λίβερπουλ, κατά τη διάρκεια του The Radio 2 Breakfast Show με την Ζόι Μπολ και τον καλεσμένο στο στούντιο Ράιλαν Κλαρκ. Η Μάλερ είναι η πρώτη γυναίκα που εκπροσωπεί το Ηνωμένο Βασίλειο στον διαγωνισμό από τη SuRie, το 2018. Η συμμετοχή της στον διαγωνισμό "I Wrote a Song" κυκλοφόρησε την ίδια μέρα, συνοδευόμενη από ένα μουσικό βίντεο που έκανε πρεμιέρα στο επίσημο κανάλι του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision στο YouTube. Κυκλοφόρησε επίσης σε μεγάλες πλατφόρμες ροής την ίδια ημέρα.
Η Μάλερ συνέγραψε το "I Wrote a Song" με τους τραγουδοποιούς Κάρεν Πούλι και Λούις Τόμσον με παραγωγή του Άλφρεντ Παρξ (L Devine). Γράφτηκε το 2022, όταν περνούσε μια δύσκολη περίοδο και ήθελε να αισθάνεται ενδυναμωμένη για τις σχέσεις. Σε συνέντευξή της για το Music Week πρόσθεσε:""Να μη "βλογάω τα γένια μου", αλλά νομίζω ότι είναι ένα υπέροχο ποπ τραγούδι. Μπορείτε να το χορέψετε και είναι επίσης ένας αποκαρδιωτικός ύμνος, αλλά είναι κάτι περισσότερο από αυτό: είναι να σηκώνετε τον εαυτό σας πίσω, να ενδυναμώνετε τον εαυτό σας, να πιστεύετε στην αξία του εαυτού σας και δουλεύοντας μέσα από αρνητικά συναισθήματα για να βγούμε από την άλλη πλευρά. Και νομίζω ότι αυτό ευθυγραμμίζεται με τη Eurovision.""
Κριτική απάντηση
Γράφοντας για την Daily Telegraph, ο Τζέιμς Χολ το περιέγραψε ως "ένα έξυπνο, αυθάδικο, με εργαλεία ακριβείας κροτάλισμα" με βαθμολογία τεσσάρων αστέρων στα πέντε. Ο ίδιος σχολίασε πώς "η Μάλερ τραγουδά τον πρώτο στίχο πάνω από αυτό πριν ξεκινήσει μια φουσκωτή μπάσα και έχουμε ένα μεσαίο οκτώ με κιθάρα φλαμένκο που ακούγεται σαν ρεφρέν. Το τραγούδι είναι τέλεια βαθμονομημένο. Συνδυάζει τη λεμονιά της εκδίκησης με ένα πασπαλισμό inner city smarts, μια κούκλα campiness και μερικά club ready beats." Έδωσε έπαινο στους διοργανωτές για την επιλογή ενός σοφού κινδύνου.
Η Official Charts Company το περιέγραψε ως "ένας λάτρης της synth-pop, που η Μέε διοχέτευε τον θυμό της για την προδοσία ενός πρώην συντρόφου". Πρόσθεσαν "πώς είναι η πιο φρέσκια είσοδος στη βρετανική Eurovision για αμέτρητα χρόνια, που ακούγεται σαν κάτι που ανήκει στην πραγματικότητα στο ραδιόφωνο και στις νέες σας λίστες αναπαραγωγής μουσικής".
Προώθηση
Μετά την ανακοίνωση ότι η Μάλερ θα εκπροσωπούσε το Ηνωμένο Βασίλειο στο Λίβερπουλ, εμφανίστηκε σε ένα ειδικό πρόγραμμα αργότερα εκείνο το βράδυ στο BBC One, που ονομάζεται Eurovision 2023: Meet the UK Act, όπου την πήρε συνέντευξη ο Σκοτ Μιλς και ακολούθησε η πρώτη πλήρως τηλεοπτική μετάδοση του μουσικού βίντεο του τραγουδιού. Το σόου παρακολούθησε ένα κοινό άνω των 2,76 εκατομμυρίων, και έγινε το δεύτερο τηλεοπτικό πρόγραμμα με τις περισσότερες προβολές στο Ηνωμένο Βασίλειο εκείνη την ημέρα.
Το τραγούδι έκανε την πρώτη του ζωντανή εμφάνιση στη Βαρκελώνη, κατά τη διάρκεια ενός προ πάρτι της Eurovision.
Επιλογή
Η βρετανική συμμετοχή για τον διαγωνισμό του 2023 επιλέχθηκε εσωτερικά από το BBC σε συνεργασία με την TaP Music. Η διαδικασία επιλογής επιβεβαιώθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2022, μετά το επιτυχημένο αποτέλεσμα για το Ηνωμένο Βασίλειο στον διαγωνισμό του 2022. Η Ρέιτσελ Άσνταουν, Commissioning Editor για το BBC, δήλωσε:""Είμαστε ενθουσιασμένοι που ο Ben Mawson και ο Ed Millett μαζί με την ομάδα της TaP θα φέρουν για άλλη μια φορά την απαράμιλλη τεχνογνωσία τους για να συνεργαστούν με το BBC και τα BBC Studios για να βρουν μια παράσταση και ένα τραγούδι που θα εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στη Eurovision. Ελπίζω να βρούμε έναν άλλο καλλιτέχνη που όχι μόνο θα είναι ένας λαμπρός πρεσβευτής της Eurovision, αλλά όπως ο Σαμ θα τραγουδήσει με ένα ξεχωριστό τραγούδι.""
- Ρέιτσελ Άσνταουν
Στις 31 Ιανουαρίου 2023, αναφέρθηκε ότι τέσσερις πράξεις παρέμειναν στη διεκδίκηση για να εκπροσωπήσουν το Ηνωμένο Βασίλειο στον διαγωνισμό του 2023. Μεταξύ των φημολογούμενων υποψηφίων ήταν η Rina Sawayama, με τους Radio Times να δηλώνουν ότι θα εκπροσωπούσε το Ηνωμένο Βασίλειο στο διαγωνισμό του 2023, αν και αυτό αργότερα αρνήθηκε από τη διοίκηση της Sawayama·  και η Mimi Webb.
Στις 9 Μαρτίου 2023, η Μέε Μάλερ ανακοινώθηκε ως η επιλεγμένη συμμετέχουσα με το τραγούδι της "I Wrote a Song".
Στη Eurovision
Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι συμμετέχουσες χώρες, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη, τη , την , την και το , έπρεπε να προκριθούν σε έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστούν για τον τελικό, με τις 10 πρώτες χώρες από τους αντίστοιχους ημιτελικούς τους να προκρίνονται στον τελικό. Ως εκ τούτου, το Ηνωμένο Βασίλειο θα προκριθεί αυτόματα για να αγωνιστεί στον τελικό τόσο ως διοργανώτρια χώρα όσο και ως μέλος των "Μεγάλων Πέντε". Κατά τη διάρκεια της κλήρωσης της κατανομής των ημιτελικών στις 31 Ιανουαρίου 2023, το Ηνωμένο Βασίλειο κλήθηκε να ψηφίσει στον δεύτερο ημιτελικό στις 11 Μαΐου 2023. Στις 13 Μαρτίου 2023, κατά τη συνάντηση των επικεφαλής των αντιπροσωπειών, το ΗΒ κλήθηκε να εμφανιστεί στη θέση 26.
Και οι δύο ημιτελικοί θα μεταδοθούν από το BBC One και το BBC iPlayer, με την ομάδα σχολίων να αποτελείται από τους Σκοτ Μιλς και Ράιλαν Κλαρκ. Αυτή θα σηματοδοτήσει την πρώτη φορά που οι ημιτελικοί θα μεταδοθούν στο BBC One. Ο τελικός θα μεταδοθεί στις τοπικές παραλλαγές του BBC One σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο με σχολιασμό από τη Μελ Γκέντρόυς και τον Γκρέιαμ Νόρτον, ο τελευταίος από τους οποίους θα συμπαρουσιάσει επίσης την εκπομπή, και στο BBC Radio Merseyside με σχολιασμό της Κλερ Σουίνι μαζί με ένα μέλος του κοινού, που θα επιλεγεί ως μέρος της καμπάνιας αναζήτησης ταλέντων "The Voice of Eurovision" του σταθμού. Το τραγούδι κατέλαβε τελικά την 25η και προτελευταία θέση, με 24 βαθμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες ποπ Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023
Εβρεσί
Το Εβρεσί (γαλλικά: Évrecy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εμπροσεέν (γαλλικά: Ébrocéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών 2016–17
Το Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών 2016–17 διοργανώθηκε από την Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (Π.Ο.ΕΠ.Α) με τη συμμετοχή 10 ομάδων. Διεξήχθη σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα πλέι οφ/άουτ. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Α.Π.Σ. Παρνασσός Στροβόλου, ο οποίος ανέβηκε στην Α΄ Κατηγορία μαζί με την δευτεραθλήτρια ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. Κυθραίας. Στη Γ΄ Κατηγορία υποβιβάστηκε η Π.Α.Ε.Κ. Κολοσσίου και ο Αστέρας Μέσα Γειτονιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2016 Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2017
Φωγκερνόν
Το Φωγκερνόν (γαλλικά: Fauguernon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φωγκερνοναί (γαλλικά: Fauguernonais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Στρασβούργου
Η Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Στρασβούργου (BNU) (γαλλικά: Bibliothèque nationale et universitaire (Strasbourg)) είναι δημόσια βιβλιοθήκη στο Στρασβούργο. Από το 1918, η BNU είναι η δεύτερη μεγαλύτερη βιβλιοθήκη της Γαλλίας όσον αφορά τον αριθμό των τεκμηρίων που κατέχει (περισσότερα από τρία εκατομμύρια τεκμήρια, συμπεριλαμβανομένων έντυπων μονογραφιών και περιοδικών, πολύτιμων χειρογράφων και αντικειμένων πολιτιστικής κληρονομιάς) και μία από τις πιο όμορφες συλλογές πολιτιστικής κληρονομιάς στη Γαλλία.
Στεγάζεται στην Place de la République, στην καρδιά της Neustadt (Νέας Πόλης), σε ένα κτίριο που σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Όγκαστ Χάρτελ και Σκγιολντ Νέκελμαν.
Το κτίριο έχει καταγραφεί και χαρακτηριστεί ως ιστορικό μνημείο από τις 10 Νοεμβρίου 2004.
Ιστορία
Πριν από το 1870, το Στρασβούργο διέθετε ήδη αξιόλογες συλλογές. Δύο βιβλιοθήκες ξεχώρισαν ιδιαίτερα: η βιβλιοθήκη του προτεσταντικού σεμιναρίου, η προέλευση της οποίας ανάγεται στο Γυμνάσιο Jean-Sturm (16ος αιώνας) που το 1621 έγινε η έδρα του προτεσταντικού πανεπιστημίου και της  δημοτικής βιβλιοθήκης που δημιουργήθηκε από την αγορά της ιδιωτικής βιβλιοθήκης του ιστορικού Γιόχαν Ντάνιελ Σόπλιν (1694-1771). Το 1870, οι δύο αυτές βιβλιοθήκες διέθεταν περισσότερους από 300.000 τόμους, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 3.446 χειρογράφων, καθώς και μια εγκυκλοπαίδεια μεσαιωνικών γνώσεων που δημιουργήθηκε τον 12ο αιώνα υπό τη διεύθυνση της ηγουμένης Χέραντ του Λάντσμπεργκ, το Hortus deliciarum (Ο Κήπος των Απολαύσεων). Το έργο αυτό πήρε τη θέση του δίπλα σε όχι λιγότερο αξιόλογα έργα, όπως αυτά του Μάιστερ Έκαρτ, του Γιοχάννες Τάουλερ ή του Κόνραντ φον Βύρτσμπουργκ, από τα οποία δεν έχει απομείνει τίποτα.
