cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζανζιβάρη
Πολιτισμός
thumb|Η Στόουν Τάουν (Stone Town). Πιο διάσημη εκδήλωση της Ζανζιβάρης είναι το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ζανζιβάρης (ZIFF), επίσης γνωστό ως το Φεστιβάλ των Dhow (είδος πλεούμενου ιστιοφόρου) χωρών. Κάθε Ιούλιο, το γεγονός αυτό αναδεικνύει ό,τι καλύτερο στη σκηνή των τεχνών στην Ακτή σουαχίλι, συμπεριλαμβανομένης της taarab, της αγαπημένης μουσικής της Ζανζιβάρης.
Σημαντικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά στη Στόουν Τάουν, είναι η οικία του Λίβινγκστον, το παλαιό ιατρείο της Ζανζιβάρης, η Γέφυρα Guliani, Ngome kongwe (Το παλαιό φρούριο της Ζανζιβάρης) και το Σπίτι των Θαυμάτων. Η πόλη Kidichi διαθέτει τα Περσικά Λουτρά Hamamni, χτισμένα από μετανάστες του Σιράζ, Ιράν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Barghash bin Said.
Η Ζανζιβάρη είναι επίσης το μόνο μέρος από τις χώρες της Ανατολικής Αφρικής που έχει το μακρύτερο συνοικισμό επισήμως γνωστό ως διαμερίσματα Michenzani, που χτίστηκαν με τη βοήθεια από την Ανατολική Γερμανία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, για την επίλυση των προβλημάτων στέγασης στη Ζανζιβάρη.
Η Ζανζιβάρη είναι συντηρητική κοινωνία, με Σουνίτες Μουσουλμάνους. Η ιστορία της έχει δεχτεί επιρροές από τους Πέρσες, τους Άραβες, τους Ινδούς, τους Πορτογάλους, τους Άγγλους και τους υπόλοιπους Αφρικανούς.
Το νησί ήταν η πρώτη αφρικανική περιοχή που εισήγαγε την έγχρωμη τηλεόραση το 1973 (αν και οι πρώτες τηλεοπτικές υπηρεσίες άρχισαν σχεδόν 20 χρόνια μετά). Ο σημερινός τηλεοπτικός σταθμός ονομάζεται TvZ TvZ.
Στη Ζανζιβάρη tο 2004, απαγορεύτηκε με νόμο η ομοφυλοφιλία σε άνδρες και γυναίκες. .
Εθνική προέλευση και γλώσσα
Οι κάτοικοι της Ζανζιβάρης έχουν διαφορετική εθνική προέλευση. Οι πρώτοι μόνιμοι κάτοικοι της Ζανζιβάρης φαίνεται ότι ήταν οι πρόγονοι των Μπαντού, οι Χαντίμου (Hadimu) και οι Τουμπάτου (Tumbatu), οι οποίοι άρχισαν να καταφθάνουν από την ηπειρωτική χώρα των Μεγάλων Λιμνών της Αφρικής γύρω στο 1000 μ.Χ.. Ανήκαν σε διάφορες εθνοτικές ομάδες της ενδοχώρας και στη Ζανζιβάρη ζούσαν σε μικρά χωριά που δεν συγχωνεύτηκαν για να σχηματίσουν μεγαλύτερες πολιτικές ενότητες. Επειδή δεν είχαν κεντρική οργάνωση, υποτάχθηκαν εύκολα από τους ξένους.
Η Ζανζιβάρη σήμερα ως επί το πλείστον κατοικείται από τους εθνοτικούς Σουαχίλι, ένα πληθυσμό Μπαντού. Υπάρχει επίσης και ένας αριθμός Αράβων καθώς και ορισμένων Ινδών.
Οι κάτοικοι της Ζανζιβάρης ομιλούν τα Σουαχίλι, μια γλώσσα Μπαντού, που ομιλείται ευρύτατα στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών της Αφρικής. Μαζί με την αγγλική, τα σουαχίλι είναι μια από τις δύο επίσημες γλώσσες της Τανζανίας. Πολλοί κάτοικοι της περιοχής μιλούν επίσης γαλλικά ή/και ιταλικά.
Συνεισφορά της τοπικής γλώσσας στα Σουαχίλι
Η Ζανζιβαρινή διάλεκτος στα Σουαχίλι, ονομάζεται Κιουνγκούτζα (Kiunguja) και είναι μια από τις τρεις σημαντικές διαλέκτους μαζί με την Κιμβίτα (Kimvita) (τα Σουαχίλι της Μομπάσα) και την Κιάμου (Kiamu) (τα Σουαχίλι της νήσου Λάμου και της απέναντί της παραλίας). Αυτές οι τρεις διάλεκτοι, ενοποιήθηκαν στα Καθιερωμένα Σουαχίλι (Standard Swahili), που ομιλούνται σήμερα.
Μέσα Ενημέρωσης και επικοινωνίας
Το 1974, Ζανζιβάρη έγινε η πρώτη περιοχή στην Αφρική για την εισαγωγή έγχρωμη τηλεόραση. Λόγω της μακρόχρονης αντίθεσής του με την τηλεόραση, από τον Πρόεδρο Julius Nyerere, η πρώτη τηλεοπτική υπηρεσία στην ηπειρωτική Τανζανία δεν εισήχθη μέχρι το 1994. Ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός στη Ζανζιβάρη ονομάζεται Τηλεόραση Ζανζιβάρης (TVZ). Ανάμεσα στους διάσημους δημοσιογράφους του TVZ κατά τη διάρκεια της 1980 και 1990 ήταν ο αείμνηστος Alwiya Alawi 1961–1996 (η μεγαλύτερη αδελφή του Inat Alawi, διάσημη τραγουδίστρια taarab κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980), Neema Mussa, Sharifa Maulid, Fatma Mzee, Zaynab Ali, Ramadhan Ali, και Khamis.
Ζανζιβάρη έχει ένα ραδιοφωνικό σταθμό και 21 ραδιοφωνικούς σταθμούς FM.
Σε ό,τι αφορά το επίγειο σταθερό δίκτυο επικοινωνιών, η Ζανζιβάρη εξυπηρετείται από τη Tanzania Telecommunications Company και τη Zantel Τανζανίας.
Σχεδόν όλες οι υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας και των εταιρειών του Διαδικτύου που εξυπηρετούν την ηπειρωτική Τανζανία είναι επίσης διαθέσιμες και στη Ζανζιβάρη.
Αθλητικά
Το ποδόσφαιρο είναι το πιο δημοφιλές άθλημα στη Ζανζιβάρη, που επιβλέπεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ζανζιβάρης. Η Ζανζιβάρη είναι συνδεδεμένο μέλος με την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF). Αυτό σημαίνει ότι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ζανζιβάρης δεν είναι επιλέξιμη για να εισαχθεί σε εθνικούς αγώνες CAF, όπως το Κύπελλο Εθνών Αφρικής, αλλά τα Ποδοσφαιρικά Σωματεία της Ζανζιβάρης λαμβάνουν εκπροσώπηση στο CAF Κύπελλο Συνομοσπονδιών και στο CAF Τσάμπιονς Λιγκ (Champions League).
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ζανζιβάρης έχει επίσης ένα Premier League για τα κορυφαία κλαμπ, το οποίο δημιουργήθηκε το 1981.
Από το 1992, στη Ζανζιβάρη υπήρξε επίσης και το Τζούντο. Ο ιδρυτής του, ο κ. Tsuyoshi Shimaoka δημιούργησε μια ισχυρή ομάδα που συμμετέχει σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς. Το 1999, ο Σύνδεσμος Τζούντο της Ζανζιβάρης (Zanzibar Judo Association (Z.J.A.)) καταχωρήθηκε και έγινε ενεργό μέλος της Ολυμπιακής Επιτροπής της Τανζανίας και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Τζούντο.
Το Μάρτιο του 2013 η Zanzibar Shotokan Karate (ZASHOKA) εντάχθηκε στην Διεθνή Ομοσπονδία Καράτε (ISKF).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Τανζανίας * Κατηγορία:Νησιά του Ινδικού Ωκεανού Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες Κατηγορία:Πόλεις της Τανζανίας
Σεβινιέ-λε-Βερσέλ
Το Σεβινιέ-λε-Βερσέλ (γαλλικά: Chevigney-lès-Vercel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Γιασούο Φουκούντα
Ο Γιασούο Φουκούντα (Fukuda Yasuo, στα (福田 康夫) είναι Ιάπωνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε  ως ο 91ος Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, από το 2007 ως το 2008. Είναι ο μεγαλύτερος γιος του επίσης πρώην Πρωθυπουργού, Τακέο Φουκούντα.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1936 στο Τακασάκι της Γκούνμα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Γουασέντα. Με την πολιτική δεν ασχολήθηκε παρά μόνο στα 1990. Μέχρι τότε, εργαζόταν σε εταιρεία πετρελαίου. Την περίοδο της πρωθυπουργίας του πατέρα του (1976-1978), ο Φουκούντα εργάστηκε στο πολιτικό του γραφείο, ως γραμματέας του.
Πολιτική καριέρα
Το 1990 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής και στην κυβέρνηση του Μόρι το 2000 έγινε υπουργός. Στη θέση αυτή υπηρέτησε 1.289 ημέρες (περισσότερο από τέσσερα χρόνια), περισσότερες από κάθε άλλον υπουργό στην ιστορία της Ιαπωνίας.
Εξελέγη Πρωθυπουργός από τη Βουλή με 338 ψήφους στις 25 Σεπτεμβρίου 2007 και ο επίσημος διορισμός του έγινε από τον Αυτοκράτορα Ακιχίτο.
Έγινε ο γηραιότερος επικεφαλής της ιαπωνικής κυβέρνησης από το 1991. Κατά σύμπτωση αντικατέστησε το νεότερο πρωθυπουργό της μεταπολεμικής περιόδου, τον 53χρονο Σίνζο Άμπε. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της Ιαπωνίας που πατέρας και γιος διατελούν πρωθυπουργοί. Ο Τακέο Φουκούντα (1905-1995), πατέρας του νέου πρωθυπουργού, ήταν ο 67ος επικεφαλής της ιαπωνικής κυβέρνησης από το 1976 έως το 1978.
Στις 11 Ιουνίου του 2008 η Κάτω Βουλή (Γερουσία) κατάφερε να περάσει πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησής του, για πρώτη φορά από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Την επομένη ημέρα, ο πρωθυπουργός έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, με 336 υπέρ έναντι 10 κατά.
Παραίτηση
Την πρώτη Σεπτεμβρίου του 2008 ο Φουκούντα ανακοίνωσε αιφνιδίως, ότι θα παραιτηθεί από το πρωθυπουργικό αξίωμα, με αφορμή το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται η χώρα. Μετά την αποχώρησή του από την πρωθυπουργία στην προεδρία του κόμματος και στην πρωθυπουργία τον διαδέχθηκε ο Τάρο Άσο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιαπωνίας
Ησάμ
Ο Ησάμ ή Ασήμ ή Ασούμ (εβραϊκά Χασούμ) είναι Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη.
Ο Ησάμ ήταν αρχηγός οικογένειας η οποία μετά του Ζοροβάβελ επέστρεψε από τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία. Ο αριθμός των μελών της οικογένειας του Ησάμ, στα βιβλία της Π.Δ. ποικίλλει, κατά το μεν Β΄ Έσδρα αριθμούσε 223 μέλη, κατά το δε Νεεμία σε 328 μέλη. Ειδικά στο βιβλίο Β΄ Έσδρα αναφέρεται πως όταν οι γιοι του Ησάμ επανέκαμψαν στα εδάφη τους χώρισαν τις γυναίκες τους που είχαν νυμφευθεί στη Βαβυλώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Χατζή Νταούτ Φαρκούχ
Ο Χατζή Νταούτ Φαρκούχ ή Χατζή Δαούτ Φαρκούχ (1847 - 1925) ήταν Έλληνας τραπεζίτης από τη Συρία.
Γεννήθηκε το 1847 στη Συρία και αργότερα το 1861 εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη. Εκεί ασχολήθηκε με το εμπόριο και πολύ σύντομα αναδείχθηκε μεγάλος επιχειρηματίας και από τους σπουδαιότερους μεγαλέμπορους της Μικράς Ασίας. Ασχολούμενος και με τραπεζικές εργασίες σύντομα αναδείχθηκε και μεγάλος τραπεζίτης.
Ο Χ"Νταούτ Φαρκούχ αναμίχθηκε και με τα κοινά της πόλης όπου και ανέπτυξε πολύ αξιόλογη δράση συνεισφέροντας οικονομικά σε πολλά ευαγή ιδρύματα. Σημαντικότερη εξ όλων ήταν η ετήσια οικονομική συνεισφορά του στη συντήρηση των εκπαιδευτηρίων, ναών και ειδικότερα της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης. Πέθανε το 1925.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Εκπαίδευση στη Σμύρνη
Στίβος Θεσσαλονίκης
Ο Στίβος (τοπικά αναφέρεται και ως το Στίβος) είναι χωριό του δήμου Βόλβης του νομού Θεσσαλονίκης στην Μακεδονία. Βρίσκεται 42 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης της Θεσσαλονίκης, ανάμεσα στις λίμνες Βόλβη και Κορώνεια, σε υψόμετρο 160 μέτρων στις βόρειες παρυφές του παρακείμενου όρους. Έχει έκταση 11.397 τ.χλμ και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 576 κατοίκους. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία.
Αρχαιότητα
Ο τόπος κατοικείται από την αρχαιότητα. Η Αρχαιολογική Υπηρεσία έχει ανακηρύξει τέσσερις αρχαιολογικούς χώρους μέσα στα όρια του χωριού. Οι τρείς αρχαιολογικοί χώροι βρίσκονται σε απόσταση 1,5 χλμ. βορειοδυτικά του χωριού και κοντά μεταξύ τους.
Ο πρώτος αρχαιολογικός χώρος είναι οικισμός της Νεώτερης Νεολιθικής περιόδου και βρίσκεται επάνω σε τούμπα. Ο δεύτερος βρίσκεται πάνω σε κοντινό λόφο ανατολικά του πρώτου και είναι οικισμός της Νεώτερης Νεολιθικής περιόδου και της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Σε μικρή απόσταση βορειοανατολικά των παραπάνω θέσεων βρίσκεται ο τρίτος χώρος (Καζάνι) και είναι οικισμός της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, Εποχής του Σιδήρου και των ιστορικών χρόνων. Εκτείνεται σε τράπεζα με μικρή τούμπα στην κορυφή της.
Στο Βρετανικό Μουσείο υπάρχουν έντεκα (11) ευρήματα, θραύσματα από αμφορείς κ.ά., των παραπάνω αρχαιολογικών χώρων που χρονολογούνται από το 3.500 π.Χ έως το 100 π.Χ. Τα αντικείμενα ανακάλυψε, με επιφανειακές έρευνες, ο Βρετανικός Στρατός Θεσσαλονίκης κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο τέταρτος αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται δίπλα στο χωριό, στα νότια-νοτιοδυτικά, επάνω σε φυσικά οχυρό λόφο και είναι οικισμός της Ύστερης Εποχής του Χαλκού και της Ελληνιστικής περιόδου.
Βυζαντινή και Μεταβυζαντινή περίοδος
Η Μακεδονία με την πτώση της Θεσσαλονίκης το 1430, λίγο πριν την πτώση της Κωνσταντινούπολης και το τέλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, κατακτήθηκε ολόκληρη από τους Οθωμανούς. Σε φορολογική καταγραφή των χωριών της Θεσσαλονίκης που έγινε επί Βασιλείας του Μεχμέτ Β΄ (1444-1446), στο Στίβος αναφέρεται πως κατοικούν μόνο χριστιανοί και υπάρχουν 50 σπίτια, 13 άγαμοι άνδρες και 3 χήρες.
Σύγχρονη εποχή
Το χωριό απελευθερώθηκε από τον οθωμανικό ζυγό από τον Ελληνικό Στρατό κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913.
Την περίοδο 1972-1974 ιδρύθηκε στο Στίβος ένα από τα τέσσερα πρότυπα κέντρα καλλιέργειας και αποξήρανσης καπνών τύπου Βιρτζίνια από τον τότε Εθνικό Οργανισμό Καπνού σε έκταση που παραχωρήθηκε, γι΄αυτόν τον σκοπό, από την Κοινότητα Στίβου. Τα άλλα παρόμοια κέντρα βρίσκονταν στη Χρυσούπολη Καβάλας, στην Αγία Παρασκευή Δράμας και στον Πυργετό Λάρισας.
Από τα σημαντικότερα γεγονότα που επηρέασαν τη σύγχρονη ζωή του χωριού ήταν ο ισχυρός σεισμός μεγέθους 6,5 Ρίχτερ της 20ης Ιουνίου του 1978, που έπληξε την περιοχή και την πόλη της Θεσσαλονίκης. Επίκεντρο του σεισμού ήταν το χωριό, όπου προκάλεσε μεγάλες ζημιές σε κτίρια και δημιούργησε ρωγμές στο έδαφος.
Πληθυσμός
Η εξέλιξη του πληθυσμού του Στίβου έχει ως εξής: ''Πηγή για τα έτη 1928-1991: Επίτομο Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδος
Εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής
Νότια του χωριού, στους πρόποδες του βουνού, υπάρχει το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής. Όταν χάλασε το παλιό εκκλησάκι, της περιόδου της Τουρκοκρατίας, οι κάτοικοι του Στίβου έχτισαν πάνω στα ερείπια ένα νέο που κράτησε το όνομα του παλιού. Κάτω ακριβώς από το εκκλησάκι υπήρχε πηγή που ανάβλυζε νερό που θεωρούνταν αγίασμα. Η πηγή αυτή στέρεψε μετά τον σεισμό του 1978. Εντός του παρεκκλησίου υπάρχουν παλιές εικόνες.
Παλιό σχολείο
Το 1925 χτίστηκε η πρώτη αίθουσα, με προσωπική εργασία των κατοίκων του χωριού. Η δεύτερη αίθουσα (ανατολική) καθώς και ένα δωμάτιο για την διαμονή του εκάστοτε δασκάλου, χτίστηκαν περίπου το 1930 πάλι με προσωπική εργασία των κατοίκων. Η λειτουργία του σχολείου σταμάτησε μετά τον σεισμό του 1978 διότι έπαθε ζημιές και κρίθηκε ακατάλληλο.
Ιερός Ναός Άγίου Γεωργίου
Χτίστηκε γύρω στο 1930 με εθελοντική εργασία των κατοίκων και δόθηκε το όνομα του Αγίου Γεωργίου ως προστάτη του χωριού. Με τον σεισμό του 1978 έπαθε ζημίες οι οποίες όμως σύντομα αποκαταστάθηκαν. Από τότε μέχρι σήμερα έγιναν πολλές και διάφορες εργασίες που έχουν αλλοιώσει την αρχική του μορφή.
Στην ανατολική πλευρά του Ναού και πίσω από το ιερό βρίσκεται ο τάφος του πατρός Ευστρατίου που ήταν από τους πρώτους ιερείς του ναού και κάτοικος Στίβου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Σεβινιέ-συρ-λ'Ονιόν
Το Σεβινιέ-συρ-λ'Ονιόν (γαλλικά: Chevigney-sur-l'Ognon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ματέο Κοπίνι
Ο Ματέο Κοπίνι (γεννηθείς στις 5 Μαΐου 1989) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από το Σαν Μαρίνο ο οποίος αγωνίζεται στην Ατλέτικο Μοντέκιο. Αγωνίζεται στη θέση του μέσου. Ξεκίνησε το 2008 από την ΑΣ Ναρνέζε.
Το 2010 έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Σαν Μαρίνο. Συνολικά έχει 3 συμμετοχές το 2010 και άλλες 4 το 2011.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1961-62
Το Κύπελλο Κύπρου 1961-62 ήταν η 20η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για τρίτη φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1961-62 συμμετείχαν οι ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1961-62 και οι ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1961-62. Διεξήχθη σε 5 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και ο Ολυμπιακός. Ο τελικός διεξήχθη στις 17 Ιουνίου 1962 στο Παλιό Γ.Σ.Π. (το οποίο ήταν και έδρα του Ολυμπιακού) στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 5-2.
Ανόρθωση: Πάπυρος, Χαραλάμπους, Σιαηλής, Κώστας, Καράς, Άντης, Σιαλής, Άσπρου, Σιάηλος, Κοκκινής, Θωμάς
Ολυμπιακός: Φιλώτας, Χ"Κωνσταντής, Μαύρος, Ματσουκάρης, Φειδίας, Κοσμάς, Δημητριάδης, Πιερίδης, Ευθυμιάδης, Δάσκαλος, Σωτηράκης
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1961-1962
Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου Νεκτάριος Παπαδάκης
Ο Νεκτάριος Παπαδάκης, ήταν Έλληνας θεολόγος, διετέλεσε Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου, της Εκκλησίας Κρήτης.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Mακαριστός Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου Νεκτάριος γεννήθηκε στο Καταλαγάρι Ηρακλείου στις 17 Μαΐου 1951.
Τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Γυμνάσιο Αρχανών και στην συνέχεια φοίτησε στο Ανώτερο Φροντιστήριο της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Ακαδημίας. Ύστερα φοίτησε στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας, απ΄ όπου αποφοίτησε το 1975.
Το 1969 εισήχθη δόκιμος στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη. Τον Δεκέμβριο 1970 εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη υπο του τότε Πρωτοσυγκέλλου της Αρχιεπισκοπής Αρχιμανδρίτου Κύριλλου Κυπριωτάκη (μετέπειτα Μητροπολίτου Γορτύνης και Αρκαδίας). Τον Απρίλιο του 1971 χειροτονήθηκε Διάκονος και τον Ιούνιο του 1972 Πρεσβύτερος από τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ευγένιο. Υπηρέτησε την Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης ως Διευθυντής του Γενικού Φιλόπτωχου Ταμείου, ως Εφημέριος της Ιεράς Μονής Παναγίας Παληανής, ως Ιερατικός Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Σταυροφόρων, ως Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος και τέλος ως Πρωτοσύγκελος. Επίσης δίδαξε σε σχολεία της Μέσης Εκπαίδευσης. Προίσταντο του Χριστιανικού Συλλόγου «Οσία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου». Ιδρυτικό μέλος των Συλλόγων, Φίλων Αγίου Όρους Ηρακλείου Κρήτης και της Χριστιανικής Ένωσης Ηρακλείου «Ο Απόστολος Παύλος».
Στις 4 Οκτωβρίου 1990, εξελέγη από την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου. Η χειροτονία του τελέσθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1990, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Μηνά Ηρακλείου. Ενθρονίστηκε στις 7 Νοεμβρίου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Μεγάλης Παναγίας Νεαπόλεως.
Εκοιμήθη στις 15 Οκτωβρίου 2015 ύστερα από πολύμηνη αντιμετώπιση βαριάς νόσου σε νοσοκομείο των Αθηνών και τάφηκε στον αύλειο χώρο του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Μεγάλης Παναγίας Νεαπόλεως.
Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου
Κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του ιδρύθηκαν οι Mονάδες Φροντίδος ηλικιωμένων «Παναγία η Γερόντισσα» στο Οροπέδιο Λασιθίου, «Ο Άγιος Παντελεήμων» της Ενορίας Αγίας Tριάδος της πόλεως του Αγίου Nικολάου και «Η Μεγάλη Παναγία» στη Λατσίδα Μεραμβέλλου.
Επίσης σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων πραγματοποιήθηκε η διάσωση και έγινε ψηφιοποίηση του αρχείου της Χριστιανικής Δημογεροντίας Λασιθίου (1869-1898). Πρωτοστάτησε στην συγκρότηση ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Θρησκευτικού Τουρισμού της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, της οποίας διετέλεσε Πρόεδρος.
Είχε τιμηθεί με το παράσημο των Αποστόλων Παύλου και Τίτου της Εκκλησίας Κρήτης, με το παράσημο του Ανωτέρου Ταξιάρχου του Τάγματος των Ιπποτών του Παναγίου Τάφου, και τον Μεγαλόσταυρο του Αγίου Μάρκου μετά αστέρος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, με το Χρυσό Αετό της Αποκαλύψεως της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Πάτμου, το Σταυρό της Αγίας Αικατερίνης της Ιεράς Μονής Σινά, το χρυσό Σταυρό μετά δαφνών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και με το Χρυσό Σταυρό της Χιλιετηρίδος της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος Αγίου Όρους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Πέτρας και Χερρονήσου Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κατάλογος αρχαίων Ελλήνων αστρονόμων
Ακολουθεί πίνακας Αρχαίων Ελλήνων Αστρονόμων κατ΄ αλφαβητική σειρά:
Πηγές
αρχαιοι Ελληνες αστρονομοι *
Αρμονία (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία η Αρμονία ήταν κόρη δύο θεών, κατά τη Θεογονία του Ησιόδου: του Άρεως και της Αφροδίτης και αδελφή του Φόβου και του Δείμου. Παντρεύτηκε τον βασιλιά των Θηβών Κάδμο (Αισχύλου Επτά επί Θήβας, στ. 105, 140, και Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου Γ 4, 2).
Καταγωγή
Οι περισσότερες από τις θηβαϊκές γενεαλογίες σχετίζονται με αυτό το βασιλικό ζεύγος, και όλες οι μεγάλες οικογένειες των Θηβών ισχυρίζονταν ότι κατάγονταν από αυτούς. Ακόμα και οι Αμαζόνες σύμφωνα με μία παράδοση ήταν κόρες της Αρμονίας. Ωστόσο, κατά μία άλλη εκδοχή, η Αρμονία ήταν κόρη του Δία και της Ηλέκτρας, και καταγόταν από τη Σαμοθράκη, από όπου είχε απαχθεί από τον Κάδμο. Αυτή την εκδοχή ασπάζεται ο Απολλώνιος ο Ρόδιος (Α 916).
Στους γάμους της Αρμονίας ήταν παρόντες όλοι οι θεοί και οι θεές, που κατέβηκαν από την κορυφή του Ολύμπου, με πλούσια και θαυμαστά δώρα, ενώ οι Μούσες τραγούδησαν τον ύμνο του υμεναίου. Παιδιά του Κάδμου και της Αρμονίας ήταν η Σεμέλη (μητέρα του θεού Διονύσου), η Ινώ (μητέρα του Μελικέρτη), η Αυτονόη (μητέρα του Ακταίωνα), η Αγαύη (μητέρα του Πενθέα και ο Πολύδωρος, πατέρας του Λαβδάκου, που έγινε πρόγονος του Οιδίποδα.
Κάποτε, ο Κάδμος και η Αρμονία εγκατέλειψαν τη Βοιωτία, αφήνοντας στον θρόνο τον εγγονό τους Πενθέα, και πήγαν να περάσουν τα ύστερά τους κοντά στους Ιλλυριούς. Στο τέλος της ζωής τους και οι δυο τους μεταμορφώθηκαν σε δράκοντες και μεταφέρθηκαν από τον Δία στα Ηλύσια Πεδία (Πίνδαρος, Ολυμπιόνικοι Β 78). Κοινό γνώρισμα της θηβαϊκής και της σαμοθρακικής παραλλαγής του μύθου της Αρμονίας είναι το ότι η Αρμονία φέρεται ως σύζυγος του Κάδμου.
Γαμήλια δώρα
Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα γαμήλια δώρα των θεών προς την Αρμονία: τα σπουδαιότερα δύο ήταν η εσθήτα και το περιδέραιο. Η εσθήτα πιστευόταν ότι ήταν δώρο της Αφροδίτης ή της Αθηνάς, υφασμένο από τις Χάριτες. Το περιδέραιο ήταν δώρο του θεού Ηφαίστου. Αλλά και τα δύο δώρα στάθηκαν μοιραία αργότερα, για κάποιους από τους απογόνους της Αρμονίας (βλ. Αλκμαίων, Αμφιάραος).
Παραπομπές
Αρμονια
Πανάρισμα
thumb|right|250px|Το [[σνίτσελ είναι από τα γνωστότερα κρεατικά που μαγειρεύονται με πανάρισμα.]] Με τον όρο πανάρισμα (ρ. 'πανάρω') αναφερόμαστε σε μια συγκεκριμένη διαδικασία που ακολουθούμε πριν το ψήσιμο ενός υλικού.
Η ίδια η λέξη, που προέρχεται από το pain (γαλ:ψωμί) προσδιορίζει και τη σημασία της διαδικασίας. Συγκεκριμένα, πανάρουμε ένα υλικό όταν το κυλάμε σε τριμμένη ψίχα ψωμιού ή σε τριμμένη φρυγανιά ή και ακόμα σε ξηρούς καρπούς (ανάλογα με την συνταγή) αφού πρώτα το βουτήξουμε σε χτυπημένο αυγό.
Για να επιτύχουμε την ομοιομορφία του παναρίσματος σε όλη την επιφάνεια του υλικού, π.χ. ενός φιλέτου, αρχικά το αλευρώνουμε για να στεγνώσει, και το τινάζουμε, ώστε να φύγει το επιπλέον αλεύρι. Στη συνέχεια το βουτάμε σε χτυπημένο αυγό και κατόπιν το κυλάμε σε τριμμένη ψίχα ψωμιού ή σε γαλέττα. Τέλος, το υλικό τηγανίζεται σε δυνατή φωτιά και αποκτά μια χρυσή και τραγανή κρούστα.
Στη διεθνή βιβλιογραφία ο συγκεκριμένος τρόπος παναρίσματος ονομάζεται αγγλικός (a l’ anglaise) σε αντίθεση με τον μιλανέζικο τρόπο (a la milanaise) όπου η τριμμένη ψίχα ή φρυγανιά αντικαθίσταται κατά το ήμισυ, από τριμμένη παρμεζάνα.
Τα υλικά που πανάρονται συνήθως είναι τα φιλέτα κρέατος ή ψαριού και πρέπει να σερβίρονται αμέσως αφότου τηγανισθούν.
Πηγές
Κατηγορία:Γαλλική κουζίνα Κατηγορία:Τεχνικές μαγειρέματος
Bread crumbs
Pornhub
Το Pornhub είναι ιστοσελίδα παροχής βίντεο πορνογραφικού περιεχομένου. Δημιουργήθηκε το 2007, στο Μόντρεαλ του Καναδά παρέχοντας επαγγελματικό και ερασιτεχνικό πορνογραφικό υλικό. Το Pornhub κατέχει γραφεία στο Σαν Φρανσίσκο, το Χιούστον, τη Νέα Ορλεάνη και το Λονδίνο. Τον Μάρτιο του 2010 εξαγοράστηκε από τη Manwin (τη σημερινή MindGeek), η οποία διαθέτει κι άλλες παρεμφερείς ιστοσελίδες. Πλέον, είναι η μεγαλύτερη ιστοσελίδα πορνογραφικού υλικού στο διαδίκτυο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερωτικοί και πορνογραφικοί ιστότοποι
Δρυοκολάπτης
Ο δρυοκολάπτης, γνωστός στην Ελλάδα με την ονομασία τρυποκάρυδος είναι πτηνό αναρριχητικό της οικογένειας των δρυοκολαπτών που αριθμεί περισσότερα από 200 είδη, τα οποία ζουν σε δασώδεις περιοχές σχεδόν όλου του κόσμου, εκτός από τη Μαδαγασκάρη και την Αυστραλία. Τα είδη είναι πολλά αλλά πολλά από αυτά κινδυνεύουν προς εξαφάνιση. Ένα από τα κύρια είδη που κινδυνεύουν στην Ελλάδα είναι ο μεσαίος δρυοκολάπτης. Από τα σημαντικότερα μέλη αναφέρονται τα γένη Picus και Dendrocopus, στα όποια ανήκουν οι γνήσιοι δρυοκολάπτες.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά
Διακρίνονται για ορισμένες συνήθειες και ανατομικές ιδιαιτερότητές τους. Τα δύο εξωτερικά δάκτυλα των ποδιών τους είναι γυρισμένα προς τα πίσω και τα εσωτερικά προς τα μπρος, ώστε να γαντζώνονται με ευκολία στα κλαδιά και στις αυλακώσεις των δένδρων. Οι κάλαμοι των ουραίων φτερών (ουροπήγιο), εκτός των εξωτερικών, είναι πολύ σκληροί και μυτεροί, επιτρέποντάς τους να χρησιμοποιούν την ουρά τους ως στήριγμα για να κάθονται. Το μήκος του σώματός του κυμαίνεται από 9 - 55 εκατ. και έχει χρώμα ασπρόμαυρο και λίγο πρασινωπό. Έχει μακρύ λαιμό, μεγάλο κεφάλι και ράμφος αρκετά μακρύ και ισχυρό, για να μπορεί να βρίσκει εύκολα την τροφή του στις φλούδες των δέντρων ή στα ξύλα όπου ανοίγει τρύπες. Ο δρυοκολάπτης πετά από δέντρο σε δέντρο και χτυπά δυνατά τον κορμό του. Από τον κρότο καταλαβαίνει ποιο δέντρο είναι κούφιο και χωρίς να χάσει καιρό ανοίγει με το ράμφος του τρύπες συλλαμβάνοντας τις προνύμφες με την κολλώδη, σκωληκόμορφη και πολύ ευλύγιστη, κερατινοποιημένη στην άκρη γλώσσα του. Από όλα τα είδη ο δρυοκολάπτης της Νοτίου Αφρικής είναι ο μόνος που δεν τρυπά τις φλούδες ή τα ξύλα των δέντρων. Τρέφεται με έντομα, προνύμφες και σκουλήκια που βρίσκει μέσα στην ξερή λάσπη. Στη λάσπη επίσης κατασκευάζει και τη φωλιά του. Όλοι οι άλλοι φτιάχνουν τη φωλιά τους στις κουφάλες των δέντρων ή ανοίγουν τρύπες στους κορμούς των δέντρων, σε χοντρούς πασσάλους και σε τηλεφωνικούς στύλους. Εκεί το θηλυκό γεννά μέχρι τρεις φορές το χρόνο από 5 - 8 αβγά την κάθε φορά και τα κλωσά 16 ημέρες.
Γνωστά είδη
Τα πιο γνωστά είδη στην Ελλάδα είναι:
Από τα γνωστά και χαρακτηριστικά είδη που ζουν στις ξένες χώρες είναι: ο πράσινος, που ζει στις Ινδίες και στην Ευρώπη, εκτός από το ΝΑ τμήμα της. Όμοιος στο σχήμα, αλλά μεγαλύτερος, είναι ο σταχτής, που ζει στη Βόρεια Ευρασία και στις Άλπεις. Ο μαύρος, που ζει επίσης στην Ευρασία. Στο γένος «Δρυοβάτης», διαδομένο στην Ευρασία, ανήκουν διάφορα είδη όπως ο «ερυθρός» με λευκή ράχη και ο "ερυθρός ο μικρός". Αυτοί διαφέρουν από τους άλλους στο ότι μπορούν να εξημερωθούν πολύ εύκολα. Στις νοτιοδυτικές περιοχές της Βορείου Αμερικής: ζει ο Δρυοκολάπτης των κάκτων συν. Μελανέρπης των κάκτων (Melanerpes cactorum) Νότια Αμερική, ο Dryobates scalaris cactophilus - Δρυοβάτης ο σκαλικός ο κακτόφιλος - Βόρεια Αμερική, που τρέφεται με καρπούς των κάκτων και σαρκώδεις καρπούς του ιξού. Τη φωλιά του, που έχει σχήμα κατακόρυφης φιάλης και μήκος 40 εκ., φτιάχνει στους κορμούς των κάκτων.
Σχέσεις με τους ανθρώπους
Ο δρυοκολάπτης είναι αρκετά ωφέλιμο πτηνό, γιατί ζει αποκλειστικά με βλαβερά σκουλήκια και έντομα, γι` αυτό οι γεωργοί τον αγαπούν και οι κυνηγοί δεν τον πειράζουν, αφού άλλωστε το κρέας του δεν προσφέρεται για τροφή.
Πηγές
Κατηγορία:Δρυοκολαπτίδες
Ζυλί Παγιέτ
Η Ζυλί Παγιέτ (Julie Payette, γεν. 20 Οκτωβρίου 1963) είναι Καναδή μηχανικός, πρώην αστροναύτρια και πρώην Γενική Κυβερνήτρια του Καναδά από το 2017 έως το 2021. Ήταν η 29η κάτοχος του ανώτατου αξιώματος της Καναδικής Συνομοσπονδίας, η τέταρτη γυναίκα και το έκτο γαλλόφωνο πρόσωπο στην θέση αυτή.
Η Παγιέτ είναι μηχανικός, επιχειρηματίας και πρώην μέλος της Διαστημικής Υπηρεσίας του Αστροναυτικού Σώματος του Καναδά (Canadian Astronaut Corps, Agence spatiale canadienne). Ολοκλήρωσε δύο διαστημικές πτήσεις, στις αποστολές STS-96 και STS-127, καταγράφοντας περισσότερες από 25 ημέρες στο διάστημα. Έχει διατελέσει επικεφαλής αστροναύτρια στον Οργανισμό Διαστήματος του Καναδά (CSA) και έχει υπηρετήσει ως υπεύθυνη επικοινωνίας καψουλών στο Κέντρο Ελέγχου Αποστολών της NASA στο Χιούστον των ΗΠΑ.
Η Παγιέτ παραιτήθηκε από Γενική Κυβερνήτρια στις 21 Ιανουαρίου 2021, μετά από επιβεβαιωμένες καταγγελίες ότι είχε «υποτιμήσει, επιπλήξει και ταπεινώσει δημόσια μέλη του προσωπικού της» έχοντας δημιουργήσει «τοξικό και λεκτικά καταχρηστικό περιβάλλον εργασίας». Ήταν η πρώτη φορά που γενικός κυβερνήτης του Καναδά παραιτήθηκε εξαιτίας σκανδάλου, αφήνοντας την θέση του κενή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες του Καναδά Κατηγορία:NASA (πρόσωπα)
Α.Ε.Ο. Σπόρτιγκ Πατρών
Ο '''Α.Ε.Ο. Σπόρτιγκ''' είναι αθλητικός σύλλογος στην Πάτρα. Έχει τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, επιτραπέζιας αντισφαίρισης, αντισφαίρισης, μπιλιάρδου, χιονοδρομιών, τζούντο, σκάκι και χάντμπολ.
Ιδρύθηκε το 1967 με τμήματα Καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, επιτραπέζιας αντισφαίρισης κολύμβησης και σκάκι. Το 1969 συγχωνεύτηκε στον Απόλλων Πατρών για επανιδρυθεί το 1981 με το ίδιο ακριβώς όνομα από τους ίδιους ανθρώπους που τον είχαν ιδρύσει και το 1967.
Επιτραπέζια αντισφαίριση
Το πινγκ πονγκ είναι το τμήμα που έχει δώσει τις μεγαλύτερες επιτυχίες και διακρίσεις στον σύλλογο. Ιδρύθηκε το 1967 και επανιδρύθηκε το 1981, εξαρχής είχε τμήματα αντρών και γυναικών. Το τμήμα αντρών έχει συμμετάσχει μια φορά στην Α΄εθνική το 1989-90 καταλαμβάνοντας την 8η θέση και υποβιβάστηκε στην Β΄, Στην Β΄έχει αγωνιστή τις χρονιές 1984-85 (5ος), 1985-86 (4ος), 1986-87(5ος), 1987-88 (2ος), 1988-89 (1ος), 1990-91 (2ος) και 1991-92. Το τμήμα γυναικών μεγαλύτερη επιτυχία του είναι η συμμετοχή στην Β΄εθνική το 1989 (7η), 1990 και 1991 (8η). Οι σημαντικότερες επιτυχίες στα τμήματα υποδομών του Σπόρτιγκ είναι : Νεανίδες 3η θέση στο πανελλήνιο διασυλλογικό το 1970, Νέοι 3η θέση στο πανελλήνιο διασυλλογικό το 1988, παίδων πρωταθλητές Ελλάδας το 1969 (Γ. Ρουσόπουλος, Ζήκος Δ.)και 1986 (Ζήκος Σ., Αλμπάνης Α., Αβραντινής Α., Περισανίδης Γ.), Κορασίδες 4η θέση στο πανελλήνιο διασυλλογικό το 1985.
Πρωταθλητής Ελλάδος παίδων 1969
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα παίδων κορασίδων του 1969, που έγινε στην Αθήνα, κατέκτησε το πρωτάθλημα νικώντας με 5-0 την Κηφισιά, 5-0 τον ΣΕΠ Θριασίου, και 5-4 τον Ολυμπιακό. Την ομάδα αποτελούσαν οι αθλητές Ζήκος, Ρουσόπουλος και Βλάχος.
Μεγάλοι αθλητές
Μεγάλοι αθλητές και αθλήτριες του Σπόρτιγκ στο πινγκ πονγκ είναι :
Καλαθοσφαίριση
Το 1981 επανιδρύεται και συμμετέχει στο πρωτάθλημα Πατρών όπου αρχίζει να πρωταγωνιστεί από την περίοδο 1983-84 που τερματίζει 3ος αλλά ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος είναι ο αθλητής της ομάδας Ζούρος με 449 πόντους. Την τρίτη κατέλαβε και την επόμενη περίοδο αλλά και το 1986-87 που τερμάτισε τέταρτος. Παίκτες του Σπόρτιγκ αυτή την περίοδο ήταν οι : Ζούρας, Γιαννόπουλος, Χαραλάμπους, Τσούλης, Μιχαλόπουλος, Μπάλδας, Κόγκος, Γιακουμάτος, Γκέκας, Θεοδοσίου και Φωτόπουλος.
Το 1987-88 παίζει στην Γ΄εθνική υποόμιλος Νότου όπου τερματίζει 5ος. Το 1988-89 κερδίζει την συμμετοχή του στον προκριματικό όμιλο δυτικής Ελλάδας για άνοδο στην Γ' Εθνική όπου τερματίζει πρώτος. Την περίοδο 1989-90 αγωνίζεται πάλι στην Γ εθνική όπου υποβιβάστηκε, παίκτες του Σπόρτιγκ ήταν οι Κρεμούντης, Φωτόπουλος, Στεφανόπουλος, Τεπετές, Μπαρμπούνης, Σκόνδρας, Ρούπας κι άλλοι.
Στην Α1 κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος ο Σπόρτιγκ συνέχιζε να αγωνίζεται για πολλά χρόνια, το 1992-93 διεκδίκησε εκ νέου την άνοδο της στην Γ' εθνική χωρίς να τα καταφέρει απέναντι σε ΕΑΠ και Ολυμπιάδα.
Διεκδίκησε πάλι το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Γ εθνική το 1994-95 τερματίζοντας 2ος πίσω από την ΕΑ Πατρών από την οποία έχασε στους δύο τελικούς των playoffs, παίκτες του Σπόρτιγκ ήταν οι Λυκούδης, Μπαλής, Παπαδημητρίου, Μπαρμπούνης, Βγενόπουλος, Μπέτσος, Κοσμόπουλος, Αλεξόπουλος, και προπονητής ο Γκλαβάς. Από εκεί κι έπειτα άρχισε σταδικά η πτώση της ομάδας, σήμερα αγωνίζεται στις μικρές κατηγορίες της ΕΣΚΑ-Η.
Κολύμβηση
Το τμήμα ήταν από τα πρώτα που ιδρύθηκαν το 1967 δεν επανιδρύθηκε όμως το 1981. Στα μόλις δύο χρόνια που υπήρξε είχε ενδιαφέρων παρουσία με διοργάνωση και αγώνων στο λιμάνι της πόλης
Πετοσφαίριση
Η πετοσφαίριση από τα πρώτα τμήματα του Σπόρτιγκ το 1967 και από αυτά που επανιδρύθηκαν το 1981. Τα πρώτα χρόνια έπαιξε και κατέκτησε το πρωτάθλημα Πατρών στην πρώτη συμμετοχή του το 1968.
Σκάκι
Το σκάκι κι αυτό από τα πρώτα τμήματα του συλλόγου το 1967 που επανιδρύθηκε και το 1981. Την πρώτη περίοδο 1968-1970 το τμήμα αγωνιζόταν στη λέσχη του Σπόρτιγκ στην οδό Αθανασίου Διάκου και από το 1981 στην νέα λέσχη στην οδό Καρατζά. Ο σύλλογος διοργάνωνε και το "κύπελο Όχι".
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Σπορτινγκ Πατρων Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Η. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Π. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1967 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1981
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ουαλίας
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ουαλίας (αγγλικά: Football Association of Wales, FAW, ουαλικά: Cymdeithas Bêl-droed Cymru, CBD) είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Ουαλία. Είναι μέλος της FIFA και της UEFA. Κατέχει μόνιμη έδρα στο Διεθνές Ποδοσφαιρικό Συμβούλιο (IFAB), το οποίο είναι υπεύθυνο για τους κανονισμούς του Παιχνιδιού. Ιδρύθηκε το 1876 και είναι η τρίτη παλαιότερη εθνική ομοσπονδία στον κόσμο. Είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και διοίκηση των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων.
Ιστορία
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ουαλίας ιδρύθηκε σε μια συνάντηση στις 2 Φεβρουαρίου 1876 στο ξενοδοχείο Wynnstay Arms στο Ρέξαμ, αρχικά για να επισημοποιήσουν τις ρυθμίσεις για την προσεχή αγώνα εναντίον της Σκωτίας.
Έμβλημα
thumb|Λογότυπο του 2010–2019 με την αναφορά FA Wales Το έμβλημα της ομοσπονδίας αποτελείται από τον Ουαλικό Δράκο, περιτριγυρισμένο από νάρκισσους μέσα σε θυρεό, ενώ στο κάτω μέρος εμπεριέχει κορδέλα με την επιγραφή gorau chwarae cyd chwarae που στα ουαλικά σημαίνει καλύτερο παιχνίδι συνεργατικό παιχνίδι. Στη νέα του εκδοχή, που παρουσιάστηκε το 2010, προβλέπεται και η προσθήκη της ονομασίας της ομοσπονδίας στην αγγλική γλώσσα FA Wales και CBD Cymru από το Cymdeithas Bêl-droed Cymru που στα ουαλικά σημαίνει Κοινωνία Ποδο-σφαίρου Ουαλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Ουαλίας Ουαλια
Λα Σεβιγιότ
Το Λα Σεβιγιότ (γαλλικά: La Chevillotte) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Σεβρό
Το Σεβρό (γαλλικά: Chevroz) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Γ.Φ.Σ. Αμφίλοχος Αμφιλοχίας
Ο Γυμναστικός Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Αμφίλοχος ήταν αθλητικό σωματείο με έδρα την Αμφιλοχία του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Ήταν μέλος της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας και στο παρελθόν την είχε εκπροσωπήσει στα εθνικά πρωταθλήματα.
Το 2017 ο ιστορικός Γ.Φ.Σ. Αμφίλοχος Αμφιλοχίας συγχωνεύτηκε με το γειτονικό σωματείο Γ.Π.Σ. Παναμβρακικός Μπούκας και δημιουργήθηκε ο «Νέος Αμφίλοχος» ως μετονομασία του σωματείου της Μπούκας με Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 3928. Ο ιστορικός Αμφίλοχος έπαψε να υφίστανται έπειτα τη συγχώνευση και στον Παναμβρακικό δόθηκε το όνομα Νέος Αμφίλοχος για να υπάρξει μεγαλύτερη αποδοχή, καθώς μόλις είχε ανέλθει στην Γ΄ Εθνική.
Ιστορία
Το 1926 ιδρύθηκε ο «Ολυμπιακός Αμφιλοχίας» και το 1955 μετονομάστηκε σε Γυμναστικός Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Αμφιλοχίας «Αμφίλοχος», ονομασία εμπνευσμένη από τον αρχαίο μυθικό βασιλιά και μάντη του Άργους, Αμφίλοχο ο οποίος φεύγοντας από το Άργος ήρθε και ίδρυσε το Αμφιλοχικό Άργος, λίγο έξω από την πόλη της Αμφιλοχίας.
Ο Αμφίλοχος κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας το 1978 και συμμετείχε στη Γ' Εθνική την περίοδο 1978-79.
Από το 1984-85 έως το 1994-95 κατέγραψε 6 συμμετοχές στη Δ' Εθνική όπου επέστρεψε για μία περίοδο το 2011-12
Συνολικά κατέκτησε 6 φορές το Πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αιτ/νίας (1978, 1984, 1987, 1989, 1994, 2011) και από 1 φορά το Κύπελλο (1980) και το Σούπερ Καπ (2011) της Ε.Π.Σ. Αιτ/νίας.
Χρώματα και Έδρα
300px|δεξιά|Δημοτικό Στάδιο Αμφιλοχίας Τα χρώματα της ομάδας είναι το λευκό και το μπλέ και έδρα έχει το Δημοτικό Στάδιο Αμφιλοχίας με φυσικό χλοοτάπητα.
Στο έμβλημά του συλλόγου απεικονίζεται ο Αμφίλοχος και το 1926 ως έτος ίδρυσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1926
Άρδυς (γιος Αντίοχου Γ΄)
Ο Άρδυς ήταν ένας πρίγκιπας της Δυναστείας των Σελευκιδών, ηγεμόνων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν γιος του Αντίοχου Γ' του Μέγα και της βασίλισσας Λαοδίκης Γ'.
Βιογραφικά στοιχεία
Την ύπαρξή του αναφέρει ο ιστορικός Τίτος Λίβιος, στο έργο του «Ιστορία της Ρώμης». Στην αφήγηση περιλαμβάνεται η πληροφορία πως όταν ο Αντίοχος Γ' προέλασε το 197 από τη Συρία στις Σάρδεις τοποθέτησε ως επικεφαλής ενός σώματος στρατού δύο από τους γιους του: το Μιθριδάτη και τον Άρδυ. Αξιοσημείωτο είναι πως το πρώτο όνομα είναι περσικό και το δεύτερο λυδικό (ελληνικό). Ο Πολύβιος αναφέρει ωστόσο κάποιον Άρδυ, διοικητή της δεξιάς πτέρυγας ιππικού του Αντίοχου Γ' κατά τη μάχη εναντίον του σφετεριστή Μόλωνα. Οπότε δεν αποκλείεται και να πρόκειται για μια σύγχυση μεταξύ των δύο προσώπων.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Μάικολ Μπερέτι
Ο Μάικολ Μπερέτι (γεννηθείς 1 Μαΐου 1989) είναι ένας διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Σαν Μαρίνο. Αγωνίζεται στη Σαν Μαρίνο Κάλτσιο και στη Σαν Μαρίνο. Με το εθνόσημο στο στήθος έκανε το ντεμπούτο του στις 21 Νοεμβρίου 2007 στα προκριματικά του Euro 2008 με αντίπαλο τη Σλοβακία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγίου Μαρίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Άγιο Μαρίνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σ.Σ. Πεννιαρόσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Μαρίνο Κάλτσιο
Φλωράκης
Το επώνυμο Φλωράκης μπορεί να αναφέρεται:
Σουζελό
Το Σουζελό (γαλλικά: Chouzelot) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 2009
Τη σεζόν 2008-2009 η τελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών διεξήχθη στην Πτολεμαΐδα στις 11 και 12 Απριλίου 2009. Δεν έγινε μικρός τελικός. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός.
Παραπομπές
2009 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2009
Άκωρις
Η Άκωρις ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου στη Κάτω Αίγυπτο. Στην αρχαία Αίγυπτο ήταν γνωστή σαν Mer-nefer (κατά τη διάρκεια του Παλαιού και Μέσου Βασίλειου), Per-Imen-mat-khent (Νέο Βασίλειο) ή Déhénet, στην ελληνιστική περίοδο σαν Άκωρις ή Τήνις. Σήμερα ο αρχαιολογικός χώρος ονομάζεται Ελ Τιχνά Γαμπάλ (αραβικά : طهنا الجبل ), και βρίσκεται 12 χιλιόμετρα βόρεια της Μίνια στην ανατολική όχθη του Νείλου.
Μάρινερ 9
Ο Μάρινερ 9 (αγγλ. Mariner, Ναυτικός) είναι διαστημικό όχημα της NASA που, στο πλαίσιο του προγράμματος «Μάρινερ», τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον Άρη για την εξερεύνηση του πλανήτη αυτού.
Ιστορικό
Ο Μάρινερ 9 εκτοξεύθηκε για τον Άρη στις 30 Μαΐου 1971 από τον διαστημικό σταθμό της Πολεμικής Αεροπορίας Κέιπ Κανάβεραλ και προσέγγισε τον πλανήτη στις 14 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Καταχωρήθηκε ως το πρώτο διαστημικό σκάφος που μπήκε σε τροχιά γύρω από έναν άλλο πλανήτη - φθάνοντας λίγο μόνο πριν τα σοβιετικά Άρη 2 και Άρη 3. Μετά την πάροδο αμμοθυελλών που διήρκεσαν κάμποσους μήνες, έστειλε τελικά εκπληκτικά σαφείς εικόνες της επιφάνειας του Άρη.
Στόχος της αποστολής
Ο Μάρινερ 9 είχε ως σκοπό τη συνέχεια των μελετών της ατμόσφαιρας που ήδη είχαν αρχίσει οι Μάρινερ 6 και 7, και τη χαρτογράφηση του 70% και άνω της αρειανής επιφάνειας, πετώντας σε χαμηλό ύψος 1.500 χιλιομέτρων και με υψηλή ευκρίνεια (από 1.000 μέτρα μέχρι 100 μέτρα ανά εικονοκύτταρο), υψηλότερη οποιασδήποτε αποστολής στον Άρη μέχρι τότε.
Ήταν εφοδιασμένος με ένα ραδιόμετρο υπέρυθρων ακτίνων για να ανακαλύπτει τυχόν πηγές θερμότητας, ενδείξεις ηφαιστειακής δραστηριότητας. Επρόκειτο να μελετήσει παροδικές αλλαγές της ατμόσφαιρας και της επιφάνειας και να παρατηρήσει τους δυο φυσικούς δορυφόρους του Άρη. Ο Μάρινερ 9 εκπλήρωσε όλες τις προσδοκίες - και με το παραπάνω.
Επιτεύγματα
Ο Μάρινερ 9 ήταν το πρώτο διαστημικό σκάφος που τέθηκε σε τροχιά πλανήτη εκτός της Γης. Ο εξοπλισμός του ήταν παρόμοιος των προηγουμένων Μάρινερ 6 και 7, ζύγιζε όμως περισσότερο από ότι και οι δύο μαζί, επειδή το σύστημα προώθησης που απαιτούσε ο ελιγμός εισόδου σε τροχιά γύρω από τον Άρη ήταν μεγαλύτερο, δηλαδή βαρύτερο. thumb|right|350px|Άποψη του «λαβύρινθου» [[Noctis Labyrinthus στα δυτικά άκρα του Valles Marineris, όπως το είδε ο Μάρινερ 9.]]
Φθάνοντας στον Άρη βρήκε ένα πλανήτη τυλιγμένο μέσα σε φοβερή αμμοθύελλα που κάλυπτε εντελώς την επιφάνεια. Οι επιστήμονες, μπροστά σε αυτή την απροσδόκητη περίσταση, αποφάσισαν να αλλάξουν την πορεία του και να τον βάλουν σε τροχιά αντί να τον αφήσουν απλώς να περάσει και να χαθεί στο διάστημα. Μπαίνοντας στην τροχιά ο Μάρινερ ανέστειλε την έναρξη φωτογράφησης και παρέμεινε σε αναμονή. Όταν μετά από μήνες οι αμμοθύελλες έπαψαν και η σκόνη κατακάθισε, ο Μάρινερ άρχισε να βγάζει φωτογραφίες, διαβιβάζοντας 7.329 εικόνες του Άρη μέσα σε 349 ημέρες, και καλύπτοντας 80% της επιφάνειας του πλανήτη. Οι εικόνες αποκάλυψαν πλήθος από κοίτες ποταμών, κρατήρες, ογκώδη ανενεργά ηφαίστεια (π.χ. τον Όλυμπο, το μεγαλύτερο γνωστό ηφαίστειο στο Ηλιακό Σύστημα), φαράγγια (συμπεριλαμβανομένου του Valles Marineris, ένα σύστημα φαραγγιών μήκους άνω των 4.000 χιλιομέτρων), δείγματα αιολικής διάβρωσης από άνεμο και νερό, δείγματα απόθεσης, καιρικά μέτωπα, ομίχλες, και άλλα πολλά.
Τα μικροσκοπικά «φεγγάρια» του Άρη, ο Φόβος και ο Δείμος, φωτογραφήθηκαν επίσης. Τα συμπεράσματα από την αποστολή του Μάρινερ 9 υποβοήθησαν το μεταγενέστερο πρόγραμμα Βίκινγκ. Το τεράστιο σύστημα φαραγγιών Valles Marineris ονομάστηκε προς τιμή της ομάδας και των επιτευγμάτων του Μάρινερ 9.
Τέλος της αποστολής
Στις 27 Οκτωβρίου 1972 το σκάφος τελείωσε το ενεργό μέρος της αποστολής του αφού κατανάλωσε όλη τη διαθέσιμη ενέργειά του. Βρίσκεται μέχρι σήμερα σε τροχιά γύρω από τον Άρη και θα συνεχίσει μέχρι το 2022, πριν εισέλθει στην ατμόσφαιρα του Άρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Μάρινερ Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1971
Νταβίντε Σιμοντσίνι
Ο  Νταβίντε Σιμοντσίνι  (γεννηθείς 30 Αυγούστου 1986) είναι ένας διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Σαν Μαρίνο. Αγωνίζεται στην Σάντα Τζιουστίνα. Έχει ένα δίδυμο αδελφό, τον Άλντο Σιμοντσίνι, που αγωνίζεται στη Σαν Μαρίνο Κάλτσιο. Τα δύο αδέλφια σκόραραν από ένα ιστορικό γκολ απέναντι στην Εθνική Σουηδίας στις 7 Σεπτεμβρίου 2010, όντας οι πρώτοι δίδυμοι που το επιτυχαίνουν αυτό σε διεθνή διοργάνωση.
Εύβοια της Χαλκίδας
Η Εύβοια ήταν βασίλισσα της Συρίας κατά την ελληνιστική εποχή. Αποτέλεσε τη σύζυγο του βασιλιά Αντίοχου Γ' του Μέγα, ηγεμόνα των Σελευκιδών κατά την περίοδο 222 – 187 π.Χ..
Το 191/90 π.Χ. ο Αντίοχος, σε ηλικία 50 ετών, βρισκόταν σε πόλεμο με τη Ρώμη και τις συμμαχικές της πόλεις Ρόδο και Πέργαμο. Φτάνοντας στην πόλη της Χαλκίδας, ερωτεύτηκε μια κοπέλα εξαίρετης ομορφιάς, κόρη του Κλεοπτόλεμου, ενός ευγενούς. Επιθύμησε να την κάνει γυναίκα του και ο γάμος γιορτάστηκε με μεγαλοπρέπεια. Ο ίδιος και τα στρατεύματά του πέρασαν εκεί όλο το χειμώνα γιορτάζοντας και αδρανώντας. Στη νέα του βασίλισσα έδωσε το όνομα Εύβοια. Δεν γνωρίζουμε κάτι παραπάνω για το μέλλον της ή για τυχόν παιδιά που έφερε στον κόσμο, παρά το ότι μόλις ο Αντίοχος ηττήθηκε στον πόλεμο, την πήρε μαζί του στην Έφεσο.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Συρίας με ελληνική καταγωγή Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Εθνική Μάλι (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Μάλι αντιπροσωπεύει το Μάλι στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Μάλι (Fédération Malienne de Basketball).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Μετρά μία συμμετοχή σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες και συγκεκριμένα σε Ολυμπιακούς της Κίνας το 2008, χωρίς να καταφέρει να βρεθεί στο βάθρο της απονομής των μεταλλίων. Έλαβε επίσης μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών που έλαβε χώρα στην Τσεχία το 2010.
Το 1968 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα (Afrobasket) που διοργανώνει η FIBA Africa. Έχει συλλέξει μέχρι σήμερα τέσσερα μετάλλια, ανάμεσά τους κι ένα χρυσό το 2007. Υπήρξε διοργανώτρια χώρα του θεσμού το 2011.
Το Μάλι διαθέτει επίσης το δικαίωμα συμμετοχής στους Παναφρικανικούς Αγώνες υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Πηγές
Μαλι Γυναικων
Ιρλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
Η Ιρλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (αγγλικά: Irish Football Association - IFA) είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Βόρεια Ιρλανδία. Υπήρξε το ανώτατο διοικητικό όργανο ολόκληρης της Ιρλανδίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με τη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ιρλανδίας, η οποία είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.
Ίδρυση
Η Ιρλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ιδρύθηκε το 1880 από τις ποδοσφαιρικές ομάδες κυρίως από την περιοχή του Μπέλφαστ. Αρχικά λειτουργούσε σαν διοργανωτής των αθλημάτων σε όλη την Ιρλανδία. Η Κλίφτονβιλ ΦΚ κάλεσε σε μια συνάντηση άλλα ποδοσφαιρικά σωματία που ακολουθούσαν τους κανόνες που όριζε η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σκωτίας. Κατά τη συνάντηση αυτή, στις 18 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, δημιουργήθηκε η Ιρλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, όντας η τέταρτη παλαιότερη εθνική ομοσπονδία στον κόσμο.
Πρώτη απόφαση της Ομοσπονδίας ήταν η διοργάνωση ενός κυπέλλου, παρόμοια με το Κύπελλο Αγγλίας και το Κύπελλο Σκωτίας, που ονομάζεται Ιρλανδικό Κύπελλο. Δύο χρόνια αργότερα, η Εθνική Ομάδα έδωσε τον πρώτο διεθνή αγώνα της με αντίπαλο την Εθνική Αγγλίας, χάνοντας 13-0 (το οποίο παραμένει ρεκόρ και για τις δύο ομάδας: μεγαλύτερη νίκη για την Αγγλία και μεγαλύτερη ήττα για την Ιρλανδία).
Έμβλημα
Το έμβλημα της Ιρλανδικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Βόρειας Ιρλανδίας Βορεια Ιρλανδια
Γεώργιος Σπηλιόπουλος
Ο Γεώργιος Σπηλιόπουλος (1901 - 23 Φεβρουαρίου 1977) ήταν Έλληνας γιατρός, υφηγητής του Πανεπιστημίου και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής.
Σπουδές και ιατρική
Γεννήθηκε στο Αίγιο το 1901, γιος του Ιωάννη Σπηλιόπουλου. Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μονάχου, εργάστηκε ως γιατρός επί διετία στην παιδιατρική κλινική του εν λόγω Πανεπιστημίου. Το 1928 ανέλαβε βοηθός του Φαρμακολογικού Εργαστηρίου του Πανεπιστημίου Αθηνών και εν συνεχεία επιμελητής της Παιδιατρικής Κλινικής. Έγινε υφηγητής της Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου αργότερα. Έσωσε πολλά από τα πρόωρα γεννημένα βρέφη τής 10ετίας του '60.
Πολιτική σταδιοδρομία
Απεβίωσε από εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 76 ετών τον Φεβρουάριο του 1977 στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 25 Φεβρουαρίου στη Μητρόπολη. Ήταν παντρεμένος με την Άννα Σπηλιοπούλου και είχαν μία κόρη. Η ταφή του Σπηλιόπουλου έγινε στο νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης.