cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συμμετοχή του Λίχτενσταϊν στη Eurovision
Αιτία μη συμμετοχής και Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας 1FLTV και το ενδιαφέρον του στην Eurovision
Η πρώτη προσπάθεια για ένταξη στην EBU έγινε με την κατάθεση αίτησης πριν τον Ιούλιο του 2009, με την προοπτική η χώρα να ελάμβανε μέρος στο διαγωνισμό του 2010. Ωστόσο, η αίτηση απορρίφθηκε από την EBU.
Γήπεδα Αχαΐας
Παμπελοποννησιακό Στάδιο
Το στάδιο και ο περιβάλλον χώρος ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο και το διαχειρίζεται ο Δήμος Πατρέων.
Συμμετοχή του Λίχτενσταϊν στη Eurovision
Αιτία μη συμμετοχής και Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας 1FLTV και το ενδιαφέρον του στην Eurovision
Στις 29 Ιουλίου 2010 έγινε και δεύτερη προσπάθεια για ένταξη, με την προοπτική αν γινόταν δεκτή, να ελάμβανε μέρος στο διαγωνισμό του 2011.
Ο επικεφαλής της Τηλεόρασης του Λίχτενσταϊν 1 Fürstentum (1FLTV), Πέτερ Κέλμπελ (Peter Kölbel), είχε αναφέρει ότι λόγω της έλλειψης των οικονομικών επιχορηγήσεων από την κυβέρνηση του Λίχτενσταϊν, η συμμετοχή θα ήταν αδύνατη μέχρι το 2013 το νωρίτερο. Το μοναδικό κρατικό τηλεοπτικό κανάλι της χώρας 1FLTV προσπαθεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) από το 2010, αλλά η κυβέρνηση δεν έχει χορηγήσει τις απαραίτητες επιδοτήσεις σε αυτό. Ο Κέλμπελ δήλωσε ότι η χώρα είχε μια καλή ευκαιρία για να ενταχθεί στο διαγωνισμό το 2013, εάν η χρηματοδότηση εγκρινόταν, αλλά αργότερα ανακοίνωσε τη μη συμμετοχή.
Γήπεδα Αχαΐας
Παμπελοποννησιακό Στάδιο
thumb|left|Μια ακόμα εικόνα του Παμπελοποννησιακού Σταδίου
Συμμετοχή του Λίχτενσταϊν στη Eurovision
Αιτία μη συμμετοχής και Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας 1FLTV και το ενδιαφέρον του στην Eurovision
Το Λίχτενσταϊν (όπως επιβεβαιώθηκε από το esctoday.com στις 10 Σεπτεμβρίου 2013) δεν έχει καμία πρόθεση να γίνει μέλος της EBU και να συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2014 στην Κοπεγχάγη. Αναφέρθηκε επίσης πως ούτε το 2015 στην Βιέννη θα πρώτο εμφανιστεί στον διαγωνισμό.
Γήπεδα Αχαΐας
"Κώστας Δαβουρλής" Παναχαϊκής Γ.Ε.
thumb|right|Το στάδιο "Κώστας Δαβουρλής" της Παναχαϊκής Γ.Ε. Κατασκευάστηκε το 1938. Έχει χωρητικότητα 11.321 θεατές και διαθέτει μια σκεπαστή εξέδρα. Είναι ευρέως γνωστό και ως Στάδιο Παναχαϊκής όπου ονομαζόταν και αρχικά έως το 1992 που πήρε το όνομα του Κώστα Δαβουρλή, ξακουστού παλαίμαχου παίκτη της Παναχαϊκής και διεθνή με την Εθνική Ελλάδας. Μία κερκίδα του γηπέδου είναι αφιερωμένη στον άλλοτε ποδοσφαιριστή της Παναχαϊκής Θέμη Ρήγα. Ανήκει εξ' ολοκλήρου στην ερασιτεχνική Παναχαϊκή Γ.Ε. 1891.
Στάδιο Λαδόπουλου Πάτρας
Πρώην ξερό γήπεδο ποδοσφαίρου. Το 2003 τοποθετήθηκε φυσικός χλοοτάπητας και διαμορφώθηκε και ως προπονητήριο των ομάδων στίβου. Επίσης περιέχει και κλειστό γυμναστήριο τόσο για στίβο, όσο και για ενόργανη γυμναστική. Δεν έχει εξέδρες. Όσο ήταν ξερό, ήταν η έδρα της Αναγέννησης Πατρών.
Συμμετοχή του Λίχτενσταϊν στη Eurovision
Παραπομπές
Λιχτενσταιν
Γήπεδα Αχαΐας
Εθνικό Στάδιο Αιγίου
Κατασκευάστηκε το 1948. Πλέον ονομάζεται Δημοτικό Στάδιο Αιγίου. Χωρητικότητα: 7.000 θεατές. Έχει δύο κερκίδες, από τις οποίες η μία μόνο έχει πλαστικά καθίσματα. Είναι η έδρα του Παναιγιαλείου.
Δημοτικό Στάδιο Άκολης Αβύθου
Χωρητικότητα: 300 θεατές. Αγωνίζεται σε αυτό η Αναγέννηση Ροδοδάφνης και ο Αίας Αβύθου.
Στάδιο Πανεπιστημίου Πατρών
thumb|right|Το Στάδιο του Πανεπιστημίου Πατρών Βρίσκεται και ανήκει στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Κατασκευάστηκε στο τέλος της δεκαετίας του '70. Το 2003 είχε οριστεί προπονητήριο των Ολυμπιακών αγώνων και τοποθετήθηκε χόρτο, όπως και προβολείς, αλλά τελικά δεν χρησιμοποιήθηκε. Δεν το χρησιμοποιεί καμιά ομάδα για έδρα. Έχει εξέδρα 1.500 θεατών.
Γήπεδο Θύελλας Πατρών "Φώτης Αραβαντινός"
right|thumb|Το Γήπεδο Της Θύελλας Κατασκευάστηκε το 2000 και ανήκει στην Θύελλα Πατρών. Χωρητικότητα 2.000 θεατών, έχει προβολείς.
Βοηθητικό Γήπεδο Θύελλας Πατρών
right|thumb|Το βοηθητικό γήπεδο της "Θύελλας Πατρών" Κατασκευάστηκε το 2003 και ανήκει στην Θύελλα. Χωρητικότητα 300 θεατές.
Γήπεδο Ε.Π.Σ. Αχαΐας "Ανδρέας Κάνιστρας"
right|thumb|Το Γήπεδο "Ανδρέας Κάνιστρας" της Ε.Π.Σ. Αχαΐας Κατασκευάστηκε το 2005 στο Πετρωτό και ανήκει στην Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Σήμερα χρησιμοποιείται από όλα τα σωματεία της Πάτρας. left|thumb|Μια άλλη εικόνα του Γηπέδου "Ανδρέας Κάνιστρας"
Γήπεδο Φωστήρα Οβρυάς
Κατασκευάστηκε το 1982 και ανήκει στον Φωστήρα Οβρυάς. Είναι από τις πιο δυνατές και "καυτές" έδρες της Πάτρας (μαζί με αυτή του Ζαβλανίου), και αποκαλείται από τους φιλάθλους της πόλης "Σαντιάγκο Μπερναμπέου". To 2005 καλύφθηκε με χόρτο, ενώ είναι ακόμα υπό ανακατασκευή. left|thumb|Μια διαφορετική άποψη του Γηπέδου του Φωστήρα Οβρυάς
Αθλητικό κέντρο Οβρυάς Ντα Λούζ
Είναι ιδιωτικό κανονικών διαστάσεων γήπεδο με πλαστικό τάπητα και κερκίδα. Η κατασκευή του άρχισε το 2006 Χρησιμοποιείται από το Α.Ο. Πάτραι για προπονήσεις .Επίσης κάθε χρόνο είναι έδρα πολλών σωματείων της Πάτρας. thumb
Δημοτικό Γήπεδο Παραλίας
right|thumb|Το γήπεδο της Παραλίας πριν από την τοποθέτηση χλοοτάπητα Το Δημοτικό Γήπεδο Παραλίας, με την επωνυμία "Δημήτριος Τσίγκας", βρίσκεται στην περιοχή "Εύα" και δίπλα ακριβώς από την θάλασσα. Το γήπεδο είναι έδρα της Δόξας Παραλίας που αγωνίζεται στην Α1΄ (2η κατηγορία) Αχαΐας.
Το γήπεδο στο παρελθόν ήταν ξερό, έως το 2009 που πραγματοποιήθηκαν κάποιες ανακαινιστικές αλλαγές, όπως τοποθέτηση φυσικού χλοοτάπητα ανθεκτικού στο αλμυρό νερό λόγω της θέσης του γηπέδου. Μισό χρόνο αργότερα ο τότε δήμαρχος της Παραλίας Δημήτριος Τσίγκας, που με δική του συμβολή ανακαινίστηκε ο χώρος του γηπέδου, έφυγε ξαφνικά από την ζωή και για να τον τιμήσει η τοπική κοινωνία έδωσε το όνομά του στο γήπεδο.
Γήπεδο Αθλητικού Κέντρου Πρεβέδου
Κατασκευάστηκε το 2000 και δεν ανήκει σε καμία ομάδα. Το Αθλητικό Κέντρο διαθέτει, εκτός από το κεντρικό γήπεδο, ένα ακόμα με φυσικό χόρτο 10×10 και ένα πλαστικό 7×7. Το κεντρικό γήπεδο έχει χρησιμοποιηθεί σε επίσημους αγώνες σαν έδρα από τον Φωστήρα Οβρυάς, στην Δ' εθνική το 2003-2004.
Γήπεδο Λάππα
Βρίσκεται στο χωριό Λάππα και χρησιμοποιείται από τον Ατρόμητο Λάππα. Το 2006 τοποθετήθηκε φυσικός χλοοτάπητας.
Γήπεδο Βουπρασίου
thumb|right|Γήπεδο Βουπρασίου Βρίσκεται στο χωριό Βουπράσιο και είναι η έδρα του Α.Ο. Βουπρασίου που αγωνίζεται στις μικρές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Κατά καιρούς έχει χρησιμοποιηθεί ως έδρα στην Δ' Εθνική από σωματεία της Αχαΐας. Έχει φυσικό χλοοτάπητα.
Γήπεδο Άνω Αλλισού
Βρίσκεται στον Αλλισός και είναι έδρα του Λέοντα Αλισσού, έχει φυσικό χλοοτάπητα που τοποθετήθηκε το 2003.
Γήπεδο Αιγείρας
Βρίσκεται στο χωριό Αιγείρα και είναι έδρα της Θύελλας Αιγείρας. Έχει πλαστικό χλοοτάπητα και ξύλινη κερκίδα 100 θέσεων.
Γήπεδο Ζήριας
Βρίσκεται στο χωριό Ζήρια. Έχει φυσικό χόρτο. thumb|right
Δήμοτικό Γήπεδο "Ανδρέας Κάνιστρας" (Ζαρουχλέικα)
Ανήκει στον Δήμο της Πάτρας και αγωνίζονται σε αυτό πολλά σωματεία της Πάτρας. Έχει ξύλινη κερκίδα χωρητικότητας 50 θεατών. To 2007 τοποθετήθηκε πλαστικός χλοοτάπητας.
Δημοτικό Γήπεδο Σαραβαλίου
right|thumb|250px|Το Γήπεδο Σαραβαλίου Κατασκευάστηκε το 1982. Η έκταση αγοράστηκε μετά από έρανο που έγινε τότε στο χωριό.Είναι δημοτικό γήπεδο, που ανήκει στον Δήμο Μεσσάτιδος. Είναι η φυσική έδρα του Αχαιού Σαραβαλίου, ενώ χρησιμοποιείται και από πολλά σωματεία της Πάτρας για έδρα. To 2007 τοποθετήθηκε πλαστικός χλοοτάπητας.
Γήπεδο Προσφυγικών
thumb|right|Το Γήπεδο Προσφυγικών όταν είχε χορτάρι Κατασκευάστηκε το 1925. Είναι το 3ο αρχαιότερο γήπεδο στην Ελλάδα μετά το Καραϊσκάκη και την Λεωφόρο. Ανήκε στον Ολυμπιακό Πατρών. Μετά το 1967 πέρασε στον Α.Π.Σ. Πάτραι και σήμερα ανήκει στην Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Ανακαινίσθηκε το 1999. Έχει χωρητικότητα: 2.500 θεατές.και διαθέτει προβολείς. thumb|left|Ακόμη μια φωτογραφία του Γηπέδου Προσφυγικών
Βοηθητικό Γήπεδο Θύελλας (ξερό)
right|thumb|Το ξερο γήπεδο του αθλητικού κέντρου "Φώτης Αραβαντινός" Κατασκευάστηκε το 1992 ανήκει στην Θύελλα Πατρών. Η χωρητικότητα του ανέρχεται στους 200 θεατές. Χρησιμοποιείται από τις ομάδες υποδομής της Θύελλας, αλλά και από πολλά σωματεία της Πάτρας, σαν έδρα.
Δημοτικό Γήπεδο Μιντιλογλίου
right|thumb|Το Δημοτικό Γήπεδο Μιντιλογλίου Χωρητικότητα 200 θεατών, με πλαστικά καθίσματα. ανήκε στον Δήμο Παραλίας που πλέον έχει συγχωνευτεί στον νέο Δήμο Πατρέων και είναι η έδρα του Αστέρα Μιντιλογλίου. left|thumb|Φωτογραφία από διαφορετική οπτική γωνία του Δημοτικού Γηπέδου Μιντιλογλίου
Γήπεδο Σαγαίικων
Κατασκευάστηκε το 1989 και είναι έδρα του Εθνικού Σαγαίικων.
Γήπεδο Πέτα
Κατασκευάστηκε το 1985 και είναι έδρα της Δόξας Πέτα.
Γήπεδο Πετεινών (Εγλυκάδα)
right|thumb|Το Γήπεδο Πετεινών στην Εγλυκάδα Ανήκει στον Α.Ο. Πετεινοί, ο οποίος εδρεύει στην συνοικία του Αγίου Νεκταρίου. Είναι κατασκευασμένο στην συνοικία της Εγλυκάδας, στην παλιά χωματερή της Πάτρας.
Γήπεδο Λεύκας
thumb|right|Το Γήπεδο Λέυκας Είναι κατασκευασμένο σε νοικιασμένη, ιδιόκτητη έκταση. Ανήκει στον Ηρακλή Λέυκας.
Δημοτικό Γήπεδο Πετρωτού
right|thumb|Το Δημοτικό Γήπεδο Πετρωτού Βρίσκεται στον Δήμο Μεσσάτιδος και είναι η φυσική έδρα του Ικάρου Πετρωτού. Χρησιμοποιείται για έδρα από πολλά σωματεία της Πάτρας. Έχει επιπλέον ένα γήπεδο με πλαστικό 7×7.
Γήπεδο Κάτω Καστριτσίου
right|thumb|Το Γήπεδο Κάτω Καστριτσίου Είναι η έδρα τής Φλόγας Κάτω Καστριτσίου, αλλά το χρησιμοποιούν πολλά σωματεία της Πάτρας. Βρίσκεται δίπλα στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Πατρών. left|thumb|Ακόμη μια εικόνα του Γηπέδου Κάτω Καστριτσίου
Γήπεδο Προαστείου
Ανήκει στην Α.Σ. Νίκη Προαστείου. Έχει 700 θέσεις με πλαστικά καθίσματα. Βρίσκεται δίπλα στο ΚΤΕΟ Πάτρας και δίπλα στην 1η έξοδο του περιμετρικού Πάτρας. Σε απόσταση 500 μέτρων βρίσκεται το Κλειστό "Δημ.Τόφαλος". Χρησιμοποιείται από πολλά σωματεία της Πάτρας.
Γήπεδο Βραχναίικων
right|thumb|Το Γήπεδο Βραχνέικων Βρίσκεται στα Βραχναίικα, είναι δημοτικό γήπεδο και αγωνίζεται σε αυτό ο Διαγόρας Βραχναιίκων.
Γήπεδο Α.Π.Σ. Ζαβλανίου
thumb|right|Το Γήπεδο του "Α.Π.Σ. Ζαβλανίου" Βρίσκεται στην συνοικία "Γούβα" στην Ανθούπολη της Πάτρας. Ανήκει στον Α.Π.Σ. Ζαβλάνι, αλλά χρησιμοποιείται και από τον Αίας Ανθούπολης.
Γήπεδο Α.Ο. Περιβόλας
Κατασκευάζεται τώρα στην Εγλυκάδα πάνω στην παλιά χωματερή της Πάτρας και δίπλα από αυτό των Πετεινών.
Γήπεδο Χαλανδρίτσας
right|thumb|200px|Το γήπεδο της Χαλανδρίτσας Βρίσκεται στην Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου είναι γήπεδο με αποδυτήρια, με χώμα (ξερό), σε λίγο καιρό αναμένεται να έχει πλαστικό χορτάρι. Είναι έδρα του Α.Π.Σ. Δόξα Χαλανδρίτσας με παρουσίες στην Α΄ και Α1΄ κυρίως αλλά και στη Β΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αχαΐας τα τελευταία χρόνια. Θεωρείται μία από τις πιο καυτές έδρες της Πάτρας.
Γήπεδο Σταυροδρομίου
thumb|right|Το Γήπεδο Σταυροδρομίου Βρίσκεται στο χωριό Σταυροδρόμι, έδρα του Δήμου Τριταίας, στην κορυφή ενός λόφου ένα χιλιόμετρο έξω από το χωριό. Είναι έδρα του Α.Ο. Τριταιικού, ενώ παλιά ήταν έδρα του Α.Ο. Σταυροδρομίου ο οποίος δεν υπάρχει σήμερα.
Γήπεδο Βασιλικού
thumb|right| Βρίσκεται στο χωριό Βασιλικό στην Δημοτική ενότητα Φαρρών του Δήμου Ερυμάνθου και είναι έδρα του Α.Ο. Βασιλικού. left|thumb
Γήπεδο Δρεπάνου
thumb|right|Το γήπεδο του ΔρεπάνουΒρίσκεται στο χωριό Δρέπανο και αγωνίζεται σε αυτό ο Α.Ο. Δρεπάνου με παρουσίες στην Γ΄ κυρίως αλλά και στη Β΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. left|thumb|Μια άλλη οπτική άποψη του Γηπέδου
Δημοτικό Γήπεδο Αιγείρας (San Christo)
Βρίσκεται στο χωριό Αιγείρα και σε αυτό αγωνίζεται ο πρωταθλητής Αιγείρας, Παναιγειρατικός. Ανακαινίστηκε το 1999. Ονομάστηκε San Christo από τον παίκτη της ομάδας, Χάρη Πλούμη, προς τιμήν του προέδρου της ΠΑΕ Παναιγειρατικός, Χρήστου Κατσούρη.
Άλλα ξερά γήπεδα
Αχαια Γηπεδα
Φάση νοκ άουτ Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Η φάση νοκ άουτ του Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο ξεκίνησε στις 16 Ιουνίου και θα ολοκληρωθεί στις 26 Ιουνίου του 2016, με τον τελικό στο MetLife Stadium του Ιστ Ράδερφορντ, στο Νιου Τζέρσεϊ. Όλες οι ώρες είναι EDT (UTC-4).
Προκριθείσες ομάδες
Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίνονται στην επόμενη φάση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Gara-gara Bola
Το Gara-gara Bola (ελληνική απόδοση: Γκάρα-γκάρα Μπόλα)  είναι μια Ινδονησιακή ταινία του 2008. Ο σκηνοθέτης είναι ο Αγκασγιάχ Καρίμ και τον Χαλίντ Κασόγκι και πρωταγωνιστούν η Λάουρα Μπασούκι, ο Χερτζουνότ Αλί, ο Αμίνγκ, ο Γουίνκι Γουιργιαουάν και άλλοι. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 13 Αυγούστου του 2008 και η διάρκειά της είναι 75 λεπτά.
Αναφορές
Κατηγορία:Ταινίες του 2008
Φοίβη (κόρη του Λεύκιππου)
δεξιά|μικρογραφία| Ρωμαϊκή σαρκοφάγος με τον Κάστορα και τον Πολυδεύκη να λαμβάνουν τη Φοίβη και την Ιλάειρα, π. 160 μ.Χ. Στην ελληνική μυθολογία, η Φοίβη (η λέξη σχετίζεται με το φοῖβος "αυτό που λάμπει, το λαμπρό") ήταν μια πριγκίπισσα της Μεσσηνίας.
Οικογένεια
Η Φοίβη ήταν κόρη του Λεύκιππου και της Φιλοδίκης, κόρης του Ίναχου. Αυτή και η αδελφή της Ιλάειρα αναφέρονται συνήθως ως Λευκιππίδες (δηλαδή «κόρες του Λεύκιππου»). Σε άλλη αφήγηση, ήταν οι κόρες του Απόλλωνα. Η Φοίβη παντρεύτηκε τον Πολυδεύκη και του γέννησε έναν γιο, που ονομάστηκε Μνησίλεως ή Μνασίνους.
Μυθολογία
Η Φοίβη και η Ιλαέρα ήταν ιέρειες της Αθηνάς και της Άρτεμης, και αρραβωνιάστηκαν τον Ίδα και τον Λυγκέα, τους γιους του Αφαρέως. Ο Κάστωρ και ο Πολυδεύκης γοητεύτηκαν από την ομορφιά τους και τις παρέσυραν. Όταν ο Ίδας και ο Λυγκεύς προσπάθησαν να σώσουν τις μέλλουσες νύφες τους, σκοτώθηκαν και οι δύο, αλλά ο ίδιος ο Κάστορας έπεσε. Ο Πολυδεύκης έπεισε τον Δία να του επιτρέψει να μοιραστεί την αθανασία του με τον αδελφό του.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Παιδιά του Απόλλωνα Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Προύθος
Ο Προύθος είναι ένας ιστορικός, διεθνής σήμερα, ποταμός στην Ανατολική Ευρώπη συνολικού μήκους 950 χλμ.
Γενικά
Ο Προύθος πηγάζει στο όρος Γοβέρλα, ή Χοβέρλα του βορειοανατολικού ορεινού συγκροτήματος των Καρπαθίων όπου με πορεία αρχικά βόρεια και στη συνέχεια ανατολική, νοτιοανατολική και νότια εκβάλλει 16 χλμ. ανατολικά του Γκαλατσίου στον Δούναβη του οποίου τελικά τυγχάνει παραπόταμος, μόλις πριν το μεγάλο δέλτα των εκβολών του, στη Μαύρη θάλασσα. Η συνολική έκταση της λεκάνης υδρορροής του φθάνει τα 27.500 τ.χλμ. δημιουργώντας την ομώνυμη κοιλάδα.
Στην αρχαιότητα ήταν γνωστός με τις ελληνικές ονομασίες "Πυρετός", "Ιεράσιος", ή "Γεράσιος", της άλλοτε Ευρωπαϊκής Σαρματίας ή Δακίας. Τον 17ο αιώνα αποτελούσε τα γεωγραφικά σύνορα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας με τη Βλαχία. Αργότερα αποτέλεσε γεωγραφικό σύνορο της Ρουμανίας με τη Μολδαβία. Από την κατάληψη της Βεσσαραβίας από τη Σοβιετική Ένωση (1918) και μέχρι το 1940 ο Προύθος έρρεε σχεδόν σε όλο το μήκος του εντός της Ρουμανίας. Σήμερα ένα τμήμα του μήκους του 681 χλμ. οριοθετεί τα Μολδαβο-Ρουμανικά σύνορα.
Ο Προύθος είναι πλεύσιμος ποταμός σε ποταμόπλοια από τις εκβολές του και μέχρι το πρανές της Λιόβα, περίπου 270 χλμ., όπου σχηματίζεται καταρράκτης. Περίπου σε 40 αριθμούνται οι επιμέρους παραπόταμοι που εκχύνονται σ΄ αυτόν, με πρώτο τον Τσερέμο, ενώ περισσότερες από 10 πόλεις έχουν αναπτυχθεί στις όχθες του.
Διεθνές δίκαιο
Ο Προύθος έχει χαρακτηριστεί "διεθνής ποταμός" και η ποταμοπλοΐα σ΄ αυτόν είναι ελεύθερη σε πλοία κάθε σημαίας ή εθνικότητας.
Δείτε επίσης
« Συνθήκη του Προύθου
Βάνια Κωνσταντίνου
Η Βάνια Κωνσταντίνου ήταν Κυπρία ηθοποιός που πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου 2007 σε ηλικία 71 ετών.
Βιογραφικά
Γεννήθηκε στην Πόλη Χρυσοχούς και μεγάλωσε στη Λεμεσό. Πατέρας της ο Χρυσόστομος Μυριανθόπουλος, δάσκαλος και διευθυντής του Ελένειου Δημοτικού Σχολείου. Στο Λανίτειο Γυμνάσιο, όπου φοίτησε πρωταγωνιστούσε στα θεατρικά έργα που παρουσίαζε το σχολείο. Φοίτησε στη Νομική Αθηνών και στην Σχολή Καλών Τεχνών. Αρχισε να εργάζεται ως εκφωνήτρια στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου από το 1958. Εκεί παρέμεινε για 30 χρόνια. Πρωταγωνίστησε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και αργότερα σε τηλεοπτικές σειρές του ΡΙΚ. Το 1959 παντρεύτηκε τον Βάσο Κωνσταντίνου. Απέκτησαν την Ιόλη και το Γιάννη.
Τιμές
Στις 12 Απριλίου 2014 έγιναν τα αποκαλυπτήρια πλάκας προς τιμήν της Βάνιας και φυτεύτηκαν 200 δέντρα σε χώρο πρασίνου που ονομάστηκε «Βάνια Κωνσταντίνου», σε περιοχή της Λακατάμιας. Λεπτομέρειες της εκδήλωσης παρουσιάζονται στη μηνιαία εφημερίδα ΛΑΚΕΔΑΙΜΩΝ, που διανέμεται δωρεάν στη Λακατάμια.
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου
Gran Turismo (βιντεοπαιχνίδι)
Το Gran Turismo είναι βιντεοπαιχνίδι αγώνων που αναπτύχθηκε από τη Polys Entertainment και κυκλοφόρησε από τη Sony Computer Entertainment το 1997 για το PlayStation. Το παιχνίδι δέχτηκε μεγάλη επιτυχία, με 10.85 εκατομμύρια να έχουν πωληθεί παγκοσμίως από τον Μάρτιο του 2013, κάνοντάς το ως αποτέλεσμα το βιντεοπαιχνίδι του PlayStation με τις περισσότερες πωλήσεις, και ξεκίνησε μια σειρά βιντεοπαιχνιδιών. Η Polys Entertainment μετονομάστηκε αργότερα σε Polyphony Digital το 1998.
Gameplay
Στο Gran Turismo ο παίκτης ελέγχει ένα αυτοκίνητο εναντίον άλλων οδηγών τεχνητής νοημοσύνης σε διάφορες πίστες. Το παιχνίδι χωρίζεται σε δύο λειτουργίες, Arcade Mode και Simulation Mode (Gran Turismo Mode στις Ευρωπαϊκές και Ιαπωνικές εκδόσεις). Στο Arcade Mode, ο παίκτης μπορεί να επιλέξει ελεύθερα τα αυτοκίνητα και κούρσες που επιθυμεί, αλλά στο Simulation Mode πρέπει να αποκτήσει άδειες οδήγησης, να πληρώσει για αυτοκίνητα και να κερδίσει τρόπαια για να ξεκλειδώσει νέες πίστες. Η ολοκλήρωση ενός πρωταθλήματος επίσης ξεκλειδώνει ένα βίντεο και επιπλέον κούρσες επίδειξης.
Το Gran Turismo περιέχει 140 αυτοκίνητα και 11 κούρσες. Δύο αυτοκίνητα Honda NSX του 1992 είναι διαθέσιμα στην Ιαπωνική έκδοση, αλλά όχι στις Αμερικάνικες ή Ευρωπαϊκές εκδόσεις. Είναι επίσης διαθέσιμο ένα Chevrolet Corvette του 1967 και ένα Mazda Roadster του 1998, αποκλειστικά για την Arcade έκδοση.
Ανάπτυξη
Το παιχνίδι κράτησε 5 χρόνια για να ολοκληρωθεί, έχοντας αποκαλυφθεί ότι η ανάπτυξη του βιντεοπαιχνιδιού ξεκίνησε από το δεύτερο μισό του 1992. Ο Καζουνόρι Γιαμάουτσι ανέφερε ότι σε διαφορετικές στιγμές τον βοηθούσαν εφτά με δεκαπέντε άνθρωποι. Ο ήχος ήταν ένα θέμα που ο Γιαμάουτσι πίστεψε ότι τέθηκε σε κίνδυνο λόγω έλλειψης χρόνου, και παρά το γεγονός ότι θεώρησε τη τεχνητή νοημοσύνη του παιχνιδιού να είναι ανώτερη από τους ανταγωνιστές της, παρέμεινε δυσαρεστημένος με την ανάπτυξή της.
Η Polyphony Digital ήταν ακόμα γνωστή ως Polys Entertainment και μέρος της Sony Computer Entertainment όταν το παιχνίδι κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία, και έγινε ανεξάρτητο στούντιο τον Απρίλιο του 1998, πριν κυκλοφορήσει το παιχνίδι στην Αμερική. Ο Γιαμάουτσι υπολόγισε ότι το παιχνίδι χρησιμοποίησε περίπου το 75% της μέγιστη απόδοση του PlayStation.
Αποδοχή
Το Gran Turismo δέχτηκε θετικές κριτικές, με την IGN να έχει δώσει ένα 9.5/10 και η GameSpot ένα 8.6/10. Κέρδισε το βραβείο καλύτερης προσομοίωσης στα Spotlight Awards, το "Καλύτερο Βιντεοπαιχνίδι Οδήγησης" και τα "Καλύτερα Γραφικά" του 1999 σύμφωνα με το Official UK PlayStation Magazine, καθώς και το έκτο καλύτερο βιντεοπαιχνίδι στο ίδιο τεύχος. Ήταν επίσης ένα μπεστ-σέλερ στο Ηνωμένο Βασίλειο, και έχουν πωληθεί συνολικά 10.85 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, κάνοντάς το ως αποτέλεσμα να έχει περισσότερες πωλήσεις από κάθε άλλο βιντεοπαιχνίδι του PlayStation, καθώς και το τρίτο βιντεοπαιχνίδι της σειράς με τις περισσότερες πωλήσεις, πριν το Gran Turismo 4 και Gran Turismo 3: A-Spec, αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Gran Turismo Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1997 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια split-screen multiplayer Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Ατομικό σπάθης ανδρών
Το ατομικό ανδρών στη σπάθη ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα ξιφασκίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις.
Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξήχθη στις 8 Σεπτεμβρίου στο Φράνσις Τζιμνάσιουμ και έλαβαν μέρος συνολικά πέντε ξιφομάχοι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες με τρεις αθλητές και η Κούβα με δύο έκαναν το ντεμπούτο τους στη σπάθη, καθώς δεν είχαν εκπροσώπηση στα τουρνουά του 1896 και του 1900. Υπήρξαν δύο σημαντικές αλλαγές σε σχέση με τα προηγούμενα τουρνουά: οι αγώνες έληγαν στις επτά επαφές (στις πρώτες διοργανώσεις έληγαν στις τρεις) και οι επαφές μετρούσαν μόνο αν γίνονταν από τη μέση και πάνω (και όχι σε όλο το σώμα, όπως ίσχυε μέχρι τότε στην Ευρώπη).
Νικητής με τρεις νίκες αναδείχθηκε ο Μανουέλ Ντίαζ, ο οποίος αν και Κουβανός σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Στη δεύτερη θέση ισοβάθμησαν με δύο νίκες και μία ήττα ο Αμερικανός Γουίλιαμ Γκρέμπε και ο Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ, επίσης αμερικανικής καταγωγής που όμως η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή τον καταχωρεί ως Κουβανό. Μάλιστα, ο Βαν Ζο Ποστ ήταν πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών την τριετία 1901-03, όμως ηττήθηκε στον καθοριστικό αγώνα με τον Γκρέμπε και περιορίστηκε τελικά στο χάλκινο μετάλλιο.
Πηγές
Ατομικό σπάθης
Ημέρες του Ιούλη
Οι Ημέρες του Ιούλη αναφέρονται στα γεγονότα του 1917, που συνέβησαν στην Πετρούπολη της Ρωσίας, μεταξύ 3 Ιουλίου και 7 Ιουλίου (Ιουλιανό ημερολόγιο) (16 Ιουλίου – 20 Ιουλίου, Γρηγοριανό ημερολόγιο), όταν στρατιώτες και βιομηχανικοί εργάτες ενεπλάκησαν σε αυθόρμητες ένοπλες διαδηλώσεις κατά της Ρωσικής Προσωρινής Κυβέρνησης. Οι Μπολσεβίκοι αρχικά προσπάθησαν να εμποδίσουν τις διαδηλώσεις και στη συνέχεια αποφάσισαν να τις στηρίξουν. (Οι ημερομηνίες που δίνονται στο άρθρο είναι του Γρηγοριανού Ημερολογίου).
Οι Μπολσεβίκοι σκόπευαν να κάνουν ειρηνικές διαδηλώσεις, ωστόσο, ξέσπασαν ένοπλες συγκρούσεις. Ο Λένιν κρύφτηκε, ενώ άλλοι ηγέτες συνελήφθησαν. Το αποτέλεσμα των Ημερών του Ιουλίου αντιπροσώπευσε μια προσωρινή υποχώρηση στην ανάπτυξη της δύναμης και της επιρροής των Μπολσεβίκων στην περίοδο πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση.
Οι αιτίες
Στις 15 Ιουλίου οι Καντέτ αποχώρησαν από τη Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση, απειλώντας τους Μενσεβίκους και τους Σοσιαλ-Επαναστάτες (Εσέρους) με διάλυση του κυβερνητικού συνασπισμού. Το αποτέλεσμα ήταν κυβερνητική κρίση. Τα αντιπολεμικά αισθήματα ήταν διαδεδομένα μέσα στις μάζες εκείνη την εποχή, λόγω της πρόσφατης αποτυχίας της επίθεσης στη Γαλικία, η οποία προκάλεσε απώλειες που υπολογίζονται σε 200.000. Αυτά τα αισθήματα εντάθηκαν με την είδηση της αποτυχημένης επίθεσης. Δυσαρεστημένοι εργάτες άρχισαν διαδηλώσεις, οι οποίες σύντομα έγιναν βίαιες ταραχές.
Οι διαδηλώσεις
Στις 16 Ιουλίου αυθόρμητες διαδηλώσεις ξέσπασαν στην Πετρούπολη. Άρχισαν από τους στρατιώτες του 1ου Συντάγματος Πολυβόλων, οι οποίοι επηρεάστηκαν από τους αναρχικούς. Σε μια μυστική διάσκεψη στις 15 Ιουλίου οι αναρχικοί είχαν αποφασίσει να καλέσουν τους εργάτες και στρατιώτες της Πετρούπολης σε αντικυβερνητική διαδήλωση.
Η έκκληση των πολυβολητών βρήκε ικανοποιητική ανταπόκριση από τους στρατιώτες της Μόσχας, των συνταγμάτων Παβλόφσκι, Στρατοχωροφυλάκων (Γρεναδιέρων) και του 1ου Εφέδρων. Αυτές οι μονάδες έκαναν πορεία διαδηλώνοντας με σύνθημα “Όλη η Εξουσία στα Σοβιέτ”. Οι εργάτες από τα εργοστάσια ενώθηκαν μαζί τους. Η ηγεσία της Πανρωσικής Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής, κυριαρχούμενη από τους Μενσεβίκους και τους Εσέρους, απαγόρευσε τη διαδήλωση.
Οι Μπολσεβίκοι αποφάσισαν να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στο κίνημα για να του δώσουν οργανωμένο και ειρηνικό χαρακτήρα. Το απόγευμα της 17ης Ιουλίου πραγματοποιήθηκε μια ειρηνική διαδήλωση 500.000 εργατών, στρατιωτών και ναυτών με σύνθημα “Όλη η Εξουσία στα Σοβιέτ”. Αντικυβερνητικές διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης σε Μόσχα, Νίζνι Νόβγκοροντ, Κρασνογιάρσκ και άλλες πόλεις.
Οι στρατιωτικές αρχές έστειλαν στρατεύματα κατά της διαδήλωσης, αφήνοντας περισσότερους από 700 ανθρώπους νεκρούς και τραυματίες. Οι Εσέροι και οι Μενσεβίκοι στήριξαν τα κατασταλτικά μέτρα κατά των εξεγερμένων. Άρχισαν να αφοπλίζουν εργάτες, να διαλύουν επαναστατικές στρατιωτικές μονάδες, και να κάνουν συλλήψεις. Στις 18-19 Ιουλίου καταστράφηκαν τα γραφεία και το τυπογραφείο της Πράβντα (Αλήθεια) και η έδρα της Κεντρικής Επιτροπής των Μπολσεβίκων. Στις 19 Ιουλίου η Προσωρινή Κυβέρνηση έβγαλε διαταγή για τη σύλληψη του Λένιν, ο οποίος αναγκάστηκε να βγει στην παρανομία. Στις 20 Ιουλίου στρατεύματα πιστά στο καθεστώς έφθασαν στην Πετρούπολη από το μέτωπο.
Η ανάμιξη των Μπολσεβίκων
Τα αιτήματα με τα οποία εργάτες και στρατιώτες βγήκαν στους δρόμους τις Ημέρες του Ιουλίου ήταν επίδραση του Κόμματος των Μπολσεβίκων. “Όλη η Εξουσία στα Σοβιέτ” και άλλα συνθήματα που διατυπώθηκαν από τους Μπολσεβίκους τα έβγαλαν οι εργάτες και οι στρατιώτες στους δρόμους. Η διαδήλωση οργανώθηκε από τη Στρατιωτική Οργάνωση των Μπολσεβίκων χωρίς αρχική έγκριση από την Κεντρική Επιτροπή, μετά από πίεση των απλών στρατιωτών. Το Κόμμα έδωσε προσωρινή στήριξη στους διαδηλωτές, πριν η προσπάθεια στο Σοβιέτ αρχίσει να παραπαίει. Κατά τη διάρκεια του απογεύματος της 16ης Ιουλίου, η Κεντρική Επιτροπή, με στήριξη των Κάμενεφ, Τρότσκι και Ζινόβιεφ αποφάσισε να αναλάβει δράση για να συγκρατήσει την εκδηλουμένη κατάσταση.
Με την πίεση αυτού που φαινόταν σαν μια ευρυνόμενη μαζική διαδήλωση εργατών και στρατιωτών στους δρόμους, η ηγεσία της Στρατιωτικής Οργάνωσης των Μπολσεβίκων, η Επιτροπή της Πετρούπολης και αργότερα η Κεντρική Επιτροπή, άλλαξαν την απόφασή τους, και εξέφρασαν συμπαράσταση για τις διαδηλώσεις. Τόσο ο Τρότσκι, όσο και ο Ζινόβιεφ υποστήριζαν επίμονα ότι οι διαμαρτυρίες στους δρόμους έπρεπε να παραμείνουν ειρηνικές. Μετά την απόφαση, η Στρατιωτική Οργάνωση των Μπολσεβίκων ενεργά οργάνωσε και συμπαραστάθηκε στη διαδήλωση, κινητοποιώντας ενισχύσεις από τις γραμμές του μετώπου και στέλνοντας θωρακισμένα αυτοκίνητα να πιάσουν θέσεις κλειδιά, περιλαμβανομένων γεφυρών και του Φρούριου Πέτρου και Παύλου.
Καμιά δημόσια καταγραφή δεν έγινε ποτέ των εσωτερικών συζητήσεων του Κόμματος των Μπολσεβίκων γύρω από τις Ημέρες του Ιουλίου. Υπήρχαν κάποιοι μέσα στο Κόμμα των Μπολσεβίκων, οι οποίοι υποστήριζαν την αύξηση της έντασης στις 17 Ιουλίου. Σημαντικότεροι μεταξύ αυτών ήταν ο Νικολάι Ποντβόισκι και ο Βλαντιμίρ Νέφσκι, ηγέτες της Στρατιωτικής Οργάνωσης των Μπολσεβίκων, ο Β. Βολοντάρσκι, μέλος της Επιτροπής της Πετρούπολης και ο Μάρτιν Λάτις της Οργάνωσης των Μπολσεβίκων της Περιφέρειας Βίμποργκ, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα επικριτικός για την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής να συγκρατήσει τις μάζες. Άλλοι μέσα στο Κόμμα των Μπολσεβίκων, περιλαμβανομένου του Β.Ι. Λένιν διασπάστηκαν πάνω στο τι πρέπει να κάνουν. Στις 18 Ιουλίου στις δύο ή τρεις το πρωί, αφού η Προσωρινή Κυβέρνηση απέστειλε έναν αριθμό πιστών στρατευμάτων από το μέτωπο στους δρόμους της Πετρούπολης και κέρδισε την υποστήριξη ενός αριθμού από φρουρές που ήταν προηγουμένως ουδέτερες, η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος των Μπολσεβίκων αποφάσισε να ματαιώσει τις διαδηλώσεις στους δρόμους.
Συνέπειες
Ο Κερένσκι διέταξε τη σύλληψη του Λένιν και άλλων κορυφαίων Μπολσεβίκων, κατηγορώντας τους για υποκίνηση εξέγερσης με Γερμανική οικονομική υποστήριξη. Ο Λένιν κρύφτηκε με επιτυχία, μένοντας πρώτα στο διαμέρισμα του Βενιαμίν Καγιουρόφ, πριν διαφύγει στη Φινλανδία, συνελήφθησαν όμως άλλοι Μπολσεβίκοι ηγέτες, περιλαμβανομένων των Τρότσκι, Κάμενεφ και Λουνατσάρσκι, οι οποίοι συνελήφθησαν στις 4 Αυγούστου. Παρέμειναν στη φυλακή μέχρι που ο Κερένσκι τους ελευθέρωσε ως αντίδραση στο Πραξικόπημα Κορνίλοφ.
Η κυβερνητική κρίση εντάθηκε με την παραίτηση του Πρωθυπουργού Λβοφ. Στις 21 Ιουλίου ο Κερένσκι έγινε πρωθυπουργός. Η ηγεσία Εσέρων-Μενσεβίκων έκανε ανακοίνωση για την Προσωρινή Κυβέρνηση αναγνωρίζοντάς ότι έχει “απεριόριστες εξουσίες”. Τα σοβιέτ έγιναν ανίσχυρο παράρτημα της κυβέρνησης. Η καταστολή των διαδηλώσεων σηματοδότησε το τέλος της δυαδικής εξουσίας. Η ειρηνική εξέλιξη της επανάστασης θεωρούνταν αδύνατη.
Επιπλέον αναγνώσματα
Κατηγορία:Ρωσική Επανάσταση Κατηγορία:Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση
Ιουδήθ του Λενς
Η Ιουδήθ του Λενς, αγγλ.: Judith of Lens (Νορμανδία, μεταξύ 1054 και 1055 - Fotheringhay, π. 1090) από τον Οίκο της Φλάνδρας ήταν ανιψιά του Γουλιέλμου Α΄ βασιλιά της Αγγλίας. Ήταν κόρη της Αδελαΐδας της Νορμανδίας κόμισσας του Ωμάλ (αδελφής του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή) και του Λαμπέρ Β' κόμη του Λενς.
Βιογραφία
Το 1070, η Ιουδήθ παντρεύτηκε τον κόμη Βάλδεοφ (Waltheof) του Χάντινγκτον και της Nορθούμβρια. Απέκτησαν τρία παιδιά: Mωντ/Mατθίλδης (1074-1130), Ιουδήθ (1075-1137) και Aδελαΐδα/Αλίκη (π. 1075/76-1126). Η μεγαλύτερη κόρη τους, Μαώ/Μωντ, έφερε την κομητεία του Χάντινγκτον στον 2ο σύζυγό της, Δαυίδ Α' της Σκωτίας. Η κόρη τους, η Aδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Ραούλ Γ΄ του Κονς, η αδελφή του οποίου, Γοδεχίλδη, παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο Α΄ της Φλάνδρας, βασιλιά της Ιερουσαλήμ.
Το 1075, ο Βάλδεοφ συμμετείχε στην Εξέγερση των κομήτων εναντίον του Γουλιέλμου. Ήταν η τελευταία σοβαρή πράξη αντίστασης κατά της Νορμανδικής κατάκτησης της Αγγλίας. Ορισμένες πηγές υποστηρίζουν ότι η Ιουδήθ πρόδωσε τον Βάλδεοφ στον επίσκοπο του Γουίντσεστερ, ο οποίος ενημέρωσε τον θείο της, τον βασιλιά. Άλλες πηγές λένε ότι ο Βάλδεοφ ήταν αθώος, και ότι ήταν αυτός που ειδοποίησε τον επίσκοπο και τον βασιλιά για την συνωμοσία. Ο βάλδεοφ αποκεφαλίστηκε στις 31 Μαΐου 1076 στο Σαιν Γκιλ Χιλ, κοντά στο Γουίντσεστερ.
Μετά την εκτέλεση του Βάλδεοφ, η Ιουδήθ αρραβωνιάστηκε με τον Σίμωνα Α΄ του Λιζ, 1ο κόμη του Nόρθαμπτον από τον θείο της, Γουλιέλμο. Η Ιουδήθ αρνήθηκε να παντρευτεί τον Σίμωνα και έφυγε από τη χώρα, για να αποφύγει τον θυμό του Γουλιέλμου. Αυτός στη συνέχεια κατέσχεσε (προσωρινά) όλα τα αγγλικά κτήματα της Ιουδήθ. Ο Σίμων τελικά νυμφεύτηκε την κόρη της Ιουδήθ, Μωντ, το 1090 ή πριν.
Ιδιοκτησίες
Η Ιουδήθκατείχε ακίνητα σε 10 κομητείες στα Mίντλαντς και την Ανατολική Αγγλία. Πριν από την εισβολή των Νορμανδών, αυτά θα ήταν εδάφη που κατείχε ο Σάξονας σύζυγός της, Βάλδεοφ. Μετά τη μεταβίβαση της περιουσίας στους Νορμανδούς, ο Βάλδεοφ έμεινε μόνο με ένα αρχοντικό (manor) στο όνομά του.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας
Πίτερ Σίλτον
Ο Πίτερ Λέσλι Σίλτον (OBE, αγγλικά: Peter Leslie Shilton, γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1949) είναι Άγγλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως τερματοφύλακας. Ένας από τους καλύτερους στη θέση του όλων των εποχών,  ψηφίστηκε 8ος του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS. Το 1990 κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ διεθνών συμμετοχών με το 120ό του παιχνίδι, το οποίο επέκτεινε στα 125 και κατείχε το ρεκόρ μέχρι τις 8 Ιουνίου 1995.
Καριέρα σε συλλόγους
Το 1966, ο 16χρονος Σίλτον ξεκίνησε την καριέρα του ως παίκτης στη Λέστερ Σίτι, κάνοντας το ντεμπούτο του σε αγώνα με αντίπαλο την Έβερτον. Ένα χρόνο αργότερα, διαδέχθηκε τον Γκόρντον Μπανκς στην ομάδα. Έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας του 1969, αλλά έχασε 0–1 από την Μάντσεστερ Σίτι. Το 1974 ο Σίλτον αποφάσισε να αλλάξει σύλλογο και μετακόμισε στη Στόουκ Σίτι. Μετά από την πέμπτη θέση στην πρώτη σεζόν, η επόμενη χρονιά ήταν αρκετή μόνο για τη 12η θέση και το 1976–77 υπήρχε υποβιβασμός στη δεύτερη κατηγορία. Δεν ήθελε να παίξει σε χαμηλότερο επίπεδο για ένα ακόμη έτος και στη συνέχεια προσχώρησε στη Νότιγχαμ Φόρεστ.
Το 1981–82 μετακόμισε στη Σαουθάμπτον, φτάνοντας στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος 1983–84 και στους ημιτελικούς του Κυπέλλου Αγγλίας. Η Σαουθάμπτον έπαιξε επίσης στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ αλλά απέτυχε εκεί στον πρώτο γύρο. Λόγω της πενταετούς απαγόρευσης σε όλους τους αγγλικούς συλλόγους το 1985 ως αποτέλεσμα ποινής, ο Σίλτον στερήθηκε επίσης αγώνων ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Το 1987 εντάχθηκε Ντέρμπι Κάουντι της τρίτης κατηγορίας και πέτυχε άμεση άνοδο στην πρώτη κατηγορία τα τελευταία δύο χρόνια. Το 1988–89 έφτασε μέχρι την 5η θέση του πρωταθλήματος. Μετά τη 16η θέση τον επόμενο χρόνο, το 1990–91 ήρθε υποβιβασμός για την ομάδα, ωστόσο ο Σίλτον παρέμεινε πιστός στο σύλλογό του και συνέχισε να παίζει στη δεύτερη κατηγορία τον επόμενο χρόνο. Το 1992 ο 43χρονος Σίλτον μετακόμισε στην Πλίμουθ Άργκαϊλ, επίσης στη δεύτερη κατηγορία εκείνη τη στιγμή και έπεσε ακόμη και στην τρίτη κατηγορία το 1994–95.
Υπέγραψε το τελευταίο επαγγελματικό του συμβόλαιο το 1996 ως αναπληρωματικός τερματοφύλακας για την Λέιτον Όριεντ στην τρίτη κατηγορία. Στις 22 Δεκεμβρίου 1996, έπαιξε το 1.000ό του παιχνίδι πρωταθλήματος στη νίκη 2–0 επί των Brighton & Hove Albion. Το 1997, ολοκλήρωσε την καριέρα του, διάρκειας 31 ετών, σε ηλικία 47 ετών. Είναι πέμπτος στη λίστα των μεγαλύτερων σε ηλικία παικτών που έχουν αγωνισθεί στο πρωτάθλημα της Αγγλίας, ενώ με 1.005 αγώνες πρωταθλήματος σε όλες τις επαγγελματικές κατηγορίες είναι ο κορυφαίος. Σε αγώνες πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας συμμετείχε σε 848 και είναι δεύτερος όλων των εποχών. Ο αριθμός των 1.503 επίσημων αγώνων κατά τη διάρκεια της καριέρας του είναι ακατάρριπτο ρεκόρ κόσμου.
Διεθνής καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αγγλίας στις 25 Νοεμβρίου 1970, σε αγώνα απέναντι στην Ανατολική Γερμανία. Στη δεκαετία του 1970 ο Ρέι Κλέμενς της Λίβερπουλ ήταν ελαφρά μπροστά στις προτιμήσεις του ομοσπονδιακού τεχνικού, αλλά από το 1980 ο Σίλτον ήταν στη βασική ενδεκάδα. Έλαβε μέρος σε τέσσερις διοργανώσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου και σε δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Με 17 αγώνες σε Παγκόσμια Κύπελλα είναι ο κάτοχος του αγγλικού ρεκόρ. Επίσης, έχει το ρεκόρ με 10 αγώνες χωρίς να δεχτεί γκολ (μαζί με τον Φαμπιάν Μπαρτέζ). Σε δύο συνεχείς διοργανώσεις (1982, 1986) διατήρησε ανέπαφη την εστία του για 500 λεπτά, επίδοση τότε ρεκόρ για τις διοργανώσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Μία από τις πιο δραματικές στιγμές της σταδιοδρομίας του συνέβη κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 στο Μεξικό, όταν, κατά τη διάρκεια του αγώνα Αργεντινή – Αγγλία (2–1) δέχθηκε γκολ από τον Ντιέγκο Μαραντόνα, στην επίτευξη του οποίου ο Αργεντινός παίκτης είχε χρησιμοποιήσει το αριστερό χέρι του, χωρίς ο διαιτητής να αντιληφθεί την παράβαση. Ο Άγγλος τερματοφύλακας σε συνέντευξή του στις αρχές του 2020 δήλωσε πως θεωρεί το Μαραντόνα ως τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, αλλά δεν τον σέβεται, εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη, διευκρινίζοντας ότι η εθνική του αποσυντονίστηκε μετά από αυτό το γεγονός. Στις 16 Ιουνίου 1990, σε αγώνα της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990, στον αγώνα με την Ολλανδία, αγωνίστηκε για 120ή φορά με το εθνόσημο, ρεκόρ κόσμου τη στιγμή εκείνη, ενώ στις 7 Ιουλίου σε αγώνα με αντίπαλο την Ιταλία την τελευταία του.
Κατά τη διάρκεια της ιδιαίτερα μακρόχρονης καριέρας του, αγωνίστηκε συνολικά σε 1.390 επίσημους αγώνες, επίδοση ρεκόρ κόσμου.
Τίτλοι
Λέστερ Νότιγχαμ Φόρεστ Αγγλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στόουκ Σίτι Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόβεντρι Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέρμπι Κάουντι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουίμπλετον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόλτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέιτον Όριεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πλίμουθ Αργκαϊλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990
Γκέοργκ Λίντεμαν
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Το 1936, ο Λίντεμαν προήχθη σε υποστράτηγο και ανέλαβε τη διοίκηση της 36ης Μεραρχίας Πεζικού, που συμμετείχε στην εισβολή στη Γαλλία. Ο Λίντεμαν προήχθη σε στρατηγό και ανέλαβε τη διοίκηση του 50ού Σώματος Στρατού.
Τον Ιούνιο του 1941, κατά την έναρξη της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, οι άνδρες του Λίντεμαν αποτελούσαν κομμάτι της Ομάδας Στρατιών Βορρά. Ο Λίντεμαν ηγούνταν του σώματος κατά τη διάρκεια της προόδου προς το Λένινγκραντ. Η μονάδα του μεταφέρθηκε για λίγο στη διοίκηση της Ομάδας Στρατιών Κέντρου κατά τη διάρκεια της Μάχης του Σμολένσκ. Μεταφέρθηκε έπειτα και πάλι στην Ομάδα Στρατιών Βορρά.
Στις 16 Ιανουαρίου 1942, ο Λίντεμαν ανέλαβε τη διοίκηση της 18ης Στρατιάς. Το καλοκαίρι του 1942, προήχθη σε αρχιστράτηγο. Ο Λίντεμαν ηγούνταν της 18ης Στρατιάς σε όλες τις εκστρατείες γύρω από το Λένινγκραντ και κατά τη διάρκεια της υποχώρησης του Ιανουαρίου 1944 από το Ορανιενμπάουμ στη Νάρβα. Προήχθη στη διοίκηση της Ομάδας Στρατιών Βορρά στις 31 Μαρτίου 1944.
Κάσος ΙΙΙ (αποβατικό)
Ιδίου τύπου Κάρπαθος ΙΙ, Κάσος ΙΙΙ, Κέα, Κύθνος ΙΙ, Κίμωλος, Σίφνος, ‘ΣΚΙΑΘΟΣ’ και ‘ΣΚΟΠΕΛΟΣ’.
Γκέοργκ Λίντεμαν
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στις 4 Ιουλίου 1944, απαλλάχθηκε των καθηκόντων του και μεταφέρθηκε στον Εφεδρικό Στρατό. Την 1η Φεβρουαρίου 1945, διορίστηκε στη διοίκηση όλων των γερμανικών στρατευμάτων στη Δανία ως «Ανώτατος Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων στη Δανία».
Κάσος ΙΙΙ (αποβατικό)
Εκτόπισμα 143/309 τν. - Διαστάσεις : 119/32,7/5 πόδια. - Πρόωση : ΝΤΗΖΕΛ, 3έλικες 440 HP. – Ταχύτητα : 8 κόμβους, Οπλισμός : 2 πυρ. 20 χιλιοστών - Πλήρωμα : 13 άτομα. Στις 21/12/1960 παρελήφθη, όλα χρησιμοποιήθηκαν σε αποβατικές επιχειρήσεις-μεταφερόμενα με τα LSD, όπως το ΝΑΥΚΡΑΤΟΥΣΑ-καθώς και για τις μεταφορές λιμένων. Παροπλίστηκε στις 5 Ιουνίου 1991.
Γκέοργκ Λίντεμαν
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Η Γερμανία παραδόθηκε άνευ όρων στη βορειοδυτική Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και τη Δανία στις 5 Μαΐου 1945. Στη συνέχεια, ο Λίντεμαν είχε το καθήκον να διαλύσει τη γερμανική κατοχή της Δανίας μέχρι τις 6 Ιουνίου 1945, όταν συνελήφθη στο αρχηγείο του στο Σίλκεμποργκ. Παρέμεινε υπό αμερικανική κράτηση μέχρι το 1948.
Κάσος ΙΙΙ (αποβατικό)
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά αποβατικά Κατηγορία:Κάσος
Γκέοργκ Λίντεμαν
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Πέθανε το 1963 στο Φρόιντενσταντ της Δυτικής Γερμανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Ούμπιχ
Ο όρος Ούμπιχ μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Γραίγος
Κατά τη ναυτική παράδοση της Μεσογείου ο Γραίγος είναι ο ΒΑ άνεμος, ο οποίος πνέει από την περιοχή της Μαύρης θάλασσας προς τα νότια και δυτικά της Μεσογείου. Το όνομά του παραπέμπει στο ιταλικό vento grecale, κατά λέξη «ελληνικός άνεμος», αφού φαινομενικά προέρχεται από τη μεριά της Ελλάδας.
Ο γραίγος πιθανόν να ταυτίζεται με τον αρχαίο ευροκλύδωνα, λέξη που ετυμολογείται από τον Εύρο (ανατολικό) άνεμο και τον κλύδωνα (εκ του ρήματος κλυδωνίζω). Ο γραίγος είναι δριμύς και ψυχρός άνεμος, ο οποίος προκαλεί τρικυμία, ενώ συγγενής άνεμος είναι και ο γραιγολεβάντες, ο οποίος πνέει από ΒΑ-Α διεύθυνση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άνεμοι
Ξενοδοχείο Independence
Το Ξενοδοχείο Independence είναι ιστορικό ξενοδοχείο που βρίσκεται 5 χλμ έξω από τη Σίχανουκβιλ της Καμπότζης. Το αρχικό ξενοδοχείο, που αποπερατώθηκε το 1964, σχεδιάστηκε από τους Γάλλους αρχιτέκτονες Λερουά και Μοντέ ως ένα ορόσημο που είχε ως στόχο να καταδείξει συνειδητά την αισιοδοξία της χώρας μετά την κήρυξη της ανεξαρτησίας της από τη Γαλλία. Το κτήριο του ξενοδοχείου είναι ένα μεγάλο λευκό οικοδόμημα που βρίσκεται σκαρφαλωμένο πάνω από τη θάλασσα και ήταν γνωστό στην γύρω περιοχή ως bprahm-bpel jawn (που σημαίνει "επτά όροφοι"), καθώς ήταν το ψηλότερο στη χώρα με διαφορά.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ανάμεσα στους διάσημους επισκέπτες του ξενοδοχείου ήταν η ηθοποιός Κατρίν Ντενέβ και η πρώην πρώτη κυρία των ΗΠΑ Τζάκι Κένεντι. Παράλληλα, το ξενοδοχείο Independence χρησιμοποιήθηκε και ως "αξιοθέατο" από τη βασιλική οικογένεια, καθώς ο τότε βασιλιάς Νοροντόμ Σαχανούκ είχε αναλάβει αρχικά την ευθύνη για την εσωτερική διακόσμηση του ξενοδοχείου.
Το ξενοδοχείο Independence σταμάτησε να χρησιμοποιείται ως ξενοδοχείο υπό τους Ερυθρούς Χμερ, οι οποίοι το χρησιμοποίησαν τόσο ως χώρο για εξάσκηση στην σκοποβολή όσο και ως βάση για την επίβλεψη του λιμένα της πόλης Σίχανουκβιλ, κατασκηνώνοντας στους άδειους διαδρόμους του. Όπως έχει αναφερθεί, κάποιοι αντιφρονούντες εκείνου του καθεστώτος φυλακίστηκαν επίσης στην πισίνα η οποία είχε σχήμα τριφυλλιού και ήταν σκεπασμένη με μπαμπού για να σχηματιτίζεται μια υποτυπώδης φυλακή.
Μετά την πτώση του Πολ Ποτ, το ξενοδοχείο άνοιξε και πάλι το 1992, για να στεγάσει δυνάμεις της UNTAC οι οποίες προσπαθούσαν να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση της χώρας. Παρ' όλα αυτά, λέγεται ότι μόνο τα μισά δωμάτια ήταν κατοικήσιμα εκείνη την περίοδο. Αργότερα, το ξενοδοχείο έπεσε και πάλι σε αχρηστία και χρησιμοποιήθηκε ως κρησφύγετο από εγκληματίες και λαθρεμπόρους.
Το ξενοδοχείο Independence ανακαινίστηκε τελικά και στη συνέχεια άνοιξε εκ νέου ως πολυτελές ξενοδοχείο τριών αστέρων το 2007, μετά από επένδυση της τράπεζας Canadia Bank. Η εφημερίδα Cambodia Daily γράφει, πριν από την τελετή των εγκαινίων: «ανανεωμένο, ανακαινισμένο, με τις φρικτές αναμνήσεις του θαμμένες κάτω από μια νέα στρώση χρώματος, το ιστορικό κτίριο θα συμβολίζει και πάλι την αισιοδοξία ενός έθνους».
Έχει κατασκευαστεί μια νέα πισίνα, αν και η παλιά βρίσκεται αχρησιμοποίητη στον κήπο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καμπότζη Κατηγορία:Ξενοδοχεία στην Ασία
Ευάγγελος Στρατήγης
Ο Ευάγγελος Στρατήγης (1895-1980) ήταν Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος.
Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Πιπινέλη. Υπήρξε γνωστός δικηγόρος των Αθηνών, το γραφείο του οποίου ανέλαβε μετά τον θάνατό του, ο γιος του, Στρατής Στρατήγης.
Ο Ευάγγελος Στρατήγης απεβίωσε στις 2 Φεβρουαρίου 1980 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Σπυρίδωνα Πειραιώς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας
Clearblue
Το Clearblue™ είναι η κύρια μάρκα της εταιρείας SPD Swiss Precision Diagnostics GmbH και προσφέρει καταναλωτικά διαγνωστικά προϊόντα για το σπίτι, όπως τεστ εγκυμοσύνης, τεστ ωορρηξίας και μετρητές γονιμότητας. Η μάρκα Clearblue διανέμεται σε 47 χώρες και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1985.
Ιστορία προϊόντος
thumb|right|200px
Το Clearblue πρωτοεμφανίστηκε το 1985 με το λανσάρισμα του πρώτου συστήματος Clearblue Home Pregnancy Test, που εκείνη την εποχή ανήκε στην Unilever. Ήταν το πρώτο "άμεσο τεστ για το σπίτι" στον κόσμο που έδειχνε τα αποτελέσματα ελέγχου εγκυμοσύνης μέσα σε 30 λεπτά και επέτρεπε σε μια γυναίκα να κάνει ένα τεστ πριν πάει στον γιατρό. Το τεστ ήταν μια διαδικασία σε τρία βήματα που χρησιμοποιούσε μία ράβδο μέτρησης και ένα μικρό δίσκο. Το 1988, το Clearblue ως ξεκίνησε το πρώτο τεστ εγκυμοσύνης σε ένα βήμα με την εφεύρεση της τεχνολογίας πλευρικής ροής. Το τεστ σε ένα βήμα έδινε ένα αποτέλεσμα σε 3 λεπτά, που στη συνέχεια μειώθηκε σε 1 λεπτό όταν το Clearblue παρουσίασε το πρώτο τεστ εγκυμοσύνης για το σπίτι σε 1 λεπτό στον κόσμο το 1996. Το 2003, το Clearblue κυκλοφόρησε το πρώτο ψηφιακό τεστ εγκυμοσύνης που δείχνει το αποτέλεσμα με λέξεις «Έγκυος» ή «Όχι Έγκυος» σε μια ψηφιακή οθόνη.
left|thumb|200px
Το 2008, το Clearblue κυκλοφόρησε το Ψηφιακό Τεστ Εγκυμοσύνης Clearblue με Δείκτη Σύλληψης. Ήταν το πρώτο και μοναδικό τεστ εγκυμοσύνης που έδειχνε το χρονικό διάστημα από τη σύλληψη (1-2, 2-3 ή πάνω από 3 εβδομάδες) μαζί με ένα αποτέλεσμα εγκυμοσύνης. Κυκλοφόρησε στην Ευρώπη το 2008 και στις ΗΠΑ τον Αύγουστο του 2013 με την επωνυμία " Προηγμένο Ψηφιακό Τεστ Εγκυμοσύνης Clearblue με Εβδομάδες."
Το Clearblue έχει ξεκινήσει επίσης διαγνωστικά προϊόντα για το σπίτι για την ωορρηξία και τη γονιμότητα για να βοηθούν τις γυναίκες να εντοπίσουν τις γόνιμες ημέρες τους και να μεγιστοποιήσουν τις πιθανότητές τους για σύλληψη.
Το Clearblue κέρδισε το Βραβείο Σχεδιασμού Red Dot στην κατηγορία σχεδιασμού προϊόντος για το Τεστ Εγκυμοσύνης Clearblue Plus. Το ψηφιακό τεστ ωορρηξίας Clearblue ήταν ο Platinum νικητής το 2011 στα Βραβεία αναγνωστών Prima Baby. Το Clearblue είναι χορηγός του Flight for Every Mother Ltd, ενός ανθρωπιστικού έργου με επικεφαλής την Δρ. Sophia Webster που αποσκοπεί στη βελτίωση της υγείας των μητέρων στην Ααική.(
SPD Swiss Precision Diagnostics GmbH
Η θυγατρική της Unilever διαγνωστικά, Unipath, πωλήθηκε στον Όμιλο Inverness Medical Innovations το 2001, αργότερα μετονομασθέντος σε ALERE. Από το 2007, το Clearblue παράγεται και διανέμεται από την SPD Swiss Precision Diagnostics GmbH, μια 50/50 κοινοπραξία μεταξύ της Procter & Gamble και της ALERE. Η εταιρεία έχει την έδρα της στη Γενεύη, Ελβετία. Εκτός από το Clearblue, η εταιρεία κατασκευάζει και διανέμει επίσης άλλα καταναλωτικά διαγνωστικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων των Accu-Clear, Τεστ Εγκυμοσύνης Fact Plus, Clearplan και του μετρητή PERSONA.
Ερευνητικό Κέντρο Clearblue
thumb|right|200px
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις Κατηγορία:Αναπαραγωγή
Καλμουτιέ
Το Καλμουτιέ (γαλλικά: Calmoutier) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
BBC Radio 4
To BBC Radio 4 είναι ραδιοφωνικός σταθμός του BBC, ο οποίος είναι ενημερωτικού χαρακτήρα και εκπέμπει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αντικατέστησε το BBC Home Service το 1967.
Τα έξοδα λειτουργίας του σταθμού ανέρχονται σε 71.4 εκατομμύρια λίρες Αγγλίας και είναι ο πιο δαπανηρός ραδιοφωνικός σταθμός του BBC.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC News
Ματθαίος ντε Μον
Ο Ματθαίος ντε Μον (Mathieu de Valencourt de Mons) σύμφωνα με το Ελληνικό χρονικό του Μορέως Μάιος ντε Μούς, ήταν Γάλλος ιππότης, σταυροφόρος και Βαρώνος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Όπως μαρτυρά και το όνομα του, ντε Μον - του Μον, είχε γεννηθεί στο Μον, σήμερα πόλη του Βελγίου.
Είχε συμμετάσχει στην Δ΄ Σταυροφορία στο πλευρό του Σαμπλίτη όπου μετά την κατάκτηση της Πελοποννήσου παραχώρησε φέουδα στους πιστούς ιππότες του. Ο Σαμπλίτης του παραχώρησε το 1209 4 φέουδα στην περιοχή της Αρκαδίας στη μεσαιωνική κώμη Βελιγοστή. Ο Μον είχε δικαίωμα να κρατά δικό του φλάμπουρο, λάβαρο δηλαδή με τα δικά του διακριτικά κι στρατιωτική υποχρέωση προς τον πρίγκιπα.
Ο Μον πήρε κάστρο που το συντήρησε και το χρησιμοποίησε για κατοικία του φέουδου του. Παντρεύτηκε τη Θεοδώρα Λασκαρίνα κόρη του αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεόδωρου Β΄ Λάσκαρη και αδελφή του Ιωάννη Δ΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι Κατηγορία:Βαρωνία της Βελιγοστής
Αμπχαζία
Η Αμπχαζία είναι περιοχή στον Καύκασο, η οποία είναι διά του νόμου (de jure) αυτόνομη δημοκρατία της Γεωργίας,    αλλά έχει διακηρύξει ανεξαρτησία μετά τον πόλεμο στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Παραμένει εκ των πραγμάτων (ντε φάκτο - de facto) ανεξάρτητη από τη Γεωργία, παρότι δεν είναι αναγνωρισμένη διεθνώς, με εξαίρεση τη Ρωσία και λίγες ακόμη χώρες. Η πρωτεύουσα είναι το Σοχούμι, που βρίσκεται στον Εύξεινο Πόντο (Μαύρη Θάλασσα).
Βρίσκεται στην ανατολική ακτή του Εύξεινου Πόντου, νοτίως των ορέων του Μεγάλου Καυκάσου στη νοτιοδυτική Γεωργία. Έχει έκταση 8.665 τ.χλμ. και πληθυσμό περίπου 245.000 κατοίκων.
Το καθεστώς της Αμπχαζίας είναι κεντρικό θέμα της γεωργιανοαμπχαζιανής σύγκρουσης και των σχέσεων Γεωργίας-Ρωσίας. Η χώρα είναι αναγνωρισμένη από τη Ρωσία, τη Βενεζουέλα, τη Νικαράγουα, το Ναουρού και τη Συρία. Αν και η Γεωργία δεν έχει έλεγχο στα εδάφη της περιοχής, η Γεωργιανή κυβέρνηση, ο ΟΗΕ και η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών μελών του ΟΗΕ τη θεωρούν επικράτεια της Γεωργίας, με τη Γεωργία να διατηρεί μια επίσημη εξόριστη κυβέρνηση.