cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κερνούνος
Για τους Κέλτες, ο Κερνούνος (λατ. Cernunnos) είναι το θεοποιημένο πνεύμα των αρσενικών ζώων με κέρατα, ιδιαίτερα των ελαφιών, καθώς και θεός της φύσης που έχει σχέση με την αναπαραγωγή και τη γονιμότητα. Σαν "Κερασφόρος Θεός", ο Κερνούνος αποτελεί μια από πολλές παρόμοιες θεότητες αρχαίων πολιτισμών. Γεννιέται στο χειμερινό ηλιοστάσιο, παντρεύεται τη θεά στη γιορτή του Μπελτέιν και πεθαίνει στο θερινό ηλιοστάσιο. Εναλλάσσεται με τη θεά της σελήνης στην εξουσία της ζωής και του θανάτου, διαωνίζοντας τον κύκλο του θανάτου, της αναγέννησης και της μετενσάρκωσης.Θεωρείται οτι ήταν ο βασιλιάς του Κάτω Κόσμου.
Ρίζες
Από αρχαίες επιγραφές και απεικονίσεις που έχουν ανακαλυφθεί, ο Κερνούνος λατρευόταν στη Γαλατία, στη Βόρεια Ιταλία (Gallia Cisalpina) και στις νότιες ακτές της Βρετανίας.
Παρόμοιες θεότητες με τον Κερνούνο υπάρχουν και σε μη κελτικούς πολιτισμούς, όπως ο Πάνας στην Ελληνική μυθολογία, ο Μινώταυρος στο Μινωικό πολιτισμός κι ο Πασουπάτι των Ινδών, άρχοντας των ζώων. Όλοι τους είναι αρσενικές κερασφόρες θεότητες που έχουν σχέση με τα ζώα και το αρχέγονο ένστικτο της άγριας φύσης.
Απεικονίσεις
Οι απεικονίσεις του Κερνούνου είναι εντυπωσιακά απαράλλαχτες σε όλο τον Κελτικό πολιτισμό. Το πιο διακριτό χαρακτηριστικό του είναι τα κέρατα ελαφιού, ενώ συνήθως εμφανίζεται σαν ώριμος άνδρας με μακρύ μαλλί και γενειάδα. Στο λαιμό του έχει περασμένο ένα κελτικό περιδέραιο που συμβολίζει υψηλή γενιά. Συνήθως απεικονίζεται καθιστός με σταυρωμένα τα πόδια του, ώστε πολλοί να θεωρούν ότι είναι σε στάση διαλογισμού ή σαμάνου, αν και μπορεί να προέρχεται από το γεγονός ότι οι Κέλτες κάθονταν οκλαδόν όταν πήγαιναν για κυνήγι.
Δίπλα του σχεδόν πάντοτε απεικονίζονται ζώα, ειδικά ένα αρσενικό ελάφι ή ένα ταύρο με μικρά κέρατα με ένα περιδέραιο τόρκεβας πάνω τους, όπως και επίσης ένα τέρας που φαίνεται να ανήκει σε αυτόν: ένα φίδι με κέρατα κριαριού. Κατά συνέπεια, πολλοί μελετητές τον αποκαλούν "Άρχοντα των Ζώων" ή και ''Άρχοντα του Κυνηγιού".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες του κυνηγιού
Δήμος Πάρου
μικρογραφία|[[Πάρος]] Ο Δήμος Πάρου ιδρύθηκε στις 10-03-1835 και στις 31-08-1912 μετατράπηκε σε Κοινότητα Πάρου. Από 09-04-1986, η Κοινότητα Πάρου, έχει αναγνωρισθεί σε Δήμο Πάρου. Το 1997 στο Δήμο Πάρου προσαρτήθηκαν η Κοινότητα Αγκαιριάς, η Κοινότητα Αρχιλόχου, η Κοινότητα Κώστου, η Κοινότητα Λευκών, η Κοινότητα Μαρπήσσης και η Κοινότητα Ναούσης, σύμφωνα με το Σχέδιο «Καποδίστριας». Το 2010 δεν επήλθε καμία μεταβολή, σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Έδρα του είναι η Πάρος, ή Παροικιά, ή Χώρα Πάρου και ο πληθυσμός του είναι 13.694 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάρος
Chevrolet SSR
Το Chevrolet SSR (Super Sport Roadster) ήταν ένα 2-θέσιο κάμπριο αυτοκίνητο, που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chevrolet, μεταξύ του 2003 και του 2006. Διέθετε μια μοναδική ρετρό αισθητική, η οποία είχε διαμορφωθεί με βάση την εξωτερική εμφάνιση του ημιφορτηγού (pick-up) Chevrolet Advance Design των ετών 1947 - 1956.
Αμάξωμα
Η αρχική έμπνευση για το SSR ήταν το πρωτότυπο μοντέλο SuperSport Roadster, το οποίο παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 2000, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ. Το μοντέλο παραγωγής βασίστηκε στην ίδια πλατφόρμα που χρησιμοποιήθηκε στο μεσαίο SUV Chevrolet TrailBlazer (2001 - 2008) και ειδικότερα στην πλατφόρμα GMT370, στην οποία και βασίστηκε η 7-θέσια έκδοση με μακρύτερο μεταξόνιο TrailBlazer EXT. Κατά συνέπεια, το αμάξωμα του SSR ήταν και αυτό τύπου σκάλας, κοινώς «χτιστό» πάνω σε πλατφόρμα με σχήμα σκάλας, όπως ήταν και του TrailΒlazer.
Η ξεχωριστή καινοτομία του Chevrolet SSR ήταν ότι μπορούσε να μετατραπεί από pick-up σε cabrio, με μία πτυσσόμενη, ηλεκτρικά αναδιπλούμενη μεταλλική οροφή, που είχε σχεδιαστεί από τον οίκο ASC (American Specialty Cars). Κατά την εμπορική εισαγωγή του, η Chevrolet το διαφήμισε επίσημα ως «το πρώτο παγκοσμίως καμπριολέ σπορ pick-up».
Κινητήρες
Τις δύο πρώτες σεζόν, του 2003 και του 2004, το SSR έφερε τον κινητήρα Vortec 5300, 5.3 λίτρων (5.327 cm³) V8 και ισχύος 221 kW / 300 hp, γνωστός και από άλλα SUV και pick-up του ομίλου της General Motors. Ειδικότερα στο Chevrolet SSR, προσέφερε επιτάχυνση 0-97 χιλιόμετρα την ώρα σε 7,7 δευτερόλεπτα. Αρχικά συνδυαζόταν αποκλειστικά με 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. thumb|left|Chevrolet SSR του 2006, με ανοιχτή οροφή.
Αντιθέτως, τα SSR του 2005 έφεραν τον κινητήρα LS2, κυβισμού 6.0 λίτρων (5.967 cm³) και επίσης V8, που τότε πρωτοεμφανίστηκε επίσης στην έναρξη της ίδιας σεζόν και στις Chevrolet Corvette C6 και Pontiac GTO. Αν και στις Corvette C6 και GTO απέδιδε 294 kW / 400 hp, η ισχύς του στο SSR ήταν 287 kW / 390 hp, λόγω μιας μικρής διαφοράς στην ρύθμιση, με σκοπό να παράγει μεγαλύτερη ροπή στις χαμηλότερες στροφές. Τότε ακριβώς, εμφανίστηκε για πρώτη φορά και προαιρετικό μηχανικό κιβώτιο, το 6-τάχυτο T-56 από την εταιρεία Tremec. Για τη σεζόν (model year) του 2006, η ιπποδύναμη αυξήθηκε ελαφρά σε 290 kW / 395 hp στην έκδοση με 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο και σε 294 kW / 400 hp στην έκδοση με 6τάχυτο μηχανικό κιβώτιο. Και στις δύο εκδόσεις, προσέφερε επιτάχυνση 0-60 μίλια την ώρα (0-97 χιλιόμετρα την ώρα) σε μόλις 5,5 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 150 μίλια την ώρα, δηλαδή 241 χιλιόμετρα την ώρα.
Εμπορική πορεία
thumb|right|Το πίσω μέρος του Chevrolet SSR.
Συνολικά παρήχθησαν 24.150 αντίτυπα σειράς SSR, από τα οποία διατέθηκαν στο κοινό τα 24.112. Μάλιστα ένα από τα πρώτα αντίτυπα προ-παραγωγής χρησιμοποιήθηκε ως το αυτοκίνητο ασφαλείας για το Ράλι Ιντιανάπολις 500 του 2003.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
SSR Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Σκάνσανο
Το Σκάνσανο (ιταλικά: Scansano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Γκροσσέτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Γκροσσέτο
Τίμοτσκα Κράινα
μικρογραφία|Η Τίμοτσκα Κράινα (με κίτρινο χρώμα) Η Τίμοτσκα Κράινα (σερβικά : Тимочка Крајина) είναι γεωγραφική περιοχή της Σερβίας στην αυτόνομη περιφέρεια της Βοϊβοντίνα. Βρίσκεται στην ανατολική Σερβία και καταλαμβάνει την κοιλάδα του ποταμού Τίμοκ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 284.112 κατοίκους.
Ιστορία
Η περιοχή στην αρχαιότητα κατοικήθηκε από το θρακικό φύλο των Μυσών, έως ότου κατακτήθηκαν από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η περιοχή ήταν υπό την κυριαρχία της Ρώμης έως το 395 μ.χ.. Όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διαιρείται σε ανατολική και δυτική έγινε τμήμα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η οποία αργότερα ονομάστηκε Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Σήμερα στο Ζάγετσαρ ανασκάπτονται τα ερείπια της Felix Romulijana (lat. Romuliana Felix ), περισσότερο γνωστή ως Gamzigrad.
Κατά το Μεσαίωνα η περιοχή ελέγχεται αρχικά από το Βυζάντιο, έπειτα τη Βουλγαρία, την Ουγγαρία και τέλος την Τουρκία. Ο Σέρβος πρίγκιπας Στέφαν Νεμάνια αποκτά τον έλεγχο της περιοχής. Μετά τη μάχη του Μαρίτσα το 1371 και η Μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389 οι Οθωμανοί καταλαμβάνουν την περιοχή και παρέμειναν εκεί μέχρι το 1833 όταν η περιοχή ενώθηκε αυτόνομα με τη Σερβία. Ο Σλαβικός πληθυσμός που εγκαταστάθηκε στις αρχές του Μεσαίωνα σχεδόν εξαφανίστηκε από τον 15ο αιώνα αλλά στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν βλάχοι και λίγοι Σέρβοι.
Μεταξύ 1918 και 1922 υπάρχουν δύο διοικητικές περιοχές του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων της Κράινα και της Τίμοκ, και από το 1922 του Ζάγετσαρ. Το 1929 έγινε τμήμα της Μπανόβινα του Μοράβα.
Αναφορές
Κατηγορία:Τίμοκ Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Σερβίας
Σκαρλίνο
Το Σκαρλίνο (ιταλικά: Scarlino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Γκροσσέτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Γκροσσέτο
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2001
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2001 (ρωσικά: Чемпионат России по футболу 2001) ήταν το 10ο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη από τις 10 Μαρτίου μέχρι τις 4 Νοεμβρίου 2001. Πρωτάθλητρια αναδείχθηκε η Σπαρτάκ Μόσχας.
Γεγονότα
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Πρωταθλήματος Ρωσίας 2001, υποβιβάστηκαν η ΦΚ Φάκελ και η ΦΚ Τσερνομόρετς, ενώ τη θέση τους πήραν η ΦΚ Σίννικ και η Ουραλάν.
Τόρος
μικρογραφία|δεξιά|220px|Ένας τόρος μικρογραφία|δεξιά|Καθώς η απόσταση από τον άξονα περιστροφής μειώνεται, ο δακτυλιοειδής τόρος γίνεται κερατοειδής τόρος, στη συνέχεια ατρακτοειδής τόρος και τελικά εκφυλίζεται σε μια σφαίρα. Στη γεωμετρία, o τόρος είναι ένα στερεό εκ περιστροφής που παράγεται από την περιστροφή ενός κύκλου στον τρισδιάστατο χώρο γύρω από έναν άξονα συνεπίπεδο με τον κύκλο. Συνήθως ο άξονας δεν τέμνει ούτε εφάπτεται με τον κύκλο, οπότε σε αυτή την περίπτωση η επιφάνεια έχει σχήμα δακτυλιοειδές και καλείται δακτυλιοειδής τόρος, ή απλά τόρος και υπονοείται σιωπηρά ότι έχει δακτυλιοειδές σχήμα. Ορισμένες φορές καλείται (λανθασμένα) δακτύλιος, ωστόσο ο δακτύλιος είναι ένα δισδιάστατο επίπεδο σχήμα διαφορετικό από τον τρισδιάστατο τόρο.
Όταν ο άξονας εφάπτεται με τον κύκλο, η επιφάνεια που προκύπτει ονομάζεται κερατοειδής τόρος, όταν ο άξονας συμπίπτει με μια χορδή του κύκλου, τότε ονομάζεται ατρακτοειδής τόρος (ή αξονικός τόρος). Μια εκφυλισμένη περίπτωση τόρου έχουμε όταν ο άξονας συμπίπτει με τη διάμετρο του κύκλου, οπότε παράγεται απλώς η επιφάνεια μιας 2-σφαίρας. Ο δακτυλιοειδής τόρος οριοθετεί ένα γεωμετρικό στερεό που λέγεται τοροειδές, ή δακτυλιοειδή τοροειδές. Διάφορα αντικείμενα που έχουν σχήμα που μοιάζει με το τοροειδές είναι για παράδειγμα τα τοροειδή πηνία, οι μετασχηματιστές, κάποια σωσίβια (κενά στο εσωτερικό τους), κ.λπ.
Ο τόρος δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον στερεό τόρο, ο οποίος σχηματίζεται από την περιστροφή ενός δίσκου, αντί ενός κύκλου, γύρω από έναν άξονα. Συνεπώς, είναι ο τόρος μαζί με τον όγκο στο εσωτερικό του. Διάφορα αντικείμενα που προσεγγίζουν τον στερεό τόρο είναι το κουλούρι, το ντόνατ, κάποια σωσίβια (χωρίς κενό το εσωτερικό τους), κ.λπ.
Στην τοπολογία, ο δακτυλιοειδής τόρος είναι ομοιομορφικός προς το καρτεσιανό γινόμενο δύο κύκλων (S1 × S1), που τελευταία θεωρείται ως ο ορισμός του τόρου στον τομέα αυτό. Ο τόρος από τοπολογική άποψη είναι μια συνεκτική 2-πολλαπλότητα γένους 1.
Ο δακτυλιοειδής τόρος είναι ένας τρόπος για να ενσωματωθεί αυτός ο χώρος στον τρισδιάστατο Ευκλείδειο χώρο, αλλά ένας άλλος τρόπος για να γίνει αυτό είναι το καρτεσιανό γινόμενο της ενσωμάτωσης του S1 στο επίπεδο. Αυτό παράγει ένα γεωμετρικό αντικείμενο που ονομάζεται Κλίφορντ τόρος, μια επιφάνεια χώρου τεσσάρων διαστάσεων.
Η λέξη τόρος προέρχεται από την λατινική λέξη torus, που σημαίνει μαξιλάρι.
Γεωμετρία
μικρογραφία|δεξιά|Ένας τόρος είναι το γινόμενο δύο κύκλων, μόνο ένας εκ των οποίων φαίνεται σε αυτό το διάγραμμα. Ο κόκκινος κύκλος κάνει σάρωση γύρω από έναν άξονα, ο οποίος δεν απεικονίζεται, και έχει ακτίνα r, ενώ ο ματζέντα έχει R.
200px|μικρογραφία|δεξιά|Ένα διάγραμμα που απεικονίζει την πολοειδή (θ) κατεύθυνση, που αντιπροσωπεύεται από το κόκκινο βέλος, και την δακτυλιοειδή (ζ ή φ) κατεύθυνση, που αντιπροσωπεύεται από το μπλε βέλος. Στο παραμετρικό σύστημα συντεταγμένων ένας τόρος ορίζεται ως:
όπου
Η R είναι γνωστή ως «μείζονα ακτίνα» και η r ως «ελάσσονα ακτίνα». Ο λόγος της R προς την r είναι γνωστός ως αναλογία διαστάσεων (aspect ratio). Ένα ντόνατ έχει αναλογία διαστάσεων περίπου 2 προς 3.
Μια υπονοούμενη εξίσωση σε Καρτεσιανές συντεταγμένες για έναν ακτινικά συμμετρικό τόρο γύρω από τον άξονα z είναι
είτε είναι η λύση του όπου
Εξαλείφοντας αλγεβρικά την τετραγωνική ρίζα δίνει μια εξίσωση τέταρτου βαθμού:
Οι τρεις κατηγορίες διαφορετικών τόρων αντιστοιχούν στις τρεις πιθανές αναλογίες διαστάσεων μεταξύ των R και r:
Στις περιπτώσεις που ισχύει R ≥ r, το εσωτερικό αυτού του τόρου είναι διαφορομορφικό (και ως εκ τούτου, ομοιομορφικό) στο γινόμενο ενός Ευκλείδειου ανοικτού δίσκου και ενός κύκλου. Το εμβαδόν της επιφανείας και ο όγκος του εσωτερικού τού παρόντος τόρου υπολογίζονται εύκολα χρησιμοποιώντας το θεώρημα του Πάππου, που δίνει:
Αυτές οι φόρμουλες είναι ίδιες με αυτές ενός κυλίνδρου μήκους 2πR και ακτίνα r, που δημιουργήθηκε με κοπή του σωλήνα του και εκτύλιξή του με ίσιωση πάνω στη γραμμή που βρίσκεται γύρω από το κέντρο του σωλήνα. Οι απώλειες της εσωτερικής πλευράς του σωλήνα στο εμβαδόν της επιφανείας, όσο και στον όγκο, ακυρώνουν τα ισόποσα κέρδη στην εξωτερική πλευρά του σωλήνα.
Όπως το γινόμενο δύο κύκλων είναι ένας τόρος, μερικές φορές χρησιμοποιείται ομοίως και σε μία τροποποιημένη έκδοση του συστήματος σφαιρικών συντεταγμένων. Στην παραδοσιακές σφαιρικές συντεταγμένες υπάρχουν τρία μέτρα, η απόσταση R από το κέντρο του συστήματος συντεταγμένων, και οι θ, φ γωνίες οι οποίες μετρούνται από το κεντρικό σημείο. Όπως ένας τόρος έχει ουσιαστικά δύο κεντρικά σημεία, έτσι μετακινούνται και τα κεντρικά σημεία των γωνιών. Η φ μετρά την ίδια γωνία που μετρά και στο σφαιρικό σύστημα, αλλά είναι γνωστή ως η "τοροειδής" κατεύθυνση. Το κεντρικό σημείο της θ κινείται προς το κέντρο της r και είναι γνωστή ως η "πολοειδής" κατεύθυνση. Οι όροι αυτοί χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά σε μια συζήτηση για το μαγνητικό πεδίο της Γης, όπου η "πολοειδής» χρησιμοποιήθηκε για να δηλώσει «την κατεύθυνση προς τους πόλους».
Στη σύγχρονη χρήση τους οι όροι αυτοί χρησιμοποιούνται συχνότερα για αναφορά σε συσκευές που κάνουν σύντηξη με μαγνητική συγκράτηση.
Τοπολογία
Στην τοπολογία, ένας τόρος είναι μια κλειστή επιφάνεια που ορίζεται ως το γινόμενο δύο κύκλων (S1 × S1). Έτσι μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται σε έναν πολύπλοκο χώρο συντεταγμένων C2 και είναι υποσύνολο της 3-σφαίρας S 3 με ακτίνα √2. Αυτός ο τοπολογικός τόρος συχνά ονομάζεται και Κλίφορντ τόρος. Στην πραγματικότητα, με αυτόν τον τρόπο, η S3 έχει συμπληρωθεί από κάποιο είδος ένθετων τόρων (με δύο εκφυλισμένους κύκλους), γεγονός το οποίο είναι σημαντικό για τη μελέτη των S3 ως δέσμη ινών πάνω σε S2.
Η επιφάνεια που περιγράφεται παραπάνω, δεδομένης της σχετικής τοπολογίας του πραγματικού χώρου συντεταγμένων R3, είναι ομοιομορφική προς έναν τοπολογικό τόρο εφ' όσον δεν τέμνει τον άξονά του. Ένας ιδιαίτερος πμοιομορφισμός δίνεται από την στερεογραφική προβολή του τοπολογικού τόρου στον R3 από τον βόρειο πόλο της S3.
Ο τόρος μπορεί επίσης να περιγραφεί ως ένα πηλίκο του Καρτεσιανού επιπέδου σύμφωνα με τις ταυτοποιήσεις:
Είτε, ισοδύναμα, ως το πηλίκο ενός μοναδιαίου τετράγωνου με επικόλληση των αντιθέτων του πλευρών, που περιγράφεται ως ένα βασικό πολύγωνο ABA−1B−1.
Η βασική ομάδα του τόρου είναι απλώς ένα άμεσο γινόμενο της βασικής ομάδας του κύκλου με τον εαυτό της:
μικρογραφία|δεξιά|Γυρίζοντας έναν διατρημένο τόρο μέσα-έξω Διαισθητικά μιλώντας, αυτό σημαίνει ότι η κλειστή διαδρομή που περιβάλλει την "οπή" του τόρου (ας πούμε, ένας κύκλος που διαγράφει ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό πλάτος) και στη συνέχεια περιβάλλει το "σώμα" του τόρου (ας πούμε, ένας κύκλος που διαγράφει ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό μήκος) μπορεί να παραμορφωθεί σε μια διαδρομή που περιβάλλει το σώμα και στη συνέχεια την οπή. Έτσι ανταλάσσονται τα αυστηρώς «γεωγραφικά» και τα αυστηρώς «διαμήκη» μονοπάτια. Αυτό μπορούμε να το φανταστούμε ως δύο κορδόνια που διέρχονται το ένα στο άλλα, μετά ξετυλίγονται και πάλι τυλίγονται.
Εάν ένας τόρος είναι διάτρητος και γύρισε από μέσα έξω, στη συνέχεια, γίνεται ένας άλλος τόρος, καθώς εναλλάσσονται οι γραμμές του γεωγραφικού μήκους και του γεωγραφικού πλάτους.
Η πρώτη ομόλογη ομάδα του τόρου είναι ισομορφική προς τη βασική ομάδα του. Αυτό προκύπτει από το θεώρημα Hurewicz, δεδομένου ότι η βασική ομάδα είναι αβελιανή.
Δύο φύλλα κάλυψης
Ο 2-τόρος διπλοκαλύπτει τη 2-σφαίρα, με τέσσερα σημεία διακλάδωσης. Κάθε σύμμορφη δομή πάνω στον 2-τόρο μπορεί να παρασταθεί ως δύο φύλλα κάλυψης της 2-σφαίρας. Τα σημεία του τόρο που αντιστοιχούν στα σημεία διακλάδωσης λέγονται σημεία Weierstrass. Ο τύπος σύμμορφων του τόρου καθορίζεται, στην πραγματικότητα, από την εγκάρσια αναλογία των τεσσάρων σημείων διακλάδωσης.
Πολυδιάστατος τόρος
μικρογραφία|δεξιά|Η στερεογραφική προβολή ενός [[Κλίφορντ τόρος|Κλίφορντ τόρου σε τέσσερις διαστάσεις πραγματοποιεί μια απλή περιστροφή στο επίπεδο xz]] Ο τόρος έχει μια γενίκευση σε υψηλότερες διαστάσεις, ως n-διάστατος τόρος, που συχνά αποκαλείται n-τόρος ή υπερτόρος για συντομία (αυτή είναι η μία από τις δύο διαφορετικές σημασίες του όρου «n-τόρος»). Υπενθυμίζοντας ότι ο τόρος είναι ο χώρος του γινομένου δύο κύκλων, συνεπώς ο n-διάστατος τόρος είναι ο χώρος του γινομένου n κύκλων. Αυτό εκφράζεται ως:
Ο 1-τόρος είναι για την ακρίβεια ο κύκλος, δηλαδή T1 = S1. Ο τόρος που αναφέρθηκε παραπάνω είναι ο 2-τόρος, T2. Παρομοίως με τον 2-τόρο, ο n-τόρος, Tn, μπορεί να περιγραφεί ως το πηλίκο του Rn κάτω από αναπόσπαστες μετατοπίσεις σε κάθε συντεταγμένη. Δηλαδή, ο n-τόρος είναι το Rn υπόλοιπο της δράσης του ακεραίου πλέγματος Zn (η δράση εκλαμβάνεται ως προσθήκη διανύσματος). Ισοδύναμα, ο n-τόρος αποκτάται από τον n-διαστάσεων υπερκύβο "κολλώντας" τις αντίθετετες μεταξύ τους έδρες.
Οι αυτομορφισμοί του T κατασκευάζονται εύκολα από αυτομορφισμούς του πλέγματος Zn, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από αντιστρέψιμους ενσωματωμένους πίνακες μεγέθους n με ενσωματωμένο αντίστροφο. Αυτοί είναι μόνο οι ενσωματωμένοι πίνακες με ορίζουσα ±1. Κάνοντας τους να δράσουν στο Rn με τον συνήθη τρόπο, κάποιος έχει στο πηλίκο τον τυπικό τοροειδή αυτομορφισμό.
Configuration space
For n = 2, the quotient is the Möbius strip, the edge corresponding to the orbifold points where the two coordinates coincide. For n = 3 this quotient may be described as a solid torus with cross-section an equilateral triangle, with a twist; equivalently, as a triangular prism whose top and bottom faces are connected with a 1/3 twist (120°): the 3-dimensional interior corresponds to the points on the 3-torus where all 3 coordinates are distinct, the 2-dimensional face corresponds to points with 2 coordinates equal and the 3rd different, while the 1-dimensional edge corresponds to points with all 3 coordinates identical.
These orbifolds have found significant applications to music theory in the work of Dmitri Tymoczko and collaborators (Felipe Posada and Michael Kolinas, et al.), being used to model musical triads.
Flat torus
This metric of the square flat torus can also be realised by specific embeddings of the familiar 2-torus into Euclidean 4-space or higher dimensions. Its surface has zero Gaussian curvature everywhere. Its surface is "flat" in the same sense that the surface of a cylinder is "flat". In 3 dimensions one can bend a flat sheet of paper into a cylinder without stretching the paper, but you cannot then bend this cylinder into a torus without stretching the paper (unless you give up some regularity and differentiability conditions, see below).
A simple 4-dimensional Euclidean embedding of a rectangular flat torus (more general than the square one) is as follows:
where R and P are constants determining the aspect ratio. It is diffeomorphic to a regular torus but not isometric. It can not be isometrically embedded into Euclidean 3-space. Mapping it into 3-space requires you to stretch it, in which case it looks like a regular torus, for example, the following map
If R and P in the above flat torus form a unit vector <R, P> = <cos(η), sin(η)> then u, v, and η can be used to parameterize the unit 3-sphere in a parameterization associated with the Hopf map. In particular, for certain very specific choices of a square flat torus in the 3-sphere S3, where η = π/4 above, the torus will partition the 3-sphere into two congruent solid tori subsets with the aforesaid flat torus surface as their common boundary. One example is the torus T defined by
It is known that there exists no C2 (twice continuously differentiable) embedding of a flat torus into 3-space. (The idea of the proof is to take a large sphere containing such a flat torus in its interior, and shrink the radius of the sphere until it just touches the torus for the first time. Such a point of contact must be a tangency. But that would imply that part of the torus, since it has zero curvature everywhere, must lie strictly outside the sphere, which is a contradiction.) On the other hand, according to the Nash-Kuiper theorem, proven in the 1950s, an isometric C1 embedding exists. This is solely an existence proof, and does not provide explicit equations for such an embedding.
In April 2012, an explicit C1 (continuously differentiable) embedding of a flat torus into 3-dimensional Euclidean space R3 was found. It is similar in structure to a fractal as it is constructed by repeatedly corrugating a normal torus. Like fractals, it has no defined Gaussian curvature. However, unlike fractals, it does have defined surface normals. It "is" a flat torus in the sense that as metric spaces, it is isometric to a flat square torus. (These infinitely recursive corrugations are used only for embedding into three dimensions; they are not an intrinsic feature of the flat torus.) This is the first time that any such embedding was defined by explicit equations, or depicted by computer graphics. -->
Πολλαπλός τόρος
Στη θεωρία των επιφανειών υπάρχει το αντικείμενο πολλαπλός τόρος, που συχνά αποκαλείται n-πλάσιος τόρος ή n-οπών τόρος. Ένας n-πλάσιος τόρος, αντί να είναι το γινόμενο n κύκλων, είναι το άθροισμα n συνδεδεμένων 2-τόρος. Για να σχηματιστεί ένα συνδεδεμένο άθροισμα δύο επιφανειών, αφαιρούμε από την κάθε μια το εσωτερικό του δίσκου της και «κολλάμε» τις επιφάνειες μεταξύ τους κατά μήκος των κυκλικών ορίων των δίσκων τους. Για να σχηματιστεί το συνδεδεμένο άθροισμα περισσότερων των δύο επιφανειών, αθροίζουμε δύο από αυτές τη φορά έως ότου συνδεθούν όλες. Υπό την έννοια αυτή, ένας n-τόρος μοιάζει με την επιφάνεια n κουλουριών που κολλάνε όλα μαζί το ένα πλάι στο άλλο.
Ένας συνηθισμένος τόρος είναι ένας 1-πλάσιος τόρος, ο 2-πλάσιος τόρος ονομάζεται διπλός τόρος, ο 3-πλάσιος τόρος τριπλός τόρος, και ούτω καθεξής. Ο n-πλάσιος τόρος λέμε ότι είναι μια "προσανατολίσιμη επιφάνεια" γένους n, όπου το γένος είναι ο αριθμός των οπών (ή "λαβών"). Ο 0-πλάσιος τόρος είναι η 2-σφαίρα.
Το θεώρημα ταξινόμησης για επιφάνειες δηλώνει ότι κάθε συμπαγής συνδεδεμένη επιφάνεια είναι τοπολογικά ισοδύναμη είτε με σφαίρα, είτε με n-πλάσιο τόρο όπου n > 0, είτε με συνδεδεμένο άθροισμα n προβολικών επιπέδων όπου n > 0 (δηλαδή, προβολικά επίπεδα πάνω σε πραγματικούς αριθμούς).
Τοροειδή πολύεδρα
Ο όρος «τοροειδές πολύεδρο» χρησιμοποιείται επίσης σε υψηλότερου γένους πολύεδρα, καθώς και σε βυθίσεις τορειδών πολυέδρων.
Κοπή ενός τόρου
Ένα τυπικός τόρος (συγκεκριμένα ένας δακτυλιοειδής τόρος) μπορεί να κοπεί με n επίπεδα το πολύ σε m μέρη, σύμφωνα με τον τύπο:
Οι αρχικοί όροι αυτής της ακολουθίας είναι: 2, 6, 13, 24, 40, ….
Χρωματισμός ενός τόρου
Εάν χωρίσουμε έναν τόρο σε περιοχές, τότε είναι δυνατό να χρωματιστούν οι περιοχές αυτές, έτσι ώστε η κάθε γειτονική περιοχή να έχει διαφορετικό χρώμα, έτσι θα χρειαστούν τουλάχιστον επτά χρώματα. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το θεώρημα των τεσσάρων χρωμάτων που ισχύει στο επίπεδο, λόγω του ότι ο τόρος είναι τρισδιάστατο αντικείμενο. 480px|μικρογραφία|κέντρο|Αυτή η κατασκευή δείχνει τον τόρο χωρισμένο και χρωματισμένο σε επτά περιοχές, κάθε μία εκ των οποίων εφάπτεται όλων των άλλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιφάνειες Κατηγορία:Τοπολογία
Μικρή Κατήχηση του Λούθηρου
thumb|160px|right|Η Μικρή Κατήχηση του Λούθηρου (έκδοση του 1991) Η Μικρή Κατήχηση του Λούθηρου (γερμ.: Der Kleine Katechismus) γράφτηκε από το Μαρτίνο Λούθηρο, και δημοσιεύθηκε το 1529 για την κατήχηση των παιδιών. Η Μικρή Κατήχηση εξετάζει τις Δέκα Εντολές, το Σύμβολο των Αποστόλων, την Κυριακή προσευχή, το μυστήριο του Αγίου Βαπτίσματος, το μυστήριο της Εξομολόγησης, και το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο της Ομόνοιας, το οποίο αποτελεί σε γενικές γραμμές την ομολογία πίστεως των Λουθηρανών.
Η Μικρή Κατήχηση χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα στις Λουθηρανικές εκκλησίες ως μέρος της κατήχησης της νεολαίας, και της προετοιμασίας για το Χρίσμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λουθηρανισμός
Δέσποινα Στυλιανοπούλου
Η Δέσποινα Στυλιανοπούλου (Μεσσήνη, 8 Ιουλίου 1932) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Σπούδασε φωνητική στο Ελληνικό Ωδείο και θέατρο στη Δραματική Σχολή Δημήτρη Ροντήρη, απ' την οποία και αποφοίτησε το 1959.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο το 1960, στην ταινία Ξένος της νύχτας και έκτοτε καθιερώθηκε σε ρόλους κωμικούς. Ο πλέον συνηθισμένος ρόλος της ήταν της επαρχιώτισσας οικιακής βοηθού που έκανε γλωσσικά λάθη. Επίσης έπαιζε τη λαϊκή κοπέλα σε μη πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το 1967 θεωρήθηκε από πολλούς καλλιτεχνικούς κύκλους ως «έτος Στυλιανοπούλου» επειδή η ίδια είχε συμμετάσχει σε 12 διαφορετικές ταινίες μέσα στη χρονιά.
Φιλμογραφία
Τηλεόραση
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αλίτους
Η Αλίτους (λιθουανικά: Alytus ) είναι η 6η μεγαλύτερη πόλη της Λιθουανίας. Έχει πληθυσμό 69.859 κατοίκους (2005). Βρίσκεται στα νότια της Λιθουανίας και αναγνωρίστηκε επίσημα πόλη στις 15 Ιουνίου 1581. Στην Αλίτους κάθε χρόνο διεξάγεται το φεστιβάλ της πόλης, ενώ έχει 40 εκπαιδευτικά ιδρύματα και κολέγιο. Η οικονομία της στηρίζεται στις κλωστοϋφαντουργίες, τη βιομηχανία ξυλείας και τις βιοτεχνίες κατασκευής επίπλων.
Η ονομασία Αλίτους αναφέρεται για πρώτη φορά το 1377 σχετικά με ένα ξύλινο οχυρό που κατασκευάστηκε εκεί. Η περιοχή πέρασε στη δικαιοδοσία πολλών ηγεμόνων και το 1581 αναγνωρίστηκε πόλη με 1.000 περίπου κατοίκους. Από τότε η πόλη γνώρισε άνθηση, το πρώτο σχολείο ιδρύθηκε το 1595 ενώ η παρουσία της καθολικής εκκλησίας ανάγεται στο 1524. Τον 17ο και 18ο αιώνα η οικονομική ανάπτυξη διακόπηκε από πολέμους αλλα και από επιδημία πανούκλας.
Ιστορία
Η Αλίτους έχει περάσει υπό την κατοχή των Πολωνών, ενώ το 1795 χωρίστηκε στα δύο ανάμεσα σε Πρωσία και Ρωσία με σύνορο τον ποταμό Νεμούνας (Nemunas) που διασχίζει την πόλη. Στις αρχές του 20ου αιώνα περνάει στη δικαιοδοσία της Λιθουανίας. Το 1919 στην περιοχή γίνεται μεγάλη μάχη μεταξύ του κόκκινου στρατού και 1ου συντάγματος των Λευκών και Γερμανών εθελοντών με νικητές τους δεύτερους. Το 1940 περνάει στη Σοβιετική κατοχή μαζί με όλη τη Λιθουανία, και στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο η πόλη σχεδόν ισοπεδώθηκε από τα Γερμανικά στρατεύματα.
Στίβος
Η Αλίτους έχει φιλοξενήσει τις παρακάτω διοργανώσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Λάουρα Νέρι
Η Λάουρα Νέρι (Laura Neri) είναι σκηνοθέτρια με ελληνικές και ιταλικές ρίζες. Γεννημένη στις Βρυξέλλες του Βελγίου από Ελληνίδα μητέρα και Ιταλό πατέρα, μιλούσε τρεις γλώσσες από την ηλικία των τεσσάρων. Απέκτησε BA Film Analysis and Screenwriting στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών και τελείωσε του MFA στο Film Production του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια.
Η πρώτη της μικρού μήκους ταινία λέγεται "A Kiss on the Nose", η οποία κέρδισε πολλές διακρίσεις. Περιγράφει μια δύσκολη σχέση πατέρα-κόρης, δοσμένη από την οπτική γωνία της τελευταίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Βέλγοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Τζον Ο'Σέι
Ο Τζον Ο'Σέι (αγγλ.: John O'Shea, γενν.: 30 Απριλίου 1981) είναι Ιρλανδός διεθνής πoδοσφαιριστής που αγωνίζεται για την Σάντερλαντ. Η κύρια του θέση του είναι κεντρικός αμυντικός, αλλά είναι γνωστός για την ευελιξία του, καθώς πολλές φορές, εκτός από το παιχνίδι του στον άξονα, μπορεί να αγωνιστεί στα δεξιά όσο και στα αριστερά ως πλάγιος αμυντικός. Επίσης μπορεί να αγωνιστεί και ως αμυντικός μέσος.
Βιογραφία
Ο Τζον Ο'Σέι, προερχόμενος από τις ακαδημίες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα το 1999, στην ηλικία των 17, σε αγώνα με την Άστον Βίλα για το Λιγκ Καπ. Τις δύο επόμενες χρονιές αγωνίστηκε ως δανεικός για την Μπόρνμουθ και την Ρουαγιάλ Αντβέρπ, αντίστοιχα. Το 2002 επέστρεψε στην Γιουνάιτεντ και άρχισε να παίζει με την πρώτη ομάδα, επιδεικνύοντας ευελιξία στις θέσεις όπου μπορούσε να αγωνιστεί καθώς εκτός από το κέντρο της άμυνας, χρησιμοποιήθηκε ως δεξιός αλλά και ως αριστερός πλάγιος αμυντικός.
Ο Ο'Σέι αγωνίστηκε μέχρι το 2011 στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, πραγματοποιόντας 256 συμμετοχές και σκοράροντας 10 φορές.
Στις 7 Ιουλίου 2011, πήρε μεταγραφή στην Σάντερλαντ, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο. Σήμερα είναι ο αρχηγός της ομάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιρλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιρλανδίας Κατηγορία:Ιρλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ντάγδα
Στην ιρλανδική μυθολογία, ο Ντάγδα είναι ο θεός της γης και κύριος της ζωής και του θανάτου. Ο Ντάγδα είναι ένας από τους πιο επιφανείς θεούς και αρχηγός των Τουάθα ντε Ντανάν. Έχει πολλές γνώσεις στη μαγεία, είναι ένας ατρόμητος πολεμιστής και ικανότατος τεχνίτης. Είναι γιος της θεάς Ντάνου και πατέρας της θεάς Μπρίγκιντ και του θεού Άνγκους. Γυναίκα του είναι η Μόρριγαν, με την οποία ζευγαρώνει την πρώτη μέρα του χρόνου.Ο Ντάγδα καθώς και οι θεότητες του πολέμου και της καταστροφής Μόρριγκαν,Μπαβ συνδέονταν με το εορταζμό του Σόουιν.Η κατοικία του βρισκόταν σε έναν λόφο κοντά στο ποταμό Μποίν,ο ποταμός θεοποιήθικε αναδύχθικε σε γυναίκα του Ντάγδα.
Ο Ντάγδα λέγεται ότι έχει υπερφυσικές δυνάμεις και όρεξη. Έχει στην κατοχή του ένα καζάνι (Cauldron) με απεριόριστη ποσότητα φαγητού, μια μαγική άρπα, με την οποία καλεί τις εποχές, κι ένα τεράστιο ρόπαλο, με τη μια άκρη του οποίου μπορεί να σκοτώσει εννιά ανθρώπους, αλλά με την άλλη άκρη μπορεί να τους επαναφέρει στη ζωή. Διέθετε επίσης δυο γουρούνια, απ' τα οποία το ένα μεγάλωνε, ενώ το άλλο ψηνόταν συνεχώς, καθώς και δέντρα πάντοτε γεμάτα με φρούτα.
Πηγές
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της γνώσης Κατηγορία:Θεότητες του χρόνου και της μοίρας
Φλοιός
Η έννοια, λέξη ή όρος φλοιός μπορεί να αναφέρεται:
Πρόγραμμα Πάιονηρ
thumb|right|Τα Πάιονηρ [[Πάιονηρ 6, 7, 8, 9, και Ε|6-Ε, 10-11 και Πάιονηρ Αφροδίτη 1 και 2]]
Πρώτες Πάιονηρ Αποστολές
Οι πρώτες αποστολές ήταν προσπάθειες για να επιτευχθεί η ταχύτητα διαφυγής της Γης και για να αποδειχθεί ότι ήταν εφικτή η μελέτη της Σελήνης. Έτσι η πρώτη εκτόξευση έγινε από τη NASA, η οποία διαμορφώθηκε από την παλιά NACA. Οι αποστολές αυτές πραγματοποιήθηκαν από την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία και τον Αμερικάνικο Στρατό.
Άλλες Αποστολές Πάιονηρ
Πέντε χρόνια μετά το τέλος των πρώτων αποστολών, η NASA Ames Research Center χρησιμοποίησε το όνομα Πάιονηρ για μια νέα σειρά αποστολών, αρχικά για την εξερεύνηση του εσωτερικού ηλιακού συστήματος, πριν από τις τολμηρές αποστολές προσέγγισης για τον Δίας και τον Κρόνος. Αν και επιτυχημένες, οι αποστολές Βόγιατζερ, που εκτοξεύθηκαν λίγα χρόνια αργότερα, φάνηκαν πολύ πιο χρήσιμες με καλύτερο φωτογραφικό υλικό. Το 1978, στο τέλος του προγράμματος, είδε μια επιστροφή στο εσωτερικό ηλιακό σύστημα, με το Πάιονηρ Αφροδίτη 1 και 2, οι οποίες ήταν αποστολές δορυφορικές και προσεδάφισης, και όχι προσέγγισης όπως συνηθιζόταν.
Πάιονηρ 6, 7, 8, 9, και Ε
Τα Πάιονηρ 6 και 9 είναι σε ηλιακές τροχιές με 0,8 AU μέση απόσταση από τον Ήλιο. Οι τροχιακές τους περίοδοι είναι επομένως λίγο μικρότερες από την τροχιακή περίοδο της Γης. Τα Πάιονηρ 7 και 8 είναι σε ηλιακές τροχιές με 1,1 AU μέση απόσταση από τον Ήλιο. Οι τροχιακές τους περίοδοι είναι συνεπώς ελαφρώς μεγαλύτερες από την τροχιακή περίοδο της Γης. Ορισμένα από αυτά τα Πάιονηρ, κάποιες φορές είναι στην άλλη πλευρά της τροχιάς της Γης με 180° μακριά από αυτήν. Εάν μια ισχυρή ηλιακή μαγνητική καταιγίδα δημιουργηθεί, μπορούν να προειδοποιήσουν τη Γη εκ των προτέρων.
Σαντιάγο Αρίας
O Σαντιάγκο "Σάντι" Αρίας (γεννημένος στις 13 Ιανουαρίου 1992) είναι Κολομβιανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Ατλέτικο Μαδρίτης και την Εθνική Κολομβίας.
Προοπτική
Η λέξη προοπτική μπορεί να αναφέρεται στις εξής έννοιες:
Σαντιάγο Αρίας
Λα Εκουιδάδ
Ο Αρίας ξεκίνησε από τη Λα Εκουιδάδ. Έκανε το ντεμπούτο του το 2009, εναντίον της Ντεπόρτες Τολίμα. Σύντομα, έγινε βασικός στην ομάδα, κάνοντας 28 εμφανίσεις. Οι αξιοσημείωτες επιδόσεις του του επέτρεψαν να εκπροσωπήσει τη χώρα του, στο επίπεδο των U20. Μετά από μια επιτυχημένη σεζόν, μετακόμισε στην Πορτογαλία, για λογαριασμό της Σπόρτινγκ Λισαβόνας.
Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Ενώ εκπροσωπούσε την Εθνική Κολομβίας U20 το 2011, ο Αρίας εντυπωσίασε τους ανιχνευτές ταλέντων της Σπόρτινγκ. Η μεταγραφή του ολοκληρώθηκε την 1η Ιουλίου του 2011, με το ποσό των €300.000 ευρώ. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 6 Νοεμβρίου, στον αγώνα εναντίον της Λεϊρία, όπου αντικατέστησε τον Ματίας Φερνάντες στο 80ό λεπτό. Παρά την εμφάνισή του με την πρώτη ομάδα, έπαιζε συνήθως για τη δεύτερη, όπου σκόραρε 1 γκολ σε 28 εμφανίσεις.
Αϊντχόφεν
Στις αρχές του 2013, ο Αρίας μετακινήθηκε στην Αϊντχόφεν. Τον Ιούλιο του 2013, συνδέθηκε πάλι με τον σύλλογο, όπου οι δύο μεριές συμφώνησαν για την οριστικοποίηση της συμφωνίας. Υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με ποσό €1.6 εκατ. ευρώ για μία συμφωνία-πακέτο, συν τον τότε συμπαίκτη του στη Σπόρτινγκ, Στάιν Σχάαρς. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά με την Αϊντχόφεν στον αγώνα εναντίον της ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ. Συντέλεσε στη νίκη επί της Τβέντε, σκοράροντας το πρώτο γκολ εντός έδρας.
Ατλέτικο Μαδρίτης
Στις 31 Ιουλίου του 2018, ανακοινώθηκε ότι ο Αρίας ολοκλήρωσε την μεταγραφή του στην Ατλέτικο Μαδρίτης. Έκανε το ανεπίσημο ντεμπούτο του σε ένα φιλικό με την Κάλιαρι. Σε επίπεδο πρωταθλήματος, εμφανίστηκε για πρώτη φορά την 1η Σεπτεμβρίου, αντικαθιστώντας τον Χοσέ Μαρία Χιμένες στον αγώνα εναντίον της Θέλτα, όπου η Ατλέτικο έχασε με 2-0.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Αϊντχόφεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Σετζάνο
Το Σετζάνο (ιταλικά: Seggiano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Γκροσσέτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Γκροσσέτο
Ομπέλιαϊ
Η Ομπέλιαϊ (λιθουανικά: Obeliai ) είναι κωμόπολη της Λιθουανίας. Έχει 1.335 κατοίκους.
Η πόλη είναι χτισμένη δίπλα στη λίμνη Ομπέλιαϊ, σε περιοχή με πολλές λίμνες γνωστή σαν μικρή Ελβετία λόγω της φυσικής της ομορφιάς. Το 1957 αναγνωρίστηκε σαν κωμόπολη και στις 8 Αυγούστου 1993 ως πόλη. Η οικονομία της πόλης στηρίζεται στην παραγωγή και εξαγωγή μήλων.
Τον Αύγουστο του 1941, όλοι οι εβραίοί κάτοικοι του Ομπέλιαϊ και απο τα γύρω χωριά, οδηγήθηκαν στο δάσος Antanase από τους Ναζί , αφού τους έβαλαν να σκάψουν μια μακριά τάφρο τους εκτέλεσαν και τους έθαψαν εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Κέλυφος
Η λέξη ή όρος Κέλυφος μπορεί να αναφέρεται:
Δείτε επίσης
Skal
Κέκροψ
Το όνομα Κέκροψ αναφέρεται:
Σεμπρονιάνο
Το Σεμπρονιάνο (ιταλικά: Semproniano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Γκροσσέτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Γκροσσέτο
Νίκος Φιλίππου (ποδοσφαιριστής)
Ο Νίκος Φιλίππου είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως επιθετικός για την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1962 ως το 1966.
Καριέρα
Ο Φιλίππου ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της Δόξας Νεαπόλεως, για να συνεχίσει στον Μέγα Αλέξανδρο. Στα 24 του χρόνια μεταγράφηκε στον Άρη, υπογράφοντας την 1 Αυγούστου 1962, ενώ είχε υπάρξει στόχος και του Ηρακλή και του Απόλλωνα Καλαμαριάς.
Μετά από μία δύσκολη πρώτη σεζόν, όπου ο Άρης παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία μετά από αγώνες κατάταξης, οι "κίτρινοι" απέκτησαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο ελληνικό πρωτάθλημα, κερδίζοντας σχεδόν κάθε χρόνο την συμμετοχή τους στο κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων για το υπόλοιπο της δεκαετίας. Ο Φιλίππου πέτυχε το μοναδικό γκολ στον αγώνα εναντίον του ΠΑΟΚ στις 6 Οκτωβρίου 1963, σηματοδοτώντας μία περίοδο δέκα περίπου χρόνων που ο Άρης δεν θα ηττηθεί από τον "δικέφαλο του Βορρά".
Το φθινόπωρο του 1965, συμμετείχε και στους δύο αγώνες κόντρα στην Κολωνία, όπου οι "κίτρινοι" πέτυχαν την πρώτη τους ευρωπαϊκή νίκη στο Καυτατζόγλειο με 2-1, για να ηττηθούν με 2-0 στον επαναληπτικό της Γερμανίας.
Στο τέλος της χρονιάς δόθηκε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, ως αντάλλαγμα για τη μετέπειτα μεταγραφή του Τάκη Ραπτόπουλου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Οξείδιο του μολύβδου
Γενικά με την ονομασία Οξείδιο του μολύβδου ονομάζεται οποιαδήποτε χημική ένωση στο μόριο της οποίας συνυπάρχουν άτομα δύο μόνο στοιχείων: Μολύβδου (Pb), και Οξυγόνου (Ο). Ανάλογα του αριθμού των ατόμων του οξυγόνου και της αναλογίας αυτών προς το άτομο του μολύβδου στο μόριο των ενώσεων αυτών λαμβάνουν σχετικές αριθμητικές ονομασίες, σημαντικότερες των οποίων και είναι:
Άγιος Άνθιμος Χίου
Ο Άγιος Άνθιμος Χίου (1869 - 1960), γνωστός στον κόσμο ως Αργύριος Κ. Βαγιάνος, γεννήθηκε στην περιοχή του Αγίου Λουκά Λιβαδιών στη Χίο. Είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και προστάτης των λεπρών. Διακρίθηκε για την αγιότητα και τη φιλανθρωπία του. Η μνήμη του τιμάται τη 15η Φεβρουαρίου.
Σοράνο
Το Σοράνο (ιταλικά: Sorano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Γκροσσέτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Οξείδιο του μολύβδου
Κατηγορία:Οξείδια του μολύβδου
Άγιος Άνθιμος Χίου
Κοσμικός βίος
Από πολύ μικρή ηλικία προσευχόταν και νήστευε. Αρκετά μεγάλη επίδραση στη ζωή του είχε ο Μοναχός Παχώμιος ο οποίος του ενέπνευσε την αγάπη για τον Θεό και τους αλλήλους. Η εκπαίδευση που έλαβε προήλθε από τους ευσεβείς και ενάρετους γονείς του, Κωνσταντίνο και Αργυρώ, οι οποίοι μερίμνησαν ώστε να του δοθεί Χριστιανική αγωγή. Ο νεαρός Αργύριος δωρεοδέκτης του Αγίου Πνεύματος, με πνεύμα σοφίας, ήταν προορισμένος από τον Θεό να γίνει μέγας παιδαγωγός εις Χριστόν. Από την παιδική του ηλικία όλη η ανάπτυξη και ανατροφή που του δόθηκε πήγαζε από την ισχυρή και βαθιά επίδραση του χριστιανικού οικογενειακού του περιβάλλοντος. Όσον αφορά την εκπαίδευση του, δεν είχε κάποια αξιόλογη μόρφωση καθώς οι συνθήκες δεν επέτρεπαν εκείνη την εποχή στα παιδιά που προέρχονταν από φτωχές οικογένειες να σπουδάσουν, για αυτό και περιορίστηκε στις απλές γνώσεις των τάξεων του δημοτικού. Ωστόσο, μόνος του κατάφερε να μάθει την τέχνη του υποδηματοποιού, κυρίως για βιοποριστικούς λόγους. Κατά τη διάρκεια που τελούσε το αξίωμα του δόκιμου μοναχού χρειάστηκε να εξασκήσει ωστόσο τη συγκεκριμένη την τέχνη. Παρόλο που δεν κατείχε θεωρητικές γνώσεις και δεν είχε έντονη αναγνωρισιμότητα, με την ευφυΐα του και τη διεισδυτικότητα του πνεύματος του αλλά και με ιδιαίτερα έντονη την επιθυμία για πνευματικό βίο, προχώρησε στην ενάρετη ζωή κατέχοντας ακλόνητο το αίσθημα της πίστης του.
Σοράνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Γκροσσέτο
Άγιος Άνθιμος Χίου
Μοναστικός βίος
Η σχέση του με τον Μοναχό Παχώμιο ήταν καταλυτική στο να αποφασίσει να αφιερώσει τη ζωή του στον μοναχικό βίο. Καθώς επίσης, και η επίσκεψή του στη Σκήτη των Αγίων Πατέρων της Χίου για την επισκευή ιδιόκτητης εικόνας της Παναγίας. Με αυτή την εικόνα έκτοτε συνέδεσε άρρηκτα ολόκληρη τη ζωή του. Η Παναγία έγινε για εκείνον πηγή ανεξάντλητης δύναμης στους μετέπειτα σκληρούς αγώνες του, αλλά και πηγή δροσιάς και ανακούφισης. Ο Αργύριος υποτάσσεται στον Γέροντα Παχώμιο και με τις αδιάλειπτες προσευχές και νηστείες και με τους σκληρούς αγώνες του αναδεικνύεται μεγάλος στην άσκηση και την αρετή.
Στην ηλικία των 20 ετών έγινε μικρόσχημος μοναχός και μετονομάστηκε σε Άνθιμος από τον μοναχό Παχώμιος. Λόγω της ταπεινοφροσύνης και αγαθότητας του του ανατέθηκαν από μικρή ηλικία πολλές αρμοδιότητες και δραστηριότητες. Το 1905 ο Γέροντας Παχώμιος κοιμήθηκε και ως διάδοχός του εξελέγη ο Ιερομόναχος Ανδρόνικος, ο οποίος γνώριζε πολύ καλά την αξιοθαύμαστη πορεία του Ανθίμου. Όταν λοιπόν ο Άνθιμος βρισκόταν στην ηλικία των σαράντα ετών, τον έχρισε μεγαλόσχημο Μοναχό. Ο ενάρετος τρόπος ζωής του προκαλούσε μεγάλο ενδιαφέρον και ζήλο για τον μοναχικό βίο και ο ίδιος αποτέλεσε πρότυπο μίμησης. Η ευφυΐα και η αγαθότητα που τον διέκριναν και του χάρισαν το αξίωμα της ιεροσύνης. Κλήθηκε λοιπόν στο Αδραμύττιο της Μικράς Ασίας από τον ανάδοχό του Στέφανο Διοματάρη το 1910 μ.Χ. για τον σκοπό αυτό. Η χειροτονία του ήταν ασυνήθιστη λόγω των ακραίων φυσικών φαινομένων κατά τη διάρκεια αυτής. Μετά τη χειροτονία του όμως επικράτησε η απόλυτη γαλήνη και ηρεμία η οποία μαρτύρησε τη θεία συγκατάνευση.
Αυτή λοιπόν η πνευματική του ακτινοβολία προκάλεσε το πάθος της αντιζηλίας των συλλειτουργών του. Εκείνος θέλοντας να τους ελευθερώσει από το πάθος αυτό, εγκατέλειψε το Αδραμύττιο το 1911 μ.Χ. και μετέβη στο Άγιο Όρος, όπου οι Αγιορείτες μοναχοί του επιδαψίλευσαν πολλές τιμές. Τον κυρίευε το αίσθημα του πόθου να προσκυνήσει τα Ιερά λείψανα των Αγίων, και να ασπαστεί τις θαυματουργικές εικόνες της Παναγίας. Γνώριζε, πως στο Άγιο Όρος υπήρχαν πολλοί μοναχοί και ερημίτες από τους οποίους θα μπορούσε να ωφεληθεί πνευματικά. Αργότερα αφού τον γέμισαν με δώρα οι Αγιορείτες ως ένδειξη αναγνώρισης και εκδήλωσης σεβασμού και αγάπης, αναχώρησε από το Όρος, κρατώντας μόνο ένα μικρό μέρος των δώρων αυτών, γεμάτος πνευματικό πλούτο και αγάπη επιστρέφει στη γενέτειρα του, τη Χίο.
Έργο
Οι λεπροί, ήδη από τον 7ο αιώνα στη Λομβαρδία σύμφωνα με το διάταγμα του Ροθαρίου, εξορίζονταν αμέσως μόλις διαπιστωνόταν η ασθένεια τους. Με αυτό τον τρόπο φυσικά έχαναν τα δικαιώματα τους, την περιουσία τους και αντιμετωπίζονταν σαν νεκροί. Κατά τους εκείνους χρόνου η λέπρα, η τύφλωση και η τρέλα θεωρούνταν σημεία αμαρτίας. Σύμφωνα με του κανόνες της Γ΄ Συνόδου του Λατερανού, προβλεπόταν ο περιορισμός των λεπρών μόνο σε νεκροταφεία ή σε παρεκκλήσια. Παρόλο τους αυστηρούς κανόνες υπήρχαν κάποιες περιπτώσεις στις οποίες πραγματοποιούνταν κάποιες εξαιρέσεις, όπως είναι για παράδειγμα το μερικό δικαίωμα στην εκμετάλλευση των αγαθών τους και το δικαίωμα να συντάξουν τη διαθήκη τους.
Με την επιστροφή του στη Χίο ο Αργύριος, επειδή ήθελε να εξασφαλίσει την προσευχή του και την ησυχία του κατ' επέκταση, επέλεξε να ζήσει στο Λεπροκομείο. Με αυτόν τον τρόπο μπορούσε να βρίσκεται κοντά στους συνανθρώπους του που βασανίζονταν από τη φοβερή ασθένεια της λέπρας, που είχε πλήξει τη Χίο εκείνη την εποχή. Πριν από την άφιξη του στο Λεπροκομείο, το κλίμα που επικρατούσε ήταν βαρύ και καθόλου ανάλογο. Μετά τον ερχομό του όμως όλο αυτό το περιβάλλον, άλλαξε και μετατράπηκε σε έναν επίγειο παράδεισο όπου πλέον επικρατούσε η τάξη και η οργάνωση. Πολλοί στο πρόσωπο του βρήκαν έναν στοργικό πατέρα καθώς με την καλοσύνη του κατάφερε να γλυκαίνει τον πόνο και πλέον να τον αντιμετωπίζουν ως έναν επίγειο άγγελο.
Η λειτουργία του ιδρύματος βασιζόταν στο κοινοβιακό σύστημα και όλα τα φρόντιζε ο ίδιος. Με στοργή και αγάπη αγκάλιασε όλους τους αρρώστους. Η συναναστροφή του με τους λεπρούς, φανέρωσε σε όλο τον κόσμο τις αρετές του. Εκτελούσε χρέη οικονόμου, νοσοκόμου. Χαρακτηρίστηκε ως ο γιατρός των ψυχών όλων αφού έσκυβε γεμάτος με τη χάρη του Θεού πάνω από το προσκέφαλο όλων προσπαθώντας να τους ελαφρύνει τον πόνο τους.
Με τον καιρό πολλοί ήταν εκείνοι που ντύθηκαν με το μοναχικό σήμα. Ιδιαιτέρως οι γυναίκες ασθενείς του Λεπροκομείου, αφού έγιναν μοναχές και πλέον αποκαλούσαν τον Αργύριο, Γέροντα τους.
Λείψανα
Η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1965 την ημέρα γιορτής του Αγίου Ιερομάρτυρα Ανθίμου επισκόπου Νικομηδείας, αλλά και γιορτή της ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου. Τα ιερά λείψανά τοποθετήθηκαν και φυλάσσονται σήμερα μέσα στο Ιερό Βήμα της Μονής, δεξιά της Αγίας Τράπεζας.
Η αγιοκατάταξη του Αγίου Ανθίμου του εν Χίου έγινε με την υπ' αριθμόν 14 - 8 - 1992 απόφαση της Ιεράς Συνόδου τού Οικουμενικού Πατριαρχείου και τον Αύγουστο του 1993 χτίστηκε ο πρώτος ναός αφιερωμένο σε αυτόν, στον τόπο όπου γεννήθηκε, στα Λειβάδια της Βροντάδου.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Ανθιμος
Τρίτη μεταβατική περίοδος (αρχαία Αίγυπτος)
Η Τρίτη μεταβατική περίοδος  της αρχαία Αιγύπτου άρχισε με τον θάνατο του Φαραώ Ραμσή ΙΑ΄ το 1070 π.Χ., τελειώνοντας το Νέο Βασίλειο, και τελικά ακολουθήθηκε από την Ύστερη περίοδο της αρχαίας Αιγυπτου. Έχουν προταθεί πολλά χρονικά σημεία για την έναρξη αυτής της Ύστερης περιόδου, αν και συχνά η αρχή της θεωρείται η ίδρυση της Εικοστής έκτης Δυναστείας από τον Ψαμμήτιχο Α΄ το 664 π.Χ. μετά την εκδίωξη των Νούβιων ηγεμόνων της Εικοστής πέμπτης Δυναστείας από τους Ασσύριους υπό τον βασιλιά Ασσουρμπανιπάλ.
Η Τρίτη μεταβατική περίοδος ήταν μία περίοδος παρακμής και πολιτικής αστάθειας, που συνέπεσε με την κατάρρευση των πολιτισμών της Ύστερης εποχής του Χαλκού της Εγγύς Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου (και επίσης με τη Γεωμετρική εποχή). Χαρακτηρίστηκε από τη διάσπαση της χώρας για τον περισσότερο χρόνο και την κατάκτηση και καταδυνάστευση από ξένους. Αλλά πολλές πλευρές της καθημερινής ζωής των απλών Αιγυπτίων άλλαξαν σχετικά λίγο.
Εικοστή πρώτη Δυναστεία
Η περίοδος της 21ης Δυναστείας χαρακτηρίζεται από τον κατακερματισμό της βασιλείας. Ακόμα και στις μέρες του Ραμσή ΙΑ΄, η Εικοστή Δυναστεία έχανε τον έλεγχο της εξουσίας στις Θήβες, των οποίων οι ιερείς γίνονταν όλο και πιο ισχυροί. Μετά τον θάνατό του, ο διάδοχός του Σμένδις Α΄ βασίλεψε από την Τάνιδα, αλλά ήταν κατά κύριο λόγο ενεργός μόνο στην Κάτω Αίγυπτο, την οποία και έλεγχε. Παράλληλα, ο εκάστοτε Αρχιερέας του Άμμωνα στις Θήβες ήταν ο ουσιαστικός ηγεμόνας της Μέσης και της Άνω Αιγύπτου. Όμως, ο διαχωρισμός αυτός ήταν λιγότερο σημαντικός απ’ ό, τι φαίνεται, καθώς και οι ιερείς και οι φαραώ προέρχονταν από την ίδια οικογένεια.
Εικοστή δεύτερη και Εικοστή τρίτη Δυναστεία
Η χώρα ενώθηκε ξανά από την Εικοστή δεύτερη Δυναστεία που ίδρυσε ο Σοσένκ Α΄ το 945 π.Χ. (ή το 943). Αυτό έφερε σταθερότητα στη χώρα για πάνω από έναν αιώνα, αλλά μετά τη βασιλεία του Οσορκόν Β΄ η χώρα είχε ουσιαστικά χωριστεί σε δύο κράτη, με τον Σοσένκ Γ΄ της Εικοστής δεύτερης Δυναστείας να ελέγχει την Κάτω Αίγυπτο μέχρι το 818 π.Χ., και τον Τακελότ Β΄ και τον γιο αυτού Οσορκόν (που θα γινόταν ο Οσορκόν Γ΄) να ελέγχει τη Μέση και Άνω Αίγυπτο. Οι Θήβες ενεπλάκησαν σε εμφύλιο πόλεμο, με την αντιπαράθεση των δυνάμεων του Πετουβάτη Α΄, που είχε αυτοανακηρυχθεί φαραώ, εναντίον εκείνων της υπάρχουσας γραμμής διαδοχής του θρόνου των Τακελότ Β΄και Οσορκόν Β΄. Οι δύο φράξιες ήταν σε διαρκή σύγκρουση η οποία δεν λύθηκε παρά μόνο τον 39ο χρόνο της βασιλίας του Σοσένκ Γ΄ όταν ο Οσορκόν Β΄ νίκησε ολοκληρωτικά τους εχθρούς του. Ίδρυσε τη Λιβυκή Εικοστή τρίτη Δυναστεία της Άνω Αιγύπτου των Οσορκόν Γ΄, Τακελότ Γ΄ και Ρουντιμέν, αλλά το βασίλειο αυτό κατέρρευσε γρήγορα μετά τον θάνατο του τελευταίου, με την άνοδο τοπικών πόλεων-κρατών υπό βασιλέων όπως ο Peftjaubast της Ηρακλεοπόλεως, ο Νιμλότ της Ερμουπόλεως και ο Ινί των Θηβών.