cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρανσουά Πουλέν ντε λα Μπαρ
Η κληρονομιά του
Όμως ο Φρανσουά Πουλέν ντε λα Μπαρ εξακολουθεί να παραμένει ελάχιστα γνωστός εκτός της ιστοριογραφίας του πρώιμου φεμινισμού παρά το γεγονός πως τα τρία του βιβλία σχετικά με τα δικαιώματα των γυναικών αποτελούν το πρώτο παράδειγμα συνειδητής καρτεσιανής κοινωνικής φιλοσοφίας. Το έργο του αποτελεί την πρώτη απόπειρα να εφαρμοσθεί η καρτεσιανή λογική στην ανάλυση της κοινωνίας, της εξουσίας και της ισχύος δημιουργώντας αυτό που έχει αποκληθεί «κοινωνικός καρφτεσιανισμός» ενώ η κριτική της αντρικής εξουσίας αποτελεί απλώς το εφαλτήριο από το οποίο ξεκινά μια ευρεία κριτική της παραδοσιακής αυθεντίας σε όλους τους τομείς και δημιουργεί μία έννοια κοινωνικής αλλαγής που στηρίζεται στην αμφισβήτηση της υποτιθέμενης σταθερότητας της έννοιας της «φύσης» στη θεωρία του σύγχρονου φυσικού νόμου. Ο Πουλέν δεν ήταν ο πρώτος που μίλησε για φεμινιστικά ζητήματα αλλά ήταν ο πρώτος που μίλησε για αυτά με «μοντέρνο» τρόπο που θυμίζει τον σύγχρονο φεμινιστικό λόγο της εποχής μας ενώ επιχείρησε να συνδέσει τον φεμινισμό με τη συστηματική φιλοσοφία με αποτέλεσμα η σκέψη του να προοικονομεί θέματα και απόψεις που παραδοσιακά συνδέονται με τον Διαφωτισμό του 18ου αιώνα. Ο ίδιος όμως, επειδή ήταν ένας διανοητής που προηγούνταν της εποχής του, παρουσιάζεται συνήθως ως ένας μεμονωμένος ριζοσπάστης με αποτέλεσμα το έργο του να μην έχει αναλυθεί επαρκώς.
Ο αστεροειδής 19250 Poullain ονομάστηκε προς τιμήν του.
Κίμων ΙΙ (αντιτορπιλικό)
Το Κίμων ΙΙ / D-218 ήταν αντιτορπιλλικό τύπου ‘CHARLES F. ADAMS’, πρώην 'SEMMES DDG18'.
Κατασκευή
Κατασκευάστηκε στα Ναυπηγεία 'USA – Avondale Marine Ways Inc New Orleans, La'. Άρχισε να κατασκευάζεται στις 18 Αυγούστου 1960. Η καθέλκυση του έγινε στις 20 Μαΐου 1961. Στην ενέργεια από τις 10 Δεκεμβρίου 1962. Ύψωση της Ελληνικής σημαίας στις 12 Σεπτεμβρίου 1992 στο Τσάρλεστον της Ν. Καρολίνας. Ομοίου τύπου πλοία : Κίμων ΙΙ, ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ IV, Φορμίων, Νέαρχος ΙΙ.
Χαρακτηριστικά
Διαστάσεις : 134Χ14,3Χ6,1 μ. – Εκτόπισμα : 3.370 τν. – Πρόωση : Ατμοστρόβιλοι 70.000 hp, 2 έλικες. – Ταχύτητα : 30 κόμβοι. – Οπλισμός : Κ/Β Ε/Ε harpoon, Κ/Β Ε/Α SM Mk I, 2 πυροβόλα 5 ιντσών/34, εκτοξευτής Τ/Λ ASROC, 2 τριπλοί Τ/Λ ΜΚ 32 εκτοξευτής ΗΝ αντιμέτρων και συσκευή αντιμέτρων Τ/Λ τύπου Fanfare. Διαθέτει επίσης ανάλογο εξοπλισμό κει συσκευές Ρ/Ε. – Πλήρωμα : 340 άτομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
The Art of War (άλμπουμ των Sabaton)
The Art of War είναι ο τίτλος του τέταρτου, επίσημου στούντιο άλμπουμ του σουηδικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Sabaton, το οποίο κυκλοφόρησε στις 30 Μαΐου 2008 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Black Lodge Records". Επανεκδόθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2010 ως "The Art of War: Re-Armed Edition" με τέσσερα επιπλέον κομμάτια.
Μερικά από τα κομμάτια είναι σύντομες αναφορές σε λόγια του Σουν Τσου από το βιβλίο "Η Τέχνη του Πολέμου".
Τα μέλη των Sabaton
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "The Art of War" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Sabaton Κατηγορία:Άλμπουμ του 2008
Ηλεκτρικός κινητήρας
Ο ηλεκτρικός κινητήρας ή ηλεκτροκινητήρας, (motor, κοινώς μοτέρ), είναι το κυριότερο είδος ηλεκτρικής μηχανής - διάταξη που χρησιμοποιείται για την μετατροπή της ηλεκτρικής ενέργειας σε μηχανική ενέργεια. Η αρχή λειτουργίας των περισσότερων ηλεκτροκινητήρων βασίζεται στην αλληλεπίδραση ανάμεσα σε δυο φορείς ηλεκτρομαγνητικών πεδίων που έχουν την τάση να προσανατολίζονται μεταξύ τους. Το αποτέλεσμα αυτής της αλληλεπίδρασης είναι η δημιουργία δύναμης και στην συνέχεια ροπής πάνω στον άξονα του ηλεκτροκινητήρα. Διαφορετικά είδη ηλεκτροκινητήρων μπορούν να λειτουργήσουν τόσο με την παροχή συνεχούς ρεύματος, π.χ. από μια μπαταρία ή με χρήσης ανορθωτών στο κύκλωμα, όσο και με εναλλασσόμενο ρεύμα, π.χ. από το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας ή με χρήση αντιστροφέα ή ακόμα και από ηλεκτρική γεννήτρια. Γνωρίζοντας ότι μια ηλεκτρική μηχανή μπορεί να εργαστεί και ως κινητήρας και ως γεννήτρια, εφόσον οι λοιπές συνθήκες λειτουργίας το επιτρέπουν, μπορούμε να πούμε ότι ή μόνη τους διαφορά είναι το γεγονός ότι λειτουργούν με την ακριβώς αντίθετη ροή ηλεκτρομηχανικής ενέργειας. Επομένως κατά την λειτουργία κινητήρα η ηλεκτρική μηχανή απορροφά ηλεκτρική ενέργεια και παράγει μηχανικό έργο που συνήθως είναι περιστροφική κίνηση φορτίων (αντλιών, συμπιεστών, ανυψωτικών μηχανημάτων, ελίκων κ.λ.π). Είναι άξια θαυμασμού η εκμετάλλευση των ηλεκτροκινητήρων σε όλα τα φάσματα της βιομηχανίας και με όλες τις μορφές εμφάνισής τους.
Σε ορισμένες χρήσεις, όπως στο αναγεννητικό φρενάρισμα σε οχήματα όπως τρένα (σιδηροδρομικά οχήματα), οι ηλεκτροκινητήρες μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σαν γεννήτριες επί τόπου για την αποθήκευση θερμικής ενέργειας που θα χανόταν στο περιβάλλον. Αυτή η λειτουργία εμφανίζεται κατά κόρων στη Φόρμουλα 1 αλλά και γενικά στην αυτοκινητοβιομηχανία.
Σε μια ευθεία σύγκριση με μηχανές εσωτερικής καύσης (ΜΕΚ), οι ηλεκτροκινητήρες είναι ελαφρύτεροι, μικρότεροι σε μέγεθος, αποδοτικότεροι στην ισχύ που παράγουν και στις απώλειες θερμότητας που παράγουν, απλούστεροι στην μηχανολογική τους κατασκευή και φτηνότεροι. Ακόμη ένα χαρακτηριστικό στοιχείο του προφίλ λειτουργίας ενός ηλεκτροκινητήρα είναι η σχεδόν ακαριαία παροχή ροπής στον άξονα και για όλο το εύρος στροφών που σε ορισμένες περιπτώσεις αγγίζει και τα εκατοστά του δευτερολέπτου μετά την εκκίνηση. Το μεγάλο μειονέκτημα σε σχέση με μια μηχανή εσωτερικής καύσης ειναι η εξάρτηση του ηλεκτροκινητήρα από μια πηγή παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και αυτός ειναι και ο λόγος της περιορισμένης εφαρμογής τους στην αυτοκινητοβιομηχανία, πράγμα που φυσικά όλα δείχνουν ότι θα αλλάξει λόγω της εκπληκτικής προόδου στην ερεύνα της τεχνολογίας μπαταριών που έχει σημειωθεί τα τελευταία πέντε χρόνια.
