cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ροτρού Α΄ του Σατωντάν
Βιογραφία
Ο Ροτρού ήταν αρκετά επιτυχημένος και κατάφερε να κάνει σημαντικές δωρεές σε θρησκευτικά κτήρια, όπως το Σ. Βινσέν στο Λε Μαν και το ίδρυμα του πατέρα του, το Σ. Ντενί στο Νεζάν-λε-Ροτρού, όπου κατάφερε να τελειώσει την εκκλησία. . Τον Ροτρού διαδέχτηκαν οι γιοί του: ο Γοδεφρείδος Β΄ ως κόμης του Περς και ο Ούγος Δ΄ ως κόμης του Σατωντάν.
Οικογένεια
Ο Ροτρού νυμφεύτηκε την Aντελίζ(α) του Ντομφρόν, κόρη του Βαρέν ντε Ντομφρόν και εγγονή του Γουλιέλμου του Μπελέμ. Είχαν τέκνα:
Ο Ροτρού επιχείρησε να εκδικηθεί τη δολοφονία του πατέρα του επιτιθέμενος στον Τιερύ επίσκοπο του Σαρτρ, μία πράξη για την οποία αφορίστηκε για ένα σύντομο διάστημα. Ο Ροτρού είχε επίσης έναν νόθο γιο με το όνομα "Ροβέρτος Manda Guerra" (απεβ. μετά το 1095).
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Σατωντάν και του Περς
Κομμούνα
μικρογραφία|300x300εσ|Τα μέλη των κοινωνιών Αναβαπτιστών Μπρούντερχοφ ζουν, τρώνε, εργάζονται και θρησκεύονται μαζί. μικρογραφία|300x300εσ|Νέοι μουσικοί ζουν σε κοινόβιο στο Άμστερνταμ. Μια κομμούνα είναι μια κοινότητα ανθρώπων που μοιράζονται τον χώρο διαμονής τους, έχουν ίδια ενδιαφέροντα, αξίες, πιστεύω και συχνά κατέχουν από κοινού την ιδιοκτησία, τα αγαθά και τους πόρους. Σε ορισμένες κομμούνες, οι άνθρωποι επίσης έχουν κοινή δουλειά, εισόδημα ή περιουσιακά στοιχεία.
Εκτός από την κοινόχρηστη οικονομία, η λήψη των αποφάσεων με βάση τη συναίνεση, οι μη ιεραρχικές δομές και ο οικολογικός τρόπος ζωής έχουν γίνει σημαντικές βασικές αρχές για πολλές κομμούνες. Υπάρχουν πολλές σύγχρονες συνειδητές κοινότητες ανά τον κόσμο, ενώ μια λίστα τέτοιων μπορεί να βρεθεί στην Υποτροφία Συνειδητών Κοινοτήτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθήκες διαβίωσης Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Ασπασία Τζιτζικάκη
Η Ασπασία Τζιτζικάκη (Αιγάλεω, 9 Μαΐου 1958) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του σινεμά και της τηλεόρασης.
Ιμέρα
Η Ιμέρα ήταν αρχαία ελληνική αποικία στη Σικελία που ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. κατά τη διάρκεια του δεύτερου ελληνικού αποικισμού. Βρισκόταν στη βόρεια ακτή του νησιού στις όχθες του ομώνυμου ποταμού.
Ασπασία Τζιτζικάκη
Βιογραφία
Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Η πρώτη θεατρική της εμφάνιση πραγματοποιήθηκε το 1985.
Ιμέρα
Ιστορία
300px|right|thumb|Οι κυριότερες αρχαίες ελληνικές αποικίες στη Σικελία
Ασπασία Τζιτζικάκη
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της, συνεργάσθηκε με γνωστούς σκηνοθέτες του θεάτρου, ενώ έλαβε μέρος και σε διάφορα σίριαλ της κρατικής και της ιδιωτικής τηλεόρασης που την κατέστησαν ιδιαίτερα δημοφιλή, όπως "Και οι Παντρεμένοι έχουν Ψυχή", "10 Λεπτά Κήρυγμα" κλπ.
Ιμέρα
Ίδρυση και πρώιμη ιστορία
Η Ιμέρα ήταν η πρώτη ελληνική αποικία στο βόρειο τμήμα της Σικελίας. Ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του 7ου αιώνα π.Χ. από αποίκους που προέρχονταν από την Ευβοϊκή αποικία Ζάγκλη (τη μετέπειτα Μεσσήνη). Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης τοποθετεί την ίδρυση της πόλης 240 χρόνια πριν την καταστροφή της από τους Καρχηδόνιους κάτι που σημαίνει πως ιδρύθηκε το 648π.Χ. Στους πρώτους αποίκους προστέθηκε στη συνέχεια και ένας αριθμός εξόριστων Συρακούσιων, γι’ αυτό τον λόγο η Χαλκιδική διάλεκτος που μιλιόταν στην Ιμέρα είχε και Δωρικά στοιχεία.
Ασπασία Τζιτζικάκη
Βιογραφία
Το 1993 πραγματοποίησε τολμηρή φωτογράφιση για λογαριασμό ελληνικού περιοδικού, επιβεβαιώνοντας ότι είναι μία από τις Ελληνίδες με τα μεγαλύτερα φυσικά στήθη.
Ιμέρα
Ίδρυση και πρώιμη ιστορία
Για την πρώτη περίοδο της πόλης λίγα είναι γνωστά σήμερα. Από μία αναφορά του Αριστοτέλη φαίνεται πως η πόλη βρέθηκε κάτω από την κυριαρχία του τυράννου του Ακράγαντα, Φάλαρη. Στη συνέχεια ακολούθησε ένα σύντομο διάστημα στο οποίο βρέθηκε κάτω από την κυριαρχία του τυράννου της Ζάγκλης Σκύθη και ακολούθησε η άνοδος στην εξουσία του τυράννου Τήριλλου. Ο Τήριλλος για να διατηρηθεί στην εξουσία συμμάχησε με τον Καρχηδόνιο στρατηγό Αμίλκα του Άννωνος. Όταν εκδιώχθηκε από τον τύραννο του Ακράγαντα Θήρωνα ο Αμίλκας εκστράτευσε στη Σικελία για να τον βοηθήσει
Ασπασία Τζιτζικάκη
Βιογραφία
Τα τελευταία χρόνια εργάζεται σε τηλεοπτικές σειρές της Κύπρου. Το 2010 ήταν υποψήφια δημοτική σύμβουλος στο νέο Δήμο Παλλήνης με τον συνδυασμό του Αθανασίου Ζούτσου.
Ιμέρα
Η Μάχη της Ιμέρας
Η επέμβαση του Αμίλκα οδήγησε στην πρώτη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Ελλήνων και Καρχηδόνιων στη Σικελία. Ο Αμίλκας με έναν πολυάριθμο στόλο και στρατό κατευθύνθηκε στη δυτική Σικελία και από εκεί στην Ιμέρα που την υπερασπιζόταν ο Θήρων. Σύμφωνα με αναφορές της εποχής ο στρατός των Καρχηδονίων έφτανε τους 300.000 άντρες. Με τον Θήρωνα συμμάχησε ο Τύραννος των Συρακουσών Γέλων, ο οποίος έσπευσε στην Ιμέρα για να τον ενισχύσει. Ο Γέλων επέδειξε πολεμικές αρετές και κάτω από τις οδηγίες του ο ελληνικός στρατός νίκησε τον Καρχηδονιακό που υπερτερούσε αριθμητικά. Κατά τη διάρκεια της μάχης σκοτώθηκε ο Αμίλκας και οι Καρχηδόνιοι υποχώρησαν. Η μάχη της Ιμέρας διεξήχθη το 480 π.Χ. και σύμφωνα με τις αναφορές της εποχής συνέβη την ίδια ακριβώς μέρα με τη ναυμαχία της Σαλαμίνας.
Ασπασία Τζιτζικάκη
Βιογραφία
Το 2015 συμμετείχε στον Πολιτιστικό Σεπτέμβρη 2015 και σκηνοθέτησε την θεατρική ομάδα εφήβων του Δήμου Παλλήνης, ανεβάζοντας τον "Αρχοντοχωριάτη" του Μολιέρου στο Πολιτιστικό Κέντρο Γέρακα. Το 2016 συμμετείχε στον Πολιτιστικό Σεπτέμβρη 2016 σκηνοθετώντας την θεατρική ομάδα ενηλίκων του Δήμου Παλλήνης και ανεβάζοντας στο ίδιοο μέρος τα έργα "Καυγάδες στην Κιότζια" του Κάρλο Γκολντόνι και "Συμπέθεροι από τα Τίρανα" των Ρέππα-Παπαθανασίου.
Ιμέρα
Η περίοδος μετά τη μάχη της Ιμέρας
μικρογραφία|[[Τετράδραχμο της Ιμέρας, 440-425 π.Χ.]] Τα επόμενα χρόνια η Ιμέρα παρέμεινε κάτω από την εξουσία του Θήρωνα, ο οποίος ανέθεσε τη διακυβέρνηση της στον γιο του Θρασυδαίο. Ο Θρασυδαίος κυβέρνησε αυταρχικά και αποξενώθηκε από τους πολίτες του. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 472 π.Χ. εκδιώχτηκε από τον τύραννο τον Συρακουσών Ιέρωνα. Την περίοδο μεταξύ του 461 και 408 π.Χ. η Ιμέρα γνώρισε ευημερία. Το 415 π.Χ. κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των Αθηναίων στη Σικελία, η Ιμέρα ήταν από τις πρώτες πόλεις που έσπευσαν να βοηθήσουν τις Συρακούσες.
Καταστροφή της πόλης
Η περίοδος της ευημερίας της Ιμέρας τερματίστηκε απότομα από την εκστρατεία των Καρχηδόνιων στη Σικελία το 408 π.Χ. Οι Καρχηδόνιοι με αρχηγό τον Αννίβα εκστράτευσαν στη Σικελία με σκοπό να υπερασπιστούν την πόλη Έγεστα που βρισκόταν σε πόλεμο με τον Σελινούντα. Αφού κατέστρεψαν τον Σελινούντα κατευθύνθηκαν προς την Ιμέρα την οποία πολιόρκησαν. Η πόλη έλαβε μία μικρή βοήθεια από τις Συρακούσες αλλά δεν κατάφερε να αντισταθεί και τελικά κυριεύτηκε. Οι Καρχηδόνιοι κατέστρεψαν ολοσχερώς την πόλη. Οι κάτοικοι που επιβίωσαν ίδρυσαν δυτικότερα την πόλη Θερμαί Ιμέραι.
Θερμαί Ιμεραίαι
Η πόλη Θερμαί Ιμεραίαι πήρε το όνομα της από τις θερμοπηγές που υπήρχαν στην περιοχή. Αναπτύχθηκε αρχικά κάτω από Καρχηδονιακό έλεγχο και έγινε σημαντική πόλη γι’ αυτούς με αποτέλεσμα να γίνει στόχος των Ρωμαίων κατά τον πρώτο Καρχηδονιακό πόλεμο. Οι Ρωμαίοι τελικά την κατέλαβαν το 260 π.Χ. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να ακμάζει, ενώ μετά την καταστροφή της Καρχηδόνας το 148 π.Χ. ο στρατηγός Σκιπίωνας επανέφερε σ’ αυτή τα αγάλματα που είχαν αφαιρέσει οι Καρχηδόνιοι από την Ιμέρα το 408 π.Χ.
Προσωπικότητες
Από την Ιμέρα καταγόταν ο λυρικός ποιητής Στησίχορος. Στις Θερμές Ιμέραιες γεννήθηκε ο τύραννος των Συρακουσών Αγαθοκλής
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιμέρα Κατηγορία:Αποικίες των Ευβοέων Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Κίνημα Τώρα
Το Κίνημα Τώρα (Liike Nyt, Rörelse nu) είναι ένα οικονομικά φιλελεύθερο πολιτικό κίνημα στη Φινλανδία. Το Κίνημα Τώρα ιδρύθηκε από το τότε μέλος και βουλευτή του Κόμματος Εθνικού Συνασπισμού (ΚΕΣ), Χάρι Χάρκιμο, μαζί με επτά άλλα ιδρυτικά μέλη.
Ιστορικό
Στις 19 Απριλίου 2018, ο Βουλευτής Χάρι Χάρκιμο ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί από το ΚΕΣ. Στις 21 Απριλίου, ανακοίνωσε ότι ίδρυσε το δικό του πολιτικό κίνημα με ονομασία "Κίνημα Τώρα". Το κίνημα ιδρύθηκε από αυτόν και επτά άλλους και εγγράφτηκε στο Φινλανδικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών και Εμπορικών Σημάτων μία ημέρα πριν την παραίτηση του Χάρκιμο από το ΚΕΣ. Τα επτά ιδρυτικά μέλη είναι ο Χάρκιμο, ο πρώην γραμματέας του Σοσιαλοδημοκρατικού Κόμματος Μίκαελ Γιούνγκνερ, ο Άλεξ Νίεμινεν, η Ελένε Αουράμο, η Καρολίνα Καχονεν, η Σάριαν Αντίλα και ο Τουόμας Ενμπούσκε
Στη συνέχεια, ο Χάρκιμο δημιούργησε μια μονομελή κοινοβουλευτική ομάδα, την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κινήμα Τώρα στο Φινλανδικό κοινοβούλιο. Στις 21 Ιανουαρίου 2019, μια βουλευτής της Γαλάζιας Μεταρρύθμισης και πρώην Πρόεδρος του Φινλανδικού κοινοβουλίου Μαρία Λοχέλα ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από τη Γαλάζια Μεταρρύθμιση προκειμένου να ενταχθεί στην κοινοβουλευτική ομάδα του Κινήμα Τώρα. Εκτός από το Κοινοβούλιο, το κίνημα έχει αποκτήσει μέλη σε δημοτικά συμβούλια.
Στις Φινλανδικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019, ο Χάρκιμο εξελέγη στο κοινοβούλιο ως ο μοναδικός βουλευτής από το Κίνημα Τώρα. 115 υποψήφιοι συμμετείχαν στις εκλογές, λιγότεροι από τον στόχο των 150 που είχε ορίσει το κίνημα. Εκτός από τον Χάρκιμο, οι υποψήφιοι περιελάμβαναν μία από τους ιδρυτές του κόμματος, την Έλενε Αουράμο και την κοινοβουλευτική υπάλληλο του, τη Μιρίτα Σάξμπερκ. Επειδή το κίνημα δεν ήταν εγγεγραμμένο κόμμα, ο καθένας από τους υποψηφίους έπρεπε να συγκεντρώσει υπογραφές τουλάχιστον 100 ψηφοφόρων για να συμμετάσχει.
Τον Ιούνιο του 2019, ο Χάρκιμο ανακοίνωσε ότι το Κίνημα Τώρα θα αρχίσει να συλλέγει υπογραφές σε κάρτες υποστήριξης για να εγγραφεί ως πολιτικό κόμμα. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης ανακοίνωσε στις 14 Νοεμβρίου 2019 ότι το Κίνημα Τώρα είχε εγγραφεί ως πολιτικό κόμμα.
Στις Δημοτικές Εκλογές του 2021 αύξησε τις έδρες του από 14 σε 49 και απέσπασε ποσοστό της βάσης του 1.6% σε εθνικό επίπεδο.
Πολιτικές στάσεις
Το κόμμα ασπάζεται γενικά φιλελεύθερες πολιτικές. Στα οικονομικά, υποστηρίζει τη μείωση του εταιρικού φόρου και αυτούς που θεωρούν ως περιττούς κανονισμούς για επιχειρήσεις, και στην κοινωνική πολιτική, το κόμμα υπερασπίζεται τη νομιμοποίηση της πώλησης αλκοόλ στα μανάβικα.
Στη διεθνή πολιτική, μολονότι το κόμμα πιστεύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι επωφελής για τη Φινλανδία από πολλές απόψεις, όχι όμως και το νόμισμα του ευρώ, και οτι οι κρίσεις χρέους και μετανάστευσης, μαζί με το Brexit, ανάγκασαν την ΕΕ να επανεξετάσει σε ποιους τομείς είναι θετικές οι παρεμβάσεις της και σε ποιούς όχι. Το κόμμα αντιτίθεται σε ένα ομόσπονδο ευρωπαϊκό υπερκράτος.
Υποστηρίζει επίσης την επίτευξη ουδετερότητας άνθρακα έως το 2045, αντί για τον στόχο της κυβέρνησης Μάριν, το 2035, θεωρόντας τον μη-ρεαλιστικό. Το κόμμα υποστηρίζει επίσης την πυρηνική ενέργεια.
Το κόμμα πιστεύει στην επέκταση της ιδιωτικής υγειονομικής περίθαλψης ως τρόπο μείωσης των ουρών στις εγκαταστάσεις δημόσιας υγείας.
Πιστεύει επίσης ότι η Φινλανδία πρέπει να υιοθετήσει την εθνική βίζα D, που θα επιτρέπει σε εξειδικευμένους μετανάστες να εργάζονται, ενώ ταυτόχρονα θα αποφεύγει μετανάστες που θεωρούνται επιβαρυντικοί στην κοινωνία. Το κόμμα υποστηρίζει επίσης τη μεταρρύθμιση του συστήματος ασύλου, την υποχρέωση ενσωμάτωσης μεταναστών στη φινλανδική κοινωνία και την κατάρτιση σχεδίων απασχόλησης για όλους τους μετανάστες άνω των 18 ετών. Πιστεύει επίσης ότι όλοι οι εισερχόμενοι μετανάστες πρέπει να αποδείξουν ότι θα είναι ενεργά μέλη στη φινλανδική κοινωνία και ότι όσοι παρέχουν ψευδείς πληροφορίες ή έχουν διαπράξει σοβαρά εγκλήματα, όπως η τρομοκρατία, θα πρέπει να απελαθούν.
Το κόμμα δεν υποστηρίζει την ένταξη στο ΝΑΤΟ, αλλά στην περίπτωση ένταξης της Σουηδίας ή στο ενδεχόμενο κρίσης στη Βαλτική Θάλασσα, θα στηρίξει μία ψηφοφορία υπέρ της ένταξης.
Οι έξι βασικές αρχές του κόμματος είναι:
Οργάνωση
Το κίνημα έχει περίπου 8.000 μέλη. Η έδρα του βρίσκεται στο Abrahaminkatu του Ελσίνκι. Απασχολεί με πλήρη απασχόληση μόλις τέσσερα άτομα. Ο πρόεδρος του κινήματος είναι ο Χάρι Χάρκιμο.
Μεσόσφαιρα
Μεσόσφαιρα ονομάζεται το τρίτο από της επιφάνειας της Γης στρώμα της ατμόσφαιρας, το επόμενο δηλαδή της Τροπόσφαιρας και της Στρατόσφαιρας στρώμα. Αρχίζει από την «στρατόπαυση», στα 50 - 55 χλμ. ύψος και καταλήγει μέχρι τα 85 - 95 χλμ. στην περιοχή της μεσόπαυσης (θεωρητική ζώνη οριοθέτησης, ελάχιστου πάχους). Το επόμενο στρώμα είναι η Θερμόσφαιρα.
Η Μεσόσφαιρα είναι το μεσαίο στρώμα της ατμόσφαιρας, εξ ου και η ονομασία της. Χαρακτηρίζεται από τη δραματική πτώση της θερμοκρασίας καθώς αυξάνεται το ύψος. Επίσης, στη μεσόσφαιρα συνήθως εξαερώνονται όσοι μετεωρίτες πλησιάζουν τη Γη.
Θερμοκρασία
350px|thumb|right|[[Φωτεινό νέφος|Νυχτερινά φωτεινά σύννεφα (στο πάνω μέρος της εικόνας) σε φωτογραφία από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, ενώ ήταν σε ύψος 320 χιλιομέτρων πάνω από την Κω, Ελλάδα, στις 5 Ιουλίου 2010. Αν και η φωτογραφία ελήφθη κατά τα μεσάνυχτα τοπική ώρα, το μεγάλο ύψος της τροχιάς του Σταθμού είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση και ταυτόχρονης «τροχιακής» ανατολής του Ηλίου.]]
Η θερμοκρασία πάνω από τη Στρατόσφαιρα ελαττώνεται ραγδαία κατά το ύψος, λόγω του ότι δεν υπάρχει πλέον όζον, μέχρι τα 80 - 90 χλμ. όπου και λαμβάνει τιμές από -90 °C (−130 °F) έως −101 °C (−150 °F). Το ανώτατο όριο της Μεσόσφαιρας είναι η Μεσόπαυση, το οποίο παρουσιάζει διακυμάνσεις στο ύψος, αναλόγως με το γεωγραφικό πλάτος και την εποχή του έτους (υψηλότερο τον χειμώνα και στους τροπικούς, χαμηλότερο το καλοκαίρι και στους πόλους), που κυμαίνεται από 85 - 95 χιλιόμετρα, αν και σπανιότατα μπορεί να φτάσει ακόμα και τα 100 χιλιόμετρα. Κατά συνέπεια, η Μεσόσφαιρα είναι το ψυχρότερο στρώμα της ατμόσφαιρας και ειδικότερα η Μεσόπαυση είναι η ψυχρότερη περιοχή της ατμόσφαιρας, με θερμοκρασίες από -90 °C (−130 °F) το καλοκαίρι έως −140 °C (−220 °F) τον χειμώνα, και μάλιστα η χαμηλότερη που έχει καταγραφεί ποτέ είναι −143 °C (−225 °F; 130 K).
Δυναμικά χαρακτηριστικά
Η Μεσόσφαιρα, όπως και η Στρατόσφαιρα, παρουσιάζουν αρκετά δυναμικά χαρακτηριστικά, αφού δεν είναι καθόλου στατικές. Μερικά από αυτά είναι οι ατμοσφαιρικές κυμάνσεις με περίοδο σχεδόν δύο χρόνια, εσωτερικά κύματα βαρύτητας, τα οποία συνήθως προέρχονται από τη στρατόσφαιρα, και γενικά πολύ ισχυρούς ανέμους.
Στη Μεσόσφαιρα, επίσης, και σε μέσο ύψος 83 χιλιόμετρα (άρα κυρίως στη Μεσόπαυση), παρατηρούνται τα νυχτερινά φωτεινά νέφη, στα οποία συνήθως παρατηρούνται και κύματα βαρύτητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ατμόσφαιρα
Τσαϊτέν (ηφαίστειο)
Το Τσαϊτέν είναι ηφαιστειακή καλντέρα με διάμετρο τρία χιλιόμετρα στη νότια Χιλή. Μέσα στην καλντέρα υπάρχει ένας ηφαιστειακό δόμο. Το ηφαίστειο βρίσκεται 17 ανατολικά του χιονοσκέπαστου ηφαιστείου Μιτσινμαουίδα (ισπ. Michinmahuida) και 10 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης Τσαϊτέν, κοντά στο κόλπο του Κορκοβάδο. Η πιο πρόσφατη εκρηκτική δραστηριότητα του ηφαιστείου άρχισε τις 2 Μαΐου 2008 και τελείωσε το 2011. Σύμφωνα με ερευνητές του ινστιτούτου Σμιθσόνιαν που ραδιοχρονολόγησαν παλιότερη τέφρα από το ηφαίστειο, η προηγούμενη έκρηξή του έλαβε χώρα το 7420 π.Χ. ± 75 χρόνια.
Το ψηλότερο σημείο της καλντέρας έχει υψόμετρο 1.122 μέτρα. Πριν την τωρινή έκρηξη μέσα στην καλντέρα υπήρχε ένας ηφαιστειακός δόμος από ρυόλιθο και οψιδιανό, εν μέρη καλυμμένος με βλάστηση που είχε ύψος 962 μέτρα. Βόρεια και νότια του δόμου υπάρχει δύο μικρές λίμνες. Το Τσαϊτέν ήταν πηγή οψιδιανού για τους Ιθαγενείς της νότιας Χιλής και αντικείμενα από αυτόν έχουν βρεθεί μέχρι και 400 χιλιόμετρα μακριά από το ηφαίστειο.
Έκρηξη του 2008-2009
Με την έναρξη της έκρηξης διατάχθηκε η εκκένωση της κοντινής πόλης Τσαϊτέν (7.200 κάτοικοι), η οποία συνέβη κυρίως τις 3 Μαΐου. Παρόλα αυτά κάποιοι κάτοικοι επέμειναν να παραμείνουν σε αυτή. Μέχρι τότε στην πόλη είχε κατακαθίσει σκόνη και τέφρα πάχους 20 με 30 εκατοστών. Κατά τη διάρκεια της εκκένωσης μια ηλικιωμένη πέθανε. Μέχρι τις 3 Μαΐου το νέφος τέφρας είχε φτάσει στον Ατλαντικό, περνώντας πάνω από τη Χιλή και την Αργεντινή. Σύμφωνα με αναφορές το νέφος είχε καλύψει τη πόλη Φουταλεουφού 75 χιλιόμετρα δυτικά. Στην πόλη αυτή το πάχος της στάχτης ήταν μεταξύ 5 και 10 εκατοστών.
Η αρχική εκρηκτική δραστηριότητα του ηφαιστείου περιλάμβανε εκπομπή στάχτης και σεισμική δραστηριότητα. Τις 6 Μαΐου 2008 η δραστηριότητα του ηφαιστείου έγινε πιο έντονη, με την εμφάνιση πυροκλαστικών ροών και πιθανόν με ροές λάβας. Η εκρηκτική στήλη μπορεί να έφτασε μέχρι και 15 χιλιόμετρα ψηλά μέσα στην ατμόσφαιρα. Το εναπομείναν προσωπικό και οι περισσότεροι κάτοικοι έφυγαν από τη Τσαϊτέν και τις γύρω περιοχές, ενώ εκκενώθηκε και η Φουταλεουφού. Η αύξηση της εκρηκτικής δραστηριότητας οφείλεται στο γεγονός ότι οι δύο αρχικές φλέβες που άρχισαν την έκρηξη τις 2 Μαΐου είχαν ενωθεί σε μία φλέβα πλάτους 800 μέτρων. Στη συνέχεια του Μαΐου και τον Ιούνιο η εκπομπή στάχτης ήταν μεταβλητή αλλά μειούμενη.
Τις 21 Μαΐου 2008 παρατηρήθηκε η δημιουργία ενός νέου ηφαιστειακού δόμου, ο οποίος τρεις μέρες αργότερα είχε γίνει ψηλότερος από το παλιότερο. Ο δόμος αρχικά αναπτύχθηκε στα βόρεια και στη συνέχεια προς τα νότια. Ο δόμος ήταν ασταθής και υπήρχε ο κίνδυνος να καταρρεύσει και να προκληθούν πυροκλαστικές ροές. Όταν τον Αύγουστο έφτασε μια αποστολή στο ηφαίστειο, ο δόμος είχε ύψος 120 μέτρα. Από τον δόμο εκλύονταν αέρια ενώ βράχοι κατρακυλούσαν στις πλαγιές του. Υπολογίζεται ότι ο όγκος του νέου δόμου ήταν μισό κυβικό χιλιόμετρο. Τελικά τις 19 Φεβρουαρίου 2009 ο δόμος κατέρρευσε μερικώς προκαλώντας μια πυροκλαστική ροή που ακολούθησε την κοιλάδα του ποταμού Τσαϊτέν και έφτασε πέντε χιλιόμετρα μακριά από την Τσαϊτέν. Αέρια από τον δόμο εκλύονταν μέχρι τον Ιανουάριο του 2011. Τελικά το Μάιο του 2011 το επίπεδο συναγερμού έπεσε στο 2.
Η έκρηξη και οι πυροκλαστικές ροές έκαψαν τα δάση που περιέβαλαν το ηφαίστειο. Τις 12 Μαΐου 2008 ένα λαχάρ πλημμύρισε την Τσαϊτέν αποθέτοντας ένα στρώμα λάσπης και στάχτης πάχους ενός μέτρου, ενώ επίσης γέμισε την παλιά κοίτη του ποταμού. Ο ποταμός χάραξε μια νέα πορεία μέσα από την πόλη, καταστρέφοντας μεγάλο μέρος της. Η κυβέρνηση έκανε κάποια προστατευτικά έργα.
Ο όγκος των ηφαιστειακών αναβλημάτων από την έκρηξη του Τσαϊτέν ανήλθε σε περισσότερο από 1,7 x 108 m³, κατατάσσοντας την έκρηξη ως ισχύος 4 στην κλίμακα VEI. Η έκρηξη αυτή ήταν η μεγαλύτερη με ρυολιθιλής σύστασης λάβα το τελευταίο αιώνα, από την έκρηξη της Νοβαράπτα το 1912.
Μανταίικα Αρκαδίας
Τα Μανταίικα είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Χρυσοβιτσίου, της Δημοτικής Ενότητας Φαλάνθου του Δήμου Τρίπολης και υπάγεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου - Δυτικής Ελλάδας - Ιονίου.
Τοποθεσία
Τα Μανταίικα είναι ορεινό χωριό του Νομού Αρκαδίας. Είναι χτισμένα σε υψόμετρο 1.007 μέτρων στις πλαγιές του Μαινάλου και αποτελούν έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Πελοποννήσου.
Πληροφορίες
Τα Μανταίικα ανήκαν στο Δήμο Φαλάνθο υ μέχρι και το έτος 2010. Από το 2011 ανήκουν στο Δήμο Τρίπολης. Ο πληθυσμός τους σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 είναι 36 κάτοικοι. Προστάτης Άγιος του χωριού, είναι ο Προφήτης Ηλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Δήμος Φαλάνθου
Καφέ Λε Τσίριο
Το Καφέ Λε Τσίριο (Café Le Cirio), ένα από τα διασημότερα καφέ των Βρυξελλών, βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του Χρηματιστηρίου της βελγικής πρωτεύουσας επί της οδού Χρηματιστηρίου 18 (Rue de la Bourse, 18), πολύ κοντά στην περίφημη "Μεγάλη Πλατεία" (Grand Place) και σε μικρή απόσταση από την παρακείμενη εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
Το Καφέ Λε Τσίριο φέρει το όνομα του ιδρυτή του Φραντσέσκο Τσίριο (Francesco Cirio), ενός Ιταλού βιομήχανου, ιδιοκτήτη εταιρείας γεωργικών προϊόντων και ιδρυτή ενός από τα πρώτα εργοστάσια κονσερβοποιίας στο Βέλγιο. Το καφέ άνοιξε το 1886 (όπως αναγράφεται και στις βιτρίνες του μαγαζιού) και διατηρεί μέχρι και σήμερα τον αυθεντικό ρυθμό της αρ νουβό διακόσμησής του. Με την υπερεκατονταετή ιστορία του, είναι χαρακτηριστικό καφέ των τελών του 19ου αιώνα στις Βρυξέλλες, που εκπέμπει και σήμερα τη γοητεία της μπελ επόκ (Belle Epoque).
Ιδρύθηκε σε μια εποχή που η βελγική πρωτεύουσα, όπως και άλλες μεγαλουπόλεις της Ευρώπης (Παρίσι, Βιέννη, Ρώμη, Μαδρίτη κ.ά.), κατακλύζεται με πολυτελή καφέ, τα οποία εξελίσσονται σε τόπους συνάντησης των πνευματικών κύκλων της πόλης και των ανθρώπων της διανόησης, των γραμμάτων και των τεχνών του 19ου αιώνα. Μεταξύ αυτών ήταν και οι διάσημοι Γάλλοι συγγραφείς Βικτόρ Ουγκώ και Αλέξανδρος Δουμάς. Ήταν επίσης εστία συνάντησης Βέλγων σουρεαλιστών ζωγράφων και μελών της καλλιτεχνικής ομάδας "Κόμπρα" (CoBrA).
Ανάμεσα στα ιστορικά και διάσημα καφέ των Βρυξελλών, εκτός από το ιστορικό Λε Τσίριο (Le Cirio), περιλαμβάνονται ακόμη το Αρ Νουβό Καφέ Φάλσταφ (Falstaff), που άνοιξε το 1903 κοντά κι αυτό στο Χρηματιστήριο των Βρυξελλών και διατηρεί έπιπλα σχεδιασμένα από το διάσημο Βέλγο αρχιτέκτονα της αρ νουβό Βικτόρ Ορτά, το Καφέ "A la Mort Subite" ("Ο Αιφνίδιος Θάνατος"), ένα φημισμένο καλλιτεχνικό στέκι, που διατηρεί ένα ρετρό περιβάλλον με τεράστια ξύλινα τραπέζια και παλιούς καθρέπτες, όπως και το Καφέ Γκρήνουιτς (Greenwich), όπου σύχναζε ο σουρεαλιστής Βέλγος ζωγράφος Ρενέ Μαγκρίτ (Rene Magritte).
Πηγές
Κατηγορία:Καφέ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βέλγιο Κατηγορία:Βρυξέλλες
Quantic Dream
Η Quantic Dream SA είναι εταιρεία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών με βάση το Παρίσι της Γαλλίας, που ιδρύθηκε στις 3 Ιουνίου του 1997. Η εταιρεία επίσης προσφέρει υπηρεσίες motion capture στη βιομηχανία του κινηματογράφου και των βιντεοπαιχνιδιών. Η εταιρεία είναι γνωστή για τα παιχνίδια που βασίζονται στη διαδραστική δραματική ιστορία, όπως το Fahrenheit.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών
Πατριάρχης Νεκτάριος
Ήταν εκ των σπουδαιοτέρων προσωπικοτήτων που κόσμησαν τον Θρόνο της Κωνσταντινούπολης. Επί των ημερών της Πατριαρχείας του, Οικουμενική Σύνοδος όρισε τον Θρόνο της Κωνσταντινούπολης δεύτερο στην τάξη μετά από αυτόν της Ρώμης. Επίσης, ευτύχησε να δει να αφαιρούνται εκκλησίες από τους Αρειανούς, που τις κατείχαν για πάνω από σαράντα χρόνια, και να αποδίδονται στους Ορθοδόξους.
Γεννήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας. Ήταν μέλος σημαντικής οικογένειας, αλλά και συγκλητικός. Ήταν σεβαστός, καθώς διακρινόταν για τις αρετές του, το χαρακτήρα του και το παράστημά του.
Συνθηκες εκλογής του σε Πατριάρχη Κωντσαντινουπόλεως
Η Πατριαρχία του Νεκταρίου διήρκεσε περί τα δεκαέξι έτη, κατά την επικρατέστερη άποψη. Κατά τη διάρκειά της συνεκλήθησαν τρεις τοπικές Σύνοδοι (382, 383, 394), οι οποίες ρύθμισαν κυρίως θέματα αιρέσεων. Επί των ημερών του, με διατάγματα του Θεοδοσίου πολλές εκκλησίες, τις οποίες κατείχαν οι Αρειανοί, αποδόθηκαν στους Ορθοδόξους. Έτσι, όταν το 388 διαδόθηκε η φήμη ότι ο Θεοδόσιος νικήθηκε από τον Μάξιμο τον τύραννο, οι Αρειανοί ξεσηκώθηκαν και έκαψαν το σπίτι του Νεκταρίου.
Το ίδιο έτος, δημιουργήθηκε ζήτημα με το θεσμό των εξομολόγων ιερέων («»), καθώς κάποια γυναίκα κατήγγειλε ότι, αφού εξομολογήθηκε, ο ιερέας της επέβαλε να παραμείνει στην εκκλησία, για νηστεία και προσευχή, αλλά εκεί κάποιος διάκονος την βίασε. Καθώς δημιουργήθηκε αναταραχή, ο Νεκτάριος καθαίρεσε τον διάκονο και κατήργησε και το θεσμό των εξομολόγων, επιτρέποντας στον καθένα να κοινωνεί των αχράντων μυστηρίων, κατά συνείδηση. Συγχρόνως ο Θεοδόσιος εξέδωσε διάταγμα, με το οποίο απαγορευόταν σε γυναίκα να γίνεται διακόνισσα πριν συμπληρώσει το εξηκοστό έτος της ηλικίας της.
Επί της Πατριαρχίας του Νεκταρίου ολοκληρώθηκε και η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία αναθεμάτισε τον αιρετικό Μακεδόνιο, συμπλήρωσε το Σύμβολο της Πίστεως και εξέδωσε οκτώ κανόνες. Επί της Πατριαρχίας του επίσης βρέθηκαν τα λείψανα των προφητών Αββακούμ και Μιχαία, καθώς επίσης και η κεφαλή του Προδρόμου (το 391).
Ο Νεκτάριος πέθανε στις 17 Σεπτεμβρίου του 397. Έχει ανακηρυχθεί άγιος και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 11 Οκτωβρίου.
Πηγές
Νεκταριος Νεκτάριος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Μπάρμπαρα Γκέμπελ
Η Μπάρμπαρα Γκέμπελ (Barbara Göbel, γενν. 8 Απριλίου 1943) ήταν Γερμανίδα κολυμβήτρια, που κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στα 200 μ. πρόσθιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960.
Την 1η Ιουλίου 1961 κατέρριψε στο Ρόστοκ το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μ. πρόσθιο, με επίδοση 1'18"2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί Ολυμπιονίκες
Αυτοκράτειρα Ματθίλδη
Η Αυτοκράτειρα Ματθίλδη ή Μωντ (Empress Matilda, Γουίντσεστερ, 7 Φεβρουαρίου 1102 - 10 Σεπτεμβρίου 1167) ήταν η πρώτη γυναίκα κυρίαρχος της Βρετανίας στην αμφίβολη περίοδο εμφυλίου που έμεινε γνωστή σαν "Αναρχία" (1141). Ήταν κόρη του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας και της πριγκίπισσας Ματθίλδης της Σκωτίας. Αρραβωνιάστηκε σε ηλικία εννέα ετών τον Ερρίκο Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μετακινήθηκε στη Γερμανία και τον παντρεύτηκε τρία χρόνια αργότερα σε μεγαλοπρεπή τελετή. Ταξίδευσε με τον σύζυγο της στην Ιταλία (1116) όπου στέφτηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου αυτοκράτειρα. Η Ματθίλδη και ο Ερρίκος Ε΄ δεν απέκτησαν παιδιά, όταν πέθανε (1125) τον διαδέχθηκε ο αντίπαλος του Λοθάριος Γ΄ Σούπλινμπουργκ. Ο μικρότερος αδελφός της Γουλιέλμος Άντελιν βρήκε τον θάνατο στο ναυάγιο του "Λευκού Πλοίου" δημιουργώντας κρίση διαδοχής στην Αγγλία αφού ο Ερρίκος Α΄ της δεν είχε άλλους νόμιμους γιους.
Όταν πέθανε ο Ερρίκος Ε΄, ο πατέρας της την κάλεσε στη Νορμανδία και τακτοποίησε τον δεύτερο γάμο της με τον Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη για να ισχυροποιήσει τα νότια σύνορα του βασιλείου του. Ο Ερρίκος Α΄ νομιμοποίησε τη Ματθίλδη και τον Γοδεφρείδο σαν διαδόχους του, κάλεσε τους ευγενείς να τους ορκιστούν πίστη αλλά η απόφαση δεν έγινε αποδεκτή από την Άγγλο-Νορμανδική αυλή. Ο Ερρίκος Α΄ πέθανε (1135) και το ζεύγος βρήκε σκληρή αντίδραση από τους βαρόνους, στον θρόνο ανέβηκε ο ξάδελφος της Ματθίλδης Στέφανος της Αγγλίας με τη στήριξη της Εκκλησίας. Ο Στέφανος προσπάθησε να ισχυροποιήσει τη βασιλεία του που αντιμετώπιζε απειλές τόσο από τους γείτονες όσο και από τους αντιπάλους στο εσωτερικό. Η Ματθίλδη βάδισε στην Αγγλία για να πάρει το βασίλειο με τη βία, στο πλευρό της βρέθηκαν ο ετεροθαλής αδελφός της Ροβέρτος του Γκλόστερ και ο θείος της Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας, ο Γοδεφρείδος κατέκτησε τη Νορμανδία. Οι δυνάμεις της Ματθίλδης αιχμαλώτισαν τον Στέφανο στη Μάχη του Λίνκολν (1141), όταν η αυτοκράτειρα πήγε να στεφτεί βασίλισσα στο Αββαείο του Ουέστμινστερ οπισθοχώρησε από τις κραυγές του πλήθους που την αποδοκίμαζαν. Η Ματθίλδη δεν στέφτηκε ποτέ βασίλισσα της Αγγλίας, κράτησε μέχρι τον θάνατο της τον τίτλο "Κυρία της Αγγλίας και της Νορμανδίας".
Ο Ροβέρτος του Γκλώστερ συνελήφθη από τις βασιλικές δυνάμεις και η Ματθίλδη αντάλλαξε τον Στέφανο με τον αδελφό της. Η Ματθίλδη συνελήφθη από τις δυνάμεις του Στέφανου και δραπέτευσε στον ποταμό Ίσις για να αποφύγει τη φυλάκιση. Ο πόλεμος είχε ξεκινήσει έντονα, η Ματθίλδη είχε υπό τον έλεγχο της τη νοτιοδυτική Αγγλία, ο Στέφανος τη νοτιοανατολική και το κέντρο, μεγάλα τμήματα βρέθηκαν στην κατοχή των βαρόνων. Η Ματθίλδη μετέβη στη Νορμανδία που την κυβερνούσε ο σύζυγος της (1148), στην Αγγλία παρέμεινε ο μεγαλύτερος γιος της που διαδέχθηκε τον Στέφανο ως Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας (1154) δημιουργώντας την Ανδεγαυική αυτοκρατορία. Το υπόλοιπο της ζωής της εγκαταστάθηκε στην αυλή της στη Ρουέν, κυβερνούσε τη Νορμανδία μαζί με τον Γοδεφρείδο. Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του γιου της ήταν έντονα ενεργή και μεσολάβησε στην αντίθεση που είχε ο Ερρίκος Β΄ με τον αρχιεπίσκοπο Τόμας Μπέκετ. Εργάστηκε σκληρά για την εκκλησία, ήταν διάσημη για την ευσέβεια της και ίδρυσε πολλά Κιστερκιανά μοναστήρια, τάφηκε στο υψηλό ιερό του Αββαείου του Μπεκ (1167).
Παιδική ηλικία
Ο πατέρας της ήταν μικρότερος γιος του Γουλιέλμου του Κατακτητή που επιτέθηκε στην Αγγλία, δημιούργησε μια τεράστια αυτοκρατορία που έφτανε μέχρι την Ουαλία. Η επίθεση δημιούργησε μία Άγγλο-Νορμανδική άρχουσα τάξη που επεκτάθηκε και από τις δύο πλευρές γύρω από τη Μάγχη. Οι βαρόνοι ήταν τυπικά συνδεδεμένοι περισσότερο με το Βασίλειο της Γαλλίας, οι κόμητες και οι δούκες ήταν υπό τον έλεγχο του βασιλιά. Ο από μητέρα παππούς της ήταν ο Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας μέλος Άγγλο-Σαξονικής οικογένειας με καταγωγή από τον Αλφρέδο τον Μέγα. Ο γάμος των γονέων της ισχυροποίησε την εξουσία του Ερρίκου Α΄ στην Αγγλία και έδωσε στη Ματθίλδη ισχυρά κληρονομικά δικαιώματα. Η Ματθίλδη είχε έναν μικρότερο αδελφό τον Γουλιέλμο Άντελιν, ο πατέρας της με αμέτρητες ερωμένες απέκτησε 22 νόθα παιδιά. Δεν είναι γνωστές πολλές λεπτομέρειες για τα πρώτα χρόνια της Ματθίλδης, αγαπούσε το διάβασμα ιδιαίτερα τα θρησκευτικά βιβλία και απέκτησε ισχυρή πίστη. Ζούσε στην αυλή της μητέρας της με άλλους ισχυρούς ευγενείς όπως ο θείος της Δαυίδ, μετέπειτα βασιλιάς της Σκωτίας, ο ετεροθαλής αδελφός της, Ροβέρτος του Γκλόστερ και ο ξάδελφός της, Στέφανος του Μπλουά. Ο αρχιεπίσκοπος Άνσελμος του Καντέρμπερι ανέλαβε με εντολή του πατέρα της την εκπαίδευση της την εποχή που έζησε στη Νορμανδία, ήταν ο αγαπημένος κληρικός της μητέρας της. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για την εξωτερική εμφάνιση της Ματθίλδης, οι χρονικογράφοι της εποχής την περιγράφουν πολύ όμορφη αλλά οι κολακείες ήταν συνηθισμένο φαινόμενο στις πριγκίπισσες της εποχής.
Αυτοκρατορική στέψη από τον Αντίπαπα
Ο Μπουρντέν ήταν αφορισμένος από τον Πασχάλη Β΄ την εποχή που έκανε τη δεύτερη τελετή και αργότερα φυλακίστηκε ισόβια από τον πάπα, η Ματθίλδη όμως ισχυρίστηκε ότι με τη στέψη της πήρε τον τίτλο της αυτοκράτειρας. Οι τίτλοι του αυτοκράτορα και της αυτοκράτειρας πολλές φορές έμειναν κενοί εκείνη την εποχή, ακόμα και όταν χρησιμοποιήθηκαν δεν έγιναν ευρύτατα αποδεκτοί. Οι Άγγλο-Νορμανδοί χρονικογράφοι για να την τιμήσουν την κατέγραφαν σαν Αυτοκράτειρα λόγω της στέψης του αντίπαπα, πολλοί ιστορικοί όμως το θεωρούν ανακριβές. Ο Ερρίκος Ε΄ μετακινήθηκε βόρεια από τις Άλπεις για να υποτάξει νέες εξεγέρσεις στη Γερμανία ενώ η Ματθίλδη παρέμεινε αντιβασίλισσα στην Ιταλία. Δεν υπάρχουν ιστορικές καταγραφές για τα επόμενα δύο χρόνια, είναι βέβαιο ότι η Ματθίλδη είχε αποκτήσει σημαντική εμπειρία στη διακυβέρνηση, επέστρεψε να συναντήσει τον σύζυγο της στη Λοθαριγγία. Ο Ερρίκος Ε΄ αναζητούσε τον πάπα για να λύσει τις διαφορές μαζί του σχετικά με τον αφορισμό του. Το αυτοκρατορικό ζεύγος συγκάλεσε το Συμβούλιο του Βορμς με στόχο να λύσει το ζήτημα του διορισμού των επισκόπων από τον αυτοκράτορα. Η Ματθίλδη αποφάσισε να επισκεφτεί την Αγγλία για να συνάντησε τον πατέρα της, ο Κάρολος Α΄ της Φλάνδρας τη σταμάτησε και της απαγόρευσε να περάσει από τα εδάφη του. Η ιστορικός Μάρτζορι Τσίμπναλ (1915 - 2012) γράφει ότι στόχος του ταξιδιού ήταν να συζητήσει το θέμα της διαδοχής του Αγγλικού θρόνου.
Θάνατος του Ερρίκου Ε΄
thumb|220px|right|Η [[Νορμανδία την εποχή της Ματθίλδης (1150).]] Ο Ερρίκος Ε΄ και η Ματθίλδη παρέμειναν άτεκνοι, πολλοί χρονικογράφοι χρεώνουν την ατεκνία της Ματθίλδης σαν θεία τιμωρία για τις αμαρτίες του αυτοκρατορικού ζεύγους και τη σύγκρουση με τον πάπα. Το ζεύγος διέσχιζε τον Ρήνο στις αρχές του 1122 όπου είχαν ξεσπάσει νέες ταραχές αλλά ο αυτοκράτορας αρρώστησε από καρκίνο. Πέθανε στην Ουτρέχτη (23 Μαΐου 1125), ο ανεψιός του Φρειδερίκος Β΄ της Σουαβίας ορίστηκε διάδοχος του υπό την προστασία της Ματθίλδης που θα κατείχε τις αυτοκρατορικές εκτάσεις και σύμβολα. Η Ματθίλδη βρέθηκε ωστόσο αντιμέτωπη με τις απαιτήσεις των ευγενών και των επισκόπων για νέα βασιλική εκλογή. Ο αρχιεπίσκοπος Άνταλμπερτ πίεσε τη Ματθίλδη να παραδώσει τα αυτοκρατορικά σύμβολα, οι Εκλέκτορες εξέλεξαν νέο βασιλιά των Ρωμαίων τον αντίπαλο του Ερρίκου Ε΄, Λοθάριο Γ΄ Σούπλινμπουργκ. Η Ματθίλδη ήταν μόλις 23 ετών και δεν είχε καμιά προοπτική χωρίς παιδιά να μείνει την υπόλοιπη ζωή της στη Γερμανία, οι μοναδικές της επιλογές ήταν να πάει σε μοναστήρι ή να ξαναπαντρευτεί. Δέχτηκε μερικές προτάσεις από Γερμανούς ευγενείς αλλά τελικά επέστρεψε στη Νορμανδία. Παρέδωσε τις αυτοκρατορικές εκτάσεις και αναχώρησε με την προσωπική της συλλογή από κοσμήματα, τα δύο στέμματα του Ερρίκου Ε΄ και ένα ιερό λείψανο από το χέρι του Αποστόλου Ιακώβου.
Κρίση διαδοχής στην Αγγλία
thumb|250px|right|Το "Ναυάγιο του Λευκού Πλοίου" σε απεικόνιση (1120). Το Αγγλικό πολιτικό σκηνικό ανατράπηκε δραματικά όταν ο γιος του βασιλιά και διάδοχος Γουλιέλμος Αντελίν βρήκε τον θάνατο στο Ναυάγιο του Λευκού Πλοίου". Οι 300 επιβάτες ανάμεσα τους και ο αδελφός της Ματθίλδης βρήκαν τον θάνατο, το πλοίο ανατράπηκε ίσως επειδή ο καπετάνιος είχε μεθύσει, σώθηκαν μόνο δυο ταξιδιώτες. Το Λευκό Πλοίο ταξίδευσε στη Μάγχη με προορισμό το Μπαρφλέρ στη Νορμανδία. Με τον θάνατο του Γουλιέλμου η διαδοχή στον Αγγλικό θρόνο πέρασε σε μεγάλη κρίση, οι κανόνες διαδοχής ήταν διαφορετικοί σε κράτη στη δυτική Ευρώπη, στη Γαλλία κληρονομούσε τον θρόνο ο μεγαλύτερος γιος του βασιλιά. Οι βασιλείς της Γαλλίας όρκιζαν συνήθως τον Δελφίνο όσο ήταν ακόμα ζωντανοί και η διαδοχή έγινε αναμφισβήτητη. Οι κανόνες διαδοχής στην Αγγλία αντίθετα δεν είναι σαφείς, όπως τονίζει η Έλενορ Σερλ υπήρχαν πολλοί υποψήφιοι κληρονόμοι και μπορούσαν να αμφισβητήσουν τον επίσημο αν δεν ήταν ικανός. Το πρόβλημα ήταν εμφανέστατο με την ασταθή κατάσταση που υπήρχε στον Άγγλο-Νορμανδικό θρόνο τα προηγούμενα 60 χρόνια. Οι μεγαλύτεροι γιοι του Γουλιέλμου του Κατακτητή ήταν οι Γουλιέλμος Β΄ της Αγγλίας και ο Ροβέρτος Β΄ της Νορμανδίας αλλά ο μικρότερος αδελφός τους Ερρίκος Α΄ τους εκτόπισε τελικά με τη βία, η κατάσταση ήταν ασταθέστατη και πολεμική.
Ο Ερρίκος Α΄ στήριξε τελικά τις ελπίδες του να κάνει άλλον έναν γιο για να αποκτήσει διάδοχο, η πρώτη σύζυγος του Ματθίλδη είχε πεθάνει (1118) και ο βασιλιάς προχώρησε σε δεύτερο γάμο με την Αντελίζα του Λέουβεν. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος και ο Οίκος της Νορμανδίας βρέθηκε σε κίνδυνο να ξεκληριστεί. Ο Ερρίκος Α΄ ξεκίνησε να αναζητά τον διάδοχο ανάμεσα στους ανεψιούς του με πρώτο υποψήφιο τον γιο της αδελφής του Αδέλας, Στέφανο του Μπλουά, τον πάντρεψε με την πλούσια εξαδέλφη της Ματθίλδης, Ματθίλδη Α΄ της Βουλώνης. Ο στενός του σύμμαχος Θεοβάλδος Β΄ της Καμπανίας ήταν άλλος ένας υποψήφιος διάδοχος. Ο γιος του μεγαλύτερου αδελφού του Ροβέρτου Γουλιέλμος Κλίτο που υποστήριζε ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας ήταν ανεπιθύμητος για τον Ερρίκο Α΄ επειδή είχε επαναστατήσει εναντίον του. Ο Ερρίκος Α΄ ήθελε επίσης πολύ για διάδοχο τον νόθο γιο του Ροβέρτο του Γκλόστερ αλλά οι Αγγλικές παραδόσεις απαγόρευαν την άνοδο στον θρόνο κάποιου νόθου. Η κατάσταση ανατράπηκε απότομα όταν πέθανε πρόωρα ο αυτοκράτορας Ερρίκος Ε΄, σύζυγος της κόρης του Ματθίλδης (1125).
Γάμος με τον Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη
thumb|250px|right|Ο Γοδεφρείδος Πλανταγενέτης δεύτερος σύζυγος της Ματθίλδης. Η Ματθίλδη επέστρεψε στη Νορμανδία (1125) και βρέθηκε έναν χρόνο στην αυλή του πατέρα της που είχε ελπίδες να αποκτήσει με τον δεύτερο γάμο διάδοχο. Ο γιος δεν ερχόταν και ο βασιλιάς κήρυξε επίσημα ότι αν δεν τον αποκτήσει διάδοχος του θρόνου θα ήταν η κόρη του Ματθίλδη. Οι Άγγλο-Νορμανδοί ευγενείς συγκεντρώθηκαν τα Χριστούγεννα του 1126 στο Ουέστμινστερ και ορκίστηκαν πίστη στη Ματθίλδη και στους απογόνους που θα αποκτούσε. Ο Ερρίκος Α΄ ξεκίνησε την αναζήτηση του δεύτερου συζύγου για την κόρη του (1127), δέχτηκε πολλές προτάσεις από ολόκληρη την αυτοκρατορία. Η βασική του επιλογή ήταν να προστατέψει τη Νορμανδία που δεχόταν πολλές επιδρομές, η επιλογή ήταν ο Γοδεφρείδος, μεγαλύτερος γιος του Κόμητος Φούλκωνος του Ανζού. Από την εποχή που κατέκτησε τη Νορμανδία (1106) δεχόταν συνεχείς επιδρομές από τον αντάρτη ανεψιό του Γουλιέλμο Κλίτο με τη στήριξη του Γάλλου βασιλιά, πρωταρχικός του στόχος ήταν να την προστατέψει. Ο γιος του Γουλιέλμος Άντελιν είχε παντρευτεί την κόρη του Φούλκωνος και αδελφή του Γοδεφρείδου, Ματθίλδη του Ανζού, η συμμαχία τους διαλύθηκε μετά το Ναυάγιο του "Λευκού Πλοίου".
Ο Ερρίκος Α΄ και ο Φούλκων συμφώνησαν τον γάμο και την προίκα των παιδιών τους, ο Φούλκων κατόπιν απέσυρε τη στήριξη στον Γουλιέλμο Κλίτο και δήλωσε σύμμαχος του Άγγλου βασιλιά επαναφέροντας την παλιά συμμαχία. Η Ματθίλδη δυσαρεστημένη έντονα δεν ήθελε στην αρχή τον Γοδεφρείδο του Ανζού σαν δεύτερο σύζυγο. Οι λόγοι ήταν ότι με τον γάμο της με έναν κόμη θα έχανε τον τίτλο της αυτοκράτειρας και η μεγάλη διαφορά ηλικίας αφού η ίδια ήταν 25 ετών και ο Γοδεφρείδος μόλις 13. Ο αρχιεπίσκοπος του Τουρ Χιλδεβέρτος επενέβη, προσπάθησε και τελικά την έπεισε να αλλάξει γνώμη. Η Ματθίλδη ταξίδευσε στη Ρουέν τον Μάιο του 1127 μαζί με τον Ροβέρτο του Γκλόστερ και τον Μπράιαν Φιτζ Κάουντ για να αρραβωνιαστεί τον Γοδεφρείδο. Ο Φούλκων ταυτόχρονα αποφάσισε να φύγει για την Ιερουσαλήμ όπου είχε πολλές ελπίδες να γίνει βασιλιάς, το Ανζού θα το κληροδοτούσε στον γιο του Γοδεφρείδο. Ο Ερρίκος Α΄ έστεψε την κόρη και τον γαμπρό του ιππότες, ο γάμος τους έγινε σε μια βδομάδα στο Λε Μαν από τον αρχιεπίσκοπο της πόλης. Μετά τον γάμο ο πεθερός της Φούλκων αναχώρησε για το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ, ο δεύτερος σύζυγος της Γοδεφρείδος ορκίστηκε νέος κόμης του Ανζού και του Μαιν.
Συγκρούσεις με τον πατέρα της
Ο γάμος της Ματθίλδης με τον Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη ήταν δύσκολος, ο ένας αντιπαθούσε τον άλλον. Πολλές διαφωνίες ξέσπασαν για την προίκα της Ματθίλδης, πήρε διάφορα κάστρα στη Νορμανδία από τον πατέρα της αλλά είναι ασαφές πότε τα χρησιμοποίησε με τον σύζυγο της. Είναι ασαφές επίσης αν ο Ερρίκος Α΄ είχε σκοπό να ορίσει διάδοχο του στον θρόνο της Αγγλίας τον Γοδεφρείδο και η κατάσταση της διαδοχής είναι αβέβαιη. Η Ματθίλδη εγκατέλειψε αμέσως μετά τον γάμο τον σύζυγο της για να πάει στη Νορμανδία, ο πατέρας της κατηγόρησε τον Γοδεφρείδο για τον χωρισμό αλλά το ζεύγος τελικά συμφιλιώθηκε (1131). Ο Ερρίκος Α΄ κάλεσε την κόρη του να έρθει στην αυλή του από τη Νορμανδία, η Ματθίλδη έφτασε στην Αγγλία τον Αύγουστο. Σε ένα βασιλικό Συμβούλιο που ακολούθησε τον Σεπτέμβριο αποφάσισαν να επιστρέψει η Ματθίλδη στον Γοδεφρείδο, το ίδιο Συμβούλιο αποφάσισε να την ορίσει διάδοχο του Αγγλικού θρόνου.
Η Ματθίλδη γέννησε τον Μάρτιο του 1133 στο Λε Μανς το πρώτο της παιδί και γιο τον Ερρίκο, ο μελλοντικός Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας, ο πατέρας της ενθουσιασμένος ήρθε στη Ρουέν να τη συναντήσει. Την Πεντηκοστή του 1134 γεννήθηκε ο δεύτερος γιος της Γοδεφρείδος της Νάντης, ο τοκετός ήταν πολύ δύσκολος και παρά λίγο να πεθάνει στη γέννα, θεωρώντας τον θάνατο της βέβαιο έγραψε τη διαθήκη της. Η Ματθίλδη ήθελε την ταφή της στον καθεδρικό ναό του Μπεκ, ο Ερρίκος Α΄ ήθελε αντίθετα να ταφεί η κόρη του στον Καθεδρικό Ναό της Ρουέν. Η Ματθίλδη τελικά ανάρρωσε και ο πατέρας της ενθουσιασμένος από την γέννηση του δεύτερου εγγονού του ζήτησε ξανά όρκους υποταγής από την αριστοκρατία. Οι σχέσεις ανάμεσα στον Ερρίκο Α΄ και την κόρη του ήρθαν από τότε σε ένταση, το ζεύγος υποπτεύθηκε ότι έχασε τη διαδοχή και ζήτησαν από τον Ερρίκο Α΄ τα κάστρα τους στη Νορμανδία και να δίνουν σε αυτούς όρκο υποτέλειας οι Νορμανδοί ευγενείς. Αυτό ανησύχησε έντονα τον Ερρίκο Α΄ επειδή η πράξη αυτή θα έδινε μεγάλες εξουσίες στην κόρη του και τον γαμπρό του φέρνοντας τον ίδιο σε κίνδυνο όσο ζούσε. Ακολούθησε νέα επανάσταση στη Νορμανδία, ο Γοδεφρείδος και η Ματθίλδη υποστήριξαν στρατιωτικά τους επαναστάτες. Στο αποκορύφωμα της σύγκρουσης ο Ερρίκος Α΄ αρρώστησε και πέθανε, είναι ασαφές αν πριν τον θάνατο του είχε ορίσει διάδοχο. Οι συγγραφείς που υποστηρίζουν τη Ματθίλδη γράφουν ότι την είχε ορίσει κληρονόμο, οι αντίπαλοι αντίθετα γράφουν ότι ακύρωσε τη διαδοχή και ζήτησε από τους βαρόνους να αρνηθούν τους όρκους τους.
Άνοδος Στεφάνου
Όταν έφτασαν τα νέα για τον θάνατο του Ερρίκου Α΄ ο Γοδεφρείδος και η Ματθίλδη βρίσκονταν στο Ανζού, υποστήριζαν την επανάσταση στον βασιλικό στρατό, στο πλευρό τους ήταν οι οπαδοί της Ματθίλδης όπως ο ετεροθαλής αδελφός της Ροβέρτος του Γκλώστερ. Οι περισσότεροι βαρόνοι πήραν όρκο να παραμείνουν στη Νορμανδία μέχρι να ολοκληρωθεί η κηδεία του βασιλιά. Η Ματθίλδη και ο Γοδεφρείδος βάδισαν στη νότια Νορμανδία, κατέλαβαν μια σειρά από κάστρα γύρω από το Αρζαντάν που αποτελούσαν την προίκα της Ματθίλδης. Μόλις δεν μπόρεσαν να προχωρήσουν περισσότερο άρχισαν να λεηλατούν την ενδοχώρα, συνάντησαν σοβαρή αντίσταση από τη Νορμανδική αριστοκρατία και μία επανάσταση στο Ανζού. Η Ματθίλδη ήταν έγκυος τότε στον τρίτο της γιο Γουλιέλμο, οι γνώμες των ιστορικών διαφέρουν σχετικά με το πόσο το γεγονός αυτό είχε επίδραση στα στρατιωτικά τους σχέδια. Ο Στέφανος του Μπλουά βρισκόταν στη Βουλώνη την εποχή που έφτασαν τα νέα για τον θάνατο του Ερρίκου Α΄, έφυγε αμέσως για την Αγγλία μαζί με το νοικοκυριό του. Ο Ροβέρτος του Γκλώστερ απέκλεισε τα λιμάνια του Ντόβερ και του Καντέρμπερυ, σύμφωνα με μερικές πηγές δεν μπορούσε να αποβιβαστεί στην Αγγλία όταν έφτασε στο νησί.
Ο Στέφανος ωστόσο έφτασε στο Λονδίνο (8 Δεκεμβρίου 1135) και την επόμενη βδομάδα κυριάρχησε στην Αγγλία. Τα πλήθη του Λονδίνου τον ανακήρυξαν βασιλιά πιστεύοντας ότι θα παραχωρήσει νέα δικαιώματα και προνόμια στην πόλη, ταυτόχρονα τον υποστήριξε και η εκκλησία αφού ο αδελφός του Ερρίκος του Μπλουά ήταν επίσκοπος του Ουίντσεστερ. Ο Στέφανος είχε ορκιστεί ότι θα υποστηρίξει τη Ματθίλδη (1127) αλλά ισχυρίστηκε ότι ο Ερρίκος Α΄ στο νεκροκρέβατο του είχε αλλάξει την απόφαση για τη διαδοχή του στον Στέφανο. Η στέψη του Στεφάνου της Αγγλίας έγινε μία βδομάδα αργότερα στο Αβαείο του Ουέστμινστερ (26 Δεκεμβρίου 1135). Όταν ακούστηκε ότι οι Άγγλοι υποστήριζαν ευρύτατα τον Στέφανο η Νορμανδική αριστοκρατία συγκεντρώθηκε στο Λε Νίμπουρκ, συζήτησαν το ενδεχόμενο να ανακηρυχτεί βασιλιάς ο μεγαλύτερος αδελφός του Θεοβάλδος Β΄ της Καμπανίας. Οι Νορμανδοί ισχυρίστηκαν ότι ο Θεοβάλδος είχε τα περισσότερα δικαιώματα για βασιλιάς σαν μεγαλύτερος εγγονός του Γουλιέλμου του Κατακτητή. Οι προσπάθειες σταμάτησαν απότομα την επόμενη μέρα όταν άκουσαν ότι έγινε η στέψη του Στέφανου, οι βαρόνοι δεν ήθελαν να χωρίσουν την Αγγλία με τη Νορμανδία κάτι που θα προκαλούσε εμφύλιο στα αδέλφια.
Έκρηξη εμφυλίου
thumb|250px|right|Η επίθεση του Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη στη [[Νορμανδία (1142-1143).]] Η Ματθίλδη γέννησε τον τρίτο της γιο Γουλιέλμο στο Αρζαντάν (22 Ιουλίου 1136), τα επόμενα τρία χρόνια προσπάθησε να τοποθετήσει τους υποτελείς της ιππότες στις γύρω περιοχές. Η Ματθίλδη ζήτησε από τον Υλζέ, επίσκοπο του Ανζέρ να μεσολαβήσει στον πάπα ώστε να διεκδικήσει τον θρόνο μέσω της Αγίας Έδρας, η προσπάθεια απέτυχε. Ο Γοδεφρείδος επιτέθηκε στη Νορμανδία στις αρχές του 1136, μετά από μία προσωρινή ανακωχή ξεκίνησε νέες επιθέσεις την ίδια χρονιά, στην προσπάθεια του να κυριεύσει την περιοχή λεηλατούσε και έκαιγε τα εδάφη. Ο Στέφανος επισκέφτηκε το δουκάτο (1137), προχώρησε σε συμμαχία με τον Λουδοβίκο τον Παχύ και τον Θεοβάλδο, προσπαθούσε να αντιμετωπίσει τον Γοδεφρείδο και τη Ματθίλδη και να ανακατακτήσει τα κάστρα του Αρζαντάν. Οι προστριβές ανάμεσα στους Φλαμανδούς μισθοφόρους και τους Νορμανδούς ευγενείς έφεραν εμφύλιο πόλεμο στον βασιλικό στρατό, ο Στέφανος εγκατέλειψε την εκστρατεία. Ο Στέφανος υπέγραψε συνθήκη με τον Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη, του υποσχέθηκε να τον πληρώνει 2.000 μάρκα ετησίως για να διατηρηθεί η ειρήνη στα σύνορα.
Η βασιλεία του Στέφανου στην Αγγλία ξεκίνησε πολύ καλά, είχε την υποστήριξη της βασιλικής αυλής και παραχώρησε πολλά εδάφη στους οπαδούς του. Σύμφωνα με μαρτυρίες του Λουδοβίκου ΣΤ΄ και του Θεοβάλδου ο Πάπας Ιννοκέντιος Β΄ τον υποστήριξε. Οι ταραχές όμως ξέσπασαν γρήγορα, ο Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας έκανε επίθεση στη βόρεια Αγγλία όταν άκουσε ότι πέθανε ο Ερρίκος Α΄, κατέλαβε το Καρλάιλ, το Νιούκασλ και πολλά άλλα οχυρά. Ο Στέφανος μετακινήθηκε γρήγορα βόρεια συνάντησε τον Δαυίδ Α΄ στο Ντάραμ και έκλεισε ειρήνη. Στη νότια Ουαλία ξέσπασε νέα επανάσταση, ο Στέφανος εγκατέλειψε τις προσπάθειες του να την υποτάξει (1137). Ο Στέφανος υπέταξε άλλες δυο επαναστάσεις στα νοτιοδυτικά που υποκινήθηκαν από τον Βαλδουίνο ντι Ρέντβερς και τον Ροβέρτο του Μπάμπτον, ο Βαλδουίνος φυλακίστηκε, ελευθερώθηκε και πήγε στη Νορμανδία όπου έγινε σκληρός κριτής του βασιλιά.
Επανάσταση
Ο νόθος ετεροθαλής αδελφός της Ματθίλδης Ροβέρτος του Γκλόστερ ήταν ένας από τους ισχυρότερους Άγγλο-Νορμανδούς βαρόνους με μεγάλες εκτάσεις στη Νορμανδία και στην κομητεία του Γκλόστερ. Εξεγέρθηκε εναντίον του Στέφανου και ξεκίνησε ο εμφύλιος πόλεμος στην Αγγλία (1138). Ο Ροβέρτος απαρνήθηκε τον Στέφανο και δήλωσε ότι αναγνωρίζει σαν βασίλισσα μόνο τη Ματθίλδη, προκάλεσε επανάσταση στο Κεντ και σε ολόκληρη τη νοτιοδυτική Αγγλία ενώ ο ίδιος έμενε στη Νορμανδία. Η Ματθίλδη δεν είχε ενεργό συμμετοχή στη διεκδίκηση του θρόνου μέχρι το 1135, την επανάσταση ανακήρυξε ο Ροβέρτος (1138). Ο Γοδεφρείδος από τη Γαλλία εκμεταλλεύτηκε τις ταραχές και επιτέθηκε ξανά στη Νορμανδία. Ο Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας με τη σειρά του επιτέθηκε από τα βόρεια φτάνοντας μέχρι το Γιορκσάιρ, απαιτούσε την άνοδο στον θρόνο της Ματθίλδης. Ο Στέφανος απάντησε αμέσως στις επιθέσεις, ο στόχος του βρισκόταν περισσότερο στην Αγγλία από τη Νορμανδία, η σύζυγος του Ματθίλδη πήγε στο Κεντ με προμήθειες από τη Βουλώνη, στόχος της ήταν η ανακατάληψη του Ντόβερ από τον Ροβέρτο. Ένας μικρός αριθμός από ιππότες του Στέφανου πήγε βόρεια για να αντιμετωπίσει τους Σκωτσέζους, νίκησε τον στρατό του Δαυίδ στη "μάχη του Στάνταρντ", ο Δαυίδ εξακολουθούσε ωστόσο να κατέχει τον βορά.
Ο Στέφανος πήγε δυτικά σε μια προσπάθεια να αποκτήσει ξανά το Γκλόστερσαιρ, ανακατέλαβε το Χέρεφορντ και το Σρούσμπερυ λίγο πριν φτάσει νότια στο Μπαθ. Η αντίσταση στο Μπρίστολ ήταν πολύ ισχυρή, ο Στέφανος περιορίστηκε σε λεηλασίες και επιδρομές στις γύρω περιοχές. Οι επαναστάτες πίεζαν τον Ροβέρτο να παρέμβει αλλά ο ίδιος παρέμενε στη Νορμανδία και προσπαθούσε να πείσει τη Ματθίλδη να γίνει η ίδια αρχηγός στην επίθεση, την ίδια χρονιά οι δυνάμεις της Αυτοκράτειρας κατέλαβαν το Ντόβερ. Ο Γοδεφρείδος και η Ματθίλδη που είχαν υπό τον έλεγχο τους ολόκληρη τη Νορμανδία συγκέντρωσαν στρατό για να επιτεθούν στην Αγγλία μαζί με τον Ροβέρτο μέσω της Μάγχης (1139). Ο απεσταλμένος της Ματθίλδης επίσκοπος Υλζέ έκανε έκκληση στον πάπα με το επιχείρημα ότι η ίδια είναι η νόμιμη βασίλισσα της Αγγλίας λόγω των κληρονομικών δικαιωμάτων του πατέρα της και του όρκου που είχαν δώσει οι βαρόνοι. Ο επίσκοπος Άρνουλφ όφα Λισιέ (1104 - 1184) από την άλλη ισχυρίστηκε ότι η μητέρα της Ματθίλδης είχε ήδη γίνει μοναχή οπότε τα κληρονομικά της δικαιώματα δεν ήταν νόμιμα. Ο πάπας υποστήριξε τελικά τον Στέφανο αλλά η Ματθίλδη αμφισβήτησε την απόφαση και δήλωσε ότι οι ισχυρισμοί του Στέφανου ήταν λανθασμένοι.
Αιχμαλωσία της Ματθίλδης
thumb|250px|right|Ο Πύργος του Αγίου Γεωργίου στο "κάστρο της Οξφόρδης". Η εκστρατεία της αυτοκράτειρας Ματθίλδης ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1139. Ο Βαλδουίνος του Ρέντβερς διέσχισε τον Αύγουστο τη Μάγχη με προορισμό το Ντόρσετ, στόχος του να καταλάβει ένα λιμάνι που θα δεχτεί τον στρατό της Ματθίλδης, οι δυνάμεις του Στέφανου τον ανάγκασαν να οπισθοχωρήσει νοτιοδυτικά. Η Αυτοκράτειρα κλήθηκε τον επόμενο μήνα στην Αγγλία από τη θετή της μητέρα Αντελίζα του Λέουβεν, η Ματθίλδη και ο Ροβέρτος του Γκλόστερ έφτασαν στο Αρουντέλ με 140 ιππότες (30 Σεπτεμβρίου 1139). Η Ματθίλδη έμεινε στο κάστρο του Αρουντέλ ενώ ο Ροβέρτος βάδισε βόρεια προς το Γουόλινγκφορντ και το Μπρίστολ, στόχος του να υποστηρίξει τον αντάρτη Μιλ του Γκλόστερ που είχε αποκηρύξει την πίστη του στον Στέφανο και αναγνώρισε βασίλισσα τη Ματθίλδη. Ο Στέφανος μετακινήθηκε νότια, πολιόρκησε το Αρουντέλ και παγίδευσε τη Ματθίλδη στο κάστρο. Με πρόταση του αδελφού του Ερρίκου του Μπλουά ο βασιλιάς προχώρησε σε μια συμφωνία που το κείμενο της δεν είναι γνωστό, η Ματθίλδη και οι ιππότες της ελευθερώθηκαν και μετακινήθηκαν νοτιοδυτικά για να ενωθούν με τον Ροβέρτο του Γκλόστερ. Ο λόγος της απελευθέρωσης της Ματθίλδης είναι άγνωστος, πολλοί πιστεύουν ότι ο πραγματικός κίνδυνος για τον βασιλιά ήταν μόνο ο Ροβέρτος γι'αυτό δεν ήθελε να αφήσει τον στρατό του στο Αρουντέλ, ήθελε να τον μετακινήσει δυτικά. Μία άλλη θεωρία αναφέρει ότι ο Στέφανος απελευθέρωσε τη Ματθίλδη λόγω ιπποτισμού, ήταν πραγματικά ιπποτικός χαρακτήρας και οι γυναίκες είχαν καλή μεταχείριση στους Άγγλο-Νορμανδικούς πολέμους.