cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναός Ε της Ήρας στον Σελινούντα
Περιγραφή
Ο περίπτερος ναός ανήκει στη φάση μετάβασης από την αρχαϊκή στην κλασική περίοδο. Οι διαστάσεις του περιστυλίου είναι 25,33 μ. Χ 67, 82 μ. με 6 κίονες στην πρόσοψη (εξάστυλος) και 15 (2 Χ 6 + 3) στις μακριές πλευρές. Οι κίονες έχουν ύψος 10,19 μ. με πολλά ίχνη γύψου, με τον οποίο ήταν καλυμμένοι. Ο ναός είναι πιο επιμήκης από μεταγενέστερους ναούς. Το χαρακτηριστικό του είναι οι πολλές βαθμίδες: είναι δέκα στα ανατολικά. O σηκός έχει πρόναο εν παραστάσει, μετά έξι βαθμίδες οδηγούν στον σηκό και άλλες έξι στο άδυτο. Πίσω από αυτό υπάρχει οπισθόδομος εν παραστάσει. Οπτικές αλλοιώσεις: ένταση στη βάση και μείωση στην κορυφή του κίονα, συστολή της μεσοκιόνιας απόστασης στις γωνίες και διαστολή στις μετόπες της γωνίας. Οι μετόπες του θριγκού είναι από τοπική πέτρα, εκτός από τα κεφάλια και τα γυμνά μέρη των γυναικών, που είναι από λευκό μάρμαρο της Πάρου. Χρονολογούνται περί το 470 π.Χ. και η τεχνοτροπία δείχνει εξέλιξη προς τον κλασικό ρυθμό. Έχουν σωθεί τέσσερις ολόκληρες μετόπες: ο Ηρακλής φονεύει την Αμαζόνα Αντιόπη, ο γάμος του Διός με την Ήρα, ο Ακταίων κομματιάζεται από τα κυνηγόσκυλα της Άρτεμης, η Αθηνά σκοτώνει τον γίγαντα Εγκέλαδο και κομμάτια από μία πέμπτη, ίσως με τον Απόλλωνα και τη Δάφνη.
O ναός Ε βρίσκεται στον ανατολικό λόφο του Σελινούντα, νοτιότερα από δύο άλλους ερειπωμένους: τον ναό F και τον τεράστιο ναό G.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί Κατηγορία:Σελινούντας Σικελίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία
Θυμαριά Έβρου
Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: Θυμαριά Κοζάνης
Η Θυμαριά είναι χωριό του νομού Έβρου, 42 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης. Με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Τυχερού, του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 232 κατοίκους.
Προσφυγοχώρι, ακολούθησε την ίδια πορεία με τα υπόλοιπα χωριά. Το παλιό του όνομα ήταν Κιοπεκλί που σημαίνει μέρος με σκυλιά (τουρκικά köpek=σκύλος) προφανώς λόγω των πολλών σκυλιών που είχαν τότε οι κτηνοτρόφοι κάτοικοι για να προφυλάσσουν τα κοπάδια τους απο επιδρομές λύκων και τσακαλιών ενώ αργότερα μετονομάστηκε σε Θυμαριά.
Ιστορία
Μετά το 1923 εγκαταστάθηκαν στο χωριό πολυάριθμοι πρόσφυγες, που αποτέλεσαν ουσιαστικά το σύνολο του πληθυσμού του.
Η Θυμαριά ανήκε από το 1924 ως το 1961 στην επαρχία Σουφλίου του νομού Έβρου και την κοινότητα Τυχίου (Τυχερού), οπότε εντάχθηκε στη νεοσύστατη κοινότητα Προβατώνα.
Τοπικές Εορτές
Το χωριό γιορτάζει στις 26 Οκτωβρίου ανήμερα εορτής του Αγίου Δημητρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Ολοκλήρωμα Νταρμπού
Διαμερίσεις
Αν έχουμε ένα κλειστό διάστημα [a,b], τότε ονομάζουμε διαμέριση του [a,b] κάθε πεπερασμένο σύνολο: Τα άκρα a, b του διαστήματος ανήκουν υποχρεωτικά στη διαμέριση και επομένως κάθε διαμέριση περιέχει τουλάχιστον δύο σημεία. Επιπλέον, συνήθως υποθέτουμε ότι τα είναι διατεταγμένα ως εξής  και για  μια διαμέριση P θα γράφουμε:
Με άλλα λόγια μια διαμέριση ενός διαστήματος [a, b], το χωρίζει σε n υποδιαστήματα: που δεν έχουν όλα αναγκαστικά το ίδιο μήκος, δηλαδή τα σημεία x_k δεν απαιτούμε να ισαπέχουν. Ονομάζουμε πλάτος της διαμέρισης P τον αριθμό: δηλαδή το μεγαλύτερο από τα μήκη των υποδιαστημάτων.
Άνω και Κάτω Αθροίσματα Νταρμπού
Θεωρούμε μια φραγμένη συνάρτηση και μια διαμέριση  του [a, b]. Η P διαμερίζει το [a, b] στα υποδιαστήματα::
Για κάθε ένα από τα υποδιαστήματα αυτά ορίζουμε τους αριθμούς: και
Για κάθε διαμέριση P του [a, b] ορίζουμε το άνω και το κάτω άθροισμα Νταρμπού ως εξής: και
Για κάθε διαμέριση P ισχύει:
Ορίζουμε τώρα το άνω και το κάτω ολοκλήρωμα Νταρμπού ως εξής: και
Η συνάρτηση f είναι ολοκληρώσιμη κατά Νταρμπού αν: Η κοινή τιμή του άνω και κάτω ολοκληρώματος Νταρμπού ονομάζεται ολοκλήρωμα της f και συμβολίζεται με:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ολοκληρωτικός λογισμός Κατηγορία:Θεωρία μέτρου
Ντακ-μπόκουμ-τανγκ
Το Ντακ-μπόκουμ-τανγκ (닭볶음탕) ή κοκκινιστό πικάντικο κοτόπουλο είναι παραδοσιακό κορεατικό πιάτο που γίνεται από βρασμένα κομμάτια κοτόπουλου με λαχανικά και μπαχαρικά. Τα συστατικά μερικές φορές ανακατεύονται πριν βράσουν. Είναι πιάτο σαν το τζιμ και τζόριμ, και η συνταγή διαφέρει σε ολόκληρη την κορεατική χερσόνησο. Τα κοινά συστατικά περιλαμβάνουν πατάτες, καρότα, πράσινες και κόκκινες πιπεριές τσίλι, αποξηραμένες κόκκινες πιπεριές, πράσο, κρεμμύδια, σκόρδο, τζίντζερ, γκότσουτζανγκ (πάστα τσίλι), γκότσουτγκαρου (τσίλι σε σκόνη), σάλτσα σόγιας και σησαμέλαιο.
Ετυμολογία
Το Ντακ-μπόκουμ-τανγκ (닭볶음탕) είναι μια ένωση ντακ (닭, "κοτόπουλο"), μπόκουμ (볶음, "ανακατεμένο-τηγανητό πιάτο"), και τανγκ (탕, "σούπα").
Το πιάτο συχνά αποκαλείται ντακ-ντόρι-τανγκ (닭도리탕), όπου η ετυμολογία της μέσης λέξη ντόρι (도리) δεν είναι οριστικά γνωστός. Στη Νότια Κορέα, το Εθνικό Ινστιτούτο για την κορεατική Γλώσσα ισχυρίζεται ότι η λέξη προήλθε από την Ιαπωνική τόρι (鳥* το "πουλί"), και προτείνει ότι η λέξη θα πρέπει νακαθαριστεί ως ντακ-μπόκουμ-τανγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κορεάτικη κουζίνα
Delicate Sound Of Thunder
To Delicate Sound Of Thunder είναι διπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Pink Floyd, το οποίο κυκλοφόρησε στις 22 Νοεμβρίου 1988 μέσω της "EMI" στην Ευρώπη και της "Columbia" στην Αμερική. Έχει, επίσης, κυκλοφορήσει σε μορφή βίντεο-κασέτας και αργότερα DVD.
Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στο "Nassau Coliseum" του Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης τον Αύγουστο του 1988 στο πλαίσιο της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "A Momentary Lapse Of Reason".
Έφθασε στο # 11 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και έγινε τριπλά πλατινένιος στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1997.
Θέσεις τσαρτ
{|width="100%" align="center"| Delicate Sound Of Thunder (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 22 Νοεμβρίου 1988
Βραβεύσεις
Delicate Sound Of Thunder (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Γερμανία (BVMI Certification): Χρυσός
Αυστρία (IFPI Certification): Χρυσός
Καναδάς (CRIA Certification): 2 φορές πλατινένιος
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 φορές πλατινένιος
Γαλλία (SNEP Certification): 2 φορές χρυσός
Μουσικοί
Το "Delicate Sound Of Thunder" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Pink Floyd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1988
Thunderbolt
Thunderbolt είναι ο τίτλος του 21ου στούντιο δίσκου του βρετανικού heavy metal συγκροτήματος Saxon, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 2 Φεβρουαρίου 2018 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Silver Lining Music".
Το κομμάτι "They Played Rock n Roll" είναι αφιερωμένο στον τραγουδιστή των Motörhead, Lemmy, ο οποίος πέθανε από καρκίνο τον Δεκέμβριο του 2015. Ο τίτλος του προέρχεται από τη φράση που έλεγε ο Lemmy στις συναυλίες, "We are Motörhead, and we play rock and roll!". Αποτέλεσε το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, περίπου ένα μήνα μετά το θάνατο του πρώην κιθαρίστα των Motörhead, Έντι Κλαρκ.
Το άλμπουμ συνοδευόταν από βίντεο κλιπ για τα κομμάτια "Nosferatu (The Vampire's Waltz)" και "Predator".
Η εμπορική επιτυχία του δίσκου ήταν η μεγαλύτερη για οποιοδήποτε άλμπουμ των Saxon μετά τη δεκαετία του '80, αφού σκαρφάλωσε στο Top-10 στη Γερμανία, τη Σκωτία και την Ελβετία, ενώ έφθασε ως το # 29 στην πατρίδα του συγκροτήματος, την υψηλότερη τους θέση μετά το 1984.
Θέσεις τσαρτ
Thunderbolt (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 2 Φεβρουαρίου 2018
Τα μέλη των Saxon
Το "Thunderbolt" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Saxon Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Ακαδημίες ΠΑΟΚ
Οι Ακαδημίες ΠΑΟΚ είναι το σύστημα ποδοσφαιρικής ακαδημίας του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαιρικού συλλόγου του ΠΑΟΚ, που αποτελείται από 11 επίσημες ομάδες νέων (Κ-6/7, Κ-8, Κ-9, Κ-10, Κ-11, Κ-12, Κ-13, Κ-14, Κ-15, Κ-17 και Κ-19), βασισμένες στις ηλικίες των νεαρών αθλητών. Οι ομάδες «Κ-15, Κ-17 και Κ-19» αγωνίζονται όλες στις διοργανώσεις νέων της Superleague (Superleague Κ-15, Κ-17 και Κ-19 αντίστοιχα), ενώ η ομάδα Κ-19 έχει τακτική συμμετοχή στο UEFA Youth League σαν πρωταθλήτρια. Είναι δηλαδή μια πετυχημένη ομάδα στο ποδοσφαιρικό κομμάτι.
Η ακαδημία έχει περισσότερους από 280 νεαρούς ποδοσφαιριστές,, εργάζονται σε αυτήν πάνω από 50 άτομα (προπονητές, εκπαιδευτές, γιατροί, φροντιστές κ.α.) και διατηρεί προπονητικά κέντρα εκπαίδευσης εκτός Θεσσαλονίκη. Αυτά είναι σε Αθήνα, Διδυμότειχο, Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή - Ξάνθη, Κιλκίς, Καβάλα, Δράμα, Κοζάνη, Κατερίνη, Λαμία, Κέρκυρα, Ρέθυμνο, Χίος, Χαλκιδική, Κυκλάδες και Ρόδο.
Ιστορία
Η πρώτη ακαδημία νέων δημιουργήθηκε το 1952, από τον οραματιστή αυστριακό προπονητή Γουίλι Σεφτζίκ. Το όνειρό του ήταν να μπορεί να αναδείξει νέα ταλέντα που θα μπορούσαν να εξελιχθούν από μικρή ηλικία στην ομάδα του ΠΑΟΚ. Τη τριετία 2007-2009, ο πρώην πρόεδρος Θοδωρής Ζαγοράκης ξεκίνησε την αναγέννηση των ακαδημιών, δημιουργώντας το πρόγραμμα "Football Prints". Ο Βαγγέλης Πουρλιοτόπουλος ανέλαβε την αναδιοργάνωση και για πρώτη φορά στην ιστορία του ΠΑΟΚ ξεκίνησε μια οργανωμένη προσπάθεια του συλλόγου να εκμεταλλευτεί και να αναδείξει νέα ταλέντα και να προωθήσει συστηματικά νέους ποδοσφαιριστές από τα τμήματα υποδομής του ΠΑΟΚ στην πρώτη ομάδα. Το 2009 το κόστος έφτασε τα € 1 εκατ. Ετησίως. Το 2008 εγκαινιάστηκαν οι πρώτοι ξενώνες στο γήπεδο της Τούμπας. Τα πρώτα τρία χρόνια, οι ξενώνες φιλοξένησαν 14 παιδιά, που ήρθαν άλλες πόλης της Ελλάδας. Σήμερα περισσότερες από 90 ακαδημίες συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα.
Η εξέλιξη των ακαδημιών συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με τον Ιβάν Σαββίδη να επενδύει σε ένα νέο σπίτι όπου θα φιλοξενηθούν νέοι ποδοσφαιριστές. Τον Σεπτέμβριο του 2015, η Ακαδημία του ΠΑΟΚ εξαγόρασε ένα επταώροφο κτίριο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, όπου ζουν 55 νέοι ποδοσφαιριστές. Το κόστος των ακαδημιών έχει φθάσει τα 2 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, καθιστώντας το, το πιο ακριβό πρόγραμμα ακαδημιών στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το Διεθνές Κέντρο Αθλητικών Σπουδών (CIES), το σωματείο έχει τις καλύτερες ακαδημίες στην Ελλάδα.
Οργάνωση
Ο ΠΑΟΚ επενδύει στην ίδρυση δικών του σχολών ποδοσφαίρου για να αναδείξει τα ταλαντούχα παιδιά. Σήμερα η ακαδημία διατηρεί 16 προπονητικά κέντρα εκπαίδευσης σε κάθε γωνιά της χώρας. Τα τμήματα υποδομών του ΠΑΟΚ, με τη βοήθεια του δικτύου συνεργαζόμενων ακαδημιών (Football Prints), επιλέγουν τους πιο ταλαντούχους παίκτες από κάθε περιοχή, προκειμένου να τους εκπαιδεύσουν και σταδιακά να τους εντάξουν στα πλαίσια των ακαδημιών.
Ο στόχος του συλλόγου είναι να ανακαλύψει νέους ταλαντούχους αθλητές ηλικίας μέχρι 12 ετών και να τους διδάξει, τουλάχιστον, 7 χρόνια σωστής ποδοσφαιρικής εκπαίδευσης, ώστε να μπορέσουν να μπουν στη νοοτροπία και τη φιλοσοφία του συλλόγου τους. Η ερευνητική ομάδα επισκέπτεται όλα τα κέντρα εκπαίδευσης κάθε μήνα, για να επιβλέπει την πρόοδο των παιδιών. Όσα παιδιά ξεχωρίζουν, προσκαλούνται στη Θεσσαλονίκη για να συμμετάσχουν στην Ακαδημία του ΠΑΟΚ και φιλοξενούνται στον ξενώνα των ακαδημιών.
Από το 2013, ο ΠΑΟΚ διατηρεί συνεργασία με τη Γιουβέντους στον τομέα των ακαδημιών.
Κατάλογος ακαδημιών
Οι 90 ακαδημίες του δικτύου "Football Prints" στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο.
Ελλάδα Κύπρος Γερμανία Ισραήλ Σουηδία
Προσωπικό Ακαδημιών
Τελευταία ενημέρωση: 20 Αυγούστου 2019
Τρέχουσες συνθέσεις
Τελευταία ενημέρωση: 21 Αυγούστου 2019
Τίτλοι & Διακρίσεις
Τελευταία ενημέρωση: 17 Αυγούστου 2021
Οι τίτλοι και οι διακρίσεις που κέρδισαν οι ομάδες των ακαδημιών του ΠΑΟΚ.
Superleague - Διεθνή τουρνουά - Διοργανώσεις ΕΠΟ και ΕΠΣΜ
ΠΑΟΚ Κ–19
ΠΑΟΚ Κ-17
ΠΑΟΚ Κ-15
Εγχώρια - Διεθνή τουρνουά
ΠΑΟΚ Κ-14
ΠΑΟΚ Κ-13
ΠΑΟΚ Κ-12
ΠΑΟΚ Κ-11
ΠΑΟΚ Κ-9
ΠΑΟΚ Κ-8
Σημαντικοί ποδοσφαιριστές
Επαγγελματίες ποδοσφαιριστές που προέρχονται από τα τμήματα ακαδημιών του συλλόγου:
Παραπομπές
*
Γκρεγκορί Ταφορώ
Ο Γκρεγκορί Ταφορώ, γεννημένος στις 29 Σεπτεμβρίου 1976 στο Μπουά-Γκιγιώμ (Σεν-Μαριτίμ), είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2011.
Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της ΦΚ Ρουέν, ο αριστερός αυτός αμυντικός εισήλθε στον κόσμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου αγωνιζόμενος με την ΣΜ Καέν, προτού υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την Λιλ ΟΣΚ, όπου αγωνίστηκε για διάστημα, συνολικά, οκτώ σεζόν. Μαζί της αγωνίστηκε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και έγινε, μάλιστα, αρχηγός της. Το 2009, πραγματοποίησε την επιστροφή του στην ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, με της οποίας την φανέλα και έβαλε ένα τέλος στην αγωνιστική του παρουσία στο χώρο του ποδοσφαίρου το 2011, λόγω τραυματισμού, αφού πρώτα, όμως, κατάφερε να την βοηθήσει να επανέλθει στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου.
Καριέρα
Ο Γκρεγκορί Ταφορώ αγωνιζόταν στις ακαδημίες της ΚΜΣ Ουασέλ έως την ηλικιακή κατηγορία Κ-15. Ενσωματώθηκε, στη συνέχεια, στα τμήματα υποδομής της ΦΚ Ρουέν από το 1992 ως το 1995, ημερομηνία κατά την οποία χρεοκόπησε η ομάδα. Ο παίκτης ακολούθησε, τότε, τον προπονητή του στην ομάδα, Νασέρ Λαργκέ, ο οποίος είχε μόλις προσληφθεί από την ΣΜ Καέν. Αγωνίστηκε στη διάρκεια των τριών πρώτων του σεζόν με την δεύτερη ομάδα του συλλόγου στο CFA, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Πασκάλ Τεώ, προτού προωθηθεί και καθιερωθεί στην πρώτη ομάδα του συλλόγου της Νορμανδίας.
Το 2001, αποκτήθηκε από τον παλιό προπονητή της Ρουέν, τον Ζαν-Λυκ Μπουϊζίν, ο οποίος εργαζόταν, πλέον, ως τεχνικός διευθυντής στην Λιλ ΟΣΚ του Βαχίντ Χαλίχοτζιτς. Κατάφερε να καθιερωθεί ως βασικός και συνεισέφερε στην αγωνιστική άνοδο της ομάδας, της οποάις έγινε και αργότερα αρχηγός. Αντιστοίχως δεύτερη και τρίτη στο πρωτάθλημα τις σεζόν 2005 και 2006, η ΛΟΣΚ συμμετείχε επίσης τρεις φορές στο Τσάμπιονς Λιγκ σε διάστημα οκτώ σεζόν.
Ενώ είχε χάσει την θέση βασικού του, έλυσε το συμβόλαιό του στις 2 Ιουλίου 2009 κοινεί συναινέσει με την ομάδα του. Στις 5 Ιουλίου, επέστρεψε στην ΣΜ Καέν, την ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, η οποία είχε μόλις υποβιβαστεί στην Λιγκ 2, όπου υπέγραψε συμβόλαιο διετούς διάρκειας. Έπειτα από μια καλή πρώτη σεζόν, η οποία βρήκε την ομάδα της Νορμανδίας να κατακτά τον τίτλο της πρωταθλήτριας και να επιστρέφει στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου (με τον Ταφορώ να είναι μέλος της καλύτερης 11άδας της σεζόν στη Λιγκ 2), υπέστη συνεχόμενους τραυματισμούς που τον εμπόδισαν από το να διατηρήσει την θέση βασικού του. Ανακοίνωσε, τελικώς, στις 2 Δεκεμβρίου 2011 την αποχώρησή του από την ενεργό δράση λόγω των συνεχιζόμενων τραυματισμών που αντιμετώπιζε στην πλάτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΝΦ Κλαιρφοντέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΜ Καέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
FIBA Asia
Η FIBA Asia είναι μια επιτροπή εντός της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Αποτελεί μια από τις πέντε ηπειρωτικές ζώνες της FIBA. Η FIBA Asia είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και τη διακυβέρνηση των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων στην Ασία. Απαρτίζεται από 44 oμοσπονδίες μέλη και έχει την έδρα της στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας.
Μέλη
Κεντρική Ασία (CABA)
Ανατολική Ασία (EABA)
Κόλπος (GBA)
thumb|Οι έξι ζώνες.
Νότια Ασία (SABA)
Δυτική Ασία (WABA)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ασία Asia
Μουστάκας
Το ελληνικό επίθετο Μουστάκας ή Μουστάκα μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Με το επώνυμο Μουστάκας:
Με το επώνυμο Μουστάκα: Παρόμοια ονόματα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Αθανασία Μουστάκα
Η Αθανασία Μουστάκα (Γαλαξείδι, 27 Δεκεμβρίου 1898 (κατά άλλους 1899 ) - Αθήνα, 13 Ιουλίου 1968) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Θεατρικές παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Αικατερίνη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
Η Αικατερίνη, γερμ.: Katharina von Hanau-Lichtenberg (30 Ιανουαρίου 1568 στο Μπούσβαϊλερ (τώρα Μπουξβιλέρ) - 6 Αυγούστου 1636) ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε (κόμισσα;) του Λίμπουργκ-Σπέκφελντ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φιλίππου Ε΄ και της συζύγου του Λουδοβίκας-Μαργαρίτας των Τσβάιμπρυκεν (1540–1569), κόρης του Φρειδερίκου Γ¨ κόμη του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Σενκ-Έμπερχαρντ του Λίμπουργκ-Σπέκφελντ (3 Οκτωβρίου 1560 - 26 Φεβρουαρίου 1622) και είχε τουλάχιστον δύο γιους:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Πλιάσκας
Ο Πλιάσκας (ή Πλιάτσκας ή Πλιάτσικας) ήταν κλέφτης επί Τουρκοκρατίας που έδρασε στην περιοχή του Ολύμπου, αλλά πιθανόν και έως την Όθρυ.
Βιογραφικά στοιχεία
Λίγα ξέρουμε για την ζωή και την δράση του. Προφανώς πρόκειται γιε έναν κλέφτη Αλβανικής ή Ελληνικής καταγωγής. Φαίνεται ότι ξεκίνησε από την Ελασσόνα στα τέλη του 18ου αιώνα και έδρασε στον Όλυμπο στις αρχές του 19ου αιώνα. Αναφέρεται σε ένα κλέφτικο τραγούδι που μας περιγράφει τον θάνατό του. Άλλοι κλέφτες στο τραγούδι αυτό είναι ο Νικοτσάρας και οι Λαζαίοι αδερφοί Τόλιος, Χρηστάκης και Λαζόπουλος. Σκοτώθηκε από τους Οθωμανούς στον Όλυμπο ή στην Όθρυ περί τα 1810.
Πρωτοφάνης ο Μαγνήσιος
Ο Πρωτοφάνης ο Μαγνήσιος (2ος/1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Μαγνησία του Μαιάνδρου, ο οποίος στέφθηκε νικητής την ίδια ημέρα στα αγωνίσματα της πάλης και του παγκράτιου κατά τους 172ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (92 π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μαγνησία του Μαιάνδρου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Οικογένεια Παπαλουκά
Η οικογένεια Παπαλουκά είναι παλιά οικογένεια πολιτικών της Φθιώτιδας, τα μέλη της οποίας διακρίθηκαν στην πολιτική. Η καταγωγή της οικογένειας είναι από την Αμφίκλειας Λοκρίδος, όπου και δραστηριοποιήθηκαν εκλεγόμενοι δήμαρχοι και βουλευτές, ενώ ένας κλάδος της, ήδη από τον 19ο αιώνα, είχε εγκατασταθεί στην Λαμία.
Παραπομπές
*
Ελευθέριος Βυζαντίου
Ο Ελευθέριος διαδέχτηκε τον Διογένη και ήταν επίσκοπος Βυζαντίου για επτά χρόνια (129 - 136). Το λείψανο του απετέθη στο ναό της Αργυρούπολης, όπως και των προκατόχων του.
Πηγές
Ελευθέριος Ελευθεριος Βυζαντιου
Αλ-Μαμούν
Ο Αλ-Μαμούν (πλήρες όνομα Αμπού αλ-Αμπάς Αμπνταλάχ Αλ-Μα’μούν ιμπν Χαρούν αλ-Ρασίντ [Abū l-ʿAbbās ʿAbd Allāh al-Maʾmūn bin Hārūn ar-Rašīd], 14 Σεπτεμβρίου 786 - 7 Αυγούστου 833) ήταν ο έβδομος Αββασίδης χαλίφης και γιος του Χαρούν αλ Ρασίντ. Διαδέχθηκε τον Αλ-Αμίν (βασίλεψε στα χρόνια 809-813 μ.Χ.) στη χαλιφεία του Χαλιφάτου των Αββασιδών.
Ύστερα από μια νίκη του απέναντι στα βυζαντινά στρατεύματα, ο Αλ-Μαμούν πρότεινε στον αυτοκράτορα της Ανατολής την ανταλλαγή των αιχμαλώτων του με βιβλία. Υπήρξε Φιλέλληνας και προώθησε και ανέπτυξε τις επιστήμες στην αραβική αυτοκρατορία προσπαθώντας να ανθήσει τον αραβικό πολιτισμό καλώντας μάλιστα στην αυλή του τον Λέοντα τον Μαθηματικό ή Φιλόσοφο για να του μεταδώσει τις γνώσεις του.
Παραπομπές
Κατηγορία:9ος αιώνας Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες
Χαράλαμπος Γεωργακόπουλος
Ο Χαράλαμπος Γεωργακόπουλος ήταν Έλληνας αθλητής της πετοσφαίρισης της κολύμβησης και της υδατοσφαίρισης από την Πάτρα. Ήταν ταυτόχρονα αθλητής της Ε.Α. Πατρών στην πετοσφαίριση και του Ν.Ο. Πατρών στην κολύμβηση και υδατοσφαίριση.
Ξεκίνησε την πετοσφαίριση στην Ε.Α. Πατρών και από το 1932 άρχισε κολύμβηση και υδατοσφαίριση στον Ν.Ο. Πατρών. Ήταν βασικός παίκτης της χρυσής ομάδας του Ναυτικού Ομίλου που μαζί του κατέκτησε οκτώ (8) πρωταθλήματα Ελλάδος στην υδατοσφαίριση.
Απεβίωσε την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012 σε ηλικία 95 ετών, ήταν ο τελευταίος της μεγάλης ομάδας του ΝΟΠ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Κολυμβητές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Έλληνες προπονητές υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές υδατοσφαίρισης Ν.Ο. Πατρών
Κύργια Δράμας
Τα Κύργια ή Κύρια είναι μεγάλος οικισμός (κεφαλοχώρι) της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Τα Κύρια βρίσκονται στα ανατολικά της πεδιάδας της Δράμας σε υψόμετρο 150 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 5 χλμ. ανατολικά από το Δοξάτο και 18 χλμ. νοτιοανατολικά από τη Δράμα. Η ονομασία του χωριού προέρχεται από το τουρκικό Kir που σημαίνει ξερός τόπος. Στη θέση του σημερινού οικισμού πιθανολογείται ότι ήταν κτισμένα τα αρχαία Κρίφλα. Το χωριό έχει κατοικηθεί από πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής μετά το 1922, κυρίως από την Ανατολική Θράκη, τον Πόντo, την Καππαδοκία, την Προύσα και από τα Σώκια της Σμύρνης.
Μετά τη μάχη των Φιλίππων (42 π.Χ.), Ρωμαίοι στρατιώτες ίδρυσαν μικρές κοινότητες (vici) στην Ανατολική Μακεδονία και στη ρωμαϊκή αποικία των Φιλίππων, μεταξύ των οποίων αναφέρεται και η κώμη των Κυργίων. Στο γειτονικό Βαθυχώρι έχουν βρεθεί αρχιτεκτονικά μέλη, σαρκοφάγοι και λατινικές επιγραφές ενώ κοντά στα Κύργια ενεπίγραφη επιτύμβια πλάκα και ένας ρωμαϊκός βωμός ευρήματα τα οποία μαρτυρούν την ύπαρξη ρωμαϊκής κώμης στην περιοχή κατά το 2ο αιώνα.
Οικονομία
Τα Κύρια είναι αγροτική περιοχή με κύριο παραγόμενο προϊόν στο παρελθόν τον καπνό, ο οποίος φημίζονταν ως ο καλύτερης ποιότητας καπνός στην Ελλάδα, πολύ γνωστός στο εξωτερικό με τον όρο «Κυρ-Μπασμά».
Οι παραγωγοί στράφηκαν τις τελευταίες δεκαετίες σε νέες καλλιέργειες και δραστηριότητες και στη δεκαετία του 1990 άρχισαν να καλλιεργούνται συστηματικά οι γνωστές καλλιέργειες της αμπέλου και της ελιάς. Κοντά στους παραγωγούς του τσίπουρου, εμφανίστηκαν παραγωγοί κρασιού με τη δημιουργία μεγάλων οινοποιείων στην κοντινή περιοχή.
Η μικρασιάτικη παράδοση στην παραγωγή χαλβά συνεχίζεται ακόμη και σήμερα με το «χαλβά Κυργίων».
Διοικητικά στοιχεία
Τα Κύρια, μετά την απελευθέρωση, αναφέρονται επίσημα το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 με την ονομασία που είχαν από την τουρκοκρατία ως Οργαντζή να ορίζονται έδρα της τότε κοινότητας Κηρίων. Το 1953 με το ΦΕΚ 86Α - 11/04/1953 μετονομάστηκαν σε Κήρια και το 1961 το όνομά τους διορθώνεται σε Κύρια. Το 1994 με το ΦΕΚ 133Α - 20/08/1994 ορίστηκε έδρα του νεοϊδρυθέντα δήμου Μεγάλου Αλεξάνδρου μέχρι το 1997 οπότε ο δήμος καταργήθηκε (ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997)
Συνοικισμοί
thumb|Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής Η Δημοτική Κοινότητα Κυρίων αποτελείται από τους εξής οικισμούς (σε παρένθεση τα πρώην τοπωνύμιά τους):
Σημείωση: Οι οικισμοί Τραχεία και Αγάπη καταργήθηκαν το 1940 και προσαρτήθηκαν στα Κύρια.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός έχει μειωθεί σημαντικά μετά το 1960 λόγω της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης.
Γ.Σ. Α.Ε. Κυργίων
Στα Κύργια έχει την έδρα του ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Γυμναστικός Σύλλογος Αθλητική Ένωση Κυργίων, εν συντομία '''Γ.Σ. Α.Ε. Κυργίων'''. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών και τμήματα παιδικών ομάδων (Ακαδημία). Χρώματά του είναι το κίτρινο και το μαύρο. Η πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα στα Κύργια Δράμας δημιουργήθηκε το 1927 με την ονομασία ΒΥΖΑΝΤΙΟ από τον Κων/νο Δοντάκη. Στη συνέχεια άλλαζε ονομασίες, άλλοτε ως ΙΕΡΑΞ το 1928 (Κουφατζής Ιωάννης), ως ΜΑΙΑΝΔΡΟΣ (Μαρκουλιός Δημήτριος), ως ΝΕΑ ΔΥΝΑΜΗ (Σισμάνης Μιχαήλ, φοιτητής), ανάλογα από πιο συνοικισμό του χωριού καταγόταν ο Πρόεδρος! Ο Γ.Σ. Α.Ε.Κυργίων ιδρύθηκε το 1946. Αναγνωρίστηκε με την υπ’ αριθ. 348/1946 απόφαση του Πρωτοδικείου Δράμας. Ο αριθμός μητρώου εγγραφής της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.) είναι 257. Οι ιδρυτές αυτού είναι οι: Χριστόφορος Δερές, Γεώργιος Προβατίδης και Μανόλης Χατζηπέτρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κυργια Κατηγορία:Δήμος Δοξάτου Κατηγορία:Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας
Ζμπίγκνιεφ
Ο Ζμπιγκνιέφ, πολων. Zbigniew (π. 1073 - 8 Ιουλίου 1132;) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πρίγκιπας της Μεγάλης Πολωνίας (στην Κουγιάβια) και της Μαζοβίας (1102-07). Τον τίτλο τού δούκα της Πολωνίας (1102-07) τον μοιραζόταν με τον αδελφό του Μπολέσλαφ Γ΄.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν δούκα της Πολωνίας και της ερωμένης του ή παγανιστικής συζύγου του Πσετσλάβας των Πράβντζιτς.
Ο Ζμπιγκνιέφ εθεωρείτο από την Εκκλησία νόθος και όταν αργότερα γεννήθηκε από την 1η (νόμιμη) σύζυγο τού πατέρα του ο Μπολέσλαφ Γ΄, ο Ζμπιγκιέφ προορίστηκε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Στο τέλος του 11ου αι. η πραγματική εξουσία ασκείτο από τον Σιέτσιχ παλατινό κόμη της Πολωνίας· τότε μερικοί ευγενείς αντέδρασαν και ανάγκασαν τον Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν να επαναφέρει τον Ζμπιγκνιέφ και να τον αναγνωρίσει ως διάδοχο. Ο Σιέτσιχ και η 2η σύζυγός τού Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν, η Γιούντιτ/Ιουδήθ των Σαλίων άρχισαν να μηχανορραφούν, πράγμα που έκανε τον Ζμπιγκνιέφ σύμμαχο τού Μπολέσλαφ Γ΄. Οι δύο ετεροθαλείς αδελφοί ανάγκασαν τον πατέρα τους να διαιρέσει τη χώρα μεταξύ τους και να εξορίσει τον παλατινό κόμη.
Το 1102 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Ζμπιγκνιέφ απέκτησε το βόρειο μέρος της χώρας ως ίσος ηγεμόνας με τον Μπολέσλαφ Γ΄. Όμως ο Ζμπιγκνιέφ ως πρωτότοκος θεωρούσε τον εαυτό του νόμιμο και μόνο κληρονόμο της Πολωνίας, έτσι ήρθαν σε αντιπαράθεση. Το 1102-06 ο πόλεμος για την υπεροχή κατέληξε σε πλήρη ήττα τού Ζμπιγκνιέφ, που αναγκάστηκε να εξοριστεί στη Γερμανία. Με το πρόσχημα της αποκατάστασής του, ο Ερρίκος Ε΄ της Γερμανίας εισέβαλε στην Πολωνία, αλλά ηττήθηκε στο Γκλόγκουφ.
Τα επόμενα έτη ο Μπολέσλαφ Γ΄ απέτυχε να νικήσει τη Βοημία, έτσι το 1111 έκανε ειρήνη με αυτήν και αναγνώρισε ως επικυρίαρχο τον Ερρίκο Ε΄. Ένας από τους όρους τού βασιλιά της Γερμανίας ήταν η επιστροφή τού Ζμπιγκνιέφ στην Πολωνία, όπου έλαβε μία μικρή περιοχή. Λίγο αργότερα ο Ζμπιγκνιέφ τυφλώθηκε από τον αδελφό του και απεβίωσε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Πνευματικότητα
Ο ορισμός τής έννοιας τής πνευματικότητας έχει στα χρόνια μας μεταβληθεί. Από εκεί που παραδοσιακά θεωρείτο αμιγώς θρησκευτικός, σήμερα έχει καταστεί ιδεολογικο-φιλοσοφικός, ψυχο-βιολογικός και κοινωνικο-πολιτισμικός Από πολλούς και αξιόλογους ψυχολόγους έχει δοθεί τα τελευταία χρόνια σημαντική προσοχή στην έννοια τής πνευματικότητας. Την πνευματικότητα οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι εννοούν: α) πολιτισμικά (και κυρίως ανθρωπιστικά), β) μυστικιστικά/υπερβατικά και γ) θρησκευτικο-ηθικά (Applebaum, 1985).
Για την πνευματικότητα οι διάφοροι θρησκειοψυχολόγοι έχουν, κατά καιρούς, διατυπώσει ποικίλους θεωρητικούς και λειτουργικούς ορισμούς (Klaassen et al., 2009). Σύμφωνα μάλιστα με τη Bregman (2006), υφίστανται 92 ορισμοί τής πνευματικότητας. Στη συνέχεια, παραθέτουμε τους βασικότερους, ταξινομώντας τους σε: υπαρξιακούς, σχεσιακούς και υπερβατικούς.
Από τις κοινωνικές επιστήμες, ο όρος πνευματικότητα εκλαμβάνεται ως η αναζήτηση σκοπού τής ζωής (Feenstra & Brouwer, 2008) και ως η επίτευξη της εσωτερικής αρμονίας (Schwartz, 1992. Myyry, 2008), παρουσιάζοντας εννοιολογική εγγύτητα με την καλοσύνη και την πανανθρώπινη συναίνεση (Verkasalo, 1996. Myyry & Helkama, 2001). Ο ως άνω αυτός ορισμός επιτρέπει την ανάδειξη και μιας άλλης διάστασης της πνευματικότητας: την ανθρώπινη ικανότητα για αυθυπέρβαση, κατά την οποία ο εαυτός εμπεριέχεται σε κάτι ευρύτερο από αυτόν τον ίδιο, συμπεριλαμβανομένης τής κατηγορίας τού ΙΕΡΟΥ (Benson et al., 2003). Πράγματι, κατά τον Doyle (1992), πνευματικότητα είναι η αναζήτηση υπαρξιακού νοήματος (Feenstra & Brouwer, 2008), ή, κατά την Boyatzis (2005a. Belzen, 2005), η αίσθηση της αυθυπέρβασης. Όσοι αδυνατούν να αντιληφθούν το νόημα στη ζωή τους, κινδυνεύουν να μείνουν άκαμπτοι και να απομονώνονται όλο και περισσότερο από τους άλλους (Feldman, 2010). Έτσι, σύμφωνα με τους Shafranske και Gorsuch (1984), η πνευματικότητα ορίζεται ως μια υπερβατική διάσταση εντός τής ανθρώπινης εμπειρίας, που ανακαλύπτεται σε στιγμές, κατά τις οποίες το άτομο ανακρίνει το νόημα της προσωπικής του ύπαρξης και επιχειρεί να θέσει τον εαυτό του σε ένα ευρύτερο οντολογικό πλαίσιο. Ομοίως, κατά τον Hart (1994), πνευματικότητα θεωρείται ο τρόπος αφενός που ένα πρόσωπο διακονεί στην καθημερινή του ζωή μια Πίστη, και αφετέρου που το ίδιο έρχεται αντιμέτωπο με τις απόλυτες («οριακές») καταστάσεις τής ύπαρξής του. Τέλος, κατά τον Elkins (1988) κ.ά., πνευματικότητα είναι ο τρόπος τής ύπαρξης και της εμπειρίας που λειτουργεί διά μέσου τής αντίληψης μιας υπερβατικής διάστασης και που χαρακτηρίζεται από κάποιες αναγνωρίσιμες αξίες όσον αφορά στον εαυτό, στη ζωή και σε οτιδήποτε εκλαμβάνεται ως Απόλυτο.
Ωστόσο, ερωτάται πώς ακριβώς εννοείται και προσδιορίζεται η λέξη-κλειδί, το Υπερβατικό: «οριζόντια» (ανθρωπολογικά και εγκοσμιοκρατικά), «κάθετα» (λ.χ. ως υπερφυσικό), ή το συναμφότερο (Hood, 2005); Γιατί το ατομικό αυτό στοιχείο, γενικά, τής πνευματικότητας ―σε αντίθεση, για παράδειγμα, με το κοινοτικό στοιχείο τού «ανήκειν» (λ.χ. τής θρησκευτικότητας)― μπορεί να οδηγήσει είτε σε μια «προσωπική μυθολογία», είτε σε μια «προσωπική θεολογία» (πρβλ. «πνευματικό supermarket»). Αν, όμως, πάλι αποκλεισθεί το αμιγώς Υπερβατικό (δηλ. το Άκτιστο), τότε δεν μένει, παρά η σημασιολόγηση και η «λατρεία» είτε τού ίδιου τού εαυτού (self-spirituality: Ναρκισσισμός) μας, συμπεριλαμβανομένης τής ψυχικής ευεξίας και υγείας [οι οποίες, όμως, δεν εκλαμβάνονται μεμονωμένα ως αυταξίες στον Χριστιανισμό και χωρίς τη διασύνδεσή τους με την πνευματική υγεία (Chandler et al., 1992. Hall, 2004)], είτε κάποιων ευδαιμονιστικών και ηδονιστικών αξιών («νοητών ειδώλων») τού «νεοεποχίτικου» (Heelas, 1996), καταναλωτικού και «μιντιακού» σημερινού πολιτισμού μας [TV, films, club πνευματικότητας ή club πολιτισμού, pop μουσική, διαφήμιση, μόδα, video games, gadgetry κ.λπ. (Lynch, 2002)].
Έπειτα, κατά τον Armstrong (1996· πρβλ. Hill & Pargament, 2003. Feen¬stra & Brouwer, 2008. Simpson et al., 2008), ως πνευματικότητα μπορεί να λογισθεί η ύπαρξη σχέσης τού ανθρώπου με μια Ανώτερη Δύναμη, η οποία επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο ίδιος μέσα στον κόσμο. Ομοίως, κατά τον Tart (1975), ως πνευματικότητα θεωρείται το απέραντο βασίλειο της ανθρώπινης δυνητικής σύνδεσης με τους πιο υψηλούς στόχους, τις Θείες οντότητες, τον Θεό, την αγάπη, τη συμπόνια και την προθετικότητα. Κατά δε τους Fahlberg και Fahlberg (1991), ως πνευματικότητα νοείται οτιδήποτε εμπλέκεται στη συνάντηση με το «Θεῖον» εντός τού εαυτού ή τού (ανθρώπινου) Self. Εξάλλου, από τον Piedmont (1999) ως πνευματικότητα εκλαμβάνεται ο εσωτερικός προσανατολισμός τού ατόμου προς μια ευρύτερη υπερβατική πραγματικότητα, «που συνδέει όλα τα πράγματα σε μια πιο ενωτική αρμονία» (p. 988). Μάλιστα δε, σύμφωνα με τον Lerner (2004), η αίσθηση του Υπερβατικού, που σχετίζεται με τη διαδικασία τής ελεύθερης βούλησης, αποτελεί την ουσία τής πνευματικότητας (Lerner et al., 2003. Oman et al., 2006). Πιο ειδικά, ως πνευματικότητα ορίζεται από άλλους η προσωπική ή συλλογική αναζήτηση (Pargament, 1997, 1999. Zinnbauer & Pargament, 2005) ή/και η υποκειμενική εμπειρία (Vaughan, 1991) τού ΙΕΡΟΥ. Παρόμοια, κατά τον Benner (1989), ως πνευματικότητα ορίζεται η ανθρώπινη ανταπόκριση (Heinemann, 1957. Μπούκης, 1967) στο αγαπητικό κάλεσμα (κλήση) τού Θείου για σύναψη σχέσης (κοινωνίας) μαζί Του, όπως η τελευταία εκδηλώνεται λ.χ. στη διαδικασία τής συγκεχυμένης και της κατακτημένης ταυτότητας, στην επίγνωση του Θείου σχεδίου και στη Θεία ή την υπερβατική γενικά κλήση (βλ. έκσταση) τής όλης ύπαρξης (Feenstra & Brouwer, 2008). Έτσι, κατά τη θεολογική Ανθρωπολογία, η πνευματικότητα, η οποία βεβαίως διαπερνά ολόκληρη την προσωπικότητα (Θεοδώρου, 1967. Schmemann, 1976/1984. Benner, 1998. Τσαγκαρλή - Διαμάντη, 2004), δεν είναι ούτε κάτι το επιπρόσθετο για την απόκτηση της «σωτηρίας», ούτε μια ψυχολογική επικάλυψη φυσιολογικών μηχανισμών (βλ. αντανακλαστική Ψυχολογία τής Συμπεριφοράς).
Κατά συνέπεια, ο όρος πνευματικότητα αναφέρεται γενικά σε κάποιες στάσεις, πεποιθήσεις και πρακτικές που εμπνέουν και ενθαρρύνουν τούς ανθρώπους, βοηθώντας τους να γίνουν ο εαυτός τους, δηλ. αυθεντικοί (Porterfield, 2001), και έτσι να αναχθούν σε «ὑπέρ αἴσθησιν» πραγματικότητες, βρίσκοντας νόημα στη ζωή (Feenstra & Brouwer, 2008). Πράγματι, κατά τον Benson κ.ά. (2003· πρβλ. Feenstra & Brouwer, 2008), η πνευματικότητα ορίζεται ως η εσωτερική ανθρώπινη ικανότητα για αυθυπέρβαση, κατά την οποία ο εαυτός διευρύνεται, προκειμένου να περιλάβει και το ΙΕΡΟ, αναζητώντας συνδεσιμότητα, νόημα, σκοπό και υποστήριξη.
Εντούτοις, όπως εύκολα πάλι διαπιστώνει κανείς από την πληθώρα των ορισμών, η πνευματικότητα, πέρα τού «καθ’ ύλην» περιεχομένου της [λ.χ. από την αγιοπνευματική αναφορά, σύμφωνα με την Ορθόδοξη χριστιανική Παράδοση (Μαντζαρίδης, 1999. Καρδαμάκης, 1993. Μεταλληνός, 1999, 2004. Broosalis, 2000. Αγγελόπουλος, 2003)], φαίνεται ότι θρησκειο-ψυχολογικά (και φαινομενολογικά) παραμένει μια πολύσημη (Zinnbauer et al., 1997. Bender, 2007), «ασαφής» (Spilka, 1993. Zinnbauer et al., 1999), ρευστή (Hood, 2003ab), ολιστική (Hay & Nye, 2006) και, τελικά, α-όριστη ή ασύλληπτη (Basinger, 1990. Hood et al., 19962) έννοια. Όντως, ορθά έχει λεχθεί ότι «η μηχανογραφική έρευνα δεδομένων δεν μπορεί να υποκαταστήσει το λειτούργημα του Αγίου Πνεύματος» (Zuck & Getz, 1968, p. 8).
Επειδή, όμως, όπως είδαμε, η διατύπωση ενός ακριβούς ορισμού τής πνευματικότητας φαίνεται αδύνατη, πολλοί ερευνητές έχουν επιμείνει στον εντοπισμό διαφόρων παραμέτρων τής πνευματικότητας.
Ο Elkins και άλλοι (1988· πρβλ. Young - Eisendrath & Miller, 2000) διακρίνουν εννέα χαρακτηριστικά τής έννοιας τής πνευματικότητας:
Επίσης, κατά τον Ingersoll (1994· πρβλ. Howden, 1992. Brennan, 2004), η πνευματικότητα περιλαμβάνει: α) προθετικότητα, β) αντίληψη του Θείου, γ) «μυστηριακότητα», δ) ζωτικότητα ή δράση (πρβλ. Feenstra & Brouwer, 2008), ε) «εμπειρικότητα» (βιωματικότητα), στ) μια ενοποιητική διάσταση και ζ) σχεσιακότητα (πρβλ. Hill & Pargament, 2003. Feenstra & Brouwer, 2008. Simpson et al., 2008)· στην τελευταία αυτήν υποδιαίρεση, που συνδέει πνευματικότητα και σχεσιακότητα (Hall & Edwards, 1996, 2002. Hall et al., 1998), μιλάμε για μια «σχεσιακή πνευματικότητα» (relational spirituality), η οποία αποτελείται από δυο τουλάχιστον πνευματικές συνιστώσες: την κάθετη (προς το Θείον) και την οριζόντια (προς τους συνανθρώπους) πνευματική διάσταση· η σταυροειδής αυτή συνάφεια [«ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου. αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή. δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται» (Ματθ. 22, 37-40)], που χαρακτηρίζει κατ’ εξοχήν τον Χριστιανισμό, υποδηλώνει ότι το σχεσιακό στυλ προς τον Θεό σχετίζεται με το σχεσιακό στυλ προς τον συνάνθρωπο [«Ἀγαπητοί, εἰ οὕτως ὁ Θεός ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾶν…ἐάν τις εἴπῃ ὅτι ἀγαπῶ τὸν Θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῇ, ψεύστης ἐστίν» (Α’ Ιω. 4, 11. 20)], δεδομένου ότι η αυθεντική πνευματικότητα αποτελεί προάγγελο της διαπροσωπικής/κοινωνικής (οριζόντιας) σχεσιακότητας (Hall, 2004. Simpson et al., 2008).
Εξάλλου, κατά τον LaPierre (1994), η πνευματικότητα νοείται ως: α) «ταξίδι» (πρβλ. Homo Viator), το οποίο, βέβαια, προϋποθέτει κάποια αφετηρία/αιτία, νόημα/σκοπό και προορισμό/στόχο (Crumbaugh, 1968. Emmons, 1999/2003. Kézdy & Martos, 2009), β) κίνηση προς το Υπερβατικό, γ) κοινωνία αγάπης (Feenstra & Brouwer, 2008), δ) θρησκεία (πίστεις και πράξεις που σχετίζονται με μια υπέρτατη ύπαρξη), ε) επίγνωση ότι το φυσικό περιβάλλον συνιστά δημιουργία τού Θεού, και στ) προσωπική μεταμόρφωση.
Κατά τον MacDonald (2000), η πνευματικότητα ανάγεται στις εξής πέντε δομές: α) γνωστική διάσταση της πνευματικότητας (πεποιθήσεις, στάσεις και αντιλήψεις σχετικά με τη φύση και τη σημασία της πνευματικότητας, καθώς επίσης και θέματα που σχετίζονται με την προσωπική ψυχική λειτουργία), β) βιωματική/φαινομενολογική διάσταση της πνευματικότητας (πνευματικές, θρησκευτικές, μυστικές, υπερβατικές, peak, υπερπροσωπικές και προσωπικές εμπειρίες), γ) υπαρξιακή ευεξία (νόημα, σκοπός και όρια της ανθρώπινης ύπαρξης), δ) paranormal φαινόμενα (πρόγνωση, ψυχοκίνηση κ.λπ.), και ε) θρησκευτικότητα. Στο μεταξύ, όλες αυτές οι δομές έχει βρεθεί ότι σχετίζονται με τους Πέντε Παράγοντες της προσωπικότητας. Ενδεικτικά, η γνωστική διάσταση της πνευματικότητας και της θρησκευτικότητας σχετίζεται θετικά με την προσήνεια και την ευσυνειδησία, ενώ η εξωστρέφεια και η υπαρξιακή ευεξία σχετίζονται αρνητικά με τον νευρωτισμό.
Άλλα, τέλος, χαρακτηριστικά τής πνευματικότητας θεωρούνται η ευσέβεια, η ταπεινοφροσύνη, η εσωτερική ειρήνη (τής καρδιάς), η ηρεμία και η γαλήνη (Beck, 1986. Cook et al., 2000).
Συνοψίζοντας όλα τα πάρα πάνω ο Beck (1986), δέχεται ότι ο πνευματικός άνθρωπος χαρακτηρίζεται από αυτεπίγνωση, ευρύτητα πνεύματος, ολιστική και ενοποιητική διάθεση, ικανότητα του «θαυμάζειν», ευγνωμοσύνη, ελπίδα, κουράγιο, ενεργητικότητα, αμεριμνησία, δεκτικότητα, αγάπη και προσήνεια.
Παράλληλα με τον όρο per se πνευματικότητα, η σύγχρονη Ψυχολογία τής Θρησκείας χρησιμοποιεί τα λεγόμενα «πνευματικά μοντέλα», τα οποία, αντίθετα από τη θεωρία τού Erikson (1959), παρατηρούνται κυρίως μεταξύ των νέων (Mariano & Damon, in press) και συνίστανται από επιδίωξη θετικών (ή «ευγενών») στόχων, και από την προσπάθεια κοινωνικής, φυσικής (οικολογικής) και προσωπικής ανάπτυξης (Damon, 2003. Damon et al., 2003).
Βιβλιογραφία
Σ. Κ. Τσιτσίγκου, Η Ψυχολογία τής Θρησκείας, εκδ. TREMENDUM, Αθήνα 2011, β΄ έκδ.
Κατηγορία:Πνευματικότητα
Αχλαδοπόταμο Εύβοιας
Το Αχλαδοπόταμο Εύβοιας είναι ακατοίκητος οικισμός στην περιοχή της βόρειας Εύβοιας και της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας, ο οποίος βρίσκεται στα παράλια του όρμου Λουτρό και του Αιγαίου Πελάγους, νότια από το ακρωτήριο Φαλασία και δίπλα στην Παραλία Κοτσικιάς. Απέχει περίπου 3 χλμ. ανατολικά από την Κοτσικιά, 35 χλμ.ΒΔ. από την Λίμνη, 86 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Χαλκίδα και έχει υψόμετρο 17 μέτρα. Ο όρμος Λουτρό είναι ένα φυσικό λιμάνι όπου ελλιμενίζονται δεκάδες μικρές βάρκες και στην παραλία της, που αποτελεί δημοφιλή προορισμό της Εύβοιας, υπάρχουν αρκετά ενοικιαζόμενα, ψαροταβέρνες και καφετέριες. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κοτσικιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κοτσικιά και την Παραλία Κοτσικιάς αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Κοτσικιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελυμνίων του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 60 κάτοικοι.
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Σλοβενίας
Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Σλοβενίας (σλοβενικά: Košarkarska zveza Slovenije, KZS) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στη Σλοβενία. Εδρεύει στη Λιουμπλιάνα και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Σλοβενίας.
Λογότυπο
Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στη Σλοβενία
Διυδροξυακετόνη
Η διυδροξυακετόνη ή 1,3-διυδροξυπροπανόνη ή γλυκερόνη (συντομογραφικά DHA: DiHydroxyAcetone), είναι η απλούστερη κετόζη και συγκεκριμένα μια «τριόζη». Χρησιμοποιείται συνήθως ως συστατικό αντιλιακών προϊόντων. Συχνά λαμβάνεται από φυτικές πηγές, όπως τα ζαχαρότευτλα και τα ζαχαροκάλαμα, αλλά και από ζύμωση της γλυκερίνης.
Με μερική οξείδωση γλυκερίνης
Με μερική οξείδωση γλυκερίνης, με σχετικά ήπια οξειδωτικά μέσα, όπως το τριοξείδιο του χρωμίου ή υπεροξείδιο του υδρογόνου, με χρήση αλάτων σιδήρου ως καταλύτη, παράγεται και η ισομερής γλυκεριναλδεΰδη :
Διυδροξυλίωση προπιν-2-όλης
Η διυδροξυλίωση προπιν-2-όλης, αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2 :
Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου:
Βιοχημικός ρόλος
Η φωσφοδιυδροξυακετόνη (DHAP, δηλαδή ο μονοφωσφορικός εστέρας της διυδροξυακετόνης) παίρνει μέρος στη γλυκόλυση και ως ενδιάμεσο προϊόν στο μεταβολισμό της φρουκτόζης.
Αναγωγή προς γλυκερίνη
Μπορεί να αναχθεί προς γλυκερίνη με τις ακόλουθες μεθόδους
1. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4):
2. Με καταλυτική υδρογόνωση:
Αναγωγή προς προπανοδιόλη-1,3
Μπορεί να αναχθεί προς προπανοδιόλη-1,3 με την αντίδραση Clemensen
Αντιδράσεις με αζωτούχες ενώσεις
1. Με αμμωνία παράγεται 2-ιμινοπροπανοδιόλη-1,3. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = H:
2. Με πρωτοταγείς αμίνες (RNH2) παράγεται 2-(αλκυλιμινο)προπανοδιόλη-1,3. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = R:
3. Με υδροξυλαμίνη παράγεται 2-(υδροξυλιμινο)προπανοδιόλη-1,3. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = OH:
4. Με υδραζίνη παράγεται αρχικά 2-υδραζοπροπανοδιόλη-1,3 και με περίσσεια προπανάλης (δι((υδροξυμεθυλο)μεθυλενο)υδραζόνη. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = NH2:
5. Με φαινυλυδραζίνη παράγεαι 2-(φαινυλυδραζο)προπανοδιόλη-1,3. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = NHPh::
6. Με υδραζινομεθαναμίδιο παράγεται ((δι(υδροξυμεθυλο)μεθυλενο)υδραζο)μεθαναμίδιο. Προκύπτει από την παραπάνω γενική με A = NCONH2:
Συμπύκνωση με «ενεργές» μεθυλενομάδες
Με την επίδραση «ενεργών» μεθυλενομάδων, δηλαδή ενώσεων του γενικού τύπου XCH2Y, όπου X,Y ηλεκτραρνητικές ομάδες όπως π.χ. κυανομάδα (CN), καρβαλκοξυομάδα (COOR), έχουμε την αντίδραση Knoevenagel :
Πηγές
Κατηγορία:Κετόζες Κατηγορία:Μονοσακχαρίτες Κατηγορία:C3
Αμπντούλ Ραχίμ Γκαφουρζάι
Ο Αμπντούλ Ραχίμ Γκαφουρζάι (1948–21 Αυγούστου 1997) ήταν Αφγανός πολιτικός και διπλωμάτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αφγανιστάν
Μαζούρκες, Op. posth. (Σοπέν)
Οι Μαζούρκες, Op. posth είναι τουλάχιστον οχτώ μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν, χωρίς opus αρίθμηση, ωστόσο, τέσσερις από αυτές δημοσιεύθηκαν ενώ βρισκόταν εν ζωή. Με χρονολογική σειρά, πρώτα είναι οι μαζούρκες, B. 17 σε Σι μείζονα και Σολ μείζονα, οι οποίες γράφτηκαν και δημοσιεύθηκαν το 1826. Όμως, μία αναθεωρημένη έκδοσή τους, δημοσιεύθηκε το 1875. Κατόπιν, γράφτηκε η μαζούρκα σε Ρε μείζονα, Β.31, όμως κι αυτή αναθεωρήθηκε και δημοσιεύθηκε ξανά (Β 71) το 1832.
Η χρονολογικά επόμενη είναι η μαζούρκα σε Σι ύφεση μείζονα, B. 73, η οποία αφιερώθηκε στην Αλεξαντρίνα Βολόβσκα και δημοσιεύθηκε το 1832. Η τέταρτη γράφτηκε σε Ντο μείζονα, B. 82, (1833). Η πέμπτη γράφτηκε σε Λα ύφεση μείζονα B. 85 (1834). Κατόπιν, κυκλοφόρησε η έβδομη στη σειρά, γραμμένη σε Λα ελάσσονα και γνωστή ως Notre Temps, Β. 134 αυτή είχε κυκλοφορήσει μαζί με άλλα έργα άλλων συνθετών στο περιοδικό Notre Temps. Τέλος, η όγδοη γράφτηκε σε Λα ελάσσονα, Β. 140γνωστή και ως À Émile Gaillard. Οι δύο τελευταίες δημοσιεύθηκαν το 1841, ενώ η τελευταία αφιερώθηκε στην Εμίλ Γκαγιάρ.
Παραπομπές
* Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σολ μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ύφεση μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ελάσσονα
Στέλλα Στρατηγού
Η Στέλλα Στρατηγού (1931 - 9 Οκτωβρίου 2005) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Αδέρφια της ήταν ο Στέφανος Στρατηγός, η Αλέκα Στρατηγού και η Ρένα Στρατηγού. Ήταν η πρώτη σύζυγος του Τόλη Βοσκόπουλου. Έπαιξε στον κινηματογράφο και το θέατρο.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Σελίδα στο IMDb.
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Μιχάλης Αναστασιάδης
Ο λογοτέχνης και ποιητής Μιχάλης Αναστασιάδης γεννήθηκε το 1939 στη Γρανίτσα Ευρυτανίας και απεβίωσε το 2012 στην Αθήνα.
Ο πατέρας του, μικρασιατικής καταγωγής, υπηρέτησε ως δάσκαλος στη Γρανίτσα, όπου νυμφεύτηκε τη Μαρία Παπαντωνίου, που ήταν συγγενής του ποιητή, πεζογράφου και δημοσιογράφου Ζαχαρία Παπαντωνίου (1877-1940) και απέκτησαν 4 παιδιά, τρία αγόρια κι ένα κορίτσι. Όταν πέθανε ο πατέρας του, η οικογένεια μετακόμισε στην Αμφιλοχία Αιτωλοακαρνανίας, όπου ο Μιχάλης τέλειωσε τις πέντε πρώτες τάξεις του Γυμνασίου. Το 1958 η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Εκεί ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές και πανεπιστημιακές του σπουδές.
Σπουδές και επαγγελματική εξέλιξη
Ήταν κάτοχος δύο πτυχίων: του Παντείου Πανεπιστημίου και της Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός σε διάφορες μονάδες του στρατού. Υπηρέτησε στο Υπουργείο Οικονομικών, σε υπηρεσίες του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Τα τελευταία χρόνια της καριέρας του υπηρέτησε στην Υπηρεσία Εντελλομένων Εξόδων του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Το λογοτεχνικό του έργο
Ως ποιητής πρωτοεμφανίστηκε το 1960, δημοσιεύοντας ποιήματά του σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά. Η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Η Πρώτη Άνοιξη" δημοσιεύτηκε το 1961 (επανέκδοση Λευκωσία 1970). Το 1962 δημοσιεύει την ποιητική συλλογή΄"Η Δεύτερη Άνοιξη" η οποία επανεκδόθηκε το 1972, τύποις Ασκληπιός. Έκτοτε δημοσιεύτηκαν οι ποιητικές του συλλογές: Κούλα, Εωσφόρος - Καταραμένοι Άγγελοι ( Λευκωσία 1971), Ακροκόρινθος, Γκουεβάρα, Έρη, Το μαστίγιο, Ελεγεία του χωρισμού, Ακροκέραμα.
Το 1978 δημοσιεύεται από τις εκδόσεις "Δρυμός" η ποιητική του αφιέρωση στο συμπατριώτη και συγχωριανό του Στέφανο Γρανίτσα (1880-1915) με τίτλο: Τραγούδι στον τάφο του Στέφανου Γρανίτσα. Το 1984 εκδίδει την ποιητική του συλλογή: "Ειδήσεις". Εκδόσεις "Δρυμός"
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Αλεξάντρ Βασιλιέφσκι
Ο Αλεξάντρ Μιχάηλοβιτς Βασιλιέφσκι (Алекса́ндр Миха́йлович Василе́вский, 30 Σεπτεμβρίου 1895 - 5 Δεκεμβρίου 1977) ήταν Ρώσος στρατιωτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1895 σε ένα χωριό του άνω Βόλγα και ήταν γιος ιερέα. Οι αρχικές επαγγελματικές φιλοδοξίες του τον οδηγούσαν προς το επάγγελμα είτε του δασκάλου είτε του αγρονόμου. Κατατάχθηκε όμως εθελοντικά στο στρατό το 1915, οπότε και επιλέχθηκε αμέσως για να εκπαιδευθεί ως αξιωματικός. Ήταν λάτρης των βιβλίων που σχετίζονταν με τη ζωή και τη δράση των μεγάλων Ρώσων του παρελθόντος, και παρά την καταγωγή του, εντάχθηκε στις τάξεις του Κόκκινου Στρατού. Το 1936 ο Βασιλιέφκσυ ήταν μεταξύ των ελάχιστων αξιωματικών που επιλέχθηκαν για φοίτηση στη νέα Ακαδημία του Γενικού Επιτελείου, ενώ το 1939 έγινε υποδιευθυντής του κλάδου επιχειρήσεων της Stavka. Από τη θέση αυτή συμμετείχε στη σχεδίαση της τελικής επίθεσης, χάρη στην οποία κάμφθηκε η Φινλανδία το 1940. Την 1 Αυγούστου 1941, με εισήγηση του Σαποζνίκωφ ορίσθηκε επικεφαλής του κλάδου επιχειρήσεων και υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου, ενώ στις 26 Ιουνίου 1942 τον διαδέχθηκε ως αρχηγός.