Αρχή λειτουργίας
Η αρχή λειτουργίας του ηλεκτρικού κινητήρα είναι η δύναμη Laplace. Όταν ένας αγωγός από τον οποίο διαρρέει ηλεκτρικό ρεύμα βρεθεί μέσα σε ένα μαγνητικό πεδίο ασκείται πάνω του δύναμη ίση με:
Όπου:
Ηλεκτρογεννήτρια - Ηλεκτροκινητήρας
Σε έναν ηλεκτρικό κινητήρα συνεχούς ή εναλλασσόμενου ρεύματος συνυπάρχουν τα φαινόμενα του κινητήρα και της γεννήτριας αφού ουσιαστικά είναι η ίδια μηχανή αλλά με διαφορετική ροή ενέργειας (Μηχανική ενέργεια -> Ηλεκτρική ενέργεια). Συγκεκριμένα η μόνη διαφορά είναι ότι οι ψήκτρες εις μεν την ηλεκτρογεννήτρια αποτελούν τους ρευματοδότες, ενώ στον ηλεκτροκινητήρα τους ρευματολήπτες.
Έτσι καθώς ένας κινητήρας αυξάνει τις στροφές λειτουργίας του, δημιουργείται στον αγωγό μία ηλεκτρεγερτική δύναμη η οποία αντιτίθεται στην ηλεκτρεγερτική δύναμη που τροφοδοτεί τον αγωγό.
Δηλαδή ο κινητήρας λειτουργεί και σαν γεννήτρια που τροφοδοτεί αντίθετα τον αγωγό, μειώνοντας το ρεύμα που τον διαρρέει.
Η τάση που παράγεται από το φαινόμενο αυτό ισούται με:
Όπου:
Κατασκευαστική Δομή Ηλεκτροκινητήρα
Ο Δρομέας αποτελείται από τον ηλεκτροφόρο αγωγό ο οποίος είναι τοποθετημένος σε πυκνές περιελίξεις (σπείρες) ώστε να περιέχει όσο μεγαλύτερο μήκος αγωγού γίνεται για δεδομένο όγκο.
Ο Στάτης αποτελείται από μόνιμους ή τεχνητούς μαγνήτες οι οποίοι δημιουργούν το μαγνητικό πεδίο.
Οι Ψήκτρες έρχονται σε επαφή με τον δρομέα τροφοδοτώντας τον με ρεύμα.
Το Διάκενο είναι ο χώρος αέρα μεταξύ στάτη και δρομέα.
Είδη
Οι ηλεκτροκινητήρες διακρίνονται σε "συνεχούς ρεύματος" (DC motors) και σε "εναλλασσόμενου ρεύματος" (AC motors).
Οι ηλεκτροκινητήρες εναλλασσόμενου ρεύματος διακρίνονται επιμέρους στους "ασύγχρονους" ή "επαγωγικούς κινητήρες" και στους "σύγχρονους κινητήρες". Σύγχρονοι κινητήρες είναι οι κινητήρες στους οποίους η μέση ταχύτητα περιστροφής είναι ευθέως ανάλογη της συχνότητας της εφαρμοζόμενης εναλλασσόμενης τάσης. Καθώς και μονοφασικούς ή τριφασικούς.
Στοιχεία ηλεκτροκινητήρων
Τα απαραίτητα στοιχεία για κάθε ηλεκτροκινητήρα τα οποία και προσδιορίζουν αυτόν εμπορικά είναι:
Όλα τα παραπάνω στοιχεία φέρονται χαραγμένα, από τους κατασκευαστές, σε ειδική ενσωματωμένη στον ηλεκτροκινητήρα πινακίδα, καθώς και ο αριθμός της έγκρισης του Υπουργείου Βιομηχανίας για εμπορική διάθεση ή άλλα σύμβολα πιστοποίησης ασφαλούς λειτουργίας.
Χρήση
Η χρήση των ηλεκτροκινητήρων σήμερα είναι ευρύτατα διαδεδομένη από τα μαγνητόφωνα και τα ηλεκτροκίνητα μέσα μεταφοράς, τρόλεϊ, ηλεκτρικοί σιδηρόδρομοι κ.λ.π. μέχρι τα υποβρύχια. Οι δε χρησιμοποιούμενοι στις βιομηχανίες είναι εκατοντάδων ίππων.
Σημειώσεις
Οι ακόλουθες 7 σημειώσεις αφορούν γενικά όλους τους τύπους των ηλεκτροκινητήρων οι βασικές γνώσεις των οποίων κρίνονται απαραίτητες:
Κατηγορία:Ηλεκτρολογία Κατηγορία:Συσκευές Κατηγορία:Μετατροπή ενέργειας
Γέλη
Η γέλη ή τζέλ (στα Αγγλικά: gel) ονομάζεται η ημίρρευστη μάζα, η ζελατίνη. Στη φυσική χρησιμοποιείται επίσης ο όρος πήκτωμα.
Είναι υλικό με μεγάλο εύρος φυσικών ιδιοτήτων· από μαλακό και με μικρή πυκνότητα έως σκληρό και με μεγάλη πυκνότητα. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι παρασκευάζεται μέσω χημικής διεργασίας που εκτελείται στο εργαστήριο και έχει να κάνει με τη διασταύρωση πολυμερών αλυσίδων. Στην ουσία η γέλη αποτελείται από διασπορά μορίων και σωματιδίων σε ένα υλικό στο οποίο η υγρή και στερεά φάση συνυπάρχουν.
Αμαλία της Ορλεάνης
Η Αμαλία της Ορλεάνης (Amélie d'Orléans, 28 Σεπτεμβρίου 1865 - 25 Οκτωβρίου 1951) ήταν η τελευταία Βασίλισσα της Πορτογαλίας ως σύζυγος του Καρόλου Α΄. Στην Πορτογαλία έγινε γνωστή ως Μαρία Αμαλία της Ορλεάνης (πορτογαλικά: Maria Amélia de Orleães). .
Βιογραφικά στοιχεία
Η Μαρία Αμαλία Λουίζα Ελένη γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1865 στο Λονδίνο με γονείς τον Φίλιππο, Δούκα της Ορλεάνης, γνωστό ως Κόμη του Παρισιού, και της Μαρίας Ισαβέλλας της Ορλεάνης, κόρης του Αντωνίου, Δούκα του Μονπανσιέ.
Στις 22 Μαΐου 1886 η Αμαλία παντρεύτηκε τον Κάρολο, Διάδοχο της Πορτογαλίας και πρωτότοκο γιο του Λουδοβίκου Α΄ και της Μαρίας Πίας της Σαβοΐας. Ο γάμος τους είχε σχεδιαστεί από τις οικογένειές τους, έπειτα από την αποτυχία των γονιών της Αμαλίας να την παντρέψουν με ένα μέλος της αυστριακής ή της ισπανικής δυναστείας. Το ζευγάρι απέκτησε τα εξής τρία παιδιά:
Η Αμαλία διαδραμάτισε ενεργό ρόλο ως βασίλισσα και υπήρξε καταπραϋντικός παράγοντας για την αυξανόμενη κριτική προς τη μοναρχία, παρότι η ίδια είχε κατηγορηθεί για τα προσωπικά της έξοδα. Ήταν ενεργή σε πολλά κοινωνικά προγράμματα, όπως η πρόληψη και η θεραπεία της φυματίωσης και η θεμελίωση φιλανθρωπικών οργανώσεων, σανατορίων και φαρμακείων. Σε σχέση με την πεθερά της, Μαρία Πία, χαρακτηρίστηκε λιγότερο τυπική και έμαθε να ομιλεί καλά την πορτογαλική γλώσσα. Έδειξε ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία, την όπερα και το θέατρο, ενώ της άρεσε να συντάσσει ημερολόγια και να ζωγραφίζει. Το 1892 ο Πάπας Λέων ΙΓ´ της χορήγησε ένα Χρυσό Τριαντάφυλλο.
Στις 19 Οκτωβρίου 1889 ο πεθερός της πέθανε κι έτσι ο Κάρολος τον διαδέχθηκε στο θρόνο. Η Αμαλία έτσι έγινε η νέα βασίλισσα της Πορτογαλίας. Ωστόσο, ο σύζυγός της έμεινε γνωστός για τις εξωσυζυγικές σχέσεις του, ενώ η δημοτικότητα της πορτογαλικής μοναρχίας άρχισε να φθίνει, συνεπικουρούμενη από την πτωχευμένη οικονομία, τις βιομηχανικές αναταραχές, το σοσιαλιστικό και δημοκρατικό κίνημα και την κριτική από τον τύπο. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του συζύγου της, το 1895, εκείνη ενήργησε ως αντιβασίλισσα της Πορτογαλίας. Το 1902, λόγω της κρουαζιέρας που πραγματοποίησε στη Μεσόγειο Θάλασσα, επικρίθηκε εντονότατα.
Την 1η Φεβρουαρίου 1908 η βασιλική οικογένεια δέχτηκε δολοφονική επίθεση, με αποτέλεσμα το θάνατο του Βασιλιά Καρόλου και του Διαδόχου Λουδοβίκου Φιλίππου. Η Αμαλία δεν τραυματίστηκε, παρότι προσπαθούσε τη στιγμή της επίθεσης να προστατεύσει τον νεότερο γιο της Εμμανουήλ με το μπουκέτο λουλουδιών που κρατούσε στο χέρι της. Οι δύο δολοφόνοι, που ήταν μέλη του Πορτογαλικού Δημοκρατικού Κόμματος και της αριστερής μασονικής οργάνωσης Καρμπονάρια, πυροβολήθηκαν επί τόπου από μέλη της βασιλικής φρουράς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Βασιλικές πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας Κατηγορία:Δούκισσες της Πορτογαλίας
Φθοραμίνη
Η (μονο)φθοραμίνη ή (μονο)φθοραμίδιο είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει άζωτο, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο NH2F. Είναι μια από τις απλούστερες ανόργανες αμίνες. Μπορεί να θεωρηθεί ότι παράγεται από την αμμωνία (NH3), αν αντικατασταθεί ένα από τα άτομα υδρογόνου της από ένα άτομο φθορίου. Είναι το φθοριούχο ανάλογο της χλωραμίνης. Σε χημικά καθαρή μορφή είναι ασταθής, αλλά είναι πιο σταθερή σε διαλύματα. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος «φθοραμίνη» επεκτείνεται και σε μια σειρά φθοριομένες ανόργανες αλλά και οργανικές αμίνες. Πιο συγκεκριμένα, στις φθοραμίνες ανήκουν ενώσεις των γενικών τύπων R2NF και RNF2, όπου τα R, που δεν είναι απαραίτητα ίδια, μπορεί να είναι μια μονοσθενής ανόργανη ή οργανική ομάδα, αλογόνο, ή υδρογόνο. Επίσης, τα δυο (2) R του πρώτου τύπου (R2NF) μπορούν να αντικατασταθούν από μια δισθενή ομάδα, σχηματίζοντας έτσι μια ετεροκυκλική φθοραμίνη. Παραδείγματα απλών φθοραμινών αποτελούν η διφθοραμίνη (NHF2) και το τριφθοριούχο άζωτο (NF3).
Μοριακή δομή
Η μοριακή δομή της φθοραμίνης αντιστοιχεί γεωμετρικά στο γεωμετρικό στερεό της τριγωνικής πυραμίδας, με το άτομο του αζώτου στην κορυφή και τα άτομα υδρογόνου και φθορίου στη βάση της. Επειδή το φθόριο είναι ηλεκτραρνητικότερο του αζώτου και το τελευταίο ηλεκτραρνητικότερο του υδρογόνου, ο βαθμός οξείδωσης του αζώτου στη φθοραμίνη είναι -1.
Παραγωγή
Παράγεται με θερμική διάσπαση στους 90-95°C διαλύματος N-φθοροκαρβαμικού οξέος σε πυκνό θειικό οξύ. Κατά τη διάσπαση εκλύεται επίσης διοξείδιο του άνθρακα :
Μπορεί να παραχθεί επίσης με υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο σε χλωραμίνη, για παράδειγμα με τη χρήση φθοριούχου υφυδραργύρου:
Εφαρμογές
Η κύρια χρήση της είναι σε οδοντόκρεμες, για δράση κατά της τερηδόνας, και η φθορίωση πόσιμου νερού και πισίνων. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή άλλων φθοριούχων ενώσεων και χλωραμίνης:
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις Κατηγορία:Ανόργανες αμίνες Κατηγορία:Ενώσεις υδρογόνου Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις
Χάραλντ Λες
Ο Χάραλντ Λες (γερμ. Harald Lesch),  (28 Ιουλίου 1960) είναι σύγχρονος Γερμανός επιστήμονας, ακαδημαϊκός, φυσικός, αστρονόμος,  συγγραφέας, δημοσιογράφος και δημοφιλής τηλεπαρουσιαστής επιστημονικών λαϊκών εκπομπών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Γκίσεν της Δυτικής Γερμανίας το 1960. Πήγε σχολείο και αποφοίτησε με απολυτήριο γυμνασίου το 1978 στο Γρίνμπεργκ της Έσσης. Σπούδασε Φυσική και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο «Γιούστους Λίμπιχ» του Γκίσεν και στο Πανεπιστήμιο «Φρίντριχ Βίλχελμ» της Ρηνανίας στην Βόνη, όπου και αποφοίτησε με μια εργασία περί του ηλιακού ανέμου και της αλληλοεπίδρασής του με το διαστημικό κενό. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ραδιοαστρονομικό Ινστιτούτο «Μαξ Πλανκ» και αναγορεύτηκε διδάκτωρ με μια εργασία περί του πλάσματος και της επίδρασής του πάνω στους ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες. Συνεργάστηκε από το 1988 ως το 1991 στο κρατικό αστεροσκοπείο της «Χαιδελβέγη-Κένιγκστουλ» και από το 1991 ως το 1995 στο Ραδιοαστρονομικό Ινστιτούτου «Μαξ Πλανκ» στην Βόνη. Άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο το 1992. Αναγορεύτηκε καθηγητής Πανεπιστημίου με μια εργασία περί «Δυναμικής ενέργειας των Γαλαξιών και μαγνητικά Πεδία».
Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιο.
Εργασία
Ο Χάραλντ Λες είναι καθηγητής Πανεπιστημίου και διδάσκει Θεωρητική Αστροφυσική από το 1995. Διδάσκει επίσης Φιλοσοφία. Ασχολείται με την μελέτη του κοσμικού πλάσματος, μαύρων οπών και Αστέρων Νετρονίων. Είναι μέλος της Γερμανικής Επιστημονικής Εταιρείας «DFG» και της Αστρονομικής Εταιρείας. Επίσης είναι επιτυχημένος συγγραφέας επιστημονικών λαϊκών έργων. Από το 1988 ως το 2007 είχε δική του εβδομαδιαία δεκαπεντάλεπτη εκπομπή την «alpha-Centauri», με την οποία επεξηγούσε το διάστημα.
Διαλέξεις
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι του 21ου αιώνα
Εύρυτος της Οιχαλίας
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Εύρυτος κληρονόμησε το θεϊκό τόξο, δώρο του Απόλλωνα, και το άφησε με τη σειρά του στον γιο του Ίφιτο. Ο ίδιος ήταν άριστος τοξότης, όπως όμως συνέβη και σε άλλες περιπτώσεις μυθολογικών ηρώων, καυχήθηκε για την τοξευτική του δεινότητα και προκάλεσε τον Απόλλωνα σε μονομαχία. Ο Απόλλωνας τον τιμώρησε με θάνατο, είτε άμεσα, είτε έμμεσα δια του Ηρακλέους. Στον κατάλογο των πλοίων (Ιλιάδα, Β 594) ο Εύρυτος αναφέρεται ως «Εύρυτος Οιχαλιεύς». Τον Εύρυτο διεξεδίκησαν ως τέκνο τους όλες οι περιοχές της Ελλάδας που είχαν πόλη με το όνομα Οιχαλία: η Μεσσηνία, η Θεσσαλία και η Εύβοια. Επειδή και στην Τραχίνα της Αιτωλίας υπήρχε Οιχαλία, οι γείτονες Ευρυτάνες θεωρούσαν ότι η Ευρυτανία είχε πάρει το όνομά της από τον Εύρυτο.
Ο Εύρυτος πήρε για γυναίκα του την Αντιόπη ή Αντιόχη, και απέκτησαν 5 παιδιά: τον Δηίονα, τον Κλύτιο, τον Τοξέα, τον Ίφιτο και την Ιόλη. Ο Ηρακλής ερωτεύθηκε την Ιόλη και τη ζήτησε σε γάμο, αλλά ο Εύρυτος, προκειμένου να αποχωρισθεί τη μονάκριβη κόρη του, προκήρυξε πανελλήνιο αγώνα τοξοβολίας με την Ιόλη ως έπαθλο για όποιον τον νικούσε. Ο Ηρακλής, που κατά ειρωνεία της τύχης είχε μάθει την τέχνη της τοξοβολίας από τον ίδιο τον Εύρυτο (Απολλόδωρος, Β 63), κατόρθωσε να τον νικήσει. Τότε ο Εύρυτος και οι γιοί του προφασίσθηκαν ότι φοβούνταν μήπως ο ήρωας καταληφθεί και πάλι από μανία και σκοτώσει τα παιδιά του, και αρνήθηκαν να του παραδώσουν την Ιόλη. Αυτό σημαίνει ότι γνώριζαν, και άρα ήταν ευρύτερα γνωστό, πως ο Ηρακλής έκανε τους 12 άθλους του για να εξαγνισθεί από τον φόνο των παιδιών του. Από τα παιδιά του Ευρύτου μόνο ο Ίφιτος πήρε το μέρος του Ηρακλή και υπεστήριζε ότι έπρεπε να του δώσουν την Ιόλη.
Ο Ηρακλής τότε έφυγε για λίγο για να γλυτώσει την Άλκηστη από τα χέρια του Άδη. Επιστρέφοντας, βρήκε τον Εύρυτο να εξακολουθεί να αρνείται να του δώσει την κόρη του. Μάλιστα του είχαν κλέψει κάτι βόδια ή άλογα και κατηγορούσε για την κλοπή τον ήρωα. Ο Ίφιτος είπε ότι θα τα έβρισκαν και ότι δεν έφταιγε σε αυτό ο Ηρακλής. Πριν όμως ξεκινήσουν για την έρευνα, ο Ηρακλής καταλήφθηκε και πάλι από μανία και σκότωσε τον Ίφιτο. Στο σημείο αυτό η μυθική παράδοση έχει πολλές παραλλαγές. Σύμφωνα με μία, ο Ηρακλής όταν συνήλθε μετανόησε και πρώτα θέλησε να εξαγνισθεί για το νέο του έγκλημα, καθώς είχε αρρωστήσει μετά τον θάνατο του Ιφίτου. Ταξίδεψε λοιπόν στους Δελφούς και δέχθηκε τον χρησμό ότι έπρεπε να πωληθεί ως δούλος και να πληρώσει αποζημίωση στον Εύρυτο. Ο Εύρυτος δεν δέχθηκε τα χρήματα, αλλά ο Ηρακλής έμεινε επί τρία χρόνια δούλος της Ομφάλης. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Οιχαλία, κυρίευσε την πόλη, σκότωσε τον Εύρυτο και τα υπόλοιπα τρία αρσενικά παιδιά του, και πήρε την Ιόλη. Κατ' άλλη εκδοχή (Απολλόδωρος, Β 7,7) ο ήρωας ζήτησε κατευθείαν τη βοήθεια των Αρκάδων, των Μηλιέων της Τραχίνας και των Επικνημιδίων Λοκρών, εξεστράτευσε εναντίον της Οιχαλίας, την κατέλαβε και σκότωσε τον Εύρυτο και τους γιους του.
Πηγές
Κατηγορία:Ηρακλής Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Μεσσηνίας Κατηγορία:Βασιλείς της Θεσσαλίας
Ματ Μπάρλοου
Βιογραφία
Ο Μπάρλοου γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1970 στο Μπιλόξι του Μισισίπι. Κυριότερες μουσικές επιρροές του υπήρξαν οι Μπρους Ντίκινσον, Ρομπ Χάλφορντ, Τζέιμς Χέτφιλντ, Τζεφ Τέιτ, Τσακ Μπίλι, Έλβις Πρίσλεϊ, Ράντι Όουεν, Γκρεγκ Όλμαν, κ.α..
Στους Iced Earth εντάχθηκε το 1993, μετά το τέλος της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ "Night of the Stormrider", όταν και αντικατέστησε τον Τζον Γκρίλι. Η πρώτη του ηχογράφηση μαζί τους ήταν για τον δίσκο "Burnt Offerings", συνεχίζοντας με τα πιο επιτυχημένα άλμπουμ τους, "The Dark Saga" και "Something Wicked This Way Comes".
left|thumb|210px|Ο Μπάρλοου το 2010 στο Σάο Πάολο Παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι το 2003, όταν και αποχώρησε για να γίνει αστυνομικός, επηρεασμένος από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου. Η παραίτηση του δεν είχε γίνει αρχικά αποδεκτή από τον Τζον Σέιφερ, ο οποίος τον έπεισε να παραμείνει στο συγκρότημα στα τέλη του 2002, αλλά κατά τις αρχικές ηχογραφήσεις του δίσκου "The Glorious Burden" η φωνή του Μπάρλοου δεν είχε ήταν στο επιθυμητό επίπεδο, με αποτέλεσμα την αντικατάσταση του από τον πρώην τραγουδιστή των Judas Priest, Τιμ Όουενς.
Εργάστηκε στο αστυνομικό τμήμα της Τζόρτζταουν και ήταν τραγουδιστής της αστυνομικής πολιτειακής μπάντας, παίζοντας σε σχολεία με σκοπό να κρατήσουν τα παιδιά μακρυά από τη χρήση ναρκωτικών, τη βία, κ.α..
Τον Απρίλιο του 2007, έγινε μέλος των Δανών Pyramaze, με τους οποίους κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Immortal" στις 30 Μαΐου 2008.
Το καλοκαίρι του 2012, ο Μπάρλοου ανακοίνωσε τη δημιουργία των Ashes of Ares μαζί με τον πρώην κιθαρίστα των Iced Earth, Φρέντι Βιντάλες, το ντράμερ των Nevermore, Βαν Γουίλιαμς, τον μπασίστα Ντιν Στέρνμπεργκ και τον κιθαρίστα Τζιο Γκεράκα. Μαζί, κυκλοφόρησαν τον ομώνυμο τους δίσκο τον Σεπτέμβριο του 2013.
Δισκογραφία
{|width="90%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Ζιελόνα Γκούρα
Η Ζιελόνα Γκούρα (πολ. Zielona Góra, γερμ. Grünberg in Schlesien) είναι μια πόλη στην περιφέρεια του Λούμπους, στη δυτική Πολωνία, με 140.403 κατοίκους μέσα στα διοικητικά όρια της πόλης (Ιούνιος 2021) και 294.000 κατοίκους μέσα στη μητροπολιτική περιοχή. Το όνομα της πόλης στα πολωνικά αλλά και στα γερμανικά σημαίνει "πράσινο βουνό".
Εκπαίδευση
Η πόλη διαθέτει ένα πανεπιστήμιο και το "Κολλέγιο Διεθνούς Εμπορίου και Οικονομίας". Στην πόλη φοιτούν περίπου 18.000 φοιτητές.
Μεταφορές
thumb|200px|Δρόμος στην πόλη.
Κάμπελ (γραμματοσειρά)
Ενώ ο Κοχ σχεδίασε περισσότερο παραδοσιακά, οι απαιτήσεις τις Klingspor να προσφέρει όλου του είδους γραμματοσειρές τον ανάγκασαν να σχεδίασει μια νέα γραμματοσειρά στο πνεύμα τις εποχής. Παρότι η Κάμπελ είναι γεωμετρική όπως η Futura, Erbar, NeuzeitGrotesk και άλλες, φέρει εμφανή δείγματα του εξπρεσιονισμού. Οι κεφαλαίοι χαρακτήρες είναι ευρείς και παρουσιάζουν ρωμαϊκή επιρροή. Οι μικροί χαρακτήρες a, e και g δείχνουν επιρροή από χειρόγραφα των Καρολίγγων. Διεθνή επιτυχία είχε η γραμματοσειρά μετά το 1975, όταν η ITC αγόρασε τα δικαιώματα από την Stempel AG.
Εξελληνισμός της γραμματοσειράς έγινε το 1997 και πωλείται ως Kabel ITC Hellenic. Μια γνωστη χρήση της είναι στην εταιρική ταυτότητα της Blue Star Ferries, που την χρησιμοποίησε και στο λογότυπό της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γραμματοσειρές
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Το Βοεβοδάτο Λούμπλιν, ή Επαρχία Λούμπλιν (πολωνικά: województwo lubelskie), είναι βοεβοδάτο (επαρχία) στη νοτιοανατολική Πολωνία. Δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999, από τα πρώην Βοεβοδάτα Λούμπλιν, Χέουμ, Ζάμοστς, Μπιάουα Ποντλάσκα και (μερικώς) Ταρνόμπζεγκ και Σιέντλτσε, σύμφωνα με τις μεταρρυθμίσεις της πολωνικής τοπικής αυτοδιοίκησης που εγκρίθηκαν το 1998. Η περιοχή πήρε το όνομά της από τη μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του βοεβοδάτου, το Λούμπλιν, και το έδαφός της αποτελείται από τέσσερα ιστορικά εδάφη: το δυτικό τμήμα του βοεβοδάτου, με το ίδιο το Λούμπλιν, ανήκει στην Ελάσσων Πολωνία, το ανατολικό τμήμα της περιοχής του Λούμπλιν ανήκει στην Ερυθρά Ρουθηνία και τα βορειοανατολικά ανήκουν στην Πολεσία και την Ποντλάχια.
Γιάλτα
Η Γιάλτα (ουκρανικά και ρώσικα: Я́лта, κριμαϊκά: Yalta), είναι μια πόλη-θέρετρο στη νότια ακτή της χερσονήσου της Κριμαίας που περιβάλλεται από τη Μαύρη Θάλασσα. Χρησιμεύει ως διοικητικό κέντρο του Δήμου Γιάλτας, μιας από τις περιοχές της Κριμαίας. Ο πληθυσμός κατά την τελευταία απογραφή ήταν 76.746 (απογραφή 2014).
Η πόλη βρίσκεται στη θέση της αρχαίας ελληνικής αποικίας Γιαλίτα. Λέγεται ότι ιδρύθηκε από τους Έλληνες αποίκους που αναζητούσαν μια ασφαλή ακτή (γιαλό στα ελληνικά) για να αποβιβαστούν. Βρίσκεται σε έναν βαθύ κόλπο με νότιο προσανατολισμό προς τη Μαύρη Θάλασσα, που περιβάλλεται από την οροσειρά Αϊ-Πέτρι (Άγιο Πέτρο). Έχει ζεστό υγρό υποτροπικό κλίμα και περιβάλλεται από πολυάριθμους αμπελώνες και περιβόλια.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Το Βοεβοδάτο Λούμπλιν συνορεύει με το Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων στα νότια, το Βοεβοδάτο Τιμίου Σταυρού στα νοτιοδυτικά, το Βοεβοδάτο Μασοβίας στα δυτικά και τα βόρεια, το Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε κατά μήκος ενός σύντομου ορίου προς τα βόρεια, και τη Λευκορωσία και την Ουκρανία στα ανατολικά. Ο πληθυσμός της περιοχής το 2019 ήταν 2.112.216 κάτοικοι. Καλύπτει μια έκταση 25.155 χλμ2.
Ιστορία
Η πολωνική ιστορική περιοχή που περικλείει το Λούμπλιν και προσεγγίζει το Βοεβοδάτο Λούμπλιν όπως ήταν πριν από τους διαμελισμούς της Πολωνίας, είναι γνωστή ως Λουμπελστσίζνα (Lubelszczyzna). Οι επαρχίες με επίκεντρο το Λούμπλιν υπήρχαν σε μεγάλο μέρος της ιστορίας της Πολωνίας.
Η περιοχή ήταν, πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα από τα κορυφαία κέντρα του Ιουδαϊσμού στον κόσμο. Πριν από τα μέσα του 16ου αιώνα, υπήρχαν λίγοι Εβραίοι στην περιοχή, συγκεντρωμένοι στο Λούμπλιν, στον Καζίμιες Ντόλνι και ίσως στο Χέουμ, αλλά η ίδρυση νέων ιδιωτικών πόλεων οδήγησε σε μια μεγάλη κίνηση Εβραίων στην περιοχή για την ανάπτυξη του εμπορίου και των υπηρεσιών. Δεδομένου ότι αυτές οι νέες πόλεις ανταγωνίζονταν τις υπάρχουσες πόλεις για επαγγελματικούς λόγους, ακολούθησε ένα αίσθημα δυσαρέσκειας χαμηλής έντασης, μακράς διαρκείας, με αποτυχημένες προσπάθειες περιορισμού της εβραϊκής μετανάστευσης. Οι Εβραίοι έτειναν να εγκαθίστανται κυρίως στις πόλεις, με μόνο μεμονωμένες οικογένειες να δημιουργούν επιχειρήσεις στις αγροτικές περιοχές. Αυτή η αστική/αγροτική διαίρεση έγινε ένας άλλος παράγοντας που τροφοδότησε την αγανάκτηση των νεοαφιχθέντων οικονομικών ανταγωνιστών. Μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα, οι Εβραίοι αποτελούσαν σημαντικό μέρος του πληθυσμού στο Κράσνικ, στο Λουμπάρτουφ και στην Γουέντσνα.
Μέχρι τον 20ό αιώνα, οι Εβραίοι αντιπροσώπευαν περισσότερο από το 70% του πληθυσμού σε έντεκα πόλεις και σχεδόν το 100% του πληθυσμού στο Λάστσουφ και στην Ιζμπίτσα. Η «Παλιά Πόλη» του Λούμπλιν περιείχε ένα διάσημο γεσίβα, εβραϊκό νοσοκομείο, συναγωγή, νεκροταφείο και καχάλ, καθώς και την Πύλη της Γκρόντζκα (γνωστή ως Εβραϊκή Πύλη).
Πριν από τον πόλεμο, ζούσαν 300.000 Εβραίοι στην περιοχή, η οποία έγινε ο τόπος του στρατοπέδου εξόντωσης Μαϊντάνεκ και του στρατοπέδου εξόντωσης Μπέλζεκ, καθώς και πολλών στρατοπέδων εργασίας (Τραβνίκι, Πονιατόβα, Μπούντζιν, Πουουάβι, Ζάμοστς, Μπιάουα Ποντλάσκα, κ.α.) που παρήγαγαν στρατιωτικές προμήθειες για τη Βέρμαχτ και τη Λουφτβάφε). Αυτό ήταν κάποτε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα καταναγκαστικής εργασίας στην κατεχόμενη Ευρώπη, με περίπου 45.000 Εβραίους κρατούμενους. Επίσης, το στρατόπεδο εξόντωσης Σομπίμπουρ βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν. Μετά τον πόλεμο, οι λίγοι Εβραίοι που επέζησαν εγκατέλειψαν σε μεγάλο βαθμό την περιοχή. Σήμερα υπάρχει σχετική αποκατάσταση περιοχών ιστορικού ενδιαφέροντος των Εβραίων και μια αύξηση του τουρισμού από Εβραίους που επιδιώκουν να δουν τις ιστορικές ρίζες των οικογενειών τους.
Πόλεις
μικρογραφία| Ιστορικό κέντρο του [[Λούμπλιν]] μικρογραφία| Η [[Παλιά Πόλη του Ζάμοστς είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO]] Το βοεβοδάτο περιλαμβάνει 48 πόλεις. Αυτές αναφέρονται παρακάτω κατά φθίνουσα σειρά πληθυσμού (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία για το 2019): • # Λούμπλιν (339.770)
Γιάλτα
Στο κέντρο παραθερισμού της Γιάλτας στις 4-11 Φεβρουαρίου 1945 έγινε συνδιάσκεψη μεταξύ Αγγλίας, Η.Π.Α. και ΕΣΣΔ για την ανακατάταξη της μεταπολεμικής Ευρώπης.
Ιστορία
Η παρουσία αρχαίων ανθρώπων στη θέση της σημερινής πόλης είναι αποδεδειγμένη από την παλαιολιθική περίοδο (περ. 40.000 χρόνια π.Χ.). Ο πρώτος οικισμός της περιοχής υποτίθεται ότι ιδρύθηκε τον 1ο αιώνα μ.Χ. από τους Έλληνες. Ωστόσο, η πρώτη γραπτή αναφορά της Γιάλτας εμφανίζεται μόλις το 1154 (αναφέρεται με το όνομα Γιαλίτα).
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Ζάμοστς (63.511)
Γιάλτα
Ιστορία
Μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα, στην περιοχή διαβιούσαν Έλληνες (και οι απόγονοί τους), Ρωμαίοι, Γενουάτες, Βενετοί και ιθαγενείς - Ταυρίδες (των οποίων η προέλευση είναι άγνωστη, το όνομα προέρχεται από το αρχαίο όνομα της Κριμαίας - Ταυρίς), Σκύθες, Γότθοι και Ούννοι (Ασιάτες). Για ένα διάστημα η πόλη ανήκε πολιτικά στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, στο πριγκιπάτο του Θεόδωρου στην Κριμαία και στις γενουατικές αποικίες στις βόρειες ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Σε αντίθεση με το Γουρζούφ και την Αλούστα, η Γιάλτα δεν είχε ποτέ καμία στρατιωτική σημασία και κανένα φρούριο (ωστόσο, στην περιοχή της Γιάλτας, κυρίως στα βουνά, έχουν διατηρηθεί τα ερείπια μεσαιωνικών φρουρίων που φύλαγαν σημαντικά ορεινά περάσματα).
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Χέουμ (62.331)
• # Μπιάουα Ποντλάσκα (57.264)
Γιάλτα
Ιστορία
Οι Τάταροι εμφανίζονται στην περιοχή τον 13ο αιώνα. Μεταξύ 1475 και 1774 η Γιάλτα ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Πουουάβι (47.634)
• # Σφίντνικ (39.217)
Γιάλτα
Ιστορία
Το 1771 ο ρωσικός στρατός εμφανίστηκε στην Κριμαία και η Γιάλτα έγινε ένα από τα πολλά μέρη άμυνας, με ένα στρατιωτικό οχυρό να χτίζεται στην περιοχή (δεν σώζεται). Όταν η Κριμαία προσαρτήθηκε τελικά από τη Ρωσία το 1783, η Γιάλτα έμοιαζε με ένα μικρό χωριό, με εκκλησία και τζαμί. Λόγω της μαζικής μετανάστευσης των Τατάρων της Κριμαίας στις αρχές του 19ου αιώνα, η πόλη σχεδόν ερημώθηκε. Οι κύριες ασχολίες του πληθυσμού τότε ήταν η αλιεία και η κηπουρική.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Κράσνικ (34.355)
• # Γούκουφ (29.885)
Γιάλτα
Ιστορία
Το 1823 ο πρίγκιπας Βοροντσόβ διορίστηκε Γενικός Κυβερνήτης της Νέας Ρωσίας (μέρος της οποίας ήταν η Κριμαία), ο οποίος έκανε πολλά για την ανάπτυξη της Νότιας Ακτής της Κριμαίας. Υπό την ηγεσία του, κατασκευάστηκαν πολλοί δρόμοι (το 1837 - μεταξύ Γιάλτας και Συμφερόπολης, το 1848 - μεταξύ Γιάλτας και Σεβαστούπολης) και η οικονομία της περιοχής αναζωογονήθηκε σημαντικά. Χάρη στις προσπάθειές του, η τσαρική κυβέρνηση αποφάσισε να οργανώσει έναν ξεχωριστό δήμο στη Νότια Ακτή της Κριμαίας και η Γιάλτα επιλέχθηκε ως το κέντρο αυτού του δήμου. Ως εκ τούτου, το έτος 1838 η Γιάλτα έλαβε το καθεστώς της πόλης. Η 15η Απριλίου 1838 θεωρείται η επίσημη ημερομηνία γέννησης της πόλης. αριστερά|μικρογραφία|Το [[Ανάκτορο της Λιβαδιάς του Τσάρου Νικολάου Β'.]] αριστερά|μικρογραφία|Ο Στάλιν, ο Ρούσβελτ και ο Τσόρτσιλ κατά τη Διάσκεψη της Γιάλτας (Φεβρουάριος 1945). Στα μέσα του 19ου αιώνα, η Γιάλτα μετατράπηκε σε θέρετρο υγείας. Ο μεγάλος Ρώσος γιατρός Σεργκέι Μπότκιν (ήταν γιατρός της τσαρικής οικογένειας) ήταν ο πρώτος που υπέθεσε ότι το κλίμα της Γιάλτας είναι παρόμοιο με αυτό πολλών δημοφιλών μεσογειακών θέρετρων. Αργότερα, ο γιατρός Ντμίτριεβ πραγματοποίησε πολυετή κλιματολογική έρευνα, η οποία απέδειξε ότι αυτή η υπόθεση ήταν απολύτως αληθινή. Με πρόταση του Μπότκιν, ο τσάρος αγόρασε ένα αγρόκτημα στη Λιβαδιά (τώρα προάστιο της Γιάλτας). Μετά από αυτό, πολλοί πλούσιοι και ευγενείς προσπάθησαν να αγοράσουν γη στη νότια ακτή της Κριμαίας. Η Γιάλτα είχε γίνει δημοφιλής τόπος ανάπαυσης της ρωσικής αριστοκρατίας. Πολλοί Ρώσοι αξιωματούχοι και καλλιτέχνες ξεκουράζονταν και ζούσαν εδώ από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1920, η Γιάλτα εξελίχθηκε ραγδαία ως θέρετρο υγείας όλης της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1930 η Γιάλτα έγινε το περιφερειακό κέντρο της Αυτόνομης Σοβιετικής Δημοκρατίας της Κριμαίας. Η ανάπτυξη της βιομηχανίας υγείας διαταράχθηκε από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η γερμανική κατοχή της Γιάλτας έληξε τον Απρίλιο του 1944. Η Διάσκεψη της Γιάλτας μεταξύ Στάλιν, Ρούσβελτ και Τσόρτσιλ έλαβε χώρα μεταξύ 4 και 11 Φεβρουαρίου 1945 στη Γιάλτα (στο Ανάκτορο της Λιβαδιάς του Τσάρου Νικολάου Β'), χάρη στην οποία η πόλη έγινε διεθνώς γνωστή.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Μπιουγκόραϊ (26.309)
• # Λουμπάρτουφ (21.948)
Γιάλτα
Ιστορία
Στη μεταπολεμική περίοδο, η Γιάλτα ως θέρετρο αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο και έγινε ένα από τα πιο σημαντικά και δημοφιλή θέρετρα της Σοβιετικής Ένωσης. Στη δεκαετία του 1960, κατασκευάστηκε ένας νέος δρόμος στο νότο, ο οποίος συντόμευσε σημαντικά τη διαδρομή από τη Γιάλτα στη Σεβαστούπολη, την Αλούστα και τη Συμφερόπολη. Ταυτόχρονα, παραδόθηκε στην κυκλοφορία η γραμμή τρόλεϊ μεταξύ Γιάλτας και Συμφερόπολης.
Στη δεκαετία του 1980, υπήρχαν σχεδόν 150 κέντρα υγείας στη νότια ακτή της Κριμαίας, τα οποία μπορούσαν να φιλοξενήσουν περίπου 50.000 άτομα τη φορά. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η Γιάλτα παρήκμασε ως θέρετρο υγείας, αν και η κατάσταση πλέον είναι λίγο πολύ φυσιολογική (ωστόσο, πολλές πρώην κρατικές εγκαταστάσεις υγείας έχουν πλέον ιδιωτικοποιηθεί και επομένως δεν λειτουργούν για τους απλούς εργαζόμενους).
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Τομάσουφ Λουμπέλσκι (19.050)
• # Γουέντσνα (18.884)
Γιάλτα
Ιστορία
Η Γιάλτα είναι πλέον το πιο διάσημο θέρετρο υγείας στην Ουκρανία και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και επισκέψιμα τουριστικά αξιοθέατα. Εκατομμύρια άνθρωποι ξεκουράζονται στη Γιάλτα κάθε καλοκαίρι. Επιπλέον, η Γιάλτα είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό κέντρο (κάθε καλοκαίρι γίνονται πολλά διεθνή φεστιβάλ και διαγωνισμοί) και πολιτικό κέντρο (διάφορα διεθνή συμπόσια και συναντήσεις γίνονται συχνά στην πόλη).
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Κρασνίσταφ (18.675)
• # Χρουμπιέσουφ (17.634)
Γιάλτα
Ιστορία
Το 2014, στη Γιάλτα ζούσαν περίπου 80.000 άνθρωποι, ενώ στη Μεγάλη Γιάλτα (όλος ο δήμος της πόλης) ζούσαν περίπου 135 χιλιάδες άνθρωποι.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Μιεντζίζετς Ποντλάσκι (16.736)
Γιάλτα
Φύση και κλίμα
Η Γιάλτα βρίσκεται στη νότια ακτή της Κριμαίας στη Μαύρη Θάλασσα. Προστατεύεται από την κύρια οροσειρά των βουνών της Κριμαίας (η οροσειρά στην περιοχή της Γιάλτας βρίσκεται περίπου 2–4 km από την ακτή και έχει ύψος περίπου 1300-1500 μέτρα. αριστερά|μικρογραφία|220x220px|Το λιμάνι της Γιάλτας. Λόγω της μοναδικής θέσης της πόλης, στη Γιάλτα υπάρχει ένα πολύ ήπιο, υποτροπικό μεσογειακό κλίμα. Οι χειμώνες δεν είναι πολύ κρύοι (η μέση θερμοκρασία του αέρα το χειμώνα είναι περίπου 7 °C), ενώ τα καλοκαίρια δεν είναι πολύ ζεστά (η μέση θερμοκρασία του καλοκαιριού είναι περίπου 24 °C). Η μέση ετήσια θερμοκρασία του αέρα είναι 13,1 °C. Υπάρχουν 2223 ώρες ηλιοφάνειας κατά τη διάρκεια του έτους. Το χιόνι στη Γιάλτα βρίσκεται μόνο λίγες μέρες το χρόνο.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Ντέμπλιν (16.026)
Γιάλτα
Φύση και κλίμα
Η περίοδος κολύμβησης στη Γιάλτα ξεκινά στα τέλη Μαΐου και διαρκεί μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου. Η μέση θερμοκρασία της θάλασσας το καλοκαίρι είναι περίπου 22-24 °C (μέγιστη έως 28 °C). Η μέση ετήσια θερμοκρασία της θάλασσας είναι 14,1 °C.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Ράντζιν Ποντλάσκι (15.709)
• # Βουοντάβα (13.167)
Γιάλτα
Φύση και κλίμα
Τα βουνά γύρω από τη Γιάλτα καλύπτονται από πευκοδάση, εν μέρει με μικτά δάση. Η ίδια η πόλη είναι πολύ πράσινη, με πολλά πάρκα και βλάστηση στους δρόμους.αριστερά|μικρογραφία|Οινοποιείο της Μασσάνδρας.|220x220pxΗ πόλη βρίσκεται ανάμεσα σε 3 λόφους: τον Πολύκουρο (από το ελληνικό "πολύπλευρος, ευγενικός"), το Νταρσάν (από την τουρκική - "φαλακρός, άτριχος") και τον λόφο του Τσαγιού. Οι λόφοι έχουν ύψος έως και 200 ​​μέτρα και χωρίζονται από δύο ποτάμια - τον Ντερεκόικα και τον Ουτσάν-σου (ή Βοντοπάντναγια στη ρωσική γλώσσα που σημαίνει "καταράκτης").
Οικονομία
Το ευνοϊκό της κλίμα με τους ήπιους χειμώνες και η γραφική της τοποθεσία ανάμεσα στη θάλασσα και τα βουνά καθιστούν τη Γιάλτα ένα από τα πιο δημοφιλή θέρετρα διακοπών και υγείας της Ουκρανίας, με πολλά ξενοδοχεία και σανατόρια, συμπεριλαμβανομένου ενός που ιδρύθηκε το 1900 με παρότρυνση του συγγραφέα-ιατρού Αντόν Τσέχοφ. Υπάρχουν βιομηχανίες κονσερβοποίησης φρούτων και επεξεργασίας καπνού, ενώ το κρασί παράγεται στο κοντινό οινοποιείο της Μασσάνδρας. Η Γιάλτα είναι ένα τακτικό λιμάνι για επιβατηγά πλοία από άλλα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας. Η πόλη έχει οδικές συνδέσεις με τη Συμφερόπολη και τη Σεβαστούπολη.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Γιάνουφ Λουμπέλσκι (11.901)
• # Πάρτσεφ (10.602)
Γιάλτα
Μεταφορές
Ο κύριος τρόπος μεταφοράς είναι το λεωφορείο, το οποίο συνδέει τη Γιάλτα με όλες τις πόλεις της Κριμαίας και με πολλούς οικισμούς στη νότια ακτή της Κριμαίας. Επιπλέον, η Γιάλτα συνδέεται με την Αλούστα και τη Συμφερόπολη με γραμμή υπεραστικών τρόλεϊ. Το καλοκαίρι, οι παράκτιες γραμμές μεταφοράς είναι ενεργές, συνδέοντας τη Γιάλτα με τους κοντινούς οικισμούς.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Ρίκι (9.625)
• # Πονιατόβα (9.144)
Γιάλτα
Έκθεση
center|thumb|1000px|Πανοραμική άποψη της Γιάλτας.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Οπόλε Λουμπέλσκιε (8.421)
• # Μπεουζίτσε (6.504)
Γιάλτα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Κριμαίας Κατηγορία:Τοποθεσίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Πόλεις
• # Τερέσπολ (5.537)
• # Στσεμπζέσιν (4.991)
• # Ρεγιόβιετς Φαμπρίτσνι (4.406)
• # Ναουέντσουφ (3.749)
• # Κοτσκ (3.293)
• # Ζβιεζίνιετς (3.175)
• # Κρασνόμπρουντ (3.091)
• # Καζίμιες Ντόλνι (2.563)
• # Πιάσκι (2.553)
• # Στότσεκ Γουκόφσκι (2.520)
• # Αννόπολ (2.515)
• # Γιουζέφουφ (2.486)
• # Λιμπίτσα Κρουλέφσκα (2.447)
• # Γουάστσουφ (2.139)
• # Τισόφτσε (2.112)
• # Όστρουφ Λουμπέλσκι (2.078)
• # Ουζέντουφ (1.699)
• # Μοντλιμποζίτσε (1.462)
• # Φράμπολ (1.428)
• # Σιεντλίστσε (1.413)
• # Γιουζέφουφ ναντ Βίσουα (915)
Διοικητική διαίρεση
Το Βοεβοδάτο Λούμπλιν χωρίζεται σε 24 πόβιατ: 4 πόβιατ πόλης και 20 πόβιατ γης. Αυτά χωρίζονται περαιτέρω σε 213 γκμίνα.
Προστατευόμενες περιοχές
μικρογραφία| Λίμνη Γούκιε στον [[Εθνικός Δρυμός Πολεσίας|Εθνικό Δρυμό Πολεσίας]] μικρογραφία| Τεχνητή λίμνη Έχο στον [[Εθνικός Δρυμός Ροζτότσε|Εθνικό Δρυμό Ροζτότσε]] Οι προστατευόμενες περιοχές στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν περιλαμβάνουν δύο εθνικούς δρυμούς και 17 πάρκα τοπίου.
Οικονομία
Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) του βοεβοδάτου ήταν 18,5 δισεκατομμύρια ευρώ το 2018, αντιπροσωπεύοντας το 3,7% της πολωνικής οικονομικής παραγωγής. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ προσαρμοσμένο για αγοραστική δύναμη ήταν 14.400 ευρώ ή 48% του μέσου όρου της ΕΕ των 27 την ίδια χρονιά. Το ΑΕΠ ανά εργαζόμενο ήταν 54% του μέσου όρου της ΕΕ. Το Βοεβοδάτο Λούμπλιν είναι το βοεβοδάτο με το χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Πολωνία.
Δημογραφικά στοιχεία
Εθνοτικός πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2002:
Βοεβοδάτο Λούμπλιν 1474-1795
δεξιά|μικρογραφία|366x366εσ| Χάρτης της [[Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία|Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας]] Το Βοεβοδάτο Λούμπλιν (λατινικά: Palatinatus Lublinensis) ήταν διοικητική περιοχή της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας που δημιουργήθηκε το 1474 από τμήματα του Βοεβοδάτου Σαντόμιες και διήρκεσε μέχρι τους διαμελισμούς της Πολωνίας το 1795. Ήταν μέρος της επαρχίας (prowincja) της Ελάσσονος Πολωνίας.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν 1919-1939
Το Βοεβοδάτο Λούμπλιν ήταν μία από τις διοικητικές περιοχές της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας του μεσοπολέμου. Στις αρχές του 1939 η έκτασή του ήταν 26.555 χλμ2 και ο πληθυσμός του ήταν 2.116.200 κάτοικοι. Σύμφωνα με την απογραφή του 1931, το 85,1% του πληθυσμού ήταν Πολωνοί, το 10,5% Εβραίοι και το 3% Ουκρανοί.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν 1945-1975
Το Βοεβοδάτο Λούμπλιν ήταν διοικητική περιοχή της Πολωνίας μεταξύ 1945 και 1975. Το 1975 μετατράπηκε σε Βοεβοδάτα Χέουμ, Ζάμοστς, Μπιάουα Ποντλάσκα, Ταρνόμπζεγκ και Σιέντλτσε, και ένα μικρότερο Βοεβοδάτο Λούμπλιν.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν 1975–1998
μικρογραφία| Βοεβοδάτο Λούμπλιν 1975-1998 Το Βοεβοδάτο Λούμπλιν υπήρξε ως ένα από τα 49 βοεβοδάτα της Πολωνίας από το 1975 έως το 1998, όταν ενσωματώθηκε στο σημερινό (μεγαλύτερο) Βοεβοδάτο Λούμπλιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουμπλιν Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που ιδρύθηκαν το 1999
Τέντρος Αντάνομ
Πριν υπηρετήσει ως Γενικός Διευθυντής, κατείχε δύο υψηλού επιπέδου θέσεις στην κυβέρνηση της Αιθιοπίας: Υπουργός Υγείας από το 2005 έως το 2012 και Υπουργός Εξωτερικών από το 2012 έως το 2016. Ο Γκεμπρεγέσους συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού Time με τους ανθρώπους με την μεγαλύτερη επιρροή, το 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξιωματούχοι του ΟΗΕ Κατηγορία:Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας
Ζαχαρίας Ιεροσολύμων
Ο Ζαχαρίας ήταν πατριάρχης Ιεροσολύμων κατά τα έτη 609-632.
Γεννήθηκε στο δεύτερο μισό του 6ου αιώνα μ.Χ. Το 609 εξελέγη Πατριάρχης Ιεροσολύμων. Το 614, όταν τα Ιεροσόλυμα καταλήφθηκαν από του Πέρσες, ο Ζαχαρίας οδηγήθηκε αιχμάλωτος στην Περσία, από όπου έστειλε σημαντική επιστολή προς την Εκκλησία του. Το 628 μ.Χ. ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος νίκησε τους Πέρσες και απελευθέρωσε και τον Ζαχαρία, ο οποίος επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα, φέρνοντας μαζί του και τον Τίμιο Σταυρό. Απεβίωσε το 632 μ.Χ.
Εορτή
Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει την μνήμη του στις 21 Φεβρουαρίου. Ειδικά η Εκκλησία των Ιεροσολύμων τιμά τη μνήμη του και στις 31 Ιανουαρίου και στις 28 Οκτωβρίου.
Πηγές
Ζαχαριας Ζαχαριας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Οθωμανοί Σουλτάνοι ελληνικής καταγωγής
thumb|190x190px|right|Σκηνή μίας [[Βαλιντέ Σουλτάνα|Βαλιντέ Σουλτάν και των συνοδών της στα διαμερίσματα της στο παλάτι Τοπ Καπί]] Στην κρατική μηχανή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπηρέτησαν κατά καιρούς πολλοί Έλληνες φαναριώτες. Eίναι όμως λιγότερο γνωστό ότι αρκετοί Σουλτάνοι είχαν σύζυγο, μητέρα ή και γιαγιά γυναίκες ελληνικής καταγωγής, όπως ο Σουλτάνος Βαγιαζήτ. Πολλές φορές η επίδραση της Ελληνίδας συζύγου / μητέρας ήταν εμφανής στη συμπεριφορά του Οθωμανού Σουλτάνου.
Ο τίτλος «Βαλιντέ Σουλτάν»
Η Βαλιντέ Σουλτάν ή μητέρα του Σουλτάνου ήταν ο επίσημος τίτλος της οθωμανικής αυτοκρατορίας, που κατείχε η μητέρα του Σουλτάνου εκείνου που κυβερνούσε την δεδομένη στιγμή. Η θέση της μέσα στην αυλή του Σουλτάνου ήταν η πλέον σημαντική, πιθανώς αμέσως μετά τον Σουλτάνο. Ως μητέρα του Σουλτάνου, σύμφωνα με την ισλαμική παράδοση -το δίκαιο της μητέρας είναι το δίκαιο του Θεού- επηρέαζε σημαντικά τις κρατικές υποθέσεις.
Κατά τον 17ο αιώνα, περίοδος γνωστή ως το Σουλτανάτο των Γυναικών, μία σειρά ανικάνων ή ανήλικων Σουλτάνων ανύψωσε την δύναμη της Βαλιντέ Σουλτάνας σε ανώτατα επίπεδα.
Σύνθετος αριθμός
Για παράδειγμα, οι ακέραιοι 8, 12 και 15 είναι σύνθετοι αριθμοί καθώς, και. Ενώ οι ακέραιοι 7, 11 και 17 είναι πρώτοι καθώς οι μόνοι τους διαιρέτες είναι ο εαυτός τους και η μονάδα.
Οθωμανοί Σουλτάνοι ελληνικής καταγωγής
Ο τίτλος «Βαλιντέ Σουλτάν»
Η χριστιανή, γεννημένη στη Βενετία, Νουρμπανού Σουλτάν, σύζυγος του Σουλτάνου Σελίμ Β΄ και μητέρα του Σουλτάνου Μουράτ Γ΄ ήταν η πρώτη de facto αντιβασιλέας κατά την περίοδο 1574-1583. Η πιο ισχυρή από όλες τις Βαλιντέ Σουλτάν, στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν η Χριστιανή, Ελληνικής καταγωγής Κιοσέμ Σουλτάν.
Σύνθετος αριθμός
Οι πρώτοι 100 σύνθετοι
Οι πρώτοι 100 σύνθετοι αριθμοί είναι: 4, 6, 8, 9, 10, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 22, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 32, 33, 34, 35, 36, 38, 39, 40, 42, 44, 45, 46, 48, 49, 50, 51, 52, 54, 55, 56, 57, 58, 60, 62, 63, 64, 65, 66, 68, 69, 70, 72, 74, 75, 76, 77, 78, 80, 81, 82, 84, 85, 86, 87, 88, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 98, 99, 100, 102, 104, 105, 106, 108, 110, 111, 112, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126, 128, 129, 130, 132, 133.
Οθωμανοί Σουλτάνοι ελληνικής καταγωγής
Ο τίτλος «Βαλιντέ Σουλτάν»
Καθώς η πλειονότητα των γυναικών του χαρεμιού του σουλτάνου ήταν σκλάβες, δεν ήταν δυνατόν να παντρευτούν τυπικά τον Σουλτάνο. Παρά ταύτα, σύμφωνα με το οθωμανικό οικογενειακό δίκαιο, τα παιδιά που είχαν γεννηθεί στο χαρέμι ήταν νόμιμα ακόμα κι αν η μητέρα τους ήταν παλλακίδα. Υπήρξε σημαντικός αριθμός Σουλτάνων που η μητέρα τους ήταν ελληνικής καταγωγής, κατείχαν επαξίως τον τίτλο της βαλιντέ σουλτάνας και επηρέασαν, σε διαφορετικό βαθμό, τον γιό τους στην λήψη αποφάσεων που αφορούσαν κρατικές υποθέσεις.
Σύνθετος αριθμός
Θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής
Σύμφωνα με το θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής, κάθε σύνθετος αριθμός μπορεί να γραφεί ως γινόμενο δύο ή και περισσοτέρων, όχι απαραίτητα διαφορετικών, πρώτων αριθμών.
Οθωμανοί Σουλτάνοι ελληνικής καταγωγής
Ο τίτλος «Βαλιντέ Σουλτάν»
Οι Σουλτάνοι αυτοί είναι, με αλφαβητική σειρά, οι εξής.
Σύνθετος αριθμός
Τύποι σύνθετων
Ένας τρόπος για να επιβεβαιώσουμε ότι ένας αριθμός είναι σύνθετος, είναι να υπολογίσουμε τον αριθμό των πρώτων παραγόντων στον οποίο αναλύεται. Ένας σύνθετος αριθμός που αναλύεται μόνο σε δύο διαφορετικούς πρώτους λέγεται ημιπρώτος (παράδειγμα το 14, που αναλύεται σε 2 · 7 = 14). Επίσης ένας σύνθετος αριθμός με ανάλυση τριών πρώτων παραγόντων καλείται σφηνικός αριθμός (παράδειγμα ο αριθμός 30 = 2 · 3 · 5).
Οθωμανοί Σουλτάνοι ελληνικής καταγωγής
Αχμέτ Γ΄ (1673–1736)
thumb|right|204x204px|Αχμέτ Γ΄ Γιος του Σουλτάνου Μεχμέτ Δ΄ και της ελληνικής καταγωγής Ευμανίας Βορία (1642-1715), κόρης έλληνα κρητικού ιερωμένου της περιοχής του Ρεθύμνου που αιχμαλωτίσθηκε το 1645, γνωστής στην Υψηλή Πύλη ως Εμετουλλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Σουλτάν.
Επί της βασιλείας του η Υψηλή Πύλη άρχισε να τοποθετεί στις παραδουνάβιες ηγεμονίες έλληνες Φαναριώτες, όταν ο πρίγκιπας Στέφανος Καντακουζηνός βοήθησε να δημιουργηθούν διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Υψηλής Πύλης και του Ευγένιου της Σαβοϊας.
Βαγιαζήτ Α΄ (1354–1403)
thumb|144x144px|Βαγιαζήτ ο 1ος Γιος του Σουλτάνου Μουράτ Α΄ και της ελληνικής καταγωγής Μαρίας της Βιθυνίας (1642-1715), γνωστής στην Υψηλή Πύλη ως Γκιουλτσιτσέκ Χατούν. . Η Γκιουλτσιτσέκ παντρεύτηκε με τον Οθωμανό Σουλτάνο Μουράτ Α΄ το 1359. Στη διάρκεια της ζωής της, ίδρυσε ένα θρησκευτικό και φιλανθρωπικό ίδρυμα. Με τα έσοδά του έχτισε ένα τζαμί και ένα τάφο στην Προύσα, όπου θάφτηκε.
Βαγιαζίτ Β΄ (1447–1512)
thumb|right|200px|Βαγιαζήτ ο 2ος Γιος του σουλτάνου Μεχμέτ Β΄ και της ελληνικής καταγωγής (από την Τραπεζούντα), γνωστής στην Υψηλή Πύλη ως Μουκριμέ Χατούν. .
Γιαχία (1585-1640)
Ο τρίτος γιος του Σουλτάνου Μεχμέτ Γ΄ και της πριγκίπισας Κομνηνής από την Τραπεζούντα. Βαπτίσθηκε χριστιανός ορθόδοξος. Πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του ταξιδεύοντας στη Δυτική Ευρώπη πλέκοντας συνομωσίες για την ανατροπή του νεώτερου αδελφού του Αχμέτ και υποσχόμενος σε τέσσερις Πάπες ότι θα μετέτρεπε την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε χριστιανικό κράτος εάν ανέβαινε στον Αυτοκρατορικό Θρόνο. .
Ιμπραήμ Α΄ (1615-1648)
thumb|right|200px|Ιμπραήμ ο 1ος Γιος του Σουλτάνου Αχμέτ Α΄ και της ελληνικής καταγωγής Αναστασίας, κόρης έλληνα ιερέα από την Τήνο (1589-1651) γνωστής στην Υψηλή Πύλη ως Μαχπεϊκέρ Κιοσέμ Σουλτάν. Η Κιοσέμ, κατά τους πρώτους χρόνους της βασιλείας του γιου της Μουράτ Δ΄, και σε ολόκληρη την βασιλεία του ανίκανου γιού της Ιμπραήμ Α΄, ασκούσε την πραγματική εξουσία στην Υψηλή Πύλη. Τότε απαγορεύθηκε στην Κωνσταντινούπολη ο καφές, το αλκοόλ και ο καπνός. . Ήταν η σημαντικότερη γυναίκα του Σουλτανάτου των Γυναικών.
Μουράτ Α΄ (1362-1389)
thumb|200px|Μουράτ ο 1ος Γιος του Σουλτάνου Ορχάν (Orhan I) και μίας βυζαντινής πριγκίπισσας Ελένης, γνωστής στην Υψυλή Πύλη ως Νιλουφέρ Χατούν.