cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Westlife
Η 10η επέτειος και η παύση (2008-2009)
Το 2005 - 2008, το Music Week δημοσίευσε στον ιστότοπό του ότι οι Westlife ήταν επίσημα τρίτοι στις κατατάξεις για τις περιοδείες αυτού του διαστήματος, και έβδομοι για το 2008. Την 28η Μαρτίου 2008, μετά από 27 συναυλίες με εξαντλημένα εισιτήρια, έκλεισαν τα 10 χρόνια ζωής του συγκροτήματος και 250.000 πωλήσεις εισιτηρίων. Και τα τέσσερα μέλη αποθανατίστηκαν αφήνοντας τα αποτυπώματα των χεριών τους σε πλάκες, στην Πλατεία της Φήμης του Γουέμπλεϊ που μοιάζει με τη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ. Στη συνέχεια, για να εορτάσουν την επέτειο του δέκατου χρόνου τους στη μουσική σκηνή, οι Westlife διοργάνωσαν μία ιδιαίτερη εκδήλωση με τίτλο 10 Χρόνια Westlife, μια συναυλία για την οποία εξαντλήθηκαν τα εισιτήρια, στο 33ο μεγαλύτερο στάδιο του κόσμου και 4ο μεγαλύτερο της Ευρώπης, στο Πάρκο Κροκ την 1η Ιουνίου 2008, μία «ποπ εξτραβαγκάνζα» όπως την περιέγραψε ο Έγκαν. Ήταν η δεύτερη φορά που πρωταγωνίστησαν Ιρλανδοί καλλιτέχνες στο γήπεδο, με πρώτους τους U2. Ο Φίλαν επιβεβαίωσε ότι θα κυκλοφορήσει και το αντίστοιχο DVD με τη ζωντανή κινηματογράφηση της συναυλίας. Οι Westlife ανακοίνωσαν ότι θα κάνουν μία παύση στη σταδιοδρομία τους για ένα χρόνο μετά την περιοδεία Back Home και ότι δεν θα κυκλοφορήσουν άλμπουμ το 2008, επειδή θα επενδύσουν περισσότερο χρόνο στην παραγωγή του δέκατου άλμπουμ τους. Όπως υποσχέθηκε, ο επίσημος ιστότοπος του συγκροτήματος την 27η Σεπτεμβρίου 2008 επιβεβαίωσε ότι την 24η Νοεμβρίου 2008 θα κυκλοφορήσει ένα DVD με τίτλο 10 Χρόνια Westlife - Ζωντανά στο Στάδιο Κροκ Παρκ, το οποίο πήγε κατ 'ευθείαν στο No 1 των κατατάξεων  μουσικών DVD του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιρλανδίας, της Νότιας Αφρικής, του Χονγκ Κονγκ και της Νέας Ζηλανδίας Καθώς το συγκρότημα ολοκλήρωνε άλλη μια επιτυχημένη περιοδεία, ο Γουολς ανακοίνωσε στην εκπομπή Xpose ότι η 1η Ιουλίου 2008 θα ήταν η επίσημη έναρξη της μακρύτερης παύσης στην ιστορία των Westlife. Είπε ότι θα ήταν ένα διάλειμμα ενός έτους, από εκείνη την ημέρα έως την 1η Ιουλίου 2009. Την 13η Δεκεμβρίου 2008, ενώ είχαν διάλειμμα, οι Westlife έκαναν μια απροσδόκητη εμφάνιση στους τελικούς του X Factor, όπου τραγούδησαν το "Flying Without Wings" με τους επιλαχόντες JLS. Μετά την παράσταση, ο Φίλαν και ο Μπάιρν έδωσαν συνέντευξη στο The Xtra Factor με τον Κίτιν του συγκροτήματος Boyzone και τον Στήβεν Γκέιτλι. Καθώς και οι JLS τραγούδησαν το "I'm Already There", η έκδοση των Westlife για το τραγούδι επανήλθε στο No.63 των Βρετανικών κατατάξεων και μπήκε στο Νο. 47 της Ιρλανδίας από τις πολλές ψηφιακές λήψεις και μόνο. Την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου 2009 κυκλοφόρησε ένα DVD με τίτλο Η συλλογή Καραόκε. Ήταν η πρώτη φορά που η Sony Music κυκλοφόρησε έναν επίσημο δίσκο Καραόκε για μουσικά βίντεο σε μορφή DVD. Στο τεύχος της 27 Φεβρουαρίου 2009 της ημίφυλλης εφημερίδας Herald Ireland, ο Γουολς αποκάλυψε ότι ο Κάουελ είχε ήδη επιλέξει τρία νέα τραγούδια τα οποία πίστευε ότι θα γίνονταν αμέσως επιτυχίες. Την 18η Μαρτίου 2009, οι Westlife κέρδισαν για ένατη συνεχή φορά το Bραβείo Μέτεορ 2009 για την Καλύτερη Ποπ Ερμηνεία Ιρλανδών.
Where We Are και Gravity (2009–2010)
Η δεκαετία του 2000 τελείωσε με 275 σινγκλ να έχουν φτάσει στο Νο. 1 του Βρετανικού Πίνακα Κατατάξεων. Αυτήν την περίοδο, οι Westlife ήταν το πιο επιτυχημένο συγκρότημα και βρέθηκαν στην πρώτη θέση με 11 σινγκλ που έγιναν Νο. 1 κατά την εν λόγω δεκαετία μόνο, και επίσης κορυφαία παρουσία με 14 εβδομάδες παραμονής στο Νο. 1. Από τα 14 σινγκλ τους, που έγιναν Νο. 1, τα δέκα έχουν κυκλοφορήσει αυτήν την δεκαετία. Οι Westlife είναι επίσης το Νο. 2 των κατατάξεων ως μουσική παρουσία με τις περισσότερες πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο του 21ου αιώνα. Και στο Νο. 2 των καλλιτεχνών από την προηγούμενη δεκαετία, το '90, στις Βρετανικές κατατάξεις άλμπουμ και σινγκλ. Ενώ το 2005, στα μέσα της δεκαετίας, βρίσκονταν στην πέμπτη θέση.
Οι Westlife χαρακτηρίστηκαν ως οι τέταρτοι πιο δουλευταράδες μουσικοί καλλιτέχνες και το τρίτο σκληρότερα εργαζόμενο συγκρότημα στο Ηνωμένο Βασίλειο από την Performing Rights Society (PRS, Εταιρεία Δικαιωμάτων Ερμηνείας) το 2010. Για τον ίδιο χρόνο το Billboard κατάρτισε πίνακα με τις κορυφαίες διεθνείς περιοδεύουσες εκδηλώσεις παγκοσμίως, στον οποίο το συγκρότημα πήρε την 14η θέση με $ 5.104.109 εκτιμώμενο καθαρό εισόδημα από τα μικτά κέρδη της περιοδείας (υποθέτοντας μία περικοπή 34% για προμήθειες και έξοδα). Τον Μάρτιο του 2011 ξεκίνησαν την ενδέκατη μεγάλη περιοδεία τους, με τίτλο Gravity Tour (Περιοδεία: Βαρύτητα). Αυτή η περιοδεία σηματοδότησε την πρώτη φορά που το συγκρότημα ταξίδεψε για συναυλίες στο Ομάν, τη Ναμίμπια, το Κουανγκτσόου και το Βιετνάμ.
Greatest Hits, διάλυση (2011-2018)
Από το 2011, οι Westlife είναι το μακροβιότερο κυρίαρχο συγκρότημα και δεύτερο ως προς τη χρονική διάρκεια παραμονής μίας μουσικής παρουσίας στην πρώτη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου στον 21ο αιώνα. Την 14η Μαρτίου 2011, οι Westlife επιβεβαίωσαν ότι εγκατέλειψαν τον Κάουελ μετά από 13 χρόνια και τη δισκογραφική του εταιρεία Syco Music μετά από εννέα χρόνια συνεργασίας. Το συγκρότημα ανέφερε την απόφαση της Syco να μην κυκλοφορήσουν ένα δεύτερο σινγκλ από το άλμπουμ Gravity, λόγω του ότι ο Μπάιρν θεώρησε ότι θα δυσαρεστήσουν,
Την 23η Απριλίου 2011, στο λογαριασμό του Έγκαν στο Twitter δημοσιεύτηκε μια σειρά από τουιτ που έλεγαν ότι θα εγκατέλειπε το συγκρότημα. Αργότερα, δήλωσε ότι ο λογαριασμός του ήταν χακαρισμένος και αρνήθηκε την ανακοίνωση. Αφού επέστρεψαν στην RCA Records με συμβόλαιο πλήρους απασχόλησης για ένα χρόνο, ανακοίνωσαν ότι το άλμπουμ τους με τίτλο Greatest Hits (Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες) θα κυκλοφορήσει την 21η Νοεμβρίου 2011. Έκανε ντεμπούτο στο Νο 1 της Ιρλανδίας και στο Νο 4 του Ηνωμένου Βασιλείου. Ήταν το δέκατο No 1 άλμπουμ τους στην Ιρλανδία. Το πρώτο σινγκλ με τίτλο "Lighthouse" (Φάρος) κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2011. Και ένα επόμενο προωθητικό σινγκλ με τίτλο "Beautiful World" (Όμορφος Κόσμος) κυκλοφόρησε μετά. Τον Οκτώβριο του 2011, ο Έγκαν απέκλεισε τις εικασίες ότι ο ΜακΦάντεν θα επανασυνδεόταν μαζί τους για το νέο άλμπουμ συλλογή και την προώθησή του για μία τηλεοπτική εκπομπή. Ο Έγκαν δήλωσε: «''Όλες οι φήμες που θέλουν τον Μπράιαν να επανέρχεται στους Westlife είναι αναληθείς. Είμαστε συγκρότημα τεσσάρων εδώ και πολύ καιρό τώρα. Αγαπάμε τον Μπράιαν αλλά δεν πρόκειται να γίνει. Αυτό περιλαμβάνει και τις τυχόν τηλεοπτικές εμφανίσεις.''» Με ένα καινούργιο άλμπουμ συλλογή να ετοιμάζεται για κυκλοφορία, οι Westlife μάλλον θα έκαναν μια νέα περιοδεία για τις μεγαλύτερες επιτυχίες. Προγραμματίστηκε μία εμφάνισή τους στη φιλανθρωπικού χαρακτήρα Συναυλία ChildLine στο Δουβλίνο την 12 Νοεμβρίου 2011, και άλλη μία αποκλειστική συναυλία στο O2 Blueroom στο Δουβλίνο την 24η Νοεμβρίου.
Το 2011 κατατάχθηκαν έβδομοι ως προς τον αριθμό ζωντανών εμφανίσεων σε σημαντικές εκδηλώσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Κάουελ περιέγραψε το συγκρότημα ως εργατικό και ενθουσιώδες. Είπε: «Δεν νομίζω ότι έχω γνωρίσει κανέναν που να εργάστηκε τόσο σκληρά όσο αυτοί οι τύποι. ''Ήταν σαν μικρά κουτάβια εκείνες τις μέρες. Όλα γίνονταν για τους θαυμαστές. Εκείνες τις μέρες το συγκρότημα ήταν τόσο ευτυχισμένο και τόσο ενθουσιώδες και ήθελε μόνο να τραγουδάει»''. Τον Αύγουστο του 2011, στην εφημερίδα Irish Examiner αναφέρθηκε ότι τα κέρδη της επιχείρησης του συγκροτήματος αυξήθηκαν κατά πέντε φορές το 2010, από 35 εκατομ. ευρώ ή 31 εκατομ. στερλίνες σε ένα εκτιμώμενο ποσό 50 εκατομ. ευρώ για έκαστο μέλος στο συγκρότημα.
Την 18η Οκτωβρίου 2011 ανακοινώθηκε επίσημα μία περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, με συναυλίες σε ημερομηνίες που επιβεβαιώθηκαν για το Μάιο του 2012, και με τίτλο The Greatest Hits Tour (Περιοδεία: Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες) ή The Farewell Tour (Περιοδεία: Ο Αποχαιρετισμός). Το Stereoboard.com ανέφερε ότι τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά. Την 19η Οκτωβρίου 2011, οι Westlife ανακοίνωσαν επισήμως ότι θα διαλυθούν μετά από ένα άλμπουμ και μια περιοδεία.
Μια δεύτερη δήλωση ανακοινώθηκε μέσω της επίσημης ιστοσελίδας τους, που έλεγε ότι οι θαυμαστές συνέχιζαν να είναι το καλύτερο σύστημα υποστήριξης. Ορισμένοι από τους θαυμαστές στα κοινωνικά δίκτυα περιέγραψαν για τους εαυτούς τους ότι αισθάνονται «συντετριμμένοι» μετά τα νέα για τη διάλυση. Οι χρήστες άφησαν τα μηνύματά τους στο Twitter με δίεση #WestlifeForever και #Westlife, και η τάση διαδόθηκε στην Ιρλανδία, την Ινδονησία, τη Νέα Ζηλανδία, τις Φιλιππίνες, τη Σιγκαπούρη, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ένα ζωντανό στριμ με Q&A (Ερωτήσεις και Απαντήσεις) μεταδόθηκε την 28η Οκτωβρίου 2011 ως ένα «ευχαριστώ» στους θαυμαστές τους. Ως μέρος αυτού, το τηλεοπτικό κανάλι ITV παρουσίασε ένα ανεπανάληπτο μουσικό γεγονός καθώς ανέβηκαν στη σκηνή για να τραγουδήσουν μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους, με τίτλο "Westlife: For the Last Time" (Westlife: Για Τελευταία Φορά). Μια άλλη εκπομπή με τίτλο " The Westlife Show:Live" (Σόου των Westlife: Ζωντανά) μεταδόθηκε από το Studio One του Λονδίνου στο ίδιο κανάλι την 1η Νοεμβρίου 2011. Στη συνέχεια, έκαναν μία ζωντανή επίσκεψη στο The Late Late Show (Η Πολύ Βραδινή Εκπομπή). Τότε τιμήθηκαν από το Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο της Σκωτίας με τέσσερα σκαμπό για μπαρ ειδικά κατασκευασμένα για να γίνουν πάγια στοιχεία στο βένιου εκδηλώσεων, αλλά τελευταία έχουν αφαιρεθεί για άγνωστο λόγο, όπως αποκάλυψε ο Μπάιρν. Αυτό σηματοδότησε ένα σύνολο από 49 εκπληκτικές παραστάσεις στο ΕΣΚΣ όπου διασκέδασαν πάνω από 380.000 θαυμαστές με τα χρόνια και πώλησαν περισσότερα εισιτήρια από οποιονδήποτε άλλον. Η τελική συναυλία του συγκροτήματος έγινε την 23η Ιουνίου 2012 στο Στάδιο Κροκ Παρκ στην Ιρλανδία. Τα 82.300 εισιτήρια για την συναυλία εξαντλήθηκαν σε 4 λεπτά. Λόγω της μεγάλης ζήτησης, προγραμματίστηκε μία πρόσθετη εμφάνιση στο Κροκ Παρκ την 22η Ιουνίου 2012, που εξαντλήθηκε και αυτή. Μαζί, προσήλθαν συνολικά 187.808 θεατές τα δύο βράδια, που είναι περισσότεροι από την χωρητικότητα του εν λόγω σταδίου. Η τελευταία τους συναυλία προβλήθηκε, επίσης, ζωντανά σε περισσότερες από 300 κινηματογραφικές αίθουσες στο Ηνωμένο Βασίλειο, και 200 κινηματογραφικές αίθουσες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβάνοντας το Βέλγιο, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Δανία, την Εσθονία, τη Γερμανία, την Ινδονησία, Ιρλανδία, Μάλτα, Ολλανδία, τη Νορβηγία και τη Νότια Αφρική και προβλήθηκε περαιτέρω τρεις ημέρες αργότερα λόγω της πολλής ζήτησης και σε περαιτέρω χώρες τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2012. Ήταν η μεγαλύτερη ζωντανή προσέλευση σε μια τελευταία ημερομηνία συναυλίας ποπ συγκροτήματος και επίσημα η 11η μεγαλύτερη προσέλευση σε υπαίθριο στάδιο παγκοσμίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρλανδικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Pop συγκροτήματα Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit
Κουσουνάρι Κυθήρων
Το Κουσουνάρι είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 19 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ είναι διεθνής διπλωμάτης που υπηρετεί ως κύριος υπάλληλος του Οργανισμού του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ). Ο ανώτερος υπάλληλος είναι υπεύθυνος για τον συντονισμό των λειτουργιών της συμμαχίας, προάγοντας το διεθνές προσωπικό του ΝΑΤΟ, προεδρεύοντας των συνεδριάσεων του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου και των περισσότερων σημαντικών επιτροπών της συμμαχίας, με την αξιοσημείωτη εξαίρεση της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, καθώς και ως εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, ο γενικός γραμματέας δεν έχει κανένα ρόλο στρατιωτικής διοίκησης. πολιτικές, στρατιωτικές και στρατηγικές αποφάσεις τελικά ανήκουν στα κράτη μέλη. Μαζί με τον πρόεδρο της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ και ο ανώτατος συμμαχικός διοικητής, ο γενικός γραμματέας είναι ένας από τους κορυφαίους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ.
Ο σημερινός γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ είναι ο πρώην πρωθυπουργός της Νορβηγίας Jens Stoltenberg, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα την 1η Οκτωβρίου 2014. Η αποστολή του Stoltenberg ως γενικού γραμματέα παρατάθηκε για μια ακόμη τετραετή θητεία, πράγμα που σημαίνει ότι θα οδηγήσει το ΝΑΤΟ μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2022.
Ιστορία
Το άρθρο 9 της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού απαιτεί από τα μέλη του ΝΑΤΟ "να συγκροτήσουν ένα Συμβούλιο στο οποίο θα εκπροσωπείται ο καθένας". Συνεπώς, διαμορφώθηκε το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο. Αρχικά το Συμβούλιο απαρτίζεται από υπουργούς εξωτερικών των μελών του ΝΑΤΟ και συνέρχεται ετησίως. Τον Μάιο του 1950, η επιθυμία για στενότερο συντονισμό σε καθημερινή βάση οδήγησε στο διορισμό βουλευτών του Συμβουλίου που εδρεύουν μόνιμα στο Λονδίνο και εποπτεύουν τη λειτουργία του οργανισμού. Οι βουλευτές έλαβαν πλήρη εξουσία λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου, αλλά το έργο τους συμπληρώθηκε από περιστασιακές συναντήσεις των υπουργών εξωτερικών του ΝΑΤΟ. Ο πρόεδρος των βουλευτών ανέλαβε την ευθύνη «για την καθοδήγηση της οργάνωσης και του έργου της», συμπεριλαμβανομένων όλων των πολιτικών φορέων της.
Οι βουλευτές του Συμβουλίου συναντήθηκαν για πρώτη φορά στις 25 Ιουλίου 1950 και επέλεξαν ως πρόεδρο τον Charles Spofford, τον αναπληρωτή των Ηνωμένων Πολιτειών. Αρκετές σημαντικές οργανωτικές αλλαγές ακολούθησαν σύντομα την ίδρυση βουλευτών του Συμβουλίου, κυρίως τη δημιουργία μιας ενιαίας στρατιωτικής διοίκησης υπό έναν μοναδικό ανώτατο συμμαχικό διοικητή. Αυτή η ενοποίηση και οι αυξανόμενες προκλήσεις που αντιμετωπίζει το ΝΑΤΟ οδήγησαν σε ταχεία ανάπτυξη των θεσμών του οργανισμού και το 1951 το ΝΑΤΟ αναδιοργανώθηκε για να εξορθολογίσει και να συγκεντρώσει τη γραφειοκρατία του. Στο πλαίσιο της οργάνωσης, οι αντιπρόσωποι του Συμβουλίου μεταβιβάστηκαν με την εξουσία να εκπροσωπούν τις κυβερνήσεις τους σε όλα τα θέματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με την άμυνα και τη χρηματοδότηση, όχι μόνο τις εξωτερικές υποθέσεις, αυξάνοντας σημαντικά την εξουσία και τη σημασία τους.
Καθώς αυξήθηκε η εξουσία των βουλευτών και αυξήθηκε το μέγεθος της οργάνωσης, το ΝΑΤΟ ίδρυσε την Επιτροπή του Προσωρινού Συμβουλίου, υπό την προεδρία του W. Averell Harriman. Αυτή η ομάδα δημιούργησε επίσημη γραμματεία στο Παρίσι για να διοικεί τη γραφειοκρατία του ΝΑΤΟ. Η επιτροπή συνέστησε επίσης να «ενισχυθούν και να συντονιστούν οι υπηρεσίες του ΝΑΤΟ» και τόνισε την ανάγκη να γίνει ο ανώτερος ηγέτης της συμμαχίας κάποιος άλλος από τον πρόεδρο του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου. Το Φεβρουάριο του 1952 το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο καθόρισε τη θέση του γενικού γραμματέα για τη διαχείριση όλων των πολιτικών φορέων του οργανισμού, τον έλεγχο του πολιτικού προσωπικού του και την εξυπηρέτηση του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου.
Μετά τη Διάσκεψη της Λισαβόνας, τα κράτη του ΝΑΤΟ άρχισαν να αναζητούν ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να γεμίσει το ρόλο του γενικού γραμματέα. Η θέση προσφέρθηκε για πρώτη φορά στον Oliver Franks, τον βρετανό πρεσβευτή στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά αρνήθηκε. Στη συνέχεια, στις 12 Μαρτίου 1952, το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο επέλεξε τον Hastings Ismay, έναν στρατηγό από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο , και τον υπουργό για τις σχέσεις της Κοινοπολιτείας στο βρετανικό υπουργικό συμβούλιο ως γενικό γραμματέα. Σε αντίθεση με τους τελευταίους γενικούς γραμματείς που διετέλεσαν πρόεδρος του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου, ο Ισμάι έγινε αντιπρόεδρος του συμβουλίου, ενώ ο Spofford συνέχισε να ασκεί καθήκοντα προέδρου. Ο Ισμάι επιλέχθηκε λόγω της υψηλής του κατάταξης στον πόλεμο και του ρόλου του "στο πλευρό τουΟ Τσόρτσιλ ... στα ανώτατα συμμαχικά συμβούλια. "Ως στρατιώτης και διπλωμάτης θεωρήθηκε μοναδικός για τη θέση του και απολάμβανε την πλήρη υποστήριξη όλων των κρατών του ΝΑΤΟ.
Λίγους μήνες αργότερα, μετά την αποχώρηση του Spofford από το ΝΑΤΟ, η δομή του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου άλλαξε ελαφρώς. Ένα μέλος του συμβουλίου επελέγη ετησίως ως πρόεδρος του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου (σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπικό) και ο γενικός γραμματέας έγινε επίσημα αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου, καθώς και ο πρόεδρος των συνεδριάσεών του. Ο Ismay υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας μέχρι τη συνταξιοδότησή του τον Μάιο του 1957.
Μετά τον Ismay, ο Paul-Henri Spaak, διεθνής διπλωμάτης και πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου , επελέγη ως ο δεύτερος γενικός γραμματέας. Σε αντίθεση με την Ismay, ο Spaak δεν είχε στρατιωτική εμπειρία, οπότε ο διορισμός του αντιπροσώπευε μια «έμφαση στην αυστηρά στρατιωτική πλευρά της Ατλαντικής Συμμαχίας». Όταν επιβεβαίωσε το διορισμό του Spaak τον Δεκέμβριο του 1956 κατά τη διάρκεια συνόδου των υπουργών εξωτερικών του ΝΑΤΟ, το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο επέκτεινε επίσης το ρόλο του γενικού γραμματέα στην οργάνωση. Σε μεγάλο βαθμό ως αποτέλεσμα της κρίσης του Σουέζ, η οποία είχε τεταμένες σχέσεις μεταξύ των συμμαχιών, το συμβούλιο εξέδωσε ψήφισμα για να επιτρέψει στον γενικό γραμματέα να «προσφέρεται ανεπισήμως σε όλες τις κυβερνήσεις που συμμετέχουν σε διαμάχη και με τη συγκατάθεσή τους να ξεκινήσει ή να διευκολύνει τις διαδικασίες έρευνας, διαμεσολάβησης, συνδιαλλαγής ή διαιτησίας. "
Κατάλογος γενικών γραμματέων του ΝΑΤΟ
Κατηγορία:ΝΑΤΟ
Μιχαήλ Α. Πίκος
Ο '''Μιχαήλ Α. Πίκος' είναι Αμερικανός Στοματικός και γναθοπροσωπικός χειρουργός εμφυτευμάτων, γνωστός ως Διευθύνων Σύμβουλος/ιδρυτής του Coastal Jaw Surgery'' and του Ινστιτούτου Pikos.
