cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το Σύμπαν Του Καλέσματος
Annabelle Comes Home (2019)
Στα τέλη Σεπτεμβρίου 2018, η Μακένα Γκρέις ανακοινώθηκε ότι θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία ως Τζούντι Γουόρεν, η 10χρονη κόρη των Γουόρενς, και η Μάντισον Άισμαν ως την μπέιμπι σίτερ της Τζούντι. Μέχρι τον Οκτώβριο, η Κέιτι Σαρίφ είχε ενταχθεί στο καστ. Τον ίδιο μήνα, ανακοινώθηκε ότι ο Πάτρικ Ουίλσον και η Βέρα Φαρμίγκα θα επαναλάβουν τους ρόλους τους ως Εντ και Λορέιν Γουόρεν. Η κύρια μαγνητοσκόπηση ξεκίνησε στα μέσα Οκτωβρίου στο Λος Άντζελες. Στις 7 Δεκεμβρίου, ο Ουίλσον ανακοίνωσε ότι είχε τελειώσει τη μαγνητοσκόπηση των σκηνών του. Μια εβδομάδα αργότερα, η μαγνητοσκόπηση ολοκληρώθηκε επίσημα.
Η Καλόγρια (2018)
Στις 15 Ιουνίου 2016, αναφέρθηκε ότι μια spin-off ταινία με τίτλο Η Καλόγρια (2018), με επίκεντρο τον χαρακτήρα Βάλακ από το Κάλεσμα 2, ήταν σε εξέλιξη με τον Τζόνσον να γράφει το σενάριο. Οι Σάφραν και ο Γουάν είναι στην παραγωγή. Ο Κορίν Χάρντυ προσλήφθηκε για να σκηνοθετήσει την ταινία, με σενάριο των Γουάν και Γκάρυ Νταυμπερμαν. Κυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου 2018, με πρωταγωνιστές τους Ντεμιάν Μπιτσίρ και Τάισα Φαρμίγκα (αδερφή της Βέρα Φαρμίγκα). Η Μπόνι Άαρονς επαναλαμβάνει το ρόλο της στην ταινία σαν Δαίμονας Βάλακ. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Μάιο του 2017 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Η πλοκή της ταινίας ακολουθεί μια μοναχή, έναν ιερέα και έναν αρχιτέκτονα καθώς ερευνούν ένα ανίερο μυστικό και αντιμετωπίζουν έναν κακόβουλο δαίμονα με τη μορφή μιας δαιμονικής καλόγριας.
Η Κατάρα Της Γιορόνα (2019)
Τον Οκτώβριο του 2017, ανακοινώθηκε ότι ο Τζέιμς Γουάν είχε δημιουργήσει μια ταινία τρόμου που θα σκηνοθετούσε ο Μάικλ Τσάβες και θα πρωταγωνιστούσε η Λίντα Καρντελίνι. Η ταινία τότε είχε τον τίτλο «Τα Παιδιά». Μέχρι τον Ιούλιο του 2018, η ταινία πήρε το όνομα "Η Κατάρα Της Γιορόνα". Αν και διατίθεται στο εμπόριο ως αυτόνομη ταινία, υπάρχει μία σύνδεση με το Σύμπαν Του Καλέσματος, λόγω του Τόνι Αμεντόλα, ο οποίος επαναλαμβάνει τον ρόλο του από την Annabelle ως Πατέρας Περέζ. Ο χαρακτήρας μας οδηγεί σε μία οικογένεια που βασανίζεται από ένα γυναικείο πνεύμα με άσπρο φόρεμα, και συνδέει τις εμπειρίες του με τη συγκεκριμένη δαιμονική οντότητα μαζί με την κούκλα Άναμπελ.
Ακυρωμένη ταινία The Crooked Man
Στις 31 Μαΐου 2017, ο Πίτερ Σάφραν είπε ότι υπήρχε η πιθανότητα μιας ταινίας "Crooked Man" (άλλος ένας δαίμονας από το Κάλεσμα 2). Στις 14 Ιουνίου 2017, αναφέρθηκε ότι μια spin-off ταινία με τίτλο The Crooked Man, ήταν σε εξέλιξη με τον Μάικ Βαν Γουόες να γράφει το σενάριο από μια ιστορία του Τζέιμς Γουάν.
Τον Σεπτέμβριο του 2018, ο Σάφραν έδωσε μια συνέντευξη σχετικά με το έργο, δηλώνοντας ότι το σενάριο ήταν σε εξέλιξη και ότι το στούντιο σκοπεύει να περιμένει έως ότου η ιστορία αναπτυχθεί πλήρως πριν ξεκινήσει τη παραγωγή. Εξήγησε περαιτέρω ότι η πρόθεση είναι να έχει η κάθε μία διαφορετική ταινία του Σύμπαντος το δικό της προσωπικό στυλ.
Ταινίες μικρού μήκους
Τον Ιούλιο του 2017, η Warner Bros. Pictures, σε συνεργασία με τον Τζέιμς Γουάν, ανακοίνωσε τον διαγωνισμό "My Annabelle Creation" ως προώθηση για την επερχόμενη ταινία Annabelle: Creation. Οι συμμετέχοντες στον διαγωνισμό επρόκειτο να δημιουργήσουν μια ταινία μικρού μήκους που "θα αισθανόταν ότι θα μπορούσε να υπάρχει μέσα στο Σύμπαν Του Καλέσματος", με τους σκηνοθέτες των νικητριών ταινιών να κερδίζουν ένα ταξίδι στο Λος Άντζελες ώστε να συναντηθούν με τον Ντέιβιντ Φ. Σάντμπεργκ, σκηνοθέτη της ταινίας. Η προθεσμία συμμετοχής ήταν μέχρι τις 27 Ιουλίου 2017, με πέντε ξεχωριστούς νικητές να επιλέγονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Μεξικό, τη Σουηδία και την Κολομβία.
The Nurse
Ο νικητής του διαγωνισμού των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν ο Τζούλιαν Τέρι για τη μικρού μήκους ταινία του The Nurse (ελληνικά: Η Νοσοκόμα). Έχει διάρκεια 2 λεπτών και γυρίστηκε σε τέσσερις ημέρες, ενώ κυκλοφόρησε στις 16 Αυγούστου 2017.
Η ταινία μικρού μήκους ξεκινά με την Έμιλυ (Άρια Γουόλτερς), μια νεαρή κοπέλα με επιδέσμους τυλιγμένους γύρω από τα μάτια της, στο νοσοκομείο, όπου ακούει την πόρτα του δωματίου της να ανοίγει. Καθώς βγαίνει έξω για να ερευνήσει, πλησιάζει μια παράξενη νοσοκόμα (Χάννα Παλάτσι), την οποία η Έμιλυ δεν μπορεί να δει. Με πανικό, επιστρέφει στο θάλαμο της και πατά το κουμπί κλήσης για βοήθεια. Η νοσοκόμα εμφανίζεται και λέει στην Έμιλι με κανονική φωνή ότι μπορεί να αφαιρέσει τον επίδεσμο από τα μάτια της. Η Έμιλυ γυρίζει για να δει το πρόσωπο της νοσοκόμας, παραμορφωμένο, δαιμονικό να χαμογελάει. Η Έμιλυ φωνάζει με τρόμο καθώς τελειώνει η ταινία, αφήνοντας τη μοίρα της άγνωστη.
The Confession
Το Confession (ελληνικά: Η Εξομολόγηση) είναι μια βρετανική ταινία τρόμου μικρού μήκους του 2017, σε σκηνοθεσία του Λίαμ Μπανκς, η οποία ήταν η νικήτρια του διαγωνισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το φίλμ έχει διάρκεια άνω των 2 λεπτών και γυρίστηκε κατά τη διάρκεια μίας εβδομάδας, ενώ κυκλοφόρησε στις 26 Αυγούστου 2017.
Η ταινία μικρού μήκους περιστρέφεται γύρω από μια ψυχολογικά διαταραγμένη νεαρή γυναίκα που ονομάζεται Φιόνα (Εσμέε Μάθιους) και αναζητά καταφύγιο στην τοπική εκκλησία της. Εκεί εμπιστεύεται σε έναν ιερέα (Έρνεστ Βέρνον) τις τρομακτικές συναντήσεις της με υπερφυσικές οντότητες. Έχοντας ξεφύγει από το κακό μέσα στο σπίτι της, διαπιστώνει ότι κάτι πολύ πιο σκοτεινό βρίσκεται ακριβώς δίπλα της.
What's Wrong With Mom?
Το What's Wrong With Mom? (ελληνικά: Τι Συμβαίνει Με Τη Μαμά;) είναι μια ταινία τρόμου μικρού μήκους του 2017 με σκηνοθεσία τον Ράουλ Μπριμπιέσκα, ο οποίος κέρδισε τον διαγωνισμό εκπροσωπώντας το Μεξικό. Ακριβώς 2 λεπτά σε διάρκεια, γυρίστηκε μόλις σε μία ημέρα και κυκλοφόρησε στις 4 Σεπτεμβρίου 2017.
Η ταινία περιστρέφεται γύρω από έναν ιερέα (Φάμπριαν Χουρτάντο) και ένα κορίτσι (Καρίνα Παμένες) που προσεύχονται στον Θεό να εξορκίσει τη μητέρα (Πέρλα Κορόνα) από έναν δαίμονα που την στοιχειώνει.
Blund's Lullaby
Το Blund's Lullaby είναι μια σουηδική ταινία τρόμου μικρού μήκους του 2017 σε σκηνοθεσία της Αμάντα Νίλσον & Μάγδα Λίντμπλομ, η οποία κέρδισε τον διαγωνισμό εκπροσοπόντας τη Σουηδία. Μόλις πάνω από 2 λεπτά, η ταινία εμπνεύστηκε από τη σκανδιναβική εκδοχή του Ανθρώπου Της Άμμου, γνωστή ως John Blund. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2017.
Innocent Souls
Το Innocent Souls (ελληνικά: Αθώες Ψυχές) είναι μια ταινία τρόμου μικρού μήκους του 2017, από τη της Κολομβία, σε σκηνοθεσία του Αλεχάντρο Λόπες. Η ταινία γράφτηκε και δημιουργήθηκε επίσης από τον Αλεχάντρο. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 3 Νοεμβρίου 2017.
Τηλεόραση
Τον Μάιο του 2021, ο Πίτερ Σαφράν δήλωσε πως υπάρχουν σχέδια για μια τηλεοπτική σειρά τοποθετημένη στο Σύμπαν του Καλέσματος. Η σειρά ανακοινώθηκε επίσημα για την συνδρομητική πλατφόρμα Max τον Απρίλιο του 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φανταστικά σύμπαντα Κατηγορία:Αμερικανικές σειρές ταινιών
Πρωτοπόρο πλοίο
thumb|right|260px|Ομοβροντία από το πρωτοπόρο Θ/Κ Αϊόβα Με τη διεθνή ονομασία Ληντ Σηπ, εκ του αγγλικού όρου “Lead ship”, και στην ελληνική γλώσσα Πρωτοπόρο πλοίο, ή Πρώτο πλοίο, ή Πλοίο οδηγός, καθιερώθηκε να ονομάζεται στη ναυπηγική και στον ναυτιλιακό χώρο γενικότερα το πλοίο εκείνο που επί των ναυπηγικών του σχεδίων ακολουθείται η ναυπήγηση και καθέλκυση άλλων ομοίων προς αυτό πλοίων χωρίς σπουδαία παρέκκλιση, (ναυπηγική, ή διαταξική), καθιστώντας αυτά σε ενιαία κατά ναυπήγηση κλάση πλοίων.
Κάθε τέτοια σειρά ναυπηγούμενων πλοίων, κλάση, λαμβάνει την ονομασία του «πρωτοπόρου πλοίου», ή πλοίου οδηγού.
Για παράδειγμα, το αγγλικό θωρηκτό HMS Dreadnought (1906) ήταν το «Ληντ σηπ» της ομώνυμης κλάσης, Ντρέντνωτ, ή το αεροπλανοφόρο Φόρεσταλ, ήταν το «πρωτοπόρο πλοίο» της ομώνυμης επίσης κλάσης Φόρεσταλ.
Η ονομασία "πρωτοπόρο πλοίο" δίδεται σε αντιδιαστολή με το πρότυπο σκάφος Νηογνωμόνων, που δεν θα πρέπει να συγχέονται.
Κατηγορία:Ναυπηγική Κατηγορία:Πλοίο
Περίδεση αιμορροΐδων
Αναφορές στην τοποθέτηση δακτυλίων στις αιμορροΐδες υπάρχουν ήδη στα συγγράμματα του Ιπποκράτη. Η τεχνική χρησιμοποιήθηκε τον 19ο αιώνα, αλλά τροποποιήθηκε και βελτιώθηκε από τον Barron το 1963 και έκτοτε έχει το όνομα του.
Ουσιαστικά πρόκειται για τοποθέτηση στην ρίζα των αιμορροΐδων ενός δακτυλίου, ο οποίος στραγγαλίζει τον αιμορροιδικό όζο και διακόπτει την παροχή αίματος. Ως αποτέλεσμα οι ο όζος συρρικνώνεται και αποπίπτει μέσα σε χρονικό διάστημα μίας εβδομάδας από την τοποθέτηση του όζου. thumb|Περίδεση αιμορροιδικού όζου Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται ειδικά για δευτέρου και τρίτου βαθμού αιμορροΐδες που αιμορραγούν. Επειδή η τοποθέτηση των δακτυλίων γίνεται σε σημείο πάνω από την οδοντωτή γραμμή του πρωκτού (όπου δεν υπάρχουν νευρικές απολήξεις), η επέμβαση αυτή είναι ανώδυνη και μπορεί εύκολα να γίνει διαμέσου πρωκτοσκοπίου στο ιατρείο του ειδικού ιατρού χωρίς καμία νάρκωση ή άλλη μέθοδο αναισθησίας.
Μετά την τοποθέτηση των δακτυλίων ο ασθενής συνήθως δεν πονά καθόλου. Καμιά φορά αναφέρει κάποια αίσθηση προς αφόδευση ή ελαφρό πόνο. Το ήπιο άλγος αντιμετωπίζεται με χλιαρά λουτρά και αναλγητικά τύπου παρακεταμόλης. Όταν πέσουν οι δακτύλιοι 4-7 ημέρες μετά την τοποθέτηση μπορεί να παρατηρηθεί μικρή ποσότητα αίματος. Το αίμα σταματά μόνο του.
Τα μακροχρόνια αποτελέσματα είναι πολύ ικανοποιητικά. Οι χειρουργικές επεμβάσεις έχουν καλύτερα αποτελέσματα αλλά αποτελούν επιθετική μέθοδο, απαιτούν αναισθησία σε νοσοκομείο και υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος μετεγχειρητικών επιπλοκών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις του πρωκτού Κατηγορία:Χειρουργικές επεμβάσεις
Revolver (Beatles)
Revolver είναι ο τίτλος του έβδομου άλμπουμ του συγκροτήματος The Beatles. Κυκλοφόρησε στις 5 Αυγούστου του 1966 και έμεινε στην πρώτη θέση των τσαρτ της Αγγλίας επί επτά εβδομάδες.
Το περιοδικό Rolling Stone τοποθέτησε τον δίσκο στην τρίτη θέση στην λίστα με τα 500 καλύτερα άλμπουμ στην ιστορία της μουσικής. ενώ τοποθετήθηκε πρώτο στο All Time Top 1000 Albums του Κόλιν Λάρκιν.
Ο δίσκος ανέβηκε στην κορυφή των καταλόγων επιτυχιών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, παραμένοντας στο βρετανικό # 1 για επτά εβδομάδες και άλλες έξι εβδομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έχει βραβευθεί ως πενταπλά πλατινένιος.
Λίστα τραγουδιών
Όλα τα κομμάτια είναι γραμμένα από τον Τζων Λένον και τον Πωλ ΜακΚάρτνεϋ, με τις εξαιρέσεις να αναφέρονται σε παρένθεση.
Θέσεις τσαρτ
Revolver (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 5 Αυγούστου 1966
Βραβεία
Revolver (άλμπουμ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των Beatles Κατηγορία:Άλμπουμ του 1966
Νάντια Κομανέτσι
Η Νάντια Έλενα Κομανέτσι (Nadia Elena Comăneci, γεννήθηκε 12 Νοεμβρίου 1961) είναι Ρουμάνα πρώην αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής. Ήταν η πρώτη αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής που βραβεύτηκε με το τέλειο 10 σε Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ θεωρείται μία από τις κορυφαίες του αθλήματος, καθώς και μία από τις κορυφαίες σε όλα τα αθλήματα.
