cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πορτογαλική Δυτική Αφρική
Γεωγραφία
• Καρμόνα Ο θύλακας της Καμπίντα, στο βορειότερο σημείο της αποικίας, αποτελούσε από το 1885 ένα προτεκτοράτο, με την ονομασία Πορτογαλικό Κονγκό. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, ενσωματώθηκε στην αποικία της Πορτογαλικής Δυτικής Αφρικής. Παρότι αρχικά οι δύο αποικίες συνδέονταν εδαφικά, αργότερα διαχωρίστηκαν όταν η Πορτογαλία παραχώρησε ένα στενό διάδρομο εδάφους στο Βέλγιο, επιτρέποντας την πρόσβαση του Βελγικού Κονγκό στον Ατλαντικό Ωκεανό. Μετά τον αποαποικιοποίηση της Πορτογαλικής Ανγκόλας, με τη συμφωνία του Αλβόρ του 1975, η Δημοκρατία της Καμπίντα κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της. Ωστόσο, σύντομα προσαρτήθηκε από τη νεοανακηρυχθείσα Λαϊκή Δημοκρατία της Ανγκόλας.
Εκπαίδευση
Κατά το μεγαλύτερο μέρος της αποικιακής περιόδου η επαρχιακή εκπαίδευση των ιθαγενών ήταν πολύ περιορισμένη. Οι περισσότεροι δεν ήταν σε θέση να μιλήσουν πορτογαλικά και δεν είχαν γνώση του πορτογαλικού πολιτισμού και της ιστορίας. Μέχρι τη δεκαετία του 1950, οι εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις που λειτουργούσε η πορτογαλική αποικιακή κυβέρνηση περιορίζονταν σε μεγάλο βαθμό στις αστικές περιοχές. Η ευθύνη για την εκπαίδευση της αγροτικής ενδοχώρας ανατέθηκε από τις αρχές σε αρκετές Ρωμαιοκαθολικές και Προτεσταντικές ιεραποστολές, οι οποίες δίδαξαν σε ιθαγενείς Αφρικανούς της υπαίθρου την πορτογαλική γλώσσα και τον πολιτισμό. Κατά συνέπεια, κάθε μία από τις αποστολές καθιέρωσε το δικό της εκπαιδευτικό σύστημα, αν και όλες βρίσκονταν υπό την εποπτεία των πορτογαλικών αρχών.
Η Πορτογαλία, έδρα των αποικιακών αρχών της Ανγκόλας, τα ποσοστά αναλφαβητισμού μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα ήταν πάνω από το 80% του πληθυσμού και η τριτοβάθμια εκπαίδευση αφορούσε αποκλειστικά ένα μικρό ποσοστό των πολιτών. Το 68,1% του πληθυσμού της Πορτογαλίας εξακολουθούσε να ταξινομείται ως αναλφάβητο, σύμφωνα με την απογραφή του 1930. Το ποσοστό αλφαβητισμού της Πορτογαλίας τη δεκαετία του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950 εξακολουθούσε να είναι χαμηλότερο σε σχέση με τη Βόρεια Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη. Μόνο στη δεκαετία του 1960 η χώρα έκανε τη δημόσια εκπαίδευση διαθέσιμη για όλα τα παιδιά, μεταξύ των ηλικιών έξι ως δώδεκα, γεγονός από το οποίο επωφελήθηκαν και τα υπερπόντια εδάφη.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, η πρόσβαση στη βασική, δευτεροβάθμια και τεχνική εκπαίδευση διευρύνθηκε και η διαθεσιμότητά της ήταν όλο και περισσότερο ανοικτή τόσο για Αφρικανούς ιθαγενείς όσο και για εθνικά Πορτογάλους της Ανγκόλας. Η εκπαίδευση πέρα από το πρωτοβάθμιο επίπεδο έγινε διαθέσιμη για έναν αυξανόμενο αριθμό παιδιών, καθώς στις αρχές της δεκαετίας του 1970 το ποσοστό της ηλικιακής ομάδας που παρακολουθούσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση σημείωσε αριθμό ρεκόρ. Οι μαθητές των δημοτικών σχολείων, επίσης, σημείωσαν σημαντική ανάπτυξη. Σε γενικές γραμμές, η ποιότητα της διδασκαλίας στο πρωτοβάθμιο επίπεδο ήταν ικανοποιητικό, ακόμη και με την εκπαίδευση που πραγματοποιούνταν σε μεγάλο βαθμό από μαύρους Αφρικανούς που μερικές φορές είχαν κατώτερα τυπικά προσόντα. Οι περισσότεροι καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ήταν εθνικά Πορτογάλοι, ειδικά στα αστικά κέντρα.
Το 1962 ιδρύθηκαν δύο κρατικά πανεπιστημιακά ιδρύματα στην Πορτογαλική Αφρική από το Πορτογαλικό Υπουργείο Υπερπόντιων Επαρχιών, ένα στην Πορτογαλική Ανγκόλα (Estudos Gerais Universitários de Angola) και ένα στην Πορτογαλική Μοζαμβίκη (Estudos Gerais Universitários de Moçambique). Τα ιδρύματα εξειδικεύονταν σε ένα ευρύ φάσμα σπουδών, από τη μηχανική ως την ιατρική. Την ίδια δεκαετία, υπήρχαν στην Πορτογαλία τέσσερα δημόσια πανεπιστήμια, δύο από αυτά στη Λισαβόνα. Το 1968, το Estudos Gerais Universitários de Angola μετονομάστηκε σε Πανεπιστήμιο της Λουάντα (Universidade de Luanda).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ανγκόλας Κατηγορία:Πρώην αποικίες στην Αφρική Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Σορμπέ
Το Σορμπέ (γαλλικά: Sorbet), που ονομάζεται επίσης «παγωμένο νερό» ή «ιταλικός πάγος» είναι κατεψυγμένο επιδόρπιο που παρασκευάζεται από ζαχαρούχο νερό και αρωματικές ύλες (χυμός φρούτων ή πουρές, κρασί ή λικέρ, και πολύ σπάνια μέλι). Σε γενικές γραμμές το σορμπέ δεν περιέχει γαλακτοκομικά συστατικά, ενώ το σερμπέ περιέχει.
Ετυμολογία
Η αγγλική λέξη «sorbet» προέρχεται από την παλιά ιταλική sorbetto, η οποία με τη σειρά της προέρχεται από την τουρκική şerbet. Η πρώτη δυτική αναφορά στο σερμπέ είναι σε μια ιταλική αναφορά για "κάτι που οι Τούρκοι έπιναν". Η λέξη σερμπέ εισήλθε στην ιταλική γλώσσα ως σορμπέττο, η οποία αργότερα έγινε σορμπέ στα γαλλικά.
Ιστορία
Πιστεύεται ότι τα σορμπέ προέρχονταν από την αρχαία Περσία. Υπάρχουν διάφοροι μύθοι θρυλικής προέλευσης, που δεν υποστηρίζονται από γνωστά στοιχεία, που αποδίδουν την προέλευση του σορμπέ σε ιστορικές μορφές όπως ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρων, ο Μάρκο Πόλο και η ιταλίδα δούκισσα Αικατερίνη των Μεδίκων.
Οι Ρωμαίοι δεν προσέθεταν πάγο στα ποτά τους, επειδή ο πάγος που ήταν εύκολα προσβάσιμος στις κάτω πλαγιές δεν ήταν υγιεινός για χρήση στην προετοιμασία φαγητού. Τα παγωμένα ποτά πιστεύεται ότι προκαλούν σπασμούς, κολικούς και πολλές άλλες ασθένειες. Ο Ιπποκράτης είναι γνωστό ότι επέκρινε τα παγωμένα ποτά για την πρόκληση «ροής του στομάχου», ενώ ο Σενέκας επέκρινε το υπερβολικό κόστος που σχετίζεται με παγωμένα επιδόρπια σε μια εποχή χωρίς ψύξη. Παρόλ' αυτά, ο πάγος και το χιόνι ήταν πολύτιμα συστατικά στην αρχαία κουζίνα, συμπεριλαμβανομένων των ιαπωνικών, κινεζικών, ελληνικών και ρωμαϊκών κουζινών.
Τον 17ο αιώνα, η Αγγλία άρχισε να εισαγάγει «σκόνη σερμπέ» από την Οθωμανική Αυτοκρατορία από ξηρούς καρπούς και λουλούδια αναμεμιγμένα με ζάχαρη.
Μέχρι το 1662, ένα καφενείο στο Λονδίνο διαφήμισε τη διαθεσιμότητα των «Σερμπέ» που παρασκευάζονταν αρωματισμένα από τουρκικά λεμόνια, τριαντάφυλλα και βιολέτες. (Στη σύγχρονη εποχή, η σκόνη σερμπέ εξακολουθεί να είναι δημοφιλής στο Ηνωμένο Βασίλειο).
Παραλλαγές
Το σορμπέ με ζεστό κρασί μπορεί να παρασκευαστεί με κόκκινο κρασί, πορτοκάλια, λεμόνια, μπαχαρικά και ασπράδια αυγών. Το σορμπέ με μοσχάτο κρασί παρασκευάζεται με επιδόρπιο οίνου, χυμό λεμονιού και ασπράδια αυγών. Τα ξινά σορμπέ σερβίρονται επίσης για τον καθαρισμό του ουρανίσκου μεταξύ των αλμυρών πιάτων ενός γεύματος.
Το τζιβρέ (γαλλικά:Givré) είναι ο όρος για ένα σορμπέ που σερβίρεται σε ένα κατεψυγμένο κέλυφος καρύδας ή φλούδα φρούτων, όπως μια φλούδα λεμονιού. Το Αγκράζ (γαλλικά:Agraz) είναι ένας τύπος σορμπέ με όξινη γεύση που συνήθως σχετίζεται με το Μαγκρέμπ και τη Βόρεια Αφρική. Είναι φτιαγμένο από αμύγδαλα, verjuice και ζάχαρη.
Σερμπέ της Βόρειας Αμερικής
Το σερμπέ διαφέρει από το σορμπέ στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς ο όρος συνήθως σημαίνει ένα προϊόν που παρασκευάζεται με γαλακτοκομικά προϊόντα και / ή άλλα πρόσθετα για μια πιο κρεμώδη υφή που μοιάζει περισσότερο με παγωτό.
Το σερμπέ που παράγεται στο εμπόριο στις Ηνωμένες Πολιτείες ορίζεται στον Κώδικα Ομοσπονδιακών Κανονισμών ως κατεψυγμένο προϊόν που περιέχει ένα ή περισσότερα προαιρετικά γαλακτοκομικά προϊόντα. Το σορμπέ, από την άλλη πλευρά, παρασκευάζεται με γλυκό πάγο και χωρίς γαλακτοκομικά προϊόντα. Είναι παρόμοιο με τον ιταλικό πάγο, αλλά φτιαγμένο με αληθινά φρούτα αντί για απομίμηση γεύσης.
Στον Καναδά, το σερμπέ ορίζεται ως «κατεψυγμένο φαγητό, εκτός από το παγωτό, που παρασκευάζεται από γαλακτοκομικό προϊόν». Ένα τυπικό καναδικό σερμπέ μπορεί να περιέχει νερό, γλυκαντικές ουσίες, χυμό φρούτων, κιτρικό οξύ, αρωματικές ύλες, χρώμα τροφίμων και λακτόζη.
Τα σπιτικά σερμπέ δεν περιέχουν πάντα γαλακτοκομικά προϊόντα. Οι αμερικάνικες συνταγές του σερμπέ στις αρχές του 20ου αιώνα περιλαμβάνουν μερικές εκδόσεις φτιαγμένες με νερό. Το American Kitchen Magazine από το 1902 διακρίνει τα «παγωμένα νερά» από τα σερμπέ, εξηγώντας ότι «τα σερμπέ είναι παγωμένο νερό, και το ασπράδι ή η ζελατίνη συχνά προστίθεται για να δώσει μια κρεμώδη συνοχή». Σε μία συνταγή για Σερμπέ ανανά, το νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντί του γάλακτος. Αναφέρονται επίσης χωριστά τα «σερμπέ γάλακτος».
Σύμφωνα με το The American Produce Review (1913), «το σερμπέ είναι ένα κατεψυγμένο προϊόν που παρασκευάζεται από νερό ή γάλα, ασπράδια αυγών, ζάχαρη, χυμό λεμονιού και αρωματικές ύλες». Τα σερμπέ παρασκευάζονται από βάση «απλού πάγου» που είναι νερό, ζάχαρη, ασπράδια αυγών και χυμό λεμονιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ζαχαρώδη παρασκευάσματα
Λαμψάκη
Στην ελληνική μυθολογία η Λαμψάκη ήταν η «επώνυμη ηρωίδα» της πόλεως Λάμψακος, δηλαδή το πρόσωπο που έδωσε το όνομά του στην πόλη αυτή. Σύμφωνα με παραδόσεις της Φώκαιας, ήταν κόρη του Μάνδρωνα, βασιλιά των Βεβρύκων με έδρα την πόλη Πιτυούσσα. Κατά τους πολέμους του Μάνδρωνα με γειτονικούς λαούς, τον βοήθησαν πολύ οι Φωκαείς. Τότε ο Μάνδρωνας από ευγνωμοσύνη τους έδωσε ένα τόπο για να αποικίσουν και τους παρεχώρησε το «δικαίωμα του πολίτου». Αυτό όμως προκάλεσε τη ζήλεια των Βεβρύκων, οι οποίοι σε κάποια απουσία του Μάνδρωνα προσπάθησαν να εξοντώσουν τους Φωκαείς. Αλλά η Λαμψάκη ειδοποίησε εγκαίρως τους Φωκαείς για τον κίνδυνο που διέτρεχαν, οπότε αυτοί απέκρουσαν την επίθεση των Βεβρύκων. Από τότε ονόμασαν την πόλη τους Λάμψακο προς τιμή της Λαμψάκης. Μετά τον θάνατό της η Λαμψάκη λατρεύθηκε ως θεά και της αποδίδονταν οι τιμές του «ήρωος κτίστου».
Πηγή
Λαμψακη Κατηγορία:Ιωνία Κατηγορία:Λάμψακος
Σκάλα Ηλείας
Η Σκάλα είναι μικρό πεδινό χωριό της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 135 μέτρα. Βρίσκεται σε απόσταση 37 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Πύργο, 16 χλμ. Α. από τα Κρέστενα (έδρα του δήμου) και 28 χλμ. ΒΔ. από την Ανδρίτσαινα ενώ βόρεια και δυτικά του χωριού περνάει ο Αλφειός ποταμός. Το χωριό είναι μέσα στην χαρακτηρισμένη ως Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλους (ΤΙΦΚ) περιοχή "Παραπόταμοι Αλφειού". Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στον τότε κοινότητα Διασέλλων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Διάσελλα, το Λαδικάκι και τα Παπά Χάνια αποτελούν την τοπική κοινότητα Διασέλλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκιλλούντος του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 31 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας
Κόμμα Ταυτότητας και Δημοκρατίας
Το Κόμμα Ταυτότητας και Δημοκρατίας που προηγουμένως ήταν γνωστό ως Κίνημα για μια Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας (Κ.Ε.Ε.Ε), είναι μια συμμαχία δεξιών ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων που ιδρύθηκε το 2014.
Η πολιτική ομάδα του κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι η Κοινοβουλευτική Ομάδα Ταυτότητα και Δημοκρατία.
Ιστορικό
Μετά τις Ευρωεκλογές 2014, τα κόμματα που συμμετείχαν στην Ευρωπαϊκή Συμμαχία για την Ελευθερία προσπάθησαν ανεπιτυχώς να συγκροτήσουν μια πολιτική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Αργότερα το 2014, αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια νέα δομή ευρωπαϊκού επιπέδου, η οποία έγινε το Κίνημα για μια Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας. Το ολλανδικό Κόμμα για την Ελευθερία επέλεξε να μην συμμετάσχει σε αυτό το πανευρωπαϊκό κόμμα, επειδή αρνήθηκε να χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αναγνωρίστηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2015. Η μέγιστη επιχορήγηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το τρέχον έτος είναι € 1.170.746 πλέον € 621.677 για το συνδεδεμένο πολιτικό ίδρυμά του, το Fondation pour une Europe des Nations et des Libertés.
Στις 16 Ιουνίου 2015 δημιουργήθηκε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ευρώπης των Εθνών και της Ελευθερίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με μέλη από το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας, τον Εθνικό Συναγερμό, το Φλαμανδικό Συμφέρον, το Συνέδριο για τη Νέα Δεξιά καθώς και η ανεξάρτητη Ευρωβουλευτής Τζάνις Άτκινσον, που αποχώρησε από το Κόμμα Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου.
Στις 24 Οκτωβρίου 2015, ο ηγέτης του Κινήματος για μία Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας και Αντιπρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού Λουί Αλιό συναντήθηκε με την επικεφαλής του κόμματος Αδελφοί της Ιταλίας Γιωργία Μελόνι στην Τεργέστη για μια διάσκεψη για τη μετανάστευση.\
Η Μαρίν Λε Πεν επαίνεσε τη νίκη του Ελβετικού Λαϊκού Κόμματος κατά τις Ελβετικές Ομοσπονδιακές Εκλογές 2015, αν και το ελβετικό κόμμα δεν έχει επίσημους δεσμούς με το κίνημα. Το κίνημα ξεκίνησε επίσης μια εκστρατεία κατά της μετανάστευσης το 2015 όπως ακριβώς και η εκστρατεία του Ελβετικού Λαϊκού Κόμματος κατά τη διάρκεια του ελβετικού δημοψηφίσματος για τη μετανάστευση το 2014.
Τον Φεβρουάριο του 2019, το κόμμα Είμαστε Οικογένεια εντάχθηκε στο κόμμα.
Στις 25 Απριλίου 2019, το Συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα της Εσθονίας προσχώρησε επισήμως στην ομάδα.
Το 2019, το κόμμα μετονομάστηκε στο Κόμμα Ταυτότητας και Δημοκρατίας ως ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα και ως Ομάδα Ταυτότητας και Δημοκρατίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα
Κλουμπ Ντεπορτίβο ΕΣΠΟΛΙ
Η Κλουμπ Ντεπορτίβο ΕΣΠΟΛΙ είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Κίτο στον Ισημερινό. Συμμετέχει στην ανώτατη κατηγορία της χώρας, την Serie A. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1986. Αγωνίζεται στο Estadio Olímpico Municipal Etho Vega, χωρητικότητας 12000 θεατών. Έχει κερδίσει 2 πρωταθλήματα Serie B (1993, 2005). Συμμετείχε μια φορά στο Κόπα Λιμπερταδόρες, το 1996, όπου αποκλείστηκε στο γύρο των 16.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1986 Κατηγορία:Κλουμπ Ντεπορτίβο ΕΣΠΟΛΙ
Θωμάς Οικονόμου
Ο Θωμάς Οικονόμου (1864-1927) ήταν ηθοποιός και ένας από τους πρώτους σκηνοθέτες τους νεοελληνικού θεάτρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του ζωγράφου της Αυλής των Αψβούργων Αριστείδη Οικονόμου γεννήθηκε στη Βιέννη στις 12 Ιουλίου 1864 όπου σπούδασε και ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός. Στην Ελλάδα ήρθε το 1900-1901 αρχικά ως καθηγητής της Δραματικής Σχολής του τότε «Βασιλικού Θεάτρου» και έπειτα, μετά την αποχώρηση του Άγγελου Βλάχου, ως σκηνοθέτης. Εκεί θα γνωρίσει τη νεαρή Μαρίκα Κοτοπούλη, με την οποία θα συνάψει μαζί της ερωτικό δεσμό και θα την αναδείξει ως πρωταγωνίστρια του θιάσου.
Το 1906 εγκατέλειψε το Βασιλικό Θέατρο μαζί με την Μαρίκα Κοτοπούλη, με την οποία και θα συνεργαστεί στο θίασο του πατέρα της συντρόφου του, Δημήτρη Κοτοπούλη, προκειμένου να παρουσιάσουν τις νεωτεριστικές προτάσεις τους στο αθηναϊκό κοινό. Η προσπάθεια τους θα στεφθεί από θετικές κριτικές αλλά και παταγώδη εισπρακτική αποτυχία που θα οδηγήσει τον Οικονόμου στο θεατρικό περιθώριο και τη σχέση τους στην καταστροφή.
Από το 1918 έως το 1922, θα εργαστεί στο Ωδείο Αθηνών ως καθηγητής υποκριτικής και διευθυντής του θιάσου. Μεταξύ των πολλών μαθητών του διακρίνουμε και το Δημήτρη Ροντήρη. Η συνεισφορά του στο ελληνικό θέατρο, τόσο σκηνοθετικά και υποκριτικά όσο και κυρίως από τη θέση του δασκάλου, θεωρείται καθοριστική.
Η αισθητική άποψη του Οικονόμου ήταν νατουραλιστική «που τον οδηγούσε σε εξεζητημένες ακρότητες, όπως αυτή με τη Μ. Κοτοπούλη την οποία υποχρέωνε να επισκέπτεται ασθενείς του φρενοκομείου για να βασίσει πάνω στη συμπεριφορά τους; την απόδοση του ρόλου της Μαργαρίτας στην τελευταία πράξη του Φάουστ του Γκαίτε» Ως διευθυντής του Βασιλικού Θεάτρου δίδαξε κυρίως Σαίξπηρ και Γερμανούς δραματουργούς, όπως ο Γκαίτε, Σίλλερ, Grillparzer, Κλάιστ και άλλους. Αγνόησε σχεδόν εντελώς τους Γάλλους συγγραφείς. Ήταν ο πρώτος που εισήγαγε τη δημοτική γλώσσα στην ερμηνεία των τραγωδιών.
Πέθανε από ημιπληγία στο Γαλλικό Νοσοκομείο της Αθήνας στις 21 Μαρτίου 1927.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Μαντζιουραίϊκα Καρδίτσας
Τα Μαντζιουραίϊκα είναι συνοικισμός του Φουντωτού στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, o οποίος βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του όρους Ντελιδίμι στα 900 μέτρα. Απέχει 26 χλμ. ΝΑ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 80 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 2010 να απογράφεται στον Δήμο Αργιθέας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με το Φουντωτό και το Παλαιοχώρι αποτελούν την κοινότητα Φουντωτού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανατολικής Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 9 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας
Λάνασσα (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία η Λάνασσα ήταν κόρη του Κλεοδαίου, και επομένως δισεγγονή του Ηρακλή. Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή, η Λάνασσα ήταν εγγονή του Ηρακλή την οποία άρπαξε ο Νεοπτόλεμος από τον ναό του Δία στη Δωδώνη.
Σε άλλες πηγές η Λάνασσα απαντάται με την παραλλαγή του ονόματός της Λεώνασσα και αναφέρονται 5 παιδιά της: ο Άργος, ο Πέργαμος, ο Πάνδαρος, ο Δωριέας και ο Ευρύλοχος.
Πηγή
Λανασσα
Κατηγορία:Αρχαία Ήπειρος
Γκραν Πρι Βελγίου 2021 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Βελγίου 2021 ήταν ο δωδέκατος αγώνας για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2021). Διεξήχθη στην πίστα Spa-Francorchamps του Βελγίου το τριήμερο 27-29 Αυγούστου 2021. Ο αγώνας διήρκησε για μόλις 3 γύρους λόγω έντονης βροχώπτωσης, επίσημα όμως τα αποτελέσματα βγήκαν μετά το τέλος του 1ου γύρου. Γι'αυτόν τον λόγο οι οδηγοί και οι κατασκευαστές έλαβαν τους μισούς πόντους καθώς δεν ολοκλήρωσαν το 75% της συνολικής διαδρομής ενώ παράλληλα ολοκλήρωσαν 2 γύρους που είναι το ελάχιστο όριο για να δωθούν βαθμοί.
Συμμετέχοντες και επιλεγμένα ελαστικά
Για το 2021 η Pirelli έχει κάνει μια συγκεκριμένη επιλογή ελαστικών για όλους τους οδηγούς που θα ειναι ίδια για όλους τους αγώνες.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 27 Αυγούστου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός με λίγη βροχή ανα διαστήματα. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli στις στεγνές συνθήκες.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 27 Αυγούστου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 28 Αυγούστου 2021, ο καιρός ήταν βρόχινος. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ενδιάμεση (Intermediate) ή την βρόχινη γόμα (Full Wet) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν χώρα το Σάββατο 28 Αυγούστου 2021, λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Μαξ Φερστάπεν με τον Τζορτζ Ράσελ να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
– Ο Λανς Στρολ δέχθηκε ποινή 10 δευτερολέπτων μετά το τέλος του αγώνα για αλλαγές στο μονοθέσιο υπό το καθεστώς κόκκινης σημαίας.
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2021
Σβάινμπγιερν Σβάινμπγιερνσσον
Ο Σβάινμπγιερν Σβάινμπγιερνσσον (ισλανδ.:Sveinbjörn Sveinbjörnsson, 28 Ιουνίου 1847 - 23 Φεβρουαρίου 1927) ήταν Ισλανδός συνθέτης, περισσότερο γνωστός για τη σύνθεση του Lofsöngur, του εθνικού ύμνου της Ισλανδίας.
Οι συνθέσεις του συνήθως ήταν μελωδικά τραγούδια ή ποιητική μουσική δωματίου στο πνεύμα του Φέλιξ Μέντελσον. Επίσης σύνθεσε έναν σημαντικό αριθμό λαϊκών τραγουδιών.
Το 1922 το Ισλανδικό κοινοβούλιο Αλθίνγκι, αποφάσισε να του χορηγήσει αμοιβή, η οποία του επέτρεψε να επιστρέψει στην Ισλανδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισλανδοί συνθέτες Κατηγορία:Ισλανδοί μουσικοί
Σαρλ Φουριέ
Ο Φρανσουά Μαρί Σαρλ Φουριέ (François Marie Charles Fourier, Μπεζανσόν, Γαλλία, 7 Απριλίου 1772 - 10 Οκτωβρίου 1837) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, σημαντικός πρώιμος σοσιαλιστής διανοητής, και πρόδρομος του ουτοπικού σοσιαλισμού.
Μερικές από τις κοινωνικές και ηθικές απόψεις του Φουριέ, που θεωρήθηκαν ριζοσπαστικές στην εποχή του, αποτελούν κυρίαρχη σκέψη στη σύγχρονη κοινωνία. Για παράδειγμα, στον Φουριέ πιστώνεται η δημιουργία της λέξης φεμινισμός το 1837.
Αποκήρυξε τα υπάρχοντα συστήματα και ακολούθησε το «πιστεύω» του: τα ένστικτα του ανθρώπου σωστά διοχετευμένα θα οδηγούσαν στην κοινωνική αρμονία. Οι κοινωνικές απόψεις και οι προτάσεις του Φουριέ ενέπνευσαν ένα ολόκληρο κίνημα συνειδητών κοινοτήτων.
Οι σοσιαλιστικές αποικίες που σχεδίαζε ο Φουριέ ονομάστηκαν φαλανστήρια (phalanstères). Επρόκειτο για κτίρια όπου θα ζούσαν όλοι και οι δουλειές θα μοιράζονταν σύμφωνα με τις φυσικές τάσεις του κάθε μέλους. Στα κτιριακά αυτά συγκροτήματα τα ανώτερα διαμερίσματα θα τα είχαν οι πλουσιότεροι και τα ισόγεια οι φτωχότεροι. Ο πλούτος καθοριζόταν από τη δουλειά κάποιου και οι εργασίες αναθέτονταν με βάση τα ενδιαφέροντα και τις επιθυμίες του ατόμου. Υπήρχαν κίνητρα: οι δουλειές που μπορεί να μην απολαμβάνουν οι άνθρωποι θα λάμβαναν υψηλότερη αμοιβή.
Ο Φουριέ χαρακτήρισε τη φτώχεια (όχι την ανισότητα) ως την κύρια αιτία της αταξίας στην κοινωνία και πρότεινε να εξαλειφθεί με αρκετά υψηλούς μισθούς και με ένα «αξιοπρεπές ελάχιστο» για όσους δεν ήταν σε θέση να εργαστούν. Ήταν επίσης υποστηρικτής των δικαιωμάτων των γυναικών σε μια χρονική περίοδο όπου επιρροές όπως ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ ήταν κυρίαρχες. Πίστευε ότι όλες οι σημαντικές θέσεις εργασίας πρέπει να είναι ανοικτές στις γυναίκες, βάσει των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων, και όχι να αποκλείονται λόγω φύλου. Αναγνώριζε τις γυναίκες ως ανεξάρτητα άτομα, και όχι ως το «έτερον ήμισυ», και υποστήριξε τη σεξουαλική διαφορετικότητα.
Ο Φουριέ ενέπνευσε αργότερα μια ποικιλία επαναστατικών στοχαστών και συγγραφέων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι σοσιαλιστές Κατηγορία:Ουτοπιστές
Worship Music
Το Worship Music είναι το δέκατο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Anthrax, το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2011 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Megaforce Records" στην Αμερική και της "Nuclear Blast Records" στην Ευρώπη. Στις 22 Μαρτίου 2013, το άλμπουμ επανεκδόθηκε σ μορφή διπλού CD μαζί με το ΕΡ "Anthems".
Ιστορία του δίσκου
left|150px|thumb|Ο Τζόι Μπελαντόνα σε συναυλία το 2011 Η ηχογράφηση του "Worship Music" ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2008, ενώ τον Μάιο της επόμενης χρονιάς ο Σκοτ Ίαν ανακοίνωσε ότι είχε ξεκινήσει η μίξη του δίσκου από τον Ντέιβ Φόρτμαν. Η κυκλοφορία του δίσκου αναβλήθηκε λόγω της αποχώρησης του τραγουδιστή Νταν Νέλσον, ο οποίος είχε ηχογραφήσει αρχικά, τα φωνητικά κάποιων τραγουδιών. Ο Τζον Μπους ανέλαβε τα φωνητικά του συγκροτήματος, αλλά μετά από ζωντανές εμφανίσεις σε κάποια φεστιβάλ αποφάσισε να μην επιστρέψει στους Anthrax ως μόνιμος τραγουδιστής. Η κίνηση αυτή οδήγησε στην επιστροφή του Τζόι Μπελαντόνα στο συγκρότημα.
Μετά από μία περιοδεία το καλοκαίρι του 2010, οι Anthrax επέστρεψαν στο στούντιο για να ολοκληρώσουν το "Worship Music". Στα τέλη της χρονιάς, ο Ίαν ανακοίνωσε ότι η δουλειά για το άλμπουμ είχε σχεδόν τελειώσει και στις 29 Απριλίου 2011 ανακοινώθηκε η ολοκλήρωση του άλμπουμ, με το σινγκλ "Fight 'Em 'Til You Can't" να κυκλοφορεί δύο μήνες αργότερα.
Το "Worship Music" κυκλοφόρησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2011, πουλώντας 28.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά την πρώτη του εβδομάδα και σκαρφαλώνοντας στην δωδέκατη θέση του Billboard, την υψηλότερη θέση στην οποία έφθασε άλμπουμ των Anthrax μετά το "Sound of White Noise" του 1993. Μέσα στον επόμενο χρόνο, οι πωλήσεις του άλμπουμ ξεπέρασαν τα εκατό χιλιάδες αντίτυπα στην πατρίδα του συγκροτήματος. Επίσης, το άλμπουμ ανέβηκε στο # 6 στη Φινλανδία και το # 13 στη Γερμανία, τις δύο άλλες χώρες που μπήκε στο Top-20.
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2011, με τους Anthrax να συνεργάζονται στους "The Big Four" μαζί με τους Metallica, τους Megadeth και τους Slayer. Κατά το ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας, ο Σκοτ Ίαν αντικαταστάθηκε από τον Αντρέας Κίσσερ των Sepultura, αφού απουσίασε λόγω της γέννησης του γιου του. Στα τέλη της χρονιάς περιόδευσαν μαζί με τους Testament και στις συνέχεια τις αμερικάνικες εμφανίσεις τους άνοιγαν οι Death Angel.
Στις αρχές του 2012, εμφανίζονταν ζωντανά μαζί με τα δύο προαναφερθέντα συγκροτήματα, ενώ το φθινόπωρο περιόδευσαν στη Μεγάλη Βρετανία ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Motörhead. Τον Μάρτιο του 2013 εντάχθηκαν στην περιοδεία "Metal Alliance Tour", όπου έπαιζαν σαν πρώτο όνομα με τον κιθαρίστα Τζόναθαν Ντόνες πλέον, στη θέση του Ρομπ Κατζιάνο και συμπεριέλαβαν στο set list τους ολόκληρο το άλμπουμ "Among the Living". Η περιοδεία ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2013.
Τραγούδια
1. Worship (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 1:40
2. Earth On Hell (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante, Nelson) - 3:10
3. The Devil You Know (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante, Nelson) - 4:46
4. Fight 'Em 'Til You Can't (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante, Nelson) - 5:48
6. Hymn 1 (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 0:38
7. In the End (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 6:48
9. Hymn 2 (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 0:44
10. Judas Priest (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 6:24
11. Crawl (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante, Nelson) - 5:28
12. The Constant (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante, Nelson) - 5:01
13. Revolution Screams (Belladona, Caggiano, Ian, Bello, Benante, Nelson) - 6:10
Θέσεις τσαρτ
Worship Music (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 12 Σεπτεμβρίου 2011
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Worship Music" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2011 Κατηγορία:Άλμπουμ των Anthrax
Μπακαλιάρος
Ο μπακαλιάρος (Merluccius merluccius, Μερλούκιος ο γνήσιος) είναι είδος ψαριού. Έχει λεπτό και επίμηκες σώμα. Απαντάται στο βορειοανατολικό μέρος του Ατλαντικού, συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου και της Μαύρης θάλασσας. Το είδος είναι σημαντικό εμπορικό αλίευμα, καθώς υπολογίζεται ότι το 2011 αλιεύτηκαν 94.166 τόνοι μπακαλιάρου.
Περιγραφή
Ο μπακαλιάρος κατά την ενηλικίωσή του έχει μήκος από 20 μέχρι 70 εκατοστά, αλλά μπορεί να φτάσει σε μήκος τα 140 εκατοστά και βάρος μέχρι τα 15 κιλά. Το σώμα του είναι σχετικά λεπτό και επίμηκες, με μεγάλο κεφάλι. Τα θωρακικά πτερύγια έχουν 10 με 15 ακτίνες. Έχει δύο ραχιαία πτερύγια, με το οπίσθιο να αποτελείται από 43 μέχρι 51 ακτίνες και να γίνεται κοίλο όσο το ψάρι αναπτύσσεται. Τα λέπια του είναι μικρά. Έχει χρώμα γκρι σαν το ατσάλι προς καφέ στη ράχη, φωτεινότερο στο πλάι και λευκή κοιλιά. Λόγω του χρώματος της ράχης, οι Αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν τους μπακαλιάρους όνους, δηλαδή γαϊδάρους.
Βιολογία
left|thumb|220px|Μπακαλιάρος που κάθεται στο βυθό Ζει συνήθως σε βάθος 30 με 370 μέτρων. Τα ενήλικα ψάρια κατά τη διάρκεια της ημέρας κάθονται στο βυθό, ενώ απομακρύνονται από αυτόν το βράδυ. Τα ενήλικα τρέφονται με άλλα ψάρια, όπως ρέγγες, σαρδέλες και άλλα μέλη των γαδόμορφων και καλαμάρια. Τα μικρά τρέφονται με καρκινοειδή. Η αναπαραγωγή λαμβάνει χώρα την άνοιξη και έχει μεγάλη διάρκεια. Λαμβάνει χώρα αργότερα για τα ψάρια που ζουν σε βορειότερα ύδατα. Στη Μεσόγειο γίνεται ενώ τα ψάρια κολυμπούν σε βάθος 100 με 300 μέτρων, ενώ στην Κέλτικη θάλασσα σε βάθος μικρότερο των 150 μέτρων. Το θηλυκό μπορεί να γεννήσει πάνω από 7 εκατομμύρια αυγά τη φορά. Μέχρι το τρίτο έτος της ζωής τους, τα μικρά ζουν σε λασπώδεις βυθούς και στη συνέχεια μετακινούνται κοντά στις ακτές. Τα αρσενικά ενηλικιώνονται στο πέμπτο και τα θηλυκά στο έβδομο έτος της ηλικίας τους. Τα ψάρια στη Μεσόγειο αναπτύσσονται με μικρότερη ταχύτητα. Έχουν αναφερθεί ψάρια που έχουν ζήσει πάνω από 20 χρόνια.
Στην Ελλάδα όπως κάθε χρόνο, στη γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνικής Επετείου της Ελληνικής Επανάστασης, την 25η Μαρτίου, τα ελληνικά νοικοκυριά προγραμματίζουν να καταναλώσουν, σύμφωνα με το έθιμο, το ιδιαιτέρως δημοφιλές ψάρι της ελληνικής κουζίνας, τον μπακαλιάρο (βακαλάος).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαδόμορφα Κατηγορία:Αλιεύματα Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Σειρές Αχαΐας
Οι Σειρές είναι ορεινό χωριό και πρώην κοινότητα του Νομού Αχαΐας, που μεταξύ των ετών 1997 - 2010 αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αροανίας. Σήμερα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες (Τοπικές) Κοινότητες της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων.
Το χωριό κατέχει μία από τις ακραίες θέσεις του Νομού Αχαΐας και προς το νότο συνορεύει με το Νομό Αρκαδίας και συγκεκριμένα με την περιοχή της Επαρχίας Γορτυνίας.
Ονομασία
Η ονομασία του προέρχεται από την αρχαία κώμη Σείραι. Παλαιότερα είχε την ονομασία Βερσίτσι, όπου πιθανότατα προέρχεται από σλαβική λέξη και σημαίνει «σειρές κορυφών».
Ιστορία
Στην αρχαιότητα ανήκε στη γεωγραφική περιοχή της Αρκαδίας, όπως όλη σχεδόν η Καλαβρυτινή γη, που τότε λεγόταν Αζανία και οι κάτοικοι της Αζάνες. Κατά το Μεσαίωνα (1200 μ.Χ. περίπου) πέρασε στην διοικητική περιφέρεια των Καλαβρύτων, στην οποία ανήκει μέχρι σήμερα υπό την διοικητική μορφή Δήμου. Επί Τουρκοκρατίας το Βερσίτσι ήταν πρωτεύουσα Καλεμίου και περιλάμβανε τα χωριά Βερσίτσι, Σκούπι, Δεχούνι, Αλέσταινα και Λόπεσι.
Δημοτικό Διαμέρισμα Σειρών
Το πρώην Δημοτικό Διαμέρισμα Σειρών περιλαμβάνει, εκτός από το ομώνυμο χωριό, και τα χωριά "Άγιοι Θεόδωροι" με πληθυσμό 23 κατοίκων, "Άγιος Γεώργιος" με πληθυσμό 116 κατοίκων, "Θωμαίικα" με πληθυσμό 60 κατοίκων και την "Κρήνη" με πληθυσμό 75 κατοίκων. Αποτελεί πλέον (Τοπική) Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων.
Η μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού του δημοτικού διαμερίσματος παρατηρείται στους οικισμούς που αναπτύχθηκαν κατά μήκος της κοιλάδας του Σειραίου ποταμού, δηλ. στους οικισμούς Κρήνη (συμπεριλαμβανομένου του συνοικισμού του Αγίου Βασιλείου) και Άγιο Γεώργιο.
Άγιοι Θεόδωροι Σειρών
Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι το μικρότερο χωριό της Κοινότητας Σειρών. Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 750 μέτρων και σχηματίστηκε από τη μετοίκηση κατοίκων των Σειρών στην πιο «πεδινή» αυτή τοποθεσία. Οφείλει την ονομασία του στον εκεί ναό των Αγίων Θεοδώρων. Παλιότερα ονομαζόταν Λόπεσι.
Άγιος Γεώργιος Σειρών
Ο Άγιος Γεώργιος είναι το δεύτερο μεγαλύτερο χωριό της κοινότητος μετά τις Σειρές. Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 560 μέτρων και σχηματίστηκε από τη μετοίκηση κατοίκων των Σειρών στην πιο «πεδινή» αυτή τοποθεσία. Οφείλει την ονομασία του στον εκεί ναό του Αγίου Γεωργίου.
