cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγγλική Εταιρεία της Ανατολής
Η ιστορία της Εταιρείας της Ανατολής κατά τη βασιλεία της Ελισάβετ Α΄
Στις 20 Νοεμβρίου του 1580 όμως η Ελισάβετ έκανε τον Χάρμπορν πρέσβη στο αγγλικό προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, παραχωρώντας του εξουσία να συσκέπτεται για όλα τα αγγλικά θέματα του εμπορίου στην Τουρκία και τη δυνατότητα να διορίζει ο ίδιος προξένους και να συντάσσει νόμους. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1581 με τη δυνατή παρέμβαση των Όσμπορν και Στάπερ, η βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ εξέδωσε δύο επιστολές με τις οποίες κατορθώνει να ξανακερδίσει το προνόμιο και τη δήλωση του μεγάλου βεζίρη ότι το λιμάνι είναι ανοιχτό για όλους όσους θέλουν ειρήνη, κι αυτό παρά τις αντιρρήσεις των Βενετών και των Γάλλων ότι η ανάμειξη της Αγγλίας θα σπάσει τη γαλλο-τουρκική συμφωνία.
Η λειτουργία της Εταιρείας
Με την έκδοση του Χάρτη στις 11 Σεπτεμβρίου του 1581 δίνεται στην Εταιρεία της Ανατολής η άδεια να διεξάγει εμπόριο στην επικράτεια του Οθωμανού Σουλτάνου (του «Μεγάλου Τούρκου», όπως τον αποκαλούσαν οι Ευρωπαίοι) για επτά χρόνια. Η οθωμανική κυβέρνηση παραχωρεί ειδικά δικαιώματα και εύνοιες όπως η ελεύθερη μετακίνηση και διαμονή στο εσωτερικό της, μειωμένους δασμούς και μειωμένους φόρους επί των εισαγωγών-εξαγωγών, αλλά παρ' όλα αυτά το εμπόριο αποδείχθηκε ζημιογόνο. Η εταιρεία αποτελούνταν από 12 άτομα με κυβερνήτη τον Όσμπορν. Όφειλε να κάνει εξαγωγές κάθε χρόνο πληρώνοντας έξοδα τελωνείου προς και από την Αγγλία πεντακόσιες στερλίνες το χρόνο. Όφειλε επίσης να δίνει αναφορά του αριθμού των πλοίων που έπλεαν στις θάλασσες και πόσοι άνδρες δούλευαν σε αυτά. Ζητήθηκε όμως από την Τουρκία ως λύση η αύξηση των δρομολογίων και η υπόσχεση ότι η Αγγλία θα προμηθευόταν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία όλα τα προϊόντα όπως μπαχαρικά, μετάξι, βαμβάκι, κορινθιακή σταφίδα και σαπούνι.
Έτσι η καλύτερη οργάνωση και διάπλαση της Εταιρείας της Ανατολής για να ανταποκριθεί στα καθήκοντά της ήταν αναγκαία. Με πρέσβη τον Χάρμπορν η εταιρία ανοίγει εμπορικά κέντρα στα ήδη εμπορικά λιμάνια της Κωνσταντινούπολης, Σμύρνης και Χαλεπιού, όπου ήταν και το αρχηγείο της εταιρείας και διορίζει πρέσβεις, προξένους, γραμματείς, εφημέριους, γιατρούς και δραγουμάνους σε πολλά μέρη όπως Κάιρο, Κωνσταντινούπολη, Αλεξάνδρεια, Αίγυπτο, Τρίπολη, Δαμασκό, Αλγερία, Τυνησία, Χίο, Πάτρα. Ξοδεύει κονδύλια για την καλή οργάνωση (συντηρώντας φρουρά από γενιτσάρους) και πληρώνει τεράστια ποσά για τα προξενεία αλλά και για το κλείσιμο των πιο συμφερουσών εμπορικών συμφωνιών. Το ίδιο χρόνο, το 1583, στέλνει καράβια από το Χαλέπι μέσω του Ευφράτη στην Ινδία με σκοπό να ανοίξουν το εμπόριο και να αποκτήσουν στενότερες επαφές.
Τον ίδιο καιρό άρχισε το εμπόριο στην Ισπανία και έτσι πολλοί Άγγλοι έμποροι ασχολήθηκαν με το ισπανικό εμπόριο. Ασχολούνταν κυρίως με την εισαγωγή της σταφίδας. Η φορολογία όμως που τους επιβαλλόταν ήταν πολύ βαριά μιας και η βασίλισσα Ελισάβετ μέσω του Χάρτη της Εταιρείας της Βενετίας, που ιδρύθηκε τον ίδιο χρόνο, 1581, είχε δώσει το αποκλειστικό δικαίωμα εισαγωγής σταφίδας στην Αγγλία στην εταιρεία αυτή (της Βενετίας).
Η ενοποίηση των Εταιρειών της Ανατολής και της Βενετίας
Το 1588, και ενώ η Εταιρεία της Ανατολής έχει μετατραπεί σε ένα νομοθετικά κατοχυρωμένο μονοπώλιο, ο Χάρτης της λήγει και δεν ανανεώνεται, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τον Χάρτη της Εταιρείας της Βενετίας το 1589. Οι έμποροι, μη μπορώντας να βαστάξουν πλέον τα προξενικά έξοδα, αποφασίζουν να ενωθούν σε μία εταιρεία και έτσι στις 7 Ιανουαρίου του 1592 υπογράφεται νέος Χάρτης διάρκειας 12 χρόνων με 53 εμπόρους υπό τον κυβερνήτη Όσμπορν και με το όνομα «Ο Κυβερνήτης και η Εταιρεία των Εμπόρων». Πέρα από τα 53 μέλη εισχώρησαν 20 νέοι έμποροι με είσοδο 130 στερλίνες. Η εταιρεία είχε το μονοπώλιο στις περιοχές όλης της Ανατολής ως και την ανατολική Ινδία που είχε πρόσφατα ανακαλυφθεί.
Τα προνόμια που κέρδισε η εταιρεία ήταν η πληρωμή των φόρων κάθε 6 μήνες, η ασφάλεια των αποθηκών φύλαξης του τελωνείου, η πληρωμή των τελωνειακών φόρων μόνο μία φορά. Έτσι, όταν η ζήτηση ενός φορτίου που έφθανε σε ένα λιμάνι ήταν μικρότερη από ό,τι υπολογιζόταν, το καράβι μπορούσε να φύγει για άλλο λιμάνι χωρίς επιπλέον φόρο. Τέσσερα από τα καράβια είχαν το δικαίωμα να πλέουν συνεχώς στις θάλασσες για να προστατεύουν τα εμπορικά πλοία, όχι όμως σε καιρό πολέμου. Όσοι ξένοι έμποροι έκαναν εμπόριο κορινθιακής σταφίδας και κρασιών της Κρήτης τιμωρούνταν από την εταιρεία.
Το εμπόριο σημειώνει μεγάλη ανάπτυξη και φέρνει πολλά κέρδη. Το βαρύ τέλος επί της σταφίδας δυσφήμιζε την εταιρεία, αλλά οι έμποροι είχαν το αποκλειστικό δικαίωμα μέσω του Χάρτη. Μπροστά στην κατακραυγή των αξιωματούχων του τελωνείου ότι οι άλλοι έμποροι πληρώνουν μεγάλα τέλη, ο Χάρτης αναθεωρείται. Με τον κίνδυνο να χάσουν τα προνόμια τους, αλλά και τις περιούσιες που έχτισαν στην Τουρκία και την Ανατολή, οι έμποροι δέχονται αλλαγή του άρθρου. Στην πραγματικότητα και η ίδια η κυβέρνηση ήθελε τη συνέχεια του εμπορίου, γιατί τα έσοδα των τελών έφταναν στις 4000 λίρες το χρόνο, ποσό που θα γινόταν αμφίβολο αν το εμπόριο περνούσε σε άλλα χέρια. Η εταιρεία δεσμεύτηκε για την πληρωμή των 4000 λιρών το χρόνο στη βασίλισσα, η οποία ανανέωσε τον Χάρτη για δεκαπέντε χρόνια.
