cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νέα Αρετσού
Μεταπολεμικά
Το 1952 ιδρύθηκε ο Προοδευτικός Σύλλογος Αρετσούς – Δέρκων, ένας σχετικά δραστήριος εξωραϊστικός σύλλογος της Καλαμαριάς. Ο σύλλογος αριθμούσε περίπου 120 μέλη, κατοίκους μόνο των συνοικισμών Αρετσούς και Δέρκων. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στον τομέα των εξωραϊστικών παρεμβάσεων στην Αρετσού, με σχετική, ωστόσο, επιτυχία, ενώ επέδειξε ενδιαφέρον και για την κοινωνική πρόνοια και υποστήριξη των απόρων της περιοχής. Όταν δε η περιοχή απέκτησε δημοτική αρχή, τον Δήμο Καλαμαριάς, οι δραστηριότητες του συλλόγου εξασθένησαν. Τη δεκαετία του 1970, η Αρετσού αποτελούσε πλέον ένα θαυμάσιο οικισμό, με τα ωραία του σπίτια κρυμμένα στα δέντρα και στο πράσινο, με λιγοστές πολυκατοικίες, με μαγευτικά παραθαλάσσια εξοχικά κέντρα, με μαρίνα ελλιμενισμού σκαφών και αποβάθρες, με ασφαλτοστρωμένους δρόμους, καλή ρυμοτομία, με μόνιμη και τακτική συγκοινωνία από και προς το κέντρο της Θεσσαλονίκης ως την παραλία, με κίνηση και ζωή, νυχτερινή διασκέδαση και χορούς στα κέντρα και, τέλος, με την εκκλησία και το επιβλητικό διώροφο σχολείο του. Αποτελούσε μαγευτικό παραλιακό θέρετρο των Θεσσαλονικέων: ήταν πασίγνωστη για τα φρέσκα ψάρια της, τη θαλασσινή αύρα της και την πατροπαράδοτη φιλοξενία των καταδεκτικών και φιλότιμων κατοίκων της.
Σύγχρονη φυσιογνωμία
Σήμερα, πλέον, κανένα από τα προσφυγικά σπίτια δεν σώζονται στην Αρετσού, ενώ τη θέση τους έχουν πάρει πυκνοδομημένες, άχρωμες τις περισσότερες φορές, πολυκατοικίες. Το 2002 ο Προοδευτικός Σύλλογος Αρετσούς επαναλειτούργησε, με νέους προσανατολισμούς, κυρίως στο χώρο της λαογραφίας και της σύσφιξης των σχέσεων των Αρετσιανών (με εκδρομές, γλέντια κ.λπ.).
Εκκλησιαστικά ανήκει στη Μητρόπολη Ν. Κρήνης και Καλαμαριάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Καλαμαριάς Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης
Λίπτοφσκι Μίκουλας
Ιστορία
Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά σε βασιλική πράξη του Λαδισλάου Δ΄ το 1286. Το πρώτο έγγραφο που αναφέρει τον ναό του Αγίου Νικολάου, που απετέλεσε το ιδρυτικό στοιχείο του οικισμού, χρονολογείται στο 1299. Ο ναός αυτός είναι ακόμα και σήμερα το αρχαιότερο κτίσμα στην πόλη.
Το Λίπτοφσκι Μίκουλας ήταν ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα για τους τεχνίτες της περιοχής. Οι τεχνίτες ίδρυσαν ενώσεις («συνάφια»). Η παλαιότερη τέτοια ένωση ήταν των υποδηματοποιών, αναφερόμενη το έτος 1508. Αντίστοιχες ενώσεις είχαν οι σιδηρουργοί, οι γουναράδες, οι ράφτες, οι κρεοπώλες, κλπ..
Το 1677 το Λίπτοφσκι Μίκουλας έγινε πρωτεύουσα του τοπικού διαμερίσματος και της περιφέρειας Λίπτοβ. Ο θρυλικός Σλοβάκος «Ρομπέν των Δασών» Γιούραϊ Γιάνοσικ (Juraj Jánošík), που έκλεβε τους πλούσιους και τα έδινε στους φτωχούς, καταδικάσθηκε και εκτελέσθηκε εδώ το 1713. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα η πόλη έγινε ένα από τα κέντρα του σλοβακικού εθνικού κινήματος.
Τουρισμός
Η πόλη είναι γνωστό τουριστικό κέντρο της Σλοβακίας εξαιτίας της πλούσιας πολιτιστικής της ζωής και ως σημείο εκκινήσεως για εκδρομές στα όρη Τάτρα. Για αναψυχή προσφέρεται και η τεχνητή λίμνη Λίπτοφσκα Μάρα δίπλα στην πόλη. Επίσης, από το 2004 ένα νέο «πάρκο νερού», το Aquapark Tatralandia. Κοντά βρίσκεται και το μεγαλύτερο χιονοδρομικό κέντρο στη Σλοβακία, το Γιάσνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιπτ
Α.Ο. Επισκοπή Ρεθύμνου
Ο Αθλητικός Όμιλος Επισκοπή Ρεθύμνου είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Κρήτης, με έδρα τον οικισμό της Επισκοπής που βρίσκεται στα ανατολικά του νομού Ρεθύμνης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1962, χρώματά του είναι το μπλε, το λευκό και το σκούρο κόκκινο και φέρει ως έμβλημα τον γυπαετό. Φυσική έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Επισκοπής «Θεόδωρος Βαρδινογιάννης», χωρητικότητας 1300 Θέσεων.
Από την ίδρυσή του, ο σύλλογος διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών και από το 2022 διαθέτει και τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών. Η ανδρική ομάδα αγωνίστηκε στα επαγγελματικά πρωταθλήματα ως ΠΑΕ με την επωνυμία '''Α.Ο. Επισκοπή Ρεθύμνου ΠΑΕ'''.
Ιστορική αναδρομή
thumb|100px|Παλαιότερο σήμα της ΠΑΕ του Α.Ο. Επισκοπή Ρεθύμνου Ο «Αθλητικός Όμιλος Επισκοπή» ιδρύθηκε το 1962. Το 1964 έλαβε μέρος για πρώτη φορά σε επίσημα πρωταθλήματα και αγωνίστηκε στη Β΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου, καταλαμβάνοντας την 5η θέση, την επόμενη την 7η θέση, ενώ το 1966 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Γ΄ Κατηγορίας.
Από τη σεζόν 1966-67 έως τη σεζόν 1978-79 δεν συμμετείχε στα πρωταθλήματα. Τη σεζόν 1979-80 επανήλθε στην επίσημη αγωνιστική δράση και συμμετείχε στη Γ΄ Κατηγορία, όπου κατέλαβε την 4η θέση και προβιβάστηκε, ενώ τη σεζόν 1982-83 κατέλαβε τη 3η θέση στη Β΄ και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου.
Στην Α΄ Κατηγορία καθιερώθηκε πλέον από τη σεζόν 1989-90, κατά την οποία μάλιστα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην Δ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε τις σεζόν 1990-91, 1991-92 και εκ νέου τη σεζόν 1994-95.
Επανήλθε στην Δ΄ Εθνική από τη σεζόν 2002-03 και αγωνίστηκε συνεχώς για 10 χρόνια έως και τη σεζόν 2011-12, όποτε και αναδείχθηκε πρωταθλήτρια του 10ου ομίλου και προβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Τη σεζόν 2017-18 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου και επέστρεψε στην Γ΄ Εθνική. Τη σεζόν 2019-20 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια του 8ου ομίλου της Γ΄ Εθνικής η οποία αποτελούσε την 4η τη τάξει κατηγορία μετά την αναδιάρθρωση του 2019 και προβιβάστηκε στην Β΄ Εθνική. Τη σεζόν 2020-21 κατέλαβε τη 2η θέση του Νοτίου ομίλου πίσω από τον Π.Σ. Καλαμάτα και μπροστά από τον Α.Σ. Ρόδος και προβιβάστηκε στη νέα Α2 Εθνική Κατηγορία, τη 2η τη τάξει εθνική κατηγορία, όπου και αγωνίστηκε τις σεζόν 2021-22 και 2022-23.
Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών
Το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών του Α.Ο. Επισκοπή ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2022 και αποτελεί τη δεύτερη γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου στα χρονικά του νομού Ρεθύμνης, μετά την Ρεθυμνιακή Ένωση Αθλητών.
Τη σεζόν 2022-23 δήλωσε συμμετοχή στην Γ΄ Εθνική με προπονητή τον πρώην προπονητή και παλαίμαχο ποδοσφαιριστή της ανδρικής ομάδας Παντελή Μπερικάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοί
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ρεθύμνου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1962 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1962
Volkswagen Amarok
Το Volkswagen Amarok είναι ένα μεγάλων διαστάσεων επαγγελματικό pick-up αυτοκίνητο, που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen, από τον Ιανουάριο του 2010. Το μοντέλο έχει διαμήκη κινητήρα εμπρός και η κίνηση μεταδίδεται στους πίσω τροχούς ή στους τέσσερις τροχούς.
Ονομασία
Το όνομα «Amarok» σημαίνει «λύκος» στη γλώσσα των Ινουίτ (το όνομα των Εσκιμώων της Αλάσκας, της Γροιλανδίας και του Καναδά). Επίσης, παραπέμπει και στο «amárach», που σημαίνει «αύριο» στην ιρλανδική γλώσσα.
Συναρμολόγηση
thumb|left|Το σαλόνι ενός Amarok Atacama του 2014.
Αρχικά, από τον Ιανουάριο του 2010, το Amarok κατασκευαζόταν μόνο στο εργοστάσιο της στη General Pacheco, Αργεντινή, ενώ από τα μέσα του 2012 η παραγωγή του επεκτάθηκε και στο Ανόβερο, Γερμανία, για τις αγορές της Ευρώπης.
Αμέσως μετά την πρώτη κυκλοφορία του στην Αργεντινή, τον Ιανουάριο του 2010, το Amarok ήταν το βασικό όχημα υποστήριξης στο Ράλι Ντακάρ του 2010, με συμμετοχή 45 αυτοκινήτων. Μάλιστα και ο Ρούντολφ Σένκερ, ιδρυτής και κιθαρίστας του γερμανικού ροκ συγκροτήματος Scorpions, είναι υποστηρικτής του Amarok και οδήγησε ένα κατά τη διάρκεια του Ράλι Ντακάρ το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Amarok Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Gnomon
Το 'Gnomon. Kritische Zeitschrift für die gesamte klassische Altertumswissenschaft' (Γνώμων : Κριτικό Περιοδικό με θέμα τον Κλάδο της Κλασικής Αρχαιότητας) είναι γερμανικό περιοδικό με μελέτες που καλύπτει όλη την κλασική περίοδο. Είναι το σημαντικότερο σύγχρονο γερμανικό περιοδικό στον τομέα της κλασικής αρχαιολογίας.
Ιστορική αναδρομή, σύνθεση και κυκλοφορία
Το Gnomon κυκλοφορεί από το έτος 1925, και σε ρυθμό οκτώ τευχών ετησίως. Μετά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία απολύθηκαν δεκατέσσερις από τους συνολικά δεκαέξι συντάκτες, ενώ κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, η σύνθεση της συντακτικής επιτροπής άλλαζε συνεχώς. Το έτος 1944 σταμάτησε η κυκλοφορία του περιοδικού, ενώ μετά τον πόλεμο επανήλθε το 1949. Από τότε κυκλοφορεί μέχρι σήμερα.
Βιβλιογραφική βάση δεδομένων του Γνώμων
Το 1994 ιδρύθηκε η Βιβλιογραφική Βάση Δεδομένων του Γνώμων, η οποία περιλάμβανε άρθρα, μονογραφίες και κεφάλαια από βιβλία και από περιοδικά από περισσότερα από 200 περιοδικά παγκοσμίως. Τα δεδομένα που συλλέγονταν ήταν γραμμένα στα αγγλικά και τα γερμανικά. Από το 1996 και μετά, υφίσταται το Gnomon Online που παρέχει πρόσβαση στη βάση δεδομένων μέσω του διαδικτύου και αναβαθμίζεται κάθε εβδομάδα.
Λίστα εκδοτών
Τα ακόλουθα πρόσωπα έχουν εργαστεί ως εκδότες του περιοδικού Γνώμων : • 1925–1933: Ludwig Curtius
• 1925–1933: Eduard Fraenkel
• 1925–1962: Matthias Gelzer
• 1925–1933: Ernst Hoffmann
• 1925–1933: Werner Jaeger
• 1925–1933: Walther Kranz
• 1925–1933: Karl Meister
• 1925–1933: Peter von der Mühll
• 1925–1933: Karl Reinhardt
• 1925–1943: Gerhart Rodenwaldt
• 1925–1933: Wilhelm Schubart
• 1925–1933: Wilhelm Schulze
• 1925–1933: Eduard Schwartz
• 1925–1933: Johannes Stroux
• 1925–1933: Wilhelm Weber
• 1930–1943: Richard Harder
• 1940–1994: Erich Burck
• 1949–1965: Friedrich Matz
• 1963–1978: Hermann Strasburger
• 1966–1977: Nikolaus Himmelmann
• since 1975: Ernst Vogt
• since 1978: Paul Zanker
• 1979–1995: Walter Schmitthenner
• 1988–2007: Carl Joachim Classen
• από το 1996: Hans-Joachim Gehrke
• από το 2000: Henner von Hesberg
• από το 2000: Martin Hose
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιοδικά αρχαιολογικού περιεχομένου Κατηγορία:Περιοδικά στη γερμανική γλώσσα Κατηγορία:Περιοδικά στη γαλλική γλώσσα Κατηγορία:Περιοδικά στην αγγλική γλώσσα Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης το Μόναχο
Παναγιώτης Πικραμμένος
Ο Παναγιώτης Πικραμμένος (Αθήνα, 26 Ιουλίου 1945), είναι Έλληνας πολιτικός, πρώην βουλευτής επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Ελλάδας από το 2019 έως το 2023.
Thyrty
Thyrty είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, η οποία κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2004 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA".
Παναγιώτης Πικραμμένος
Προηγουμένως, είχε διατελέσει υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Ελλάδας (2012) και πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας (2009 - 2012).
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Όθωνα Πικραμμένου, ιδιοκτήτη της «Εταιρίας Ελληνικού και Ξένου Τύπου», με καταγωγή από την Πάτρα. Από την πλευρά του πατέρα είναι εγγονός του Τάκη Πικραμμένου, ιδρυτή της εταιρείας, ενώ από την πλευρά της μητέρας του κατάγεται από τις οικογένειες Γερούση και Χαιρέτη.
Thyrty
Η συλλογή αποτελείται από κομμάτια σχεδόν από όλη την μέχρι τότε δισκογραφία του συγκροτήματος, όπως και ζωντανές ηχογραφήσεις από το 1976 και το 1987.
Παναγιώτης Πικραμμένος
Βιογραφικά στοιχεία
Αποφοίτησε το 1963, από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών και σπούδασε νομική στη Νομική Σχολή Αθηνών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές με θέμα το Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς.
Thyrty
Βραβεύθηκε ως πλατινένια τον Φεβρουάριο του 2005, ενώ στην αρχική της κυκλοφορία ανέβηκε μέχρι το # 16 του Billboard, την υψηλότερη θέση του συγκροτήματος μετά το 1979.
Θέσεις τσαρτ
Thyrty (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 12 Αυγούστου 2003
Βραβεία
Thyrty (άλμπουμ)
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια του Thyrty ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Lynyrd Skynyrd Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
Παναγιώτης Πικραμμένος
Δικαστική σταδιοδρομία
Ακολούθησε σταδιοδρομία στο δικαστικό σώμα διορισθείς στις 5 Ιουνίου 1976 εισηγητής του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το 1978, προήχθη σε πρωτοδίκη, το 1981 σε πάρεδρο, το 1993 σε σύμβουλο και το 2007 σε Αντιπρόεδρο, υπαγόμενος στο Ε΄ τμήμα του ΣτΕ.
Το 2010 επελέγη για την προεδρία του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Μάιο του 2012, οπότε και έλαβε εντολή σχηματισμού υπηρεσιακής κυβέρνησης ως πρωθυπουργός της Ελλάδας σύμφωνα με το άρθρο 37 του Συντάγματος.
Την περίοδο 2005 - 2010, διετέλεσε γενικός διευθυντής της Εθνικής Σχολής Δικαστών. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, ενώ την περίοδο 1992 - 1993 εργάστηκε στο νομικό γραφείο του πρωθυπουργού.
Ως δικαστικός έχει εκδώσει σημαντικές αποφάσεις. Έκρινε αντισυνταγματική την προσωποκράτηση για χρέη, ενώ ήταν εισηγητής στην υπόθεση του δασικού νόμου (2003) και στην υπόθεση του Μουσείου της Ακρόπολης.
Υπηρεσιακός πρωθυπουργός
Στις 16 Μαΐου 2012, έλαβε εντολή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια την εντολή σχηματισμού υπηρεσιακής κυβέρνησης για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.
Το βράδυ της ίδιας ημέρας ορκίστηκε πρωθυπουργός, ενώ τα υπόλοιπα δεκαέξι μέλη της κυβέρνησής του ορκίστηκαν ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Προεδρικό Μέγαρο, στις 17 Μαΐου 2012.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις 9 Ιουλίου 2019, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ανέλαβε καθήκοντα αντιπροέδρου της κυβέρνησης της Ελλάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης
Η κυρία με το σκυλάκι (Τσέχωφ)
Η κυρία με το σκυλάκι (ρωσικός τίτλος: Дама с собачкой) είναι νουβέλα του Αντόν Τσέχωφ που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1899. Αναφέρεται σε μια εξωσυζυγική σχέση που ξεκινά σαν μια απλή ερωτική περιπέτεια κατά τη διάρκεια διακοπών στη Γιάλτα και εξελίσσεται σε ένα αληθινό πάθος.
Η ιστορία αντανακλά τις μεταβαλλόμενες στάσεις και αξίες της ρωσικής κοινωνίας στα τέλη του 19ου αιώνα και θεωρείται αριστούργημα της σύγχρονης διηγηματικής γραφής, ένα από τα πιο διάσημα έργα του Τσέχωφ. Ο Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ το χαρακτήρισε ως ένα από τα σπουδαιότερα διηγήματα που γράφτηκαν ποτέ.
Συγγραφή
Η πλοκή της ιστορίας παρουσιάζει ομοιότητες με τη ζωή του ίδιου του συγγραφέα, καθώς είχε ερωτευτεί την Όλγα Κνίπερ, την ηθοποιό με την οποία θα παντρευόταν αργότερα, ενώ έμενε στη Γιάλτα τον χειμώνα του 1898–99. Μεταξύ άλλων ομοιοτήτων, η Όλγα και η Άννα έχουν και οι δύο γερμανικά επώνυμα, ήταν και οι δύο νεότερες από τους εραστές τους και τα ζευγάρια έζησαν χωριστά στην αρχή.
Υπόθεση
μικρογραφία|250x250εσ|Η παραλία της [[Γιάλτα|Γιάλτας]] Ο Ντμίτρι Γκούροφ εργάζεται σε τράπεζα της Μόσχας. Πλησιάζει τα 40, παντρεμένος και έχει μια κόρη και δύο γιους. Δυσαρεστημένος από τον γάμο του και τη μονοτονία της ζωής του, είναι συχνά άπιστος και θεωρεί τις γυναίκες «κατώτερης φυλής». Ενώ κάνει διακοπές μόνος στη Γιάλτα, βλέπει μια νεαρή γυναίκα να περπατά κατά μήκος της παραλίας με το σκυλάκι της και προσπαθεί να τη γνωρίσει. Η κυρία, Άννα Σεργκέγιεβνα φον Ντίντεριτς, είναι επίσης παντρεμένη και κάνει διακοπές μόνη. Η Άννα και ο Ντμίτρι σύντομα ξεκινούν μια σχέση και περνούν τον περισσότερο χρόνο μαζί. Αν και περιμένει τον σύζυγό της να έρθει στη Γιάλτα, τελικά της γράφει να επιστρέψει, γιατί είχε κάποιο πρόβλημα με τα μάτια του. Ο Γκούροφ τη συνοδεύει στο σταθμό. Καθώς χωρίζουν, και οι δύο νιώθουν ότι δεν θα ξαναδούν ποτέ και έτσι η σχέση τους τελείωσε.
Επιστρέφοντας στη Μόσχα, στον χωρίς αγάπη γάμο του και στην καθημερινότητά του, τη δουλειά την ημέρα και τις κοινωνικές συναναστροφές τη νύχτα, ο Γκούροφ περιμένει να ξεχάσει σύντομα τη νεαρή Άννα, αλλά προς έκπληξή του, η ανάμνησή της τον στοιχειώνει. Απροσδόκητα αισθάνεται βαθιά ερωτευμένος για πρώτη φορά, μετά από πολλές περιπέτειες, τώρα που πλησιάζει στη μέση ηλικία. Νιώθει ότι πρέπει να τη δει, παρά τις δυσκολίες. Λέει ψέματα ότι θα πάει στην Αγία Πετρούπολη για δουλειές και ξεκινάει για την επαρχιακή πόλη της Άννας.
Η Άννα δικαιολογείται για να ταξιδεύει στη Μόσχα, λέγοντας στον σύζυγό της ότι πηγαίνει για να δει έναν γιατρό, και συναντιούνται κρυφά σε ένα ξενοδοχείο. Το ζευγάρι έχει πλέον πλήρη επίγνωση ότι για πρώτη φορά στη ζωή τους έχουν ερωτευτεί πραγματικά και αναζητούν λύσεις πώς να ξεπεράσουν τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν και να ζήσουν μαζί. Προσπαθούν απεγνωσμένα να καταλήξουν σε ένα σχέδιο, αλλά η ιστορία τελειώνει χωρίς να προσφέρει λύση:
«Και οι δυο τους συνειδητοποίησαν, ότι το τέλος είναι ακόμα πολύ μακριά και το πιο δύσκολο και περίπλοκο μέρος της ιστορίας τους μόλις άρχιζε».
Διασκευές
Το έργο έχει διασκευαστεί για τον κινηματογράφο, το μπαλέτο και τη θεατρική σκηνή.
Πόλη του Παναμά
thumb|right|Η πόλη του Παναμά Η Πόλη του Παναμά είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Παναμά. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 880.691 ενώ η μητροπολιτική περιοχή έχει 1.272.672 κατοίκους. Η πόλη είναι στην Διώρυγα του Παναμά από την πλευρά του Ειρηνικού Ωκεανού. Με μέσο ΑΕΠ ανά κάτοικο 38.900 δολάρια η πόλη του Παναμά είναι επί 8 χρόνια στις 5 πρώτες θέσεις για τη συνταξιοδότηση του κόσμου σύμφωνα με τα Διεθνή περιοδικά. Είναι μια σύγχρονη πόλη με πολλούς ουρανοξύστες,συγκροτήματα γραφείων και ξενοδοχείων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις του Παναμά Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Βόρειας Αμερικής
Χαλίκι Αμβρακίας Αιτωλοακαρνανίας
''Για οικισμό με το ίδιο όνομα στην Αιτωλοακαρνανία δείτε: Χαλίκι Αιτωλικού
Το Χαλίκι είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.000 μέτρων στις πλαγιές του όρους Παναιτωλικό και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας. Μαζί με τη Δάφνη, τη Λαδικού και το Νεροσύρτη αποτελούν την τοπική κοινότητα Χαλικίου Αμβρακίας που ανήκει στο δήμο Θέρμου και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 37 κάτοικοι. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν Δερίκοβο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Blind Chance
Το Blind Chance (πολωνικά: Przypadek) είναι Πολωνική δραματική ταινία του 1987, σε σκηνοθεσία και σενάριο Κριστόφ Κισλόφσκι. Πρωταγωνιστεί ο Μπούγκοσλαβ Λίντα. Η ταινία παρουσιάζει 3 διαφορετικές ιστορίες, με έναν άντρα να κυνηγά ένα τρένο και πώς απλά συμβάντα είναι ικανά να αλλάξουν τη ζωή ενός ατόμου.
1ο σενάριο
Στο πρώτο σενάριο, ο Βίτεκ, αποφεύγει για λίγο τη σύγκρουση με το άντρα που πίνει την μπύρα. Έτσι προλαβαίνει οριακά να πιαστεί από το βαγόνι και να επιβιβαστεί στο τρένο. Στο τρένο θα συναντήσει τον Ουόρνερ, έναν γερό κομμουνιστή. Ο Βίτεκ αποφασίζει να ενταχθεί στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Σε έναν περίπατο με τον Ουόρνερ, ο Βίτεκ θα συναντήσει τη Τσούσκα, την πρώτη του αγάπη. Οι δύο τελικά συναντιούνται ξανά και κάνουν σεξ, όμως αργότερα η Τσούσκα, απογοητεύεται που ο Βίτεκ εντάχθηκε στο Κόμμα. Ανεπιτυχώς, ο Βίτεκ, θα προσπαθήσει να λύσει ένα πρόβλημα με έναν μηχανικό αεροσκαφών. Αργότερα, ο Βίτεκ διαλύει μία διαμαρτυρία σε ένα νοσοκομείο, και ο Γραμματέας του Κόμματος, τον επιβραβεύει, στέλνοντάς τον σε ειδική αποστολή στη Γαλλία. Σε ένα περίπατο που είχαν ο Βίτεκ και η Τσούσκα, ένας αστυνομικός τους ζητά τα χαρτιά τους. Ως κομμουνιστής ο Βίτεκ μπορεί να συνεχίσει την πορεία του, σε αντίθεση με τη Τσούσκα που κρατείται. Αργότερα, ο Βίτεκ, προσπάθησε να διορθώσει τα πράγματα με τη Τσούσκα, αλλά εκείνη τον απέρριψε.
2ο σενάριο
Στο δεύτερο σενάριο, ο Βίτεκ, πέφτει επάνω στον τύπο που κρατούσε τη μπύρα, με αποτέλεσμα η μπύρα να πέσει. Ο Βίτεκ δε σταματά να απολογηθεί, αλλά τρέχει να προλάβει το τρένο. Αυτή τη φορά δεν το προλαβαίνει και πέφτει επάνω σε έναν φύλακα του σταθμού και τον ρίχνει κάτω. Τότε ο φύλακας φωνάζει ενισχύσεις για να τον σταματήσουν και να τον συλλάβουν. Ένας δικαστής τον δικάζει για τριάντα μέρες σε κοινωνική εργασία. Έτσι ο Βίτεκ εντάσσεται σε μία αντικομμουνιστική οργάνωση και συναντά τον Ντανιέλ, έναν παιδικό του φίλο, και την αδελφή του τη Βέρα. Παράλληλα βαφτίζεται ως χριστιανός. Αργότερα ο Βίτεκ κάνει αίτηση για διαβατήρια, αλλά λόγω της αντικομμουνιστικής του δράσης, δεν εγκρίνεται. Οι αρχές του προσφέρουν συνεργασία και να τους ενημερώσει για τους συνδέσμους στη Γαλλία. Ο Βίτεκ πάει στο σπίτι του και ξεκινά να ερωτοτροπεί με τη Βέρα, μέχρι που τον φωνάζουν στα γραφεία της οργάνωσης, στα οποία έγινε εξονυχιστικός έλεγχος και λεηλατήθηκαν, εκεί ένας άνδρας της αντίστασης, που βλέπει τον Βίτεκ, αμφισβητεί την αφοσίωση του. Κατόπιν προσπαθεί να βρει τη Βέρα στη Βαρσοβία, εις μάτην γιατί αυτή είχε πάει να τον βρει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1987 Κατηγορία:Πολωνικές ταινίες Κατηγορία:Πολωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Πολωνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κριστόφ Κισλόφσκι Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κριστόφ Κισλόφσκι
Φαινόμενο Γκολντράιχ-Κυλάφη
Το φαινόμενο Γκολντράιχ-Κυλάφη ή φαινόμενο GK από το αγγλικο Goldreich-Kylafis είναι κβαντομηχανικό αποτέλεσμα με εφαρμογές στην Αστροφυσική. Το θεωρητικό υπόβαθρο του φαινομένου δημοσιεύτηκε από τον καθηγητή στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια Πήτερ Γκολντράιχ και τον τότε μεταδιδακτορικό ερευνητή και συνεργάτη του Νικόλαο Κυλάφη σε δύο επιστημονικά άρθρα που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό "The Astrophysical Journal".
Το φαινόμενο GK προβλέπει ότι, υπό ειδικές συνθήκες, οι φασματικές γραμμές που εκπέμπονται από διαστρικά μόρια θα πρέπει να είναι γραμμικά πολωμένες με τη διεύθυνση του διανύσματος της γραμμικής πόλωσης να αποκαλύπτει την κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου στο μοριακό νέφος. Ακόμη και ένα μαγνητικό πεδίο έντασης μερικών μG είναι αρκετό για αυτό το αποτέλεσμα. Οι φασματικές γραμμές προκύπτουν από περιστροφικές μεταβάσεις μορίων, για παράδειγμα από J = 1 έως J = 0, όπου J είναι ο περιστροφικός κβαντικός αριθμός. Εάν οι μαγνητικές υποστάθμες του επιπέδου J = 1 είναι εξίσου κατοικημένες, όπως συμβαίνει συνήθως, τότε η φασματική γραμμή δεν είναι πολωμένη. Ωστόσο, εάν οι μαγνητικές υποστάθμες είναι άνισα κατοικημένες, τότε η γραμμή είναι πολωμένη. Το 1981 Goldreich και Κυλάφης έδειξαν ότι, εάν το πεδίο ακτινοβολίας (το δικό τους συν το εξωτερικό) στο οποίο βρίσκονται τα μόρια είναι ανισότροπο, τότε οι μαγνητικές υποστάθμες είναι άνισα κατοικημένες. Δεδομένου ότι τα πεδία ισοτροπικής ακτινοβολίας είναι πρακτικά ανύπαρκτα στη φύση (π.χ. εμφανίζονται μόνο στο κέντρο ενός τέλεια απομονωμένου σφαιρικού μοριακού νέφους), το φαινόμενο θα έπρεπε να είναι εύκολα ανιχνεύσιμο. Αυτό όμως δεν ισχύει, επειδή απαιτούνται επιπλέον ορισμένες και συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Αυτές είναι ότι το οπτικό βάθος της γραμμής του μοριακού νέφους πρέπει να περίπου μονάδα και ο ρυθμός αυθόρμητης ακτινοβολίας πρέπει να είναι συγκρίσιμος ή μεγαλύτερος από το ρυθμό σύγκρουσης.
Δεδομένου ότι οι παρατηρούμενες γραμμές από μοριακά νέφη είναι ευρείες, λόγω της ύπαρξης βαθμίδων ταχύτητας μέσα στο νέφος, το φαινόμενο GK έχει τη δυνατότητα να αποκαλύψει την κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου κατά μήκος της κατεύθυνσης παρατήρησης. Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί σε περιοχές σχηματισμού νέων αστεριών και πρόσφατα σε αστέρια που βρίσκονται στο στάδιο θερμικής παλμικής (TP-) του ασυμπτωτικού κλάδου των γιγάντων (AGB).
Δημιουργισμός
Ως δημιουργισμός, στην πιο ευρεία μορφή του, εννοείται η θρησκευτική πίστη πως το σύμπαν και η ζωή δημιουργήθηκε εκ του μηδενός από μια θεϊκή οντότητα, απορρίπτοντας κατά αυτό τον τρόπο τις γνωστές επιστημονικές εξηγήσεις σχετικά με τη δημουργία του κόσμου και ειδικότερα την εξελικτική βιολογία.
Με δεδομένη την εξέλιξη του δημιουργισμού στην πορεία του χρόνου, οι υπέρμαχοι του δημιουργισμού καλύπτουν σήμερα ένα ευρύ φάσμα απόψεων. Ορισμένοι υποστηρίζουν πως η Γη δημιουργήθηκε από τον Θεό πριν μερικές χιλιάδες χρόνια (6.000-10.000), ερμηνεύοντας κυριολεκτικά το βιβλίο της Γένεσης, ενώ άλλοι αποδέχονται γεωλογικά ευρήματα και επιστημονικές μεθόδους χρονολόγησης της Γης απορρίπτοντας συγχρόνως την εξέλιξη των ειδών. Εκτός από το δημιουργισμό της Νέας και Παλαιάς Γης, όπως συνήθως καλούνται οι δύο θέσεις, ειδικότερες κατηγορίες αποτελούν επίσης η θεϊστική εξέλιξη, η οποία θεωρείται περισσότερο συμβατή με την καθιερωμένη επιστημονική γνώση, και η θεωρία του ευφυούς σχεδιασμού.
Τα επιχειρήματα των δημιουργιστών δε στηρίζονται σε αποδείξεις που προκύπτουν μέσα από τη μελέτη του φυσικού κόσμου, ενώ η πίστη σε μία υπερφυσική παρέμβαση δεν υπόκειται σε επιστημονικό έλεγχο μέσω παρατήρησης και πειράματος. Για αυτό το λόγο, η γενική τάση της επιστημονικής κοινότητας ταυτίζεται με τη θέση πως ο δημιουργισμός αποτελεί ψευδοεπιστήμη. Στον πυρήνα της αντιπαράθεσης μεταξύ των υποστηρικτών του δημιουργισμού και της πλειοψηφίας  των επιστημόνων βρίσκονται συνολικά η εξέλιξη των ειδών και ειδικότερα η παραδοχή της κοινής καταγωγής τους, η ηλικία της Γης, η δημιουργία του ηλιακού συστήματος και η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης.
Ως πίστη στη θεϊκή δημιουργία, έχει ιστορία εκατοντάδων ετών και συνδέεται με την ιστορία των θρησκειών, ωστόσο ως γενικός όρος χρησιμοποιείται από τα τέλη του 19ου αιώνα. Το ενδιαφέρον για το δημιουργισμό ανανεώθηκε μεταξύ συντηρητικών θρησκευτικών ομάδων αμέσως μετά τη δημοσίευση της Καταγωγής των ειδών (1859) του Κάρολου Δαρβίνου. Από τις αρχές του 20ού αιώνα, η αντιπαράθεση μεταξύ του δημιουργισμού και της εξέλιξης υπήρξε εξέχουσα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Το 1925, σύμφωνα με νομοθετική πράξη του αντιπροσώπου της πολιτείας του Τενεσί Τζον Ουάσιγκτον Μπάτλερ, απαγορεύτηκε η διδασκαλία οποιασδήποτε θεωρίας "αρνείτο την ιστορία της Θεϊκής Δημιουργίας όπως διδάσκεται στη Βίβλο" οδηγώντας στη δίκη τον καθηγητή Τζον Σκόουπς, η οποία και εξέτασε τη νομιμότητα της πράξης. Από τότε αρκετές ανάλογες δικαστικές υποθέσεις στις ΗΠΑ αποφάνθηκαν πως οι διάφορες μορφές δημιουργισμού αποτελούν θρησκευτικές πεποιθήσεις αντί επιστημονικών θεωριών, κρίνοντας αντισυνταγματική τη σχολική διδασκαλία τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προέλευση της ζωής
Ρόμπερτ Πρέστον
μικρογραφία|352x352εσ| Διαφήμιση για τον Typhoon (1940) με τους Preston και Dorothy Lamour δεξιά|μικρογραφία|263x263εσ| [[Γκρέγκορι Πεκ, Τζόαν Μπένετ και Πρέστον στην Υπόθεση Macomber (1947)]] δεξιά|μικρογραφία|337x337εσ| Ο Πρέστον και η Μαίρη Μάρτιν στο Μπρόντγουεϊ παίζουν I Do! I Do! (1966) O Ρόμπερτ Πρέστον (Robert Preston Meservey, 8 Ιουνίου 1918 – 21 Μαρτίου 1987) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου και τραγουδιστής του Broadway και του κινηματογράφου, γνωστός για τη συνεργασία του με το συνθέτη Meredith Willson και τον ρόλο του καθηγητή Χάρολντ Χιλ στο μιούζικαλ του 1957 The Music Man και την κινηματογραφική μεταφορά του 1962. Η ταινία του χάρισε την πρώτη από τις δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα. Ο Πρέστον συνεργάστηκε δύο φορές με τον σκηνοθέτη Μπλέικ Έντουαρντς, πρώτα στο SOB (1981) και ξανά στο Victor/Victoria (1982). Για την ερμηνεία του Carroll "Toddy" Todd στον τελευταίο, ήταν υποψήφιος για το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου στα 55α Όσκαρ.
Πρώτα χρόνια
Ο Πρέστον γεννήθηκε ως Robert Preston Meservey στο Νιούτον της Μασαχουσέτης, γιος της Ruth L. (όνομα γεννήσεως Rea) (1895–1973) και του Frank Wesley Meservey (1899–1996), εργάτη ρούχων και υπάλληλου τιμολόγησης για την American Express. Αφού φοίτησε στο Λύκειο Αβραάμ Λίνκολν στο Λος Άντζελες, σπούδασε υποκριτική στο Pasadena Community Playhouse. Ο Ρόμπερτ Πρέστον μοίρασε το χρόνο του ομοιόμορφα, εμφανιζόμενος τόσο σε θεατρικά έργα όσο και σε ταινίες.
Καριέρα
Στο γυμνάσιο, ο Πρέστον ενδιαφέρθηκε για τη μουσική και εμφανίστηκε σε οπερέτες. Εμφανίστηκε σε μια παραγωγή του έργου Ιούλιος Καίσαρας μιας χρηματιστηριακής εταιρείας και σε μια παραγωγή Pasadena Playhouse του Idiot's Delight . Η δουλειά του άρεσε σε έναν δικηγόρο της Paramount Pictures και τον στρατολόγησε στο στούντιο. Οι Los Angeles Times ανέφεραν ότι η μητέρα του Πρέστον εργαζόταν στην Decca Records, τη δισκογραφική του Μπινγκ Κρόσμπι, και γνώριζε τον αδερφό του Κρόσμπι, Έβερετ, έναν πράκτορα ταλέντων. Τον έπεισε να παρακολουθήσει μια από τις παραστάσεις του Πρέστον στο Pasadena Playhouse. Το αποτέλεσμα ήταν ένα συμβόλαιο με το πρακτορείο Crosby και μια κινηματογραφική συμφωνία με την Paramount Pictures, το στούντιο του Κρόσμπι. Ο Πρέστον έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην μεγάλη οθόνη το 1938, στα αστυνομικά δράματα King of Alcatraz (1938) και Illegal Traffic.
Το στούντιο διέταξε τον Πρέστον να σταματήσει να χρησιμοποιεί το οικογενειακό του όνομα Meservey. Ως Ρόμπερτ Πρέστον, το όνομα με το οποίο ήταν γνωστός για ολόκληρη την επαγγελματική του καριέρα, εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες του Χόλιγουντ, κυρίως αλλά όχι αποκλειστικά γουέστερν. Ήταν ο Digby Geste στο ριμέικ ήχου του Beau Geste (1939) με τον Γκάρι Κούπερ και το Ρέι Μιλάντ, και συμμετείχε στο North West Mounted Police (1940), επίσης με τον Κούπερ. Έπαιξε έναν αστυνομικό ντετέκτιβ του Λος Άντζελες στο φιλμ νουάρ This Gun for Hire (1942).
Στρατιωτική θητεία
Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος διέκοψε τις αναθέσεις της Paramount στον Πρέστον. Μετά την ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, εντάχθηκε στις Πολεμικές Αεροπορίες Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών και υπηρέτησε ως αξιωματικός πληροφοριών στην 9η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ με την 386η Ομάδα Βομβών (Μεσαίο). Στο τέλος του πολέμου στην Ευρώπη, το 386ο και ο λοχαγός Robert Meservey, ένας αξιωματικός S-2 (πληροφορίες), τοποθετήθηκαν στο Σιντ-Τρέιντεν στο Βέλγιο. Η δουλειά του Meservey ήταν να λαμβάνει αναφορές πληροφοριών από το αρχηγείο της 9ης Πολεμικής Αεροπορίας και να ενημερώνει τα πληρώματα των βομβαρδιστικών για το τι να περιμένουν για την εκπλήρωση των αποστολών τους.
Επιστροφή στην υποκριτική
Όταν ο Πρέστον συνέχισε την καριέρα του στον κινηματογράφο το 1947, ήταν ως ανεξάρτητος ηθοποιός χαρακτήρων, δεχόμενος ρόλους για την Paramount, την RKO, την MGM και διάφορους ανεξάρτητους παραγωγούς. Αν και ο Πρέστον έπαιξε σε πολλές ταινίες, δεν έγινε ποτέ μεγάλος σταρ. Σε μια συνέντευξή του το 1984, θυμήθηκε: «Έπαιζα τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλες τις ταινίες Β διαλογής και τον κακό σε όλα τα έπη. Μετά από λίγο, ήταν ξεκάθαρο για μένα ότι είχα φτάσει σε αυτό που επρόκειτο να γίνω στις ταινίες» Ο Πρέστον βρήκε επιπλέον ρόλους στην τηλεόραση της δεκαετίας του 1950.
Επιτυχία στη σκηνή, νέα έργα
Ο Ρόμπερτ Πρέστον είναι πιθανώς περισσότερο γνωστός για την ερμηνεία του ως καθηγητής Χάρολντ Χιλ στο μιούζικαλ του Μέρεντιθ Γουίλσον The Music Man (1957). «Έχουν περάσει από όλους τους ανθρώπους της μουσικής κωμωδίας πριν με ρίξουν», θυμόταν ο Πρέστον χρόνια αργότερα. Κέρδισε ένα βραβείο Tony για την ερμηνεία του. Ο Πρέστον εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του Time στις 21 Ιουλίου 1958. Συνέχισε στον ρόλο μέχρι τον Ιανουάριο του 1959, όταν αντικαταστάθηκε από τον Έντι Άλμπερτ για 18 μήνες. Τον Ιούνιο του 1960 ο Πρέστον επέστρεψε στον ρόλο για δύο εβδομάδες, έως ότου ο διάδοχός του, Μπερτ Παρκς, έγινε διαθέσιμος. Ο Παρκς ολοκλήρωσε την πορεία ενώ ο Πρέστον βρισκόταν στο Χόλιγουντ, απασχολημένος με την κινηματογραφική εκδοχή του σόου.
Ο Τζακ Λ. Γουόρνερ, στέλεχος της Warner Bros, ήθελε να πάρει τους Τζέιμς Κάγκνεϊ, Κάρι Γκραντ ή Φρανκ Σινάτρα για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία. Η Warner ματαιώθηκε από το συγγραφέα-συνθέτη Meredith Willson,ο οποίος είχε εγκρίνει το συμβόλαιό  του για το ακίνητο. Ο Γουίλσον απείλησε ότι θα ακυρώσει το συμβόλαιο, εκτός και αν ο Ρόμπερτ Πρέστον έπαιρνε ρόλο. Η Warner αναγκάστηκε να συμμορφωθεί.
Το 1961 ζητήθηκε από τον Πρέστον να κάνει μια ηχογράφηση ως μέρος ενός προγράμματος από το Συμβούλιο του Προέδρου για τη Φυσική Κατάσταση για να ενθαρρύνει τους μαθητές να κάνουν περισσότερη καθημερινή άσκηση. Αντίγραφα της ηχογράφησης του τραγουδιού, Chicken Fat, που έγραψε και συνέθεσε ο Μέρεντιθ Γουίλσον, που ερμήνευσε ο Πρέστον με πλήρη ορχηστρική συνοδεία, διανεμήθηκαν σε δημοτικά σχολεία σε όλη τη χώρα και έπαιξαν για τους μαθητές καθώς εκτελούσαν καλλισθενική. Το τραγούδι αργότερα έγινε μια καινοτόμα επιτυχία και μέρος των παιδικών αναμνήσεων πολλών baby-boomers.
Το 1962 ο Πρέστον έπαιξε σημαντικό υποστηρικτικό ρόλο, ως ο αρχηγός του βαγονιού Ρότζερ Μόργκαν, στο έπος της MGM How the West Was Won. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε ως Πάντσο Βίγια σε ένα μιούζικαλ που ονομάζεται We Take the Town, το οποίο έκλεισε κατά τη διάρκεια της δοκιμής του στη Φιλαδέλφεια και δεν έφτασε ποτέ στο Broadway.
Προσωπική ζωή και θάνατος
Ο Πρέστον παντρεύτηκε την ηθοποιό Κάθριν Κρεγκ το 1940. Διατηρούσε κρυφή την ιδιωτική του ζωή και δεν έχει επίσημα βιογραφικά, αλλά έδωσε αρκετές συνεντεύξεις, ειδικά στα τέλη της καριέρας του.
Τον Μάρτιο του 1987, σε ηλικία 68 ετών, ο Πρέστον πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Γεγονότα Απριλίου 2007
04
Ιωάννης Γ. Κουτσάκος
Ο '''Ιωάννης Γ. Κουτσάκος''' (Πάφος 1925 - Λευκωσία 2009) υπήρξε κορυφαίος Κύπριος φιλόσοφος και παιδαγωγός.
Σπουδές
Υπήρξε απόφοιτος του Ελληνικού Γυμνασίου της Πάφου (1942), και πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Aθηνών (1951). Στη συνέχεια, μεταξύ 1953 και 1956, συνέχισε ανώτερες σπουδές στους τομείς της φιλοσοφίας, της ψυχολογίας και των παιδαγωγικών στη Βιέννη, στη Βόννη και στην Κολωνία. Το 1976 αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας ύστερα από έγκριση της διατριβής του με θέμα: "Η ερώτησις τι εστίν εις τον Πλάτωνα".
Συμμετοχή στον Απελευθερωτικό Αγώνα της Κύπρου
Έλαβε ενεργό μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου των ετών 1955-59, φιλοξενώντας στο σπίτι του στη Λεμεσό καταζητούμενους αγωνιστές.
Φιλοσοφικό έργο
Ο Γιάννης Κουτσάκος υπήρξε ένας στιβαρός φιλόσοφος του καιρού μας, με μια φιλοσοφική αμεσότητα, γράφοντας με ένα τρόπο διαλεκτικό και επαγωγικό. Αναδεικνύει τα διαχρονικά οντολογικά ερωτήματα της Φιλοσοφίας μέσα από την προοπτική του καιρού μας, καθώς και τα υπαρξιακά ερωτήματα των ανθρώπων της εποχής μας, με έμφαση στη θεματική της αποξένωσης του κόσμου της Δύσης.
Εργογραφία
Το συγγραφικό έργο  του περιλαμβάνει πλήθος δημοσιευμάτων, όπως αυτοτελή και συλλογικά βιβλία, αρθρογραφία κ.ά. Εξέδωσε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα βιβλία και άρθρα:
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ:
ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ:
ΑΡΘΡΑ:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι επιστήμονες Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Σύγχρονοι Κύπριοι φιλόσοφοι
Θαύματα του Αγίου Δημητρίου
Τα Θαύματα του Αγίου Δημητρίου είναι μια συλλογή από ομιλίες που γράφτηκαν στην Ελληνική γλώσσα τον 7ο αιώνα, αναφέρονται στα θαύματα που έκανε ο Προστάτης και πολιούχος άγιος της Θεσσαλονίκης Άγιος Δημήτριος. Είναι μια μοναδική ιστορία για την πόλη και τα Βαλκάνια γενικά, αναφέρεται στις επιθέσεις που έκαναν οι Σλάβοι στα τέλη του 6ου και στις αρχές του 7ου αιώνα, δεν υπάρχουν σε καμιά άλλη πηγή. Τα Θαύματα περιέχουν δύο βιβλία, το πρώτο έγραψε ο Ιωάννης ηγούμενος στην Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης (610-620) και το δεύτερο ανώνυμος συγγραφέας την δεκαετία του 680. Το 1ο Βιβλίο αναφέρεται στις επεμβάσεις του Αγίου Δημητρίου για την σωτηρία της Θεσσαλονίκης την εποχή του Ευσέβιου, προκατόχου του Ιωάννη, το μεγάλο κύμα πανώλης που ξέσπασε και τις επιθέσεις που έκαναν οι Σκλαβηνοί Νότιοι Σλάβοι και οι Άβαροι. Τα επεισόδια αυτά που έγραψαν σε μορφή ομιλιών δημοσιοποιήθηκαν στο κοινό της πόλης προκειμένου να μάθουν ότι ο πολιούχος Άγιος της πόλης βρίσκεται στο πλευρό τους. Το 2ο Βιβλίο διαφέρει σε ύφος από το πρώτο, περιγράφει μια μεγάλη σειρά από επιθέσεις των Σλάβων και των Άβαρων στα Βαλκάνια με αποκορύφωμα την μεγάλη επίθεση (677) και τελικά την εγκατάσταση τους στην περιοχή. Η διαφορά είναι ότι ενώ το πρώτο βιβλίο τους αποκαλεί "βαρβάρους" το δεύτερο τους αποκαλεί "γείτονες και φιλικούς λαούς". Το δεύτερο βιβλίο ωστόσο κατέστη αντιδημοφιλές τους επόμενους αιώνες για αυτό σώζεται μονάχα σε ένα αντίγραφο. Τα Θαύματα του Αγίου Δημητρίου θεωρούνται πολύτιμη ιστορική πηγή, ο ιστορικός Δημήτριος Ομπολένσκυ έγραψε :
"Δεν υπάρχει καμιά άλλη εργασία της εποχής που να περιγράφει με τόσο μεγάλη λεπτομέρεια την στρατιωτική οργάνωση και την τοπογραφία της Θεσσαλονίκης, τους πολέμους στα Βαλκάνια και τις επιδρομές των βαρβάρων. Οι Σλάβοι αναζητούσαν να κερδίσουν τις θερμές παραλίες του Αιγαίου και την επιβλητική Μητρόπολη που βρισκόταν στον μυχό του κόλπου. Υπάρχουν ελάχιστα έργα από την εποχή του Μεσαίωνα που να περιγράφουν την επέμβαση του πολιούχου προστάτη για την σωτηρία της πόλης".
Το Δεύτερο Βιβλίο περιγράφει την δεύτερη Βασιλική του Αγίου Δημητρίου πριν την καταστροφή της από την φωτιά (629/634). Τα λίγα τμήματα που σώθηκαν χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση του νέου ναού, μερικά από είναι μωσαϊκά, κάποιο από αυτά απεικονίζει τον επίσκοπο Ιωάννη που περιγράφει το πρώτο Βιβλίο.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία Κατηγορία:Μεσαιωνική Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Ιστορία των Νότιων Σλάβων
Ευρωπαϊκή λογιστική μονάδα
Η Ευρωπαϊκή Λογιστική Μονάδα (ΕΛΜ ή ECU από τα αγγλικά European currency unit) αποτέλεσε από το 1979 μέχρι το 1998 την λογιστική μονάδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΚ) αργότερα Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και ήταν ο προπομπός του Ευρώ. Ο ISO-4217 κωδικός για την ΕΛΜ ήταν XEU. Η ονομασία ECU δεν ήταν μόνο η σύντμηση της αγγλικής ονομασίας European Currency Unit, αλλά παρέπεμπε και στο Écu,ένα παλιό γαλλικό κέρμα.Το σύμβολο του νομίσματος ₠ (διεθνές πρότυπο Unicode: U+20A0 EURO-CURRENCY SIGN)περιέχει ένα C και ένα E, που είναι τα αρχικά γράμματα των λέξεων Communauté Européenne (το γαλλικό για Ευρωπαϊκή Κοινότητα) Η ΕΛΜ αντικαταστάθηκε την 1 Ιανουαρίου 1999 σε μια σχέση ανταλλαγής 1:1 από το Ευρώ.
Η αξία της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Μονάδας καθορίστηκε από το λεγόμενο καλάθι νομισμάτων και υπολογίσθηκε χρησιμοποιώντας ένα ακριβές ποσό των εθνικών νομισμάτων των κρατών μελών της ΕΕ. Το βάρος του κάθε νομίσματος στο καλάθι στηρίχθηκε σε διάφορα μακροοικονομικά κριτήρια, όπως το εθνικό μερίδιο του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και το μερίδιο του κάθε κράτους στο εσωτερικό εμπόριο της ΕΚ και η σημασία του εθνικού νομίσματος ως αποθεματικού νομίσματος. Το βάρος αυτό επανεξετάζεται κάθε πέντε έτη και αναπροσαρμόζεται εάν είναι απαραίτητο. Το άθροισμα των νομισμάτων στο καλάθι εξισώνονταν με την προϋπάρχουσα ευρωπαϊκή λογιστική μονάδα (ΕΛΜ), η οποία με τη σειρά είχε καθοριστεί με μια σταθερή ισοτιμία έναντι του δολαρίου στις αρχές του 1970.
Η συναλλαγματική ισοτιμία της ΕΛΜ απέναντι σε ένα άλλο νόμισμα προέκυπτε από την ισοτιμία του αθροίσματος των νομισμάτων στο καλάθι πολλαπλασιαζόμενο με το ποσό του εκάστοτε νομίσματος στο καλάθι.
Τραπεζογραμμάτια σε ECU δεν υπήρχαν, παρά μόνο νομίσματα αναμνηστικών ειδικών εκδόσεων. Ωστόσο ορισμένα κράτη μέλη εξέδιδαν κρατικά ομόλογα και γραμμάτια σε ECU, τα οποία και διαπραγματεύονταν σε χρηματιστήρια και θα μπορούσαν να αγοραστούν από ιδιώτες. Επίσης ήταν δυνατοί Τραπεζικοί λογαριασμοί, όσο και τα εμβάσματα σε ECU για ιδιώτες, όμως δεν πρόσφερε κάθε εμπορική τράπεζα τα προϊόντα αυτά στους πελάτης της. Επίσης πωλούνταν ταξιδιωτικές επιταγές σε ECU.
Ετυμολογία
Αν και το ακρωνύμιο ECU αποτελείται από αγγλικές λέξεις, το écu είναι επίσης το όνομα ενός αρχαίου γαλλικού νομίσματος. Αυτός ήταν ένας λόγος για τον οποίο επινοήθηκε ένα νέο όνομα για το διαδοχικό νόμισμά του, το ευρώ, το οποίο θεωρήθηκε ότι δεν ευνοούσε καμία γλώσσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομισματολογία Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά Κατηγορία:Ευρωζώνη Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Μαργαρίτης
Όνομα
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αγία Ειρήνη Θηρασίας
Η Αγία Ειρήνη είναι οικισμός της Σαντορίνης. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Θηρασίας, της δημοτικής ενότητας Οίας, του δήμου και περιφερειακής ενότητας Θήρας, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Η Αγία Ειρήνη βρίσκεται στο νησάκι Θηρασία της Σαντορίνης και, συγκεκριμένα, στο βόρειο άκρο της απέναντι από την Οία, σε υψόμετρο 15. Απέχει περίπου 3,5 χλμ. Β. του Μανωλά.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Η Αγία Ειρήνη αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1991.
Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/dkmet2pdf.php?sid=793)
Εκδηλώσεις
Το πανηγύρι της Αγίας Ειρήνης στις 5 Ιουλίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Θηρασίας Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Ελεονώρα της Προβηγκίας
thumb|right|250px|Η Ελεονώρα της Προβηγκίας με τον σύζυγο της Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας όπως απεικονίζεται από τον Ματθαίο των Παρισίων τη δεκαετία του 1250. Η Ελεονώρα της Προβηγκίας (Eleanor of Provence, 1223 – 25 Ιουνίου 1291) ήταν βασίλισσα της Αγγλίας ως σύζυγος του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας, δεύτερη κόρη του Ραϊμόνδου Βερεγγάριου Δ΄ της Προβηγκίας και της Βεατρίκης της Σαβοΐας. Η Ελεονώρα ήταν αντιβασιλέας της Αγγλίας κατά τη διάρκεια της απουσίας του συζύγου της (1253). Γεννημένη στο Αιξ-αν-Προβάνς εκπαιδεύτηκε με ευρύτατη μόρφωση και αγάπη στο διάβασμα μαζί με τις αδελφές της Μαργαρίτα της Προβηγκίας, Σάντσια της Προβηγκίας και Βεατρίκη της Προβηγκίας, όλες αξιόλογες, που έγιναν σύζυγοι μεγάλων Ευρωπαίων βασιλιάδων, ήταν γνωστή για την εξυπνάδα της, την ικανότητα της να γράφει ποιήματα και την πρωτοπορία της στη μόδα.
Γάμος με τον Ερρίκο Γ'
Μετά τον γάμο της μεγαλύτερης αδελφής της Μαργαρίτας με τον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας, ο θείος της Γουλιέλμος συναντήθηκε με τον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας με στόχο να τον παντρέψει με την Ελεονώρα. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε με το μεγάλο ύψος της προίκας που ζητούσε ο Ερρίκος που έφτανε τα 20.000 ασημένια μάρκα για να καλύψει τα έξοδα του γάμου της αδελφής του Ισαβέλλας, η διαφορά λύθηκε όταν ο πατέρας της του υποσχέθηκε ότι θα πάρει 10.000 μάρκα μετά τον θάνατο του. Η Ελεονώρα όπως οι αδελφές της, η μητέρα της και η γιαγιά της φημιζόταν για την ομορφιά της, περιγράφεται σαν μελαχρινή με μαύρα μαλλιά και ωραία μάτια. Στις 22 Ιουνίου 1235 σε ηλικία 12 ετών η Ελεονώρα αρραβωνιάστηκε τον νεαρό Ερρίκο. .
Η τελετή του γάμου με τον Ερρίκο Γ΄ έγινε το 1236 στον Καθεδρικό Ναό του Κάντερμπερυ από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Έντμουντ Ριτς. Η Ελεονώρα δεν είχε πατήσει ποτέ στην Αγγλία μέχρι τότε ούτε είχε δει ποτέ τον μελλοντικό σύζυγο της. Φορούσε ένα αστραφτερό χρυσό φόρεμα στενά δεμένο στην μέση, πολύ ανοιχτό στα πόδια με μακριά μανίκια επενδεδυμένα με ερμίνα, τον γάμο ακολούθησε μεγαλοπρεπέστατο συμπόσιο στο οποίο ήταν προσκεκλημένη όλη η Αγγλική αριστοκρατία.
Μίσος των Άγγλων
Η Ελεονώρα ήταν υπερβολικά αφοσιωμένη και πιστή στο Ερρίκο Γ΄ όπως όλες οι αδελφές της στους συζύγους τους, αλλά έφερε από την Προβηγκία στην Αγγλική αυλή έναν μεγάλο αριθμό από ξαδέλφους, θείους και ευγενείς που ο ίδιος ο Ερρίκος τοποθέτησε σε προνομιακή θέση, αυτό την έκανε άκρως μισητή στους Άγγλους. Ο θείος της Γουλιέλμος της Σαβοΐας έγινε προσωπικός σύμβουλος του Ερρίκου Γ΄ υποτιμώντας σημαντικά τους γηγενείς Άγγλους ευγενείς. Το μίσος των Άγγλων απέναντι της φάνηκε όταν ο σύζυγος της έφυγε για τη Νορμανδία αφήνοντας την ίδια αντιβασιλέα (1253), οι κάτοικοι του Λονδίνου στις 13 Ιουλίου 1263 την αναγνώρισαν όταν έπλεε στον Τάμεση, της επιτέθηκαν σκληρά χτυπώντας βαριά τον οδηγό με πέτρες, λάσπη, λαχανικά και χαλασμένα αυγά. Οι κάτοικοι του Λονδίνου ιδιαίτερα ήταν περισσότερο εξοργισμένοι μαζί της επειδή τους επέβαλλε για βαριά φορολογία και πρόστιμα. Η Ελεονώρα τελικά σώθηκε μόνο με την επέμβαση του δημάρχου του Λονδίνου Τόμας Φιτζτόμας ο οποίος τη φυγάδευσε και της πρόσφερε καταφύγιο το σπίτι του επισκόπου του Λονδίνου.
Βασιλομήτωρ του γιου της Εδουάρδου Α'
Το 1272 πέθανε ο σύζυγος της Ερρίκος Γ΄ και ο μεγαλύτερος γιος της Εδουάρδος έγινε βασιλιάς της Αγγλίας ως Εδουάρδος Α΄ σε ηλικία 33 ετών η ίδια η Ελεονώρα παρέμεινε στην αυλή του γιου της ως βασιλομήτωρ και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τα εγγόνια της. Ο θάνατος του εγγονού της Ερρίκου στον οποίο είχε αδυναμία (1274) τη γέμισε με έντονη θλίψη, έδωσε εντολή να θάψουν την καρδιά του στο Γκίλντφορντ που ίδρυσε στη μνήμη του, την επόμενη χρονιά (1275) πέθαναν και οι δυο κόρες της η Μαργαρίτα στις 26 Φεβρουαρίου και η Βεατρίκη στις 24 Μαρτίου. Η Ελεονώρα απογοητευμένη αποσύρθηκε σε μοναστήρι με τους μοναδικούς ανθρώπους που είχε επικοινωνία ήταν η αδελφή της Μαργαρίτα, Βασίλισσα της Γαλλίας, και ο γιος της Εδουάρδος. Η Ελεονώρα πέθανε στις 25 Ιουνίου 1291 στο Μοναστήρι του Έιμσμπερυ, 8 μίλια βόρεια του Σώλσμπερυ. Τάφηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1291 στο Αββαείο της Αγίας Μαρίας και του Αγίου Μέλορ. Είναι η μοναδική βασίλισσα της Αγγλίας της οποίας δεν έχει βρεθεί ο τάφος της, η καρδιά της μεταφέρθηκε στο Λονδίνο και τάφηκε στην κοινότητα των Φραγκισκανών.
Πρωτοπόρος στις επιστήμες και στη μόδα
Η Ελεονώρα περιγράφεται σαν πολύ μορφωμένη, έξυπνη και με ικανότητες να γράφει ποιήματα, εκτός από την ομορφιά της έμεινε γνωστή και σαν πρωτοπόρος της μόδας με υφάσματα που εισήγαγε από τη Γαλλία. Φορούσε πάντοτε ημιχρωματιστούς χιτώνες με χρυσούς ή ασημένιους κορσέδες, λάτρευε τα κόκκινα μεταξωτά υφάσματα με διακοσμήσεις από επίχρυσο τριαντάφυλλο και για καλύψει τα σκούρα μαλλιά της φορούσε καμαρωτά καλύμματα, το κεφάλι της φαινόταν σαν λουλούδι σε ένα περιτυλισσόμενο σπαθί. Είχε μεγάλη αγάπη για τους τροβαδούρους και τα τραγούδια τους, αγόραζε και διάβαζε βιβλία που σχετίζονταν με διάφορες ιστορίες από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες της.
Κληρονόμοι
Με τον σύζυγο της Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας απέκτησε:
Η Ελεονώρα είχε μεγάλη αδυναμία στον γιο της Εδουάρδο, όταν αρρώστησε σε βαθμό που ήταν έτοιμος να πεθάνει (1246) έμεινε μαζί του στο Αββαείο του Μπωλιέ στο Χάμπσιρ για τρεις βδομάδες, πολύ περισσότερο από ότι το επέτρεπαν οι θρησκευτικοί κανόνες. Όταν ο Εδουάρδος ανέρρωσε έπεισε τον σύζυγο της Ερρίκο να του παραχωρήσει το δουκάτο της Γασκώνης (1249). Η μικρότερη κόρη της Αικατερίνη είχε εκφυλιστική ασθένεια γι' αυτό ήταν κουφή. Όταν πέθανε σε ηλικία τριών ετών πένθησε βαριά τον θάνατο της μαζί με τον σύζυγο της (1257).
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Οίκος της Αραγωνίας Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Δούκισσες της Ακουιτανίας
Κοκκινόβρυση Αιτωλοακαρνανίας
Ιστορικά στοιχεία
Η Κοκκινόβρυση παλαιότερα ήταν μέρος της πρώην Επαρχίας Τριχωνίδας. Μέχρι το 1928 το όνομα του χωριού ήταν "Κουσίνα", τότε και μετονομάστηκε σε "Κοκκινόβρυση", βέβαια η παλαιότερη ονομασία είναι ακόμα και σήμερα ιδιαίτερα γνωστή και συχνά βρίσκεται σε χρήση.
Παραπομπές και υποσημειώσεις
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Νικόλαος Γεωργαντής
right|thumb|300px|Ταφικό μνημείο του ποιητή Γεωργίου Σουρή, [[Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών|Α' Κοιμητήριο Αθηνών. Έργο του Ν. Γεωργαντή.]] Ο Νικόλαος Γεωργαντής (1883-1947) ήταν Έλληνας γλύπτης, ο οποίος γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας, με δάσκαλο τον Γεώργιο Βρούτο. Στη συνέχεια τελειοποίησε τις σπουδές του στην Ακαδημία της Γκραντ Σωμιέρ (Académie de la Grande Chaumière) και τη Σχολή Καλών Τεχνών (École des Beaux–Arts) στο Παρίσι.