Ιστορικό και εκπαίδευση
Ο Πίκος γεννήθηκε στο Κάμπελ του Οχάιο. Είναι κάτοχος πτυχίου BS στη βιολογία από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο και πτυχίου DDS από το Κολέγιο Οδοντιατρικής του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, που βρίσκεται στοΚολόμπους, Οχάιο. Έκανε την Ειδικότητά του στην Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπεργκ, στο Νοσοκομείο Montefiore, στο Πίτσμπεργκ, PA. Επίσης, ολοκλήρωσε μια Πρακτική άσκηση στο Νοσοκομείο MiamiValley, στο Dayton, Οχάιο.
Καριέρα
Ο Πίκος είναι εδώ και χρόνια στον τομέα της χειρουργικής εμφύτευσης. Το 1983, ίδρυσε τοCoastal Jaw Surgery. Ίδρυσε επίσης το Ινστιτούτο Pikos στην πόλη Trinity της Φλόριντα και το Pinnacle Study Club του Tampa Bay.
Καθηγεσία
Ο Πίκος είναι Επικεφαλής Αναπληρωτής Καθηγητής στο τμήμα περιοδοντολογίας και προσθετικής στο Πανεπιστήμιο Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ. Είναι Κλινικός Αναπληρωτής Καθηγητής στο τμήμα Περιοδοντολογίας και Προσθετικής στο Κολέγιο Οδοντιατρικής του Πανεπιστημίου της Φλόριντα.
Είναι επίσης Επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής στο:
Διπλώματα
Ο Πίκος είναι ο Επιστημονικός Σύμβουλος για Εμφυτεύματα για το Κέντρο Kois. Είναι Διπλωματούχος για:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί Κατηγορία:Οδοντίατροι
Τα χρυσά κορίτσια (αμερικανική σειρά)
Τα χρυσά κορίτσια (αγγλικά: The Golden Girls) είναι μια αμερικανική κωμική σειρά που δημιουργήθηκε από τη Σούζαν Χάρι και πρωτοπροβλήθηκε στο NBC από τις 14 Σεπτεμβρίου 1985 έως τις 9 Μαΐου 1992, με συνολικά 180 ημίωρα επεισόδια, που εκτείνονται σε επτά κύκλους. Με πρωταγωνίστριες τις Μπι Άρθουρ, Μπέτι Γουάιτ, Ρου Μακλάναχαν και Εστέλ Γκέτι, η σειρά έχει θέμα τέσσερις ηλικιωμένες γυναίκες που μοιράζονται ένα σπίτι στο Μαϊάμι της Φλόριντας. Η παραγωγή της σειράς έγινε από την Witt/Thomas/Harris Productions σε συνεργασία με την Touchstone Television.
Τα χρυσά κορίτσια κέρδισαν την αποδοχή των κριτικών καθ' όλη τη διάρκεια της προβολής τους και απέσπασαν πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερης Κωμικής Σειράς δύο φορές. Η σειρά κέρδισε επίσης τρεις Χρυσές Σφαίρες Καλύτερης Τηλεοπτικής Σειράς – Μιούζικαλ ή Κωμωδία. Καθεμία από τις τέσσερις πρωταγωνίστριες έλαβε ένα βραβείο Έμμυ, κάνοντας τη σειρά μία από τις μόλις τέσσερις κωμικές εκπομπές στην ιστορία των βραβείων που το πέτυχαν αυτό. Η σειρά κατατάχθηκε επίσης στην πρώτη δεκάδα της αξιολόγησης Nielsen για έξι από τους επτά κύκλους της. Το 2013, το περιοδικό TV Guide κατέταξε Τα χρυσά κορίτσια στην 54η θέση του καταλόγου με τις 60 καλύτερες σειρές όλων των εποχών. Το 2014, το Writers Guild of America τοποθέτησε τη κωμική σειρά στο νούμερο 69 του καταλόγου με τις «101 Καλύτερες Τηλεοπτικές Σειρές Όλων των Εποχών». Ο Λάρι Τανγκ του Associated Press ανέφερε ότι η σειρά συνεχίζει να προσελκύει νέους τηλεθεατές τον 21ο αιώνα και τη χαρακτήρισε ως παράδειγμα κωμικής σειράς που παλιώσει καλά.
Υπόθεση
Η πλοκή της σειράς περιστρέφεται γύρω από τέσσερις μεγαλύτερες ανύπαντρες γυναίκες (τρεις χήρες και μία διαζευγμένη) που μοιράζονται ένα σπίτι στο Μαϊάμι. Ιδιοκτήτρια του σπιτιού είναι μια χήρα με το όνομα Μπλαντς Ντέβερο, η οποία συγκατοικεί με τη χήρα Ρόουζ Νάιλαντ και τη διαζευγμένη Ντόροθι, από τότε που οι δυο τους απάντησαν σε μια αγγελία στον πίνακα ανακοινώσεων του τοπικού παντοπωλείου έναν χρόνο πριν από την έναρξη της σειράς. Στο πιλοτικό επεισόδιο, στην παρέα των τριών προστίθεται η ογδοντάχρονη χήρα μητέρα της Ντόροθι, Σοφία Πετρίλο, αφού ο οίκος ευγηρίας όπου ζούσε έχει καεί.
Πιλοτικό επεισόδιο
Το πιλοτκό επεισόδιο γυρίστηκε στις 17 Απριλίου 1985.
Φινάλε
Τα χρυσά κορίτσια τελείωσαν όταν η Bea Arthur επέλεξε να αποχωρήσει από τη σειρά. Στο διάρκειας μίας ώρας φινάλε της σειράς, που προβλήθηκε τον Μάιο του 1992, η Ντόροθι γνωρίζει και παντρεύεται τον θείο της Μπλαντς, Λούκας (Λέσλι Νίλσεν) και μετακομίζει στην Ατλάντα. Η Σοφία πρόκειται να έρθει μαζί της, αλλά στο τέλος, μένει πίσω με τις άλλες γυναίκες στο Μαϊάμι. Αυτό οδήγησε στη συνέχεια της σειράς, με τίτλο The Golden Palace.
Το φινάλε της σειράς Τα χρυσά κορίτσια παρακολούθησαν 27,2 εκατομμύρια τηλεθεατές. Από το 2016, ήταν το 17ο τηλεοπτικό φινάλε με τις περισσότερες προβολές.
Διανομή και ρόλοι
μικρογραφία|Η [[Μπέτι Γουάιτ στην τελετή απονομής των Βραβείων Έμμυ το 1988]]
Βασικοί
μικρογραφία| Η [[Εστέλ Τζέτι|Εστέλ Γκέτι στα 41α ετήσια Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης το 1989]]
Δημιουργία
Η ιδέα για μια κωμική σειρά με γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας προέκυψαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων μιας ειδικής τηλεοπτικής εκπομπής στα στούντιο του NBC στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνιας, τον Αύγουστο του 1984. Ο αντιπρόεδρος του NBC, Γουόρεν Λίτλφιλντ, ήταν μεταξύ των εκτελεστικών παραγωγών που οραματίστηκαν μια σειρά βασισμένη σε αυτήν την ιδέα.
Το πιλοτικό επεισόδιο περιελάμβανε έναν ομοφυλόφιλο οικονόμο, τον Κόκο, που ζούσε με τα κορίτσια. Στη συνέχεια, ο ρόλος του Κόκο αφαιρέθηκε από τη σειρά.
Διανομή
μικρογραφία| Η [[Ρου ΜακΚλάναχαν|Ρου Μακλάναχαν το 2007]] Ο ρόλος της Σοφίας Πετρίλο ήταν ο πρώτος από τους τέσσερις ρόλους που καλύφθηκαν. Η Εστέλ Γκέτι πέρασε από ακρόαση και κέρδισε τον ρόλο ως η ιδιόρρυθμη μητέρα της Ντόροθι Σμπόρνακ. Η Γκέτι σκέφτηκε ότι θα ήταν η τελευταία της ευκαιρία να βρει δουλειά στην τηλεόραση ή στον κινηματογράφο. Θα επέστρεφε στο σπίτι της στη Νέα Υόρκη, αν δεν τα κατάφερνε.
Η διευθύντρια κάστινγκ Τζούντιθ Γουάινερ εντυπωσιάστηκε από την ακρόαση της Γκέτι για τον ρόλο της μητέρας του Στίβεν Κίτον για ένα επεισόδιο του Family Ties. Αν και η Γκέτι ήταν εντυπωσιακή, οι παραγωγοί της σειράς ήθελαν άλλη ηθοποιό. Η Γκέτι ήρθε στο μυαλό της Γουάινερ αμέσως μετά, όταν ήρθε η ώρα να ξεκινήσει το κάστινγκ για Τα χρυσά κορίτσια.
Ο σκηνοθέτης Τζέι Σάντριχ, που προσλήφθηκε για να γυρίσει το πιλοτικό επεισόδιο, έπαιξε επίσης καθοριστικό ρόλο στο κάστινγκ των Μπλαντς Ντέβερο και Ρόουζ Νάιλαντ. Σκέφτηκε τόσο τη Ρου Μακλάναχαν όσο και την Μπέτι Γουάιτ, καθώς η σειρά Mama's Family, στην οποία συμπρωταγωνιστούσαν οι δυο τους, είχε σταματήσει από το NBC. Οι παραγωγοί ήθελαν να παίξει ο Μακλάναχαν τη Ρόουζ και η Γουάιτ την Μπλαντς με βάση ρόλους που έπαιξαν στο παρελθόν.Θέλοντας να αποφύγουν την τυποποίηση, η ηθοποιοί δέχτηκαν την πρόταση του Σάντριχ και άλλαξαν ρόλους την τελευταία στιγμή.
Αν και η Χάρις είχε δημιουργήσει τον ρόλο της Ντόροθι έχοντας κατά νου τον «τύπο της Μπι Άρθουρ», ο Λίτλφιλντ και οι παραγωγοί αρχικά σκέφτηκαν την ηθοποιό Έλειν Στριτς για τον ρόλο. Ωστόσο, η ακρόαση της Στριτς απέτυχε και, έχοντας την εντύπωση ότι ο Άρθουρ δεν ήθελε να συμμετάσχει, η Χάρις ρώτησε τη Μακλάναχαν αν μπορούσε να πείσει την Άρθουρ, με την οποί είχε δουλέψει στην κωμική σειρά του CBS, Maude, να αναλάβει τον ρόλο.
Η εκπομπή ήταν η δεύτερη τηλεοπτική σειρά παραγωγής της Walt Disney με την ετικέτα Touchstone Television και στη συνέχεια διανεμήθηκε από την Walt Disney Studios Motion Pictures).
Εξωτερικά και εσωτερικά γυρίσματα
Η διεύθυνση του σπιτιού των Χρυσών κοριτσιών υποτίθεται ότι ήταν Ρίτσμποντ 6151, στο Μαϊάμι. Το μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε για τις εξωτερικές λήψεις του σπιτιού από τον τρίτο κύκλο έως το τέλος της σειράς ήταν μέρος της του στούντιο της Disney στο Χόλιγουντ. Αυτή η πρόσοψη υπέστη ζημιά από τυφώνα που οδήγησε στην απόφαση της Disney το 2003 να το ισοπεδώσει. Η πρόσοψη βασίστηκε σε ένα πραγματικό σπίτι στο Γουέστ Γκέιτ Χάιτς του Λος Άντζελες. Οι παραγωγοί χρησιμοποίησαν αυτήν την κατοικία για εξωτερικές λήψεις κατά τους δύο πρώτους κύκλους. Το 2020, οι ιδιοκτήτες διέθεσαν το ακίνητο στην αγορά έναντι 3 εκατομμυρίων δολαρίων.
Κοστούμια
Η σχεδιάστρια κοστουμιών Τζούντι Έβανς δημιούργησε ξεχωριστές εμφανίσεις για καθεμία από τις τέσσερις ηθοποιούς που ταιριάζουν στις προσωπικότητες του ρόλου τους και αντανακλούν το σκηνικό της Φλόριντας. Σύμφωνα με την Έβανς «Ήθελα μια σέξι, αιθέρια και ρευστή εμφάνιση για τη Ρου, μια αυστηρή, δεμένη εμφάνιση για την Μπι, μια κομψή εμφάνιση για την Μπέτι και άνεση για την Εστέλ».
Υποδοχή
Με άμεση επιτυχία τηλεθέασης, Τα χρυσά κορίτσια έγιναν βασική εκπομπή του NBC τα βράδια του Σαββάτου.
Η εκπομπή πραγματεύτηκε πολλά αμφιλεγόμενα ζητήματα, όπως το coming out, ο γάμος ομοφυλοφίλων, η φροντίδα ηλικιωμένων, η έλλειψη στέγης, η φτώχεια, το HIV/AIDS και οι διακρίσεις σε βάρος ατόμων με HIV/AIDS, η μεταναστευτική πολιτική των ΗΠΑ, η σεξουαλική παρενόχληση, η εφηβική εγκυμοσύνη, η τεχνητή γονιμοποίηση, η μοιχεία, η κακή ιατρική περίθαλψη, ο σεξισμός, οι διαφυλετικοί γάμοι, οι διακρίσεις λόγω ηλικίας, ο περιβαλλοντισμός, ο εθισμός σε παυσίπονα, ο εθισμός στα τυχερά παιχνίδια, ο πυρηνικός πόλεμος, ο θάνατος και η υποβοηθούμενη αυτοκτονία.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Κατά τη διάρκεια της αρχικής προβολής τους, Τα χρυσά κορίτσια έλαβαν 68 υποψηφιότητες για βραβείο Έμμυ, 11 βραβεία Έμμυ, τέσσερις Χρυσές Σφαίρες και δύο βραβεία θεατών για την ποιότητα της τηλεόρασης. Όλες οι πρωταγωνίστριες κέρδισαν βραβεία Έμμυ για τις ερμηνείες τους στην εκπομπή. Τα χρυσά κορίτσια είναι μία από τις τέσσερις ζωντανές εκπομπές, μαζί με τα All in the Family, Will & Grace και Schitt's Creek, στα οποία όλοι οι πρωταγωνιστές έχουν κερδίσει τουλάχιστον ένα EΈμμυmmy.
Διανομή
Από τις 3 Ιουλίου 1989, το NBC πρόσθεσε επαναλήψεις της σειράς κατά τη διάρκεια της ημέρας, αντικαθιστώντας τον μακροχρόνιο Τροχό της τύχης (που είχε μετακομίσει στο CBS) στο πρόγραμμά του στις 11:00 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1990.
Στην Ελλάδα, η σειρά προβαλλόταν επί σειρά ετών στην τηλεόραση (αρχικά στην ΕΡΤ2 και αργότερα σε επανάληψη στο Mega Channel) με ελληνικούς υποτίτλους. Λόγω της μεγάλης της επιτυχίας, προσαρμόστηκε στα ελληνικά και προβλήθηκε από την ΕΤ1 μεταξύ 9 Ιανουαρίου 2008 και 10 Μαρτίου του 2009. Η νέα εκπομπή είχε τον τίτλο με τη μεταφρασμένη αμερικάνικη σειρά, Τα χρυσά κορίτσια.
Εστιατόριο
Το 2017, άνοιξε ένα εστιατόριο με θέμα Τα χρυσά κορίτσια, το Rue la Rue Cafe που ανήκει στον στενό φίλο της Ρου Μακλάναχαν, Μάικλ Λα Ρου, ο οποίος κληρονόμησε πολλά προσωπικά αντικείμενα της σταρ και διακόσμησε το εστιατόριο με αυτά. Το εστιατόριο άνοιξε στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης και λειτούργησε μέχρι τον Νοέμβριο του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των ABC Studios Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Τζέιμς Γουάλας Μπλακ
Ο Τζέιμς Γουάλας Μπλακ (James Wallace Black, 10 Φεβρουαρίου 1825 – 5 Ιανουαρίου 1896), γνωστός επαγγελματικά ως J.W. Black, ήταν ένας από τους πρώτους Αμερικανούς φωτογράφους του οποίου η σταδιοδρομία σημαδεύτηκε από διάφφορα πειράματα και εφευρέσεις.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1825 στο Φράνσισταουν του Νιου Χάμσαϊρ. Στις 9 Ιουνίου 1859 νυμφεύτηκε την Φράνσις Τζορτζιάνα Σαρπ, κόρη του ζωγράφου και λιθογράφου Ουίλλιαμ Σαρπ. Τα δύο τους παιδιά, Όλιβ Μπλακ και Ότις Φίσερ Μπλακ γεννήθηκαν το 1861 και το 1867 αντίστοιχα.
Τον Μάρτιο του 1860, ο Μπλακ φωτογράφισε τον ποιητή Γουόλτ Γουίτμαν, όταν αυτός βρισκόταν στην Βοστώνη για να επιβλέψει την στοιχειοθέτηση του έργου του of Leaves of Grass. Το στούντιο του Μπλακ στην Ουάσινγκτον Στριτ βρισκόταν σε απόσταση μικρότερη του ενός τετραγώνου από την εκδοτική εταιρεία Thayer and Eldridge, και από ότι φαίνεται ο Μπλακ ανέλαβε την φωτογράφιση για την προώθηση του έργου του Γουίτμαν. thumb|«Βοστώνη, όπως την βλέπει ο αετός και η αγριόχηνα». Στις 13 Οκτωβρίου 1860, δύο χρόνια μετά τα πρώτα πειράματα που πραγματοποίησε ο Γάλλος φωτογράφος Ναντάρ πετώντας με αερόστατο, ο Μπλακ έβγαλε τις πρώτες αεροφωτογραφίες στις Ηνωμένες Πολιτείες σε συνεργασία με τον αεροναυτικό Σάμιουελ Άρτσερ Κινγκ, στο αερόστατο του δευτέρου, Queen of the Air. Φωτογράφισε την Βοστώνη από το αερόστατο θερμού αέρα σε υψόμετρο 365 μέτρων (1.200 πόδια) (8 γυάλινες πλάκες αρνητικού, 10 1/16 x 7 15/16 ίντσες). Το πείραμά του είχε ως αποτέλεσμα μια καλή εκτύπωση, την οποία ο φωτογράφος ονόμασε «Βοστώνη, όπως την βλέπει ο αετός και η αγριόχηνα» ("Boston, as the Eagle and the Wild Goose See It"). Αυτή ήταν η πρώτη καθαρή αεροφωτογραφία οποιασδήποτε πόλης στον κόσμο.
Σχεδόν αμέσως μετά, η αεροφωτογραφία χρησιμοποιήθηκε από τον Στρατό της Ένωσης στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο.
Ο Μπλακ στη συνέχεια έγινε ο πρώτος που χρησιμοποίησε το μαγικό φανάρι, έναν προβολέα με κεριά που θεωρείται προκάτοχος των σημερινών προβολέων διαφανειών. Στα τέλη της δεκαετίας του 1870, η επιχείρηση του Μπλακ στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στις προβολές μέσω του μαγικού φαναριού. Σε αυτές συμπεριλαμβανόταν και οι περίφημες φωτογραφίες του από τη Μεγάλη Πυρκαγιά της Βοστώνης το 1872, τις οποίες δημοσίευσε σε ένα φωτογραφικό λεύκωμα με τίτλο Ruins of the Great Fire in Boston, November 1872 (Ερείπια της Μεγάλης Πυρκαγιάς της Βοστώνης, Νοέμβριος 1872).
thumb|Ο τάφος του Τζέιμς Γουάλας Μπλακ
Πέθανε στις 5 Ιανουαρίου 1896, και τάφηκε στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης.
Πινακοθήκη φωτογραφιών
Κατηγορία:Αμερικανοί φωτογράφοι
Κουμιάνα
Η Κουμιάνα (ιταλικά: Cumiana) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Άραχθος Παχυκαλάμου
Ο Άραχθος Παχυκαλάμου είναι ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Παχυκαλάμου Άρτας. Ιδρύθηκε το 1983, ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Άρτας κι έχει συμμετοχές στη Δ'Εθνική.
Ίδρυση και πρωτάθλημα
Ιδρύθηκε το 1983 και από το 1983 μέχρι το 1988 αγωνιζόταν στα τοπικά πρωταθλήματα της Άρτας. Από το 1988 μέχρι το 1999 η ομάδα σταμάτησε την λειτουργία της.
Το 1999 επανιδρύθηκε και τη σεζόν 2003-04 πήρε το πρώτο του πρωτάθλημα.Την σεζόν 2004-05 αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του,τερματίζοντας στην 12 θέση και υποβιβάστηκε στο τοπικό.
Δεν άργησε να επανέλθει στα σαλόνια της Δ' Εθνικής καθώς την σεζόν 2005-06 στέφθηκε ξανά πρωταθλητής ΕΠΣ Άρτας και την σεζόν 2006-07 τερμάτισε 11ος στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής και υποβιβάστηκε στο τοπικό για δεύτερη φορά στην ιστορία του.
Κύπελλο ΕΠΣ Άρτας
Την σεζόν 2004-05 κατέκτησε το πρώτο κύπελλο ΕΠΣ Άρτας στην ιστορία του επικρατώντας του Αετού Διασέλου 3-1 ενώ την προηγούμενη περίοδο ήταν φιναλίστ στον τελικό Κυπέλλου ΕΠΣ Άρτας,όπου ηττήθηκε 3-1 από την Αναγέννηση Άρτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Άρτας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1983 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1983
Κρυονέρι Κυθήρων
Το Κρυονέρι είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 4 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Μάχη της Μαλάξας (1822)
Η Μάχη της Μαλάξας (1822) διεξήχθη τον Ιούνιο του 1822 στην Μαλάξα της Κρήτης μεταξύ των Ελλήνων επαναστατών και των Τούρκων, η οποία τελικά έληξε με νίκη των Τούρκων στις 13 ή 14 Ιουνίου του 1822. Μετά την αρχική νίκη, οι Έλληνες επιτέθηκαν στα Τσουκαλαριά στα οποία οι Τούρκοι με τη συνδρομή του αιγυπτιακού στόλου κατάφεραν και απώθησαν τις Ελληνικές δυνάμεις αρχικά στη Μαλάξα και στην συνέχεια στο ορεινό χωριό Κάμπος. Στη συνέχεια κατέλαβαν τη Μαλάξα δίχως μάχη.
Υπόβαθρο
Οι Έλληνες της Κρήτης, ζούσαν θεωρητικά κάτω από την πίεση και την δεσποτεία των τριών πασάδων που εξουσίαζαν το νησί. Στην πραγματικότητα όμως, κουμάντο στην περιοχή έκαναν οι εντόπιοι Τούρκοι, οι οποίοι έκαναν ό,τι ήθελαν. Κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν μπορούσε να αναπτυχθεί ούτε η οικονομική, ούτε η πολιτική και η πνευματική ζωή του τόπου, με αποτέλεσμα, οι κάτοικοι να βρίσκονται σε απελπισία και να θεωρούν πως ουσιαστική λύση στο πρόβλημά τους είναι ο εξισλαμισμός. Παρ' όλα αυτά, το αίσθημα της ελευθερίας παρέμενε βαθιά ριζωμένο στις ψυχές των Κρητικών, κυρίως όσων κατοικούσαν στα βουνά, μακριά από τις αυθαιρεσίες και την καταπίεση των Τούρκων. Υπό αυτές τις συνθήκες η υλική προετοιμασία των Κρητών ήταν μηδαμινή και η απουσία κυρίως πολεμοφοδίων τους έκανε διστακτικούς να ριχτούν στη μάχη. Η πρώτη ανταρσία εκδηλώθηκε στις 14 Ιουνίου 1822 στη θέση Λούλο όπου 40 περίπου Ριζίτες και Σφακιανοί, τρέπουν τον τυραννικό γενίτσαρο Ταμπουρατζή, σε φυγή. Αργότερα άρχισαν τον αγώνα και οι Έλληνες των ανατολικών επαρχιών.
Την ίδια στιγμή ξεκινάει και επανάσταση στην δυτική Κρήτη στα τέλη Απριλίου. Ο Αφεντουλίεφ, (Γενικός Έπαρχος Κρήτης ), διέταξε του κρητικούς οπλαρχηγούς να εκστρατεύσουν εναντίον των Τουρκοκρητών της Σελίνου και Κισσάμου, περιοχή που αποτελούσε ισχυρό τουρκικό έρεισμα , ιδιαίτερα απειλητικό για το κύριο επαναστατικό κέντρο της Κρήτης, τα Σφακιά. Μια επιχείρηση που κατέληξε τελικά, σε ήττα των ελληνικών δυνάμεων και σφαγές των άμαχων κατοίκων των γύρω χωριών.
Παράλληλα με την παραπάνω επιχείρηση, υπήρξε επίθεση των Ελλήνων εναντίον του φρουρίου της Κυδωνίας (Χανίων). Μετά από σφοδρό κανονιοβολισμό των εχθρών και αντεπίθεση των Ελλήνων από μόλις πέντε πλοία, οι ελληνικές δυνάμεις κατόρθωσαν να κερδίσουν τους Τούρκους , μετά από στρατηγική παρέμβαση του Δωρόθεου Περάκη. Δέκα μέρες αργότερα στις 25 Απριλίου, ο Σήφακας, ο Ι. Χάλης και ο Γρ. Δραμινός κατάφεραν μετά από ολοήμερη μάχη στον Τάρατσο να νικήσουν τους Τούρκους. Στις 28 ΜαΪου, ενώ οι Έλληνες ετοίμαζαν έφοδο εναντία των Τούρκων, φάνηκε στα ανοικτά της Σούδας ο αιγυπτιακός στόλος. Έτσι, μετά από αυτό , οι Τούρκοι ενθαρρύνθηκαν και οι Έλληνες αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία.
Μάχη
Μετά την άφιξη του Τουρκοαιγυπτιακού στόλου, Ο Αφεντούλιεφ μαζί με τους οπλαρχηγούς Χάλη, Σήφακα και Μανδρά, κατέστρωσαν σχέδιο επιθέσεως εναντίον των Τουρκοαιγυπτίων που είχαν στρατοπεδεύσει στις Αλυκές και την προφυλακή αυτών, στα Τσουκαλαριά. Σύμφωνα με το σχέδιο η επίθεση θα γινόταν νύχτα ώστε να πιαστούν οι εχθροί στον ύπνο. Παρά ωστόσο τα φιλόδοξα σχέδια, η εκκίνηση των στρατιωτικών σωμάτων καθυστέρησε με αποτέλεσμα να φτάσουν στα καθορισμένα σημεία αφού είχε ξημερώσει. Δόθηκε, λοιπόν, έτσι η ευκαιρία στους Τούρκους να αντισταθούν. Ο Σήφακας, τότε, πήρε την απόφαση να οπισθοχωρήσει προς τις υπώρειες της Μαλάξας καλύπτοντας με αυτόν τον τρόπο τα νώτα του ελληνικού στρατού. Από εκεί, επιτέθηκε εναντίον των Τούρκων που τον κατεδίωκαν. Ακολούθησε σφοδρή μάχη η οποία έκλινε προς τη μεριά των Τούρκων λόγω της βοήθειας που είχαν λάβει από τα Χανιά. Σε αυτήν την κρίσιμη καμπή της μάχης όμως, κατέφθασε ο Παναγιώτου με Λακκιώτες αγωνιστές οι οποίοι έτρεψαν τους Τούρκους σε φυγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Ρότζερ Κλάρεντον
δεξιά|233x233εσ Ο σερ Ρότζερ Κλάρεντον (π. 1350–1402) από τον Οίκο του Ανζού-Πλανταγενετών, ήταν ένας βασιλικός νόθος και συνωμότης, ο οποίος εκτελέστηκε για προδοσία.
Βιογραφία
Ο Κλάρεντον ήταν φυσικός γιος του Eδουάρδου του Μαύρου Πρίγκιπα και της ερωμένης του, Ήντιθ Γουίλσφορντ. Ήταν ετεροθαλής αδελφός -μέσω του πατέρα του- τού Ριχάρδου Β' της Αγγλίας. Θεωρούμενος ως πιθανός διεκδικηιτής, ο Κλάρεντον απαγχονίστηκε και αποκεφαλίστηκε με διαταγή του Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας το 1402. Η εκτέλεσή του έγινε αντικείμενο ενός από τα άρθρα, που εκτέθηκαν από τον Ρίτσαρντ Σκρόουπ, αρχιεπίσκοπο της Υόρκης, εναντίον του Ερρίκου Δ' κατά τη διάρκεια μίας εξέγερσης το 1405.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Ανζού
Κουορνιέ
Το Κουορνιέ (ιταλικά: Cuorgnè) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Λαυρέντιος της Νάπολης
Ο Λαυρέντιος (ιταλικά : Lorenzo, λατινικά : Laurentius), (απεβίωσε το 717 στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το  701 έως το 717. Τιμάτε ως άγιος από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία.
Βιογραφία
Η κύρια ιστορική πηγή για τον Λαυρέντιο της Νεάπολης είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιαντών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από ανώνυμο συγγραφέα. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή και τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Ανέβηκε στην επισκοπική έδρα της Νάπολης μετά τον θάνατο του Αγίου Ιουλιανού το 701.
Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τη διοίκηση της επισκοπής της Νάπολης από τον Λαυρέντιο. Το Liber Pontificalis αναφέρει ότι υπό αυτόν τον επίσκοπο, ο Πάπας Κωνσταντίνος επισκέφτηκε τη Νάπολη τον Οκτώβριο του 710. Εδώ συναντήθηκε με τον νέο έξαρχο της Ραβέννας, τον Ιωάννη Γ΄, και στη συνέχεια συνέχισε την πορεία του προς την Κωνσταντινούπολη προς την αυλή του βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού Β'.
Οι Πράξεις των Ναπολιαντών επισκόπων αναφέρουν επίσης ότι στα μέσα της δεκαετίας του 710 μαίνεται μια σοβαρή επιδημία βουβωνικής πανώλης στην Καμπανία, σκοτώνοντας ένα άτομο μέσα σε τρεις ημέρες. Υπήρχαν τόσοι πολλοί νεκροί που δεν υπήρχαν αρκετοί άνθρωποι στη Νάπολη για να θάψουν αυτούς που μόλις είχαν πεθάνει. Πολλοί από τους εναπομείναντες Ναπολιτάνους, φεύγοντας από την πανούκλα, έφυγαν από την πόλη στα κοντινά νησιά. Πιθανώς, ήταν ακριβώς λόγω της πανώλης που ο επίσκοπος Λαυρέντιος δεν μπόρεσε το 717 να ευλογήσει τον ναπολιτάνικο στρατό που βάδιζε στην Κούμα, και αυτό έπρεπε να γίνει από τον πρεσβύτερο Σέργιο. Ως ανταμοιβή για τη διεξαγωγή αυτής της τελετής, ο δούκας Ιωάννης Α' υποσχέθηκε στον Σέργιο να προωθήσει τον διορισμό του ως Ναπολιτάνου επισκόπου.
Ο Λαυρέντιος πέθανε στα τέλη του 717, έχοντας θητεύσει της επισκοπής Νεάπολης για δεκαπέντε χρόνια, οκτώ μήνες και είκοσι έξι ημέρες. Ο πρεσβύτερος Σέργιος έγινε διάδοχός του μετά από αίτημα του Δούκα Ιωάννη Α'. Αυτή η εκλογή ήταν η πρώτη ιστορικά γνωστή παρέμβαση των κοσμικών ηγεμόνων της Νεάπολης στην εκλογή των αρχηγών της τοπικής επισκοπής.
Λίγο μετά το θάνατό του, ο Λαυρέντιος άρχισε να τιμάται από τους Ναπολιτάνους ως άγιος. Επί του παρόντος, τα λείψανά του φυλάσσονται κάτω από τον βωμό του Καθεδρικού Ναού της Νεάπολης, μαζί με τα λείψανα των επισκόπων Ιουλιανού, Σεργίου Α' και Αθανασίου Α'.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Επίσκοποι του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Ντρουέντο
Το Ντρουέντο (ιταλικά: Druento) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Φίλιππος του Κονιάκ
Ο Φίλιππος του Κονιάκ, αγγλ.: Philip of Cognac, (αρχές της δεκαετίας του 1180 – μετά το 1201) από τον Οίκο του Ανζού ήταν νόθος γιος του Ριχάρδου Α΄ του Λεοντόκαρδου βασιλιά της Αγγλίας, από μία άγνωστη μητέρα.
Ο Φίλιππος είχε ενηλικιωθεί στα τέλη της δεκαετίας του 1190. Ο πατέρας του τον νύμφευσε με την κηδεμονευομένη του, την Αμέλια, τη κληρονόμο του κάστρου του Κονιάκ, στη δυτική Γαλλία, στην επαρχία Σαράντ. Ωστόσο όταν αυτή απεβίωσε χωρίς απογόνους, ο Ριχάρδος Α΄ κράτησε το κάστρο και το παρέδωσε στον σενεσάλη του, τον Ροβέρτο του Θόρνχαμ.
Ο βασιλιάς είχε τραυματιστεί θανάσιμα κατά την καταστολή μίας εξέγερσης του Αϊμάρ Ε΄ υποκόμη του Λιμόζ το 1199, και απεβίωσε χωρίς γνήσια τέκνα. Ο χρονικογράφος Ρότζερ του Χάουντεν αναφέρει ότι αργότερο το έτος αυτό,
Καμία άλλη πηγή δεν το επιβεβαιώνει αυτό, ή δεν αναφέρει ρητά ότι το τέλος του Άιμαρ Ε΄ ήταν βίαιος. Ωστόσο ο τροβαδουρικός θρήνος (planh) Planc e sospir του Γκιρώ ντε Μπορνέλ γι' αυτόν, υποδηλώνει ότι το τέλος του ήταν αδόκητο.
Μία περαιτέρω αναφορά στον Φίλιππο βρίσκεται στους Σωληνωτούς Παπύρους για το 1201 τού θείου του Ιωάννη βασιλιά της Αγγλίας: «Et Philippo f. R. Ricardi 1 m. de dono R.» (Και στον Φίλιππο, γιο του βασιλιά Ριχάρδου, ένα μάρκο ως δώρο), αλλά τίποτε αργότερα. Φαίνεται πιθανό, ότι απεβίωσε στις αρχές του 13ου αι.
Ο Φίλιππος στη λογοτεχνία, το θέατρο και τον κινηματογράφο
μικρογραφία|150px|Ο Άσλαμ Χουσάιν ως Φίλιππος ο Νόθος στην παραγωγή του 2012 Bάρδος στην παραλία, αναπροσαρμογή του Βασιλιά Ιωάννη του Σαίξπηρ. Το αραιά τεκμηριωμένο ιστορικό του Φιλίππου του Κονιάκ έχει αναπτυχθεί στη λογοτεχνία. Ο Γουίλιαμ Σαίξπηρ τον απεικόνισε ως Φίλιππο το Κάθαρμα στο έργο του Η ζωή και το τέλος του βασιλιά Ιωάννη. Σε αυτό, είναι ο γιος της λαίδης Φώλκονμπριτζ, χήρας του σερ Ρόμπερτ Φώλκονμπριτζ, και μαθαίνει για την πραγματική του πατρότητα στην πρώτη σκηνή:
Ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, τίποτε δεν είναι γνωστό για την πραγματική μητέρα του Φιλίππου. Ο χαρακτήρας του Σαίξπηρ είναι ουσιαστικά μία φανταστική δημιουργία, που μοιράζεται μόνο ένα όνομα και έναν πατέρα με τον ιστορικό ομόλογό του.
Μία άλλη, άκρως μυθιστορηματική εκδοχή του Φιλίππου, τον οποίο υποδύεται ο Στέφεν Μόγιερ, εμφανίζεται ως ο ρομαντικός ήρωας της Πριγκίπισσας των Κλεπτών (2001), μίας περιπέτειας του Ντίσνεϋ φτιαγμένης για τηλεόραση, προς νεαρούς θεατές, στην οποία η Κίρα Νάιτλι υποδύεται την Γκούιν, την κόρη του Ρομπέν των Δασών. Αυτό ακολουθεί την παράδοση, που ξεκίνησε από τον Τζον Μάϊρ και έγινε δημοφιλής από τον Γουόλτερ Σκοτ, της ανάθεσης των θρύλων των Δασών στη βασιλεία του Ριχάρδου Α΄. Σε αυτό ο Ρομπέν των Δασών, η κόρη του και οι παράνομοι βοηθούν τον Φίλιππο να κερδίσει τον θρόνο από τον θείο του, τον πρίγκιπα Ιωάννη και ο Φίλιππος και η Γκούιν ερωτεύονται.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς του Μεσαίωνα Κατηγορία:Οίκος του Ανζού
Εξίλ
Το Εξίλ (ιταλικά: Exilles) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Λαγκαδιά Πέλλας
Η Λαγκαδιά είναι ορεινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας με υψόμετρο 610 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας
Λιανιάνικα Κυθήρων
Τα Λιανιάνικα είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 10 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Μίμι Ρότζερς
Η Μίριαμ Ρότζερς (το γένος Σπίκλερ, 27 Ιανουαρίου 1956 - )  είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Κέρδισε τη μεγαλύτερη αναγνώριση της καριέρας της για τον ρόλο της στο θρησκευτικό δράμα The Rapture (1991). Η Ρότζερς έκτοτε εμφανίστηκε, μεταξύ άλλων, στα Reflections on a Crime (1994), Ο καθρέφτης έχει δύο πρόσωπα (1996), Austin Powers: Ο κατάσκοπος που γύρισε από... τρίο (1997), Χαμένοι στο διάστημα (1998) και Ροζ τηλέφωνο (2012). Η εκτεταμένη δουλειά της στην τηλεόραση περιλαμβάνει τα Paper Dolls (1984), ΜΜΕ: Μέσα μαζικής εξόντωσης (1997), The Loop (2006–2007) και επαναλαμβανόμενους ρόλους στο The X-Files (1998–1999), Two and a Half Men (2011– 2015), Wilfred (2014), Mad Men (2015), Bosch (2014–2021) και Bosch: Legacy (2022).
Τα πρώτα χρόνια
Η Ρότζερς γεννήθηκε με το όνομα Μίριαμ Σπίκλερ στο Coral Gables της Φλόριντα. Είναι κόρη του Φίλιπ Σπίκλερ, πολιτικού μηχανικού και της Κάθι Τάλεντ, πρώην χορεύτριας και ηθοποιού. Ο πατέρας της Ρότζερς ήταν Εβραίος και η μητέρα της πιστή της Επισκοπικής Εκκλησίας. Ο πατέρας της ασχολήθηκε με τη Σαϊεντολογία πριν γεννηθεί η κόρη του και η οργάνωση ήταν μέρος της ανατροφής της.
Η οικογένεια έζησε στη Βιρτζίνια, την Αριζόνα, το Μίσιγκαν και την Αγγλία πριν εγκατασταθεί στο Λος Άντζελες. Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, η Ρότζερς τελείωσε τη βασική της εκπαίδευσή και αποφοίτησε από το λύκειο.
Στην αρχή της καριέρας τους ως ηθοποιός, η Ρότζερς και η Κίρστι Άλεϊ έζησαν μαζί.
Καριέρα
Μετά το τέλος του πρώτου της γάμου, η Ρότζερς μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να ξεκινήσει καριέρα ηθοποιού. Σπούδασε υποκριτική εννέα μήνες και μετά αναζήτησε ατζέντη. Έκανε τεστ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Έξαψη που τελικά πήγε στην Κάθλιν Τέρνερ. Οι προηγούμενοι ρόλοι της περιελάμβαναν τηλεοπτικές εμφανίσεις στο Αστυνομικό τμήμα της Χιλ Στριτ (1981) ως αντικείμενο του πόθου του Άντι Ρένκο, στο Μάγκνουμ (1982) και στο Χαρτ και Χαρτ (1983). Μεταξύ 1983 και 1984, εργάστηκε εκτενώς στην τηλεόραση. Το 1986, πρωταγωνίστησε στο πλευρό του Μάικλ Κίτον στο Gung Ho.
Το 1986, η Ρότζερς πέρασε από οντισιόν για τον πρωταγωνιστικό γυναικείο ρόλο στην Ολέθρια σχέση που πήγε στον Γκλεν Κλόουζ. Ωστόσο, η Ρότζερς πήρε τον ρόλο δίπλα στον Τομ Μπέρενγκερ στο Κάποιος να με προσέχει (1987).
Το 1991, η Ρότζερς πρωταγωνίστησε στο The Rapture ως μια γυναίκα που μετατρέπεται από swinger σε αναγεννημένη χριστιανή. Το Slant Magazine επαίνεσε τη «εξαιρετική της ερμηνεία, η οποία φαίνεται εν μέρει εμπνευσμένη από τη σωματική μεγαλοπρέπεια και τα άγρια βλέμματα της Μπέτι Ντέιβις ή της Μπάρμπαρα Στάνγουικ».
Το 1993, η Ρότζερς πόζαρε γυμνή για το τεύχος του Μαρτίου του περιοδικού Playboy και εμφανίστηκε επίσης στο εξώφυλλο αυτού του τεύχους. Αργότερα εξήγησε «Έγινε με καλόγουστο τρόπο, και αφού ήξερα ότι ήθελα να κάνω παιδιά σύντομα, σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο να έχω μια μόνιμη καταγραφή του σώματός μου στην ακμή του».
Η Ρότζερς αργότερα εντάχθηκε στο καστ στην κωμωδία-δράμα Το μπαράκι (1996) που είχε αναγνωριστεί από τους κριτικούς. Είχε επίσης έναν δεύτερο ρόλο δίπλα στην Μπάρμπρα Στρέιζαντ και τη Λορίν Μπακόλ στο Ο καθρέφτης έχει δύο πρόσωπα (1996). Η επόμενη ταινία της ήταν η αρχή αυτού που θα γινόταν ένα μεγάλο franchise, όταν εμφανίστηκε στο Austin Powers: Ο κατάσκοπος που γύρισε από... τρίο (1997).