Η ιστορία της Εταιρείας της Ανατολής κατά τη βασιλεία του Ιακώβου Α΄
Τα προνόμια οι έμποροι τα χάρηκαν μόνο για δύο χρόνια, οπότε τον θρόνο, μετά τον θάνατο της Ελισάβετ, ανέλαβε ο Ιάκωβος Α΄. Στις 14/12/1605 ο Ιάκωβος Α΄ επιβεβαιώνει και υπογράφει τον καινούργιο Χάρτη υπό την καινούργια εταιρεία «Τhe Governor and Company of Merchants of England trading into the Levant Sea» (Ο Κυβερνήτης και η Εταιρεία των Εμπόρων της Αγγλίας που εμπορεύονται στη Θάλασσα της Ανατολής) χωρίς μονοπώλιο, ανοιχτό σε όλους τους εμπόρους ακόμα και σε εκείνους που δεν είχαν τα προσόντα. Καινούργιες συμμετοχές γίνονταν μόνο την Ημέρα του Ευαγγελισμού. Τα έξοδα του πρέσβη αυξήθηκαν, ενώ δόθηκε αποζημίωση στα μέλη της εταιρείας που είχαν περιουσία στην Τουρκία, περιουσία που ανέλαβε η καινούργια εταιρεία.
Η εταιρεία απαρτιζόταν από τον Πρόεδρο, που ήταν ο Κυβερνήτης με 18 βοηθούς, έναν υποδιοικητή με έδρα το Λονδίνο και ένα τοπικό κυβερνήτη σε κάθε πόλη όπου υπήρχαν μέλη της εταιρείας. Στην περιοχή της Ανατολής δικαίωμα εμπορίου είχαν μόνο τα μέλη της εταιρείας, ενώ οποιαδήποτε παράβαση τιμωρούνταν με 20% επί των τιμών του εμπορεύματος. Μεγάλης σημασίας ήταν το εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων αλλά και όπλων.
Οι Άγγλοι έμποροι προειδοποίησαν τον βασιλιά για τον κίνδυνο που διατρέχει το επικερδές εμπόριο της σταφίδας από τους Βενετούς που τους ήθελαν έξω από αυτό και υπέβαλαν φόρο της σταφίδας τόσο στους Άγγλους εμπόρους όσο και στην ίδια τη σταφίδα που ήταν το σύμβολο του Άγγλο-Ανατολικού εμπορίου. Ο βασιλιάς αδιαφόρησε και έτσι οι Βενετοί έκαναν τη Βενετία το κέντρο εμπορίου της σταφίδας. Το αγγλικό εμπόριο δεν υπέφερε μόνο από τον συναγωνισμό των Βενετών αλλά και από την καινούργια εταιρεία των Ανατολικών Ινδιών, που βγήκε στο προσκήνιο. Τα μπαχαρικά, το μετάξι και άλλα εμπορεύματα της Ανατολής, που έρχονταν από την Περσία στην Τουρκία και από εκεί στην Αγγλία, τώρα έρχονταν στην Αγγλία απευθείας από την Ινδία. Στις 8 Ιουλίου του 1607 ο Στάπερ, ο παλαιότερος των εμπόρων της Ανατολής, θέτει το θέμα της σταφίδας στη δικαιοσύνη, δηλώνοντας ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο για τη συνέχιση του εμπορίου είναι η συνεχής επιβολή φόρων της σταφίδας.
Ευημερία και αντιξοότητες
Παρ' όλες τις δυσκολίες, το εμπόριο της Ανατολής ήταν κερδοφόρο για 40 χρόνια. Mέχρι το 1626 η Εταιρεία της Ανατολής εξήγαγε εμπορεύματα στην Τουρκία ύψους 25.000 λιρών τον χρόνο και εισήγαγε αντίστοιχα με κύριο εμπόρευμα αυτό του υφάσματος. Οι έμποροι απολάμβαναν πολλά αγαθά. Έκαναν τεράστιες περιουσίες, κυρίως στην Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη. Οι έμποροι όμως αυτοί έκαναν και μεγάλες φιλανθρωπίες. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου το 1642 στην Αγγλία, περίοδο που το εμπόριο αποδιοργανώθηκε και η κυκλοφορία των πλοίων απαγορεύτηκε, οι Άγγλοι έμποροι έδιναν τα σπίτια τους για να καλυφθούν τα έξοδα του πολέμου. Τα αποτελέσματα του πολέμου αυτού ήταν καταστροφικά. Η φορολογία αυξήθηκε, η δε διακίνηση του υφάσματος μέσω του κεντρικού λιμανιού του Λονδίνου απαγορεύτηκε από τον βασιλιά. Το κεφάλαιο υπέφερε λόγω της μείωσης του εμπορίου αλλά και οι έμποροι υπέφεραν διότι τα ¾ των εξαγωγών τους ήταν το ύφασμα. Πολλοί έμποροι για να αποφύγουν το κίνδυνο της απραξίας βγήκαν στη σύνταξη.
Το 1649 Ολλανδοί κυριαρχούν στην Ανατολή. Μεταφέρουν φθηνά τουρκικά εμπορεύματα στην Αγγλία μέσω της Ολλανδίας και με το ξέσπασμα του Αγγλο-Ολλανδικού πολέμου το 1653 διώχνουν τους Άγγλους από την Ανατολή. Πιο επιβλαβή όμως από τους Ολλανδούς, Γάλλους και Ισπανούς ήταν η απειθαρχία και το κλέψιμο στα αγγλικά εμπορεία στην Ανατολή, λόγω της κατάστασης στην Αγγλία. Οι πρόξενοι δούλευαν πια μόνο για το δικό τους συμφέρον. Έτσι άρχισε το προσωπικό εμπόριο που κατέληξε μόνο σε χρέη. Ο εμφύλιος πόλεμος στην Αγγλία, η μάχη με τους Ολλανδούς, Γάλλους και Ισπανούς και πάνω από όλα η εσωτερική διαμάχη σε όλο της το μεγαλείο μείωσαν την εταιρεία.
Η ιστορία της Εταιρείας υπό τον Βασιλιά Κάρολο Β΄
200px|thumb|Ο Κάρολος Β΄ με το ένδυμα του Τάγματος της Περικνημίδας, περ. 1675, όπως ζωγραφίστηκε από τον Σερ Πήτερ Λέλυ.
Η επόμενη ανανέωση ήρθε από τον Κάρολο Β΄ στις 2 Μαΐου του 1661. Ο βασιλιάς επιβεβαίωσε τον Χάρτη αλλά πρόσθεσε και τις εξής αλλαγές: ο αριθμός των μελών δεν ήταν περιορισμένος αλλά περίπου στους 300, ενώ το κύριο προσόν που απαιτείτο ήταν να ήταν μέλος οικογένειας που ασχολούνταν με τη χονδρική αγορά ή να μαθήτευε στο κλάδο αυτό για 7 χρόνια. Ακόμη, δόθηκε στην εταιρεία το δικαίωμα να κάνει νόμους και να επιβάλλει διπλάσιους δασμούς σε μη μέλη. Οι διαφορές όσων ζουν ή κυκλοφορούν στις θαλάσσιες περιοχές της εταιρείας θα εκδικάζουν τα Αγγλικά Δικαστήρια και όχι η Ναυτική Δικαιοσύνη. Η εταιρεία θα επιβάλλει όρκο στο οποίο οι έμποροι θα δηλώνουν όλο το εμπόρευμα που μεταφέρουν στα πλοία τους. Κανείς έμπορος δεν θα έχει το δικαίωμα να πολιτευτεί όπως γινόταν στο παρελθόν αλλά και ούτε να βοηθήσει σε προεκλογική εκστρατεία.
Η εταιρεία απαρτιζόταν από 7 υπαλλήλους ο δε κυβερνήτης ήταν άτομο με ισχύ. Η εταιρεία είχε πρεσβευτές στις περιοχές όπου εμπορευόταν και κυρίως στις περιοχές Κωνσταντινούπολη, Χαλέπι και Σμύρνη και σκοπό τους ήταν η καλύτερη και ασφαλέστερη εμπορική συναλλαγή. Κάλυπταν τόσο πολιτικά όσο και εμπορικά θέματα.
Η παρακμή της εταιρείας, η μικρή ανάκαμψη και το τέλος
Το 1718 και έπειτα από συνεχείς επιτυχίες στον εμπορικό κλάδο της Ανατολής η εταιρεία κατηγορείται για τη μη εφαρμογή των όρων του Χάρτη. Το μόνο εμπόριο που συνεχίζεται είναι αυτό του αγγλικού υφάσματος. Οι Γάλλοι επανέρχονται πιο ανταγωνιστικοί και καλύπτουν όλες τις αγορές με φτηνά υφάσματα ελαφριά, μαλακά και ανοιχτόχρωμα ιδανικά για το κλίμα της Ανατολής.
Από το 1754 η εταιρεία σταματάει σταδιακά τον πρόξενο στο Κάιρο, τον πρόξενο της Αιγύπτου και κλείνει τα εμπορεία της σε Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη λόγω των υπέρογκων προξενικών χρεών. Η Τουρκία ανοίγει τον δρόμο του εμπορίου μέσω της Αιγύπτου και της Ερυθράς Θάλασσας προς την Ινδία, εμπόριο που ήταν κλειστό για όλους τους Χριστιανούς.
Στην Κύπρο, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, οι πρέσβεις παραμένουν στις θέσεις τους σε Λάρνακα και Λεμεσό και το εμπόριο συνεχίζεται σε βαμβάκι, δέρμα και μετάξι. Το ίδιο συμβαίνει και με τους προξένους στα ελληνικά νησιά Μύκονο, Μήλο, Τήνο, Ίο και Μυτιλήνη, εκεί όπου διεξάγεται το εμπόριο της σταφίδας. Άλλωστε σε αυτές τις περιοχές, καθώς και στη Θεσσαλονίκη μέχρι το 1788, η Εταιρεία της Ανατολής γνώρισε τη μεγαλύτερη της ανάπτυξη.
Το ξέσπασμα του πολέμου της Γαλλικής Επανάστασης το 1793, η κατάληψη της Αιγύπτου με σκοπό την αναχαίτιση του αγγλικού εμπορίου και την πρόσβαση στην Ινδία και η εκστρατεία του Ναπολέοντα στην Ανατολή με σκοπό την προστασία των γαλλικών εμπορικών συμφερόντων και την υπονόμευση της βρετανικής πρόσβασης στις Ινδίες προκάλεσαν τα μεγαλύτερα εμπόδια στο εμπόριο. Ο αγγλικός εμπορικός στόλος αποσύρεται από τη Μεσόγειο και οι έμποροι σταματούν τις δραστηριότητές τους, γεγονός που προκάλεσε πλήγμα στο εμπόριο με την Τουρκία.
Η Αγγλία στα 1801 γνωρίζει μικρή άνθιση στο εμπόριό της, αλλά για λίγο καιρό αναλαμβάνοντας ξανά ηγετική δύναμη και ελέγχει πλήρως το μονοπώλιο στην τουρκική αγορά, μιας και οι ανταγωνιστές της Ολλανδοί και Ιταλοί, που περιήλθαν στις κτήσεις του Ναπολέοντα, υπέφεραν, όπως και η Γαλλία. Η αγγλική βιομηχανία υφάσματος αναπτύχθηκε και πολύ γρήγορα η περιοχή Λανκασάιρ της Αγγλίας έγινε ο υφασματέμπορος όλης της ανθρωπότητας.
Οι εξαγωγές βαμβακιού αυξήθηκαν. Οι αποθήκες του Καΐρου και της Αφρικής γέμισαν με αγγλικά φθηνά βαμβακερά και φανταχτερά υφάσματα, γεγονός που ανάγκασε πολλά εμπορεία στην Αίγυπτο να κλείσουν. Για όσο καιρό διαρκούσε ο πόλεμος του Ναπολέοντα οι Άγγλοι έμποροι στην Ανατολή δεν είχαν ανταγωνισμό. Τα εμπορεία στην Τουρκία, Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη άρχισαν πάλι να λειτουργούν, με την εξαίρεση του Χαλεπιού. Κατά τους Ναπολεοντείους Πολέμους η Γαλλία βγήκε ολοκληρωτικά εκτός εμπορίου.
Το 1823 ο Γουίλιαμ Χάνκισονn, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου, φέρνει καινούργιους προϋπολογισμούς και συναλλαγές στην εταιρεία. Καταργεί τα κονδύλια των πρεσβειών και των προξενείων, τα οποία πληρώνει από το δημόσιο ταμείο. Παίρνει τον έλεγχο και τη συντήρηση των προξενικών οικοδομημάτων στην Τουρκία, ενώ το 1825 ο υπουργός εξωτερικών Τζορτζ Κάνινγκ, που αποκαλεί το αγγλικό εμπόριο άχρηστο και ζημιογόνο, ζητάει την παράδοση του Χάρτη. Η κυβέρνηση ανέλαβε τα χρέη στην Ανατολή, το εμπόριο με την Τουρκία σταμάτησε και τα μέλη της εταιρείας πήραν σύνταξη από το Δημόσιο ταμείο μπροστά στο τέλος μιας πανίσχυρης εταιρείας.
Η Εταιρεία της Ανατολής στα 244 χρόνια λειτουργίας της είχε μια σταθερή αν και διακριτική συμβολή στην εθνική ζωή της Αγγλίας. Ήταν ένας από τους παραπόταμους που τροφοδότησε το κύριο ρεύμα της αγγλικής οικονομικής ανάπτυξης. Μετέτρεψε την πρωτόγονη, στενή εμπορική κοινωνία της Αγγλίας της εποχης των Τυδώρ στη μεγαλύτερη εμπορική κοινότητα. Με τις προσπάθειες της εταιρείας το αγγλικό κεφάλαιο αναπτύχθηκε, η ναυτιλία προήχθη, το εμπόριο αυξήθηκε και οι τιμές των εμπορευμάτων της Ανατολής μειώθηκαν. Καταρτίστηκε και απασχόλησε επιστήμονες, συγγραφείς, και συλλέκτες και την ίδια στιγμή δίδαξε στους Τούρκους κάτι από την Αγγλία και τη θέση της ανάμεσα στα έθνη της Ευρώπης.
Οριστική παύση της Εταιρείας
Η Εταιρεία της Ανατολής εξαφανίστηκε το 1825, αφήνοντας πίσω της μια μεγάλη κληρονομιά για την ευημερία του λαού που αντιπροσώπευσε για τόσο πολύ καιρό στους κατοίκους της ανατολικής Μεσογείου. Ανασκοπώντας τις δραστηριότητές της για μια τόσο μακρά περίοδο, βλέπουμε ότι εκτός του ότι οι έμποροί της υπηρετούσαν τον σκοπό του εμπορίου και έκαναν το εμπόριο της Αγγλίας σεβαστό στις ξένες χώρες, οι υπεύθυνοι και τα μέλη της σε μεγάλο βαθμό υπηρετούσαν εμφανώς και τη λογοτεχνία, τις επιστήμες και την ανθρωπότητα. Οι πρέσβεις, οι αυλικοί, οι πρόξενοι, οι γιατροί και οι έμποροι έχουν διακριθεί στις χώρες όπου διέμεναν. Ο κάθε ένας από τα μέλη πρόσφερε ότι πιο πολύτιμο είχε στα μουσεία πολλών χωρών. Ήταν οι παράγοντες για την εξαγορά των χριστιανών αιχμαλώτων από τα κράτη της Μπαρμπαριάς αλλά και οι ευεργέτες κάθε Ευρωπαίου. Πολλοί σώθηκαν με την παρέμβαση των γιατρών της εταιρείας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι μετά τη φοβερή καταστροφή στο Χαλέπι, η εταιρεία έστειλε μεγάλα ποσά στο Λονδίνο για την ανακούφιση και υποστήριξη των επιζώντων. Και όταν η πανούκλα και ο τύφος κατέστρεφαν τον κόσμο, οι έμποροι της εταιρείας έδωσαν τεράστια ποσά για μελέτες, ιατρικές έρευνες, εργαστηριακές εξετάσεις, ενημέρωση του κόσμου, αλλά και για τη στήριξη νοσοκομείων που γέμισαν με γιατρούς, όπως π.χ. ο γιατρός Whyte που, στην προσπάθεια του να καταγράψει τα συμπτώματα της πανούκλας, μολύνθηκε, αλλά κατόρθωσε να ζήσει και να ενημερώσει την Ανατολή για τη θεραπεία της φοβερής αυτής ασθένειας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Εταιρείες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Το Κόκκινο Ποτάμι (σειρά)
Το Κόκκινο Ποτάμι είναι δραματική σειρά εποχής, βασισμένη στο ομώνυμο ιστορικό μυθιστόρημα του Χάρη Τσιρκινίδη και αφορά πραγματικά γεγονότα γύρω από την γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Η σειρά έκανε πρεμιέρα την Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2019, στον τηλεοπτικό σταθμό Open TV, σημειώνοντας τηλεθέαση 29,8% στο γενικό σύνολο και 31,6% στο νεανικό κοινό. Η τηλεθέαση στα επόμενα επεισόδια ανέβηκε ακόμα περισσότερο. Πρόκειται για μια από τις ακριβότερες παραγωγές στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης με το κόστος του κάθε επεισοδίου να υπολογίζεται στις 125.000€ και με συνολικό κόστος στα 4.000.000€. δεύτερο κύκλο προβλήθηκε από Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2023
Λόγω υψηλής τηλεθέασης, η σειρά, μετά την ολοκλήρωση της, έχει περιστασιακά προβληθεί σε επανάληψη από το ίδιο κανάλι, σε τηλεταινία, με πιο πρόσφατη την περίοδο 17 με 20 Μαϊου 2021, ως φόρος μνήμης, για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.
Βασικοί πρωταγωνιστές της σειράς είναι οι: Ιωάννης Παπαζήσης, Αναστασία Παντούση, Όμηρος Πουλάκης, Φίλιππος Σοφιανός, Παύλος Κουρτίδης, Μαρία Παπαφωτίου, Άννα Μάγκου, Τάνια Τρύπη, Κωνσταντίνος Καζάκος, Τάκης Βαμβακίδης, Τατιάνα Παπαμόσχου, Αργύρης Πανταζάρας, Χαρά Μάτα Γιαννάτου και Γιωργής Τσαμπουράκης. Σκηνοθέτης είναι ο Μανούσος Μανουσάκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Open Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές εποχής
Gorgoroth
μικρογραφία|Οι Gorgoroth το 2011 Οι Gorgoroth, είναι νορβηγικό black metal συγκρότημα με έδρα το Μπέργκεν. Δημιουργήθηκε το 1992 από τον κιθαρίστα Infernus, ο οποίος είναι επίσης το μόνο αρχικό μέλος που παραμένει και η μπάντα έχει κυκλοφορήσει από τότε εννέα studio άλμπουμ. Οι Gorgoroth είναι σατανιστική μπάντα και έχει διαμάχες λόγω κάποιων από τις συναυλίες τους, οι οποίες χαρακτήριζαν σφυρήλατα κεφάλια προβάτων και ψεύτικες σταυροειδείς. Το συγκρότημα πήρε το όνομά του από το νεκρό οροπέδιο του σκότους στη γη του Mordor από το φανταστικό μυθιστόρημα του Τόλκιν The Lord of the Rings.
Πρώτα χρόνια (1992-1995)
Οι Gorgoroth ιδρύθηκαν το 1992 από τον κιθαρίστα Infernus. Το 1993, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το πρώτο τους demo με τίτλο A Sorcery Written in Blood. Στις 7 Ιανουαρίου 1994, η Firda, η κυριότερη εφημερίδα της επαρχίας Sogn og Fjordane, από την οποία προέρχεται το συγκρότημα, έγραψε ένα εξώφυλλο στο demo, με τον τίτλο "Τοπική μουσική με σατανικό συμβολισμό". Σύμφωνα με το άρθρο, η απελευθέρωση της επίδειξης και των φυλλαδίων με σατανικά σύμβολα οδήγησε σε "ενδιαφερόμενους γονείς να έρχονται σε επαφή με το γραφείο του Σέριφ στο Fjaler". Μετά την απελευθέρωση του demo, οι Gorgoroth υπέγραψαν συμφωνία ρεκόρ με την Embassy Productions και άρχισε να δουλεύει με το πλήρες Pentagram. Όταν ο μπασίστας Kjettar εγκατέλειψε το συγκρότημα το 1993, ο Samoth των Emperor εντάχθηκε στους Gorgoroth ως νέος μπασίστας τους και συμμετείχε στην εγγραφή του άλμπουμ. Αφού ολοκληρώθηκε το Pentagram και κυκλοφόρησε το 1994, ο τραγουδιστής Goat έφυγε από τη ζώνη και αντικαταστάθηκε από τον Frost από τους Satyricon. Το συγκρότημα πραγματοποίησε την πρώτη του συναυλία στην Lusa Lottes Pøbb στο Όσλο της Νορβηγίας, στις 3 Μαΐου 1994, σε τετραήμερο Black metal Nights με συγκροτήματα όπως τους Dark Funeral (που έκαναν και το ζωντανό ντεμπούτο τους), Dissection, Enslaved, Marduk (που έπαιξαν την πρώτη τους συναυλία στο εξωτερικό), την Gehenna και τους Hades Almighty.
Ακολούθησαν συναυλίες με τους Enslaved στο Μπέργκεν (τον Ιούνιο και τον Σεπτέμβριο) και στο Haugesund (τον Νοέμβριο), ενώ το συγκρότημα ξεκίνησε την πρώτη τους συναυλία στο εξωτερικό στο Annaberg-Buchholz στη Γερμανία στις 10 Δεκεμβρίου 1994. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε το συγκρότημα την καταγραφή του Antichrist (αρχικά με τίτλο Død), του δεύτερου πλήρους μήκους άλμπουμ τους.
Με τον Pest (1995- 1997)
Ο τραγουδιστής Hat αποφάσισε να εγκαταλείψει τους Gorgoroth τον Σεπτέμβριο του 1995, αλλά συμφώνησε να ολοκληρώσει την καταγραφή των φωνητικών διαδρομών για το Antichrist. Μετά την έξοδο του Hat, ο Infernus προσέλαβε τον τραγουδιστή Pest από τους Obtained Enslavement ως το νέο τραγουδιστή των Gorgoroth. Τον Δεκέμβριο του 1995, το συγκρότημα υποστήριξε τους Cradle of Filth στο London Astoria, μια εκπομπή που περιλάμβανε και την μπάντα Primordial. Αυτό σημάδεψε την πρώτη ζωντανή εμφάνιση των Gorgoroth τόσο του τραγουδιστή Pest όσο και του μπασίστα Ares. Το 1995 η μπάντα είχε προσφερθεί μια δισκογραφική συμφωνία με την Moonfog Productions, αλλά αυτή η προσφορά απορρίφθηκε υπέρ μιας προσφοράς της γερμανικής ετικέτας Malicious Records. Το κακόβουλο αρχείο κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος, το Antichrist το 1996 και επίσης κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ Pentagram. Το συγκρότημα πήγε σε μια ευρωπαϊκή περιοδεία με τους Satyricon και Dissection τον Απρίλιο του 1996, ακολουθούμενος από μια μοναδική συναυλία στο Bergen με τους Hades Almighty και τους Gehenna, στην οποία καταγράφηκε το ζωντανό EP The Last Tormentor. Το συγκρότημα έπαιξε επίσης μια μοναδική συναυλία το φθινόπωρο στο Bischofswerda της Γερμανίας με τους Behemoth. Σύντομα το όνομα Gorgoroth ήταν συνηθισμένο στο black metal underground, τόσο στη Νορβηγία όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, εάν κάπως επισκιάστηκε από μερικές από τις πιο διάσημες μπάντες black metal όπως Mayhem ή Emperor. Το τρίτο πλήρες μήκος άλμπουμ, Under the Sign of Hell, καταγράφηκε την άνοιξη του 1996 και ο κιθαρίστας Tormentor προστέθηκε στη μπάντα αργότερα μέσα στο χρόνο. Το Under The Sign of Hell κυκλοφόρησε το 1997 και οι Gorgoroth ξεκίνησαν την πρώτη τους ευρωπαϊκή περιοδεία το φθινόπωρο του 1997 με την υποστήριξη του Mystic Circle. Ήταν σε αυτή την περιοδεία ότι ο Infernus και ο Tormentor προσεγγίστηκαν από τη γερμανική δισκογραφική εταιρία heavy metal Nuclear Blast, που ήθελε να υπογράψει τη μπάντα. Το συγκρότημα δέχτηκε την προσφορά στα τέλη του 1997.
