cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βλαδίσλαος Γ΄ της Πολωνίας
Η πρώτη εκστρατεία εναντίον των Οθωμανών
αριστερά|μικρογραφία|313x313εσ|Χάρτης των πολεμικών επιχειρήσεων στα πλαίσια της Σταυροφορίας της Βάρνας.
Η δεύτερη εκστρατεία και η καταστροφή στη Βάρνα
Ακολούθησε σύναψη δεκαετούς συνθήκης ειρήνης μεταξύ της Ουγγαρίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που εξασφάλιζε στην πρώτη την εδαφική της ακεραιότητα και επιπλέον της αναγνώριζε επιρροή στα Βαλκάνια.
Παρόλα αυτά, ο Βλαδίσλαος, απαλλαγμένος από τον πάπα ή από τον απεσταλμένο του, Ιούλιο Τσεζαρίνι, από τον όρκο που έδωσε προκειμένου να επισφραγιστεί η ειρήνη, οργάνωσε γρήγορα νέα εκστρατεία και συνοδευόμενος από τον Χουνυάντι, προέλασε προς την Αδριανούπολη, που τότε ήταν πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας.
Στις 10 Νοεμβρίου του 1444, διεξήχθη η μάχη της Βάρνας, όπου ο σταυροφορικός στρατός (που αποτελείτο κυρίως από Πολωνούς και Ούγγρους) νικήθηκε από πολυάριθμη δύναμη Οθωμανών και ο ίδιος ο Βλαδίσλαος σκοτώθηκε πραγματοποιώντας, επικεφαλής Πολωνών ιππέων, ριψοκίνδυνη επίθεση στο κέντρο της οθωμανικής διάταξης όπου βρίσκονταν ο σουλτάνος Μουράτ B΄ με το σώμα των γενίτσαρων. Κατόπιν, σύμφωνα με τουρκικές πηγές, η σορός του αποκεφαλίστηκε, ενώ το κεφάλι του τοποθετήθηκε σε κοντάρι και μετά το τέλος της μάχης μεταφέρθηκε πρώτα στην πρωτεύουσα και έπειτα στην Προύσα. μικρογραφία|229x229εσ|Ομοίωμα του Βλάντισλαβ στο κενοτάφιο του [[Καθεδρικός Ναός της Κρακοβίας|Καθεδρικού Ναού της Κρακοβίας.]] Καθώς ο Βλαδίσλαος πέθανε άτεκνος και ανύπαντρος, τον διαδέχτηκαν στον ουγγρικό θρόνο ο Λαδίσλαος Ε΄ και στην Πολωνία, μετά από τριετή περίοδο μεσοβασιλείας, ο νεότερος αδελφός του, Καζίμιρ Δ΄.
Αποτίμηση
Ο θάνατος του Βλαδίσλαου χαρακτηρίστηκε από Πολωνούς ιστορικούς ως αντίστοιχος ενός Χριστιανού μάρτυρα, που θυσίασε τη ζωή του για την πίστη του. Στον αντίποδα, επικρίθηκε ως θύμα της υπέρμετρης και αφελούς φιλοδοξίας του που τον οδήγησε σε μια καταστροφική εκστρατεία που εξυπηρετούσε περισσότερο τα ουγγρικά παρά τα πολωνικά συμφέροντα, ενάντια σε έναν εχθρό λιγότερο άμεσο από ότι οι Τάταροι της Κριμαίας, οι επιδρομές των οποίων μάστιζαν το πολωνικό βασίλειο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πολωνίας Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας Κατηγορία:Βασιλείς της Κροατίας Κατηγορία:Μονάρχες της Πολωνίας Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας
Κώστας Νικολαΐδης
Ο Κώστας Νικολαΐδης (γεννημένος στις 10 Σεπτεμβρίου 1944) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην Α΄ Εθνική σημείωσε 100 γκολ, επίδοση που τον κατατάσσει ανάμεσα στους κορυφαίους σκόρερ της Α΄ Εθνικής, διαχρονικά.
Σε συλλογικό επίπεδο
Σημαντικότερος σταθμός της καριέρας του Κώστα Νικολαΐδη υπήρξε η ΑΕΚ στην οποία πήγε το 1965 σε ηλικία 21 ετών από τον ΠΑΟ Σαφράμπολης και γρήγορα απέκτησε θέση βασικού, κατακτώντας στο διάστημα της παρουσίας του δύο πρωταθλήματα (1967-68, 1970-71) και ένα κύπελλο (1965-66).
Το 1973 αφού έμεινε ελεύθερος από την ΑΕΚ, πήγε στον ΠΑΣ Γιάννινα. Με την ομάδα των Ιωαννίνων κατέκτησε το πρωτάθλημα 1973-74 και την άνοδο στην Α εθνική.
Το 1974 πήγε στον Απόλλωνα Αθηνών, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 2 χρονιές. Τη σεζόν 1974-75 κατέκτησε το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Α΄ Εθνική και η σεζόν 1975-76 ήταν η τελευταία της καριέρας του στην Α΄ Εθνική. Υπήρξε δεινός σκόρερ και εκτός από τα 100 γκολ που σημείωσε σε αγώνες Α΄ Εθνικής, είναι και ένας από τους τέσσερις Έλληνες ποδοσφαιριστές που έχουν καταφέρει να σκοράρουν σε οκτώ συνεχόμενους αγώνες πρωταθλήματος.
Το 1976 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Νέων Λιοσίων, με τη φανέλα του οποίου τη σεζόν 1976-77 αγωνίστηκε στην Β΄ Εθνική και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία με το τέλος της περιόδου.
Στην εθνική ομάδα
Ο Κώστας Νικολαΐδης αγωνίστηκε με την εθνική Ελλάδας σε 4 αγώνες στο διάστημα 1971-73. Η πρώτη του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1971, σε φιλικό αγώνα με τη Βουλγαρία που έληξε 2-2.
Είχε ακόμα 10 συμμετοχές με την εθνική νέων.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Ορχομενού
Ο τελευταίος πειρασμός (ταινία)
Ο τελευταίος πειρασμός (Πρωτότυπος τίτλος: The Last Temptation of Christ) είναι επική θρησκευτική δραματική ταινία του 1988 σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε και σενάριο του Πωλ Σράιντερ, βασισμένο στο αμφιλεγόμενο ομότιτλο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη του 1955. Πρωταγωνιστούν οι Γουίλεμ Νταφόε, Χάρβεϊ Καϊτέλ, Μπάρμπαρα Χέρσεϊ, Αντρέ Γκρέγκορι, Χάρι Ντιν Στάντον και Ντέιβιντ Μπόουι.
Χούγκο Βολφ
Ο Χούγκο Βολφ (γερμ.: Hugo Wolf, 13 Μαρτίου 1860 - 22 Φεβρουαρίου 1903) ήταν Αυστριακός συνθέτης με καταγωγή από τη Σλοβενία, ιδιαίτερα γνωστός για τα καλλιτεχνικά τραγούδια του είδους Λίντερ (Lieder) στο οποίο επέφερε ένα ρεύμα έντονης εκφραστικότητας η οποία ήταν πρωτοφανής για τη μετέπειτα ρομαντική μουσική, η οποία συνδέεται με τη λακωνικότητα της Δεύτερης Σχολής της Βιέννης αλλά αποκλίνει διακριτά από αυτή ως προς την τεχνική.
Ο τελευταίος πειρασμός (ταινία)
Η ταινία απεικονίζει τη ζωή του Ιησού Χριστού και τον αγώνα του με διάφορες μορφές πειρασμών, όπως φόβο, αμφιβολία, κατάθλιψη, απροθυμία και λαγνεία. Το βιβλίο και η ταινία απεικονίζουν τον Χριστό να μπαίνει στον πειρασμό να φαντάζεται τον εαυτό του να συμμετέχει σε σεξουαλικές δραστηριότητες, κάτι που προκάλεσε οργή από ορισμένους Χριστιανούς. Στην ταινία περιλαμβάνεται μια δήλωση αποποίησης ευθυνών που αναφέρει Αυτή η ταινία δεν βασίζεται στα Ευαγγέλια, αλλά στη φανταστική εξερεύνηση της αιώνιας πνευματικής σύγκρουσης.
Χούγκο Βολφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Ο τελευταίος πειρασμός (ταινία)
Όπως το μυθιστόρημα στο οποίο βασίστηκε, έτσι και η ταινία προκάλεσε διαμάχη από χριστιανικές θρησκευτικές ομάδες την εποχή της κυκλοφορίας της, οι οποίες αμφισβήτησαν τις αποκλίσεις της από τις αφηγήσεις του Ευαγγελίου. Έλαβε θετικές κριτικές και ορισμένους θρησκευτικούς ηγέτες και ο Σκορσέζε έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας. Η ερμηνεία της Χέρσεϊ ως Μαρία Μαγδαληνή της χάρισε μια υποψηφιότητα για τη Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου. Η μουσική του Πίτερ Γκάμπριελ έλαβε επίσης αναγνώριση, συμπεριλαμβανομένης μιας υποψηφιότητας για την Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής. Η ερμηνεία του Νταφόε ως Ιησούς εγκωμιάστηκε, με κάποιους να πιστεύουν ότι θα έπρεπε να είχε προταθεί για το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου. Σε πλήρη αντίθεση, η ερμηνεία του Κάιτελ ως Ιούδας Ισκαριώτης δεν έτυχε καλής υποδοχής και προτάθηκε για τον Χειρότερο Β' Ανδρικό Ρόλο στα Χρυσά Βατόμουρα.
Πλοκή
Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ, ένας ξυλουργός στην Ρωμαϊκή Ιουδαία, διχάζεται ανάμεσα στις δικές του επιθυμίες και στη γνώση του για το σχέδιο του Θεού για αυτόν. Ο φίλος του Ιούδας Ισκαριώτης στέλνεται να τον δολοφονήσει επειδή συνεργάστηκε με τους Ρωμαίους για να σταυρώσει Εβραίους επαναστάτες, αλλά υποψιάζεται ότι ο Ιησούς είναι ο Μεσσίας και του ζητά να ηγηθεί ενός απελευθερωτικού πολέμου εναντίον των Ρωμαίων. Ενώ ο Ιησούς τον διαβεβαιώνει ότι το μήνυμά του είναι ένα μήνυμα αγάπης για την ανθρωπότητα, ο Ιούδας τον προειδοποιεί να μην βλάψει την εξέγερση.
Ο Ιησούς αρχίζει να κηρύττει αφού έσωσε την πόρνη Μαρία Μαγδαληνή από λιθοβολισμό και βαφτίστηκε από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Αποκτά μαθητές, μερικούς που θέλουν ελευθερία από τους Ρωμαίους, ενώ ο Ιησούς υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι πρέπει να τείνουν σε θέματα του πνεύματος. Ο Ιησούς πηγαίνει στην έρημο για να δοκιμάσει τη σύνδεσή του με τον Θεό, όπου αντιστέκεται στον πειρασμό του Σατανά. Επιστρέφοντας από την έρημο, ο Ιησούς αναζωογονείται από τη Μάρθα και τη Μαρία της Βηθανίας, οι οποίες τον ενθαρρύνουν να παντρευτεί και να κάνει παιδιά.
Αφού έκανε θαύματα, συμπεριλαμβανομένης της ανάστασης του Λάζαρου από τους νεκρούς, η διακονία του Ιησού φτάνει στην Ιερουσαλήμ, όπου διώχνει τους τοκογλύφους από το ναό. Αρχίζει να αιμορραγεί από τα χέρια του, το οποίο αναγνωρίζει ως σημάδι ότι πρέπει να πεθάνει στον σταυρό για να φέρει τη σωτηρία στην ανθρωπότητα και δίνει εντολή στον Ιούδα να τον παραδώσει στους Ρωμαίους. Ο Ιησούς συγκαλεί τους μαθητές του για ένα Πάσχα, οπότε ο Ιούδας οδηγεί μια ομάδα στρατιωτών να συλλάβουν τον Ιησού στον κήπο της Γεθσημανή. Εν τω μεταξύ ο Πόντιος Πιλάτος λέει στον Ιησού ότι πρέπει να θανατωθεί καθώς αποτελεί απειλή για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και στη συνέχεια μαστιγώνεται, χλευάζεται και οδηγείται στην Σταύρωση.
Ενώ βρίσκεται στον σταυρό, μια νεαρή κυρία που ισχυρίζεται ότι είναι ο φύλακας άγγελος του Ιησού του λέει ότι, ενώ είναι ο Υιός του Θεού, δεν είναι ο Μεσσίας και ότι ο Θεός είναι ευχαριστημένος μαζί του και θέλει να είναι ευτυχισμένος. Τον κατεβάζει από τον σταυρό και, αόρατος στους άλλους, τον πηγαίνει στη Μαρία τη Μαγδαληνή, την οποία παντρεύεται. Ζουν μια ευτυχισμένη ζωή, αλλά όταν εκείνη πεθαίνει ξαφνικά, ο Ιησούς παρηγορείται από τον άγγελό του και ξεκινάει να κάνει οικογένεια με τη Μαρία και τη Μάρθα, τις αδερφές του Λαζάρου. Ως ηλικιωμένος, ο Ιησούς συναντά τον απόστολο Παύλο να κηρύττει για τον Μεσσία και προσπαθεί να του πει ότι είναι ο άνθρωπος για τον οποίο ο Παύλος κήρυττε. Ο Παύλος τον αποκηρύσσει, λέγοντας ότι ακόμα κι αν ο Ιησούς δεν είχε πεθάνει στον σταυρό, το μήνυμά του ήταν η αλήθεια, και τίποτα δεν θα τον εμπόδιζε να το διακηρύξει. Ο Ιησούς τον συζητά, δηλώνοντας ότι η σωτηρία δεν μπορεί να θεμελιωθεί με τα ψέματα.
Κοντά στο τέλος της ζωής του, με την Ιερουσαλήμ στη δίνη της εξέγερσης, ένας ηλικιωμένος ετοιμοθάνατος Ιησούς καλεί τους πρώην μαθητές του στο κρεβάτι του. Όταν έρχεται ο Ιούδας, αποκαλύπτει ότι ο φύλακας άγγελος του Ιησού είναι στην πραγματικότητα ο Σατανάς, ο οποίος τον ξεγέλασε ώστε να πιστέψει ότι δεν έπρεπε να παραδοθεί για να σώσει τον κόσμο. Αφήνοντας πίσω την φλεγόμενη πόλη, ο Ιησούς φτάνει στο σημείο της σταύρωσής του και παρακαλεί τον Θεό να τον αφήσει να εκπληρώσει τον σκοπό του, δηλώνοντας "Θέλω να γίνω ο Μεσσίας!" Στη συνέχεια, ο Ιησούς βρίσκεται για άλλη μια φορά στον σταυρό, έχοντας ξεπεράσει τον «τελευταίο πειρασμό» να ξεφύγει από τον θάνατο, να είναι παντρεμένος και να μεγαλώσει μια οικογένεια, και την επακόλουθη καταστροφή που θα περιλάμβανε κατά συνέπεια την ανθρωπότητα. Ο Ιησούς φωνάζει "Τετελέσθε!" και πεθαίνει.
Αυτόλογη μεταμόσχευση χόνδρου τύπου maci
Η Αυτόλογη μεταμόσχευση  χόνδρου τυπου MACI είναι μια νέα μέθοδος αυτομεταμόσχευσης υαλοειδούς χόνδρου σε δύο στάδια με τη βοήθεια της πιο εξελιγμένης βιοτεχνολογίας
Ο τελευταίος πειρασμός (ταινία)
Παραγωγή
Το 1986, η Universal Studios άρχισε να ενδιαφέρεται για το έργο. Ο Σκορσέζε προσφέρθηκε να γυρίσει την ταινία σε 58 ημέρες για 7 εκατομμύρια δολάρια και η Universal τελικά έδωσε το πράσινο φως στην παραγωγή καθώς ο Σκορσέζε συμφώνησε να σκηνοθετήσει μια πιο mainstream ταινία για το στούντιο στο μέλλον (που τελικά κατέληξε να είναι το Το Ακρωτήρι του Φόβου ). Ο κριτικός και σεναριογράφος Τζέι Κουκς συνεργάστηκε με τον Σκορσέζε για να αναθεωρήσει το σενάριο του Σράιντερ. Ο Κουίν απέρριψε τον ρόλο του Ιησούς και ο Σκορσέζε τον έδωσε στον Γουίλεμ Νταφόε. Ο Στινγκ πέρασε επίσης οντισιόν τον ρόλο του Πιλάτου, με τον ρόλο να καταλήγει στον Ντέιβιντ Μπόουι. Η κύρια φωτογραφία ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1987. Το στιγμιότυπο στο Μαρόκο (πρώτο για τον Σκορσέζε) ήταν δύσκολο και οι δυσκολίες επιδεινώθηκαν από το βιαστικό πρόγραμμα. «Δουλέψαμε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης», θυμάται ο Σκορσέζε. Οι σκηνές έπρεπε να αυτοσχεδιαστούν και να επεξεργαστούν στο σετ με λίγη σκέψη, οδηγώντας τον Σκορσέζε να αναπτύξει μια μινιμαλιστική αισθητική για την ταινία. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν στις 25 Δεκεμβρίου 1987.
Μουσική
Το μουσικό σάουντρακ της ταινίας, που συνέθεσε ο Πίτερ Γκάμπριελ, έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής - Κινηματογράφου το 1988 και κυκλοφόρησε σε CD με τον τίτλο Passion, που κέρδισε ένα Grammy το 1990 για το καλύτερο άλμπουμ New Age. Η ίδια η μουσική της ταινίας βοήθησε στη διάδοση της παγκόσμιας μουσικής. Ο Γκάμπριελ συνέταξε στη συνέχεια ένα άλμπουμ με το όνομα Passion – Sources, συμπεριλαμβανομένου πρόσθετου υλικού από διάφορους μουσικούς που τον ενέπνευσαν στη σύνθεση του soundtrack ή το οποίο έκανε δείγμα για το soundtrack. Οι πρωτότυπες παρτιτούρες συγκέντρωσαν πολλούς διεθνείς καλλιτέχνες, όπως τον Πακιστανό μουσικό και τραγουδιστή Νουσράτ Φατέχ Αλί Χαν, τον Αιγύπτιο Αμπντούλ Αζίζ, τον Τούρκο φλαουτίστα Ney Kudsi Ergüner, τους Αρμένιους Doudouk Antranik Askarian και Vatche Housepian.
Αυτόλογη μεταμόσχευση χόνδρου τύπου maci
Τα τραύματα του αρθρικού χόνδρου αφορούν εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο. Η παρατεταμένη αθλητική δραστηριότητα σε συνδυασμό με την αύξηση του μέσου χρόνου ζωής στις σύγχρονες κοινωνίες, μεγαλώνουν σημαντικά τον κίνδυνο χόνδρινης βλάβης. Αποτελούν σοβαρό πρόβλημα μιας και ο υαλοειδής χόνδρος ακόμη και στη νεαρή ενήλικο ζωή, έχει πολύ περιορισμένη δυνατότητα ανάπλασης. Βλάβες στον αρθρικό χόνδρο του γόνατος και των άλλων αρθρώσεων, οδηγούν σε οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης και βαριές χειρουργικές επεμβάσεις.
Ο τελευταίος πειρασμός (ταινία)
Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 12 Αυγούστου 1988. Ενώ προβλήθηκε αργότερα ως μέρος του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας στις 7 Σεπτεμβρίου 1988. Ως απάντηση στην αποδοχή της ταινίας ως μέρος του προγράμματος του φεστιβάλ, ο σκηνοθέτης Φράνκο Τζεφιρέλι αφαίρεσε την ταινία του Young Toscanini από το πρόγραμμα.
Αυτόλογη μεταμόσχευση χόνδρου τύπου maci
Τι είναι ο υαλοειδής αρθρικός χόνδρος
Είναι το περίβλημα των άκρων των οστών που συμμετέχουν στο σχηματισμό των αρθρώσεων. Ο υγιής υαλοειδής χόνδρος είναι λευκός και ολισθηρός με ισχυρή συνοχή στη σύστασή του. Αποτελείται από χονδροκύτταρα, ειδικές πρωτεΐνες όπως οι γλυκοζαμινογλυκάνες και σημαντική ποσότητα νερού, λειτουργώντας ως αποσβεστήρας (αμορτισέρ) κατά τη χρήση των αρθρώσεων και ιδιαίτερα τη φόρτιση (εφαρμογή βάρους στην άρθρωση). Η λεία επιφάνειά του ταυτόχρονα με την παρουσία αρθρικού υγρού, διασφαλίζουν την χωρίς τριβές και φθορά λειτουργία των αρθρώσεων. Εμβιομηχανικά μπορεί να αντέξει βάρος 7 φορές μεγαλύτερο από το σωματικό βάρος του ανθρώπου.
Ο τελευταίος πειρασμός (ταινία)
Κυκλοφορία
Αν και η ταινία κυκλοφόρησε σε VHS και Laserdisc, πολλά καταστήματα ενοικίασης βίντεο, συμπεριλαμβανομένου του τότε κυρίαρχου Blockbuster Video, αρνήθηκαν να το δώσουν προς ενοικίαση ως αποτέλεσμα της αμφιλεγόμενης υποδοχής της ταινίας. Το 1997, η Criterion Collection εξέδωσε μια ειδική έκδοση του The Last Temptation of Christ, την οποία η Criterion επανέκδοσε σε DVD το 2000 και σε δίσκο Blu-ray για την Περιοχή Α τον Μάρτιο του 2012 και για την Περιοχή Β τον Απρίλιο του 2019.
Αυτόλογη μεταμόσχευση χόνδρου τύπου maci
Τι συμβαίνει όταν υποστεί βλάβη ο αρθρικός χόνδρος
Παρά τη σταθερότητα και την ισχύ του αρθρικού χόνδρου, η αναγεννητική του ικανότητα είναι πολύ μικρή. Αυτό οφείλεται στο ότι ο αρθρικός χόνδρος δεν έχει αγγειακή αιμάτωση, αλλά τρέφεται από το αρθρικό υγρό. Όταν λοιπόν υποστεί τραυματική βλάβη, η περιοχή καλύπτεται από ινώδη κι όχι υαλοειδή χόνδρο, ο οποίος δεν έχει την ίδια αντοχή και μηχανικές ιδιότητες και δεν αντέχει τα φορτία της καθημερινής ζωής. Οι ασθενείς αυτοί εμφανίζουν οίδημα, πόνο, δυσκαμψία γόνατος μόνιμα ή σε κρίσεις κι όταν η βλάβη του χόνδρου είναι ολικού πάχους δεν επουλώνεται ποτέ και οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα και χρόνιο πόνο. Οι βλάβες αυτές στη νεαρή ενήλικο ζωή μπορεί να επηρεάσουν δραματικά την ικανότητα για άθληση αλλά και για επαγγελματικές ή κοινωνικές δραστηριότητες.
Ο τελευταίος πειρασμός (ταινία)
Box office
Ο Τελευταίος Πειρασμός άνοιξε σε 123 κινηματογραφικές αίθουσες στις 12 Αυγούστου 1988, στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, και απέφερε έσοδα 401.211 δολάρια στο πρώτο Σαββατοκύριακο. Στο τέλος της κυκλοφορίας του, είχε εισπράξει 8.373.585 δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Σε διεθνές επίπεδο κέρδισε 25,4 εκατομμύρια δολάρια σε ένα παγκόσμιο σύνολο 33,8 εκατομμύριων δολαρίων.
Κριτικές
Ο ιστότοπος συγκέντρωσης κριτικών Rotten Tomatoes αναφέρει ότι το 82% των 103 κριτικών έχουν δώσει στην ταινία θετική κριτική, με μέση βαθμολογία 7,6/10. Η συναίνεση δηλώνει: Σε αντίθεση με τις κατηγορίες για ασέβεια, οι μεγαλύτερες αμαρτίες του «Τελευταίου πειρασμού» στην πραγματικότητα είναι ο αδύναμος ρυθμός και οι μικροσκοπικοί διάλογοι – αλλά το πάθος του Μάρτιν Σκορτσέζε για το θέμα λάμπει μέσα σε έναν συχνά υπερβατικό συλλογισμό για την πίστη. Το Metacritic, δίνει στην ταινία βαθμολογία 80 με βάση 18 κριτικές, υποδεικνύοντας "γενικά ευνοϊκές κριτικές".
Αυτόλογη μεταμόσχευση χόνδρου τύπου maci
Πηγές
Κατηγορία:Χειρουργικές επεμβάσεις Κατηγορία:Ορθοπεδική
Ο τελευταίος πειρασμός (ταινία)
Κριτικές
Σε μια κριτική για τους Chicago Sun-Times, ο Ρότζερ Ίμπερτ, ο οποίος αργότερα συμπεριέλαβε την ταινία στη λίστα του "Great Movies", έγραψε ότι ο Σκορσέζε και ο σεναριογράφος Σράιντερ "έδωσαν τον Ιησού το κομπλιμέντο να παίρνουν τον ίδιο και το μήνυμά του στα σοβαρά, και έχουν κάνει μια ταινία που δεν τον μετατρέπει σε μια φανταχτερή, αποκαρδιωτική εικόνα από μια θρησκευτική καρτ ποστάλ. Εδώ είναι σάρκα και οστά, αγωνίζεται, αμφισβητεί, ρωτά τον εαυτό του και τον πατέρα του ποιος είναι ο σωστός δρόμος, και τελικά, μετά από μεγάλα βάσανα, κερδίζει το δικαίωμα να πει στον σταυρό «Τετέλεσθε» . Ο Τζιν Σίσκελ από το Chicago Tribune ανέφερε: Ο Νταφόε καταφέρνει να μας παρασύρει στο μυστήριο, την αγωνία και τη χαρά της ιερής ζωής. Αυτό είναι κάθε άλλο παρά άλλο ένα από αυτά τα βαρετά βιβλικά κουστούμια. Υπάρχει πραγματική πρόκληση και ελπίδα σε αυτή την ταινία.
Μια ανασκόπηση που σχετίζεται με την Catholic News Service υποστηρίζει ότι ο Τελευταίος Πειρασμός «αποτυγχάνει λόγω καλλιτεχνικής ανεπάρκειας παρά αντιθρησκευτικής προκατάληψης». Ο Οδηγός Κινηματογράφου του Χάλιγουελ του απένειμε ένα αστέρι από τα τέσσερα, περιγράφοντάς την ταινία ως «όμορφα γυρίσματα και εντυπωσιακά, αλλά λογικά και πολύ μεγάλα». Ο Άλαν Τζόουνς απένειμε τέσσερα αστέρια από τα πέντε για τους Radio Times, χαρακτηρίζοντάς το ένα προκλητικό δοκίμιο για τη ζωή του Ιησού και «ούτε βλάσφημο ούτε προσβλητικό», αν και θεώρησε ότι ήταν «λίγο πολύ μεγάλο και ο Σκορσέζε τράβηξε μερικές γροθιές. σεβασμό στο θέμα», αλλά τις περιέγραψε ως «μικρές επικρίσεις» και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν μια «ειλικρινή δουλειά».
Τρομοκρατική ενέργεια
Στις 22 Οκτωβρίου 1988, μια ομάδα Καθολικών πυρπόλησε τον κινηματογράφο Saint Michel στο Παρίσι ενώ προέβαλλε την ταινία. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ένας εμπρηστικός μηχανισμός πυροδοτήθηκε κάτω από ένα κάθισμα στο λιγότερο επιτηρούμενο υπόγειο δωμάτιο, όπου προβαλλόταν μια διαφορετική ταινία. Ο εμπρηστικός μηχανισμός αποτελούνταν από μείγμα χλωρικού καλίου, το οποίο ενεργοποιήθηκε από ένα φιαλίδιο που περιείχε θειικό οξύ. Από την επίθεση τραυματίστηκαν δεκατρείς άνθρωποι, τέσσερις εκ των οποίων κάηκαν σοβαρά, ενώ προκλήθηκαν σοβαρές ζημιές στον κινηματογράφο.
Απειλές κατά του Σκορσέζε
Στο βιβλίο του Ρότζερ Ίμπερτ Ο Σκορσέζε από τον Ίμπερτ, ο κριτικός έγραψε για την αντίδραση στον Τελευταίο Πειρασμό, ...Ο Σκορσέζε βρέθηκε στο στόχαστρο των απειλών και των ιερεμιδών των τηλεοπτικών ευαγγελιστών. Οι απειλές ήταν αρκετά σημαντικές που ο Σκορσέζε χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει σωματοφύλακες κατά τις δημόσιες εμφανίσεις για μερικά χρόνια.
Διαμαρτυρίες
Λόγω των αποκλίσεων της ταινίας από τις αφηγήσεις του Ευαγγελίου -και ειδικά μιας σύντομης σκηνής όπου ο Ιησούς και η Μαρία Μαγδαληνή ολοκληρώνουν το γάμο τους- αρκετές χριστιανικές ομάδες οργάνωσαν φωνητικές διαμαρτυρίες και μποϊκοτάζ της ταινίας πριν και μετά την κυκλοφορία της. Μια διαδήλωση, που οργανώθηκε από έναν θρησκευτικό ραδιοφωνικό σταθμό της Καλιφόρνια, συγκέντρωσε 600 διαδηλωτές στα κεντρικά γραφεία της τότε μητρικής εταιρείας MCA της Universal Studios. Ένας από τους διαδηλωτές ντύθηκε ως Πρόεδρος της MCA, Λεβ Ουάσερμαν και προσποιήθηκε ότι κόβει τα καρφιά μέσα από τα χέρια του Ιησού σε έναν ξύλινο σταυρό. Ο Ευαγγελιστής Μπιλ Μπράιτ προσφέρθηκε να αγοράσει το αρνητικό της ταινίας από τη Universal για να το καταστρέψει. Οι διαμαρτυρίες ήταν αποτελεσματικές για να πείσουν πολλές αλυσίδες κινηματογράφων να μην προβάλουν την ταινία. Μια από αυτές τις αλυσίδες, η General Cinemas, ζήτησε αργότερα συγγνώμη από τον Σκορσέζε για αυτό.
Λογοκρισία και απαγορεύσεις
Η Mother Angelica, μια καθολική μοναχή και ιδρύτρια του Eternal Word Television Network, περιέγραψε την ταινία ως την πιο βλάσφημη γελοιοποίηση της Θείας Ευχαριστίας που έχει διαπραχθεί ποτέ σε αυτόν τον κόσμο και μια ταινία ολοκαυτώματος που έχει τη δύναμη να καταστρέφει αιώνια ψυχές. Σε ορισμένες χώρες, όπως η Ελλάδα, η Νότια Αφρική, η Τουρκία, το Μεξικό, η Χιλή και η Αργεντινή, η ταινία απαγορεύτηκε ή λογοκρίθηκε για αρκετά χρόνια. Από τον Ιούλιο του 2010, η ταινία συνέχισε να απαγορεύεται στις Φιλιππίνες και τη Σιγκαπούρη. Τον Φεβρουάριο του 2020, το Netflix αποκάλυψε ότι η ταινία είναι ένας από τους πέντε τίτλους που έχουν αφαιρεθεί από τη θυγατρική της Σιγκαπούρη κατόπιν απαίτησης της Αρχής Ανάπτυξης Μέσων Ανάπτυξης Infocomm της κυβέρνησης της Σιγκαπούρης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1988 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μαρόκο Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον Χριστιανισμό Κατηγορία:Καναδικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Ίγκορ Ταμ
Ο `Ιγκορ Γιεβγκένιεβιτς Ταμ (ρωσική γλώσσα: И́горь Евге́ньевич Тамм, 20 Ιουλίου 1895 – 12 Απριλίου 1971) ήταν Σοβιετικός φυσικός, που τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής του 1958, από κοινού με τους Πάβελ Τσερενκόφ και Ίλια Φρανκ, για την ανακάλυψη και την ερμηνεία της ακτινοβολίας Τσερενκόφ (1934), γνωστής και ως «φαινόμενο Τσερενκόφ-Βαβίλοφ».
Βιογραφία
thumb|left|250px|Ο Ταμ σε ρωσικό γραμματόσημο του 2000 με θέμα την ιδέα των [[Φωνόνιο|φωνονίων]] Σύμφωνα με ρωσικές πηγές ο Ταμ είχε γερμανική ευγενή καταγωγή από την πλευρά του πατέρα του: Ο παππούς του, Τέοντορ Ταμ, είχε μεταναστεύσει στη Ρωσία από τη Θουριγγία. Ο μελλοντικός φυσικός γεννήθηκε στο Βλαδιβοστόκ της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας, αλλά πήγε γυμνάσιο στο Ελισάβετγκραντ, το σημερινό Κιροβοχράντ της κεντρικής Ουκρανίας. Το 1913–1914 σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου μαζί με τον συμμαθητή του, μετέπειτα ιστορικό της επιστήμης Μπαρίς Χέσεν (1893-1936).
Τον Σεπτέμβριο του 1917 ο Ταμ νυμφεύθηκε τη Ναταλία Σουίσκαγια, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά: Την Ιρίνα (1921–2009, χημικό) και τον Ευγένη (1926–2008), πειραματικό φυσικό και διάσημο ορειβάτη, επικεφαλής της σοβιετικής αποστολής στο Έβερεστ το 1982.
Την Πρωτομαγιά του 1923 ο Ταμ άρχισε να διδάσκει φυσική στο Δεύτερο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας (το σημερινό «Παιδαγωγικό Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας»). Το ίδιο έτος ολοκληρωσε την πρώτη ερευνητική του εργασία, που είχε τίτλο Ηλεκτροδυναμική των ανισότροπων μέσων στην Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας. Το 1928 ο Ταμ πέρασε λίγους μήνες με τον Πάουλ Έρενφεστ στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν (Ολλανδία). Από το 1934 μέχρι τον θάνατό του το 1971 ο Ταμ ήταν επικεφαλής του θεωρητικού τμήματος στο Ινστιτούτο Φυσικής Λεμπέντεφ της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών, στη Μόσχα.
Το 1932 ο Ταμ δημοσίευσε μία εργασία όπου πρότεινε την έννοια των επιφανειακών καταστάσεων, η οποία είναι σημαντική για τη φυσική των MOSFET.
Το 1934 ο Ταμ και ο Σεμέν Αλτσούλερ πρότειναν την άποψη ότι το νετρόνιο έχει μη μηδενική μαγνητική ροπή, άποψη που έγινε δεκτή με σκεπτικισμό εκείνη την εποχή, καθώς το νετρόνιο θεωρείτο στοιχειώδες σωμάτιο χωρίς ηλεκτρικό φορτίο, και επομένως θα ήταν αδύνατο να έχει μαγνητική ροπή. Το ίδιο έτος ο Ταμ εισήγαγε την ιδέα ότι οι αλληλεπιδράσεις πρωτονίου-νετρονίου μπορούν να περιγραφούν ως μία δύναμη ανταλλαγής που μεταδίδεται από ένα άγνωστο ακόμα σωμάτιο μη μηδενικής μάζας. Η ιδέα αυτή αναπτύχθηκε αργότερα από τον Ιάπωνα φυσικό Χίντεκι Γιουκάβα σε μία θεωρία δυνάμεων μεσονίων.
Το 1945 ο Ταμ ανέπτυξε μία προσεγγιστική μέθοδο για τα προβλήματα των πολλών σωμάτων στη φυσική. Καθώς ο Αμερικανός θεωρητικός φυσικός Σίντνεϋ Ντάνκοφ την ανέπτυξε ανεξάρτητα το 1950, η μέθοδος είναι σήμερα γνωστή ως «προσέγγιση Tamm-Dancoff».
Στα χρόνια περί τα τέλη της δεκαετίας του 1940 μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο Ταμ συμμετείχε στο σοβιετικό πρόγραμμα για την ανάπτυξη πυρηνικής βόμβας: κατά την περίοδο 1949–1953, περνούσε τον περισσότερο χρόνο του στη «μυστική πόλη» του Σαρώφ, εργαζόμενος ως ένας από τους επικεφαλής της θεωρητικής ομάδας για την ανάπτυξη της βόμβας υδρογόνου. Μετά την πρώτη επιτυχημένη δοκιμή της βόμβας, το 1953, ο Ταμ παραιτήθηκε από το πρόγραμμα και επέστρεψε στο Ινστιτούτο Φυσικής Λεμπέντεφ.
Το 1951 ο Ταμ και ο Αντρέι Ζαχάρωφ πρότειναν ένα σύστημα Τόκαμακ για την επίτευξη ελεγχόμενης θερμοπυρηνικής συντήξεως: έναν τοροειδή θερμοπυρηνικό αντιδραστήρα με ισχυρότατο μαγνητικό πεδίο. Λίγο αργότερα κατασκευάσθηκαν οι πρώτες τέτοιες πειραματικές διατάξεις από το ινστιτούτο INF. Αποτελέσματα από τη σοβιετική συσκευή «μαγνητικού περιορισμού» T-3 το 1968, όταν επιτεύχθηκαν παράμετροι του πλάσματος μοναδικές για εκείνη την εποχή, έδειξαν θερμοκρασίες πάνω από μία τάξη μεγέθους (10 φορές) υψηλότερες από ό,τι αναμενόταν από τους επιστήμονες της εποχής. Και δυτικοί επιστήμονες επισκέφθηκαν το πείραμα και βεβαιώθηκαν για τις υψηλές θερμοκρασίες και περιορισμό, δημιουργώντας ένα κύμα αισιοδοξίας για τις μελλοντικές δυνατότητες του Τόκαμακ και δίνοντας το εναυσμα για την κατασκευή νέων παρόμοιων πειραμάτων. Αυτό είναι το κυρίαρχο πρότυπο για την επίτευξη μαγνητικού περιορισμού πλάσματος ακόμα και σήμερα.
Ο Ταμ πέθανε στη Μόσχα σε ηλικία 75 ετών. Ανάμεσα στους φοιτητές του, και ειδικότερα στους υποψήφιους διδάκτορες των οποίων επέβλεψε το διδακτορικό, συγκαταλέγονταν ο Βιτάλι Γκίνζμπουργκ, ο Ανατόλι Βλασόφ και ο Αντρέι Ζαχάρωφ.
Βιβλιογραφία - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί φυσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ
Ο Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ (Karl Friedrich Schinkel) ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας. Γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1781 στο Neuruppin και πέθανε στις 9 Οκτωβρίου 1841 στο Βερολίνο. Ήταν ο διασημότερος αρχιτέκτονας του νεοκλασικισμού στην Πρωσία.
Η αρχιτεκτονική του Σίνκελ, στην παραγωγικότερη περίοδό του, χαρακτηρίζεται από μια στροφή στην ελληνική παρά την αυτοκρατορική ρωμαϊκή αρχιτεκτονική, σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από το στυλ των πρόσφατων Γάλλων κατακτητών. Έτσι, ο Σίνκελ θεωρείται υποστηρικτής της Ελληνικής Αναβίωσης. Τα διασημότερα κτήριά του βρίσκονται στην περιοχή του Βερολίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Νεοκλασικοί αρχιτέκτονες
Αμίρι Κούρντι
Ο Αμίρι Κούρντι (Amiri Kurdi, γεννημένος στις 11 Σεπτεμβρίου 1991) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ελληνικής και σαουδαραβικής καταγωγής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για την Αλ Χιλάλ ΦΚ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Κούρντι διακρίθηκε στις ακαδημίες του Πανιωνίου, όπου στη συνέχεια προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα και αγωνίστηκε στη Σούπερλιγκ.
Στις 21 Αυγούστου 2014, υπέγραψε στην Αλ Αχλί του Πρωταθλήματος Σαουδικής Αραβίας.
Τον Ιούλιο του 2018, ανακοινώθηκε η απόκτηση του από τον Πανιώνιο, επιστρέφοντας στην ομάδα που αναδείχθηκε.
Στις 19 Αυγούστου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με την Αλ Χιλάλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαουδάραβες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες Μουσουλμάνοι Κατηγορία:Έλληνες σαουδαραβικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουδαραβικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί ΣΚ (Τζέντα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Χιλάλ ΦΚ
Πρασούδι Φωκίδος
Η νησίδα Πρασούδι βρίσκεται απέναντι από τα παράλια της Δωρίδος του Νομού Φωκίδας στον Κορινθιακό κόλπο, περίπου 4 ν.μ. βορειοδυτικά του Ακρωτηρίου Ψαρομύτα και νοτιοανατολικά από τα Τριζόνια. Είναι ιδιόκτητη νησίδα και μαζί με την Αγία Ειρήνη, τον Άγιο Νικόλαο, τη νησίδα Άγιο Νικόλαο, τον Άγιο Σπυρίδωνα, την Καλλιθέα, τον Κλοβινό και τα Φλαμπουράκια αποτελεί την Κοινότητα Καλλιθέας της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος.
Γεωγραφία
Το Πρασούδι βρίσκεται Ν. από τον παραθαλάσσιο οικισμό του Άγιου Σπυρίδωνα και Δ. του Κλοβινού. Μαζί με τη νησίδα Άγιο Ιωάννη και τη νήσο Τριζόνια αποτελούν τη συστάδα νησιών «Τριζόνια». Είναι κατάφυτη με πουρνάρια, πεύκα και άλλα δένδρα ενώ στην κορυφή υπάρχει ιδιωτικό εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Φανούριο. Λόγω της ιδιαίτερης αισθητικής του αξίας έχει χαρακτηριστεί ως «Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους».
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Σταύρος Λαμπριάκος
Ο Σταύρος Λαμπριάκος (γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1975 ) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός και ενίοτε ως κεντρικός αμυντικός.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής του Άρη Θεσσαλονίκης και το 1993 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα. Το καλοκαίρι του 1995 μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Αθηνών, όπου παρέμεινε για 6 αγωνιστικές περιόδους. Το 2001 αποκτήθηκε από τη Skoda Ξάνθη, συνδέοντας τη θητεία του στους «ακρίτες» με την καλύτερη μέχρι τώρα περίοδο στην ιστορία της ομάδας, καθώς πανηγύρισε 3 φορές την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ ενώ έφτασε δύο φορές στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος. Αν και το καλοκαίρι του 2008 ανανέωσε το συμβόλαιό του με τη Skoda Ξάνθη έως το 2010, τον Ιανουάριο του 2009 αποχώρησε μετά από 8,5 χρόνια από την ομάδα και επέστρεψε στην πρώτη του ομάδα, τον Άρη υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας 1,5 έτους. Το καλοκαίρι του 2010, με την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.
Στις εθνικές ομάδες
Υπήρξε μέλος της εθνικής Ελπίδων που έλαβε μέρος στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.
Το καλοκαίρι του 2012 συμμετείχε αρχικά στη διοίκηση του Άρη, αποχώρησε όμως τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Sliding Window Protocol
Γενική περιγραφή
Η βασική ιδέα στο πρωτόκολλο συρόμενου παραθύρου είναι ότι τόσο ο αποστολέας όσο και ο παραλήπτης διατηρούν ένα παράθυρο αναγνώρισης (acknowledgement). Σε κάθε πλευρά του είναι ενεργή μια διεργασία η οποία αναλαμβάνει τη σωστή μετάδοση. Περιλαμβάνει δύο μέρη, ένα το οποίο στέλνει εξερχόμενα δεδομένα και ένα το οποίο διαχειρίζεται τα εισερχόμενα. Με τον τρόπο αυτό παρέχεται full-duplex μετάδοση, καθώς ο κάθε host μπορεί να είναι ταυτόχρονα αποστολέας και παραλήπτης.
Το πρωτόκολλο είναι ικανό να θυμάται τα πακέτα που έχουν αναγνωρισθεί. Για κάθε μη-αναγνωρισμένο πακέτο χρησιμοποιείται ξεχωριστός χρονομετρητής και αν ο προκαθορισμένος χρόνος λήξει (π.χ. το πακέτο χαθεί) ο αποστολέας ξαναστέλνει τα δεδομένα. Το παράθυρο μετακινείται πέρα από όλα τα ήδη αναγνωρισμένα πακέτα, όταν ο αποστολέας επαναρυθμίζει τη θέση του. Στην πλευρά του παραλήπτη, όταν γίνει λήψη όλων των αναμενόμενων πακέτων το παράθυρο προχωράει. Το παράθυρο επομένως χωρίζει την ακολουθία των πακέτων σε
Παραλλαγές λειτουργίας
right|300px
Stop-And-Wait
Καλείται επίσης και One Bit Sliding Window Protocol. Σε αυτό το πρωτόκολλο το πλαίσιο που αποστέλεται έχει μοναδιαίο μήκος (1). Επομένως είναι απαραίτητη η αναγνώριση κάθε πακέτου πριν να αποσταλεί το επόμενο, από όπου προέρχεται και το όνομά του, που σημαίνει "σταμάτησε και περίμενε".
Το πρωτόκολλο Stop-And-Wait είναι εξαιρετικά αργό και αναποτελεσματικό. Κάθε στιγμή μπορεί να μεταδίδεται μόνο ένα πακέτο και ο αποστολέας περιμένει τουλάχιστον ένα χρόνο απόκρισης (round trip time) πριν να στείλει το επόμενο.
Go-Back-Ν
thumb|Go-Back-N|right|450px
Θεωρώντας ως βάση τον αριθμό ακολουθίας του παλαιότερου μη-αναγνωρισμένου πακέτου και λαμβάνοντας υπόψιν το επόμενο πακέτο (με αριθμό ακολουθίας k+1), έχει νόημα ο ορισμός των παρακάτω διαστημάτων:
Selective Repeat
thumb|right|Επιλεκτική επανάληψη (selective repeat)|450px Ένας άλλος τρόπος είναι να μεταδίδονται ξανά μόνο τα πακέτα που έχουν χαθεί ή καταστραφεί. Ο παραλήπτης χρησιμοποιεί buffer για όλα τα πακέτα που φτάνουν μετά από κάποιο μη-αναγνωρισμένο. Όταν ο αποστολέας τελικά αντιληφθεί το πρόβλημα με τη λήξη του προκαθορισμένου χρόνου στο χρονομετρητή ξαναστέλνει το πακέτο. Τα πακέτα επομένως μπορούν να φτάνουν εκτός σειράς. Ωστόσο, στο αμέσως ανώτερο στρώμα του OSI layer, το στρώμα δικτύου (network layer), τα πακέτα διοχετεύονται πάντα σε σειρά.
Έλεγχος Ροής
Ο αλγόριθμος που χρησιμοποιείται στο πρωτόκολλο συρόμενου παραθύρου έχει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο ροής (flow control). Συνήθως το πρωτόκολλο υλοποιείται με τρόπο τέτοιο ώστε ο παραλήπτης όχι μόνο στέλνει αναγνώριση των πακέτων που έχει λάβει, αλλά και ενημερώνει τον αποστολέα για το πλήθος των πακέτων που μπορεί να δεχτεί στη συνέχεια. Ο αριθμός των πακέτων που μπορεί να δεχτεί ο παραλήπτης αντιστοιχεί στον ελεύθερο χώρο που υπάρχει στο buffer. Καθώς ο buffer του παραλήπτη γεμίζει, ανακοινώνει μικρότερο μέγεθος παραθύρου στον αποστολέα. Αντιθέτως όταν απελευθερώνεται χώρος ενημερώνει για μεγαλύτερο μέγεθος παραθύρου. Όπως και στη διανομή πακέτων σε σειρά, πρέπει να είναι απαραίτητος ο έλεγχος ροής πριν να υλοποιηθεί στο πρωτόκολλο συρόμενου παραθύρου. Ο μηχανισμός χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στο πρωτόκολλο TCP.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτόκολλα του ίντερνετ
Α.Ο. Άρης Σύρου
Ο '''Π.Α.Σ. Άρης Σύρου''' υπήρξε ο πιο ιστορικός αθλητικός σύλλογος της Σύρου. Ιδρύθηκε το 1928 σαν αποκλειστικά ποδοσφαιρικός σύλλογος αλλά αναγνωρίστηκε ως επίσημο σωματείο από την ΕΠΟ μεταπολεμικά. Το 1968 συγχωνεύτηκε με την ομάδα Ελλάς Σύρου και δημιουργήθηκε ο Α.Ο. Σύρου. Επανιδρύθηκε το 1987 ως '''Α.Ο. "Άρης"''' και διατηρεί τμήματα μπάσκετ, που έχει αγωνιστεί στη Γ΄ Εθνική ανδρών και βόλεϊ, επίσης με παρουσίες στη Γ΄ Εθνική.
Ίδρυση και πρώτα φιλικά
thumb|right|250px|Ο Άρης Σύρου το 1932. Ο "ΠΑΣ Άρης Σύρου" ιδρύθηκε το 1928 ως ποδοσφαιρικό σωματείο από τους Μηνά Διακάκη, Κων. Αραγιάννη και Κων. Βελισσαρόπουλο αλλά αναγνωρίστηκε από το πρωτοδικείο τον Ιούλιο του 1946. Προπολεμικά αναφέρεται πως τα Χριστούγεννα του 1934 επιβλήθηκε με 3-2 (ημίχρονο 0-0) του πρωταθλητή Σύρου "Ερμή" με σκόρερ τον Λιάβαρη. Ο αγώνας έγινε στο γήπεδο της Σχολής Εφέδρων Αξιωματικών με διαιτητή τον Δ. Βελισσαρόπουλο, ενώπιον εκατοντάδων φιλάθλων :
" Σήμερον ημέραν των Χριστουγέννων οι φίλαθλοι της νήσου μας παρηκολούθησαν τον μετ' αγωνίας αναμενόμενον ποδοσφαιρικόν αγώνα μεταξύ της πρωταθλητρίας της πόλεώς μας "Ερμής" και της διεκδικητρίας του πρωταθλήματος "Άρης".
Μεταπολεμικά πρωτοαναφέρεται στις 4 Αυγούστου 1946, όταν φιλοξένησε τον Ολυμπιακό Ταμπουρίων από τον οποίο ηττήθηκε με 2-5 σε φιλικό αγώνα. Στις 8 Σεπτεμβρίου φιλοξένησε την Υπεροχή Νεαπόλεως (σημερινός Αστέρας Εξαρχείων). Δεν είναι γνωστό το αποτέλεσμα αλλά η Υπεροχή δημοσίευσε ευχαριστήρια επιστολή για τη φιλοξενία:
"Το Δ.Σ. και οι ποδοσφαιρισταί της Υπεροχής Νεαπόλεως ευχαριστούν θερμώς το Δ.Σ., ποδοσφαιριστάς και φιλάθλους του Άρεως Σύρου δια τας πολλαπλάς των περιποιήσεις. Συγκινητικαί και αλησμόνητοι θα μείνουν εις όλους αι εξαιρετικαί περιποιήσεις των κ.κ. Δεσύπρη, Κορφιάτου και Αλέκου."
Επίσης, από κοινού με την "Ελλάδα Σύρου" διοργάνωναν φιλικά τουρνουά, καλύπτοντας τα έξοδα φιλοξενίας των αντιπάλων. Τη σεζόν 1946-47 είναι γνωστά τα φιλικά του Άρη με: Άτλαντα Δραπετσώνας (2-2), Άρη Αγ. Διονυσίου Πειραιά (1-0), Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών (1-4) κ.ά. Στις 26 Φεβρουαρίου 1947 με τη "Μικτή Σύρου" που νίκησε 3-1 τη Σχολή Εφέδρων μετείχαν έξι παίκτες του Άρεως, οι: Δεναξάς (τερμ.), Στυνάκης, Σκορδής, Βασιλικός, Κορφιάτης, Ρούσος.
Οι αγώνες με την Ελλάδα
Στις 2 Μαρτίου 1947 δόθηκε ένας αγώνας μεταξύ των παικτών των δύο συριανών ομάδων, οι οποίοι δεν αγωνίστηκαν με τα χρώματα των ομάδων τους αλλά ως Μικτές Σύρου Α΄ και Β΄, αποτελούμενες από παίκτες και των δυο ομάδων ώστε να είναι περίπου ισοδύναμες. Το αποτέλεσμα 6-5 υπέρ της Μικτής Β΄. Οι συριανοί παίκτες που αγωνίστηκαν ήταν:
Το πρώτο γνωστό ματς μεταξύ των δύο συριανών συλλόγων διεξήχθη στις 30 Ιανουαρίου 1948 παρουσία 6.000 θεατών και των επισήμων αρχών. Νικήτρια ανδείχθηκε η "Ελλάς" με 2-0 (0-0) με γκολ των Ξαγοράρη 70΄ και Λιγνού 85΄.
Αν και ανεπίσημο σωματείο, ο Άρης ήταν γνωστός και εκτός Σύρου, όπως αποδεικνύει ένα δημοψήφισμα για το δημοφιλέστερο επαρχιακό σωματείο που διοργάνωσε το 1949 η "Αθλητική Ηχώ" μεταξύ των αναγνωστών της, στο οποίο ο Άρης πήρε 91 ψήφους (27η θέση), αφήνοντας πίσω του γνωστούς συλλόγους, όπως: Παναρκαδικός, Δόξα Δράμας, Παναιγιάλειος, Ολυμπιακός Χαλκίδας κλπ.
Αναγνώριση και ένταξη στην ΕΠΟ
Ο "Άρης Ερμουπόλεως" αναγνωρίστηκε ως νόμιμος σύλλογος από το Υπ. Παιδείας τον Μάιο του 1951. Το 1952 εντάχθηκε και στην ΕΠΟ χωρίς να ενταχθεί σε συγκεκριμένη Ένωση. Έτσι, μετείχε μόνο στο Κύπελλο Ελλάδος και στο άτυπο πρωτάθλημα Σύρου με αντιπάλους την Ελλάδα Σύρου και τον Κεραυνό Άνω Σύρου (που νομιμοποιήθηκε επίσης το 1951 από το Υπ. Παιδείας). Στις αρχές της δεκαετίας του '50 στον Άρη αγωνίζονταν οι: Θεοδώρου, Δαφνάς, Τζουβελέκης, Αγωιτάκης, Δαμίγος, Βαπτισμάς, Δούναβης, Γαβαλάς, Καλαφάτης, Γεράρδης, Τορνάρης, Λαιμός, Κρεατσούλας.
Εκτός από ποδοσφαιρική δράση, το Νοέμβριο του 1950 ο Άρης διοργάνωσε αγώνες στίβου στο στάδιο της Σχολής Εφέδρων με τη συμμετοχή μαθητών του Γυμνασίου, εφέδρων της Σχολής και μαθητριών του Γυμνασίου Θηλέων.
Πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος
Στην πρώτη συμμετοχή του, τη σεζόν 1952-53, απέκλεισε την συμπολίτισσα Ελλάδα με 2-1 στις 19 Οκτωβρίου 1952. Στον επόμενο γύρο αρχικά είχε κληρωθεί με τον Πολυκράτη Σάμου, ο οποίος αποσύρθηκε διότι δεν μπορούσε να καλύψει τα έξοδα μετάβασης του Άρη στη Σάμο, όπως προέβλεπε ο κανονισμός του Κυπέλλου. Τότε ο Άρης ζήτησε να αγωνιστεί με αθηναϊκή ομάδα για περισσότερες εισπράξεις. Όμως, ένα λάθος των άπειρων παραγόντων του, τού στοίχισε τον αποκλεισμό. Ένα παιχνίδι που έδωσαν με μια μικτή ομάδα του Λιμενικού χωρίς την άδεια της ΕΠΟ, επέφερε μια 45ήμερη τιμωρία από κάθε αγώνα και φυσικά τον αποκλεισμό από τη συνέχεια του Κυπέλλου.
Τη σεζόν 1953-54 ξεκίνησε αποκλείοντας την Ελλάδα με 3-2 στην παράταση (προηγήθηκε 0-2 η Ελλάς με τον Χατζηνιάν 10΄, 15΄) με γκολ των Δαφνά (30΄), Δαμίγου (85΄) και (104΄). Στη συνέχεια υποδέχτηκε τον Ατρόμητο Πειραιά, σε έναν επεισοδιακό αγώνα που διεκόπη στο 86΄, όταν φίλαθλοι εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο θεωρώντας πως το νικητήριο γκολ που μόλις είχε πετύχει ο Ατρομήτος ήταν οφσάιντ (σκορ 2-1).
Τη σεζόν 1954-55, αφού απέκλεισε την Ελλάδα, παρά λίγο να πετύχει τη μεγάλη έκπληξη με αντίπαλο την Προοδευτική, με την οποία έπαιξε τρεις φορές. Ο αγώνας διεξήχθη στη Σύρο με σφοδρή κακοκαιρία αλλά διεκόπη στο ημίχρονο λόγω ακαταλληλότητας του γηπέδου, ενώ ο Άρης προηγείτο στο σκορ με 1-0. Ξανάγινε ένα μήνα αργότερα στη Νίκαια, όπου ο Άρης απέσπασε ισοπαλία 0-0, έπειτα από ημίωρη παράταση με πρωταγωνιστή τον τερματοφύλακα Λαιμό, ενώπιον 3.000 θεατών. Ο αγώνας επαναλήφθηκε την επόμενη ημέρα, οπότε αποκλείστηκε από ένα γκολ στο 75΄, αφού προηγουμένως ο Λαιμός είχε αποκρούσει πέναλτι. Στην επιστροφή του στη Σύρο γνώρισε αποθεωτική υποδοχή από χιλιάδες φιλάθλους που έσπευσαν στο λιμάνι.
Τη σεζόν 1955-56, αφού απέκλεισε την Ελλάδα με 1-0 (Δαμίγος 32), στη συνέχεια απέκλεισε την Παλαιά Κοκκινιά με 2-1 (Παπουτσάκης, Δαμίγος) αλλά δεν είναι γνωστός ο επόμενος αντίπαλος.
Τη σεζόν 1956-57 απέκλεισε την Ελλάδα (η οποία προηγουμένως είχε αποκλείσει τη νέα ομάδα "Α.Ο. Ερμούπολις") και στη συνέχεια αποκλείστηκε από τους "Φιλάθλους Πειραιά" αλλά δεν είναι γνωστό το αποτέλεσμα.
Φλαβία Καισαρησία
δεξιά|μικρογραφία|404x404εσ| [[Ρωμαϊκή Βρετανία|Η Ρωμαϊκή Βρετανία περίπου μ.Χ & nbsp;  410, χωρίς κερδοσκοπικά επαρχιακά σύνορα.]] Η Φλαβία Καισαρησία, λατιν.: Flavia Caesariensis (δηλ. καισαρική επαρχία του Φλάβιου), μερικές φορές γνωστή ως Βρετανία Φλαβία (Britannia Flavia), ήταν μία από τις επαρχίες της διοίκησης των Βρετανιών που δημιουργήθηκε κατά τις Διοκλητιανές Μεταρρυθμίσεις στα τέλη του 3ου αι. Πιθανότατα δημιουργήθηκε μετά την ήττα του σφετεριστή Αλλέκτου από τον Κωνστάντιο Α΄ Χλωρό το 296 μ.Χ. και αναφέρεται περί το 312 στον Κατάλογο της Βερόνας των ρωμαϊκών επαρχιών. Φαίνεται ότι πήρε το όνομά της από τους Φλάβιους, το γένος τού Χλωρού, και πιθανότατα βρισκόταν δίπλα στη Mαξίμα Καισαρησία, αλλά οι θέσεις και οι πρωτεύουσές τους παραμένουν αβέβαια. Προς το παρόν, οι περισσότεροι μελετητές τοποθετούν τη Flavia Caesariensis στα νότια Πέννινα όρη, φτάνοντας πιθανώς στη Θάλασσα της Ιρλανδίας και συμπεριλαμβανομένων των εδαφών των Iσενών. Η πρωτεύουσά της τοποθετείται μερικές φορές στο Lindum Colonia (Λίνκολν). αριστερά|μικρογραφία|283x283εσ| Η παραδοσιακή διάταξη των ύστερων ρωμαϊκών επαρχιών κατά τον [[Ουίλιαμ Κάμντεν|Κάμντεν, που τοποθετεί τη Φλαβία στην κεντρική Αγγλία. Με βάση τη σύγχρονη αρχαιολογία, είναι γνωστό ότι τουλάχιστον το Κορίνιον ήταν μέρος της Bρετανίας I.]] αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Μία άλλη πιθανή διάταξη των ύστερων ρωμαϊκών επαρχιών, με πιο βόρεια σύνορα για τη Φλαβία
Α.Ο. Άρης Σύρου
Πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος
Τη σεζόν 1957-58 μπήκε στην ιστορία του θεσμού, όταν κληρώθηκε με τον Εθνικό Πειραιά και ηττήθηκε με 0-10, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα σκορ στην ιστορία του Κυπέλλου Ελλάδος.
Φλαβία Καισαρησία
Ιστορία
Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση, η Βρετανία διοικήθηκε ως ενιαία επαρχία από το Καμουλόδουνον (Κόλτσεστερ) και στη συνέχεια το Λονδίνιον (Λονδίνο) μέχρι τις Μεταρρυθμίσεις τού Σεβήρου μετά την εξέγερση του κυβερνήτη της Κλοδίου Αλβίνου. Αυτά χώρισαν την επικράτεια σε Άνω Βρετανία και Κάτω Βρετανία (Britannia Superior και Britania Inferior), των οποίων οι αντίστοιχες πρωτεύουσες ήταν το Λονδίνιον και το Eβόρακον (York). Κατά τις πρώτες φάσεις των Μεταρρυθμίσεων τού Διοκλητιανού, η Βρετανία βρισκόταν υπό τον έλεγχο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας του Αλλέκτου ως μέρος της εξέγερσης των Καραυσίων. Κάποια στιγμή μετά την ανάκτηση τού εδάφους από τον Κωνστάντιο Α΄ Χλωρό το 296 μ.Χ., η διοίκηση των Βρετανών (με τοποτηρητή της στο Λονδίνιο) ιδρύθηκε και έγινε τμήμα της πραιτωριανής επαρχίας της Γαλατίας. Οι δύο Βρετανίες χωρίστηκαν σε τρεις, τέσσερις ή πέντε επαρχίες, που φαίνεται να έφεραν τα ονόματα Πρίμα, Δευτέρα, Mαξίμα Καισαρησία και (πιθανώς) Φλαβία Καισαρησία και Βαλεντία.
Α.Ο. Άρης Σύρου
Πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος
Τέλος, τη σεζόν 1958-59 στον αγώνα "Άρη-Ελλάδος" υπήρξε υπερβολικός φανατισμός, με αποτέλεσμα ο διαιτητής να διακόψει τον αγώνα στο 22΄ της παράτασης ενώ το σκορ ήταν 2-1 υπέρ της Ελλάδος, όταν του επιτέθηκε ο Γαλαίος του Άρη. Ο Άρης μηδενίστηκε, ο παίκτης τιμωρήθηκε με αποκλεισμό ενός έτους, ενώ με ένα μήνα τιμωρήθηκαν οι Δούναβης (Άρη) και Ιωσηφίδης (Ελλάδος) που συνεπλάκησαν μεταξύ τους. Τελικά, μηδενίστηκε και η Ελλάς διότι ο παίκτης της Μιχάλοβιτς δεν είχε έγκυρο δελτίο.
Συγχώνευση με Ελλάδα
Το 1968 η δικτατορία επέβαλε τη συγχώνευση του Άρη Σύρου με την Ελλάδα Σύρου, από την οποία δημιουργήθηκε ο Α.Ο. Σύρου. Το αντάλλαγμα ήταν η ένταξη του νεού συλλόγου στην Ε.Π.Σ. Πειραιώς, όπου ανέβηκε αμέσως τις κατηγορίες και έφτασε στη Β΄ Εθνική. Παρά την ίδρυση του ΑΟ Σύρου, φαίνεται πως ο Άρης συνέχισε να υπάρχει για κάποιο διάστημα, διότι τον Ιούνιο του 1971 υπέβαλε αίτηση ένταξης στην ΕΠΣ Πειραιά. Όμως, στην Ένωση εντάχθηκε ο Αστήρ Σύρου.
Επανίδρυση
Το 1997 παλιοί παράγοντες του συλλόγου, σε συνεργασία με νεώτερους φιλάθλους, ίδρυσαν ξανά το σύλλογο χρησιμοποιώντας το καταστατικό του συλλόγου "Α.Ο. ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΣΥΡΟΥ", τον οποίο μετονόμασαν σε "Α.Ο. Άρης Σύρου".
Φλαβία Καισαρησία
Ιστορία
Η τοποθέτηση και οι πρωτεύουσες αυτών των όψιμων βρετανικών επαρχιών είναι αβέβαιες, αν και ο Κατάλογος Αξιωμάτων αναφέρει τον κυβερνήτη (praeses) της Φλαβίας, που ήταν από την τάξη των ιππέων, καθιστώντας απίθανο να είχε έδρα στο Λονδίνιον. Ο κατάλογος των επισκόπων που παρακολούθησαν το 314 τη Σύνοδο της Αρλ, είναι προφανώς φθαρμένος, αλλά γενικά θεωρείται ότι μιμείται τη ρωμαϊκή διοίκηση: ο προσδιορισμός του Lindum Colonia ως πρωτεύουσας της επαρχίας βασίζεται σε προτεινόμενες τροποποιήσεις τού ενός ή του άλλου επισκόπου από τις πόλεις Londinensi και colonia Londinensium,. Αυτές οι τροποποιήσεις είναι άκρως εικασίες: ο επίσκοπος Ussher προτείνει την Colonia, ο Σέλντεν το Camaloden ή Camalodon και ο Σπέλμαν το Camalodunum (όλα τα διάφορα ονόματα του Κόλτσεστερ). Ο Κάμπτεν το πήρε ως Caerleon, με τον επίσκοπο Στίλινγκφλητ και τον Θάκερεϋ να προτείνουν ότι ένα γραφικό λάθος δημιούργησε το Civ. Col. Londinο. από ένα πρωτότυπο Civ. Col. Leg. ΙΙ (δηλ. το Caerleon).
Α.Ο. Άρης Σύρου
Τμήμα Καλαθοσφαίρισης
Το 1997 ο Α.Ο. "Άρης" ίδρυσε το Τμήμα και  εντάχθηκε στην Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Κυκλάδων. Έχει κατακτήσει μια φορά τον τίτλο στο πρωτάθλημα ανδρών Κυκλάδων και Αιγαίου και τη σεζόν 2000-01 αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική. Επίσης, διατηρεί τμήμα γυναικών και τμήματα υποδομής παίδων και εφήβων. Το 2002 κατέκτησε το πρωτάθλημα Εφήβων και έφτασε ως τα προημιτελικά του πανελληνίου πρωταθλήματος.
Φλαβία Καισαρησία
Ιστορία
Περιγράφοντας τις μητροπολιτικές έδρες της πρώιμης βρετανικής εκκλησίας που ιδρύθηκε από τους Αγίους Φάγκαν και "Ντούβιαν", ο Γεράλδος της Ουαλίας τοποθετεί τη Φλαβία γύρω από το Λονδίνο, επεκτείνοντας τη Mερκία. Η με μεγάλη επιρροή πλαστογραφία τού Μπέρτραμ Η Περιγραφή της Βρετανίας την τοποθετεί με παρόμοιο τρόπο: αν και δεν περιελάμβανε το Λονδίνο, περιλάμβανε την κεντρική Αγγλία και δεσμευόταν από το Σέβερν, τον Τάμεση, τη Βόρεια Θάλασσα και το Χάμπερ και Μέρσεϊ: αυτό έγινε αποδεκτό για έναν αιώνα από τη δεκαετία του 1740 έως τη δεκαετία του 1840 πριν αποκαλυφθεί ως πλαστό. Οι σύγχρονοι μελετητές τοποθετούν συνήθως το Λονδίνιον στη Mαξίμα και όχι στη Φλαβία. Ο Μπέρλυ υποστήριξε ότι η Mαξίμα και η Φλαβία αποτελούνταν αρχικά από μία ενιαία επαρχία, η οποία έλαβε το όνομα Βρετανία Καισαρησία (Britannia Caesariensis) ως ένδειξη εύνοιας για την υποστήριξη κατά του στασιαστή Aλλέκτου το 296. Αν και η Φλαβία συνήθως πιστεύεται ότι σχηματίστηκε από την παλαιά επαρχία της Κάτω Βρετανίας, ο Μπέρλυ προτείνει ότι η Άνω Βρετανία χωρίστηκε στα δύο (μεταξύ Πρώτης και Καισαρησίας) και μετά σε τρία (Πρώτη, Mαξίμα και Φλαβία). Αυτό επαναλαμβάνει την προηγούμενη θεωρία του Κάμντεν (στηριζόμενος στον Σέξτο Ρούφο) ότι η Μαξίμα σχηματίστηκε πρώτα και η Φλαβία ακολούθησε κάποια στιγμή μετά. Οι υποστηρικτές μίας μεταγενέστερης δημιουργίας της Φλαβίας σημειώνουν, ότι δεν χρειάζεται να αναφέρεται στον ίδιο τον Κωνστάντιο Α΄ Χλωρό: αντίθετα, μπορεί να τιμούσε οποιονδήποτε από τους Κωνσταντίνο Α΄, τον Βαλεντινιανό Α΄ ή τον Θεοδόσιο Α΄.