cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τα Φιλαράκια
Γυρίσματα
Παρόλο που οι παραγωγοί ήθελαν πάντα να βρουν τις σωστές ιστορίες για να επωφεληθούν από την τοποθεσία τους, τα Φιλαράκια δεν γυρίστηκαν ποτέ στη Νέα Υόρκη. Ο Bright θεώρησε ότι η μαγνητοσκόπηση έξω από το στούντιο έκανε τα επεισόδια λιγότερο αστεία, ακόμη και όταν γυρίζαμε στην παρτίδα έξω, και ότι το ζωντανό κοινό ήταν αναπόσπαστο μέρος της σειράς. Όταν η σειρά επικρίθηκε για την εσφαλμένη απεικόνιση της Νέας Υόρκης, με την ομάδα οικονομικών αγώνων να είναι σε θέση να αγοράσει τεράστια διαμερίσματα, ο Bright σημείωσε ότι το σετ έπρεπε να είναι αρκετά μεγάλο για τις κάμερες, το φωτισμό και "για το κοινό να να μπορείτε να δείτε τι συμβαίνει"; τα διαμερίσματα χρειάζονταν επίσης να παρέχουν τη θέση στους ηθοποιούς να εκτελέσουν τα αστεία σενάρια. Το φινάλε της τέταρτης σεζόν γυρίστηκε στο Λονδίνο επειδή οι παραγωγοί γνώριζαν τη δημοτικότητα της σειράς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι σκηνές γυρίστηκαν σε ένα στούντιο με τρία ακροατήρια που το καθένα αποτελείται από 500 άτομα. Αυτά ήταν τα μεγαλύτερα είδη κοινού της παράστασης καθ 'όλη τη διάρκεια της. Το φινάλε της πέμπτης σεζόν, που έγινε στο Λας Βέγκας, γυρίστηκε στα Warner Bros. Studios, παρόλο που ο Bright γνώρισε ανθρώπους που πίστευαν ότι γυρίστηκε στην τοποθεσία.
Φινάλε σειράς
Οι δημιουργοί της σειράς ολοκλήρωσαν το πρώτο προσχέδιο του μίας ώρας φινάλε τον Ιανουάριο του 2004, τέσσερις μήνες πριν από την αρχική του προβολή. Οι Crane, Kauffman και Bright παρακολούθησαν τα φινάλε άλλων κωμωδιών για να προετοιμάσουν το περίγραμμα του επεισοδίου, δίνοντας προσοχή σε αυτό που λειτούργησε και τι όχι. Τους άρεσαν εκείνοι που έμειναν πιστοί στη σειρά, αναφέροντας το φινάλε του The Mary Tyler Moore Show ως χρυσό πρότυπο. Οι Crane, Kauffman και Bright είχαν δυσκολία να γράψουν το φινάλε. Δεν ήθελαν να κάνουν "κάτι υψηλής αντίληψης ή να βγάλουν το σόου από το σόου". Τα πιο κρίσιμα μέρη του φινάλε γυρίστηκαν χωρίς κοινό και με ελάχιστο αριθμό μελών του πληρώματος. Το κύριο καστ απολάμβανε το φινάλε και ήταν σίγουροι ότι οι φανς θα αντιδρούσαν παρόμοια:
"Είναι ακριβώς αυτό που ήλπιζα. Καταλήγουμε όλοι με μια αίσθηση μιας νέας αρχής και το κοινό έχει την αίσθηση ότι είναι ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή όλων αυτών των χαρακτήρων."
- Ο Ντέιβιντ Σουίμερ στο φινάλε της σειράς.
Το NBC προώθησε έντονα το φινάλε της σειράς, στο οποίο προηγήθηκαν εβδομάδες διαφημιστικής εκστρατείας. Τοπικές θυγατρικές του NBC διοργάνωσαν πάρτι προβολής στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης μιας εκδήλωσης στο Universal CityWalk με ειδική μετάδοση του φινάλε σε μια εξωτερική οθόνη Astrovision. Το φινάλε αποτέλεσε αντικείμενο δύο επεισοδίων της Dateline NBC, ένα εκ των οποίων διήρκεσε δύο ώρες. Μια αναδρομή μίας ώρας των κλιπ από προηγούμενα επεισόδια εμφανίστηκε πριν από την προβολή του επεισοδίου. Μετά το φινάλε, το The Tonight Show με τον Jay Leno γυρίστηκε στο σετ της καφετέριας των Friends, Central Perk, στο οποίο συμμετείχαν οι ηθοποιοί της σειράς. Τα ποσοστά διαφήμισης για το φινάλε ήταν κατά μέσο όρο 2 εκατομμύρια δολάρια για 30 δευτερόλεπτα για εμπορική ώρα, σπάζοντας το ρεκόρ που κατέχει το φινάλε του Seinfeld στα 1,7 εκατομμύρια δολάρια.
Επανένωση
Στις 12 Νοεμβρίου, το 2019, το Hollywood Reporter ανακοίνωσε ότι η Warner Bros κανονίζει επανένωση των Friends για τη Max HBO με το σύνολο του καστ και τους δημιουργούς που επιστρέφουν. Στις 21 Φεβρουαρίου 2020, το HBO επιβεβαίωσε ότι η ειδική επανένωση χωρίς εγγραφή, που ονομάστηκε προσωρινά "The One Where They Got Back Together", πρόκειται να κυκλοφορήσει τον Μάιο του ίδιου έτους, μαζί με τα 236 πρωτότυπα επεισόδια της σειράς. Στις 18 Μαρτίου 2020, ανακοινώθηκε ότι το σπέσιαλ, το οποίο γυρίστηκε στη σκηνή των Friends στις 23 και 24 Μαρτίου, είχε αναβληθεί επ' αόριστον, λόγω της πανδημίας του COVID-19. Στις 13 Μαρτίου 2021, περισσότερο από ένα χρόνο από την ανακοίνωση της HBO για την επανένωση του καστ , κυκλοφόρησε το πρώτο επίσημο teaser για το ριγιουνιον της σειρας το οποιο θα κυκλοφορήσει στις 27 Μαΐου του ίδιου έτους. Τα γυρίσματα του σπέσιαλ μεμονωμένου επεισοδίου πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Φεβρουαρίου-Μαρτιου στο αυθεντικό Στούντιο 24 των Warner Bros όπου και γυρίστηκε η σειρά στο παρελθόν. Πέρα απο την εμφάνιση των 6 ηθοποιών, αναμένεται και η εμφάνιση γνωστών celebrities μεταξύ των οποίων ειναι : Lady Gaga, BTS , Reese Witherspoon , Cara Delevigne , Justin Bieber κλπ. Για τη συμμετοχή του στο σπέσιαλ αυτό επεισόδιο το καστ αναμένεται να λάβει μισθό 2,5 εκατομμυρίων δολαρίων ο καθένας για την αναπλήρωση του ρόλου του, 17 χρονια μετά το φινάλε της σειράς.
Guest Stars
Η δημοσιότητα και η επιτυχία της σειράς οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι πολλοί ηθοποιοί αλλά και άλλες μεγάλες διασημότητες έχουν περάσει από τα πλατό της σειράς κάνοντας guest εμφανίσεις ή cameos. Ορισμένοι από τους πιο σημαντικούς guest stars ήταν οι εξής:
Προβολή
Η σειρά προβλήθηκε σε περισσότερες από 120 χώρες σε όλο τον κόσμο. Το τελευταίο επεισόδιο της το παρακολούθησαν στις ΗΠΑ περισσότεροι από 50 εκατομμύρια τηλεθεατές.
Η όγδοη περίοδος της σειράς έφτασε στην πρώτη θέση των προγραμμάτων με την υψηλότερη τηλεθέαση για την τηλεοπτική περίοδο 2001-2002 με 24.500.000 τηλεθεατών κατά μέσο όρο ανά επεισόδιο.
Απήχηση και Merch
Τα Φιλαράκια , αναδείχθηκαν σε μια από τις πιο επιτυχημένες σειρές παγκοσμίως (όχι μόνο κωμικές σειρές) κατά την διάρκεια των επαναλήψεων, που χρονολογούνται από το 2005 έως και σήμερα. Καμία έκπληξη δεν υπήρξε επομένως, όταν διάφορες εταιρίες ένδυσης, διακοσμητικών αντικειμένων ή και εταιρίες παιχνιδιών, ανακοίνωσαν την θεματική παραγωγή προϊόντων (Merch) που βασίζονται στο διάσημο σίτκομ. Η κίνηση αυτή, όχι μόνο ανανέωσε τον ενθουσιασμό για την ιστορία που άφησε η σειρά (που έχει ολοκληρωθεί εδώ και 16 ολόκληρα χρόνια), αλλά επίσης αύξησε τόσο την τηλεθέαση σε τηλεόραση και πλατφόρμες Online Streaming που η ίδια βρίσκεται (Netflix και πλέον HBO).
Από τα πιο δημοφιλή προϊόντα με θέμα Τα Φιλαράκια, είναι φυσικά η Monopoly, που αν και είναι αρκετά υψηλά στους τιμοκαταλόγους λόγω τόσο της επιτυχίας της σειράς όσο και του ίδιου του επιτραπέζιου, είναι το προϊόν που κατέχουν οι περισσότεροι φαν του σόου. Τέθηκε σε κυκλοφορία μόλις το 2017 σε μόνο 2 χώρες, και παρόλο αυτά κατάφερε να ξεπεράσει σε πωλήσεις τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ. Το επιτραπέζιο προσφέρει μια πληθώρα από νοσταλγικές στιγμές καθώς σε αντίθεση με την κλασική Monopoly, οι παίκτες αγοράζουν επεισόδια-στιγμές από το αγαπημένο σόου, παίζοντας ως Ρέιτσελ, Μόνικα, Φοίβη, Ρος, Τσάντλερ και Τζόι ανάλογα με την επιλογή τους. Τα γνωστά σπίτια οικοδόμησης του επιτραπέζιου έχουν αντικατασταθεί από τις διάσημες κούπες του Central Perk coffehouse, ενώ τα ξενοδοχεία με τον εμβληματικό καναπέ της σειράς. Το επιτραπέζιο Monopoly Friends, είναι πλέον διαθέσιμο και στην Ελλάδα και μπορεί να αγοραστεί γενικότερα μέσω Amazon ή Ebay.
Επιπρόσθετη ανάγνωση
Άρθρα σχετικά με την πολιτιστική επιρροή του προγράμματος:
Φιλαράκια Κατηγορία:Τα Φιλαράκια (τηλεοπτική σειρά) Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Sitcoms Κατηγορία:Κωμικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του NBC
Πρίνστον (Νιου Τζέρσεϊ)
Το Πρίνστον (αγγλικά: Princeton) είναι κωμόπολη στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ, η οποία ιδρύθηκε ως πόλη το 2013 από τμήματα του Δήμου Πρίνστον και άλλες εκτάσεις στην πολιτεία. Βρίσκεται στην Κομητεία Μέρσερ στο κέντρο του Νιου Τζέρσεϊ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Πρίνστον έχει πληθυσμό 28.572. Παρά την πρόσφατη ίδρυση του ως πόλη, το Πρίνστον έχει πλούσια ιστορία και είναι γνωστό κυρίως ως πανεπιστημιούπολη, αφού εκεί βρίσκονται το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον και άλλα κορυφαία εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Εκπαίδευση
Το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, ένα από τα διασημότερα ερευνητικά πανεπιστήμια στον κόσμο, βρίσκεται στο Πρίνστον. Η κυρία πανεπιστημιούπολη εκτείνεται από την Οδό Νασσάου μέχρι το νότιο τμήμα της πόλης. Το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο εμφανίζεται σταθερά σε καταλόγους με τα καλύτερα και έχει συνδεθεί με προσωπικότητες, όπως ο Τζον Φορμπς Νας και ο Άλμπερτ Αϊνστάιν.
Το Westminster Choir College, το μουσικό κολέγιο του Πανεπιστημίου Ράιντερ, βρίσκεται επίσης στο Πρίνστον και συνεργάζεται στενά με το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον.
Το Θεολογικό Σεμινάριο του Πρίνστον, το πρώτο θεολογικό σεμινάριο στις ΗΠΑ, βρίσκεται επίσης στην κωμόπολη και έχει στενούς δεσμούς με τα άλλα κορυφαία εκπαιδευτικά ιδρύματα του Πρίνστον.
Το Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών, ένα κορυφαίο ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα, βρίσκεται εκεί και αρκετές εκτάσεις έχουν αγοραστεί από αυτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Νιου Τζέρσεϊ
Προραφαηλίτες
Οι προραφαηλίτες, γνωστοί και ως η «αδελφότητα των Προραφαηλιτών», ήταν μία ομάδα κυρίως Άγγλων ζωγράφων (Ροσέτι, Χαντ, Μίλαι, Μπερν-Τζόουνς, Σπαρτάλη) που ιδρύθηκε το 1848 με αίτημα την ανανέωση της ζωγραφικής μέσω της μίμησης Ιταλών ζωγράφων, προγενέστερων του Ραφαήλ.
Η κίνησή τους γνώρισε μεγάλες αντιδράσεις από το κατεστημένο της εποχής.
Ιωάννης Γ΄ της Σουηδίας
Ο Γιόχαν Γ΄, εξελληνισμένα Ιωάννης (Johan III, 20 Δεκεμβρίου 1537 - 17 Νοεμβρίου 1592) ήταν βασιλιάς της Σουηδίας (1568-1592) από τον Οίκο των Βάσα. Ήταν ο δευτερότοκος υιός τού Γουσταύου Α' βασιλιά της Σουηδίας και της δεύτερης συζύγου του Μαργαρίτας Λέιγιονχουβουντ.
Βιογραφία
Αυτοανακηρύχθηκε δούκας, μετά μέγας πρίγκιπας, της Φινλανδίας.
Από την πρώτη σύζυγό του Αικατερίνη Γιαγκελλόνων, κόρη του Σιγισμούνδου Α΄ της Πολωνίας, παιδιά του ήταν:
Με τη δεύτερη σύζυγό του Γκουνίλα Μπιέλκε είχε το
Με την παλλακίδα του Κάριν κόρη του Χανς είχε:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας Κατηγορία:Οίκος των Βάσα
Καρνάλι
thumb|right|300px|Καρνάλι thumb|right|300px|Σιμικότ thumb|right|300px|Λίμνη Ράρα, Μούγκου thumb|right|300px|Λίμνη Ποξούμδο, Ντόλπα
Το Καρνάλι (νεπαλ.: कर्णाली) είναι μια από τις 14 ζώνες του Νεπάλ. Βρίσκεται στην μεσοδυτική περιφέρεια. Πρωτεύουσα είναι η Τζούμλα.
Γεωγραφία
Το Καρνάλι είναι η μεγαλύτερη στην ζώνη του Νεπάλ. Βρίσκεται βορειοπδυτικά της μεσοδυτικής περιφέρειας. Συνορεύει με την Κίνα, το Σέτι, το Ράπτι, το Νταουλαγκίρι και το Μπέρι,
Συνοικίες
thumb|250px|right|Συνοικίες του Καρνάλι
Κατηγορία:Ζώνες του Νεπάλ
Λουκάς Αρκαδίας
Ο Λουκάς (η Λούκα) είναι ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται κτισμένο στην ανατολική πλευρά του Μαντινειακού κάμπου, στους πρόποδες του όρους Κτενιά σε υψόμετρο 658 μέτρων. Αποτελεί την έδρα της κοινότητας Λουκά που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Μαντινείας η οποία με τη σειρά της υπάγεται στον Δήμο Τρίπολης της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην απογραφή του 2011 είχε 340 μόνιμους κατοίκους.
Τοποθεσία
Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Κτενιάς σε υψόμετρο 658 μέτρων, στη νότια πλευρά του δρόμου που πάει από την Εθνική Οδό για το Λεβίδι, σε ακριανό σημείο του Μαντινειακού κάμπου (οροπέδιο), 14 χλμ. ΒΑ της Τρίπολης.
Ιστορία
Στα 1885 απείχε πέντε τέταρτα δρόμο από την Πικέρνη, την έδρα του τότε Δήμου Μαντινείας στον οποίον υπαγόταν.
Πληθυσμός
Ο Λουκάς γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση την περίοδο 1879 - 1951 αλλά απο τότε ο πληθυσμός του έχει μειωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Αξιοθέατα
Ο επισκέπτης μπορεί επίσης να δει τα αρχιτεκτονικά λείψανα παρατηρητηρίου στον "Αι-Λιά", το ασκητήριο του Αγίου Βασιλείου που βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό, καθώς και το εκκλησάκι του του Αγίου Γεωργίου στον ομώνυμο λόφο.