Οι συλλογές που εισέρρευσαν σύντομα καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό την επιρροή που ασκεί σήμερα η BNU στον γερμανικό πολιτιστικό χώρο. Από τις πιο σημαντικές από αυτές ήταν η αποστολή 40.000 πολύτιμων αντιτύπων (συμπεριλαμβανομένων 27 αρχέτυπων) από την Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Κένιγκσμπεργκ, τα τελευταία εναπομείναντα τεκμήρια από τη βιβλιοθήκη αυτή, η οποία καταστράφηκε ολοσχερώς κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι πανεπιστημιακές και περιφερειακές βιβλιοθήκες του Γκέτινγκεν, του Μονάχου, της Δρέσδης, του Χάιλμπρον, του Σβάινφουρτ και πολλοί βιβλιοπώλες προσχώρησαν στο κίνημα. Ο ίδιος ο Κάιζερ Βίλχελμ Α' δώρισε 4.000 τόμους από την προσωπική του συλλογή. Το 1875 υπήρχαν 2.750 δωρητές και το 1879 η βιβλιοθήκη είχε 386.073 τόμους, καθιστώντας την, την τέταρτη μεγαλύτερη βιβλιοθήκη στη Γερμανία. Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της λειτουργίας της, η βιβλιοθήκη επικεντρώθηκε στην κάλυψη των ερευνητικών αναγκών, αναθέτοντας τη λειτουργία της μελέτης στις βιβλιοθήκες των ινστιτούτων. Υπό τη διεύθυνση του Τζούλιους Όιτινγκ, η Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Στρασβούργου είχε δημιουργήσει μία από τις πλουσιότερες συλλογές ανατολίτικου περιεχομένου στην Ευρώπη.
Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την επιστροφή στη Γαλλία των εδαφών που είχε χάσει το 1870, τέθηκε το ζήτημα της μελλοντικής λειτουργίας της βιβλιοθήκης. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της βιβλιοθήκης κατέστησε πολύπλοκη την ενσωμάτωσή της στο γαλλικό θεσμικό τοπίο. Μετά από αρκετά χρόνια δισταγμού, η γαλλική κυβέρνηση αποφάσισε να διατηρήσει τον άτυπο χαρακτήρα της βιβλιοθήκης. Με διάταγμα της 23ης Ιουλίου 1926, η βιβλιοθήκη έγινε εθνικό δημόσιο ίδρυμα.
Sky Sport (Ιταλία)
To Sky Sport είναι ένα ιταλικό συνδρομητικό δορυφορικό δίκτυο που αποτελείται από εννέα αθλητικά τηλεοπτικά κανάλια ιδιοκτησίας της ψηφιακής πλατφόρμας Sky Italia.
Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Στρασβούργου
Συλλογές
Οι ιδιαίτερα πλούσιες συλλογές της BNU υπολογίζονται σήμερα σε περισσότερα από τρία εκατομμύρια τεκμήρια, γεγονός που την καθιστά τη δεύτερη μεγαλύτερη βιβλιοθήκη της Γαλλίας όσον αφορά το ψηφιακό περιεχόμενο και τη μεγαλύτερη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την έρευνα. Εκτός από τον έντυπο λόγο, η βιβλιοθήκη διαθέτει αξιόλογες συλλογές πολιτιστικής κληρονομιάς:
Sky Sport (Ιταλία)
Κανάλια Sky Sport
Το Sky Sport Uno (μέχρι τις 30 Ιουνίου 2018 λεγόταν Sky Sport 1), είναι το κύριο αθλητικό κανάλι του Sky Sport, ενώ το Sky Sport 24 είναι το ενημερωτικό κανάλι που εκπέμπει όλο το 24ώρο και περιλαμβάνει όλη την τρέχουσα ειδησεογραφία που αφορά τον αθλητισμό.
Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Στρασβούργου
Συλλογές
μικρογραφία|317x317εσ|Ο πάπυρος του Στρασβούργου με το κοσμολογικό ποίημα του [[Εμπεδοκλής ο Ακραγαντινός|Εμπεδοκλή «Περί φύσεως». ]]Η ανασυγκρότηση των συλλογών από το 1871-72 και μετά επηρέασε, σημαντικά τη φύση των αποθεμάτων και συνεχίζει να επηρεάζει σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό τις σημερινές δαπανηρέ αγορές. Το 1918, πάνω από το 60% των αποθεμάτων της βιβλιοθήκης ήταν στα γερμανικά (τότε 1,1 εκατομμύρια τεκμήρια). Σήμερα, η βιβλιοθήκη είναι η κορυφαία βιβλιοθήκη για τις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες στη Γαλλία και ο μεγαλύτερος πάροχος διαδανεισμού στον τομέα αυτό στη Γαλλία. Το ίδρυμα διατήρησε την τεκμηριωτική του ανάπτυξη και μπορεί σήμερα να υπερηφανεύεται ότι είναι ένα κέντρο αριστείας για τις θρησκευτικές επιστήμες και τον γερμανικό πολιτιστικό χώρο: ο τίτλος αυτός της αναγνωρίζεται δεδομένου ότι η βιβλιοθήκη είναι ταυτόχρονα συνδεδεμένο κέντρο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας και του CADIST (Κέντρο απόκτησης και διάδοσης επιστημονικών και τεχνικών πληροφοριών) για τους δύο αυτούς τομείς. Αν το ιδιαίτερο καθεστώς της Αλσατίας-Μοσέλ μπορεί να εξηγήσει διότι, στον 21ο αιώνα, μια βιβλιοθήκη του Στρασβούργου αναλαμβάνει τις ευθύνες τεκμηρίωσης των θρησκευτικών επιστημών, δεν πρέπει ωστόσο να παραλείψουμε, για να κατανοήσουμε την ανάδυση αυτού του γαλλικού κέντρου αριστείας, τη γερμανική ακαδημαϊκή προσέγγιση του τέλους του 19ου αιώνα, η οποία έτεινε να ενθαρρύνει έντονα τις σπουδές στη θεολογία και τον πολιτισμό.
Sky Sport (Ιταλία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Ιταλίας
Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Στρασβούργου
Συλλογές
Μια συλλογή εκλαϊκευμένης επιστήμης και ιστορίας της επιστήμης και της τεχνολογίας υπάρχει από το 1992, "παρέχοντας τροφή για σκέψη και έρευνα σε διάφορους τομείς: επιστήμη και ηθική, επιστήμη και θρησκεία, επιστήμη και κοινωνία, βιώσιμη ανάπτυξη, οικολογία, ζωολογία, κλιματολογία, βιολογία, επιστήμη των υπολογιστών κ.λπ. " Το 2010, η BNU διέθετε μια συλλογή με περισσότερα από 12.000 εκλαϊκευμένα επιστημονικά και ιατρικά έργα, καθώς και συνδρομές σε 44 έντυπα περιοδικά και 62 ηλεκτρονικά περιοδικά.
Παράλληλα με τις θρησκευτικές επιστήμες και τον γερμανικό πολιτιστικό χώρο, η BNU είναι φορέας εξαιρετικών πόρων τεκμηρίωσης: Η Αλσατία, τα ευρωπαϊκά θέματα, οι τέχνες και η αρχαιότητα. Η BNU είναι υπεύθυνη για τη νόμιμη κατάθεση των αρχείων που εκτυπώνονται στην περιοχή της Αλσατίας και έχει ως αποστολή τη συλλογή της πληρέστερης τεκμηρίωσης για την περιοχή. Αυτή η πηγή αποκτήσεων συμβάλλει σαφώς στη διατήρηση του εγκυκλοπαιδικού χαρακτήρα των σύγχρονων συλλογών. Οι Αλσατοί αποτελούν σημαντικό μέρος της ταυτότητας αυτού του ιδρύματος, το οποίο αποτελεί αποθήκη της γραπτής μνήμης της περιοχής του Ρήνου. Η νόμιμη κατάθεση αποτελεί επίσης μια ευκαιρία για τη βιβλιοθήκη να συνεχίσει να εμπλουτίζει μια τεράστια εικονογραφική συλλογή, η οποία συμπληρώθηκε χάρη σε διάφορες αγορές και δωρεές τα τελευταία τριάντα χρόνια.
Ψηφιακές Συλλογές
Η BNU έχει από καιρό δεσμευτεί για την ψηφιοποίηση των μοναδικών και πολύτιμων συλλογών της και είναι εταίρος και συνεισφέρει σε διάφορα σχέδια: την πύλη Alsatica, την Europeana κ.λπ. Ως κέντρο αριστείας για την Αλσατία, η βιβλιοθήκη προσφέρει μια τεράστια διαδικτυακή εικονογραφική συλλογή αφισών, φωτογραφιών, καρτ ποστάλ, χαρακτικών κ.λπ. Μεταξύ των προγραμμάτων ψηφιοποίησης που έχουν ολοκληρωθεί ή βρίσκονται σε εξέλιξη, θα πρέπει να αναφέρουμε τις εφημερίδες χαρακωμάτων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου σε στενή συνεργασία με την Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας και τη βιβλιοθήκη La contemporaine, τον γαλλικό προτεσταντικό τύπο του 19ου αιώνα (στο πλαίσιο της συνεργασίας με την Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας) και τα αρχεία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου στο πλαίσιο του προγράμματος Europeana 1914-1918 που ξεκίνησε από την Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου. Η πύλη Numistra l είναι η βιβλιοθήκη ψηφιακής κληρονομιάς του πανεπιστημιακού χώρου της Αλσατίας. Άνοιξε τον Οκτώβριο του 2013 ως βιβλιοθήκη ψηφιακής κληρονομιάς της Εθνικής και Πανεπιστημιακής Βιβλιοθήκης του Στρασβούργου (Bnu) και εξελίχθηκε, στο πλαίσιο της σύμβασης για την περιοχή της Αλσατίας 2013-2017, σε πύλη πρόσβασης στις ψηφιοποιημένες συλλογές τεκμηρίων των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και έρευνας της Αλσατίας (Bnu, Πανεπιστήμιο της Άνω Αλσατίας και Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου), καθώς και των εταίρων τους.
Από το 2020, η βιβλιοθήκη υπέγραψε συμφωνία με την κοινότητα Wikimedia France και δεσμεύεται για τον εμπλουτισμό και την ελεύθερη διάδοση της γνώσης σχετικά με την αλσατική κληρονομιά. Ως εκ τούτου, συμμετέχει στα προγράμματα GLAM (Γκαλερί, Βιβλιοθήκες, Αρχεία και Μουσεία) της κοινότητας.
Παραπομπές
Σ Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία Σ
Μάριος Μπέγζος
Ο Μάριος Περικλέους Μπέγζος (1951) είναι Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου (Συγκριτική Φιλοσοφία της Θρησκείας) και συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1951 στην Αθήνα, όπου μεγάλωσε και ολοκλήρωσε την βασική του εκπαίδευση (1957-1969).
Σπουδές
Φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά τα έτη 1969-1973 και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές Θεολογίας και Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης (1973-1974) και σε αυτό του Τύμπιγκεν (1978-1981), με υποτροφίες του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (IΚΥ), του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών (WCC), της Γερμανικής Κρατικής Υπηρεσίας Μορφωτικών Ανταλλαγών (DAAD) και του ερευνητικού Ιδρύματος Αλεξάντερ φον Χούμπολτ. Επίσης, κατά τα έτη 1973-1977, φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αναγορεύτηκε διδάκτορας το 1985 με θέμα διατριβής τη φιλοσοφία της θρησκείας του φυσι­κού Βέρνερ Χάιζενμπεργκ.
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Διορίστηκε επιστημονικός βοηθός του Νίκου Νησιώτη το 1975 στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, τον οποίο διαδέχθηκε μετά τον θάνατό του. Ανήλθε στη θέση του λέκτορα το 1986 στο γνωστικό αντικείμενο της Συγκριτικής Φιλοσοφίας της Θρησκείας και το 1991 εξελέγη επίκουρος καθηγητής. Στη συνέχεια, εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής (1999) και το 2003 καθηγητής. Παράλληλα, ανέλαβε τη διδασκαλία των μαθημάτων Ψυχολογία της Θρησκείας, Κοινωνιολογία της Θρησκείας και Φύλο και Θρησκεία. Κατά τα εαρινά εξάμηνα των ετών 1991-1997 δίδαξε το μάθημα της Φιλοσοφίας της Θρησκείας στο Πανεπιστήμιο του Μαρβούργου (Marburg an der Lahn) της Γερμανίας.
Υπήρξε ο πρώτος Ακαδημαϊκός Υπεύθυνος του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών «Ορθόδοξη Θεολογία» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ, 1998-2001), καθώς και ο πρώτος Ακαδημαϊκός Υπεύθυνος του νεοσύστατου Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Φύλο και Θρησκεία» (2003-2008) του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου.
Είναι, επίσης, μέλος επι­στημονικών εταιρειών της Ελλάδας (Ελληνική Φιλοσοφική Εταιρεία, Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός», Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία κ.ά.) και του εξωτερικού (Academie International des Sciences Religieuses, Societas Oecumenica - European Society for Ecumenical Research κ.ά.).
Από το 1999 είναι τακτικό μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Θρησκειολογικών Επιστημών (Academie des Sciences Religieuses) με έδρα τις Βρυξέλλες, ενώ διετέλεσε αντιπρόεδρος αυτής (2003-2005).
Δραστηριότητες
Την περίοδο 2009-2011 ορίστηκε Διευθυντής του Διορθοδόξου Κέντρου της Εκκλησίας της Ελλάδος, του επιμορφωτικού οργανισμού και συνεδριακού κέντρου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Τον Μάιο 2011 εξελέγη Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με τετραετή θητεία (2011 - 2015). Ανανέωσε τη θητεία του αυτή το Νοέμβριο του 2014 για την τετραετία 2014-2018. Ακόμη, είναι πρόεδρος της εφορείας του Πανεπιστημιακού Ναού Καπνικαρέας.
Εκδόσεις - διακρίσεις - μεταφράσεις
Ο Μάριος Μπέγζος έχει συγγράψει τριάντα μονογραφίες και περίπου τετρακόσια άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά, πανεπιστημιακές επετηρίδες και αφιερωματικούς τόμους.
Είναι τακτικός συνεργάτης επιστημονικών λεξικών και εγκυκλοπαιδειών στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Παιδαγωγική και Ψυχολογική Εγκυκλοπαίδεια, Φιλοσοφικό και Κοινωνιολογικό Λεξικό, Ελληνική Εκπαιδευτική Εγκυκλοπαίδεια, Θρησκειολογικό Λεξικό, Theologenlexikon, RGG κ.ά.).
Υπήρξε διευθυντής της σειράς «Θρησκειολογία» των εκδόσεων Ελληνικά Γράμματα και τακτικός αρθρογράφος αθηναϊκών εφημερίδων (Το Βήμα, Τα Νέα , Ελευθεροτυπία, Καθημερινή). Επίσης, υπήρξε συγγραφέας του εγχειριδίου της Γ΄ Λυκείου «Θέματα Χριστιανικής Ηθικής» (1998) και μέλος κριτικής επιτροπής σχολικών βοηθημάτων του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.
Το δοκιμιακό έργο του έχει διακριθεί, όπως για παράδειγμα με το ''Βραβείο Π. Φωτέα (1999) και το Βραβείο Ελληνικού Κέντρου P.E.N. Club'' (2007).
Μελετήματά του έχουν μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες (αγγλική, γαλλική, γερμανική, ιταλική, ουγγρική, κινεζική, πολωνική, αλβανική, ρωσική), ενώ έχει εκπονήσει δοκίμια στην αγγλική και τη γερμανική γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Βάλντεμαρ Α΄ του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Ο Βάλντεμαρ Α΄, γερμ. Waldemar (απεβ. 7 Ιανουαρίου 1368) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσερμπστ (1316-1368) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλβέρτο Β΄.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Αλβέρτου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Αγνής των Ασκάνια, κόρης του Κορράδου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Στέννταλ.
Το 1368 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Βάλντεμαρ Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1344 την 3η εξαδέλφη του Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρη του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπερκ και είχε τέκνα:
Μετά το 1351 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Βάλντεμαρ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Βεατρίκη των Έστε, κόρη του Ομπίτσο Γ΄ μαρκησίου της Φερράρα & της Μόντενα· δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Τρίφτης
μικρογραφία|τρίφτης Ο τρίφτης είναι βοηθητική συσκευή για την κουζίνα και την προετοιμασία των υλικών μαγειρικής και τροφίμων. Ανάλογα με το μέγεθος των ανοιγμάτων στην επιφάνεια τριβής, γίνεται χονδρό ή και λεπτό τρίψιμο. Το χοντρό τρίψιμο χρησιμοποιείται κυρίως για τυρί και σαλατικά, ενώ οι λεπτοί τρίφτες είναι κατάλληλοι για κρεμύδια, ντομάτες και τυριά.. Κατασκευάζονται από ανοξείδωτο χάλυβα, αλλά και επίσης από σκληρό πλαστικό. Χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα, αφού έχει βρεθεί και σε αρχαιολογικές ανασκαφές.
Κατηγορία:Σκεύη προετοιμασίας φαγητού
Επαναστατική Επιτροπή (Ελλάδα)
Με το όνομα Επαναστατική Επιτροπή ονομάσθηκαν διάφορες στρατιωτικές χούντες στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.
1922
Η Επαναστατική Επιτροπή, (αρχικά αναφερόμενη ως Επαναστατική Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας, ) που συγκροτήθηκε πριν το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922, αποτελείτο αρχικά από 12 ανώτερους αξιωματικούς, με τη μετέπειτα προσθήκη 2 "παραγόντων του εσωτερικού".
Η δωδεκαμελής -βραχύβια- σύνθεση είχε ως εξής :
Τα δύο μέλη "εσωτερικού" που προστέθηκαν αργότερα ήταν ο πλοίαρχος Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος και ο συνταγματάρχης Λουκάς Σακελλαρόπουλος.
Περισσότερο προβεβλημένη ήταν η πενταμελής Εκτελεστική Επιτροπή της Επαναστάσεως, η οποία αποτέλεσε και την τελευταία και κύρια έκφανση της Επαναστατικής Επιτροπής κατόπιν του Κινήματος. Αρχικά αποτελείτο από τους: μικρογραφία|Από τα αριστερά: Πλαστήρας, Γονατάς, Χατζηκυριάκος και Πρωτοσύγγελος
Ο Φωκάς σύντομα αντιλήφθηκε ότι στην Επιτροπή επικρατούσαν αδιάλλακτα στοιχεία και αποχώρησε. Τον αντικατέστησε ο Αγησίλαος Γέροντας.
Στις 14 Νοεμβρίου του 1922, η τυπική δικαιοδοσία της πενταμελούς Επιτροπής, που αφορούσε κυρίως την Δίκη των έξι, εκχωρήθηκε στον Νικόλαο Πλαστήρα, ο οποίος έκτοτε υπέγραφε τις Αποφάσεις της Επαναστάσεως ως "ο Αρχηγός". Μετά την ολοκλήρωση της εκκαθάρισης των φιλοβασιλικών στο στράτευμα και τις εκλογές του 1923, έπαψε να ασκεί την εξουσία.
1935
Η βραχύβια Επαναστατική Επιτροπή, που συγκροτήθηκε μετά το Κίνημα Κονδύλη της 10ης Οκτωβρίου 1935, αποτελείτο από τους: μικρογραφία|Από τα δεξιά: Παπάγος, Ρέππας, Κονδύλης, Οικονόμου.
Η Επιτροπή, αποτελούμενη από τους αρχηγούς των τριών όπλων, εμφανίστηκε σε προκήρυξη ως η υπαίτια για την παραίτηση της Κυβέρνησης Τσαλδάρη και ως αυτή που υπέδειξε τον Γεώργιο Κονδύλη για Πρωθυπουργό, κατόπιν όμως της ανάληψης της πρωθυπουργίας από τον Κονδύλη απουσιάζει εντελώς ως θεσμικό σώμα.
1967
Ο όρος "Επαναστατική Επιτροπή" χρησιμοποιήθηκε επίσημα για μία και μόνο φορά, στη διακήρυξη διορισμού του Γεωργίου Ζωιτάκη ως Αντιβασιλέως, ενώ τυχόν παράλληλος σχεδιασμός για ένα σκιώδες "Επαναστατικό Συμβούλιο" δεκαπέντε μελών ουδέποτε πραγματοποιήθηκε, χωρίς να έχει καταστεί απολύτως ξεκάθαρο αν η Επαναστατική Επιτροπή λειτουργούσε και περιελάβανε άλλα μέλη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η τριανδρία ασκούσε τον αδιαμφισβήτητο έλεγχο μέχρι το πραξικόπημα του Ιωαννίδη, υιοθετώντας, σε συνδυασμό με την ήδη υπάρχουσα ρητορική περί Εθνοσωτηρίου Επαναστάσεως, τον τίτλο της "Εθνικής Επαναστατικής Κυβέρνησης", μέχρι την απόπειρα φιλελευθεροποίησης.
Φεγκερόλ-Μπυλί
Το Φεγκερόλ-Μπυλί (γαλλικά: Feuguerolles-Bully) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.