cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εμβόλιο COVID-19
Κύηση
Σχετικά με τις εγκυμονούσες, σύμφωνα με την πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών Μαρία Θεοδωρίδου, η επίσημη σύσταση είναι να γίνεται εμβολιασμός σε εγκύους μόνο με εμβόλια τεχνολογίας mRNA και όχι ιικών φορέων λόγω περιορισμένων επιστημονικών δεδομένων, παρότι το εμβόλιο COVID-19 φέρεται να μην έχει επιβάρυνση ούτε στην έγκυο, αλλά ούτε και στο κύημα. Στην περίπτωση που η γυναίκα εγκυμονεί τη στιγμή του εμβολιασμού χωρίς να το γνωρίζει, ο εμβολιασμός δεν επηρεάζει την πορεία της εγκυμοσύνης, γιατί το mRNA δεν εισχωρεί στον πλακούντα και δεν επιδρά στο έμβρυο. Η έγκυος γυναίκα θα πρέπει σε συνεννόηση με τον γιατρό της να σταθμίσει κατά περίπτωση τους κινδύνους έκθεσης στον κορονοϊό με τις παρενέργειες που ενδέχεται να προκαλέσει το εμβόλιο για να προχωρήσει στον εμβολιασμό κατά της COVID-19.
Με νεότερη του σύσταση στις 30 Ιανουαρίου 2021, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναθεώρησε τις προηγούμενες επιφυλάξεις του για τις εγκυμονούσες θεωρώντας ότι δεν υφίστανται συγκεκριμένοι κίνδυνοι μεγαλύτεροι από τα οφέλη του εμβολιασμού των εγκύων γυναικών.
Σχετικά με τις θηλάζουσες, δεν υπάρχουν δεδομένα για παρενέργειες για τις ίδιες καθώς και για τα θηλάζοντα τέκνα, ενώ σύμφωνα με την καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμοξιωλογίας ΕΚΠΑ Μαρία Τσολιά, δεν υπάρχουν ενδείξεις για ανεπιθύμητες επιδράσεις.
Σύμφωνα με πρόσφατη αμερικάνικη μελέτη μπορούν να παρατηρηθούν αντισώματα κορονοϊού στο μητρικό γάλα, από εμβολιασμένη μητέρα με εμβόλια των Pfizer/BioNTech και Moderna.
Νότιος Αφρική
Η Νότια Αφρική ανακοίνωσε ότι αναστέλλει προσωρινά το πρόγραμμα εμβολιασμού κατά της Covid-19, στις 7 Φεβρουαρίου, λόγω έρευνας, στην οποία καταγράφονταν μειωμένη αποδοτικότητα του εμβολίου στη νοτιοαφρικανική μετάλλαξη του Sars-Cov-2.
Ευρωπαϊκή Ένωση
μικρογραφία|Χώρες που ανέστειλαν προσωρινά τον εμβολιασμό. Τον Μάρτιο του 2021, περισσότερες από 20 ευρωπαϊκές χώρες είχαν αναστείλει τον εμβολιασμό με το εμβόλιο της AstraZeneca, ανάμεσά τους η Γερμανία και η Γαλλία, για προληπτικούς λόγους, μετά την αναφορά εμφάνισης θρομβώσεων σε εμβολιασθέντες.
Σε ανακοίνωσή του ο ΕΜΑ αναφέρει ότι το εμβόλιο δεν σχετίζεται με αύξηση του συνολικού κινδύνου θρόμβων αίματος (θρομβοεμβολικά επεισόδια) σε όσους το λαμβάνουν. Επίσης, δεν υπάρχει κάποιου είδους πρόβλημα με συγκεκριμένες παρτίδες ή παραγωγικές μονάδες. Ωστόσο, το εμβόλιο μπορεί να σχετίζεται με πολύ σπάνιες περιπτώσεις θρόμβων αίματος που έχουν σχέση με θρομβοπενία, δηλαδή χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων (στοιχεία στο αίμα που το βοηθούν να πήξει) με ή χωρίς αιμορραγία, συμπεριλαμβανομένων σπάνιων περιπτώσεων θρόμβων στα αγγεία που στραγγίζουν αίμα από τον εγκέφαλο (θρόμβωση των φλεβωδών κόλπων και των εγκεφαλικών φλεβών ή CVST).
Η επιτροπή του ΕΜΑ, η οποία εξέτασε τα δεδομένα, περιλάμβανε ειδικούς με εξειδίκευση στις διαταραχές του αίματος και συνεργάστηκε με τον βρετανικό Ρυθμιστικό Οργανισμό Φαρμάκων και Προϊόντων Υγειονομικής Περίθαλψης (MHRA). Σε 20 εκατομμύρια άτομα που εμβολιάστηκαν στο ΗΒ και στον ΕΟΧ, εμφανίστηκαν 469 περιπτώσεις θρομβοεμβολικών επεισοδίων (191 στον ΕΟΧ). Από αυτές αναφέρθηκαν 7 περιπτώσεις θρόμβων αίματος σε πολλαπλά αιμοφόρα αγγεία (διάχυτη ενδαγγειακή πήξη ή DIC) και 18 περιπτώσεις με CVST. Οι 9 περιπτώσεις κατέληξαν σε θάνατο, κυρίως ατόμων κάτω των 55 ετών και κυρίως γυναικών. Παρόλο που δεν έχει αποδειχθεί αν υπάρχει αιτιώδης σχέση με το εμβόλιο, είναι εντούτοις πιθανή, κάτι το οποίο απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση.
Ο ΕΜΑ τονίζει ότι λόγω της επικινδυνότητας της COVID-19, τα οφέλη του εμβολίου στην πρόληψη από τον ιό υπερτερούν των κινδύνων των παρενεργειών. Επίσης αναφέρει ότι το εμβόλιο της AstraZeneca δεν σχετίζεται με αυξημένο συνολικό κίνδυνο διαταραχών πήξης του αίματος και συνιστά σε όσους έχουν εμβολιαστεί με το εμβόλιο αυτό και έχουν τα εξής συμπτώματα:
να αναζητήσουν ιατρική υποστήριξη από έναν επαγγελματία υγείας.
Αναλόγως, το γερμανικό Ινστιτούτο Πάουλ Έρλιχ συμβουλεύει όσους έχουν κάνει το εμβόλιο και αισθάνονται αδιαθεσία για περισσότερες από τέσσερις μέρες μετά τον εμβολιασμό, με συμπτώματα όπως ο επίμονος πονοκέφαλος και η σημειακή αιμοραγία του δέρματος, να αναζητήσουν αμέσως την ιατρική θεραπεία.
Μετά την ανακοίνωση του ΕΜΑ στις 18 Μαρτίου 2021, οι ευρωπαϊκές χώρες η μία μετά την άλλη επανεκκίνησαν τους εμβολιασμούς με το εμβόλιο της AstraZeneca. Κάποιες χώρες, εντούτοις, περιόρισαν τη χρήση του εμβολίου σε συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες. Για τις υπόλοιπες χώρες, προς το παρόν, λόγω των περιορισμένων ποσοτήτων εμβολίων, δεν υπάρχουν περιθώρια για απόρριψη ενός εμβολίου έναντι άλλου, γιατί το ρίσκο από την καθυστέρηση του εμβολιασμού είναι πολλαπλάσιο από το όφελος, ιδιαίτερα για τις μεγαλύτερες ηλικίες, αφού πιθανή επιμόλυνση στο διάστημα που θα περιμένει κάποιος για το εμβόλιο της επιλογής του, βάζει σε κίνδυνο την ασφάλεια και την υγεία του.
Μετά την επαναληπτική ανακοίνωση του ΕΜΑ για το εμβόλιο της AstraZeneca στις 7 Απριλίου 2021, ακολούθησε έκτακτη τηλεδιάσκεψη Υπουργών Υγείας της ΕΕ. Ο εμβολιασμός στις περισσότερες χώρες της ΕΕ συνεχίστηκε χωρίς ηλικιακούς περιορισμούς. Στις υπόλοιπες χώρες ο εμβολιασμός συνεχίστηκε με ηλικιακούς περιορισμούς και με το κατώτατο όριο χορήγησης να κυμαίνεται από 30 έως 60 ετών, ανάλογα με τη χώρα.
Συνδυασμός δύο διαφορετικών εμβολίων
Με βάση πρόσφατες έρευνες, ο συνδυασμός δύο διαφορετικών εμβολίων COVID-19 παρέχει προστασία ισοδύναμη με αυτή των εμβολίων mRNA — συμπεριλαμβανομένης της προστασίας έναντι της παραλλαγής Δέλτα. Τα άτομα αυτά δημιουργούν ισχυρές ανοσολογικές αποκρίσεις, με παρενέργειες όχι χειρότερες από αυτές που προκαλούνται από τυπικά σχήματα.
Διάρκεια ανοσίας
Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι τα πλήρως εμβολιασμένα άτομα και όσοι έχουν μολυνθεί προηγουμένως με SARS-CoV-2 έχουν χαμηλό κίνδυνο επακόλουθης μόλυνσης για τουλάχιστον 6 μήνες. Τα δεδομένα είναι επί του παρόντος ανεπαρκή για τον προσδιορισμό ενός ορίου τίτλου αντισωμάτων που υποδεικνύει πότε ένα άτομο προστατεύεται από μόλυνση. Πολλαπλές μελέτες δείχνουν ότι οι τίτλοι αντισωμάτων συσχετίζονται με την προστασία σε επίπεδο πληθυσμού, αλλά οι προστατευτικοί τίτλοι σε ατομικό επίπεδο παραμένουν άγνωστοι. Για ορισμένους πληθυσμούς, όπως οι ηλικιωμένοι και οι ανοσοκατεσταλμένοι, τα επίπεδα προστασίας μπορεί να μειωθούν τόσο μετά από εμβολιασμό όσο και μετά από μόλυνση. Τέλος, τα τρέχοντα στοιχεία δείχνουν ότι το επίπεδο προστασίας μπορεί να μην είναι το ίδιο για όλες τις παραλλαγές του ιού.
Καθώς νέα δεδομένα συνεχίζουν να εμφανίζονται, οι συστάσεις θα ενημερώνονται περιοδικά, ανάλογα με τις ανάγκες. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι προς το παρόν, δεν υπάρχει εξουσιοδοτημένο ή εγκεκριμένο τεστ που να μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι πάροχοι ή το κοινό για να προσδιορίσουν με αξιοπιστία εάν ένα άτομο προστατεύεται από μόλυνση.
Προσβασιμότητα
Τα κράτη ανταγωνίζονται για το ποιο θα έχει την αμεσότερη πρόσβαση στις διαθέσιμες δόσεις των εγκεκριμένων εμβολίων προχωρώντας σε συμβάσεις προαγοράς με τις εταιρίες πριν ακόμα αυτά εγκριθούν και διατεθούν. Αν και τα πιο πλούσια κράτη αντιπροσωπεύουν μόνο το 14% του παγκόσμιου πληθυσμού, από τις 15 Νοεμβρίου 2020, είχαν συμβληθεί να αγοράσουν το 51% όλων των προπωλημένων δόσεων. Τα περισσότερα από αυτά τα κράτη, αγόρασαν περισσότερες δόσεις από ό,τι ήταν αναγκαίο για να καλύψουν ολόκληρο τον πληθυσμό τους.
Στις 18 Ιανουαρίου 2021, ο Γενικός Διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, Τέντρος Άντανομ (Tedros Adhanom), προειδοποίησε για την άνιση διανομή των εμβολίων, δηλώνοντας: «Πάνω από 39 εκατομμύρια δόσεις εμβολίου έχουν πλέον χορηγηθεί σε τουλάχιστον 49 χώρες με υψηλότερο εισόδημα. Μόνο 25 δόσεις έχουν δοθεί σε μία χώρα με χαμηλότερο εισόδημα. Όχι 25 εκατομμύρια, όχι 25 χιλιάδες, μόλις 25."
Επίσης κράτη τα οποία βρίσκονται σε μακροχρόνιες εδαφικές διαμάχες, έχουν εκφράσει κατηγορίες ότι τα ανταγωνιστικά κράτη προς αυτά, έχουν προσπαθήσει να εμποδίσουν την πρόσβασή τους σε διαθέσιμες δόσεις εμβολίων. Η Παλαιστίνη κατηγόρησε το Ισραήλ ότι μπλοκάρει την παράδοση εμβολίων στη Γάζα, ενώ η Ταϊβάν κατηγόρησε ότι η Κίνα παρεμπόδισε τις προσπάθειές της να προμηθευτεί δόσεις εμβολίου.
Στις 24 Φεβρουαρίου 2021, η Γκάνα, έγινε η πρώτη χώρα που παρέλαβε εμβόλια ενάντια στη λοίμωξη COVID-19, μέσω του προγράμματος COVAX, είναι μια παγκόσμια πρωτοβουλία που στοχεύει στην ισότιμη πρόσβαση στα εμβόλια COVID-19 με επικεφαλής την Παγκόσμια Συμμαχία για τα Εμβόλια και την Ανοσοποίηση (Global Alliance for Vaccines and Immunization | GAVI), τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), τον Συνασπισμό για την Καινοτομία Επιδημικής Ετοιμότητας (Coalition for Epidemic Preparedness Innovations | CEPI) και άλλους.
Παραπληροφόρηση
Η εκστρατεία του εμβολιασμού πυροδότησε διάφορες ανυπόστατες φήμες και ισχυρισμών από αντιεμβολιαστές οι οποίες διαδίδονται μέσω των κοινωνικών δικτύων, μηνυμάτων αλλά και ΜΜΕ. Η φήμη που έχει επικρατήσει στον κύκλο των αντιεμβολιαστών είναι κυρίως για τον ρόλο του mRNA και ότι ο εμβολιασμός προκαλεί αλλοίωση του DNA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Covid
Γαστήρ (έντομα)
Ετυμολογία
Η λέξη «γαστήρ» (η), γεν. γαστέρος και γαστρός· προέρχεται από την ελληνική γλώσσα και ετυμολογικά, σημαίνει το τμήμα του σώματος, μετά το θώρακα και μέχρι τους μηρούς, η κοιλία μετά των σπλάχνων της.
Δείτε επίσης
• 3
Βιβλιογραφία
* ''Bernhard Seifert: “Ameisen: beobachten, bestimmen.” Naturbuch Verlag, Augsburg 1996. ISBN 3-89440-170-2: S. 10–16''
Κατηγορία:Ανατομία των εντόμων
Κέιτ Μίλλερ-Χάιντκι
Η Κέιτ Μίλλερ-Χάιντκι (Kate Miller-Heidke, 16 Νοεμβρίου 1981-) είναι Αυστραλιανή τραγουδίστρια-τραγουδοποιός και ηθοποιός. Αν και έχει εκπαιδευτεί κλασικά, έχει ακολουθήσει μια καριέρα στην εναλλακτική ποπ μουσική. Υπέγραψε στην Sony Australia, Epic στις ΗΠΑ και RCA στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά τώρα είναι ανεξάρτητη καλλιτέχνης. Εκπροσώπησε την Αυστραλία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ με το τραγούδι "Zero Gravity". Το τραγούδι προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό, όπου κατέκτησε την 9η θέση με 285 βαθμούς.
Συγκρότημα
Στη σκηνή και στο στούντιο, η Μίλλερ-Χάιντκι πέρασε τα περισσότερα από τα πρώτα της χρόνια, υποστηρίζοντας το συγκρότημα Transport του Μπρισμπέιν, που αποτελείται από τον σύζυγό της Κέιρ Νάτολ (κιθάρα, φωνητικά), τον Σκοτ Σόντερς (μπάσο) και τον Στιβ Ποπ.
Από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του 2007, με την Transport να εργάζεται στις Η.Π.Α. και το Ηνωμένο Βασίλειο, η μπάντα της Μίλλερ-Χάιντκι ήταν ο Mark Angel (κιθάρα), ο Ben McCarthy (μπάσο, τα φωνητικά) και ο Joachim Alfheim (τύμπανα), μαζί με την τακτική τραγουδίστρια Sallie Campbell. Τόσο ο Angel όσο και ο Alfheim συνέχισαν να παίζουν για το Kristy London & The Other Halves. Ο McCarthy παρέμεινε με τον Miller-Heidke το 2008.
Το 2011 συγκροτήθηκε από Nuttall, Brophy, Nathan Moore (μπάσο, φωνητικά) και τον Πάπα. Ο Brophy και ο Moore έφυγαν από την μπάντα το επόμενο έτος. και αντικαταστάθηκαν από την Madeleine Page και τον James O'Brien, αντίστοιχα.
Η περιοδεία της στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής για το 2010 περιελάμβανε μόνο τους Miller-Heidke και Nuttall.
Η περιοδεία της στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά το 2012 για τη βορειοαμερικανική κυκλοφορία του τρίτου άλμπουμ στο studio Nightflight περιελάμβανε μόνο τους Dan Parsons και Madeleine Paige. Οι ημερομηνίες υποστήριξης του Ben Folds περιελάμβαναν μόνο Nuttall.
Προσωπική ζωή
Το 2016, η Μίλλερ-Χάιντκι και ο σύζυγος Keir Nuttall υποδέχτηκαν τον πρώτο τους γιο, Ernie Edward Miller Nuttall.
Δισκογραφία
Άλμπουμ
Βραβεία και υποψηφιότητες
===Βραβεία ARIA ===
Επιπλέον ιστοσελίδες
Κατηγορία:Αυστραλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Αυστραλία
Κωνσταντίνος της Ρωσίας
Ο Κωνσταντίνος της Ρωσίας μπορεί να αναφέρεται στους παρακάτω:
Φράγκο Γουινέας
Το φράγκο (γαλλικά: franc guinéen) είναι το νόμισμα της Γουινέας. Υποδιαιρείται σε 100 σαντίμ (γαλλικά: centimes). Ο κωδικός (ISO 4217 είναι το GNF.
Πρώτο φράγκο Γουινέας
Το πρώτο φράγκο της Γουινέας εισήχθη το 1959 και αντικατέστησε το Φράγκο CFA. Κυκλοφόρησαν κέρματα του 1 και των 5, 10 και 25 φράγκων, καθώς επίσης και χαρτονομίσματα (με ημερομηνία 1958) των 50, 100, 500, 1000, 5.000 και των 10.000 φράγκων. Το 1960 ακολούθησε η κυκλοφορία δεύτερης σειράς τραπεζογραμματίων χωρίς εκείνα των 10.000 φράγκων. Το πορτρέτο στη δεύτερη σειρά ήταν το ίδιο αλλά με διαφορετικό χρώμα και αντεστραμμένα σχέδια σε σχέση με την πρώτη σειρά. Μια νέα σειρά κερμάτων του 1962 κατασκευάστηκαν από χαλκονικέλιο. Το 1971 το φράγκο αντικαταστάθηκε από το σιλί, σε ισοτιμία του 1 σιλί προς 10 φράγκα.
Δεύτερο φράγκο Γουινέας
Το φράγκο εισήχθη ξανά στη Γουινέα το 1985 και είχε ίδια αξία με το συλί. Κόπηκαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες του 1, 5 και των 10 φράγκων, ενώ τα 25 φράγκα (1987) και τα 50 φράγκα (1994) προστέθηκαν αργότερα. Τυπώθηκαν τραπεζογραμμάτια σε αξίες των 25, 50, 100, 500, 1000 και των 5.000 φράγκων.
Το 1998 τυπώθηκε δεύτερη σειρά και αποσύρθηκαν τα χαρτονομίσματα των 25 και των 50 φράγκων, καθώς αντικαταστάθηκαν από κέρματα. Μια τρίτη σειρά κυκλοφόρησε το 2006 σε αξίες των 500, 1000 και των 5.000 φράγκων. Στις 11 Ιουνίου  του 2007, τυπώθηκε χαρτονόμισμα των 10.000 φράγκων. .
Ισοτιμίες
Η αξία του φράγκου έναντι της αγγλικής λίρας ήταν το 2000 1 λίρα προς 2.500 φράγκα Γουινέας. Ωστόσο, το 2006 έπεσε σε περίπου 8.000 προς 1 λίρα. Επίσης, το Νοέμβριο του 2007 1 Δολάριο ΗΠΑ ήταν ίσο σε αξία με 4.280 Φράγκα Γουινέας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γουινέα Φραγκο Γουινεας
Σαρλ ντε Λα Φος
Οι πίνακες και οι διακοσμητικές ιστορικές και αλληγορικές τοιχογραφίες του έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της γαλλικής τέχνης, καθορίζοντας τη μετάβαση από τον κλασικισμό του στυλ Λουδοβίκου ΙΔ΄ προς ένα πιο ελαφρύ και χαριτωμένο ρυθμό που προήγγειλε τη ζωγραφική του ροκοκό του 18ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η [[Κλυτία (Ωκεανίδα)|Κλυτία μεταμορφώνεται σε άνθος, 1688, Βερσαλλίες]] Ο Σαρλ ντε Λα Φος γεννήθηκε στο Παρίσι σε οικογένεια χρυσοχόων. Γιος κοσμηματοπώλη που του έδωσε γεύση στη ζωγραφική, μαθήτευσε στο εργαστήριο του Σαρλ Λε Μπρεν το 1654-1655. Έμεινε εκεί για τρία χρόνια και εξοικειώθηκε με τους κανόνες που επέβαλε η πολυτελής διακόσμηση. Επηρεάστηκε από τον κλασικισμό του Λε Μπρεν και έγινε ένας από τους πιο αξιόλογους μαθητές του.
Υπό τη διεύθυνση του Λε Μπρεν, συμμετείχε στη δημιουργία των μεγάλων διακοσμητικών έργων που έγιναν κατά τη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Φεύγοντας από τη Γαλλία το 1662, πέρασε δύο χρόνια στη Ρώμη όπου μελέτησε τα έργα του Ραφαήλ και τρία στη Βενετία, όπου μελέτησε και επηρεάστηκε από τους μεγάλους Βενετούς ζωγράφους του 16ου αιώνα, ιδιαίτερα τα έργα των Τζορτζόνε, Τιτσιάνο, Βερονέζε, Τιντορέττο και Κορρέτζο και εκπαιδεύτηκε στην τεχνική της νωπογραφίας. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο [[Ιάσονας και οι Αργοναύτες αποβιβάζονται στην Κολχίδα, Βερσαλλίες]] Η επιρροή των παρατεταμένων σπουδών του στα έργα του Βερονέζε είναι εμφανής στους πίνακες Η διάσωση του Μωυσή και Η αρπαγή της Προσερπίνας (και οι δύο στο Λούβρο), το τελευταίο το παρουσίασε στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής για το δίπλωμά του το 1673. Ζωγράφισε μυθολογικές και βιβλικές σκηνές στο παλάτι του Λούβρου και το παλάτι του Κεραμεικού και πέρασε εννέα χρόνια ζωγραφίζοντας στις Βερσαλλίες. Το 1673 ονομάστηκε επίκουρος καθηγητής της Βασιλικής Ακαδημίας, αλλά η εργασία του δεν τον εμπόδισε να δεχτεί το 1689 την πρόσκληση του Λόρδου Μόνταγκιου να διακοσμήσει την κατοικία του στο Λονδίνο. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο τρούλος του [[Μέγαρο των Απομάχων|μεγάρου των Απομάχων]] Επισκέφτηκε το Λονδίνο δύο φορές, παραμένοντας τη δεύτερη φορά για περισσότερα από δύο χρόνια. Ο Γουλιέλμος Γ΄ της Αγγλίας μάταια προσπάθησε να τον κρατήσει στην Αγγλία με την πρόταση να διακοσμήσει το Χάμπτον Κορτ, καθώς ο επιθεωρητής των Βασιλικών Κτηρίων Ζυλ Αρντουάν-Μανσάρ τον κάλεσε να επιστρέψει στο Παρίσι για να αναλάβει τον τρούλο του μεγάρου των Απομάχων. Οι διακοσμήσεις του Οίκου Μόνταγκιου καταστράφηκαν, αυτές των Βερσαλλιών και ο τρούλος των Απομάχων, πέραν των πινάκων του, δίνουν μια εικόνα του ταλέντου του.
Το 1699 έγινε διευθυντής της Βασιλικής Ακαδημίας. Κατά τα επόμενα χρόνια, ο Λα Φος εκτέλεσε πολλές άλλες σημαντικές διακοσμήσεις σε δημόσια κτήρια και ιδιωτικά μέγαρα. Από το 1709 έως το 1715 δημιούργησε πίνακες για τον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων.
Πέθανε σε ηλικία 80 ετών, εργαζόμενος ακόμη, στο Παρίσι στις 13 Δεκεμβρίου 1716.
Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους ζωγράφους γύρω στο 1700, με τους Αντουάν Κουαπέλ και Ζαν Ζουβενέ διασφάλισαν τη μετάβαση από τον κλασικισμό του 17ου στο ροκοκό του 18ου αιώνα.
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Σφυροβολία γυναικών
Η Σφυροβολία Γυναικών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στις 1 και 3 Αυγούστου 2021 στο Νέο Εθνικό Στάδιο της Ιαπωνίας, στο Τόκιο. Αναμένεται να αγωνιστούν περίπου 32 αθλήτριες, από 25 διαφορετικά έθνη. Αυτή θα είναι η 6η συνεχόμενη εμφάνιση του αγωνίσματος σε Θερινούς Ολυμπιακούς.
Ολυμπιακή Πρόκριση
Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) είχε την δυνατότητα να δηλώσει μέχρι 3 αθλήτριες σε αυτό το αγώνισμα. Το όριο πρόκρισης που έπρεπε να ξεπεράσουν για να κερδίσουν μια θέση στους Αγώνες, ήταν τα 77.50 μέτρα. Το όριο καθορίστηκε από την World Athletics. Επιπλέον, αθλήτριες που δεν ξεπέρασαν το όριο, είχαν τη δυνατότητα να προκριθούν μέσω της θέσης τους στην παγκόσμια κατάταξη. Αυτές που βρίσκονταν υψηλότερα στην λίστα, κέρδισαν μια από τις διαθέσιμες θέσεις, έως ότου να συμπληρωθεί ο αριθμός των 32 συμμετεχόντων.
Οι ΕΟΕ μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητάς, σύμφωνα με τον οποίο μπορούν να συμμετέχουν στο αγώνισμα αθλήτριες που δεν πληρούν τα κριτήρια πρόκρισης, εάν προέρχονται από χώρες που δεν εκπροσωπούνται καθόλου από γυναίκες σε κανένα αγώνισμα του στίβου. Οι ΕΟΕ μπορούν να δηλώσουν τις αθλήτριες στο αγώνισμα οποιαδήποτε στιγμή.
Μορφή Αγωνίσματος
Οι αθλήτριες καλούνται να εκσφενδονίσουν μια μεταλλική σφαίρα 4 κιλών, στερεωμένη σε μεταλλικό σύρμα μήκους 1.22 μέτρων, όσο πιο μακριά μπορούν. Το σύρμα καταλήγει σε μία χειρολαβή, από την οποία η αθλήτρια κρατάει το όργανο κατά την ρίψη, η οποία πραγματοποιείται από βαλβίδα διαμέτρου 2,135 μέτρων. Για να θεωρηθεί έγκυρη η βολή, η σφύρα πρέπει να προσγειωθεί εντός ενός τομέα 35 μοιρών και η αθλήτρια να μην βγει εκτός της βαλβίδας έως ότου αυτή να ακουμπήσει στο έδαφος. Συνήθως οι αθλήτριες πραγματοποιούν 3 με 4 περιστροφές προτού εκτοξεύσουν την σφύρα.
Στους Αγώνες του 2020, το αγώνισμα θα πραγματοποιηθεί σε 2 φάσεις: Τα Προκριματικά και τον Τελικό. Στον προκριματικό γύρο, κάθε αθλήτρια έχει στην διάθεσή της 3 ρίψεις, ώστε να ξεπεράσει μια την απόσταση των 73,50 μέτρων, που αποτελεί όριο πρόκρισης για τον τελικό. Στον τελικό υπάρχουν 12 διαθέσιμες θέσεις. Εάν λιγότερες από 12 αθλήτριες ξεπεράσουν το όριο, τότε τις ελεύθερες θέσεις καταλαμβάνουν αυτές με τις επόμενες καλύτερες επιδόσεις. Στον τελικό γύρο, κάθε ρίπτρια έχει και πάλι 3 βολές για να εκτοξεύσει την σφύρα όσο πιο μακριά μπορεί. Οι 8 καλύτερες, κερδίζουν άλλες 3 προσπάθειες (σύνολο 6), προκειμένου να βελτιώσουν την επίδοσή τους. Στο τέλος του αγώνα, μετρά η καλύτερη ρίψη από κάθε αθλήτρια.
Ρεκόρ
Πριν τους Αγώνες υπήρχαν τα εξής ρεκόρ:
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική ώρα Ιαπωνίας ( UTC+9 )
Προκριματικά
Προκρίνονται οι αθλήτριες με επίδοση 73,50 μ. ή τουλάχιστον οι 12 καλύτερες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Νέιθαν Φίλιον
Ο Νέιθαν Φίλιον (Nathan Christopher Fillion, γεννήθηκε 27 Μαρτίου 1971) είναι καναδο-Αμερικανός ηθοποιός, γνωστός για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους του Κάπτεν Ρέινολντς στο Firefly στο Serenity,  Ριτσαρντ Καστλ στην τηλεοπτική σειρά  Castle και Τζόν Νόλαν στη σειρά The Rookie.
Ο Φίλιον έχει παίξει σε ταινίες όπως το Slither]] και το Trucker, ταινίες που διανέμονται στο Διαδίκτυο, όπως το Sing-Along Blog του Dr. Horrible , τηλεοπτικές σαπουνόπερες, κωμικές σειρές και στο θέατρο. Η φωνή του ακούνεται επίσης σε βιντεοπαιχνίδια, όπως Bungie Halo 3, ODST|ODST , Halo: Reach , Destiny και Destiny 2 , καθώς και στο  τηλεοπτικό παιχνίδι 343 Industries Halo 5: Guardians.
Κέρδισε την πρώτη του αναγνώριση στο έργο " One Life to Live" στο συμβόλαιο του Joey Buchanan, στο  οποίο προτάθηκε για το βραβείο Emmy  για έναν εξαιρετικό νεαρό ηθοποιό σε μια δραματική σειρά καθώς και για τον υποστηρικτικό ρόλο του ως Johnny Donnelly sitcom Two Guys and a Girl.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί γαλλικής καταγωγής
Γάμος στην Ινδία
Οι γάμοι στην Ινδία διαφέρουν ανάλογα με την περιοχή, τη θρησκεία, την κοινότητα και τις προσωπικές προτιμήσεις της νύφης και του γαμπρού. Αποτελούν εορταστικές εκδηλώσεις και τις περισσότερες φορές γιορτάζονται με έντονη διακόσμηση, χρώματα, φορέματα, μουσική, χορό, κουστούμια και τελετουργικά που διαφοροποιούνται ανάλογα με την κοινότητα, την περιοχή και τη θρησκεία της νύφης και του γαμπρού, καθώς επίσης και με τις προτιμήσεις τους. Στην Ινδία διεξάγονται 10 εκατομμύρια γάμοι τον χρόνο, από τους οποίους το 80% είναι γάμοι Ινδουιστών.
Τελετές στον Ινδουισμό
Ενώ υπάρχουν πολλά τελετουργικά που σχετίζονται με φεστιβάλ στον Ινδουισμό, το βίβαχ (γάμος) είναι το πιο εκτεταμένο προσωπικό τελετουργικό το οποίο ένας ενήλικος Ινδουιστής αναλαμβάνει στη ζωή του.
Άλλες θρησκείες
Το ζευγάρι περπατά γύρω από το ιερό βιβλίο, το Γκουρού Γκρανθ Σαχίμπ τέσσερις φορές. Στην Ινδία η ιεροτελεστία του αρραβώνα γιορτάζει τον αρραβώνα ενός ζευγαριού με προσευχές για το ζευγάρι και τις ευλογίες των δαχτυλιδιών τους από έναν πάστορα. Μία μέρα πριν από το γάμο πραγματοποιείται η τελετή Χαλντί/Ουμπτάν (όπως είναι γνωστή στην βόρεια Ινδία) ή η τελετή ρόκε (όπως είναι γνωστή στην περιοχή Γκόα της Ινδίας), στην οποία «χαλντί ή πάστα κουρκουμά εφαρμόζεται στους Ινδούς Χριστιανούς του Βορρά και πάστα καρύδας εφαρμόζεται στους Χριστιανούς της Νότιας Ινδίας». Μετά από λίγο καιρό οι Ινδοί Χριστιανοί παντρεύονται με γάμο σε εκκλησία κατά τον οποίο το ζευγάρι συναντιέται παρουσία ενός λειτουργού, συχνά σε κάποια εκκλησία ή άλλον χώρο λατρείας. Γίνονται κάποιες αναγνώσεις στίχων από την Βίβλο, η νύφη και ο γαμπρός δίνουν τους γαμήλιους όρκους τους και συχνά ανταλλάσσουν δαχτυλίδια ως ένδειξη της ατελείωτης αγάπης τους.
Ηλικία Γάμου
Παλαιότερα η ηλικία για γάμο ήταν μικρή. Ο μέσος όρος ηλικίας που παντρεύονται οι γυναίκες στην Ινδία έχει αυξηθεί στα 21 έτη, σύμφωνα με την απογραφή της Ινδίας το 2011. Το 2009, περίπου το 7% των γυναικών παντρευόταν πριν την ηλικία των 18 ετών. Οι κανονισμένοι γάμοι είναι πρότυπο στην Ινδία εδώ και πολλά χρόνια. Ακόμη και σήμερα, η πλειοψηφία των Ινδών έχει τους γάμους της σχεδιασμένους από την οικογένειά της ή από άλλα σεβαστά μέλη της οικογενείας. Πρόσφατες έρευνες, όμως, αποδεικνύουν ότι η ινδική κουλτούρα απομακρύνεται από τους παραδοσιακούς κανονισμένους γάμους. Λιγότεροι είναι οι προκανονισμένοι γάμοι χωρίς συγκατάθεση και η πλειονότητα των ινδικών γάμων, που συμμετείχαν στην έρευνα, γίνονται με συγκατάθεση. Το ποσοστό των γάμων που προκύπτουν μόνοι τους (στην Ινδία ονομάζονται γάμοι αγάπης) έχει επίσης αυξηθεί πολύ, ιδιαίτερα στα αστικά μέρη της Ινδίας.
Βιομηχανία Γάμου
Οι γάμοι είναι μια μεγάλη επιχείρηση στην Ινδία. Σύμφωνα με μια έκθεση της KPMG το 2017 η ινδική βιομηχανία γάμου εκτιμάται ότι έφτασε περίπου τα 40 με 50 δισεκατομμύρια δολάρια σε μέγεθος. Σαν κλάδος είναι πολύ ανοργάνωτος, με μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, αλλά υπάρχουν και εταιρείες που προσπαθούν να τον αξιοποιήσουν. Οι πρωταρχικοί παράγοντες για την ανάπτυξη αυτού του κλάδου είναι η άνοδος της μεσαίας τάξης στην Ινδία, η συνολική άνθηση της οικονομίας και η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Υπολογίζεται ότι το κόστος ενός ινδικού γάμου κυμαίνεται από 500.000 έως 50 εκατομμύρια ρουπίες (από 6.500 με 660.000 ευρώ περίπου, αντίστοιχα). Ένας Ινδός είναι πιθανό να ξοδέψει το ένα πέμπτο του συνολικού πλούτου της ζωής του σε έναν γάμο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα
Μαρούλα Λάμπρου
Η Μαρούλα (Μαρία) Λάμπρου-Τελώνη (γενν. 23 Φεβρουαρίου 1953), η οποία γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου, είναι Κύπρια πρώην αθλήτρια στίβου με σημαντικές διακρίσεις (9 φορές Πανελληνιονίκης σε τρία διαφορετικά αθλήματα και 31 φορές νικήτρια σε Παγκύπριους αγώνες). Ήταν σπρίντερ (αθλήτρια δρόμων μικρών αποστάσεων, 100 μ. και 200μ.) και πρωταθλήτρια του άλματος σε μήκος γυναικών. Πήρε μέρος σε Βαλκανιάδες κατακτώντας 5 μετάλλια, ήταν Μεσογειονίκης του μήκους το 1979, ενώ έλαβε μέρος στις Ολυμπιάδες του Μόντρεαλ (1976) και της Μόσχας (1980).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1979 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Λίμνη Απολλωνιάδος
Η Λίμνη Απολλωνιάδος (σήμερα Uluabat Gölü ή Apolyont Gölü) είναι μια μεγάλη λίμνη στην περιοχή της Προύσας, στη Βιθυνία.
Η λίμνη έχει έκταση μεταξύ 135 και 160 km2, ανάλογα με τη στάθμη του νερού, αλλά είναι πολύ ρηχή, με βάθος μόλις τριών μέτρων στο βαθύτερο σημείο της. Στη λίμνη υπάρχουν οκτώ νησιά και άλλο ένα, που άλλοτε είναι νησί και άλλοτε χερσόνησος. Στα νοτιοδυτικά η λίμνη τροφοδοτείται από τον ποταμό Ρυνδακό (σήμερα Mustafakemalpaşa), ο οποίος σχηματίζει ένα δέλτα. Το ρέμα Ulubat, με νερό της λίμνης, ρέει προς τα δυτικά και φτάνει στη θάλασσα του Μαρμαρά μέσω του ποταμού Susurluk.
Η ελληνική ονομασία της λίμνης προέρχεται από την πόλη Ἀπολλωνία ἐπὶ Ῥυνδακῷ (σημερινό Gölyazı), μια αρχαία ελληνική πόλη που βρίσκεται στις όχθες της και είχε μεγάλη σημασία, καθώς βρισκόταν σε σημαντικό εμπορικό δρόμο.
Οικολογία
Η λίμνη έχει αναγνωριστεί από τη Σύμβαση Ramsar για τους υγρότοπους διεθνούς σημασίας. Το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση την χαρακτήρισε ως «Ζωντανή Λίμνη» το 1998.
Νησιά και χερσόνησοι
Υπάρχουν επτά νησιά στη λίμνη. Το μεγαλύτερο λέγεται Halilbey. Το δεύτερο, ο Άγιος Κωνσταντίνος, είναι γνωστό για το μοναστήρι βυζαντινής εποχής που είναι χτισμένο σε αυτό. Σήμερα το νησί του Αγίου Κωνσταντίνου είναι ακατοίκητο, αλλά το ορθόδοξο μοναστήρι διασώθηκε μέχρι σήμερα και έχει τραβήξει την προσοχή των μελετητών λόγω του εγγεγραμμένου σταυροειδούς τύπου του με αψίδες ανατολικά και δυτικά.
Ο γνωστότερος οικισμός της λίμνης είναι το μικρό χωριό Gölyazı, η αρχαία ελληνική Απολλωνιάς, κοντά στην Προύσα. Το παλιό τζαμί του Gölyazı, που βρίσκεται στη χερσόνησο, αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ο παλαιός ναός του Αγίου Παντελεήμονα ανακαινίστηκε το 2014 και χρησιμοποιείται ως πολιτιστικό κέντρο.
Παραπομπές
Απολλωνιας Κατηγορία:Βιθυνία
Rising Star (Ελλάδα)
Το Rising Star είναι η ελληνική εκδοχή του ομώνυμου ισραηλινού μουσικού talent show και προβλήθηκε στον ANT1 από τις 4 Δεκεμβρίου του 2016 μέχρι τις 18 Απριλίου του 2017.
Pre-Auditions
Στα Pre-Auditions, οι κριτές διαλέγουν τους καλύτερους συμμετέχοντες. Όσοι έχουν επιλεγεί προχωρούν στα live auditions.
Live Auditions
Στα live auditons, ο διαγωνιζόμενος βρίσκεται μόνος πίσω από έναν τοίχο. Έξω από τον τοίχο βρίσκονται οι κριτές και το κοινό, παρακολουθώντας τον διαγωνιζόμενο να ερμηνεύει από μια γιγαντοοθόνη τοποθετημένη πάνω στον τοίχο. Η ψηφοφορία γίνεται ως εξής: το κοινό και οι τηλεθεατές μπορούν να ψηφίσουν τον διαγωνιζόμενο εκείνη τη στιγμή μέσω της αντίστοιχης εφαρμογής που έχουν κατεβάσει στο κινητό τους. Κατά την διάρκεια της ψηφοφορίας, εμφανίζεται στην οθόνη των τηλεθεατών ο δείκτης με το ποσοστό των ψήφων επί τις 100. Όταν οι ψήφοι ξεπεράσουν το 70%, τότε σηκώνεται ο τοίχος μπροστά από τον διαγωνιζόμενο περνώντας έτσι και στην επόμενη φάση. Οι κριτές έχουν κι εκείνοι επίσης την δυνατότητα να ψηφίσουν, έχοντας το ποσοστό των 7% των ψήφων ο καθένας και δίνονται μόνο σε θετική ψήφο.
Μετά την λήξη των live auditons, οι κριτές επιλέγουν τους παίκτες που οι ίδιοι θέλουν. Μπορούν να επιλέξουν μέχρι 16 άτομα ο καθένας.
Duets
Στο live επεισόδιο των Duets, οι τέσσερις ομάδες γίνονται δύο. Οι διαγωνιζόμενοι των δύο πλέον ομάδων χωρίζονται σε ντουέτα, τα οποία έπειτα μονομαχούν μεταξύ τους.
Hot Seat
Στα live επεισόδια Hot Seat οι διαγωνιζόμενοι που κατάφεραν να παραμείνουν στο μουσικό talent show ανταγωνίζονται μεταξύ τους σε solo εμφανίσεις.
Final
Ο τελικός του Rising Star αποτελείται από 3 γύρους. Στον 1ο γύρο, οι 6 φιναλίστ ερμηνεύουν ένα τραγούδι επιλογής του coach τους. Όποιος συγκεντρώσει τις περισσότερους ψήφους, περνά αυτόματα στον 3ο και τελευταίο γύρο. Στο 2ο γύρο, οι 5 διαγωνιζόμενοι τραγουδούν το αγαπημένο τους τραγούδι από όλες τις μέχρι τώρα εμφανίσεις τους στο Rising Star. Όποιος συγκεντρώσει το υψηλότερο ποσοστό περνά στον 3ο γύρο. Στον 3ο και τελευταίο γύρο, οι δύο φιναλίστ που πέρασαν με επιτυχία στους προηγούμενους γύρους ερμηνεύουν τραγούδι της επιλογής τους.
Ο διαγωνιζόμενος με τις περισσότερες ψήφους είναι ο νικητής του παιχνιδιού.
Πρώτη σεζόν (2016-2017)
Γίωργος Λιάγκας (παρουσίαση)
Καλομοίρα (backstage)
Δέσποινα Βανδή (κριτής)
Αντώνης Ρέμος (κριτής)
Χρήστος Μάστορας (κριτής)
Κώστας Μακεδόνας (κριτής)
Ομάδες
Νικητής του πρώτου Rising Star αναδείχθηκε ο Γιάννης Ξανθόπουλος από την ομάδα του Χρήστου Μάστορα.
Πηγές
Κατηγορία:Μουσικοί διαγωνισμοί Κατηγορία:Μουσικές διοργανώσεις στην Ελλάδα
Μητροπολιτικό προάστιο
Μητροπολιτικό προάστιο (αγγλικά: edge city) είναι ένας όρος που απευθύνεται στην πρόσφατη συγκέντρωση επιχειρήσεων, εμπορικών κέντρων και κέντρων διασκέδασης σε μια περιοχή πέρα από το παραδοσιακό αστικό κέντρο και η οποία μέχρι πρότινος κάλυπτε κυρίως οικιστικές ανάγκες ή ήταν ημιαγροτική περιοχή. Ο όρος edge city πρωτοχρησιμοποιήθηκε στο μυθιστόρημα του Tom Wolfe το 1968 "The Eclectric Kool-Aid Acid Test" και αργότερα στο διάσημο βιβλίο του 1991 "Edge City: Life on the New Frontier" από τον Joel Garreau, ο οποίος εδραίωσε την παρούσα έννοια ενόσω εργαζόταν ως δημοσιογράφος για την Ουάσινγκτον Ποστ. Ο Garreau υποστηρίζει ότι το μητροπολιτικό προάστιο έχει γίνει η συνήθης μορφή αστικής ανάπτυξης παγκοσμίως, αντιπροσωπεύοντας την αστική μορφή ανάπτυξης του 20ου αιώνα, σε αντίθεση με εκείνη του αστικού κέντρου του 19ου αιώνα. Άλλοι όροι που αναφέρονται σε αυτές τις περιοχές είναι suburban activity megacenters (υπερτοπικά κέντρα προαστιακών δραστηριοτήτων) και suburban business districts (προάστιες επιχειρηματικές περιοχές).
Ορισμός
thumb|left|245px|Canary Wharf, [[Αγγλία.]]
Για τα δεδομένα της Αμερικής, ο Garreau έθεσε τέσσερις κανόνες για το χαρακτηρισμό μιας περιοχής ως μητροπολιτικό προάστιο:
Τα περισσότερα μητροπολιτικά προάστια αναπτύσσονται δίπλα ή σε κοντινή απόσταση από υπάρχοντες ή σχεδιαζόμενους κόμβους αυτοκινητοδρόμων και είναι πολύ πιθανό να αναπτυχθούν κοντά σε μεγάλα αεροδρόμια. Σπάνια δέχονται βαριά βιομηχανία στα όριά τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν αναγνωρίζονται ως διακριτές διοικητικές οντότητες αλλά διοικούνται ως τμήμα μιας ευρύτερης νομαρχίας ή επαρχίας (αυτό το σχήμα συναντάται περισσότερο στις ανατολικές επαρχίες απ´ότι στις κεντροδυτικές, τις νότιες ή τις δυτικές). Υπάρχουν πολυάριθμα τέτοια κέντρα, σχεδόν 200 στις ΗΠΑ, σε σύγκριση με 45 αστικά κέντρα συγκρίσιμου μεγέθους και καταλαμβάνουν μια εύλογη έκταση καθώς υπάρχει χρήση του ΙΧ.
thumb|right|240px|Συγκρότημα στην [[Κάνσας Σίτυ (Μιζούρι)|πόλη του Kansas.]]
Χωροταξικά, τα προάστια κέντρα συνήθως συνίστανται σε μεσαίου ύψους πύργους (σε ορισμένες περιπτώσεις και ουρανοξύστες), περιβαλλόμενους από μεγάλης έκτασης χώρους στάθμευσης και περιποιημένο γρασίδι, σχέδια που θυμίζουν τα έργα του Le Corbusier. Αντί για το παραδοσιακό ρυμοτομικό πλέγμα, το οδικό τους δίκτυο είναι ιεραρχημένο, αποτελούμενο από ελικοειδείς λεωφόρους με λωρίδα πρασίνου (συχνά με έλλειψη πεζοδρομίου), καταλήγοντας σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας ή κόμβους αυτοκινητοδρόμων. Ωστόσο, τα μητροπολιτικά προάστια παρουσιάζουν παραπλήσια πυκνότητα δόμησης με τα μικρά αστικά κέντρα που συναντώνται σε περιοχές όπως το Νιούαρκ και στην Πασαντίνα' όντως, ο Garreau γράφει πως η ανάπτυξη στις edge cities αποδεικνύει πως η πυκνή δόμηση επέστρεψε.
Ιστορικά Στοιχεία
Το μητροπολιτικό προάστιο, έτσι όπως το περιγράφει ο Garreau, δε νοείται χωρίς τη χρήση του ΙΧ. Μέχρι να υιοθετηθεί ευρέως η χρήση των ΙΧ στην Αμερική το 1950, μετά από τέσσερις δεκαετίες γρήγορης ή σταθερής διείσδυσης, δεν ήταν εφικτό να αναγνωρισθεί αυτή η μορφή αστικού κέντρου. Σε αντίθεση με σχεδόν κάθε αμερικανική κεντρική επιχειρηματική ζώνη ή μικρότερο αστικό κέντρο όπου οι μετακινήσεις γίνονται κυρίως με τα μέσα σταθερής τροχιάς και στο τραμ έχει προβλεφθεί ένα "γραμμωτό" ρυμοτομικό σχέδιο με σχετικά στενές οδούς, στα μητροπολιτικά προάστια υπάρχει μια ιεραρχημένη οδική διάταξη γύρω από ένα δίκτυο εχθρικών προς τους πεζούς δρόμων ταχείας προσπέλασης.
thumb|left|230px|Το New Center στο Ντητρόιτ.
Τα προσχεδιασμένα μητροπολιτικά κέντρα που αναπτύσσονται γύρω από κόμβους αυτοκινητοδρόμων έχουν μια ιστορία σοβαρών κυκλοφοριακών προβλημάτων εάν η κατασκευή ενός από τους προγραμματιζόμενους αυτοκινητοδρόμους παγώσει. Συγκεκριμένα, στο Century City, μια πρωτοποριακή προάστια πόλη που οικοδομήθηκε σε έκταση των παλαιών εγκαταστάσεων της 20th Century Fox στο δυτικό Λος Άντζελες, προγραμματιζόταν να κατασκευαστεί με σύνδεση τόσο στο μητροπολιτικό σιδηρόδρομο ή σιδηρόδρομο της μιας γραμμής, όσο και στον Αυτοκινητόδρομο του Beverly Hills. Καμία από τις δύο συνδέσεις δεν επετεύχθη, με αποτέλεσμα να υποφέρει η πόλη από κυκλοφοριακή συμφόρηση στους τοπικούς δρόμους που συνέδεαν την περιοχή με τους αυτοκινητοδρόμους του Σαν Ντιέγκο (I-405) και της Santa Monica (I-10), απόστασης έκαστος 3 χιλιομέτρων. Πρόσφατο κάλεσμα του δημάρχου του Λος Άντζελες Antonio Villaraigosa για κατασκευή μιας Wilshire Boulevard και επέκτασης της μοβ γραμμής του μετρό οδήγησε πολλούς συγκοινωνιολόγους, κατοίκους και γείτονες να πιέσουν για τη νότια διάνοιξη της επέκτασης που θα περνούσε από το νότιο άκρο της πόλης.
Το μέλλον των μητροπολιτικών προαστίων
Σύμφωνα με εκθέσεις της Fannie Mae και της Lang and Lefurgy (2003), τα μητροπολιτικά προάστια τείνουν περισσότερο να μείνουν ως ένα φαινόμενο του 20ου αιώνα, λόγω των φυσικών τους περιορισμών. Οι κάτοικοι των αραιοδομημένων τμημάτων πέριξ του κέντρου τείνουν να αντιτίθενται στις περαιτέρω επέκταση (όπως στην περίπτωση του Tyson Corner και της Century City), επειδή όμως το εσωτερικό οδικό δίκτυο είναι πλέον περιορισμένο σε χωρητικότητα, η αύξηση της πυκνότητας είναι πολύ πιο δύσκολη απ' ότι στο ρυμοτομικό σχέδιο του πλέγματος που χαρακτηρίζει τα παραδοσιακά επιχειρηματικά κέντρα και τα μικρότερα αστικά κέντρα. Ως αποτέλεσμα, η κατασκευή μεσαίας και μεγάλης πυκνότητας οικοδομών στα μητροπολιτικά προάστια μπορεί να χαρακτηρισθεί από δύσκολη έως αδύνατη. Λόγω του γεγονότος ότι τα περισσότερα έχουν στηριχθεί στη χρήση των ΙΧ, η μαζική συγκοινωνία συχνά δεν μπορεί να τα εξυπηρετήσει και τόσο αποτελεσματικά. Η πρόσβαση των πεζών προς και μέσα στην πόλη είναι δύσκολη ή και ανέφικτη, ακόμα και αν οι κατοικίες βρίσκονται σε κοντινή απόσταση. Οι συγγραφείς καταλήγουν στο ότι η αναγέννηση των μητροπολιτικών κέντρων μπορεί να είναι το "μεγάλο σχέδιο αστικής ανανέωσης του 21ου αιώνα". Ένα παράδειγμα αυτού φαίνεται στη Γαλλία, όπου, σε αντίθεση με την κατάσταση που επικρατεί στις πόλεις των ΗΠΑ, το κέντρο είναι πολύ πιο εύρωστο και πολλά προάστια απαρτίζονται από φτωχογειτονιές.
240px|right|thumb|Το Μαρούσι έχει εξελιχθεί σε μητροπολιτική έδρα του [[βορειοανατολικό λεκανοπέδιο Αττικής|βορειοανατολικού λεκανοπεδίου της Αττικής, στεγάζοντας αμέτρητες επιχειρήσεις.]]
Παρά την εμπειρία από την αμερικανική πρακτική, σε αναπτυσσόμενες πόλεις όπως στην Κίνα, στην Ινδία και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το μητροπολιτικό προάστιο ανέρχεται ταχέως ως μια νέα ανακάλυψη, καθώς εκτοξεύεται η υιοθέτηση των ΙΧ και τα περίχωρα των πόλεων κατεδαφίζονται προς δόμηση. Τα περίχωρα της Μπανγκαλόρ (Βangalore)), για παράδειγμα, είναι υπερχειλισμένα από μεσαίου ύψους γυάλινους επιχειρηματικούς πύργους, τοποθετημένους ανάμεσα σε άφθονους κήπους και εκτεταμένα parking όπου πολλές διεθνείς επιχειρήσεις έχουν ανοίξει καταστήματα. Το Ντουμπάι επίσης αποτελεί ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ορισμένα εδραιωμένα ή αναπτυσσόμενα μητροπολιτικά προάστια στην Ελλάδα αποτελούν το Μαρούσι, η Γλυφάδα και η Παλλήνη στην Αττική και η Καλαμαριά στη Θεσσαλονίκη, ενώ το Περιστέρι αποκαλείται "πρωτεύουσα εντός της πρωτευούσης", εξυπηρετώντας τις υπερτοπικές ανάγκες της δυτικής Αθήνας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Προάστιο
Σοβιέτ
Η ρωσική λέξη σοβιέτ (ρωσ. cове́т, προφέρεται [sɐˈvʲet] και σημαίνει συμβούλιο) έγινε διεθνής πολιτικός όρος με τη σημασία των συμβουλίων αντιπροσώπων που αποτέλεσαν τη βάση της πολιτικής οργάνωσης των εργατών κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση, και στη συνέχεια του λαϊκοδημοκρατικού πολιτεύματος της Σοβιετικής Ένωσης, (ρωσικά Советский Союз [sɐˈvʲet͡skʲɪj sɐˈjus]).
Ως σοβιέτ ονομάζονταν τα συμβούλια αντιπροσώπων της κάθε διοικητικής περιφέρειας που εκλέγονταν είτε απ' ευθείας από τον λαό, είτε από αντιπροσώπους σοβιέτ μικρότερων περιοχών. Τα πρώτα σοβιέτ ήταν συμβούλια εργατών που είχαν εκλεγεί το 1905 κατά τη μεγάλη απεργία που είχε σημειωθεί στη Ρωσία μετά την οποία και ακολούθησε η Ρωσική Επανάσταση του 1905.
Κατά μίμηση των πρώτων εκείνων σοβιέτ, στη επανάσταση του 1917 σχηματίσθηκαν σοβιέτ εργατών και στρατιωτών τα οποία ουσιαστικά ανέλαβαν την εξουσία, σε μία προσπάθεια εφαρμογής άμεσης δημοκρατίας στο πρότυπο της Παρισινής Κομμούνας. Όταν τον Απρίλιο του 1917 ο Λένιν επέστρεψε από την εξορία στη Ρωσία, προκειμένου ν' αναλάβει ηγετικό ρόλο στην εξέγερση που θα οδηγούσε στη σοσιαλιστική Οκτωβριανή Επανάσταση (είχε προηγηθεί ήδη η Φεβρουαριανή Επανάσταση, με την οποία είχε εγκατασταθεί στη Ρωσία ένα αστικό κοινοβουλευτικό καθεστώς), συνήλθε στο Μινσκ η πρώτη πανρωσική διάσκεψη των σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών. Ένα από τα βασικότερα τότε συνθήματα του Λένιν ήταν: «Όλη η εξουσία στα σοβιέτ».
Κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση, υπό την καθοδήγηση των Μπολσεβίκων, συνήλθε στις 25 μέχρι 27 Οκτωβρίου του 1917 η δεύτερη όμοια διάσκεψη των σοβιέτ, αγροτών εργατών και στρατιωτών, θέτοντας τις βάσεις του νέου πολιτεύματος του κράτους. Παράλληλα εξέλεξε την πρώτη υπό την προεδρία του Λένιν κομμουνιστική κυβέρνηση, με βάση τη λενινιστική οργανωτική αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, ανακηρύσσοντας τη δικτατορία του προλεταριάτου. Από τότε, σε αυτό το πλαίσιο, τα σοβιέτ παρέμειναν ο κύριος φορέας της εξουσίας στην Ένωση των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, υπό την εποπτεία και καθοδήγηση του Κομμουνιστικού Κόμματος, μέχρι την κατάρρευσή της.
Σύμφωνα με τους αριστερούς επικριτές του λενινισμού, ή όψεων του λενινισμού, (κυρίως ελευθεριακοί, αλλά και ορισμένοι τροτσκιστές), κατά τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Λευκών και Κόκκινων το Κομμουνιστικό Κόμμα (οι Μπολσεβίκοι) υπονόμευσε την πραγματική εξουσία των κατά τόπους σοβιέτ και έχτισε μία συγκεντρωτική ιεραρχική γραφειοκρατία, όπου τα σοβιέτ ήταν απλώς εκτελεστικά όργανα και εντολοδόχοι της κυβέρνησης. Ωστόσο, οι όποιες μεταβολές στον ρόλο των σοβιέτ μέχρι το 1922 έγιναν υπό αντίξοες συνθήκες και εν μέσω στρατιωτικής εισβολής από δυτικοευρωπαϊκές δυνάμεις, γεγονός που προβάλλουν συνήθως ως αντεπιχείρημα οι λενινιστές. Οι συντηρητικοί και οι φιλελεύθεροι αντιμετώπισαν εχθρικά κάθε απόπειρα εργατικής αυτοδιεύθυνσης, συμπεριλαμβανομένων των σοβιέτ, ενώ συνήθως θεωρούν τον ολοκληρωτισμό ως αναπόφευκτη κατάληξη οποιασδήποτε σοσιαλιστικής επανάστασης (με τον σταλινισμό να δίνεται συνήθως ως παράδειγμα).
Πηγές και σημειώσεις
Κατηγορία:Κομμουνισμός Κατηγορία:Πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης
Советы народных депутатов Sovyet
Αγροτική Περιοχή Ιρίνγκα
Η Αγροτική Περιοχή Ιρίνγκα (Iringa Rural District) (Σουχίλι: Wilaya ya Iringa Vijijini), είναι μία από τις τέσσερις επαρχίες στην Περιφέρεια Ιρίνγκα της Τανζανίας, στην Ανατολική Αφρική. Στα βόρεια συνορεύει με την Περιφέρεια Ντοντόμα (Dodoma Region), ανατολικά με την Περιοχή Κιλόλο (Kilolo District) και περικυκλώνει την Αστική Περιοχή Ιρίνγκα (Iringa Urban District), νότια από την Περιοχή Μουφίντι (Mufindi District), νοτιοδυτικά από το Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region) και βορειοδυτικά από την Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region).
Κατά το 2002, ο πληθυσμός στην Αγροτική Επαρχία Ιρίνγκα, ήταν 245.623 κάτοικοι.
Τμήματα
Η Αγροτική Περιοχή Ιρίνγκα από το 2002, διαιρείται διοικητικά σε είκοσι Τμήματα: • 4
Αποικισμός των πρώτων Ευρωπαίων στην ευρύτερη περιοχή της Ιρίνγκα
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αρχικά εγκαταστάθηκαν πολλοί Γερμανοί, που διατηρούσαν αγροκτήματα με σιτηρά, αραβόσιτο, φασόλια, Ευρωπαϊκά οπωροφόρα δέντρα και αρκετά με ζώα. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτοί οι Γερμανοί συνελήφθησαν και εστάλησαν σε Στρατόπεδα αιχμαλώτων και μετά την λήξη του, στη Γερμανία· και τα κτήματά τους αφού αρχικά τέθηκαν υπό την μεσεγγύηση της Μεγάλη Βρετανίας, στη συνέχεια ενοικιάστηκαν σε άλλους Ευρωπαίους. Κατά το 1949, τα Γερμανικά αυτά κτήματα, πωλήθηκαν σε Ευρωπαίους αποίκους, αυτό άλλωστε συνέβη και με τα περισσότερα άλλα Γερμανικά κτήματα της τότε Τανγκανίκα.
Κεμανές Καππαδοκίας
Κεμανές Καππαδοκίας ή Λύρα Καππαδοκίας είναι ονομασία μεγάλης λύρας των Ελλήνων της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία.
Έχει έξι βασικές χορδές και έξι συμπαθητικές. Αποτελεί μετεξέλιξη της βυζαντινής λύρας.
Αγροτική Περιοχή Ιρίνγκα
Οι πρώτοι Έλληνες άποικοι
Αμέσως μετά ακολούθησαν οι: • 4 εν συνεχεία, ακολούθησαν οι: • 4 για να φθάσουν στις αρχές του 1950, να υπάρχουν στην περιοχή πάνω από 135 Ελληνικές ψυχές.
Κεμανές Καππαδοκίας
Κατασκευή
Η κατασκευή του είναι παρόμοια με αυτήν των συγγενικών του αχλαδόσχημων λυρών, (όπως της Κρήτης, της Δωδεκανήσου, της Μακεδονίας, της Θράκης κ.λ.π.), συχνά με τα ίδια υλικά,, με τα ξύλα για το ηχείο, το χέρι και την κεφαλή, να είναι από σκληρό, μονοκόμματο ξύλο, (π.χ. μουριά), και για το καπάκι μαλακότερα (π.χ ελάτη ή κέδρο του Λιβάνου). Το δοξάρι ή "τοξάριον" του παλαιότερα ήταν τοξοειδές και κυρτό, με τρίχες από ουρά αρσενικού αλόγου, ενώ σήμερα δύναται να χρησιμοποιηθεί και δοξάρι βιολιού.
Αγροτική Περιοχή Ιρίνγκα
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Κεμανές Καππαδοκίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραδοσιακά μουσικά όργανα Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Αγροτική Περιοχή Ιρίνγκα
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Ιρίνγκα Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1963)
To Billboard Hot 100 είναι ένας μουσικός κατάλογος επιτυχιών που κατατάσσει τα τραγούδια που παίζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το έτος 1963, συνολικά 21 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα πέτυχαν να έχουν τραγούδια τους στην πρώτη θέση του καταλόγου επιτυχιών, όπως οι The Tornados, Στιβ Λόρενς, The Rooftop Singers, Paul & Paula, The Four Seasons, Ruby & the Romantics, The Chiffons, Λιτλ Πέγκι Μαρτς, Τζίμι Σόουλ, Λέσλι Γκορ, Κιου Σακαμότο, The Essex, Jan and Dean, The Tymes, Λιτλ Στίβι Γουόντερ, The Angels, Μπόμπι Βίντον, Jimmy Gilmer and the Fireballs, Νίνο Τέμπο και Έιπριλ Στίβενς, Dale & Grace και The Singing Nun.
Κανένας καλλιτέχνης ή συγκρότημα είχε περισσότερα από ένα τραγούδια στην κορυφή τη χρονιά εκείνη.
Σημείωση: Το Billboard άλλαξε ξανά τις ημερομηνίες των τευχών του από τη Δευτέρα σε Σάββατο στις 6 Ιανουαρίου, διορθώνοντας έτσι την προηγούμενη ανακολουθία της μιας εβδομάδας. Οι ημερομηνίες κυκλοφορίας των τευχών άλλαξαν αρχικά από Σάββατο σε Δευτέρα στις 29 Απριλίου 1957.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1963
Αλεξάντερ Ζβέρεφ
Ο Αλεξάντερ "Σάσα" Ζβέρεφ  ( γεν. 20 Απριλίου 1997) είναι Γερμανός επαγγελματίας τενίστας, ρωσικής κατατωγής,. Έχει βρεθεί μέχρι και στο νο2 της παγκόσμιας κατάταξης και ήταν μόνιμος παίκτης της κορυφαίας δεκάδας από τον Ιούλιο του 2017 μέχρι το φθινόπωρο του 2022 που λόγω χρόνιου τραυματισμού έπεσε στο νούμερο 12 με το οποίο τερμάτισε και την χρονιά. Στέφθηκε χρυσός ολυμπιονίκης στο απλό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020.
Με την νίκη του στους Ολυμπιακούς Αγώνες ο Ζφέρεφ έγινε ο πρώτος Γερμανός τενίστας που κέρδισε Ολυμπιακό μετάλλιο στο μονό του τένις. Έχει κατακτήσει επίσης το τουρνουά ATP Finals το 2018 και 5 τίτλους της σειράς ATP Masters 1000. Από τους ενεργούς τενίστες περισσότερους τίτλους Masters από τον Ζφέρεφ έχουν μόνο οι Νόβακ Τζόκοβιτς, Ραφαέλ Ναδάλ και Άντι Μάρεϊ. Συνολικά ο Ζβέρεφ έχει κατακτήσει 18 τίτλους ATP στο απλό και δύο στο διπλό. Σε Γκραν Σλαμ διοργάνωση έχει φτάσει μέχει και τον τελικό, στο US Open του 2020, όπου έχασε από τον Αυστριακό Ντόμινικ Τιμ.
Καριέρα
Στον ημιτελικό του Γαλλικού Όπεν το 2022 ενάντια στον Ραφαέλ Ναδάλ τραυματίστηκε άσχημα στον αστράγαλο ενώ ο αγώνας ήταν αμφίρροπος με το σκορ στο 6-7, 6-6. Αργότερα υποβλήθηκε σε εγχείρηση και ακόμη δεν έχει επιστρέψει στο τουρ.
Ορχιδέα τίγρης
Η Ορχιδέα Τίγρης (Tiger orchid), είναι κοινή ονομασία για πολλές ορχιδέες και μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω γένη και είδη:
Εικόνες
Κατηγορία:Ορχεοειδή
Κήποι του Ακίλιου
Οι Κήποι του Ακίλιου, λατιν.: Horti Aciliorum, ήταν κήποι στην πόλη της Ρώμης, που δημιουργήθηκαν στον λόφο Πίντσιο μεταξύ της Πόρτα Πιντσιάνα και των σημερινών Ισπανικών Σκαλιών τον 2ο αι.