cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χορτοφαγία
Ψυχολογικά
Πολλοί χορτοφάγοι επιλέγουν αυτόν τον τρόπο ζωής εν μέρει επειδή βρίσκουν το κρέας και τα προϊόντα κρέατος αισθητικά απεχθή. Υπερασπιστές της ιδέας λένε ότι τα ανθρώπινα όντα δεν προσελκύονται ενστικτωδώς στην κατανάλωση του ζωντανού ή νεκρού κρέατος στη φύση. Παραδείγματος χάριν, το σφάγιο, πτώμα, μιας αγελάδας που βρίσκεται σε ένα δάσος θα προσέλκυε ένα πραγματικό σαρκοφάγο όπως έναν λύκο ή μια λεοπάρδαλη, αλλά θα αποστρέφονταν οι περισσότεροι άνθρωποι. Η μεταφορά από τον ποιητή Ντάγκλας Νταν (Douglas Dunn) είναι ότι όταν κάποιος δίνει σε ένα μικρό παιδί ένα μήλο και ένα κουνελάκι, το παιδί παίζει ενστικτωδώς με το κουνελάκι και τρώει το μήλο, ενώ εάν σε μια γάτα παρουσιάζονταν οι ίδιες επιλογές, η φυσική ώθησή της θα ήταν το αντίθετο.(Και τελευταίες έρευνες συνδέουν την χορτοφαγία, με καλύτερη ψυχολογία και ηρεμία).
Ασφάλεια τροφίμων
Υποστηρικτές όπως ο Χάουαρντ Λύμαν (Howard Lyman) και ομάδες όπως οι Άνθρωποι για την Ηθική Συμπεριφορά απέναντι στα Ζώα (People for the Ethical Treatment of Animals) έχουν προωθήσει τη χορτοφαγία σαν απάντηση στις περιπτώσεις της μόλυνσης από Escherichia coli ή της BSE, που θεωρείται ότι μπορεί να μεταφερθούν στον άνθρωπο μέσω του βοδινού κρέατος. Σύμφωνα με τις διάφορες οργανώσεις, η ασθένεια «Creutzfeldt-Jakob» συνδέεται έντονα με την έκθεση στο BSE. Εντούτοις, η «Escherichia Coli» μπορεί να αποκτηθεί από οποιοδήποτε μολυσμένο από περιττώματα, τρόφιμο (όπως τα προϊόντα που μεγαλώνουν με λιπάσματα) ή συμβιούντα με τον άνθρωπο βακτηρίδια.
Κοινωνικά
Μερικοί άνθρωποι είναι χορτοφάγοι επειδή μεγάλωσαν σε μια χορτοφάγο οικογένεια. Άλλοι μπορεί να είχαν γίνει χορτοφάγοι λόγω ενός χορτοφάγου συντρόφου, μέλους της οικογένειας, ή ενός φίλου. Μερικοί άνθρωποι ζουν σε μια κυρίως χορτοφάγο κοινωνία (όπως η Ινδία) και υιοθετούν έτσι αυτήν την πρακτική ώστε να αποφύγουν τον εξοστρακισμό ή επειδή είναι σπάνια η πώληση και κυκλοφορία του κρέατος. Άλλες φορές λόγω οικονομικής ανάγκης.
Πνευματικά
Μερικοί υποστηρικτές των ανατολικών θρησκειών, όπως ο Μαχάτμα Γκάντι, υποστηρίζουν ότι η πνευματική συνειδητότητα και εμπειρίες ενισχύονται πολύ σε μια χορτοφάγο διατροφή. (όλοι οι πνευματικοί και θρησκευτικοί ηγέτες, δίδασκαν την αποφυγή απ' το κρέας, και την βία κατά των αδύναμων, ή κατά των ζώων, που υφίσταται στην κρεοφαγία)
Ρητά διάσημων χορτοφάγων, απ' όλον τον κόσμο και θρησκεία
Ο Μ. Βασίλειος στο «Περί νηστείας, πρώτο λόγο του», μεταξύ άλλων, αναφέρει: «να μη τρώτε κρέας, ούτε να πίνετε κρασί, ούτε όσα οι    κοιλιόδουλοι επιθυμούν. Γιατί μαζi με τηv πολυφαγία, το μεθύσι και την ποικιλία των καρυκευμάτων,    ανοίγει η όρεξη για κτηνώδη συμπεριφορά». ΚΑΙ---“Δεν έχει μικρότερη αξία, αδελφέ μου, ο άνθρωπος από το ζώο, που, αν χαθεί ή πέσει σε χαντάκι, σε προστάζει ο Νόμος να το σηκώσεις και να το περιμαζέψεις (Δευτ. 22:1-4). Πόση ευσπλαχνία, επομένως, οφείλουμε να δείχνουμε στους συνανθρώπους μας, όταν ακόμα και με τ’ άλογα ζώα έχουμε χρέος να είμαστε πονετικοί;”
'''Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος'''
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Οφείλουμε να δείξουμε στα ζώα μεγάλη καλοσύνη και ευγένεια για πολλούς λόγους. Αλλά    πάνω απ’ όλα επειδή έχουμε την ίδια καταγωγή"
«Σκοτώνοντας τα ζώα κανείς, σκοτώνει τους ανθρώπους. Όλοι μιλάνε για την ειρήνη λέγοντας ότι επιτέλους πρέπει να βρεθούν οι τρόποι για να βασιλεύσει αυτή πάνω στη γη, ότι οι πόλεμοι πρέπει να σταματήσουν ... Όμως οι πόλεμοι θα συνεχιστούν όσο οι άνθρωποι θα συνεχίζουν να σκοτώνουν τα ζώα για τροφή τους, γιατί σκοτώνοντας τα, οι άνθρωποι καταστρέφουν ταυτόχρονα κάτι μέσα στην ίδια τη ζωή τους. Σέβρες (Παρίσι) 14 Νοεμβρίου 1945     Άιβανχώφ  Χριστιανός φιλόσοφος
Χορτοφαγική κουζίνα
Αυτό γενικά σημαίνει τρόφιμα που αποκλείουν συστατικά για την παραγωγή των οποίων ένα ζώο έπρεπε να έχει πεθάνει, όπως κρέας, ζωμό κρέατος, ζωικό τυρί, ζελατίνη (από ζωικό δέρμα και συνδετικό ιστό) και για τους αυστηρότερους, ακόμα και μερικά ήδη ζάχαρης που έχουν λευκανθεί με άνθρακα κόκαλου (π.χ. ζάχαρη καλάμου, αλλά όχι ζάχαρη από τεύτλα) και οινόπνευμα επεξεργασμένο με ζελατίνη ή συνθλιμμένο οστρακόδερμο και οξύρρυγχος.
Ελλάδα
Η χορτοφαγία στην Ελλάδα δεν φαίνεται να έχει αποκτήσει πολύ μεγάλη απήχηση, αλλά υπάρχει κίνημα χορτοφαγίας. Τουλάχιστον στην Αθήνα, λειτουργούν καταστήματα που πουλάνε αποκλειστικά φυτικά προϊόντα, «πράσινες» τροφές, βιολογικά λαχανικά και χορτοφαγικά προϊόντα. Επίσης, στη Θεσσαλονίκη υπάρχει η ένωση vegan thessaloniki όπου διοργανώνει εκδηλώσεις.
Η ελληνική κουζίνα περιέχει πολλά παραδοσιακά χορτοφαγικά πιάτα, όπως γεμιστά, μπάμιες, αγκινάρες, χορτόσουπες, φακές, φασόλια, κουκιά, διάφορα ζυμαρικά και πίτσες, άγρια χόρτα και άλλα. Συνεπώς, στα εστιατόρια και ταβέρνες είναι εύκολο να βρεθούν πιάτα που θα ικανοποιούσαν κάθε χορτοφάγο.
Προς το παρόν δεν υποχρεούνται οι παραγωγοί να μαρκάρουν τα προϊόντα ως χορτοφαγικά ή μη.
Ωστόσο ιδρύεται για πρώτη φορά Χορτοφαγική Ένωση στην Ελλάδα με το όνομα ΜΚΟ Χορτοφαγίας: Στάση Ζωής ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων χωρών.
Έκτοτε, από τότε που γράφτηκαν αυτά, το κίνημα χορτοφαγίας (βιγκανισμός) στην Ελλάδα έχει πολύ αυξηθεί και βρίσκεις πια πολλά χορτοφαγικά προϊόντα στα ράφια των σουπερμάρκετ, των ταχυφαγείων, και σε συνταγές στο διαδίκτυο, και στην εξάπλωσή του στους διάσημους στα ΜΜΕ, με συνέπεια να ενημερώνεται πολύς κόσμος γι αυτό. Περίπου 200.000 Έλληνες εφαρμόζουν χορτοφαγικό τρόπο ζωής.
