cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το περιστατικό των Τσάρλυ Μπράουν και Φραντς Στίγκλερ (Β' Π.Π.)
Η αποστολή της Βρέμης
Η αποστολή ήταν η πρώτη του πληρώματος του Μπράουν και είχε στόχο την εγκατάσταση παραγωγής αεροσκαφών Focke-Wulf 190 στη Βρέμη. Οι άνδρες της 527ης Μοίρας Βομβαρδισμού ενημερώθηκαν σε ενημέρωση πριν από την αποστολή ότι ενδέχεται να συναντήσουν εκατοντάδες γερμανικά μαχητικά. Η Βρέμη φυλασσόταν από περισσότερα από 250 πυροβόλα. Στο πλήρωμα του Μπράουν ανατέθηκε να πετάξει στο λεγόμενο "Purple Heart Corner", ένα σημείο στην άκρη του σχηματισμού που θεωρείτο ιδιαίτερα επικίνδυνο επειδή οι Γερμανοί στόχευαν τα άκρα, αντί να πυροβολήσουν κατευθείαν στη μέση του σχηματισμού. Ωστόσο, δεδομένου ότι τρία άλλα βομβαρδιστικά έπρεπε να γυρίσουν πίσω λόγω μηχανικών προβλημάτων, ο Μπράουν κλήθηκε να ανέβει στο μπροστινό μέρος του σχηματισμού.
Η επιχείρηση βομβαρδισμού
Το B-17 του Μπράουν ξεκίνησε τη δεκάλεπτη επιχείρηση βομβαρδισμού στα 8320 m με εξωτερική θερμοκρασία αέρα -60 C. Προτού το βομβαρδιστικό απελευθερώσει τις βόμβες του, μια βολή αντιαεροπορικού έσπασε τη μύτη από πλεξιγκλάς, χτύπησε τον κινητήρα #2 και προκάλεσε περαιτέρω ζημιά στον κινητήρα #4, ο οποίος ήταν ήδη σε αμφίβολη κατάσταση. Η ζημιά επιβράδυνε το βομβαρδιστικό, ο Μπράουν δεν μπόρεσε να παραμείνει στον σχηματισμό του και έμεινε πίσω σε μια θέση όπου δέχτηκε συνεχείς εχθρικές επιθέσεις.
Ο Φραντς Στίγκλερ
Το χτυπημένο βομβαρδιστικό του Μπράουν εντοπίστηκε από Γερμανούς στο έδαφος, συμπεριλαμβανομένου του Φραντς Στίγκλερ (τότε ήταν άσος με 27 νίκες), ο οποίος ανεφοδιαζόταν και επανεξοπλιζόταν σε ένα αεροδρόμιο. Σύντομα απογειώθηκε με το Messerschmitt Bf 109 G-6 και έφτασε γρήγορα το αεροπλάνο του Brown. Μέσω των ανοιγμάτων που είχαν ανοίξει στο πλαίσιο του κατεστραμμένου βομβαρδιστικού από τα αντιαεροπορικά, ο Στίγκλερ μπόρεσε να δει το τραυματισμένο και εξουδετερωμένο πλήρωμα. Το ουραίο πολυβόλο του B-17 δεν αντέδρασε, και διακρινόταν νεκρός ο πολυβολητής. Προς έκπληξη του Αμερικανού πιλότου, ο Γερμανός δεν άνοιξε πυρ στο ανάπηρο βομβαρδιστικό. Αντίθετα, ο Στίγκλερ θυμήθηκε τα λόγια ενός από τους διοικητές του από τη μονάδα Jagdgeschwader 27, του Gustav Rödel, κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Βόρεια Αφρική: "Αν σας δω ή ακούσω ποτέ να πυροβολείτε έναν άνδρα με αλεξίπτωτο, θα σας πυροβολήσω ο ίδιος." Ο Στίγκλερ αργότερα σχολίασε: «Για μένα ήταν σαν να ήταν σε αλεξίπτωτο. Τους είδα και δεν μπορούσα να τους καταρρίψω».
Προσγείωση
Ο Μπράουν κατάφερε να πετάξει 250 mi πάνω από τη Βόρεια Θάλασσα και να προσγειώνει το αεροπλάνο του στη Βρετανία. Εκεί ενημέρωσε τους αξιωματικούς του για το πώς ένας Γερμανός πιλότος μαχητικού τον άφησε να φύγει. Του είπαν να μην το επαναλάβει αυτό στην υπόλοιπη μονάδα, ώστε να μην δημιουργήσει κανένα θετικό συναίσθημα για τους εχθρικούς πιλότους, μήπως άλλα κατεστραμμένα βομβαρδιστικά συγκρατήσουν τα πυρά τους εναντίον εχθρικών αεροπλάνων ελπίζοντας να διασωθούν. Ο Μπράουν σχολίασε: «Κάποιος αποφάσισε ότι δεν μπορείς να είσαι άνθρωπος και να πετάς σε ένα γερμανικό πιλοτήριο». Ο Στίγκλερ δεν είπε τίποτα για το περιστατικό στους διοικητές του, γνωρίζοντας ότι κινδύνευε με στρατοδικείο. Ο Μπράουν συνέχισε να μετέχει σε μάχες. Ο Φραντς Στίγκλερ αργότερα υπηρέτησε ως πιλότος αεροσκάφους Messerschmitt Me 262 μέχρι το τέλος του πολέμου.
Μεταπολεμική συνάντηση των πιλότων
Μετά τον πόλεμο, ο Μπράουν επέστρεψε στη Δυτική Βιρτζίνια και πήγε στο κολέγιο, επιστρέφοντας στη νεοσύστατη Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ το 1949 και υπηρετώντας μέχρι το 1965. Αργότερα, ως αξιωματικός του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, έκανε πολλά ταξίδια στο Λάος και το Βιετνάμ. Το 1972 αποσύρθηκε από την υπηρεσία.
Ο Στίγκλερ μετακόμισε στον Καναδά το 1953 και έγινε επιτυχημένος επιχειρηματίας.
Το 1986 ο συνταξιούχος επισμηναγός Μπράουν κλήθηκε να μιλήσει σε μια εκδήλωση επανένωσης πιλότων μάχης στην Αλαμπάμα. Κάποιος τον ρώτησε αν είχε αξιομνημόνευτες αποστολές κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. σκέφτηκε για ένα λεπτό και θυμήθηκε την ιστορία της συνοδείας και του χαιρετισμού του Στίγκλερ. Στη συνέχεια, ο Μπράουν αποφάσισε ότι έπρεπε να προσπαθήσει να βρει τον άγνωστο Γερμανό πιλότο.
Μεταξύ 1990 και 2008, οι δύο πιλότοι έγιναν στενοί φίλοι και παρέμειναν έτσι μέχρι τον θάνατό τους το 2008
Το περιστατικό καταγράφηκε αργότερα από τον Άνταμ Μάκος (Adam Makos) στο βιογραφικό μυθιστόρημα A Higher Call (κυκλοφόρησε το 2012). Το σουηδικό συγκρότημα Power Metal Sabaton έγραψε ένα τραγούδι για το άλμπουμ τους Heroes, το δεύτερο κομμάτι "No Bullets Fly".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εναέριες επιχειρήσεις και μάχες στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Αβρόθαλλος
Ο αβρόθαλλος (Abrothallus) είναι γένος μυκήτων, που παρασιτούν επάνω σε λειχήνες. Δεν πρέπει να συγχέονται με τον μύκητα της ίδιας της λειχήνας, διότι όλες οι λειχήνες καθεαυτές είναι συμβιωτικοί οργανισμοί που αποτελούνται από ένα φύκος ή κυανοβακτήριο και από έναν μύκητα. Ο αβρόθαλλος αποτελεί το μοναδικό γένος της οικογένειας αβροθαλλοειδή (Abrothallaceae), η οποία με τη σειρά της είναι η μοναδική οικογένεια της τάξεως αβροθαλλώδη (Abrothallales). των ασκομυκήτων.
Ταξινομική ιστορία
Το γένος περιγράφηκε από τον Ιταλό βοτανολόγο Τζουζέππε Ντε Νοτάρις το 1849. Η ταξινόμηση του γένους σε κάποια οικογένεια ή τάξη ήταν αβέβαιη (incertae sedis), μέχρι που η μοριακή φυλογενετική ανάλυση απεκάλυψε ότι ο αβρόθαλλος ήταν μία τελείως ανεξάρτητη εξελικτική ομάδα μέσα στην ομοταξία δοθιδεομύκητες (Dothideomycetes). Τόσο η ιδιαίτερη οικογένεια και τάξη του δημιουργήθηκαν το 2013 από τον Σέρχιο Πέρες-Ορτέγα (Sergio Pérez-Ortega) και την Ave Suija.
Το 2012 ο Μ. Ζουρμπένκο πρότεινε το γένος Epinephroma για να ταξινομήσει το νέο είδος E. kamchatica. Ωστόσο, μεταγενέστερη ανάλυση κατέδειξε ότι ήταν ένα στάδιο της άφυλης αναπαραγωγής ενός είδους αβρόθαλλου, οπότε το Epinephroma θεωρείται πλέον συνώνυμο του γένους Abrothallus. Υπάρχουν και τρία άλλα συνώνυμα, τα Abrothallomyces, Phymatopsis και Pseudo-lecidea.
Περιγραφή
Υπάρχουν αρκετά διακριτά μορφολογικά χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν το γένος αβρόθαλλος:
Είδη
thumb|right|Το είδος Abrothallus welwitschii πάνω σε λειχήνα του είδους Sticta limbata στην Πορτογαλία Μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα είχαν αναγνωρισθεί περί τα 20 είδη αβρόθαλλου. Σήμερα ταξινομούνται στο γένος τα εξής 42 είδη:
Παραπομπές
Αβροθαλλος
Ανάργυροι Φλώρινας
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ανάργυροι Ιωαννίνων
Οι Ανάργυροι είναι ορεινό χωριό της Δυτικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Ανάργυροι βρίσκονται δυτικά της λίμνης Χειμαδίτιδας σε υψόμετρο 610 μέτρων. Απέχει 18 χλμ. ΝΔ. από το Αμύνταιο και 15 χλμ. ΒΔ. από την Πτολεμαΐδα. Στα ανατολικά του χωριού, σε απόσταση περίπου 7 χλμ. είναι ο ΑΗΣ (Ατμοηλεκτρικός Σταθμός) Αμυνταίου και ανάμεσά τους μεγάλο λιγνιτικό ορυχείο το οποίο έχει προκαλέσει μεγάλη υποβάθμιση στο φυσικό και οικιστικό περιβάλλον, με αποτέλεσμα την ανάγκη για μετεγκατάσταση του οικισμού. Στην περιοχή έχουν ανασκαφεί και βρεθεί ευρήματα που φανερώνουν συνεχόμενη κατοίκησή της από τη Μέση Νεολιθική μέχρι και την Ύστερη Εποχή του Χαλκού
Τον Ιούνιο 2017 έγινε πολύ μεγάλη κατολίσθηση στο ορυχείο, που είχε σαν αποτέλεσμα να βυθιστεί ένα μέρος του οικισμού και να καταστραφούν σπίτια, δρόμοι και υποδομές του. Περίπου 230 κάτοικοι του χωριού μετεγκαταστάθηκαν στον ∆ήµο Εορδαίας Κοζάνης και σε νέο οικισμό που θα χτιστεί ενώ απομένουν άλλοι 70.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 259Α-29/12/1918 με την παλιά του ονομασία Ρούδνικ να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ζελενιτσίου. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Ανάργυροι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αναργύρων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αμυνταίου του Δήμου Αμυνταίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 452 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 25,636 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Αμυνταίου
Άνταλμπερτ της Ιταλίας
Συμβασιλέας της Ιταλίας με τον πατέρα του
Εξελέγη μαζί με τον πατέρα του από την Ιταλική αριστοκρατία νέοι βασιλείς της Ιταλίας σαν διάδοχοι του Λοθαρίου Β΄, η στέψη τους έγινε στις 15 Δεκεμβρίου 950 στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Μιχαήλ στην Παβία. Ο Βερεγγάριος πίεσε την Αδελαΐδα χήρα του Λοθάριου Β΄ να παντρευτεί τον γιο του Άνταλμπερτ, η Αδελαΐδα σύμφωνα με προφορικές παραδόσεις το αρνήθηκε και δραπέτευσε, στη συνέχεια συνελήφθη και φυλακίστηκε τέσσερις μήνες στο Κόμο. Ο Γερμανός αυτοκράτορας Όθων Α΄ ο Μέγας επιτέθηκε στην Ιταλία απαιτώντας την απελευθέρωση της Αδελαΐδας την οποία ήθελε για σύζυγο του. Δεν έκανε καμιά προσπάθεια όμως να ανατρέψει τους βασιλείς Βερεγγάριο και Άνταλμπερτ, τους κάλεσε στη Γερμανία στη Δίαιτα του Άουγκσμπουργκ (Αύγουστος 952) όπου του έστεψε βασιλείς της Ιταλίας σαν υποτελείς της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Την περίοδο (953 - 956) ο Άνταλμπερτ και ο πατέρας του πολιόρκησαν τον κόμη Αδαλβέρτο Άζζο της Κανόστρα στο κάστρο του στο οποίο είχε καταφύγει η Αδελαΐδα. Ο αυτοκράτωρ Όθων σαν απάντηση έστειλε τον γιο του Λιούντολφ της Σουηβίας να επιτεθεί στην Ιταλία (956), ο Άνταλμπερτ συγκέντρωσε στρατό και τον νίκησε, λίγο αργότερα ο Λιούντολφ επιστρέφοντας στη Γερμανία ο Λιούντολφ πέθανε πρόωρα (957). Ο Άνταλμπερτ με τη νίκη του αυτή έγινε Μέγας Δούκας της Τοσκάνης.
Ανατροπή από τον αυτοκράτορα Όθωνα
Ο πάπας Ιωάννης ΙΒ΄ ένοιωσε να απειλείται και κάλεσε τον Γερμανό αυτοκράτορα για βοήθεια, ο Όθων εισήλθε στην Ιταλία (961) ενώ ο Άνταλμπερτ άρχισε να συγκεντρώνει έναν μεγάλο στρατό στη Βερόνα, κάποιες πληροφορίες που τον ανεβάζουν σε 60.000 θεωρούνται υπερβολικές. Οι βασιλείς της Ιταλίας στη συνέχεια συνάντησαν προβλήματα επειδή για να τους βοηθούσαν ζητούσαν να παραιτηθεί ο Βερεγγάριος οριστικά υπέρ του γιου του Άνταλμπερτ αλλά ο ηλικιωμένος βασιλιάς του αρνήθηκε. Ο αυτοκράτορας Όθων βάδισε για το Μιλάνο όπου στέφθηκε βασιλιάς απο τον αρχιεπίσκοπο Βαλβέρτ, στη συνέχεια βάδισε για τη Ρώμη όπου στέφθηκε από τον πάπα αυτοκράτορας στις 3 Φεβρουαρίου 962. Ο Άνταλμπερτ και ο πατέρας του κρύφτηκαν. Μετά την αυτοκρατορική στέψη του ο αυτοκράτορας Όθων πολιόρκησε κι κατέλαβε όλα τα Ιταλικά φρούρια τα οποία ήταν πιστά στον Άνταλμπερτ και στον Βερεγγάριο, το φθινόπωρο του 962 ο Άνταλμπερτ κατέφυγε στη νότια Βουργουνδία. Στη συνέχεια μετέβη στην Κορσική, εκεί άνοιξε διαπραγματεύσεις με τον πάπα Ιωάννη ΙΒ΄ να συμμαχήσουν προκειμένου να ανατρέψουν τον Όθωνα από την Ιταλία, συναντήθηκε στη συνέχεια στη Ρώμη με τον ίδιο τον πάπα. Ο Όθων όταν το έμαθε βάδισε με στρατό στην Ιταλία, ο Άνταλμπερτ και ο πάπας αναγκάστηκαν να δραπετεύσουν.
Ο Άνταλμπερτ δραπέτευσε για δεύτερη φορά στην Κορσική, εκεί περίμενε να φύγει ο Όθων από την Ιταλία για να πραγματοποιήσει νέα επίθεση. Όταν ο Όθων βρέθηκε στις Άλπεις προσπάθησε ο Άνταλμπερτ να καταλάβει την Ιταλική πρωτεύουσα Παβία αλλά εκεί βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Μπουσάρ Γ΄ της Σουηβίας (965). Στις 25 Ιουνίου 965 ο Άνταλμπερτ ηττήθηκε από τον Μπουσάρ σε μάχη μεταξύ της Πάρμας και της Πιατσέντσας πολεμώντας μαζί με τους αδελφούς του : τον Κορράδο, κόμη του Μιλάνου που είχε κλείσει ειρήνη με τον Όθων και τον Γκυ, μαργράβο της Ιβρέας που σκοτώθηκε στη μάχη.
Διαδοχή
Μετά τη δεύτερη αποτυχημένη του απόπειρα να ανακαταλάβει το βασίλειο του στην Ιταλία ο Άνταλμπερτ έκανε μια τελευταία προσπάθεια με συμμαχία με τους Βυζαντινούς οι οποίοι εκείνη την περίοδο βρίσκονταν σε πόλεμο με τον Όθων για τις κτήσεις τους στη Νότια Ιταλία. Μετά την τελευταία αποτυχημένη του προσπάθεια αποσύρθηκε στα κτήματα του στη Βουργουνδία όπου πέθανε την περίοδο (971 - 975).
Νυμφεύτηκε τη Ζερμπέργκα, μεγαλύτερη κόρη του κόμη Λάμπερτ του Σαλόν (956). Είχαν τέκνα:
Η σύζυγός του Ζερμπέργκα παντρεύτηκε, μετά το τέλος τού Άνταλμπερτ, σε δεύτερο γάμο της τον Ερρίκο Α΄ των Καπεττιδών δούκα της Βουργουνδίας.
Από την περίοδο της βασιλείας του διασώθηκαν 19 διατάγματα: τα 16 είχε εκδώσει μαζί με τον πατέρα του και τα υπόλοιπα τρία μόνος του. Ο Άνταλμπερτ είχε κόψει μαζί με τον πατέρα του ασημένια δηνάρια στην Παβία.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Κόμητες της Βουργουνδίας Κατηγορία:Μονάρχες της Ιταλίας
Άντερσον Εσίτι
Ο Άντερσον Εσίτι (Anderson Esiti, γενν. στις 24 Μαΐου 1994) είναι Νιγηριανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για την Φερεντσβάρος.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Στις 25 Ιουλίου 2019 ο ΠΑΟΚ επιβεβαίωσε την άφιξη του Εσίτι, ο οποίος υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο. Οι Πρωταθλητές Ελλάδας πλήρωσαν στη Γάνδη 3,5 εκατομμύρια ευρώ για να τον αγοράσουν.
Διεθνής σταδιοδρομία
Είναι διεθνής με την Εθνική Νιγηρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νιγηριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεϊσόες ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΓΝ Εστορίλ Πράια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑΑ Γάνδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκεζτεπέ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Ναόμι Χάρις
H Ναόμι Χάρις (Naomie Harris, 6 Σεπτεμβρίου 1976) είναι Αγγλίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1976 στο Λονδίνο και έχει καταγωγή από την Τζαμάικα. Σπούδασε υποκριτική στο Anna Scher Theatre του Λονδίνου και στο Old Vic του Μπρίστολ.
Πόλι Περέτ
H Πόλι Περέτ (αγγλικά: Pauley Perrette) είναι μια Αμερικανή ηθοποιός, γνωστή για το ρόλο της Abby Sciuto στην τηλεοπτική σειρά NCIS. Είναι επίσης συγγραφέας, τραγουδίστρια και επιχειρηματίας. Είναι επίσης συνιδιοκτήτρια το "Donna Bell' s Bake Shop» στο Μανχάταν.
Ναόμι Χάρις
Καλλιτεχνική πορεία
Έχει γίνει γνωστή από τον ρόλο της Τία Ντάλμα σε δύο ταινίες των Πειρατών της Καραϊβικής, το Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού του 2006 και το Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Στο Τέλος του Κόσμου του 2007.
Πόλι Περέτ
Βιογραφία
Η Perrette γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1969 στη Νέα Ορλεάνη και μεγάλωσε στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες. Έχει ζήσει στη Γεωργία, στην Αλαμπάμα, στο Τενεσί, στη Βόρεια Καρολίνα, στη Νότια Καρολίνα, στη Νέα Υόρκη, στο Νιου Τζέρσεϊ και στην Καλιφόρνια. Σε μια συνέντευξη του 2011 ομολόγησε ότι στις αρχικές φιλοδοξίες της ήταν να εργαστεί με τα ζώα, να είναι σε rock' n roll μπάντα ή να είναι πράκτορας του FBI.
Παρευρέθηκε στο κρατικό πανεπιστήμιο της Βαλντόστα, στη Τζόρτζια, όπου σπούδασε ποινικό δίκαιο, και αργότερα μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει στο John Jay College of Criminal Justice. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στη Νέα Υόρκη κρατούσε μια ποικιλία των θέσεων εργασίας. Εργάστηκε επίσης ως μαγείρισσα σε εστιατόριο κρουαζιέρας στο Μανχάταν.
Καριέρα
Η Περέτ έχει εργαστεί αρκετά χρόνια στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο, κάνοντας κυρίως διαφημίσεις, φωνητικές εκπομπές, μουσικά βίντεο και ταινίες μικρού μήκους. Επίσης έχει εργαστεί ως μπαργούμαν στη Νέα Υόρκη.
Ναόμι Χάρις
Καλλιτεχνική πορεία
Επίσης, έχει παίξει σε δύο ταινίες Τζέιμς Μποντ, στο Skyfall του 2012 και στο Spectre του 2015, όπου υποδύθηκε την Ιβ Μανιπένι.
Πόλι Περέτ
Καριέρα
Οι αρχικές εμφανίσεις της ως χαρακτήρα ήταν σε δύο επεισόδια του JAG που προβλήθηκαν την άνοιξη του 2003. Από τότε εμφανίστηκε ως Abby σε δύο επεισόδια του NCIS: Los Angeles, καθώς και ένα επεισόδιο του NCIS: New Orleans το 2014. Εμφανίστηκε επίσης ως σερβιτόρα στο Cafe Nervosa στη σειρά Frasier κατά τη διάρκεια της σεζόν 4 (στο επεισόδιο "Three Dates and a Break Up"), και αργότερα φιλοξένησε στην πρώτη σεζόν στη σειρά 24. Έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες, όπως το "Σήμα Κινδύνου" και "Σχεδόν Διάσημοι". Εκτός από τη δουλειά της, η Περέτ είναι ποιήτρια, συγγραφέας (η σύντομη ιστορία της "Cheers ..."), φωτογράφος και καλλιτέχνης ομιλίας, Είναι εραστής της μουσικής κάθε είδους και ένας παθιασμένος υποστηρικτής των πολιτικών δικαιωμάτων. Το 2007 ξεκίνησε την παραγωγή σε ένα ντοκιμαντέρ για τον πληρεξούσιο πολιτικών δικαιωμάτων των ΗΠΑ και τον συντάκτη Mark Lane. Με τίτλο Citizen Lane, ολοκληρώθηκε το 2013.
Ναόμι Χάρις
Καλλιτεχνική πορεία
Το 2016 έπαιξε στην ταινία Moonlight και κέρδισε το βραβείο Satellite B' Γυναικείου ρόλου, ενώ προτάθηκε για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA Β' Γυναικείου ρόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Πόλι Περέτ
Καριέρα
Σε μια συνέντευξη του 2005 με τον Craig Ferguson, οικοδεσπότη του The Late, Late Show, η Περέτ δήλωσε ότι έχει δια βίου μάσηση. Ήταν σπουδάστρια στην κοινωνιολογία, την ψυχολογία και την επιστήμη του εγκλήματος. Ξεκίνησε το μεταπτυχιακό της στην επιστήμη του εγκλήματος πριν καταλήξει στη βιομηχανία ψυχαγωγίας. Τώρα παίζει μια εγκληματολόγο επιστήμονα, τον προηγούμενο στόχο της σταδιοδρομίας της.
Η Perrette άρχισε να εμφανίζεται σε τηλεοπτικές διαφημίσεις για το Expedia.com στα τέλη του 2010. Έκανε την εμφάνισή της ως κριτής για την τέταρτη σεζόν, το επεισόδιο έξι της Drap Race του Ρου Πολ.
Δέσποινα (ταινία, 1990)
Η ταινία Δέσποινα είναι ελληνική ταινία που γυρίστηκε το 1990 από τον Σωτήρη Γκορίτσα.
Πλοκή
Η ταινία επικεντρώνεται στις προσπάθειες της εικοσάχρονης Δέσποινας να ξεφύγει από τη ζωή σε ένα μικρό χωριό του Έβρου, όπου ο πατέρας της διατηρεί καφενείο. Κάποια στιγμή συναντά στη ζωή της τον Γιώργο, που είναι έφεδρος αξιωματικός και περιπλανιέται μαζί του αποζητώντας να ξεφύγει από την ασφυκτική ζωή της επαρχίας. Για να καταφέρουν να φύγουν, ο Γιώργος κλέβει ένα τζιπ από τη μονάδα του ώστε να ταξιδέψουν προς τη Θεσσαλονίκη. Το ξημέρωμα, όμως, θα βάλει τέλος στην τυφλή αυτή φυγή.
Παραγωγή
Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Γιώργος Νινιός, Μαρία Κυριακή, Χρήστος Ζορμπάς, Στράτος Πάχης, Άρτο Απαρτιάν και Θόδωρος Προκοπίου. Η διάρκειά της είναι 53 λεπτά. Αποτελεί διασκευή μιας νουβέλας του Διονύση Χαριτόπουλου.
Η Δέσποινα συυμμετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου απέσπασε τιμητική διάκριση. Επίσης, έχει κερδίσει το α' κρατικό βραβείο ΥΠΠΟ.
Κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 29 Μαρτίου 1991 και με τη μορφή ντιβιντί στις 12 Ιουνίου 2012.
Εξωτερικές πηγές
Δέσποινα (ταινία, 1990) Κατηγορία:Ταινίες του 1990 Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιβλία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Φάρα Κουτσονίκα
Οι Κουτσονικαίοι ήταν ένα από τα 3 αρχηγά γένη του Σουλίου. Ο επικεφαλής της φάρας κατά την πτώση του Σουλίου ήταν ο Νικόλαος Κουτσονίκας (ο γερο Κουτσονίκας) που ήταν ο μόνος εκ των τριών ηγετών που κράτησε τη φάρα του στο Σούλι αγωνιζόμενοι στην Κιάφα μέχρι το τέλος. Η φάρα Κουτσονίκα ήταν αυτή που έδωσε το Ζάλογγο συγκλονίζοντας τον κόσμο και αποτέλεσε φάρο της ελληνικής επανάστασης του 1821. Η μάχη των Κουτσονικαίων συνεχίστηκε στη Μάχη του Σέλτσου, στη μονή Σέλτσου (1804) όπου σκοτώθηκε ο γέρο Κουτσονίκας και ξεκληρίστηκε το μεγαλύτερο μέρος της φάρας.
Συμμετοχή στην Ελληνική Επανάσταση του 1821
Τα λίγα παιδιά και οι γυναίκες της φάρας που έμειναν περιπλανήθηκαν βιώνοντας μεγάλη φτώχεια και στερήσεις μέχρι την έναρξη του 1821. Οι Σουλιώτες χτύπησαν πρώτοι τους Τούρκους στις 6.12.1820 (παραπλανώντας και τον Αλήπασα σύμφωνα με τις οδηγίες του Αλέξανδρου Υψηλάντη και των Φιλικών για να κερδίσουν χρόνο οι επαναστάτες στον Μωριά). Οι λίγοι Κουτσονικαίοι που γλίτωσαν και συμμετείχαν στην επανάσταση αφού είχαν εν τω μεταξύ μεγαλώσει ήταν:
Πολεμική δραστηριότητα 1820-1829
Έλαβαν μέρος από την έναρξη του Αγώνα και πολεμούσαν αδιάκοπα μέχρι την Ανεξαρτησία. Οι σημαντικότερες συμμετοχές τους ήταν:
Μετά την απελευθέρωση εγκαστάθηκαν στο Αγρίνιο αρνούμενοι εγκατάσταση στην Αθήνα για να είναι κοντά στο Σούλι.... το απελευθέρωσαν το επόμενο αιώνα πολεμώντας και οι Κουτσονικαίοι στους Βαλκανικούς Πολέμους.
Οι Κουτσονικαίοι στο Αγρίνιο
μικρογραφία Το 1834 οι Κουτσονικαίοι βρίσκονται στο Αγρίνιο (Βραχώρι) όπου σε κατάσταση του Επάρχου Ζαβού με ημερομηνία 12 Μαΐου 1834 καταγράφονται 5 οικογένειες Κουτσονικαίων με 26 μέλη συνολικά.
Πηγές
Κατηγορία:Σούλι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Vodafone Park
Το Vodafone Park φιλοξενεί 144 σουίτες στελεχών και ένα «1903 Lounge», που μπορεί να φιλοξενήσει έως και 1.903 θεατές συνολικά. Η «κερκίδα των 1903» έχει χωρητικότητα 636 θεατών. Τα VIP καθίσματα στο στάδιο είναι εξοπλισμένα με τη λύση FUNTORO Stadium & Arena – διαδραστικές οθόνες υψηλής ευκρίνειας που παρέχουν ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση, διαφημιστικά συστήματα, πληροφορίες παικτών, κ.λπ. Το νέο γήπεδο διαθέτει επίσης 2.123 τετραγωνικά μέτρα εστιατορίων, 2.520 τετραγωνικά μέτρα εστιατορίων σε βεράντα και χωρητικότητα VIP στάθμευσης 600 οχημάτων. Είναι ένα «έξυπνο στάδιο», όπου οι οπαδοί απολαμβάνουν το StadiumVision και την τεχνολογία Wi-Fi υψηλής ταχύτητας, που έχει σχεδιαστεί σε συνδυασμό με τη Cisco.
Οι εργασίες κατεδάφισης στο Στάδιο Ινονού ξεκίνησαν στις 2 Ιουνίου 2013, μετά το τέλος των πλέι οφ ανόδου για την Πρώτη κατηγορία Τουρκίας. Το εκτιμώμενο κόστος του έργου εκείνη την εποχή ήταν περίπου 80 εκατομμύρια δολάρια. Το νέο στάδιο σχεδιάστηκε από τον Μπούνιαμιν Ντέρμαν των αρχιτεκτόνων της DB. Το παλιό στάδιο κατεδαφίστηκε, εκτός από την κερκίδα του Εσκί Ατσίκ (Eski Açık), αφού αυτή η κερκίδα και οι πύργοι της θεωρούνται ιστορικά μνημεία από την κυβέρνηση. Η κερκίδα Εσκί Ατσίκ ανακαινίστηκε ώστε να μοιάζει με την εμφάνιση ενός αρχαίου αμφιθεάτρου. Το νέο στάδιο σχεδιάστηκε για να είναι «σε αρμονία με το φυσικό και ιστορικό τοπίο του Βοσπόρου» όταν το βλέπει κανείς από τη θάλασσα.
Κατασκευή
Η αρχική χωρητικότητα ήταν 16.000 θεατές. Στο αρχικό σχέδιο του έργου, υπήρχαν δύο χάλκινα αγάλματα αθλητών στην κερκίδα Εσκί Ατσίκ: το ένα πετούσε έναν δίσκο και το άλλο ένα ακόντιο. Ωστόσο, τα αγάλματα δεν χτίστηκαν ποτέ λόγω οικονομικών ανησυχιών. Το εργοστάσιο πετρελαίου που υπήρχε πίσω από το στάδιο κατεδαφίστηκε για να κατασκευαστεί η κερκίδα Γενί Ατσίκ στο δυτικό τμήμα του σταδίου το 1950 (εξ ου και το όνομα Yeni Açık, που σημαίνει η Νέα Ανοιχτή κορυφή) και τις δύο κερκίδες ανοιχτής οροφής (Εσκί Ατσίκ και Γενί Ατσίκ). Το 1952, το στάδιο μετονομάστηκε σε Στάδιο Μιτάτ Πασά και αργότερα το 1973, μετονομάστηκε σε Στάδιο Ινονού. Υπεγράφη σύμβαση μίσθωσης μεταξύ της Μπεσίκτας ΖΚ και του Υπουργείου Νεολαίας και Αθλητισμού τονΦεβρουάριο του 1998, η οποία παραχώρησε όλα τα δικαιώματα χρήσης του Σταδίου Ινονού στη Μπεσίκτας ΖΚ για 49 χρόνια.
Πρώτος αγώνας ποδοσφαίρου
Ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας στο Στάδιο Ντολμάμπαχτσε πραγματοποιήθηκε μεταξύ της Μπεσίκτας ΖΚ και της σουηδικής AIK Στοκχόλμης, στις 27 Νοεμβρίου 1947. Το πρώτο γκολ στο στάδιο σημειώθηκε από τον Σουλεϊμάν Σεμπά, ο πιο διάσημος και μακροβιότερος Πρόεδρος του συλλόγου (τη δεκαετία του 1980 και του 1990), όταν ήταν παίκτης της Μπεσίκτας. Η Μπεσίκτας έχασε αυτόν τον αγώνα με 3–2.
Η Γαλατασαράι και η Φενέρμπαχτσε μοιράστηκαν το στάδιο με τη Μπεσίκτας για πολλά χρόνια, πριν από την κατασκευή του Σταδίου Αλί Σάμι Γιεν για τη Γαλατασαράι το 1964 και την ανακαίνιση του Σταδίου Σούκρου Σαρατσόγλου για τη Φενέρμπαχτσε το 1982.
Ανακαίνιση
Οι εργασίες ανακαίνισης πραγματοποιήθηκαν στο Στάδιο Ινονού το 2004. Η πίστα ταρτάν αφαιρέθηκε στο πλαίσιο αυτών των δραστηριοτήτων και το επίπεδο του εδάφους κατέβηκε κατά 4 μέτρα για να αυξηθεί η χωρητικότητα του σταδίου στους 32.145 θεατές. Τα καθίσματα του Τύπου μεταφέρθηκαν στην κερκίδα Νουμαραλί από την κερκίδα Καπαλί. Οι αίθουσες VIP που βρέθηκαν στη μέση της κερκίδας Καπαλί κατεδαφίστηκαν. Ο αριθμός των πυλών διπλασιάστηκε. Μέσα στο γήπεδο κατασκευάστηκε κέντρο Τύπου για το Beşiktaş TV. Οι τουαλέτες και οι πάγκοι τροφίμων ανακαινίστηκαν. Η κερκίδα Γενί Ατσίκ καλύφθηκε με μεταλλική κατασκευή. Η εργασία έγινε σύμφωνα με τα πρότυπα της UEFA.
Σχέδιο νέου σταδίου
Λόγω της μοναδικής τοποθεσίας του Σταδίου Ινονού, που θεωρείται ένα από τα καλύτερα στον κόσμο και του νομικού του καθεστώτος ως «ιστορικού μνημείου» που προστατεύεται από το Τουρκικό Ανώτατο Συμβούλιο Μνημείων, το έργο ανανέωσης έπρεπε να τροποποιηθεί και αναβλήθηκε πολλές φορές και όλα τα επίσημα αιτήματα και προσπάθειες ανανέωσης απορρίφθηκαν. Το 2008, ο πρώην πρόεδρος του συλλόγου, Γίλντιριμ Ντεμιρορέν, ξεκίνησε ένα έργο σχεδιασμένο από την HOK sports, με χωρητικότητα σχεδιασμού 42.000 θεατών. Ωστόσο, αυτό το έργο ακυρώθηκε επίσης λόγω ανησυχιών σχετικά με το πώς το νέο έργο δεν ταίριαζε στο ιστορικό περιβάλλον της Μπεσίκτας. Τέλος, το 2013, ο πρόεδρος του συλλόγου Φικρέτ Ορμάν, ολοκλήρωσε τις διοικητικές διαδικασίες μετά από εκτεταμένες γραφειοκρατικές ανταλλαγές και έλαβε όλες τις απαιτούμενες άδειες προτείνοντας συγκεκριμένους σχεδιαστικούς στόχους.
Βομβαρδισμός Δεκεμβρίου 2016
Στις 10 Δεκεμβρίου 2016, δύο βόμβες εξερράγησαν έξω από το γήπεδο, σκοτώνοντας τουλάχιστον 46 άτομα (38 αστυνομικούς και 8 πολίτες) και τραυματίζοντας 136. Η πρώτη και μεγαλύτερη έκρηξη σημειώθηκε περίπου στις 7:30 μ.μ., αφότου η γηπεδούχος Μπεσίκτας νίκησε την Μπούρσασπορ με 2–1 για την Σούπερ Λιγκ Τουρκίας. Ένας αξιωματούχος με γνώση για την επίθεση είπε ότι ο χρόνος του βομβαρδισμού είχε στόχο να μεγιστοποιήσει τις απώλειες ζωών. Ωστόσο, ο αριθμός των νεκρών αμάχων ήταν μικρότερος επειδή οι οπαδοί είχαν ήδη εγκαταλείψει το γήπεδο μετά τον αγώνα. Μάρτυρες ανέφεραν επίσης ότι άκουσαν πυροβολισμούς μετά τις εκρήξεις. Οι αξιωματούχοι είπαν ότι η πρώτη έκρηξη προκλήθηκε από διερχόμενο όχημα που εξερράγη σε περιοχή όπου βρίσκονταν οι ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας στην έξοδο του γηπέδου. Ένα λεωφορείο της αστυνομίας ταραχών φαίνεται να ήταν ο στόχος. Τούρκοι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι ένα άτομο που είχε σταματήσει η αστυνομία στο κοντινό Πάρκο Μάτσκα αυτοκτόνησε πυροδοτώντας εκρηκτικά λίγα λεπτά αργότερα.
Αλλαγή ονόματος το 2017
Στις 26 Μαΐου 2017, ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ανακοίνωσε ότι έδωσε εντολή στον υπουργό του αθλητισμού να αφαιρέσει τη λέξη «αρένα» από όλα τα γήπεδα σε όλη τη χώρα λόγω των προσωπικών του αντιρρήσεων για τον όρο, συνδέοντάς τον με την αρχική ρωμαϊκή σημασία. Μια μέρα αργότερα, η Τουρκική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΤΠΟ) επιβεβαίωσε ότι η λέξη θα αφαιρεθεί ανάλογα. Μία εβδομάδα αργότερα, η Μπεσίκτας ανακοίνωσε ότι η Vodafone Arena μετονομάστηκε σε Vodafone Park.
Πρώτη γυναίκα διαιτητής σε τελικό αγώνα
Το Vodafone Park ήταν μάρτυρας της πρώτης γυναίκας διαιτητή σε έναν σημαντικό αγώνα τελικού ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου ανδρών, όταν η Γαλλίδα διαιτητής Στεφανί Φραπάρ διατήτευσε τον αγώνα του ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ μεταξύ της Λίβερπουλ ΦΚ και της Τσέλσι ΦΚ στις 14 Αυγούστου 2019. (Τον Αύγουστο του 2003, η Νικόλ Πετινιά έγινε η πρώτη γυναίκα διαιτητής αγώνα ποδοσφαίρου ανδρών που διοργανώθηκε από την UEFA, στον αγώνα ΑΙΚ Στοκχόλμης (Σουηδία) εναντίον Φίλκιρ (Ισλανδία) στον προκριματικό γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ)
Σχέδιο
μικρογραφία|400x400εσ| Το Vodafone Park στη [[Μπεσίκτας της Κωνσταντινούπολης είναι η έδρα της Μπεσίκτας ΖΚ]] Το Vodafone Park σχεδιάστηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο DB Architects. Ο Μπούνιαμιν Ντέρμαν ήταν ο αρχιτέκτονας του έργου. Το γήπεδο πληροί τα κριτήρια της κατηγορίας 4 της UEFA, τα αυστηρότερα στην κατάταξη που ορίζεται από τους κανονισμούς της UEFA για την υποδομή των γηπέδων.
Το Vodafone Park διαφέρει από τα σύγχρονα στάδια με 3 σχεδιαστικούς στόχους που επιβάλλονται από την εξουσία και τη φύση του εργοταξίου. Χάρη σε αυτούς τους σχεδιαστικούς στόχους «η αρχιτεκτονική του σταδίου αντανακλά την ιστορία, την κληρονομιά και την ευημερία».
Αρχιτεκτονική Κολοσσαίου
Λόγω της γειτνίασης με το Παλάτι Ντολμάμπαχτσε, τον Πύργο του Ρολογιού του Ντολμάμπαχτσε, το Ντολμά Μπαχτσέ Τζαμί και φυσικά τον Βόσπορο, το Τουρκικό Ανώτατο Συμβούλιο Μνημείων απαίτησε μια πιο ιστορική εμφάνιση που θα έπρεπε να ταιριάζει στη γύρω ιστορική περιοχή. Τα περισσότερα από τα προτεινόμενα αρχιτεκτονικά σχέδια για το νέο στάδιο ήταν σύγχρονες κατασκευές, με γυαλιστερές εξωτερικές επιφάνειες από μέταλλο, γυαλί ή σύνθετα υλικά. Για να επιτευχθεί ο πρώτος σχεδιαστικός στόχος, προτάθηκε και έγινε αποδεκτή από το ανώτατο συμβούλιο μια αρχιτεκτονική του Κολοσσαίου. Η αρχιτεκτονική του Κολοσσαίου χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν σε στάδια όπως το Los Angeles Memorial Coliseum και το Busch Memorial Stadium, αλλά κυρίως πριν από αρκετές δεκαετίες.
Περιβαλλοντική συμβατότητα
Το έργο του νέου σταδίου είχε στόχο να εξασφαλίσει χαμηλό περιβαλλοντικό αντίκτυπο μέσω της χρήσης αειφόρων τεχνολογιών αιχμής. Το στάδιο κατασκευάστηκε για να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας από μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μειώνοντας τα απόβλητα και βελτιστοποιώντας τους διαθέσιμους πόρους. Η φιλοσοφία του βιοκλιματικού σχεδιασμού κτιρίων του Vodafone Park διασφαλίζει φιλικές προς το περιβάλλον και αποδοτικές διαδικασίες σε κάθε στάδιο της κατασκευής, από την επιλογή του εργοταξίου και το σχεδιασμό έως την κατασκευή, χρησιμοποιώντας πιστοποιημένα υλικά κατασκευής Green Building, για την επιδίωξη της ελάχιστης δυνατής επίδρασης στο περιβάλλον.
Το στάδιο θα παράγει ηλεκτρική ενέργεια χρησιμοποιώντας ηλιακή ενέργεια που συλλαμβάνεται μέσω φωτοβολταϊκών πλαισίων ικανών να παράγουν 500 kVA ετησίως. Αυτό αντιστοιχεί στην ετήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας περίπου 100 μέσων νοικοκυριών και σε εξοικονόμηση CO2 περίπου 250 τόνων. Το στάδιο θα αποθηκεύει το νερό της βροχής σε στέρνες για να το χρησιμοποιήσει αργότερα για το πότισμα του γηπέδου και άλλους σκοπούς. Αυτές οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας στοχεύουν στο να βοηθήσουν το στάδιο να εκπληρώσει τα κριτήρια που υπαγορεύει το Πρωτόκολλο του Κιότο δημιουργώντας πολλαπλά αποτελέσματα:
Όλα τα τσιμεντένια και μεταλλικά μέρη από το κατεδαφισμένο Στάδιο Ινονού διαχωρίστηκαν και επαναχρησιμοποιήθηκαν. Άλλα υλικά χωρίστηκαν σε κατηγορίες, προκειμένου να ανακυκλωθούν, να μεταπωληθούν ή να επαναχρησιμοποιηθούν.
Ιστορικό μνημείο
Η κερκίδα της ανατολικής πλευράς ονομαζόταν Eski Açık (Παλιά κερκίδα) με χωρητικότητα 7.962 θέσεων. Υπάρχουν δύο πύργοι στην αριστερή και δεξιά πλευρά των κερκίδων Eski Açık και μια σιδερένια πύλη στη μέση 2 πύργων. Οι πύργοι και η πύλη διατηρήθηκαν ως ιστορικό μνημείο κατά την κατασκευή του νέου σταδίου.
Δικαιώματα ονομασίας
Η Μπεσίκτας υπέγραψε συμφωνία 145 εκατομμυρίων δολαρίων με τη Vodafone στις 21 Αυγούστου 2013. Η συμφωνία περιλαμβάνει χορηγία φανέλας για 3 χρόνια (+2 προαιρετικά έτη που χρησιμοποιήθηκαν), δικαιώματα ονομασίας γηπέδου (που θα ονομαστεί «Vodafone Park»), διαφήμιση και δικαιώματα επενδύσεων σε υποδομές τεχνολογίας σταδίων για 10 (+5 προαιρετικά) χρόνια.
Εποχή Σταδίου Ινονού
Προηγουμένως, ενώ το Vodafone Park ήταν το Στάδιο Ινονού, είχε χρησιμοποιηθεί για πολλές μεγάλες μουσικές συναυλίες, όπως:
Εγκαίνια
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Ημέρα εγκαινίων του σταδίου, κόκκινο χαλί στην οδό Δάσους αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Μακρινή θέα της συνοικίας [[Μπεσίκτας από το Ουσκουντάρ πέρα από το στενό του Βοσπόρου, την ημέρα των εγκαινίων του σταδίου.]] Η τελετή εγκαινίων του σταδίου πραγματοποιήθηκε στις 11 Απριλίου 2016, με έναν αγώνα της Σούπερ Λιγκ Τουρκίας εναντίον της Μπούρσασπορ την 28η αγωνιστική. Οι οπαδοί της Μπεσίκτας περπάτησαν στην Οδό Δάσους κατά μήκος του κόκκινου χαλιού που στρώθηκε μεταξύ Μπεσίκτας και Καμπατάς. Οι οπαδοί άναβαν φωτοβολίδες από τις 16:00 στη συνοικία Μπεσίκτας, πολύ πριν την τελετή έναρξης. Το παιχνίδι έληξε με νίκη 3–2 για τη Μπεσίκτας, με δύο γκολ του Μάριο Γκόμεζ και ένα του Αλέξις Ρουάνο. Στο 22ο λεπτό του αγώνα, σε επίθεση που ξεκίνησε από τον Ογκουζχάν Οζιακούπ, η μπάλα βρέθηκε στον Χοσέ Σόσα, ο οποίος έστειλε μια ωραία πάσα πίσω από την άμυνα έξω από την περιοχή του πέναλτι. Ο Γκόμεζ την έλεγξε στην περιοχή του πέναλτι, ξέφυγε από τον τερματοφύλακα Χαρούν Τεκίν και πέτυχε το πρώτο γκολ στο Vodafone Park.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Τουρκία Κατηγορία:Μπεσίκτας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υψηλής τεχνολογίας
Αυξέντιος Καλαγκός
Ο Αυξέντιος Καλαγκός (ημερομηνία γέννησης:11 Σεπτεμβρίου 1960) είναι καρδιοχειρουργός. Σήμερα υπηρετεί ως Διευθυντής του Κέντρου καρδιοχειρουργικής Συγγενών Καρδιοπαθειών και Τραχείας στο Νοσοκομείο - Ευρωκλινική στην Αθήνα και ως τακτικός Καθηγητής Παιδιατρικής Καρδιαγγειακής Χειρουργικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Koc στην Κωνσταντινούπολη, Τουρκία.
Είναι επίσης ο εφευρέτης του δακτυλίου "Kalangos Βιοαποικοδομήσιμη δακτυλιοπλαστική",  συσκευή που χρησιμοποιείται για την επισκευή της μιτροειδούς και της τριγλώχινας βαλβίδας ειδικά στα παιδιά
Πρώιμη ζωή, Εκπαίδευση και Ιατρική Σταδιοδρομία
Ο Δρ Καλαγκός γεννήθηκε στο Yesilkoy (Άγιος Στέφανος) της Κωνσταντινούπολης. Η οικογένειά του κατάγεται από παλιές φαναριώτικες οικογένειες της Κωνσταντινούπολης που συνδέονται με τον Αλέξανδρο Καραθεοδωρή Πασά και τον Ξενοφώντα Ζωγράφο Πασά. Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος Καλαγκός, ιατρός με ειδικότητα στην Παθολογία, ήταν γνωστός για την παροχή δωρεάν ιατρικών υπηρεσιών στους μη προνομιούχους κατοίκους της γενέτειράς του. Ο Δρ Κωνσταντίνος Καλαγκός απεβίωσε το 2004 και το 2008, ένας δρόμος στο Yesilkoy ονομάστηκε Dr Kalangos Street για να τιμήσει το όνομά του.
Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Γαλλικό Κολλέγιο Saint Benoit στην Κωνσταντινούπολη το 1978 και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, στην Ιατρική Σχολή Cerrahpasa από όπου και αποφοίτησε το 1984. Αργότερα ολοκλήρωσε την ειδικότητά του στην καρδιαγγειακή χειρουργική στο " Νοσοκομείο εκπαίδευσης και έρευνας για τη θωρακική και καρδιαγγειακή χειρουργική Dr Siyami Ersek ". Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στην καρδιαγγειακή χειρουργική στο Παρίσι από τον Alain Carpentier μεταξύ 1991-1993 και τον Yves Lecompte μεταξύ 2000-2001
Το 1993 ξεκίνησε να εργάζεται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Γενεύης όπου έγινε Διευθυντής της Κλινικής Καρδιαγγειακής Χειρουργικής το 2001 και Διευθυντής του Καρδιαγγειακού Κέντρου το 2011. Διορίστηκε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και υπηρέτησε εκεί μέχρι το τέλος του 2015.
Υπηρετεί επίσης ως Καθηγητής Παιδιατρικής Καρδιαγγειακής Χειρουργικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Koc στην Κωνσταντινούπολη, Τουρκία.
Ίδρυμα Kalangos
Το 1998, ο Δρ Καλαγκός ίδρυσε το φιλανθρωπικό ίδρυμα «Coeurs Pour Tous (Hearts for All)», το 2002 το «Kalangos Foundation» στη Γενεύη και το 2011 συνίδρυσε το «Global Heart Network Foundation» στο Ντέλαγουερ των ΗΠΑ. Ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο με την εθελοντική ιατρική του ομάδα, χειρουργεί παιδιά που δεν έχουν πρόσβαση σε επαρκή τοπική υγειονομική περίθαλψη σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Μέχρι στιγμής, ο Δρ Καλάγκος, η ομάδα του και οι χειρουργοί που εκπαίδευσαν, παρείχαν υγειονομική περίθαλψη σε περισσότερα από 15.000 παιδιά με συγγενή καρδιακά ελαττώματα σε περισσότερες από 20 χώρες, όπως η Γεωργία, η Ερυθραία, η Μοζαμβίκη, ο Λίβανος, ο Μαυρίκιος, η Ινδία, το Βιετνάμ, η Κίνα, η Σερβία, η Μολδαβία, η Κύπρος, Αίγυπτος, Αλγερία, Συρία, Νιγηρία, Καμερούν, Μαρόκο, Μαλαισία, νησιά Κομόρες, Μαδαγασκάρη, Κιργιστάν, κ.λπ.
Το Ίδρυμα Καλαγκός έχει την έδρα του στη Γενεύη της Ελβετίας και έχει παραρτήματα στην Ελλάδα και την Τουρκία.
Δακτύλιος Καλαγκός
Το "Kalangos Ring" είναι μια χειρουργική συσκευή που χρησιμοποιείται στην επιδιόρθωση βαλβίδων για δακτυλιοπλαστική. Ο δακτύλιος επιτυγχάνει τη χειρουργική διόρθωση του διεσταλμένου δακτυλίου της μιτροειδούς και τριγλώχινας καρδιακής βαλβίδας και διατηρεί το δυναμικό ανάπτυξης αυτών των βαλβίδων στα παιδιά προκαλώντας τη δημιουργία αυτόλογου ινώδους ιστού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί
Σωτήρας Φλώρινας
Ο Σωτήρας, επίσημα Σωτήρ, είναι οικισμός του Αμυνταίου στη Δυτική Μακεδονία και την Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας. Βρίσκεται στη νοτιοανατολικά είσοδο του Αμυνταίου δίπλα στην ΕΟ Πτολεμαΐδας - Φλώρινας και αποτελεί ουσιαστικά προάστιό του. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1918 με την ονομασία  Σώτερ  στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 όταν  προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Σόροβιτς. Το 1926 με το ΦΕΚ 55Α - 15/02/1926 μετονομάστηκε σε Σωτήρ. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Αμύνταιο και την Ανάληψη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Αμυνταίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αμυνταίου του Δήμου Αμυνταίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 108 κατοίκους.
Άγιος Χαράλαμπος Κορινθίας
Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας Ισθμίας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λουτρακίου-Περαχώρας, του δήμου δήμος Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Κόπα Λιμπερταδόρες 1996
Το Κόπα Λιμπερταδόρες 1996 ήταν η 37η διοργάνωση Κόπα Λιμπερταδόρες. Είκοσι-μία ομάδες έλαβαν μέρος στην διοργάνωση. Νικήτρια και πρωταθλήτρια Νότιας Αμερικής αναδείχθηκε, για δεύτερη φορά η αργεντίνικη Ρίβερ Πλέιτ. Η διοργάνωση άρχισε στις 13 Μαρτίου και έληξε στις 26 Ιουνίου.
Άγιος Χαράλαμπος Κορινθίας
Γεωγραφία
Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι παράλιος οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Κορινθίας, στην πλευρά της Στερεάς Ελλάδος. Βρίσκεται στην παλαιά παραλιακή οδό Αθηνών-Κορίνθου, λίγο πριν την Ισθμία και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 12 χλμ. περίπου Α.ΝΑ. της Κορίνθου.
Σωτήρας Φλώρινας
Η περιοχή του χωριού, κατά το 1900-1920, ήταν έδρα (κατοικία) τούρκου φεουδάρχη (μπέης) που εκμεταλλευόταν τα γύρω χωράφια. Ίχνη τζαμιού διατηρούνται ακόμα σε κατοικία που βρίσκεται πλησίον της πλατείας.
Κόπα Λιμπερταδόρες 1996
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το Κόπα Λιμπερταδόρες 1996 σύμφωνα με το αρχείο της ιστοσελίδας RSSSF (Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation) Κατηγορία:Κόπα Λιμπερταδόρες
Σωτήρας Φλώρινας
Ο Σωτήρας είναι ένα σχετικά ιοινιο χωριό, το οποίο δημιουργήθηκε κυρίως από Πόντιους πρόσφυγες μετά το 1923. Αργότερα, μετά το 1,950 εγκαταστάθηκαν και κάποιες οικογένειες από το χωριό Κέλλη που μιλούν το σλαβικό τοπικό ιδίωμα Οι πρώτοι αυτοί κάτοικοι έχτισαν και την πρώτη εκκλησία του χωριού(μικρή σε μέγεθος, επ' ονόματι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Το όνομα του οικισμού (Σωτήρας) οφείλεται στο αρχικό αυτό εκκλησάκι που έχτισαν οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού.
Άγιος Χαράλαμπος Κορινθίας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ισθμίας του νομού Κορινθίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ισθμίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λουτρακίου-Αγίων Θεοδώρων, ο οποίος, με το ΦΕΚ 23Α - 29/01/2014 μετονομάστηκε σε δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων.
Σωτήρας Φλώρινας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Αμυνταίου
Άγιος Χαράλαμπος Κορινθίας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων
Αθανάσιος Κουτσονίκας
Γέννηση και ανατροφή
Ο Αθανάσιος Κουτσονίκας ήταν εγγόνι του γερο-Κουτσονίκα και γεννήθηκε στο Σούλι περί τα 1790 από τον Ιωάννη (Γιάννο) Κουτσονίκα του Νικολάου. Στα 13 του χρόνια ακολούθησε τη φάρα του στην έξοδο από το Σούλι προς το Ζάλογγο. Μετά την εποποιΐα του Ζαλόγγου συνέχισε με τη φάρα των Κουτσονικαίων προς το Βουλγαρέλι, όπου ακολούθησε η νέα εποποιΐα στη μονή Σέλτσου. Εκεί σκοτώθηκε ο παππούς του γερο-Κουτσονίκας, ο πατέρας του Γιάννος, οι θείοι του, και ξεκληρίστηκε το μεγαλύτερο μέρος των Κουτσονικαίων. Ο μικρός Αθανάσιος, μαζί με λίγα γυναικόπαιδα που σώθηκαν, παρέμεινε αιχμάλωτος μέχρις ότου ελευθερώθηκε με τη βοήθεια Ηπειρωτών και Αρβανιτών προεστών. Οι απελευθερωμένοι Κουτσονικαίοι ακολούθησαν τη μοίρα των υπόλοιπων Σουλιωτών, κυρίως στα Εφτάνησα, όπου διέμεναν υπό δύσκολες συνθήκες και μεγάλη φτώχεια έως την Επανάσταση.
Πολεμική δράση στην Επανάσταση του 1821
Ο Αθανάσιος Κουτσονίκας πήρε μέρος στην Επανάσταση από την αρχή έως το τέλος, όπου διακρίθηκε για την απαράμιλλη ανδρεία του (το 1824 προήχθη στο βαθμό του αντιστρατήγου) και πληγώθηκε τρεις φορές. Ξεκίνησε μαζί με τους υπόλοιπους Κουτσονικαίους, Ιωάννη, Χρήστο, Γιώργο και Λάμπρο, υπό την αρχηγία του μεγαλύτερου αδερφού του Μάρκου Κουτσονίκα, συναρχηγού του Μάρκου Μπότσαρη, με τον οποίο επικεφαλής αποτέλεσαν το περίφημο Σουλιώτικο Σώμα. Οι Σουλιώτες άνοιξαν την πολεμική δράση εναντίων των Τούρκων για την ελληνική επανάσταση στις 6.12.1820 σύμφωνα με το σχέδιο του Αλέξανδρου Υψηλάντη και τις οδηγίες των Φιλικών. Ο Μάρκος Κουτσονίκας σκοτώθηκε νωρίς (Απρίλιος 1821), οπότε ο Αθανάσιος Κουτσονίκας μαζί με τα αδέρφια και τα ξαδέρφια του συνέχισαν τον αγώνα του Σουλίου (λύση της πολιορκίας Σουλίου 1822) δίπλα στον Μάρκο Μπότσαρη, έως το θάνατό του (μάχη του Καρπενησίου 1823). Ο Αθανάσιος Κουτσονίκας ήταν αυτός που, μαζί με τον Τούσια Μπότσαρη, μετέφερε τον νεκρό Μάρκο εκτός του πεδίου της μάχης. Στη συνέχεια, οι κυριότερες μάχες στις οποίες πολέμησε ήταν στο Μεσολόγγι, στη θέση "Σκαλί" (1823), στη Γαστούνη στη μάχη των Λεχαινών (1824), στο Νιόκαστρο στη θέση "Κρεμμύδι" (1825), στα Σάλωνα στη θέση "Άγιος Ηλίας" (1825), στην πολιορκία και την Έξοδο του Μεσολογγίου (1826) , στην εκστρατεία του Καραϊσκάκη σε Δόμβραινα, Αράχωβα, Τουρκοχώρι και Δίστομο (1827). Στο Δίστομο ο Αθανάσιος Κουτσονίκας ορίστηκε από τον Καραϊσκάκη (που τον είχαν σώσει από βέβαιο θάνατο) να παραμείνει με τους υπόλοιπους Κουτσονικαίους και λοιπούς Σουλιώτες ως φρουρά. Μετά το θάνατο του Καραϊσκάκη και την υποταγή της Ρούμελης στον Κιουταχή, ο Αθανάσιος Κουτσονίκας με άλλους Σουλιώτες και Ρουμελιώτες οπλαρχηγούς δεν προσκύνησαν, αναζητώντας ευκαιρία να ξαναχτυπήσουν. Το 1828 επί Καποδίστρια, λαμβάνει μέρος στην εκστρατεία απελευθέρωσης της Δυτικής Ελλάδας και ορίζεται χιλίαρχος από τον Άγγλο αρχιστράτηγο Ρίτσαρντ Τσωρτς. Αποκορύφωση της εκστρατείας είναι η άγνωστη στους πολλούς νικηφόρα μάχη της Κορωνησίας (8 Μαρτίου 1829), το μικρό νησάκι του Αμβρακικού όπου ο Αθανάσιος Κουτσονίκας σε αποστολή αυτοκτονίας με 1.000 παλικάρια, κυρίως Σουλιώτες, που πολέμησαν σαν λιοντάρια, σταμάτησαν τον Κιουταχή. Αν ο αρχιστράτηγος πλέον του σουλτάνου Κιουταχής έμπαινε στη Ρούμελη, αυτή θα σκλαβώνονταν για πάντα και θα έμενε εκτός του ελεύθερου κράτους. Όμως η μυθική νίκη της σουλιώτικης χιλιαρχίας του Κουτσονίκα θεμελίωσε την οριστική απελευθέρωση της Ρούμελης και την ενσωμάτωσή της στην ελεύθερη Ελλάδα με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου στις 10 Μαρτίου 1829, με σύνορα έως τον Αμβρακικό.
Πηγές
Κατηγορία:Σούλι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Απ' το χιόνι
Η ταινία Απ' το χιόνι είναι ελληνική ταινία του 1993, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Σωτήρη Γκορίτσα, βασισμένο στο διήγημα "Στο χιόνι" του Σωτήρη Δημητρίου. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Βασίλης Ελευθεριάδης, Αντώνης Μανωλάς και Μάνια Παπαδημητρίου.
Πλοκή
Η ταινία περιγράφει τη διαδρομή τριών Βορειοηπειρωτών, του Θωμά Λέκκα, του Αχιλλέα Νάσιου και του ορφανού δεκάχρονου Νίκου, από τα χιόνια της Αλβανίας μέχρι την Αθήνα, όπου φτάνουν με τα πόδια διασχίζοντας ολόκληρη τη χώρα. Από τη στιγμή που θα φτάσουν στην Ομόνοια, θα βρεθούν αντιμέτωποι με την πείνα, την ζοφερή πραγματικότητα που εξαφανίζει τα όνειρά τους και τον ρατσισμό.
Οι περιπέτειές των τριών Βορειοηπειρωτών καταλήγουν με τον θάνατο του Θωμά από ατύχημα σε μια οικοδομή και την απόφαση των άλλων δύο να επιστρέψουν στο χωριό τους, πίσω στο χιόνι.
Παραγωγή
Το Απ' το χιόνι έκανε κινηματογραφική πρεμιέρα στις 16 Μαρτίου 1993. Κυκλοφόρησε σε μορφή νιτβιντί στις 13 Φεβρουαρίου 2002.
=== Βραβεία και διακρίσεις ===
Εξωτερικές πηγές
Απ' το χιόνι Κατηγορία:Ταινίες του 1993 Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
1198 Ατλαντίς
Η Ατλαντίς (Atlantis) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,363. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη θρυλική ήπειρο. Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς της η Ατλαντίς προσεγγίζει τον Ήλιο στο περιήλιο της τροχιάς της περισσότερο από ό,τι ο πλανήτης Άρης στο δικό του αφήλιο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Ατλαντίδος είναι L. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ατλαντις
Σαντζάκι της Αλβανίας
Το Σαντζάκι της Αλβανίας (Sancak-i Arvanid ή Arvanid-ili sancağı, Sanxhaku i Shqipërisë) ήταν διοικητική μονάδα δεύτερου επιπέδου (σαντζάκι) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μεταξύ 1415 και 1466. Η εντολή του περιελάμβανε εδάφη της σύγχρονης κεντρικής και νότιας Αλβανίας μεταξύ Κρούγια έως τον ποταμό Θύαμις στη βορειοδυτική Ελλάδα.
Ιστορικό
Κατά τον 14ο αιώνα, η οθωμανική κυριαρχία άρχισε να επεκτείνεται στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια. Η διαίρεση της Αλβανίας σε μικρά, φιλονικούμενα φέουδα που διοικούνταν από ανεξάρτητους φεουδάρχες και αρχηγούς φυλών τα έκανε εύκολη λεία για τους οθωμανικούς στρατούς. Το 1385, ο ηγεμόνας του Δυρραχίου, Κάρολος Τόπια, έκανε έκκληση στον σουλτάνο για υποστήριξη κατά των αντιπάλων του, της οικογένειας Μπάλσιτς. Μια οθωμανική δύναμη βάδισε γρήγορα στην Αλβανία κατά μήκος της Εγνατίας Οδού και κατατρόπωσε τον Μπάλσα Β΄ στη Μάχη του Σάβρα. Οι κύριες αλβανικές φυλές σύντομα ορκίστηκαν πίστη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι Οθωμανοί επέτρεψαν στους αρχηγούς των αλβανικών φυλών να διατηρήσουν τις θέσεις και τις περιουσίες τους, αλλά έπρεπε να πληρώσουν φόρο, να στείλουν τους γιους τους στην οθωμανική αυλή ως ομήρους και να παράσχουν στον οθωμανικό στρατό βοηθητικά στρατεύματα.
Ιστορία
Το σαντζάκι ιδρύθηκε το 1415–17. Από το 1431, πρωτεύουσα του σαντζακίου φαίνεται να ήταν ο Αυλώνας.
Το 1432, ο Ανδρέας Τόπια και ο Γκιέργκι Αριανίτι επαναστάτησαν ενάντια στην αυτοκρατορία. Όταν ξεκίνησε η Αλβανική Επανάσταση του 1432–36, ο σαντζάκμπεης της Αλβανίας ήταν ο Αλί Μπέη Εβρενόσογλου. Η εξέγερση τελικά κατεστάλη κατά τη διάρκεια των εκστρατειών 1435–36 του Αλί Μπέη και του Τουραχάν Μπέη.
Το 1437, όταν ο Θεόδωρος Γ΄ Μουζάκα επαναστάτησε κατά των Οθωμανών, σαντζάκμπεης της Αλβανίας ήταν ο γιος του Γιακούπ Μπέης Μουζάκα. Το 1437–38, ο Σκεντέρμπεης διορίστηκε σουμπασί της Κρούγια και στη συνέχεια ο Χιζίρ Μπέης διορίστηκε ξανά σε αυτή τη θέση το Νοέμβριο του 1438. Η πρώτη θέση του Χαντίμ Σεχαμπεντίν Πασά έξω από το παλάτι του σουλτάνου ήταν η θέση του σαντζάκμπεη του Σαντζάκι της Αλβανίας, το οποίο κράτησε μέχρι το 1439 όταν διορίστηκε μπεϊλέρμπεης του Εγιαλετιού της Ρούμελης. Όταν το 1441 η Πρεμετή προσαρτήθηκε στο Σαντζάκι της Αλβανίας, ο Γιακούπ Μπέης αναφέρεται ως σαντζάκμπεης του. Παρέμεινε στη θέση του σαντζάκμπεη του Σαντζακιού της Αλβανίας μέχρι το Σεπτέμβριο του 1442, όταν σκοτώθηκε ως ένας από τους 16 Οθωμανούς σαντζάκμπεηδες υπό τη διοίκηση του Χαντίμ Σεχαμπεντίν Πασά, που σκοτώθηκαν όλοι από χριστιανικές δυνάμεις υπό τον Ιωάννη Ουνυάδη σε μια μάχη κοντά στον ποταμό Ιαλομίτσα.