cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιόχαν Άνταμ Ράινκεν
Ράινκεν και Μπαχ
Δεν είναι τυχαίο, το ότι ο νεαρός Μπαχ θα κάνει πολλές φορές τη διαδρομή Λύνεμπουργκ-Αμβούργο για να τον συναντήσει ξανά και ξανά. . Ο Ράινκεν εκείνο τον καιρό έπαιζε στην εκκλησία της Αγ. Αικατερίνης του Αμβούργου, σ' ένα τεραστίων διαστάσεων εκκλησιαστικό όργανο (58 Συστοιχίες, 4 Χειρόπληκτρα και Πεντάλ!!). Η εντύπωση που προκάλεσε στον Γιόχαν Σεμπάστιαν το συγκεκριμένο όργανο, έμεινε για πάντα βαθιά χαραγμένη μέσα του. Κάποιος μαθητής του, θυμόταν αργότερα ότι ο Μπαχ έλεγε: «δεν υπάρχουν λόγια για -να περιγράψει κάποιος- την καθαρότητα και τον πλούσιο ήχο του». Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμιά αμφιβολία, ότι το συγκεκριμένο όργανο στο οποίο έπαιζε ο Ράινκεν, επηρέασε δραματικά το θεωρητικό και εκτελεστικό επίπεδο του Μπαχ για τα εκκλησιαστικά όργανα, στο σύνολό τους. Ο Ράινκεν ήταν μια πληθωρική προσωπικότητα, και για την ηλικία του, ένας μεγάλος βιρτουόζος και ένας καθολικά αναγνωρισμένος ειδήμονας του εκκλησιαστικού οργάνου. Για τον νεαρό Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο οργανίστας από το Αμβούργο, πρέπει να υπήρξε ένα ζωντανό κομμάτι ιστορίας.
Ο Ράινκεν επηρέασε τον Μπαχ ποικιλοτρόπως: πρώτα απ' όλα, «ξεκλείδωσε» (sic) γι' αυτόν, το αξιολογότερο βορειογερμανικό ρεπερτόριο για το εκκλησιαστικό όργανο και, μαζί μ' αυτό, τις εμπεριεχόμενες αρχές που το συνόδευαν, τη σχέση του ρεπερτορίου μ' αυτές, αλλά και τα κατάλληλα εκκλησιαστικά όργανα για την επίτευξή του. Από τα, περίπου δεκατρία, γνωστά έργα για κλαβιέ του Ράινκεν, υπάρχουν πέντε μέσα στις δύο ανθολογίες του αδελφού του Μπαχ, Johann Christoph. Ο ίδιος ο Μπαχ θα αποτίσει φόρο τιμής στον οργανίστα του Αμβούργου με το έργο του, An Wasserflüssen Babylon BWV 653, που έχει τον ίδιο τίτλο με αντίστοιχο έργο του Ράινκεν. thumb|250px|left |Το δια χειρός Μπαχ αντίγραφο του έργου "An Wasserflüssen Babylon", με τη χαρακτηριστική [[ταμπλατούρα της εποχής.]]
Παρομοίως, καλά δείγματα της τότε μουσικής εξέλιξης του Μπαχ ως συνθέτη, αποτελούν οι φούγκες BWV 954, BWV 965/2 και BWV 966/2, όλες βασισμένες σε υλικό από τη συλλογή του Ράινκεν για τρίο σονάτες, Hortus musicus (Αμβούργο 1687). Για τον Μπαχ, οι τρίο (φούγκα) σονάτες, σε ιταλικό στυλ του Ράινκεν, υπήρξαν ιδανικά υπόβαθρα για να τις μεταγράψει, να τις τροποποιήσει και να τις αναπτύξει, ως καθαρές πλέον φούγκες για το εκκλησιαστικό όργανο ή το τσέμπαλο. Το 2006 ανακαλύφθηκε στη Βαϊμάρη, το παλαιότερο αυθεντικό χειρόγραφο του Μπαχ, ένα αντίγραφο από το έργο του Ράινκεν An Wasserflüssen Babylon, το οποίο έγραψε ο μεγάλος Κάντορας για να το παραδώσει στον μετέπειτα δάσκαλό του, Γκέοργκ Μπεμ. Το αντίγραφο είναι στη μορφή ταμπλατούρας, όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή.
Ο Ράινκεν θα συναντηθεί για τελευταία φορά με τον Μπαχ, λίγο καιρό πριν τον θάνατό του. Ο Μπαχ επισκέπτεται το Αμβούργο, φανερά επηρεασμένος από το θλιβερό γεγονός του θανάτου της πρώτης του συζύγου και, σκέπτεται σοβαρά να αναπληρώσει την κενή θέση της εκεί εκκλησίας του Αγίου Ιακώβου. Αυτό δεν προέκυψε τελικά, αλλά ο Μπαχ θα δώσει ένα ρεσιτάλ σε μιαν άλλη εκκλησία της πόλης παρουσία του μέντορά του Ράινκεν. Ο γηραιός μουσικός ακούγοντας τον Μπαχ να αυτοσχεδιάζει στο εκκλησιαστικό όργανο τού είπε ευγενικά: «Νόμιζα ότι η συγκεκριμένη τέχνη είχε πεθάνει, αλλά είναι φανερό ότι επιζεί μέσα σας!».
Εργογραφία
Ο Ράινκεν έγραψε αρκετά έργα αλλά σήμερα σώζονται ελάχιστα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Τζων Όσμπορν (θεατρικός συγγραφέας)
Ο Τζων Όσμπορν ή Τζον Όσμπορν   (αγγλικά: John James Osborne, 1929 – 24 Δεκεμβρίου 1994) ήταν Άγγλος θεατρικός συγγραφέας, ηθοποιός και κριτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τζων Όσμπορν υπήρξε ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της γενιάς των «οργισμένων νέων», ένας από τους μεγαλύτερους δραματουργούς του 20ού αιώνα. Κατάφερε να γίνει πασίγνωστος από την ηλικία των 19 ετών, όταν συνέγραψε το έργο "Οργισμένα Νιάτα", το οποίο τον κατάστησε σύμβολο όλων των επαναστατημένων νέων της εποχής του. Πολέμιος κάθε είδους προσωπικής ή κοινωνικής σύμβασης, ιδιαίτερα ευερέθιστος αλλά και μανιώδης πότης και καπνιστής, εμπνεόταν από τον ίδιο το θυμό του, τον οποίο εξωτερίκευε στις δημιουργίες του. Τιμήθηκε με Όσκαρ σεναρίου για το έργο του Τομ Τζόουνς, η οποία μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Μπάρτον, στο ρόλο του Τζίμυ Πόρτερ.
Ελληνικές παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων των έργων του Τζων Όσμπορν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι θεατρικοί συγγραφείς
Hewlett-Packard
Η Hewlett-Packard Company (κοινώς ονομαζόμενη ΗΡ) ή Hewlett-Packard είναι μια αμερικανική πολυεθνική εταιρεία τεχνολογίας πληροφοριών με έδρα το Palo Alto της Καλιφόρνια. Αναπτύσσει και παρέχει ευρεία ποικιλία εξαρτημάτων καθώς και λογισμικό και συναφείς υπηρεσίες προς τους καταναλωτές αλλά και στους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης.
Η εταιρεία ιδρύθηκε σε ένα γκαράζ ενός αυτοκινήτου στο Palo Alto από τους Bill Hewlett και David Packard και αρχικά δημιούργησαν μια γραμμή παραγωγής ηλεκτρονικού εξοπλισμού. Η HP ήταν ο κορυφαίος κατασκευαστής υπολογιστών παγκοσμίως από το 2007 έως το δεύτερο τρίμηνο του 2013, μετά την οποία η Lenovo την εξαγόρασε. Ειδικεύεται στην ανάπτυξη και κατασκευή υπολογιστών, αποθήκευσης δεδομένων και υλικού δικτύωσης, σχεδιασμού λογισμικού και παροχής υπηρεσιών. Οι κύριες σειρές προϊόντων περιλαμβάνουν προσωπικές υπολογιστικές συσκευές, επιχειρηματικούς και βιομηχανικούς τυποποιημένους διακομιστές, σχετικές συσκευές αποθήκευσης, προϊόντα δικτύωσης, λογισμικό και ποικιλία εκτυπωτών και άλλων προϊόντων απεικόνισης. Η HP προωθεί τα προϊόντα της σε νοικοκυριά, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, καθώς και μέσω διαδικτυακής διανομής, καταστημάτων λιανικής πώλησης ηλεκτρονικών ειδών και προμηθευτών γραφείου, εταίρων λογισμικού και σημαντικών προμηθευτών τεχνολογίας.
Οι εκδηλώσεις της Hewlett-Packard περιλάμβαναν την απόσχιση των ηλεκτρονικών και βιοαναλυτικών οργάνων μέτρησης, μέρος της δραστηριότητάς της ως Agilent Technologies το 1999. Τον Νοέμβριο του 2009, η HP ανακοίνωσε την εξαγορά της 3Com με την ολοκλήρωση της συμφωνίας στις 12 Απριλίου 2010. Στις 28 Απριλίου 2010, η HP ανακοίνωσε την εξαγορά της Palm, Inc. για 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Εταιρείες ηλεκτρονικών
Πέρα από τον Παράδεισο
Το Stranger Than Paradise (ελλ. τίτλος: Πέρα από τον Παράδεισο) είναι κινηματογραφικό έργο σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τζιμ Τζάρμους. Πρωταγωνιστούν ο μουσικός της τζαζ Τζον Λιούρι, ο πρώην ντράμερ των Sonic Youth Ριτσαρντ Έντσον και η ουγγαρέζα ηθοποιός Έστερ Μπαλίντ.
Πλοκή
Το έργο αποτελείται από τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος (με τίτλο «Ο Νέος Κόσμος») γνωρίζουμε τον Γουίλι ο οποίος είναι ένας Αμερικανός μποέμ ουγγρικής καταγωγής, και τον φίλο του τον Έντι. Κάποια μέρα παρουσιάζεται η ξαδέρφη του Γουίλι, η Εύα από την Ουγγαρία, που μετανάστευσε και τώρα θέλει να πάει στην θεία της στο Κλίβελαντ. Η Εύα μένει για λίγο διάστημα με τον Γουίλι και μετά συνεχίζει το ταξίδι της. Στο δεύτερο μέρος (με τίτλο «Ένα χρόνο μετά») ο Γουίλι και ο Έντι αποφασίζουν να επισκεφτούν την Εύα που μένει στην θεία Λότα στο Κλίβελαντ. Στο τρίτο μέρος («Παράδεισος») οι τρεις τους αποφασίζουν να κάνουν μια εκδρομή στην Φλόριντα. Εκεί συμβαίνουν διάφορα γεγονότα και το ταξίδι τους παίρνει απρόβλεπτη τροπή. Ο Γουίλι και ο Έντι χάνουν όλα τους τα χρήματα σε στοιχήματα στον ιππόδρομο. Η οικονομική τους κατάσταση είναι απελπιστική, αφού δεν έχουν χρήματα ούτε για να μείνουν αλλά ούτε και για να γυρίσουν πίσω. Την επόμενη μέρα όμως κερδίζουν λίγα χρήματα σε στοιχήματα σε αγώνες δρόμου σκύλων. Γεμάτοι χαρά πηγαίνουν στο ξενοδοχείο για να το πουν στην Εύα. Δεν την βρίσκουν όμως εκεί. Η Εύα έχει πάει βόλτα και συναντά στο δρόμο έναν άγνωστο που, παρεξηγώντας την εκκεντρική ενδυμασία της, νομίζει ότι έχει έρθει καθυστερημένη στο ραντεβού παράδοσης χρημάτων και με εκνευρισμένο τόνο της δίνει μια βαλίτσα γεμάτη χρήματα και φεύγει βιαστικός για να μην τον πιάσουν. Η Εύα γυρίζει πίσω στο ξενοδοχείο με την βαλίτσα, αλλά δεν βρίσκει τους δυο φίλους, που με την σειρά τους έχουν πάει για να αναζητήσουν την Εύα, πιστεύοντας ότι τους παράτησε και έφυγε. Τελικά ο Γουίλι αναζητώντας την Εύα μπαίνει σε ένα αεροπλάνο που απογειώνεται πριν προλάβει να ξανακατέβει με προορισμό την Ουγγαρία.
Σχόλια για το έργο
Η ταινία αρχικά προοριζόταν για μικρού μήκους 30 λεπτών, την οποία ο Τζάρμους γύρισε το 1982, με φιλμ που είχε περισσέψει από γυρίσματα ταινιών του Βιμ Βέντερς. Η αρχική μικρού μήκους ταινία προβλήθηκε το 1983 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρότερνταμ, όπου κέρδισε το βραβείο κριτικών. Δύο χρόνια αργότερα την επέκτεινε και της έδωσε την σημερινή της δομή, με το πρώτο τμήμα (που αποτελούσε την ταινία μικρού μήκους) να μετονομάζεται σε «Ο Νέος Κόσμος» (The New World).
Η ταινία αποτελείται από μονοπλάνα, καθώς κάθε σκηνή ολοκληρώνεται με μία μόνο λήψη και καταλήγει σε μερικά δευτερόλεπτα μαύρου κάδρου. Αυτό η επιλογή οφείλεται κυρίως στο ότι το φιλμ, που του είχε παραχωρηθεί αφιλοκερδώς από τον διευθυντή φωτογραφίας του Βιμ Βέντερς, είχε διάρκεια 40 λεπτών και κανονικά θα επαρκούσε, μετά το μοντάζ και την γενικότερη επεξεργασία, για ταινία μόλις 5 λεπτών. Ο Τζάρμους όμως, με τη χρήση μονοπλάνων για κάθε σκηνή κατάφερε να ελαχιστοποιήσει το μοντάζ, απομυζώντας 30 λεπτά ωφέλιμης διάρκειας από το υλικό του και ολοκληρώνοντας τα γυρίσματα του πρώτου τμήματος σε ένα μόλις σαββατοκύριακο.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι και εδώ έχουμε τον χαρακτήρα του αλλοδαπού που βλέπει με φρέσκια ματιά το περιβάλλον που ζουν οι βασικοί ήρωες, στο πρόσωπο της ουγγαρέζας Εύας. Αντίστοιχους χαρακτήρες βλέπουμε σε πολλές άλλες ταινίες του Τζάρμους, όπως τον ιταλό Ρομπέρτο στο Στην παγίδα του νόμου ή τους δύο γιαπωνέζους τουρίστες στο Mystery Train (οι δύο αυτές ταινίες αποτελούν μάλιστα τριλογία, μαζί με το Πέρα από τον Παράδεισο, σύμφωνα με τον Τζάρμους).
Η μουσική είναι του Τζον Λιούρι, που πρωταγωνιστεί επίσης. Πολύ χαρακτηριστικό είναι επίσης το I Put A Spell On You του μπλουζίστα Screamin’ Jay Hawkins της δεκαετίας του 1950.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1986 Κατηγορία:Ταινίες από Δυτική Γερμανία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ουγγρόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζιμ Τζάρμους Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κλίβελαντ
Πραξικόπημα του 2021 στη Γουινέα
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2021 στη Γουινέα έγινε πραξικόπημα, κατά το οποίο ο Πρόεδρος Αλφά Κοντέ συνελήφθη από της Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Κατόπιν διένεξης και πυροβολισμών οι ένοπλοι άντρες εισέβαλαν στο προεδρικό ανάκτορο στο Κονακρί. Λίγες ώρες μετά ο Συνταγματάρχης Μαμαντί Ντουμπουγιά εμφανίστηκε στην τηλεόραση και απευθυνόμενος στους πολίτες της Γουινέας ανακοίνωσε την διάλυση της κυβέρνησης κατόπιν του πραξικοπήματος. Είπε ότι αφορμή για το πραξικόπημα ήταν «η τραγική πολιτική κατάσταση της χώρας, η εργαλειοποίηση του δικαστικού συστήματος, η ασέβεια προς τις δημοκρατικές αρχές, η ακραία κομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης, καθώς και η φτώχεια και διαφθορά». Είπε ότι η χώρα θα βρίσκεται σε μεταβατικό καθεστώς για τους επόμενους 18 μήνες.
Την ίδια ημέρα συστάθηκε η Εθνική Επιτροπή Συμφιλίωσης και Ανάπτυξης, με αρχηγό τον Ντουμπουγιά, για να αναλάβει την προσωρινή διακυβέρνηση της χώρας.
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2021, η συμμετοχή της Γουινέας στην ECOWAS ανεστάλη από τους αρχηγούς κρατών της ECOWAS σε μια εικονική έκτακτη σύνοδο κορυφής. Η Αφρικανική Ένωση ανέστειλε τη συμμετοχή της Γουινέας από τις δραστηριότητες και τα όργανα λήψης αποφάσεών της.
Την 1η Οκτωβρίου 2021, ο Mamady Doumbouya ορκίστηκε προσωρινός πρόεδρος.
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ|Ο [[Πρόεδρος της Γουινέας|Πρόεδρος Αλφά Κοντέ το 2020]] Από το 1958 που η Γουινέα ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Γαλλία μέχρι το 2010 που έγιναν οι πρώτες δημοκρατικές εκλογές η χώρα έχει κυβερνηθεί από πολλούς αυταρχικούς αρχηγούς. Μετά το πραξικόπημα του 1984 η χώρα μπήκε σε καθεστώς χούντας και ο Λανσάνα Κοντέ ανέβηκε στην εξουσία ως ο 2ος Πρόεδρος της Γουινέας. Κυβέρνησε τη χώρα μέχρι το 2008, όταν πέθανε σε ηλικία 74 ετών. Το 2010 η περίοδος της χούντας έληξε και στις πρώτες δημοκρατικές προεδρικές εκλογές που έγιναν κέρδισε ο Αλφά Κοντέ, ο οποίος επανεξελέγη το 2015 για μία δεύτερη θητεία. Μετά τις συνταγματικές τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν με το δημοψήφισμα του 2020, η διάρκεια της προεδρικής θητείας παρατάθηκε και επιτράπηκε στον Κοντέ να διεκδικήσει την επανεκλογή του για μία τρίτη θητεία. Από τότε η δημοτικότητά του έπεσε κατακόρυφα.
Από τον Οκτώβριο του 2019 πολλοί διαδηλωτές είχαν βγει στους δρόμους και διαμαρτυρήθηκαν κατά της κυβέρνησης του Κοντέ. Οι ταραχές συνεχίστηκαν για πάνω από ένα χρόνο και οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας είχαν ως αποτέλεσμα πάνω από 50 θανάτους και πολλούς τραυματίες.
Πραξικόπημα
Την Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2021, στο Προεδρικό Ανάκτορο στο Κονακρί, οι πυροβολισμοί άρχισαν από τις 8.00 το πρωί. Οι μάρτυρες είπαν ότι οι στρατιωτικοί του πραξικοπήματος είχαν κλείσει την μοναδική γέφυρα που οδηγεί στη γειτονιά του Προέδρου. Ακούστηκαν πολλοί πυροβολισμοί και ακούστηκαν φήμες για τραυματίες. Οι πραξικοπηματίες ανακοίνωσαν ότι έχουν συλλάβει και κρατούν τον 83χρονο Αλφά Κοντέ, και έδειξαν φωτογραφίες και βίντεο με τον αιχμάλωτο.
Κόνραντ Κέλτις
Ο Κόνραντ Κέλτις (Conrad Celtis ή Konrad Celtes, 1 Φεβρουαρίου 1459 - 4 Φεβρουαρίου 1508) ήταν Γερμανός ανθρωπιστής, λόγιος συγγραφέας καθώς και λυρικός ποιητής.
Βιογραφικό
Το πραγματικό του όνομα ήταν Μπίκελ (ή Πίκελ) Κέλτις. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Καθηγητής του υπήρξε ο ανθρωπιστής Ρούντολφ Αγκρίκολα. Δίδαξε την ποιητική και τη ρητορική τέχνη στα πανεπιστήμια της Λιψίας και της Βιέννης. Εξέδωσε στα 1486 την ποιητική εργασία «Ars versificandi et carminum» η οποία θεωρείται ως η πρώτη ποιητική εργασία του γερμανικού ανθρωπισμού. Τα ποιήματά του θεωρούνται ότι έχουν συμβολική δύναμη ενώ διακρίνονται και για το λυρισμό τους. Ακολουθώντας το πρότυπο των ιταλικών ακαδημιών, ίδρυσε με τη σειρά του εταιρείες διανοουμένων.
Γιοάχιμ Φεστ
Ο Γιοάχιμ Φεστ (Joachim Fest, Κάρλσχορστ, Βερολίνο, 1927-2006) ήταν Γερμανός αντί-ναζιστής δημοσιογράφος και ιστορικός συγγραφέας.
Διατέλεσε επί είκοσι έτη (1973-1993) υπεύθυνος πολιτιστικός αρχισυντάκτης της εφημερίδας "Frankfurter Allgemeine Zeitung" και ήταν ο πρώτος Γερμανός βιογράφος του Χίτλερ (1973). Υπέστη πολλές διώξεις από το καθεστώς του εθνικοσοσιαλισμού, αλλά κατάφερε να επιβιώσει και να διακριθεί, ενώ αποτέλεσε επιφανές μέλος της διεθνούς ακαδημαϊκής κοινότητας. Από τα γνωστότερα έργα του είναι το αυτοβιογραφικό βιβλίο "Ich Nicht" ("Εγώ όχι"), το οποίο εξέδωσε λίγο πριν το θάνατό του, σε ηλικία 79 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι
Αιγυπτιακή Επανάσταση του 2011
280px|thumb|right|Διαδηλωτές την 8η Φεβρουαρίου στην πλατεία Ταχρίρ 280px|thumb|right|Διαδηλωτές στην πλατεία Ταχρίρ στις 9 Φεβρουαρίου Η Αιγυπτιακή Επανάσταση του 2011, γνωστή στους Αιγύπτιους ως Επανάσταση της 25ης Ιανουαρίου (ثورة 25 يناير) άρχισε στις 25 Ιανουαρίου 2011 και ήταν μέρος της Αραβικής Άνοιξης.
Από τις 25 Ιανουαρίου ως και τις 11 Φεβρουαρίου του 2011, έγιναν σε πολλές πόλεις της Αιγύπτου διαδηλώσεις με κύριο αίτημα την παραίτηση του προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ και συνθήματα κατά της φτώχειας, της διαφθοράς, της ακρίβειας, ειδικά στα τρόφιμα, της ανεργίας και της αστυνομικής βίας.
Την πρώτη ημέρα των διαδηλώσεων (25η Ιανουαρίου), που ονομάστηκε από τους οργανωτές «Ημέρα Οργής», σε συγκρούσεις των διαδηλωτών με την αστυνομία, σκοτώθηκαν, ένας αστυνομικός στο Κάιρο και δύο διαδηλωτές στο Σουέζ.
Τις επόμενες ημέρες οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν και κορυφώθηκαν μετά την προσευχή της Παρασκευής 28 Ιανουαρίου οπότε χιλιάδες άνθρωποι συγκρούστηκαν με την αστυνομία, που χρησιμοποίησε και πλαστικές σφαίρες. Ο Αιγύπτιος πρόεδρος διέταξε να βγει στους δρόμους ο στρατός και ανακοίνωσε απαγόρευση της κυκλοφορίας από τις 18:00 μέχρι τις 07:00 τοπική ώρα, οι διαδηλωτές όμως αψήφησαν την απαγόρευση. Σύμφωνα με διεθνή δίκτυα το βράδυ της 28ης Ιανουαρίου οι νεκροί στην Αίγυπτο είχαν φτάσει τους 74 ενώ οι τραυματίες ξεπέρασαν τους 2000. Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη (στις 6 Φεβρουαρίου 2011) οι νεκροί έχουν ξεπεράσει τους 300 ενώ οι επίσημες Αιγυπτιακές πηγές αναφέρουν ότι οι νεκροί είναι 11.
Πηγή έμπνευσης για τους διαδηλωτές αποτέλεσαν τα γεγονότα στην Τυνησία που οδήγησαν στην παραίτηση του προέδρου, Μπεν Άλι, και την αποχώρηση του από τη χώρα (Εξέγερση στην Τυνησία).
Την 1η Φεβρουαρίου 2011, ο πρόεδρος Μουμπάρακ ανακοίνωσε ότι δεν θα έθετε ξανά υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές. Οι διαδηλωτές απέρριψαν την πρότασή του για να παραμείνει ο ίδιος στην εξουσία μέχρι τις επόμενες εκλογές και απείλησαν με την εκδίωξή του. Την ίδια ημέρα έγινε πορεία περισσότερων από 1 εκατ. διαδηλωτών στην κεντρική πλατεία Ταχρίρ, στο Κάιρο.
Στις 2 Φεβρουαρίου, οπαδοί του Μουμπάρακ, μεταξύ των οποίων σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες ήταν και άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας με πολιτικά, καθώς και απλοί πολίτες που απειλήθηκαν ή δωροδοκήθηκαν για να πάρουν μέρος στη συγκέντρωση των οπαδών του Αιγύπτιου Προέδρου, επιτέθηκαν με σπαθιά, μαχαίρια και μπαστούνια κατά των διαδηλωτών που βρισκόταν στην πλατεία Ταχρίρ με αποτέλεσμα να σκοτωθούν πέντε άνθρωποι και να τραυματιστούν εκατοντάδες άλλοι. Μεταξύ των τραυματιών υπάρχουν και ξένοι δημοσιογράφοι.
Οι διαδηλωτές έδωσαν στον Μουμπάρακ τελευταία διορία για να αποχωρήσει από την εξουσία την 4 Φεβρουαρίου, στην οποία δόθηκε η ονομασία «Παρασκευή της Αναχώρησης» (Friday of Departure), όποτε έγινε μεγάλη διαδήλωση μπροστά από το προεδρικό Μέγαρο.
Στις 11 Φεβρουαρίου, ο Αντιπρόεδρος Ομάρ Σουλεϊμάν ανακοίνωσε την παραίτηση του Μουμπάρακ και την ανάληψη της εξουσίας από το Ανώτατο Συμβούλιο των ενόπλων δυνάμεων. Ο Χόσνι Μουμπάρακ φαίνεται να έφυγε από το Κάιρο και να πήγε στη θερινή του κατοικία στο θέρετρο Σαρμ ελ Σέιχ (Sharm el-Sheikh) στην Ερυθρά Θάλασσα.
Αντιδρώντας στην παραίτηση του Μουμπάρακ, ο νομπελίστας Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι δήλωσε ότι "Αυτή είναι η σπουδαιότερη μέρα της ζωής μου. Η χώρα έχει απελευθερωθεί." Ο Μουμπάρακ ήταν Πρόεδρος της Αιγύπτου για σχεδόν 30 χρόνια.
Θύματα των ταραχών
Κατά τις συμπλοκές με δυνάμεις της αστυνομίας σκοτώθηκαν από 300 ως 684 άτομα (ανάμεσα στα οποία 135 διαδηλωτές, 12 αστυνομικοί, 12 δραπέτες της φυλακής και ένας διευθυντής φυλακών.
Διάλυση του κόμματος του Μουμπάρακ
Το Εθνικό Δημοκρατικό κόμμα μετονομάστηκε σε Νέο Εθνικό κόμμα, ενώ ηγέτης ορίστηκε ο αντιπολιτευόμενος Ταλάτ Σαντάτ, γιος του δολοφονηθέντος πρώην προέδρου της Αιγύπτου Ανουάρ Σαντάτ. Ο Σαντάτ απηύθυνε έκκληση στις αντικαθεστωτικές ομάδες, κατά την περίοδο της διακυβέρνησης του Μουμπάρακ, να προσαρτηθούν στο νέο κόμμα.
Το δικαστήριο έβγαλε την απόφαση αυτή μερικές μόνο μέρες μετά την ανακοίνωσή του για την ανάκριση του Μουμπάρακ και των γιων του. Ο Μουμπάρακ συνέχιζε να νοσηλεύεται σε νοσοκομείο του Σαρμ ελ-Σέιχ σε κρίσιμη κατάσταση.
Οικονομικές επιπτώσεις
thumb|200px|left|Φωτογραφία από γραφεία του ΟΠΕΚ στη Βιέννη Η τιμή του πετρελαίου Μπρέντ άγγιξε τα 100 δολάρια, στις 31 Ιανουαρίου 2011, στις διεθνείς αγορές, καθώς εντείνονταν οι ανησυχίες για την πολιτική κατάσταση στην Αίγυπτο. Πρόκειται για ιστορικό υψηλό τιμής που ξεπέρασε αυτή του Οκτωβρίου του 2008. Οι τιμές του πετρελαίου είχαν αυξηθεί και νωρίτερα λόγω φόβων ότι οι διαδηλώσεις μπορεί να οδηγούσαν στο κλείσιμο της διώρυγας του Σουέζ.
Από την άλλη ο γενικός γραμματέας του ΟΠΕΚ, Αμπντάλα αλ Μπάντρι, δήλωσε ότι «Ο ΟΠΕΚ ανησυχεί για τις εξελίξεις στην Αίγυπτο αλλά δεν βλέπει λόγο για άμεση αύξηση της παραγωγής του καθώς δεν υφίστανται ελλείψεις σε πετρέλαιο». Τόνισε επίσης ότι δε θεωρεί αναγκαία τη σύγκλιση συνάντησης του οργανισμού σε επίπεδο υπουργών πριν από την προγραμματισμένη για τον Ιούνιο του 2011. Επίσης, οι Υπουργοί Πετρελαίου θα είχαν την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις στο περιθώριο διεθνούς ενεργειακής διάσκεψης στη Σαουδική Αραβία στις 22 Φεβρουαρίου 2011.
Παράλληλα, ο υπουργός πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας Άλι αλ Ναΐμι μιλώντας σε διάσκεψη στη Γενεύη δήλωσε ότι «Η πολιτική μας είναι να διατηρήσουμε πλεονάζουσα την παραγωγική ικανότητα πετρελαίου τουλάχιστον 1,5 έως 2 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου την ημέρα για να χρησιμοποιηθεί οπουδήποτε και οποτεδήποτε παραστεί ανάγκη».
Πολιτικοί ακτιβιστές
280px|thumb|Ένα ρεπορτάζ του [[Al-Jazeera|Al Jazeera για τις διαδηλώσεις στην Αίγυπτο 28 Ιανουαρίου 2011 (στα Αγγλικά).]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:2011 Επανασταση 2011 Κατηγορία:Ταραχές Κατηγορία:Αραβική Άνοιξη
ΑΣΟ Ορμήδειας
Τα Εθνικόφρονα Σωματεία Αθλητικός Σύλλογος Ορμήδειας ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Ορμήδεια της επαρχίας Λάρνακας. Η ομάδα είχε 9 συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία Κύπρου και 2 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία. Χρώματα της ομάδας ήταν το άσπρο, το μπλε και το μαύρο. Έμβλημα της ήταν ο δικέφαλος αετός.
Ιστορία
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο ΑΣΟ Ορμήδειας συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1956 Κατηγορία:Ορμήδεια
Κουρούτας Ηλείας
Ο Κουρούτας  ή η Κουρούτα είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 5 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κουρούτα βρίσκεται στα δυτικά παράλια της Πελοποννήσου στο Ιόνιο πέλαγος, σε απόσταση 6 χλμ. ΝΔ. της Αμαλιάδας και 20 χλμ. ΒΔ. του Πύργου. Είναι γνωστό παραθεριστικό θέρετρο για την αμμώδη παραλία της, τις θαλάσσιες δραστηριότητες που προσφέρονται και το ηλιοβασίλεμά της. Διαθέτει πολλούς χώρους αναψυχής και κέντρα  διασκέδασης. Στην περιοχή υπάρχουν αρκετές μικρές ξενοδοχειακές μονάδες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, κάμπινγκ, κέντρα εστίασης καθώς και ποδηλατοδρόμοι που τη συνδέουν με το Παλούκι.
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να απογράφεται στον τότε δήμο Αμαλιάδος. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αμαλιάδος που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Αμαλιάδος και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 433 κατοίκους. δεξιά|μικρογραφία|427x427εσ|Κουρούτα
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Dell
Η Dell είναι μια αμερικανική πολυεθνική εταιρεία τεχνολογίας πληροφορικής με έδρα το Round Rock, στο Τέξας, που αναπτύσσει, πωλεί, επισκευάζει και υποστηρίζει υπολογιστές, συναφή προϊόντα και υπηρεσίες. Ονομάστηκε έτσι από τον ιδρυτή του, Michael Dell. Η εταιρεία είναι μία από τις μεγαλύτερες τεχνολογικές εταιρείες στον κόσμο, απασχολώντας περισσότερους από 103.300 ανθρώπους στις ΗΠΑ και σε όλον τον κόσμο.
Η Dell πωλεί προσωπικούς υπολογιστές, διακομιστές, συσκευές αποθήκευσης δεδομένων, διακόπτες δικτύου, λογισμικό, περιφερειακά υπολογιστών, τηλεοράσεις υψηλής ευκρίνειας, κάμερες, εκτυπωτές, συσκευές αναπαραγωγής MP3 και ηλεκτρονικά συστήματα. Η εταιρεία είναι γνωστή για τις καινοτομίες της στον τομέα της διαχείρισης αλυσίδας εφοδιασμού και του ηλεκτρονικού εμπορίου, ιδίως του μοντέλου άμεσων πωλήσεων. Η Dell με την εξαγορά της Perot Systems το 2009, εισήλθε στην αγορά υπηρεσιών πληροφορικής. Από τότε, η εταιρεία πραγματοποίησε πρόσθετες εξαγορές στα συστήματα αποθήκευσης και δικτύωσης, με σκοπό την επέκταση του χαρτοφυλακίου τους από την παροχή ηλεκτρονικών υπολογιστών μόνο στην παροχή ολοκληρωμένων λύσεων για εταιρικούς πελάτες. Η Dell είναι η έκτη μεγαλύτερη εταιρεία στο Τέξας με συνολικά έσοδα, σύμφωνα με το περιοδικό Fortune. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μη πετρελαϊκή εταιρεία στο Τέξας - πίσω από την AT & T - και η μεγαλύτερη εταιρεία στην περιοχή του Greater Austin. Το 2016, η Dell εξαγόρασε την εταιρεία τεχνολογίας επιχειρήσεων EMC Corporation. μετά την ολοκλήρωση της αγοράς, η Dell και η EMC έγιναν τμήματα της Dell Technologies.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Delonghi
Η De'Longhi S.p.A είναι Ιταλική κατασκευάστρια εταιρεία με έδρα το Τρεβίζο της Ιταλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιταλίας
Στατιστική
thumb|right|235px|Στατιστικό διάγραμμα Η Στατιστική είναι μεθοδική μαθηματική, παλαιότερα τεχνική και σήμερα επιστήμη που επιχειρεί να εξαγάγει έγκυρη γνώση χρησιμοποιώντας εμπειρικά δεδομένα παρατήρησης ή και πειράματος. Κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης της Στατιστικής είναι η συλλογή, ταξινόμηση, επεξεργασία, παρουσίαση, ανάλυση και ερμηνεία διαφόρων δεδομένων με απώτερο στόχο την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων για λήψη ορθών αποφάσεων. Πρόκειται για σημαντική επιστήμη της οποίας οι εφαρμογές έχουν ευρύτατο πεδίο στη διοικητική, τις επιχειρήσεις, καθώς και στις θετικές και συμπεριφορικές ή Κοινωνικές επιστήμες.
Η Στατιστική αποτελεί σήμερα κλάδο των εφαρμοσμένων μαθηματικών, οι δε ασχολούμενοι στο στατιστικό πεδίο έρευνας και ανάλυσης καλούνται γενικά στατιστικοί ή στατιστικολόγοι.
Ορισμός
Γενικά ο όρος Στατιστική φέρεται με διττή σημασία, αφενός υποδηλώνοντας μαθηματικές μεθόδους χειρισμού δεδομένων που λήφθηκαν με απαρίθμηση ή μέτρηση και αφετέρου αυτά τα ίδια τα δεδομένα που έχουν υποστεί αυτούς τους χειρισμούς. Σύμφωνα με τον Α. Αλεξόπουλο εξετάζοντας τον ορισμό όπως αυτός καθορίστηκε στη δεκαετία του 1950 "Στατιστική είναι σύνολο μεθόδων που καθοδηγούν στη λήψη ορθών αποφάσεων σε περιπτώσεις αβεβαιότητας" τονίζει την εννοιολογική διάκριση του συνόλου των στοιχείων ενός φαινομένου και το σύνολο των μεθόδων που εξετάζουν αυτά προς τον κοινό σκοπό.
Σύμφωνα με το Λεξικό Οικονομικοτεχνικών Όρων του Ελληνικού Κέντρου Παραγωγικότητος "Στατιστική είναι α) τα αριθμητικά δεδομένα που αναφέρονται σε σύνολο ατόμων, (έμψυχων, άψυχων, φαινόμενα κ,λπ.) και β) επιστήμη συλλογής, ανάλυσης και ερμηνείας τούτων των δεδομένων".
Η Στατιστική έρευνα βασίζεται στη χρήση της στατιστικής θεωρίας, ενός κλάδου των εφαρμοσμένων μαθηματικών. Στη στατιστική, η τυχαιότητα και η απροσδιοριστία ορίζονται στα πλαίσια της θεωρίας πιθανοτήτων. Η πρακτική της στατιστικής περιλαμβάνει την σχεδίαση, συλλογή και ερμηνεία δεδομένων που προκύπτουν από αβέβαιες παρατηρήσεις. Επειδή η στατιστική αποσκοπεί στην εξαγωγή των «καλύτερων» πληροφοριών από τα διαθέσιμα δεδομένα, κατατάσσεται από μερικούς ως κλάδος της θεωρίας των αποφάσεων.
Ιστορία
Η Στατιστική ως έννοια εμφανίζεται από τους μυθικούς χρόνους από της πρώτης δημιουργίας οργανωμένων κοινωνιών. Μια πρώτη γραφή στατιστικής μορφής με αριθμητικά δεδομένα είναι ο νεών κατάλογος (κατάλογος των πλοίων) των Αχαιών στον Τρωικό πόλεμο από τον Όμηρο. Από τον κατάλογο αυτό οι ιστορικοί απέσπασαν σημαντικές εκτιμήσεις της οικονομικής ευρωστίας και του πληθυσμού των πόλεων-κρατών που συμμετείχαν καθώς και σημαντικά στοιχεία για την τότε ναυπηγική, ναυτιλία και ναυτική τέχνη. Πρώτη ιστορική συλλογή καθαρά στατιστικών στοιχείων θεωρείται η απογραφή πληθυσμού από τον Αυτοκράτορα της Κίνας Γιάο (Yao) το 2238 π.Χ. Στοιχειώδεις τέτοιες απογραφές είχαν πραγματοποιήσει και άλλοι αρχαίοι λαοί όπως οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Πέρσες οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι με χαρακτηριστικότερη την απογραφή του Οκταβιανού του Αυγούστου.
Στην αρχαιότητα πρώτος στόχος συλλογής στατιστικών στοιχείων ήταν η στράτευση και η φορολόγηση τόσο των πολιτών όσο και ολόκληρων πόλεων, π.χ. των σατραπειών της Περσίας, πόλεων της "Αθηναϊκής Συμμαχίας" κ.λπ. Χαρακτηριστική ήταν και η κοινωνική διάρθρωση της αρχαίας Αθήνας στην Αρχαϊκή εποχή λαμβάνοντας υπόψη ως στατιστικά στοιχεία τον μέδιμνο και τον ίππο. Αλλά και η εκπροσώπηση των φυλών και Δήμων της Αθήνας στην Εκκλησία του Δήμου, οι ψηφοφορίες ακόμα και ο οστρακισμός στηρίζονταν σε στατιστικά δεδομένα. Αργότερα με βάση στατιστικών στοιχείων προχώρησαν οι Ρωμαίοι στη διοικητική διαίρεση της Αυτοκρατορίας τους και ακολούθως η Βυζαντινή Αυτοκρατορία δημιουργώντας τα βυζαντινά θέματα.
Η συστηματική όμως συλλογή δεδομένων για πληθυσμό και οικονομία (δημογραφική στατιστική) άρχισε στη διάρκεια της Αναγέννησης και ειδικότερα στη Βενετία και την Φλωρεντία όπου και γρήγορα επεκτάθηκε σ΄ όλα τα τότε Βασίλεια της Ευρώπης. Περί το τέλος του 11ου αιώνα, επί εποχής Γουλιέλμου του Κατακτητή, πραγματοποιήθηκε μια σπουδαία στατιστική απογραφή που αφορούσε μονάδες παραγωγής της Αγγλίας, όπως μεταλλεία, ιχθυοτροφεία κ.λπ. Οι μεγάλοι όμως ρυθμοί θνησιμότητας που άρχισαν να παρατηρούνται λίγο αργότερα, από επιδημικές ασθένειες, πολέμους και λιμοκτονίες έδωσαν ιδιαίτερη ώθηση στη στατιστική έρευνα καταγράφοντας αιτίες και απώλειες. Έτσι το 1348 ξεκίνησαν οι καταγραφές θανάτων από την πανώλη, την φοβερή ασθένεια που κράτησε τέσσερις αιώνες. Στις καταγραφές αυτές προστέθηκαν και θάνατοι από άλλες αιτίες. Το 1620 ο Άγγλος έμπορος Τζον Γκράουντ ξεκίνησε πρώτος τη δειγματοληπτική έρευνα σε οικογένειες του Λονδίνου όπου και διαπίστωσε ότι σε κάθε 88 άτομα υπήρχαν τρεις θάνατοι. Από το στοιχείο αυτό και χρησιμοποιώντας τους εν λόγω καταλόγους που έδιναν 13.200 θανάτους εκτιμήθηκε ότι ο πληθυσμός του Λονδίνου το 1620 αριθμούσε 387.000 κατοίκους.
Η ραγδαία ανάπτυξη του εμπορίου που σημειώθηκε από τον 16ο μέχρι τον 19ο αιώνα εξανάγκασε τις αρχές των κρατών στη μελέτη των νέων οικονομικών δεδομένων του εμπορίου των μεταφορών και των βιομηχανιών καθώς και του εργατικού δυναμικού. Σήμερα η στατιστική έρευνα από μαθηματική τεχνική έχει αναχθεί σε σπουδαία αυτοτελή επιστήμη ακολουθώντας ιδιαίτερες μεθόδους ανάλυσης.
Διάκριση
Η Στατιστική ως ιδιαίτερος κλάδος των μαθηματικών στην ουσία προσφέρει δύο σπουδαίες δυνατότητες αφενός την περιγραφή αριθμητικών συνόλων δεδομένων έρευνας και στη συνέχεια την ανάλυση αυτών. Συνέπεια αυτών των δυνατοτήτων είναι και η βασική διάκρισή της σε περιγραφική στατιστική και σε αναλυτική στατιστική. Συνέπεια των παραπάνω είναι η Στατιστική ν΄ αποτελεί σήμερα τον μεγάλο αρωγό στο ερευνητικό πεδίο όλων των επιστημών και όχι μόνο. Ακόμα και στη καθημερινή ζωή η στατιστική απαντάται σ΄ όλους τους χώρους της ανθρώπινης δραστηριότητας λαμβάνοντας έτσι επιμέρους ονομασίες π.χ. δημογραφική, τουριστική, συγκοινωνιακή, πολιτική, βιομηχανική, ναυτιλιακή, αγροτική, εκπαιδευτική, κ.ά. Ιδιαίτερη όμως σημαντική βοήθεια είναι αυτή που προσφέρει στις Συμπεριφορικές επιστήμες επιλύοντας ιδιαίτερα πολύπλοκα και σύνθετα προβλήματα της συμπεριφοράς, μετά από επεξεργασία κάθε είδους αντιδράσεων ή επιδόσεων που με στατιστικές μεθόδους λαμβάνουν μετρήσιμα μεγέθη, ως μεταβλητές, κατόπιν εφαρμογής διαφόρων τεχνικών (π.χ. τεστ, ερωτηματολόγια, κλίμακες μέτρησης, κ.ά.).
Εισαγωγικές έννοιες
Επισημαίνεται ότι η στατιστική ως ιδιαίτερη μέθοδος έρευνας, σε αντίθεση με την παρατήρηση και το πείραμα, ερευνά πάντα πλήθος παρατηρημάτων. Έτσι γεννιέται η έννοια του στατιστικού πληθυσμού που αποτελεί ομάδα παρατηρημάτων, όπως π.χ. μπορεί να είναι ένα σύνολο φοιτητών, ή σύνολο ψηφοφόρων, ή σύνολο παραγομένων οχημάτων κ.ά. Κάθε ένα μέρος αυτής της ομάδας (φοιτητής, ψηφοφόρος, όχημα) αποτελεί στατιστική μονάδα του αντίστοιχου στατιστικού πληθυσμού. Επειδή όμως εκ των πραγμάτων η εξέταση της καθεμιάς στατιστικής μονάδας χωριστά είναι και ιδιαίτερα χρονοβόρα αλλά και οικονομικά ασύμφορη, ακολουθείται η μελέτη ενός μόνο μέρους του συνόλου το οποίο και καλείται στατιστικό δείγμα που λαμβάνεται κατά τη δειγματοληψία με διάφορους τρόπους - μεθόδους.
Η ιδιότητα ή το χαρακτηριστικό με το οποίο εξετάζεται ένας στατιστικός πληθυσμός ονομάζεται μεταβλητή, που αποτελεί μετρήσιμο μέγεθος σχέσης, ή αξίας. Οι μεταβλητές (δηλαδή οι εξεταζόμενες ιδιότητες ή χαρακτήρες) διακρίνονται σε διάφορα είδη.
Μετά τη συλλογή των στατιστικών στοιχείων, που επιτελείται με διάφορες διαδικασίες, ακολουθεί η επεξεργασία, η ταξινόμηση, και η παρουσίασή τους σε πίνακες, ή διαγράμματα.
Στατιστική Μέθοδος
Περιγράφουμε τη γνώση μας (και την άγνοιά μας) μαθηματικά και επιχειρούμε να μάθουμε περισσότερα από οτιδήποτε μπορούμε να παρατηρήσουμε. Αυτό προϋποθέτει:
Εξειδικευμένοι Επιστημονικοί Τομείς
Μερικές επιστήμες χρησιμοποιούν την εφαρμοσμένη στατιστική τόσο εκτεταμένα ώστε έχουν ειδική ορολογία. Τέτοιοι επιστημονικοί τομείς είναι οι εξής:
Σημειώσεις
Το έτος 2013 έχει χαρακτηριστεί «Έτος Στατιστικής». Δείτε το βίντεο Statistics 2013
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέθοδοι επιστημονικής έρευνας
Βωμός (Μουσείο του Λούβρου, αρ. CA 5956)
Ο βωμός που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου με αριθμό καταλόγου CA 5956 βρέθηκε στη Σικελία (πιθανόν στη Γέλα) και δωρήθηκε από τον μαρκήσιο de Ganay στην «Εταιρεία των Φίλων του Λούβρου» το 1971. Έκτοτε εκτίθεται στο παράρτημα των ελληνικών, ετρουσκικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων.
Περιγραφή
Είναι βωμός μικρών διαστάσεων για σπονδές και θυσίες στα πλαίσια νεκρώσιμων τελετών, αλλά και για χρήση σε ιδιωτικούς χώρους και σε ιερά. Είναι διακοσμημένος με ανάγλυφη σκηνή θαλάσσιας πάλης μεταξύ του Ηρακλή και Τρίτωνα. Μία πλευρική όψη του βωμού είναι διακοσμημένη με ζωγραφιά, στην οποία ένας σύντροφος του Οδυσσέα μεταμορφώνεται από την Κίρκη. Μια τρίτη σκηνή παρουσιάζει τον Ηρακλή να μάχεται Κένταυρο.
Ιστορική τοποθέτηση
Προέρχεται από εργαστήριο του Μεταποντίου. Κατασκευάστηκε το τρίτο τέταρτο του 6ου αιώνα π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Γλυπτά στο Μουσείο του Λούβρου
Νατάλια Ορέιρο
Οι πιο γνωστές κινηματογραφικές της δουλειές είναι οι ταινίες: Ένας Αργεντίνος στη Νέα Υόρκη (Un argentino en New York), Μουσική σε αναμονή (Música en espera), Ο πρώτος μου γάμος (Mi primera boda), οι υποψήφιες για Όσκαρ: Με λένε Ερνέστο (Infancia clandestina) και Ο Γερμανός γιατρός (Wakolda) καθώς και η βιογραφική ταινία για την τροπική τραγουδίστρια της cumbia, Τζίλντα, με τίτλο Τζίλντα: δεν μετανιώνω γι'αυτή την αγάπη (Gilda:no me arrepiento de este amor).
Λουίζ Λαμπέ
Η Λουΐζ Λαμπέ (Louise Labé, 1524 - 25 Απριλίου 1566), γνωστή και ως Η Ωραία Σχοινοποιός (La Belle Cordière), ήταν Γαλλίδα ποιήτρια της Αναγέννησης, κόρη του πλούσιου σχοινοποιού Πιερ Σαρλί και της δεύτερης συζύγου του, Ετιενέτ. Το λογοτεχνικό έργο της ήταν περιορισμένο, αλλά ευρέως αναγνωρισμένο ως ένα από τα σημαντικότερα του αναγεννησιακού λυρισμού.
Νατάλια Ορέιρο
Παράλληλα, έκανε μουσική καριέρα σόλο, όπου ηχογράφησε 3 δίσκους με υψηλές πωλήσεις σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, φτάνοντας πάνω από 10 εκ. δίσκους σε πωλήσεις, σε όλο τον κόσμο. Οι μεγαλύτερες μουσικές της επιτυχίες περιλαμβάνουν θέματα όπως το Que sí, que sí, το Cambio dolor, το Me muero de amor, το Tu veneno, το Río de la Plata, το Como te olvido, το Cuesta arriba, cuesta abajo, το Que digan lo que quieran και το Todos me miran, ανάμεσα σε άλλα.
Λουίζ Λαμπέ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λυών περί το 1524. Τα έργα της είναι σαφώς επηρεασμένα από τον Πιέτρο Μπέμπο, τον Πετράρχη και τον Τζάκοπο Σαννατσάρο. Το προσωνύμιό της προήλθε από το επάγγελμα του πατέρα της αλλά και του συζύγου της, καθώς το 1540 παντρεύτηκε έναν επίσης σχοινοποιό. Σε πεζό λόγο έγραψε το έργο «Διάλογος της τρέλας και του έρωτα». Ήταν πολύ γνωστή για την ομορφιά, τη μόρφωση και τις ικανότητές της στην ιππασία και την ξιφασκία. Πέθανε στο Παρσιέ, το 1566.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Νατάλια Ορέιρο
Εξαιτίας του ρόλου της Μιλάγκρος Εσπόσιτο στο Μιλάγκρος, η ατίθαση (Muñeca brava), η Ορέιρο ήταν υποψήφια για τα Βραβεία Martín Fierro, για την καλύτερη ηθοποιό το 1998 και το 1999. Ήταν, επίσης, υποψήφια και πήρε αρκετά βραβεία για την ερμηνεία της ως η μαϊμού στο Σαρίτα, είσαι η ζωή μου (Sos mi vida), όπου περιλαμβάνει ένα Μartín Fierro για την Καλύτερη Κωμική Ηθοποιό. Ανάμεσα σε άλλα βραβεία ως ηθοποιός, πήρε ένα Tato και δύο Βραβεία VIVA στο Ισραήλ, ένα Βραβείο Gold Otto στην Πολωνία και στην Τσεχία, και ένα Βραβείο Story στην Ουγγαρία. Για τις ερμηνείες της στον κινηματογράφο έλαβε τρία βραβεία Cóndor de Plata, ένα βραβείο Πλατίνο, ένα βραβείο Sur, ένα βραβείο του Φεστιβάλ Unasur και ένα στο Διεθνή Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καλών Τεχνών μεταξύ πολλών άλλων. Ως τραγουδίστρια έλαβε δυο βραβεία της Βασίλισσας του Διεθνή Φεστιβάλ Τραγουδιού στο Βίνια ντελ Μάρ στη Χιλή, στο Stopudovy hit στη Ρωσία και στα Βραβεία Oriental, και έφτασε να είναι υποψήφια για το MTV Video Music Awards και τα Grammy Latinos, ανάμεσα σε άλλα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Μαΐου του 1977, σε μία γειτονιά του Μοντεβιδέο, στο Βίγια ντελ Σέρο, στην Ουρουγουάη. Με την οικογένειά της μετακόμισε στη Μαδρίτη της Ισπανίας, όπου έζησε 2 χρόνια εκεί και έπειτα επέστρεψε στην πατρίδα της. Στα 8 της χρόνια άρχισε να σπουδάζει θέατρο στο Μοντεβιδέο και στα 12 μπήκε στον κόσμο της διαφήμισης. thumb|[[Μοντεβιδέο, η γενέτειρα της Νατάλια Ορέιρο.]] Από τα 16 μέχρι και τώρα ζει στην Αργεντινή, στην πόλη του Μπουένος Άιρες, σε αυτή τη χώρα έκανε όλη της την καριέρα, καταφέρνοντας να γίνει αναγνωρίσιμη σε Αμερική και Ευρώπη. Επίσης έκανε αίτηση ιθαγένειας χωρίς να χάσει την Ουρουγουανή υπηκοότητά της.
Το 1996, όταν έκανε την τηλενουβέλα 90–60-90 modelos, ένα ζευγάρι από την Ουρουγουάη πίστεψε πως η κόρη τους, που εξαφανίστηκε κατά τη δικτατορία, ήταν η Ορέιρο. Έκανε δύο αναλύσεις DNA, οι οποίες βγήκαν αρνητικές. Ωστόσο, το θέμα βγήκε στα μίντια προκαλώντας έντονη συζήτηση.
Είχε σχέση, γύρω στα 5 χρόνια, με τον ηθοποιό Πάμπλο Ετσάρι αλλά μετά από συνεχείς χωρισμούς και συμφιλιώσεις τελικά χώρισαν. Σε έναν από τους χωρισμούς τους με τον ηθοποιό, το 1998 η ηθοποιός συνδέθηκε συναισθηματικά με τον μουσικό Ιβάν Νόμπλε, ο οποίος τότε ήταν ο ηγέτης της Αργεντίνικης Ρόκ μπάντας Caballeros de la quema. Το 2001 ξεκίνησε σχέση με τον Ρικάρντο Μόζο, ηγέτη της Αργεντίνικης Ρόκ μπάντας Divididos, με τον οποίο έκανε μυστικό γάμο τον Δεκέμβριο του 2001 μετά από 6 μήνες σχέσης, στη Βραζιλία σε μια τοπική περιοχή στα 400 χιλιόμετρα από το Ρεσίφε.
1989-1997: Καλλιτεχνικό ξεκίνημα
Το 1996 ερμήνευσε τη Λουσία στη τηλενουβέλα 90 60 90 Modelos με πρωταγωνιστές τον Ραούλ Ταίμπο και τη Σίλβια Κουτίκα, και έπαιξε στη θεατρική παράσταση Las mariposas son libres (Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες), του Λίοναρντ Γκέρς, κάνοντας έτσι το θεατρικό της ντεμπούτο. Την επόμενη χρονιά, το 1997, είχε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλενουβέλα Σαμπρίνα, το κορίτσι της αγάπης μαζί με τον Ντιέγο Ράμος στο Κανάλι 9 και υπό την παραγωγή του Αλεχάντρο Ρομάι.
2000-2005: Tu veneno, Turmalina και Μελίτα, το φλογερό κορίτσι (Κachorra)
Το 2000, παρουσίασε τον δεύτερο δίσκο της, Tu Veneno. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονιάς, αφιερώθηκε στο να παρουσιάσει τον δίσκο της στο Gran Rex, και έκανε μια παγκόσμια περιοδεία που περιλάμβανε αρκετές χώρες της Αμερικής, της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Το πρώτο της σίνγκλ ήταν το Tu veneno, κάνοντάς το πιο επιτυχημένο τραγούδι του δίσκου αλλά και γενικότερα της μουσικής της καριέρας. Το δεύτερο σίνγκλ ήταν το Río de La Plata και το τρίτο και τελευταίο το Cómo te olvido, του οποίου το βίντεοκλιπ γυρίστηκε σε ένα κάστρο στη Ρουμανία. Για αυτόν τον δίσκο ήταν υποψήφια στα Grammy Latino και στα βραβεία MTV Video Music Awards, κάνοντας την την πρώτη Ουρουγουανή στην ιστορία, που ήταν υποψήφια στα εν λόγω βραβεία. Το Tu veneno σημείωσε εμπορική επιτυχία στις πωλήσεις, θέτοντάς τον ως τον δίσκο που έκανε τις περισσότερες πωλήσεις σε όλη της την καριέρα. Ο δίσκος πούλησε 600.000 αντίτυπα στην Αργεντινή, 800.000 στην Ισπανία, 1.500.000 στην υπόλοιπη Ευρώπη, 500.000 στην Ασία και 250.000 στη Λατινοαμερική, παίρνοντας 20 δίσκους από πλατίνα. Με συνολικό άθροισμα στα 3.650.000 αντίτυπα, καταφέρνοντας να αποκτήσει διαμαντένιο δίσκο. thumb|170px|Η Νατάλια Ορειρο με τον σκηνοθέτη [[Μαρτίν Σάστρε.]]
Το 2001 παρουσιάστηκε με πολύ επιτυχία στο Φεστιβάλ του Βίνια ντελ Μάρ, όπου επίσης εκλέχτηκε με πολύ μεγάλη διαφορά ως η βασίλισσα του διαγωνισμού. Αυτό ενίσχυσε τη δημοτικότητά της στη Χιλή, κίνητρο για να επιστρέψει την επόμενη χρονιά ως μέρος του σόου και ως παρουσιάστρια του φεστιβάλ. Από την επιτυχία που γνώρισε η Νατάλια Ορέιρο ως τραγουδίστρια προέκυψε και η συνεργασία της με την Ιταλίδα τραγουδίστρια Ραφαέλα Καρά κατόπιν πρόσκλησης της δεύτερης στο σόου που παρουσίαζε εκείνη την εποχή στην Ιταλική τηλεόραση.
Το 2002 επέστρεψε στην τηλεόραση ως πρωταγωνίστρια της τηλενουβέλας Μελίτα, το φλογερό κορίτσι (Kachorra) μαζί με τον Πάμπλο Ράγο, στο νυχτερινό πρόγραμμα του Telefe και υπό την παραγωγή του RGB. Η τηλενουβέλα σήμανε άλλη μια επιτυχία στην καριέρα της Ορέιρο, η οποία μεταδόθηκε σε πάνω από 50 χώρες''. ''
Την ίδια χρονιά, λάνσαρε τον τρίτο της δισκογραφικό δίσκο, Turmalina, με τον οποίο έκανε μια νέα διεθνή περιοδεία σε Λατινική Αμερική, Ευρώπη και Ασία. Ο δίσκος κυκλόφορησε ταυτόχρονα σε Αργεντινή, Χιλή, Ουρουγουάη, Τσεχία, Ρωσία, Ουγγαρία, Ελλάδα, Ρουμανία, Ισραήλ και Κορέα φτάνοντας το νούμερο ένα, σε χώρες όπως η Αργεντινή και η Τσεχία, πουλώντας κοντά στα 200.000 αντίτυπα στην Αργεντινή, 150.000 αντίτυπα σε Ισπανία, 450.000 αντίτυπα σε Ευρώπη και περισσότερα από 1.000.000 αντίτυπα σε Ασία, καταφέρνοντας 10 δίσκους από πλατίνα. Συνολικά 1.800.000 αντίτυπα πωλήσεων αυτού του δίσκου σε όλο τον κόσμο, πετυχαίνοντας να γίνει διαμαντένιος δίσκος. Από αυτόν τον δίσκο βγήκαν οι επιτυχίες Cuesta arriba, cuesta abajo, που χρησιμοποιήθηκε για το μουσικό θέμα του Μελίτα, το φλογερό κορίτσι (Kachorra) και έπειτα Que digan lo que quieran. Στη Ρωσία έδωσε 30 συναυλίες το 2003, καθεμία από αυτές συγκέντρωνε περίπου 12.000 άτομα. Επίσης, έκανε συναυλίες σε Ουρουγουάη, Ισραήλ, Πουέρτο Ρίκο, Ρουμανία, Τσεχία, Ισπανία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Κόστα Ρίκα και Φιλιππίνες.
Αφού τελείωσε με την περιοδεία, η Ορέιρο επέστρεψε στον κινηματογράφο δια χειρός του Εντουάρντο Μινιόνια. Η ταινία τιτλοφορήθηκε ως Cleopatra (Κλεοπάτρα) και είχε πρωταγωνιστές τον Λεονάρντο Σμπαράλια και τη Νόρμα Αλεάντρo. Έπειτα, πρωταγωνίστησε στο El deseo το 2004. Η σειρά μεταδόθηκε από το Telefe. Ήταν ο πρώτος δραματικός της ρόλος σε μια τηλενουβέλα, αλλά δεν είχε τα αποτελέσματα τηλεθέασης που περίμεναν.
2006-2011: Επιστροφή στις τηλενουβέλες με το Σαρίτα, είσαι η ζωή μου (Sos mi vida)
Το 2006 συνεργάστηκε με τον Φακούντο Αράνα, ως πρωταγωνιστές στην κωμωδία Σαρίτα, είσαι η ζωή μου (Sos mi vida), όπου πέτυχε υψηλά ποσοστά τηλεθέασης την ώρα που μεταδιδόταν, θέτοντας την ως την Αργεντίνικη σειρά με τα μεγαλύτερα ποσοστά της χρονιάς. Αυτή η τηλενουβέλα μεταδόθηκε σε διαφορετικά τηλεοπτικά δίκτυα σε πάνω από 52 χώρες, ανάμεσα σε αυτές που κατάφερε να σημειώσει υψηλά νούμερα ήταν η Ρουμανία, η Ρωσία, η Ελλάδα, το Βέλγιο, η Τουρκία, η Σλοβακία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, το Μεξικό, η Χιλή, η Παραγουάη, η Βενεζουέλα, το Πουέρτο Ρίκο, το Σαλβαδόρ, το Εκουαδόρ, ο Παναμάς, η Πολωνία, το Ισραήλ, η Κολομβία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, ανάμεσα σε άλλες, κάνοντάς την τη δεύτερη νουβέλα της Ορέιρο (εκτός της Μιλάγκρος, η ατίθαση (Muñeca brava) ως την πιο επιτυχημένη παγκοσμίως σε όλη την καριέρα της. Η τηλενουβέλα είχε θέμα το τραγούδι Corazón Valiente της Τζίλντα, όπου ερμήνευσε η ίδια η Ορέιρο και η παραγωγή ήταν από την ομάδα της τοπικής τραγουδίστριας. Την επόμενη χρονιά, έλαβε ένα βραβείo Martín Fierro στην κατηγορία της "Καλύτερης Κωμικής Ηθοποιού", για τη συμμετοχή της στη Σαρίτα, είσαι η ζωή μου (Sos mi vida). Επίσης, παρότι δούλευε στη συγκεκριμένη σειρά, συμμετείχε στα γυρίσματα που έγιναν στο Ροσάριο για την ταινία La Peli (Η ταινία) Κατά το 2007 συμμετείχε ως γκεστ ηθοποιός σε κάποια επεισόδια της παιδικής σειράς Πάττυ: Η πιο όμορφη ιστορία (Patito feo).'' left|thumb|[[Αμάντα Ο, το λογότυπο της διαδικτυακής σειράς που πρωταγωνιστεί η Νατάλια Ορέιρο.]] Το 2008, υπέγραψε συμβόλαιο με την Dori Media Group για να πρωταγωνιστήσει στο Amanda O, μια διαδραστική τηλενουβέλα του διαδικτύου, συγγραφής της Έρικα Χαλβόρσεν, της Σελίνα Αμαντέο και του Ντάνιελ Νταλμαρόνι. Για αυτή τη τηλενουβέλα ηχογράφησε το μουσικό κομμάτι Amando, a Amanda O. Στο Κανάλι 7 παρουσίασε την εκπομπή Recurso natural, μια σειρά αφιερωμένη σε οικολογικά θέματα περί περιβαλλοντολογικής διαχείρισης. Στον κινηματογράφο, συμπρωταγωνίστησε στην ταινία Las vidas posibles (Οι πιθανές ζωές), μαζί με τον Χερμάν Παλάσιος και την Άνα Σελεντάνο. Έχοντας, για τη δραματική της ερμηνεία, την πρώτη της υποψηφιότητα για τα Βραβεία Cóndor de Plata ως Δραματική Ηθοποιός 2ου Ρόλου.
Το 2009 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Ντιέγο Περέτι στο Música en espera (Μουσική σε αναμονή), στο οποίο ερμήνευσε μια ανύπαντρη μητέρα. Ενώ μοιράστηκε σκηνές με τη Νόρμα Αλεάντρο. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Μπουένος Άιρες τον Μάρτιο του 2009 και 235 χιλιάδες θεατές την παρακολούθησαν. Κατά τη διάρκεια της ίδιας χρονιάς, παρευρέθηκε σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου παρουσιάζοντας την ταινία, παραγωγής του Αντριάν Καετάνο και που πρωταγωνίστησε, Francia (Γαλλία). Η ηθοποιός και ο σκηνοθέτης συνόδεψαν την ταινία στο Σαν Σεμπαστιάν, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Βραζιλία, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Μαρ ντελ Πλάτα και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στην Πούντα ντελ Έστε, μεταξύ άλλων.
Το 2010 πρωταγωνίστησε στην ταινία Miss Tacuarembó (Μις Τακουαρεμπό), μια μιούζικαλ-κωμωδία που ήταν συμπαραγωγή ανάμεσα σε Ουρουγουάη, Αργεντινή και Ισπανία. Στο καστ επίσης ήταν ο Μίκε Αμιγορένα και η Ρόσυ ντε Πάλμα. Για τη συμμετοχή της έλαβε βραβείο Iris για την Καλύτερη Ηθοποιό. Η Ορέιρο, επίσης, συμμετείχε στο soundtrack της ταινίας, ερμηνεύοντας όλα τα κομμάτια. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονιάς παρουσίασε το Se dice de mí, μια εκπομπή που σκοπό είχε την ευαισθητοποίηση για τα δικαιώματα της γυναίκας. Στο πρώτο μισό του 2011 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Ντάνιελ Χέντλερ στο Mi primera boda (Ο πρώτος μου γάμος), μια κινηματογραφική κωμωδία, σκηνοθεσίας του Άριελ Βίνογκραντ.
2012-2013: Infancia Clandestina, Wakolda & Solamente vos
thumb|Η [[Γκρασιέλα Μπόργκες και η Νατάλια Ορέιρο σε παρουσίαση του Πράσινου Φεστιβάλ Κινηματογράφου.]] Τον Μάρτιο του 2012 ξεκίνησε η πρώτη σεζόν του Movie City για τη μίνι σειρά Lynch, γυρισμένη το 2011 στην Κολομβία και μεταδόθηκε σε όλη τη Λατινική Αμερική. Στα μέσα του 2012 ταξίδεψε στην Κολομβία για να γυρίσει τη δεύτερη και τρίτη σεζόν του Lynch, οι οποίες μεταδόθηκαν μέσα στο 2012 και το 2013.
Στις 20 Σεμπτεμβρίου έκανε πρεμιέρα στην Αργεντινή η ταινία που πρωταγωνίστησε μαζί με τον Ερνέστο Αλτέριο, Με λένε Ερνέστο (Infancia clandestina), ταινία που διαπραγματεύεται την τελευταία Αργεντίνικη στρατιωτική δικτατορία. Επίσης, ήταν η ταινία που εκλέχτηκε από την Ακαδημία Τεχνών και Κινηματογραφικών Επιστημών της Αργεντινής για να διαγωνιστεί σε μια υποψηφιότητα για τα Βραβεία Oscar 2013 στην κατηγορία "Καλύτερο Ξένογλωσσο Φίλμ". Για τη δουλειά της σε αυτή την ταινία η Ορέιρο πήρε το βραβείο Cóndor de Plata και το βραβείο Sur για την "Καλύτερη Ηθοποιό".
Στα τέλη του 2012 επέστρεψε στη σκηνή για το Μουσικό Φεστιβάλ Σούπερ Ντισκοτέκ του '90, που έγινε στην Αγία Πετρούπολη, στη Ρωσία όπου τραγούδησε μπροστά σε πάνω από 10 χιλιάδες άτομα.