Λοιπά στοιχεία
Οι κάτοικοί του ασχολούνται ως επί το πλείστον με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αμπελουργία. Από το χωριό κατάγεται ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος Σκλήφας (κατά κόσμο Χρήστος Σκλήφας).
Να μη συγχέεται με τον ομώνυμο οικισμό της Ηλείας του τέως Δήμου Ήλιδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Μαντινείας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Μπερτράν Γκασό
Ο Μπερτράν Γκασό (γεν. στο Λουξεμβούργο στις 23 Δεκεμβρίου του 1962) είναι τέως Βελγος και νυν Γάλλος παλαίμαχος οδηγός αγώνων. Από το 1989 μέχρι το 1992 και από το 1994 μέχρι το 1995 αγωνίστηκε στη Φόρμουλα 1. Έλαβε μέρος συνολικά σε 84 Γκραν Πρι από τα οποία εκκίνησε μόνο στα 47. Συνολικά σκόραρε 5 βαθμούς όλο κι όλο και σημείωσε 1 ταχύτερο γύρο. Το 1ο απ' τα 84 Γκραν Πρι στα οποία έλαβε μέρος ο Γκασό ήταν το Βραζιλιάνικο Γκραν Πρι του 1989 και το τελευταίο το Αυστραλιανό Γκραν Πρι του 1995.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Γάλλοι οδηγοί Φόρμουλα 1
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1998-99
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1998-99 ήταν η 60η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 10η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1998-99 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1999-00.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1999-00. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1999-2000.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1997-98, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1998-99 συμμετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1997-98 Ολυμπιακός Λευκωσίας, Δόξα Κατωκοπιάς και Άρης Λεμεσού. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν η Αναγέννηση Δερύνειας, ο ΑΠΟΠ Πάφου και ο Εθνικός Άσσιας που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1998-99.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Σημειώσεις: 1 Λόγω ακαταλληλότητας της δικής της έδρας (Στάδιο Κατωκοπιά) για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, η Δόξα χρησιμοποίησε ως έδρα το Στάδιο Κύκκου.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1998-1999
Αύγουστος του Όλντενμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Πέτρου Α΄ του Όλντενμπουργκ και της Φρειδερίκης, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ Ευγενίου της Βυρτεμβέργης.
Ο Παύλος Φρειδερίκος Αύγουστος γεννήθηκε στο Ανάκτορο Ράστεντε κοντά στο Όλντενμπουργκ. Το 1785 ήταν δύο ετών, όταν απεβίωσε η μητέρα του από επιπλοκές μετά τον τοκετό του τρίτου της (νεκρού) τέκνου σε ηλικία 20 ετών. Το 1785 ο πατέρας του έγινε Λουθηρανός επίσκοπος της Λυβέκης και ανέλαβε τη διακυβέρνηση του δουκάτου του Όλντενμπουργκ, λόγω της ανικανότητας του εξαδέλφου του.
Το διάστημα 1788-1803 εκπαιδεύτηκε με τον μικρότερο αδελφό του Γεώργιο από τον πατέρα τους στο σπίτι. Συνέχισαν στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας (1803-05) και τα επόμενα δύο έτη ταξίδευσαν στην Αγγλία και τη Σκωτία. Το 1808 συνόδευσαν τον πατέρα τους στο Συνέδριο της Ερφούρτης, όπου ο Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας συνάντησε τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Το 1810 το Όλντενμπουργκ καταλήφθηκε από τον στρατό του Ναπολέοντα και προσαρτήθηκε στη Γαλλία. Ο Πέτρος Α΄ ταξίδευσε στη Ρωσία, όπου έμεινε εξόριστος με τους συγγενείς του (ο Αύγουστος ήταν τρίτος εξάδελφος του Παύλου, πατέρα του Αλεξάνδρου Α΄). Η προσάρτηση του Όλντενμπουργκ προκάλεσε το 1812 πόλεμο από τη Ρωσία, που επέφερε την πτώση του Ναπολέοντα. Το 1814 οι Γάλλοι αποσύρθηκαν από το δουκάτο.
Ο Αύγουστος ορίστηκε κυβερνήτης της Εσθονίας (1811-16) και εργάστηκε για την προετοιμασία της κατάργησης της δουλοπαροικίας. Συμμετείχε στους Ναπολεόντειους Πολέμους των ετών 1812-14. Με τη λήξη τους επέστρεψε στην Εσθονία για την ολοκλήρωση του έργου του ως κυβερνήτη. Το 1816 επέστρεψε στο Όλντενμπουργκ. Το 1823 ο πατέρας του έγινε δούκας του Όλντενμπουργκ, που από το 1815 το Συνέδριο της Βιέννης είχε αναβαθμίσει σε μεγάλο δουκάτο. Ο Αύγουστος συμμετείχε στη διακυβέρνηση ως διάδοχος.
Το 1829 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ασχολήθηκε με την αναμόρφωση της διοίκησης και ενδιαφέρθηκε για τη γεωργία, τις μεταφορές, την κοινωνική ευημερία, τις τέχνες και τις επιστήμες. Το Όλντενμπουργκ έγινε ένα από τα πολιτιστικά κέντρα της βόρειας Γερμανίας. Ήταν απρόθυμος στην εισαγωγή Συντάγματος, το οποίο είχε ζητήσει ο λαός. Το άρθρο 13 της Γερμανικής Συνομοσπονδίας έκανε υποχρεωτικό το Σύνταγμα, αλλά ο Αύγουστος ακολούθησε τις προτροπές των Ρώσων συγγενών του και το ανέβαλε, ώσπου το υποσχέθηκε το 1830.
Το έδωσε το 1849 ως συνέπεια των επαναστάσεων του 1848 και υπό την πίεση των συμβούλων του. Το 1852 το Σύνταγμα αναθεωρήθηκε. Απεβίωσε το επόμενο έτος στο Όλντενμπουργκ και τάφηκε στο νεκροταφείο της Αγίας Γερτρούδης (Gertrudenfriedhof) στο Δουκικό Μαυσωλείο που είχε ανεγερθεί επ' αφορμή του πρόωρου θανάτου της μητέρας του, Φρειδερίκης. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Πέτρος. Ο οικισμός Άουγκουστφεν (Augustfehn) στο Άμμερλαντ της Κάτω Σαξονίας πήρε το όνομά του από αυτόν, αφού είχε συμβάλλει σημαντικά στη δημιουργία του οικισμού και του καναλιού (Fehn) στην ελώδη αυτή περιοχή.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1817 την Αδελαΐδα, κόρη του Βίκτωρα Β΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ, και είχε τέκνα:
Το 1820 απεβίωσε η Αδελαΐδα και ο Αύγουστος έκανε το 1825 δεύτερο γάμο με την Ίντα, μικρότερη αδελφή της Αδελαΐδας, και απέκτησε ένα τέκνο:
Η Ίντα απεβίωσε το 1828. Το 1831 ο Αύγουστος έκανε τρίτο γάμο με την Καικιλία του Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρη του δεύτερου εξαδέλφου του Γουσταύου Δ΄ Αδόλφου της Σουηδίας, και απέκτησε τέκνα:
Η Καικιλία απεβίωσε το 1844.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Όλντενμπουργκ
Τάμμε Χάνκεν
Ο Τάμμε Χάνκεν (Tamme Hanken, 16 Μαΐου 1960 - 10 Οκτωβρίου 2016) ήταν Γερμανός τηλεπαρουσιαστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Μαΐου 1960 στο Φίλζουμ της Ανατολικής Φριζίας. Φοίτησε αγροτική οικονομία και ανέλαβε το πατρικό του αγρόκτημα, αλλά σταδιακά ειδικεύτηκε στην παραδοσιακή κτηνιατρική. Η ενασχόλησή του με την παραδοσιακή κτηνιατρική εστίασε το τηλεοπτικό ενδιαφέρον των θαυμαστών του. Η τηλεόραση γύρισε 30 τηλεοπτικά επεισόδια. Πέθανε στις 10 Οκτωβρίου 2016 από καρδιακή ανεπάρκεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί Τηλεπαρουσιαστές
Φραντς Κέσλερ
Ο Φραντς Κέσλερ (Franz Kessler) (περ. 1580–1650) ήταν ζωγράφος (πορτρετίστας), λόγιος, εφευρέτης και αλχημιστής, ο οποίος έζησε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του 16ου και 17ου αιώνα.
Ζωγραφική
Στη δεκαετία 1620 και 1630, ζωγράφιζε πορτρέτα στην Κολωνία.
Εφευρέσεις
Το ίδιο έτος κατασκεύασε ένα βελτιωμένο μοντέλο καταδυτικού κώδωνα [''Unterschiedliche bishero mehrentheils Secreta oder verborgene geheime Künste. Deren die erste, genannt Ortforschung, dadurch einer dem andern die freye Luft hindurch über Wasser und von sichtbaren zu sichtlichen Orten, alle Heimlichkeiten offenbaren und in kurzer Zeit zu erkennen geben mag. Die andere Wasserharnisch, dadurch jemand etliche Stunden ohne Schaden Leibes und Lebens unter Wasser seyn kann, nach Belieben seyn Vorhaben zu verrichten. Die dritte Lufthosen, mit welchen man wunderlich über See und Wasser nach Wohlgefallen ganz künstlich gehen kann. Sammt beygefügten wohlerdachten Schwimmgürtel, welchen jedermann so wohl bey jetzt benennten Wasserkünsten, als sonst andern Wasserreisen nur Noth zu gebrauchen hätte. Alles ohne Zauberey und Schwarzkunst, den recht göttlich - natürliche Geheimnissen - Liebhabern zu gefallen beschreiben; mit Figuren geziert und erstlich an den Tag gegeben, durch Franz Keßler Conterf. von Wetzlar 1617.''] [Διάφορα μυστικά ή κρυμμένες τέχνες. (1) η πρώτη από τις οποίες ονομάζεται "αναγνώριση", και παρέχει τη δυνατότητα επικοινωνίας μυστικών με άλλο πρόσωπο ανάμεσα σε τόπους αμοιβαία ορατούς. (2) Η δευερη είναι καταδυτικός εξοπλισμός, με τον οποίο ο καθένας μπορεί να ζήσει υποβρυχίως χωρίς να υποστεί βλάβη, προκειμένου να εργαστεί κατά βούληση ... όλα χωρίς γοητεία ή μαύρη μαγεία, γραμμένο προς ευχαρίστηση των αληθών εραστών των μυστικών της φύσης, κοσμημένο με σχέδια από τον Franz Keßler, πορτρετίστα από το Βέτσλαρ το 1617.] (Oppenheim, (Germany):  Hans Dietrich von Bry, 1617). Μία έκδοση του 1722 είναι διαθέσιμη on-line από τη βιβλιοθήκη του Sachsen-Anhalt. Σχέδια του Κέσλερ (1) λυχνία σημάτων, (2) καταδυτικός κώδωνας και (3) φουσκωτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί επιστήμονες Κατηγορία:Γερμανοί αλχημιστές Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ιστορία της υποβρύχιας κατάδυσης
Ο Αββάς Κωνσταντίνος
Ο Αββάς Κωνσταντίνος (γαλλ. L'Abbé Constantin) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου θεατρικού συγγραφέα και μυθιστοριογράφου Λουδοβίκου Αλεβύ (Ludovic Halévy), δημοσιευμένο το 1882. Το μυθιστόρημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία εκείνη την εποχή, και έκτοτε έκανε αμέτρητες εκδόσεις. Μάλιστα, άνοιξε και την πόρτα της Γαλλικής Ακαδημίας στον συγγραφέα του, ο οποίος την πέρασε το 1884. Το 1877 διασκευάστηκε σε θεατρικό έργο, ενώ έγινε και κινηματογραφική ταινία, την περίοδο του βωβού κινηματογράφου και μάλιστα τρεις φορές (1916 Η.Π.Α, 1925 (Γαλλία), 1933 Γαλλία).
Υπόθεση
Ένας αγαθός εφημέριος, στο χωριό Λουγκβάλ, ο αββάς Κωνσταντίνος, ασκεί επί 30 χρόνια τα καθήκοντα του πνευματικού πατέρα και προστάτη των χωρικών, όταν ξαφνικά πληροφορείται ότι κληρονόμος της σεβαστής φίλης του της Μαρκησίας του Λουγκβάλ είναι μια νεαρή Αμερικανίδα, η κυρία Σκωτ, άλλοτε ηθοποιός του ιπποδρόμου και φυσικά «αιρετική», (τύγχανε Διαμαρτυρόμενη), και η οποία όμως από μια ιδιαίτερη ιδιοτροπία αγόρασε από τους πραγματικούς κληρονόμους τα κτήματα της Μαρκησίας και μαζί μ΄ αυτά σχεδόν και ολόκληρο το χωριό.
Το πολύ χειρότερο όμως ήταν ότι η αιρετική ηθοποιός που εν τω μεταξύ απέκτησε ήδη θαυμαστή της κάποιο νεαρό «γλετζέ», τον Πωλ Λαβαρδέν, αποφάσισε να εγκατασταθεί στον πύργο του Λουγκβάλ και να «δηλητηριάσει» έτσι, με το πιο ύπουλο τρόπο τα χρηστά και αγνά ήθη της τοπικής κοινωνίας των χωρικών. Ο Αββάς Κωνσταντίνος απαρηγόρητος και απελπισμένος αναμένει τη μοιραία καταστροφή. Παρ΄ όλους όμως τους φόβους του, τελικά η μοιραία κυρία Σκωτ κατακτά και αυτόν, και μάλιστα πολύ ευκολότερα, αφού αποδεικνύεται στη συνέχεια ότι δεν είναι μόνο χαριτωμένη, ελεήμων και γενναιόδωρη αλλά συμβαίνει, κατόπιν αποκάλυψης, να είναι και Καθολική, καταγόμενη από Καθολικούς γονείς του Καναδά και όχι αιρετική όπως νόμιζαν όλοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Παιδικά βιβλία
Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου
Το Διασυλλογικό Βαλκανικό Κύπελλο ήταν μια ποδοσφαιρική διοργάνωση που ξεκίνησε τη σεζόν 1960-61 και διεξαγόταν ως το 1993-94. Συμμετείχαν ομάδες από τις έξι βαλκανικές χώρες: Ελλάδα, Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Αλβανία και Τουρκία.
Ιστορικό
Η πρώτη προσπάθεια διεξαγωγής ενός διασυλλογικού βαλκανικού κυπέλλου έγινε προπολεμικά. Το 1934 η πρωταθλήτρια Τουρκίας Φενερμπαχτσέ πρότεινε τη διεξαγωγή βαλκανικού κυπέλλου με τη συμμετοχή των πρωταθλητριών ομάδων των βαλκανικών χωρών, κατ' αναλογία του Μιτρόπα Καπ των κεντροευρωπαϊκών κρατών. Για την πρώτη διοργάνωση προσκάλεσε στην Κωνσταντινούπολη τους πρωταθλητές: Ελλάδας Ολυμπιακό Πειραιώς, Γιουγκοσλαβίας Μπεογκράντσκι, Βουλγαρίας Σλάβια Σόφιας και Ρουμανίας Ριπένσια. Όμως, η πρόταση συνάντησε την άρνηση της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας, η οποία είχε μόλις καταφέρει η πρωταθλήτρια της χώρας να γίνει δεκτή στο δημοφιλές Μιτρόπα Καπ. Έτσι η διοργάνωση ματαιώθηκε και δεν ξαναέγινε κάποια άλλη προσπάθεια.
Μεταπολεμικά ξεκίνησε το 1960 με τη συμμετοχή των δευτεραθλητριών ομάδων των αντίστοιχων πρωταθλημάτων. Από το 1966 υποβαθμίστηκε με την συμμετοχή ομάδων που τερμάτιζαν σε χαμηλότερες θέσεις στη βαθμολογία, αμέσως μετά τις θέσεις που οδηγούσαν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και σε περίπτωση άρνησής τους από τις αμέσως επόμενες. Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του '70 είχε χάσει την αρχική αίγλη του και πολλές ομάδες αρνούνταν να συμμετάσχουν ή δήλωναν συμμετοχή και μετά αποχωρούσαν. Επίσης, δεν είχε σταθερές ημερομηνίες διεξαγωγής, με αποτέλεσμα κάποιες διοργανώσεις να "ξεχειλώνουν" και να αργούν να ολοκληρωθούν. Τη δεκαετία του '90 υποβαθμίστηκε ακόμα περισσότερο, αφού αποφασίστηκε να συμμετέχουν οι πρωταθλήτριες Β΄ κατηγορίας ή αυτές που κέρδιζαν την άνοδό τους στην Α΄ κατηγορία. Τελικά, το 1994 έπαψε να διεξάγεται. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 28 διοργανώσεις.
Σύστημα διεξαγωγής
Το Βαλκανικό κύπελλο άλλαξε πολλές φορές σύστημα διεξαγωγής, το οποίο επηρεαζόταν και από τον αριθμό των ομάδων που συμμετείχαν. Ξεκίνησε ως ενιαίος όμιλος όλων των ομάδων με βαθμολογία, χωρίς διεξαγωγή τελικού. Από τη δεύτερη διοργάνωση (1961-63) καθιερώθηκε η συμμετοχή οκτώ ομάδων χωρισμένων σε δύο ομίλους, με τους νικητές να αγωνίζονται σε διπλό τελικό. Με αυτή τη μορφή διεξήχθη ως το 1967-68. Στη συνέχεια αποφασίστηκε να μετέχει μόνο μία ομάδα από κάθε χώρα, οπότε υπήρχαν δύο όμιλοι των τριών ομάδων, με τους νικητές να παίζουν σε διπλό τελικό. Αυτή υπήρξε η πιο μακροχρόνια μορφή του κυπέλλου, αφού κράτησε ως το 1981-83, παρά το ότι κάποιες φορές ορισμένες ομάδες αποχωρούσαν με αποτέλεσμα ο όμιλος να εξελίσσεται σε αγώνα νοκ-άουτ δύο συλλόγων. Η διοργάνωση του 1983-84 επρόκειτο να διεξαχθεί με τον ίδιο τρόπο αλλά όλες οι ομάδες του Β΄ ομίλου απέσυραν τη συμμετοχή τους, οπότε ουσιαστικά το κύπελλο διεξήχθη σε έναν όμιλο τριών ομάδων με βαθμολογία, χωρίς διεξαγωγή τελικού.
Από την επόμενη σεζόν αυξήθηκε ο αριθμός των μετεχουσών ομάδων σε δύο ανά χώρα, αλλά από κάποιες χώρες υπήρξαν αρνήσεις. Έτσι τις επόμενες δύο σεζόν 1984-85 και 1986 συμμετείχαν οκτώ σύλλογοι που αγωνίστηκαν σε διπλούς αγώνες νοκ-άουτ, ως το διπλό τελικό. Το 1987-88 πήραν μέρος δέκα ομάδες χωρισμένες σε τρεις ομίλους, από τους οποίους οι τέσσερις προκρίθηκαν στους νοκ-άουτ ημιτελικούς.
Από το 1988-89 επανήλθε το καθεστώς της συμμετοχής μίας ομάδας ανά χώρα και το σύστημα των δύο ομίλων των τριών. Οι νικητές αγωνίστηκαν σε μονό τελικό, για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του θεσμού. Οι τελευταίες τρεις διοργανώσεις διεξήχθησαν με σύστημα διπλών νοκ-άουτ αγώνων μέχρι και τον τελικό και ανάλογα με τον αριθμό των συμμετοχών στον α΄ γύρο κάποιες ομάδες προκρίνονταν χωρίς αγώνα.
Αριθμός συλλόγων
Σύμφωνα με την αρχική προκήρυξη ο αριθμός των συλλόγων που είχαν δικαίωμα συμμετοχής ήταν έξι, ένας από κάθε βαλκανική χώρα. Όμως, στην μακροχρόνια πορεία του θεσμού η προκήρυξη της διοργάνωσης άλλαξε πολλές φορές, σε διάφορες προσπάθειες που έγιναν για να στηριχτεί ο θεσμός. Έτσι υπήρξαν χρονιές με οκτώ, ακόμα και με δέκα συμμετοχές, σε περιόδους που επιτρεπόταν η συμμετοχή δύο ομάδων από την ίδια χώρα και χρονιές με τέσσερις ή με τρεις συμμετοχές, όταν είχαμε πολλές αποχωρήσεις ή αρνήσεις συμμετοχής. Η πιο πολυπληθής διοργάνωση με 10 ομάδες διεξήχθη το 1987-88 και η πιο ολιγομελής με 3 ομάδες το 1983-84.
Αριθμός χωρών
Γενικά, οι βαλκανικές χώρες στήριξαν τη διοργάνωση, παρά την αμφίθυμη στάση των ομάδων προς αυτήν. Αν εξαιρέσουμε την πρώτη διοργάνωση που δεν μετείχε ομάδα από τη Γιουγκοσλαβία, ως το 1977 (15η διοργάνωση) μετείχαν ανελλιπώς ομάδες και από τις έξι χώρες. Στη συνέχεια υπήρξαν διαρροές, για ένα διάστημα από τουρκικές ομάδες και στις τελευταίες διοργανώσεις από γιουγκοσλαβικές, δεδομένου πως η ενιαία Γιουγκοσλαβία είχε αρχίσει να αποσυντίθεται. Η τελευταία φορά που υπήρξαν συμμετοχές και από τις έξι χώρες ήταν το 1990-91. Η πιο "πιστή" χώρα στο βαλκανικό κύπελλο υπήρξε η Βουλγαρία, ομάδες της οποίας μετείχαν και στις 28 διοργανώσεις. Ακολουθούν με συμμετοχές σε 27 διοργανώσεις η Ελλάδα και η Αλβανία (απουσίασαν το 1983-84), με 26 η Ρουμανία, με 25 η Τουρκία και με 19 η Γιουγκοσλαβία.
Τίτλοι ανά χώρα
Στις 28 διοργανώσεις πολυνίκης χώρα υπήρξε η Βουλγαρία με εννέα κύπελλα από πέντε διαφορετικές ομάδες. Συνολικά 9 βουλγαρικές ομάδες έφτασαν σε 17 τελικούς, που επίσης αποτελεί ρεκόρ. Έξι διαφορετικές ελληνικές ομάδες κατέκτησαν από ένα κύπελλο, ενώ έφτασαν σε άλλους τρεις τελικούς.
Τίτλοι ανά σύλλογο
Μια επαρχιακή ομάδα της Βουλγαρίας, η ΠΦΚ Μπερόε Στάρα Ζαγόρα, είναι η πολυνίκης του θεσμού με τέσσερα τρόπαια. Έχει άλλη μια παρουσία σε τελικό, φθάνοντας έτσι στο απλησίαστο ρεκόρ των πέντε τελικών. Από δύο κύπελλα έχουν η Σλάβια Σόφιας και η Ραπίντ Βουκουρεστίου, ενώ 20 ακόμα ομάδες έχουν κατακτήσει από ένα τρόπαιο.
Άλλες 17 ομάδες έφτασαν στον τελικό χωρίς να πάρουν το κύπελλο. Έτσι ο συνολικός αριθμός των φιναλίστ ανέρχεται σε 40 βαλκανικούς συλλόγους. Ως πιο άτυχη μπορεί να θεωρηθεί η ρουμανική Αργκές Πιτέστι που αγωνίστηκε σε τρεις τελικούς χωρίς επιτυχία.
Ελληνικές συμμετοχές
Στις 28 διοργανώσεις του Βαλκανικού Κυπέλλου έχουν λάβει μέρος 15 ελληνικοί σύλλογοι. Έξι έχουν κατακτήσει το κύπελλο, άλλοι δύο έφτασαν ως τον τελικό, ενώ ο Πανιώνιος είναι η μοναδική ελληνική ομάδα με δύο παρουσίες σε τελικούς: μία επιτυχημένη και μία αποτυχημένη. Τη δεκαετία του '60 μετείχαν αποκλειστικά ο Ολυμπιακός Π. και η ΑΕΚ. Από το 1969 που έλαβε μέρος ο Πιερικός άρχισαν να μετέχουν και ομάδες εκτός Π.Ο.Κ., ενώ το 1973 πήρε μέρος για πρώτη φορά ομάδα της Θεσσαλονίκης, ο Άρης. Τις περισσότερες συμμετοχές, τέσσερις, έχει η ΑΕΚ, ενώ από τρεις φορές έχουν λάβει μέρος ο Ολυμπιακός, ο Πανιώνιος, ο Άρης και ο Ηρακλής.
Δείτε επίσης
*
Συνοικισμός Κόντσικας Ιωαννίνων
Ο Συνοικισμός Κόντσικας είναι χωριό στον νομό Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στη τοπική κοινότητα Κόντσικας της δημοτικής ενότητας Μπιζανίου του Δήμου Ιωαννιτών.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 21 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Μπέρι
thumb|right|300px|Μπέρι
Το Μπέρι (νεπαλ.: भेरी) είναι μια από τις 14 ζώνες του Νεπάλ. Βρίσκεται στην μεσοδυτική περιφέρεια. Πρωτεύουσα είναι το Νεπαλγκάντζ.
Γεωγραφία
Το Μπέρι είναι η βρίσκεται νοτιοανατολικά της μεσοδυτικής περιφέρειας. Συνορεύει με την Ινδία, το Σέτι, το Ράπτι και το Καρνάλι.
Συνοικίες
thumb|250px|right|Συνοικίες του Μπέρι
Το Καρνάλι διαιρείται σε 4 συνοικίες:
Κεντρική Τηλεόραση Κορέας
Η Κεντρική Τηλεόραση της Κορέας (KCTV, κορεατικά: 조선중앙텔레비죤, Χάντσα: 朝鮮中央텔레비죤; μεταγραφή στο λατινικό αλφάβητο: Joseon Jungang Tellebijyon, Chosŏn Chungang T'ellebijyon) είναι κρατικός τηλεοπτικός σταθμός στη Βόρεια Κορέα, με έδρα την Πιονγιάνγκ. Το KCTV είναι η μόνη επίσημη πηγή τηλεοπτικών ειδήσεων για τους Βορειοκορεάτες.
Το KCTV είναι μέρος του Κεντρικού Κορεατικού Συστήματος Μεταδόσεων.
Ιστορία
Η Κεντρική Τηλεόραση της Βόρειας Κορέας ξεκίνησε τις μεταδόσεις σε εθνικές αργίες την 1η Μαρτίου του 1981. Στις εθνικές αργίες, οι ώρες εκπομπής της Κεντρικής Τηλεόρασης της Βόρειας Κορέας για τις βασικές αργίες είναι οι ίδιες με αυτές των σαββατοκύριακων. Επίσης, το κανάλι ήταν ο επίσημος ραδιοτηλεοπτικός φορέας του 13ου Παγκοσμίου Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών, το 1989. Στις 19 Ιανουαρίου του 2015, η ΚΚΤ άρχισε να εκπέμπει σε υψηλή ευκρίνεια μέσω ψηφιακού δορυφόρου, ως μέρος του εκσυγχρονισμού του δικτύου της.
Υπηρεσία ειδήσεων
Οι παρουσιαστές ειδήσεων φορούν την ίδια ενδυμασία κάθε μέρα, ωστόσο μπορεί να διαφέρει το χρώμα της (μαύρο και μπλε για αρσενικούς παρουσιαστές, πράσινο και ροζ για τους θηλυκούς παρουσιαστές), και έχουν το ίδιο κούρεμα για όλους του ίδιου γένους. Οι παρουσιαστές πρέπει να δυναμώνουν τις φωνές τους όταν είναι στον αέρα. Το σκηνικό έχει το παρασκήνιο της Πιονγιάνγκ με τον ποταμό Τεντόνγκ. Σήμερα, στο παρασκήνιο εμφανίζεται και το Όρος Παεκτού καθώς και κάποια άλλη θέα της Πιονγιάνγκ. Ένα νεότερο στούντιο εισήχθη τον Σεπτέμβριο του 2012, συμπεριλαμβανομένου ενός παρασκηνιακού πάνελ LCD (πληρωμένο από την Κεντρική Τηλεόραση της Κίνας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας) όπου ζωντανές εικόνες όπου εμφανίζονται μία περιστρεφόμενη υδρόγειος ή η σημαία της Βόρειας Κορέας. Αυτή η τεχνολογική προαγωγή επιτρέπει τις ζωντανές συνδέσεις, ωστόσο το στούντιο δεν έχει χρησιμοποιηθεί για αυτό τον σκοπό.
Από το 2012, η νέα εισαγωγή ειδήσεων εμφανίζει τον Πύργο Τζούτσε και μια περιστρεφόμενη υδρόγειο, πριν την εμφάνιση του λογοτύπου, ενώ το τραγούδι  Η Δύναμη της Κορέας  είναι η μουσική υπόκρουση. Η εισαγωγή των αργότερων βραδινών ειδήσεων περιέχουν αργή ορχηστρική μουσική που παίζεται με κάποιο Κορεατικό παραδοσιακό όργανο. Οι εισαγωγές των ειδήσεων στις 20:00 και 22:30 ενημερώθηκαν και πάλι το 2014, με το ίδιο μουσικό υπόβαθρο, αλλά με ένα νέο λογότυπο και γραφικά. Η εισαγωγή αρχίζει με το χάρτη της υδρόγειου, με ζουμ στη Βόρεια Κορέα και στη συνέχεια, ένα κλιπ από το προγραμματισμό ειδήσεων του σταθμού, συμπεριλαμβανομένων των μαζικών παρελάσεων της χώρας, μιας εκτόξευσης πυραύλων, καθώς και από σκηνές της γεωργίας, της βιομηχανίας και των διάφορων αθλήματων. Η εισαγωγή τελειώνει με τη Γη τυλιγμένη γύρω από μία ζώνη με τη σημαία της Βόρειας Κορέας και των Κορεατικών χαρακτήρων (보도) για την "Αναφορά".
Μετάδοση
Τον Σεπτέμβριο του 2012, η Κεντρική Τηλεόραση της Κίνας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, δεσμεύτηκε 800.000 δολάρια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως βοήθεια για την αγορά εξοπλισμού προκειμένου να βελτιωθεί η μετάδοση ειδήσεων. Από τότε οι ειδήσεις προβάλλονται με πίνακα οθόνης που δείχνει τις εικόνες και τα βίντεο σε κίνηση.
Πρόγραμμα
Σήμερα, το πρόγραμμα της ΚΚΤ διαρκεί οχτώ ώρες κάθε μέρα, από τις 14:30 το μεσημέρι μέχρι τις 22:40 το βράδυ τοπική ώρα. Ωστόσο, στις βασικές εθνικές εορτές και στις Κυριακές το πρόγραμμα είναι 14ωρο, και διαρκεί από τις 8:30 το πρωί έως τις 22:40 το βράδυ. Το πρόγραμμα του σταθμού κυριαρχείται από τα προγράμματα σχετικά με την ιστορία και τα επιτεύγματα του κυβερνώντος Κόμματος Εργαζομένων της Κορέας, του Λαϊκού Στρατού της Κορέας (KPA) και του Κιμ Γιονγκ Ουν. Επίσης, υπάρχουν προγράμματα που σχετίζονται με τον Κιμ Ιλ-Σονγκ και τον Κιμ Γιονγκ-Ιλ. Επίσης, προβάλλονται προγράμματα σχετικά με την υγεία και την εκπαίδευση. μικρογραφία|Κάτοικοι της Πιονγιάνγκ παρακολουθούν μια δημόσια επίδειξη της Κορεατικής Κεντρικής Τηλεόρασης. Ο ακόλουθος πίνακας δείχνει το τυπικό πρόγραμμα της Κορεατικής Κεντρικής Τηλεόρασης στις καθημερινές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεόραση-επέκταση Κατηγορία:Τηλεόραση στη Βόρεια Κορέα
Πάμπλο Ορμπάιθ
Ο Πάμπλο Ορμπάιθ Λεσάκα, ή απλά Πάμπλο Ορμπάιθ (γεννημένος στην Παμπλόνα στις 6 Φεβρουαρίου 1979) είναι Ισπανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού μέσου. Έχει διακρίσεις τόσο σε συλλογικό όσο και σε εθνικό επίπεδο. Συνολικά, κατά τη διάρκεια της μέχρι στιγμής καριέρας του, έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Ισπανίας, της Ελλάδας και της Ρωσίας.
Σταδιοδρομία
Ο Πάμπλο Ορμπάιθ έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην Ισπανική Οσασούνα. Από το 1996 μέχρι το 1998 ο Πάμπλο Ορμπάιθ αγωνίστηκε με τη δεύτερη ομάδα της Οσασούνα 27 φορές ενώ κατάφερε να πετύχει και 2 γκολ. Με την πρώτη ομάδα της Οσασούνα αγωνίστηκε μέχρι το 2000 και πραγματοποίησε συνολικά 69 εμφανίσεις ενώ κατάφερε να πετύχει και 2 γκολ.
Το 2000, ο Ορμπάιθ μεταπήδησε στην επίσης Ισπανική Αθλέτικ Μπιλμπάο στην οποία αγωνίστηκε για 12 ολόκληρα χρόνια. Μάλιστα, τη σεζόν 2010-2011, μετά τις αποχωρήσεις των Χοσέμπα Ετσεμπερία και Φραν Γέστε, ο Πάμπλο Ορμπάιθ προβιβάστηκε σε ένα εκ των αρχηγών της ομάδας. Με την Αθλέτικ Μπιλμπάο πραγματοποίησε σνολικά 263 συμμετοχές ενώ κατάφερε να πετύχει και 10 γκολ.
Το καλοκαίρι του 2011, ο Ολυμπιακός Πειραιώς κινήθηκε, έπειτα από εισήγηση του τότε προπονητή του Ερνέστο Βαλβέρδε, για την απόκτηση του παίκτη, τον οποίο τελικά απέκτησε με τη μορφή δανεισμού για ένα χρόνο. Ο Πάμπλο Ορμπάιθ κατάφερε να κατακτήσει με τον Ολυμπιακό ένα Πρωτάθλημα κι ένα Κύπελλο Ελλάδας, ενώ έφτασε μια ανάσα από την προημιτελική φάση του Γιουρόπα Λιγκ καθώς ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε στη φάση των 16 της διοργάνωσης μετα την εντός έδρας ήττα από τη Μεταλίστ Χάρκιβ με 1-2, σκορ που διαμορφώθηκε στα τελευταία λεπτά του αγώνα. Συνολικά, ο Πάμπλο Ορμπάιθ είχε πραγματοποιήσει με την ερυθρόλευκη φανέλα 24 εμφανίσεις ενώ κατάφερε να πετύχει και ένα γκολ.
Το καλοκαίρι του 2012 επέστρεψε στην Αθλέτικ Μπιλμπάο παρά τις προσπάθειες του Ολυμπιακού να τον κρατήσει στον Πειραιά, ωστόσο η παραμονή του στην Ισπανία δεν κράτησε πολύ μιας και τον Ιούλιο του 2012 μεταπήδησε στη Ρωσία για λογαριασμό της Ρουμπίν Καζάν. Με τη Ρωσική ομάδα είχε μια γεμάτη σεζόν καθώς αγωνίστηκε σε 36 αγώνες πετυχαίνοντας και ένα γκολ.
Μετά το τέλος της σεζόν 2012-13, ο Πάμπλο Ορμπάιθ αποχώρησε από το σύλλογο της Ρωσίας και επέστρεψε στην Ισπανία. Παρά την αρχική του πρόθεση να εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο, τελικά αποφάσισε να συνεχίζει να αγωνίζεται για ένα χρόνο ακόμα στην ομάδα της άσημης Βάλε Έγκε, η οποία αγωνίζεται στην τέταρτη κατηγορία ποδοσφαίρου της Ισπανίας.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Πάμπλο Ορμπάιθ έχει πραγματοποιήσει συνολικά με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ισπανίας 46 συμμετοχές ενώ ήταν μέρος και της Εθνικής ομάδας της Ισπανίας Κ20 που κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 1999.
Με την εθνική ομάδα Ισπανίας των ανδρών έχει πραγματοποιήσει συνολικά 4 εμφανίσεις χωρίς ωστόσο να έχει καταφέρει να πετύχει κάποιο γκολ.
Τίτλοι
Σε συλλογικό επίπεδο
Σε εθνικό επίπεδο
Πηγές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουμπίν Καζάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑ Οσασούνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλέτικ Μπιλμπάο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Μαργαρίτα της Σκωτίας, Δελφίνη της Γαλλίας
Η Μαργαρίτα της Σκωτίας, Δελφίνη της Γαλλίας (γαλ.: Marguerite d'Ecosse, Περθ, 25 Δεκεμβρίου 1424 - 16 Αυγούστου 1445) δελφίνη της Γαλλίας ως πρώτη σύζυγος του μελλοντικού Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Ιακώβου Α΄ της Σκωτίας και της Ιωάννας Μπωφόρ. Η Μαργαρίτα παντρεύτηκε σε ηλικία 11 ετών τον δελφίνο και διάδοχο του Γαλλικού θρόνου Λουδοβίκο, ο γάμος ήταν πολύ ατυχής και η ίδια πέθανε πρόωρα σε ηλικία 20 ετών από πυρετό.
Γάμος με τον Γάλλο δελφίνο
Ο Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας επέλεξε την Μαργαρίτα σαν σύζυγο στον διάδοχο για διπλωματικούς λόγους. Ο γάμος με τον δελφίνο όπως οι περισσότεροι βασιλικοί γάμοι τον 15ο αιώνα έγινε για πολιτικούς λόγους χωρίς να υπάρχει αγάπη μεταξύ τους και οι σχέσεις τους ήταν μέχρι το τέλος ψυχρές. Η ψυχρότητα ήταν τόσο μεγάλη που μερικοί ιστορικοί αναφέρουν ότι ο Λουδοβίκος μισούσε την πρώτη σύζυγο του, παρέστη όμως κανονικά στην τελετή και την αγκάλιασε επίσημα στις 24 Ιουνίου 1436 στην πρώτη τους συνάντηση μετά τον γάμο. Ο γάμος του Λουδοβίκου με την Μαργαρίτα δείχνει καθοριστικά την φύση των γάμων της βασιλικής οικογένειας της Γαλλίας εκείνη την εποχή. Η τελετή του γάμου έγινε στις 25 Ιουνίου 1436 στο παρεκκλήσι του κάστρου της Τουρ από τον αρχιεπίσκοπο της Ρενς, ήταν πολύ πλούσιος για τα δεδομένα της εποχής. Ο 13χρονος Λουδοβίκος έμοιαζε πολύ πιο μεγάλος και ώριμος από την 11χρονη νύφη η οποία για τα Γαλλικά δεδομένα χαρακτηριζόταν "κούκλα". Ο Λουδοβίκος φορούσε "κυνηγητικά παντελόνια", ακόμα και στον γάμο αρνήθηκε να βγάλει τα "αθλητικά του ενδύματα". Οι Σκωτσέζοι προσκεκλημένοι διώχθηκαν αμέσως μετά την τελετή, η πράξη αυτή τους δυσαρέστησε έντονα την ίδια εποχή που οι Γάλλοι τους είχαν έντονα ανάγκη σαν συμμάχους στους πολέμους τους με την Αγγλία. Η τελετή στην πραγματικότητα ήταν αρκετά ακριβή και οι Γάλλοι δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν περισσότερο στα έξοδα.
Θάνατος
Η Μαργαρίτα της Σκωτίας πέθανε σε ηλικία 20 ετών στο Σαλόν-εν-Σαμπάνι της Μάρνης στις 16 Αυγούστου 1445. Στις 7 Αυγούστου πήγε με τις κυρίες της αυλής της για προσκύνημα εκεί αρρώστησε και αναγκάστηκε πολύ ζεστή στον πέτρινο θάλαμο να βγάλει τα ρούχα της, την επόμη μέρα ο γιατρός διέγνωσε φλεγμονή των πνευμόνων. Η Μαργαρίτα πέθανε εξοργισμένη με τον Τζάνετ ντε Τίλλει έναν Βρετανό στρατιώτη στην υπηρεσία του πεθερού της που την πρόσβαλλε όταν την βρήκε να διαβάζει σε ένα σκοτεινό δωμάτιο χωρίς κεριά. Ο Λουδοβίκος της συμπεριφέρθηκε με μεγάλη ψυχρότητα και η ίδια έριξε την ευθύνη σε λόγια του Τζάνετ, πεθαίνοντας ακούγεται ότι φώναξε θλιμμένη "Ζήστε την ζωή σας και σταματήστε να με σκέφτεστε!". Η Μαργαρίτα τάφηκε στην εκκλησία του Σαιν Λαόν στο Τουάρ του Γαλλικού διαμερίσματος Ντε-Σέβρ. Σε πεντέμιση χρόνια μετά τον θάνατο της ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Καρλόττα της Σαβοΐας με την οποία απέκτησε :
Η Μαργαρίτα της Σκωτίας έμεινε διάσημη με έναν θρύλο ότι την φίλησε ο διάσημος ποιητής Άλεν Σαρτιέ ενώ κοιμόταν στο δωμάτιο της αλλά αυτό θεωρείται αδύνατο επειδή δεν ταιριάζουν οι ημερομηνίες με την ηλικία της και τον χρόνο θανάτου του ποιητή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Honda Prelude
Το Honda Prelude ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο, που κατασκευάστηκε από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Honda, από το 1978 έως το 2002. Στο διάστημα αυτό, κυκλοφόρησαν συνολικά πέντε γενιές του μοντέλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Prelude Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Εθνικό Θέατρο της Σερβικής Δημοκρατίας
Το Εθνικό Θέατρο της Σερβικής Δημοκρατίας (σερβικά κυριλλικά: Народно позориште Републике Српске, σερβικά λατινικά: Narodno pozorište Republike Srpske) είναι θέατρο στη Μπάνια Λούκα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Ιδρύθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1930 ως Εθνικό Θέατρο της Μπανόβινας του Βρμπας (σερβικά κυριλλικά: Народно позориште Врбаске бановине, σερβικά λατινικά: Narodno pozorište Vrbaske banovine), ενώ, επίσης, υπήρξε γνωστό ως Εθνικό Θέατρο της Κράινας της Βοσνίας (σερβικά κυριλλικά: Народно позориште Босанске Крајине, σερβικά λατινικά: Narodno pozorište Bosanske Krajine). Αποτελεί σημαντικό χώρο της δραματικής τέχνης για την πόλη, καθώς και για την ευρύτερη περιοχή.
Το θέατρο διαθέτει θίασο αποτελούμενο από 27 ηθοποιούς, καθώς και δύο αίθουσες: τη Μεγάλη Αίθουσα και την Αίθουσα Πέταρ Κότσιτς ,.
Ιστορία
Η ανέγερση του Εθνικού Θεάτρου της Σερβικής Δημοκρατίας ξεκίνησε κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας του Σβέτισλαβ Μιλοσάβλιεβιτς, πολιτικός ο οποίος υπήρξε ο πρώτος μπάνος της Μπανόβινας του Βρμπας, στα πλαίσια συγκεκριμένης πολιτικής η οποία στόχευε να καταστήσει την Μπάνια Λούκα ως μία σύγχρονη πόλη. Η πρώτη θεατρική παράσταση έλαβε χώρα στις 18 Σεπτεμβρίου 1930, παρουσία του Μιλοσάβλιεβιτς, καθώς και ορισμένων υψηλών προσωπικοτήτων της συγκεκριμένης περιόδου. Πρώτες θεατρικές παραστάσεις του ρεπερτορίου του υπήρξαν οι Hadži Loja του Μπράνισλαβ Νούσιτς, Hej, Sloveni του Ρίστα Όνταβιτς και Povratak του Σβάμπιτς.
Αρχιτεκτονική
Το σημερινό κτίριο του θεάτρου ανεγέρθηκε επί έκτασης δωρεισθείσας από το δημοτικό συμβούλιο της Μπάνια Λούκα, ενώ η περίοδος ανέγερσής του διήρκεσε μεταξύ του Αυγούστου του 1933 και του Σεπτεμβρίου του 1934, βάσει σχετικών αρχιτεκτονικών σχεδίων του Γιόσιφ Γκόλντνερ και αρχιτεκτονική η οποία συνδύαζε τον νεοκλασικισμό με στοιχεία προερχόμενα από το Μπάουχαους. Είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
μικρογραφία|κέντρο|Λεπτομέρεια της εισόδου του κτιρίου.
Ρεπερτόριο
Μεταξύ των θεατρικών παραστάσεων οι οποίες έχουν φιλοξενηθεί εντός της Μεγάλης Αίθουσας από το 2001 περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η Ξεκαρδιστική Τραγωδία του Ντούσαν Κοβάτσεβιτς, το Mrešćenje šarana του Αλεξάνταρ Πόποβιτς, Η Οικία Λούκιν (Νόρα) του Ίμπσεν, Οι Δίκαιοι του Καμύ, Η Πενθούσα Οικογένεια του Μπράνισλαβ Νούσιτς σε διασκευή του Νίκολα Πεγιάκοβιτς, η Četrnaesta της Άνα Τζόρτζεβιτς, Η Κουζίνα του Πέτερ Χάντκε σε διασκευή του Μλάντεν Μάτεριτς, η Hasanaginica του Λιούμπομιρ Σίμοβιτς, Το Ημέρωμα της Στρίγγλας του Ουίλιαμ Σέικσπιρ, Στον πάτο της δεξαμενής του Πάβλε Τεοντόροβιτς, Το Χρονικό των Εργατών του Πέταρ Μιχαΐλοβιτς, το Ženidba i udadba του Γιόβαν Στέριγια Πόποβιτς, τα Ο Κοινοβουλευτικός και Κυρία η Υπουργός του Μπράνισλαβ Νούσιτς, καθώς και η Kokochka του Νικολάι Κόλιαντα.
Μεταξύ των υπόλοιπων θεατρικών παραστάσεων οι οποίες λαμβάνουν χώρα, αξίζει να αναφερθούν οι Πέτρινο Μπαλόνι της Ράντμιλα Σμίλιανιτς, Dublje meso του Γκόραν Στεφανόβσκι, Οι Τρεις Αδελφές του Άντον Τσέχοφ, Les Femmes Savantes του Μολιέρου, Madame Sans Gêne των Βικτοριέν Σαρντού και Εμίλ Μορώ και Magareće godine του Μπράνκο Τσόπιτς.
Διεθνώς
Κάθε χρόνο, κατά τη διάρκεια του Ιουνίου, το Εθνικό Θέατρο της Σερβικής Δημοκρατίας οργανώνει φεστιβάλ θεάτρου γνωστό ως TeatarFest Petar Kočić. Επίσης, συμμετέχει σε αριθμό φεστιβάλ εκτός των συνόρων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Μεταξύ άλλων, πραγματοποίησε θεατρικές παραστάσεις στα πλαίσια του JoakimFest, στο Κραγκούγιεβατς της Σερβίας, το 2007 και το 2009, καθώς και στο JoakimInterFest, το οποίο διεξήχθη στην ίδια πόλη, το 2007 και το 2008.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός στη Μπάνια Λούκα Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στη Μπάνια Λούκα
Γιόχαν Φεριέρ
Ο Γιόχαν Φεριέρ (Johan Ferrier, 1910-2010) ήταν ο πρώτος Πρόεδρος του Σουρινάμ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Μαΐου του 1910 και πριν γίνει η χώρα ανεξάρτητη από την Ολλανδία υπήρξε διοικητής της, από το 1968 μέχρι το 1975. Το 1975 άμα τη ανεξαρτησία της χώρας, ο Φεριέρ ανέλαβε Πρόεδρος. Ανατράπηκε σε στρατιωτικό πραξικόπημα από τον Ντέσι Μπάουτερσε, στις 13 Αυγούστου του 1980. Το 2005 εξέδωσε τα απομνημονεύματά του. Απεβίωσε στον ύπνο του και βρέθηκε νεκρός στις 4 Ιανουαρίου του 2010 (πέθανε τη νύχτα της 3ης προς 4η Ιανουαρίου) και από το 2008 ως το θάνατό του ήταν ο μακροβιότερος εν ζωή πρώην ηγέτης στον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Σουρινάμ
Τζον Λέθμπριτζ
Ο Τζον Λέθμπριτζ (αγγλικά: John Lethbridge, 1675–1759) επινόησε την πρώτη καταδυτική συσκευή το 1715. Έζησε στην κομητεία Ντέβον στη νοτιοδυτική Αγγλία και φέρεται ότι είχε δέκα επτά παιδιά.
Έχοντας δοκιμάσει την κατασκευή του στη λίμνη του κήπου του, που φτιάχτηκε ειδικά για αυτόν τον σκοπό, ο Λέθμπριτζ καταδύθηκε σε έναν αριθμό ναυαγίων, στα οποία περιλαβάνονταν:
Έγινε ιδιαίτερα πλούσιος εξαιτίας της ναυαγοσωστικής του δράσης. Μία από τις γνωστότερες ανακαλύψεις του ήταν το ολλανδικό Slot ter Hooge, που είχε βυθιστεί στη Μαδέιρα, με τρεις τόνους ασήμι στα αμπάρια του.
Ο Λέθμπριτζ τάφηκε στην εκκλησία Γουολμπόροου, στο Νιούτον Άμποτ.