cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κυνοδρομία
Υγεία
Μια σειρά από ερευνητικές εργασίες έχουν δείξει ότι η βιομηχανία των κυνοδρομιών έπαιξε σημαντικό ρόλο στην άνοδο των ανθεκτικών στα φάρμακα αγκυλόστομων. Οι φάρμες λαγωνικών έτειναν να θεραπεύουν τα λαγωνικά με αποπαρασιτώσεις ακόμη και όταν οι σκύλοι δεν είχαν ενεργή μόλυνση, επιτρέποντας έτσι στα σκουλήκια, τα οποία εκτίθενται συνεχώς σε φάρμακα, να αναπτύξουν ανοσία έναντι των φαρμάκων μεταξύ των επιζώντων σκουληκιών. Η άνοδος των ανθεκτικών στα φάρμακα αγκυλόστομων αποτελεί απειλή για τα κατοικίδια ζώα και τους ανθρώπους γενικότερα.
Απόσυρση
Γενικά, η καριέρα ενός λαγωνικού θα τελειώσει μεταξύ τεσσάρων και έξι ετών – αφού ο σκύλος δεν μπορεί πλέον να αγωνιστεί, ή ενδεχομένως όταν δεν είναι πλέον ανταγωνιστικός. Τα καλύτερα σκυλιά διατηρούνται για αναπαραγωγή και υπάρχουν ομάδες υιοθεσίας που σχετίζονται με τη βιομηχανία και ομάδες διάσωσης που εργάζονται για να αποκτήσουν συνταξιούχους αγωνιστικά λαγωνικά και να τα τοποθετήσουν ως κατοικίδια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Greyhound Board of Great Britain (GBGB) εισήγαγε μέτρα για τον εντοπισμό του τόπου διαμονής των λαγωνικών αγώνων αφού αποσυρθούν από τους αγώνες και από το 2017 τα αρχεία είναι διαθέσιμα στο κοινό.
Αρκετοί οργανισμοί, όπως η British Greyhounds Retired Database, η Greyhound Rescue West of England, η Birmingham Greyhound Protection, η GAGAH, Adopt-a-Greyhound and Greyhound Pets of America, και το Greyhound Trust προσπαθούν να διασφαλίσουν ότι θα υιοθετηθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι σκύλοι. Ορισμένες από αυτές τις ομάδες υποστηρίζουν επίσης την καλύτερη μεταχείριση των σκύλων ενώ βρίσκονται στην πίστα ή/και στο τέλος του αγώνα για κέρδος. Τα τελευταία χρόνια η βιομηχανία αγώνων έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στη θέσπιση προγραμμάτων για την υιοθέτηση συνταξιούχων δρομέων. Εκτός από την ενεργή συνεργασία με ιδιωτικές ομάδες υιοθεσίας σε όλη τη χώρα, πολλές πίστες αγώνων έχουν δημιουργήσει τα δικά τους προγράμματα υιοθεσίας σε διάφορες πίστες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητισμός
Απόστολος Ζούζουλας
Ο Απόστολος Ζούζουλας (1874-1941) ήταν Έλληνας σταφιδέμπορος και πολιτικός.
Βιογραφία
Ο Ζούζουλας ήταν ένας από τους ιδρυτές του Λαϊκού Κόμματος. Με εκείνο το κόμμα εξελέγη βουλευτής Αργολιδοκορινθίας στις εκλογές του 1935. Επίσης, εξελέγη βουλευτής Κορινθίας το 1902, το 1905 και το 1906 και Αργολιδοκορινθίας το 1915, 1920 και 1926.
Για την κοινωνική και πολιτική του δράση γενικότερα είχε τιμηθεί με τα ανώτερα παράσημα της ελληνικής πολιτείας. Πέθανε από ανακοπή καρδίας μέσα σε αμαξοστοιχία των τότε ΣΠΑΠ την ημέρα που εισέρχονταν οι Γερμανοί κατακτητές στη γενέτειρά του στις 11 Μαΐου του 1941.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας Κατηγορία:Βουλευτές Αργολιδοκορινθίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές
Γιέζερο (Σόκομπανια)
Το Γιέζερο (σερβικά κυριλλικά: Језеро) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου της Σόκομπανια, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Ζάγιετσαρ. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 253 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Σόκομπανια
Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας
Ο Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης (Presidente de la Asamblea Nacional) είναι ο προεδρεύων της Εθνοσυνέλευσης, του μονού νομοθετικού σώματος της Βενεζουέλας. Η θητεία του προέδρου συμπίπτει με τη θητεία της συνέλευσης (πέντε χρόνια σύμφωνα με τη συνταγματική σύμβαση). Η θέση αυτή υπάρχει από την εκλογή της πρώτης Εθνοσυνέλευσης το 2000. Πριν από τη δημιουργία της Εθνοσυνέλευσης με την υιοθέτηση του συντάγματος του 1999, η Βενεζουέλα ακουλουθούσε το σύστημα των δύο νομοθετικών σωμάτων, το οποίο περιελάμβανε τη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ο τελευταίος πρόεδρος της Γερουσίας ήταν ο Λουίς Αλφόνσο Ντάβιλα και ο τελευταίος πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων ήταν ο Ενρίκε Καπρίλες Ραντόνσκι.
Συνταγματικός ρόλος
Οι αρμοδιότητες του προέδρου της Εθνοσυνέλευσης ορίζονται στο άρθρο 194 του Συντάγματος της Βενεζουέλας (τμήμα 2, κεφάλαιο 1, τίτλος 5: "Σχετικά με την οργάνωση της εθνικής δημόσιας αρχής", σύμφωνα με το οποίο οι αντιπρόσωποι εκλέγουν πρόεδρο και δύο αντιπροέδρους. Παράλληλα με τον Πρόεδρο και τους δύο Αντιπροέδρους, οι Αντιπρόσωποι εκλέγουν επίσης Γραμματέα και Βοηθό Γραμματέα. Ο Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης είναι ο δεύτερος στη σειρά διαδοχής του Προέδρου της Βενεζουέλας μετά τον Αντιπρόεδρο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 233 του Συντάγματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Βενεζουέλας
Σαμ Νιλ
Ο σερ Νάιτζελ Τζον Ντέρμοτ Νιλ, ευρέως γνωστός ως Σαμ Νιλ (αγγλικά: Sam Neill, 14 Σεπτεμβρίου 1947 - ) είναι Νεοζηλανδός ηθοποιός. Η 53χρονη καριέρα του Νιλ περιλαμβάνει πρωταγωνιστικούς ρόλους τόσο σε διάφορα είδη ταινιών. Έχει θεωρηθεί ως ένας από τους πιο ευέλικτους ηθοποιούς της γενιάς του.
Γεννημένος στο Όμαγκ της Βόρειας Ιρλανδίας, ο Νιλ μετακόμισε στο Κράιστσερτς με την οικογένειά του το 1954. Γνώρισε για πρώτη φορά την αναγνώριση με την εμφάνισή του στην ταινία του 1977 Ομάδες ασφαλείας και ακολούθησαν πρωταγωνιστικοί ρόλοι στα My Brilliant Career (1979), Η τελική αναμέτρηση, Μια γυναίκα δαιμονισμένη (και τα δύο το 1981), Κραυγή στο σκοτάδι (1988), Κρουαζιέρα στην άκρη του τρόμου (1989), Το κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη (1990), Μαθήματα πιάνου (1993) και Στο στόμα της τρέλας (1994). Έγινε διεθνώς γνωστός ως δρ Άλαν Γκραντ στο Jurassic Park (1993), ένας ρόλος που επαναλαμβάνει στα Jurassic Park 3 (2001) και Jurassic World: Κυριαρχία (2022).
Εκτός κινηματογράφου, ο Νιλ έχει εμφανιστεί σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, όπως Ράιλι: Ο άσος των κατασκόπων (1983), The Simpsons (1994), Ο μάγος Μέρλιν (1998), The Tudors (2007), Ροβινσώνας Κρούσος (2008–2010), Happy Town (2010), Αλκατράζ (2012), Peaky Blinders (2013–2014) και Rick and Morty (2019). Έχει παρουσιάσει και αφηγηθεί αρκετά ντοκιμαντέρ.
Ο Νιλ έχει κερδίσει βραβείο AACTA καλύτερου ηθοποιού σε πρωταγωνιστικό ρόλο, βραβείο Longford Lyell, βραβείο κινηματογράφου Νέας Ζηλανδίας και βραβείο Logie καλύτερου ηθοποιού. Έχει επίσης τρεις υποψηφιότητες για Χρυσές Σφαίρες και δύο Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης.
Βόρεια Ιρλανδία
Ο Νιλ γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1947 στο Όμαγκ της Βόρειας Ιρλανδίας από την Πρισίλα Μπίατρις (το γένος Ίνγκαμ) και τον Ντέρμοτ Νιλ. Ο πατέρας του, αξιωματικός του στρατού, ήταν Νεοζηλανδός δεύτερης γενιάς, ενώ η μητέρα του ήταν Αγγλίδα. Ο προπάππους του Πέρσιφαλ Νιλ έφγυε από το Μπέλφαστ της Ιρλανδίας και μετακόμισε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, για να δουλέψει σε μια εταιρεία. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1863, μετακόμισε στη Νέα Ζηλανδία. Ήταν γιος ενός εμπόρου κρασιού που εισήγε κρασί από τη Γαλλία.
Την εποχή της γέννησης του Νιλ, ο πατέρας του βρισκόταν στη Βόρεια Ιρλανδία, υπηρετώντας στον στρατό. Η οικογένεια του πατέρα του είχε την εταιρία Neill and Co. Ο Νιλ θεωρεί τον εαυτό του Νεοζηλανδό.
Νέα Ζηλανδία
Το 1954, ο Νιλ μετακόμισε με την οικογένειά του στη Νέα Ζηλανδία, όπου φοίτησε στο αγγλικανικό οικοτροφείο αρρένων Christ's College στο Κράιστσερτς. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Καντέρμπουρι, όπου είχε την πρώτη του επαφή με την υποκριτική. Μετακόμισε στο Ουέλινγκτον για να συνεχίσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο Βικτόρια, από όπου αποφοίτησε με πτυχίο στην αγγλική φιλολογία.
Το 2004, σε συνέντευξη στο αυστραλιανό τοκ σόου Enough Rope, ο Νιλ θυμήθηκε πόσο βαθιά τον είχε επηρεάσει στη ζωή του ο τραυλισμός που είχε.
Διάλεξε το όνομα "Σαμ" στο σχολείο, επειδή υπήρχαν αρκετοί άλλοι μαθητές με το όνομα Νάιτζελ.
μικρογραφία| Πλάνα από την ταινία Landfall (1974) Η πρώτη ταινία του Νιλ ήταν μια νεοζηλανδέζικη τηλεταινία με τίτλο The City of No (1971). Ακολούθησε η μικρού μήκους The Water Cycle (1972) και η τηλεταινία Hunt's Duffer (1973). Ο Νιλ έγραψε και σκηνοθέτησε μια ταινία για την Εθνική Υπηρεσία Κινηματογράφου της Νέας Ζηλανδίας, το Τηλεφωνική Εθιμοτυπία (1974). Εμφανίστηκε επίσης στο Landfall (1975).
Σημαντική ερμηνεία του στη Νέα Ζηλανδία ήταν στην ταινία Ομάδες ασφαλείας (1977), την πρώτη νεοζηλανδέζικη ταινία που προβλήθηκε ευρέως στο εξωτερικό.
Αυστραλία
Ο Νιλ πήγε στην Αυστραλία όπου ερμήνευσε έναν ρόλο ως γκεστ στην τηλεοπτική εκπομπή Οι Σάλιβανς. Ήταν ο πρωταγωνιστής στο My Brilliant Career (1979), δίπλα στην Τζούντι Ντέιβις, που γνώρισε μεγάλη διεθνή επιτυχία.
Γύρισε μερικές αυστραλιανές ταινίες που προβλήθηκαν λιγότερο ευρέως.
Διεθνής καριέρα
αριστερά|μικρογραφία| Ο Νιλ στο [[Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2008]] Το 1981, κέρδισε τον πρώτο του μεγάλο διεθνή ρόλο, ως Ντάμιεν Θορν, γιος του διαβόλου, στο Η τελική αναμέτρηση. Την ίδια χρονιά, έπαιξε έναν εξαιρετικό κύριο ρόλο στην καλτ ταινία του Άντζεϊ Ζουουάφσκι Μια γυναίκα δαιμονισμένη με την Ιζαμπέλ Ατζανί.
Η ταινία του Ιβανόης του 1982 έκανε τον Νιλ διάσημο στη Σουηδία, όπου προβάλλεται από το SVT κάθε Πρωτοχρονιά έκτοτε.
Ο Νιλ έχει υποδυθεί ήρωες και κακούς σε μια σειρά από κινηματογραφικά και τηλεοπτικά δράματα και κωμωδίες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, έγινε γρήγορα γνωστός και ήταν υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα μετά την ερμηνεία του κατασκόπου Σίντνεϊ Ράιλι στη μίνι σειρά Ράιλι: Ο άσος των κατασκόπων (1983). Ένας από τους πρώτους πρωταγωνιστικούς ρόλους στις ΗΠΑ ήταν στο Amerika του 1987, όπου υποδήθηκε έναν ανώτερο αξιωματικό της KGB. Οι πρωταγωνιστικοί και συμπρωταγωνιστικοί του ρόλοι σε ταινίες περιλαμβάνουν το θρίλερ Κρουαζιέρα στην άκρη του τρόμου (1989), το ιστορικό έπος La Révolution française (1989) (ως Ζιλμπέρ ντι Μοτιέ ντε Λα Φαγιέτ), Το κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη (1990), το Death στο Brunswick (1990), το Jurassic Park (1993), τις Σειρήνες (1994), το Μόγλι: Θρύλοι από το βιβλίο της ζούγκλας (1994), το Στο στόμα της τρέλας του Τζον Κάρπεντερ (1995), Το σκάφος του τρόμου (1997), τον Άνθρωπο των δύο αιώνων (1999), την κωμωδία Το φεγγάρι στο πιάτο (2000), και το Jurassic Park 3 (2001).
Ο Νιλ έχει παίξει περιστασιακά σε ταινίες από τη Νέα Ζηλανδία, όπως Μαθήματα οιάνου (1993), Perfect Strangers (2003), Το μυστικό κάτω από το βουνό (2009) και Κυνήγι ανθρώπων (2016). Επέστρεψε στη σκηνοθεσία το 1995 με το ντοκιμαντέρ Cinema of Unease: A Personal Journey του Sam Neill (1995), το οποίο έγραψε και σκηνοθέτησε με την Τζούντι Ράιμερ.
Το 1993, συμπρωταγωνίστησε με την Αν Άρτσερ στο Question of Faith, ένα ανεξάρτητο δράμα που βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία για τον αγώνα μιας γυναίκας να νικήσει τον καρκίνο και να αποκτήσει παιδί.
Υποδύθηκε τον ομώνυμο μάγο στο Ο μάγος Μέρλιν (1998), μια μίνι σειρά βασισμένη στον θρύλο του Βασιλιά Αρθούρου. Επανέλαβε τον ρόλο του στο σίκουελ Η επιστροφή του Μέρλιν (2006).
Ο Νιλ πρωταγωνίστησε στο ιστορικό δράμα The Tudors, υποδυόμενος τον καρδινάλιο Τόμας Γούλσεϊ. «Πρέπει να πω ότι μου άρεσε πολύ να κάνω τους Tudors». μικρογραφία| Ο Νιλ στη [[Σιγκαπούρη το 2011]] Έπαιξε στη σύντομη τηλεοπτική σειρά του Fox Αλκατράζ (2012) ως Έμερσον Χάουζερ. Ερμήνευσε έναν ρόλο στη σειρά του BBC Peaky Blinders, που διαδραματίζεται στο Μπέρμιγχαμ μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έπαιξε τον ρόλο του αρχιεπιθεωρητή Τσέστερ Κάμπελ, ενός διεφθαρμένου σαδιστή αστυνομικού, που έρχεται να καθαρίσει την πόλη κατόπιν εντολής του Ουίνστον Τσόρτσιλ. Στη μίνι σειρά του BBC TV του 2015 Και μετά δεν έμεινε κανένας, βασισμένη σε μυθιστόρημα της Άγκαθα Κρίστι, έπαιξε το ρόλο του στρατηγού Μακάρθουρ.
Το 2016, πρωταγωνίστησε στη νεοζηλανδέζικη ταινία, Κυνήγι ανθρώπων, σε σκηνοθεσία Τάικα Γουαϊτίτι, καθώς και στη μίνι σειρά του ITV Τουταγχαμών. Το 2017, ο Νιλ εμφανίστηκε σε μια σκηνή στο σίκουελ φαντασίας του Γουαϊτίτι Thor: Ragnarok, στον ρόλο ενός ηθοποιού που υποδύεται τον Όντιν (όπως ενσαρκώνεται από τον Άντονι Χόπκινς), με τους Λουκ Χέμσγουορθ και Ματ Ντέιμον στους ρόλους των ηθοποιών που υποδύονται τον Θωρ και τον Λόκι αντίστοιχα. Υποδήθηκε τον ίδιο ηθοποιό στο Thor: Love and Thunder το 2022.
Στα τέλη του 2019, ανακοινώθηκε ότι θα επαναλάβει τον χαρακτήρα του δρα Άλαν Γκραντ στο Jurassic World: Κυριαρχία, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2022.
Προσωπική ζωή
Το 1980, ο Νιλ γνώρισε την ηθοποιό Λίζα Χάροου στα γυρίσματα του Η τελική αναμέτρηση (1981) και απέκτησαν έναν γιο. Στη συνέχεια ο Νιλ παντρεύτηκε τη μακιγιέζ Νόρικο Γουατάναμπι το 1989 και απέκτησαν μαζί μια κόρη. Υιοθέτησε επίσης την κόρη της Γουατάναμπι από τον πρώτο της γάμο. Ο Νιλ χώρισε από τη Γουατάναμπι το 2017, και από τις αρχές του 2018 φέρεται να είχε δεσμό με την Αυστραλή πολιτική δημοσιογράφο Λόρα Τινγκλ.
Στα είκοσί του χρόνια, ο Νιλ απέκτησε έναν γιο που δόθηκε για υιοθεσία. Οι δυο τους επανενώθηκαν το 1994.
Ο Νιλ ζει στην Αλεξάνδρα της Νέας Ζηλανδίας και είναι ιδιοκτήτης του οινοποιείου Two Paddocks που αποτελείται από έναν αμπελώνα στο Γκίμπστον και άλλους δύο κοντά στην Αλεξάνδρα. Δίνει στα ζώα του αγροκτήματός του ονόματα συναδέλφων του από τον κινηματογράφο.
Ο Νιλ υποστηρίζει το Εργατικό Κόμμα της Νέας Ζηλανδίας και το Εργατικό Κόμμα της Αυστραλίας. Είναι μέλος του συνδικάτου Equity New Zealand από το 1979.
Τον Μάρτιο του 2023, ο Νιλ αποκάλυψε ότι υποβαλλόταν σε χημειοθεραπεία από τον Μάρτιο του 2022 αφότου διαγνώστηκε με αγγειοανοσοβλαστικό λέμφωμα Τ-κυττάρων, έναν τύπο καρκίνου του αίματος. Δήλωσε ότι ο καρκίνος βρίσκεται σε ύφεση, αλλά θα χρειάζεται μηνιαία χημειοθεραπεία για το υπόλοιπο της ζωής του.
Ο Νιλ έγραψε τα απομνημονεύματα του με τίτλο Did I Ever Tell You This? που δημοσιεύθηκαν τον Μάρτιο του 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοζηλανδοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Τζον Κλέλον Χολμς
Ο Τζον Κλέλον Χολμς (John Clellon Holmes, 12 Μαρτίου 1926 – 30 Μαρτίου 1988) ήταν Αμερικανός συγγραφέας, ποιητής και καθηγητής, εκπρόσωπος της λογοτεχνικής γενιάς των Μπιτ. Είναι περισσότερο γνωστός για την ημι-αυτοβιογραφική νουβέλα Go (1952) όπου για πρώτη φορά εμφανίστηκε και ο όρος «μπιτ γενιά», τον οποίο είχε αρχικά προτείνει το 1948 ο στενός φίλος του Χολμς, Τζακ Κέρουακ. Αξιοσημείωτα είναι τα δοκίμιά του This Is the Beat Generation (1952) και Philosophy of the Beat Generation (1958) για τη γενιά των Μπητ, καθώς και το δεύτερο μυθιστόρημά του, The Horn (1958), που πραγματεύεται τη τζαζ μουσική σκηνή της δεκαετίας του 1950.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές Κατηγορία:Γενιά Μπητ
DLP
Η τεχνολογία Digital Light Processing (DLP) χρησιμοποιείται στην βιντεοπροβολή και αναπτύχθηκε από τον Dr. Larry Hornbeck της Texas Instruments, το 1987.
Η τεχνολογία DLP, μαζί με την LCD και την LCoS, εφαρμόζονται σε συστήματα εμπρόσθιας και οπίσθιας προβολής (front & rear projection).
Εξωτερικοί δεσμοί
Κατηγορία:Τηλεοπτική τεχνολογία Κατηγορία:Ψηφιακή τεχνολογία
Μονς (Ερώ)
Το Μονς (γαλλικά: Mons, οξιτανικά: Mònts) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τριβαλουά (γαλλικά: Trivallois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Μπάντι Ρότζερς
Ο Μπάντι Ρότζερς (Buddy Rogers, 20 Φεβρουαρίου 1921 – 26 Ιουνίου 1992), γεννημένος ως Χέρμαν Ροχντέ, ήταν Αμερικανός παλαιστής.
Καριέρα
Ο Ρότζερς ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αστέρες της αρχικής εποχής της επαγγελματικής πάλης. Οι εμφανίσεις του ενέπνευσαν πολλές επόμενες γενιές επαγγελματιών παλαιστών όπως ο Ρικ Φλερ, ο οποίος χρησιμοποιούσε τον χαρακτηρισμό "Nature Boy", τον οποίο είχε ο Ρότζερς στην καριέρα του. Η εμφάνισή του, η συμπεριφορά του και οι κινήσεις του στο ρινγκ, όπως η τελική του, πάρθηκαν από τον Φλερ.
Επιτεύγματα
Ο Ρότζερς ήταν δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Έγινε ο πρώτος παλαιστής που κατέκτησε τον τίτλο Πρωτάθλημα WWE, τότε γνωστό ως Πρωτάθλημα WWWF. Έχει κατακτήσει επίσης, τον Παγκόσμιο τίτλο Βαρέων Βαρών του National Wrestling Alliance. Το 1994 εισήχθη στο τιμητικό για τους παλαιστές Hall of Fame (WWE).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Ίαλσουιθ
Η Ίαλσουιθ (πέθανε στις 5 Δεκεμβρίου 902) ήταν βασίλισσα των Αγγλοσαξόνων ως σύζυγος του Αλφρέδου του Μέγα. Η Ίαλσουιθ ήταν κόρη του κόμητος Έθελρεντ Μουκέλ και της Έαντμπουρ που προερχόταν από την Βασιλική οικογένεια της Μερκίας, ο ιστορικός Κύριλ Χαρτ γράφει ότι ήταν απόγονος του Κοένγουλφ της Μερκίας. Εορτάζεται σαν Αγία τόσο από την Καθολική Εκκλησία όσο και από την Ορθόδοξη Εκκλησία, η μνήμη της τιμάται στις 20 Ιουλίου. Η Ίαλσουιθ παντρεύτηκε τον Αλφρέδο στο Γκαίνσμπορω του Λινκολνσάιρ (868). Ο μεγαλύτερος αδελφός του συζύγου της Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ ήταν ήδη βασιλιάς του Ουέσσεξ και ο Αλφρέδος ήταν ο νόμιμος διάδοχος. Την ίδια χρονιά οι Βίκινγκ είχαν καταλάβει την πόλη της Μερκίας Νότιγχαμ και ο γάμος ήταν πιθανότατα μια συμμαχία ανάμεσα στο Ουέσσεξ και την Μερκία για να τους αντιμετωπίσουν. Ο Έθελρεντ πέθανε πρόωρα και άτεκνος (871), τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Αλφρέδος. Η Ίαλσουιθ δεν αναφέρεται στις σύγχρονες πηγές, δεν καταγράφει σε κανένα διάταγμα στην εποχή της και ο Άσσερ δεν γράφει τίποτα για αυτήν στο έργο του "Η Ζωή του Βασιλιά Αλφρέδου". Στα Αγγλοσαξονικά έθιμα της εποχής υποτιμούσαν πάντοτε την βασίλισσα χωρίς να γράφουν ούτε το όνομα της, πιθανότατα χάρη στην άσχημη φήμη που είχαν οι βασίλισσες από την εποχή που η Ίντμπουρ δηλητηρίασε κατά λάθος τον σύζυγο της.
Ο Αλφρέδος ο Μέγας άφησε στην διαθήκη του σημαντικές εκτάσεις στην σύζυγο του : η Έντινγκτον στο Γουιλσάιρ την τοποθεσία που νίκησε τους Βίκινγκ, το Λάμπουρν στο Μπέρκσαϊρ και την γενέτειρα του Γουόντατζ. Οι περιοχές αυτές παρέμειναν στην κατοχή της Ίαλσουιθ μέχρι τον θάνατο της. Με τον θάνατο του Αλφρέδου (89) η Ίαλσουιθ ίδρυσε το Αβαείο της Αγίας Μαρίας στο Γουίντσεστερ, πέθανε (5 Δεκεμβρίου 902) και τάφηκε στο Βενεδικτινό Αβαείο του Εδουάρδου Νιου Μίνστερ στο Γουίντσεστερ. Απομνημονεύεται σε έγγραφα των αρχών του 10ου αιώνα σαν "η πραγματική και αγαπητή Κυρία της Αγγλίας". Η Ίαλσουιθ είχε έναν αδελφό τον ΄Εθελγουλφ (πέθανε το 901) που έγινε κόμης της δυτικής και της κεντρικής Μερκίων την εποχή που ήταν Βασιλιάς της Μερκίας ο σύζυγος της ανεψιάς του Έθελρεντ, λόρδος της Μερκίας.
Οικογένεια
Με τον σύζυγο της Αλφρέδο τον Μέγα απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες των Αγγλοσαξόνων
1386
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1386 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ο κος Πίμποντι & ο Σέρμαν
Ο κος Πίμποντι & ο Σέρμαν (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Mr. Peabody & Sherman) είναι Αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων υπολογιστή του 2014 σε παραγωγή DreamWorks Animation, PDI/DreamWorks, και Bullwinkle Studios, και διανομή 20th Century Fox. Η ταινία βασίζεται στα τμήματα Peabody's Improbable History από την τηλεοπτική σειρά The Adventures of Rocky and Bullwinkle and Friends, και σκηνοθετήθηκε από τον Ρομπ Μίνκοφ από σενάριο του Κρεγκ Ράιτ. Πρωταγωνιστούν οι φωνές των Τάι Μπαρέλ, Μαξ Τσαρλς, Άριελ Γουίντερ, Στίβεν Κόλμπερτ, Λέσλι Μαν, και Άλισον Τζάνεϊ.
Ο κος Πίμποντι & ο Σέρμαν έκανε πρεμιέρα στις 7 Φεβρουαρίου του 2014 στο Ηνωμένο Βασίλειο, και κυκλοφόρησε κινηματογραφικά στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ακριβώς έναν μήνα αργότερα. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν το χιούμορ, τα κινούμενα σχέδια, την μουσική, τις φωνητικές ερμηνείες, και τις σεκάνς δράσης, παρόλο που κάποιοι επίκριναν την πλοκή. Εισέπραξε $275.5 εκατομμύρια απέναντι από έναν προϋπολογισμό $145 εκατομμυρίων, γίνοντας εισπρακτική αποτυχία, με την εταιρεία να χάνει $57 εκατομμύρια. Μια τηλεοπτική σειρά βασισμένη στην ταινία με τίτλο The Mr. Peabody & Sherman Show, έκανε πρεμιέρα στο Netflix στις 9 Οκτωβρίου του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation Κατηγορία:Ταινίες με θέμα το bullying Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ορφανά Κατηγορία:Ταινίες με ταξίδι στον χρόνο Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντάνι Έλφμαν Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Τέξας Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2014
Μονταντί
Το Μονταντί (γαλλικά: Montady, οξιτανικά: Montadin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονταντινουά (γαλλικά: Montadynois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Αιόλη
Η ακριβής τοποθεσία της Αιόλης είναι άγνωστη. Κατά τον Wace πάντως βρισκόταν στη θέση του Κατηγιώργη Πηλίου, ενώ σύμφωνα με τον Α. Αρβανιτόπουλο βρισκόταν στην κοιλάδα της Μπούφας.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις
Αιόλειο
Το Αιόλειο (αρχ. ελλ. Αἰόλειον) ήταν μικρή πόλη της αρχαιότητας στη Χαλκιδική της αρχαίας Μακεδονίας. Κατά τους κλασικούς χρόνους ανήκε στη Συμμαχία της Δήλου (Αθηναϊκή συμμαχία), καθώς εμφανίζεται στο κατάστιχο των Αθηναίων για τα έτη 434/3, 433/2 και 429/8 π.Χ., όπου αναφέρεται ότι πλήρωνε ετήσιο φόρον 500 δραχμών. Μάλιστα ήταν μία από τις πόλεις που είχαν το προνόμιο να καθορίζουν μόνες τους το ύψος της συνεισφοράς αυτής, που πλήρωναν στη συμμαχία.
Το όνομα της πόλεως εμφανίζεται επίσης σε μία συμφωνία συμμαχίας μεταξύ των Αθηναίων και των Βοττιαίων του 422 π.Χ., από την οποία προκύπτει ότι το Αιόλειο υπαγόταν στη Βοττική. Ωστόσο, σε ένα χωρίο-σπάραγμα του Θεοπόμπου του Χίου που σταχυολόγησε ο Στέφανος ο Βυζάντιος, το Αιόλειο αναφέρεται ως πόλη της αρχαίας Θράκης, κοντά στον Ελλήσποντο (Θρακική Χερσόνησος).
Πηγές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Γεωγραφία της αρχαίας Χαλκιδικής
Ρωσοβυζαντινή Συνθήκη (911)
H Β΄ Ρωσο-Βυζαντινή Συνθήκη έγινε το 911 και είναι η πιο περιεκτική και λεπτομερής συνθήκη μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και των Ρως του Κιέβου τον 10ο αι. Είχε προηγηθεί η προκαταρκτική Α΄ συνθήκη του 907. Είναι η πρώτη καταγεγραμμένη πηγή της Παλαιάς Ρωσικής Νομοθεσίας.
Το κείμενο του εγγράφου, που περιλαμβάνεται στο Πρώτο Χρονικό, έχει πολλή συγγένεια στο περιεχόμενο και την έκφραση με τις συνθήκες ειρήνης, που συνήφθησαν αργότερα από τη Ρωμανία με τις εμπορικές Δημοκρατίες της Ιταλίας. Συντέθηκε σε δύο γλώσσες και υπογράφτηκε προσωπικά από τον Αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄. Επίσης το κείμενο περιέχει ομιλίες των δύο μερών για την περίσταση. Δεν είναι γνωστές άλλες συνθήκες συγκρίσιμης περιπλοκότητας και παλαιότητας μεταξύ άλλων κοινωνιών στην Ευρώπη της εποχής.
Η συνθήκη ξεκινά με μία μακριά απαρίθμηση των απεσταλμένων των Ρως, των οποίων τα ονόματα είναι μικτής προέλευσης: Κάρλα, Ινέγκελντ, Φάρλοφ, Βερέμουντ, Ρούσλαβ, Χούντυ, Ρούαλντ, Καρν, Φρέλαβ, Ρούαρ, Άκτεβ, Τρόυαν, Φοστ και Στέμιρ. Τα άρθρα 3 και 7 κανονίζουν το ποινικό δίκαιο και τη ζωή της αποικίας τους στην Κωνσταντινούπολη. Επίσης υπάρχει η πρόνοια για την κληρονομία ενός εμπόρου, που πέθανε στην πρωτεύουσα. Το άρθρο 8 είναι αφιερωμένο στο ναυτικό δίκαιο. Τα επόμενα άρθρα επεκτείνονται στα λύτρα αιχμαλώτων, στην ανταλλαγή εγκληματιών και στη θέση των Βαράγγων μισθοφόρων στη Ρωμαϊκή υπηρεσία.
Πηγές
Κατηγορία:Συνθήκες του 10ου αιώνα Κατηγορία:Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Συνθήκες ειρήνης της Ρωσίας
Μάρεϊ Ρόουζ
Ο Μάρεϊ Ρόουζ (Murray Rose, 6 Ιανουαρίου 1939 - 15 Απριλίου 2012) ήταν Αυστραλός κολυμβητής, ηθοποιός και αθλητικός σχολιαστής.
Ο Αυστραλός -με βρετανικές ρίζες- κολυμβητής ήταν χρυσός ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς αγώνες της Μελβούρνης το 1956 και της Ρώμης το 1960. Έχοντας κατακτήσει, σε ηλικία 17 ετών, 3 χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μελβούρνης το 1956 στα 400 μέτρα ελεύθερο, τα 1.500 μέτρα και τη σκυταλοδρομία 4x200, ο Ρόουζ επανέλαβε το θρίαμβο και στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, καθώς ήταν πρώτος στα 400 μ. ελεύθερο, δεύτερος στα 1.500 μ. ενώ στη σκυταλοδρομία 4x200μ. ήταν τρίτος με την ομάδα της Αυστραλίας.
Στις 17 Αυγούστου του 1962, κατέρριψε στο Σικάγο το παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μ. ελευθέρως, με επίδοση 4.13.4.
Υπήρξε ο ιδρυτής του φιλανθρωπικού οργανισμού της Αυστραλίας «The Rainbow Club» όπου δίδασκε κολύμβηση σε παιδιά με κινητικές δυσκολίες.
Πέθανε στις 15 Απριλίου του 2012, σε ηλικία 73 ετών, από καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Αυστραλοί ηθοποιοί
Ρονάλντο Γκιάρο
Ο Ρονάλντο Γκιάρο, (Ronaldo Guiaro, γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου 1974 στην Πιρασικάμπα της Βραζιλίας) είναι διεθνής Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού αμυντικού στην ομάδα του Άρη. Έχει ύψος 1.86 και βάρος 77 κιλά.
Καριέρα
Στην αρχή της καριέρας του, τα ΜΜΕ της πατρίδας του, του είχαν δώσει το προσωνύμιο Ronaldinho, προτού φυσικά κάνουν την εμφάνισή τους οι μετέπειτα σταρς Ρονάλντο και ο Ροναλντίνιο της Μπαρτσελόνα.
Ο Ρολάντο Γκιάρο έχει αγωνιστεί διαδοχικώς στις εξής ομάδες : Γκουαρανί (1993-94), Ατλέτικο Μινέιρο (1994-96, κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα της πολιτείας Μίνας - Minas Gerais State League 1995 ), Μπενφίκα (1996-23/7/01) Μπεσίκτας (24/7/01-7/05 κατέκτησε 2 πρωταθλήματα Τουρκίας 2001 και 2002) , Σάντος ΦΚ (9/1/06-12/06, κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα της πολιτείας του - São Paulo State League 2006) ενώ λόγω ενός σοβαρού παρέμεινε εκτός αγωνιστικών χώρων από το Δεκέμβριο του 2006 μέχρι τις 06/07/2007 όταν και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άρη στον οποίο αγωνίζεται ανελλιπώς τόσο στο ελληνικό πρωτάθλημα όσο και στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, σκοράροντας μάλιστα πολύ σημαντικά γκολ.
Ως παίκτης διακρίνεται για το απλό και μεστό τρόπο με τον οποίο κατευθύνει την αμυντική γραμμή της ομάδας του, τις σωστές τοποθετήσεις του, την έφεσή του στο ψηλό παιχνίδι και τις προωθήσεις του στις στημένες φάσεις.Στις 6 Δεκεμβρίου 2007 πέτυχε το παρθενικό του τέρμα με τα χρώματα του Άρη σε ευρωπαική διοργάνωση, σκοράροντας το μοναδικό γκολ του Άρη στον αγώνα του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ εναντίον της Πορτογαλικής Σ.Κ. Μπράγκα (1-1).
Εθνική Βραζιλίας
Με τα χρώματα της Εθνικής Βραζιλίας έκανε ντεμπούτο στις 2 Μαρτίου 1995 εναντίον της Ουρουγουάης και συνολικά μετράει 14 συμμετοχές και 1 γκολ (σκόραρε στις 8 Μαρτίου 1995, στον αγώνα Κόστα Ρίκα- Βραζιλία 1-2) ενώ παράλληλα κατέκτησε με την «Σελεσάο» την τρίτη θέση (χάλκινο μετάλλιο) στους Ολυμπιακούς αγώνες της Ατλάντα, το καλοκαίρι του 1996.
Πηγές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βραζιλιάνοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκουαρανί Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μινέιρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεσίκτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ιταλικής καταγωγής
1387
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1387 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Οβελίας
Οβελίας ονομάζεται το αρνί ή το κατσίκι το οποίο ψήνεται στη σούβλα κυρίως την ημέρα του Πάσχα.
Σύντομο ιστορικό
Το έθιμο αυτό πρωτοξεκίνησε στην Αιτωλοακαρνανία και στη συνέχεια έφτασε στην Πελοπόννησο κι από εκεί διαδόθηκε σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Όμως, στις πόλεις, επειδή δεν υπάρχει αυτή η ευχέρεια, το ψήσιμο του αρνιού ή του κατσικιού το Πάσχα γίνεται στον φούρνο.
Κατηγορία:Κρέας Κατηγορία:Πασχαλινές παραδόσεις
2826 Άχτι
Ο `Αχτι (Ahti) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,80. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου, και πήρε το όνομά του από το όνομα του θεού της θάλασσας στη φινλανδική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του `Αχτι εκτιμάται σε 36,71 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0628 ± 0,010. Ο `Αχτι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 24 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Αχτι
Οκτάβιο Πας
Ο Οκτάβιο Λοσάνο Πας (ισπανικά: Octavio Irineo Paz Lozano, 31 Μαρτίου 1914 – 19 Απριλίου 1998) ήταν Μεξικανός ποιητής και διπλωμάτης. Για το συνολικό έργο του, βραβεύθηκε με το βραβείο Θερβάντες (1981), με το Διεθνές Βραβείο ογοτεχνίας Neustadt (1982) και με το Νόμπελ Λογοτεχνίας (1990). Θεωρείται από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του 20ού αιώνα και από τους μεγαλύτερους ισπανόφωνους ποιητές όλων των εποχών. Υπήρξε πολύ παραγωγικός συγγραφέας και η δουλειά του εκτείνεται σε πολλές γενιές ενώ τα έργα του περιλαμβάνουν ποιητικά θέματα, δοκίμια και μεταφράσεις.
Βιογραφία
Ο Οκτάβιο Πας γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού στις 31 Μαρτίου 1914, ενώ η Μεξικανική Επανάσταση βρισκόταν στο αποκορύφωμά της. Είδε το πρώτο φως στο Μισκοάκ, ένα χωριό κοντά στην Πόλη του Μεξικού (σήμερα τμήμα της) και μεγάλωσε υπό τις φροντίδες της μητέρας του, Χοσεφίνα Λοσάνο. Η μητέρα του, καίτοι θρησκευόμενη, λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων και της ευρύτερης κοινωνικής ανέχειας, εκδιδόταν στις διάφορες γωνιές της πόλης για εξευτελιστικά ποσά.
Ο Οκτάβιο είχε επίσης τις φροντίδες της θείας του, Αμάλια Λοσάνο, και του παππού του από την πλευρά του πατέρα του, Ιρενέο Πας, βετεράνου στρατιώτη των δυνάμεων του Πορφίριο Ντίας, ανθρώπου διανοούμενου, φιλελεύθερου πνεύματος και μυθιστοριογράφου. Ο πατέρας του συγγραφέα, Οκτάβιο Σολόρσανο Πας, εργαζόταν ως δικηγόρος και σύμβουλος του Εμιλιάνο Ζαπάτα και έλειπε για μεγάλες χρονικές περιόδους από την οικογενειακή εστία.
Ως έφηβος το 1931, υπό την επίδραση του Ν.Χ. Λώρενς, εξέδωσε τα πρώτα του ποιήματα, όπως το Καμπεγιέρα («Η Kόμη-στεφάνι»). Δυο χρόνια αργότερα, σε ηλικία 19 ετών, εξέδωσε τη συλλογή ποιημάτων Λούνα Σιλβέστρε («Ασημένιο Φεγγάρι»). Το 1932, μαζί με κάποιους φίλους, ίδρυσε την πρώτη φιλολογική επιθεώρηση, την Μπαραντάλ («Η Κουπαστή»). Το 1937, σε ηλικία 23 ετών, ο Πας εγκατέλειψε τις νομικές του σπουδές και έφυγε από την Πόλη του Μεξικού για να πάει στην επαρχία Γιουκατάν, όπου εργάστηκε στην πόλη Μέριδα σε ένα σχολείο με παιδιά χωρικών και εργατών. Εκεί άρχισε να εργάζεται στο πρώτο από τα μακροσκελή φιλόδοξα ποιήματά του, το Entre la piedra y la flor (Ανάμεσα στην πέτρα και στο λουλούδι), επηρεασμένος από τον Τ.Σ. Έλιοτ, στο οποίο περιγράφει την κατάσταση των Μεξικανών χωρικών υπό την εξουσία των άπληστων τσιφλικάδων της εποχής.
Το 1937 ο Πας προσκλήθηκε στο δεύτερο Διεθνές Κογκρέσο Συγγραφέων για την Προάσπιση του Πολιτισμού στην Ισπανία κατά τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο. Εκεί εξέφρασε την αλληλεγγύη του στο Δημοκρατικό στρατόπεδο και τάχθηκε ενάντια στον φασισμό. Με την επιστροφή του στο Μεξικό, ο Πας υπήρξε συνιδρυτής του φιλολογικού περιοδικού Taller («Εργαστήρι») το 1938, στο οποίο έγραφε μέχρι το 1941. Το 1937 νυμφεύθηκε την Ελένα Γκάρρο, θεωρούμενη σήμερα από τις καλύτερες Μεξικανές συγγραφείς. Είχαν γνωριστεί το 1935. Απέκτησαν μια κόρη, την Ελένα, και πήραν διαζύγιο το 1959. Μέχρι το 1939, ο Πας θεωρούσε τον εαυτό του πρώτα και κύρια ποιητή.
Το 1943 ο Πας έλαβε μια υποτροφία από το Guggenheim και ξεκίνησε σπουδές στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ στην Καλιφόρνια. Δυο χρόνια αργότερα μπήκε στο Μεξικανικό Διπλωματικό Σώμα, τοποθετούμενος αρχικά για μικρό χρονικό διάστημα στη Νέα Υόρκη. Το 1945 πήρε μετάθεση στο Παρίσι όπου έγραψε το Ο Λαβύρινθος της Μοναξιάς (El Laberinto de la Soledad), μια διεξοδική ανάλυση της μεξικανικής ταυτότητας, ιστορίας και σκέψης. Οι The New York Times περιέγραψε αυτό το έργο ως «μια ανάλυση του σύγχρονου Μεξικού και της μεξικανικής προσωπικότητας με την οποία παρουσίασε τους συγχωριανούς του οι οποίοι κρύβονται πίσω από τις μάσκες της μοναξιάς και της επισημότητας». Το 1952 ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Ινδία. Την ίδια χρονιά πήγε στο Τόκιο ως υπεύθυνος εξωτερικών υποθέσεων. Αργότερα μετατέθηκε στη Γενεύη. Το 1954 επέστρεψε στην Πόλη του Μεξικού, όπου έγραψε το σπουδαίο του ποίημα «Ηλιόπετρα» (Piedra de Sol) το 1957, το «ωραιότερο ερωτικό ποίημα της λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας» κατά τον Χούλιο Κορτάσαρ, ένα έργο που "η ιστορική σημασία του για την ισπανική γλώσσα είναι συγκρίσιμη με εκείνη της Έρημης Χώρας (The Waste Land) του Έλιοτ για την αγγλική" κατά τον Πέρε Ζιμφερρέρ. Εστάλη ξανά στο Παρίσι το 1959, ακολουθώντας την ερωμένη του, την Ιταλίδα ζωγράφο Μπόνα Τιμπερτέλλι ντε Πίζις. Το 1962 έγινε πρέσβης του Μεξικού στην Ινδία.
Μετέπειτα ζωή
Στην Ινδία, ο Πας ολοκλήρωσε αρκετά έργα, συμπεριλαμβανομένων του Γραμματικός Πίθηκος (El mono gramático) και Ανατολική Γη (Ladera este). Ενώ ήταν στην Ινδία, ήρθε σε επαφή με μια ομάδα συγγραφέων γνωστή με το όνομα Πεινασμένη Γενιά (Hungry Generation), στους οποίους επέδρασε σημαντικά. Γνώρισε την πρώτη του γυναίκα Έλενα Γκάρρο, συγγραφέα στην Πόλη του Μεξικού, με την οποία παντρεύτηκε το 1937. Πήραν διαζύγιο το 1959 και απέκτησαν μια κόρη, την Έλενα Λώρα Πας Γκάρρο. Το 1965 παντρεύτηκε τη Γαλλίδα Μαρί-Ζοζέ Τραμινί, με την οποία έζησε ως το τέλος της ζωής του. Τον Οκτώβριο του 1968 παραιτήθηκε από το Διπλωματικό Σώμα διαμαρτυρόμενος για τη σφαγή μαθητών-διαδηλωτών από κυβερνητικές δυνάμεις του Μεξικού στην Πλατεία των Τριών Πολιτισμών στην πόλη Τλατελόλκο του Μεξικού.
Κατέφυγε στο Παρίσι για μικρό διάστημα και επέστρεψε στο Μεξικό το 1969, όπου ίδρυσε το περιοδικό Πλουραλισμός (Plural, 1970-1975) με μια ομάδα φιλελεύθερων Μεξικανών και Λατινοαμερικανών συγγραφέων.
Από το 1969 έως το 1970 δίδαξε τον Σιμόν Μπολιβάρ στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. Ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ από το 1972 έως το 1974. Το 1974 δίδαξε τον Τσαρλς Έλιοτ Νόρτον στο Χάρβαρντ. Το βιβλίο του Τα Παιδιά της Λάσπης (Los hijos del limo) ήταν το αποτέλεσμα αυτών των μαθημάτων. Η μεξικανική κυβέρνηση έκλεισε το περιοδικό Πλουραλισμός το 1975, όμως ο Πας άρχισε να εκδίδει αμέσως νέο φιλολογικό περιοδικό, τη Στροφή (Vuelta), μια έκδοση με την ίδια στόχευση με τον Πλουραλισμό. Ήταν ο εκδότης αυτού του περιοδικού μέχρι τον θάνατό του το 1998, όταν και το περιοδικό έκλεισε.
Το 1977 κέρδισε το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ιερουσαλήμ για το θέμα της προσωπικής ελευθερίας που ανέπτυξε στα έργα του. Το 1980 βραβεύτηκε με τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα από το Χάρβαρντ και το 1982 κέρδισε το βραβείο Neustadt. Όντας στενός φίλος με τον μυθιστοριογράφο Κάρλος Φουέντες, ο Πας απομακρύνθηκε από αυτόν τη δεκαετία του 1980 μετά από μια διαφωνία που είχαν πάνω στους Sandinistas, τους οποίους ο Φουέντες υποστήριζε ενώ ο Πας κατέκρινε. Το 1988 το περιοδικό του Πας Vuelta δημοσίευσε μια κριτική πάνω στον Φουέντες από τον Enrique Krauze, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα το οριστικό τέλος της φιλίας ανάμεσα στον Πας και τον Φουέντες.
Μια συλλογή ποιημάτων του Πας (γραμμένα μεταξύ του 1957 και του 1987) δημοσιεύτηκαν το 1990. Την ίδια χρονιά του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Ο Οκτάβιο Πας πέθανε στην Πόλη του Μεξικού, στις 19 Απριλίου 1998 από καρκίνο.
Ο Guillermo Sheridan, τον οποίο ο Πας είχε κάνει διευθυντή στο Ίδρυμα Οκτάβιο Πας το 1998, κυκλοφόρησε το βιβλίο Poeta con paisaje (2004) το οποίο περιλάμβανε βιογραφικά δοκίμια σχετικά με τη ζωή του ποιητή μέχρι το 1998, όταν και πέθανε.
Κριτική
Ο κριτικός λογοτεχνίας Ramon Xirau έγραψε : «Η ποίηση του Οκτάβιο Πας δεν διακρίνεται μεταξύ γλώσσας και σιωπής: οδηγείται μέσα στη σφαίρα της ζωής όπου κατοικεί η αληθινή γλώσσα».
Εργογραφία
Παραγωγικός συγγραφέας και ποιητής, ο Πας κυκλοφόρησε πολλά έργα καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής του και αρκετά από αυτά έχουν μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες. Η ποίησή του μεταφράστηκε στα αγγλικά από τον Σάμουελ Μπέκετ, τον Τσαρλς Τόμλισον, την Ελίζαμπεθ Μπίσοπ, τον Μαρκ Στραντ και τη Muriel Rukeyser. Η πρώιμη ποίησή του επηρεάστηκε από τον μαρξισμό, τον υπερρεαλισμό και τον υπαρξισμό καθώς και από θρησκείες όπως ο βουδισμός και ο ινδουισμός. Το ποίημά του Ηλιόπετρα (Piedra de sol), γραμμένο το 1957, επαινέθηκε ως ένα «υπέροχο» παράδειγμα της υπερρεαλιστικής ποίησης στην ομιλία απονομής του Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Πας.
Η ύστερη ποίησή του ασχολήθηκε με τον έρωτα και τον ερωτισμό, τη φύση του χρόνου και τον βουδισμό. Έγραψε επίσης ποίηση για τη σύγχρονη τέχνη, το άλλο πάθος του, αφιερώνοντας ποιήματα στα έργα των γνωστών ζωγράφων Balthus, Joan Miró, Marcel Duchamp, Antoni Tàpies, Robert Rauschenberg και Roberto Matta. Ως δοκιμιογράφος, ο Πας ασχολήθηκε με ζητήματα όπως η πολιτική και η οικονομία του Μεξικού, η τέχνη των Αζτέκων, η ανθρωπολογία και η σεξουαλικότητα. Το δοκίμιό του The Labyrinth of Solitude (El laberinto de la soledad) αναφέρεται στους συγχωριανούς του και τους περιγράφει ως άτομα που κρύβονται πίσω από τις μάσκες της μοναξιάς. Λόγω της ιστορίας τους, η ταυτότητά τους χάνεται ανάμεσα σε έναν προ-κολομβιανό και ισπανικό πολιτισμό, αναιρώντας και τους δυο. Αυτό το δοκίμιο αποτελεί ένα έργο κλειδί στην κατανόηση του πολιτισμού του Μεξικού και επηρέασε σε μεγάλο βαθμό άλλους Μεξικανούς συγγραφείς, όπως ο Κάρλος Φουέντες. Ο Ilan Stavans έγραψε ότι ο Πας ήταν «ο βασικός επιθεωρητής, ένας Βιργίλιος του Δάντη, ένας άνθρωπος της Αναγέννησης».
Ο Πας έγραψε το θεατρικό έργο La hija de Rappaccini το 1956. Η πλοκή επικεντρώνεται γύρω από έναν νέο Ιταλό φοιτητή ο οποίος περιπλανιέται στους όμορφους κήπους του καθηγητή του Rappaccini, στους οποίους κατασκοπεύει την κόρη του καθηγητή Βεατρίκη. Τρομοκρατείται όταν ανακαλύπτει την ιδιαίτερη φύση της ομορφιάς των κήπων. Ο Πας διασκεύασε αυτό το έργο από μια μικρή ιστορία του 1844 του αμερικανού συγγραφέα Nathaniel Hawthorne, η οποία είχε επίσης τον τίτλο "Η Κόρη του Rappaccini". Συνδύασε την ιστορία του Hawthorne με έργα του Ινδού ποιητή Vishakadatta και επιρροές από το ιαπωνικό θέατρο Noh, τα ισπανικά autos sacramentales και την ποίηση του William Butler Yeats. Η έναρξη του θεατρικού έργου σχεδιάστηκε από τη Μεξικανή ζωγράφο Leonora Carrington. Το 1972, ο υπερρεαλιστής συγγραφέας André Pieyre de Mandiargues μετέφρασε αυτό το θεατρικό έργο στα γαλλικά με τον τίτλο La fille de Rappaccini (Εκδόσεις Mercure de France). Το έργο αυτό παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στα αγγλικά το 1996 στο Gate Theatre του Λονδίνου, σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Sebastian Doggart και πρωταγωνίστρια τη Sarah Alexander στον ρόλο της Βεατρίκης.
Ο Μεξικανός συνθέτης Ντανιέλ Κατάν διασκεύασε το θεατρικό έργο σε μορφή όπερας το 1992.
Τα άλλα έργα του Πας που μεταφράστηκαν στα αγγλικά περιλαμβάνουν αρκετούς τόμους δοκιμίων, κάποια από τα γνωστότερα είναι Alternating Current (μτφ 1973), Configurations (μτφ. 1971), The Labyrinth of Solitude (μτφ. 1963), The Other Mexico (μτφ. 1972) και El Arco y la Lira (1956 ; μτφ. The Bow and the Lyre, 1973). Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η μετάφραση του Alternating Current από την Helen Lane κέρδισε το National Book Award. Μεταφράστηκαν επίσης κάποιοι τόμοι κριτικών μελετών και βιογραφιών, συμπεριλαμβανομένων των Claude Lévi-Strauss και Marcel Duchamp (και οι δυο μεταφράστηκαν το 1970) αλλά και το The Traps of Faith, μια αναλυτική βιογραφία της Sor Juana Inés de la Cruz, Μεξικανής φεμινίστριας ποιήτριας και μαθηματικού του 17ου αιώνα.
Τα έργα του περιλαμβάνουν τις συλλογές ποιημάτων ¿Águila ο sol? (1951), La Estación Violenta, (1956), Piedra de Sol (1957). Σε αγγλική μετάφραση τα πιο χαρακτηριστικά ποιητικά έργα του περιλαμβάνουν τα : Early Poems: 1935-1955 (μτφ. 1974) και Collected Poems, 1957-1987 (1987). Αρκετοί από αυτούς τους τόμους επιμελήθηκαν και μεταφράστηκαν από τον Eliot Weinberger, ο οποίος είναι ο κύριος μεταφραστής του Πας στα αμερικάνικα αγγλικά.
Πολιτικές απόψεις
Όταν ξέσπασε ο Ισπανικός Εμφύλιος, ο Πας αρχικά εξέφρασε την αλληλεγγύη του στους Δημοκρατικούς, αργότερα όμως μαθαίνοντας για τη δολοφονία ενός συντρόφου του από τις δημοκρατικές δυνάμεις βαθμιαία απογοητεύθηκε και εγκατέλειψε τις αυταπάτες του. Ενώ ήταν στο Παρίσι στις αρχές του 1950, επηρεασμένος από τον Αλμπέρ Καμύ, τον Αντρέ Μπρετόν και τον Νταβίντ Ρουσσέ, άρχισε να εκδίδει κριτικές απόψεις για τον ολοκληρωτισμό γενικά και ειδικώς εναντίον του Στάλιν.
Στα περιοδικά Πλουραλισμός και Στροφή εξέθεσε την παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στα κομμουνιστικά καθεστώτα, περιλαμβάνοντας σε αυτά και την Κούβα του Κάστρο. Αυτό προκάλεσε μεγάλη εχθρότητα εναντίον του από μέρη της Λατινικής Αμερικής υπό αριστερά καθεστώτα. Ο ίδιος αναφέρει ότι από τότε που εγκατέλειψε το κομμουνιστικό δόγμα, η καχυποψία της μεξικάνικης ιντελιγκέντσιας μετατράπηκε σε ανοιχτή εμπάθεια.
Ο Πας πάντα θεωρούσε τον εαυτό του στην Αριστερά: τη δημοκρατική όμως Αριστερά, όχι τη δογματική και ανελεύθερη. Το 1990 μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, ο Πας και οι συνεργάτες του στη Στροφή προσκάλεσαν αρκετούς συγγραφείς και διανοούμενους παγκόσμιας φήμης για να συζητήσουν την κατάρρευση του κομμουνισμού, γεγονός που έτυχε προβολής στη μεξικάνικη τηλεόραση.
Μονταρνώ
Το Μονταρνώ (γαλλικά και οξιτανικά: Montarnaud) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Τριάδα Εύβοιας
Η Τριάδα είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων, που έχει έδρα τα Ψαχνά του Νομού Ευβοίας, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Βρίσκεται κτισμένη πάνω σε λόφο υψομέτρου 120 μέτρων. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 1.049 κατοίκους. Το υψόμετρο του κυμαίνεται μεταξύ των  100 – 135 μ. Βρίσκεται 23 χλμ. βορειοανατολικά της Χαλκίδας και 6 χλμ. ανατολικά από την έδρα του Δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων, τα Ψαχνά.
Μονταρνώ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονταρνεέν (γαλλικά: Montarnéens).
Τριάδα Εύβοιας
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό της Τριάδας αποτέλεσε επίσημα οικισμό το έτος 1836, του τότε Δήμου Μεσσαπίων και διατηρήθηκε για 4 χρόνια, όταν το 1840, μετά την κατάργηση του Δήμου, προσχώρησε στο Δήμο Χαλκιδέων. Για 26 ολόκληρα χρόνια ο οικισμός της Τριάδας άνηκε στα διοικητικά όρια της πόλης της Χαλκίδας. Το 1866, ο Δήμος της Χαλκίδας μετασχηματίστηκε σε δυο μικρότερους δήμους, το Δήμο Χαλκιδέων και Μεσσαπίων. Το 1912 ο οικισμός της Τριάδας, μετά τις αναθεωρήσεις των νόμων και τον εκσυγχρονισμό του κρατικού μηχανισμού, ενσωματώθηκε στο μετασχηματισμένο τότε Δήμο Μεσσαπίων, στην Κοινότητα Ψαχνών, στις 16/8/1912.
Μονταρνώ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Τριάδα Εύβοιας
Ιστορικά στοιχεία
Στις 26 Σεπτέμβρη του 1946, για πρώτη φορά ο οικισμός πλέον αναβαθμίστηκε, αποσπάστηκε από τα Ψαχνά και αναγνωρίστηκε επισήμως ως Κοινότητα, με κύρια έδρα την Τριάδα. Μετά το πέρας, σχεδόν, μισού αιώνος, στις 4 Δεκεμβρίου 1997, η Κοινότητα καταργήθηκε μετά τη προσάρτηση της Κοινότητας στον νέο Δήμο Μεσσαπίων, ο οποίος δημιουργήθηκε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας, που ακολουθήθηκε με τη συνένωση δήμων και κοινοτήτων, έως το 2010. Πλέον, η Τριάδα αποτελεί ένα, από τα μεγαλύτερα δημοτικά διαμερίσματα, τόσο σε έκταση όσο και σε πληθυσμό  του νέου μετασχηματισμένου Δήμου Διρφύων – Μεσσαπίων, έπειτα της νέας διοικητικής διάρθρωσης του προγράμματος Καλλικράτης του Υπουργείου Εσωτερικών.
Το όνομα προέλευσης του χωριού, ακόμη, δεν έχει αποδειχθεί με ακριβή και αντικειμενικά στοιχεία. Σύμφωνα με μαρτυρίες και υποκειμενικές γραπτές πηγές, φανερώνονται δυο ερμηνείες. Μια εξ αυτών, φανερώνει, πως πρέπει να οφείλεται στον βυζαντινό ναό της Αγίας Τριάδας, ο οποίος βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του οικισμού και ακολούθως έδωσε το όνομά του στο χωριό. Μια άλλη θεωρία, την οποία πολλοί κάτοικοι πιστεύουν και θεωρούν ως την επικρατέστερη είναι ότι οι τρεις κύριες δραστηριότητες/ ασχολίες των κατοίκων, η κτηνοτροφία, η γεωργία και η υλοτομία ενέπνευσαν τον ίδιο τον Κριεζώτη στην ονοματοδοσία του χωριού. Άνδρες, γυναίκες και μικρά παιδιά, δούλευαν σκληρά τη γη, πολλές ώρες την ημέρα και παρόλο αυτά, οι συνθήκες διαβίωσης και επιβίωσης ήταν πολύ δύσκολες. Σκορπίζονταν στα χωράφια, τους λόγγους και τα δάση, σαν γεωργοί, βοσκοί και ξυλοκόποι. Τα τρία χαρακτηριστικά και αντιπροσωπευτικά σύμβολά για την κάθε μια ασχολία, κοσμούν με ιδιαίτερο τρόπο το υπόλευκο μαρμάρινο επιστύλιο της κύριας εισόδου του αρχοντικού της οικογένειας Κριεζώτη, με ένα αριστοτεχνικό διασταυρούμενο ανάγλυφο μοτίβο. Το ανάγλυφο μοτίβο φέρει πέλεκυ, γκλίτσα και στάχυ.
Σημεία ενδιαφέροντος
thumb|250px|Το Αρχοντικό Κριεζώτη (1894). Στον οικισμό διασώζεται το αρχοντικό του Κριεζώτη που έκτισε ο εγγονός του οπλαρχηγού, Σπύρος Κριεζώτης, το 1894. Γύρω του απλώνεται το αγρόκτημα του αρχοντικού. Η θέση, όπου χτίστηκε το αρχοντικό είχε επιλεγεί από τον αγωνιστή του 1821 Νικόλαο Κριεζώτη. Τα υλικά δόμησης είναι πολύ καλής ποιότητας. Το κτίσμα είναι διώροφο, με άνετους μεγάλους χώρους, υπόγειο και βοηθητικούς χώρους. Στην είσοδο του κτηρίου υπάρχουν δύο εντοιχισμένοι κίονες κι ένα επιστύλιο, όπου είναι εγχάρακτη η λέξη "Κριεζώτειον", ενώ αριστερά και δεξιά της λέξης υπάρχει ανάγλυφο το σύμβολο της Τριάδας, "στάχυ, πέλεκυς, γκλίτσα". Το κτήριο, έπειτα από ενέργειες που έγιναν από τις τοπικές αρχές, εντάχθηκε στο Πρόγραμμα ΕΣΠΑ 2011-2013 και έτσι αναστηλώθηκε πλήρως.
Ανάμεσα στα Ψαχνά και την Τριάδα σώζονται τα ερείπια πύργου. Ο πύργος έχει τετράγωνη κάτοψη, με πλευρά 7 μέτρων. Η είσοδος γινόταν αρχικά από τον δεύτερο όροφο, αλλά μεταγενέστερα δημιουργήθηκε άνοιγμα στο επίπεδο του εδάφους. Ο πύργος πιθανόν κατασκευάστηκε τον 14ο αιώνα, αλλά η βάση του φαίνεται να έχει κτιστεί ήταν από υλικά αρχαίου πύργου είτε ο μεσαιωνικός πύργος να κτίστηκε πάνω σε αρχαίο πύργο. Κατά τη διάρκεια της μάχης των Βρυσακίων, τις 15 Ιουλίου 1821, ο Αγγελής Γοβιός και η ομάδα του οχυρώθηκαν στον πύργο. μικρογραφία|254x254εσ|Έκταση Δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων
Γενικά στοιχεία
Οι κάτοικοι του χωρίου ασχολούνται με τη γεωργία, την υλοτομία, την κτηνοτροφία και το εμπόριο.
Στο χωριό λειτουργούν 2/θέσιο Νηπιαγωγείο και 6/θέσιο Δημοτικό Σχολείο με περίπου 90 μαθητές.
Επίσης, στο χωριό δρουν ο Πολιτιστικός - Χορευτικός Σύλλογος Τριάδας «Ν. ΚΡΙΕΖΩΤΗΣ», ο Αγροτικός Σύλλογος Τριάδας, και ο «ΑΠΣ ΠΑΝΤΡΙΑΔΙΚΟΣ», ο οποίος αγωνίζεται στην Α1 Κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της ΕΠΣ Εύβοιας έχοντας κατακτήσει πολλά τοπικά πρωταθλήματα και το Κύπελλο Εύβοιας.
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Ιριδοκυκλίτιδα
Η Ιριδοκυκλίτιδα είναι μιά φλεγμονώδης νόσος του ραγοειδούς χιτώνος του οφθαλμού.
Ανατομική
Η σφαίρα του οφθαλμού αποτελείται από τρεις χιτώνες. Εξωτερικά βρίσκεται ο σκληρός χιτώνας του οφθαλμού (κερατοειδής), στό μέσον ο ραγοειδής και εσωτερικά ο αμφιβληστροειδής. Ο ραγοειδής χιτώνας αποτελείται από την ίριδα και το ακτινωτό σώμα προς τα εμπρός και τον χοριοειδή προς τα πίσω.
Ταξινόμηση ανατομική
Οι φλεγμονές του ραγοειδούς χιτώνος λέγονται ραγοειδίτιδες. Είναι τρείς: Η Πρόσθια ραγοειδίτιδα ή ιριδοκυκλίτιδα, η μέση ραγοειδίτθδα και η οπίσθια ραγοειδίτιδα.
Αιτιολογία
Οι ιριδοκυκλίτιδες έχουν πολλά αίτια, είναι όμως συχνά ιδιοπαθείς, δηλαδή δεν ανευρίσκεται το ακριβές αίτιό τους. Μπορεί όμως και να συνοδεύουν άλλες οφθαλμικές ή συστηματικές αιτίες. Αυτές λέγονται δευτεροπαθείς ιροδοκυκλίτιδες. Μερικά νοσήματα που σχετίζονται με αυτήν είναι τα εξής: Μια εργαστηριακή εξέταση που αναζητά το λευκοκυτταρικό αντιγόνο B27 (HLA-B27) είναι αρκετά συχνά θετική.
Κλινική εικόνα
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν φωτοφοβία, πόνο που επιδεινώνεται με το διάβασμα, δακρύρροια και ερυθρότητα, που μπορεί να είναι εντονότερη γύρω από τον κερατοειδή. Ο σπασμός του σφιγκτήρα της κόρης προκαλεί τη συστολή της (μύση), ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις τα φλεγμονώδη στοιχεία αθροίζονται στο κάτω μέρος του προσθίου θαλάμου σχηματίζοντας υπόπυο. Η ιριδοκυκλίτιδες μπορεί να είναι οξείες ή χρόνιες, μονόπλευρες ή αμφοτερόπλευρες, ενώ αρκετά συχνά υποτροπιάζουν.
Θεραπεία
Η βασική θεραπεία των ιριδοκυκλίτιδων, εφόσον βέβαια είναι δυνατόν να αποκλεισθεί το πρωτοπαθές αίτιο- είναι τα κολλύρια Κορτιζόνης και τα μυδριατικά κολλύρια. Αν η νόσος μεταπέσει σε πιο βαριά μορφή, μπορούν να εμφανιστούν επιπλοκές, όπως γλαύκωμα, καταρράκτης και οίδημα της ωχράς, που αντιμετωπίζονται κατά περίπτωση.