cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δράγγες
Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος κατέλαβε τη χώρα των Περσών κατέλαβε και την χώρα αυτών που αποτελούσε τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας. Αργότερα επί βασιλείας των Σελευκιδών η χώρα τους υπάχθηκε στο Βασίλειο της Συρίας και ακολούθως στον Ελληνοβακτριανό ηγεμόνα Ευθόδημο από τον οποίο και περιήλθε τελικά στους Πάρθους.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί Κατηγορία:Ιστορία του Αφγανιστάν
Σοφία Αδελαΐδα στη Βαυαρία
Η Σοφία Αδελαΐδα, (γερμ. Sophie Adelheid von Wittelsbach, Prinzessin in Bayern, 22 Φεβρουαρίου 1875 - 4 Σεπτεμβρίου 1957) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Δούκα εν Βαυαρία και με τον γάμο της έγινε Κόμισσα του Ταίρρινγκ-Γέτενμπαχ.
Βιογραφία
Η Σοφία Αδελαΐδα Λουδοβίκα Μαρία ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Θεοδώρου, Δούκα εν Βαυαρία, και της Μαρίας Ιωσηφίνας των Μπραγκάνσα, κόρης του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1898 τον Χανς Φάιτ, Κόμη του Ταίρρινγκ-Γέτενμπαχ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς Κατηγορία:Δούκισσες στη Βαυαρία
Ευάγγελος Μαγκλιβέρας
Ο Ευάγγελος Μαγκλιβέρας (1909 – 16 Οκτωβρίου 1952) ήταν Έλληνας ηθοποιός και βαρύτονος πρωταγωνιστής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ο οποίος και είχε εκλεγεί πρόεδρος του σωματείου Ελλήνων ηθοποιών (ΣΕΗ) το 1952.
Βιογραφία
Ο Ε. Μαγκλιβέρας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1909 όπου συμπληρώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές το 1926 μετέβη στο Παρίσι. Εκεί γράφτηκε στη "Σκόλα Κοντόρουμ" όπου και έλαβε ιδιαίτερα μαθήματα από τον Μιγκουέλ Φοντέσσα και για λίγο διάστημα από τον Τίτο Ρούφο. Την πρώτη του εμφάνιση σε όπερα έκανε στη Νίκαια της Γαλλίας το 1931 με την Τόσκα στη συνέχεια εμφανίσθηκε και σε άλλες πόλεις και στο Παρίσι μέχρι το 1935 υποδυόμενος τον πρώτο βαρύτονο στα έργα Ριγολέτο, Ηρωδιάς, Τόσκα, "Κουρέα της Σεβίλλης", "Τραβιάτα", "Φάουστ", κ.λπ. Το 1934 εμφανισθηκε σε παράσταση Ριγολέτου μαζί με τον Ζαν Κιεπούρα και την Λιλή Πανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες βαρύτονοι
Σαν Λουίς Ποτοσί
Το Σαν Λουίς Ποτοσί (ισπανικά: San Luis Potosí) είναι η πρωτεύουσα και πιο πολυπληθής πόλη της ομώνυμης πολιτείας του Μεξικό Σαν Λουίς Ποτοσί. Η πόλη έχει πληθυσμό 685.934 κατοίκους. Η μητροπολιτική περιοχή του Σαν Λουίς Ποτοσί έχει 1.040.822 κατοίκους και περιλαμβάνει την πόλη δορυφόρο Σολεδάδ. Η μητροπολιτική περιοχή είναι η δέκατη μεγαλύτερη στο Μεξικό από άποψη πληθυσμού. Η πόλη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.850 μέτρων.
Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Λουδοβίκο το Θ', ο οποίος είναι ο πολιούχος της πόλης. Ο όρος Ποτοσί προέρχεται από τα πλούσια ορυχεία χρυσού και αργύρου Ποτοσί, στη Βολιβία, τα οποία ανακαλύφθηκαν 40 χρόνια πριν την ίδρυση της πόλης το 1592, καθώς η εκμετάλλευση των ορυχείων χρυσού και αργύρου ήταν ο κύριος λόγος ίδρυσης της πόλεως. Σήμερα, το Σαν Λουίς Ποτοσί είναι ένα από τα κύρια βιομηχανικά κέντρα του Μεξικό, κυρίως με βιομηχανίες μεταποίησης. Επίσης, η πόλη έχει μετατραπεί σε σημαντικό τουριστικό προορισμό, αφού από το 2010, το ιστορικό κέντρο της πόλης είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, ως τμήμα του βασιλικού μονοπατιού της Τιέρα Άδεντρο.
Ευρυδίκη (τραγουδίστρια)
Η Ευρυδίκη Θεοκλέους (Λεμεσός, 25 Φεβρουαρίου 1968), γνωστή ως Ευρυδίκη, είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια. Είναι γνωστή για την συμμετοχή της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision όπου εκπροσώπησε την Κύπρο το 1992, 1994 και 2007 με τα τραγούδια Ταιριάζουμε, Είμαι Άνθρωπος και Εγώ και Comme Ci, Comme Ça, αντίστοιχα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Λεμεσό και μεγάλωσε στην Λευκωσία. Ως μαθήτρια, σπούδασε μουσική στο Εθνικό Ωδείο της Κύπρου. Όταν τελείωσε το σχολείο, πήγε στο Le Studio des Variétés στο Παρίσι όπου σπούδασε μουσική, θέατρο, χορό και Stage Performance (κινησιολογία και έκφραση προσώπου και σώματος). Ολοκλήρωσε τις μουσικές της σπουδές στο Μουσικό Κολλέγιο Μπέρκλι της Βοστώνης όπου έλαβε μαθήματα αρμονίας και ενορχήστρωσης.
Το 1989 μετακόμισε στην Αθήνα όπου συνεργάστηκε με αρκετούς τραγουδιστές και τραγούδησε σε μουσικές σκηνές ενώ το 1991 κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό της δίσκο Για Πρώτη Φορά.
Καριέρα
Το 1990 κυκλοφόρησε την πρώτη της δισκογραφική συνεργασία, με τίτλο Το πρώτο μας πάρτυ. Το 1991 κυκλοφόρησε τον πρώτο της προσωπικό δίσκο, με τίτλο Για πρώτη φορά. Ακολούθησαν οι δίσκοι : Πόσο λίγο με ξέρεις (1992), Μίσησέ με (1993), Φθινόπωρο γυναίκας (1995), Η επόμενη μέρα (1996), Πες το μου αυτό (1997), Δέσε μου τα μάτια (1998), Το κουμπί (1999), Όλα δικά σου (2000). Οι δίσκοι ήταν όλοι σε μουσική και στίχους του Γιώργου Θεοφάνους.
Συνεργασία με τον Γιώργο Θεοφάνους
Το 1993 η Ευρυδίκη κυκλοφόρησε τον δίσκο Μίσησέ με, ο οποίος έλαβε θετικά σχόλια και έκανε την ίδια ως μια από τις πιο επιτυχημένες τραγουδίστριες στην Ελλάδα.
Το 1994, ενώ η Ευρυδίκη ήθελε να δοκιμάσει κάτι νέο, ξεκίνησε να εργάζεται στον επόμενο δίσκο της με τον τίτλο Φθινόπωρο Γυναίκας. Εμπνευσμένη από την ιδέα ότι μεγαλώνεις με την πάροδο του χρόνου, ο δίσκος της ήταν ένα μίγμα από ποπ και ελληνική παραδοσιακή μουσική. Την ίδια χρονιά (1994) παντρεύτηκε με τον Γιώργο Θεοφάνους. Ο συνθέτης θεωρεί την Ευρυδίκη ως την μούσα του, παρόλο που πήραν διαζύγιο το 2000. Το ζευγάρι απέκτησε έναν γιο, τον Άγγελο, ο οποίος γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1996.
Ο Θεοφάνους ήταν ο κύριος συνθέτης και παραγωγός των πρώτων εννέα δίσκων της Ευρυδίκης ενώ το 1998 και το 1999 συνεργαζόταν με την Minos-Emi και τον Βαγγέλη Γιαννόπουλο. Δίσκοι όπως οι Δέσε Μου τα Μάτια (1998, ο πρώτος χρυσός δίσκος), Το Κουμπί (1999) και Όλα Δικά Σου (2000), με τον ποπ / λαϊκό ήχο τους, είναι χαρακτηριστικοί της περιόδου θεοφανους
Συνεργασία με τον Δημήτρη Κοργιαλά
Το 2002 αποτελεί μια σημαντική χρονιά στην καριέρα της Ευρυδίκης καθώς η τραγουδίστρια έκανε μια στροφή στην καριέρα της. Μετά το διαζύγιό της με τον Θεοφάνους, σταμάτησε την συνεργασία της μαζί του και στράφηκε από την ποπ μουσική στην ροκ / εναλλακτική. Στον δίσκο της Live και αλλιώς ερμήνευσε αρκετά γνωστά ροκ τραγούδια και αποκάλυψε μια άλλη πλευρά του εαυτού της. Επίσης, την ίδια χρονιά συμμετείχε ως "Taptim" στο μιούζικαλ The King and I, σε παραγωγή της Μιμής Ντενίση, λαμβάνοντας θετικά σχόλια από το κοινό και τους κριτικούς.
Μετά από ένα μουσικό διάλειμμα παραγωγής studio τραγουδιών, το οποίο διήρκεσε τρία χρόνια, η Ευρυδίκη κυκλοφόρησε τον δίσκο Όσο Φεύγω Γυρίζω (2003), σε μουσική και στίχους της ίδιας αλλά και των Δημήτρη Κοργιαλά, Γιώργου Δημητριάδη, Δημήτρη Καρρά και Γιώργου Αλουπογιάννη. Ο δίσκος θεωρήθηκε στροφή στην μουσική καριέρα της Ευρυδίκης και σηματοδότησε μια νέα εποχή για αυτήν. Από τότε έχει αναγνωριστεί ως μία από τις πιο επιτυχημένες Ελληνίδες ροκ τραγουδίστριες.
Το καλοκαίρι του 2004 συνεργάστηκε με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου σε συναυλίες. Το 2005 κυκλοφόρησε τον δίσκο Στο Ίδιο Βαγόνι, σε στίχους του Δημήτρη Κοργιαλά, που έλαβε και αυτός θετικά σχόλια.
Το 2007 κυκλοφόρησε τον δέκατο τρίτο προσωπικό της δίσκο, με τίτλο 13 (Δεκατρία). Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, η Ευρυδίκη άνοιξε μαζί με τον Κοργιαλά τη συναυλία των Evanescence στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης και έλαβε το βραβείο της Τραγουδίστριας της Χρονιάς στα Μουσικά Βραβεία της Κύπρου.
Το 2009 η Ευρυδίκη κυκλοφόρησε τον δίσκο Έτσι Είναι η Αγάπη, σε μουσική του Δημήτρη Κοργιαλά και σε στίχους του ίδιου και της Βίκυς Γεροδόθωρου. Ακολούθησαν κοινές εμφανίσεις τους σε μουσικές σκηνές και σε συναυλίες στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Το 2010 κυκλοφόρησε το cd-single Έτσι Απλά.
Τον Νοέμβριο του 2011 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Ονειρεύομαι Ακόμα Μαμά, γιορτάζοντας τα 20 χρόνια παρουσίας της στην δισκογραφία. Της χάρισαν τραγούδια φίλοι και παλιοί συνεργάτες της, τους οποίους προσκάλεσε και στις παραστάσεις που παρουσίασε στον Σταυρό του Νότου Plus. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν οι Αντώνης Βαρδής, Κώστας Τουρνάς, Γιώργος Θεοφάνους, Δημήτρης Κοργιαλάς και άλλοι.
Το 2012 ανέβασε στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο την παράσταση Εγώ, η Edith και ο Εlvis ... Το Μπλε Ταξίδι, σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ρήγου. Απέσπασε θετικές κριτικές και οι συναυλίες έγιναν sold out.
Το 2014, συμμετείχε στην κριτική επιτροπή του μουσικού τηλεοπτικού show του Mega, The Music School.
Το 2017 η Ευρυδίκη συνεργάστηκε με τους Λωποδύτες, ένα ροκ-ποπ συγκρότημα που δραστηριοποιείται στην Λευκωσία. Την ίδια χρονιά γιόρτασε τα 25 χρόνια παρουσίας της στην δισκογραφία με την κυκλοφορία του δίσκου 25 Για Πάντα, ο οποίος περιλαμβάνει διασκευές των τραγουδιών της, σε συνεργασία με άλλες τραγουδίστριες.
Σε γενικές γραμμές, η Ευρυδίκη θεωρείται μία από τις πιο δημοφιλείς και επιτυχημένες τραγουδίστριες στην Ελλάδα και στην Κύπρο, με τις περισσότερες πωλήσεις δίσκων. Πέρα από τον Γιώργο Θεοφάνους και τον Δημήτρη Κοργιαλά, έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων οι Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Γιώργος Χατζηνάσιος, Γιάννης Σπανός, Μάριος Τόκας, Βαγγέλης Δημητριάδης, Χρήστος Δάντης, Ναταλία Γερμανού, Ελένη Πέτα, Στέλιος Ρόκκος, Αντώνης και Γιάννης Βαρδής, Σάκης Ρουβάς.
Eurovision
Συμμετείχε τρεις φορές στην Eurovision ως τραγουδίστρια και τρεις φορές κάνοντας τα φωνητικά. Εκπροσώπησε για πρώτη φορά την Κύπρο στην Eurovision το 1992 στο Μάλμε με το τραγούδι "Ταιριάζουμε", όπου κατέλαβε την ενδέκατη θέση. Το 1994, εκπροσώπησε ξανά την Κύπρο στο Δουβλίνο με το τραγούδι "Είμαι Άνθρωπος Κι Εγώ", όπου κατέλαβε πάλι την ενδέκατη θέση. Αυτό το τραγούδι προκάλεσε αμφιλεγόμενες αντιδράσεις από τους κριτικούς και το κοινό εξαιτίας της πολιτικής νύξης του τραγουδιού στο Κυπριακό. Από την άλλη, έγινε το αγαπημένο τραγούδι για την νίκη χάρη στους έθνικ ήχους του και την συναισθηματική ερμηνεία και παρουσία της Ευρυδίκης.
Η Ευρυδίκη συμμετείχε επίσης κάνοντας τα φωνητικά σε τρεις διαφορετικές χρονιές: το 1983, το 1986 και το 1987.
Το 2007 επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει για τρίτη φορά την Κύπρο, με το τραγούδι Comme Ci Comme Ça, σε στίχους Ποσειδώνα Γιαννόπουλου και μουσική του Δημήτρη Κοργιαλά. Παρόλο που το τραγούδι απέσπασε θετικές εντυπώσεις, δεν κατάφερε να περάσει στον τελικό του διαγωνισμού.
Το 2008, εμφανίστηκε στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στον οποίον ερμήνευσε το θεματικό τραγούδι του διαγωνισμού, Fun in the Sun, με τον τότε σύζυγό της Δημήτρη Κοργιαλά.
Προσωπική ζωή
Από το 1993 μέχρι το 2000 η Ευρυδίκη ήταν παντρεμένη με τον στιχουργό και συνθέτη Γιώργο Θεοφάνους, με τον οποίο έχει αποκτήσει έναν γιο, τον Άγγελο. Από το 2003 μέχρι το 2015 ήταν ζευγάρι με τον στιχουργό και τραγουδιστή Δημήτρη Κοργιαλά, με τον οποίο είχε σχέση δώδεκα χρόνια και ήταν παντρεμένη τα έξι χρόνια. Από το 2016 είναι ζευγάρι με τον κιθαρίστα Μπομπ Κατσιώνη, με τον οποίο παντρεύτηκε στις 31 Αυγούστου του 2019.
Compilations
Ειδικές εκδόσεις
Συνεργασίες
Συνεργασίες (φωνητικά)
Συνεργασίες (singles)
Συνεργασίες (ειδικές εκδόσεις)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριες τραγουδίστριες Κατηγορία:Κύπριοι συνθέτες Κατηγορία:Κύπριοι στιχουργοί Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Όρος Αλτκρόρ
thumb|250px|Το βουνό όπως φαίνεται από τη Σίβα Το Όρος Αλτκρόρ ή και Ντάκρορ (αραβικά : جبل التكرور) είναι βουνό της Αιγύπτου στη ανατολική Σαχάρα στο Κυβερνείο Ματρούχ. Απέχει 3 χλμ από την Όαση Σίβα και είναι γνωστό για τις θεραπευτικές ιδιότητες της άμμου και τα αμμόλουτρα, επίσης και για τη κόκκινη χρωστική ουσία που βγαίνει από την κόκκινη άμμο και χρησιμοποιείται στη κεραμική.
Το βουνό έχει πέντε κορυφές και στην μία πλευρά του έχει πηγή και φοινικόδασος. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση ο βασιλιάς της Σίβα "Ααρίβ" έκρυψε στο βουνό τον αμύθητο θησαυρό και υπάρχοντα του. Ένας δεύτερος μύθος μιλά για μία μυστική στοά που συνδέει το όρος Αλτκρόρ με το Όρος των Νεκρών. Οι πέτρες από το βουνό χρησιμοποιήθηκαν για τη κατασκευή των ναών στην όαση.
Η άμμος του Αλτκρόρ ενδεικνύεται για αμμόλουτρα και θεραπεία ρευματικών παθήσεων, πιστεύεται ότι η καυτή άμμος τραβά την υγρασία του σώματος και θεραπεύει πόνους των αρθρώσεων. Οι ασθενείς σκεπάζονται, θάβονται, με άμμο μια θεραπεία που κρατά τέσσερις ημέρες, κατά κάποιους θεραπεύει και τη στειρότητα ενώ πριν τη θεραπεία εξετάζεται ο ασθενής κατά πόσο αντέχει την υψηλή θερμοκρασία της άμμου για να του επιτραπεί η θεραπεία.
Πηγές
Κατηγορία:Βουνά της Αιγύπτου
1870 Γλαύκος
Ο Γλαύκος (Glaukos) είναι ένας αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ακόλουθο μέλος) με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,3. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομα του από το όνομα δύο πολεμιστών των Τρώων κατά τον Τρωικό Πόλεμο, του Γλαύκου του Αντήνορα και του Γλαύκου του Ιππολόχου, καθώς και από έναν τρίτο Γλαύκο, γιο του βασιλιά της Τροίας Πριάμου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γλαύκου είναι άγνωστα.
Αστρομετρία
thumb|180px|Ίππαρχος ο Ρόδιος, ο θεμελιωτής της αστρομετρίας Η Αστρομετρία είναι ο κλάδος της αστρονομίας που ασχολείται με τις ακριβείς θέσεις των ουράνιων σωμάτων, τις κινήσεις τους και τις αποστάσεις τους, ιδίως τις γωνιακές, με μεθόδους της ουράνιας μηχανικής και της σφαιρικής αστρονομίας.
Η Αστρομετρία είναι από τα αρχαιότερα ερευνητικά πεδία της Αστρονομίας. Μπορεί να θεωρηθεί ως το σήμερα ενεργό ερευνητικά πεδίο της «Κλασικής Αστρονομίας», οριζόμενης σε αντίθεση με την αστροφυσική. Είναι συγγενής και διάδοχος συγχρόνως κλάδος της Σφαιρικής Αστρονομίας. Η απαρχή της Αστρομετρίας χρονολογείται από τη σύνταξη του πρώτου καταλόγου αστέρων από τον Ίππαρχο. Η σύγχρονη Αστρομετρία μπορεί να ειπωθεί ότι ιδρύθηκε από τον Φρήντριχ Μπέσελ με το έργο του Fundamenta astronomiae, στο οποίο έδινε την ακριβή μέση θέση 3.222 αστέρων που είχαν παρατηρηθεί μεταξύ του 1750 και του 1762 από τον Τζέιμς Μπράντλεϋ.
Μία σημαντική πλευρά της Αστρομετρίας είναι η διόρθωση των σφαλμάτων. Διάφοροι παράγοντες υπεισάγουν σφάλματα στην ακριβή μέτρηση των αστρικών θέσεων, όπως η γήινη ατμόσφαιρα, οι ατέλειες των επιστημονικών οργάνων, κλπ., ακόμα και η πεπερασμένη ταχύτητα του φωτός (βλ.αποπλάνηση του φωτός). Πολλά από αυτά μπορούν να μειωθούν με τη χρήση διάφορων τεχνικών, τόσο στα όργανα μετρήσεως όσο και μαθηματικών αλγορίθμων. Λαμβάνονται γενικά πολλές μετρήσεις για το ίδιο ζητούμενο και στη συνέχεια τα αποτελέσματα αναλύονται με τη χρήση στατιστικών μεθόδων για τον υπολογισμό της πραγματικής τιμής και του αντίστοιχου σφάλματος.
Εφαρμογές της Αστρομετρίας
Πέρα από τη θεμελιώδη συνεισφορά της παροχής ενός πλαισίου αναφοράς στους αστρονόμους για να αναφέρουν τις παρατηρήσεις τους, η Αστρομετρία έχει επίσης θεμελιώδη σημασία για κλάδους όπως η ουράνια μηχανική, η μελέτη των διπλών αστέρων και η γαλαξιακή αστρονομία. Στην παρατηρησιακή αστρονομία, οι αστρομετρικές τεχνικές βοηθούν στην ταυτοποίηση αστρικών σωμάτων από τον ιδιαίτερο συνδυασμό των κινήσεών τους. Επίσης, παίζουν ρόλο στην τήρηση του παγκόσμιου χρόνου: Το σύστημα του UTC είναι βασικά ο ατομικός χρόνος (που τηρείται από ατομικά ρολόγια) συγχρονισμένος με την περιστροφή της Γης με τη βοήθεια ακριβών αστρομετρικών παρατηρήσεων. Η Αστρομετρία λαβαίνει επίσης μέρος στη δημιουργία της κλίμακας κοσμικών αποστάσεων, καθώς χρησιμοποιείται στο πρώτο της σκαλί: την εξαγωγή αποστάσεων των κοντινότερων σε μας αστέρων του Γαλαξία με τη μέθοδο της ηλιοκεντρικής παραλλάξεως.
Τέλος, μετρήσεις Αστρομετρίας χρησιμοποιούνται και από αστροφυσικούς για τη συγκεκριμενοποίηση ορισμένων μαθηματικών μοντέλων στην αστροφυσική των απλανών: Μετρώντας ταχύτητες πάλσαρ, είναι δυνατό να θέσουν όρια στην ασυμμετρία των εκρήξεων υπερκαινοφανών. Επίσης, αστρομετρικά αποτελέσματα χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της κατανομής της σκοτεινής ύλης στον Γαλαξία.
Αμαλία της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Βιογραφία
Η Μαρία Λουίζα Φραγκίσκη Αμαλία ήταν η δεύτερη κόρη του Αυγούστου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα και της Κλημεντίνης των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρης του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1875 τον Μαξιμιλιανό Εμμανουήλ, Δούκα εν Βαυαρία, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Δούκισσες στη Βαυαρία
Διοσμεκτίτης
Ο διοσμεκτίτης (εμπορικές ονομασίες: Smecta και Smecdral) είναι φυσικό πυριτικό άλας αργιλίου και μαγνησίου, το οποίο χρησιμοποιείται ως εντερικό προσροφητικό στη θεραπεία αρκετών γαστρεντερικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της μολυσματικής και μη λοιμώδους οξείας και χρόνιας διάρροιας, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου. Άλλες χρήσεις περιλαμβάνουν: χρόνια διάρροια που προκαλείται από ακτινοβολία και χημειοθεραπεία και χρόνια διάρροια που σχετίζεται με HIV/AIDS.
Είναι αδιάλυτο στο νερό. Συνήθως λαμβάνεται από το στόμα ως εναιώρημα σε ζεστό νερό. Στον τομέα της γεωλογίας, είναι πιο γνωστός ως μοντμοριλλονίτης. Ο διοσμεκτίτης είναι μια συστολή του «διοκταεδρικού σμεκτίτη».
Μηχανισμός δράσης
Η αποτελεσματικότητά του στη βελτίωση της συνοχής των κοπράνων είναι το αποτέλεσμα της υποτιθέμενης ικανότητάς του να απορροφά βακτήρια, ιούς και τοξίνες, καθώς και την ενίσχυση του φραγμού της εντερικής βλέννας για τη μείωση των αντιγόνων της κοιλότητας που διέρχονται από τον φραγμό της βλέννας, κάτι που με τη σειρά του βοηθά στη μείωση της φλεγμονής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα Κατηγορία:Φαρμακευτικός άργιλος
Αστρονομική σταθερά
Μια αστρονομική σταθερά είναι μία σταθερά που χρησιμοποιείται στην Αστρονομία. Οι αστρονομικές σταθερές περιλαμβάνουν «φυσικές» μονάδες αστρονομικών αποστάσεων (όπως η αστρονομική μονάδα, το έτος φωτός και το παρσέκ), «φυσικές» μονάδες χρόνου (το αστρικό έτος, το τροπικό έτος, η αστρική ημέρα), και διάφορες τιμές μαζών κλπ. (π.χ. η μάζα και η μέση ακτίνα της Γης, και η μάζα, η ακτίνα και η λαμπρότητα του Ηλίου). Οι αστρονομικές σταθερές μπορεί επίσης να συμπεριλαμβάνουν και γνήσιες φυσικές σταθερές, όπως είναι η ταχύτητα του φωτός (c), η σταθερά της παγκόσμιας έλξεως (G), ακόμα και η σταθερά του Πλανκ (h).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρονομικές μονάδες μέτρησης Κατηγορία:Φυσικές σταθερές
Μιχαήλ Βουδούρης
Ο Μιχαήλ Βουδούρης ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Η οικογένειά του καταγόταν από τη Γαράντζα της Μεσσηνίας, αλλά γεννήθηκε στην Ύδρα. Υπήρξε κυβερνήτης του πυρπολικού "Μέδουσα". Το 1825 στη ναυμαχία μεταξύ του Κάβου Ματαπά και Κυθήρων πυρπόλησε πολλές εχθρικές κορβέτες και ένα μεγάλο μπρίκι. Έδειξε απαράμιλη ανδρεία και τόλμη, και με την δράση του προξένησε μεγάλη βλάβη στον εχθρό. Σε μια ηρωική πάλη έχασε δεκαοκτώ ναύτες. Σκοτώθηκε όταν ανατινάχτηκε από ατύχημα το πλοίο του στις 13 Ιουνίου του 1825.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο
Το ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο ήταν μεγάλο ραδιοτηλεσκόπιο κοντά στην ομώνυμη πόλη του Πουέρτο Ρίκο, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 18° 20΄ 39΄΄ βόρειο και μήκος 66° 45΄ 10΄΄ δυτικό. Ταυτίζεται ουσιαστικά με το Αστεροσκοπείο του Αρεσίμπο, το οποίο σήμερα λειτουργεί η εταιρεία SRI International μετά από συμφωνία με το Εθνικό Ίδρυμα Επιστήμης (National Science Foundation) των ΗΠΑ. Ως οργανισμός, το αστεροσκοπείο αυτό φέρει και την ονομασία Εθνικό Κέντρο Αστρονομίας και Ιονόσφαιρας (National Astronomy and Ionosphere Center, NAIC).
Εξαιτίας της εντυπωσιακής του εμφάνισης, αυτό το ραδιοτηλεσκόπιο έχει εμφανισθεί σε κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές. Κέρδισε πρόσθετη αναγνώριση το 1999, όταν άρχισε να συλλέγει δεδομένα για το πρόγραμμα SETI@home.
Από το 2008 το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο συγκαταλέγεται στον αμερικανικό Εθνικό Κατάλογο Ιστορικών Τόπων (National Register of Historic Places). Το ραδιοτηλεσκόπιο υπέστη ζημιές από τον τυφώνα Μαρία το 2017. Δύο καλώδια έσπασαν, ένα τον Αύγουστο του 2020 και ένα άλλο το Νοέμβριο του 2020, οπότε και ανακοινώθηκε ο παροπλισμός του ραδιοτηλεσκοπίου και η σταδιακή αποσυναρμολόγησή του. Όμως πριν αρχίσουν οι εργασίες, η κεντρική κεραία κατέρρευσε την 1 Δεκεμβρίου 2020.
Γενικά χαρακτηριστικά
Η επιφάνεια συλλογής ραδιοκυμάτων του τηλεσκοπίου έχει διάμετρο 305 μέτρα και κατασκευάσθηκε μέσα σε μία φυσική κοιλότητα του εδάφους (καρστική καταβόθρα). Είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο και αποτελείται από 38.778 πλάκες αλουμινίου, 1 επί 2 μέτρα περίπου η καθεμιά, που υποστηρίζονται από ένα δίχτυ χαλύβδινων καλωδίων.
Αυτή η τεράστια επιφάνεια, εμβαδού 73 στρεμμάτων, έχει σχήμα σφαιρικό και όχι παραβολοειδές όπως στα περισσότερα ραδιοτηλεσκόπια. Για να στοχεύσει το όργανο προς κάποια κατεύθυνση, ο δέκτης κινείται ώστε να συλλάβει τα σήματα που ανακλώνται από την κατεύθυνση αυτή από την επιφάνεια, η οποία παραμένει ακίνητη. Αν ο ανακλαστήρας ήταν παραβολοειδές, αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα ένα διαφορετικό βαθμό αστιγματισμού για διαφορετικές θέσεις του δέκτη έξω από την εστία, ενώ το σφαιρικό σφάλμα είναι το ίδιο για όλες τις διευθύνσεις.
Το τηλεσκόπιο διαθέτει τρεις πομπούς ραντάρ με ισοδύναμη ισοτροπικά ακτινοβολούμενη ισχύ (EIRP) 20 TW (τεραβάτ) στα 2380 MHz, 2,5 TW (μέγιστο παλμού) στα 430 MHz και 300 MW στα 47 MHz.
Ο δέκτης βρίσκεται πάνω σε μία πλατφόρμα βάρους 900 τόνων που αιωρείται στον αέρα 150 μέτρα (m) πάνω από την ανακλαστική επιφάνεια από 18 συρματόσχοινα, τα οποία είναι στερεωμένα σε τρεις πύργους από ενισχυμένο σκυρόδεμα. Ο ένας από τους πύργους έχει ύψος 110 m από τη βάση του, ενώ οι άλλοι δύο 80 m (οι κορυφές τους όμως βρίσκονται στο ίδιο ύψος). Η πλατφόρμα έχει μία περιστρεφόμενη τοξοειδή τροχιά, τον αζιμουθιακό βραχίονα, μήκους 93 m, πάνω στον οποίο κινούνται οι κεραίες-δέκτες, ο δευτερεύων και τριτεύων ανακλαστήρας. Η κίνησή τους επιτρέπει στο ραδιοτηλεσκόπιο να παρατηρεί οποιονδήποτε στόχο στον ουρανό που βρίσκεται μέσα σε ένα κώνο 40 μοιρών γύρω από το τοπικό ζενίθ, δηλαδή σε αποκλίσεις ανάμεσα σε −1 και 38 μοίρες. Η γεωγραφική θέση του Πουέρτο Ρίκο κοντά στον ισημερινό επιτρέπει στο Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο να παρατηρεί όλους τους πλανήτες στο Ηλιακό Σύστημα, παρότι ο χρόνος με επιστροφή για τα ραδιοκύματα μέχρι σώματα πέρα από τον Κρόνο είναι μεγαλύτερος από το χρονικό διάστημα κατά το οποίο το όργανο μπορεί να τα ακολουθήσει στον ουρανό, απαγορεύοντας έτσι παρατηρήσεις ραντάρ των πιο μακρινών σωμάτων.
Σχεδιασμός και αρχιτεκτονική
Το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο κατασκευάσθηκε από τα μέσα του 1960 μέχρι τον Νοέμβριο του 1963, από τον Γουίλιαμ Ε. Γκόρντον του Πανεπιστημίου Κορνέλ, που σκόπευε να το χρησιμοποιήσει για να μελετήσει την ιονόσφαιρα της Γης. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε σταθερό παραβολοειδές κάτοπτρο με έναν πύργο ύψους 150 m που θα συγκρατούσε τον εξοπλισμό στην εστία του. Αυτό το σχέδιο θα είχε περιορισμένη χρήση σε άλλους τομείς έρευνας, όπως είναι η πλανητολογία και η ραδιοαστρονομία, για τους οποίους θα ήταν απαραίτητη η ικανότητα σκοπεύσεως σε διαφορετικές διευθύνσεις και η παρακολούθηση των στόχων καθώς η Γη περιστρέφεται. Ο Ward Low του Γραφείου Προχωρημένων Ερευνητικών Προγραμμάτων (ARPA) του αμερικανικού στρατού τού υπέδειξε αυτή την παράβλεψη και τον έφερε σε επικοινωνία με το εργαστήριο της πολεμικής αεροπορίας (Air Force Cambridge Research Laboratory, AFCRL) στη Βοστώνη, όπου μία ερευνητική ομάδα υπό τον Φιλ Μπλάκσμιθ εργαζόταν πάνω σε σφαιρικούς ανακλαστήρες και μία άλλη πάνω στη διάδοση των ραδιοκυμάτων μέσα στην ανώτερη ατμόσφαιρα. Το Πανεπιστήμιο Κορνέλ πρότεινε το πρόγραμμα κατασκευής στο ARPA το καλοκαίρι του 1958 και ένα σχετικό συμβόλαιο υπογράφηκε ανάμεσα στο AFCRL και στο πανεπιστήμιο τον Νοέμβριο 1959.
Ο Γιώργος Δουνδουλάκης (George Doundoulakis), διευθυντής ερευνών στη General Bronze Corporation στο Γκάρντεν Σίτυ της Νέας Υόρκης, και ο Σήαρς (Sears), διευθυντής εσωτερικού σχεδιασμού στη Digital B & E Corporation της Νέας Υόρκης, πήραν την αίτηση για υποβολή προτάσεων (RFP) από το Κορνέλ για τον σχεδιασμό της κεραίας και μελέτησαν την ιδέα να γίνει η τροφοδοσία εναέρια μαζί με τον αδελφό του πρώτου, Ηλία Δουνδουλάκη, που ήταν πολιτικός μηχανικός. Ο Γιώργος κατάλαβε το πρόβλημα που θα παρουσίαζε το εμπόδιο ενός πύργου ή τριπόδου στην περιοχή γύρω από το κέντρο, τη σημαντικότερη για τον ανακλαστήρα, και σκέφθηκε μία αποτελεσματικότερη και φθηνότερη προσέγγιση με αιωρούμενη τροφοδοσία. Παρουσίασε την πρότασή του στο Κορνέλ βελτιωμένη με ένα τοροειδή κορμό που θα κρεμόταν από 4 συρματόχοινα από ισάριθμους πύργους πάνω από τον ανακλαστήρα, και με μια σιδηροτροχιά για την αζιμουθιακή κίνηση της τροφοδοσίας. Δεύτερος, τοξοειδής κορμός θα ήταν κρεμασμένος από κάτω και θα περιστρεφόταν κατά 360 μοίρες, ενώ ένα αντίβαρο θα κινιόταν συμμετρικά αντίθετα από την τροφοδοσία για σταθερότητα. Ολόκληρο το σύστημα θα μπορούσε να χαμηλώνει και να υψώνεται σε περίπτωση τυφώνα. Ο Ηλίας Δουνδουλάκης σχεδίασε τελικά το σύστημα αιωρήσεως με συρματόσχοινα-καλώδια που υιοθετήθηκε στην τελική κατασκευή. Παρότι η σημερινή κατασκευή είναι ουσιαστικά η ίδια με τα αρχικά σχέδια του Γιώργου και του Ηλία (με την εξαίρεση της αναρτήσεως από τρεις πύργους αντί των αρχικών τεσσάρων), το αμερικανικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών έδωσε την πατέντα στον Ηλία για την καινοτόμο ιδέα των δύο αδελφών.
Οι εργασίες κατασκευής άρχισαν το καλοκαίρι του 1960 και τα επίσημα εγκαίνια έγιναν την 1η Νοεμβρίου 1963. Καθώς το κύριο κάτοπτρο είναι σφαιρικό, η εστία του είναι μία γραμμή και όχι ένα σημείο. Για τον λόγο αυτό, περίπλοκες γραμμικές τροφοδοσίες έπρεπε να χρησιμοποιηθούν για τη συλλογή και τη μεταφορά των σημάτων των παρατηρήσεων. Η καθεμιά κάλυπτε ένα στενό φάσμα συχνοτήτων (± 2 ως 5% της κεντρικής συχνότητας), ενώ ένας περιορισμένος αριθμός τέτοιων γραμμών μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ταυτόχρονα, περιορίζοντας έτσι την ευελιξία του τηλεσκοπίου.
Το ραδιοτηλεσκόπιο έχει αναβαθμισθεί αρκετές φορές. Αρχικώς, όταν η μέγιστη αναμενόμενη συχνότητα λειτουργίας ήταν περί τα 500 MHz, η επιφάνεια αποτελείτο από ένα δίχτυ από γαλβανισμένο σύρμα της μισής ίντσας. Το 1974 μία επιφάνεια υψηλότερης ακρίβειας από χιλιάδες πλάκες αλουμινίου που μπορούσαν να ρυθμισθούν η καθεμιά ξεχωριστά αντικατέστησε το παλαιό δίχτυ, οπότε η μέγιστη χρήσιμη συχνότητα αυξήθηκε κατά μία τάξη μεγέθους, στα περίπου 5000 MHz. Επιπλέον, ένα γρηγοριανό σύστημα ανακλαστήρων εγκαταστάθηκε το 1997, ενσωματώνοντας δευτερεύον και τριτεύον κάτοπτρο για την εστίαση των ραδιοκυμάτων σε ένα σημείο. Αυτό επέτρεψε την εγκατάσταση ενός σύνολου δεκτών, το οποίο κάλυπτε ολόκληρο το φάσμα από τα 1 ως τα 10 GHz και που μπορούσε εύκολα να μεταφερθεί πάνω στο εστιακό σημείο, δίνοντας μεγάλη ευελιξία στο Αρεσίμπο. Την ίδια εποχή ένα «παραπέτασμα εδάφους» υψώθηκε στην περίμετρο για να μπλοκάρει τη θερμική ακτινοβολία του εδάφους, ενώ ένας ισχυρότερος αναμεταδότης των 2400MHz εγκαταστάθηκε. Tο ραδιοτηλεσκόπιο μπορούσε να πραγματοποιήσει παρατηρήσεις σε μήκη κύματος από 3 cm ως 1,00 μέτρο.
Επιστημονική έρευνα και ανακαλύψεις
Πολλές σημαντικές επιστημονικές ανακαλύψεις έγιναν με τη χρήση του Ραδιοτηλεσκοπίου του Αρεσίμπο. Στις 7 Απριλίου 1964, λίγο μετά την έναρξη της λειτουργίας του, η ομάδα του Γκόρντον Πέτεντζιλ το χρησιμοποίησε για να ανακαλύψει ότι η περίοδος περιστροφής του πλανήτη Ερμή γύρω από τον άξονά του δεν ήταν 88 γήινες ημέρες, όπως πιστευόταν ως τότε, αλλά μόλις 59. Το 1968, η ανακάλυψη της περιόδου του Πάλσαρ του Μ1 (33 msec) από τους Lovelace κ.ά. προσέφερε την πρώτη ισχυρή ένδειξη για την ύπαρξη αστέρων νετρονίων στο πραγματικό Σύμπαν. Το 1974, οι Χαλς και Τέιλορ ανακάλυψαν τον πρώτο διπλό πάλσαρ, τον PSR B1913+16, ένα επίτευγμα για το οποίο τιμήθηκαν αργότερα με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής. Το 1982 ανακαλύφθηκε ο πρώτος πάλσαρ με περίοδο χιλιοστών του δευτερολέπτου (millisecond pulsar), ο PSR B1937+21, από τους Ντόναλντ Μπάκερ, Σρίνιβας Κουλκάρνι, Καρλ Χέιλς, Μάικλ Ντέιβις και Μίλερ Γκος. Αυτό το σώμα περιστρέφεται 642 φορές το δευτερόλεπτο και μέχρι την ανακάλυψη του PSR J1748-2446ad το 2005, ήταν το ταχύτερα περιστρεφόμενο ουράνιο σώμα που ήταν γνωστό.
Τον Αύγουστο του 1989 το Αστεροσκοπείο του Αρεσίμπο απεικόνισε απευθείας έναν αστεροειδή για πρώτη φορά στην Ιστορία: τον 4769 Κασταλία. Το επόμενο έτος ο Πολωνός αστρονόμος Αλεκσάντερ Βόλσταν ανεκάλυψε τον πάλσαρ PSR B1257+12 και τους τρεις πλανήτες του, που υπήρξαν οι πρώτοι εξωηλιακοί πλανήτες που ανακαλύφθηκαν ποτέ. Το 1994 ο Τζων Χάρμον χαρτογράφησε με τη βοήθεια του Ραδιοτηλεσκοπίου του Αρεσίμπο την κατανομή πάγου στους πόλους του Ερμή.
Τον Ιανουάριο του 2008 η ανίχνευση των οργανικών μορίων μεθανιμίνη και Υδροκυάνιο αναφέρθηκε από ραδιοφασματοσκοπικές παρατηρήσεις από το Αστεροσκοπείο του Αρεσίμπο του μακρινού γαλαξία Arp 220.
Διαφορετικές χρήσεις
Με το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο διενεργούνται και πειράματα αερονομίας, όπως το πείραμα Coqui 2 της NASA. Κατά το παρελθόν το όργανο χρησιμοποιήθηκε και για στρατιωτική κατασκοπεία, όπως ήταν ο εντοπισμός Σοβιετικών εγκαταστάσεων ραντάρ από την ανίχνευση των σημάτων τους που ανακλώνταν από τη Σελήνη.
Το Αρεσίμπο αποτελεί την πηγή δεδομένων για τα προγράμματα κατανεμημένου υπολογισμού SETI@home και Astropulse που ξεκίνησαν από το Εργαστήριο Διαστημικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ. Χρησιμοποιήθηκε επίσης από το Ίδρυμα SETI για παρατηρήσεις του Προγράμματος Φοίνιξ. Εξάλλου, το πρόγραμμα κατανεμημένου υπολογισμού Einstein@Home έχει ανακαλύψει περισσότερους από 20 πάλσαρ σε δεδομένα του Αρεσίμπο.
Το Κέντρο Επισκεπτών του Ιδρύματος Άνχελ Ράμος
Ανοικτό από το 1997, το «Κέντρο Επισκεπτών του Ιδρύματος Άνχελ Ράμος» (Ángel Ramos Foundation Visitor Center) έχει διαδραστικά εκθέματα και παρουσιάσεις σχετικά με τις εργασίες του ραδιοτηλεσκοπίου, την αστρονομία και τις επιστήμες της ατμόσφαιρας. Το κέντρο φέρει το όνομα του ιδρύματος προς τιμή του βιομηχάνου Ángel Ramos, ιδιοκτήτη της εφημερίδας El Mundo του Πουέρτο Ρίκο και ιδρυτή του σταθμού Telemundo. Το ίδρυμα διέθεσε το ήμισυ των κονδυλίων για την κατασκευή αυτού του κέντρου επισκεπτών του Αστεροσκοπείου του Αρεσίμπο, ενώ το άλλο μισό προήλθε από δωρεές ιδιωτών και του Πανεπιστημίου Κορνέλ. Κανονικά λειτουργεί από την Τετάρτη ως και την Κυριακή, με πρόσθετες ώρες λειτουργίας σε αργίες. Το 2012 το εισιτήριο εισόδου ήταν 10 δολάρια το κανονικό και 6 για παιδιά και ηλικιωμένους.
Θέματα χρηματοδοτήσεως
Μία αναφορά του τμήματος αστρονομικών επιστημών του Εθνικού Ιδρύματος Επιστήμης, που δημοσιοποιήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2006, πρότεινε σημαντική μείωση της χρηματοδοτήσεως του Αστεροσκοπείου του Αρεσίμπο, από 10,5 εκατομμύρια δολάρια το 2007 σε 4,0 εκατομμύρια δολάρια το 2011. Με αυτό το επίπεδο χρηματοδοτήσεως, το αστεροσκοπείο ουσιαστικά θα έκλεινε. Η NASA ήδη είχε εκμηδενίσει το μερίδιό της για πλανητικές παρατηρήσεις με ραντάρ στο Αρεσίμπο από το 2001 ως το 2006. .
Οι ερευνητές απάντησαν με οργάνωση για να προστατεύσουν και να συνηγορήσουν υπέρ του αστεροσκοπείου. Δημιούργησαν την Arecibo Science Advocacy Partnership (ASAP), για τη διάδοση στο κοινό των επιτευγμάτων του στην αστρονομία, την αερονομία και την εξερεύνηση των σωμάτων του Ηλιακού Συστήματος με ραντάρ.
Συνεισφορές από την κυβέρνηση του Πουέρτο Ρίκο μπορούν να βοηθήσουν στην κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού, αλλά είναι αβέβαιες και με την επιβαλλόμενη καθυστέρηση: Ο πρόεδρος της γερουσίας του Πουέρτο Ρίκο Κένεθ Μακκλίντοκ ανακοίνωσε τη χορήγηση 3 εκατομμυρίων δολαρίων από το οικονομικό έτος 2008 για τη συντήρηση των τριών πύργων από τους οποίους αιωρείται η πλατφόρμα της κεραίας, πρόταση που εγκρίθηκε από τη γερουσία στις 14/11/2007 και από τη βουλή των αντιπροσώπων του Πουέρτο Ρίκο στις 30 Ιουνίου 2008. Τελικά, ο κυβερνήτης του Πουέρτο Ρίκο υπέγραψε την απόφαση τον Αύγουστο 2008, αλλά το ποσό διατέθηκε το δεύτερο μισό του 2009.
Νομοθεσία για την εξασφάλιση της συνεχούς λειτουργίας του ραδιοτηλεσκοπίου προτάθηκε ως νομοσχέδια τον Οκτώβριο του 2007 και τον Απρίλιο του 2008 (από τη Χίλαρι Κλίντον).
Επειδή το Αστεροσκοπείο του Αρεσίμπο είναι ιδιοκτησία της Κυβερνήσεως των ΗΠΑ, δεν μπορούν να γίνουν απευθείας δωρεές προς αυτό από ιδιώτες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις. Ωστόσο, ως μη κερδοσκοπικό ίδρυμα, το Πανεπιστήμιο Κορνέλ και η SRI International δέχονται συνεισφορές για λογαριασμό του.
Το Εθνικό Ίδρυμα Επιστήμης ανέθεσε ακόμα και μελέτη για την κατεδάφιση του αστεροσκοπείου ώστε να επιστρέψει ο χώρος στη φυσική του κατάσταση σε περίπτωση που ο στόχος του προϋπολογισμού του δεν επιτυγχανόταν.
Τον Νοέμβριο του 2007 η Πλανητική Εταιρεία έκανε έκκληση προς το Κογκρέσο των ΗΠΑ να αποτρέψει το κλείσιμο του Αστεροσκοπείου, επειδή οι μελέτες του με ραντάρ συνεισφέρουν πολύ στην ακρίβεια των προβλέψεων των συγκρούσεων αστεροειδών με τη Γη. Η Πλανητική Εταιρεία πιστεύει ότι η συνέχιση της λειτουργίας του θα μειώσει το κόστος της αλλαγής της τροχιάς ενός γεωπλήσιου αστεροειδούς που θα βρισκόταν σε πορεία συγκρούσεως με τον πλανήτη μας, αν αυτό ήταν αναγκαίο. Εξάλλου, το πρόγραμμα SETI@home έκανε έκκληση στους Αμερικανούς πολίτες να στείλουν επιστολές στους βουλευτές τους προς υποστήριξη της πλήρους κρατικής χρηματοδοτήσεως του Αστεροσκοπείου.
Από το οικονομικό έτος 2010, η NASA άρχισε να συνεισφέρει 2 εκατομμύρια δολάρια ετησίως στο Αρεσίμπο για μελέτες πλανητικής επιστήμης με έμφαση στη μελέτη των γεωπλήσιων αστεροειδών.
Μετά και επιπλέον περικοπές του προϋπολογισμού του, το Εθνικό Ίδρυμα Επιστήμης πληροφόρησε το Κορνέλ ότι από την 1η Οκτωβρίου 2011 δεν θα είχε πλέον το μάνατζμεντ του Εθνικού Κέντρου Αστρονομίας και Ιονόσφαιρας, και επομένως και του Αστεροσκοπείου του Αρεθίμπο.
Σήμερα το αστεροσκοπείο λειτουργείται από την εταιρεία SRI International από κοινού με την Κοινοπραξία Πανεπιστημίων για τη Διαστημική Έρευνα (Universities Space Research Association, USRA) και το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Πουέρτο Ρίκο (Universidad Metropolitana).
Ζημιές και κατάρρευση
Αρκετοί τυφώνες και καταιγίδες κατά τη δεκαετία του 2010 είχαν προκαλέσει ανησυχίες στους μηχανικούς για τη σταθερότητα του παρατηρητηρίου. [50] Στις 21 Σεπτεμβρίου 2017, ισχυροί άνεμοι που σχετίζονταν με τον τυφώνα Μαρία έσπασαν τη γραμμή τροφοδοσίας των 430 MHz και έπεσε στο κύριο πιάτο, καταστρέφοντας περίπου 30 από τα 38.000 πάνελ αλουμινίου. Οι περισσότερες παρατηρήσεις του Αρεσίμπο δεν χρησιμοποίησαν τη γραμμή τροφοδοσίας, αλλά αντ 'αυτού βασίστηκαν στις τροφοδοσίες και τους δέκτες που βρίσκονται στον τρούλο. Συνολικά, η ζημιά που υπέστη από τον τυφώνα ήταν ελάχιστη,  αλλά έθεσε αμφιβολίες στο μέλλον του παρατηρητηρίου. Η αποκατάσταση όλων των προηγούμενων δυνατοτήτων απαιτούσε περισσότερο από τον ήδη απειλούμενο προϋπολογισμό λειτουργίας του παρατηρητηρίου και οι χρήστες φοβόντουσαν ότι θα ληφθεί η απόφαση να παροπλιστεί.
Μια κοινοπραξία αποτελούμενη από το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Φλόριντα (UCF), τη Yang Enterprises και το UMET, ήρθε να προμηθεύσει χρηματοδότηση τον Φεβρουάριο του 2018 για να επιτρέψει στο NSF να μειώσει τη συνεισφορά του στο λειτουργικό κόστος του Αρεσίμπο από 8 εκατομμύρια σε 2 εκατομμύρια $ από το οικονομικό έτος 2022– 2023, διασφαλίζοντας έτσι το μέλλον του παρατηρητηρίου. Έτσι, η κοινοπραξία UCF ορίστηκε ως νέος φορέας εκμετάλλευσης του παρατηρητηρίου το 2018.
Στις 10 Αυγούστου 2020, ένα καλώδιο υποστήριξης της πλατφόρμας έσπασε, προκαλώντας ζημιά στο τηλεσκόπιο, συμπεριλαμβανομένης μιας ρωγμής 30 μέτρων στο ανακλαστήρα. Δεν αναφέρθηκε τραυματισμός από τη μερική κατάρρευση. Η εγκατάσταση άνοιξε ξανά λίγο μετά το πέρασμα της τροπικής καταιγίδας Ισαΐας. Δεν ήταν σαφές εάν η αστοχία του καλωδίου προκλήθηκε από τον Ισαΐα. Η ζημιά περιελάμβανε έξι έως οκτώ πάνελ στο θόλο και στην πλατφόρμα που χρησιμοποιήθηκε για την πρόσβαση στον θόλο. Η εγκατάσταση έκλεισε καθώς έγινε αξιολόγηση των ζημιών.
Η ομάδα διαχείρισης είχε παραγγείλει ένα καλώδιο αντικατάστασης για να αντικαταστήσει το σπασμένο, αλλά στις 7 Νοεμβρίου 2020, πριν μπορέσει να εγκατασταθεί το νέο καλώδιο, ένα δεύτερο καλώδιο έσπασε, θρυμματίζοντας μέρος του ίδιου του πιάτου καθώς έπεσε. Το τεχνικό προσωπικό, το οποίο παρακολουθούσε τα καλώδια με την υποστήριξη του Στρατού των Μηχανικών του Στρατού των ΗΠΑ, αξιολόγησε τα υπόλοιπα καλώδια και αποφάσισε ότι δεν υπήρχε τρόπος να επιδιορθωθεί με ασφάλεια η ζημιά σε αυτό το σημείο, καθώς τα υπόλοιπα καλώδια θα μπορούσαν να σπάσουν, και επιπλέον ότι ένας ελεγχόμενος παροπλισμός του τηλεσκοπίου ήταν το μόνο αποτελεσματικό μέσο για την αποφυγή καταστροφικής βλάβης που θα απειλούσε τα άλλα κτίρια στο αστεροσκοπείο. Μια εταιρεία μηχανικών πρότεινε προσπάθειες σταθεροποίησης. Το NSF έκανε την ανακοίνωση στις 19 Νοεμβρίου 2020 ότι θα θέσει εκτός λειτουργίας το Αρεσίμπο τις επόμενες εβδομάδες μετά τον καθορισμό του ασφαλέστερου τρόπου, με την άμεση δημιουργία ζώνης αποκλεισμού ασφαλείας. Ο Σον Τζόουνς της NSF δήλωσε, «Αυτή η απόφαση δεν είναι εύκολη για τη NSF, αλλά η ασφάλεια των ανθρώπων είναι η πρώτη μας προτεραιότητα.» Η εγκατάσταση LIDAR θα παρέμενε λειτουργική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρεσιμπο Ραδιοτηλεσ
Τάισον Κάρτερ
Ο Τάισον Γκρέγκορι Κάρτερ (γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1998) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Ζενίτ και της Eurolegue. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Μισίσιπι Στέιτ Μπούλντογκς.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Κάρτερ έπαιξε μπάσκετ για το Λύκειο του Στάρκβιλ στο Στάρκβιλ του Μισισιπή, όπου ο πατέρας του υπηρέτησε ως επικεφαλής προπονητής. Ως τριτοετής, είχε κατά μέσο όρο 17 πόντους και πέντε ασίστ ανά αγώνα, οδηγώντας την ομάδα του στο κρατικό πρωτάθλημα Class 6A. Στην ανώτερη χρονιά του, ο Κάρτερ είχε κατά μέσο όρο 21,3 πόντους, 5,2 ασίστ, 4,4 ριμπάουντ και 2,1 κλεψίματα ανά παιχνίδι, φτάνοντας στο πολιτειακό παιχνίδι τίτλου κατηγορίας 6Α. Αναδείχθηκε παίκτης της χρονιάς στο Μισίσιπι Γκέιτορεϊντ και έπαιξε στον αγώνα All-Star Mississippi-Alabama. Όντας τεσσάρων αστέρων νεοσύλλεκτος, ο Κάρτερ δεσμεύτηκε να παίξει κολεγιακό μπάσκετ για το Μισίσιπι Στέιτ πάνω από μια προσφορά από το Μαϊάμι (Φλόριντα), μεταξύ άλλων.
Κολεγιακή πορεία
Ο Κάρτερ είχε κατά μέσο όρο 7,5 πόντους και 1,7 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ως πρωτοετής στο Μισίσιπι Στέιτ. Ως δευτεροετής σπουδαστής, είχε μέσο όρο 8,9 πόντους, 1,8 ριμπάουντ και 1,2 ασίστ ανά αγώνα. Ο Κάρτερ σημείωσε 10,4 πόντους, δύο ριμπάουντ και 1,2 κλεψίματα ανά παιχνίδι ως τριτοετής. Στις 8 Νοεμβρίου 2019, σημείωσε 28 πόντους ως υψηλό σταδιοδρομίας σε μια νίκη με 67–58 επί του Σαμ Χιούστον Στέιτ. Ως ανώτερος, ο Κάρτερ είχε μέσο όρο 13,9 πόντους, 3,1 ασίστ, 2,6 ριμπάουντ και 1,1 κλεψίματα ανά παιχνίδι και είχε έξι αγώνες με 20 ή περισσότερους πόντους. Ο Κάρτερ ξεκίνησε ως βασικός σε 16 από τους 31 αγώνες και αναδείχθηκε ο έκτος παίχτης της χρονιάς στην SEC, γινόμενος ο πρώτος παίκτης του Μισισιπή που κέρδισε αυτή την τιμή. Ο Κάρτερ ολοκλήρωσε την κολεγιακή του πορεία με 216 τρίποντα, πέμπτος στην ιστορία του Μισίσιπι Στέιτ. Πέτυχε 1.352 πόντους κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του και μαζί με τον πατέρα του έγινε το μοναδικό δίδυμο πατέρα-γιου που σκόραρε και οι δύο πάνω από 1.000 πόντους στην ιστορία της SEC.
Επαγγελματική πορεία
Στις 14 Ιουνίου 2020, ο Κάρτερ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με το Λαύριο της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. Σε 33 αγώνες, είχε μέσο όρο 13,8 πόντους, 3,3 ριμπάουντ και 2,7 ασίστ ανά παιχνίδι, οδηγώντας την ομάδα στους τελικούς του πρωταθλήματος για πρώτη φορά. Στις 21 Αυγούστου 2021, ο Κάρτερ συμφώνησε να ανανεώσει το συμβόλαιό του με τον ελληνικό σύλλογο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λαυρίου Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Οικογένεια Δαλασσηνών
Οι Δαλασσηνοί ήταν μία ευγενής οικογένεια στη Ρωμανία, εξέχουσα κατά τον 11ο αι.
Η καταγωγή και η άνοδος
Το όνομα της οικογένειας παράγεται απο τα Δάλασσα, πόλη καταγωγής τους στην ανατολική Μ. Ασία. Η εθνικότητά της είναι άγνωστη· ο Αρμένιος ιστορικός Νίκολας Άντοντς τη θεωρεί Αρμενική οικογένεια, όμως τα ονόματά των μελών της δεν είναι, έτσι οι πιο πολλοί λόγιοι διστάζουν να αποδεχθούν την πρόταση του Άντοντς
Το πρώτο εξέχον μέλος της οικογένειας ήταν ο μάγιστρος Δαμιανός Δαλασσηνός, που κατείχε σημαντική θέση ως δούκας της Αντιόχειας το 995/6-998. Οι γιοί του έφθασαν σε υψηλά αξιώματα: ο Κωνσταντίνος και ο Θεοφύλακτος επίσης κατείχαν τη θέση του δούκα της Αντιόχειας, ενώ ο Ρωμανός Δαλασσηνός έγινε κατεπάνω της Ιβηρίας (Γεωργίας). Η Ανατολή, ιδιαίτερα η Αντιόχεια, έμοιαζε να είναι η διατηρούμενη και κύρια βάση ισχύος της οικογένειας κατά τις πρώτες δεκαετίας του 11ου αιώνα.
Ο Κωνσταντίνος ειδικά ήταν ένας ευνοούμενος του Κωνσταντίνου Η΄ των Μακεδόνων (βασ. 1025-1028), καθώς αναφέρεται ότι θεωρείται πως τον είχε ονομάσει διάδοχό του λίγο πριν το τέλος του. Υπό τον Ρωμανό Γ΄ Αργυρό (βασ. 1029-1034) η οικογένεια παρέμεινε πιστή, τουλάχιστον έδειχνε έτσι. Ωστόσο ο Κωνσταντίνος έχει κατηγορηθεί από μερικές πηγές, ότι έπαιξε ρόλο στην αποτυχία της εκστρατείας του Ρωμανού Δ΄ Διογένη κατά του Χαλεπίου το 1030. Έπειτα ο Κωνσταντίνος αναδύθηκε σε ηγέτη της αντιπαράθεσης των αριστοκρατών κατά τις βασιλείες του Μιχαήλ Δ΄ Παφλαγόνα (βασ 1034-1041) και του Μιχαήλ Ε΄ Καλαφάτη (βασ. 1041-1042). Αυτό οδήγησε σε κατασταλτικά μέτρα, τη φυλάκιση και την εξορία των πιο πολλών μελών της οικογένειας από τον υπουργό του Μιχαήλ Δ΄, τον Ιωάννη τον Ορφανοτρόφου. Έπειτα από την έκπτωση του Μιχαήλ Δ΄ το 1042, ο Κωνσταντίνος εθεωρείτο ξανά ως ένας δυνητικός αυτοκράτορας από την Αυτοκράτειρα Ζωή των Μακεδόνων (βασ. 1028-1050). Ωστόσο αυτή τον έβλεπε σαν έναν άνδρα αυστηρών αρχών και τελικά διάλεξε τον Κωνσταντίνο Θ΄ Μονομάχο (βασ. 1042-1055).
Στις δεκαετίες του 1060 και 1070, μέλη της οικογένειας, των οποίων δεν γνωρίζουμε την ακριβή συγγένεια με τον Δαμιανό και τους γιους του, υπηρέτησαν κυρίως ως ανώτατοι στρατηγοί στα Βαλκάνια, όπως ο Δαμιανός δούκας των Σκοπίων το 1073 ή ο Θεόδωρος δούκας της Θεσσαλονίκης το 1062. Η οικογένεια έγινε αξιοσημείωτη πάντως με τον γάμο της φιλόδοξης και ικανής Άννας Δαλασσηνής -της οποίας η μητέρα ήταν δισεγγονή του μαγίστρου Δαμιανού- με τον Ιωάννη Κομνηνό, νεότερο αδελφό του Ισαακίου (βασ. 1057-1059). Η Άννα προώθησε αποφασιστικά τις σταδιοδρομίες των παιδιών της, ώσπου ο γιος της ανήλθε στον θρόνο το 1081 ως Αλέξιος Α΄ Κομνηνός. Στις συχνές απουσίες του από την Κωνσταντινούπολη για εκστρατεία, η Άννα λειτουργούσε στην πράξη ως αντιβασίλισσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Μετέπειτα μέλη
Ο ναύαρχος Κωνσταντίνος Δαλασσηνός έπαιξε σημαντικό ρόλο στις αρχές της βασιλείας του Αλεξίου Α΄, αλλά τα πιο πολλά μέλη της οικογένειας που γνωρίζουμε μετά, είναι αξιωματούχοι της πολιτείας. Ο πιο προβεβλημένος Δαλασσηνός του 12ου αι. είναι ο Ιωάννης Ρογέριος Δαλασσηνός, που ονομάστηκε καίσαρας περί το 1138 και οδήγησε σε μία ασυνήθιστη συνωμοσία εναντίον του Μανουήλ Α΄ (βασ. 1143-1180).
Το όνομα των Δαλασσηνών παρέμεινε εξέχον ως το τέλος του 12ου αι. και παρήκμασε κατόπιν. Στα μετέπειτα χρόνια της Αυτοκρατορίας εμφανίζεται σπάνια και, στα αργότερα χρόνια, μεταξύ χαμηλότερης στάθμης της κοινωνίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Δαλασσηνών
Όσκαρ 2013
Ο όρος Όσκαρ 2013 μπορεί να αναφέρεται:
1871 Αστυάναξ
Ο Αστυάναξ (Astyanax) είναι ένας αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ακόλουθο μέλος) με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,8. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομα του από το όνομα του μικρού γιου του `Εκτορα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Αστυάνακτος είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αστυαναξ
Τρίτο Πρόγραμμα
Ιστορία
Βγήκε στον αέρα στις 19 Σεπτεμβρίου 1954, με πρωτοβουλία του συγγραφέα Διονυσίου Ρώμα, δύο χρόνια μετά την ίδρυση του Δευτέρου Προγράμματος. Ο σταθμός τότε βγήκε από έναν παρατημένο πομπό μεσαίων κυμάτων, και εκπέμποντας ολιγόωρο πρόγραμμα.
Η ουσιαστική ιστορία του, ξεκίνησε από την Μεταπολίτευση και μετά, όταν τα ηνία του ανέλαβε ο μεγάλος συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις. Με πρόγραμμα που κέντριζε το ενδιαφέρον σε άτομα όλων των ηλικιών, ακόμα και των παιδιών με χαρακτηριστική εκπομπή το Εδώ Λιλιπούπολη η δημοτικότητα του Τρίτου Προγράμματος εκτοξεύθηκε κατακόρυφα.
Ύστερα από το προσωρινό κλείσιμο της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου 2013 ο σταθμός εξέπεμπε 4 ώρες το 24ωρο στην ενιαία ΕΡΑ, ενώ τρεις μήνες αργότερα (από τις 25 Σεπτεμβρίου) εξέπεμπε μέσω της ΕΡΤ Open. Ύστερα από την επαναλειτουργία της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου 2015, ο σταθμός επανεντάχθηκε στην ΕΡΑ και σταμάτησε η μετάδοσή του από την ΕΡΤ Open.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία Κατηγορία:Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Πύργος του Βελισάριου (Μάρκε)
Ο Πύργος του Βελισάριου (Torre di Belisario) είναι πύργος ενσωματωμένος σε μεσαιωνικό κτίριο στην κωμόπολη Καρέτο ντ΄ έσι στην Ιταλία κοντά στην πόλη της Ανκόνα στην περιφέρεια της Μάρκε.
Είναι άγνωστο πότε ακριβώς κατασκευάστηκε, πιθανολογείται από τους Βυζαντινούς και η κατασκευή του αποδίδεται σύμφωνα με την παράδοση στον βυζαντινό στρατηγό Βελισάριο. Ο πύργος σήμερα έχει ύψος 25 μέτρα, έχει κυλινδρικό σχήμα και είναι ενσωματωμένος σε μεταγενέστερο κτίριο, ενώ όλο το κτίριο έχει πάρει κλίση και "γέρνει". Είναι άγνωστο πότε ακριβώς κατασκευάστηκε το αρχικό κτίριο, ο σημερινός πύργος ανάγεται στον 14ο και 15ο αιώνα, ενώ είναι ορατά τα παλιότερα θεμέλια κτίσματος πάνω στα οποία κτίστηκε. . Η χρήση του φαίνεται να ήταν στρατιωτικό παρατηρητήριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί πύργοι Κατηγορία:Κάστρα στην Ιταλία Κατηγορία:Μάρκε
Διαφορική περιστροφή
Η διαφορική περιστροφή είναι το φαινόμενο κατά το οποίο διαφορετικά μέρη ενός περιστρεφόμενου αντικειμένου κινούνται με διαφορετικές γωνιακές ταχύτητες (ρυθμούς περιστροφής). Στην Αστρονομία, η παρατήρηση διαφορικής περιστροφής σε ένα ουράνιο σώμα προδίδει ότι το συγκεκριμένο σώμα δεν είναι στερεό.
Στους προσαυξητικούς δίσκους που σχηματίζονται γύρω από συμπαγή σώματα με ισχυρά βαρυτικά πεδία, όπως είναι οι αστέρες νετρονίων και οι μαύρες τρύπες, η διαφορική περιστροφή προκαλεί ισχυρότατες τριβές, που θερμαίνουν το αέριο έως και εκατομμύρια βαθμούς. Οι γαλαξίες και οι πρωτοαστέρες δείχνουν συνήθως έντονη διαφορική περιστροφή. Παραδείγματα διαφορικής περιστροφής στο Ηλιακό Σύστημα αποτελούν ο Ήλιος, ο πλανήτης Δίας και ο πλανήτης Κρόνος.
Πηγές
Διαφορικη περιστρ Διαφορικη περιστρυρ
Κερπινή
Με το όνομα Κερπινή συναντώνται δύο ορεινά χωριά της Πελοποννήσου: