cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς
Ο Νικόδημος Βαλληνδράς (κατά κόσμον Νικόλαος Βαλληνδράς του Λεωνίδα, 1915-2008) ήταν μητροπολίτης Πατρών την περίοδο από το 1974 ως το 2005, οπότε και παραιτήθηκε. Νωρίτερα είχε διατελέσει μητροπολίτης Ζιχνών και Νευροκοπίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Φεβρουαρίου 1915. Αφού έλαβε τη εγκύκλια εκπαίδευση, εισήλθε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το 1936. Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το κήρυγμα και με το κατηχητικό έργο της Εκκλησίας.
Μετά την εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας χειροτονήθηκε διάκονος το 1939 και διετέλεσε αρχιδιάκονος του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου από το ίδιο έτος έως και το 1941. Παράλληλα, κατείχε και τη θέση του Γραμματέα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, την οποία και κράτησε μέχρι το 1957. Το 1944 χειροτονήθηκε αρχιμανδρίτης και το διάστημα μεταξύ του 1946-1947 ήταν ιεροκήρυκας στην αρχιεπισκοπή Αθηνών και στην μητρόπολη Ιωαννίνων.
Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας της 75ης Ταξιαρχίας, με την οποία βρέθηκε στο μέτωπο του Γράμμου καθώς και στη Μακρόνησο. Μετά τη λήξη του Εμφυλίου, ανέλαβε τη διεύθυνση του Γραφείου Ανοικοδομήσεως των ανά την επικράτεια κατεστραμμένων, ένεκα των πολεμικών συγκρούσεων, ναών.
Από το 1950 ως το 1965 διετέλεσε ιερέας σε διάφορους ναούς της Αθήνας καθώς και καθηγούμενος της μονής Ασωμάτων Πετράκη για μια τριετία, από το 1957. Επίσης χρημάτισε Διευθυντής της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη (1961-1962).
Στις 22 Νοεμβρίου 1965, εξελέγη μητροπολίτης Ζιχνών και Νευροκοπίου, ενώ στις 22 Μαΐου 1974 μετετέθη στη μητρόπολη Πατρών. Στις 12 Ιανουαρίου 2005 υπέβαλε την παραιτήσή του λόγω προχωρημένης ηλικίας.
Ο Νικόδημος Βαλληνδράς ήταν μόνιμος κάτοικος Πατρών. Απεβίωσε στην Αθήνα, όπου διέμενε τα τρία τελευταία χρόνια του βίου του, στις 16 Νοεμβρίου του 2008 σε ηλικία 93 ετών.
Νομός Κιλκίς
Ο Νομός Κιλκίς ήταν μια αυτοδιοικητική δομή της σύγχρονης Ελλάδας, ενώ σήμερα αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς, μια υποδιαίρεση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.
Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς
Το έργο του
Ο Βαλληνδράς διακρινόταν για την ποιμαντικό, κηρυγματικό, μουσικολογικό, λειτουργικό, υμνογραφικό αλλά και το εν γένει πολύπλευρο συγγραφικό του έργο. Έγραψε πολλές αγιολογικές μελέτες, υμνολογικά και κηρυγματικά έργα καθώς και μονογραφίες ιστορικού και εκκλησιαστικού περιεχομένου.
Νομός Κιλκίς
Βρίσκεται στην Κεντρική Μακεδονία και καταλαμβάνει την έκταση των Καλλικρατικών δήμων Κιλκίς και Παιονίας. Συνορεύει στα βόρεια με τη Βόρεια Μακεδονία, στα νότια με τον νομό Θεσσαλονίκης, στα ανατολικά με τον νομό Σερρών και στα δυτικά με τον νομό Πέλλας. Ιδρύθηκε το 1934 με το Νόμο 6311/8-10-1934 και καταργήθηκε το 2010 με το Ν.3852/2010 (Πρόγραμμα Καλλικράτης). Έκτοτε αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς. Τα όρια του νομού καθορίστηκαν το 1935 με το Διάταγμα 5/16-3-1935 και η συνολική του επιφάνεια ήταν 2.505 τ.χλμ.
Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς
Το έργο του
Αρθρογράφησε σε πολλά εκκλησιαστικά περιοδικά, υπήρξε μέλος της Ιεράς Συνόδου, της Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών καθώς και της Εταιρίας Πελοποννησιακών Σπουδών. Έλαβε μέρος σε αποστολή στις Η.Π.Α. για εκπαίδευση ελληνορθοδόξων κληρικών καθώς και στις αντιπροσωπίες της Εκκλησίας της Ελλάδος σε εθιμοτυπικές επισκέψεις στο Πατριαρχείο Σερβίας και την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας ενώ τρεις φορές προτάθηκε και παρασημοφορήθηκε αντίστοιχα για τις εθελοντικές υπηρεσίες που πρόσφερε στις ένοπλες δυνάμεις μέσω ομιλιών, διαλέξεων και παραδόσεων μαθημάτων.
Νομός Κιλκίς
Προϊστορία
Η περιοχή του νομού Κιλκίς έχει πλούσια ιστορία, από την εποχή του Τρωικού πολέμου έως και σήμερα. Τόπος κατοικίας Παιόνων στα δυτικά και Κρηστώνων στα ανατολικά κατά την Τρωική εκστρατεία, αποτελούσε κέντρο της περιοχής λόγω της στρατηγικής θέσης. Η Αμυδών (σημερινό Αξιοχώρι), ήταν ξακουστή πρωτεύουσα της Παιονίας. Εκεί εμφανίζεται η αρχαιότερη χρήση σιδήρου στη νότιο Βαλκανική. Οι Παίονες της Αμυδώνας συμμετέχουν στον Τρωικό Πόλεμο με τον βασιλιά Πυραίχμη και τον Αστερόπαιο. Σημαντικές πόλεις επίσης, ήταν η Καραβία (σημερινός Λιμνότοπος) και οι Χαίται (σημερινή Ποντοηράκλεια), επίσης πόλεις Παιόνων. Πόλεις Κρηστώνων είναι το Ίωρον (σημερινό Παλατιανό), όπου και ο ναός του Διονύσου και οι Κλιταί (σημερινή Ξυλοκερατιά). Κατά το 12ο αιώνα π.Χ. η περιοχή της Παιονίας και Αμφαξίτιδας κατοικήθηκε από Κρήτες, που ονομάστηκαν Βοττιαίοι, λόγω του οικιστή Βόττωνα. Οι Βοττιαίοι ίδρυσαν, στην περιοχή την Αταλάντη (σημερινή Αξιούπολη), τη Γόρτυνα (σημερινή Γοργόπη) και την Ειδομένη. Στις αρχές της αρχαϊκής περιόδου, η περιοχή δέχεται επιδρομές Φρυγών από δυτικά και Θρακών από ανατολικά. Οι Φρύγες εγκαθίστανται τελικά στην περιοχή και ιδρύουν τη Βαϊρό (σημερινό Κάστρο) στην Αμφαξίτιδα και τις Βραγύλες (σημερινό Μεταλλικό) στην Κρηστωνία.
Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς
Το έργο του
Στο ενεργητικό του Νικοδήμου καταγράφονται και δύο γεγονότα υψίστης σημασίας για την Πόλη των Πατρών: αφενός η εγκαινίαση του Ιερού Ναού του πολιούχου της πόλεως Αγίου Ανδρέα και αφετέρου η επιστροφή, έπειτα από ενέργειές του, του σωζόμενου τμήματος του σταυρού του μαρτυρίου του Αγίου Ανδρέα από τη Μασσαλία το έτος 1980.
Νομός Κιλκίς
Κλασική, Ρωμαϊκή και Βυζαντινή εποχή
thumb|200px|left|Ο [[Σέλευκος Α' Νικάτωρ|Σέλευκος Α΄ ο Νικάτωρ, γενάρχης της δυναστείας των Σελευκιδών από την Ευρωπό]]
Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς
Βιβλιογραφία
Νικοδημος Ν
Νομός Κιλκίς
Σύγχρονη ιστορία
Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή αποτελεί το σημαντικότερο κέντρο επιχειρήσεων των συμμάχων που μετά τις μάχες Σκρα-Κιλκίς-Λαχανά διασπούν το Μακεδονικό μέτωπο του Γερμανοβουλγαρικού Άξονα. Ακολουθούν οι ανταλλαγές πληθυσμών με Βουλγαρία (1919) και Τουρκία (1923), με αποτέλεσμα να αποχωρήσουν από την περιοχή οι κάτοικοι με βουλγαρική συνείδηση και οι μουσουλμάνοι και να εγκατασταθούν πρόσφυγες από Βόρειο και Ανατολική Θράκη, Μικρά Ασία, Καππαδοκία και Πόντο. Τη δεκαετία του 1920, σημειώνεται έξαρση ληστειών στην περιοχή. Τη δεκαετία του '30 έγιναν σημαντικά εγγυοβελτιωτικά έργα και αποξηράθηκαν οι δίδυμες λίμνες Αρζάν - Αματόβου, με σκοπό την αγροτική ανάπτυξη. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή υφίσταται τις οδυνηρές συνέπειες της Γερμανικής κατοχής και του Ελληνικού εμφυλίου πολέμου που ακολούθησε. Μετά το πέρας του εμφυλίου πολέμου, πολλοί κάτοικοι με σλαβική συνείδηση (που είχαν παραμέινει εκούσια το 1919), κατέφυγαν στην τότε Γιουγκοσλαβία. Από το 1949 έως και σήμερα η ανάπτυξη του νομού Κιλκίς είναι συνεχής και σήμερα συνιστά έναν σημαντικό πόλο ανάπτυξης και πολιτισμού της Μακεδονίας.
Προσφυγική κρίση
Ήδη από το 2014 η περιοχή της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς, έχει καταστεί το μοναδικό σημείο εξόδου των προσφύγων από την Ελλάδα. Το 2015 δημιουργήθηκε από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες ο καταυλισμός της Ειδομένης που φιλοξενεί έως και 7.000 πρόσφυγες, ενώ το 2016 έχει δημιουργηθεί ένας καταυλισμός από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, έξω από το Πολύκαστρο επί της ΠΑΘΕ, που φιλοξενεί έως 1.000 πρόσφυγες. Με κυβερνητική απόφαση έχουν σχεδιαστεί το ίδιο έτος 4 νέοι καταυλισμοί σε Νέα Καβάλα, Χέρσο, Δροσάτο και Κεντρικό, με δυνατότητα φιλοξενίας έως 7.000 ο καθένας. Έτσι, η Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς των 80.000 κατοίκων θα φιλοξενεί έως 36.000 πρόσφυγες από Συρία και Ιράκ, καθώς και μετανάστες από Αφγανιστάν, Πακιστάν, Μαρόκο κ.α., καθιστώντας την έτσι το κύριο σημείο διαμονής των προσφύγων που έχουν εγκλωβιστεί στην Ελλάδα στην πορεία τους προς την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη. Τελικά, το 2016 λειτουργούν στην περιοχή 2 κρατικοί καταυλισμοί (Νέας Καβάλας και Χέρσου) και τρεις ιδιωτικοί (Ειδομένης, Ευζώνων και Πολυκάστρου) συνολικού πληθυσμού, άνω των 22.000. Το καλοκαίρι του 2016 σχεδιάστηκε η μετεγκατάσταση όλων των μεταναστών και προσφύγων από διάφορα σημεία της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς, στο Χωρύγι, σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο πυρομαχικών που αγοράστηκε από το δημόσιο, με χωρητικότητα άνω των 9.000 ανθρώπων.
Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς
Από το 2011 και με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης», ο Νομός Κιλκίς αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς, με έδρα το Κιλκίς, της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Με τη συνένωση και συγχώνευση των Δήμων από 11 σε 2 όπως προέβλεπε το Πρόγραμμα, οι νέοι δήμοι που προέκυψαν είναι οι:
Γιάννης Σκληβανιώτης
Βιογραφικό
Γονείς του ο Λουκάς Ιωαν. Σκληβανιώτης και η Μαρία Σκληβανιώτη το γένος Δασοπούλου.
Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο στη Λιβαδειά και συνέχισε στο Γυμνάσιο της, αποφοιτώντας από το οκτατάξιο 7ο Γυμνάσιο Αθηνών, ενώ σπούδασε και 6 χρόνια μουσική. Στρατεύτηκε το 1956 και έκανε τη θητεία του στο πεζικό στη Θεσσαλονίκη και Λαμία από όπου απολύθηκε το 1958. Κατόπιν ασχολήθηκε με το εμπόριο μέχρι το 1965 στη Λιβαδειά και έπειτα στην Αθήνα, μέχρι τη συνταξιοδότηση του το 2001.
Δραστηριοποιήθηκε συνδικαλιστικά και πολιτικά. Υπήρξε πρόεδρος της Δημοκρατικής Κίνησης Επαγγελματιών Βιοτεχνών και Εμπόρων, Γραμματέας της Ένωσης Καταστηματαρχών Ραδιοφώνων και Ηλεκτρικών Συσκευών, όπως και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος το 1981 για τον δήμο Αθηναίων.
Από παιδί και με τη συνεχή συνδρομή του πατέρα του ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία, αρχικά ως αναγνώστης, σε συνέχεια και σαν δημιουργός. Η συνεχής παρακολούθηση του έργου των σύγχρονων ζωγράφων και εικαστικών και η ανάπτυξη ιδιαίτερων σχέσεων με το έργο τους και με τους ίδιους, όπως και οι ατελείωτες μουσικές σπουδές του, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του ποιητικού και πεζογραφικού του λόγου.
Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1993 με την ποιητική συλλογή Τα Μυθικά από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.
Είναι παντρεμένος, έχει μια κόρη, και τρία εγγόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Αμυγδαλιά Κοζάνης
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Αμυγδαλιά (αποσαφήνιση)
Η Αμυγδαλιά, επίσημα Αμυγδαλέα, είναι ημιορεινό χωριό της Κοζάνης σε υψόμετρο 380 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αμυγδαλιά βρίσκεται δυτικά της τεχνητής λίμνης Πολυφύτου, νοτιοανατολικά από την Κοζάνη σε απόσταση 14 χλμ. και περίπου 3 χλμ. νότια από την ΕΟ Λάρισας - Κοζάνης. Στην περιοχή έχει εντοπιστεί προϊστορικός οικισμός με εύρηματα κυρίως θραύσματα αγγείων, εργαλεία και ειδώλια που φυλάσσονται στο Ιστορικό - Λαογραφικό και Φυσικής Ιστορίας Μουσείο Κοζάνης. Πιο σημαντικό θεωρείται ένα διακοσμημένο ανθρωπόμορφο ειδώλιο από πορτοκαλόχρωμο πηλό, αντιπροσωπευτικό δείγμα της ειδωλοπλαστικής των νεολιθικών χρόνων.
Ιρίνα Καραμάνος
Η Ιρίνα Σαμπίν Άλις Καραμάνος Άντριαν (γεννημένη στις 29 Οκτωβρίου 1989) είναι μία Χιλιανή ανθρωπολόγος με ελληνική καταγωγή. Είναι σύζυγος του Γκάμπριελ Μπόριτς ο οποίος ορκίστηκε 36ος Πρόεδρος της Χιλής στις 11 Μαρτίου 2022. Μετά την εκλογή του συζύγου της στην προεδρία της Χιλής, η Ιρίνα έλαβε το αξίωμα της πρώτης κυρίας της Χιλής καθώς και τη διεύθυνση κοινωνικών υποθέσεων της προεδρίας.
Αμυγδαλιά Κοζάνης
Γεωγραφία - Ιστορία
Η παλιά ονομασία του χωριού, από την τουρκοκρατία, ήταν Μπιγούκ Τεκελέρ και έτσι αναφέρεται το 1918 να προσαρτάται στην ομώνυμη κοινότητα. Μετονομάστηκε σε Αμυγδαλιά το 1928 και το όνομά της διορθώθηκε σε Αμυγδαλέα το 1940. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Ανατολή και τη Σταυρωτή αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμυγδαλέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελιμείας του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 66 κατοίκους και ως οικισμός 13. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 20,680 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Τσαρλς Μπέρνεϊ (λόγιος)
Ο Τσαρλς Μπέρνεϊ (Αγγλικά: Charles Burney), Κινγκς Λιν, Νόρφολκ 4 Δεκεμβρίου 1757, Ντέπτφορντ, Κεντ 28 Δεκεμβρίου 1817) ήταν Άγγλος λόγιος της κλασικής αρχαιότητας, ακαδημαϊκός και κληρικός.
Ιρίνα Καραμάνος
Προσωπική ζωή
Η Καραμάνος είναι παιδί του ελληνικής καταγωγής δασκάλου Χόρχε Καραμάνος Ελευθερίου, ο οποίος ήταν επίσης αρχηγός της ελληνικής κοινότητας στο Σαντιάγο της Χιλής, κατά τη δεκαετία του 1980 και της γερμανικής καταγωγής μεταφράστριας Σαμπίν Άντριαν Γκερκ γεννημένη στην Ουρουγουάη. Οι παππούδες της από την πλευρά του πατέρα της γεννήθηκαν στην Κύμη και οι παππούδες της από την πλευρά της μητέρας της γεννήθηκαν στη Γερμανία. Μιλάει ισπανικά, ελληνικά, αγγλικά και γερμανικά.
Αμυγδαλιά Κοζάνης
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Τσαρλς Μπέρνεϊ (λόγιος)
Προσωπική ζωή και σπουδές
Καταγόμενος από το Λονδίνο, ήταν ο γιος του Τσαρλς Μπέρνεϊ (1726-1814), ιστορικού της μουσικής και της πρώτης του γυναίκας Έστερ Σλιπ (Esther Sleepe). Ήταν αδελφός του μυθιστοριογράφου και χρονικογράφου Φάνυ Μπέρνεϊ (Fanny Bourney) και του εξερευνητή Τζέιμς Μπέρνεϊ (James Burney), και ετεροθαλής αδελφός της συγγραφέως Σάρα Μπέρνεϊ (Sarah Burney).
Σπούδασε σε ηλικία 10 ετών στο σχολείο Τσάρτερχαους (Charterhouse School) στο Λονδίνο, έπειτα από σύσταση του δούκα του Μάλμπορόου Τζωρτζ Σπένσερ (George Spencer), και στη συνέχεια, στην ηλικία των 19 ετών, στο κολέγιο Γκόνβιλ και Κέους (Gonville and Caius College) στο Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ. Ωστόσο, ο ίδιος κατηγορήθηκε για κλοπή βιβλίων από τη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου, αντικαθιστώντας σημαντικής αξίας παλαιότερες εκδόσεις με δικές του, πιθανώς για να πληρώσει κάποια χρέη του και αποβλήθηκε το 1778. Ο πατέρας του, θυμωμένος από το γεγονός και από τα τυχερά παιχνίδια, τον είχε υποχρεώσει να αλλάξει το επίθετό του. Έλαβε το διδακτορικό του στην Νομική από το Κινγκς Κόλετζ (King`s College) στο Άμπερντιν της Σκωτίας το 1781. Παραδόξως, ο Μπέρνεϊ αργότερα θα συγκεντρώσει νόμιμα μια συλλογή 13.000 σπάνιων βιβλίων και χειρογράφων που αγοράστηκε τελικά από το Ηνωμένο Βασίλειο για το Βρετανικό Μουσείο το 1817 για το ποσό των 13.500 λιρών, συλλογή που σήμερα ανήκει στην Βρετανική Βιβλιοθήκη ως Συλλογή Μπέρνεϊ .
Επίτροπος, λόγιος και εφημέριος
μικρογραφία|left|Πορτρέτο του Τσαρλς Μπέρνεϊ. Έπειτα από μία αποτυχημένη προσπάθεια να χειροτονηθεί διάκονος λόγω της άστατης φοιτητικής του ζωής, το 1782 ο Μπέρνεϊ διορίζεται καθηγητής πρώτα στο Χάιστεϊτ Σκουλ (Highgate School) και έπειτα σε ένα ιδιωτικό σχολείο στο Τσίσγουικ (Chiswick) του δυτικού Λονδίνου, την εποχή που διεύθυνε το σχολείο ο Γουίλιαμ Ρόουζ (William Rose). Το 1783, νυμφεύτηκε την κόρη του διευθυντή του σχολείου που δίδασκε, την Σάρα (1759-1821). Όταν ο πατέρας της πέθανε το 1786, ο Τσαρλς Μπέρνεϊ ανέλαβε την διεύθυνση του σχολείου, μετακινώντας το σε μια κοντινή λονδρέζικη συνοικία στο Χάμερσμιθ (Hammersmith) και από εκεί στο Γκρήνουιτς το 1793.
Πολλοί επιφανείς στρατιωτικοί αξιωματικοί του βρετανικού βασιλικού ναυτικού και στρατού ξηράς σπούδασαν στο ίδρυμα του, αλλά ο ίδιος φαίνεται να εφάρμοζε πολύ πειθαρχημένο εκπαιδευτικό κανονισμό, που προκάλεσε την αντίδραση 50 αγοριών μαθητών στις αρχές του 19ου αιώνα. Διασώζεται ένα σημείωμα ενός μαθητή που είχε λάβει μέρος στην κατάληψη που εξιστορεί τα γεγονότα. Σύμφωνα με αυτό, οι μαθητές είχαν οχυρωθεί, έχοντας προμηθευτεί τρόφιμα και όπλα, και είχαν κλειστεί μέσα στους χώρους του σχολείου. Ο Τσαρλς Μπέρνεϊ αφού πρώτα τους κάλεσε να σταματήσουν την κινητοποίηση, πήρε μια σκάλα και ανέβηκε στο πάνω παράθυρο της πόρτας για να προσπαθήσει να απασφαλίσει την είσοδο και να δει ποιοι συμμετείχαν στην κατάληψη. Ο Μπέρνεϊ κατάφερε να εισέλθει και να λύσει την κατάληψη, αλλά χάρη στην γενναιοδωρία του, πρότεινε στους καταληψίες ή να ζητήσουν συγχώρεση ή να αποβληθούν. Τελικά για σαράντα από αυτούς δεν επιβλήθηκαν κυρώσεις, ενώ αποβλήθηκαν δυο μαθητές. Αυτήν την περίοδο εκδίδει τα περισσότερα έργα του, πολλά από τα οποία είναι μεταφράσεις κλασικών κειμένων και σημειώσεων. Μεταξύ των ετών 1813 με 1833, παραχώρησε την διεύθυνση του σχολείου στο μοναχοπαίδι του Τσαρλς Παρ Μπέρνεϊ (Charles Parr Burney, 1785-1864).
Ο Τσαρλς Μπέρνεϊ κέρδισε μεγάλη αναγνωρισιμότητα ως ένας κλασικιστής της ελληνικής λογοτεχνίας με αρκετές εκδόσεις στο όνομά του. Τιμήθηκε ως επίτιμος διδάκτωρ από το πανεπιστήμιο που αποφοίτησε και το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης. Εκλέχτηκε μέλος της Βασιλικής Εταιρίας (Royal Society) το 1802 και άλλων καλλιτεχνικών συλλόγων. Χειροτονήθηκε διάκος το 1807. Απεκατέστησε τις σχέσεις του με το πρώτο του κολλέγιο που αποβλήθηκε και του απονεμήθηκε τιμητικά το μεταπτυχιακό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ το 1808 κατά την χειροτονία του ως πρεσβύτερος της Αγγλικανικής Εκκλησίας. Ανήλθε γρήγορα σε σημαντικές ποιμαντικές θέσεις στην Αγγλικανική Εκκλησία, έγινε εφημέριος της πλούσιας περιοχής του Κλιφ (Cliff) στη κομητεία του Κεντ την νοτιοανατολικής Αγγλίας, έπειτα υπηρέτησε στο Λονδίνο, στην ενορία του Αγίου Παύλου στο Ντέπτφορντ και αργότερα ως κύριος πρεσβύτερος (prebendary) του ιστορικού βασιλικού καθεδρικού ναού του Λίνκολν (Lincoln Cathedral), έδρα της επισκοπής του Λίνκολν. Πέθανε σε ηλικία 60 ετών από καρδιακή προσβολή.
Ενδεικτική βιβλιογραφία
Παρακάτω παρουσιάζονται ενδεικτικές εκδόσεις του συγγραφέα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Κατάλογος θρησκειών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκεία Κατηγορία:Πνευματικότητα
Πωλ Ρέιμοντ
Ο Πωλ Ρέιμοντ (αγγλικά: Paul Raymond, 16 Νοεμβρίου 1945 – 13 Απριλίου 2019) ήταν Άγγλος πιανίστας, συνθέτης και κιμπορντίστας, γνωστός για τη συμμετοχή του στα συγκροτήματα των Savoy Brown, UFO και Michael Schenker Group.
Καριέρα
Ο Ρέιμοντ έκανε το δισκογραφικό του ντεμπούτο με το ποπ συγκρότημα Plastic Penny, το 1967. Το συγκρότημα γνώρισε επιτυχία με το σινγκλ "Everything I Am", μία διασκευή στους Box Tops, το οποίο ανέβηκε στο Top-10 Της πατρίδας τους. Οι Plastic Penny διαλύθηκαν μετά την εμφάνιση τους στο φεστιβάλ του Isle of Wight, τον Αύγουστο του 1968.
Στη συνέχεια, εντάχθηκε στους Chicken Shack μετά από επιτυχημένη οντισιόν, στην οποία βρέθηκε όταν απάντησε σε αγγελία τους στο "Melody Maker". Το συγκρότημα αποτελούνταν από τον Σταν Γουέμπ στην κιθάρα, τον Άντι Σιλβέστερ στο μπάσο και τον Ντέιβ Μπίντγουελ στα τύμπανα και ηχογράφησαν το άλμπουμ "100 Ton Chicken". Ακολούθησε το "Accept", το οποίο λόγω της εμπορικής του αποτυχίας οδήγησε στην απόρριψη του συγκροτήματος από τη δισκογραφική τους εταιρεία "Blue Horizon".
left|thumb|260px|Ο Ρομπ Ντε Λούκα και ο Πωλ Ρέιμοντ το 2015 Ο Ρέιμοντ, μαζί με τους Σιλβέστερ και Μπίντγουελ εντάχθηκαν στους Savoy Brown, στους οποίους ο Ρέιμοντ παρέμεινε για πέντε χρόνια, ηχογραφώντας έξι δίσκους με πιο επιτυχημένους τους "Street Corner Talking" και "Hellbound Train".
Μετά από μία συναυλία όπου άνοιγαν την εμφάνιση των UFO, ο Φιλ Μογκ του πρότεινε τη θέση του κιθαρίστα και κιμπορντίστα λόγω της ικανότητας του και στα δύο όργανα. Ο Ρέιμοντ αντικατέστησε τον Ντάνι Πέιρονελ και έδωσε τις πρώτες του συναυλίες στη Γερμανία, όπου οι UFO έπαιζαν σαν support των Rainbow. Το συγκρότημα γνώρισε την εμπορική του άνοδο με άλμπουμ όπως το "Lights Out" (1977), το "Obsession" (1978) και το ζωντανά ηχογραφημένο "Strangers in the Night" (1979).
Μετακόμισε στην Ιαπωνία και δημιούργησε τους Paul Raymond Project με τον τραγουδιστή Φρανκ ΝτιΜίνο, τον μπασίστα Μασαγιόσι Γιαμασίτα και τον κιθαρίστα Ρέιμπουμ Οτάνι, κυκλοφορώντας το "Under the Rising Sun" μέσω της "Teichi Ku Records".
Το 1993, επέστρεψε και πάλι στους UFO, για την επανένωση της κλασικής σύνθεσης του συγκροτήματος, η οποία οδήγησε στην κυκλοφορία του "Walk on Water". Μετά από άλλη μία διαμάχη μεταξύ των μελών των UFO, ο Ρέιμοντ αποχώρησε εκ νέου, ηχογραφώντας το προσωπικό του άλμπουμ "Man on a Mission", με τη βοήθεια του κιθαρίστα Άντι Σίμονς.
Το 2003, επέστρεψε στους UFO για άλλη μια φορά, έχοντας ηχογραφήσει μέχρι σήμερα μία σειρά δίσκων οι οποίοι τους επανέφεραν στους βρετανικούς καταλόγους επιτυχιών. Παράλληλα, κυκλοφόρησε δύο προσωπικά άλμπουμ, τα "Virtual Insanity" (2008) και "Terms and Conditions Apply" (2013).
Στις 13 Απριλίου 2019 ο Βρετανός καλλιτέχνης έφυγε από τη ζωή από έμφραγμα. Ήταν 73 ετών.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Γιώργος Κοντογιάννης
Ο Γιώργος Κοντογιάννης (Βαρθολομιό, 15 Νοεμβρίου 1962) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, πολιτικός και βουλευτής Ηλείας της Νέας Δημοκρατίας.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας το 1962. Είναι παντρεμένος με την Σοφία Χίντζιου και έχουν αποκτήσει δυο γιους.
Σπούδασε στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το 1976 εντάχθηκε στη νεολαία της Νέας Δημοκρατίας ΟΝΝΕΔ. Την περίοδο 1980-1981, συνεργάστηκε με την εφημερίδα του κόμματος "ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ" και στο διάστημα 1983-1988 ήταν στέλεχος της φοιτητικής παράταξης ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.
Εργάστηκε ως πολιτικός συντάκτης στην ΕΡΤ και στις εφημερίδες "Απογευματινή", "Εστία"(1984), και "Έλεύθερος"(1988-1993). Το διάστημα 1999-2002, ήταν αρχισυντάκτης της "Απογευματινής της Κυριακής", ενώ το 2002, αρθρογραφούσε στις εφημερίδες του Πύργου "Πατρίς" και "Πρώτη". Έχει συνεργαστεί με την οικονομική εφημερίδα "Εξπρές", μηνιαία περιοδικά και επαρχιακού ραδιοφωνικούς σταθμούς. Υπήρξε συνεργάτης του Γραφείου Τύπου της ΝΔ από το 1990 μέχρι το 2004.
Το 2004 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Υπήρξε μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών. Το Νοέμβριο του 2010 δήλωσε την ανεξαρτητοποίηση του από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος και λίγες ημέρες μετά δήλωσε την προσχώρηση του στο νεοσύστατο κόμμα της Ντόρας Μπακογιάννη, "Δημοκρατική Συμμαχία" (ΔΗ.ΣΥ.).
Μετά τις Εκλογές του Μαΐου 2012, το κόμμα της Δημοκρατικής Συμμαχίας διαλύθηκε και προσχώρησε ξανά στην ΝΔ, με την οποία επανεξελέγη βουλευτής της Ηλείας. Το 2019 ήταν εκ νέου υποψήφιος στην Ηλεία ωστόσο δεν εξελέγη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας
Θόδωρος Σκυλακάκης
Ο Θόδωρος Σκυλακάκης (Αθήνα, 18 Οκτωβρίου 1959) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας, είναι αναπληρωτής υπουργός οικονομικών αρμόδιος για τη Δημοσιονομική Πολιτική, υπεύθυνος για την διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης στην κυβέρνηση Μητσοτάκη (αναβαθμίστηκε από υφυπουργός Δημοσιονομικής Πολιτικής στις 4 Αυγούστου 2020). Επίσης, διατέλεσε τελευταίος πρόεδρος του φιλελεύθερου κόμματος Δράση.
Έχει διατελέσει ευρωβουλευτής (2009-2014), μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) (2009-2011) και μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (2011-2014). Ανέλαβε Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας από τις 27 Ιουνίου 2023.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι εγγονός του στρατιωτικού Θεόδωρου Σκυλακάκη.
Το 1981 αποφοίτησε με άριστα από το Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο (MBA) από το Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου και μεταπτυχιακό δίπλωμα από την Βρετανική Εταιρεία Ερευνών Αγοράς (British Market Research Society) στην Έρευνα Αγοράς. Το 2010 πήρε διδακτορικό με άριστα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα την «κοινωνική ανοχή στη διαφθορά». Από το 1983 έως το 1985 υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο Πολεμικό Ναυτικό.
Έχει εργαστεί στον χώρο της διαφήμισης και της επικοινωνίας από το 1985 και ιδρύσει 3 εταιρείες στους κλάδους της επικοινωνίας (1994), της διαχείρισης κρίσεων (2000) και της αγροτικής παραγωγής & μεταποίησης (2014).
Έχει συγγράψει το βιβλίο «Στο Όνομα της Μακεδονίας» (1995) και έχει πλούσια αρθρογραφία στον ελληνικό και ξένο τύπο.
Είναι παντρεμένος με τη δικηγόρο Ελένη Παπαπάνου, με την οποία έχουν δύο κόρες, τη Μαριάννα και την Ειρήνη.
Πολιτική διαδρομή
Ήταν μέλος της ΟΝΝΕΔ από το 1976 και διετέλεσε Υπεύθυνος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ του Οικονομικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών (1978-1980) και εκπρόσωπος της παράταξης στη γενική συνέλευση της Σχολής. Από το 1986 έως το 1989 υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης του «Κέντρου Πολιτικής Έρευνας και Επικοινωνίας» (ΚΠΕΕ). Υπήρξε υπεύθυνος της διαφημιστικής εκστρατείας της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του 1989 (Ιούνιος) και υπεύθυνος Πολιτικού Σχεδιασμού της Επιτροπής Εκλογών της Νέας Δημοκρατίας, από κοινού με τους Κωστή Χατζηδάκη και Δημήτρη Κατσούδα στις εκλογές του 1989 (Νοέμβριος) και 1990 (Απρίλιος), ενώ και υπεύθυνος Πολιτικού Σχεδιασμού της Επιτροπής Εκλογών της Νέας Δημοκρατίας και το 1993.
Υπήρξε Γενικός Γραμματέας του κόμματος Οι Φιλελεύθεροι (1999), Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής του Κέντρου Ερευνών και Προβληματισμού Ε21 (1994-2001) και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΡΤ (1992-1993) και της Ασφαλιστικής Εταιρίας ΑΣΤΗΡ (1989-1993).
Εξελέγη δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων, με τον συνδυασμό «Αθήνα Αύριο» με επικεφαλής τη Ντόρα Μπακογιάννη και Υπεύθυνος Συντονισμού της Προετοιμασίας του Προγράμματος του συνδυασμού. Από το 2003 ως το 2006 διετέλεσε Αναπληρωτής Δήμαρχος Αθηναίων, Αντιδήμαρχος Οικονομικών, Αντιδήμαρχος Δημοτικής Αστυνομίας, Πρόεδρος της Δημαρχιακής Επιτροπής και Υπεύθυνος Αντιδήμαρχος του Προγράμματος Πρόσοψη του Δήμου Αθηναίων. Την περίοδο 2003-2004, ήταν Υπεύθυνος για την Προετοιμασία του Δήμου Αθηναίων για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στη διάρκεια των οποίων είχε ορισθεί Αναπληρωτής Διοικητής Πόλεως (City Manager). Κατά την διάρκεια της θητείας του στον Δήμο Αθηναίων διετέλεσε Πρόεδρος του Οργανισμού Τουριστικής και Οικονομικής Ανάπτυξης Αθηνών την περίοδο 2005-2006 και Πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής για Θέματα Διανοητικής Ιδιοκτησίας στην Ελλάδα.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2010, διεγράφη από τη Νέα Δημοκρατία, διότι εξέφρασε την αντίθεσή του στην επίσημη γραμμή του κόμματος αναφορικά με το Μνημόνιο. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του κόμματος Δημοκρατική Συμμαχία, από την οποία αποχώρησε στις 21 Μαΐου 2012, διαφωνώντας με την εκλογική συνεργασία του κόμματος με τη Νέα Δημοκρατία.
Τον Νοέμβριο του 2012, προσχώρησε στο κόμμα «Δράση ». Την 1η Ιουνίου 2013 εξελέγη 3ος πρόεδρος του κόμματος με 70 ψήφους, διαδεχόμενος τον Αντύπα Καρίπογλου. Επανεξελέγη τον Φεβρουάριο του 2014 και τον Μάιο του 2016, στα αντίστοιχα τακτικά Συνέδρια. Τον Ιανουάριο του 2017 ανακοινώθηκε η συνεργασία της Δράσης με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη και η ανάληψη της ευθύνης από τον Θόδωρο Σκυλακάκη της Ομάδας Δράσης της ΝΔ για θέματα προσέλκυσης επενδύσεων, άρσης εμποδίων στην επιχειρηματικότητα και εξωστρέφειας μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.
Στις 26 Ιουνίου 2023 ορκίστηκε Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη του 2023 μετά από την εκλογική αναμέτρηση του Ιουνίου 2023.
Έννιο Κουιρίνο Βισκόντι
Ο Έννιο Κουιρίνο Βισκόντι (ιτ. Ennio Quirino Visconti, 1751-1818) υπήρξε Ιταλός κλασικός αρχαιολόγος και ο πιο φημισμένος της εποχής του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 1751 στην Ρώμη. Πατέρας του ήταν ο Τζιοβάνι Μπαττίστα Αντόνιο Βισκόντι, έφορος των αρχαιοτήτων. Ο Έννιο εργάστηκε υπό την επίβλεψη του πατέρα του για την έκδοση καταλόγου της συλλογής των Μουσείων του Βατικανού, και αργότερα ανέλαβε την συνέχιση του έργου του πατέρα του. Διετέλεσε συντηρητής των Μουσείων του Καπιτολίνου στην Ρώμη και πρέσβης της βραχύβιας Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Κατέφυγε ως πολιτικός πρόσφυγας στο Παρίσι, όπου διορίστηκε διευθυντής της αρχαιολογικής συλλογής του Λούβρου. Το 1803 ανέλαβε καθηγητής και μέλος του Γαλλικού Ινστιτούτου (Institut de France). Απεβίωσε στις 7 Φεβρουαρίου 1818 στο Παρίσι. Γιος του ήταν ο Γάλλος αρχιτέκτονας Λουί Βισκοντί.
Ενδεικτική εργογραφία
Ο Βισκόντι ασχολήθηκε με την ελληνική εικονογραφία και με την ρωμαϊκή πλαστική. Δημοσίευσε τον πρώτο τόμο της ρωμαϊκής εικονογραφίας, ενώ μετά τον θάνατό του ακολούθησε και η έκδοση άλλων τριών τόμων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Ιταλοί διπλωμάτες Κατηγορία:Ιταλοί έφοροι μουσείων
Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος
Ο Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος (κατά κόσμον Αθανάσιος Λενής, Αθήνα, 22 Ιουλίου 1938) είναι Έλληνας ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδος και πρώην μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Επιπλέον, υπήρξε εξ απονομής ταγματάρχης της Χωροφυλακής στην περίοδο της χούντας.
Έχει καταδικαστεί για υβριστικά σχόλια και ομοφοβία, ενώ δηλώσεις του οδήγησαν σε αντιδράσεις της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας της Ελλάδας και πολλών Μητροπολιτών. Δηλώσεις του έχουν χαρακτηριστεί ρατσιστικές, ενώ έχει κατηγορηθεί και για την στήριξή του σε ακροδεξιές αντιλήψεις και τη Χρυσή Αυγή.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Πάτρα. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1963. Από το 1956 ως το 1960 έμενε στο οικοτροφείο της «Ζωής» στους Αμπελόκηπους, όπου μοιραζόταν το ίδιο δωμάτιο με το φοιτητή φιλολογίας Γιάννη Λιάπη, το μετέπειτα αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο Β΄.
Χειροτονήθηκε διάκονος στις 31 Μαΐου 1961, ενώ ήταν τεταρτοετής φοιτητής, εντάχθηκε στη μοναστική αδελφότητα «Παναγία η Χρυσοπηγή», όπου γνώρισε το Καλλίνικο Καρούσο (μετέπειτα μητροπολίτη Πειραιά) και τον Χρήστο Παρασκευαΐδη (μετέπειτα αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο).
Εγκατάσταση και αποπομπή από τη Μονή Βαρλαάμ
Το ίδιο έτος (1961) εγκαταστάθηκε μαζί με τους Καλλίνικο Καρούσο και Χρήστο Παρασκευαΐδη στη Μονή Βαρλαάμ των Μετεώρων, της οποίας ορίσθηκε ηγούμενος ο Καλλίνικος. Μετά από παραμονή δύο ετών στη μονή, επέστρεψαν στην Αθήνα λόγω διαμάχης που ξέσπασε μεταξύ αυτών και του επιχώριου Μητροπολίτη, Τρίκκης και Σταγών Διονυσίου. Ο Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών Διονύσιος αποκάλυψε δημοσίως πως η Αδελφότητα διασπάθισε όλες τις οικονομίες της Μονής που ανέρχονταν σε ένα εκατομμύριο δραχμές. Στην επιστολή αποπομπής ο Διονύσιος κατέληγε: «''Έχετε, παιδιά μου, πέσει θύματα του πονηρού. Ηδικήσατε την Μονήν και τον εαυτόν σας μεγάλως. Θα έπρεπε να φανώ εναντίον σας αυστηρός. Όμως αποδίδων πάντα τα ανωτέρω εις απειρίαν, επιπολαιότητα και ενεργείας του Πονηρού, αφήνω εις τον Θεόν την υπόθεσιν''».
Ιεροκήρυκας Ελληνικής Χωροφυλακής
Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στις 17 Ιουλίου 1963. Το 1968 διορίστηκε ιεροκήρυκας της Ελληνικής Χωροφυλακής και πήρε εξ απονομής το βαθμό του Μοίραρχου, ενώ αργότερα προήχθη σε Ταγματάρχη. Από τη θέση αυτή κήρυττε και δίδασκε στις σχολές στελεχών της Χωροφυλακής και της Αστυνομίας. Παρέμεινε στη Χωροφυλακή ως το 1976, οπότε αποστρατεύτηκε μετά από αίτησή του με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη.
Μητροπολίτης
Στις 17 Αυγούστου 1976, χειροτονήθηκε τιτουλάριος μητροπολίτης Ταλαντίου. Κατά τον επιβατήριο λόγο του, που δημοσιεύτηκε στο ομότιτλο δελτίο της Εκκλησίας της Ελλάδος, απηύθυνε «ιδιαιτέρως θερμόν εν Κυρίω ασπασμόν» προς τους φυλακισμένους αξιωματικούς και οπλίτες της Χωροφυλακής και της Αστυνομίας Πόλεων που είχαν φυλακιστεί «συνεπεία οιουδήποτε ατυχούς συμβάντος εν τη ενασκήσει του υπηρεσιακού των καθήκοντος». Με αφορμή την περίπτωση του Αμβρόσιου ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπαδημητρίου ζήτησε να πραγματοποιηθεί κάθαρση της Εκκλησίας της Ελλάδος από υποστηρικτές της στρατιωτικής δικτατορίας, ενώ ο μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος τον κατηγόρησε ως υμνητή της δικτατορίας. Ο Αμβρόσιος διετέλεσε Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος από το 1976 μέχρι τις 12 Οκτωβρίου 1978.
Στις 19 Νοεμβρίου 1978 εξελέγη μητροπολίτης της Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.
Το 1979 ήταν βασικός μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Πυρουνάκη, ο οποίος κατηγορούνταν για καταφρόνηση ανώτατης εκκλησιαστικής αρχής, εξύβριση μητροπολιτών και σκανδαλισμό των πιστών. Στην κατάθεσή του ο Αμβρόσιος ισχυρίστηκε ότι ο Πυρουνάκης ήταν, μεταξύ άλλων, δημαγωγός που σκανδαλίζει τους πιστούς, αλλά ο Πυρουνάκης αθωώθηκε.
Ύστερα από 41 χρόνια ως μητροπολίτης, παραιτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2019.
Καταδίκη για υποκίνηση μίσους κατά ΛΟΑΤ ατόμων
Στις 4 Δεκεμβρίου 2015 δημοσίευσε σε προσωπικό ιστολόγιο ένα άρθρο με τίτλο "Αποβράσματα της κοινωνίας σήκωσαν κεφάλι!- Ας μιλήσουμε έξω απ' τα δόντια: Φτύστε τους!". Στο συγκεκριμένο άρθρο, αναφερόταν με υβριστικούς χαρακτηρισμούς έναντι ομοφυλοφίλων και προέτρεπε την ευρύτερη κοινωνία να τους αποδοκιμάσουν. Παράλληλα το 2017 είχε καλέσει σε εξέγερση με καμπάνες ενάντια στο νομοσχέδιο για τη ταυτότητα του φύλου.
Στις 16 Ιανουαρίου του 2016, εννέα ακτιβιστές ΛΟΑΤ κατέθεσαν μήνυση εναντίον του για δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους με βάση το άρθρο 1 του νόμου 4285/2014 για την καταπολέμηση του ρατσισμού (αντιρατσιστικός νόμος), αλλά και για κατάχρηση εκκλησιαστικού αξιώματος. Στις 15 Μαρτίου 2018 αθωώθηκε από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αιγίου. Κατά τη διάρκεια της δίκης δήλωσε ότι εάν του δινόταν η ευκαιρία θα πυροβολούσε ομοφυλόφιλους αν είχε τουφέκι ή του το επέτρεπε ο νόμος. Η απόφαση του δικαστηρίου προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις. Μετά την αθώωση του επανήλθε αμέσως με νέα επιστολή στη κυβέρνηση που χαρακτήριζε τον υπουργό Σταύρο Κοντονή «προστάτη των Gays», ενώ αποκάλεσε τη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ «κόκκινη χούντα». Επέμεινε επίσης και στα σχόλια «φτύστε τους» αναφερόμενους σε ομοφυλόφιλους πολίτες.
Την ενοχή του αποφάσισε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αιγίου, και τον καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης εφτά μηνών με τριετή αναστολή για κατάχρηση του εκκλησιαστικού αξιώματος και ρητορικής μίσους. Τον Ιούνιο του 2020, ο Άρειος Πάγος επικύρωσε την ποινή του Εφετείου ως προς το αδίκημα της ρητορικής μίσους και τον απάλλαξε ως προς το αδίκημα της κατάχρηση εκκλησιαστικού αξιώματος.
Στήριξη στη Χρυσή Αυγή, ακροδεξιές και αντιμεταναστευτικές δηλώσεις
Υπήρξε στο παρελθόν ένθερμος υποστηρικτής της Χρυσής Αυγής και την έχει χαρακτηρίσει «γλυκιά ελπίδα» για την Ελλάδα,    ενώ έχει δηλώσει και τη στήριξη του στη χούντα, αποδεχόμενος φασιστικές αντιλήψεις. Τον Μάιο του 2012, μετά την άρνηση του Μίμη Ανδρουλάκη να λάβει μέρος στην ορκωμοσία της Βουλής, επειδή συμμετείχαν για πρώτη φορά βουλευτές της Χρυσής Αυγής, υποστήριξε ένθερμα το κόμμα της Χρυσής Αυγής. Μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα το 2013, έκανε λόγο για «μεγάλη δικαίωση» καθώς είχε προειδοποιήσει ότι η ναζιστική οργάνωση θα έπρεπε «να διορθώσει μερικές ιδεολογικές τοποθετήσεις της και μερικές περιπτώσεις ακραίας συμπεριφοράς ορισμένων τουλάχιστον μελών της», πλην όμως η ηγεσία της Χρυσής Αυγής δεν τον άκουσε, με αποτέλεσμα να «εισπράττουν πλέον τη γενική κατακραυγή».
Αντίστοιχη είναι και η στάση του στο μεταναστευτικό ζήτημα στην Ελλάδα, καθώς έχει ταχθεί στο παρελθόν εναντίον των μεταναστών, τους οποίους χαρακτήρισε «κατακτητές» και «δήθεν μετανάστες που επιτίθενται, κλέβουν, τραυματίζουν ή και φονεύουν αθώους Έλληνες πολίτες». Το 2016 δήλωσε ότι οι μετανάστες «μολύνουν» τη χώρα, κάτι που τόνισε και σε δηλώσεις του τον Ιούλιο του 2019, κατηγορώντας και πάλι τον Αλέξη Τσίπρα και ζητώντας να δοθεί η «χαριστική βολή» στον πρώην πρωθυπουργό λίγο πριν τις εκλογές.
Διαμάχη με ΕΡΤ
Έχει ζητήσει με δηλώσεις του το 2018 το κλείσιμο της ΕΡΤ,   με αφορμή τη θεατρική παράσταση Jesus Christ Superstar.
Διαμάχη με ΚΚΕ
Το 2013, ενεπλάκη σε αντιπαράθεση με το ΚΚΕ σχετικά με το ρόλο του Παλαιών Πατρών Γερμανού στην Επανάσταση του '21 και επειδή, ο μητροπολίτης ισχυρίστηκε πως το ΚΚΕ χαρακτήρισε τον Παλαιών Πατρών Γερμανό ως απατεώνα και συνέχισε, ο μητροπολίτης χαρακτηρίζοντας τα μέλη του Δημοκρατικού Στρατού «συμμορίτες». Το ΚΚΕ σε απάντηση αφού τον χαρακτήρισε ως «φασίστα καλόγερο, υποστηρικτή της ναζιστικής Χρυσής Αυγής», εξήγησε πως παρέθεσε ένα γνωστό ιστορικό γεγονός όπου ο Παλαιών Πατρών Γερμανός αποκάλεσε τον Παπαφλέσσα απατεώνα, για να δείξει ότι δεν ήταν όλος ο κλήρος με την επανάσταση.
Το 2017, αποκάλεσε τον αγωνιστή Νίκο Μπελογιάννη «κομμουνιστοσυμμορίτη και πράκτορα των Σοβιετικών», καθώς και αρχιδολοφόνο, εκφράζοντας με αυτό το τρόπο την αντίθεση του με τη κατασκευή μουσείου στη μνήμη του.
Πυρκαγιές στην Αττική και διαμάχη με Μητροπολίτες
Στις 24 Ιουλίου 2018, κατά τη διάρκεια φονικών πυρκαγιών που ξέσπασαν στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής με 103 νεκρούς στο Μάτι Αττικής, προχώρησε σε δηλώσεις κατά του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, χαρακτηρίζοντας τον υπεύθυνο, με τον ισχυρισμό ότι επέσυρε την οργή του Θεού κατά της Ελλάδας επειδή η χώρα είχε άθεο πρωθυπουργό, με αποτέλεσμα την τραγωδία στο Μάτι. Η παρέμβαση του χαρακτηρίστηκε χυδαία από ελληνικά μέσα ενημέρωσης, ενώ οι αντιδράσεις ήταν έντονες από μέλη της εκκλησίας. Με δήλωση απάντηση του ο διευθυντής Γραφείου Τύπου, Ενημερώσεως και Επικοινωνίας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, Χάρης Κονιδάρης, καταδίκασε τις δηλώσεις. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Β´ χαρακτήρισε λυπηρές τις δηλώσεις και ανέφερε ότι «οι προσωπικές απόψεις έχουν ένα όριο». Και άλλοι ιεράρχες καταδίκασαν τις δηλώσεις του όπως ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Μάξιμος και ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος.
Αφορισμοί στελεχών Κυβέρνησης Μητσοτάκη
Τον Μάιο του 2020 προέβη στον αφορισμό (και μάλιστα σε μεγάλο αφορισμό, δηλαδή οριστικό και αμετάκλητο) του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων Νίκης Κεραμέως και του Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας Νίκου Χαρδαλιά, λόγω της δήλωσης ότι ο κορονοϊός μεταδίδεται δια της Θείας Μετάληψης. Ακολούθως, η Ιερά Σύνοδος ανακοίνωσε πως κάθε κατάγνωση αφορισμού η οποία δεν έχει εκδοθεί από την εν λόγω αρχή, θεωρείται ανυπόστατη και ανίσχυρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Καλαβρύτων Κατηγορία:Επίσκοποι Ταλαντίου Κατηγορία:Αρχιγραμματείς της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος Κατηγορία:Αντισημιτισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Φασισμός στην Ελλάδα
2,2-διμεθυλοβουτάνιο
Το 2,2-διμεθυλοβουτάνιο ή νεοεξάνιο είναι ένα αλκάνιο, δηλαδή άκυκλος κορεσμένος υδρογονάνθρακας, με μοριακό τύπο C6H14 και σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)3CCH2CH3. Αποτελεί συστατικό του αργού πετρελαίου και ιδιαίτερα της βενζίνης, μετά από πυρόλυση. Η ποιότητά του ως καύσιμο βενζινοκινητήρων είναι μέτρια, αφού έχει αριθμό οκτανίου 93,4. Ως καύσιμο ντίζελ είναι ακόμη χειρότερο, με αριθμό κετανίου 24,4.
Ονοματολογία
Η ονομασία «διμεθυλοβουτάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το αρχικό πρόθεμα «διμεθυλο-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) όμοιων διακλαδώσεων και τα δυο («δι-») ενός (1) ατόμου άνθρακα («-μεθυλο-») και συγκεκριμένα και οι δυο στο άτομο άνθρακα #2, όπως δηλώνουν οι αρχικοί αριθμοί θέσης («2,2-»), το τμήμα «βουτ-» δηλώνει την παρουσία  τεσσάρων (4) ατόμων άνθρακα στην κύρια ανθρακική αλυσίδα της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που διαθέτουν χαρακτηριστικές καταλήξεις.
Δομή
Το μόριό του αποτελείται από έξι (6) άτομα άνθρακα [τέσσερα (4) πρωτοταγή, ένα (1) δευτεροταγές και ένα (1) τεταρτογενές ], που πλαισιώνονται δεκατέσσερα (14) άτομα υδρογόνου.
Παρασκευή με αντιδράσεις σύνθεσης
1. Δομικά το 2,2-διμεθυλοβουτάνιο αποτελείται από δυο τμήματα: α) το τριτοταγές βουτύλιο [(CH3)3C-] και β) το αιθύλιο (CH3CH2-). Επομένως, η απλούστερη μέθοδος σύνθεσης καθαρού 2,2-διμεθυλοβουτάνιου είναι η αντίδραση αντίστοιχων ζευγών αλκυλαλογονιδίου-αλκυλολιθίου. Δηλαδή :
όπου X οποιοδήποτε αλογόνο, αλλά συνήθως χρησιμοποιείται το βρώμιο (Br).
2. Αν επιχειρηθεί η ανάλογη αντίδραση Βουρτζ (Wurtz) το αποτέλεσμα είναι ένα μείγμα προϊόντων, λόγω των ακόλουθων δύο (2) ανταγωνιστικών αντιδράσεων :
Με αναγωγή αλογονούχων ενώσεων
1. Με «υδρογόνο εν τω γεννάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ :
ή
2. Με LiAlH4 ή NaBH4 :
3. Με αναγωγή αντίστοιχων ιωδαλκανίων με υδροϊώδιο :
4. Με αναγωγή από σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου παράγεται 2,2-διμεθυλοβουτάνιo :
5. Αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο. Π.χ. :
6. Με αναγωγή από μέταλλα και στη συνέχεια υδρόλυση των παραγόμενων οργανομεταλλικών ενώσεων:
Με υδρογόνωση ακόρεστων υδρογονανθράκων
1. Από 3,3-διμεθυλοβουτένιο :
2. Από διμεθυλοβουτίνιο :
Με αναγωγή οξυγονούχων ενώσεων
1. Με αναγωγή κατάλληλων αλδεϋδών - Αντίδραση Βολφ-Κίσνερ (Wolf-Kishner) :
2. Με αναγωγή κατάλληλων κετονών - Αντίδραση Κλεμμενσέν (Clemmensen) :
Με αναγωγή θειούχων ενώσεων
1. Με αναγωγή των κατάλληλων θειολών μπορεί να παραχθεί 2,2-διμεθυλοβουτάνιο. Π.χ. από την αναγωγή της 3,3-διμεθυλοβουτανοθειόλης (μέθοδος Raney) :
2. Με αναγωγή των κατάλληλων θειαιθέρων μπορεί να παραχθεί 2,2-διμεθυλοβουτάνιο. Π.χ. από την αναγωγή του δι(3,3-διμεθυλοβουτυλο)θειαιθέρα (μέθοδος Raney) :
Παρασκευή με αντιδράσεις αποσύνθεσης, δηλαδή με μείωση του μήκους της ανθρακικής αλυσίδας
ή
Φυσικές ιδιότητες και ισομερή
Το νεοεξάνιο είναι άχρωμο υγρό με ελαφριά χαρακτηριστική οσμή. Ανήκει στην οικογένεια των αλκανίων και μάλιστα είναι ένα από τα μέλη που διατηρεί την εμπειρική του ονομασία ανεξάρτητα από τους κανόνες ονοματολογίας.
Με βάση το χημικό τύπο του προκύπτει ότι η ένωση σχηματίζει τέσσερα (4) ισομερή και συγκεκριμένα τα ακόλουθα:
Οξείδωση
1. Τέλεια καύση: Όπως όλα τα αλκάνια, το νεοεξάνιο με περίσσεια οξυγόνου καίγεται προς διοξείδιο του άνθρακα και νερό :
2. Παραγωγή υδραερίου:
=== Αλογόνωση ===
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μείγμα 3,3-διμεθυλοπεντάνιου (~64%), 2,2-διμεθυλοπεντάνιου (~21%) και τριμεθυλοβουτάνιου (-14%).
Νίτρωση
όπου 0<a,b,c<1, a + b + c = 1.
Καταλυτική ισομερείωση
Τo 2,2-διμεθυλοβουτάνιο μπορεί να υποστεί καταλυτική ισομερείωση προς εξάνιο, 2-μεθυλοπεντάνιο, 3-μεθυλοπεντάνιο και 2,3-διμεθυλοβουτάνιο:
Πηγές
Κατηγορία:Εξάνια
Διεθνής Ολυμπιακή Ακαδημία Ηλείας
Ο οικισμός Διεθνής Ολυμπιακή Ακαδημία είναι στην πραγματικότητα οι εγκαταστάσεις της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας, ιδιοκτησίας της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, που αναφέρονται ως οικισμός του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας και της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας. Είναι κτισμένες δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας και την ιερά Άλτι, στις πλαγιές του Κρόνιου λόφου (44 μέτρα υψόμετρο ) σε καταπράσινη περιοχή έκτασης 400 περίπου στρεμμάτων. Νότια περνάει ο Αλφειός ποταμός, ανατολικά είναι η Αρχαία Πίσα και δυτικά η Αρχαία Ολυμπία. Επίσημα απογράφονται ως οικισμός για πρώτη φορά το 1971 στην τότε κοινότητα Μιράκας με την ονομασία "Ολυμπιάς", ενώ το 2001 μετονομάστηκαν σε Διεθνής Ολυμπιακή Ακαδημία. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Αρχαία Πίσα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αρχαίας Πίσας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρχαίας Ολυμπίας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 2 κατοίκους.
Δημήτριος Παντερμαλής
Ο Δημήτριος Παντερμαλής (1940-14 Σεπτεμβρίου 2022) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και πολιτικός. Διετέλεσε καθηγητής αρχαιολογίας του Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και υπήρξε βουλευτής επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ. Είναι περισσότερο γνωστός ως υπεύθυνος των ανασκαφών που διεξάγει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο αρχαίο Δίον, τις οποίες είχε ξεκινήσει ο καθηγητής Γεώργιος Μπακαλάκης και ως διευθυντής του Οργανισμού Ανέγερσης του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως και στη συνέχεια ως διευθυντής του ίδιου Μουσείου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1940 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στο Ιστορικό και Αρχαιολογικό Τμήμα του ΑΠΘ, με καθηγητές τους Γεώργιο Μπακαλάκη και Μανόλη Ανδρόνικο, και έπειτα στη Φιλοσοφική Σχολή, στο τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας. Μεταπτυχιακές σπουδές πραγματοποίησε στο πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ στη Γερμανία, του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1968.
Είχε παντρευτεί την αρχαιολόγο, Έφη Πουλάκη-Παντερμαλή, με την οποία έχουν ένα γιο. για Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Δημήτρης Παντερμαλής", MATRIX24 8.12.2014
Αρχαιολογικό έργο
Από τις αρχές της δεκαετίας του ‘70 ήταν υπεύθυνος εκ μέρους του Α.Π.Θ. των ανασκαφών στο αρχαίο Δίον, θρησκευτικό κέντρο των αρχαίων Μακεδόνων, στην περιοχή του Μακεδονικού Ολύμπου (Πιερία). Ανέσκαψε μεγάλα τμήματα του αρχαίου οικισμού και των ιερών έξω από τα τείχη της πόλης και ανέδειξε το Δίον ως έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, με πλήθος κινητών ευρημάτων που εκτίθενται στο τοπικό μουσείο. Αξιόλογα εκθέματα αποτελούν τα γλυπτά που κοσμούν σήμερα το Μουσείο και ιδιαίτερο έκθεμα η ύδραυλις, αρχαίο μουσικό όργανο και σπανιότατο αρχαιολογικό εύρημα. Η πανεπιστημιακή ανασκαφή του ΑΠΘ στο Δίον συνεχίζεται σήμερα από μαθητές του πανεπιστημιακούς.
Πολιτική δραστηριότητα
Στις εκλογές του 1996 κατήλθε με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ και εξελέγη βουλευτής Επικρατείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
True Men Don't Kill Coyotes
To True Men Don't Kill Coyotes είναι το πρώτο κομμάτι από το ντεμπούτο άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers, "The Red Hot Chili Peppers". Ήταν το πρώτο βίντεο κλιπ της μπάντας, αλλά το τραγούδι δεν κυκλοφόρησε στο ράδιο ή σε μορφή δίσκου.
Το τραγούδι γράφτηκε από τους Anthony Kiedis, Flea, Jack Sherman και Cliff Martinez, όχι από το original line-up (Anthony, Flea, Χίλελ Σλόβακ και Jack Irons).
Συμπεριλαμβανόταν στο CD και το DVD του "What Hits!?".
Το "True Men Don't Kill Coyotes" έχει παιχτεί μια φορά από το 1987 (στη Mother's Milk tour (1989-1990)) αν και στην I'm with You World Tour (2011-2013) ο Flea πείραξε τους θεατές παίζοντας μόνο το intro.
Το βίντεο κλιπ σκηνοθετήθηκε από τον Graeme Whifler το 1984 και παιζόταν συχνά στο MTV
Κατηγορία:Τραγούδια των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Τραγούδια του 1984 Κατηγορία:Singles του 1984
Εχινόζωα
Τα εχινόζωα αποτελούν την μία από τις δύο υποσυνομοταξίες της συνομοταξίας των εχινοδέρμων. Η υποσυνομοταξία των εχινοζώων, κατά πολλούς ειδικούς, θεωρείται συνώνυμη με εκείνη των «ελευθεροζώων».
Κατηγορία:Εχινόδερμα