cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνική Τσεχοσλοβακίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η ομάδα ιδρύθηκε όταν δημιουργήθηκαν οι διοργανώσεις νέων από την UEFA. Παρόλο που η χώρα διασπάστηκε τον Ιανούαριο του 1993, η ομάδα έπαιξε μέχρι το Μάρτιο του 1994, ώστε να συμπληρώσει τους αγώνες για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21 1994. Από τότε που θεσπίστηκε ο κανονισμός για τη διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ότι οι πάιχτες πρέπει να είναι είτε 21 είτε μικρότεροι στην έναρξη της διετούς διοργάνωσης, η διοργάνωση τεχνικά είναι για ηλικίες κάτω των 23.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-21 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Τσεχοσλοβακίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Δήμος Πύλου
Ο Δήμος Πύλου ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύλου-Νέστορος. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού, στις ακτές του Ιονίου. Ο δήμος αποτελούταν από 11 δημοτικά διαμερίσματα, και είχε συνολικό πληθυσμό 5.287 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (2001: 5.402). Έδρα του ήταν η Πύλος.
Παραπομπές
Πυλου Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Πύλος
Volkswagen Crafter
Το Volkswagen Crafter, που πρωτοκυκλοφόρησε το 2006, είναι το μεγαλύτερο πολυμορφικό βαν 3 έως 5 τόνων που παράγεται και πωλείται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen Commercial Vehicles. Το Crafter αντικατέστησε το Volkswagen LT που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1975, αν και είναι γνωστό ως LT3 ως κωδικός της μονάδας παραγωγής.
Η πρώτη γενιά του Crafter παρήχθη στα εργοστάσια της Mercedes-Benz Ludwigsfelde και Ντύσσελντορφ, τα ίδια γερμανικά εργοστάσια όπου κατασκευάζεται το Mercedes-Benz Sprinter.
Το Crafter είναι ένα ιδανικό βασικό όχημα για μετατροπές μικρών λεωφορείων και η Volkswagen διαθέτει μια λίστα με διαπιστευμένους ειδικούς μετατροπής οχημάτων. Η Volkswagen Commercial Vehicles κυκλοφόρησε έναν αναθεωρημένο Crafter τον Απρίλιο του 2011. Ο σχεδιασμός της μπροστινής γρίλιας άλλαξε και ακολούθησε την τρέχουσα γλώσσα σχεδιασμού της μάρκας Volkswagen.
Η δεύτερη γενιά του Crafter εισήχθη το 2016, για τη σεζόν (model year) του 2017. Επίσης, τον Σεπτέμβριο του 2016 η Volkswagen παρουσίασε στο Ανόβερο μια πλήρως ηλεκτροκίνητη έκδοση, με τις πρώτες παραδόσεις να ξεκινούν το 2017. Η έκδοση αυτή, υπό την ονομασία e-Crafter, φέρει μπαταρία 43 kWh, που του προσφέρει αυτονομία 208 χιλιόμετρα. Παράλληλα, κυκλοφορούν και εκδόσεις 2.0L TDI που παράγουν 80 kW / 109 PS, 100 kW / 136 PS και BiTDI 120 kW / 163 PS με τον κινητήρα αναθεωρημένο, ενώ το ωφέλιμο φορτίο αυξήθηκε έως και 10% σε ορισμένα μοντέλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Volkswagen Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Φορτηγό
Αντρέα Μάρτιν
Η Αντρέα Λουίζ Μάρτιν (Andrea Louise Martin, 15 Ιανουαρίου 1947) είναι Αμερικανό-Καναδή ηθοποιός, τραγουδίστρια, συγγραφέας και κωμικός, πιο γνωστή για το έργο της στην τηλεοπτική σειρά SCTV και Great News Έχει εμφανιστεί σε ταινίες όπως Black Christmas (1974), Wag the Dog (1997), Hedwig and the Angry Inch (2001), My Big Fat Greek Wedding (2002), My Big Fat Greek Wedding 2 (2016) και Little Ιταλία (2018). Έχει επίσης δανείσει τη φωνή της στις ταινίες κινουμένων σχεδίων Anastasia (1997), The Rugrats Movie (1998) και Jimmy Neutron: Boy Genius (2001).
Azərpoçt
Η Azərpoçt είναι η υπεύθυνη κρατική εταιρεία για τις ταχυδρομικές υπηρεσίες στο Αζερμπαϊτζάν.
Αντρέα Μάρτιν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Azərpoçt
Η Azərpoçt ιδρύθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1999, σύμφωνα με την εντολή 151 του Υπουργείου Επικοινωνιών της δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, με τίτλο «Για τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και τη βελτίωση της δομής στο πεδίο των ταχυδρομικών επικοινωνιών». Αντικατέστησε την προηγούμενη "Azərpoçt Istehsalat Birliyi" (Ένωση Παραγωγής Αζερπότστ), η οποία δημιουργήθηκε μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991. Η Azərpoçt έγινε ο εθνικός ταχυδρομικός φορέας το 2004 και καλύπτει όλη την επικράτεια του Αζερμπαϊτζάν.
Η Azərpoçt διαθέτει 4 θυγατρικές εταιρείες. Αυτές είναι οι εταιρείες τεχνικές υποστήριξης, διαλογής, ταχυμεταφορών και ειδικών επικοινωνιών. Η Azərpoçt έχει 71 παραρτήματα. Αυτά παρέχουν ταχυδρομικές υπηρεσίες και ορισμένες εμπορικές υπηρεσίες στους πελάτες της, μέσω των ταχυδρομείων. Υπάρχουν περίπου 1.500 ταχυδρομικά γραφεία υπό την εποπτεία της Azərpoçt. Είναι υπό την εποπτεία των παραρτημάτων και παρέχουν κυρίως ταχυδρομικές υπηρεσίες.
Ιστορία ανάπτυξης
Το πρώτο σύγχρονο ταχυδρομικό σύστημα στο Αζερμπαϊτζάν εγκαινιάστηκε το 1818 στο Ελισαβετπόλ (τρέχουσα Γκάντζα). Το πρώτο σύστημα ταχυδρομείων στο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν εγκαινιάστηκε στις 1 Ιουνίου 1818. Αργότερα, η ταχυδρομική υπηρεσία επεκτάθηκε στο Μπακού το 1826, στο Ναχιτσεβάν στις 12 Μαρτίου 1828. Στις 15 Ιουνίου 1830, με την ίδρυση ταχυδρομικού γραφείου στο Σαμάχι και τη Σούσα, υπήρχε ο στόχος ανάπτυξης σχέσεων μεταξύ της Ρωσίας και της Υπερκαυκασίας (Νότιος Καύκασος). Έτσι, τα πρώτα ταχυδρομικά γραφεία εμφανίστηκαν στο Αζερμπαϊτζάν κατά τη διάρκεια του 1830 (τα γραφεία πρώτης τάξεως ήταν στο Σούσα, Σαμάχα, Μπακού και Ναχιτσεβάν, ενώ δεύτερης τάξεως ήταν αυτά της Γκούμπα και Γκαντζά).
Η χρήση σιδηροδρόμων για τη παράδοση ταχυδρομικών αντικειμένων μεταξύ Μπακού και Τιφλίδας άρχισε στις 9 Μαΐου του 1883, ενώ επεκτάθηκε και για το Νταρμπάντ το 1900, δύο ορόσημα για περαιτέρω εξελίξεις στην ταχυδρομική υπηρεσία. Η πρώτη ταχυδρομική παράδοση ανάμεσα σε λιμάνια του Καυκάσου και του Ιράν (Ραστ και Ασταραμπάντ) πέρα από την Κασπία Θάλασσα, πραγματοποιήθηκε το 1861. Η ταχυδρομική επικοινωνία μεταξύ Τιφλίδας και Τζούλφα ιδρύθηκε για να στηρίζει το διαμετακομιστικό εμπόριο του Ιράν για 1863-1972. Η Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν (1918-1920), ίδρυσε το Υπουργείο Ταχυδρομείων και Τηλεγράφων στις 6 Οκτωβρίου 1918. Στις 15 Μαρτίου του 1919 έγινε ταχυδρομική ανταλλαγή γραμμάτων, δεμάτων κτλ. ανάμεσα στο Αζερμπαϊτζάν και τη Γεωργία. Στις 6 Απριλίου 1920, το Αζερμπαϊτζάν και το Ιράν καθιέρωσαν τηλεγραφική επικοινωνία.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, προκειμένου να αναπτυχθεί η οικονομία και οι κοινωνικές συνθήκες των ατόμων, η αύξηση των ταχυδρομικών υπηρεσιών ήταν απαραίτητη. Έτσι, εκείνη την περίοδο, τα ταχυδρομικά δίκτυα επικοινωνίας αυξήθηκαν κατά 9 φορές και έφτασαν τα 524, ενώ το 76.7% των δικτύων βρίσκονται στα χωριά.
Το 1945, η Διεθνής Έκθεση Ταχυδρομείων έλαβε χώρα στο Μπακού. Η εκδήλωση αυτή είχε ως στόχο να εξασφαλίσει τη μετακίνηση διεθνών δεμάτων, καθώς επίσης, την προστασία και τον έλεγχό τους. Εκείνο το έτος, οι παραδόσεις με εγχώριες αερομεταφορές έφτασε 1.042 χλμ.
Στη δεκαετία του 1950, σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1940 οι αποστολές γραμμάτων αυξήθηκαν κατά 140%, οι αποστολές δεμάτων κατά 80%, οι αποστολές χρημάτων 237%, τα περιοδικά κατά 80%, ενώ ο αριθμός των ταχυδρομικών κουτιών αυξήθηκε σε 3000.
Το 1955 το συνολικό μήκος των ταχυδρομικών διαδρομών έφτανε τα 8.668 χλμ. Η ικανότητα παράδοσης με εναέριες μεταφορές έφτανε τους 736.1 τόνους, ενώ μέσω θαλάσσης έφτανε τους 4.212 τόνους.
Το 1970, σε σύγκριση με το 1940, ο αριθμός των ταχυδρομικών κτιρίων τριπλασιάστηκε και ανήλθαν σε 1.590 (ειδικά στις αγροτικές περιοχές, όπου υπήρχαν 1.171 ταχυδρομικά κτίρια), ενώ, στις παραδόσεις, οι αλληλογραφίες τριπλασιάστηκαν, τα δέματα διπλασιάστηκαν, η αποστολή περιοδικών πολλαπλασιάστηκε κατά 6,5 φορές, ενώ τα δρομολόγια των ταχυδρόμων τριπλασιάστηκαν (φτάνοντας τα 20.023 χλμ.), ενώ τα δρομολόγια με χρήση αυτοκινήτων εννιαπλασιάστηκαν στα 1.705 χιλιόμετρα. Η εξάρτηση σε άμαξες μειώθηκε.
Στο τέλος του 20ού αιώνα, με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η Ένωση Παραγωγής "Azerpost" αντικατέστησε το πρώην ταχυδρομικό σύστημα και ξεκίνησε να οργανώνει τις ταχυδρομικές και ηλεκτρονικές επικοινωνίες στο Αζερμπαϊτζάν, ενώ παρείχε και υπηρεσίες στο Αζερμπαϊτζάν.
Η κρατική επιχείριση "Azerpost" ως διάδοχος της ένωσης παραγωγής "Azerpost" ιδρύθηκε με εντολή του Υπουργείου Ανακοίνωση της 23ης Σεπτεμβρίου 1999, την εντολή 151 με τίτλο "Για τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και τη βελτίωση της δομής στο πεδίο των ταχυδρομικών επικοινωνιών". Η επιχείρηση ιδρύθηκε στη βάση της ένωσης παραγωγής "Azerpost" και έγινε ο νόμιμος διάδοχός της.
Δομή της εταιρείας
Η "Azerpost" αποτελείται από 63 ταχυδρομικά παραρτήματα, 1.537 ταχυδρομεία, και 130 ταχυδρομικούς οργανισμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Αζερμπαϊτζάν
Μαγιονέζα
Ιστορία
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για τη δημιουργία της μαγιονέζας. Η μία αναφέρει ότι προέρχεται από το Μαόν στη Μινόρκα, Ισπανία, από όπου μεταφέρθηκε στη Γαλλία μετά τη νίκη του Αρμάντ ντε Βινιερό ντυ Μπεσί έναντι των Βρετανών στο λιμάνι της πόλης το 1756. Σύμφωνα με αυτήν την εκδοχή η σάλτσα ήταν γνωστή αρχικά ως σάλσα μαγιονέζα στα ισπανικά ή μαονέζα στα καταλανικά, και αργότερα έγινε δημοφιλής στη Γαλλία. Μια άλλη δημοφιλής θεωρία αναφέρεται ότι προέρχεται από τη γαλλική πόλη Μπαγιόν. Δημοφιλής είναι και η εκδοχή ότι πήρε το όνομά της από τον Κάρολο της Λωρραίνης, δούκα του Μαγιέν, όταν σε ένα δείπνο του, ένας μάγειρας που είχε αναλάβει να φτιάξει μια κρέμα βρήκε ότι εκείνη είχε ξινίσει και έτσι την αντικατέστησε με λάδι. Ο Trutter αναφέρει ότι όπου υπήρχε ελαιόλαδο, θα μπορούσε να δημιουργηθεί παρασκεύασμα από λάδι και αυγό, ιδιαίτερα στη Μεσόγειο, όπου φτιάχνεται το αγιολί (λάδι και σκόρδο). Σύμφωνα με το Oxford English Dictionary, ο όρος mayonnaise εμφανίζεται στα αγγλικά από το 1823.
Προετοιμασία
Η μαγιονέζα μπορεί να φτιαχτεί με γουδί και γουδοχέρι, με πιρούνι ή σύρμα, ή με τη βοήθεια ηλεκτρικού μίξερ. Παρασκευάζεται προσθέτοντας αργά λάδι σε κρόκο αυγού, ενώ αναδεύεται γρήγορα ώστε να διασκορπιστεί το λάδι. Το λάδι και το νερό του κρόκου αποτελούν τη βάση του γαλακτώματος, ενώ η λεκιθίνη και οι πρωτεΐνες του κρόκου είναι οι γαλακτοποιητές που τη σταθεροποιούν. Επίσης, μπορεί να προστεθεί μουστάρδα για πιο έντονη γεύση και περαιτέρω σταθεροποίηση, καθώς περιέχει μικρές ποσότητες λεκιθίνης. Αν προστεθεί ξύδι στον κρόκο, μπορεί να προστεθεί περισσότερο λάδι.
Στη μεγάλης κλίμακας προετοιμασία της μαγιονέζας, οι διαδικασία αρχίζει με τη διασπορά των αυγών, είτε σκόνη είτε υγρά, σε νερό. Μόλις γαλακτοποιηθούν, προστίθενται και τα υπόλοιπα υλικά και αναδεύονται έντονα μέχρι να ενυδατωθούν και να διασπαρούν ομότιμα. Αυτό είναι κρίσιμο στάδιο ώστε να δημιουργηθεί το σωστό γαλάκτωμα. Στη συνέχεια προστίθεται το λάδι όσο γρήγορα όσο να απορροφάται. Λόγω των προόδων στη βιομηχανία τροφίμων, η διαδικασία έχει επιταχυνθεί δραστικά, και πλέον μπορούν να παρασκευαστούν μέχρι περίπου 1000 λίτρα μαγιονέζας σε δέκα λεπτά.
Διατροφική αξία
Η τυπική σύσταση μιας εμπορικά κατασκευασμένης μαγιονέζας (όχι χαμηλών λιπαρών) περιέχει έως και 80% λάδι λαχανικών, συνήθως σογιέλαιο αλλά μερικές φορές και ελαιόλαδο. Το νερό αποτελείται από νερό 7% με 8% και κρόκο αυγού 6%. Κάποιες συνταγές χρησιμοποιούν ολόκληρα αυγά αντί μόνο τους κρόκους. Τα υπόλοιπα συστατικά είναι ξύδι, αλάτι και ζάχαρη. Στις μαγιονέζες χαμηλών λιπαρών, το περιεχόμενο σε λάδι πέφτει σε 50% και το περιεχόμενο σε νερό ανεβαίνει σε 35%. Επίσης, έχουν μειωμένο περιεχόμενο σε αυγό και ξύδι. Η περιεκτικότητα σε ζάχαρη αυξάνει και μειώνεται σε αλάτι. Μπορούν να προστεθούν επίσης πυκνωτικές ουσίες ώστε να αυξηθεί το ιξώδες, να βελτιωθεί η υφή και να επιβεβαιωθεί ότι το γαλάκτωμα είναι σταθερό. Συνήθως, η μαγιονέζα έχει περίπου 700 θερμίδες τα 100 γραμμάρια ή 94 θερμίδες η κουταλιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σάλτσες Κατηγορία:Ισπανική κουζίνα Κατηγορία:Γαλλική κουζίνα
Γοργοπόταμος Ιωαννίνων
''Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Γοργοπόταμος Φθιώτιδας
Ο Γοργοπόταμος είναι ορεινό χωριό στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου σε υψόμετρο 940 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Γοργοπόταμος βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Αλβανία, στις πλαγιές του Γράμμου και τις ανατολικές υπώρειες της κορυφής Όρλας. Το χωριό είναι κτισμένο σε κοιλάδα που την διαρρέει ο ποταμός Βουρμπιανίτικος, ο οποίος είναι παραπόταμος του ποταμού Σαραντάπορου. Απέχει 100 χλμ. βόρεια από τα Ιωάννινα και 39 χλμ. βόρεια από τη Κόνιτσα. Συμπεριλαμβάνεται στα Μαστροχώρια της Ηπείρου και ήταν γνωστό στην Ελλάδα και τις υπόλοιπες Βαλκανικές χώρες για τους τεχνίτες ξυλόγλυπτων (ξυλογλύπτης ή "ταλιαδόρος") και τους μαραγκούς του. Αξιοθέατα είναι ο ιερός ναός της Παναγίας που κτίστηκε το 1914 και έχει αξιόλογο τέμπλο. Το παλιό όνομα του χωριού, μέχρι το 1929, ήταν Τούρνοβο οπότε και μετονομάστηκε σε Γοργοπόταμο. Ως κοινότητα Τουρνόβου αναγνωρίστηκε το 1919 με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 με έδρα το ίδιο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Γοργοποτάμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαστροχωρίων του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 29 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Ντοντίνιο
Καριέρα
Ο Ντοντίνιο ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων της Ατλέτικο Μινέιρο το 1933, όπου έμεινε δύο χρόνια. Δεν κρίθηκε κατάλληλος για την προώθηση στην πρώτη ομάδα και έτσι αγωνίστηκε με επιτυχία σε μικρές ομάδες μέχρι το 1940. Η Ατλέτικο Μινέιρο τον απέκτησε και στις 7 Απριλίου εκείνου του έτους έκανε το ντεμπούτο του σε αγώνα με την Σάο Κριστόβαο στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Όμως τραυματίστηκε σοβαρά στο γόνατο και αντικαταστάθηκε. Ο τραυματισμός δεν του επέτρεψε τη γρήγορη ανάρρωση και έτσι επέστρεψε στην τελευταία του ομάδα Ατλέτικο ντε Τρες Κορασόες την ίδια χρονιά.
Ο Ντοντίνιο δίδαξε στο γιο του κάποια «κόλπα» από νεαρή ηλικία, ειδικά την ακρίβεια στα σουτ και το κεφάλι. Για τη συνεισφορά του πατέρα του ο Πελέ είχε δηλώσει: «Ο πατέρας μου δεν ήταν μόνο ο πρώτος μου δάσκαλος ποδοσφαίρου, αλλά πάνω απ' όλα ήταν δάσκαλος ζωής για μένα, σεβασμού για τους άλλους. Ο Θεός μου έδωσε το δώρο να μάθω πως να παίζω ποδόσφαιρο - επειδή είναι πραγματικά μόνο ένα δώρο από τον Θεό - ο πατέρας μου με δίδαξε να το χρησιμοποιώ, μου δίδαξε τη σημασία να είμαι πάντα έτοιμος και εκπαιδευμένος, και ότι εκτός από το να ξέρω πως να παίζω καλά έπρεπε επίσης να είμαι άντρας».
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μινέιρο Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μίλαν Πιροσάνατς
Ο Μίλαν Πιροσάνατς (σερβικά : Милан Пироћанац) (Γιαγκόντινα 7 Ιανουαρίου 1837 - Βελιγράδι 1η Μαρτίου 1897) ήταν νομικός και πολιτικός της Σερβίας, υπουργός και πρωθυπουργός.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Στέφαν Νεντελίκοβιτς από το Πίροτ που συμμετείχε στις εξεγέρσεις κατά των Οθωμανών και αργότερα έφθασε να γινει επικεφαλής στην περιοχή της Knjaževcu. Μητέρα του ήταν η Μίλιτσα από την Γιαγκόντινα που σε πρώτο γάμο είχε παντρεύτηκε τον Πάβλε Κούκιτσα συμπολεμιστή του Καραγιώργη.
Πήγε δημοτικό σχολείο στη Γιαγκόντινα και λύκειο στο Κραγκούγιεβατς και στο Βελιγράδι. Συνέχισε τις σπουδές του στη νομική σχολή του Βελιγραδίου (1854-1856)κι έπειτα τις συνέχισε στην Χαϊδελβέργη, στο τέλος το 1861 επέστρεψε στο Βελιγράδι, κατά τη διάρκεια των σπουδών του του άλλαξε το όνομά του από "Νεντελίκοβιτς" σε "Πιροσάνατς".
Με παρότρυνση του Ίλιγια Γκαρασάνιν εργάστηκε στο υπουργείο εξωτερικών και έφτασε μέχρι την θέση του υπουργού. Το 1868 διορίστηκε πρόεδρος του δικαστηρίου της Ρούντνικ και το 1872 άσκησε την δικηγορία στο Βελιγράδι. Δικαστής του αρείου πάγου το 1874, η θητεία στην θέση αυτή διακόπηκε όταν έγινε υπουργός εξωτερικών από τις 20 Νοεμβρίου 1874 έως τις 20 Ιανουαρίου 1875.
Από τις 21 Οκτωβρίου 1880 ήταν πρόεδρος της σερβικής κυβέρνησης, πρωθυπουργός, μέχρι τις 21 Σεπτεμβρίου 1883. Υπουργός Δικαιοσύνης από τις 10 Οκτωβρίου 1881 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1883. Σαν πρωθυπουργός άρχισε ένα ευρύ πρόγραμμα εκσυγχρονισμού της Σερβίας σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Ψηφίστηκαν φιλελεύθεροι νόμοι που οδήγησαν στη σύγχρονη πολιτική οργάνωση και το κράτος δικαίου στη Σερβία. Υπεγράφη μια αμφιλεγόμενη μυστική σύμβαση με την Αυστροουγγαρία το 1881, μια εμπορική συμφωνία η οποία άνοιξε την πόρτα για την σερβική γεωργία στις γειτονικές αγορές. Άρχισε να κατασκευάζετε η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή (Βελιγράδι-Νις και Νις-Πίροτ) και να έλαβει το πρώτο δάνειο στην ευρωπαϊκή αγορά χρήματος. Αναμόρφωσε το στρατό και δημιούργησε μόνιμο στρατό, προσπάθησε και συνταγματική μεταρρύθμιση, αλλά απέτυχε λόγω της αντίθεσης του βασιλιά Μίλαν.
Ήταν επικεφαλής του Σερβικού Προοδευτικού κόμματος της δεκαετίας του 1880 μέχρι το 1886. Ήταν δικηγόρος κι εκπροσώπησε την βασίλισσα Ναταλία εναντίον της συζύγου του βασιλιά Μίλαν, καθώς και ξένη επιχείρηση σιδηροδρόμων κατά της κυβέρνησης της Σερβίας.
Έχει γράψει πολλά βιβλία ιστορίας με θέματα την βασιλική οικογένεια, την κοινή δράση των λαών των Βαλκανίων και της Βαλκανικής χερσονήσου.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί Κατηγορία:Σέρβοι ιστορικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 2001-2002
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 2001-02 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε στις 1 Σεπτεμβρίου 2001 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 7 Απριλίου 2002 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με αντιπάλους τον Γ.Σ. Αμαρουσίου και τον Ολυμπιακό. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για έβδομη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Τελική φάση
Η τελική φάση έγινε με το σύστημα φάιναλ-φορ και διεξήχθη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στο Νέο Φάληρο, στις 5 και 7 Απριλίου 2002.
Πηγές
2002 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2001 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2002
Δήμος Αιπείας
Ο Δήμος Αιπείας  ήταν Δήμος του Νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας», από τη συνένωση παλαιότερων Κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Μεσσήνης, ως Δημοτική Ενότητα Αίπειας. Έδρα του ήταν η Λογγά.
Χάρτης
<mapframe latitude="36.852703" longitude="21.828117" zoom="12" width="1000" height="470" align="center" />
Α Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας
Σερ (ποταμός)
Ο Σερ (γαλλ. Cher, Οξιτανικά: Char) είναι ποταμός της κεντρικής Γαλλίας, αριστερός παραπόταμος του ποταμού Λίγηρα. Πηγάζει στον νομό Κρεζ, βορειοανατολικά του Κροκ. Χύνεται στον Λίγηρα στο Βιλλαντρύ, δυτικά της Τουρ.
Ο ποταμός πλημμύρισε το 1940, καταστρέφοντας το Σατώ ντε Σενονσώ, που βρίσκεται πάνω στον ποταμό, και άλλα κτίσματα κατά μήκος της όχθης.
Νομοί και κωμοπόλεις κατά μήκος του ποταμού:
Κύριοι παραπόταμοι είναι, από την πηγή προς την εκβολή (Α: αριστερός/ Δ: δεξιός):
Οφείλει το όνομά του στην προ-ινδοευρωπαϊκή ρίζα kʰar, που σημαίνει «πέτρα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σερ Σερ
Εκλογές στο Τζέρσεϊ
Γενικές εκλογές
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν για πρώτη φορά το 1990 και μετά τα έτη 1993, 1996, 1999, 2002, 2005, το 2008 , το 2011 , το 2014 , το 2018 και το 2022. Εκλέγεται Κοινοβούλιο. Από το 2011 η συνέλευση (States of Jersey) αριθμεί 51 εκλεγμένα μέλη: 10 γερουσιαστές (εκλέγονται σε παννησιωτικό επίπεδο), 29 βουλευτές (εκλεγμένοι σε μονοεδρικές και πολυεδρικές περιφέρειες) και 12 Connétables (επικεφαλής των ενοριών).
Η κανονική θητεία των μελών του κοινοβουλίου είναι τα 4 χρόνια, παρότι τα μέλη που εξελέγησαν τον Οκτώβριο του 2011 και τον Οκτώβριο του 2014 έχουν πιο σύντομη θητεία. Από το 2018 εκλογές θα διεξάγονται κάθε 4 χρόνια το Μάιο.
Το αξίωμα του γερουσιαστή θεσμοθετήθηκε το 1948. Η αρχική τους θητεία ήταν 9 χρόνια, όμως μειώθηκε στα 6 το 1966 και στα 4 χρόνια το 2011.
Πρόσφατες εκλογές (2022)
Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 22 Ιουνίου 2022. Οι ανεξάρτητοι κέρδισαν 35 έδρες από τις συνολικά 49 του κοινοβουλίου (States Assembly). Στις εκλογές του 2022 για πρώτη φορά εφαρμόστηκε το νέο εκλογικό σύστημα. Με βάση αυτόν, ο ρόλος των γερουσιαστών καταργήθηκε και αντικαταστάθηκαν από 37 αντιπροσώπους στις 9 επαρχίες. Η εκλογή ενός Connétable από καθεμιά από τις 12 ενορίες παραμένει.
2011
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Οκτωβρίου 2011 για τη Βουλή (States of Jersey) εξελέγησαν για πρώτη φορά (παράλληλα) και γερουσιαστές, βουλευτές και οι επικεφαλής των ενοριών (αγγλ. Constables). Ο αριθμός των εδρών στο Κοινοβούλιο μειώθηκε από 53 σε 51.
2008
Στις εκλογές για γερουσιαστές, που διεξήχθησαν στις 15 Οκτωβρίου 2008, οι έδρες που αποφασίστηκαν ήταν 6.
2014
Επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές έγιναν στις 5 Μαρτίου 2014. Οι Τρέβορ Πίτμαν και Σόνα Πίτμαν έχασαν τις έδρες τους τον Ιανουάριο του 2014 έπειτα από την πτώχευση που κήρυξαν. Έτσι, οι επαναληπτικές εκλογές έγιναν για τις έδρες τους στις περιφέρειες Σεντ Χέλιερ Νο 1 και Σεντ Χέλιερ 2.
2008
Στο δημοψήφισμα, που διεξήχθη στις 15 Οκτωβρίου του 2008, οι ψηφοφόροι απέρριψαν την πρόταση να υιοθετηθεί η ώρα της Κεντρικής Ευρώπης. Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος ήταν:
2013
Στις 24 Απριλίου 2013 διεξήχθη δημοψήφισμα για μεταρρυθμίσεις στο εκλογικό σύστημα. Οι ψηφοφόροι επέλεξαν ανάμεσα σε 3 προτάσεις για εκλογικό σύστημα. Η B πρόταση υπερίσχυσε με 41% των ψήφων στον πρώτο γύρο και το 55% στο δεύτερο γύρο. Η συμμετοχή ήταν 26%.
Με βάση το σημερινό εκλογικό σύστημα εκλέγονται 29 αντιπρόσωποι σε περιφέρειες που αριθμού από 1.200 ως και 3.000 κατοίκους, χωροφύλακες που ηγούνται των 12 ενοριών του Τζέρσεϊ και 10 γερουσιαστές εκλέγονται σε παννησιωτική βάση.
Οι 3 επιλογές ήταν:
Δήμος Μεσσήνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Μεσσήνης του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Μεσσήνης και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Μεσσήνης. Βρισκόταν στη βόρεια ακτή του Μεσσηνιακού κόλπου στο νότιο τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 14 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 84,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 11.041 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του είναι η Μεσσήνη.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Μ
Βίγια (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Βίγια πιθανόν να αναζητείτε τα εξής πρόσωπα ή τοποθεσίες:
Συμεών Σηθ
Ο Συμεών Σηθ ή Σηθής (11ος αι.) ήταν Έλληνας αξιωματικός, ιατρός, αστρονόμος και μεταφραστής αραβικών έργων. Καταγόταν από την Αντιόχεια και έζησε στην Κωνσταντινούπολη την εποχή του αυτοκράτορα Αλεξίου του Κομνηνού, δηλαδή προς τα τέλη του 11ου αιώνα. Υπήρξε επίσης Μάγιστρος και Πρωτοβεστάρχης επί Αυτοκράτορα Μιχαήλ Δούκα. Η Άννα Κομνηνή μιλά γι' αυτόν στην Αλεξιάδα της.
Τα ιατροφιλοσοφικά έργα του Σηθ εκδόθηκαν το 1842 από τον Λ. Ίντελερ («Ελάσσονες Φυσικοί και Ιατροί Έλληνες» τομ. Β'). Το 1892 ο Γ. Κωστομοίρης περιέλαβε στην «Επιθεώρηση Ελληνικών Σπουδών» τα ανέκδοτα έργα του Σηθ.
Πύλη του Αγίου Σεβαστιανού
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Η Πόρτα Σαν Σεμπαστιάνο. Η '''Πύλη του Αγ. Σεβαστιανού', λατιν.: (Porta San Sebastiano),'' είναι η μεγαλύτερη και μία από τις καλύτερα διατηρημένες πύλες των Αυρηλιανών τειχών της Ρώμης στην Ιταλία.
Αρχικά γνωστή ως Πύλη της Αππίας οδού (Porta Appia), αφού την διέσχιζε η ομώνυμη οδός, η βασίλισσα των οδών, όπως την ονόμαζαν (regina viarum), που ξεκινούσε από την Πόρτα Καπένα στα Σέρβια Τείχη. Κατά τον Μεσαίωνα πιθανότατα ονομαζόταν και Accia (ή Dazza ή Datia), ένα όνομα αβέβαιης ετυμολογίας, αλλά αναμφισβήτητα συνδέεται με τον ποταμό Αλμόνε, που ονομάζεται "acqua Accia", που έρεε εκεί κοντά. Ένα έγγραφο περί το 1434. την ονομάζει Porta Domine quo vadis. Το σημερινό όνομα μαρτυρείται μόνο από το δεύτερο μισό του 15ου αι., λόγω της γειτνίασης με τη βασιλική του Σαν Σεμπαστιάνο εκτός των τειχών και τις κατακόμβες της.
Η αρχική κατασκευή φτιάχτηκε από τον Aυρηλιανό περί το 275 και περιλάμβανε ένα δίτοξο άνοιγμα, που καλύπτεται από αψιδωτά παράθυρα και δύο ημικυλινδρικούς πύργους. Η πρόσοψη ήταν καλυμμένη με τραβερτίνη. Μετά από μεταγενέστερη αποκατάσταση, οι πύργοι διευρύνθηκαν, αυξήθηκαν και συνδέθηκαν, μέσω δύο παράλληλων τειχών, με την προϋπάρχουσα Αψίδα του Δρούσου.
Το 401-402 μ.Χ. ο Αυτοκράτορας Ονώριος αναμόρφωσε την πύλη με ένα ενιαίο τόξο (fornix) και έναν ακόμη όροφο με δύο σειρές από έξι αψιδωτά παράθυρα ο καθένας. Πρόσθεσε επίσης έναν ασκεπή διάδρομο επί των τειχών (chemin de ronde) με πολεμίστρες (merlons). Οι βάσεις των πύργων ενσωματώθηκαν σε δύο εξέδρες τετράγωνης κάτοψης, επενδεδυμένες με μάρμαρο. Μία μεταγενέστερη τροποποίηση έδωσε τη σημερινή μορφή της πύλης, στην οποία έχει προστεθεί όροφος σε ολόκληρη την κατασκευή, συμπεριλαμβανομένων των πύργων. Λόγω της απουσίας της συνήθους πλάκας που μνημονεύει τα έργα, ορισμένοι αρχαιολόγοι θεωρούν, ότι το έργο δεν έχει πραγματοποιηθεί από τον Ονώριο, ο οποίος άφηνε πανηγυρικά επιγράμματα σε όποιο τμήμα των τειχών ή των πυλών αναστύλωνε.
Το μανδάλωμα γινόταν με δύο ξύλινα πορτόφυλλα και ενός παραθυρόφυλλου που κυλούσε, μέσα από ορατές ακόμη αυλακώσεις, από το δωμάτιο ελέγχου, που βρισκόταν παραπάνω, του οποίου υπάρχουν ακόμη οι υποστηρικτικοί πρόβολοι τραβερτίνης. Κάποιες εγκοπές στo κούφωμα υποδεικνύουν, ότι μάλλον χρησιμοποιήθηκαν και ξύλινες δοκοί για την ενίσχυση του μανδαλώματος.
Λόγω της σημασίας της Αππίας Οδού, που από εδώ έμπαινε στην πόλη, ολόκληρη η περιοχή ήταν απασχολημένη με μεγάλες κυκλοφοριακές μετακινήσεις, ιδιαίτερα στην αρχαία Ρώμη. Φαίνεται ότι κοντά στην πόρτα, υπήρχε ένας χώρος διαμορφωμένος για τη στάθμευση των ιδιωτικών μεταφορικών μέσων (που ανήκαν σε υψηλόβαθμες προσωπικότητες, οι οποίες μπορούσαν να το αντέξουν οικονομικά) που έμπαιναν στην πόλη από εδώ. Ήταν αυτό, που πλέον θα μπορούσε να οριστεί ως «πάρκο και περίπατος», αφού συνήθως δεν επιτρεπόταν η διέλευση ιδιωτικών μέσων εντός της πόλης. Αυτός ο κανόνας πιθανότατα ίσχυε και για τα μέλη της Αυτοκρατορικής οικογένειας, των οποίων τα ιδιωτικά μέσα ήταν σταθμευμένα σε μία δεσμευμένη περιοχή (ονομαζόμενη Αλλαγή των Καισάρων, Mutatorium Caesaris) λίγο πιο μακριά, στην αρχή της Αππίας Οδού.
Στις 5 Απριλίου 1536, με την ευκαιρία της εισόδου στη Ρώμη του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄, ο Αντόνιο ντα Σανγκάλο ο νεότερος άλλαξε την πύλη σε μία πραγματική θριαμβευτική αψίδα, διακοσμώντας την με αγάλματα, κολώνες και ζωφόρους και διαμόρφωσε -μέσω της κατεδάφισης κτιρίων- μία θριαμβευτική διαδρομή μέχρι τη Ρωμαϊκή Αγορά. Το γεγονός μνημονεύεται από μία επιγραφή επάνω από την αψίδα, η οποία -χρησιμοποιώντας έναν θαυμασμό ίσως λίγο υπερβολικό- συγκρίνει τον Κάρολο Ε΄ με τον Σκιπίωνα : «CARLO V ROM. IMP. ΑVG. III ΑFRICΑΝΟ». Στις 4 Δεκεμβρίου 1571, η θριαμβευτική πομπή προς τιμήν του Mαρκαντόνιο Κολόννα, του νικητή της μάχης του Λεπάντο (Ναυπάκτου), πέρασε επίσης από την πύλη. Το χαρακτηριστικό αυτής της πομπής που προκάλεσε την περιέργεια και το ενδιαφέρον, ήταν σίγουρα η παρέλαση των 170 αλυσοδεμένων Τούρκων αιχμαλώτων. Σε εκείνη την περίσταση ο Πασκουίνο, το διάσημο ρωμαϊκό άγαλμα που μιλάει, εξέφρασε τη γνώμη του, αλλά αυτή τη φορά χωρίς να μιλήσει: ήταν γεμάτο με το αιμόφυρτο κεφάλι ενός Τούρκου και ένα σπαθί.
Από τον 5ο αι., και τουλάχιστον μέχρι τον 15ο, η γεωργία ή η πώληση δασμών στις πύλες της πόλης και η είσπραξη διοδίων για τη διέλευση τους από ιδιώτες μαρτυρείται ως συνήθης πρακτική. Ένα έγγραφο που χρονολογείται από το 1467 αναφέρει μία ανακοίνωση, που καθορίζει τις λεπτομέρειες για την πώληση σε δημοπρασία των πυλών της πόλης για την περίοδο ενός έτους. Ένα άλλο έγγραφο του 1474 αναφέρει, ότι η τιμή προσφοράς τόσο για την Πόρτα Λατίνα όσο και για την Πόρτα Άππια ήταν «39 φλορίνια, 31 σολδία, 4 δηνάρια για σεκστάρια» («για εξαμηνιαία πληρωμή»). Η τιμή δεν ήταν τόσο υψηλή, επομένως η αστική κίνηση μέσω των δύο πυλών πιθανότατα δεν ήταν επίσης υπερβολική, αν και αρκούσε για να αποφέρει ένα αντίστοιχο κέρδος στον αγοραστή. Το ίδιο το κέρδος ρυθμιζόταν από λεπτομερείς πίνακες, που καθόριζαν τη χρέωση για κάθε είδος αγαθού, αλλά αναμφισβήτητα στρογγυλοποιείτο προς τα επάνω μέσω διαφόρων ειδών καταχρήσεων, κρίνοντας από τον αριθμό των διαταγμάτων και των απειλών που εκδόθηκαν.
Δίπλα στον δυτικό πύργο υπάρχουν υπολείμματα περιτειχισμένης θυρίδας (μικρής πόρτας), τοποθετημένης πάνω από το επίπεδο του εδάφους, της οποίας η ιδιαιτερότητα είναι η απουσία ιχνών φθοράς στα κουφώματα, σαν να φράχθηκε αμέσως μετά την κατασκευή της.
Όσον αφορά το εσωτερικό, οι πιο σχετικές αλλαγές είναι πρόσφατες και χρονολογούνται από το 1942-1943, όταν ολόκληρο το οικοδόμημα καταλήφθηκε και χρησιμοποιήθηκε από τον Eτόρε Μούτι, τότε Γραμματέα του Φασιστικού Κόμματος. Τα δίχρωμα, ασπρόμαυρα ψηφιδωτά που είναι ακόμη ορατά σε ορισμένα δωμάτια, πραγματοποιήθηκαν εκείνα τα χρόνια.
Επί του παρόντος οι πύργοι στεγάζουν το Μουσείο των Τειχών, που εκθέτει μεταξύ άλλων μακέτες των τειχών και των πυλών σε διάφορες φάσεις κατασκευής τους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αυρηλιανά Τείχη Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης
Κώστας Καπνίσης
Ο Κώστας Καπνίσης (20 Νοεμβρίου 1920 – 4 Ιουλίου 2007) ήταν Έλληνας συνθέτης, πιανίστας και μαέστρος.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου του 1920. Οι γονείς του ήταν ο Χρήστος Καπνίσης, ράφτης στο επάγγελμα, και η Αφροδίτη Βουγιούκα που ήταν πιλοποιός. Είχαν τα εργαστήρια-μαγαζιά τους δίπλα δίπλα στη Στοά Αρσακείου (Ορφέα). Ο πατέρας του, με καταγωγή από τη Ζάκυνθο έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε. Ο Κώστας και ο ένα χρόνο μικρότερος αδελφός του Μιχάλης σπούδασαν μουσική από πολύ νεαρή ηλικία (5 ετών), ο ένας πιάνο και ο άλλος βιολί. Ο Κώστας συνέχισε τις σπουδές του στο Ελληνικό Ωδείο και το 1943 πήρε μαθήματα από τον Νίκο Σκαλκώτα και στη συνέχεια από τους Γεώργιο Βώκο, Μάριο Βάρβογλη και Γιάννη Παπαϊωάννου. Από το 1939 συνθέτει και από το 1941 εισέρχεται στο τότε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (σημερινή ΕΡΤ) στη δημιουργία ελαφράς ορχήστρας.
Ο Κώστας Καπνίσης είχε γράψει τη μουσική περισσοτέρων από 110 κινηματογραφικών ταινιών, τραγουδιών, ντοκιμαντέρ, και μουσικών θεατρικών παραστάσεων (μιούζικαλ). Επίσης είχε κάνει πολλές ενορχηστρώσεις και διασκευές. Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, διετέλεσε και πρόεδρος του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου (περίοδο 1965-1967) και αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Μουσικών 1966-1967.
Είχε τιμηθεί με χρυσό μετάλλιο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Βραζιλίας (1967), Βραβείο καλύτερης μουσικής στη ταινία Τα χέρια (Θεσσαλονίκη 1962) καθώς και ιδιαίτερα βραβεία για τη μουσική των ταινιών Πανικός (1969), και Αλέξανδρος ο Μέγας στην Ιστορία και τον θρύλο (Θεσσαλονίκη 1977).
Το 1993, έκανε τις περίφημες ενορχηστρώσεις στο δίσκο της Αλέξιας, Η Αλέξια ερμηνεύει τα κλασικά, μια ακόμη μεγάλη παραγωγή με ελληνικά τζαζ τραγούδια από τις δεκαετίες του ’20 έως και του ’60. Στο δίσκο η Αλέξια τραγούδησε το πρώτο τραγούδι που είχε γράψει ο Κώστας Καπνίσης το 1937 με τίτλο "Γελάς".
Ο Κώστας Καπνίσης ήταν μόνιμος κάτοικος Παλαιού Φαλήρου. Πέθανε στις 4 Ιουλίου του 2007, στο νοσοκομείο "Μετροπόλιταν", όπου είχε εισαχθεί έπειτα από χρόνια προβλήματα υγείας.
Φιλμογραφία
Κινηματογραφικές ταινίες με μουσική του Κώστα Καπνίση:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες μουσικής ταινιών
Σαλβατόρε Σιρίγκου
Ο Σαλβατόρε Σιρίγκου (Salvatore Sirigu, 12 Ιανουαρίου 1987) είναι Ιταλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Τορίνο και στην Εθνική Ιταλίας στη θέση του τερματοφύλακα.
Ξεκίνησε την καριέρα του στη Βενέτσια και στη συνέχεια στην Παλέρμο. Το 2011, πήρε μεταγραφή στην Παρί Σεν Ζερμέν. Ψηφίστηκε δύο φορές τερματοφύλακας της χρονιάς στη Λιγκ 1 και οι διακρίσεις του στον σύλλογο περιλαμβάνουν τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα, και όλες τις εγχώριες διοργανώσεις τις περιόδους 2014–15 και 2015–16. Αφού έπαιξε τη σεζόν 2016–17 ως δανεικός στη Σεβίλλη και στην Οσασούνα, το 2017 υπέγραψε στην Τορίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΒΚ Ουνιόνε Βενέτσια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣΣ Παλέρμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Κρεμονέζε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Ανκόνα 1905 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑ Οσασούνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας
Το κάστρο του Τακέσι
Το Κάστρο του Τακέσι είναι ιαπωνική τηλεοπτική εκπομπή που προβλήθηκε μεταξύ 1986 και 1990, από το Tokyo Broadcasting System. Η εκπομπή χρησιμοποιεί στον τίτλο της το όνομα του Ιάπωνα ηθοποιού Τακέσι Κιτάνο. Ο ρόλος του είναι να κατέχει ένα κάστρο και δημιουργεί δύσκολες προκλήσεις για τους παίκτες που πρέπει να περάσουν δύσκολες δοκιμασίες για να φτάσουν στο κάστρο και να νικήσουν τους φυλακές για να κερδίσουν 1 δισεκατομμύριο Γιεν. Αυτή η εκπομπή έχει γίνει λατρεία σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα εμφανίστηκε η πρώτη προβολή της στο ΣΚΑΪ που έγινε μεταγλώττιση από τον Κώστα Παπαγεωργίου και τον Ακίνδυνο Γκίκα.
Σημείωση: σε όλες τις εκπομπές της κάθε γλώσσας και στην Ελλάδα δεν σχολιάζουν όλες τις προσπάθειες των παικτών διότι κάθε επεισόδιο του κάστρου του Τακέσι διαρκεί από πολύ πρωί μέχρι αργά το βράδυ, και οι μεταγλωττίσεις των εκπομπών θα έπαιρναν πολλές ώρες ώστε για να προβάλουν την εκπομπή στην τηλεόραση, έπρεπε να κόβουν τα περισσότερα σημεία και να σχολιάζουν μόνο συγκεκριμένες προσπάθειες των παικτών.
Πλοκή
Σε κάθε επεισόδιο, πάνω από 100 διαγωνιζόμενοι υπό τις οδηγίες του στρατηγού Λι, πολιορκούν και επιχειρούν να αλώσουν το κάστρο του Κόμη τον οποίο υποδύεται ο ίδιος ο Τακέσι. Η εκπομπή περιέχει απίστευτες δοκιμασίες, εξωφρενικά εμπόδια και περίεργα κοστούμια που συνθέτουν ένα απολαυστικό τηλεπαιχνίδι που έχει κάνει το γύρο του κόσμου γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία και αποκτώντας πιστούς οπαδούς. Κάθε πρόκληση τελειώνει με την "Τελική Μάχη" στην οποία o Τακέσι Κιτάνο βρίσκεται αντιμέτωπος με τους υπόλοιπους διαγωνιζόμενους που έχουν και οι δύο οχήματα με τοποθετημένο δακτύλιο χαρτί που πρέπει να το προστατέψουν από τα νεροπίστολα των αντιπάλων (ανά σειρά βγήκε μετά και σε λέιζερ που μετά ο Takeshi αντικατέστησε το χαρτί και έβαλε φωτάκι). Αν το όπλο του Τακέσι ή των φυλάκων διεισδύσει το δακτύλιο χαρτί του διαγωνιζόμενου χάνει το παιχνίδι και τελειώνει η εκπομπή, εάν ο/οι παίκτης/παίκτες σπάσει/σπάσουν το δακτύλιο χαρτί του Τακέσι κερδίζει/κερδίζουν 1 εκατομμύριο γιεν ¥ (που εκείνη την εποχή ήταν περίπου ίσα με $ 8.000 δολάρια τον ΗΠΑ ή με £ 5.000 στερλίνες, στο ευρώ ήταν 7562.96 €).
Προκλήσεις
Είναι δοκιμασίες για να δυσκολέψουν τους διαγωνιζόμενους με εισέλθουν μέσα στο κάστρο του Τακέσι, συνήθως μέσα στις δοκιμασίες περιέχουν νερό ή λάσπη για να χάνουν οι παίκτες. Υπάρχουν εκπομπές στο κάστρο του Τακέσι που είναι μόνο για γονείς και παιδιά (που επιτρέπεται μόνο ένα παιδί ανά οικογένεια) μαζί με τον γονέα πατέρα ή μητέρα που συνεργάζονται και οι δύο για να φτάσουν στον τελικό.
Μουσική
Μέσα στις προκλήσεις του Κάστρου του Τακέσι χρησιμοποιείται μια μεγάλη ποικιλία από γνωστά τραγούδια από ταινίες, τηλεοπτικές εκπομπές, βιντεοπαιχνίδια, anime, και άλλες πηγές.
Ηθοποιοί
Σημαντικοί πρωταγωνιστές του κάστρου του Τακέσι που εμφανίστηκαν στο κανάλι του SKAI
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Ιαπωνικές τηλεοπτικές σειρές του 1980 Κατηγορία:Ιαπωνικές τηλεοπτικές σειρές του 1990 Κατηγορία:Κάστρο του Τακέσι Κατηγορία:Αθλητική ψυχαγωγία
Δήμος Πεταλιδίου
Ο Δήμος Πεταλιδίου ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Μεσσήνης. Βρισκόταν στη βορειοδυτική ακτή του Μεσσηνιακού κόλπου στο νότιο τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 12 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 104,9 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.601 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν το Πεταλίδι.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Π Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας
Μύλοι Καρύστου Εύβοιας
Οι Μύλοι είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 200 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Οι Μύλοι βρίσκονται στην Νότια Εύβοια, σε απόσταση περίπου 3 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Κάρυστο και 120 χλμ. από την Χαλκίδα. Το χωριό είναι κτισμένο στους νοτιοδυτικούς πρόποδες τους όρους Όχη με θέα το Castello Roso (Κοκκινόκαστρο) και πήραν το όνομά τους από τους επτά νερόμυλους που υπήρχαν εκεί τα παλιότερα χρόνια.
Το παλιό γεφύρι και καλντερίμι στο χωριό έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο γιατί "είναι χαρακτηριστικά δείγματα παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής της περιοχής. Έχουν κατασκευασθεί από ντόπιους τεχνίτες και υλικά και είναι συνδεδεμένα με τις μνήμες των κατοίκων της περιοχής".
Σημείωση
Στην Εύβοια και τον Δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Μύλοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Συγγένεια εξ αίματος
δεξιά|μικρογραφία|Ο αριθμός δίπλα σε κάθε κουτί στον πίνακα συγγένειας εξ αίματος δείχνει τον βαθμό της σχέσης για κάθε άτομο. Η συγγένεια εξ αίματος είναι το είδος συγγένειας κατά το οποίο ένα άτομο κατάγεται από τον ίδιο πρόγονο μαζί με άλλα άτομα.
Ο βαθμός της σχετικής συγγένειας εξ αίματος μπορεί να παρουσιαστεί με ένα πίνακα συγγένειας εξ αίματος στο οποίο κάθε επίπεδο γραμμικής συγγένειας εξ αίματος (με βάση την γενιά ή την μείωση) εμφανίζεται ως μια σειρά, και τα άτομα με συγγένεια εξ αίματος μοιράζονται την ίδια σειρά. Το Σύστημα των Κόμβων είναι αριθμητικός συμβολισμός για την συγγένεια εξ αίματος χρησιμοποιώντας τον αριθμό των κοινών προγόνων Ανεντάφελ.
Σεσίλια Μάλμστρεμ
Η Άννα Σεσίλια Μάλμστρομ (γεννημένη στις 15 Μαΐου 1968) είναι Σουηδική πολιτικός που υπηρέτησε ως Ευρωπαία Επίτροπος για το Εμπόριο από το 2014 έως το 2019. Προηγουμένως διετέλεσε Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων από το 2010 έως το 2014 και Υπουργός Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 2006 έως το 2010. Υπήρξε Ευρωβουλευτής από τη Σουηδία από το 1999 έως το 2006.
Είναι μέλος του κόμματος των Φιλελευθέρων, το οποίο είναι μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη.
Νεαρή Ηλικία
Η Μάλμστρομ γεννήθηκε στην ενορία Μπρανκίρκα στη νότια Στοκχόλμη και μεγάλωσε στο Γκέτεμποργκ.
Ήταν φοιτήτριας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ από το 1992 έως το 1999 και έγινε βοηθός ερευνήτρια (1994). Στη συνέχεια απέκτησε διδακτορικό στην πολιτική επιστήμη με διατριβή με τίτλο «The Region, the Power and the Glory: Regional Parties in Western Europe» (Η περιφέρεια, η Δύναμη και η Δόξα: Περιφερειακά Κόμματα στη Δυτική Ευρώπη) (1998) και έγινε ανώτερη λέκτορας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ (1998–99). Η διατριβή της αφορούσε περιφερειακά κόμματα στη Δυτική Ευρώπη, εστιάζοντας στην Καταλονία, Ισπανία και τη Λομβαρδία, Ιταλία. Έχει διενεργήσει έρευνα και διδάξει στους τομείς της ευρωπαϊκής πολιτικής, της περιφερειοποίησης, της μετανάστευσης και της τρομοκρατίας.
Άγγελος Ρούβας
Ο Άγγελος Ρούβας είναι Έλληνας σκηνοθέτης ταινιών κινουμένων σχεδίων, σχεδιαστής χαρακτήρων (character designer) και σεναριογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε από Έλληνες γονείς στο Πορτ Σάιντ της Αιγύπτου. Το 1983 αποφοίτησε από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο ως Αρχιτέκτων Μηχανικός, αλλά λίγα χρόνια αργότερα στράφηκε στον κινηματογράφο αποκτώντας εξειδίκευση στον τομέα των κινουμένων σχεδίων. Στα χρόνια που ακολούθησαν δημιούργησε το πρώτο τμήμα κινουμένων σχεδίων στην κρατική τηλεόραση (ΕΤ1, 1988-1990), συνεργάστηκε σε δύο μεγάλου μήκους ταινίες με κινούμενα σχέδια παραγωγής Στίβεν Σπίλμπεργκ και Universal Pictures (An American Tail - Fievel Goes West και We Are Back! A Dinosaur's Story, Λονδίνο, 1990-1991), δημιούργησε τους βασικούς χαρακτήρες και ανέλαβε την οργάνωση της παραγωγής της πρώτης ελληνικής σειράς κινουμένων σχεδίων 13 ημίωρων επεισοδίων, Πανδώρα και Πλάτωνας (Artoon, 1992-1996), σκηνοθέτησε 2 από τα αρχικά επεισόδια τής σειράς, συνεργάστηκε με την εταιρεία παραγωγής Magikon στην πρώτη ελληνική διαφημιστική καμπάνια με τρισδιάστατους χαρακτήρες (TELLAS - 2002), και ήταν συν-σκηνοθέτης στην πρώτη ελληνική τηλεταινία με 3D animation (25΄) (Το Ποντικάκι που Ήθελε να Αγγίξει ένα Αστεράκι) (2007) της “Time Lapse Pictures” σε σενάριο του Ευγένιου Τριβιζά, το οποίο κατέκτησε δύο βραβεία και διακρίσεις σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ. Το 2009 ανέλαβε τη σκηνοθεσία και την καλλιτεχνική επιμέλεια του διαφημιστικού σποτ (3D animation) της “Unicef Greece” με θέμα «Διεθνής οικονομική κρίση και εμπορία και διακίνηση παιδιών στον κόσμο» (trafficking), που χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών.
Οι δραστηριότητές του όμως επεκτάθηκαν και στον τομέα της ιστορικής έρευνας. Το διάστημα 2000-2005, ύστερα από εντατική και μεθοδική έρευνα, υλοποίησε το δίτομο συγγραφικό έργο Ελληνικός Κινηματογράφος 1905-2005, Ιστορία - Φιλμογραφία - Βιογραφικά με την πολύτιμη βοήθεια του συλλέκτη φωτογραφιών και αφισών κ. Χρήστου Σταθακόπουλου. Ήταν αφιερωμένο στα 100 χρόνια του Ελληνικού Κινηματογράφου και τις 2.650 ταινίες του. Το έργο, που ήταν σε καλλιτεχνική επιμέλεια του ίδιου, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2005 από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα» με τη συγχρηματοδότηση του Δήμου Αθηναίων και του Πολιτιστικού Ιδρύματος Σ.Ο.Φ.Ι.Α.
Σεσίλια Μάλμστρεμ
Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 1999–2006
Το 1999, η Μάλμστρομ εξελέγη βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη Σουηδία και επανεξελέγη ξανά το 2004. Κατά τη διάρκεια της θητείας της υπηρέτησε στις επιτροπές Εξωτερικών Υποθέσεων, Συνταγματικών Υποθέσεων, Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών, καθώς και στην Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Υποεπιτροπή Ασφάλειας και Άμυνας. Επιπλέον, διετέλεσε αντιπρόεδρος των αντιπροσωπειών του κοινοβουλίου στην Ουγγαρία (πριν ενταχθεί το 2004) και στην Κροατία.
Άγγελος Ρούβας
Βιογραφία
Λίγο αργότερα, το Νοέμβριο του 2006, κλήθηκε από την οργανωτική επιτροπή του Διεθνούς Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης να σκηνοθετήσει 36 ιστορικά βίντεο μικρής διάρκειας που θα προβάλλονταν κατά τη διάρκεια της παράστασης για την τελετή απονομής των Κρατικών Βραβείων Ποιότητας, που εκείνη τη χρονιά είχε ως θέμα «100+1 χρόνια Ελληνικός Κινηματογράφος». Η δομή και τα κείμενα της παράστασης στηρίχθηκαν στο βιβλίο του, της προηγούμενης χρονιάς.
Σεσίλια Μάλμστρεμ
Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 1999–2006
Ως μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, η Μάλμστρομ έγραψε μια κριτική έκθεση για τη στρατηγική της ΕΕ για τη Ρωσία. Το 2002 έγινε εκπρόσωπος της ομάδας των Φιλελευθέρων. Πρότεινε τον κουβανό αντιφρονούντα Οσβάλντο Παγιά για το Βραβείο Ζαχάρωφ, το οποίο έλαβε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2002.
Άγγελος Ρούβας
Βιογραφία
Για τις ανάγκες προβολής του βιβλίου του, έχει σκηνοθετήσει δύο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, ένα για την Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου (9΄) και ένα για τους έλληνες δημιουργούς των Προπολεμικών Ταινιών (17΄).
Σεσίλια Μάλμστρεμ
Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 1999–2006
Κατά τη διάρκεια της θητείας της ως ευρωβουλευτής, η Μάλμστρομ ξεκίνησε την διαδικτυακή εκστρατεία oneseat.eu οποία στοχεύει να καταστήσει τις Βρυξέλλες τη μόνιμη έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ήταν η πρώτη αναφορά για το θέμα αυτό που κέρδισε ένα εκατομμύριο υπογραφές, ένα νεύμα στο δικαίωμα αναφοράς, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας.
Το 2001, η Μαλμστρομ και εννέα συνάδελφοι βουλευτές - συμπεριλαμβανομένων των Νικ Κλεγκ και Χέλε Τόρνινγκ-Σμιτ - ίδρυσαν την Εκστρατεία για την Κοινοβουλευτική Μεταρρύθμιση (CPR) για να πιέσουν για αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε καθημερινή βάση. Έχει κάνει, επίσης, εκστρατεία για μεγαλύτερη πρόσβαση του κοινού σε επίσημα έγγραφα.
Άγγελος Ρούβας
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες σχεδιαστές Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Σεσίλια Μάλμστρεμ
Σουηδή Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, 2006-2010
Μετά τις εκλογές του 2006 στη Σουηδία και τη νίκη του κεντροδεξιού συνασπισμού του Φρέντρικ Ράινφελντ, η Μάλμστρομ επέστρεψε στη Σουηδία για να αναλάβει τη θέση της Υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο υπουργικό συμβούλιο του πρωθυπουργού Ράινφελντ, το οποίο ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 6 Οκτωβρίου 2006. Οι αρμοδιότητές της περιελάμβαναν θεσμικά ζητήματα, αναθεώρηση του προϋπολογισμού της Ε.Ε., στρατηγική της Βαλτικής Θάλασσας, στρατηγική της Λισσαβώνας και συντονισμό της σουηδικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2009.
Η Μάλμστρομ υποστηρίζει την υιοθέτηση του νομίσματος του ευρώ από τη Σουηδία και τον Αύγουστο του 2007 ήταν μια από τις πολιτικούς που ζητούσαν ακόμη ένα δημοψήφισμα για την ένταξη της χώρας στο ευρώ (το πρώτο ήταν το 2003). "Σεβόμαστε, βεβαίως, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, αλλά εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι θα πρέπει να μπορεί κανείς να υποστηρίξει κάτι στο οποίο πιστεύει, πολλά άλλαξαν από το δημοψήφισμα του 2003, η Σλοβενία προσχώρησε (στην Ευρωζώνη), η Μάλτα και η Κύπρος προσχωρούν στις αρχές του επόμενου χρόνου. Τον επόμενο χρόνο, τουλάχιστον δύο χώρες της Βαλτικής θα ενταχθούν (στην Ευρωζώνη). Το 2010-11 θα μπορούσαν να υπάρχουν οκτώ ή εννέα νέα μέλη. Όσο περισσότερα μέλη υπάρχουν, τόσο μεγαλύτερο είναι το πολιτικό κόστος του να είσαι εκτός, επειδή δεν μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά, η Σουηδία είχε χάσει οικονομικά, επειδή δεν εντάχθηκε στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα." Η Μάλμστρομ αναφέρθηκε σε μία έκθεση από το Εθνικό Συμβούλιο Εμπορίου: "Έχουμε χάσει 100 δισεκατομμύρια κορώνες στις εξαγωγές και το ίδιο ποσό στις εισαγωγές. Το εμπόριο μας με την ευρωζώνη θα ήταν 13-14 τοις εκατό μεγαλύτερο, εάν ήμασταν μέλη."
Ευρωπαίος Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων, 2010-2014
Στις 17 Νοεμβρίου 2009, η Μάλμστρομ διορίστηκε από την κυβέρνησή της ως η επόμενη Ευρωπαία Επίτροπος της Σουηδίας. Κατά τον διορισμό της, ο πρωθυπουργός Ρέινφελντ είπε επίσης ότι ο Καρλ Μπιλντ, τότε υπουργός Εξωτερικών, δεν διορίστηκε, διότι δεν ήταν πιθανό ένας Σουηδός να διοριστεί στη θέση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ή ως Ύπατος Εκπρόσωπος της Ένωσης για θέματα Εξωτερικών και Πολιτικής ασφάλειας.