Κρήνη Καλαβρύτων
Η Κρήνη είναι ο τρίτος μεγαλύτερος οικισμός της κοινότητας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 600 μέτρων. Παλιότερα ονομαζόταν Καλύβια από τα χειμαδιά που διατηρούσαν σε παλαιότερες εποχές οι κάτοικοι των Σειρών για τα κοπάδια τους. Στην περιοχή υπάρχει ο ναός του Αγίου Βασιλείου, καθώς και Δημοτικό Σχολείο.
Χιλιομετρικές αποστάσεις
Ενδεικτικά, το χωριό απέχει οδικώς περίπου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αροανίας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
1875
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1875 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη Κατηγορία:1875
Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλίνδοιας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλίνδοιας είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Καλίνδοια του νομού Κιλκίς. Βρίσκεται έξω από τον οικισμό. Ο σταθμός άνοιξε το 1896 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη.
Καλίνδοια Καλίνδοια
Κλουμπ Ντεπορτίβο Κουένκα
Η Κλουμπ Ντεπορτίβο Κουένκα είναι ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Cuenca του Ισημερινού. Συμμετέχει στην Serie A, την ανώτατη κατηγορία της χώρας. Ιδρύθηκε στις 4 Μαρτίου 1971. Αγωνίζεται στο Estadio Alejandro Serrano Aguilar, χωρητικότητας 22102 θεατών. Έχει κερδίσει 1 εθνικό πρωτάθλημα το 2004 και 2 πρωταθλήματα Serie B (1972, 1995).
Η ιστορική ομάδα της Κουένκα αποτελείται από κόκκινες φανέλες και μαύρα παντελονάκια. Η δεύτερη στολή της, όπως και των περισσότερων ομάδων στον Ισημερινό, διαφέρει από έτος σε έτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971 Κατηγορία:Κλουμπ Ντεπορτίβο Κουένκα
Σοσιαλιστική Αυτόνομη Επαρχία της Βοϊβοδίνας
Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ιστορία της Βοϊβοντίνα
Όνσλεϊ Ντάνμπαρ
Ο Όνσλεϊ Τόμας Ντάνμπαρ (Aynsley Thomas Dunbar) είναι Βρετανός ντράμερ της ροκ μουσικής, ο οποίος έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα όπως οι David Bowie, Frank Zappa, UFO, Whitesnake, Journey, Jefferson Starship, Lou Reed, John Mayall & the Bluesbreakers, Sammy Hagar, κ.α..
Βιογραφία
Ο Ντάνμπαρ γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1946 στο Λίβερπουλ και ξεκίνησε να παίζει τύμπανα σε ηλικία έντεκα ετών. Τέσσερα χρόνια αργότερα, εντάχθηκε στο τζαζ συγκρότημα Leo Rutherford και στα δεκαεπτά του χρόνια στους Merseysippi Jazz Band.
Τον Αύγουστο του 1963, έγινε μέλος των Pressmen, οι οποίοι διαλύθηκαν τον Ιανουάριο της επόμενης χρονιάς και τέσσερα μέλη του σχήματος, μεταξύ αυτών και ο Ντάνμπαρ, σχημάτισαν τους The Flamingos. Μετά από μία σύντομη περιοδεία στη Γερμανία, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο Φρέντι Σταρ, πριν ο Ντάνμπαρ γίνει μέλος των Excheckers και των Stu and the Mojos, οι οποίοι είχαν σημειώσει επιτυχία με το σινγκλ "Everything's All Right".
Αφού αποχώρησε από τους Mojos, εντάχθηκε στους John Mayall & the Bluesbreakers, με τους οποίους ηχογράφησε συνολικά τέσσερις δίσκους. Στη συνέχεια, έγινε μέλος του προσωπικού σχήματος του Τζεφ Μπεκ, όπου συνεργάστηκε με μουσικούς όπως ο Ροντ Στιούαρτ και ο Ρον Γουντ. Πριν αποχωρήσει από το συγκρότημα, όλα τα μέλη των Jeff Bek Group εμφανίστηκαν στον δίσκο "Barabajagal" του Donovan.
Το 1967, ο Ντάνμπαρ σχημάτισε τους Aynsley Dunbar Retaliation, με τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Τζον Μούρσεντ, τον κιμπορντίστα Τόμι Έιρ, τον μπασίστα Άλεξ Ντμοτσόφσκι, κ.α.. Μετά τη διάλυση των Retaliation, ο Ντάνμπαρ σχημάτισε τους Blue Whale, οι οποίοι ηχογράφησαν μόνο το ομώνυμο τους άλμπουμ. Ακολούθησε η συμμετοχή του στο συγκρότημα του Φρανκ Ζάπα, όταν και μετακόμισε στο Λος Άντζελες. Περιόδευσε μαζί του το 1970 και ηχογράφησε τα άλμπουμ "Chunga's Revenge", "Fillmore East - June 1971", "200 Motels", "Just Another Band from L.A.", "Waka/Jawaka", "The Grand Wazoo" και "Apostrophe (')", μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70.
Το 1973, έγινε μέλος του προσωπικού σχήματος του Ντέιβιντ Μπόουι, ηχογραφώντας μαζί του δύο δίσκους, ενώ παράλληλα συμμετείχε στο άλμπουμ "Berlin" του Λου Ριντ, μαζί με τους Τζακ Μπρους, Στιβ Γουίνγουντ και Τόνι Λέβιν. Στη συνέχεια, έγινε μέλος των Journey, με τους οποίους συνέγραψε και ηχογράφησε τέσσερις δίσκους, πριν αποχωρήσει λόγω αλλαγής στον ήχο του συγκροτήματος.
Το 1976, συνεργάστηκε με τον Σάμι Χάγκαρ για τον δίσκο "Nine on a Ten Scale" και τον Νιλς Λόφγκρεν για τον ομώνυμο δίσκο του και το "Cry Tough". Δύο χρόνια αργότερα, εντάχθηκε στους Jefferson Starship, με τους οποίους κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "Freedom at Point Zero" (1979), "Modern Times" (1981) και "Winds of Change" (1982).
Στη συνέχεια, αποσύρθηκε από τη μουσική βιομηχανία, αλλά το 1985 ο Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ τον έπεισε να επιστρέψει στη μουσική και να γίνει μέλος των Whitesnake. Μαζί τους ηχογράφησε το "Whitesnake", το οποίο περιείχε τις μεγάλες επιτυχίες "Still of the Night", "Is This Love" και "Here I Go Again".
Αποχώρησε από το συγκρότημα για να ασχοληθεί με την οικογένεια του, πριν συνεχίσει το 1994 παίζοντας και ηχογραφώντας με ονόματα όπως οι Pat Travers, UFO, Μίκαελ Σένκερ και Τζον Λι Χούκερ. Δύο χρόνια αργότερα, έγινε μέλος των Best of British Blues μαζί με τους Άλβιν Λι και Έρικ Μπάρντον, πριν συμμετάσχει στους Mother's Army με τον Τζο Λιν Τέρνερ, τον Μπομπ Ντέισλι και τον κιθαρίστα Τζεφ Γουάτσον, ηχογραφώντας τον δίσκο "Fire on the Moon".
Τον Οκτώβριο του 1996, εντάχθηκε στους The New Animals του Μπάρντον, με τους οποίους κυκλοφόρησε τρεις δίσκους και ένα ζωντανά βιντεοσκοπημένο DVD.
Μετά την αλλαγή της χιλιετίας, συμμετείχε στις ηχογραφήσεις του "Retraced" του Τζέικ Λι και τοy μπλουζ άλμπουμ "The Bluesmasters featuring Mickey Thomas", ενώ κυκλοφόρησε τον προσωπικό του δίσκο "Mutiny", το 2008.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ντράμερς Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί
Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο
280px|μικρογραφία|δεξιά|Η Κεντρική Ευρώπη μετά τη Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο Η Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο (Campo Formio) που συνήφθη στις 17 Οκτωβρίου 1797 ήταν μια σημαντική συνθήκη ειρήνης μεταξύ της Γαλλίας και της Αυστρίας, η οποία και επισφράγισε την προκαταρκτική Συνθήκη Ειρήνης του Λέομπεν που είχαν συνομολογήσει οι ίδιες χώρες έξι μήνες πριν. Υπογράφηκε στο Κάμπο Φόρμιο, ένα χωριό της Βενέτσια Τζούλια (Βενετίας), ύστερα από την ήττα των Αυστριακών και τον τερματισμό της νικηφόρας εκστρατείας του Ναπολέοντος στην Ιταλία.
Όροι Συνθήκης
Σύμφωνα με τη συνθήκη αυτή:
Επιπτώσεις
Από τις χώρες του Πρώτου Συνασπισμού εναντίον της Γαλλίας, μόνο η Βρετανία διατήρησε την εχθρότητά της απέναντί της μετά τη σύναψη αυτής της συνθήκης. Η Πρωσία υπέγραψε συνθήκη ειρήνης το Μάρτιο του 1795, μετά την πραγματοποίηση του Τρίτου Διαμελισμού της Πολωνίας.
Η συνθήκη όμως αυτή δεν συγκλόνισε μόνο την Ευρώπη, αλλά και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η δε κατάληψη των Επτανήσων απετέλεσε σοβαρό πλήγμα στις γαλλοτουρκικές σχέσεις. Ο δε Τσάρος της Ρωσίας που είχε προσφέρει προηγουμένως τη βοήθειά του στην Υψηλή Πύλη, μετά την υπογραφή της συνθήκης αυτής, βρήκε τώρα σύμφωνο τον Σουλτάνο για σύμπραξη των στόλων τους εναντίον των επεκτατικών κινήσεων των Γάλλων στη Μεσόγειο. Έτσι, ένα χρόνο μετά, τον Ιανουάριο του 1799, συνάπτεται η Ρωσοτουρκική συμμαχία (1799), με συνέπεια τα ρωσικά συμφέροντα στη Μεσόγειο όχι μόνο να λάβουν σημαντική πρόοδο, αλλά και ν΄ ακολουθήσει η Συνθήκη Ανακωχής του Αγίου Παύλου τον ίδιο χρόνο, το 1799.
Αλλά και ο βασιλιάς της Νεάπολης ήγειρε αξιώσεις μετά την κατάργηση της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, απαιτώντας την προσάρτηση των άλλοτε βενετικών κτήσεων ως ιστορικά νόμιμος κληρονόμος, αφού αποτελούσαν κτήσεις των προκατόχων του ηγεμόνων. Σ' αυτή όμως τη νέα κατάσταση, και η Αγγλία άρχισε ν΄ αναζητά βάσεις ώστε στη κατάλληλη στιγμή ν΄ ανακόψει με κάθε δυνατό τρόπο τη "ναπολεόντεια πλημμυρίδα". Και τελικά τη βρήκε στην πρώτη δυσφορία και αντίδραση των Επτανησίων, παρουσιαζόμενη ως νέα προστάτις "ελευθερώτρια".
Σημειώσεις
Κατά την ημέρα της υπογραφής της συνθήκης φέρονται να παρουσιάστηκαν στο Γάλλο στρατηλάτη εκπρόσωποι Ελλήνων της Τεργέστης, οι οποίοι έλαβαν κάποιες υποσχέσεις από τον Βοναπάρτη, κάτι που αποτελεί όμως σκοτεινό ιστορικό σημείο. Τη συνάντηση αυτή μνημόνευσε και η γαλλική εφημερίδα "Moniteur" ("Παρατηρητής") στις 10 Ιουνίου 1798. Η είδηση αυτή επιβεβαιώνεται και από την αλληλογραφία του Άγγλου πράκτορα και γνωστού περιηγητή του ελλαδικού χώρου, Ληκ (Leake), ο οποίος έγραφε προς την κυβέρνησή του στις 25 Ιανουαρίου 1807:
Ίσως τότε οι Έλληνες αυτοί ή ο Αντώνιος Κορωνιός (κατά τον Α. Βακαλόπουλο) διαβίβασαν στον Βοναπάρτη προσωπική επιστολή του Ρήγα Φεραίου, μέσω του Γάλλου προξένου Μπρεσέ (Brechet). Γεγονός πάντως είναι πως όταν ο Βοναπάρτης μετέφερε ο ίδιος τη συνθήκη αυτή στο Παρίσι, και μέσα σε εορταστική ατμόσφαιρα την παρέδωσε στα μέλη του Διευθυντηρίου, στο λόγο του τόνισε τα εξής (κατά μετάφραση εποχής):
Πηγές
Καμπο Φόρμιο Καμπο Φόρμιο Κατηγορία:Συνθήκες της Ελλάδας Κατηγορία:Ιστορία των Επτανήσων Κατηγορία:Ιστορία της Βενετίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης
Ηρωδιάς (Μασνέ)
Η Ηρωδιάς ή Ηρωδιάδα (πρωτότυπος τίτλος στα γαλλ. Hérodiade) είναι όπερα του Ζυλ Μασνέ, σε τέσσερεις πράξεις, σε λιμπρέτο των Πωλ Μιλλιέ και Ανρύ Γκρεμόν, το οποίο βασίστηκε στο ομώνυμο έργο του Γκυστάβ Φλωμπέρ. Η πρώτη παράσταση του έργου δόθηκε στο θέατρο των Βρυξελλών Μονέ (Théâtre de la Monnaie) στις 19 Δεκεμβρίου του 1881 και τρία χρόνια μετά εκτελέστηκε στο "Ιταλικό Θέατρο" του Παρισιού. Για την επανεκτέλεση του έργου, ο Μασνέ διαφοροποίησε τη δομή του και ενώ αρχικά περιλάμβανε τρεις πράξεις και πέντε σκηνές, κατέληξε στη δομή των τεσσάρων πράξεων. Το κείμενο του έργου έχει αναφορές στην Καινή Διαθήκη, εστιάζοντας στον αποκεφαλισμό του Ιωάννη του Προδρόμου και στα αίτια που τον προκάλεσαν. Εκτός του μίσους της Ηρωδιάδας προς τον Ιωάννη, που συνεχώς την έλεγχε, οι συγγραφείς ποιητές του έργου παρουσιάζουν και τη ζηλοτυπία που έτρεφε ο Ηρώδης Αντίπας, που ποθούσε τη Σαλώμη, την κόρη της Ηρωδιάδας από τον πρώτο της γάμο, όταν αίφνης αντιλήφθηκε ότι την αγαπούσε ο Ιωάννης.
Η Ηρωδιάς θεωρείται από τα αρτιότερα και χαρακτηριστικότερα έργα του Μασνέ, στη μουσική του οποίου κυριαρχεί μια τάση έκφρασης αισθησιασμού, μειονέκτημα βέβαια, αλλά άριστα προσαρμοσμένη στη περίπτωση αυτή του θέματος. Αξιομνημόνευτη πάντως είναι η μουσική των μπαλέτων, ιδίως των Εβραίων γυναικών. Από δε τα υπόλοιπα μέρη του έργου ξεχωρίζουν η άρια της Σαλώμης, η δυωδία (ντουέττο) Σαλώμης - Ηρώδη, το πρελούδιο της τρίτης πράξης καθώς και η περίφημη άρια του Ιωάννη εγκάθειρκτου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Ζυλ Μασνέ Κατηγορία:Όπερες στη γαλλική γλώσσα
Τιούργκεν
Το Τιούργκεν (Түргэн, σημαίνει: "γρηγορότερα") είναι ένα βουνό στα Βουνά Αλτάι και βρίσκεται στην επαρχία Ουβς στην Μογγολία. Η κορυφή του βουνού, η Ντεγκλίι Τσαγκάαν έχει υψόμετρο 4,029 μέτρων και είναι χιονισμένη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οροσειρά Αλτάι Κατηγορία:Βουνά της Μογγολίας
Μοχάμαντ Χονταμπάντα
Ο Moχάμαντ Χονταμπάντα, επίσης γράφεται Χονταμπαντέχ,, (1532 - 1595 ή 1596), ήταν ο τέταρτος σάχης των Σαφαβιδών τού Ιράν από το 1578 μέχρι την ανατροπή του το 1587 από τον γιο του Αμπάς Α΄. Ο Χονταμπάντα είχε διαδεχτεί τον αδελφό του, Iσμαήλ Β΄. Ο Χονταμπάντα ήταν γιος τού σαχ Ταχμάσπ Α΄ από μία Τουρκμένια μητέρα, τη Σουλτάνουμ Μπεγκούμ Μαουσιλού, και εγγονός τού Iσμαήλ Α΄, ιδρυτή της δυναστείας των Σαφαβιδών.
Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1576, ο Χονταμπάντα παραιτήθηκε υπέρ τοέ μικρότερου αδελφού του Ισμαήλ Β΄. Ο Χονταμπάντα είχε ένα οφθαλμικό πρόβλημα, που τον έκανε σχεδόν τυφλό, και έτσι, σύμφωνα με τις περσικές βασιλικές παραδόσεις δεν μπορούσε να διεκδικήσει τον θρόνο. Ωστόσο, μετά τη σύντομη και αιματηρή βασιλεία τού Ισμαήλ Β΄, ο Χονταμπάντα αναδείχθηκε ως ο μόνος διάδοχος, και έτσι με την υποστήριξη των φυλών Κιζιλμπάς έγινε σάχης το 1578.
Η βασιλεία τού Χονταμπάντα σημαδεύτηκε από μία συνεχιζόμενη αδυναμία τού στέμματος και από τις φυλετικές εσωκομματικές συγκρούσεις, ως μέρος τού δεύτερου εμφυλίου πολέμου της εποχής των Σαφαβιδών. Σημαντική προσωπικότητα στα πρώτα χρόνια της βασιλείας τού Χονταμπάντα ήταν η σύζυγός του Χαΐρ Αλ-Νύσα Μπεγκούμ, η οποία βοήθησε στην εξασφάλιση της βασιλείας τού συζύγου της. Ωστόσο, οι προσπάθειές της να εδραιώσει την κεντρική εξουσία προκάλεσαν την αντίθεση από τις ισχυρές φυλές των Κιζιλμπάς, οι οποίες τη δολοφόνησαν το 1579. Ο Χονταμπάντα έχει περιγραφεί ως «άνθρωπος με εκλεπτυσμένα γούστα, αλλά αδύναμο χαρακτήρα». Ως αποτέλεσμα, η βασιλεία τού χονταμπάντα χαρακτηρίστηκε από φραξιονισμό, με μεγάλες φυλές να ευθυγραμμίζονται με τους γιους και τους μελλοντικούς διαδόχους τού Χονταμπάντα. Αυτό το εσωτερικό χάος επέτρεψε σε ξένες δυνάμεις, ιδιαίτερα στην αντίπαλη και γειτονική Οθωμανική Αυτοκρατορία, να κάνουν εδαφικά κέρδη, συμπεριλαμβανομένης της κατάκτησης της παλαιάς πρωτεύουσας Ταμπρίζ το 1585. Ο Χονταμπάντα τελικά ανατράπηκε με πραξικόπημα υπέρ τού γιου του σαχ Αμπάς Α΄.
Πρώιμη ζωή
Γεννημένος ως Σολτάν-Μοχάμεντ Μιρζά στο Ταμπρίζ, ονομάστηκε τιτουλάριος κυβερνήτης τού Χεράτ σε ηλικία τεσσάρων ετών, λίγο μετά την ανάκτηση της πόλης από τους Ουζμπέκους το 1537. Η πραγματική δύναμη ήταν ο λαλά (δάσκαλος-μέντορας), ο Κιζιλμπάς αμίρ Μουχάμαντ Σαράφ αλ-Ντιν Ογκλί Τακαλού, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τα μαζικά δημόσια έργα στη δεκαετία του 1540, που έφεραν αρδευτικά συγκροτήματα, κήπους, ιερά και άλλα δημόσια κτίρια στο Χεράτ. Αυτές οι προσπάθειες συνάντησαν με την επιδοκιμασία τού σάχη Ταχμάσπ και προσέλκυσαν τους ποιητές, εικονογράφους και καλλιγράφους της πόλης, με τους οποίους ο Σολτάν-Μοχάμεντ γνωρίστηκε.
Ο Σολτάν-Μοχάμεντ ονομάστηκε κυβερνήτης τού Σιράζ το 1572. Είχε αποκτήσει τη φήμη τού ποιητή στο Χεράτ, κάτι που «διακρίνεται για την μόρφωσή του και τη γνωστική του οξύτητα», σύμφωνα με τον Σαμ Μιρζά, έναν σύγχρονο βιογράφο ποιητών. Ο Μουχάμαντ έφερε μαζί του μία ακολουθία καλλιτεχνών και κατοικίδιων ζώων στο Σιράζ, μία πόλη που ήταν κέντρο φιλοσοφικής έρευνας από τα τέλη τού 15ου αι. και πιο πρόσφατα ως τόπος ευρέως περιζήτητων εικονογραφημένων χειρογράφων. Ο Σολτάν-Μοχάμαντ ήταν στο Σιράζ, όταν απεβίωσε ο αδελφός του, ο σάχης.
Αρχική πάλη εξουσίας
Στις 25 Νοεμβρίου 1577, ο μικρότερος αδερφός τού Μοχάμαντ Χονταμπάντα, Ισμαήλ Β΄ απεβίωσε ξαφνικά και χωρίς κανένα αρχικό σημάδι κακής υγείας. Οι αυλικοί ιατροί, που έλεγξαν το πτώμα, υπέθεσαν ότι μπορεί να απεβίωσε από δηλητήριο. Η γενική συμφωνία ήταν ότι η ετεροθαλής αδελφή του Παρί Χαν Χανούμ είχε αποφασίσει να τον δηλητηριάσει με τη βοήθεια των ερωμένων τού εσωτερικού χαρεμιού, ως αντίποινα για την κακή συμπεριφορά του απέναντί της. Με τον Ισμαήλ Β΄ να έχει απομακρυνθεί, η Παρί Χαν Χανούμ ανέκτησε την εξουσία και τον έλεγχό της. Όλοι οι κρατικοί λειτουργοί, αρχηγοί φυλών, στρατιωτικοί και αξιωματούχοι εκτελούσαν τις εντολές, που έδιναν οι εκπρόσωποί της και υπηρετούσαν σύμφωνα με τον λόγο της.
Προκειμένου να ξεκαθαρίσουν την κρίση διαδοχής, οι αρχηγοί των Κιζιλμπάς συμφώνησαν να διορίσουν τον μελλοντικό σάχη μετά από μία διάσκεψη μεταξύ τους και στη συνέχεια να ενημερώσουν την Παρί Χαν Χανούμ για την αποφασισμένη επιλογή τους. Αρχικά, συζήτησαν το ψήφισμα, σύμφωνα με το οποίο ο Σοτζά αλ-Ντιν Μοχάμαντ, ο οκτώ μηνών βρέφος γιος τού Ισμαήλ Β΄, θα έπρεπε να στεφθεί ως σάχης, ενώ στην πραγματικότητα τις κρατικές υποθέσεις θα αναλάμβανε η Παρί Χαν Χανούμ. Αυτή η πρόταση, ωστόσο, δεν πήρε το πράσινο φως από το μεγαλύτερο μέρος της συνέλευσης, καθώς θα επηρέαζε την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ πολλών φυλών των Κιζιλμπάς. Τελικά η συνέλευση συμφώνησε να διορίσει τον Μοχάμαντ Χονταμπάντα ως σάχη.
Ο διορισμός τού Μοχάμαντ Χονταμπάντα υποστηρίχθηκε και εγκρίθηκε από την Παρί Χαν Χανούμ, επειδή ο Μοχάμαντ ήταν ένας άνδρας σε μεγάλη ηλικία, σχεδόν τυφλός και αναζητούσε την ευχαρίστηση. Έτσι ήταν ο κατάλληλος διάδοχος, οπότε η Παρί Χαν Χανούμ μπορούσε να εκμεταλλευτεί την αδυναμία του και να κυβερνά η ίδια. Έκανε συμφωνία με τους οπλαρχηγούς των Κιζιλμπάς, ότι ο Moχάμαντ θα παρέμενε σάχης κατ' όνομα, ενώ αυτή και οι απεσταλμένοι της θα συνέχιζαν να ελέγχουν τα συμφέροντα τού κράτους.