cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αββαείο του Μον-Σαιν-Μισέλ
Εκατονταετής πόλεμος
Το 1433, καθώς μια πυρκαγιά έχει κάψει ένα τμήμα της πόλης, οι Άγγλοι το εκμεταλλεύονται για να επιτεθούν στο αββαείο. Γίνεται μεγάλη επίθεση υπό την ηγεσία του Θωμά του Σκέιλς στις 17 Ιουνίου, με την άμπωτη, με πυροβολικό και μηχανές πολέμου. Οι Νορμανδοί ιππότες που υπερασπίζονταν το Μον-Σαιν-Μισέλ πραγματοποίησαν τέτοια σφαγή που οι Άγγλοι απωθήθηκαν, και καταδιώχτηκαν κατά μήκος της ακτής. Ήταν τότε η τελευταία επίθεση των Άγγλων, μετά από την οποία αρκούνται να παρατηρούν το Μον από την Τομπελαίν και τις οχυρώσεις τους. Από τότε, το Μον δεν θα ξαναϋποστεί πολιορκία μέχρι την απελευθέρωση της Νορμανδίας το 1450.
Οι φυλακές του αββαείου
Το αββαείο χρησίμευσε, κατά το Παλαιό Καθεστώς, ένας χώρος κράτησης για διάφορους ανθρώπους που έχουν φυλακιστεί με διάφορες κατηγορίες, καθώς όμως οι τελευταίοι Βενεδικτίνοι εγκατέλειψαν το Μον 1791, στη διάκρεια της Επανάστασης, αυτό γίνεται φυλακή στην οποία στέλνονται, από το 1793, παραπάνω από 300 ιερείς που αντιτίθενται στις αρχές της Επανάστασης. Μετά την κράτηση στο Μον των Σοσιαλιστών Μαρτέν Μπερνάρ, Αρμάν Μπαρμπές και Ωγκύστ Μπλανκί, διάφοροι διανοούμενοι, ανάμεσά τους και ο Βικτόρ Ουγκό, καταγγέλουν το αββαείο-φυλακή που θα κλείσει με αυτοκρατορικό διάταγμα το 1863.
Το 1794, ένας μηχανισμός οπτικού τηλέγραφου, το σύστημα του Σαπ, εγκαθίσταται στην κορυφή του καμπαναριού κάνοντας με αυτό τον τρόπο το Μον-Σαιν-Μισέλ τμήμα της τηλεγραφικής γραμμής Παρίσι - Βρέστη. Το 1817, οι πολλές αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν από τη διεύθυνση των φυλακών είχαν σαν αποτέλεσμα την κατάρρευση του ξενώνα που είχε χτίσει ο Ροβέρτος του Τορινί.
Το ιστορικό μνημείο
thumb|Τμήμα του καθολικού του αββαείου σε γοτθικό αρχιτεκτονικό ρυθμό.
Ο Βιολέ-λε-Ντυκ επισκέφτηκε το όρος το 1835, αλλά ήταν οι μαθητές του, Πολ Γκου και Εντουάρ Κορουαϊέ (1835-1904), που ανέλαβαν να αναστηλώσουν αυτό το έργο της γαλλικής γοτθικής τέχνης.
Επείγοντα έργα αναστύλωσης και αναπαλαίωσης του αββαείου, που είχε κατηγοριοποιηθεί ως Ιστορικό Μνημείο το 1874, πραγματοποιούνται από τον Εντουάρ Κορουαϊέ. Το 1896, χτίζεται ένα τόξο ύψους μεγαλύτερου των 170 μέτρων πάνω από το ύψος της θάλασσας.
Το άγαλμα του Αγίου Μιχαήλ που κοσμεί το τόξο (οριστική ολοκλήρωση του γλυπτού το 1898) κατασκευάστηκε το 1895 από τον γλύπτη Εμανυέλ Φρεμιέ στα Εργαστήρια Μοντουί που είχαν ήδη εργαστεί για λογαριασμό του Βιολέ-λε-Ντυκ.
Το 1898, ο Πολ Γκου ανακάλυψε, στη διάρκεια ανασκαφών κάτω από το πάτωμα της εκκλησίας, τη Νοτρ-Νταμ-Σου-Τερ, η ολοκληρωτική ανασκαφή της οποίας θα ολοκληρωθεί το 1959, καθώς ο αρχιτέκτονας Υβ-Μαρί Φρουαντεβώ μια κολόνα από σιδηροπαγές σκυρόδεμα.
Θρησκευτική αναγέννηση
Το 1922, η χριστιανική λατρεία επέστρεψε στον ιερό χώρο. Το 1966, με την ευκαιρία του εορτασμού, υπό την αιγίδα του Αντρέ Μαλρώ των χιλίων ετών ύπαρξης του αββαείου, αρκετά μοναστήρια Βενεδικτινών απέστειλαν ορισμένους μοναχούς να περάσουν το έτος 1966 στο Μον, ώστε να γιορτάσουν, με τον τρόπο τους, τα χίλια χρόνια θρησκευτικής ύπαρξης του μέρους, χωρίς την οποία είναι σχεδόν σίγουρο ότι αυτό θα είχε παραμείνει σε πρωτόγονη κατάσταση. Με το πέρας του έτους, με μεγάλο αριθμό επισκεπτών και πολλές συνεδριάσεις, μερικοί μοναχοί παρέμειναν, σε συμφωνία με το Κράτος, υπό την ιδιοκτησία του οποίου βρίσκεται ο χώρος. Ο πρώτος τους ηγούμενος ήταν ο πατέρας Μπρυνό ντε Σενβίλ, ο οποίος προερχόταν από το Αββαείο του Μπεκ-Ελουέν.
Αυτή η μικρή κοινότητα πραγματοποίησε επί περίπου τριάντα πέντε έτη, μέσω της παρουσίας της και των εκδηλώσεων λατρείας, ένα είδος μόνιμου προσκυνήματος στον χώρο, υποδεχόμενη τους προσκυνητές από κάθε πιθανή και απίθανη άκρη της γης. Οι πρωτοστάτες αυτοί έδωσαν τη δυνατότητα στελέχωσης μιας σημαντικότερης κοινότητας.
Οι Μοναστικές αδελφότητες της Ιερουσαλήμ
Από το 2001, μοναχοί και μοναχές των Μοναστικών αδελφοτήτων της Ιερουσαλήμ, προερχόμενοι από την Εκκλησία Σαιν-Ζερβαί του Παρισιού, διασφαλίζουν τη θρησκευτική παρουσία στη διάρκεια όλου του έτους. Αντικατέστησαν τους Βενεδικτίνους μοναχούς, οι οποίοι, σταδιακά, άρχισαν να εγκαταλείπουν το Μον μετά το 1979.
Έτσι, κάθε μέρα, τα μέλη της μοναστική κοινότητας συναντώνται για τις λειτουργίες στην κύρια εκκλησία του Αββαείου (ή στην κρύπτη της Νοτρ-Νταμ ντε Τραντ Σιέρζ στη διάρκεια ου Χειμώνα), επαναφέροντας με αυτό τον τρόπο το μνημείο στον αρχικό του ρόλο, την προσευχή και την ύμνηση της δόξας του Κυρίου. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα προσέλκυσης τουριστών και προσκυνητών οι οποίοι, πολυάριθμοι, έρχονται να παρακολουθήσουν τις διάφορες δοξολογίες και λειτουργίες που λαμβάνουν χώρα.
Με την ευκαιρία του εορτασμού του 13ου αιώνα ζωής του Μον, η μοναστική αδελφότητα είχε ενεργότατη συμμετοχή, ανοιγόμενη, πλέον, ακόμη περισσότερο στον κόσμο.
Υπάρχει η δυνατότητα στέγασης για διάρκεια μίας εβδομάδας, τόσο κατά το καλοκαίρι όσο και κατά τη διάρκεια του χειμώνα, για προσευχή, ήρεμη συμβίωση με τη μοναστική κοινότητα και ανακάλυψη της καθημερινότητας και των δραστηριοτήτων της…
Προσφάτως, η ανακαίνιση μιας κατοικίας του Μον, του « Logis Saint-Abraham », ξεκίνησε από την κοινότητα. Θα παρέχει, έτσι, τη δυνατότητα, στο μέλλον, σε αρκετούς προσκυνητές να διαμείνουν, μερικές ημέρες ώστε να προσευχηθούν.
Το Φεστιβάλ 13 αιώνες μεταξύ ουρανού και θάλασσας
Στη διάρκεια του σχεδιασμού για τους εορτασμούς των 13 αιώνων από την ίδρυση του μοναστηριού, η διακονία της Κουτάνς και της Αβράνς και η οργάνωση Ρομπέρ ντε Τορινί αποφάσισαν από κοινού, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία ενός φεστιβάλ Χριστιανικών Τεχνών με στόχο την "ευαισθητοποίηση του επισκέπτη στην πνευματική πλευρά του Μον-Σαιν-Μισέλ". Αυτό θα λάμβανε χώρα τον Ιούλιο του 2008 και θα συνέπιπτε με τις Παγκόσμιες Ημερίδες Νεολαίας του 2008 στο Σίδνεϊ.
Έτσι, στη διάρκεια του μήνα Ιουλίου, με τη βοήθεια των Μοναστικών Αδελφοτήτων της Ιερουσαλήμ του Μον-Σαιν-Μισέλ, έλαβαν χώρα δύο εβδομάδες φεστιβάλ, που αποτελούνταν από μια εβδομάδα ποικίλων συναυλιών και εκδηλώσεων (Κλασική, Γκόσπελ,…) και μια άλλη με εκθέσεις (Καλλιγράφοι, Βιβλιοδέτες, Σχεδιαστές,…) Επιπλέον, εορτασμοί, ολονυχτίες και άλλες εκδηλώσεις λατρείας έλαβαν χώρα, σε σχέση με τις Παγκόσμιες Ημερίδες Νεολαίας του Σίδνεϊ.
Μετά από αυτό το φεστιβάλ, όταν έφτασε η ώρα του απολογισμού και με την επιτυχία της πρώτης του αυτής έκδοσης, αποφασίστηκε να διοργανώνεται το φεστιβάλ σε μόνιμη βάση, κάθε καλοκαίρι, για διάρκεια μιας εβδομάδας.
Έκτοτε, μέχρι σήμερα, πολλοί καλλιτέχνες, τραγουδιστές και επισκέπτες έχουν περάσει από αυτό το φεστιβάλ. Αξίζει, επίσης, να προστεθεί ότι είναι χάρη στους πολλούς εθελοντές, που έρχονται από όλες τις περιοχές της Γαλλίας, που είναι παρόντες για τη διαχείριση, την υποδοχή των επισκεπτών,… που το φεστιβάλ διεξάγεται υπό τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, που είναι, άλλωστε, και η στόχευση των διοργανωτών.
Η διευθύντρια του Φεστιβάλ είναι, πλέον, η Φλοράνς ντε Μπωλανκούρ.
Αρχιτεκτονική
Χτισμένο κατά τον 10ο αιώνα, το αββαείο των Βενεδικτίνων παρουσιάζει πληθώρα αρχιτεκτονικών στοιχείων σε αρχιτεκτονικούς ρυθμού όπως ο Καρολιγιανός, ο Ρομανικός και ο φλογόμορφος γοτθικός. Το Μον-Σαιν-Μισέλ θα μπορούσε, με αυτή την έννοια, να θεωρηθεί ως μια υπερκατασκευή, με το σκεπτικό ότι το όλο επισκιάζει τα διάφορα κτίρια που έχουν, κατά καιρούς, κατασκευαστεί για τις ανάγκες του μοναστηριού των Βενεδικτίνων, κι όλα αυτά σε έναν πολύ περιορισμένο χώρο.
Το αββαείο αποτελείται από πολλά τμήματα :
Κύριος ναός και παρεκκλήσια
thumb|Χάρτης του επιπέδου της Αίθουσας του Ακιλόν thumb|Χάρτης του επιπέδου της Αίθουσας των Ιπποτών
Νοτρ-Νταμ Σου-Τερ
Οι συνεχιζόμενες επεκτάσεις του αββαείου είχαν ως αποτέλεσμα την απορρόφηση του συνόλου του πρώτου κύριου ναού της μονής, ο οποίος είχε χτιστεί το 966, σε βαθμό τέτοιο ώστε να ξεχαστεί για αιώνες, προτού επανακαλυφθεί στη διάρκεια των ανασκαφών που πραγματοποιήθηκαν στις αρχές των 19ου και 20ού αιώνα. Ανακαινισμένη, προσφέρει ένα εξαιρετικό δείγμα της προρομανικής αρχιτεκτονικής.
Τα υπόλοιπα κτίρια του αββαείου χτίστηκαν, στη συνέχεια, στα ανατολικά της αρχικής του εκκλησίας, στην κορυφή του βράχου και ακριβώς από επάνω της.
Κύριος Ναός
thumb|Χάρτης του επιπέδου του Κυρίου Ναού Καθώς τα προσκυνήματα εντατικοποιήθηκαν, αποφασίστηκε τότε η επέκταση του αββαείου χτίζοντας έναν νέο Κύριο Ναό στη θέση των μοναστικών κτιρίων που είχαν μεταφερθεί στα βόρεια της Νοτρ-Νταμ-Σου-Τερ.
Ο νέος Κύριος Ναός περιελάμβανε επίσης τρεις κρύπτες, οι οποίες είναι το Παρεκκλήσι των Τραντ-Σιέρζ (κάτω από τον βραχίονα του βόρειου εγκάρσιου κλίτους του ναού), την κρύπτη του χοροστασίου (στα ανατολικά) και το Παρεκκλήσι του Αγίου-Μαρτίνου (κάτω από τον βραχίονα του νότιου εγκάρσιου κλίτους του ναού) (1031-1047). Ο Αββάς Ρανούλφος ξεκίνησε, στη συνέχεια, την ανέγερση του καθολικού το 1060. Το 1080, τρεις όροφοι μοναστικών κτηρίων ανεγέρθηκαν στα βόρεια της Νοτρ-Νταμ-Σου-Τερ, στα οποία περιλαμβανόταν η Αίθουσα του Ακιλόν, η οποία χρησίμευε ως προσευχητάριο και τόπος φιλοξενίας για τους προσκυνητές, ο χώρος προαυλισμού των μοναχών και το υπνωτήριο. Την ίδια περίοδο, ξεκίνησε και η κατασκευή του κελαριού και του προσευχηταρίου της μελλοντικής Merveille.
Οι νέες κατασκευές κάλυψαν, τότε, εξ ολοκλήρου τη Νοτρ-Νταμ-Σου-Τερ, η οποία, ωστόσο, παρέμεινε σε λειτουργία για την τέλεση δοξολογιών.
Ανακατασκευές
Κακώς στηριζόμενα, τρία διαστήλια στο δυτικό τμήμα του καθολικού κατέρρευσαν στα μοναστικά κτίρια, το 1103. Ο Αββάς Ρογήρος Β΄ ήταν αυτός που ξεκίνησε την ανακατασκευή τους (1115-1125). Το 1421, ήταν η σειρά του ρομανικού χοροστασίου να καταρρεύσει. Ανακατασκευάστηκε σε γοτθικό φλογόμορφο ρυθμό μεταξύ του 1446 και του 1523 (με μια διακοπή μεταξύ 1450 και 1499).
Η κλασικού ρυθμού πρόσοψη του Κύριου Ναού
Η Merveille και τα μοναστικά κτίρια
Το αββαείο του Μον-Σαιν-Μισέλ είναι χωρισμένο σε δύο τμήματα : τον Κύριο Ναό και τη Merveille. Η Merveille ήταν το μέρος στο οποίο ζούσαν οι μοναχοί. Από εξωτερικής άποψης, αντιστοιχεί στο γοτθικό τμήμα, δηλαδή στη βόρεια πλευρά, και κατασκευάστηκε σε διάρκεια 25 ετών σε ύψος τριών ορόφων.
Τα κτίρια του Ροβέρτου του Τορινί
Ο Αββάς Ροβέρτος του Τορινί ξεκίνησε έργα ανέγερσης, στα δυτικά και τα νοτιοδυτικά, ενός κτιριακού συμπλέγματος στο οποίο περιλαμβάνονταν νέα κελιά για μοναχούς, ένα χοροστάσιο, έναν νέο ξενώνα, ένα νοσοκομείο και το Παρεκκλήσι του Σαιντ-Ετιέν (1154-1164). Επίσης, επανασχεδίασε τις οδούς επικοινωνίας με τη Νοτρ-Νταμ-Σου-Τερ, ώστε να αποφεύγεται η συχνή επαφή των προσκυνητών με τους μοναχούς.
Υπάρχει, εκεί, επίσης, μια cage à écureuil που χρησίμευε ως βαρούλκο, εγκαταστάθηκε κατά τη μετατροπή του χώρου σε φυλακή, με σκοπό την τροφοδοσία των κρατουμένων. Υπότροποι κατάδικοι, όρθιοι στο εσωτερικό του τροχού, αναλάμβαναν την κίνησή του μέσω του βηματισμού τους.
Στα ερείπια του νοσοκομείου, το οποίο κατέρρευσε το 1811, παραμένει πάνω από την είσοδο η αναπαράσταση των τριών πεθαμένων του διηγήματος των τριών πεθαμένων και των τριών ζωντανών, τοιχογραφική αναπαράσταση η οποία δείχνει, σε πρώτο στάδιο, τρεις νεαρούς ευγενείς να εγκαλούνται σε ένα κοιμητήριο από τρεις πεθαμένους, οι οποίοι τους υπενθυμίζουν τη συντομία της ζωής και τη σημασία της σωτηρίας της ψυχής τους.
Η Merveille
thumb|Τομή του αββαείου, η Merveille βρίσκεται στην αριστερή πλευρά thumb|Το περιστύλιο Το κτίριο της Merveille, το οποίο βρίσκεται στα βόρεια του Κύριου Ναού, περιλαμβάνει το περιστύλιο, το αριστητήριο, η αίθουσα εργασιών και το προσευχητάριο σε ένα εξαιρετικό παράδειγμα αφομοίωσης. Το σύνολο, στηριζόμενο στην άκρη του βράχου, αποτελείται από δύο κτιριακά συγκροτήματα των τριών ορόφων.
Στο ισόγειο, το κελάρι χρησιμεύει ως υποστήριγμα. Έπειτα, ο κάθε όροφος διαθέτει μια ιδιαίτερη αίθουσα, όλο και ελαφρύτερη στη διακόσμηση καθώς το ύψος αυξάνεται, με ισχυρά υποστυλώματα να βρίσκονται στην εξωτερική πλευρά, παρέχοντας τη δυνατότητα στήριξης του συνόλου του κτιριακού συγκροτήματος. Οι τοπογραφικές δυσχέρειες έπαιξαν, συνεπώς, μεγάλο ρόλο στην κατασκευή της Merveille.
Ο Ραδούλφος των Νήσων έχτισε, πάνω από το προσευχητάριο που είχε κατασκευαστεί από τον Ρογήρο Β΄, την Αίθουσα των Φιλοξενούμενων (1215-1217), το αριστητήριο (1217-1220) και, πάνω από το κελάρι, την Αίθουσα των Ιπποτών (1220-1225) και τέλος το περιστύλιο (1225-1228).
Το περιστύλιο
thumb|left|Το περιστύλιο
Δεν βρίσκεται, όπως το θέλουν οι τύποι, στο κέντρο του μοναστηριού και, συνεπώς, δεν επικοινωνεί με όλες τις συνιστώσες του όπως ισχύει για άλλα μοναστήρια, τις περισσότερες φορές. Συνεπώς, η χρήση του ήταν καθαρά πνευματική : αυτή του να οδηγήσει τον μοναχό στην προσευχή και την περισυλλογή.
Τρεις κάμαρες του περιστυλίου είναι, παραξένως, ανοιχτές προς τη θάλασσα και το κενό. Τα τρία αυτά ανοίγματα θα αποτελούσαν κανονικά την είσοδο του διασκεπτηρίου το οποίο δεν χτίστηκε ποτέ. Οι κιονίσκοι που βρίσκονται σε σταυροειδή διάταξη είχαν αρχικώς κατασκευαστεί από ασβεστώδες coquina, το οποίο εισαγόταν από την Αγγλία, αλλά αναπαλαιώθηκαν με τη χρήση puddingstone από τη Λουκέρνη.
Το περιστύλιο φιλοξενεί έναν μεσαιωνικό κήπο, ο οποίος επαναδημιουργήθηκε το 1966 από τον αδελφό Μπρυνό ντε Σενεβίλ, Βενεδικτίνο μοναχό με αγάπη για τη βοτανολογία. Στο κέντρο του βρίσκεται ένα μοτίβο ορθογώνιων θάμνων το οποίο πλαισιώνουν δεκατρείς τριανταφυλλιές της Δαμασκού. Οι βραγιές ιατρικών φυτών, αρωματικών χόρτων και λουλουδιών συμβόλιζαν τις καθημερινές ανάγκες των μοναχών κατά τον Μεσαίωνα. Στις πλευρές παρατηρούνται θαλάσσια τεφροδοχεία. Στο κέντρο των θαμνοειδών μοτίβων, βρίσκονταν τέρατα, διάβολοι οι οποίοι συμβόλιζαν πως στο κέντρο κάθε θαύματος το κακό θα είναι πάντα παρόν.
Η Αίθουσα της Μπελ-Σαιζ και τα κτίρια της νοτιοανατολικής πλευράς
Παρομοίως, τα κτίρια της μπελ-σαιζ και των μοναστικών κοινοβίων ενέταξαν τις διοικητικές αρμοδιότητες του αββαείου στις πολιτισμικές. Ο αββάς Ρισάρ Τυρστέν έχτισε, στα ανατολικά, την Αίθουσα των Φρουρών (που έκτοτε έγινε και η είσοδος του αββαείου) καθώς και ένα νέο Διοικητήριο, όπου απονεμόταν η δικαιοσύνη, η οποία πήγαζε από το αββαείο (1257).
Κατά το 1393, ανεγέρθησαν οι δύο πύργοι του Σατελέ, και στη συνέχεια οι πύργοι Περίν και Μπαϊγιβερί. Τα παραπάνω θα συμπληρωθούν, κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας του αββά Πιέρ Λε Ρουά, από έναν χώρο στέγασης εντός των οχυρώσεων του αββαείου.
Η πόλη
Ένα ενισχυμένο τείχος προστατεύει την πόλη η οποία βρίσκεται στο νότιο και το ανατολικό τμήμα του Μον. Είναι ορατές, σε κοντινή απόσταση μιας εκ των δύο πυλών, δύο βομβάρδες, 380 mm και 420 mm εκάστη, οι οποίες εγκαταλείφθηκαν από τους Άγγλους στη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου.
Η περιγραφή των τειχών και των μνημείων της πόλης βρίσκεται στο λήμμα για την κοινότητα του Μον-Σαιν-Μισέλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λε Μον-Σαιν-Μισέλ Κατηγορία:Ιστορία της Νορμανδίας Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στη Μανς Μον-Σαιν-Μισέλ Κατηγορία:Μοναστήρια Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γαλλία Κατηγορία:Αββαεία
Βοεβοδάτο Μασοβίας
Το βοεβοδάτο δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999, από τα πρώην Βοεβοδάτα Βαρσοβίας, Πουότσκ, Τσιεχάνουφ, Οστροουένκα, Σιέντλτσε και Ράντομ, σύμφωνα με τις μεταρρυθμίσεις της πολωνικής τοπικής αυτοδιοίκησης που εγκρίθηκαν το 1998. Το όνομα του βοεβοδάτου θυμίζει το παραδοσιακό όνομα της περιοχής, Μασοβία, με το οποίο είναι κατά προσέγγιση όμορο. Ωστόσο, το νότιο τμήμα του βοεβοδάτου, με τον Ράντομ, ανήκει ιστορικά στην Ελάσσων Πολωνία, ενώ η Γουόμζα και τα περίχωρά της, παρόλο που ιστορικά ήταν μέρος της Μασοβίας, τώρα ανήκει στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε.
Συνορεύει με έξι άλλα βοεβοδάτα: Βαρμίας-Μαζουρίας στα βόρεια, Ποντλάσκιε στα βορειοανατολικά, Λούμπλιν στα νοτιοανατολικά, Τιμίου Σταυρού στα νότια, Λοτζ στα νοτιοδυτικά και Κουγιαβίας-Πομερανίας στα βορειοδυτικά.
Η Μασοβία είναι το κέντρο της επιστήμης, της έρευνας, της εκπαίδευσης, της βιομηχανίας και της υποδομής στη χώρα. Αυτή τη στιγμή έχει το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας στην Πολωνία και ταξινομείται ως βοεβοδάτο πολύ υψηλού εισοδήματος. Επιπλέον, είναι δημοφιλές στους παραθεριστές λόγω του αριθμού των ιστορικών μνημείων και του πρασίνου. Τα δάση καλύπτουν πάνω από το 20% της περιοχής του βοεβοδάτου, όπου κυριαρχούν τα πεύκα και οι βελανιδιές στο τοπικό τοπίο. Επιπλέον, ο Εθνικός Δρυμός Καμπίνος που βρίσκεται εντός της Μασόβιας είναι ένα φυσικό καταφύγιο που έχει οριστεί από την UNESCO. δεξιά|μικρογραφία|295x295εσ| [[Πυκνότητα πληθυσμού ανά γκμίνα (1 Ιανουαρίου 2007)]]
Διοικητική διαίρεση
Το Βοεβοδάτο Μασόβιας χωρίζεται σε 42 πόβιατ (κομητείες): 5 πόβιατ πόλεων (miasto na prawach powiatu) και 37 πόβιατ γης (powiat ziemski). Αυτά υποδιαιρούνται σε 314 γκμίνα (δήμους), τα οποία περιλαμβάνουν 85 «αστικά γκμίνα».
Πόλεις
Το βοεβοδάτο αποτελείται 88 πόλεις. Αυτές αναφέρονται παρακάτω κατά φθίνουσα σειρά πληθυσμού (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία για το 2019): • # Βαρσοβία (1.783.321)
• # Ράντομ (212.230)
• # Πουότσκ (119.709)
• # Σιέντλτσε (77.990)
• # Προύσκουφ (62.076)
• # Λεγκιονόβο (54.049)
• # Οστροουένκα (52.071)
• # Πιασέτσνο (48.286)
• # Ότφοτσκ (44.827)
• # Τσιεχάνουφ (44.118)
• # Μινσκ Μαζοβιέτσκι (40.836)
• # Ζιράρντουφ (39.896)
• # Ζόμπκι (37.219)
• # Βοουόμιν (37.082)
• # Σοχάτσεφ (36.327)
• # Μάρκι (34.679)
• # Γκρόντζισκ Μαζοβιέτσκι (31.782)
• # Μουάβα (31.241)
• # Νόβι Ντβουρ Μαζοβιέτσκι (28.649)
• # Βίσκουφ (26.905)
• # Κομπίουκα (24.096)
• # Πιάστουφ (22.619)
• # Πουόνσκ (22.130)
• # Μιλανούβεκ (20.698)
• # Σουλεγιούβεκ (19.766)
• # Πούουτουσκ (19.432)
• # Σοκόουουφ Ποντλάσκι (18.946)
• # Γκοστίνιν (18.588)
• # Πιόνκι (18.269)
• # Σιερπτς (17.994)
• # Ζιελόνκα (17.588)
• # Γκαρβόλιν (17.501)
• # Πσάσνις (17.264)
• # Κοζιενίτσε (17.208)
• # Κονστάντσιν-Γεζιόρνα (17.023)
• # Γουομιάνκι (17.022)
• # Μπρβίνουφ (13.601)
• # Ραντζίμιν (13.005)
• # Βένγκρουφ (12.628)
• # Μπουόνιε (12.261)
• # Γκούρα Καλβάρια (12.040)
• # Βάρκα (11.948)
• # Σιντουόβιετς (11.736)
• # Οζάρουφ Μαζοβιέτσκι (11.719)
• # Κάρτσεφ (9.856)
• # Μάκουφ Μαζοβιέτσκι (9.776)
• # Ζουρόμιν (8.867)
• # Τουούστς (8.156)
• # Νάσιελσκ (7.702)
• # Ζβόλεν (7.698)
• # Γουοσίτσε (7.049)
• # Μπιαουομπζέγκι (6.951)
• # Μστσόνουφ (6.376)
• # Πσισούχα (5.818)
• # Λίπσκο (5.501)
• # Γουασκάζεφ (4.840)
• # Ίουζα (4.733)
• # Πιλάβα (4.578)
• # Σέροτσκ (4.506)
• # Ράτσιονς (4.384)
• # Σκαρίσεφ (4.371)
• # Γκόμπιν (4.125)
• # Τάρτσιν (4.116)
• # Ζελέχουφ (3.988)
• # Ποντκόβα Λέσνα (3.851)
• # Νόβε Μιάστο ναντ Πιλίτσα (3.755)
• # Χαλίνουφ (3.739)
• # Μρόζι (3.574)
• # Μισίνιετς (3.408)
• # Ζακρότσιμ (3.196)
• # Χοζέλε (3.088)
• # Γκλινόγετσκ (3.019)
• # Καουούσιν (2.899)
• # Ντρόμπιν (2.872)
• # Ρούζαν (2.709)
• # Βισόγκρουντ (2.601)
• # Μογκιελνίτσα (2.253)
• # Κόσουφ Λάτσκι (2.089)
• # Σανίκι (1.961)
• # Μπιέζουν (1.846)
• # Μόρντι (1.788)
• # Λουμπόβιντζ (1.684)
• # Βισμιεζίτσε (885)
Βοεβοδάτο Μασοβίας (1526-1795)
Το Βοεβοδάτο Μασοβίας (1526-1795) (πολωνικά: Województwo Mazowieckie) ήταν διοικητική περιοχή του Βασιλείου της Πολωνίας και της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, από τον 15ο αιώνα έως τον διαμελισμό της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας (1795). Μαζί με τα Βοεβοδάτα Πουότσκ και Ράβα, σχημάτισε την επαρχία της Μασοβίας.
Βοεβοδάτο Μασοβίας (1816-1837)
Το Βοεβοδάτο Μασοβίας ήταν ένα από τα βοεβοδάτα της Πολωνίας του Συνεδρίου. Δημιουργήθηκε από το Τμήμα της Βαρσοβίας και μετατράπηκε στο Κυβερνείο Μασόβιας.
Μεταφορέ
μικρογραφία| [[Koleje Mazowieckie (Σιδηρόδρομοι Μασοβί]] Υπάρχουν τρεις κύριες οδικές διαδρομές που διέρχονται από το βοεβοδάτο: Κορκ-Βερολίνο-Πόζναν-Βαρσοβία-Μινσκ-Μόσχα-Ομσκ, Πράγα-Βρότσουαφ-Βαρσοβία-Μπιαουίστοκ-Ελσίνκι και Πσκοφ-Γκντανσκ-Βαρσοβία-Κρακοβία-Βουδαπέστη.
Επί του παρόντος, υπάρχουν διάφορα τμήματα εθινικών οδών στην περιοχή, με τον αυτοκινητόδρομο Α2 να συνδέει την περιοχή, και ως εκ τούτου την πρωτεύουσα, με την υπόλοιπη Ευρώπη. Ο αυτοκινητόδρομος περνά κατευθείαν από το βοεβοδάτο από δυτικά προς ανατολικά, συνδέοντάς το με τη Λευκορωσία και τη Γερμανία. Ωστόσο, ο A2 δεν έχει ακόμη κατασκευαστεί ανατολικά της Βαρσοβίας για να συνδέσει την Πολωνία με τη Λευκορωσία. Ο αυτοκινητόδρομος S8 συνδέει τη Βαρσοβία με το Μπιαουίστοκ στο γειτονικό ανατολικό βοεβοδάτο, μαζί με τον S17 που κατασκευάζεται για να συνδέσει τη Βαρσοβία με το Λούμπλιν.
Το σιδηροδρομικό δίκτυο βασίζεται στα Koleje Mazowieckie και PKP Intercity.
Το κύριο διεθνές αεροδρόμιο στην περιοχή είναι το Αεροδρόμιο Βαρσοβίας «Φρεντερίκ Σοπέν».
Οικονομία
Το Βοεβοδάτο Μασοβίας είναι το πλουσιότερο βοεβοδάτο στην Πολωνία. Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) του βοεβοδάτου ήταν 112,2 δισεκατομμύρια ευρώ το 2018, αντιπροσωπεύοντας το 22,6% της πολωνικής οικονομικής παραγωγής. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ προσαρμοσμένο για αγοραστική δύναμη ήταν 34.400 ευρώ ή 114% του μέσου όρου της ΕΕ των 27 την ίδια χρονιά.
Ανεργία
Το ποσοστό ανεργίας ήταν 4,8% το 2017 και ήταν υψηλότερο από τον εθνικό και ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μασοβια Κατηγορία:Μασοβία Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που ιδρύθηκαν το 1999
Μαρκ Όβερμαρς
Ο Μαρκ Όβερμαρς (ολλανδικά: Marc Overmars) (γενν. 29 Μαρτίου 1973) είναι Ολλανδός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και νυν διευθυντής ποδοσφαίρου στην βελγική Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ. Προηγουμένως ήταν διευθυντής ποδοσφαίρου στον Άγιαξ. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας, έπαιξε ως εξτρέμ και ήταν γνωστός για την ταχύτητα και τις τεχνικές του ικανότητες.
Ο Όβερμαρς γεννήθηκε στο Εμστ και ήταν παθιασμένος με το ποδόσφαιρο από μικρή ηλικία. Ξεκίνησε την καριέρα του ως παίκτης στην ΣΦ Έπε, πριν ενταχθεί στην ομάδα νέων της Γκο Αχέντ Ιγκλς το 1987. Εξασφάλισε μια θέση στην πρώτη ομάδα τη σεζόν 1990-91, αλλά εντάχθηκε εγκαίρως στη Βίλεμ Τβε για την επόμενη σεζόν. Η παραμονή του στην ομάδα ήταν σύντομη, καθώς μετά από 31 συμμετοχές υπέγραψε στον Άγιαξ το 1992. Καθιερώθηκε ως σημαντικό μέλος της ομάδας που κέρδισε τρεις τίτλους Έρεντιβιζι από το 1994 και το 1996 και το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ το 1994-95. Τον Δεκέμβριο του 1995, ο Όβερμαρς υπέστη τραυματισμό στους χιαστούς συνδέσμους, που τον άφησε εκτός δράσης για οκτώ μήνες.
Το 1997, εντάχθηκε στην Άρσεναλ. Οι εμφανίσεις του στο σύλλογο ήταν αρχικά αδιάφορες και προσέλκυσαν κριτική από ειδικούς και οπαδούς του ποδοσφαίρου. Μέχρι το τέλος της πρώτης του σεζόν, ο Όβερμαρς έγινε το επίκεντρο του νταμπλ της Άρσεναλ, με πρωτάθλημα και κύπελλο. Σκόραρε το νικητήριο γκολ εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που οδήγησε την ομάδα στο δρόμο της για να εξασφαλίσει τον τίτλο της Πρέμιερ Λιγκ και άνοιξε το σκορ εναντίον της Νιούκαστλ Γιουνάιτεντ στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας του 1998. Το 2000, μετακόμισε στη Μπαρτσελόνα σε μια συμφωνία αξίας 25 εκατομμυρίων £ και έγινε ο πιο ακριβός παίκτης στην ιστορία του ολλανδικού ποδοσφαίρου. Ο σύλλογος απέτυχε να κερδίσει τρόπαια κατά τη διάρκεια της παραμονής του και πολλές διοικητικές αλλαγές τον έκαναν αναπληρωματικό παίκτη. Ένας επίμονος τραυματισμός στο γόνατο ώθησε τον Όβερμαρς να ανακοινώσει την αποχώρησή του το 2004, αλλά αντέστρεψε την απόφασή του το 2008 και έπαιξε μια σεζόν για την Γκο Αχέντ Ιγκλς πριν αποσυρθεί ξανά.
Το 2012, ο Όβερμαρς διορίστηκε διευθυντής ποδοσφαίρου του Άγιαξ. Τον Φεβρουάριο του 2022, άφησε τον ρόλο μετά από μια «σειρά ακατάλληλων μηνυμάτων σε πολλές γυναίκες συναδέλφους», σύμφωνα με επίσημη δήλωση του συλλόγου. Μεταξύ άλλων, είχε στείλει φωτογραφίες των γεννητικών οργάνων του σε τουλάχιστον μία υπάλληλο. Τον Μάρτιο του 2022, παρουσιάστηκε ως διευθυντής ποδοσφαίρου από την Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ, προκαλώντας την απόσυρση τεσσάρων χορηγών του συλλόγου την ίδια εβδομάδα.
Γκο Αχέντ Ινγκλς
Τον Ιούλιο του 2008, ο Όβερμαρς έπαιξε σε αγώνα προς τιμή του Γιαπ Σταμ σε μια ομάδα από πρώην συμπαίκτες του Σταμ εναντίον του Άγιαξ. Η απόδοσή του, που προβλημάτισε τον αμυντικό Τζόρτζε Ογκαράρου, του έφερε προσκλήσεις από ολλανδικούς και γερμανικούς συλλόγους για να κάνει την επαγγελματική του επιστροφή. Αρχικά απέρριψε τις προσφορές, αλλά τον Αύγουστο του 2008 ανακοίνωσε ότι επρόκειτο να επανέλθει στη δράση για να παίξει ξανά για τους Γκο Αχέντ Ινγκλς. Η επιστροφή του Όβερμαρς διήρκεσε μόνο μία σεζόν, καθώς το γόνατό του συνέχιζε να του προκαλεί δυσφορία.
Εθνική ομάδα
Η πρώτη κλήση του Όβερμαρς στην Εθνική Ολλανδίας ήρθε τον Φεβρουάριο του 1993, για έναν προκριματικό αγώνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 εναντίον της Τουρκίας. Σκόραρε πέντε λεπτά στο ντεμπούτο του. Η ομάδα κέρδισε με 3-1 και ο Όβερμαρς είπε ότι το γκολ ήταν καλό για την αυτοπεποίθησή του. Ο Ντικ Αντφοκάατ, ο προπονητής της Ολλανδίας, εγκωμίασε την απόδοση του πρωτοεμφανιζόμενου. Τον Απρίλιο του 1993, ο Όβερμαρς κέρδισε πέναλτι για την Ολλανδία εναντίον της Αγγλίας, μετά από φάουλ του Ντες Ουόκερ. Ο Πέτερ φαν Φόσεν ευστόχησε στο πέναλτι για να ολοκληρώσει μια επιστροφή για την Ολλανδία, η οποία ήταν πίσω με 2-0 μετά από 24 λεπτά.
Η εθνική ομάδα προκρίθηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 το Νοέμβριο του 1993. Ο Αντφοκάατ επέλεξε τον Όβερμαρς για τη διοργάνωση και συμμετείχε, όπου στους πέντε αγώνες της Ολλανδίας. Εναντίον της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας στη Φάση των 16, εκμεταλλεύτηκε την λανθασμένη κεφαλιά του Τέρι Φίλαν που προοριζόταν για τον τερματοφύλακα Πάκι Μπόνερ και έφυγε με σπριντ για να δώσει ασίστ στον Ντένις Μπέργκαμπ και να σκοράρει. Η Ολλανδία αποκλείστηκε στα προημιτελικά από τη Βραζιλία. Ο Αντφοκάατ χρησιμοποίησε τον Όβερμαρς ως δεύτερο επιθετικό, αλλά σε μεγάλο μέρος του αγώνα έπαιξε ως ένας από τους πέντε στη μεσαία γραμμή. Το κόρνερ του στο 76ο λεπτό έφερε το γκολ από τον Άρον Βίντερ για να ισοφαρίσει το σκορ σε 2-2 για ένα σύντομο διάστημα, όμως ένα γκολ του Μπράνκο έδωσε τη νίκη στη Βραζιλία. Οι επιδόσεις του Όβερμαρς στη διοργάνωση τον οδήγησαν να αναδειχθεί ο Καλύτερος Νεαρός Παίκτης του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994. αριστερά|μικρογραφία|215x215εσ| Η φανέλα του Όβερμαρς της Εθνικής Ολλανδίας, δεύτερη από αριστερά Τον Οκτώβριο του 1995, σημείωσε χατ τρικ για την Ολλανδία στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 εκτός έδρας επί της Μάλτας. Ήταν ευχαριστημένος με την απόδοσή του – «τα πράγματα γίνονται καλύτερα» και ένιωθε ότι έπρεπε να εξασκήσει την τεχνική του στο σουτ και το τρέξιμο προς τα μέσα. Ο Όβερμαρς δεν συμμετείχε στους τελικούς της διοργάνωσης, καθώς ανάρρωνε από τον τραυματισμό του στους συνδέσμους του γόνατος. Ο αθλητικογράφος Ρομπ Χιουτζ είπε ότι η ισοπαλία της Ολλανδίας εναντίον της Σκωτίας έδειξε γιατί «τους λείπει πολύ η ταχύτητα και η ισορροπία του Μαρκ Όβερμαρς». Επέστρεψε στη διεθνή δράση για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998 εναντίον της Ουαλίας το Νοέμβριο του 1996. Πίστευε ότι η καλύτερη θέση του για την εθνική ομάδα ήταν στην επίθεση, αλλά ο προπονητής Γκους Χίντιγκ ήθελε να παραμείνει ως εξτρέμ.
Ο Όβερμαρς επιλέχθηκε στην ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, που διοργανώθηκε στη Γαλλία. Πριν ξεκινήσει η διοργάνωση, σκόραρε δύο γκολ σε φιλικό με την Παραγουάη. Σκόραρε ξανά στη νίκη της Ολλανδίας με 5–0 εναντίον της Νότιας Κορέας στη φάση των ομίλων. Ενώ προπονούνταν πριν από τον προημιτελικό αγώνα με την Αργεντινή, υπέστη έναν τραυματισμό που φαινομενικά τον απέκλεισε. Εμφανίστηκε αργά στο παιχνίδι ως αλλαγή, αλλά επιδείνωσε τον τραυματισμό του. Στη συνέχεια αναγκάστηκε να μείνει εκτός ολόκληρου του ημιτελικού εναντίον της Βραζιλίας, τον οποίο η Ολλανδία έχασε στα πέναλτι.
Ο Όβερμαρς υπέστη μια μικρή οπισθοδρόμηση πριν από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000 με πόνο στο μηριαίο μυ. Ωστόσο, συνέχισε την προπόνηση και δηλώθηκε ικανός για τον εναρκτήριο αγώνα της Ολλανδίας εναντίον της Τσεχίας, όπου ήταν στον πάγκο. Η είσοδός του στον αγώνα απέφερε το μοναδικό γκολ του αγώνα, ένα πέναλτι που κερδίθηκε στο 89ο λεπτό, καθώς ο Ρόναλντ ντε Μπουρ τραβήχτηκε από τη φανέλα ενώ πηδούσε για να συναντήσει τη σέντρα του Όβερμαρς. Στους προημιτελικούς, σκόραρε δύο φορές στη νίκη της ομάδας με 6–1 εναντίον της Γιουγκοσλαβίας. Η Ολλανδία έχασε στον ημιτελικό από την Ιταλία στα πέναλτι. Ο Όβερμαρς έπαιξε σε οκτώ από τους δέκα προκριματικούς αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002 της Ολλανδίας, αλλά ήταν μια ανεπιτυχής εκστρατεία καθώς απέτυχε να προκριθεί στους τελικούς.
Μετά από ένα χρόνο απουσίας από την εθνική λόγω τραυματισμού, ο Όβερμαρς κλήθηκε στην ομάδα της Ολλανδίας για το φιλικό τους εναντίον της Πορτογαλίας τον Απρίλιο του 2003. Δύο μήνες αργότερα, μπήκε ως αλλαγή εναντίον της Λευκορωσίας σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 και σημείωσε το εναρκτήριο γκολ του αγώνα. Επιλέχθηκε για τη διοργάνωση που διεξήχθη στην Πορτογαλία και ο Αντφοκάατ τον συμβούλεψε να μην προπονείται περισσότερο από μία φορά την ημέρα, έτσι ώστε το σώμα του να αντιστέκεται στην εξάντληση. Ο Όβερμαρς ξεκίνησε μόνο τρεις αγώνες στη διοργάνωση, το τελευταίο του παιχνίδι ήταν η ήττα της Ολλανδίας από την Πορτογαλία στον ημιτελικό. Συνολικά, έπαιξε σε 86 παιχνίδια με την εθνική ομάδα, σκοράροντας 17 γκολ.
Σταδιοδρομία μετά το ποδόσφαιρο
Τον Φεβρουάριο του 2005, η Όβερμαρς έγινε μέτοχος της Γκο Αχέντ Ιγκλς. Δύο μήνες αργότερα, εντάχθηκε στο εποπτικό συμβούλιο του συλλόγου για να ασχοληθεί με τεχνικά θέματα. Ο Χανς ντε Φρόομε, πρόεδρος της Γκο Αχέντ Ιγκλς, δήλωσε ότι είναι «περισσότερο από ικανοποιημένος» με την άφιξη του Όβερμαρς, προσθέτοντας: «Το διοικητικό συμβούλιο χρειάζεται κάποιον με ισχυρό ποδοσφαιρικό υπόβαθρο».
Το 2011, ο Όβερμαρς ανέλαβε τη θέση του προπονητή νέων του Άγιαξ για μία ημέρα την εβδομάδα. Στο τέλος της σεζόν 2011–12, ο Όβερμαρς άφησε τη θέση του στην Γκο Αχέντ Ιγκλς. Είπε, «Δραστηριοποιούμαι σε εθελοντική βάση στον σύλλογο εδώ και επτά χρόνια. Αυτή είναι μια μεγάλη στιγμή στη ζωή μου». Η απογοητευτική φόρμα του συλλόγου στο πρωτάθλημα «επιτάχυνε» την απόφασή του.
Ο Όβερμαρς έγινε διευθυντής ποδοσφαίρου στον Άγιαξ τον Ιούλιο του 2012. Παραιτήθηκε από τη θέση του στον Άγιαξ στις 6 Φεβρουαρίου 2022, αφού παραδέχτηκε ότι έστειλε μια σειρά από ακατάλληλα μηνύματα σε συναδέλφους του. Μεταξύ άλλων, είχε στείλει φωτογραφίες των γεννητικών του οργάνων σε τουλάχιστον μία υπάλληλο.
Στις 21 Μαρτίου 2022, παρουσιάστηκε ως διευθυντής ποδοσφαίρου από την Ρουαγιάλ Αντβέρπ, προκαλώντας την απόσυρση τεσσάρων χορηγών του συλλόγου την ίδια εβδομάδα.
Διακρίσεις
Άρσεναλ
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκο Αχέντ Ιγκλς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίλεμ ΙΙ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι
Ποδοσφαιρική αντιπαλότητα Ουγγαρίας-Ρουμανίας
Η ποδοσφαιρική αντιπαλότητα Ουγγαρίας-Ρουμανίας είναι ένα ντέρμπυ που υπάρχει μεταξύ των εθνικών ποδοσφαιρικών ομάδων των δύο χωρών, καθώς και των αντίστοιχων οπαδών τους. Οι εθνικές ομάδες της Ουγγαρίας και της Ρουμανίας είναι μακροχρόνιες αντίπαλες, καθώς οι δύο χώρες είναι γείτονες και είχαν πολλές συγκρούσεις στην ιστορία.
Λόγω της γενικής έντασης των αγώνων μεταξύ των δύο ομάδων και των πολυάριθμων περιστατικών μεταξύ των οπαδών, που προκύπτουν από το γενικό αίσθημα αντιπάθειας μεταξύ των δύο χωρών, μπορεί να θεωρηθεί μια από τις πιο πικρές αντιπαλότητες του ποδοσφαίρου. Σε αυτό το γεγονός, συμβάλλουν κυρίως οι τεταμένες σχέσεις των δύο χωρών.
Ιστορία
Αν και οι δύο ομάδες δεν έχουν συναντηθεί συχνά, η αιτία της αντιπαλότητας είναι ένας ιστορικός ανταγωνισμός μεταξύ των δύο χωρών.
Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και του Ουγγρο-Ρουμανικού Πολέμου, υπογράφηκε η Συνθήκη του Τριανόν και η Ουγγαρία παρέδωσε την Τρανσυλβανία στη Ρουμανία, μεταξύ άλλων περιοχών σε γειτονικές χώρες.
Ως αποτέλεσμα, εξακολουθεί να υπάρχει ένα γενικό αίσθημα αντιπάθειας μεταξύ των δύο χωρών μέχρι και σήμερα, και συχνά χρησιμοποιούν τον αθλητισμό για να το τροφοδοτήσουν, ειδικά στο ποδόσφαιρο, καθώς το ποδόσφαιρο είναι το πιο δημοφιλές άθλημα στις δύο χώρες. Αυτό όμως γίνεται και στα υπόλοιπα αθλήματα, εκτός του ποδοσφαίρου (Όπως στο μπάσκετ, στο χάντμπολ, στο πόλο, στο βόλεϊ κλπ).
Ενδεικτικά συμβάντα
Για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2014, η Ρουμανία και η Ουγγαρία κληρώθηκαν στον ίδιο όμιλο με τις: Ολλανδία, Τουρκία, Εσθονία και Ανδόρρα.
Ημέρες πριν από τον αγώνα της 6ης Σεπτεμβρίου 2013 στο Arena Nationala μεταξύ των δύο ομάδων, κατά τη διάρκεια των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 της Βραζιλίας, οι Ούγγροι οπαδοί έψελναν ξενοφοβικά συνθήματα, με στόχο τη Ρουμανία σε αγώνες στο Ουγγρικό πρωτάθλημα και δημοσίευσαν μηνύματα με στόχο τη βία κατά Ρουμάνων διαδικτυακά φόρουμ. Μεταξύ αυτών των συνθημάτων, φώναζαν στους δρόμους του Βουκουρεστίου "Η ΤΡΑΝΣΥΛΒΑΝΙΑ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΟΥΓΓΑΡΙΑ!".
Ένα μέρος των Ούγγρων οπαδών πήγε στη Ρουμανία για το παιχνίδι με πουκάμισα που εμφανίζουν το μήνυμα "Hungary on tour - Gypsyland, Bucharest 2013.09.06."
Λίγες ώρες πριν από το παιχνίδι εκατοντάδες Ούγγροι χούλιγκανς επιχείρησαν να καταστρέψουν το Παλιό Κέντρο του Βουκουρεστίου και να ξεκινήσουν αγώνες με τη ρουμανική αστυνομία, η οποία τους σταμάτησε αμέσως χρησιμοποιώντας δακρυγόνα και ωμή βία.
Αφού η Ουγγαρία έχασε τον αγώνα 0–3, οι Ούγγροι οπαδοί επιχείρησαν να επιστρέψουν γρήγορα στην πατρίδα τους για να αποτρέψουν οποιαδήποτε σύγκρουση, αλλά πολλοί από αυτούς συγκρούστηκαν με τους Ρουμάνους οπαδούς και τις αστυνομικές δυνάμεις, εξοργισμένοι από τη συντριπτική ήττα της ομάδας τους εναντίον των μεγαλύτερων αντιπάλων τους.
Σε αυτόν τον όμιλο, η Ολλανδία τερμάτισε πρώτη με 28 πόντους και προκρίθηκε κατευθείαν στο Μουντιάλ, η Ρουμανία δεύτερη με 19 βαθμούς και πήγε στα μπαράζ, η Ουγγαρία τρίτη με 17 βαθμούς, η Τουρκία τέταρτη με 16 βαθμούς, η Εσθονία πέμπτη με 7 βαθμούς και η Ανδόρρα τελευταία χωρίς βαθμό. Η Ρουμανία αντιμετώπισε την Ελλάδα στα μπαράζ, όπου έχασε με 3-1 στον Πειραιά και απέσπασε 1-1 στο Βουκουρέστι.
Για τα προκριματικά του EURO 2016, η Ρουμανία και η Ουγγαρία κληρώθηκαν και πάλι στον ίδιο όμιλο. Αυτή τη φορά, οι αντίπαλοι είναι οι: Ελλάδα, Φινλανδία, Βόρεια Ιρλανδία και Νήσοι Φερόες.
Στις 11 Οκτωβρίου 2014, κατά τη διάρκεια του προκριματικού αγώνα του Ομίλου F του UEFA Euro 2016 μεταξύ Ρουμανίας και Ουγγαρίας στο Arena Națională, εντοπίστηκαν παράνομα πανό από την UEFA.
Αφού ο Ουγγρικός Εθνικός Ύμνος σφυρίχτηκε αδιάκοπα από τους Ρουμάνους οπαδούς, κατά τη διάρκεια της διαφωνίας του Ρουμανικού Εθνικού Ύμνου οι Ούγγροι οπαδοί γύρισαν την πλάτη τους και έδειξαν άσεμνες χειρονομίες. Επίσης οι δύο πλευρές, αντάλλαζαν φωτοβολίδες και διάφορα εκρηκτικά. Σύμφωνα με την Gazeta Sporturilor, οι Ρουμάνοι οπαδοί αφέθηκαν να μπουν στο στάδιο χωρίς να ελεγχθούν και πριν από τον αγώνα έριξαν πυροτεχνήματα, φωτοβολίδες και χειροβομβίδες στους Ούγγρους οπαδούς, οι οποίοι απάντησαν ρίχνοντας σπασμένες καρέκλες στους Ρουμάνους οπαδούς. Αφού έπαιξαν οι δύο Εθνικοί Ύμνοι οι Ούγγροι οπαδοί έσπασαν τα εμπόδια που κράτησαν τον τομέα τους στο γήπεδο κλειστό και προσπάθησαν να ξεκινήσουν μια μονομαχία με τους Ρουμάνους οπαδούς. Οι φρουροί ασφαλείας (υπάλληλοι της BGS) προσπαθούσαν βάναυσα να επιβάλλουν την τάξη στη Ρουμάνικη πλευρά και πολλοί (επίσης αθώοι) οπαδοί τραυματίστηκαν. Σε απάντηση, οι Ρουμάνοι οπαδοί έριξαν δύο φρουρούς ασφαλείας μέσα από ένα φράχτη. Σύμφωνα με τον Adevarul, τα γεγονότα δεν απείχαν πολύ από την ακύρωση του αγώνα, που θα είχε ως αποτέλεσμα το σκορ να γίνει 0-3 υπέρ της Ουγγαρίας, επειδή οι Ρουμάνοι οπαδοί μπορεί να πήραν πυροτεχνικά εργαλεία σε βιομηχανικό ποσοστό, με αποτέλεσμα τις συνεχείς εκρήξεις του, η ατμόσφαιρα ήταν παρόμοια με το «περιβάλλον της Γάζας». Τέλος, η Ρουμανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FRF), ζήτησε συγγνώμη στους οπαδούς, λόγω των ενεργειών των φρουρών ασφαλείας. Παρά τις προηγούμενες προειδοποιήσεις της FRF, οι Ρουμάνοι οπαδοί έκαναν ξενοφοβικά τραγούδια όπως "Afară, afară cu Ungurii din ţară" (Που σημαίνει: ΈΞΩ ΟΙ ΟΎΓΓΡΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΩΡΑ!), σε αντάλλαγμα οι Ούγγροι θαυμαστές φώναζαν "Cigányok, cigányok!" (Που σημαίνει: ΤΣΙΓΓΑΝΟΙ, ΤΣΙΓΓΑΝΟΙ!). Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ο Ούγγρος επιθετικός Ádám Szalai είχε ένα γκολ, το οποίο ακυρώθηκε ως οφσάιντ έξι λεπτά πριν από το ημίχρονο, κάνοντας τους Ούγγρους οπαδούς να ξηλώσουν αρκετές θέσεις από οργή. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν 1-1, αλλά ο αγώνας ήταν απλά ένα δευτερεύον σημείωμα για την ωμή βία τόσο εντός όσο και εκτός του γηπέδου. Ο Σκωτσέζος διαιτητής William Collum αναγκάστηκε να βγάλει 12 κίτρινες κάρτες κατά τη διάρκεια του αγώνα, ενώ η αστυνομία ψέκασε με δακρυγόνα τους οπαδούς στα περίπτερα. Και οι δύο μεριές οπαδών, δημιούργησαν έναν εκκωφαντικό βρυχηθμό καθ' όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, αφήνοντας φλόγες και πυροτεχνήματα, προς απογοήτευση της αστυνομίας που βλέπει, όπως επίσης και των χωρών του ομίλου. Η UEFA ξεκίνησε έρευνα και τελικά τιμωρήθηκαν και οι δύο ομοσπονδίες ποδοσφαίρου.
Μία εβδομάδα πριν από το παιχνίδι της 4ης Σεπτεμβρίου 2015 μεταξύ των δύο ομάδων, η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Ουγγαρίας επέβαλε πρόστιμο σε 6 Ουγγρικούς συλλόγους, συνολικά πάνω από 3 εκατομμύρια φιορίνια για ξενοφοβικές προσβολές από τους οπαδούς τους που απευθύνονταν στη Ρουμανία. Αυτά τα περιστατικά συνέβησαν κατά τη διάρκεια των πρώτων αγώνων πρωταθλήματος Diósgyőr-Újpest 2-1, Honvéd-Puskás Akadémia 0-0, Vasas-MTK 0-1 και Videoton-Debrecen 1–0, οι σύλλογοι που τους επιβλήθηκαν τα πρόστιμα ήταν οι εξής: Újpest, Honvéd, Videoton, Debrecen, MTK και Diósgyőr.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2015, μία ημέρα πριν από τον προκριματικό αγώνα του Ομίλου F του UEFA Euro 2016, οι Ούγγροι χούλιγκανς συγκρούστηκαν με την Ουγγρική αστυνομία στους δρόμους της Βουδαπέστης, 16 από τους οποίους συνελήφθησαν. Επίσης, το ξενοδοχείο που φιλοξένησε τη Ρουμανική ομάδα δέχθηκε επίθεση από Ούγγρους χούλιγκανς.
Λίγες ώρες πριν το παιχνίδι οι Ούγγροι οπαδοί προσπάθησαν να πολεμήσουν ενάντια στους Ρουμάνους οπαδούς στη Ρουμάνικη fanzone, ρίχνοντας κροτίδες και φλόγες σε αυτούς, αλλά η Ουγγρική αστυνομία ανάγκασε να σταματήσει τις συγκρούσεις των δύο πλευρών.
Επίσης πριν από το παιχνίδι, μια μικρή ομάδα Ρουμάνων οπαδών που υποστήριζαν αντίπαλες Ρουμανικές ομάδες (Steaua Bucharest και Dinamo Bucharest) άρχισαν να προσβάλλουν και να χτυπούν ο ένας τον άλλον σε ένα από τα περίπτερα. Οι οπαδοί της Steaua που είναι υπεύθυνοι για τη μονομαχία (υπήρχε ήδη ένταση μεταξύ των οπαδών του Dinamo και της Steaua λόγω των οπαδών της Steaua που αποφάσισαν να φορέσουν τα πουκάμισα SUD Steaua στο παιχνίδι αντί για τα πουκάμισα της Ρουμανίας, όπως οι άλλοι πάνω από 1000 οπαδοί της Ρουμανίας, η αντιπαράθεση ξεκίνησε όταν οι οπαδοί της Steaua τραγουδούσαν "Trianon" απευθυνόμενοι στους Ούγγρους οπαδούς ως "Dinamo" και προσπάθησαν να τους επιτεθούν) συνοδεύτηκαν και στο στάδιο. Σε ανταπόδωση, οι Ούγγροι οπαδοί φώναξαν "Cigányok" στους Ρουμάνους οπαδούς. Οι Ρουμάνοι οπαδοί απάντησαν φωνάζοντας "Bozgorii (Ένας υποτιμητικός όρος που αποκαλούν τους Ούγγρους οι Ρουμάνοι υπερεθνικιστές, που σημαίνει πάνω-κάτω "Νομάδες")" στους Ούγγρους οπαδούς για μεγάλο μέρος του αγώνα.
Μερικές μέρες πριν τον αγώνα, υπήρξε μια εκστρατεία από μια μερίδα Ούγγρων, να επιδείξουν ανωτερότητα κατά την ανάκρουση του Ρουμάνικου Εθνικού Ύμνου, η οποία ονομάστηκε "Ne fütyüld ki a román himnuszt!" (Που στα Ελληνικά σημαίνει: Μην σφυρίξετε τον Ρουμάνικο Ύμνο!), ωστόσο αυτό δεν εισακούστηκε. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, οι Ούγγροι οπαδοί αποδοκίμασαν έντονα τον Εθνικό Ύμνο της Ρουμανίας, υψώνοντας τα μεσαία δάχτυλα και γιουχάροντας. Και μετά, κατά την ανάκρουση του Ουγγρικού Εθνικού Ύμνου, οι Ρουμάνοι οπαδοί αποδοκίμαζαν έντονα, ύψωσαν τα μεσαία δάχτυλα και φώναζαν αποτρόπαια συνθήματα κατά της Ουγγαρίας. Επίσης, οι Ούγγροι οπαδοί, τραγουδούσαν ξενοφοβικά τραγούδια όπως "Cigányok" στη Ρουμανική ομάδα και τους οπαδούς της για το υπόλοιπο του παιχνιδιού, το οποίο τελείωσε 0-0. Οι Ρουμάνοι οπαδοί από τη μεριά τους, τραγουδούσαν ξενοφοβικά τραγούδια όπως "Bozgorii".
Σε αυτόν τον όμιλο, η Βόρεια Ιρλανδία τερμάτισε πρώτη με 21 πόντους και προκρίθηκε κατευθείαν στο EURO 2016, η Ρουμανία δεύτερη με 20 βαθμούς και προκρίθηκε κατευθείαν στο EURO 2016, η Ουγγαρία τρίτη με 16 βαθμούς και πήγε στα μπαράζ, η Φινλανδία τέταρτη με 12 βαθμούς, οι Νήσοι Φερόες πέμπτη με 6 βαθμούς και η Ελλάδα τελευταία με 6 βαθμούς, προς απογοήτευση όλων των Ελλήνων. Η Ουγγαρία αντιμετώπισε τη Νορβηγία στα μπαράζ, όπου νίκησε με 1-0 στο Όσλο και νίκησε με 2-1 στη Βουδαπέστη.
Προκριματικά Μουντιάλ 1982
{|
Προκριματικά EURO 2000
{|
Προκριματικά Μουντιάλ 2002
{|
Μπαράζ:
Σλοβενία - Ρουμανία 2-1
Ρουμανία - Σλοβενία 1-1
Προκρίνεται η Σλοβενία με επιμέρους σκορ 3-2
Προκριματικά Μουντιάλ 2014
Ελλάδα - Ρουμανία 3-1
Ρουμανία - Ελλάδα 1-1
Προκρίνεται η Ελλάδα με επιμέρους σκορ 4-2
Προκριματικά EURO 2016
Μπαράζ:
Νορβηγία - Ουγγαρία 0-1
Ουγγαρία - Νορβηγία 1-2
Προκρίνεται η Ουγγαρία με επιμέρους σκορ 3-1
Αγώνες μεταξύ των δύο χωρών
Ο πρώτος αγώνας μεταξύ των δύο χωρών, ήταν στις 4 Οκτωβρίου 1936, σε ένα φιλικό παιχνίδι στο Στάδιο ΟΝΕΦ του Βουκουρεστίου, στη Ρουμανία. Το σκορ έληξε 2-1 υπέρ της Ουγγαρίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Σχέσεις Ουγγαρίας-Ρουμανίας Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ουγγαρία Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Ρουμανία
Ρεζά Παχλαβί
Ο Ρεζά Παχλαβί (περσικά: رضا پهلوی‎) είναι ο διάδοχος του θρόνου του πρώην Αυτοκρατορικού Κράτους του Ιράν και o επικεφαλής του Οίκου των Παχλαβί, καθώς είναι ο πρωτότοκος γιος του Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί και της Σαχμπανού Φαράχ Παχλαβί.
Ο Παχλαβί είναι ο ιδρυτής και ηγέτης του αποκαλούμενου Εθνικού Συμβουλίου του Ιράν, μιας εξόριστης αντιπολιτευτικής ομάδας. Αποτελεί ηγετική μορφή ανάμεσα σε εκείνους που επικρίνουν το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, όμως στερείται οργανωμένων υποστηρικτών στο Ιράν, καθώς εκεί απαγορεύεται κάθε μοναρχικό κίνημα. Έχει, επίσης, περιγραφεί ότι έχει «λίγα κοινά με τους διανοούμενους και τους σπουδαστές που αποτελούν τον πυρήνα του ιρανικού μεταρρυθμιστικού κινήματος».
Το 2011 ονομάστηκε ως το Ιρανικό Πρόσωπο της Χρονιάς από μία διαδικτυακή δημοσκόπηση, που διεξήγαγε το Ράδιο Farda και περιλάμβανε χιλιάδες Ιρανούς ερωτηθέντες τόσο εντός όσο και εκτός του Ιράν. Το Νοέμβριο του 2014 προχώρησε στην ίδρυση του δικού του τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού σταθμού, του αποκαλούμενου OfoghIran.
Παραπομπές
Παχλαβι, Ρεζα Κατηγορία:Δυναστεία των Παχλαβί