cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάρολος ΙΓ΄ της Σουηδίας
Βασιλεία
Στις 13 Μαρτίου 1809 αυτοί που είχαν εκθρονίσει τον Γουσταύο Δ΄ Αδόλφο διόρισαν αντιβασιλέα τον Κάρολο, που τελικά εξελέγη βασιλιάς από το Συμβούλιο των Τάξεων. Όταν έγινε βασιλιάς ήταν 60 ετών και πρόωρα γερασμένος. Τον Νοέμβριο του 1809 υπέστη καρδιακή προσβολή και δεν μπορούσε να συμμετέχει στην κυβέρνηση. Το νέο σύνταγμα επίσης δυσκόλεψε τη συμμετοχή του στην πολιτική. Μια προγραμματισμένη προσπάθεια να διευρυνθεί η βασιλική εξουσία το 1809-10 δεν τέθηκε σε ισχύ λόγω της αναποφασιστικότητας και της κατάστασης της υγείας του.
Η ανικανότητά του πυροδότησε αναζήτηση ενός κατάλληλου διαδόχου. Η αρχική επιλογή ήταν ένας Δανός πρίγκιπας, ο Χριστιανός Αύγουστος, που πήρε το όνομα Κάρολος Αύγουστος όταν υιοθετήθηκε από τον Κάρολο. Ωστόσο ο Κάρολος Αύγουστος πέθανε μόνο λίγους μήνες μετά την άφιξή του στη Σουηδία. Στη συνέχεια επιλέχθηκε ως διάδοχος του ένας από τους στρατηγούς του Ναπολέοντα, ο Ζαν Μπατίστ Μπερναντότ. Ο νέος Πρίγκιπας του Στέμματος ανέλαβε την κυβέρνηση αμέσως μόλις αποβιβάσθηκε στη Σουηδία το 1810. Η κατάσταση του Καρόλου επιδεινωνόταν κάθε χρόνο, ειδικά μετά το 1812, και τελικά κατέληξε βουβός μάρτυρας κατά τη διάρκεια των κυβερνητικών συμβουλίων υπό την προεδρία του πρίγκιπα και ανίκανος πλέον να επικοινωνεί.
Με την Ένωση Σουηδίας-Νορβηγίας στις 4 Νοεμβρίου 1814 ο Κάρολος έγινε βασιλιάς της Νορβηγίας με το όνομα Κάρολος Β΄ της Νορβηγίας. Μετά από οκτώ χρόνια ως βασιλιάς μόνο κατ' όνομα ο Κάρολος πέθανε χωρίς φυσικό διάδοχο στις 5 Φεβρουαρίου 1818 και ο Μπερναντότ τον διαδέχτηκε ως Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης.
Ο Κάρολος ήταν ο 872ος Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος της Ισπανίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Χεδβίγη Ελισάβετ του Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρη του Φρειδερίκου Αυγούστου Α΄ του Ολδεμβούργου, στις 7 Ιουλίου 1774 στη Στοκχόλμη. Έκαναν δύο τέκνα, που απεβίωσαν νεογέννητα:
Με την Αουγκούστα φον Φέρσεν είχε έναν εξώγαμο γιο:
Υιοθετημένοι γιοί:
Πηγές
}
Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Αψυρτίδες νήσοι
thumb|Οι Αψυρτίδες νήσοι. Η Χέρσος επάνω και η Άψωρος κάτω. Αψυρτίδες νήσοι ήταν η ονομασία δύο νησιών στην Αδριατική στα παράλια της Ιλλυρίας, της  Χέρσου (Τσρες) και της  Αψώρου  (Λόσινι), τα οποία είναι σχεδόν ενωμένα. Το όνομα αναφέρεται στον Άψυρτο, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση, θανατώθηκε εδώ από την αδελφή του  Μήδεια και τον Ιάσονα. Ο Πτολεμαίος αναφέρει μόνο ένα νησί, την Άψωρο, στο οποίο τοποθετεί δύο πόλεις την Κρέψα (η σύγχρονη Τσρες) και την  Άψωρο (η σύγχρονη Όσορ), τώρα όλα στην Κροατία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλασική γεωγραφία Κατηγορία:Ιστορία της Αδριατικής Θάλασσας Κατηγορία:Νησιά της Κροατίας
Εθνική Νέων Ελλάδας (καλαθοσφαίριση)
Η Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών Ελλάδας εκπροσωπεί την Ελλάδα στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο οποίο συμμετέχουν αθλητές έως και είκοσι (20) ετών και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο οποίο συμμετέχουν αθλητές έως εικοσιένα (21) ετών.
Αρχικά ονομαζόταν Εθνική Ελπίδων στην οποία συμμετείχαν αθλητές έως και είκοσι δύο (22) ετών.
Ευρωμπάσκετ Ελπίδων 1992
Στο Ευρωμπάσκετ Ελπίδων 1992 που διοργανώθηκε στο Φάληρο η Εθνική Ελπίδων κατέκτησε το Αργυρό μετάλλιο Στον τελικό ηττήθηκε από την Εθνική Ελπίδων της Ιταλίας με 63-65.
Ευρωμπάσκετ Νέων Ανδρών 2002
Στο Ευρωμπάσκετ Νέων Ανδρών 2002 που διοργανώθηκε στο Βίλνιους η Εθνική Νέων Ανδρών κατέκτησε το Χρυσό μετάλλιο Στον τελικό η Ελλάδα την Εθνική Νέων Ανδρών της Ισπανίας 77-73.
Ευρωμπάσκετ Νέων Ανδρών 2009
Στο Ευρωμπάσκετ Νέων Ανδρών 2009 που διοργανώθηκε στη Ρόδο η Εθνική Νέων Ανδρών κατέκτησε το Χρυσό μετάλλιο Στον τελικό η Ελλάδα την Εθνική Νέων Ανδρών της Γαλλίας 90-85.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών Κ-20 2017
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών κάτω των 20 ετών που διεξήχθη στην Κρήτη, η Εθνική Ελλάδα Κ-20 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, νικώντας στον τελικό την αντίστοιχη ομάδα του Ισραήλ με 65-56. Πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης αναδείχτηκε ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, ενώ ο Αντώνης Κόνιαρης αναδείχτηκε μέλος της καλύτερης πεντάδας.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών Κ-20 2023
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών κάτω των 20 ετών που διεξήχθη στο Ηράκλειο, η Εθνική Ελλάδας Κ-20 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, νικώντας στον μικρό τελικό την αντίστοιχη ομάδα του Βελγίου με 68-64 στην παράταση.
Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις
=== Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών === Η διοργάνωση του 2005 ήταν η τελευταία για το παγκόσμιο πρωτάθλημα για παίκτες κάτω των 21 ετών (U-21). Έκτοτε δεν έχει διεξαχθεί ξανά.
Βιτέλλιος
Ο Αύλος Βιτέλλιος Γερμανικός (Aulus Vitellius Germanicus Augustus, 24 Σεπτεμβρίου 15 - 22 Δεκεμβρίου 69), γνωστός απλά ως Βιτέλλιος, ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας για οκτώ μήνες, από τις 16 Απριλίου έως τις 22 Δεκεμβρίου του 69. Ο Βιτέλλιος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας μετά τη γρήγορη διαδοχή των προηγούμενων αυτοκρατόρων, Γάλβα και Μάρκου Σάλβιου Όθωνα, σε μία χρονιά εμφυλίου πολέμου γνωστή ως Έτος των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων.
Ο Βιτέλλιος ήταν ο πρώτος που πρόσθεσε στο όνομά του το τιμητικό επώνυμο Γερμανικός αντί του Καίσαρας, καθώς το τελευταίο είχε πέσει σε ανυποληψία λόγω των ενεργειών του Νέρωνα.
Η αξίωσή του στο θρόνο σύντομα αμφισβητήθηκε από λεγεώνες που στάθμευαν στις ανατολικές επαρχίες, οι οποίες αντ' αυτού ανακήρυξαν αυτοκράτορα τον διοικητή τους, Βεσπασιανό. Ο πόλεμος που ακολούθησε, οδήγησε σε συντριπτική ήττα του Βιτέλλιου στη βόρεια Ιταλία. Μόλις συνειδητοποίησε ότι οι υποστηρικτές του ήταν αμφιταλαντευόμενοι, ο Βιτέλλιος ετοιμαζόταν να παραιτηθεί υπέρ του Βεσπασιανού αλλά εκτελέστηκε στη Ρώμη από στρατιώτες του Βεσπασιανού στις 22 Δεκεμβρίου του 69.
Η ζωή του
Ο Βιτέλλιος γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 15 μ.Χ. Ήταν γιος του Λεύκιου Βιτέλλιου και της Σεξτίλιας και είχε έναν αδελφό, τον Λεύκιο Βιτέλλιο τον νεότερο. Ο Σουητώνιος κατέγραψε δύο διαφορετικές αναφορές για την καταγωγή του Βιτέλλιου, μία κάνοντάς τον απόγονο παλαιών ηγεμόνων του Λατίου και μία όπου περιγράφει την καταγωγή του ως ταπεινή. Ο Σουητώνιος κάνει τη λογική παρατήρηση ότι και οι δύο αναφορές θα μπορούσαν να είχαν γίνει είτε από κόλακες είτε από εχθρούς του Βιτέλλιου -εκτός από ότι αμφότερες κυκλοφορούσαν πριν ο Βιτέλλιος γίνει αυτοκράτορας. Ο Σουητώνιος κατέγραψε επίσης ότι όταν γεννήθηκε ο Βιτέλλιος το ωροσκόπιό του τρομοκράτησε τόσο πολύ τους γονείς του που ο πατέρας του προσπάθησε να τον αποτρέψει να γίνει ύπατος.
Στα νεανικά του χρόνια ήταν ένας από τους ευγενείς που συντρόφευαν τον Τιβέριο, όταν είχε αποσυρθεί στο Κάπρι, κι εκεί έγινε φίλος με τον Καλιγούλα, του οποίου κέρδισε την εύνοια, σύμφωνα με τον Σουητώνιο, μοιράζοντας το πάθος του για τις αρματοδρομίες και τα ζάρια. Έχοντας την εύνοια των αυτοκρατόρων, ο Βιτέλλιος έγινε ανθύπατος στην Αφρική και αργότερα υπεύθυνος δημοσίων έργων. Ακόμη έγινε διοικητής της Κάτω Γερμανίας. Παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε 3 παιδιά. Ήταν σπάταλος και βίαιος άνθρωπος. Μάλιστα, όταν ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας και οι στρατιώτες του κέρδισαν μια μάχη κοντά στην Κρεμόνα, τους άφησε να λεηλατήσουν την ιταλική ύπαιθρο. Σε ένα άλλο περιστατικό, πέρασε σε ένα κάμπο, ο οποίος ήταν γεμάτος από σωρούς νεκρών. Τότε μερικοί στρατιώτες αηδίασαν από το θέαμα και ο Βιτέλλιος τους είπε:
Παραίτηση και τραγικός θάνατος
Στο βιβλίο "Ιστορίες" του Τάκιτου γράφει ότι "ο στρατός του Βεσπασιανού περίμενε τον Βιτέλλιο στη θέση Mevania. Οι όροι της παραίτησης είχαν πράγματι συμφωνηθεί με τον Μάρκο Αντώνιο Primus, τον διοικητή της έκτης λεγεώνας που υπηρετούν στην Παννονία και έναν από τους κύριους υποστηρικτές του Βεσπασιανού, αλλά οι πραιτωριανοί αρνήθηκαν να του επιτρέψουν να πραγματοποιήσει την συμφωνία, και τον ανάγκασαν να επιστρέψει στο παλάτι, όταν ήταν στο δρόμο του για να καταθέσει το έμβλημα της αυτοκρατορίας στο Ναό της Ομόνοιας Concord. Με την είσοδο των στρατευμάτων του Βεσπασιανού στη Ρώμη που εισήλθαν από κάποια κρυψώνα, ο Βιτέλλιος οδηγείται στις θανατηφόρες Gemonian σκάλες, όπου και χτύπησε εκεί κάτω. Το σώμα του ρίχτηκε στον Τίβερη, σύμφωνα με τον Σουητώνιο. Ο συγγραφέας Κάσσιος Δίων γράφει ότι τα τελευταία λόγια του Vitellius ήταν «Κι όμως ήμουν κάποτε αυτοκράτορας σας", τελικά ''"αποκεφαλίστηκε και το κεφάλι του το παρέλασαν γύρω από τη Ρώμη, και η σύζυγός του παρακολούθησε την ταφή του. Ο αδελφός και ο γιος του σκοτώθηκαν επίσης"''. Ο θάνατός του επήλθε στις 22 Δεκεμβρίου του 69 μ.Χ. σε ηλικία 54 ετών. Ο πίνακας ζωγραφικής του Housez Charles Gustave "La Mort De Vitellius" αναπαριστά με γλαφυρότητα τη βίαιη σκηνή της δολοφονίας του Βιτέλλιου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Κωνσταντίνος Τέμενος
Ο Κωνσταντίνος Τέμενος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη. Στιχούργησε ή μάλλον μετέφρασε το 1500 το κατά τον εν Τύρω Απόλλωνα (Ριμάδα Απολλωνίου του εν Τύρω), που τυπώθηκε πολλές φορές.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Στρατηγάτο Γαβάλων
Το Στρατηγάτο Γαβάλων (Στρατηγάτον Γαβάλων) ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα.
Έδρα του στρατηγάτου ήταν το φρούριο των Γαβάλων και την πόλη λιμάνι Γάβαλα ή Ζέβελ, το σημερινό λιμάνι Ζάμπελ, που βρισκόταν στα παράλια της Συρίας. Είχε επανακτηθεί από τους βυζαντινούς τον 11ο αιώνα και αποτέλεσε διοικητική διαίρεση κατά τον ίδιο αιώνα.
Η Άννα Κομνηνή το αναφέρει στην Αλεξιάδα σαν στρατηγάτο και μία από τις περιοχές που αναγνώρισε ο βυζαντινός αυτοκράτορας υπό την εξουσία του Βαλδουίνου της Βουλώνης ως πρώην βυζαντινά εδάφη με την Συνθήκη της Δεαβόλεως το 1108.
Γνωστοί διοικητές ήταν οι :
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Βυζαντινή Συρία
SI (αποσαφήνιση)
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων SI ή Si ή si μπορεί να αναφέρεται:
Ζονγκουλντάκ
Το Ζονγκουλντάκ (εκ παραφθοράς από το  Σανδαράκη, όνομα του οικισμού στα αρχαία και βυζαντινά χρόνια) είναι πόλη και πρωτεύουσα της επαρχίας Ζονγκουλντάκ στο Διαμέρισμα της Μαύρης Θάλασσας της Τουρκίας. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ήταν 108.792. Είναι ένα πολύ σημαντικό λιμάνι του Εύξεινου Πόντου εξαιτίας κυρίως του πλούσιου, σε κάρβουνο, υπεδάφους της περιοχής. Η πόλη κτίστηκε μόλις τον 19ο αιώνα, ως εμπορικό λιμάνι, για κοντινά ορυχεία κάρβουνου.
Κλίμα
Το κλίμα της Ζονγκουλντάκ είναι εύκρατο, ωκεάνιο και αρκετά δροσερό (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: Cfb). Η μέση ετήσια θερμοκρασία φθάνει τους 14°C. Ο ψυχρότερος μήνας, που είναι ο Ιανουάριος, έχει μέση θερμοκρασία 6°C, ενώ ο Ιούλιος, ο θερμότερος, έχει 22°C. Θερμοκρασίες που σπάνια πέφτουν κάτω από –5 °C ή ξεπερνούν τους 30 °C. Το ετήσιο ύψος βροχής φθάνει τα 1233 mm. Οι βροχοπτώσεις είναι κοινό φαινόμενο όλο το χρόνο και είναι βαρύ από τον Δεκέμβριο έως και τον Μάρτιο, καταγράφεται επίσης περιστασιακή ελαφρά χιονόπτωση, αλλά γενικά η κάλυψη χιονιού είναι πρόσκαιρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Χάρωνος και Μενίππου
Ο Χάρωνος και Μενίππου διάλογος είναι έργο του Σύρου ρήτορα και σατυρικού συγγραφέα Λουκιανού (2ος αιώνας μ.Χ.) που ανήκει στους Νεκρικούς διαλόγους με έντονο το κυνικό χρώμα της σάτιρας θανάτου και του Κάτω Κόσμου.
Γενικά
Ανήκει στην σειρά άλλων δύο συναφών διαλόγων του Λουκιανού «Μένιππος ή Νεκυομαντεία» και «Κατάπλους ή Τύρρανος», οι οποίες με τις κωμικές στιγμές και σκηνές τους προκαλούν συχνά το γέλιο κι ας είναι οι τίτλοι τους τόσο απωθητικοί και η μόνιμη σκηνογραφία τους ανατριχιαστική. Ταυτόχρονα μας αφήνουν μια στυφή γεύση αναπόδραστης ματαιότητας για τον ανθρώπινο βίο. Σαν αντιστάθμισμα όμως στο νιχιλιστικό αυτό αντίκρυσμα του βίου των ανθρώπων μας παρουσιάζει ένα Άδη με τα καθιερωμένα γνωρίσματά του, αλλά και με τρόπο που να καταλαβαίνουμε ότι δεν υπάρχει παρά στη φαντασία των ποιητών και στο φόβο των απλών ανθρώπων.
Στο έργο αυτό ο κυνικός φιλόσοφος Μένιππος αναφέρεται ως ο μόνος που διέσχισε ποτέ τον Αχέροντα χωρίς να πληρώσει τον οβολό στο Χάρο - αφού δεν είχε. Στο διάλογο αυτόν εμφανίζεται για πρώτη φορά και η ρήση «οὐκ άν λάβοις παρά τοῦ μη έχοντος» (δεν μπορείς να πάρεις από αυτόν που δεν έχει), η οποία έμεινε παροιμιώδης και χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.
Στο διάλογο παρουσιάζεται ο Μένιππος να μην έχει τον απαιτούμενο οβολό, δηλαδή ως κυνικός φιλόσοφος, δεν αποδέχεται την καθιερωμένη πρακτική των ανθρώπων. Όταν στη συνέχεια εμφανίζεται ότι τραβούσε κουπί στη βάρκα αντί να κλαίει όπως οι άλλοι επιβάτες, δείχνει την ελευθερία που απολάμβαναν οι κυνικοί, τραγουδώντας και απολαμβάνοντας όσο μπορούσε το παρόν.
Τα πρόσωπα
Τα πρόσωπα που αναφέρονται είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα του Λουκιανού
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1925
Το ΙΖ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1925 διεξήχθη για πρώτη φορά εκτός Ελλάδας, στη Λεμεσό της Κύπρου, από 23 ως 26 Απριλίου (από Πέμπτη του Πάσχα ως Κυριακή του Θωμά) και σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Οι αγώνες έγιναν μαζί με τα ΙΣΤ΄ Παγκύπρια. Όμως, διεξήχθη υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ, με διοργανωτή τον Γ.Σ. Ολύμπια Λεμεσού, και στον πολυνίκη Εθνικό Γ.Σ. απονεμηθηκε ειδικό έπαθλο για τον τίτλο που κατέκτησε: "μέγα ορειχάλκινον άγαλμα παριστών την Νίκην", το οποίο αθλοθέτησε η κυπριακή παροικία της Αλεξάνδρειας. Στους νικητές των δρόμων, των αλμάτων, των σκυταλοδρομιών και του πεντάθλου απονέμήθηκαν αργυρά ή επάργυρα κύπελλα. Στους νικητές των ρίψεων δόθηκε ορειχάλκινο αγαλματίδιο εκτός από το νικητή του ακοντισμού, στον οποίο απονεμήθηκε "ωραίον ακόντιον με λαβήν αργυράν". Φυσικά απονεμήθηκαν διπλώματα και μετάλλια στους τρεις πρώτους κάθε αγωνίσματος. Υπήρξε ειδική βαθμολογία για τα αθλητικά αγωνίσματα, στα οποία περιλαμβάνονταν ο στίβος, η πάλη και η άρση βαρών. Επίσης, διεξήχθησαν αγώνες οπλομαχίας, κολύμβησης, αντισφαίρισης και ποδοσφαίρου, για τους οποίους υπήρξε ξεχωριστή βαθμολογία. Ούτε τη χρονιά αυτή διεξήχθη το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών.
Χρονικό των αγώνων
Η διοργάνωση των Πανελλήνιων Αγώνων του 1925 πήρε ιδιαίτερα πανηγυρικές διαστάσεις, καθώς συνδυάστηκε με τον εθνικό πόθο να αναδειχθεί η ελληνικότητα της Κύπρου και το πάγιο αίτημα της Ένωσης με την Ελλάδα. Στην τελετή έναρξης παρέστη ο αρχιεπίσκοπος του νησιού, οποίος τέλεσε το σχετικό αγιασμό και πλήθος επισήμων Κυπρίων με επικεφαλής τον Νικ. Λανίτη, εκπρόσωπο του Εθνικού Συμβουλίου καθώς και ορισμένων Άγγλων. Το Στάδιο ήταν κατάμεστο όλες τις ημέρες από Κυπρίους που είχαν προσέλθει από όλα τα μέρη του νησιού, οι οποίοι φώναζαν συνθήματα υπέρ της Ένωσης. Παράλληλα με τους αγώνες διοργανώθηκαν χοροί συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις και ιππευτικοί αγώνες για τους αθλητές και τους συνοδούς τους. Επίσης, η Ιερά Σύνοδος πρόσφερε χρυσό σταυρό ως έπαθλο, χωρίς να διευκρινίζεται σε ποιον απονεμήθηκε.
Μετά το τέλος των αγώνων τους αθλητές δεξιώθηκε ο Αντώνιος Χατζηπαύλος. Επίσης, οι εξ Ελλάδος και Αιγύπτου αθλητές μετέβησαν για προκύνημα στα Ιεροσόλυμα πριν επιστρέψουν στην Αλεξάνδρεια και στην Αθήνα. Στους αγώνες αναμένονταν 50 αθλητικά σωματεία. Είναι γνωστό πως πήραν μέρος αθλητικοί σύλλογοι από Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Λέσβο, Αλεξάνδρεια και φυσικά από όλες τις πόλεις της Κύπρου. Επιτεύχθηκαν νέα πανελλήνια ρεκόρ στα 400μ, 1500μ και άλμα τριπλούν.
Κατάταξη
* Κάποιες ελλείψεις οφείλονται στο γεγονός πως δεν είναι γνωστά τα σωματεία κάποιων αθλητών. ** Η βαθμολογία αφορά όλα τα "αθλητικά αγωνίσματα", όπως ονομάζονταν τότε τα αγωνίσματα στίβου, πάλης και άρσης βαρών, που εντάσσονταν σε μια κατηγορία. Βαθμολογήθηκαν οι τρεις πρώτοι κάθε αγωνίσματος με 3-2-1 βαθμούς αντίστοιχα. Ο Εθνικός Γ.Σ. αναδείχθηκε πολυνίκης στα αγωνίσματα του στίβου αλλά πρώτος και στη γενική βαθμολογία όλων των αθλητικών αγωνισμάτων.
Πρόστεγο
thumb|260px|Το πρόστεγο φορτηγού τύπου τριών νησίδων, στην υπερυψωμένη πλώρη Πρόστεγο ή καμπούνι (forecastle) ονομάζεται το μπροστινό, πλωριό, υπερκατασκεύασμα (υπερκατασκευή) του πλοίου, δηλαδή η υπερκατασκευή που βρίσκεται πάνω από το κύριο κατάστρωμα. Τέτοια υπερκατασκευή έφεραν παλαιότερα όλα τα ιστιοφόρα, όπου έφεραν τα πρωραία πυροβόλα, εξ ου και ο αγγλικός όρος σε μετάφραση "πλωριόκαστρο". Συνέχισε όμως να φέρεται και στα ατμοκίνητα επιβατηγά, φορτηγά πλοία, δεξαμενόπλοια κ.ά.
Το πρόστεγο αποτελεί κυρίως αποθηκευτικό χώρο για υλικά και εργαλεία καταστρώματος, όπως π.χ. σχοινιά, συρματόσχοινα, χρώματα, λάδια, κ.λπ.. Σε πολλές περιπτώσεις υπήρχαν παλαιότερα και ενδιαιτήματα πληρώματος. Επί του καταστρώματος του προστέγου φέρονται τα βαρούλκα αγκυρών, ο πρωραίος ιστός και το στιλίδιο.
Τα σύγχρονα επιβατηγά πλοία δεν φέρουν την υπερκατασκευή αυτή, διατηρώντας το κύριο κατάστρωμα σε όλο το μήκος τους, τα δε βαρούλκα αγκυρών βρίσκονται στο υπόφραγμα της πλώρης, δηλαδή κάτω από το κύριο κατάστρωμα της πλώρης. Στα πολεμικά πλοία συνεχίζεται να χρησιμοποιείται εθιμικά ο όρος αυτός εννοώντας περισσότερο τις εγκαταστάσεις του πρωραίου υποφράγματος, δεδομένου ότι πρόστεγο δεν έφεραν ποτέ τα θωρηκτά, αεροπλανοφόρα και βεβαίως τα υποβρύχια.
Λαογραφία
Το καμπούνι κατά την κοινή ναυτική ορολογία αποτελούσε και αποτελεί τη "λέσχη του πληρώματος" των φορτηγών πλοίων. Εκεί συγκεντρώνονται οι ναύτες κατά την ώρα των διαλειμμάτων ή μετά την εργασία τους εξ ου και "γλώσσα του καμπουνιού" ονομάζεται η ιδιωματική γλώσσα "αργκό" των ναυτών π.χ. "νέα του καμπουνιού" αντίστοιχο με το κοινό "ράδιο αρβύλα" που αφορούν φήμες από τον κύκλο των ναυτών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πλοίο
Castell (nàutica) Vorschiff
Μουσείο Σερνυσί
Το Μουσείο Σερνυσί (Γαλλικά: Musée Cernuschi) είναι μουσείο ασιατικής τέχνης, που ειδικεύεται στις ασιατικές τέχνες και πιο συγκεκριμένα στην τέχνη της Άπω Ανατολής: Κίνα, Ιαπωνία, Κορέα και Βιετνάμ. Βρίσκεται στη λεωφόρο Βελάσκουεθ 7, κοντά στο πάρκο Μονσώ, στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, στη Γαλλία. Η συλλογή ασιατικής τέχνης του μουσείου Σερνυσί είναι δεύτερη μετά το μουσείο Γκιμέ στο Παρίσι. Το μουσείο ιδρύθηκε το 1898.
Οι πλησιέστερες στάσεις του Μετρό στο Παρίσι είναι Βιλιέ και Μονσώ στη γραμμή 2.
Το Μουσείο Σερνυσί είναι ένα από τα 14 Μουσεία της Πόλης του Παρισιού που από την 1η Ιανουαρίου 2013 τα διαχειρίζεται το δημόσιο διοικητικό ίδρυμα Παρίσι Μουσεία.
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Εσωτερικό του μουσείου Σερνυσί Το 1896 ο Ιταλός τραπεζίτης και συλλέκτης έργων τέχνης Ανρί Σερνυσί (1821-1896) δώρισε στην πόλη του Παρισιού την οικία και τις συλλογές του που συγκέντρωσε στα ταξίδια του στην Ασία. Το μουσείο ιδρύθηκε το 1898 και βρίσκεται στο ιδιωτικό μέγαρο που ήταν η κατοικία του Σερνυσί στο Παρίσι. Περιγράφεται ως το δεύτερο παλαιότερο μουσείο Ασιατικής τέχνης στη Γαλλία και το πέμπτο παλαιότερο μουσείο κινεζικής τέχνης στην Ευρώπη. Με τα χρόνια, οι συλλογές του μουσείου αυξήθηκαν σταδιακά από περίπου 5.000 αντικείμενα στο τρέχον σύνολο περίπου 12.500 αντικειμένων τέχνης και αρχαιολογίας. Μετά τις εργασίες ανακαίνισης που έκλεισαν το Μουσείο από το 2001 έως το 2005, ο συνολικός εκθεσιακός χώρος είναι τώρα περίπου 3.200 μ².
Περίπου 900 αντικείμενα βρίσκονται σε μόνιμη έκθεση. Το πιο σημαντικό είναι ο μεγάλος Βούδας του Μεγκούρο, ένα ιαπωνικό χάλκινο άγαλμα του 18ου αιώνα, από την προσωπική συλλογή του Σερνυσί. Άλλα μόνιμα εκθέματα περιλαμβάνουν: μικρογραφία|250x250εσ|Αίθουσα εκθεμάτων
Στο μουσείο διοργανώνονται επίσης προσωρινές εκθέσεις για την τέχνη της Άπω Ανατολής, διαλέξεις, λογοτεχνικές συναντήσεις και επιδείξεις καλλιγραφίας και ζωγραφικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι
Ιωάννης Π. Παρασκευόπουλος
Ο Ιωάννης Παρασκευόπουλος (25 Δεκεμβρίου 1900, - 8 Απριλίου 1984) ήταν Έλληνας τραπεζίτης και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός, αρκετές φορές υπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το στη Λάβδα (σήμερα Θεισόα) της Ολυμπίας. Μετά τη φοίτησή του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών συνέχισε νομικές και οικονομικές σπουδές στα Πανεπιστήμια του Μονάχου, της Ιένας, της Λειψίας και του Λονδίνου. Υπήρξε υπάλληλος της Deutsche Bank (1925) και της Midland Bank (1927-1929). Διδάκτωρ των Πανεπιστημίων Λειψίας και Λονδίνου. Το 1936 εκλέχθηκε υφηγητής της Πολιτικής Οικονομίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1938 Καθηγητής της Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών. Το 1939 ανέλαβε επίκουρος καθηγητής και το 1942 τακτικός καθηγητής της Παντείου.
Μετείχε κατ' επανάληψη σε Υπηρεσιακές Κυβερνήσεις ως Υπουργός Εφοδιασμού και κατόπιν Εθνικής Οικονομίας (Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Απριλίου 1945 και Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Αυγούστου 1945), Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Εργασίας (1952) και ως Υπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου κατά τον Μάρτιο του 1958, όταν ορκίσθηκε η υπηρεσιακή κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Γεωργακόπουλου. Στις 30 Δεκεμβρίου 1963, ενώ τελούσε υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, επελέγη από τον Βασιλιά Κωνσταντίνο Β΄ ως Πρωθυπουργός της υπηρεσιακής Κυβέρνησης του 1963, που θα οδηγούσε τη χώρα σε εκλογές. Παρέμεινε Πρωθυπουργός ως τις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964.
Στις 22 Δεκεμβρίου 1966 ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄, μετά από σύμφωνη εισήγηση των Γεωργίου Παπανδρέου και Παναγιώτη Κανελλόπουλου, του ανέθεσε εκ νέου το σχηματισμό μεταβατικής Κυβέρνησης, η οποία αυτή τη φορά χαρακτηρίστηκε από το πάθος της τότε προπαγάνδας «βασιλική». Η Κυβέρνηση αυτή κατέρρευσε στις 3 Απριλίου 1967, μετά από άρση ψήφου εμπιστοσύνης από τη Βουλή, οπότε και ο Βασιλιάς ανέθεσε εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Μετά τον Απρίλιο του 1967 αποσύρθηκε από τον δημόσιο βίο.
Ο Ιωάννης Παρασκευόπουλος δημοσίευσε πλείστες μελέτες και πραγματείες δημοσιοοικονομικού κυρίως ενδιαφέροντος μεταξύ των οποίων οι Οικονομική Πίστις, Έννοια και Πολιτική της Ρευστότητος των Τραπεζών, Προς Νομισματικήν Εξυγίανσιν, Το Πρόβλημα της Βιομηχανικής Πίστεως της Ελλάδος κ.ά., που άρχισαν να λαμβάνονται υπ' όψη πολύ αργότερα.
Ώρος Ταύρος
Ο Ώρος Ταύρος ήταν βασιλιάς της προδυναστικής περιόδου της Αιγύπτου. Βασίλεψε την περίοδο του πολιτισμού Naqada III.
Ιωάννης Π. Παρασκευόπουλος
Βιογραφία
Ο Ιωάννης Παρασκευόπουλος πέθανε το 1984. κέντρο|μικρογραφία|450x450εσ|Εξώφυλλο της εφημερίδας Ελευθερία αναγγέλλει την δεύτερη Κυβέρνηση Παρασκευόπουλου (ως «βασιλική»), παρά τον επίτιτλο της εισήγησης
Ώρος Ταύρος
Η ύπαρξη του είναι αμφιλεγόμενη επειδή υπάρχουν πολύ λίγες αναφορές για αυτών. Το όνομα του αναγράφεται σε μια επιγραφή που ανακάλυψε η αιγυπτιολόγος Günter Dreyer, το όνομα του ηγεμόνα υπήρχε σε ορισμένα τμήματα της κεραμικής και της βάσης στο κολοσσιαίο άγαλμα του θεού Ελάχ, κομάτια που βρίσκονται σε μουσεία του Καΐρου και της Οξφόρδης. Στην νεκρόπολη της Άβυδου δεν έχει βρεθεί το όνομα του ή τάφος του, εκεί βρίσκονται θαμμένοι όλοι οι βασιλείς αυτής της περιόδου.
Μια άλλη απόδειξη για την ύπαρξη του Φαραώ ήταν η ανακάλυψη το 2003 στην έρημο δυτικά της Θήβας, επιγραφές, που αναφέρονται στον Φαραώ: είναι η ιστορία μιας επιτυχημένης εκστρατείας του Σκορπιός Α΄ εναντίον του Ώρος Ταύρος που κατέληξε με ήττα του δεύτερου.
Παραπομπές
Ω
Ουλτρισμός
Ο Ουλτραϊσμός (ισπανική γλώσσα: Ultraísmo) υπήρξε λογοτεχνικό και κοινωνικό κίνημα που γεννήθηκε το 1918 στην Ισπανία, με την ανοικτά εκπεφρασμένη πρόθεση να αντιπαρατεθεί στο κίνημα του μοντερνισμού, το οποίο είχε μονοπωλήσει την ισπανική ποιητική παραγωγή από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Ιστορικό υπόβαθρο
Ο Ουλτραϊσμός ξεκίνησε από τους λογοτεχνικούς κύκλους (Τερτούγια) του Καφέ Κολονιάλ της Μαδρίτης με ηγετική μορφή τον Ραφαέλ Κανσίνος-Ασσένς. Ανάμεσα στις πολλές προσωπικότητες που εντάχθηκαν στο πνευματικό αυτό κίνημα, ξεχωρίζουν στον ηγετικό πυρήνα του οι λογοτέχνες Χουάν Λαρρέα, Χεράρδο Ντιέγο, Ερνέστο Λόπεθ-Πάρρα, Πέδρο Γκαρφίας, Γκιγιέρμο δε Τόρρε, η Λουθία Σάντσεθ Σαορνίλ και ο Αργεντινός Χόρχε Λουίς Μπόρχες, ο οποίος ζούσε στη Μαδρίτη εκείνη την περίοδο.
Στο ίδιο πνεύμα με το ρωσικό και ιταλικό Φουτουρισμό, το Ντανταϊσμό και το γαλλικό Υπερρεαλισμό, το κίνημα του Ουλτραϊσμού πρότεινε μια αλλαγή στην αισθητική προσέγγιση, λιγότερo φιλόδοξη και τολμηρή από εκείνη του Μοντερνισμού, προσπαθώντας να επεκταθεί σε όλες τις τέχνες και να βρει εφαρμογή στην καθημερινή ζωή. Οι ουλτραϊστές διέφεραν εντελώς από το επιτηδευμένο και πλούσιο στυλ των μοντερνιστών, εισάγοντας ένα ποιητικό μοτίβο που χαρακτηρίζεται από την υποβλητική φαντασία, αναφορές στο σύγχρονο κόσμο και τις νέες τεχνολογίες, εξοβελισμό της ομοιοκαταληξίας και από την εισαγωγή δημιουργικού γραφικού αποτυπώματος στο τυπωμένο εξώφυλλο των ποιητικών συλλογών, σε μια απόπειρα να ενισχύσουν τις πλαστικές τέχνες και την ποίηση μέσω στοχευμένων αισθητικών παρεμβάσεων. Ο Ουλτραϊσμός ήταν μερικώς επηρεασμένος από τον Συμβολισμό και τους Παρνασσιστές.
Από κοινωνιολογικής πλευράς ο Ουλτρισμός σηματοδοτούσε ένα κύμα ανάσχεσης στις νέες ιδέες του κομμουνισμού και της κοινωνικής φιλελευθεροποίησης που εισήγαγε ο μοντερνισμός. Ο μοντερνισμός, εισαχθείς τον καιρό που η Ισπανία έχανε τις αποικιακές κτήσεις της (Κούβα, Φιλιππίνες) και τον αυτοκρατορικό της χαρακτήρα, πρόβαλλε ένα νέο μοντέλο κοινωνικής διάρθρωσης το οποίο ήρθε να καταπολεμήσει ο ουλτραϊσμός προτείνοντας μια υποβλητική εσωτερικότητα και αναλογισμό των στοιχείων που έκαναν την Ισπανία μεγάλη στο παρελθόν, ευαγγελιζόμενος κι αυτός μια φιλελευθεροποίηση μέσω των επιστημών και της τεχνολογίας αλλά μέσα από ένα συντηρητικό πρίσμα, που θα αποτελούσε τη συνέχεια, επικαιροποίηση και εξέλιξη του ταξικού οικοδομήματος των προηγούμενων χρόνων, μα σε καμία περίπτωση την πλήρη ανατροπή του.
Τα επίσημα όργανα προπαγάνδισης του κινήματος ήταν τα περιοδικά Grecia (στη Σεβίλλη και τη Μαδρίτη), Ούλτρα (στη Μαδρίτη), Αλφάρ (στη Λα Κορούνια), Ρεφλεκτόρ (στη Μαδρίτη), Ρονσέλ (στο Βίγο) και Οριζόντε (στη Μαδρίτη).
HMS Dublin
Πέντε πλοία του Βασιλικού Ναυτικού πήραν το όνομά τους από το Δουβλίνο (Dublin):
Ουλτρισμός
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Ισπανία Κατηγορία:Λογοτεχνικά ρεύματα
Επίστεγο
Επίστεγο ή πούπι (poop) ονομάζεται το πρυμναίο, υπερκατασκεύασμα (υπερκατασκευή) του πλοίου. Το πρώτο κατάστρωμα των υπερκατασκευών της πρύμνης. Συνήθως αποτελεί συνέχεια των πλευρών του πλοίου, ενώ σε άλλες περιπτώσεις παρουσιάζει εσοχή από τις πλευρές, αφήνοντας έναν εξωτερικό διάδρομο επί του κυρίου καταστρώματος, αριστέρα και δεξία του επίστεγου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πλοίο
Στρεψίρρινοι
Ο κλάδος των στρεψίρρινων (Strepsirrhini, νεολατινικό, από τα ελληνικά στρέψις και ρις) είναι μία από τις δύο υποτάξεις των πρωτευόντων. Τα μοναδικά πρωτεύοντα της Μαδαγασκάρης (εκτός από τους ανθρώπους) είναι στρεψίρρινοι, ενώ μπορούν να βρεθούν και στην νοτιοανατολική Ασία και την Αφρική. Το όνομα δόθηκε από τον Ετιέν Ζοφρουά Σεν Ιλέρ, λόγω της διατήρησης του ρινάριου (rhinarium), γνώρισμα που χαρακτηρίζεται από υγρή μύτη, γενικά παρόν στα θηλαστικά. Στον κατάλογο του με τα χαρακτηριστικά που απέδιδε στους στρεψίρρινους, γράφει «Les narines terminales et sinueuses» (μετάφραση: «μαιανδρικά, στριφτά ή σγουρά ρουθούνια»).
Οι πρωτευοντολόγοι θεωρούν ότι οι στρεψίρρινοι έχουν περισσότερα εξελικτικώς αρχέγονα χαρακτηριστικά και προσαρμογές από τους συγγενικούς τους απλόρρινοους. Η υγρή μύτη τους συνδέεται με το άνω χείλος, το οποίο συνδέεται με τα ούλα, γεγονός που δεν τους επιτρέπει να διαχειρίζονται πολλές εκφράσεις προσώπου. Ο λόγος εγκεφάλου-σώματος τείνει να είναι μικρότερος, υποδεικνύοντας χαμηλότερη νοημοσύνη. Οι οσφρητικοί λοβοί του εγκεφάλου είναι μεγαλύτεροι, δείχνοντας ότι έχουν μεγαλύτερη εξάρτηση από την όσφρηση. Το ρύγχος τους είναι εν γένει επιμηκυμένο, δίνοντας τους εμφάνιση σκύλου, αν και αυτό συμβαίνει και σε μερικές μαϊμούδες. Οι στρεψίρρινοι, εν αντιθέσει με τους απλόρρινους, διαθέτουν οπισθοφθαλμική ράβδο (postorbital bar). Έχουν διατηρήσει επίσης την ικανότητα να κατασκευάζουν ενζηματικά βιταμίνη C, ικανότητα που έχουν χάσει οι απλόρρινοι, συμπεριλαμβανομένων των ταρσιίδων.
Με εξαίρεση το άι αί, όλοι οι στρεψίρρινοι έχουν κτενωτά δόντια (toothcomb), πυκνή διάταξη των κοπτήρων και των κυνόδοντων, που χρησιμοποιούνται για περιποίηση. Μία άλλη προσαρμογή για την ατομική περιποίηση είναι το νύχι καλλωπισμού (toilet-claw) στο δεύτερο δάκτυλο του ποδιού όλων των στρεψίρρινων, ενώ το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού είναι σημαντικά χωρισμένο από τα άλλα επιτρέποντας τους έτσι να γραπώνουν και με τα οπίσθια άκρα για να κινηθούν.
Περίπου το 75% των ειδών είναι νυκτόβια και όλα διαθέτουν το tapetum lucidum, ένα φωτεινό ανακλαστικό στρώμα στα μάτια, όπως επίσης και κάποια ημερόβια είδη σαν τον λεμούριο με δακτυλιδωτή ουρά. Πολλά από τα νυκτόβια είδη έχουν πολύ ευαίσθητη ακοή και τα αυτιά τους μπορούν να κινηθούν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο γεγονός που επιτρέπει την καλύτερη αντίληψη των ήχων.
Ταξινόμηση και εξέλιξη
thumb|left|Κρανίο ενός [[Archaeolemur majori]]
Η υποτάξη των στρεψίρρινων αποτελείται από επτά οικογένειες χωρισμένες σε δύο ομάδες. Η πρώτη ομάδα είναι η ενδοτάξη Λεμουριόμορφα (Lemuriformes), πέντε οικογένειες πρωτευόντων που τυπικά αποκαλούνται λεμούριοι. Οι άλλες δύο οικογένειες που αποτελούνται από τους λόρις, τους πότο και τους γαλάγους αποτελούν την ενδοτάξη των Λορισόμορων (Lorisiformes).
Μέχρι το 2005, το άι άι τοποθετούνταν στην δική του ξεχωριστή ενδοτάξη (Chiromyiformes). Ήταν αβέβαιο το αν αυτό το μοναδικό πρωτεύον είχε διαχωριστεί από την αρχέγονη γραμμή των στρεψίρρινων πριν τον διαχωρισμό των λεμούριων και των λόρις ή μετά. Αν το άι-άι αναπαριστά μία ομάδα προγονική όλων των υπολοίπων στρεψίρρινων, τότε απέκλινε εξελικτικά από την γραμμή των στρεψίρρινων 63 (όταν οι στρεψίρρινοι διαχωρίστηκαν από την πρωτόγονη γραμμή των πρωτευόντων) με 50 εκατομμύρια χρόνια πριν (διαχωρισμός λεμούριων/λόρις). Αν τα Χιρομυίμορφα θεωρηθούν αδελφική ομάδα μόνο των λεμούριων τότε πρέπει να εξελίχθηκαν μετά των διαχωρισμό λεμούριων/λόρις 50 εκατομμύρια χρόνια πριν. Το 2008, το άι-άι και η οικογένεια του, τα Ντωμπεντόνια, τοποθετήθηκαν στην ενδοτάξη των Λεμουριόμορφων, κάνοντάς το έτσι την πέμπτη οικογένεια λεμούριων. Μοριακές έρευνες έδειξαν ότι το άι άι είναι βασικό στον κλάδο των λεμουριόμορφων.
Πρώιμα σχήματα ταξινόμησης χώριζαν την τάξη των πρωτευόντων στις υποτάξεις των Prosimii (προσιμιίδες) και Anthropoidea (σιμιίδες, μαϊμούδες και πίθηκοι). Ωστόσο οι προσιμιίδες τάρσιοι είχε δειχθεί ότι ήταν στενότεροι συγγενείς με τους σιμιίδες, και έτσι τοποθετήθηκαν μαζί με τους σιμιίδες. Οι προσιμιίδες πλέον μετονομάστηκαν σε στρεψίρρινοι, και οι ανθρωποειδείς σε απλόρρινοι. Άλλες ταξινομίσεις διαχώριζαν τους στρεψίρρινους κατευθείαν σε τέσσερεις υπεροικογένειες: Ντωμπεντονιοειδή, Λεμουροειδή, Λοροειδή (συμπεριλαμβανομένων των Χειρογαλεΐδων) και Ιντροειδή. Ωστόσο σημαντικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι οι χειρογαλεΐδες δεν έχουν συγγένεια με τους λόρις και ότι οι ιντριίδες είναι αδελφική ομάδα των λεμουρίδων.
Οι αδαπίδες είναι εξαφανισμένη πολυφυλετική ομάδα που με σχετική βεβαιότητα ήταν προσιμιίδες και στενοί συγγενείς των στρεψίρρινων. Οι ομομυΐδες είναι μία ακόμα ομάδα εξαφανισμένων προσιμιίδων αλλά πιστεύεται ότι ήταν απλόρρινοι, στενοί συγγενείς των τάρσιων, αλλά εξωομάδα για τους υπόλοιπους απλόρρινους.
Το 2010 υπάρχουν 125 ζώντα είδη στρεψίρρινων πρωτευόντων, πάνω από τα τρία τέταρτα των οποίων είναι λεμούριοι της Μαδαγασκάρης.
Κατσίμπαλης Αρκαδίας
Ο Κατσίμπαλης (γράφεται και Κατσίμπαλι) είναι ημιορεινός οικισμός της Γορτυνίας, με υψόμετρο 400 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, χτισμένος στα διάμεσα του επαρχιακού δρόμου Μεγαλόπολης – Καρύταινας. Έχει πληθυσμό 32 κατοίκων (2011),ενώ το (2001) είχε 61 κατοίκους. Ανήκει στον δήμο Μεγαλόπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, ο Κατσίμπαλης ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Κατσίμπαλη, του πρώην Δήμου Γόρτυνος του Νομού Αρκαδίας.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό συναντάται για πρώτη φορά στην απογραφή Grimani το 1700 υπό το όνομα "Cassim Balli" να έχει 16 οικογένειες με 47 κατοίκους.
Οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού είναι απόγονοι των Κολοκοτρωναίων και οι περισσότεροι ήρθαν από το Λιμποβίσι, το χωριό του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Πιθανόν να υπάρχουν συγγενικοί δεσμοί με τους κατοίκους στο χωριό Κατσίμπαλη Μεσσηνίας (νυν ονομασία: Εξοχικό), αρκετοί κάτοικοι έχουν ίδια επίθετα με τους κατοίκους από το Κατσίμπαλη Αρκαδίας και προέρχονται και αυτοί από το Λιμποβίσι και την Αλωνίσταινα, επίσης έχουν τον ίδιο πολιούχο του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου όπως και το Λιμποβίσι. Το τέμπλο των τριών εκκλησιών είναι χειροποίητο και ακριβώς το ίδιο, κατασκευασμένο από τον ίδιο τεχνίτη.
Αξιοθέατα
Περίπου στα 800 μέτρα από το Κατσίμπαλη ρέει ο ποταμός Αλφειός, ο οποίος σχηματίζει στα δυτικά της Καρύταινας μεγάλο φαράγγι, συμβάλλοντας στη φυσική οχύρωση της περιοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Dragon 2
Το Dragon 2 ή Dragon V2 είναι ένα επαναχρησιμοποιήσιμο διαστημόπλοιο από την αμερικανική αεροδιαστημική βιομηχανία SpaceX και είναι ο διάδοχος του φορτηγού διαστημόπλοιου Dragon. Το σκάφος εκτοξεύεται με τον πύραυλο-φορέα Falcon 9 Block 5 και προσυδατώνεται στον ωκεανό. Σε σύγκριση με το Dragon, το Dragon 2 έχει μεγαλύτερα παράθυρα, ανανεωμένους υπολογιστές πτήσης και αεροηλεκτρονικά, ανασχεδιασμένες ηλιακές συστοιχίες και τροποποιημένο σασί.
Υπάρχουν δυο προγραμματισμένες εκδοχές – Crew Dragon, ονομάζεται η έκδοση της κάψουλας που μπορεί να μεταφέρει μέχρι επτά αστροναύτες και Cargo Dragon, ονομάζεται η έκδοση που θα αντικαταστήσει το πρώτο Dragon. Η κάψουλα Crew Dragon είναι εφοδιασμένη με ένα εσωτερικό σύστημα διαφυγής εκτόξευσης που χρησιμοποιεί τέσσερις πλαϊνούς προωθητήρες με 2 μηχανές SuperDraco ο καθένας. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής του συστήματος διαφυγής εκτόξευσης στης 20 Απριλίου 2019 μια κάψουλα εξερράγη. Η πρώτη μη επανδρωμένη πτήση του Crew Dragon στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΔΣ) έγινε τον Μάρτιο του 2019.
Η κάψουλα Crew Dragon που χρησιμοποιήθηκε στην πρώτη δοκιμαστική πτήση ήταν σχεδιασμένο να χρησιμοποιηθεί στη δοκιμή διαφυγής πτήσης πριν την έκρηξή της στης 20 Απριλίου 2019 κατά τη διάρκεια της δοκιμής τον μηχανών SuperDraco. Έπειτα από ερεύνα για τον λόγο της έκρηξης, που ολοκληρώθηκε στης 15 Ιουλίου 2019, έγιναν τροποποιήσεις στα υδραυλικά του οχήματος.
Η δοκιμή διαφυγής πτήσης πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2020. Η πρώτη επανδρωμένη αποστολή είναι προγραμματισμένη για τον Φεβρουάριο του 2020.
Ανάπτυξη και εκδοχές
μικρογραφία|300x300εσ|To Dragon κατά τη διάρκεια δοκιμών|εναλλ.=|αριστερά Υπάρχουν δυο εκδοχές: Crew Dragon και Cargo Dragon. Αρχικά η κάψουλα Crew Dragon αποκαλούταν DragonRider και από την αρχή ήταν σχεδιασμένη να μπορεί να μεταφέρει επτά άτομα πληρώματος και φορτίο. Έχει τη δυνατότητα να εκτέλεση πλήρη αυτόματα ραντεβού και να συνδεθεί με τον ΔΔΣ (ή άλλα διαστημόπλοια) με την ικανότητα χειρωνακτικής παρέμβασης χρησιμοποιώντας το σύστημα σύνδεσης της ΝΑΣΑ (NASA Docking System). Για τυπικές αποστολές, το Crew Dragon θα παραμένει συνδεδεμένο στον ΔΔΣ για 180 μέρες, αλλά είναι σχεδιασμένο να παραμένει στον σταθμό μέχρι και 210 μέρες, παρόμοια με το Ρώσικο διαστημόπλοιο Σογιούζ. Από την αρχή της ανάπτυξης του, η SpaceX ήθελε να χρησιμοποίηση ένα ενσωματωμένο σύστημα διαφυγής.
H SpaceX αρχικά ήθελε να χρησιμοποιήσει τις μηχανές SuperDraco ως το κύριο μέσο προσγείωσης και την προσθαλάσσωση με τη χρήση αλεξίπτωτων ως δευτερεύον μέσο προσγείωσης. Η προσθαλάσσωση παρουσιάστηκε στη NASA ως "η βασική μέθοδος επιστροφής και ανάκτησης για της πρώτες πτήσεις" του Crew Dragon. Αργότερα, η προωθητική προσγείωση ματαιώθηκε, αφήνοντας την προσθαλάσσωση ως τη μόνη μέθοδο επιστροφής. Η Paragon Space Development Corporation βοήθησε στην ανάπτυξη του συστήματος υποστήριξης ζωής του Crew Dragon.
Το 2012, η SpaceX και η Orbital Outfitters συνεργάστηκαν για τη δημιουργία μας διαστημικής στολής, την όποια θα φοράνε οι αστροναύτες κατά την εκτόξευση και την επανείσοδο. Κάθε μέλος του πληρώματος έχει μια ειδικά φτιαγμένη στα μετρά του στολή. Η στολή έχει σχεδιαστή κυρίως για χρήση μέσα στο Dragon, αλλά μπορεί να προστατέψει τους αστροναύτες στην περίπτωση ακαριαίας αποσυμπίεση της κάψουλας. Η στολή μπορεί να ψύχει τους αστροναύτες κατά τη διάρκεια κανονικών πτήσεων. Κατά τη δοκιμή SpX-DM1, τοποθετήθηκε στο διαστημοπλοίου ένα μανεκέν, με το όνομα Ripley, που φορούσε τη στολή. Η στολή κατασκευάζεται από Nomex ένα φλογοεπιβραδυντικό υλικό παρόμοιο του Kevlar.
Στης 18 Μάιου 2012, σε μια σύσκεψη της NASA, η SpaceX δήλωσε πως το κόστος εκτόξευσης του Dragon θα είναι 160 εκατ. $ ή περίπου 20 εκατ. $ ανά θέση, αν η NASA χρησιμοποιεί το Crew Dragon τουλάχιστον 4 φόρες το χρόνο και έχει πλήρωμα 7 ατόμων. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με κόστος εκτόξευσης του Σογιούζ που είναι 76 εκατ. $ ανά θέση για τους αστροναύτες της NASA. Ο σχεδιασμός του διαστημόπλοιου αποκαλύφθηκε στης 29 Μάιου 2014 στα κεντρικά της SpaceX στο Χόθορν της Καλιφόρνιας. Τον Οκτώβριο του 2014, η NASA διάλεξε το Dragon ως υποψήφιο διαστημόπλοιο για να μεταφέρει Αμερικανούς αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό υπό την αιγίδα του προγράμματος Commercial Crew.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
εναλλ.=|μικρογραφία|330x330px|Απεικονίσεις του σχεδιασμού του Crew Dragon το 2019 Το Dragon 2 περιλαμβάνει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: To Dragon 2 είναι εν μέρει επαναχρησιμοποιήσιμο με αποτέλεσμα να έχει μειωμένο κόστος λειτουργίας. Η SpaceX σκοπεύει να χρησιμοποιήσει καινούριες Crew Dragon κάψουλες σε κάθε επανδρωμένη αποστολή της NASA. Το Cargo Dragon μπορεί να μεταφέρει μέχρι 3.307 κιλά στο ΔΔΣ. Το Crew Dragon έχει χωρητικότητα για επτά αστροναύτες, με τη NASA να χρησιμοποιεί μόνο τέσσερις θέσεις για τις αποστολές της. Πάνω από τις θέσεις, υπάρχει ένας πίνακας ελέγχου με τρεις οθόνες, μια τουαλέτα και η καταπαχτή σύνδεσης. Η προσθαλάσσωση επιταχύνεται με τη βοήθεια τεσσάρων αλεξίπτωτων. Το σύστημα αλεξίπτωτων υπέστη ολοκληρωτικό ανασχεδιασμό από αυτό που χρησιμοποιείτε στο Dragon, ώστε να μπορεί να ανοίγει σε διάφορα σενάρια διαφυγής. μικρογραφία|330x330εσ|Το εσωτερικό του Dragon 2
Το Crew Dragon έχει οκτώ πλαϊνές μηχανές SuperDraco, χωρισμένες σε τέσσερα ζευγάρια, οπού κάθε μηχανή μπορεί να παράγει μέχρι 71 κιλο-νιούτον ώσης. Κάθε ζευγάρι περιέχει τέσσερις προωθητήρες Draco για τη ρύθμιση του υψόμετρου και για τροχιακούς ελιγμούς. Ο θάλαμος ανάφλεξης των μηχανών SuperDraco εκτυπώνεται τρισδιάστατα και κατασκευάζεται από Inconel, μια αλόη από νικέλιο και σίδηρο, με την τεχνική laser sintering. Οι μηχανές περιέχονται σε ένα προστατευτικό ατρακτίδιο για την αποφυγή εξαπλώσεις του κίνδυνου σε περίπτωση βλάβης ενός κινητήρα.
Όταν είναι σε τροχιά, το Dragon 2 μπορεί να συνδεθεί με τον ΔΔΣ αυτόνομα. Το Dragon συνδεόταν με τη βοήθεια του ρομποτικού χαϊριού Canadarm2 όπου το ελλιμένιζε στον ΔΔΣ. Οι πιλότοι διατηρούν την ικανότητα να συνδέουν το διαστημόπλοιο στον ΔΔΣ μέσω χειριστηρίων που βρίσκονται στον πινάκα ελέγχου του οχήματος. Το Dragon 2 μπορεί να λειτουργήσει στο απολυτό κενό, και ως μετρό ασφαλείας το πλήρωμα θα φοράει διαστημικές στολές, σχεδιασμένες από τη SpaceX, για να τους προστατεύσει σε περίπτωση ακαριαίας απώλειας πίεσης. Ακόμα, το διαστημόπλοιο μπορεί να επιστρέψει ασφαλές πίσω στη γη σε περίπτωση διαρροής αέρα από οπή διαμέτρου μέχρι και 6,33 mm.
Το καύσιμο αποθηκεύεται σε σφαιρικές δεξαμενές που κατασκευάζονται από τιτάνιο και εξωτερικά είναι ενισχυμένες με ίνες άνθρακα. Μια θερμική ασπίδα κατασκευασμένη από PICA-X προστατεύει την κάψουλα κατά την επανείσοδο της στην ατμοσφαίρα. Το επαναχρησιμοποιήσιμο κωνικό ρηχός, που προστατεύει το διαστημόπλοιο κατά την άνοδο και κατά τα την επανείσοδο, είναι στερεωμένο πάνω σε έναν αρμό για να επιτρέπει στο διαστημόπλοιο να συνδέετε στο διάστημα.
Ο αποθηκευτικός χώρος είναι το τρίτο δομικό στοιχείο του διαστημόπλοιου όπου περιέχει ηλιακούς συλλέκτες, θερμαντικά σώματα για την αφαίρεση θερμότητας και πτερύγια για να παρέχουν αεροδυναμική ισορροπία σε περιπτώσεις εκτατής διαφυγής.
Το προηγούμενο Dragon χρησιμοποιούσε αναδιπλούμενες ηλιακές συστοιχίες οι οποίες στο Dragon 2 έχουν αντικατασταθεί με ηλιακά πάνελ που βρίσκονται πάνω από τον αποθηκευτικό χώρο. Η αύξηση του όγκου μειώνει τον αριθμό τον μηχανισμών που χρειάζονται όπου με τη σειρά του αυξάνει την αξιοπιστία του διαστημόπλοιου.
Λίστα μονάδων
Οι Crew Dragon μονάδες και αποστολές μετά την έκρηξη της C201 μονάδας στης 20 Απριλίου, 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:SpaceX Κατηγορία:Διαστημικά σκάφη
Ευφράνωρ (καλλιτέχνης)
Ο Ευφράνορας υπήρξε ονομαστός Έλληνας καλλιτέχνης ο οποίος διακρίθηκε ως γλύπτης, χαλκουργός και ζωγράφος, ενώ συνέγραψε και βιβλίο περί συμμετρίας και χρωμάτων, με το οποίο εισήγαγε νέες αναλογίες στα σώματα και τροποποίησε τον «Κανόνα» του Πολυκλείτου. Μαζί με τον Πραξιτέλη, Λύσιππο, Λεωχάρη και τον Σκόπα συγκαταλέγεται στους κορυφαίους γλύπτες του 4ου αιώνα π.Χ..
Βιογραφία
Ο Ευφράνορας, σύμφωνα με τον Πλίνιο, καταγόταν από την Ισθμία της Κορίνθου, ενώ ο Πλούταρχος γράφει πως ήταν Αθηναίος. Σε κάθε περίπτωση, εργάσθηκε και διέπρεψε στην Αθήνα, γύρω στο 350 π.Χ. , και για τον λόγο αυτό οι Αθηναίοι τον τίμησαν με την παροχή πολιτικών δικαιωμάτων. Υπήρξε μαθητής του ζωγράφου Αριστείδη από τη Θήβα και κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του υπήρξε ο ίδιος δάσκαλος του Χαρμαντίδη, του Αντιδότου και του Λεωνίδα Ανθηδονίου.
Ο Ρωμαίος ρήτορας Κοϊντιλιανός (institutio oratoria 12.10.6) αναφέρει: "Τον Ευφράνορα τον κάνει αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι σε όλες τις άλλες σημαντικές τέχνες ήταν ανάμεσα στους άριστους και επίσης το ότι ήταν θαυμαστός καλλιτέχνης στη ζωγραφική όσο και στη γλυπτική."
Ζωγραφικά έργα
Από τα ζωγραφικά έργα του Ευφράνορα δεν σώθηκε τίποτα. Σύμφωνα με τον Παυσανία, ζωγράφισε τη Στοά του Ελευθερίου Διός στον Κεραμεικό με έργα που απεικόνιζαν τη δράση του ιππικού κατά τη Μάχη της Μαντινείας, τους δώδεκα Ολύμπιους Θεούς, τον Θησέα, τον Δήμο και τη Δημοκρατία. Ένα άλλο έργο του είναι ο πίνακας «Προσποίητος μανία του Οδυσσέως» το οποίο βρισκόταν στην Έφεσο και το περιγράφει λεπτομερώς ο Λουκιανός.
Γλυπτά έργα
Από τους ανδριάντες του Ευφράνορα οι γνωστότεροι ήταν: του Πατρώου Απόλλωνα, της Αθηνάς , του Ηφαίστου, της Λητούς με τα παιδιά της, της Κλειδούχου, του Αγαθοδαίμονα, του Πάρι, της Αρετής και της Ελλάδος (δύο κολοσσιαία αγάλματα), του Φιλίππου Β΄ και του Μεγάλου Αλεξάνδρου επάνω σε άρματα, του Διονύσου, μιας προσευχόμενης γυναίκας, και άλλα. Ο Πλίνιος επίσης αναφέρει και πολλά ανάγλυφα επιτύμβια και αναθηματικά έργα του καλλιτέχνη.
Διηπειρωτικό Κύπελλο καλαθοσφαίρισης 1996
To Διηπειρωτικό Κύπελλο 1996 αποτέλεσε την 21η διοργάνωση του θεσμού του Διηπειρωτικού Κυπέλλου. Το 1996 η ΦΙΜΠΑ επανενεργοποίησε το θεσμό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου για δεύτερη φορά στην ιστορία. Ο θεσμός υφίστατο από το 1966 έως το 1970 και στη συνέχεια παίρνοντας την ονομασία Διηπειρωτικό Κύπελλο Ουΐλιαμ Τζόουνς από το 1973 έως το 1987. Στο παρελθόν το Διηπειρωτικό Κύπελλο δεν διοργανωνόταν με σταθερή αγωνιστική μορφή καθώς ο αριθμός των ομάδων δεν ήταν σταθερός (10, 6, 5, 4, 2).
Οι αντίπαλες ομάδες
Το 1996, η διοργάνωση ανάμεσα στην πρωταθλήτρια ομάδα της Ευρώπης και την πρωταθλήτρια της Νοτίου Αμερικής θεωρήθηκε αρχικά ως μια προσπάθεια αναβίωσης του θεσμού από την FIBA με ανεπίσημο χαρακτήρα, ωστόσο υστερόχρονα η FIBA το κατέταξε στις επίσημες διοργανώσεις της.
Την ευρωπαϊκή ήπειρο εκπροσώπησε ο πρωταθλητής Ευρώπης Παναθηναϊκός από την Ελλάδα ενάντια στην πρωταθλήτρια Νοτίου Αμερικής Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο από την Αργεντινή. Οι δυο ομάδες είχαν κατακτήσει για πρώτη φορά τους ανάλογους θεσμούς και παράλληλα και δεν είχαν αγωνιστεί ξανά για το Διηπειρωτικό Κύπελλο. Στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ο Παναθηναϊκός είχε επικρατήσει την προηγούμενη σεζόν επί της Μπαρτσελόνα στο Παρίσι. Η Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο κατέκτησε τη Λίγκα Σουδαμερικάνα επικρατώντας με 2-0 νίκες επί της Κορίνθιανς.
Ο Παναθηναϊκός θα αγωνιζόταν μετά από μια σημαντική ανανέωση στη σύνθεση του καθώς από την ομάδα που κατέκτησε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα μόνο οι Αλβέρτης, Οικονόμου και Κόρφας παρέμειναν στην ομάδα. Οι νέοι αθλητές βρίσκονταν ακόμη σε περίοδο προσαρμογής ενώ οι Μαρσέλο Νικόλα και Τζον Κόρφας ήταν τραυματίες. Σε αντίθεση η Ολίμπια δεν είχε απώλειες. Στην ομάδα της αγωνίζονταν οι Αμερικάνοι Τζάντλοου και Ουίλσον και οι Αργεντινοί Νοσιόνι, Γκουτιέρρες, Μοντέκια, Βικτοριάνο οι οποίοι στη συνέχεια κατέκτησαν με την εθνική τους το ασημένιο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ του 2002 και το χρυσό στην Ολυμπιάδα του 2004.
Οι αγώνες έλαβαν χώρα στο Ροσάριο της Αργεντινής στο κλειστό Νιούελς Ολντ Μπόις και στην Ελλάδα στο κλειστό ΟΑΚΑ της Αθήνας.
Πρώτος αγώνας
Στον πρώτο αγώνα στο Ροσάριο της Αργεντινής με την παρουσία 7.000 θεατών η Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο επικράτησε με σκορ 89-83 και χρειαζόταν άλλη μια νίκη για να κατακτήσει το τρόπαιο. Κορυφαίοι της Ολίμπια ήταν ο Χόρχε Ράκα με 25 πόντους και ο Τοντ Τζάντλοου με 23. Για τον Παναθηναϊκό καλύτερος παίκτης ήταν ο Τζον Αμίτσι που σημείωσε 23 πόντους.
Δεύτερος αγώνας
Στο δεύτερο αγώνα στο ΟΑΚΑ της Αθήνας καταλυτική υπήρξε η συνεισφορά του Φραγκίσκου Αλβέρτη ο οποίος σημείωσε 30 πόντους και οδήγησε τον Παναθηναϊκό στην επικράτηση με σκορ 83-78. Στο πλευρό του ο Τζον Αμίτσι με 19 πόντους και 9 ριμπάουντ ήταν από τους διακριθέντες. Ο Λούκας Βικτωριάνο με 23 πόντους και 5 ασίστ και ο Τοντ Ουΐλσον με 15 πόντους και 10 ριμπάουντ ήταν οι κορυφαίοι της Ολίμπια.
Τρίτος αγώνας
Στον τρίτο αγώνα ο Μπάιρον Ντίνκινς με 24 πόντους και 6 ασίστ ήταν ο κορυφαίος για τον Παναθηναϊκό ενώ ο Τζον Αμίτσι με άλλους 18 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του Παναθηναϊκού στη διοργάνωση. Οι 28 πόντοι του Χόρχε Ράκα δεν ήταν αρκετοί για την Ολίμπια καθώς ο Παναθηναϊκός δεν της άφησε περιθώρια για νίκη επικρατώντας με σκορ 101-76 κατακτώντας έτσι το τρόπαιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1996 Διηπειρωτικο Κυπελλο Διηπειρωτικο Κυπελλο 1996
Νάκυ Τζόνσον
Ο Ίνοκ Λιούις "Νάκυ" Τζόνσον (Enoch Lewis "Nucky" Johnson, 1883 - 1968) ήταν Αμερικανός πολιτικός και γκάνγκστερ στο Ατλάντικ Σίτυ στο Νιου Τζέρσεϊ. Είναι γνωστός για την εγκληματική και πολιτική οργάνωση του, καθώς και την Διάσκεψη του Ατλάντικ Σίτι το 1929. Κατά την περίοδο της ποτοαπαγόρευσης και των Roaring Twenties, το Ατλάντικ Σίτυ ήταν ίσως η σημαντικότερη πόλη της Αμερικής, όσον αφορά τα παράνομα μπαρ, που πρόσφεραν αλκοόλ, τα οποία ελέγχε ο Τζόνσον. Πολιτικά, ο Τζόνσον κατηχε το αξίωμα του Ταμία της Κομητείας Ατλάντικ και κατά καιρούς του   Σερίφη της ίδιας Κομητείας. Ο Τζόνσον είχε τεράστια πολιτική επιρροή στο Νότιο Νιού Τζέρσεϊ και θεωρείται υπεύθυνος της εκλογής του Γουόλτερ Εντζ τόσο στην θέση του Κυβερνήτη της Πολιτείας του Νιού Τζέρσεϊ, όσο και στην θέση Γερουσιαστή των Ηνωμένων Πολιτειών. Αξιοσημείωτος είναι και ο ρόλος του στην εκλογή του Ουόρεν Χάρντινγκ ως Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Στον Τζόνσον βασίστηκε ο πρωταγωνιστής της επιτυχημένης σειράς του HBO Boardwalk Empire. Στην σειρά αυτή ο Τζόνσον ονομάζεται Νάκυ Τόμσον και τον ερμηνεύει ο Στιβ Μπουσέμι.