cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρκίτσα Φθιώτιδας
Ύστερη αρχαιότητα
Στα ΝΔ της βασιλικής και σε μικρή απόσταση αποκαλύφθηκε εν μέρει ένα κτηριακό συγκρότημα σύγχρονο προς αυτή από την ανασκαφή του προήλθε μεγάλος αριθμός νομισμάτων, λύχνων με σταυρούς και οικιακών σκευών. Πιθανόν το κτήριο αυτό να σχετίζεται με το εκκλησιαστικό μνημείο, απαιτείται όμως η ολοκλήρωση της έρευνας για τον ασφαλή καθορισμό της χρήσης του. Μερικές δεκάδες μέτρα δυτικότερα αποκαλύφθηκε τμήμα λουτρικού συγκροτήματος που διατηρείται σε αρκετό ύψος. Το ορατό τμήμα ανήκει πιθανόν στο χώρο των φούρνων (praefurnium) και στην αίθουσα του θερμού (caldarium).
Από τα στοιχεία αυτά και την ύπαρξη άφθονης κεραμικής σε όλη την πλαγιά νότιας της βασιλικής, συμπεραίνει κανείς ότι στη θέση του σημερινού οικισμού Λιόση και ακριβώς δίπλα στο λόφο της αρχαίας πόλης Αλόπης, άκμασε για δύο τουλάχιστον αιώνες μια χριστιανική πόλη το όνομα της οποίας δεν έχει διασωθεί.
Βυζαντινή περίοδος
thumb|left|Ο φάρος της Αρκίτσας Η μέση βυζαντινή περίοδος πρέπει να ήταν μια εποχή άνθησης για την περιοχή της Λοκρίδας. Αυτό μαρτυρείται από τα σωζόμενα μνημεία, αλλά και τα διάσπαρτα λείψανα, νομίσματα, αρχιτεκτονικά μέλη και επιφανειακή κεραμική που έχουν αποκαλυφθεί σε διάφορες περιοχές.
Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν την ύπαρξη κατοίκησης, που όμως δεν έχει διαπιστωθεί ανασκαφικά έως σήμερα.
Ο περιηγητής Αργύρης Φιλιππίδης από τις Μηλιές του Πηλίου, αναφέρει στις εντυπώσεις του που κατέγραψε από 1η Ιουνίου μέχρι 15 Οκτωβρίου 1815 σε βιβλίο του με τον τίτλο «Γεωγραφία μερική»:
Νεότερη ιστορία
Στην Επανάσταση του 1821 η Αρκίτσα ανέδειξε τους αγωνιστές Αθανασίου Γκόλφη, Βασιλείου Αργύρη, Γεωργίου Ηλία, Δημητρίου Αναστάσιο, Δημητρίου Γιοβάνη και Μοσχολιό Λουκά.
Στο ακρωτήρι «Κύνιον» κτίστηκε το 1906 ο Φάρος της Αρκίτσας (γνωστός επίσης και ως "φανάρι της Αρκίτσας").
Η αρχική αναγνώριση της Αρκίτσας ως Κοινότητας έγινε το 1912 και προήλθε από τον Δήμο Δαφνουσίων. Αρχικά αποτελούνταν από τους συνοικισμούς Αρκίτσα και Μελιδόνι και ο πληθυσμός το 1920 ανερχόταν σε 392 κατοίκους στην Αρκίτσα και 66 στο Μελιδόνι.
Κατά την απογραφή του 1961 η Αρκίτσα είχε 711 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 1991 έφτασε τους 913.
Ήθη - Έθιμα
Την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου πραγματοποιούνται στο λιμάνι της Αρκίτσας πολιτιστικές εκδηλώσεις από τον Πολιτιστικό σύλλογο Αρκίτσας ΚΛΕΙΔΩΝΑ. Από το 2000 και μετά, διοργανώνεται φεστιβάλ παραδοσιακών χορών με συμμετοχές χορευτικών συγκροτημάτων από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, παιδικές δραστηριότητες και παρουσίαση τραγουδιών για να τιμήσουν την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Τη Δευτέρα του Πάσχα, πραγματοποιείται το έθιμο της Ρωμάνας. Γυναίκες με τοπικές ενδυμασίες τραγουδώντας το τραγούδι της Ρωμάνας συγκεντρώνουν χρήματα και υλικά για να φτιάξουν παραδοσιακές πίτες. Το ίδιο απόγευμα στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου υπό τους ήχους παραδοσιακής μουσικής προσφέρουν τις πίτες, που ετοίμασαν, και γίνεται ένα κλασικό γλέντι με χορό και κρασί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Λοκρών Κατηγορία:Λοκρίδα
Επαρχία Τζελσκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Λευκορωσίας
Σαιντ-Ωγκυστέν (Σεν-ε-Μαρν)
Το Σαιντ-Ωγκυστέν (γαλλικά: Saint-Augustin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Ωγκυστινιέν (γαλλικά: Saint-Augustiniens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μαξίμ Σάτσκιχ
Ο Μαξίμ Σάτσκιχ (Ουζμπεκικά: Максим Шацких, γεννήθηκε 30 Αυγούστου 1978) είναι Ουζμπέκος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι ο κορυφαίος σκόρερ της εθνικής του ομάδας με 34 γκολ και πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της ουκρανικής πρώτης κατηγορίας με 123 γκολ.
Καριέρα
Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του σε ρωσικές ομάδες αλλά το πιο επιτυχημένο κομμάτι στην πορεία του ήταν η δεκαετής παρουσία του στην Ντιναμό Κιέβου. Ήταν δύο φορές πρώτος στην κατάταξη των σκόρερ του ουκρανικού πρωταθλήματος, τη σεζόν 1999–00 με 20 γκολ και τη σεζόν 2002–03 με 22 γκολ, ισοφαρίζοντας, στη δεύτερη περίπτωση, την καλύτερη επίδοση στην μέχρι τότε μικρή ιστορία του πρωταθλήματος. Κέρδισε επίσης τρεις φορές τον τίτλο του πρώτο σκόρερ του Κυπέλλου Ουκρανίας, ένας από τους δύο μόνο παίκτες που έχουν καταφέρει κάτι τέτοιο. Με την ομάδα του Κιέβου κατέκτησε 6 πρωταθλήματα και 5 κύπελλα Ουκρανίας (τρία σούπερ κύπελλα). Ο τρόπος παιχνιδιού του συχνά τον κρατούσαν στη μεσαία γραμμή με την ταχύτητα στις αντεπιθέσεις να αποτελεί τον κύριο παράγοντα επίτευξης γκολ.
Στην Εθνική ομάδα του Ουζμπεκιστάν αγωνίστηκε 61 φορές και σημείωσε 34 γκολ. Ήταν τρίτος στην ψηφοφορία στην ανάδειξη του καλύτερου Ασιάτη ποδοσφαιριστή της χρονιάς το 2003 και δεύτερος το 2005. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ξεκίνησε προπονητική καριέρα.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουζμπέκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπάλτικα Καλίνινγκραντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Άρσεναλ Κιέβου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τσερνομόρετς Οδησσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατάλογος πρωταγωνιστών της σειράς "Vis a vis"
Αυτό το παράρτημα περιέχει πληροφορίες σχετικά με το καστ της ισπανικής τηλεοπτικής σειράς "Vis a vis".
Πρώτη σεζόν
• Σόνια Αλμάρχα ως Λίδια Όσμπορν (episodio 1; 8; 10–11)
• Hugo Guzmán como Inspector Camilo Jalapeño (episodio 6; 8–11)
• Paula Medina como Jacky (episodios 1–4; 6–7; 10–11)
• Irene Arcos como Carolina (episodio 2; 5; 11)
• Óscar de la Fuente como abogado de Zulema (episodios 5–6; 11)
• Alexia Mimiaga como Lucía Osborne (episodio 1; 8; 10–11)
• Juan Ramón Lucas como él mismo (episodio 11)
• Carlos Alsina como él mismo (episodio 11)
• Luis del Valle como Cura (episodio 10)
• Julia Otero como ella misma (episodio 8)
• Asun Ayllón como funcionaria de la cárcel (episodio 3; 6; 8)
• Lucía Quintana como enfermera (episodio 8)
• Fran Calvo como médico (episodio 8)
• Juan Blanco como Alfonso «El Piti», novio de Tere (episodio 8)
• Eva Arias como una presa (episodio 8)
• María Cruickshank como Lis (episodios 2–6)
• Reme Gómez como una presa (episodio 1; 7)
• Kaabil como terrorista 3 (episodio 7)
• Fahd el Mauzoni como terrorista 2 (episodio 7)
• Tony Madigán como habitante de un cámping (episodios 6–7)
• Juan Motilla como Pepe, padre de Saray (episodios 5–6)
• Carmen Baquero como Alba, madre de Saray (episodios 5–6)
• Marcos Zan como Inspector Ling Chun «El Chino» (episodio 1; 3–5)
• Melina Matthews como una locutora (episodio 5)
• Ana Labordeta como Paloma Garrido «La Gobernanta» (episodios 1–3)
• Ramón Rados como Simón Mateos Morante (episodios 1–3)
• Pilar López como Rosa «La Romay» (episodio 3)
• Manel Dueso como Abogado Álvarez (episodio 3)
• Ana Marzoa como una presa (episodio 2)
• Anna Casas como una presa (episodio 1)
• Paco Déniz como Abogado Ricardo Guzmán (episodio 1)
Δεύτερη σεζόν
• Jose Javier Domínguez como Inspector Pipiolo (episodios 1–13)
• Sara Vidorreta como Amaia Jiménez (episodio 3; 6–13)
• Rafael Núñez como Fernando (episodio 4; 8–9; 12–13)
• Silvia Hernández como madre de Amaia Jiménez (episodios 10–13)
• Ramón Esquinas como padre de Amaia Jiménez (episodios 11–13)
• Pilar López como Rosa «La Romay» (episodios 1–2; 6; 13)
• Carmen Baquero como Alba, madre de Saray (episodio 6; 13)
• Irene Ferradas como hija de Fernando (episodio 13)
• Ester Expósito como hija de Fernando (episodio 13)
• María Morales como una comisaria (episodio 3; 5–6; 9; 12)
• Helena Resano como ella misma (episodio 7; 12)
• Julio Alonso como Juez (episodio 3; 12)
• Óscar Rabadán como abogado de Zulema (episodio 12)
• José Luis Patiño como un examinador (episodio 12)
• Claudia Placer como Macarena Ferreiro (niña) (episodio 12)
• Moussa Echarif como chico de Marruecos (episodio 1; 11)
• Alfonso Manjavacas (episodio 11)
• Yiyo Alonso como Cesáreo Gil (episodio 3; 6; 8–10)
• Irene Arcos como Carolina (episodio 1; 7; 10)
• Hakim Noury como Karim Ait Said «El Sirio» (episodios 1–2; 5–8; 10)
• Alfonso Torregrosa como Federico, abogado de Macarena (episodio 10)
• Marta de Frutos como abogada de Estefanía «Rizos» (episodio 10)
• Khaled Kouka como dueño de la casa de Marruecos (episodio 9)
• Luis del Valle como Cura (episodio 5; 8)
• Cristina Soria como sexóloga (episodio 8)
• Baya Belal como Rana Sabad, madre de «El Egipcio» (episodio 1; 6)
• Adryen Mehdi como Hanbal Hamadi «El Egipcio» (episodio 1; 6)
• Celia Bermejo (episodio 6)
• Sonia Almarcha como Lidia Osborne (episodio 2; 4–5)
• Noelia Noto como Sandra Pitche, esposa de Sandoval (episodio 2; 5)
• Xavier Noms como un dentista (episodio 5)
• Sauce Ena como una doctora (episodio 4)
• Hugo Guzmán como Inspector Camilo Jalapeño (episodios 1–2)
• Óscar de la Fuente como Abogado de Zulema (episodio 2)
• Hicham Malayo como terrorista (episodio 1)
• Chema Ruiz como responsable del comité (episodio 1)
Τρίτη σεζόν
• Erdem Tsydypov como un socio de Hong Fang 5 (episodio 8)
• Min Kie Zhang como un socio de Hong Fang 4 (episodio 8)
• Wu Tien Wen como un socio de Hong Fang 3 (episodio 8)
• Andrey Yuhai como un socio de Hong Fang 2 (episodio 8)
• Fran Cantos como un funcionario (episodio 8)
• Michael Batista como un camarero (episodio 8)
• Alma Jiménez Cerezo como Zulema Zahir (niña) (episodio 7)
• Tadashi como un socio de Hong Fang (episodios 7–8)
• Pepe de Uriarte como voz en off de la megafonía (episodio 7)
• Samad Madkouri como futuro marido de Zulema (episodio 7)
• Khadija Ouaryachi como mujer árabe (episodio 7)
• Farah Hamed como madre de Zulema (episodio 7)
• Belén Ponce de León como médico (episodio 5)
• Laura Río como profesora (episodio 5)
• Tony Lam como Soju, maestro de Hong Fang (episodio 4; 6–7)
• Manuel Menárguez como médico (episodio 3)
• Isabel Torrevejano (episodio 3)
• Patricia Jordá como un periodista (episodio 3)
• Javier Mula López como un periodista (episodio 3)
• Viviana Jaén como una reclusa (episodio 3)
• Manoli Sierra como una mujer (episodio 3)
• Carmen Baquero como Alba, madre de Saray (episodio 3; 6)
• Maty Gómez como madre de Mercedes (episodio 3; 5)
• Chen Lu como Jiang Li (episodios 1–8)
• Wenjun como Hong Fang (episodios 2–4; 6–8)
• Ester Expósito como hija de Fernando (episodio 1)
• Rafael Ortiz como el alcalde (episodio 1)
• Laura Quirós como Alicia González (episodio 1; 3–5; 7)
• Raúl Tejón como Unai del Álamo (episodio 1; 3–4; 7)
Τέταρτη σεζόν
• La Mala Rodríguez como novia de Saray (episodio 8)
• Martín Aslan como piloto del helicóptero (episodio 7)
• Fernando Valdivielso como un enfermero (episodio 7)
• Pedro Beitia como Capitán Medina (episodios 7–8)
• Juan Blanco como Alfonso «El Piti», exnovio de Tere (episodios 6–8)
• Farah Hamed como madre de Zulema (episodio 6)
• Pedro Rudolphi como Nacho, novio de Luna (episodio 5)
• Alzira Gómez como abuela de la residencia (episodio 5)
• Agus Ruíz como Francisco Rodríguez, hombre que acoge a Estrella (episodio 5)
• Paco Gisbert como personal del hospital 2 (episodio 4)
• Amparo Vega-León como personal del hospital 1 (episodio 4)
• Noelia Noto como Sandra Pitche, ex esposa de Sandoval (episodios 3–5)
• Norbey Molina como voz en off del aeropuerto (episodio 1)
• Angie Savall como una traficante de droga (episodio 1)
• Belén Orihuela como un policía del hospital (episodio 1)
• Daniel Crego como un niño (episodio 1)
• Leticia Torres como azafata 2 (episodio 1)
• Sandra Velázquez como azafata 1 (episodio 1)
• Lucía Bravo como policía del avión (episodio 1)
Επιπλέον
Κατηγορία:Ισπανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Netflix
Δρύμου
Η Δρύμου είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Η Δρύμου βρίσκεται σε απόσταση 27 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 485 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια συνορεύει με τη Σίμου, στα ανατολικά με τη Λάσα, στα νότια με τη Δρυνιά, στα νοτιοδυτικά με το Στρουμπί και στα ανατολικά με τη Γιόλου.
Ονομασία
Η ονομασία Δρύμου προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη δρυμός. Δρυμός σημαίνει τόπος με πολλούς δρύες.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Δρύμου γνώρισε αυξομειώσεις. Έφτασε στο αποκορύφωμα του το 1946. Στη συνέχει ακολούθησε μείωση του πληθυσμού, η οποία διήρκεσε για δεκαετίες. Στην τελευταία απογραφή (2011) παρουσίασε αύξηση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Σαιν-Μπαρτελεμί (Σεν-ε-Μαρν)
Το Σαιν-Μπαρτελεμί (γαλλικά: Saint-Barthélemy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαρτελομεέν (γαλλικά: Barthéloméens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Σαιν-Μπρις (Σεν-ε-Μαρν)
Το Σαιν-Μπρις (γαλλικά: Saint-Brice) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μπρισουά (γαλλικά: Saint-Briçois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Σαργκεμίν
Η κοινότητα Σαργκεμίν (γαλλικά: Sarreguemines) είναι γαλλική κοινότητα, υπονομαρχία του νομού Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ, στα ανατολικά της Γαλλίας, στα γαλλογερμανικά σύνορα.
Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 20.944 κατοίκους (2016) και είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 44.956 κατοίκους (2015).
Βρίσκεται στην ιστορική και πολιτιστική περιοχή της Λωρραίνης. Η πόλη έχει μακρά παράδοση στην παραγωγή φαγιεντιανών και κεραμικών προϊόντων.
Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Σαργκεμινουά (ζ).
Τοπωνυμία
Η πρώτη αναφορά της πόλης σε επίσημο κείμενο ανάγεται στο 777 όπου αναφέρεται ως Gaimundia. Το 1577 η πόλη αναφέρεται ως Sargemünt. Στην τοπική διάλεκτο των γαλλικών του Ρήνου ονομάζεται Saargemìnn και σημαίνει Συμβολή στον ποταμό Σαρ.
Το γερμανικό όνομα της πόλης είναι Saargemünd.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Ο ποταμός [[Ζάαρ|Σαρ στο Σαργκεμίν]] Η κοινότητα Σαργκεμίν βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Μοζέλ, στα γαλλογερμανικά σύνορα. Είναι χτισμένη στη συμβολή των ποταμών Σαρ και Μπλις, σε υψόμετρο 192 έως 293 μέτρων. Η έκτασή της είναι περίπου 30 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Είναι η μία από τις τέσσερις υπονομαρχίες του νομού, οι άλλες είναι οι κοινότητες Φορμπάκ, Τιονβίλ και Σαρμπούρ.
Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 20.944 κατοίκους (2016) και είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 44.956 κατοίκους (2015). Αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής περιοχής Σαρ-Μοζέλ, η οποία συγκεντρώνει διασυνοριακά περίπου 700.000 κατοίκους.
Bρίσκεται 75 χιλιόμετρα οδικώς ανατολικά του Μετς, 104 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Στρασβούργου και στη συμβολή των γραμμών προς Τριρ και Ζάαρμπουργκ. Παραδοσιακά, η Σαργκεμίν ήταν το κύριο λιμάνι στη ναυσιπλοΐα του ποταμού Σαρ.
Κλίμα
Το κλίμα είναι ζεστό και εύκρατο. Το Σαργκεμίν είναι μια πόλη με σημαντική βροχόπτωση. Ακόμα και κατά τον ξηρότερο μήνα σημειώνονται έντονες βροχοπτώσεις. Η τοποθεσία ταξινομείται ως Cfb στην Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν. Η μέση θερμοκρασία είναι 9,5 ° C. Κατά μέσο όρο, πέφτουν 722 mm βροχοπτώσεων ανά έτος.
Ιστορία
μικρογραφία|333x333εσ|Συντριβάνι και η εκκλησία Βελφερντίν Χάρη στη γεωγραφική θέση της η Gaemundia, αρχικά ρωμαϊκός οικισμός, αναπτύχθηκε σε πόλη: Τον 8ο αιώνα, ήταν ακόμη ένας οικισμός στη συμβολή των ποταμών Σαρ και Μπλις. Όμως η παρουσία ενός περάσματος (gué) στον ποταμό και η κατασκευή ενός δρόμου κατέστησαν τον οικισμό σημείο διέλευσης μεταξύ βορρά και νότου, ανατολής και δύσης, άρα έγινε στρατηγικός χώρος. Έτσι, ο οικισμός γρήγορα αναπτύχθηκε πριν χτιστεί το κάστρο που δέσποζε στην κοιλάδα του Σαρ μέχρι τον 13ο αιώνα.
Η πόλη απέκτησε πολιτικά δικαιώματα στις αρχές του 13ου αιώνα. Το 1297 παραχωρήθηκε από τον κόμη του Σααρμπρύκεν στον δούκα της Λωρραίνης και πέρασε με τη Λωρραίνη το 1766 στη Γαλλία.
Μετά τον ατυχή για τη Γαλλία Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο, προσαρτήθηκε από τη Γερμανία το 1871, με τη Συνθήκη της Φρανκφούρτης. Από το 1871 έως το 1918 αποτελούσε μέρος της γερμανικής αυτοκρατορικής επαρχίας Αλσατία-Λωρραίνη. Η οικονομία άκμασε και στην πόλη κατασκευάζονταν είδη από βελούδο, δέρμα, πορσελάνη, φαγεντιανή καθώς και πήλινα σκεύη και χαρτοκιβώτια, τα οποία χρησιμοποιούσαν ως επί το πλείστον καπνοβιομηχανίες. Επιστράφηκε στη Γαλλία μετά τον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στις 21-23 Δεκεμβρίου 1944, η 44η μονάδα πεζικού των συμμαχικών δυνάμεων (Ηνωμένες Πολιτείες) απέτρεψε τρεις προσπάθειες των Γερμανών να διασχίσουν τον ποταμό Μπλις. Μια επιθετική υπεράσπιση της περιοχής του Σαργκεμίν συνεχίστηκε τον Φεβρουάριο και το μεγαλύτερο μέρος του Μαρτίου του 1945.
Βιομηχανία κεραμικών
μικρογραφία|Σερβίτσια φαγεντιανής του Σαργκεμίν Η κεραμική βιομηχανία, που ιδρύθηκε στο Σαργκεμίν από το τέλος του 18ου αιώνα, απέκτησε φήμη και το εργοστάσιο περιλαμβάνονταν στην πρώτη θέση των κατασκευαστών ειδών κεραμικής: από τον 19ο αιώνα, το εργοστάσιο διέθετε παγκοσμίως μια μεγάλη συλλογή από σερβίτσια, πήλινα σκεύη, αγγεία, γλάστρες, τοιχογραφίες, τζάκια κ.ά.
Μετά από μεγάλη περίοδο ευημερίας και επέκτασης, η βιομηχανία κεραμικών μείωσε τη δραστηριότητά της και τελικά έκλεισε τον Φεβρουάριο του 2007.
Μεθανοποίηση
Από το 2015 η μονάδα μεθανοποίησης Méthavos1 χρησιμοποιεί το βιοαέριο από την αναερόβια ζύμωση των πράσινων αποβλήτων από τα εργοστάσια αποβλήτων Moselle-Est και Alsace Bossue. Λειτουργεί σε ξηρή διαδικασία και εγχέει βιομεθάνιο στο δίκτυο διανομής φυσικού αερίου.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Ο μύλος στον ποταμό Μπλις Η πόλη είναι γνωστή για την ακμάζουσα κεραμική παραγωγή της. Ο χώρος παραγωγής του παλιού εργοστασίου κεραμικών γύρω από τον παλιό μύλο στον ποταμό Μπλις έχει μετατραπεί σε μουσείο.
Μετά την αναδιάρθρωσή του, ο κήπος στον πρώην εργοστασιακό χώρο προστέθηκε στο σύνολο Κήπων χωρίς σύνορα στην ευρύτερη περιοχή. Στην πόλη υπάρχουν κτίρια από την εποχή του αρ νουβώ. Ένα ιδιαίτερο αξιοθέατο είναι το Καζίνο. Αυτό το κτίριο ήταν χώρος ανάπαυσης που χτίστηκε για τους εργάτες του εργοστασίου κεραμικών. Περιλαμβάνει αίθουσα για πολιτιστικές εκδηλώσεις καθώς και εστιατόριο. Η πρόσοψη είναι διακοσμημένη με κεραμικές εικόνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Λωρραίνης Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Υπονομαρχίες της Γαλλίας
Μικρό Βουνό Λάρισας
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Μικρό Βουνό βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, ανατολικά τ σε υψόμετρο 160 μέτρα. Απέχει περίπου 31 χλμ. ΝΔ. από την Λάρισα, 18 χλμ. Α. από τον Παλαμά Καρδίτσας και 23 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Νίκαια (έδρα του δήμου). Στα ανατολικά και σε πολύ κοντινή απόσταση (2 χλμ.) είναι ο Δοξαράς ενώ ανάμεσά τους περνάει η Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης και δυτικά η Ιτέα Καρδίτσας ενώ ανάμεσά τους περνάει ο Ενιπέας (παραπόταμος του Πηνειού). Στην τοποθεσία "Γκιόλι" έχει εντοπιστεί αρχαιολογικός χώρος - γήλοφος.
Η ονομασία του οφείλεται στο ομώνυμο που βρίσκεται στις νοτιοδυτικές παρυφές του χωριού. Η τοποθεσία "Βάλτος", μετά τα αποστραγγιστικά έργα του 1953, είναι η πιο γόνιμη της περιοχής (καλλιέργιες βαμβακιού). Σε αυτήν υπήρχαν παλαιότερα οι φυσικές πηγές Γκιόλη ή Αλαμπή τις οποίες οι ντόπιοι αποκαλούσαν "τα μάτια", δηλαδή μεγάλα βαθειά πηγάδια, απ' όπου πήγαζε άφθονο νερό και κατέκλυζε μια έκταση 25 στρεμμάτων. Η έκταση αυτή ήταν φραγμένη με πέτρινο τοίχο ("δέσση") και διοχέτευε το νερό σε δυο μεγάλα κανάλια. Όταν το ένα κανάλι έσπασε και πλημμύρισε την ευρύτερη περιοχή (700 με 800 στρέμματα) δημιουργήθηκε βάλτος.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται επίσημα ως Τεκελή το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φύλλου. Το 1929 με το ΦΕΚ 221Α - 06/07/1929 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1930 με το ΦΕΚ 251Α - 24/07/1930 μετονομάστηκε σε Μικρό βουνό. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νίκαιας του Δήμου Κιλελέρ και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 233 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές είναι: *ο οικισμός ανήκε στο Νομό Καρδίτσας
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Pokémon Theme
Το τραγούδι έχει μπει τρεις φορές στα αμερικανικά charts, μία στα Hot Dance Singles Sales, το 2000, φτάνοντας την 3η θέση, και δύο φορές στα Kid Digital Songs, μία το 2010, όπου έφτασε έως το νούμερο 10 και άλλη μία φόρα το 2016, φτάνοντας έως την 4η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Pokémon Κατηγορία:Τραγούδια του 1999
Κλωντίν (λογοτεχνική σειρά)
Η σειρά μυθιστορημάτων Κλωντίν αποτελείται από πέντε μυθιστορήματα της Γαλλίδας συγγραφέως Κολέτ και του Ανρί Γκωτιέ-Βιγιάρ, που εκδόθηκαν από το 1900 έως το 1904. Είναι γραμμένα σε μορφή ημερολογίου και περιγράφουν την εφηβεία, την ενηλικίωση και τη χειραφέτηση ενός νεαρού κοριτσιού, της Κλωντίν.
Στην αρχή του πρώτου βιβλίου, Η Κλωντίν στο σχολείο, η ηρωίδα είναι 15 ετών. Η σειρά περιγράφει την εκπαίδευση και τις εμπειρίες της καθώς μεγαλώνει. Όλα τα βιβλία είναι γραμμένα σε πρώτο πρόσωπο, τα τρία πρώτα έχουν την ίδια την Κλωντίν ως αφηγήτρια. Στο μυθιστόρημα Η Κλωντίν φεύγει, παρουσιάζεται μια νέα αφηγήτρια, η Ανί. Υπάρχει επίσης ένα έκτο μυθιστόρημα της Κολέτ, Το σπίτι της Κλωντίν, αλλά αυτό είναι ένα καθαρά αυτοβιογραφικό έργο για την παιδική ηλικία της συγγραφέως.
Η συγγραφική συνεργασία
Τα μυθιστορήματα γράφτηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα από την Κολέτ σε συνεργασία με τον πρώτο της σύζυγο, τον εκδότη και συγγραφέα Ανρί Γκωτιέ-Βιγιάρ, γνωστό με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Ουίλι. Υπήρξαν πολλές εικασίες σχετικά με τον βαθμό ανάμειξης των δύο συγγραφέων στη συγγραφή των μυθιστορημάτων Κλωντίν, ιδιαίτερα καθώς ο Ουίλι ήταν γνωστό ότι συχνά χρησιμοποιούσε αόρατους συγγραφείς. Κατά συνέπεια, αν και τα μυθιστορήματα αρχικά αποδίδονταν μόνο στον Ουίλι και εκδόθηκαν μόνο με το όνομά του, αργότερα εκδόθηκαν και με τα δύο ονόματα. Μετά τον θάνατο του Ουίλι, η Κολέτ αμφισβήτησε δικαστικά τη συμμετοχή του πρώην συζύγου της σε οποιοδήποτε από τα συγγραφικά έργα και στη συνέχεια αφαιρέθηκε το όνομά του από τα βιβλία. Αυτή η απόφαση ωστόσο ανατράπηκε μετά το θάνατό της, καθώς ο γιος του Ουίλι από προηγούμενη σχέση, διεκδίκησε επιτυχώς την αποκατάσταση του ονόματος του πατέρα του.
Η Κλωντίν στο σχολείο
Στο πρώτο βιβλίο, η Κλωντίν είναι 15 ετών, έξυπνη, ελκυστική, φιλομαθής. Περιγράφει τους συμμαθητές της, την επιδεικτική διευθύντρια του σχολείου και την όμορφη βοηθό της, τους δασκάλους, καθώς και γεγονότα μιας ασυνήθιστης σχολικής χρονιάς στο χωριό όπου ζει με τον πατέρα της. Γεμάτο ζωντάνια και αισθησιασμό, το πρώτο μυθιστόρημα της Κολέτ, συγκεντρώνει ήδη όλες τις ιδιότητες που εξασφάλισαν την μεγάλη επιτυχία της σειράς.
Η Κλωντίν στο Παρίσι
Η Κλωντίν και ο πατέρας της εγκατέλειψαν το χωριό τους και εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι, όπου η νεαρή κοπέλα αναρρώνει από μια ασθένεια που της κόστισε τα υπέροχα μακριά μαλλιά της. Όταν συνήλθε, αφηγείται στο ημερολόγιό της τις εξερευνήσεις της στην πρωτεύουσα και, κυρίως, τις νέες γνωριμίες της. Γνωρίζει έτσι τη θεία της Κερ, τον ανιψιό αυτής Μαρσέλ, με τον οποίο γίνονται γρήγορα φίλοι και τον νεαρό πατέρα του, Ρενώ, που δεν την αφήνει αδιάφορη.
Η Κλωντίν παντρεμένη
Η Κλωντίν παντρεύτηκε τον Ρενώ και οι δυο τους άρχισαν να κάνουν κοσμική ζωή. Όμως η εμφάνιση μιας νεαρής γυναίκας, της Ρεζί, ανατρέπει τις ισορροπίες του ζευγαριού. Σαγηνευμένη και η ίδια από την Ρεζί, η Κλωντίν καταλήγει να αρχίσει μια σχέση με τη νεαρή γυναίκα, ενώ ο Ρενώ δείχνει να μην ενδιαφέρεται για τη μοιχεία.
Η Κλωντίν φεύγει
Εδώ, παρουσιάζεται μια νέα ηρωίδα-αφηγήτρια, η Ανί. Πλήρως υποταγμένη στον σύζυγό της, η Ανί είναι συντετριμμένη από την αποχώρησή του, ο οποίος την εγκαταλείπει στη φροντίδα της αδερφής του Μαρτ, μιας ελεύθερης και αποφασιστικής γυναίκας. Ωστόσο, με τη γνωριμία και την επίδραση της Κλωντίν και άλλων γυναικών με χαρακτήρα, η Ανί αρχίζει να διεκδικεί τον εαυτό της και να αμφισβητεί τον γάμο της και τον σύζυγό της, αυτόν που μέχρι τότε της υπαγόρευε κάθε της κίνηση.
Η Συναισθηματική απόσυρση
Η Κλωντίν ζει τώρα με την Ανί, ενώ ο Ρενώ, άρρωστος, βρίσκεται σε σανατόριο. Αυτό το μυθιστόρημα κάνει ένα είδος αξιολόγησης των συναισθηματικών περιπετειών της σειράς: η Ανί, που έχει απελευθερωθεί από τον γάμο της, ζει μια ζωή με συναισθηματικές περιπέτειες χωρίς συνέχεια. Η Κλωντίν μαθαίνει να ζει χωρίς τον Ρενώ, με αγάπη για τη φύση, τα ζώα και τη μοναξιά.
Τα μυθιστορήματα
Τα μυθιστορήματα της σειράς Κλωντίν περιλαμβάνουν πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία της πολυτάραχης ζωής της Κολέτ.
Επίσης, το αυτοβιογραφικό έργο για την παιδική ηλικία της Κολέτ
Ταινίες
Η σειρά Κλωντίν έχει μεταφερθεί δύο φορές στον κινηματογράφο, το 1917 και το 1937. Το 1978 διασκευάστηκε σε τηλεοπτική σειρά 4 επεισοδίων από τον Εντουάρ Μολιναρό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Χάρλοου Σάπλεϊ
Ο Χάρλοου Σάπλεϋ (Harlow Shapley, 2 Νοεμβρίου 1885 – 20 Οκτωβρίου 1972) ήταν Αμερικανός αστρονόμος. Με τη χρήση μεταβλητών αστέρων, ο Σάπλεϋ εκτίμησε σωστά τις διαστάσεις του Γαλαξία μας και τη θέση του Ηλίου μέσα σε αυτόν.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1907, σε ηλικία 22 ετών, ο Χ. Σάπλεϋ εγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι με σκοπό να σπουδάσει δημοσιογραφία, αλλά όταν έμαθε ότι η Σχολή Δημοσιογραφίας θα άνοιγε τελικά ένα έτος αργότερα, αποφάσισε να σπουδάσει το πρώτο που θα έβρισκε στον κατάλογο του ιδρύματος. Απορρίπτοντας την αρχαιολογία (αργότερα είπε ότι δεν γνώριζε πώς να προφέρει τη λέξη!), επέλεξε το επόμενο θέμα, την αστρονομία.
