cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συμβούλιο της Επικρατείας (Ελλάδα)
Δικαστική αρμοδιότητα
Ο νόμος ορίζει κάθε φορά, το αν μια πράξη προσβάλλεται απευθείας στο ΣτΕ με αίτηση ακύρωσης (η οποία γεννά ακυρωτική διαφορά) ή στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια με προσφυγή (η οποία γεννά διαφορά ουσίας), η απόφαση των οποίων μπορεί να αναιρεθεί στο ΣτΕ με αίτηση αναίρεσης.
Η διαδικασία βασίζεται στις αρχές του «ανακριτικού συστήματος» και της πρωτοβουλίας του διαδίκου. Σύμφωνα με την πρώτη αρχή, ο δικαστής οφείλει να εξετάσει και να διερευνήσει σε βάθος τα στοιχεία της υπόθεσης, όχι να βασιστεί μόνο στις καταθέσεις των διαδίκων. Σύμφωνα με την τελευταία αυτή αρχή, ο διάδικος είναι υπεύθυνος για την έναρξη της διαδικασίας. Σημειώνεται, ότι οι προσφυγές ασκούνται εντός προθεσμίας 60 ημερών, από την ημέρα της κοινοποίησης της προσβαλλομένης απόφασης.
Συνοπτικά με βάση τα παραπάνω το Συμβούλιο επικρατείας δικάζει:
Όρια δικαιοδοσίας - Κυβερνητικές πράξεις
Σε συμφωνία με τη νομολογία του γαλλικού Conseil d'État, το Συμβούλιο της Επικρατείας αρνείται να εξετάσει τη νομιμότητα ορισμένων διοικητικών πράξεων, οι οποίες ονομάζονται «κυβερνητικές πράξεις». Σε αυτήν την περιορισμένη κατηγορία απαράδεκτων και απορριπτέων αιτήσεων το Συμβούλιο συγκαταλέγει:
Επίσης, το ισχύον Σύνταγμα εισάγει περιορισμούς στη δικαιοδοσία του ΣτΕ. Συγκεκριμένα, οι πράξεις και οι αποφάσεις του Άρθρου 90, περί των προαγωγών, μεταθέσεων, κ.λπ. των δικαστικών λειτουργών, καθώς και οι πειθαρχικές αποφάσεις κατώ δικαστικών λειτουργών του Άρθρου 91 δεν προσβάλλονται στο ΣτΕ. Ακόμη, οι υποθέσεις αρμοδιότητας του Ελεκτικού Συνεδρίου της παρ. 1 του Άρθρου 98, δεν υπόκεινται στο δικαστικό έλεγχο του ΣτΕ.
Σημειώσεις
Ο μεγαλύτερος παράγοντας για την καταξίωση του θεσμού είναι ότι έχει προσπαθήσει, ακολουθώντας ξένα πρότυπα προσαρμοσμένα όμως στην ελληνική πραγματικότητα, να διατυπώσει δεσμευτικές για τη Διοίκηση (Δημόσιο, Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου κλπ.) γενικές αρχές, οι οποίες θα πρέπει να διέπουν τη δράση της. Τέτοιες αρχές είναι για παράδειγμα η αρχή της προστασίας της εμπιστοσύνης του καλόπιστου διοικημένου ή η αρχή της αναλογικότητας. Η αρχή της αναλογικότητας είναι μια από τις πιο σημαντικές αρχές του διοικητικού δικαίου και σημαίνει ότι ένα επαχθές για το διοικούμενο μέτρο που λαμβάνει η διοίκηση για κάποιο σκοπό πρέπει να είναι πρόσφορο και αναγκαίο για την επίτευξη του σκοπού και η βλάβη στο διοικούμενο από το μέτρο να μην ξεπερνά υπέρμετρα την κοινή ωφέλεια από το μέτρο. Σημαντικό ρόλο παίζει το ΣτΕ, και ιδίως το καθ' ύλη αρμόδιο Ε' Τμήμα, στην προστασία του περιβάλλοντος, καθώς ελέγχει αν στην πράξη η Διοίκηση τηρεί τις διακηρύξεις του Συντάγματος και των Νόμων για την προστασία του περιβάλλοντος (προστασία των δασών, εκπόνηση Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων κλπ.) και δε διστάζει να ακυρώσει εκτέλεση μεγάλων δημοσίων έργων, επειδή δεν πληρούν τους σχετικούς όρους.
Μειονέκτημα του ΣτΕ είναι ο χρόνος που συχνά απαιτείται από την άσκηση της αίτησης ακύρωσης ή αναίρεσης, ως την έκδοση της απόφασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμβούλιο της Επικρατείας (Ελλάδα)
Ιάλεμος
Από το όνομά του ονομάζονταν στην αρχαιότητα ιάλεμοι τα θλιβερά άσματα είτε γιατί, όπως έλεγε η παράδοση, πέθανε νεότατος, και έδωσε έτσι αφορμή για θρηνωδίες, είτε γιατί, όπως λεγόταν, ουδέποτε έψαλλε ο ίδιος χαρμόσυνα άσματα. Αυτή ήταν η αφορμή για τον χαρακτηρισμό στην αρχαιότητα της πένθιμης μουσικής ως "Ιαλέμου ωδή".
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Παιδιά του Απόλλωνα
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική μουσική
Γιώργος Παπασιδέρης (αθλητής)
Γεννήθηκε στο Κορωπί, σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία, ήταν ευεργέτης της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Κεκρωπίας στην Αττική προσφέροντας την περιουσία του για κοινωφελή έργα. Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα ήταν τρίτος στη σφαιροβολία, είχε συμμετάσχει στη δισκοβολία  και στην άρση βαρών όπου ήταν 4ος στην ανύψωση με τα δύο χέρια. Στους πανελλήνιους προκριματικούς αγώνες για την Ολυμπιάδα είχε πάρει μέρος στην άρση βαρών με τα δύο χέρια και είχε έρθει δεύτερος πίσω από τον Βερσή, ήταν αθλητής του Εθνικού Αθηνών.
Το 2015 ιδρύθηκε αθλητικός σύλλογος με το όνομα "Γ. Σ. Παπασιδέρης" με έδρα το Κορωπί με δραστηριότητα στον στίβο και τη χειροσφαίριση (handball) τιμώντας την αθλητική του προσφορά μιας κι εκτός από Ολυμπιονίκης ήταν και ιδρυτικό μέλος ενός από τα πρώτα σωματεία για τη διάδοση της αθλητικής ιδέας στην Ελλάδα, του Γυμναστικού Συλλόγου «Ο Κέκρωψ» (1903), για την κοινωνική του προσφορά στην περιοχή του Κορωπίου, καθώς επίσης και για να κρατηθεί "ζωντανό" το όνομά του μιας και δυστυχώς σήμερα κανένας απόγονος της ιστορικής για το Κορωπί οικογένειας δεν φέρει το επώνυμο Παπασιδέρης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της δισκοβολίας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σφαιροβολίας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Αρσιβαρίστες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Λίζα Ζώη- Ευάγγελος Ασημακόπουλος
thumb|Ευάγγελος Ασημακόπουλος - Λίζα Ζώη Η Λίζα Ζώη και ο Ευάγγελος Ασημακόπουλος (αμφότεροι γεννημένοι το 1940) σπούδασαν κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο με τον Δημήτρη Φάμπα. Πήραν το Δίπλωμά τους το 1960 με ‘Αριστείο Εξαιρετικής Επιδόσεως’ ενώ την ίδια χρονιά μοιράζονται τα δύο A΄ Βραβεία στο Διεθνή διαγωνισμό της Napoli (Ιταλίας). Λίγο αργότερα παρακολουθούν με υποτροφία για τέσσερις συνεχείς περιόδους μαθήματα με το ντούο Πρέστι – Λαγκόγια στη Γαλλία και τον Αντρές Σεγκόβια στην Ισπανία.
Η Διεθνής σταδιοδρομία του ντουέτου ‘Evangelos & Liza’ αρχίζει το 1967. Από τότε οι δύο Έλληνες καλλιτέχνες πραγματοποιούν εκτεταμένες περιοδείες ανά τον κόσμο, δίνοντας εκατοντάδες κονσέρτα σε γνωστές αίθουσες συναυλιών περιλαμβανομένων του Carnegie Hall, του Queen Elizabeth Hall, του Wigmore Hall, της Concertgebouw, της Théâtre de la Ville και του Ηρώδειου. Παίζουν επίσης σε Ραδιοφωνικούς και Τηλεοπτικούς σταθμούς - BBC, Παρίσι, Βρυξέλλες, Μαδρίτη, Βερολίνο, Κολωνία κ.ά., - καθώς και σε μεγάλα Φεστιβάλ μεταξύ των οποίων και αυτών της Νέα Υόρκης, Βοστόνης, Αμβέρσας, Άμστερνταμ, Ρώμης, Μεξικού και Αθηνών.
Συμπράττουν ακόμη ως σολίστ με συμφωνικές ορχήστρες (Μόντρεαλ, Ντιτρόιτ, Σινσινάτι, Μπέρμιγχαμ κ.ά.) και διδάσκουν σε Σεμινάρια και Master Classes σε γνωστές μουσικές Ακαδημίες και Πανεπιστήμια (Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου, Σχολή Τζούλιαρντ, Βασιλικό Κολλέγιο Μουσικής, U.C.L.A, Stony Brook University, Mannes College of Music κ.α.) ενώ στην Ελλάδα διοργανώνουν από το 1991 το ετήσιο Φεστιβάλ Κιθάρας στην Πάτρα, ένα θεσμό που συγκεντρώνει πλήθος σπουδαστών και περιλαμβάνει μαθήματα, διαλέξεις, συναυλίες και διαγωνισμούς. Στη Λίζα Ζώη και τον Ευάγγελο Ασημακόπουλο αφιέρωσαν έργα τους Έλληνες και ξένοι συνθέτες (M. Castelnuovo-Tedesco, J.Duarte, J.Morel, P.Jouvin, Δ. Δραγατάκης, Θ. Αντωνίου, Π. Κούκος, Κ. Τζωρτζινάκης κ.ά.) ενώ παράλληλα οι δύο καλλιτέχνες εμπλούτισαν το φτωχό ρεπερτόριο για δύο κιθάρες με πολλές μεταγραφές τους πάνω σε συνθέσεις των Bach, Scarlatti, Couperin, Albéniz, de Falla, Tchaikovsky, Schubert κ.ά. Τέλος δίσκοι και CDs της Λίζας Ζώη και του Ευάγγελου Ασημακόπουλου με έργα για μία και δύο κιθάρες κυκλοφορούν σε όλο τον κόσμο.
Για το ντουέτο κιθάρας Evangelos & Liza έχουν αφιερώσει εγκωμιαστικά σχόλια και κριτικές μεταξύ των άλλων και οι εφημερίδες New York Times, Daily Telegraph, Paris Matin, Chicago Sun, Los Angeles Times, El Sol de Mexico, καθώς επίσης και ο μεγάλος Andrés Segovia που με ιδιόχειρη αφιέρωσή του αναφέρει: “Αφ` ότου η Μοίρα σκληρά μας αποστέρησε τους Presti-Lagoya, δεν είχα ποτέ την ευχαρίστηση να ακούσω κάποιο εφάμιλλο ντουέτο. Αλλά όταν αργότερα οι ταλαντούχοι Έλληνες κιθαριστές Ευάγγελος και Λίζα έπαιξαν για μένα, αισθάνθηκα απόλυτη ικανοποίηση και χαρά. Τους εύχομαι ολόψυχα να κατακτήσουν την υψηλή εκτίμηση του κοινού, όπως κατέκτησαν και τη δική μου.”
Πρόσφατα ο Ευάγγελος και η Λίζα παρουσίασαν σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση 3 ακόμη έργα που γράφτηκαν γι’ αυτούς: το κονσέρτο του Jorge Morel ‘Fantasia Latina’ και τα ‘4 Στάσιμα για 2 κιθάρες’ του Περικλή Κούκου που εμφάνισαν στα Μέγαρα Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης καθώς και το κονσέρτο του Δημήτρη Δραγατάκη που έπαιξαν στο Ηρώδειο στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών,.
Δισκογραφία
LP:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες κιθαρίστες Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Ιντιανάπολις Τζετς
Οι Ιντιανάπολις Τζετς (αγγλικά: Indianapolis Jets) ήταν ομάδα καλαθοσφαίρισης του Basketball Association of America (πρόδρομος του σημερινού NBA). Ο σύλλογος είχε έδρα την Ιντιανάπολις της Ιντιάνα και χρησιμοποίησε ως γήπεδο το Butler Fieldhouse.
Ιστορία
Το 1931, ο Φρανκ Κάουτσκι, ένας παντοπώλης στην Ιντιανάπολις, δημιούργησε μια επαγγελματική ομάδα μπάσκετ και την ονόμασε Ιντιανάπολις Κάουτσκις. Η ομάδα έπαιξε για δύο σεζόν (1935–37) στο Midwest Basketball Conference και το 1937 έγινε ένα από τα αρχικά μέλη του νεοσύστατου National Basketball League (NBL).
Η σεζόν 1946-47 ήταν η καλύτερη για τον σύλλογο, καθώς πήρε τις περισσότερες νίκες (27) στο πρωτάθλημα και κέρδισε το World Professional Basketball Tournament. Σημαντικότερος παίκτης εκείνη τη χρονιά ήταν ο σέντερ Άρνι Ρίσεν.
Την αγωνιστική περίοδο 1948-49, η ομάδα άλλαξε το όνομά της σε Ιντιανάπολις Τζετς και εντάχθηκε στο πρωτάθλημα του BAA μαζί με άλλους τρεις συλλόγους από το NBL (Μινεάπολις Λέικερς, Ρότσεστερ Ρόγιαλς και Φορτ Γουέιν Πίστονς). Η σεζόν όμως δεν πήγε καλά και οι Τζετς τερμάτισαν στην τελευταία θέση της Δυτικής κατηγορίας με 18 νίκες και 42 ήττες.
Η ομάδα διαλύθηκε μετά το τέλος της περιόδου και έτσι δεν έλαβε μέρος στην εναρκτήρια σεζόν του NBA, αμέσως μετά τη συγχώνευση BAA και NBL. Για τη σεζόν 1949-50, δημιουργήθηκε ένας νέος σύλλογος στην Ιντιανάπολις με την ονομασία Ιντιανάπολις Ολύμπιανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανενεργές ομάδες του NBA Κατηγορία:Ομάδες του BAA Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1931 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1931
Τόνυ Βλάχος
Ο Τόνυ Βλάχος (γεννημένος στις 10 Σεπτεμβρίου 1973) είναι Έλληνας ομογενής στις Η.Π.Α., γνωστός για τη συμμετοχή του στo τηλεοπτικό reality επιβίωσης, Survivor USA, του οποίου είναι το δεύτερο άτομο που έχει κερδίσει δύο σεζόν. Κέρδισε την 28η σεζόν (Survivor: Cagayan), καθώς και την 40η σεζόν (Survivor: Winners at War) την πρώτη σεζόν όλων των νικητών. Εν τω μεταξύ, αγωνίστηκε και στην 34η σεζόν (Survivor: Game Changer) όπου ψηφίστηκε δεύτερος για αποχώρηση. Θεωρείται ο καλύτερος παίχτης των εποχών στο παιχνίδι ως τώρα.
Ως παίκτης του Survivor, διακρίθηκε για την στρατηγική του και το ριψοκίνδυνο παιχνίδι του, με το οποίο κατάφερε να χειραγωγεί άλλους διαγωνιζόμενους, αποφεύγοντας να καταψηφιστεί στο συμβούλιο προς αποχώρηση, καθώς και για το χιούμορ του.
NGC 2004
Το NGC 2004 (ή ESO 86-SC4) είναι ανοικτό αστρικό σμήνος στον αστερισμό της Δοράδος. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop) στις 24 Σεπτεμβρίου 1826 και πρόκειται για ένα μεγάλο σμήνος ηλικίας περίπου 20 εκατομμυρίων ετών που έχει 23 χιλιάδες φορές τη μάζα του Ήλιου. Έχει ακτίνα πυρήνα (core radius, rc) 2.85 ±.
Τόνυ Βλάχος
Τον Φεβρουάριο του 2015, μετά την πρώτη σεζόν του Βλάχου στην εκπομπή, ο παρουσιαστής του Survivor, Τζεφ Προμπστ δημοσίευσε μια λίστα με τους "Κορυφαίους 10 Νικητές του Survivor όλων των εποχών", κατατάσσοντας τον Βλάχο τέταρτο, δηλώνοντας ότι "δεν είχε δει ποτέ κανέναν να παίζει με τόσο μεγάλη ενέργεια και ταλέντο την στρατηγική" Αφού κέρδισε την 40η σεζόν και το συνοδευτικό έπαθλο των 2 εκατομμυρίων δολαρίων, ο Βλάχος έγινε ο δεύτερος άνθρωπος που κέρδισε το Survivor δύο φορές (μετά τη Sandra Diaz-Twine). Έχει κερδίσει το μεγαλύτερο χρηματικό ποσό από το Survivor από κάθε άλλο διαγωνιζόμενο. Συνολικά κέρδισε πάνω από 3 εκατομμύρια δολάρια στις τρεις σεζόν του. Ο Μάρτιν Χολμς χαρακτήρισε τον Βλάχο τον «Βασιλιά της Επιβίωσης».
NGC 2004
Το NGC 2004 ανήκει στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου, που είναι δορυφόρος γαλαξίας του Γαλαξία μας.
Τόνυ Βλάχος
Προσωπική ζωή
Ο Βλάχος γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1973, γιος Ελλήνων μεταναστών. Μεγάλωσε στο Τζέρσεϊ Σίτι, του Νιου Τζέρσεϊ και ονειρευόταν από μικρός μια μέρα να γίνει αστυνομικός. Αποφοίτησε από το σχολείο το 1992 και πέρασε αρκετά χρόνια δουλεύοντας σε διάφορες δουλειές, ενώ το συχνά έκανε πάρτυ με τους φίλους του και λάμβανε μέρος σε αγώνες (κόντρες) αυτοκινήτων. Δηλώνει ότι παρ'όλο που του αρέσει να διασκεδάζει, δεν καπνίζει,δεν πίνει αλκοόλ και δεν κάνει ναρκωτικά. Ξεκίνησε το bodybuilding όταν ήταν 20 ετών, μια δραστηριότητα που λέει ότι του έγινε «εμμονή». Άρχισε να εργάζεται στο υπόγειό του με πλαστικά βάρη γεμάτα άμμο σε σιδερένια βάρη σε περίπου ένα χρόνο. Το 2000, ο Βλάχος έγινε αστυνομικός στο Τζέρσεϊ Σίτι. Στις 2 Ιουνίου 2012 παντρεύτηκε με μια συνάδελφό του αστυνομικό, την Μαρίζα Ανν, με την οποία έκαναν και μία κόρη και έναν γιο.
NGC 2004
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Δοράς (αστερισμός) 2004
Τόνυ Βλάχος
Survivor
Πρωταγωνίστησε στην 28η σεζόν της αμερικανικής έκδοσης του Survivor (Survivor: Cagayan). Κατά τη διάρκεια, ο Βλάχος σχημάτισε μια συμμαχία, που ονομάστηκε «Cops-R-Us», με τη συνάδελφο αστυνομική Σάρα Λατσίνα. Παρά τη συμμαχία αυτή, ο Βλάχος είπε ψέματα στη Λατσίνα για το επάγγελμά του, ισχυριζόμενος ότι ήταν εργάτης οικοδομών. Στο τελικό φυλετικό συμβούλιο, η κριτική επιτροπή τον επέλεξε τελικά ως νικητή με ψήφο 8-1, νικώντας τον εκπαιδευτή πολεμικών τεχνών Γου Χουάνγκ. Ο Βλάχος επιβεβαιώθηκε ότι θα συμμετάσχει και στην 34η σεζόν (Survivor: Game Changer). Προσπάθησε να αλλάξει το στυλ του σε πιο επιθετικό, αλλά δεν κατάφερε πολλά, έγινε στόχος και αποχώρησε νωρις. Στην 40η σεζόν σεζόν (Survivor: Winners at War), όπου συμμετείχαν οι προηγούμενοι νικητές, ο Βλάχος συγκέντρωσε 12 από τις 16 ψήφους της κριτικής επιτροπής στον τελικό και αναδείχθηκε "Νικητής των Νικητών", κερδίζοντας την ανταμοιβή της σεζόν 2 εκατομμυρίων δολαρίων.
Ινγκβαεονικές γλώσσες
Οι Ινγκβαεονικές γλώσσες είναι μία ομάδα Γερμανικών γλωσσών, η οποία αποτελείται από τις Αγγλικές και Φριζικές γλώσσες καθώς και από τα Κάτω Γερμανικά.
Χαρακτηριστικά
Όλες οι Ινγκβαεονικές γλώσσες έχουν τα εξής κοινά χαρακτηριστικά:
μικρογραφία|Με το κόκκινο σημαδεύονται οι Ινγκβαεονικές γλώσσες
Πηγές
Κατηγορία:Γλώσσες
Εμρέ Αϊντίν
Ο Εμρέ Αϊντίν (Emre Aydın, γεννήθηκε στην Ισπάρτα στις 2 Φεβρουαρίου 1981) είναι Τούρκος τραγουδιστής.
Αποφοίτησε από το Λύκειο Antalya Anadolu και σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Dokuz Eylü στην Σμύρνη. Κέρδισε το διαγωνισμό «Sing Your Song» το 2002 μαζί με το γκρουπ του 6. Cadde. Εκείνη τη χρονιά το τραγούδι του Dönersen (Οταν επιστρέψεις) επιλέχηκε από την Universal για μία συλλογή τραγουδιών. Το 2003 το πρώτο του άλμπουμ με τους 6. Cadde κυκλοφόρησε αλλά ο Εμρέ αποχώρησε από την μπάντα για να ακολουθήσει σόλο καριέρα. Στο πρώτο του σόλο άλμπουμ Afili Yalnizlik (υπερβολική μοναξιά) κυκλοφόρησε από την Sony BMG και την GRGDN. Αυτό το άλμπουμ του Εmre έγινε τεράστια επιτυχία στην Τουρκία, κέρδισε αρκετά μουσικά βραβεία, ανάμεσα στα οποία και του ΜΤV Europe Music Awards 2008 στην κατηγορία Europe’s Favourite Act.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι τραγουδιστές
Ιωάννης Περσάκης
Ο Ιωάννης Περσάκης (1877 – 1943), ήταν Έλληνας αθλητής στίβου του Πανελλήνιου, ολυμπιονίκης το 1896.
Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες το 1896 στην Αθήνα στις 25 Μαρτίου στο Παναθηναϊκό στάδιο ήταν τρίτος στο άλμα εις τριπλούν με επίδοση 12,52μ. που ήταν νέο πανελλήνιο ρεκόρ. Στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1896 που ήταν και προκριματικοί για τους Ολυμπιακούς ήταν 1ος στο άλμα εις τριπλούν με επίδοση 12,44.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις τριπλούν Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανελληνίου Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αναρίχησης επί κάλω
Μερσίνη
Η Μερσίνη ή Μερσίνα (τουρκ.: Mersin «Μέρσιν», αρμεν.: Մերսին, Αρχαία Ελληνικά: Ζεφύριον) είναι πόλη της νότιας Τουρκίας. Έχει 974.091 κατοίκους (εκτίμηση 2018) και είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, το όνομα της οποίας μέχρι το 2002 ήταν İçel. Έχει πανεπιστήμιο και είναι έδρα του ωκεανογραφικού τμήματος του πανεπιστημίου της Άγκυρας.
Φακούντο Αράνα
Ο Χόρχε Φακούντο Αράνα Τάγκλε (γ. στο Μπουένος Άιρες, στις 31 Μαρτίου του 1972), γνωστός ως Φακούντο Αράνα, είναι ένας ηθοποιός και μουσικός από την Αργεντινή. Γνωστός από τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές όπως Τσικιτίτας (Chiquititas), Μιλάγκρος, η ατίθαση (Muneca brava), Γιάγκο (Yago, pasion morena), Ιερό πάθος (Padre coraje), Σαρίτα, είσαι η ζωή μου (Sos mi vida), 099 central, Vidas robadas και Farsantes. Έχει κερδίσει αρκετά βραβεία από τις ερμηνείες τους στο θέατρο και στην τηλεόραση.
Βιογραφία
Γιός του Δρ. Χόρχε Αράνα Τάγκλε, αναγνωρισμένος ειδικός σπεσιαλίστας στο Ναυτικό Δίκαιο, και της Ματίλντε βον Μπερνάρντ, αθλήτρια και πρώην παίχτρια του χόκεϊ. Έκανε τις σπουδές του στο κολέγιο της Αγίας Αικατερίνης Μοούρλάντς του Πιλάρ. Είναι λάτρης της φύσης και κάνει τακτικά extreme σπόρ. Κατά την διάρκεια του 2003 ταξίδεψε για την Αργεντινή για 7 μήνες και έκανε ανάβαση για την κορυφή Ακονκαγκούα, που ανέβηκε πάλι το 2010 και 2012 για την εκστρατεία "Donar sangre, salva vidas" (Δώσε αίμα, σώζει ζωές).
Καριέρα
Η μητέρα του, Matilde von Berband, είναι Γερμανίδα. Η οικογένειά του αποτελείται από τους γονείς του και τις τρεις αδελφές του, μία μεγαλύτερη και δύο μικρότερες.
Στα 15 του,ο καλύτερος φίλος του τον πήγε να παρακολουθήσει μαθήματα θεάτρου στην τάξη της Alicia Muzzio.
Το 1989, στα 17 του, οι γιατροί του διέγνωσαν τη νόσο του Hodgkin. Πρόκειται για έναν καρκίνο που έχει επιπτώσεις στα λεμφατικά γάγγλια του σώματος. Πέρασε 10 μήνες θεραπείας και 5 χρόνια ιατρικών εξετάσεων ώστε να ξεπεράσει το σοβαρό αυτό πρόβλημα υγείας.
Ήταν μέλος για πολύ καιρό στο γκρουπ "La Carranza", όπου έπαιζε σαξόφωνο. Μια μέρα,καθώς περπατούσε στο τούνελ ενός σταθμού του μετρό, ένας σαξοφωνίστας τον κάλεσε να παίξουν μαζί. Για 10 μήνες από τότε, ο Φακούντο έπαιζε σαξόφωνο στο σταθμό Puevredon της γραμμής D. Εκεί τον είδε για πρώτη φορά ο σεναριογράφος της σειράς Canto Rodado Lito Espinosa, ο οποίος τον αναγνώρισε σε ένα κάστινγκ που έλαβε μέρος ο Φακούντο. Έτσι κατέληξε να ενσαρκώνει τον "Ramiro" στη σειρά "Canto Rodado", ένα ρόλο που είχε εμπνεύσει ο ίδιος. Αυτός ήταν και ο πρώτος του ρόλος.
Έκτοτε η πορεία του είναι μόνο ανοδική. Ο ρόλος που τον έκανε παγκοσμίως γνωστό και του άνοιξε τα φτερά για τη μεγάλη καριέρα ήταν αυτός του "Ivo" στη σειρά "Muñeca Brava", όπου συμπρωταγωνιστούσε με την ήδη γνωστή Νατάλια Ορέιρο. Το 2005 έπαιξε για πρώτη φορά στο θέατρο. Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει σε 4 ταινίες,ενώ οι ρόλοι του σε σειρές όπως το 009 Central και Padre Coraje τον καθιέρωσαν ως έναν από του πιο δημοφιλής ηθοποιούς.
Το 2008 ο Φακούντο έπαιξε σε νέα τηλεοπτική σειρά, συνεργαζόμενος με την TELEFE και στο θέατρο στο έργο Codicia, σε κείμενα του Ντέηβιντ Μάμετ.Η σειρά αυτή υπήρξε μια από της πιο πολυβραβευμένες ενώ δέχθηκε μνεία από την βουλή των αντιπροσώπων της Αργεντινής για το θέμα της.Το 2010 ανέβηκε για δεύτερη φορά στην κορυφή του βουνού Ακονκάγουα την υψηλότερη κορυφή της Αργεντινής στα πλαίσια της εκστρατείας για την δωρεά αίματος.Ενώ από το 2009 πρωταγωνιστούσε στο θεατρικό Poder se puede που είχε έντονο κοινωνικό μήνυμα και πάλι σχετικά με την πρόληψη του καρκίνου.Τον Αύγουστο του 2011 επέστρεψε στην τηλεόραση μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα με τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμωδία Cuando me sonreis.
Το 2012, αποφάσισε να κάνει μια εκστρατεία στο Έβερεστ για να προωθήσει την εκστρατεία του για την δωρεά αίματος, και το κανάλι Telefe προσφέρθηκε να μεταδώσει ένα ντοκιμαντέρ με την προσπάθεια του. Έφτασε στο στρατόπεδο βάσης στα 5.364 μέτρα, αλλά η ασθένεια του Υψόμετρου τον έκανε να σταματήσει να αναρριχείται για λίγες μέρες. Κατά τη δεύτερη προσπάθειά του η ασθένεια του Arana προχώρησε σε πνευμονικό οίδημα μεγάλου υψομέτρου και αργότερα σε εγκεφαλικό οίδημα που έκρινε αναγκαίο να αποχωρήσει έκτακτα από το Κατμαντού. Η είδηση έγινε πρώτο θέμα στην Αργεντινή και μετά από μερικές μέρες, για να ηρεμήσει τους θαυμαστές του, ο Arana ανακοίνωσε ότι θα ανακάμψει πλήρως και ότι ο κύριος στόχος του ταξιδιού, η προώθηση της εκστρατείας "Donar Sangre Salva Vidas" θα πετύχει, καθώς η σημαία του οργανισμού θα φτάσει στην κορυφή ακόμη και χωρίς αυτόν.
Το καλοκαίρι του 2013 επέστρεψε στο θέατρο, ως πρωταγωνιστής του έργου En el aire που γράφτηκε και σκηνοθέτησε ο Manuel González Gil. Αργότερα το ίδιο έτος εντάχθηκε στο cast της σειράς Farsantes, με τον ρόλο του Alberto Marini. Το 2014, αφού έφυγε από τη σειρά Farsantes, ο Αράνα αποφάσισε να επικεντρωθεί στη μουσική για λίγο και μαζί με την μπάντα The Blue Light Orchestra, περιόδευσε την Αργεντινή ως τραγουδιστής και μουσικός. Στα τέλη του 2014, και μέχρι τα μέσα του 2015, πρωταγωνίστησε απέναντι με την Romina Gaetani στη τηλενουβέλα Noche y día. Την περίοδο αυτή έκανε και το ντεμπούτο του ως τραγουδιστής με το σόλο άλμπουμ Salir a tocar, σε τζαζ και μπλουζ ρυθμούς. Το πρώτο single του άλμπουμ ήταν μια επανεκτέλεση του τραγουδιού "Stand by Me".
Στην προσωπική του ζωή είναι πατέρας τριών παιδιών ενώ από το 2007 έχει δεσμό με το μοντέλο και παρουσιάστρια Μαρία Σουσίνι.
Φιλανθρωπική Δραστηριότητα
Έντονη είναι η φιλανθρωπική δραστηριότητα του Φακούντο. Είναι ενεργό μέλος του ιδρύματος FUNDALEU (ίδρυμα για άτομα με λευχαιμία). Πρόσφατα μάλιστα τιμήθηκε από το ίδρυμα για την προσφορά του κι ορίστηκε 'πρεσβευτής' του. Στο πλαίσιο των ενεργειών του ιδρύματος το Νοέμβριο του 2008,έκανε, πιλοτάροντας, ένα μίνι γύρο του κόσμου, επισκεπτόμενος διάφορες χώρες.Γύρισε ντοκιμαντέρ και ενημέρωσε το κοινό για διάφορες μορφές του καρκίνου που είναι ιάσιμες. Το σκοπό αυτό χρηματοδοτούσαν μεγάλες εταιρείες της Αργεντινής.Το 2011 παρουσίασε σε συνεργασία και πάλι με το κανάλι του υπουργείου παιδείας της Αργεντινής ένα ντοκιμαντέρ για την δωρεά αίματος,που οδήγησε στην κατακόρυφη αύξηση των δωρεών αίματος.Κατά την διάρκεια των γυρισμάτων έκανε τον γύρο της χώρας με μία μοτοσικλέτα.Έχει ασχοληθεί έντονα με θέματα όπως εξαφανίσεις παιδιών ενώ τα τελευταία χρόνια έχει ταυτιστεί το όνομα του με την φιλανθρωπική του δραστηριότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί
Μανοκουάρι
Το Μανοκουάρι (ινδονησιακά: Manokwari) είναι παράκτια πόλη και η πρωτεύουσα της επαρχίας της Δυτικής Παπούας της Ινδονησίας. Η πλειοψηφία των κατοίκων του Μανοκουάρι είναι χριστιανοί και η πόλη είναι μία από τις έδρες της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής Μανοκουάρι–Σόρονγκ.
Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Ρεντάνι.
Εκπαίδευση
Το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Παπούας ιδρύθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2000. Αυτό το πανεπιστήμιο δημιουργήθηκε για να βοηθήσει στην τοπική εκπαίδευση των κατοίκων της Παπούας. Μεταξύ των επιτευγμάτων τους είναι η Beccariana, ένα ακαδημαϊκό περιοδικό που εκδίδεται από το πανεπιστήμιο. Η δημοσίευση αυτή περιέχει όλη την έρευνα που έγινε από το πανεπιστήμιο στον τομέα της βοτανοθεραπείας. Το πανεπιστήμιο βρίσκεται στρατηγικά σε έναν λόφο με θέα στην πόλη, περιτριγυρισμένο από ένα πυκνό τροπικό βροχερό δάσος. Αυτό επιτρέπει στους ερευνητές την άμεση πρόσβαση στα βιολογικά δείγματα και περιπτωσιολογικές μελέτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Χουάν Βελάσκο Ντάμας
Ο Χουάν Βελάσκο Ντάμας είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στη Σεβίλη στις 15 Μαΐου 1977. Αγωνίζεται συνήθως ως δεξιός αμυντικός και από τον β' γύρο της αγωνιστικής περιόδου 2009-10 φορά τα χρώματα του Πανθρακικού Κομοτηνής.
Η Καριέρα του
Ξεκίνησε την καριέρα από την Φ.Κ. Σεβίλη όπου και παρέμεινε τα δύο πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας 1997-99. Μετακόμισε στην Θέλτα Βίγο όπου και έμεινε για πέντε χρόνια αγωνιζόμενος και στο Τσάμπιονς λίγκ το 2004. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν η Ατλέτικο Μαδρίτης την διετία 2004-06. Ενώ την σεζόν 2006-07 ήταν μέλος της ομάδας της Εσπανιόλ Βαρκελώνης που έφτασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου UEFA. Ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα από την Αγγλική Νόριτς. Το Σεπτέμβριο του 2008 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας ενός έτους με τον Πανθρακικό Κομοτηνής.Το συμβόλαιό του ανανεώθηκε για 2 ακόμα χρόνια τον Ιανουάριο του 2009,όμως ένα ακριβώς χρόνο μετά,τον Ιανουάριο του 2010 η συνεργασία των δύο πλευρών λύθηκε κοινή συναινέσει με αποτέλεσμα ο Ισπανός αμυντικός να υπογράψει συμβόλαιο 2,5 χρόνων με την Λάρισα.Στην Λάρισα ταλαιπωρήθηκε από αρκέτα προβλήματα τραυματισμών Στις 22 Ιανουαρίου 2011 η ΑΕΛ έδινε ακόμη ένα κρίσιμο παιχνίδι για το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκα αντιμετωπίζοντας εκτός έδρας την Κέρκυρα. Στο 21ο λεπτό εκείνης της αναμέτρησης ο Χουάν Βελάσκο εξέρχεται του αγωνιστικού χώρου με πρόβλημα τραυματισμού στο ισχίο, ακολούθησε ειδικό πρόγραμμα, αλλά αν και μετείχε στις αποστολές κάποιων παιχνιδιών δεν μπόρεσε να αγωνιστεί ξανά.Έτσι τον Απρίλιο του 2011 ανακοίνωσε την πρόθεσή του να τερματίσει λόγω τραυματισμών την καριέρα του. Μάλιστα αποκάλυψε ότι θα επιστρέψει στην πατρίδα του για να σπουδάσει προπονητική, αφού θέλει να παραμείνει στο χώρο του ποδοσφαίρου.
Εθνική ομάδα
Έχει φορέσει τη φανέλα της Εθνικής Ισπανίας 5 φόρες, κάνοντας το ντεμπούτο του τον Ιανουάριο του 2000 σε αγώνα εναντίον της Πορτογαλίας στην Καρθαγένη.Είχε επιλεγεί μάλιστα και για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000, ωστόσο παρέμεινε στον πάγκο των αναπληρωματικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θέλτα Βίγο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νόριτς Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίγια ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αριστοτέλης Αντωνίου
Ο Αριστοτέλης Αντωνίου (Μουζάκι Καρδίτσας, 1905 - Παρίσι, 21 Ιουνίου 1979) ήταν Έλληνας γιατρός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Τρικάλων. Καταγόταν από πολιτική οικογένεια της Καρδίτσας και σπούδασε ιατρική στη Γαλλία. Άσκησε το ιατρικό λειτούργημα και πολιτεύτηκε στα Τρίκαλα. Υπηρέτησε ως βουλευτής Τρικάλων από το 1963 ως το 1967 και από το 1974 ως το 1977.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Μουζάκι της Καρδίτσας. Πατέρας του ήταν ο Αργύριος Αντωνίου. Σπούδασε Ιατρική στο Παρίσι από το 1923 ως το 1932 και αναγορεύτηκε διδάκτορας του εκεί Πανεπιστημίου. Εργάστηκε ως γιατρός στα Τρίκαλα από το 1932 και για πολλά χρόνια ήταν διευθυντής του Κρατικού Νοσοκομείου της πόλης. Επίσης, ίδρυσε την κλινική "Άγιοι Ανάργυροι" μετά το τέλος του πολέμου.
Κατά τη διάρκεια της χούντας συνελήφθη και τέθηκε υπό κράτηση στην Ασφάλεια Τρικάλων, ως πολέμιος του καθεστώτος.
Στις εκλογές του 1974 εξελέγη ξανά με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, συγκεντρώνοντας 5.704 ψήφους. Ήταν υποψήφιος βουλευτής Τρικάλων και στις εκλογές του 1977, αλλά δεν εξελέγη.
Πέθανε σε ηλικία 74 ετών στις 21 Ιουνίου 1979 στο Παρίσι και κηδεύτηκε στην Καρδίτσα στις 23 Ιουνίου 1979. Ο αδερφός του, Απόστολος Αντωνίου, ήταν επίσης βουλευτής και για πολλά χρόνια υπήρξε πολιτικός του συνεργάτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις
Τέοντοορ φαν Λόον
Ο Τέοντοορ φαν Λόον (φλαμανδικά: Theodoor van Loon, 1581 ή 1582, Έρκελενζ – 1649, Μάαστριχτ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της περιόδου μπαρόκ.
Εορτασμός του Οπέτ
Ο εορτασμός του Οπέτ στην αρχαία Αίγυπτο, ή αλλιώς η «όμορφη γιορτή του Οπέτ» ήταν μια από τις πιο σημαντικές ετήσιες γιορτές στην ευρύτερη περιοχή των Θηβών. Η λέξη Οπέτ σημαίνει “μυστικός θάλαμος” και αναφέρεται στα ιδιωτικά και μυστικά δωμάτια που γειτονεύουν με το ιερό άδυτο του θεού Άμων του Λούξορ στον εσώτατο θάλαμο του ναού του Αμενχοτέπ Γ'. Αυτά τα δωμάτια είναι τοποθετημένα πάνω σε ένα χαμηλό ανάχωμα το οποίο αντιστοιχούσε στο πρωταρχικό βουνό της δημιουργίας, το οποίο σύμφωνα με τον μύθο, είχε αναδυθεί από τα αρχέγονα ύδατα.
Τέοντοορ φαν Λόον
Βιογραφία
Ο καλλιτέχνης ταξίδεψε δύο φορές στην Ιταλία, από το 1602 ως το 1608 και από το 1628 ως το 1629. Είναι γνωστός ως οπαδός του Καραβάτζιο.
Εορτασμός του Οπέτ
Ο εορτασμός του Οπέτ ήταν ουσιαστικά ο εορτασμός των γενεθλίων του βασιλικού Κα και μέσω ειδικών τελετουργιών, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η θεία βασιλεία αναζωογονείται και το βασιλικό δικαίωμα στην εξουσία επαναβεβαιώνεται καθώς η δύναμη και η εξουσία του θεού Άμωνα (ο οποίος στο Νέο Βασίλειο ήταν ο επίσημος κρατικός θεός) μεταβιβάζεται στον ζωντανό γιο του επί της γης, τον Φαραώ. Στο Καρνάκ οι ιερείς εξάγνιζαν το ομοίωμα του θεού με νερό. Το έντυναν με πολύχρωμα λινά υφάσματα και το στόλιζαν με μεγαλοπρεπή περιδέραια, βραχιόλια, σκήπτρα, φυλαχτά και στολίδια από χρυσό και ασήμι επιστρωμένα με λαζούριο, σμάλτο, γυαλί και ημιπολύτιμους λίθους. Οι ιερείς περιέκλειαν τον θεό σε μια κιβωτό την οποία τοποθετούσαν πάνω σε μια τελετουργική λέμβο η οποία στηρίζονταν σε κοντάρια που χρησίμευαν στη μεταφορά της. Η λέμβος του θεού Άμωνα στο Καρνάκ, άφηνε το άδυτο του ναού με μια λαμπερή πομπή και το μετέφερε στο αντίστοιχο άδυτο του ναού του Λούξορ περίπου ένα μίλι νοτιότερα. Οι εορτασμοί αυτοί γίνονταν τον δεύτερο μήνα του Akhet, παράλληλα με τον ερχομό της πλημμύρας του Νείλου κατά τη διάρκεια της οποίας οι αγροτικές εργασίες αναστέλλονταν μέχρι την απόσυρση των νερών. Η αναζωογόνηση του μαύρου εδάφους που κάλυπτε την περιοχή εκατέρωθεν των όχθων του ποταμού Νείλου ήταν μεγάλο θέαμα. Έτσι τόσο η πλημμύρα όσο και η γονιμότητα της γης που ακολουθούσε την πλημμύρα συνδέονταν με την γιορτή αυτή.
Τέοντοορ φαν Λόον
Βιογραφία
Μαζί με τον Βένζελ Κουμπέργκερ (Wenzel Coebergher) ολοκλήρωσε παραγγελίες για τον Αλβέρτο Ζ΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και τη σύζυγό του Ινφάντα Ιζαμπέλλα Κλάρα Ευγενία της Ισπανίας. Εκτέλεσε επίσης παραγγελίες για εκκλησίες της περιοχής των Βρυξελλών, και φιλοτέχνησε την εικόνα της Αγίας Τράπεζας για την Βασιλική του Σχέρπενχοϊφελ (αποδίδεται ως "απότομος λόφος"), την υψηλότερη σε επισκέψεις εκκλησία ιερού προσκυνήματος στο Βέλγιο.
Εκλογές στα Νησιά Κέιμαν
Στα Νησιά Κέιμαν η Νομοθετική Συνέλευση (Legislative Assembly) απαρτίζεται από 20 μέλη, εκ των οποίων τα 18 εκλέγονται για τετραετή θητεία σε διεδρικές περιφέρειες και άλλα 2 διορίζονται εξ οφίτσιο. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Εορτασμός του Οπέτ
Οι εορτασμοί κατά την εικοστή δυναστεία διαρκούσαν είκοσι εφτά μέρες. Πριν την δέκατη όγδοη δυναστεία όμως δεν γνωρίζουμε ουσιαστικά τίποτα για αυτούς. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας της βασίλισσας Hatsepsut, η λέμβος του θεού μεταφέρονταν στους ώμους απ’ τους ιερείς του ναού σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού. Για τον σκοπό αυτό είχε δημιουργήσει διάφορους ενδιάμεσους σταθμούς. Παρ’ όλα αυτά στην εποχή του ύστερου Νέου Βασιλείου το ταξίδι συχνά γίνονταν μέσω του ποταμού. Η πομπή συνοδεύονταν από ιερείς, αξιωματούχους, στρατιώτες, αηδούς, ακροβάτες χορευτές, τυμπανιστές, μουσικούς, άρματα του βασιλιά καθώς και από τον ίδιο τον βασιλιά. Πάγκοι με φαγητά, ποτά και προσφορές απλώνονταν στην οδό που οδηγούσε την πομπή από το ποτάμι στον ναό.
Εκλογές στα Νησιά Κέιμαν
Ιστορικό γενικών εκλογών
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη 1831, 1839, 1922, 1932, 1944, 1948, 1952, 1956, 1958, 1960, 1964, 1968, 1972, 1976, 1980, 1984, 1988, 1992, 1996, 2000, 2005, 2009, 2013, 2017 και 2021.
1980
Γενικές εκλογές διεξήχησαν τον Νοέμβριο του 1980. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για την Ομάδα για Εθνική Ενότητα, με επικεφαλής τον Τζιμ Μπόντεν, που κέρδισε 8 από τις 12 έδρες στη Νομοθετική Συνέλευση.
Τέοντοορ φαν Λόον
Βιογραφία
Ήταν φίλος του Ερύκιους Πουτεάνους (Erycius Puteanus), καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Λέουβεν.
Εκλογές στα Νησιά Κέιμαν
1984
Στις εκλογές που διενεργήθηκαν τον Νοέμβριο του 1984, το κυβερνών κόμμα Ομάδα για Εθνική Ενότητα, με επικεφαλής τον Τζιμ Μπόντεν υπέστη μεγάλη ήττα, χάνοντας όλες τις 8 έδρες του, εξαιτίας ενός σκανδάλου με τράπεζες στα νησιά που χρησιμοποιήθηκαν για ξέπλυμα χρήματος. Η αντιπολίτευση με την Ομάδα Αξιοπρέπειας με αρχηγό τον Μπένσον Ίμπανκς κέρδισε 3 έδρες, αλλά τις περισσότερες, συνολικά 9, κέρδισαν ανεξάρτητοι. Συνακόλουθα ο Ίμπανκς σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού και ανέλαβε επικεφαλής υπουργός.
Εορτασμός του Οπέτ
Μετά την άφιξή τους στο Luxor η εικόνα του θεού μεταφέρονταν μέσα στο εσωτερικό του ναού. Ανάμεσα στις άλλες θρησκευτικές ιεροτελεστίες που λάμβαναν χώρα στον ναό όπως η λατρεία μιας άλλης μορφής του θεού, του Άμων-Μιν που σύμφωνα με τον μύθο της δημιουργίας ευθύνονταν για την αναζωογόνηση της φύσης, σημαντικό χαρακτήρα είχαν και τα τελετουργικά για την επανάληψη της ενθρόνισης του βασιλιά κατά τα οποία ο τελευταίος έκανε προσφορές στον Άμων-Ρα. Ο Φαραώ εξερχόμενος από τον ναό είχε υποστεί κάθαρση για κάθε κακή πράξη που είχε διαπράξει τον προηγούμενο χρόνο και ήταν έτοιμος να διοικήσει και πάλι την Αίγυπτο.
Εκλογές στα Νησιά Κέιμαν
1988
Κατά τη διεξαγωγή των εκλογών τον Νοέμβριο του 1988, πέτυχαν τη νίκη οι Προοδευτικοί και η Ομάδα Αξιοπρέπειας με επικεφαλής τον Νόρμαν Μπόντεν, με 7 από τις συνολικά 12 έδρες.
Τέοντοορ φαν Λόον
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, τα έργα του δείχνουν ότι εκπαιδεύτηκε ως ζωγράφος στην Ιταλία.
Εκλογές στα Νησιά Κέιμαν
1992
Στις γενικές εκλογές στις 19 Νοεμβρίου 1992 κέρδισε η Εθνική Ομάδα, με 12 από τις συνολικά 15 έδρες στη Νομοθετική Συνέλευση.
Εορτασμός του Οπέτ
Παράλληλα ο χώρος λειτουργούσε και ως μαντείο μόνο για εκείνες τις μέρες, αφού ο θεός απαντούσε στις ερωτήσεις των απλών ανθρώπων με ένα απλό ναι ή ένα όχι ανάλογα με το πού έγερνε η λέμβος. Πολλές από τις πληροφορίες που έχουμε για την γιορτή του Οπέτ προέρχονται από τις εγχάρακτες σκηνές στους τοίχους της μεγάλης κιονοστοιχίας του Αμενχοτέπ Γ' στον ναό του Λούξορ. Ο δυτικός τοίχος απεικονίζει την νοτίως κατευθυνόμενη πομπή από το Καρνάκ στο Λούξορ και ο ανατολικός το ταξίδι της επιστροφής.
Εκλογές στα Νησιά Κέιμαν
1996
Η κυβερνώσα Εθνική Ομάδα κέρδισε 9 έδρες από τις συνολικά 15 της Νομοθετικής Συνέλευσης στις γενικές εκλογές στις 20 Νοεμβρίου 1996.
Εορτασμός του Οπέτ
Περισσότερο όμως απ’ όλους αυτοί που απολάμβαναν τον εορτασμό ήταν οι απλοί πολίτες. Είναι καταγεγραμμένο ότι σε έναν εορτασμό Οπέτ του δωδέκατου αιώνα π.Χ. αξιωματούχοι του ναού μοίρασαν στον λαό 11.341 καρβέλια ψωμιού και 385 βάζα με μπύρα. Η πομπή αυτή, παραδόξως, εξακολουθεί να γίνεται ακόμα και σήμερα, σε έναν διαφορετικό όμως θρησκευτικό φόντο. Κάθε χρόνο στη «γιορτή των Αγίων» μια λέμβος μεταφέρεται από το τέμενος του Αμπού ελ Χαγγάγκ (Abu-el-Haggag) μέσα από τους δρόμους του Λούξορ.
Εκλογές στα Νησιά Κέιμαν
2000
Στις γενικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 8 Νοεμβρίου 2000 η κυβερνώσα Εθνική Ομάδα με επικεφαλής τον Τρούμαν Μπόντεν υπέστη συντριπτική ήττα, με τον ίδιο τον Μπόντεν να χάνει την έδρα του. Ο Κερτ Τίμπετς εξελέγη στη συνέχεια Leader of Government Business.
Εορτασμός του Οπέτ
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίος αιγυπτιακός πολιτισμός Κατηγορία:Θήβαι Αιγύπτου Κατηγορία:Άμων
Εκλογές στα Νησιά Κέιμαν
2005
Στις γενικές εκλογές που έγιναν στις 11 Μαΐου 2005 το Προοδευτικό Κίνημα του Λαού κέρδισε 10 επί συνόλου 15 εδρών στη Νομοθετική Συνέλευση. Για τις εκλογές είχαν εγγραφεί 13.118 ψηφοφόροι, ενώ οι ψηφίσαντες ήταν 10.527 (συμμετοχή 80,25%),εκ των οποίων οι 197 έριξαν άκυρα ψηφοδέλτια (1,87%).
2009
Στις γενικές εκλογές του 2009, που διεξήχθησαν στις 20 Μαΐου του 2009 κέρδισε το Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα της Αντιπολίτευσης, με σαρωτική νίκη έναντι του κυβερνώντος Προοδευτικού Λαϊκού Κινήματος.
2013
Στις εκλογές που έγιναν στις 22 Μαΐου 2013 Το κυβερνών Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα (UDP) και η κυβέρνησή του έπεσε με πρόταση μομφής το Δεκέμβριο του 2012. Έπειτα από τις εκλογές, νέος πρωθυπουργός έγινε ο Άλντεν Μακλάφλιν.
2017
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 24 Μαΐου 2017. Ήταν οι πρώτες εκλογές στις οποίες εφαρμόστηκαν οι μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εγκρίθηκαν σε δημοψήφισμα το 2012.
Συνταγματικό δημοψήφισμα 2009
Παράλληλα με τις γενικές εκλογές του 2009 διεξήχθη την ίδια ημέρα δημοψήφισμα για ένα νέο σχέδιο Συντάγματος. Το δημοψήφισμα ήταν το πρώτο στην ιστορία των νησιών. Το νέο Σύνταγμα εγκρίθηκε με 63% υπέρ έναντι 36,9% κατά και με βάση αυτό απέκτησε το έδαφος μεγαλύτερη αυτονομία. . Επίσης, συστάθηκαν τρεις ακόμα έδρες στο 15μελές Κοινοβούλιο, θεσπίστηκε το αξίωμα του πρωθυπουργού (Premier) στον οποίο επιτρέπεται μόνο μία ακόμα συνεχής θητεία και τα νησιά αποκτούν το πρώτο τους Καταστατικό Χάρτη για τα Δικαιώματα (Bill of Right). Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος ετέθησαν προς έγκριση από το Ανακτοβούλιο στο Λονδίνο. Σημειώνεται ότι τα νησιά θα παραμείνουν υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου, και με το νέο Σύνταγμα.
Δημοψήφισμα 2012
Στις 18 Ιουλίου 2012 οι πολίτες προσήλθαν στις κάλπες σε δημοψήφισμα με σκοπό την αλλαγή του εκλογικού συστήματος. Ειδικότερα, ψήφισαν για την αλλαγή ή μη του συστήματος πολυεδρικών περιφερειών σε μονοεδρικές. Η πρόταση υπερψηφίστηκε με ποσοστό 65,2%, αλλά δεν συμπληρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός ψηφισάντων (15.161 ήταν οι εγγεγραμμένοι και τόσοι έπρεπε να υπερψηφίσουν για να είναι δεσμευτικό το δημοψήφισμα) Η ημέρα του δημοψηφίσματος, με απόφαση της κυβέρνησης, ήταν αργία.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας
μικρογραφία|282x282εσ|Εθνική βιβλιοθήκη της Γερμανίας Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας ή Γερμανική Eθνική Bιβλιοθήκη (Deutsche Nationalbibliothek· συντομ. DNB) είναι η σημαντικότερη βιβλιοθήκη στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Ιδρύθηκε το 1990, όταν τρία Ιδρύματα συγχωνευτήκαν : η Γερμανική Βιβλιοθήκη της Λειψίας (Deutsche Bücherei Leipzig, ιδρύθηκε το 1912). η Γερμανική Βιβλιοθήκη της Φρανκφούρτης (Deutsche Bibliothek Frankfurt, ιδρύθηκε το 1947) και το Μουσικό Αρχείο του Βερολίνου (Deutsches Musikarchiv Berlin). Το αρχικό της όνομα ήταν «Γερμανική Βιβλιοθήκη» ("Deutsche Bibliothek"), και το σημερινό της όνομα το πήρε το 2006. Το 1999, η Γενική Διευθύντρια ήταν η Elisabeth Niggemann, την αντικατέστησε ο Frank Scholze το 2020.
Ιστορικό
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής επανάστασης του 1848 διάφοροι βιβλιοπώλες και εκδότες προσέφεραν τα έργα τους στο Κοινοβούλιο της Φρανκφούρτης για την δημιουργία μίας κοινοβουλευτικής βιβλιοθήκης. Η βιβλιοθήκη, με επικεφαλής τον Johann Heinrich Plath, ονομάστηκε Reichsbibliothek ("βιβλιοθήκη του Ράιχ"). Μετά την αποτυχία της επανάστασης η βιβλιοθήκη εγκαταλείφθηκε και το απόθεμα των βιβλίων που υπήρχαν μέσα αποθηκεύτηκε στο Germanisches Nationalmuseum της Νυρεμβέργης. Το 1912, η πόλη της Λειψίας, έδρα της ετήσιας Έκθεσης Βιβλίου της Λειψίας, το Βασίλειο της Σαξονίας και το B Associationrsenverein der Deutschen Buchhändler [de] (Ένωση Γερμανών βιβλιοπωλών) συμφώνησαν να ιδρύσουν μια Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη στη Λειψία. Από την 1η Ιανουαρίου του 1913, όλες οι εκδόσεις στα γερμανικά συγκεντρώθηκαν συστηματικά (συμπεριλαμβανομένων βιβλίων από την Αυστρία και την Ελβετία). Την ίδια χρονιά, ο Gustav Wahl εξελέγη ως πρώτος διευθυντής.
Το 1946, ο Georg Kurt Schauer, ο Heinrich Cobet, ο Vittorio Klostermann και ο Hanns Wilhelm Eppelsheimer διευθυντής της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης, ξεκίνησαν την επανίδρυση μιας γερμανικής βιβλιοθήκης αρχείου με έδρα τη Φρανκφούρτη. Οι εκπρόσωποι του ομοσπονδιακού κράτους του εμπορίου βιβλίων στην αμερικανική ζώνη συμφώνησαν με την πρόταση. Η πόλη της Φρανκφούρτης συμφώνησε να υποστηρίξει την προγραμματισμένη βιβλιοθήκη αρχείων με προσωπικό και οικονομικούς πόρους. Η αμερικανική στρατιωτική κυβέρνηση έδωσε την έγκρισή της. Η Βιβλιοθήκη ξεκίνησε τις εργασίες της στην αίθουσα καπνού της πρώην βιβλιοθήκης Ρότσιλντ, η οποία χρησίμευε ως κατοικία στη βομβαρδισμένη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου. Το αποτέλεσμα ήταν ότι   υπήρχαν δύο βιβλιοθήκες στη Γερμανία, οι οποίες ανέλαβαν τα καθήκοντα και την λειτουργία μίας εθνικής βιβλιοθήκης για την Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (GDR/DDR) και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (FRG/BRD), αντίστοιχα. Δύο εθνικοί βιβλιογραφικοί κατάλογοι σχεδόν πανομοιότυποι σε περιεχόμενο δημοσιεύονταν ετησίως.
Με την επανένωση της Γερμανίας στις 3 Οκτωβρίου 1990, η Deutsche Bücherei Leipzig [de] και η Deutsche Bibliothek Frankfurt am Main [de] συγχωνεύθηκαν σε ένα νέο ίδρυμα, τη Γερμανική Βιβλιοθήκη (Die Deutsche Bibliothek). Ο «Νόμος σχετικά με τη Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη» τέθηκε σε ισχύ στις 29 Ιουνίου 2006. Ο νόμος επιβεβαίωσε την υποστήριξη για εθνική νόμιμη κατάθεση στη βιβλιοθήκη αυτή και διεύρυνε το αρχείο συλλογής ώστε να περιλαμβάνει διαδικτυακές δημοσιεύσεις. μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Γερμανίας. Το ανώτατο όργανο διαχείρισης της Βιβλιοθήκης, το Διοικητικό Συμβούλιο, επεκτάθηκε ώστε να περιλαμβάνει δύο βουλευτές της Bundestag. Ο νόμος άλλαξε επίσης το όνομα της βιβλιοθήκης και των κτιρίων της Λειψίας, της Φρανκφούρτης και του Βερολίνου σε "Deutsche Nationalbibliothek" (Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη).
Τον Ιούλιο του 2000, το DMA ανέλαβε επίσης το ρόλο του αποθετηρίου για τη GEMA, Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte, μια γερμανική οργάνωση πνευματικών δικαιωμάτων μουσικής. Έκτοτε, οι εκδότες μουσικής πρέπει να υποβάλλουν αντίγραφα στο DMA, το οποίο καλύπτει τόσο την εθνική αρχειοθέτηση όσο και την εγγραφή πνευματικών δικαιωμάτων. Τα 210.000 έργα έντυπης μουσικής που διατηρούσε προηγουμένως η GEMA μεταφέρθηκαν στο DMA.
Αρχείο Γερμανικής Εξορίας και αντιπαράθεση
Η Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη διατηρεί δύο συλλογές εξορίας: την Συλλογή, Λογοτεχνίας Εξορίας 1933–1945 της Γερμανικής Εθνικής Βιβλιοθήκης στη Λειψία και το Γερμανικό Αρχείο Εξορίας [de] 1933-1945 της Γερμανικής Εθνικής Βιβλιοθήκης στην Φρανκφούρτη του Μάιν. Και οι δύο συλλογές περιέχουν έντυπα έργα γραμμένα ή δημοσιευμένα στο εξωτερικό από γερμανόφωνους μετανάστες, καθώς και φυλλάδια, βιβλιαράκια και υλικό που παράγονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από γερμανόφωνους εξόριστους.
Το 1998 η Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη και το Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών ξεκίνησαν ένα δημόσιο χρηματοδοτούμενο έργο για την ψηφιοποίηση της συλλογής "Εβραϊκών περιοδικών στη ναζιστική Γερμανία" περίπου 30.000 σελίδων, οι οποίες δημοσιεύθηκαν αρχικά μεταξύ 1933 και 1943. Επιπρόσθετα στο έργο συμπεριλήφθηκαν 30 γερμανόφωνες δημοσιεύσεις μεταναστών "Γερμανικά περιοδικά εξορίας 1933-1945", που αποτελούνταν από περίπου 100.000 σελίδες. Αυτές οι συλλογές κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο το 2004 και ανάμεσα στους πιο επισκέψιμους χώρους της Γερμανικής Εθνικής Βιβλιοθήκης.
Τον Ιούνιο του 2012 η Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη διέκοψε την πρόσβαση και στις δύο συλλογές στον ιστότοπό της για νομικούς λόγους. Οι ψηφιοποιημένες εκδόσεις είναι έκτοτε διαθέσιμες για χρήση μόνο στα αναγνωστήρια της Γερμανικής Εθνικής Βιβλιοθήκης στη Λειψία και στη Φρανκφούρτη, πράγμα προκάλεσε εν μέρει σκληρή κριτική. Η Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη εξέφρασε ανησυχίες για τα πνευματικά δικαιώματα, λέγοντας ότι παρόλο που η Βιβλιοθήκη και το Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών είχαν την άδεια από τους ιδιοκτήτες της έκδοσης για να τις τοποθετήσουν στο διαδίκτυο, η ιδιοκτησία των "ορφανών άρθρων", δηλαδή των μεμονωμένων συγγραφέων, δεν ήταν δυνατό να προσδιοριστεί όπως θα ήταν απαραίτητο επειδή το γερμανικό δίκαιο δεν περιέχει "ρήτρα δίκαιης χρήσης".
Η εβραϊκή γερμανική εφημερίδα haGalil χαρακτήρισε τη δράση των βιβλιοθηκών «υπερβολικά ζηλωτική». Ο Yves Kugelmann, επικεφαλής της Jüdische Medien AG στη Ζυρίχη, η οποία κατέχει τα δικαιώματα στο περιοδικό Aufbau, μια από τις προσφορές του Αρχείου Εξορίας, χαρακτήρισε τη δράση "εντελώς παράλογη, συγκεχυμένη και χωρίς αξία". Η Anne Lipp του Γερμανικού Ιδρύματος Έρευνας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι "όλα τα έργα του ιδρύματος", τα οποία έχουν πληρωθεί με δημόσια χρηματοδότηση και με σκοπό την δημοσίευση στο διαδίκτυο, "πρέπει να δημοσιοποιηθούν".
Ο κύριος Asmus, διευθυντής της Deutsches Exilarchiv, ισχυρίζεται ότι η ιδιοκτησία των άρθρων των 13.000 μεμονωμένων  συγγράφων πρέπει πρώτα να επιβεβαιωθεί νομικά πριν την επαναχρησιμοποίηση των άρθρων ηλικίας 70 έως 80 ετών στο διαδίκτυο, παρά την άδεια των νόμιμων ιδιοκτητών. Ο κύριος Asmus παραδέχεται ότι δεν υπήρξε ούτε μία καταγγελία για παραβίαση πνευματικών. Εν τω μεταξύ, άλλα γερμανικά και διεθνή ιδρύματα όπως το Compact Memory, το Leo Baeck Institute και το archive.org δεν έχουν τέτοιες δυνατότητες και έχουν αρχίσει να επαναφέρουν πολλά από τα διαγραμμένα περιοδικά στο Διαδίκτυο.
Ομάδα Εργασίας για την Συλλογή Γερμανικών εντύπων
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας συλλέγει γερμανικά έντυπα από το 1913 και μετά. Λόγω της ιστορίας πολλών βασιλείων της Γερμανίας, η δημιουργία μιας ενιαίας συλλογής όλων των εντύπων που παράγονται στη Γερμανία είναι μια πρόκληση. Ως εκ τούτου, η Εθνική Βιβλιοθήκη συνεργάζεται με πέντε άλλες βιβλιοθήκες που διαθέτουν μεγάλες συλλογές προκειμένου να συντονίσουν και να αναπτύξουν μια πλήρη συλλογή όλης της βιβλιογραφίας που δημοσιεύεται στις γερμανόφωνες χώρες, ξεκινώντας από το έτος 1400. Αυτή η ομάδα ονομάζεται Arbeitsgemeinschaft Sammlung Deutscher Drucke ( AG SDD, Ομάδα Εργασίας για την Συλλογή Γερμανικών Αποτυπωμάτων). Οι συμμετέχουσες βιβλιοθήκες και οι συλλογές τους είναι οι εξής:
Γερμανικό Μουσικό Αρχείο
Παλαιότερα βρισκόταν στο Βερολίνο-Λάνκβιτς, το DMA αποτελεί τμήμα της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γερμανικής (Deutsche Nationalbibliothek). Οι εκδότες έντυπης και ηχογραφημένης μουσικής στη Γερμανία υποχρεούνται από το νόμο (του 1973) να παραδίδουν δύο αντίγραφα κάθε έκδοσης στο αρχείο. Το ένα αντίγραφο φυλάσσεται στο DMA στη Λειψία, το δεύτερο κατατίθεται στη Φρανκφούρτη.
Γερμανικό Μουσείο Βιβλίου και Γραφής
Το Γερμανικό Μουσείο Βιβλίου και Γραφής (Deutsches Buch- und Schriftmuseum) φιλοξενείται τώρα στο κτίριο της Λειψίας. Ιδρύθηκε το 1884 ως Deutsches Buchgewerbemuseum (Γερμανικό Μουσείο Εμπορίου του Βιβλίου) και τελικά πήρε το δρόμο για το Deutsche Bücherei Leipzig τον Δεκέμβριο του 1925. Είναι το παλαιότερο μουσείο πολιτισμού του βιβλίου στον κόσμο και απευθύνεται τόσο σε ειδικούς όσο και στο ευρύ κοινό. Με πάνω από ένα εκατομμύριο τεκμήρια στην συλλογή, είναι μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Προσφέρουν μεγάλη ποικιλία υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων φυσικών και εικονικών εκθέσεων, ξεναγήσεων, σεμιναρίων και εργαστηρίων.