cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασίλης Βασιλικός
Βιογραφία
Από το 1967 μέχρι το 1994 έζησε και εργάστηκε στο εξωτερικό (Ιταλία, Γαλλία, Νέα Υόρκη τα πρώτα 7 χρόνια εξόριστος από τη χούντα), με ένα τριετές διάλειμμα (1981-1984), κατά το οποίο ανέλαβε καθήκοντα αναπληρωτή γενικού διευθυντή της Ε.Ρ.Τ. επί κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου. Εργάσθηκε ως βοηθός σκηνοθέτη σε ξένες παραγωγές, σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ, σεναριογράφος, επιμελητής (Dr.) σεναρίων, εισηγητής σεναρίων στην Arte (1990-1993), δημοσιογράφος και συγγραφέας. Συνεργάστηκε με τον Νίκο Κούνδουρο στο σενάριο της ταινίας Μικρές Αφροδίτες. Διετέλεσε πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO (1996-2004).
Είναι αντιπρόεδρος του Μορφωτικού Ιδρύματος της Ε.Σ.Η.Ε.Α.
Είναι νυμφευμένος με την υψίφωνο Βάσω Παπαντωνίου και έχει μία κόρη.
Γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και αρμενικά.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Βασίλης Βασιλικός τοποθετήθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της εκλογικής συνεργασίας Πράσινοι - Δημοκρατική Αριστερά στις βουλευτικές εκλογές του 2015, καθώς και στις βουλευτικές εκλογές του 2019, αυτή την φορά όμως με τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία όπου και εξελέγη.
Μεταφράσεις
Έχει μεταφράσει Αντρέ Ζιντ, Τζέημς Μέριλ, Ρεζίς Ντεμπρέ και Μπαλζάκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας
ΦΚ Χάκα
Η ΦΚ Χάκα (φινλανδικά: FC Haka) είναι φινλανδική ομάδα ποδοσφαίρου, με έδρα τη βιομηχανική πόλη Βαλκεακόσκι. Χρώματά της είναι το λευκό και το μαύρο. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο στάδιο Τέχτααν κέντα. Είναι μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες στη Φινλανδία, με 9 πρωταθλήματα και 12 κύπελλα.
Στάδιο Άντζελο Μασσιμίνο
Το Στάντιο Άντζελο Μασσιμίνο είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στην Κατάνια στη Ιταλία και έδρα της Κάλτσιο Κατάνια.
ΦΚ Χάκα
Ιστορία
Η Χάκα Βαλκεακόσκι (Valkeakosken Haka) ιδρύθηκε στις αρχές του 1930. Είχε σημαντική πρόοδο στα τμήματα γυμναστικής, σκι και πατινάζ. Το ποδοσφαιρικό τμήμα δημιουργήθηκε το 1934. Το 1991, συστάθηκε η «ΦΚ Χάκα ρυ» (FC Haka ry), οπότε και το ποδοσφαιρικό τμήμα διαχωρίστηκε από τη Χάκα Βαλκεακόσκι (Valkeakosken Haka ry), ως ένα ανεξάρτητο διακριτό σωματείο.
Στάδιο Άντζελο Μασσιμίνο
Ιστορία
Το γήπεδο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ραφαέλε Λεόνε το 1935, ενώ κατασκευάστηκε και εγκαινιάστηκε το 1937 με το όνομα Στάδιο Τσιμπαλί (ιταλ. Stadio Cibali). Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 28 Νοεμβρίου, την ημέρα των εγκαινίων με τον αγώνα: Κατάνια-Φόγκια. Το 2002, και συγκεκριμένα στις 13 Φεβρουαρίου, το γήπεδο άλλαξε ονομασία σε Άντζελο Μασιμίνο, προς τιμήν του πρώην προέδρου της ομάδας. Το 2007 η Κατάνια τιμωρήθηκε από την Ιταλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου με απαγόρευση της Κατάνια να αγωνίζεται στο γήπεδό της από τις 14 Φεβρουαρίου έως τις 30 Ιουνίου 2007, επειδή οπαδοί της Κατάνια συγκρούστηκαν με αυτούς του Παλέρμο όπου σκοτώθηκε ένας αστυνομικός.
Σήμερα η χωρητικότητα αγγίζει τις 23.200 θέσεις, ενώ έχει λωρίδες στίβου γύρω από τον αγωνιστικό χώρο.
ΦΚ Χάκα
Ιστορία
Το 2008 η ΦΚ Χάκα αναγκάστηκε να προετοιμαστεί για τη σκιά που έφερναν τα οικονομικά προβλήματα. Τον Απρίλιο του 2008, συστάθηκε η «ΦΚ Χάκα Οϋ» (FC Haka Oy) με σκοπό τη διάσωση της ΦΚ Χάκα.
Λογότυπο
Το λογότυπο της ομάδας έχει εξελιχθεί με την πάροδο των ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Φινλανδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1934
Κίνημα στο Γουδί
Το Κίνημα στο Γουδί ή Κίνημα του 1909 εκδηλώθηκε τη νύχτα προς την 15η Αυγούστου 1909, όταν ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος προχώρησε σε στάση που άλλαξε την ιστορία της νεότερης Ελλάδας, εγκαινιάζοντας τις παρεμβάσεις του Στρατού στην πολιτική ζωή της χώρας.
Το χρονικό του Κινήματος
Τον Ιούνιο του 1909, μπροστά στον φόβο πραξικοπήματος, η κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη επιτέθηκε στον Στρατιωτικό Σύνδεσμο με κύμα μεταθέσεων, καθώς και παραπομπή 12 αξιωματικών σε ανακριτικό συμβούλιο, προς απόταξη. Όταν η εφημερίδα Χρόνος, διερμηνεύοντας τις θέσεις του Συνδέσμου, επιτέθηκε κατά «της βουλευτικής φεουδαρχίας των κομματικών συμμοριών και των Αυλών», ζητώντας μεταρρυθμίσεις και απομάκρυνση του Διαδόχου Κωνσταντίνου, καθώς και των πριγκίπων, από το στράτευμα, ο Ράλλης προχώρησε σε συλλήψεις. Ο κύβος είχε ριφθεί. Στις 14 Αυγούστου, με μια παράτολμη ενέργειά του, ο Θεόδωρος Πάγκαλος απελευθέρωσε τους κρατουμένους αξιωματικούς Κωνσταντίνο Σάρρο και Ταμπακόπουλο, προκαλώντας την οργή του Ράλλη, που διέταξε επιφυλακή και δεκάδες συλλήψεων. Τη νύχτα προς τη 15η Αυγούστου, ο Σύνδεσμος προχώρησε στο κίνημα, το οποίο επικράτησε αμέσως.
Επικεφαλής του κινήματος τέθηκε ο συνταγματάρχης του πυροβολικού Νικόλαος Ζορμπάς, ο οποίος και οργάνωσε την ένοπλη στάση στο στρατόπεδο της φρουράς της Αθήνας στο Γουδί. Ο Ζορμπάς ήταν μετριοπαθής και συντηρητικός, που δεν επέτρεψε στην εξέγερση να πάρει ακραία αντιδυναστική μορφή, ενώ άλλος σημαντικός πρωταγωνιστής του, ήταν ο -νεαρός ανθυπολοχαγός τότε- Θεόδωρος Πάγκαλος, κινητήριος μοχλός της μυήσεως συναδέλφων του στην ενέργεια. Το πρόγραμμα του Συνδέσμου, σε ήπιο τόνο, με γενικές ευχές για μεταρρυθμίσεις στο στρατό, τη διοίκηση και την παιδεία, απέκλειε ρητά κάθε περίπτωση καθεστωτικής αλλαγής, δικτατορίας, συνταγματικής τροποποίησης ή κατάργησης της κυβέρνησης. Ζητούσε απλώς την απομάκρυνση του Διαδόχου Κωνσταντίνου και των υπόλοιπων πριγκίπων από το στράτευμα και πρότεινε σειρά μέτρων για στρατιωτική αναδιοργάνωση.
Τους όρους των επαναστατών αποδέχθηκε ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης, που σχημάτισε την κυβέρνηση Μαυρομιχάλη μετά την παραίτηση του Ράλλη, οπότε και ο αρχηγός του Συνδέσμου, Νικόλαος Ζορμπάς, έδωσε διαταγή στις επαναστατημένες μονάδες να γυρίσουν στις θέσεις τους, χωρίς έτσι να εγκαθιδρυθεί δικτατορία, σύμφωνα με τις παροτρύνσεις μεγάλης μάζας του λαού και του φοιτητικού κόσμου.
Το μεγαλειώδες συλλαλητήριο των συντεχνιών της Αθήνας και του Πειραιά, που πραγματοποιήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου, έκανε πρόδηλη πλέον την υποστήριξη του λαού στις θέσεις του Συνδέσμου, ενώ η υποστήριξη που βρήκε το Κίνημα προκάλεσε την έντονη ανησυχία των πολιτικών κομμάτων, του Θρόνου και των Ξένων Δυνάμεων. Από την έλευση του Βασιλιά Γεωργίου Α΄ το 1863 μέχρι το 1909, για 46 χρόνια, δεν υπήρξε καμία ανάμιξη του στρατού στη πολιτική.
Κατά τους επόμενους μήνες η πολιτική ζωή βασίστηκε σε εύθραυστες ισορροπίες με εμφανείς τους κινδύνους της εκτροπής είτε προς την εμφύλια αναμέτρηση είτε προς την επιβολή στρατιωτικού καθεστώτος. Εξάλλου, ο χαρακτήρας του Συνδέσμου δεν ήταν σαφής ιδεολογικά και πολιτικά ενώ η παρέμβασή του ήταν αποτέλεσμα δυσαρέσκειας απέναντι στα παλιά κόμματα και στα Ανάκτορα. Η κατάσταση ήταν μάλλον αδιέξοδη και πλέον έγινε κοινή συνείδηση η ανάγκη για ομαλή διέξοδο από την πολιτική κρίση. Αυτή τη χρονική περίοδο σημαντικό ρόλο θα παίξει ο επαναστάτης του Θερίσου, Ελευθέριος Βενιζέλος ο οποίος κατέφθασε στον Πειραιά με συμβιβαστικές διαθέσεις. Αν και αρνήθηκε να σχηματίσει κυβέρνηση, παρ' όλα αυτά συμβούλεψε την προκήρυξη εκλογών για την ανάδειξη αναθεωρητικής Βουλής για την πραγματοποίηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων.
Ίγκορ Νικολάγεφ
Ο Ίγκορ Γιούργεβιτς Νικολάγεφ (Ρωσικά: И́горь Ю́рьевич Никола́ев), είναι Ρώσος τραγουδιστής και στιχουργός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ρώσοι μουσικοί παραγωγοί
Νίκος Πανουσάκης
Ο Νίκος Πανουσάκης (γενν. Αιγάλεω 22 Ιουλίου 1943) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής -που αγωνίστηκε σαν αμυντικός- και προπονητής.
Γεννημένος στο Αιγάλεω ξεκίνησε το ποδόσφαιρο τη δεκαετία του '50 από τον τοπικό Κρόνο. Το 1961, ο δεξιοπόδαρος αμυντικός μεταπήδησε στον μεγάλο σύλλογο της πόλης Αιγάλεω Α.Ο. και με τα χρώματα του "Σίτυ" αγωνίστηκε τρία χρόνια στην Α' Εθνική μέχρι το 1964, κάνοντας συνολικά 53 συμμετοχές και σπουδαίες παρουσίες. Το καλοκαίρι του 1964 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό και με τη φανέλα του "τριφυλλιού" έκανε σπουδαία παρουσία και αγωνίστηκε μέχρι το 1968, κάνοντας σύνολο 24 συμμετοχές και επίσης κατέκτησε και ένα πρωτάθλημα Α' Εθνικής την πρώτη του χρονιά (1964-65) με τα χρώματα του Παναθηναϊκού. Το καλοκαίρι του 1968 μεταγράφηκε στην Προοδευτική και με τη φανέλα των "βυσσινί" αγωνίστηκε μέχρι το 1971 ως βασικός, με επίσης σπουδαία παρουσία, τερματίζοντας παράλληλα την ποδοσφαιρική του καριέρα. Τις δύο τελευταίες σεζόν της καριέρας του με τη φανέλα της Προοδευτικής (1969-70 και 1970-71), πραγματοποίησε σύνολο 50 συμμετοχές (29 και 21 συμμετοχές αντίστοιχα) στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής.
Έπειτα το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας του εργάστηκε με επιτυχία ως βοηθός προπονητή στην Προοδευτική και αργότερα ως προπονητής σε διάφορες ομάδες, μεταξύ των οποίων οι Αίαντας Σαλαμίνας, Α.Σ. Δραπετσώνα, Α.Ε. Περάματος, Θεμιστοκλής Αιγάλεω κ.α.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Σανδαλίζουσα Νίκη (ναός της Απτέρου Νίκης)
Η Σανδαλίζουσα Νίκη ή Νίκη Σανδαλιζομένη είναι γλυπτό από τον ναό της απτέρου Νίκης στην Ακρόπολη και παραδοσιακά ονομάζεται στη διεθνή βιβλιογραφία ως Nikesandalbinder ή Nike untying her sandal.
Περιγραφή
Εικονίζεται Νίκη που ακουμπάει το δεξί της πόδι σε ένα βραχάκι και γέρνει ελαφρά το σώμα της για να λύσει το σανδάλι της. Φοράει ιμάτιο και χιτώνα με μανίκια. Λείπουν το κεφάλι, ο λαιμός, μέρος της δεξιάς φτερούγας, το δεξί χέρι από τον καρπό και η αριστερή πατούσα.
Πηγές
Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Συμμετοχή του Γιβραλτάρ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Το Γιβραλτάρ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου είναι η ομάδα που αντιπροσωπεύει το Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος του Γιβραλτάρ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου και οργανώνεται από την Ομοσπονδία Στίβου του Γιβραλτάρ.
Το Γιβραλτάρ έχει συμμετάσχει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου από το 1966. Από το 1990 έως το 1998 δεν συμμετείχε. Έως το 2014 οι αθλητές του δεν έχουν κατακτήσει κανένα μετάλλιο. Το Γιβραλτάρ δεν έχει μέχρι στιγμής φιλοξενήσει το πρωτάθλημα και κατατάσσεται σήμερα στις τελευταίες θέσεις στον πίνακα μεταλλίων μαζί με κάποια άλλα κράτη που δεν έχουν κανένα μετάλλιο. Η μεγαλύτερη συμμετοχή αθλητών του είναι 3 το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιβραλτάρ Κατηγορία:Στίβος στο Γιβραλτάρ
Βίκτωρ Βικτώρια
Το Βίκτωρ Βικτώρια (αγγλικά: Victor/Victoria) είναι μια μουσική κωμωδία του 1982 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μπλέικ Έντουαρντς και με πρωταγωνιστές τους Τζούλι Άντριους, Τζέιμς Γκάρνερ, Ρόμπερτ Πρέστον, Λέσλι Αν Γουόρεν, Άλεξ Κάρας και Τζον Ρις-Ντέιβις. Η ταινία κυκλοφόρησε από τη Metro-Goldwyn-Mayer σε παραγωγή του Τόνι Άνταμς και με τη μουσική του Χένρι Μαντσίνι. Το Βίκτωρ Βικτώρια διασκευάστηκε ως μιούζικαλ για το Μπρόντγουεϊ το 1995. Η ταινία ήταν υποψήφια για επτά Όσκαρ και κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής. Είναι ριμέικ της γερμανικής ταινίας Βίκτωρ και Βικτώρια του 1933.
Πλοκή
Το 1934, ο Κάρολ Τοντ (Τόντι), ένας ηλικιωμένος γκέι καλλιτέχνης του κλαμπ Chez Lui στο Παρίσι, βλέπει τον Λαμπίς, τον ιδιοκτήτη, να περνά από ακρόαση την εύθραυστη και φτωχή σοπράνο Βικτώρια Γκραντ. Μετά την αποτυχημένη οντισιόν της, η Βικτώρια επιστρέφει στο δωμάτιο του ξενοδοχείου της από όπου πρόκειται να τη διώξουν, καθώς δεν μπορεί να πληρώσει το ενοίκιό της. Το ίδιο βράδυ, όταν ο Ρίτσαρντ, με τον οποίο ο Τόντι έχει σχέση, πηγαίνει στο Chez Lui, όπου ο Τόντι δημιουργεί καβγά με αποτέλεσμα να γίνουν μεγάλες ζημιές και η αστυνομία να συλλάβει όποιον πέσει στα χέρια της. Ο Λαμπίς απολύει τον Τόντι και τον αποκλείει από το κλαμπ. Περπατώντας προς το σπίτι, βλέπει τη Βικτώρια σε ένα εστιατόριο. Τον προσκαλεί να έρθει μαζί της. Καθώς κανένας από τους δύο δεν μπορεί να πληρώσει για το φαγητό, εκείνη προσπαθεί να ρίξει μια κατσαρίδα στη σαλάτα της για να αποφύγει να πληρώσει, αλλά η κατσαρίδα ξεφεύγει και ακολουθεί χάος.
Οι δυο τους τρέχους μέσα στη βροχή κατευθυνόμενοι στο σπίτι του Τόντι, ο οποίος προσκαλεί τη Βικτώρια να μείνει όταν ανακαλύπτει ότι η βροχή έχει καταστρέψει τα ξεφτισμένα ρούχα της. Το επόμενο πρωί, εμφανίζεται ο Ρίτσαρντ για να μαζέψει τα πράγματά του. Η Βικτώρια, που φοράει το κοστούμι και το καπέλο του Τόντι, κρύβεται στην ντουλάπα. Όταν ο Ρίτσαρντ ανοίγει την πόρτα της ντουλάπας, εκείνη του ρίχνει μια μπουνιά, σπάζοντας του τη μύτη και τελικά τον διώχνει. Βλέποντας αυτό, ο Τόντι εντυπωσιάζεται με την έμπνευση να περάσει τη Βικτώρια για άντρα και να την παρουσιάσει στον Αντρέ Κασέλ, τον πιο επιτυχημένο ατζέντη στο Παρίσι, ως ντραγκ κουίν.
Αφού η Νόρμα επιτίθεται βίαια στον Κινγκ στη διάρκεια ενός καβγά, εκείνος τη στέλνει πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αποφασισμένος να αποκαλύψει την αλήθεια, ο Κινγκ μπαίνει κρυφά στη σουίτα της Βικτώριας και του Τόντι και επιβεβαιώνει την υποψία του όταν τη βλέπει να μπαίνει στο μπάνιο. Πίσω στο Σικάγο, η Νόρμα, ακόμα θυμωμένη, λέει στον συνεργάτη του Κινγκ, Σαλ Αντρέτι, ότι ο Κινγκ έχει σχέση με άντρα. Ο Κινγκ προσκαλεί τη Βικτώρια, τον Τόντι και τον Κασέλ στο Chez Lui. Ξεσπά άλλος ένας μεγάλος καβγάς. Ο Σκουός και ο Τόντι συλλαμβάνονται, μαζί με πολλούς από τους πελάτες του κλαμπ, αλλά ο Κινγκ και η Βικτώρια καταφέρνουν να δραπετεύσουν. Ο Κινγκ φιλά τη Βικτώρια, προσποιούμενος ότι δεν τον ενδιαφέρει το φύλο της.
Ο Σκουός επιστρέφει στη σουίτα και πιάνει τον Κινγκ στο κρεβάτι με τη Βικτώρια. Ο Κινγκ προσπαθεί να εξηγήσει, αλλά ο Σκουός αποκαλύπτει ότι και ο ίδιος είναι ομοφυλόφιλος. Η Βικτώρια και ο Κινγκ διαφωνούν για το αν η σχέση θα μπορούσε να λειτουργήσει ή όχι και η Βικτώρια ανακαλύπτει ότι ο Κινγκ δεν είναι πραγματικά γκάνγκστερ, αλλά κάποιος που προσποιείται ότι είναι για να παραμείνει στη νύχτα, με αποτέλεσμα η Βικτώρια να επισημάνει ότι και οι δύο προσποιούνται κάτι που δεν είναι. Η Βικτώρια επιστρέφει στο δωμάτιό της και βρίσκει τον Σκουός στο κρεβάτι με τον Τόντι.
Εντωμεταξύ, ο Λαμπίς προσλαμβάνει έναν ιδιωτικό ερευνητή, τον Τσαρλς Μπόβιν, για να ερευνήσει τον Βίκτωρ. Η Βικτώρια και ο Κινγκ προσπαθούν να ζήσουν μαζί για λίγο, αλλά η διπλή της ταυτότηα επιβαρύνει τη σχέση σε σημείο ρήξης και ο Κινγκ τη χωρίζει.
Την ίδια στιγμή που η Βικτώρια αποφάσισε να εγκαταλείψει την περσόνα του Βίκτωρ για να είναι με τον Κινγκ, ο Σαλ απαιτεί από τον Κινγκ να του μεταβιβάσει το μερίδιό του από την επιχείρηση. Ο Σκουός λέει στη Βικτώρια τι συμβαίνει και δείχνει στη Νόρμα ότι η Βικτώρια είναι στην πραγματικότητα γυναίκα. Το ίδιο βράδυ στο κλαμπ, ο Κασέλ λέει στον Τόντι και στη Βικτώρια ότι ο Λαμπίς κατήγγειλε στην αστυνομία τον ίδιο και τον "Βίκτωρ" για απάτη. Αφού ελέξει την καταγγελία, ο αστυνόμος λέει στον Λαμπίς ότι ο καλλιτέχνης που είδε, όταν άνοιξε την πόρτα, είναι άντρας και ότι ο Λαμπίς είναι ηλίθιος.
Στο τέλος, η Βικτώρια πηγαίνει στο κλαμπ με τον Κινγκ ως ο πραγματικός εαυτός της. Ο εκφωνητής λέει ότι πρόκειται να εμφανιστεί ο Βίκτωρ, αλλά αντί για τη Βικτώρια, μεταμφιέζεται ο Τόντι ως "Βίκτωρ". Μετά από μια σκόπιμα καταστροφική αλλά τελικά ξεκαρδιστική παράσταση, ο Τόντι ισχυρίζεται ότι αυτή είναι η τελευταία του παράσταση.
Μουσικά νούμερα
Κατά καιρούς, η Βικτώρια και ο Τόντι τραγουδούν το "Home on the Range" ενώ βρίσκονται στο ξενοδοχείο.
Παραγωγή
Το σενάριο της ταινίας διασκευάστηκε από τον Μπλέικ Έντουαρντς (σύζυγο της Τζούλι Άντριους) από τη γερμανική ταινία του 1933 Βίκτωρ και Βικτώρια (Viktor und Viktoria) σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ράινχολντ Σούντσελ από μια πρωτότυπη ιστορία του Χανς Χέμπουργκ. Σύμφωνα με τον Έντουαρντς, χρειάστηκε μόνο ένας μήνας για να γραφτεί το σενάριο. Η Άντριους παρακολούθησε την ταινία του 1933 για να προετοιμαστεί για τον ρόλο της. Η ταινία είχε προγραμματιστεί ήδη από το 1978 με την Άντριους να πρωταγωνιστεί δίπλα στον Πίτερ Σέλερς, αλλά ο Σέλερς πέθανε το 1980, ενώ ο Άντριους και ο Έντουαρντς γύριζαν τα Ροζ σκάνδαλα (1981), οπότε επιλέχτηκε ο Ρόμπερτ Πρέστον για τον ρόλο του Τόντι.
Το κοστούμι που φορούσε η Άντριους στο νούμερο «The Shady Dame from Seville» είναι στην πραγματικότητα το ίδιο κοστούμι που φορούσε ο Πρέστον στο τέλος της ταινίας. Φτιάχτηκε στο νούμερο του Πρέστον και στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας μια σειρά από κόπιτσες στο πίσω μέρος, τραβήχτηκε για να στενέψει και να μπαίνει στην καλλίγραμμη Άντριους. Μαύρα μεταξωτά βολάν προστέθηκαν στο κάτω μέρος του ρούχου για να κρύψουν τις διαφορές στο ύψος.
Κυκλοφορία
Το Βίκτωρ Βικτώρια ήταν η ταινία έναρξης στο Filmex στις 16 Μαρτίου 1982. Έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες και το Τορόντο στις 19 Μαρτίου 1982.
Κριτικές
Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία αποδοχής 97% με βάση 33 κριτικές, με μέση βαθμολογία 8/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου λέει: «...είναι αιχμηρό, αστείο και διασκεδαστικό». Στο Metacritic, έχει βαθμολογία 84 στα 100 με βάση κριτικές 12 κριτικών, υποδεικνύοντας "καθολική αναγνώριση".
Ο Ρότζερ Ίμπερτ της εφημερίδας Chicago Sun-Times έδωσε στην ταινία 3 στα 4 αστέρια και έγραψε: «Όχι μόνο αστεία ταινία, αλλά απροσδόκητα ζεστή και φιλική».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στα Pinewood Studios Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ) Κατηγορία:Βρετανικές αισθηματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες του 1982 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Χαν Γκαν
Ο Χαν Γκαν (κινέζικα: 韩干/韓幹, 706 - 783) ήταν Κινέζος ζωγράφος της δυναστείας Τανγκ.
Ο Χαν ζωγράφισε πολλά πορτρέτα και πίνακες βουδιστικού θέματος. Ωστόσο έγινε γνωστός για τους πίνακες του που απεικονίζουν άλογα. Έχει τη φήμη ότι ήταν σε θέση όχι μόνο να απεικονίζει το φυσικό σώμα του αλόγου, αλλά και το πνεύμα του. Η φήμη του αυξήθηκε και ξεπέρασε εκείνη του δασκάλου του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινέζοι ζωγράφοι
Της κακομοίρας
Της κακομοίρας (γνωστή και ως Ο μπακαλόγατος) είναι μια ελληνική κωμική ταινία παραγωγής του 1963, σε σενάριο και σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη. Το σενάριο βασίστηκε στο ομώνυμο θεατρικό έργο των Χρήστου και Γιώργου Γιαννακόπουλου. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Χατζηχρήστος, Κώστας Δούκας, Νίκος Ρίζος και Μαρίκα Νέζερ.
Πλοκή
Ο Ζήκος είναι επαρχιώτης από το Καρπενήσι που δουλεύει υπάλληλος στην μπακαλοταβέρνα του Παντελή και είναι ερωτευμένος με την όμορφη Φιφίκα, η οποία, θέλοντας να παίξει μαζί του, προσποιείται ότι ανταποκρίνεται, ενώ αγαπάει τον Κιτσάρα. Ο Παντελής, αν και προχωρημένης ηλικίας, θέλει για λογαριασμό του τη νεαρή φίλη της Φιφίκας, τη Λίτσα. Ο Ζήκος τον κοροϊδεύει για την επιλογή του, αλλά αυτός δεν πτοείται. Κανονίζει τους αρραβώνες σε συνεννόηση με τον τραμβαγέρη Μανώλη, τον πατέρα της Λίτσας, αλλά ερήμην της ίδιας, και αποφασίζουν να το ανακοινώσουν την ημέρα των γενεθλίων της. Η Λίτσα μόλις το μαθαίνει ταράζεται και προσπαθεί να κλεφτεί με τον αγαπημένο της, τον Αργύρη. Όμως, το σχέδιό τους γίνεται αντιληπτό την τελευταία στιγμή από μια γειτόνισσα, την κυρα-Δέσποινα και καταλήγουν όλοι στο σπίτι της Λίτσας προκειμένου να εξηγήσουν γιατί έγινε αυτό το περιστατικό. Τότε, ο κυρ-Μανώλης δέχεται να δώσει τη Λίτσα στον Αργύρη, ενώ και ο Κιτσάρας, μη χάνοντας την ευκαιρία της παρουσίας του πατέρα της Φιφίκας, ζητά και παίρνει το χέρι της.
Παραγωγή
Η ταινία ήταν επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1963, ενώ ξαναπροβλήθηκε στο ίδιο Φεστιβάλ, στις 12 Νοεμβρίου 2002. Στις κινηματογραφικές αίθουσες, προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 18 Ιουνίου 1963 και, κόβοντας 201.008 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 26η θέση ανάμεσα σε 92 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 21 Απριλίου 2003.
Η ταινία επιχρωματίστηκε στα West Wing studios της Καλιφόρνιας και επαναλανσαρίστηκε έγχρωμη το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ντίνου Κατσουρίδη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Μουζάκη
Τρίγωνο θέσεως
Τρίγωνο θέσεως ονομάζεται το σφαιρικό τρίγωνο επί της ουράνιας σφαίρας του οποίου κορυφές είναι το ζενίθ (Ζ) του παρατηρητή, ο άνω ουράνιος πόλος (Π) και η θέση ενός αστέρα (Σ).
Το αντίστοιχο αυτού στην επιφάνεια της Γης είναι το τρίγωνο που έχει κορυφές τις γήινες προβολές των τριών ακτίνων, οι οποίες συνδέουν το κέντρο της Γης με τις τρεις κορυφές του τριγώνου θέσεως στην ουράνια σφαίρα.
Στοιχεία τριγώνου θέσεως
Τα στοιχεία του τριγώνου θέσεως είναι τα ακόλουθα:
Προβλήματα τριγώνου θέσεως
Γενικά με το τρίγωνο θέσεως προσδιορίζονται οι γεωγραφικές συντεταγμένες της θέσεως ενός παρατηρητή, συνεπώς και το γεωγραφικό στίγμα ενός πλοίου. Έτσι τα επιλυόμενα κύρια προβλήματα της Αστρονομικής Ναυτιλίας που ανάγονται στο τρίγωνο θέσεως είναι συνήθως τριών ειδών:
Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία Κατηγορία:Σφαιρική τριγωνομετρία
Δεινοκράτης
Ο Δεινοκράτης ο Ρόδιος (Ρόδος, περ. 4ος αι. π.Χ. - πιθ. 3ος αι. π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αρχιτέκτονας και τεχνικός σύμβουλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Είναι γνωστός για πολλά έργα, όπως για τον σχεδιασμό της πόλης της Αλεξάνδρειας, τη νεκρική πυρά του Ηφαιστίωνα, την ανακατασκευή του Ναού της Αρτέμιδος της Εφέσου και πιθανώς την κατασκευή του ταφικού μνημείου του Τύμβου Καστά.
Πρόταση σχεδιασμού πόλεως στο όρος Άθως
Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος έψαχνε τοποθεσία για την κατασκευή μεγαλοπρεπούς πόλεως στο όνομά του, ο Δεινοκράτης είχε προτείνει την κατασκευή της στο όρος Άθως στην Ελλάδα. Ο Αλέξανδρος απέρριψε αυτή την πρόταση, διότι ο Δεινοκράτης δεν είχε υπολογίσει τις συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων, καθώς σιτηρά δεν θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν κοντά στην πόλη, αλλά θα έπρεπε να μεταφέρονται μέσω θαλάσσης. Η τοποθεσία της σημερινής Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο, ήταν πολύ γονιμότερη από το τραχύ έδαφος του όρους Άθως.
Νεκρική πυρά του Ηφαιστίωνα
Στη Βαβυλώνα σχεδίασε το νεκρικό μνημείο για τον στρατηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου Ηφαιστίωνα που πέθανε το 324 π.Χ.. Ήταν χτισμένο από πέτρα (που δεν ήταν διαθέσιμη στην γύρω περιοχή) και έμοιαζε με Βαβυλωνιακό ναό, είχε 6 ορόφους και ήταν επιχρυσωμένο. Περιγράφεται από τους Διόδωρο Σικελιώτη, Φλάβιο Αρριανό, Στράβωνα και Πλούταρχο.
Δεύτερος ναός της Αρτέμιδος
Ο Δεινοκράτης σε συνεργασία με τον Παιώνιο και τον Δημήτριο, ανακατασκεύασαν τον ναό της Αρτέμιδος, — ένα από Τα επτά θαύματα της Αρχαιότητας —, ο οποίος είχε καταστραφεί από τον (κατά τα άλλα άγνωστο) Ηρόστρατο, στις 21 Ιουλίου 356 π.Χ., την ίδια μέρα, που απ' ό,τι λέγεται, γεννήθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος.
Τύμβος Καστά
Τον Σεπτέμβριο του 2015 και σύμφωνα με την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της ανασκαφικής ομάδας στον Τύμβο Καστά ως προς τις έρευνες που διεξήγαγαν από το 2012 έως το 2014, ανακοινώθηκε πως το μνημείο κατασκευάστηκε κατά παραγγελία του Μεγάλου Αλεξάνδρου για τον Ηφαιστίωνα με τον κατασκευαστή να είναι ο Δεινοκράτης.
Άλλα έργα
Ο Δεινοκράτης αναφέρεται από τον Βιτρούβιο, στη μοναδική αρχιτεκτονική πραγματεία από την αρχαιότητα που σώζεται, για τον σχεδιασμό της λάξευσης μιας πλευράς του όρους Άθως με την κολοσσιαία εικόνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που αγκαλιάζει με το ένα χέρι μια μικρή πόλη (10.000 κατοίκων) και με το άλλο κρατάει μια φιάλη που χύνει νερό σε ποτάμι, ενώ με τα πόδια αγγίζει την θάλασσα.
"«Ἐγώ» εἶπε «ἔχω σκεφτεῖ, βασιλιά, νὰ ἐμπι­στευθῶ τὴν ὁμοιότητα τοῦ σώμα­τός σου σὲ ὕλη ἄφθαρτη καὶ ζω­ντανὴ ποὺ νὰ ἔχει θεμέλια αἰώνια καὶ βάρος ἀκίνητο καὶ ἀπαρασάλευτο. Δηλαδὴ τὸ ὄρος Ἄθως τῆς Θράκης, ἐκεῖ ὅπου ἔχει τὸ μεγα­λύτερο ὄγκο του καὶ ὑψώνεται περιφανέστατος καὶ ἔχει ὕψος καὶ πλάτη συμμετρικὰ καὶ βραχώδεις ἐκτάσεις καὶ συναρμογὲς καὶ δια­στήματα μὲ κάποια μορφή. Ὁ Ἄθως αὐτός εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν τέχνη νὰ κατεργαστῇ καὶ νὰ με­τασχηματιστῂ ὧστε νὰ ὀνομάζε­ται ἀνδριάντας τοῦ Ἀλεξάνδρου καὶ νὰ εἶναι ἀληθινὸς ἀνδριάντας αὐτοῦ, ποὺ μὲ τὰ πόδια του θὰ ἐγ­γίζῃ τὴ θάλασσα, μὲ τὸ ἕνα  χέρι θὰ ἀγκαλιάζῃ καὶ θὰ ὑποβαστάζῃ πόλη ἰκανὴ νὰ περιλάβῃ 10.000 κατοίκους. Μὲ τὸ δεξί χέρι κρατῶντας φιάλη νὰ χύνῃ ἀπὸ αὐτὴ σπονδὲς πρὸς τιμὴ τῶν θε­ῶν ὁλόκληρο ποταμὸ ποὺ  θὰ ρέῃ ἀ­κατάπαυστα καὶ θὰ ἐκβάλλῃ στὴ θάλασσα. Τὰ χρυσὰ καὶ χαλκὰ καὶ τὰ ἐλεφάντινα καὶ τὰ ξύλινα καὶ τὰ ἔγχρωμα ἔργα, ὅλες τὶς μικρὲς καὶ ἀγοραστὲς εἰκόνες ποὺ τὶς κλέβουν ἄς τὶς ἀφήσουμε»."
Ο μαύρος γάτος (Πόε)
Ο μαύρος γάτος (πρωτότυπος τίτλος: The Black Cat) είναι διήγημα τρόμου του Αμερικανού συγγραφέα Έντγκαρ Άλαν Πόε. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο αμερικανικό περιοδικό The Saturday Evening Post στις 19 Αυγούστου 1843.
Δεινοκράτης
Άλλα έργα
Εργάστηκε για τη δημιουργία ταφικού μνημείου για τον πατέρα του Αλέξανδρου, Φίλιππο Β`, το οποίο όμως δεν κατάφερε να ολοκληρώσει.
Ο μαύρος γάτος (Πόε)
Το διήγημα αναφέρεται στη μεταμόρφωση ενός ήρεμου άνδρα σε ψυχωτικό δολοφόνο και είναι μια ισχυρή καταγγελία του Πόε για τους κινδύνους του αλκοολισμού. Όπως και στην Μαρτυριάρα καρδιά, ο δολοφόνος κρύβει προσεκτικά το έγκλημά του και πιστεύει ότι έχει διαφύγει τη σύλληψη, αλλά τελικά καταρρέει και αποκαλύπτεται μόνος του υπό το βάρος της ενοχής του.
Δεινοκράτης
Άλλα έργα
Σχεδίασε επίσης αρκετές πόλεις και ναούς όπως των Δελφών και της Δήλου.
Ο μαύρος γάτος (Πόε)
Από τη δημοσίευσή του, το διήγημα έχει εμπνεύσει ταινίες, πίνακες ζωγραφικής, θεατρικά έργα, κόμικς και μυθιστορήματα.
Δεινοκράτης
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αρχιτέκτονες
Ο μαύρος γάτος (Πόε)
Υπόθεση
μικρογραφία|Εικονογράφηση για το διήγημα, [[Όμπρεϊ Μπίρντσλι (1894)]] Την ιστορία αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο ένας δολοφόνος καταδικασμένος σε θάνατο, ο οποίος, παρόλο που γνωρίζει ότι δεν τον πιστεύουν, θέλει να αποκαλύψει τι του συνέβη, για να απαλύνει τη συνείδησή του και να εξηγήσει τι οδήγησε στην καταδίκη του. Ο δολοφόνος λέει ότι τρομοκρατήθηκε από τα φαινομενικά υπεράνθρωπα συμβάντα και θέλει να τα διηγηθεί, ελπίζοντας ότι κάποιοι αναγνώστες θα βρουν μια πιο λογική εξήγηση από τη δική του. Ο αφηγητής μας λέει ότι ήταν ένας ευγενικός άνθρωπος και από μικρός είχε μεγάλο πάθος για τα ζώα, το οποίο μοιράστηκε με τη γυναίκα του και είχαν πολλά κατοικίδια: πουλιά, χρυσόψαρα, έναν σκύλο, κουνέλια, μια μαϊμού και έναν μαύρο γάτο, τον Πλούτωνα, τον οποίο αγαπούσε ιδιαίτερα και που η γυναίκα του, χαριτολογώντας προληπτικά, έλεγε ότι ήταν μάγισσα που μεταμορφώθηκε σε γάτα. Η ήρεμη ζωή κράτησε αρκετά χρόνια μέχρι που ο αφηγητής έγινε αλκοολικός και ο χαρακτήρας του άλλαξεː άρχισε να χτυπά τη γυναίκα του και να κακομεταχειρίζεται τα ζώα, από την ανεξέλεγκτη μανία του γλύτωνε μόνο ο γάτος.
Ένα βράδυ, επιστρέφοντας στο σπίτι εντελώς μεθυσμένος, πιστεύει ότι ο γάτος τον αποφεύγει. Όταν προσπαθεί να τον αρπάξει, το ζώο τον δάγκωσε εξοργίζοντάς τον: σε μια έκρηξη μεθυσμένης οργής αρπάζει το ζώο, τραβάει ένα μαχαίρι από την τσέπη του και βγάζει επίτηδες το μάτι του γάτου, μετανιώνοντας αμέσως για την πράξη του. Ο Πλούτων, όταν θεραπεύτηκε, τον απέφευγε, κάτι που προκάλεσε περαιτέρω την αντιπάθεια του αφηγητή απέναντί ​​του. Και μόνο η θέα του ζώου κατέληξε να τον εκνευρίζει σε τέτοιο βαθμό που ένα πρωί, σε μια άλλη έκρηξη μεθυσμένης οργής, ο αφηγητής αποφάσισε να τον ξεφορτωθεί : βγάζει τον γάτο στον κήπο, δένει μια θηλιά στο λαιμό του και τον κρεμάει από ένα δέντρο όπου πεθαίνει. Πάλι κατακλύζεται από τύψεις για την αξιοθρήνητη πράξη του. Το ίδιο βράδυ το σπίτι του παίρνει μυστηριωδώς φωτιά, μετά βίας καταφέρνει να ξεφύγει με τη γυναίκα του και την υπηρέτρια. Απορρίπτει την πιθανότητα σύνδεσης των δύο γεγονότων. Την επόμενη μέρα, ο αφηγητής επιστρέφει στα ερείπια του σπιτιού του: ένα πλήθος συνωστίζονταν τριγύρω και ο αφηγητής πλησιάζοντας, παρατήρησε αποτυπωμένη σε έναν τοίχο που σώθηκε από τη φωτιά, τη μορφή ενός γιγάντιου γάτου με ένα σχοινί γύρω από το λαιμό. Η εικόνα τον τρομάζει στην αρχή, αλλά μετά δίνει μια λογική εξήγηση. μικρογραφία|Εικονογράφηση του 1884 Ένα βράδυ, καθώς βρισκόταν σε μια ταβέρνα, είδε μια γάτα που έμοιαζε ακριβώς με τον Πλούτωνα, εκτός από ένα απροσδιόριστο λευκό κομμάτι στο στήθος. Αποφάσισε να την πάρει σπίτι του, αλλά σύντομα, άρχισε να νιώθει την ίδια αντιπάθεια για το ζώο που ένιωθε για τον προκάτοχό του, ειδικά όταν κατάλαβε ότι και του έλειπε το μάτι. Σταδιακά, συνειδητοποίησε ότι το σημείο στο στήθος του ζώου έπαιρνε τη μορφή θηλιάς, γεγονός που τον οδήγησε στα όρια της τρέλας. Μέσα σε όλα αυτά, όσο αυτός ένιωθε απέχθεια και μίσος για τον γάτο, τόσο περισσότερο το ζώο έμοιαζε να δένεται μαζί του, δεν έπαυε να τον ακολουθεί παντού, κάτι που τον ενοχλούσε και τον άγχωνε...
Μια μέρα, καθώς κατέβαινε τις σκάλες του κελαριού με τη γυναίκα του, η γάτα μπερδεύτηκε στα πόδια του, αυτός σκόνταψε και αγανάκτησε, άρπαξε ένα τσεκούρι και προσπάθησε να σκοτώσει το ζώο, αλλά τον εμπόδισε η γυναίκα του. Έξαλλος όρμησε με το τσεκούρι πάνω της και την σκότωσε. Για να κρύψει το έγκλημα, έχτισε στη συνέχεια το πτώμα της γυναίκας σε έναν τοίχο του κελαριού. Αναζητά τη γάτα, έχει εξαφανιστεί. Για τρία βράδια κοιμάται ανενόχλητος, παρά το βάρος του φόνου.
Την τελευταία μέρα της έρευνας, ο αφηγητής συνοδεύει τους ανυποψίαστους αστυνομικούς στο κελάρι. Απόλυτα σίγουρος και ασφαλής, ο αφηγητής σχολιάζει τη στιβαρότητα του κτιρίου και χτυπά τον τοίχο στο σημείο όπου είχε κρύψει το πτώμα. Ένας δυνατός, απάνθρωπος ήχος κραυγής γεμίζει το δωμάτιο. Οι τρομοκρατημένοι αστυνομικοί γκρεμίζουν τον τοίχο και βρίσκουν το πτώμα της συζύγου. Πάνω στο κεφάλι του πτώματος, προς την απόλυτη φρίκη του αφηγητή, κάθεται ο μαύρος γάτος που ουρλιάζει.
Διασκευές
μικρογραφία|Αφίσα ταινίας του 1934
Έμβλημα του Μάλι
Το φόντο του είναι γαλάζιο. Στο μέσο του εμβλήματος βρίσκεται το τζαμί του Τζεννέ, χρυσού χρώματος και από κάτω ένα αρπακτικό πτηνό ενώ πετάει, επίσης σε χρυσό χρώμα. Εικονίζεται επίσης ο ήλιος που ανατέλλει και μπροστά από τον ήλιο δύο διασταυρούμενα τόξα, τα οποία λυγίζονται από το βέλος. Με λευκό χρώμα αναγράφεται στα γαλλικά το όνομα της χώρας «Republique du Mali» (Δημοκρατία του Μάλι) από επάνω και το ρητό «Un Peuple, Un But, Une Foi» από κάτω, με κεφαλαία μαύρα γράμματα.
Πηγές
Μαλι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μάλι
Ακαπούλκο
right|thumb|200px|Το κέντρο του Ακαπούλκο right|thumb|200px|Άποψη του Ακαπούλκο τη νύχτα Το Ακαπούλκο, ή επίσημα Ακαπούλκο ντε Χουάρες, είναι πόλη, δήμος, σημαντικό λιμάνι και δημοφιλές τουριστικό θέρετρο στην πολιτεία Γκερρέρο, στις ακτές του Μεξικού, στον Ειρηνικό Ωκεανό. Στο δήμο του Ακαπούλκο, σύμφωνα με την απογραφή του 2010, κατοικούν 863.438 άνθρωποι. Βρίσκεται 300 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πόλης του Μεξικού. Το Ακαπούλκο βρίσκεται σε ένα βαθύ, ημικυκλικό κόλπο και είναι λιμάνι από τις απαρχές της αποικιακής περιόδου της ιστορίας του Μεξικού. Πρόκειται για κεντρικό λιμένα για τις ναυτιλιακές γραμμές και κρουαζιέρες, που λειτουργούν μεταξύ του Παναμά και του Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας. Το Ακαπούλκο είναι μεγαλύτερο από την πρωτεύουσα της πολιτείας, Τσιλπασίνγκο, ενώ αποτελεί το μεγαλύτερο παραθαλάσσιο θέρετρο του Μεξικού.
Ιστορία
Η περιοχή ανακαλύθφηκε, το 1531, από τον Ερνάν Κορτές και, το 1550, στο ίδιο μέρος, χτίστηκε οικισμός.
Το όνομα «Ακαπούλκο» προέρχεται από τη γλώσσα Νάουατλ: Ακά-Πολ-Κο (Aca-Pol-Co), και σημαίνει «Στα μεγάλα καλάμια» ή «Στα σπασμένα καλάμια». Το «ντε Χουάρες» προστέθηκε στην επίσημη ονομασία το 1885, για να τιμήσει τον Μπενίτο Χουάρες, τον προηγούμενο πρόεδρο του Μεξικού. Η σφραγίδα της πόλης απεικονίζει σπασμένα καλάμια ή ζαχαροκάλαμα.
Το φυσικό του λιμάνι αποτελούσε κύρια βάση του αποικιακού στόλου των Ισπανών, για ανεφοδιασμό, κατά τα ταξίδια του από την Αμερική προς την Ασία. Τα επόμενα χρόνια έγινε σταθμός των ατμόπλοιων, που έκαναν τη διαδρομή Σαν Φρανσίσκο-Παναμάς και σημαντικό κέντρο εμπορίου προϊόντων, όπως, ο καφές και η ζάχαρη.
Η πόλη είναι γνωστή ως ένα από τα παλαιότερα και πιο γνωστά παραθαλάσσια θέρετρα του Μεξικού, η οποία ήρθε στο προσκήνιο τη δεκαετία του 1950 ως καταφύγιο για τους αστέρες του Χόλιγουντ και τους εκατομμυριούχους.
Σεισμικότητα
Στις 13 Απριλίου του 2007, στις 12:42 π.μ. (τοπική ώρα), ένας σεισμός 6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, σημειώθηκε στην περιοχή του Ακαπούλκο. Σύμφωνα με το U.S. Geological Survey (Αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο), ο σεισμός είχε επίκεντρο περίπου 65 χιλιόμετρα βορειoδυτικά της πόλης, εστιακό βάθος 18 χιλιόμετρα, ενώ έγινε αισθητός και σε κάποια σημεία της Πόλης του Μεξικού, για κάτι λιγότερο από ένα λεπτό. Ακολούθησαν μετασεισμοί, ένας εκ των οποίων είχε μέγεθος 5,4 Ρίχτερ. Ο Υπουργός Αμύνης του Μεξικού, Μιγκέλ Μορένο Μπρισουέλα δήλωσε ότι, ο σεισμός έπληξε το 20% των κατοικιών του κέντρου της πόλης και προκάλεσε διακοπές του ηλεκτρικού ρεύματος και των τηλεπικοινωνιών. Παρ' όλ' αυτά, δεν υπήρξε αναφορά σε θύματα, τραυματισμούς, ή εκτεταμένες υλικές ζημιές.
Το απόγευμα της 20ής Μαρτίου 2012, ένας σεισμός 7,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ (7,9 Ρίχτερ η αρχική εκτίμηση), έπληξε την περιοχή του Ακαπούλκο και έγινε αισθητός στην Πόλη του Μεξικού και στην Πόλη της Γουατεμάλας. Μισή ώρα μετά, ακολούθησε μετασεισμός των 6,7 Ρίχτερ. Ο σεισμός είχε επίκεντρο κοντά στην πόλη Οτεμεπέκ, στην πολιτεία Γκερρέρο του νότιου Μεξικού και εστιακό βάθος 17,5 χιλιόμετρα, σύμφωνα με το Αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο. Ελάχιστα σπίτια κατέρρευσαν στην περιοχή του Ακαπούλκο (περίπου πεντακόσια συνολικά υπέστησαν υλικές ζημιές), ενώ γύρω στα 1,600 κτίρια υπέστησαν ζημιές, στην ευρύτερη περιοχή της Κόστα Τσίκα, σύμφωνα με τον κυβερνήτη της πολιτείας Γκερρέρο, Άνχελ Αγκίρρε. Ο Υπουργός Εσωτερικών του Μεξικού, αναφέρθηκε, σε δηλώσεις του, σε έντεκα τραυματίες. Aμέσως μετά τη λήξη του σεισμού, εμφανίσθηκαν προβλήματα στις τηλεπικοινωνίες. Η Μετεωρολογική Υπηρεσία των Η.Π.Α. δεν εξέφρασε φόβους για την εμφάνιση τσουνάμι, επειδή το επίκεντρο του σεισμού δεν ήταν υποθαλάσσιο, όμως άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο εμφάνισης τοπικών παλιρροϊκών κυμάτων. Ο ραδιοφωνικός σταθμός Format 21, μετέδωσε πως, ένας άνθρωπος τραυματίσθηκε από κατάρρευση γέφυρας, η οποία προσγειώθηκε πάνω σε ένα λεωφορείο δίχως επιβάτες. Ήταν ο ισχυρότερος σεισμός, που έπληξε το Μεξικό, μετά από αυτόν του 1985, ο οποίος είχε μέγεθος 8,1 Ρίχτερ και επέφερε τετραψήφιο αριθμό θυμάτων.
Κλίμα
Το κλίμα του Ακαπούλκο είναι θερμό όλο το χρόνο. Στο διάστημα μεταξύ Μαΐου και Νοεμβρίου υπάρχει έντονο το φαινόμενο της υγρασίας.
Τουρισμός
Το Ακαπούλκο είναι γνωστό για τη νυχτερινή ζωή που προσφέρει και εξακολουθεί να προσελκύει πολλούς παραθεριστές, (οι οποίοι ξεπερνούν τους 500,000 ετησίως) αν και οι περισσότεροι είναι, πλέον, από το Μεξικό.
Η περιοχή του θερέτρου χωρίζεται σε δύο: το βόρειο άκρο του κόλπου, το οποίο είναι η «παραδοσιακή» περιοχή, όπου παραθέριζαν οι διάσημοι στα μέσα του 20ού αιώνα και το νότιο άκρο, το οποίο κυριαρχείται από νεότερους ουρανοξύστες, που χρησιμοποιούνται ως ξενοδοχεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Ζαν-Μισέλ Καβαλί
Ο Ζαν-Μισέλ Καβαλί, γεννημένος στις 13 Ιουλίου 1957 στο Προπριάνο, είναι παλιός Γάλλος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Ο γιος του Ζοάν Καβαλί είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκαζελέκ Αζαξιό Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γκαζελέκ Αζαξιό Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νιμ Ολιμπίκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Κρετέιγ-Λουζιτανός Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μπουλόν-Μπιγιανκούρ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αλ Ριάντ ΣΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αλ Νασρ Ριάντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Αλγερίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Κορσικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ουιντάντ Καζαμπλάνκα
Ανδρέας Πετρόπουλος
Ο Ανδρέας Πετρόπουλος (11 Φεβρουαρίου 1994) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,96 μέτρα αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ / σούτινγκ γκαρντ για τον Κολοσσό Ρόδου.
Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Ο Πετρόπουλος ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 2013, με το Παγκράτι στην Α2 κατηγορία. Το 2014, έκανε την πρώτη εμφάνισή του στην Α1 κατηγορία, με τον Πανιώνιο.
Το 2017 συμφώνησε με την Δόξα Λευκάδας, στην οποία είχε αγωνιστεί και τη σεζόν 2015-16. Σε 29 αγώνες είχε 7,3 πόντους με 3,1 ριμπάουντ μέσο όρο.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του η Καστοριά, όπου αγωνίστηκε τη σεζόν 2018-19 και σε 31 αγώνες είχε 8,3 πόντους μέσο όρο.
Εντάχθηκε στη εφεδρική ομάδα του Ολυμπιακού στην Α2, τον Ολυμπιακό Β, για την περίοδο 2019-20. Ο Πετρόπουλος είχε μέσο όρο 12,2 πόντους, 3,8 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ ανά παιχνίδι.
Στις 27 Αυγούστου 2020, υπέγραψε με τον Ιωνικό Νικαίας. Με τον Ιωνικό μέτρησε 3.8 πόντους και 1.6 ριμπάουντ ανά 16 '52'' λεπτά συμμετοχής στους αγώνες (κανονικής περιόδου και πλέι οφ) του Πρωταθλήματος Ελλάδας. Το πιο παραγωγικό παιχνίδι του ήταν απέναντι στον Παναθηναϊκό. έχοντας 11 πόντους με 3/4 τρίποντα σε 31'36''.
Στις 13 Αυγούστου 2021, ο Πετρόπουλος υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ Αθηνών. Την 1η Απριλίου 2022, ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα μέχρι το 2024.
Στις 12 Ιουλίου 2023, ανακοινώθηκε από τον Κολοσσό Ρόδου μέχρι το 2025.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκρατίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δόξας Λευκάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολυμπιακού Β - Αναπτυξιακής Ομάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας
Σκανδιναβική Χερσόνησος
thumb|400px|right|Χάρτης της Σκανδιναβικής χερσονήσου. Η Σκανδιναβική Χερσόνησος (Σουηδικά: Skandinaviska halvön, Νορβηγικά: Den skandinaviske halvøy (Μποκμάλ) ή Νινόρσκ: Den skandinaviske halvøya, Φινλανδικά: Skandinavian niemimaa, Ρωσικά: Скандинавский полуостров) είναι χερσόνησος της Ευρασίας που βρίσκεται στη Βόρεια Ευρώπη, που χονδρικά περιλαμβάνει το ηπειρωτικό κομμάτι της Σουηδίας και της Νορβηγίας και τη βορειοδυτική περιοχή της Φινλανδίας.
Το όνομα της χερσονήσου προέρχεται από τον όρο Σκανδιναβία, την πολιτισμική περιοχή της Δανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας. Αυτή η πολιτισμική ονομασία με τη σειρά της προέρχεται από το όνομα της Σκάνιας, της περιοχής στο νότιο άκρο της χερσονήσου που αποτελούσε επί αιώνες τμήμα της Δανίας, είναι η προγονική κοιτίδα των Δανών και σήμερα ανήκει στη Σουηδία. Ο παραγόμενος όρος "Σκανδιναβοί" αναφέρεται επίσης στους Γερμανικούς λαούς που μιλούν Βόρειες γερμανικές γλώσσες, που θεωρούνται διαλεκτικά συνεχείς, προερχόμενες από την Παλαιά Σκανδιναβική. [1] [2] [3] [4] Αυτές οι σύγχρονες Βόρειες γερμανικές γλώσσες που απαντώνται στη Σκανδιναβία είναι τα δανικά, τα νορβηγικά και τα σουηδικά. Επιπλέον η Φεροϊκή και η Ισλανδική γλώσσα ανήκουν στην ίδια γλωσσική ομάδα, αλλά δεν αποτελούν τμήμα του σύγχρονου Σκανδιναβικού διαλεκτικού συνεχούς και δεν είναι αμοιβαία κατανοητές με τις άλλες γλώσσες.
Η Σκανδιναβική Χερσόνησος είναι η μεγαλύτερη από τις γνωστές χερσονήσους της Ευρώπης, με έκταση μεγαλύτερη από τη Βαλκανική, την Ιβηρική ή την Ιταλική χερσόνησο. Κατά την Εποχή των Παγετώνων η στάθμη της θάλασσας στον Ατλαντικό Ωκεανό έπεσε τόσο πολύ ώστε η Βαλτική Θάλασσα, ο Βοθνιακός και ο Φινλανδικός κόλπος στέγνωσαν και οι χώρες που τους περιβάλλουν, η Γερμανία, η Πολωνία, οι άλλες Βαλτικές Χώρες και η Σκανδιναβία, συνδέονταν άμεσα διά ξηράς.
Γεωγραφία
Η Σκανδιναβική χερσόνησος είναι η μεγαλύτερη χερσόνησος στην Ευρώπη. Έχει μήκος περίπου 1.850 χλμ. ενώ το πλάτος της κυμαίνεται από 370 ως 805 χλμ.
Βασικό χαρακτηριστικό της χερσονήσου και παράγοντας σχηματισμού της είναι οι Σκανδιναβικές Άλπεις, η οροσειρά των οποίων εκτείνεται σε όλο το μήκος της. Η οροσειρά αποτελεί το φυσικό αλλά και το πολιτικό όριο ανάμεσα στα κράτη της Σουηδίας και της Νορβηγίας. Η χερσόνησος ορίζεται από υδάτινες μάζες : Το ψηλότερο σημείο της χερσονήσου ήταν η κορυφή Γκλιτερτίντεν στη Νορβηγία με ύψος 2.470 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας, αλλά μετά το μερικό λιώσιμο του παγετώνα στην κορυφή του, ψηλότερο σημείο είναι η κορυφή Γκαλντεπίγκεν επίσης στη Νορβηγία με υψόμετρο 2.469 μ. Αυτά τα βουνά έχουν επίσης το μεγαλύτερο παγετώνα στην ηπειρωτική Ευρώπη, Γιοστεντάλσμπρεεν.
Περίπου το ένα τέταρτο βρίσκεται βορειότερα από τον Αρκτικό Κύκλο, με βορειότερο σημείο το Ακρωτήριο Νόρντκιν, στη Νορβηγία.
Το κλίμα της Σκανδιναβίας ποικίλει από της τούντρας (Κέππεν:ΕΤ)και υποαρκτικό (Dfc) στο βορρά, με ψυχρό ωκεάνιο (Cfc) στις βορειοδυτικές παράκτιες περιοχές που φθάνουν βόρεια μέχρι και το Λόφοτεν ως υγρό ηπειρωτικό (Dfb) στο κεντρικό τμήμα και ωκεάνιο (Cfb) στα νότια και τα νοτιοδυτικά.. Η χερσόνησος είναι πλούσια σε δάση, σιδηρομεταλλεύματα και χαλκό, με την καλύτερη γεωργική γη στη νότια Σουηδία. Αντίστοιχα οι θαλάσσιες περιοχές ανοιχτά της Νορβηγίας στη Βόρεια Θάλασσα και στον Ατλαντικό Ωκεανό είναι πλούσιες σε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Η πλειοψηφία του πληθυσμού της Σκανδιναβικής Χερσονήσου είναι φυσικά συγκεντρωμένη στο νότιο τμήμα της, που είναι επίσης η γεωργική της περιοχή. Οι μεγαλύτερες πόλεις της χερσονήσου είναι κατά σειρά οι Στοκχόλμη (Σουηδία), Όσλο (Νορβηγία), Γκέτεμποργκ (Σουηδία), Μάλμε (Σουηδία) και Μπέργκεν (Νορβηγία).
Γεωλογία
Η Σκανδιναβική χερσόνησος καταλαμβάνει τμήμα της λεγόμενης Βαλτικής Πλάκας, μίας στέρεης και μεγάλης επιφάνειας φλοιού, που αποτελείται από αρκετά παλαιά κρυσταλλικά μεταμορφωσιγενή πετρώματα. Το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους που καλύπτει αυτή την επιφάνεια διαβρώθηκε από παγετώνες κατά την Εποχή των Παγετώνων της αρχαιότητας, ειδικότερα στο βόρειο τμήμα όπου η γεωλογική πλάκα βρίσκεται πιο κοντά στην επιφάνεια του εδάφους. Ως συνέπεια αυτής της διάβρωσης, του υψομέτρου και του ψυχρού κλίματος, μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των εδαφών είναι καλλιεργήσιμα (3% στη Νορβηγία).
Η παγετοποίηση κατά την Εποχή των Παγετώνων βάθυνε επίσης πολλές από τις κοιλάδες των ποταμών, που κατακλύστηκαν από τη θάλασσα όταν έλιωσαν οι πάγοι, δημιουργώντας τα περίφημα φιόρδ της Νορβηγίας. Στο νότιο τμήμα της χερσονήσου οι παγετώνες απέθεσαν μεγάλες ποσότητες ιζημάτων, σχηματίζοντας έτσι ένα χαώδες γεωλογικό τοπίο.. Αυτά τα ιζήματα κάλυψαν όλη τη σημερινή Δανία. Αν και η Βαλτική Πλάκα είναι κατά το πλείστον γεωλογικά σταθερή και κατά συνέπεια ανθεκτική στις επιδράσεις άλλων γειτονικών τεκτονικών σχηματισμών, το βάρος σχεδόν τεσσάρων χιλιομέτρων πάγου κατά την Εποχή των Παγετώνων, προκάλεσε τη βύθιση όλης της επιφάνειας της Σκανδιναβίας. Όταν οι πάγοι υποχώρησαν η πλάκα ανυψώθηκε ξανά, ενώ μέχρι σήμερα παρουσιάζει τάσεις ανύψωσης με ρυθμό περίπου ενός μέτρου ανά αιώνα. Αυτό έχει ως συνέπεια το νότιο τμήμα να βυθίζεται ως αντίβαρο, προκαλώντας πλημμύρες στην Ολλανδία και τη Δανία.
Πληθυσμός
Η πρώτη καταγεγραμμένη ανθρώπινη παρουσία στη νοτιότερη περιοχή της χερσονήσου και της Δανίας χρονολογείται πριν από περίπου 12.000 χρόνια. Καθώς τα καλύμματα πάγου υποχωρούσαν, το κλίμα επέτρεψε σταδιακά τη δημιουργία μεγαοικοσυστημάτων τούνδρας, που προσέλκυσαν κυνηγούς ταράνδων. Με τη σταδιακή θέρμανση του κλίματος ευνοήθηκε η ανάπτυξη αρχικά αειθαλών και στη συνέχεια φυλλοβόλων δέντρων, που έφεραν ζώα όπως ο ούρος. Ομάδες κυνηγών-ψαράδων-τροφοσυλλεκτών άρχισαν να εποικούν τη χερσόνησο από τη Μεσολιθική εποχή (8200 π.Χ.) μέχρι τη σταδιακή αρχή της γεωργίας κατά τη Νεολιθική περίοδο (3200 π.Χ.).
Το βόρειο και κεντρικό τμήμα της χερσονήσου κατοικείται εν μέρει από τους Σαάμι, γνωστούς και ως Λάπωνες, που άρχισαν να φτάνουν αρκετές χιλιάδες χρόνια αφού η Σκανδιναβική Χερσόνησος είχε ήδη κατοικηθεί στο νότο. Στις πρώτες καταγεγραμμένες περιόδους κατέλαβαν τις αρκτικές και υποαρκτικές περιοχές, καθώς και το κεντρικό τμήμα της χερσονήσου μέχρι τη Νταλάρνα της Σουηδίας. Μιλούν τη Σααμικές γλώσσες, μια μη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα της Ουραλικής οικογένειας που σχετίζεται με τη φινλανδική και την εσθονική. Οι πρώτοι κάτοικοι της χερσονήσου ήταν οι Νορβηγοί στις δυτικές ακτές της Νορβηγίας, οι Δανοί στη σημερινή νότια και δυτική Σουηδία και στη νοτιοανατολική Νορβηγία, οι Σουήδες στην περιοχή γύρω από τη Μέλαρεν καθώς και σεμεγάλο μέρος της σημερινής ανατολικής ακτής της Σουηδίας και οι Γκεάτες στο Βέστεργκετλαντ και στο Εστεργκετλαντ. Αυτοί οι λαοί μιλούσαν στενά συγγενείς διαλέκτους μιας ινδοευρωπαϊκής γλώσσας, της Παλαιάς Σκανδιναβικής. Αν και τα πολιτικά όρια έχουν μετατοπιστεί, οι απόγονοι αυτών των λαών εξακολουθούν να είναι οι κυρίαρχοι πληθυσμοί της χερσονήσου στις αρχές του 21ου αιώνα.
Πολιτική εξέλιξη
Αν και οι Βόρειες Χώρεςέχουν περισσότερα από 1.000 χρόνια ιστορίας ως ξεχωριστές πολιτικές οντότητες, τα σύνορά τους προέκυψαν αργά και εμφανίστηκαν σταδιακά. Δεν ήταν παρά μόνο στα μέσα του 17ου αιώνα που η Σουηδία απέκτησε ασφαλή έξοδο στο Κάτεγατ και τον έλεγχο των νότιων ακτών της Βαλτικής. Τα όρια της Σουηδίας - Νορβηγίας τελικά συμφωνήθηκαν και υλοποιήθηκαν το 1751. Τα φινλανδονορβηγικά σύνορα στη χερσόνησο καθιερώθηκαν μετά από εκτεταμένες διαπραγματεύσεις το 1809 και οι κοινές νορβηγορωσικές περιφέρειες δεν χωρίστηκαν παρά το 1826. Ακόμα και τότε τα σύνορα ήταν ακόμα ρευστά, με τη Φινλανδία να αποκτά πρόσβαση στη Θάλασσα του Μπάρεντς το 1920, αλλά να παραχωρεί αυτό το έδαφος στη Σοβιετική Ένωση το 1944.
Η Δανία, η Σουηδία και η Ρωσική Αυτοκρατορία κυριάρχησαν επί αιώνες στις πολιτικές σχέσεις στη Σκανδιναβική Χερσόνησο, με την Ισλανδία, τη Φινλανδία και τη Νορβηγία να αποκτούν την πλήρη ανεξαρτησία τους τον 20ό αιώνα. Το Βασίλειο της Νορβηγίας, επί μακρόν σε προσωπική ένωση με τη Δανία, περιήλθε στη Σουηδία μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους και απέκτησε πλήρη ανεξαρτησία το 1905. Οντας αυτόνομο μεγάλο δουκάτο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1809, η Φινλανδία κήρυξε την ανεξαρτησία της κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917. Η Ισλανδία κήρυξε την ανεξαρτησία της από τη Δανία το 1944, ενώ η Δανία βρισκόταν υπό την κατοχή της Ναζιστικής Γερμανίας. Η Ισλανδία ενθαρρύνθηκε να προβεί σε αυτό από τις Βρετανικές και Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις που την υπερασπίζονταν από Ναζιστική επίθεση.
Η Βέρμαχτ εισέβαλε στη Νορβηγία το 1940 και ο Γερμανικός Στρατός κατέλαβε ολόκληρη τη Νορβηγία μέχρι το Μάιο του 1945. Με τη συναίνεση του Βασιλείου της Σουηδίας, Γερμανικά στρατεύματα μετακινήθηκαν από τη βόρεια Νορβηγία, μέσω της βόρειας Σουηδίας, στη Φινλανδία, που είχε γίνει σύμμαχος της ναζιστικής Γερμανίας. Στη συνέχεια, την άνοιξη του 1941, ο Γερμανικός και ο Φινλανδικός Στρατός εισέβαλαν μαζί στη Σοβιετική Ένωση. Η Δημοκρατία της Φινλανδίας στράφηκε εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης επειδή ο Κόκκινος Στρατός είχε εισβάλει στη νοτιοανατολική Φινλανδία κατά το Χειμερινό Πόλεμο (1939-40) και είχε αποσπάσει από τη Φινλανδία ένα μεγάλο τμήμα της επικράτειάς της.