cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μίλτος Τεντόγλου
Αθλητική σταδιοδρομία και διακρίσεις
Στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Εφήβων-Νεανίδων 2016 που έλαβε χώρα στο Μπίντγκοζ της Πολωνίας, ο δεκαεπτάχρονος, τότε, Τεντόγλου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο με άλμα τρίτης προσπάθειας στα 7,91 μ.. Στις 28 Μαΐου 2016, στο πλαίσιο του μίτινγκ «Παπαφλέσσεια», ο αθλητής έπιασε το όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες με άλμα στα 8,19 μ.. Τελικά, δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων 2016 στο Ρίο, καθώς πήδηξε μόνο 7,64 μ.. Επίσης, δεν κατάφερε να επιτύχει κάτι θετικό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017.
Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2017 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με 8,30 μ., θέτοντας νέο πανελλήνιο ρεκόρ για τους αθλητές κάτω των 20 ετών. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ20 που διεξήχθη στο Γκροσέτο, κατετάγη πρώτος με καλύτερο άλμα στα 8,07 μ.. Αυτός ήταν και ο πρώτος του μεγάλος αγώνας, στον οποίο έκανε επίδοση πάνω από τα οκτώ μέτρα.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου το 2018 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο μήκος με άλμα στα 8,25 μ.. Το μετάλλιο του αυτό αποτελεί το πρώτο χρυσό στο άλμα εις μήκος που κατακτά η Ελλάδα σε Ευρωπαϊκούς αγώνες. Περαιτέρω, ο Τεντόγλου αναδείχθηκε με το μετάλλιο αυτό ως ο νεότερος Έλληνας πρωταθλητής Ευρώπης στίβου στην ιστορία. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο μήκος με άλμα στα 8μ. και 38 εκ..
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με άλμα στα 8,41 μ., στην 6η προσπάθειά του.
Στις 8 Φεβρουαρίου 2023, στη διοργάνωση κλειστού στίβου «Copernicus Cup» στο Τόρουν της Πολωνίας, ο Τεντόγλου πέτυχε την καλύτερη επίδοση, με άλμα στα 8,40 μ., προηγούμενος κατά 23 εκ. του δεύτερου σε επίδοση άλτη. Ωστόσο, μερικές ημέρες αργότερα η Παγκόσμια Ομοσπονδία Στίβου ανακοίνωσε την ακύρωση της επίδοσης του Τεντόγλου, εξαιτίας του ακατάλληλου των υποδημάτων του αθλητή, παρότι δεν είχε προβεί εξαρχής σε σχετικό έλεγχο, προ των προσπαθειών του στο Τόρουν. Την ίδια ημέρα της ανακοίνωσης, στις 15 Φεβρουαρίου 2023, ο Τεντόγλου συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στο Λέβεν, όπου πέτυχε την καλύτερη επίδοση στον κόσμο ως εκείνη τη χρονική στιγμή, με άλμα 8,41 μ. στην τέταρτη προσπάθεια.
Πρώτη επίδοση στον κόσμο
Ατομικό ρεκόρ στον ανοιχτό στίβο έκανε σε μία συνάντηση στίβου στην Καλλιθέα στις 26 Μάϊου 2021 με την δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στην Ελλάδα με 8,60 μ.. Το άλμα αυτό είναι η πρώτη επίδοση στον κόσμο για το έτος 2021.
Στις 9 Ιουλίου 2021, κατετάγη 1ος στο μίτινγκ του Ντάιαμοντ Λιγκ (Diamond League) στο Μονακό στο άλμα εις μήκος κάνοντας άλματα στα 8,21 μ. και 8,24 μ..
Στις 16 Αυγούστου 2022, ο Μιλτιάδης Τεντόγλου κατέκτησε την πρώτη θέση στον τελικό άλματος εις μήκος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου στο Μόναχο με άλμα 8,52μ.. Με αυτό του το άλμα κατόρθωσε να κάνει την καλύτερη επίδοση της χρονιάς και να καταρρίψει το ρεκόρ αγώνων στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Στίβου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Άλτες του μήκους
Καλλίπολη (Πειραιά)
thumb|300px|Πλατεία Πηγάδα στην Καλλίπολη Η Καλλίπολη, ή Νέα Καλλίπολη όπως ονομάζεται επίσημα, είναι συνοικία του Πειραιά.
Θέση
Η Νέα Καλλίπολη είναι μια από τις νεότερες συνοικίες της πόλης του Πειραιά και ορίζεται ως η περιοχή που περιβάλλεται από τις ακτές της Πειραϊκής χερσονήσου γειτνιάζοντας με τις συνοικίες του Χατζηκυριάκειου, της Πειραϊκής, του Αγίου Βασιλείου, των Υδραίικων και της Πηγάδας. Περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του κέντρου της Πειραϊκής χερσονήσου ανάμεσα στις οδούς Σαχτούρη, Γ.Θεοτόκη και Φιλικής Εταιρίας. Πήρε το όνομα της από την χερσόνησο Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης από την οποία ήρθε το μεγαλύτερο μέρος των προσφύγων της συνοικίας μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Η περιοχή του Αγίου Νείλου αποτελεί υποσυνοικία της Καλλίπολης.
Ιστορία και κάτοικοι
Η περιοχή πρωτοκατοικήθηκε κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα από νησιώτες (κυρίως Υδραίους και Δωδεκανήσιους) και, μετά το 1922, από Έλληνες πρόσφυγες από την Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης.
Η συνοικία που αναπτύχθηκε σιγά-σιγά στους άγονους λόφους της πειραϊκής χερσονήσου παρουσίαζε τα γνωστά προβλήματα ύδρευσης, αποχέτευσης, φωτισμού και ελλιπών υποδομών όπως η πλειοψηφία των προσφυγικών συνοικιών του λεκανοπεδίου.
Επί δημαρχίας Γιάννη Παπασπύρου (1982-1986) δημιουργήθηκε αποχετευτικό δίκτυο και η συνοικία απαλλάχθηκε από τη μάστιγα των κουνουπιών.
Πλατείες
Η Καλλίπολη διαθέτει τρεις μεγάλες κεντρικές πλατείες, την πλατεία Σερφιώτου, την πλατεία Πηγάδας (πρώην πλατεία Καλαβρύτων) και την πλατεία Καρπάθου. Η πλατεία Καρπάθου είναι από τις μεγαλύτερες πλατείες με παιδική χαρά στην περιοχή και πολλοί κάτοικοι την προτιμούν για τα παιδιά τους. Η πλατεία Πηγάδα είναι από τις παλιότερες πλατείες του Πειραιά, κατασκευάστηκε το 1870 πολύ πριν κατοικηθεί η Καλλίπολη από τους πρόσφυγες. Η κατασκευή της πλατείας έγινε παράλληλα με την κατασκευή της γειτονικής δεξαμενής η οποία έδινε νερό στους κατοίκους του Πειραιά του 19ου αιώνα. Τον Φεβρουάριο του 2014 στη πλατεία Πηγάδας ξεκίνησαν έργα βιοκλιματικής ανάπτυξης με απόφαση από τον πρώην δήμαρχο Πειραιά Βασίλη Μιχαλολιάκο.Μετά από μακρά περίοδο αναμονής, η Πηγάδα στις 17 Δεκεμβρίου του 2017,αποδόθηκε ύστερα από τελετή εγκαινίων, στους Πειραιώτες, όμορφα διακοσμημένη και φωτισμένη όπως το απαιτούσαν οι ημέρες των Χριστουγέννων που πλησίαζαν. Διαθέτει ένα λύκειο, δύο γυμνάσια και δύο δημοτικά σχολεία.
Ναοί
Στην περιοχή υπάρχει ο ιστορικός ναός της Αγίας Παρασκευής ο οποίος οικοδομήθηκε από πρόσφυγες προερχόμενους από το Κατιρλί της Βιθυνίας στη νοτιοανατολική ακτή της Προποντίδας απέναντι από την Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης. Ο ναός της Αγίας Παρασκευής κτίσθηκε στα πρότυπα του ομώνυμου ναού της Αγίας Παρασκευής στο Μικρασιατικό Κατιρλί, ήταν η μια από τις δυο μεγάλες εκκλησίες του χωριού. Επιπλέον στην περιοχή της Καλλίπολης υπάρχουν ο ναός του Αγίου Νείλου, ο ναός των Αγίων Αναργύρων καθώς και οι παλαιοημερολογίτικες εκκλησίες της Αγίας Μαρίνας και της Παναγίας της Μαρουλιανής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλλιπολη
Ουκουρόμπα
Η Ουκουρόμπα (επίσης, Ουχουρόμπα) είναι χωριό στην επαρχία Χατσμάζ του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Γιαλάμα.
Φωτογραφική μηχανή
thumb|right|250px|Φωτογραφική μηχανή δεξιά|μικρογραφία|Φωτογραφική μηχανή Leica (δεκαετία 1950) δεξιά|μικρογραφία|Hasselblad 500 C/M με φακό Zeiss Η φωτογραφική μηχανή ή κάμερα είναι ένα οπτικό όργανο, που μπορεί να καταγράψει μια εικόνα. Οι περισσότερες κάμερες μπορούν να τραβήξουν εικόνες 2D, ενώ ορισμένες μπορούν να τραβήξουν εικόνες 3D. Σε βασικό επίπεδο, οι περισσότερες φωτογραφικές μηχανές αποτελούνται από σφραγισμένα κουτιά (το σώμα της κάμερας), με μια μικρή οπή (το διάφραγμα), που επιτρέπει στο φως να συλλάβει μια εικόνα σε μια φωτοευαίσθητη επιφάνεια (συνήθως ψηφιακός αισθητήρας ή φωτογραφικό φιλμ). Οι φωτογραφικές μηχανές διαθέτουν διάφορους μηχανισμούς για τον έλεγχο του τρόπου με τον οποίο το φως πέφτει στη φωτοευαίσθητη επιφάνεια. Οι φακοί εστιάζουν το φως που εισέρχεται στην κάμερα. Το διάφραγμα μπορεί να στενέψει ή να διευρυνθεί. Ένας μηχανισμός κλείστρου καθορίζει το χρονικό διάστημα, που η φωτοευαίσθητη επιφάνεια εκτίθεται στο φως.
Ουκουρόμπα
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Φωτογραφική μηχανή
Η φωτογραφική μηχανή ακίνητης εικόνας, είναι το κύριο όργανο στην τέχνη της φωτογραφίας. Οι ληφθείσες εικόνες μπορούν να αναπαραχθούν αργότερα, ως μέρος της διαδικασίας φωτογραφίας, της ψηφιακής απεικόνισης ή της φωτογραφικής εκτύπωσης. Παρόμοια καλλιτεχνικά πεδία στον τομέα κινούμενης εικόνας της φωτογραφικής μηχανής είναι το φιλμ, η βιντεογραφία και η κινηματογραφία.
Η λέξη κάμερα προέρχεται από το camera obscura, το λατινικό όνομα της αρχικής συσκευής για την προβολή μιας εικόνας 2D σε μια επίπεδη επιφάνεια (κυριολεκτικά μεταφράζεται "σκοτεινός θάλαμος"). Η σύγχρονη φωτογραφική μηχανή εξελίχθηκε από το camera obscura. Η πρώτη μόνιμη φωτογραφία έγινε το 1825 από τον Νικηφόρο Νιεπς.
Φωτογραφικές μηχανές με φιλμ
Αυτές χρησιμοποιούν φωτογραφικό φιλμ στο οποίο αποτυπώνεται η φωτογραφία κατά τη λήψη. Στη συνέχεια το φιλμ περνά από τη διαδικασία της εμφάνισης σε σκοτεινό θάλαμο είτε σε ειδικά φωτογραφικά εργαστήρια. Με τη διαδικασία της εμφάνισης παράγεται ένα αρνητικό, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκτύπωση των φωτογραφιών στο χαρτί. Τα θετικά φιλμς έχουν ως αποτέλεσμα θετικό είδωλο,που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατευθείαν για προβολή των φωτογραφιών. Κατά την αγορά, πρέπει να προσεχθεί το είδος και η ποιότητα του φακού της μηχανής, ο τύπος και η ταχύτητα του φιλμ, η δυνατότητα ή όχι χειροκίνητων ρυθμίσεων και το zoom. Πιο συνηθισμένες είναι σήμερα οι αυτόματες φωτογραφικές μηχανές που επιτρέπουν στους αρχάριους χρήστες τη λήψη ικανοποιητικών φωτογραφιών χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια (οι λεγόμενες "point and shoot").
Ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές
δείτε επίσης το άρθρο Ψηφιακή φωτογραφική μηχανή
Αυτές χρησιμοποιούν αισθητήρες εικονοστοιχείων για την καταγραφή και κάρτες μνήμης (SD, MMC, XD-Digital κ.ά.) για την αποθήκευση των φωτογραφιών. Στη συνέχεια οι φωτογραφίες μπορούν να τυπωθούν σε χαρτί στα φωτογραφικά εργαστήρια ή σε οικιακούς εκτυπωτές, ή να περάσουν σε ένα μεγαλύτερο οπτικό ή μαγνητικό αποθηκευτικό μέσο. Μεγάλο πλεονέκτημα των ψηφιακών μηχανών αποτελεί η δυνατότητα άμεσης επεξεργασίας των φωτογραφιών από τους υπολογιστές. Στις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές σημεία που πρέπει να προσεχθούν δεν είναι η ανάλυση που μετριέται σε Megapixels αλλά το είδος και η ποιότητα του φακού της μηχανής, η δυνατότητα ή όχι χειροκίνητων ρυθμίσεων, η ευαισθησία του αισθητήρα σε χαμηλές στάθμες φωτεινότητας και η αυτονομία της μπαταρίας. Για τις συνηθισμένες φωτογραφίες μας (10Χ15cm) είναι ικανοποιητικά και τα 2ΜP, ωστόσο η πλειονότητα των φωτογραφικών μηχανών σήμερα (2010) έχει περάσει σε αναλύσεις πάνω από 10.1MΡ. Άλλο σημείο που πρέπει να προσεχθεί, στις μηχανές με μη εναλλάξιμο φακό, είναι η δυνατότητα οπτικού (όχι ψηφιακού) ζουμ (zoom) για λήψη μακρινών πλάνων καθώς και η δυνατότητα ευρυγώνιας ρύθμισης.
Ρυθμίσεις
Ορισμένες από τις χειροκίνητες ρυθμίσεις που μπορεί να κάνει ένας φωτογράφος είναι η ταχύτητα του κλείστρου (μεγάλη για κινούμενα αντικείμενα - μικρή για στατικές καλής ποιότητας φωτογραφίες), το άνοιγμα του διαφράγματος (που ρυθμίζει την ποσότητα του φωτός που δέχεται η μηχανή αλλά και το βάθος πεδίου), η ρύθμιση της ευαισθησίας, το zoom, η ενεργοποίηση ή όχι του φλας. Στις ψηφιακές μηχανές υπάρχουν και άλλες πολύ σημαντικές ρυθμίσεις, όπως αυτή της ισορροπίας λευκού (white balance), όπου διορθώνουμε το χρώμα ανάλογα με τη φωτεινή πηγή (ηλιακό φως, λάμπα πυρακτώσεως, φθορίου κ.α.).
Γνωστοί κατασκευαστές
Φωτογραφικές μηχανές με φιλμ: Ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές:
''βλ. άρθρο Ψηφιακή φωτογραφική μηχανή''
Ασύρματη Θεσσαλονίκη
Η Ασύρματη Θεσσαλονίκη (Wthess) είναι κοινότητα ασύρματου δικτύου που αναπτύσσεται στη Θεσσαλονίκη. Είναι ένα από τα πρώτα ασύρματα δίκτυα που αναπτύχθηκαν στην πόλη.
Ιδρύθηκε από τον Κωνσταντίνο Νατσάκη και τον Αθανάσιο Κανάρη το Νοέμβριο του 2002. Οι κύριοι στόχοι του δικτύου είναι οι εξής:
Η διανομή Linux που αναπτύχθηκε, ονομάστηκε Paladir, από τις πέτρες palantir όπως περιγράφονται στο έργο του Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών, καθώς επιτρέπει επικοινωνία μεταξύ άλλων ασύρματων δρομολογητών που τρέχουν το λογισμικό paladir.
Η πρώτη διασύνδεση, που συνέδεε δύο σημεία με μεταξύ τους απόσταση 4.5 χλμ., επιτεύχθηκε την 1η Μαρτίου του 2003, στα 11MBps.
Έκτοτε, το Ασύρματη Θεσσαλονίκη αριθμεί παραπάνω από 20 κόμβους τοποθετημένους σε ταράτσες διάσπαρτες σε ολόκληρη την πόλη. Είναι συνδεδεμένο με τα δίκτυα SWN και TWMN για να παρέχει σύνδεση και με άλλες δικτυακές κοινότητες, και είναι επιπλέον συνδεδεμένο μέσω ενσύρματου δικτύου και με το AWMN και άλλες δικτυακές κοινότητες στην Ελλάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδίκτυο στην Ελλάδα Κατηγορία:Θεσσαλονίκη
Είσαι το Ταίρι Μου
Είσαι το Ταίρι Μου είναι ελληνική κωμική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε τη σεζόν 2001-2002 από το Mega Channel.
Το σενάριο έγραψε ο Λευτέρης Παπαπέτρου, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Αντώνης Αγγελόπουλος.
Το ομώνυμο τραγούδι των τίτλων της σειράς συνέθεσε ο Στέφανος Κορκολής, ενώ ο Πασχάλης έγραψε τους στίχους και το ερμήνευσε.
Η σειρά έκανε πρεμιέρα την 1η Οκτωβρίου 2001 και ολοκληρώθηκε στις 25 Ιουνίου 2002, έπειτα από έναν κύκλο 30 επεισοδίων και σημειώνοντας υψηλά νούμερα τηλεθέασης.
Υπόθεση
Η Στέλλα (Βίκυ Σταυροπούλου) και η Βίκυ (Κατερίνα Λέχου) είναι δύο Ελληνίδες της διασποράς οι οποίες γνωρίζονται στη Μελβούρνη. Η Στέλλα είναι μια κοντή και με περιττά κιλά γυναίκα στην οποία οι άντρες δεν δίνουν σημασία, ενώ αντίθετα η Βίκυ είναι ψηλή, αδύνατη και όμορφη, τραβώντας πάνω της όλα τα αντρικά βλέμματα. Η Στέλλα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Μελβούρνη μαζί με τη φίλη της Τούλα οι οποίες έχουν ένα ατελιέ. Η Βίκυ γεννήθηκε στην Ελλάδα και ήρθε για δουλειές στην Αυστραλία. Και οι δύο ερωτεύονται τον Νίκο (Αλέκος Συσσοβίτης), γόνο πλούσιας ελληνικής οικογένειας επιχειρηματιών, ο οποίος βρίσκεται στην Αυστραλία για επαγγελματικούς λόγους. Η Στέλλα τον παρακολουθεί από μακριά, χωρίς να του έχει μιλήσει ποτέ, ενώ η Βίκυ τον γνωρίζει σε ένα μπαρ και γίνονται ζευγάρι. Παράλληλα, η Στέλλα φλερτάρει διαδικτυακά με τον Γρηγόρη (Βασίλης Χαραλαμπόπουλος), έναν νέο άντρα από την Αθήνα.
Ο Νίκος και η Βίκυ αρραβωνιάζονται και όταν οι δυο γυναίκες ταξιδεύουν στην Ελλάδα, η Στέλλα για διακοπές και η Βίκυ για να γνωρίσει την οικογένεια του Νίκου, η δεύτερη έχει την ιδέα οι δυο τους να αλλάξουν ρόλους. Δηλαδή να παρουσιαστεί η Στέλλα στην οικογένεια του Νίκου ως Βίκυ και μέλλουσα νύφη τους και η Βίκυ να παρουσιαστεί ως Στέλλα στον Γρηγόρη. Η Στέλλα δεν δέχεται, αλλά η Βίκυ βρίσκει τρόπο να το κάνει αλλάζοντας τις ετικέτες στις βαλίτσες και αφήνοντας τη Στέλλα μόνη στο αεροδρόμιο. Βγαίνοντας από τις αφίξεις, συναντά την οικογένεια του Νίκου η οποία περιμένει τη Βίκυ και, χωρίς να ξέρει τι να κάνει, τους λέει ότι είναι εκείνη.
Η Στέλλα μένει με τα πεθερικά της Βίκυς που την φιλοξενούν στη βίλα τους. Αν και ξαφνιάζονται που ο Νίκος βρήκε μια γυναίκα τόσο διαφορετική από εκείνες που συνήθως έβρισκε, η Στέλλα κερδίζει τις καρδιές όλων εκτός της Ανέτας (Δάφνη Λαμπρόγιαννη), ενώ ερωτεύεται τον Σωτήρη (Αλέξης Γεωργούλης), τον μικρό αδελφό του Νίκου. Ενώ η Στέλλα ζει ως Βίκυ με την οικογένεια του Νίκου, η Βίκυ συναντά τον Γρηγόρη ως Στέλλα, την οποία και ερωτεύεται. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο όταν ο Νίκος επιστρέφει από την Αυστραλία.
Πρωταγωνιστές
Βίκυ Σεϊτανίδη (Κατερίνα Λέχου): Η Βίκυ είναι μια γυναίκα που έχει ό,τι ζητάει ένας άντρας: είναι ψηλή, αδύνατη και όμορφη και ασχολείται με το μόντελινγκ. Για τον λόγο αυτό είναι γεμάτη ανασφάλειες μιας και κανείς δεν την βλέπει ποτέ για αυτό που είναι, αλλά μόνο για την εξωτερική της εμφάνιση. Γνωρίζει τον Νίκο, τον οποίο και ερωτεύεται και αρραβωνιάζεται. Φεύγει για την Ελλάδα για να γνωρίσει την οικογένειά του, αλλά λόγω των ανασφαλειών της, ζητάει από τη Στέλλα που ταξιδεύει μαζί της να αλλάξουν θέσεις και να παρουσιαστεί εκείνη στα πεθερικά της ως Βίκυ. Ταυτόχρονα, θα εμφανιστεί εκείνη ως Στέλλα στον Γρηγόρη.
Γρηγόρης Καπερνάρος (Βασίλης Χαραλαμπόπουλος): Ο Γρηγόρης είναι ένας συνηθισμένος νεαρός, ο οποίος δουλεύει στα Goody's και συγκατοικεί με έναν φίλο του, τον Λάζαρο. Μιλάει μέσω διαδικτύου με τη Στέλλα, την οποία δεν έχει δει ποτέ. Όταν η Στέλλα έρχεται στην Αθήνα, σχεδιάζουν να βρεθούν και από κοντά, αλλά αντί της Στέλλας, του παρουσιάζεται η Βίκυ. Ο Γρηγόρης ερωτεύεται τη Βίκυ, νομίζοντας ότι είναι η Στέλλα με την οποία μιλούσε τόσο καιρό.
Στέλλα Παπαλημναίου (Βίκυ Σταυροπούλου): Η Στέλλα είναι μια γυναίκα κοντή και με περιττά κιλά, την οποία δεν προσέχουν ποτέ οι άντρες. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αυστραλία, όπου και διατηρεί ένα ατελιέ. Μαζί με τη φίλη της, Τούλα, παρακολουθούν κάθε μέρα τον Νίκο που έρχεται στο γυμναστήριο απέναντι από το ατελιέ και, χωρίς να του έχει μιλήσει ποτέ, τον ερωτεύεται. Ταυτόχρονα μιλάει μέσω διαδικτύου με τον Γρηγόρη, τον οποίο κανονίζει να συναντήσει από κοντά όταν θα είναι στην Ελλάδα. Ταξιδεύοντας για Ελλάδα με τη Βίκυ, η Βίκυ της λέει να αλλάξουν θέσεις, αλλά εκείνη αρνείται. Παρά το ότι αρνείται, η Βίκυ βρίσκει τρόπο να την παγιδεύσει, με αποτέλεσμα να παρουσιαστεί στην οικογένεια του Νίκου ως η μελλοντική του σύζυγος. Ενώ μένει μαζί τους, κερδίζει τις καρδιές όλων, εκτός της Ανέτας, και ερωτεύεται τον μικρότερο αδελφό του Νίκου, τον Σωτήρη.
Σωτήρης Μπεζεντάκος (Αλέξης Γεωργούλης): Ο Σωτήρης είναι ο μικρός αδελφός της οικογένειας Μπεζεντάκου, ο οποίος ζει ασυμβίβαστα. Δεν μένει στο σπίτι μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια, αλλά προτιμά ένα μικρό λυόμενο στον κήπο του σπιτιού, ενώ στο εργοστάσιο προτιμά να δουλεύει μαζί με τους εργάτες παρά να είναι αφεντικό. Βγαίνει περιστασιακά με μια κοπέλα, την Κατερίνα, αλλά δεν έχει στο μυαλό του τον γάμο. Δεν εκφράζει τα συναισθήματά του με λόγια και προτιμά να γράφει τις σκέψεις του. Ξαφνιάζεται που ο αδελφός του διάλεξε μια τόσο διαφορετική γυναίκα από αυτές που συνήθως έβγαινε για να αρραβωνιαστεί και παρόλο που προσποιείται ότι δεν συμπαθεί τη Στέλλα, τελικά την ερωτεύεται, ενώ δεν γνωρίζει την αλήθεια, την οποία μαθαίνει στο τέλος.
Βέρα Υψηλάντη - Μπεζεντάκου (Υβόννη Μαλτέζου): Η Βέρα είναι η μητέρα της οικογένειας και παντρεμένη με τον Λυκούργο. Φροντίζει για όλους και, παρόλο που δείχνει αφελής, είναι αυτή που κινεί τα νήματα μέσα στο σπίτι. Αγαπάει όλα της τα παιδιά και τα στηρίζει, όπως επίσης αγαπάει και τη Στέλλα όταν αυτή έρχεται από την Αυστραλία και παρουσιάζεται ως Βίκυ. Στην πορεία καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με τον αρραβώνα, ενώ επίσης καταλαβαίνει ότι η Στέλλα είναι ερωτευμένη με τον Σωτήρη και ο Σωτήρης μαζί της.
Λυκούργος Μπεζεντάκος (Δημήτρης Καμπερίδης): Ο Λυκούργος είναι ο πατέρας της οικογένειας και παντρεμένος με τη Βέρα. Έχει προβλήματα με την καρδιά του και όταν μαθαίνει ότι ο Νίκος παντρεύεται, είναι πολύ ευτυχισμένος. Ειδικά όταν βλέπει ότι διάλεξε μια γυναίκα διαφορετική απ' ότι συνήθως, κάτι που εκλαμβάνει ως ωριμότητα από μέρους του. Αγαπάει πολύ τη Στέλλα και όταν ο Νίκος και η Στέλλα ανακοινώνουν το χωρισμό τους, το παίρνει κατάκαρδα. Όταν λίγο καιρό μετά παρουσιάζονται νέα προβλήματα με την καρδιά του, τα οποία και ξεπερνάει, αναγκάζει τον γιατρό να πει ψέματα έτσι ώστε να μπορέσει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και να πείσει τον Νίκο να τα ξαναβρεί με τη Στέλλα και να παντρευτούν. Δεν γνωρίζει ότι η Στέλλα δεν είναι η πραγματική Βίκυ.
Παναγιώτης Ζύγουρας (Γεράσιμος Γεννατάς): Ο Παναγιώτης είναι παντρεμένος με την Ανέτα και ο γαμπρός της οικογένειας Μπεζεντάκου. Έχει έναν γιο, τον Μιλτιάδη, και δουλεύει στο εργοστάσιο της οικογένειας. Είναι καλοκάγαθος και δεν φέρνει καμία αντίρρηση στην Ανέτα, μιας και εκείνη έχει το πάνω χέρι στο γάμο τους. Ερωτεύεται τη Στέλλα και κρυφά, της αφήνει τριαντάφυλλα σχεδόν κάθε μέρα. Όταν στο τέλος συνειδητοποιεί ότι η Ανέτα τον απατά, κάνει την επανάστασή του και παίρνει το πάνω χέρι.
Λάζαρος Καραγεωργόπουλος (Άρης Σερβετάλης): Ο Λάζαρος είναι ο συγκάτοικος του Γρηγόρη και ένας ιδιόρρυθμος άνθρωπος. Ζει στον δικό του κόσμο, αλλά ανακαλύπτει νωρίς ότι η γυναίκα που τους παρουσιάστηκε ως Στέλλα, είναι στην πραγματικότητα κάποια άλλη. Παρόλα αυτά, δεν το λέει στον Γρηγόρη και περιμένει να τα αποκαλύψει η ίδια. Έχει για κατοικίδιο ένα ιγκουάνα, τον Μήτσο, τον οποίο βλέπει ως τον καλύτερό του φίλο, με τον οποίο μιλάει, παίζει σκάκι και άλλα. Τον αντιμετωπίζει σαν να είναι άνθρωπος.
Δευτερεύοντες
Μιλτιάδης Ζύγουρας (Παναγιώτης Φιλιππαίος): Ο Μιλτιάδης είναι ο γιος της Ανέτας και του Παναγιώτη και το μοναδικό εγγόνι της οικογένειας Μπεζεντάκου. Αγαπάει πολύ τη Στέλλα και παίζει μαζί της μαθαίνοντας νέα πράγματα, κάτι που εκνευρίζει την Ανέτα μιας και αυτά δεν συμβαδίζουν με τον τρόπο διαπαιδαγώγησης που έχει επιλέξει για το γιο της. Αν και πολύ μικρός, η Ανέτα του μαθαίνει αρχαία ελληνικά, αναγκάζοντάς τον να τα μιλάει καθημερινώς.
Παππούς Νίκος Υψηλάντης (Βασίλης Ανδρεόπουλος): Ο παππούς Νίκος είναι ο παππούς της οικογένειας. Δεν κοιμάται ποτέ και ξέρει τα πάντα που συμβαίνουν μέσα στο σπίτι. Καταλαβαίνει από την αρχή ότι η Στέλλα δεν είναι αυτή που λέει αλλά την στηρίζει γιατί φέρει χαρά και ευτυχία μέσα στο σπίτι. Την προειδοποιεί όμως να μην τους πληγώσει. Καταλαβαίνει επίσης ότι έχει ερωτευτεί τον Σωτήρη.
Θεία Αιμιλία Υψηλάντη (Βίκυ Βανίτα): Η θεία Αιμιλία είναι η αδελφή της Βέρας και είναι εκ γενετής τυφλή. Δεν κατεβαίνει συχνά για να φάει με την οικογένεια, μιας και προτιμά να τρώει μόνη στο δωμάτιό της και στην ησυχία της. Αν και τυφλή, "βλέπει" και καταλαβαίνει πάρα πολλά, όπως το ότι η Στέλλα δεν είναι ερωτευμένη με τον Νίκο, αλλά με τον Σωτήρη. Το ίδιο και για τον Σωτήρη ότι είναι ερωτευμένος με τη Στέλλα. Σε αυτήν εμπιστεύεται ο Σωτήρης τα χειρόγραφά του για να τα παραδώσει στην Στέλλα πριν τον γάμο.
Τούλα (Σοφία Βογιατζάκη): Η Τούλα είναι η κολλητή της Στέλλας που δουλεύει μαζί της στο ατελιέ στην Αυστραλία. Παρακολουθούν μαζί κάθε μέρα και θαυμάζουν τον Νίκο που έρχεται στο γυμναστήριο. Ξέρει από την αρχή τα πάντα για το τι συμβαίνει και πού έμπλεξε η Στέλλα. Όταν τελικά αποφασίζουν να προχωρήσουν σε γάμο ο Νίκος και η Στέλλα, έρχεται από την Αυστραλία για να είναι η κουμπάρα. Όταν βλέπει ότι τα πράγματα φτάνουν στα όρια και η Στέλλα με τον Σωτήρη δεν κάνουν τίποτα για να τα αλλάξουν, μιλάει αυτή στον Σωτήρη εξηγώντας του τι συμβαίνει και λέγοντάς του τα πάντα από την αρχή.
Χρυσούλα (Θεοδώρα Βουτσά): Η Χρυσούλα είναι η οικιακή βοηθός του σπιτιού και κατάγεται από την Αλβανία. Καλύπτει τη Στέλλα για να τρώει ελεύθερα, μιας και η οικογένεια πιστεύει ότι είναι σε δίαιτα και δεν τρώει μπροστά της, ενώ την καλύπτει και για το βράδυ που κοιμήθηκε στον Σωτήρη, λέγοντας ότι έμεινε μαζί της. Καταλαβαίνει ότι δεν είναι η Βίκυ, αλλά δεν την προδίδει και είναι η τελευταία που αποχαιρετά την Στέλλα πριν φύγει οριστικά από το σπίτι. Είναι και η μόνη στην οποία η Στέλλα λέει το πραγματικό της όνομα πριν φύγει.
Μουσική
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack Τη μουσική των τίτλων της σειράς συνέθεσε ο Στέφανος Κορκολής. Από το 17ο επεισόδιο της σειράς, στους τίτλους τέλους, η μουσική σύνθεση εμπλουτίστηκε με στίχους, τους οποίους έγραψε και ερμήνευσε ο Πασχάλης.
Τον Μάρτιο του 2002, το soundtrack της σειράς μαζί με το τραγούδι Ψυχή της Καρδιάς Μου και άλλες παραλλαγές του, κυκλοφόρησε σε single. Η μουσική και οι στίχοι του ανήκουν ξανά στον Κορκολή, ενώ η ερμηνεία έγινε πάλι από τον Πασχάλη.
Διακρίσεις και βραβεία
Η σειρά στην πορεία της έχει βραβευτεί με τα εξής βραβεία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Εκκλησία (αρχιτεκτονική)
thumb|Η εκκλησία του Αγίου Ραφαήλ στην Φρέγκαινα Αργολίδας, μια τυπική ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία. μικρογραφία|Το εσωτερικό μιας τυπικής Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας. Από αριστερά έχουμε: α) το [[Ιερό Βήμα|Ιερό Βήμα (Sanctuary ή Bema), β) Τέμπλο (Templon), γ) Κύρια αίθουσα ναού (Nave), δ) Νάρθηκας ή πρόναος (Narthex) και ε) Προπύλαιο ή προαύλιος χώρος (Porch). Λεπτομέρειες από το εσωτερικό: 1. Αγία Τράπεζα, 2. Τράπεζα προετοιμασίας ή η κόγχη της Ιεράς Προθέσεως ή Προσκομιδή ή Αγία και Ιερά Πρόθεση, 3. Δισκοπότηρο, 4. Άγιος Δίσκος και ο Αστερίσκος, 5. Εξαπτέρυγα, 6. Σταυρός λιτανείας, 7. Κηροπήγιο, 8. Αρτοφόριο, 9. Ευαγγέλιο, 10. Θυμιατήρι, 11. Παραπόρτια, 12. Η Ωραία Πύλη, 13. Μανουάλια, 14. Ψαλτήρια, 15. Δεσποτικός θρόνος, 16. Στασίδια, 17. Η είσοδος από τον πρόναο στην κύρια αίθουσα, 18. Προσκυνητάρια και 19. Η κύρια είσοδος|alt=ο εσωτερικό μιας τυπικής Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας.|300x300εσ]] Ο χριστιανικός ναός, που αναφέρεται συχνά ως εκκλησία, είναι ο τόπος συνάθροισης και λατρείας των πιστών στον Χριστιανισμό.
Αρχιτεκτονική
Οι χριστιανικοί ναοί έχουν χτιστεί σε διάφορους ρυθμούς. Τυπικά παραδείγματα σε ελληνικές ορθόδοξες εκκλησίες είναι η βασιλική και ο βυζαντινός ρυθμός.
Τσουμπουκλού
Το Τσουμπουκλού είναι χωριό και δήμος της επαρχίας Κουσάρ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 459 κατοίκων και βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας. Το 2009 το χωριό είχε πληθυσμό 502 κατοίκων.
Εκκλησία (αρχιτεκτονική)
Αρχιτεκτονική
Μετά τον 4ο αιώνα σταθεροποιείται και ο προσανατολισμός. Το Ιερό Βήμα είναι προς την ανατολή, όπως ήταν και ο ναός του Σολομώντα.
Παραπομπές
* Κατηγορία:Χριστιανική ναοδομία
Ασάγκι Ατούτς
Το Ασάγκι Ατούτς είναι χωριό και δήμος της επαρχίας Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1.650 κατοίκων και βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Μπουσάνς (Ωτ-Γκαρόν)
Το Μπουσάνς (γαλλικά: Boussens, οξιτανικά: Bossens) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουσινουά (γαλλικά: Boussinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Κάστρο του Κομόρο
δεξιά|μικρογραφία|302x302εσ| Κάτοψη του Κάστρου Κομόρο. Το κόκκινο τετράγωνο = Απομεινάρια του Τενσουκάκου Το κάστρο Κομόρο (小諸城, Κομόρο-τζο) είναι Ιαπωνικό κάστρο, που βρίσκεται στην πόλη Κομόρο, στην κεντρική επαρχία Ναγκάνο της Ιαπωνίας. Στο τέλος της περιόδου Έντο, το κάστρο Κομόρο ήταν στην ιδιοκτησία μιας μικρής υποδιαίρεσης της φυλής Μακίνο, νταϊμιό του τομέα Κομόρο. Ήταν επίσης γνωστό ως Ανά-τζο (Ana-jō) (穴城, κάστρο, που βρίσκεται σε μέρος το οποίο είναι χαμηλότερα από τζοκαμάτσι, jôkamachi) ή Χακατσούρου-τζο (Hakatsuru-jō) (白鶴城, Κάστρο του Λευκού Γερανού). Σήμερα, είναι ανοικτό στο κοινό ως Καϊκοέν (Kaikoen)（懐古園）.
Ιστορία
Κατά την περίοδο Μουρομάτσι, η περιοχή, που αργότερα έγινε η πόλη Κομόρο ήταν υπό τον έλεγχο ενός τοπικού πολέμαρχου, του Όι Μιτσουτάντα, ο οποίος έχτισε μια οχύρωση στη θέση του Κάστρου Κομόρο. Αφού η περιοχή τέθηκε υπό τον έλεγχο του Τακέντα Σίνγκεν το 1554, η οχύρωση ανακατασκευάστηκε πλήρως σε ένα κάστρο υπό τη διεύθυνση του κύριου στρατηγού του Σίνγκεν, Γιαμαμότο Κανσούκε. Μετά την καταστροφή της φυλής Τακέντα από τον Όντα Νομπουνάγκα το 1582, το κάστρο δόθηκε στον Τακιγκάβα Καζουμάσου, έναν από τους στρατηγούς του Νομπουνάγκα. Μετά τη δολοφονία του Νομπουνάγκα στο περιστατικό Χοννό-τζι, τέθηκε για λίγο υπό τον έλεγχο της μεταγενέστερης φυλής Χότζο της Ονταγουάρα.
Μετά το 1590, μετά τη μάχη της Ονταβάρα, το Κομόρο τέθηκε υπό τον έλεγχο του Τοκουγκάβα Ιεγιάσου, ο οποίος το ανέθεσε στον στρατηγό του Σενγκόκου Χιντεχίσα ως νταϊμιό του τομέα Κομόρο, μια ιδιοκτησία 50.000 koku, που επιβεβαιώθηκε αργότερα από το σογκουνάτο Τοκουγκάβα. Ενίσχυσε τα τείχη και αναδιοργάνωσε τη δομή γύρω από ένα κεντρικό περιτείχισμα, που περιβάλλεται από ένα βόρειο και νότιο τοίχο. Τον ακολούθησε ο γιος του, Σενγκόκου Τανταμάσα. Ο Τανταμάσα βελτίωσε το κάστρο και η ίδρυση του τριώροφου Τενσουκάκου χρονολογείται από αυτήν την εποχή. μικρογραφία|250x250εσ| Η ίδρυση της τάφρου (Τενσουκάκου) Ο τομέας του Κομόρο μεταφέρθηκε στον κλάδο Χισαμάτσου της φυλής Ματσουντάιρα από το 1624–1648. Το 1626, ο κεντρικός πύργος χτυπήθηκε από κεραυνό και κάηκε. Δεν ξαναχτίστηκε ποτέ. Ο τομέας και το κάστρο πέρασαν στη συνέχεια από μια σειρά από φυλές: τους Αογιάμα από το 1648-1662, τους Σακάι από το 1662-1679, τους Νισιό από το 1679-1682 και τη φυλή Ισικάβα από το 1682-1702. Το 1702, ένας κατώτερος κλάδος της φυλής Μακίνο τιμήθηκε με το Κομόρο και παρέμεινε υπό τον έλεγχό της μέχρι το τέλος της περιόδου Έντο. Το κάστρο υπέστη ζημιές από πλημμύρες το 1742.
Μετά την αποκατάσταση του Meiji, το Κάστρο Κομόρο εγκαταλείφθηκε και το 1871 με την κατάργηση του συστήματος χαν, οι περισσότερες από τις υπόλοιπες κατασκευές του κατεδαφίστηκαν ή δωρήθηκαν σε κοντινούς βουδιστικούς ναούς και σε ένα εμπορικό σπίτι.
Καϊκοέν (懐古園)
Επί του παρόντος, τα ερείπια του κάστρου είναι ανοιχτά στο κοινό ως Καϊκοέν (懐古園), που σημαίνει το νοσταλγικό πάρκο, μαζί με δύο σωζόμενες πύλες, το Ότεμον (Η τέταρτη πύλη) και το Σαν-νο-μόν (Η τρίτη πύλη), και τα δύο έχουν κηρυχθεί Σημαντικές Πολιτιστικές Περιουσίες. Το Ότεμον είναι ένα από τα αρχικά κτίσματα της πρώιμης περιόδου Έντο και το Σαν-νο-μόν ξαναχτίστηκε το 1765 μετά την πλημμύρα του 1742. Επιπλέον, δύο άλλες πύλες σώζονται σε βουδιστικούς ναούς στην πόλη Κομόρο και ένα τμήμα της δομής του κεντρικού παλατιού βρίσκεται σε ιδιώτες στην πόλη Τόμι. Το Καϊκοέν φημίζεται επίσης για τα όμορφα άνθη της κερασιάς και τα φύλλα του φθινοπώρου. Η σιδηροδρομική γραμμή Σινάνο διασχίζει το έδαφος του κάστρου, απομονώνοντας το Ότεμον από τις άλλες εναπομείνασες κατασκευές.
Στους χώρους του πρώην κάστρου βρίσκεται επίσης ένα λούνα παρκ, ένας ζωολογικός κήπος, που άνοιξε το 1926 και ένα μουσείο αφιερωμένο στον Σιμαζάκι Τόσον.
Το Κάστρο Κομόρο συμπεριλήφθηκε ως ένα από τα 100 ωραία κάστρα της Ιαπωνίας από το Ίδρυμα Κάστρων της Ιαπωνίας το 2006.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Κάστρα στην Ιαπωνία
Μπαντ (Αζερμπαϊτζάν)
Το Μπαντ είναι χωριό στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ρουστόφ και βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Γούβα του Βάβουλα
Η Γούβα του Βάβουλα ή Λάκκα του Βάβουλα αποτελεί μία παλαιά λαϊκή συνοικία του Πειραιά κοντά και Β.ΒΑ. του κέντρου.
Θέση
Πρόκειται για μικρή σχετικά σε έκταση συνοικία, (περιοχή) που βρίσκεται απέναντι από το καπνεργοστάσιο Κεράνης προς τον Πειραιά. Η Γούβα του Βάβουλα ορίζεται βόρεια από την λεωφόρο Ομηρίδη Σκυλίτση, που είναι παράλληλη της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιώς - Φαλήρου, δυτικά από τη λεωφόρο 34ου Συντάγματος ΠΖ, που είναι η απαρχή της λεωφόρου Ηρώων Πολυτεχνείου, (πρώην Βασιλέως Κωνσταντίνου), νότια από την κάθετη (στην προηγούμενη) οδό Ε. Βενιζέλου και ανατολικά με την κάθετη σ΄ αυτή οδό Π. Κουντουριώτη. Κεντρικοί δρόμοι της συνοικίας αυτής είναι οι παράλληλοι μεταξύ τους οδοί Πύλης και Ευαγγελιστρίας, με κατεύθυνση από ΒΔ. προς ΝΑ. κατά το ρυμοτομικό σχέδιο του κέντρου του Πειραιά που βασίστηκε στο αρχαίο σύστημα του Ιπποδάμου.
Το τμήμα της οδού Πύλης μεταξύ των οδών Αλκιβιάδου και Πραξιτέλους παρουσιάζει το χαμηλότερο υψόμετρο της πόλης, πολλοί θεωρούν ότι φθάνει στο μηδέν ή και αρνητικό, παρουσιάζοντας έτσι την εικόνα μιας τεράστιας γούβας, λάκκου ανάμεσα σε δύο  εγγύτατα βραχώδη υψώματα έναν ΒΔ. και έναν Α. ακριβώς στα όρια της συνοικίας. Από αυτή τη μορφολογία του εδάφους προέρχεται και η ονομασία Γούβα ή Λάκκα (λάκκος).
Ενοριακά η Γούβα του Βάβουλα υπάγεται στην ενορία του Ιερού ναού της Ευαγγελίστριας του Πειραιά. Σε αυτή την περιοχή ήταν για πολλές δεκαετίες εγκατεστημένος ο Α΄ Πυροσβεστικός Σταθμός του Πειραιά καθώς και ο αρχικός Σταθμός πρώτων βοηθειών, πριν μεταφερθεί στην περιοχή της Τερψιθέας.
Ιστορική αναδρομή
Από τότε άρχισε ν΄ αναπτύσσεται η περιοχή σε μια καθαρά λαϊκή συνοικία με μικρά ισόγεια και σπάνια διώροφα σπίτια, μεγάλες αποθήκες ξυλείας, βιοτεχνίες βαρελοποιίας, εργοστάσια και αποθήκες χημικών, συνεργεία μηχανών, αποθήκες χορτονομής αλόγων κ.ά. αλλά και με αρκετά ουζοκαφενομαγειρεία. Στις δεκαετίες του 1950 και 1960 ένα μεγάλο τμήμα του οικοπέδου της έπαυλης, νότια, που παρέμενε χέρσο αποτελούσε την αγαπημένη «αλάνα του Βάβουλα» όπου όλα τα παιδιά της συνοικίας κατέφευγαν  εκεί για να παίξουν ποδόσφαιρο.
Η έπαυλη Βαβούλα κατεδαφίστηκε τελικά στη δεκαετία του 80 και όλο το οικόπεδο εντός του οποίου αποκαλύφθηκε σπουδαίος αρχαιολογικός χώρος περιήλθε στην αρχαιολογική υπηρεσία για να το μετατρέψει σε αρχαιολογικό πάρκο. Στην περιοχή βρίσκονται ευρήματα της κεντρικής πύλης του λεγόμενου «Πειραϊκού Περιβόλου», όπου καλωσόριζε τους επισκέπτες στην είσοδο της πόλεως του αρχαίου Πειραιά.
Άλλα χαρακτηριστικά σημεία της Γούβας του Βάβουλα είναι τα "σκαλάκια" της οδού Διστόμου με αρκετά χαρακτηριστικά κτίσματα, το Δημοτικό Σχολείο του Κλειδά, επί της οδού Διστόμου και Ευριπίδου 5, κατασκευή δεκαετίας του 1870 όπου στεγάστηκαν τα πρώτα ιδιωτικά πλυντήρια της πόλης, τα οποία καθάριζαν τον ιματισμό των πλοίων που κατέφθαναν στον Πειραιά, ιδιοκτησίας Στυλιανού Κηρομύτη, του οποίου σώζεται και οι κατοικία του (παραπλεύρως του σχολείου).Τα δύο αυτά κτίσματα αποτελούν λαμπρά δείγματα αρχιτεκτονικής της νεοκλασικής περιόδου του Πειραιά. Πολύ αργότερα έγινε σχολείο και πήρε το όνομα "κλειδά" από τον πρώτο διευθυντή του. Το Γυμνάσιο της Συνοικίας Βάβουλα, επί της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου 39, κατασκευής 1899 σε σχέδια του Δημοτικού αρχιτέκτονα Εμμ. Παπακωνσταντίνου (το οποίο λειτούργησε αρχικά ως Δημοτικό Σχολείο Θηλέων, μετέπειτα ως Εμπορική Σχολή, Οικονομικό Γυμνάσιο και σήμερα στεγάζει το 10ο Γυμνάσιο Πειραιά), αλλά και η οικία του γνωστού συγγραφέα, σκηνοθέτη και στιχουργού Μίμη Τραϊφόρου επί της οδού Πύλης και Πραξιτέλους, κτίριο το οποίο σήμερα φέρει τιμητικά το όνομα του προαναφερόμενου και στο οποίο στεγάζεται το Ιστορικό Αρχείο του Δήμου Πειραιά.
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1981
Το Κύπελλο Κύπρου 1981 ήταν η 7η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (4η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ για 2η φορά στην ιστορία του.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο ΑΠΟΕΛ και η Ανόρθωση Αμμοχώστου. Το παιχνίδι διεξήχθη στο Παλιό Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ με σκορ 3-1 σετ.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1981
Υποπλασία χόνδρων-τριχών
Η υποπλασία χόνδρου-μαλλιών είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή. Τα συμπτώματα της υποπλασίας μπορεί να περιλαμβάνουν: βραχυσκελή νανισμό λόγω σκελετικής δυσπλασίας, μεταβλητό επίπεδο ανοσολογικής ανεπάρκειας, και προδιάθεση για καρκίνο. Λέγεται και μεταφυσιακή χονδροδυσπλασία του ΜακΚούσικ, διότι ο ΜακΚούσικ κατέγραψε για πρώτη φορά την ασθένεια το 1965.
Γενετική
δεξιά|μικρογραφία|Φυτοαιμοσυγκολλητίνη Η υποπλασία χόνδρου-μαλλιών είναι μια αυτοσωματική υπολειπόμενη κληρονομική διαταραχή. Πρόκειται για μια εξαιρετικά πλειοτροπική διαταραχή. Ένα σπάνιο γενετικό φαινόμενο, γνωστό ως μονογονική δυσομία (μια γενετική κατάσταση στην οποία το παιδί παίρνει δύο αντίγραφα ενός χρωμοσώματος από ένα γονέα, σε αντίθεση με ένα χρωμόσωμα από κάθε γονέα) επίσης έχει παρατηρηθεί ότι εμφανίζεται σε ασθενείς με υποπλασία χόνδρου-μαλλιών.
Έχει εντοπιστεί μια σύνδεση μεταξύ των μεταλλάξεων κοντά ή εντός του μη κωδικοποιητικού RNA της ριβονουκλεάσης MRP, του RMRP. Η ενδοριβονουκλεάση ριβονουκλεάση MRP είναι συγκρότημα μορίων του μορίου του ριβονουκλεϊκού οξέος και αρκετών πρωτεϊνών. Συμμετέχει στη διάσπαση των μιτοχονδριακών ασταριών που ευθύνονται για την αντιγραφή του DNA και στην επεξεργασία πριν το ριβοσωμικό ριβονουκλεϊκό οξύ στο νουκλεόλιο. Η θέση του γονιδίου βρίσκεται στο μικρό βραχίονα του χρωμοσώματος 9.
Ανοσοανεπάρκεια
Οι ασθενείς με υποπλασία χόνδρου-μαλλιών υποφέρουν συνήθως από κυτταρική ανοσοανεπάρκεια. Σε μια μελέτη όπου εξετάστηκαν 108 Φινλανδοί ασθενείς με την υποπλασία, εντοπίστηκε μια ήπια έως μέτρια μορφή λεμφοπενίας, μειωμένος καθυστερημένος τύπος υπερευαισθησίας και μειωμένες αποκρίσεις όσον αφορά την φυτοαιμοσυγκολλητίνη. Αυτό οδηγεί σε ευαισθησία, ενώ σε ορισμένες πιο σοβαρές περιπτώσεις, σε θνησιμότητα από λοιμώξεις της πρώιμης παιδικής ηλικίας. Έχει επίσης ανιχνευθεί συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια σε ορισμένους ασθενείς. Οι ασθενείς με υποπλασία χόνδρου-μαλλιών συχνά έχουν αυξημένη προδιάθεση για κακοήθεια.
Θεραπεία
Δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη θεραπεία για την ασθένεια.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Σπάνια γενετικά σύνδρομα
Ερνέστος Β΄ της Σουαβίας
Ο Ερνέστος Β΄, γερμ. Ernst II (απεβ. 17 Αυγούστου 1030) από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ ήταν δούκας της Σουαβίας (1015-30).
Βιογραφία
Το 1015 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Ήταν ανήλικος και τη διακυβέρνηση της Σουαβίας ανέλαβε επίτροπος: πρώτα η μητέρα του, που μετά παρέδωσε την αρχή στον θείο του Πόππο των Μπάμπενμπεργκ αρχιεπίσκοπο του Τριρ.
Το 1016 η Γκίζελα έκανε δεύτερο γάμο με τον Κορράδο Β΄ των Σαλίων, που έγινε βασιλιάς της Γερμανίας το 1024. Αν και ο Κορράδος Β΄ ήταν γενναιόδωρος στις σχέσεις του με τον Ερνέστο Β΄, αμφισβητήσιμα θέματα χώρισαν τον Ερνέστο Β΄ από τον πατριό του: ο δούκας έφερε βαρέως τη δύναμη τού βασιλιά επί της Σουαβίας. Επίσης το 1032 απεβίωσε ο Ροδόλφος Γ΄ της Βουργουνδίας από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων άτεκνος και η διαδοχή πήγαινε στην ανιψιά του Γκίζελα (η αδελφή τού Ροδόλφου Γ΄, η Γκέρμπεργκα, είχε κόρη τη Γκίζελα). Έτσι οι δύο τους ήταν δυνητικά διεκδικητές της Βουργουνδίας.
Το 1025 ο Ερνέστος Β΄, νέος ακόμη, εξεγέρθηκε κατά τού Κορράδου Β΄. Ο βασιλιάς τον νίκησε ως το 1026 και ο δούκας υποτάχθηκε. Ο Ερνέστος Β΄ ακολούθησε τον Κορράδο Β΄ στην εκστρατεία του στη Λομβαρδία το 1026-27. Τότε στην Σουαβία έγινε εξέγερση και ο βασιλιάς έστειλε τον προγονό του πίσω για να την καταστείλει. Ο Ερνέστος Β΄ ενώθηκε με τους εξεγερμένους εναντίον τού Κορράδου Β΄, όμως δεν τον υποστήριξαν οι τοπικοί κυβερνήτες και ηττήθηκε. Αναγκάστηκε να παραδοθεί και φυλακίστηκε. Η Γκίζελα, που υποστήριζε τον βασιλιά, δεν ήθελε ο γιος της να ταπεινωθεί τελείως, έτσι ο Ερνέστος Β΄ κράτησε το αξίωμά του. Ήταν όμως φυλακή και μάλλον η Γκίζελα κυβερνούσε το δουκάτο.
Το 1028 ο Ερρίκος Δ΄, γιος του Κορράδου Β΄ και της Γκίζελα, στέφθηκε βασιλιάς της Γερμανίας. Έπειτα από αιτήματα τού Ερνέστου Β΄ και της Γκίζελα, ο δούκας ελευθερώθηκε, δεν αποκαταστάθηκε όμως πλήρως στις εξουσίες του ως δούκας. Το 1030 στη Συνέλευση (λατιν. Dieta) τού Πάσχα, τού προσφέρθηκαν αυτές οι εξουσίες με τον όρο να συντρίψει τους εχθρούς τού Κορράδου Β΄. Όμως εχθρός ήταν και ο Βέρνερ τού Κύμπουρκ, φίλος τού Ερνέστου Β΄, έτσι ο τελευταίος αρνήθηκε, με συνέπεια να στερηθεί τον τίτλο τού δούκα.
Λίγους μήνες μετά, ενώ μαχόταν μαζί με τον Βέρνερ εναντίον τού λαού της επισκοπής της Κωνσταντίας, οι δύο φίλοι σκοτώθηκαν. Ο Ερνέστος Β΄ τάφηκε στην Κωνσταντία και το δουκάτο περιήλθε στον νεότερο αδελφό του Χέρμαν Δ΄.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μπάμπενμπεργκ
Τσιντάρ
Το Τσιντάρ είναι χωριό στο δήμο Ρούστοφ στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Ντονατέλλο
Ο Ντονάτο ντι Νικολό ντι Μπέττο Μπάρντι (Donato di Niccolò di Betto Bardi, 1386 – 13 Δεκεμβρίου 1466), περισσότερο γνωστός ως Ντονατέλλο, ήταν γλύπτης της πρώιμης Αναγέννησης από τη Φλωρεντία. Τη φήμη του οφείλει κυρίως στους ανδριάντες του, δημιούργησε όμως και έργα τεχνοτροπίας basso rilievo (αβαθές ανάγλυφο), στα οποία εμφανίζονται οι νέες -για την εποχή του- τάσεις στην εικονική προοπτική.
Βιογραφικά στοιχεία
left|thumb|Ένα από τα γνωστότερα γλυπτά του Ντονατέλλο, ο [[Δαβίδ του Ντονατέλλο|Δαβίδ, στο Μουσείο Μπαρτζέλλο της Φλωρεντίας]]
Πρώιμα χρόνια
Γεννημένος στη Φλωρεντία, ο Ντονατέλλο ήταν γιος του Νικολό ντι Μπέττο Μπάρντι, ο οποίος υπήρξε μέλος του Φλωρεντινού Σωματείου Επεξεργασίας Μαλλιού. Έλαβε τη βασική του εκπαίδευση στην Οικία Μαρτέλλι και αργότερα μαθήτευσε σε εργαστήριο αργυροχρυσοχοΐας, πριν γίνει βοηθός του Λορέντσο Γκιμπέρτι.
Μαθήτευσε επίσης και με τον αρχιτέκτονα και μηχανικό Φίλιππο Μπρουνελλέσκι στη Ρώμη (1404-1407), οι ανασκαφές με τον οποίο τους χάρισε τη φήμη χρυσοθηρών· για βιοποριστικούς λόγους, ωστόσο, ο Ντονατέλλο εργάστηκε και σε εργαστήρια αργυροχρυσοχοΐας. Η συμβολή και των δύο υπήρξε καθοριστική για την ιταλική τέχνη του 15ου αιώνα, καθώς υπό την εποπτεία του Μπρουνελλέσκι τελέστηκαν οι μετρήσεις του Πανθέου και άλλων Ρωμαϊκών κτηρίων. Τόσο τα αρχιτεκτονήματα του Μπρουνελλέσκι, όσο και τα γλυπτά του Ντονατέλλο, θεωρούνται υψηλή έκφραση του πνεύματος της εποχής τους, επηρεάζοντας τους μετέπειτα καλλιτέχνες.
Στη Φλωρεντία
Ως βοηθός του Γκιμπέρτι, ο Ντονατέλλο συνεισέφερε στη δημιουργία των γλυπτών που απεικονίζουν τους προφήτες, στη βόρεια πύλη του Βαπτιστηρίου της Μητρόπολης της Φλωρεντίας. Περί τα 1409-1411 εργάστηκε στο κολοσσιαίο άγαλμα του "Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή", το οποίο μέχρι το 1588 ήταν τοποθετημένο σε εσοχή της πρόσοψης του παλαιού καθεδρικού ναού· πλέον βρίσκεται στο Museo dell'Opera del Duomo (Μουσείο Έργων του Καθεδρικού Ναού). Το εν λόγω έργο σηματοδοτεί το τέλος της Γοτθικής τεχνοτροπίας, προσεγγίζοντας στοιχεία του αναγεννησιακού νατουραλισμού και ουμανισμού. Πολλά στοιχεία του, όπως το πρόσωπο, οι ώμοι και ο κορμός, διέπονται από το παλαιό ύφος, ενώ τα χέρια και οι πτυχώσεις του ενδύματος τείνουν στο ρεαλιστικό ύφος.
Αρκάντια (Πόβιατ Γουόβιτς)
Η Αρκάντια (πολωνικά: Arkadia) είναι χωριό του Πόβιατ Γουόβιτς, στο Βοεβοδάτο Λοτζ της κεντρικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 6 χλμ. ανατολικά του Γουόβιτς και 50 χλμ. βορειοανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λοτζ. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Το Σπίτι του Μαργράβου και η Ελληνική Αψίδα στην Αρκάντια Το χωριό είναι διάσημο για το Αγγλικό Πάρκο Κήπου που δημιουργήθηκε από την Χελένα Ραντζίβιουου το 1779, με τους σχεδιαστές Σίμον Μπογκούμιου Ζουγκ και Χένρικ Ίταρ. Ο ποταμός Σκιερνιέφκα ρέει μέσα από το πάρκο, δημιουργώντας μια λίμνη με δύο νησιά.
Ντονατέλλο
Στη Φλωρεντία
Τα επόμενα χρόνια ο Ντονατέλλο εργάζεται πάνω σ' ένα γλυπτό του Αγίου Μάρκου, για τη Φλωρεντινή εκκλησία του Orsanmichele, ενώ το 1417 ολοκληρώνει το γλυπτό του Αγίου Γεωργίου για την Αδελφότητα των Κατασκευαστών Πανοπλιών. Το κομψό ανάγλυφο που αναπαριστά τον "Άγιο Γεώργιο και τον Δράκο" στη βάση του γλυπτού αποτελεί έξοχο δείγμα της τεχνοτροπίας stiacciato (πολύ αβαθές ανάγλυφο), με εμφανή την προοπτική στο κέντρο του.
Αρκάντια (Πόβιατ Γουόβιτς)
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Ντονατέλλο
Στη Φλωρεντία
Έργο του 1423 είναι ο "Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης", το οποίο σήμερα στεγάζεται στο Μουσείο της Σάντα Κρότσε. Για το ίδιο έργο Ντονατέλλο είχε επίσης σκαλίσει ένα βάθρο, το οποίο όμως πωλήθηκε το 1460 για να φιλοξενήσει τη "Δυσπιστία του Αγ. Θωμά", έργο του Αντρέα ντελ Βερρόκκιο.
Μεταξύ του 1415 και 1426 ο Ντονατέλλο κατασκεύασε πέντε αγάλματα για το καμπαναριό της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε στη Φλωρεντία, τον καθεδρικό ναό δηλαδή (Ντουόμο) της πόλης. Τα έργα αυτά αποτελούνται από τον "Άμουσο Προφήτη", τον "Προφήτη με γενειάδα" (αμφότερα του 1415), τη "Θυσία του Ισαάκ" (1421), τον "Αββακούμ" (1423-1425) και τον "Ιερεμία" (1423-1426)· κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η κλασική φιγούρα του ρήτορα, ενώ ενσωματώνουν έντονα στοιχεία που συνήθως βρίσκονται σε πορτραίτα. Από τα τέλη του 1420 σώζεται το ανάγλυφο Pazzi Madonna, που βρίσκεται πλέον στο Βερολίνο, ενώ έργο του 1425 είναι ο "Εσταυρωμένος" της Σάντα Κρότσε: εδώ, ο ρεαλισμός έχει την τιμητική του, καθώς ο Ιησούς απεικονίζεται με ανάγλυφα τα συναισθήματα της αγωνίας, τα μάτια και το στόμα είναι χαρακτηριστικά μισάνοιχτα, ενώ το σώμα έχει συστραφεί σε μια άχαρη στάση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ντονατέλλο
Μπουτς (Ωτ-Γκαρόν)
Το Μπουτς (γαλλικά: Boutx, οξιτανικά: Bots) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουτσουά (γαλλικά: Boutxois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Ελένη Αργυρή
Η Ελένη Αργυρή ή Αργυροπούλαινα ( - 1033) υπήρξε πριγκίπισσα του Βυζαντίου από τον Οίκο των Αργυρών και βασίλισσα σύζυγος του Γεωργιανού Μπάγκρατ Δ΄. Απεβίωσε ένα χρόνο αργότερα από άγνωστη αιτία.
Βιογραφία
Πατέρας της ήταν ο μάγιστρος Βασίλειος Αργυρός. Ο γάμος της με τον Αυτοκράτορα Μπάγκρατ ήταν μέρος της συμφωνίας ειρήνης που συνάχτηκε από την μητέρα του Μπάγκρατ Μαριάμ που τελούσε ως αντιβασιλέας όταν επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη το 1032, ενώ η μικρή Ελένη ήταν σε ηλικία 14 χρονών. Η Μαριάμ επέστρεψε στην Γεωργία μαζί με την μικρή Ελένη και τον τίτλο του κουροπαλάτη για τον γιο της. Ο γάμος τελέστηκε στον καθεδρικό ναό του Μπανάκ. Πιστεύεται ότι η σκηνή του γάμου εικονίζεται σε αγιογραφία του ναού. Σύμφωνα με την Γεωργιανή παράδοση, η Ελένη έφερε με την προίκα της ένα από τους ιερούς ήλους του Ιησού, μια πολύτιμη εικόνα που φυλάσσεται σήμερα στο Μουσείο Τέχνης της Γεωργίας (Art Museum of Georgia) και πολλούς θησαυρούς. Συνοδεύονταν επίσης από πολλούς καλλιτέχνες και βιοτέχνες που εγκαταστάθηκαν στην Γεωργία.
Η Ελένη απεβίωσε ένα χρόνο αργότερα στο Κουτάισι από άγνωστη αιτία και χωρίς απογόνους. Ο Μπαγκράτ ξαναπαντρεύτηκε και απόκτησε απογόνους. Μετά τον θάνατο της Ελένης έπαψαν και οι σχέσεις μεταξύ του παλατιού του Βυζαντίου και της Γεωργίας και επήλθε αστάθεια μεταξύ τους.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια των Αργυρών Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Assassin's Creed: Revelations
Το Assassin's Creed: Revelations είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας που αναπτύχθηκε από την Ubisoft Montreal και κυκλοφόρησε από την Ubisoft το 2011 για τα PlayStation 3, Xbox 360 και Microsoft Windows.
Στο παιχνίδι πρωταγωνιστούν και οι τρεις βασικοί χαρακτήρες της σειράς, Desmond Miles, Altaïr Ibn-La'Ahad και Ezio Auditore da Firenze. Το κύριο κομμάτι της ιστορίας διαδραματίζεται στην Κωνσταντινούπολη με τον Ezio το 1511, η οποία αποτελείται από τέσσερα μέρη: την Πόλη, το Μπαγιεζίντ και την Γαλατά. Η Καππαδοκία βρίσκεται υπό Οθωμανική Κατοχή και είναι γεμάτη Ναΐτες. Επίσης στο Μασγιάφ, όπου είναι το παλιό οχυρό των Ασσασίνων. Ο Ezio, στην αρχή του παιχνιδιού, ανακαλύπτει πως ο Altaïr είχε κλειδωθεί στην βιβλιοθήκη του και πως μέσα της κρύβει ένα τεχνούργημα που θα τελείωνε τον πόλεμο Ασσασίνων-Ναϊτών μια για πάντα. Τα κλειδιά στα οποία ο Altaïr είχε εναποθέσει με τη γνώση που είχε μελετώντας την τεχνολογία "Εκείνων που ήλθαν πριν" μια στιγμή που είχε καθοριστικό ρόλο στην ζωή του και τα έκρυψε στην Πόλη μέσω των μαθητών του των Αδελφών Νικολό και Μαφέο Πόλο που είναι ο πατέρας και ο θείος αντίστοιχα του εξερευνητή Μάρκο Πόλο. Στο παιχνίδι παρουσιάζονται πολλά ιστορικά πρόσωπα, όπως ο Μανουήλ Παλαιολόγο, ο διάδοχος μιας χαμένης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπής, που μια μέρα θα γίνει ένας από τους σπουδαιότερους Σουλτάνους, και ο θείος του, Αχμέτ. Άλλα πρόσωπα είναι ο Πίρι Ρέις, ο Γιουσούφ Ταζίμ, ο Βαγιαζίτ Β΄ και ο Σελίμ Α΄.