Δέσμευση με την Nuclear Blast (1997-2003)
Η μετακίνηση στην Nuclear Blast ήταν αμφιλεγόμενη μεταξύ πολλών ενθουσιωδών Βlack metal που αφορούσαν τις αρχές μιας «υπόγειας black metal σκηνής», ωστόσο οι Gorgoroth προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν την ικανότητα διανομής του Nuclear Blast για τους δικούς τους σκοπούς. Το πρώτο άλμπουμ που καταγράφηκε και κυκλοφόρησε στους Nuclear Blast ήταν το Destroyer (1998). Ο νέος τραγουδιστής Gaahl εντάχθηκε στο συγκρότημα αυτή τη στιγμή, αλλά ακούστηκε μόνο σε ένα τραγούδι, το κομμάτι τίτλου "Destroyer". Η μουσική και οι στίχοι στο λεύκωμα γράφτηκαν κυρίως από τον Infernus, αλλά ο κιθαρίστας Tormentor συνέβαλε επίσης ως συνθέτης, κυρίως στον τίτλο, και ο πρώην τραγουδιστής Pest έγραψε τους στίχους σε 4 κομμάτια. Τον Μάιο του 1998, οι Gorgoroth έπαιξαν πέντε φορές στη Γερμανία στην ευρωπαϊκή περιοδεία του Cradle of Filth με την υποστήριξη του παιδιού του Old Man και του Einherjer. Οι Gorgoroth εμφανίστηκαν επίσης στο Wacken Open Air το καλοκαίρι του 1998 και πραγματοποίησε στο Tuska Open Air Metal Festival στο Ελσίνκι της Φινλανδίας και στο Όσλο της Νορβηγίας με τους Gehenna και την Dødheimsgard.
Κατηγορία:Νορβηγικά black metal συγκροτήματα
Τσανγκτσούν Γιατάι ΦΚ
Η Σανγκσούν Γατάι ΦΚ είναι μια κινεζική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Τσανγκτσούν. Συμμετέχει στην Chinese Super League. Έδρα της ομάδας είναι το Development Area Stadium, χωρητικότητας 25000 θεατών. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1996. Έχει δύο συμμετοχές στους ομίλους του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ασίας (2008, 2010).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κίνας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1996 Κατηγορία:Τσανγκτσούν Γιατάι ΦΚ
Βασιλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Μαρόκου
Η Βασιλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Μαρόκου (αραβικά: الجامعة الملكية المغربية لكرة القدم, γαλλικά: Fédération Royale Marocaine de Football, FRMF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στo Μαρόκο. Εδρεύει στο Ραμπάτ. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων τoυ Μαρόκου.
Ιστορία
Η Βασιλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Μαρόκου ιδρύθηκε το 1955. Στις 5 Φεβρουαρίου 2015, η εκτελεστική επιτροπή της Αφρικανικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (CAF) αποφάσισε να αποβάλει την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Μαρόκου από τις επόμενες δύο διοργανώσεις του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής το 2017 και το 2019 και να επιβάλει στη Βασιλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Μαρόκου το ρυθμιστικό πρόστιμο ύψους 1 εκατομμυρίου μαζί με το ποσό των 8,05 εκατομμυρίων ευρώ ως αποζημίωση για όλες τις υλικές ζημιές που υπέστη η CAF, τα ενδιαφερόμενα μέρη και οι εταίροι ως αποτέλεσμα της απόφασης να μην φιλοξενηθεί η διοργάνωση του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Μαρόκο
Χουάν Μανουέλ Σάντος
Συμπεριελήφθη στον κατάλογο που εξέδωσε το περιοδικό Time για τα «Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως» για το έτος 2012.
Επανεξελέγη πρόεδρος στις προεδρικές εκλογές του 2014.
Το 2016 βραβεύθηκε με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης «για τις αποφασιστικές προσπάθειες του να φέρει τέλος στον άνω των 50 ετών εμφύλιο πόλεμο στη χώρα, ο οποίος έχει κοστίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 220.000 Κολομβιανούς και τον εκτοπισμό σχεδόν 6 εκατομμυρίων ανθρώπων».
Σταδιοδρομία
Σπούδασε στο ιδιωτικό κολέγιο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Σαν Κάρλος. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας και είναι μέλος της Αδερφότητας Δέλτα Ύψιλον. Αποφοίτησε το 1973 με πτυχίο στα Οικονομικά και στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Εν συνεχεία παρακολούθησε μαθήματα στο London School of Economics και από εκεί απέκτησε πτυχίο Μάστερ στην Οικονομική Ανάπτυξη το 1975, ενώ πήρε και δεύτερο Μάστερ, στη Δημόσια Διοίκηση, από τη Σχολή Διοικήσεως Τζον Φ. Κένεντι του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ το 1981.
Υπηρέτησε ως υπουργός Διεθνούς Εμπορίου κατά τη διακυβέρνηση του προέδρου Σέσαρ Γκαβίρια από το 1991 ως το 1994, και υπουργός Οικονομικών επί προεδρίας του Άντρες Παστράνα από το 2000 ως το 2002.
Το 1994 ίδρυσε το Ίδρυμα Ορθής Διοίκησης. Ο οργανισμός αυτός πρότεινε μεταξύ άλλων μια αποστρατιωτικοποημένη ζώνη και τη διεξαγωγή ειρηνευτικών συνομιλιών με τους αριστεριστές αντάρτες του FARC.
Το 2000 διορίστηκε υπουργός Οικονομικών από τον πρόεδρο Άντρες Παστράνα.
Από τις 19 Ιουλίου 2006 έως τις 18 Μαΐου 2009 ήταν υπουργός Άμυνας. Στις 4 Νοεμβρίου 2008 ο Σάντος παραδέχθηκε ότι ο στρατός είχε διαπράξει εξωδικαστικές εκτελέσεις και υποσχέθηκε να επιλύσει το θέμα. Έπειτα από εσωτερική ΕΔΕ στους χώρους του στρατού 27 αξιωματικοί, μεταξύ των οποίων και 3 στρατηγοί και 11 συνταγματάρχες, απολύθηκαν ως υπαίτιοι για διοικητικά σφάλματα και ατασθαλίες κατά την αναφορά θυμάτων του εχθρού. Έπειτα από τα γεγονότα, παραιτήθηκε ο διοικητής του Εθνικού Στρατού της Κολομβίας. Ως το Μάιο του 2009 είχαν καταδικαστεί συνολικά 67 στρατιώτες και είχαν συλληφθεί περισσότεροι από 400, αναμένοντας τη δίκη τους.
Πρόεδρος
Στις 20 Ιουνίου 2010, μετά τη διεξαγωγή δύο γύρων ψηφοφορίας στις προεδρικές εκλογές, ο Σάντος εξελέγη πρόεδρος της χώρας του και ορκίστηκε στις 7 Αυγούστου 2010 εν μέσω διπλωματικής κρίσης με τη Βενεζουέλα, η οποία επιλύθηκε σύντομα.
Ο Σάντος επανεξελέγη στις προεδρικές εκλογές του δεύτερου γύρου, στις 14 Ιουνίου 2014, με ποσοστό 50,9% των ψήφων έναντι 45% του αντιπάλου του, Όσκαρ Σουλουάγα.
Μετά την επανεκλογή του, ορκίστηκε για μια δεύτερη θητεία, στις 8 Αυγούστου 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Κολομβίας Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου
1871
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1871 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Η Λευκή Κορδέλα
Το  Η Λευκή Κορδέλα (γερμανικά: Das weiße Band, Eine deutsche Kindergeschichte, αγγλικά: The White Ribbon) είναι μία γερμανόγλωσση ταινία του 2009, η οποία κυκλοφόρησε σε ασπρόμαυρο, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μίχαελ Χάνεκε. Το δράμα απεικονίζει την κοινωνία και την οικογένεια σε ένα χωριό της Βόρειας Γερμανίας λίγο πριν τον Α' Παγκόσμιο. Σύμφωνα με το Χάνεκε, η ταινία πραγματεύεται τη «γέννηση κάθε τύπου τρομοκρατίας, είτε αυτή είναι πολιτικής είτε θρησκευτικής μορφής.»
Das weiße Band, Eine deutsche Kindergeschichte (κυριολεκτικά, "Η λευκή κορδέλα, μία ιστορία για τα παιδιά της Γερμανίας") έκανε την πρεμιέρα της στο 62ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Καννών το Μάιο του 2009 και κέρδισε το βραβείο του Χρυσού Φοίνικα (Palme d'Or), ακολουθήθηκε από θετικές κριτικές και αρκετά άλλα μεγάλα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου αυτού στην 67η απονομή των Χρυσών Σφαιρών για το βραβείο της Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Η ταινία έλαβε δύο υποψηφιότητες στα 82α Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για την κατηγορία Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (εκπροσωπώντας τη Γερμανία) και Καλύτερης Φωτογραφίας (Κρίστιαν Μπέργκερ).
Πλοκή
Οι αναμνήσεις ενός ανώνυμου ηλικιωμένου ράφτη αποτελούν μία παραβολή από ένα μακρινό καιρό τον οποίο ο ίδιος εργαζόταν ως δάσκαλος σε ένα χωριό και εκεί γνωρίζει την αρραβωνιαστικιά του Εύα, η οποία υπηρετεί έναν τοπικό βαρώνο ως νταντά των δίδυμων παιδιών του. Το σκηνικό διαδραματίζεται σε ένα φανταστικό προτεσταντικό χωριό της Γερμανίας το Eichwald, από τον Ιούλιο του 1913 έως και τον Αύγουστο του 1914, όπου ο τοπικός πάστορας, ο γιατρός και ο βαρώνος επιβάλλονται στις γυναίκες της περιοχής, στα παιδιά και στους αγρότες.
Ο πουριτανός πάστορας αναλαμβάνει μαθήματα εκμάθησης της θρησκείας και δημιουργεί στα έφηβα παιδιά του μία ένοχη συνείδηση πάνω σε φαινομενικά μικρές παραβάσεις. Τα αναγκάζει να φορούν λευκές κορδέλες ως υπενθύμιση της αθωότητας και της αγνότητας από τις οποίες έχουν παραστρατήσει. Όταν ο γιος του εξομολογείται ότι αγγίζεται, ο πάστορας δένει τα χέρια του αγοριού στο προσκέφαλο του κρεβατιού κάθε βράδυ. Ο γιατρός, ένας χήρος, αντιμετωπίζει τα παιδιά του χωριού ευγενικά αλλά εξευτελίζει την οικονόμο του( την τοπική μαία) και βρίσκεται τη νύχτα με την έφηβη κόρη του. Ο βαρώνος, ο οποίος είναι ο αφέντης του φέουδου, εξασφαλίζει τις γιορτές συγκομιδής για τους κατοίκους του χωριού, εκ των οποίων πολλοί είναι εργαζόμενοι στο αγρόκτημα του. Με συνοπτικές διαδικασίες απορρίπτει την Εύα για κανένα προφανή λόγο. Ακόμη υπερασπίζεται την ακεραιότητα ενός αγρότη του οποίου ο γιος κατέστρεψε το χωράφι του βαρώνου με τα λάχανα.
Ο δάσκαλος συναντά την Εύα λίγο πριν αυτή γυρίσει στο πατρικό της στη διπλανή πόλη. Επισκέπτεται το σπίτι της κατά τη διάρκεια του ρεπού του τα Χριστούγεννα, παίρνοντας τη συγκατάθεση των γονιών της για να παντρευτούν ύστερα από ένα χρόνο αρραβώνα.
Ανεξήγητα περιστατικά συμβαίνουν. Ένα σύρμα δεμένο σε δύο δέντρα προκαλεί στο γιατρό μία τρομερή πτώση από το άλογο του. Η σύζυγος του αγρότη πεθαίνει στο πριονιστήρι όταν το σάπιο πάτωμα καταρρέει, λίγο αργότερα ο άντρας της αυτοκτονεί όταν κρεμιέται. Ο μικρός γιος του βαρώνου εξαφανίζεται την ημέρα του φεστιβάλ της συγκομιδής και βρίσκεται το επόμενο πρωί στον αχυρώνα κρεμασμένος ανάποδα με κατεβασμένο το παντελόνι και γλουτούς ματωμένους από μαστίγιο. Ένας αχυρώνας στο αρχοντικό καίγεται. Η βαρώνη λέει στον άντρα της ότι είναι ερωτευμένη με κάποιον άλλο άντρα. Η κόρη του οικονόμου βλέπει ένα βίαιο όνειρο με το γιο της μαίας, ένα παιδί με ειδικές ανάγκες. Έπειτα το αγόρι δέχεται και επίθεση και μένει σχεδόν τυφλό. Λίγο μετά αφού η κόρη του ανοίξει το κλουβί κρατώντας το ψαλίδι στα χέρια της, ο πάστορας βρίσκει το πουλί κατακρεουργημένο. Ο οικονόμος στο οικόπεδο του βαρώνου ανακαλύπτει ότι ο γιος του έχει κλέψει από το γιο του βαρώνου.
Όσο η κοινωνική ζωή του χωριού παρακμάζει με τα ανεξήγητα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα, η μαία ζητά ένα ποδήλατο από το δάσκαλο για να πάει στην πόλη, ισχυριζόμενη ότι έχει αποδείξεις που της έδωσε ο γιος της για την αστυνομία. Αυτή και ο γιος της δεν εμφανίζονται ξανά. Η οικογένεια του γιατρού έχει επίσης εκκενώσει τις εγκαταστάσεις. Οι αυξανόμενες υποψίες του δασκάλου τον οδηγούν σε μία αντιπαράθεση στο πρεσβυτέριο του πάστορα,όπου υπαινίσσεται ότι τα παιδιά του πάστορα είχαν εκ των προτέρων γνώση για τα τοπικά προβλήματα. Προσβεβλημένος ο πάστορας απειλεί το δάσκαλο, προειδοποιώντας τον ότι θα αντιμετωπίσει νομικές ενέργειες αν επαναλάβει τις κατηγορίες του.
Η ταινία τελειώνει κατά τη στιγμή της δήλωσης του πολέμου στη Σερβία από την Αυστροουγγαρία, με το αποτέλεσμα στην εκκλησία την ημέρα της επίσκεψης του υποψήφιου πεθερού του αφηγητή. Η δυσφορία παραμένει στο χωριό, αλλά καμία απόφαση δεν παρέχεται ούτε προς τους λόγους ούτε προς τους δράστες των γεγονότων.
Ο αφηγητής εγκαταλείπει το Eichwald μια για πάντα.
Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Για τους περισσότερους ρόλους ενήλικων χαρακτήρων, ο Χάνεκε επέλεξε ηθοποιούς με τους οποίους είχε συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν, παρ’όλα αυτά πιο πολλά από 7,000 παιδιά πέρασαν από ακρόαση σε περίοδο 6 μηνών που διήρκεσε η περίοδος των συνεντεύξεων. Ο ρόλος του πάστορα ήταν γραμμένος για τον Ulrich Mühe, ο οποίος πρωταγωνίστησε σε αρκετές ταινίες του Χάνεκε, αλλά πέθανε ένα χρόνο πριν την παραγωγή. Η αναπλήρωση του με τον, Burghart Klaußner, ήταν κάτι νέο για το σκηνοθέτη. Ηθοποιοί με σημαντική σκηνική εμπειρία προτιμήθηκαν λόγω της μετρημένης γλώσσας του σεναρίου.
Παραγωγή
Το έργο ήταν σε εξέλιξη για περισσότερο από δέκα χρόνια. Αρχικά σχεδιάστηκε για μία μίνι τηλεοπτική σειρά για το αυστριακό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο ORF, μετά από πέντε χρόνια δε βρέθηκε επενδυτής και ο σκηνοθέτης το έθεσε σε αναμονή. Τελικά αναβίωσε ως μια ταινία μεγάλου μήκους, η παραγωγή προωθήθηκε από την αυστριακή εταιρεία Wega Film με συμπαραγωγή από την X-Filme Creative Pool (Γερμανία), Les Films Du Losange (Γαλλία) και τη Lucky Red (Ιταλία). Η ταινία έλαβε οικονομική υποστήριξη από το αυστριακό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, διάφορα τοπικά ταμεία στη Γερμανία, το γαλλικό Εθνικό Κέντρο Κινηματογράφου και Κινούμενης Εικόνας(CNC) και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χρηματοδότησης ταινιώνEurimages. for its production budget of around 12 million Euro.
