cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βυλβό
Το Βυλβό (γαλλικά: Vulvoz) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βυλβοζιέν (γαλλικά: Vulvoziens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Μαρία Κομνηνή της Ιερουσαλήμ
Η Μαρία Κομνηνή (π. 1154 - 1208/1217) ήταν κόρη του Ιωάννη. Ήταν σύζυγος του Αμαλρίκ Α΄ της Ιερουσαλήμ και μητέρα της Ισαβέλλας Α΄ της Ιερουσαλήμ.
Οικογένεια
Ήταν κόρη του Ιωάννη Κομνηνού δούκα της Κύπρου. Ο πατέρας της ήταν εγγονός του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Μητέρα της ήταν η Μαρία Ταρωνίτισσα, μάλλον κόρη του Ιωάννη Ταρωνίτη. Η Μαρία Κομνηνή είχε δύο αδέλφια: τη Θεοδώρα, που είχε παντρευτεί τον Βοημούνδο Γ΄ των Πουατιέ πρίγκιπα της Αντιόχειας και τον Αλέξιο, που είχε στασιάσει εναντίον του Ανδρόνικου Α΄ Κομνηνού.
Ο Αμαλρίκ Α΄ των Ανζού βασιλιάς της Ιερουσαλήμ είχε νυμφευτεί την Αγνή του Κουρτεναί, αλλά προκειμένου να διαδεχθεί τον αδελφό του Βαλδουίνο Γ΄, πιέστηκε από τους ευγενείς να τη χωρίσει. Μαζί της είχε δύο τέκνα, τον μέλλοντα Βαλδουίνο Δ΄ και τη Σιβύλλα. Μόλις ο Αμαλρίκ Α΄ έγινε βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, αποφάσισε να νυμφευτεί για δεύτερη φορά και η σύζυγός του να είναι από την οικογένεια τού πιο ισχυρού και πλούσιου γείτονά του. Δεν ήταν η πρώτη φορά: ο αδελφός του Βαλδουίνος Γ΄ είχε νυμφευτεί τη Θεοδώρα Κομνηνή, ανιψιά του Μανουήλ Α΄. Έτσι ο Αμαλρίκ Α΄ έστειλε πρέσβεις στην Κωνσταντινούπολη το 1164/5 για το θέμα αυτό, ζητώντας όμως και την παράδοση της Αντιόχειας· ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων δεν ενέδιδε στην παράδοση της πόλης. Δύο έτη μετά ο Αμαλρίκ Α΄ απέσυρε το αίτημα της παράδοσης της Αντιόχειας και ο Μανουήλ Α΄ αποφάσισε να δώσει τη μικρανιψιά του Μαρία Κομνηνή. Έτσι το 1167 οι πρέσβεις επέστρεψαν με τη υποψήφια στην Τύρο, φέρνοντας ως προίκα ένα μεγάλο ποσό χρημάτων. Εκεί εορτάστηκαν οι γάμοι με μεγαλοπρέπεια.
Η Μαρία γέννησε την Ισαβέλλα το 1172, αλλά το 1174 ο Αμαλρίκ Α¨ απεβίωσε, αφού πρώτα παραχώρησε την Ναμπλούς στη σύζυγό του. Η Μαρία παντρεύτηκε τρία έτη μετά τον Μπαλιάν του Ιμπελέν, που το 1187 είχε υπερασπιστεί την Ιερουσαλήμ, όταν την πολιόρκησε ο Σαλαντίν μετά την ολέθρια μάχη του Χατίν.
Τον Αμαλρίκ Α΄ είχε διαδεχθεί πρώτα ο Βαλδουίνος Δ΄, που απεβίωσε το 1185 από λέπρα και έπειτα ο γιος της Σιβύλλας, Βαλδουίνος Ε΄ του Οίκου του Μομφερράτου, που απεβίωσε το 1186 σε ηλικία 9 ετών. Τότε την εξουσία ανέλαβε ο δεύτερος σύζυγος της Σιβύλλας, ο Γκυ των Λουζινιάν, την διεκδικούσε όμως και ο Κορράδος του Μομφερράτου, θείος του Βαλδουίνου Ε΄. Ο Γκυ ήταν υπεύθυνος για τη μάχη του Χατίν και τη συνακόλουθη παράδοση της Ιερουσαλήμ στον Σαλαντίν. Το 1190 απεβίωσε η Σιβύλλη και τη διαδέχθηκε η ετεροθαλής αδελφή της Ισαβέλλα. Η νέα βασίλισσα είχε παντρευτεί τον Χάμφρεϋ Δ΄ κύριο του Τορόν, αλλά ζούσαν σε διάσταση. Η μητέρα της Μαρία και ο Μπαλιάν την έπεισαν να τον χωρίσει και να κάνει δεύτερο γάμο με τον Κορράδο, τον γενναίο αμύντορα της Τύρου. Αυτό ήταν αντίθετο με τη διαθήκη του Βαλδουίνου Δ΄, που όριζε ότι σε περίπτωση θανάτου του Βαλδουίνου Ε΄ θα αποφάσιζαν τον διάδοχο οι βασιλείς της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Αγγλίας. Πράγματι οι τρεις τους ξεκίνησαν για την Ιερουσαλήμ με στρατό (είναι η Γ΄ Σταυροφορία). Όταν έφτασε ο Ριχάρδος Α΄ της Αγγλίας, επικυρίαρχος του Γκυ, δυσαρεστήθηκε για τη διαδοχή της Ισαβέλλας. Οι χρονικογράφοι του περιγράφουν με δυσμένεια τη Μαρία και τον Μπαλιάν.
Τρίτος σύζυγος της Ισαβέλλας ήταν ο Ερρίκος Β΄ κόμης της Καμπανίας και κόρη τους η Αλίκη της Καμπανίας. Η Μαρία Κομνηνή μεσολάβησε το 1208 για το γάμο της εγγονής της, Αλίκης της Καμπανίας, με τον Ούγο Α΄ των Λουζινιάν βασιλιά της Κύπρου. Απεβίωσε το 1217.
Πρώτα το 1167 παντρεύτηκε τον Αμαλρίκ Α΄ Ανζού βασιλιά της Ιερουσαλήμ και είχε τέκνα:
Το 1174 απεβίωσε ο Αμαλρίκ Α΄ και τρία έτη μετά η Μαρία Κομνηνή έκανε δεύτερο γάμο με τον Μπαλιάν του Ιμπελέν κύριο της Ναμπλούς και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Κομνηνών Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Βριάνζ
Το Βριάνζ (γαλλικά: Vriange) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Σύνοδος της Άγκυρας
Η Σύνοδος της Άγκυρας ήταν ένα εκκλησιαστικό συμβούλιο ή σύνοδος, που συγκλήθηκε στην Άγκυρα, έδρα της ρωμαϊκής διοίκησης για την επαρχία της Γαλατίας, το 314. Η εποχή ήταν λίγο μετά το Πάσχα· το έτος μπορεί ασφαλώς να συναχθεί από το γεγονός ότι οι πρώτοι εννέα εκκλησιαστικοί κανόνες αποσκοπούσαν στην επιδιόρθωση του ολέθρου που προκλήθηκε στην εκκλησία με διώξεις, οι οποίες σταμάτησαν μετά την ανατροπή του Μαξιμίνου Β΄ το 313.
Ο δέκατος κανόνας επιτρέπει τους γάμους των διακόνων οι οποίοι πριν από τη χειροτονία είχαν επιφυλάξει το δικαίωμα να πάρουν σύζυγο.
Ο δέκατος τρίτος απαγορεύει τους χωρεπισκόπους να χειροτονήσουν τους πρεσβυτέρους ή τους διακόνους.
Ο δέκατος έκτος κανόνας πλαισιώνει τους χριστιανούς που έχουν διαπράξει κτηνοβασία, ή μπορεί ακόμα να το κάνουν, σε αρκετές διαφορετικές ομάδες βασισμένες στην ηλικία του παραβάτη και αναθέτει διαφορετικές ποινές σε κάθε ομάδα· οι παντρεμένοι άνδρες άνω των 20 ετών τιμωρήθηκαν πιο σκληρά από τους ανύπαντρους νέους και οι παντρεμένοι άνδρες άνω των 50 ετών έλαβαν τις σκληρότερες κυρώσεις. Δεν αναφέρεται η ποινή για τους ανύπαντρους άνδρες άνω των 20 ετών.
Ο δέκατος όγδοος διασφαλίζει το δικαίωμα των ανθρώπων να αντιταχθούν στο διορισμό ενός επισκόπου τον οποίο δεν επιθυμούν.
Κανόνας 22ος: Όσον αφορά τους ηθελημένους δολοφόνους άσε τους να παραμείνουν στα χάλια τους· αλλά στο τέλος της ζωής αφήστε τους να επιδοθούν με πλήρη μέθεξη.
External links
Κατηγορία:Σύνοδοι Κατηγορία:Ζωοφιλία
Βομπλ-Βαλφέν
Το Βομπλ-Βαλφέν (γαλλικά: Vosbles-Valfin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βομπλουά (γαλλικά: Vosblois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Συμμετοχή της Πολωνίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η Πολωνία συμμετείχε για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1924 και έκτοτε έχει στείλει αθλητές να αγωνιστούν σε όλες τις διοργανώσεις των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων, εκτός από τους Αγώνες του 1984, όταν ήταν μέρος του μποϊκοτάζ των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1984 υπό την ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης. Η Πολωνία έχει επίσης συμμετάσχει σε όλους τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Οι Πολωνοί αθλητές έχουν κερδίσει συνολικά 320 μετάλλια: 79 χρυσά, 96 αργυρά και 145 χάλκινα. Η Πολωνία είναι η δεύτερη πιο επιτυχημένη χώρα σε συνολικά μετάλλια (μετά την Ουγγαρία) από αυτές που δεν έχουν φιλοξενήσει ποτέ τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Οι πιο επιτυχημένες ομάδες της ήταν η αυτές του ποδοσφαίρου και της πετοσφαίρισης. Η Πολωνία κατέχει την πέμπτη θέση όλων των εποχών στο σύγχρονο πένταθλο, την έβδομη στον στίβο και έχει επίσης επιτυχίες στην άρση βαρών, τις πολεμικές τέχνες και το σκανδιναβικό σκι.
Η Πολωνική Ολυμπιακή Επιτροπή δημιουργήθηκε το 1918 και αναγνωρίστηκε το 1919.
Ιστορία
Η Πολωνία έκανε επίσημα το ντεμπούτο της στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1924, ωστόσο, Πολωνοί αθλητές συμμετείχαν σε προηγούμενες εκδόσεις των Ολυμπιακών Αγώνων εκπροσωπώντας άλλα έθνη. Το πρώτο Ολυμπιακό μετάλλιο για την Πολωνία (αργυρό) κέρδισαν ποδηλάτες πίστας στο ομαδικό pursuit, οι Φραντσίσεκ Σίμτσικ, Γιαν Γουαζάρσκι, Γιούζεφ Λάνγκε και Τόμας Στανκιέβιτς στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι, ενώ το πρώτο χρυσό μετάλλιο για την Πολωνία κέρδισε η αθλήτρια της δισκοβολίας, Χαλίνα Κονοπάτσκα, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ. Ο πρώτος Πολωνός αθλητής που κέρδισε δύο Ολυμπιακά μετάλλια (αργυρό και χάλκινο) ήταν ο ιππέας Μίχαου Αντονιέβιτς το 1928.
Η Πολωνία κέρδισε τον μεγαλύτερο αριθμό μεταλλίων (32) στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα. Η Πολωνία μποϊκόταρε τους επόμενους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λος Άντζελες μαζί με άλλες 13 χώρες του Ανατολικού Μπλοκ ως απάντηση στο μποϊκοτάζ των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1980 στη Μόσχα από τις Η.Π.Α., σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν. Η πιο επιτυχημένη Πολωνή Ολυμπιονίκης μέχρι σήμερα είναι η Ιρένα Σεβίνσκα, με συνολικά 7 Ολυμπιακά μετάλλια. Με 4 χρυσά μετάλλια, ο Ρόμπερτ Κοζενιόφσκι είναι ο πιο επιτυχημένος Πολωνός Ολυμπιονίκης όσον αφορά τον αριθμό των χρυσών μεταλλίων.
Διονυσόδωρος ο Ταραντίνος
Ο Διονυσόδωρος ο Ταραντίνος (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τον Τάραντα της Μεγάλης Ελλάδας ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 100ους (380 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι Ταραντίνοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Φαουζί Αμπντελαλί
Ο Φαουζί Αμπντελαλί, γεννημένος το 1971 στη Μισράτα, είναι Λίβυος πολιτικός, Υπουργός Εσωτερικών από τις 24 Νοεμβρίου 2011 έως τις 14 Νοεμβρίου 2012.
Βιογραφία
Στις 1 Δεκεμβρίου 2011, ανακοίνωσε βραχυπρόθεσμο σχέδιο ενσωμάτωσης 50.000 πρώην εξεγερθέντων μαχητών εντός των ενόπλων δυνάμεων, καθώς και εκείνων υπό το Υπουργείο Εσωτερικών.
Στις 26 Αυγούστου 2012, ανακοίνωσε την παραίτησή του ως διαμαρτυρία απέναντι στην κριτική του Εθνικού Γενικού Συμβουλίου  το οποίο κατηγορούσε τις υπό την δικαιοδοσία του δυνάμεις για χαλαρότητα μετά την έξαρση ταραχών ανά την χώρα.
Δύο ημέρες αργότερα, ανακάλεσε την απόφασή του για αποχώρηση από την κυβέρνηση.
Παρέμεινε στο αξίωμά του έως την ορκωμοσία της νέας κυβερνήσεως υπό τον Αλί Ζεϊντάν, στις 14 Νοεμβρίου 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί Εσωτερικών Υποθέσεων ανά χώρα Κατηγορία:Λίβυοι πολιτικοί
Σουφιάν Αμπαμπρί
Ο Σουφιάν Αμπαμπρί (γαλλικά: Soufiane Ababri), γεννημένος το 1985 στο Ραμπάτ, είναι Μαροκινός καλλιτέχνης ο οποίος ζει και εργάζεται μεταξύ του Παρισιού και της Ταγγέρης.
Πραγματοποίησε τις σπουδές του στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Μονπελιέ, στην Εθνική Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών του Παρισιού (ENSAD) και στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Λιόν. Στα έργα του χρησιμοποιεί διάφορα μέσα (χρωματιστά μολύβια, φωτογραφίες, βίντεο, εγκαταστάσεις, παραστάσεις) με στόχο την απεικόνιση της ταυτότητας, της ομοφυλοφιλίας, του ρατσισμού, της ιστορίας και της σχέσης με την παράδοση, υπό μία αυτοβιογραφική και εννοιολογική προσέγγιση.
Είναι γνωστός, μεταξύ άλλων, για τις σειρές έργων του, υπό τον τίτλο « Bed Work » και « Haunted Lives », οι οποίες βραβεύτηκαν κατά την διάρκεια της δεξίωσης των OUT d'Or 2018, εντός της κατηγορίας «καλλιτεχνική δημιουργία», καθώς «αποδομούν τα πρότυπα καταπιεστικής αρρενωπότητας».
Εξωτερικός Σύνδεσμος
https://www.praz-delavallade.com/soufiane-ababri-2018/
Κατηγορία:Μαροκινοί σύγχρονοι καλλιτέχνες
Γιώργος Καμπερίδης
Το λήμμα Γιώργος Καμπερίδης μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Avengers vs. X-Men
Το Avengers vs. X-Men (Εκδικητές εναντίον X-Men, γνωστό και ως AvX και AvsX) είναι σειρά του 2012 που παρουσιάστηκε στα βιβλία κόμικ που κυκλοφόρησε η Marvel Comics. Η εκδήλωση, που αποτελείται από μια περιορισμένη σειρά περιοδικών και πολλά αφιερωμένα βιβλία, περιλαμβάνει την επιστροφή της Δύναμης Φοίνιξ και τον επακόλουθο πόλεμο μεταξύ των Εκδικητών και των X-Men. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 2012 και παρουσιάζει μια ιστορία από τους Τζέισον Άαρον, Μπράιαν Μάικλ Μπέντις, Εντ Μπρούμπακερ, Τζόναθαν Χίκμαν και Ματ Φράκσιον και μια περιστρεφόμενη ομάδα καλλιτεχνών όπως οι Τζον Ρομίτα ο Nεότερος, Ολιβιέ Κοϊπέλ και Άνταμ Κούμπερτ. Εκδόθηκε σε 12 τεύχη, δύο φορές τον μήνα.
Παρά τις μικτές αναθεωρήσεις από τους κριτικούς, το Avengers vs. X-Men ήταν μια εμπορική επιτυχία που ξεπέρασε τα τσαρτς πωλήσεων κόμικς από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο του 2012. Οι επιπτώσεις της ιστορίας είχαν σαν αποτέλεσμα τα νέα status quo του Σύμπαντος της Marvel που παρουσιάστηκαν στην εταιρική πρωτοβουλία επανεκκίνησης Marvel NOW!.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικά κόμικς Κατηγορία:Κόμικς υπερηρώων Κατηγορία:Marvel Comics
Ευάγγελος Γαρουφαλιάς
Ο Ευάγγελος Γαρουφαλιάς (1866 - 5 Ιουλίου 1935) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός, ο οποίος υπήρξε δήμαρχος και βουλευτής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Άρτα το 1866, γιος του εμπόρου και βουλευτή, Πέτρου Ε. Γαρουφαλιά. Έκανε αγώνες για την αγροτική απαλλοτρίωση. Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στην Αθήνα, όπου σπούδασε νομικά. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Εξελέγη δήμαρχος Άρτας το 1895. Στη διάρκεια της δημαρχίας του μεταξύ άλλων έργων κατασκεύασε την Πλατεία Σκουφά, μερίμνησε για διορισμούς δασκάλων και εκπόνησε ρυμοτομικό σχέδιο. Στις αρχές του 1899 παραιτήθηκε από δήμαρχος και εξελέγη βουλευτής Άρτας με το κόμμα του Επαμεινώνδα Δεληγεώργη. Το 1902 τερματίστηκε η θητεία του ως βουλευτή και επέστρεψε στο δικηγορικό λειτούργημα. Τον Σεπτέμβριο του 1903 εξελέγη ξανά δήμαρχος και πραγματοποίησε έργα όπως διάνοιξη οδών και φωτισμούς.
Το 1910 εξελέγη ξανά βουλευτής με το κόμμα του Γεωργίου Θεοτόκη τον Αύγουστο και με το Κόμμα Φιλελευθέρων τον Νοέμβριο της χρονιάς εκείνης. Συνέχισε να εκλέγεται βουλευτής το 1915 με τον ενιαίο κυβερνητικό συνδυασμό και το 1920 με το Λαϊκόν Κόμμα.
Ήταν παντρεμένος με την Ουρανία Σιμάκη. Απέκτησαν 2 γιους και 4 θυγατέρες. Οι γιοι του, Πέτρος (1901-1984) και Δημήτριος (1904-1978), ήταν επίσης βουλευτές.
Αρθρογράφησε στην εφημερίδα "Ακρόπολις" του Βλάση Γαβριηλίδη με τον οποίον ήταν προσωπικός φίλος.
Ο Ευάγγελος Γαρουφαλιάς απεβίωσε στις 5 Ιουλίου 1935.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δήμαρχοι Άρτας Κατηγορία:Βουλευτές Άρτας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων Κατηγορία:Οικογένεια Γαρουφαλιά
Χαρακτήρες του Μαινόμενου Ορλάνδου του Αριόστο
thumb|left|100px|Αγγελική thumb|right|100px|Ορλάνδος thumb|right|100px|Αστόλφος thumb|left|100px|Βρανδιμάρτης
thumb|left|100px|Μαρφίζα thumb|right|100px|Βραδαμάντη thumb|right|100px|Δωραλίκη thumb|left|100px|Ισαβέλλα thumb|right|100px|Μελίσσα
thumb|left|100px|Γραδάσος thumb|left|100px|Ζερβίνος thumb|right|100px|Μανδρικάρδος thumb|right|100px|Ρουτζέρος
thumb|left|100px|Ορλάνδος thumb|left|100px|Ρινάλδος thumb|right|100px|Θυρεός του Ρουτζέρου thumb|left|100px|Ριχαρδέτος thumb|right|100px|Ρουτζέρος thumb|left|100px|Ροδομόντης thumb|right|100px|Λουντοβίκο Αριόστο
Εκτός από τους ανθρώπινους χαρακτήρες υπάρχουν και τα χαρακτηριστικά ζώα: ο Βαγιάρδος (Baiardo, Μπαϊάρντο, ο Καστανόχρωμος ήδη στον Ε.Ο), το έξυπνο άλογο του Ρινάλδου, επίσης ο Βριλιαδώρος (Brigliadoro, Μπριλιαντόρο, ο Χρυσοχαλινάρης, ήδη στον Ε.Ο), το άλογο του Ορλάνδου, καθώς και ο Φροντίνος (Frontino, Φροντίνο, ήδη στον Ε.Ο), το άλογο του Ρουτζέρου, που το αφήνει για να ιππεύσει τον φτερωτό ιππόγρυπα, , ο οποίος, αν και ανώνυμος, παίζει σημαντικό ρόλο μεταφέροντας τους ιππότες με εκπληκτική ταχύτητα από το ένα σημείο του πλανήτη στο άλλο. Παρόμοιο ρόλο παίζει και ο Ραμπικάνος (Rabicano, Ραμπικάνο, ήδη στον Ε.Ο), το γρήγορο άλογο που ανήκε στον Αργαλία (Argalia, Αργκάλια ), τον αδελφό της Αγγελικής και το οποίο εν συνεχεία ίππευσε ο Αστόλφος. Σημαντικά είναι και ορισμένα ξίφη, όπως η Ντουριντάνα (Durindana, ήδη στον Ε.Ο), το σπαθί του Ορλάνδου, η Φουσμπέρτα (Fusberta, ήδη στον Ε.Ο), το σπαθί του Ρινάλδου, η Μπαλισάρδα (Balisarda, ήδη στον Ε.Ο.), το σπαθί του Ρουτζέρου, καθώς και το μαγικό δαχτυλίδι της Αγγελικής και η μαγική ασπίδα του μάγου Ατλάντη.
Βαλκανικοί αγώνες καλαθοσφαίρισης ανδρών 1959
Οι 1οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξήχθησαν από τις 12-16 Αυγούστου 1959 στο Βουκουρέστι, Ρουμανίας. Μετείχαν τέσσερις χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Βουλγαρία. Εκτός συναγωνισμού οι διοργανωτές Ρουμάνοι συμμετείχαν και με την Εθνική ομάδα εφήβων, με τα αποτελέσματα της να μην υπολογίζονται στην επίσημη κατάταξη.
Τα αποτελέσματα
12.08 Ρουμανία-Ρουμανία νέοι 80-36 (42-14) 12.08 Γιουγκοσλαβία-Αλβανία 88-31 (48-11) 13.08 Ρουμανία-Αλβανία 98-23 (49-11) 13.08 Βουλγαρία-Ρουμανία νέοι 84-65 (47-30) 14.08 Βουλγαρία-Αλβανία 84-48 (45-18) 14.08 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 85-78 (45-37) 15.08 Ρουμανία νέοι-Αλβανία 71-31 (38-17) 15.08 Βουλγαρία-Γιουγκοσλαβία 64-56 (32-19) 16.08 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία νέοι 83-41 (35-16) 16.08 Ρουμανία-Βουλγαρία 68-65 (31-36)
Ρόστερ
🇧🇬 (coach Nikola Kolev) Mirchev, Neichev, Savov, Popov, Pencev, Djondjorov, Raşkov, Gyaurov, Stoianov, Kolarov, Tsvetkov, Atanasov. (coach Aleksandar Nikolić) Kandus, Dragojlović, Nikolić, Troskot, B. Radović, Minja, Kristančič, Gjergja, R. Radović, Gordić, Jelnikar, Đurić. (coach Constantin Herold) Nedef, Niculescu, Nováček, Naghy, C. Popescu, Nedelea, Nosievici, Hoffman, Dinescu, Vizi, Caragheorghe, Popa. (Ρουμανία νέοι) (coach V. Popescu) Gr. Costescu, Balint, Frantz, Zereleş, Cordier, Păun, Toth, Mittelman, Tursugian, Giurgiu, Predulea, Răduţ, Dundescu. 🇦🇱 (Προπονητής Naim Pilku) Meka, Kona, Qirici, Përmeti, Hercek, Lleshi, Muzarku, Llalla, Murzaku, Greva.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητισμός στα Βαλκάνια Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις της Ευρώπης
Alfa Romeo Giulia (2015)
Η Alfa Romeo Giulia (εσωτερικός κωδικός: Tipo 952) είναι ένα μεσαίο σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας D, μολονότι συχνά αναφέρεται και ως compact πολυτελές αυτοκίνητο. Κατασκευάζεται από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Alfa Romeo, από τις 19 Απριλίου 2016, αν και η πρώτη παρουσίασή της είχε γίνει ήδη στις 24 Ιουνίου 2015. Αντικατέστησε την Alfa Romeo 159, η παραγωγή της οποίας είχε λήξει τον Οκτώβριο του 2011, και έγινε το πρώτο σεντάν που προσφέρθηκε πάλι από την Alfa Romeo μετά τη διακοπή της 159. Η σημερινή Giulia είναι και η πρώτη μεσαία Alfa Romeo με κίνηση στους πίσω τροχούς, καθώς και με διαμήκη κινητήρα, μετά τη λήξη της παραγωγής της Alfa Romeo 75 τον Δεκέμβριο του 1992.
Giulia Quadrifoglio
thumb|left|Alfa Romeo Giulia Quadrifoglio του 2016 - 2017.
Η κορυφαία έκδοση της σημερινής Giulia ονομάζεται Alfa Romeo Giulia Quadrifoglio (τετράφυλλο τριφύλλι) και μάλιστα παρουσιάστηκε πρώτη χρονολογικά ανάμεσα σε όλες τις εκδόσεις. Φέρει αλουμινένιο κινητήρα βενζίνης V6 σε γωνία 90° και με bi-turbo απευθείας ψεκασμού, κυβισμού 2.9 λίτρων, με σύστημα απενεργοποίησης κυλίνδρων, ιπποδύναμη 510 ίππους, επιτάχυνση 0 - 100 χλμ. την ώρα σε μόλις 3,9 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 307 χλμ. την ώρα. Ο κινητήρας αυτός είναι ένας νέος V6 σε γωνία 90°, που δεν έχει καμία σχέση με το αντίστοιχο σύνολο V6 γωνίας 60° των 3 λίτρων της Maserati. Το μπλοκ του έχει καταβολές από τον V8 κινητήρα F154 της Ferrari, κάτι που είναι εμφανές από τη διάμετρο 86,5 χιλιοστών των κυλίνδρων, ενώ μοιράζεται και τη διαδρομή με την έκδοση F154 BB που χρησιμοποιεί η Ferrari California T, καθώς και την έκδοση F154 DB που χρησιμοποιεί η Ferrari GTC4Lusso T. thumb|left|Ο κινητήρας της Alfa Romeo Giulia Quadrifoglio.
Αρχικά συνδυαζόταν με 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ή 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Τον Ιούλιο του 2018 όμως, η εταιρεία ανακοίνωσε επίσημα ότι το 6-τάχυτο μηχανικό καταργήθηκε και ότι από την έναρξη της σεζόν (model year) του 2019 η Giulia Quadrifoglio θα προσφέρεται μόνο με το 8-τάχυτο αυτόματο.
Η έκδοση Quadrifoglio ήταν και η πρώτη με την οποία αποκαλύφθηκε επίσημα η Giulia, κατά την παρουσίασή της στις 24 Ιουνίου 2015, ταυτόχρονα με τον εορτασμό των 105 ετών της εταιρείας. Η σημερινή Alfa Romeo Giulia διαθέτει ιδανική κατανομή βάρους 50/50 ανάμεσα στους δύο άξονες. Ο αεροδυναμικός συντελεστής αντίστασης Cd της Giulia είναι μόλις 0,25 στις στάνταρ εκδόσεις, ενώ στη Giulia Quadrifoglio είναι αυξημένος στο 0,32 λόγω μιας σειράς αλλαγών ώστε να επιτύχει ένα αεροδυναμικό φορτίο 100 κιλών στα 300 χιλιόμετρα την ώρα. Μάλιστα σε αυτή την έκδοση έχει ενεργή αεροδυναμική, χάρη στην ενεργή μπροστινή αεροτομή active splitter, η οποία παίρνει κλίση στις στροφές και στο φρενάρισμα με σκοπό να αυξήσει περαιτέρω το αεροδυναμικό φορτίο / αντίσταση. Η οικονομική έκδοση Advanced Efficiency έχει κορυφαίο αεροδυναμικό συντελεστή αντίστασης στο 0,23.
Η αυτόματη Giulia Quadrifoglio πέτυχε χρόνο 7'32" στη πίστα του Nürburgring, επίδοση που αποτελεί το απόλυτο ρεκόρ για σεντάν στην «πράσινη κόλαση».
Άλλες εκδόσεις
Την 1η Μαρτίου 2016, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, παρουσιάστηκαν και οι πρώτες εκδόσεις turbodiesel, όλες με κυβισμό 2.2 λίτρων, αν και η μαζική παραγωγή της δεν είχε ξεκινήσει ακόμα, ενώ σύντομα προστέθηκαν και εκδοχές 2.0 λίτρων βενζίνης. Τελικώς, μετά από αρκετές διαδοχικές αναβολές, η μαζική παραγωγή της Giulia ξεκίνησε στις 19 Απριλίου 2016 και σταδιακά άρχισε η κυκλοφορία της στις διεθνείς αγορές. Ενδεικτικώς, στη Γερμανία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 10 Μαΐου και στην Ελλάδα στις 6 Ιουλίου. Οι πρώτες παραδόσεις της Giulia στις Ηνωμένες Πολιτείες έλαβαν χώρα τον Σεπτέμβριο του 2016, για τη σεζόν (model year) του 2017, με αποτέλεσμα να γίνει το πρώτο σεντάν που προσφέρθηκε από την Alfa Romeo στη Βόρεια Αμερική μετά τη διακοπή των εξαγωγών της εταιρείας στην ήπειρο αυτή το 1995.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Alfa Romeo Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Ξενοκλής ο Αρκάς
Ο Ξενοκλής ο Αρκάς (γιος του Ευθύφρονα, 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από το Μαίναλο της Αρκαδίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 102ους (372 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία αναφέρεται από τον Παυσανία πως ήταν έργο του γλύπτη Πολύκλειτου του Νεότερου.
Παραπομπές
Ξενοκλης Ξενοκλης Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Στα όρια του αύριο
Στα τέλη του 2009, η 3 Arts Entertainment αγόρασε τα δικαιώματα του All You Need Is Kill και πούλησε ένα σενάριο προδιαγραφών στο αμερικανικό στούντιο Warner Bros. Το στούντιο παρήγαγε το Edge of Tomorrow με τη συμμετοχή της 3 Arts, του εκδότη του μυθιστορήματος Viz Media και της αυστραλιανής εταιρείας παραγωγής Village Roadshow. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στα τέλη του 2012 και πραγματοποιήθηκαν στην Αγγλία: στα WB Studios στο Leavesden, έξω από το Λονδίνο, και σε άλλες τοποθεσίες, όπως η πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου και το παράκτιο Saunton Sands. Συνολικά εννέα εταιρείες χειρίστηκαν τα οπτικά εφέ.
Η Warner Bros ξόδεψε πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια για τη διαφήμιση του Edge of Tomorrow. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους το Σαββατοκύριακο της May 30 2014, σε 28 περιοχές και σε 36 επιπλέον περιοχές μια εβδομάδα αργότερα. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν την πλοκή, τη σκηνοθεσία, τις σεκάνς δράσης και τις ερμηνείες των Κρουζ και Μπλαντ. Κέρδισε πάνω από 370,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως στη θεατρική του πορεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γαλλία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Dune Entertainment Κατηγορία:Αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Στρατιωτικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κρίστοφ Μπεκ Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κρίστοφερ Μακουάρι
Σιεμιενιότκα
Η σιεμιένοτκα (siemienotka) είναι Σιλεσιακή σούπα παρασκευασμένη από σπόρους κάνναβης, η οποία τρώγεται συχνά στο παραδοσιακό γεύμα της παραμονής των Χριστουγέννων. Το όνομα του πιάτου προέρχεται από το κύριο συστατικό, τους σπόρους (σιέμιε). Οι σπόροι κάνναβης μαγειρεύονται, διαχωρίζονται από το κέλυφος, τους λιώνουν σε μορφή πάστας και αναμιγνύονται με γάλα και μέλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα Κατηγορία:Σούπες Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα Κατηγορία:Γερμανική κουζίνα Κατηγορία:Σιλεσιανή κουζίνα
Ερμογένης ο Περγαμηνός
Ο Ερμογένης ο Περγαμηνός (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από την Πέργαμο, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 202ους (29 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι Περγαμηνοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Η Λαίδη και ο Αλήτης
Η Λαίδη και ο Αλήτης είναι αμερικανική ρομαντική ταινία μιούζικαλ κινουμένων σχεδίων του 1955 σε παραγωγή Γουώλτ Ντίσνεϋ, η οποία διανεμήθηκε από την Buena Vista Distribution. Αποτελεί την 15η ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους της Disney και υπήρξε η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που γυρίστηκε χρησιμοποιώντας τη διαδικασία CinemaScope για κινηματογραφική προβολή ευρείας εικόνας.
Μούρφιλντς
thumb|250px|Η πύλη [[Μουργκέιτ και το Μούρφιλντς όπως απεικονείζονται στον «Χαλκογραφικό» χάρτη του Λονδίνου τη δεκαετία του 1550]] thumb|250px|Χάρτης του [[Τείχος του Λονδίνου|Τείχους του Λονδίνου, της πύλης Μουργκέιτ, του Μούρφιλντς και του Βασιλικού Νοσοκμείου Μπέθλεμ από τον Χάρτη του Λονδίνου του Τζον Ροκ που χρονολογείται από το 1746.]] thumb|left|Χάρτης που δείχνει το Μούρφιλντς εντός του Μητροπολιτικού Δήμου Σόουρντιτς το 1916. Στο Λονδίνο, το Μούρφιλντς (Moorfields) ήταν ένα από τα τελευταία τμήματα ανοιχτής γης στην Πόλη του Λονδίνου, κοντά στην πύλη Μουργκέιτ. Το πεδίο ήταν χωρισμένο σε τρεις περιοχές, το κυρίως Μούρφιλντς, βόρεια από το Νοσοκομείο Μπέθλεμ, και εντός των ορίων της Πόλης, και το Μέσο και Άνω Μούρφιλντς βόρεια. Τα κεφαλόβρυσα του Γουόλμπρουκ σχημάτιζαν μεγάλο μέρος του ανατολικού ορίου.
Η Λαίδη και ο Αλήτης
Βασισμένη στην ιστορία του περιοδικού Cosmopolitan, «Happy Dan, The Cynical Dog» του Γουόρντ Γκριν, η Λαίδη και ο Αλήτης αφηγείται την ιστορία ενός θηλυκού Αμερικανικού Κόκερ Σπάνιελ με το όνομα Λαίδη, η οποία ζει με μία εκλεπτυσμένη οικογένεια της μεσαίας τάξης, κι ενός αρσενικού αδέσποτου μη καθαρόαιμου σκύλου με το όνομα Αλήτης. Όταν οι δύο σκύλοι συναντιούνται, ξεκινούν ένα ταξίδι γεμάτο ρομαντικές περιπέτειες και τελικά ερωτεύονται.
Μούρφιλντς
Μετά την Μεγάλη Πυρκαγιά του Λονδίνου το 1666, κάτοικοι των πληγεισών περιοχών μεταφέρθηκαν στο Μούρφιλντς και έστησαν προσωρινές σκηνές. Ο βασιλιάς Κάρολος Β΄ της Αγγλίας ενθάρρυνε τους εκτοπισμένος να μετακομίσουν και να αποχωρήσουν από το Λονδίνο, αλλά είναι άγνωστο πόσοι φτωχοί και εκτοπισμένοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Μούρφιλντς. Στις αρχές του 18ου αιώνα, το Μούρφιλντς ήταν χώρος σποραδικών υπαίθριων αγορών, εκδηλώσεων και πωλήσεων/δημοπρασιών. Επιπροσθέτως, οι οικίες κοντά και εντός του Μούρφιλντς αποτελούσαν περιοχές φτωχών, και η περιοχή είχε την φήμη υπόκρυψης ληστών, καθώς και οίκων ανοχής καθώς και δημόσιες περιοχές αναψυχής ομοφυλόφυλων ανδρών. Οι Τζέιμς Ντάλτον και Τζακ Σέπαρντ αποσύρθηκαν στο Μούρφιλντς όταν κρυβόταν από το νόμο.
Η Λαίδη και ο Αλήτης
Η Λαίδη και ο Αλήτης κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 22 Ιουνίου 1955 και υπήρξε εμπορική επιτυχία. Εκείνη την περίοδο, η ταινία έλαβε μικτές προς αρνητικές κριτικές από τους κριτικούς, αλλά με την πάροδο του χρόνου οι κριτικές από τους πιο σύγχρονους κριτικούς ήταν γενικά θετικές, με την ταινία να αποτελεί σήμερα μία από τις καλύτερες ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney. Η σκηνοθεσία ανήκει στους Κλάιντ Τζερόνιμι, Ουίλφρεντ Τζάκσον και Χάμιλτον Λάσκε, ενώ τις φωνές τους στους ήρωες χαρίζουν οι Μπάρμπαρα Λούντι, Λάρι Ρόμπερτς, Μπιλ Τόμσον, Μπιλ Μπαουκόμ, Βίρνα Φέλτον και Πέγκι Λι.
Μούρφιλντς
Μεγάλο μέρος του Μούρφιλντς αναπτύχθηκε το 1777, όταν αναπτύχθηκε και η Πλατεία Φινσμπέρι. Οι υπόλοιπες περιοχές παρήκμασαν τις επόμενες δεκαετίες, κυρίως όταν το κυρίως Μούρφιλντς αντικαταστάθηκε από το σύγχρονο Φινσμπέρι Σίρκους το 1812. Μέχρι τότε το πεδίο χώριζε τον δυτικό και τον ανατολικό όγκο του Λονδίνου πέρα από το τείχος της πόλης - με την ανατολική επέκταση του να γίνεται ευρέως γνωστή ως Ιστ Εντ.
Η Λαίδη και ο Αλήτης
Μία συνέχεια με τίτλο Η Λαίδη και ο Αλήτης ΙΙ: Η περιπέτεια του Σκαμπ, κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο στις 27 Φεβρουαρίου 2001. Μία live-action προσαρμογή έκανε πρεμιέρα στις 12 Νοεμβρίου 2019 στη διαδικτυακή streaming υπηρεσία της Disney, Disney+.
Μούρφιλντς
Το 1780 η περιοχή ήταν ο χώρος όπου συνέβησαν μερικές από τις πιο βίαιες συγκρούσεις κατά τις Διαδηλώσεις Γκόρντον.
Η Λαίδη και ο Αλήτης
Πλοκή
Τα Χριστούγεννα του 1909, ο Τζιμ Ντίαρ χαρίζει στη σύζυγό του ένα Αμερικανικό κουτάβι Κόκερ Σπάνιελ, το οποίο ονομάζουν Λαίδη. Η Λαίδη απολαμβάνει μια ευτυχισμένη ζωή με το ζευγάρι, ενώ γίνεται φίλη με τους άλλους σκύλους της γειτονιάς, τον Τσοκ, ένα Σκωτσέζικο τερριέ, και τον Τράστι, ένα λαγωνικό. Στο μεταξύ, στην άλλη άκρη της πόλης, ένα αδέσποτο μη καθαρόαιμο σκυλί, ο Αλήτης, ζει μόνος του τρώγοντας από τα απορρίμματα του Ιταλικού εστιατορίου του Τόνι και προστατεύοντας τα αδέσποτα Πεγκ (ένα πεκινουά) και Μπουλ (ένα μπουλντόγκ) από τον τοπικό μπόγια. Μια μέρα, η Λαίδη είναι αναστατωμένη επειδή οι ιδιοκτήτες της άρχισαν να είναι ψυχροί απέναντί της. Ο Τσοκ και ο Τράστι την πείθουν πως η αλλαγή της συμπεριφοράς τους οφείλεται στο ότι η Ντάρλινγκ περιμένει παιδί. Ενώ προσπαθούν να της εξηγήσουν τι είναι ένα μωρό, ο Αλήτης τους διακόπτει προσφέροντας τις δικές του σκέψεις πάνω στο θέμα, κάτι που κάνει τον Τσοκ και τον Τράστι να τον αντιπαθήσουν και να τον διώξουν από την αυλή. Καθώς ο Αλήτης φεύγει, επισημαίνει στη Λαίδη πως «όταν ένα μωρό έρχεται, ο σκύλος φεύγει».
Όταν το μωρό έρχεται, το ζευγάρι το συστήνει στη Λαίδη κι εκείνη γίνεται πολύ προστατευτική μαζί του. Όταν το ζευγάρι φεύγει για ολιγοήμερες διακοπές, καλεί τη θεία Σάρα να αναλάβει το μωρό και το σπίτι. Μαζί της φέρνει και τις δύο Σιαμέζες γάτες της, Σι και Αμ, οι οποίες προκαλούν επίτηδες ένα χάος στο σπίτι, ξέροντας πως θα θεωρηθεί υπεύθυνη η Λαίδη. Ως αποτέλεσμα, η θεία Σάρα πηγαίνει τη Λαίδη σε ένα pet shop και της αγοράζει ένα φίμωτρο. Τρομοκρατημένη, η Λαίδη το σκάει από το pet shop και πέφτει πάνω σε τρία αδέσποτα σκυλιά, τα οποία την καταδιώκουν. Ο Αλήτης καταφέρνει να τη σώσει και στη συνέχεια την πηγαίνει στον ζωολογικό κήπο, όπου ο κάστορας τους βοηθά να βγάλουν το φίμωτρο. Αργότερα, της δείχνει πώς ζει εκείνος καταλήγοντας να έχουν ένα ρομαντικό δείπνο στο στενάκι δίπλα από το εστιατόριο του Τόνι. Αν και η Λαίδη αρχίζει να ερωτεύεται τον Αλήτη, επιλέγει να επιστρέψει στο σπίτι για να προσέχει το μωρό, ενώ ο Αλήτης προσφέρεται να τη συνοδεύσει μέχρι εκεί. Στην πορεία, ο Αλήτης αποφασίζει να διασκεδάσει λίγο κυνηγώντας χήνες σε ένα αγρόκτημα, κάτι που οδηγεί στη σύλληψη της Λαίδης από τον μπόγια. Ενώ κρατείται και μέχρι να έρθει η θεία Σάρα να την πάρει, η Λαίδη συναντά τα άλλα σκυλιά που κρατούνται, τα οποία της λένε πως ο Αλήτης είχε πολλές φίλες στο παρελθόν και είναι απίθανο να νοικοκυρευτεί. Επιστρέφοντας στο σπίτι, η θεία Σάρα τη δένει στην αυλή ως τιμωρία για τη φυγή της.
Ο Τσοκ και ο Τράστι προσπαθούν να παρηγορήσουν τη Λαίδη, αλλά όταν καταφτάνει ο Αλήτης για να απολογηθεί, η Λαίδη ξεσπάει σε αυτόν σχετικά με το παρελθόν του και που άφησε να την πάρει ο μπόγιας. Φεύγει λυπημένος και αμέσως μετά ένας αρουραίος τρυπώνει στο σπίτι. Η Λαίδη τον βλέπει και αρχίζει να γαβγίζει μανιωδώς. Η θεία Σάρα της λέει να κάνει ησυχία, αλλά ο Αλήτης την ακούει και επιστρέφει. Όταν του λέει τι συνέβη, τρυπώνει κι αυτός στο σπίτι και σκοτώνει τον αρουραίο πριν κάνει κακό στο μωρό. Στην προσπάθειά του όμως να τον πιάσει, αναποδογυρίζει την κούνια του μωρού, ενώ στο μεταξύ η Λαίδη απελευθερώνεται και φτάνει κι εκείνη στο δωμάτιο. Η φασαρία φέρνει τη θεία Σάρα στο δωμάτιο η οποία πιστεύοντας πως έκαναν κακό στο μωρό, παγιδεύει τον Αλήτη μέσα στην ντουλάπα, κλειδώνει τη Λαίδη στο υπόγειο, και στη συνέχεια καλεί τον μπόγια για να πάρει τον Αλήτη. Τη στιγμή που ο μπόγιας φεύγει, επιστρέφουν ο Τζιμ Ντίαρ και η Ντάρλινγκ και θέλουν να καταλάβουν τι συνέβη, αφού η Λαίδη δε θα έκανε ποτέ κακό στο μωρό. Την απελευθερώνουν κι εκείνη τους οδηγεί στον νεκρό αρουραίο, κάνοντάς τους να συνειδητοποιήσουν ότι τόσο εκείνη όσο και ο Αλήτης, προσπαθούσαν να σώσουν το μωρό. Ο Τσοκ και ο Τράστι ακούνε τα πάντα και κυνηγούν το κάρο του μπόγια για να απελευθερώσουν τον Αλήτη αλλά, στην προσπάθειά τους αυτή, ο Τράστι τραυματίζεται σοβαρά. Ο Τζιμ Ντίαρ φτάνει επίσης στη σκηνή μαζί με τη Λαίδη, η οποία επανενώνεται με τον Αλήτη.
Μούρφιλντς
Μια βιοτεχνία μοντέρνων χαλιών ιδρύθηκε στην περιοχή από τον Τόμας Μουρ (Thomas Moore, περ. 1700–1788) στα μέσα του 18ου αιώνα. Η βιοτεχνία του Μουρ στο Μουρ Πλέις παρήγαγε πληθώρα ποιοτικών χαλιών που ανατίθενταν από τον αρχιτέκτονα και σχεδιαστή εσωτερικών χώρων, Ρόμπερτ Άνταμ, για τα μεγάλα δωμάτια που σχεδίαζε για τους εύρωστους πελάτες του. Ο Τόμας Μουρ έμενε στην οικία του στην Τσίσγουελ Στριτ μέχρι το θάνατό του. Η βιοτεχνία του στο Μουρ Παρκ συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 1793, όταν η κόρη του, Τζέιν, και ο σύζυγός της, Τζόζεφ Φόσκετ, πώλησαν την εκμίσθωση σε άλλο βιοτέχνη χαλιών.
Η Λαίδη και ο Αλήτης
Πλοκή
Εκείνα τα Χριστούγεννα, ο Αλήτης έχει υιοθετηθεί από την οικογένεια και μαζί με τη Λαίδη ξεκίνησαν τη δική τους, αφού απέκτησαν τέσσερα κουταβάκια (τρία θηλυκά που μοιάζουν στη Λαίδη κι ένα αρσενικό που μοιάζει στον Αλήτη). Ο Τσοκ και ο Τράστι τους επισκέπτονται, με τον Τράστι να έχει πλέον ένα καινούριο κοινό για να αφηγείται τις ιστορίες του, παρόλο που δυσκολεύεται να τις θυμηθεί.
Μούρφιλντς
Σήμερα η ονομασία υπάρχει στο όνομα του Οφθαλμιατρικού Νοσοκομείου Μούρφλιντς (από τότε που μεταφέρθηκε σε άλλη περιοχή), την εκκλησία Σεντ Μέρι Μούρφιλντς, την πάροδο Μούρφιλντς (στην οποία βρίσκονται τα γραφεία του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού) παράλληλα με την πύλη Μουργκέιτ (όπου υπάρχουν και μερικές είσοδοι του σταθμού Μουργκέιτ), και το Μούρφιλντς Χάιγουολκ, έναν από τους πεζοδρόμους υψηλού επιπέδου του Μπάρμπικαν Εστέιτ. Ο πεζόδρομος Μούρφιλντς απεικονίζεται στο βιντεοκλίπ του τραγουδιού "No Regrets" του Ρόμπι Γουίλιαμς.
Η Λαίδη και ο Αλήτης
Ανάπτυξη ιστορίας
Το 1937, ο καλλιτέχνης ιστοριών της Disney, Τζόε Γκραντ, είχε μία ιδέα την οποία εμπνεύστηκε από τον σκύλο του, ένα Αγγλικό Σπρίνγκερ Σπάνιελ με το όνομα Λαίδη, και το πώς «παραμελήθηκε» από την οικογένεια μετά τον ερχομό ενός παιδιού. Έτσι, προσέγγισε τον Γουώλτ Ντίσνεϋ με διάφορα σκίτσα της Λαίδης, τα οποία άρεσαν στον Ντίσνεϋ και ανέθεσε στον Γκραντ να αρχίσει την ανάπτυξη μιας ιστορίας με σκοπό να γίνει ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους, και η οποία θα έφερε τον τίτλο Λαίδη. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1930 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1940, ο Γκραντ κι άλλοι καλλιτέχνες δούλεψαν πάνω στην ιστορία προσεγγίζοντάς την με διαφορετικούς τρόπους, αλλά ο Ντίσνεϋ δεν ήταν ευχαριστημένος καθώς πίστευε πως η Λαίδη ήταν υπερβολικά γλυκιά και πως δεν υπήρχε αρκετή δράση.
Μούρφιλντς
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Λονδίνου
Η Λαίδη και ο Αλήτης
Ανάπτυξη ιστορίας
Ο Ντίσνεϋ διάβασε τη μικρού μήκους ιστορία του Γουόρντ Γκριν, «Happy Dan, the Cynical Dog», η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Cosmopolitan το 1945, και σκεπτόμενος πως η ιστορία του Γκραντ θα βελτιωνόταν αρκετά αν η Λαίδη ερωτευόταν έναν κυνικό σκύλο όπως αυτόν της ιστορίας του Γκριν, αγόρασε τα δικαιώματα της ιστορίας. Ο κυνικός σκύλος είχε διάφορα ονόματα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, όπως Χόμερ, Ραγκς και Μπόζο, πριν καταλήξουν στην επιλογή του «Αλήτη».
Το τελικό προϊόν διαφέρει αρκετά την αρχική προσέγγιση της ταινίας. Η Λαίδη θα είχε μόνο έναν σκύλο γείτονα, τον Χούμπερτ, ο οποίος τελικά αντικαταστάθηκε από τους Τζοκ και Τράστι. Η θεία Σάρα ήταν η παραδοσιακή δεσποτική πεθερά, αλλά στην ταινία είναι λιγότερο αυστηρή και, αν και είναι ανταγωνιστική απέναντι στη Λαίδη και τον Αλήτη, είναι καλοπροαίρετη, ενώ οι γάτες της από Νιπ και Τακ, μετονομάστηκαν σε Σι και Αμ. Αρχικά, οι ιδιοκτήτες της Λαίδης θα ονομάζονταν Τζιμ Μπράουν και Ελίζαμπεθ, αλλά αυτό άλλαξε για να δοθεί έμφαση στο πώς έβλεπε τα πράγματα η Λαίδη. Για μικρό διάστημα τους ανέφεραν ως «Κύριο» και «Κυρία», πριν καταλήξουν στα «Τζιμ Ντίαρ» και «Ντάρλινγκ». Για να διατηρηθεί η οπτική πλευρά του σκύλου, τα πρόσωπα των Τζιμ Ντίαρ και Ντάρλινγκ σπάνια φαίνονται στον θεατή, όπως συμβαίνει και στο καρτούν Τομ και Τζέρι με τους διάφορους ιδιοκτήτες του Τομ. Στα πρώτα σκίτσα, ο αρουραίος εμφανιζόταν ως ένας κωμικός χαρακτήρας, αλλά η ανάγκη να αυξηθεί η δραματική ένταση οδήγησε στο να εμφανιστεί πιο τρομακτικός και επικίνδυνος. Μία σκηνή η οποία δημιουργήθηκε αλλά τελικά δεν συμπεριλήφθηκε στην ταινία, παρουσιάζει έναν κόσμο όπου τα σκυλιά είναι τα αφεντικά των ανθρώπων όταν ο Αλήτης περιγράφει έναν τέτοιο κόσμο ως απάντηση στην ατάκα του Τράστι: «Όλοι ξέρουν πως ο καλύτερος φίλος του σκύλου είναι ο άνθρωπος». Επίσης, υπήρχε ένα ερωτικό τρίγωνο ανάμεσα στη Λαίδη, τον Αλήτη και ένα Ρωσικό λυκόσκυλο με το όνομα Μπόρις, αλλά τελικά ο Μπόρις εμφανίζεται ως ένα από τα σκυλιά που κρατούνται από τον Μπόγια.
Η πρώτη σκηνή της ταινίας όπου τη μέρα των Χριστουγέννων η Ντάρλινγκ ξετυλίγει ένα κουτί καπέλων μέσα στο οποίο βρίσκει τη Λαίδη, είναι εμπνευσμένη από ένα περιστατικό με τον Γουώλτ Ντίσνεϋ και τη σύζυγό του Λίλυ, όταν εκείνος της έκανε δώρο μέσα σε ένα κουτί καπέλων ένα κουτάβι Τσόου Τσόου, για να επανορθώσει που είχε ξεχάσει ένα ραντεβού για δείπνο που είχε μαζί της.
Το 1949, ο Γκραντ έφυγε από τα στούντιο της Disney, αλλά οι καλλιτέχνες ιστορίας των στούντιο συνέχισαν να χρησιμοποιούν τις αυθεντικές ζωγραφιές και τα σκίτσα του για την ταινία. Μια συμπαγής ιστορία άρχισε τελικά να παίρνει μορφή το 1953, βασισμένη στο εικονογραφημένο σενάριο του Γκραντ και τη μικρού μήκους ιστορία του Γκριν. Αργότερα, ο Γκριν προσάρμοσε την ιστορία της ταινίας σε βιβλίο το οποίο, έπειτα από επιμονή του Ντίσνεϋ, κυκλοφόρησε δύο χρόνια πριν την ταινία έτσι ώστε οι χαρακτήρες και η ιστορία να είναι οικεία στο κοινό. Όταν η ταινία κυκλοφόρησε, ο Γκραντ δεν έλαβε την αναγνώριση της δουλειάς του πάνω στην ιστορία, ένα θέμα το οποίο ο σκηνοθέτης κινουμένων σχεδίων Έρικ Γκόλντμπεργκ ήλπιζε να διορθωθεί κατά τη διάρκεια του ένθετου Πίσω από τις κάμερες που βρισκόταν στην Πλατινένια Έκδοση της Λαίδης και του Αλήτη, όπου εξηγούσε τον ρόλο του Γκραντ.
Η τραγουδίστρια Πέγκι Λι, εκτός του ότι χάρισε τη φωνή της σε τέσσερις χαρακτήρες, συν-έγραψε επίσης έξι τραγούδια για την ταινία.
Εικονογράφηση
Όπως είχαν κάνει και στην ταινία Μπάμπι με τα ελάφια, έτσι κι εδώ οι εικονογραφιστές μελέτησαν αρκετά σκυλιά διαφορετικών ρατσών για να μπορέσουν να καταλάβουν την προσωπικότητα της κάθε ράτσας, αλλά και τον τρόπο που κινούνταν. Αν και η σκηνή όπου η Λαίδη και ο Αλήτης τρώνε τα σπαγγέτι αποτελεί πιθανόν την πιο γνωστή σκηνή της ταινίας, ο Γουώλτ Ντίσνεϋ ήταν πολύ κοντά στο να την αφαιρέσει από το τελικό προϊόν, καθώς σκεφτόταν πως δε θα ήταν ρομαντική και πως θα έδειχνε γελοίο να τρώνε σπαγγέτι τα σκυλιά. Ο εικονογραφιστής Φρανκ Τόμας δε συμφωνούσε με αυτή την απόφαση του Ντίσνεϋ και προχώρησε μόνος του στην εικονογράφησή της, χωρίς καθόλου προσχέδια. Όταν ο Ντίσνεϋ την είδε, ενθουσιάστηκε από τη δουλειά του Τόμας και από τον τρόπο που έκανε τη σκηνή να δείχνει ρομαντική, κι έτσι την κράτησε στην ταινία. Βλέποντας τη σκηνή για πρώτη φορά ολοκληρωμένη, οι εικονογραφιστές ένιωσαν πως έπρεπε να επιβραδυνθεί ο ρυθμός της κι έτσι ανέθεσαν σε έναν ασκούμενο να δημιουργήσει εμβόλιμα «μισά καρέ» ανάμεσα στα αυθεντικά καρέ.
The Basketball Tournament
Το The Basketball Tournament (TBT) είναι τουρνουά ανοιχτής αίτησης συμμετοχής, σε μορφή μονών αγώνων αποκλεισμού, που διεξάγεται κάθε καλοκαίρι στις Ηνωμένες Πολιτείες και μεταδίδεται από το ESPN. Σήμερα αποτελείται από 64 ομάδες και προσφέρει 2 εκατομμύρια δολάρια στη νικήτρια ομάδα. Το TBT ιδρύθηκε το 2014 από τον Τζόναθαν Μάγκαρ.
Η Λαίδη και ο Αλήτης
Εικονογράφηση
Αρχικά, επικεφαλής καλλιτέχνης φόντου της ταινίας θα ήταν η Μαίρη Μπλερ, η οποία και δημιούργησε μερικά εμπνευσμένα σκίτσα. Ωστόσο, εγκατέλειψε τα στούντιο το 1953 για να γίνει εικονογράφος παιδικών βιβλίων, με τον Κλοντ Κόατς να αναλαμβάνει επικεφαλής καλλιτέχνης φόντου. Ο Κόατς δημιούργησε μοντέλα των εσωτερικών χώρων του σπιτιού των Τζιμ Ντίαρ και Ντάρλινγκ, ενώ έβγαλε επίσης φωτογραφίες και τράβηξε βίντεο από χαμηλή οπτική γωνία, ώστε να αποδίδεται καλύτερα η οπτική γωνία ενός σκύλου. Ο Άιβιντ Ερλ (ο οποίος αργότερα έγινε ο καλλιτεχνικός σκηνοθέτης της ταινίας Η Ωραία Κοιμωμένη) έφτιαξε σχεδόν 50 θεματικά μικροσκοπικά σκίτσα για τη σκηνή «Bella Notte» και υπήρξε βασικός συνεργάτης στη δημιουργία της ταινίας.
The Basketball Tournament
Μορφή
Οι ομάδες του TBT διαμορφώνονται από τον γενικό διευθυντή, μερικές φορές με βάση τα κολέγια στα οποία έχουν αγωνιστεί οι παίκτες και τις ομάδες με τις οποίες είχαν εμπειρία να αγωνιστούν. Ενώ το τουρνουά είχε μέχρι 97 ομάδες και μέχρι 72 το 2018, η έκδοση του 2019 ξεκίνησε με 64.
Η Λαίδη και ο Αλήτης
CinemaScope
Αρχικά, η Λαίδη και ο Αλήτης ήταν σχεδιασμένη να γυριστεί στη συνηθισμένη αναλογία διαστάσεων πλήρους πλαισίου. Ωστόσο, λόγω του αυξημένου ενδιαφέροντος του κοινού για ταινίες προβολής σε ευρεία εικόνα, ο Ντίσνεϋ αποφάσισε να προσαρμόσει την ταινία και να την γυρίσει χρησιμοποιώντας την τεχνική του CinemaScope, κάνοντας τη Λαίδη και τον Αλήτη την πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε με αυτή την τεχνική. Με αυτή την καινοτομία, οι εικονογραφιστές αντιμετώπισαν επιπρόσθετα προβλήματα. Η επέκταση του χώρου ναι μεν δημιούργησε περισσότερο ρεαλισμό, αλλά μείωσε τις κοντινές λήψεις. Το έκανε επίσης δύσκολο για έναν μόνο χαρακτήρα να «γεμίζει» το πλάνο κι έτσι έπρεπε να προστίθενται δίπλα άλλοι χαρακτήρες, ώστε η εικόνα να μην μοιάζει άδεια. Οι λήψεις μεγαλύτερης διάρκειας έγιναν απαραίτητες καθώς η συνεχής εναλλαγή έμοιαζε να απαιτεί περισσότερη δουλειά ή ήταν ενοχλητική προς τον θεατή. Επίσης, οι καλλιτέχνες διάταξης έπρεπε ουσιαστικά να επανεφεύρουν την τεχνική τους και οι εικονογραφιστές να θυμούνται πως έπρεπε να μετακινούν τους χαρακτήρες τους κατά μήκος του φόντου αντί το φόντο να περνάει πίσω από αυτούς. Ωστόσο, οι εικονογραφιστές ξεπέρασαν αυτά τα εμπόδια κατά τη διάρκεια των σκηνών δράσης, όπως τη σκηνή όπου ο Αλήτης σκοτώνει τον αρουραίο.
Περισσότερα προβλήματα εμφανίστηκαν καθώς η πρεμιέρα πλησίαζε, αφού εκείνη την περίοδο δεν είχαν όλες οι αίθουσες τη δυνατότητα προβολής CinemaScope. Όταν ο Ντίσνεϋ το έμαθε αυτό, εξέδωσε δύο εκδοχές της ταινίας: μία σε ευρεία οθόνη και μία στη συνηθισμένη αναλογία. Αυτό περιελάμβανε το να συγκεντρώσει τους καλλιτέχνες διάταξης ώστε να μετασχηματίσουν σκηνές κλειδιά, όπου οι χαρακτήρες βρίσκονταν στα άκρα της οθόνης.
The Basketball Tournament
Μορφή
Με την τρέχουσα μορφή, που υιοθετήθηκε το 2019, οι 64 ομάδες χωρίζονται σε οκτώ ομίλους. Η έκδοση του 2019 ήταν η πρώτη στην οποία κάθε όμιλος διοργανώθηκε από μία από τις συμμετέχουσες ομάδες. Οι ομάδες αυτές είχαν προεπιλεγεί πριν από την περίοδο ανοιχτής υποβολής αιτήσεων. Αρχικά, το χρηματικό έπαθλο του τουρνουά ήταν 500.000 δολάρια το 2014, αυξήθηκε σε 1 εκατομμύριο δολάρια το 2015 και σε 2 εκατομμύρια δολάρια από το 2016. Το χρηματικό έπαθλο πηγαίνει στο προσωπικό της νικήτριας ομάδας και ένα επιπλέον 10% αυτού του ποσού (200.000 $) πηγαίνει στους κορυφαίους οπαδούς της. Το τουρνουά του 2019, ήταν το πρώτο που προσέφερε βραβεία εκτός από το κύριο βραβείο αξίας 2 εκατομμυρίων δολαρίων. Κάθε νικητής ομίλου περιφέρειας, έλαβε το 25% από τα κέρδη των εισιτηρίων της περιοχής του.
Η Λαίδη και ο Αλήτης
Μουσική
Τη μουσική επένδυση της ταινίας συνέθεσε και διεύθυνε ο Όλιβερ Ουάλας. Αυτή ήταν και η τελευταία ταινία κινουμένων σχεδίων για την οποία ο Ουάλας συνέθεσε μουσική, αφού τη μουσική των επόμενων έξι ταινιών κινουμένων σχεδίων της Disney συνέθεσε ο Τζορτζ Μπρανς. Η τραγουδίστρια Πέγκι Λι και ο Σόνι Μπερκ έγραψαν τα τραγούδια της ταινίας, ενώ η Λι βοήθησε και στη σύνθεση της μουσικής επένδυσης. Στην ταινία, η Λι τραγουδά τα τραγούδια «What Is a Baby?», «La La Lu», «The Siamese Cat Song» και «He's a Tramp». Βοήθησε επίσης στην προώθηση της ταινίας στις τηλεοπτικές σειρές της Disney, εξηγώντας το πώς δούλεψε πάνω στη μουσική επένδυση και τραγουδώντας μερικά από τα τραγούδια της ταινίας. Αυτές οι εμφανίσεις είναι διαθέσιμες ως μέρος της Πλατινένιας Έκδοσης DVD της Λαίδης και του Αλήτη.
The Basketball Tournament
Κανόνες
Το TBT χρησιμοποιεί μία τροποποιημένη έκδοση των κανόνων καλαθοσφαίρισης του NCAA ανδρών. Από την έκδοση του 2019, οι σημαντικότερες εξαιρέσεις είναι:
Η Λαίδη και ο Αλήτης
Μουσική
Το ανανεωμένο soundtrack της ταινίας Η Λαίδη και ο Αλήτης κυκλοφόρησε σε CD από τη Walt Disney Records στις 9 Σεπτεμβρίου 1997, ενώ κυκλοφόρησε και σε ψηφιακή μορφή στις 26 Σεπτεμβρίου 2006.
The Basketball Tournament
Elam Ending
Το 2017, το τουρνουά εφάρμοσε στους αγώνες του τους κανόνες «Elam Ending», που σχεδιάστηκαν από τον καθηγητή Νικ Έλαμ του Πανεπιστημίου Μπολ Στέιτ. Σύμφωνα με το Elam Ending, το χρονόμετρο του αγώνα απενεργοποιείται κατά το πρώτο σφύριγμα με υπολοιπόμενα τέσσερα λεπτά ή λιγότερα. Οι ομάδες τότε παίζουν για ένα στοχευμένο σκορ, με το χρονόμετρο της επίθεσης σε λειτουργία. Καθώς η πρώτη ομάδα που θα συγκεντρώσει ή θα υπερβεί το στοχευμένο σκορ κερδίζει, δεν υπάρχουν παρατάσεις σε αγώνες. Από την έκδοση του 2018, το Elam Ending έχει χρησιμοποιηθεί σε όλους τους αγώνες. Αρχικά, το στοχευμένο σκορ οριζόταν προσθέτοντας επτά πόντους στο σκορ της προπορευόμενης ομάδας. Από το 2019, το στοχευμένο σκορ είναι οκτώ πόντοι περισσότεροι από το σκορ της προπορευόμενης ομάδας.
Παίκτες
Στο TBT έχουν συμμετάσχει αρκετοί νυν και πρώην παίκτες του ΝΒΑ, όπως ο Χακίμ Γουόρικ, ο Τζέισον Γουίλιαμς, ο Ντάντεϊ Τζόουνς, ο Μάικ Μπίμπι, ο Ρόιαλ Άιβι, ο Μάτ Μπόνερ και ο Μπράιαν Σκαλαμπρίνι. Η πρώην παίκτρια του WNBA, Νίκι Τίσλεϊ έπαιξε στο τουρνουά του 2014. Το τουρνουά του 2018 περιελάμβανε την επιστροφή του Γκρεγκ Όντεν, ο οποίος έπαιξε τελευταία στο CBA, κατά τη διάρκεια της σεζόν 2015-16. Το τουρνουά του 2019 αναμενόταν να είναι το πρώτο που θα διέθετε μία ενεργή γυναίκα επαγγελματία. Η Μέγκαν Γκούσταφσον, η οποία είχε κοπεί από τους Ντάλας Γουίνγκς, πριν από τη σεζόν 2019 του WNBA, είχε προγραμματιστεί να παίξει για τους Iowa United, μία ομάδα αποτελούμενη κυρίως από αποφοίτους από τα τέσσερα πολιτειακά κολέγια της NCAA Division I. Ωστόσο, εξαιτίας έξαρσης τραυματισμών στην ομάδα στις αρχές της σεζόν, οι Γουίνκς την υπέγραψαν ξανά στα μέσα Ιουνίου, αποκλείοντας την από το TBT.
Η Λαίδη και ο Αλήτης
Λίστα κομματιών
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
The Basketball Tournament
Παίκτες
Πολλές ομάδες διαθέτουν επαγγελματίες παίκτες που επανασυνδέονται υπό ένα κολεγιακό ή πανεπιστημιακό όνομα, με ομάδες που εκπροσωπούν το Αρκάνσας, το Μπράντλεϊ, το Σινσινάτι, το Τζόρτζταουν, το Άιοβα Στέιτ, το Κάνσας Στέιτ, το Μαρκέτ, το Μιλγουόκι, το Νοτρ Νταμ, το Οχάιο Στέιτ, το Σέτον Χολ και πολλά άλλα. Οι ομάδες έχουν λάβει οπαδική υποστήριξη από ενεργούς παίκτες του NBA, όπως ο Κάιλ Λάουρι.