cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όσκαρ της Πρωσίας (γενν. 1959)
Βιογραφία
Υπηρετεί ως μέγας μάγιστρος του Τάγματος του Αγ. Ιωάννου (στο παράρτημα του Βρανδεμβούργου). Οι επικεφαλής του Τάγματος στα παραρτήματα Βρετανίας, Ολλανδίας και Σουηδίας είναι μακρινά εξαδέλφια του. Και οι τέσσερις αποτελούν τη Συμμαχία των Ταγμάτων του Αγ. Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε την Αυγούστα Τσίμμερμανν και έχει τέκνα:
Πηγές
Οσκαρ 1959 Κατηγορία:Πρίγκιπες της Πρωσίας
Απομνημονεύματα
Απομνημονεύματα ονομάζονται οι αφηγήσεις από σπουδαία πρόσωπα γεγονότων, στα οποία συμμετείχαν ή τα παρακολούθησαν κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Ιστορία
Η αρχή της συγγραφής απομνημονευμάτων ξεκινά από την αρχαιότητα και συνεχίζει μέχρι και τις ημέρες μας.
Αρχαία Ελλάδα
Πρώτοι που επιδόθηκαν στη συγγραφή απομνημονευμάτων ήταν οι αρχαίοι Έλληνες. Ο Στησίμβροτος ο Θάσιος έγραψε για τον Θεμιστοκλή, τον  Θουκυδίδη και τον  Περικλή.
Επίσης, απομνημονεύματα έγραψαν ο Ίων ο Χίος που συνέγραψε τις Επιδημίες, ο Άρατος τα Υπομνήματα και ο Πύρρος τα Ιστορικά Υπομνήματα.
Ο Ξενοφώντας, που θεωρείται ο σημαντικότερος απομνημονευματογράφος της αρχαιότητας, έγραψε για τη ζωή και τη διδασκαλία του Σωκράτη, για την εκστρατεία του  Κύρου εναντίον του  Αρταξέρξη, και για την κάθοδο των Μυρίων.
Ρωμαϊκά Χρόνια
Στη ρωμαϊκή εποχή έγραψε ένα είδος απομνημονευμάτων ο Ιούλιος Καίσαρας. Τα έργα αυτά είναι το De bello Gallico και το De bello civili.
Βυζαντινή Εποχή
Κατά τη βυζαντινή περίοδο έγραψαν απομνημονεύματα ο Προκόπιος με τίτλους Ιστορίες και Ανέκδοτα, η Άννα Κομνηνή την Αλεξιάδα και ο  Ιωάννης Καντακουζηνός τις Ιστορίες.
Νεώτερα Χρόνια
Τα νεώτερα χρόνια τα απομνημονεύματα γνώρισαν μεγάλη άνθηση, ειδικά κατά την περίοδο του 19ου και του 20ου αιώνα, λόγω των σημαντικών γεγονότων που διαδραματίστηκαν αυτή την περίοδο της ιστορίας.
Απομνημονεύματα των Αγωνιστών του 1821
Αξιόλογο θεωρείται στη νεοελληνική λογοτεχνία το έργο των πρωταγωνιστών της Επανάστασης του 1821, όχι μόνο λόγω της σημαντικότητας των γεγονότων, αλλά και γιατί είναι γραμμένα με ένα ζωντανό αφηγηματικό ύφος. Στρατιωτικοί και πολιτικοί έγραψαν τις μαρτυρίες τους από τον αγώνα της ανεξαρτησίας, με σκοπό να μεταλαμπαδεύσουν τον αγώνα τους στις νεώτερες γενιές.
Απομνημονεύματα έγραψαν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, ο Χριστόφορος Περραιβός, ο Εμμανουήλ Ξάνθος, ο Φωτάκος, ο Νικόλαος Κασομούλης, ο Νικόλαος Σπηλιάδης, ο Αμβρόσιος Φραντζής, ο Λάμπρος Κουτσονίκας και ο Ιωάννης Μακρυγιάννης .Επίσης, ο Γεώργιος Τερτσέτης έγραψε τα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη, ο οποίος του τα αφηγήθηκε.
Ευρώπη
Απομνημονεύματα έγραψαν κατά καιρούς πολλά σημαντικά πρόσωπα της Ευρωπαϊκής Ιστορίας. Το είδος αυτό άνθισε ιδιαίτερα κατά την Αναγέννηση, αλλά και τον 20ο αιώνα.
Την περίοδο μετά το Μεσαίωνα, ειδικά κατά τα νεότερα χρόνια, γράφτηκαν σπουδαία απομνημονεύματα όπως του Μπενβενούτο Τσελίνι, του Βιττόριο Αλφιέρι, του Κάρλο Γκολντόνι, του Τζάκομο Καζανόβα από την Ιταλία και του Γετς φον Βερλίγιγκεν, του Άγχαρτ, του Φρειδερίκου του Μεγάλου από τη Γερμανία.
Στη σύγχρονη εποχή απομνημονεύματα έγραψαν σημαντικά πρόσωπα της ιστορίας, όπως ο Ουίνστον Τσώρτσιλ Τα απομνημονεύματα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Ιταλική κουζίνα
μικρογραφία|Η Επιστήμη της Μαγειρικής και η Τέχνη του φαγητού του Pellegrino Artusi ήταν το πρώτο λογοτεχνικό έργο για την κουζίνα της Ενωποιημένης Ιταλίας Η ιταλική κουζίνα αναπτύχθηκε μέσα από αιώνες πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών, με ρίζες που χρονολογούνται από τον 4ο αιώνα π.Χ. Η ιταλική κουζίνα επηρεάστηκε από την κουζίνα της αρχαίας Ελλάδας,της αρχαίας Ρώμης,από την βυζαντινή,την εβραική, την αραβική και τη νορμανδική. Σημαντικές αλλαγές έγιναν με την ανακάλυψη του Νέου Κόσμου και την εισαγωγή νέων συστατικών όπως πατάτες, ντομάτες, πιπεριές και καλαμπόκι, που αργότερα εδραιώθηκαν στη κουζίνα αλλά και εισήχθησαν σε μεγάλη ποσότητα τον 18ο αιώνα. Η ιταλική κουζίνα είναι γνωστή για την ποικιλία της σε τοπικό επίπεδο, όπως και την αφθονία στη γεύση και στα καρυκεύματα, είναι, επίσης η πιο φημισμένη στο κόσμο, με επιρροές σε διεθνές επίπεδο, σε τέτοιο βαθμό που στην αμερικανική τηλεόραση στο CNN , κατέκτησε την πρώτη θέση ανάμεσα στις πιο δημοφιλείς κουζίνες σε παγκόσμιο επίπεδο.
Τα κύρια χαρακτηριστικά της ιταλικής κουζίνας είναι η ακραία απλότητα της, με πολλά πιάτα αποτελούμενα από 4 έως 8 συστατικά. Οι Ιταλοί μάγειρες βασίζονται στην ποιότητα των υλικών παρά στην πολυπλοκότητα της προετοιμασίας. Τα πιάτα και οι συνταγές,συχνά, δημιουργούνται περισσότερο από γιαγιάδες και όχι από σεφ, και για αυτόν τον λόγο πολλές συνταγές είναι προσαρμοσμένες στην οικιακή κουζίνα της νοικοκυράς. . Πολλά πιάτα που κάποτε ήταν γνωστά μόνο στις περιοχές της καταγωγής τους, έχουν εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα. Το τυρί και το κρασί αποτελούν ένα σημαντικό μέρος της κουζίνας, με πολλές παραλλαγές και μία συγκεκριμένη νομική προστασία, την Ελεγχόμενη Προστασία Προέλευσης (DOC). Ακόμα και ο καφές, ειδικά ο εσπρέσσο, κατέστη σημαντικός για την ιταλική κουζίνα.
Το πρωινό
Το πρωινό είναι συνήθως γάλα, ζεστό ή κρύο, ή χυμός φρούτων, που συνοδεύεται από προϊόντα ψημένα στον φούρνο όπως μπισκότα ή ψωμί με μαρμελάδα ή κρέμα φουντουκιού. Ο καφές κυριαρχεί με τις παραλλαγές του καπουτσίνου, του καφελάτε, ή του περίφημου καφέ εσπρέσσο. Σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, όπως τις Κυριακές και τις αργίες μπορούν επίσης να χρησιμοποιούνται και προϊόντα ζαχαροπλαστικής.
Το μεσημεριανό γεύμα
Παραδοσιακά, το μεσημεριανό γεύμα είναι το πιο σημαντικό γεύμα της ημέρας και ολοκληρώνεται με σύνθεση από τρία ή τέσσερα πιάτα:
Το δείπνο
Το πρόγραμμα του δείπνου ακολουθεί εκείνου του μεσημεριανού, με περισσότερα ή λιγότερα πιάτα. Στις μέρες μας, σε αντίθεση με το μεσημεριανό, το δείπνο εξακολουθεί να παραμένει, μαζί με το πρωινό, ένα γεύμα συνήθως οργανωμένο γι' αυτό μπορεί να παρουσιαστεί με περισσότερα πιάτα από ότι μεσημεριανό. Όλα αυτά μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τις παραδόσεις και την οικονομική ανάπτυξη από περιοχή σε περιοχή.
Η ιταλική κουζίνα στο εξωτερικό
Συχνά στο εξωτερικό (ιδιαίτερα στις αγγλοσαξονικές χώρες), πιστεύουν ότι το καλό φαγητό πρέπει να είναι πλούσιο σε συστατικά, και δεν αντιστέκονται ώστε να προσθέσουν για να γίνει το πιάτο τους πιο σύνθετο, ή για να δώσουν την εντύπωση ότι ένα πιάτο μπορεί να παρασκευαστεί εν αγνοία των πελατών (σ'αυτή τη περίπτωση εστιατόριο). Επίσης, η διάκριση στην ιταλική κουζίνα μεταξύ "πρώτου" και "δεύτερου" πιάτου δεν βοηθάει στον τρόπο κυρίως που σε αυτές τις χώρες είναι συνηθισμένοι να γευματίζουν μνε ένα μοναδικό πιάτο.
Έτσι, τα πρώτα πιάτα με ζυμαρικά είναι πολύ απλά ώστε να αποφεύγονται ή να παρουσιάζονται με τρόπο περισσότερο "πλούσιο", προσθέτοντας συστατικά. Για παράδειγμα, η πίτσα Μαργαρίτα σπάνια παραγγέλνεται σε σύγκριση με τις άλλες πίτσες που βρίσκονται στο μενού και, στη συνέχεια, προσθέτουν στην παραγγελία μερικά συστατικά χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις σάλτσες (για παράδειγμα, τη σάλτσα σκόρδου) που υπάρχει σε αυτή τη πίτσα. Το σκόρδο είναι συχνά λιωμένο ως ένα χαρακτηριστικό συστατικό της ιταλικής κουζίνας (κρέμα από σκόρδο, σκορδόψωμο, κλπ.).
Ένα άλλο χαρακτηριστικό του πολιτισμού και της ιταλικής κουζίνας είναι να εξετάσουμε πάνω σε δύο διαφορετικά επίπεδα όχι μόνον το κρέας και τα λαχανικά, αλλά όλα τα συστατικά που ταιριάζουν με απόλυτη αρμονία. Καθώς το κρέας είναι πιο σημαντικό και ένα γεύμα χωρίς κρέας θεωρείται φτωχό, είναι πιο δύσκολο να βρεθούν τα είδη των ζυμαρικών χωρίς κρέας, ακόμη και με κόστος την προσθήκη του κοτόπουλου που σχεδόν ποτέ δεν χρησιμοποιείται για πρώτο πιάτο στην Ιταλία.
Ψωμί, πίτσα και φοκάτσια
Το χωριάτικο ψωμί, χωριάτικο είναι πάντα, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ένα θεμελιώδες φαγητό στην ιταλική κουζίνα, και υπάρχουν διάφορες μορφές ανάλογα με τη περιοχή. Η πίτσα, ειδικότερα, είναι σήμερα το ιταλικό φαγητό με τη μεγαλύτερη κατανάλωση στον κόσμο. μικρογραφία|Η πίτσα είναι το πιο φημισμένο ιταλικό πιάτο στον κόσμο. μικρογραφία|241x241εσ|Τα ζυμαρικά είναι μέρος της ευχάριστης τελετουργίας της μαγειρικής που συνδέονται με αυτήν.
Τα ζυμαρικά
Τα ζυμαρικά είναι ίσως το πιο γνωστό και το ότι είναι γενικά σχετίζεται με την ιταλική κουζίνα. Υπάρχουν διάφοροι τύποι όπως: μικρογραφία|Τορτελίνια σε ζωμό μικρογραφία|Φουζίλι: ένα είδος ζυμαρικών πολύ συχνό
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 5000 μέτρα γυναικών
Τα 5000 μέτρα γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 διεξάχθηκαν στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα στις 2 έως τις 5 Οκτωβρίου.
Ιταλική κουζίνα
Ρύζι
μικρογραφία|Ριζότο Επίσης, το ρύζι έχει σημαντική θέση στην ιταλική κουζίνα
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 5000 μέτρα γυναικών
Σειρές
Οι πέντε πρώτες κάθε σειράς (Q) και οι επόμενες πέντε γρηγορότερες (q) προκρίνονται στον τελικό.
Παραπομπές
005000μ Γυ
Ιταλική κουζίνα
Αυγά
μικρογραφία|224x224εσ|Ομελέτα Τα αυγά παρασκευάζονται με διάφορους τρόπους και συνταγές. Οι κυριότερες είναι:
Κρέας
Το κρέας είναι επίσης καλά μαγειρεμένο στην Ιταλία και η προετοιμασία διαφέρει από περιοχή σε περιοχή: μικρογραφία|256x256εσ|Η διάσημη φιορεντίνα. μικρογραφία|237x237εσ|Μπακαλιάρος αλά λουκάνα.
Ψάρια
Όπως το κρέας, έτσι, και τα ψάρια, επίσης, βρίσκονται σε μια περίοπτη θέση στην ιταλική κουζίνα: μικρογραφία|236x236εσ|Το Parmigiano Reggiano
Τυρί
Τα κυριότερα ιταλικά τυριά φρέσκα και παλαιωμένα, είναι :
Κατάληψη της Κορυτσάς
Η Κατάληψη της Κορυτσάς από τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έλαβε χώρα στις 20 Δεκεμβρίου 1912, στα πλαίσια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου.
Ιταλική κουζίνα
Γλυκό
μικρογραφία|251x251εσ|[[Πανακότα]] μικρογραφία|275x275εσ|[[Πανετόνε, το ιταλικό χριστουγεννιάτικο τσουρέκι.]] μικρογραφία|278x278εσ|Το [[τιραμισού σερβίρεται σε μερίδες.]] Τα επιδόρπια της ιταλικής κουζίνας διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή, σε έναν άπειρο αριθμό των συνταγών:
Κατάληψη της Κορυτσάς
Κατάληψη
Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, ένοπλη σύγκρουση μεταξύ των χριστιανικών Βαλκανικών κρατών και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ξέσπασε τον Οκτώβριο του 1912. Αφού ο Ελληνικός Στρατός απελευθέρωσε την Θεσσαλονίκη, συνέχισε την πορεία του με κατεύθυνση προς τα βορειοδυτικά και συγκεκριμένα τις πόλεις, αρχικά της Καστοριάς και στην συνέχεια της Κορυτσάς.
Ιταλική κουζίνα
Μοναδικά πιάτα
Τα μοναδικά πιάτα της ιταλικής κουζίνας.
Κατάληψη της Κορυτσάς
Κατάληψη
Το μέτωπο της Ηπείρου παρέμενε ενεργό, ενώ ο Οθωμανικός Στρατός υπό την διοίκηση του Τζαβίτ Πασά τοποθέτησε φρουρά 24.000 στρατιωτών στην Κορυτσά με στόχο την προστασία της περιοχής βορειοανατολικά των Ιωαννίνων. Στις 20 Δεκεμβρίου 1912, 3 ημέρες μετά την εκκίνηση ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, τα ελληνικά στρατεύματα απώθησαν τους Οθωμανούς από την Κορυτσά.
Ιωάννης Κωνσταντίνου
Ο Ιωάννης Κωνσταντίνου (γενν. 23 Μαρτίου 1978) είναι συνταξιούχος Κύπριος άλτης εις ύψος.
Κατάληψη της Κορυτσάς
Κατάληψη
Το γεγονός αυτό έδωσε σημαντικό πλεονέκτημα στους Έλληνες, και ήταν σημαντικό βήμα στον στόχο της ολοκλήρωσης της κατάληψης της Ηπείρου, πράγμα το οποίο και συνέβη μετά την Μάχη του Μπιζανίου και την κατάληψη των Ιωαννίνων τον Μάρτιο του 1913.
Ιταλική κουζίνα
Ποτά
Τα ποτά, τα κρασιά και τα λικέρ της ιταλική κουζίνα.
Κατάληψη της Κορυτσάς
Κατάληψη
Μετά την κατάληψή της, η πόλη δέχτηκε την επίσκεψη του διαδόχου Γεωργίου (μετέπειτα Γεωργίου Β΄ της Ελλάδας) στις 17 Μαΐου 1913. Έγινε δεκτός από τον Μουσουλμάνο δήμαρχο της πόλης, ο οποίος κατείχε ακόμη την θέση του, ενώ, επίσης, επισκέφτηκε γειτονικό μοναστήρι Δερβίσηδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου Κατηγορία:Συγκρούσεις το 1912 Καταληψη Κατηγορία:Μάχες της Ελλάδας Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ηπείρου Κατηγορία:Βιλαέτι του Μοναστηρίου Κ
Ιταλική κουζίνα
Που σχετίζονται με στοιχεία
Κατηγορία:Εθνικές κουζίνες
Ιωάννης Κωνσταντίνου
Τερμάτισε ενδέκατος στους Μεσογειακούς Αγώνες 2001, κέρδισε ένα χάλκινο μετάλλιο στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2003, ένα ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005 και τερμάτισε δέκατος στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας 2006. Συμμετείχε επίσης στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας 2002, χωρίς, όμως, να φτάσει στον τελικό.
Το προσωπικό του καλύτερο είναι τα 2,24 μέτρα, που πέτυχε τον Μάιο του 2004 στη Σπάρτη.
Έβαλντ Άαβ
Ο Έβαλντ Άαβ (εσθονικά: Evald Aav, 22 Φεβρουαρίου/7 Μαρτίου 1900 - 21 Μαρτίου 1939) ήταν σημαντικός Εσθονός συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας του Μεσοπολέμου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1900 στο Τάλιν της Εσθονίας -το οποίο τότε αποτελούσε κομμάτι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας- και πραγματοποίησε τα πρώτα του μαθήματα στο πιάνο και τη θεωρία της μουσικής υπό τους Χέλμι Βίιτολ-Μόχρφελντ και Άντον Κάσεμετς αντίστοιχα. Αργότερα εισήλθε στην Ανωτάτη Μουσική Σχολή του Τάλιν όπου σπούδασε σύνθεση υπό τις οδηγίες του Άρτουρ Καπ, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 1926.
Από το 1916 μέχρι την αποφοίτησή του συμμετείχε στη χορωδία της Εσθονικής Όπερας, ενώ διηύθυνε μεταξύ άλλων τη χορωδία και την ορχήστρα της Στρατιωτικής Σχολής του Τάλιν (1924-1927), την ανδρική χορωδία της Ένωσης Εσθονών Ερμηνευτών (1934-1939), τη μεικτή χορωδία του Νεανικού Μουσικού Συνδέσμου του Τάλιν (1937-1939) κ.ά.
Παράλληλα υπήρξε συντάκτης και συνεργάτης εγχώριων μουσικών περιοδικών, υπάλληλος στον Σύνδεσμο Προστασίας Εσθονών Συγγραφέων καθώς και μέλος από το 1930 στην Ένωση Εσθονών Ερμηνευτών.
Απεβίωσε στις 21 Μαρτίου του 1939 εξαιτίας ασθένειας. Λίγες μέρες πριν τον θάνατό του τιμήθηκε από το εσθονικό κράτος με το παράσημο του Τάγματος του Εσθονικού Ερυθρού Σταυρού, ενώ το 1943 θεσπίστηκε, με πρωτοβουλία της αδελφής του Φρίντα Ρούκι, υποτροφία που έφερε το όνομά του.
Έργο
Η συνολική παραγωγή του Άαβ αποτελείται από περίπου πενήντα συνθέσεις για χορωδίες (ανδρικές, γυναικείες αλλά και μεικτές), έργα για πιάνο, συμφωνίες κλπ. Άλλα σημαντικά έργα του πέρα από τους Εσθονούς Βίκινγκς είναι ο Τραγουδιστής, το Ξημέρωμα και τα Παιδιά του Βορρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσθονοί συνθέτες Κατηγορία:Εσθονοί μουσικοί Κατηγορία:Εσθονοί διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Εσθονοί διευθυντές χορωδίας
Πολυμερές συμπύκνωσης
Η αφυδάτωση συχνά περιλαμβάνει την ένωση μονομερών με ένα -OH (υδροξύλιο) και ένα ελεύθερα ιονιζόμενο -Η σε οποιοδήποτε άκρο (όπως το υδρογόνο -NH2 στο νάιλον ή τις πρωτεΐνες). Κανονικά, δύο ή περισσότερα διαφορετικά μονομερή χρησιμοποιούνται στην αντίδραση. Οι δεσμοί μεταξύ της υδροξυλομάδας, του ατόμου του υδρογόνου και των αντίστοιχων τους ατόμων σπάνε σχηματίζοντας νερό από το υδροξύλιο και το υδρογόνο, καθώς και το πολυμερές.
Το νάιλον είναι ένα άλλο κοινό πολυμερές συμπύκνωσης. Μπορεί να κατασκευαστεί από την αντίδραση διαμινών με καρβοξυλικά παράγωγα. Σε αυτό το παράδειγμα το παράγωγο είναι ένα δικαρβοξυλικό οξύ, αλλά χρησιμοποιούνται επίσης διακυλοχλωρίδια (di-acyl chlorides). Μια άλλη χρησιμοποιούμενη προσέγγιση είναι η αντίδραση των μονομερών με δύο χαρακτηριστικές ομάδες (di-functional), με μια αμίνη και μια καρβοξυλική ομάδα στο ίδιο μόριο:
Τα καρβοξυλικά οξέα και οι αμίνες συνδέονται για να σχηματίσουν πεπτιδικούς δεσμούς, γνωστούς επίσης ως αμιδικές ομάδες. Οι πρωτεΐνες είναι πολυμερή συμπύκνωσης κατασκευασμένα από μονομερή αμινοξέων. Οι υδατάνθρακες είναι επίσης πολυμερή συμπύκνωσης κατασκευασμένα από μονομερή ζάχαρης όπως γλυκόζη (δηλαδή κυτταρίνη ή γλυκογόνο) και γαλακτόζη.
Ο πολυμερισμός συμπύκνωσης χρησιμοποιείται ευκαιριακά για να σχηματίσει απλούς υδρογονάνθρακες. Αυτή η μέθοδος, όμως, είναι ακριβή και αναποτελεσματική, έτσι χρησιμοποιείται γενικά το πολυμερές προσθήκης (addition polymer) του αιθενίου (πολυαιθυλένιο).
Τα πολυμερή συμπύκνωσης, αντίθετα με τα πολυμερή προσθήκης, μπορεί να είναι βιοδιασπάσιμα. Οι πεπτιδικοί ή εστερικοί δεσμοί μεταξύ μονομερών μπορεί να υδρολυθούν από καταλύτες οξέων ή βακτηριακά ένζυμα σπάζοντας την αλυσίδα του πολυμερούς σε μικρότερα τμήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολυμερή
Κάσλταουν
Το Κάσλταουν (αγγλικά: Castletown), ή Μπάλλι Χάστσαλ (μανξ: Balley Chashtal), είναι μικρή πόλη στη Νήσο του Μαν, γεωγραφικά εντός της ιστορικής ενορίας του Μαλού αλλά διοικείται χωριστά. Βρίσκεται στα νότια του νησιού, και ήταν η πρωτεύουσα των Μανξ μέχρι το 1869. Στο κέντρο της πόλης δεσπόζει το Κάστρο Ράσεν, ένα καλοδιατηρημένο μεσαιωνικό κάστρο, το οποίο κτίστηκε αρχικά για έναν βασιλιά Βίκινγκ.
Η απογραφή της Νήσου του Μαν το 2011 καταγράφει τον πληθυσμό της πόλης ως 3.097 κατοίκους (ενώ το 2006 υπήρχαν 3.109 κάτοικοι).
Παραπομπές
Κατηγορία:Νήσος του Μαν
Λακτάμες
Μια λακτάμη (lactam) είναι ένα κυκλικό αμίδιο. Ο όρος είναι σύνθετη λέξη (portmanteau) από τις λέξεις λακτόνη (lactone) + αμίδιο.
Ονοματολογία
Τα ελληνικά προθήματα με αλφαβητική σειρά δείχνουν το μέγεθος του δακτυλίου:
Αυτή η ονοματολογία από το μέγεθος του δακτυλίου παράγεται από το γεγονός ότι η υδρόλυση α-λακτάμης οδηγεί σε α-αμινοξύ και β-λακτάμης σε β-αμινοξύ, κλπ.
Σύνθεση
Υπάρχουν γενικές συνθετικές μέθοδοι για την οργανική σύνθεση των λακταμών. 700px|Αντίδραση ιωδολακταμοποίησης
Ταυτομερισμός σε λακτίμη
Η λακτίμη (Lactim) είναι μια κυκλική ένωση καρβοξιμιδικού οξέος που χαρακτηρίζεται από έναν ενδοκυκλικό διπλό δεσμό άνθρακα-αζώτου. Σχηματίζεται όταν η λακτάμη υφίσταται ταυτομερισμό.
Keeper of the Seven Keys – The Legacy World Tour 2005/2006
Keeper of the Seven Keys – The Legacy World Tour 2005/2006 είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 26 Φεβρουαρίου του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Steamhammer. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε με τον εναλλακτικό τίτλο Live in Sao Paulo, ενώ παράλληλα εκδόθηκε σε μορφή DVD με τον τίτλο Live on 3 Continents.
Θέσεις τσαρτ
Keeper of the Seven Keys – The Legacy World Tour 2005/2006 (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 26 Φεβρουαρίου 2007
Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Keeper of the Seven Keys – The Legacy World Tour 2005/2006" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Helloween Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
Αγγλοϊρλανδική συνθήκη (1921)
Η Aγγλοϊρλανδική συνθήκη (ιρλανδική: Conradh Angla-Éireannach), ήταν συνθήκη μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της  Ιρλανδίας, μετά τον Ιρλανδικό Πόλεμο Ανεξαρτησίας. Η συμφωνία υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 6 Δεκεμβρίου 1921 από εκπροσώπους της βρετανικής κυβέρνησης (μεταξύ των οποίων ήταν ο Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ, ο οποίος ήταν επικεφαλής των Βρετανών αντιπροσώπων) και εκπρόσωπους της Ιρλανδικής Δημοκρατίας, όπως οι Mάικλ Κόλινς και Άρθουρ Γκρίφιθ. Αν και η συνθήκη επικυρώθηκε στενά, οδήγησε στον Ιρλανδικό εμφύλιο πόλεμο. Προέβλεπε την ίδρυση του Ιρλανδικού Ελεύθερου Κράτους ως αυτοδιοικούμενη κυριαρχία από την Βρετανική Αυτοκρατορία», θέση «ίδια με αυτή της Κυριαρχίας του Καναδά». Παρείχε επίσης στη Βόρειο Ιρλανδία, η οποία είχε ιδρυθεί από την κυβέρνηση της Ιρλανδίας με τον Νόμο του 1920, να εξαιρεθεί από το ελεύθερο κράτος της Ιρλανδίας.
Πηγές
Κατηγορία:Συνθήκες Κατηγορία:Ιρλανδία
Ιωάννα της Έσσης και του Ρήνου
Η Ιωάννα της Έσσης και του Ρήνου (Ιωάννα Μαρίνα Ελεονώρα, 20 Σεπτεμβρίου 1936 - 14 Ιουνίου 1939) ήταν το τρίτο παιδί και η μοναδική κόρη του Γεώργιου Δονάτου της Έσσης και της Καικιλίας της Ελλάδας. Έμεινε ορφανή σε ηλικία δεκατεσσάρων μηνών, όταν οι γονείς της, τα μεγαλύτερα αδέλφια της Λουδοβίκος και Αλέξανδρος και η εκ πατρός γιαγιά της Ελεονώρα σκοτώθηκαν σε αεροπορικό δυστύχημα στο δρόμο τους για έναν οικογενειακό γάμο στο Λονδίνο. Τα ερείπια του ανώνυμου θνησιγενούς αδελφού της βρέθηκαν επίσης ανάμεσα στα συντρίμμια.
Μετά το ατύχημα, ο πατρικός θείος της Λουδοβίκος της Έσσης παντρεύτηκε τη Μάργκαρετ Γκέντες. Το ζευγάρι υιοθέτησε την Ιωάννα, την ορφανή ανιψιά τους, και σχεδίαζαν να την μεγαλώσουν ως τη δική τους κόρη, αλλά αρρώστησε από μηνιγγίτιδα και πέθανε είκοσι μήνες αργότερα σε ηλικία δυόμισι ετών. Η εκ μητρός γιαγιά της, η Αλίκη του Μπάττενμπεργκ, δήλωσε αργότερα ότι η ασυνείδητη Ιωάννα έμοιαζε τόσο πολύ με τη μητέρα της στην ίδια ηλικία που ένιωθε ότι έχασε την κόρη της, Καικιλία, ξανά. Η Ιωάννα θάφτηκε με τους γονείς και τους αδελφούς της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Έσσης
Καμποχώρι Κιλκίς
Το Καμποχώρι είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 45 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καμποχώρι βρίσκεται δυτικά του Αξιού ποταμού και στις νότιες όχθες του παραπόταμού του Μεγάλου ποταμού (ή Γοργόπης), σε απόσταση 9 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου). Στα μέσα του 15ου αιώνα, γύρω στο 1450, με την ονομασία Βαλκάτ, είχε 3 οικίες χριστιανών. Αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ορυζάρτσης (Ρυζίων). Το 1926 με το ΦΕΚ 401Α - 12/11/1926 μετονομάστηκε αρχικά σε Καμπόχωρο και το 1935 διορθώνεται σε Καμποχώριον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Ρύζια και το Βαλτοτόπι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ρυζίων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αξιούπολης του Δήμου Παιονίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 176 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Βέουνα (ποταμός)
Ο Βέουνα (πολωνικά: Wełna, γερμανικά: Welna) είναι ποταμός στη δυτικοκεντρική Πολωνία, δεξιός παραπόταμος του Βάρτα, με μήκος 118 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης απορροής 2.635 χλμ2. Η πηγή του είναι κοντά στο Γκνιέζνο, περνά από το Γιανόβιετς Βιελκοπόλσκι, το Βονγκρόβιετς και το Ρογκόζνο, και εκβάλλει στον Βάρτα κοντά στο Ομπορνίκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Βάρτα
Μιχάλης Γρηγορίου (Προπονητής ποδοσφαίρου)
Ο Μιχάλης Γρηγορίου (γενν. 19 Δεκεμβρίου 1973, Αθήνα) είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.
Σταδιοδρομία ως παίκτης
Ο Μιχάλης Γρηγορίου ανδρώθηκε σαν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής με τα χρώματα του Εθνικού Πειραιώς, στον οποίο αγωνίστηκε από το 1989 έως και το 1996, με τον ίδιο να αγωνίζεται σε 3 πρωταθλήματα Α΄ Εθνικής (τις χρονιές 1991-92, 1994-95 και 1995-96 ). Το καλοκαίρι του 1996 μεταγράφηκε στην ΑΕΛ, με την οποία αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής έως και τον Ιανουάριο του 1997, όποτε και πήρε μεταγραφή στην Skoda Ξάνθη. Με τη φανέλα της ομάδας της Ξάνθης ολοκλήρωσε τη χρονιά 1996-97, αγωνιζόμενος στην Α΄ Εθνική.
Ακολούθως αγωνίστηκε για μια χρονιά στην Φ.Α.Σ. Νάουσα (1997-98), για δυο χρονιές στον Α.Ο. Χαϊδαρίου (1998-2000) και για 3 χρονιές στον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου (2000-2003), στον οποίο και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Αμέσως με την αποχώρησή του από την ενεργό δράση σαν ποδοσφαιριστής, ο Μιχάλης Γρηγορίου τη χρονιά 2003-04 συνέχισε την παρουσία του στην ομάδα του Μπραχαμίου, αναλαμβάνοντας καθήκοντα προπονητή για πρώτη του φορά στην καριέρα του. Στον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου συνέχισε ως προπονητής μέχρι και τον Ιανουάριο του 2005, όποτε και ανέλαβε προπονητής του Αθηναϊκού, με τον οποίο ολοκλήρωσε τη χρονιά 2004-05. Στη συνέχεια εργάστηκε ως προπονητής για 2 χρονιές στον Φωστήρα Ταύρου (2005-2007) και από μία χρονιά στους Αιολικό Μυτιλήνης (2007-08), Π.Α.Σ Κόρινθο (2008-09), Εθνικό Πειραιώς (2009-10) και Δόξα Δράμας (2010-11).
Τον Ιανουάριο του 2012, ανέλαβε προπονητής του Πανσερραϊκού, στον οποίο εργάστηκε για ενάμιση χρόνο, μέχρι και το τέλος της χρονιάς 2012-13. Το καλοκαίρι του 2013 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Α.Ο.Κ. Κέρκυρα, στον οποίο εργάστηκε για 2 χρόνια. Το καλοκαίρι του 2015 ανέβαλε την τεχνική ηγεσία του Ατρομήτου Αθηνών, στον οποίο όμως εργάστηκε για λίγο διάστημα και συγκεκριμένα μέχρι τον Νοέμβριο. Το καλοκαίρι του 2016, ανέλαβε εκ νέου την τεχνική ηγεσία του Α.Ο.Κ. Κέρκυρα, στον οποίο εργάστηκε μέχρι τον Απρίλιο του 2017.
Τον Μάιο του ίδιου έτους, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Πανιωνίου, αντικαθιστώντας τον Βλάνταν Μιλόγεβιτς. στον οποίο εργάστηκε για ένα χρόνο, μέχρι τον Μάιο του 2018. Στις 8 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε η πρόσληψη του από την ΑΕΛ, όπου αντικατέστησε τον Γκόρνταν Πέτριτς. Στην ομάδα της Λάρισας εργάστηκε μέχρι τον Νοέμβριο του 2020. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Π.Α.Σ. Λαμία. Στις 2 Φεβρουαρίου 2022, η ομάδα ανακοίνωσε τη λύση της συνεργασίας τους. Και στις 25 Ιανουαρίου αναλαμβάνει την Π.Α.Ε. Ιωνικός μέχρι και σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Α.Σ. Νάουσας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Χαϊδαρίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φωστήρα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αιολικού Μυτιλήνης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Κορίνθου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Δόξας Δράμας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανσερραϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Σ. Λαμίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ιωνικού Νίκαιας
Άντα Φιγκιέρα-Σικόρσκα
Η Άντα Φιγκιέρα-Σικόρσκα (πολωνικά: Ada Fighiera-Sikorska), ή Άντα Σικόρσκα (Ada Sikorska), (26 Ιανουαρίου 1929 - 7 Αυγούστου 1996) ήταν Πολωνή Εσπεραντίστρια. Επιμελήθηκε την κορυφαία εφημερίδα στην γλώσσα Εσπεράντο για τριάντα χρόνια. Ήταν μέλος της Παγκόσμιας Ένωσης Δημοσιογράφων Εσπεράντο (ΠΕΔΕ), της Ένωσης Εσπεραντόφωνων Συγγραφέων (ΕΕΣ), της Λέσχης PEN Εσπεράντο και επίτιμο μέλου της Παγκόσμιας Ένωσης Εσπεράντο (ΠΕΕ).
Βιογραφία
Η Φιγκιέρα-Σικόρσκα γεννήθηκε στο Σιέντλτσε το 1929, αλλά μεγάλωσε στη Βαρσοβία. Όταν ξεκίνησε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος το 1939, αυτή και η οικογένειά της κατέφυγαν στο Λβιβ, όπου ο πατέρας της, ο στρατηγός Φραντσίσεκ Σικόρσκι οργάνωσε την άμυνα της πόλης. Μετά την ήττα, η οικογένειά της στάλθηκε στη Σιβηρία. Ο πατέρας ήταν μεταξύ των 10.000 Πολωνών αξιωματικών που δολοφονήθηκαν στη σφαγή του Κατύν.
Το 1941, η ΕΣΣΔ απελευθέρωσε δύο εκατομμύρια Πολωνούς πολίτες που κρατούνταν στη Σιβηρία. Το 1942, η Άντα, με τη μητέρα και την αδερφή της, κατάφερε να περάσει από τη Σαμαρκάνδη στην Τεχεράνη και μετά στο Ισφαχάν, όπου πήγε στο πολωνικό σχολείο. Μεταξύ 1945 και Ιανουαρίου 1948 έζησε με άλλους Πολωνούς πρόσφυγες στη Βηρυτό. Το 1948 πέρασε τις πανπολωνικές εξετάσεις στη Μεγάλη Βρετανία. Το Νοέμβριο επέστρεψε στην Πολωνία μετά από οκτώ χρόνια απουσίας.
Αποφοίτησε στις σλαβικές σπουδές, με ειδίκευση στη δημοσιογραφία, από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, πριν ξεκινήσει την πρώτη της δουλειά σε εκδοτικό οίκο. Το 1956 συμμετείχε σε μαθήματα της γλώσσας Εσπεράντο στη Βαρσοβία, με επικεφαλής τον Γιούλιο Μπάγκι.
Το 1958, πριν από το ιωβηλαίο Παγκόσμιο Συνέδριο Εσπεράντο στη Βαρσοβία, έγινε αντιπρόεδρος της Εταιρείας Εσπεράντο της Βαρσοβίας και μέλος του εκδοτικού γραφείου του κρατικού ραδιοφώνου της Πολωνίας. Στη συνέχεια συνάντησε τον μελλοντικό σύζυγό της, ο οποίος ήταν μέλος της Μόνιμης Επιτροπής του Κογκρέσου (Konstancja Kongres Kongato), που προετοιμάζει το συνέδριο. Το 1960, παντρεύτηκε τον Τζιάν Κάρλο Φίγκιερ στις Βρυξέλλες. Ένα χρόνο αργότερα συνεργάστηκε μαζί του για να οργανώσει το Παγκόσμιο Συνέδριο Εσπεράντο στο Χάρογκεϊτ της Αγγλίας.
Το 1962, η Φιγκιέρα-Σικόρσκα ανέλαβε το εσπεράντο περιοδικό «Heroldo de Esperanto», στο οποίο ήταν εκδότρια για 36 χρόνια, μέχρι το θάνατό της. Το περιοδικό εκδόθηκε για δεκαεπτά χρόνια στις Βρυξέλλες, στη συνέχεια για εννέα χρόνια στη Μαδρίτη και τέλος, από το 1988, στο Τορίνο. Συμμετείχε σε διεθνή, εθνικά και περιφερειακά συνέδρια και συναντήσεις της εσπεράντο ως καθηγήτρια και λέκτορας.
Η Φιγκιέρα-Σικόρσκα πέθανε σε ηλικία 67 ετών στο Τορίνο από μια ανίατη ασθένεια της σπονδυλικής στήλης και του ήπατος. Κατόπιν αιτήσεώς της, το σώμα της αποτεφρώθηκε. Οι στάχτες της έχουν αποθηκευτεί στο κολουμβάριο του κύριου νεκροταφείου του Τορίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί Εσπεραντιστές Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Πρόσφυγες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας
Ιωλκός Μαγνησίας
Η Ιωλκός είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας, ο οποίος βρίσκεται δίπλα και ανατολικά του Βόλου, σε υψόμετρο 40 μέτρα. Ουσιαστικά αποτελεί προέκταση της πόλης και διαχωρίζεται από αυτήν με την Περιφερειακή που περνάει στη δυτική της άκρη. Οφείλει την ονομασία της στην αρχαία πόλη της Ιωλκού. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Άνω Βόλου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Άνω Βόλο αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 112 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Βόλου
Ντομινίκ Παπετί
Ο Ντομίκ Παπετί γεννήθηκε στις 12  Αυγούστου 1815 στη Μασσαλία, όπου και πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίoυ, ήταν Γάλλος ζωγράφος.
Βιογραφία
Γεννημένος στη Μασσαλία, στην οδό Longue des Capucins, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως σαπωνοποιός, έμαθε σχέδιο από τον Ωγκουστέν Ωμπέρ ( 1781 - 1857 ) και το 1835 εντάχθηκε στο στούντιο του Λέον Κονιέ στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1836, ανέβηκε στο βάθρο και κέρδισε το πρώτο μεγάλο βραβείο της Ρώμης, με αντικείμενο το βιβλικό θέμα για τον Μωυσή που χτύπησε τον βράχο για να αναβλύσει μια πηγή.
Έφυγε για τη Βίλα Μέντιτσι στη Ρώμη όπου έμεινε από το 1837 έως το 1842. Εκεί επηρεάζεται από τον Ένγκρ, που θαύμαζε πολύ τον μαθητή του και έλεγε για αυτόν «Δεν ήταν ποτέ μαθητής, ήταν δάσκαλος από τη στιγμή που ακουμπούσε το πινέλο».
. Γνωρίζει τον Φρανσουά Σαμπατιέ, μεγάλο λάτρη των αρχαιοτήτων, με τον οποίο γίνεται φίλος και τον συνοδεύει στην Ελλάδα μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου 1846. Επισκέπτεται τα είκοσι τρία μοναστήρια του Αγίου Όρους. Από αυτό το ταξίδι έφερε πίσω εκατοντάδες σχέδια και το 1847 δημοσίευσε μια αναφορά του στην Ανασκόπηση των δύο κόσμων με τίτλο Βυζαντινοί πίνακες και τα μοναστήρια του Άθω. Επηρεάστηκε από τις ιδέες του Σαρλ Φουριέ και με βάση τις θεωρίες του ζωγράφισε την πιο διάσημη εικόνα του. : The Dream of Happiness (Το όνειρο της ευτυχίας), ένας πολύ μεγάλος πίνακας  που ανήκει στο μουσείο Αντουάν Βιβνέλ στην Κομπιέν, αλλά εκτίθεται στο μουσείο Ορσέ. Έκανε ένα δεύτερο ταξίδι στην Ελλάδα, τον Αύγουστο του 1847, μετά τη στέψη του βασιλιά της Ελλάδος Όθωνα 1ου, και έφερε πίσω πράγματα που θα χρησιμοποιούσε, μεταξύ άλλων, για τη διακόσμηση του Πάνθεον στο Παρίσι. Από αυτό το ταξίδι, όπως και από το προηγούμενο, έφερε πίσω μια σημαντική ποσότητα τεκμηρίωσης, εμπλουτίζοντας τη γνώση των κοστουμιών, των τοπίων, των μνημείων και των τοπικών εθίμων, σχολιάζοντας τα σχέδιά του με παρατηρήσεις, που τον έκαναν δημοσιογράφο, αληθινό εθνολόγο για τοποθεσίες αρχαιολογικές. Μετά από πρόταση του Δούκα του Μονπενσιέ, προσκαλείται να εκπροσωπήσει την αυλή και τη βασιλική οικογένεια σε μια σκηνή, για τον εορτασμό ενός πρόσφατου γεγονότος : η επίσκεψη των μνημείων της Αθήνας στις 12 Σεπτεμβρίου 1845.
Επέστρεψε στη Μασσαλία, άρρωστος από χολέρα, που προσβλήθηκε στην Πελοπόννησο. Κατά τη διάρκεια μιας παραμονής του στο Καμάργκ, οι κρίσεις του πυρετού διπλασιάστηκαν. Ήρθε για να πεθάνει στη Μασσαλία το 1849, μέσα στην οικογένειά του. Η χολέρα που ερήμωσε την περιοχή εμποδίζει τους καλλιτέχνες να κάνουν μια επιβλητική διαδήλωση στην κηδεία του.
Μετά τον θάνατό του, διοργανώνεται εκποίηση, στο τέλος της οποίας διασκορπίζονται χιλιάδες έργα.
Έργα σε δημόσιες συλλογές
μικρογραφία| Πορτρέτο της Marie Louise Charles-Roux, γεννημένη Arnavon, Μουσείο Λουί, Αβινιόν μικρογραφία| Ο Δούκας του Μονπενσιέ επισκέπτεται τα ερείπια του ναού του Δία στην Αθήνα, τις Βερσαλλίες, τα Ανάκτορα των Βερσαλλιών και το Τριανόν.
Στο Λονδίνο μικρογραφία| Ναπολιτάνικος Ψαράς, Συλλογή Wallace, [[Λονδίνο]]
Κριτικές
— Charles Baudelaire, Αισθητικές περιέργειες - Σαλόνι του 1845 - Ιστορικοί πίνακες.
Αφιερώματα
Ένας δρόμος έχει το όνομά του, στην 7η  συνοικία της Μασσαλίας. Η οδός Παπετί εκτείνεται από τη λεωφόρο πάστορας, κοντά στο Palais du Pharo, και κατεβαίνει στην παραλία des Catalans.
Εκθεσιακός χώρος
Ο Gustave Flaubert παραθέτει τον καμβά Rêve du bonheur στο Voyage en Orient, σελίδα 400 της κλασικής έκδοσης folio, Gallimard 2006. Ήταν όταν γνώρισε μια χορωδία γυναικών στην Ελλάδα που αυτή η αναφορά στον πίνακα του Παπετί τον εντυπωσίασε.
Σημειώσεις
<references group="Note"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα Επιχείρησης Γαλλία Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P119
Φιλίπ ντε Βιτρύ
Ο Φιλίπ ντε Βιτρύ (Philippe de Vitry, Βιτρύ-αν-Αρτουά 31 Οκτωβρίου 1291 – Παρίσι 9 Ιουνίου 1361) ήταν Γάλλος συνθέτης, θεωρητικός της μουσικής και ποιητής του 14ου αιώνα. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους καινοτόμους της μουσικής τέχνης, καθώς θεωρείται ότι, πιθανόν, ήταν ο συντάκτης της πραγματείας περί Ars Nova (βλ. παρακάτω).
Ήταν ευρέως αναγνωρισμένος ως ο μεγαλύτερος θεωρητικός μουσικός της εποχής του, με τον Πετράρχη, μεταξύ άλλων, να τον εγκωμιάζει λέγοντας ότι, ήταν ο «... οξύτερος και θερμότερος αναζητητής της αλήθειας, ...τόσο σπουδαίος φιλόσοφος του καιρού μας [και] ...απαράμιλλος ποιητής της Γαλλίας».
Βιογραφικά στοιχεία
Ασαφείς παραμένουν οι λεπτομέρειες των πρώτων χρόνων ζωής τού Βιτρύ. Ενώ κάποιες μεσαιωνικές πηγές ισχυρίζονται ότι γεννήθηκε στην περιοχή της Καμπανίας, πιο πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι, μπορεί να προέρχεται από το Βιτρύ-αν-Αρτουά (Vitry-en-Artois) κοντά στο Αράς (Arras). Δεδομένου ότι αναφέρεται, συχνά, σε διάφορα έγγραφα ως Magister, πιθανόν να είχε σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, στη Σορβόννη.
Αργότερα, υπήρξε εξέχουσα προσωπικότητα στην Αυλή των Καρόλου Δ’, Φιλίππου ΣΤ’ και Ιωάννη Β’ της Γαλλίας. Εκεί, υπηρετούσε ως γραμματέας και διπλωματικός σύμβουλος αλλά, για κάποιο χρονικό διάστημα, και ως παπικός ακόλουθος στην Αβινιόν, ξεκινώντας με τον Πάπα Κλήμη ΣΤ΄. Επιπροσθέτως, ήταν διπλωμάτης και στρατιώτης, λαμβάνοντας μέρος στην πολιορκία του Εγκιγιόν (Aiguillon), το 1346. Το 1351, έγινε επίσκοπος του Μο (Meaux), ανατολικά του Παρισιού. Κινούμενος σε όλους τους σημαντικότερους πολιτικούς, καλλιτεχνικούς και εκκλησιαστικούς κύκλους, γνώρισε πολλά φωτεινά πνεύματα και διανοούμενους της εποχής, όπως τον Πετράρχη και τον μαθηματικό, φιλόσοφο και θεωρητικό της μουσικής, Ν. Ορέμ (Nicole Oresme). Πέθανε στο Παρίσι, στις 9 Ιουνίου 1361.
Ars Nova
Ο Φιλίπ ντε Βιτρύ υπήρξε διάσημος στην ιστορία της μουσικής για το Ars nova notandi (1322), περίφημη μουσική πραγματεία που αποδόθηκε σ’ αυτόν και χάρισε το όνομά της στη μουσική ολόκληρης εποχής. Παρόλο που η συγγραφική ταυτότητα, όπως και η ίδια η ύπαρξη αυτής της πραγματείας αμφισβητήθηκαν πρόσφατα, κάποια σωζόμενα μουσικά έργα εκείνης της εποχής δείχνουν τις καινοτομίες στη μουσική σημειογραφία, μετρική και ρυθμική, τις οποίες πιστώνεται ο συνθέτης, μέσα σε έναν αιώνα από την έναρξή τους. Τέτοιες καινοτομίες υπήρξαν ιδιαίτερα σημαντικές και κατέστησαν δυνατή την ελεύθερη και αρκετά «περίπλοκη» μουσική των επόμενων εκατό ετών, με αποκορύφωμα την Ars subtilior, στα τέλη του 14ου αιώνα. Κατά κάποιο τρόπο, το σύγχρονο σύστημα ρυθμικής σημειογραφίας, ξεκίνησε με την Ars Nova και, μπορεί να λεχθεί ότι, η μουσική «απελευθερώθηκε» από το παλαιότερο «σκεπτικό» των ρυθμικών τρόπων, προτύπων που επαναλήφθηκαν χωρίς να σημειώνονται ξεχωριστά. Σημαντική είναι η χρήση της επονομαζόμενης «κόκκινης νότας» που υποδεικνύει αλλαγή στο ρυθμό, έμφαση στον δίσημο ή διμερή ρυθμό, κ.α. Το ίδιο ισχύει και τη σύγχρονη μετρική που προέρχεται, επίσης, από την Ars Nova.
Μοτέτα
Ο Βιτρύ θεωρείται από τους σημαντικότερους συνθέτες ισορρυθμικών μοτέτων και λυρικών τραγουδιών. Ωστόσο, μόνο μερικά από αυτά τα μοτέτα έχουν διασωθεί. Κάθε ένα από αυτά είναι εμφανώς ιδιαίτερο, εκμεταλλευόμενο μια μοναδική δομική ιδέα. Η ανάπτυξη του ισόρρυθμου σκεπτικού σε αυτά, έχει την έννοια μιας γραμμής αποτελούμενης από επαναλαμβανόμενα μοτίβα σε ρυθμούς και τονικά ύψη, αλλά τα μοτίβα επικαλύπτονται αντί να αντιστοιχούν: π.χ., μία σειρά τριάντα διαδοχικών φθόγγων μπορεί να περιέχει πέντε επαναλήψεις μιας μελωδίας από έξι νότες ή έξι επαναλήψεις ενός ρυθμικού μοτίβου από πέντε νότες. Πέντε από τα τριμερή μοτέτα του Βιτρύ έχουν διασωθεί στο περίφημο σατιρικό έργο Roman de Fauvel και, επιπλέον, εννέα μπορούν να βρεθούν στον Κώδικα Ιβρέα (Ivrea Codex).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Μουσικολόγοι Κατηγορία:Συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
Μαρίνα Ντι Γκουάρντο
Η Μαρίνα Ντι Γκουάρντο (ιταλικά: Marina Di Guardo), γεννημένη στις 29 Οκτωβρίου 1961 στη Νοβάρα της Ιταλίας, είναι Ιταλίδα συγγραφέας.
Λιμάνι του Τάλιν
Το Λιμάνι του Τάλιν (εσθονικά: Tallinna Sadam) είναι η μεγαλύτερη λιμενική εγκατάσταση στην Εσθονία. Λαμβάνοντας υπόψη τόσο τη διακίνηση φορτίου όσο και την επιβατική κίνηση, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Βαλτικής Θάλασσας.
Μαρίνα Ντι Γκουάρντο
Βιογραφία
Η Μαρίνα Ντι Γκουάρντο γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1961 στη Νοβάρα, ενώ η οικογένειά της είναι σικελικής καταγωγής. Εργάστηκε ως υποδιευθύντρια του showroom της Blumarine, προτού, στη συνέχεια, ασχοληθεί με την συγγραφή. Είναι μητέρα της Κιάρα Φερράνι.
Πραγματοποίησε τα ξεκινήματά της στην συγγραφή έργων μυθοπλασίας το 2012 μέσω του μυθιστορήματος L'inganno della seduzione, το οποίο και εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Nulla Die. Το 2014, εξέδωσε το Non mi spezzi le ali, πάντοτε μέσω του ίδιου εκδοτικού οίκου. Το 2015, εξέδωσε στο πλαίσιο της ψηφιακής σειράς ZoomFiltri του εκδοτικού οίκου Φελτρινέλλι, υπό την επιμέλεια του Σέρτζο Αλτιέρι, το Bambole gemelle. Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης πέντε ετών από το ξεκίνημα της σειράς ZoomFiltri, η ίδια επελέγη για την συγγραφή βιβλίου το οποίο και θα αποτελούσε ανθολόγιο δεκαπέντε κειμένων προερχόμενων από τους κορυφαίους συγγραφείς της συγκεκριμένης σειράς. Το 2016, εξέδωσε το ηλεκτρονικό βιβλίο Frozen bodies μέσω του εκδοτικού οίκου Delos Books.
Λιμάνι του Τάλιν
Ο Οργανισμός Λιμένος του Τάλιν είναι μια κρατική επιχείριση που κατέχει τη διαχείριση πέντε υπομέρους λιμενικών εγκαταστάσεων (δύο από αυτές βρίσκονται στο Τάλιν):
Μαρίνα Ντι Γκουάρντο
Βιογραφία
Το 2017, μετακόμισε στον εκδοτικό οίκο Mondadori, όπου και εξέδωσε το μυθιστόρημα Com'è giusto che sia. Το συγκεκριμένο βιβλίο οδήγησε στην αναγνωρισιμότητά της σε ολόκληρη την Ιταλία, ενώ ο κριτικός λογοτεχνίας Τζαν Πάολο Σερίνο την χαρακτήρισε ως «αποκάλυψη της χρονιάς».
Λιμάνι του Τάλιν
Τον Οκτώβριο του 2016, η θυγατρική εταιρεία του Οργανισμού Λιμένος του Τάλιν, η TS Laevad, ανέλαβε την εκμετάλλευση των ακτοπλοϊκών δρομολογίων μεταξύ της εσθονικής ηπειρωτικής χώρας και των νησιών Σάαρεμαα και Χιουμά. Παράλληλα η θυγατρική του οργανισμού, OÜ TS Shipping, έχει την ιδιοκτησία και διαχείριση του παγοθραυστικού MSV Botnica.
Μαρίνα Ντι Γκουάρντο
Βιογραφία
Στις 24 Νοεμβρίου 2020, εξέδωσε το μαύρο μυθιστόρημα Nella buona e nella cattiva sorte μέσω του εκδοτικού οίκου Mondadori.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί μυθιστοριογράφοι
Λιμάνι του Τάλιν
Το 2018, ο Οργανισμός Λιμένος του Τάλιν εισήχθη στο ομώνυμο Χρηματιστήριο της πόλης. Ήταν η πρώτη φορά, μετά από σχεδόν 20 χρόνια, που μια κρατική επιχείρηση στην Εσθονία εισερχόταν στην αγορά αξιών. Γινόταν επίσης η 2η μεγαλύτερη IPO σε αριθμό ιδιωτών επενδυτών που συμμετείχαν. Η Δημοκρατία της Εσθονίας παραμένει ως σήμερα ο μεγαλύτερος μέτοχος του Οργανισμού Λιμένος του Τάλιν, καθώς κατέχει το 67% της εταιρείας.
Σκυθική Νεάπολις
Η Σκυθική Νεάπολις ήταν οικισμός ο οποίος υπήρχε από τα τέλη του 3ου αιώνα π.Χ. μέχρι το δεύτερο μισό του 3ου αιώνα μ.Χ. Επί αρχαϊκών χρόνων, εθεωρείτο πόλη της Ταυρικής Χερσονήσου (Κριμαία). Τα αρχαιολογικά ερείπια ευρίσκονται στα περίχωρα της σημερινής Συμφερόπολης. Η πόλη αυτή ήταν το κέντρο των φυλών των Κριμαϊκών Σκυθών, με επικεφαλής τον Σκιλούρο και τον Παλακό (που πιθανότατα τάφηκαν στο τοπικό μαυσωλείο). Η πόλη κυριαρχούσε σε ένα μικρό βασίλειο, που κάλυπτε τα εδάφη μεταξύ του κάτω ποταμού Βορυσθένη και της Κριμαίας. Τον 3ο και 2ο αιώνα π.Χ., ήταν πόλη «με μικτό σκυθοελληνικό πληθυσμό, ισχυρά αμυντικά τείχη και μεγάλα δημόσια κτίρια κατασκευασμένα με τις εντολές της ελληνικής αρχιτεκτονικής». Η Νεάπολις καταστράφηκε στα μισά του 3ου αιώνα μ.Χ. από τους Γότθους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κριμαία Κατηγορία:Βασίλειο του Βοσπόρου Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ανατολική Ευρώπη Κατηγορία:Συμφερόπολη
Μεσρίφ
Το Μεσρίφ (επίσης, Μέσριφ και Μεσρίφ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Σιαζάν του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,192 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Μεσρίφ, Καλααλτί, Ντασλί Τσαλγκάν, Κερέχ και Ορτά Τσαλγκάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σιαζάν
Το τελευταίο βασίλειο
Το Τελευταίο Βασίλειο είναι το πρώτο μυθιστόρημα της σειράς «Τα  Σαξονικά Χρονικά» του Μπέρναρντ Κόρνγουελ, και κυκλοφόρησε το 2004.
Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στην Βρετανία του 9ου αιώνα μ.Χ. Ο Άγγλος Ούτρεντ, έχοντας μείνει ορφανός στα έντεκα του χρόνια, υιοθετείται από έναν Δανό κατακτητή του νησιού, έναν Βίκιγκ και μεγαλώνει για να γίνει πολεμιστής. Ωστόσο ο Ούτρεντ είναι Άγγλος και η θέση του είναι δίπλα στον μοναδικό Άγγλο βασιλιά, τον Άλφρεντ του Ουέσσεξ που επιβίωσε από την εισβολή των Δανών. Αυτό το δίλημμα θα κυριαρχεί στη ζωή του Ούτρεντ μέχρι η ζωή να τον κάνει να αποφασίσει με ποιόν θα ταχθεί.
Περίληψη πλοκής
Ο Όζμπερτ είναι 10 χρονών και ο δεύτερος γιος του Ealdorman  Ούτρεντ, άρχοντας του Μπέμπανμπεργκ στη Νορθουμβρία. Οι Δανοί κάνουν επιδρομές στο Μπέμπανμπεργκ και ο πρώτος γιος του εάλντορμαν Ούτρεντ, που ονομάζεται επίσης Ούτρεντ, δολοφονείται και το σώμα του βεβηλώθηκε αφού είχε σταλθεί έξω για να αναζητήσουν τους επιδρομείς. Ο Όζμπερτ είναι τώρα ο μεγαλύτερος γιος του εάλντορμαν Ούτρεντ και μετονομάζεται Ούτρεντ. Ο Ealdorman  Ούτρεντ επιδιώκει να εκδικηθεί το θάνατο του γιου του. Σκοτώθηκε όμως κατά την αποτυχημένη επίθεση στο Εοφέρουικ (York) και ο Ούτρεντ συλλαμβάνεται από τον Κόμη Ράγκναρ τον Ατρόμητο των Δανών κατά τη διάρκεια της μάχης. Ο Ράγκναρ, περίεργος και διασκεδάζοντας με την απόπειρα επίθεσης του αγοριού κατά τη διάρκεια της μάχης, τον κρατάει στο σπίτι του. Ο θείος του Ούτρεντ, Άλφρικ, παίρνει το Μπέμπανμπεργκ και τον τίτλο του  Ealdorman  για τον εαυτό του αν και ο Ούτρεντ είναι ο νόμιμος κληρονόμος.
Ο Ούτρεντ περιγράφει τη ζωή του μεταξύ των Δανών, που μετακινούνται στη χώρα με τον Ράγκναρ και τους άνδρες του, δουλεύει σαν σκλάβος και μαλώνει με άλλα αγόρια, σκλάβους και Δανούς. Ο Ούτρεντ γίνεται φίλος με τον νεότερο γιο του Ράγκναρ, τον Ρόρικ και έχει πολλές συγκρούσεις με ένα αγόρι ειδικότερα, τον Σβεν, γιος του Κιάρταν, καπετάνιος στο μικρό στόλο του Ράγκναρ. Μια μέρα, ο Σβεν απαγάγει την κόρη του Ράγκναρ, την Θιέρα, και αφαιρεί μέρος από τα ρούχα της σε μια προσπάθεια να την κακοποιήσει σεξουαλικά. Ο Ούτρεντ επιτίθεται στον Σβεν από την κρυψώνα του, παίρνοντας το σπαθί του Σβεν, και τον τραυματίζει στο μηρό του. Στη συνέχεια επιτίθεται στον Σβεν. Ο Ούτρεντ, ο Ρόρικ και η Θιέρα καταφέρνουν να αποδράσουν και να φτάσουν πίσω στην αίθουσα του Ράγκναρ όπου ο καθένας τους αφηγείται την ιστορία στο Ράγκναρ. Αυτός  προσβάλλεται και θυμώνει. Προχωρά να εξορίσει τον Κιάρταν, και συνθλίβει ένα από τα μάτια του Σβεν με τη λαβή του σπαθιού του, αφού είδε μόνο κάποιο μέρος του γυμνού σώματος της κόρης του, της Θιέρας.
Ο Ούτρεντ, στη συνέχεια, πηγαίνει κάνει επιδρομές σε όλη την Ανατολική Αγγλία, και συμμετέχει στην κατάκτηση της Μέρσια, Ανατολική Αγγλία, και την εισβολή στο Ουέσσεξ. Εκεί απαγάγεται από έναν ιερέα, τον Μπεόκα, έναν παλιό οικογενειακό φίλο. Στη συνέχεια δραπετεύει από το Ουέσσεξ και ενώνεται με τον θετό του πατέρα Ράγκναρ και πάλι. Ο Ούτρεντ απολαμβάνει τη ζωή με τους Δανούς αλλά φεύγει αφού ο Κιάρταν σκοτώνει τον Ράγκναρ σε μια επίθεση για εκδίκηση όπου τον καίει μέσα στην αίθουσα του.
Ο Ούτρεντ ελπίζει να ξεφύγει από τους δολοφόνους του Kjartan διαδίδοντας το ψέμα ότι κι αυτός πέθανε στο κάψιμο της αίθουσας. Τότε ο Ούτρεντ ενώνεται με τον  Βασιλιά Αλφρεντ στο Ουέσεξ. Εκεί μαθαίνει να διαβάζει και να γράφει, και πλέει με τον στόλο 12 πλοίων του Αλφρεντ κατά τους Δανούς. Μετά από μια μάχη με τους Δανούς και πάλι συναντά τον Ράγκναρ τον νεότερο, γιό του Κόμη Ράγκναρ, του ανθρώπου που τον υιοθέτησε και του λέει πως ο πατέρας του πέθανε. Χωρίζονται αλλά εξακολουθεί να υπάρχει φιλία μεταξύ τους. Επιδιώκοντας να αναλάβει την αρχηγία του στόλου, ο Ούτρεντ κερδίζει την θέση με τον όρο να παντρευτεί την ορφανή κοπέλα από το Ουέσσεξ Μίλντριθ. Μετά από αυτό, παίρνει μέρος στην πολιορκία ενάντια στον Γκούθρουμ και είναι ανάμεσα σε μια ομάδα ομήρων που ανταλλάσσονται, όταν οι Δανοί και οι Σάξονες συμφωνούν σχετικά με την ειρήνη. Με τη διαμονή του με τους Δανούς στην πόλη κατά τη διάρκεια του χειμώνα συναντά και πάλι τον Ράγκναρ. Όταν ο Γκούθρουμ σπάει την ειρήνη και δολοφονεί τους Σάξονες ομήρους, ο Ούτρεντ σώζεται  από τον Ράγκναρ. Ο Ούτρεντ, στη συνέχεια, δραπετεύει, για να βρει τη γυναίκα του. Την οποία είχε πάρει μαζί του ο Οντα ο Νεότερος, άλλος ένας ealdorman (κόμης ή ευγενή) του Ουέσσεξ, προς τα βόρεια. Εκεί πολεμάει στη μάχη του Cynwit, όπου ο Ούτρεντ βρίσκει τον εαυτό του παλεύει ενάντια στους Δανούςτου  Ούμπα Λοθμπρόκσον. Η ιστορία τελειώνει με τον Ούτρεντ να  αγωνίζεται σε ένα τείχος από ασπίδες και να σκοτώνει τον Ούμπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Άγγελος Λάμπρου
Ο Ευάγγελος "Άγγελος" Λάμπρου (Αθήνα 4 Ιουνίου 1912- 1992), ήταν αθλητής του στίβου, πανελληνιονίκης και βαλκανιονίκης.
Στους Βαλκανικούς ήταν πρώτος στα 100 μέτρα το 1931 με χρόνο 11" και το 1933 επίσης με 11", δεύτερος το 1930 στα 200 μέτρα, δεύτερος το 1934 στα 100 μέτρα.
Μετά το τέλος της καριέρας του μετέβη τις ΗΠΑ όπου εργάστηκε για πολλά χρόνια σαν δημοσιογράφος, παραγωγός ταινιών και σκηνοθέτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αθλητές στίβου Εθνικού ΓΣ Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1928 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1932 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου