cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Humidex
Τύπος υπολογισμού του humidex
Όπου d είναι η θερμοκρασία δρόσου στην Κλίμακα Κέλβιν και T η θερμοκρασία του αέρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετεωρολογία
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων είναι το επίσημο διοικητικό όργανο για το άθλημα του ποδοσφαίρου στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες. Ιδρύθηκε το 1979 ενώ έγινε μέλος της FIFA το 1988. Η έδρα της ομοσπονδίας βρίσκεται στο Κίνγκσταουν, την πρωτεύουσα της χώρας. Είναι υπεύθυνη για τις εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου και για τις τοπικές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες Κατηγορία:Ομοσπονδίες μέλη της CONCACAF
Τροπικός του Αιγόκερω
thumb|400px|Ο νοητός κύκλος του Τροπικού του Αιγόκερω στον παγκόσμιο χάρτη.
Ο Τροπικός του Αιγόκερω είναι ένας από τους πέντε βασικούς νοητούς κύκλους γεωγραφικού πλάτους στη χαρτογράφηση της Γης. Βρίσκεται παράλληλος με τον ισημερινό της Γης σε απόσταση 23° 26′ 22″ νότια, ενώ ορίζεται ως ο κύκλος με το νοτιότερο γεωγραφικό πλάτος στο οποίο μπορεί να βρεθεί ο Ήλιος στο ζενίθ το μεσημέρι κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου (21 ή 22 Δεκεμβρίου). Κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο σημειώνεται η μικρότερη σε διάρκεια ημέρα και η μεγαλύτερη σε διάρκεια νύχτα του έτους (στο βόρειο ημισφαίριο), ενώ εκείνη τη μέρα το νότιο ημισφαίριο της Γης έχει τη μέγιστη δυνατή έκθεση προς τον Ήλιο.
Ονομασία
Το όνομα που δόθηκε σε αυτό το νοητό κύκλο προέρχεται από τη θέση του Ήλιου κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο στον αστερισμό του Αιγόκερω, την περίοδο ονομασίας του. Σήμερα, με τη σταδιακή μετάπτωση του άξονα της Γης, ο Ήλιος βρίσκεται στον αστερισμό του Τοξότη κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, η ονομασία όμως παραμένει ως Τροπικός του Αιγόκερω για ιστορικούς αλλά και βασικούς χαρτογραφικούς λόγους.
Γεωγραφία
Ο αντίστοιχος νοητός κύκλος του Τροπικού του Αιγόκερω στο βόρειο ημισφαίριο είναι ο Τροπικός του Καρκίνου. Ο Τροπικός του Αιγόκερω διαχωρίζει τα γεωγραφικά πλάτη ως εξής: τα νοτιότερα πλάτη ανήκουν στη νότια εύκρατη ζώνη, ενώ τα βορειότερα πλάτη ως και τον Τροπικό του Καρκίνου, περιλαμβάνοντας δηλαδή τις ζώνες ανάμεσα στους τροπικούς και τον ισημερινό, ανήκουν στη ζώνη των τροπικών. thumb|right|300px|Μνημειακή κατασκευή βόρεια της πόλης [[Αντοφαγάστα στη Χιλή, σε σημείο από το οποίο διέρχεται ο Τροπικος του Αιγόκερω.]] thumb|right|300px|Πινακίδα σε σημείο διέλευσης του Τροπικού του Αιγόκερω στη [[Ναμίμπια.]] thumb|300px|Μνημειακό σημείο στην περιοχή Ροκχάμπτον της [[Αυστραλία|Αυστραλίας, από το οποίο διέρχεται ο Τροπικός του Αιγόκερω.]] thumb|right|300px|Οδική πινακίδα που σημειώνει τον Τροπικό του Αιγόκερω στην πόλη Σαντάνα ντο Παρναίμπα της [[Βραζιλία|Βραζιλίας.]] Ξεκινώντας από τον πρώτο μεσημβρινό (Μεσημβρινός του Γκρίνουιτς) και με κατεύθυνση ανατολικά, παρακάτω παρουσιάζονται τα σημεία από τα οποία διέρχεται ο Τροπικός του Αιγόκερω:
! Γεωγραφικές συντεταγμένες ! Χώρα, περιοχή ή θάλασσα ! Σχόλια
Αργεντινή: Αυστραλία: Βραζιλία: Μαδαγασκάρη: Μοζαμβίκη: Μποτσουάνα: Ναμίμπια: Νότια Αφρική: Παραγουάη: Χιλή:
Κατηγορία:Χαρτογραφία Κατηγορία:Τροπικοί
Wendekreis (Breitenkreis)
Προσφυγή στην πλειοψηφία
Η 'προσφυγή στην πλειοψηφία' είναι μια λογική πλάνη όπου επιχειρείται να αποδειχθεί το αληθινό ενός ισχυρισμού στο γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι το αποδέχονται ήδη ως αληθινό. Αυτού του είδους η πλάνη είναι επίσης γνωστή ως «προσφυγή στις μάζες», «προσφυγή στην ομοφωνία» και στα λατινικά «argumentum ad populum» (επιχείρημα του λαού) και ο μηχανισμός πίσω της είναι παρόμοιος με τον μηχανισμό της «προσφυγής στην αυθεντία».
Είναι επίσης η βάση μιας σειράς κοινωνικών φαινομένων όπως η διασπορά διαφόρων θρησκευτικών πεποιθήσεων, πολιτικών ή οικονομικών θέσεων. Στην Αμερική βρίσκεται πίσω από το φαινόμενο «επίδραση του βαγονιού» (αγγλικά: bandwagon effect) και στην Κίνα είναι η βάση της παροιμίας «τρεις άνθρωποι φτιάχνουν μια τίγρη» (αγγλικά: three men make a tiger).
Άλλα παραδείγματα
Οι λαϊκές ρήσεις που συχνά αναφέρονται ως «η σοφία του λαού», εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία λογικής πλάνης γιατί από τους περισσότερους λαμβάνονται «αξιωματικά» ως αληθινές, ακριβώς επειδή έχουν μπει σαν «σοφία» στο υποσυνείδητο του καθενός. Ένα παράδειγμα διαδεδομένης λαϊκής ρήσης είναι «η ελπίδα πεθαίνει τελευταία», η οποία ενώ μπορεί να δώσει επιμονή σε κάποιον που ασχολείται με την επίτευξη ενός στόχου μπορεί σε άλλη περίπτωση να αποτελεί την μόνη κινητήρια δύναμη πίσω από αναζήτηση ακατόρθωτων στόχων. Επιγραμματικά η παραπάνω κινέζικη παροιμία «τρεις άνθρωποι φτιάχνουν μια τίγρη» βγαίνει από το ότι εάν ένας άνθρωπος ακούσει από κάποιον άλλον ότι στο κέντρο μιας μεγάλης πόλης κυκλοφορεί ελεύθερη μια τίγρη τότε δεν θα το πιστέψει. Εάν το ακούσει από δύο θα το λάβει υπόψιν του και εάν το ακούσει από τρεις τότε θα το πιστέψει.
Φυσικά το ότι πολλοί άνθρωποι πιστεύουν σε κάτι δεν σημαίνει ότι ο ισχυρισμός είναι λάθος. Η λογική πλάνη είναι η αποδοχή του ισχυρισμού σαν αλήθεια χωρίς περαιτέρω ανάλυση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Λογική πλάνη Κατηγορία:Τεχνικές προπαγάνδας
Μέρλιν (αποσαφήνιση)
Το όνομα Μέρλιν μπορεί να αναφέρεται σε:
Γκρέιτ Ρεκίν
To Γκρέιτ Ρεκίν (Great Requin) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Δαβίδ. Πήρε το όνομά του από το χωριό Ρεκίν. Από αυτό πήρε το όνομά του το Ποτάμι Γκρέιτ Ρεκίν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Βασίλης Λυμπέρης
μικρογραφία|δεξιά|400px Ο Βασίλης Λυμπέρης (1945 – 25 Αυγούστου 1972) - συζυγοκτόνος και οικογενειοκτόνος - ήταν ο τελευταίος πολίτης ο οποίος εκτελέστηκε μετά από καταδίκη σε βάρος του για ποινικό αδίκημα. Η εκτέλεσή του (Ηράκλειο Κρήτης, πεδίο βολής της ΣΕΑΠ, 25 Αυγούστου 1972) έμελλε να είναι η τελευταία περίπτωση εφαρμογής της θανατικής ποινής στην ιστορία της Ελλάδας. Τα δικαστήρια συνέχισαν να καταδικάζουν ανθρώπους «εις θάνατον» και μετά τον Λυμπέρη αλλά τελικά κανένας δεν εκτελέστηκε μέχρι την οριστική κατάργηση της θανατικής ποινής από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου το Δεκέμβριο του 1993.
Ο 27χρονος Λυμπέρης καταδικάστηκε σε θάνατο, καθώς κρίθηκε από το Πενταμελές Εφετείο (Κακουργιοδικείο) της Αθήνας ένοχος με την κατηγορία ότι έκαψε ζωντανούς:
Το περιστατικό συνέβη τη νύχτα της 4ης Ιανουαρίου 1972 και τις πρώτες πρωινές ώρες της 5ης Ιανουαρίου στο σπίτι των θυμάτων στο Χαλάνδρι, ενώ ο δράστης είχε και τρεις φίλους του συνεργούς στο έγκλημα. Η πεθερά και τα παιδιά ξεψύχησαν ακαριαία, αλλά η σύζυγός του έζησε μέχρι το μεσημέρι της 5ης Ιανουαρίου και ήταν αυτή που κατήγγειλε το περιστατικό από το νοσοκομείο. Η υπόθεση είχε απασχολήσει έντονα την κοινή γνώμη την εποχή εκείνη.
Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας (6 Μαΐου 1972) ο Λυμπέρης καταδικάστηκε τετράκις «εις θάνατον» (για καθένα από τα θύματα ξεχωριστά), όπως και ένας από τους συνεργούς του (ο 18χρονος Παύλος Αγγελόπουλος), ενώ οι υπόλοιποι δύο καταδικάστηκαν σε μικρότερες ποινές.
Η εκτέλεση
Η εκτέλεση του Λυμπέρη έγινε τα ξημερώματα της 25ης Αυγούστου 1972 στο πεδίο βολής της Σχολής Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού (ΣΕΑΠ), στην περιοχή Δύο Αοράκια του Ηρακλείου Κρήτης. Τον Λυμπέρη φόνευσε 12μελές εκτελεστικό απόσπασμα (μόνο τα 6 όπλα περιείχαν αληθινά πυρά), κι ενώ ως τότε ήταν κρατούμενος στις φυλακές Αλικαρνασσού. Στον μελλοθάνατο λίγη ώρα πριν την εκτέλεση είχε επιτραπεί να συντάξει επιστολή προς την μητέρα του. Νωρίτερα είχε κατατεθεί αίτηση από τους συνηγόρους του προς το Συμβούλιο Χαρίτων ώστε να του αποδοθεί χάρη, ωστόσο η αίτηση απορρίφθηκε παμψηφεί.
Την ίδια μέρα και ώρα επρόκειτο να εκτελεστεί στην Κέρκυρα και ο άλλος καταδικασθείς για την ίδια υπόθεση, Παύλος Αγγελόπουλος. Νωρίτερα είχε κατατεθεί και για εκείνον αίτηση προς το Συμβούλιο Χαρίτων, η οποία επίσης απορρίφθηκε, όμως με ψήφους 4 προς 3. Τη γνωμοδότηση του συμβουλίου υπέγραψε ο υπουργός Δικαιοσύνης Άγγελος Τσουκαλάς, δεν την επικύρωσε όμως ο αντιβασιλέας (δηλαδή ο δικτάτορας Παπαδόπουλος). Τελικά με το σκεπτικό του νεαρού της ηλικίας (δεν είχε συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του κατά τη στιγμή της τέλεσης του εγκλήματος) η εκτέλεση ανεστάλη, ενώ το 1975 μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 του απονεμήθηκε χάρη και αποφυλακίστηκε, έχοντας μείνει πάνω από 20 χρόνια στη φυλακή.
Μεταφορά στον κινηματογράφο
Η «Υπόθεση Λυμπέρη» μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο την ίδια κιόλας χρονιά με τίτλο Οι Σατανάδες της Νύχτας, σε σκηνοθεσία του Μάριου Ρετσίλα και παραγωγή του Τζέιμς Πάρις. Ο Γιάννης Κατράνης ήταν αυτός ο οποίος ενσάρκωσε τον Βασίλη Λυμπέρη. Η πρώτη προβολή της έγινε στις 25 Σεπτεμβρίου 1972, ενώ έκοψε συνολικά 56.650 εισιτήρια και κατατάχθηκε 33η ανάμεσα στις 66 ταινίες της χρονιάς. Η ταινία κόπηκε από την προκριματική επιτροπή του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1972.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες εγκληματίες Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για ποινικά εγκλήματα Κατηγορία:Θανατική ποινή στην Ελλάδα
Ερίκ Μαξίμ Σουπό-Μοτίνγκ
Ο Ερίκ Μαξίμ Σουπό-Μοτίνγκ (23 Μαρτίου 1989) είναι ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της Μπάγερν Μονάχου και της εθνικής ομάδας του Καμερούν.
Ο Σουπό-Μοτίνγκ ξεκίνησε την καριέρα του από το Αμβούργο και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Μπουντεσλίγκα τον Αύγουστο του 2007. Τη σαιζόν 2009-10 δόθηκε δανεικός στη Νυρεμβέργη και τον Αύγουστο του 2011 αποκτήθηκε από τη Μάιντς 05 ως ελεύθερη μεταγραφή. Την πρώτη του σαιζόν στην ομάδα ήταν ο πρώτος σκόρερ της με 10 γκολ, όμως την επόμενη ταλανίστηκε από τραυματισμούς στο γόνατο. Τη σαιζόν 2013-14 ήταν πάλι πρώτος σκόρερ της Μάιντς, όμως μετά από τρεις σαιζόν αποφάσισε να μην ανανεώσει το συμβόλαιό του, και αποκτήθηκε από τη Σάλκε. Εκεί πήρε θέση βασικού και πραγματοποίησε πάνω από 100 εμφανίσεις. Μετά τη λήξη του συμβολαίου του με τη Σάλκε αποκτήθηκε από τον Στόουκ Σίτι το 2017 και την επόμενη χρονιά από την Παρί Σεν-Ζερμαίν. Μετά τη λήξη του συμβολαίου του το 2020, αποκτήθηκε από τη Μπάγερν Μονάχου.
Ο Σουπό-Μοτίνγκ εκπροσώπησε στις νεανικές ομάδες τη Γερμανία, αλλά επέλεξε να αγωνιστεί με την εθνική αντρών του Καμερούν. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Καμερούν το 2010 και ήταν μέλος των αποστολών της χώρας στα Μουντιάλ 2010 και 2014 και στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2015 και 2019. Έχει πραγματοποιήσει 55 συμμετοχές με το εθνόσημο και σημειώσει 15 γκολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Νυρεμβέργη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΣΦ Μάιντς 05 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάλκε 04 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στόουκ Σίτι Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Νικόλαος Μυκώνιος
Ο Νικόλαος Μυκώνιος (6 Νοεμβρίου 1803 - 21 Μαρτίου 1890) ήταν Έλληνας στρατιωτικός την περίοδο της Επανάστασης του 1821 και μετέπειτα ανώτερος αξιωματικός του ελληνικού στρατού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μυκώνιος γεννήθηκε στην Κορωνίδα της Νάξου στις 6 Νοεμβρίου του 1803.
Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1821 από το ξεκίνημά της, υπηρετώντας πρώτα στο ναυτικό και από το 1825 ως υπαξιωματικός στον 4ο λόχο του Α΄ τάγματος του τακτικού ελληνικού στρατού. Υπό τις διαταγές του Καρόλου Φαβιέρου, πολέμησε στη Μάχη των Μύλων με το βαθμό του επιλοχία, στη μάχη του Χαϊδαρίου όπου τραυματίστηκε με αποτέλεσμα να προαχθεί σε λοχία, στην πολιορκία της Ακροπόλεως όπου επίσης τραυματίστηκε, στην πολιορκία της Καρύστου και στην εκστρατεία της Χίου. Κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων στη Χίο, τον Μάρτιο του 1828, εκπλήρωσε διαταγή του Φαβιέρου πέφτοντας στη θάλασσα και κολύμπησε στην απέναντι όχθη ειδοποιώντας τα εκεί πλοιάρια, τα οποία ήρθαν προς ενίσχυση και έσωσαν όλο τον τακτικό στρατό της Χίου από ενδεχόμενη καταστροφή.
Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους σταδιοδρόμησε επί σειρά ετών στις ένοπλες δυνάμεις φτάνοντας μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη πεζικού. Αποστρατεύτηκε στις 4 Δεκεμβρίου του 1861. Απεβίωσε πλήρης ημερών στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου του 1890.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Μπελπουρί
Η συνταγή έχει εξαπλωθεί στα περισσότερα μέρη της Ινδίας, όπου έχει τροποποιηθεί για να ταιριάζει με την τοπική διαθεσιμότητα των τροφίμων. Το ξηρό μπελ είναι κατασκευασμένο από μπαντάνγκ, ένα πικάντικο νάμκιν από τη Δυτική Μαχαράστρα, και καταναλώνεται μετά το γαρνίρισμα με κρεμμύδι, κόλιανδρο και χυμό λεμονιού. Η παραλλαγή του Μπελπουρί της Καλκούτας ονομάζεται Τζαλμούρι (που σημαίνει "πικάντικο ρύζι"). Μια μητρική παραλλαγή του Μπελπουρί στη Μαϊσόρ είναι γνωστή ως Τσουρουμουρί η Τσουρμουρί στη Μανγκαλόρ.
Ιστορία
Δεν υπάρχει σαφής αναφορά για το πότε και το πού παρασκευαζόταν αρχικά το μπελπούρι, αλλά πιθανότατα προερχόταν από καφετέριες και υπαίθριους πάγκους τροφίμων της Βομβάης. Το Μπελπούρι ανήκει στην οικογένεια των τσάατ, τα οποία είναι αλμυρά και πικάντικα σνακ που πωλούνται σε καροτσάκια σε όλη την Ινδία.
Ποιο κοινά συστατικά
μικρογραφία|Προετοιμασία Μπελ στο Σπίτι Το μπελπουρί παρασκευάζεται από το ρύζι και Σεβ (τηγανητό σνακ με σχήμα σαν λεπτά νουντλ φτιαγμένα από αλεύρι ντεσάν) ανεμιγμένο με πατάτες, κρεμμύδια, τσατ μασάλα, τσούτνεϊ και μείγμα (ένα μείγμα από διαφορετικά είδη τηγανισμένων πρόχειρων φαγητών), ως η βάση του σνακ. Το Μπελπουρί έχει μια ισορροπία γλυκών, αλμυρών, ξινών και πικάντικων γεύσεων με διαφορετικές υφές, καθώς και τραγανών από το ρύζι και το τηγανητό σεβ. Άλλα συνηθισμένα συστατικά περιλαμβάνουν τις ντομάτες, και τα τσίλι που προστίθονται στην βάση. Στη βόρεια Ινδία υπάρχουν συνταγές που επίσης γίνονται με την προσθήκη βραστών πατατών κομμένων σε μικρά κομμάτια.
Διαφορετικά τσούτνεϊ προσδίδουν μια γλυκιά ή πικάντικη γεύση. Υπάρχουν δύο δημοφιλή τσούτνεϊ: σκούρο καφέ γλυκό που αποτελείται κυρίως από χουρμάδες και ταμάρινδο (σαούνθ τσούτνεϊ) και ένα πράσινο πικάντικο τσούτνεϊ παρασκευασμένο από κορίανδρο, μέντα φύλλα και πράσινο τσίλι.
Παραλλαγές
εναλλ.=Dahi Bhel Puri|μικρογραφία|201x201εσ|Μπελπουρί με ντάχι στην κορυφή Το μπελπουρί είναι επίσης κατασκευασμένο από το ράντισμα του μείγματος ρυζιού με κομμάτια κομμένου μάνγκο. Το τελικό σνακ συχνά γαρνίρεται με ένα συνδυασμό κρεμμυδιών σε κύβους, φύλλα κόλιανδρου και ψιλοκομμένο πράσινο τσίλι. Μερικές φορές σερβίρεται με πάπρι πουρίς, ένα βαθύ τηγανητό μικρό στρογγυλό και τραγανό ψωμί ολικής αλέσεως.
Οι άλλες παραλλαγές του μπελπουρί είναι οι παρακάτω:
Σερβίρισμα
μικρογραφία|305x305εσ|Ένας προμηθευτής μπελπουρί στον δρόμο Το μπελπουρί μπορεί να σερβιριστεί με πολλούς τρόπους, αλλά συνήθως σερβίρεται σε ένα χαρτί διπλωμένο σε μορφή κώνου και καταναλώνεται χρησιμοποιώντας ένα χάρτινο κουτάλι ή με το πάπντι που είναι το ίδιο ένα βρώσιμο συστατικό του μπελπουρί ή να τοποθετηθεί σε ένα πιάτο.
Αναφορές
Κατηγορία:Φαγητό δρόμου Κατηγορία:Κουζίνα της Μαχαράστρα
Λα Σωσέ
To Λα Σωσέ (La Chaussée) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Δαβίδ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Μπουλέντ Ετζεβίτ
Σπουδές
Γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη και φοίτησε στη Ροβέρτειο Σχολή (American Robert College), το πιο σπουδαίο εκπαιδευτικό Ίδρυμα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Κωνσταντινούπολη. Μετά την αποφοίτησή του παράλληλα των στρατιωτικών του υποχρεώσεων διορίστηκε στη τουρκική πρεσβεία του Λονδίνου κατά το χρονικό διάστημα 1946 - 1950, όπου και τελειοποίησε τις γνώσεις του στην αγγλική γλώσσα. Όταν επέστρεψε στη Τουρκία διέμενε πλέον στην Άγκυρα όπου και άρχισε ν΄ ασχολείται με τη δημοσιογραφία, τη λογοτεχνία και την ποίηση. Δεν σπούδασε όμως ποτέ σε πανεπιστήμιο, γεγονός που τον εμπόδισε αργότερα να αναλάβει την προεδρία της χώρας λόγω σχετικού νομοθετικού περιορισμού.
Κάθοδος στην πολιτική
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1957. Το 1974 διαδέχτηκε τον Ισμέτ Ινονού στην ηγεσία του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (Cumhuriyet Halk Partisi) και έγινε Πρωθυπουργός μιας βραχύβιας Κυβέρνησης συνεργασίας από τον Ιανουάριο ως το Νοέμβριο του 1974. Στους Έλληνες έγινε γνωστός ως ο "Πρωθυπουργός της εισβολής", καθώς επί πρωθυπουργίας του, τον Ιούλιο του 1974, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο και κατέλαβε μέσω της στρατιωτικής επιχείρησης "Αττίλας" το βόρειο τμήμα της νήσου, το οποίο κατέχει παράνομα, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, μέχρι σήμερα.
Σημαία των Βερμούδων
right|thumb|250px|[[Αρχείο:FIAV 110100.svg|23px Λόγος σημαίας: 1:2]] thumb|250px|Η σημαία του Κυβερνήτη των Βερμούδων
Μπουλέντ Ετζεβίτ
Πολιτική καριέρα
Το 1980, ο Ετζεβίτ φυλακίστηκε από την στρατιωτική δικτατορία του Κενάν Εβρέν και επτά χρόνια αργότερα ήρθη με δημοψήφισμα η απαγόρευση πολιτικών δικαιωμάτων που του είχε επιβληθεί. Έγινε πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος της Αριστεράς (Demokratik Sol Parti), διαδεχόμενος τη σύζυγό του. Απέτυχε πολλές φορές να εισέλθει στη Βουλή, και εξελέγη τελικά το 1995. Ήταν αντιπρόεδρος της τελευταίας κυβέρνησης του Μεσούτ Γιλμάζ και υπηρεσιακός πρωθυπουργός για τη διενέργεια των εκλογών του 1999. Σε αυτές τις εκλογές το κόμμα του απέσπασε το μεγαλύτερο αριθμό εδρών στο Κοινοβούλιο, και ο Ετζεβίτ έγινε πρωθυπουργός τρικομματικής κυβέρνησης συνεργασίας που σχηματίστηκε με το κόμμα του, το κόμμα της Μητέρας Πατρίδας του Μεσούτ Γιλμάζ (Anavatan Partisi) και το Εθνικιστικό Κόμμα (Milliyetçi Hareket Partisi) του Ντεβλέτ Μπαχτσελί.
Η κυβέρνηση Ετζεβίτ έλαβε κάποια μέτρα στην κατεύθυνση της σταθεροποίησης της τουρκικής οικονομίας και των μεταρρυθμίσεων που χρειάζονταν για την έναρξη ενταξιακών συνομιλιών με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η θητεία της κυβέρνησής του έληξε το 2002.
Σημαία των Βερμούδων
Είναι ασυνήθιστο το γεγονός ότι αν και οι Βερμούδες είναι κτήση της Βρετανίας, η σημαία των Βερμούδων έχει κόκκινο χρώμα στο φόντο και όχι μπλε όπως συνηθίζεται σε άλλες αγγλικές αποικίες και εδάφη.
Μπουλέντ Ετζεβίτ
Ασθένεια και θάνατος
Μετά από ένα εγκεφαλικό που έπαθε στις 19 Μαΐου 2006 έπεσε σε κώμα, από το οποίο δεν ανένηψε ποτέ. Πέθανε στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Gülhane, όπου νοσηλευόταν, την Κυριακή 5 Νοεμβρίου του 2006.
Σημαία των Βερμούδων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βερμουδες Κατηγορία:Βερμούδες Κατηγορία:Σημαίες του Ηνωμένου Βασιλείου
Μπουλέντ Ετζεβίτ
Ασθένεια και θάνατος
Παρά τη μουσουλμανική παράδοση, που θέλει την κηδεία να γίνεται εντός 48ώρου από το θάνατο, η κηδεία του Ετζεβίτ προγραμματίστηκε και έγινε το Σάββατο, 11 Νοεμβρίου. Κατά κάποιους πολιτικούς παρατηρητές, αυτό έγινε για να ακολουθήσει αμέσως μετά την επέτειο θανάτου του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ (10 Νοεμβρίου). Σε κάθε περίπτωση, η κηδεία του εξελίχθηκε σε διαδήλωση κατά του κυβερνώντος ισλαμικού κόμματος του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Προσωπικότητα
Ο Ετζεβίτ ήταν ένα ασυνήθιστο μείγμα αδιάφθορου πολιτικού, με τάση προς την ποίηση, αλλά ταυτόχρονα και αδίστακτου εθνικιστή που καθόλου δε δίστασε να διατάξει την εισβολή στην Κύπρο. Σε ένα ποίημά του το 1947 στο Λονδίνο έγραφε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τουρκίας Κατηγορία:Τούρκοι ποιητές Κατηγορία:Τούρκοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Τούρκοι διπλωμάτες Κατηγορία:Τούρκοι βουλευτές
Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας
Το ΚΑΠΕ, το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, με έδρα το Πικέρμι, ν. Αττικής, αποτελεί τον εθνικό φορέα της Ελλάδος σε επιστημονικά και τεχνολογικά θέματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ορθολογικής χρήσης και εξοικονόμησης ενέργειας.
Ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 1987 με νομοθετική ρύθμιση υπό τη μορφή Προεδρικού διατάγματος, έχει νομική μορφή ιδιωτικού δικαίου και εποπτεύεται από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Το ΚΑΠΕ διαθέτει ένα αρκετά ευρύ επιτελείο επιστημόνων. Στεγάζεται σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις στο Πικέρμι Αττικής όπου βρίσκονται οι χώροι εργασίας, τα εργαστήρια και άλλες εγκαταστάσεις. Πέραν αυτών διαθέτει το Αιολικό Πάρκο και το Πάρκο Ενεργειακής Αγωγής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας
Χημική συγγένεια
Στη Χημεία με τον όρο χημική συγγένεια χαρακτηρίζεται γενικά η δύναμη που φέρεται να συγκρατεί ενωμένα τα άτομα μιας χημικής ένωσης.
Ιστορικό
Ο Γάλλος χημικός Κλωντ Μπερτολέ μελετώντας περισσότερο τις σχέσεις αυτές κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εν λόγω δυνάμεις έλξης ή άπωσης στις χημικές ουσίες καθώς και οι κατά βάρος ποσότητες των αντιδρώντων σωμάτων ουσιών διαδραματίζουν σπουδαίο και καθοριστικό ρόλο στη γενικότερη εξέλιξη των χημικών φαινομένων.
Αργότερα όταν ο Βρετανός χημικός Χάμφρεϋ Ντέιβυ πέτυχε την παρασκευή αλκαλίων με ηλεκτρόλυση τηγμάτων των υδροξειδίων τους η χημική συγγένεια θεωρήθηκε από αρκετούς μελετητές, μεταξύ των οποίων και από τον Σουηδό χημικό Ιωάννη Μπερτσέλιους, ότι είναι αποτέλεσμα ηλεκτρικών έλξεων.
Σύγχρονη άποψη
Κατά τις σύγχρονες αντιλήψεις της Χημείας η χημική συγγένεια αποτελεί μετρήσιμο μέγεθος. Συνήθης εκδήλωσή της είναι η έκλυση θερμότητας, που συνοδεύει μια χημική αντίδραση. Συνεπώς το ποσόν της θερμότητας αποτελεί εν προκειμένω μέτρο της χημικής συγγένειας. Η μέθοδος όμως αυτή προσδιορισμού της χημικής συγγένειας δεν είναι γενικής ισχύος από το γεγονός ότι  υφίστανται  και χημικές αντιδράσεις που αντίθετα απορροφούν θερμότητα. Εξάλλου στις περιπτώσεις χημικής ισορροπίας  σε αμφίδρομες αντιδράσεις είναι αδύνατος αυτός ο προσδιορισμός. Κατά συνέπεια η εν λόγω χημική ισορροπία δημιουργεί μια σταθερή κατάσταση που έχει να κάνει, σύμφωνα και με την θερμοδυναμική, με την ενθαλπία και μάλιστα με την ελάχιστη τιμή της.
Αγάθων
Ο Αγάθων (περ. 448 π.Χ.- περ. 400 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας τραγικός ποιητής, σύντροφος του Παυσανία, φίλος του Ευριπίδη,του Πλάτωνος και μαθητής του Σωκράτη. Οι τραγωδίες του δεν σώζονται πια σήμερα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και πατέρας του ήταν ο Τεισαμενός, διάσημος αναμορφωτής και μεταρρυθμιστής της αθηναϊκής νομολογίας. Το Συμπόσιο του Πλάτωνα εξελίσσεται στο σπίτι του, την επομένη της πρώτης νίκης του στους τραγικούς αγώνες των Ληναίων (416 π.Χ.). Ο Αριστοφάνης τον σατιρίζει στις Θεσμοφοριάζουσες. Ήταν εύπορος και φίλος της ευζωίας, σύγχρονος με τον Ευριπίδη. Δάσκαλος του ήταν ο Πρόδικος και τον Γοργία τον είχε ως πρότυπο. Στο έργο του Πλάτωνα παρατηρούμε επίσης πως είχε έναν εραστή, τον Παυσανία. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε προσκεκλημένος στην αυλή του βασιλιά της Μακεδονίας Αρχελάου, στην Πέλλα της Μακεδονίας.
Έργα
Ο Αγάθων καινοτόμησε στα χορικά κάνοντάς τα εμβόλιμα, δηλαδή χωρίς συνάφεια με την υπόθεση του δράματος (γεγονός για το οποίο τον κατακρίνει ο Αριστοτέλης στην Ποιητική). Επίσης καινοτόμησε και στη μουσική των τραγωδιών.
Από τις τραγωδίες του μας είναι γνωστές οι: Ανθεύς, Θυέστης, Μυσοί και Τήλεφος.
Σήμερα σώζονται λίγα αποσπάσματα από τους στίχους του, που έχουν εκδοθεί από τον Νάουκ (Johann August Nauck) στο Tragicorum Graecorum Fragmenta (Λειψία 1856).
Δημήτριος Παπανικολάου
Ο Δημήτριος (Τάκης) Παπανικολάου (Μεγάλα Καλύβια Τρικάλων, 1924 - Αθήνα, 3 Μαρτίου 1998), του Φωτίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός της Αριστεράς.
Βιογραφία
Από πολύ νωρίς εντάχθηκε στη νεολαία του ΚΚΕ στη Θεσσαλία και όταν ήταν φοιτητής οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ της Νομικής Σχολής. Υπέστη βασανιστήρια κατά την υπηρέτηση της στρατιωτικής του θητείας σε στρατόπεδα στη Μακρόνησο και στον Αϊ-Στράτη. Οι εκτοπισμοί συνεχίστηκαν και την περίοδο της χούντας των Συνταγματαρχών.
Νωρίτερα είχε δραστηριοποιηθεί στην ΕΔΑ, με την οποία εξελέγη βουλευτής Τρικάλων το 1963 και το 1964. Μεταπολιτευτικά εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ σε 3 συνέδρια του κόμματος.
Στις δημοτικές εκλογές του 1982 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Τρικκαίων χάνοντας τη δημαρχία από τον Αθανάσιο Τριγώνη με 7.183 ψήφους και ποσοστό 49,38% (έχασε με διαφορά 45 ψήφων).
Απεβίωσε στις 3 Μαρτίου 1998 και κηδεύτηκε στις 5 Μαρτίου από το ναό του Αγίου Χαραλάμπους Ιλισίων και ετάφη στην γενέτειρά του την επομένη, στα Μεγάλα Καλύβια Τρικάλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων
Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας Ευγένιος
Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κυρός Ευγένιος (κατά κόσμον Μιχαήλ Πολίτης, 11 Σεπτεμβρίου 1952 - 15 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας από το 1994 ως τον θάνατό του το 2016.
Οικογένεια
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο στις 11/09/1952.
Ο πατέρας του καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη και είχε πολεμήσει στους Βαλκανικούς Πολέμους και στο μέτωπο της Αλβανίας.
Ο προπάππος του (Γ. Πασχαλίδης) υπήρξε καπετάνιος του χωριού Κερά Πεδιάδος.
Σπουδές
Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών στη γενέτειρά του, εισήχθη στην Ανώτερη Παιδαγωγική Εκκλησιαστική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης σε ηλικία 19 ετών. Απέκτησε πτυχίο Ιεροδιδασκάλου.
Επί δύο έτη ήταν επιστημονικός συνεργάτης στην έδρα του Κανονικού Δικαίου και Ποιμαντικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του έλαβε μέρος σε πολλά συνέδρια και διασκέψεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με υποτροφία.
Ποιμαντορικό και κοινωνικό έργο
Ανέπτυξε φιλανθρωπικό έργο, ενισχύοντας ιδιαίτερα το Νοσοκομείο της Ιεράπετρας και τον αγώνα για να μην κλείσει, τον Ερυθρό Σταυρό και το Κοινωνικό Παντοπωλείο, καθώς και άλλους κοινωνικούς φορείς.
Ειδικότερα, στήριξε τις κινητοποιήσεις και τα συλλαλητήρια για τη βελτίωση των υπηρεσιών υγείας στο Λασίθι και ανέλαβε μεσολαβητικό ρόλο στις διαβουλεύσεις των τοπικών και κοινωνικών φορέων με την κυβέρνηση, το 2011 και το 2012.
Πρότεινε επίσης την αναβάθμιση και τη μετονομασία του Νοσοκομείου της Ιεράπετρας σε Νοσοκομείο Νοτίου Κρήτης.
Θάνατος
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2016 υπέστη καρδιακό επεισόδιο κατά τη διάρκεια πτήσεως προς την Αθήνα και απεβίωσε πριν τη μεταφορά του σε νοσοκομείο σε ηλικία 64 ετών.
Συγγραφικό έργο
Μέλημα του Μητροπολίτη ήταν η κατήχηση της νεολαίας. Έλαβε μέρος σε πολλά επιστημονικά συνέδρια και δημοσίευσε άρθρα σε περιοδικά θεολογικά έντυπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ιεραπύτνης και Σητείας
Love Conquers All
Το Love Conquers All είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το έκτο κομμάτι του στούντιο δίσκου "Slaves and Masters", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1990.
Κυκλοφορίες σινγκλ
Τον Μάρτιο του 1991, κυκλοφόρησε παγκοσμίως σε μορφή 7" βινυλίου και CD το σινγκλ "Love Conquers All" με το "Truth Hurts" στη δεύτερη πλευρά, ενώ στη Γερμανία κυκλοφόρησε σε μορφή 12" σινγκλ, μαζί με τα δύο προαναφερθέντα κομμάτια και το "Slow Down Sister".
Ζωντανές εκτελέσεις
Το "Slaves and Masters" είναι το μόνο άλμπουμ το οποίο ηχογράφησαν οι Deep Purple με τον τραγουδιστή Τζο Λιν Τέρνερ, αφού μετά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου επανήλθε στα φωνητικά του συγκροτήματος ο Ίαν Γκίλαν. Το τραγούδι αυτό, είχε συμπεριληφθεί στις ζωντανές εμφανίσεις τους, αλλά δεν υπάρχει κάποια ηχογράφηση. Για την προώθηση του σινγκλ, οι Deep Purple γύρισαν ένα βίντεο κλιπ, το τελευταίο τους με τον κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ στη σύνθεση του συγκροτήματος.
Θέσεις τσαρτ
Love Conquers All (σινγκλ)
Επίσημη κυκλοφορία: Μάρτιος 1991
Τα μέλη των Deep Purple
Το "Love Conquers All" ηχογραφήθηκε από τη πέμπτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1990
Εθνόσημο των Βερμούδων
180px|right
Το εθνόσημο των Βερμούδων απεικονίζει ένα κόκκινο λιοντάρι που κρατάει μια ασπίδα. Πάνω σε αυτήν υπάρχει η εικόνα ενός ναυαγισμένου πλοίου.
Το λιοντάρι είναι σύμβολο της Αγγλίας και υπονοεί τη σχέση του νησιού με τη χώρα αυτή. Το πλοίο είναι το «Sea Venture» του σερ Τζορτζ Σόμερς, που προσάραξε στα νησιά το 1609, στη διάρκεια σφοδρής καταιγίδας. Όλοι οι επιβαίνοντες στο πλοίο διασώθηκαν και αυτό είχε ως αποτέλεσμα τον εποικισμό του νησιού.
Το εθνόσημο υπάρχει στη σημαία των Βερμούδων, όπως επίσης και στη Σημαία του Κυβερνήτη.
Κάτω από το εθνόσημο υπάρχει στα λατινικά η επιγραφή «Quo Fata Ferunt» που σημαίνει «Όπου μας μεταφέρει η τύχη μας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βερμουδες Κατηγορία:Βερμούδες
Ιλ Σαιν-Λουί
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Η δυτική μεριά του νησιού μικρογραφία|250x250εσ|Χάρτης του νησιού Το Ιλ Σαιν-Λουί ή Νησί του Αγίου Λουδοβίκου (γαλλικά: Île Saint-Louis, γαλλική προφορά: il sɛ̃ lwi) είναι ένα από τα δύο φυσικά νησιά του Σηκουάνα στο Παρίσι (το άλλο φυσικό νησί είναι το Νησί της Πόλης, ή Ιλ ντε λα Σιτέ) καθώς το νησί των Κύκνων (Île aux Cygnes), το οποίο είναι τεχνητό.
Το νησί συνδέεται με το υπόλοιπο του Παρισιού με τέσσερις γέφυρες στις δύο όχθες του ποταμού. Παλαιότερα, το νησί χρησιμοποιούνταν για τη βόσκηση βοοειδών και την αποθήκευση ξύλων. Πήρε το όνομα από τον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας και έχει πληθυσμό 4.453 κατοίκων.
Κατηγορία:4ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού  Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Παρίσι
Οίκος των Νηλειδών και ο σοφός Νέστορας
Οι Νηλείδες
Όπως πολλοί άλλοι βασιλικοί οίκοι της Μυκηναϊκής περιόδου, έτσι και η βασιλική δυναστεία της Πύλου είχε κατασκευάσει τους δικούς της ιδρυτικούς μύθους που τη συνέδεαν με μυθικούς και θεϊκούς προγόνους. Πατριάρχης της δυναστείας ήταν ο Νηλέας, γιος, κατά τη μυθολογία, του Ποσειδώνα από την Τυρώ, σύζυγο του βασιλιά και ιδρυτή της Ιωλκού Κρηθέα. Ο Ποσειδώνας εξαπάτησε την κατά τα άλλα εξυπνότατη Τυρώ, παίρνοντας τη μορφή του ποταμού Ενιπέα, την ώρα που η Τυρώ πήγαινε να λουστεί. Από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Νηλέας και ο δίδυμος αδελφός του Πελίας, ο οποίος σφετερίστηκε τελικά το θρόνο της Ιωλκού. Διωγμένος από τον αδελφό του, ο Νηλέας κατέφυγε στην Τριφυλλια και ίδρυσε  την Πύλο.
Παντρεύτηκε τη Χλωρίδα, κόρη του Αμφίονα, βασιλιά των Επειών, με την οποία απέκτησε μια κόρη και πολλούς γιους, μεταξύ αυτών και τον Νέστορα. Στον Νηλέα κατέφυγε ο Ηρακλής, ζητώντας του να τον εξαγνίσει από τον φόνο του Ίφιτου. Όταν εκείνος αρνήθηκε, ο Ηρακλής εξοργίστηκε και σκότωσε τον βασιλιά μαζί με 11 από τους γιους του. Κατά μία άλλη εκδοχή, ο Νηλέας απλά εκδιώχθηκε και κατέφυγε στην Κόρινθο όπου και πέθανε αργότερα. Οι Ηρακλείδες, με τη σειρά τους, καταδίωξαν τους γιους του Νηλέα, τους Νηλείδες.
Ο σοφός Νέστορας
Ο Νέστωρ γλίτωσε από την καταδίωξη των Ηρακλειδών, γιατί βρισκόταν στην πόλη της Λακωνίας Γερήνια, γι'αυτό και είχε και το προσωνύμιο Γερήνιος, και ανήλθε στη συνέχεια στο θρόνο της Πύλου. Παντρεύτηκε την Ευρυδίκη, κόρη του Κλύμενου (ή, κατά μια άλλη εκδοχή, την Αναξίβια) και απέκτησε πολλά παιδιά, μεταξύ των οποίων τον Αντίλοχο, τον Θρασυμήδη, τον Εχέφρονα, τον Στράτιχο, την Πεισιδίκη, την Πολυκάστη κ.ά. Ο Νέστωρ συμμετείχε σε αρκετά από τα μυθικά γεγονότα της αρχαίας  Ελλάδας, όπως το κυνήγι του Καλυδωνίου Κάπρου, η μάχη μεταξύ Λαπίθων και Κενταύρων (Κενταυρομαχία) και η Αργοναυτική Εκστρατεία, στο πλευρό του εξαδέλφου του, Ιάσονα. Στον Τρωικό πόλεμο, αν και σε μεγάλη πια ηλικία, συμμετείχε μαζί με τους γιους του, Αντίλοχο και Θρασυμήδη, επικεφαλής μιας ναυτικής δύναμης που αποτελούνταν από 90 πλοία από όλες τις πόλεις της επικράτειάς του. Στην Ιλιάδα εμφανίζεται συχνά να συμβουλεύει τους Αχαιούς. Στις περισσότερες περιπτώσεις η παρέμβασή του έχει θετικό αντίκτυπο, σε άλλες όμως έχει άμεσο αρνητικό αποτέλεσμα και μόνο μακροπρόθεσμα θετικό: έτσι εκλαμβάνεται η παραίνεσή του προς τον Πάτροκλο να εμφανιστεί στη μάχη φορώντας την πανοπλία του Αχιλλέα. Ο Πάτροκλος σκοτώθηκε γιατί ο Έκτορας πίστεψε ότι σκοτώνει τον Αχιλλέα, όμως αν δεν συνέβαινε αυτό, ο Αχιλλέας δεν θα επέστρεφε ποτέ στη μάχη και η εκστρατεία δεν θα είχε αίσιο τέλος για τους Αχαιούς (για την ακρίβεια δεν θα είχε τέλος). Σε κάθε περίπτωση πάντως οι απόψεις του Νέστορα γίνονται απόλυτα σεβαστές από τους Αχαιούς. Η σοφία και η σύνεσή του προστάτευσε τον ίδιο και τους στρατιώτες του, καθώς απείχαν από τη λεηλασία της Τροίας, οπότε δεν εξόργισαν τους θεούς, που τους επέτρεψαν να γυρίσουν ασφαλείς στην πατρίδα. Στην Οδύσσεια ο Τηλέμαχος επισκέπτεται τον Νέστορα, προκειμένου να μάθει κάτι για την τύχη του πατέρα  του. Η ραψωδία γ' είναι μια από τις καλύτερες πηγές μας για την Πύλο, παρά τους αναχρονισμούς που περιέχει. Ο Νέστωρ περιγράφεται εκεί όχι μόνο σαν σοφός βασιλιάς, αλλά και σαν φιλόξενος σε βαθμό φορτικό σχεδόν. Σχετικά με τον ρόλο που διαδραμάτισε ο Νέστωρ στην Ιλιάδα και ειδικά στην Οδύσσεια έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες, οι οποίες βασίζονται σε σημειολογική ανάλυση του ονόματός του. Ο Frame, στο μνημειώδες έργο του Hippota Nestor, θεωρεί ότι ο Νέστωρ και ο Νόστος έχουν την ίδια κοινή ρίζα στη σανσκριτική λέξη Nest που σημαίνει επιστροφή στο φως. Αν και μια τέτοια ερμηνεία είναι ίσως παρακινδυνευμένη, πάντως γεγονός είναι ότι τα αρχαιολογικά κατάλοιπα της ΥΕ ΙΙΙΒ περιόδου από την Πύλο μαρτυρούν ένα “βασίλειο” που το χαρακτήριζε η ευμάρεια, η ορθή διοίκηση και η εξωστρέφεια.
Αρχαιολογικά δεδομένα
Τα αρχαιολογικά δεδομένα από τις ανασκαφές στο λόφο του Εγκλιανού αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Πυλίας συνάδουν με την ύπαρξη εκεί μιας ισχυρής “δυναστείας” που έφτασε στη μέγιστη ακμή της στην ΥΕ ΙΙΙΒ περίοδο. Το ανακτορικό συγκρότημα στον Εγκλιανό, με διαστάσεις 170 επί 90 μέτρα, δεν ήταν τειχισμένο, γεγονός που απηχεί ένα αίσθημα ασφάλειας. Ο λόγος που οι ένοικοι του ανακτόρου ήταν ασφαλείς ήταν ότι είχαν καθυποτάξει μια μεγάλη γεωγραφική έκταση, που περιλάμβανε σχεδόν όλη τη σύγχρονη Μεσσηνία. Το ανάκτορο χωριζόταν σε τρία μέρη, στο Νοτιοδυτικό κτίριο, το Κεντρικό κτίριο και το Βορειοανατολικό κτίριο, ενώ περιλάμβανε και μία χωριστή αποθήκη οίνου. Το Νοτιοδυτικό κτίριο είναι γνωστό ως “ανάκτορο του Νηλέως”, γεγονός που απηχεί την παλαιότητά του. Φαίνεται ότι ήταν σε χρήση σε όλη τη διάρκεια του 13ου αιώνα π.Χ. Περιλάμβανε αίθουσα θρόνου με εστία, όπως ακριβώς και το κεντρικό κτίριο, και ήταν διακοσμημένο στους κύριους χώρους του με ωραίες τοιχογραφίες που παρουσίαζαν σκηνές κυνηγίου και πολεμικές σκηνές. Επίσης περιλάμβανε τους δικούς του αποθηκευτικούς χώρους, κυρίως τις σκευοθήκες όπου φυλάσσονταν όλα τα σκεύη που ήταν αναγκαία για την καθημερινή ζωή αλλά και τη φιλοξενία των ξένων. Οι κατά καιρούς “ανακαινίσεις” του ανακτόρου, που περιλάμβαναν και αντικατάσταση των ζωγραφικών παραστάσεων, φανερώνουν την εξέλιξη μιας οικογένειας αλλά και μιας δυναστείας, που μεταβαλλόταν μαζί με το βασίλειό της αλλά και προσπαθούσε να προσαρμοστεί στις εξωτερικές συνθήκες.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Μεσσηνίας
Πιτ Ντόκτερ
Ο Πίτερ Χανς Ντόκτερ (αγγλ. Peter Docter) είναι Αμερικανός σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Είναι σημαντικό στέλεχος της Pixar μα έχει δουλέψει και σε άλλες ταινίες όπως στο «Κινούμενο Κάστρο» του Χαγιάο Μιγιαζάκι και έχει σκηνοθετήσει επίσης το short animation «Winter».
Εντός Pixar έχει υπογράψει τα σενάρια των ταινιών: Toy Story, Toy Story 2, Μπαμπούλας Α.Ε., Αυτοκίνητα και Toy Story 3. Έχει σκηνοθετήσει το Μπαμπούλας Α.Ε. που πήρε υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερης ταινίας animation και το short «Το καινούριο αυτοκίνητο το Μάικ».
Δεν έχει σκηνοθετήσει και γράψει μόνο αλλά έχει κάνει και άλλες δουλειές στην Pixar.
Λα Σαζές
Η Λα Σαζές (La Sagesse) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Δαβίδ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Ρόμπερτ Σο
Ο Ρόμπερτ Άρτιμπαλντ Σο (Αγγλικά: Robert Archibald Shaw, 9 Αυγούστου 1927 – 28 Αυγούστου 1978) ήταν Άγγλος ηθοποιός, μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος. Ξεκινώντας την καριέρα του στο θέατρο, ο Σο εντάχθηκε στο Shakespeare Memorial Theatre μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και εμφανίστηκε σε παραγωγές των Μάκβεθ, Ερρίκος Η΄, Κυμβελίνος και άλλων θεατρικών έργων του Σέξπιρ. Με τον θίασο Ολντ Βικ (1951–52), συνέχισε κυρίως σε σεξπιρικούς ρόλους.
Ο Σο ήταν υποψήφιος για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα για τον ρόλο του ως Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας στη δραματική ταινία Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές (1966). Άλλοι κινηματογραφικοί του ρόλοι ήταν ο μαφιόζος Ντόιλ Λόνεγκαν στο Κεντρί (1973) και ο κυνηγός καρχαριών Κουίντ στα Σαγόνια του καρχαρία (1975). Έπαιξε επίσης ρόλους στα Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Από τη Ρωσία με αγάπη (1963), Η μάχη της Αγγλίας (1969), Τα ταραγμένα χρόνια ενός γίγαντα (1972) κ.ά.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ρόμπερτ Άρτιμπαλντ Σο γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου 1927 στο Λάνκασιρ. Ήταν γιος της πρώην νοσοκόμας Ντορίν Νόρα (το γένος Έιβερι), που γεννήθηκε στη Σουαζιλάνδη και του Τόμας Άρτιμπαλντ Σο, γιατρού σκωτσέζικης καταγωγής. Είχε τρεις αδερφές που ονομάζονταν Ελίζαμπεθ, Τζοάνα και Γουέντι και έναν αδερφό, τον Αλεξάντερ. Όταν ήταν επτά ετών, η οικογένεια μετακόμισε στη Σκωτία, στις Ορκάδες. Ο πατέρας του αυτοκτόνησε όταν ο Σο ήταν 12 ετών και η οικογένεια στη συνέχεια μετακόμισε στην Κορνουάλη, όπου ο Σο παρακολούθησε το ανεξάρτητο σχολείο Truro. Στη συνέχεια, φοίτησε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο, αποφοιτώντας το 1948.
Πιερ Νγκαϊονί
Ο Πιερ Νγκαϊονί (Pierre Ngaiohni, γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1955) είναι πολιτικός από τη Νέα Καληδονία, Κανάκ στην καταγωγή και τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας από τη Γαλλία. Εξελέγη αντιπρόεδρος στις 15 Ιουνίου του 2009 και αντικατέστησε τον Ντεβέ Γκοροντέι, και υπηρέτησε στη θέση έως τις 11 Μαρτίου 2011.
Ρόμπερτ Σο
Πρώιμη καριέρα
Ο Σο ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός στο θέατρο, κάνοντας περιοδείες σε όλη την Αγγλία. Έπαιξε τον Άνγκους σε μια παραγωγή του Μάκβεθ στο Στράτφορντ-απόν-Έιβον το 1946.
Πιερ Νγκαϊονί
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο νησί Μαρέ, των Νησιών της Πίστης. Πέντε εβδομάδες μετά τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του 2009, εξελέγη αντιπρόεδρος. Η εκλογή του ήταν η τρίτη απόπειρα για εκλογή νέου αντιπροέδρου. Η υποψηφιότητά του ήταν επιτυχής επειδή τα κόμματα που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας είχαν συμφωνήσει σε έναν υποψήφιο κοινής αποδοχής. Με την εκλογή του Νγκαϊονί άνοιξε ο δρόμος και για τον καταμερισμό των υπολοίπων κυβερνητικών υπουργείων, έντεκα τον αριθμό.
Ρόμπερτ Σο
Πρώιμη καριέρα
Το 1947, εμφανίστηκε στον Βυσσινόκηπο στη βρετανική τηλεόραση. Επίσης, στο ίδιο μέσο, ερμήνευσε σκηνές από τη Δωδέκατη νύχτα και τον Μάκβεθ.
Πιερ Νγκαϊονί
Σταδιοδρομία
Ο προκάτοχός του στην αντιπροεδρία, ο Γκοροντέι, είχε υπηρετήσει επί προεδρίας τριών διαφορετικών προέδρων μετά την υιοθέτηση της Συμφωνίας της Νουμέα, του 1998. Με βάση την εν λόγω συνθήκη, αντιπρόεδρος θα πρέπει να είναι ένας πολιτικός που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας, σε περίπτωση που πρόεδρος τελεί ένας πολιτικός που είναι αντίθετος με την ανεξαρτησία. Ο πρόεδρος Φιλίπ Γκομέ είναι γαλλόφιλος και κατά της ανεξαρτησίας. Η θητεία του είναι πενταετής.
Ρόμπερτ Σο
Πρώιμη καριέρα
Είχε ένα μικρό ρόλο στη Συμμορία των εντιμότατων (1951), υποδυόμενος έναν τεχνικό εργαστηρίου της αστυνομίας προς το τέλος της ταινίας.
Πιερ Νγκαϊονί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νγκαιονι
Ρόμπερτ Σο
Πρώιμη καριέρα
Ο Σο έπαιξε μικρούς ρόλους στα Τα φρούρια καταρρέουν (1955), Doublecross (1956) και A Hill in Korea (1956) (μαζί με άλλους νέους ηθοποιούς όπως ο Μάικλ Κέιν).
The Buccaneers
Ο Σο έγινε τηλεοπτικός αστέρας στο Ηνωμένο Βασίλειο όταν πρωταγωνίστησε στη σειρά The Buccaneers (1956–57) που προβλήθηκε για 39 επεισόδια.
Κινηματογραφική φήμη
Ο Σο έγινε πολύ γνωστός ως ηθοποιός του κινηματογράφου όταν έπαιξε τον ρόλο του δολοφόνου Ντόναλντ Γκραντ στη δεύτερη ταινία της σειράς Τζέιμς Μποντ, που είχε τίτλο Από τη Ρωσία με αγάπη (1963). Έπαιξε έναν ρόλο στο A Carol for Another Christmas (1964).
Το 1964, ο Σο επέστρεψε στο Μπρόντγουεϊ σε μια παραγωγή του The Physicists σε σκηνοθεσία του Πίτερ Μπρουκ, η οποία διάρκεσε για μόνο για 55 παραστάσεις.
Ο Σο ήταν ο αδυσώπητος διοικητής της Βέρμαχτ συνταγματάρχης Χέσλερ στη Μάχη των Αρδεννών (1965) και ο νεαρός Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας στο Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές (1966), που του χάρισε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Έπαιξε επίσης τον Μαρτίνος Λούθηρος στο Luther (τηλεταινία του 1968).
Σταρ του κινηματογράφου
Ο Σο πέτυχε τη μεγαλύτερη κινηματογραφική του αναγνώριση υποδυόμενος τον ψαρά στην ταινία Τα σαγόνια του καρχαρία (1975), αν και στην αρχή ήταν απρόθυμος να πάρει τον ρόλο, καθώς δεν του άρεσε το βιβλίο, αλλά αποφάσισε να δεχτεί μετά από παρότρυνση της γυναίκας του και της γραμματέως του — «Την τελευταία φορά που ήταν τόσο ενθουσιώδεις ήταν στο Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Από τη Ρωσία με αγάπη. Και είχαν δίκιο».
Στη συνέχεια, ο Σο εμφανίστηκε στα 4 τέλεια εγκλήματα (1975), Διαμάντια: Η μεγαλύτερη ληστεία του 20ού αιώνα (1975) Το ρόδο και το βέλος (1976) μαζί με την Όντρεϊ Χέπμπορν και τον Σον Κόνερι και ως πράκτορας της ισραηλινής Μοσάντ Ντέιβιντ Καμπάκοφ στη Συναγερμός στο Λος Άντζελες (1977).
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του Ομάδα κρούσεως 10 απ' το Ναβαρόνε (1978) ο Σο είπε: «Σκέφτομαι σοβαρά ότι αυτή μπορεί να είναι η τελευταία μου ταινία. . . Δεν έχω πια τίποτα αληθινό να πω. Κάποιες ατάκεςμε απωθούν. . . Δεν νιώθω άνετα στον κινηματογράφο. Δεν μπορώ να θυμηθώ την τελευταία ταινία που μου άρεσε να γύρισα». Έκανε μια ακόμη ταινία, Το εξπρές του θανάτου (1979). Ο Σο και ο σκηνοθέτης/παραγωγός Μαρκ Ρόμπσον πέθαναν και οι δύο από καρδιακή προσβολή μέσα σε λίγους μήνες ο ένας από τον άλλον. Ο Ρόμπσον τον Ιούνιο του 1978 και ο Σο τον Αύγουστο του 1978. Ο Σο είχε πει ότι θα χρησιμοποιούσε τα έσοδα από την ταινία για να πληρώσει τους φόρους του.
Προσωπική ζωή
Ο Σο παντρεύτηκε τρεις φορές και είχε 10 παιδιά, δύο από τα οποία ήταν υιοθετημένα. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Τζένιφερ Μπουρν από το 1952 έως το 1963, με την οποία απέκτησε τέσσερις κόρες. Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η ηθοποιός Μαίρη Γιούρε από το 1963 έως το 1975, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά, μεταξύ των οποίων τις κόρες Ελίζαμπεθ (γεννήθηκε το 1963) και Χάνα (γεννήθηκε το 1965). Υιοθέτησε τον Κόλιν (γεννήθηκε το 1961) από τον προηγούμενο γάμο της συζύγου του με τον θεατρικό συγγραφέα Τζον Όσμπορν. Σύμφωνα με μια συνέντευξη με τον Κόλιν, ήταν ο γιος του Σο που γεννήθηκε κατά τη διάρκεια μιας σχέσης ενώ η Γιούρε ήταν ακόμη παντρεμένη με τον Όσμπορν. Ο γιος του Σο, Ίαν (γεννήθηκε το 1969) έγινε επίσης ηθοποιός. Αυτός ο γάμος έληξε με το θάνατο της Γιούρε από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Η τρίτη και τελευταία σύζυγός του ήταν η Βιρτζίνια Γιάνσεν από το 1976 μέχρι το θάνατό του το 1978, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Τόμας. Υιοθέτησε επίσης τον γιο της, Τσαρλς, από προηγούμενη σχέση.
Τα τελευταία επτά χρόνια της ζωής του, ο Σο έζησε στην κομητεία Μέγιο, στην Ιρλανδία. Όπως και ο πατέρας του, ο Σο ήταν αλκοολικός το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.
Θάνατος
Ο Σο πέθανε στην Ιρλανδία σε ηλικία 51 ετών από καρδιακή προσβολή στις 28 Αυγούστου 1978, ενώ οδηγούσε. Ξαφνικά ένιωσε άσχημα, σταμάτησε να οδηγεί, βγήκε, στη συνέχεια κατέρρευσε και πέθανε στην άκρη του δρόμου. Συνοδευόταν τότε από τη σύζυγό του Βιρτζίνια και τον γιο του Τόμας. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Γενικό Νοσοκομείο Castlebar, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Μόλις είχε ολοκληρώσει την ταινία Το εξπρές του θανάτου. Το σώμα του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του σκορπίστηκαν κοντά στο σπίτι του, όπου χτίστηκε πέτρινο μνημείο τον Αύγουστο του 2008.
Αφιερώματα
Ο κακός Σεμπάστιαν Σο από το κόμικ X-Men πήρε το όνομά του και βασίστηκε πάνω στον Σο.
Βραβεία
Στα Βραβεία της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1966, ο Σο έγινε ο δεύτερος ηθοποιός που έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ για την ερμηνεία του ως Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας στην ταινία Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές (1966). Ήταν επίσης υποψήφιος για την 24η Χρυσή Σφαίρα για τον ίδιο ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Απόφοιτοι Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Μορν Γκαζό
To Μορν Γκαζό (Morne Gazo) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Δαβίδ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Plan B (ταινία, 2009)
Το Plan B είναι μία κομεντί του 2009 στα ισπανικά από τον Αργεντίνο σκηνοθέτη Μάρκο Μπέργκερ.
Πλοκή
Ο Μπρούνο (Μπρούνο Βινάου) εγκαταλείπεται από την κοπέλα του, τη Λάουρα (Μερσέντες Κουιντέρος) και έτσι σχεδιάζει να εκδικηθεί τον νέο φίλο της Λάουρας, τον Πάμπλο (Λούκας Φεράρο). Ο Μπρούνο θέλει να πείσει τον Πάμπλο να αφήσει τη Λάουρα αλλά όταν το σχέδιο του δεν αποδίδει τότε εκείνος σκέφτεται ένα δεύτερο σχέδιο (Plan B), σύμφωνα με το οποίο σκοπεύει να σαγηνέψει τον Πάμπλο και να τον απομακρύνει έτσι από τη Λάουρα. Ο Μπρούνο συζητά αυτές τις ιδέες και την πρόοδο του σχεδίου του με τον φίλο του Βίκτορ (Ντάμιαν Καντούτσι), ο οποίος αποτελεί ένα είδος συνεργού στις ραδιουργίες του Μπρούνο. Σύμφωνα με το σχέδιό του, ο Μπρούνο αναπτύσσει μια κρυφή “σχέση” με τον Πάμπλο προκειμένου να τον υποκινεί. Στην πορεία όμως, φαίνεται πως υπάρχει πραγματική χημεία μεταξύ του Μπρούνο και του Πάμπλο. Οι δύο άντρες δένονται γρήγορα και βρίσκουν κοινά ενδιαφέροντα και αναμνήσεις από την παιδική τους ηλικία. Η χρήση αλκοόλ και ελαφρών ναρκωτικών τους βοηθάει να έρθουν ακόμα πιο κοντά, κάνοντας τους να αναθεωρήσουν το σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Στο τέλος της ταινίας καταλήγουν να ερωτεύεται ο ένας τον άλλον.
Προβολές
Η ταινία προβλήθηκε στο Buenos Aires International Festival of Independent Cinema (BAFICI), στο Rome International Film Festival, στο BFI London Film Festival και σε φεστιβάλ ταινιών στην Αβάνα, στο Παλμ Σπρινγκς, στο Μπιλμπάο, στην Τουλούζη, το Άμστερνταμ και τη Μελβούρνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Αργεντινικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες
Κώστας Διγκαβές
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ.
Άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα στη συμπρωτεύουσα και από το 1983 ως το 2012 εξέδιδε ανελλιπώς το ετήσιο Ελληνικό και Διεθνές Αλμανάκ. Συνέγραψε και άλλα βιβλία, καταγράφοντας εκλογικά αποτελέσματα, περιγράφοντας το Σύνταγμα της Ελλάδας και εκδίδοντας ένα ημερολόγιο με τα γεγονότα της περιόδου της χούντας.
Πέθανε σε ηλικία 81 ετών στις 3 Μαρτίου 2015 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αναστάσεως του Κυρίου στα Κοιμητήρια της Θέρμης. Ο γιος του, Μανόλης, συνεργάστηκε στην ετήσια έκδοση του "Αλμανάκ" την τελευταία δεκαετία, σε συνεργασία και με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ρεκίν
To Ρεκίν (Requin) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Δαβίδ. Από αυτό πήρε το όνομά του το Γκρέιτ Ρεκίν
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Γρενάδας
Βυζαντινό Μουσείο Ζακύνθου
Το Μουσείο Ζακύνθου,, είναι και μουσείο βυζαντινής τέχνης στη Ζάκυνθο.
Ιστορία
Το 1908 ιδρύθηκε το Μουσείο Μεσαιωνικών και Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Εκεί καταχωρήθηκαν έργα τέχνης της πόλης.
Το 1953, λόγω σεισμών, το κτίριο όπου ήταν το μουσείο κατέρρευσε και έπρεπε να ξαναχτιστεί. Η κατασκευή τελείωσε το 1959 και το μουσείο ανοίχτηκε επίσημα το 1960.
Συλλογή
Η μόνιμη συλλογή του μουσείου αποτελείται από βυζαντινά και μεταβυζαντινά αντικείμενα. Επίσης οργανώνονται μερικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες.