cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καλβαντός (νομός)
Τουρισμός
Στη Μπαγιέ βρίσκεται η διάσημη «Ταπετσαρία της Μπαγιέ», ένα κεντημένο ύφασμα μήκους περίπου 70 μέτρων και ύψους 50 εκατοστών που απεικονίζει τα γεγονότα που οδήγησαν στην κατάκτηση της Αγγλίας από τους Νορμανδούς και τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή, μετέπειτα βασιλιά της Αγγλίας, που κορυφώθηκαν με τη μάχη του Χέιστινγκς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορμανδία Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Γελένα Σκέρλιτς Κόροβιτς
Η Γελένα Σκέρλιτς Κόροβιτς (Σερβικά: Јелена Скерлић Ћоровић), (16 Οκτωβρίου 1887 - 16 Φεβρουαρίου 1960) ήταν Σέρβα συγγραφέας, μεταφράστρια, κριτικός λογοτεχνίας και καθηγήτρια της γαλλικής γλώσσας. Ήταν η αδελφή του λογοτεχνικού ιστορικού και κριτικού Γιόβαν Σκέρλιτς και η σύζυγος του ιστορικού Βλαντιμίρ Κόροβιτς.
Βιογραφία
Η Κόροβιτς γεννήθηκε το 1887 στο Βελιγράδι της τότε Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας από μια εύπορη οικογένεια. Οι γονείς της ήταν η Περσίντα και ο Μίλος Σκέρλιτς. Ο αδερφός της ήταν ο Γιόβαν Σκέρλιτς, ένας σημαντικός Σέρβος λογοτεχνικός κριτικός. Η μητέρα της Κόροβιτς, Περσίντα Σκέρλιτς, η οποία πέθανε το 1893, ήταν αφοσιωμένη στα παιδιά και την οικογένειά της και είχε μεγάλη επιρροή σε αυτά, ενθαρρύνοντάς τους να μάθουν και να σπουδάσουν.
Η οικογένεια Κόροβιτς άλλαζε αρχικά τον τόπο διαμονής τους συχνά, ζώντας στο Σεράγεβο (1910-1914), στη Μπάνια Λούκα (1914-1917) και στο Ζάγκρεμπ, Ντουμπρόβνικ και Μόσταρ (1917-1919). Το 1919 που επέστρεψαν στο Βελιγράδι ο Βλαντιμίρ Κόροβιτς έγινε μόνιμος καθηγητής στο Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Κατά την περίοδο 1920-1922, η Κόροβιτς εργάστηκε ως δασκάλα Γαλλικών σε ένα Γυμνάσιο στο Βελιγράδι.
Η Κόροβιτς αναδιαμόρφωσε το διαμέρισμά της σε σαλόνι, όπου η ελίτ της περιόδου του μεσοπολέμου συγκεντρώνοταν κάθε Τρίτη για να συζητήσουν τη λογοτεχνία, την ιστορία, τον πολιτισμό και τα τρέχοντα γεγονότα.
Η Κόροβιτς πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 1960 στο σπίτι της στο Βελιγράδι.
Συγγραφικό έργο
Η Κόροβιτς μετέφρασε έργα από τα Γαλλικά, Ρωσικά και Αγγλικά στα Σερβικά. Από τα γαλλικά και τα ρωσικά μετέφρασε κυρίως μυθιστορήματα και διηγήματα, όπως τα έργα των Ιουλίου Βερν, Ανατόλ Φρανς, Γκι ντε Μοπασάντ, Αντρέ Τεριέ, Αλφόνς Νταντέ, Κλοντ Φαρέρ και άλλους. Μεταξύ των αγαπημένων της Ρώσων συγγραφέων ήταν οι Φιοντόρ Ντοστογέφσκι και ο Μαξίμ Γκόρκι. Η Κόροβιτς δημοσιεύσε επίσης και δικά της πρωτότυπα έργα, συμπεριλαμβανομένων των Srpski književni glasnik, Narod, Bosanska vila, Knji Knevni jug, Prilozima za književnost, jezik, istoriju i folklor και Politika.
Το 1932, δημοσίευσε μια λογοτεχνική ανάλυση της ποίησης του Ομάρ Καγιάμ συνοδευόμενη από μια προσαρμογή εννέα Ρουμπαγιάτ με βάση τη μετάφραση του Έντουαρντ Φιτζέραλντ, μαζί με έναν δεύτερο τόμο που περιείχε εβδομήντα πέντε Ρουμπαγιάτ, το οποίο προσαρμόστηκε από τη γαλλική μετάφραση του πρωτότυπου. Έγραψε μια σειρά άρθρων για τους Μίλοβαν Γκλίσιτς, Μπόγκνταν Πόποβιτς και Πάβλε Πόποβιτς, καθώς και αυτοβιογραφικά βιβλία της παιδικής της ηλικίας.
Προς το τέλος της ζωής της, η Κόροβιτς εργάστηκε κυρίως για τα απομνημονεύματα της (Život među ljudima) τα οποία περιελάμβανε μαρτυρίες για τον σύζυγό της Βλαντιμίρ Κόροβιτς, τον αδελφό της Γιόβαν Σκέρλιτς και τους φίλους της Ισαντόρα Σέκουλιτς, Ντεσάνκα Μαξίμοβιτς, Μπρανίσλαβ Νούσιτς, Νικολά Πάσιτς, καθώς και άλλοι σύγχρονοι. Αρκετές μεταφράσεις και ημιτελή απομνημονεύματα της παρέμειναν αδημοσίευτες μετά το θάνατό της
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς
Balkan News
Η Balkan News (Βαλκανικά Νέα) ήταν καθημερινή αγγλόφωνη εφημερίδα της Θεσσαλονίκης για την Βρετανική Δύναμη Θεσσαλονίκης που πολεμούσε στο μακεδονικό Μέτωπο.
Εκδόθηκε για πρώτη φορά το Νοέμβριο του 1915 και η αποχαιρετιστήρια, τελευταία έκδοση της δημοσιεύτηκε στις 10 Μαΐου 1919. Περιείχε ειδήσεις για τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο από όλα τα μέτωπα, με βάση κυρίως τις ραδιοφωνικές ειδήσεις. Κυρίαρχη θέση στην εφημερίδα είχαν τα νέα που αφορούσαν τα Βαλκάνια, την Αυστρία και τη Ρωσία. Επίσης υπήρχε διαφήμιση από ντόπιους και μια στήλη που έγραφε κάθε εβδομάδα ο Χάρι Κόλινσον Όουεν με το ψευδώνυμο "Κομιτατζί".
Αρχικά η εφημερίδα είχε 4 σελίδες. Στα μέσα του 1918 η εφημερίδα είχε μειωθεί σε 2 σελίδες ανά τεύχος και περιείχε σχεδόν αποκλειστικά τα νέα του πολέμου, με λίγες διαφημίσεις. Η εφημερίδα τυπωνόταν σε χαρτί κακής ποιότητας. Τα αντίγραφα είναι πλέον σπάνια, και τα αντίγραφα που φυλάσσονται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη και το Αυτοκρατορικό Πολεμικό Μουσείο είναι ανολοκλήρωτα.
Αναφορές στα απομνημονεύματα
Η Balkan News αναφέρεται συχνά στο έργο "Θεσσαλονίκη και Μετά", του συγγραφέα της εφημερίδας Χάρι Κόλινσον Όουεν.
Σύμφωνα με τον Σάιριλ Φωλς, ήταν μια "από τις καλύτερες στρατιωτικές εφημερίδες της εποχής του πολέμου"
Στη "μακεδονική Εκστρατεία", ο Λουίτζι Βιλάρι, ιταλός αξιωματικός επίτροπος που συνεργάστηκε με τις διάφορες σχετικές Εντολές στην Ανατολή, έγραψε ότι ""Οι Βρετανοί είχαν μόνο μια εφημερίδα, τα Βαλκανικά Νέα (Balkan News), σε αρχισυνταξία του Κ. Κόλινσον Όουεν. Ήταν καθαρά στρατιωτική εφημερίδα, περιέχοντας τα νέα της ημέρας και μερικά ειδικά άρθρα. Ήταν καλογραμμένη, φωτεινή, γεμάτη από υγιεινό κέφι και πνεύμα και εντελώς ελεύθερη από τις τοπικές πολιτικές τάσεις — σε αντίθεση με τις γαλλικές εφημερίδες, ποτέ δεν προσπάθησε να δημιουργήσει άσχημα συναισθήματα μεταξύ των Συμμάχων".
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ελλάδα
Καταρίνα Μίλοβουκ
Η Καταρίνα Μίλοβουκ (Σερβικά: Катарина_Миловук) (Νόβι Σαντ, 28 Αυγούστου 1844 - Βελιγράδι, 27 Σεπτεμβρίου 1913), ήταν Σέρβα εκπαιδευτικός και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών. Ήταν η διευθύντρια και λέκτορας του πρώτου ιδρύματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της Ανώτερης Γυναικείας Σχολής στο Βελιγράδι, το 1863–1893 και επίσης συμμετείχε στην οργάνωση και το έργο της Ανώτατης Σερβικής Σχολής Γυναικών στη Θεσσαλονίκη. Ήταν μία από τις ιδρύτριες της Γυναικείας Εταιρείας του Βελιγραδίου και ιδρύτρια της Γυναικείας Μουσικής Εταιρείας.
Βιογραφία
250px|thumb|Το κτίριο της Ανώτατης Σχολής Γυναικών στο Βελιγράδι. Χτίστηκε το 1860 και κατεδαφίστηκε το 1930 Η Μίλοβουκ διορίστηκε διευθύντρια του τότε νεοσύστατου Γυμνάσιου Θηλέων στο Βελιγράδι το 1863 σε ηλικία 19 ετών. Αυτό ήταν το πρώτο ίδρυμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης για τις γυναίκες στη Σερβία, και το μόνο μέχρι το 1891: Η εκπαίδευση περιλάμβανε πρώτα ένα τριετές πρόγραμμα, που στη συνέχεια πρόσφερε μια εκπαίδευση τεσσάρων χρόνων το 1866, πέντε το 1879, και έξι το 1886, και επικεντρώθηκε κυρίως ως εκπαιδευτικό κολέγιο για γυναίκες δασκάλες στο εθνικό εκπαιδευτικό σύστημα.
Υποστήριξε την εισαγωγή παιδαγωγικής και μεθοδολογίας, καθώς και τη μελέτη γλωσσών στα σχολεία. Ήταν συγγραφέας βιβλίων που χρησιμοποιήθηκαν στη διδασκαλία της παιδαγωγικής και της μεθοδολογίας. Με την επιμονή της, σχηματίστηκε σχολική χορωδία. Έχει μεταφράσει από ρωσικά, γαλλικά, γερμανικά και αγγλικά.
250px|thumb|Τα μέλη της γυναικείας ένωσης του Βελιγραδίου, 1894 Στα μέσα του 19ου αιώνα, οι ιδέες της Δυτικής Ευρώπης για τα δικαιώματα των γυναικών άρχισαν να εξαπλώνονται μεταξύ των αστικών μεσαίων τάξεων στη Σερβία, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην παροχή υψηλότερης γνώσης στις γυναίκες για να τις καταστήσουν κατάλληλες ως μητέρες-δασκάλες και πνευματικές συνεργάτιδες των συζύγων τους. Το 1875, η Μίλοβουκ ίδρυσε την πρώτη γυναικεία οργάνωση στη Σερβία: την Ένωση γυναικών του Βελιγραδίου, η οποία επρόκειτο να είναι η κυρίαρχη γυναικεία οργάνωση στη Σερβία μέχρι την ίδρυση της Σερβικής αδελφότητας το 1903. Η Ένωση επικεντρώθηκε κυρίως σε ανθρωπιστικά θέματα βοηθώντας φτωχές γυναίκες και παιδιά, ιδίως ορφανά του πολέμου.
Ακτιβισμός
Ήταν η πρώτη γυναίκα στη Σερβία που, το 1897, ζήτησε να συμπεριληφθεί στον κατάλογο των ψηφοφόρων. Το αίτημά της απορρίφθηκε από το Ακυρωτικό Δικαστήριο, με μία ψήφο κατά, αλλά δεν παραιτήθηκε και το 1900 έστειλε αίτημα στον βασιλιά Αλεξάνταρ Ομπρένοβιτς να επιτρέψει στις γυναίκες να ψηφίσουν. Απορρίφθηκε ξανά. Είναι ενδιαφέρον γεγονός ότι η Κοινωνική-Πολιτική Ένωση Γυναικών ιδρύθηκε στο Λονδίνο μόλις τέσσερα χρόνια αργότερα.
Τον Ιούλιο του 1913, δύο μήνες πριν από το θάνατό της, η Μίλοβουκ ήταν μια από τους ομιλητές στο Συνέδριο της Διεθνούς Συμμαχίας για τα Δικαιώματα Ψήφου των Γυναικών στη Βουδαπέστη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι εκπαιδευτικοί
Μεγάλη Γότιστα Ιωαννίνων
Η Μεγάλη Γότιστα είναι ορεινό χωριό, χτισμένο στις πλαγιές του όρους Λάκμος, σε υψόμετρο 940μ. και μόλις 35χλμ. από την πρωτεύουσα του νομού τα Ιωάννινα. Τα κοντινότερα χωριά είναι η Μικρή Γότιστα σε απόσταση 1χλμ. και η Κράψη στα 8χλμ. από το χωριό.
Πληθυσμός
Με βάση την τελευταία απογραφή του 2011 στο χωριό ζουν 166 μόνιμοι κάτοικοι ενώ το καλοκαίρι ο αριθμός των κατοίκων υπερβαίνει τους 500. Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η  κτηνοτροφία (κυρίως πτηνοτροφία – χοιροτροφία), οι γεωργικές καλλιέργειες, η μελισσοκομία, η αμπελουργία και διάφορες άλλες εποχιακές εργασίες (εργάτες, ξυλοκόποι, κ.λπ).
Διοικητική διαίρεση
Η Μεγάλη Γότιστα υπάγεται από την 1/1/2011 στο Δήμο Μετσόβου και πιο συγκεκριμένα στη Δημοτική Ενότητα Εγνατίας, σύμφωνα με το σχέδιο διοικητικής δομής του προγράμματος «Καλλικράτης.
Αξιοθέατα
Η βρύση του Παλάσκα, συγκρότημα βρυσών με γέφυρα και καλντερίμια στο σημείο που υπήρχε το σπίτι του ναυάρχου Παλάσκα.
Βρύση Συρράκου, στην κορυφή του χωριού υπάρχει ένα σύνολο βρυσών με πλακόστρωτο περιβάλλοντα χώρο.
Λιθόκτιστη πλατεία ο «Κόρακας», εκεί βρίσκεται διώροφο πέτρινο κτίριο που κατά τον 18ο και 19ο αιώνα στεγαζόταν το σχολείο και το σχολαρχείο του χωριού, τώρα εκεί στεγάζεται το κοινοτικό καφενείο, ο κοινοτικός ξενώνας, το ιατρείο και προσεχώς λαογραφικό διαδραστικό μουσείο.
Νεροτριβή-Μαντάνια-Νερόμυλος, το συγκρότημα αυτό βρίσκεται στα νότια του χωριού, έχει αναπαλαιωθεί και έχει τεθεί σε λειτουργία το 2015.
Ναός των Αγίων Αποστόλων, η κεντρική εκκλησία του χωριού, οι τοιχογραφίες του ιερού χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα.
Λίγο πριν τη σμίξη των δύο ποταμών της Μπαλντούμας βρίσκεται το Γεφύρι της Κυράς, τρίτοξο γεφύρι του 17ου αιώνα που σώζονται μόνο τα δύο τόξα του, είναι ιδιαίτερο μνημείο καθώς η αρχιτεκτονική του έχει έντονο οθωμανικό στοιχείο. Η στρατιωτική γέφυρα της Μπαλντούμας η οποία ήταν η μόνη διάβαση του Αράχθου της παλιάς εθνικής οδού Ιωαννίνων-Θεσσαλονίκης, η γέφυρα βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς στον Δευτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά στήθηκε ξανά από τον Ελληνικό στρατό.
Η αερογέφυρα του Αράχθου της Εγνατίας Οδού είναι η μεγαλύτερη όλης της Εγνατίας. Η Αγία Παρασκευή, ένα μικρό παρεκκλήσι χτισμένο με ξερολιθιά του 16ου αιώνα βρίσκεται πιο πάνω από τη Γέφυρα της Κυράς.
Υπηρεσίες
Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
11ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού
Το 11ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού (γαλλικά: Le 11e arrondissement de Paris ) είναι ένα από τα 20 διαμερίσματα της πρωτεύουσας της Γαλλίας. Η περιοχή συνήθως αναφέρεται ως Ενδέκατο.
Το διαμέρισμα, που ονομάζεται επίσημα και Ποπενκούρ, βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Σηκουάνα και είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές του Παρισιού.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το 11ο διαμέρισμα βρίσκεται στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα. Συνορεύει στα ανατολικά με το 20ό διαμέρισμα, στα δυτικά με το 10ο και το 3ο, στα βόρεια με το 19ο και στα νότια με το 12ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού.
Η έκταση του διαμερίσματος είναι 3,67 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Περιγραφή
μικρογραφία|350x350εσ|Χάρτης του 11ου διαμερίσματος μικρογραφία|350x350εσ|Συγκοινωνία: [[Μετρό Παρισιού|Μετρό και Προαστιακός]] Το 11ο διαμέρισμα είναι μια μοντέρνα και ποικιλόμορφη περιοχή. Στα δυτικά βρίσκεται η Πλας ντε λα Ρεπυμπλίκ (πλατεία Δημοκρατίας), η οποία συνδέεται με την πλατεία της Βαστίλης, στα ανατολικά, με την εκτεταμένη, δεντρόφυτη λεωφόρο Ρισάρ-Λενουάρ, με τις μεγάλες αγορές και τα παιδικά πάρκα. Η πλατεία της Βαστίλης και η οδός Φωμπούρ Σαιντ Αντουάν είναι γεμάτες μοντέρνα καφέ, εστιατόρια και νυχτερινή ζωή και περιλαμβάνουν επίσης μια σειρά από μπουτίκ και γκαλερί. Η περιοχή Ομπερκάμπφ στα βόρεια είναι μια άλλη δημοφιλής περιοχή για νυχτερινή ζωή. Στα ανατολικά υπάρχουν περισσότερες κατοικίες, ενώ οι περιοχές γύρω από το Μπουλβάρ Βολταίρ και τη λεωφόρο Παρμεντιέ είναι χώροι συνάντησης για την τοπική κοινότητα. Τα τελευταία χρόνια αυτή η περιοχή έχει αναδειχθεί ως μία από τις πιο μοντέρνες περιοχές του Παρισιού.
Στις 13 Νοεμβρίου 2015, ήταν ο τόπος των τρομοκρατικών επιθέσεων που άφησαν 132 νεκρούς.
Ιστορικά στοιχεία
Τον 18ο και 19ο αιώνα, το 11ο διαμέρισμα του Παρισιού ήταν μια βιομηχανική περιοχή με εργοστάσια και εργατικές κατοικίες. Δεν υπήρχε ποτέ πρόθεση να χτιστούν μνημεία εκτός από τις τοπικές εκκλησίες. Έτσι, υπάρχουν λίγα αξιοθέατα.
Μόνο στα μέσα της δεκαετίας του 2000 άρχισαν να μετακινούνται νέοι Παριζιάνοι στο 11ο διαμέρισμα κυρίως επειδή τα διαμερίσματα ήταν λιγότερο ακριβά εκεί από ό, τι σε άλλες περιοχές του Παρισιού. Με αυτήν την εισροή, τα εστιατόρια και τα μπαρ πολλαπλασιάστηκαν σε δύο περιοχές, κατά μήκος και στα βόρεια της οδού Ροκέτ και γύρω από την οδό Ομπερκάμπφ. Υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια και μπαρ που βρίσκονται σε πρώην εργοστάσια.
Δημογραφικά στοιχεία
Το 11ο διαμέρισμα έφθασε στον κορυφαίο πληθυσμό του το 1911, με 242.295 κατοίκους. Σήμερα, το διαμέρισμα είναι το πιο πυκνοκατοικημένο στο Παρίσι, συνοδευόμενο από μεγάλο όγκο επιχειρηματικής δραστηριότητας: 149.102 κάτοικοι, το οποίο αντιστοιχεί στο 6,8% του παρισινού πληθυσμού. Αυτό οδηγεί σε πυκνότητα πληθυσμού 40.627 κατοίκων ανά χμ² και 71.962 θέσεις εργασίας στην απογραφή του 1999.
Είναι το πιο πυκνοκατοικημένο διαμέρισμα του Παρισιού και μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές στον κόσμο. Ο πληθυσμός του διαμερίσματος είναι νέος και, πάνω από τον μέσο όρο, ακαδημαϊκά μορφωμένος. Αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο κατά μήκος του καναλιού Σαιν-Μαρτέν, που θεωρείται η κατοικημένη περιοχή των bobos, καλλιτεχνών και δημιουργικών ανθρώπων.
Συνοικίες
μικρογραφία|331x331εσ|Οι 4 συνοικίες του 11ου διαμερίσματος Κάθε ένα από τα 20 διαμερίσματα του Παρισιού χωρίζεται σε 4 συνοικίες. Οι 4 συνοικίες του 11ου διαμερίσματος:
Σύμφωνα με την επίσημη αρίθμηση των συνοικιών του Παρισιού, οι συνοικίες του 11ου διαμερίσματος έχουν τους αριθμούς από 41 έως 44.
Σημεία ενδιαφέροντος
μικρογραφία|250x250εσ|Η Πλας ντε λα Ρεπυμπλίκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
11 Κατηγορία:Παρίσι
Ajax (προγραμματισμός)
Η Ajax (επίσης AJAX συντομογραφία για "Ασύγχρονη JavaScript και XML") είναι ένα σύνολο από Web development τεχνικές που χρησιμοποιούν πολλές τεχνολογίες του διαδικτύου από την πλευρά του πελάτη για να δημιουργήσουν ασύγχρονες Web εφαρμογές. Με Ajax, οι Web εφαρμογές μπορούν να στέλνουν και να ανακτούν δεδομένα από έναν διακομιστή(server) ασύγχρονα (τρέχοντας στο παρασκήνιο), χωρίς να παρεμβαίνουν στην εμφάνιση και τη συμπεριφορά της υπάρχουσας σελίδας. Με την αποσύνδεση του επιπέδου των δεδομένων που έχουν την δυνατότητα αλλαγής από το επίπεδο παρουσίασης της σελίδας, η Ajax επιτρέπει σε Web σελίδες, και κατ' επέκταση σε Web εφαρμογές, να αλλάζουν το περιεχόμενο τους δυναμικά, χωρίς να χρειάζεται να φορτωθεί εκ νέου ολόκληρη η σελίδα. Στην πράξη, οι σύγχρονες εφαρμογές συνήθως χρησιμοποιούν JSON, αντί για XML, λόγω των  πλεονεκτημάτων του JSON που υπάρχουν εκ φυσικού στην JavaScript.
Η Ajax δεν είναι μια ενιαία τεχνολογία, αλλά μάλλον μια ομάδα τεχνολογιών. Η HTML και η CSS μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό για να επισημάνουν και να δώσουν ειδικό στυλ στις πληροφορίες. Η ιστοσελίδα μπορεί στη συνέχεια να τροποποιηθεί με την JavaScript για εμφανίζει δυναμικά – και να επιτρέπει στο χρήστη να αλληλοεπιδρά με τα νέα στοιχεία. Το ενσωματωμένο XMLHttpRequest αντικείμενο εντός της JavaScript χρησιμοποιείται συνήθως για να εκτελέσει την Ajax στις ιστοσελίδες επιτρέποντας σε ιστοσελίδες να φορτώσουν το περιεχόμενο τους πάνω στην οθόνη, χωρίς να ανανεώσουν τη σελίδα. Η Ajax δεν είναι μια νέα τεχνολογία, ή κάποια διαφορετική γλώσσα, αλλά υπάρχουσες τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται με νέους τρόπους.
Ιστορία
Στις αρχές με τα μέσα της δεκαετίας του 1990, οι περισσότερες Web ιστοσελίδες βασίζονται σε πλήρεις HTML κώδικα σελίδες. Κάθε ενέργεια του χρήστη απαιτεί μια εντελώς νέα σελίδα να φορτωθεί από τον διακομιστή. Αυτή η διαδικασία ήταν αναποτελεσματική, όπως φαίνεται και από την εμπειρία του χρήστη: όλο το περιεχόμενο της σελίδας που εξαφανίστηκε και, στη συνέχεια, η νέα σελίδα που εμφανίστηκε ξανά. Κάθε φορά που το πρόγραμμα περιήγησης φόρτωνε ξανά μια σελίδα, επειδή υπήρχε μια μικρή αλλαγή, όλο το περιεχόμενο έπρεπε να σταλεί εκ νέου, παρόλο που μόνο μερικές από τις πληροφορίες είχαν αλλάξει. Αυτό τοποθετούσε επιπλέον φόρτο στον server και έκανε το εύρος ζώνης να είναι ένας περιοριστικός παράγοντας στις επιδόσεις.
Το 1996, το iframe tag εισήχθη από τον Internet Explorer, ως το αντικείμενο στοιχείο, που μπορεί να φορτώσει ή να φέρει το περιεχόμενο της σελίδας ασύγχρονα. Το 1998, το Microsoft Outlook Web App, και η ομάδα του ανέπτυξε το concept πίσω από το XMLHttpRequest scripting αντικείμενο. Το οποίο εμφανίστηκε ως XMLHTTP στη δεύτερη έκδοση της MSXML βιβλιοθήκης, η οποία συνόδευε τον Internet Explorer 5.0, τον Μάρτιο του 1999.
Η λειτουργικότητα του XMLHTTP ActiveX ελέγχου στον IE 5 αργότερα υλοποιήθηκε από τον Mozilla, το Safari, το Opera και άλλα προγράμματα περιήγησης, ως το XMLHttpRequest JavaScript αντικείμενο. Η Microsoft υιοθέτησε το μοντέλο του XMLHttpRequest από τον Internet Explorer 7. Η ActiveX έκδοση υποστηρίζεται ακόμη στον Internet Explorer, αλλά όχι στον Microsoft Edge. Η χρησιμότητα αυτών των HTTP αιτήσεων που γίνονται στο προσκήνιο και των ασύγχρονων τεχνολογιών Web παρέμεινε αρκετά ασαφής, μέχρι που άρχισαν να εμφανίζονται σε μεγάλη κλίμακα διαδικτυακές εφαρμογές, όπως το Outlook Web App (2000) και το Oddpost (2002).
Η Google έκανε μια μεγάλη ανάπτυξη των προτύπων-που χρησιμοποιούνταν, όπως η cross browser Ajax με το Gmail (2004) και το Google Maps (2005). τον Οκτώβριο του 2004 το Kayak.coms είχε μια δημόσια beta έκδοση από τις πρώτες μεγάλης κλίμακας e-commerce χρήσεις που εκείνη την εποχή από αυτό που οι προγραμματιστές ονόμαζαν "το xml http πράγμα". Αυτό αύξησε το ενδιαφέρον για την AJAX μεταξύ των προγραμματιστών του διαδικτύου (web developers).
Ο όρος Ajax δημοσίως χρησιμοποιήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2005, από τον Jesse James Garrett σε ένα άρθρο με τίτλο Ajax: Μια Νέα Προσέγγιση για Web Εφαρμογές, που βασίζεται στις τεχνικές που χρησιμοποιούνται στις σελίδες του Google.
Στις 5 Απριλίου 2006, το World Wide Web Consortium (W3C) κυκλοφόρησε το πρώτο σχέδιο προδιαγραφής για το XMLHttpRequest αντικείμενο, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει ένα επίσημο πρότυπο Web. Το πιο πρόσφατο προσχέδιο του XMLHttpRequest αντικειμένου δημοσιεύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2014.
Τεχνολογίες
δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ|Το συμβατικό μοντέλο για μια [[Διαδικτυακή εφαρμογή|Web Εφαρμογή σε σχέση με μια εφαρμογή που χρησιμοποιεί Ajax]] Ο όρος Ajax έχει έρθει να αντιπροσωπεύσει μια ευρεία ομάδα των τεχνολογιών Web που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να φτιάξουν μια Web εφαρμογή που επικοινωνεί με ένα διακομιστή στο παρασκήνιο, χωρίς να παρεμβαίνει με την τρέχουσα κατάσταση της σελίδας. Στο άρθρο που επινοήθηκε ο όρος Ajax, ο Jesse James Garrett εξήγησε ότι οι ακόλουθες τεχνολογίες ενσωματώνονται:
Τζον Τένιελ
Ο Σερ Τζον Τένιελ (αγγλικά: Sir John Tenniel, 28 Φεβρουαρίου 1820 - 25 Φεβρουαρίου 1914) ήταν Άγγλος εικονογράφος, κωμικός γραφίστας και γελοιογράφος του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Το 1893, έγινε Σερ, για τα καλλιτεχνικά τους επιτεύγματα. Ο Τένιελ, μνημονεύεται κυρίως για τη δουλειά του στο περιοδικό Punch, στο οποίο εργάστηκε για πάνω από 50 χρόνια. Ιδιαίτερα γνωστός είναι επίσης και για την εικονογράφησή του στα έργα της παιδικής λογοτεχνίας Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων (1865) και Μες στον καθρέφτη και τι βρήκε η Αλίκη εκεί (1871), του Λούις Κάρολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι γελοιογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι εικονογράφοι
Ajax (προγραμματισμός)
Τεχνολογίες
Οι Ασύγχρονες HTML και HTTP (AHAH) περιλαμβάνουν τη χρήση XMLHTTPRequest για να ανακτήσουν (X)HTML θραύσματα, τα οποία στη συνέχεια εισάγονται απευθείας στην Web σελίδα.
JavaScript παράδειγμα
Ένα παράδειγμα από μια απλή Ajax αίτηση χρησιμοποιώντας τη μέθοδο GET, γραμμένη στη JavaScript.
pare-ta dedomena-ajax.js: Σε πολλούς προγραμματιστές δεν αρέσει η σύνταξη που χρησιμοποιείται στο XMLHttpRequest αντικείμενο, για αυτό κάποιες από τις παρακάτω λύσεις έχουν δημιουργηθεί.
jQuery παράδειγμα
Η δημοφιλής βιβλιοθήκη της JavaScript, η jQuery έχει εφαρμόσει αφαιρέσεις που επιτρέπουν στους προγραμματιστές να χρησιμοποιούν την Ajax πιο εύκολα. Αν και εξακολουθεί να χρησιμοποιεί την XMLHttpRequest στο παρασκήνιο, ακολουθεί το ίδιο παράδειγμα όπως παραπάνω, με χρήση της "ajax" μεθόδου.
Η jQuery υλοποιεί επίσης μια "πάρει" μέθοδο, η οποία επιτρέπει στον ίδιο τον κώδικα να γραφεί πιο συνοπτικά.
Fetch (φέρε) παράδειγμα
Το Fetch είναι ένα νέο ήδη υπάρχον JavaScript API. Αν και δεν υποστηρίζεται από όλους τους browsers, κερδίζει γρήγορα έδαφος ως πιο δημοφιλής τρόπος για να εκτελέσει κάποιος μια Ajax αίτηση. Σύμφωνα με την Google Developers Τεκμηρίωση, η "μεθοδος get το καθιστά ευκολότερο να κάνει κάποιος web αιτήσεις και να λάβει απαντήσεις σε σχέση με το παλαιότερο XMLHttpRequest". Όπως είδαμε παραπάνω, η μεθοδος get βασίζεται πάνω στις JavaScript υποσχέσεις.
Αναφορές
Κατηγορία:Ορολογία του Διαδικτύου
Γιάννης Κουκουράκης
Ο Γιάννης Κουκουράκης είναι Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (2005-2008).
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις στα Χανιά. Μέχρι τη Δ' Δημοτικού έμενε στην Αθήνα, ενώ αργότερα επέστρεψε στη γενέτειρά του για να ολοκληρώσει το λύκειο. Τελειώνοντας το σχολείο, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου ξεκίνησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, στο τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων από όπου και αποφοίτησε τέσσερα χρόνια μετά. Στο τέταρτο έτος των σπουδών του αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική. Έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου πέρασε και ξεκίνησε τις σπουδές του.
Η πρώτη του εμφάνιση ως ηθοποιός ήταν στον κινηματογράφο το 2005 στην κωμωδία Η γυναίκα είναι σκληρός άνθρωπος. Το 2006 έκανε μία σύντομη εμφάνιση στη δραματική σειρά Μωβ-Ροζ στον ANT1 ενώ το 2008 έπαιξε σε μία ιστορία της σειράς Σε είδα. Την περίοδο 2008-2009 επιλέχθηκε από τον σκηνοθέτη Αλέξανδρο Πανταζούδη για έναν από τους βασικούς ρόλους στην κοινωνική σειρά Χαρά Αγνοείται. Εκεί υποδύθηκε τον Σπύρο Δημόπουλο τον σύντροφο της εξαφανισμένης Χαράς. Το 2011 εμφανίστηκε στην ταινία μικρού μήκους Το γάλα. Μέσα στα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε κυρίως με το θέατρο λαμβάνοντας μέρος σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις.
Τη σεζόν 2014 Τρίχες στο ANT1  Το 2015 εντάχθηκε στο πρωταγωνιστικό καστ του τρίτου κύκλου της καθημερινής σειράς του ANT1 Μπρούσκο στον ρόλο του Αλέξη Γριβάκη. Παρέμεινε στη σειρά και κατά τη διάρκεια του τέταρτου κύκλου της μέχρι και το 2017. Την επόμενη σεζόν έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά Κάτι Χωρισμένα Παλικάρια. Το 2019 έπειτα από casting παίρνει τον ρόλο του Κωνσταντή Σεβαστού στη δραματική σειρά εποχής του ANT1 Άγριες Μέλισσες  που άλλαξε τα δεδομένα στην ελληνική μυθοπλασία.Τη σεζόν 2022-2023 συμμετέχει στη σειρά Μαύρο Ρόδο του Mega στο ρόλο του Βίκου.Τη σεζόν 2023-2024 σειρά Η παραλία του ΕΡΤ1
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Χιμπακούσα
δεξιά|μικρογραφία|Μια χιμπακούσα της Χιροσίμα. Τα ίχνη στο σώμα της είναι από το κιμονό που φορούσε κατά την ώρα της επίθεσης. Η λέξη χιμπακούσα (ιαπωνικά: 被爆者, γράφεται και ως 被曝者 - η λέξη σημαίνει άτομο που έχει επηρεαστεί από μια βόμβα ή άτομο που έχει επηρεαστεί από την έκθεση [σε μια βόμβα]) είναι ιαπωνική λέξη που γενικά περιγράφει τα άτομα που επηρεάστηκαν από τη ρίψη ατομικών βομβών στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι το 1945.
Περιγραφή
Η λέξη χιμπακούσα είναι ιαπωνική, γραμμένη αρχικά σε κάντζι. Ο όρος χιμπακούσα - ιαπ. 被爆者 (χι- 被 «επηρεασμένος» + μπακού- 爆 «βόμβα» + σα- 者 «άτομο») χρησιμοποιήθηκε και παλαιότερα στα ιαπωνικά για να περιγράψει κάθε θύμα βόμβας. Η χρήση της αυξήθηκε καθώς χρησιμοποιείται ως ορισμός για τα θύματα της ρίψης ατομικών βομβών στην Ιαπωνία από τον αμερικανικό στρατό στις 6 και 9 Αυγούστου 1945.
Τα αντιπυρηνικά κινήματα και σύνδεσμοι, μεταξύ άλλων αυτά των χιμπακούσα, εξάπλωσαν τον όρο για να συμπεριλάβουν κάθε άμεσο θύμα πυρηνικής καταστροφής, συμπεριλαμβανομένων αυτών της πυρηνικής καταστροφής στη Φουκουσίμα. Έτσι προτιμούν τον όρο 被曝者 (αλλάζουν τον χαρακτήρα 爆 μπακού με τον χαρακτήρα 曝 που μεταγράφεται επίσης ως μπακού και σημαίνει «έκθεση») ή «άτομο που επηρεάστηκε από την έκθεση», εννοώντας τα «άτομα που επηρεάστηκαν από πυρηνική έκθεση». Ο ορισμός τείνει να υιοθετηθεί από το 2011.
Ο δικαστικός όρος του χιμπακούσα αποδίδεται σε συγκεκριμένα άτομα, κυρίως από την ιαπωνική κυβέρνηση.
Μουσείο ενδυματολογίας Καστοριάς
thumb|right|220px|Το αρχοντικό των [[Αδελφοί Εμμανουήλ|αδελφών Εμμανουήλ (1750) σήμερα στεγάζει το Μουσείο ενδυματολογίας Καστοριάς]]
Στη συλλογές, σήμερα, συμπεριλαμβάνονται ανδρικές, γυναικείες ακόμα και παιδικές ενδυμασίες καθώς και ζώνες, πόρπες, κάλτσες κ.α. thumb|right|250px|Πρώτος από δεξιά ένας μαθητής του Γυμνασίου [[Καστοριάς από την Κλεισούρα το 1910 με παντελόνι γκολφ και καπέλο με τη κουκουβάγια. (Φωτ. αρχείο Λεωνίδα Παπάζογλου)]]
Παραπομπές
Κατηγορία: Μουσεία ενδυματολογίας
Το Εξπρές των Ζωντανών Νεκρών
Tο Εξπρές των Ζωντανών Νεκρών (πρωτότυπος τίτλος: 부산행, Busanhaeng) είναι μία νοτιοκορεατική zombie, αποκαλυπτική, θρίλερ ταινία τρόμου του 2016, σε σκηνοθεσία Γέον Σανγκ-χο. Το σενάριο γράφτηκε από τον Παρκ Γιουκ-σουκ. Πρωταγωνιστούν οι Γκονγκ Γιου, Γιουνγκ Γιου-μι και Μα Ντοκ-σεοκ. Η πλοκή της ταινίας εκτυλίσσεται σε ένα τρένο για το Μπούσαν, του οποίου οι επιβάτες επηρεάζονται όταν οι κάτοικοι της χώρας μετατρέπονται σε ζόμπι.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 16 Μαΐου του 2016, στο Φεστιβάλ Καννών. Στις 7 Αυγούστου του ίδιου χρόνου, έγινε η πρώτη κορεατική ταινία που κόβει πάνω 10 εκατομμύρια εισιτήρια. Επίσης, και οι κριτικές που έλαβε ήταν ως επί το πλείστον θετικές. Έπειτα από το The Crucible (2011), ο Γκονγκ Γιου και ο Γέον Σανγκ-χο, συνεργάζονται ξανά. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε από τον ίδιο σκηνοθέτη, ένα prequel κινουμένων σχεδίων.
Πλοκή
Ο Seok-woo ένας χωρισμένος χρηματιστής, που είναι πλήρως αφοσιωμένος με τη δουλειά του, παραμελεί την κόρη του Soo-an, η οποία θέλει να πάει στη μάνα της, στο Μπούσαν. Στο τρένο βλέπουν οι επιβάτες τα ακραία και βίαια γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στη χώρα. Από λάθος ο "ιός" μεταφέρεται και στο τρένο και αρχίζουν σιγά σιγά επιβάτες να μετατρέπονται σε ζόμπι. Στην αρχή ο Seok-woo ενδιαφερόταν μόνο για αυτόν και την κόρη του, σε αντίθεση με έναν συνεπιβάτη, ο οποίος είχε και τη γυναίκα του έγκυο.
Όσο περνά η ώρα, πραγματικός εαυτός όλων μέσα στο τρένο εμφανίζεται, με τον Seok-woo πλέον να προσπαθεί να βοηθήσει ανθρώπους που βοήθησαν ή απλά ήταν καλοί με αυτόν και την κόρη του. Όταν φτάνουν στο Ταεγιον, δεν περίμεναν ότι κι εκεί θα ήταν γεμάτο ζόμπι. Τελικά μία ομάδα που σώζεται επιστρέφει πίσω στα τρένα. Ο άντρας που τον βοήθησε, για να σωθεί αυτή η ομάδα, πεθαίνει και ορκίζεται ότι θα προσέχει τη γυναίκα του και το παιδί του. Η ταινία τελειώνει όταν πια έχουν βρει τρόπο να φύγουν, με τον Seok-woo να θυσιάζεται για να σώσει την κόρη του και την εγκυμονούσα γυναίκα, οι οποίες αργότερα περιθάλπονται από τον στρατό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Ταινίες με κορεατική γλώσσα Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες καταστροφής Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές ταινίες δράσης τρόμου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Next Entertainment World
Γουνοπούλες Αιτωλοακαρνανίας
Οι Γουνοπούλες ή Γουρουνοπούλες είναι τρεις πολύ μικρές ακατοίκητες νησίδες στον Πατραϊκό κόλπο και στη Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου - Αιτωλικού οι οποίες βρίσκονται βόρεια της νησίδας Παλαιοπόταμος και μέσα στην λιμνοθάλασσα Παλαιοποτάμου, μιας από τις έξι ενότητες που διαμορφώνουν τη λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου - Αιτωλικού. Στο εσωτερικό τους υπάρχουν πρωτογενείς αμμοθίνες, οι οποίες σχηματίστηκαν από άμμο που παρασύρθηκε από τους θαλάσσιους ανέμους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του Πατραϊκού κόλπου Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά
Σωτήρης Χρηστίδης
Ο Σωτήρης Χρηστίδης (1858 — 1940), ήταν ζωγράφος, λιθογράφος και εικονογράφος λαϊκών μυθιστορημάτων. thumb|275px|Σωτήρης Χρηστίδης - [[Μάχη Κιλκίς-Λαχανά|Μάχη του Κιλκίς]]
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1858. Σε ηλικία 20 χρόνων γράφεται διαδοχικά στην Ιατρική Σχολή Αθηνών και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, αλλά τα εγκαταλείπει και τα δύο και αρχίζει την επαγγελματική του σταδιοδρομία από το σχεδιαστήριο της Ελληνικής Εταιρείας Ορυχείων Λαυρίου. Την περίοδο αυτή γνωρίστηκε με τον Κάρολο Χάουπτ (1866 - 1937), από τον οποίο έμαθε την τέχνη της λιθογραφίας, και τον Δράκο (Δημήτριο) Παπαδημητρίου (1859 - 1940), από τον οποίο μυήθηκε στις εκδόσεις.
Το 1904, μετακόμισε στην Αθήνα, όπου εγκατέστησε το ατελιέ του. Εκεί σχεδίασε τις περίφημες εικονογραφίες του με θέμα τις μάχες των Βαλκανικών Πολέμων.
Η τέχνη του αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1938, με την έκθεση που οργάνωσε ο Δημήτρης Πικιώνης, αφιερωμένη «εις την τέχνη της ελληνικής παραδόσεως».
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Λιθογράφοι
Ευγένιος Πατέρας
Ο Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Ευγένιος Πατέρας γεννήθηκε στα Σέρβια το 1808 εκ πατρός Κωνσταντίνου Πατέρα και μητρός Βασιλικής. Ορφάνεψε νωρίς και τον πήρε στην προστασία του ο επίσκοπος Βενιαμίν Καρίπογλου. Διετέλεσε Επίσκοπος και αργότερα Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης από το 1849 έως το 1882. Υπήρξε ο πρώτος Μητροπολίτης κατά την αναβάθμιση της Επισκοπής Σερβίων και Κοζάνης σε Μητρόπολη το 1882 με πρά­ξη του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τρι­αρ­χεί­ου υ­πό τον Οι­κου­με­νι­κό Πα­τριά­ρχη Ιωακείμ Γ΄, η οποία υ­πή­χθη πλέ­ον α­πευ­θεί­ας στο Οι­κου­με­νι­κό Πα­τρι­αρ­χεί­ο. Διακρίθηκε ως αξιόλογος ιεράρχης με ιεραποστολικό ζήλο και δράση, ο οποίος βοήθησε στη διάδοση των γραμμάτων στην ευρύτερη περιοχή της Κοζάνης.
Η εποχή στην οποία έδρασε ο Μητροπολίτης υπήρξε μια εποχή δύσκολη για τον Ελληνισμό της περιοχής. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι ο Ευγένιος αναφέρει για τους Έλληνες της Κοζάνης ότι «οικούν ως πρόβατα εν μέσω λύκων», αφού οι συνεχείς εγκαταστάσεις των άγριων Κονιάρηδων Τούρκων (από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας) στις γύρω εύφορες περιοχές, ανάγκαζαν τους Έλληνες να καταφεύγουν στην Κοζάνη η οποία αποτελούσε μια νησίδα ελληνισμού μέσα στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία.
Εκκλησιαστική πορεία
Σπούδασε στο σχολείο της Κοζάνης και το 1825 μόλις 17-18 ετών χειροτονήθηκε διάκονος. Ως Αρχιμανδρίτης υπηρέτησε στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια ως εφημέριος στη Λειψία. Το 1849 με την παραίτηση του Βενιαμίν χειροτονήθηκε και τοποθετήθηκε Επίσκοπος Σερβίων και Κοζάνης.
Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης
Ο πρώτος ναός του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Κοζάνης, χτίστηκε το 1858 επί Επισκόπου Ευγενίου στην τοποθεσία Τρίδενδρο κοντά σε παλαιότερο ναό, αγνώστου χρονολογίας πρώτης κτίσεως και δίπλα σε αρχαίο βωμό. Για την οικοδόμησή του πρώτος ο Επίσκοπος Ευγένιος δώρισε 500 γρόσια και ακολούθησαν το παράδειγμα του πολλοί ακόμα πιστοί και ενορίτες. Το 1885-86 ο ναός καταλαμβάνεται από τον Τουρκικό Στρατό, που τον χρησιμοποιεί σαν νοσοκομείο για τους αρρώστους των διερχομένων από την περιοχή τουρκικών στρατευμάτων, γεγονός που προκαλεί την αντίδραση του Μητροπολίτου -πλέον- Ευγενίου, ο οποίος με επιστολή του προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη ζητάει την παρέμβασή του, ώστε να φύγουν οι Τούρκοι από το ναό.
Αναφορές
Ευγενιος
Μυροβλύτης Καστοριάς
Ο Μυροβλήτης ήταν ένα ορεινό χωριό, κοντά στη Χρυσή, που ερήμωσε μαζί με άλλα δεκατρία χωριά του Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς (Άγιος Δημήτριος, Αρχάγγελος ή Τσούκα, Γιαννοχώρι, Γλυκονέρι, Γράμος, Δενδροχώρι, Ιεροπηγή, Κοτύλη, Λάγορα, Μοσχοχώρι, Περικοπή, Περιστερά, Ποιμενικό) μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου 1946-49. Λείψανα του χωριού βρίσκονται κοντά στις πηγές του παραποτάμου Σαραντάπορος, ανάμεσα στο όρος Βόιο ανατολικά και τις μικρολίμνες Αρένες δυτικά. Επίσης ήταν ένα από τα πέντε χωριά της Καστοριάς μαζί με το Ακόντιο, τη Διποταμία, τους Κομνηνάδες και τη Νίκη με καθαρά μουσουλμανικό πληθυσμό. Ο Μυροβλήτης ήταν από τα λίγα χωριά που εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή πληθυσμού μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και γι' αυτό τον λόγο δεν εγκαταστάθηκαν ποτέ Μικρασιάτες πρόσφυγες.
Γκουαλμπέρτο ντο Ροζάριο
Ο Γκουαλμπέρτο ντο Ροζάριο (António Gualberto do Rosário ( ορθή προφορά στα πορτογαλικά: Αντόνιου Γκουαλμπέρτου ντου Ροζάριου) (γεννηθείς στις 12 Οκτωβρίου 1950) ήταν ο πρωθυπουργός του Πράσινου Ακρωτηρίου από τις 29 Ιουλίου 2000 ως την 1η Φεβρουαρίου 2001 . Από τον Ιούλιο ως τον Οκτώβριο του 2000 ήταν επίσης υπηρεσιακός πρωθυπουργός σε αντικατάσταση του Κάρλος Βέιγκα. Είναι μέλος του Κινήματος για τη Δημοκρατία.
Πρωθυπουργός
Στις 11 Μαΐου 1998 επιλέχθηκε ως ο πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (αναπληρωτής του πρωθυπουργού). Την περίοδο εκείνη που διορίστηκε, ήταν ήδη υπουργός Οικονομικού Συντονισμού. Τον Ιούλιο του 2000 ο ντο Ροζάριο διορίστηκε πρόεδρος του was selected to become the chair for the Κινήματος για τη Δημοκρατία (MpD). Έπειτα από την παραίτηση του Βέιγκα στις 30 Ιουλίου 2000, ο ντο Ροζάριο διορίστηκε νέος πρωθυπουργός. Στις 11 Φεβρουαρίου 2001 το κόμμα PAICV κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 2001. Έπειτα από τις εκλογές, ο ντο Ροζάριο αντικαταστάθηκε ως πρωθυπουργός από τον Ζοζέ Μαρία Νέβες. Λίγο αργότερα τον ίδιο χρόνο παραιτήθηκε από την ηγεσία του MpD και αντικαταστάθηκε από την Φιλομένα Ντελγκάντο τον Αύγουστο του 2001.
Επιμελητήριο Τουρισμού
Το 2007 ο ντο Ροζάριο ήταν πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης των Τουριστικών Πρακτόρων (UNOTUR). Το 2016 επανεξελέγη πρόεδρος του Τουριστικού Επιμελητηρίου.
Συγγραφική καριέρα
Από τα εφηβικά του χρόνια άρχισε να γράφει. Εξέδωσε πολλά ποιήματα με ψευδώνυμα στην εφημερίδα "Mar Alto", στην επιθεώρηση "Arte & Letra" (ή Artiletra και σε όλες τις δημοσιευμένες εκδόσεις των "Folhas Verdes" ("Φύλλα Χλόης") των οποίων ήταν ιδρυτής. Ως μαθητής Γυμνασίου έγραψε το πρώτο του δοκίμιο με τίτλο "Lume no Alto Selarino".  Επίσης, συνέγραψε ένα μυθιστόρημα , το "Hora Minguada" το 2002 και ένα δεύτερο το 2004 με τίτλο "Ilha Imaculada" και ένα τρίτο με τίτλο "A Herança da Chaxiraxi".
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Πράσινου Ακρωτηρίου
Μαρία Ζανκοβέτσκα
Η Μαρία Ζανκοβέτσκα (Марія Заньковецька, Mariia Zankovetska ; γεννήθηκε ως Μαρία Κοστιαντινίβνα Αντασόφσκα στις 4 Αυγούστου 1854 - πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 1934) ήταν ουκρανή θεατρική ηθοποιός. Υπάρχουν ορισμένες πηγές, που χρονολογούν τη γέννησή της στις 3 Αυγούστου 1860.
Βιογραφία
Η Μαρία γεννήθηκε σε μια οικογένεια ενός φτωχού γαιοκτήμονα και ευγενούς του Κοστιαντίν Κοστιαντίνοβιτς Αντασόφσκι  και της Μαρίας Βασίλιβνα Νεφέντοβα, κατοίκου της πόλης Τσερνίχιβ. Η Μαρία Ζανκοβέτσκα γεννήθηκε στο χωριό Ζανκί, στην επαρχία Νιζίν, στο  Κυβερνείο του Τσερνίχιβ (σήμερα - στο διοικητικό διαμέρισμα Νιζίν). Είχε πολλά αδέλφια. Η Μαρία ήταν απόφοιτος του Γυμνασίου Θηλέων του Τσερνίχιβ.
Το 1876 η Μαρία βγήκε για πρώτη φορά σε μια σκηνή του θεάτρου Νιζίν. Η πόλη της Νιζίν έγινε η πατρίδα της, όπου διατηρούσε το δικό της κτήριο. Η επαγγελματική της σταδιοδρομία ξεκίνησε στις 27 Οκτωβρίου 1882 στο Γελιζαβέτγκραντ Θέατρο της Πόλης (Κροπιβνίτσκι) υπό τη διεύθυνση του Μάρκο Κροπυβνίτσκι. Ο πρώτος ρόλος της ήταν η Νατάλκα από το έργο του Κοτλεάρεφσκι  «Natalka Poltavka». Αργότερα, η Μαρία συμμετείχε σε έναν από τους πιο δημοφιλείς και επαγγελματικούς Ουκρανικούς θιάσους του Μάρκο Κροπυβνίτσκι, Μιχαΐλο Σταρίτσκι, Μίκολα Σαντόφσκι, Πανάς Σακσαχάνσκι. Το καλλιτεχνικό της όνομα Ζανκοβέτσκα προήλθε από το όνομα του χωριού, όπου γεννήθηκε.
Κατά την επαγγελματική σταδιοδρομία της η Ζανκοβέτσκα υποδύθηκε πάνω από 30 ρόλους. Οι χαρακτήρες της ήταν δραματικοί ήρωες. Η Μαρία τραγουδούσε με μεσο-σοπράνο φωνή. Η ηθοποιός δημιούργησε εικόνες που διαποτίστηκαν με ένα πραγματικό δράμα και μια φλογερή κωμωδία. Υμνούσε με θεατρικές της παραστάσεις απλούς κοινούς ανθρώπους αποκαλύπτοντας την τεράστια ψυχή τους. Έχοντας μια γοητευτική φωνή, όντας μία δραματική σοπράνο, έπαιξε ασύγκριτα σε θεατρικά τα παραδοσιακά τραγούδια της Ουκρανίας.
Η Μαρία Ζανκοβέτσκα απαίτησε την έναρξη ενός μόνιμου κρατικού θεάτρου στο Νιζίν. Το 1918 οργάνωσε ένα λαϊκό θέατρο "το ουκρανικό θίασο υπό την διεύθυνση της Μ. Ζανκοβέτσκα", όπου έπαιξαν ηθοποιοί όπως ο Μπόρις Ρομανύτσκι, ο Αντρίι Ροτμύροφ και άλλοι. Αρκετά έργα ανέβηκαν μεταξύ των οποίων ήταν η "Νατάλκα Πολτάβκα", "Χέτμαν Ντοροσένκο", "Άζα η τσιγγάνα". Αναγνωρίζοντας τα προσόντα της, τον Ιούνιο του 1918, ο Χέτμαν της Ουκρανίας Παύλο Σκοροπάντσκι ενέκρινε την υιοθέτηση από το Συμβούλιο των Υπουργών ενός ψηφίσματος σχετικά με τον διορισμό κρατικής σύνταξης για τη Ζανκοβέτσκα.
Το σπίτι, όπου ζούσε η Μαρία Ζανκοβέτσκα στο Κίεβο, έχει μετατραπεί σε μουσείο από το 1960. Το μουσείο κάηκε και έγινε ανακατασκευή του κτηρίου όπως αρχικά ήταν, η οποία ολοκληρώθηκε το 1989. Το μουσείο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων εκθεμάτων φωτογραφίες, προσωπικά αντικείμενα και κουστούμια, που είχε δωρίσει στο μουσείο η Μαρία Ζανκοβέτσκα. Σ' αυτό το σπίτι η Μαρία Ζανκοβέτσκα έζησε από το 1918 έως τις τελευταίες ημέρες της ζωής της. Στη πόλη Νιζίν τοποθετήθηκε το 1993 ένα άγαλμα προς τιμήν της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανές ηθοποιοί Κατηγορία:Ουκρανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Τραχίδα (Φωκίδα)
Η Τραχίδα (Τραχίς), και Τραχίδα η Φωκική (Τραχίς ἡ Φωκική) για να διακρίνεται από την Τραχίδα των Μαλιειών, ήταν μια μικρή πόλη της αρχαίας Φωκίδας. Βρίσκεται κοντά στα σύνορα του νομού Φωκίδας με το νομό Βοιωτίας, στο δρόμο για τη Λιβαδειά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Μαρία Μελίτα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ
Η Μαρία Μελίτα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ (Marie Melita zu Hohenlohe-Langenburg, 18 Ιανουαρίου 1899 - 8 Νοεμβρίου 1967) ήταν κόρη του Ερνέστου Β΄ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ.
Βιογραφία
Η Μαρία Μελίτα Λεοπολδίνη Βικτωρία Φεοδώρα Αλεξάνδρα Σοφία γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1899 στο Λάνγκενμπουργκ ως δεύτερο παιδί και μεγαλύτερη κόρη του Ερνέστου Β΄ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Αλεξάνδρας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Στις 5 Φεβρουαρίου 1916 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν στο Κόμπουργκ. Απέκτησαν τέσσερα τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος του Χοενλόε Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ
Αυλών (Αττική)
Ο Αυλών (Αυλώνας, Αὐλών) ήταν αρχαίος οικισμός στην αρχαία Αττική. Η θέση του οικισμού βρισκόταν κοντά στα Μεταλλεία του Λαυρίου. Προς το παρόν η ακριβής θέση της πόλης δεν έχει εντοπιστεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Άνω Αργυροπούλι Λάρισας
Το Άνω Αργυροπούλι (επίσημη ονομασία Άνω Αργυροπούλειον) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Αργυροπουλείου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Τυρνάβου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λαρίσης, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τυρνάβου του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Το Άνω Αργυροπούλι είναι ημιορεινός οικισμός στο Β. ΒΚ. τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές κλιτύς της κορυφής «Γοδαμάν» (1.428 μ.) του Κάτω Ολύμπου, βόρεια του Τυρνάβου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 420. Απέχει 42 χλμ. περίπου Β. της Λάρισας (μέσω Αμφιθέας).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αργυροπουλείου του νομού Λαρίσης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα και προσαρτήθηκε στον δήμο Τυρνάβου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Τυρνάβου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2006
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2006 διεξήχθη στις 26 Φεβρουαρίου στο Ολυμπιακό κέντρο Ιππασίας Μαρκόπουλου (απόσταση ανδρών 12000μ.). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για 19η φορά στην ιστορία του.
Πηγή
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2006 Κατηγορία:Δήμος Μαρκόπουλου Μεσογαίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2006
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2006 διοργανώθηκε στις 18 και 19 Φεβρουαρίου στο κλειστό Παιανίας μαζί με το αντίστοιχο των γυναικών. Από τη σεζόν αυτή αφαιρέθηκαν από το πρόγραμμα τα 200μ. Το πρωτάθλημα συνθέτων αγωνισμάτων έγινε στις 11 & 12 Φεβρουαρίου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για 16η φορά στην ιστορία του ο Πανελλήνιος.
Πηγές
Κλειστου στιβου ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2006 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Παιανία
Πανεπιστήμιο Εθνικής και Παγκόσμιας Οικονομίας
Ιστορία
Το Πανεπιστήμιο Εθνικής και Παγκόσμιας Οικονομίας, που ιδρύθηκε το 1920, είναι το παλαιότερο και το πιο αναγνωρισμένο οικονομικό πανεπιστήμιο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. UNWE ιδρύθηκε το 1920 ως το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών (FUPES) με διάταγμα του Υπουργού Δημόσιας Εκπαίδευσης. Το 1940 FUPES είχε μετατραπεί σε κράτικη Ανωτάτη Σχολή Εκπαίδευσης Οικονομικών και Διοικητικών Επιστημών (SHESFA) και το 1947 SHESFA μετατράπηκε σε Σχολή Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Σόφιας.
Η αυτονομία των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας σχολείο ανέκτησε το 1952 με το όνομα Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών (ΥΙΕ). Το 1953 το ινστιτούτο πήρε το όνομά του Καρλ Μαρξ.
Στις 27 Απριλίου του 1990, το Ακαδημαϊκό Συμβούλιο (ΔΣ) ενέκρινε ένα ψήφισμα, η μετονομασία Καρλ Μαρξ Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Εθνικής και Παγκόσμιας Οικονομίας. Επισήμως, αυτό έγινε με την πράξη της Εθνοσυνέλευσης της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας σχετικά με τη δημιουργία και την μετατροπή των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων (26 Ιουλίου 1995).
Η Καθ. Statty Stattev είναι η τρέχουσα πρύτανης του πανεπιστημίου, εξελέγη τον Δεκέμβριο του 2011.
To Πανεπιστήμιο αποκαλείται ‘’Βουλγαρικό Χάρβαρντ’’ καθώς σε αυτό έχει φοιτήσει η κρατική, πολιτική και επιχειρηματική ελίτ της Βουλγαρίας καθώς μόνο τα τελευταία χρόνια μερικοί από τους απόφοιτους ήτανε 4 πρωθυπουργοί, αρκετοί αντιπρόεδροι κυβερνήσεων, υπουργοί, πρόεδροι Βουλής, εισαγγελείς, τραπεζικοί, επιχειρηματίες κτλ. Το Πανεπιστήμιο αποτελείται από 8 Σχολές (Γενικά Οικονομικά, Χρηματοοικονομικά και Λογιστική, Διοίκησης, Οικονομικα Υποδομής, Διεθνής Οικονομία και Πολιτική, Μάνατζμεντ και Διοίκηση, Εφαρμοσμένη Πληροφορική και Στατιστική, Νομική) και 36 τμήματα στο οποίο διδάσκουν 285 καθηγητές και αναπληρωτές καθηγητές, και 215 επίκουροι καθηγητές και λέκτορες. Τέλος το Πανεπιστήμιο προσφέρει 39 προπτυχιακά προγράμματα και 40 μεταπτυχιακά προγράμματα σε συνολικά πάνω από 21.000 φοιτητές.
Σχολές και τμήματα
''*Τμήμα του Γενικού Οικονομικού.
*Οικονομία. *Πολιτική Οικονομία. *Ανθρώπινο Δυναμικό και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. *Πνευματική Ιδιοκτησία. *Οικονομική Κοινωνιολογία. *Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων.
*Βιομηχανικές Επιχειρήσεις. *Επιχειρηματικότητα. *Οικονομικά των Φυσικών Πόρων. *Οικονομικά της ακίνητης περιουσίας. *Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού. *Σχολή Διεύθυνσης και Διοίκησης.
*Διαχείριση Δημόσιας Διοίκησης και Περιφερειακής Ανάπτυξης. *Μάρκετινγκ και Στρατηγικού Σχεδιασμού. *Τμήμα Χρηματοοικονομικής και Λογιστικής.
*Χρηματοδότηση. *Δημοσιονομικός έλεγχος. *Λογιστική και Ανάλυση. *Σχολή Οικονομικών Επιστημών του Υποδομής.
*Μέσα και Επικοινωνιών. *Οικονομικά των Μεταφορών. *Εθνική και Περιφερειακή Ασφάλεια. *Οικονομική Logistics. *Οικονομική του Τουρισμού. *Οικονομικά Εμπορίου. *F Τμήμα Διεθνών Οικονομικών και Πολιτικών επιστημων.
*Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Επιχειρήσεων. *Διεθνείς Σχέσεις Πολιτικής Επιστήμης. *Ξένων Γλωσσών και Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας. *Faculty of Law Νομική Σχολή.
*Ιδιωτικού Δικαίου. *Δημόσιο Δίκαιο. *Ποινικό Δίκαιο. *Τμήμα Εφαρμοσμένης Πληροφορικής και Στατιστικής.
*Πληροφορικής και Επικοινωνιών. *Στατιστική και Οικονομετρία. *Μαθηματικά.''
Καρνόσαυρος 2: Οι Ράπτορες Επιτίθενται
Το Καρνόσαυρος 2: Οι Ράπτορες Επιτίθενται (αγγλικά: Carnosaur 2) είναι μια ταινία χαμηλού προϋπολογισμού του 1995 και συνέχεια της ταινίας Καρνόσαυρος. Την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Λούις Μορνο και το σενάριο έγραψε ο Μάικλ Πάλμερ. Πρωταγωνιστούν οι Τζον Σάβατζ, Κλιφ Ντε Γιάνγκ, Ντον Στρούντ και Ρικ Ντιν.
Πλοκή
Μια ομάδα επιστημόνων πηγαίνουν σε ένα πυρηνικό εργοστάσιο εξόρυξης για να ερευνήσουν μια πιθανή κατάρρευση αλλά κανείς δεν το περίμενε ότι θα βρεθούν πολιορκημένοι από μια ομάδα μεταλλαγμένων δεινόσαυρων οι οποίοι διψούν για αίμα και προσπαθούν να τους σκοτώσουν έναν προς έναν.
Ειδικά εφέ
Ο μηχανικός Τυραννόσαυρος από την πρώτη ταινία χρησιμοποιήθηκε ξανά ενώ νέοι Βελοσιράπτορες με γκρι δέρμα αντικατέστησαν τον Δεινόνυχο από την πρώτη ταινία. Στην ταινία δεν χρησιμοποιήθηκαν καθόλου ψηφιακά εφέ. Stock Footage από την πρώτη ταινία καθώς και σκηνές χρησιμοποιήθηκαν.
Υποδοχή
Το Carnosaur 2 γνώρισε αρνητικές κριτικές από το κοινό όπως άλλωστε και ολόκληρη η σειρά Carnosaur. Στο IMDb έχει μια βαθμολογία των 3,2/10 βασισμένη σε 1.361 βαθμολογίες. Στο Rotten Tomatoes έχει μια βαθμολογία των 31% από 2.604 χρήστες.