cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νταρθ Βέιντερ
Πρίκουελ τριλογία
Μετά από την απελευθέρωση του Άνακιν, ο Κουάι-Γκον Τζιν φέρνει το αγόρι στον πλανήτη Κόρασαντ και ζητά να του επιτρέψει το Συμβούλιο των Τζεντάι να εκπαιδεύσει τον Άνακιν. Αυτό το αίτημα απορρίπτεται, δεδομένου ότι το Συμβούλιο σκέφτεται ότι το μέλλον του Άνακιν καλύπτεται από το φόβο και το θυμό, λόγω των ημερών του ως σκλάβος και του χωρισμού του από τη μητέρα του. Τελικά, ο Άνακιν βοηθά να κερδηθεί η τελική μάχη ενάντια στην Εμπορική Ομοσπονδία στη μάχη του πλανήτη Ναμπού. Πεθαίνοντας ο Κουάι-Γκον Τζιν, τραυματισμένος μετά από μια μονομαχία με τον Νταρθ Μολ, ωθεί τον Όμπι-Ουάν να εκπαιδεύσει τον Άνακιν και το Συμβούλιο εγκρίνει διστακτικά. Ο Πάλπατιν, προσφάτως εκλεγμένος ανώτατος καγκελάριος της Δημοκρατίας, γίνεται φίλος με το αγόρι και υπόσχεται "να προσέχει τη σταδιοδρομία του με μεγάλο ενδιαφέρον".
Δέκα έτη μετά που κέρδισε την ελευθερία του, στο Επεισόδιο II – Η Επίθεση των Κλώνων (2002), ο 19χρονος Άνακιν, (υποδυόμενος από τον Χέιντεν Κρίστενσεν), είναι τώρα μαθητευόμενος του Όμπι-Ουάν.
Επειδή οι φυσικές του ικανότητές τον τοποθετούν πολύ επάνω από τους δασκάλους του, έχει γίνει αλαζονικός και μοναχικός κατά τη διάρκεια των ετών της εκπαίδευσής του ως Τζεντάι. Η σχέση του με το δάσκαλό του είναι περίπλοκη αν και λέει ότι ο Όμπι-Ουάν είναι σαν πατέρας του, θεωρεί ότι ο δάσκαλός του τον κρατά πίσω και εναντιώνεται στην αρχή του Κενόμπι. Απογοητευμένος, ο Άνακιν ακούει τις συμβουλές του Πάλπατιν, ο οποίος τροφοδοτεί το εύθραυστο εγώ του νέου με τις διαβεβαιώσεις ότι μια ημέρα θα είναι ο μέγιστος Τζεντάι στο γαλαξία.
Ο Άνακιν ορίζεται να προστατεύει την Πάντμε, η οποία είναι τώρα γερουσιαστής του πλανήτη της, Ναμπού. Η έλξη που ένιωθε γι' αυτήν από την παιδική του ηλικία έχει γίνει τώρα έρωτας και οι δύο τελικά ερωτεύονται, παρά τις πολλές επιφυλάξεις τους (οι Τζεντάι απαγορεύεται να διαμορφώσουν συναισθηματικούς δεσμούς). Σε συνομιλίες, αποκαλύπτει την αγάπη του για την Πάντμε, όπως και τη δυσπιστία του για την πολιτική διαδικασία και την ανάγκη που πιστεύει ότι υπάρχει για να βρεθεί ένας ισχυρός ηγέτης.
Φρουρώντας την Πάντμε, η διαίσθησή του ειδοποιεί των Άνακιν ότι η μητέρα του είναι σε κίνδυνο. Κατά την επιστροφή στον Τατουίν, βρίσκει τη μητέρα του σε ένα στρατόπεδο των Άμμο-ανθρώπων, αλλά φθάνει πάρα πολύ αργά και εκείνη πεθαίνει στα χέρια του. Κυριευμένος από τυφλή οργή, σφάζει ολόκληρη το χωριό, ακόμη και τις γυναίκες και τα παιδιά. Ο Γιόντα και ο αποθανών Κουάι-Γκον Τζιν αισθάνονται τη στροφή προς τη σκοτεινή πλευρά του Άνακιν και φοβούνται ότι αυτό είναι η αρχή του τέλους για το μαθητευόμενο νέο του Όμπι-Ουάν. Η Πάντμε ενοχλείται σαφώς από αυτό που έκανε, αλλά, όντας ερωτευμένη μαζί του, δεν απωθείται αληθινά και δοκιμάζει αντ' αυτού να τον κατευνάσει με κατανόηση.
