cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έρικ Χάραλντσον
Αναφορές για τον αρχιεπίσκοπο
Οι σχέσεις του Έρικ με τον αρχιεπίσκοπο Βούλφσταν, τον κληρικό που έπαιξε σημαντικό ρόλο την εποχή του βασιλιά Αμλάιμπ στις αρχές της δεκαετίας του 940 είναι αρκετά ασαφείς. Σύμφωνα με πληροφορίες ο Βούλφσταν ήταν αρχηγός της πολιτικής ομάδας η οποία επανέφερε τον Έρικ στον θρόνο της Νορθουμπίας, η εκστρατεία του Έντρεντ στη Νορθουμπία όταν έκαψε το υπουργείο στο Ριπόν είχε σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες σαν στόχο τον αρχιεπίσκοπο ο οποίος ήτα μόνιμος εχθρός του. Οι κατάλογοι των Αγγλο-Σαξωνικών καταστατικών αποκαλύπτουν τις περιόδους τις οποίες ο Βούλφσταν βρισκόταν στην αυλή του Έντρεντ σαν διπλωματικός αντιπρόσωπος ανάμεσα στους δυο βασιλείς. Την περίοδο 938 - 941 ανάμεσα στη Μάχη του Μπρούνανμπουρ (937) και την ανάκτηση των 5 επαρχιών (942) ο Βούλφσταν δεν εμφανίζεται στα βασιλικά καταστατικά, άρχισε να εμφανίζεται παροδικά μόνο μετά τις διαπραγματεύσεις του 942. Η απουσία του ονόματος του αρχιεπισκόπου την πρώτη περίοδο βασιλείας του Έρικ (947 - 948) αποδεικνύει τα κενά που υπάρχουν στις πηγές για την περίοδο αυτή. Την περίοδο 950 - 954 εκδόθηκαν ελάχιστα καταστατικά για να μπορούμε να έχουμε σαφή συμπεράσματα, αν και το όνομα του αναφέρεται το 950 δεν υπάρχει σε κανένα από τα 5 καταστατικά που εκδόθηκαν το 951, πιθανότατα επέστρεψε στο Αμλάιμπ. Τη δεύτερη περίοδο της βασιλείας του Έρικ (952 - 954) αναφέρεται ότι εισήχθη σε δίκη πιθανότατα ύστερα από κατηγορίες του βασιλιά Έντρεντ. Μετά τη δεύτερη εκθρόνιση του Έρικ το όνομα του Βούλφσταν εμφανίζεται όχι ως αρχιεπισκόπου επανήλθε αλλά αυτή τη φορά με έδρα το Ντόρτσεστερ αντί για τη Γιορκ. Το συμπέρασμα βγαίνει ότι στο διάστημα αυτό ο Βούλφσταν είχε πειστεί από τον Έντρεντ να αποσύρει την υποστήριξη του στον Έρικ.
Οδός του Μαρτυρίου
Ιστορικό
Αυτές οι στάσεις στην προσκυνηματική πορεία προστέθηκαν αργότερα και αναφέρονται στο δημοσιευθέν έργο του Άγγλου περιηγητή William Wey το «ο Ταξίδι στην Ιερουσαλήμ (The Itineraries of William Wey, fellow of Eton college. To Jerusalem, A.D. 1458 and A.D. 1462; and to Saint James of Compostella, A.D. 1456 )» το οποίο φυλάσσεται στην Βιβλιοθήκη Μπόντλιαν.
Μάλμφριντ του Κιέβου
Η Μάλμφριντ του Κιέβου (Malmfred af Kijev, μεταξύ του 1095 και του 1102 - μετά το 1137) ήταν Ρωσίδα πριγκίπισσα και στη συνέχεια βασίλισσα της Νορβηγίας μέσω του γάμου της με τον Σίγκουρντ τον Σταυροφόρο και βασίλισσα της Δανίας μέσω του γάμου της με τον Ερρίκος Β΄ της Δανίας. Η Μάλμφριντ του Κιέβου ήταν κόρη του μεγάλου πρίγκιπα Μστισλάβ Α΄ του Κιέβου και της πριγκίπισσας Χριστίνας Ίνγκεσνταττερ της Σουηδίας, από πατέρα εγγονή της Γίδας του Ουέσσεξ και από μητέρα εγγονή του Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας.
Οδός του Μαρτυρίου
Οι 14 στάσεις
Μετά από τις πολλές πολιτισμικές αλλαγές που συντελέστηκαν στην περιοχή με το πέρασμα των αιώνων καθιερώθηκε η σημερινή λατρευτική τακτική της πορείας με τις καθιερωμένες πλέον 14 στάσεις:
Έρικ Χάραλντσον
Πολιτική του Έρικ στη Νορθούμπρια
thumb|right|250px|Οι 5 επαρχίες της κεντρικής Αγγλίας τον 10ο αιώνα. Η βασιλεία του Έρικ στη Νορθούμπρια εμφανίζεται στη νομισματική πολιτική του, στις 3 Φεβρουαρίου 2009 31 νομίσματα κομμένα στη Γιορκ εμφανίζονται με το όνομα του. Τα νομίσματα αυτά εμφανίζονται με δυο διαφορετικές μορφές σε αυτά που το όνομα του βασιλιά είναι γραμμένο οριζόντια σε δυο γραμμές και σε αυτά που το όνομα του βασιλιά είναι γραμμένο σε κυκλική μορφή γύρω από το σύμβολο του. Οι δυο τύποι νομισμάτων πιθανότατα να αντιστοιχούν στις δυο περιόδους βασιλείας του χωρίς αυτό να αποκλείει την πιθανότητα να εκδόθηκαν την ίδια περίοδο. Η αιφνίδια εμφάνιση του Έρικ στο χρονικό είναι αινιγματική χωρίς να δίνει περισσότερες εξηγήσεις, τα χρονικά της ζωής του Σκωτσέζου αγίου Καθρόε του Μέτς δίνουν περισσότερες ερμηνείες στην υπόθεση. Ο Άγιος Καθρόε ένας Σκωτσέζος άγιος με Κέλτικο όνομα επισκέφτηκε κάποιον βασιλιά με το όνομα Έρικ στον δρόμο του από τη Στραθκλάιντ και την Κάμπρια προς το Ληντς με προορισμό να πάει στη χώρα των δυτικών Φράγκων. Ο βασιλιάς Έρικ είχε εγκατασταθεί και παντρευτεί στην περιοχή, είχε καλές σχέσεις με τους γείτονες του, ο άγιος ισχυριζόταν ότι είναι συγγενής με τη σύζυγο του Έρικ και με τον Ντιφνβάλ Γ΄ βασιλιά του Στραθκλάιντ και της Κάμπρια, υπήρχε μια μορφή συμμαχίας μεταξύ των δυο βασιλέων. Η παραμονή του Καθρόε τοποθετείται την περίοδο 940 - 943 στην οποία ο Κωνσταντίνος Β' άφησε το βασίλειο της Σκωτίας στον Μάλκολμ. Το μεγαλύτερο πρόβλημα σχετικά με την ταυτοποίηση του Έρικ εμφανίζεται στο ότι είναι αδύνατο σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέχονται από το Αγγλοσαξωνικό χρονικό και τους Σκανδιναβικούς στίχους να ήταν ο Εδμόνδος το 946 βασιλιάς όλων των Βρετανών. Περισσότερες πληροφορίες δίνουν γύρω από το θέμα τα Ιρλανδικά Σάγκας του 12ου αιώνα τα οποία συντάχθηκαν για να τονίσουν τα κατορθώματα του Κέλλαχαν μακ Μπουανταχέν, βασιλιά του Μύνστερ και των απογόνων του, σε ένα από αυτά τα ποιήματα ο "Έρικ, βασιλιάς της Ισλανδίας" κυβερνάει τις Εβρίδες. Η πληροφορία ωστόσο πιθανότατα να μην είναι αληθής, ανταποκρίνεται στο γεγονός ότι ο επόμενος Βίκινγκ ο οποίος κυβέρνησε τς Εβρίδες ήταν ο Γκόφρεντ μακ Αράιλτ ένας από τους γιους του Χάραλντ, τον διαδέχτηκε ο γιος του Ραγκνάλ ο οποίος αναφέρεται ως "βασιλιάς πολλών νησιών".
Μάλμφριντ του Κιέβου
Ο Σνόρρι Στούρλουσον την αναφέρει σαν Μάλμφριντ Χάραλντσνταττερ του Ολμγκάρντ στη Νορβηγική έκδοση του ονόματος της, η αδελφή της Ίνγκεμποργκ του Κιέβου παντρεύτηκε τον δημοφιλή Δανό πρίγκιπα Κνούτο Λαβάρντ. Το 1131 τακτοποίησε τον γάμο ανάμεσα στον γιο του πρώτου συζύγου της Μάγκνους Δ΄ της Νορβηγίας με την κόρη της αδελφής της Ίνγκεμποργκ Χριστίνα της Δανίας, βασίλισσα της Νορβηγίας, ο γάμος τελικά πραγματοποιήθηκε το 1133. O σύζυγος της Χριστίνας Μάγκνους Δ΄ υποστήριξε τη Χριστίνα, τον πατέρα της Κνούτο Λαβάρντ και τον σύζυγο της Έρικ Β΄ απέναντι στον Νιλς της Δανίας, βοήθησε τη Μάλμφριντ και τον Έρικ να δραπετεύσουν στη Νορβηγία να τους φιλοξενήσει. Όταν έφτασε η Μάλμφριντ στη Νορβηγία έμαθε ότι ο Μάγκνους έκανε σχέδια μυστικά εναντίον της, γι'αυτό συμμάχησε με τον αντίπαλο του Χάραλντ Γκίλλε. Το αποτέλεσμα ήταν το διαζύγιο ανάμεσα στην ανιψιά της Χριστίνα και τον Μάγκνους. Με την άνοδο στον θρόνο του συζύγου της (1134) η ίδια έγινε βασίλισσα της Δανίας, παρέμεινε μέχρι τη δολοφονία του συζύγου της (1137), από τότε δεν αναφέρεται ποτέ το όνομα της.
Οδός του Μαρτυρίου
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Μάλμφριντ του Κιέβου
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας
Έρικ Χάραλντσον
Δολοφονία
Τα χρονικά δεν δίνουν περισσότερες πληροφορίες αφού οι περιπτώσεις του Αμλάιμπ και του Έρικ φαίνονται περισσότερο σαν βόρειες υποθέσεις χωρίς Σαξονική επέμβαση. Μετά από μια αναφορά σχετικά με την εισβολή του Γουλιέλμου του Κατακτητή στη Σκωτία (1072) o Συμεών του Ντάρχαμ αναφέρει ότι ο Έρικ εκδιώχθηκε και δολοφονήθηκε από τον γιο του Όνλαφ Μάκους. Οι ιστορικές πηγές του Ρογήρου του Γουέντοβερ τον 13ο αιώνα αναφέρουν :
Οδός του Μαρτυρίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καινή Διαθήκη Κατηγορία:Προσκυνήματα
Έρικ Χάραλντσον
Δολοφονία
"Ο βασιλιάς Έρικ σκοτώθηκε με προδοσία από τον κόμη Μάκους σε μια μοναχική θέση το Σταίνμορ μαζί με τον γιο του Χαερίκ και τον αδελφό του Ραγκνάλντ, η προδοσία έγινε από τον κόμη Όσουλφ, στη συνέχεια ο Έθελρεντ της Αγγλίας βασίλευσε σε εκείνες τις περιοχές."
Το Σταίνμορ βρισκόταν στην Κάμπρια μέχρι τη διοικητική μεταρρύθμιση του 1974 σε ένα πέρασμα στα Πέννινα όρη και στα σύνορα ανάμεσα στην Κάμπρια στα δυτικά και στο Ντάρχαμ στα ανατολικά. Στο ίδιο σημείο τα βουνά τα διέσχιζε ένας παλιός Ρωμαϊκός δρόμος με προορισμό από τη Γιορκ στο Κάττερικ και στη συνέχεια από το Κάττερικ στο Καρλάιλ, ο Έρικ ακολούθησε τον ίδιο δρόμο με εκείνον που ακολούθησε ο Άγιος Καθρόε. Ο κόμης Όσουλφ ο οποίος πρόδωσε τον Έρικ καταγόταν από τη βόρεια Νορθουμπρία, την περιοχή του πρώην βασιλείου της Βερνικίας, ωφελήθηκε σαφέστατα από τη δολοφονία επειδή την επόμενη χρονιά αναφέρεται σαν κόμης της Νορθουμπρίας. Μετά την πτώση του Έρικ η Νορθουμπρία διοικήθηκε από κόμητες οι οποίοι ήταν υποτελείς του Άγγλου βασιλιά Έντρεντ, ο κόμης Όσουλφ ήταν ο πρώτος κόμης ο οποίος διορίστηκε. Η ταυτότητα του δολοφόνου του Έρικ Μάκους είναι άγνωστη, το όνομα του έχει Κέλτικη Ιρλανδική καταγωγή αλλά ήταν εκείνη την εποχή έντονα διαδεδομένο στη Σκωτία. Οι προσπάθειες να συνδέσουν τον πατέρα του Όνλαφ με τον Αμλάιμπ Κουαράν δεν έχουν ιστορική βάση.
Ιστορικές απόψεις για τον θάνατο του
Ένα επικό Σκανδιναβικό ποίημα που γράφτηκε για τον θάνατο του Έρικ περιγράφει την άφιξη του στη Βαλχάλλα και τους διαλόγους του με άλλους μυθικούς ήρωες όπως ο Όντιν ο οποίος ενθουσιάστηκε μαζί του επειδή κέρδισε πολλά εδάφη με το σπαθί του, όταν ρωτήθηκε γιατί του στέρησε τη γήινη δόξα απάντησε ότι το μέλλον είναι αβέβαιο. Πολλοί έχουν κατάληξε στο γεγονός ότι το επικό ποίημα ήταν γραμμένο στην αρχαία Αγγλική. Ωστόσο σύγχρονοι μελετητές έχουν καταλήξει στο γεγονός ότι υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες να γράφτηκε σε αυτή τη γλώσσα. Η ημερομηνία της σύνθεσης παραμένει εξίσου ένα μεγάλο αίνιγμα αφού οι απόψεις διαφοροποιούνται, άλλοι αναφέρουν ότι γράφτηκε αμέσως μετά τον θάνατο του Έρικ για τον ίδιον άλλοι για τον διάδοχο του Χάακονα τον Αγαθό. Παρά το γεγονός ότι το ποίημα που γράφτηκε για τον ίδιο ήταν καθαρά παγανιστικό υπάρχουν πολλές πιθανότητες να είχε βαπτιστεί ο Έρικ χριστιανός. Δεν υπάρχουν πηγές για τις πραγματικές θρησκευτικές του πεποιθήσεις, αναφέρεται ότι δέχτηκε τον χριστιανισμό απο τον επίσκοπο Βούλφσταν ο οποίος βρισκόταν σε μεγάλη εχθρότητα με τον Αμπλάι Κουαράν.
Ο Σταυρός του Ρερ
Στη βόρεια της περιοχής Α66 του Σταίνμορ στέκονται τα υπολείμματα μιας πέτρινης κατασκευής υπό μορφή σταυρού εκείνης της εποχής που ονομάζεται "Ρερ Κρός", από εκεί μεταφέρθηκε στο Μουσείο του Μπόου (1990). Οι δυο πλευρές του άξονα είχαν διακοσμητικές παραστάσεις για τις οποίες ο χαρτογράφος Τζον Σπιντ (1552 - 1629) αναφέρει το 1611 ότι παρουσίαζαν επιγραφές. Ο Κόλλινγκουντ συμπεραίνει ότι είναι Άγγλο-Σκανδιναβικός σταυρός ο οποίος χρονολογείται περίπου τον 10ο αιώνα, δεν βρέθηκαν ευρήματα ταφής, οι περισσότερες από τις πρώτες ενδείξεις είναι ότι αποτελούσε σύνορο ανάμεσα στην Κάμπρια και τη Νορθουμπρία. Στα τέλη του 19ου αιώνα ο Ουίλιαμ Σλέιτερ Καλβέρλυ (1847 - 1898) αναφέρει ότι η κατασκευή δημιουργήθηκε σε μεταγενέστερους χρόνους, μοιάζει περισσότερο με ταφόπλακα συνδέοντας τα γλυπτά με επιτύμβιες επιγραφές, το τελικό συμπέρασμα ήταν ότι πρόκειται για ταφικό μνημείο στον τόπο που δολοφονήθηκε ο Έρικ. Η εκκλησία απέρριψε την άποψη αλλά ο Κόλλινγκουντ συμπέρανε επίσης ότι υπάρχουν πολλές πιθανότητες να ισχύει η άποψη ότι πρόκειται για μνημείο. Η μορφή του Έρικ στα Νορβηγικά Σάγκας αποτελεί έναν περίεργο συνδυασμό ιστορίας, λαογραφίας και πολιτικής προπαγάνδας. Παρουσιάζεται σαν ένας σκληρός και αδίστακτος πολεμιστής των Βίκινγκ, η βιαιότητα τον οδηγούσε σε πολλές προσωρινές επιτυχίες οι οποίες τον έκαναν ωστόσο αρκετά μισητό. Ο Σνόρρι Στούρλουσον τον περιγράφει σαν ψηλό, ωραίο, γενναίο πολεμιστή αλλά βίαιο, σκληρό και άθλιο χαρακτήρα. Τα Αγκρίπ και τα Νορβηγικά Σάγκας από την άλλη πλευρά προσπάθησαν να δικαιολογήσουν τη βιαιότητα του χάρη των κακών συμβουλών της συζύγου του.
Σύγκρουση με τον Εγκίλ
"Προκαλώ όλα τα πνεύματα του τόπου να μην μπορέσουν να βρουν ποτέ την κατοικία τους αν δεν φύγουν ο βασιλιάς Έρικ και η βασίλισσα Γκουνχίλντ από τη χώρα".
Στη συνέχεια τοποθέτησε τον πάσαλο πάνω σε έναν βράχο επαναλαμβάνοντας τις ίδιες κατάρες. Η Γκουχίλντ από την άλλη πλευρά έκανε μάγια στον Εγκίλ να είναι πάντοτε καταθληπτικός και ανήσυχος. Ο Έρικ Μπλοντάξ συναντήθηκε με τον Εγκίλ όταν βρέθηκαν μαζί στην Αγγλία, ο Έρικ τον καταδίκασε σε θάνατο. Ο Εγκίλ μέσα από τη φυλακή συνέθεσε ένα εγκωμιαστικό ποίημα για τον ίδιο τον Έρικ τον οποίο απήγγειλε λίγο πριν την εκτέλεση του, ο Έρικ όταν το άκουσε ενθουσιάστηκε σε τόσο μεγάλο βαθμό που ο Έρικ του χάρισε τη ζωή και του συγχώρεσε τον φόνο του γιου του. Ο Πουλ Άντερσον ένας Δανό-Αμερικάνος συγγραφέας έγραψε ένα μυθιστορηματικό έργο για τη Μητέρα των βασιλέων με αναφορές στην Γκουνχίλντ με μυθιστορηματικά στοιχεία και πραγματικά γεγονότα στις προσπάθειες που έκαναν να ανακτήσουν τον θρόνο της Νορβηγίας ύστερα από μακροχρόνια διαμάχη με τον Εγκίλ.
Ερνέστος Λουδοβίκος της Έσσης
Ο Ερνέστος Λουδοβίκος (γερμ. Ernst Ludwig, 25 Νοεμβρίου 1868 - 9 Οκτωβρίου 1937) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν ο τελευταίος μέγας δούκας της Έσσης & παρά τω Ρήνω (1892-1918).
Βιογραφία
Ο Ερνέστος Λουδοβίκος Κάρολος Αλβέρτος Γουλιέλμος ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Λουδοβίκου Δ΄ της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Αλίκης, κόρης του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Οι γονείς του μεγάλωναν τα παιδιά τους με στοργή. Στα πέντε έτη του ο αδελφός του Φρειδερίκος, που υπέφερε από αιμορροφιλία, έπεσε από το παράθυρο και απεβίωσε 2 ετών. Όταν ήταν δέκα ετών όλα τα αδέλφια ασθένησαν από επιδημία διφθερίτιδας, μάλιστα η μικρότερη Μαρία απεβίωσε 4 ετών. Ο Ερνέστος Λουδοβίκος ζήτησε τη Μαρία και όταν του είπε η μητέρα του ότι απεβίωσε, στενοχωρήθηκε. Τότε η μητέρα του τον φίλησε, κόλλησε και απεβίωσε σε ηλικία 35 ετών (1878). Το 1892 διαδέχθηκε τον πατέρα του.
Οι δύο γάμοι του
Νυμφεύτηκε τη Βικτωρία Μελίτα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, εγγονή της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και πρώτη του ξαδέρφη. Στο γάμο η αδελφή του Αλίκη συνάντησε τον Νικόλαο Αλεξάνδροβιτς, Διάδοχο της Ρωσίας, και αρραβωνιάστηκαν. Η Βικτωρία Μελίτα ήταν ευθύμη, οργάνωνε διασκεδάσεις και κρατούσε ένα χαρωπό σπίτι. Δεν της άρεσε ο δημόσιος ρόλος της, αλλά προτιμούσε τους νέους ανθρώπους από τους ηλικιωμένους και τους εύθυμους από τους βαρετούς, ακόμη και αν αυτοί είχαν υψηλές θέσεις. Το ζεύγος δεν ήταν ευτυχισμένο και στις φιλονικίες του η Βικτωρία Μελίτα έσπαγε τις πορσελάνες στον τοίχο. Είχαν μία κόρη και γι' αυτό η Βασίλισσα Βικτωρία δεν επέτρεπε το διαζύγιο. Η Βικτωρία Μελίτα πήγε τη Νότια Γαλλία και ξόδευε τεράστια ποσά σε χαρτιά στο Μόντε Κάρλο. Ο Ερνέστος Λουδοβίκος αφιερώθηκε στην κόρη του. Το 1901 απεβίωσε η Βασίλισσα Βικτωρία και το ζεύγος μπόρεσε να χωρίσει. Η Βικτωρία Μελίτα είπε σε συγγενείς της ότι ο σύζυγός της ήταν ομοφυλόφιλος, αλλά αυτό δεν πιστοποιείται από αλλού. Και οι δύο έκαναν δεύτερο γάμο.
Πολιτιστική προσφορά
Ξεκίνησε το 1903 το κτίσιμο του Νέου Μαυσωλείου, που τα εγκαίνια έγιναν το 1910. Παρευρέθηκαν οι 4 αδελφές του Βικτωρία, Ελισάβετ, Ειρήνη και Αλίκη, οι σύζυγοί τους Λουδοβίκος του Μπάττενμπερκ, Σεργκέι Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας, Ερρίκος της Πρωσίας και Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας. Τα λείψανα των γονιών τους και των δύο πρόωρα χαμένων αδελφών τους αποτέθηκαν στο Νέο Μαυσωλείο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1894 την εξαδέλφη του Βικτωρία Μελίτα, κόρη του Αλφρέδου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, και είχε τέκνα:
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Φερριτίνη
175px|μικρογραφία|δεξιά|Απεικόνιση δομής της Φερριτίνης Η φεριτίνη είναι μια καθολική ενδοκυτταρική πρωτεΐνη που αποθηκεύει σίδηρο και τον απελευθερώνει με ελεγχόμενο τρόπο. Η πρωτεΐνη παράγεται από σχεδόν όλους τους ζώντες οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων των φυκών, των βακτηρίων, των ανώτερων φυτών και των ζώων. Στον άνθρωπο, δρα ως ρυθμιστικό έναντι της ανεπάρκειας σιδήρου και της υπερφόρτωσης σιδήρου. Η φεριτίνη βρίσκεται στους περισσότερους ιστούς ως κυτοσολική πρωτεΐνη, αλλά μικρές ποσότητες εκκρίνονται στον ορό, όπου λειτουργεί ως φορέας σιδήρου. Η φερριτίνη πλάσματος είναι επίσης ένας έμμεσος δείκτης της συνολικής ποσότητας σιδήρου που έχει αποθηκευτεί στο σώμα, επομένως η φερριτίνη ορού χρησιμοποιείται ως διαγνωστική εξέταση για αναιμία σε έλλειψη σιδήρου. Η φεριτίνη είναι ένα σφαιροειδές πρωτεϊνικό σύμπλοκο που αποτελείται από 24 πρωτεϊνικές υπομονάδες με αλληλεπιδράσεις μετάλλου-πρωτεΐνης. Είναι η πρωταρχική ενδοκυτταρική πρωτεΐνη αποθήκευσης σιδήρου τόσο σε προκαρυωτικά όσο και σε ευκαρυωτικά, διατηρώντας το σίδηρο σε διαλυτή και μη τοξική μορφή. Η φεριτίνη που δεν συνδυάζεται με σίδηρο ονομάζεται αποφαιριτίνη.
Γονίδια
Τα γονίδια φερριτίνης διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των ειδών. Όλα τα γονίδια των σπονδυλωτών φερριτίνης έχουν τρία εσόνια και τέσσερα εξόνια. Στην ανθρώπινη φερριτίνη, υπάρχουν ιντρόνια μεταξύ των υπολειμμάτων αμινοξέων 14 και 15, 34 και 35, και 82 και 83, Επιπλέον, υπάρχουν μία έως διακόσιες αμεταφρασμένες βάσεις σε κάθε άκρο των συνδυασμένων εξονίων. Το υπόλειμμα τυροσίνης στη θέση αμινοξέος 27 θεωρείται ότι συσχετίζεται με βιομελλοποίηση.
Δομή πρωτεϊνών
Η φεριτίνη είναι μια κοίλη σφαιρική πρωτεΐνη των 450 kDa που αποτελείται από 24 υπομονάδες που υπάρχουν σε κάθε κυτταρικό τύπο. Συνήθως έχει εσωτερικές και εξωτερικές διαμέτρους περίπου 8 και 12 nm αντίστοιχα. Στα σπονδυλωτά, αυτές οι υπομονάδες είναι τόσο ο ελαφρός (L) όσο και ο βαρέας (Η) τύπος με φαινόμενο μοριακό βάρος 19 kDa ή 21 kDa αντίστοιχα. οι αλληλουχίες τους είναι περίπου 50% ομόλογες. Τα αμφίβια έχουν έναν πρόσθετο τύπο φερριτίνης ("Μ"), η απλή φερριτίνη των φυτών και των βακτηρίων μοιάζει περισσότερο με τον τύπο σπονδυλωτού Η. Δύο τύποι έχουν ανακτηθεί στο γαστερόποδα Lymnaea. Μια πρόσθετη υπομονάδα που μοιάζει με φερριτίνη Lymnaea soma συνδέεται με το σχηματισμό κελύφους στο στρείδι μαργαριταριών. Δύο είδη υπάρχουν στο παράσιτο Schistosoma, ένα στα αρσενικά και το άλλο στα θηλυκά. Όλες οι προαναφερθείσες φερριτίνες είναι παρόμοιες, από την άποψη της πρωταρχικής αλληλουχίας τους, με τον τύπο σπονδυλωτού Η. Σε Ε. Coli παρατηρείται ομοιότητα 20% με την ανθρώπινη Η-φερριτίνη. Μέσα στο κέλυφος φερριτίνης, τα ιόντα σιδήρου σχηματίζουν κρυσταλλίτες μαζί με ιόντα φωσφορικών και υδροξειδίων. Κάθε σύμπλεγμα φερριτίνης μπορεί να αποθηκεύσει περίπου 4500 ιόντα σιδήρου (Fe3 +). Ορισμένα σύμπλοκα φερριτίνης σε σπονδυλωτά είναι ετερο-ολιγομερή δύο πολύ συναφών γονιδιακών προϊόντων με ελαφρώς διαφορετικές φυσιολογικές ιδιότητες. Η αναλογία των δύο ομόλογων πρωτεϊνών στο σύμπλοκο εξαρτάται από τα σχετικά επίπεδα έκφρασης των δύο γονιδίων. Η μιτοχονδριακή φερριτίνη αναγνωρίστηκε πρόσφατα ως πρόδρομος πρωτεΐνης και ταξινομείται ως πρωτεΐνη δέσμευσης μετάλλων που βρίσκεται μέσα στα μιτοχόνδρια. Μετά την ανάληψη της πρωτεΐνης από τα μιτοχόνδρια μπορεί να μετατραπεί σε ώριμη πρωτεΐνη και να συναρμολογηθεί για να σχηματιστούν λειτουργικά κελύφη φερριτίνης. Η δομή της προσδιορίστηκε σε 1,70 angstroms μέσω της χρήσης περίθλασης ακτίνων Χ και περιέχει 182 υπολείμματα. Είναι 67% ελικοειδής. Το δείχνει ότι η δομή της μιτοχονδριακής φερριτίνης είναι κυρίως άλφα ελικοειδής με χαμηλό επιπολασμό βήτα φύλλων. Σε αντίθεση με την άλλη ανθρώπινη φερριτίνη, φαίνεται ότι δεν έχει ιντρόνια στον γενετικό της κώδικα.
Διανομή ιστών
Στα σπονδυλωτά, η φερριτίνη συνήθως βρίσκεται μέσα στα κύτταρα, αν και υπάρχει και σε μικρότερες ποσότητες στο πλάσμα.
Διαγνωστικές χρήσεις
Τα επίπεδα φερριτίνης στον ορό μετριούνται σε ιατρικά εργαστήρια ως μέρος της επεξεργασίας μελετών σιδήρου για αναιμία με ανεπάρκεια σιδήρου. Τα επίπεδα φερριτίνης που μετρούνται συνήθως έχουν άμεση συσχέτιση με τη συνολική ποσότητα σιδήρου που αποθηκεύεται στο σώμα. Ωστόσο, τα επίπεδα φερριτίνης μπορεί να είναι τεχνητά υψηλά σε περιπτώσεις αναιμίας χρόνιας νόσου όπου η φερριτίνη είναι αυξημένη στην ικανότητα της ως φλεγμονώδης πρωτεΐνη οξείας φάσης και όχι ως δείκτης για υπερφόρτωση σιδήρου.
Φυσιολογικά επίπεδα
Μία φυσιολογική τιμή φερριτίνης, που αναφέρεται ως διάστημα αναφοράς, καθορίζεται από πολλά εργαστήρια δοκιμών. Οι κλίμακες για τη φερριτίνη μπορεί να ποικίλουν μεταξύ των εργαστηρίων, αλλά συνήθως κυμαίνονται μεταξύ 30-300 ng / mL (= μg / L) για τους άνδρες και 18-115 ng / mL (= μg / L) για τις γυναίκες.
Αντιδράσεις
Κατηγορία:Εξετάσεις αίματος
Περίστα Αιτωλοακαρνανίας
Η Περίστα είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στην Ναυπακτία του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 850 μέτρα. Έχει πληθυσμό 122 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Περίστης που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πλατάνου του Δήμου Ναυπακτίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Κράβαρα
Δραπανιάς Χανίων
Ο Δραπανιάς είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Είναι κτισμένο στον κόλπο του Κισσάμου σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 40 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση 5 χιλιομέτρων ανατολικά από την Κίσσαμο (Καστέλλι Κισσάμου) και 37 χιλιόμετρα δυτικά της πόλεως των Χανίων. Απέχει από τη θάλασσα, και συγκεκριμένα από τον Κόλπο Κισσάμου του Κρητικού Πελάγους, 1,2 χιλιόμ. σε ευθεία γραμμή. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Δραπανιά είναι πλάτος 35°29,5΄ Βόρειο και μήκος 23°42΄ Ανατολικό. Κοντινότεροι οικισμοί είναι ο Άνω Δραπανιάς (μόλις 10 λεπτά με τα πόδια), το Κόκκινο Μετόχι (της ίδιας κοινότητας) και η Κολένη. Κάποιες φορές η παραλία του Δραπανιά αποκαλείται και «Κάτω Δραπανιάς».
Η εξέλιξη του πληθυσμού του Δραπανιά στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.
Στο χωριό σώζονται ένας πύργος και ένα πηγάδι από την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Στην παραλία του Δραπανιά διακρίνονται τα αρχαία ερείπια μινωικού οικισμού και οικισμού των κλασικών χρόνων. Κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι εκεί ήταν κτισμένη η αρχαία πόλη Μύθημνα, που έδωσε το όνομά της στη Δημοτική Ενότητα. Στο χωριό δραστηριοποιείται ο Εκπολιτιστικός και Αναπτυξιακός Σύλλογος Δραπανιά Κισσάμου «Ο Δραπανιάς».
Ο Δραπανιάς, εκτός από κυρίως αγροτικό χωριό περιβαλλόμενο από ελαιώνες, είναι ανεπτυγμένος και τουριστικά. Υπάρχει ξενοδοχείο και αρκετά ενοικιαζόμενα δωμάτια. Κοντά στον οικισμό υπάρχουν ακόμη και δύο οργανωμένα κάμπινγκ.
Ο ενοριακός ναός του χωριού τιμάται στο όνομα του Αγίου Νικολάου. Είναι δίκλιτος ναός, ανεγερθείς από το 1850 ως το 1880 (εγκαινιάσθηκε το 1896), με το αριστερό κλίτος να εορτάζει στα Εισόδια της Θεοτόκου. Εκεί φυλάσσονται η ιστορική μικρή καμπάνα του παλαιότερου ναού, που χρονολογείται από τον 15ο αιώνα, όπως καί η θαυματουργή εικόνα του Αγίου, του 14ου αιώνα. Η Ορθόδοξη χριστιανική παράδοση του Δραπανιά φθάνει μέχρι τήν «πάλαι ποτέ διαλάμψασα» Μονή Δραπανιανών. Κοντά στο χωριό βρίσκεται και το «Μακρύ Σπηλιό», ένα σπήλαιο στην είσοδο του οποίου είναι κτισμένο ένα εξωκκλήσι, αφιερωμένο στον Χριστό.
Στον Δραπανιά Χανίων γεννήθηκε ο δημοσιογράφος, παρουσιαστής και πολιτικός Σταύρος Θεοδωράκης, καθώς και ο αξιωματικός και αντιστασιακός Αντώνιος Χ. Παπαδάκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δραπανιας Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Πορθμός της Σικελίας
Ο Πορθμός της Σικελίας, γνωστός και ως Διέκπλους της Σικελίας ή Πορθμός της Παντελλερία, είναι ο πορθμός της κεντρικής Μεσογείου Θάλασσας που χωρίζει τη μεγαλύτερη νήσο της, τη Σικελία, από την Αφρική και συγκεκριμένα από την Τυνησία. Ο πορθμός διαιρεί τη Μεσόγειο σε δύο μεγάλα μέρη, τη Δυτική Μεσόγειο και την Ανατολική Μεσόγειο. Βόρεια του πορθμού απλώνεται η Τυρρηνική θάλασσα, ενώ στα νότια και τα νοτιοανατολικά η Μεγάλη και η Μικρή Σύρτη αντιστοίχως. Λίγο μόνο δυτικότερα βρίσκεται το βορειότερο σημείο ολόκληρης της Αφρικής, το Ρας μπεν Σακά.
Το ελάχιστο πλάτος του πορθμού είναι 142 χιλιόμετρα (77 ναυτικά μίλια), ενώ το μέγιστο βάθος του φθάνει τα 316 μέτρα.
Το επιφανειακό θαλάσσιο ρεύμα στον πορθμό ρέει από τα δυτικά προς τα ανατολικά, ενώ στο βάθος του ρέει αντίστροφο ρεύμα, από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Πρόκειται για την ίδια κατάσταση που υπάρχει και στο Στενό του Γιβραλτάρ, ενδιαφέρουσα για τους ωκεανογράφους.
Υπάρχει τακτική συγκοινωνία με πορθμεία (φέρι-μποτ) μεταξύ της Σικελίας και της Τύνιδας, τα οποία διασχίζουν τον Πορθμό της Σικελίας.
Το νησί Παντελλερία, το πέμπτο μεγαλύτερο της Ιταλίας, βρίσκεται στο μέσο του πορθμού, ενώ η γνωστότερη Μάλτα κείται πέρα από τα νοτιοανατολικά όρια του πορθμού.
Παραπομπές
Σικελιας Πορθμος Σικελιας Πορθμος Σικελιας Σικελιας Σικελιας
Δενδροχώρι Αιτωλοακαρνανίας
Το Δενδροχώρι είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στην Ναυπακτία του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 870 μέτρα. Έχει πληθυσμό 19 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Δενδροχωρίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πλατάνου του Δήμου Ναυπακτίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Κράβαρα
Φιλάρετος Ντροζντόφ
Ο Μητροπολίτης Φιλάρετος (Митрополит Филарет, κατά κόσμον Βασίλι Μιχαήλοβιτς Ντροζντόφ, Василий Михайлович Дроздов; 26 Δεκεμβρίου 1782 – 19 Νοεμβρίου 1867) ήταν για περισσότερα από 40 έτη Μητροπολίτης Μόσχας και Κολόμνης, κορυφαίος θεολόγος και η μορφή που άσκησε τη μεγαλύτερη επίδραση στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τον 19ο αιώνα.
Τον Οκτώβριο του 1994 ανακηρύχθηκε Άγιος από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και η μνήμη του εορτάζεται την ημερομηνία του θανάτου του, στις 19 Νοεμβρίου.
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|Ο [[Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βλαδίμηρου (Κίεβο)|Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βλαδίμηρου στο Κίεβο ανεγέρθηκε μετά από πρόταση του Φιλαρέτου.]]
Γεννήθηκε στην Κολόμνα στις 26 Δεκεμβρίου 1782 (8 Ιανουαρίου 1783 με το νέο ημερολόγιο). Τελείωσε αριστούχος την ιερατική σχολή στη Λαύρα της Αγίας Τριάδας και Αγίου Σεργίου («Τροΐτσκαγια»), και με την ολοκλήρωση των σπουδών του διορίσθηκε αμέσως καθηγητής της σχολής αυτής σε ηλικία 21 ετών, διδάσκοντας την ελληνική και την εβραϊκή γλώσσα. Το 1806 έγινε ο ιεροκήρυκας της Λαύρας (μονής) και τέσσερα χρόνια αργότερα διορίσθηκε καθηγητής της θεολογίας και της φιλοσοφίας στη Θεολογική Ακαδημία της Αγίας Πετρουπόλεως (Μονή Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι). Εκεί χειροτονήθηκε και προάχθηκε σε αρχιμανδρίτη το 1811 και σε διευθυντή της Ακαδημίας το 1812.
Η Γαλλική εισβολή στη Ρωσία εκείνο το έτος και η σχεδόν ολική καταστροφή του γαλλικού στρατού έκαναν μεγάλη εντύπωση στον Φιλάρετο. Ερμήνευσε την επιτυχία των Ρώσων με ηθικά επιχειρήματα και έδωσε μία διάλεξη για το θέμα αυτό στην «Εταιρεία των Φίλων του Ρωσικού Κόσμου». Το 1813 εξεφώνησε τον διάσημο επικήδειο λόγο του για τον αρχιστράτηγο Μιχαήλ Κουτούζοφ, έναν λόγο που εδραίωσε τη φήμη του ως αξιόλογου ρήτορα.
Ο Φιλάρετος εκάρη μοναχός το 1817 και το ίδιο έτος χειροτονήθηκε επίσκοπος, αναλαμβάνοντας την επισκοπή της Ρεβάλης (Τάλιν) και τη θέση του επισκοπικού βικαρίου της Αγίας Πετρουπόλεως. Το 1819 έγινε Αρχιεπίσκοπος του Τβερ και μέλος της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το 1820 ήταν για λίγο και αρχιεπίσκοπος του Γιαροσλάβλ, και τέλος το 1821 εκλέχθηκε Μητροπολίτης Μόσχας.
Οι τολμηροί λόγοι του τον οδήγησαν στη δυσμένεια του Τσάρου Νικολάου Α΄ από το 1845 μέχρι την άνοδο στον θρόνο του Αλεξάνδρου Β΄. Το 1855 περιορίσθηκε στα όρια της επισκοπής του. Λέγεται ότι ο Φιλάρετος είχε συντάξει τη διακήρυξη της Απελευθερώσεως των δουλοπάροικων για λογαριασμό του Αλεξάνδρου Β΄. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ιεροκήρυκες της Ρωσίας τον 19ο αιώνα. Χαρακτηριστικό της μεγάλης του μορφώσεως είναι το ότι υπήρξε μέλος όλων των επιστημονικών ιδρυμάτων της Μόσχας, καθώς και της Ακαδημίας Επιστημών της Αγίας Πετρουπόλεως (Ρωσική Ακαδημία Επιστημών).
Ο Φιλάρετος υπήρξε ο πνευματικός πατέρας του ιεραποστόλου ιερομονάχου Μακαρίου (Γκλουχαριόφ) (1792–1847), ο οποίος ανακηρύχθηκε άγιος το 2000 ως «Απόστολος των Αλταΐων».
Ο Φιλάρετος κατέτρεξε τους σχισματικούς «Παλαιούς Πιστούς», αποσπώντας ναούς από αυτούς και σφραγίζοντας τις Άγιες Τράπεζες στους ναούς του Κοιμητηρίου Ραγκόσκοϊ, διοικητικού και πνευματικού τους κέντρου. Συνετέλεσε επίσης στη φυλάκιση σχισματικών ιεραρχών και μοναχών. Απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών και ο θάνατός του αναγγέλθηκε με τους ήχους της Μεγάλης Καμπάνας του Κρεμλίνου της Μόσχας.
Τα έργα του
Ο Φιλάρετος υπήρξε εξέχων παράγοντας στη μετάφραση της Αγίας Γραφής στη νεότερη ρωσική γλώσσα, που είναι γνωστή ως «Συνοδική Ρωσική Βίβλος» ή «Συνοδική μετάφραση» (Синодальный перевод), καθώς μέχρι τότε υπήρχε μόνο η μετάφραση στην Παλαιά σλαβονική γλώσσα (που δεν καταλάβαινε πλέον καλά ο γενικός πληθυσμός). Συνέγραψε επίσης πολλά θεολογικά και ιστορικά έργα, που είναι γνωστά συλλογικά ως τα «Φιλαρετικά» (Filaretica). Τα πιο αξιόλογα έργα του είναι τα εξής:
Ο Φιλάρετος συνέθετε επίσης θρησκευτική ποίηση από νεαρή ηλικία. Είναι γνωστή η ποιητική του αλληλογραφία με τον ποιητή Πούσκιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι άγιοι Κατηγορία:Ρώσοι θεολόγοι Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι
Λουδοβίκος Γουλιέλμος της Έσσης-Χόμπουργκ
O Λουδοβίκος-Γουλιέλμος, γερμ. Ludwig-Wilhelm (29 Αυγούστου 1770 - 19 Ιανουαρίου 1839) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Έσσης (1829-1839).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Χόμπουρκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Ε΄ λάντγκραβου της Έσσης-Χόμπουρκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ λάντγκραβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Εκπαιδεύτηκε μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Φρειδερίκο Ε΄. Σπούδασαν στη Γενεύη και το 1788 εισήλθαν στον Πρωσικό στρατό. Το 1793 πολέμησε στη μάχη του Πίρμαζενς και πέντε έτη μετά προήχθη σε ταγματάρχη. Το 1804 έγινε αντιστράτηγος και νυμφεύτηκε την Αυγούστα-Αμαλία του Νασσάου. Ο γάμος ήταν δυναστικός, αλλά όχι ευτυχισμένος: η Αυγούστα-Αμαλία αγαπούσε τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο κόμη φον Μπίσμαρκ. Το ζεύγος διαζεύχθηκε και η Αυγούστα-Αμαλία παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο. Η Ρικάρντα Χουχ έγραψε το κόμης Μαρκ και η πριγκίπισσα του Νασσάου-Ούζινγκεν: μία τραγική βιογραφία το 1925, έργο που αναφέρετε στο γεγονός αυτό.
Το 1806 πολέμησε στη μάχη του Γιένα-Άουερστετ και αιχμαλωτίστηκε από τους Γάλλους. Όταν απελευθερώθηκε έγινε υποστράτηγος του Πεζικού στο Κένιγκσμπερκ, όπου αναδιοργάνωσε το στρατό στο πλαίσο των Πρωσικών μεταρρυθμίσεων. Το 1810 μετατέθηκε στο Βερολίνο και τρία έτη μετά πολέμησε στην Γερμανική εκστρατεία με τη δική του ταξιαρχία Χέσσε-Χόμπουρκ. Στη μάχη του Λάιπτσιχ (Λειψίας) επιτέθηκε στην πύλη Γκρίμμα και τραυματίστηκε. Το 1813 προήχθη σε υποστράτηγο και γενικό διοικητή των εφεδρικών Σωμάτων. Κατά τις Εκατό Ημέρες, πολέμησε τον Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας. Μετά τη Β΄ Ειρήνη των Παρισίων ορίστηκε κυβερνήτης του Λουξεμβούργου.
Λάντγκραβος του Χόμπουρκ
Το 1829 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του και τον διαδέχθηκε. Σπάνια επισκεπτόταν το Χόμπουρκ. Το διάστημα 1828-32 το διοίκησε ο Καρλ φον Ίμπελλ. Ο Λουδοβίκος-Γουλιέλμος ήταν πλούσιος και ταξίδευσε σε πολλές χώρες της Ευρώπης· πάντα ενδιαφερόταν για τη μικρή του χώρα. Υποστήριξε την αναμόρφωση της Παιδείας, που εφήρμοσε ο Ίμπελλ, με τη δημιουργία ενιαίου σχολικού συστήματος για Προτεστάντες, Καθολικούς και Εβραίους. Το 1831 κτίστηκε ένα κοινό σχολείο, το Σχολείο του λαντγκράβου Λουδοβίκου.
Προώθησε τη δημιουργία ιαματικών λουτρών και το Χόμπουργκ μετονομάστηκε σε Λουτρά Χόμπουρκ. Ανακαίνισε τις πηγές στην πόλη και πρόσθεσε ένα κτίριο γι' αυτές, που σήμερα στεγάζει το καζίνο. Εισήλθε στη Γερμανική Τελωνειακή Ένωση (Zollverein) το 1835. Η Ιουλιανή Επανάσταση στη Γαλλία δημιούργησε ανησυχία στην περιοχή του· πολλοί νέοι συμμετείχαν στην αποτυχημένη εξέγερση της Φρουράς της Φρανκφούρτης.
Το 1838 εόρτασε το 50 έτη του ως αξιωματικός της Πρωσίας και επισκέφτηκε το Χόμπουρκ για δύο εβδομάδες. Επέστρεψε στο Λουξεμβούργο, όπου απεβίωσε το επόμενο έτος· τάφηκε στην κρύπτη του κάστρου Χόμπουρκ. Τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Φίλιππος ως λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουρκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1804 την Αυγούστα-Αμαλία, κόρη του Φρειδερίκου-Αυγούστου δούκα του Νασσάου. Δεν απέκτησαν απογόνους: η Αυγούστα-Αμαλία ήταν ερωτευμένη με άλλον και διαζεύχθηκε το επόμενο έτος για να τον παντρευτεί.
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Η Ροδιακή
Η Ροδιακή είναι καθημερινή πρωινή εφημερίδα της Ρόδου και η παλαιότερη σε κυκλοφορία της Δωδεκανήσου. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 3 Σεπτεμβρίου του 1915 με ιδρυτές τους Εμμανουήλ Καλαμπίχη και Κ. Αναστασιάδη. Διέκοψε την κυκλοφορία της τον Σεπτέμβριο του 1939 όταν ο Ιταλός διοικητής των Δωδεκανήσων και σημαίνων στέλεχος του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος, Τσέζαρε Μαρία Ντε Βέκκι απαγόρευσε την κυκλοφορία της. Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 1948 όταν η Δωδεκάνησος απελευθερώθηκε από την Ιταλική Κατοχή και ενσωματώθηκε με την υπόλοιπη Ελλάδα.
Σήμερα η εφημερίδα εκδίδεται έξι μέρες την εβδομάδα, εκτός Δευτέρας με εκδότρια την Ήβη Αλεξάνδρα Τσοπανάκη και είναι μέλος της Ένωσης Iδιοκτητών Ημερήσιων Επαρχιακών Εφημερίδων (ΕΙΗΕΕ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κωμωδία καταστάσεων
Η Κωμωδία καταστάσεων (αγγλ. Sitcom (το οποίο προέρχεται από το situation comedy),) ονομάζεται ένα είδος κωμωδίας που επικεντρώνεται σε ένα σταθερό σύνολο χαρακτήρων, το οποίο μεταφέρεται από επεισόδιο σε επεισόδιο. Το εν λόγω είδος θα μπορούσε να συγκριθεί με το κωμικό σκετς και το stand-up comedy. Οι απαρχές του είδους αυτού ξεκίνησαν στο ραδιόφωνο, όμως σήμερα συναντάται κυρίως στην τηλεόραση, ως ένα από τα κυριότερα είδη αφήγησης. Το εν λόγω είδος εμπεριέχει συχνά και το mockumentary (ψευδοντοκιμαντέρ).
Μία sitcom τηλεοπτική σειρά πολλές φορές γυρίζεται μπροστά σε κοινό. Πολλές φορές, τα γέλια του κοινού, μπορούν να αντικατασταθούν με τη χρήση του laugh track. Ο Γουίλιαμ Άσερ, στις ΗΠΑ, λέγεται ότι είναι «ο άνθρωπος που το ανακάλυψε». Μερικά από τα γνωστότερα παραδείγματα του είδους είναι η τηλεοπτική σειρά Seinfeld, τα Φιλαράκια, Wandavision, το The Big Bang Theory, το Brooklyn Nine-Nine καθώς και το The Office. Ενώ, στο ίδιος είδος ανήκουν και τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων, όπως το The Simpsons και το Family Guy.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμωδία
Απαγορευμένο Summer Tour
Απαγορευμένο Summer Tour ονομάζεται η καλοκαιρινή περιοδεία της Άννας Βίσση για την προώθηση του στούντιο άλμπουμ της, Απαγορευμένο.
Η συναυλία επρόκειτο να κυκλοφορήσει σε DVD αλλά τα σχέδια ακυρώθηκαν μετά τον θάνατο του παραγωγού Greg Ladanyi. Ωστόσο η συναυλία στο Θέατρο Βράχων "Μελίνα Μερκούρη" προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV την Παραμονή Χριστουγέννων του 2009.
Κατά τη διάρκεια της περιοδείας χρησιμοποιήθηκαν τελευταίας τεχνολογίας οθόνες LED της εταιρίας SunnyWell.
Συντελεστές
Χορογραφίες - Jermaine Browne
Styling - Patricia Field
Καλλιτεχνική επιμέλεια - Greg Ladanyi, Γιάννης Κυφωνίδης
Επιμέλεια ήχου - Άρης Κουντούρης
Φωτισμός - Σπύρος Κουρκουμέλης
Σχεδιασμός φωτισμού και video - Γιώργος Τέλλος
Management - Κωνσταντίνος Καφίρης
Παραγωγή - Γαλαξίας Παραγωγές
Ορχήστρα
Μαέστρος, πλήκτρα - Γιάννης Κυφωνίδης
Κιθάρα - Φοίβος Ζαχαρόπουλος
Μπουζούκι - Χρήστος Ολύμπιος
Πλήκτρα - Βαγγέλης Καραβελάκης
Κρουστά - Σωτήρης Χόντος
Τύμπανα - Κώστας Λασκαράκης
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Άννας Βίσση
Οι βάσεις και η Βασούλα
Οι Βάσεις και η Βασούλα είναι ελληνική δραματική ταινία παραγωγής 1975 σε σενάριο και σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου.
Υπόθεση
Μια χαρωπή και αφελής κοπέλα, η Βασούλα (Νόρα Βαλσάμη), εργάζεται ως χορεύτρια και ενίοτε ως πόρνη σε ένα καμπαρέ της Τρούμπας, υπό την προστασία του τριτοξαδέλφου και μαστροπού της Μεμά (Χρήστος Ζορμπάς), που της υπόσχεται γάμο. Μαζί της ζει και ο τρελός πατέρας της (Νότης Περγιάλης). Στο καμπαρέ συχνάζει και ένας καλόκαρδος αλλά λίγο αφελής ναύτης του 6ου στόλου, ο Μπόμπυ (Γιώργος Γεωργίου), ο οποίος ντρέπεται να εκδηλώσει τα συναισθήματά του.
Λίγο πιο πέρα από το καμπαρέ που δουλεύει η Βασούλα, τραυματίζεται ένας Αμερικανός ναύτης του 6ου στόλου από έναν Έλληνα φοιτητή, τον Λευτέρη Βάρνα (Βασίλης Κουρής), για προσωπικές τους διαφορές. Ο Λευτέρης, για να μην τον πιάσουν οι αστυνομικοί, παριστάνει τον ερωτευμένο με την Βασούλα. Η Βασούλα τον λυπάται, του δίνει στέγη και τροφή και σιγά-σιγά ερωτεύονται. Ο Λευτέρης της μαθαίνει ότι ο Μεμάς την εκμεταλεύεται και ότι έχει και εκείνη δικαιώματα. Η Βασούλα αποφασίζει να φύγει από τον Μεμά και να ζήσει με τον Λευτέρη. Όταν όμως πάει να τα πει όλα αυτά στον Μεμά, ο πατέρας της μέσα στο θολωμένο του μυαλό, νομίζει ότι ο Λευτέρης είναι ληστής και έτσι τον καταδίδει στην αστυνομία.
Ο Μεμάς δεν αφήνει την Βασούλα να φύγει έτσι από κοντά του. Βάζει έναν Αμερικανό ναύτη (Michael Brandy) να την ξυλοκοπήσει για να την φοβερίσει. Η Βασούλα όμως δεν το βάζει κάτω. Συναντάει την μάνα του Λευτέρη (Μαρία Ζαφειράκη) και γίνεται ράφτρα για να ζήσει. Όμως, πεθαίνει ο πατέρας της και εκείνη αναγκάζεται να ξαναπέσει στην πορνεία για να πληρώσει τα έξοδα της κηδείας. Η Βασούλα πληρώνει την εγγύηση του Λευτέρη, ο οποίος την επόμενη μέρα αποφυλακίζεται από τις φυλακές της Αίγινας, όπου κρατείται. Όμως, όταν πάει για τελευταία φορά στην Τρούμπα, βιάζεται από τον Αμερικανό ναύτη που την είχε ξυλοκοπήσει και συναντάει τον Μεμά, ο οποίος θέλει να της χαρακώσει τα μάγουλα, για να μάθει όλος ο κόσμος πως κάποτε ήταν πόρνη. Ο Μπόμπυ της εκδηλώνει τα συναισθήματά του, αλλά εκείνη θυμωμένη τον διώχνει. Η Βασούλα δεν αντέχει άλλο, σκοτώνει τον Μεμά και οδηγείται στην φυλακή.
Σχόλια
Είναι μια αλληγορική ταινία, στην οποία Βασούλα είναι η Ελλάδα και προαγωγός της οι καταπιεστές της Ελλάδας. Την σκηνοθεσία και το σενάριο (με βάση μια ιδέα του Λάκη Μιχαηλίδη) τα υπογράφει ο Ντίνος Δημόπουλος και την μουσική ο Γιώργος Χατζηνάσιος. Τα τραγούδια της ταινίας "Θα ΄ρθει βροχή" και "Κόκκινο γαρούφαλό μου" ερμηνεύουν η Ρένα Κουμιώτη και η Νόρα Βαλσάμη αντίστοιχα.
Είναι η τελευταία ταινία της Νόρας Βαλσάμη με τη Φίνος Φιλμ.
Οι βάσεις και η Βασούλα κυκλοφόρησε και σε μορφή ντιβιντί στις 15/03/2006.
Εμβατήριο του συνταγματάρχη Μπόγκεϊ
Το εμβατήριο του συνταγματάρχη Μπόγκεϊ (Colonel Bogey) είναι δημοφιλές εμβατήριο που συντέθηκε το 1914 από τον υπολοχαγό Φ.Ζ. Ρίγκετς (1881-1945), για τον βρετανικό στρατό. Αργότερα έγινε ο το σήμα κατατεθέν για τους Πεζοναύτες του Βασιλικού Ναυτικού στο Πλύμουθ.
Ιστορία
Δεδομένου ότι εκείνη τη στιγμή το προσωπικό της υπηρεσίας δεν ενθαρρύνθηκε να έχει επαγγελματική ζωή έξω από τις ένοπλες δυνάμεις, ο βρετανός υπολοχαγός Φ.Ζ. Ρίγκετς δημοσίευσε το "Colonel Bogey" και τις άλλες του συνθέσεις υπό το ψευδώνυμο Κένεθ Άλφορντ. Υποτίθεται ότι η μουσική ήταν εμπνευσμένη από έναν στρατιωτικό και έναν παίκτη του γκολφ που σφύριξε μια χαρακτηριστική φράση δύο σημείων. Είναι αυτό το κατερχόμενο διάστημα που αρχίζει κάθε γραμμή της μελωδίας. Το όνομα "Colonel Bogey" δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως σύστημα βαθμολόγησης του συνταγματάρχη Μπόγκεϊ και από τον Εντουάρντιαν. Οι παίκτες του Εντουάρντιαν στις δύο πλευρές του Ατλαντικού συχνά έπαιζαν αγώνες ενάντια στον "συνταγματάρχη Bogey".
Καστέλ Μόρενμπεργκ
Το Καστέλ Μόρενμπεργκ είναι μεσαιωνικό κάστρο το οποίο βρίσκεται εντός του χωριού Σαρνόνικο, στην Επαρχία του Τρέντο.
Εμβατήριο του συνταγματάρχη Μπόγκεϊ
Υποδοχή
Η λαϊκή μουσική και η πορεία καταγράφηκε πολλές φορές. Κατά την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το "colonel Bogey" έγινε μέρος του βρετανικού τρόπου ζωής, όταν η μουσική μετατράπηκε σε δημοφιλές τραγούδι. . Το "Colonel Bogey" χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν από το 10ο και 50ο τάγμα της Καναδικής εκστρατευτικής δύναμης. Σήμερα χρησιμοποιείται από το Κρατικό Ίδρυμα του Κάλγκαρι (RCAC) των Καναδικών δυνάμεων. Η μελωδία του Colonel Bogey χρησιμοποιήθηκε για τον Στρατό Γυναικών, ένα παρακλάδι του αμερικανικού στρατού από το 1943 μέχρι την απορρόφησή του στον κανονικό στρατό το 1978. Το 1951, κατά τη διάρκεια της πρώτης ηλεκτρονικής διάσκεψης που πραγματοποιήθηκε στην Αυστραλία, το τραγούδι αυτό ήταν η πρώτη μουσική που έπαιζε ένας υπολογιστής από τον CSIRAC, υπολογιστής που αναπτύχθηκε από τον Οργανισμό Επιστημονικής και Βιομηχανικής Έρευνας της Κοινοπολιτείας. Η μελωδία έχει χρησιμοποιηθεί στα γερμανικά διαφημιστικά για το χωνευτικό ποτό Underberg digestif bitter από τη δεκαετία του 1970. Η μουσική έχει χρησιμοποιηθεί σε περισσότερες από σαράντα ταινίες, όπως το The Love Race (1931), το The Lady Vanishes (1938), το Mouse That Roared (1959), η παγίδα των γονέων (1961) και το The Breakfast Club (1985). Μια άλλη παρωδία του Colonel Bogey είναι το "Comet", ένα χιουμοριστικό τραγούδι για τις κακές επιπτώσεις της κατανάλωσης του καθαριστικού προϊόντος με το ίδιο όνομα.
Καστέλ Μόρενμπεργκ
Ιστορία
Το κάστρο βρίσκεται επί υψώματος το οποίο επιβλέπει το κέντρο του χωριού, ενώ η κατασκευή του χρονολογείται, πιθανώς, στο 13ο αιώνα. Ανεγέρθηκε ως κατοικία της οικογένειας Μόρενμπεργκ.
Εμβατήριο του συνταγματάρχη Μπόγκεϊ
Υποδοχή
Η μελωδία χρησιμοποιήθηκε σε μια σκηνή της ταινίας Spaceballs καθώς τα μικρά "Dinks" περπατούν στην έρημο τραγουδώντας τη μελωδία με μόνο τη λέξη "Dink" από μόνοι τους και πάλι με τους πρωταγωνιστές. Επίσης η μελωδία χρησιμοποιείται και στο Nintendogs για την ψυχαγωγία των σκυλιών. Χρησιμοποιήθηκε επίσης και στην ελληνική τηλεοπτική σειρά Εκείνες κι εγώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικά εμβατήρια
Καστέλ Μόρενμπεργκ
Ιστορία
Σήμερα, το κάστρο αποτελεί ιδιωτική κατοικία, με αποτέλεσμα να μην είναι επισκέψιμο.
Πηγές
Μορενμπεργκ
Χαλμέρ-Γιου
Το Χαλμέρ-Γιου (Хальмер-Ю) είναι μια πόλη-φάντασμα, ένας πρώην οικισμός αστικού τύπου στην Δημοκρατία των Κόμι της Ρωσίας, ο οποίος καταργήθηκε το 1995. Η κύρια ασχολία ήταν εξόρυξη άνθρακα κόκα υψηλής ποιότητας, στην λεκάνη άνθρακα Πετσόρα. Διοικούταν από το επαρχιακό συμβούλιο Γκορνιάτσκι της Βαρκουτά. κέντρο|μικρογραφία|768x768εσ|Κέντρο του Χαλμέρ-Γιου: ερείπια Ονομάστηκε από τον ποταμό Χαλμέρ-Γιου. Το όνομά έχει μεταφραστεί από την γλώσσα Νένετς ως "το Ποτάμι στην Κοιλάδα του Θανάτου", επειδή η θέση χρησιμοποιήθηκε ως ένα νεκροταφείο από τον αυτόχθονο πληθυσμό.
Ο άνθρακας στην περιοχή ανακαλύφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1940. Η βιομηχανική εξόρυξη άρχισε το 1957. Αρχικά ο οικισμός, μαζί με τα γύρω πεδία άνθρακα άνηκαν στον  Αυτόνομο θύλακα της Νενετσίας. Ωστόσο, η εξόρυξη γινόταν από την Βορκουτουγκόλ (Воркутуголь, "Βαρκουτάνθρακας"). Ως εκ τούτου, τελικά μεταφέρθηκε στην ΑΣΣΔ των Κόμι τον Νοέμβριο του 1959.
Το 1993 αποφασίστηκε το κλείσιμο των εργασιών εξόρυξης και η εκκαθάριση του οικισμού έως το 1995.
Στις αρχές του 2000 έγινε μέρος του στρατιωτικού χώρου προώθησης Πεμπόι (Пембой) με αποτέλεσμα την αποκατάσταση του αεροπορικού χώρου προώθησης του Χαλμέρ-Γιου, ο οποίος υπήρχε από την δεκαετία του 1960, 15 με 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του οικισμού. ,
Συναγωγή της Μπεζανσόν
Η Συναγωγή της Μπεζανσόν είναι μια συναγωγή που βρίσκεται στη Μπεζανσόν της Γαλλίας. Χτίστηκε σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πιέρ Μαρνότ και εγκαινιάστηκε τον Νοέμβριο του 1870. Περιλαμβάνει αρχιτεκτονικά στοιχεία της Μαυριτανικής αναγέννησης (νεομαυριτανισμός). Η Συναγωγή χωράει περισσότερα από 100 άτομα της ιεροτελεστίας των Σεφαρδιτών και των Ασκεναζιτών. Από την κατασκευή της, η Συναγωγή στεγάζει τα γραφεία της εβραϊκής κοινότητας, που χρονολογείται από τον Μεσαίωνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συναγωγές στη Γαλλία Κατηγορία:Χώροι λατρείας στη Γαλλία Κατηγορία:Μπεζανσόν
Ναρίν
Το Ναρίν (κιργιζικά: Нарын, Narın, نارىن) είναι το περιφερειακό διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Ναρίν στο κέντρο του Κιργιστάν. Πρόκειται για μια μικρή, τυπική Κιργίσια, πόλη η οποία εκτείνεται κατά μήκος ενός φαραγγιού που διασχίζει ο ομώνυμος ποταμός. Η συνολική έκτασή της είναι 84 τ.χλμ και ο πληθυσμός της εκτιμάται στις 40.000 κατοίκους (Ιανουάριος 2020). Ο πρώτος κατοικημένος οικισμός στη σύγχρονη εποχή, στην περιοχή αυτή δημιουργήθηκε το 1868 από την τσαρική Ρωσσία,ως στρατιωτικό φυλάκιο, και με την πάροδο του χρόνου επεκτάθηκε σταδιακά και στις δύο όχθες του Ποταμού Ναρίν (ένας από τους κύριους ποταμούς του Συρ Νταριά), ο οποίος κυλάει μέσα σε ένα γραφικό φαράγγι με κόκκινους ψαμμίτες. Η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 2000 μέτρων, 320 χιλιόμετρα νοτίως της πρωτεύουσας Μπισκέκ και διαθέτει δύο περιφερειακά μουσεία καθώς κι ορισμένα μικρά ξενοδοχεία για τους λιγοστούς επισκέπτες. Έντονη είναι η στρατιωτική παρουσία στην ευρύτερη περιοχή λόγω της γειτνίασης με τα σύνορα της Κίνας και του Τατζικιστάν. Η πόλη έχει ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό ανεργίας και επίσης πολλοί κάτοικοί της αντιμετωπίζουν προβλήματα αλκοολισμού.
Επισκόπηση
Από το Ναρίν, ο κεντρικός δρόμος (ένας από τους κλάδους του αρχαίου Δρόμου του Μεταξιού) οδηγεί προς τα νότια μέσα από τα αραιοκατοικημένα κεντρικά Κιργιζικά οροπέδια του Περάσματος Τορουγκάρτ και την Κίνα. Επί του παρόντος, αυτός είναι ο κύριος σύνδεσμος μεταφορών από την Κιργιζία προς την Κίνα. Το Ναρίν φιλοξενεί μία από τις τρεις πανεπιστημιουπόλεις του Πανεπιστημίου της Κεντρικής Ασίας. Το Πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 2000 από τις κυβερνήσεις του Καζακστάν, το Κιργιστάν και το Τατζικιστάν, και τον Αγά Χαν Δ΄. Είναι το πρώτο στον κόσμο ναυλωμένο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το ΠΚΑ σήμερα λειτουργεί μια Σχολή  Επαγγελματικής και Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης, με την Σχολή Προπτυχιακών Σπουδών και τη Μεταπτυχιακή Σχολή της Ανάπτυξης. Τα προπτυχιακά μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ασίας στο Ναρίν ξεκίνησαν στις 5 Σεπτεμβρίου 2016. Η πόλη έχει ένα σύλλογο μπάντι.
Οικονομία
Στην οικονομία της περιοχής κυριαρχεί η κτηνοτροφία, κυρίως η εκτροφή αλόγων, προβάτων και γιακ καθώς το μαλλί και το κρέας τους είναι τα κύρια εμπορεύσιμα προϊόντα. Σήμερα, η περιοχή είναι η φτωχότερη περιοχή της χώρας. Τα ορυχεία που αναπτύχθηκαν κατά τη σοβιετική περίοδο (π.χ. στο Κάζαρμαν) εγκαταλείφθηκαν σε μεγάλο βαθμό μετά την πτώση του κομμουνισμού καθώς δεν ήταν κερδοφόρα.
Κλίμα
Το Ναρίν έχει κρύο ημίξηρο κλίμα με ισχυρές ηπειρωτικές τάσεις. δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Πολυκατοικίες στο Ναρίν δεξιά|μικρογραφία|333x333εσ|Άγαλμα στην κεντρική πλατεία του Ναρίν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κιργιζίας
Τρόπαιο Ευρωπαίου Αθλητή της Χρονιάς
Το Τρόπαιο Ευρωπαίου Αθλητή της Χρονιάς είναι ένα ετήσιο βραβείο, που δίνεται στους αθλητές, που συμμετέχουν σε αθλήματα στίβου, ανώμαλου δρόμου κλπ. Η εκλογή των αθλητών γίνεται από την European Athletic Association (EAA), και ξεκίνησε το 1993. Ενώ από το 2007, δίνεται και το Τρόπαιο Ανερχόμενου Αστεριού της Χρονιάς, το οποίο αφορά αθλητές από 23 ετών και κάτω. Μεταξύ του 2002 και του 2008, η εταιρεία Waterford Crystal χορηγούσε την εν λόγω βράβευση, ενώ από το 2009 έως και σήμερα τη χορηγεί η Mondo.
Κάθε χρόνο, φτιάχνεται μία λίστα από αθλητές, οι οποίοι επιλέγονται βάσει των αποδόσεων τους στα μεγάλα ετήσια πρωταθλήματα. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μπορεί να να υπάρξουν παραπάνω από ένας αθλητής ανά διοργάνωση. Επίσης, αθλητές που εξέτισαν διετής ποινή (ή και παραπάνω) για doping εξαιρούνται. Μέσω της επίσης ιστοσελίδας της EAA, φίλαθλοι, Μέσα και μέλη του ΕΑΑ, μπορούν να ψηφίσουν τον ή την Καλύτερο/η, ανάμεσα από 5 άνδρες και 5 γυναίκες αθλητές.
Ο αθλητής με τις περισσότερες νίκες (ανεξαρτήτως κατηγορίας) είναι ο Βρετανός Μο Φάρα, ο οποίος το έχει κερδίσει 3 φορές. Από δύο φορές το έχουν κερδίσει ο Τσέχος Γιαν Ζελέζνι, ο Βρετανός Τζόναθαν Έντουαρντς και ο Σουηδός Κρίστιαν Όλσον στην κατηγορία των ανδρών, ενώ στην κατηγορία των γυναικών, από δύο φορές το έχουν κερδίσει η Σουηδέζα Καρολίνα Κλουφτ, η Ρωσίδα Γελένα Ισινμπάγιεβα, η Κροάτισσα Μπλάνκα Βλάσιτς και η Ολλανδέζα Ντάφνι Σχίπερς. Ενώ μόνο δύο αθλητές έχουν καταφέρει να βραβευτούν και το Αθλητής της Χρονιάς και με το Ανερχόμενος Αστέρι της Χρονιάς, ο Γάλλος Κριστόφ Λεμέτρ και η Βρετανίδα Τζέσικα Ίνις-Χιλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στίβος στην Ευρώπη