Ινδία
Η χορτοφαγία στην Ινδία είναι συνήθως συνώνυμη με τη γαλακτο-χορτοφαγία, αν και η γαλακτο-αυγο-χορτοφαγία ασκείται επίσης. Το 40% των Ινδών υπολογίζεται ότι είναι χορτοφάγοι και τα χορτοφάγα εστιατόρια (σχεδόν πάντα γαλακτο-χορτοφαγίας) αφθονούν. Υπάρχουν συνήθως πολλές χορτοφαγικές επιλογές διαθέσιμες σε όλα τα εστιατόρια («κρυμμένα» συστατικά κρέατος όπως το λαρδί, ζελατίνη, απόθεμα κρέατος, δεν χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή κουζίνα). Η Ινδία έχει επινοήσει ένα σύστημα να μαρκάρει κάθε εδώδιμο προϊόν με μία πράσινο βούλα σε ένα πράσινο τετράγωνο για να δηλώσει ότι μόνο χορτοφαγικά συστατικά χρησιμοποιήθηκαν και ότι κανένα «κρυμμένο» συστατικό κρέατος δεν χρησιμοποιήθηκε. Ένα κόκκινο σημείο σε ένα κόκκινο τετράγωνο προορίζεται για να μεταβιβάζει ότι ένα ή περισσότερα συστατικά που χρησιμοποιήθηκαν είναι μη-χορτοφαγικά ή «κρυμμένων» συστατικών κρέατος όπως η ζελατίνη, το λαρδί, ή το απόθεμα κρέατος.
Ηνωμένες Πολιτείες
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η χορτοφαγία είναι συνώνυμος συνήθως με τη γαλακτο-αυγο-χορτοφαγία. Εντούτοις, οι χορτοφάγοι μερικές φορές λανθασμένα θεωρούνται ότι είναι θαλασσινο/πουλερικο-χορτοφάγοι. Πολλά εστιατόρια και προμηθευτές παρέχουν χορτοφαγικές επιλογές στους πελάτες, συχνά με το να υποδεικνύονται ρητά υπό αυτήν τη μορφή. Έρευνες διαπιστώνουν ότι το 2,8% των Αμερικανών ήταν χορτοφάγοι το 2004. Επιπλέον, η χορτοφαγία στις Ηνωμένες Πολιτείες απεικονίζει γενικά τις περιφερειακές πολιτιστικές διαφορές. Είναι δυσκολότερο να βρεθούν χορτοφαγικές επιλογές στα επαρχιακά εστιατόρια απ' ό,τι στα αστικά. Το ίδιο πράγμα ισχύει για τα μεσοδυτικά ή νότια εστιατόρια πόλεων σε σχέση με της δυτικής ακτής εστιατόρια. Αυτό φαίνεται να αλλάζει αργά δεδομένου ότι οι χορτοφαγικές καινοτομίες της αγοράς (όπως τα χορτοφάγα μπέργκερς) επιτυγχάνουν ευρύτερες αποδοχή, ζήτηση και διανομή.Μεγάλης απήχησης αρχίζει να είναι το κίνημα των αυστηρά χορτοφάγων (vegans), οι πιέσεις των οποίων έχουν καταφέρει την ειδική σήμανση των προϊόντων με τέτοια χαρακτηριστικά.
Ηνωμένο Βασίλειο
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το εθελοντικό μαρκάρισμα των χορτοφαγικών τροφίμων είναι διαδεδομένο, αλλά μακριά από καθολικό. Πολλοί κατασκευαστές ονομάζουν τα τρόφιμα «κατάλληλα για χορτοφάγους», αλλά μέχρι σήμερα, κανένας γενικά συμφωνηθείς καθορισμός δεν υπάρχει. Η Αντιπροσωπεία Προτύπων Τροφίμων (Food Standards Agency) εξέδωσε οδηγία σχετικά με το μαρκάρισμα των τροφίμων κατάλληλα για χορτοφάγους το 2006, η οποία περιλαμβάνει τον ακόλουθο κανονισμό: «Ο όρος «χορτοφάγος» δεν πρέπει να απευθύνεται σε τρόφιμα που είναι, ή γίνονται από ή με την χρήση προϊόντων που προέρχονται από ζώα που έχουν πεθάνει, έχουν θανατωθεί ή ζώα που πεθαίνουν ως αποτέλεσμα της κατανάλωσης. Ζώα εννοούνται παράγωγα κτηνοτροφίας, άγρια ή κατοικίδια, συμπεριλαμβανομένων παραδείγματος χάριν, πουλερικών, κυνηγιού, ψαριών, οστρακόδερμων, καρκινοειδών, αμφίβιων, χιτωνοφόρων, εχινόδερμων, μαλακίων και εντόμων». Επιπλέον, η Χορτοφάγος Κοινότητα (Vegetarian Society) ακολουθεί ένα σχέδιο όπου τα τρόφιμα που ικανοποιούν τα αυστηρά κριτήριά της μπορούν να χαρακτηριστούν ως «Εγκεκριμένα από την Κοινότητα Χορτοφάγων». Το τυρί μαρκάρεται συχνά επίσης, καθιστώντας το πιθανό να προσδιοριστούν τα τυριά που έχουν γίνει με φυτικά προϊόντα. Οι αρωματικές ουσίες στους καταλόγους συστατικών δεν πρέπει να διευκρινίζουν εάν προέρχονται από ζωικά προϊόντα, κάτι το οποίο μπορεί να κάνει τον προσδιορισμό χορτοφαγικών τροφίμων δύσκολο εάν ειδάλλως δεν χαρακτηρίζονται ως τέτοια. 5% των κατοίκων του Ηνωμένου Βασιλείου υπολογίζεται ότι είναι χορτοφάγοι. Η βρετανική Κοινότητα Χορτοφάγων θεωρεί ένα προϊόν ως χορτοφαγικό εάν δεν περιέχει κρέας, κρέας πτηνών, ψάρι, οστρακόδερμα, λίπη κρέατος ή κοκάλων, ζώων ή σφαγίων, ζελατίνη, «ασπίκ» ή οποιοδήποτε άλλο συστατικό που είναι αποτέλεσμα σφαγής. Όπου τα αυγά χρησιμοποιούνται, πρέπει να είναι ελευθέρας βοσκής και το προϊόν δεν πρέπει να έχει προέλθει κατόπιν εργαστηριακών δοκιμών σε ζώα. Σχεδόν όλα τα εστιατόρια και καφέ παρέχουν μια λογική επιλογή χορτοφαγικών πιάτων και συνήθως μαρκάρονται χορτοφάγα.
Ισπανία
Στην Ισπανία, τα περισσότερα χορτοφαγικά γεύματα θα εξυπηρετηθούν με αυγό, ή ακόμα και με τόνο. Ζωμός χρησιμοποιείται στις φυτικές σούπες και πολλές σάλτσες. Πέρα από τις μεγαλύτερες πόλεις ή τις περιοχές τουριστών, τα περισσότερα εστιατόρια έχουν μόνο αρχικά πιάτα για χορτοφάγους, με σχεδόν όλες τα κύρια πιάτα να αποτελούνται από κρέας ή ψάρι.
Γαλλία
Στη Γαλλία η κατάσταση είναι παρόμοια με αυτήν στην Ισπανία. Η γαλλική κουζίνα έχε χορτοφαγικά πιάτα, αλλά αυτά θεωρούνται συχνά ως πρώτα ή δευτερεύοντα πιάτα, και το βασικό είναι σχεδόν πάντα κρέας ή ψάρι.
Γερμανία
Στη Γερμανία οι χορτοφάγοι είναι περίπου το 7,3 με 9% του πληθυσμού. Δεν απαιτείται μαρκάρισμα των τροφίμων.
Αυστραλία
Στην Αυστραλία ισχύουν οι ίδιοι όροι με τη Γερμανία. Μερικοί κατασκευαστές που στοχεύουν στη χορτοφάγο αγορά θα χρησιμοποιήσουν την κατάλληλη ονομασία στα τρόφιμά τους, εντούτοις εκτός από τα τρόφιμα προοριζόμενα για εξαγωγή στο Ηνωμένο Βασίλειο, αυτό το μαρκάρισμα είναι ασυμβίβαστο. Οι αρωματικές ουσίες στους καταλόγους συστατικών δεν χρειάζεται να διευκρινίζουν εάν είναι ζωικής προέλευσης. Υπό αυτήν τη μορφή, η φυσική γεύση θα μπορούσε να έχει προέλθει είτε από φυτικές είτε από ζωικές πηγές. Μερικά τρόφιμα στην Αυστραλία δεν είναι απαραίτητα μη-χορτοφαγικά όπως η χρήση ζελατίνης στο γιαούρτι. Το φυτικό τυρί δεν είναι τόσο εύκολα διαθέσιμο.
Νορβηγία
Στη Νορβηγία, η κατάσταση είναι παρόμοια με τη Γερμανία, εκτός από την πουλερικο-χορτοφαγία, είναι κατά ένα μεγάλο μέρος άγνωστη και τα καταστήματα οργανικών τροφίμων λιγότερο ευρέως διαδεδομένα. Οι αυγο-γαλακτο-χορτοφάγοι είναι περίπου το 1 με 2% του πληθυσμού και τα τρόφιμα που προορίζονται για χορτοφάγους πωλούνται κυρίως στα καταστήματα και τις υπεραγορές υγιεινής διατροφής που εστιάζουν στην ποικιλία. Πολλά εστιατόρια έχουν μια ή ίσως δύο χορτοφαγικές καταχωρήσεις στους καταλόγους τους ή τουλάχιστον μαγειρεύουν κάτι αν ζητηθεί.
Ελβετία
Στην Ελβετία, οι όροι και οι συνήθειες εξαρτώνται κατά μεγάλο μέρος από τη γλωσσική περιοχή και την ισχυρή πολιτιστική επιρροή των γειτονικών χωρών στον γαλλόφωνο, γερμανόφωνο και ιταλόφωνο Ελβετό. Οι όροι στη γαλλόφωνη Ελβετία είναι σαν εκείνους της βαθιά αγροτικής Γαλλίας, που κυμαίνεται από την πλήρη άγνοια της χορτοφαγίας ως μια επιφανειακή γνώση για την εξωτική της αξία. Παρά την κοσμοπολίτικη Γενεύη, δεν υπάρχει κανένα χορτοφάγο εστιατόριο στη γαλλόφωνη Ελβετία, και λίγες θέσεις (εκτός από μερικές σε ασιατικά εστιατόρια και αμερικανικά καταστήματα γρήγορου φαγητού) προσφέρουν χορτοφαγικά πιάτα. Το μαρκάρισμα των τροφίμων είναι ασυμβίβαστο και μπορεί να ποικίλει από ικανοποιητικό μέχρι ανύπαρκτο.
Δανία
Στη Δανία υπάρχουν μερικά χορτοφαγικά εστιατόρια (συνήθως σε αστικές περιοχές) αλλά τα περισσότερα εστιατόρια θα είναι σε θέση μόνο κατόπιν παραγγελίας να παραγάγουν ένα πιάτο δίχως κρέας. Τα μη-κρεατικά δευτερεύοντα πιάτα είναι κοινά. Η χορτοφαγία είναι πιο αποδεκτή από ποτέ, αλλά πολλές παραδοσιακές οικογένειες θα φάνε ακόμα πολύ κρέας και λιγότερα λαχανικά. Η χορτοφαγία είναι ασυνήθιστη στις επαρχιακές περιοχές όπου το παραδοσιακό δανικό μαγείρεμα είναι ακόμα πολύ κοινό. Δεν υπάρχει κανένα διακριτικό μαρκάρισμα σε ισχύ,
Ιταλία
Στην Ιταλία η σταθερή χορτοφαγία είναι ασυνήθιστη. Εντούτοις η κουζίνα είναι φιλική στη χορτοφαγία δεδομένου ότι η πρώτη σειρά πιάτων είναι συνήθως ζυμαρικά, ριζότο ή τρόφιμα βασισμένα στη πολέντα, ενώ η δεύτερη σειρά πιάτων είναι απλά μια περικοπή του κρέατος ή των ψαριών. Οι περισσότεροι χορτοφάγοι ζητούν από τα εστιατόρια να παρέχουν μια μεγαλύτερη πρώτη σειρά πιάτων και αποφεύγουν την σειρά πιάτων κρέατος.
Τουρκία
Στην Τουρκία, αν και υπάρχουν αρκετές επιλογές στην Τούρκικη κουζίνα που είναι από μόνες τους χορτοφαγικές, τα καταστήματα για χορτοφάγους είναι ελάχιστα και κυρίως συναντιόνται στην Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα, αφού στη Τουρκία το κρέας είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της Τουρκικής κουζίνας. Η πλειοψηφία των χορτοφάγων στην Τουρκία είναι φοιτητές και μαθητές. Χαρακτηριστικά χορτοφαγικά πιάτα της κουζίνας της Τουρκίας, είναι οι ντολμάδες, το αϊράν, ο μπακλαβάς και αρκετά άλλα. Το καλοκαίρι ακόμη και οι μη χορτοφάγοι καταναλώνουν τηγανιτά λαχανικά με γιαούρτι.
Ενώσεις χορτοφαγίας
Οι κοινότητες χορτοφαγίας (εκτός από την Ινδία) διαμορφώθηκαν αρχικά ως μέσα για να προωθηθεί η διατροφή της χορτοφαγίας και να μαζευτούν μαζί οι χορτοφάγοι για αμοιβαία υποστήριξη. Μέχρι το 2000, τα δυτικότερα και αναπτυσσόμενα έθνη είχαν χορτοφαγικές ενώσεις. Οι χώρες που ήταν πρώτες στο να καθιερώσουν τέτοιες κοινωνίες είναι ακόμα αυτές που έχουν την πιθανότατα να έχουν μεγαλύτερο ποσοστό χορτοφάγων στους πληθυσμούς τους.
Οι πρώτες κοινωνίες ήταν:
Η Διεθνής Ένωση Χορτοφαγίας (International Vegetarian Union), μια ένωση όλων των εθνικών κοινωνιών, ιδρύθηκε το 1908.
Διάσημοι χορτοφάγοι
Μερικοί από τους πιο διάσημους χορτοφάγους της ιστορίας :
Χορτοφαγική διατροφή και μακροζωία
Κάποιοι αμφισβητούν τις αξιώσεις περί βελτιωμένης υγείας στους χορτοφάγους. Η μελέτη «Θνησιμότητα στους Βρετανούς χορτοφάγους: η αναθεώρηση και τα προκαταρκτικά αποτελέσματα από την EPIC-Οξφόρδης» («Mortality in British vegetarians: review and preliminary results from EPIC-Oxford») κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η χαμηλότερη θνησιμότητα στους Βρετανούς χορτοφάγους εξηγείται καλύτερα από την συμπεριφορά εκτός της μη-κατανάλωσης κρέατος. Η μελέτη δηλώνει ότι οι «Βρετανοί χορτοφάγοι έχουν χαμηλή θνησιμότητα έναντι του γενικού πληθυσμού. Τα ποσοστά θανάτου τους είναι παρόμοια με εκείνα των συγκρίσιμων μη-χορτοφάγων, που προτείνει ότι ένα μεγάλο μέρος αυτού του οφέλους μπορεί να αποδοθεί στους μη-διαιτητικούς παράγοντες τρόπου ζωής όπως τη χαμηλή επικράτηση του καπνίσματος και μιας γενικά υψηλής κοινωνικοοικονομικής θέσης ή στις πτυχές της διατροφής εκτός από την αποφυγή του κρέατος και του ψαριού.» Μια σχετική μελέτη, «θνησιμότητα στους χορτοφάγους και μη-χορτοφάγους: λεπτομερή συμπεράσματα από μια συνεργάσιμη ανάλυση 5 ενδεχόμενων μελετών» («Mortality in vegetarians and nonvegetarians: detailed findings from a collaborative analysis of 5 prospective studies»), που δοκίμασε επίσης να απομονώσει τις «κρυφές μεταβλητές» μέσα από 6 μελέτες χορτοφαγικών διατροφών. Τα αποτελέσματά της πρότειναν ότι η αναλογία θνησιμότητας ήταν χαμηλότερη στους τρώγοντες ψάρια (0.82) που ακολουθήθηκαν από περιστασιακά τρώγοντες κρέας και χορτοφάγους (0.84) που ακολουθήθηκαν έπειτα από τους κανονικούς τρώγοντες κρέας (1.0) και αυστηρούς χορτοφάγους (1.0). Σαν ομάδα, οι χορτοφάγοι είχαν 24% χαμηλότερη θνησιμότητα των ισχαιμικών καρδιακών παθήσεων έναντι στους τρώγοντες κρέας.
Πολλοί χορτοφάγοι (κυρίως οι αυστηρά χορτοφάγοι) αρνούνται να πιουν γάλα ή να φάνε κρέας λόγω του ότι αυτά τα τρόφιμα περιέχουν ξένες, και ενδεχομένως αποδιοργανωτικές για το ανθρώπινο σώμα ζωικές ορμόνες. Εντούτοις, πολλές δημοφιλείς εναλλακτικές λύσεις κρέατος και γάλακτος, ειδικότερα προϊόντα σόγιας, μπορούν τα ίδια να περιέχουν υψηλά ποσοστά φυτοιστρογόνων (phytoestrogen) και άλλων ενδεχομένως επιβλαβών χημικών ουσιών. Μερικές μελέτες έχουν συνδέσει παραγόμενα από σόγια φυτοιστρογόνα με αναπτυξιακή ζημία σε νήπια, καθώς επίσης και με πιθανή αντρική στειρότητα.
