cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζον Λένον
Δολοφονία
Σύμφωνα με τις αναφορές των μαρτύρων και των αστυνομικών αρχών, μετά τη δολοφονία, ο Τσάπμαν παρέμεινε στον τόπο του εγκλήματος μέχρι την άφιξη της αστυνομίας. Εκτός από το όπλο του εγκλήματος, στην κατοχή του υπήρχαν ένα αντίτυπο του δίσκου Double Fantasy, στο εξώφυλλο του οποίου είχε υπογράψει νωρίτερα ο Λένον, ένα αντίτυπο του μυθιστορήματος Ο φύλακας στη σίκαλη (The Catcher in the Rye) του Τζερόμ Ντέιβιντ Σάλιντζερ, καθώς και κασέτες με τραγούδια των Beatles. Ο Λένον οδηγήθηκε αμέσως στο νοσοκομείο Ρούζβελτ, όπου με την άφιξή του επισημοποιήθηκε ο θάνατός του από υποογκαιμικό σοκ, που προκλήθηκε λόγω της μεγάλης απώλειας αίματος. Δύο ημέρες αργότερα, η σορός του αποτεφρώθηκε στο κοιμητήριο του Φέρνκλιφ, στη Νέα Υόρκη.
Ο Μαρκ Τσάπμαν καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Σε ψυχιάτρους του δικαστηρίου διηγήθηκε πως «κακά πνεύματα» τον παρότρυναν να δολοφονήσει τον Λένον ενώ το 2004 ομολόγησε επίσης πως ένας από τους λόγους που τον ώθησαν στην εγκληματική του ενέργεια ήταν η επιθυμία του να προβληθεί, αισθανόμενος πως μέχρι τότε ήταν ασήμαντος. "Προσπαθούσα να κάνω θετικές σκέψεις στη ζωή μου, αλλά έπαθα κατάθλιψη. Έπινα κι απομονώθηκα από τον εαυτό μου, την οικογένεια μου. Είχα τάσεις αυτοκτονίας κι ίσως αυτός ήταν ακόμα ένας λόγος που έφτασα στην απόφαση να σκοτώσω κάποιον. Ίσως απλώς ήθελα να τελειώσουν όλα για μένα. Για άλλη μια φορά θέλω να πω ότι δεν ψάχνω για δικαιολογίες. Ημουν εκεί, το έκανα, θα μπορούσα να κάνω μεταβολή και να φύγω, όμως είχα κάνει την επιλογή μου. Η λάμψη της δόξας ήταν εκεί. Δεν μπόρεσα να της αντισταθώ. Η αυτοεκτίμησή μου ήταν πληγωμένη. Έψαχνα να βρω διέξοδο. Επέλεξα τη χειρότερη και ήταν τρομερό..." αναφέρει στην κατάθεσή του.
Οι δικηγόροι που ανέλαβαν την υπεράσπισή του ισχυρίστηκαν ότι έπασχε από ψυχική διαταραχή, βασισμένοι σε μαρτυρία ειδικών ιατρών ότι ο Τσάπμαν βρισκόταν σε παραλήρημα και ψύχωση όταν διέπραξε το έγκλημα. Ο ίδιος όμως είπε στο δικηγόρο του ότι θα δήλωνε ένοχος καθώς "η απόφασή του ήταν θέλημα Θεού" και πως «κακά πνεύματα» τον παρότρυναν να δολοφονήσει τον Λένον, ενώ το 2004 ομολόγησε επίσης πως ένας από τους λόγους που τον ώθησαν στην εγκληματική του ενέργεια ήταν η επιθυμία του να προβληθεί, αισθανόμενος πως μέχρι τότε ήταν ασήμαντος. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη με όρο την παροχή ψυχιατρικής φροντίδας. Ο Τσάπμαν βρίσκεται στη φυλακή από το 1981 παρά τις διάφορες εκστρατείες για την αποφυλάκισή του και τις εννέα εφέσεις που έχει ασκήσει.
Δισκογραφία
μικρογραφία|Ο Λένον σε πρόβα του [[Give Peace a Chance το 1969]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Άγγλοι ακτιβιστές Κατηγορία:Άγγλοι φεμινιστές Κατηγορία:Δολοφονηθέντες μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βρετανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:The Beatles Κατηγορία:Οικογένεια Λένον Κατηγορία:Αντικουλτούρα δεκαετίας 1960 Κατηγορία:Άγγλοι ιρλανδικής καταγωγής
Νίκος Φωτόπουλος
Ο Νίκος Φωτόπουλος είναι ποιητής και πανεπιστημιακός.
Γεννήθηκε στην Αμαλιάδα το 1970. Σήμερα είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνιολογίας στη Σχολή Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Έχει διδάξει επί σειρά ετών στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και ως επισκέπτης καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα κινούνται γύρω από την Κοινωνιολογία του Πολιτισμού, την Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης, την Κριτική Πολιτισμική Θεωρία, τη Δια βίου Μάθηση και την Εκπαίδευση Ενηλίκων. Άρθρα και δημοσιεύσεις κειμένων του, έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογικούς τόμους και πρακτικά συνεδρίων, ενώ έχει συμμετάσχει σε πλήθος επιτροπών εμπειρογνωμόνων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό πάνω σε θέματα χάραξης πολιτικών για την εκπαίδευση και τον πολιτισμό, την κατάρτιση και τη δια βίου μάθηση. Τα τελευταία χρόνια αρθρογράφησε τακτικά στην Ελευθεροτυπία, ενώ συνεχίζει να δημοσιεύει κείμενά του σε επιλεγμένους ιστοχώρους. Εκτός από το εκπαιδευτικό και κοινωνιολογικό σκέλος του έργου του, ασχολείται ενεργά με την ποίηση και τη δημιουργική γραφή.
Φιλμ Μικρού Μήκους
"Το κύμα μιας νύχτας ακυβέρνητης", βασισμένο στο ομώνυμο ποίημα που περιέχεται στην ποιητική συλλογή " Τεφροδόχος" (εκδόσεις Μανδραγόρας, 2015) Το φιλμ είναι μια δημιουργία του σκηνοθέτη Κώστα Χαραλάμπους ενώ η μουσική του συνθέτη και τραγουδοποιού Κώστα Χαριτάτου.
Διαβάζουν : η ηθοποιός Μυρτώ Αλικάκη και ο Κώστας Χαριτάτος (https://www.youtube.com/watch?v=G3ZgQBfWPt0)
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Ταύρος της Κρήτης
Ο ταύρος της Κρήτης ήταν θηρίο στην ελληνική μυθολογία. Η αιχμαλωσία του αποτέλεσε αντικείμενο του έβδομου άθλου του Ηρακλή.
Η γέννηση του ταύρου
Σύμφωνα με μια εκδοχή, ο ταύρος ήρθε στον κόσμο μετά από αίτημα του βασιλιά της Κρήτης Μίνωα. Συγκεκριμένα, ο Μίνωας υποσχέθηκε στον Ποσειδώνα ότι θα του θυσίαζε οτιδήποτε έβγαινε από τη θάλασσα. Τότε, αναδύθηκε μέσα από τη θάλασσα ο ταύρος, όμως ο Μίνωας, εκστασιασμένος από την ομορφιά του ζώου, θυσίασε άλλο ζώο στη θέση του ελπίζοντας ότι θα ξεγελούσε τον θεό. Ο Ποσειδώνας εκνευρίστηκε και έκανε τον ταύρο μανιακό, ο οποίος άρχισε να προξενεί τεράστιες καταστροφές στο νησί.
Σύμφωνα με διαφορετική εκδοχή, ο Ποσειδώνας έκανε την Πασιφάη, σύζυγο του Μίνωα, να ερωτευτεί τον ταύρο. Από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Μινώταυρος. Υπάρχει επίσης η εκδοχή σύμφωνα με την οποία ο ταύρος αυτός είχε χρησιμοποιηθεί για την αρπαγή της Ευρώπης.thumb|320x320px| Ο Ηρακλής αιχμαλωτίζει τον ταύρο της Κρήτης, λεπτομέρεια από ρωμαϊκό μωσαϊκό, Ιλλυρία Ισπανία|εναλλ.=|αριστερά
1742
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1742 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ταύρος της Κρήτης
Η εξόντωση του θηρίου
Ο Αιγέας, βασιλιάς της Αθήνας, ενοχλημένος από τις καταστροφές που δημιουργούσε το ζώο στην περιοχή του, ανέθεσε την εξόντωση του στον Ανδρόγεω, γιο του Μίνωα. Στήριξε τις ελπίδες του σε αυτόν καθώς είχε στεφθεί πρωταθλητής στα Παναθήναια. Όμως ο Ανδρόγεως διέψευσε τις προσδοκίες του Αιγέα. Απέτυχε να σκοτώσει τον ταύρο και έχασε και τη ζωή του. Μετά την αποτυχία του Ανδρόγεω ο γιος του Αιγέα, Θησέας, ανάλαβε την επικίνδυνη αποστολή. Κατόρθωσε να αιχμαλωτίσει τον ταύρο χωρίς τη χρήση όπλων και τον περιέφερε σύμφωνα με τον Πλούταρχο σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Τελικά τον θυσίασε στο δελφίνιο Απόλλωνα.
Πηγές
Κατηγορία:Άθλοι του Ηρακλή Κατηγορία:Άθλοι του Θησέα
Αιολική διάλεκτος
Η Αιολική ή Αχαϊκή ήταν μια διάλεκτος την οποία μιλούσαν στη Αρχαία Ελλάδα, στις περιοχές της Θεσσαλίας, στη Βοιωτία, στη Λέσβο και στη μικρασιατική ακτή κατά την περίοδο 800 π.Χ.-300 π.Χ.
Σε αυτή τη διάλεκτο έγραψαν τα ποιήματά τους η Σαπφώ, ο Αλκαίος και η Κόριννα.
Χαρακτηριστικά
Στην αιολική διάλεκτο:
Δείγματα αιολικής διαλέκτου
Θιὸς τούχα ἀγαθά. Fαστίαο ἄρχοντος Βοιωτῦς, ἐν δὲ Λεβαδείη Δόρκωνος, Δωίλος Ἰρανήω ἀντίθειτι τὸν Fίδιον θεραπόντα Ἀνδρικὸν τῦ Δὶ τῦ Βασιλεῖι κὴ τῦ Τρεφωνίυ ἱαρὸν εἶμεν, παρμείναντα πὰρ τὰν ματέρα Ἀθαναδώραν Fέτια δέκα, καθὼς ὁ Πατεὶρ ποτέταξε. Ἠ δέ κα ἔτι δώει Ἀθαναδώρα, εἴσι (αὐτῆ) Ἀνδρικὸς φόρον τὸν ἐν τῆ θείκη γεγραμμένον. Ἠ δὲ τί κα πάθει Ἀθαναδώρα, παρμενῖ Ἀνδρώνικος τὸν περιττὸν χρόνον πὰρ Δωίλον. [ἔ]πιτα ἱαρὸς ἔστω με[ὶ] ποθ[ί]κων μειθενί μειθέν. Μεὶ ἐσσεῖμεν δὲ καταδουλίττασθη Ἀνδρικόν μειθενί. Ἀνδρικόν δὲ λειτωργῖμεν ἐν τῆς θοσίης τῶν θιῶν <ων> οὕτων.
[βασιλεύς Ἀλέξ]δρος τὸ διάγρ[α]μμα, γραφῆναι κατὺ τὰ ἐ[πανωρ]θώσατυ ἁ πόλις τὰ ἰν τοῖ διαγράμματι ἀντιλεγόμενα. (Ι) τὸς φυγάδας τὸς κατενθόντας τὰ πατρῶια κομίζεσθαι ἐς τοῖς ἔφευγον, καὶ τὰ ματρῶια, ὅσαι ἀνέσδοτοι τἀ πάματα κατῆχον καὶ οὐκ ἐτύγχανον ἀδελφέος πεπαμέναι. εἰ δὲ τινι ἐσδοθένσαι συνέπεσε τὸν ἀδελφέον καὶ αὐτὸν καὶ τὰν γενεὰν ἀπολέσθαι, καὶ τανὶ ματρῶια ἦναι, ἀνώτερον δὲ μηκέτι ἦναι. (II) ἐπὲς δὲ ταῖς οἰκίαις μίαν ἕκαστον ἔχεν κατὺ τὸ διάγραμμα. εἰ δὲ πὸς ταῖ οἰκίαι μὴ πόεστικᾶπος, ἐξαντίαι δ' ἔστι ἰσόθι πλέθρω, λαμβανέτω τὸν κᾶπον. εἰ δὲ πλέον ἀπέχων ὁ κᾶπὸς ἐστι πλέθρω, τωνί τὸ ἥμισσον λαμβανέτω, ὥσπερ καὶ τῶν ἄλλων χωρίων γέγραπται. τᾶν δὲ οἰκιᾶν τιμὰν κομιζέσθω τῶ οἴκω ἑκάστω δύο μνᾶς, τὰν δὲ τιμασίαν ἦναι τᾶν οἰκίαν κὰ τάπερ ἁ πόλις νομίζει. τῶν δὲ κάπων διπλάσιον τὸ τίμαμα κομίζεσθαι ἢ ἐς τοῖ νόμοι. τὰ δὲ χρήματα ἀφεῶσθαι τὰν πόλιν καὶ μὴ ἀπυλιῶναι μήτε τοῖς φυγάσι μήτε τοῖς πρότερον οἴκοι πολιτεύονσι. (ΙΙΙ) ἐπὲς δὲ ταῖς παναγορίαις ταῖς ἐσλελοίπασι οἱ φυγάδες, τὰν πόλιν βωλεύσασθαι, ὅτι δ' ἂν βωλεύσητοι ἁ πόλις, κύριον ἔστω. (IV) τὸ δὲ δικαστήριον τὸ ξενικὸν δικάζεν ἑξήκοντα ἀμερᾶν. ὅσοι δ' ἂν ἰν ταῖς ἑξήκοντα ἁμέραις μὴ διαδικάσωνται, μὴ ἦναι αὐτοῖς δικάσασθαι ἐπὲς τοῖς πάμασι ἰν τοῖ ξενικοῖ δικαστηρίοι, ἀλλ' ἰν τοῖ πολιτικοῖ ἀΐ. εἰ δ'ἂν τι ὕστερον ἐφευρίσκωνσι, ἰν ἁμέραις ἑξήκοντα ἀπὺ ταῖ ἂν ἁμέραι τὸ δικαστήριον καθιστᾷ. εἰ δ' ἂν μηδ' ἰν ταῖννυ διαδικάσητοι, μηκέτι ἐξέστω αὐτῶι δικάσασθαι. εἰ δ' ἂν τινες ὕστερον κατένθωσι, τῶ δικαστηρίω τῶ ξενικῶ [μ]ηκέτι ἐόντος, ἀπυγραφέσθω πὸς τὸς στραταγὸς τὰ πάματα ἰν ἀμέραις ἑξήκοντα, καὶ εἰκ ἄν τι αὐτοῖς ἐ[π]απύλογον ἦι, δικαστήριον ἦναι Μαντινέαν. εί δ' [ἂν μὴ] διαδικάσητοι ἰν ταιν[νὶ] ταῖς ἀμέραις, μηκέτ[ι] ἦναι αὐτοῖ δικάσασθαι.
Παραπομπές
Αιολικη Αιολικη Κατηγορία:Γλώσσες της αρχαίας Ανατολίας
Ηφαιστειακό παρατηρητήριο
thumb|right|280px|Το ηφαιστειακό παρατηρητήριο του [[Ηφαίστειο Έρεβος|Έρεβου στην Ανταρκτική, το νοτιότερο του κόσμου]] Το ηφαιστειακό παρατηρητήριο (ΗΠ), ή παρατηρητήριο ηφαιστείου είναι το ειδικά θεσμοθετημένο όργανο, επιφορτισμένο στην έρευνα και παρακολούθηση ηφαιστειακού πεδίου. Διεθνής συντομογραφία V.O. (εκ του όρου Volcano Observatory).
Γενικά
Ουσιαστικά πρόκειται για διεπιστημονικό κλιμάκιο ηφαιστειολόγων, σεισμολόγων, γεωχημικών, ωκεανολόγων (κατά περίπτωση) κ.ά. εθνικού ή διεθνούς χαρακτήρα (επιστημονικής αποστολής) που προβαίνει σε επιτόπια περιοδική ή συνεχή παρακολούθηση και μετρήσεις των γεωφυσικών αλλαγών ηφαιστειακού πεδίου, εξετάζοντας μεταξύ άλλων τη σεισμικότητα και τις κινήσεις του εδάφους, (αλλαγές τοπογραφικού ανάγλυφου), των φυσικο-χημικών παραμέτρων, τις γεωθερμικές και υδρολογικές καταστάσεις κ.ά. συντάσσοντας σχετικά δελτία. Βασικός στόχος των παρατηρητηρίων αυτών είναι η πρόβλεψη ηφαιστειακής δραστηριότητας και των συνεπαγομένων κινδύνων και όχι τόσο η βεβαίως συνεχής και λεπτομερής καταγραφή σε σχετικά δελτία όταν αυτή συμβαίνει. Τα δελτία των περιοδικών παρατηρήσεων διαβιβάζονται στα γεωδυναμικά ινστιτούτα της χώρας, σε πανεπιστήμια και άλλους φορείς καθώς και σε διεθνή κέντρα παρακολούθησης της εν γένει ηφαιστειότητας σε παγκόσμιο επίπεδο προκειμένου να αναλυθούν για τυχόν πρόδρομα σημεία διέγερσης και αξιολογηθούν για περαιτέρω ενέργειες. Αντίθετα τα δελτία εξέλιξης ηφαιστειακής δράσης διαβιβάζονται άμεσα σε εθνικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης όπου και προσδιορίζονται μέτρα πολιτικής άμυνας και διαχείρισης καταστάσεως.
Εκ των παραπάνω γίνεται αντιληπτή η σπουδαιότητα των εν λόγω παρατηρητηρίων ειδικότερα σε χώρες που παρουσιάζουν έντονη ηφαιστειακή ή γεωθερμική ενέργεια. Την μεθοδολογία των παρατηρήσεων και μετρήσεων των εν λόγω παρατηρητηρίων επιμελείται η Εφαρμοσμένη Ηφαιστειολογία, ενώ τον συντονισμό όλων ανά τον κόσμο ο επί τούτου ιδρυθείς Παγκόσμιος Οργανισμός Ηφαιστειακών Παρατηρητηρίων. Τέλος σημειώνεται ότι κάθε ηφαιστειακό παρατηρητήριο φέρει το όνομα του ηφαιστειακού πεδίου για το οποίο και ορίσθηκε καθώς και διεθνή κωδικό αριθμό. Αρχαιότερο ηφαιστειακό παρατηρητήριο είναι το του Βεζούβιου στη Νάπολη (Ιταλία), που φέρεται να ιδρύθηκε το 1841, από τον Φερδινάνδο Β' των Βουρβόνων, Βασιλέα των Δύο Σικελιών.
Πηγές
Κατηγορία:Ηφαιστειολογία Κατηγορία:Ηφαιστειότητα
Τζοβάνι Γκαλμπάιο
Ο Τζοβάνι Γκαλμπάιο (Ιταλικά : Giovanni Galbaio, πέθανε το 804), ο 8ος παραδοσιακά αλλά 6ος ιστορικά Δόγης της Βενετίας (787 - 804) ήταν γιος και διάδοχος του Μαουρίτσιο Γκαλμπάιο. Ο πατέρας του τον διόρισε συμβασιλέα (778), ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων Δ΄ αναγνώρισε τον τίτλο του αν και οι προσπάθειες του να ιδρύσει κληρονομική μοναρχία έβαζαν σε κίνδυνο την ηγεμονία του. Την εποχή αυτή η Βενετία επίσημα αποτελούσε τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο βασιλιάς των Λομβαρδών Δεζιδέριος αιχμαλώτισε τον Τζοβάνι σε εκστρατεία του στην Ίστρια, ο πατέρας του έστειλε μέσω του πάπα απεσταλμένους στον βασιλιά των Φράγκων Καρλομάγνο με αίτημα την απελευθέρωση του Τζοβάνι κάτι που έγινε.
Σύγκρουση με τον πατριάρχη του Γκράντο
Στις προσπάθειες του να αντισταθεί στον πατριάρχη ο Τζοβάνο διόρισε τον 16χρονο ανιψιό του Χριστόφορο επίσκοπο του Ολιβόλο, ο πατριάρχης αρνήθηκε να τον χρίσει με πρόφαση την μικρή του ηλικία αλλά ο πραγματικός λόγος ήταν τα αντί-Φραγκικά του αισθήματα. Ο Μαουρίτσιο ο νεώτερος έστειλε στόλο με γαλέρες να επιτεθεί στο Γκράντο, ο ηλικιωμένος πατριάρχης θανατώθηκε αφού τον έριξαν από την κορυφή του πύργου.
Ανατροπή
Η αντιπολίτευση στην Οικογένεια Γκαλμπάιο δραπέτευσε στο Τρεβίζο, ανακήρυξε δόγη τον ανιψιό του πατριάρχη Φορτουνάτο και κατέφυγε για προστασία στην αυλή των Φράγκων. Η αντιπολίτευση οργανώθηκε αργότερα με τον Ομπελέριο και επέστρεψε στην Βενετία, o Τζοβάνι, ο Μαουρίτσιο και ο Χριστόφορος δραπέτευσαν στην Μάντοβα όπου πέθαναν και οι τρεις. Ο Ομπελέριο εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας. Η Οικογένεια Γκαλμπάιο επέστρεψε αργότερα στην Δημοκρατία της Βενετίας και πήρε το επώνυμο Κουερίνι.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Βενετίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Λουγκάνο
Το Λουγκάνο (ιταλικά: Lugano, λατινικά: Luganum) είναι η μεγαλύτερη ιταλόφωνη πόλη στο καντόνι Τιτσίνο στην νότια Ελβετία. Ο πληθυσμός του είναι 52.000 κάτοικοι, ενώ η ευρύτερη περιφέρεια έχει περίπου 140.000 κατοίκους. Το Λουγκάνο διαθέτει το δικό του αεροδρόμιο, το Lugano Airport.
Το όνομα της πόλης προέρχεται, πιθανόν, από τη λατινική λέξη Lucus, που σημαίνει δάσος ή ιερό δάσος, ή από τη γαλατική locovanno "κάτοικος λίμνης".
Ιστορία
Οι ρίζες της ιστορίας του Λουγκάνο βρίσκονται στην εποχή των Ετρούσκων, Γαλατών και των Ρωμαίων. Κατά τον Μεσαίωνα η περιοχή έγινε σημείο διεκδίκησης μεταξύ των επισκοπών του Κόμο και του Μιλάνου. Στα 1798, υπήρξε η πρωτεύουσα διοικητικής ενότητας της Ελβετικής Δημοκρατίας στην οποία είχαν ενωθεί οι περιφέρειες του Λοκάρνο (Locarno), Mendrisio και Vallemaggia. Το καντόνι είχε περιορισμένη αυτονομία. Διοικητής είχε ορισθεί ο Giacomo Buonvicini. Στα 1799 αντικαταστάθηκε από τον Francesco Capra και στα 1800 ανέλαβε ο Giuseppe Giovanni Battista Franzoni. Η διάρκεια ζωής της συγκεκριμένης διοικητικής μονάδας ήταν περιορισμένη (14.4.1798-19.2.1803). Με την Πράξη της Μεσολάβησης, ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης επικύρωσε την κατάργηση του καντονιού του Λουγκάνο (1803). Ενωμένο πια με το καντόνι της Bellinzona, σχημάτισε το καντόνι του Τιτσίνο (Ticino).
Δημογραφία
Το Λουγκάνο είναι η μεγαλύτερη πόλη του καντονιού Τιτσίνο, αλλά όχι η πρωτεύουσά του. Μετά την ένωση της πόλης με περιβάλλοντες δήμους (Breganzona, Cureggia, Davesco-Soragno, Gandria, Pambio-Noranco, Pazzallo, Pregassona, και Viganello) το 2004, το Λουγκάνο έχει πληθυσμό που ξεπερνά τις 52.000 κατοίκους. Πρόκειται για τη δεύτερη μεγάλη επέκταση μετά την ένωση του 1972 με τους δήμους Brè-Aldesago και Castagnola. Η ακμάζουσα οικονομία της πόλης προσφέρει περίπου 50.000 θέσεις εργασίας, πολλές από τις οποίες καλύπτονται από εργατικά χέρια που ταξιδεύουν στην πόλη καθημερινά από τη γειτονική Ιταλία. Μεγάλος αριθμός των θέσεων εργασίας αφορούν στον τουριστικό τομέα, ενώ η πόλη είναι το τρίτο μεγαλύτερο τραπεζικό κέντρο της Ελβετίας (με κυρίως ιταλόφωνους πελάτες), μετά τη Ζυρίχη και τη Γενεύη. Ο πληθυσμός είναι ιταλόφωνος και κυρίως Ρωμαιοκαθολικού θρησκεύματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας
Επιχείρηση Χρυσόμαλλο Δέρας
Η Επιχείρηση Χρυσόμαλλο Δέρας ήταν μία επιχείρηση εκκένωσης αμάχων, που πραγματοποίησε το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό τον Αύγουστο του 1993, για να μεταφέρει πάνω από 1.000 γηγενείς Έλληνες από τη Γεωργία, που τράπηκαν σε φυγή λόγω του πολέμου στην Αμπχαζία, προς την Ελλάδα.
Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Έλληνες της ΑΣΣΔ της Αμπχαζίας εξορίστηκαν, ύστερα από διαταγή του Ιωσήφ Στάλιν, το 1949-1950. Τους επετράπη να επιστρέψουν στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ωστόσο ο αριθμός τους δεν έφθασε ποτέ στο επίπεδο πριν από την απέλαση.
Οι περισσότεροι Έλληνες έφυγαν από την Αμπχαζία (κυρίως προς την Ελλάδα και τη Ρωσία) κατά τη διάρκεια και μετά τον πόλεμο της Αμπχαζίας το 1992-1993, έτσι ώστε ο αριθμός τους έπεσε από 14.664 το 1989 σε μόλις 1.486 το 2003.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες της Γεωργίας
Ψηλή Ράχη Ηλείας
Η Ψηλή Ράχη είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 47 μέτρα. Βρίσκεται δίπλα στα βορειοδυτικά παράλια της Πελοποννήσου απέναντι από τη Ζάκυνθο, σε απόσταση 16,5 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τα Λεχαινά (έδρα του δήμου) και 7 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Κυλλήνη. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να προσαρτάται στον τότε κοινότητα Κάστρου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κάστρο, την Ανάληψη, το Καραβάκι, τα Λουτρά Κυλλήνης και την Καλαμιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κάστρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κάστρου - Κυλλήνης του Δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 4 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης
Τζον Κασσαβέτης
Ο Τζον Κασσαβέτης (John Nicholas Cassavetes, 9 Δεκεμβρίου 1929-3 Φεβρουαρίου 1989), ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός και ηθοποιός. Με καταγωγή από το Βρυσοχώρι, (τότε Λεσινίτσα), του Ζαγορίου, ο Κασσαβέτης ήταν ένας από τους πρώτους σκηνοθέτες που ασχολήθηκαν με τον ανεξάρτητο κινηματογράφο.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
μικρογραφία|Ο Κασσαβέτης με την [[Τζίνα Ρόουλαντς το 1959]] Ο Κασσαβέτης γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και ήταν γιος της Ελληνοαμερικανίδας ηθοποιού Κάθριν Κασσαβέτη (το γένος Δημητρίου), που επρόκειτο να παίξει σε μερικές από τις ταινίες του, και του Έλληνα μετανάστη Νικόλαου Ιωάννη Κασσαβέτη, ο οποίος γεννήθηκε στη Λάρισα από γονείς με καταγωγή από το χωριό Βρυσοχώρι. Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό. Μέλη της οικογένειας εγκαταστάθηκαν αργότερα στον Βόλο και τη Ζαγορά. Τα πρώτα του χρόνια τα πέρασε με την οικογένειά του στην Ελλάδα και όταν επέστρεψε σε ηλικία επτά ετών στις ΗΠΑ, δεν μιλούσε αγγλικά. Μεγάλωσε στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης. Παρακολούθησε το Γυμνάσιο του Πορτ Ουάσιγκτον (σήμερα γνωστό ως Γυμνάσιο Πολ Σράιμπερ) από το 1945 έως το 1947 και συμμετείχε στο Port Weekly (σχολική εφημερίδα).
Ο Κασσαβέτης παρακολούθησε την Ακαδημία Μπλερ στο Νιου Τζέρσεϊ και πέρασε ένα εξάμηνο στο Πλάτσμπουργκ, στο Κολλέγιο Τσάμπλαϊν της Νέας Υόρκης προτού αποβληθεί λόγω της αποτυχίας του στους βαθμούς του. Πέρασε μερικές εβδομάδες κάνοντας ωτοστόπ στη Φλόριντα και στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Αμερικανική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών, με ενθάρρυνση από φίλους του που εγγράφηκαν πρόσφατα και του είπαν ότι το σχολείο ήταν «γεμάτο με κορίτσια». Αποφοίτησε το 1950 και γνώρισε τη μέλλουσα σύζυγό του Τζίνα Ρόουλαντς στην ακρόαση της για να μπει στην Ακαδημία το 1953. Παντρεύτηκαν τέσσερις μήνες αργότερα το 1954. Συνέχισε να παίζει στο θέατρο, πήρε μικρούς ρόλους σε ταινίες και άρχισε να δουλεύει στην τηλεόραση σε σειρές ανθολογίας όπως το Alcoa Theatre.
Καριέρα
Σπούδασε υποκριτική με τον Ντον Ρίτσαρντσον, ο οποίος χρησιμοποιούσε μια τεχνική υποκριτικής βασισμένη στη μυϊκή μνήμη. Συνόδευσε την υποκριτική του με την κινηματογραφική έρευνα και αφήγηση από τις αρχές της καριέρας του και το δείγμα της δουλειάς χαρακτηρίζεται από τον πειραματισμό, το ρεαλισμό, τον αυτοσχεδιασμό, την έλλειψη μέσων παραγωγής και τη μορφή ντοκιμαντέρ των ταινιών. μικρογραφία|Ο τάφος του Κασσαβέτη στο Μπρέντγουντ της [[Καλιφόρνια|Καλιφόρνιας]] Το καλλιτεχνικό σκηνοθετικό του στυλ φημίζεται για τον αυτοσχεδιασμό των ηθοποιών με τους οποίους συνεργάστηκε και για την ικανότητά του να αφηγείται ρεαλιστικές ιστορίες. Ο κινηματογράφος του Κασσαβέτη απασχόλησε μια σειρά ηθοποιών με τους οποίους διατηρούσε φιλικές σχέσεις για πολλά χρόνια όπως οι: Σέιμουρ Κασέλ, Μπεν Γκαζάρα και Πίτερ Φολκ, καθώς και συγγενικά του πρόσωπα όπως η σύζυγός του Τζίνα Ρόουλαντς (πρωταγωνίστρια των περισσότερών του ταινιών), με τη βοήθεια των οποίων περιέγραψε τις δυσκολίες στη ζωή των μεγαλουπόλεων και διηγήθηκε τις δυσκολίες στη ζωή των ζευγαριών. Πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του σκηνοθέτη ήταν η ταινία Σκιές (Shadows, 1959). Πέρα από τις ανεξάρτητες παραγωγές, ο Κασσαβέτης πρωταγωνίστησε σε μια σειρά χολιγουντιανών παραγωγών όπως την ταινία του Μάρτιν Ριτ Έσπασα τα δεσμά Μου (Edge of the City, 1957), το πολεμικό δράμα του Ρόμπερτ Όλντριτς  Και οι 12 ήταν καθάρματα (The Dirty Dozen, 1967) και το θρίλερ του Ρόμαν Πολάνσκι Το μωρό της Ρόζμαρι (Rosemary's Baby, 1968). Από τις ταινίες εκείνες αποκόμισε τα χρήματα για να κάνει την παραγωγή των δικών του ταινιών. Ο σκηνοθέτης ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Τζίνα Ρόουλαντς με την οποία απέκτησε τρία παιδιά. Απεβίωσε το 1989 λόγω επιπλοκών κίρρωσης ήπατος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Νεμάνια Μιλόγεβιτς
O Νεμάνια Μιλόγεβιτς (αγγλικά: Nemanja Milojević, σερβικά κυριλλικά: Немања Милојевић, γενν. 23 Φεβρουαρίου 1998) είναι Έλληνας-Σέρβος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την Βόζντοβατς.
Τσουκαρίτσκι
Ως προϊόν της ακαδημίας της Τσουκαρίτσκι, ο Μιλόγεβιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με το σύλλογο τον Δεκέμβριο του 2015, μαζί με αρκετούς άλλους συμπαίκτες από τη γενιά του. Συνέχισε να αγωνίζεται για την ομάδα νέων, έχοντας μεγάλη επιτυχία, καθώς ήταν μέλος της γενιάς που κέρδισε το Σερβικό πρωτάθλημα νέων και την πρόκριση στο 2016-17 UEFA Youth League. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2016-17 του Πρωταθλήματος Σερβίας, ο Μιλόγεβιτς προπονούταν με την πρώτη ομάδα, αλλά χωρίς να αγωνιστεί σε επίσημους αγώνες κατά το πρώτο εξάμηνο. Έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα της Τσουκαρίτσκι, υπό τις οδηγίες του προπονητή Νέναντ Λαλάτοβιτς, σε έναν αγώνα του Κυπέλλου Σερβίας εναντίον της Σλομπόντα Ούζιτσε, στις 5 Απριλίου 2017. Λίγο μετά την είσοδό του στον αγώνα, σημείωσε το πρώτο του γκολ σε επίσημο αγώνα. Ξεκίνησε πρώτη φορά στο βασικό σχήμα, την 33η αγωνιστική του Πρωταθλήματος, εναντίον της Mετάλατς. Το καλοκαίρι του 2017, έγινε μόνιμο μέλος της πρώτης ομάδας και επέλεξε τον αριθμό 20. Στην αρχή της σεζόν 2017-18, εξελέγη υπαρχηγός, πίσω από τον Πέταρ Μπόγιτς. Κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου στο Πρωτάθλημα, σκόραρε στις εντός έδρας νίκες εναντίον των Βόζντοβατς, Βοϊβοντίνα και Ραντ. Στα μέσα της σεζόν, αρνήθηκε να υπογράψει νέα συμβόλαιο με το σύλλογο. Τελικά, έμεινε ελεύθερος μετά το τέλος της σεζόν.
Βοϊβοντίνα
Μετά τη λήξη της σεζόν 2017-18, καθώς και του συμβολαίου με τον πρώην σύλλογο του, ανακοινώθηκε το ενδιαφέρον της Βοϊβοντίνα για την απόκτηση του. Στις 18 Ιουνίου 2018, εντάχθηκε επισήμως στο νέο του σύλλογο, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο.
Πανιώνιος
Στις 5 Αυγούστου 2019, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Πανιώνιο.
Βόζντοβατς
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2020 υπέγραψε συμβόλαιο με τη σερβική Βόζντοβατς.
Διεθνής σταδιοδρομία
Στα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του, ο Μιλόγεβιτς κλήθηκε στην Εθνική Σερβίας U17. Επίσης, αγωνίστηκε για την Εθνική Σερβίας U18, σε φιλικούς αγώνες εναντίον της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης το 2016.
Αργότερα, εκπροσώπησε την Ελλάδα σε επίπεδο Εθνικής Νέων μεταξύ 2016 και 2017. Τον Μάρτιο του 2018, κλήθηκε στην Εθνική Ελπίδων από τον προπονητή Αντώνη Νικοπολίδη. Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Ελπίδων σε μία εκτός έδρας φιλική ήττα με 4-3 εναντίον της Σλοβακίας U21.
Α.Ε.Ν. Κηφισιάς (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η Αθλητική Ένωση Νέας Κηφισιάς (γνωστή με τη σύντμηση Α.Ε.Ν.Κ.) είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην Κηφισιά και ειδικότερα στη συνοικία των Αδαμών της Νέας Κηφισιάς. Ιδρύθηκε το Φεβρουάριο του 1994 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο, το λευκό και συμπληρωματικά το σκούρο μπλε. Το σήμα του έχει φιλοτεχνήσει ο ζωγράφος Δημήτρης Μπούτσικος.
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου δημιουργήθηκε το 1996. Αποτελεί νομικά ένα από τα ερασιτεχνικά τμήματα του συλλόγου, ενώ στο παρελθόν έχει αγωνιστεί στην Α1 Εθνική ως επαγγελματική ομάδα με την ονομασία '''Κ.Α.Ε. Κηφισιά ή Κηφισιά B.C.'''. Έδρα των τμημάτων καλαθοσφαίρισης αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο Νέας Κηφισιάς «Δημήτριος Βικέλας», χωρητικότητας 300 θεατών.
Στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Σ.Κ.Α. (1996 - 2008)
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε επίσημη διοργάνωση το 1996 στο Πρωτάθλημα Δ' Κατηγορίας της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αττικής. Η πρώτη άνοδος κατηγορίας (προς τη Γ' Κατηγορία) έλαβε χώρα το 1999. Την πρώτη δεκαετία της ιστορίας της ομάδας, πρώτος προπονητής ήταν ο Νίκος Μπιλάλης.
Το πρώτο εισιτήριο του συλλόγου για τις εθνικές κατηγορίες κατακτήθηκε την αγωνιστική περίοδο 2007-08, οπότε και αναδείχθηκε Πρωταθλητής της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.Κ.Α. Στο πρωτάθλημα εκείνης της περιόδου, που είχε διάρκεια 30 αγωνιστικές, συμμετείχαν 16 ομάδες. Η ομάδα, υπό την καθοδήγηση του Ηλία Παπαθεοδώρου, ολοκλήρωσε τη χρονιά με μία μόλις ήττα, κερδίζοντας όλα τα εκτός έδρας παιχνίδια της. Μάλιστα κέρδισε με διψήφια διαφορά στα 23 από τα 29 ματς στα οποία επικράτησε του αντιπάλου της, κατά μέσο όρο με διαφορά 16 πόντων.
Άνοδος στη Γ' και Β' Εθνική (2008 - 2011)
Την αγωνιστική περίοδο 2008-09 η ομάδα της Νέας Κηφισιάς αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε επίπεδο εθνικών κατηγοριών και, συγκεκριμένα, εντάχθηκε στο 2ο Όμιλο Νότου της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, στον οποίο συμμετείχαν 13 ακόμη ομάδες. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη σημειώθηκε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ ομάδων που συγκέντρωσαν 16 νίκες και 10 ήττες, δηλαδή του Κρόνου Αγίου Δημητρίου, της Νέας Κηφισιάς και της Α.Ε. Ψυχικού. Βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης η δεύτερη τοποθετήθηκε στον τελικό βαθμολογικό πίνακα μεταξύ των άλλων δύο και ειδικότερα στην 5η θέση.
Ήταν τελικά την επόμενη χρονιά, 2009-10, που η Α.Ε.Ν.Κ. κατάφερε να πετύχει το στόχο της ανόδου σε υψηλότερο επίπεδο. Στα πλαίσια του ίδιου Ομίλου σημείωσε 22 νίκες σε 26 αγώνες και το υψηλό αυτό ποσοστό επιτυχίας οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Γ' Εθνικής.
Οι υψηλές αποδόσεις συνεχίστηκαν για την ομάδα και την επόμενη περίοδο, 2010-11, κατά την οποία το ισοζύγιο αποτελεσμάτων της στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας ήταν 24 νίκες και 6 ήττες (το Πρωτάθλημα διοργανώθηκε σε κοινό Όμιλο των 16 συλλόγων). Σαν αποτέλεσμα τερμάτισε στη 2η θέση της κατάταξης λαμβάνοντας άμεσα εισιτήριο για την Α2 Εθνική. Κορυφαίος σκόρερ της χρονιάς για τη Νέα Κηφισιά αναδείχθηκε ο Σάββας Νικητάκης (380 πόντοι). Την ίδια χρονιά καταγράφεται και η πρώτη παρουσία του συλλόγου στο Κύπελλο Ελλάδος, στα πλαίσια του οποίου έδωσε τρεις αγώνες. Συγκεκριμένα στην Α' Φάση ξεπέρασε με επιτυχία το εμπόδιο των Εκπαιδευτηρίων Δούκα (53-69) και του Λαυρίου (69-63). Τελικά γνώρισε τον αποκλεισμό στην 1η Αγωνιστική της Β' Φάσης όπου και ηττήθηκε με σκορ 91-74 από τον Ερμή Περάματος.
Καθ' όλη τη διάρκεια της τριετίας αυτής, προπονητής της ομάδας εξακολουθούσε να είναι ο Παπαθεοδώρου.
Αγωνιστική Περίοδος 2011 - 2012
Την πρώτη χρονιά κατά την οποία η Νέα Κηφισιά δοκίμασε τις δυνάμεις της στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής, 2011-12, σε αυτό συμμετείχαν 16 σύλλογοι, δημιουργώντας ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον. Κατά τη λήξη της αγωνιστικής περιόδου η ομάδα είχε συγκεντρώσει 17 νίκες και 13 ήττες, κάτι που της χάρισε την 5η θέση στην τελική κατάταξη.
Κορυφαίος σκόρερ της χρονιάς για λογαριασμό της ομάδας ήταν ο Σάββας Νικητάκης, ο οποίος σημείωσε 470 πόντους σε 30 αγώνες, 15,67 κατά μ.ό. Ο ίδιος αθλητής βρέθηκε και στην 4η θέση του στατιστικού πίνακα των παικτών με τα περισσότερα κλεψίματα για το σύνολο των ομάδων. Δεύτερος καλύτερος σκόρερ της ομάδας ήταν ο Φίλιππος Μοσχοβίτης με 380 πόντους σε 30 αγώνες, 12,67 κατά μ.ό.
Στο Κύπελλο Ελλάδος η ομάδα είχε δικαίωμα συμμετοχής, ωστόσο τελικά δεν αγωνίστηκε ποτέ αφού στην 1η Αγωνιστική αποσύρθηκε η αντίπαλός της, Α.Ε.Κ., ενώ στη 2η Αγωνιστική δήλωσε η ίδια η Α.Ε.Ν.Κ. αδυναμία συμμετοχής στον παιχνίδι της με τον Απόλλωνα Πατρών.
Αγωνιστική Περίοδος 2012 - 2013
Η αγωνιστική περίοδος 2012-13 έχει ξεχωριστή θέση στην ιστορία του συλλόγου καθώς ήταν αφενός πολύ επιτυχημένη σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο και αφετέρου είχε σαν αποτέλεσμα την άνοδό του στην κορυφαία κατηγορία των ελληνικών πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης. Στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής έλαβαν μέρος αυτή τη χρονιά 14 ομάδες σε κοινό Όμιλο. Η συγκομιδή της ομάδας ήταν 21 νίκες και 5 ήττες, κάτι που την τοποθέτησε στην κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Ισοβάθμισε με τα Τρίκαλα, ωστόσο βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων η Α.Ε.Ν.Κ. αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια.
Πρώτος σκόρερ για την ομάδα και δεύτερος στο σύνολο του Πρωταθλήματος αναδείχθηκε ο Βαγγέλης Καράμπουλας που σημείωσε 490 πόντους σε 26 αγώνες, 18,84 κατά μ.ό. Επόμενος σε συνεισφορά ήταν ο Φίλιππος Μοσχοβίτης που συγκέντρωσε 325 πόντους σε 26 αγώνες, 12,5 κατά μ.ό. Ο τελευταίος ήταν και τρίτος στο στατιστικό πίνακα των ασίστ στο σύνολο της Κατηγορίας. Ο Σπύρος Διαμαντόπουλος ήρθε δεύτερος στο στατιστικό πίνακα της αξιολόγησης (0,643 σε 280 λεπτά συμμετοχής).
Στη διοργάνωση του Κυπέλλου η ομάδα επικράτησε στην πρεμιέρα της Κ.Α.Π. με σκορ 69-65 ενώ στη Β' Φάση ξεπέρασε διαδοχικά το εμπόδιο του Αρκαδικού (87-54), του Απόλλωνα Πατρών (77-73)  και του Άρη Θεσσαλονίκης (81-60). Η πορεία της Α.Ε.Ν.Κ. τερματίστηκε στους Προημιτελικούς όπου υπέστη βαρειά ήττα με σκορ 43-94 από τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Άνοδος στην Α1 Εθνική Κατηγορία (2013 - 2016)
Στις 4 Ιουλίου 2013 υπογράφτηκε η νομική σύσταση της (ανδρικής) ομάδας ως Καλαθοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρία προκειμένου να αγωνιστεί από την επόμενη περίοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Για το σκοπό αυτό συστάθηκε νέο παράλληλο Δ.Σ. με πρόεδρο το Γιώργο Βαγενά, εκπρόσωπο του βασικού χορηγού της ομάδας, της εταιρίας «Δημουλάς Ειδικά Καλώδια Α.Ε.». Η επίσημη ονομασία της ομάδας άλλαξε αρχικά σε '''Κ.Α.Ε. Α.Ε.Ν.Κ., ενώ δύο χρόνια μετά, το καλοκαίρι του 2015, σε Κ.Α.Ε. Κηφισιά ή Κηφισιά B.C.' «με στόχο την έτι περαιτέρω προσέγγιση του αθλητικού κοινού της πόλης»''.
Επιπλέον, μετά τον προβιβασμό της στην Α1 Εθνική κρίθηκε απαραίτητη η μετακόμισή της σε κλειστό γυμναστήριο υψηλότερων προδιαγραφών, με αποτέλεσμα η ομάδα της Νέας Κηφισιάς να μετακομίσει για ένα διάστημα στο Κλειστό Γυμναστήριο Κηφισιάς «Ιωάννης Ζηρίνης» (Ζηρίνειο), χωρητικότητας 1.100 θεατών, το οποίο ανακαινίστηκε ειδικά για την περίσταση.
Αγωνιστική Περίοδος 2013 - 2014
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 η ομάδα της Κηφισιάς πραγματοποίησε δυναμικό ντεμπούτο στην Α1 Εθνική Κατηγορία (Basket League) διατηρώντας στον πάγκο της τον Ηλία Παπαθεοδώρου. Στη διάρκεια της Κανονικής Περιόδου συγκέντρωσε 14 νίκες και 12 ήττες, ολοκληρώνοντας την προσπάθειά της στην 5η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Με τον τρόπο αυτό εξασφάλισε την παρουσία της στη διαδικασία των Play-offs, όπου διασταυρώθηκε με τον 4ο Π.Α.Ο.Κ.. Εκεί υπέστη δύο συνεχόμενες ήττες (70-66 στη Θεσσαλονίκη, 75-79 στην Κηφισιά) με συνέπεια να τερματιστεί η πορεία της στο σημείο αυτό.
Πρώτος σκόρερ της ομάδας στην κανονική περίοδο ήταν ο Αμερικανός Τόνι Κρόκερ που σημείωσε 327 πόντους σε 20 παιχνίδια (16,35 κατά μ.ό.) ακολουθούμενος από τους Νίκο Λιακόπουλο (25 πόντοι σε 256 παιχνίδια, 10,24 κατά μ.ό.) και Δημήτρη Τσαλδάρη (25 πόντοι σε 224 παιχνίδια, 8,96 κατά μ.ό.). Πρώτος ριμπάουντερ αναδείχθηκε ο Μιχάλης Κακιούζης (125 σε 20 παιχνίδια, 6,25 κατά μ.ό.), ενώ ακολούθησε ο Αμερικανός Γκάρετ Ντάριους (120 σε 23 παιχνίδια, 5,22 κατά μ.ό.). Την πρωτιά στις ασίστ είχε ο Νίκος Λιακόπουλος (122 σε 27 παιχνίδια, 4,52 κατά μ.ό.). Ο Ντάριους ήταν επιπλέον ο αθλητής του Πρωταθλήματος που σημείωσε τα περισσότερα κοψίματα στη διάρκεια της Κανονικής Περιόδου (41 σε 23 παιχνίδια, 1,78 κατά μ.ό.).
Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος η Α.Ε.Ν.Κ. ξεκίνησε να αγωνίζεται στη Β' Φάση, νικώντας στην πρεμιέρα τον Ο.Φ.Η. με σκορ 60-80. Στη συνέχεια απέκλεισε και τον Πανελευσινιακό επικρατώντας εκτός έδρας με σκορ 64-67. Τελικά γνώρισε την ήττα στην 3η Αγωνιστική της Β' Φάσης από τον Κολοσσό Ρόδου με σκορ 71-69.
Αγωνιστική Περίοδος 2014 - 2015
Την επόμενη χρονιά, 2014-15, ο σύλλογος της Νέας Κηφισιάς αγωνίστηκε ξανά στο κορυφαίο επίπεδο, αν και οι επιδόσεις του ήταν λιγότερο καλές από εκείνες του προηγούμενου έτους. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 11η θέση της βαθμολογικής κατάταξης (σε σύνολο 14 συλλόγων) με ασφάλεια πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Εφόσον η θέση δεν επαρκούσε για να συνεχίσει στα Play-offs, η πορεία του ολοκληρώθηκε στο σημείο αυτό, έχοντας απολογισμό 9 νίκες και 17 ήττες.
Πρώτος σκόρερ της ομάδας αναδείχθηκε με διαφορά από το δεύτερο ο Δημήτρης Μαυροειδής που σημείωσε 363 πόντους σε 26 αγώνες, 13,96 κατά μ.ό. Ο ίδιος παίκτης ήταν και ο καλύτερος ριμπάουντερ έχοντας συγκεντρώσει 196 συνολικά, 7,54 μ.ό. ανά παιχνίδι. Σε ό,τι αφορά τις ασίστ πρώτευσε ο Νίκος Λιακόπουλος με 82 συνολικά, 3,90 μ.ό. ανά παιχνίδι. Την ίδια χρονιά ο Μαυροειδής διακρίθηκε σε αρκετούς από τους στατιστικούς πίνακες ατομικών επιτευγμάτων για το σύνολο της Κανονικής Περιόδου του Πρωταθλήματος: αναδείχθηκε τρίτος παραγωγικότερος σκόρερ, τρίτος ριμπάουντερ, πρώτος στα κερδισμένα φάουλ (172 στον αριθμό), ενώ βρέθηκε και δεύτερος στην αξιολόγηση πίσω από τον Αλέξανδρο Βεζένκοφ του Άρη.
Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, η Νέα Κηφισιά ξεκίνησε απευθείας στους Προημιτελικούς όπου και επικράτησε του Άρη Θεσσαλονίκης με σκορ 73-69. Στον Ημιτελικό που διεξήχθη λίγο πριν τα Χριστούγεννα δεν κατάφερε να ξεπεράσει το εμπόδιο του Απόλλωνα Πατρών, από τον οποίο έχασε οριακά με σκορ 73-75.
Αγωνιστική Περίοδος 2015 - 2016
Την επόμενη περίοδο, 2015-16, η ομάδα της Κηφισιάς βελτιώθηκε αγωνιστικά σκαρφαλώνοντας στην 6η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα της Κανονικής Περιόδου. Η συγκομιδή της για να το πετύχει ήταν 12 νίκες και 14 ήττες. Στη διαδικασία των Play-Offs κλήθηκε να αντιμετωπίσει τον 3ο στην κατάταξη Άρη, αναζητώντας δύο νίκες για να περάσει στην κορυφαία τετράδα. Εντούτοις η ομάδα της Θεσσαλονίκης ήταν εκείνη που τελικά απέσπασε δύο διαδοχικές νίκες (78-60 στο Αλεξάνδρειο, 103-108 [81-81 (καν.αγ), 95-95 (α'παρ.)] στην Κηφισιά), αφήνοντας την Α.Ε.Ν.Κ. οριστικά στην 6η θέση.
Κορυφαίος σκόρερ με τα χρώματα της Κηφισιάς ήταν τη χρονιά αυτή ο Αμερικανός Ντάστιν Χογκ (350 πόντοι σε 28 αγώνες, 12,50 κατά μ.ό.), με τον Έλληνα Λεωνίδα Κασελάκη να ακολουθεί (340 πόντοι σε 28 αγώνες, 12,14 κατά μ.ό.). Οι ίδιοι παίκτες ήταν επίσης πρωτοπόροι και στη συγκομιδή ριμπάουντ (8,07 κατά μ.ό. ο Χογκ, 5,29 κατά μ.ό. ο Κασελάκης). Τις περισσότερες ασίστ συγκέντρωσε ο Νίκος Γκίκας (110 σε 28 αγώνες, 3,93 κατά μ.ό.). Τέλος, ο Χογκ αναδείχθηκε επιπλέον κορυφαίος ριμπάουντερ στο σύνολο των αθλητών του Πρωταθλήματος, ενώ ήταν και δεύτερος στον αντίστοιχο στατιστικό πίνακα των κερδισμένων φάουλ. Τη χρονιά αυτή ο σύλλογος της Νέας Κηφισιάς έλαβε μέρος σε τέσσερις αγώνες που διεξήχθησαν στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος. Στην πρεμιέρα της Β' Φάσης επικράτησε εκτός έδρας της Α.Ε. Ψυχικού με σκορ 64-76. Νικηφόρα πέρασε και από τις δύο επόμενες αγωνιστικές νικώντας διαδοχικά τον Κόροιβο Αμαλιάδας (72-61 εντός έδρας) και τον Προμηθέα Πατρών (66-70 εκτός έδρας). Στους Προημιτελικούς αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης εφόσον ηττήθηκε από το Φάρο Κερατσινίου (ομάδα της Α2 Εθνικής που έφτασε μέχρι τον Τελικό) με σκορ 61-59.
Πτώση στις ερασιτεχνικές κατηγορίες (2016 - σήμερα)
Παρόλο που η Α.Ε.Ν.Κ. δεν αντιμετώπιζε αγωνιστικά προβλήματα, το οικονομικό κόστος διατήρησής της στο κορυφαίο επίπεδο κρίθηκε απαγορευτικό από τους διοικούντες της. Σαν αποτέλεσμα ανακοινώθηκε τον Ιούλιο του 2016 ο εθελοντικός υποβιβασμός του συλλόγου στην ερασιτεχνική Β' Εθνική Κατηγορία. Αυτονόητα η Κ.Α.Ε. διαλύθηκε και η ομάδα επέστρεψε στο παλαιό της όνομα και τη φυσική της έδρα, το Κλειστό «Δημήτριος Βικέλας». Το ίδιο καλοκαίρι ο Παπαθεοδώρου μετά από εννέα χρόνια στην ομάδα (από την Α' Ε.Σ.Κ.Α. στην Α1 Εθνική) παραχώρησε τη θέση του πρώτου προπονητή στο Δημήτρη Λιόγα.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2016-17, η Α.Ε. Νέας Κηφισιάς έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ειδικότερα εντάχθηκε στον Όμιλο Νότου τον οποίο συγκρότησαν 16 ομάδες. Στο ανταγωνιστικό αυτό πλαίσιο, ο σύλλογος συγκέντρωσε 14 νίκες και 16 ήττες, χωρίς να παρατηρηθεί ισοβαθμία. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη βρέθηκε στην 12η θέση, αποφεύγοντας τον υποβιβασμό. Παραγωγικότερος σκόρερ της ομάδας τη χρονιά αυτή αναδείχθηκε ο Φίλιππος Μοσχοβίτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α.Ε.Ν. Κηφισιάς Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1996
Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2009-2010
Βαθμολογία
1 Τελικά οι δύο ομάδες δεν υποβιβάσθηκαν, καθώς την επόμενη περίοδο η Α' και η Β' Εθνική συγχωνεύτηκαν σε μία κατηγορία με τη συμμετοχή 16 ομάδων, λόγω της αποχώρησης πολλών σωματείων.
Play off
Στα Play off όλες οι προημιτελικές σειρές κρίθηκαν στις 2 νίκες. Μετά τον αγώνα Γυπαετοί-Ηλιούπολη, και οι δύο ομάδες κατέθεσαν ένσταση για αντικανονική συμμετοχή των ξένων παικτών. Λόγω της μεγάλης καθυστέρησης στην εκδίκαση των ενστάσεων, παρήλθε η ημερομηνία μέχρι την οποία έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα (15 Ιουνίου, με παράταση ως τις 28 Ιουνίου), με αποτέλεσμα ο τρόπος διεξαγωγής να αλλάξει, και οι υπόλοιπες φάσεις κρίθηκαν σε διπλούς αγώνες ώστε να ολοκληρωθούν γρηγορότερα. Επίσης, η σειρά Γυπαετοί-Ηλιούπολη δεν ολοκληρώθηκε, και την πρόκριση στα ημιτελικά πήραν οι Γυπαετοί μετά από κλήρωση.
Ημιτελικοί
Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις έδρες των Γυπαετών και της Ολυμπιάδας.
Μεγάλος Τελικός
Ο πρώτος αγώνας έγινε στην έδρα του Δούκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α' Εθνική 2010 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010 Κατηγορία:Α' Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας
Λευκορωσία
Η Λευκορωσία (λευκορωσικά: Белару́сь, ρωσικά: Белару́сь, πρώην Белору́ссия), επίσημα Δημοκρατία της Λευκορωσίας (Рэспу́бліка Белару́сь, Ρεσπούμπλικα Μπιελαρούς), είναι χώρα της Ανατολικής Ευρώπης με πρωτεύουσα το Μινσκ. Συνορεύει με την Πολωνία στα δυτικά, τη Λιθουανία στα βορειοδυτικά, τη Λετονία στο βορρά, τη Ρωσία στα ανατολικά και την Ουκρανία στα νότια. Είναι ένα περίκλειστο κράτος της Ευρώπης, το μεγαλύτερο περίκλειστο κράτος της ηπείρου. Είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης που διατηρεί τη θανατική ποινή επίσημα στη νομοθεσία της.
Ετυμολογία
Το όνομα της Λευκορωσίας είναι στενά συνδεδεμένο με τον όρο Μπελάγια Ρως, που σημαίνει Λευκοί Ρως. Μια εθνο-θρησκευτική θεωρία προτείνει ότι το όνομα που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα παλιά εδάφη της Ρουθηνίας στο μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, η οποία κατοικούνταν κυρίως από πρώιμους εκχριστιανισμένους Σλάβους, σε αντίθεση με τη Μαύρη Ρουθηνία, που κατοικούνταν κυρίως από ειδωλολάτρες από τις Βαλτικές χώρες.
Ιστορία
Από το 5000 έως το 2000 π.Χ., κυριαρχούσαν οι πολιτισμοί Μπαντκεραμίκ. Επιπλέον, έχουν βρεθεί υπολείμματα του πολιτισμού Δνείπερου-Ντονέτς στη Λευκορωσία και σε μέρη της Ουκρανίας. Οι Κιμμέριοι και άλλοι κτηνοτρόφοι περιφέρονταν στην περιοχή την περίοδο 1000 π.Χ. έως 500 μ.Χ., και οι Σλάβοι είχαν ήδη κατοικία που οριοθετούταν από τους Σκύθες, που περιφέρονταν στη γύρω περιοχή. Εισβολείς από την Ασία, μεταξύ των οποίων ήταν οι Ούννοι και οι Άβαροι, την περίοδο 400-600, αλλά δεν κατάφεραν να αποσπάσουν τη Σλαβική παρουσία.
Οι Σλαβικοί πληθυσμοί της Λευκορωσίας εγκαταστάθηκαν στην περιοχή ανάμεσα στον 6ο και τον 8ο αιώνα μ.Χ.. Οι πρώτοι αυτοί πληθυσμοί ήρθαν σε επαφή με τους Βαράγγους και οργανώθηκαν από τους Ρως στο πριγκιπάτο του Πόλατσκ, που διήρκεσε από τον 11ο μέχρι τον 14ο αιώνα.
Τον 13ο αιώνα το κράτος των Ρως δέχτηκε εισβολή των Μογγόλων. Τα εδάφη της σημερινής Λευκορωσίας αποτέλεσαν τον πυρήνα του νεοϊδρυθέντος Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας. Η πόλη Ναβάχραντακ, στη δυτική Λευκορωσία, ήταν η πρωτεύουσα αυτού του κράτους. Η επικράτεια του Μεγάλου Δουκάτου επεκτάθηκε μέχρι το 15ο αιώνα σε μεγάλο μέρος της Ανατολικής Ευρώπης, από τη Βαλτική στη Μαύρη Θάλασσα. Το 1569 το κράτος αυτό ενώθηκε με την Πολωνία και αποτέλεσαν μαζί την Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία, μέχρι το 1791 που καταργήθηκαν οι διοικητικές υποδιαιρέσεις και η ένωση ονομάστηκε πλέον Βασίλειο της Πολωνίας. Ωστόσο, το βασίλειο της Πολωνίας δεν κράτησε πολύ, αφού το 1795 τα εδάφη του μοιράστηκαν ανάμεσα στη Ρωσία, την Αυστρουγγαρία και την Πρωσία.
1743
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1743 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Λευκορωσία
Ιστορία
Μετά τη Ρωσική Επανάσταση το 1917 και το τέλος της Γερμανικής κατοχής κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Λευκορωσία κήρυξε την ανεξαρτησία της στις 25 Μαρτίου του 1918. Η Εθνική Δημοκρατία της Λευκορωσίας που ιδρύθηκε είχε μικρή διάρκεια, λόγω της κατάκτησης της από την Σοβιετική Ένωση και έγινε επίσημα μέλος της το 1922 ως Λευκορωσική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, σύντομα Λευκορωσική ΣΣΔ. Η ημερομηνία αυτή δεν θεωρείται σήμερα η επίσημη ημερομηνία ανεξαρτησίας της χώρας αν και από πολλούς γιορτάζεται ως τέτοια. Το 1919 ιδρύθηκε το Κομμουνιστικό Κόμμα Λευκορωσίας, παράλληλα με την ίδρυση της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας, που το 1922 αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Σοβιετικής Ένωσης. Τότε η Ρωσική ΣΣΔ καταλάμβανε, εκτός από τη Ρωσία, και άλλες περιοχές, που έγιναν αργότερα Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες. Το 1939 αρκετά από τα σημερινά σύνορα της απέκτησαν τη σημερινή τους έκδοση, πράγμα που οριστικοποιήθηκε το 1945, με το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η χώρα βρέθηκε υπό Γερμανική κατοχή το διάστημα 1941 – 1944. Έχασε περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού της και παραπάνω από τις μισές τις οικονομικές της πηγές. Ωστόσο, ανοικοδομήθηκε στα μεταπολεμικά χρόνια και μαζί με τη Ρωσική ΣΣΔ και την Ουκρανική ΣΣΔ ήταν οι τρεις Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες που ήταν ιδρυτικά μέλη, αλλά μετά τη διάλυση τους πήραν τη θέση τους η σημερινή Ρωσία, Ουκρανία και Λευκορωσία.
1743
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λευκορωσία
Ιστορία
Το 1986 συνέβη στη γειτονική Ουκρανία το Ατύχημα του Τσερνόμπιλ, οι οικολογικές συνέπειες του οποίου ακόμα βασανίζουν τη Λευκορωσία, καθώς το ένα πέμπτο της έκτασής της δέχτηκε ραδιενεργά κατάλοιπα από την έκρηξη στο Τσερνόμπιλ. Με βάση τον σημερινό δείκτη πληθωρισμού η ζημιά ανέρχεται σε περίπου 720 δισ. δολάρια.
Η Λευκορωσία κήρυξε ανεξαρτησία από τη Σοβιετική Ένωση στις 3 Ιουλίου του 1990. Στις 8 Δεκεμβρίου του 1991 οι ηγέτες της Ρωσίας, της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας συναντήθηκαν στη Λευκορωσία και υπέγραψαν επίσημη δήλωση με την οποία η ΕΣΣΔ διαλύθηκε και αντικαταστάθηκε από την Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών. Το κοινοβούλιο ψήφισε την ανεξαρτησία της στις 27 Ιουλίου 1990 και έγινε επίσημα στις 25 Αυγούστου του επόμενου έτους. Επίσης, ο πληθυσμός της χώρας που ξεπερνούσε τα 10 εκατομμύρια στο τέλος της ΕΣΣΔ, η φτώχεια ανέβηκε μετά την ανεξαρτησία, όπως έγινε για παράδειγμα στη Ρωσία και την Ουκρανία, προκαλώντας μείωση του πληθυσμού και στα σήμερα (2016) είναι περίπου 9,5 εκατομμύρια από 10,2 που ήταν το 1991.
Ανεξαρτησία
Τον Μάρτιο του 1990 πραγματοποιήθηκαν εκλογές για έδρες στο Ανώτατο Σοβιέτ της Λευκορωσικής ΣΣΔ. Αν και το Λαϊκό Μέτωπο της Λευκορωσίας υπέρ της ανεξαρτησίας κατέλαβε μόνο το 10% των εδρών, ο πληθυσμός ήταν ικανοποιημένος από την επιλογή των αντιπροσώπων. Η Λευκορωσία ανακηρύχθηκε κυρίαρχη στις 27 Ιουλίου 1990 με την έκδοση της Ανακήρυξης Κρατικής Κυριαρχίας της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας.
Με την υποστήριξη του Κομμουνιστικού Κόμματος, το όνομα της χώρας άλλαξε σε Δημοκρατία της Λευκορωσίας στις 25 Αυγούστου 1991. Ο πρόεδρος του Ανώτατου Σοβιέτ της Λευκορωσίας, Στανισλάβ Σούσκεβιτς, συναντήθηκε με τον Μπορίς Γιέλτσιν της Ρωσίας και τον Λεονίντ Κραβτσούκ της Ουκρανίας στις 8 Δεκεμβρίου 1991 στο Δάσος Μπιαλοβιέζα για να ανακηρύξουν επίσημα τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και τη δημιουργία της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών.
Ένα εθνικό σύνταγμα εγκρίθηκε τον Μάρτιο του 1994, κατά το οποίο οι λειτουργίες του πρωθυπουργού μεταφέρθηκαν στον Πρόεδρο της Λευκορωσίας.
Μετά την ανεξαρτησία
Εκλογές δύο γύρων για την προεδρία έλαβαν χώρα στις 24 Ιουνίου 1994 και στις 10 Ιουλίου 1994 έφερε τον πρώην άγνωστο Αλέξανδρο Λουκασένκο σε προεξέχουσα θέση στο έθνος. Συγκέντρωσε το 45% των ψήφων στον πρώτο γύρο και το 80% στο 2ο γύρο, κερδίζοντας τον Βιατσεσλάβ Κέμπιτς που έλαβε το 14% των ψήφων. Ο Λουκασένκο επανεκλέχθηκε το 2001, το 2006, το 2010, το 2015 και πάλι το 2020.￼￼ Δυτικές κυβερνήσεις, η Διεθνής Αμνηστία, και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχουν επικρίνει τον αυταρχικό τρόπο κυβέρνησης του Λουκασένκο.
Από το 2014, μετά από χρόνια αγκαλιάσματος της ρωσικής επιρροής στη χώρα, ο Λουκασένκο πίεσε για την αναβίωση της λευκορωσικής ταυτότητας μετά τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας και τη στρατιωτική παρέμβαση στην ανατολική Ουκρανία. Για πρώτη φορά, έδωσε μια ομιλία στα λευκορωσικά (και όχι στα ρωσικά, την οποία χρησιμοποιούν οι περισσότεροι κάτοικοι της χώρας), όπου είπε: «Δεν είμαστε Ρώσοι - είμαστε Λευκορώσοι» και στη συνέχεια ενθάρρυνε τη χρήση των Λευκορωσικών. Οι εμπορικές διαφορές, η συνοριακή διαμάχη και η πολύ χαλαρή επίσημη στάση απέναντι στις φωνές των αντιφρονούντων αποτελούν μέρος της αποδυνάμωσης της μακροχρόνιας ζεστής σχέσης με τη Ρωσία.
Αριθμήσιμο
Ένα σύνολο Α που είναι ισοδύναμο με το σύνολο των φυσικών αριθμών Ν ονομάζεται αριθμήσιμο. Ένα σύνολο Α που είναι είτε πεπερασμένο είτε αριθμήσιμο ονομάζεται το πολύ αριθμήσιμο. Ένα σύνολο Α που δεν είναι ισοδύναμο με το σύνολο των φυσικών αριθμών Ν ονομάζεται υπεραριθμήσιμο. Κάθε υποσύνολο ενός αριθμήσιμου συνόλου είναι το πολύ αριθμήσιμο.