cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ΝΟ Βουλιαγμένης (υδατοσφαίριση γυναικών)
Το '''γυναικείο τμήμα υδατοσφαίρισης του Ν.Ο. Βουλιαγμένης''' αποτελεί τη δεύτερη πιο επιτυχημένη ομάδα γυναικείου πόλο στην Ελλάδα και μια από τις δυνατότερες στην Ευρώπη, έχοντας κατακτήσει 2 Πρωταθλήματα Ευρώπης, 1 Λεν Τρόφι και 2 Σούπερ Καπ Ευρώπης. Επίσης έχει αγωνιστεί συνολικά 10 φορές σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Στον ελληνικό χώρο έχει κατακτήσει 11 Πρωταθλήματα Ελλάδος και 1 Κύπελλο Ελλάδας. Αποτελεί ένα από τα πιο αξιόλογα σωματεία της υδατοσφαίρισης αλλά και γενικότερα του ελληνικού αθλητισμού.
1956-1990
Ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης ιδρύθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1937 στη Βουλιαγμένη. Το 1948 με πρόεδρο τον Αθανάσιο Διακάκη υπογράφηκε 12ετές συμβόλαιο για τη μίσθωση του παραλιακού χώρου ο οποίος είναι η σημερινή έδρα του ΝΟΒ. Από το 1956 ο ΝΟΒ καλλιεργεί το άθλημα της υδατοσφαίρισης και οι προσπάθειες εντατικοποιήθηκαν απο το 1973. Το 1966 ξεκίνησε η κατασκευή του μικρού κολυμβητηρίου και το 1967 ξεκίνησε το μεγάλο κολυμβητήριο με πισίνα 50 μέτρων το οποίο ολοκληρώθηκε το 1975. Το 1985 με πρωτοβουλία του Γιάννη Γιαννουρή, προπονητή της ανδρικής ομάδας, αποφασίστηκε η δημιουργία και γυναικείας ομάδας στην υδατοσφαίριση.
1991-2010
Το 1991 οι ομάδες πόλο ανδρών και γυναικών του ΝΟΒ κατέκτησαν μαζί τα πρώτα τους Πρωταθλήματα Ελλάδας στην υδατοσφαίριση.
Το 2000 η γυναικεία ομάδα αγωνίστηκε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου χάνοντας απο την Παλέρμο. Το 2003 ήρθε τελικά η κατάκτηση του Λεν Τρόφι γυναικών με τη Βουλιαγμένη να νικά στον τελικό την Σκιφ Μόσχας. Στην Ολυμπιάδα του 2004 αγωνίστηκαν με την Εθνική ομάδα πόλο 5 αθλήτριες της Βουλιαγμένης (Γιούλη Λαρά, Αντιγόνη Ρουμπέση, Ανθή Μυλωνάκη, Ευαγγελία Μωραϊτίδου, Άντυ Μελιδώνη) και κατέκτησαν το ασημένιο μετάλλιο.
Το 2008 η ομάδα έφθασε στον τελικό του Κυπέλλου πρωταθλητριών υδατοσφαίρισης γυναικών (Τσάμπιονς Καπ) όπου έχασε απο την Οριτζόντε Κατάνια. Το 2009 και το 2010 η Βουλιαγμένη γράφει ιστορία, καθώς κατακτά και τις 2 χρονιές το Κύπελλο πρωταθλητριών υδατοσφαίρισης γυναικών, αλλά και τα Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ. Η Βουλιαγμένη έγινε έτσι η πρώτη ελληνική ομάδα που αγωνίστηκε για τρεις συνεχόμενες χρονιές σε τελικό Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, αλλά και που κατέκτησε για δύο συνεχόμενες χρονιές τον τίτλο.
Το 2012, αλλά και το 2014 η ομάδα έφθασε ξανά στον τελικό του Τσάμπιονς Καπ, αλλά ηττήθηκε από Προ Ρέκο και ΚΝ Σαβαδέλ αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Υδατοσφαιριση Γυναικων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης
Σορέντ
Το Σορέντ (γαλλικά: Sorède, καταλανικά: Sureda) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σορεντιέν (γαλλικά: Sorédiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Αρχαία Γίτανα
Τα Αρχαία Γίτανα (εσφ. Γιτάνη), αγγλικά Gitanae or Gitana, (μεταγενέστερα Γκούμανη) ήταν αρχαία πόλη της Ηπείρου η αρχαία πρωτεύουσα της Θεσπρωτίας, περιγραφείσα από τον ιστορικό Λίβιο (Livy) ως κειμένη πλησίον της Κέρκυρας, και περίπου 10 μίλια από την ακτή (Livius.xlii.38) και ως ένα μέρος συνάντησης της Ηπειρωτικής Συμμαχίας (Epirote League, Concillio Epirotatum). Τα Γίτανα δεν αναφέρονται από κανένα άλλο συγγραφέα και πιθανολογείται ότι το όνομα είναι παραφθορά της ηπειρωτικής πόλης Χυτώνη (Chyton), την οποία ο αρχαίος ιστορικός Εφορος (Ephorus) την αναφέρει σαν αποικία των Ιώνων από τις Κλαζομενές της Μ.Ασίας στην Ηπειρο. Αλλες σημαντικές αρχαίες πόλεις στον Νομό Θεσπρωτίας ήταν και είναι σήμερα επισκέψιμες: μικρογραφία|Κάτοψη αρχαιολογικού χώρου Γιτάνων μικρογραφία|Oχύρωση στά αρχαία Γίτανα, 2010 μικρογραφία|Εγχάρακτα εδώλια με ονόματα στο αρχαίο Θέατρο των Γιτάνων, 2010 μικρογραφία|θέατρο Γιτάνων, άποψη, 2015 μικρογραφία|Το θέατρο των αρχαίων Γιτάνων, 2010 μικρογραφία|Ψηφιδωτό με τον δεκαεξάκτινο Μακεδονικό ήλιο στα αρχαία Γίτανα, 2010
Γεωγραφία
Τα Αρχαία Γίτανα (εσφ. Γιτάνη) βρίσκονται στον Δήμο Φιλιατών, ΔΔ Παραποτάμου του Ν. Θεσπρωτίας. Απέχουν περίπου 16 χλμ από το χωριό Δρέπανο και το Μακρυγιάλι, 34 χλμ από τα Σύβοτα και 56 χλμ από την Πάργα. Αν και το οδικό δίκτυο είναι καλό η πρόσβαση θεωρείται κοπιαστική, λόγω στροφών.
Ιστορία - Αρχαιολογικός χώρος
Τα Αρχαία Γίτανα ιδρύθηκαν γύρω στο 336-330 π.Χ. και διαδέχθηκαν την Ελέα ως έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών. Δίπλα στις όχθες του ποταμού Καλαμά, που την περιβάλλει, δεσπόζει το θέατρο της πόλης. Βρίσκεται κοντά στο φράγμα του Καλαμά.
Κάποτε η Γιτάνη ήταν πρωτεύουσα της αρχαίας Θεσπρωτίας, η έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών και ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά κέντρα της Ηπείρου με περίπου έξι χιλιάδες κατοίκους, τα Γίτανα, στον Δήμο Φιλιατών, είναι σήμερα μια ερειπωμένη πόλη. Εντούτοις, η πυκνή βλάστηση, ο ποταμός Καλαμάς και τα πλούσια αρχαιολογικά κατάλοιπα, δημιουργούν ένα τοπίο μοναδικό, αν και μάλλον άγνωστο στο ευρύ κοινό. Στην προστασία των μνημείων και του φυσικού περιβάλλοντος αποσκοπεί η οριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου των Γιτάνων, που πρόσφατα έλαβε την έγκριση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Όπως αναφέρθηκε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, η σημαντικότερη απειλή για τον χώρο προέρχεται από τα υφιστάμενα ενεργά λατομεία της περιοχής. Πρόβλημα επίσης δημιουργείται από την ύπαρξη αυθαίρετων εγκαταστάσεων κτηνοτροφίας πλησίον του αρχαιολογικού χώρου.
Οικοδομημένη στα μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα στη νοτιοδυτική πλαγιά του όρους της Βρυσέλλας και την κοιλάδα του αρχαίου ποταμού Θύαμι (Καλαμάς), τα Γίτανα (Γιτάνη) ήταν δεύτερη χρονολογική πρωτεύουσα της αρχαίας Θεσπρωτίας μετά την Ελέα. Μολονότι κατοικήθηκε για μόλις δύο αιώνες -μέχρι το 167 π.Χ., όταν καταστράφηκε από τους Ρωμαίους και εγκαταλείφθηκε οριστικά- η πόλη αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα οικονομικά και πολιτικά κέντρα της ευρύτερης περιοχής του Ιονίου. Από τον πυκνοδομημένο αρχαίο οικισμό σήμερα σώζονται η ακρόπολη, η αγορά, το θέατρο, πολυγωνικά τείχη συνολικής έκτασης 2,5 χιλιομέτρων, κατοικίες και άλλα κτίσματα, όπως επίσης και τμήμα του οδικού δικτύου.
Η ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου, που τώρα πλέον είναι επισκέψιμος με μόνιμο φύλακα της τοπικής εφορείας αρχαιοτήτων, ολοκληρώθηκε το έτος 2009. Για την επίσκεψη και μελέτη όλου του αρχαιολογικού χώρου χρειάζεται πεζοπορία τουλάχιστον δύο ωρών Ωστόσο εκκρεμεί η αποκατάσταση επιμέρους μνημείων, όπως το αρχαίο θέατρο, για την τεκμηρίωση και προστασία του οποίου έχει υπογραφεί προγραμματική σύμβαση μεταξύ του υπουργείου Πολιτισμού και της περιφέρειας Ηπείρου. Τον Μάιο 2010 το θέατρο των Γιτάνων «υιοθετήθηκε» από το σωματείο «Διάζωμα».
Θέση
Το αρχαίο θέατρο Γιτάνων βρίσκεται στην καταλληλότερη θέση της πόλης των Γιτάνων, δηλ. στους δυτικούς πρόποδες της Βρυσέλλας, στη βραχώδη δυτική πλαγιά των Γιτάνων, στο κοίλωμα του λόφου, έξω από τη δυτική πλευρά του τείχους. Εκεί οδηγούσε από το Πρυτανείο ένας πλακόστρωτος δρόμος. Το θέατρο έχει προσανατολισμό προς τον ποταμό Καλαμά, δηλ. από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Αν και το θέατρο βρισκόταν έξω από το τείχος, προστατευόταν από εχθρικές επιδρομές χάρη σε ένα προτείχισμα, που βρίσκεται μεταξύ της βορειοδυτικής γωνίας της οχύρωσης και του ποταμού και φυσικά από το ποτάµι.
Ιστορία
Το θέατρο κατασκευάστηκε κατά τα μέσα του 3ου αι. π. Χ., την εποχή της άνθησης των Γιτάνων, αλλά χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα μετά τη Ρωμαϊκή κατάκτηση (168/167 π. Χ.), όταν οι Ρωμαϊκές λεγεώνες υπό τον Αιμίλιο Παύλο κατέστρεψαν τα Γίτανα και πάρα πολλές πόλεις στην Ήπειρο. Το θέατρο υπέστη αργότερα φθορές από σεισμό, ο οποίος προκάλεσε μετατόπιση των εδωλίων και επιχώσεις. Επιπλέον η υπερχείλιση του Καλαμά και η νομή κοπαδιών εντός του αρχαιολογικού χώρου προκάλεσαν επιπλέον φθορές. Τέλος στον χώρο είχε στηθεί παλαιότερα ασβεστοκάμινο, γεγονός που αποδεικνύει πως υλικό του θεάτρου είχε χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ασβέστη.
Ανασκαφές
Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1996 από την κα Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή και μέχρι σήμερα έχει ανασκαφεί ένα τμήμα του θεάτρου. Έτσι, έχουν έρθει στο φως ένα τμήμα του κοίλου στην πλαγιά, η ορχήστρα και μέρος της σκηνής, ενώ ακόμη δεν έχουν ανασκαφεί πλήρως οι πάροδοι.
Περιγραφή
Το αρχαίο θέατρο Γιτάνων είχε χωρητικότητα περίπου 4.000 θεατών. Το θέατρο κατασκευάστηκε από λευκό ασβεστόλιθο, ενώ η αρχιτεκτονική του είναι η συνηθισμένη που συναντάται και στα άλλα αρχαία ελληνικά θέατρα.
Το κοίλο έχει μέγιστη διάμετρο 65 μέτρα και ύψος 10 μέτρα και ένα μικρό τμήμα του έχει λαξευθεί απευθείας επάνω στη βραχώδη πλαγιά. Το σχήμα του είναι λίγο μικρότερο από ημικύκλιο, για να μπορούν να βλέπουν οι θεατές που κάθονταν στα ακραία εδώλια. Το κοίλο διαθέτει 28 σειρές εδωλίων, που χωρίζονται σε δύο τμήματα από το διάζωμα, ενώ 4 κλίμακες διαιρούν το κοίλο σε 5 κερκίδες. Η πρόσοψη του κοίλου διέθετε δύο πολυγωνικούς αναλημματικούς τοίχους, από τους οποίους σώζονται λείψανα.
Τα περισσότερα εδώλια είναι καλά επεξεργασμένοι ορθογώνιοι λίθοι από λευκό ασβεστόλιθο με μήκος 1,25-1,50 μ., πλάτος 0,40 μ. και ύψος 0,37 μ. , ενώ ορισμένα είναι λαξευμένα πάνω στον βράχο. Μέχρι στιγμής έχουν ανασκαφεί δεκάδες εξ αυτών, που έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: στην πρόσθια πλευρά φέρουν εγχάρακτες επιγραφές με ονόματα ανδρών (π. χ. Μενέδαμος, Παυσανίας, Χαροπίδας, Τιμόδαμος, Αλέξανδρος, Φαλακρίωνας Κέφαλος, Νικόστρατος κ. ά.). Πολλές φορές στο ίδιο εδώλιο εμφανίζονται δύο ονόματα, το πρώτο σε ονομαστική και το δέυτερο σε αιτιατική πτώση. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως εμφανίζεται (και μάλιστα δύο φορές) και το γυναικείο όνομα Φιλίστα. Αν και δεν υπάρχει ομοφωνία σχετικά με την ταυτότητα των προσώπων αυτών, είναι πολύ πιθανόν πως πρόκειται για ονόματα απελεύθερων.
Η ορχήστρα έχει κατασκευαστεί, σύμφωνα με τις αρχές του Βιτρούβιου, ως πλήρης κύκλος με εγγεγραμμένο τετράγωνο, οι πλευρές του οποίου είναι παράλληλες προς τους κύριους άξονες του θεάτρου, ενώ το κυκλικό τμήμα της, προς το μέρος της σκηνής, τέμνεται από το προσκήνιο. Το δάπεδό της είχε κατασκευαστεί από λατύπη (μικρό κομμάτι πέτρας, αποκομμένο κατά την εξόρυξη/λάξευση πέτρινου όγκου) και χώμα. Επίσης οι ανασκαφές έφεραν στο φως τη θυµέλη, η οποία δεν βρέθηκε στο κέντρο της ορχήστρας, αλλά είχε μετακινηθεί κοντά στη σκηνή.
Η σκηνή (μήκους 15,50 μ., πλάτους 5,50 μ. και σωζομένου ύψους 0,50 μ.) ήταν ορθογώνια και διώροφη. Διέθετε εσωτερική σειρά 7 πεσσών πεπλατυσμένου τύπου (πεσσοστοιχία) που στήριζε τον όροφο, ενώ το προσκήνιο είχε μια σειρά δώδεκα μονολιθικών ημικιόνων, πάνω στους οποίους υπήρχε δωρικός θριγκός με λίθινο επιστύλιο.
Αποκαλύφθηκε, τέλος, τμήμα των παρόδων, κατά μήκος των οποίων, ανασκάφτηκαν αναλημματικοί τοίχοι που συγκρατούν το κοίλο του θεάτρου. Οι τοίχοι είναι δομημένοι κατά το πολυγωνικό σύστημα, με σωζόμενο ύψος 16,00 μ. (ο βόρειος) και 14,00 μ. (ο νότιος). Η έρευνα για την πλήρη διαμόρφωση των παρόδων δεν έχει ολοκληρωθεί μέχρι σήμερα.
Μετά από δοκιμαστικές τομές των αρχαιολόγων στα νοτιοδυτικά της σκηνής αποκαλύφθηκαν ορισμένα τμήματα τοίχων. Όμως οι τοίχοι αυτοί έχουν ακανόνιστη τοιχοποιία και δεν φανερώνουν επιμελημένη κατασκευή. Ακόμη δεν έχει εξακριβωθεί η χρησιμότητα αυτού του οικοδομήματος.
Το αρχαίο θέατρο Γιτάνων είναι μεγαλύτερο από το θέατρο της Βέλιανης (Ελέας), αλλά μικρότερο από το θέατρο της Κασσώπης. . Πάντως κατασκευαστικά παρουσιάζει πολλά κοινά στοιχεία με τα θέατρα της Κασσώπης και της Αμβρακίας
Χρήση
Είναι αξιοσημείωτο πως το αρχαίο θέατρο Γιτάνων μαζί με την Αγορά και το Πρυτανείο αποτελούσε το κέντρο της δημόσιας ζωής των Γιτάνων. Καθώς τα Γίτανα ήταν η έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών και των Ηπειρωτών, στο θέατρο δεν πραγματοποιούνταν μόνο παραστάσεις αλλά και πολιτικές συγκεντρώσεις , οι συνελεύσεις του Κοινού των Θεσπρωτών και των Ηπειρωτών. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Τίτου Λίβιου, το 172 π. Χ. οι δύο απεσταλμένοι των Ρωμαίων, Μάρκιος και Ατίλιος, επισκέφθηκαν τα Γίτανα και ζήτησαν από το Κοινό των Ηπειρωτών να ταχθεί με το μέρος των Ρωμαίων. Η συνέλευση του Κοινού συνήλθε πιθανότατα στο θέατρο και αποφάσισε να ταχθεί με το μέρος των Ρωμαίων.
Λιλόνγκουε
Η Λιλόνγκουε (αγγλικά: Lilongwe) είναι η πρωτεύουσα του Μαλάουι. Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται στους 902.388 κατοίκους. Βρίσκεται στο κέντρο της χώρας κοντά στον ομώνυμο ποταμό, πλησίον των συνόρων του Μαλάουι με τη Μοζαμβίκη και τη Ζάμπια.
Αρχικά επρόκειτο για ένα μικρό παραποτάμιο χωριό, το οποίο στις αρχές του 20ού αιώνα έγινε βρετανικό αποικιακό κέντρο διοίκησης. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης κοντά στην κεντρική οδική αρτηρία που διασχίζει τη χώρα και τη Βόρεια Ροδεσία (νυν Ζάμπια), η Λιλόνγκουε εξελίχτηκε στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Μαλάουι και το 1974 μεταφέρθηκε εκεί η πρωτεύουσα από την πόλη Ζόμπα. Ωστόσο, το μεγαλύτερο ποσοστό της εμπορικής δραστηριότητας συνεχίζει να λαμβάνει χώρα στο Μπλαντάιρ, τη μεγαλύτερη πόλη του Μαλάουι, με τη Λιλόνγκουε να θεωρείται η πολιτική πρωτεύουσα, καθώς πρόσφατα μεταφέρθηκε εκεί η έδρα του Κοινοβουλίου της χώρας.
Χωρίζεται στην Παλιά και τη Νέα Πόλη, στο νότο και το βορρά αντίστοιχα: η πρώτη βρίσκεται στην περιοχή του παλιού χωριού, ενώ η Νέα Πόλη αναπτύχθηκε, όταν ο πρώην δικτάτορας Χέιστινγκς Μπάντα μετέφερε την πρωτεύουσα από τη Ζόμπα στην πόλη.
Η πόλη διαθέτει Διεθνές Αεροδρόμιο (Kamuzu International Airport), το οποίο βρίσκεται 25 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης. Καλύπτει εσωτερικές πτήσεις προς το Μπλαντάιρ, το Μζούζου και την Καρόνγκα, καθώς και συχνές εξωτερικές πτήσεις προς το Γιοχάνεσμπουργκ, τη Λουσάκα, τη Χαράρε και το Ναϊρόμπι.
Οδοιπόρος επάνω από τη θάλασσα της ομίχλης
Ο Οδοιπόρος επάνω από τη θάλασσα της ομίχλης (γερμ. Wanderer über dem Nebelmeer) είναι έργο ζωγραφικής και αυτοπροσωπογραφία του ρομαντικού Γερμανού ζωγράφου Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ. Φιλοτεχνήθηκε το 1818 και σήμερα βρίσκεται στην Αίθουσα Τέχνης του Αμβούργου.
Περιγραφή
Ο πίνακας είναι ελαιογραφία σε καμβά με διαστάσεις 98,4 cm × 74,8 cm. Παρουσιάζει έναν οδοιπόρο σε οπίσθια άποψη. Έχει φτάσει επάνω σε έναν ανεμοδαρμένο βράχο στην κορυφή μιας οροσειράς. Ο Οδοιπόρος φοράει ένα βαρύ παλτό, στηρίζει στο δεξί του χέρι ένα μπαστούνι και αναπαύεται μέσα στο τοπίο άγριας φύσης, ατενίζοντας τον ορίζοντα. Ο άνεμος του ανακατεύει τα μαλλιά. Μπροστά στον στιβαρό αυτό βράχο ανοίγεται ένας βαθύς γκρεμός, πλημμυρισμένος από μια θάλασσα πυκνής ομίχλης που καλύπτει όλη τη γη. Λίγοι βράχοι ξεμυτίζουν εδώ και εκεί, ενώ λίγες, ακόμα ψηλότερες βουνοκορφές οδηγούν το βλέμμα στον γαλάζιο αίθριο ουρανό, λίγο πριν ξημερώσει ο ήλιος. Το τοπίο είναι εμπνευσμένο από διάφορα ορεινά τοπία της Βοημίας και της Σαξονίας, τα οποία ο Φρίντιχ πιο πριν είχε σκιτσάρει στα ταξίδια του. Η οπίσθια άποψη του οδοιπόρου, καθώς και η χαρακτηριστική φορεσιά, το παραδοσιακό ένδυμα των Γερμανών του 19ου αιώνα είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα των έργων του Φρίντριχ.
Ερμηνεία
Ο Φρίντριχ υπογραμμίζει συχνά την ασημαντότητα του ανθρώπου μπροστά στην απεραντοσύνη της φύσης, αποδίδοντας τις φιγούρες με μικρές διαστάσεις, καθιστώντας τες σύμβολα της βαθιάς αίσθησης μοναξιάς του ατόμου και της προσπάθειας του να ενωθεί αρμονικά με τον Θεό. Ο θεατής μπορεί εύκολα να ταυτιστεί μ΄αυτές τις μυστηριώδεις μορφές και να γίνει ο ίδιος πρωταγωνιστής του πίνακα, προβάλλοντας τα δικά του μύχια συναισθήματα επάνω στα πνευματικά και συμβολικά τοπία του Φρίντριχ.
Η ομίχλη που τυλίγει το βραχώδες τοπίο εντείνει τη μυστηριακή, απειλητική ατμόσφαιρα του πίνακα και η μορφή στον πίνακα απορροφημένη στην ενατένιση του αχανούς τοπίου μοιάζει να έχει συνειδητοποιήσει τη δική του ανεπάρκεια: στην ουσία, δεν είναι παρά ένας θεατής.
Ο πίνακας είναι αλληγορική εικόνα για το ταραχώδες παρελθόν και το άγνωστο μέλλον. Ο Φρίντριχ ζωγράφισε τον πίνακα αυτό στο κατώφλι μια νέας εποχής, από τις πιο ταραχώδεις, αλλά και σημαντικότερες και ενδοξότερες εποχές της Ευρώπης. Ο Ναπολέων έχει ήδη ξεκινήσει και κάνει το πέρασμά του μέσα από την Ευρώπη.
Είναι ξημερώματα, όταν ο Οδοιπόρος μετά από μια νυχτερινή πορεία έχει φτάσει στο ψηλότερο σημείο, καταφέρνοντας ίσως τον στόχο της οδοιπορίας του. Η πυκνή ομίχλη δημιουργεί μια αόριστη αίσθηση του τοπίου. Το βλέμμα στρέφεται στους επόμενους στόχους, τις κορυφογραμμές που βρίσκονται πιο μπροστά και φτάνουν μέχρι τον ορίζοντα. Εκεί, κάτω από τον αίσιο πρωινό ουρανό, το τοπίο χωρίζεται δεξιά και αριστερά. Στο κέντρο όμως του πίνακα, και σε μεγαλύτερο μέγεθος από όλα τα υπόλοιπα επί μέρους στοιχεία του τοπίου βρίσκεται ο Οδοιπόρος. Είναι ένας άνθρωπος απλός, ένας πολίτης που βάδισε μέσα στη σκοτεινή νύχτα του μεσαίωνα για να κατακτήσει την κορυφή του βουνού, και βρίσκεται τώρα εκεί, έτοιμος να αντιμετωπίσει όλες τις υψηλότερες αποστολές που του επιφυλάσσει το μέλλον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πίνακες του 1818 Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ Κατηγορία:Αίθουσα Τέχνης Αμβούργου
Νοσοκομείο των Πέντε Πληγών
Με τη χαρακτηριστική ονομασία "Νοσοκομείο των Πέντε Πληγών" (ισπανικά: Hospital de las Cinco Llagas, προφέρεται Οσπιτάλ ντε λας Θίνκο Γιάγας), φέρεται το ιστορικό και επιβλητικό κτίριο της Σεβίλλης, που για τέσσερις αιώνες λειτούργησε ως νοσοκομείο και σήμερα στεγάζει το κοινοβούλιο της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία.
Το Νοσοκομείο των Πέντε Πληγών φέρεται να ιδρύθηκε το 1500 από την Καταλίνα ντε Ριβέρα ως κοινωφελές ίδρυμα και η οικοδόμησή του ξεκίνησε επίσημα στις 12 Μαρτίου του 1546 με τη χρηματοδότηση του γιου της, Φαντρίκε Ενρίκου της Ριβέρα, κοντά στη Καζα ντε Πιλάτος στη Μακαρένα. Πρώτος αρχιτέκτονας που ανέλαβε το έργο ήταν ο Martin de Gaínza, ο οποίος διηύθυνε τις εργασίες μέχρι το θάνατό του το 1556. Στη συνέχεια ακολούθησαν πολλοί άλλοι και το νοσοκομείο άρχισε να λειτουργεί το 1559 ως το μεγαλύτερο στην εποχή του νοσοκομείο της Ευρώπης διαθέτοντας 1000 κρεβάτια. Οι εργασίες οικοδόμησης ολοκληρώθηκαν το 1613 και από τότε εξυπηρετούσε ασθενείς μέχρι το 1960 όταν άρχισε η σταδιακή περικοπή ιατρικών πτερύγων μέχρι που τελικά και εγκαταλείφθηκε.
Το δε δίκτυο ύδρευσης και αποχέτευσης που διέθετε, αλλά και τον ιατρικό εξοπλισμό με εργαστήρια, πλούσια βιβλιοθήκη κ.λπ. το καθιστούσαν ως ένα από τα καλλίτερα της εποχής του με εξαιρετικές συνθήκες υγιεινής και παροχής περίθαλψης, ειδικότερα την εποχή των μεγάλων επιδημιών.
Τελικά στις αρχές του 1972 λόγω της κακής κατάστασής του άρχισε το σταδιακό κλείσιμό του.
Μετά από χρόνια εγκατάλειψης, το 1986 εκπονήθηκαν σχέδια για τη μετατροπή του ιστορικού κτηρίου σε έδρα της Βουλής της Ανδαλουσίας. Η νέα έδρα της Βουλής εγκαινιάστηκε στις 28 Φεβρουαρίου (Ημέρα της Ανδαλουσίας) του 1992. Οι απαραίτητες όμως εργασίες στο κτήριο ολοκληρώθηκαν στο συνολό τους το 2003.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεβίλλη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ανδαλουσία
Κωνσταντίνος Ρίζος
Ο Κωνσταντίνος Ρίζος ή Ξανθόπουλος (1880 - 1927) ήταν Δραμινός, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κωνσταντίνος Ρίζος γεννήθηκε το 1880 στη Δράμα. Ανέπτυξε ένοπλη δράση από πολύ νωρίς εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων και των Οθωμανικών αρχών, συγκροτώντας σώμα στην περιοχή της γενέτειράς του. Στη συνέχεια, το σώμα του έδρασε στις περιοχές Ελασσόνας, Φλώρινας, Γρεβενών και Περιστερίου. Ιδιαίτερη υπήρξε η συνεισφορά του, στην προστασία των κατοίκων της Σαμαρίνας.
Αναφορές
Κατηγορία:Δράμα (πόλη) Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Μακεδονομάχος-επέκταση Κατηγορία:Ιστορία της Δράμας
Αρχείο Μαρξισμού
Το Αρχείο Μαρξισμού ήταν μαρξιστικό περιοδικό που εκδιδόταν στην Ελλάδα κατά τις περιόδους 1923-1925 και 1927-1928. Από τον τίτλο του περιοδικού πήρε το όνομα του το ιδιότυπο ελληνικό μαρξιστικό ρεύμα του Αρχειομαρξισμού.
Ιστορικό
Στα 1923, η μορφωτική και θεωρητική κατεύθυνση της δράσης της ομάδας του Φραγκίσκου Τζουλάτι επέβαλε την ανάγκη για διεύρυνση των μεταφραστικών προσπαθειών που είχε ξεκινήσει παλιότερα με το περιοδικό Κομμουνισμός το οποίο όμως είχε σταματήσει να κυκλοφορεί. Έτσι, χρειαζόταν ένα νέο εγχειρίδιο το οποίο θα αποτελούσε τη βάση των θεωρητικών μαθημάτων. Ξεκίνησε, λοιπόν, μια μεταφραστική προσπάθεια που κατέληξε στην έκδοση του περιοδικού Αρχείον Μαρξισμού. Αρχικά η ομάδα αποτάθηκε στην διοίκηση του ΣΕΚΕ(Κ) να αναγνωρίσει την έκδοση. Η διοίκηση του κόμματος αρνήθηκε και το νέο περιοδικό εκδόθηκε με την αποκλειστική ευθύνη και οικονομική επιβάρυνση της νέας ομάδας. Κυκλοφόρησε την Πρωτομαγιά του 1923, προκαλώντας αντιδράσεις στην Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος. Το περιοδικό δεν δημοσίευε άρθρα των συντελεστών του, αλλά κείμενα των κλασσικών του Μαρξισμού. Η δικτατορία του Παγκάλου ποινικοποίησε το περιοδικό το 1925. Επανακυκλοφόρησε το 1927, για να διακοπεί η έκδοσή του το Γενάρη του 1928, παρά την ισχυροποίηση του Αρχειομαρξισμού την εποχή εκείνη. Στα 1924 η ομάδα των αρχειομαρξιστών διαγράφηκε από το ΣΕΚΕ και ακολούθησε αυτόνομη πορεία.
Συγκεκριμένα το περιοδικό Αρχείον Μαρξισμού, είχε ως υπότιτλο «δεκαπενθήμερο περιοδικό». Το πρώτο τεύχος εκδόθηκε στην Αθήνα την 1 Μαΐου 1923 και το τελευταίο την 1 Ιανουαρίου 1928. Ο συνολικός αριθμός φύλλων είναι 69 και εκδόθηκαν σε τρεις τόμους: Α΄ (1 Μαΐου 1923 –15 Απριλίου 1924), Β΄ (1 Μαΐου 1924 –15 Απριλίου 1925), Γ΄ (1 Μαρτίου 1927 – 1 Ιανουαρίου 1928).
Στην Αθήνα το περιοδικό Αρχείον Μαρξισμού πωλούνταν σε διάφορες περιόδους στο Σοσιαλιστικό Βιβλιοπωλείο, στα βιβλιοπωλεία Γ. Βασιλείου, Χ. Γιάννιαρη, Ράλλη Χ., σε συγκεκριμένα περίπτερα αρχειομαρξιστών και σε καπνοπωλεία γύρω από την Ομόνοια. Στον Πειραιά αντίστοιχα σε περίπτερα του κέντρου. Το περιοδικό αντιπροσωπεύεται στα Χανιά από το βιβλιοπωλείο Σκορδίλλη, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από τα «Γράμματα» και στην Κύπρο από την εφημερίδα «Πυρσός» της Λεμεσού. Τέλος, πωλείται στον Βόλο από το βιβλιοπωλείο Κ. Παρασκευόπουλου και στην Κέρκυρα από το βιβλιοπωλείο Βασ. Ιωαννίδου. Σημαντική συμβολή στην έκδοση του περιοδικού φέρεται να είχε και ο Δημήτρης Γιωτόπουλος. Ο Τζουλάτι ο οποίος γνώριζε ιταλικά μετάφραζε κείμενα από το περιοδικό «Αβάντι». Ο Θ. Μπενάκης συμπεραίνει ότι τουλάχιστον τα έργα του Λένιν που δημοσιεύτηκαν στο «Αρχείο Μαρξισμού» είχαν μεταφραστεί από τα ιταλικά. Ιδιοκτήτης παρουσιάζεται η Εκδοτική Εταιρία «Εμπρός». Διαχειριστής στα τελευταία τεύχη του τ. Β΄ τόμου παρουσιάζεται κάποιος Φ. Βαλασιάδης. «Στον τόμο Γ΄ ιδιοκτήτης και εκδότης εμφανίζεται ο Ιων. Γυφτόπουλος και υπεύθυνος της κυκλοφορίας ο Σάββας Χαϊτόπουλος. Στο πρώτο φύλλο του πρώτου τόμου ο Χρήστος Δεδούσης υπογράφει ως διευθυντής μια «δήλωση» προς το αναγνωστικό κοινό, στην οποία παρουσιάζει το χαρακτήρα και το σκεπτικό της έκδοσης. Εκεί ξεκαθαρίζεται με έμφαση διαφοροποίησης στην πρώτη παράγραφο τι δεν είναι το περιοδικό: «δεν είναι περιοδικό ούτε κριτικής ούτε μελέτης της πολιτικής ή κοινωνικής καταστάσεως της χώρας μας». Σκοπός είναι η ερμηνεία και η «επιστημονική μελέτη» μέσα από τα μαρξιστικά εργαλεία της αστικής κοινωνίας και της εμφάνισης και δράσης του εργατικού κινήματος, ώστε να διαδοθούν οι «μαρξικές ιδέες στην χώρα μας». Τον Δεκέμβριο του 1924 το περιοδικό θα αναγκαστεί να προβεί σε ακόμη μια δήλωση απαντώντας στις κατηγορίες που του πρόσαπτε ο Ριζοσπάστης αποκαλώντας το φασιστικό όργανο. Τα μέλη της συντακτικής ομάδας δηλώνουν για ακόμη μια φορά ότι δεν υιοθετούν «ουδεμίαν ενέργειαν οιουδήποτε πολιτικού οργανισμού ή ομάδας» διότι δεν ανήκουν «εις ουδεμίαν τοιαύτην».
Στα 1927, οι μορφωτικές ανάγκες της οργάνωσης επέβαλλαν την επανακυκλοφορία του περιοδικού. Το επίπεδο των μεταφράσεων του Γ΄ τόμου είναι εμφανώς κατώτερο των δύο πρώτων, πάντως ο Στεφανάτος θυμάται πως τις μεταφράσεις τις ανελάμβαναν διανοούμενοι «οι οποίοι όχι μόνο έμοιαζαν μορφωμένοι μα και για κάπως ευκατάστατοι οικονομικώς». Πάντως, φαίνεται πως και ο τρίτος τόμος είχε μεγάλη απήχηση. Ο Στεφανάτος, ο οποίος συμμετείχε στη διανομή του περιοδικού, θυμάται πως στα σπίτια που παρέδιδε τα δέματα έμεναν «καθηγητές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στην Ανωτάτη Εμπορική, Μουσικάντες και Μουσικοσυνθέτες.» Και καταλήγει στην εκτίμηση ότι εκείνη την περίοδο το περιοδικό είχε μια «διαολεμένη κυκλοφορία», καθώς τυπωνόταν σε 7.000 αντίτυπα σε κάθε έκδοση. Κάποια από αυτά πουλιόνταν και κάποια παρέμεναν για να δεθούν σε ετήσιους τόμους.
Για όσους επιχείρησαν να ερμηνεύσουν το αρχειομαρξιστικό κίνημα στην πρώτη του αυτή μορφή οι δύο αυτές δηλώσεις αποτέλεσαν τη βάση του πολιτικού προσδιορισμού του ως «απολίτικου» με εμμονή στη μόρφωση χωρίς να διασυνδέει αυτή με την πολιτική δράση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά Κατηγορία:Αρχειομαρξισμός Κατηγορία:Πολιτικά έντυπα
Ροκ Χάτσον
μικρογραφία|325x325εσ|Με την [[Ελίζαμπεθ Τέιλορ σε διαφημιστική φωτογραφία για την ταινία Ο γίγας (1956)]] μικρογραφία|260x260εσ|Με τον [[Τζον Γουέιν (δεξιά) στην ταινία Οι αήττητοι (1969)]] Ο Ροκ Χάτσον (αγγλ. Rock Hudson), (17 Νοεμβρίου 1925 - 2 Οκτωβρίου 1985) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Καριέρα
Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους πρωταγωνιστές του αμερικανικού κινηματογράφου κατά τη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ, ερμηνεύοντας αρχικά το ρόλο του καρδιοκατακτητή σε δραματικές ταινίες όπως: Το υπέροχο μυστικό (Magnificent Obsession, 1954), Όλα όσα επιτρέπουν οι ουρανοί (All That Heaven Allows, 1955) πλάι στην Τζέιν Γουάιμαν, Γραμμένο στον άνεμο (Written in the Wind, 1956), πλάι στην Λορίν Μπακόλ και Ο γίγας (Giant, 1956), για το οποίο ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου κι έπειτα σε ρομαντικές κωμωδίες στο πλευρό της Ντόρις Ντέι όπως: Τα απόρρητα της κρεβατοκάμαρας (Pillow Talk, 1959), ''Γύρισε πίσω, αγάπη μου! (Lover Come Back, 1961), Δεν θέλω ούτε τα λουλούδια σου (Send Me No Flowers)''. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του '60 πρωταγωνίστησε στις ταινίες: Σατανική επιχείρηση (Seconds, 1966), Η τιτανομαχία του Τομπρούκ (Tobruk, 1967), Μυστική βάση Ζέμπρα (Ice Station Zebra, 1968) και Darling Lili, 1970 και στράφηκε στην τηλεόραση όπου ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά McMillan & Wife (1971-1977) και συμμετείχε ως γκεστ σταρ στην τέταρτη σεζόν της σειράς Δυναστεία (Dynasty) το 1984, λίγο πριν από τον θάνατό του.
Προσωπική ζωή
Παρά το γεγονός ότι ο Χάτσον ήταν προσεκτικός και διακριτικός όσον αφορά την προσωπική του ζωή, στην κινηματογραφική βιομηχανία ήταν γνωστό ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Ο σεξουαλικός του προσανατολισμός έγινε γνωστός μετά το θάνατό του από επιπλοκές της νόσου του AIDS το 1985. Ήταν η πρώτη διασημότητα που απεβίωσε από ασθένεια συσχετιζόμενη με το AIDS.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γκέι ηθοποιοί Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Είδη αγώνων πάλης (Κατς)
Πολλά είδη αγώνων μπορούν να βρεθούν στην τέχνη της επαγγελματικής πάλης (ή Κατς).
Μερικά από αυτά είναι πολύ ευχάριστα για τους οπαδούς και ζητούνται συχνά, ενώ άλλα έχουν αναπτυχθεί έτσι ώστε να προωθήσουν μια αντιπαλότητα παλαιστών, και ως εκ τούτου, οι εν λόγω τύποι αγώνα χρησιμοποιούνται σπάνια. Συχνά, οι αγώνες ειδικότητας χρησιμοποιούνται ως φινάλε σε μια δημοφιλή αντιπαλότητα παλαιστών. Οι αγώνες αυτοί είναι σκηνοθετημένοι, με προκαθορισμένο αποτέλεσμα.
Επειδή το Κατς υπάρχει εδώ και πολλές δεκαετίες, κάποια είδη αγώνων ανακυκλώνονται. Παρακάτω είναι ένας κατάλογος των αγώνων.
Είδη αγώνων
Ο συνηθισμένος αγώνας επαγγελματικής πάλης, περιλαμβάνει δύο παλαιστές που προσπαθούν να κερδίσουν τον αγώνα είτε μέσω κρατήματος στο πάτωμα για τρία μετρήματα του διαιτητή (pinfall) ή την υποταγή σε λαβή, ενώ μπορεί και να αποκλειστεί λόγω άσχημης συμπεριφοράς, ή να μένοντας έξω από το ρινγκ για δέκα ή είκοσι μετρήματα του διαιτητή. Επίσης στους απλούς ή κλασσικούς κανόνες εάν ο παλαιστής ακουμπήσει τα σχοινιά ο διαιτητής πρέπει να διακόψει τις λαβές υποταγής ή τις κινήσεις καθήλωσης εκτός αν ο αντίπαλος τον απομακρύνει από τα σχοινιά οπού συνεχίζεται ο αγώνας. Αν την ώρα που στέκονται όρθιοι οι παλαιστές και ο ένας από αυτούς περάσει το κεφάλι του μέσα από τα σχοινιά τότε ο διαιτητής πρέπει να απομακρύνει τον αντίπαλο του από την γωνία εάν είναι εκεί.
Σε αγώνες που γίνονται με έπαθλο κάποιο πρωτάθλημα, συνήθως ο πρωταθλητής αναδεικνύεται μέσω pinfall ή υποταγή σε λαβή. Αν κάποιος από τους παλαιστές αποκλειστεί ή μείνει για ώρα έξω από το ρινγκ (είτε σκόπιμα είτε όχι) το πρωτάθλημα δεν αλλάζει κάτοχο.
Αγώνας χωρίς αποκλεισμό
Στον αγώνα αυτό ισχύει το pinfall και η υποταγή σε λαβή. Οι αντίπαλοι δεν μπορούν να αποκλειστούν αν χρησιμοποιήσουν κάποια όπλα ή εξωτερική βοήθεια, ή ακόμα και να χτυπήσουν τον διαιτητή, όμως πρέπει να τελειώσουν τον αγώνα μέσα στο ρινγκ.
Αγώνας "λεφτά στη τράπεζα" (Money in the Bank)
Στον αγώνα αυτό βρίσκεται μια βαλίτσα σε ύψους 4 μέτρων κρεμασμένη πάνω από το ρινγκ και οι παλαιστές πρέπει να χρησιμοποιήσουν σκάλες για να διεκδικήσουν τη βαλίτσα η οποία περιέχει ένα υπογεγραμμένο συμβόλαιο που δίνει την ευκαιρία στον κάτοχο να διεκδικήσει έναν τίτλο όποτε και όπου θέλει αυτός και την οποιαδήποτε στιγμή ,συνήθως οι βαλίτσες εξαργυρώνονται μετά από έναν αγώνα όπου ο κάτοχος του τίτλου είναι κουρασμένος και χτυπημένος σε αντίθεση με τον κάτοχο της βαλίτσας που είναι "φρέσκος" έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες για διεκδίκηση του τίτλου. Εάν ο κάτοχος του τίτλου έχει πιστοποιηθεί από γιατρό ότι δεν είναι σε θέση να συμμετάσχει σε αγώνα παρ'όλα αυτά βρίσκεται μέσα στο ρινγκ. Δεν είναι δυνατή η εξαργύρωση της βαλίτσας και θεωρείται άκυρος αγώνας.
Αγώνας ανάμεικτων φύλων (Μixed Gender Match)
Αυτός ο τύπος αγώνα είναι στην ουσία ένας αγώνας συνεργασίας με διαφορετικά φύλα στις 2 γωνίες βρίσκονται ένας παλαιστής γένους θηλυκού και ένας αρσενικού, αλλά πρέπει μέσα στο ρινγκ να παλεύουν τα ίδια φύλα, εάν το αντίθετο φύλο επιτεθεί χωρίς να βάλει μέσα τον συνεργάτη του ή ακόμα κάνοντας και επίθεση εκτός του ρινγκ τότε γίνεται αποκλεισμός χωρίς μέτρημα 5 δευτερολέπτων.
Αγώνας συνεργασίας (Tag team match)
Αυτός ο αγώνας γίνεται από 2 άτομα ή και παραπάνω σε κάθε γωνιά (Σύνολο από 4 και πάνω) στον αγώνα αυτόν 2 παλαιστές βρίσκονται μέσα στο ρινγκ και 2 πίσω από τα σχοινιά πάνω στο ρινγκ στο λεγόμενο Εϊπρον (Apron) οι 2 παλαιστές μπορούν οποιαδήποτε στιγμή να βάλουν μέσα τον συνεργάτη τους κάνοντας χειραψία ή αν κάποιος χτυπήσει με τον παλμό του χεριού του τον συνεργάτη του σε οποιοδήποτε μέρος βρει. Σε περίπτωση που οι παλαιστές της μιας γωνιάς βρίσκονται και οι 2 μέσα ενώ στην άλλη γωνιά βρίσκεται μέσα μόνο ο ένας παλαιστής τότε ο διαιτητής μετράει 5 δεύτερα για να βγει ο "Παράνομος" εκτός ρινγκ αλλιώς ο αγώνας οδηγείται σε αποκλεισμό. Μέσα σε αυτά όμως μπορεί να κάνει μια ομαδική κίνηση με τον συνεργάτη του ή να διακόψει τις λαβές υποταγής και την καθήλωση. Εάν πάλι μπουν και από τις 2 γωνίες οι παλαιστές μέσα στο ρινγκ τότε αυτό επιτρέπεται κανονικά. Επίσης οι παράνομοι (μέσα στο ρινγκ μόνο) παλαιστές, που βρίσκονται στο εϊπρον πρέπει να κάνουν τη χειραψία για να μπουν μέσα, μόνο στη γωνιά τους, η μετακίνηση άλλου πιο κοντά στον συμπαίκτη δεν επιτρέπεται θεωρείται άκυρη χειραψία.
Αγώνας (Hell in a cell)
Σε αυτό τον αγώνα ισχύουν οι απλοί κανονισμοί μόνο που οι συμμετέχοντες περικλείνονται από ένα τεράστιο κλουβί το οποίο έχει περίπου 2 μετρά χώρο εξω από το ρινγκ και είναι κλειστό από πάνω. Επιτρέπονται τα πάντα αν και η πόρτα είναι κλειδωμένη τις περισσότερες φόρες οι παλαιστές βγαίνουν έξω χωρίς αυτό βεβαία να είναι ενάντια στους κανονισμούς διότι συνεχίζεται ο αγώνας κανονικά.
Σκληροπυρηνικός Αγώνας
Στον σκληροπυρηνικό αγώνα, ισχύει το pinfall και η υποταγή σε λαβή, όμως οι παλαιστές ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν όπλα (π.χ. καρέκλες, πινέζες, τραπέζια, ρόπαλα, σκάλες). Επίσης, άλλοι παλαιστές μπορούν να μπουν στο ρινγκ και να βοηθήσουν ή να χτυπήσουν κάποιο παλαιστή.
Αγώνας άδειας αρένας
Ο αγώνας άδειας αρένας, γίνεται σε άδειο από θεατές γήπεδο και συνήθως είναι μαγνητοσκοπημένο. Οι αγώνες αυτοί είναι περιορισμένοι και πλέον πραγματοποιούνται σπάνια.
Αγώνας μειονεκτήματος (Handicap)
Ο αγώνας μειονεκτήματος, γίνεται όταν ένας παλαιστής αντιμετωπίζει την ομάδα δύο ή περισσοτέρων παλαιστών. Επίσης γίνεται όταν μια ομάδα αντιμετωπίζει μια άλλη ομάδα που έχει το αριθμητικό πλεονέκτημα.
Αγώνας "καθηλώσεις μετρούν παντού" (falls count anywhere)
Ο αγώνας καθηλώσεων που μετρούν παντού είναι όταν 2 αντίπαλοι ξεκινούν μέσα στο ρινγκ και ο αγώνας τελειώνει με καθήλωση η κίνηση υποταγής όμως σε αυτόν τον τύπο αγώνα, δεν είναι απαραίτητο οι παλαιστές να παρευρίσκονται εντός του ρινγκ. Είναι αγώνας χωρίς κανόνες και χωρίς χρονικό όριο εκτός του ρινγκ και ο νικητής μπορεί να καθηλώσει ή να υποτάξει τον αντίπαλο του για να πάρει την νίκη σε οποιοδήποτε σημείο του σταδίου ή ακόμα και έξω από αυτό εάν εκείνος βρεθεί μαζί με τον αντίπαλό του ο διαιτητής είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει τους παλαιστές όπου πάνε και να καταγράψει την νίκη. Η χρήση αντικειμένων είναι νόμιμη είναι ένας σχέδον συχνός τύπος αγώνα και γίνεται για να μη μπορέσει κάποιος να νικήσει με (forfit).
Αγώνας διεκδίκησης τίτλου (Title match)
Σε αυτόν τον αγώνα μπορούν να ισχύσουν όλοι οι τύποι αγώνων αλλά ο τίτλος αλλάζει χέρια ΜΟΝΟ με καθήλωση ή υποταγή. Μπορεί κάποιος να νικήσει με αποκλεισμό ή αν γίνει παράβαση των ισχύων κανόνων, μόνο που ο τίτλος δεν αλλάζει χέρια.
Αγώνας Ironman
Ο αγώνας Ironman (ελλ: άνθρωπος του σιδήρου), είναι αγώνας με χρονικό όριο. Για να κερδίσει κάποιος πρέπει να πάρει τις πιο πολλές νίκες, με pinfall, υποταγή σε λαβή, αποκλεισμό ή διαμονή έξω από το ρινγκ. Το χρονικό όριο είναι τριάντα ή ακόμα και εξήντα λεπτά. Σε περίπτωση που το σκορ είναι το ίδιο, τότε ο αγώνας παίρνει παράταση ή ισχύει ο <<ξαφνικός θάνατος>>.
Αγώνας ειδικού διαιτητή
Στον αγώνα ειδικού διαιτητή, ο διαιτητής είναι συνήθως παλαιστής, ή κάποιος διάσημος. Στους αγώνες αυτούς, μερικές φορές οι ειδικοί διαιτητές αγνοούν τους κανονισμούς και γίνονται επιθετικοί προς τους παλαιστές.
Αγώνας Last Man Standing
Στον αγώνα αυτόν, δεν ισχύει το pinfall και η υποταγή σε λαβή. Ο μόνος τρόπος για να κερδίσει κάποιος είναι να αναισθητοποιήσει τον αντίπαλο του, σε σημείο που να μην μπορεί να σταθεί όρθιος, μέχρι δέκα μετρήματα του διαιτητή. Ο αγώνας, μοιάζει με το νοκ άουτ του μποξ.
Αγώνας σημαίας
Στον αγώνα σημαίας, δύο σημαίες διαφορετικών εθνικοτήτων βρίσκονται πάνω στις γωνίες του ρινγκ. Ο πρώτος παλαιστής που θα ξεκρεμάσει τη σημαία είναι ο νικητής.
Αγώνας Battle Royal
Ο αγώνας Μπατλ Ρόιαλ (ελλ:Βασιλική μάχη), είναι ένας αγώνας δέκα, είκοσι ή τριάντα παλαιστών. Όποιος βγει εκτός ρινγκ περνώντας όλο του το σώμα επάνω από το τρίτο σχοινί (το ψηλότερο) αποκλείεται από τον αγώνα. Για να αποκλειστεί πρέπει να πατήσει το έδαφος και με τα δύο του πόδια, ενώ νικητής είναι αυτός που θα μείνει τελευταίος. Αν κάποιος δεν βγει από το τρίτο σχοινί μπορεί να γυρίσει στο ρινγκ και να συνεχίσει κανονικά.
Αγώνας First Blood
Στον αγώνα Φερστ Μπλαντ, ο μόνος τρόπος για να νικήσει κάποιος, είναι να κάνει τον αντίπαλο του να ματώσει. Ο πρώτος που θα το καταφέρει αυτό θα είναι ο νικητής του αγώνα.
Αγώνας ασθενοφόρου
Ο αγώνας ολοκληρώνεται όταν ένας από τους δύο παλαιστές καταφέρει να βάλει τον άλλον στο πίσω μέρος ενός ασθενοφόρου που βρίσκεται δίπλα στο ρινγκ και βάλει μπρος το όχημα. Ο αγώνας αυτός δεν διοργανώνεται συχνά.
Αγώνας με τραπέζια
Στον αγώνα με τραπέζια, βρίσκονται αρκετά τραπέζια έξω ή κάτω από το ρινγκ. Για να νικήσει κάποιος, πρέπει να πετάξει τον αντίπαλο του σε ένα τραπέζι και αυτό να σπάσει.
Αγώνας με καρέκλες
Στον αγώνα με καρέκλες, βρίσκονται αρκετές μεταλλικές καρέκλες έξω ή κάτω από το ρινγκ. Οι παλαιστές μπορούν να κερδίσουν με pinfall ή υποταγή και τους επιτρέπεται να χρησιμοποιούν τις καρέκλες ως όπλο.
Αγώνας με σκάλες
Στον αγώνα με σκάλες, κάποιο αντικείμενο (πρωτάθλημα ή βαλίτσα) κρέμεται τέσσερα μέτρα ψηλά στο κέντρο του ρινγκ. Νικητής είναι αυτός που με τη βοήθεια σκάλας, το κατεβάσει. Οι παλαιστές μπορούν να χρησιμοποιούν όποιο όπλο θέλουν και ιδιαίτερα τις σκάλες. Το 2005 επινοήθηκε ο αγώνας με σκάλα Money in the Bank, στον οποίο οι παλαιστές διεκδικούν ένα συμβόλαιο για αγώνα τίτλου.
Αγώνας με τραπέζια, σκάλες και καρέκλες (TLC Tables Laders and Chairs)
Ο αγώνας αυτός, είναι παρόμοιος με τον αγώνα με σκάλες, μόνο που υπάρχουν τραπέζια και καρέκλες, που οι παλαιστές μπορούν να χρησιμοποιήσουν ως όπλα. Αυτός που θα ξεκρεμάσει το αντικείμενο που βρίσκεται τέσσερα μέτρα πάνω από το ρινγκ, είναι ο νικητής.
Αγώνας θαψίματος (Buried Alive)
Στον αγώνα αυτό, μακριά από το ρινγκ υπάρχει ένας λάκκος με άμμο ο οποίος έχει βάθος 6 πόδια. Για να κερδίσει κάποιος πρέπει να ρίξει τον αντίπαλο στο λάκκο και έπειτα να τον θάψει στην άμμο, και λόγω του οτι αυτό το είδος πάλης είναι σεναριακό υπάρχει δωμάτιο κάτω από την άμμο και μέσα σε λίγα δεύτερα πρέπει αυτός που θάβεται να μπει γρήγορα μέσα διότι απ έξω δεν ξέρουν εάν έχει μπει ή όχι διότι του δίνεται αρκετός χρόνος παρ'όλα αυτά υπάρχει και κίνδυνος θαψίματος κάτω από την άμμο, οπότε αυτοί οι αγώνες χρειάζονται αρκετή εξάσκηση. Ο Μαρκ Κάλαγουεϊ έχει συμμετάσχει σε όλους τους αγώνες, υποδυόμενος τον νεκροθάφτη.
Αγώνας με φέρετρο
Σε αυτόν τον αγώνα ο παλαιστής πρέπει να κλείσει τον αντίπαλο του σε 1 φέρετρο. Σε όλους αυτούς τους αγώνες συμμετείχε ο παλαιστής Μαρκ Κάλαγουεϊ υποδυόμενος τον νεκροθάφτη.
Αγώνας με φορείο
Στον αγώνα με φορείο, ο παλαιστής πρέπει να εξουθενώσει τον αντίπαλο του, σε σημείο που να τον τοποθετήσει σε ένα φορείο και να σπρώξει το φορείο σε μια διαχωριστική γραμμή. Η χρήση αντικείμενων ως όπλα είναι επιτρεπτή.
Αγώνας τελευταίας ευκαιρίας
Ο αγώνας τελευταίας ευκαιρίας, είναι ένας αγώνας διεκδίκησης κάποιου πρωταθλήματος. Όπως φανερώνει το όνομα του, δίνει μια ευκαιρία στον διεκδικητή και αν αυτός χάσει, τότε δεν θα παλέψει σε αγώνα τίτλου μέχρι ο τίτλος να αλλάξει κάτοχο.
Αγώνας Lumberjack
Στον αγώνα Λάμπερτζακ, δύο παλαιστές διαγωνίζονται μέσα στο ρινγκ, δίπλα στο οποίο παρευρίσκονται διάφοροι παλαιστές που περικυκλώνουν το ρινγκ. Όταν ένας παλαιστής βγει από το ρινγκ, τότε οι άλλοι έχουν το δικαίωμα να τον χτυπήσουν και να τον σπρώξουν μέσα στο ρινγκ. Ο αγώνας μπορεί να κερδηθεί με pinfall (καθήλωση για τρία μετρήματα) ή υποταγή σε λαβή.
Αγώνας παραίτησης
Στον αγώνα παραίτησης, δεν ισχύουν οι αποκλεισμοί, τα pinfall και η υποταγή σε λαβή, ενώ επιτρέπεται η χρήση αντικειμένων ως όπλα. Ο μόνος τρόπος για να κερδίσει κάποιος, είναι να υποχρεώσει τον αντίπαλο του να φωνάξει πως παραδίνεται. Η παρουσία του διαιτητή είναι αναγκαία, καθώς κρατά ένα μικρόφωνο, για να ακουστεί σε όλο το στάδιο η φωνή του ηττημένου.
Αγώνας απόσυρσης
Ο αγώνας απόσυρσης, γίνεται μεταξύ δύο παλαιστών και ισχύουν όλοι οι κανονισμοί. Ο παλαιστής που ηττηθεί πρέπει και να αποσυρθεί από την πάλη. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι παλαιστές που χάνουν, συνεχίζουν να παλεύουν σε άλλες εταιρίες.
Αγώνας σε κλουβί (Steel Cage)
Ο αγώνας αυτός διεξάγεται μέσα σε ένα σιδερένιο κλουβί. Μπορούν να ισχύσουν οι απλοί κανόνες, με προσθήκη τη νίκη λόγω δραπέτευσης από το κλουβί. Κάποιες φορές, ισχύει μόνο ο τελευταίος κανόνας, όπου οι παλαιστές πρέπει να ανοίξουν την πόρτα του κτίσματος και να βγουν έξω. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι παλαιστές μπορούν να ρίχνουν τον αντίπαλο τους πάνω στο κλουβί και να εκτελούν εναέριες κινήσεις από την κορυφή του κλουβιού.
Αγώνας με λαβή υποταγής
Σε αυτόν τον αγώνα νικάει όποιος κάνει τον αντίπαλο του να παραιτηθεί με μια λαβή υποταγής. Δεν υπάρχουν Pinfall.
Αγώνας κίνησης
Σε αυτόν τον αγώνα ο παλαιστής κάνει κάποια κίνηση που του ζητείται στον αντίπαλο του για να νικήσει. Τέτοιοι αγώνες έγιναν στα σόου Wrestlemania του WWE.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη
Μάατ
Η Μάατ ή Μα’ατ ή Μαάτ αναφέρεται στις αρχαίες Αιγυπτιακές έννοιες της αλήθειας, ισορροπίας, τάξης, αρμονίας, νόμου, ηθικής και δικαιοσύνης. Η Μάατ επίσης ήταν η θεά που προσωποποιούσε όλες αυτές τις έννοιες, και επίσης ρύθμιζε τα αστέρια, τις εποχές, και τις ενέργειες των ενεργειών των θνητών και των θεοτήτων που έφεραν την τάξη από το χάος τη στιγμή της δημιουργίας. Το ιδεολογικό της αντίθετο ήταν το Ισφέτ, που σήμαινε την αδικία, το χάος, τη βία ή το κακό.
Ιστορία
Η παλιότερες σωζόμενες αναφορές που δείχνουν ότι η Μάατ είναι ο κανόνας για τη φύση και την κοινωνία, σε αυτόν τον κόσμο και τον άλλο, έχουν καταγραφεί κατά το Παλαιό Βασίλειο, και συγκεκριμένα, λεπτομερή παραδείγματα έχουν βρεθεί στα Κείμενα των Πυραμίδων του Ουνίς (περ. 2375 - 2345 π.Χ.).
Αργότερα, όταν οι περισσότερες θεές «ζευγαρώθηκαν» με μία αρσενική εκδοχή, το αντίστοιχο της Μάατ ήταν ο Θωθ, καθώς οι ιδιότητές τους ήταν παρόμοιες. Σε άλλες αναφορές, ο Θωθ είχε ζευγαρωθεί με τη Σεσχάτ, τη θεά της γραφής και της γνώσης, η οποία ήταν λιγότερο γνωστή θεότητα.
Μετά από τον ρόλο της στη δημιουργία και τη συνεχή αποτροπή της επιστροφής του σύμπαντος στο χάος, ο κύριος ρόλος της στην αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία είχε να κάνει με το Ζύγισμα της Καρδιάς (βλ. παρακάτων) που γινόταν στο Ντουάτ. Το φτερό της ήταν το μέτρο το οποίο καθόριζε αν οι ψυχές των νεκρών θα περνούσαν στην άλλη ζωή με επιτυχία.
Οι Φαραώ συχνά απεικονίζονταν με τα σύμβολα της Μάατ για να τονιστεί ο ρόλος τους στην τήρηση των νόμων και της δικαιοσύνης.
Ως αρχή
Η Μάατ αντιπροσωπεύει τις δεοντολογικές και ηθικές αρχές που κάθε Αιγύπτιος έπρεπε να τηρεί στην καθημερινή του ζωή. Έπρεπε να ενεργούν με τιμή και αλήθεια στους τρόπους τους που αφορούσαν την οικογένεια, την κοινότητα, το έθνος, το περιβάλλον και τους θεούς.
Η Μάατ ως αρχή διαμορφώθηκε για να ανταποκριθεί στις πολύπλοκες ανάγκες του ανερχόμενου Αιγυπτιακού κράτους το οποίο περιελάμβανε διαφορετικούς λαούς και άτομα με συγκρουόμενα συμφέροντα. Η ανάπτυξη τέτοιων κανόνων είχαν σκοπό να αποτρέψουν κοινωνικές αναταραχές και έγιναν η βάση των αιγυπτιακών νόμων. Από τις πρώιμες περιόδους ήδη, ο βασιλιάς περιέγραφε τον εαυτό του ως ο «Κύριος της Μάατ».
Η σημασία της Μάατ αναπτύχθηκε σε τέτοιο βαθμό που περιελάμβανε όλες τις πλευρές της ύπαρξης, συμπεριλαμβανομένης της βασικής ισορροπίας του σύμπαντος, τη σχέση των στοιχείων που το αποτελούν, τον κύκλο των εποχών, τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων, την τήρηση θρησκευτικών τύπων, και την τιμιότητα και ειλικρίνεια στις κοινωνικές συναναστροφές.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν βαθιά πεποίθηση στην ιερότητα και ενότητα του σύμπαντος. Η κοσμική αρμονία επιτυγχανόταν με την ορθή τήρηση της δημόσιας ζωής και των τελετουργικών. Κάθε διατάραξη αυτής της αρμονίας μπορεί να είχε συνέπειες για το άτομο αλλά και για το κράτος. Ένας ασεβής βασιλιάς μπορούσε να επιφέρει λιμό, και η βλασφημία μπορούσε να επιφέρει τύφλωση στο άτομο. Σε αντίθεση με την ευταξία που εκφράζει η έννοια της Μάατ είναι η έννοια του Ισφέτ: χάος, ψεύδη, και βία.
Εκτός από τη σημασία της Μάατ, πολλές άλλες αρχές ήταν πολύ σημαντικές στον αρχαίο αιγυπτιακό νόμο, όπως η σημασία της τήρησης της παράδοσης σε αντίθεση με την αλλαγή, η σημασία του ρητορικού λόγου, και η σημασία της αμεροληψίας και της "δίκαιας ενέργειας". Σε ένα κείμενο του Μέσου Βασιλείου (2062 – περ. 1664 π.Χ.) ο Δημιουργός λέει «Έφτιαξα κάθε άνθρωπο όπως το διπλανό του». Η Μάατ επέτασσε τον πλούσιο να βοηθάει το λιγότερο τυχερό αντί να τον εκμεταλλεύεται,κάτι που αντηχεί και στις διατυπώσεις των κειμένων των πυραμίδων: Maat called the rich to help the less fortunate rather than exploit them, echoed in tomb declarations: «Έθρεψα τους πεινασμένους και έντυσα τους γυμνούς» και «Ήμουν σύζυγος για τη χήρα και πατέρας για το ορφανό».
Για το αιγυπτιακό τρόπο σκέψης, η Μάατ συνέδεε όλα τα πράγματα μαζί σε μια άτρωτη ενότητα: το σύμπαν, τον φυσικό κόσμο, το κράτος και το άτομο θεωρούνταν όλα μέρη της ευρύτερης τάξης που γεννούσε η Μάατ.
Ένα απόσπασμα από τις Διδαχές του Πταχοτέπ παρουσιάζει τη Μάατ ως εξής:
Ο νόμος
Αργότερα λόγιοι και φιλόσοφοι θα αφομοίωναν επίσης έννοιες από το «Σεμπαΐτ», τοπικό σώμα λογοτεχνικής σοφίας. Αυτά τα πνευματικά κείμενα είχαν να κάνουν με κοινές κοινωνικές ή επαγγελματικές καταστάσεις και πώς ήταν καλύτερο να επιλυθεί ή να αντιμετωπιστεί η καθεμία από αυτές στο πνεύμα της Μάατ. Ήταν πολύ πρακτικές συμβουλές, και πολύ σχετικές με την κάθε μία συγκεκριμένη περίπτωση, και έτσι από αυτά τα κείμενα μπορούν να εξαχθούν λίγοι συγκεκριμένοι, σαφείς και γενικοί κανόνες.
Κατά την Ελληνική Πτολεμαϊκή περίοδο της Αιγυπτιακής ιστορίας, ο Ελληνικός νόμος συνυπήρχε παράλληλα με τον Αιγυπτιακό νόμο. Ο Αιγυπτιακός νόμος παρουσίαζε τα δικαιώματα των γυναικών οι οποίες είχαν δικαίωμα να δρουν αυτόνομα από τους άντρες και επίσης δικαίωμα σε προσωπική ιδιοκτησία και με τον καιρό αυτό επηρέασε τις πιο περιοριστικές συμβάσεις των Ελλήνων και των Ρωμαίων. Όταν ο έλεγχος της Αιγύπτου πέρασε στους Ρωμαίους, το Ρωμαϊκό νομικό σύστημα που ίσχυε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επιβλήθηκε και στην Αίγυπτο.
Γραφείς
Η γραφείς κατείχαν θέσεις με κύρος στην αρχαία αιγυπτιακή κοινωνία λόγω της σημασίας τους στη μετάδοση θρησκευτικών, πολιτικών, και οικονομικών πληροφοριών που αφορούσαν το εμπόριο.
Ο Θωθ ήταν ο προστάτης των γραφέων, ο οποίος περιγραφόταν ως «αυτός που αποκαλύπτει τη Μάατ και σταθμίζει τη Μάατ, που αγαπάει τη Μάατ και χαρίζει τη Μάατ σε αυτόν που ενεργεί τη Μάατ [που ενεργεί ορθά]». Σε κείμενα όπως οι Διδαχές του Αμενεμοπέ ο γραφέας προτρέπεται να ακολουθεί τις αρχές τις Μάατ και στην προσωπική του ζωή και στη δουλειά του. Οι παραινέσεις για να ζήσει κανείς σύμφωνα με τις αρχές της Μάατ είναι τέτοιες, που τέτοια διδακτικά κείμενα έχουν περιγραφεί ως "Λογοτεχνία της Μάατ".
Ως θεά
Η Μάατ ήταν η θεότητα της αρμονίας, της δικαιοσύνης, και της αλήθειας που αναπαριστάνονταν ως νεαρή γυναίκα, σε καθιστή ή όρθια στάση κρατώντας το Σκήπτρο ουάς, το σύμβολο της εξουσίας, στο ένα χέρι, και το ανκχ, το σύμβολο της αιώνιας ζωής, στο άλλο. Κάποιες φορές απεικονίζεται με φτερά σε κάθε χέρι ή με ένα φτερό στρουθοκαμήλου στο κεφάλι της. Το νόημα αυτού του συμβόλου δεν είναι βέβαιο, αν και ο ο θεός Σου, που σε κάποιους μύθους είναι ο αδελφός της Μάατ, φοράει επίσης αυτό το φτερό. Οι αναπαραστάσεις της Μάατ ως θεάς καταγράφονται από τα μέσα του Παλαιού Βασιλείου (περ. 2680 με 2190 π.Χ.)
Ο θεός-ήλιος Ρα προήρθε από το αρχέγονο λόφο της δημιουργίας μόνο μετά που τοποθέτησε την κόρη του Μάατ στη θέση του Ισφέτ (χάος). Οι βασιλιάδες κληρονόμησαν το καθήκον να εξασφαλίσουν ότι η Μάατ θα παρέμεινε στη θέση της αυτοί με τον Ρα λέγονταν ότι "ζούσαν στη Μάατ", με τον Ακενατόν (βασιλεία 1372-1355 π.Χ.) ειδικά να τονίζει αυτή την έννοια σε τέτοιο βαθμό που, σημειώνει ο Αιγυπτιολόγος John Ray, οι σύγχρονοι του βασιλιά είδαν τη στάση του ως αδιαλλαξία και φανατισμό. Κάποιοι βασιλιάδες ενσωμάτωσαν το όνομα της Μάατ στο όνομά τους, αναφερόμενοι ως Κύριοι της Μάατ ή Meri-Maat (Αγαπημένος της Μάατ).
Το Ζύγισμα της Καρδιάς
Το Ζύγισμα της Καρδιάς, που απεικονίζεται σε πάπυρο στο Βιβλίο των Νεκρών ή σε σκηνές σε τάφους, δείχνει τον Άνουβι να επιβλέπει το ζύγισμα και τη λεοντόμορφη θεότητα τέρας Αμμούτ καθιστή να περιμένει το αποτέλεσμα, ώστε να καταβροχθίσει τις καρδιές αυτών που αποτύγχαναν. Στη μία πλευρά της οριζόντιας επιφάνειας της ζυγαριάς απεικονίζονταν η καρδιά κάθετη και στην άλλη πλευρά επίσης κάθετα το φτερό. Άλλες παραδίνουν ότι ο Άνουβις έφερνε την καρδιά μπροστά στον Όσιρι ο οποίος πραγματοποιούσε το ζύγισμα. Ενώ η καρδιά ζυγιζόταν ο νεκρός απήγγειλε τις 42 Αρνητικές Ομολογίες καθώς οι Κριτές της Μάατ παρακολουθούσαν.
Στα ταφικά κείμενα
Η ακόλουθη μετάφραση είναι του Γουόλις Μπατζ.
42 Αρνητικές Ομολογίες (Πάπυρος του Άνι)
From the Πάπυρο του Άνι.