Βιογραφία
Η Νάντια Κομανέτσι γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1961 στο Ονέστι της Ρουμανίας. Η μητέρα της, όταν ήταν έγκυος σε αυτήν, έβλεπε μια ταινία που η κύρια πρωταγωνίστρια ονομαζόταν Νάντια, και γι' αυτό αποφάσισε να δώσει στην κόρη της αυτό το όνομα. Έχει έναν μικρότερο αδερφό, τον Άντριαν.
Άρχισε την ενασχόληση με τη γυμναστική στα 6 της χρόνια. Στα 7 της, η Κομανέτσι μπήκε στη σχολή γυμναστικής του Μπέλα Κάρολι, που ιδρύθηκε στο Ονέστι. Ο Κάρολι προπόνησε στο μέλλον πολλούς προεξέχοντες Αμερικανούς αθλητές. Στο πρώτο της Εθνικό πρωτάθλημα, το 1969, τερμάτισε στην 13η θέση. Την επόμενη χρονιά, όμως, τερμάτισε πρώτη, γεγονός που την καθιστούσε ως τη νεαρότερη αθλήτρια που κέρδισε το Εθνικό πρωτάθλημα της χώρας της. Η πρώτη της διεθνής επιτυχία ήρθε στα 13 της χρόνια, όπου και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο σε όλα τα αθλήματα εκτός από τις ασκήσεις εδάφους, όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο, στο ΠανευρωπαΪκό Πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Σκίεν της Νορβηγίας.
Στα 14 της, συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976 του Μόντρεαλ, όπου και έγινε μία από τις σημαντικότερες αθλήτριες των αγώνων. Στις παράλληλες μπάρες σημείωσε τη μεγαλύτερη βαθμολογία όλων των εποχών στο άθλημα, δηλαδή το τέλειο 10. Στην Ολυμπιάδα αυτή κέρδισε άλλα δύο χρυσά μετάλλια, ενώ, μετά από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, κέρδισε και τον τίτλο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας της Ρουμανίας. Η Κομανέτσι ήταν η νεαρότερη που κέρδισε το βραβείο αυτό κατά τη διάρκεια της διοίκησης του Νικολάε Τσαουσέσκου. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 στη Μόσχα κέρδισε δύο χρυσά και δύο ασημένια μετάλλια. Η Κομανέτσι ανακοίνωσε την απόσυρσή της από την ενόργανη γυμναστική στις 7 Μαΐου 1984. Από το 1989 κατοικεί μόνιμα στις ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι αθλητές Κατηγορία:Ρουμάνοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Μέλη Ολυμπιακού Τάγματος
NGC 1084
Ο NGC 1084 είναι σπειροειδής γαλαξίας που βρίσκεται στον αστερισμό Ηριδανό, σε απόσταση που εκτιμάται από 55 μέχρι 79 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα. Ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ στις 10 Ιανουαρίου 1785. Ο γαλαξίας αυτός έχει πολλαπλούς σπειροειδείς βραχίονες, που όμως δεν είναι καλώς ξεχωρισμένοι. Ανήκει στην ίδια ομάδα με τους NGC 988, NGC 991, NGC 1022, NGC 1035, NGC 1042, NGC 1047, NGC 1052 και NGC 1110. Η ομάδα αυτή συνδέεται με την ομάδα γαλαξιών του Μεσιέ 77.
Στον NGC 1084 έχουν παρατηρηθεί 5 Υπερκαινοφανείς αστέρες μέσα στα τελευταία 50 χρόνια: οι 1963P (φαινόμενο μέγεθος m = 14), 1996an (τύπου II, m = 14), 1998dl (τύπου II, m = 16), 2009H (τύπου, m = 17), και 2012ec (τύπου IIP, m = 14,5). Η δημιουργία νέων αστέρων στον γαλαξία αυτόν είναι χαοτική και δεν περιορίζεται στους σπειροειδείς βραχίονες, ωστόσο δεν εμφανίζει τόσο υψηλούς ρυθμούς ώστε να κατατάσσει τον γαλαξία στους αστρογόνους (starburst galaxies). Κατά τα τελευταία 40 περίπου εκατομμύρια έτη (όπως παρατηρείται, δηλαδή πριν από 110 ως 70 εκατομμύρια χρόνια στην πραγματικότητα), η δημιουργία νέων αστέρων συνέβαινε σε μικρές εξάρσεις. Ο λόγος αυτής της δραστηριότητας έχει προταθεί ότι ήταν μία συγχώνευση με κάποιον πλούσιο σε διάχυτο αέριο νάνο γαλαξία.
Μία ραδιοπηγή έχει ανιχνευθεί 3,5 λεπτά της μοίρας νοτιοδυτικά του γαλαξία και συνδέεται με αυτόν με μία «γέφυρα» υλικού. Ο NGC 1084 απομακρύνεται από τη Γη με ταχύτητα 1407 ± 4 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες 1084 Κατηγορία:Ηριδανός (αστερισμός) 10464
Τόμι Μόρρισον
Ο Tόμι Μόρρισον (Thomas David Morrison, 2 Ιανουαρίου 1969 - 1 Σεπτεμβρίου 2013) ήταν ένας Αμερικανός επαγγελματίας μπόξερ που αγωνίστηκε από το 1988 έως το 1996, και κατείχε τον τίτλο βαρέων βαρών WBO το 1993. Αποσύρθηκε από την πυγμαχία το 1996 όταν βρέθηκε θετικός στον ιό HIV. Ο Morrison είναι επίσης γνωστός για την καριέρα του, έχοντας πρωταγωνιστήσει μαζί με τον Σιλβέστερ Σταλόνε στην ταινία του 1990 Rocky V ως Tommy Gunn. Ο Μόρρισον είχε προσπαθήσει προηγουμένως να επιστρέψει στην πυγμαχία το 2007, όταν η επιτροπή της Νεβάδας ήρε την επ'αόριστον παγκόσμια αναστολή τον Ιούλιο του 2006. Τον Αύγουστο του 2013, η μητέρα του Morrison ανακοίνωσε ότι ο γιος της ήταν στα τελικά στάδια του AIDS, και πέθανε την 1η Σεπτεμβρίου 2013 σε ηλικία 44 ετών από σηψαιμία, σηπτικό σοκ, ανεπάρκεια οργάνων πολλαπλών συστημάτων και, τελικά, καρδιακή ανακοπή.
Voilà (τραγούδι της Μπαρμπαρά Πραβί)
Το "Voilà" είναι ένα τραγούδι της Γαλλίδας τραγουδίστριας Μπαρμπαρά Πραβί. Κυκλοφόρησε για ψηφιακή λήψη και σε πλατφόρμες συνεχούς ροής στις 6 Νοεμβρίου 2020. Συνθέτες και στιχουργοί είναι οι Μπαρμπαρά Πραβί, Αντουάν "Igit" Μπαρό και Λιλί Ποέ. Το τραγούδι εκπροσώπησε τη Γαλλία στον στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, αφού κέρδισε τον διαγωνισμό προεπιλογής Eurovision France, c'est vous qui décidez!.
Τόμι Μόρρισον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί πυγμάχοι
Voilà (τραγούδι της Μπαρμπαρά Πραβί)
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Το τραγούδι εκπροσώπησε τη Γαλλία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2021, αφού επιλέχθηκε μέσω του Eurovision France, c'est vous qui décidez!. Προκρίθηκε από τον πρώτο γύρο. Διαγωνίστηκε στον τελικό, κερδίζοντας την κριτική επιτροπή και την τηλεοπτική ψηφοφορία, συγκεντρώνοντας αρκετούς πόντους για να κερδίσει τον διαγωνισμό. Καθώς η Γαλλία είναι μέλος των "Big Five", το τραγούδι προκρίνεται αυτόματα στον τελικό, που θα διεξαχθεί στις 22 Μαΐου 2021 στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Στον τελικό κατέκτησε τη 2η θέση με 499 βαθμούς.
Προσωπικό
Οι συντελεστές προσαρμόστηκαν από την Tidal.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 2020 Κατηγορία:Singles του 2020 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021 Κατηγορία:Γαλλικά τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Γεώργιος Αλβέρτος του Μπάρμπυ
Ο Γεώργιος-Αλβέρτος, γερμ. Georg-Albrecht (19 Απριλίου 1695 - 12 Ιουνίου 1739) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Βάισενφελς και κόμης του Μπάρμπυ (1728-1739).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ερρίκου κόμη του Μπάρμπυ και της Ελισάβετ-Αλβερτίνας των Ασκάνια, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Β΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσσαου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1721 την Αυγούστα-Λουίζα, κόρη του Χριστιανού-Ούλριχ Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς. Δεν απέκτησαν τέκνα και διαζεύχθηκαν το 1732.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Freemium
Το Freemium, ένας συνδυασμός των λέξεων "δωρεάν" και "premium", είναι μια στρατηγική τιμολόγησης με την οποία παρέχεται δωρεάν ένα βασικό προϊόν ή υπηρεσία, αλλά χρήματα χρεώνονται για πρόσθετες λειτουργίες, υπηρεσίες ή εικονικά ή φυσικά αγαθά που επεκτείνουν τη λειτουργικότητα της δωρεάν έκδοσης του λογισμικού. Αυτό το επιχειρηματικό μοντέλο χρησιμοποιείται στη βιομηχανία λογισμικού από τη δεκαετία του 1980. Ένα υποσύνολο αυτού του μοντέλου που χρησιμοποιείται από τη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών ονομάζεται δωρεάν παιχνίδι.
Κατηγορία:Πληροφορική
Μοντεσκό
Το Μοντεσκό (γαλλικά και καταλανικά: Montescot) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοντεσκοτουά (γαλλικά: Montescotois).
C4H4
μικρογραφία|330x330εσ|Οι γραμμικοί τύποι των 14 ισομερών υδρογονανθράκων με γενικό μοριακό τύπο C4H4.
2 Άλλοι υδρογονάνθρακες
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων Κατηγορία:C4 Κατηγορία:Υδρογονάνθρακες
Πινακοθήκη Εθνοσήμων
Αυτή είναι η πινακοθήκη των εθνοσήμων των χωρών του κόσμου.
Χ
*
Αδελφές του Ελέους
Οι Αδελφές του Ελέους (αγγλικά Sisters of Mercy, πλήρης τίτλος Religious Order of the Sisters of Mercy, αρχικά RSM – Θρησκευτικό Τάγμα των Αδελφών του Ελέους), είναι καθολικό μοναστικό τάγμα γυναικών, με φιλανθρωπική δραστηριότητα. Ιδρύθηκε στο Δουβλίνο το 1831 από τη μοναχή Catherine McAuley και από τότε δραστηριοποιείται σε μία σειρά φιλανθρωπικών έργων σε όλο τον κόσμο.
Από το 2003 η οργάνωση αριθμεί περίπου 10.000 μέλη σε όλο τον κόσμο, που κατανέμεται σε μια σειρά από ανεξάρτητες κοινότητες. Οι μοναχές υπόσχονται ταπεινοφροσύνη, αγνότητα και υπακοή, και αποστολή τους είναι η φροντίδα των φτωχών και άπορων ανθρώπων, η διδασκαλία και η ιατρική περίθαλψη. Με αρωγή της οργάνωσης των Αδελφών του Ελέους έχουν ιδρυθεί πολλά καθολικά σχολεία σε αρκετές χώρες του κόσμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθολικά μοναστικά τάγματα
Mercedes-Benz W116
Το Mercedes-Benz W116 (S-Class W116) ήταν ένα μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Σεπτέμβριο του 1972 έως τον Σεπτέμβριο του 1980. Αντικατέστησε την σειρά W108 / W109 και αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 1979 από το Mercedes-Benz W126, αν και η μαζική παραγωγή του W116 συνεχίστηκε για λίγο ακόμα και τελικώς έληξε σταδιακά από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο του 1980 αναλόγως με την έκδοση. Το W116 ήταν το πρώτο μοντέλο στην ιστορία της εταιρείας που εισήγαγε επίσημα την ονομασία S-Class, δηλαδή Sonderklasse («special class»), αν και το γράμμα «S» σκέτο είχε αρχίσει να εμφανίζεται ανεπίσημα, δίπλα στις αριθμητικές ονομασίες, στα ονόματα πολλών κορυφαίων μοντέλων της εταιρείας ήδη από το 1949. Η ονομασία S-Class διατηρείται από τότε για την κάθε γενιά του κορυφαίου σεντάν της Mercedes-Benz, που είναι διαχρονικά ο εκάστοτε εκπρόσωπός της στην κατηγορία F, δηλαδή στα μεγάλων διαστάσεων πολυτελή αυτοκίνητα.
Η κορυφαία τότε έκδοση 450SEL κέρδισε το βραβείο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1974, καθώς ειδικότερα οι εκδόσεις V8 των 4.5 λίτρων 450SE / 450SEL μπήκαν στην παραγωγή τον Μάρτιο του 1973. Συνολικά παρήχθησαν 473.035 αντίτυπα σειράς W116.
Αισθητική
Η εξέλιξη της πρώτης γενιάς που έφερε το όνομα S-Class, ξεκίνησε το 1966, μόλις ένα έτος μετά την εισαγωγή στην αγορά της προκατόχου σειράς W108 / W109, και το τελικό ντιζάιν για το μοντέλο παραγωγής διαμορφώθηκε από τον Friedrich Geiger και επελέγη επίσημα από την εταιρεία τον Δεκέμβριο του 1969. Τελικώς, το W116 παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1972 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού και μπήκε στη μαζική παραγωγή μέσα στον ίδιο μήνα, ενώ κυκλοφόρησε στην αγορά σχεδόν αμέσως.
Το W116 ήταν το πρώτο σεντάν της Mercedes-Benz με την νέα τότε αισθητική φιλοσοφία με τα ορθογώνια επίπεδα μπροστινά φώτα, τα μπροστινά φλας στα πλαϊνά των επίπεδων προβολέων, ως νοητή προέκτασή τους, την φαρδιά μπροστινή γρίλια που κάλυπτε πλέον ολόκληρο το διάστημα ανάμεσα στους προβολείς (αντί της παλαιότερης γρίλιας μόνο στο κέντρο, που άφηνε αρκετό ακάλυπτο μέταλλο μεταξύ γρίλιας και προβολέων) και τα μακρόστενα γραμμωτά / ανάγλυφα πίσω φώτα. Είναι εντυπωσιακό ότι η φιλοσοφία αυτή διατηρήθηκε σε όλα τα μοντέλα της εταιρείας έως τον Απρίλιο του 1993, όταν έληξε η παραγωγή του Mercedes-Benz 190.
Το συγκεκριμένο ντιζάιν ήταν ένα τεράστιο βήμα μπροστά ως προς τα αμέσως προηγούμενα, δείχνοντας ριζικά πιο σύγχρονο, ενώ έφερε και έντονα μυώδεις γραμμές που του προσέδιδαν έναν συνδυασμό σπορ δυναμικής πολυτέλειας. Η έμπνευση για αυτό το ντιζάιν είχε προέλθει από το 2-πορτο roadster Mercedes-Benz SL-Class R107 του 1971 - 1989, ιδίως στα μπροστινά και στα πίσω φώτα. Αν και υπήρξε η τελευταία γενιά της S-Class που είχε ακόμα «κυβοειδές» αμάξωμα, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του W116 ήταν 0,41 - νούμερο πολύ καλό για τα στάνταρ του 1972, σε μια εποχή που η αεροδυναμική συνήθως δεν υπολογιζόταν καν ως παράγοντας κατά τη σχεδίαση των αυτοκινήτων.
Κινητήρες
Το Mercedes-Benz W116 προσέφερε κινητήρες βενζίνης 6-κύλινδρους σε σειρά (Ι6), 8-κύλινδρους διάταξης V8 και, από τον Μάιο του 1978, έναν 3.0 λίτρων 5-κύλινδρο turbodiesel που διατέθηκε μόνο στις αγορές των ΗΠΑ και του Καναδά. Με την έκδοση αυτή, την 300SD, ήταν η πρώτη φορά που εμφανίστηκε κινητήρας ντίζελ γενικότερα σε μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας F. Μάλιστα είχε αναπτυχθεί με σκοπό να εκπληρώσει τους νέους κανονισμούς για χαμηλότερο μέσο όρο κατανάλωσης καυσίμων στα μοντέλα όλων των εταιρειών αμερικανικής κυκλοφορίας, οι οποίοι είχαν μόλις θεσπιστεί από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Επίσης, κατά σύμπτωση, το τελευταίο αντίτυπο της σειράς W116 που κύλησε από τη γραμμή παραγωγής, τον Σεπτέμβριο του 1980, ήταν ένα 300SD. thumb|right|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονη Mercedes-Benz S-Class W116 450 SEL του 1973 - 1980 στο Περθ, Δυτική Αυστραλία.]] thumb|right|Το πίσω μέρος της προηγούμενης S-Class W116.
Η βασική έκδοση 280 S ήταν η μοναδική με καρμπυρατέρ, ενώ όλες οι άλλες έφεραν ηλεκτρονική έγχυση / ψεκασμό καυσίμου, όπως υποδηλώνει το γράμμα E για τις εκδόσεις με Einspritzung (injection = έγχυση, ψεκασμός), με αποτέλεσμα να αναγράφεται μετά τον αριθμό του κυβισμού η ένδειξη SE στο πίσω μέρος τους. Επίσης, εκτός από την στάνταρ εκδοχή αμαξώματος, η W116 διατέθηκε και σε εκδοχή με μακρύτερο κατά 10 εκατοστά μεταξόνιο, που ξεχωρίζει εύκολα από την αναγραφή, στο πίσω μέρος, της ένδειξης SEL (όπου το γράμμα L σημαίνει Lang = Long, μακρύ).
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|right|Το τιμόνι ασφαλείας 4 ακτίνων, με το πλαστικό φαρδύ κεντρικό μέρος, σε W116 350SE του 1975. thumb|right|Τα στάνταρ προσκέφαλα στα μπροστινά καθίσματα και οι έξτρα πίσω ζώνες ασφαλείας, στο προηγούμενο W116 350SE του 1975.
Το W116 ενίσχυσε περαιτέρω την ήδη καλή φήμη της εταιρείας στον τομέα της ασφάλειας, καθώς έφερε τα εξής σπάνια για την τότε εποχή στοιχεία:
Αναφορές
thumb|right|Η κορυφαία έκδοση Mercedes-Benz W116 450 SEL 6.9 στο [[Βερολίνο, σε φωτογραφία τον Μάιο του 2019.]] thumb|right|Το πίσω μέρος της προηγούμενης 450 SEL 6.9 με τη σχετική αναγραφή πάνω από τα πίσω φώτα της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
W116 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Μόντε Κασίνο
Το Μόντε Κασίνο είναι βραχώδης λόφος ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση περίπου 130 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά της Ρώμης, στην Ιταλία, ενώ βρίσκεται σε απόσταση περίπου δύο χιλιομέτρων στα δυτικά της πόλης του Κασίνο (το ρωμαϊκό Casinum το οποίο βρισκόταν στην κορυφή ενός λόφου) και σε υψόμετρο 520 μέτρων. Ο Άγιος Βενέδικτος εκ Νουρσίας ίδρυσε το πρώτο του μοναστήρι, την πηγή του Τάγματος των Βενεδικτίνων, σε αυτό το σημείο κατά το 529. Ήταν, επίσης, η περιοχή διεξαγωγής της Μάχης του Μόντε Κασίνο το 1944, οπότε το κτήριο της μονής καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων και ξαναχτίστηκε μετά τον πόλεμο. Ο χώρος έχει επισκεφτεί αρκετές φορές από τους Πάπες και άλλους υψηλόβαθμους κληρικούς, συμπεριλαμβανομένης μιας επίσκεψης του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄ τον Μάιο του 2009. Το μοναστήρι είναι ένα από τις λιγοστές εναπομείναντες ηγουμενικές περιφέρειες εντός της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Μέχρις ότου η παραίτησή του γίνει αποδεκτή από τον Πάπα Φραγκίσκο στις 12 Ιουνίου 2013, Περιφερειακός Ηγούμενος του Μόντε Κασίνο ήταν ο Πιέτρο Βιτορέλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Ιταλία Κατηγορία:Λάτιο Κατηγορία:Βουνά της Ιταλίας
Money, Money, Money
To Money, Money, Money είναι ένα τραγούδι του σουηδικού ποπ συγκροτήματος ABBA, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Arrival, ενώ κυκλοφόρησε και ως single, το 1976. Το κομμάτι γράφτηκε από τους Μπένι Άντρεσον και Μπιορν Ούλβες. Ο αρχικός τίτλος του τραγουδιού ήταν "Been and Gone and Done It", με το κομμάτι να αναφέρεται σε μία γυναίκα, που παρά τη σκληρή δουλειά της δε βγάζει πολλά χρήματα και επιθυμεί μία πλούσια ζωή.
Το κομμάτι γνώρισε μεγάλη επιτυχία στα chart παγκοσμίως. Μπήκε σε πάρα πολλές κορυφαίες δεκάδες και έφτασε και σε πολλές πρωτιές, μεταξύ των οποίων στην Αυστραλία, στη Γερμανία, στο Μεξικό, στη Γαλλία και αλλού. Στα βρετανικά chart έφτασε νούμερο 3, ενώ στα αμερικανικά Billboard Hot 100 στο νούμερο 56.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1976 Κατηγορία:Τραγούδια των ABBA Κατηγορία:Singles του 1976 Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στο Βέλγιο
Γκέπινγκεν
Το Γκέπινγκεν είναι μια πόλη στη νότια Γερμανία, μέρος της περιφέρειας Στουτγκάρδης της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Είναι η πρωτεύουσα της περιοχής Γκέπινγκεν. Το Γκέπινγκεν φιλοξενεί την εταιρεία παιχνιδιών Märklin και είναι η γενέτειρα του ποδοσφαιριστή Γιούργκεν Κλίνσμαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Μοντεσκιέ-ντεζ-Αλμπέρ
Το Μοντεσκιέ-ντεζ-Αλμπέρ (γαλλικά: Montesquieu-des-Albères, καταλανικά: Montesquiu d'Albera) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοντεσκιβαίν (γαλλικά: Montesquivains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Νίκος Καρράς
Ο Νίκος Καρράς (1922-2008) γεννήθηκε στον Πόρο και ήταν δημοσιογράφος και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ και αργότερα ως καπετάνιος του ΕΛΑΣ. Στον αγώνα συμμετείχαν και τ' αδέρφια του Σταύρος, Κατίνα και Μαρία.
Το 1939, ο Νίκος Καρράς εισήλθε στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, εγκατέλειψε όμως τις σπουδές του για να λάβει μέρος στην Εθνική Αντίσταση, και επέστρεψε στο ΕΜΠ το 1977 οπότε και πήρε το πτυχίο του. Το 1987 κυκλοφόρησε το βιβλίο του με τίτλο : "Το πραγματικό κίνημα ή Για ποια επανάσταση μιλάμε" (εκδόσεις Οδυσσέας). Παντρεύτηκε την Μαρία Καρρά-Σταματιάδου με την οποία και απέκτησε μια κόρη.
Ως δημοσιογράφος
Μετά την αποφυλάκισή του το 1962 και παράλληλα με την πολιτική του δράση, ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία από την εφημερίδα Η Αυγή ως συντάκτης στο εξωτερικό δελτίο, και με την πτώση της δικτατορίας το 1974 επανήλθε στην Αθήνα,και εργάστηκε στην εφημερίδα Ακρόπολις (εφημερίδα) και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.
Για τον θάνατό του
«Ο Νίκος Καρράς υπήρξε σε ολόκληρη τη ζωή του ενεργός πολίτης, συνεπής αγωνιστής της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Υπηρέτησε τη δημοσιογραφία με ήθος και αίσθημα ευθύνης», αναφέρει σε συλλυπητήρια δήλωσή του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Θεόδωρος Ρουσόπουλος.
«Ο Νίκος Καρράς ήταν ένας πρωτοπόρος αγωνιστής.Από τα νεανικά του χρόνια βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της Αντίστασης και στους αγώνες του λαού μας για δημοκρατία και ελευθερία. Φυλακίστηκε και εξορίστηκε γι΄αυτό. Συνεπής, σεμνός και ακούραστος σ΄ολόκληρη τη ζωή του, με ανοιχτό πνεύμα και αγωνία για την πορεία του προοδευτικού χώρου, έδινε το δικό του ξεχωριστό παρόν στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Θα τον θυμόμαστε πάντα», δήλωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Α. Παπανδρέου.
«Με βαθιά θλίψη πληροφορηθήκαμε το θάνατο του Νίκου Καρρά», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ και συνεχίζει «υπήρξε ιστορικό στέλεχος του κομμουνιστικού κινήματος αλλά και της ανανεωτικής Αριστεράς. Ως νεολαίος υπήρξε μέλος του Κ.Σ. της ΕΠΟΝ και της οργάνωσης Αθήνας. Ηγήθηκε του 6ου συντάγματος με το ψευδώνυμο Νικηφόρος. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου συνελήφθη και καταδικάστηκε σε εκτέλεση. Εκτέλεση η οποία δεν έγινε ποτέ λόγω της κινητοποίησης της Παγκόσμιας Δημοκρατικής Νεολαίας. Με την αποφυλάκισή του εντάσσεται στην ΕΔΑ. Εξορίστηκε στον Άη Στράτη. Μετά το 8ο συνέδριο του ΚΚΕ συμμετέχει στην Κεντρική Επιτροπή. Υπήρξε μέλος του γραφείου του Εσωτερικού και αντικαταστάτης του Μπ. Δρακόπουλου μετά τη σύλληψη του. Συμμετείχε ενεργά στη συγκρότηση του ΚΚΕ Εσωτερικού μέχρι το 1973».
Το Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ, με ανακοίνωσή του, «συλλυπείται τη σύζυγό του Μαρία, την κόρη του και συνάδελφο Ελένη και "αποχαιρετά τον εξαίρετο συνάδελφο, ο οποίος διακρίθηκε σε όλη του τη ζωή για τους κοινωνικούς του αγώνες ενώ παράλληλα υπηρέτησε την ελληνική δημοσιογραφία με ευθύνη, ήθος και αγωνιστικότητα».
Πηγές-Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Χαιρήμων ο Αλεξανδρεύς
Ο Χαιρήμων ο Αλεξανδρεύς ήταν αρχαίος Έλληνας στωικός φιλόσοφος, ιστορικός και γραμματικός που άκμασε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου κατά την ελληνιστική περίοδο και συγκεκριμένα κατά το πρώτο ήμισυ του 1ου αιώνα μ.Χ.
Ο Χαιρήμων ήταν διδάσκαλος του Διονυσίου του Αλεξανδρέως και πoλύ πιθανόν και γενικός αρχειοφύλακας της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Όταν μετέβη στη Ρώμη φέρεται να χρημάτισε επίσης και διδάσκαλος του Αυτοκράτορα Νέρωνα.
Από τα αξιολογότερα των έργων του διακρίνονται η "Ιστορία της Αιγύπτου", από την οποία μόνο αποσπάσματα έχουν σωθεί, τα "Ιερογλυφικά", "Περί κομητών" (ιστορική αναφορά), κ.ά.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Βιβλιοθηκάριοι της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας
Νοτιοκεντρικός Μαύρος Ρινόκερος
Ο νοτιοκεντρικός μαύρος ρινόκερος (Diceros bicornis minor) είναι υποείδος του μαύρου ρινόκερου. Σύμφωνα με τους κανόνες της ζωολογικής ονοματολογίας, ο νοτιοκεντρικός μαύρος ρινόκερος θα έπρεπε να είχε ονομαστεί σαν Diceros bicornis keitloa (Σμιθ 1836). Είναι το υποείδος με τα περισσότερα μέλη, και η IUCN το κατατάσσει ως κρισίμως κινδυνεύον. Όπως όλα τα υποείδη μαύρου ρινόκερου ζει και αυτό σε σαβάνες.
Απαντάται από τη δυτική και τη νότια Τανζανία, Μαλάουι, τη Ζάμπια, τη Ζιμπάμπουε και τη Μοζαμβίκη στα βόρεια και ανατολικά της Νότιας Αφρικής. Επίσης πιθανότατα έζησε και στη νότια Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στη βόρεια Ανγκόλα και στην ανατολική Μποτσουάνα. Σήμερα, ο πληθυσμός του υποείδους βρίσκεται στη βορειοανατολική Νότια Αφρική, σε μικρότερο βαθμό στη Ζιμπάμπουε, και μικρότερος αριθμός παραμένει στη Σουαζιλάνδη. Ο νότιος κεντρικός μαύρος ρινόκερος εξαφανίστηκε, αλλά έχει επανεισαχθεί στο Μαλάουι, τη Μποτσουάνα και τη Ζάμπια. Τουλάχιστον ένα δείγμα έχει εντοπιστεί εκεί από το 2008.
Κατηγορία:Ρινοκερωτίδες
Αλβέρτος της Σαξονίας-Βάισενφελς
Ο Αλβέρτος, γερμ. Albrecht (14 Απριλίου 1659 - 9 Μαΐου 1692) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Βάισενφελς.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1687 τη Χριστίνα-Τερέζα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
TNA Against All Odds
Το Against All Odds είναι μια ετήσια διοργάνωση Πληρωμής ανά προβολή, της εταιρία πάλης, Total Nonstop Action Wrestling. Το πρώτο Against All Odds έγινε τον Φεβρουάριο του 2005 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα κάθε Φεβρουάριο.
Ιστορία
Η πρώτη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2005. Σε κάθε τέτοια διοργάνωση περιέχονται διάφοροι παλαιστικοί αγώνες, τις περισσότερες φορές με έπαθλο κάποιο πρωτάθλημα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη
Επίσκοπος Ιεράς Αθανάσιος Ιερεμίας
Ο Αθανάσιος Ιερεμίας (18ος αιώνας) ήταν ιερομόναχος και μετέπειτα Επίσκοπος Ιεράς από το 1763 ως το 1773. Το πλήρες όνομά του αλλά και ο τόπος καταγωγής του δεν είναι γνωστά.
Ψηφίστηκε στην Κωνσταντινούπολη τον Αύγουστο του 1763 έπειτα από αίτηση του Μητροπολίτη Κρήτης Γερασίμου.
Εξαιτίας κακοδιαχείρισης καθαιρέθηκε με απόφαση της Συνόδου .Το αιτιολογικό για την καθαίρεση του "Κακοϊερεμία" (όπως αναφέρεται) αντί να είναι ποιμένας ήταν κλέφτης, ο οποίος "διήρπασε και κακώς διέθεσε" τα κτήματα της Επισκοπής Ιεράς.
Από έγγραφο προς το Μητροπολίτη Σάμου πιθανολογείται ότι ο Αθανάσιος Ιερεμίας μετά την καθαίρεσή του κατέφυγε στο νησί αυτό.
Fringe
Το Fringe είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας που δημιουργήθηκε από τον Τζέφρεϊ Τζ. Άμπραμς, τον Άλεξ Κούρτζμαν και τον Ρομπέρτο Όρκι. Αναφέρεται στο υποτιθέμενο τμήμα παράδοξων του FBI που βρίσκεται στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης. Η ομάδα που καλείται "Fringe Division" βρίσκεται υπό την εποπτεία του "Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας" (Homeland Security) και χρησιμοποιεί ανορθόδοξες ερευνητικές τεχνικές "περιθωριακών" της επιστήμης παράλληλα με τις κλασικές τεχνικές του FBI για να ερευνήσει μια σειρά από ανεξήγητα και πολλές φορές φρικιαστικά περιστατικά που σχετίζονται με ένα μυστηριακό παράλληλο σύμπαν. Η σειρά έχει χαρακτηριστεί σαν ένα μείγμα των X-Files, Altered States, Twilight Zone και Dark Angel.
Η υπόθεση
Η σειρά αναφέρεται στην ύπαρξη ενός παράλληλου σύμπαντος προς το οποίο είναι δύσκολο να "ανοιχτεί" πύλη και στο οποίο υπάρχουν σχεδόν όλοι οι "εδώ" χαρακτήρες αλλά με ελαφρά διαφορετική εξέλιξη. Ένας επιστήμονας κατάφερε να ανοίξει μια πύλη και να περάσει σε αυτό μεταφέροντας τεχνολογία που ήταν γνωστή "εκεί" δημιουργώντας "εδώ" μια πανίσχυρη εταιρεία. Η πύλη αυτή δημιουργεί αρκετά προβλήματα στο άλλο σύμπαν και έτσι θεωρείται το "εδώ" σύμπαν ως εχθρικό (από όσους βρίσκονται "εκεί" και υποτίθεται ότι γνωρίζουν την ύπαρξή του "εδώ").
Ολίβια Ντάναμ
Η Ολίβια Ντάναμ (Olivia Dunham) την οποία υποδύεται η ηθοποιός Άννα Τόρβ (Anna Torv) είναι ειδικός πράκτορας του FBI.
Παράλληλο Σύμπαν
Η Ολίβια Ντάναμ στο παράλληλο σύμπαν αποκαλείται από τα μέλη του "εδώ" και Altlivia, Alt-Olivia, Fauxlivia, Otherlivia καθώς και Bolivia και είναι μέλος μιας πιο ισχυρής ομάδας "Fringe Division".
Πίτερ Μπίσοπ
Ο Πίτερ Μπίσοπ (Peter Bishop) τον οποίο υποδύεται ο ηθοποιός Τζόσουα Τζάκσον (Joshua Jackson) είναι "γιος" του "τρελού" επιστήμονα Ουόλτερ Μπίσοπ με ανεπτυγμένο δείκτη ευφυΐας που ασκεί μεγάλη επιρροή στον "εδώ" πατέρα του.
Ουόλτερ Μπίσοπ
Ο Ουόλτερ Μπίσοπ (Walter Bishop) τον οποίο υποδύεται ο ηθοποιός Τζον Νόμπλ (John Noble).
Παράλληλο Σύμπαν
Ο Ουόλτερ Μπίσοπ στο παράλληλο σύμπαν αποκαλείται από τα μέλη του "εδώ" και Walternate είναι "εκεί" Υπουργός Άμυνας.
Άστριντ Φάρνσγουορθ
Η Άστριντ Φάρνσγουορθ (Astrid Farnsworth) την οποία υποδύεται η ηθοποιός Τζάσικα Νικόλ (Jasika Nicole) είναι ειδικός πράκτορας του FBI βασικά βοηθός της Ολίβια που είναι εγκατεστημένη στο ίδιο γραφείο-χώρο με τον Ουόλτερ ο οποίος σχεδόν πάντα την αποκαλεί με άλλα ονόματα όπως "Aspirin", "Asteroid" κλπ. Αν και ο ρόλος της σαν βοηθός της Ολίβια είναι μάλλον επικουρικός, συνήθως οι γνώσεις της γύρω από την κρυπτανάλυση, τα λατινικά, τη γλωσσολογία κ.α. βοηθούν αποφασιστικά τους ήρωες.
Ουίλιαμ Μπελ
Ο Ουίλιαμ Μπελ (William Bell) τον οποίο υποδύεται ο ηθοποιός Λέοναρντ Νίμοϊ, είναι πρώην συνεργάτης του Ουόλτερ Μπίσοπ και ιδρυτής της "Massive Dynamic".
Προβολή
Το πιλοτικό επεισόδιο διέρρευσε στο Διαδίκτυο τρεις μήνες πριν τη πρώτη προβολή του.
Τον Οκτώβριο του 2008, η σειρά κατέκτησε στις ΗΠΑ την πρώτη θέση στις ηλικίες 18–49 μεταξύ των νέων σειρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Fringe Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Fox Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Warner Bros. Television Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν κόμικς
Φρειδερίκος της Σαξονίας-Βάισενφελς-Ντάμε
Ο Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (20 Νοεμβρίου 1673 - 16 Απριλίου 1715) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Βάισενφελς-Ντάμε (1711-1715).
Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Αυγούστου δύκα της Σαξονίας-Βάισενφελς και της Ιωάννας-Βαλμπουργίας, κόρης του Γεωργίου-Γουλιέλμου κόμη του Λάινινγκεν-Βέστερμπουρκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1711 την Αιμιλία-Αγνή Ρόις, κόρη του Ερρίκου Α΄ κόμη του Σλάιτς· δεν απέκτησαν τέκνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Σιδηρόκαστρο (κάστρο)
Το Σιδηρόκαστρο αναφέρεται για πρώτη φορά στην διάρκεια του 13ου αιώνα. Ορισμένοι ακαδημαϊκοί το έχουν ταυτοποιήσει με τοποθεσία επί του Όρους Κνημίς (Μπυσόν), στους Δελφούς ή την Αράχοβα (Γκρεγκορόβιους), ή την Ηράκλεια Τραχίνα (Νερούτσος), ωστόσο με βάση την περιγραφή του στο Χρονικό του Μορέως, μοιάζει πιθανότερη η ταυτοποίησή του με ερειπωμένο οχυρωμένο οικισμό ευρισκόμενο επί βραχώδους υψιπέδου στην ανατολική πλαγιά του Όρους Οίτη, επί των όχθων της άνω ροής του Ασωπού Ποταμού, πλησίον των σημερινών χωριών της Παύλιανης και του Κουμαριτσίου. Η συγκεκριμένη ταυτοποίηση πραγματοποιήθηκε από τον Γ. Κόλια το 1933.
Η ονομασία του πιθανώς να προήλθε από το στρατηγικής σημασίας γειτονικό πέρασμα της Σιδηρόπορτας, που ήλεγχε τα ορεινά περάσματα από τον Ασωπό προς τον Βοιωτικό Κηφισό, καθώς και τα Δύο Βουνά. Είναι ένα από τα κάστρα τα οποία είναι γνωστά στην λαϊκή παράδοση ως "Κάστρο της Ωριάς".
Η πρώτη αναφορά στο Σιδηρόκαστρο του γίνεται το 1275, ως ένα εκ των κάστρων τα οποία παραχωρήθηκαν από τον ηγεμόνα της Θεσσαλίας, Ιωάννη Α΄ Δούκα, προς το Δουκάτο των Αθηνών, ως προίκα της κόρης του, Ελένης Αγγελίνας Κομνηνής. Κάποια στιγμή μεταξύ του 1318 και του 1327, κατελήφθη από την Καταλανική Εταιρεία, η οποία είχε, προηγουμένως, καταλάβει το Δουκάτο των Αθηνών. Με εξαίρεση μια (αβέβαιη) σύντομη περίοδο κατοχής από Αλβανούς επιδρομείς το 1367, παρέμεινε υπό τον έλεγχο σειράς καταλανικών οικογενειών τουλάχιστον έως το 1382, και πιθανώς έως την οθωμανική κατάληψη της Κομητείας των Σαλώνων το 1392. Κατόπιν τούτου, το Σιδηρόκαστρο έχασε την σημασία του ως συνοριακό φρούριο και εγκαταλείφθηκε.
Σήμερα, η τοποθεσία του είναι εγκαταλελειμμένη και προσβάσιμη μόνον με τα πόδια από την Παύλιανη. Έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διατηρούνταν σημαντικά τμήματα των οχυρώσεων, ωστόσο, σήμερα έχουν απομείνει μόνον μερικά ερείπια δύο αμυντικών τειχών, εκτεινόμενα προς κατεύθυνση βορρά-νότου.
Πηγές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Φθιώτιδα Κατηγορία:Ερειπωμένα κάστρα στην Ελλάδα Κατηγορία:Μεσαιωνική Κεντρική Ελλάδα Κατηγορία:Οίτη
Αρέτσο
Το Αρέτσο (ιταλικά: Arezzo, λατινικά: Arretium) είναι πόλη στην Ιταλία, στην περιοχή της Τοσκάνης και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται, σύμφωνα με την απογραφή του 2014, σε 99.313 κατοίκους, οι οποίοι αποκαλούνται "Αρετίνοι" (Aretini).
Γεωγραφική θέση
Το Αρέτσο είναι κτισμένο σε σχετικά απότομο λόφο, ο οποίος δεσπόζει στην προσχωσιγενή πεδιάδα του ποταμού Άρνου. Στο ανώτερο τμήμα της πόλης βρίσκονται ο καθεδρικός ναός, το κάστρο των Μεδίκων και το δημαρχείο. Από αυτό το σημείο ξεκινούν οι δρόμοι που καταλήγουν στο κατώτερο τμήμα της πόλης, ως τις πύλες των τειχών. Η πόλη περιβάλλεται από πολυάριθμα μικρά χωριά.
Αρχαιότητα
Το Αρέτσο είναι από τις παλαιότερες ιταλικές πόλεις. Η ευρύτερη περιοχή ήταν κατοικημένη ήδη από την παλαιολιθική εποχή, όπως καταδεικνύουν τα πέτρινα εργαλεία της εποχής αυτής και ιδιαίτερα η ανακάλυψη του περίφημου "ανθρώπου του Όλμο" που βρέθηκε στο μικρό χωριό του Όλμο, σε μικρή απόσταση στα νοτιοδυτικά του Αρέτσο.
Η πρώτη εγκατάσταση φαίνεται ότι έγινε από πληθυσμούς των Ουμβρίων. Η τότε πόλη αποτέλεσε εμπορικό κέντρο της περιοχής. Τα μπρούτζινα αγάλματα του Aratore, της Μινέρβα και της Χίμαιρας (το τελευταίο φυλάσσεται στη Φλωρεντία) χρονολογούνται από αυτήν την εποχή. Tην εποχή των Ετρούσκων ονομαζόταν Arretium και ήταν, πιθανότατα, μια από τις δώδεκα πόλεις της ετρουσκικής Δωδεκάπολης, ενώ ήταν μια από τις πόλεις της βασιλικής διαμονής (Lucumonia). Οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την πόλη ύστερα από τη νίκη τους στην Ροζέλε, το 295 π.Χ., επί των συνασπισμένων στρατευμάτων του Αρέτσο, της Βολτέρα και της Περούτζα και εγκατέστησαν εκεί φρουρά.
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Το 283 π.Χ. οι Ετρούσκοι με συμμάχους τους Γαλάτες της βόρειας Ιταλίας πολιόρκησαν το Αρέτσο. Σε βοήθειά του έσπευσε ρωμαϊκό στράτευμα υπό τον ύπατο Καικίλιο Μέτελλο. Σήμερα στην περιοχή υπάρχει ένα μονοπάτι με το όνομά του, το οποίο οδηγεί από την πόλη στο σημείο κοντά στον ποταμό Άρνο, όπου βρέθηκε νεκρός ο ύπατος. Οι Ρωμαίοι υπέστησαν τρομακτική ήττα, χάνοντας 13.000 άνδρες και τον ίδιο τον Μέτελλο. Επανήλθαν, όμως, τον ίδιο χρόνο με στράτευμα υπό τον Κορνέλιους Ντολαμπέλλα και στην μάχη της λίμνης Valdimone εκμηδένισαν τους Ετρούσκους και τους συμμάχους τους, οι οποίοι ύστερα από σύντομο χρονικό διάστημα αναγκάστηκαν να αποσυρθούν ολοσχερώς από τη βόρεια Ιταλία.
Η πόλη, λόγω της θέσης της επί της ρωμαϊκής Κασσίας οδού, σύντομα εξελίχθηκε σε κέντρο της περιοχής και φαίνεται ότι εμπορευόταν αγγεία από την Ελλάδα. Το αρχικό εμπόριο των αγγείων έδωσε στην πόλη τη δυνατότητα να κατασκευάσει πλέον η ίδια αγγεία και έγινε διάσημη για τα περίφημα αγγεία της από ερυθρή άργιλο με λαμπερό κοραλί χρώμα, για τα οποία ο Πλίνιος αναφέρει ότι «ήταν εξίσου καλά με τα αγγεία της Σάμου και του Σαγούνδου» (σημερινό Σαγούντο στην Ισπανία).
Κατά τη διάρκεια των ρωμαϊκών εμφυλίων πολέμων, η πόλη συντάχθηκε με τον Γάιος Μάριος. Όταν επικράτησε ο Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας, εγκατέστησε μια «αποικία» για τους παλαιμάχους του στρατεύματός του στην ήδη μισοκατεστραμμένη πόλη, την οποία ονόμασε «Αrretium Fidens» («πιστό Αρέτιουμ»), χωρίς ωστόσο να καταστρέψει τον κοινωνικό της ιστό, που αποτελούνταν κυρίως από ετρουσκικής καταγωγής κατοίκους, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο Γάιος Μαικήνας. Η πόλη ανοικοδομήθηκε και, χάρη στο εμπόριο αγγείων, επανήλθε σχεδόν στην παλαιά της αίγλη, επονομαζόμενη πλέον "Arretium Vetus" (παλαιό Αρέτιο).
Η παρακμή του Αρέτιου κατά τη ρωμαϊκή περίοδο αρχίζει όταν οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν τη νέα Κασσία Οδό, η οποία δεν διερχόταν πλέον από την πόλη, αλλά συνέδεε με τη Ρώμη άλλα κέντρα, όπως η Σιένα και η Φλωρεντία. Επιπλέον, το εμπόριο των αγγείων δεν ήταν πλέον προσοδοφόρο. Με την παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το Αρέτιο αρχίζει να δέχεται επιδρομές βορειότερων λαών, γεγονός που οδηγεί στη δημιουργία τειχών και οχυρών για την προστασία της πόλης και των κατοίκων της.
3ος-11ος αιώνας
Με την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το Αρέτσο εμφάνισε σημαντική μείωση πληθυσμού και παρήκμασε. Κατά τον 3ο και 4ο αιώνα, οι επίσκοποι ήταν οι "κυβερνήτες" του Αρέτσο, υπό τη μορφή φεουδαρχικής κυριαρχίας. Η κατάσταση αυτή παρέμεινε σε γενικές γραμμές αμετάβλητη μέχρι την έλευση του Καρλομάγνου, ο οποίος επιδίωξε να βελτιώσει τις σχέσεις του με την επισκοπή, χωρίς να αναμιχθεί στα πολιτικά πράγματα της πόλης. Κατά την περίοδο αυτή, υπό την αιγίδα του επισκόπου της πόλης, αναπτύχθηκαν πολλές μονές, οι οποίες συνέβαλαν στην αναδόμηση και την σταθεροποίηση του εμπορίου αλλά και στην πολιτιστική ανάπτυξη του Αρέτσο, που συντελέστηκε κυρίως χάρη σε ένα από τα επιφανέστερα "τέκνα" του, τον μοναχό Γκουίντο, γνωστό ως Γκουίντο ντ' Αρέτσο, ο οποίος επινόησε το σύγχρονο σύστημα μουσικής σημειογραφίας και επινόησε τα τετράγραμμα (πρόγονο των πενταγράμμων).
Η πραγματική αναγέννηση της πόλης, όμως, έγινε το 1098, όταν στην πόλη εγκαταστάθηκε ο πρώτος "ύπατος" στο συμβούλιο του Αρέτσο, ενώ την ίδια περίοδο δημιουργήθηκε ένα από τα πρώτα πανεπιστήμια παγκοσμίως. Το Αρέτσο γίνεται ισχυρό πολιτιστικό κέντρο, οι ευγενείς έρχονται να εγκατασταθούν σε αυτήν κατασκευάζοντας τις οχυρωμένες κατοικίες - πύργους τους και η πόλη έχει περίπου 20.000 κατοίκους. Χωρίζεται σε τέσσερις "συνοικίες", ανάλογα με την γειτνίασή τους με τις αντίστοιχες πύλες των τειχών: "Porta Crucifera", "Porta San Andrea", "Porta del Foro" και "Porta del Borgo". Γύρω στα 1200, καθώς δημιουργούνται αδελφότητες και εταιρείες (με την έννοια των λεσχών), κατασκευάζονται τα πιο όμορφα κτίσματα στην πόλη, όπως ο καθεδρικός ναός της, οι ναοί της Santa Maria delle Pieve, του Σαν Ντομένικο, του Σαν Φραντσέσκο, το Ανάκτορο του Συμβουλίου μαζί με τον πύργο του. Παράλληλα, το Αρέτσο άρχισε να ανταγωνίζεται τις γειτονικές πόλεις και ιδιαίτερα την Σιένα και την Φλωρεντία, με αποτέλεσμα οι δύο αυτές πόλεις να συνασπιστούν, το 1288, και να πολιορκήσουν το Αρέτσο. Η πόλη όχι μόνον αντιστάθηκε, αλλά κατάφερε να παγιδεύσει τα στρατεύματα της Σιένας στην τοποθεσία Pieve al Toppo και να καταγάγει σημαντική νίκη. Το επόμενο έτος η Φλωρεντία δημιούργησε συνασπισμό με τους Γουέλφους της Τοσκάνης και στην μάχη του Καμπαλντίνο τα στρατεύματα του Αρέτσο ηττήθηκαν. Στο σημείο αυτό, όμως, παρενέβη ο επίσκοπος Γκουίντο Ταρλάτι, άνθρωπος με σημαντικές πολιτικές ικανότητες, για να απαλύνει τις επιπτώσεις αυτής της ήττας. Ο Ταρλάτι έγινε ισόβιος κυβερνήτης της πόλης και αποτέλεσε ένα από τα προπύργια της Τοσκάνης των Γιβελλίνων. Με τον θάνατο του Ταρλάτι, το Αρέτσο άρχισε να παρακμάζει, κύρια λόγω της εσωτερικής διαμάχης μεταξύ των ευγενών του και του υπόλοιπου πληθυσμού και της διαμάχης Γουέλφων και Γιβελλίνων. Επακολούθησαν σφαγές από μισθοφορικά στρατεύματα και το Αρέτσο, εξαντλημένο πλέον, περιήλθε στα χέρια τις Φλωρεντίας, η οποία το αγόρασε, το 1384, έναντι 40.000 φιορινίων. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει μέρος της ταυτότητάς του, καθώς η φλωρεντινή ιστορία, πολιτική και πολιτιστική επίδραση ήταν έντονη στην πόλη. Κυρίαρχη οικογένεια ήταν οι Μέδικοι, μέλη της οποίας διοικούσαν το Αρέτσο. Αυτή την περίοδο ο Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα δημιουργεί τις περίφημες νωπογραφίες του στον ναό του Σαν Φραντσέσκο ντι Αρέτσο.