Η μαγνητοσκόπηση πραγματοποιήθηκε μεταξύ 9 Ιουνίου και 4 Σεπτεμβρίου 2008. Οι τοποθεσίες που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι εξής: Leipzig, Lübeck, Michaelisbruch (Dreetz) και Netzow (Plattenburg) and Dassow (Schloss Johannstorf). Η επιλογή να γίνει η ταινία ασπρόμαυρη βασίστηκε εν μέρει στην ομοιότητα με φωτογραφίες της εποχής, αλλά και για να δημιουργήσει ένα αποτέλεσμα αποστασιοποίησης. Όλες οι σκηνές είχαν τραβηχτεί αρχικά με χρώμα και έπειτα μεταβλήθηκαν σε άσπρο και μαύρο. Ο Κρίστιαν Μπέργκερ, η συνηθισμένη επιλογή υπεύθυνου φωτογραφίας του Μίχαελ Χάνεκε, τράβηξε την ταινία σε Super 35 χρησιμοποιώντας μία Moviecam Compact. Ο Χάνεκε ήθελε τα περιβάλλοντα να είναι πολύ σκοτεινά, υπάρχουν πολλές εσωτερικές σκηνές που χρησιμοποιούνται μόνο πρακτικές πηγές φωτός όπως λάμπες πετρελαίου και κεριά. Σε ορισμένες από τις πιο σκοτεινές σκηνές, όπου οι τεχνικοί έχουν αναγκαστεί να προσθέσουν τεχνητό φωτισμό, οι επιπλέον σκιές θα μπορούσαν να αφαιρεθούν με ψηφιακό post-production που επιτρέπεται για εκτεταμένο (Ρετους) Η ομάδα της Βιέννης επίσης έκανε πιο ευκρινή τα αντικείμενα και τις εκφράσεις των προσώπων, και οι σύγχρονες λεπτομέρειες αφαιρέθηκαν από τις εικόνες. Στη σκηνή του χορού όπου η κάμερα κινείται 360ο μοίρες, πλακάκια προστέθηκαν καρέ-καρέ έτσι ώστε να αντικαταστήσουν τις πραγματικές στέγες.
Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε την πρεμιέρα της στις 21 Μαΐου 2009 ως επίσημη επιλογή για το 62ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Καννών και η θεατρική της προβολή στην Αυστρία έγινε στις 25 Σεπτεμβρίου του 2009. Στη Γερμανία, η προβολή της ταινίας σε επιλεγμένους κινηματογράφους έγινε στις 17 Σεπτεμβρίου και έπειτα ακολούθησε η διεθνής προβολή στις 15 Οκτωβρίου. American distribution by Sony Pictures Classics began 30 December 2009.
Με ένα πλήρως γερμανικό καστ και τοπίο, καθώς και συμπαραγωγή με μια γερμανική εταιρεία, έχει συζητηθεί το αν η ταινία πρέπει να θεωρηθεί ως μία αυστριακή ή γερμανική παραγωγή. Ο ίδιος ο Χάνεκε είπε σχετικά με το θέμα: "Στους Ολυμπιακούς αγώνες το μετάλλιο δεν πηγαίνει στη χώρα, αλλά στον αθλητή." Η γενική αίσθηση είναι ότι αποτελεί κατά κύριο λόγο μια ταινία του Χάνεκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2009 Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Αυστριακές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αυστριακές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Πολωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με παιδιά Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μίχαελ Χάνεκε Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Sony Pictures Classics Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία
Στρατηγίς Κυμβαλαίου
Η Στρατηγίς Kυμβαλαίου ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα τον 10ο αιώνα, δημιουργήθηκε περίπου την περίοδο 971-975.
Η Κυμβαλαίος ή Καμουλιαναί ήταν φρούριο στην περιοχή της Σεβαστείας και την Καππαδοκία. Αρχικά τούρμα του Θέματος Σεβαστείας και από το 975 ξεχωριστό θέμα - στρατηγίδα.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Théâtre d'Opéra Spatial
Το Théâtre d'Opéra Spatial είναι ένας πίνακας ζωγραφικής που δημιουργήθηκε από τον Τζέισον Μ. Άλλεν χρησιμοποιώντας τη πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης Midjourney. Ο πίνακας έγινε είδηση όταν κέρδισε τον ετήσιο διαγωνισμό καλών τεχνών του Colorado State Fair του 2022 στις 5 Σεπτεμβρίου, και έγινε μία από τις πρώτες εικόνες που δημιουργήθηκαν με τεχνητή νοημοσύνη που κέρδισε ένα τέτοιο βραβείο.
Η νίκη στον διαγωνισμό της έκθεσης για «ψηφιακές τέχνες/φωτογραφία ψηφιακής χειραγώγησης» οδήγησε σε αντιδράσεις από καλλιτέχνες που κατηγόρησαν τον Άλλεν για απάτη. Ο Άλεν απάντησε: «Δεν πρόκειται να ζητήσω συγγνώμη για αυτό. Κέρδισα και δεν παραβίασα κανέναν κανόνα».
Οι κριτές των δύο κατηγοριών δεν γνώριζαν ότι το Midjourney χρησιμοποιούσε τεχνητή νοημοσύνη για τη δημιουργία εικόνων, αν και αργότερα είπαν ότι αν το γνώριζαν αυτό, θα είχαν απονείμει ούτως ή άλλως στον Άλεν το κορυφαίο βραβείο.
Η εικόνα, που δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας μια προτροπή κειμένου, αναβαθμίστηκε χρησιμοποιώντας Gigapixel AI.
Ιπποκράτης Κουτσίνας
Ο Ιπποκράτης Κουτσίνας (1893- 18 Ιουνίου 1980) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στη Θεσσαλία.
Σταδιοδρομία
Υπήρξε στενός φίλος του Βενιζέλου. Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στην εκλογική περιφέρεια Λάρισας στις εκλογές του 1926 με την Ένωση Φιλελευθέρων και συγκέντρωσε 1.149 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1928 με το Κόμμα των Φιλελευθέρων και επανεξελέγη στις εκλογές του 1932. Αργότερα, στις εκλογές του 1946 δεν εξελέγη βουλευτής καθώς πήρε 797 ψήφους.
Διετέλεσε και βουλευτής Μαγνησίας. Πέθανε σε μεγάλη ηλικία το 1980.
Ερρίκος Α΄ του Μπαρ
Ο Ερρίκος Α΄, γαλλ.: Henri I de Bar (1158 - 1191) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ ήταν κόμης του Μπαρ, κύριος του Moυσόν και Aμανς από το 1170 έως το 1190.
Ιπποκράτης Κουτσίνας
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές Μαγνησίας
Ερρίκος Α΄ του Μπαρ
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ρενώ Β΄ κόμη του Μπαρ και της Aγνής των Μπλουά, κόρης του Θεοβάλδου Β΄ κόμη της Καμπανίας.
Ήταν ακόμη ανήλικος τη στιγμή του τέλους του πατέρα του, έτσι η μητέρα του ενήργησε ως επίτροπος γι' αυτόν από το 1170 έως το 1173. Δεδομένου ότι ορισμένοι από τους προγόνους του ήταν κόμητες του Βερντέν, η Αγνή των Μπλουά διεκδίκησε την κομητεία του Βερντέν από τον επίσκοπό της το 1172, αλλά αυτός αντιστάθηκε. Η Αγνή απάντησε λεηλατώντας την επισκοπή του Βερντέν, μετά όμως αυτή και ο γιος της αφορίστηκαν και αναγκάστηκαν να υποταχθούν το 1177.
Το 1178 ο επίσκοπος της Τουλ άρχισε να κατασκευάζει ένα φρούριο στο Λιβερντέν, με την εξουσιοδότηση του Σίμωνα Β΄ δούκα της Άνω Λωρραίνης. Επειδή το μέγεθος της εργασίας ήταν υπέρογκο, το ανέθεσε στον Ερρίκο Α΄, ο οποίος το χρησιμοποιούσε. Αυτό πάντως δεν έθεσε σε κίνδυνο τις καλές σχέσεις του με τον δούκα, αν και ο τελευταίος θα μπορούσε να αισθανθεί ότι απειλείται από τα φρούρια του Λιβερντέν, του Αμάνς και του Μουσόν.
Μέσω της μητέρας του, ο Ερρίκος Α΄ ήταν εξάδελφος του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας και ήταν παρών κατά τη στέψη του στις 1 Νοεμβρίου του 1179 στο Ρενς από τον θείο τους Γουλιέλμο τον Λευκόχειρα, καρδινάλιο και αρχιεπίσκοπο του Ρενς.
Μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ το 1187, ο Ερρίκος Α΄ εντάχθηκε στην Γ΄ Σταυροφορία. Ξεκίνησε στα μέσα του 1189, πριν από τους βασιλείς Φίλιππο Β΄ και Ριχάρδο Α΄ της Αγγλίας. Φτάνοντας σε ό, τι απέμεινε από το βασίλειο της Ιερουσαλήμ, συμμετείχε στην πολιορκία της Άκρας. Με αυτόν ενώθηκαν εκεί το καλοκαίρι τουύ 1190 οι θείοι του Θεοβάλδος Ε΄ κόμης του Μπλουά και Στέφανος Α΄ κόμης του Σανσέρ, και ο εξάδελφός του Ερρίκος Β΄ κόμης της Καμπανίας. Στις 4 Οκτωβρίου 1190 τραυματίστηκε σοβαρά στη μάχη ενάντια στις δυνάμεις του Σαλαντίν και απεβίωσε από αυτούς τους τραυματισμούς το 1191.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μονμπελιάρ
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Τυνησίας
Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Τυνησίας (αραβικά: الجامعة التونسية لكرة القدم, γαλλικά: Fédération Tunisienne de Football, FTF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Τυνησία. Εδρεύει στην Τύνιδα. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Τυνησίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Τυνησία
Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών 1979-1980
Το πρωτάθλημα της Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας της αγωνιστικής περιόδου 1979–80 διεξήχθη, όπως και τα προηγούμενα δύο χρόνια, σε τέσσερις ομίλους.
Τους ισάριθμους τίτλους των ομίλων και την άνοδο στην Β' Εθνική κατέκτησαν οι: Διαγόρας Ρόδου, Πέλοπας Κιάτου, Πιερικός και Απόλλων Καλαμαριάς. Την άνοδο κατέκτησαν και οι δευτεραθλητές των τεσσάρων ομίλων.
Αναλυτικά οι συμμετοχές
Από τη Β' Εθνική (Νότιος όμιλος) της προηγούμενης χρονιάς προέρχονταν τόσο ο Ιωνικός Νικαίας και ο Α.Σ. Δραπετσώνας όσο και ο Ολυμπιακός Λιοσίων. Δυναμική ήταν η εμφάνιση του Διαγόρα Ρόδου, ο οποίος κατάφερε να επικρατήσει (παρά τις συνεχείς μετακινήσεις στις οποίες ήταν αναγκασμένοι να υποβάλλονται οι παίκτες του) και να επιστρέψει έτσι στη Β' Εθνική, δώδεκα χρόνια μετά από την τελευταία του παρουσία εκεί (1968).
Ο Α.Π.Ο. Ρουφ τερμάτισε μεν στην πρώτη θέση με δυο βαθμούς περισσότερους από το Διαγόρα, αλλά στη συνέχεια τιμωρήθηκε με υποβιβασμό, διότι κρίθηκε υπεύθυνο για απόπειρα δωροδοκίας.
Για τη δεύτερη προνομιούχο θέση δόθηκε αγώνας κατάταξης στο γήπεδο της Ριζούπολης μεταξύ των ισόβαθμων Ολυμπιακού Λιοσίων και Αθηναϊκού (2-0), ενώ για τη σωτηρία έπαιξαν οι ισόβαθμοι Ιωνικός και Εργοτέλης στην Καισαριανή, με νικητή τον πρώτο (1-0).
Τον τίτλο κατέκτησε ο Πέλοπας Κιάτου, με δεύτερη τη Χαλκίδα. Μεταξύ των υποβιβασθέντων ήταν η Καλαμάτα αλλά και ο Απόλλων Καλαμάτας.
Α΄ όμιλος
1 Ο Α.Π.Ο. Ρουφ υποβιβάστηκε λόγω απόπειρας δωροδοκίας.
2 Έπειτα από αγώνα κατάταξης: Ολυμπιακός Λιοσίων - Αθηναϊκός: 2-0.
3 Έπειτα από αγώνα κατάταξης: Ιωνικός Νικαίας - Εργοτέλης Ηρακλείου: 1-0. Όμως μετά τον υποβιβασμό του Α.Π.Ο. Ρουφ, ο αγώνας ήταν πλέον άνευ σημασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1979-1980
Φόρος προστιθέμενης αξίας
Ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας (αρκτικόλεξο Φ.Π.Α., προφέρεται Φι-Πι-Α) είναι έμμεσος φόρος που επιβλήθηκε από το "Παράγωγο Δίκαιο" του Κοινοτικού Δικαίου στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρόμοιος όμως φόρος υφίσταται και σε περίπου 30 κράτη εκτός Κοινότητας σε διάφορες ηπείρους.
Ιστορία του Φ.Π.Α. στην ΕΕ
Προκειμένου να υπάρξει μία ενιαία εναρμόνιση στην έμμεση φορολογία των κρατών-μελών της ΕΟΚ, το έτος 1957 διορίζεται από την Κομμισιόν (Ευρωπαϊκή Επιτροπή) μια ειδική επιτροπή φορολογικής εναρμόνισης με πρόεδρο τον καθηγητή Neumark. Η Επιτροπή Νιούμαρκ όπως καθιερώθηκε να λέγεται εξετάζοντας τις μέχρι τότε πρακτικές ανά τον κόσμο, μετά από πολλές συζητήσεις πρότεινε την κατάργηση όλων των εφαρμοζομένων εσωτερικών (εθνικών) σωρευτικών φόρων κύκλου εργασιών και την αντικατάστασή τους μ΄ ένα μόνο φόρο, τον Φ.Π.Α., που εφάρμοζε επιτυχώς την εποχή εκείνη η Γαλλία σε κάθε στάδιο συναλλαγής πάνω στη προστιθέμενη αξία.
Οι προτάσεις της Επιτροπής Νιούμαρκ τελικά έγιναν αποδεκτές και άρχισαν να υλοποιούνται στις 11 Απριλίου του 1967 με την έκδοση από το τότε Συμβούλιο Υπουργών των δύο πρώτων κοινοτικών Οδηγιών, 62/227/ΕΟΚ και 67/228/ΕΟΚ, διά των οποίων και καθιερώθηκε ο Φ.Π.Α. ως κοινό σύστημα φόρου κύκλου εργασιών στα κράτη-μέλη. Αυτές καθιέρωσαν και τις αρχές του Φ.Π.Α. (αντικείμενα-πράξεις, υπόχρεους, συντελεστές, βεβαιώσεις κ.λπ.). Η εισαγωγή του Φ.Π.Α., βάσει των παραπάνω, ολοκληρώθηκε σταδιακά το 1973.
Η 6η αυτή οδηγία είναι και η σπουδαιότερη κοινοτική πράξη βάσει της οποίας ρυθμίστηκε αρχικά ο Φ.Π.Α. ως κοινό φορολογικό σύστημα στην ΕΕ, αλλά και για όλες τις νεότερες συμπληρώσεις και τροποποιήσεις.
Ο ομοιόμορφος υπολογισμός του φόρου απ΄ όλα τα κράτη-μέλη καθώς και ο υπολογισμός ενός κοινού ποσοστού επ΄ αυτού αποτελούν ένα βασικό στοιχείο στη χρηματοδότηση του κοινοτικού προϋπολογισμού, και αυτός είναι ο λόγος που παρακολουθείται ιδιαίτερα η εφαρμογή του στα κράτη-μέλη.