cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Call of Duty: Modern Warfare 3
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Call of Duty Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo DS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ελλάδα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ινδία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 2017 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Square Enix Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλασσόμενη ιστορία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award Κατηγορία:Τρομοκρατία στη μυθοπλασία Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών
Οινώνη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οινώνη είναι γνωστή μία Νύμφη (Ορεάδα) του όρους Ίδη της Τρωάδας, κόρη του ποτάμιου θεού Κεβρήνος ή του Οινέα. Η Οινώνη είχε γίνει ερωμένη του Πάρι όταν ο τελευταίος έβοσκε βοοειδή στην περιοχή, σύμφωνα μάλιστα με μία εκδοχή και σύζυγός του, μητέρα του παιδιού τους Κορύθου. Αργότερα ο Πάρις την εγκατέλειψε για χάρη της Ωραίας Ελένης, οπότε η Οινώνη αποσύρθηκε στην ορεινή της κατοικία. Προς το τέλος του Τρωικού Πολέμου ο Πάρις πληγώθηκε θανάσιμα από τον Φιλοκτήτη, και τότε η Ωραία Ελένη πήγε στο όρος Ίδη να ικετεύσει την Οινώνη να τον γιατρέψει, επειδή μόνη αυτή είχε το χάρισμα από τον θεό Απόλλωνα να θεραπεύει πληγές με ορισμένα βότανα. Η Οινώνη αρνήθηκε και η Ελένη επέστρεψε στην Τροία, όπου ο Πάρις πέθανε την ίδια μέρα. Παρά την άρνησή της μέσα στον θυμό της, η Οινώνη αγαπούσε ακόμα τον Πάρι, κι έτσι όταν άκουσε για την κηδεία του έτρεξε στην Τροία και έπεσε μέσα στη νεκρική του πυρά. Στην πιο εκτεταμένη αφήγηση του μύθου, στα «Μεθ' Όμηρον» του Κόιντου του Σμυρναίου, ο ίδιος ο Πάρις πήγε στο βουνό για να παρακαλέσει την Οινώνη να τον γιατρέψει και μετά την άρνησή της πέθανε κατά την επιστροφή του στους πρόποδες του βουνού.
Ο Οβίδιος περιλαμβάνει ένα φανταστικό γράμμα της Οινώνης προς τον Πάρι στη συλλογή του «Ηρωίδες».
Πηγή
Οινωνη
Βαλτόνερα Φλώρινας
Τα Βαλτόνερα είναι ορεινό χωριό του νομού Φλώρινας σε υψόμετρο 600 μέτρα.
Γεωγραφία
Τα Βαλτόνερα (πριν το 1928 Κάτω Νεβόλιανη) είναι το μοναδικό χωριό που βρίσκεται μέσα στον μικρό κάμπο του δήμου Αμυνταίου. Οι κάτοικοι στην μεγάλη πλειοψηφία είναι ποντιακής καταγωγής και ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και παλαιότερα και με την κτηνοτροφία. Ο πολιτιστικός σύλλογος «Πρόοδος» ιδρύθηκε από τους κατοίκους του χωριού το 1981. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη και στις 21 Μαΐου γίνεται πανηγύρι στα μαγαζιά του χωριού. Την καμπάνα του χωριού έφεραν μαζί τους πρόσφυγες από τον Πόντο το 1922. Το 2003 η Δήμητρα Κουτσουρίδου από τα Βαλτόνερα μπήκε στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, συγκεντρώνοντας οχτώ χιλιάδες πεντακόσιες δέκα τέσσερις ξύστρες, οι οποίες βρίσκονται και εκτίθενται στο δημοτικό σχολείο Βαλτονέρων. Στο χωριό υπάρχει ψησταριά καθώς και παραδοσιακό καφενείο για καφέ η τσίπουρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Αμυνταίου
Γιαρέμτσε
thumb Η πόλη Γιαρέμτσε (ουκρανικά: Яремчe) είναι από τα πιο γνωστά τουριστικά κέντρα της περιφέρειας του Ιβάνο Φρανκίβσκ (Ivano-Frankivsk). Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Ουκρανίας στα Καρπάθια Όρη. Ο πληθυσμός της φτάνει τους 7.850 κατοίκους και βρίσκεται σε υψόμετρο 550-585 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ιδρύθηκε το 1787 και έλαβε το καθεστώς της πόλης στις 30 Δεκεμβρίου το 1977.
Η όμορφη φύση, ο καθαρός αέρας και ο ποταμός Προύθος είναι το κύριο αξιοθέατο του Γιαρέμτσε. Το 19ο αιώνα η πόλη αυτή αναπτύχτηκε αρχικά ως χώρος αναψυχής με επισκέπτες που έρχονταν από Βιέννη, Βαρσοβία, Κρακοβία, Λβιβ και άλλες μεγάλες πόλεις. Σταδιακά εξελίχθηκε, και αυτή τη στιγμή στην πόλη υπάρχουν τουριστικά κέντρα, κέντρα υγείας, κατασκηνώσεις για τα παιδιά, μοτέλ, ιδιωτικές στέγες, τόσο στη πόλη όσο και στα προάστια. Το χειμώνα λειτουργούν τα χιονοδρομικά κέντρα: Bukovel, Vorokhta, Yablunytsia, Drahobrat.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Παναγιά Φλαμπουριανή
Η Παναγιά Φλαμπουριανή είναι εκκλησία που βρίσκεται στον οικισμό Φλαμπούρια Κύθνου, στα νοτιοδυτικά του νησιού. Η εκκλησία χτίστηκε στα μέσα του 17ου αιώνα στην άκρη ενός βράχου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η Παναγία άφησε τα ίχνη της διασχίζοντας τον δρόμο από την παραλία ως εκεί. Η παραλία και το χωριό πήραν το όνομά τους από την εκκλησία.
Είναι ναός βυζαντινού ρυθμού. Η αρχιτεκτονική του συνδέεται με την εκκλησία της Παναγίας Κανάλας και της Στρατολάτισσας. Η παράδοση λέει πως οι Δρυοπιδείς (Συλλακώτες) έχτισαν αυτές τις τρεις εκκλησίες, ώστε η Στρατολάτισσα να βλέπει τις παραλίες της Κανάλας και της Φλαμπουριανής και τις εκκλησίες τους, αντίστοιχα.
Η Παναγιά Φλαμπουριανή εορτάζει στις 23 Αυγούστου, στα εννιάμερα της Παναγίας. Την ημέρα αυτή γίνεται πανηγύρι στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας που μαζεύει πλήθος κόσμου. Οι οργανοπαίχτες παίζουν παραδοσιακά όργανα, όπως λαούτο και βιολί και τραγουδούν θερμιώτικα τραγούδια.
Στην Παναγιά Φλαμπουριανή αναφέρεται ο Κωστής Παλαμάς στο ποίημα «Οι τρεις αδερφές»:
Η Παναγιά η Φλαμπουριανή κι΄ η Παναγιά η Κανάλα κι΄ η Στρατηλάτισσα η Κυρά τρεις αδερφές και ζούσανε με τη μεγάλη αγάπη τρεις αδερφές και μια καρδιά
Στον Άγιο Κωνσταντίνο θα χτίσω ένα κελί να βλέπω την Κανάλα και τη Φλαμπουριανή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορθόδοξοι ναοί στην Κύθνο
Ricardo
Η Ricardo είναι μια Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα δημοπρασιών και θυγατρική εταιρία της Νοτιοαφρικανικής πολυεθνικής Naspers. Δίπλα στο eBay είναι μια από τις δυο μεγάλες εταιρίες με πλατφόρμες δημοπρασιών στην Ευρώπη και διεθνώς.
Ιστορία
Η Ricardo AG ιδρύθηκε στη Γερμανία στις 21 Ιουλίου του 1998 και δραστηριοποιήθηκε και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως την Ελβετία και την Αυστρία. Μέχρι το 2000 έκδωσε μετοχές στο Χρηματιστήριο Φρανκφούρτης.
Όταν η Αμερικανική Ebay απλώθηκε στην Ευρώπη, πλέον η ricardo είχε έναν ισχυρότερο ανταγωνιστή και έχασε την πρωτιά στην γερμανική αγορά. Η ricardo πουλήθηκε στην εγγλέζικη QXL (η σημερινή Tradus), η οποία πουλήθηκε στην πολυεθνική Naspers. Ο νέος ιδιοκτήτης ήταν πλέον σε θέση να ανταγωνιστεί την Ebay και αγόρασε πολλές ανταγωνιστικές εταιρίες, όπως την πολωνική Allegro. Στην Γερμανική αγορά όμως δεν κατάφερε πια να κερδίσει την πρώτη θέση και αποσύρθηκε το 2003.
The Ark Work
Το " The Ark Work "  είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ των Liturgy. Κυκλοφόρησε στις 24 Μαρτίου του 2015 από την Thrill Jockey.
Ricardo
Ιστορία
Στην Ελλάδα ήρθε το 2008/2009 με την ricardo Internet Hellas.
The Ark Work
Το πρώτο single του άλμπουμ "Quetzalcoatl" κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή στις 20 Ιανουαρίου του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Ricardo
Λειτουργία
Για την συμμετοχή απαιτείται δημιουργία ενός λογαριασμού που είναι δωρεάν. Για την πώληση απαιτείται και μια ταχυδρομική πιστοποίηση.
Διακοπή λειτουργίας
Το ricardo.gr σταμάτησε να λειτουργεί από τις 5 Μαΐου 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστότοποι αγοραπωλησιών Κατηγορία:Επιχειρήσεις
Ντμίτρι Ισάεφ
Ο Ντμίτρι Αλεξέγεβιτς Ισάεφ (Ρώσικα: Дмитрий Алексеевич Исаев) είναι Ρώσος ηθοποιός (γεννημένος 23 Ιανουαρίου του 1973).
Προσωπική Ζωή
Ο ηθοποιός παντρεύτηκε τρεις φορές. Πρώτη σύζυγος - Άσια Σιμπάροβα, ηθοποιός στο θέτρο της Αγίας Πετρούπολης. Δεύτερος σύζυγος - Ίννα Γκίνκεβιτς, μπαλαρίνα. Τρίτη γυναίκα - Οξάνα Χορν, πρώην χορεύτρια μπαλέτου. Ντμίτρι έχει δύο παιδιά από τον πρώτο γάμο του, την Σοφία και την Πολίνα. Στις 28 Ιουνίου του 2014 ο Δημήτρης και η Οξάνα έγιναν γονείς. Απέκτησαν έναν γιο και τον ονόμασαν Αλέξανδρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
Russia Beyond the Headlines
Η Russia Beyond the Headlines (RBTH, Η Σύγχρονη Ρωσία) είναι ένας πολύγλωσσος πόρος ειδήσεων και πληροφορίας, ο οποίος παρέχει ειδησιογραφία, σχολιασμό, άρθρα γνώμης και αναλύσεις στα πεδία του πολιτισμού, της πολιτικής, των επιχειρήσεων, της επιστήμης και της δημόσιας σφαίρας στη Ρωσία.
Αποστολή
Η RBTH αποτελεί σύνδεσμο μεταξύ της ρωσικής κοινωνίας και του οικουμενικού ακροατηρίου, διαθέτοντας την επικοινωνιακή της πλατφόρμα προς αντικειμενικό και επαγγελματικής αξιοπιστίας διεθνή διάλογο. Η RBTH συναθροίζει, προκρίνει και διανέμει διεθνώς, θεματικό περιεχόμενο για τη ρωσική πολιτική πραγματικότητα, τον δημόσιο βίο, τον πολιτισμό, τις επιχειρήσεις, τις επιστήμες, την ιστορία και άλλα πεδία, που δεν καλύπτονται συνήθως από τα ξένα μέσα, απευθυνόμενη στα επιμέρους, τοπικά ακροατήριά τους.
Οργανωτική δομή
Η RBTH είναι ένας πόρος ειδήσεων και πληροφορίας, χρηματοδοτούμενος από τον εκδοτικό οίκο Rossiyskaya Gazeta.
Η Rossiyskaya Gazeta είναι η επίσημη έκδοση της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως στη Ρωσία, υποχρεωτικό μέσο δημοσιοποίησης όλων των νομικών πράξεων του κράτους και των κυβερνητικών διαταγμάτων, αρμοδιότητα για την οποία υποστηρίζεται από τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό. Πλέον της επίσημης λειτουργίας της, η Rossiyskaya Gazeta είναι επίσης μια γενικού ενδιαφέροντος καθημερινή πολιτική εφημερίδα που παρέχει στους αναγνώστες ποικίλο και ποιοτικό περιεχόμενο και εξασφαλίζει πρόσοδο από εμπορικές διαφημίσεις και τις πωλήσεις του φύλλου. Αυτά ακριβώς τα έσοδα χρηματοδοτούν το δίκτυο της RBTH.
Η RBTH διαθέτει ομάδες σύνταξης και παραγωγής, ανεξάρτητες της Rossiyskaya Gazeta,οι οποίες επεξεργάζονται την προς δημοσίευση ύλη στα έντυπα παραρτήματα των διεθνών μέσων ενημέρωσης, καθώς και στους δικούς της ιστοτόπους, σε διάφορες γλώσσες
Η ομάδα σύνταξης της RBTH συγκροτείται από το κεντρικό γραφείο, το οποίο παράγει περιεχόμενο που διαμοιράζεται σε χώρες και γεωγραφικές ενότητες, και από περιφερειακούς θύλακες, όπου και διασκευάζεται προς χρήση στις επιμέρους χώρες, με προσθήκη θεματολογίας σχετικής προς αυτήν τη γεωγραφική ενότητα. Επιπροσθέτως, κάθε περιφερειακή ενότητα δημοσιεύει ύλη για τις διμερείς σχέσεις με τη Ρωσία.
Εκδοτική δεοντολογία
Ως προς την εκδοτική της πολιτική, η RBTH είναι προσηλωμένη στις αρχές της ποιοτικής δημοσιογραφίας, της αντικειμενικότητας και της αμεροληψίας, της συνάφειας προς το κοινό, της αντιπροσωπευτικότητας, όπως και της συμμόρφωσης προς τα δημοσιογραφικά πρότυπα, την εκδοτική δεοντολογία και την παράδοση των εντύπων στα οποία και δημοσιεύεται περιεχόμενο της RBTH.
Η πλειονότητα της ύλης συγγράφεται από ελεύθερους συνεργάτες ειδικά για την RBTH. Μέρος της ύλης επίσης προέρχεται από άλλα ρωσικά μέσα (Vedomosti, Kommersant, Rossiyskaya Gazeta, Russky Reporter, The Moscow Times, και άλλα), κατόπιν άδειάς τους.
Οικονομική δραστηριότητα
Οι δραστηριότητες της RBTH χρηματοδοτούνται από τη Rossiyskaya Gazeta, όπως και από τα έσοδα από χορηγίες και εμπορική διαφήμιση.
Οι διεθνείς εταίροι που συμμετέχουν στην εκτύπωση και τη διανομή των έντυπων παραρτημάτων της RBTH, αποζημιώνονται πλήρως ή μερικώς για τα κόστη παραγωγής του, αλλά και για πρόσθετες υπηρεσίες προώθησής τους και αξιολόγησης της πρόσληψής του εκ μέρους του αναγνωστικού κοινού.
Διαδικτυακή παρουσία
Η RBTH διατηρεί 19 ιστοτόπους σε 16 γλώσσες και κυκλοφορεί 28 μηνιαία έντυπα παραρτήματα για τη Ρωσία σε εφημερίδες 23 χωρών. 32 εκατομμύρια αναγνώστες είναι το συνολικό κοινό της RBTH. Οι διαδικτυακοί πόροι της RBTH περιλαμβάνουν επίσης εκδοχές του ιστοτόπου για κινητές συσκευές, μια εφαρμογή iPad στα αγγλικά και τα γερμανικά, ψηφιακά περιοδικά, έναν αριθμό επιμέρους ιστοσελίδων εξειδικευμένης θεματολογίας, και το Russia Direct, μέσο μαζικής ενημέρωσης με έμφαση στις αναλύσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Μόσχα
Κλιφ Ρίτσαρντ
Ο σερ Κλιφ Ρίτσαρντ (αγγλικά: Cliff Richard, πραγματικό όνομα: Χάρι Ρότζερ Γουέμπ, 14 Οκτωβρίου 1940 - ) είναι ένας Άγγλοϊνδός τραγουδιστής που έχει και βρετανική και Μπαρμπάντος υπηκοότητα. Έχει συνολικές πωλήσεις πάνω από 21,5 εκατομμύρια σινγκλ στο Ηνωμένο Βασίλειο και είναι ο τρίτος καλλιτέχνης με τις περισσότερες πωλήσεις στην ιστορία των βρετανικών ινγκλ τσαρτ, πίσω από τους Beatles και τον Έλβις Πρίσλεϊ.
Ο Ρίτσαρντ πλασαρίστηκε αρχικά ως επαναστάτης ροκ εν ρολ τραγουδιστής στο στιλ του Πρίσλεϊ και του Λιτλ Ρίτσαρντ. Με το γκρουπ του, τους Shadows, κυριάρχησε στη βρετανική δημοφιλή μουσική σκηνή την προ-Beatles περίοδο από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Το χιτ σινγκλ του "Move It" του 1958 περιγράφεται συχνά ως το πρώτο αυθεντικό βρετανικό ροκ εν ρολ τραγούδι. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, έκανε επιτυχημένη καριέρα στην οθόνη με ταινίες όπως Χαρούμενα νιάτα, Διακοπές στην Ελλάδα και Χαρούμενη ζωή και δική του τηλεοπτική εκπομπή στο BBC. Η αυξανόμενη εστίαση στη χριστιανική πίστη και η μετέπειτα άμβλυνση της μουσικής του οδήγησαν σε μια πιο μέτρια εικόνα, ενώ μερικές φορές πλησίασε και τη σύγχρονη χριστιανική μουσική.
Σε μια καριέρα που εκτείνεται σε 65 χρόνια, ο Ρίτσαρντ έχει συγκεντρώσει αρκετούς χρυσούς και πλατινένιους δίσκους και βραβεία, συμπεριλαμβανομένων δύο βραβείων Άιβορ Νοβέλο και τριών Βραβεία BRIT. Περισσότερα από 130 σινγκλ, άλμπουμ και EP του έχουν φτάσει στο Top 20 του Ηνωμένου Βασιλείου, περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο καλλιτέχνη. Ο Ρίτσαρντ είδε 67 σινγκλ στα κορυφαία 10 στο Ηνωμένο Βασίλειο, αριθμός ρεκόρ για σόλο καλλιτέχνη (εκτός από τον Πρίσλεϊ). Κατέχει το ρεκόρ, με τον Πρίσλεϊ, ως ο μοναδικός που μπήκε στα σινγκλ τσαρτ του Ηνωμένου Βασιλείου και τις πρώτες έξι δεκαετίες της δράσης του (δεκαετίες 1950-2000). Έχει δει 14 Νο. 1 σινγκλ στο Ηνωμένο Βασίλειο, και είναι ο μόνος τραγουδιστής που είδε Νο. 1 σινγκλ στο Ηνωμένο Βασίλειο επί πέντε συνεχόμενες δεκαετίες. Είχε επίσης τέσσερα χριστουγεννιάτικα Νο. 1 σινγκλ στο Ηνωμένο Βασίλειο, δύο από τα οποία ως σόλο καλλιτέχνης.
1940–1958: Παιδική ηλικία και εφηβεία
Το πραγματικό όνομα του Κλιφ Ρίτσαρντ ήταν Χάρι Ρότζερ Γουέμπ. Γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1940 στο νοσοκομείο King George's (σημερινό KGMU), στην οδό Victoria Street, στο Λάκναου, το οποίο ήταν τότε μέρος των Βρετανικών Ινδιών. Γονείς του ήταν ο Ρότζερ Όσκαρ Γουέμπ, διευθυντής εταιρείας κέτερινγκ που εξυπηρετούσε τους Ινδικούς Σιδηροδρόμους και η Ντόροθι Μαρί Ντέιζλι. Οι γονείς του πέρασαν επίσης μερικά χρόνια στη Χαόρα της Δυτικής Βεγγάλης. Μετά από κάποια βίαια περιστατικά, αποφάσισαν να μετεγκατασταθούν μόνιμα στην Αγγλία. Ο Ρίτσαρντ είναι κυρίως αγγλικής καταγωγής, αλλά είχε μια προγιαγιά που ήταν μισή ουαλική και μισή ισπανική καταγωγή, γεννημένη από Ισπανίδα.
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ
Το Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ είναι τίτλος ελληνικής ταινίας παραγωγής Καραγιάννης-Καρατζόπουλος του 1970 σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη και σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη, με πρωταγωνιστές τους Κώστα Βουτσά και Αιμιλία Υψηλάντη.
Κλιφ Ρίτσαρντ
1940–1958: Παιδική ηλικία και εφηβεία
Η οικογένεια Γουέμπ ζούσε σε ένα λιτό σπίτι στη Μακμπάρα. Ο Ρίτσαρντ έχει τρεις αδερφές, την Τζόαν, τη Τζάκι και την Ντόνα (1942–2016).
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ
Πλοκή
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ο Γρηγόρης Τσαβός (Κώστας Βουτσάς) είναι ηθοποιός ενός θιάσου που περιοδεύει ανά την Ελλάδα. Κάποια στιγμή, συναντά τυχαία μετά από πολύ καιρό την Άννα (Αιμιλία Υψηλάντη), με την οποία παλιότερα φλέρταρε. Εκείνη του αποκαλύπτει ότι μετέχει ενεργά στην εθνική αντίσταση. Όμως, ο Γρηγόρης είναι δειλός και αποφεύγει οποιαδήποτε αντιστασιακή δράση.
Κλιφ Ρίτσαρντ
1940–1958: Παιδική ηλικία και εφηβεία
Το 1948, μετά την κήρυξη της ινδικής ανεξαρτησίας, η οικογένεια ξεκίνησε ένα θαλάσσιο ταξίδι τριών εβδομάδων για να πάει στο Τίλμπερι του Έσεξ. Οι Γουέμπ μετακόμισαν από τον σχετικό πλούτο στην Ινδία όπου ζούσαν σε ένα διαμέρισμα που παρείχε η εταιρεία στη Χαόρα κοντά στην Καλκούτα, σε ένα σπίτι στο Καρσάλτον, στο βόρειο Σάρεϊ. Ο Χάρι Γουέμπ φοίτησε στο τοπικό δημοτικό σχολείο Stanley Park Juniors. Το 1949, η οικογένεια μετακόμισε με συγγενείς στο Γουόλθαμ Κρος, στο Χέρτφορντσιρ, όπου ο Χάρι φοίτησε στο Kings Road Junior Mixed Infants School. Τελικά τους παραχωρήθηκε ένα δημοτικής ιδιοκτησίας σπίτι τριών δωματίων στο κοντινό Τσέσαντ.
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ
Πλοκή
Ο Άγγλος ταγματάρχης Λόρενς (Γιάννης Βόγλης) συνεργάζεται με τα μέλη της αντιστασιακής ομάδας, με σκοπό την ανατίναξη μιας αποθήκης πυρομαχικών. Στα πλαίσια αυτής της αποστολής, μεταβαίνει στην Ελλάδα όπου πέφτει με αλεξίπτωτο, όμως συλλαμβάνεται αμέσως από μια γερμανική περίπολο. Η Άννα προσποιείται ότι φλερτάρει με το Γερμανό λοχία Φριτς (Γιώργος Μοσχίδης) προκειμένου να του αποσπά πληροφορίες. Έτσι, μαθαίνει ότι ο ταγματάρχης Λόρενς πρόκειται να περάσει από ανάκριση από τον υπολοχαγό φον Ρούμπεν, ο οποίος μοιάζει εκπληκτικά με το Γρηγόρη.
Κλιφ Ρίτσαρντ
1940–1958: Παιδική ηλικία και εφηβεία
Στη συνέχεια, ο Χάρι φοίτησε στο Cheshunt Secondary Modern School από το 1952 έως το 1957. Στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος γραφείου στην εταιρεία Atlas Lamps. Ένα σύμπλεγμα διαμερισμάτων για συνταξιούχους, το Cliff Richard Court στο Τσέσαντ φέρει το όνομά του.
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ
Πλοκή
Η Άννα ζητά τη βοήθεια του Γρηγόρη έτσι ώστε να απελευθερωθεί ο Λόρενς. Ο Γρηγόρης είναι ιδιαίτερα διστακτικός, όμως μετά από πολλή προσπάθεια πείθεται. Έτσι, φορά γερμανική στολή και, μαζί με το Φώτη (Λάκη Κομνηνό) μεταβαίνουν στη φυλακή όπου κρατείται ο Λόρενς και τον απελευθερώνουν. Στο μεταξύ, καταφθάνει ο πραγματικός φον Ρούμπεν και, μαζί με τον Φριτς και συλλαμβάνουν τον Γρηγόρη και την Άννα.
Κλιφ Ρίτσαρντ
1940–1958: Παιδική ηλικία και εφηβεία
Ο Χάρι Γουέμπ άρχισε να ενδιαφέρεται για το σκιφλ. Όταν ήταν 16 ετών, ο πατέρας του του αγόρασε κιθάρα και το 1957 ίδρυσε ένα σχολικό φωνητικό συγκρότημα, τους Quintones.
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ
Πλοκή
Ενώ η αντιστασιακή ομάδα ετοιμάζεται να ανατινάξει τις αποθήκες, ο φον Ρούμπεν απειλεί να σκοτώσει τους δύο ομήρους εάν αυτό συμβεί. Όμως, ο Γρηγόρης και η Άννα τελικά καταφέρνουν να δραπετεύσουν και η ανατίναξη πραγματοποιείται.
Κλιφ Ρίτσαρντ
1958–1963: Επιτυχία
μικρογραφία| Ο Ρίτσαρντ σε συνέντευξη Τύπου στην [[Ολλανδία το 1962]] Ο Χάρι Γουέμπ έγινε τραγουδιστής ενός ροκ εν ρολ γκρουπ, των Drifters (δεν πρέπει να συγχέεται με το ομώνυμο συγκρότημα των ΗΠΑ). Ο επιχειρηματίας της δεκαετίας Χάρι Γκρεϊτόρεξ ήθελε ο ανερχόμενος τραγουδιστής να αλλάξει όνομα. Το όνομα Κλιφ υιοθετήθηκε καθώς σημαίνει "γκρεμός", λέξη που θυμίζει βράχο, δηλαδή Rock (ροκ). Ο στιχουργός του "Move It" Ίαν Σάμγουελ πρότεινε το επώνυμο "Ρίτσαρντ" ως φόρο τιμής στον μουσικό ήρωα του Γουέμπ Λιτλ Ρίτσαρντ.
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ
Παραγωγή
Η ταινία έκοψε 334.848 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 9η θέση ανάμεσα σε σε 87 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22/11/2010.
Κλιφ Ρίτσαρντ
1958–1963: Επιτυχία
Για το ντεμπούτο του Ρίτσαρντ, ο Παράμορ του έδωσε το "Schoolboy Crush", ένα τραγούδι που είχε ήδη ηχογραφηθεί από τον Αμερικανό Μπόμπι Χελμς. Ο Ρίτσαρντ πήρε άδεια να ηχογραφήσει ένα από τα δικά του τραγούδια για την B-side του σινγκλ. αυτό ήταν το "Move It", που γράφτηκε από τον Σάμγουελ ενώ βρισκόταν σε ένα λεωφορείο καθ' οδόν για το σπίτι του Ρίτσαρντ για πρόβα.
Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κλιφ Ρίτσαρντ
1958–1963: Επιτυχία
αριστερά|μικρογραφία| Ο Ρίτσαρντ με τους Shadows το 1962 Το σινγκλ έφτασε στο Νο. 2 στο UK Singles Chart. Ο Τζον Λένον έχει αναφερθεί στο "Move It" ως τον πρώτο βρετανικό ροκ δίσκο.
Τον πρώτο καιρό, ο Ρίτσαρντ πλασαρίστηκε ως το βρετανικό αντίστοιχο του Έλβις. Όπως προηγούμενοι Βρετανοί ρόκερ, υιοθέτησε ρούχα και χτένισμα που έμοιαζαν με του Έλβις. Τα σινγκλ που ακολούθησαν στα τέλη του 1958 και στις αρχές του 1959, "High Class Baby" και "Livin' Lovin' Doll", ακολουθήθηκαν από το "Mean Streak".
Με το "Living Doll" κλήθηκαν οι Drifters για να υποστηρίξουν τον Ρίτσαρντ δισκογραφικά. Ήταν ο πέμπτος δίσκος του και έγινε το πρώτο του Νο. 1 σινγκλ. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η σύνθεση του γκρουπ είχε αλλάξει με την άφιξη των Τζετ Χάρις, Τόνι Μίχαν, Χανκ Μάρβιν και Μπρους Γουέλτς. Το συγκρότημα αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομά του σε Shadows μετά από νομικές επιπλοκές με τον αμερικανικό όμιλο Drifters καθώς το "Living Doll" μπήκε στο αμερικανικό τοπ 40, με άδεια από την ABC-Paramount. Το "Living Doll" χρησιμοποιήθηκε στην πρώτη ταινία του Ρίτσαρντ με τίτλο Υπό σοβαράν κατηγορίαν, αλλά διασκευάστηκε ως κάντρι και όχι ως ροκ εν ρολ.
Οι Shadows είχαν χωριστά συμβόλαια από τον Ρίτσαρντ και δεν έπαιρναν δικαιώματα για τους δίσκους τους με τον Ρίτσαρντ. Το 1959, οι Shadows (τότε ακόμα Drifters) υπέγραψαν δικό τους συμβόλαιο ηχογράφησης με την EMI για ανεξάρτητες ηχογραφήσεις. Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησαν τρία σινγκλ. Στη συνέχεια έκαναν αρκετές μεγάλες επιτυχίες, συμπεριλαμβανομένων πέντε Νο. 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το συγκρότημα συνέχισε να εμφανίζεται και να ηχογραφεί με τον Ρίτσαρντ και συνέθεσε πολλές από τις επιτυχίες του. Σε περισσότερες από μία περιπτώσεις, ένα ορχηστρικό κομμάτι των Shadows αντικατέστησε ένα τραγούδι του Ρίτσαρντ στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ.
Συνήθως, οι Shadows έκλειναν το πρώτο μισό των σόου με δικό τους ρεπερτόριο διάρκειας 30 λεπτών και στη συνέχεια έπαιζαν με τον Ρίτσαρντ στο 45λεπτο πέρασμά του στο κλείσιμο των σόου, όπως αποδεικνύεται από την αναδρομική κυκλοφορία του CD άλμπουμ του Live στο ABC Kingston 1962. Ο Μίχαν και ο Χάρις αποχώρησαν από το γκρουπ το 1961 και το 1962 αντίστοιχα και αργότερα έκαναν δικές τους επιτυχίες στα τσαρτ για την Decca.
Τα πρώτα χρόνια, ιδιαίτερα σε άλμπουμ και κυκλοφορίες EP, ο Ρίτσαρντ ηχογράφησε επίσης μπαλάντες με την Norrie Paramor Orchestra και με τον Μίχαν (και αργότερα τον Μπράιαν Μπένετ) ως ντράμερ. Το πρώτο του σινγκλ χωρίς τους Shadows ήταν το "When the Girl in Your Arms Is the Girl in Your Heart" του 1961 και συνέχισε να κυκλοφορεί ένα ή δύο το χρόνο.
Ωστόσο, ο Ρίτσαρντ, και ειδικότερα οι Shadows, δεν έγιναν ποτέ σταρ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1960 έκαναν περιοδείες στις Ηνωμένες Πολιτείες και έτυχαν καλής υποδοχής, αλλά η ανεπαρκής υποστήριξη και διανομή αποδείχτηκε εμπόδιο στη μακροπρόθεσμη επιτυχία εκεί παρά τις διάφορες επιτυχίες του Ρίτσαρντ. Προς απογοήτευση των Shadows, το "Apache" έφτασε στο Νο. 2 στις ΗΠΑ μέσω μιας διασκευής από τον Δανό κιθαρίστα Γιούργκεν Ίνγκμαν, η οποία ήταν σχεδόν απαράλλαχτη από την παγκόσμια επιτυχία τους. Ο Ρίτσαρντ και το συγκρότημα εμφανίστηκαν στο The Ed Sullivan Show, το οποίο, ενώ είχε απογειώσει τους Beatles, δεν τους βοήθησε να έχουν σταθερή επιτυχία στη Βόρεια Αμερική.
Οι Richard and the Shadows εμφανίστηκαμ σε έξι ταινίες μεγάλου μήκους συμπεριλαμβανομένης της πρώτης ταινίας του 1959 Υπό σοβαράν κατηγορίων αλλά κυρίως τα Χαρούμενα νιάτα, Διακοπές στην Ελλάδα (με γυρίσματα και στην Ελλάδα και με τη συμμετοχή Ελλήνων ηθοποιών όπως ο Ζαννίνο και ο Δημήτρης Κατσούλης χωρίς όμως αναφορά των ονομάτων τους στους τίτλους), Χαρούμενη ζωή και Finders Keepers. Αυτές οι ταινίες δημιούργησαν το δικό τους είδος, γνωστό ως "μιούζικαλ Κλιφ Ρίτσαρντ", και οδήγησαν τον Ρίτσαρντ στο Νο. 1 του κινηματογράφου στη Βρετανία τόσο το 1962 όσο και το 1963, ξεπερνώντας ακόμη και τις ταινίες της σειράς Τζέιμς Μποντ. Το τραγούδι του τίτλου της ταινίας Χαρούμενα νιάτα (The Young Ones") έγινε το σινγκλ του με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα εκεί. Η τηλεοπτική κωμωδία της δεκαετίας του 1980 The Young Ones πήρε το όνομά της από την ταινία του Ρίτσαρντ του 1962.
1964–1975: Αλλαγή συνθηκών
Όπως και με τους άλλους ροκ καλλιτέχνες στη Βρετανία, η καριέρα του Ρίτσαρντ επηρεάστηκε από την εμφάνιση των Beatles το 1963 και το 1964. Συνέχισε να είναι δημοφιλής και να έχει εμορικές επιτυχίες κατά τη δεκαετία του 1960, αν και όχι στο επίπεδο που είχε πριν. Ούτε του άνοιξαν πόρτες στην αμερικανική αγορά. Δεν θεωρήθηκε μέρος της Βρετανικής Εισβολής και παρά τις τέσσερις επιτυχίες στο Hot 100 μεταξύ Αυγούστου 1963 και Αυγούστου 1964. Το αμερικανικό κοινό τον γνώριζε ελάχιστα.
Αν και βαφτίστηκε αγγλικανός, ο Ρίτσαρντ δεν ακολούθησε ενεργά την πίστη στα πρώτα του χρόνια. Το 1964 έγινε ενεργός χριστιανός και η πίστη του έγινε σημαντική πτυχή της ζωής του. Η δημόσια εικόνα του ως χριστιανού επηρέασε την καριέρα του με διάφορους τρόπους. Αρχικά, πίστευε ότι έπρεπε να εγκαταλείψει το ροκ εντ ρολ. Ο Ρίτσαρντ σκόπευε στην αρχή να να γίνει δάσκαλος, αλλά χριστιανοί φίλοι τον συμβούλεψαν να μην εγκαταλείψει την καριέρα του μόνο και μόνο επειδή είχε γίνει ενεργός χριστιανός. Αμέσως μετά, ο Ρίτσαρντ επανεμφανίστηκε, παίζοντας με χριστιανικές μπάντες και ηχογραφώντας χριστιανικά τραγούδια. Εξακολουθούσε να ηχογραφεί κοσμικά τραγούδια με τους Shadows, αλλά αφιέρωνε πολύ χρόνο του στις χριστιανικές του δουλειές, όπως και στις εμφανίσεις του στις σταυροφορίες του ευαγγελιστή Μπίλι Γκράχαμ. Καθώς ο χρόνος προχωρούσε, ο Ρίτσαρντ ισορρόπησε ανάμεσα στην πίστη και τη δουλειά του, παραμένοντας ένας από τους πιο δημοφιλείς τραγουδιστές στη Βρετανία καθώς και ένας από τους πιο γνωστούς χριστιανούς της.
Η Νο. 12 επιτυχία του Ρίτσαρντ το 1965 στο Ηνωμένο Βασίλειο "On My Word" τερμάτισε μια σειρά από 23 συνεχόμενες κορυφαίες δέκα επιτυχίες στο Ηνωμένο Βασίλειο που, μέχρι σήμερα, είναι εξακολουθεί να αποτελεί ρεκόρ διαδοχικών δέκα κορυφαίων επιτυχιών στο Ηνωμένο Βασίλειο για σόλο άνδρα καλλιτέχνη. Ο Ρίτσαρντ συνέχισε να έχει διεθνείς επιτυχία με κομμάτια όπως το "The Day I Met Marie" του 1967, το οποίο έφτασε στο Νο. 10 στο βρετανικό σινγκλ τσαρτ και στο Νο. 5 στα τσαρτ της Αυστραλίας.
Το 1968, ο Ρίτσαρντ συμμετείχε για το Ηνωμένο Βασίλειο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision με το τραγούδι "Congratulations", έχασε, ωστόσο, για έναν βαθμό από το "La La La" της Ισπανίας. Σύμφωνα με το The Eurovision Song Contest—The Official History ο Ρίτσαρντ κλειδώθηκε στην τουαλέτα για να αποφύγει το άγχος της ψηφοφορίας. Τον Μάιο του 2008, ένα ρεπορτάζ του Reuters ισχυρίστηκε ότι η ψηφοφορία στον διαγωνισμό είχε διαβρωθεί από τον Ισπανό δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο, για να διασφαλιστεί ότι θα κερδίσει η ισπανική συμμετοχή, επιτρέποντας στη χώρα να φιλοξενήσςι τον διαγωνισμό το επόμενο έτος (1969). Υποστηρίχθηκε ότι στελέχη της ισπανικής τηλεόρασης TVE προσφέρθηκαν να αγοράσουν εκπομπές με αντάλλαγμα ψήφους, καθώς και συμβόλαια αγνώστων καλλιτεχνών. Η ιστορία καλύφθηκε ευρέως και παρουσιάστηκε στο Channel 4 News του Ηνωμένου Βασιλείου στις 7 Μαΐου 2008. Ωστόσο, οι ισχυρισμοί αποδείχθηκαν αναληθείς καθώς επρόκειτο για ευρέως επαναλαμβανόμενη φήμη που υποκινήθηκε από το TVE. Παρόλα αυτά, το "Congratulations" γνώρισε τεράστια επιτυχία σε όλη την Ευρώπη και την Αυστραλία, και έφτασε στο Νο. 1 τον Απρίλιο του 1968. δεξιά|μικρογραφία| Πορτρέτο του Ρίτσαρντ του Άλαν Γουόρεν (1973) Μετά τη διάλυση των Shadows το 1968, ο Ρίτσαρντ συνέχισε να ηχογραφεί. Κατά τη δεκαετία του 1970, έλαβε μέρος σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές και απέκτησε τη δική του εκπομπή, με τίτλο It's Cliff Richard, που προβαλλόταν από το 1970 έως το 1976. Πρωταγωνιστούσαν οι Ολίβια Νιούτον Τζον, Χανκ Μάρβιν και Ούνα Σταμπς. Το 1972, ο Ρίτσαρντ γύρισε μια μικρού μήκους κωμική ταινία στο BBC με την ονομασία The Case. Στη συνέχεια, κυκλοφόρησε ένα διπλό ζωντανό άλμπουμ, το Cliff Live in Japan το 1972, στην οποία συμμετείχε και η Νιούτον Τζον.
Ο τελευταίος του ρόλος στη μεγάλη οθόνη μέχρι σήμερα ήταν το 1973, όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία Take Me High.
Το 1975, κυκλοφόρησε το σινγκλ "Honky Tonk Angel". Μόλις του ενημέρωσαν ότι ο τίτλος του τραγουδιού σήμαινε πόρνη στην αργκό των νότιων ΗΠΑ, ο τρομοκρατημένος Ρίτσαρντ έδωσε εντολή στην EMI να το αποσύρει και αρνήθηκε να το προωθήσει παρά το ότι γύρισε βίντεο για αυτό. Η EMI συμφώνησε στο αίτημά του παρόλο που το σινγκλ αναμενόταν να πουλήσει καλά. Είναι γνωστό ότι υπάρχουν περίπου 1.000 αντίτυπα σε βινύλιο.
1976–1994: Αναγέννηση
Το 1976, αποφασίστηκε ένα εκ νέου λανσάρισμα του Ρίτσαρντ ως καλλιτέχνη της ροκ. Εκείνη τη χρονιά, βγήκε το άλμπουμ ορόσημο I'm Nearly Famous, το οποίο περιελάμβανε το επιτυχημένο αλλά αμφιλεγόμενο κομμάτι "Devil Woman", το οποίο έγινε η πρώτη μεγάλη επιτυχία του Ρίτσαρντ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην κριτική του νέου άλμπουμ στο Melody Maker, αναγγέλθηκε η αναγέννηση του Ρίτσαρντ. Οι θαυμαστές του κατενθουσιάστηκαν με αυτήν την αναβίωση. Πολλά μουσικά ονόματα όπως ο Τζίμι Πέιτζ, ο Έρικ Κλάπτον και ο Έλτον Τζον εμφανίστηκαν με κονκάρδες I'm Nearly Famous, ευχαριστημένοι που το παιδικό τους είδωλο επέστρεφε στο πιο βαρύ ροκ, από το οποίο είχε ξεκινήσει την καριέρα του.
Παρ' όλα αυτά, ο Ρίτσαρντ συνέχισε να κυκλοφορεί άλμπουμ με περιεχόμενο σύγχρονης χριστιανικής μουσικής παράλληλα με τα ροκ και ποπ άλμπουμ του. Στις 31 Δεκεμβρίου 1976, ερμήνευσε το τελευταίο του σινγκλ με τίτλο "Hey, Mr. Dream Maker" στο A Jubilee of Music του BBC One, μια εκπομπή βρετανικής ποπ μουσικής για το επικείμενο Αργυρό Ιωβηλαίο της Ελισάβετ Β΄.
Το 1979, ο Ρίτσαρντ συνεργάστηκε άλλη μια φορά με τον παραγωγό Μπρους Γουέλτς για το σινγκλ της ποπ επιτυχίας "We Don't Talk Anymore", το οποίο έφτασε στο Νο. 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο Νο. 7 στις ΗΠΑ. Ο Μπράιαν Φέρι πρόσθεσε φωνητικά στο τραγούδι. Ο δίσκος έκανε τον Ρίτσαρντ τον πρώτο ηθοποιό που έφτασε στο τοπ 40 των Hot 100 τη δεκαετία του 1980, ο οποίος ήταν εκεί και τις προηγούμενες τρεις προηγούμενες δεκαετίες. Το τραγούδι προστέθηκε γρήγορα στο τέλος του τελευταίου του άλμπουμ Rock 'n' Roll Juvenile, το οποίο μετονομάστηκε We Don't Talk Anymore για την κυκλοφορία του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν η πρώτη του φορά στην κορυφή του σινγκλ τσαρτ του Ηνωμένου Βασιλείου σε περισσότερα από δέκα χρόνια, και το τραγούδι θα γινόταν το σινγκλ του με τις μεγαλύτερες πωλήσεις παγκοσμίως, πουλώντας σχεδόν πέντε εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Αργότερα, το 1979, ο Ρίτσαρντ εμφανίστηκε με την Κέιτ Μπους στον εορτασμό της 75ης επετείου της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου στο Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ.
Με το "We Don't Talk Anymore" το 1979, ο Ρίτσαρντ άρχισε επιτέλους να χαίρει μεγάλης επιτυχίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1980, το "Carrie" μπήκε στο top 40 των ΗΠΑ και ακολούθησε το "Dreamin" που έφτασε στο Νο. 10. Το ντουέτο του "Suddenly" το 1980 με την Ολίβια Νιούτον Τζον από την ταινία Xanadu έφτασε στο Νο. 20, ακολουθούμενο από το " A Little in Love " (Νο. 17) και το "Daddy's Home" (Νο. 23) το 1981. Μετά από πολλά χρόνια περιορισμένης επιτυχίας στις ΗΠΑ, τρία σινγκλ του μπήκαν ταυτόχρονα στο τελευταίο Hot 100 του 1980 ("A Little in Love", "Dreamin" και "Suddenly"). Τα βίντεο για τα "We Don't Talk Anymore", "A Little in Love" και "Dreamin'" ήταν από τα πρώτα που παίχτηκαν από το MTV κατά την έναρξή του, το 1981.
Το 1980, ο Ρίτσαρντ άλλαξε επίσημα το όνομά του από Χάρι Ρότζερ Γουέμπ σε Κλιφ Ρίτσαρντ. Παράλληλα, έλαβε, από τη βασίλισσα, τον τίτλο του Αξιωματικού του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για υπηρεσίες στη μουσική και τη φιλανθρωπία.
Το 1981, το σινγκλ "Wired for Sound" έφτασε στο Νο. 4 στο Ηνωμένο Βασίλειο και έγινε επίσης η μεγαλύτερη επιτυχία του Ρίτσαρντ στην Αυστραλία από τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Στο τέλος της χρονιάς, το "Daddy's Home" έφτασε στο Νο. 2 στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Το 1986, ο Ρίτσαρντ έφτασε στο Νο. 1 συνεργαζόμενος με τους Young Ones για να ηχογραφήσει ξανά τη μεγάλη επιτυχία του "Living Doll" για τη φιλανθρωπική οργάνωση Comic Relief. Μαζί με το τραγούδι, η ηχογράφηση περιείχε κωμικούς διαλόγους μεταξύ του Ρίτσαρντ και των Young Ones.
Ο Ρίτσαρντ ολοκλήρωσε την τριακοστή του χρονιά στη μουσική με ένα χριστουγεννιάτικο Νο. 1 σινγκλ στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1988 με το "Mistletoe and Wine", ενώ ταυτόχρονα κατείχε την Νο. 1 θέση στα άλμπουμ και βίντεο τσαρτ με το Private Collection, μια συλλογή των μεγαλύτερών του επιτυχιών από το 1979 έως το 1988. Το "Mistletoe and Wine" ήταν το 99ο σινγκλ του Ρίτσαρντ στο Ηνωμένο Βασίλειο που παρέμεινε τέσσερις εβδομάδες στην κορυφή. Ήταν επίσης το σινγκλ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο του 1988, με 750.000 αντίτυπα. Το άλμπουμ έγινε τέσσερις φορές πλατινένιο.
Τον Μάιο του 1989, ο Ρίτσαρντ κυκλοφόρησε το 100ό σινγκλ του, με τίτλο "The Best of Me", και έγινε ο πρώτος Βρετανός καλλιτέχνης που το πέτυχε αυτό. Το σινγκλ έφτασε στο Νο. 2 στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Στις 30 Ιουνίου 1990, ο Ρίτσαρντ εμφανίστηκε μπροστά σε περίπου 120.000 άτομα στο Νέμπγουορθ Παρκ της Αγγλίας ως μέρος μιας σειράς συναυλιών όπου συμμετείχαν επίσης οι Πολ ΜακΚάρτνεϊ, Φιλ Κόλινς, Έλτον Τζον και Tears for Fears. Η φιλανθρωπία συναυλία μεταδόθηκε τηλεοπτικά σε όλο τον κόσμο και βοήθησε να συγκεντρωθούν $10,5 εκατομμύρια για παιδιά με ειδικές ανάγκες και νέους μουσικούς.
Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε ένα ζωντανό άλμπουμ με τίτλο From a Distance: The Event με τα σημαντικότερα στιγμιότυπα του «The Event» της προηγούμενης χρονιάς και έβγαλε δύο ζωντανά κομμάτια ως σινγκλ, τα "Silhouettes" (Νο. 10 στο Ηνωμένο Βασίλειο) και το "From a Distance" (Νο. 11). Ωστόσο, με το χριστουγεννιάτικο σινγκλ "Sviour's Day" ο Ρίτσαρντ σημείωσε το 13ο Νο. 1 σινγκλ του στο Ηνωμένο Βασίλειο και την 100ή επιτυχία του στο top 40. Το άλμπουμ έγινε διπλά πλατινένιο.
Μετά την επιτυχία των πρόσφατων χριστουγεννιάτικων σινγκλ, ο Ρίτσαρντ κυκλοφόρησε το πρώτο του χριστουγεννιάτικο άλμπουμ με τίτλο Together with Cliff Richard το 1991, αλλά η προσπάθειά του για χριστουγεννιάτικο Νο. 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο με το "We Should Be Together" ήταν ανεπιτυχής (έφτασε μέχρι το Νο. 10). Το 1992 κυκλοφόρησε το "I Still Believe in You" (Νο. 7) ως χριστουγεννιάτικο σινγκλ, ενώ το 1993 κυκλοφόρησε το πρώτο νέο στούντιο άλμπουμ του μέσα σε περισσότερα από τρία χρόνια. Με τίτλο απλώς The Album, έκανε το ντεμπούτο του στο Νο. 1 στο βρετανικό άλμπουμ τσαρτ. Το "Peace in Our Time" (Νο. 8) ήταν το δεύτερο σινγκλ, ακολουθούμενο από το "Human Work of Art" (Νο. 24) και το "Healing Love" (Νο. 19) για τα Χριστούγεννα. Το 1994, κυκλοφόρησε η συλλογή The Hit List. Εντωμεταξύ, ο Ρίτσαρντ προσπαθούσε να ανεβάσει το μιούζικαλ Heathcliff.
Με τη διαδοχή επιτυχημένων τραγουδιών και άλμπουμ του Ρίτσαρντ από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980, που ακολούθησε μια άλλη δυνατή πορεία στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η ισχυρή βάση των θαυμαστών του είχε αποκατασταθεί και ο Ρίτσαρντ παρέμεινε ένας από τους πιο γνωστούς μουσικούς καλλιτέχνες στη χώρα. Κατά τη δεκαετία του 1980 ηχογράφησε με τους Ολίβια Νιούτον Τζον, Έλτον Τζον, Στίβι Γουόντερ, Φιλ Έβερλι, Τζάνετ Τζάκσον, Σίλα Γουόλε και Βαν Μόρισον. Εντωμεταξύ, επανασχηματίστηκαν οι Shadows (αλλά ξαναχώρισαν). έκαναν μόνοι τους ηχογραφήσεις, αλλά επανενώθηκαν και με τον Ρίτσαρντ το 1978, το 1984 και το 1989-90.
1995–2007: Ιππότης
Στις 17 Ιουνίου 1995, ο Ρίτσαρντ χρίστηκε ιππότης, και έγινε ο πρώτος ροκ σταρ που τιμήθηκε τόσο πολύ. Το 1996, τραγούδησε στο κοινό του γηπέδου Γουίμπλεντον κατά τη διάρκεια μιας καθυστέρηση λόγω βροχής όταν του ζητήθηκε από τους παράγοντες του γηπέδου να διασκεδάσει τον κόσμο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο Ρίτσαρντ και ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της EMI UK Κλάιβ Μπλακ ίδρυσαν τη δισκογραφική εταιρεία Blacknight. Το 1998, ο Ρίτσαρντ κυκλοφόρησε ένα χορευτικό ρεμίξ του επερχόμενου σινγκλ του "Can't Keep This Feeling In" χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Blacknight, για να δείξει ότι τα ραδιόφωνα αρνούνταν να παίξουν τη μουσική του. Το σινγκλ εμφανίστηκε σε πλέι λιστ μέχρι να αποκαλυφθεί ο αληθινός καλλιτέχνης. Στη συνέχεια, ο Ρίτσαρντ κυκλοφόρησε το σινγκλ με το όνομά του ως το βασικό σινγκλ για το άλμπουμ του Real as I Wanna Be, με το καθένα να φτάνει στο Νο. 10 στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Το 1999, προέκυψε και πάλι διαμάχη σχετικά με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς που αρνούνταν να παίξουν τη μουσική του, όταν η EMI, η πρώην δισκογραφική εταιρεία του Ρίτσαρντ από το 1958, αρνήθηκε να κυκλοφορήσει το τραγούδι του "The Millennium Prayer", κρίνοντας ότι δεν είχε εμπορικές δυνατότητες. Ο Ρίτσαρντ το πήγε σε μια ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία, την Papillon, η οποία κυκλοφόρησε τη φιλανθρωπική ηχογράφηση. Το σινγκλ έμεινε στην κορυφή του βρετανικού τσαρτ για τρεις εβδομάδες, και έγινε το δέκατο τέταρτο και, μέχρι το 2023, το πιο πρόσφατο Νο.1 σινγκλ του.
Το επόμενο άλμπουμ του Ρίτσαρντ το 2001 ήταν το Wanted, ένας δίσκος με διασκευές, ακολουθούμενος το Cliff at Christmas, με νέες και παλαιότερες ηχογραφήσεις, συμπεριλαμβανομένου του σινγκλ "Santa's List", το οποίο έφτασε στο Νο. 5 το 2003. Ο Ρίτσαρντ πήγε στο Νάσβιλ του Τενεσί για το επόμενο άλμπουμ του το 2004. Το Something's Goin' On.
Στις 14 Ιουνίου 2004, ο Ρίτσαρντ βγήκε με στους Shadows στη σκηνή στο Palladium του Λονδίνου. Οι Shadows αποφάσισαν να ξανασχηματιστούν για άλλη μια περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ωστόσο, δεν επρόκειτο να ήταν η τελευταία τους περιοδεία μαζί, καθώς θα ξανάκαναν μία τελική περιοδεία πέντε χρόνια αργότερα, το 2009.
Το Two's Company, ένα άλμπουμ με ντουέτα που κυκλοφόρησε το 2006, ήταν άλλη μια επιτυχία στο τοπ 10 για τον Ρίτσαρντ και περιλάμβανε πρόσφατα ηχογραφημένο υλικό με τους Μπράιαν Μέι, Ντιον Γόργουικ, Αν Μάρεϊ, Μπάρι Γκιμπ και Ντάνιελ Ο'Ντόνελ, καθώς και μερικά ηχογραφημένα ντουέτα με καλλιτέχνες όπως Φιλ Έβερλι, Έλτον Τζον και Ολίβια Νιούτον Τζον.
2008–σήμερα: 50ή επέτειος και επανένωση με τους Shadows
Στις 11 Νοεμβρίου 2008, ο επίσημος ιστότοπος του Ρίτσαρντ ανακοίνωσε ότι οι Cliff and the Shadows θα επανενωθούν για να γιορτάσουν την 50η επέτειό τους στη μουσική βιομηχανία. Έναν μήνα αργότερα εμφανίστηκαν στο Royal Variety Performance. Το 2009, οι Cliff and the Shadows ολοκλήρωσαν τη συνεργασία τους με την περιοδεία συναυλιών Golden Anniversary στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ένα νέο άλμπουμ, με τίτλο Reunited, από τους Richard and the Shadows κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2009. Το άλμπουμ έφτασε στο Νο. 6 των βρετανικών charts την πρώτη του εβδομάδα και ανέβηκε μέχρι το Νο. 4. Η περιοδεία επανασύνδεσης συνεχίστηκε στην Ευρώπη το 2010. Τον Ιούνιο του 2009, αναφέρθηκε από τα Sound Kitchen Studios στο Νάσβιλ ότι ο Ρίτσαρντ επρόκειτο να επιστρέψει εκεί σύντομα για να ηχογραφήσει ένα νέο άλμπουμ με πρωτότυπες ηχογραφήσεις τραγουδιών τζαζ. Επρόκειτο να ηχογραφήσει δεκατέσσερα κομμάτια σε μια εβδομάδα. δεξιά|μικρογραφία| Ο Ρίτσαρντ στο State Theatre του [[Σίδνεϊ το 2013]] Ο Ρίτσαρντ ερμήνευσε το "Congratulations" στους εορτασμούς των 70ών γενεθλίων της βασίλισσας Μαργαρίτας Β΄ στη Δανία στις 13 Απριλίου 2010. Στις 14 Οκτωβρίου 2010, ο Ρίτσαρντ γιόρτασε τα 70ά γενέθλιά του με μια σειρά από έξι συναυλίες στο Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ του Λονδίνου. Για να συνοδεύσει τις συναυλίες, κυκλοφόρησε στις 11 Οκτωβρίου ένα νέο άλμπουμ με διασκευές σουίνγκ, με τίτλο Bold as Brass. Το επίσημο πάρτι για τον εορτασμό των 70ών γενεθλίων του Ρίτσαρντ πραγματοποιήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2010.
Μετά από μια εβδομάδα προώθησης, ο Ρίτσαρντ πήγε για πρόβα για τις συναυλίες German Night of the Proms στο Βέλγιο στα τέλη Οκτωβρίου. Έκανε μια εμφάνιση-έκπληξη στη συναυλία Night of the Proms της Αμβέρσας την Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010 και τραγούδησε το "We Don't Talk Anymore" μπροστά στους έκπληκτους 20.000 θεατές του Sportpaleis Antwerp που αντέδρασαν έντονα. Συνολικά, περιόδευσε σε 12 γερμανικές πόλεις τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2010, κατά τη διάρκεια των συναυλιών Night of the Proms. Τις συνολικά 18 συναυλίες παρακολούθησαν πάνω από 300.000 θαυμαστές. Ο Ρίτσαρντ ερμήνευσε μια επιλογή από επιτυχίες και κομμάτια από το άλμπουμ Bold As Brass. Τον Νοέμβριο του 2010, πέτυχε το τρίτο συνεχόμενο Νο. 1 μουσικό DVD του Ηνωμένου Βασιλείου μέσα σε τρία χρόνια με την κυκλοφορία DVD του Bold as Brass. αριστερά|μικρογραφία|239x239εσ| Ο Ρίτσαρντ το 2017 Τον Οκτώβριο του 2011, ο Ρίτσαρντ κυκλοφόρησε το άλμπουμ του Soulicious, το οποίο περιείχε ντουέτα με Αμερικανούς τραγουδιστές της σόουλ, συμπεριλαμβανομένων των Πέρσι Σλετζ και Ρομπέρτα Φλακ. Η παραγωγή του άλμπουμ υποστηρίχθηκε από μια σύντομη περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ήταν μεταξύ των ερμηνευτών στη συναυλία του Αδαμάντινου Ιωβηλαίου της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου που πραγματοποιήθηκε έξω από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ τον Ιούνιο του 2012. Στις 30 Ιουνίου 2012, ο Ρίτσαρντ βοήθησε να μεταφερθεί η ολυμπιακή φλόγα από το Ντέρμπι στο Μπέρμιγχαμ ως μέρος της λαμπαδηδρομίας για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο. Ο Ρίτσαρντ είπε ότι η πορεία του με την ολυμπιακή δάδα ήταν μια από τις 10 καλύτερες αναμνήσεις του.
Ο Ρίτσαρντ συμμετείχε σε μια εκστρατεία για την επέκταση των πνευματικών δικαιωμάτων σε ηχογραφήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο από 50 σε 95 χρόνια και την επέκταση του αριθμού των ετών κατά τα οποία ένας μουσικός μπορεί να λαμβάνει δικαιώματα. Η εκστρατεία ήταν αρχικά ανεπιτυχής και τα πνευματικά δικαιώματα του Ηνωμένου Βασιλείου σε πολλές από τις πρώτες ηχογραφήσεις του Ρίτσαρντ έληξαν το 2008. Το 2013, μετά από μια άλλη εκστρατεία, τα πνευματικά δικαιώματα στις ηχογραφήσεις επεκτάθηκαν στα 70 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία για έργα που εξακολουθούσαν να καλύπτονται από πνευματικά δικαιώματα σε εκείνο το σημείο. Αυτό σημαίνει ότι οι ηχογραφήσεις του Ρίτσαρντ μεταξύ 1958 και 1962 είναι εκτός πνευματικών δικαιωμάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά εκείνες του 1963 θα έχουν πνευματικά δικαιώματα μέχρι το 2034. Τον Νοέμβριο του 2013, ο Ρίτσαρντ κυκλοφόρησε το 100ό άλμπουμ της καριέρας του, το The Fabulous Rock 'n' Roll Songbook. Μέχρι τότε, είχε κυκλοφορήσει 47 στούντιο άλμπουμ, 35 συλλογές, 11 ζωντανά άλμπουμ και 7 σάουντρακ ταινιών.
Ο Ρίτσαρντ επρόκειτο να παίξει πριν από τον Morrissey σε μια ζωντανή συναυλία στο Barclays Center της Νέας Υόρκης χωρητικότητας 19.000 ατόμων στις 21 Ιουνίου 2014. Ο Morrissey είπε ότι ήταν «τιμή του και ήταν ενθουσιασμένος» που είχε τον Ρίτσαρντ στο πρόγραμμα. Στις 16 Ιουνίου 2014 αναφέρθηκε ότι ο Morrissey ακύρωσε τη συναυλία αφού κατέρρευσε από «υψηλό πυρετό». Ο Ρίτσαρντ ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιούσε δωρεάν συναυλία στη Νέα Υόρκη το ίδιο βράδυ που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί η ακυρωμένη συναυλία.
Τον Οκτώβριο του 2015, ο Ρίτσαρντ έκανε περιοδεία για τον εορτασμό των 75ων γενεθλίων του. Ανέβηκε στη σκηνή σε επτά πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου, συμπεριλαμβανομένων έξι βραδιών στο Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ του Λονδίνου, όπου έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 100 εμφανίσεις κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Η περιοδεία του το 2015 έλαβε θετικές κριτικές από την εφημερίδαThe Guardian. δεξιά|μικρογραφία| Ο Ρίτσαρντ το 2021 Τον Αύγουστο του 2018 ο Ρίτσαρντ ανακοίνωσε την κυκλοφορία του άλμπουμ Rise Up με νέο υλικό. Το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, "Rise Up", κυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου και έφτασε στο Νο. 1 στο βρετανικό Vinyl Singles Chart τον Οκτώβριο του 2018. Έκανε ένα ντουέτο με την Ουαλή τραγουδίστρια Μπόνι Τάιλερ στο "Taking Control" που εμφανίστηκε στο στούντιο άλμπουμ της του 2019, Between the Earth and the Stars. Το 2020 ο Ρίτσαρντ κυκλοφόρησε το άλμπουμ Music... The Air That I Breathe. Στις 4 Ιουλίου 2022, ο Ρίτσαρντ τραγούδησε την επιτυχία του 1963 "Summer Holiday" στο τουρνουά του Γουίμπλεντον 2022, ως μέρος του Εορτασμού της Εκατονταετηρίδας του.
Επικρίσεις
Ο Ρίτσαρντ έχει διαμαρτυρηθεί ανοιχτά για την έλλειψη εμπορικής υποστήριξης από ραδιοφωνικούς σταθμούς και δισκογραφικές εταιρείες. Μίλησε για αυτό στο The Alan Titchmarsh Show στο ITV τον Δεκέμβριο του 2007, επισημαίνοντας ότι ενώ οι νέες μπάντες χρειάζονταν χρόνο στον αέρα για την προώθηση και τις πωλήσεις, παλαιότεροι καλλιτέχνες όπως ο ίδιος βασίζονταν επίσης στον ραδιοφωνικό χρόνο για τους ίδιους λόγους. Σημείωσε επίσης ότι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί της δεκαετίας του 1980 όντως έπαιζαν τους δίσκους του και ότι αυτό συνέβαλε κατά κάποιο τρόπο στις πωλήσεις. Στο ντοκιμαντέρ του BBC Radio 2 Cliff – Take Another Look, επεσήμανε ότι πολλά ντοκιμαντέρ που χαρτογραφούν την ιστορία της βρετανικής μουσικής παραλείπουν να αναφέρουν τον ίδιο (ή τους Shadows).
Το 1998, ο τότε παρουσιαστής της εκπομπής πρωινού στο Virgin Radio, ορκίστηκε ότι δεν θα ξαναπαίξει ποτέ δίσκο του Ρίτσαρντ, δηλώνοντας ότι ήταν "πολύ μεγάλος". Τον Ιούνιο του 2004, ο Βρετανός DJ Τόνι Μπλάκμπερν απολύθηκε από τη δουλειά του στο ραδιόφωνο Classic Gold Digital επειδή έπαιζε δίσκους του Ρίτσαρντ ενάντια στην πολιτική του σταθμού.
Το 2011, ο ψηφιακός σταθμός Absolute Radio '60, αφιερωμένος στην αναπαραγωγή ποπ μουσικής από τη δεκαετία του 1960, ανακοίνωσε ότι δεν θα έπαιζε κανέναν από δίσκου του Ρίτσαρντ. Ο DJ Πιτ Μίτσελ είπε: «Οι διαχρονικοί καλλιτέχνες της δεκαετίας που παραμένουν επίκαιροι σήμερα είναι οι Beatles, οι Stones, Doors και οι Who, όχι ο σερ Κλιφ». Ο Ρίτσαρντ απάντησε λέγοντας: «Λένε ψέματα στον εαυτό τους και, το πιο σημαντικό, λένε ψέματα στο κοινό».
Ο Ρίτσαρντ μίλησε για τον εκνευρισμό του για άλλους σταρ που επέρονται μετά τη λήψη ναρκωτικών. Το 2009, ο Ρίτσαρντ είπε ότι είναι «ο πιο ριζοσπαστικός τραγουδιστής ροκ εν ρολ που έχει δει ποτέ η Βρετανία», καθώς δεν επιδόθηκε σε ναρκωτικά ούτε σε σεξουαλικές ακρότητες. Είπε ότι είναι περήφανος που ποτέ δεν υιοθέτησε τον ηδονιστικό τρόπο ζωής ενός τυπικού ροκ σταρ.
Ο Ρίτσαρντ εξέφρασε την ανησυχία του για τη δημόσια εικόνα της τραγουδίστριας Μάιλι Σάιρους, μετά τη διαμάχη γύρω από ένα ημίγυμνο βίντεο για το τραγούδι της "Wrecking Bal" Στη δεκαετία του 1970, ο Ρίτσαρντ είπε ότι ενοχλήθηκε θεί από τις εικόνες και τον ψεύτικο τρόμο του τραγουδιστή Άλις Κούπερ.
Σε ένα άρθρο για την εφημερία The Guardian το 2011, ο δημοσιογράφος Σαμ Λιθ έγραψε για την έλλειψη εμπορικής υποστήριξης του Ρίτσαρντ από ραδιοφωνικούς σταθμούς: «Ο ασυμβίβαστος Χριστιανισμός του, ο καθαρός τρόπος ζωής του και η γνώση των καρπών του πορτογαλικού οινοποιείου του τον έχουν κάνει αντικείμενο ακατανοησίας, ακόμη και γελοιοποίησης, για την ακαλλιέργητη, αλκοολική νεότερη γενιά».
Τον Δεκέμβριο του 2013, ο Ρίτσαρντ είπε ότι ένιωθε ότι δύο από τα σινγκλ του, το "Mistletoe and Wine" και το "The Millennium Prayer", είχαν προκαλέσει αρνητική αντίδραση εναντίον του. Είπε: "Ο ραδιοφωνικός χρόνος είναι ζωτικής σημασίας για τα σινγκλ. Ο μόνος τρόπος για να έχω δίκαιο ανταγωνισμό είναι αν οι δίσκοι βγαίνουν στο ραδιόφωνο. Υπάρχει ηλικιακή διάκριση στη βιομηχανία του ραδιοφώνου. Αν μου ζητήσετε να ηχογραφήσω ένα νέο τραγούδι, δεν είμαι σίγουρος ότι θα λάβει την υποστήριξη που χρειάζεται".
Ο συγγραφέας και κριτικός της ροκ μουσικής Τόνι Πάρσονς είπε: «Αν δεν σου αρέσει τουλάχιστον μέρος του Κλιφ Ρίτσαρντ, τότε δεν σου αρέσει η ποπ μουσική». Ο Στινγκ επίσης υπερασπίστηκε τον Ρίτσαρντ, δηλώνοντας: «Ο Κλιφ Ρίτσαρντ είναι κατά τη γνώμη μου ένας από τους καλύτερους τραγουδιστές της Βρετανίας τεχνικά και συγκινησιακά».