cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάρι Πότερ (σειρά ταινιών)
Βρίσκοντας ηθοποιούς για τους ρόλους των Χάρι, Ρον και Ερμιόνης
Ο Radcliffe είχε ήδη καθιερωθεί ως ηθοποιός στο 1999 BBC μια τηλεοπτική παραγωγή του David Copperfield στην οποία έπαιξε το ρόλο τίτλου παιδικά του χρόνια. Ο Χέιμαν έπεισε τους γονείς του Ράντκλιφ να του επιτρέψουν να πραγματοποιήσει ακρόαση για το μέρος του Χάρι Πότερ, το οποίο περιελάμβανε την βιντεοσκόπηση του Ράντκλιφ. (Αυτη η βιντεοσκόπηση κυκλοφόρησε μέσω του πρώτου σετ Ultimate Editions το 2009. ) Η Rowling ήταν ενθουσιασμένη με τη δοκιμαστική ταινία του Radcliffe, λέγοντας ότι δεν πίστευε ότι υπήρχε καλύτερη επιλογή για τον Χάρι Πότερ.
Επίσης το 2000, οι τότε άγνωστοι Βρετανοί ηθοποιοί Έμμα Γουάτσον και Ρούμπερτ Γκρίντ επιλέχθηκαν ανάμεσα από χιλιάδες παιδιά για να παίξουν τους ρόλους των Ερμιόνη Γκρέντζερ και Ρον Ουέσλι, αντίστοιχα. Η μόνη προηγούμενη εμπειρία τους ήταν στα σχολικά έργα. Ο Γκριντ ήταν έντεκα χρονών και η Εμμα δέκα όταν επιλέχθηκαν.
Ο συγγραφέας των Los Angeles Times, Geoff Boucher, ο οποίος διεξήγαγε την προαναφερθείσα συνέντευξη με τον Heyman, πρόσθεσε ότι το casting των τριών μεγάλων ρόλων "είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό. Η επιλογή των τριών ηθοποιών ήταν αναμφισβήτητα μια από τις καλύτερες αποφάσεις στην show-business κατά την τελευταία δεκαετία ... έχουν δείξει αξιοθαύμαστη χάρη και σταθερότητα."
Παραγωγή
Τα γυρίσματα της σειράς ξεκίνησαν στα Leavesden Studios, Hertfordshire, στην Αγγλία, τον Σεπτέμβριο του 2000 και έληξαν τον Δεκέμβριο του 2010, με την παραγωγή της τελικής ταινίας να διαρκεί μέχρι το καλοκαίρι του 2011.Το Leavesden Studios ήταν η κύρια βάση για τα γυρίσματα του Χάρι Πότερ και άνοιξε στο κοινό για επισκέψεις το 2012 (μετονομάστηκε σε Warner Bros. Studios, Leavesden). δεξιά|μικρογραφία| ΑΦΟΙ Warner. Studios, Leavesden, όπου γυρίστηκε μεγάλο μέρος της σειράς ταινιών. Ο Χάρι Πότερ γυρίστηκε επίσης σε άλλες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των Pinewood Studios. Ο David Heyman παρήγαγε όλες τις ταινίες της σειράς με την εταιρεία παραγωγής του Heyday Films, ενώ ο David Barron εντάχθηκε στη σειρά ως εκτελεστικός παραγωγός στο Chamber of Secrets και το Goblet of Fire. Ο Barron αργότερα διορίστηκε παραγωγός στις τέσσερις τελευταίες ταινίες. Ο Chris Columbus ήταν εκτελεστικός παραγωγός στις δύο πρώτες ταινίες μαζί με τους Mark Radcliffe και Michael Barnathan, αλλά έγινε παραγωγός στην τρίτη ταινία μαζί με τους Heyman και Radcliffe. Άλλοι εκτελεστικοί παραγωγοί περιλαμβάνουν την Tanya Seghatchian και τον Lionel Wigram. Η JK Rowling, συγγραφέας της σειράς, κλήθηκε να γίνει παραγωγός στο Goblet of Fire αλλά αρνήθηκε. Στη συνέχεια αποδέχθηκε το ρόλο στα δύο μέρη Deathly Hallows.
Σκηνοθέτες
Αφού ο Chris Columbus είχε τελειώσει τη δουλειά του στον Χάρι Πότερ και τον Φιλόσοφο Λίθο, προσλήφθηκε να σκηνοθετήσει τη δεύτερη ταινία, τον Χάρι Πότερ και η Κάμαρα με τα μυστικά. Η παραγωγή ξεκίνησε μέσα σε μια εβδομάδα μετά την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας. Ο Columbus ήταν έτοιμος να σκηνοθετήσει όλες τις συμμετοχές της σειράς, αλλά δεν ήθελε να επιστρέψει για την τρίτη ταινία, τον Χάρι Πότερ και τον Αιχμάλωτο του Αζκαμπάν, ισχυριζόμενος ότι «είχε εξαντληθεί». Μετακόμισε στη θέση του παραγωγού, ενώ ο Alfonso Cuarón προσεγγίστηκε για το ρόλο του σκηνοθέτη. Αρχικά ήταν νευρικός, καθώς δεν είχε διαβάσει κανένα βιβλίο και δεν είχε δει τις ταινίες. Αφού διάβασε τη σειρά, άλλαξε γνώμη και δέχτηκε να σκηνοθετήσει, αφού είχε συνδεθεί αμέσως με την ιστορία. δεξιά|μικρογραφία| [[Ντέιβιντ Γέιτς|Ο Ντέιβιντ Γιέιτς σκηνοθέτησε τέσσερις από τις ταινίες της σειράς, συμπεριλαμβανομένων των δύο μερών φινάλε Deathly Hallows . ]] αριστερά|μικρογραφία| Ένα μοντέλο στούντιο του Χόγκουαρτς . Είναι το κύριο σκηνικό της σειράς. το κάστρο παρουσιάζετε σε κάθε μυθιστόρημα.
Σκηνικά
δεξιά|μικρογραφία| Η Εκκλησία Hall of Christ στην [[Οξφόρδη της Αγγλίας, η έμπνευση για το σετ κινηματογραφικών ταινιών του The Great Hall of Hogwarts. ]] Ο σχεδιαστής παραγωγής και για τις οκτώ ταινίες είναι ο Stuart Craig. Με τη βοήθεια της Stephenie McMillan, ο Craig δημιούργησε εικονικά σετ, όπως το Υπουργείο Μαγείας, το Επιμελητήριο Μυστικών, το Malfoy Manor και τη διάταξη για το CGI Horcrux Cave. Επειδή τα μυθιστορήματα δημοσιεύονταν καθώς γίνονται οι ταινίες, ο Κρεγκ ήταν υποχρεωμένος να ξαναχτίσει κάποια σετ για μελλοντικές ταινίες και να αλλάξει το σχεδιασμό του Χόγκουαρτς. αριστερά|μικρογραφία| Το σετ ταινιών του The Great Hall of Hogwarts ήταν ένα από τα πρώτα σετ που δημιουργήθηκαν ποτέ για τη σειρά.
Επεξεργασία
Yπήρξαν πέντε συντάκτες ταινιών που εργάστηκαν μετά την παραγωγή στη σειρά: ο Richard Francis-Bruce επιμελήθηκε την πρώτη δόση, ο Peter Honess η δεύτερη, ο Steven Weisberg η τρίτη, ο Mick Audsley η τέταρτη και ο Mark Day ταινίες πέντε έως οκτώ. δεξιά|μικρογραφία| [[Τζον Γουίλιαμς|John Williams σημείωσε τις τρεις πρώτες ταινίες και έλαβε Όσκαρ υποψηφιότητες για το πρώτο και το τρίτο φιλμ. ]] Η σειρά Χάρι Πότερ είχε τέσσερις συνθέτες. Ο Τζον Γουίλιαμς επιλέχθηκε για τις τρεις πρώτες ταινίες: την Φιλοσοφική Λίθο, την Κάμερα με τα μυστικά και τον Αιχμάλωτο του Αζκαμπάμ. Ωστόσο, η δεύτερη είσοδος προσαρμόστηκε και πραγματοποιήθηκε από τον William Ross λόγω των αντιφατικών δεσμεύσεων του Williams. Ο Williams δημιούργησε επίσης το θέμα του Hedwig, το οποίο χρησιμοποιείται σε κάθε ταινία της σειράς.
Οπτικά εφέ
Υπήρξαν πολλές εταιρείες οπτικών εφέ που εργάστηκαν στη σειρά Χάρι Πότερ. Μερικά από αυτά περιλαμβάνουν την Rising Sun Pictures, την Sony Pictures Imageworks, Double Negative, Cinesite, Framestore και την Industrial Light &amp; Magic. Οι τρεις τελευταίες έχουν δουλέψει σε όλες τις ταινίες της σειράς, ενώ οι Double Negative και Rising Sun Pictures ξεκίνησαν τις δεσμεύσεις τους με τον Αιχμάλωτο του Αζκαμπάμ και το Κύπελο της φωτιάς, αντίστοιχα. Η Framestore συνέβαλε αναπτύσσοντας πολλά αξιομνημόνευτα πλάσματα και ακολουθίες στη σειρά. Η Cinesite συμμετείχε στην παραγωγή μικροσκοπικών και ψηφιακών εφέ για τις ταινίες. Ο παραγωγός David Barron είπε ότι «ο Χάρι Πότερ δημιούργησε τη βιομηχανία εφέ του Ηνωμένου Βασιλείου όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Στην πρώτη ταινία, όλα τα περίπλοκα οπτικά εφέ έγιναν στη δυτική ακτή [ΗΠΑ]. Αλλά στη δεύτερη, κάναμε ένα πηδήμα και κάναμε πολλά από αυτά που κανονικά θα έδιναν στους πωλητές της Καλιφόρνιας σε βρετανούς. Ήρθαν ατού. " Ο Tim Burke, ο επιβλέπων οπτικών εφέ, δήλωσε ότι πολλά στούντιο "φέρνουν το έργο τους σε βρετανικές εταιρείες εφέ. Κάθε εταιρεία έχει απίστευτη δουλειά, και αυτό δεν συνέβη πριν από τον Χάρι Πότερ. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. "
Τελική μαγνητοσκόπηση
Στις 12 Ιουνίου 2010, η μαγνητοσκόπηση των Οι κλήροι του θανάτου - Μέρος 1 and Οι κλήροι του θανάτου - Μέρος 2 ολοκληρώθηκαν με τον ηθοποιό Warwick Davis να δηλώνει στο λογαριασμό του στο Twitter, "Το τέλος μιας εποχής - σήμερα είναι επίσημα η τελευταία ημέρα για τον" Χάρι Πότερ - πάντα. Νιώθω τιμή που βρίσκομαι εδώ καθώς ο σκηνοθέτης φωνάζει για τελευταία φορά. Αντίο Χάρι & Χόγκουαρτς, ήταν μαγικό! " . Ωστόσο, επιβεβαιώθηκε η επανεκκίνηση της σκηνής επίλογου ότι ξεκίνησε το χειμώνα του 2010. Η μαγνητοσκόπηση ολοκληρώθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2010, σηματοδοτώντας το επίσημο κλείσιμο των γυρισμάτων του franchise Harry Potter . Ακριβώς τέσσερα χρόνια νωρίτερα εκείνη την ημέρα, ο επίσημος ιστότοπος του συγγραφέα JK Rowling αποκάλυψε τον τίτλο του τελικού μυθιστορήματος της σειράς - Ο Χάρι Πότερ και οι κλήροι του θανάτου.
Ταινίες
δεξιά|μικρογραφία| Το κοινό δωμάτιο του Gryffindor παρουσιάστηκε στην πρώτη ταινία
Ο Χάρι Πότερ και ο Φιλοσοφική Λίθος (2001)
Ο Χάρι Πότερ είναι ένα ορφανό αγόρι που ανατράφηκε από τη θεία και τον θείο που είναι Muggle (μη μάγοι). Στην ηλικία των έντεκα, ο μισός γίγαντας Rubeus Hagrid τον ενημερώνει ότι είναι στην πραγματικότητα μάγος και ότι οι γονείς του δολοφονήθηκαν από έναν κακό μάγο που ονομάζεται Λόρδος Βόλντεμορτ. Ο Βόλντεμορτ προσπάθησε επίσης να σκοτώσει τον Χάρι ενός έτους την ίδια νύχτα, αλλά η κατάρα της δολοφονίας του ανέκαμψε μυστηριωδώς και τον μείωσε σε μια αδύναμη και αβοήθητη φόρμα. Ο Χάρι έγινε εξαιρετικά διάσημος στον κόσμο των μάγων για αυτό το λόγο. Ο Χάρι ξεκινά την πρώτη του χρονιά στο Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry και μαθαίνει για τη μαγεία. Κατά τη διάρκεια του έτους, ο Χάρι και οι φίλοι του Ρον Γουέσλεϊ και η Ερμιόνη Γκρέιντζερ εμπλέκονται στο μυστήριο της Φιλοσοφικής Λίθου που φυλάσσεται μέσα στο σχολείο.
Ο Χάρι Πότερ και η Κάμαρα με τα μυστικά (2002)
Ο Χάρι, ο Ρον και η Ερμιόνη επιστρέφουν στο Χόγκουαρτς για το δεύτερο έτος τους, κάτι που αποδεικνύεται πιο δύσκολο από το προηγούμενο. Η Κάμαρα με τα μυστικά έχει ανοίξει, αφήνοντας μαθητές και φαντάσματα να πετρωθούν από ένα αφόρητο τέρας. Ο Χάρι πρέπει να αντιμετωπίσει ισχυρισμούς ότι είναι ο κληρονόμος του Salazar Slytherin (ιδρυτής της Κάμαρας με τα μυστικά), να μάθει ότι μπορεί να μιλήσει την γλώσσα των φιδιών ( Parseltongue ) και επίσης να ανακαλύψει τις ιδιότητες ενός μυστηριώδους ημερολογίου, μόνο και μόνο για να βρεθεί παγιδευμένος στην ίδια την Κάμαρα με τα μυστικά.
Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκάμπαν (2004)
Η τρίτη χρονιά του Χάρι Πότερ βρίσκει το αγόρι μάγο, μαζί με τους φίλους του, να πηγαίνει ξανά στο σχολείο του Χόγκουαρτς. Ο καθηγητής Remous John Lupin εντάσσεται στο προσωπικό ως καθηγητής Άμυνας των σκοτεινών τεχνών, ενώ ο καταδικασμένος δολοφόνος Sirius Black δραπετεύει από τη φυλακή του Aζκαμπαν. Το Υπουργείο Μαγείας αναθέτει στους Dementors του Azkaban να φυλάξουν τον Hogwarts από το Black. Ο Χάρι μαθαίνει περισσότερα για το παρελθόν του και τη σύνδεσή του με τον φυλακισμένο.
Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς (2005)
Κατά τη διάρκεια του τέταρτου έτους του Χάρι, το Χόγκουαρτς φιλοξενεί ένα θρυλικό γεγονός: το Τρίαθλο Μαγείας. Τρία ευρωπαϊκά σχολεία συμμετέχουν στο τουρνουά, με τρεις «πρωταθλητές» να εκπροσωπούν κάθε σχολείο. Το Κύπελο της Φωτιάς επιλέγει τους Φλερ Ντελακούρ, Βίκτωρ Κραμ και Σέντρικ Ντίγκορι να ανταγωνίστούν μεταξύ τους. Ωστόσο, περιέργως, το όνομα του Χάρι επιλέγετε επίσης από το Κύπελλο κάνοντάς τον έτσι τον τέταρτο πρωταθλητή, το οποίο οδηγεί σε μια τρομακτική συνάντηση με τον αναγεννημένο Λόρδο Βόλντεμορτ.
Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα (2007)
Το πέμπτο έτος του Χάρι ξεκινά με τον να δέχεται επίθεση από τους Παράφρονες στο Λιτλ Γουάινγκιν. Αργότερα, ανακαλύπτει ότι το Υπουργείο Μαγείας αρνείται την επιστροφή του Λόρδου Βόλντεμορτ. Ο Χάρι είναι επίσης ενοχλημένος από ενοχλητικούς και ρεαλιστικούς εφιάλτες, ενώ η καθηγήτρια Άμπριτζ, εκπρόσωπος του Υπουργού Μαγείας Κορνήλειου Φατζ, είναι η νέα καθηγήτρια Άμυνας ενάντια στις Σκοτεινές Τέχνες. Ο Χάρι συνειδητοποιεί ότι ο Βόλντεμορτ ακολουθεί μια προφητεία που αποκαλύπτει: «κανέις δεν μπορεί να ζήσει ενώ ο άλλος επιβιώνει». Ξεκινά η εξέγερση με τη συμμετοχή των μαθητών του Χόγκουαρτς, της μυστικής οργάνωσης Τάγμα του Φοίνικα, του Υπουργείου Μαγείας και των Θανατοφάγων.
Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιπας (2009)
Στο έκτο έτος του Χάρι στο Χόγκουαρτς, ο Λόρδος Βόλντεμορτ και οι Θανατοφάγοι αυξάνουν τον τρόμο τους στους κόσμους των μάγων και του Μαγκλ. Ο διευθυντής Albus Dumbledore πείθει τον παλιό του φίλο Οράτιο Σλάγκχορν να επιστρέψει στο Χόγκουαρτς ως καθηγητής καθώς υπάρχει μια κενή θέση για συμπλήρωση. Υπάρχει, ωστόσο, ένας πιο σημαντικός λόγος για την επιστροφή του Σλάγκχορν. Σε ένα μάθημα για τα φίλτρα, ο Χάρι βρίσκει ένα παράξενα σχολιασμένο σχολικό βιβλίο, με την ένδειξη «Αυτή είναι η ιδιοκτησία του Ημίαιμου Πρίγκιπα». Ο Ντράκο Μαλφόι αγωνίζεται να πραγματοποιήσει μια πράξη που του παρουσίασε ο Βόλντεμορτ. Εν τω μεταξύ, ο Ντάμπλντορ και ο Χάρι συνεργάζονται κρυφά για να ανακαλύψουν τη μέθοδο για το πώς να καταστρέψουν τον Σκοτεινό Λόρδο μια για πάντα.
Ο Χάρι Πότερ και οι κλήροι του θάνατου - Μέρος 2 (2011)
Μετά την καταστροφή ενός Πεμπτουσιωτή και την ανακάλυψη της σημασίας των τριών Κλήρων του Θανάτου, ο Χαρι, ο Ρον και η Ερμιόνη συνεχίζουν να αναζητούν τους άλλους Πεμπτουσιωτές σε μια προσπάθεια να καταστρέψουν τον Βόλντεμορτ, ο οποίος έχει αποκτήσει τώρα το ισχυρό ραβδί Κουφοξυλιάς. Ο Σκοτεινός Λόρδος ανακαλύπτει το κυνήγι του Χάρι για τους Πεμπτουισωτές και ξεκινά μια επίθεση στη Σχολή Χόγκουαρτς, όπου το τρίο επιστρέφει για μια τελευταία αντίσταση ενάντια στις σκοτεινές δυνάμεις που απειλούν τους κόσμους των μάγων και των Μαγκλ.
Δημοσίευση
Τα δικαιώματα για τα τέσσερα πρώτα μυθιστορήματα της σειράς πωλήθηκαν στην Warner Bros. έναντι 1.000.000 £ από την JK Rowling. Μετά την κυκλοφορία του τέταρτου βιβλίου τον Ιούλιο του 2000, η πρώτη ταινία, ο Χάρι Πότερ και η Φιλόσοφική Λίθος, κυκλοφόρησε στις 16 Νοεμβρίου 2001. Στο εναρκτήριο Σαββατοκύριακο, η ταινία κέρδισε 90 εκατομμύρια δολάρια μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες έκαναν ρεκόρ πρεμιέρας παγκοσμίως. Οι επόμενες τρεις κινηματογραφικές προσαρμογές ακολούθησαν την οικονομική επιτυχία, ενώ συγκεντρώθηκαν θετικά σχόλια από θαυμαστές και κριτικούς. Η πέμπτη ταινία, ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα, κυκλοφόρησε από την Warner Bros. στις 11 Ιουλίου 2007 σε αγγλόφωνες χώρες, εκτός από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, η οποία κυκλοφόρησε την ταινία στις 12 Ιουλίου. Η έκτη, ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ, κυκλοφόρησε στις 15 Ιουλίου 2009 με κριτική αναγνώριση και ολοκλήρωσαν τη θεατρική του σειρά που κατατάσσεται ως η νούμερο δύο κινηματογραφική ταινία του 2009 στα παγκόσμια charts. δεξιά|μικρογραφία| Οι Radcliffe, Grint και Watson τιμήθηκαν έξω από το [[Κινέζικο Θέατρο Γκράουμαν|Grauman's Chinese Theatre στο Hand, Foot and Wand Ceremony, Hollywood Walk of Fame, Ιούλιος 2007. ]]
Κληρονομιά και επιρροή
Οι ταινίες του Χάρι Πότερ και η επιτυχία τους θεωρήθηκαν αναδρομικά ότι είχαν σημαντικό αντίκτυπο στη βιομηχανία του κινηματογράφου. Αναφέρεται ότι βοήθησαν στον επαναπροσδιορισμό του Hollywood blockbuster τον 21ο αιώνα, ξεκινώντας μια στροφή προς τα καθιερωμένα franchise των μέσων μαζικής ενημέρωσης που αποτελούν τη βάση επιτυχημένων ταινιών. Μετά την κυκλοφορία της τελευταίας ταινίας, η Claudia Puig της USA Today έγραψε ότι οι ταινίες «ενέπνευσαν κάθε μεγάλο στούντιο να προσπαθήσει να συλλάβει την αλχημική τους φόρμουλα, δημιουργώντας μια σειρά από copycats και wannabes»και «έδειξαν επίσης στο Χόλιγουντ πώς να φτιάξει ένα γυαλιστερό blockbuster με στόχο να μειώσει το κόστος.» Ένα άρθρο του The Economist το 2009 υποστήριξε ότι οι ταινίες ήταν "στην πρωτοπορία" των προσαρμογών των καθιερωμένων ιδιοτήτων που είναι το σύγχρονο μοντέλο franchise ταινιών, αναφέροντας τους The Lord of the Rings, Spider-Man και The Dark Knight Trilogy ως παραδείγματα επιτυχημένων σειρών ταινιών που ακολούθησε ' Harry Potter. Επιπλέον, η πρακτική του διαχωρισμού του φινάλε μιας σειράς ταινιών σε δύο ταινίες back-to-back ξεκίνησε με την επιτυχία του Deathly Hallows, και σύντομα θα αναπαραχθεί από το The Twilight Saga: Breaking Dawn - Parts 1 and 2, and The Hunger Games: Mockingjay - Μέρη 1 και 2.
Οι ταινίες πιστώνονται επίσης ευρέως με τη μοναδική ένδειξη της δημοτικότητας των ταινιών που βασίζονται στη λογοτεχνία για παιδιά και νεαρούς ενήλικες κατά τη δεκαετία του 2000 και του 2010, που συσχετίζονται με τη λογοτεχνική επιρροή της σειράς των βιβλίων. Οι Costance Grady και Aja Romano, σχολιάζοντας ολόκληρη την κληρονομιά του franchise του Χάρι Πότερ για το Vox υπό το φως της 20ης επετείου της, έγραψαν ότι από τότε η λογοτεχνία που απευθύνεται στη νεολαία έχει γίνει «πηγαίνοντας στο πηγάδι ιδεών για το Χόλιγουντ», επισημαίνοντας τις επιτυχίες του The Twilight Saga και The Hunger Games.
Η σειρά έχει δημιουργήσει έναν τεράστιο όγκο φανταστικών θαυμαστών, με σχεδόν 600.000 εμπνευσμένες ιστορίες.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές σειρές ταινιών Κατηγορία:Σειρές ταινιών Κατηγορία:Ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Ταινίες Χάρι Πότερ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Εθνική Βιβλιοθήκη της Γουατεμάλας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Γουατεμάλας (ισπανικά: Luis Cardoza y Aragón Biblioteca Nacional de Guatemala) είναι η Εθνική Βιβλιοθήκη που βρίσκεται στην Πόλη της Γουατεμάλας, πρωτεύουσα της Γουατεμάλας.
Ανάμεσα στους διευθυντές της βιβλιοθήκης υπάρχουν εξέχοντες συγγραφείς όπως ο Χοσέ Χοακίν Πάλμα και ο Ραφαέλ Αρέβαλο Μαρτίνεθ.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|236x236εσ|Ο Στρατηγός Χούστο Ρουφίνο Μπάριος, πρόεδρος της [[Γουατεμάλα|Γουατεμάλας από το 1873 έως το 1885. Κατά τη διάρκεια της κυβέρνησής του ιδρύθηκε η Εθνική Βιβλιοθήκη.]] Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε από την κυβέρνηση του στρατηγού Χούστο Ρουφίνο Μπάριος το 1879 και έγινε δημόσια υπηρεσία στις 24 Ιουνίου του επόμενου έτους. Ο στόχος ήταν η διάδοση όλων των ειδών χρήσιμης γνώσης, αφού η πόλη της Γουατεμάλας - παρά τη σπουδαιότητά της - δεν διέθετε τέτοιο ίδρυμα.
Σύμφωνα με την ιδρυτική συμφωνία, η Βιβλιοθήκη θα λειτουργούσε σε μια από τις αίθουσες του κτιρίου της Οικονομικής Εταιρείας και οι πρώτοι τόμοι της συλλογής της θα ήταν αυτοί της Εταιρείας και των βιβλιοθηκών του τότε Ποντιφικού Πανεπιστημίου του Σαν Κάρλος Μπορομέο, που το 1875 μετονομάστηκε σε Εθνικό Πανεπιστήμιο, του Πολυτεχνείου, της Ανωτάτης Σχολής Ερευνών και εκείνες των πρώην μοναστηριών του τακτικού κλήρου.
Στις 18 Μαρτίου 1897, η El Progreso Nacional (Η Εθνική Πρόοδος)- επίσημη εφημερίδα της κυβέρνησης του στρατηγού Χοσέ Μαρία Ρέινα Μπάριος- ανέφερε ότι η βιβλιοθήκη διευρύνθηκε με το κληροδότημα που έκαναν μεμονωμένα άτομα και με την αγορά της συλλογής του Αρχιεπισκόπου Γουατεμάλας Ραμόν Κασάους Τόρες (1815 έως το 1829)- και τη συλλογή ενός Βορειοαμερικανού ονόματι Savage, ο οποίος ήταν μελετητής της αμερικανικής ιστορίας και του οποίου οι τόμοι ήταν στα αγγλικά. Μαζί με τις συλλογές του ιερέα Χοσέ Μαρία Καστίγια και αυτές του Δρ.Μαριάνο Παντίγια. η βιβλιοθήκη διέθετε δεκαεννιά χιλιάδες τετρακόσιους τόμους, που αφορούσαν κυρίως θέματα Θρησκείας και Ηθικής, αφού είχαν αποκτηθεί δωρεάν κατά την απέλαση των θρησκευτικών ταγμάτων το 1871.
Μετά τους σεισμούς του 1917-1918, η κυβέρνηση του Μανουέλ Εστράντα Καμπρέρα μετέφερε τη βιβλιοθήκη από το κτίριο της Συνέλευσης σε μία οικία μπροστά από το " Πάρκο Εστράδα Καμπρέρα " - που αργότερα ονομάστηκε " Πάρκο Μοραζάν" και στη συνέχεια "Πάρκο Τζοκοτενάγκο " - και ύστερα μεταφέρθηκε σε άλλη διεύθυνση στο Πανεπιστήμιο Estrada Cabrera. μικρογραφία|314x314εσ|Αναγνωστήριο
Υπό την κυβέρνηση του Δρ. Χουάν Χοσέ Αρέβαλο (1945-1951), ξεκίνησε η κατασκευή του νέου κτιρίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης, αλλά οι εργασίες διακοπήκαν όταν ανέλαβε η κυβέρνηση του συνταγματάρχη Χακόμπο Άρμπενθ, ο οποίος στράφηκε στην αγροτική μεταρρύθμιση. Μετά την πτώση του Arbenz τον Ιούνιο του 1954, ο συνταγματάρχης Κάρλος Καστίγιο Άρμας ήρθε στην εξουσία και η κυβέρνηση του ολοκλήρωσε την κατασκευή. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1957, η προσωρινή κυβέρνηση -καθώς ο πρόεδρος, συνταγματάρχης Κάρλος Καστίγιο Άρμας, είχε δολοφονηθεί λίγους μήνες νωρίτερα- παρέδωσε τα κλειδιά του κτιρίου της νέας βιβλιοθήκης στον Υπουργό Δημόσιας Παιδείας, Μπαλτασάρ Μοράλες ντε λα Κρουζ, και στον διευθυντή κ. Ρικάρντο Καστανέντα Παγκανίνι.
Οι κύριες συλλογές της βιβλιοθήκης την εποχή των εγκαινίων του νέου της κτηρίου το 1957 ήταν:
Οργάνωση
Η Εθνική Βιβλιοθήκη χωρίζεται σε πέντε ενότητες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Γουατεμάλα Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες
Οι μεγάλες οικογένειες
Οι μεγάλες οικογένειες ή Το τέλος των ανθρώπων (γαλλικός τίτλος: Les Grandes Familles ή La Fin des Hommes) είναι μυθιστορηματική τριλογία του Μωρίς Ντρυόν που εκδόθηκε από το 1948 έως το 1951. Ο πρώτος τόμος, που εκδόθηκε το 1948, φέρει ομώνυμο τίτλο και κέρδισε το βραβείο Γκονκούρ την ίδια χρονιά.
Είναι κοινωνικό μυθιστόρημα στην παράδοση του Μπαλζάκ και παρουσιάζει μια κοινωνική τοιχογραφία της γαλλικής ανώτερης τάξης στη Γαλλία κατά τον Μεσοπόλεμο. Είτε πρόκειται για τους πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους, τους κύκλους της λογοτεχνίας, της ιατρικής, της δημοσιογραφίας ή του θεάτρου, τα πρόσωπα παρουσιάζονται με αμείλικτο ρεαλισμό και τα χαρακτηριστικά τους είναι η υπερηφάνεια, η κακία, η δίψα για χρήμα και δύναμη, η επιθυμία για αναγνώριση, ο φόβος των γηρατειών και ο θάνατος.
Παρουσίαση
Η μυθιστορηματική σειρά αποτελείται από τρεις τόμους, αρχικά επρόκειτο να ονομαστεί Το τέλος των ανθρώπων, αλλά η επιτυχία του πρώτου τόμου Οι Μεγάλες Οικογένειες έδωσε τον τίτλο σε όλο το έργο. Οι τρεις τόμοι είναι:
Ο πρώτος τόμος απεικονίζει τα παλιά πρόσωπα εξουσίας στους κύκλους των επιχειρήσεων, της λογοτεχνίας, της ιατρικής, της δημοσιογραφίας. Στον δεύτερο παρουσιάζονται πρόσωπα της πολιτικής, του θεάτρου και της γαλλικής επαρχιακής αριστοκρατίας που μελετώνται ιδιαίτερα. Ο τρίτος τόμος τόμος τελειώνει τις παραμονές του Β΄Παγκοσμίου πολέμου.
Παράλληλα με την υπόθεση, αναφέρονται και διάφορα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν την εποχή, όπως
Σ' αυτό το πολύ σκοτεινό και ρεαλιστικό μυθιστόρημα - ιστορικό και κοινωνιολογικό πίνακα, γραμμένο με κατεξοχήν κινηματογραφικό ύφος, ο συγγραφέας έχει σαν βασικό άξονα ότι η μοίρα των ατόμων, οι φιλοδοξίες, οι επιτυχίες, οι αποτυχίες, η παρακμή τους, οι ασθένειές τους, τα πάθη τους και τα εγκλήματά τους συνθέτουν τη μοίρα των κοινωνιών.
Ταινίες
Το μυθιστόρημα αποτέλεσε το θέμα μιας κινηματογραφικής μεταφοράς με το ίδιο όνομα, Οι Μεγάλες Οικογένειες, σε σκηνοθεσία Ντενί ντε λα Πατελιέρ με τον Ζαν Γκαμπέν που κυκλοφόρησε το 1958. Μια τηλεοπτική μεταφορά σε τρία επεισόδια, με τον Μισέλ Πικολί, μεταξύ άλλων, κυκλοφόρησε το 1989 σε σκηνοθεσία Εντουάρ Μολιναρό και μουσική του Βλαντιμίρ Κοσμά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Καπάνι
Το Καπάνι ή Αγορά Βλάλη είναι η παλαιότερη παραδοσιακή αγορά στη Θεσσαλονίκη και βρίσκεται δυτικά της Πλατείας Αριστοτέλους. Ορίζεται από τις οδούς Εγνατία, Αριστοτέλους, Ερμού και Βενιζέλου. Στην αγορά υπάρχει πληθώρα εμπορικών καταστημάτων που πωλούν τρόφιμα όπως ιχθυοπωλεία, κρεοπωλεία, οπωροπωλεία, αρτοποιεία, ζαχαροπλαστεία, ελαιοπωλεία αλλά και παραδοσιακά καφενεία, καταστήματα με αναμνηστικά είδη, ρουχισμό κ.ά. Πλησίον βρίσκονται και οι άλλες παραδοσιακές αγορές του κέντρου όπως η Μοδιάνο, η Άθωνος και το Μπεζεστένι. Τα κτήρια της αγοράς είναι διώροφα, ενώ κάποιοι από τους πεζοδρόμους είναι σκεπαστοί.
Τουρκοκρατία
Η ονομασία «Καπάνι» προέρχεται από την φράση «Ουν Καπάν» (Un Kapan-ı) που σήμαινε αγορά αλεύρων (Αλεύρι < Un, ζυγαριά ή πλάστιγγα < Kapan < Kabban < ). Σε παλαιότερα οθωμανικά έγγραφα αναφέρεται και ως Kapan-ı Galle. Το Καπάνι όπως κι άλλες αγορές που ανήκαν στο βακούφι του Βαγιαζήτ Β' υπολογίζεται ότι υπήρχαν από τα τέλη του 15 ου αιώνα, ακριβής χρονολογία δεν είναι γνωστή. Σε τουρκικό κτηματολογικό έγγραφο της μονής Λαύρας του Αγίου Όρους κατά το 1569, πληροφορούμαστε την ύπαρξη της αγοράς κι ότι η μονή κατείχε μετόχι στην συνοικία «Οὒν Καπάν» της Θεσσαλονίκης εντός του οποίου υπήρχαν κηροποιεία, εργαστήριο, αυλή, οινοπωλείο και «κονάκιον» με τρία δωμάτια, καθώς κι ότι συνόρευε με το οικόπεδο του Βατοπεδίου.
Αντίποινα για την Επανάσταση του 1821
Μετά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 στις 16 Μαΐου στον Πολύγυρο, οι Οθωμανοί προχώρησαν σε αντίποινα στη Θεσσαλονίκη. Στο Καπάνι απαγχονίστηκε και κατακρεουργήθηκε από τον τουρκικό όχλο, ο επίσκοπος Κίτρους Μελέτιος ύστερα από διαταγή του Γιουσούφ Μπέη και μαζί του μαρτύρησαν οι πρόκριτοι που κατηγορήθηκαν ως μέλη της Φιλικής Εταιρείας Χριστόδουλος Μπαλάνος, Χρήστος Μενεξές και Αναστάσιος Κυδωνιάτης στις 21 Ιουλίου 1821. Άλλοι πρόκριτοι που εκτελέστηκαν στο Καπάνι ήταν οι Γεώργιος Βλάλης, Αγαθόνικος Πάικος, Ζούρκος, Στέργιος Πολύδωρος, Αθανάσιος Σκανδαλίδης, Αναστάσιος Γούναρης, Δημήτριος Παπάς κ.ά. Ακόμη, οι Τούρκοι ακρωτηρίασαν τα άνω και κάτω άκρα από τον εφημέριο του ναού του Αγίου Μηνά, "παπά Γιάννη" και με τα ακρωτηριασμένα χέρια αφαίρεσαν τα μάτια του. Πολλοί χριστιανοί κρύφτηκαν στον μητροπολιτικό ναό, όμως οι Τούρκοι τους έδεσαν, τους οδήγησαν στο Καπάνι όπου τους έσφαξαν και τους αποκεφάλισαν. Ως βοηθοί των "γύφτων" δημίων εκτελεστών λογίζονται Εβραίοι από συγκεκριμένες πηγές. Σφαγές επίσης έγιναν στην περιοχή της Ροτόντας και στην Πύλη Αξιού. Παρόμοιες σκηνές εκτυλίχθηκαν στο προαύλιο του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, όπου είχαν καταφύγει 2.000 Έλληνες και τελικά πολλοί από αυτούς φονεύτηκαν από τον τουρκικό όχλο.
Γεώργιος Βλάλης
Ο Γεώργιος Βλάλης ήταν έμπορος με καταγωγή από τ' Άγραφα, σύζυγος του ήταν η Δόμνα, η αδερφή του Χρήστου Μενεξέ (ίσως το πρώτο μέλος της Φιλικής Εταιρείας στην πόλη), κι εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη στις αρχές του 19 ου αιώνα. Κάποιες πηγές υποστηρίζουν ότι φυλακίστηκε και τελικά διέφυγε την εκτέλεση μαζί με άλλους πρόκριτους, άλλες πηγές καταρρίπτουν αυτήν την εκδοχή. Η ονομασία «Αγορά Βλάλη» δόθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930, όπως επίσης έλαβαν ονομασίες μαρτύρων της επανάστασης κι οι οδοί, κατά τον αργοπορημένο, λόγω της Μικρασιατικής εκστρατείας, εορτασμό των 100 χρόνων της Επανάστασης.
Τζαμί και τουρκικό σχολείο
Σε καταγραφή που έγινε το 1835 μαθαίνουμε ότι υπήρχε ένα τζαμί στην αγορά, τζαμί Kapan, ότι κάηκε και το οικόπεδο του ήταν άδειο, χωρίς να πληροφορούμαστε την ακριβή του τοποθεσία, τον ιδρυτή και τη χρονολογία κατασκευής. Επίσης πληροφορούμαστε για την λειτουργία τουρκικού σχολείου στην Αλευραγορά, το Kapan-i Dakik.
20ός αιώνας
μικρογραφία|Οδός Σολωμού, Αγορά Βλάλη, Θεσσαλονίκη Στις αρχές του 20ού αιώνα η σημερινή οδός Βενιζέλου (Σαμπρί Πασά) χώριζε την περιοχή της αγοράς σε δυο τμήματα, ανατολικά κυριαρχούσαν κυρίως οι Εβραίοι και δυτικά οι Τούρκοι. Ανατολικά της Βενιζέλου, η οδός Un Kapanı διέσχιζε την αγορά σχεδόν παράλληλα στην σημερινή Εγνατία μέχρι το ύψος της Πλατείας Αγοράς και του Μπέη Χαμάμ. Η αγορά δεν ήταν πλέον αλευραγορά, αλλά αγορά ποικίλων προϊόντων κι είχε κατοικίες, εργαστήρια, καταστήματα, χάνι κ.α.. Στο κέντρο της αγοράς υπήρχε μικρή πλατεία όπου γινόντουσαν αγοραπωλησίες μικρών ζώων. Στα όρια της σημερινής αγοράς βρίσκονταν μέρη από συνοικίες, κυρίως εβραϊκές, που αποτελούσαν τμήματα της και οι κατοικίες βρισκόντουσαν ανάμεσα σε αποθήκες και καταστήματα.
Καταστροφές
Η περιοχή της Αγοράς και του Καπανίου έχει καταστραφεί πολλές φορές από πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια της Ιστορίας. Συγκεκριμένα, το Καπάνι καταστράφηκε το 1889 και το 1896 και 1898 συνέβησαν άλλες δύο σημαντικές πυρκαγιές. Το 1917 συνέβη η καταστρεπτικότερη πυρκαγιά.
Πυρκαγιά του 1917
Η πυρίκαυστος ζώνη ανήκε στο μεγαλύτερο μέρος της στην Εβραϊκή Κοινότητα και στην περιοχή που ορίζεται σήμερα το Καπάνι υπήρχε πλήθος συναγωγών και ιδρυμάτων της τα οποία είτε κατεστράφησαν είτε κατεδαφίστηκαν ύστερα, λόγω του νέου σχεδίου ανοικοδόμησης. Μέχρι το 1917 κάθε φορά που μια συναγωγή καιγόταν ξαναχτίζονταν στο ίδιο σημείο κι «απαγορευόταν» διαφορετική χρήση. Το 1917, ύστερα από την μεγάλη πυρκαγιά, για πρώτη φορά απαγορεύθηκε στην κοινότητα να τις ανοικοδομήσει.
Ανοικοδόμηση
Μετά την πυρκαγιά του 1917, ακολουθεί ο επανασχεδιασμός της πόλης και το «σχέδιο Εμπράρ». Γενικότερα, η περιοχή από την οδό Ίωνος Δραγούμη μέχρι και την Αγίας Σοφίας προοριζόταν για το λιανικό εμπόριο και συγκεκριμένα για την αγορά, το σχέδιο προέβλεπε τη λειτουργία μικροεμπορίου (Bazars) τοποθετημένα μεταξύ των οδών Ερμού κι Εγνατία, εκατέρωθεν της οδού Αριστοτέλους. Το 1921 ξεκίνησαν οι εκποιήσεις των οικοπέδων με σκοπό την «απόδοση των νέων οικοπέδων στους παλιούς ιδιοκτήτες» και το ενιαίο οικόπεδο των Bazars χωρίστηκε σε 516 οικόπεδα προς πώληση σε ιδιώτες τα οποία εκποιήθηκαν στα τέλη του 1923. Στην περίπτωση των Bazars ίσχυσαν διαφοροποιημένοι όροι κι οι εκποιήσεις πραγματοποιήθηκαν σε τέσσερις διαφορετικές δημοπρασίες. Στην πρώτη έλαβαν μέρος μόνο οι παλαιοί ιδιοκτήτες κι εκποιήθηκαν 200 οικόπεδα, στη δεύτερη συμμετείχαν πρώην επαγγελματίες της καμμένης ζώνης κι εκποιήθηκαν 100 οικόπεδα, στην τρίτη πρόσφυγες κι εκποιήθηκαν 200 οικόπεδα και στην τέταρτη εκποιήθηκαν 10 οικόπεδα για ανάπηρους πολέμου, 2 για «καφεζυθεστιατόρια» και τυχόν απούλητα. Απαγορεύονταν στους αγοραστές να αποκτήσουν περισσότερα του ενός οικοπέδου, να συμμετέχουν σε άλλο πλειστηριασμό κι ήταν υποχρεωμένοι να οικοδομήσουν το οικόπεδο τους εντός ενός χρόνου, να το εξοφλήσουν το συντομότερο δυνατόν κι οι όψεις των κτιρίων να έχουν την επιβεβλημένη κι ενιαία μορφή που όρισε η Επιτροπή Σχεδίου Θεσσαλονίκης. Λόγω αυτής της διάκρισης στη διαδικασία εκποίησης  και των απαιτητικών όρων από τις πρώτες μέρες ο ανταγωνισμός ήταν υψηλός κι οι τιμές εκκίνησης δεκαπλασιάστηκαν ενώ παρατηρήθηκαν σοβαρά επεισόδια και ξυλοδαρμοί μεταξύ των συμμετεχόντων στις εκποιήσεις. Σημειώθηκαν πολλές αμφίβολες ενέργειες από την Επιτροπή η οποία κατηγορήθηκε από τον τύπο της εποχής για κερδοσκοπικές πρακτικές.
Σεισμός του 1978
Ο σεισμός του 1978 είχε ως αποτέλεσμα σοβαρές ζημιές σε κτήρια της αγοράς. Προέκυψαν υποστυλώσεις, αποκατάσταση ορόφων που είχαν καταρρεύσει και κατεδαφίσεις παλαιών κτηρίων. Συνολικά έγιναν γύρω στις 280 κατεδαφίσεις ορόφων καταστημάτων των αγορών Βλάλη και Βατικιώτη. Στις 30 Ιουνίου ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής διέσχισε πεζός τις οδούς Μενεξέ και Μπαλάνου και συνομίλησε με καταστηματάρχες για την αποκατάσταση των ζημιών. Την αγορά επισκέφθηκε τον Αύγουστο κι ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τσάτσος. Παράλληλα, εξαγγέλθηκε ένα πρόγραμμα κατεδάφισης κι ανάπλασης για τις αγορές Καπάνι (Βλάλη) κι Άθωνος (Βατικιώτη) το οποίο φιλοδοξούσε να δημιουργήσει ένα εμπορικό κέντρο. Το σχέδιο αυτό δεν πραγματοποιήθηκε και ματαιώθηκε το 1980 καθώς πάνω από 3.000 επαγγελματίες της αγοράς εναντιώθηκαν στην απόφαση. Υποστήριξαν ότι θα μετέτρεπε την περιοχή σε πολυώροφα κτήρια για χώρους στάθμευσης και δεν θα επέφερε κανένα όφελος στους ίδιους, ισχυρισμούς τους οποίους ο αρμόδιος φορέας διέψευσε.
Υποδομές & Κανονισμοί
μικρογραφία|Οδός Κυδωνιάτου, Καπάνι, Θεσσαλονίκη Το 1985 ανακοινώθηκε η πεζοδρόμηση των Αγορών Βλάλη, Άθωνος (Βατικιώτη) και Μπεζεστένι και το 1987 με υπουργική απόφαση χαρακτηρίστηκαν ως ιστορικοί τόποι, λόγω της σημαντικότητας τους στη εμπορική ζωή της πόλης ανά τους αιώνες, της ομοιογένειας στην μορφολογία των κτηρίων και της ύπαρξης τους στο ίδιο ακριβώς χώρο με τις αγορές της ύστερης βυζαντινής περιόδου και της Τουρκοκρατίας. Στα έργα που πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας του 1997 που ανακηρύχθηκε η Θεσσαλονίκη, υλοποιήθηκε μερικώς το έργο τοποθέτησης στεγάστρων και πεζοδρομήσεων στις Αγορές Βλάλη και Βατικιώτη. Οι διαφορές που παρατηρούνται κυρίως στα στέγαστρα των δύο αγορών οφείλονται στο γεγονός της ανάθεσης σε δύο διαφορετικούς ανάδοχους. Το 2001 καθορίστηκαν ειδικές χρήσεις γης και κανονισμοί λειτουργίας για τις τρεις αγορές με σκοπό «την ανάγκη διαφύλαξης του παραδοσιακού χαρακτήρα» αυτών. Ως επιτρεπόμενες χρήσεις στην Αγορά Βλάλη καθορίστηκαν «επαγγελματικά εργαστήρια χαμηλής όχλησης», «εμπορικά καταστήματα και καταστήματα τροφίμων» και «Παραδοσιακά εστιατόρια, καφενεία σε ποσοστό 5% του συνόλου των αρχικών ιδιοκτησιών, για την εξυπηρέτηση της αγοράς και μόνο, που θα λειτουργούν κατά τις ώρες λειτουργίας της αγοράς...». Επίσης, καθορίστηκαν κανονισμοί για τους πεζόδρομους και τις εξαιρέσεις διέλευσης οχημάτων από αυτούς, τα τραπεζοκαθίσματα, τα στέγαστρα, τις επιγραφές κάθε επιχείρησης, την ηχορύπανση, την αποκομιδή των απορριμμάτων και την καθαριότητα, τις οικοδομικές εργασίες κ.ά. Το 2019 ανακοινώθηκε το έργο «ΑΝΟΙΚΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΕΜΠΟΡΙΟΥ – ΚΑΠΑΝΙ» με σκοπό την αναβάθμιση των υποδομών της αγοράς, ύστερα κι από την προειδοποίηση που προηγήθηκε από τον ΕΦΕΤ για ενδεχόμενο κλείσιμο της για υγειονομικούς λόγους. Το έργο περιελάμβανε αναβάθμιση πεζοδρόμων και «οδών ήπιας κυκλοφορίας», αντικατάσταση συστήματος ύδρευσης κι αποχέτευσης, ανακατασκευή των αποχωρητηρίων, κατασκευή στεγάστρου κατά μήκος της οδού Σολωμού, δενδροφυτεύσεις, συστήματα ασφαλείας, ενημέρωσης και πρόσβασης στο διαδίκτυο για τους επισκέπτες κ.ά.
Kapani Project
Toν Οκτώβριο του 2016 διοργανώθηκε για πρώτη φορά το Kapani Project, μια πολυθεματική παράλληλη εκδήλωση του φεστιβάλ Δημητρίων. Αποτελεί μια δράση προβολής της αγοράς, εκμεταλλευόμενη τον ιστορικό της χαρακτήρα, με σκοπό τη δημιουργία μιας νέας ταυτότητας μέσω καλλιτεχνικών και κυρίως μουσικών εκδηλώσεων. Αρχικά, οι πρώτες διοργανώσεις διήρκεσαν ένα εικοσιτετράωρο, ενώ το 2019 οι εκδηλώσεις μοιράστηκαν σε δύο ημέρες φανερώνοντας την εδραίωση της εκδήλωσης.
Δημιουργία Λογότυπου
Το Δεκέμβριο του 2016 σε μια περαιτέρω πρωτοβουλία ανάδειξης της αγοράς, παρουσιάστηκε το επίσημο λογότυπο της. Το έργο υλοποιήθηκε από το Κέντρο Επιχειρηματικής και Πολιτιστικής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του προγράμματος «Design for Europe» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και σε  συνεργασία με το Σύλλογο Επαγγελματιών Ιστορικού Κέντρου και άλλους φορείς. Η δράση περιελάμβανε τοποθέτηση πινακίδων με το νέο σήμα της αγοράς στις εισόδους, σε κτήρια της αγοράς και διανομή σακουλών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Εμπορικά καταστήματα
Άματε
δεξιά|μικρογραφία|340x340εσ|Τμήμα του κώδικα Huexotzinco, γραμμένο πάνω σε χαρτί άματε. To άματε (αγγλ. amate, ισπανικά: ) είναι τύπος χαρτιού από φλοιό δέντρων, που παρασκευάζεται εδώ και αιώνες στο Μεξικό -από την προκολομβιανή εποχή- και χρησιμοποιείται κυρίως για τη δημιουργία κωδίκων.
Γενικά
Αυτός ο πρωταρχικός τύπος χαρτιού -άγνωστος στον υπόλοιπο κόσμο- παράγονταν εκτενώς και χρησιμοποιήθηκε τόσο για την επικοινωνία, για τα αρχεία αλλά και στις τελετουργίες κατά τη διάρκεια της Τριπλής Συμμαχίας. Ωστόσο, μετά την ισπανική κατάκτηση, η παραγωγή του άματε απαγορεύτηκε -ως επί το πλείστον-  και αντικαταστάθηκε από ευρωπαϊκό χαρτί.
Η ερασιτεχνική παραγωγή όμως χαρτιού άματε δεν σταμάτησε ποτέ, ούτε βέβαια και οι τελετουργίες που σχετίζονταν με αυτό! Παρέμεινε σε χρήση στις απόκρημνες και απομακρυσμένες ορεινές περιοχές της βόρειας Πουέμπλα και στο βόρειο τμήμα τηςπολιτείας Βερακρούζ. Ξένοι ακαδημαϊκοί άρχισαν να μελετούν αυτή την τελετουργική χρήση του άματε στα μέσα του 20ου αιώνα και οι Otomi της περιοχής άρχισαν να παράγουν ξανά το χαρτί εμπορικά. Οι τεχνίτες - χαρτοποιοί της περιοχής Otomi άρχισαν να το πωλούν σε πόλεις όπως την Πόλη του Μεξικού, όπου το χαρτί αυτό γνώρισε μεγάλη αναβίωση από τους ζωγράφους Nahua στο Γκερρέρο για να δημιουργήσουν μια «νέα» χειροτεχνία, η οποία στη συνέχεια υποστηρίχθηκε από τη μεξικανική κυβέρνηση.
Παρασκευή
Αν και υπήρξαν μικρές διαφοροποιήσεις, το χαρτί άματε εξακολουθεί να παρασκευάζεται χρησιμοποιώντας την ίδια βασική διαδικασία που χρησιμοποιήθηκε στην προ-ισπανική περίοδο.
Η διαδικασία ξεκινά με τη λήψη φλοιού ο οποίος θα αξιοποιηθεί για τις ίνες του. Παραδοσιακά, οι πρώτες ύλες προέρχονται από δέντρα του γένους Ficus (κν. συκιές) καθώς αυτός ο φλοιός είναι πιο εύκολος στην επεξεργασία. Μερικά μεγάλα δέντρα συκιών θεωρούνται -στο Μεξικό- ως ιερά και μπορούν να βρεθούν περιτριγυρισμένα με κεριά και προσφορές - θυμιάματα χαρτιών από άματε, από το παρελθόν.
Τα βασικά είδη δέντρων που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν είδη όπως τα F. cotinifolia, F. padifolia και F. petiolaris, που είναι το κλασικό δέντρο για άματε, μαζί με αρκετά είδη -που δεν είναι συκιές- όπως τα είδη Morus celtidifolia, Citrus aurantifolia και Heliocarpos donnell-smithii.
Ωστόσο, η ταξινομική αναγνώριση των δέντρων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή χαρτιού δεν είναι ακριβής, με αποτέλεσμα οι εκτιμήσεις για τις προμήθειες πρώτων υλών να είναι ανακριβείς. Προτιμάται ο μαλακότερος εσωτερικός φλοιός (inner bark), αλλά χρησιμοποιούνται και άλλα μέρη. Ο εξωτερικός φλοιός και ο φλοιός των συκιών τείνουν να κάνουν πιο σκούρο το παραγόμενο χαρτί και ο εσωτερικός φλοιός και ο φλοιός της μουριάς τείνει να το κάνει πιο ανοιχτόχρωμο.
Ο φλοιός κόβεται -κατά προτίμηση- την άνοιξη όταν είναι πάρα πολύ νεανικός, κάτι που κάνει λιγότερη ζημιά. Είναι πρόσθετα λιγότερο επιζήμιο να λαμβάνεται ο φλοιός από μεγαλύτερες σε ηλικία συκιές, καθώς αυτός ο φλοιός τείνει να ξεφλουδίζει πιο εύκολα.
Η εμπορευματοποίηση του προϊόντος άματε σημαίνει ότι πρέπει να αναζητηθεί ευρύτερη περιοχή για τα κατάλληλα δέντρα. Αυτό έχει εξειδικεύσει τη συγκομιδή του φλοιού κυρίως σε άτομα - είδη εκτός της περιοχής San Pablito, με μόνο λίγους κατασκευαστές χαρτιού να συγκομίζουν τον φλοιό τους.
Στην προ-ισπανική περίοδο, ο φλοιός εμποτίζονταν για μια μέρα ή περισσότερο για να μαλακώσει. Μια καινοτομία από τον 20ο αιώνα ήταν αυτή του βρασμού του φλοιού για να μαλακώσει - το οποίο κάνει πιο γρήγορη τη διεργασία.
Για να μειωθεί ο χρόνος βρασμού, στάχτες ή ασβέστης εισάγονταν μέσα στο νερό, και αυτά αργότερα αντικαταστάθηκαν από βιομηχανική καυστική σόδα. Με την τελευταία, ο πραγματικός χρόνος βρασμού κυμαίνονταν μεταξύ τριών και έξι ωρών. Μπορεί όμως αυτό να γίνει κάτω από ορισμένες καιρικές συνθήκες (λ.χ. ξηρές μέρες) και απαιτεί συνεχή προσοχή. Η ποσότητα που βράζει κάθε μια φορά κυμαίνεται από 60 έως 90 κιλά ινών με 3,5 κιλά καυστικής σόδας. Ο φλοιός πρέπει να ανακατεύεται συνεχώς. Αφού βράσει, ο φλοιός ξεπλένεται με άφθονο καθαρό νερό.
Οι μαλακωμένες ίνες διατηρούνται στο νερό μέχρι να υποστούν περαιτέρω επεξεργασία. Αυτό πρέπει να γίνει όσο το δυνατόν γρηγορότερα για να μην υποστούν ολική σήψη. Σε αυτό το στάδιο, μπορεί να προστεθεί λευκαντικό χλωρίου είτε για να φωτίσει εντελώς το χαρτί είτε για να δημιουργήσει ένα μείγμα αποχρώσεων και να αποδώσει μια τύπου μαρμάρινη επιφάνεια. Αυτό το βήμα έχει καταστεί απαραίτητο λόγω της έλλειψης φυσικά ελαφρών ινών φλοιού. Εάν το χαρτί πρόκειται να χρωματιστεί, χρησιμοποιούνται βιομηχανικές βαφές. Αυτές μπορεί να ποικίλουν σε χρωματισμούς, λ.χ. από μωβ, κόκκινο, πράσινο ή ροζ, ή όποια άλλη έχει ζήτηση.
Ξύλινες σανίδες χρησιμοποιούνται που έχουν το μέγεθος του χαρτιού που παρασκευάζεται. Τρίβονται με σαπούνι για να μην κολλήσουν πάνω οι ίνες. Οι ίνες τοποθετούνται στις σανίδες και χτυπιούνται μαζί σε μια λεπτή επίπεδη μάζα. Το καλύτερο χαρτί είναι φτιαγμένο με μακριές ίνες διατεταγμένες σε σχέδιο πλέγματος για να ταιριάζει στον πίνακα.
Χαρτί χαμηλότερης ποιότητας παρασκευάζεται από κοντές μάζες που είναι διατεταγμένες πιο τυχαία, αλλά και πάλι χτυπημένες. Αυτή η διαδικασία διαβροχής απελευθερώνει διαλυτούς υδατάνθρακες που βρίσκονται στις κοιλότητες των κυτταρικών ινών και λειτουργούν εν είδει τύπου κόλλας. Ο φλοιός του δέντρου Ficus περιέχει μεγάλη ποσότητα αυτής της ουσίας που επιτρέπει τη δημιουργία σκληρού αλλά εύκαμπτου χαρτιού. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, οι πέτρες διατηρούνται υγρές για να μην κολλήσει το χαρτί. Η τελική επίπεδη μάζα στη συνέχεια συνήθως λειαίνεται με στρογγυλεμένες φλούδες πορτοκαλιού. Εάν υπάρχουν κενά μετά τη διαδικασία διαβροχής, αυτά συνήθως συμπληρώνονται κολλώντας μικρά κομμάτια χαρτιού.
Μένοντας πάνω στις σανίδες, τα διαμορφωμένα φύλλα αφήνονται για να ξηραθούν. Οι χρόνοι στεγνώματος ποικίλλουν. Τις ξηρές και ηλιόλουστες μέρες, αυτό μπορεί να διαρκέσει μία ή δύο ώρες, αλλά σε συνθήκες υψηλής σχετικής υγρασίας μπορεί να διαρκέσει και μέρες. Εν τέλει τα τελικώς αποξηραμένα φύλλα χαρτιού (άματε) κόβονται κατάλληλα να πωληθούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προκολομβιανή τέχνη
Άχα της Ντέιρα
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας
Λούντβιχ φον Φίνκε
Ο Φρίντριχ Λούντβιχ Βίλχελμ Φίλιππ Φράιχερ (βαρόνος) φον Φίνκε (γερμ. Friedrich Ludwig Wilhelm Philipp Freiherr von Vincke, 1774 - 1844) ήταν Πρώσσος μεταρρυθμιστής, ο οποίος μεταξύ άλλων έδρασε υπέρ της εδραίωσης της δημοτικής αυτοδιοίκησης των πόλεων του νέου βιομηχανικού κώδικα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί Κατηγορία:Βαρόνοι
Vice
250px|thumb|Το λογότυπο του Vice Η Vice Media Group LLC είναι αμερικανοκαναδικός ραδιοτηλεοπτικός όμιλος. Ξεκίνησε το 1994.
Ο Όμιλος Vice Media αποτελείται από πέντε κύριους επιχειρηματικούς τομείς: το vice.com, τη Vice Studios (εταιρεία παραγωγής), το Vice TV (γνωστό και ως Viceland), το VICE News και το Virtue. Εκτιμάται πως είναι ο μεγαλύτερος ραδιοτηλεοπτικός όμιλος νεανικού περιεχομένου στον κόσμο με 35 γραφεία.
Οι ιδρυτές του Vice Media, Shane Smith, Suroosh Alvi και Gavin McInnes κυκλοφόρησαν το περιοδικό Voice of Montreal τον Οκτώβριο του 1994 στο Μόντρεαλ, με κρατική χρηματοδότηση, με θέματα τη μουσική, την τέχνη, τις τάσεις και την κουλτούρα των ναρκωτικών. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, η γειτονιά Plateau Mont-Royal/Mile-End του Μόντρεαλ φιλοξενούσε μια αναπτυσσόμενη υποκουλτούρα με την εμφάνιση συλλογικοτήτων όπως το Godspeed You! Black Emperor, Dummies Theatre, Bran Van 3000 και αργότερα Arcade Fire.
Το 1996 μετονομάστηκε σε Vice.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τύπος Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών Volleyleague 2019-2020
Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 2019–20 ήταν το 52ο Εθνικό πρωτάθλημα και το 10ο με την επωνυμία Βόλεϊ Λιγκ. Διεξήχθη από την Ε.Σ.Α.Π. με τη συμμετοχή δέκα ομάδων. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε το Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2019.
Το πρωτάθλημα διακόπηκε για τρεις περίπου μήνες λόγω της επιδημίας του κορονοϊού στην Ελλάδα και ξανάρχισε στις 30 Ιουνίου με την διεξαγωγή της ημιτελικής φάσης των Play Off για την ανάδειξη του πρωταθλητή, αλλά κεκλεισμένων των θυρών για προληπτικούς λόγους. Ο Παναθηναϊκός επικράτησε στη σειρά των τελικών με 2-0 νίκες του Ολυμπιακού και κατέκτησε το πρωτάθλημα για 19η φορά στην ιστορία του.
Ομάδες
Στη Βόλεϊ Λιγκ της περιόδου 2019–20 μετείχαν δέκα ομάδες. Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1−8 στο πρωτάθλημα Βόλεϊ Λιγκ της περιόδου 2018–19, εξασφάλισαν την παραμονή τους στην πρώτη κατηγορία. Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 9-10 έδωσαν αγώνες παραμονής (Πλέι άουτ), και μια από αυτές υποβιβάστηκε στην Α2 Κατηγορία. Συγκεκριμένα την περίοδο 2018−2019:
Κανονική περίοδος
Στην πρώτη φάση, την κανονική περίοδο, διεξάγονται δύο γύροι με βαθμολογία 3-0 για την καθαρή νίκη (με σκορ 3-0 ή 3-1) και βαθμολογία 2-1 για τη νίκη με 3-2. Κάθε ομάδα δίνει 18 αγώνες (εντός-εκτός έδρας). Στη συνέχεια οι ομάδες που θα καταλάβουν τις θέσεις 1-2 προκρίνονται στους ημιτελικούς των Πλέι οφ για τις θέσεις 1−4, οι ομάδες που θα καταλάβουν τις θέσεις 3-6 θα δώσουν αγώνες Πλέι οφ για τις άλλες δύο θέσεις των ημιτελικών, ενώ οι ομάδες των θέσεων 7-10 θα αγωνιστούν μεταξύ τους (Πλέι άουτ) για δύο θέσεις παραμονής στο πρωτάθλημα της επόμενης περιόδου.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα των αγώνων του Πρωταθλήματος Βόλεϊ Λιγκ Ανδρών μετά την 16η αγωνιστική ημέρα, στις 9 Μαρτίου 2020 * Ο αγώνας Ηρακλής - ΠΑΟΚ της 7ης αγωνιστικής, που διακόπηκε στο 4ο σετ με σκορ 2-1 υπέρ του ΠΑΟΚ, κατακυρώθηκε με 3-0 σετ και 75-0 πόντους υπέρ του ΠΑΟΚ, ενώ ο Ηρακλής μηδενίστηκε και του αφαιρέθηκαν 3 βαθμοί. * Ο αγώνας ΟΦΗ - Εθνικός Αλεξανδρούπολης της 16ης αγωνιστικής κατακυρώθηκε με 3-0 σετ και 75-0 πόντους υπέρ του ΟΦΗ, γιατί ο Εθνικός δήλωσε αδυναμία να μεταβεί στο Ηράκλειο.
Βαθμολογία Βόλεϊ Λιγκ Ανδρών 2019-20
Η Βαθμολογία του Πρωταθλήματος Βόλεϊ Λιγκ Ανδρών μετά την 16η αγωνιστική ημέρα, στις 8 Μαρτίου 2020
Ημιτελικοί
Στους ημιτελικούς τα ζευγάρια ήταν: 1–4 και 2–3. Η πρόκριση κρίθηκε στις δύο νίκες. Όλοι οι αγώνες έγιναν στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο και καλύφθηκαν τηλεοπτικά απ' την ΕΡΤ Sports.
Τελικοί
Οι τελικοί έγιναν στις έδρες των δύο ομάδων εναλλάξ και πλεονέκτημα έδρας είχε ο πρώτος της κανονικής περιόδου, Ολυμπιακός. Ο τίτλος κρίθηκε στις 2 νίκες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
2020 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2019 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2020
Εκκλησία της Ιερής Καρδιάς και του Αγίου Ιακώβου του Καρινιάνο
Η Εκκλησία της Ιερής Καρδιάς και Αγίου Ιακώβου του Καρινιάνο είναι θρησκευτικό κτίριο της περιοχής Γένοβα του Καρινιάνο στην οδό Τζάκοπο Ρουφίνι.
Η ενοριακή κοινότητά της είναι μέρος της ενορίας Καρινιάνο-Φότσε της Αρχιεπισκοπής της Γένοβας.
Η αρχαία εκκλησία του Αγίου Ιακώβου
Η παλαιότερη εκκλησία του Αγίου Ιακώβου, που ιδρύθηκε το 1154 από τον Ανσάλντο Σπινόλα ως ευγενής χορηγία στην εκκλησία της οικογένειας, βρισκόταν εκεί όπου τώρα βρίσκεται το Πότζο ντελα Τζοβίνε Ιτάλια, στην άκρη των γκρεμών που συνορεύουν με το λόφο του Καρινιάνο στη θάλασσα.
Το 1536 πέρασε υπό τη φροντίδα του Τάγματος του Αγίου Αυγουστίνου, που παρέμεινε εκεί μέχρι την καταστολή του 1798, όταν η εκκλησία επέστρεψε στον κοσμικό κλήρο, ενώ το διπλανό μοναστήρι το 1806 έγινε στρατιωτική φυλακή. Προς το τέλος του αιώνα η εκκλησία βρισκόταν σε επισφαλείς συνθήκες και έκλεισε για το κοινό στις 25 Ιουλίου 1890. Το κτίριο, που πωλήθηκε στον δήμο το 1891, κατεδαφίστηκε το 1905. Επομένως, ο κοινοτικός τίτλος μεταφέρθηκε στη νέα εκκλησία, που χτίστηκε όχι πολύ μακριά.
Η Ρωμαϊκή εκκλησία ήταν αρχιτεκτονικά ταπεινή και δεν υπήρχαν ιδιαίτερα πολύτιμα έργα τέχνης. Μέχρι το 1871 στο υπόγειο της εκκλησίας, βρίσκοταν τα σώματα εκείνων που καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν στην κοντινή πλατεία του Λατομείου τοποθετημένα σε ένα κοινό πηγάδι (οι κατάδικοι για κοινά εγκλήματα απαγχονίστηκαν, ενώ πυροβολισμοί επιφυλάχθηκαν για τους καταδικασθέντες για πολιτικούς λόγους). Gι 'αυτό το λόγο η εκκλησία ονομάστηκε ευρέως « η ενορία των απαγχονισμένων ανδρών ». Αυτά τα υπολείμματα, με την κατεδάφιση της εκκλησίας, μεταφέρθηκαν στο νεκροταφείο του Σταλιένο στα τέλη του 1800.
Η σημερινή εκκλησία
μικρογραφία| Οι αψίδες και ο [[Τρούλος|θόλος που υποστηρίζει τον κώνο ]] Η νέα εκκλησία, στην οποία μεταβιβάστηκε ο κοινοτικός τίτλος, χτίστηκε σε νεο - ρωμαϊκό στιλ, απο τον αρχιτέκτονα Λουίτζι Ροβέλι, στην πλατεία που πήρε το όνομά του από τον Νίνο Μπίσιο, σε έναν δεντρόφυτο ανοιχτό χώρο που ανοίγει στη μέση, στο κέντρο των περιοχών της περιφέρειας Καρινιάνο, το οποίο αστικοποιήθηκε στο δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα.
Περιγραφή
Το μεγάλο εσωτερικό χωρίζεται σε τρία κλίτη, χωρισμένα με συζευγμένες στήλες σε γρανίτη. Στα πλαϊνά κλίτη υπάρχουν τέσσερις βωμοί, αφιερωμένοι στην Παναγία, τον Ιωάννη Βαπτιστή, τον Άγιο Αντώνιο και τον Άγιο Ιάκωβο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία Κατηγορία:Γένοβα
Lord's
Το Lord's, γνωστό και ως Γήπεδο Κρίκετ Lord's (Lord's Cricket Ground), είναι γήπεδο κρίκετ στο Σεντ Τζονς Γουντ του Λονδίνου. Έλαβε το όνομα του από τον ιδρυτή του, Τόμας Λορντ. Αποτελεί ιδιοκτησία του Συλλόγου Κρίκετ Marylebone Cricket Club (MCC) και είναι έδρα του Middlesex County Cricket Club, του Συμβουλίου Κρίκετ Αγγλίας και Ουαλίας (ECB), του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Κρίκετ, και μέχρι τον Αύγουστο του 2005, του Διεθνούς Συμβουλίου Κρίκετ (ICC). Το Lord's αναφέρεται συχνά ως το «Σπίτι του Κρίκετ» ενώ στον χώρο του βρίσκεται το παλαιότερο αθλητικό μουσείο του κόσμου.