cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Απαρτχάιντ έργου
Το απαρτχάιντ έργου μπορεί να εμφανιστεί λόγω φυλής, αναπηρίας, ηλικίας, φύλου, σεξουαλικότητας, θρησκευτικών προτιμήσεων, πολιτικών απόψεων και πεποιθήσεων. Ένα περιβάλλον υπό καθεστώς πολέμου μπορεί επίσης να συμβάλει στο απαρτχάιντ έργου, στο οποίο οι περιορισμοί του πολέμου εμποδίζουν τους ανθρώπους που ζουν στο επίκεντρο των πολεμικών γεγονότων από την πρόσβαση στα παλιά τους έργα. Οι Εργοθεραπευτές αναγνωρίζουν ότι πολλοί άνθρωποι οι οποίοι αντιμετωπίζουν απαρτχάιντ έργου δεν έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν ελεύθερα τα έργα τους και ως εκ τούτου βρίσκονται σε μειονεκτική θέση. Η υγεία και η ευημερία των εν λόγω ατόμων, ομάδων και κοινοτήτων τίθενται σε κίνδυνο λόγω της στέρησης νόημα ουσιωδών και σκόπιμων δραστηριοτήτων.
Υπό το φως της καθημερινής ύπαρξης, κάθε άνθρωπος θα πρέπει να είναι ισότιμος με τους άλλους, ασχέτως της οικονομικής και πολιτικής κατάστασής του, της κατάστασης της υγείας του ή της κοινωνικής του θέσης. Το εργοαπαρτχάιντ εκθέτει την πραγματικότητα που βιώνουν ορισμένοι άνθρωποι οι οποίοι μπορεί να είναι σε επίπεδο έργου πιο ίσα (occupationally more equal) από άλλους.
References
Κατηγορία:Εργοθεραπεία Κατηγορία:Κοινωνική ανισότητα
Ευαγγέλιο
Ο όρος  εὐαγγέλιον  ή ευαγγέλιο σημαίνει «καλά νέα», «χαρμόσυνη είδηση», «χαρούμενη αγγελία».
Χρήση του όρου
Στη χριστιανική Εκκλησία ο όρος Ευαγγέλιο χαρακτηρίζει τα τέσσερα πρώτα βιβλία της Καινής Διαθήκης, τα οποία, σύμφωνα με την παράδοση, έγραψαν στην ελληνική γλώσσα ο Ματθαίος, ο Μάρκος, ο Λουκάς και ο Ιωάννης και διηγούνται τα γεγονότα της γέννησης, της ζωής και του θανάτου του Ιησού, εκθέτουν το περιεχόμενο του κηρύγματός του και τα κυριότερα δογματικά και ηθικά σημεία του χριστιανισμού. Τα τέσσερα Ευαγγέλια έγιναν πλήρως αποδεκτά από τις πρωτοχριστιανικές εκκλησίες και αποτελούν μέρος του κανόνα της Καινής Διαθήκης, ενώ μεταγενέστερα εμφανίστηκαν και άλλα μη κανονικά απόκρυφα συγγράμματα ως Ευαγγέλια.
Η ονομασία του φιλολογικού αυτού είδους προέρχεται από μια λέξη του αρχαίου ελληνικού κόσμου που πήρε νέο περιεχόμενο στο χριστιανισμό. Στην αρχαία ελληνική γραμματεία, η λέξη ευαγγέλιο που τη συναντάμε από τον 8ο αιώνα π.Χ. στα έπη του Ομήρου, έχει την έννοια της χαρμόσυνης αγγελίας κάποιας νίκης ή της αμοιβής που παίρνει ο κομιστής της αγγελίας ή και της θυσίας που προσφέρεται στους θεούς για τη χαρμόσυνη είδηση της νίκης.
Στον Χριστιανισμό, όπως φαίνεται κι από τα έργα των εκκλησιαστικών συγγραφέων των πρώτων αιώνων, με τη λέξη ευαγγέλιο δηλώνεται είτε το λυτρωτικό μήνυμα της Καινής Διαθήκης γενικά, είτε κάποιο από τα τέσσερα βιβλία της Καινής Διαθήκης που περιέχουν και αφηγούνται το γεγονός της νίκης του Χριστού κατά των δαιμονικών δυνάμεων με τα θαύματα, τις διδασκαλίες του, το θάνατο και την ανάσταση του. Η χρήση του όρου ευαγγέλιο ως τον 3ο αιώνα περιέγραφε και τα 4 Ευαγγέλια μαζί, ενώ από τον 4ο αιώνα άρχισε να χρησιμοποιείται ο όρος και για καθένα από τα βιβλικά Ευαγγέλια.
Μεταγενέστερα, στην αυτοκρατορική λατρεία των ελληνορωμαϊκών χρόνων, η μέρα της γέννησης του αυτοκράτορα θεωρείται ευαγγέλιο.
thumb|left|170px|Αντίτυπο χρυσοποίκιλτου Ιερού Ευαγγελίου
Το περιεχόμενο του χριστιανικού ευαγγελίου
Η λέξη «Ευαγγέλιο» ορίζεται ως «το άγγελμα που έχει σχέση με τον Χριστό, τη βασιλεία του Θεού και τη σωτηρία». Αναφορικά με την Καινή Διαθήκη, το Ευαγγέλιο «έχει την έννοια των καλών ειδήσεων σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και της σωτηρίας μέσω του Χριστού, η οποία μπορεί να αποκτηθεί μέσω πίστης, με βάση τον εξιλεωτικό Του θάνατο». .
Όταν ένας άγγελος ανακοίνωσε τη γέννηση του Ιησού, είπε: «Σας διακηρύττω καλά νέα για μια μεγάλη χαρά την οποία θα έχει όλος ο λαός, επειδή Σωτήρας γεννήθηκε σήμερα σε εσάς, ο οποίος είναι Χριστός ο Κύριος, στην πόλη του Δαβίδ». (Λουκάς 2:10, 11, ΜΝΚ) Ο Ιησούς επρόκειτο να είναι ο Βασιλιάς της Βασιλείας του Θεού και αυτό αποτελούσε ευαγγέλιο, «καλά νέα».
Όσο βρισκόταν στη γη, ο Ιησούς ήταν δραστήριος στο κήρυγμα των καλών νέων. Το Ευαγγέλιο του Ματθαίου αναφέρει: «ο Ιησούς άρχισε περιοδεία σε όλες τις πόλεις και τα χωριά, διδάσκοντας στις συναγωγές τους και κηρύττοντας τα καλά νέα της βασιλείας και θεραπεύοντας κάθε είδους ασθένεια και κάθε είδους πάθηση». (Ματθαίος 9:35) Σύμφωνα με την ευαγγελική αφήγηση του Μάρκου, παρότρυνε τους ανθρώπους: «Ο προσδιορισμένος καιρός έχει συμπληρωθεί και η βασιλεία του Θεού έχει πλησιάσει. Να μετανοείτε και να έχετε πίστη στα καλά νέα». (Μάρκος 1:15) Έτσι, το ευαγγέλιο άλλαζε τη ζωή εκείνων που ανταποκρίνονταν σε αυτό.
Μετά το θάνατο του Ιησού, οι ακόλουθοί του συνέχισαν να κηρύττουν το ευαγγέλιο, δηλαδή να "ευαγγελίζονται". Επιπλέον από αυτά που κήρυττε ήδη ο Ιησούς ως καλά νέα προστέθηκε το ιδιαίτερα χαρμόσυνο άγγελμα της ανάστασης και της ανάληψης του Ιησού Χριστού στον ουρανό. Ως Βασιλιάς της Βασιλείας του Θεού, ο Ιησούς έχει ενεργήσει και θα συνεχίσει να ενεργεί για να επιτελέσει το σκοπό Του. (Πράξεις 2:32-36· 2 Θεσσαλονικείς 1:6-10· Αποκάλυψη 14:6, 7)
Τα Ευαγγέλια ως φιλολογικό είδος στη σύγχρονη επιστημονική έρευνα
Πριν από την τελική καταγραφή των ευαγγελίων, είχαν διαμορφωθεί μέσα στην πρώτη χριστιανική κοινότητα, διηγήσεις για λόγια και έργα του Ιησού που εξυπηρετούσαν την ιεραποστολή, την κατήχηση, τη διδαχή, τη λατρεία, την απολογητική και άλλους τομείς της δράσης της πρώτης εκκλησίας.
Οι διηγήσεις αυτές, αποτελούν την προϊστορία των ευαγγελίων με την εξέταση των οποίων ασχολήθηκε η λεγόμενη Μορφοϊστορική μέθοδος που αναπτύχθηκε στη Γερμανία από το 1920 και μετά. Η επιστημονική αυτή άποψη της Μορφοϊστορικής Σχολής, δεχόταν ότι οι ευαγγελιστές ήταν απλά και μόνο συλλέκτες και καταγραφείς της παράδοσης της εκκλησίας σχετικά με τον Ιησού, άρα δεν πρέπει να αναζήτα κανείς στα κείμενά τους απόλυτη συνοχή.
Μεταξύ των εκπροσώπων της σχολής αυτής υπήρχαν διαφορετικές απόψεις όπου κατά μία εκδοχή αναγνωρίστηκε μεγαλύτερη ελευθερία στη δημιουργικότητα της εκκλησίας, ενώ άλλη εκδοχή έκανε λόγο για ένα πιο σίγουρο ιστορικό πυρήνα στην παράδοση της εκκλησίας σχετικά με τον Ιησού.
Αργότερα, με την εμφάνιση της "Ιστορίας της σύνταξης", η προσοχή των ερευνητών στράφηκε στο γεγονός ότι οι ευαγγελιστές δεν είναι απλοί συλλέκτες, αλλά θεολόγοι με ξεχωριστή θεολογική τάση ο καθένας και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα τα οποία διαπιστώνονται τόσο με την εκλογή του υλικού μεταξύ των στοιχείων της παράδοσης όσο και με τον τρόπο καταγραφής του, όπου εκφράζονται οι ιδιάζουσες σε κάθε ευαγγελιστή θεολογικές τάσεις.
Από εκεί και πέρα, νεότερες επιστημονικές τάσεις όπως η Στρουκτουραλιστική ανάλυση επικεντρώνονται περισσότερο με φιλολογικό ενδιαφέρον στα κείμενα, με την εξέταση της γλωσσικής τους δομής, των σχημάτων λόγου και των ρητορικών τεχνικών που χρησιμοποιούνται για την απόδοση του μηνύματος που περιέχουν.
Οι επιστημονικές αυτές τάσεις, στο ερώτημα σχετικά με τις διαφορές που συχνά συναντάμε σε εξωτερικές διατυπώσεις κάποιων διδασκαλιών στα ευαγγέλια, η απάντηση που συνήθως δίδεται είναι πως αυτές σχετίζονται με το σκοπό που επιδίωκε ο κάθε ευαγγελιστής γράφοντας το ευαγγέλιο του και με τις ανάγκες των χριστιανών στους οποίους απευθύνεται. Στο σύνολο τους οι διηγήσεις των ευαγγελιστών συμπληρώνουν η μία την άλλη.
Επίσης, σχετικά με τις επισημάνσεις που γίνονται κατά καιρούς περί "αντιθέσεων" μεταξύ των ευαγγελιστών, υποστηρίζεται πως συνήθως τίθεται θέμα μη επιστημονικής αντιμετώπισης των φιλολογικών προβλημάτων των βιβλίων της Καινής Διαθήκης, είτε, οι επισημάνσεις αυτές γίνονται για λόγους ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Η επιστημονική θεολογική κοινότητα υποστηρίζει πως κάθε ευαγγελιστής βάζει την προσωπική του σφραγίδα, θεολογική ή φραστική, στο κοινό υλικό της παράδοσης ή στο υλικό που αντλεί από τις γραπτές πηγές, ανάλογα με τους παραλήπτες στους οποίους απευθύνεται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βίβλος Κατηγορία:Βιβλία της Καινής Διαθήκης Κατηγορία:Λειτουργική
Φυλάτικα Αρκαδίας
Τα Φυλάτικα είναι μικρό ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και τα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας με την Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας και είναι κτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα σε υψόμετρο 880 μέτρα, βορειοανατολικά της κορυφής Μαζαράκι (υψομ. 1.559 μ.). Απέχει 36 χλμ. ΝΔ. από το Λεωνίδιο και 57 χλμ. Α. από τη Σπάρτη. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1890 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σελινούντος γραμμένος Φιλάτικα, που διορθώθηκε το 1940 σε Φυλάτικα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη γειτονική Βλησιδιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Βλησιδιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεωνιδίου του Δήμου Νότιας Κυνουρίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 5 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Κοίλη
Με την ονομασία Κοίλη μπορεί να αναφέρονται:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κορπορατισμός
Ο όρος σωματειακό κράτος, ή συντεχνιασμός κατά μετάφραση του διεθνή όρου κορπορατισμός, ή κορπορατιβισμός είναι ονομασία οικονομικής θεωρίας με προεκτάσεις πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης - συστήματος ενός κράτους. Ετυμολογικά ο όρος προέρχεται από τη λατινική corpus (= σώμα) και εξ αυτής οι όροι corporatism, corporativism.
Ιστορικό
Η αντίληψη αυτή έχει ιστορικά την προέλευσή της στην αρχαία Ελλάδα και ειδικότερα στον Πλάτωνα και βέβαια σε νεότερους χρόνους από άλλους στοχαστές όπως ο Μπούρκε  και ο Γερμανός φιλόσοφος Γκ. Φρ. Χέγκελ. Το 1881, ο Πάπας Λέων ΙΓ΄ ανέθεσε σε θεολόγους και κοινωνικούς στοχαστές να μελετήσουν την θεωρία αυτή και να την οροθετήσουν για σύγχρονη εφαρμογή. Το 1884 στο Φράιμπουργκ, η ορισθείσα επιτροπή δήλωσε ότι «ο κορπορατισμός αποτελεί σύστημα κοινωνικής οργάνωσης που έχει ως βάση του τους εργαζόμενους, σύμφωνα με την κοινότητα των φυσικών τους συμφερόντων και των κοινωνικών λειτουργιών, ενώ τα όργανα του κράτους συντονίζουν την εργασία και το κεφάλαιο σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος.».
Τελικά αυτό το οικονομικο-κοινωνικό σύστημα υιοθέτησε και εφάρμοσε ο φασισμός και στη συνέχεια χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Θεωρητικός του κορπορατισμού θεωρείται ο Ιταλός Τζουζέπε Μποτάι.
Εφαρμογή
Η θεωρία του σωματειακού κράτους βασίζεται στην οργάνωση οικονομικού συστήματος όπου τα μέλη μιας κοινωνίας - πολίτες συμμετέχουν σε αυτό "υποχρεωτικά" μέσα από σωματειακές ενώσεις, π.χ. γεωργικές, βιομηχανικές, στρατιωτικές, θρησκευτικές κ.λπ., οργανωμένες όμως από το κράτος και συνεπώς υποτελείς σε αυτό. Έτσι υπό το οικονομικό σύστημα αυτό καθίσταται περιττός κάθε άλλος θεσμός πολιτικής αντιπροσώπευσης των εργαζομένων. Σύμφωνα με τον θεωρητικό του συντεχνιακού κράτους Τζουζέπε Μποτάι  οι συνεταιρισμοί των εργοδοτών και των εργατών δύναται να συνενωθούν δια κεντρικών οργάνων συνδέσεως, με μια ανωτέρα κοινήν ιεραρχίαν εξακολουθούσης υφισταμένης της κεχωρισμένης αντιπροσωπεύσεως των εργοδοτών και των εργατών
Ο Φασισμός επιδιώκοντας την αναδιάρθρωση της ιταλικής οικονομικής ζωής, εξαπολύοντας παράλληλα πολεμική κατά του σοσιαλισμού του καπιταλισμού αλλά και κατά της ταξικής πάλης, επεχείρησε μέσω αυτής της θεωρίας την δημιουργία ενός μηχανισμού ελέγχου της οικονομίας δια του ίδιου του κομματικού μηχανισμού και ως επί τω πλείστω του Κράτους, προσπαθώντας να θέσει σε συνεργασία τον εργοδότη και εργαζόμενο κάτω από την κρατική εξουσία. Έτσι διαίρεσε τον οικονομικό εργατικό χώρο σε τρεις βασικές ενώσεις: των εργαζομένων (υπαλλήλων, εργατών), των εργοδοτών και των ελευθερίων επαγγελματιών, τις οποίες και ονόμασε συνδικάτα. Κάθε επαγγελματικός κλάδος λειτουργούσε σε ένα μόνο συνδικάτο. Παρότι νομικά δεν ήταν υποχρεωτική η συμμετοχή των εργαζομένων σ΄ αυτά ήταν όμως υποχρεωτική η καταβολή εισφοράς των μελών τους. Οι δε αξιωματούχοι των καθορισμένων "συνδικάτων" ήταν, είτε φασίστες πολιτευτές, είτε πρόσωπα αποδεδειγμένης νομιμοφροσύνης προς το καθεστώς. Στην ουσία οι ενώσεις αυτές, των εργαζομένων και εργοδοτών, αποτελούσαν, με τον τρόπο αυτό, όργανα της κρατικής πολιτικής με σαφή στέρηση προσωπικής επιλογής και θέλησης.
Σχετικοί Νόμοι του φασιστικού Κράτους
Ο Χάρτης της Εργασίας (Carta del Lavoro) ανοίγει τον δρόμο νομικώς στις συντεχνίες, η εργασία θεωρείται κοινωνικό καθήκον, ενώ εκεί αναφέρεται η συνδικαλιστική και οικονομική λειτουργία των συντεχνιών.
Κριτική του Συντεχνιακού Κράτους
Το 1934 το φασιστικό καθεστώς, θέλοντας να καταστήσει τα συνδικάτα αυτά περισσότερο υποχείρια του και με έκδηλη την εξάρτησή τους, δημιούργησε τις λεγόμενες "σωματιακές ενώσεις" ή "ομοσπονδίες" αποβλέποντας την ενοποίηση όλων των μέχρι τότε υφισταμένων εργατικών ενώσεων προκειμένου να αποτελέσουν ιδιαίτερο κλάδο - κυβερνητικό όργανο. Έτσι ενώ τα συνδικάτα φέρονταν ως αυτόνομα, στην ουσία, η σωματειακή τους ένωση τα καθιστούσε αυτόματα,-de jure -, κρατικά. Συνέπεια αυτού ήταν η σωματειακή ένωση να καταστεί το ύπατο όργανο της φασιστικής οικονομικής οργάνωσης και ελέγχου, φθάνοντας στο σημείο να μη διαφέρει διοικητικά από την αστυνομία, το δικαστικό σώμα και άλλα μεθοδευμένα όργανα του καθεστώτος. Στις 14 Νοεμβρίου του 1933 ο Μουσολίνι απεφάνθη ότι "τα θεμέλια του σωματειακού κράτους ήταν: ένα μοναδικό κόμμα, μία κυβέρνηση (ολοκληρωτική) και μία ατμόσφαιρα ισχυρής ιδεολογικής έντασης". Τα δύο πρώτα στοιχεία επιβλήθηκαν με το καθεστώς, το τρίτο το δημιούργησε η ακατάπαυστη φασιστική προπαγάνδα.
Νέα σειρά
Ο όρος χρησιμοποιείται από τους Αγγλοαμερικανικούς Κανόνες Καταλογογράφησης για τον προσδιορισμό ενός βιβλιογραφικού αρχείου του οποίου η ακολουθία των τμημάτων έχει αλλάξει και ορίζεται εκ νέου, χωρίς όμως να έχει υποστεί κάποια αλλαγή στο θεματικό περιεχόμενο των βιβλιογραφικών τεκμηρίων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βιβλιογραφία
Πεταλούδα (αποσαφήνιση)
Η λέξη Πεταλούδα μπορεί να αναφέρεται:
Εκκλησία Αγίας Μαρίας (Ντιγιαρμπακίρ)
Η Εκκλησία Αγίας Μαρίας ( `Idto d-Yolda t Aloho, Meryemana kilisesi), είναι Συριακή Ορθόδοξη εκκλησία στο Ντιγιαρμπακίρ.
Όταν το Ντιγιαρμπακίρ ήταν γνωστό υπό την συριακή τον ονομασία, Αμίντ, αποτελούσε έδρα του Πατριάρχη της Εκκλησίας της Ανατολής και ως εκ τούτου ένα πρωτότυπο Ασσυριακό/Συριακό προπύργιο το οποίο εκπαίδευσε αριθμό Ασσυρίων θεολόγων και Πατριαρχών. Ορισμένοι εξ αυτών, μάλιστα, θάφτηκαν εντός της εκκλησίας. Επίσης, υπάρχουν αρκετά λείψανα εντός της εκκλησίας, όπως τα οστά του Αποστόλου Θωμά και του Αγίου Ιακώβου του Σαρούγ.
Ανεγέρθηκε αρχικά ως παγανιστικός ναός κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. Η τωρινή κατασκευή χρονολογείται στον 3ο αιώνα, ενώ έχει ανακαινιστεί αρκετές φορές, και σήμερα εξακολουθεί να λειτουργεί ως λατρευτικός χώρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Τουρκία
Ζαν ντε Λα Φονταίν
Ο Ζαν ντε Λα Φονταίν - και Λαφονταίν απλώς στην ελληνική βιβλιογραφία (γαλλικά: Jean de La Fontaine, 8 Ιουλίου 1621 - 13 Απριλίου 1695), ήταν Γάλλος ποιητής, περίφημος για το έργου του Μύθοι.
Βιογραφία
Ο Λα Φονταίν ήταν από ευκατάστατη αστική οικογένεια άρχισε θεολογικές σπουδές τις οποίες εγκατέλειψε χάριν της νομικής. Έγινε δικηγόρος αλλά το πάθος του ήταν η λογοτεχνία. Παντρεύτηκε και χώρισε πολύ γρήγορα και προσκολλήθηκε μετά στον πανίσχυρο υπουργό του Λουδοβίκου ΙΔ΄ Νικολά Φουκέ, για τον οποίο έγραφε υμνητικά ποιήματα. Μετά την πτώση του Φουκέ, ο ονειροπόλος, αφηρημένος και επιπόλαιος Λα Φονταίν έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του ως παράσιτος σε μέγαρα φιλόμουσων ευγενών (είκοσι χρόνια, σχεδόν ως τον θάνατό του, στο μέγαρο της μαντάμ ντε Σαμπλιέρ).
Το 1684 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και πήρε μέρος στη "Διαμάχη των Αρχαίων και των Συγχρόνων" (Querelle des Anciens et des Modernes) τασσόμενος με το μέρος των «Αρχαίων».
Έργα
Οφείλει τη δόξα του στους Μύθους του. Αντλούσε τα θέματά του από παντού, κυρίως όμως από τον Αίσωπο, τα μεταμόρφωνε με αξιοθαύμαστη τέχνη με ποικιλία ύφους και ψυχολογικό βάθος και κατέληγε σε ηθικό δίδαγμα απεικονίζοντας όλους τους χαρακτήρες και καταστάσεις.
Σπουδαιότερα έργα του είναι η συλλογή διηγημάτων Contes (1665) και προ πάντων οι Μύθοι (1668) με απειράριθμες επανεκδόσεις. αριστερά|μικρογραφία|Εικονογράφηση του μύθου "Ο λύκος και ο σκύλος" από τον Γκρανβίλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Μονοφασικό σύστημα
μικρογραφία|173px|Ένας μονοφασικός μετασχηματιστής υποβιβασμού σε στύλο στον Καναδά. Μια μονοφασική παροχή (φάση-ουδέτερος) μετατρέπεται σε διαιρούμενη φάση για τους καταναλωτές.
Στην ηλεκτρική εφαρμοσμένη μηχανική, ένα μονοφασικό σύστημα (συντομογραφικά 1φ) είναι η διανομή ηλεκτρικής ενέργειας εναλλασσόμενου ρεύματος (AC), χρησιμοποιώντας ένα σύστημα, στο οποίο όλες οι τάσεις της παροχής μεταβάλλονται συγχρονισμένα. Η μονοφασική διανομή εξυπηρετεί κυρίως φορτία φωτισμού ή θέρμανσης και μερικούς μεγάλους ηλεκτροκινητήρες. Μια μονοφασική παροχή, που συνδέεται σε έναν AC ηλεκτροκινητήρα δεν παράγει ένα περιστρεφόμενο μαγνητικό πεδίο. Οι μονοφασικοί κινητήρες χρειάζονται πρόσθετα κυκλώματα για την εκκίνησή τους (κινητήρες με πυκνωτή εκκίνησης) και τέτοιοι κινητήρες είναι ασυνήθιστοι σε ισχύ άνω των 10 kW.
Χρήστος Σαρτζετάκης
Ο Χρήστος Σαρτζετάκης (Νεάπολη Θεσσαλονίκης, 6 Απριλίου 1929 – Αθήνα, 3 Φεβρουαρίου 2022) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας την περίοδο 1985-1990.
Μονοφασικό σύστημα
Συχνά, η μονοφασική τάση υποδιπλασιάζεται στη δευτερεύουσα περιέλιξη του τελικού μετασχηματιστή διανομής, δημιουργώντας δύο παράλληλες παροχές ίσου πλάτους και αντίθετης φάσης (δηλ. με διαφορά φάσης 180 μοιρών), για τις ανάγκες του ηλεκτροφωτισμού και των οικιακών συσκευών. Αυτή η παροχή λέγεται διαιρούμενης φάσης (split-phase).
Χρήστος Σαρτζετάκης
Ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, άσκησε τα καθήκοντά του με εξαιρετική προσήλωση στο Σύνταγμα, ιδιαίτερα κατά την ταραχώδη περίοδο 1989-1990, όταν οι εκλογικές αναμετρήσεις δεν έδωσαν απόλυτη πλειοψηφία σε κανένα από τα υποψήφια κόμματα.
Μονοφασικό σύστημα
Ιστορία
Τα μονοφασικά συστήματα μετάδοσης ενέργειας χρειάστηκαν πολλά χρόνια, για να αναπτυχθούν. Οι πρώτες προσπάθειες βασίστηκαν στις πρώιμες εφευρέσεις του εναλλάκτη (alternator) του παριζιάνου επιστήμονα Hippolyte Pixii τον 19ο αιώνα, οι οποίες αργότερα επεκτάθηκαν από τον Λόρδο Κέλβιν και άλλους τη δεκαετία του 1880. Το πρώτο πλήρες AC σύστημα ενέργειας, βασισμένο σε μονοφασικό εναλλασσόμενο ρεύμα, δημιουργήθηκε από τον William Stanley με την οικονομική υποστήριξη του Westinghouse το 1886. Το 1897, ξεκίνησαν πειράματα για την μετάδοση μονοφασικής ηλεκτρικής ενέργειας.
Χρήστος Σαρτζετάκης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης το 1929. Ο πατέρας του ήταν αξιωματικός της Χωροφυλακής, καταγόμενος από τα Χανιά. Η μητέρα του, το γένος Γραμμενόπουλου, ήταν από το Σκλήθρο Φλώρινας, κόρη του Μακεδονομάχου Κοσμά Γραμμενόπουλου. Ήταν πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εισήλθε στον δικαστικό κλάδο το 1955. Το 1961 ήταν ανακριτής στο Αγρίνιο, στην ανάκριση του παιδαγωγού Μιχάλη Παπαμαύρου.
Μονοφασικό σύστημα
Εφαρμογές
Στη Βόρεια Αμερική, μεμονωμένες κατοικίες και μικρά εμπορικά κτήρια με κατανάλωση έως 100kVA περίπου (417 Αμπέρ στα 240V) έχουν συνήθως μια μονοφασική διανομή ενέργειας με τρία καλώδια (ή διαιρούμενη φάση), ιδίως στις αγροτικές περιοχές, όπου τα φορτία κινητήρων είναι μικρά και ασυνήθιστα. Στις αγροτικές περιοχές, όπου δεν διατίθενται τριφασικές παροχές, οι αγρότες ή τα νοικοκυριά, που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν τριφασικούς κινητήρες, μπορούν να εγκαταστήσουν έναν μετατροπέα φάσης. Μεγαλύτεροι καταναλωτές, όπως μεγάλα κτήρια, εμπορικά κέντρα, εργοστάσια, συγκροτήματα γραφείων και διαμερισμάτων, έχουν πρόσβαση και σε τριφασική υπηρεσία. Στις πυκνοκατοικημένες περιοχές των πόλεων, για τη διανομή του δικτύου ενέργειας, συνδέονται πολλοί μετασχηματιστές, προκειμένου να ηλεκτροδοτήσουν τους πολυάριθμους καταναλωτές με εκατοντάδες ή και χιλιάδες kVA (AC ισχύς), ένα φορτίο, που συγκεντρώνεται σε λίγα τετραγωνικά μέτρα.
Συστήματα υψηλής ισχύος (εκατοντάδων kVA ή μεγαλύτερα) είναι σχεδόν πάντα τριφασικά. Η μεγαλύτερη διαθέσιμη μονοφασική παροχή (σε κανονικές συνθήκες) ποικίλει ανάλογα με τα πρότυπα των επιχειρήσεων ηλεκτρισμού κάθε χώρας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, μια μονοφασική, οικιακή παροχή μπορεί να φτάνει ονομαστικά τα 100 ή ακόμη και και τα 120 Ampere, που σημαίνει, ότι σε ένα οικιακό ή μικρεμπορικό περιβάλλον δεν υπάρχει ανάγκη για τριφασικό ρεύμα. Το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης Ευρώπης έχει παραδοσιακά πολύ μικρότερα μέγιστα όρια στις μονοφασικές παροχές, που με αποτέλεσμα ακόμη και οι απλές κατοικίες σε αστικές περιοχές, να τροφοδοτούνται από τριφασικό δίκτυο, εφόσον διατίθεται.
Χρήστος Σαρτζετάκης
Βιογραφία
Με εκπαιδευτική άδεια έκανε στο Παρίσι κατά το διάστημα 1965-1967 μεταπτυχιακές σπουδές στο Εμπορικό Δίκαιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο.
Μονοφασικό σύστημα
Εφαρμογές
Ένα μονοφασικό φορτίο μπορεί να τροφοδοτηθεί απευθείας από έναν μετασχηματιστή τριφασικής διανομής με δύο τρόπους: είτε με σύνδεση μεταξύ μιας φάσης και του ουδέτερου, είτε με σύνδεση δυο διαφορετικών φάσεων. Αυτοί οι τρόποι δίνουν δύο διαφορετικές τάσεις από μια παροχή. Για παράδειγμα, σε ένα κοινό τριφασικό σύστημα της Βόρειας Αμερικής, η τάση μεταξύ φάσης και ουδέτερου είναι 120 V, ενώ η τάση μεταξύ δύο φάσεων είναι 208 V. Έτσι, ο μονοφασικός φωτισμός συνδέεται μεταξύ φάσης και ουδέτερου, ενώ άλλες συσκευές μπορούν να συνδεθούν μεταξύ των δύο φάσεων. Ωστόσο, εάν ο εξοπλισμός θέρμανσης είναι σχεδιασμένος μια ένα σύστημα 240 V και συνδεθεί σε μια παροχή δύο φάσεων των 208 V, τότε αυτός θα αποδώσει μόνο το 75% της ονομαστικής, θερμικής του επίδοσης. Επίσης, οι μονοφασικοί κινητήρες μπορεί να έχουν διπλές απολήξεις, που να επιτρέπουν τη σύνδεσή τους σε δίκτυα παροχής είτε των 208 V, είτε των 240 V.
Χρήστος Σαρτζετάκης
Βιογραφία
Το 1968, επί Χούντας, απολύθηκε από το δικαστικό σώμα και στη συνέχεια συνελήφθη δύο φορές, βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και φυλακίστηκε, χωρίς πρώτα να δικαστεί. Απολύθηκε από τις φυλακές της Χούντας μετά από διεθνή κατακραυγή το 1971. Με την πτώση της δικτατορίας αποκαταστάθηκε στην υπηρεσία του τον Σεπτέμβριο του 1974 με τον βαθμό του Εφέτη.
Το 1976 συμμετείχε στη σύνθεση του Συμβουλίου Εφετών η οποία απέρριψε το αίτημα της Γερμανίας για την έκδοση του Ρολφ Πόλε, καταζητούμενου για τρομοκρατική δράση, με το σκεπτικό ότι τα εγκλήματά του είναι πολιτικά και ως εκ τούτου η έκδοσή του απαγορεύεται από το ελληνικό Σύνταγμα. Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου άσκησε πειθαρχική δίωξη κατά των τριών πλειοψηφησάντων δικαστών (Κ. Αλεξόπουλος, Σ. Βάλλας, Χ. Σαρτζετάκης) γι' αυτή την απόφαση, γεγονός που θεωρήθηκε ανεπίτρεπτη παρέμβαση στη δικαστική ανεξαρτησία.
Μονοφασικό σύστημα
Γείωση
Εκτός από τον αγωγό της φάσης και τον ουδέτερο αγωγό, συχνά υπάρχει και ένας τρίτος αγωγός, που ονομάζεται γείωση ή προστατευτική γη. Αυτός χρησιμοποιείται για προστασία έναντι του κινδύνου ηλεκτροπληξίας, διοχετεύοντας ένα σημαντικό ποσό ρεύματος προς το έδαφος, μόνο όταν υπάρξει μια προβληματική σύνδεση σε ένα κύκλωμα. Υπάρχουν αρκετά, διαφορετικά συστήματα γείωσης σε χρήση. Σε κάποιες πολύ αγροτικές περιοχές χρησιμοποιείται η διανομή ενέργειας μέσω απλού σύρματος και επιστροφή μέσω γης (single-wire earth return).
Χρήστος Σαρτζετάκης
Βιογραφία
Το 1981 προήχθη στον βαθμό του Προέδρου Εφετών και το 1982 στον βαθμό του Αρεοπαγίτη.
Κατά την προεδρική εκλογή του 1985 ο Χρήστος Σαρτζετάκης προτάθηκε από το ΠΑΣΟΚ και εξελέγη από αυτό και τα κόμματα της αριστεράς στις 29 Μαρτίου 1985 Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 5 Μαΐου 1990.
Μονοφασικό σύστημα
Διαιρούμενη φάση
Το σύστημα διαιρούμενης φάσης (split-phase) ή μονοφασικό σύστημα τριών καλωδίων είναι ένας τύπος μονοφασικής διανομής ηλεκτρικής ενέργειας. Πρόκειται για το AC ισοδύναμο του αρχικού DC συστήματος τριών καλωδίων της εταιρίας μηχανικών έργων του Έντισον (Edison Machine Works). Το κύριο πλεονέκτημα αυτού του συστήματος είναι, ότι για μια δεδομένη χωρητικότητα διανομής, εξοικονομείται υλικό αγωγού για ένα μονοφασικό σύστημα μονής απόληξης, ενώ απαιτείται μόνο μια φάση από την πλευρά της παροχής στον μετασχηματιστή διανομής. Επίσης, χρησιμοποιώντας ένα σύστημα διαιρούμενης φάσης, μειώνεται τόσο ο κίνδυνος πρόκλησης ηλεκτροπληξίας, όσο και η παρουσία ηλεκτρομαγνητικού θορύβου.
Χρήστος Σαρτζετάκης
Βιογραφία
Η εκλογή του συνδέθηκε με δύο προβλήματα Συνταγματικού Δικαίου, τα «χρωματιστά ψηφοδέλτια» και την «ψήφο Αλευρά». Για την ψηφοφορία χρησιμοποιήθηκαν ψηφοδέλτια διαφορετικού χρώματος για κάθε υποψήφιο, κάτι που η τότε αξιωματική αντιπολίτευση (Νέα Δημοκρατία) κατήγγειλε ως απόπειρα ακύρωσης του μυστικού χαρακτήρα της ψηφοφορίας, επειδή, όπως υποστήριξε, το χρώμα του κάθε ψηφοδελτίου διακρινόταν από τον ημιδιαφανή φάκελο. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι ο τότε Πρόεδρος της Βουλής Γιάννης Αλευράς δεν έπρεπε να λάβει μέρος στην ψηφοφορία ως εκτελών χρέη Προέδρου της Δημοκρατίας μετά την πρόωρη παραίτηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Η θητεία του στιγματίστηκε από την ανένδοτη άρνησή του ως Προέδρου της Δημοκρατίας να απονείμει χάρη στον ισοβίτη Χρήστο Ρούσσο, στάση που αποδόθηκε σε ομοφοβία και διάκριση, εφόσον υπήρχαν οι προϋποθέσεις και η θετική εισήγηση του Συμβουλίου Χαρίτων. Η απεργία πείνας που ξεκίνησε ο Ρούσσος πυροδότησε ένα ευρύ κίνημα συμπαράστασης, στο οποίο συμμετείχαν προσωπικότητες του πνευματικού, νομικού, πολιτικού και καλλιτεχνικού κόσμου από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Τελικά, ο Χρήστος Ρούσσος αποφυλακίστηκε με χάρη που του δόθηκε το 1990 από τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Μονοφασικό σύστημα
Διαιρούμενη φάση
Αυτό το σύστημα είναι διαδεδομένο στη Βόρεια Αμερική για οικιακές και μικρεμπορικές εφαρμογές. Μετά τον μετασχηματιστή, το δευτερεύον κύκλωμα, που τροφοδοτεί τις εγκαταστάσεις των καταναλωτών, αποτελείται από έναν κοινό ουδέτερο αγωγό και δύο γραμμές των 120 V (AC) με διαφορά φάσης 180 μοιρών μεταξύ τους, όταν μετρηθούν ως προς τον ουδέτερο. Ο ουδέτερος αγωγός συνδέεται στη γη (γειώνεται) στη μεσαία απόληξη του μετασχηματιστή, ενώ οι δύο ενεργές γραμμές συνδέονται στις ακραίες απολήξεις του αυτού μετασχηματιστή, όπως φαίνεται στο διπλανό σχήμα.
Χρήστος Σαρτζετάκης
Βιογραφία
Μετά το 1990 είχε αποσυρθεί σε μεγάλο βαθμό από τη δημόσια ζωή αν και αρθρογραφούσε τακτικά σε εφημερίδες και δημοσίευε κείμενα στην ιστοσελίδα του.
Στις 21 Δεκεμβρίου 2018, βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Το βραβείο απονεμήθηκε για τη δημοσίευση του έργου «Επιτελών το καθήκον μου», κείμενο με τη μειοψηφική γνώμη που διατύπωσε το 1964 ως ανακριτής στην υπόθεση Λαμπράκη, το οποίο αξιολογήθηκε ως λαμπρό δείγμα ευσυνείδητης, εμβριθούς, εξονυχιστικής και θαρραλέας ανακριτικής στάσης.
Μονοφασικό σύστημα
Διαιρούμενη φάση
Τα κυκλώματα φωτισμού και οι ρευματοδότες (πρίζες) τύπου NEMA 1 και NEMA 5, για μικρές συσκευές τροφοδοτούνται με AC τάση 120 V, συνδεόμενα με μια εκ των ενεργών γραμμών και του ουδέτερου αγωγού, χρησιμοποιώντας έναν μονοπολικό διακόπτη (single-pole circuit breaker). Εφαρμογές υψηλών απαιτήσεων, όπως φούρνοι, θερμοσίφωνες, κλιματιστικά, στεγνωτήρια ρούχων κ.ά. συχνά τροφοδοτούνται από κυκλώματα AC τάσης των 240 V, συνδεόμενα μεταξύ των ενεργών γραμμών, όπου οι δύο τάσεις των 120 V αθροίζονται. Τα φορτία, που χρειάζονται τα 240 V, συνδέονται στους ενεργούς αγωγούς, είτε με απευθείας καλωδίωση, είτε μέσω ρευματοδοτών τύπου NEMA 10 ή NEMA 14, οι οποίοι σκοπίμως είναι ασύμβατοι με εκείνους των 120 V. Ωστόσο, ορισμένες συσκευές, που συνδέονται σε ρευματοδότες των 240 V μπορούν να κάνουν παράλληλη χρήση και των 120 V. Για παράδειγμα, σε ένα στεγνωτήριο ρούχων η τάση των 240 V τροφοδοτεί το θερμαντικό στοιχείο, ενώ η τάση των 120 V χρησιμοποιείται στο κύκλωμα ελέγχου της συσκευής.
Χρήστος Σαρτζετάκης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Μακεδόνες
Μονοφασικό σύστημα
Συνδέσεις
Ένας μετασχηματιστής, που τροφοδοτεί ένα σύστημα διανομής τριών καλωδίων, έχει μονοφασική είσοδο στο πρωτεύον τύλιγμα και η έξοδος στο δευτερεύον τύλιγμα έχει μεσαία λήψη, η οποία συνδέεται στον γειωμένο ουδέτερο. Όπως απεικονίζεται στο παραπάνω σχήμα με το μετασχηματιστή, εκάτερο άκρο του δευτερεύοντος με το κέντρο έχει τη μισή διαφορά δυναμικού από τη διαφορά δυναμικού από άκρο σε άκρο. Το διπλανό διάγραμμα απεικονίζει το διάγραμμα φασόρων των τάσεων εξόδου ενός μετασχηματιστή διαιρούμενης τάσης. Εφόσον οι δύο φάσορες δεν ορίζουν μια μοναδική κατεύθυνση περιστροφής για ένα περιστρεφόμενο μαγνητικό πεδίο, το σύστημα διαιρούμενης φάσης δεν θεωρείται διφασικό σύστημα.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, η πρακτική των τριών καλωδίων προήλθε από τον Τόμας Έντισον. Συνδέοντας ζεύγη ή ομάδες λαμπτήρων σε σειρά στο ίδιο κύκλωμα και διπλασιάζοντας την παρεχόμενη τάση, το μέγεθος των αγωγών μειώθηκε ουσιαστικά. Η σύνδεση των διακλαδώσεων κάθε παράλληλου κλάδου εκ των δύο σειρών λαμπτήρων σε έναν κοινό ουδέτερο αγωγό, που επιστρέφουν στη μεσαία λήψη της τάσης παροχής, σταθεροποιούν τις τάσεις των κλάδων από τις αλλαγές, όταν τα φορτία συνδέονται ή αποσυνδέονται. Ο ουδέτερος αγωγός μεταφέρει μόνο την ανισορροπία του ρεύματος, που διαρρέει τη μια ομάδα φορτίων προς την άλλη.
Η τάση μεταξύ ενεργής γραμμής και ουδέτερου είναι η μισή τάση μεταξύ των δύο ενεργών γραμμών. Ο φωτισμός και οι μικρές συσκευές, που απαιτούν λιγότερο από 1800 W, μπορούν να συνδεθούν μεταξύ μιας ενεργής γραμμής και του ουδέτερου. Συσκευές υψηλότερης ισχύος, όπως οι μαγειρικές συσκευές, θέρμανση, θερμοσίφωνες, στεγνωτήρια ρούχων, κλιματιστικά ή εξοπλισμός φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων, συνδέονται μεταξύ των δύο ενεργών αγωγών. Αυτό σημαίνει, ότι για μια παροχή ίσης ισχύος, το ρεύμα υποδιπλασιάζεται/ Επομένως, μπορούν να χρησιμοποιηθούν λεπτότεροι αγωγοί, από ό,τι θα απαιτούνταν, εάν οι συσκευές ήταν σχεδιασμένες να λειτουργούν από χαμηλότερη τάση.
Εάν το φορτίο ήταν εξασφαλισμένα ισορροπημένο, τότε ο ουδέτερος αγωγός δεν θα μετέφερε καθόλου ρεύμα και το σύστημα θα ήταν ισοδύναμο με ένα σύστημα μονής απόληξης με διπλάσια τάση, με τις ενεργές γραμμές να μεταφέρουν το μισό ρεύμα. Αυτό δεν θα απαιτούσε καθόλου τον ουδέτερο αγωγό, όμως δεν θα ήταν πρακτικό για τα μεταβαλλόμενα φορτία. Συνδέοντας σε σειρά τις ομάδες λαμπτήρων θα δημιουργούνταν υπερβάλλουσες τάσεις και θα προκαλούνταν μεταβολές στη φωτεινότητα, καθώς οι λαμπτήρες θα άναβαν ή θα έσβηναν. Συνδέοντας τις δύο ομάδες λαμπτήρων σε έναν ουδέτερο αγωγό, σε ενδιάμεσο δυναμικό μεταξύ των δύο ενεργών γραμμών, κάθε ανισορροπία στα φορτία θα τροφοδοτούνταν από ένα ρεύμα στον ουδέτερο αγωγό, δίνοντας μια επαρκώς σταθερή τάση στα άκρα και των δύο ομάδων. Το συνολικό ρεύμα, που μεταφέρεται και από τους τρεις αγωγούς (και του ουδετέρου), θα είναι πάντα το διπλάσιο από το ρεύμα παροχής του πιο επιβαρυμένου (σε φορτίο) κλάδου.
Για μικρού μήκους καλωδιώσεις, λόγω της περιορισμένης χωρητικότητας ρεύματος των αγωγών, αυτό το σχήμα επιτρέπει την αντικατάσταση δύο αγωγών πλήρους μήκους να αντικατασταθούν από τρεις αγωγούς μισού μήκους, χρησιμοποιώντας το 75% του χαλκού ενός ισοδύναμου μονοφασικού συστήματος. Οι μεγάλου μήκους καλωδιώσεις είναι περιορισμένες, εξαιτίας της πτώσης τάσης στους αγωγούς. Επειδή η παρεχόμενη τάση διπλασιάζεται, ένα ισορροπημένο φορτίο μπορεί να αντέξει τη διπλή πτώση τάσης, επιτρέποντας τη χρήση αγωγών μήκους ενός τετάρτου, δηλαδή τα 3/8 του χαλκού, που θα χρησιμοποιούσε ένα ισοδύναμο μονοφασικό σύστημα. Πρακτικά, επιλέγεται μια ενδιάμεση τιμή. Για παράδειγμα, εάν η ανισορροπία φορτίου περιορίζεται στο 25% (δηλ. το μισό του μισού) παρά στο απολύτως χειρότερο σενάριο του 50%, τότε οι αγωγοί μεγέθους 3/8 του μονοφασικού αγωγού θα εξασφάλιζαν τη ίδια μέγιστη πτώση τάσης, που θα ήταν ίσο με τα 9/8 ενός μονοφασικού αγωγού και το 56% του χαλκού από δύο μονοφασικούς αγωγούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρική ισχύς
Μεταπτυχιακό
μικρογραφία|Υπόδειγμα Μεταπτυχιακού Τίτλου Σπουδών Πανεπιστημίου του εξωτερικού Το μεταπτυχιακό δίπλωμα είναι ένας τίτλος σπουδών που αποδίδεται σε κάτοχο πτυχίου ύστερα από την παρακολούθηση ανάλογου κύκλου μαθημάτων. Η διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών διαφέρει σε κάθε χώρα ή/και πανεπιστήμιο ανάλογα με το εκπαιδευτικό καθεστώς της χώρας και την πολιτική που ακολουθεί ο εκάστοτε εκπαιδευτικός φορέας. Για παράδειγμα, στις Η.Π.Α., στην Ελλάδα και στην Ιαπωνία για την απόκτηση μεταπτυχιακού διπλώματος πρέπει ο ενδιαφερόμενος να έχει ολοκληρώσει το πρώτο του πτυχίο, που έχει διάρκεια από ένα έως έξι χρόνια, και εν συνεχεία να παρακολουθήσει τα μεταπτυχιακά προγράμματα που διαρκούν, συνήθως, ένα έως δύο χρόνια. Σε άλλες χώρες όπως: Αγγλία, Σκωτία, Σουηδία και Ιρλανδία ο μεταπτυχιακός τίτλος απονέμεται στους φοιτητές με τη λήξη του τέταρτου έτους των προπτυχιακών τους σπουδών. Σε ορισμένες περιπτώσεις το αντικείμενο του πρώτου πτυχίου σπουδών πρέπει να είναι ίδιο με αυτόν του μεταπτυχιακού διπλώματος, καθώς πρόκειται για περαιτέρω εξειδίκευση στο αντικείμενο των προπτυχιακών σπουδών. Αυτό σημαίνει πως και κάποιος φοιτητής που εξειδικεύεται σε διδακτορικό επίπεδο θεωρείται πως κάνει το μεταπτυχιακό του.
Ελλάδα
Στην Ελλάδα θα πρέπει να κατέχει ήδη ένα πτυχίο όποιος ενδιαφέρεται να παρακολουθήσει ένα πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών. Σε περίπτωση που κάποιος θέλει να πάρει διδακτορικό θα πρέπει ήδη να κατέχει μεταπτυχιακό, με εξαίρεση κάποιες ειδικότητες όπως η ιατρική όπου το μεταπτυχιακό δεν είναι απαραίτητο. Τα περισσότερα μεταπτυχιακά στην Ελλάδα είναι αυτοχρηματοδοτούμενα, δηλαδή δεν εμπίπτουν στην δημόσια δωρεάν παιδεία και οι φοιτητές καταβάλλουν δίδακτρα στο ίδρυμα.
Κριτήρια επιλογής
Για την αποδοχή τους σε ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα, οι απόφοιτοι αξιολογούνται βάσει κάποιων κριτηρίων. Τα πιο συνηθισμένα είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακαδημαϊκοί τίτλοι Κατηγορία:Εκπαίδευση ανά βαθμίδες
G-Eclipse
Το g-Εclipse είναι ένα ελεύθερο λογισμικό προοριζόμενο για προγραμματισμό και διαχείριση υπολογιστικών πλεγμάτων και στηριζόμενο στην πλατφόρμα ανάπτυξης εφαρμογών Eclipse, αποτελώντας κατ' ουσίαν ένα σύνολο επεκτάσεων αυτής.
Το g-Εclipse είναι βασισμένο στην εγγενή αρχιτεκτονική επεκτάσεων του Eclipse, επαυξάνοντας τη λειτουργικότητα του τελευταίου και παρέχοντας πρόσβαση σε υφιστάμενες υποδομές πλέγματος. Το g-Εclipse παρέχει λειτουργίες που διευκολύνουν τον χρήστη στη διαχείριση ενός πλέγματος και των επιμέρους εργασιών λογισμικού που εκτελούνται σε αυτό, αλλά και στην ανάπτυξη εφαρμογών για υπολογιστικά πλέγματα.
Το g-eclipse παρέχει σημεία επέκτασης τα οποία διευκολύνουν την επέκτασή του. Αναπτύσσεται από μία κοινοπραξία που αποτελείται από το Forschungszentrum Karlsruhe, το Poznań Supercomputing and Networking Center, το Πανεπιστήμιο Γιοχάνες Κέπλερ του Λιντς, το Πανεπιστήμιο Κύπρου, την εταιρεία Innoopract Gmbh, το Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ, το IT Innovation Centre, το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον και το εταιρικό εργαστήριο NEC Laboratories Europe. Η κοινοπραξία του g-Eclipse χρηματοδοτείται από το 6ο Πρόγραµµα Πλαίσιο για την Έρευνα.
Χαρακτηριστικά
Το g-Eclipse παρέχει τρείι διαφορετικές «προοπτικές» (τρόπους λειτουργίας):
Υποστηριζόμενα ενδιάμεσα λογισμικά
Το g-Eclipse έχει σχεδιαστεί έχοντας ως κεντρικό άξονα ένα μοντέλο ανεξάρτητο από οποιαδήποτε υλοποίηση ενδιάμεσου λογισμικού. Η υποστήριξη κάποιου συγκεκριμένου ενδιάμεσου λογισμικού υλοποιείται με την επέκταση του ανεξάρτητου μοντέλου. Στο παρόν στάδιο το g-Eclipse υποστηρίζει το gLite Middleware, διαμέσου της υλοποίησης επεκτάσεων υπεύθυνων για τη διαχείριση εικονικών οργανισμών, τη διαχείριση εργασιών και αρχείων, την παρακολούθηση υποδομής και εφαρμογών καθώς και για τον σχεδιασμό workflows. Η αρχική υποστήριξη ενός δευτέρου ενδιάμεσου λογισμικού με την ονομασία GRIA, έχει ξεκινήσει. Παράλληλα μία νέα επέκταση υλοποιείται για πρόσβαση στην υπηρεσία Amazon Simple Storage.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Socket 939
Η υποδοχή Socket 939 είναι μια προδιαγραφή που συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της πρίζας που χρησιμοποιείται για τους μικροεπεξεργαστές Athlon 64 της κατασκευαστικής εταιρείας AMD. Χρησιμοποιήθηκε από το 2004 μέχρι το 2006.
Το ιστορικό
Διαδέχτηκε την υποδοχή 754 τον Ιούνιο του 2004 και αντικαταστάθηκε τον Μάιο του 2006 από την υποδοχή AM2.
Όλοι οι τύποι επεξεργαστών απλού και διπλού πυρήνα Athlon 64, Athlon 64 FX, Athlon 64 X2, Sempron και Opteron κατασκευάστηκαν για αυτήν την υποδοχή. Οι Opteron 185 και Athlon 64 FX-60, με ταχύτητα 2,6 GHz και 1 ΜΒ Level 2 cache ανά πυρήνα, ήταν οι γρηγορότεροι επεξεργαστές που κατασκευάστηκαν για αυτήν την υποδοχή.
Τεχνολογία
Υποστηρίζει μνήμη DDR SDRAM διπλού καναλιού. Υποστηρίζει τα σύνολα οδηγίας 3DNow!, SSE2 και SSE3. Έχει δίαυλο HyperTransport εύρους 16 bit και ταχύτητας 2000 MT/s.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υποδοχές CPU
Κάστρο Κιλιτμπαχίρ
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οθωμανικές οχυρώσεις Κατηγορία:Κάστρα στην Τουρκία Κατηγορία:Δαρδανέλλια
Συνοπτικά Ευαγγέλια
Συνοπτικά Ευαγγέλια ονομάζονται τα τρία πρώτα ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης, το κατά Ματθαίον, το κατά Μάρκον και το κατά Λουκάν, τα οποία, καταγραφόμενα σε παράλληλες στήλες και συγκρινόμενα μεταξύ τους, μπορούν να εξεταστούν συνοπτικά (συν-όψις) για να διαπιστωθούν οι ομοιότητες και οι διαφορές τόσο ως προς τη μορφή όσο και ως προς το περιεχόμενο. Κατ' αυτό τον τρόπο, και οι συγγραφείς τους ονομάζονται και συνοπτικοί.
Πράγματι, στις διηγήσεις των τριών Ευαγγελίων (που παρουσιάζουν μεταξύ τους και ευκρινείς διαφορές), εμφανίζονται πολλά κοινά στοιχεία, πολλές φορές και σε επίπεδο λέξεων και αυτή η ομοιότητα δημιούργησε το λεγόμενο συνοπτικό πρόβλημα, δηλ. το πρόβλημα των σχέσεων και της αλληλεξάρτησης μεταξύ των συνοπτικών ευαγγελίων. Το φαινόμενο αυτό έθεσε το πρόβλημα της πιθανής ύπαρξης κοινών πηγών από τις οποίες άντλησαν και οι τρεις Ευαγγελιστές, όπως και το δύσκολο πρόβλημα της εξάρτησης του ενός από τον άλλο. Το ζήτημα αυτό είχε εξεταστεί από τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς των πρώτων αιώνων, σε βάθος όμως μελετήθηκε από τον 18ο αιώνα και μετά.
Το λιγότερο σε έκταση υλικό σωζόμενο από ένα μόνο ευαγγελιστή (30 στίχοι) ανήκει στον Μάρκο. Από τους 661 στίχους του κατά Μάρκον ευαγγελίου, εκτός των 30 που αποτελούν το ιδιαίτερο υλικό του, οι υπόλοιποι βρίσκονται παραλλαγμένοι ελαφρά ως προς το λεξιλόγιο στα ευαγγέλια Ματθαίου και Λουκά. Επίσης ο Ματθαίος, πλην του κοινού υλικού που έχει με τους άλλους δύο ευαγγελιστές και του κοινού υλικού που έχει με τον Λουκά (κοινοί με τον Λουκά είναι περίπου 240 στίχοι), διασώζει πληροφορίες που δεν έχουν οι άλλοι δύο Συνοπτικοί. Το υλικό αυτό ανέρχεται στο 1/6 περίπου του ευαγγελίου του.
Τέλος, ο Λουκάς, πλην του κοινού υλικού με τους άλλους δύο ή μόνο με τον ένα, διασώζει στο 1/4 περίπου του ευαγγελίου του ιδιαίτερο υλικό που δεν βρίσκεται στους άλλους ευαγγελιστές. Το επιπλέον υλικό του Ματθαίου καθώς επίσης και το επιπλέον του Λουκά ως και το κοινό υλικό και των δύο καλύπτεται κυρίως από διδασκαλίες του Ιησού.
Κατά συνέπεια:
Αν και αρκετές υποθέσεις εμφανίστηκαν για τη λύση του προβλήματος αυτού, οι σημερινοί μελετητές, υιοθετούν την παρακάτω λύση ως πιο πιθανή:
Σύμφωνα με τα παραπάνω, το γράμμα M και το γράμμα L που υποδηλώνουν τις ιδιαίτερες πηγές του Ματθαίου και του Λουκά αντίστοιχα και εξηγούν τις διαφορές που συναντάμε στα κείμενα, αποτελούν είτε προφορικές είτε γραπτές πηγές. Στην περίπτωση του Λουκά, η εσωτερική ενότητα του υλικού ενισχύει την άποψη ότι πρόκειται μάλλον για γραπτό υλικό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αγία Γραφή Κατηγορία:Βιβλία της Καινής Διαθήκης
Φρειδερίκος Χριστιανός της Σαξονίας (1722-1763)
Ο Φρειδερίκος Χριστιανός (γερμ. Friedrich Christian, 5 Σεπτεμβρίου 1722 - 17 Δεκεμβρίου 1763) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν εκλέκτορας της Σαξονίας (1763).
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Χριστιανός Λεοπόλδος Ιωάννης Γεώργιος Φραγκίσκος Ιαβέρης ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας (Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄ της Σαξονίας) και της Μαρίας Ιωσηφίνας των Αψβούργων, κόρης του Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Αντρέας Λαμπράκης
Ο Σπυρίδων Μανουσάκης (γενν. στο Κάιρο το 1940) είναι ένας Έλληνας πρώην επαγγελματίας παλαιστής. Περισσότερο γνωστός είναι με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ, Σπύρος Αρίων (Spiros Arion) και με τους χαρακτηρισμούς Ο Χρυσός Έλληνας (The Golden Greek) ή Ο Σιδερένιος Έλληνας (The Iron Greek).
Ευρώπη
Ο Σπύρος Μανουσάκης ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1961, αφού εκπαιδεύτηκε από έναν Γάλλο, με το όνομα Αντρέ Μπολέτ, ενώ φημολογείται ότι τον εκπαίδευσε και ο Έλληνας θρύλος της πάλης Τζιμ Λόντος. Για τέσσερα χρόνια αγωνίστηκε στην Ευρώπη, πριν φύγει για την Αυστραλία.
Αυστραλία
Το 1964 πήγε στην Αυστραλία και ξεκίνησε να χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο «Χρυσός Έλληνας», έτσι έγινε γρήγορα πολύ αγαπητός στον ελληνισμό της ηπείρου που ήταν αρκετός σε πληθυσμό. Στην Ωκεανία έμεινε ως το 1978 και εργάστηκε για την μεγαλύτερη εταιρεία πάλης της Αυστραλίας. Εκεί έγινε Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών το 1965, τίτλο που απώλεσε από τον Κίλερ Κοβάλσκι, με τον οποίο είχε μια αντιπαλότητα. Εκτός αυτού του τίτλου, κέρδισε και άλλους τρεις, οι δύο της εταιρείας National Wrestling Alliance που από το 1969 συνεργαζόταν με την αυστραλιανή νούμερο ένα εταιρεία πάλης. Συνολικά εκεί, έγινε πρωταθλητής 12 φορές.
WWWF
Το 1966 έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του και πήγε στην Αμερική, όπου υπέγραψε συμβόλαιο με το WWWF, σημερινό WWE. Σύντομα μετά το ντεμπούτο του, έγινε ένας από τους μεγαλύτερους αστέρες και νίκησε και είχε αντιπαλότητες με μερικούς από τους σπουδαιότερους παλαιστές της εποχής εκείνης. Μερικοί από αυτούς ήταν οι: Μπομπ Όρτον, Γκορίλα Μονσούν, Εντ Φαρχάτ "Σέικ", Αδέρφια Βάλιαντ, Λου Άλμπανο και Τσιφ Τζέι Στρονγκμπόου. Επίσης ήταν προστατευόμενος του Μπρούνο Σαμαρτίνο, ίσως του καλύτερου παλαιστή όλων των εποχών, με τα μεγαλύτερα ρεκόρ. Από το WWE, έφυγε οριστικά το 1978. Εκεί κατέκτησε τρεις φορές τον Ομαδικό τίτλο Ηνωμένων Πολιτειών, μια φορά με τον Τόνι Παρίσι και δύο φορές με τον Άρνολντ Σκάαλαντ.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της επαγγελματικής πάλης
972 Κοχνία
Η Κοχνία (Cohnia) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,547. Ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Γερμανού αστρονόμου Φριτς Κοχν (Fritz Cohn, 1866-1922).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κοχνίας εκτιμάται σε 75,66 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,049. `Οπως ανακαλύφθηκε το 2007, η Κοχνία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες και 28 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοχνια
Citroën C3 Picasso
Το Citroën C3 Picasso είναι ένα μίνι πολυμορφικό (mini MPV) αυτοκίνητο, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Φεβρουάριο του 2009 έως τον Ιούλιο του 2017. Παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 2008 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού (που διεξήχθη από τις 4 έως τις 19 Οκτωβρίου 2008) και εισήχθη για την σεζόν (model year) του 2009. Μια σημαντική ανανέωση έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 2012 και το βελτιωμένο μοντέλο κυκλοφόρησε στην αγορά τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Τελικώς αντικαταστάθηκε σε διεθνές επίπεδο το 2017 από τη δεύτερη γενιά του Citroën C3 Aircross.
Εμπορική τοποθέτηση
Το μοντέλο εισήχθη ως διάδοχος του Citroën Xsara Picasso (ευρωπαϊκή παραγωγή μεταξύ του 1999 και του 2010), το οποίο τελικώς αντικαταστάθηκε από τα C3 Picasso και Citroën C4 Picasso. Όπως είχε συμβεί και με τον προκάτοχο Xsara Picasso, που είχε βασιστεί στο μικρομεσαίο Citroën Xsara, τα πολυμορφικά C3 Picasso και C4 Picasso / Grand C4 Picasso βασίστηκαν στα Citroën C3 και Citroën C4 αντίστοιχα. thumb|left|Η παρουσίαση του Citroën C3 Picasso το 2008.
Με αυτή τη στρατηγική, η εταιρεία καθιέρωσε τρία διαφορετικών διαστάσεων πολυμορφικά μοντέλα στην παλέτα της, καταφέρνοντας έτσι να κερδίσει διαφορετικές επιμέρους υπο-αγορές της κατηγορίας MPV (multi-purpose vehicle). Για την ακρίβεια, το C3 Picasso βασίστηκε στο αυτοκίνητο πόλης C3, αλλά με αύξηση του μήκους στα 4,08 μέτρα, μπαίνοντας στις διαστάσεις των μικρότερων σε μήκος μικρομεσαίων αυτοκινήτων, ενώ το C4 Picasso κέρδισε σημαντικά σε μήκος ως προς το μικρομεσαίο C4, φτάνοντας τα 4,47 μέτρα στο 5-θέσιο και τα 4,59 μέτρα στο Grand Picasso, με αποτέλεσμα να θεωρείται συχνά ως μεσαίο MPV.
Ανανέωση του 2012
Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, αποκαλύφθηκε το βελτιωμένο C3 Picasso, με αισθητικές επεμβάσεις και αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό, με τις πρώτες πωλήσεις του να ξεκινούν στην Ευρώπη τον Νοέμβριο.
Το νέο σύστημα δορυφορικής πλοήγησης eMyWay, πάντα στην κεντρική κονσόλα, έγινε πιο λειτουργικό και μάλιστα απέκτησε και έξτρα κάμερα οπισθοπορείας στην ίδια οθόνη. Στο προαιρετικό εξοπλισμό προστέθηκαν φώτα LED που λάμπουν και την ημέρα, καθώς και φώτα ομίχλης με ενσωματωμένα τα πλαϊνά φλας μέσα σε αυτό. Επίσης, το σήμα της Citroën στο μπροστινό μέρος εκσυγχρονίστηκε αισθητά.
Αντικατάσταση του C3 Picasso
Από το 2010, ξεκίνησε να κατασκευάζεται στη Βραζιλία μια «τζιποειδής» εκδοχή του C3 Picasso, το Citroën C3 Aircross, με φθηνότερα επίπεδα εξοπλισμού από το C3 Picasso. Το συγκεκριμένο SUV αρχικά διατέθηκε μόνο στη Βραζιλία και στην Αργεντινή από τον Σεπτέμβριο του 2010, ενώ σύντομα ακολούθησαν και άλλες αγορές της Νότιας Αμερικής. Στα τέλη του 2015, το μοντέλο υπέστη μια έντονη αισθητική ανανέωση.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Citroën Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Citroën C3
Σεναριογράφος
right|thumb|300px|Σελίδα ενός σεναρίου Σεναριογράφος αποκαλείται αυτός που γράφει το σενάριο ενός τηλεοπτικού ή κινηματογραφικού ή θεατρικού έργου. Ο σεναριογράφος όχι μόνο γράφει την υπόθεση του σχετικού έργου, αλλά είναι και αυτός που επινοεί και τους χαρακτήρες του έργου.
Ορολογία
Στη εποχή του βωβού κινηματογράφου, οι συγγραφείς που θεωρούνται πλέον σεναριογράφοι υποδηλώνονταν με διάφορους όρους όπως φωτογράφος, συγγραφέας φωτογραφιών, δραματουργός φωτογραφιών και θεατρικός σεναριογράφος. Ο ιστορικός σεναριογράφου Στίβεν Μάρας σημειώνει ότι αυτοί οι πρώτοι συγγραφείς θεωρούνταν συχνά ως συγγραφείς των ταινιών όπως παρουσιάζονται και υποστηρίζει ότι δεν μπορούν να εξισωθούν με ακρίβεια με τους σημερινούς σεναριογράφους επειδή ήταν υπεύθυνοι για ένα τεχνικό προϊόν, ένα σύντομο «σενάριο», ή «σύνοψη» που είναι μια γραπτή σύνοψη του τι πρόκειται να κινηματογραφηθεί.
Επάγγελμα
Η σεναριογραφία είναι ελεύθερο επάγγελμα. Δεν απαιτείται εκπαίδευση για να είσαι επαγγελματίας σεναριογράφος, μόνο καλές ικανότητες αφήγησης και φαντασία. Οι σεναριογράφοι δεν είναι μισθωτοί υπάλληλοι αλλά συμβασιούχοι ελεύθεροι επαγγελματίες. Αυτό που διαχωρίζει έναν επαγγελματία σεναριογράφο από έναν ερασιτέχνη σεναριογράφο είναι ότι οι επαγγελματίες σεναριογράφοι συνήθως εκπροσωπούνται από ένα γραφείο ταλέντων. Επίσης, οι επαγγελματίες σεναριογράφοι συχνά δεν εργάζονται δωρεάν, αλλά οι ερασιτέχνες σεναριογράφοι συχνά εργάζονται χωρίς πληρωμή και θεωρούνται «συγγραφείς σε εκπαίδευση». Τα αυτόκλητα σενάρια γράφονται συνήθως από άγνωστους επαγγελματίες ή ερασιτέχνες σεναριογράφους.
Υπάρχει μια πληθώρα επίδοξων σεναριογράφων που προσπαθούν να εισέλθουν στην κινηματογραφική βιομηχανία, αλλά συχνά χρειάζονται χρόνια δοκιμής και λάθους, αποτυχίας και σκληρής επιμονής για να επιτευχθεί η επιτυχία.