Περιβάλλον
Μερικοί εξετάζουν την υπόθεση ότι τα τρόφιμα που απορροφούνται στην κτηνοτροφία θα μπορούσαν αντ' αυτού να χρησιμοποιηθούν για να τραφούν άνθρωποι. Στις αναπτυσσόμενες χώρες ιδιαίτερα, τέτοια τρόφιμα είναι συνήθως κακής ποιότητας και ακατάλληλα για ανθρώπινη κατανάλωση, αν και το έδαφος που χρησιμοποιεί η κτηνοτροφία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για φυτικά προϊόντα. Επιπλέον, σε μια κατά ένα μεγάλο μέρος αγροτική οικονομία, τα εύφορα εδάφη χρησιμοποιούνται σπάνια απλώς για την παραγωγή τροφών κτηνοτροφίας, αντ' αυτού οι καλλιέργειες υπάρχουν για ανθρώπινη κατανάλωση. Τα προκύπτοντα υποπροϊόντα ταΐζονται συχνά στα βοοειδή και άλλα ζώα, κάνοντάς τα αμοιβαία εξαρτώμενα. Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Κορνέλλ (Cornell) έχουν πει ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να ταΐσουν 800 εκατομμύρια ανθρώπους με το σιτάρι που το ζωικό κεφάλαιο καταναλώνει. Εντούτοις, μερικοί υποστηρίζουν ότι η παρέκκλιση αυτού του σιταριού μακρυά από το ζωικό κεφάλαιο δεν θα επίλυε τα οικονομικά προβλήματα που αποτρέπουν λιμοκτονούντες (φτωχούς) ανθρώπους να αγοράσουν τρόφιμα, αν και μια πτώση στις τιμές λόγω του αυξανόμενης προσφοράς μπορεί να τους εξασφάλιζε οικονομικά καλύτερη πρόσβαση, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα.
Επίσης, υπάρχουν μερικοί τύποι εκτάσεων (όπως βουνά, περιθώρια ερήμων, και περιοχές με πολύ φτωχό χώμα) που είναι κατάλληλοι για ζώα, αλλά μη κατάλληλοι ως καλλιεργήσιμο έδαφος. Οικολόγοι λένε ότι αυτά τα «οριακά εδάφη» δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται καν και ότι το βόσκοντα ζωικό κεφάλαιο σε αυτά τα εδάφη ασκεί περισσότερη πίεση από όση μπορούν να αντέξουν ή/και ανταγωνίζονται άμεσα με τα εγγενή άγρια ζώα που θα έβοσκαν στην ίδια γη. Εντούτοις, πολλοί λαοί στον αναπτυσσόμενο κόσμο στηρίζονται σε αυτά τα εδάφη για την ανατροφή των σκληραγωγημένων ζώων, όπως οι αίγες και τα βοοειδή, τα οποία χρησιμοποιούνται έπειτα ως κρίσιμη πηγή τροφίμων. Εάν τα μεγέθη κοπαδιών συγκρατούνται, η ζημία στο έδαφος μπορεί να αποτραπεί και οι κάτοικοι είναι επίσης ικανοί να διατηρήσουν οικονομική ανεξαρτησία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δίαιτες Κατηγορία:Διατροφικές συμπεριφορές
Ρεγγίνα (Σασκάτσουαν)
Η Ρεγγίνα (αγγλικά: Regina, γαλλικά: Régina ) είναι πόλη του κεντρικού Καναδά και πρωτεύουσα της επαρχίας του Σασκάτσουαν.
Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 215.106 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός της ευρύτερης αστικής περιφέρειας φτάνει τους 236.481 κατοίκους (απογραφή 2016). Ως προς τον πληθυσμό, η Ρεγγίνα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Σασκάτσουαν, μετά το Σασκατούν.
Η ονομασία της πόλης συνδέεται με τη βρετανή Βασίλισσα Βικτωρία. Συγκεκριμένα, το Ρεγγίνα προέρχεται από τον επίσημο λατινικό τίτλο της βασίλισσας Victoria Regina. Το όνομα της πόλης το επέλεξε το 1882 — χρονιά της ίδρυσης της πόλης — η σύζυγος του τότε Γενικού Κυβερνητή του Καναδά, η Πριγκίπισσα Λουίζα), η οποία ήταν κόρη της Βασίλισσας Βικτωρίας.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1882 για να γίνει η έδρα της κυβέρνησης των Βορειοδυτικών Εδαφών, που τότε εκτείνονταν από τη Μανιτόμπα έως τη Βρετανική Κολομβία και την Αλάσκα. Η θέση όπου ιδρύθηκε η πόλη ήταν ένας ακατοίκητος τόπος που έφερε την ονομασία Λόφος των Οστών (αγγλ., Pile-of-Bones), μιας και εκεί υπήρχαν κάποιο σωροί από οστά βισόνων. Λέγεται ότι ο τότε υποκυβερνήτης (lieutenant-governor) των Βορειοδυτικών Εδαφών Έντγκαρ Ντιούντνυ επέλεξε την τοποθεσία αυτή για την ίδρυση της νέας πόλης, επειδή η περιοχή ήταν δικής του ιδιοκτησίας και ήλπιζε να επωφεληθεί από την πώληση οικοπέδων. Την εποχή εκείνη, ο υποκυβερνήτης των Βορειοδυτικών Εδαφών είχε σημαντικές, μη ελεγχόμενες εξουσίες, οπότε ποτέ δεν ελέγχθηκε για την απόφασή του σχετικά με την ίδρυση της Ρεγγίνας.
Μετά τη «Βορειοδυτική Επανάσταση» των Μετί το 1885, στη Ρεγγίνα έγινε η δίκη του ηγέτη των επαναστατών, Λουί Ριέλ. Ο Ριέλ καταδικάστηκε τελικά σε θάνατο και απαγχονίστηκε στις φυλακές της νεοσύστατης πόλης.
Ο Δήμος της Ρεγγίνας αναγνωρίστηκε επισήμως το 1903. Τρία χρόνια αργότερα, η πρώτη επαρχιακή κυβέρνηση του Σασκάτσουαν ανακήρυξε τη Ρεγγίνα πρωτεύουσα της επαρχίας.
Στις 30 Ιουνίου του 1912, τυφώνας χτύπησε την πόλη με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 28 άτομα και να τραυματιστούν εκατοντάδες άλλα. Ο τυφώνας αυτός, που έμεινε στην ιστορία ως «ο Κυκλώνας της Ρεγγίνας», ήταν ο πιο καταστρεπτικός στην ιστορία του Καναδά.
Στις αρχές του 20ού αι., στην πόλη Ρεγγίνα είχε το αρχηγείο της η Έφιππη Χωροφυλακή των Βορειοδυτικών Εδαφών. Όταν όμως το 1920 η Έφιππη Χωροφυλακή απέκτησε τον χαρακτήρα ομοσπονδιακής δύναμης Ασφαλείας με το όνομα «Βασιλική Καναδική Έφιππη Αστυνομία» ή «Βασιλική Χωροφυλακή του Καναδά», τότε το αρχηγείο της μεταφέρθηκε στην Οττάβα.
Μέχρι τη χρηματιστηριακή κρίση του 1929, η Ρεγγίνα, όπως και άλλες πόλεις του κεντρικού Καναδά παρουσίασαν ραγδαία ανάπτυξη. Ωστόσο, η μεγάλη οικονομική ύφεση της δεκαετίας του 1930 είχε ως αποτέλεσμα την επιβράδυνση στην ανάπτυξη της πόλης, αλλά και την ένταση των κοινωνικών διαφορών.
Το 1933, στην πόλη έγινε το α΄ συνέδριο του κόμματος της «Ομοσπονδία Συνεταιριστικής Κοινοπολιτείας» (αγγλ., Co-operative Commonwealth Federation ή CCF). Οι εργασίες του συνεδρίου έληξαν με την έγκριση του Προγράμματος και Μανιφέστου της Ομοσπονδίας Συνεταιριστικής Κοινοπολιτείας, ένα ανατρεπτικό κείμενο που μιλάει για την κατάργηση του καπιταλισμού και την εγκαθίδρυση σοσιαλισμού στον Καναδά. Το κείμενο αυτό, που έμεινε στην ιστορία ως Μανιφέστο της Ρεγγίνας, αποτέλεσε την πρώτη ιδεολογική βάση του μετέπειτα Νεοδημοκρατικού Κόμματος του Καναδά.
Την 1η Ιουλίου του 1935, άνεργοι διαδηλωτές που είχαν ξεκινήσει από τον Δυτικό Καναδά για να πάνε στην Οττάβα συγκρούστηκαν στη Ρεγγίνα με την ομοσπονδιακή αστυνομία. Στα επεισόδια, σκοτώθηκαν ένας αστυνομικός με πολιτικά ρούχα και ένας διαδηλωτής, και τραυματίστηκαν εκατοντάδες άλλα άτομα. Η αστυνομία συνέλεβε περί τους 120 διαδηλωτές. Η «πορεία προς την Οττάβα», που κατέληξε με τα γεγονότα της Ρεγγίνας, είχε ως συνέπεια την πτώση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης του συντηρητικού Ρίτσαρντ Μπέννετ (Richard Bennett), αλλά και την τρομοκράτηση του καναδικού πληθυσμού για το ενδεχόμενο μιας κομμουνιστικής επανάστασης.
Η σημερινή πόλη
Στη Ρεγγίνα έχει την έδρα του το ομώνυμο πανεπιστήμιο, που θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα του Καναδά.
Ένα άλλο σημαντικό κτίριο της πόλης είναι το Κοινοβούλιο του Σασκάτσουαν, που βρίσκεται κοντά στο ρεύμα Γουασκάνα (Wascana Creek), περιοχή που το 1906 ήταν εκτός των ορίων της πόλης. Σήμερα το Κοινοβούλιο του Σασκάτσουαν περιβάλλεται από ένα από τα μεγαλύτερα αστικά πάρκα του Καναδά, το Κέντρο Γουασκάνα με έκταση 9,3 τ.χλμ.
Όπως συνέβη και με άλλες βορειοαμερικανικές πόλεις, κατά το δεύτερο μισό του 20ού αι., οι κάτοικοι άρχισαν να μετακινούνται προς τα προάστια της πόλης. Έτσι τα προάστια της Ρεγγίνας μεγάλωσαν. Αντιθέτως το κέντρο της πόλης συρρικνώθηκε οικονομικά και αυξήθηκε η εγκληματικότητα.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2001, οι κάτοικοι της Ρεγγίνας είναι στην πλειόνοτητά τους απόγονοι εποίκων ευρωπαϊκής καταγωγής: Βρετανοί (47%), Γερμανοί (32%), Ιρλανδοί (16%), Ουκρανοί (12%), Γάλλοι (10%), κ.λπ. Οι αυτόχθονες αποτελούν το 6,3% των κατοίκων της πόλης και οι μιγάδες Μετί μόλις το 2,6%. Στη Ρεγγίνα υπάρχει και μικρή ελληνική παροικία, που αριθμεί 1.000 περίπου άτομα (545 ελληνόφωνοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2001).
Γεωγραφία και κλίμα
Η πόλη βρίσκεται κτισμένη στο μέσο μιας πολύ εύφορης πεδιάδας σε υψόμετρο 560 μ., στα νότια του Σασκάτσουαν, όπου επικρατεί χαμηλή βλάστηση. Τα δένδρα στους δρόμους και τα πάρκα της πόλης έχουν φυτευθεί εξ ολοκλήρου από τους κατοίκους της πόλης.
Το κλίμα της πόλης είναι ηπειρωτικό με θερμά και υγρά καλοκαίρια, και κρύους αλλά ξηρούς χειμώνες. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 2,8 °C. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει ποτέ καταγραφεί στην πόλη είναι –50,0 °C (1η Ιανουαρίου 1885) και η υψηλότερη 43,3 °C (5 Ιουλίου 1937).
Αξιοθέατα
Αν και πολλά κτίρια της προπολεμικής περιόδου έχουν καταστραφεί, εντούτοις η πόλη διατηρεί μερικά από τα αρχιτεκτονικά δείγματα της εποχής εκείνης. Σ' αυτά συγκαταλέγονται το Πανεπιστήμιο της Ρεγγίνας και το Παλιό Ταχυδρομείο της πόλης.
Στο Κέντρο Γουασκάνα, ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφθεί το κτίριο του Κοινοβουλίου του Σασκάτσουαν, καθώς επίσης το Βασιλικό Μουσείο του Σασκάτσουαν (μουσείο φυσικής ιστορίας, πινακοθήκες, αίθουσες τέχνης, κινηματογράφους, κ.λπ.
Στη Ρεγγίνα έχει επίσης την έδρα της, η Ακαδημία της Βασιλικής Χωροφυλακής του Καναδά.
Η πόλη διαθέτει πολλά πάρκα, που είναι κατάλληλα για περίπατο ή ποδηλασία. Στην περιοχή υπάρχουν πολλά γήπεδα γκολφ. Το καλοκαίρι, οι λάτρες της φύσης μπορούν να κολυμπήσουν στις κοντινές λίμνες Λαστ Μάουνταιν (Last Mountain) και Μπάφαλλο Πάουντ (Buffalo Pound). Επίσης το καλοκαίρι, οι κοντινές λίμνες Πάσκουα (Pasqua), Έκο (Echo), Μίσσιον (Mission), Κατέπουα (Katepwa), Ράουντ (Round) και Κρούκεντ (Crooked) προσφέρονται για ψάρεμα.
Συγκοινωνίες
Η Ρεγγίνα συνδέεται με τον υπόλοιπο Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες οδικώς και αεροπορικώς.
Από την πόλη διέρχεται ο Υπερκαναδικός Αυτοκινητόδρομος, που διασχίζει ολόκληρη τη χώρα από τον Ατλαντικό έως τον Ειρηνικό. Μέσα στην πόλη, ο επισκέπτης μπορεί να μετακινηθεί με τα αστικά λεωφορεία.
Παλαιότερα, η πόλη διέθετε δίκτυο με τραμ και είχε και σιδηροδρομική σύνδεση. Ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, έχει πλέον μετατραπεί σε καζίνο.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Πόλεις του Καναδά Κατηγορία:Πόλεις του Σασκάτσουαν Κατηγορία:Σασκάτσουαν
Λιέιδα (επαρχία)
Η επαρχία της Λιέιδα ή επαρχία της Λέριδας (καταλανικά κι επίσημα, província de Lleida, ισπανικά: Provincia de Lérida, οξιτανικά: Lhèida) είναι μια επαρχία της Ισπανίας που καλύπτει τη δυτική Καταλονία.
μικρογραφία|δεξιά|Η θέση της Επαρχίας της Λιέιδα στην [[Καταλονία.]] Συνορεύει στα βόρεια με την Ανδόρα και τη Γαλλία, στα ανατολικά με τις επαρχίες της Βαρκελώνης και της Ζιρόνας, στα νότια με αυτή της Ταρραγόνας και στα δυτικά με τις επαρχίες της Σαραγόσας και της Ουέσκας. Αποτελείται από 231 δήμους.
Το Εθνικό Πάρκο των Αιγουεστόρτες και της λίμνης του Σαν Μαουρίσιο, η Σέου Βέλια (ο παλαιός καθεδρικός ναός της Λιέιδα), ο βασιλικό μοναστήριο της Αγίας Μαρίας της Βαλμπόνα, το Μουσείο των Παιχνιδιών στο Μπερδού και το μοναστήρι του Μπελπούτς ντε λες Αβελιάνες βρίσκονται σε αυτήν την επαρχία. μικρογραφία|δεξιά|Σημαία της Επαρχίας της Λιέιδα.
Γενικά χαρακτηριστικά
Η επαρχία διακρίνεται από τη συνύπαρξη δύο διαφορετικών τοπίων που τη χωρίζουν σε δύο ίσης σχεδόν έκτασης μέρη. Στον βορρά κυριαρχεί ο ορεινός όγκος των Πυρηναίων και μικρότερες οροσειρές ενώ αντίθετα στο νότο η πεδιάδα. Το πιο ψηλό σημείο της επαρχίας είναι η κορυφή Πίκα δ' Εστάτς (Pica d'Estats) με υψόμετρο 3.134 μέτρα.
Οικονομικά βασίζεται τόσο στη γεωργία, όσο και στον τουρισμό, κατά κύριο λόγο τον χειμώνα. Η πλούσια πεδιάδα του ποταμού Σέγρε παράγει κυρίως φρούτα (αχλάδια, μήλα, εσπεριδοειδή). Τα Πυρηναία και οι γύρω οροσειρές προσφέρονται για χειμερινά σπορ και φυσιολατρικές δραστηριότητες ενώ η σύνδεσή της με την Ανδόρα την καθιστά επίσης τον βασικό δίαυλο εισόδου από την πλευρά της Ισπανίας.
Πολιτισμική κληρονομιά
Η πλούσια πολιτισμική κληρονομιά της περιοχής έχει να επιδείξει πλούσια έργα εκκλησιαστικής και αμυντικής αρχιτεκτονικής, προϊστορικές τοποθεσίες και μουσεία. Το προ ρωμαϊκό παρελθόν της περιοχής απεικονίζεται στην πολύ καλά διατηρημένη ιβηρική πολιτεία των Μπιλάρς. Η ρομανική αρχιτεκτονική και ζωγραφική εντοπίζεται σε αρκετές περιοχές της, όπως στην Μπαλ ντε Μποί, ενώ τα πολλά μεσαιωνικά κάστρα της απεικονίζουν τον χαρακτήρα της ως σύνορο μεταξύ των χριστιανικών κομητειών των Πυρηναίων και των μουσουλμανικών βασιλείων του νότου.
Στην επαρχία ανήκει και η Κοιλάδα του Αράν (στα Καταλανικά Vall d'Aran), η μοναδική κοιλάδα των Πυρηναίων που αν και έχει κλήση προς τον Ατλαντικό ανήκει στην Ισπανία. Η γλώσσα της κοιλάδας είναι τα αρανικά, οξιτανική διάλεκτος που χαίρει αναγνώρισης ως επίσημης γλώσσας της κοιλάδας από το 2006, μαζί με τα ισπανικά και τα καταλανικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Ισπανίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Καταλωνίας
Κιτροβακτηρίδιο
Τα κιτροβακτηρίδια (Citrobacter spp.) είναι δυνητικά αναερόβιοι, αρνητικοί κατά Gram βάκιλοι. Είναι βακτήρια που ζουν στο περιβάλλον και συχνά ανευρίσκονται στο έδαφος, το νερό και ως φυσιολογική χλωρίδα στο κατώτερου πεπτικό σύστημα ανθρώπων και ζώων. Συγγενεύουν με τις σαλμονέλες και τις αριζόνες. Ανευρίσκονται μεμονωμένα ή σε ζεύγη. Ορισμένα στελέχη είναι κινητά καθώς διαθέτουν περίτριχα.
Ιστορικά στοιχεία
Μία εργασία του 1928 που αναφερόταν σε έναν καινούριο οργανισμό, Bacterium freund, ήταν η αρχική περιγραφή του μικροοργανισμού που το 1932 ταξινομήθηκε ως το γένος των Citrobacter. Εκείνη τη περίοδο το γένος αυτό μετρούσε εφτά είδη περιλαμβανομένων των C.freundii και C. diversum (μετονομάστηκε σε C. diversus). Πληθώρα ονομάτων γενών χρησιμοποιούνταν για να περιγραφούν αυτά τα βακτήρια, για περισσότερα από εβδομήντα χρόνια, περιλαμβανομένων των Colobactrum, Escherichia, Salmonella, Arizona και άλλα. Για αρκετό καιρό αυτοί οι μικροοργανισμοί είχαν ταξινομηθεί ως τμήμα του Bethesda – Ballerup groups των βακτηριδίων. Αυτή η ταξινόμηση συνεχίστηκε μέχρι να μην έχει πια πρακτική χρησιμότητα. Τα προβλήματα ταξινόμησης συνεχίστηκαν και στα τέλη της δεκαετίας του ενενήντα, όπου ακόμα δεν είχαν ταξινομηθεί τρία είδη. Σήμερα η πλήρης ταξινόμηση των ειδών του κιτροβακτηριδίου έχει επιτευχθεί, μετρώντας έντεκα διαφορετικά είδη.
Κλινικές εκδηλώσεις
Τα κιτροβακτηρίδια είναι υπεύθυνα για ενδονοσοκομιακές λοιμώξεις και είναι ικανά να προκαλέσουν λοιμώξεις στο ουροποιητικό και αναπνευστικό σύστημα, καθώς και σηψαιμία σε ασθενείς με προδιαθεσικούς παράγοντες. Επίσης μηνιγγίτιδα, σηψαιμία και λοιμώξεις του αναπνευστικού σε νεογνά και παιδιά. Τα κυριότερα και πιο παθογόνα είδη των κιτροβακτηριδίων είναι το Citrobacter freundii και Citrobacter koseri ή αλλιώς Citrobacter diversus. Το βακτηρίδιο C. freundii είναι ικανό να προκαλέσει λοιμώξεις σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, προσβάλλοντας το ήπαρ, τη χολή και το πάγκρεας. Η πιο σημαντική λοίμωξη που μπορούν να προκαλέσουν αυτά τα δύο είδη των κιτροβακτηριδίων και κυρίως το C. koseri, είναι η νεογνική μηνιγγίτιδα η οποία έχει συνδεθεί με υψηλά ποσοστά αποστημάτων του εγκεφάλου, με περιστατικά θανάτου καθώς και πρόκληση πνευματικής διαταραχής σε νεογνά που επιβίωσαν από τη λοίμωξη αυτή. Παρόλα αυτά, η ποιο κοινή αιτία νεογνικής μηνιγγίτιδας αποτελούν τα βακτήρια Escherichia coli και οι στρεπτόκοκκοι της ομάδας Β. Τέλος έχουν αναφερθεί περιστατικά εκδήλωσης αποστημάτων και ενδοφθαλμίτιδας που αποδίδονται στο C. koseri.
Ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις
Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ηρακλείου της Κρήτης και κατά την περίοδο 1994 έως 2006, σε εβδομήντα εννέα ασθενείς εκ των οποίων οι εβδομήντα ήταν ενήλικες, διαγνώστηκε λοίμωξη από Citrobacter spp. Λοίμωξη από C. freundii ήταν η ποιο συχνή (71,8%) ακολουθούσε το C. koseri (23,1%) και το C. braakii (3,8%). Το πιο κοινό κλινικό σύνδρομο ήταν λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος (52,6% των περιπτώσεων, περιλαμβανομένων και οχτώ περιπτώσεων με ασυμπτωματική βακτηριουρία) επίσης λοιμώξεις της κοιλιακής χώρας (14,1%), λοιμώξεις χειρουργημένων σημείων (7,7% , λοιμώξεις του δέρματος και μαλακών ιστών (6,4%) και λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος (6,4%). Το 29, 5% των ασθενών που προσβλήθηκαν από το Citrobacter spp. σχετιζόταν με πολυμικροβιακές λοιμώξεις, σε σημεία διαφορετικά από του ουροποιητικού συστήματος. Ένας ασθενής πέθανε κατά τη διάρκεια νοσηλείας του. Τέλος η χρόνος νοσηλείας των ασθενών με πολυμικροβιακές λοιμώξεις ήταν κατά πολύ αυξημένος σε σχέση με ασθενείς που έφεραν μονομικροβιακή λοίμωξη.
Μορφολογία και αντιγόνα
Όπως αναφέρθηκε τα Κιτροβακτηρίδια είναι Gram αρνητικοί βάκιλοι, έχουν σχήμα ραβδίου και μέγεθος περίπου 1-5 μm. Διαθέτουν ένα λεπτό βλεννώδες στρώμα στο εξωτερικό του κυτταρικού τοιχώματος που ονομάζεται έλυτρο. Σαν Gram αρνητικό βακτηρίδιο, διαθέτει κυτταροπλασματική μεμβράνη, μία λεπτή στιβάδα πεπτιδογλυκάνης (σχηματίζεται από επαναλαμβανόμενα μόρια Ν-ακετυλο-γλυκοζαμινης και Ν-ακετυλο-μουραμικού οξέος) και ενδιάμεσα τους βρίσκεται ο περιπλασματικός χώρος. Εξωτερικά της λεπτής στιβάδας πεπτιδογλυκάνης υπάρχει η εξωτερική μεμβράνη. Στην εξωτερική μεμβράνη υπάρχουν τα περίτριχα, δηλαδή βλεφαρίδες σε όλη την εξωτερική επιφάνεια του βακτηριδίου, που του παρέχουν κινητικότητα. Τα κιτροβακτηρίδια που είναι ικανά να προκαλέσουν λοιμώξεις  διαθέτουν τα αντιγόνα Η, Κ και Ο επίσης μπορούν να παράγουν ενδοτοξίνες. Το αντιγόνο Η αποτελεί το βλεφαριδικό αντιγόνο, το αντιγόνο Ο είναι το σωματικό αντιγόνο που είναι πολυσακχαρίτης του λιποπολυσακχαρίτου της εξωτερικής στιβάδας και το αντιγόνο Κ είναι το αντιγόνο του ελύτρου του βακτηριδίου.
Εργαστηριακή διάγνωση
Η εργαστηριακή διάγνωση μπορεί να πραγματοποιηθεί αρχικά με χρώση Gram και μικροσκόπηση. Η εικόνα που θα εμφανίζουν τα κιτροβακτηρίδια κατά την μικροσκόπηση είναι κόκκινα ραβδία (καθώς έχουν βαφτεί από τη σαφρανίνη της χρώσης Gram) με βλεφαρίδες. Ακολουθεί καλλιέργεια και βιοχημικές δοκιμασίες. Η καλλιέργεια πραγματοποιείται συνήθως σε McConkey άγαρ και σε αιματούχο άγαρ. Μπορεί να γίνει και σε άλλα καλλιεργητικά υλικά όπως XLD και TCBC (thiosulfate-citrate-bile salts-sucrose agar). Ως αναφορά τις βιοχημικές διεργασίες για την ταυτοποίηση τους, καταβολίζουν τη γλυκόζη, είναι οξειδάση αρνητικοί, καταλάση θετικοί, αποκαρβοξυλιώνουν τη λυσίνη, ζυμώνουν βραδέως τη λακτόζη και δίνουν θετική την αντίδραση των κιτρικών. Επίσης το C. freundii είναι H2S θετικό ενώ το C. koseri είναι H2S αρνητικό. Για περαιτέρω ταυτοποίηση χρησιμοποιούνται μοριακές τεχνικές όπως η PCR.
Θεραπεία
Για την θεραπεία των λοιμώξεων από κιτροβακτηρίδια συνήθως χρησιμοποιούνται γενταμικίνη, κιπροφλοξακίνη ή κεφαλοσπορίνη τρίτης γενιάς. Επίσης το C. freundii είναι ευαίσθητο στις αμινογλυκοσίδες σε αντίθεση με το C. koseri.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτεοβακτήρια Κατηγορία:Αρνητικά κατά Gram βακτήρια
1364 Σαφάρα
Η Σαφάρα (Safara) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,448. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Αντρέ Σαφάρ (André Safar).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Σαφάρας είναι άγνωστα. Η Σαφάρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 15 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαφαρα
Ιωνία 2000 Χανίων
Ο Αθλητικός Όμιλος Ιωνία 2000 είναι αμιγώς ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό σωματείο που δραστηριοποιείται στα Χανιά Κρήτης. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1924, έχει χρώματα τα κιτρινόμαυρα και έμβλημα τη θεά της ελληνικής μυθολογίας, Νίκη. Ανήκει στην δύναμη της Ε.Π.Σ. Χανίων. Αγωνίζεται στην Β' κατηγορία της Ε.Π.Σ. Χανίων, ενώ στο παρελθόν είχε παρουσία στα πρωταθλήματα της Γ' Εθνικής και Δ' Εθνικής κατηγορίας.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1924 ως Αθλητικός Όμιλος Ιωνία Χανίων από Μικρασιάτες πρόσφυγες που ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες με την Μικρασιατική καταστροφή και κατέφθασαν στο νησί της Κρήτης και εγκαταστάθηκαν στα Χανιά, δίνοντας στον σύλλογό τους το όνομα «Ιωνία» για να διαιωνίζονται στη μνήμη των ανθρώπων οι χαμένες πατρίδες τους. Το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο του συλλόγου αποτελούταν από τους Δημ. Ψηλόπουλο ως πρόεδρος, Μπατάκη ως γενικός γραμματέας, Τσάκλας ως ταμίας, Βασίλειο Μαυρουδή και Ηλία Μαυρομάτη ως μέλη, ενώ επίτιμος πρόεδρος είχε εκλεχθεί ο Δημήτριος Δάλλας. Αποτέλεσε από τα αρχαιότερα αθλητικά σωματεία των Χανίων και αναγνωρίστηκε επίσημα από το Πρωτοδικείο το 1928.
Εκτός του ποδοσφαιρικού τμήματος, διέθετε επίσης τμήμα κλασσικού αθλητισμού και πετοσφαίρισης, ενώ τον Αύγουστο του 1924 προκήρυξε κολυμβητικούς αγώνες, στους οποίους πήραν μέρος 48 αθλητές από όλη την Κρήτη. Επίσης, η Ιωνία ήταν η πρώτη ομάδα που έδωσε ποδοσφαιρικούς αγώνες εκτός Χανίων με σωματεία άλλων νομών. Πρώτος αγώνας ήταν στο Ρέθυμνο με τον Αθλητικό Όμιλο Ρεθύμνης με τον οποίο ήρθε ισόπαλη 2-2 και δεύτερος αγώνας ήταν στο Ηράκλειο με τον Όμιλο Φιλάθλων Ηρακλείου από τον οποίο ηττήθηκε με 2-1. Το 1950 ιδρύθηκε η Ε.Π.Σ. Χανίων και η Ιωνία εντάχθηκε στη δύναμη της, ενώ αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με αριθμό μητρώου 253, ξεκινώντας την επίσημη αγωνιστική της πορεία, καθώς μέχρι τότε αγωνιζόταν σαν ανεξάρτητο σωματείο. Η Ιωνία Χανίων υπήρξε η πρώτη πρωταθλήτρια στην ιστορία της Ε.Π.Σ. Χανίων, την περίοδο 1952-53.
Το 1967 έπειτα από τον αθλητικό νόμο της δικτατορίας για αναγκαστική συγχώνευση, η Ιωνία καθώς και τα υπόλοιπα 4 χανιώτικα σωματεία Α΄ Κατηγορίας (Τάλως, Αστέρας, Ίκαρος και Απόλλων) ανέστειλαν τη λειτουργία τους και η πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών τους μεταπήδησαν στην Αθλητική Ένωση Χανίων. Το 1968 ιδρύθηκε η Αναγέννηση Χανίων βασιζόμενη στο καταστατικό της Ιωνίας και πλαισιώθηκε από τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές των διαλυμένων σωματείων. Με την πτώση της δικτατορίας το 1974 η Ιωνία Χανίων επανιδρύθηκε εκ νέου, παίρνοντας την ονομασία της από την Αναγέννηση. Η Ιωνία Χανίων θα πάψει να υφίσταται οριστικά το 1997, όποτε και πάνω στο καταστατικό της δημιουργήθηκε η Α.Ε. Χανίων. Ωστόσο όμως, ένα χρόνο πριν δημιούργησε τη θυγατρική της με την ονομασία Αθλητικός Όμιλος Ιωνία 2000 και αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 5216.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Χανίων Κατηγορία:Ελληνικοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1924 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Γκυγιώμ Απολλιναίρ
Ο Γκυγιώμ Απολλιναίρ (Guillaume Apollinaire· 25 Αυγούστου 1880 – 9 Νοεμβρίου 1918) ήταν Γάλλος ποιητής, συγγραφέας και κριτικός τέχνης.
Ζωή και έργο
Ο Απολλιναίρ γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1880 στη Ρώμη της Ιταλίας. Ήταν νόθο τέκνο Πολωνίδας μητέρας και Ιταλού πατέρα. Η μητέ­ρα του Αντζέλικα ντε Κοστροβίτσκι ήταν μια ανυπότα­κτη γυναίκα ελευθερίων ηθών που είχε πάθος να παίζει στο καζίνο. Γεννημένη στο Νοβογκρόντεκ (τώρα στη Λευκορωσία) είχε αριστοκρατική καταγωγή από τη Σλάχτα. Ο πατέρας του εξακολουθεί να παραμένει ά­γνωστος, κατά μία εκδοχή ήταν ιερωμένος υψηλότατης βαθμίδας στο Βατικανό. Πολλοί υποστηρίζουν ότι ήταν επίσκοπος, ενώ κυκλοφορούσαν και φήμες ότι επρόκει­το και για τον ίδιο τον Πάπα. Πιθανότερη εκδοχή είναι πατέρας του να είναι ο Francesco Flugi d'Aspermont, Ιταλο-Ελβετός αριστοκράτης. Σε κάθε περίπτωση ο πατέρας του εξαφανίστηκε πολύ νωρίς από τη ζωή του. Ο Απολλιναίρ κρατούσε κρυφή την καταγωγή του και νεότερος υποκρινόταν ότι ήταν Ρώσος πρίγκιπας.
Μεγάλωσε στο Μονακό και στη Γαλ­λική Ριβιέρα, όπου η μητέρα του έπαιζε σε καζίνο και χαρτοπαικτικές λέσχες και του έμαθε Γαλλικά και άλλες γλώσσες. Ήταν καλοφαγάς, με δυνατή φωνή και είχε έντονη προσωπικότητα και ευρεία μόρφωση. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι σε ηλικία είκοσι ετών και ξεκίνησε την ενασχόληση με τη λογοτεχνία δημοσιεύοντας ποιήματα σε διάφορα περιο­δικά. Το 1903 ίδρυσε το πρώτο δικό του περιοδικό, La revue immoraliste. Αρθρογράφησε σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά ως κριτικός τέχνης.
Στο Παρίσι συνδέθηκε με την κοινότητα των μποέμ καλλιτεχνών της Μονμάρτρης και αργότερα του Μονπαρνάς. Υπήρξε πολύ δημοφιλής στους καλλιτεχνικούς κύκλους και σχετίστηκε με σημαντικές προσωπικότητες, όπως ο Πάμπλο Πικάσο, ο Ζωρζ Μπρακ, ο Μαξ Ζακόμπ, ο Αντρέ Σαλμόν, ο Αντρέ Μπρετόν, ο Ρενέ Νταλίζ, ο Ζαν Κοκτώ, ο «Τελώνης» Ρουσσώ, ο Αντρέ Ντεραίν, ο Πιερ Ρεβερντί, ο Αλφρέ Ζαρύ, ο Μπλεζ Σαντράρ, ο Ερίκ Σατί, ο Οσίπ Ζαντκίν, ο Μαρκ Σαγκάλ, ο Μαρσέλ Ντυσάν και η Μαρί Λωρενσέν, που υπήρξε και ερωμένη του. Δημιούργησε παράλληλα και έχθρες, όπως με τον ελληνικής καταγωγής Ζαν Μωρεάς, του οποίου την ποίηση θεωρούσε ξεπερασμένη. Ήταν εκείνος που οργά­νωσε το Κυβιστικό δωμάτιο 41 στο Salon des Independants το 1911. Την ίδια χρονιά έγινε μέλος της Ομάδας Πιτώ, ενός κλάδου του κυβιστικού κινήματος.
Στις 7 Σεπτεμβρίου 1911 είχε εμπλοκή μαζί με τον Πικάσο στην υπόθεση κλοπής της Μόνα Λίζα. Και οι δύο κατηγορήθηκαν (αδίκως) για κλοπή και συνελήφθησαν από την αστυνομία. Ο Πικάσο αφέθηκε ελεύθερος την ίδια μέρα, ενώ ο Απολλιναίρ ελευθερώθηκε μετά από πέντε ημέρες. Ο τρομοκρατημένος Απολλιναίρ έγραψε ποιή­ματα απελπισίας από τη φυλακή και περιέπεσε σε μελαγχολία. Η σύντομη κράτησή του ήταν ένα ισχυρό σοκ που τον στιγμάτισε τραυματικά. Αμαυρώθηκε σοβαρά η φήμη του και η αξιοπιστία του. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1911, η εφημερίδα «Paris Soir» ανέφερε ότι ο Απολλιναίρ είναι ο «αρχηγός διεθνούς σπείρας που έχει έρθει στη Γαλλία με σκοπό να ξαφρίσει τα μουσεία μας».
thumb|αριστερά|thumbtime=1|upright=1.5|Απολλιναίρ (αριστερά) and André Rouveyre, 1914.
Το 1914 είχε έναν σύντομο δεσμό με τη Λουίζ ντε Κολινύ και κατόπιν με τη δασκάλα Μαντλέν Παζ, την οποία αρραβωνιάστηκε. Κατατάχθηκε ως εθελοντής στον γαλλικό στρατό και πολέμησε στο μέτωπο της Καμπανίας έως το 1916, οπότε και τραυματίστηκε στο κεφάλι από θραύσμα σε έκρηξη όλμου, ενώ διάβαζε σε ένα χαράκωμα. Επέστρεψε με άδεια αναρρώσεως στο Παρίσι, όπου κυκλοφορούσε με μπανταρισμένο το κεφάλι και φορώντας την στρατιωτική του στολή με τα παράσημα. Η διάθεση του «βάρυνε» και άρχισε να αναπτύσσει έναν πατριωτισμό για τη Γαλλία, της οποίας οραματίζεται τη νίκη στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Αυτές οι τάσεις του, καθώς και η αμφίεσή του, αποτελούσαν συχνά στόχο πειραγμάτων.
Σε αυτές τις συνθήκες, το 1917 έγραψε το θεατρικό έργο Οι μαστοί του Τειρεσία, με το οποίο παρακινούσε τους Γάλλους να κάνουν παιδιά για την πατρίδα τους. Στην εισαγωγή του θεατρικού εισήγαγε τον όρο σουρεαλισμός, τον οποίο χρησιμοποίησε επίσης για το πρόγραμμα της παράστασης μπαλέτου Parade του Ζαν Κοκτώ και του Ερίκ Σατί, που έκανε την πρεμιέρα του στις 18 Μαΐου 1917. Τον ίδιο χρόνο εξέδωσε και ένα καλλιτεχνικό μανιφέστο: L'Esprit nouveau et les poètes.
Πέθανε από ισπανική γρίπη την 9η Νοεμ­βρίου 1918, στο διαμέρισμα του στην Σεν-Ζερμέν, έξι ημέρες πριν τελειώσει ο πόλεμος με τον οποίο είχε τόσο παθιαστεί. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν ο Πικάσο και άλλοι εκπρόσωποι της μποέμ καλλιτεχνικής ζωής του Παρισιού. Το 1918 εκδόθηκαν μετά θάνατον οι πειραματικές εντυπώσεις του από τον πό­λεμο, με τον τίτλο Καλλίγραμμα (Calligrammes). Ο όρος calligrammes αργότερα καθιερώθηκε για να περιγράψει αυτό το είδος της απεικόνισης ενός ποιήματος, που υιοθετήθηκε και από άλλους ποιητές, κυρίως του υπερρεαλισμού.
Επιρροή
Εκτός από τη ενασχόλησή του με την ποίηση, δημοσίευσε τολμηρά ερωτικά βιβλία, υπήρξε πρωτοπόρος του θεάτρου του παραλόγου και εισήγαγε το 1913 τον όρο «κυβισμός» με τη μελέτη του «Κυβιστές ζωγράφοι», την πρώτη θεωρητική μελέτη για τον κυβισμό. Ήταν ακόμα αυτός που δημιούργησε τον όρο «σουρεαλισμός», καθώς επίσης και τον όρο «ορφισμός» για να περιγράψει την τάση για απόλυτη αφαίρεση στα έργα του Ρομπέρ Ντελωναί, της Σόνιας Ντελωναί και άλλων.
Το κριτικό του έργο, αν και κατακρίθηκε για τον έντονο συναισθηματισμό του και την έλλειψη κριτικής όσον αφορά τις ζωγραφικές τεχνικές, ήταν από τα λίγα που υποστήριξαν τα σύγχρονα κινήματα ζωγραφικής και τις εκθέσεις των ανεξάρτητων, πράγμα για το οποίο χλευάστηκε έντονα στην εποχή του.
Ενδεικτική εργογραφία
thumb|right|Παράδειγμα ενός calligramme
Στα ελληνικά έχει μεταφραστεί ένα σημαντικό μέρος του έργου του, αλλά σχεδόν καμία από τις ποιητικές του συλλογές δεν έχει μεταφραστεί πλήρης.
Ποιήματα
Πρωτότυποι γαλλικοί τίτλοι:
Ελληνικές μεταφράσεις (πρώτες εκδόσεις):
Πεζογραφία
Πρωτότυποι γαλλικοί τίτλοι:
Ελληνικές μεταφράσεις :
Θεατρικά
Πρωτότυποι γαλλικοί τίτλοι:
Ελληνικές μεταφράσεις (πρώτες εκδόσεις):
Αμφισβητούμενα έργα
Πρωτότυποι γαλλικοί τίτλοι:
Δοκίμια, κριτικές
Ελληνικές μεταφράσεις (πρώτες εκδόσεις):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι κριτικοί της τέχνης Κατηγορία:Καλλιτέχνες του Κυβισμού
Ορχήστρα κιθαριστών
Κατηγορία:Μουσική θεωρία
2114 Βάλενκβιστ
Ο Βάλενκβιστ (Wallenquist) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,10. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Σουηδό αστρονόμο Κλάες-Ίνγκβαρ Λάγκερκβιστ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του όρους Στρόμλο της Αυστραλίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του αστρονόμου Βάλενκβιστ (Åke Anders Edvard Wallenquist, 1904-1994), διευθυντή του πανεπιστημιακού αστεροσκοπείου της Ουψάλα, του Kvistabergs observatorium.
Αξιοσημείωτη είναι η μικρή κλίση της τροχιάς του Βάλενκβιστ ως προς την εκλειπτική, μόλις 33,5΄.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Βάλενκβιστ εκτιμάται σε 27,67 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,084 ± 0,016. Ο Βάλενκβιστ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 31 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαλενκβιστ
Ευγένιος Γκέραρντ
Ο Ευγένιος Γκέραρντ (ολλανδικά: Eugène Gerards, 7 Μαΐου 1940 - 2 Ιανουαρίου 2018) ήταν Ολλανδός προπονητής ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στο Μπρούνσουμ της Ολλανδίας και φοίτησε στη σχολή προπονητών της Κολωνίας. Είχε δίπλωμα Ψυχολογίας. Ήταν παντρεμένος με 2 παιδιά, τα οποία μένουν στην Κρήτη. Είχε πάρει την ελληνική υπηκοότητα. Απεβίωσε στις 2 Ιανουαρίου 2018 σε ηλικία 77 ετών στο χωριό Ελιά της Κρήτης.
Καριέρα
Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στην ολλανδική Φορτούνα Σίταρντ. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 32 ετών. Το 1974 ανέλαβε βοηθός προπονητή της Ρόντα ΤΚΚ και στον πάγκο αυτής της ομάδας παρέμεινε επί 11 χρόνια. Από το 1985, οπότε και ήρθε στην Ελλάδα, ως το 2000 ήταν προπονητής του ΟΦΗ και έτσι έγινε ο μακροβιότερος ξένος προπονητής σε πάγκο ελληνικής ομάδας. Με την κρητική ομάδα κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 1987 απέναντι στον Ηρακλή (3-1 στα πέναλτι). Το 1993 κατάφερε να πάρει ιστορική πρόκριση για τους 16 του κυπέλλου κυπελλούχων απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης με 2-0. Το 2000 ανέλαβε τεχνικός σύμβουλος στην ΑΕΚ και το 2001 πήγε στην Κύπρο και στον ΑΠΟΕΛ. Το 2002 ανέλαβε τον Ηρακλή. Στις 23 Φεβρουαρίου 2010 ανέλαβε ως προπονητής στην Παναχαϊκή, απ'όπου αποχώρησε ύστερα από μόλις δύο μήνες.
Στις 20 Νοεμβρίου 2017 τιμήθηκε από τον ΟΦΗ με ένα αγώνα μεταξύ των παιδιών Γκέραρντ και των φίλων Γκέραρντ.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, που τον είχαν καθηλώσει σε αμαξίδιο. Απεβίωσε στις 2 Ιανουαρίου 2018 στον αγαπημένο του τόπο, την Ελιά Ηρακλείου.