cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπαδαχόθ
Το Μπαδαχόθ (ισπανικά: Badajoz [baðaˈxɔθ], εστρεμαδουρικά: Baajós ή Badajó) είναι ισπανική πόλη και η μεγαλύτερη της Εστρεμαδούρα. Βρίσκεται 7 χλμ. από την Πορτογαλία και είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Έχει 150.627 κατοίκους (2008).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Εξτρεμαδούρα
Εθνόσημο της Εσθονίας
Το εθνόσημο της Εσθονίας αποτελείται από έναν χρυσό θυρεό που έχει τρία λεπτά μπλε λιοντάρια ή λεοπαρδάλεις στη μέση, με κλαδιά βελανιδιάς στις άκρες του θυρεού. Το σύμβολο αυτό χρησιμοποιείται στη χώρα από το 13ο αιώνα και ανάγεται στη εποχή του Βασιλέα Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας, στης οποίας την κατοχή ήταν η Εσθονία την περίοδο εκείνη. Υπάρχει επισήμως ως εθνόσημο από την περίοδο πριν από τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας του 1918 - 1920, όταν η Δημοκρατία της Εσθονίας ήταν αναγνωρισμένη διεθνώς. Η κρατική συνέλευση Riigikogu καθιέρωσε επίσημα το Εθνόσημο στις 19 Ιουνίου 1925. Ωστόσο, αυτό απαγορεύτηκε μετά την κατάληψη της Εσθονίας από τα σοβιετικά στρατεύματα, το 1940. Στις 6 Απριλίου του 1993 με νόμο η ανεξάρτητη πια χώρα επανέφερε το Εθνόσημο.
Παραπομπές
Εσθονια Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Εσθονίας
Different Stages
Από την συγκεκριμένη κυκλοφορία εκδόθηκαν δύο σινγκλ με τις ζωντανές εκτελέσεις των "The Spirit of Radio" και "Closer to the Heart".
Οι ηχογραφήσεις για τα δύο πρώτα μέρη του "Different Stages" προέρχονται κυρίως από τις εμφανίσεις του συγκροτήματος στις 14 Ιουνίου 1997 στο "World Amphitheater" του Σικάγο, στις 27 Φεβρουαρίου 1994 στο "Arena" του Μαϊάμι, στις 24 Μαΐου 1997 στο "Starplex Amphitheater" στο Ντάλας, στις 23 Ιουνίου 1997 στο "Great Woods Performing Arts Center" στο Μάνσφιλντ της Μασαχουσέτης, στις 22 Μαρτίου 1994 στο "The Palace of Auburn Hills" του Όμπερν Χιλς στο Μίσιγκαν, στις 2 Ιουλίου 1997 στο "Molson Amphitheatre" του Τορόντο και στις 4 Ιουνίου 1997 στο "Riverbend Music Center" του Σινσινάτι. Το τρίτο και τελευταίο μέρος του άλμπουμ προέρχεται από την συναυλία τους στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου στις 20 Φεβρουαρίου 1978, κατά την διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ "A Farewell to Kings".
Την περίοδο της κυκλοφορίας του δίσκου, ο ντράμερ Νιλ Πιρτ είχε χάσει σε διάστημα ενός χρόνου την κόρη και την σύζυγο του, με αποτέλεσμα να αποσυρθεί από μουσική βιομηχανία. Τα δύο εναπομείναντα μέλη του σχήματος αντιμετώπισαν την πιθανότητα ότι αυτό θα μπορούσε να είναι το τελευταίο άλμπουμ των Rush και το αφιέρωσαν στην μνήμη της Σελίνα Πιρτ, κόρης του Νιλ.
CD 1
1. Dreamline (Lee, Lifeson, Peart) - 5:34
2. Limelight (Lee, Lifeson, Peart) - 4:32
3. Driven (Lee, Lifeson, Peart) - 5:16
4. Bravado (Lee, Lifeson, Peart) - 6:23
5. Animate (Lee, Lifeson, Peart) - 6:29
6. Show Don't Tell (Lee, Lifeson, Peart) - 5:29
7. The Trees (Lee, Lifeson, Peart) - 5:28
8. Nobody's Hero (Lee, Lifeson, Peart) - 5:01
9. Closer to the Heart (Lee, Lifeson, Peart, Talbot) - 5:13
Πεένε
μικρογραφία|250px|Ο ποταμός Πεένε Ο Πεένε είναι ποταμός στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία της Γερμανίας. Oι Βεστπένε, Κλάινε Πεένε και Οστπεένε εκβάλλουν στη λίμνη Κουμμερόβερ Σέε και από κει οι τρεις ποταμοί ενωμένοι ως Πεένε ρέουν προς το Άνκλαμ και έπειτα στη λιμνοθάλασσα του Όντερ. Η λεκάνη απορροής του ποταμού έχει έκταση 5.110 τετραγωνικά χλμ και ο ποταμός έχει συνολικό μήκος 143 χλμ. Σημαντικές πόλεις πάνω στον ποταμό είναι οι Βόλγκαστ (Wolgast), Τετέροβ (Teterow), Ντέμμιν (Demmin) και Άνκλαμ (Anklam).
Different Stages
CD 1
10. 2112: Overture (Lee, Lifeson, Peart) - 4:35
Πεένε
Η κοιλάδα του Πέενε αποτελεί ένα έλος (αγγλ.fen), το μεγαλύτερο στο είδος του στην Ευρώπη. Χάρη στην ερημικότητά της και την άθικτη φύση της, ο ποταμός και η κοιλάδα του χαρακτηρίζονται ως η «Αμαζονία του Βορρά».
Different Stages
CD 1
11. 2112: The Temples of Syrinx (Lee, Lifeson, Peart) - 2:22
Πεένε
Το δυτικό παρακλάδι του ποταμού Όντερ, το οποίο χωρίζει το νησί Ούζεντομ από την ηπειρωτική Γερμανία, ονομάζεται επίσης Πεένε, αλλά στην ουσία είναι μέρος της Βαλτικής που ονομάζεται Πεένεστρομ. Είναι ένα από τα τρία κανάλια που συνδέουν τον κόλπο της Πομερανίας με την Βαλτική θάλασσα (τα άλλα δύο είναι ο Σβίνα και ο Τζβίνα).
Different Stages
CD 1
12. 2112: Discovery (Lee, Lifeson, Peart) - 4:19
Πεένε
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας Κατηγορία:Ποταμοί που εκβάλλουν στη Βαλτική
Different Stages
CD 1
13. 2112: Presentation (Lee, Lifeson, Peart) - 3:42
14. 2112: Oracle: The Dream (Lee, Lifeson, Peart) - 1:51
15. 2112: Soliloquy (Lee, Lifeson, Peart) - 2:10
16. 2112: Grand Finale (Lee, Lifeson, Peart) - 2:37
CD 2
1. Test for Echo (Lee, Lifeson, Peart, Pye Dubois) - 6:15
2. The Analog Kid (Lee, Lifeson, Peart) - 5:14
3. Freewill (Lee, Lifeson, Peart) - 5:36
4. Roll the Bones (Lee, Lifeson, Peart) - 5:58
5. Stick It Out (Lee, Lifeson, Peart) - 4:42
6. Resist (Lee, Lifeson, Peart) - 4:27
7. Leave That Thing Alone (Lee, Lifeson) - 4:46
9. Natural Science (Lee, Lifeson, Peart, Talbot) - 8:05
10. Force Ten (Lee, Lifeson, Peart, Pye Dubois) - 4:54
11. The Spirit of Radio (Lee, Lifeson, Peart) - 4:47
12. Tom Sawyer (Lee, Lifeson, Peart, Pye Dubois) - 5:18
13. YYZ (Lee, Peart) - 5:25
CD 3
1. Bastille Day (Lee, Lifeson, Peart) - 5:07
2. By-Tor & The Snow Dog (Lee, Lifeson, Peart) - 4:59
3. Xanadu (Lee, Lifeson, Peart) - 12:32
4. A Farewell to Kings (Lee, Lifeson, Peart) - 5:53
5. Something for Nothing (Lee, Peart) - 4:01
6. Cygnus X-1 (Lee, Lifeson, Peart) - 10:23
7. Anthem (Lee, Lifeson, Peart) - 4:47
8. Working Man (Lee, Lifeson) - 4:00
9. Fly by Night (Lee, Peart) - 2:04
10. In the Mood (Lee) - 3:34
Θέσεις τσαρτ
Different Stages (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 10 Νοεμβρίου 1998
Βραβεία
Different Stages (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Μέλη των Rush
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Different Stages" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rush Κατηγορία:Άλμπουμ του 1998
Πεένεστρομ
Ο Πεένεστρομ (Peenestrom) είναι ποταμός στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία της Γερμανίας. Έχει μήκος 20 χλμ. και είναι το δυτικότερο κανάλι που ενώνει τη λιμνοθάλασσα Σέζιν με την Βαλτική θάλασσα (τα άλλα κανάλια είναι ο Σβίνα και ο Τζβίνα). Είναι ένα από τα τρία κανάλια του Όντερ.
Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας Κατηγορία:Ποταμοί που εκβάλλουν στη Βαλτική
Συμφωνία της Μαδρίτης (1880)
Η Συμφωνία της Μαδρίτης του 1880, ήταν μια διεθνής συνθήκη που συνομολογήθηκε στην πρωτεύουσα της Ισπανίας τη Μαδρίτη στις 3 Ιουλίου του 1880, κατά τις εργασίες της ομώνυμης διεθνούς "Συνδιάσκεψης της Μαδρίτης" του έτους εκείνου. Με τη συμφωνία, ή συνθήκη, αυτή αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία του Μαρόκου, υπό διεθνή εγγύηση, που τελούσε τότε υπό την ισχυρή διακυβέρνηση του Σουλτάνου Μουλάυ Αλ Χασάν.
Στη Συνδιάσκεψη της Μαδρίτης του 1880 εκτός του Μαρόκου, συμμετείχαν κατ΄ αλφαβητική σειρά η Αυστροουγγαρία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Δανία, οι ΗΠΑ, η Ισπανία, η Ιταλία, η Μεγάλη Βρετανία, η Νορβηγία, η Ολλανδία και η Πορτογαλία.
Προστάτιδα δύναμη του Μαρόκου ορίστηκε η Ισπανία.
Πηγές
Μαδρίτης Μαδρίτης Κατηγορία:Ιστορία του Μαρόκου Κατηγορία:Μαδρίτη Μαδριτης
Πέρα Χαβάρι Ηλείας
Το Πέρα Χαβάρι  ή Πέρα Χάβαρι είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 98 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Πέρα Χαβάρι βρίσκεται ανάμεσα στην Αμαλιάδα, σε απόσταση 9 χλμ. Β.-ΒΑ. και την τεχνητή λίμνη Πηνειού (ΝΑ.). Το χωριό είναι ανάμεσα στο Χάβαρι (ΝΔ.), το Αυγείο (ΒΔ.), την Αρχαία Ήλιδα (Β.-ΒΔ.) και τη Δάφνη (Α.). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στον τότε κοινότητα κοινότητα Χαβαρίου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Χάβαρι και τον Άγιο Γεώργιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Χαβαρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 53 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Heavy Metal Pioneers
Heavy Metal Pioneers είναι ο τίτλος του βίντεο του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε το 1991 από την εταιρεία "Warner Music Vision". Δέκα χρόνια αργότερα, το 2001, κυκλοφόρησε σε μορφή DVD.
Παρουσιάζει την ιστορία του συγκροτήματος από τη δημιουργία του το 1968 μέχρι την εποχή της κυκλοφορίας του βίντεο, το 1991, όταν οι Deep Purple εμφανίζονταν με την πέμπτη γραμμή μελών τους.
Τα τραγούδια προέρχονται από τις βίντεο κυκλοφορίες "Doing Their Thing", "California Jam", "Scandinavian Nights", "Rises Over Japan", όπως και την εκπομπή "Playboy After Dark" του Χιου Χέφνερ.
Στις συνεντεύξεις εμφανίζεται η δεύτερη γραμμή μελών του συγκροτήματος αλλά και ο τότε τραγουδιστής τους Τζο Λιν Τέρνερ.
Τραγούδια
1. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
2. Hush (South)
3. Mandrake Root (Blackmore, Evans, Lord)
4. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
5. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
6. Child in Time'  (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
7. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
8. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
9. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
10. The Mule (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
11. Wring that Neck (Blackmore, Simper, Lord, Paice)
12. Burn (Blackmore, Lord, Paice, Coverdale)
13. Space Truckin (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
14. Stormbringer (Blackmore, Coverdale)
15. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover)
16. King of Dreams (Blackmore, Turner, Glover)
17. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
Τα μέλη των Deep Purple
Στο "Heavy Metal Pioneers" έδωσαν συνεντεύξεις οι εξής μουσικοί:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple
Κατακόρυφη θερμοβαθμίδα
Κατακόρυφη θερμοβαθμίδα ή Κατακόρυφος θερμοβαθμίς (Κ.Θ.) ονομάζεται η παρατηρούμενη καθ' ύψος αναλογική ελάττωση της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας στην τροπόσφαιρα.
Η αναλογία αυτή είναι της τάξεως των 0,64 °C / 100 m
Η εκάστοτε πραγματική τιμή της Κ.Θ. λαμβάνεται από τη λεγόμενη ραδιοβόλιση.
Όταν παρατηρείται καθ΄ ύψος πτώση θερμοκρασίας μεγαλύτερη της Κ.Θ. τότε συμβαίνει αστάθεια ατμόσφαιρας. Το αντίθετο, όταν παρατηρείται μικρότερη της Κ.Θ. τότε οι συνθήκες που συμβαίνουν, ονομάζονται ευστάθεια ατμοσφαίρας
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μετεωρολογία
Γαβριήλ Α΄
Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε αρχικά Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και στενός συνεργάτης του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ του Τρανού. Συμμετείχε σε Σύνοδο που συνεκλήθη το Μάιο του 1593.
Εξελέγη ο ίδιος Οικουμενικός Πατριάρχης τον Φεβρουάριο του 1596, μετά την απομάκρυνση του προκατόχου του, Ματθαίου Β΄, λόγω αντικανονικότητας εκλογής. Θεωρούνταν ικανός ιεράρχης και η άνοδός του στο Θρόνο έγινε δεκτή με την ελπίδα επίλυσης πολλών προβλημάτων.
Σύντομα όμως αρρώστησε, και τον Ιούλιο ή Αύγουστο της ίδιας χρονιάς πέθανε. Η φήμη ότι δηλητηριάστηκε δεν έχει επιβεβαιωθεί. Μετά το θάνατό του, τοποθετήθηκε τοποτηρητής του Θρόνου ο Μητροπολίτης Αθηνών Θεοφάνης Καρύκης, έως τον Δεκέμβριο του 1596.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Τσαλαπετεινός
Ο τσαλαπετεινός είναι κορακιόμορφο πτηνό της οικογενείας των Εποπιδών, που απαντάται και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Upupa epops και περιλαμβάνει 8 υποείδη.
Στην Ελλάδα, όπως και σε όλη την Ευρώπη, απαντάται το υποείδος Upupa epops epops (Linnaeus, 1758).
Ο τσαλαπετεινός αποτελεί μία απο τις χαρακτηριστικότερες «φιγούρες» της ελληνικής -και ευρωπαϊκής- ορνιθοπανίδας που, με τα ιδιαίτερα μορφολογικά του χαρακτηριστικά, δεν συγχέεται με κανένα άλλο πτηνό (απαραγνώριστο είδος, indistinguishable). Ωστόσο, λόγω ακριβώς αυτού του ιδιόμορφου παρουσιαστικού του, έχει υποστεί εξαιρετικά μεγάλη πίεση από τους λαθροθήρες, κυρίως με σκοπό την ταρίχευση.
Ονοματολογία
Η ονοματολογία του πτηνού παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Τόσο η λατινική επιστημονική ονομασία του γένους Upupa, όσο και η αντίστοιχη ελληνική Έποψ, θεωρούνται παράγωγα ονοματοποιίας. Συγκεκριμένα πρόκειται για την κραυγή του πουλιού (βλ. Φωνή), έτσι όπως αποδόθηκε λεκτικά και μαρτυρήθηκε από τους αρχαίους κωμικούς: εποποί, ποποπό. Πράγματι, η απόδοση αυτή και άλλες, ηχητικά παρόμοιες, βρίσκονται στα κείμενα θεατρικών έργων με κυριότερο τους Όρνιθες του Αριστοφάνη. Η λέξη είναι αναλογικός σχηματισμός προς τις λέξεις μέρ-οψ «μελισσοφάγος», δρύ-οψ «δρυοκολάπτης», κ.ο.κ.
Αλλά και σε άλλες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες εμφανίζεται το ίδιο φαινόμενο της ονοματοποιίας: αρμεν. popop, λεττον. pupukis, γαλλ. huppe, ιταλ. upupa, κ.λ.π.
Συστηματική ταξινομική
Η συστηματική ιεράρχηση του πτηνού, περιλαμβάνει μονοτυπικά taxa, από το επίπεδο της οικογένειας μέχρι το επίπεδο του είδους. Κάποιοι, μάλιστα, ερευνητές θεωρούν ότι, πρέπει και η οικογένεια Εποπίδες (Upupidae) να ταξινομηθεί σε δική της -μονοτυπική- τάξη, την Εποπόμορφα (Upupiformes), κάτι που δεν έχει γίνει αποδεκτό, τουλάχιστον προς το παρόν.
Έτσι, ο τσαλαπετεινός εξακολουθεί να κατατάσσεται στα Κορακιόμορφα Coraciiformes, όπου περιλαμβάνονται επίσης οι αλκυόνες, οι μελισσοφάγοι, οι χαλκοκουρούνες, κ.α. Στενή σχέση μεταξύ του τσαλαπετεινού και των αφρικανικών πτηνών της οικογένειας Phoeniculidae υποστηρίζεται από τη μοναδική φύση του ακουστικού αναβολέα τους.
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά, το 1758, από τον Λινναίο στη Σουηδία), στο έργο του Systema Naturae με τη σημερινή του ονομασία. Τα καταγεγραμμένα απολιθώματα του είδους είναι πολύ ελλιπή, με τα παλαιότερα να προέρχονται από το Τεταρτογενές. Τα απολιθώματα των συγγενικών ειδών είναι παλαιότερα, με εκείνα της οικογένειας Phoeniculidae να χρονολογούνται από το Μειόκαινο, ενώ εκείνα της -εξαφανισμένης σήμερα- συγγενικής οικογένειας, Messelirrisoridae, από το Ηώκαινο.
Είναι το μοναδικό σωζόμενο μέλος της οικογένειας, αν και ορισμένοι ερευνητές θεωρούν κάποια από τα υποείδη ως ξεχωριστά είδη (βλ. Πίνακα κατανομής υποειδών). Κάποτε υπήρχε και δεύτερο, ευρέως αποδεκτό είδος, ο Τσαλαπετεινός της Αγίας Ελένης (Upupa antaios), που ζούσε στο νησί της Αγίας Ελένης, αλλά εξαφανίστηκε τον 16ο αιώνα, προφανώς εξ αιτίας εισαχθέντων ξενικών ειδών.
Γεωγραφική κατανομή
thumb|right|250px|Χάρτης εξάπλωσης του είδους Hirundo rustica (Πράσινο = Όλο το έτος (επιδημητικό), Πορτοκαλί = Καλοκαιρινός αναπαραγόμενος επισκέπτης, Μπλε = Περιοχές διαχείμασης) Ο τσαλαπετεινός είναι είδος του Παλαιού Κόσμου που ζει και αναπαράγεται σε Ευρώπη, Ασία και Αφρική. Οι πληθυσμοί των δύο πρώτων ηπείρων είναι πλήρως μεταναστευτικοί, ενώ της Αφρικής, καθιστικοί (επιδημητικοί).
Συγκεκριμένα, οι τσαλαπετεινοί έρχονται στην Ευρώπη τα καλοκαίρια για να αναπαραχθούν, σε όλες τις χώρες νότια της Σκανδιναβίας και της Ιρλανδίας, με εξαίρεση κάποιους πληθυσμούς στο νότο της Ιβηρικής Χερσονήσου που παραμένουν εκεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, ως επιδημητικοί.
Στην Ασία, τα εκεί υποείδη, επίσης αναπαράγονται τα καλοκαίρια σε μία ευρύτατη ζώνη από τη Ν. Ρωσία και κάτω, από την Εγγύς Ανατολή στα δυτικά, μέχρι τη Σινική Θάλασσα στα ανατολικά, ενώ μεγάλοι πληθυσμοί στην ινδική υποήπειρο και τη ΝΑ. Ασία, είναι καθιστικοί.
Η Αφρική, τέλος, αποτελεί επικράτεια αναπαραγωγής και διαχείμασης, εκτός από τη ζώνη της Σαχάρας και τα πυκνά δάση της Κ. και ΚΔ. ηπείρου. Πηγές: (σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντάται στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Όπως φαίνεται στον πίνακα κατανομής υποειδών, ο τσαλαπετεινός είναι σε άλλα τμήματα της επικρατείας του καθιστικό και σε κάποια άλλα, πλήρως μεταναστευτικό είδος, ενώ δύο υποείδη θεωρούνται ενδημικά. Λίγα άτομα έχουν αναφερθεί να αναπαράγονται στη Ν. Αγγλία, κατά τη διάρκεια θερμών, ξηρών καλοκαιριών με αφθονία τροφής (έντομα).
Το ευρωπαϊκό υποείδος μεταναστεύει σχεδόν καθολικά στη ζώνη σαβάνας νότια της Σαχάρας. Στην Ανατολική Αφρική, το εκεί υποείδος διαχειμάζει σε οροπέδια μέχρι τα 3500 μέτρα. Μικροί πληθυσμοί (νότια Ισπανία, Βαλεαρίδες Νήσοι και Σικελία) διαχειμάζουν στην περιοχή αναπαραγωγής. Στην Κ. Ευρώπη, η φθινοπωρινή αποδημία αρχίζει στα τέλη Ιουλίου, με κορύφωση στα μέσα Αυγούστου. Οι τσαλαπετεινοί ταξιδεύουν κυρίως μοναχικά και κατά τις βραδινές ώρες. Τα πρώτα πτηνά καταφθάνουν στις ευρωπαϊκές περιοχές αναπαραγωγής τους από τα μέσα Μαρτίου μέχρι το τελευταίο τρίτο του Απριλίου.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από τη Φινλανδία, την Ιρλανδία, την Ισλανδία, τα Σβάλμπαρντ και τη Νορβηγία, την Ιαπωνία, τις Μαλδίβες και τις Φιλιππίνες, τις Σεϋχέλλες και το Μπρουνέι, αλλά και από τις ΗΠΑ (Τζόρτζια, Αλάσκα).
Βιότοπος
thumb|right|400px|Eνήλικος τσαλαπετεινός Ο τσαλαπετεινός έχει δύο βασικές απαιτήσεις από τα ενδιαιτήματά του: γυμνά ή με αραιή βλάστηση εδάφη για την αναζήτηση της τροφής του και κάθετες επιφάνειες με σχισμές ή κοιλότητες, όπως δένδρα, βράχια, ή ακόμη και τοίχους, για να φωλιάζει (βλ. και Αναπαραγωγή). Οι απαιτήσεις αυτές μπορούν να παρέχονται σε ευρύ φάσμα οικοσυστημάτων, γι’ αυτό και ο τσαλαπετεινός διαβιοί σε ποικίλα ενδιαιτήματα όπως ερεικώνες, δασικές στέπες, σαβάνες και λιβάδια, καθώς και δασικά ξέφωτα. Οι πληθυσμοί της Μαδαγασκάρης κάνουν χρήση πιο πυκνών, πρωτογενών δασών.
Ωστόσο, η σταδιακή μετατροπή των φυσικών οικοτόπων από τον άνθρωπο για διάφορους γεωργικούς σκοπούς, έχει οδηγήσει τους τσαλαπετεινούς σε πιο «κοινά» ενδιαιτήματα, όπως ελαιώνες, οπωρώνες, αμπελώνες, πάρκα και χωράφια, αν και είναι λιγότερο κοινοί -και μειώνονται συνεχώς- σε εντατικά καλλιεργούμενες εκτάσεις.
Οι τσαλαπετεινοί κάνουν εποχικές μετακινήσεις ανάλογα με τις βροχές σε ορισμένες περιοχές, όπως στη Σρι Λάνκα και το Δυτικό Γκατς στην Ινδία. Το υψόμετρο μετακίνησής τους, επίσης, μπορεί να ποικίλλει. Στα Αλτάι του Καζακστάν φθάνει τα 1.600 μέτρα και στα όρη Τιέν Σαν τα 2.000 μ. Στο Νεπάλ αναπαράγεται στα 1.500 μέτρα, ενώ τα καλοκαίρια ανεβαίνει στα 4.400 μ. Κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης παρατηρείται στα 5.900 μ., ενώ ένα (1) άτομο καταγράφηκε στα 6.400 μ. στο Έβερεστ, κατά την πρώτη ορειβατική αποστολή στα Ιμαλάια.
Στην Ελλάδα, ο τσαλαπετεινός απαντάται σε ποικιλία ενδιαιτημάτων, όπως άλση, κήπους, αγρούς, ελαιώνες, αμπελώνες, κήπους με δένδρα, λιβάδια και δασωμένες περιοχές ή αστικές περιοχές με πάρκα. . Τον χειμώνα μπορεί να συχνάζει σε πιο ανοικτές περιοχές.
Μορφολογία
thumb|right|400px|Tσαλαπετεινός αναζητώντας την τροφή του (υποείδος U. e. ceylonensis) Ο τσαλαπετεινός είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες «φιγούρες» της ελληνικής και, όχι μόνον, ορνιθοπανίδας, με τα χαρακτηριστικά χρώματα και το λοφίο του, που όταν το ανορθώνει, ξεχωρίζει από μακρινή απόσταση. Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για μεσαίου μεγέθους πτηνό πού, όπως όλα τα Κορακιόμορφα, έχει ιδιαίτερο ράμφος και χαρακτηριστικά χρώματα.
Χαρακτηριστικές είναι οι έντονα αποστρογγυλεμένες πτέρυγες με τις ασπρόμαυρες εναλλασσόμενες λωρίδες, οι οποίες «δημιουργούνται» από τις αντίστοιχες εναλλασσόμενες ασπρόμαυρες ζώνες των δευτερευόντων ερετικών φτερών. Οι λωρίδες αυτές είναι ιδιαίτερα ορατές κατά την πτήση, και δημιουργούν έντονη αντίθεση με τα ξεχωριστά φαιοκίτρινα εγκλείσματα. Αντίθετα, τα πρωτεύοντα ερετικά φτερά, έχουν μόνο μία (1) τέτοια ασπρόμαυρη ζώνη. Το άνω τμήμα της ράχης (mantle) είναι καφέ, ενώ η ουρά είναι μαύρη με ευρεία λευκή ζώνη κοντά στη βάση της. Το στήθος είναι ρόδινο-μπεζ, στο χρώμα του κρασιού και το κάτω μέρος υπόλευκο.
Το, επίσης, χαρακτηριστικό λοφίο που αποτελείται από μακριά κανελλί φτερά προς το χρώμα της σκουριάς με ασπρόμαυρες άκρες, είναι πολύ εντυπωσιακό όταν είναι ανασηκωμένο σε σχήμα βεντάλιας, κάτι που συμβαίνει συνήθως, όταν το πουλί αναζητά την τροφή του ή βρίσκεται σε κατάσταση διέγερσης, ή προσγειώνεται.
Τα φύλα είναι παρόμοια, με τα θηλυκά ελαφρώς μικρότερα και λίγο πιο ματ σε χρωματισμούς. Το άνω τμήμα της ράχης του αρσενικού στερείται της ροζέ απόχρωσης του θηλυκού, ενώ οι πλευρές (flanks) και το στήθος του έχουν λιγότερες σκούρες γραμμές από του θηλυκού. Το κεφάλι και ο τράχηλος του αρσενικού εμφανίζονται με πιο «καθαρά», καλώς οριοθετημένα χρώματα. Ωστόσο στις περισσότερες περιπτώσεις, τα δύο φύλα μπορούν να ξεχωρίσουν μόνον όταν παρατηρούνται και τα δύο μαζί.
Τα νεαρά άτομα είναι παρόμοια με τα θηλυκά, με πιο γκρίζα φτερά στην ωμοπλάτη (scapulars), και μικρότερο λοφίο.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:       )
Τροφή
thumb|right|300px|Η [[κρεμμυδοφάγος|γρυλοτάλπη αποτελεί από τα αγαπημένα εδέσματα του τσαλαπετεινού]] Η διατροφή του τσαλαπετεινού αποτελείται κυρίως από έντομα, αν και μπορεί, επίσης, να συμπεριλαμβάνει σκουλήκια, σαλιγκάρια, αράχνες μικρά ερπετά, βατράχους και φυτικό υλικό, όπως σπέρματα και σωροκάρπια. Σπάνια επιτίθεται σε μικρούς νεοσσούς άλλων πουλιών. Γενικά, πάντως, κατατάσσεται στα εντομοφάγα είδη.
Στα έντομα, συμπεριλαμβάνονται κυρίως γρύλοι, ακρίδες, σκαθάρια, ψαλίδες, τζιτζίκια, μυρμήγκια και ημίπτερα. Αυτά μπορεί να κυμαίνονται από 10 έως 150 χιλιοστά σε μήκος, με προτιμώμενο μέγεθος, περίπου τα 20-30 χιλιοστά. Τα μεγαλύτερα από αυτά, θανατώνονται με κτυπήματα πάνω στο έδαφος ή σε μια πέτρα, ενώ αφαιρούνται τα δύσπεπτα μέρη του σώματος, όπως τα φτερά και τα πόδια.
Γενικά, αναζητεί την τροφή του μοναχικά, συνήθως στο έδαφος, με τη βοήθεια της όρασης, ενώ σπάνια χρησιμοποιεί και την ακοή του. Τού αρέσει ιδιαίτερα, το γυμνό ή με κοντό χορτάρι, επίπεδο έδαφος. Μπορεί να τρέφεται και στον αέρα, εκεί όπου οι ισχυρές του πτέρυγες τον καθιστούν γρήγορο και ευέλικτο, για την καταδίωξη των εντόμων που πετούν κατά σμήνη.
Πτήση
Ο τσαλαπετεινός έχει πλατιές και στρογγυλεμένες πτέρυγες -μεγαλύτερες στους βόρειους πληθυσμούς-, που τού δίνουν τη δυνατότητα για ισχυρά φτεροκοπήματα. Η πτήση του είναι χαρακτηριστική και κυματιστή και έχει παρομοιαστεί σαν εκείνη της πεταλούδας, με τις πτέρυγες να παραμένουν μισόκλειστες στο τέλος των φτερουγισμάτων και, λόγω του γρήγορου ρυθμού τους. Μάλιστα αυτή η αίσθηση επιτείνεται από τις ασπρόμαυρες πτέρυγες που τού δίνουν την εμφάνιση «γιγάντιας νυχτοπεταλούδας». Μερικοί παρατηρητές παρομοιάζουν την πτήση του με εκείνη του δρυοκολάπτη. Ανάμεσα στα βασικά φτεροκοπήματα υπάρχουν κάποια περισσότερο σύντομα, έτσι ώστε η πτήση να εμφανίζεται ασταθής και άνιση. Υποψία αερολίσθησης (gliding).
Ηθολογία
Πρόκειται για καχύποπτο -όχι δειλό-, επιφυλακτικό με τους ανθρώπους πτηνό που, παρά το χαρακτηριστικό παρουσιαστικό του, δεν παρατηρείται πολύ εύκολα στο φυσικό του περιβάλλον. Όταν ποστάρει (perching), χρησιμοποιεί, θάμνους, βράχια ή κτήρια.
Οι τσαλαπετεινοί, για καιρό, πιστευόταν ότι υιοθετούσαν αμυντική στάση, απλώνοντας τις πτέρυγές τους και την ουρά χαμηλά πάνω από το έδαφος και στρέφοντας το κεφάλι προς τα επάνω. Ωστόσο, αργότερα δείχτηκε ότι απλώς συνηθίζουν να κάνουν «ηλιοθεραπεία», όπως συχνά καθαρίζουν με το ράμφος το πτέρωμά τους (preening). Μπορούν επίσης να απολαμβάνουν αμμόλουτρα.
Ο τσαλαπετεινός περνάει τον περισσότερο από τον χρόνο του στο έδαφος, ενώ ανασηκώνει και κατεβάζει το λοφίο του συχνά. Τρέχει πολύ καλά και γρήγορα, με συνεχείς αλλαγές κατεύθυνσης.
Φωνή
Η φωνή του τσαλαπετεινού είναι από τις πιο ιδιαίτερες της ευρωπαϊκής ορνιθοπανίδας. Αποτελείται από σειρά διαδοχικών, φλουταριστών που-, τα οποία επαναλαμβάνονται 2-5 φορές -συνήθως 3 ή 4-, ανά διαστήματα που ποτέ δεν ξεπερνούν τα 5 δευτερόλεπτα και με ηχητικό αποτέλεσμα που δικαιολογεί απόλυτα την ετυμολογία του ονόματός του (βλ. Ονοματολογία). Παρόλο που φαίνεται αδύνατο σε ένταση, το κάλεσμα αυτό ακούγεται από μακριά. thumb|right|400px|Ενήλικος τσαλαπετεινός με κατεβασμένο λοφίο
Οι τσαλαπετεινοί αρθρώνουν και άλλα καλέσματα, όπως βραχνές φωνές (croaks) όταν ενοχληθούν, καθώς και συριγμούς (hisses). Τα θηλυκά παράγουν έναν τέτοιο χαρακτηριστικό συριγμό κατά τη διάρκεια της ερωτοτροπίας.
Ζωτικός χώρος
Η αναπαραγωγική περίοδος αρχίζει τέλη Απριλίου στα νότια τμήματα της κατανομής και στα μέσα Μαΐου, στα βόρεια. Ειδικά στα Κανάρια νησιά, μπορεί να ξεκινάει από τον Ιανουάριο. Οι τσαλαπετεινοί είναι μόνον εν μέρει μονογαμικά πτηνά, διότι οι εταίροι ζευγαρώνουν μόνο για μία (1) αναπαραγωγική περίοδο. Διεκδικούν έντονα τον ζωτικό τους χώρο, με το αρσενικό να φωνάζει συχνά για να τον κατοχυρώσει. Οι αντιπαραθέσεις μεταξύ των αρσενικών είναι συχνές και, μερικές φορές, σκληρές, ενώ στις διαμάχες μπορεί να συμμετέχουν και τα θηλυκά. Τα πουλιά προσπαθούν να «μαχαιρώσουν» τον αντίπαλο με τα ισχυρά τους ράμφη και, περιστασιακά, κάποια άτομα τυφλώνονται στις μάχες.
Φώλιασμα
Στους προτιμώμενους οικοτόπους αναπαραγωγής (ανοικτές εκτάσεις με διάσπαρτα δένδρα ή κτήρια), ο τσαλαπετεινός κατασκευάζει τη φωλιά του, σχεδόν πάντοτε μέσα σε μια τρύπα ή σχισμή, που μπορεί να βρίσκεται σε ένα δέντρο ή σε κάποιο κάθετο τοίχωμα (τοίχο, βράχο), σε ένα κτήριο, σε ξερολιθιές και έχει στενή είσοδο. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιεί παλιές φωλιές δρυοκολαπτών, τεχνητά κατασκευασμένες φωλιές, ενώ στην Αφρική κάνει χρήση φωλιών τερμιτών. Συνήθως δεν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο υλικό επίστρωσης, αλλά κατά περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιούνται φυτικά υλικά, φτερά, μαλλί, αλλά και σκουπίδια (λ.χ. κουρέλια).
Η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ σε κάθε περίοδο φωλιάσματος, ενώ μερικές φορές είναι διπλή. Αποτελείται από 5-8 αυγά (μερικές φορές μέχρι και 12). Το μέγεθος της γέννας ποικίλλει ανάλογα με τη γεωγραφική θέση: στο Βόρειο ημισφαίριο τα πουλιά γεννούν περισσότερα αυγά από ό,τι στο Νότιο, ενώ τα πουλιά σε μεγαλύτερα γεωγραφικά πλάτη έχουν μεγαλύτερες φωλιές από εκείνα που αναπαράγονται κοντά στον ισημερινό. Στην Κ. και Β. Ευρώπη και την Ασία, μπορεί να γεννηθούν τα περισσότερα αυγά (μέχρι 12), ενώ είναι, περίπου, 4 στις τροπικές και 7 στις υποτροπικές περιοχές. Το θηλυκό είναι το μόνο υπεύθυνο για την επώαση των αυγών, τα οποία έχουν διαστάσεις 25,9 Χ 17,9 χιλιοστά και ζυγίζουν 4,4 γραμμάρια, περίπου, εκ των οποίων ποσοστό 8% είναι κέλυφος. Τα αυγά εναποτίθενται καθημερινά και η επώαση ξεκινά πριν ολοκληρωθεί η όλη ωοτοκία. Η περίοδος επώασης είναι συνήθως 16-19 ημέρες, με το αρσενικό να εφοδιάζει το επωάζον θηλυκό με τροφή. Χαρακτηριστικό είναι ότι, τα αυγά χάνουν το αρχικό, γαλακτώδες τους χρώμα, διότι σταδιακά «βρωμίζουν» από τα περιττώματα της φωλιάς. thumb|right|400px|Νεαρός και ενήλικος τσαλαπετεινός Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι και, αφού γεννηθούν, έχουν διαφορετικά μεγέθη, λόγω της διαφοράς του χρόνου ωοτοκίας. Αρχικά σιτίζονται από το θηλυκό, με το αρσενικό να τροφοδοτεί τη φωλιά, ενώ αργότερα συμμετέχει και το θηλυκό. Η έκπτυξη των πρώτων φτερών αρχίζει την 3η με 7η ημέρα από την εκκόλαψη, ενώ η πτέρωση (fledging) ολοκληρώνεται στις 20-27 ημέρες. Οι νεοσσοί εξακολουθούν να σιτίζονται από τους γονείς τους για κάποιο χρονικό διάστημα (περίπου 7 ημέρες).
Στην Ελλάδα, ο τσαλαπετεινός φωλιάζει σε όλη την επικράτεια από την άνοιξη και μετά, ιδιαίτερα στη βόρεια και κεντρική χώρα
Κατάσταση πληθυσμού
Στην Ευρώπη, ο τσαλαπετεινός ήταν στη δεκαετία του '50 κοινό πουλί αναπαραγωγής σε ορισμένες περιοχές. Διάφοροι παράγοντες (επιρροή των ρευμάτων του Ατλαντικού στο κλίμα, καταστροφή των οικοτόπων και αύξηση της χρήσης φυτοφαρμάκων) προκάλεσαν επικίνδυνη μείωση του πληθυσμού τους. Στο παρελθόν, πολλές τακτικά κατεχόμενες περιοχές αναπαραγωγής στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Ν. Σκανδιναβία, το Βέλγιο και τις Κάτω Χώρες, εγκαταλείφθηκαν. Τα τελευταία χρόνια, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση του πληθυσμού στην Α. Ελλάδα και την Τουρκία, από τη λαθροθηρία.
Tο είδος, σε παγκόσμιο επίπεδο, αξιολογείται ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC) από την IUCN και δεν διέπεται από κάποιο ειδικό καθεστώς στο πλαίσιο της Σύμβασης για το Διεθνές Εμπόριο Απειλούμενων Ειδών της Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας (CITES).
Τους μεγαλύτερους καταγεγραμμένους αναπαραγωγικούς πληθυσμούς στην Ευρώπη, διαθέτουν η Ρωσία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιταλία και η Γαλλία, ενώ τους μικρότερους η Αυστρία, η Γερμανία και η Τσεχία. Μεγάλους αναπαραγωγικούς πληθυσμούς έχει η Τουρκία.
Καθεστώς προστασίας
Συμπεριλαμβάνεται στα είδη του Παραρτήματος ΙΙ της Σύμβασης της Βέρνης για τη διατήρηση της ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών βιοτόπων.
Κουλτούρα
Το χαρακτηριστικό παρουσιαστικό των τσαλαπετεινών είχε επίδραση στα έθιμα των λαών, στο μεγαλύτερο τμήμα της γεωγραφικής κατανομής τους. Είχαν θεωρηθεί ιερά πτηνά στην Αρχαία Αίγυπτο, και η μορφή τους απεικονίζεται στους τοίχους τάφων και ναών. Κάτι παρόμοιο συνέβη και στη μινωική Κρήτη. Στην κωμωδία του Αριστοφάνη Όρνιθες, ο τσαλαπετεινός κατέχει περίοπτη θέση.
Ο πλέον γνωστός μύθος αναφέρεται στις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου (βιβλίο 6), όπου ο βασιλιάς της Θράκης Τηρέας βιάζει τη Φιλομήλα, την αδελφή της συζύγου του Πρόκνης και κόβει τη γλώσσα της. Για εκδίκηση, η Πρόκνη σκοτώνει τον γιο τους, Ίτυ και τον «σερβίρει» ως φαγητό στον πατέρα του. Όταν ο Τηρέας βλέπει το κεφάλι του αγοριού, πιάνει ένα σπαθί, αλλά όπως ο ίδιος προσπαθεί να σκοτώσει τις δύο γυναίκες, αυτές μεταμορφώνονται σε πουλιά- η Πρόκνη σε χελιδόνι και η Φιλομήλα σε αηδόνι. Ο ίδιος ο Τηρέας μεταμορφώνεται σε τσαλαπετεινό (κατά μίαν άλλη μετάφραση σε καλημάνα).
Είχαν θεωρηθεί ως σύμβολο της αρετής στην Περσία. Ένας τσαλαπετεινός ήταν ο ηγέτης των πτηνών στο περσικό βιβλίο ποιημάτων «Η Διάσκεψη των Πουλιών». Αντίθετα, ήταν κλέφτες στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, και προάγγελοι του πολέμου στη Σκανδιναβία. Στην εσθονική παράδοση, είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με τον θάνατο και τον Κάτω Κόσμο, ενώ η φωνή τους πιστεύεται ότι είναι οιωνός θανάτου για πολλούς ανθρώπους ή ζώα. thumb|right|400px|Ο τσαλαπετεινός είναι το εθνικό πτηνό του Ισραήλ Ο τσαλαπετεινός επιλέχθηκε ως το εθνικό πτηνό του Ισραήλ, τον Μάιο του 2008, σε συνδυασμό με την 60η επέτειο της ίδρυσης του κράτους, μετά από εθνική δημοσκόπηση σε 155.000 πολίτες. Είναι το επίσημο πτηνό της επαρχίας Πουντζάμπ της Ινδίας, ενώ εμφανίζεται στον λογότυπο του Πανεπιστημίου του Γιοχάνεσμπουργκ και είναι η επίσημη αθλητική μασκότ του Πανεπιστημίου. Επίσης, αποτελεί τον πρωταγωνιστή πολλών τραγουδιών και η μορφή του απεικονίζεται σε γραμματόσημα διαφόρων κρατών.
Άλλες ονομασίες
Ο Τσαλαπετεινός απαντάται στον ελλαδικό χώρο με πολλές ακόμη ονομασίες: Αγριοκοκκοράκι/Αγριοκοκκόρι/Αγριοκόκκορας, Εποπάς, Κατσουλοπετείναρο, Κουκλοπετεινός (Κρήτη), Κουτσαλεχτοράκι, Μουμουζέλα και Μπουμζέλα (Νιοχώρι Αιτωλίας), Μπαμζέλι, Μπαμπζάρα, Μπούμτισας (Θεσσαλία), Ξυλοκόκκορας, Πάπουζας (Ακαρνανία), Παρδαλέκτορας, Παρδαλόπτερος, Πίπιζα, Πούπος και Πουπουξιός ή Πουπούξιος (Κύπρος).
Σημειώσεις
i. Περιλαμβάνει και τα υποείδη Upupa epops orientalis και Upupa epops saturata.
Νεοσουρεαλισμός
Ο νεοσουρεαλισμός αποτελεί αναβίωση του κινήματος του σουρεαλισμού στην τέχνη κατά τις δεκατίες 1970 και 1980. Χαρακτηρίζεται από μια προσπάθεια να καταδειχθούν οι παράξενες εικόνες των ονείρων ή του υποσυνείδητου με τη ζωγραφική και τη φωτογραφία. Κύριο χαρακτηριστικό στο νεοσουρρεαλισμό αποτελεί ο παραλογισμός των συνδυασμών, το όραμα και η φαντασία.
Κατηγορία:Υπερρεαλισμός Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα Κατηγορία:Ρεύματα στη Ζωγραφική Κατηγορία:Φωτογραφία
Σημαία της Ζιμπάμπουε
Η σημαία της Ζιμπάμπουε αποτελείται από ένα σύμβολο της ιστορίας της χώρας, ένα πουλί από σαπωνόλιθο. Αυτό εκπροσωπεί το άγαλμα ενός πουλιού που βρέθηκε στα ερείπια της Μεγάλης Ζιμπάμπουε. Το κόκκινο αστέρι πάνω από το άγαλμα εκπροσωπεί τον επαναστατικό αγώνα για την ανεξαρτησία και την ειρήνη. Η σημαία επίσης αποτελείται από τρία ζεύγη οριζόντιων ισομεγεθών λωρίδων, χρώματος πράσινου (πάνω και κάτω), χρυσού και κόκκινου, με μία μαύρη λωρίδα στη μέση. Το πράσινο χρώμα συμβολίζει τη γεωργία και τις αγροτικές περιοχές της Ζιμπάμπουε, το κίτρινο τον ορυκτό πλούτο της χώρας, το κόκκινο το αίμα που χύθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου για την απελευθέρωση της χώρας, το μαύρο εκπροσωπεί την κληρονομιά και την εθνική ταυτότητα των ιθαγενών Αφρικανών της Ζιμπάμπουε και το λευκό την ειρήνη.
Υιοθετήθηκε στις 18 Απριλίου 1980. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 21 Δεκεμβρίου 1979. thumb|right|200px|Σημαία της μη αναγνωρισμένης Ζιμπάμπουε Ροδεσίας 1979–1980.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζιμπαμπουε Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ζιμπάμπουε
Αθανάσιος Καραθανάσης
Ο Αθανάσιος Καραθανάσης είναι Έλληνας πανεπιστημιακός.
Επαγγελματική σταδιοδρομία και προσωπική ζωή
Μικρασιατικής καταγωγής, γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου του 1946 στο Bόλο.
Πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής (1969), πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών της Βενετίας (1969-1972), στη Σορβόννη (Paris IV) και στην Ecole Pratique des Hautes Etudes (1979-1981). Το 1985, έγινε πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και διδάκτωρ των ίδιων σχολών το 1975 και 1987 αντιστοίχως.
Από το 1969 έως το 1972 διετέλεσε επιστημονικός συνεργάτης-ερευνητής στο Ελληνικό Ινστιτούτο Βενετίας και από το 1974 έως το 1987 Ερευνητής του I.M.X.A. Το 1984, εξελέγη υφηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το 1988 εξελέγη επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και από το 1989 αναπληρωτής Καθηγητής της Ιστορίας του Ελληνικού Πολιτισμού στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το 1992, εξελέγη Καθηγητής του ιδίου Πανεπιστημίου στο γνωστικό αντικείμενο της Ιστορίας του Ελληνισμού. Δίδαξε στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (Τμήματα Ελληνικής Φιλολογίας και Ιστορίας – Εθνολογίας), στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, (Παιδαγωγικά Τμήματα), στα Πανεπιστήμια Sapienza (Ρώμη), Στρασβούργου και York (Καναδά).
Το 1999-2001, και 2011-2013 ήταν Πρόεδρος του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του A.Π.Θ. Διετέλεσε μέλος επιτροπών του Α.Π.Θ. (Γραφείο Erasmus, Επιτροπή Δημοσίων Σχέσεων, Κεντρική Βιβλιοθήκη κ.λ.π.).
Την περίοδο 2007-2009 διετέλεσε Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Μετεκπαίδευσης Καθηγητών Μέσης Εκπαιδεύσεως.
Είναι παντρεμένος με την Ελένη-Αιμιλία Παπαεμμανουήλ και έχει δύο κόρες.
Διακρίσεις και συμμετοχές
Στις 5 Ιουλίου 1994, τιμήθηκε με το οφφίκιο του Άρχοντος Διερμηνέως του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και τον Νοέμβριο του 2003 ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πέτρος Ζ΄ του απένειμε το παράσημο του Αποστόλου Μάρκου.
Είναι μέλος πολλών επιστημονικών, κυρίως, Ιδρυμάτων. Διετέλεσε πρόεδρος του Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού (2000-2002)- Καριπείου Μελάθρου, Γενικός Γραμματέας (2000-2006) και Αντιπρόεδρος (2009-2012) της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Μελετών Χερσονήσου του Αίμου (1997-2007), του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης (1990-1996) και της Ιωνικής Εστίας (2000-2010).
Επιστημονικό έργο
Έχει δημοσιεύσει περί τις 350 μελέτες και κριτικές σε ελληνικά και ξένα περιοδικά. Επιμελήθηκε δώδεκα επιστημονικούς τόμους, καθώς επίσης και τόμους της βαλκανικής βιβλιογραφίας.
Τα σημαντικότερα από τα έργα του είναι τα εξής:
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 04/2016
Πανελλήνιο Αντιδικτατορικό Μέτωπο
Το Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο ήταν μια αντιστασιακή οργάνωση κατά της Δικτατορίας που ιδρύθηκε στις 30 Απριλίου 1967, λίγες μόνο ημέρες μετά την επιβολή της δικτατορίας, μετά από πρωτοβουλία του Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος είχε συντάξει την πρώτη παράνομη προκήρυξη κατά της χούντας ξημερώματα της 22ας Απριλίου 1967 (Θεοδωράκης Μίκης, «Το Χρέος») και μέλη της οργάνωσης «Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη». Στόχοι του, σύμφωνα με το πρώτο παράνομο φυλλάδιο που κυκλοφόρησε αμέσως μετά την ίδρυσή του, ήταν η ανατροπή της δικτατορίας και ο σχηματισμός κυβέρνησης εθνικής ενότητας από όλες τις πολιτικές τάσεις, η αποκατάσταση των ατομικών και δημοκρατικών ελευθεριών και η διενέργεια ελεύθερων εκλογών. Στο Πατριωτικό Αντιστασιακό Μέτωπο εντάχθηκαν στελέχη της ΕΔΑ και του ΚΚΕ.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Πολιτική της Ελλάδας Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Τζίμης Μανιάτης
Ο Τζίμης Μανιάτης είναι Ελληνοαμερικάνος πρωην καλαθοσφαιριστής.
Καριέρα
Ο Τζίμης Μανιάτης αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς για οκτώ χρόνια και συγκεκριμένα από το 1983, μέχρι το 1991.
Με τον Ολυμπιακό Πειραιώς δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο εγχώριο τίτλο, ενώ σε ευρωπαικό επίπεδο αγωνίστηκε τρεις φορές στο Κύπελλο Κόρατς (1984, 1987, 1989).
Προπονητική καριέρα
Ο Τζίμης Μανιάτης, μετά το τέλος της καριέρας του ως καλαθοσφαιριστής, συνέχισε την ενασχόλησή του με το άθλημα από το πόστο του βοηθού προπονητή.
Εργάστηκε ως βοηθός προπονητή στο πλευρό του Γιάννη Ιωαννίδη την πενταετία 1992-1996, κατά τη διάρκεια της οποίας, ο Ολυμπιακός Πειραιώς κατέκτησε τέσσερα Πρωταθλήματα Ελλάδας (1993, 1994, 1995, 1996) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1994).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αιγάλεω Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί
Σέιμους Χίνι
Ο Σέιμους Χίνι (Κάστλντοσον (Castledawson), Β. Ιρλανδία, 13 Απριλίου 1939 - Δουβλίνο 30 Αυγούστου 2013) ήταν Ιρλανδός ποιητής, ο οποίος έλαβε το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1995 «για τα λυρικής ομορφιάς και ηθικού βάθους έργα του». Ο Σέιμους έγινε λέκτορας στο Μπέλφαστ στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν και άρχισε να γράφει ποίηση, ενώ στη συνέχεια έδινε και διαλέξεις στο πανεπιστήμιο του Χάβαρντ. Ήταν καθηγητής ποίησης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης από το 1989 έως το 1994.
Επιλεγμένη εργογραφία
Κάποια από τα έργα του έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Ιρλανδοί ποιητές
Απογραφή Γεωργίας-Κτηνοτροφίας 2021
Η απογραφή Γεωργίας - Κτηνοτροφίας είναι μία ευρείας κλίμακας περιοδική στατιστική εργασία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) που διενεργήθηκε από τις 22 Μαρτίου 2021 έως 22 Ιουνίου 2021 με σκοπό τη συλλογή δεδομένων τα οποία συνθέτουν την εικόνα της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας. Αφορά δε, τόσο στη διάρθρωση των γεωργικών και κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων και των ειδικών χαρακτηριστικών τους, καθώς και την απασχόληση του αγροτικού πληθυσμού σε αυτές, με στόχο την παρακολούθηση της εξέλιξης της γεωργικής και κτηνοτροφικής δραστηριότητας για την κατάρτιση στατιστικών στο πλαίσιο των εθνικών, ευρωπαϊκών και διεθνών υποχρεώσεων της χώρας.
Η απογραφή υλοποιείται κάθε δέκα χρόνια, με ενιαία πρότυπα και μεθόδους, σε όλα τα Κράτη-Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωση σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2018/1091 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις ενοποιημένες στατιστικές για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις και τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ.
Ιστορικό
Η απογραφή διενεργήθηκε για πρώτη φορά το έτος 1860. Ακολούθησε η Απογραφή του 1911 και του 1939. Μεταπολεμικά διενεργήθηκαν επτά (7), συνολικά, Απογραφές κατά τα έτη 1950, 1961, 1971, 1981, 1991, 1999 και 2009.
Αποτελέσματα
Τα τελικά αποτελέσματα ήταν προγραμματισμένα να εκδοθούν τον Ιούνιο του 2022 ωστόσο με ανακοίνωση της η ΕΛΣΤΑΤ ανέβαλλε την έκδοση των αποτελεσμάτων.
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2022 εκδόθηκαν τα προσωρινά αποτελέσματα της απογραφής.
Η περίοδος αναφοράς των στοιχείων της απογραφής, σε ότι αφορά στο φυτικό κεφάλαιο, την απασχόληση και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά, εκτός του ζωικού κεφαλαίου, ήταν η καλλιεργητική περίοδος από 1η Οκτωβρίου 2019 έως 30η Σεπτεμβρίου 2020. Ημερομηνία αναφοράς, σε ότι αφορά στο ζωικό κεφάλαιο της εκμετάλλευσης, ήταν η 1η Νοεμβρίου 2020.
Σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα όσον αφορά την επικράτεια η χρησιμοποιούμενη γεωργική έκταση (ΧΓΕ) για το 2020 ανέρχεται σε 28.244.494,8 στρέμματα παρατηρώντας μείωση 18,8% σε σχέση με το 2009. Η μέση ΧΓΕ ήταν 53,8 στρέμματα ανά εκμετάλλευση. Άξιο αναφοράς είναι η μεγάλη αύξηση σε εκμεταλλεύσεις βιολογικής κτηνοτροφίας: 2.705 (2020) με ποσοστό μεταβολής +118,3% σε σχέση με το 2009. Ειδικότερα η βιολογική κτηνοτροφία ζώων και ειδικά των ειδών βοοειδή, προβατοειδή και αιγοειδή σημείωση σημαντική αύξηση με τα αντίστοιχα ποσοστά σε σύγκριση με το 2009 να είναι +413%, +263,8% και +106,7%
Αναλυτικότερα αποτελέσματα ανά περιφέρεια υπάρχουν στα προσωρινά αποτελέσματα.
α Δεν περιλαμβάνονται οι αγραναπαύσεις και οι αροτραίες καλλιέργειες σε θερμοκήπια.
β Δεν περιλαμβάνονται οι δενδρώδεις καλλιέργειες σε θερμοκήπια, τα φυτώρια δενδρωδών καλλιεργειών και οι άλλες πολυετείς φυτείες.
γ Περιλαμβάνονται οι οικογενειακοί λαχανόκηποι, τα μόνιμα λιβάδια και βοσκότοποι, οι άγονοι βοσκότοποι, τα φυτώρια, οι άλλες πολυετείς φυτείες και οι αγραναπαύσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Απογραφή Κατηγορία:Κτηνοτροφία
Νικόλαος Ζουμπουλίδης
Ο Νικόλαος Ζουμπουλίδης (1888-1969) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας
Σύντομο Βιογραφικό
Ο Νικόλαος Ζουμπουλίδης γεννήθηκε στη Σινασό της Καππαδοκίας, μαθήτευσε στο Γυμνάσιο Καισαρείας και το 1908 αποφοιτά από την Αυτοκρατορική Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Κωνσταντινούπολης έχοντας το τίτλο του αρχιτέκτονα. Για σύντομο χρονικό διάστημα εργάζεται στο υπουργείο της Τουρκίας (1908-1910) και ύστερα φεύγει στο Βερολίνο όπου παρακολουθεί μαθήματα στην Technische Hochschule (1910-1912). Εκεί εργάζεται στο γραφείο του αρχιτέκτονα Ludwig Hoffmann (1910-1912), καθώς επίσης και στην Υπηρεσία Σχεδιασμού των Νέων Μουσείων του Βερολίνου (1914).
Στην Ελλάδα έρχεται το 1915, λαμβάνοντας θέση μηχανικού στο Δήμο Βόλου (1915-1917). Από το 1917 έως το 1920 συμμετέχει, ως βοηθός του Αριστείδη Μπαλάνου, στα έργα της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος (ΕΤΕ) και στο Νοσοκομείο 'Ευαγγελισμός'. Το 1920 διορίζεται στη Τεχνική Υπηρεσία της ΕΤΕ, την οποία λίγο αργότερα θα διευθύνει (1927) έχοντας μία παραγωγική θητεία σχεδιάζοντας υποκαταστήματα της ΕΤΕ σε όλη την Ελλάδα. Τέλος, το 1930 λαμβάνει τη θέση του τεχνικού συμβούλου στη Τράπεζα της Ελλάδος.
Το ενδιαφέρον του για τα αρχαία ελληνικά πρότυπα, τον ωθεί να ακολουθήσει τον Άρθουρ Έβανς στις αρχαιολογικές ανασκαφές στη Κρήτη, από τις οποίες επηρεάστηκε εμφανώς. Ενσωμάτωσε διακοσμητικά θέματα της μινωικής τέχνης σε αρκετά έργα του, όπως στη διαμόρφωση της αίθουσας συμβουλίου του κτιρίου της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος επί της οδού Αιόλου, στη διαμόρφωση οροφής κατοικίας στην Ερμούπολη, στη προσωπική του κατοικία και τέλος στην αίθουσα συναλλαγών στο Μέγαρο Χρηματιστηρίου Αθηνών Σοφοκλέους.
Στα πλαίσια της θητείας του στην Εθνική Τράπεζα Ελλάδος (ΕΤΕ)
Ο αρχιτεκτονικός εκλεκτικισμός που διέπει τον Ν. Ζουμπουλίδη αποτυπώνεται έντονα στη μελέτη υποκαταστημάτων της ΕΤΕ σε όλη την Ελλάδα. Επίσης κατά την ανέγερση τους, η ΕΤΕ στήριξε έμπρακτα την ελληνική κεραμεική βιοτεχνία του μεσοπολέμου διακοσμώντας κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο εσωτερικά και εξωτερικά τα κτίρια.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες
Κελλιά
Τα Κελλιά είναι κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λάρνακας
Εξορία
Εξορία ονομάζεται η απομάκρυνση, εν είδει ποινής, κάποιου από την περιοχή ή το κράτος στο οποίο μένει, χωρίς να επιτρέπεται να επιστρέψει, η ζωή έξω από τα όρια της πατρίδας.
Η πρακτική της εξορίας εφαρμόζεται από παλαιοτάτων χρόνων μέχρι και σήμερα σε περιπτώσεις όπου δεν είναι επιθυμητές άλλες, πιο δραστικές (φυλάκιση) ή εγκληματικές (δολοφονία) λύσεις απομάκρυνσης των ανθρώπων από ορισμένο μέρος. Για παράδειγμα, η εξορία προτιμάται σε περιπτώσεις επιφανών προσώπων, όπου η φυλάκιση δεν είναι επιθυμητή ή θεωρείται ότι δε θα γίνει αποδεκτή από το κοινό αίσθημα. Αντίστοιχα, σε περιπτώσεις επιθυμητής απομάκρυνσης μεγάλου αριθμού ατόμων, όπου η φυλάκιση είναι αντιοικονομική, έχει επίσης χρησιμοποιηθεί η εξορία / εκτοπισμός ως αποδεκτή λύση.
Στην αρχαία Αθήνα πολίτες με υπερβολικά μεγάλη επιρροή εξορίζονταν μετά από ψηφοφορία, η οποία ονομαζόταν εξοστρακισμός. Ο χρόνος για τον οποίο κρατούσε η εξορία τους ήταν 10 έτη.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η εξορία γίνεται χωρίς τη θέληση του εξοριζόμενου. Όταν η εξορία είναι ενσυνείδητη απόφαση ενός ανθρώπου, λέγεται ότι αυτός είναι αυτοεξόριστος. Φωτεινό παράδειγμα αυτοεξόριστου ήταν ο Σόλων ο οποίος μετά τη θεσμοθέτηση των νόμων του, έφυγε από την Αθήνα, για να μην του ζητήσουν οι Αθηναίοι να τους αλλάξει.
Σε αρκετές περιπτώσεις η εξορία ταυτίζεται με κακουχίες και ταλαιπωρία, αλλά σε άλλες περιπτώσεις, η εξορία μπορεί να είναι ζωή με πολύ καλές συνθήκες, αν και μακριά από την πατρίδα του εξορισμένου.
Παραδείγματα από τη σύγχρονη Ελληνική ιστορία
Κατά τη δικτατορία του Μεταξά πολλοί διαφωνούντες πολιτικοί εκτοπίστηκαν σε απομακρυσμένα μέρη της Ελλάδας (Π. Κανελλόπουλος, Γ. Παπανδρέου, Ν. Ζαχαριάδης και πολλοί άλλοι κομμουνιστές κ.ά.).
Μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα εφαρμόστηκε συστηματικά η μέθοδος της εξορίας των θεωρουμένων ως επικίνδυνων για τη δημόσια ασφάλεια πολιτών με κομμουνιστική ή φιλοκομμουνιστική δράση και των αντιρρησιών συνείδησης. Γνωστότεροι τόποι εξορίας ήταν η Μακρόνησος, η Ικαρία, ο Άγιος Ευστράτιος (Άη Στράτης), η Γαύδος.
Κατά την επταετία, η κυβέρνηση της δικτατορίας είχε ως συνήθη πρακτική τον εκτοπισμό των αντικαθεστωτικών, σε άγονα νησιά και μακρινές περιοχές, ώστε να μην έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν ανατροπή του καθεστώτος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ποινές Κατηγορία:Μετανάστευση