cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ε.ΚΑ.Σ. Θεσσαλονίκης 2014-2015
Τελική Κατάταξη
Προπονητές του Ολύμπου την επιτυχημένη αυτή χρονιά ήταν οι Γιώργος Ατακτίδης, Σίμος Μαρβάκης και Μιχάλης Μηλιαράς. Το ρόστερ συνέθεσαν οι αθλήτριες Μουστακίδου, Παπαγακή, Παπαρέντη, Ακσεχέρογλου, Πασιούδη, Τριανταφυλλίδου, Ψαρρά, Κωστοπούλου, Τράντα, Ζούνη, Κανσίζογλου, Τσίτσου και Αναστασιάδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2014 2015 Θεσσαλονικη Θεσσαλονικη
Σάτιβα
Η Σάτιβα (βαλενθιανικά: Xàtiva, ισπανικά: Játiva) είναι μια πόλη και δήμος της επαρχίας της Βαλένθια, στην Βαλενθιανική Χώρα στην Ισπανία. Ιστορικά αποτέλεσε μια από τις σημαντικότερες πόλεις του μεσαιωνικού Βασιλείου της Βαλένθια και γενέτειρα της παπικής δυναστείας των Βοργίων (των παπών Κάλλιστου Γ΄ και του ανιψιού του Αλέξανδρου Ζ΄) και του μουσικοσυνθέτη Ραϊμόν. Στην πόλη σώζεται ο αρχαιότερος μύλος παραγωγής χαρτιού στην Ευρώπη (1151). Το ιστορικό της κέντρο παρουσιάζει αρκετά μνημεία ιστορικού ενδιαφέροντος όπως το κάστρο της, το σημαντικότερο του Βασιλείου της Βαλένθια.
The Voice of Greece
Επισκόπηση
Στην πρώτη και τη δεύτερη σεζόν υπήρχαν τρεις φάσεις του παιχνιδιού: οι τυφλές ακροάσεις (blind auditions), οι "μονομαχίες" (battles) και οι ζωντανές εμφανίσεις (live). Στην τρίτη και την τέταρτη σεζόν υπήρχαν τέσσερις φάσεις: οι τυφλές ακροάσεις, οι μονομαχίες, τα νοκάουτ και οι ζωντανές εμφανίσεις. Στην πέμπτη σεζόν υπήρξαν πέντε φάσεις: οι ζωντανές εμφανίσεις, οι μονομαχίες, τα νοκάουτ, τα πλέι οφ και οι ζωντανές εμφανίσεις. Από την έκτη σεζόν, μετά τις τυφλές ακροάσεις ακολουθούν πρώτα τα νοκάουτ και μετά οι μονομαχίες. Το ηλικιακό όριο εισόδου είναι τα 16 έτη και οι συμμετέχοντες δεν είναι πάντα από την Ελλάδα ή την Κύπρο.
Ακολουθεί πίνακας με τους νικητές του The Voice:
Σάτιβα
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητα της Βαλένθια
The Voice of Greece
The Voice 1
Κάθε κριτής έχει κι έναν βοηθό, σε περίπτωση που δεν μπορεί να αποφασίσει μόνος του ποιος θα συνεχίσει μαζί του. Σε κάθε μονομαχία ο βοηθός είναι διαθέσιμος μόνο για μια φορά.
Στον ημιτελικό πέρασαν ο Γιούρι Μέλικοφ και η Αρετή Κοσμίδου (#teamstavento), η Κατερίνα Λιόλιου & η Μαρία Έλενα Κυριάκου (#teamvandi), ο Άλεξ Οικονόμου & ο Λευτέρης Κιντάτος (#teamremos) και η Έμιλυ Χαραλάμπους και ο Βασίλης Χατζηπαρτάλης (#teamaslanidou). Στον τελικό προχώρησαν η Αρετή, ο Λευτέρης, η Έμιλυ και η Μαρία-Έλενα, η οποία ήταν η νικήτρια του παιχνιδιού.
Στον ημιτελικό ο Γιούρι τραγούδησε με την Έλενα Παπαρίζου, η Αρετή με το μουσικό συγκρότημα Melisses, η Κατερίνα με την Τζώρτζια Κεφαλά, η Μαρία Έλενα με την Μαντώ, ο Άλεξ με τον Στέλιο Ρόκκο, ο Λευτέρης με τον Βασίλη Καρρά, η Έμιλυ με τον Κώστα Μακεδόνα και ο Βασίλης με τον Μάνο Πυροβολάκη. Σύνολο 18 επεισόδια.
The Voice 2
Το The Voice 2 έκανε πρεμιέρα στον ΑΝΤ1, την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015. Ο Γιώργος Λιάγκας, στη πρώτη μονομαχία του The Voice 2, ανακοίνωσε πως, σύμφωνα με έναν καινούριο κανονισμό, οι κριτές καλούνται να κλέψουν δύο παίκτες άλλων κριτών, στη φάση των μονομαχιών ή των νοκάουτ, όταν δεν επιλεχθούν από τους κριτές τους. Έτσι, κάθε κριτής θα έφτανε τελικά στις ζωντανές εμφανίσεις με δέκα παίκτες. Νικητής ήταν ο Κώστας Αγέρης από την ομάδα του Ρέμου (#teamremos). Σύνολο 18 επεισόδια.
The Voice 3
Στο The Voice 3 οι ομάδες των κριτών αποτελούνται από 32 διαγωνιζόμενους, ενώ στις δύο προηγούμενες σεζόν μόνο από 16. Νικητής ήταν ο Γιάννης Μαργάρης από την ομάδα του Μαραβέγια. Σύνολο 27 επεισόδια.
The Voice 4
Το The Voice 4 έκανε πρεμιέρα την Τρίτη 3 Οκτωβρίου 2017 στις 21:00 για δεύτερη χρονιά στον ΣΚΑΪ. Νίκησε ο Γιώργος Ζιώρης από την ομάδα του Μαραβέγια. Σύνολο 27 επεισόδια.
The Voice 5
Το The Voice 5 έκανε πρεμιέρα στις 2 Οκτωβρίου 2018 στον ΣΚΑΪ. Στις τυφλές ακροάσεις, εφαρμόστηκε μια καινοτομία, στην οποία κάθε κριτής, που θέλει διαγωνιζόμενο, μπορεί να χρησιμοποιήσει, έως τέσσερις φορές, ένα κουμπί, με το οποίο να αποτρέπει επιλεγμένο άλλον από τη διεκδίκηση του παίκτη. Μετά τα νοκάουτ, προστέθηκε καινούρια, για τα ελληνικά δεδομένα, φάση, τα πλέιοφ, όπου 16 παίκτες (4 από κάθε κριτή) που αποχώρησαν από μονομαχίες και νοκάουτ έχουν την ευκαιρία να επιστρέψουν στο παιχνίδι, εφόσον κερδίσουν τους κριτές τους. Συνολικά, πέρασαν 4 παίκτες (1 από κάθε κριτή) στην επόμενη φάση, τις ζωντανές εμφανίσεις. Νικήτρια ήταν η Λεμονιά Μπέζα από την ομάδα του Μαραβέγια. Σύνολο 32 επεισόδια.
The Voice 6
Το The Voice 6 έκανε πρεμιέρα την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2019 στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ με βαρυσήμαντες διαφορές στους συντελεστές. Νικητής ήταν ο Δημήτρης Καραγιάννης από την ομάδα του Σάκη Ρουβά. Σύνολο 25 Επεισόδια.
The Voice 7
Ο 7ος κύκλος της εκπομπής ταλέντων έκανε πρεμιέρα την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2020 στις 21:00 στον ΣΚΑΪ. Στη φάση των νοκάουτ, κάθε κριτής έχει κι έναν συνεργάτη για τις πρόβες και για ένα ντουέτο επί σκηνής.
Νικήτρια ήταν η Ιωάννα Γεωργακοπούλου από την ομάδα της Έλενας Παπαρίζου. Σύνολο 22 Επεισόδια.
The Voice 8
Ο 8ος κύκλος της εκπομπής έκανε πρεμιέρα το Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2021. Τη θέση της Ελεονόρας Ζουγανέλη παίρνει ο Κωνσταντίνος Αργυρός. Στη φάση των νοκάουτ και των μονομαχιών, κάθε κριτής έχει κι έναν συνεργάτη για τις πρόβες και για μια από κοινού εμφάνιση στη σκηνή.
Νοκάουτ
Μονομαχίες
Νικήτρια η Άννα Αργυρού από την ομάδα του Σάκη Ρουβά, η νεότερη ηλικιακά νικήτρια του διαγωνισμού (16 ετών, όπως είναι και το όριο εισόδου). Σύνολο 28 επεισόδια.
Souls of Black
Souls of Black είναι ο τίτλος του τέταρτου στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic Records". Η παραγωγή του πραγματοποιήθηκε από τον Μάικλ Ρόουζεν στα "Fantasy Studios" της Καλιφόρνια. Σύμφωνα με τον Τσακ Μπίλι, ο συγκεκριμένος δίσκος ολοκληρώθηκε όσο γινόταν πιο γρήγορα για να συμμετάσχει το συγκρότημα στην επερχόμενη περιοδεία.
Για την προώθηση του δίσκου, οι Testament έλαβαν μέρος στην περιοδεία "Clash of the Titans" μαζί με τους Megadeth, Slayer και Suicidal Tendencies, ενώ γυρίστηκαν βίντεο κλιπ για τα τραγούδια "Souls of Black" και "The Legacy".
Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 35 στην Μεγάλη Βρετανία και το # 73 στα αμερικάνικα τσαρτ. Οι κριτικές που έλαβε ήταν μέτριες προς καλές, με το "Allmusic" να του δίνει 2,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,5 / 5 και το "Metal Archives" 83%.
Τραγούδια του δίσκου
1. Beginning of the End (Peterson) - 0:36
2. Face in the Sky (Billy, Skolnick, Peterson) - 3:53
4. Souls of Black (Billy, Skolnick, Peterson, Clemente) - 3:22
5. Absence of Light(Billy, Skolnick, Peterson)'' - 3:55
6. Love to Hate (Billy, Skolnick, Peterson, Clemente) - 3:40
7. Malpractice (Billy, Skolnick, Peterson) - 4:43
9. The Legacy (Billy, Skolnick, Peterson, Clemente) - 5:30
10. Seven Days of May (Billy, Skolnick, Peterson) - 4:41
Θέσεις τσαρτ
Souls of Black (άλμπουμ)
Τα μέλη των Testament
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Souls of Black" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Testament Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990
Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων (πετοσφαίριση γυναικών)
Ο Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων είναι κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα γυναικών με έδρα το Κάτω Βαρώσι, οικισμό της Αμμοχώστου. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού σωματείου Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων. Το σωματείο του Μαραθώνα μετά την τουρκική εισβολή και την κατάληψη της Αμμοχώστου το 1974 επαναδραστηριοποιήθηκε στη Λάρνακα. Έτσι, η έδρα της πετοσφαιρικής ομάδας γυναικών του Μαραθώνα είναι στη Λάρνακα. Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Κέντρο Λάρνακας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες γυναικών Κύπρου
Διεθνές Φεστιβάλ Πορτοχελίου
Ιστορικό του Φεστιβάλ
1978: Τα πρώτα Masterclass ξεκινούν στο Κτήμα Μάνεση. Ταλαντούχοι νέοι καλλιτέχνες συναντούν σπουδαίους δασκάλους που έχουν έρθει από διάφορες χώρες. Δάσκαλοι και μαθητές οργανώνουν καθημερινά μουσικές βραδιές και οι πρώτοι καλεσμένοι έρχονται να τους παρακολουθήσουν.
1988: Οι πόρτες του κτήματος ανοίγουν για το κοινό. Ο Δήμος συνεργάζεται μαζί μας και οι πρώτες συναυλίες ξεκινούν, λίγες αρχικά, όλο και περισσότερες στη συνέχεια.
1990: Μια πρώτη σειρά από πολιτιστικά δρώμενα διοργανώνεται. Συναυλίες, διαλέξεις, σεμινάρια και Masterclass λαμβάνουν χώρα με τη στήριξη του Δήμου. Έτσι μπήκε ο θεμέλιος λίθος ενός Διεθνούς Φεστιβάλ στην καρδιά του οποίου βρίσκονταν Έλληνες, Βούλγαροι, Ελβετοί και Γάλλοι.
Φθινόπωρο 2010 : Απολογισμός 22 Χρόνων λειτουργίας 1988 - 2010
Προσφορά
Στους νέους ταλαντούχους μουσικούς που ήρθαν σε επαφή με μεγάλους εδραιωμένους καλλιτέχνες, και που είχαν την ευκαιρία να παίξουν επανειλλημένα μπροστά σε κοινό.
Συχνά ακόμα, προσφορά και στους Δήμους Κρανιδίου και Ερμιόνης.
• Πάνω από 20 χώρες έχουν συμμετάσχει έως σήμερα στο Φεστιβάλ από Ευρώπη από Αμερική (βόρειο και νότιο) και Ασία.
• Πάνω από 500 συναυλίες, εκδηλώσεις και εκπαιδευτικά μαθήματα διαφόρων μορφών
• 75 διαφορετικοί πιανίστες
• 25 βιολίστες (μη μέλη ορχηστρών)
• 12 βιολοντσελίστες (μη μέλη ορχηστρών)
• 30 πνευστοί (διάφορα όργανα)
• 40 τραγουδιστές (μη μέλη χορωδιών)
• 20 κιθαρίστες
• 100 και πλέον ομιλητές
• 8 αρχιμουσικοί από Ελλάδα, Ρωσία και Αμερική
Το 2010 το Φεστιβάλ για πρώτη φορά φιλοξένησε και θεατρικές παραστάσεις, τρεις τον αριθμό.
Όσον αφορά τον αριθμό των Ελλήνων συμμετεχόντων με την πάροδο των χρόνων είναι τεράστιος και πολλοί απ' αυτούς έχουν γνωρίσει διεθνή αναγνώριση.
Ο κατάλογος ξένων καλλιτεχνών που συμμετείχαν στο Φεστιβάλ περιλαμβάνει καλλιτέχνες και μουσικά σύνολα παγκοσμίου βεληνεκούς όπως:
Ο συνθέτης, πιανίστας και Κοσμήτορας της Σχολής Οργάνων της Εθνικής Ακαδημίας της Βουλγαρίας, Atanas Atanasov.
Η βελγίδα πιανίστα Evelyne Brancart, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Ινδιάνα στο Μπλούμινγκτον και σολίστ με λαμπρή καριέρα.
Το Buccina Enseble από τη Γερμανία, διεθνούς φήμης, με τέσσερα πνευστά και ένα κρουστό, όλα τα μέλη του οποίου παίζουν σε μεγάλες γερμανικές ορχήστρες.
Ο Βούλγαρος καθηγητής μουσικολογίας Dr Dimiter Christoff της Ακαδημίας της Σόφιας, που έχει δώσει διαλέξεις σε πάνω από 100 πανεπιστήμια παγκοσμίως.
Ο Γάλλος βιολοντσελίστας Alain Courmon, Α' Βραβείο του Conservatoire του Παρισιού.
Η μπάντα και η χορωδία του Πανεπιστημίου της Ινδιανάπολης με τους αρχιμουσικούς Dr John Graulty and Dr Paul Krasnovsky.
Η πιανίστα Ivelina Ivantcheva καθηγήτρια της Μουσικής Ακαδημίας της Σόφιας.
Ο Αυστριακός Μαέστρος ελληνικής καταγωγής Miltiades Karidis.
Ο Αυστριακός φλαουτίστας Michael Koffler, Καθηγητής στην Ακαδημία Μοζαρτέουμ σε ντουέτο με την Brigitte Koffler.
Ο ρώσος βιολονίστας Dmitri Kogan.
Ο πιανίστας Vladimir Korolev από τη Ρωσία.
Ο Έλληνας αρχιμουσικός Θεόδωρος Κουρεντζής
Ο βούλγαρος βιολοντσελίστας Anatoli Krastev Αντιπρύτανης της Εθνικης Μουσικής Ακαδημίας της Βουλγαρίας.
Ο Ελβετός Matthias Maurer (βιόλα) σολίστ και καθηγητής του Πανεπιστημίου του Γκρατζ στην Αυστρία.
Το Duo Ribarski, με τον τρομπονίστα Kiril Ribarski και τη πιανίστα Milica Sperovic Ribarski και οι δύο καθηγητές του Μουσικού Πανεπιστημίου των Σκοπίων.
Ο Καθηγητης και Αντιπρύτανης της Εθνικης Μουσικής Ακαδημίας της Βουλγαρίας Penzo Stoyanov
Ο ρώσος Dr Alexander Vorontsov αρχιμουσικός της Ορχήστρας του Τογκλιάτι.
Ο σαξοφωνίστας Juri Vorontsov, Διευθυντής του Υπουργείου Πολιτισμού της Ρωσίας.
Ανάμεσα σε όλους τους μαθητευόμενους μουσικούς που πέρασαν από το Φεστιβάλ αυτά τα χρόνια, κάποιοι κάνουν σήμερα λαμπρή καριέρα στο εξωτερικό. Τρία ονόματα ειδικά ξεχωρίζουν :
Ο Τάσης Χριστογιάννοπουλος, βαρύτονος, που κέρδισε το 2005 το Βραβείο «Καλύτερου Λυρικού Καλλιτέχνη της Χρονιάς» στη Γερμανία και που συνεχώς βρίσκεται στη σκηνή των πιο σημαντικών Λυρικών Θεάτρων στην Ευρώπη.
Η Λουκία Σπανάκη, σοπράνο, που εμφανιστεί σε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε Όπερες στην Ελλάδα, τη Γερμανία, την Ιταλία και το Πεκίνο.
Ο Γρηγόρης Ζαμπάρας πιανίστας με λαμπρή διεθνή καριέρα ως σολίστ και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τάμπα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Διεθνούς Φεστιβάλ Πορτοχελίου
Κατηγορία:Φεστιβάλ μουσικής Κατηγορία:Κλασική μουσική Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα Κατηγορία:Νομός Αργολίδας
Προφήτης Θεσσαλονίκης
Ο Προφήτης είναι χωριό και κοινότητα του δήμου Βόλβης της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης στην Κεντρική Μακεδονία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 935 κατοίκους. Στην τοπική κοινότητα του Προφήτη ανήκει και ο οικισμός της Μικροκώμης.
Ο Προφήτης είναι ένα όμορφο χωριό με παραδοσιακή αρχιτεκτονική, μόλις 38 χιλιόμετρα απόσταση ανατολικά της Θεσσαλονίκης. Το όνομα του το έλαβε από τον ναό του χωριού, τον Προφήτη Ηλία. Οι κάτοικοι του είναι γηγενείς Έλληνες Μακεδόνες και διατηρούν ως σήμερα τα έθιμά τους όπως είναι οι Λαζαρίνες, οι Αράπηδες, η Χελιδόνα και διάφορα του γάμου.
Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας στο χωριό λειτουργούσε ελληνικό σχολείο.
Στον Προφήτη γεννήθηκαν και έδρασαν οι Μακεδονομάχοι Ευάγγελος Ζερβός, Απόστολος Σπύρου (οι οποίοι συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν από τους Τούρκους) και ο Πασχάλης Τσουκαλάς.
Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα συστάθηκε με την ονομασία Κοινότητα Κλείσαλι στις 9 Ιουλίου 1918 με έδρα τον οικισμό Κλείσαλι. Ο οικισμός μετονομάστηκε μετονομάστηκε σε Προφήτης και η κοινότητα σε Κοινότητα Προφήτου στις 14 Ιανουαρίου 1927. Λειτούργησε ως κοινότητα ως την κατάργησή της το 1997 και την προσάρτησή της στον δήμο Εγνατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Σίμων γιος του Γιώρα
Ο Σίμων γιος του Γιώρα ή Σίμων μπαρ Γκιόρα ή Σίμων μπεν Γκιόρα ήταν ένας από τους αρχηγούς των επαναστατημένων Ιουδαίων κατά τον μεγάλο πόλεμο εναντίον της Ρώμης (Πρώτο Ιουδαϊκό πόλεμο).
Γαβαών
Ο Σίμων του Γιώρα έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην πολιτική σκηνή της Ιουδαίας, κατά την διάρκεια της εκστρατείας του Κέστιου Γάλλου όταν επικεφαλής μιας ομάδας ενόπλων επιτέθηκε στην οπισθοφυλακή του  στρατού του Κέστιου Γάλλου, όταν αυτός επέστρεφε στο στρατόπεδο του στην Γαβαών, ύστερα από την πρώτη αμφίρροπη μάχη που είχε δώσει με τους επαναστάτες στα περίχωρα της Ιερουσαλήμ. Ο Σίμων είχε καταφέρει να αποσπάσει ένα μεγάλο μέρος των σκευοφόρων του Κέστιου Γάλλου και να το μεταφέρει στην πόλη.
Ακραβετηνή
Οι ιουδαϊκές αρχές δεν έδωσαν κανένα αξίωμα στον Σίμωνα επειδή εμφανίζονταν ως αντιπρόσωπος μιας ομάδας επαναστατημένων αγροτών. Κάτι τέτοιο δεν ήταν αρεστό από στην παράταξη των μετριοπαθών που ήθελαν να συμβιβαστούν με την Ρώμη. Έτσι ο Σίμων κατέφυγε στην περιοχή της Ακραβετηνής και λεηλατούσε τις ιδιοκτησίες των πλουσίων.
Τελικά ο νέος αρχιερέας Ανανίας γιος του Ανανία έστειλε ένα απόσπασμα εναντίον του αναγκάζοντας τον να καταφύγει στην Μασάντα. Από εκεί έκανε σποραδικές επιδρομές στην Ιδουμαία.
Ο Σίμων καταλαμβάνει την Ιερουσαλήμ
Αφού συγκέντρωσε αρκετούς Σικάριους, ληστές και εξαθλιωμένους και άρχισε να λεηλατεί την ιουδαϊκή ύπαιθρο, έχοντας ως κέντρο το χωριό Αΐν (ή Ναΐν). Κατόπιν εγκατέστησε μια βάση κοντά στην Ιερουσαλήμ στην περιοχή Φερεταί και νίκησε τους Ζηλωτές έσπευσαν να τον αντιμετωπίσουν σε μάχη. Έπειτα κατάφερε να υποτάξει την Ιδουμαία και να καταλάβει την Χεβρώνα.
Ο Σίμων είχε αρχίσει ξανά τις επιδρομές εναντίον της Ιερουσαλήμ όταν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ιδουμαία επειδή οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την περιοχή. Σε εκείνη την κρίσιμη περίοδο για εκείνον ο αρχιερέας Ματθίας του Βοηθού του μετέφερε την πρόσκληση των Ιδουμαίων και των μετριοπαθών της Ιερουσαλήμ, οι οποίοι του ζήτησαν να μπει στην πόλη προκειμένου να τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν την επίθεση των Ζηλωτών. Ο Σίμων δέχθηκε και κατέλαβε την πόλη τον Φεβρουάριο του 69.
Το τέλος του Σίμωνα
Από τις θέσεις που μπόρεσε τελικά να κρατήσει στην Άνω Πόλη ο Σίμων αντιμετώπισε την πολιορκία των Ρωμαίων που κατέληξε στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Ο Σίμων προσπάθησε να διαφύγει από την πόλη σκάβοντας μια σήραγγα. Απέτυχε όμως και οι Ρωμαίοι τον συνέλαβαν.
Ο Σίμωνας έλαβε μέρος στον θρίαμβο του Βεσπασιανού και του Τίτου στην Ρώμη τον Ιούνιο του 71 και σύμφωνα με την παράδοση που  ήθελε την εκτέλεση του αρχηγού του εχθρού, όταν η πομπή του θριάμβου έφτασε στον Καπιτώλιο λόφο διαπομπεύτηκε και κατόπιν απαγχονίστηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαίοι Κατηγορία:Ιουδαϊκοί πόλεμοι
Προσαρμογή (αποσαφήνιση)
Ο όρος προσαρμογή μπορεί να αναφέρεται:
Πάτροκλος (νησίδα)
Ο Πάτροκλος ή Γαϊδουρονήσι, στα αρχαία χρόνια Πατρόκλου Χάραξ ή Κόπρος, είναι νησί στο Σαρωνικό κόλπο, στο δρόμο για το Σούνιο μεταξύ των οικισμών Θυμάρι και Λεγραινά (μετά την Παλαιά Φώκαια). Βρίσκεται κοντά στην ακτή, σε απόσταση 850 μέτρων. Η έκτασή του είναι 2.800 στρέμματα. Απέχει 3. χλμ από το Σούνιο και 65 χλμ. από την Αθήνα. Οι μεγαλύτερες διαστάσεις του είναι 2,5 χλμ. και 1,5 χλμ. Έχει ύψος 240 μέτρα. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Λαυρεωτικής.
Ονομάστηκε Πάτροκλος, από τον ναύαρχο του στόλου του Αιγυπτίου βασιλιά Πτολεμαίου. Όταν ο Πτολεμαίος κατά το Χρεμωνίδειο πόλεμο (267-261 π.Χ.) έστειλε το στόλο του για να συνδράμει τους Αθηναίους ενάντια στις επιδρομές του Αντιγόνου, ο Πάτροκλος είχε φτιάξει στο νησί αυτό το στρατόπεδό του. Η ονομασία Πατρόκλου Χάραξ σημαίνει στρατόπεδο του Πατρόκλου.
Η νησίδα Πάτροκλος σήμερα ανήκει στην οικογένεια Γιατράκου
Πηγές
τῆς ἠπείρου τῆς Ἑλληνικῆς κατὰ νήσους τὰς Κυκλάδας καὶ πέλαγος τὸ Αἰγαῖον ἄκρα Σούνιον πρόκειται γῆς τῆς Ἀττικῆς· καὶ λιμήν τε παραπλεύσαντι τὴν ἄκραν ἐστὶ καὶ ναὸς Ἀθηνᾶς Σουνιάδος ἐπὶ κορυφῇ τῆς ἄκρας. πλέοντι δὲ ἐς τὸ πρόσω Λαύριόν τέ ἐστιν, ἔνθα ποτὲ Ἀθηναίοις ἦν ἀργύρου μέταλλα, καὶ νῆσος ἔρημος οὐ μεγάλη Πατρόκλου καλουμένη· τεῖχος γὰρ ᾠκοδομήσατο ἐν αὐτῇ καὶ χάρακα ἐβάλετο Πάτροκλος, ὃς τριήρεσιν ὑπέπλει ναύαρχος Αἰγυπτίαις, ἃς Πτολεμαῖος ὁ <Πτολεμαίου> τοῦ Λάγου τιμωρεῖν ἔστειλεν Ἀθηναίοις, ὅτε σφίσιν Ἀντίγονος ὁ Δημητρίου στρατιᾷ τε αὐτὸς ἐσβεβληκὼς ἔφθειρε τὴν χώραν καὶ ναυσὶν ἅμα ἐκ θαλάσσης κατεῖργεν.
«Από την ηπειρωτική Ελληνική γη, προς τις Κυκλάδες νήσους και το Αιγαίο πέλαγος, προβάλλει το ακρωτήριο Σούνιο της Αττικής. Μετά το ακρωτήριο υπάρχει ένα λιμάνι και ναός της Αθηνάς της Σουνιάδος στην κορυφή αυτού του ακρωτηρίου. Πλέοντας δε μπροστά, υπάρχει το Λαύριο, όπου παλιά υπήρχαν τα μεταλλεία αργύρου των Αθηναίων και ένα έρημο νησί, όχι μεγάλο, που λέγεται νησί του Πατρόκλου. γιατί αυτός οικοδόμησε τείχος στο νησί και έφτιαξε στρατόπεδο. Αυτός ο Πάτροκλος, ναύαρχος, ήλθε με τις αιγυπτιακές τριήρεις τις οποίες έστειλε ο Πτολεμαίος, γιος του Πτολεμαίου του Λάγου, για να τιμωρήσει τους Αθηναίους, όταν ήταν εκεί ο Αντίγονος του Δημητρίου με στρατό και λεηλατούσε τη χώρα τους στην οποία είχε εισβάλει, ενώ και με πλοία από τη θάλασσα την είχε αποκλείσει»
(Σημείωση: Το «τιμωρείν» στο πρωτότυπο, αναφέρεται σε πηγή, ως βοήθεια προς τους Αθηναίους)
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ιδιωτικά νησιά Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Δήμος Σαρωνικού
Αντόνια φαν Άκεν
Ήταν πρωταθλήτρια Ολλανδίας στο απλό το 1900, 1901 και το 1902, στο διπλό γυναικών το 1900, 1901 με συμπαίκτρια την Μάντζι βαν Λένεπ, και το 1902 με συμπαίκτρια την Ζους φαν Άκεν, και στο μεικτό το 1901 και το 1902 με συμπαίκτη τον Λεονάρντους Τριπ. Θεωρούνταν από τις καλύτερες γυναίκες αντισφαιρίστριες στην Ολλανδία την εποχή της μαζί με την Μπέτι φαν Άκεν.
Ήταν και προπονήτρια της αντισφαίρισης σε μικρά παιδιά στον σύλλογο της, χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο "ΑΝ thonie" επειδή δεν αναγνωριζόταν η αξίας της από τις εφημερίδες της εποχής, η αντισφαίριση τότε ήταν το μόνο άθλημα που μπορούσε να ασχοληθεί μία γυναίκα. Αντιμετώπισε πρόβλημα με την οικογένεια της λόγω της ενασχολήση της με την αντισφαίριση, ο πατέρας της ντρεπόταν όταν διάβασε το όνομα της κόρης του στην εφημερίδα μετά τη νίκη στο ολλανδικό πρωτάθλημα το 1900, ήταν και αυτός ένας λόγος που χρησιμοποιούσε ψευδώνυμο όπως αναφέρεται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδές αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ολλανδοί προπονητές της αντισφαίρισης
Αντιβασιλεία Όθωνα
μικρογραφία| Ο Ιωσήφ Λουδοβίκος, Κόμης του Άρμανσπεργκ μικρογραφία|Ο [[Γεώργιος Λουδοβίκος φον Μάουρερ]] μικρογραφία|Ο [[Κάρολος Γουλιέλμος φον Χάιντεκ]] Αντιβασιλεία ονομάζεται το διοικητικό όργανο που διοικούσε την Ελλάδα στο όνομα του ανήλικου βασιλέα Όθωνα από την άφιξή του στην Ελλάδα, τον Ιανουάριο του 1833, μέχρι την ενηλικίωσή του, τον Ιούνιο του 1835.
Τους τρεις παραπάνω, που αποτελούσαν την Αντιβασιλεία, επικουρούσαν ως πάρεδρα μέλη οι :
Στις 21 Ιουλίου 1834 ο πατέρας του Όθωνα, Λουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας, ανακάλεσε τον Μάουρερ και τον Άμπελ και τους αντικατέστησε με τους :
Άφιξη του Όθωνα
thumb|200px|left|Η άφιξη του Όθωνα στο [[Ναύπλιο, του Πέτερ φον Ες, 1835]]
Διοικητική οργάνωση
Κατά τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης από την Αντιβασιλεία έγινε μεταβολή της διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδας, το 1833. Το κράτος διαιρέθηκε σε 10 νομούς και 42 επαρχίες με επικεφαλής τους νομάρχες και επάρχους. Οι νομάρχες είχαν ευρύτατες πολιτικοστρατιωτικές και οικονομικές δικαιοδοσίες. Οι επαρχίες διαιρέθηκαν σε δήμους (πόλεις και κοινότητες). Σε κάθε δήμο υπήρχε δημοτικό συμβούλιο του οποίου τα μέλη εκλέγονταν από τους κατοίκους. Για τους δημάρχους ίσχυε το «τριπρόσωπο» = σε κάθε δήμο εκλέγονταν τρεις υποψήφιοι και ο βασιλιάς επέλεγε έναν για δήμαρχο. Οι νομάρχες και οι έπαρχοι διορίζονταν από τον βασιλιά (έλεγχος δημοτικής διοίκησης).
Εκπαίδευση
thumb|160px|right|Επιστολή του βασιλιά [[Όθων Α΄ της Ελλάδας|Όθωνα προς τον επί των Στρατιωτικών Γραμματέα (Υπουργό) της Επικρατείας, Ανδρέα Λόντο, 23 Δεκεμβρίου 1843]] Τα μέλη της Αντιβασιλείας (και πιο συγκεκριμένα ο Μάουρερ) έλαβαν αποφάσεις και εξέδωσαν διατάγματα σύμφωνα με τα οποία:
Έτσι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα οργανώθηκε πάνω στα πρότυπα του αντίστοιχου βαυαρικού, με έναν κύκλο βασικής υποχρεωτικής εκπαίδευσης και δύο διαφορετικούς κύκλους μέσης, παρά το γεγονός ότι οι ελληνικές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες ήταν πολύ διαφορετικές από αυτές της Βαυαρίας. Κύριο χαρακτηριστικό του περιεχομένου των σπουδών ήταν ο κλασικισμός και η αρχαιολατρία, ενώ ελάχιστη βάση δινόταν στην απόκτηση θετικών και τεχνικών γνώσεων.
Τη δαπάνη των δημοτικών σχολείων αναλάμβαναν οι δήμοι, ενώ των ελληνικών σχολείων και των γυμνασίων το κράτος. Για την εκπαίδευση των δασκάλων ιδρύθηκε το πρώτο «Διδασκαλείον» και συγκροτήθηκε επιτροπή που θα έκρινε τα προσόντα όσων επιθυμούσαν να εργαστούν ως καθηγητές. Αργότερα, το 1855, αποφασίστηκε οι καθηγητές να είναι αποκλειστικά απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Αθήνας, που ιδρύθηκε και άρχισε να λειτουργεί το 1837.
Η Αντιβασιλεία διατήρησε ορισμένες από τις τομές που έγιναν στον τομέα αυτό από τον Ιωάννη Καποδίστρια και έτσι έχουμε την επαναλειτουργία των αλληλοδιδακτικών σχολείων, διορισμό νέων δασκάλων, αναδιοργάνωση του Ορφανοτροφείου και της Βιβλιοθήκης στην Αίγινα. Τέλος, ιδρύθηκε η Αρχαιολογική Υπηρεσία για τη συλλογή και την προστασία των αρχαιοτήτων.
Το 1837 ίδρυσε το Πολυτεχνικό Σχολείο στην Αθήνα και την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, η οποία και έγινε φυτώριο νέων καλλιτεχνών (πολλοί από τους οποίους αποτέλεσαν αργότερα μέλη της Σχολής του Μονάχου). Το 1842 ιδρύθηκε και το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών.
Εκκλησιαστικό
Η Εκκλησία εξακολουθούσε να υπάγεται στη διοίκηση του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης, αλλά η Επανάσταση οδήγησε στη διακοπή των σχέσεων με το Πατριαρχείο. Η Αντιβασιλεία προχώρησε στη ρύθμιση των σχέσεων με τη συγκρότηση επταμελούς, μικτής επιτροπής για την εκπόνηση Σχεδίου Κανονισμού ή Συντάγματος Εκκλησιαστικού με το οποίο αποφασιζόταν η εκκλησιαστική ανεξαρτησία του Βασιλείου της Ελλάδος και η σύσταση Διαρκούς Ιεράς Συνόδου. Από το 1833 η Εκκλησία της Ελλάδας θα είχε μόνο δογματική και πνευματική εξάρτηση από το Πατριαρχείο. Ήταν δηλαδή αυτοκέφαλη με ανώτατη εκκλησιαστική αρχή την πενταμελή Ιερά Σύνοδο. Τα μέλη όμως εκλέγονταν από τον βασιλιά και στις συνεδριάσεις θα παρίστατο βασιλικός επίτροπος με δικαίωμα αρνησικυρίας.
Επίσης, έκλεισαν όλα τα μοναστήρια που είχαν κάτω από 6 μοναχούς και οι ελλαδικές επισκοπές περιορίστηκαν σε 10. Έκλεισαν τα γυναικεία μοναστήρια και απαγορεύτηκαν οι δωρεές. Εκποιήθηκε, τέλος, μεγάλο μέρος της περιουσίας των διαλυθεισών εκκλησιών για τα κονδύλια του κράτους, γεγονός που προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις (απομάκρυνση από παραδόσεις και εφαρμογή ενός καισαροπαπικού σχεδίου Βαυαρών).
Στρατός
Ο τακτικός στρατός μετά τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια διαλύθηκε. Άτακτα στρατιωτικά σώματα περιφέρονταν στην περιοχή του Ναυπλίου και έδιναν μια εικόνα αναρχίας. Τα στρατεύματα αυτά θεωρούνταν από την Αντιβασιλεία ως εχθρικά προς τη μοναρχία.
Η Αντιβασιλεία διέλυσε όλα τα άτακτα στρατεύματα και απομακρύνθηκαν οι στρατολογηθέντες μετά τη δολοφονία του κυβερνήτη. Άλλοι που πολέμησαν στην Ελληνική Επανάσταση είχαν τη δυνατότητα να διαλέξουν μεταξύ της απόλυσής τους και της κατάταξής τους στον τακτικό στρατό. Για την απορρόφηση των παλαιών πολεμιστών θεσπίσθηκε η συγκρότηση 10 ελαφρών ταγμάτων τακτικού στρατού αμιγώς ελληνικών, που όμως δεν συμπληρώθηκαν λόγω του μικρού αριθμού προσέλευσης ανδρών για κατάταξη.
Τελικά, καταρτίσθηκαν μόνο δύο ελαφρά τάγματα («ακροβολισταί»), τα οποία ενσωμάτωσαν εθελοντές από τη Μάνη και τη Στερεά Ελλάδα. Παράλληλα, υπήρχε το πεζικό της γραμμής, με μικτή ελληνοβαυαρική σύνθεση στην αρχή και αμιγώς ελληνική μετά το 1840. Κάθε τάγμα, από τα τρία που τελικά δημιουργήθηκαν, αποτελείτο από 6 λόχους των 120 περίπου ανδρών έκαστος. Επικεφαλής των ταγμάτων διορίστηκαν παλιοί οπλαρχηγοί του Αγώνα. Θέσεις στον στρατό κατέλαβαν και οι Βαυαροί, καθώς και φιλέλληνες όπως ο Αμαδαίος-Εμμανουήλ Χαν ο οποίος ήταν υπασπιστής του Όθωνα και επιθεωρητής των δυνάμεων του πεζικού. Ιδίως στα τεχνικά σώματα, πυροβολικό-μηχανικό, η παρουσία των αλλοδαπών αξιωματικών και βαθμοφόρων αποτελούσε την πλειονότητα.
Ακόμα η ίδρυση της Ελληνικής Χωροφυλακής ανάγεται στα χρόνια του Όθωνα, και συγκεκριμένα το 1833.
Δικαιοσύνη
thumb|right|160px|Άγαλμα του [[Όθων Α΄ της Ελλάδας|Όθωνα στο Ναύπλιο]]
Κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας ιδρύθηκαν ο Άρειος Πάγος, Πρωτόκλητα Δικαστήρια, τρία Εμποροδικεία και δύο Εφετεία.
Πηγές
Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Ελλάδας
Βανκούβερ
thumbnail|right|300px|Άποψη της πόλης του Βανκούβερ. Το Βανκούβερ (αγγλικά: Vancouver) είναι παραθαλάσσια πόλη και βασικό λιμάνι στα νότια βαθύπεδα της νοτιοδυτικής Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά. Η πόλη ορίζεται από τα στενά της Τζόρτζια, τον κολπίσκο Μπέραρντ, τον ποταμό Φρέιζερ, την πόλη Μπέρναμπι και τις περιοχές προσχώσεων του πανεπιστημίου. Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον ναυτικό Τζορτζ Βανκούβερ, βρετανό εξερευνητή που ταξίδεψε στην περιοχή.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2016, η πόλη του Βανκούβερ έχει πληθυσμό 631.486 κατοίκων ενώ η μητροπολιτική περιοχή 2.463.431. Το Βανκούβερ είναι η μεγαλύτερη αστική περιοχή στον δυτικό Καναδά και η τρίτη σε πληθυσμό σε όλη τη χώρα, αν και ως δήμος είναι όγδοος σε πληθυσμό στον Καναδά. Οι κάτοικοί του παρουσιάζουν εθνική πολυμορφία, καθώς το 52% των κατοίκων του έχουν άλλη μητρική γλώσσα από τα αγγλικά. Ένα 15% του πληθυσμού μιλά ποικιλίες της κινεζικής, κυρίως μανδαρινικά και καντονεζικά.
Έχει καταταγεί από το οικονομικό γκρουπ EIU, μεταξύ των κορυφαίων δέκα πιο βιώσιμων πόλεων του κόσμου για πέντε συνεχόμενα χρόνια.
Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2010 διεξήχθησαν στο Βανκούβερ από τις 12 Φεβρουαρίου ως τις 28 Φεβρουαρίου.
Δήμαρχος είναι ο Κεν Σιμ, από τον Νοέμβριο του 2022.
Ιστορία
Η ιστορία του Βανκούβερ εκτείνεται στο παρελθόν χιλιάδες χρόνια, με τους πρώτους κατοίκους του να φτάνουν στην περιοχή μετά την Τελευταία Παγετωνική Περίοδο. Το Βανκούβερ βρίσκεται στη Βρετανική Κολομβία του Καναδά· με την τοποθεσία του κοντά στις εκβολές του ποταμού Φρέιζερ και στους διαύλους των Στενών της Τζώρτζια, του Πορθμού Χάου, του Κολπίσκου Μπέραρντ και των παραποτάμων τους. Το Βανκούβερ υπήρξε, για χιλιάδες χρόνια, τόπος συνάντησης, εμπορίου και εγκατάστασης.
Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που εξερεύνησαν την περιοχή ήταν ο Ισπανός καπετάνιος Χοσέ Μαρία Ναρβάες το 1791 και ο Βρετανός ναυτικός καπετάνιος Τζωρτζ Βανκούβερ το 1792. Η περιοχή δεν εποικήθηκε από τους Ευρωπαίους μέχρι να περάσει σχεδόν ένας αιώνας, το 1862. Η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα μετά την ολοκλήρωση των διηπειρωτικών γραμμών από τον Ανατολικό Καναδά του Καναδικού Σιδηροδρόμου του Ειρηνικού (CPR), επιτρέποντας συνεχή σιδηροδρομική υπηρεσία στα τέλη της δεκαετίας του 1880. Οι Κινέζοι έποικοι παρουσιάζονταν ολοένα και περισσότερο στην περιοχή μετά την ολοκλήρωση του CPR. Τα επόμενα κύματα μετανάστευσης αρχικά ήταν των Ευρωπαίων που κινούνταν δυτικά και αργότερα, με την έλευση των παγκόσμιων αεροπορικών ταξιδιών, από την Ασία και πολλά άλλα μέρη του κόσμου.
Κλίμα
Κατά μέσο όρο, χιόνι πέφτει εννέα ημέρες το χρόνο, με τρεις ημέρες να λαμβάνουν 5 εκ. ή περισσότερο. Η μέση ετήσια χιονόπτωση είναι 38,1 εκ., αλλά συνήθως δεν παραμένει στο έδαφος για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οικονομία
thumb|Το λιμάνι του Βανκούβερ είναι το μεγαλύτερο λιμάνι στον Καναδά και το τρίτο μεγαλύτερο λιμάνι στην ήπειρο της Αμερικής (κατά χωρητικότητα). Η οικονομία του Βανκούβερ είναι μια από τις πιο ζωντανές στον Καναδά. Η πόλη αυτή της Βρετανικής Κολομβίας είναι η επίσημη πύλη του Καναδά προς τις παράκτιες χώρες του Ειρηνικού Ωκεανού, ένα σημαντικό λιμάνι και το κύριο δυτικό άκρο των διηπειρωτικών αυτοκινητοδρόμων και σιδηροδρομικών διαδρομών. Το Βανκούβερ έχει αλλάξει επιτυχώς από μια οικονομία βασισμένη κυρίως στους πόρους σε μια διαφορετική, βασισμένη στη γνώση, και τα τελευταία χρόνια υπήρξε η ταχύτερα αναπτυσσόμενη οικονομία στον Καναδά. Σύμφωνα με το Διοικητικό Συμβούλιο του Καναδά, το 2017 το ΑΕΠ του Βανκούβερ ήταν 137 δισεκατομμύρια δολάρια Καναδά, με ρυθμό αύξησης ΑΕΠ 4,5%, πράγμα που σημαίνει ότι το Βανκούβερ αντιπροσωπεύει περίπου το 7,5% της συνολικής οικονομίας του Καναδά. Οι κυριότεροι οικονομικοί τομείς περιλαμβάνουν το εμπόριο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, την τεχνολογία, τον τουρισμό, τους φυσικούς πόρους και τις κατασκευές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βρετανικής Κολομβίας Κατηγορία:Βρετανική Κολομβία Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων
Δύσκολα χρόνια (μυθιστόρημα)
Δύσκολα Χρόνια (αγγλικός τίτλος: Hard Times) είναι το δέκατο μυθιστόρημα του Τσαρλς Ντίκενς, που εκδόθηκε αρχικά σε συνέχειες σε εβδομαδιαίο περιοδικό από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο 1854 και τον ίδιο χρόνο σε βιβλίο.
Πρόκειται για ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στη φανταστική βιομηχανική πόλη Κόκταουν της Αγγλίας (εικόνα του Μάντσεστερ, του μεγάλου κέντρου κλωστοϋφαντουργίας και του Πρέστον όπου έμενε ο Ντίκενς κατά τη διάρκεια της απεργίας του Ιανουάριου 1854) και δείχνει τις δυσκολίες προσαρμογής των δύο κοινωνικών τάξεων, της επιχειρηματικής αστικής τάξης και των εργατών, στη νέα οικονομία που προέκυψε από τη βιομηχανική επανάσταση.
Ο συγγραφέας απεικονίζει με καταγγελτικό ρεαλισμό τις σκληρές συνθήκες της εργατικής τάξης, που παραδομένη σε επαγγελματίες δημαγωγούς, κυριαρχείται από την πραγματιστική και ωφελιμιστική αστική τάξη, άπληστη για κέρδη και εξουσία, της οποίας οι αδυναμίες παρουσιάζονται με καυστική ειρωνεία. Καταγγέλλει επίσης το εκπαιδευτικό σύστημα που βασίζονταν στη θεωρία του Τζέρεμι Μπένθαμ, που εξέταζε μόνο τις πρακτικές πλευρές της γνώσης αγνοώντας συναισθηματικές, πνευματικές και ηθικές αξίες.
Το μυθιστόρημα είναι σημαντικά μικρότερο από τα άλλα έργα του συγγραφέα και ένα από τα λίγα που δεν διαδραματίζονται στο Λονδίνο. Έχει διασκευαστεί πολλές φορές για το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, το θέατρο και τον κινηματογράφο.
Υπόθεση
Το μυθιστόρημα παρουσιάζεται σε τρία μέρη, 16, 12 και 9 κεφαλαίων αντίστοιχα: Η Σπορά, Ο Θερισμός και Η Σοδειά, τα οποία απηχούν έναν στίχο από την Επιστολή προς Γαλάτες (6,7): «Ό,τι σπέρνει ο άνθρωπος, αυτό θα θερίσει».
Η Σπορά μικρογραφία|250x250εσ|Ο κ. Γκαρντγκράιντ βρίσκει τη Λουίζα και τον Τομ να κρυφοκοιτάζουν στο τσίρκο, εικονογράφηση του Τσαρλς Στάνλεϊ Ράινχαρτ (1876). Η δράση ξεκινά στο σχολείο που επιθεωρεί ο κ. Γκαρντγκράιντ στο Κόκταουν, όπου ο νέος δάσκαλος, ο κ. Τσωκαμτσάιλντ, είναι υπεύθυνος για τη διδασκαλία των γεγονότων στα παιδιά και την εξάλειψη τυχόν συμπτωμάτων φαντασίας: οι τέχνες και η λογοτεχνία αποκλείονται τελείως επειδή δεν είναι χρήσιμες. Σε κάθε περίπτωση, κακή εντύπωση προκαλεί η Σίσσυ Τζιούπε, που ο πατέρας της εργάζεται στο τσίρκο, ενώ ο νεαρός Μπίτσερ, πρότυπο μαθητή, απαντά σωστά.
Επιστρέφοντας στο σπίτι, ο κ. Γκαρντγκράιντ βρίσκει τα δικά του παιδιά να κατασκοπεύουν το περιοδεύον τσίρκο, παρά την ωφελιμιστική και ορθολογική ανατροφή τους. Τα οδηγεί στο σπίτι, όπου ο φίλος του, ο πλούσιος βιομήχανος και τραπεζίτης κ. Μπάουντερμπι, ενώ τον περίμενε, καταπλήσσει την φιλάσθενη κυρία Γκαρντγκράιντ με μια λεπτομερή περιγραφή των παιδικών του κακοτυχιών. Πεπεισμένος ότι η Σίσσυ Τζιούπε θα έχει καταστροφική επιρροή, ο κ. Μπάουντερμπι προτείνει να τη διώξουν και πηγαίνουν να ενημερώσουν τον πατέρα της.
Στον δρόμο, συναντούν τη Σίσσυ, η οποία τους οδηγεί στο πανδοχείο όπου μένει ο θίασος. Ο διευθυντής, ο κ. Σλήρυ, τους ενημερώνει ότι ο πατέρας της Σίσσυ, μετά από συνεχείς αποτυχίες στις παραστάσεις του, έφυγε πριν λίγο, εγκαταλείποντας την κόρη του. Ο Γκαρντγκράιντ προσφέρεται να την πάρει στο σπίτι του και να την αναθρέψει (και να της διδάξει τα γεγονότα): όλος ο θίασος την αποχαιρετά. Την επόμενη μέρα, ο Μπάουντερμπι μιλάει για τη Λουίζα στην οικονόμο του, την ξεπεσμένη αριστοκράτισσα κ. Σπάρσιτ. Η Λουίζα, η κόρη του κ. Γκαρντγκράιντ, και ο αδελφός της Τομ συζητούν για το κενό της ζωής τους. Παρά την προθυμία της, η Σίσσυ δεν κάνει καμία πρόοδο στην εκμάθηση των γεγονότων, αλλά συγκινεί τη Λουίζα. μικρογραφία|Ο Στέφεν και η Ραχήλ Ο εργάτης Στέφεν Μπλάκπουλ ανακαλύπτει απογοητευμένος ότι η σύζυγός του, αλκοολική που είχε εξαφανιστεί για αρκετό καιρό, επέστρεψε για να τον βασανίσει και κατά το μεσημεριανό διάλειμμα πηγαίνει να ρωτήσει τον Μπάουντερμπι, το αφεντικό του, για την πιθανότητα διαζυγίου. Φεύγοντας από το σπίτι του, συναντά μια παράξενη ηλικιωμένη γυναίκα που φαίνεται να θαυμάζει τον Μπάουντερμπι στα κρυφά. Το βράδυ, όταν τελικά επιστρέφει στο σπίτι, ανακαλύπτει ότι η Ραχήλ, μια εργάτρια με την οποία είναι ερωτευμένος, έχει έρθει να φροντίσει τη γυναίκα του.
Ο κ. Γκαρντγκράιντ εκλέγεται βουλευτής, φεύγει για το Λονδίνο και η Σίσσυ μένει σπίτι για να φροντίζει τη σύζυγό του. Ο Τομ αρχίζει να εργάζεται στην τράπεζα του Μπάουντερμπι και ενθαρρύνει την αδερφή του να τον παντρευτεί. Η κ. Σπάρσιτ αποδοκιμάζει αυτόν τον γάμο που προβλέπει ότι θα αποτύχει.
Ο θερισμός μικρογραφία|Ο Τζαίημς Χάρτχαουζ σε δείπνο στο σπίτι του κ. Μπάουντερμπι Ο Τζαίημς Χάρτχαουζ, ένας ανήθικος δανδής από το Λονδίνο, έρχεται στο Κόκταουν για να ασχοληθεί με την τοπική πολιτική. Προσκεκλημένος στο σπίτι του κ. Μπάουντερμπι, ενδιαφέρεται για τη Λουίζα και προσεγγίζει τον Τομ για να μάθει περισσότερα για την αδερφή του, την οποία σχεδιάζει να αποπλανήσει για να διασκεδάσει την ανία του. Εν τω μεταξύ, ένας συνδικαλιστής, ο Σλάκμπριτζ, προσπαθεί να αφυπνίσει την ταξική συνείδηση ​​στους εργάτες και να τους παρακινήσει να ενωθούν. Μόνο ο Στέφεν αρνείται να πειστεί, λέγοντας ότι θα επιδεινωθεί η κατάσταση. Οι συνάδελφοί του τον απομονώνουν, αλλά αρνείται να τους καταγγείλει όταν τον καλεί το αφεντικό του. Έξαλλος ο κ. Μπάουντερμπι, τον απολύει. Ο Στέφεν πρέπει να φύγει από το Κόκταουν για να βρει δουλειά αλλού.
Περνά το βράδυ με τη Ραχήλ και την παράξενη ηλικιωμένη γυναίκα. Η Λουίζα έρχεται να του προσφέρει οικονομική βοήθεια και ο αδελφός της, που τη συνοδεύει, του λέει κρυφά να τον περιμένει κοντά στην τράπεζα για μια ώρα τα επόμενα βράδια πριν την αναχώρησή του, υποσχόμενος κάποια αόριστη βοήθεια. Ο Στέφεν το κάνει αλλά ο Τομ δεν εμφανίζεται. Ο Χάρτχαουζ, από την πλευρά του, πραγματοποιεί πολιτικές προόδους και προσεγγίζει όλο και περισσότερο τη Λουίζα. Ένα πρωί, ο κ. Μπάουντερμπι ανακαλύπτει ότι έχουν κλαπεί 150 λίρες από την τράπεζα. Οι υποψίες επικεντρώνονται στον Στέφεν, αν και η Λουίζα υποψιάζεται τον αδελφό της.
Ενώ η κ. Σπάρσιτ φροντίζει όλο και περισσότερο τον κ. Μπάουντερμπι και ο κ. Γκαρντγκράιντ βρίσκεται στο Κοινοβούλιο στο Λονδίνο, η Λουίζα επιστρέφει στο πατρικό της όπου η μητέρα της πεθαίνει. Όταν επιστρέφει στον σύζυγό της, η κ. Σπάρσιτ αρχίζει να την κατασκοπεύει, πεπεισμένη ότι πρόκειται να ενδώσει στον Χάρτχαουζ. Ακούει την ερωτική εξομολόγηση του τελευταίου και την υπόσχεση της Λουίζας να τον συναντήσει στην πόλη το ίδιο βράδυ. Όμως χάνει τα ίχνη της Λουίζας, η οποία αντί για το ραντεβού καταφεύγει στο πατρικό της. Ο πατέρας της ανακαλύπτει με απογοήτευση πόσο δυστυχισμένη έκανε την κόρη του η εκπαίδευσή της.
Η σοδειά
Για να ξεφύγει από τα συζυγικά του προβλήματα, επιμένει να ανακαλύψει τον δράστη της κλοπής. Ο Σλάκμπριτζ υποκινεί τους εργάτες εναντίον του Στέφεν. Η Ραχήλ αποκαλύπτει την επίσκεψη της Λουίζας και τη βοήθεια που πρόσφερε στον Στέφεν και του γράφει να επιστρέψει για να υπερασπιστεί την τιμή του, αλλά εκείνος δεν επιστρέφει και οι υποψίες αυξάνονται. Ένα βράδυ αποκαλύπτεται ότι η ηλικιωμένη άγνωστη, την οποία η κ. Σπάρσιτ παρουσιάζει ως συνεργό του Στέφεν, είναι η μητέρα του Μπάουντερμπι, που έχτισε τη φήμη του σε μια απάτη. μικρογραφία|Η διάσωση του Στέφεν Η Σίσσυ και η Ραχήλ ανακαλύπτουν ότι ο Στέφεν επιστρέφοντας στο Κόκταουν έπεσε σε ένα παλιό αχρηστευμένο φρεάτιο ορυχείου. Η βοήθεια οργανώνεται, αλλά είναι βαριά τραυματισμένος και προλαβαίνει μόνο να αποχαιρετήσει τη Ραχήλ. Στη συνέχεια, οι υποψίες επικεντρώνονται στον Τομ, τον οποίο η Σίσσυ συμβουλεύει να καταφύγει ανάμεσα στους ανθρώπους του τσίρκου του κ. Σλήρυ. Παρά τις προσπάθειες του Μπίτσερ, ο οποίος επίσης εργάζεται στην τράπεζα του Μπάουντερμπι, που ανακαλύπτει τον Τομ και προσπαθεί να τον φέρει πίσω στο Κόκταουν για να δικαστεί, καταφέρνουν να τον επιβιβάσουν σε πλοίο για την Αμερική.
Στον επίλογο του μυθιστορήματος αποκαλύπτεται το υποτιθέμενο μέλλον των χαρακτήρων. Οι κακοί τιμωρούνται: η κ. Σπάρσιτ απολύεται, ο Μπάουντερμπι πεθαίνει από αποπληξία, ο Τομ πεθαίνει στην εξορία του. Οι καλοί ανταμείβονται: η Σίσσυ θα είναι χαρούμενη και θα δημιουργήσει οικογένεια. Η Ραχήλ θα συνεχίσει να εργάζεται, ντυμένη στα μαύρα, ειρηνική και γαλήνια, γιατί η μοίρα της είναι στη δουλειά, ο κ. Γκράντγκραιντ θα γίνει πιο συμπονετικός αλλά χάνει την επιρροή στους πρώην συναδέλφους του, η Λουίζα δεν θα ξαναπαντρευτεί και δεν θα κάνει ποτέ παιδιά.
Χαρακτήρες
Ο κύριος και η κυρία Γκραντγκράιντ έχουν πέντε παιδιά: τη Λουίζα, τον Τομ, την Τζέιν, τον Άνταμ Σμιθ και τον Μάλθους, τα δύο τελευταία ονομάστηκαν από τον Άνταμ Σμιθ, ιδρυτή του οικονομικού φιλελευθερισμού και συγγραφέα του Έρευνες για τη Φύση και τα Αίτια του Πλούτου των Εθνών, και τον Τόμας Ρόμπερτ Μάλθους, συγγραφέα του έργου Δοκίμιο για την Αρχή του Πληθυσμού. μικρογραφία|Η Λουίζα και ο πατέρας της Τόμας Γκραντγκράιντ: Αυστηρός επιθεωρητής του κοινοτικού σχολείου. Πλούτισε από επιχειρήσεις χονδρικής πώλησης υλικών, παρουσιάζεται ως «άνθρωπος της πραγματικότητας, άνθρωπος των γεγονότων και των υπολογισμών. Ένας άνθρωπος που ενεργεί με βάση την αρχή ότι δύο και δύο κάνουν τέσσερα». Εκπρόσωπος της αστικής τάξης, εκλέγεται βουλευτής. Σωματικά είναι άνθρωπος «τετράγωνος», η επανάληψη του όρου στο πρώτο κεφάλαιο (τετράγωνο παλτό, τετράγωνα πόδια, τετράγωνοι ώμοι ) τονίζουν τη σιγουριά και την πνευματική ακαμψία του. Ωστόσο, η καρδιά του δεν είναι εντελώς αναίσθητη. Για παράδειγμα, «αισθάνεται πάρα πολύ συμπάθεια για τη Σίσσυ για να μπορέσει να την περιφρονήσει». Μετά τις δυστυχίες που τον βρήκαν, αντιλαμβάνεται τι έγινε με τα δύο μεγαλύτερα παιδιά του, συνειδητοποιεί τη χρεοκοπία του εκπαιδευτικού του συστήματος του, μετανοεί, γίνεται πιο ανθρώπινος, «υποτάσσοντας τα γεγονότα και τα στοιχεία του στην πίστη, την ελπίδα και τη φιλανθρωπία».
Λουίζα: Η μεγαλύτερη κόρη του κ. Γκραντγκράιντ και αργότερα σύζυγος του κ. Μπάουντερμπι, έμαθε να καταπνίγει μέσα της όλα όσα θα μπορούσαν να θυμίζουν συναίσθημα και φαντασία. Περνά τις ώρες της «κοιτάζοντας τις κόκκινες σπίθες που πέφτουν από τη φωτιά, ασπρίζουν και πεθαίνουν», μια εικόνα του πόνου στη ζωή της. Στα 19 της, παντρεύεται τον 50χρονο Μπάουντερμπι για να υπακούσει στον πατέρα της και να ευχαριστήσει τον αδερφό της, το μόνο άτομο για το οποίο νιώθει ένα πραγματικό και βαθύ συναίσθημα στοργής. Αναγνωρίζει αόριστα ότι το εκπαιδευτικό σύστημα του πατέρα της της έχει στερήσει κάθε χαρά από την παιδική της ηλικία.
Τομ Γκραντγκράιντ: ένα άθλιο αγόρι με τερατώδη εγωισμό. Αποφασισμένος να πάρει εκδίκηση για την εκπαίδευση που έλαβε από τον πατέρα του, μόλις αποκτά λίγη ανεξαρτησία αρχίζει μια ζωή άσωτη, βυθίζεται στα χρέη και κλέβει το αφεντικό του κ. Μπάουντερμπι, κανονίζοντας να κατηγορηθεί ο Στέφεν Μπλάκπουλ. Τελικά ανακαλύπτεται, ο πατέρας του τον στέλνει στην Αμερική, με τη βοήθεια του κ. Σλήρυ. Πεθαίνει στο εξωτερικό γεμάτος τύψεις.
Κυρία Γκραντγκράιντ: Φιλάσθενη, υποχόνδρια, διαρκώς παραπονούμενη. Χωρίς φαντασία, ένας από τους λόγους για τους οποίους ο κύριος Γκραντγκράιντ την παντρεύτηκε, είναι εντελώς υποταγμένη από την προσωπικότητα του συζύγου της και έκπληκτη από όλα τα «γεγονότα» και τις «-ολογίες» που μελετούν τα παιδιά της. Μη έχοντας το σθένος να μαλώσει με τον άντρα της, προτιμά να σιωπά.
Τζέιν: Η μικρή αδερφή της Λουίζας και του Τομ, έχει την ευκαιρία να ζήσει με τη Σίσσυ, πράγμα που σημαίνει ότι δεν καταστρέφεται εντελώς από την εκπαίδευση και θα είναι πιο ευτυχισμένη από τη Λουίζα.
Ιωσίας Μπάουντερμπι: Αξιοσέβαστος βιομήχανος και τραπεζίτης, ο καλύτερος φίλος του κ. Γκραντγκράιντ, καυχησιάρης, θορυβώδης. Ενδιαφέρεται περισσότερο για την εξουσία και τα χρήματα παρά για τα «γεγονότα». Παρουσιάζεται επιδεικτικά ως το ζωντανό παράδειγμα της κοινωνικής ανόδου, από τη δυστυχία στην ευτυχία ( «από τα κουρέλια στα πλούτη» ): ισχυρίζεται ότι μεγάλωσε με την αλκοολική γιαγιά του και ανατράφηκε στην κοινωνία με την τροφή της στέρησης και της θέλησης. Προβάλει την ωμή και χοντροκομμένη πλευρά του και κομπάζει με κακεντρέχεια βλέποντας την ξεπεσμένη αριστοκράτισσα κ. Σπάρσιτ στην υπηρεσία του. Τελικά αποκαλύπτεται η καταγωγή του και γελοιοποιείται.
'''Η κ. Σπάρσιτ:''' Οικονόμος του κ. Μπάουντερμπι. Αριστοκρατικής καταγωγής, κακοπαντρεύτηκε, χήρεψε και άρχισε να εργάζεται από ανάγκη. Έχει μεγάλη γαμψή μύτη και πυκνά μαύρα φρύδια, καλλιεργεί έναν αέρα αξιοπρέπειας και ανωτερότητας. Εγωίστρια, χειριστική, υποκρίτρια, πλέκει τον ιστό της γύρω από τον Μπάουντερμπι, τον οποίο θα ήθελε να παντρευτεί. Έτσι κάνει τα πάντα για να καταστρέψει τον γάμο του με τη Λουίζα. Με τον υπερβάλλοντα ζήλο της το μόνο που καταφέρνει είναι να αποκαλύψει την ύπαρξη της διακριτικής κ. Πέγκλερ και τα ψέματα του αφεντικού της. μικρογραφία|Ο Τζαίημς Χάρτχαουζ και ο Τομ Τζαίημς Χάρτχαουζ: Φιλελεύθερος δανδής, γοητευτικός νεαρός άνδρας που περιφέρει την πλήξη του. Ο αδερφός του τον στέλνει στο Κόκταουν για να μπει στην πολιτική στο κόμμα του κ. Γκραντγκράιντ. Αδιάφορος για όλα, δεν ενδιαφέρεται ούτε για την εξουσία ούτε για τα χρήματα. Χωρίς προσωπικές απόψεις. Η ψυχρή Λουίζα του κινεί την περιέργεια και, βαριεστημένος γρήγορα από την πολιτική, προσπαθεί να την καταλάβει και στη συνέχεια να την κατακτήσει. Χρησιμοποιεί τις συχνές συζητήσεις που κάνει μαζί της για να κερδίσει την εμπιστοσύνη της.
'''Ο κ. Σλήρυ:''' Ο διευθυντής του τσίρκου, είναι ο αντίποδας του κ. Γκραντγκράιντ: θεωρεί ότι το γέλιο, η ποίηση, η φαντασία είναι απαραίτητα για τη ζωή. Θα βοηθήσει γενναιόψυχα τον Τομ να γλυτώσει τη φυλακή, πρώτα κρύβοντάς τον ανάμεσα στον θίασό του και μετά οργανώνοντας την επιβίβασή του σε πλοίο για την Αμερική.
Η Κυρία Πέγκλερ: είναι η στοργική ηλικιωμένη μητέρα του Τζόσια Μπάουντερμπι, η οποία έχει συμφωνήσει να μένει στη σκιά, αλλά έρχεται μια φορά το χρόνο στο Κόκταουν για να τον καμαρώσει από μακριά.
Ο Μπίτσερ: μαθητής του σχολείου του κ. Γκραντγκράιντ, καθαρό προϊόν του συστήματος της ωφελιμιστικής εκπαίδευσης, ο καλύτερος μαθητής στο σχολείο, προσλαμβάνεται στην τράπεζα του Bounderby όπου κατασκοπεύει τον Τομ για λογαριασμό της κ. Σπάρσιτ. Χωρίς ενδοιασμούς, έχει τη φιλοδοξία να πάρει τη θέση του Τομ και παρά λίγο να καταφέρνει να τον σταματήσει στη φυγή του όταν αποδείχθηκε η ενοχή του.
'''Ο κ. Τσωκαμτσάιλντ''': δάσκαλος, μέσω του οποίου ο Ντίκενς στοχοποιεί το «Πρόγραμμα Β» (τα θέματα που πρέπει να γνωρίζουν οι διδάσκαλοι) και το Ιδιωτικό Συμβούλιο της Αυτού Μεγαλειότητας (αφού δεν υπάρχει πραγματικό Υπουργείο Παιδείας το 1853) που το καθιέρωσε. Η διδασκαλία του καταπνίγει τη φαντασία και τα συναισθήματα των παιδιών.
Ο θίασος των ακροβατών: το τσίρκο του κ. Σλήρυ σχηματίζει μια μεγάλη ανομοιογενή οικογένεια: η κόρη του Ζοζεφίν, «μια όμορφη ξανθιά δεκαοκτώ ετών», ο Τσάιλντερς και ο Κίντερμινστερ, οι ιππείς, οι ακροβάτες, οι χορευτές και χορεύτριες σε τεντωμένο σχοινί, «απλοί άνθρωποι με τρυφερή καρδιά». Ο κλόουν σενιόρ Τζιούπε, για να μην τους γίνεται φόρτωμα με τις αποτυχίες του, έφυγε από τον θίασο, παίρνοντας μαζί του τον σκύλο του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Κάρολου Ντίκενς Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Σάρλοτταουν
right|250px|thumb|Αποβάθρα στην Σάρλοτταουν. Η Σάρλοτταουν (αγγλικά: Charlottetown, προφέρεται ως Σάρλοτ-τάουν) είναι πόλη του Καναδά και πρωτεύουσα της επαρχίας της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου.
Η πόλη βρίσκεται στο μέσο ενός φυσικού λιμένα στην νότια πλευρά της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου στα ανατολικά παράλια του Καναδά.