Μετά την αποφοίτησή του, ο Σάπλεϋ έλαβε μία υποτροφία μεταπτυχιακών σπουδών για το Πανεπιστήμιο Πρίνστον, όπου μελέτησε υπό τον Χένρυ Νόρις Ράσελ και χρησιμοποίησε τη σχέση περιόδου-λαμπρότητας για τους κηφείδες (που είχε μόλις ανακαλυφθεί από την Ενριέττα Σ. Λίβιτ) για να βρει τις αποστάσεις σφαιρωτών σμηνών. Συνέβαλε σημαντικά στην απόρριψη της ιδέας ότι οι κηφείδες ήταν φασματοσκοπικώς διπλοί αστέρες και στην υιοθέτηση της απόψεως ότι ήταν παλλόμενοι μεταβλητοί αστέρες. Υπήρξε ο πρώτος που συνειδητοποίησε ότι ο Γαλαξίας ήταν πολύ μεγαλύτερος από όσο πίστευαν ως τότε και ότι η θέση που κατείχε ο Ήλιος σε αυτόν δεν ήταν κεντρική ή αξιοσημείωτη με οποιονδήποτε τρόπο. Αυτή η ανακάλυψη είναι ένα μέρος της κοπερνίκειας αρχής, κατά την οποία η Γη δεν βρίσκεται στο κέντρο ούτε του Ηλιακού Συστήματος, ούτε του Γαλαξία, ούτε του Σύμπαντος.
Ο Σάπλεϋ συμμετείχε στη «Μεγάλη δημόσια συζήτηση» ("Great Debate") με τον Χέμπερ Κέρτις για τη φύση των «σπειροειδών νεφελωμάτων» και το πόσο μεγάλο είναι το Σύμπαν. Η συζήτηση αυτή έλαβε χώρα στις 26 Απριλίου 1920 στην Ουάσινγκτον. Σε αυτήν ο Σάπλεϋ υπεστήριξε τη λανθασμένη άποψη ότι τα σπειροειδή νεφελώματα (γνωστά σήμερα ως σπειροειδείς γαλαξίες) βρίσκονται μέσα στον Γαλαξία μας, ενώ ο Κέρτις επιχειρηματολόγησε υπέρ του ότι αποτελούν «Σύμπαντα-νησιά» μακριά έξω από τον δικό μας Γαλαξία και ότι είναι συγκρίσιμα σε διαστάσεις και φύση με αυτόν. Το θέμα αυτό και η συζήτηση αποτελούν την απαρχή της εξωγαλαξιακής αστρονομίας. Χαρακτηριστικά θέματα στη συζήτηση ήταν το εάν ο Αντριάν βαν Μάανεν είχε μετρήσει περιστροφή σπειροειδούς νεφελώματος, η φύση και η λαμπρότητα των εκρήξεων (υπερ)καινοφανών που παρατηρούνταν στους σπειροειδείς γαλαξίες, καθώς και οι διαστάσεις του Γαλαξία μας. Ο Κέρτις κέρδισε το «ντιμπέιτ». Τα αστρονομικά ζητήματα διαλευκάνθηκαν σύντομα υπέρ των απόψεων του Κέρτις, όταν ο Έντγουιν Χαμπλ ανεκάλυψε κηφείδες στον Μέγα Γαλαξία της Ανδρομέδας.
Εκείνη την εποχή ο Σάπλεϋ εργαζόταν στο Αστεροσκοπείο του όρους Γουίλσον, όπου τον είχε προσλάβει ο Τζορτζ Χέιλ. Μετά την συζήτηση όμως προσλήφθηκε σε αντικατάσταση του Έντουαρντ Τσαρλς Πίκερινγκ ως διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ.
Ο Σάπλεϋ συνέχισε τη λανθασμένη του προσέγγιση στο θέμα των μακρινών γαλαξιών, αντιτιθέμενος στις παρατηρήσεις του Χαμπλ που υπεδείκνυαν την ύπαρξή τους. Επέκρινε σφοδρά τον Χαμπλ και θεώρησε το έργο του κακή επιστήμη. Ωστόσο, οι ανακαλύψεις του Χαμπλ τελικώς αναδιαμόρφωσαν θεμελιωδώς την επιστημονική γνώμη σχετικά με το Σύμπαν.
Συνολικά ο Σάπλεϋ υπηρέτησε ως διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ επί 31 χρόνια, από το 1921 μέχρι το 1952. Σε αυτή την περίοδο προσέλαβε τη Σεσίλια Πέιν-Γκαπόσκιν, ενώ συνεργασία μαζί του είχε εκεί επί ένα έτος και ο αββάς Ζωρζ Λεμαίτρ.
Κατά τη δεκαετία του 1940, ο Σάπλεϋ βοήθησε στην ίδρυση κυβερνητικών επιστημονικών οργανισμών, μεταξύ των οποίων το Εθνικό Ίδρυμα Επιστήμης. Είναι μάλιστα ο υπεύθυνος για την προσθήκη του «S» στην UNESCO (Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών).
Το 1947 ο Σάπλεϋ έγινε πρόεδρος της μεγαλύτερης γενικής επιστημονικής εταιρείας του κόσμου, της Αμερικανικής Ενώσεως για την πρόοδο της Επιστήμης. Στον λόγο του για την ανάληψη των καθηκόντων του αναφέρθηκε στον κίνδυνο των «ιδιοφυών μανιακών» και πρότεινε την εξάλειψη «όλων των πρωτευόντων που δείχνουν σημάδια ιδιοφυίας ή απλώς και ταλέντου». Ανέφερε και άλλες παγκόσμιες απειλές, όπως: ουσίες που καταστέλλουν την ερωτική επιθυμία, την ανία, παγκόσμιο πόλεμο με όπλα μαζικής καταστροφής και επιδημία πανούκλας.
Το 1950, ο Σάπλεϋ ήταν ο καθοριστικός παράγοντας πίσω από την οργάνωση εκστρατείας στους πανεπιστημιακούς κύκλους εναντίον του αμφιλεγόμενου ευπώλητου βιβλίου του ψυχιάτρου Εμμανουήλ Βελικόφσκυ Κόσμοι σε σύγκρουση.
Το 1953 έγραψε το Ζώνη του υγρού νερού (Liquid Water Belt), βιβλίο που έδωσε επιστημονική αξιοπιστία στη θεωρία της οικόσφαιρας του Χουμπέρτους Στρούγκολντ.
Στο βιβλίο του Περί αστέρων και ανθρώπων (1957) ο Σάπλεϋ πρότεινε τον όρο «μεταγαλαξίας» για αυτά που ονομάζονται σήμερα υπερσμήνη.
Εκτός από την αστρονομία, ο Σάπλεϋ είχε ένα ισόβιο ενδιαφέρον για τη μελέτη των μυρμηγκιών, τη μυρμηκολογία.
Προσωπική ζωή
Παρότι ο Χάρλοου Σάπλεϋ ήταν αγνωστικιστής, ενδιαφερόταν πολύ για τη θρησκεία. Παρακολουθούσε τα συνέδρια του «Ινστιτούτου για τη Θρησκεία στην Εποχή της Επιστήμης» (Institute on Religion in an Age of Science) στο Σταρ Άιλαντ του Νιου Χάμσαϊρ και επιμελήθηκε το βιβλίο Science Ponders Religion (= «Η Επιστήμη συλλογιέται για τη Θρησκεία», 1960).
Ο Σάπλεϋ νυμφεύθηκε τη Μάρθα Μπετζ (1891-1981) τον Απρίλιο του 1914. Η Μάρθα βοήθησε τον σύζυγό της στην αστρονομική έρευνα, τόσο στο όρος Γουίλσον, όσο και στο Αστεροσκοπείο του Χάρβαρντ, γράφοντας η ίδια πολλά άρθρα πάνω στους μεταβλητούς δι' εκλείψεων και άλλα ουράνια σώματα. Απέκτησαν μία θυγατέρα και 4 γιους, από τους οποίους ο ένας τιμήθηκε με Βραβείο Νόμπελ: Πρόκειται για τον μαθηματικό και οικονομολόγο Λόυντ Σάπλεϋ (γενν. 1923), που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών το 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αγνωστικιστές Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Σαιν-Σιρ-συρ-Μορέν
Το Σαιν-Σιρ-συρ-Μορέν (γαλλικά: Saint-Cyr-sur-Morin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Σιριέν (γαλλικά: Saint-Cyriens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μπαΐα Μπλάνκα
Η Μπαΐα Μπλάνκα (ισπαν. Bahía Blanca, που σημαίνει «λευκός κόλπος») είναι παραθαλάσσια πόλη της Αργεντινής, στο νοτιοδυτικό μέρος της Επαρχίας του Μπουένος Άιρες. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 301.572 κατοίκους, όντας η δέκατη έβδομη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Η πόλη έχει σημαντικό λιμάνι στον Ατλαντικό Ωκεανό, με βάθος 15 μέτρα.
Η ονομασία της πόλεως οφείλεται στο χρώμα του αλατιού που καλύπτει το έδαφος στις ακτές και στον κόλπο, ο οποίος είναι στην πραγματικότητα το στόμιο του μικρού ποταμού Ναποστά και τον είδε ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος κατά την πρώτο στην ιστορία περίπλου της Γης, το 1520, όταν ήθελε πολύ να ανακαλύψει κάποιον πορθμό που θα συνέδεε τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό, παραπλέοντας τις ακτές της Νότιας Αμερικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπαια Μπλανκα
Κοριέντες
Το Κοριέντες (ισπαν. Corrientes, δηλαδή «ρεύματα») είναι μεγάλη πόλη της Αργεντινής, πρωτεύουσα της ομώνυμης Επαρχίας Κοριέντες. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 346.334 κατοίκους, όντας η δέκατη τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Είναι κτισμένη στην ανατολική όχθη του ποταμού Παρανά, σε μέσο υψόμετρο 52 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, περίπου χίλια χιλιόμετρα από το Μπουένος Άιρες και 300 χιλιόμετρα από την πόλη Ποσάδας. Βρίσκεται απέναντι από τη «δίδυμη» πόλη Ρεσιστένσια, πρωτεύουσα της Επαρχίας Τσάκο, που είναι κτισμένη στη δυτική όχθη του Παρανά.
Το Κοριέντες διαθέτει ένα μίγμα αποικιακής και σύγχρονης αρχιτεκτονικής και αρκετά δέντρα λαπάτσο, κοραλλόδεντρα, γιακαράντα και πορτοκαλιές. Κάθε χρόνο φιλοξενεί ένα από τα μεγαλύτερα καρναβάλια και φεστιβάλ τσαμαμέ σε όλη την Αργεντινή.
System Shock (βιντεοπαιχνίδι, 2023)
Το System Shock είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας βολών πρώτου προσώπου που αναπτύχθηκε από τη Nightdive Studios. Πρόκειται για remake του αρχικού παιχνιδιού με το ίδιο όνομα, που αναπτύχθηκε από τη Looking Glass Studios.
Κοριέντες
Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 21,3 °C, ενώ η μέση ετήσια βροχόπτωση 1.526 χιλιοστόμετρα.
System Shock (βιντεοπαιχνίδι, 2023)
Πλοκή
Το παιχνίδι τοποθετείται σε ένα διαστημικό σταθμό, σε ένα κυβερνοπάνκ έτος 2072. Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο ενός ανώνυμου χάκερ, ο οποίος προσπαθεί να εμποδίσει τα σχέδια της κακόβουλης τεχνητής νοημοσύνης με όνομα SHODAN.
Κοριέντες
Το Κοριέντες συνδέεται με τη Ρεσιστένσια με τη μεγάλη Γέφυρα Χενεράλ Μπελγκράνο, που εγκαινιάσθηκε το 1973. Η πόλη εξυπηρετείται από το «Διεθνές αεροδρόμιο Δρ. Φερνάνδο Πιραχίνε Νιβέυρο», που απέχει από αυτή μόλις 5 χιλιόμετρα.
System Shock (βιντεοπαιχνίδι, 2023)
Ανάπτυξη
Το αρχικό System Shock κυκλοφόρησε το 1994 και αναπτύχθηκε από τη Looking Glass Studios, που έκλεισε το 2000. Η περιουσία της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένου του System Shock, αγοράστηκαν από την Star Insurance Company, μια θυγατρική της Meadowbrook Insurance Group. Το 2012, η Nightdive Studios αγόρασε τα δικαιώματα του System Shock 2 και παρήγαγε μια αναβαθμισμένη εκδοχή του παιχνιδιού που κυκλοφόρησε ψηφιακά για τα μοντέρνα λειτουργικά συστήματα. Έπειτα η ίδια εταιρεία αγόρασε τα δικαιώματα για όλο το franchise. Χρησιμοποιεί τη μηχανή παιχνιδιών Unreal Engine 4.
Κοριέντες
«Αδελφές» πόλεις
Το Κοριέντες είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής πόλεις:
System Shock (βιντεοπαιχνίδι, 2023)
Κυκλοφορία
Αρχικά, είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει το δεύτερο τέταρτο του 2018 ταυτόχρονα για τα Microsoft Windows, MacOS, Linux, PlayStation 4 και Xbox One. Η κυκλοφορία μεταφέρθηκε, ξανά για τις ίδιες κονσόλες, στις αρχές του 2020. Τελικά, το παιχνίδι κυκλοφόρησε για τα Windows στις 30 Μαΐου του 2023. Η ημερομηνία κυκλοφορίας για τις προαναφερθείσες πλατφόρμες αναμένεται να ανακοινωθεί, ενώ το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει επιπλέον και για τα PlayStation 5 και Xbox Series X/S.
Όλα για την αγάπη
Όλα για την αγάπη (Iσπανικά: Por tu amor) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1999. Είναι ρεμέικ της Μεξικάνικης τηλενουβέλας του 1960, Ο Άλλος (El otro) σε σενάριο της Καριδάδ Μπράβο Άνταμς. Στην Ελλάδα προβλήθηκε το 2000 από τον Alpha TV.
System Shock (βιντεοπαιχνίδι, 2023)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2023 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στα 2070s Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Linux Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Unreal Engine Κατηγορία:Κυβερνοπάνκ βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Remakes βιντεοπαιχνιδιών
Όλα για την αγάπη
Πρωταγωνιστούν Γκαμπριέλα Σπάνικ, Σαούλ Λισάσο, Κέιτ Μπάρμπερι, Χεράρδο Μουργκία και Ρομπέρτο Βάντερ.
Πλοκή
Σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη που ονομάζεται Σαν Κάρλος εμφανίζεται ένας πλούσιος και όμορφος άνδρας με το όνομα Μάρκο Ντουράν, για να εδραιώσει τις επιχειρήσεις τους στην περιοχή και για να ξεφύγει από την Μιράντα Ναρβάες, την βασανιστική και ασταθής σύντροφο του.
Σε μια παραλία ο Μάρκο αντικρίζει, την Μαρία ντελ Σιέλο Μοντάλβο μια νεαρή όμορφη κοπέλα, της οποίας η ομορφιά και ο δυναμικός χαρακτήρας ξυπνά το θαυμασμό πολλών ανδρών στην περιοχή. Ο Μάρκο την ερωτεύεται κεραυνοβόλα, και όταν μαθαίνει το όνομα της και που κατοικεί, σπεύδει να ζητήσει το χέρι της από τον πατέρα της.
Είναι η γυναίκα που πάντα ονειρευόταν. Ωστόσο η Σιέλο αρνείται να τον παντρευτεί καθώς τον θεωρεί ένα ακόμα άτομο που ήρθε στην περιοχή για να διαταράξει με τα χρήματα του, την ήσυχη ζωή του Σαν Κάρλος και δεν κρύβει την περιφρόνηση της για εκείνον. Επίσης, έχει μάτια μόνο για τον αρραβωνιαστικό της, τον γιατρό Σέρτζιο Σαμπράνο, τον οποίο θεωρεί άνδρας της ζωής της και ετοιμάζεται να τον παντρευτεί.
Εντούτοις, η Μπρίσα, η μικρότερη αδελφή της Σιέλο είναι κρυφά τρελά ερωτευμένη με τον Σέρτζιο, και ένα βράδυ δίνεται σε εκείνον. Αυτή η κατάσταση διαλύει τον επικείμενο γάμο της Σιέλο με τον Σέρτζιο. Παρόλο που ο Σέρτζιο αναγκάζεται να παντρευτεί την Μπρίσα, συνεχίζει να πολιορκεί την Σιέλο. Γι' αυτό τον λόγο, η Σιέλο κάνει μια συμφωνία με τον Μάρκο: δέχεται να τον παντρευτεί, με την προϋπόθεση ότι ο γάμος τους θα είναι λευκός και θα διαρκέσει το πολύ δύο χρόνια. Την αλήθεια για αυτή την συμφωνία την γνωρίζει επίσης η Παζ Μοντάλβο, η γιαγιά των δύο αδελφών και ο φίλος και συνεργάτης του Μάρκο, ο Λασάρο Ρομπλέδο.
Προβολή στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα η τηλενουβέλα προβλήθηκε μεταγλωτισμένη το 2000 από τον Alpha TV.
Ακολούθησαν επαναλήψεις τις σειράς το 2002 ημιτελής, και το 2003 ολοκληρωμένη.
Ελληνική μεταγλώττιση
Η μεταγλώττιση έγινε στο στούντιο SPK VIDEO FILM TELEVISION για τον Alpha TV (2000). Η προσαρμογή διαλόγων και η σκηνοθεσία έγινε από την Δήμητρα Δημητριάδου, ενώ η μετάφραση έγινε από την Δέσποινα Κυριακίδου και τον Κώστα Μακέδο.
Οι ηθοποιοί που ακούστηκαν στη σειρά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Θεόκτιστος Βρυέννιος
Στον Θεόκτιστο Βρυέννιο ανέθεσε η αυτοκράτειρα να υποτάξει τους Σλάβους Εζερίτες και Μηλιγγούς που είχαν συγκεντρωθεί στους πρόποδες των βουνών Ταΰγετος και Πάρνωνας. Οι Σλάβοι συνθηκολόγησαν και ο Βρυέννιος τους επέβαλλε ετήσιο φόρο υποταγής στον αυτοκράτορα, 300 χρυσούς Σολίδους στους Εζερίτες και 60 Σολίδους στους πιο σκληροτράχηλους Μηλιγγούς. Οι δύο φυλές εξεγέρθηκαν ξανά μερικά χρόνια αργότερα εναντίον του Βυζαντινού αυτοκράτορα (921) και τους υπέταξε οριστικά ο νέος Στρατηγός διοικητής του Θέματος Πελοποννήσου Κρηνίτης Αροτράς.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Πελοποννήσου Κατηγορία:Πρόσωπα της Μεσαιωνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ιστορία των Νότιων Σλάβων Κατηγορία:Πρωτοσπαθάριοι
Σαιν-Ντενί-λε-Ρεμπαί
Το Σαιν-Ντενί-λε-Ρεμπαί (γαλλικά: Saint-Denis-lès-Rebais) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ντιονιζιέν (γαλλικά: Dionysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Βραβείο Χέρντερ
Το Βραβείο Χέρντερ (1964-2006) ήταν ευρωπαϊκό βραβείο, το οποίο απονεμόταν σε εξέχουσες προσωπικότητες από το χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών, της κεντρικής και βορειανατολικής Ευρώπης οι οποίοι με το έργο τους συνέβαλαν στην διατήρηση της ευρωπαΪκης πολιτιστικής κληρονομιάς. Έφερε το όνομα του ανθρωπιστή και φιλόσοφου Γιόχαν Γκότφριντ Χέρντερ (1744- 1803) και είχε θεσπιστεί το 1964 από το ίδρυμα του Αμβούργου, Alfred Toepfer Foundation. Το βραβείο αποτελούνταν από χρυσό μετάλλιο και χρηματικό έπαθλο 30.000 μάρκων. Η τελετή απονομής γινόταν μια φορά το χρόνο, στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης (η Βιέννη είχε επιλεγεί συμβολικά, λόγω της κεντρικής θέσης της στην Ευρώπη), παρουσία του Αυστριακού Προέδρου της Δημοκρατίας. Η πρώτη απονομή του βραβείου έγινε το 1964 και η τελευταία το 2006.
Από ελληνικής πλευράς με το Βραβείο έχουν τιμηθεί οι:
Κατάλογος των βραβευθέντων από όλες τις χώρες υπάρχει στην αγγλόφωνη Βικιπαίδεια: https://en.wikipedia.org/wiki/Herder_Prize
Ενδεικτικά αναφέρονται οι
Παραπομπές
Χερντερ Χέρντερ Κατηγορία:Βραβεία που έχουν καταργηθεί
Σαιν-Φαρζώ-Ποντιερί
Το Σαιν-Φαρζώ-Ποντιερί (γαλλικά: Saint-Fargeau-Ponthierry) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.