cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασιλική οικογένεια
Μία βασιλική οικογένεια είναι η άμεση οικογένεια ενός βασιλιά ή μιας βασίλισσας, στην οποία μερικές φορές περιλαμβάνονται ευρύτερα μέλη. Ο όρος αυτοκρατορική οικογένεια περιγράφει κατάλληλα την οικογένεια ενός αυτοκράτορα ή μιας αυτοκράτειρας, ενώ οι όροι δουκική οικογένεια, μεγάλη δουκική οικογένεια ή πριγκιπική οικογένεια χρησιμοποιούνται για την κατάλληλη περιγραφή των συγγενών ενός βασιλεύοντος δούκα, ενός μεγάλου δούκα, ή ενός πρίγκιπα αντίστοιχα. Είναι σύνηθες σε ορισμένους περιπτώσεις να αναφέρονται οι συγγενείς και απόγονοι ενός έκπτωτου μονάρχη ως βασιλική οικογένεια. Μια δυναστεία αναφέρεται μερικές φορές ως "Οίκος του ...". Τον Ιούλιο του 2013, υπήρχαν 26 κυρίαρχες μοναρχίες στον κόσμο - βασιλιάδων, βασιλισσών, σουλτάνων, αυτοκρατόρων, εμίρηδων και άλλων - που κυβερνούσαν ή βασίλευαν πάνω από 43 χώρες.
Μέλη μιας βασιλικής οικογένειας
Μια βασιλική οικογένεια συνήθως πέρα από το μονάρχη περιλαμβάνει τη ή το σύζυγο του μονάρχη, τυχόν σύζυγο αποθανόντος μονάρχη, τα παιδιά, τα εγγόνια, αδέλφια, και πατρικά ξαδέλφια του μονάρχη, καθώς και τους ή τις συζύγους τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, στα μέλη μιας βασιλικής οικογένειας μπορούν να περιληφθούν δισέγγονα και πιο μακρινοί απόγονοι του μονάρχη. Σε ορισμένες μοναρχίες όπου ισχύει η εθελοντική παραίτηση του μονάρχη, όπως στην Ολλανδία, η βασιλική οικογένεια μπορεί επίσης να περιλαμβάνει έναν ή περισσότερους πρώην μονάρχες. Συχνά υπάρχει μια διάκριση μεταξύ των ατόμων που έχουν κληρονομική καταγωγή από την οικογένεια σε σχέση με εκείνους που γίνονται μέλη της οικογένειας διά μέσω κάποιου γάμου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στον Καναδά, ως μέλος της βασιλικής οικογένειας ορίζεται αυτός που κατέχει τον τίτλο Μεγαλειότατος και Βασιλική Υψηλότητα.
Επιπροσθέτως, ορισμένοι συγγενείς του μονάρχη (εξ αίματος ή εξ αγχιστείας) έχουν ειδικά προνόμια και υποχρεώσεις, τα οποία εκπορεύονται από νομοθετήματα, συμβάσεις ή άγραφο (εθιμικό) δίκαιο. Οι ακριβείς λειτουργίες μιας βασιλικής οικογένειας ποικίλλουν ανάλογα με το αν το εκάστοτε πολίτευμα είναι μια απόλυτη μοναρχία, μια συνταγματική μοναρχία ή κάτι ενδιάμεσο. Σε ορισμένες μοναρχίες, όπως αυτές στη Σαουδική Αραβία και το Κουβέιτ, ή σε πολιτικά συστήματα που ο μονάρχης ασκεί πραγματική εκτελεστική εξουσία, όπως στην Ιορδανία, δεν είναι ασυνήθιστο τα μέλη μιας βασιλικής οικογένειας να κατέχουν σημαντικές κυβερνητικές ή στρατιωτικές θέσεις. Στις περισσότερες συνταγματικές μοναρχίες, όμως, τα μέλη μιας βασιλικής οικογένειας εκτελούν ορισμένα δημόσια, κοινωνικά, ή τυπικά καθήκοντα, απέχοντας από οποιαδήποτε συμμετοχή στην πολιτική σκηνή ή στην πραγματική διακυβέρνηση της χώρας.
Η συγκεκριμένη σύνθεση των βασιλικών οικογενειών ποικίλει από χώρα σε χώρα, όπως και οι τίτλοι ευγενείας που κατέχονται από τα μέλη μιας οικογένειας. Η σύνθεση της βασιλικής οικογένειας μπορεί να ρυθμίζεται με νόμο (π.χ. Ισπανία, Ολλανδία και Ιαπωνία από το 1947), με βάση τη θέληση του μονάρχη και το άγραφο (εθιμικό) δίκαιο (π.χ. το Ηνωμένο Βασίλειο) ή με βάση ιδιωτικό δίκαιο του εκάστοτε οίκου (π.χ. Λίχτενσταϊν και πρώην οίκοι της Βαυαρίας, της Πρωσίας και του Ανόβερου). Δημόσια νομοθετήματα, συνταγματικές διατάξεις ή συμβάσεις μπορούν επίσης να ρυθμίσουν τους γάμους, τα ονόματα και τους τίτλους ευγενείας των μελών μιας βασιλικής οικογένειας. Τα μέλη μιας βασιλικής οικογένειας μπορούν να έχουν σε κάποιες περιπτώσεις επώνυμο ή δυναστικό όνομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοναρχία
Χισάμ Α΄
Ο Χισάμ Α' ή Χισάμ Αλ-Ρεντά (26 Απριλίου 757 - 12 Ιουνίου 796) ήταν ο δεύτερος Εμίρης της Κόρδοβας από τη δυναστεία των Ομεϋαδών. Κυβέρνησε από το 788 μέχρι το 796.
Ο Χισράμ γεννήθηκε στην Κόρδοβα και ήταν ο πρώτος γιος του εμίρη Αμπντ αλ-Ραχμάν Α΄ και της συζύγου του Χαλούλ. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ανέγειρε πολλά τεμένη. Το 792 κήρυξε ιερό πόλεμο (Τζιχάντ) εναντίον του βασιλείου των Αστουριών τελικά όμως αποκρούστηκε από τον κόμη της Τουλούζης Γουλιέλμο. Πέθανε στις 12 Ιουνίου 796, ορίζοντας ως διάδοχό του τον δευτερότοκο γιο του Αλ-Χακάμ Α΄ στη θέση του πρωτότοκου Αμντ αλ-Μαλίκ.
Κατηγορία:Εμίρηδες της Αλ-Άνταλους
Μουσίκιος
Ο Μουσίκιος είναι αρχαίος Έλληνας ποιητής γνωστός μόνο από την Παλατινή Ανθολογία στην οποία σώζεται μόνο ένα επίγραμμά του (ΙΧ 39), το οποίο από τον Διογένη Λαέρτιο (ΙΙΙ 33) αποδίδεται στον Πλάτωνα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Αλ Νασρ Ριάντ
Η Αλ Νασρ (αραβικά: نادي النصر) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 3 Νοεμβρίου του 1955. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Βασιλιά Φαχντ, χωρητικότητας 67.000 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μπλε. Έχει κατακτήσει 6 πρωταθλήματα και 6 κύπελλα Σαουδικής Αραβίας, όπως και 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ασίας και 1 Σούπερ Καπ Ασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1955
Αλ Νασρ (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Αλ Νασρ μπορεί να αναφέρεται σε:
Γκράντατς (Ντέρβεντα)
Το Γκράντατς (σερβικά κυριλλικά: Градац) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.
Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)
Το 1991, το χωριό αριθμούσε 257 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Ελεάζαρος γιος του Σίμωνα
Ο  Ελεάζαρος γιος του Σίμωνα ή  Ελεάζαρ μπεν Σίμων  ήταν ο ηγέτης της παράταξης  των φιλοπόλεμων   Ζηλωτών κατά τον Πρώτο Ιουδαϊκό πόλεμο.
Ο Ελεάζαρος αναλαμβάνει τον έλεγχο της Ιερουσαλήμ
Οι ιουδαϊκές αρχές δεν έδωσαν κανένα αξίωμα στον Ελεάζαρο επειδή  φοβήθηκαν εξ΄ αιτίας της  δύναμης  που είχε αποκτήσει. Ο Ελεάζαρος από την πλευρά του προσπαθούσε να πάρει με το μέρος του τον απλό λαό  προκειμένου να καταλάβει την εξουσία στην πόλη. Αρχικά ο Ελεάζαρος  περιήλθε σε δύσκολη θέση  καθώς  οι  μετριοπαθείς κατάφεραν να τον απομονώσουν. Τα πράγματα άλλαξαν όταν  έφτασε στην  Ιερουσαλήμ ο Ιωάννης από τα  Γίσχαλα και οι οπαδοί του (αρχές του 68). Οι δύο  αρχηγοί συμμάχησαν και κατάφεραν  με την βοήθεια  Ιδουμαίων  επαναστατών  να εξοντώσουν    τους  πολιτικούς τους αντιπάλους επιβάλλοντας στην πόλη  ένα  καθεστώς  βίας και  αίματος (καλοκαίρι  68 –χειμώνας 69).
Το τέλος του Ελεάζαρου
Η αποστασία των  Ιδουμαίων και  η συμμαχία τους με τους μετριοπαθείς  οδήγησε στην πόλη  έναν άλλο επαναστάτη το  Σίμωνα  γιο του Γιώρα (χειμώνας του 69). Ο Ελεάζαρος και ο Ιωάννης βρέθηκαν αποκλεισμένοι στον  Ναό  και  λίγο αργότερα ήρθαν σε σύγκρουση μεταξύ τους. Λίγο πριν οι Ρωμαίοι επιτεθούν στην Ιερουσαλήμ  ο  Ελεάζαρος    δολοφονήθηκε με δόλο  από οπαδούς του Ιωάννη (τέλη Μαρτίου  70  ).
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαίοι Κατηγορία:Ιουδαϊκοί πόλεμοι
Ανγκ Λι
Ο Ανγκ Λι (李安, 23 Οκτωβρίου 1954) είναι βραβευμένος Ταϊβανέζος σκηνοθέτης και παραγωγός ταινιών, ο οποίος είναι βραβευμένος δυο φορές με Όσκαρ.
Σύνοψη Καριέρας
Πολλές από τις ταινίες του Ανγκ Λι έχουν επικεντρωθεί στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ της παράδοσης και του μοντέρνου. Κάποιες από τις ταινίες του έχουν έναν κωμικό τόνο που αντιπαρατίθεται με τον τραγικό ρεαλισμό που χαρακτηρίζει τις ταινίες του. Οι ταινίες του Λι ασχολούνται επίσης με κρυφά μυστικά και εσωτερικά βάσανα που βγαίνουν στην επιφάνεια, όπως στις ταινίες του "Το Γαμήλιο Πάρτυ" (1993) και "Το μυστικό του Brokeback Mountain" (2005) που αναφέρονται στο θέμα της ομοφυλοφιλίας, με τις πολεμικές τέχνες, όπως η ταινία "Τίγρης και Δράκος" (2000) και με προσαρμογές κόμικς όπως το "Hulk" (2003).
Η ταινία του Λι "Το μυστικό του Brokeback Mountain" (2005) κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και ονομάστηκε καλύτερη ταινία της χρονιάς από τους κριτικούς του Λος Άντζελες, του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης και της Βοστόνης, ενώ ο ίδιος βραβεύτηκε με Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Το 2007, άλλη μια ταινία του Λι κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, η ταινία Προσοχή, Πόθος, κάνοντας τον Λι τον δεύτερο σκηνοθέτη που έχει κερδίσει το εν λόγω βραβείο δύο φορές. Το 2012 γύρισε την ταινία "Η Ζωή του Πι" (The Life of Pi) και έλαβε και δεύτερο Όσκαρ Σκηνοθεσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταϊβανέζοι σκηνοθέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Μυρίνος
Ο Μυρίνος είναι άγνωστος ποιητής, που έζησε τον 1ο π.Χ. ή τον 1ο μ.Χ. αιώνα και περιλαμβανόταν Στέφανο του Φιλίππου. Από τον Reiske (Ράισκε) διατυπώθηκε η άποψη ότι πρόκειται για τον Ρωμαίο λόγιο Licinius Varron Murena. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται τέσσερα επιγράμματά του.
Πηγές
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Αρχαίοι ποιητές
Ριφαμπικίνη
Η ριφαμπικίνη, επίσης γνωστή ως ριφαμπίνη, είναι αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαφόρων τύπων βακτηριακών λοιμώξεων, όπως η φυματίωση, το σύμπλεγμα Mycobacterium avium, η λέπρα και η νόσος των Λεγεωναρίων. Χρησιμοποιείται σχεδόν πάντα μαζί με άλλα αντιβιοτικά με δύο αξιοσημείωτες εξαιρέσεις όταν χορηγείται ως θεραπεία δεύτερης γραμμής για λανθάνουσα φυματίωση και για την πρόληψη της νόσου Haemophilus influenzae τύπου β και της μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου σε άτομα που έχουν εκτεθεί σε αυτά τα βακτήρια. Πριν από τη θεραπεία ενός ατόμου για μεγάλο χρονικό διάστημα, συνιστώνται μετρήσεις ηπατικών ενζύμων και μετρήσεων αίματος. Η ριφαμπικίνη μπορεί να χορηγηθεί είτε από το στόμα είτε ενδοφλεβίως.
Η ριφαμπικίνη ανακαλύφθηκε το 1965, κυκλοφόρησε στην Ιταλία το 1968 και εγκρίθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1971. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτηρίζει τη ριφαμπικίνη ως εξαιρετικά σημαντική για την ιατρική. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Η ριφαμπικίνη παρασκευάζεται από το βακτήριο εδάφους Amycolatopsis rifamycinica.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορφανά φάρμακα Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Πιπεραζίνες Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Ναφθαλίνια Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις
Λεοντέας (μυθολογία)
Πηγές
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Μνηστήρες της Ωραίας Ελένης Κατηγορία:Κένταυροι
Βασίλειος Βοΐλας
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1884. Σπούδασε ιατρική στα πανεπιστήμια της Αθήνας, της Λιψίας, του Μονάχου και του Βερολίνου και έπειτα των Παρισίων. Την περίοδο 1918-35 ήταν διευθυντής παθολογικής κλινικής στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός". Εφηύρε ιατρικά όργανα, όπως το ηχοσκόπιο και το υπερηχοσκόπιο, για την ακρόαση των ασθενών. Ήταν παντρεμένος με τη Θάλεια Στάλιου (1898-1987).
Υπηρέτησε ως υπουργός Υγιεινής στις κυβερνήσεις Βούλγαρη, Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού, Κανελλόπουλου και Υγιεινής και Κοινωνικής Προνοίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Θεοτόκη, από τις 6 Ιανουαρίου 1950 ως τις 23 Μαρτίου 1950.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής και Κοινωνικής Προνοίας Κατηγορία:Έλληνες εφευρέτες
Time-lapse
Αίτια
Σε μεγάλα κυρίως τεχνικά έργα και κατασκευές, όπως επίσης και σε φυσικά φαινόμενα, υπάρχει η ανάγκη για συστηματική καταγραφή της εξέλιξης του έργου ή του φαινόμενου από την έναρξη του έως και τη λήξη του. Η διάρκεια που πρέπει να καλυφθεί συνήθως είναι από μερικές εβδομάδες μέχρι και χρόνια. Η συχνότητα καταγραφής ποικίλει ανάλογα με το αντικείμενο και μπορεί να είναι από μια φωτογραφία κάθε δευτερόλεπτο (συνήθως για σύντομα φαινόμενα που διαρκούν μερικές ώρες) μέχρι μια φωτογραφία κάθε ημέρα σε συγκεκριμένη πάντα ώρα.
Με το τέλος του έργου υπάρχει η δυνατότητα το φωτογραφικό υλικό να μετατραπεί σε βίντεο σύντομης χρονικής διάρκειας που μπορεί σε ελάχιστο χρόνο να δείξει το σύνολο της πορείας του έργου από το μηδέν μέχρι και την ολοκλήρωσή του.
Ταυτόχρονα υπάρχει και ως αρχείο όλη η σειρά των φωτογραφιών υψηλής ανάλυσης, μέσω των οποίων μπορεί να γίνει και εκ των υστέρων ανάλυση και απολογισμός μερών του έργου.
Σε έργα ή φαινόμενα μεγάλης έκτασης ή πολυπλοκότητας μπορούν να χρησιμοποιηθούν περισσότερα από ένα συστήματα καταγραφής για την πληρέστερη αποτύπωση των σταδίων, των εργασιών και των χώρων.
Λύση
Οι τεχνικές που έχουν αναπτυχθεί για τις παραπάνω ανάγκες προσφέρουν μια σειρά ειδικών λύσεων που εφαρμόζονται ανάλογα με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις. Ενδεικτικά η τελική διαμόρφωσή της λύσης συνήθως εξαρτάται από τους παρακάτω παράγοντες :
Βασική σύνθεση
Η συνηθέστερη και βασική λύση αποτελείται από ένα φωτογραφικό σύστημα υψηλής ανάλυσης, προφυλαγμένο σε ειδικό κουτί προδιαγραφών IP-65, που διαθέτει επίσης μια ειδική μπαταρία μεγάλης διάρκειας, ένα φωτοβολταϊκό στοιχείο μαζί με το κύκλωμα φόρτισης και διακοπής.
Επίσης τη λύση, από πλευράς εξοπλισμού, συμπληρώνει ένα ειδικό χρονόμετρο που προγραμματίζεται κατάλληλα κάθε φορά, ούτως ώστε να ενεργοποιεί τον φωτογραφικό εξοπλισμό στο χρόνο που χρειάζεται για την κάθε λήψη.
Το σύστημα αυτό είναι ενεργειακά αυτόνομο και μπορεί να λειτουργεί χωρίς ανθρώπινη εποπτεία για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Η λύση πλαισιώνεται επίσης από μια σειρά εξειδικευμένων υπηρεσιών, που ξεκινάνε από την αρχική μελέτη για την τοποθέτηση και τον προγραμματισμό του εξοπλισμού και συνεχίζονται με την τακτική επίσκεψη και επιθεώρηση καθώς και την τελική παραγωγή του βίντεο.
Επιπλέον δυνατότητες
Με την υλοποίηση του συγκεκριμένου συστήματος μπορούν οι εξουσιοδοτημένοι χρήστες να έχουν ανά πάσα στιγμή όλο το φωτογραφικό αρχείο καταγραφής, διαθέσιμο στον υπολογιστή τους.
Για την επίτευξη των επιπλέον δυνατοτήτων απαιτείται διαθεσιμότητα σε υποδομές επικοινωνιών που ενδεικτικά μπορεί να είναι :
Ιδιαίτερα στην περίπτωση της εγκατάστασης δορυφορικού συνδέσμου, εξασφαλίζεται παράλληλα και η διαθεσιμότητα ασύρματου ή ενσύρματου Διαδικτύου και e-mail στο σημείο των εργασιών για χρήση από τα στελέχη της εταιρείας καθώς και λύσεις IP τηλεφωνίας και IP cam/ live view.
Πηγές
Κατηγορία:Φωτογραφία
Μενέσθης
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μενέσθης, που δεν πρέπει να συγχέεται με το Μενεσθέας ή το Μενέσθιος, είναι γνωστός ένας Αχαιός πολεμιστής του Τρωικού Πολέμου. Ο Μενέσθης σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό μαζί με τον Αγχίαλο, που επέβαινε στο ίδιο πολεμικό άρμα, από τον ίδιο τον Έκτορα. Ο Μενέσθης αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Ε, στίχος 609).
Πηγές
Μενεσθης
Οίκος του Ικέλ
Ο Οίκος του Ικέλ ήταν η βασική δυναστεία των βασιλέων της Μερκίας κατά τη διάρκεια του 7ου και του 8ου αιώνα, το όνομα της προήλθε από τον Ικέλ δισέγγονο του Όφα του Αγγέλου ενός ημιμυθικού ήρωα ο οποίος σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό καταγόταν από τον Όντιν. Ο Οίκος του Ικέλ έφτασε στο μέγιστο της ισχύος του με τον Όφα της Μερκίας, την εποχή του κατείχε την ηγεμονία σε όλα τα Αγγλοσαξονικά κράτη και ανακηρύχτηκε "βασιλιάς των Άγγλων" αλλά η δυναστεία έχασε την ισχύ της αμέσως μετά τον θάνατο του. Ο πρώτος καταγεγραμμένος σε καταλόγους βασιλιάς της Μερκίας από τον Οίκο του Ικέλ ήταν ο Πέντα της Μερκίας ήταν ιδρυτής μιας δυναστείας που κυβέρνησε τη Μερκία με 11 βασιλείς, καταγράφονται αργότερα άλλοι τέσσερις βασιλείς αλλά πιθανότατα κατάγονταν από την αδελφή του Πέντα.
Άνοδος στον θρόνο της Μερκίας
Η ιστορική ύπαρξη του Ικέλ σύμφωνα με τον ιστορικό Νίκολας Μπρούκς (1941 - 2014) είναι αντικείμενο αμφισβητήσεων, οι ιστορικοί πιστεύουν ότι έζησε την περίοδο (450 - 525) και θεωρείται παραδοσιακά ο ιδρυτής της δυναστείας στην οποία έδωσε το όνομα του. Παρά το γεγονός ότι η δυναστεία είχε μυθική και ηρωική καταγωγή από τον Όντιν ο πραγματικός λόγος που ανέβηκε στον θρόνο της Μερκίας ήταν ότι είχε μεγαλύτερες εκτάσεις γης από όλες τις υπόλοιπες οικογένειες μεταξύ 300 - 600 εκταρίων γης. Το γενεαλογικό δέντρο του Ικέλ είναι το εξής : Ο Ικέλ ήταν γιος του Ομήρου, γιος του Αγγέλθεου, γιος του Όφα, γιος του Βερμούντ, γιος του Βέρμουντ, γιος εγγονός ή δισέγγονος του Όντιν, σύμφωνα με την παράδοση ήταν ο αρχηγός των Άγγλων που μετανάστευσαν στη Βρετανία. Το γενεαλογικό δέντρο του Ικέλ από τον ίδιο μέχρι τον πρώτο βασιλιά της Μερκίας είναι το εξής : Ο γιος του Ικέλ ήταν ο Κνέμπα, γιος του ο Κίνεβαλντ και γιος του Κρεόντα της Μερκίας ήταν ο πρώτος βασιλιάς. Ο Ματθαίος των Παρισίων για το έτος 527 αναφέρει : "παγανιστές από τη Γερμανία κατέλαβαν την Ανατολική Αγγλία, μερικοί από αυτούς επιτέθηκαν στη Μερκία και πολέμησαν σε πολλές μάχες εναντίον των Γερμανών" αυτό συνέβη πιθανότατα το 515. Η "Ζωή του Αγίου Γκουθλάκ" αναφέρει τον Γκουθλάκ του Κρόουλαντ αναφέρεται σαν γιος του Πενβάλ ενός Μερκιανού που τα ίχνη του φτάνουν μέχρι τον Ικέλ. Διάφορες πόλεις στην Αγγλία έχουν προταθεί να σχετίζονται με το όνομα του Ικέλ όπως το Ίκλινγκχαμ, Ίκεφορντ, Ίκλετον και Ίξγουορθ.
1961 Ντυφούρ
Ο Ντυφούρ (Dufour) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,60. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του μηχανικού και στρατηγού Γκυγιώμ-Ανρί Ντυφούρ (Guillaume-Henri Dufour, 1787-1875).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ντυφούρ εκτιμάται σε 50,31 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0402. Ο Ντυφούρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ώρες και 47 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντυφουρ
Ορκ
Ένα Όρκ είναι ένα φανταστικό ανθρωποειδές πλάσμα που είναι μέρος μιας φανταστικής φυλής που μοιάζει με τα τελώνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθολογικά όντα Κατηγορία:Φανταστικά τέρατα
Σότοκαν καράτε
Το σύστημα καράτε Shotokan (σότοκαν, Ιαπ:松濤館) είναι η πιο διαδεδομένη μορφή στο Karate-Dō. Χαρακτηριστικό για το σύστημα αυτό είναι η βαθιά και έτσι σταθερή στάση, που δίνει ευστάθεια και δυναμισμό στις κινήσεις. Μία άλλη ιδιότητα του στυλ Shotokan είναι το ότι κάθε κίνηση με το χέρι ή τον καρπό γίνεται με περιστροφή γύρω από τον άξονα του χεριού και του μπράτσου κατ' επέκταση. Κάθε τεχνική του Shotokan μπορεί να εφαρμοστεί είτε σαν επιθετική είτε σαν αμυντική. Οι επιτόπιες μεταβολές (Ιαπωνικά Mawate) γίνονται με το πίσω πόδι, σε αντίθεση με π.χ. το Goju-Ryu ή το Shito-Ryu. Οι τεχνικές του Shotokan στοχεύουν, σε αντίθεση με άλλα συστήματα, στην κάθετη νοητή μέση του σώματος του αντιπάλου, δηλ. τη γραμμή από το σαγόνι, πάνω από το στέρνο, το στομάχι, ως τα γεννητικά όργανα.
Ιστορία
Ο Funakoshi Gichin (Φουνακόσι Γκιτσίν), γεννημένος το 1868 στο Shuri της Okinawa (Ιαπωνία) και αρχικά εργαζόμενος ως καθηγητής σε σχολείο, θεωρείται σήμερα Θεμελιωτής του Shotokan Karate. Το στυλ του έχει σαν βάση το Shorin Ryū του Matsumura. Shοtο ήταν το καλλιτεχνικό ψευδόνυμο του Funakoshi και σημαίνει το θρόισμα του πεύκου - η πρώτη δική του σχολή (άνοιξε το 1935 στο Τόκυο) ονομάστηκε γι' αυτόν τον λόγο Shotokan (Κτίριο (Του) Shoto). Αυτήν την ονομασία πήρε αργότερα το στυλ του καράτε του. Η μορφή του στυλ (σχολή για την ακρίβεια--流派) όπως διαμορφώθηκε στην συνέχεια ήταν αρκετά διαφορετική από αυτή που δίδαξε αρχικά ο Φουνακόσι. Αυτό υπήρξε και η αφορμή για να γίνουν διασπάσεις στο χώρο με την δημιουργία υποσυστημάτων. Αυτό που παρέμεινε πιο κοντά στο στυλ που δίδαξε ο Φουνακόσι είναι το Shotokai ((ο) Όμιλος (του) Σότο). Κάποιες από αυτές τις αλλαγές τις έκανε ο γιος του Φουνακόσι, Γοσιτάκα που πέθανε το 1943 κατά την διάρκεια του πολέμου από φυματίωση. ¨όπως εξελίχθηκε το στυλ έδωσε έμφαση στις μεγάλες και ευθείες κινήσεις και έγινε ιδιαίτερα γνωστό στη Δύση με τα εξαιρετικά βιβλία και άλλο διδακτικό υλικό που ετοιμάστηκε υπό την εποπτεία του δάσκαλου NAKAYAMA Masatoshi (Νακαγιάμα Μασατόσι) και την πασίγνωστη JKA (Japan Karate Association--日本空手協会). Πέρα από αυτό όμως όλη η αίγλη του συστήματος προέρχεται από μιά εξαιρετική γενιά δασκάλων που περιόδευσαν ή εγκαταστάθηκαν στην Δύση. Μερικοί από αυτούς είναι οι Κάσε, Σιράι, Ενοέντα, Καναζάβα, Νισιγιάμα, Μικάμι, Οκαζάκι, Μόρι. Οι πνευματικοί στόχοι του Φουνακόσι ήταν: Εκπαίδευση πνεύματος, χαρακτήρα και εσωτερικού κόσμου: „Πριν νικήσεις τον αντίπαλο, πρέπει να νικήσεις πρώτα τον εαυτό σου.
„Μπορεί να προπονείται κανείς για πολύ καιρό, αλλά αν μόνο κουνά χέρια και πόδια και χοροπηδά τριγύρω σαν μαριονέτα, τότε το καράτε δεν έχει καμία διαφορά από το μαθαίνεις χορό. θα χαθεί έτσι το πιο ουσιαστικό. Δεν θα τα καταφέρει να καταλάβει την πεμπτουσία του Καράτε-Ντο. Funakoshi Gichin, J. Hyams (1979, 87)
Σημαντικό για εκείνον ήταν επίσης η πλευρά αυτοάμυνας του καράτε. Από τον Φουνακόσι προέρχεται η ρήση, που σχεδόν πια παραβλέπεται στο σημερινό αγωνιστικό καράτε: Στο καράτε δεν υπάρχει πρώτο χέρι. (που σημαίνει ότι ένας καρατέκα δεν πρέπει ποτέ, ούτε και προληπτικά, να επιτίθεται πρώτος.)
Κάτα
Ορισμός : Κάτα είναι μία σειρά αμυντικών και επιθετικών τεχνικών για πολλούς (αορατους) αντιπάλους. Μερικά από τα κάτα που εξασκούνται στο Shotokan:
Κατηγορία:Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες Κατηγορία:Καράτε
Ημιμορφίτης
Ο ημιμορφίτης είναι πυριτικό ορυκτό του ψευδαργύρου. Το όνομά του οφείλεται στον ημιμορφισμό που εμφανίζουν οι κρύσταλλοί του. Ως ημιμορφισμός χαρακτηρίζεται η ιδιότητα κατά την οποία η μορφή της απόληξης στα άκρα των ολοεδρικών κρυστάλλων, δηλαδή των κρυστάλλων που έχουν πλήρως αναπτυγμένες όλες τις έδρες τους, είναι ασύμμετρη. Έτσι, στον ημιμορφίτη η μια άκρη των κρυστάλλων είναι πεπλατυσμένη και η άλλη έχει σχήμα πυραμίδας. Χαρακτηριστικό ορυκτό που εμφανίζει, επίσης, ημιμορφισμό είναι ο τουρμαλίνης, κανένα άλλο, όμως, ορυκτό, δεν εμφανίζει τόσο έντονα αυτή την ιδιότητα.
Παλαιότερα είχε αποκληθεί καλαμίνα, ωστόσο αυτό το όνομα αποδόθηκε, αργότερα, και στον σμιθσονίτη και, για την αποφυγή σύγχισης, αποφασίστηκε η αποκλειστική χρήση του όρου «ημιμορφίτης» για το ορυκτό.
Η κρυσταλλική δομή του ημιμορφίτη συνίσταται από τετράεδρα Zn - O3 - OH με τον ψευδάργυρο στο κέντρο του τετραέδρου και τα άτομα οξυγόνου και το ιόν υδροξυλίου να καταλαμβάνουν τις κορυφές του. Τα τετράεδρα αυτά συνδέονται μεταξύ τους με ομάδες Si2O7 και μορίων νερού, ενώ είναι όλα διατεταγμένα προς την ίδια διεύθυνση με τη μία πλευρά να «βλέπει» προς το ένα άκρο του κρυστάλλου και την άλλη προς το άλλο, δημιουργώντας, έτσι, τον ημιμορφισμό. Με θέρμανσή του στους 500 °C χάνει το 50% του κρυσταλλικού νερού, ενώ σε υψηλότερες θερμοκρασίες το νερό χάνεται εξ ολοκλήρου, επιφέροντας αλλαγές στη δομή του ορυκτού.
Παρά την ασυμμετρία αυτή και το γεγονός ότι οι κρύσταλλοί του είναι οπτικά διάξονες, ο ημιμορφίτης δεν εμφανίζει πλεοχρωισμό.
Αποτελεί δευτερογενές ορυκτό, τυπικά ανευρισκόμενο στις ζώνες οξείδωσης ψευδαργυρούχων ορυκτών. Γι' αυτό και σχετίζεται με σμιθσονίτη, σφαλερίτη, γαληνίτη, κερουσίτη, αγγλεσίτη, αουριχαλκίτη και χρυσόκολλα.
Χρησιμοποιείται ως ελάσσον ορυκτό για την παρασκευή ψευδαργύρου, είναι, όμως, περιζήτητο από συλλέκτες. Πολύ καλά σχηματισμένοι κρύσταλλοί του ανευρίσκονται στο Μεξικό (περιοχές Santa Eulalia και Mapimi), την Αυστρία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Ζάμπια, την Κίνα, την Ιταλία, τη Βρετανία και την Αυστραλία.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα ορυχεία της ευρύτερης περιοχής του Λαυρίου και στα Λιμενάρια της Θάσου.
Σημειώσεις
Ημιμορφιτης Κατηγορία:Ορυκτά του ψευδαργύρου
Φασκόμηλο
thumb|right|250px|Ανθισμένη Φασκομηλιά thumb|right|250px|Ανθισμένη Φασκομηλιά
Το φασκόμηλο ή φασκομηλιά (Σάλβια η φαρμακευτική, ελλ. Ελελίφασκος ο φαρμακευτικός, Salvia officinalis) ανήκει στο γένος των Αγγειόσπερμων δικότυλων φυτών Ελελίφασκος' (Salvia). Στα αγγλικά η κοινή του ονομασία είναι sage, ή garden sage, ή common sage. Το φασκόμηλο, πολυετές, θαμνώδες, με πολυάριθμα κλαδιά, ύψους μέχρι μισό μέτρο, βρίσκεται σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας κυρίως σε ξηρούς και πετρώδεις τόπους. Καταναλώνεται σαν αφέψημα για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες, που όμως σε κάποιες περιπτώσεις έχει παρενέργειες.
Χαρακτηριστικά
Τα φύλλα του είναι επιμήκη και παχιά, χρώματος λευκοπράσινου. Τα άνθη του φύονται κατά σπονδύλους, είναι χρώματος μοβ και ανθίζουν από το Μάιο ως τον Ιούνιο.
Χρήσεις
Το φυτό έχει έντονη αρωματική οσμή και καλλιεργείται για τις φαρμακευτικές ιδιότητες του, ως αφέψημα και ως καρύκευμα. Τα φύλλα που είναι και το κατεξοχήν χρησιμοποιούμενο μέρος του φυτού συλλέγονται λίγο πριν ή κατά την αρχή της ανθοφορίας με ξηρό και ηλιόλουστο καιρό, το Μάιο ή τον Ιούνιο και ξηραίνονται στη σκιά.
Περιέχει ως κύρια ουσία αιθέριο έλαιο, φασκομηλόλαδο, άχρωμο ή ερυθροκίτρινο, σαπωνίνες, πικρές ουσίες, τερπένια, ρητίνες, πικρά διτερπένια, ταννίνες, τριτερπένια, φλαβονοειδή και θουγιόνη (thujone, μια μονοτερπενική κετόνη).
Τα φύλλα έχουν αντισηπτικές, αποχρεμπτικές και σπασμολυτικές ιδιότητες.Το φυτό έχει στομαχικές, τονωτικές και καρδιοτονωτικές ιδιότητες ενώ χρησιμοποιείται και κατά των νευραλγιών. Η φασκομηλιά χρησιμοποιείται στη θεραπευτική με τη μορφή αφεψήματος εσωτερικά ως ανθιδρωτικό (ιδιαίτερα κατά του νυχτερινού ιδρώτα φυματικών και νευρασθενών).
Ως αφέψημα
Στις περιοχές της Μεσογείου αποξηραίνεται και πίνεται ως αφέψημα, το γνωστό φασκόμηλο.
Το αφέψημα λαμβάνεται και σερβίρεται αμέσως μετά το βράσιμο. Αν παραμείνει αρκετή ώρα μαζί με τα φύλλα που έβρασαν, οι πικρές ουσίες μέσα στο αφέψημα αυξάνονται και η γεύση του γίνεται δυσάρεστη.
Στη μαγειρική χρησιμοποιείται για τον αρωματισμό διαφόρων ζωμών, φαγητών και του ξιδιού ενώ θεωρείται και μελισσοτροφικό φυτό παρέχοντας μέλι εκλεκτής ποιότητας.
Παρενέργειες
Πάντως η χρήση του πρέπει να γίνεται με σύνεση γιατί υπάρχουν περιπτώσεις δηλητηρίασης από υπερβολική χρήση που οφείλεται κυρίως στην ουσία θουγιόνη που υπάρχει στο φυτό. Αυτή η χημική ουσία μπορεί να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις, βλάβες στο συκώτι και το νευρικό σύστημα. Σύμφωνα με τα επιτρεπτά όρια θουγιόνης που ορίζει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) δεν πρέπει να καταναλώνονται περισσότερα από 7-12 (ή με άλλη έρευνα 2-20) αφεψημάτα φασκόμηλου την ημέρα.
Λόγω της εμμηναγωγού δράσης του φασκόμηλου δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από γυναίκες σε αναπαραγωγική προσπάθεια διότι μπορεί να προκαλέσει αποβολή. Δεν πρέπει να καταναλώνεται από μικρά παιδιά και για τον ίδιο λόγο από γυναίκες που θηλάζουν.
Είδη
Το γένος περιλαμβάνει σύμφωνα με διάφορες πηγές γύρω στα χίλια είδη που εξαπλώνονται σχεδόν σε όλες τις κυρίως εύκρατες περιοχές της γης. Μερικά είδη είναι τα ακόλουθα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Χειλανθή Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Αφέψημα Κατηγορία:Άνθη
Ράινχαρντ Μπόνκε
Ο Ράινχαρντ Μπόνκε (Reinhard Bonnke, Κένινγκσμπεργκ, γενν. 19 Απριλίου 1940) είναι Γερμανός Χαρισματικός/Πεντηκοστιανός Χριστιανός ευαγγελιστής.
Αναγεννήθηκε στην ηλικία των 9. Σπούδασε στο Βιβλικό Κολλέγιο της Ουαλίας στο Σουόνσι και ήταν ποιμένας στη Γερμανία για 7 χρόνια. Ξεκίνησε τη διακονία του στην Αφρική, κηρύττοντας στο Λεσότο το 1967. Στη συνέχεια πραγματοποίησε μεγάλες ευαγγελιστικές συνάξεις σε όλη την ήπειρο. Ο Μπόνκε υποστηρίζει πως οι σταυροφορίες του έχουν οδηγήσει 10 εκατομμύρια ανθρώπους στο Χριστιανισμό μεταξύ του 1995 και του 2000, και άλλα 38 εκατομμύρια από το 2001 μέχρι το 2005. Επίσης ήταν ομιλητής στο Συνέδριο Νεολαίας Planetshakers το 2008 στην Αυστραλία.
Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα θαύματα που λέγεται ότι έχουν γίνει κατά τη διάρκεια των σταυροφοριών του Ράινχαρντ Μπόνκε, συνέβη τον Δεκέμβριο του 2001 στην Ιεραποστολική Εκκλησία της Χάρης του Θεού στην Ονίτσα της Νιγηρίας. Ο ποιμένας Ντάνιελ Εκετσούκγου ισχυρίστηκε πως όντας πιστοποιημένα νεκρός για 42 τουλάχιστον ώρες, επέστρεψε στη ζωή. Ο Μπόνκε έχει γράψει πολλά βιβλία, έχοντας πουλήσει 178 εκατομμύρια αντίτυπα σε 158 διαφορετικές γλώσσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες Κατηγορία:Γερμανοί Κατηγορία:Πεντηκοστιανισμός
Πέμπτο Σύνταγμα
Το Πέμπτο Σύνταγμα ήταν πολιτοφυλακή με δράση στην αρχή του Ισπανικού εμφύλιου πολέμου. Η δύναμη ήταν πιστή στην Ισπανική Δημοκρατία και πολιτικά προσκείμενη στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας.
Σε στρατιωτικό επίπεδο, θεωρήθηκε ανώτερης ποιότητας σε αντίθεση με τις κοινές πολιτοφυλακές των δημοκρατικών, καθώς εφάρμοζε αυστηρή πειθαρχία στα μέλη του. Παράλληλα, ευνοήθηκε από την σοβιετική βοήθεια και παρουσία. Για αυτούς τους λόγους, προσέλκυσε στρατιωτικούς στις τάξεις του.
Από την αρχή του πολέμου είχε μια πραγματιστική αντίληψη για το πώς θα έπρεπε να διεξαχθεί ο πόλεμος που βρισκόταν σε αντιδιαστολή με την ψυχολογική ευφορία των υπολοίπων πολιτοφυλακών. Παρόλαυτά, η δράση του δεν είχε τόσο σημαντικό ρόλο όσο του αποδόθηκε.
Δημιουργία
Το Πέμπτο Σύνταγμα απαιτούσε πειθαρχία και δεν δεχόταν τον οποιοδήποτε να καταταχθεί εθελοντής στις τάξεις του με αποτέλεσμα να υποφέρει πολύ λιγότερο από τυχοδιώκτες από ότι άλλες πολιτοφυλακές. Υιοθέτησε τον θεσμό του πολιτικού επιτρόπου από την αντίστοιχη δράση του κόκκινου στρατού στην οκτωβριανή επανάσταση. Λόγω της Σοβιετικής βοήθειας και παρουσίας το Σύνταγμα ευνοήθηκε επιπρόσθετα.
δεξιά|μικρογραφία|200px|Το έμβλημα του Συντάγματος
Στον εμφύλιο πόλεμο
Ήταν από τις ελάχιστες μονάδες που λόγω πειθαρχίας διατηρούσε τη συνοχή της μπροστά στην επέλαση του Εθνικιστικού Στρατού. Είχε δημιουργήσει αρμονικές σχέσεις με τους δημοκρατικούς επαγγελματίες στρατιωτικούς σε αντίθεση με άλλες πολιτοφυλακές. Λόγω της αυστηρής πειθαρχίας στην μονάδα πολλοί στρατιωτικοί κατατάχθηκαν εθελοντικά παρότι δεν ήταν κομμουνιστές.
Με την στρατιωτικοποίηση των πολιτοφυλακών συγχωνεύτηκε στον δημοκρατικό στρατό τον Γενάρη του 1937.
Εναντίον της Παλαιάς τάξης
Όπως πίστευε και έπραττε ο Τύπος των αναρχικών, η εφημερίδα του Συντάγματος καλούσε για την εξολόθρευση της παλαιάς τάξης.
Πρόσωπα
Πολιτικός Κομμισάριος της μονάδας ανέλαβε ο Vittorio Vidali με το ψευδώνυμο ‘Carlos Contreras’, απεσταλμένος της Κομιντέρν. Από τον Ιούλιο του 1936 έγραφε και εκφωνούσε συνεχώς λόγους υπέρ της στρατολόγησης των αξιωματικών που δεν πήραν μέρος στο πραξικόπημα των εθνικιστών. Παράλληλα, με άρθρα του στηλίτευσε την εχθρότητα προς την στρατικοποίηση των πολιτοφυλακών, καθώς και έκανε κριτική στην εξύμνηση των ηρωικών πράξεων των πολιτοφυλακών, τις οποίες πράξεις θεωρούσε "αντιπαραγωγικές αν δεν συνοδεύονταν από κατάλληλη στρατιωτική τεχνική". Έκανε κριτική στη θέση του τεχνικού συμβούλου για τους στρατιωτικούς, θέση όμως κατώτερη του (αναρχικού) πολιτικού επιτρόπου, την οποία και εφάρμοζαν οι πολιτοφυλακές της CNT.
Εκπαίδευση
Το Σύνταγμα ήταν πρωτοπόρο στη δημιουργία τάξεων για γραφή και ανάγνωση για αναλφάβητους καθώς και στη δημιουργία βιβλιοθηκών.
Γυναίκες πολιτοφύλακες
Στο Σύνταγμα εκπαιδεύτηκαν και γυναίκες με σκοπό να αποτελέσουν σε κάποιο μικρό βαθμό βοηθητικά τμήματα.
Αποτίμηση
Αυτό που διαφοροποιούσε το Πέμπτο Σύνταγμα από τις άλλες πολιτοφυλακές ήταν η πραγματιστική αντίληψη του για τον πόλεμο. Σε αντίθεση με την κατάσταση ευφορίας των άλλων πολιτοφυλακών μετά την απόκρουση των σχετικά λιγοστών εθνικιστών σε μερικές φιλοδημοκρατικές πόλεις, το Πέμπτο Σύνταγμα αντιλαμβάνοταν ότι ο εχθρός ήταν ιδιαίτερα ισχυρός, παράλληλα ήταν η μοναδική πολιτοφυλακή που κατανοούσε τη ανάγκη των επαγγελματιών του πολέμου καθώς και της πειθαρχίας. Οι πιστοί στη Δημοκρατία στρατιωτικοί απωθούνταν από τις απείθαρχες και ανεκπαίδευτες πολιτοφυλακές, αυτός ήταν και ο λόγος που πολλοί αξιωματικοί κατατάχθηκαν εθελοντικά στο 5ο Σύνταγμα.
Δημόσια μνήμη
Πολλές υπερβολές για το Πέμπτο Σύνταγμα γράφτηκαν, ενώ την δόξα του προσπάθησε να εκμεταλλευτεί και να μεγενθύνει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας δίχως η δράση του να μπορεί να το καθιστά κεντρικό ρυθμιστή για τον Ισπανικό Εμφύλιο. Σε κάθε περίπτωση όμως, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εισαγωγή καινοτομιών στον Δημοκρατικό Στρατό, στην διάδοση της προπαγάνδας και είχε μεγάλη συνεισφορά στον καταλαγιασμό των επαναστατικών τάσεων.
Πηγές
Κατηγορία:Ισπανικός Εμφύλιος Κατηγορία:Κομμουνιστές
Πλαγκτόν
Με τον όρο πλαγκτόν χαρακτηρίζεται γενικά το σύνολο έμβιων οργανισμών που αναπτύσσονται στην επιφάνεια των ωκεανών, θαλασσών και λιμνών και που συνήθως μετακινούνται παρασυρόμενα από τα ρεύματα αυτών των υδάτων. Κάποιοι απ' αυτούς τους οργανισμούς μπορούν να κινηθούν με δικές τους δυνάμεις, όχι όμως και τόσο ισχυρές ώστε να μπορούν να κινηθούν ενάντια στα υδάτινα ρεύματα.
Γενικά
Το πλαγκτόν αποτελείται από οργανισμούς που παρασύρονται ή έχουν μειωμένη ενεργητική μετακίνηση και κατά συνέπεια, είναι έρμαια των ρευμάτων. Αν και παρασύρονται αργά από τα ωκεάνια ρεύματα, έχει παρατηρηθεί ότι ένας σημαντικός αριθμός πλαγκτονικών οργανισμών πραγματοποιεί κατακόρυφη μετανάστευση, ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας στη θαλάσσια στήλη, καθώς παρασύρεται από τα ρεύματα.
Βασική διάκριση
Το πλαγκτόν διακρίνεται ανάλογα του είδους των οργανισμών σε δύο κατηγορίες: το ζωοπλαγκτόν και το φυτοπλαγκτόν
Διάκριση κατά μέγεθος
Γενικά το πλαγκτόν με κριτήριο το μέγεθος διακρίνεται στις εξής κατηγορίες:
Ερευνητική υπαγωγή
Το πλαγκτόν που αποτελεί υποσύνολο του πελάγους εξετάζει και παρακολουθεί η Ωκεανογραφία και η Υδροβιολογία διά του ειδικότερου κλάδου της, την Πλαγκτολογία. Επειδή όμως το πλαγκτόν αποτελεί ιδιαίτερη τροφή των ψαριών, εμφανές καθίσταται ότι η πλούσια παρουσία του προσδιορίζει και τις αλιευτικές περιοχές ή αλιευτικά πεδία, καθώς και ολόκληρο εξ αυτού οικοσύστημα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ωκεανογραφία Κατηγορία:Πλαγκτολογία Κατηγορία:Υδρόβια Οικολογία
1962 Ντυνάν
Ο Ντυνάν (Dunant) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του Ερρίκου Ντυνάν, ιδρυτή του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ντυνάν είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντυναν
Γκράντινα (Ντέρβεντα)
Η Γκράντινα (σερβικά κυριλλικά: Градина) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 115 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1998–99
Τα Αθηναϊκά τοπικά πρωταθλήματα Αθηνών της αγωνιστικής περιόδου 1998-99 διεξήχθησαν σε δυο ομίλους (των 18 ομάδων έκαστος) για την πρώτη κατηγορία, τέσσερις ομίλους (των 18 ομάδων) στη δεύτερη και έξι ομίλους (των 14-15 ομάδων) στην τρίτη κατηγορία. Συνολικά, στη διοργάνωση έλαβαν μέρος 195 σωματεία (36 στην Α΄, 72 στη Β΄ και 87 στη Γ΄Αθηνών).
Το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣΑ κατέκτησαν ο Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου στον Α΄ όμιλο και ο Ηλυσιακός στο Β΄ όμιλο. Υπερπρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Ηλυσιακού, που νίκησε στον άτυπο Τελικό με σκορ 3-2 τον αντίπαλό της.
Ο Ηλυσιακός και ο Άγιος Δημήτριος συμμετείχαν στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, μέσω του οποίου διεκδίκησαν και πέτυχαν αμφότεροι την άνοδο στη Δ΄Εθνική.
Στους τέσσερις ομίλους της Β΄ Αθηνών τους τίτλους πήραν οι Α.Ο. Περιστερίου, Καματερό, Θρίαμβος Χαϊδαρίου και Νεάπολη.
Κυπελλούχος ΕΠΣΑ για το 1999 αναδείχτηκε ο Αστέρας Ζωγράφου. Επικράτησε στον Τελικό της 31ης Μαρτίου με σκορ 5-4 στα πέναλτι (καν. αγώνας και παράταση 1-1) του Ακράτητου, στο γήπεδο της Ριζούπολης.
Πηγές
Ηλεκτρονικό αρχείο εφημερίδας "ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ"
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1998-1999
Γιάνης Κορδάτος
Ο Γιάνης Κορδάτος (Ζαγορά Πηλίου, 1 Φεβρουαρίου 1891 – Αθήνα, 29 Απριλίου 1961) ήταν Έλληνας κοινωνιολόγος, ιστορικός, πολιτικός και νομικός, οπαδός του μαρξισμού. Παρότι αυτοδίδακτος ιστορικός, υπήρξε πολυγραφότατος μελετητής της ελληνικής ιστορίας από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή.
Μαθητικά και φοιτητικά χρόνια
Γεννήθηκε στη Ζαγορά το 1891, όπου και τελείωσε το Ελληνικό Σχολείο (ημιγυμνάσιο) το 1907. Στη συνέχεια ο πατέρας του, που ήταν κτηματίας και έμπορος, τον έστειλε μαθητή στο Ελληνογερμανικό Λύκειο του Γιαννίκη, στη Σμύρνη. Εκεί είχε καθηγητή τον Δημήτρη Γληνό, ο οποίος τον τράβηξε προς τον Δημοτικισμό. Την επόμενη σχολική χρονιά βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη, στο Ελληνογαλλικό Λύκειο Χατζηχρήστου, από όπου όμως διέκοψε, λόγω αρρώστιας. Επέστρεψε στο Βόλο, όπου παρέμεινε και τη σχολική χρονιά 1909-10, για να τον ξαναστείλει κατόπιν ο πατέρας του στην Κωνσταντινούπολη. Το 1911 μετέβη στην Αθήνα και γράφτηκε φοιτητής στο Πανεπιστήμιο, στη Νομική Σχολή. Προσχώρησε "από τους πρώτους", καθώς έλεγε ο ίδιος, στη Φοιτητική Συντροφιά και λίγο αργότερα έγινε μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου.
Πολιτική δράση
Ο Κορδάτος στα φοιτητικά του χρόνια ήρθε σε επαφή με τον σοσιαλισμό και το εργατικό κίνημα του Βόλου. Στην Αθήνα φαίνεται ότι συμπορεύθηκε με τον κύκλο του Νίκου Γιαννιού, ηγέτη του Σοσιαλιστικού Κέντρου και δημοτικιστή. Το Νοέμβριο του 1918 δεν έλαβε μέρος στο ιδρυτικό συνέδριο του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδος (ΣΕΚΕ) –προκατόχου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ)– γιατί απουσίαζε από την Αθήνα, στο οποίο όμως προσχώρησε το Μάιο του 1919.
Στην ηγεσία του ΣΕΚΕ
Τον Απρίλιο του 1920 εκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής (ΚΕ) και τον επόμενο μήνα ορίστηκε "αντιπρόσωπος του Κόμματος" στην εφημερίδα Ριζοσπάστης, της οποίας ιδιοκτήτης και διευθυντής ήταν ο Γιάννης Πετσόπουλος. Εκλέχτηκε γραμματέας της ΚΕ του κόμματος το Μάιο του 1921 και παρέμεινε στη θέση μέχρι το Νοέμβριο του 1922, οπότε τον διαδέχτηκε ο Νίκος Σαργολόγος.
Τον Φεβρουάριο του 1924 ορίστηκε με τους Θωμά Αποστολίδη και Σεραφείμ Μάξιμο στη λεγόμενη "τριμελή ΚΕ", η οποία εκτελούσε χρέη επικεφαλής στο κόμμα μέχρι τη διεξαγωγή του 3ου Έκτακτου Συνεδρίου το Νοέμβριο-Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Το Νοέμβριο του 1922 ανέλαβε τη διεύθυνση του Ριζοσπάστη, ο οποίος στο μεταξύ είχε γίνει κομματικό όργανο.
To 1922 συνελήφθη δυο φορές, μαζί με άλλα ηγετικά στελέχη του κόμματος (Γ. Γεωργιάδης, Γρ. Παπανικολάου, Αρ.Σίδερης) και της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ). Αρχικά στις 5 Ιουλίου, εξαιτίας της αντιπολεμικής αρθρογραφίας του Ριζοσπάστη, και εκ νέου το Σεπτέμβριο κατόπιν της κατάρρευσης του Μικρασιατικού μετώπου και την εκδήλωση του αντιμοναρχικού κινήματος της 11ης Σεπτεμβρίου από τους Πλαστήρα-Γονατά-Φωκά. Η φιλοβασιλική κυβέρνηση Τριανταφυλλάκου και συγκεκριμένα ο Ιωάννης Μεταξάς, ο οποίος μετέβη στη φυλακή για να συνομιλήσει με τον Κορδάτο, επιχείρησε μάταια να διαπραγματευτεί μαζί τους τη στήριξή της από το ΣΕΚΕ και την εκ μέρους τους καταδίκη των βενιζελικών κινηματιών, απειλώντας τους ακόμη και με εκτέλεση. Τελικά, η απόφαση εκτέλεσης ματαιώθηκε και οι τελευταίοι απελευθέρωσαν τους φυλακισμένους στις 5 Οκτωβρίου.
Απομάκρυνση από το ΣΕΚΕ-ΚΚΕ
Περί τα τέλη του 1924 ή αρχές 1925 αποχώρησε από το μόλις μετονομασμένο ΚΚΕ καθώς διαφώνησε με τις επίσημες –έπειτα την πλήρη ευθυγράμμιση αυτού με τις αποφάσεις της Κομμουνιστικής Διεθνούς– θέσεις στο Μακεδονικό Ζήτημα, για να διαγραφεί οριστικά το 1927. Για ένα διάστημα παρέμεινε στο πλάι του κόμματος, μετά όμως την ανάληψη της θέσης του γενικού γραμματέα από το Νίκο Ζαχαριάδη δέχτηκε σφοδρά πυρά. Το στέλεχος της νέας ηγεσίας Γιάννης Ζεύγος (Ζέβγος) εξαπέλυσε το 1933 σειρά επιθέσεων με εναντίον του χαρακτηρισμούς, όπως μεταξύ άλλων, "ιστορικός της μπουρζουαζίας" και "οικονομολόγος στις πρώτες γραμμές της αντεπανάστασης". Ο Κορδάτος αντέδρασε έντονα με σειρά άλλων άρθρων τα οποία, όπως ο ίδιος έγραψε λίγο πριν το θάνατό του, επέκριναν "τη νέα ηγεσία του Κόμματος που ερμήνευε χοντροκομμένα και σχηματικά το λενινισμό" ενώ υποστήριζε "πως οι ηγέτες του ΚΚΕ πήραν το στραβό δρόμο".
Στα τέλη Δεκεμβρίου 1940 συνελήφθη από τη μεταξική κυβέρνηση, επειδή σε δημοσιεύματα είχε χαρακτηρίσει τον ελληνοϊταλικό πόλεμο ως αντιφασιστικό. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έλαβε μέρος στην Αντίσταση από τις τάξεις του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ). Μεταπολεμικά διετέλεσε μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ). Παρότι οι διαφορές του με το ΚΚΕ είχαν αμβλυνθεί με αφετηρία την κατοχική περίοδο, οι μεταξύ τους σχέσεις ποτέ δεν αποκαταστάθηκαν πλήρως.
Συγγραφική δραστηριότητα
Από τα νεανικά του χρόνια αρθρογραφούσε σε διάφορα έντυπα. Αρχικά σε φύλλα του Βόλου και αργότερα σε δημοτικιστικά περιοδικά, όπως Ο Νουμάς και τα Γράμματα της Αλεξάνδρειας. Την περίοδο έως το 1925 δημοσίευσε πάρα πολλά άρθρα στα κομματικά έντυπα του ΣΕΚΕ/ΚΚΕ. Πολλά από τα κείμενα της περιόδου που ήταν ενταγμένος στο κόμμα ήταν μελέτες γύρω από το αγροτικό ζήτημα, καθόσον είχε αναδειχτεί στον "υπ' αριθμ[όν] 1 αγροτιστή μέσα στο Σοσιαλεργατικό Κόμμα". Επηρεασμένος από καιρό από το βιβλίο του Γεωργίου Σκληρού Το κοινωνικόν μας ζήτημα (1907) και έχοντας ήδη στραφεί στη μελέτη της νεοελληνικής ιστορίας, ο Κορδάτος κυκλοφόρησε το 1924 το βιβλίο Η κοινωνική σημασία της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821. Ήταν ένα από τα πρώτα δείγματα του ιστορικού υλισμού και της μαρξιστικής ιστοριογραφίας στην Ελλάδα, προκαλώντας ποικίλες και έντονες αντιδράσεις.
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό πολιτική επιδόθηκε σχεδόν αποκλειστικά στην ιστορική και κοινωνιολογική έρευνα, εκδίδοντας πλήθος από αυτοτελείς μελέτες και δημοσιεύοντας πολλά άρθρα, σχόλια και βιβλιοκρισίες. Ως αρθρογράφος, την περίοδο του Μεσοπολέμου, συνεργάστηκε κυρίως με αριστερά λογοτεχνικά και πολιτιστικά περιοδικά, όπως η Αναγέννηση του Γληνού, ο αλεξανδρινός Ερμής, η Νέα Επιθεώρηση του Αιμιλίου Χουρμούζιου και οι Πρωτοπόροι (αργότερα Νέοι Πρωτοπόροι) του Πέτρου Πικρού, ενώ κείμενά του εμφανίζονταν τακτικά στη Νέα Εστία και στο Αρχείον Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του καθηγητή Δημητρίου Καλιτσουνάκη. Μετά τον πόλεμο αρθρογράφησε σε εφημερίδες της αριστεράς και του κέντρου. Παράλληλα, υπήρξε συνεργάτης πολλών εγκυκλοπαιδειών, όπως λ.χ του "Πυρσού".
Στη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά η συγγραφική παρουσία του είχε μειωθεί. Την περίοδο εκείνη τα πνευματικά ενδιαφέροντά του στράφηκαν αφενός στις νομικές έρευνες και, αφετέρου, στη μελέτη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, επιλογές που έγιναν λαμβάνοντας υπόψιν το αυστηρό κλίμα λογοκρισίας της εποχής. Σε αυτό το πλαίσιο, το 1937-38 ο Κορδάτος δημοσίευσε νομικά δοκίμια σε καθιερωμένα περιοδικά του χώρου, κατόπιν εξέδωσε το μοναδικό νομικό, επιστημονικό βιβλίο του και το 1939 ανέλαβε διευθυντής της σειράς "Βιβλιοθήκη Αρχαίων Ελληνών Πεζογράφων και Ποιητών", που κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Ιω. & Π. Ζαχαρόπουλου.
Αφιέρωσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην υλοποίηση του "μεγαλόπνευστου", όπως χαρακτηρίστηκε, σχεδίου του να ολοκληρώσει μια σύνθεση της ιστορίας του ελλαδικού χώρου από τα προϊστορικά χρόνια έως το 1924.
Θάνατος
Απεβίωσε ξαφνικά, από καρδιακή προσβολή, στις 29 Απριλίου του 1961 και ενώ βρισκόταν στο γραφείο του. Ετοίμαζε ένα άρθρο γύρω από τον εορτασμό της εργατικής πρωτομαγιάς, προκειμένου να δημοσιευτεί στην εφημερίδα Αυγή. Η κηδεία του έγινε στο νεκροταφείο της Καλλιθέας και την παρακολούθησε πλήθος κόσμου, ενώ παραβρέθηκε επίσης αντιπροσωπεία της ΕΔΑ. Τη στιγμή του θανάτου του είχε έτοιμα για δημοσίευση τρία βιβλία: την Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας, μια ιστορία για το αγροτικό κίνημα και τη μελέτη Ιησούς Χριστός και Χριστιανισμός.
Επίδραση του Κορδάτου
Ομάδα διανοουμένων φίλων του συνέστησε μετά θάνατον το σύλλογο "Οι Φίλοι του Γιάνη Κορδάτου" και το συνδεδεμένο με αυτόν "Ιστορικό-Φιλολογικό Ινστιτούτο Γιάνης Κορδάτος". Το τελευταίο είχε πρόεδρο τον καθηγητή Γιάννη Ιμβριώτη και σκοπό την προβολή του έργου του εκλιπόντος. Με την επιβολή της δικτατορίας του 1967 οι φορείς αυτοί διέκοψαν οριστικά τη λειτουργία τους.
Σήμερα, στην γενέτειρά του Ζαγορά Πηλίου λειτουργεί πολιτιστικός σύλλογος που φέρει το όνομά του, ενώ το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας τον τίμησε δίνοντας το όνομά του σε κεντρικό αμφιθέατρο του κτηρίου Παπαστράτου στο Βόλο. Επιπλέον, στο Δήμο Καλλιθέας υπάρχει και δρα το Πολιτιστικό Κέντρο "Γιάννης Κορδάτος".
Αυτοτελείς εκδόσεις
Αναλυτική εργογραφία του Κορδάτου περιέχεται στη διδακτορική διατριβή της Ζωής Σπανάκου Η έννοια της ιστορικής νομοτέλειας στο μεσοπολεμικό έργο του Γιάνη Κορδάτου (Αθήνα 1991, σ. 459-494). Σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, τις τελευταίες δεκαετίες έχουν εκδοθεί τουλάχιστον 28 έργα του από μία ή περισσότερες φορές.
Μεταφράσεις
Εκδόθηκε το 1927 σε "μετάφραση, εισαγωγή, ιστορικά σχόλια κ.λ.π Γιάννη Κ. Κορδάτου". Αργότερα, μετέφρασε τα έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας:
Αποτέλεσαν μέρη της προαναφερθείσας εκτενούς σειράς "Βιβλιοθήκη Αρχαίων Ελληνών Πεζογράφων και Ποιητών", την οποία ο Κορδάτος επιμελήθηκε εξ ολοκλήρου, σχολίασε και διεύθυνε. Περιλαμβάνει έργα των συγγραφέων: Αισχίνης, Αισχύλος, Αλκαίος ο Μυτιληναίος, Αντιφών ο Ραμνούσιος, Απολλόδωρος, Αριστοτέλης, Αριστοφάνης, Αρριανός, Δημήτριος, Δημοσθένης, Ευριπίδης, Ηλιόδωρος ο Εμεσηνός, Ηρόδοτος, Ησίοδος, Θεόκριτος, Ιουλιανός ο Παραβάτης, Ισαίος, Ισοκράτης, Ιώσηπος Φλάβιος, Λόγγος, Λουκιανός ο Σαμοσατεύς, Λυσίας, Ξενοφών ο Αθηναίος, Όμηρος, Παυσανίας, Πλάτων, Πλούταρχος, Σοφοκλής, Στράβων κ.ά, με τμήμα της να επανακυκλοφορεί το 2003.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Περαιτέρω βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδας Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Κατάλογος παιχνιδιών του Game Gear
Παρακάτω ακολουθεί κατάλογος με τα 363 παιχνίδια που είναι διαθέσιμα και δημιουργήθηκαν για τη φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών Game Gear της Sega.
Πηγές
Game Gear *
Φαλακρό
Το Φαλακρό (παλαιότερα Μποζ Νταγ, τουρκ: γκρι βουνό) είναι βουνό του νομού Δράμας, στη Μακεδονία (περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης) με υψηλότερη κορυφή στα 2.232 μέτρα. Στο Φαλακρό λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο, Διαθέτει 3 σαλέ, δύο στη βάση του χιονοδρομικού και ένα στον τερματισμό του τετραθέσιου αναβατήρα. Επίσης διαθέτει κατάστημα ενοικίασης εξοπλισμού σκι, σχολές εκμάθησης, ιατρείο, ευρύχωρο parking 9 αναβατήρες και 20 πίστες.