cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γυναίκες στη Συρία
Πολιτική
Στη Συρία, επιτράπηκε στις γυναίκες να ψηφίσουν για πρώτη φορά και να λάβουν καθολικό δικαίωμα ψήφου το 1953. Τη δεκαετία του 1950, η Θουράγια αλ-Χαφέζ έθεσε υποψηφιότητα για το Κοινοβούλιο, αλλά δεν εκλέχθηκε. Μέχρι το 1971, οι γυναίκες κατέλαβαν τις τέσσερις από τις 173 συνολικά θέσεις του Κοινοβουλίου.
Ο σημερινός πρόεδρος της Συρίας είναι άντρας. Υπάρχουν επίσης δύο αντιπροέδροι (συμπεριλαμβανομένης και μίας γυναίκας αντιπροέδρου, της Νάτζα αλ-Άτταρ από το 2006), ο πρωθυπουργός και το υπουργικό συμβούλιο. Από το 2012, το εθνικό κοινοβούλιο συνίσταται από άντρες και από γυναίκες κατά 88% και 12% αντίστοιχα. Η Χαντίγια Χαλάφ Αμπάς υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Συριακού Κοινοβουλίου, μία θέση την οποία διατήρησε από τον Ιούνιο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2017.
Η Μπουτάινα Σαμπάν αποτελεί την πολιτική και μέσων ενημέρωσης σύμβουλο του Προέδρου Άσαντ, ενώ έχει υπηρετήσει ως η πρώτη Υπουργός Αποδήμων της χώρας, από το 2003 μέχρι το 2008. Έχει επίσης περιγραφεί ως το πρόσωπο της Συριακής κυβέρνησης για τον έξω κόσμο.
Από τους εκπροσώπους των πολιτών μεταξύ των 150 μελών της Συριακής Συνταγματικής Επιτροπής, η οποία συγκροτήθηκε το 2019 από τον Σύριο Απεσταλμένο των Ηνωμένων Εθνών, οι Σύριες γυναίκες αποτελούν περίπου το 30%. Αρκετές διάσημες Σύριες γυναίκες, όπως η ακαδημαϊκός Μπάσμα Κοντμάνι, η Σαμπάχ Χαλάκ από το Συριακό Γυναικείο Πρωτάθλημα, η καθηγήτρια νομικής Αμάλ Γιαζτζί και η δικαστής Ιμάν Σαχούντ, αποτελούν μέλη του Μικρού Σώματος της Συνταγματικής Επιτροπής.
Ρόλος σε οικονομία και στρατό
Το 1989, η Συριακή κυβέρνηση ψήφισε νόμο όπου επέβαλλε σε εργοστάσια και δημόσια ιδρύματα να παρέχουν παιδική φροντίδα στον χώρο τους. Ωστόσο, η συμμετοχή των γυναικών στο εργατικό δυναμικό της χώρας παραμένει μικρή και από το 2020 αποτελεί, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, το 16.4% αυτού.
Οι γυναίκες δεν επιστρατεύονται, αλλά μπορούν να υπηρετήσουν εθελοντικά. Οι γυναίκες της εθνοφρουράς της Συρίας εκπαιδεύονται να πολεμούν για τον Σύριο πρόεδρο, Μπαράρ αλ Άσαντ. Ένα βίντεο, το οποίο βρέθηκε να χρονολογείται από τη δεκαετία του 1980, απεικονίζει γυναίκες στρατιώτες να επιδεικνύουν την περηφάνια και την προστατευτικότητά τους απέναντι στον πατέρα του Άσαντ. «Επειδή οι γυναίκες σπάνια εμπλέκονται στην ένοπλη πλευρά της επανάστασης, είναι λιγότερο πιθανόν να τις σταματήσουν, να τις ψάξουν ή να τις ταλαιπωρήσουν στα σημεία ελέγχου της κυβέρνησης. Αυτό έχει αποδειχθεί σημαντικό στη διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας σε όλη τη Συρία».
Εγκλήματα τιμής
Τα εγκλήματα τιμής στη Συρία λαμβάνουν χώρα σε περιπτώσεις όπου θεωρείται πως οι γυναίκες έχουν ντροπιάσει την οικογένεια, επηρεάζοντας τη 'υπόληψη' της οικογένειας στην κοινότητα. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, περισσότερα από 200 εγκληματα τιμής συμβαίνουν κάθε χρόνο στη χώρα. Έχει αναφερθεί πως ο Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος οδήγησε στην αύξηση των εγκλημάτων τιμής στη χώρα, κυρίως λόγω της εμφάνισης των βιασμών πολέμου, όπου τα θύματα στιγματίζονται από τους συγγενείς και τις κοινότητές τους και θανατώνονται για τη διαφύλαξη της τιμής της οικογένειας.
Εξαναγκαστικός και παιδικός γάμος
Η σύγκρουση στη Συρία οδήγησε σε αύξηση των παιδικών γάμων. Οι σκληρές συνθήκες διαβίωσης, η ανασφάλεια και ο φόβος του βιασμού, οδήγησε τις οικογένειες να αναγκάζουν τις κόρες τους να παντρεύονται σε πολύ μικρή ηλικία. Ως αποτέλεσμα των πρόωρων γάμων, αρκετά κορίτσια στη Συρία δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους επειδή όταν ένα κορίτσι παντρεύεται αναμένεται μόνο να είναι καλή σύζυγος και καλή μητέρα. Ο παιδικός γάμος μπορεί να επηρεάσει τόσο τη φυσική, όσο και την ψυχική υγεία. Η φυσική ζημιά μπορεί να επέλθει από μία εγκυμοσύνη, ειδικά για γυναίκες κάτω των δεκαοκτώ ετών, και την πιθανότητα η γυναίκα αυτή να μην μπορέσει να αποκτήσει παιδιά πιο μετά στη ζωή της, ενώ σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στον θάνατο. Ως ψυχολογικοί παράγοντες μπορεί να οριστούν οι δυσκολίες στην αλληλεπίδραση της γυναίκας με τον σύζυγό της ή η μη επαρκής γνώση για του τι σημαίνει συζυγική ζωή και τις αντίστοιχες ευθύνες που φέρει.
Οικογενειακή βία
Το 2003, βρέθηκε πως το ποσοστό φυσικής κακοποίησης (κτυπήματα τουλάχιστον 3 φορές μέσα στον περασμένο χρόνο) των γυναικών που ερωτήθηκαν ανερχόταν στο 23%, με το 26% αυτών να αφορά παντρεμένες γυναίκες. Το ποσοστό τακτικής κακοποίησης (κτυπήματα τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα) αφορούσε το 3.3% των παντρεμένων γυναικών, ενώ οι ανύπαντρες γυναίκες δεν ανέφεραν τακτική κακοποίηση. Γενικά, το ποσοστό φυσικής κακοποίησης ανάμεσα στους κατοίκους της επαρχίας ανέρχεται στο 44.3% σε σύγκριση με το 18.8% των κατοίκων της πόλης. Στις περισσότερες περιπτώσεις (87.4%) η κακοποίηση προερχόταν από τον σύζυγο, ενώ σε ποσοστό 9.5% προερχόταν από περισσότερα από ένα άτομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινωνία της Συρίας Συρια
Αγνή Νταφ
Η Αγνή Νταφ (Agnes Duff, γεννημένη ως Αγνή Γεωργιάνα Ελισάβετ Χέι Agnes Georgiana Elizabeth Hay, 12 Μαΐου 1829 - 18 Δεκεμβρίου 1869) ήταν Ιρλανδο-Σκωτσέζα αριστοκράτισσα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1829 στο Δουβλίνο, και ήταν κόρη του Γουλιέλμο Χέι, 18ου Κόμη του Έρλολ και της Ελισάβετ ΦιτζΚλάρενς.
Στις 16 Μαρτίου 1846 παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Νταφ, 5ο Κόμη Φάιφ στη Βρετανική Πρεσβεία του Παρισιού. Μαζί απέκτησαν έξι παιδιά:
Ήταν προ-προ-προ-προ-γιαγιά του πρώην Βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον.
Πέθανε στις 18 Δεκεμβρίου 1869 σε ηλικία 40 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Βρετανίδες κόμισσες
Εθνική Ανατολικού Τιμόρ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το διεθνές ντεμπούτο της ομάδας ήταν στον προκριματικό γύρο του Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών Ποδοσφαίρου το Μάρτι του 2003, όταν έχασε με 3-2 από τη Σρι Λάνκα και 3–0 από την Κινέζικη Ταϊπέι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Ανατολικό Τιμόρ Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Ασίας
Κουτσούφλιανη Φθιώτιδας
Η Κουτσούφλιανη είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 500 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κουτσούφλιανη βρίσκεται προς τα όρια του πρώην νομού με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας σε απόσταση 15 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Μακρακώμη (έδρα του δήμου) και 44 χλμ. Δ. από τη Λαμία. Είναι κτισμένη στις δυτικές πλαγιές του όρους Γουλινάς και ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την αναφέρει με το όνομα Ούτζφλιανη και την κατατάσσει "στο τμήμα «Βούκαια» του Κτηματολογίου Πατρατζίκ, με 10 σπίτια", αποτελώντας από τότε συνοικισμό του Γαρδικίου. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γαρδικίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Γαρδίκι και τα Κουρελέικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Γαρδικίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 66 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Αγνή της Ναβάρρας
Η Αγνή της Ναβάρρας (1337 - 4 Φεβρουαρίου 1397 ) ήταν η κόρη του Φιλίπου Γ΄ της Ναβάρρας από την Ιωάννα Β΄ της Ναβάρρας, και έγινε σύζυγος του Γκαστόν Γ΄ της Φουά. Φημολογείται ότι είχε σχέση με τον ποιητή Guillaume de Machaut και έτσι ενέπνευσε το ποίημά του Le Voir Dit. Μια συλλογή δικών της ποιημάτων δημοσιεύθηκε το 1856.
Γάμος
Το 1349, η Αγνή παντρεύτηκε τον Γκαστόν του Φουά. Ήταν ένας στρατηγικός γάμος, καθώς οι Φουά ήταν γείτονες που είχαν παράσχει στρατιωτική υποστήριξη σε έναν πόλεμο του 1335 μεταξύ Ναβάρρας και Καστίλης. Οι μητέρες του Γκαστόν και της Αγνής διοργάνωσαν το γάμο. Η προίκα της Αγνής, που εκδόθηκε τον Μάιο του 1349, ήταν ουσιαστική και περιελάμβανε ενοίκια εδαφών που θα δίνονταν στο ζευγάρι από τον Φίλιππο ΣΤ΄ της Γαλλίας. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 4 Αυγούστου 1349, ενώπιον ολόκληρου του γαλλικού βασιλείου. Τον Δεκέμβριο, η Αγνή παραιτήθηκε από τα δικαιώματά της στο στέμμα της Ναβάρρας σε αντάλλαγμα για μια υπόσχεση για την πληρωμή του υπολοίπου της προίκα της.
Το ζευγάρι απέκτησε δύο γιους: έναν που πέθανε στη γέννα κι έναν που έλαβε το όνομα Γκαστόν.
Συζυγική διαφωνία
Φημολογήθηκε ότι η Αγνή είχε προγαμιαία σχέση με τον ποιητή Guillaume de Machaut. Μερικοί ιστορικοί έχουν προτείνει ότι αυτό συνέβαλε σε "δεκατρία χρόνια δυστυχισμένου γάμου".
Λίγο μετά τα Χριστούγεννα το 1362, με το παιδί τους ηλικίας τριών μηνών, ο Κόμης Γκαστόν έστειλε την Αγνή στον αδερφό της για να πάρει τα λύτρα, επιτρέποντάς της να πάρει μόνο τα προσωπικά της είδη. Η Αγνή έκανε μια δήλωση σχετικά με την άφιξή της στην Παμπλόνα, αναφέροντας τα αντικείμενα που είχε χάσει, που περιελάμβαναν ένα στέμμα, κοσμήματα, μια κρεμαστή ταπετσαρία και άλλα αντικείμενα. Ο Κάρολος αρνήθηκε να πληρώσει, και η Αγνή παρέμεινε στην Παμπλόνα, αποχωρισμένη από τον σύζυγό της.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Jean Froissart, ο Βασιλιάς Κάρολος εκμεταλλεύτηκε αυτήν την αποξένωση και όταν ο νεαρός Γκαστόν επισκέφτηκε τη μητέρα του, ο Κάρολος του έδωσε μια σακούλα δηλητηρίου με την προσποίηση ότι ήταν ένα φίλτρο αγάπης για να αναζωπυρώσει τον γάμο των γονιών του. Κατά την επιστροφή του αγοριού στην Ορθέζη, αυτή η σκόνη αποκαλύφθηκε από τον ετεροθαλή του αδερφό Υβαίν στον πατέρα τους, ο οποίος εξοργίστηκε. Αν και προσωρινά ηρέμησε, ο Κόμης Γκαστόν αργότερα εισέβαλε στο κελί του αγοριού και τον σκότωσε με ένα μαχαίρι στο λαιμό.
Mετέπειτα ζωή
Η Αγνή φαίνεται να έζησε για αρκετό καιρό στη Γαλλία με την αδερφή της Λευκή της Ναβάρρας, βασίλισσα της Γαλλίας, και στη συνέχεια επέστρεψε στην Παμπλόνα το 1373, όπου και πέθανε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Εβρέ Κατηγορία:Ινφάντας της Ναβάρρας
Γουλινάς
Ο Γουλινάς είναι βουνό της Στερεάς Ελλάδας και βρίσκεται στη δυτική Φθιώτιδα ανάμεσα στην Οίτη και στα Κοκκάλια τα οποία και αποτελούν τη βόρεια απόληξη της Οξιάς. Έχει υψόμετρο 1.467 μέτρα, είναι κατάφυτος στα χαμηλά υψόμετρα και γυμνός στα ψηλότερα τμήματά προσφέροντας πανοραμική θέα προς τα Βαρδούσια, τον Τυμφρηστό, την Οίτη, την Γκιώνα, την Οξιά, τα Άγραφα και την Όθρυ.
Καθολικοί Μονάρχες
thumb|right|200px|Ο Φερδινάνδος στα αριστερά με την Ισαβέλλα στα δεξιά. Η εκχάραξη άνωθεν τους προσδιορίζει ως "Λόρδος Φερδινάνδος και Λαίδη Ισαβέλλα, Βασιλείς της Καστίλης και της Αραγωνίας". Οι Καθολικοί Μονάρχες (ισπανικά: Reyes Católicos) είναι ο συνοπτικός τίτλος που χρησιμοποιείται στην ιστορία και αναφέρεται στη Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης και τον Φερδινάνδο Β΄ της Αραγωνίας. Ο τίτλος του "Καθολικού Βασιλιά και Βασίλισσας" τους απονεμήθηκε από τον Πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄. Παντρεύτηκαν στις 19 Οκτωβρίου 1469, στην πόλη του Βαγιαδολίδ: η Ισαβέλλα ήταν δεκαοκτώ ετών και ο Φερδινάνδος ένα χρόνο νεότερος. Ο γάμος τους ένωσε τα δύο στέμματα υπό την ίδια γραμμή διαδοχής, την ίδια καταγωγή δηλαδή.
Γουλινάς
Τα χωριά που περιβάλλουν τον Γουλινά (μαζί με τους Αγίους Θεοδώρους) είναι στα βόρεια: η Σπερχειάδα, τα Τριφύλλια, το Κλωνί, η Παλαιοβράχα, η Φτέρη, τα Κάτω Καμπιά, τα Άνω Καμπιά και η Λευκάδα. Στα ανατολικά: η Κάτω Καλλιθέα, ο Άγιος Σώστης, η Άνω Καλλιθέ α και το Δίλοφο. Στα νότια: το Περιβόλι και το Νικολίτσι. Στα δυτικά: τα Κανάλια, τα Κάτω Κανάλια και η Κουτσούφλιανη.
Καθολικοί Μονάρχες
Η Ισαβέλλα έγινε κληρονόμος του θρόνου της Καστίλης από τον ετεροθαλή αδερφό της Ερρίκο Δ'. Έγινε βασίλισσα της Καστίλης το 1474. Ο σύζυγός της, Φερδινάνδος, έγινε βασιλιάς της Αραγωνίας το 1479 και ο γάμος τους ένωσε τα δυο βασίλεια. Ήταν ισχυροί ηγέτες, οι οποίοι μόχθησαν να ενώσουν πολιτικά την Ισπανία (Ρεκονκίστα), κάτι που επετεύχθη κυρίως πριν την κατάκτηση της Γρανάδας το 1492. Η γέννηση του γιου της Ισαβέλλας το 1478 έφερε πολιτική σταθερότητα, καθώς υπήρχε πλέον ξεκάθαρη γραμμή διαδοχής για τον ισπανικό θρόνο.
Ειρήνευση της Καστίλης
Οι Καθολικοί Μονάρχες ξεκίνησαν να επαναφέρουν τη βασιλική εξουσία στην Ισπανία. Προκειμένου να επιτύχουν στο σκοπό τους, δημιούργησαν μια ομάδα με τον τίτλο Ιερά Αδερφότης, που χρησιμοποιήθηκε ως δύναμη επιβολής της τάξης στην Ισπανία. Αντικαθιστώντας τα δικαστήρια, δημιούργησαν το Βασιλικό Συμβούλιο και διόρισαν επικεφαλής δικαστικούς σε κωμοπόλεις και πόλεις. Η διαδικασία αυτή έμεινε γνωστή ως η Ειρήνευση της Καστίλης, ένα θεμελιώδες βήμα για τη δημιουργία ενός από τα πρώτα κράτη-έθνη της Ευρώπης.
Εναντίον Μουσουλμάνων και Εβραίων
thumb|left|Φερδινάνδος και Ισαβέλλα. Ο Φερδινάνδος και η Ισαβέλλα είχαν ως σκοπό επίσης τη Χριστιανική Επανάκτηση της Ιβηρικής Χερσονήσου και την κατάκτηση του Μουσουλμανικού βασιλείου της Γρανάδας. Ξεκίνησε μια σειρά εκστρατειών γνωστή ως Πόλεμος της Γρανάδας, αρχικά με την επίθεση στην Αλάμα, μια πόλη στην Ανδαλουσία, στην οποία ηγούνταν οι Ανδαλουσιανοί ευγενείς Ροδρίγο Πόνθε ντε Λεόν και Ντιέγο δε Μέρλο. Η πόλη πέρασε στις ανδαλουσιανές δυνάμεις το 1492. Ο Πόλεμος της Γρανάδας υποβοηθήθηκε από τον Πάπα Σίξτο Δ', ο οποίος επέβαλλε προς κέρδος των μοναρχών φορολογία της δεκάτης και "φόρο σταυροφοριών" για να επενδύσει στον πόλεμο αυτό. Ο πόλεμος τελείωσε το 1492, όταν ο εμίρης Μωάμεθ ΙΒ΄ της Γρανάδας παρέδωσε τα κλειδιά του Ανάκτορου της Αλάμπρα στους στρατιώτες της Καστίλης.
Ο Φερδινάνδος και η Ισαβέλλα τέθηκαν επίσης επικεφαλής της εκδίωξης των Μαυριτανών και των Εβραίων από την Ισπανία. Μεταξύ του 1480 και του 1492, εκατοντάδες Εβραίοι και Μαυριτανοί που είχαν εκχριστιανιστεί και προσελκυστεί στο Ρωμαιοκαθολικισμό συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν, ανακρίθηκαν ή κάηκαν στην πυρά στην Καστίλη και στην Αραγωνία.
Μηχανή σειράς 220 ΤΡΑΙΝΟΣΕ (DE2000)
Η Σειρά 220 της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, γνωστή και ως DE 2000, είναι σειρά δηζελο-ηλεκτρικών μηχανών έλξης που λειτουργεί η ΤΡΑΙΝΟΣΕ και η Rail Cargo Logistics. Αποτελεί τμήμα του τροχαίου υλικού του ΟΣΕ. Κατασκευάστηκε από την ADtranz στο Κάσσελ της Γερμανίας ως σειρά Α.471 και τέθηκαν σε λειτουργία στον ΟΣΕ το το 1998. Συνολικά, παράχθηκαν 36 μονάδες, με αρίθμηση 220 001 - 220 036 και είναι η σειρά ντιζελομηχανών με τις περισσότερες μονάδες και η ισχυρότερη του δικτύου σήμερα. Τροφοδοτούνται από δύο πετρελαιοκινητήρες τύπου MTU 12V396TC13 (τους ίδιους με τις Α/Α σειράς 520, με συνδυασμένη διαρκή ισχύ 2717 ίππων (περίπου 2100 kW) και φτάνουν ταχύτητες μέχρι 160 χιλιόμετρα την ώρα.
Καθολικοί Μονάρχες
Εναντίον Μουσουλμάνων και Εβραίων
Τέτοια περιστατικά ενίσχυσαν την ιδέα της Ιεράς Εξέτασης στο λαό της Ισπανίας. Το 1492, ο Φερδινάνδος και η Ισαβέλλα διέταξαν το διαχωρισμό κοινοτήτων, ώστε να δημιουργηθούν ξεχωριστοί οικισμοί που θα εξελίσσονταν σε γκέτο. Ο διαχωρισμός αυτός ευνοούσε και οικονομικές διακρίσεις μεταξύ Εβραίων και του υπόλοιπου πληθυσμού, συνήθως με τη μορφή αυξημένης φορολογίας και κοινωνικών περιορισμών. Τελικά, το 1492 με το Διάταγμα της Αλάμπρα, δινόταν στους Εβραίους της Ισπανίας διάστημα 4 μηνών από τους μονάρχες είτε να ασπαστούν τον Καθολικισμό εντελώς είτε να εγκαταλείψουν την Ισπανία. Χιλιάδες Εβραίοι κατέφυγαν στην Πορτογαλία, τη Βόρεια Αφρική, την Ιταλία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αργότερα την ίδια χρονιά, ο Φερδινάνδος με επιστολή του καλούσε πίσω στην Ισπανία τους Εβραίους που είχαν εγκαταλείψει την Καστίλη και την Αραγωνία, μονάχα με την προϋπόθεση να ήταν Χριστιανοί.
Μηχανή σειράς 220 ΤΡΑΙΝΟΣΕ (DE2000)
Το σύνολο των μηχανών σχεδιάστηκε από τους κατασκευαστές ενώ η τελική συναρμολόγηση έγινε στο Oerlikon της Ελβετίας. Βασίζονται στο πρότυπο Octeon της ADtranz, και είναι παρόμοιες με τις Ιταλικές E412 και τις PKP EU43, (με τη διαφορά του ότι του ΟΣΕ είναι πετρελαιοκίνητες). Τέλος, είναι μετατρέψιμες σε ηλεκτράμαξες ισχύος 5500 kW και μέγιστη ταχύτητα 200 χλμ/ώ.
Ιστορικό
Το 1993, με τη διακήρυξη 2002/93, ο ΟΣΕ έκανε διαγωνισμό για την προμήθεια θερμοηλεκτρικών και ηλεκτρικών ελκτικών μονάδων, στο γενικότερο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού του δικτύου κανονικού εύρους, και εν μέσω ενός προγράμματος για την ανανέωση των κινητήριων μονάδων, λόγω προβλημάτων λειτουργίας πολύτυπου και γηρασμένου στόλου. Η παραλαβή συμπεριλάμβανε 25 δηζελοηλεκτράμαξες (Δ/Η) και 6 ηλεκτράμαξες (Η/Α), οι οποίες αποτέλεσαν τη σειρά Η.561 (Αργότερα 120). Οι δηζελοηλεκτράμαξες έχουν διαρκή ισχύ 2100kW και οι ηλεκτράμαξες 5000kW. Ο στόχος του ΟΣΕ ήταν το χαμηλό κόστος συντήρησης, η χαμηλή κατανάλωση καυσίμου/ηλεκτρικής ενέργειας, η προστασία της γραμμής, η θέρμανση των επιβατικών συρμών, η εκτέλεση εμπορικών και επιβατικών αμαξοστοιχιών με ταχύτητα των 160 χλμ/ω για της Δ/Η και 200 για τις Η/Α και η μετατρεψιμότητα των Δ/Η σε Η/Α. Νικητές του διαγωνισμού ήταν οι Siemens και Krauss-Maffei για τις Η/Α και η ABB Henschel AG (Η οποία έγινε AdTranz όταν παρελήφθησαν) για τις Δ/Η. Τελικά, το 1995, γίνεται η παραγγελία των 26 μηχανών έλξης, τύπου ADtranz DE2000, με κόστος 210 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων. Η κοινοπραξία πρότεινε να βασιστεί στην ECO 2000, έναν modular τύπο που λειτουργούσε ήδη στην Ελβετία (Η/Α σειράς 460), τη Γερμανία (ICE), κά., με ορισμένες τροποποιήσεις, όπως:
Καθολικοί Μονάρχες
Πολιτική σταθερότητα
thumb|right|150px|Έμβλημα των Καθολικών Μοναρχών. Η Ισαβέλλα διασφάλισε μακροχρόνια πολιτική σταθερότητα στην Ισπανία, οργανώνοντας στρατηγικής σημασίας γάμους για τα πέντε παιδιά της. Η πρωτότοκη κόρη της, Ισαβέλλα των Αστουριών, παντρεύτηκε τον Αλφόνσο της Πορτογαλίας, δημιουργώντας δεσμούς μεταξύ των δυο γειτονικών χωρών. Η δεύτερη κόρη της, Ιωάννα της Καστίλης, παντρεύτηκε τον Φίλιππο τον Ωραίο, γιο του Αγίου Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού Α', γάμος που προήγαγε τη συμμαχία και μελλοντική πολιτική ασφάλεια με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο πρώτος και μοναδικός γιος της, Ιωάννης των Αστουριών, παντρεύτηκε τη Μαργαρίτα της Αυστρίας, διατηρώντας έτσι επαφές με τη δυναστεία των Αψβούργων, στην οποία βασιζόταν πολύ η Ισπανία. Το τέταρτο παιδί της, η Μαρία της Αραγωνίας και Καστίλης, παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας, ενώ η Αικατερίνη της Αραγονίας αρχικά παντρεύτηκε τον Αρθούρο, Πρίγκιπα της Ουαλίας, και μετά τον πρόωρο θάνατό του τον αδελφό του, Ερρίκο Η' της Αγγλίας.
Μηχανή σειράς 220 ΤΡΑΙΝΟΣΕ (DE2000)
Ιστορικό
Οι νέες μηχανές έλξης διαθέτουν τριφασικούς κινητήρες, οδήγηση IGA, φορεία Flexifloat, και ηλεκτρονικό έλεγχο σε πραγματικό χρόνο, ενώ συνδυάζουν ηλεκτρικά και μηχανικά μέρη. Οι κινητήρες είναι του τύπου MTU 12V396TC13, όπως και στις αυτοκινητάμαξες σειράς 520. Στην κατασκευή συμμετείχαν τα εργοστάσια του Κάσσελ (φορεία), του Μάνχαϊμ (ηλεκτρικά μέρη), της MTU Friedrichshafen (πετρελαιοκινητήρες), της Πολωνίας (υπερκατασκευές ελαφρού χάλυβα), της Βρετανίας (Οροφές με μηχανισμούς) και της Αυστρίας (ηλεκτροκινητήρες και μετασχηματιστές), ενώ η τελική συναρμολόγηση έγινε στο Oerlikon (Zυρίχη) της Ελβετίας. Με την ολοκλήρωση της κατασκευής τους, ξεκίνησαν δοκιμές στη Γερμανία και την Ελβετία, και συγκεκριμένα μεταξύ St. Gotthard και Lotschberg. Οι μονάδες παραλήφθηκαν σταδιακά από τις 19 Μαρτίου 1998 (με πρώτες τις Α.475 και Α.478 να φτάνουν στο λιμάνι της Ελευσίνας, μέσω Τεργέστης) μέχρι τις 22 Νοεμβρίου του ιδίου έτους και αριθμήθηκαν Α.471 έως Α.496. Ως έδρα, ορίστηκε το Μηχανοστάσιο Αγίου Ιωάννη Ρέντη (Μ.Α.Ι.) Οι δοκιμές ξεκίνησαν την 1η Απριλίου 1998, όπου έφτασαν ταχύτητες μέχρι 160 km/h. Οι μηχανές έλξης μπήκαν σε χρήση στις 14 Απριλίου 1998, στην αμαξοστοιχία 500 Αθηνών-Θεσσαλονίκης (Α.478) και 502 (Α.475). Αφού επεκτάθηκαν σε όλο τον άξονα Αθηνών-Θεσσαλονίκης-Αλεξανδρούπολης, η χρήση τους επεκτάθηκε και σε εμπορικά δρομολόγια. Στις 29 Απριλίου 1998, έγινε η επίσημη παρουσίαση στον Σταθμό Λαρίσης. Τον Φεβρουάριο του 1999, για άγνωστους λόγους, ο ΟΣΕ έδωσε εντολή στην ADtranz για μείωση της μέγιστης ταχύτητας στα 140 χλμ/ω. Αργότερα, άλλαξε η αρίθμησή τους, από Α.4ΧΧ, έγιναν 220 0ΧΧ και πλέον ονομάζονταν σειρά 220. Από το 2018, η 220 032, είναι μισθωμένη από την RCLG.
Καθολικοί Μονάρχες
Πολιτική σταθερότητα
Σύμβολό τους ήταν ο ζυγός και μια δέσμη βελών ("el Yugo y las Flechas"), που συνδέονταν με τα αρχικά των ονομάτων Ysabel και Fernando. Το σύνθημά τους ήταν το "Tanto monta, monta tanto, Isabel como Fernando", που υπονοούσε την ισότητα μεταξύ των δυο τους.
Μηχανή σειράς 220 ΤΡΑΙΝΟΣΕ (DE2000)
Εργοστασιακός χρωματισμός
Ο εργοστασιακός χρωματισμός των μηχανών αποτελείται από δύο τραπέζια, ένα μεγάλο λευκό, όπου τοποθετούνται το λογότυπο και η αρίθμηση του ΟΣΕ, σε μπλε χρώμα κι ένα μπλε μικρότερο σε κόκκινο υπόβαθρο, το οποίο καλύπτει τη μεγαλύτερη επιφάνεια των οχημάτων. Στις μετώπες, τοποθετείται ένα λευκό αντεστραμμένο τρίγωνο, στο οποίο οφείλουν το προσωνύμιο "Marlboro"
Καθολικοί Μονάρχες
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία του Καθολικισμού στην Ισπανία Κατηγορία:Βασιλείς της Ισπανίας Κατηγορία:Σχέσεις Αγίας Έδρας-Ισπανίας
Μηχανή σειράς 220 ΤΡΑΙΝΟΣΕ (DE2000)
Νέος χρωματισμός
Ο χρωματισμός αυτός, είναι ολόιδιος του εργοστασιακού, αλλά με το νέο λογότυπο του ΟΣΕ, σε μπλε-πορτοκαλί χρώμα.
Παραπομπές
220
Κολοκυθιά Φθιώτιδας
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την αναφέρει στην περίοδο της Τουρκοκρατίας (στα 1810) και την κατατάσσει "στα «Βλαχοχώρια» του Κτηματολογίου του Πατρατζίκ, ως Κολοκυθιά με 10 σπίτια". Το 1835 από μια ανεπίσημη απογραφή που έγινε από Γάλλους, απογράφεται ως Κολοκυθιά στο Δήμο Καλλιαίων με 16 οικογένειες και 59 κατοίκους. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Κολοκυθιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 120 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
The Mall Athens
To Mall Athens είναι ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της Ελλάδας. Βρίσκεται στην Αττική οδό στο ύψος του σταθμού Νερατζιώτισσας, στο Μαρούσι. Επίσης είναι ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα στην νοτιοανατολική Ευρώπη. Ξεκίνησε την λειτουργία του στις 25 Νοεμβρίου του 2005 και περιλαμβάνει περίπου 200 εμπορικά καταστήματα και χώρους διασκέδασης. Δέχεται σε ετήσια βάση περισσότερους από 1.000.000 επισκέπτες. Στο Mall πραγματοποιούνται συχνά καλλιτεχνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, συνήθως εκτός ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων. Διαθέτει τριώροφο χώρο στάθμευσης.
Η κατασκευή του Mall χαρακτηρίστηκε σκάνδαλο από μεγάλο μέρος του ελληνικού τύπου.
Αντώνιος Ούλριχ του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ
Ο Αντώνιος Ούλριχ (28 Αυγούστου 1714 - 4 Μαΐου 1774) από τον Οίκο των Γουέλφων του Βολφενμπύτελ, που ήταν δούκες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, ήταν αρχιστράτηγος της Ρωσίας και πατέρας του Ιβάν ΣΤ' τσάρου της Ρωσίας. Από το 1741 και μετά έζησε εγκάθειρκτος.
The Mall Athens
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμπορικά κέντρα στην Αθήνα
Αντώνιος Ούλριχ του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ
Τα πρώτα έτη
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φερδινάνδου-Αλβέρτου Β΄, πρίγκιπα του Μπέβερν και της Αντουανέτας των Γουέλφων, κόρης του Λουδοβίκου-Ροδόλφου πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ. Η θεία του Ελισάβετ Χριστίνα του Βολφενμπύτελ, σύζυγος του Καρόλου ΣΤ΄ των Αψβούργων, βασιλιά της Γερμανίας πρότεινε να νυμφευτεί την Ελισάβετ του Μεκλεμβούργου, που στη Ρωσία είχε βαπτισθεί ως Άννα Λεοπόλδοβνα, ανιψιά της Άννας Ρομανόφ, τσαρίνας της Ρωσίας. Έτσι ο Αντώνιος μετέβη στη Ρωσία το 1733 για να γνωρίσει τη μέλλουσα σύζυγό του. Ο γάμος έγινε το 1739 με σκοπό να ενισχύσει τις σχέσεις των Αψβούργων με τους Ρομανόφ.
Το 1740 απεβίωσε η τσαρίνα θεία της Άννας Λεοπόλδοβνας και την διαδέχθηκε ο γιος του Άντον και της Άννας Λεοπόλδοβνας, ο Ιβάν ΣΤ' Γουέλφων-Βολφενμπύτελ, μόλις δύο μηνών. Αντιβασιλιάς ορίστηκε ο Έρνστ Μπίρον, αλλά όταν κυκλοφόρησαν φήμες ότι σχεδιάζει την εξορία του Άντον και της Άννας στη Γερμανία, οργάνωσαν πραξικόπημα και έγινε αντιβασίλισσα η Άννα Λεοπόλδοβνα. Το 1741 γεννήθηκε η κόρη τους Αικατερίνη.
Εγκάθειρκτος στο Αρχαγγέλσκ
Λίγες ημέρες μετά ένα προδοτικό πραξικόπημα έκανε την εξαδέλφη της Άννας Ρομανόφ, την Ελισάβετ Ρομανόφ, τσαρίνα της Ρωσίας. Η Ελισάβετ φυλάκισε τον Αντώνιο, την Άννα και τα δύο τους παιδιά στο Αρχαγγέλσκ. Τα χρόνια στη φυλακή ήταν σκληρά και κατά περιόδους στερήθηκαν αναγκαία πράγματα. Απαγορευόταν η επικοινωνία με τον έξω κόσμο, εκτός λίγων υπηρετών. Το διάστημα 1743-1746 γεννήθηκαν άλλα τρία παιδιά. Το 1746 απεβίωσε η Άννα Λεοπόλδοβνα. Το 1762 η τσαρίνα πρότεινε στον Αντώνιο να φύγει, αφήνοντας τα πέντε παιδιά του στη Ρωσία, αλλά αυτός αρνήθηκε. Το 1764 απεβίωσε και ο Ιβάν ΣΤ'. Το 1774 ο Αντώνιος έχασε την όρασή του και λίγο αργότερα απεβίωσε. Η ταφή του έγινε διακριτικά και απαγορεύτηκε στους στρατιώτες να αποκαλύψουν τον τόπο ενταφιασμού.
Την Ελισάβετ διαδέχθηκε ο ανιψιός της Πέτρος Γ' του Γκόττορπ, του οποίου η σύζυγος Αικατερίνη Β΄ το 1780 άφησε τα παιδιά του Αντωνίου στη θεία τους Ιουλιάνα Μαρία του Βολφενμπύτελ, σύζυγο του Φρειδερίκου Ε', βασιλιά της Δανίας. Τα τέσσερα αδέλφια έζησαν σε ένα σπίτι στο Χόρσενς της Γιουτλάνδης, αλλά έχοντας ζήσει ως κρατούμενοι δεν ήταν συνηθισμένοι στην κοινωνική ζωή. Είχε συμφωνηθεί να ζήσουν υπό περιορισμό και τα έξοδά τους πληρωνόταν από την Αικατερίνη Β΄.
Οικογένεια
Το 1739 νυμφεύτηκε την (Ελισάβετ) Άννα Λεοπόλδοβνα, κόρη του Καρόλου-Λεοπόλδου, δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Αικατερίνης των Ρομάνοφ, αδελφής της Άννας Ιβάνοβνας Αυτοκράτειρας της Ρωσίας. Ο Αντώνιος από την Ελισάβετ, που είχε βαπτισθεί Άννα Λεοπόλδοβνα, είχε τέκνα:
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Εθνική Ινδονησίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ινδονησίας εκπροσωπεί την Ινδονησία στις διεθνής, ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ινδονησίας η οποία είναι μέλος στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Η Εθνική Ινδονησίας ήταν η πρώτη ομάδα της Ασίας σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1938 στη Γαλλία. Αποκλείστηκε από την Εθνική Ουγγαρίας στον πρώτο γύρο και από τότε δεν προκρίθηκε ξανά σε τελική φάση. Έδρα της ομάδας είναι το Σταδιο Γκαλόρα Μπουνγκ Κάρνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ινδονησία Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Ασίας
Αντώνιος (όνομα)
Αντώνιος (γενική: Αντωνίου· καθημερινός τύπος: Αντώνης), ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).
Ετυμολογία του ονόματος
Το όνομα από το μεταγενέστερο Ἀντώνιος, από το λατινικό οικογενειακό όνομα Antonius, αγνώστου ετύμου, ίσως ετρουσκικής αρχής. Το πιο γνωστό μέλος της οικογένειας των Αντωνίων ήταν ο Μάρκος Αντώνιος (82/81–30 π.Χ.). Μέλος της τριανδρίας του Ιουλίου Καίσαρα στην Αρχαία Ρώμη και εραστής της Κλεοπάτρας, ισχυριζόταν ότι έλκει την καταγωγή του, και το όνομά του, από τον γιο τού Ηρακλή Ἄντωνα («ἦν δὲ καὶ λόγος παλαιὸς Ἡρακλείδας εἶναι τοὺς Ἀντωνίους, ἀπ’ Ἄντωνος παιδὸς Ἡρακλέους γεγονότας», Πλούταρχος, Βίοι παράλληλοι, «Αντώνιος» 4:1–3). Στη Βρετανία, η προέλευση του ονόματος αποδόθηκε εσφαλμένα το 16 αι. στην αρχαιοελληνική λέξη ἄνθος, και από τότε διαδόθηκε η γραφή Anthony.
Διάδοση του ονόματος
Το όνομα, αν και προϋπήρχε της εμφάνισης του χριστιανισμού στον ελληνόφωνο χώρο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, εξαπλώθηκε ακόμη περισσότερο εξαιτίας σημαντικών αγίων, όπως ο άγιος Αντώνιος, ο θεμελιωτής του μοναχισμού στην Ανατολή, ή ο άγιος Αντώνιος της Πάδουας, ο προστάτης της Πορτογαλίας, που έδωσαν στο όνομα πρόσθετο κύρος. Ενδεικτικά στην εποχή μας, στην Ισπανία το Antonio ήταν 2ο σε συχνότητα όνομα το 2011· στις ΗΠΑ το Antony ήταν το 7ο το 2008· στη Βρετανία το Anthony ήταν το 6ο το 1944, ενώ είκοσι χρόνια αργότερα, το 1964, το 14ο· στην Ιταλία το Antonio είναι το 3 πιο συχνό όνομα, το Antonia το 24ο και το Antonietta το 13. Στην Ελλάδα, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Αντώνιος παρουσιάζεται ως 47ο πιο συχνό όνομα (16ο ανάμεσα στα αντρικά), το Αντωνία ως 60ο πιο συχνό όνομα (38ο ανάμεσα στα γυναικεία) και το Αντωνίνα το 812ο (596ο ανάμεσα στα γυναικεία).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Μεταγενέστερα ονόματα
Εθνική Καμπότζης (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Καμπότζης είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Καμπότζη. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Καμπότζης. Έδρα της ομάδας είναι το Olympic Stadium. Από το 1970 έως το 1975 ήταν γνωστή με το όνομα «Εθνική Χμερ». Τερμάτισε στην 4η θέση στο Ασιατικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου 1972. Είναι από τις πιο αδύναμες ομάδες στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Καμπότζη Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Ασίας
Ελάτη η νορντμάννειος
Η Ελάτη η νορντμάννειος (Abies nordmanniana) ή Καυκάσιο έλατο, είναι μια αυτόχθονη ελάτη στα όρη νότια και ανατολικά από τη Μαύρη Θάλασσα, Τουρκία, Γεωργία, Ρωσικό Καύκασο, τη βόρεια Αρμενία και βορειοδυτικά του Αζερμπαϊτζάν. Εμφανίζεται στα υψόμετρα από 900-2.200 m, σε όρη με βροχόπτωση πάνω από 1.000 mm.
Η τρέχουσα κατανομή της Ελάτης της νορντμάννειας σχετίζεται με τα δασικά καταφύγια που υπήρχαν κατά την Εποχή των Παγετώνων στην ανατολική και νότια Μαύρη Θάλασσα ακτή. Παρά το παρόν κατάλληλο κλίμα, το είδος δεν μπορεί να βρεθεί σε περιοχές του Ανατολικού Μεγάλου Καυκάσου, ο οποίος χωρίζεται από την Ακτή της Μαύρης Θάλασσας με περισσότερα από 400-500 χλμ.
Περιγραφή
Είναι ένα μεγάλο αειθαλές κωνοφόρο δέντρο αναπτυσσόμενο σε ύψος 55-61 m και με ένα κορμό διαμέτρου έως 2 m. Στο Καταφύγιο Δυτικού Καυκάσου (Western Caucasus Reserve), ορισμένα είδη έχουν αναφερθεί να είναι 78 m (256 ft) ακόμη και 85 m (279 ft) υψηλά, τα υψηλότερα δέντρα στον Καύκασο, την Ανατολία, τη Ρωσική Ομοσπονδία και την Ευρώπη.
Τα φύλλα είναι βελονοειδή, πεπλατυσμένα μήκους 1,8–3,5 cm, πλάτους 2 mm και πάχους 0,5 mm, γυαλιστερά σκούρα πράσινα στην από επάνω επιδερμίδα και με δύο μπλε-λευκές ζώνες στομάτων στην από κάτω επιδερμίδα. Η άκρη του φύλλου είναι συνήθως αμβλεία, συχνά ελαφρώς οδοντωτή στην άκρη, αλλά μπορεί να είναι αιχμηρή, ιδιαίτερα σε ισχυρή ανάπτυξη βλαστών σε νεαρά δέντρα. Οι κώνοι έχουν μήκος 10-20 cm και πλάτος 4-5 cm, με περίπου 150-200 κλίμακες, κάθε κλίμακα με ένα σπρωγμένο προς τα έξω (exserted) βράκειο (bract) και δύο φτερωτούς σπόρους· οι οποίοι αποσυντίθενται όταν ωριμάσουν για να απελευθερώσουν τους σπόρους.
Υποείδη
Υπάρχουν δύο υποείδη (τα οποία αντιμετωπίζονται από ορισμένους βοτανολόγους, ως ξεχωριστά είδη), ενσωματώμενα εκεί όπου συναντιούνται στη βόρεια Τουρκία περίπου στο γεωγραφικό μήκος 36°E:
Χρήσεις
Η Ελάτη η νορντμάννειος είναι ένα από τα πιο σημαντικά είδη που καλλιεργούνται για Χριστουγεννιάτικα δέντρα, ευνοούμενο για το ελκυστικό του φύλλωμα, με βελόνες οι οποίες δεν είναι αιχμηρές και δεν πίπτουν εύκολα, όταν το δέντρο ξεραίνεται.
Είναι επίσης ένα δημοφιλές καλλωπιστικό δέντρο σε πάρκα και μεγάλους κήπους και μαζί με την ποικιλία Golden Spreader έχει αποκτήσει το «Award of Garden Merit» από την Royal Horticultural Society.
Το δέντρο έχει, επίσης χρησιμοποιηθεί στην Ευρώπη, για αναδάσωση ως ένας τρόπος για να μετριαστεί η αναμενόμενη παρακμή του δάσους που προκαλείται από τις κλιματικές αλλαγές.
Η ξυλεία του είναι μαλακή, λευκή και χρησιμοποιείται στις γενικές κατασκευές, στη χαρτοποιΐα κλπ.
Σημειώσεις
<references group="Σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
νορντμάννειος Κατηγορία:Φυτά ελάχιστης ανησυχίας Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα Κατηγορία:Δέντρα του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Δέντρα της Γεωργίας (χώρα) Κατηγορία:Δέντρα της Ρωσίας Κατηγορία:Δέντρα της Τουρκίας
Βοροτναβάνκ
Συλλογή
Κατηγορία:Χριστιανικά μοναστήρια στην Αρμενία
Βαχαναβάνκ
Το Βαχαναβάνκ (αρμενικά: Վահանավանք) είναι αρμενικό μοναστικό συγκρότημα του 10ου-11ου αιώνα το οποίο βρίσκεται περίπου 5 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης Καπάν στην Επαρχία Σιουνίκ της Αρμενίας. Βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Τιγκρανασάρ κατά μήκος της δεξιάς όχθης του ποταμού Βογτζή.
Το μοναστήρι χτίστηκε πάνω από ένα νεκροταφείο της Εποχής του Χαλκού (13.-11. Π.Κ.Χ.) από τον Πρίγκιπα Βαχάν Ναχασινόγ, από τον οποίο και πήρε το όνομά του, γιο του Πρίγκιπα Γκαγκίκ του Καπάν στις αρχές του 10ου αιώνα. Ο Αρμένιος ιστορικός Στέφανος Ορμπελιάν (περί του 1250 - 1305) έγραψε ότι ο πρίγκιπας είχε βάλει ράσο και ανέλαβε τον τρόπο ζωής μοναχού για να θεραπεύσει τον εαυτό του από δαιμονισμό. Το έτος 911, ο πρίγκιπας Βαχάν συγκέντρωσε 100 ομοϊδεάτες κληρικούς και έκτισε την εκκλησία του Γρηγορίου Α' του Φωτιστή. Είναι το παλαιότερο μεταξύ των κατασκευών στο Βαχαναβάνκ.
Κατηγορία:Χριστιανικά μοναστήρια στην Αρμενία
Μέγα Θεοξένια
Το Μέγα Θεοξένια ήταν ένα ιστορικό ξενοδοχείο στην περιοχή της Πορταριάς το οποίο άφησε εποχή τόσο για την πολυτέλεια του όσο και για το μαρασμό που ακολούθησε. Ιδρύθηκε από τους αδελφούς Αθανασάκη και λειτούργησε για πρώτη φορά το 1905. Τα υπερπολυτελή δωμάτια του ξενοδοχείου, οι εντυπωσιακές και καινοτόμες εγκαταστάσεις του (διέθετε ασανσέρ, ιδιόκτητο κήπο, γήπεδα τένις και κρίκετ, κομμωτήριο ανδρών και γυναικών, αίθουσες χορού και βιβλιοθήκη. ) καθώς και η προτίμηση του ξενοδοχείου από τον βασιλέα Γεώργιο Β΄,τον Κωνσταντίνο Α’ και τον Ελευθέριο Βενιζέλο αποτέλεσαν στοιχεία που ξεχώρισαν το Θεοξένια και του απέδωσαν το χαρακτηρισμό ιστορικό. Aξιοσημείωτο είναι ότι το Θεοξένια αποτέλεσε την αφορμή για να ασχοληθούν οι κάτοικοι της Πορταριάς με τον τομέα του τουρισμού ενώ παράλληλα συνέβαλε στο να αναγνωριστεί η Πορταριά με βασιλικό διάταγμα, περίπου το 1920, ως ένας χώρος με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος. Ωστόσο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου  με την άφιξη των Γερμανών στην Πορταριά το Θεοξένια μετατράπηκε σε στρατηγείο τους, ενώ το 1944 κάηκε ολοσχερώς από τους ηττημένους πλέον Γερμανούς ως πράξη εκδίκησης. Η καταστροφή του οδήγησε στο μαρασμό και την εγκατάλειψη του ξενοδοχείου καθώς απαιτούνταν μεγάλα χρηματικά κεφάλαια για την επαναλειτουργία του. Παρ ‘όλα αυτά το Θεοξένια αποτελούσε, και αποτελεί σημείο αναφοράς της Πορταριάς.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξενοδοχεία στην Ελλάδα
Κατάλογος έργων της Παλατινής Πινακοθήκης
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων της Παλατινής Πινακοθήκης, η οποία καταλαμβάνει 28 αίθουσες του piano nobile, στον πρώτο όροφο του Παλάτσο Πίττι. Επισημαίνεται ότι τα έργα είναι «ατάκτως ερριμμένα», πράγμα που αποτελεί και το μοναδικό μειονέκτημα του ανεκτίμητου αυτού καλλιτεχνικού θησαυρού. Τα σημαντικότερα εκθέματα είναι :
Ιταλική ζωγραφική
Ζωγραφική άλλων ευρωπαϊκών χωρών
Άγιος Κάστουλος
Ο Άγιος Κάστουλος έζησε τον 4ο αιώνα
Βίος
Ο Άγιος Κάστουλος είναι άγνωστος στον Συναξαριστή τού αγίου Νικόδηµου και στα έντυπα  Μηναία. Αναφέρεται μόνο στον Παρισινό Κώδικα 1621 µε σύντοµο βιογραφικό υπόµνηµα. Σύµφωνα µ’ αυτό, ο άγιος µαρτύρησε στα χρόνια τού αυτοκράτορα Λικινίου (307-323), στον οποίο καταγορήθηκε  ως χριστιανός. Αφού τον συνέλαβαν, τον κρέµασαν και του έγδαραν το δέρµα. Κατόπιν τον παρέδωσαν στον ηγεµόνα Ζηλικίνθιο και επειδή δεν κατάφερε κι αυτός να αλλαξοπιστήσει τον µάρτυρα, τον βασάνισε σκληρά και στο τέλος τον αποκεφάλισε. Τιµάται στις 24 Δεκεµβρίου.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Αύρα του Πικταυίου
Η Αγία Αύρα (περ. 343 – περ. 360) ήταν η κόρη του Επισκόπου και Διδάσκαλου της Εκκλησίας Ιλάριου του Πικταυίου. Η ίδια έχει αναγνωριστεί ως αγία από την Καθολική και την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Γεννήθηκε πριν ο πατέρας της να ασπαστεί τον Χριστιανισμό και γίνει Επίσκοπος. Με τη συμβουλή του πατέρα της, πήρε όρκο παρθενίας και έγινε καλόγρια. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του πατέρα της από το Πικταύιο, αυτή και η μητέρα της παρέμειναν εκεί. Πέθανε λίγο μετά την επιστροφή του το 360, σε ηλικία δεκαεπτά ή δεκαοκτώ ετών.
Ήταν γνωστή για τις αγαθοεργίες της προς τους φτωχούς και τη διάδοση του Χριστιανισμού στην περιοχή γύρω από το σημερινό Πουατιέ της Γαλλίας. Η μνήμη της εορτάζεται στις 12 Δεκεμβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 4ου αιώνα
Ανάγκη (κοινωνία)
Γενικά ο όρος ανάγκη, κατ΄ έννοια, είναι για τον άνθρωπο το δυσάρεστο συναίσθημα της έλλειψης, το οποίο και συνοδεύεται από την επιθυμία της εξάλειψής του, που ικανοποιείται (επιτυγχάνεται αυτό) με την παραγωγή υλικών αντικειμένων και υπηρεσιών που ονομάζονται αγαθά. Ωστόσο υπάρχουν ανθρώπινες ανάγκες που η ικανοποίησή τους δεν απαιτεί την χρησιμοποίηση αγαθών όπως οι συναισθηματικές ανάγκες, οι ανάγκες για κοινωνική αποδοχή, καταξίωση κ.τλ.
Φυσικές ή ουσιώδεις ανάγκες
Ο ανθρώπινος οργανισμός όπως και κάθε άλλος έμβιος για να λειτουργήσει πρέπει να τροφοδοτείται με τα απαραίτητα και απόλυτα αναγκαία στοιχεία όπως π.χ. το οξυγόνο, το νερό, το αλάτι, κ.ά. Την τυχόν έλλειψη αυτών ο ανθρώπινος οργανισμός την αισθάνεται σχεδόν αμέσως και ενστικτωδώς (αποπνιγμό, πείνα, δίψα κ.λπ.), την οποία και προσπαθεί ν΄ απαλείψει. Το αίσθημα αυτό της έλλειψης των φυσικών στοιχείων χαρακτηρίζεται φυσική, ή ουσιώδης ανάγκη.
Τα αναγκαία για την επιβίωσή του στοιχεία ο άνθρωπος τα λαμβάνει άλλα μεν χωρίς καμιά προσπάθεια, (π.χ. οξυγόνο, φως ημέρας, ηλιακή θερμότητα κ.λπ.) ενώ για άλλα πρέπει να καταβάλει μικρές ή μεγάλες προσπάθειες, ανάλογα της περιοχής που ζει, του φυσικού πλούτου αυτής, του πολιτισμού του κ.λπ. Πολλά άλλα όμως ίσως να χρειαστεί να τα αναζητήσει από άλλες περιοχές για να τα προμηθευτεί, με συνέπεια ακόμη και να μετακινηθεί.Το αίσθημα της ανάγκης διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, κάποιοι άνθρωποι έχουν ανάγκη για ψυχολογική κάλυψη, κάποιοι άλλοι για σωματική. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι οι ανάγκες χωρίζονται σε πέντε κατηγορίες. Κάθε μία από τις παραπάνω ανάγκες είναι σημαντικές για κάθε άνθρωπο. Οι βασικές ανάγκες είναι απαραίτητες για την διαβίωση του. Η ανάγκη για ασφάλεια είναι σημαντική για να νοιώθει ο άνθρωπος ασφαλής έχοντας μια στέγη, καλή υγεία και φυσικά να αισθάνεται προστατευμένος από τους εξωτερικούς κινδύνους, για να μπορέσει να αναπτυχθεί σωστά και να γίνει μέρος της κοινωνίας όπου ζει και αν γίνεται αποδεκτός από τους άλλους, να μπορεί να ερωτευτεί, να συναναστρέφεται με άλλους ανθρώπους, να κάνει φίλους, να εργαστεί, αυτή είναι η ανάγκη για κοινωνική αποδοχή. Ανάγκη για αυτοεκτίμηση είναι όταν ο άνθρωπος αναζητά την προβολή του, και αποκτά αξίες και αυτονομία, έτσι πλέον φτάνουμε στο τελευταίο στάδιο όπου ο άνθρωπος αφού έχει καλύψει όλες τις παραπάνω ανάγκες νοιώθει πλήρης και ανεξάρτητος έχοντας έτσι εκπληρώσει και την ανάγκη για αυτοπραγμάτωση. Η κάθε μία από τις ανάγκες προϋποθέτει να έχεις καλύψει την προηγούμενη ώστε να νοιώσεις το αίσθημα της ικανοποίησης και της ευχαρίστησης.
Εκτός όμως των παραπάνω αμιγών φυσικών αναγκών ο άνθρωπος φύσει κοινωνικός ανάλογα του βαθμού της πολιτιστικής του ανάπτυξης έχει και άλλες ανάγκες όπως ψυχολογικές, κοινωνικές κ.λπ. Τέτοιας φύσεως ανάγκες είναι η εμφάνισή του (ένδυση), η μετακίνησή του (μέσον μετακίνησης), ο καλλωπισμός του (αρώματα), η ψυχαγωγία του (ποτά διασκέδαση κ.ά.), κ.λπ. Όλες αυτές τις επιπρόσθετες ανάγκες ο άνθρωπος προσπαθεί να τις ικανοποιήσει με τη χρησιμοποίηση κάθε κατάλληλου μέσου που έχει στη διάθεσή του.
Οικονομικές ανάγκες
Οικονομικές ανάγκες είναι εκείνες που για την ικανοποίησή τους χρησιμοποιούνται οικονομικά αγαθά, δηλαδή τα αγαθά που είναι αποτέλεσμα της παραγωγικής διαδικασίας. Οι οικονομικές ανάγκες έχουν τις παρακάτω ιδιότητες:
Τις ανθρώπινες ανάγκες κατά παραπάνω διάκριση εξετάζουν η Ανθρωπολογία, η Ψυχολογία, η Φιλοσοφία, η Κοινωνιολογία, η Οικονομία και άλλες επιμέρους επιστήμες.
Πηγές
Κατηγορία:Κίνητρο Κατηγορία:Μάρκετινγκ Κατηγορία:Ορολογία οικονομικών Κατηγορία:Καταναλωτής (οικονομία)
Εθνική Λάος (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Λάος εκπροσωπεί το Λάος στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Λάος. Έδρα της ομάδας είναι το Νέο Εθνικό Στάδιο Λάος.
Ιστορία
Δεν προκρίθηκε ποτέ σε τελική φάση είτε στο Ασιατικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου είτε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου.
Στάδιο
Έδρα της ομάδας είναι το Νέο Εθνικό Στάδιο Λάος στη Βιεντιάν, χωρητικότητας 25.000 θεατών.
Μοναστήρι Γκαντζασάρ
Το Γκαντζασάρ (αρμενικά: Գանձասար) είναι Αρμενικός Αποστολικός καθεδρικός ναός του 13ου αιώνα (ιστορικά μοναστήρι) κοντά στο χωριό Βανκ στην αμφισβητούμενη περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ, de jure στην περιοχή Καλμπατζάρ του Αζερμπαϊτζάν, de facto στην Επαρχία Μαρτακέρτ της αυτοανακηρυχθείσας Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ιστορικά υπήρξε ως η σημαντικότερη εκκλησία της περιοχής. Αποτελεί ένα από τα καλύτερα κομμάτια της Αρμενικής αρχιτεκτονικής στα μέσα της δεκαετίας του 1200· το κτίριο είναι γνωστότερο στους μελετητές για τον πλούσια διακοσμημένο τρούλο του.
Περιγραφή
350px|thumb|Αεροφωτογραφία του μοναστηριακού συγκροτήματος το 2018 Το μοναστήρι βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου, σε υψόμετρο 1.270 μέτρων, στα νοτιοδυτικά του χωριού Βανκ (Վանք, αζερικά: Vəngli) στην Επαρχία Μαρτακέρτ. Το περιτειχισμένο μοναστήρι περιλαμβάνει το ναό με τον πρόναό του (νάρθηξ), τα καταλύματα, την κατοικία του επισκόπου, την τραπεζαρία και ένα σχολικό κτίριο. Οι χώροι διαβίωσης, που βρίσκονται στη βόρεια πλευρά, περιέχουν οκτώ κελιά (2,9 με 2,5 μέτρα), που χτίστηκαν τον 17ο αιώνα. Στην ανατολική πλευρά υπάρχει μια τραπεζαρία, χτισμένη γύρω στο 1689. Το διώροφο σχολικό κτίριο χτίστηκε το 1898. Στα νότια των τειχών του μοναστηρίου βρίσκεται το παλαιό νεκροταφείο, όπου ιερείς, επίσκοποι και αξιόλογοι κοσμικοί (όπως οι Μελίκ) των περιοχών βρίσκονται θαμμένοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικά μοναστήρια στη Δημοκρατία του Αρτσάχ Κατηγορία:Χριστιανικά μοναστήρια στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Εκκλησίες στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια στο Αζερμπαϊτζάν
Αντριέν Μοερμάν
Ο Αντριέν Ρενέ Μοερμάν (Φοντεναί-ω-Ροζ, 7 Αυγούστου 1988) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,03 μέτρα αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ. Είναι επίσης μέλος της εθνικής ομάδας ανδρών Γαλλίας.
Πρώτα χρόνια
Ο Μοερμάν γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου 1988 στο Φοντεναί-ω-Ροζ της Γαλλίας. Έπαιξε μπάσκετ για νέους με τους γαλλικούς συλλόγους Λεβαλουά Σπορτίνγκ Κλάμπ Μπασκέτ, από το 2001 έως το 2003, και Κοράλ Ροάν Μπασκέτ, από το 2003 έως το 2005.
Επαγγελματική πορεία
Ο Μοερμάν ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 2005, με την ανώτερη ανδρική ομάδα της Κοράλ Ροάν Μπασκέτ. Έπαιξε στη Ροάν για δύο χρονιές. Για την περίοδο 2007–08, υπέγραψε με την JSF Ναντέρ της γαλλικής 2ης κατηγορίας. Από το 2008 έως το 2011, έπαιξε με την γαλλική Ορλέαν Λουαρέ Μπασκέτ. Τον Ιούλιο του 2011, υπέγραψε με τη γαλλική ομάδα ΣΛΟΥΚ Νανσί Μπασκέτ.
Τον Ιούνιο του 2012, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Μπιλμπάο Μπάσκετ του Ισπανικού Πρωταθλήματος (ACB). Μετά από έναν χρόνο με τον σύλλογο, έφυγε από την Μπιλμπάο. Τον Ιούνιο του 2013, επέστρεψε στη Γαλλία και υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Λιμόζ ΣΣΠ. Με τη Λιμόζ, κατέκτησε το γαλλικό πρωτάθλημα της περιόδου 2013–14. Τη χρονιά 2014–15, ο Μοερμάν ανακηρύχτηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του Γαλλικού Πρωταθλήματος.
Λουντοβίκο Μανίν
Ο Λουντοβίκο Μανίν (14 Μαΐου 1725 - 24 Οκτωβρίου 1802) ήταν κορυφαίος Βενετός πολιτικός και ο τελευταίος Δόγης της Βενετίας (9 Μαρτίου 1789 - 12 Μαΐου 1797). Αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν ο Ναπολέων Α΄ κατέλαβε την Δημοκρατία της Βενετίας.
Αντριέν Μοερμάν
Επαγγελματική πορεία
Τον Ιούλιο του 2015, υπέγραψε με τον τουρκικό σύλλογο, Μπάνβιτ. Μετά από μία χρονιά, έφυγε από την Μπάνβιτ. Στις 14 Ιουλίου 2016, υπέγραψε συμφωνία 1+1 με την τουρκική Νταρουσάφακα Ντογκούς. Η τουρκική ομάδα αποχώρησε από τη συμφωνία της στις 24 Ιουνίου 2017.
Λουντοβίκο Μανίν
Πρώτα χρόνια
Ο Λουντοβίκο Μανίν ήταν ο μεγαλύτερος από τους πέντε γιους του Λουντοβίκο Γ΄ Αλβίζε (1695 - 1775) και της Λουκρητίας Μαρία Μπασαντόννα, της δισέγγονης του Καρδιναλίου Πιέτρο Μπασαντόννα. Παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια και έγινε οικότροφος στο Κολέγιο του Σαιν- Ξαβιέ, εκεί τύπωσε μερικές προτάσεις φυσικού δικαίου που εμπνεύστηκε. Με την ασχολία του με την δημόσια ζωή διακρίθηκε για την ευγένεια, την φιλανθρωπία και την καλοσύνη του. Παντρεύτηκε την Ελισάβετ Γκρομάνι (14 Σεπτεμβρίου 1748) από την οποία πήρε προίκα 48.000 δουκάτα. Η Ελισάβετ εκπαιδεύτηκε σε ένα μοναστήρι στο Τρεβίζο είχε άσχημη υγεία από την παιδική της ηλικία και δεν του έκανε παιδιά, πέθανε το 1792.
Αντριέν Μοερμάν
Επαγγελματική πορεία
Στις 12 Ιουλίου 2017, υπέγραψε με την ισπανική Μπαρτσελόνα, για την περίοδο 2017–18.
Λουντοβίκο Μανίν
Δόγης της Βενετίας
Ο Λουντοβίκο εξελέγη Δόγης της Βενετίας περίπου τέσσερις μήνες πριν ξεσπάσει η Γαλλική Επανάσταση με την πρώτη ψηφοφορία (9 Μαρτίου 1789). Στην παραδοσιακή τελετή στέψης έριξε στον λαό κέρματα αξίας 458.197 λιρών από τα οποία λιγότερο από το ένα τέταρτο πήρε από τα ταμεία της Δημοκρατίας, τα υπόλοιπα τα έβαλε από την τσέπη του. Δέχτηκε την μείωση του μεγάλου Βενετσιάνικου στόλου σε 309 εμπόρους (1792).
Το τέλος της Δημοκρατίας
Όταν επιτέθηκε ο Ναπολέων στην Ιταλική χερσόνησο η Βενετία και η Δημοκρατία της Γένοβας δεν συμμετείχαν στον Συνασπισμό που έκαναν τα υπόλοιπα Ιταλικά κράτη εναντίον των Γάλλων (1795) και κράτησαν ουδετερότητα. Με μυστική συμφωνία με την οποία έκαναν με τους Αυστριακούς στο Λεόμπεν (17 Απριλίου 1797) παρέδωσαν στους Αυστριακούς την Βενετία μαζί με την Ίστρια και την Δαλματία. Ο Γαλλικός στόλος έφτασε στο Λίντο (25 Απριλίου 1797), οι Βενετοί βύθισαν ένα Γαλλικό πλοίο αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα περισσότερο αφού ο Βενετσιάνικος στόλος είχε μόνο 4 γαλέρες και 4 γαλλιότες. Ο Δόγης παραδόθηκε και εγκατέλειψε τα ανάκτορα του δυο μέρες αργότερα (12 Μαίου 1797). Τα Γαλλικά στρατεύματα μπήκαν στην πλατεία του Αγίου Μάρκου (16 Μαΐου 1797) και οι Βενετοί υπέγραψαν συνθήκη παράδοσης, η πόλη από τότε έγινε Γαλλική κυριαρχία.
Αντριέν Μοερμάν
Επαγγελματική πορεία
Στις 22 Ιουλίου 2022, ανακοινώθηκε από την Μονακό για τα επόμενα δύο χρόνια, με την σεζόν 2023-24 να είναι με οψιόν. Στις 20 Ιανουαρίου 2023, αποτέλεσε παρελθόν από τη Μονακό, κάτι που ανακοινώθηκε και επίσημα από τον σύλλογο της Κυανής Ακτής. Αγωνίστηκε σε 16 αγώνες στην Ευρωλίγκα έχοντας κατά μέσο όρο 2.6 πόντους (26% δίποντα, 22% τρίποντα, 50% βολές) και 2.8 ριμπάουντ.
Λουντοβίκο Μανίν
Τελευταία χρόνια
Μετά την παραίτηση του ο Λουντοβίκο Μανίν αρνήθηκε τις προτάσεις που δέχτηκε να κυβερνήσει τον δήμο, αποσύρθηκε από την δημόσια ζωή στα ανάκτορα του στο Παλάτζο Ντολφίν Μανίν και αρνήθηκε να επικοινωνήσει ακόμα και με τους φίλους του. Επέστρεψε τα διακριτικά του δόγη όπως επίσης και την Χρυσή Βίβλο που είχε καταγράψει τις ευγενείς Βενετσιάνικες οικογένειες στην πλατεία του Αγίου Μάρκου. Η άσχημη υγεία του τον ανάγκασε να κάνει πολλές ώρες πεζοπορία και έγινε αντικείμενο έντονων επιθέσεων από τον κόσμο επειδή άφησε να πέσει η Δημοκρατία στα χέρια των Γάλλων χωρίς να αντισταθεί. Πέθανε στην βίλα του από ιδροκόπια και προβλήματα καρδιάς (24 Οκτωβρίου 1802). Η διαθήκη του όριζε "να γίνει η κηδεία του σε όσο το δυνατό μεγαλύτερη αφάνεια", άφησε 100.000 δουκάτα για τους φτωχούς και τα ορφανά της πόλης. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στο παρεκκλήσι του Ναού των Σκάλτσι στην Βενετία κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό της Σάντα Λουκία Μανίν μαζί με την σύζυγο του. Ο τάφος σώζεται ακόμα και σήμερα, έχει την επιγραφή "στάχτες του Μανίν". Τα απομνημονεύματα του συγκεντρώθηκαν και δημοσιεύτηκαν από τον εγγονό του Λουντοβίκο Ιωσήφ Μανίν (1815 - 1877), ο γιος του Λουντοβίκο Λεονάρντο Μανίν (1851- 1950) δεν είχε νόμιμα παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Αντριέν Μοερμάν
Επαγγελματική πορεία
Στις 26 Ιανουαρίου 2023, συμφώνησε με την Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης μέχρι το καλοκαίρι του 2023. Σε 22 παιχνίδια στη διοργάνωση, είχε κατά μέσο όρο 8,5 πόντους και 4,9 ριμπάουντ. Στις 23 Μαΐου 2023, έμεινε ελεύθερος από την ρωσική ομάδα.
Εθνική ομάδα
Ο Μοερμάν υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής ομάδας ανδρών της Γαλλίας. Έπαιξε με τη Γαλλία στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 2016 στη Μανίλα.