cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκχριστιανισμός των Βουλγάρων
Ευθυγράμμιση με την Ανατολή
Οι δύο πλευρές κατέληξαν σε μια μακρόχρονη ειρήνη για περίοδο 30 ετών. Σε αντάλλαγμα για τη μεταστροφή της Βουλγαρίας, οι Βυζαντινοί επέστρεψαν προηγούμενα κατακτημένα εδάφη. Στα τέλη του φθινοπώρου του 864, μια ιεραποστολή από τον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης Φώτιο έφθασε στη βουλγαρική πρωτεύουσα Πλίσκα και μετέστρεψε τον Χάνο, την οικογένειά του και τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους του προς το Χριστιανισμό. Ο Βόρις έλαβε το χριστιανικό όνομα Μιχαήλ (λόγω του ότι ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας λεγόταν Μιχαήλ Γ΄) και, σύμφωνα με τους περισσότερους μελετητές, άλλαξε τον τίτλο του από Χάνος στο σλαβικό Κνιαζ. Μετά από αυτό ο βουλγαρικός πληθυσμός άρχισε να υιοθετεί και αυτός με τη σειρά του το Χριστιανισμό.
Λόγοι για τον εκχριστιανισμό
Μετά τις κατακτήσεις του Χάνου Κρούμου στις αρχές του 9ου αιώνα, η Βουλγαρία έγινε μια σημαντική περιφερειακή δύναμη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Η μελλοντική της εξέλιξη συνδέθηκε με το Βυζάντιο και τη Ανατολική Φραγκία. Επειδή όμως και τα δύο αυτά κράτη ήταν χριστιανικά, η παγανιστική Βουλγαρία παρέμενε λίγο-πολύ απομονωμένη, ανίκανη να αλληλεπιδράσει σε ίσους όρους, πολιτιστικά ή θρησκευτικά.
Μετά τη μεταστροφή των Σαξόνων, το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης έγινε χριστιανικό. Η διατήρηση του παγανισμού μεταξύ των Βουλγάρων και των Σλάβων έφερνε άλλο ένα μειονέκτημα, καθώς η πιθανή ενοποίηση των δύο εθνικών ομάδων παρεμποδιζόταν από τις διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις τους. Τέλος, ο Χριστιανισμός είχε τις ρίζες του στα βουλγαρικά εδάφη πριν από το σχηματισμό του βουλγαρικού κράτους.
Αντίδραση
Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ο Γερμανός δεν ήταν ικανοποιημένος με την απόφαση του Μπόρις, όμως δεν επενέβη με στρατιωτικά μέσα για να τη σταματήσει.
Καθώς οι βυζαντινές ιεραποστολές μετέστρεφαν τους Βούλγαρους, τους ενθάρρυναν να καταστρέψουν τους παγανιστικούς ιερούς τόπους. Οι συντηρητικοί αριστοκρατικοί κύκλοι αντιτάχθηκαν σε αυτά τα μέτρα, καθώς εκείνοι ηγούνταν στις παγανιστικές πνευματικές τελετουργίες. Το 865 αντάρτες και από τις δέκα διοικητικές περιφέρειες, εξεγέρθηκαν εναντίον του Μπόρις, κατηγορώντας τον ότι τους είχε δώσει ένα «κακό νόμο». Οι αντάρτες κινήθηκαν προς την πρωτεύουσα, σκοπεύοντας να συλλάβουν και να σκοτώσουν τον Βούλγαρο Κνιαζ και να αποκαταστήσουν την παλιά θρησκεία.
Το μόνο που είναι γνωστό είναι ότι ο πρίγκιπας Βόρις συγκέντρωσε ανθρώπους πιστούς σε αυτόν και κατέστειλε την εξέγερση. Ο ίδιος διέταξε την εκτέλεση 52 αντρών που ήταν ηγέτες στην εξέγερση, μαζί με ολόκληρες τις οικογένειές τους.
Μέχρι το τέλος της ζωής του, ο Βόρις κατατυχονταν από ενοχές για τη σκληρότητα των μέτρων του και το ηθικό τίμημα για την απόφασή του το 865. Σε μεταγενέστερη αλληλογραφία με τον πάπα Νικόλαο Α΄, ο πρίγκιπας τον ρώτησε αν οι ενέργειές του είχαν διασχίσει τα σύνορα της χριστιανικής ταπεινότητας. Ο πάπας απάντησε:
... Έχεις αμαρτήσει μάλλον λόγω του ζήλου και της έλλειψης γνώσης, παρά λόγω άλλου ελαττώματος. Λάβε συγχώρεση και χάρη και τη φιλανθρωπία του Χριστού, αφού η μετάνοιά σου ακολούθησε για λογαριασμό σου.
Διαφορετικές ερμηνείες των ιστορικών αρχείων οδήγησαν ορισμένους ιστορικούς να πιστέψουν ότι ο Κνιαζ Βόρις εκτέλεσε σχεδόν το ήμισυ της βουλγαρικής αριστοκρατίας για να τερματίσει τη θρησκευτική και πολιτική σύγκρουση. Οι αριστοκράτες αντίπαλοί του φοβόντουσαν ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία θα άπλωνε την επιρροή της μέσω του Χριστιανισμού και θα κατέστρεφε τη Βουλγαρία. Την εποχή εκείνη, κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, οι Βούλγαροι θεωρούσαν τους «Χριστιανούς» ως ισοδύναμους με τους παραδοσιακούς τους ανταγωνιστές, τους «Βυζαντινούς» ή «Έλληνες», όπως αυτοί ονομάζονταν συχνά. Πολλοί Βούλγαροι πίστευαν ότι μαζί με τον Χριστιανισμό θα αναγκάζονταν να δεχτούν τον βυζαντινό τρόπο ζωής και ηθικής.
Βιβλιογραφία
''. Ελευθεροτυπία, Ηλιάδης, Η.
Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Βουλγαρία Κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας
Δωροθέα Φρειδερίκη του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Η Δωροθέα-Φρειδερίκη, γερμ.: Dorothea Friederike von Brandenburg-Ansbach (12 Αυγούστου 1676 - 13 Μαρτίου 1731) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη (μόνη από τον 1ο γάμο) του μαργράβου Ιωάννη-Φρειδερίκου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και της Ιωάννας-Ελισάβετ, κόρης του Φρειδερίκου ΣΤ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Είχε ακόμη μία αδελφή, από τον 2ο γάμο του πατέρα της, την Καρολίνα, σύζυγος του Γεωργίου Β΄ της Βρετανίας.
Στις 20 (ή στις 30) Αυγούστου 1699 παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Ράινχαρντ Γ΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ. Ήταν η τελευταία κόμισσα του Χάναου. Ο γάμος είχε μία κόρη, την Καρλόττα-Χριστίνα-Μαγδαληνή-Ιωάννα (1700 - 1726). Η Καρλόττα ήταν η μοναδική κληρονόμος της κομητείας του Χάναου και παντρεύτηκε στις 5 Απριλίου 1717 τον Λουδοβίκο Η΄ λάντγκραβο της Έσσης-Ντάρμστατ (1691 - 1768).
Ο άντρας των ονείρων μου
Ο άντρας των ονείρων μου είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 2017-2018, βασισμένη στην κορεατική σειρά "My Husband Got a Family" (κορεατικά: 넝쿨째 굴러온 당신, μεταγραφή στο ελληνικό αλφάβητο: Νονγκκούλτζε Γκουλοόν Ντανσίν) που προβλήθηκε από το Star Channel.
Δωροθέα Φρειδερίκη του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Βιογραφία
Απεβίωσε στις 13 Μαρτίου 1731 και τάφηκε στις 17 ή 25 Μαρτίου 1731 στην οικογενειακή κρύπτη των κομήτων του Χάναου στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη (σήμερα γνωστή ως παλαιά εκκλησία του Αγίου Ιωάννη) στο Χάναου. Ο τάφος καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό κατά τον βομβαρδισμό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο άντρας των ονείρων μου
Τη διασκευή του σεναρίου στα ελληνικά ανέλαβαν η Εμμανουέλα Αλεξίου και ο Αποστόλης Τσαούσογλου ενώ την σκηνοθεσία επιμελήθηκαν η Ρέινα Εσκενάζυ και ο Κώστας Κιμούλης.
Δωροθέα Φρειδερίκη του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1699 τον Ιωάννη-Ράινχαρντ Γ΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και είχε τέκνο:
Ο άντρας των ονείρων μου
Το πρώτο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2017 ενώ το τελευταίο στις 19 Ιανουαρίου 2018. Η σειρά αποτελείται από 76 επεισόδια.
Δωροθέα Φρειδερίκη του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Ο άντρας των ονείρων μου
Υπόθεση
Η Αθηνά είναι μια δυναμική τηλεοπτική παραγωγός, παντρεμένη με τον Τζακ. Ο λόγος που τον παντρεύτηκε είναι πως ο Τζακ δεν έχει κανέναν άλλον στον κόσμο και πως οι θετοί του γονείς ζουν στο εξωτερικό. Η μητέρα της, η Έλλη την συμβουλεύει σε κάθε της βήμα. Ο Πανίκος και η Αγγελική είναι ένα ήσυχο ζευγάρι που περνάει τη ζωή του ανάμεσα στο σπίτι και στο οικογενειακό ζαχαροπλαστείο. Έχουν τρεις κόρες και μία εγγονή. Είχαν και έναν γιο, τον μικρό Γιαννάκη, που χάθηκε όταν ήταν 5 ετών και από τότε τον ψάχνουν. Τη μέρα των γενεθλίων της κόρης τους, της Μίκας, που είναι και η μέρα που χάθηκε ο Γιαννάκης, η γιαγιά Ιωάννα έχει απαγορεύσει τους εορτασμούς, αλλά η Αγγελική νιώθει πως είναι κρίμα για την κόρη της να μην έχει κόψει ποτέ μια τούρτα γενεθλίων. Όταν η Μπέλλα, η πλούσια νύφη της οικογένειας, πηγαίνει τη γιαγιά διήμερο σε σπα, η Αγγελική διοργανώνει ένα πάρτι.
Την ίδια ώρα, ο ιδιοκτήτης του σπιτιού της Αθηνάς, της ανακοινώνει πως πρέπει να μετακομίσουν άμεσα και εκείνη πηγαίνει να ενημερώσει τον Τζακ. Η γιαγιά Ιωάννα, επειδή το σπα δεν της άρεσε, επιστρέφει στο σπίτι την ώρα που η οικογένεια γιορτάζει τα γενέθλια της Μίκας. Από το σοκ, παθαίνει συμφόρηση και μεταφέρεται στο νοσοκομείο. Εκεί η οικογένεια συναντάει τον Τζακ και την Αθηνά. Και ενώ η Αθηνά δυσανασχετεί με την ανυπόφορη φασαρία τους, ο Τζακ τους βρίσκει χαριτωμένους. Η Αγγελική και ο Τζακ νιώθουν μια περίεργη οικειότητα. Τελικά ύστερα από κάποια γεγονότα η οικογένεια ανακαλύπτει πως ο Τζακ είναι ο μικρός χαμένος γιος τους!
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Star Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Ινδικά ομοσπονδιακά εδάφη
Τα Ομοσπονδιακά εδάφη της Ινδίας (union territory, χίντι: केन्द्र-शासित प्रदेश) είναι μέρος της διοικητικής διαίρεσης στη Δημοκρατία της Ινδίας. Σε αντίθεση με τις πολιτείες της Ινδίας, οι οποίες έχουν τις δικές τους κυβερνήσεις, τα ομοσπονδιακά εδάφη  διοικούνται, εν μέρει ή εν όλω, από την γενική κυβέρνηση της Ινδίας.
Επί του παρόντος υπάρχουν οκτώ τέτοιες περιοχές στην Ινδία, οι νήσοι Ανταμάν και Νικομπάρ, το Τσαντίγκαρ, τα Ντάντρα και Ναγκάρ Χαβέλι και Νταμάν και Ντιού, το Δελχί, τα Τζαμού και Κασμίρ, το Λαντάχ, το Λακσαντγουίπ και το Πουντουτσέρι.
Το Τσαντίγκαρ είναι επίσης πρωτεύουσα του Παντζάμπ και της Χαρυάνας, δύο παραπλήσιων κρατιδίων στη βόρεια Ινδία. Το Τζαμού και Κασμίρ που ήταν πολιτεία το 2019 διασπάστηκε σε δύο ενωσιακές επικράτειες, καθώς η κυβέρνηση του Ναρέντρα Μόντι, επιθυμούσε την καλύτερη ενσωμάτωση της διαφιλονικούμενης περιοχής στην Ινδία, που αποτελεί περιοχή με πλειοψηφία μουσουλμάνων.
Η ύπαρξη των ομοσπονδιακών εδαφών έχει επικριθεί καθώς κάνουν την Ινδία ημιομοσπονδιακό κράτος, επειδή οι τοπικές και η εθνική κυβέρνηση έχουν δικούς τους τομείς νομοθεσίας. Μια περιοχή ανακηρύσσεται ομοσπονδιακό έδαφος προκειμένου να αποφευχθούν εντάσεις στο τρόπο διακυβέρνησης, για την διαφύλαξη των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων και άλλους λόγους. Για ακόμη πιο αποτελεσματική διακυβέρνηση εάν κριθεί σκόπιμο ένα ομοσπονδιακό έδαφος μπορεί να αναβαθμιστεί σε πολιτεία.
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Εδάφη Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Ινδίας Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας
Χριστίνα Καρλόττα της Βυρτεμβέργης-Βίνενταλ
Η Χριστίνα-Καρλόττα, γερμ.: Christiane Charlotte von Württemberg-Winnental (20 Αυγούστου 1694 - 25 Δεκεμβρίου 1729) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του δούκα της Βυρτεμβέργης-Βίνενταλ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κίρχαϊμ ούντερ Τεκ και ήταν κόρη του Φρειδερίκου-Καρόλου δούκα της Βυρτεμβέργης-Βίνενταλ και της Ελεονώρας-Ιουλιανής, κόρης του Αλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Η Χριστίνα-Καρλόττα παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Γουλιέλμο-Φρειδερίκο μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Αυτή έγινε επίτροπος του Άνσμπαχ από το τέλος του συζύγου της το 1723 μέχρι την ενηλικίωση του μεγαλύτερου γιου τους Καρόλου-Γουλιέλμου-Φρειδερίκου το 1729. Τα άλλα παιδιά τους ήταν η Ελεονώρα (1713–1714) και ο Φρειδερίκος-Κάρολος (1715–1716). Το ανάκτορο Μπρούκενμπεργκ χρησιμοποιήθηκε ως «εκπαιδευτικό ίδρυμα» των γιων της. Απεβίωσε στο Άνσμπαχ το 1729 και τάφηκε στην κρύπτη των μαργράβων, στην εκκλησία του Αγ. Γουμβέρτου στο Άνσμπαχ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Γουλιέλμο-Φρειδερίκο των Χοεντσόλερν μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και είχε τέκνα:
Λεοπόλδος Γ΄ της Αυστρίας
Ο Λεοπόλδος Γ΄ (γερμ.: Leopold III. von Habsburg, 1 Νοεμβρίου 1351 – 9 Ιουλίου 1386), ο λεγόμενος «δίκαιος» (der Gerechte) από τον Οίκο των Αψβούργων, ήταν δούκας της Έσω Αυστρίας, δηλ. Στυρίας, Καρινθίας και Καρνιόλης (1365-86).
Χριστίνα Καρλόττα της Βυρτεμβέργης-Βίνενταλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Λεοπόλδος Γ΄ της Αυστρίας
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο τέταρτος γιος του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Αυστρίας, Στυρίας, Καρινθίας και της Ιωάννας, κόρης του Ούλριχ Γ΄ κόμη του Πφιρτ.
Ο πατέρας του θέσπισε τον Κανόνα διαδοχής του Οίκου, όπου τις κτήσεις τις κληρονομούσε ο πρωτότοκος μόνο. Έτσι όταν το 1358 απεβίωσε ο πατέρας του, τον κληρονόμησε ο πρωτότοκος Ροδόλφος Δ΄. Αυτός θέσπισε τον δικό του Κανόνα του Οίκου, όπου οι κτήσεις ήταν κοινές στους κληρονόμους, με τον πρωτότοκο να λαμβάνει περισσότερα δικαιώματα. Το 1362 απεβίωσε ο δευτερότοκος Φρειδερίκος, έτσι όταν το 1365 απεβίωσε ο Ροδόλφος Δ΄ τον διαδέχθηκαν από κοινού ο Αλβέρτος Γ΄ και ο Λεοπόλδος Γ΄. Ο τελευταίος έγινε διοικητής του στρατού και όταν το 1368 οι Βαυαροί εισέβαλλαν στο Τυρόλο, τους νίκησε το 1370. Δύο έτη μετά δυσαρεστήθηκε με τον αδελφό του για το θέμα των εσόδων, έτσι το 1373 συμφώνησαν ο Λεοπόλδος Γ΄ να λάβει το Τυρόλο, την Καρνιόλη, την Πέραν Αυστρία και να μοιράζονται τα έσοδα.
Ο Ενγκεράρντ Ζ΄ κύριος του Κουσύ, γιος της εξαδέλφης του Αικατερίνης των Αψβούργων, εισέβαλε το 1375 στις δυτικές κτήσεις (Γκούγκλερ, κά). Ο Λεοπόλδος Γ΄ υποχώρησε, αλλά συνασπισμός Ελβετών έδιωξε το στρατό του Ενγκεράντ Ζ΄. Το 1375 κληρονόμησε μερικές ακόμη περιοχές. Το επόμενο έτος του δόθηκε το δικαίωμα να συμμαχεί με άλλους ηγεμόνες. Το 1377 ο Αλβέρτος Γ΄ ταξίδεψε στην Πρωσία για πέντε μήνες και άφησε υπεύθυνο τον αδελφό του, ο οποίος υπέγραψε ειρήνη με τον εχθρό τους Χάινριχ φον Σάουνμπεργκ. Με τη συμφωνία του 1379 στη Νυρεμβέργη, ο Λεοπόλδος Γ΄ έγινε μόνος κύριος της Στυρίας, Καρινθίας, Καρνιόλης και λοιπών περιοχών. Για την άμυνα της Βενετίας, αμοίφθηκε από την πόλη με την κυριότητα της Τεργέστης.
Προώθησε σημαντικά το εμπόριο και την ανάπτυξη του Μέραν και άλλων πόλεων. Αγόρασε το Λάουφενμπουργκ από τους συγγενείς του και κατέλαβε τη Βασιλεία το 1376, αλλά η προσπάθεια επέκτασής του στην Ελβετία τελείωσε με τη μάχη του Ζέμπαχ, όπου απεβίωσε. Τάφηκε στη μονή Κενιγκσφέλντεν και τα λείψανά του μεταφέρθηκαν αργότερα στο αββαείο του Αγ. Παύλου στην Καρινθία.
Οικογένεια
Το 1365 νυμφεύτηκε τη Βιρίντις Βισκόντι, κόρη του Μπερναμπό κυβερνήτη του Μιλάνου και είχε τέκνα :
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας
Κουρίλια κον Μοντεβιάσκο
Το Κουρίλια κον Μοντεβιάσκο (ιταλικά: Curiglia con Monteviasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Τάκης Βουλαλάς
Ο Κωνσταντίνος (Τάκης) Βουλαλάς ( Αθήνα, 1935 - Λυγουριό Αργολίδας, 20 Απριλίου 2012) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, ενώ ασχολήθηκε και με τη σκηνοθεσία. Πήρε μέρος από την αρχή της δεκαετίας του ’60 σε περισσότερες από 120 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου. Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών.
Θεατρικές παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κουβέλιο
Το Κουβέλιο (ιταλικά: Cuveglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Κούβιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Αντόον φαν ντεν Χέφελ
μικρογραφία| Ο Χριστός και η μοιχός Ο Αντόον φαν ντεν Χέφελ (Antoon van den Heuvel, ή Antoine van den Heuvel ή Anton van den Heuvel (ψευδώνυμο: «don Antonio»)   (περ. 1600 - 5 Αυγούστου 1677) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής. Αφού εκπαιδεύτηκε και εργάστηκε στην Αμβέρσα και στη Ρώμη, επέστρεψε στην πατρίδα του. Γάνδη, όπου ήταν ένας από τους σημαντικούς δημιουργούς εικόνων Αγίας Τράπεζας για τις εκκλησίες της περιοχής.
Βίος
Λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ζωή και την εκπαίδευσή του. Γεννήθηκε στη Γάνδη. Στη δήλωση που έκανε όταν έγινε δεκτός ως Δάσκαλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Γάνδης το 1628, δήλωσε ότι τα προηγούμενα 10 χρόνια εργάστηκε στην Αμβέρσα και τη Ρώμη. Του δόθηκε το ψευδώνυμο «Don Antonio» λόγω της παραμονής του στην Ιταλία.
Ο Αντόον φαν ντεν Χέφελ παρέμεινε ενεργός για το υπόλοιπο της ζωής του στη Γάνδη και τις γειτονικές περιοχές όπου ήταν ιδιαίτερα σε ζήτηση για εικόνες Αγίας Τράπεζας. Το 1662 ήταν υπεύθυνος για τον καθαρισμό του Πολυπτύχου της Γάνδης ζωγραφισμένο από τους αδελφούς βαν Άικ.
Απεβίωσε στη Γάνδη.
Έργο
Ο Αντόον φαν ντεν Χέφελ ζωγράφισε κυρίως θρησκευτικές σκηνές και πορτρέτα. Συνήθως θεωρείται ως εκπρόσωπος του διεθνούς κινήματος του Καραβατζισμού. Ο Θρήνος του στην Εκκλησία του Μπόρσμπεκε βασίζεται σε έναν πίνακα του Ολλανδού Καραβατζιστή Χέρριτ φαν Χόντχορστ για το ίδιο θέμα για τη σύνθεσή του και μια σειρά από μοτίβα. αριστερά|μικρογραφία| Η ανάσταση του Χριστού Το ύφος του, ωστόσο, δεν ανάγεται εύκολα στο κίνημα του Καραβατζισμού. Στις πρώιμες εργασίες του του έδειξε προτίμηση για αντιθέσεις χρωμάτων και έντονο φωτισμό, με μικρή χρήση μεταβατικών τόνων. Αλλά σε σύγκριση με τον σύγχρονο Γιαν Γιάνσσενς (Jan Janssens), έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Καραβατζισμού στη Γάνδη, ο Αντόον φαν ντεν Χέφελl σπάνια έδειξε στοιχεία Καραβατζισμού. Μόνο σε ένα έργο, «Η Μαρία με τον Χριστό και το Ροζάριο» του 1634 (Εκκλησία της Ναζαρέτ, Βέλγιο, υιοθέτησε ένα από τα μοτίβα του Καραβάτζο : «Η Μαντόνα με το φίδι» (Ρώμη, Γκαλλερία Μποργκέζε).
Το ύφος του Αντόον φαν ντεν Χέφελ είναι εμφανές στις γραμμικές συνθέσεις του και στον έντονο φωτισμό περισσότερο κλασικιστής στη φύση και πιο κοντά στο έργο των Αγκοστίνο Καρράτσι Αννίμπαλε Καρράτσι και Λοντοβίκο Καρράτσι και των οπαδών τους. Πρέπει να είχε δει το έργο τους κατά τη διάρκεια της διαμονής του στη Ρώμη.
Ο Αντόον φαν ντεν Χέφελ δανείστηκε επίσης μοτίβα και συνθέσεις σύγχρονων φλαμανδών ζωγράφων όπως ο Ρούμπενς και ο Γκασπάρ Ντε Κράγιερ.
Οι μετέπειτα εργασίες του μεταξύ 1640 και 1650 είναι λιγότερο πολύχρωμες και ως εκ τούτου εμφανίζονται λιγότερο εκφραστικές.
Ο Αντόον φαν ντεν Χέφελ έκανε επίσης σχέδια για χαρακτικά. Οι πίνακες (μερικοί από αυτούς σε σχέδια του Ρούμπενς) που δημιούργησε (όπως και άλλοι ζωγράφοι) με την ευκαιρία της θριαμβευτικής εισόδου του Φερδινάνδου των Αψβούργων της Αυστρίας στη Γάνδη το 1635 χαράχθηκαν για να συμπεριληφθούν σε μια δημοσίευση του Guillaume van der Beke (Guilielmus Becanus). Η έκδοση με τίτλο Serenissimi Principis Ferdinandi Hispaniarum infantis SRE cardinalis triumphalis introitus στο Flandriae metropolim Gandavum και δημοσιεύθηκε από τον Johannes Meursius στην Αμβέρσα το 1636. Οι κορυφαίοι χαρακτές της Αμβέρσας Γιάκομπ Νέιφς, Πίτερ ντε Γιόντε ΙΙ και Άντονι φαν ντερ Ντους δημιούργησαν τα χαρακτικά για την έκδοση. μικρογραφία| Η προσκύνηση των ποιμένων Ένα πορτρέτο του Αντόον φαν ντεν Χέφελ χρησιμοποιήθηκε από τον εξέχοντα χαράκτη Πάουλους Πόντιους ως βάση για τη χάραξη ενός πορτρέτου του φλαμανδού ποιητή Γερεμίας Πιρσσένε (Jeremias Pierssene). Ο Γκιγιών Ντυβιβιέ (Guillaume Duvivier), χαράκτης που δραστηριοποιήθηκε στη Γάνδη τον 17ο αιώνα, δημιούργησε χαρακτικό από πίνακα του Αντόον φαν ντεν Χέφελ που απεικονίζει δύο υπηρέτριες σε κουζίνα. Αυτό το είδος ρωπογραφίας δεν είναι τυπικό του Αντόον φαν ντεν Χέφελ που ζωγράφισε κυρίως θρησκευτικές σκηνές και πορτρέτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
DR (ραδιοτηλεοπτικός φορέας)
Το DR, επίσημα ως Danish Broadcasting Corporation στα αγγλικά, είναι μια δημόσια ραδιοφωνική και τηλεοπτική εταιρεία ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών της Δανίας. Ιδρύθηκε το 1925 ως δημόσιος οργανισμός, είναι η παλαιότερη και μεγαλύτερη ηλεκτρονική επιχείρηση των μέσων ενημέρωσης της Δανίας. Το DR είναι ιδρυτικό μέλος της EBU.
Το DR χρηματοδοτείται από άδεια πολυμέσων, η οποία χρεώνεται σε όλα τα δανικά νοικοκυριά με τηλεοράσεις, υπολογιστές, smartphones και άλλες συσκευές με πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Σήμερα, το DR λειτουργεί έξι τηλεοπτικά κανάλια, τα οποία διανέμονται ελεύθερα μέσω ενός εθνικού δικτύου DVB-T. Το DR λειτουργεί επίσης οκτώ ραδιοφωνικά κανάλια. Όλα είναι διαθέσιμα σε εθνικό επίπεδο σε ραδιόφωνο DAB και σε απευθείας σύνδεση και οι τέσσερις πρωτότυπες σταθμοί διατίθενται επίσης σε ραδιόφωνο FM.
Ιστορία
Το DR ιδρύθηκε την 1η Απριλίου 1925 με το όνομα Radioordningen, το οποίο μετατράπηκε σε Statsradiofonien το 1926, στο Danmarks Radio το 1959 και στο DR το 1996.
Ο δεύτερος ραδιοφωνικός σταθμός FM του Statsradiofonien, Πρόγραμμα 2 (P2), προστέθηκε το 1951, ακολουθούμενος από το P3 το 1963.
Οι πειραματικές τηλεοπτικές εκπομπές ξεκίνησαν το 1949, με τακτικό προγραμματισμό ξεκινώντας στις 2 Οκτωβρίου 1951 με την έναρξη του πρώτου τηλεοπτικού καναλιού της Δανίας. Ο καθημερινός προγραμματισμός ξεκίνησε το 1954. Οι τηλεοπτικές εκπομπές με έγχρωμη τηλεόραση ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 1967, με την πρώτη μεγάλης κλίμακας μετάδοση χρώματος να συμβαίνει για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στη Γκρενόμπλ της Γαλλίας. Το ραδιόφωνο της Danmarks έληξε επισήμως τις δοκιμαστικές εκπομπές της έγχρωμης τηλεόρασης την 1η Απριλίου 1970, αν και το 1978 το τελευταίο ασπρόμαυρο τηλεοπτικό πρόγραμμα (TV Avisen) άλλαξε στο χρώμα.
Στις 16 Μαΐου 1983 στις 14:00 CEST, η DR παρουσίασε την πρώτη της υπηρεσία πληροφοριών τηλεtext, η οποία εξακολουθεί να είναι διαθέσιμη σε όλα τα κανάλια DR.
Το μονοπώλιο της Danmarks Radio στην εθνική τηλεόραση διήρκεσε μέχρι το 1988, όταν ξεκίνησε η μετάδοση της TV 2 [9]. 8 χρόνια αργότερα, η DR ξεκίνησε το δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι DR2 στις 30 Αυγούστου 1996. Μερικές φορές ονομάστηκε den hemmelige kanal ("το μυστικό κανάλι") στα πρώτα της χρόνια, επειδή δεν μπορούσε να θεωρηθεί σε εθνικό επίπεδο κατά την εκτόξευσή της.
Οι πρώτες δοκιμές του DAB πραγματοποιήθηκαν το 1995, με οκτώ σταθμούς που ξεκίνησαν επίσημα τον Οκτώβριο του 2002.
Στις 7 Ιουνίου 2007, η DR δημοσίευσε ένα ενημερωτικό δελτίο τύπου DR μόνο για το διαδίκτυο. Προστέθηκε αργότερα ως παραδοσιακό κανάλι. Κατά τη μετάβαση από τη Δανία σε ψηφιακά σήματα υπεραρκείας την 1η Νοεμβρίου 2009, η DR πρόσθεσε τρία νέα κανάλια στη σειρά τους:
Το 2013 παρουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο στο οποίο εισήχθησαν οι λέξεις "DR" που εμφανίζονται σε μια λευκή γραμματοσειρά sans-serif σε μαύρο φόντο και η σειρά τηλεοπτικών καναλιών άλλαξε και πάλι. Ένα νέο κανάλι που στοχεύει τους νέους, το DR3 αντικατέστησε το DR HD. Ένα άλλο κανάλι για παιδιά, το DR Ultra αντικατέστησε το DR Update. Το κλείσιμο του DR Update ήταν η αρχή της αναβάθμισης του DR 2 ως κανάλι για τα νέα και την κοινωνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Δανίας
Ντουμέντσα
Η Ντουμέντσα (ιταλικά: Dumenza) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Νταβέριο
Το Νταβέριο (ιταλικά: Daverio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Νικόλαος ο Μικρός
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Μπόλκο Β΄ δούκα του Ζιενμπίτσε και της Μπόννης ή Γκούτα/Γιούντιτ της Σαβοΐας, κόρης του Λουδοβίκου βαρόνου του Βω.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1343 την Αγνή (απεβ. 1370), κόρη του Χύνεκ ή Χέρμανν/Χάγιμαν Κρουσίνα του Λίχτεμπουργκ, ενός Βοημού γαιοκτήμονα και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Τζος Μπόουλερ
Ο Τζόσουα Λουκ Μπόουλερ (αγγλικά: Joshua Luke Bowler, 5 Μαρτίου 1999) είναι Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως δεξιός ακραίος χαφ στην Τσάμπιονσιπ για την Μπλάκπουλ, με τη μορφή δανεισμού από την Νότιγχαμ Φόρεστ.
Γεννημένος σε προάστιο του Σάρρεϋ, ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της Φούλαμ το 2009. Το 2017, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Έχει αγωνιστεί επίσης σε ομάδες όπως η Χαλ Σίτι και η Μπλάκπουλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπλάκπουλ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κόνραντ φον Τύρινγκεν
Ο Κόνραντ φον Τύρινγκεν (γερμανικά: Conrad von Thüringen, π. 1206 - 24 Ιουλίου 1240) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας (1231-34) και μετά ο 5ος μεγάλος μάγιστρος τού Τάγματος των Τευτόνων ιπποτών (1239-40). Ήταν ο πρώτος υψηλόβαθμος ευγενής, που εισήλθε σε στρατιωτικό Τάγμα.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος τού Χέρμαν Α΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας και της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Ο πρωτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος Δ΄ λάντγκραβος της Θουριγγίας απεβίωσε κατά την ΣΤ΄ Σταυροφορία το 1227 και τον διαδέχθηκε ο 4ετής γιος του Χέρμαν Β΄. Επίτροπος ανέλαβε ο δευτερότοκος αδελφός Ερρίκος Ράσπε και ο Κορράδος έγινε κόμης τού Γκούντενσμπεργκ στην Έσση, βοηθώντας τον αδελφό του στη διοίκηση της περιοχής.
Το 1231 απεβίωσε η Ελισάβετ της Ουγγαρίας, μητέρα τού Χέρμαν Β΄ και ο Ερρίκος Ράσπε ανέλαβε την εξουσία για τον εαυτό του· μαζί με τον Κορράδο εργάστηκε για την παγίωση της εξουσίας. Ο Κορράδος ενεπλάκη σε μερικές μάχες με τον Ζήγκφρηντ Γ΄ αρχιεπίσκοπο τού Μάιντς· μία φορά τον είχε περικυκλώσει και τον απειλούσε να τον κόψει στα δύο. Το 1232 πολιόρκησε την πόλη τού Φρίτσλαρ, σφαγιάζοντας τον πληθυσμό της και καίγοντας τον ναό.
Η σύζυγος τού Λουδοβίκου Δ΄, η Ελισάβετ της Ουγγαρίας, είχε ιδρύσει ένα νοσοκομείο στο Μάρμπουργκ και σκόπευε να το κληροδοτήσει στο Τάγμα των Ιωαννιτών, αλλά αυτό αποκρουόταν από τον Κορράδο του Μάρμπουργκ. Ο Πάπας Γρηγόριος Θ΄ έστειλε μία αποστολή για τη διευθέτηση τού ζητήματος, που αποφάσισε υπέρ τού Κορράδου τού Μάρμπουργκ το 1232. Όμως το 1234 ο Κορράδος φον Τϋρινγκεν ταξίδευσε στη Ρώμη και έπεισε την Κουρία να αλλάξει την απόφαση, ώστε να αποδώσει το νοσοκομείο και τον ενοριακό ναό τού Μάρμπουργκ στους Τεύτονες ιππότες, που είχαν ιδρύσει έναν οίκο στην πόλη το προηγούμενο έτος. Τον Νοέμβριο ο Κορράδος άφησε τον κοσμικό τίτλο του και εισήλθε στο Τευτονικό Τάγμα. Το επόμενο έτος ακολούθησε την επιτροπή στη Ρώμη, που συμμετείχε στην αγιοποίηση της Ελισάβετ της Ουγγαρίας. Ο Κορράδος έμεινε στην εκεί Αυλή ως την Πεντηκοστή τού 1235, οπότε η Ελισάβετ ανακηρύχθηκε αγία.
Έπειτα από το τέλος τού Χέρμαν φον Ζάλτσα, ο Κορράδος έγινε μεγάλος μάγιστρος τών Τευτόνων ιπποτών. Ενόσω ήταν σε ταξίδι στη Ρώμη στις αρχές τού θέρους τού 1240, ασθένησε και απεβίωσε. Τάφηκε στον ναό της Αγ. Ελισάβετ στο Μάρμπουργκ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λουδοβικιδών Κατηγορία:Μεγάλοι Μάγιστροι του Τευτονικού Τάγματος
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2017
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2017 διεξήχθη στις 5 Μαρτίου στην Πηγή Τρικάλων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο  Γιάννης Ζερβάκης του Βιτσέντζου Κορνάρου. Πρωταθλητής σύλλογος στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Α.Ο. Μυκόνου για δεύτερη φορά στην ιστορία του θεσμού.
Ντούνο
Το Ντούνο (ιταλικά: Duno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Γκωτιέ Γ΄ του Μπριέν
Ο Γκωτιέ Γ΄ του Μπριέν ή Βάλτερ Γ΄ του Μπριέν (γαλλικά: Gautier III, Γερμανικά : Walter, γύρω στο 1166 - 14 Ιουνίου 1205) Κόμης του Μπριέν (1191 - 1205) από τον Οίκο του Μπριέν ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Εράρ Β΄ κόμη του Μπριέν και της Αγνής των Μονφωκόν. Με τον γάμο του με την Ελβίρα της Σικελίας, κόρη του Ταγκρέδου της Σικελίας απέκτησε κληρονομικά δικαιώματα στη νότια Ιταλία. Έγινε κόμης του Λέτσε, πρίγκιπας του Τάραντα και δούκας της Απουλίας (1200 - 1205) αλλά έπεσε σε μάχη πριν γίνει Βασιλιάς της Σικελίας.
Ο Γκωτιέ και οι αδελφοί του βρέθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1190 εμπλεκόμενοι σε σύγκρουση ανάμεσα στον Πέτρο Β΄ του Κουρτεναί, πρώτο ξάδελφο του βασιλιά Φιλίππου - Αυγούστου και τον υποτελή του Ερβέ Δ΄ ντε Ντονζί. Ο Γκωτιέ για σύντομο χρόνο ¨εγκατέλειψε τον Γάλλο βασιλιά" όταν συγκρούστηκε με τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας φαίνεται ενοχλήθηκε έντονα από τη μεγάλη δύναμη των αδελφών Μπριέν.
Γάμος με την Ελβίρα της Σικελίας
Στα τέλη του 12ου αιώνα η Σίβυλλα του Άτσερα χήρα του Ταγκρέδου της Σικελίας ήρθε με τις κόρες της στη Γαλλία, αναζητούσε έναν ισχυρό γαμπρό για τη μεγαλύτερη κόρη της Ελβίρα που θα μπορούσε να διεκδικήσει τα δικαιώματα της στο Βασίλειο της Σικελίας. Η Σικελία βρισκόταν υπό τον έλεγχο του νεαρού ορφανού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄ που οι γονείς του Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Κωνσταντία του Ωτβίλ είχαν εκθρονίσει την οικογένεια της Σιβύλλας. Ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας έσπευσε να συναντήσει τη χήρα πρώην βασίλισσα της Σικελίας στο Μελάν, συμφώνησε να παντρευτεί η κόρη της τον Γκωτιέ. Ο Φίλιππος αφού τόνισε στον Γκωτιέ ότι είναι υποτελής του πρότεινε να εγκαταλείψει τη Γαλλία, ακούγεται ότι του έδωσε το τεράστιο ποσό των 20.000 λιβρών αλλά δεν θεωρείται σίγουρο. Ο γάμος του Γκωτιέ με την Ελβίρα έδωσε μεγάλες εξουσίες στον Οίκο του Μπριέν, ήταν η αρχή της ένδοξης πορείας της οικογένειας.
Απόκτηση Τάραντα και Λέτσε
Ο άμεσος επικυρίαρχος του Γκωτιέ Γ΄ Θεοβάλδος Γ΄ της Καμπανίας ανακήρυξε τον Νοέμβριο του 1199 την Δ΄ Σταυροφορία. Ο Γκωτιέ πήρε τον σταυρό και αναζήτησε Σταυροφόρους να τον υποστηρίξουν στην εκστρατεία του στη νότια Ιταλία εναντίον του Φρειδερίκου Β΄ πριν αναχωρήσει για τους Αγίους Τόπους, ένας από αυτούς ήταν ο ξάδελφος του Βάλτερ του Μονμπελιάρ. Ο Γκωτιέ Γ΄ πέρα από τους άντρες αναζήτησε από το 1200 πολλά χρήματα και προμήθειες, από τον Απρίλιο του 1201 πούλησε ή υποθήκευσε τα περισσότερα εδάφη του. Αναζήτησε υποστήριξη από τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ που είχε οριστεί κηδεμόνας του Φρειδερίκου Β΄ αλλά βρισκόταν σε σύγκρουση με τους αντιβασιλείς του. Ο πάπας αρνήθηκε το αίτημα του Γκωτιέ και της Ελβίρας να διεκδικήσουν τον θρόνο του βασιλείου της Σικελίας, τους παραχώρησε σαν αντάλλαγμα το πριγκιπάτο του Τάραντα και την κομητεία του Λέτσε. Ο Γκωτιέ θα έπρεπε να αναγνωρίσει τον Φρειδερίκο Β΄ βασιλιά της Σικελίας, ο Γκωτιέ το δέχτηκε επειδή ο Τάραντας και το Λέτσε ήταν πλούσιες πόλεις που του έδιναν μεγάλα έσοδα.
Το τέλος
Αφήνοντας τον μικρότερο αδελφό του Ιωάννη στην κομητεία του Μπριέν ο Γκωτιέ έφτασε στην Ιταλική χερσόνησο με 60 ιππότες και 40 έφιππους λοχίες. Την άνοιξη του 1201 έφτασε στο βασίλειο του Φρειδερίκου και νίκησε τον στρατό του στη μάχη του Κάπουα και στη μάχη του Κανναέ. Ο πάπας παρότρυνε τον Γκωτιέ να διασχίσει τη Σικελία αλλά ο ίδιος δίσταζε να το κάνει χωρίς να εξασφαλίσει πρώτα την κυριαρχία του στην Ιταλική χερσόνησο. Ο Γκωτιέ Γ΄ πολιορκήθηκε στο κάστρο της Τερρατσίαν από τον Ντιέπολντ (1204) και έχασε από βέλος το ένα μάτι αλλά έσπασε την πολιορκία και προκάλεσε τον Ντιέπολντ σε μάχη. Τη νύχτα ένας στρατιώτης έσπασε τους κόμπους της σκηνής του, επιτέθηκε στον Γκωτιέ και τον μαχαίρωσε. Ο Γκωτιέ πέθανε αμέσως μετά από τα τραύματα του (11 Ιουνίου 1205). Ο Γκωτιέ Γ΄ τάφηκε στο ναό της Αγ. Μαρίας ντελλα Φόρτσε στο Σάρνο.
Διαδοχή
Η Ελβίρα που ήταν έγκυος όταν έμεινε χήρα έκανε άλλους δύο γάμους: με τον Τζάκομο Σανσεβερίνο κόμη του Τρικάρικο και με τον Τιγκρίνι Γκουίντι κόμη του Μοντιλιάνο. Η Ελβίρα γέννησε έναν μεταθανάτιο γιο τον Γκωτιέ Δ΄ διάδοχο του Γκωτιέ Γ΄ στην κομητεία του Μπριέν. Οι διεκδικήσεις της οικογένειας του προκάλεσαν μεγάλα προβλήματα στον Φρειδερίκο Β΄ το υπόλοιπο της βασιλείας του. Ο μικρότερος αδελφός του Ιωάννης του Μπριέν ορίστηκε κόμης και κηδεμόνας του Γκωτιέ Δ΄ μέχρι την ενηλικίωση του.
Οικογένεια
Με τη σύζυγο του Ελβίρα των Ωτβίλ κόμισσα του Λέτσε, πριγκίπισσα του Τάραντο και διεκδικήτρια του βασιλείου της Σικελίας, απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της Βρυένης Κατηγορία:Οίκος του Μπριέν
Καφάνα
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Καφάνα στο χωριό Μπόρατς, Σουμαντίγια, [[Σερβία.]] Οι όροι  καφάνα (στα βοσνιακά, μαυροβουνιακά και σέρβικα ), καφεάνα (кафеана), καβάνα (στα κροατικά [kaʋǎna]) είναι όροι που χρησιμοποιούνται στις περισσότερες χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας για ένα χαρακτηριστικό τοπικό μπιστρό, το οποίο σερβίρει κατά κύριο λόγο οινοπνευματώδη ποτά και καφέ, και συχνά επίσης ελαφριά σνακ («μεζέδες») και άλλα τρόφιμα. Τα περισσότερα έχουν και ζωντανή μουσική παράσταση.
Πρόκειται για τα αντίστοιχα των ελληνικών καφενείων.
Η έννοια ενός τόπου κοινωνικής συνάθροισης ανδρών για αλκοόλ και καφέ προέρχεται από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και εξαπλώθηκε στη Νοτιοανατολική Ευρώπη κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.
Ετυμολογία
Η λέξη προέρχεται από το τουρκικό kahvehane ή kahvene ("καφετέρια"), το οποίο στη συνέχεια προέρχεται από το περσικό qahveh-khaneh (<Αραβικά qahve 'καφέ + Περσικά khane 'σπίτι).
Ιστορία
μικρογραφία|Καφάνα στο Βελιγράδι, 1910. Κατά το 18ο και στις αρχές του 19ου αιώνα, η καφάνα ήταν οικογενειακή επιχείρηση, που περνούσε από γενιά σε γενιά.
Καθώς οι βαλκανικές πόλεις μεγάλωσαν σε μέγεθος και αστικοποιήθηκαν, τα καταστήματα αυτά άρχισαν να σερβίρουν φαγητό και να προσφέρουν περισσότερα στους πελάτες, καθώς υπήρχε πλέον ανταγωνισμός με άλλες παρόμοιες εγκαταστάσεις στην πόλη.
Οι μεγαλύτερες πόλεις και κωμοπόλεις αυτό το διάστημα είχαν μια Gradska kafana (το καφενείο της πόλης) μέσα ή γύρω από την κεντρική πλατεία, όπου σύχναζαν οι πιο εύποροι και σημαντικοί πολίτες. Οι τιμές σε αυτό το συγκεκριμένο κατάστημα συνήθως ήταν υψηλότερες σε σύγκριση με άλλα τριγύρω στην πόλη, που δεν απολάμβαναν το προνόμιο της αποκλειστικής αυτής θέσης.
Καθώς κυλούσε ο 20ός αιώνας, στις βαλκανικές πόλεις άρχισαν να συρρέουν αγροτικοί πληθυσμοί, ιδιαίτερα μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, και έτσι τα καφενεία διαφοροποιήθηκαν αναλόγως. Κάποια συνέχισαν να διατηρούν ένα υψηλότερο επίπεδο υπηρεσιών, ενώ άλλα άρχισαν να απευθύνονται σε νεοαφιχθέντες αγρότες στις πόλεις, οι οποίοι κυρίως εργάζονταν σε εργοστάσια και εργοτάξια.
Συνεπώς, ο όρος καφάνα σιγά-σιγά άρχισε να σχετίζεται με κάτι ανεπιθύμητο και κατάλληλο μόνο για τις κατώτερες τάξεις της κοινωνίας. Από τη δεκαετία του '80, ο όρος καφάνα έγινε σχεδόν προσβολή και οι περισσότεροι ιδιοκτήτες απέφευγαν να αποκαλούν τα καταστήματά τους με αυτό το όνομα, προτιμώντας δυτικοποιημένους όρους, όπως εστιατόριο, καφετέρια, μπιστρό, καφέ, μπαρ κλπ. Και οι όροι birtija, bircuz και krčma χρησιμοποιούνται επίσης για να υποδηλώσουν αγροτικούς ή ημιαστικούς βρώμικους καφενέδες.
Το κοινωνικό στερεότυπο
Η καφάνα αναφέρεται στερεοτυπικά ως ένα μέρος, όπου οι θλιμμένοι εραστές πνίγουν το ντέρτι τους στο αλκοόλ και τη μουσική, οι χαρτοπαίκτες σπαταλούν περιουσίες, οι σύζυγοι βρίσκουν καταφύγιο από τις κακιές γυναίκες τους, ενώ κλείνουν απατεωνιές "βρώμικοι" επιχειρηματίες, διεφθαρμένοι τοπικοί πολιτικοί και μικροεγκληματίες.
Όπως και σε πολλές άλλες κοινωνίες, όσοι συχνάζουν σε καφενέδες είναι κυρίως άνδρες και οι "έντιμες" γυναίκες τολμούν να επισκεφθούν πιο εκλεπτυσμένα μαγαζιά, συνήθως παρέα με άντρες.
Βοσνία
Ίσως η πιο αγνή μορφή καφάνα βρίσκεται στη Βοσνία, όπου δε σερβίρεται φαγητό, πιστή στο αρχικό μοτίβο τούρκικου καφέ και αλκοόλ.
Οι περισσότερες από τις παλιές κεντρικές Gradske Kafane έχουν οπτικά εκσυγχρονιστεί και αλλάξει τα ονόματά τους σε κάτι πιασάρικο και δυτικότροπο. Οι περισσότερες επιχειρήσεις έχουν στόχο τη νεολαία και προτιμούν να μην χρησιμοποιούν τον όρο καφάνα. Ωστόσο, στερεοτυπικές καφάνα είναι δημοφιλείς σε μαθητές και φοιτητές, καθώς και άτομα της εργατικής τάξης, που συχνάζουν στα μέρη αυτά λόγω των χαμηλών τους τιμών.
Σερβία
δεξιά|μικρογραφία|306x306εσ|Διάσημη καφάνα "?"  στο κέντρο του [[Βελιγράδι|Βελιγραδίου]] Το Βελιγράδι διαθέτει πολλές εγκαταστάσεις με κουζίνα, η οποία διαθέτει εκλεπτυσμένα μενού, και επίσημα ονομάζονται εστιατόρια, όμως οι περισσότεροι πελάτες τους τα αναφέρουν ως καφάνα.
Σύμφωνα με ορισμένους, η πρώτη καφάνα στο Βελιγράδι άνοιξε κάποια στιγμή μετά το 1738, όταν οι Οθωμανοί ανακατέλαβαν την πόλη από τους Αυστριακούς. Το όνομά της ήταν Crni orao (Μαύρος Αετός) και βρισκόταν στη συνοιγκία Ντόρκολ, στη διασταύρωση των σημερινών οδών Κράλια Πέτρα και Ντουσάνοβα. Σέρβιρε μονάχα τούρκικο μαύρο καφέ από ασήμι μπρίκι σε φλιτζάνια, καθώς και ναργιλέ.
Κροατία
Στην Κροατία, η καβάνα διαφέρει ευρέως μεταξύ ηπειρωτικής Κροατίας και Δαλματικών ακτών. Ο όρος Kafić είναι πιο γενικός και περιλαμβάνει όλες τις εγκαταστάσεις που σερβίρουν καφέ και ποτά, ενώ το καβάνα είναι ονομασία για καθαρά στυλ μπιστρό, που περιγράφεται σε αυτό το άρθρο.
ΠΓΔΜ
Επί του παρόντος, υπάρχουν 5.206 καφεάνι στη χώρα. Σύμφωνα με την Κρατική Στατιστική Υπηρεσία, υπάρχουν 989 (19% του συνολικού αριθμού) στην πρωτεύουσα Σκόπια, 413 στο Τέτοβο, 257 στη Μπίτολα, 244 στο Γκόστιβαρ, 206 στο Κουμάνοβο, 205 στην Στρούγκα, 188 στην Οχρίδα και 161 στη Στρώμνιτσα.
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Σφάλματα προτύπου Webarchive Κατηγορία:Πολιτισμός της Κροατίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Σερβίας Κατηγορία:Είδη εστιατορίων Κατηγορία:Πολιτισμός στη Γιουγκοσλαβία
Σάκης Τανιμανίδης
Πρώιμα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1981 στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στην περιοχή της Καλαμαριάς. Ο πατέρας του, Στέφανος, είναι συνταξιούχος ενώ η μητέρα του, Ματούλα, εργαζόταν για πολλά χρόνια στις Ολυμπιακές Αερογραμμές. Έχει δύο αδέλφια, τον Πάνο και την Κασσιανή. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και το μπάσκετ ενώ μετά το σχολείο, σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αποφοιτώντας αργότερα με δίπλωμα Αγρονόμου και Τοπογράφου Μηχανικού. Επίσης, παράλληλα με τις σπουδές του έκανε και κάποιες μικροδουλειές για να καλύπτει τα προσωπικά του έξοδα. Σε ηλικία 28 ετών, εγκαταστάθηκε για δύο χρόνια στη Βοστώνη των ΗΠΑ ακολουθώντας μεταπτυχιακές σπουδές στην επιχειρηματικότητα, στο κολλέγιο Μπάμπσον. Επίσης, κατά τη διάρκεια των ετών αυτών, φοίτησε και για ένα εξάμηνο στο Ινστιτούτο Επιχειρήσεων (Instituto de Empresa) στη Μαδρίτη.
Τηλεόραση
Ξεκίνησε να εργάζεται στην τηλεόραση, το 2001, αφού σε ηλικία 20 ετών, ανέλαβε μέρος της παρουσίασης της εκπομπής "Αστέρια και λάβαρα" στο δημοτικό κανάλι TV 100 της Θεσσαλονίκης. Εκεί έμεινε μέχρι το 2005, όπου και αποφάσισε να παραιτηθεί και να συνεχίσει τις σπουδές του. Το 2013, επιστρέφει τηλεοπτικά μέσα από την ΕΤ3, με το World Party, που παρουσίαζε από κοινού με το Γιώργο Μαυρίδη. Η ιδέα αυτής της εκπομπής προέκυψε από τον ίδιο, αφού μετά την επιστροφή του από την Αμερική, ήθελε να δημιουργήσει μια ψυχαγωγική εκπομπή όπου θα ταξιδεύει με τους φίλους του. Eκτός από παρουσιαστής, ο Τανιμανίδης ήταν επίσης παραγωγός και σκηνοθέτης της συγκεκριμένης εκπομπής.
Στις αρχές του 2017, δέχθηκε πρόταση να αναλάβει την παρουσίαση του Survivor Greece και έτσι έκλεισε συμβόλαιο με το κανάλι ΣΚΑΪ. Η πρεμιέρα έγινε στις 13 Φεβρουαρίου και το φινάλε στις 5 Ιουλίου, ενώ πέτυχε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά τηλεθέασης, φτάνοντας μέχρι και το 70% λίγες μόλις εβδομάδες μετά την έναρξή του.
Τη σεζόν 2017-2018 ήταν στην κριτική επιτροπή του talent show "Ελλάδα Έχεις Ταλέντο" ενώ από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο του 2018, παρουσίασε τον έκτο κύκλο του Survivor Greece. Τη σεζόν 2018-2019 ήταν ξανά στην κριτική επιτροπή του "Ελλάδα Έχεις Ταλέντο" και παρουσίασε τον έβδομο κύκλο του Survivor Greece με τίτλο Survivor Ελλάδα-Τουρκία.
Τη σεζόν 2019 -2020, μετά το τέλος του Survivor, παρουσίασε στον ΣΚΑΪ το τηλεπαιχνίδι Boom!. Το 2021, παρουσίασε το ριάλιτι Η Φάρμα στον ΑΝΤ1.
Τη σεζόν 2022-2023 κάνει τη συμπαραγωγή και παρουσίαση του επιχειρηματικού σόου "Dragons' Den", γνωστό και σαν "Shark Tank" στην Αμερικάνικη εκδοχή του. Ο ίδιος είπε ότι αυτό το σόου ήταν ένας στόχος που είχε για πολλά χρόνια, αφού θέλει να κάνει το επιχειρείν πιο προσιτό προς τους Έλληνες.
Προσωπική ζωή
Το 2015 ξεκίνησε τη σχέση του με τη Χριστίνα Μπόμπα και παντρεύτηκαν την 1η Σεπτεμβρίου 2018 στη Σίφνο. Στις 23 Ιουνίου 2021 γεννήθηκαν οι δίδυμες κόρες τους, Αριάνα και Φιλίππα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Casinò Lugano
Το Casinò Lugano (πρώην Teatro Kursaal) είναι καζίνο και θέατρο που σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Achille Sfondrini το 1804. Βρίσκεται στην πόλη του Λουγκάνο της Ελβετίας. Ένα εστιατόριο και καφέ που ονομάζεται Elementi Ristorante βρίσκεται μέσα στο κτίριο. Το θέατρο ήταν ο χώρος που φιλοξενούσε τον πρώτο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1956.
Ιστορία
Σχεδιασμένο από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Achille Sfondrini το 1804, το Teatro Kursaal ήταν η πρώτη αίθουσα παιχνιδιών με ένα καφέ που άνοιξε στο Λουγκάνο. Τα παιχνίδια μπιρίμπα, Basset και ζάρια παίζονται στην εγκατάσταση κατά τη διάρκεια της φθινοπωρινής έκθεσης. Με την ίδρυση της Εταιρείας Θεάτρου του Λουγκάνο το 1885, η οποία απαρτίζεται από 177 μετόχους, πραγματοποιήθηκαν συζητήσεις για την τροποποίηση του κτιρίου για τον σκοπό των θεατρικών και μουσικών παραστάσεων, χορού και άλλων παραστάσεων. Τα σχέδια έγιναν για να φιλοξενήσουν ένα καφέ και εστιατόριο δίπλα στο κύριο θέατρο.
Το 1912, το θέατρο απέκτησε άδεια για παιχνίδι. Η κοινωνία μετονομάστηκε σε Società del Teatro e Casinò Kursaal di Lugano το 1922. Το Kursaal συνέχισε να αυξάνει τα έσοδά του μετά τη Μεγάλη Ύφεση.
Το 1946, η Kursaal έσπασε τα δικά της οικονομικά αρχεία, συγκεντρώνοντας 641.777 ελβετικά φράγκα (ισοδύναμα 521.899,91 ευρώ, 707.469,04 ή 441.643,70 δολαρίων από τον Οκτώβριο του 2013) μετά από τη διοργάνωση οπερών, θεαμάτων, συναυλιών και ταινιών.
Στις 24 Μαΐου 1956, το Kursaal ήταν ο χώρος φιλοξενίας του πρώτου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision.
Τα στοιχήματα παιχνιδιού για το παιχνίδι αυξήθηκαν, από 2 ελβετικά φράγκα σε 5 ελβετικά φράγκα, μετά από ψηφοφορία των μετόχων το 1959.
Η πόλη του Λουγκάνο έγινε ο κύριος μέτοχος το 1970 μετά την αγορά 184 μετοχών. Μετά από τις διατάξεις της Ελβετικής Ομοσπονδιακής Επιτροπής Τραπεζικών Εργασιών, οι μηχανές φρούτων και οι μπουλές εισήχθησαν στο Kursaal.
Οι θεμελιώδεις αρχές τροποποιήθηκαν το 1993 για να επιτρέψουν τη διεξαγωγή σημαντικών αγώνων στις εγκαταστάσεις. Αυτή η άδεια αναβαθμίστηκε αργότερα για να επιτρέψει στην εταιρεία να λειτουργήσει ως καζίνο. Το Casinò Lugano άνοιξε και πάλι στις 29 Νοεμβρίου 2002.
Φανιάνο Ολόνα
Το Φανιάνο Ολόνα (ιταλικά: Fagnano Olona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Καρλ Φίλιπ Εμάνουελ Μπαχ
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στη Βαϊμάρη και ήταν ο δεύτερος επιζήσας γιος του Γ. Σ. Μπαχ και της πρώτης του συζύγου Μαρία Μπάρμπαρα. Νονοί του ήταν ο Γ. Φ. Τέλεμαν και ο αρχιμουσικός του Βάισενφελς Βέλντιχ Πάτε. Σε ηλικία τριών ετών ακολούθησε την οικογένειά του στο Καίτεν, όπου ο Γ. Σ. Μπαχ ανέλαβε τη θέση του Καπελμάιστερ. Tο 1723, τρία χρόνια μετά το θάνατο της μητέρας του, εγκαστάθηκε στη Λειψία και φοίτησε στη Σχολή του Αγίου Θωμά, η οποία, παρά το γεγονός πως βρισκόταν σε παρακμή, διατηρούσε ένα ιδιαίτερο κύρος, ενώ παράλληλα επέτρεπε με μεγαλύτερη ευκολία τη συνέχιση των σπουδών του Εμάνουελ στο φημισμένο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Τη μουσική του εκπαίδευση στο τσέμπαλο και το εκκλησιαστικό όργανο ανέλαβε αποκλειστικά ο πατέρας του και αναμβίβολα είχε την τύχη δίπλα στον Γ. Σ. Μπαχ να έρθει σε επαφή με πολλά διαφορετικά μουσικά είδη και στυλ, ακόμα και της ιταλικής ή γαλλικής παράδοσης, χωρίς την ανάγκη να ταξιδέψει. Δεν υπάρχουν ενδείξεις πως εξασκήθηκε σε άλλα όργανα πέραν των πληκτροφόρων. Την 1η Οκτωβρίου του 1731 ξεκίνησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας συνεχίζοντας παράλληλα να συμμετέχει και να βοηθά στα ρεσιτάλ του πατέρα του, όπως έκανε από την ηλικία των 15 ετών. Την ίδια περίοδο χρονολογούνται και οι πρώτες του συνθέσεις υπό την επίβλεψη του Γ. Σ. Μπαχ. Μέχρι το 1734 είχε ολοκληρώσει δύο εμβατήρια και δύο πολωνέζ (BWV Anh. 122-25), πέντε σονάτες για τσέμπαλο, επτά έργα για τρίο, κομμάτια για σόλο όμποε και φλάουτο, μία σουίτα και δύο κοντσέρτα για τσέμπαλο, καθώς και έξι σονατίνες για πληκτροφόρα.
Τον Αύγουστο του 1733 έκανε αίτηση για τη θέση του οργανίστα στην εκκλησία του Αγ. Βέντσελ στο Νάουμπουργκ, η οποία απορρίφθηκε, και τον Σεπτέμβριο του 1734 εγκαταστάθηκε στη Φρανκφούρτη (Όντερ). Εκεί συνέχισε τις σπουδές του στη νομική, τις οποίες ολοκλήρωσε το 1738, παραδίδοντας παράλληλα μαθήματα μουσικής και συμμετέχοντας σε διάφορα μουσικά δρώμενα. Στο ρεπερτόριο του περιλαμβάνονταν τόσο δικές του συνθέσεις όσο και ορισμένες του πατέρα του. Το 1738 τού δόθηκε η ευκαιρία να συνοδεύσει στα πλαίσια μίας εκπαιδευτικής περιοδείας στο εξωτερικό τον νεαρό κόμη Χάινριχ Κρίστιαν φον Κέιζελρινγκ, γιο του κόμη Χέρμαν Καρλ φον Κέζιερλινγκ, πάτρονα και φίλο του Γ. Σ. Μπαχ. Ο διορισμός του όμως τον ίδιο χρόνο από τον τότε πρίγκιπα Φρειδερίκου Β΄ της Πρωσίας δεν του επέτρεψε να ταξιδέψει. Στην υπηρεσία της πρωσικής Αυλής στο Βερολίνο παρέμεινε για τα επόμενα τριάντα χρόνια.
Βερολίνο
Οι συνθήκες διορισμού του στο Βερολίνο παραμένουν αδιευκρίνιστες. Όπως σημειώνει ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του, ο διορισμός του επισημοποιήθηκε όχι το 1738 αλλά στις 31 Μαΐου του 1740, αμέσως μετά την ενθρόνιση του Φρειδερίκου. Ενδεχομένως ο πρίγκιπας είχε ήδη ακούσει καλά λόγια για τον Μπαχ από άλλους αυλικούς μουσικούς που συνδέονταν φιλικά με τον πατέρα του και δεν αποκλείεται να εντυπωσιάστηκε επίσης από το πλούσιο έργο που είχε ήδη να επιδείξει. Κατά μια άλλη εκδοχή, ίσως σημαντικό ρόλο έπαιξε η θετική εισήγηση του Μαργράβου Φρήντριχ Βίλχελμ, ο οποίος είχε επίσης σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Σε κάθε περίπτωση, στην Αυλή του Φρειδερίκου Β΄ στο Βερολίνο, ο Μπαχ είχε την ευκαιρία να συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς της εποχής, όπως τους αδελφούς Καρλ Χάινριχ και Γιόχαν Γκότλιμπ Γκράουν, τον μαθητή του Γ. Σ. Μπαχ Γ.Φ. Αγκρίκολα και τον Γιόχαν Γιόακιμ Κβαντς. Ανάμεσα στους περίπου 40 μουσικούς που αποτελούσαν την ορχήστρα της Αυλής (από τις μεγαλύτερες της Γερμανίας), ο Μπαχ ήταν μεταξύ των χαμηλότερα αμοιβόμενων, με μισθό που έφτανε τα 300 τάλερ. Αυτή ήταν η καθιερωμένη αμοιβή όλων των νέων μουσικών, σημαντικά χαμηλότερη σε σχέση μόνο με τις απολαβές εκείνων που βρίσκονταν υψηλότερα στην ιεραρχία, όπως του Καπελμάιστερ και του διευθυντή κοντσέρτων. Ο Μπαχ λάμβανε μέρος στις συναυλίες μουσικής δωματίου που δίνονταν - αρχικά σε καθημερινή βάση - για τον βασιλιά, ενώ συμμετείχε ακόμα σε παραστάσεις που δίνονταν στην όπερα του Βερολίνου. Την ορχήστρα συνόδευε ενίοτε και ο ίδιος ο Φρειδερίκος Β΄ παίζοντας φλάουτο.