cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ετούτα
Η Ετούτα (βασίλευσε 169 π.Χ. - 168 π.Χ.) ήταν βασίλισσα των Αρδιαίων στην Ιλλυρία χάρη στον γάμο της με τον τελευταίο βασιλιά Γένθιο, ήταν πριγκίπισσα των Δάρδανων, πατέρας της ήταν ο βασιλιάς Μονούνιος Β΄. Η Ετούτα είχε στόχο να παντρευτεί τον αδελφό του βασιλιά Πλάτωρ, ωστόσο ο Γένθιος τον δολοφόνησε με δόλο και την παντρεύτηκε ο ίδιος (169 π.Χ.). Ο στόχος του Γένθιου ήταν να εξασφαλίσει την διαδοχή της δυναστείας αλλά όπως γράφει ο Τίτος Λίβιος ζήλεψε όταν είδε τον αδελφό του να παντρεύεται την πριγκίπισσα της πανίσχυρης Ιλλυρικής φυλής που θα του έφερνε και την κληρονομιά της. Τελικά αυτό δεν έγινε επειδή ο Γένθιος συμμάχησε με τον μεγάλο εχθρό του πεθερού του Περσέα της Μακεδονίας. Μετά την ήττα του συζύγου της από την Ρωμαϊκή Δημοκρατία και την καθαίρεση του τον συνόδευσε στην Ιταλία. Η βασιλική οικογένεια μεταφέρθηκε αρχικά στο Σπολέτο αλλά λόγω της αντίδρασης του τοπικού πληθυσμού μεταφέρθηκαν στο Γκούμπιο όπου παρέμειναν μέχρι τον θάνατο τους.
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιλλυρίας
Καπετανούδι Σερρών
Το Καπετανούδι , έως το 1926 γνωστό ως Μαραμόρ, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σερρών της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρων, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες των όρων Βροντούς, σε απόσταση 2,5 χλμ. δυτικά από το χωριό Ξηρότοπος Σερρών.
Ιστορία
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά των Σερρών του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης.
Το όνομα Μαραμόρ προήλθε πιθανόν από την τουρκική λέξη «μερμέρ» και τη βλάχικη λέξη «μάρμουρα» που σημαίνουν μάρμαρο.
Στη δημογραφική μελέτη «Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης» που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμάται ότι το 1873 ο οικισμός αποτελούνταν από 75 σπίτια και 195 μουσουλμάνους κατοίκους, ενώ η στατιστική μελέτη «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική» του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, εκτιμά ότι το 1900 ο οικισμός είχε 300 Τούρκους κατοίκους. Σύμφωνα με την «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός είχε 800 μουσουλμάνους κατοίκους. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 55 μουσουλμάνοι κάτοικοι.
Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και εγκαταλείφθηκε ή καταστράφηκε. Το 1920 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μερτάτης (Ξηρότοπος), μαζί με τον οικισμό Άνω Μετόχι , ενώ το 1926 μετονομάστηκε σε Καπετανούδι. Κατά την ελληνική απογραφή του 1928 καταγράφηκαν 79 κάτοικοι.
Κατά την περίοδο του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου, στο Καπετανούδι είχε εγκατασταθεί ο σταθμός διοίκησης της 7ης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.
Ο οικισμός καταργήθηκε τυπικά το 1951, καθώς έπαψε να καταγράφεται στις ελληνικές απογραφές.
Σήμερα, στην τοποθεσία του οικισμού υπάρχουν διάσπαρτοι σωροί από πέτρες και ίχνη από τα θεμέλια των σπιτιών που υπήρχαν κάποτε εκεί. Κάτοψη του οικισμού είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960.
Περίπου 2 χλμ. βόρεια από το Καπετανούδι, έχει κατασκευαστεί λιμνοδεξαμενή που εξυπηρετεί τις ανάγκες ύδρευσης του Λευκώνα Σερρών.
Πληθυσμός
* Αναφέρεται δύο φορές, ως Μπραμόρ με πληθυσμό 55 κατοίκων και ως Μαραμόρ με χαρακτηρισμό «κατεστραμμένο και ακατοίκητο».
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σερρών
Honda Sport 90
Το Honda Sport 90, ή Super 90 και S90, είναι μοτοσυκλέτα της Honda 90 κ. εκ. εξαιρετικά ελαφριάς νέας σχεδίασης, με τον κινητήρα της να είναι βασισμένος στο Honda Super Cub και κατασκευάστηκε από το 1964 έως το 1969. Η μοτοσικλέτα συνέχισε να παράγεται σε διάφορες μορφές στην Ινδονησία.
Περιγραφή
Ο κινητήρας του Honda Sport 90 περιέχει ένα λίτρο λαδιού και έχει εσωτερικό φυγοκεντρικό φίλτρο λαδιού και η εξάτμιση έχει αφαιρούμενο διάφραγμα. Ένας μεταλλικός κύλινδρος πίσω από το καρμπυρατέρ συγκρατεί το φίλτρο αέρα. Τα εργαλεία μπαίνουν κάτω από το κάθισμα στο δικό τους ντουλαπάκι.
Το πλαίσιο είναι από πεπιεσμένο χάλυβα για ελαχιστοποίηση του βάρους και το μπροστινό μέρος είναι εξοπλισμένο με τηλεσκοπικά μπροστινά πιρούνια για βελτιωμένη συγκράτηση στο δρόμο. Η μοτοσυκλέτα δεν προοριζόταν για χρήση εκτός δρόμου, όπως αποδεικνύεται από το μικρό τιμόνι και τα ελαστικά του δρόμου. Τα 90 μίλια ανά γαλόνι ΗΠΑ (38 χλμ) δεν ήταν δύσκολο να επιτευχθούν, ακόμη και με γρήγορη οδήγηση.
Υπάρχει μια ποικιλία μοντέλων, συμπεριλαμβανομένων των Honda S90, CS90 και Benly 90. Η ημερομηνία κατασκευής μπορεί να προσδιοριστεί αφαιρώντας το ντεπόζιτο καυσίμου και εξετάζοντας την ετικέτα που περιβάλλει την πλεξούδα καλωδίωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοντέλα μοτοσικλετών Honda
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – Σφυροβολία γυναικών
Η σφυροβολία γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 διεξήχθη στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα στις 27 και 28 Σεπτεμβρίου.
Προκριματικά
Πρόκριση: 72.00 μ (Q) ή οι 12 επόμενες καλύτερες επιδόσεις (q).
Παραπομπές
Σφυροβολία Γυ Κατηγορία:Σφυροβολία
Άγιος Νικόλαος Σπαθάδων Τρικάλων
Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Σπαθάδων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παραληθαίων, του δήμου Τρικκαίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καλαμπάκας του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι ημιορεινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του νομού Τρικάλων. Βρίσκεται κοντά στους νοτιοδυτικούς πρόποδες των Αντιχασίων, στη δυτική όχθη του ποταμού Ληθαίου και ανατολικά της Καλαμπάκας, πάνω στην επαρχιακή οδό Θεόπετρας-Κονισκού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 23 χλμ. περίπου Β.ΒΔ. των Τρικάλων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Βεραντζί και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιγινίου του νομού Τρικάλων. Το 1912 μετονομάστηκε σε Βερεντζής, το 1928 σε Κοιλάδα και το 1955 μετονομάστηκε σε Άγιος Νικόλαος. Το 1976 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σπαθάδων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σπαθάδων και προσαρτήθηκε στον δήμο Παραληθαίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Παραληθαίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρικκαίων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Αυλάκια Σάμου
Τα Αυλάκια είναι οικισμός της Σάμου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Βουρλιωτών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βαθέος, του δήμου Ανατολικής Σάμου, της  περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σάμου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σάμου του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
Γεωγραφία
Τα Αυλάκια είναι παράλιος οικισμός στο βόρειο τμήμα της Σάμου, πάνω στην παράκτια επαρχιακή οδό Καρλοβασίου-Βαθέος και λίγο δυτικότερα από το Κοκκάρι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 15. Ο οικισμός απέχει 15 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Σάμου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βουρλιωτών της Σάμου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βουρλιωτών και προσαρτήθηκε στον δήμο Βαθέος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Βαθέος και προσαρτήθηκε στον δήμο Σάμου. Με το ΦΕΚ 43Α - 079/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Σάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Σάμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Φάλσταφ
Είναι η δεύτερη κωμική όπερα του Βέρντι, μετά το Un Giorno di Regno, που είχε συνθέσει το 1840. Η παγκόσμια πρεμιέρα δόθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1893, ως μέρος της οπερατικής σεζόν του Καρναβαλιού και της Σαρακοστής, στη Σκάλα του Μιλάνου, υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Εντοάρντο Μασκερόνι.
Ιστορικό σύνθεσης
Ο Βέρντι, όπως και ο Μπόιτο, αγαπούσε και σεβόταν τον Σαίξπηρ. Ο συνθέτης δεν μιλούσε αγγλικά, αλλά είχε στην κατοχή του και ξαναδιάβαζε τα έργα του Σαίξπηρ σε ιταλικές μεταφράσεις, και τα κρατούσε δίπλα στο κρεβάτι του. Είχε συνθέσει νωρίτερα τις όπερες Μάκβεθ (το 1847) και Οθέλλος (το 1887) του Σαίξπηρ και είχε κάνει κάποιες σκέψεις στο παρελθόν για τη μελοποίηση του Βασιλιά Ληρ. Ο Μπόιτο ξεκίνησε να δουλεύει ένα λιμπρέτο βασισμένο στις Εύθυμες κυράδες του Ουίνδσορ με πρόσθετο υλικό από τον Ερρίκο τον Δ'  μέρος Α' και μέρος Β'. Περιόρισε την πλοκή, μείωσε στο μισό τον αριθμό των χαρακτήρων στο έργο, και έδωσε στον χαρακτήρα του Φάλσταφ μεγαλύτερο βάθος ενσωματώνοντας δεκάδες αποσπάσματα από τον Ερρίκο τον Δ'. Ο Βέρντι συμβιβάστηκε με την περικοπή της πλοκής του Σαίξπηρ, ώστε να έχει η όπερα αποδεκτή διάρκεια. Λυπήθηκε, ωστόσο, που είδε την παράλειψη της δεύτερης ταπείνωσης του Φάλσταφ, ντυμένου γυναικεία στην προσπάθειά του να ξεφύγει από τον Φορντ.
Ο Βέρντι έλαβε το προσχέδιο πιθανότατα στις αρχές Ιουλίου 1889, αλλά, παρά το γεγονός ότι είχε δείξει ένα αρχικό ενδιαφέρον, είχε έντονες αμφιβολίες για τη δυνατότητα ολοκλήρωσης του έργου: η ηλικία του (πλησίαζε τα 80), η υγεία του και ο θάνατος των στενών του φίλων, τον είχαν ρίξει σε κατάθλιψη. Ωστόσο, με πολλές διακοπές, άρχισε να δουλεύει το υλικό του Φάλσταφ, την 28η όπερα της καριέρας του, που έμελλε να είναι και η τελευταία. Η πρώτη πράξη ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 1890, η υπόλοιπη όπερα δεν συντέθηκε με χρονολογική σειρά, όπως ήταν η συνήθης πρακτική του Βέρντι. Η πρόοδος ήταν αργή, με περιόδους έντονης δουλειάς και περιόδους αγρανάπαυσης.
Τον Ιούνιο-Ιούλιο του 1892 ο Βέρντι εξέταζε πλέον πιθανούς τραγουδιστές για τους ρόλους της όπερας. Για τον ομώνυμο ρόλο ήθελε τον Βίκτωρ Μορέλ, τον βαρύτονο που είχε τραγουδήσει τον Ιάγο στον Οθέλλο του, αλλά οι αρχικές απαιτήσεις του τραγουδιστή θεωρήθηκαν απαράδεκτες από τον Βέρντι. Τελικά κατέληξαν σε συμφωνία και ο Μορέλ πήρε τον ρόλο του Φάλσταφ. Μέχρι τον Σεπτέμβριο ο Βέρντι είχε συμφωνήσει σε μια επιστολή προς τον εκδότη του Ρικόρντι, ότι θα παρουσιαζόταν το έργο στη Σκάλα κατά τη διάρκεια της σεζόν 1892-93, αλλά ότι θα διατηρούσε ο ίδιος τον έλεγχο σε κάθε πτυχή της παραγωγής. Το κοινό έμαθε για τη νέα όπερα προς τα τέλη του 1892 και προκλήθηκε έντονο ενδιαφέρον, το οποίο αυξήθηκε παρά μειώθηκε από τη μυστικότητα με την οποία ο Βέρντι περιέβαλε τις προετοιμασίες. Οι πρόβες γίνονταν με άκρα μυστικότητα και ο Τύπος κρατήθηκε σε απόσταση. Τελικά όλα κύλησαν ομαλά μέχρι την πρεμιέρα στις 9 Φεβρουαρίου 1893, σχεδόν έξι χρόνια μετά την προηγούμενη πρεμιέρα του Βέρντι. Για την πρώτη βραδιά, οι επίσημες τιμές των εισιτηρίων ήταν τριάντα φορές υψηλότερες από το συνηθισμένο. Ο Βέρντι έκανε πάντως πολλές αλλαγές στη μουσική μετά την πρώτη παράσταση, και οι εκδότες δυσκολεύτηκαν στη συνέχεια να συμφωνήσουν σε μια οριστική παρτιτούρα.
Ο Φάλσταφ διαφέρει από τα περισσότερα έργα που είχε συνθέσει ο Βέρντι. Η όπερα ξεκινάει χωρίς ουβερτούρα και κλείνει με μια ειρωνική τελική φούγκα. Η εκπληκτική ιδιοφυΐα της παρτιτούρας υποστηρίζει το πικρό παιχνίδι των προσομοιώσεων και της κακίας, την ειρωνεία απέναντι στη γελοιοποίηση και τον οίκτο απέναντι στις πικρές ψευδαισθήσεις και πάνω από όλα αποπνέει μια μαγευτική νοσταλγία για τα νιάτα. Ο Μπόιτο παρέδωσε στον Βέρντι ένα από τα πιο καλογραμμένα του λιμπρέτα κι αυτός το εκμεταλλεύτηκε στην εντέλεια, γράφοντας μια όπερα μέσα στην οποία περνάει όλη η γνώση του για την ανθρώπινη φύση.
Α' Πράξη
Ο σερ Τζον Φάλσταφ, ένας ξεπεσμένος ιππότης σε οικονομική δυσπραγία, στέλνει δυο πανομοιότυπες ερωτικές επιστολές στις κυρίες Άλις Φορντ και Μεγκ Πέιτζ, έχοντας βάλει στο μάτι την περιουσία των συζύγων τους. Σαρκάζει την τιμή (L'onore, ladri!) και απολύει τους ακολούθους του Μπάρντολφ και Πίστολ γιατί δεν συνεργάζονται μαζί του σε αυτήν την απάτη του. Οι δυο κυρίες λαμβάνουν τις επιστολές και διαπιστώνουν την ομοιότητά τους. Προσβεβλημένες, αποφασίσουν να εκδικηθούν τον Φάλσταφ και με την βοήθεια της Κυρά Κουΐκλι, τον καλούν στο σπίτι της Άλις. Στο μεταξύ, η Νανέτα, η κόρη της οικογένειας Φορντ, φλερτάρει με τον νεαρό Φέντον, τον οποίον αποδέχεται η μητέρα της αλλά όχι ο πατέρας της. Ο κύριος Φορντ έχει διαλέξει για γαμπρό της κόρης του τον περισπούδαστο Δόκτωρα Καγιού. Οι ίντριγκες δίνουν και παίρνουν μεταξύ όλων. Οι απολυμένοι ακόλουθοι του Φάλσταφ, για να τον εκδικηθούν, ειδοποιούν τον κύριο Φορντ για την επίσκεψη που πρόκειται να κάνει το πρώην αφεντικό τους στην κυρία Φορντ.
Β' Πράξη
Η Κυρά Κουΐκλι μεταφέρει, εκ μέρους της κυρίας Φορντ, την πρόσκληση στον Φάλσταφ (Reverenza). Ο κύριος Φορντ παρουσιάζεται με το ψευδώνυμο Φοντάνα στον Φάλσταφ και επιβεβαιώνει όσα του είπαν οι δυο ακόλουθοι. Η επιβεβαίωση του ραντεβού της γυναίκας του με τον Φάλσταφ, τον ρίχνει σε θλιβερούς συλλογισμούς πάνω στο θέμα του γάμου (È sogno o realtà?) Ο Φάλσταφ πάει στο σπίτι της Άλις (Quand' ero paggio), η οποία τον παρουσιάζει στη φίλη της την Μεγκ. Η απρόοπτη έλευση του κυρίου Φορντ αναγκάζει τις δυο κυράδες να κρύψουν τον Φάλσταφ στο καλάθι με τα άπλυτα. Ο κύριος Φορντ, που συνοδεύεται από τον Δόκτωρα Καγιού, κάνει άνω κάτω το σπίτι ψάχνοντας τον Φάλσταφ και τελικά ανακαλύπτει πίσω από ένα παραβάν την Νανέτα με τον Φέντον να φιλιούνται. Στο μεταξύ οι δυο κυράδες ρίχνουν το περιεχόμενο του καλαθιού στον Τάμεση, ώστε οι υπηρέτριες να πλύνουν τα βρώμικα ρούχα και μαζί ρίχνουν και τον Φάλσταφ.
Γ' Πράξη
Ο Φάλσταφ, ξεπαγιασμένος από το μπάνιο στα κρύα νερά του Τάμεση, νιώθει ταπεινωμένος και κάνει θλιβερές σκέψεις για τα γηρατειά. Η Κυρά Κουΐκλι τον πείθει για τις αγαθές προθέσεις της Άλις και του δίνει ραντεβού τα μεσάνυχτα στο πάρκο του Ουίνδσορ, όπου πρέπει να πάει μεταμφιεσμένος σε κυνηγό. Ο κύριος Φορντ, οι υπηρέτες και όλα τα πρόσωπα του έργου ετοιμάζουν μια γιορτή με νεράιδες, ξωτικά και μάγισσες στο δάσος ώστε να περιπαίξουν και να γελοιοποιήσουν τον Φάλσταφ. Στο δάσος ο Φέντον τραγουδά τον έρωτά του (Dal labbro il canto) και η Νανέτα, ντυμένη σαν βασίλισσα των νεράιδων επικαλείται τα φτερωτά πνεύματα (Sul fil d'un soffio etesio). Ο Φάλσταφ πέφτει θύμα επίθεσης δαιμόνων και γελοιοποιείται πάλι. Αλλά και ο κύριος Φορντ πέφτει θύμα της πονηριάς τον γυναικών, οι οποίες, μέσα από ένα παιχνίδι μεταμφιέσεων και αλλαγής ρόλων, τον φέρνουν προ τετελεσμένου γεγονότος, καθώς ευλόγησε χωρίς να το ξέρει τον γάμο της Νανέτας και του Φέντον. Οι εξαπατημένοι δεν έχουν παρά να αποδεχτούν τη μοίρα τους και κλείνουν το έργο με μια φούγκα, τραγουδώντας ότι Όλα σ’ αυτόν τον κόσμο είναι μια φάρσα (Tutto nel mondo è burla).
Ορχήστρα
Επί σκηνής: κιθάρα, φυσικό κόρνο σε Λα μπεμόλ μπάσο, καμπάνα σε Φα
Αξιοσημείωτα κομμάτια
Α' Πράξη Β' Πράξη Γ' Πράξη
Παραστάσεις και ηχογραφήσεις
μικρογραφία | Οι ουρές έξω από τη Σκάλα του Μιλάνου για την παγκόσμια πρεμιέρα το 1893 Η παγκόσμια πρεμιέρα του Φάλσταφ δόθηκε Σκάλα του Μιλάνου στις 9 Φεβρουαρίου 1893, ως μέρος της οπερατικής σεζόν του Καρναβαλιού και της Σαρακοστής, με διευθυντή ορχήστρας τον Εντοάρντο Μασκερόνι. Στην παράσταση αυτή ήταν παρόντες ο Τζοζουέ Καρντούτσι, ο Τζάκομο Πουτσίνι, ο Πιέτρο Μασκάνι, ο Τζουζέππε Τζακόζα, η δούκισσα Μαρία Λετίτσια Βοναπάρτη, ο Υπουργός Παιδείας Φερντινάντο Μαρτίνι κ.ά. Οι επευφημίες του κοινού οδήγησαν τον Βέρντι να βγει για να υποκλιθεί 3 φορές στο τέλος της Α' Πράξης, 6 φορές στο τέλος της Β' Πράξης και 7 φορές μετά το φινάλε, με τα χειροκροτήματα για τον συνθέτη και το καστ να διαρκέσουν μία ώρα. Τους επόμενους δύο μήνες δόθηκαν είκοσι δύο παραστάσεις στη Σκάλα και στη συνέχεια το έργο μεταφέρθηκε εντός Ιταλίας στη Γένοβα, τη Ρώμη, τη Βενετία και την Τεργέστη. Στην παράσταση της Ρώμης στις 14 Απριλίου 1893, μαζί με τον Βέρντι ήταν παρόντες ο λιμπρετίστας Μπόιτο και ο εκδότης Τζούλιο Ρικόρντι, όπως και πολλές μεγάλες αριστοκρατικές και πολιτικές προσωπικότητες της εποχής. Ο βασιλιάς Ουμβέρτος Α΄ κάλεσε τον Βέρντι στο βασιλικό θεωρείο, ήταν μια εθνική αναγνώριση και αποθέωση του Βέρντι που δεν του είχε προσφερθεί ποτέ ως τότε.
Η πρώτη παράσταση στο εξωτερικό δόθηκε στη Βιέννη στις 21 Μαΐου 1893. Την επόμενη χρονιά, στις 2 Ιανουαρίου 1894 ανέβηκε στο Αμβούργο με μαέστρο τον Γκούσταβ Μάλερ και στις 18 Απριλίου 1894 ανέβηκε στην Οπερά-Κομίκ του Παρισιού, με γαλλικό λιμπρέτο του Μπόιτο και του Πολ Σολάνζ. Στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου δόθηκε η πρώτη βρετανική παράσταση, στις 19 Μαΐου 1894, με μαέστρο τον Λουίτζι Μαντσινέλι και με τον ίδιο μαέστρο δόθηκε η πρώτη αμερικανική παράσταση, στις 4 Φεβρουαρίου 1895 στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης.
Στη Σκάλα του Μιλάνου, όπου πρωτοπαρουσιάστηκε, έχουν δοθεί συνολικά 209 παραστάσεις του Φάλσταφ. Έχει ανέβη σε 34 σεζόν και άνοιξε το πρόγραμμα στις σεζόν του 1921, 1936 και 1980. Έτσι, ο Φάλσταφ κρατάει τα σκήπτρα της όπερας που έχει παρουσιαστεί τις περισσότερες φορές στη Σκάλα.
Ο Φάλσταφ ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1932 από τη δισκογραφική εταιρεία Naxos Records, με τον βαρύτονο Τζιάκομο Ρίμινι στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ακολούθησαν περισσότερες από 90 ζωντανές και μη ηχογραφήσεις. Πολλοί βαρύτονοι διέπρεψαν στον ρόλο του Φάλσταφ, όπως ο Γάλλος Βίκτωρ Μορέλ (ο πρώτος Φάλσταφ), οι ιταλοί Μαριάνο Στάμπιλε, Τζιουζέπε Βαλντένγκο, Τίτο Γκόμπι και πιο πρόσφατα ο Αμπρότζιο Μαέστρι, οι Ουαλοί σερ Τζέρεντ Έβανς και σερ Μπρυν Τέρφελ.
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Τζουζέπε Βέρντι Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Ντάβιντ Στορλ
Ο Ντάβιντ Στορλ (γερμανικά: David Storl), γεννημένος στις 27 Ιουλίου 1990, είναι Γερμανός αθλητής της σφαιροβολίας.
Βιογραφικό
Ο Ντάβιντ Στορλ γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1990 στο Ρόχλιτς, στη Γερμανία. Αρχικά ασχολήθηκε με το δέκαθλο όμως μετά το θάνατο του προπονητή του το 2006 ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη σφαιροβολία και το δίσκο.
Το 2007 ήταν πρώτος, στη σφαιροβολία, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων κάτω των 18 ετών (World Youth Championships in Athletics). Την επόμενη χρονιά ήταν και πάλι πρώτος, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων κάτω των 20 ετών (IAAF World U20 Championships in Athletics).
Το 2009 ήταν ο πρώτος σφαιροβόλος στην κατηγορία των νέων κάτω των 20 ετών, που πέρασε τα 22μ., πετυχαίνοντας δύο φορές ρεκόρ, στο Μάνχαϊμ, στην κατηγορία αυτή (πρώτα έριξε 22μ. και 18 εκ. και στη συνέχεια 22μ. και 34 εκ.). Την ίδια χρονιά ήταν και πρωταθλητής Ευρώπης σ’ αυτή την κατηγορία.
Το 2011 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 23 ετών, που διεξήχθη στην Οστράβα. Την ίδια χρονιά κέρδισε τα πρώτα του μετάλλια στη σφαιροβολία στους άνδρες: ήταν πρώτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, στο Νταεγού (21μ. και 78 εκ.) και δεύτερος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, στο Παρίσι (20μ. και 75 εκ.).
Το 2012, στο Ελσίνκι, ήταν πρωταθλητής Ευρώπης στον ανοιχτό στίβο, με βολή στα 21μ. και 58 εκ., και δεύτερος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, στην Κωνσταντινούπολη, με βολή στα 21μ. και 88 εκ. Επίσης κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, ρίχνοντας 21μ. και 86 εκ.
Το 2013 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, στη Μόσχα, με βολή στα 21μ. και 73 εκ. Την επόμενη χρονιά κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, στη Ζυρίχη, με βολή στα 21μ. και 41 εκ. και ήταν δεύτερος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, στο Σόποτ.
Το 2015 ήταν και πάλι πρώτος στον κλειστό στίβο, αυτή τη φορά στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην Πράγα. Την ίδια χρονιά κέρδισε και το ασημένιο μετάλλιο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, στο Πεκίνο. Το 2016 ήταν πρωταθλητής Ευρώπης στον ανοιχτό στίβο στο Άμστερνταμ, με βολή 21μ. και 31 εκ. ενώ την επόμενη χρονιά ήταν τρίτος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, που διεξήχθη στο Βελιγράδι.
Το 2018 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, στο Μπέρμιγχαμ και το χάλκινο μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Βερολίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Σφαιροβόλοι Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
Μαμεντόμπα
Το Μαμεντόμπα (αζερικά: Mamedoba) είναι ένα χωριό στην επαρχία Νταβάτσι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Γαλάζιο Σάμου
Το Γαλάζιο είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 23 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Βαρέλλα Σάμου
Η Βαρέλλα είναι χωριό της Σάμου στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 106 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Η Βαρέλλα είναι κτισμένη σε υψόμετρο 180 μέτρων σε απόσταση 2 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από το Βαθύ. Αναφέρεται για πρώτη φορά κατά την απογραφή του 1981. Διοικητικά ο οικισμός ανήκει στον δήμο Ανατολικής Σάμου της περιφερειακής ενότητας Σάμου. Παλαιότερα υπαγόταν μέχρι το 1997 κοινότητα Βαθέος, δνώ αργότερα υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Βαθέος και μετέπειτα στον καλλικρατικό δήμο Σάμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Ιταλο-Αιθιοπική συνθήκη του 1928
Η Ιταλο-Αιθιοπική συνθήκη του 1928, γνωστή επίσης σαν Ιταλο-Αιθιοπική συνθήκη Φιλίας και Διαιτησίας ήταν μια επίσημη διπλωματική συμφωνία που υπογράφτηκε μεταξύ του Βασιλείου της Ιταλίας και της Αυτοκρατορίας της Αβυσσηνίας, στις 2 Αυγούστου του 1928. Την εποχή εκείνη, στην Αιθιοπία βασίλευε η Νιγκίστε Νεγκέστ Ζεουντίτου Α' (που αποδίδεται με τον όρο «Βασίλισσα των Βασιλέων» ή «Αυτοκράτειρα»), ωστόσο στη διεθνή σκηνή την κυβέρνηση της χώρας εκπροσωπούσε ο 36χρονος Ρας (Δούκας) Ταφάρι Μακόννεν, ο φυσικός κληρονόμος του θρόνου και πληρεξούσιος αντιβασιλέας. Εντός δύο μηνών, στις 7 Οκτωβρίου του 1928, ο Ταφάρι ανακηρύχθηκε Νέγκους (Βασιλιάς) και στις 2 Νοεμβρίου, μετά το θάνατο της Ζεουντίτου, ο Ταφάρι αποκλήθηκε Ναγκούσα Ναγκάστ («Βασιλιάς των Βασιλέων») δηλαδή Αυτοκράτορας Χαϊλέ Σελασσιέ Α'.
Υπόβαθρο
Στα 1926 η Ιταλία και η Μεγάλη Βρετανία επιχείρησαν από κοινού μια εμπορική και οικονομική διείσδυση στην Αιθιοπία. Ασκώντας πιέσεις στον Ταφάρι, οι μεν Ιταλοί επεδίωκαν να εκμεταλευτούν μια σιδηροδρομική γραμμή ενώ οι Άγγλοι ήλπιζαν να κατασκευάσουν εγγυοβελτιωτικά έργα προκειμένου να αρδεύσουν την περιοχή του Αγγλο-Αιγυπτιακού Σουδάν. Ενώ προς στιγμή ο Ταφάρι φάνηκε να υποχωρεί στις απαιτήσεις τους, ακολούθως διαμαρτυρήθηκε επίσημα στην Κοινωνία των Εθνών με αποτέλεσμα ακόμη και η βρετανική κοινή γνώμη να αντιταχθεί στις επιδιώξεις της αγγλικής κυβέρνησης. Αυτό το γεγονός κλώνισε και τους Ιταλούς. Χωρίς να εγκαταλείψει τα σχέδιά του, ο ιταλός δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι ζήτησε τη βοήθεια του εξαδέλφου του μονάρχη Βίκτωρα Εμμανουήλ, δούκα του Αμπρούζι. Εκείνος, ταξίδεψε με πλήρη επισημότητα στην αφρικανική χώρα, έφτασε δια θαλάσσης στην Αιθιοπία και έγινε δεκτός με τιμές απ’ τον Ταφάρι στην πρωτεύουσα Αντίς Αμπέμπα. Ο δούκας, διασκεδάζοντας την καχυποψία του Ταφάρι, δώρισε στον Αιθίοπα ηγεμόνα μια πολυτελέστατη Ιταλική λιμουζίνα που εκείνη την εποχή πωλούνταν στις ΗΠΑ 18.000 δολλάρια (αντίστοιχης αξίας 251.000 δολλαρίων του 2016), μαζί με άλλα δώρα, προκειμένου να κάμψει τις επιφυλάξεις του.
Λεπτομέρειες της συνθήκης
Η συνθήκη εγκαθίδρυσε μια 20ετή περίοδο φιλίας ανάμεσα στα δυο έθνη, πρόσβαση στη θάλασσα για την Αιθιοπία και μια συμφωνία για την επίλυση τυχόν μελλοντικών διαφορών τους από την Κοινωνία των Εθνών. Ακόμη, η συμφωνία όριζε: Πρόσβαση για την Αιθιοπία στο λιμάνι της Ερυθράς Θάλασσας Ασσέμπ, στην ιταλική αποικία της Ερυθραίας. Ευνοούσε τη συνεργασία των δυο συμβαλλόμενων μερών για την κατασκευή ενός αυτοκινητοδρόμου που θα συνέδεε το Ασσέμπ και τη Ντεσσιέ. Καθόριζε τα σύνορα μεταξύ της Ιταλικής Σομαλίας και της (τότε) Αβυσσηνίας στον 21ο Παράλληλο.
Επιπτώσεις
Και οι δυο χώρες είχαν διασταυρούμενες προοπτικές από τη συνθήκη. Ο Μουσολίνι ήθελε να τη χρησιμοποιήσει για να επιτύχει βαθύτερη οικονομική διείσδυση στην ανατολική Αφρική. Δε σκόπευε όμως και ποτέ να απευθυνθεί στην ΚτΕ για να ζητήσει επιδιαιτησία σε περίπτωση διαφορών. Από την άλλη, ο Ταφάρι ναι μεν επεδίωκε συνεργασία με διαμεσολάβηση αλλά ήταν αποφασισμένος και να μη συναινέσει στην κατασκευή του δρόμου που θα επέτρεπε στους Ιταλούς να έχουν διέξοδο στη θάλασσα, καθώς θεωρούσε ότι η δημιουργία του θα αποτελούσε μια φυσική δίοδο για εισβολή στη χώρα του.
Αγκαμίρζα Ομπασί
Το Αγκαμίρζα Ομπασί είναι ένα χωριό στην επαρχία Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν.
Υπάρχει η υποψία ότι αυτό το χωριό έχει υποστεί αλλαγή ονόματος ή δεν υπάρχει πια, καθώς καμία ιστοσελίδα στο Αζερμπαϊτζάν το αναφέρει με αυτό το όνομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Ερρίκος του Μαγιέν
Ο Ερρίκος, γαλλ. Henri, (20 Δεκεμβρίου 1578 - 20 Σεπτεμβρίου 1621) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας του Μαγιέν, δούκας του Αιγκουιγιόν και κόμης του Μαιν (1611-1621).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ντιζόν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου δούκα του Μαγιέν και κόμη του Μαιν και της Ερριέττας της Σαβοΐας, κόρης του Ονοράτιου μαρκήσιου του Βιλλάρ. Η μητέρα του ήταν μαρκησία του Βιλλάρ (από τον πατέρα της) και κόμησα του Τέντε (από τη μητέρα της Άννα Λάσκαρη).
Το 1599 έγινε δούκας του Αιγκουιγιόν και το 1611 που απεβίωσε ο πατέρας του, έγινε δούκας του Μαγιέν και κόμης του Μαιν. Από τη μητέρα του κληρονόμησε τους τίτλους του μαρκήσιου του Βιλλάρ και του κόμη του Τέντε. Επίσης έγινε ευγενής της Γαλλίας και κληρονόμησε το Οτέλ ντε Μαγιέν στο Παρίσι. Έγινε Μέγας Καγκελάριος (Chamberlain) της Γαλλίας. Ήταν παρών στη στέψη του Λουδοβίκου ΙΓ΄.
Το 1621 συμμετείχε στην αποτυχημένη πολιορκία του Μοντωμπάν, όπου επλήγη στο μάτι θανάσιμα από ένα μουσκέτο. Τάφηκε στο ναό του Αιγκιγιόν. Τον διαδέχθηκε ο γιος της αδελφής του Αικατερίνης, ο Κάρολος Γκοντζάγκα-Νεβέρ.
Οικογένεια
Το 1599 νυμφεύτηκε στο Σουασόν την Ερριέττα των Γκοντζάγκα, κόρη του Λουδοβίκου δούκα του Νεβέρ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Δροσιά Σάμου
Η Δροσιά είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 66 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Τιμάνθης ο Σικυώνιος (3ος αιώνας π.Χ.)
Ο Τιμάνθης ο Σικυώνιος (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν ζωγράφος με καταγωγή από την Σικυώνα. Το 250 π.Χ. συνόδευσε τον Άρατο τον Σικυώνιο στο ταξίδι του στην Αλεξάνδρεια, και αργότερα δημιούργησε απεικόνιση της μάχης της Πελλήνης αποθανατίζοντας την νίκη του Αράτου εναντίον των Αιτωλών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι
Ζερβού Σάμου
Η Ζερβού είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 34 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Ευάγγελος Φωτιάδης
Ο Ευάγγελος Φωτιάδης (1909-1973) ήταν φιλόλογος και ιστορικός.
Βίος
Ο Ευάγγελος Φωτιάδης γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας τον Φεβρουάριο του 1909. Το 1926 εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα εργαζόταν ως υπάλληλος στο αναγνωστήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος στο οποίο αργότερα έγινε επόπτης. Το 1954 μέχρι το 1964 έγινε Γενικός Διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης και παράλληλα δίδασκε ιστορικά μαθήματα σε Στρατιωτικές Σχολές. Πραγματοποίησε δεκάδες ομιλίες από το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας και την Εταιρεία Φίλων του Λαού. Στη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών διορίστηκε Γενικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου και μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Πέθανε στις 8 Αυγούστου 1973.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κάρολος Α΄ του Μαγιέν
Τα πρώτα έτη
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου δούκα του Γκιζ και της Άννας των Έστε, κόρης του Έρκολε Β΄ δούκα της Μόντενα.
Κατά τη σφαγή των Ουγενότων στις 24 Αυγούστου 1572 (του Αγ. Βαρθολομαίου) ο Κάρολος έλλειπε από τη Γαλλία. Το επόμενο έτος πήρε μέρος στην πολιορκία της Λα Ροσέλ και έγινε δούκας και ευγενής της Γαλλίας. Συνόδευσε τον Ερρίκο Γ΄ των Βαλουά στην εκλογή του ως βασιλιά της Πολωνίας και όταν επέστρεψε έγινε ενεργός υποστηρικτής και υπαρχηγός του μεγαλύτερου αδελφού του Ερρίκου Α΄ δούκα του Γκιζ. Το 1577 είχε αξιοσημείωτες επιτυχίες κατά των Ουγενότων στο Πουατιέ. Ως κυβερνήτης της Βουργουνδίας έβαλε το 1585 την επαρχία με την Καθολική Μερίδα. Στις 23 και 24 Δεκεμβρίου 1588 στο Μπλουά δολοφονήθηκε ο Ερρίκος Α΄ και ο αδελφός του καρδινάλιος Λουδοβίκος Β΄, αφήνοντάς τον στην ηγεσία της Καθολικής Μερίδας.
Ηγέτης των Καθολικών
Ο Κάρολος έστειλε επιστολή στον Ερρίκο Γ΄ που έγραφε ότι υπάρχει σχέδιο σύλληψης του βασιλιά και αποστολής του στο Παρίσι. Ο βασιλιάς του απάντησε να αποσυρθεί στη διακυβέρνηση της Βουργουνδίας. Ο Κάρολος πήγε στην επαρχία του, κάτι που φαινομενικά έδειχνε υπακοή, μάζεψε στρατό από εκεί και από την Καμπανία και βάδισε στο Παρίσι, πόλη αφιερωμένη στους Γκιζ. Μπήκε το 1589 στο Παρίσι που ήταν ξεσηκωμένο από τις δύο δολοφονίες των Γκιζ. Διοικούσαν οι εκπρόσωποι των 16 Διαμερισμάτων, όλοι υποστηρικτές του. Έφτιαξε Συμβούλιο από αυτούς και από εκπροσώπους των συντεχνιών, που ήταν πιο μετριοπαθείς, για τη διακυβέρνηση της πόλης και για την επικοινωνία με άλλες πιστές στην Καθολική Μερίδα πόλεις. Ο ίδιος αυτοανακηρύχθηκε αντιστράτηγος του κράτους και του στέμματος και ορκίστηκε στο Κοινοβούλιο.
Η ειρήνη
Ο Φίλιππος Β΄ ήταν σύζυγος της Ελισάβετ Βαλουά, αδελφής του Ερρίκου Γ΄ της Γαλλίας και για να στείλει ενισχύσεις ζητούσε να αναγνωριστεί η κόρη τους Ισαβέλα βασίλισσα. Τον Κάρολο πίεζαν σε αυτό οι ακραίοι Καθολικοί, οι διοικητές των 16 διαμερισμάτων του Παρισιού. Αντίθετα οι μετριοπαθείς Καθολικοί, που σε αυτούς έκλινε ο Κάρολος, του ζητούσαν συνδιαλλαγή με τον Ερρίκο Δ΄. Κατά την απουσία του από το Παρίσι οι ακραίοι εκτέλεσαν τον αρχηγό των μετριοπαθών· όταν επέστρεψε ο Κάρολος εκτέλεσε τέσσερις από τους επικεφαλής αντάρτες. Από τότε μειώθηκε η δύναμη των ακραίων και της Καθολικής Μερίδας.
Ο Κάρολος άρχισε διαπραγματεύσεις με τον Ερρίκο Δ΄: του ζήτησε να γίνει καθολικός και να διατηρήσει τα αξιώματα και τις επαρχίες που κατείχαν οι Γκιζ. Το 1593 συγκάλεσε Γενική Συνέλευση των Τάξεων και στις αξιώσεις της Ισαβέλας των Αψβούργων που τους έθεσε, εξέφρασαν διαμαρτυρίες για την ξένη επέμβαση. Υπέγραψε ανακωχή στη Λα Βιλέτ, αλλά αντιδράσεις των Καθολικών καθυστέρησαν την ειρήνη ως το 1595. Ο Ερρίκος Δ΄ του επέτρεψε να έχει το Σαλόν-συρ-Σαόν, το Σερ και το Σουασόν για τρία έτη, έκανε το γιο του κυβερνήτη του Ιλ-ντε-Φρανς και του πλήρωσε 4.000.000 λίβρες ως αποζημίωση. Το 1599 έγινε δούκας του Αιγκουιγιόν.
Οικογένεια
Το 1576 νυμφεύτηκε την Ερριέττα της Σαβοΐας, κόρη του Ονοράτιου μαρκήσιου του Βιλλάρ. Η Ερριέττα ήταν μαρκησία του Βιλλάρ και κόμισσα του Τέντε. Είχαν τέκνα:
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ζωοδόχος Πηγή Σάμου
Η Ζωοδόχος Πηγή είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 6 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Ζιγιάντ Σαμπσαμπί
O Ζιγιάντ Μουχαμέντοβιτς Σαμπσαμπί (Зияд Мухамедович Сабсаби, زياد ﺳﺒﺴﺒﻲ· γενν. 1 Φεβρουαρίου 1964, Χαλέπι, Συρία) είναι Τσετσένος πολιτικός συριακής καταγωγής που υπηρέτησε από το 2004 ως το 2008, ως Πληρεξούσιος Αντιπρόσωπος της Δημοκρατίας της Τσετσενίας στη Ρωσία.
Βιογραφία
Ο Σαμπσαμπί γεννήθηκε το 1964 στο Χαλέπι της Συρίας. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Δαμασκού και τη Σχολή Διεθνούς Δημοσιογραφίας του Κρατικού Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ. Έφτασε στην Τσετσενία το 1989. Το 1991 έλαβε τη σοβιετική υπηκοότητα, η οποία έγινε ρωσική με τη διάλυση της ΕΣΣΔ.
Από το 2008 είναι μέλος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας από το νομοθετικό σώμα της κρατικής εξουσίας της Δημοκρατίας της Τσετσενίας.
Στις 6 Νοεμβρίου 2019, το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας τερμάτισε πρόωρα τις εξουσίες του Σαμπσαμπί κατόπιν αιτήματος του.
Πηγές
<references group="" responsive="1">
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νεανίδων Καλαθοσφαίρισης 2010-2011
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νεανίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2010-11 αποτέλεσε την 25η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 27 Απριλίου έως την 1η Μαΐου 2011 στο Κλειστό Γυμναστήριο Διαβατών, στην Ιωνία Θεσσαλονίκης. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησε ο Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων για όγδοη φορά στην ιστορία του.
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2010 2011 Πανελληνιο Νεανιδων Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης στη Θεσσαλονίκη
Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983
Η Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού (28 Φεβρουαρίου 1983 - 28 Φεβρουαρίου 1988) ήταν η 6η κυβέρνηση της Κύπρου και η τρίτη κυβέρνηση του Σπύρου Κυπριανού.
Ιστορικό
Η Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού προέκυψε μετά από τις προεδρικές εκλογές του 1983, στις οποίες ο Σπύρος Κυπριανού εξελέγη Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με ποσοστό 56,54%. Είχε τη στήριξη του ΔΗΚΟ, του οποίου ήταν επικεφαλής, και του ΑΚΕΛ. Ανθυποψήφιοι ήταν ο Γλαύκος Κληρίδης (33,93%) με τη στήριξη του ΔΗΣΥ και της ΝΕΔΗΠΑ και ο Βάσος Λυσσαρίδης (9,53%) με τη στήριξη της ΕΔΕΚ και του Π.Α.ΜΕ..
Η τελετή εγκατάστασης έγινε σε συνεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων στις 28 Φεβρουαρίου 1983. Στις 15 Μαρτίου 1978 όλοι οι υπουργοί υπέβαλλαν τις παραιτήσεις τους και παρέμειναν στη θέση τους έως τις 28 Φεβρουαρίου που σχηματίστηκε η νέα κυβέρνηση.
Αρχική σύνθεση
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τη αρχική σύνθεση της κυβέρνησης:
Μετέπειτα αλλαγές
Στις 22 Ιουλίου 1983 διορίσθηκε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος ο Ανδρέας Χριστοφίδης.
Ανασχηματισμός Ιανουαρίου 1985
Ο Σπύρος Κυπριανού προέβη σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης στις 7 Ιανουαρίου 1985:
Στις 27 Μαΐου 1985 διορίστηκε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος ο Ηλίας Γεωργιάδης.
Ανασχηματισμός Αυγούστου 1985
Ο Σπύρος Κυπριανού προέβη σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης την 1η Αυγούστου 1985:
Δεν διορίσθηκε Υφυπουργός Εσωτερικών.
Στις 26 Μαΐου 1986 διορίστηκε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος ο Πέτρος Βοσκαρίδης.
Στις 6 Νοεμβρίου 1987 ο Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων παραιτήθηκε. Στη θέση του διορίστηκε ο Νίκος Παττίχης.
Παραπομπές
Κυρπιανου Σπυρου 1978
Ρήξη στροφικού πετάλου του ώμου
Η ρήξη του στροφικού πετάλου του ώμου αποτελεί την μερική ή πλήρη ρήξη ενός η περισσότερων τενόντων των στροφέων μυών της άρθρωσης του ώμου που συμμετέχουν στη δημιουργία του τενοντίου πετάλου και είναι ό υπερακάνθιος, ο υπακάνθιος, ο υποπλάτιαίος και ο ελάσσων στρογγύλος. Οι μύες αυτοί εκφύονται από διάφορα σημεία του οστού της ωμοπλάτης και καταφύονται στην άνω επίφυση του βραχιονίου οστού όντες υπεύθυνοι για τις στροφικές κυρίως κινήσεις του ώμου οι οποίες και προσδίδουν μεγάλο εύρος κινήσεων. Τα αίτια της ρήξης μπορεί να είναι οξέα ή χρόνια.
Ανατομία και Φυσιολογία
μικρογραφία|Η λειτουργία του υπερακανθίου είναι απαγωγή του βραχιονίου για τις πρώτες 15º.|213x213εσ Όπως προαναφέρθηκε στη δημιουργία του τενοντίου πετάλου των στροφέων του ώμου συμμετέχουν ό υπερακάνθιος, ο υπακάνθιος, ο υποπλάτιος και ο ελάσσων στρογγύλος μύς. Το τενόντιο πέταλο αποτελεί την συνένωση των καταφυτικών τενόντων των μυων αυτών καθένας από τους οποίους επιτελεί μια συγκεκριμένη κίνηση της άρθρωσης του ώμου. Επί συνόλου βέβαια το τενόντιο πέταλο αποτελεί έναν πολυ σημαντικό δυναμικό σταθεροποιητή της άρθρωσης του ώμου.
Υπερακάνθιος
Ο υπέρακάνθιος μύς, ο τένοντας του οποίου ρήγνυται πιο συχνά, εκφύεται από τον υπερακάνθιο βόθρο της ωμοπλάτης και καταφύεται στην κορυφή του μείζονος βραχιονίου ογκώματος νευρώνεται από το υπερπλάτιο νεύρο και εκτελεί απαγωγή για τις πρώτες 15º της απαγωγής του βραχιονίου από όπου μετά συνεχίζει ο δελτοειδής μέχρι τις 90º και στη συνέχεια ο πρόσθιος οδοντωτος, ο τραπεζοειδής και ο ανελκτήρας της ωμοπλάτης για άνω των 90º απαγωγή. Μετά απο ρήξη του τένοντα του υπερακανθίου χάνεται η δυνατότητα εκκίνησης της απαγωγής του άνω άκρου.
Υπακάνθιος
μικρογραφία|Ο υπακάνθιος μαζί με τον ελάσσων στρογγύλο εκτελούν έξω στροφή ενώ ο υποπλάτιος εκτελεί έσω στροφή.|212x212εσ Ο υπακάνθιος εκφύεται από τον υπακάνθιο βόθρο της ωμοπλάτης καταφύεται στο μείζον βραχιόνιο όγκωμα, νευρώνεται από το υπερπλάτιο νέυρο και εκτελεί έξω στροφή του βραχιονίου. Επομένως σε ρήξη του τένοντά του χάνεται η ικανότητα έξω στροφής.
Υποπλάτιο
Ο υποπλάτιος εκφύεται από τον υποπλάτιο βόθρο της ωμοπλάτης.και καταφύεται στο έλασσον βραχιόνιο όγκωμα, νευρώνεται από το υποπλάτιο νεύρο και εκτελεί έσω στροφή του βραχιονίου.
Επομένως σε ρήξη του τένοντά του χάνεται η ικανότητα έσω στροφής.
Ελάσσων στρογγύλος
Εκφύεται από το έξω χείλος της ωμοπλάτης και καταφύεται στην ακρολοφία του μείζονος βραχιονίου ογκώματος νευρώνεται από το μασχαλιαίο νεύρο και εκτελεί έξω στροφή του βραχιονίου. Επομένως σε ρήξη του τένοντά του χάνεται η ικανότητα έξω στροφής.
Αιτιοπαθογένεια
Τα αίτια που προκαλούν ρήξη του στροφικού πετάλου μπορεί να είναι οξέα ή χρόνια.
Οξέα αίτια
μικρογραφία|Πρόσθιο εξάρθρημα ώμου σε απλή ακτινογραφία. Η μετατόπιση της κεφαλής του βραχιονίου προκαλεί τη ρήξη των τενόντων.|205x205εσ Είναι τραυματικά αίτια και περιλαμβάνουν:
Χρόνια αίτια
Είναι ουσιαστικά αίτια που προκαλούν τενοντίτιδα ή εξασθενούν τους τένοντες του στροφικού πετάλου με αποτέλεσμα να ρήγνυνται με ανεπαίσθητες κινήσεις και περιλαμβάνουν:
Διάγνωση
Για την οριστικοποίηση της διάγνωσης μείζονος σημασίας αποτελούν οι απεικονιστικές εξετάσεις. Πιο συγκεκριμένα με την απλή ακτινογραφία δεν θα γίνουν εμφανή πολλά στοιχεία εκτός από επασβεστώσεις τενόντων ή οστεόφυτα γι αυτό πρέπει να γίνει μαγνητική τομογραφία που είναι η απεικονιστική εξέταση εκλογής για τα μαλακά μόρια. Ο υπέρηχος αποτελεί μια εξ'ίσου καλή εξέταση για την απεικόνιση μαλακών μορίων όπως οι τένοντες.
Θεραπεία
Η θεραπεία είναι κατά βάση χειρουργική με εξαίρεση ηλικιωμένα άτομα που δεν έχουν μεγάλες απαιτήσεις ή δεν μπορούν να λόγω προβλημάτων υγείας να υποβληθούν σε χειρουργείο και ακολουθούν συντηρητική θεραπέια που περιλαμβάνει μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, ακινητοποίηση, φυσικοθεραπεία, εγχύσεις κορτικοστεροειδών. Η χειρουργική θεραπεία μπορεί να είναι ανοικτή η αρθροσκοπική και περιλαμβάνει καθαρισμό του υπακρομιακού χώρου σε περίπτωση υπαρκωμιακής προστριβής και στη συνέχεια είτε συρραφή του ραγέντος τένοντα επανακαθήλωση του πάνω στο βραχιόνιο οστό με οστικές άγκυρες.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
http://orthoinfo.aaos.org/topic.cfm?topic=a00064
http://www.orthospecialist.gr/rixi-strofikou-petalou-omou/
Παραπομπές
Ορθοπεδική Ορθοπεδική
Κατηγορία:Ορθοπεδική Κατηγορία:Τραυματισμοί
1149 Βόλγας
Ο Βόλγας (Volga) είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,307. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Εβγκένι Φεντόροβιτς Σκβορτσόφ, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από τον ποταμό Βόλγα (το όνομα προτάθηκε από το Ινστιτούτο Θεωρητικής Αστρονομίας του Λένινγκραντ). Υπήρξε ο πρώτος από τους τρεις συνολικά αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Βόλγα εκτιμάται σε 55,57 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0338. Ο Βόλγας περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 27,5 ώρες, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Τιμάνθης ο Σικυώνιος (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Τιμάνθης ο Σικυώνιος μπορεί να περιγράφει τα παρακάτω άτομα:
Το λαγωνικό των Μπάσκερβιλ
Το βιβλίο με τίτλο Το λαγωνικό των Μπάσκερβιλ είναι το τρίτο από τα τέσσερα αστυνομικά μυθιστορήματα του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ με ήρωα τον ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς. Αρχικά δημοσιεύτηκε σε σειρές στο The Strand Magazine από τον Αύγουστο του 1901 έως τον Απρίλιο του 1902. Σε μεγάλο βαθμό διαδραματίζεται στο Ντάρτμουρ, στο Ντέβον της Αγγλίας, και αφηγείται την ιστορία μίας απόπειρας δολοφονίας εμπνευσμένη από το θρύλο ενός τρομακτικού, διαβολικού κυνηγόσκυλου που έβγαζε φλόγες από το πελώριο στόμα του. Σύμφωνα με τον Ντέϊβιντ Ίρβινγκ, η παραπάνω ταινία ήτανε μία από τις αγαπημένες του Αδόλφου Χίτλερ.
Η έμπνευση
Ο Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ έγραψε αυτή την ιστορία λίγο μετά την επιστροφή του από τη Νότια Αφρική, όπου είχε εργαστεί ως γιατρός εθελοντής στο νοσοκομείο Langman Field στο Μπλουμφοντέιν. Οι ιδέες του προήλθαν από το θρύλο του Richard Cabell, που ήταν η βασική έμπνευση για την ιστορία ενός κολασμένου κυνηγόσκυλου των Μπάσκερβιλ. Ο τάφος του Cabell βρίσκεται στο Buckfastleigh του Ντέβον.
Ο γαιοκτήμονας Richard Cabell έζησε κατά τον 17ο αιώνα και ήταν ο τοπικός άρχων στο Buckfastleigh. Είχε πάθος για το κυνήγι και ήταν αυτό που εκείνες τις ημέρες περιγραφόταν ως «τερατώδης κακός άνθρωπος». Απέκτησε αυτή τη φήμη για την ανηθικότητά του και επειδή λεγόταν ότι είχε πουλήσει τη ψυχή του στο Διάβολο. Υπήρξε επίσης μία φήμη ότι είχε δολοφονήσει τη γυναίκα του. Στις 5 Ιουλίου του 1677 πέθανε, αλλά αυτό ήταν μόνο η αρχή της ιστορίας. Ο θρύλος λέει ότι τη νύχτα της ταφής του, ένα κοπάδι κυνηγόσκυλα διέσχισαν γαβγίζοντας τον βάλτο και ούρλιαζαν από τον τάφο του. Από κείνη τη νύχτα, ο Cabell οδηγούσε το κοπάδι μέσω του βάλτου, συνήθως στην επέτειο του θανάτου του. Αν το κοπάδι δεν ήταν έξω για κυνήγι, μπορούσε να το βρει κανείς να ουρλιάζει γύρω από τον τάφο. Σε μια προσπάθεια να αφήσουν τη ψυχή του Cabell να αναπαυθεί, οι χωρικοί έχτισαν ένα μεγάλο κτίριο γύρω από τον τάφο του, και για να είναι σίγουροι τοποθέτησαν μία τεράστια πλάκα πάνω από τον τάφο για να μην μπορεί να διαφύγει το φάντασμα του γαιοκτήμονα.
Επιπλέον, η λαογραφία του Ντέβον περιλαμβάνει ιστορίες γύρω από έναν τρομακτικό υπερφυσικό σκύλο για τον οποίο ίσως να έχει ακούσει ο Κόναν Ντόυλ.
Η περιγραφή του πύργου των Μπάσκερβιλ είναι εμπνευσμένη από μία επίσκεψη του Κόναν Ντόυλ στο Νόρφολκ. Κάποια άλλα στοιχεία της ιστορίας είναι το προϊόν της παραμονής του Ντόυλ σ' ένα ξενοδοχείο κοντά στο Κρόμερ, όπου άκουσε για πρώτη φορά την ιστορία ενός σκύλου-φαντάσματος. Επισημαίνεται ότι ο πύργος των Μπάσκερβιλ όπως τον βλέπει για πρώτη φορά ο Γουάτσον μοιάζει πολύ με το παλιό σχολείο του Κόναν Ντόυλ, το Κολέγιο Στόουνυχερστ στο Λάνκασερ, όπως φαίνεται από το δρόμο.
Κύριοι χαρακτήρες
thumb|Ο Δρ. Γουάτσον και ο Σέρλοκ Χολμς (εικονογράφηση του μυθιστορήματος από τον Sidney Paget) Σέρλοκ Χολμς – Ο Χολμς είναι ο φημισμένος ντετέκτιβ της οδού Μπέικερ 221B, με την έντονη παρατηρητικότητα, την οξεία νοημοσύνη και το λογικό μυαλό. Αν και ο Γουάτσον πρωταγωνιστεί σε μεγάλο μέρος αυτής της συγκεκριμένης περιπέτειας, η παρουσία του Χολμς είναι πάντα αισθητή. Στο τέλος αναγνωρίζει τον ιδιοφυή δολοφόνο, σώζει τη ζωή του επόμενου θύματος και λύνει το μυστήριο των Μπάσκερβιλ.
'''Δρ. Τζον Γουάτσον''' – Είναι ο αφηγητής του μυθιστορήματος, ο γενναίος βοηθός του Χολμς στην οδό Μπέικερ και ο χρονογράφος πολλών θριάμβων του ως ιδιωτικός ντετέκτιβ. Βαδίζει για λίγο στα βήματα του Χολμς, εκφράζοντας την προθυμία του να εντυπωσιάσει το συνάδελφό του λύνοντας την πιο πολύπλοκη από τις υποθέσεις πριν εμπλακεί ξανά ο Χολμς.
Σερ Χούγκο Μπάσκερβιλ – Αυτός ο πρόγονος των Μπάσκερβιλ του 17ου αιώνα, γέννησε το θρύλο της οικογενειακής κατάρας. Ο Σερ Χούγκο ήταν η προσωποποίηση της αριστοκρατικής υπερβολής, της μέθης και της ακολασίας, μέχρι που μία νύχτα σκοτώθηκε στο βάλτο κοντά στον πύργο των Μπάσκερβιλ από ένα δαιμονικό κυνηγόσκυλο που στάλθηκε για να τον τιμωρήσει.
Σερ Τσαρλς Μπάσκερβιλ – Ο πρώην αφέντης του φέουδου των Μπάσκερβιλ στο Ντέβον ήταν ένας προληπτικός και ασθενικός εργένης. Τρομοκρατημένος από το θρύλο των Μπάσκερβιλ, τα ίχνη του δείχνουν ότι μάλλον προσπαθούσε να ξεφύγει από κάτι κατά τη στιγμή του θανάτου του στη γη των Μπάσκερβιλ. Επιπλέον, κοντά στο πτώμα του βρέθηκαν στο έδαφος αποτυπώματα από τα πόδια ενός μεγάλου σκύλου. Ο Σερ Τσαρλς ήταν φιλάνθρωπος. Το σχέδιό του να επενδύσει κεφάλαια στην απομονωμένη περιοχή γύρω από τον πύργο των Μπάσκερβιλ παρακίνησε τον κληρονόμο του, τον Σερ Χένρυ, να θέλει να μετακομίσει εκεί και να συνεχίσει το καλό έργο του θείου του.
Σερ Χένρυ Μπάσκερβιλ – Ανιψιός του Σερ Τσαρλς και ο πιο κοντινός του συγγενής. Ο Σερ Χένρυ κληρονομεί την περιουσία των Μπάσκερβιλ. Περιγράφεται ως «μαυρομάτης άντρας περίπου τριάντα ετών, ανθεκτικής κράσης». Ο Σερ Χένρυ συστήνεται από τον γιατρό του στον Χολμς και στον Γουάτσον, οι οποίοι ταξιδεύουν στο Ντέβον για να τον προστατεύσουν από την προφανή συνωμοσία να τον σκοτώσουν κάποιοι και να εξαλειφθεί έτσι και ο τελευταίος των Μπάσκερβιλ. Κατά την κορύφωση της ιστορίας, ο Σερ Χένρυ σχεδόν σκοτώνεται -όπως κι ο θείος του- από ένα άγριο κυνηγόσκυλο, που ήταν κρυμμένο στο βούρκο και εκπαιδευμένο να επιτίθεται σε θύματα επιλεγμένα από τον κακό της ιστορίας.
'''Δρ. Μόρτιμερ''' – Γιατρός και φίλος των Μπάσκερβιλ. Ο Μόρτιμερ είναι ψηλός, λεπτός και εγκάρδιος, με μάλλον εκκεντρικές συνήθειες. Ωστόσο είναι ένας ικανός επαρχιακός γιατρός, ο οποίος έγινε ο εκτελεστής της διαθήκης του Σερ Τσαρλς. Θέτει την πλοκή του έργου, όταν ταξιδεύει με τρένο στο Λονδίνο και πληροφορεί τον Χολμς και τον Γουάτσον για τα παράξενα γεγονότα που περιβάλλουν τον θάνατο του Σερ Τσαρλς και τους προειδοποιεί για την επικίνδυνη κατάσταση που αντιμετωπίζει πλέον ο Σερ Χένρυ ως κληρονόμος του Σερ Τσαρλς. Ο Μόρτιμερ εξακολουθεί να στηρίζει τον Χολμς και τον Γουάτσον στο διπλό ρόλο τους ως ερευνητές/σωματοφύλακες μέχρι το κλείσιμο της υπόθεσης.
Κύριος Τζακ Στέιπλετον – Ένας σχολαστικός πρώην δάσκαλος, ο Στέιπλετον, κυνηγά πεταλούδες στους βάλτους και ενδιαφέρεται για παλιά βιβλία. Εξωτερικά δείχνει ένας ευγενικός κύριος, ενδόμυχα έχει μία ισχυρή ιδιοσυγκρασία, η οποία αποκαλύπτεται σε καίριες στιγμές. Κατόπιν αποκαλύπτεται ότι ο Στέιπλετον στην πραγματικότητα είναι ένας χαμένος συγγενής του Σερ Χένρυ που περιμένει να κληρονομήσει την περιουσία των Μπάσκερβιλ και ένας δολοπλόκος εγκληματίας.