Ο Άνακιν και η Πάντμε μαθαίνουν ότι ο Όμπι-Ουάν είναι όμηρος από τις δυνάμεις των ρομπότ της Συνομοσπονδίας των Ανεξάρτητων Συστημάτων, μιας ομάδας ηλιακών συστημάτων που θέλουν να αποσπαστούν από τη Γαλαξιακή Δημοκρατία. Σπεύδουν για τη διάσωσή του - όπου συλλαμβάνονται κι αυτοί επίσης. Αντιμέτωποι με την επικείμενη μεταβίβασή τους σε μία αρένα, εκδηλώνουν φανερά την αγάπη τους ο ένας στον άλλο. Διαφεύγοντας από τη μάχη, με τη βοήθεια μιας ομάδας Τζεντάι και του στρατού των κλώνων, ο Άνακιν συγκρούεται με τον ηγέτη των αυτονομιστών Κόμη Ντούκου σε μια μάχη με φωτόσπαθα, αλλά νικιέται εύκολα από τον γηραιότερο, πιο πεπειραμένο πολεμιστή, ο οποίος του κόβει το δεξί χέρι. Πίσω στον Κόρασαντ, ο βραχίονας του αντικαθίσταται με έναν μηχανικό προσθετικό και παντρεύεται με την Πάντμε σε μια μυστική τελετή, με μόνο τους C-3PO και R2-D2 εκεί ως μάρτυρες.
Μετά από τρία έτη συμμετοχής στον πόλεμο των κλώνων, στην ταινία Η Εκδίκηση των Σιθ (2005), ο Άνακιν και ο Όμπι-Ουάν επιστρέφουν από τις πολιορκίες του Εξωτερικού Δακτυλίου του Γαλαξία για να διασώσουν τον απαχθέντα καγκελάριο Πάλπατιν κατά τη διάρκεια της μάχης του Κόρασαντ. Αναγκάζονται να επιβιβαστούν στο Αόρατο Χέρι, την αστρο-ναυαρχίδα του στόλου των αυτονομιστών και του στρατηγού Γκρίβους. Εντοπίζοντας τον αιχμάλωτο Καγκελάριο στη γέφυρα του πλοίου, μονομαχούν με τον Σιθ Κόμη Ντούκου. Καθώς ο Κενόμπι τίθεται εκτός μάχης, ο Σκαϊγουώκερ αναγκάζεται να αντιμετωπίσει το σκοτεινό Κόμη μόνος του. Μετά από μια σύντομη μονομαχία, αφοπλίζει το Ντούκου και εύκολα του κόβει και δύο του χέρια. Ο Πάλπατιν διατάζει έπειτα τον Άνακιν να αποκεφαλίσει τον έκπληκτο Κόμη Ντούκου. Ο Άνακιν παραδίνεται στο θυμό του και υπακούει, αλλά αμέσως μετανοεί, καθώς η δολοφονία ενός ανυπεράσπιστου φυλακισμένου δεν είναι ο τρόπος που ενεργούν οι Τζεντάι. Ο Πάλπατιν, εντούτοις, καθησυχάζει τον Άνακιν ότι ο Ντούκου "ήταν πάρα πολύ επικίνδυνος για να μείνει ζωντανός". Μετά τη διάσωση του Καγκελάριου, ο Άνακιν διαπιστώνει ότι η αστρο-ναυαρχίδα είναι σε κρίσιμη κατάσταση και με κάποια βοήθεια από τον Όμπι-Ουάν, μόλις που κατορθώνει να την προσγειώσει ακίνδυνα σε ένα διάδρομο προσγείωσης.
Ο Πάλπατιν, ο οποίος έχει ήδη συγκεντρώσει σχεδόν δικτατορική δύναμη στη Σύγκλητο, κάνει τον Άνακιν τον αντιπρόσωπό του στο Συμβούλιο των Τζεντάι. Το Συμβούλιο, που υποπτεύεται τον Καγκελάριο, δέχεται ο Άνακιν να γίνει μέλος, αλλά του αρνείται το βαθμό του δασκάλου Τζεντάι και του ζητά να κατασκοπεύσει τον Πάλπατιν. Θυμωμένος από τις επιπλήξεις και τις οδηγίες για να προδώσει τον Καγκελάριο, ο Άνακιν χάνει όλη την πίστη στο Συμβούλιο. Τελικά, ο Καγκελάριος του προσφέρει την δυνατότητα να μάθει τη σκοτεινή πλευρά της Δύναμης, η οποία εικάζει ότι μπορεί να αποτρέπει το θάνατο. Ο Άνακιν συνειδητοποιεί ότι ο Πάλπατιν είναι ο άρχοντας των Σιθ Νταρθ Σίντιους τον οποίο το Συμβούλιο κυνηγούσε από την αρχή του πολέμου και αποκαλύπτει το μυστικό στον δάσκαλο Τζεντάι Μέις Γουίντου. Καθώς ο Γουίντου πηγαίνει να αντιμετωπίσει τον Πάλπατιν, ο Άνακιν βασανίζεται από μια αναπόφευκτη σκέψη: χωρίς τον Πάλπατιν, θα χάσει κάθε πιθανότητα να σώσει τη σύζυγό του. thumb|right|250px|Ο [[Άνακιν Σκαϊγουώκερ ως Πάνταουαν.]] Ο Άνακιν φθάνει και βρίσκει τον Γουίντου να κρατά το φωτόσπαθό του πάνω από έναν αφοπλισμένο και φαινομενικά ανίσχυρο Πάλπατιν. Ο Γουίντου δηλώνει στο σκοτεινό άρχοντα ότι συλλαμβάνεται, αλλά ο Πάλπατιν εξαπολύει προκλητικά έναν κεραυνό δύναμης στον αντίπαλο του. Ο δάσκαλος Τζεντάι εκτρέπει τον κεραυνό με το φωτόσπαθό του προς τον Πάλπατιν και τον παραμορφώνει. Η επίθεση συνεχίζει αδιάπτωτη έως ότου κουράζει ξαφνικά τον Πάλπατιν, δίνοντας στον Γουίντου μια πιθανότητα να δώσει ένα θανάσιμο χτύπημα. Ο Πάλπατιν φαινομενικά τρέμει από φόβο και ικετεύει τον Άνακιν να τον σώσει. Ο Άνακιν παρακαλεί τον Γουίντου να χαρίσει τη ζωή στον Πάλπατιν αλλά ο δάσκαλος Τζεντάι αρνείται και επιμένει ότι ο Πάλπατιν είναι πάρα πολύ επικίνδυνος για να παραμείνει ζωντανός. Ο Γουίντου σηκώνει έπειτα το φωτόσπαθό του για να χτυπήσει τον Άρχοντα των Σιθ, αλλά ο Άνακιν επεμβαίνει, κόβοντας το δεξί χέρι του δάσκαλου Τζεντάι. Καθώς ο Γουίντου κραυγάζει από πόνο, ο Πάλπατιν επανέρχεται και εκσφενδονίζει άλλο έναν κεραυνό προς το δάσκαλο Τζεντάι, ρίχνοντας τον έξω από το παράθυρο και σκοτώνοντας τον. Ο Άνακιν τότε, χωρίς να έχει άλλη εναλλακτική και απεγνωσμένος να σώσει την γυναίκα του, παραδίνεται στη σκοτεινή πλευρά και μετονομάζεται σε Νταρθ Βέιντερ.
thumb|left|175px|Ο Άνακιν Σκαϊγουώκερ ως ιππότης Τζενταί. Η πρώτη αποστολή του Βέιντερ ως Άρχοντα Σιθ είναι να επιτεθεί στο ναό των Τζεντάι και να σκοτώσει όσους βρίσκονται μέσα. Το κάνει αυτό αδίστακτα, θανατώνοντας σεβάσμιους Τζεντάι ακόμα και τα παιδιά χωρίς έλεος. Ο Άνακιν στέλνεται έπειτα στον πλανήτη Μούσταφαρ για να δολοφονήσει τους ηγέτες των αυτονομιστών. Μετά από την ολοκλήρωση αυτής της αποστολής, συναντιέται με την Πάντμε, η οποία τον παρακαλεί να ξεφύγει από τον έλεγχο του Πάλπατιν μαζί της. Αυτός αρνείται, λέγοντας ότι οι δύο τους μπορούν να ανατρέψουν τον Πάλπατιν και να κυβερνήσουν το γαλαξία μαζί. Ο Όμπι-Ουάν, ο οποίος είχε κρυφτεί στο σκάφος της Πάντμε, ξαφνικά εμφανίζεται και αντιμετωπίζει το Βέιντερ. Υποπτευόμενος προδοσία και αναλωμένος από τις γεμάτες μίσος ενέργειες της σκοτεινής πλευράς, ο Βέιντερ χρησιμοποιεί τη δύναμη για να πνίξει την Πάντμε, αφήνοντας την αναίσθητη στην πλατφόρμα προσγείωσης. Οι πρώην φίλοι μπλέκονται σε μια άγρια μονομαχία με φωτόσπαθα σε όλες τις εγκαταστάσεις των μεταλλείων. Τελικά, Ο Όμπι-Ουάν πηδά πάνω σε στερεό έδαφος, κερδίζοντας το πλεονέκτημα και λέγοντας στον Βέιντερ να παραδοθεί. Ο Βέιντερ τον αγνοεί και προσπαθεί να επιτεθεί στον πρώην δάσκαλό του με ένα άλμα Δύναμης. Ο Όμπι-Ουάν κόβει τα άκρα του Βέιντερ στον αέρα, αφήνοντάς τον να πεθάνει στην καυτή άμμο. Καθώς ο Βέιντερ προσπαθεί να συρθεί μακριά από την όχθη του ποταμού λάβας, υποφέρει σχεδόν θανατηφόρα εγκαύματα και μόνιμη ζημία στους πνεύμονες και το λαιμό από την εισπνοή του υπερθερμασμένου αέρα. Ως εκ θαύματος, ο Βέιντερ κατορθώνει να συρθεί μακριά από τον ποταμό λάβας και αργοπεθαίνει μέχρι ο Πάλπατιν, ο οποίος αισθάνθηκε την επικείμενη ήττα του Βέιντερ, φτάνει εκεί και τον σώζει. Ο Πάλπατιν ανασυγκροτεί έπειτα το σώμα του μαθητευομένου του με εκτενή προσθετική, μια τεχνητή αναπνευστική συσκευή, ένα διαμορφωτή φωνής που χαμηλώνει τη φωνή του σε μια τρομακτική βοή, και μια απεχθή μάσκα αναπνοής.
Μόλις ο Βέιντερ επανέκτησε τις αισθήσεις του, ο Πάλπατιν του λέει ότι η Πάντμε είναι νεκρή, σκοτωμένη από το στραγγαλισμό δύναμης του Βέιντερ (στην πραγματικότητα είχε πεθάνει μετά από τη γέννα δυο υγιών διδύμων, του Λουκ και της Λέια). Συντετριμμένος από θλίψη, τραντάζει το δωμάτιο με τη δύναμη, καταστρέφοντας τα ιατρικά ρομπότ που του έσωσαν τη ζωή. Όπως σκόπευε ο Πάλπατιν, αυτή η αποκάλυψη σπάζει τα όποια υπολείμματα της ψυχής του μαθητευομένου του, αφήνοντας του μόνο την υπηρεσία του προς τον κύριό του και την Αυτοκρατορία.
Ρίψεις διαφόρων τύπων στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Στις πρώτες Ολυμπιάδες από το 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ ως το 1920 στην Αμβέρσα, στο ολυμπιακό πρόγραμμα του στίβου συμπεριλαμβάνονταν αγώνες ρίψεων διαφόρων τύπων, που στη συνέχεια αφαιρέθηκαν από το ολυμπιακό πρόγραμμα.
Νταρθ Βέιντερ
Υστεροφημία
Ο Νταρθ Βέιντερ δεν εμφανίζεται απευθείας στην ταινία Η Δύναμη Ξυπνάει (2015). Όμως, οι πράξεις του είναι ένας από τους παράγοντες που εξελίσσουν την πλοκή. Ο εγγονός του Βέιντερ, Μπεν Σόλο, θεωρεί τον Βέιντερ ως μάρτυρα και αλλάζει το όνομα του σε Κάιλο Ρεν. Είναι πολεμιστής της Σκοτεινής Πλευράς της Δύναμης, στο πλευρό του Πρώτου Τάγματος, του διάδοχου κράτους της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας. Στην ταινία, ο Ρεν μιλά στην καμένη μάσκα του Βέιντερ, την οποία πήρε από την νεκρική πυρά του, πριν από τα γεγονότα της ταινίας.
Ρίψεις διαφόρων τύπων στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Παλιά αγωνίσματα ρίψεων
Επίσης, στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα διεξήχθησαν τα αγωνίσματα ρίψεων:
Νταρθ Βέιντερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Star Wars (χαρακτήρες) Κατηγορία:Υπερκακοί Κατηγορία:Φανταστικοί επαγγελματίες δολοφόνοι
Ρίψεις διαφόρων τύπων στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Ρίψη βάρους 56 λιβρών (25,4 κιλών)
Σημείωση: Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.
Λιθοβολία
Σημείωση: Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε καμιά κανονική Ολυμπιάδα.
Ελληνική δισκοβολία
Σημείωση: Στην ελληνική δισκοβολία οι αθλητές έριχναν το δίσκο από μια εξέδρα τοποθετημένη ψηλότερα από το έδαφος αλλά δεν υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες για τους κανονισμούς του αγωνίσματος και τις διαφορές του από την κανονική δισκοβολία.
Ο νικητής του 1908 Μάρτιν Σέρινταν νίκησε και στην κανονική δισκοβολία, ο δεύτερος Μάρκις Χορ ήταν τρίτος και ο τρίτος Βέρνερ Γιάρβινεν ήταν τέταρτος. Το αγώνισμα θεωρήθηκε χωρίς νόημα και δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.
Ελεύθερος ακοντισμός
Σημείωση: Στον ελεύθερο ακοντισμό ο αθλητής μπορούσε να ρίξει το ακόντιο κρατώντας το από όποιο σημείο του οργάνου ήθελε.
Ο νικητής Έρικ Λέμινγκ και ο τρίτος Άρνε Χάλζε ήταν οι δύο πρώτοι νικητές του κανονικού ακοντισμού, ενώ ο Δώριζας δεν έλαβε μέρος. Το αγώνισμα θεωρήθηκε χωρίς νόημα και δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.
Σφαιροβολία με δύο χέρια
Σημείωση: Σύμφωνα με τον κανονισμό οι αθλητές έριχναν τρεις βολές με το δεξί και τρεις με το αριστερό χέρι και υπολογιζόταν η καλύτερη βολή από κάθε χέρι. Οι δυο αυτές βολές αθροίζονταν και προέκυπτε το αποτέλεσμα. Οι τρεις πρώτοι αγωνίζονταν σε ένα ακόμα γύρο τριών βολών ανά χέρι.
Οι τέσσερις πρώτοι του αγωνίσματος ήταν οι ίδιοι με τους τέσσερις πρώτους της κανονικής σφαιροβολίας. Το αγώνισμα με δύο χέρια θεωρήθηκε χωρίς νόημα και δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.
Δισκοβολία με δύο χέρια
Σημείωση: Σύμφωνα με τον κανονισμό οι αθλητές έριχναν τρεις βολές με το δεξί και τρεις με το αριστερό χέρι και υπολογιζόταν η καλύτερη βολή από κάθε χέρι. Οι δυο αυτές βολές αθροίζονταν και προέκυπτε το αποτέλεσμα. Οι τρεις πρώτοι αγωνίζονταν σε ένα ακόμα γύρο τριών βολών ανά χέρι.
Ο νικητής τους αγωνίσματος νίκησε και στην κανονική δισκοβολία. Το αγώνισμα με δύο χέρια θεωρήθηκε χωρίς νόημα και δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.
Ακοντισμός με δύο χέρια
Σημείωση: Σύμφωνα με τον κανονισμό οι αθλητές έριχναν τρεις βολές με το δεξί και τρεις με το αριστερό χέρι και υπολογιζόταν η καλύτερη βολή από κάθε χέρι. Οι δυο αυτές βολές αθροίζονταν και προέκυπτε το αποτέλεσμα. Οι τρεις πρώτοι αγωνίζονταν σε ένα ακόμα γύρο τριών βολών ανά χέρι.
Ο νικητής τους αγωνίσματος ήταν δεύτερος στην κανονική δισκοβολία. Το αγώνισμα με δύο χέρια θεωρήθηκε χωρίς νόημα και δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.
Πηγές
Ρίψεις
Οικογένεια Σοφιανού
Η Οικογένεια Σοφιανού αποτελείται από τους Φαίδωνα Σοφιανό, Ήβη Σοφιανού, Μπριγκίτε Σοφιανού και Δήμο Σοφιανό. Είναι γνωστή για την παραγωγή πολλών τηλεοπτικών σειρών με κούκλες, όπως η Ψαροκωστούλα, αγάπη μου, η Φρουτοπία και Του Κουτιού τα Παραμύθια. Κοινή καλλιτεχνική δραστηριότητα των μελών της οικογένειας είναι το κουκλοθέατρο, με το οποίο ασχολούνται από το 1953, όταν στην Κωνσταντινούπολη δημιουργήθηκε η «Μικρή Σκηνή». Η αναγκαστική μετεγκατάσταση στη δεκαετία του 1960 έφερε την οικογένεια Σοφιανού στην Αθήνα και η "Μικρή Σκηνή" έγινε το καλλιτεχνικό κούκλοθέατρο του Ινστιτούτου Γκαίτε. Οι παραστάσεις περιλαμβάνουν έργα για μεγάλους (Φάουστ, Μικρός πρίγκιπας) και παιδιά (Φεγγαροφάναρο, Νάνος Μυταράς). Οι παραστάσεις παρουσιάστηκαν και εκτός Ελλάδος, και η "Μικρή Σκηνή" απέκτησε διεθνή αναγνώριση, κυρίως στον Ευρωπαϊκό χώρο.
Από το 1974 η οικογένεια ξεκινάει τηλεοπτική συνεργασία με την ΕΡΤ και από το 1978 με την Γερμανική τηλεόραση (ARD, Bayerischer Rundfunk, ZDF, SAT1) ειδικευόμενη σε όλα τα είδη παιδικών προγραμμάτων με ιδιαίτερη προτίμηση στις τηλεοπτικές κούκλες. Σειρές όπως η Φρουτοπία, του Κουτιού τα Παραμύθια και οι γερμανικές Marchen der Welt & Flickerl-Fleckerl διακρίνονται στα τηλεοπτικά φεστιβάλ του εξωτερικού (Prix Jeunesse, Κάννες) ενώ εκπομπές όπως το Στούντιο Φούσκοι, η Ψαροκωστούλα, Οι Μύθοι του Αισώπου, Ποπ και Πάμε με παρουσιαστή τον Άνταμ Άρνολντ, Disney club και η Φραπαιδιά με Μαρμελλάδα απέκτησαν φανατικό κοινό μικρών και μεγάλων.
Το 2008, η Οικογένεια Σοφιανού παρουσίασε την καθημερινή σατιρική σειρά "Κρα", στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Τα κείμενα υπογράφουν τα Υποκείμενα. Σκηνοθεσία από τον Φαίδωνα Σοφιανό και την Ήβη Σοφιανού.
Στο ΚΡΑ (εκ του ΚΡΑξίματος) πρωταγωνιστούν κούκλες με τη μορφή γνωστών πολιτικών, δημοσιογράφων, τραγουδιστών σε εξωπραγματικές σουρεαλιστικές καταστάσεις με βιτριολικό χιούμορ. Το ΚΡΑ ανήκει στo καλλιτεχνικό είδος "puppet cabaret". Σκληρή, δεικτική σάτιρα, αθυρόστομοι διάλογοι. Ανάμεσα στα καυστικά σκετς, παρεμβαίνουν κράζοντας και δύο κοράκια, ο μεθυσμένος Αιμίλιος και ο ρεαλιστής Βλαδίμηρος.
Η οικογένεια Σοφιανού έχει δημιουργήσει το STUDIO MABRIDA, όπου γυρίζονται τα προγράμματά της για την Ελλάδα και το εξωτερικό και πλέον ασχολείται με το ανέβασμα παραστάσεων κουκλοθεάτρου για το κοινό τα Σαββατοκύριακα και τα σχολεία μέσα στην εβδομάδα. Οι παραστάσεις συνοδεύονται με περιήγηση στο μουσείο κούκλας. Επίσης λειτουργεί εκδοτικό οίκο με την επωνυμία "Εκδόσεις Mabrida" και έχει δημοσιεύσει δύο βιβλία: Τη "Βασίλισσα της Θάλασσας" της Ήβης Σοφιανού και το βιβλίο "Από 'δω ως το σύννεφο μας" της Ηδύλης Κυριακίδη και τα δύο με την εικονογράφηση της Καλλιρόης Παναγοπούλου.
Μάχες Κρέσνας-Σιμιτλή-Τζουμαγιάς
thumb|240px|Ιππήλατο πυροβολικό του Ελληνικού Στρατού, κατά τη διάβαση των στενών της Κρέσνας. Οι Μάχες Κρέσνας - Σιμιτλή - Τζουμαγιάς (27 - 31 Ιουλίου 1913, 14-18 Ιουλίου σύμφωνα με το παλαιό ημερολόγιο) αποτέλεσαν την τελευταία φάση της ελληνικής προέλασης στο βουλγαρικό έδαφος κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου. Η προς βορρά και κατά μήκος του ποταμού Στρυμώνα πορεία των ελληνικών δυνάμεων τερματίστηκε με την ανακωχή ύστερα από τη δυσμενή θέση στην οποία είχε περιέλθει η Βουλγαρία σε όλα τα μέτωπα με τις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες (Ρουμανία, Σερβία,Οθωμανική Αυτοκρατορία).
Παρατάξεις
Ύστερα από την νικηφόρα για την ελληνική πλευρά Μάχη Δοϊράνης, οι ελληνικές δυνάμεις συνέχισαν την προέλασή τους βόρεια και αναπτύχθηκαν βόρεια των Στενών της Κρέσνας. Ο Ελληνικός Στρατός διέθετε για τις επιχειρήσεις συνολικά επτά (3η, 4η, 10η στα αριστερά, 2η, 5η, 6η στο κέντρο και 7η στα δεξιά) μεραρχίες και μία ταξιαρχία ιππικού. Οι Βούλγαροι, επωφελούμενοι όμως της αναστολής της σερβικής επίθεσης, απέσυραν σημαντικές δυνάμεις από το Τσάρεβο Σέλο και τις διέθεσαν προς ενίσχυση της 2ης Βουλγαρικής Στρατιάς κατά των Ελλήνων. Στις 11 Ιουλίου η βουλγαρική γραμμή εκτείνονταν στην αμυντική τοποθεσία: Χασάν Πασά, Βίντρεν, Σιμιτλή, Ουράνοβο, ύψωμα 1378 (ήτοι Αρισβανίτσα - βλέπε εφημ. Σκριπ της 19 ιουλίου 1913, φύλλο 3, ενώ ο Φωκίων Φωτόπουλος ("Ιστορία του Ελληνοβουλγαρικού πολέμου", 1914, σελ. 44) το ονομάζει Αρεοστίνη), που κάλυπτε την περιοχή της Άνω Τζουμαγιάς.
Προέλαση
Στις 12 Ιουλίου τα ελληνικά τμήματα εξαπέλυσαν επίθεση στον δεξιό και κεντρικό τομέα του μετώπου, όμως η σθεναρή αντίσταση των Βουλγάρων, το ανώμαλο έδαφος και οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες αρχικά δεν επέφεραν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Στις 13 η επίθεση εντάθηκε και επιτεύχθηκε η διάρρηξη των βουλγαρικών γραμμών στον τομέα Βίντρεν, οι οποίες αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν για να αποφύγουν τον κίνδυνο κύκλωσης.
Ταυτόχρονα δύο μεραρχίες ενεργούσαν κατά του τομέα Σιμιτλή και κατάφεραν να καταλάβουν τα νοτιοδυτικά υψώματα του χωριού. Τα βουλγαρικά τμήματα άρχισαν να συμπτύσσονται βόρεια εγκαταλείποντας άφθονο πολεμικό υλικό. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας τα πρώτα ελληνικά τμήματα εισήλθαν στο Σιμιτλή και εν συνεχεία προωθήθηκαν καταλαμβάνοντας τα βόρεια υψώματα του χωριού. Η 7η Μεραρχία στην δεξιά πλευρά του μετώπου προέλασε από το Πρεντέλ Χαν προς το Γράντεβο.
Στις 14 Ιουλίου οι ελληνικές δυνάμεις συνέχισαν τον επιθετικό αγώνα σε ολόκληρο το μέτωπο με αμείωτη ένταση. Δεν κατάφεραν όμως αρχικά να διασπάσουν την κύρια βουλγαρική αμυντική τοποθεσία. Τελικά τη νύχτα της 14ης προς 15η Ιουλίου οι Βούλγαροι εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και συμπτήχθηκαν προς Άνω Τζουμαγιά.
Απολογισμός
Η επιτυχής προέλαση του Ελληνικού Στρατού από τα Στενά της Κρέσνας, προς το Σιμιτλή και τελικά προς την Άνω Τζουμαγιά, ήταν από τις τελευταίες επιχειρήσεις πριν την σύναψη ανακωχής με τη Βουλγαρία στις 18 Ιουλίου 1913.
Πηγές
Κρέσνας-Σιμιτλή-Τσουμαγιάς Μάχη Κρέσνας-Σιμιτλή-Τσουμαγιάς Μάχη Κρέσνας-Σιμιτλή-Τσουμαγιάς Μάχη
Εθνόσημο του Μεξικού
200px|thumb|Το εθνόσημο του Μεξικού
Το εθνόσημο του Μεξικού είναι ένα σπουδαίο σύμβολο εδώ και αιώνες για τον πολιτισμό της χώρας αυτής. Πρώτοι οι Αζτέκοι εμπνεύστηκαν το σχέδιο του εθνοσήμου, σύμφωνα με την παράδοση. Έτσι, ίδρυσαν την Πόλη του Μεξικού σχεδόν 700 χρόνια πριν, στο σημείο που τους υπέδειξε ο θεός τους. Αυτό το σημείο, λέει ο θρύλος, ήταν κοντά σε λίμνη και εκεί βρισκόταν ένας αετός που καταβρόχθιζε ένα φίδι.
Πράγματι, στο σημερινό εθνόσημο, υπάρχει ένας χρυσαετός (águila real, βασιλικός αετός στα ισπανικά) που κρατάει στο ράμφος του ένα ερπετό (σύμβολο της νίκης του καλού επί του κακού). Ο αετός είναι κουρνιασμένος σε έναν κάκτο του γένους οπουντία. Ο κάκτος βρίσκεται πάνω σε βράχο, ο οποίος υψώνεται πάνω από μία λίμνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεξικό Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μεξικού
Ίβο Ντανέου
Βιογραφία
Ο Ντανέου γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1937 και ήταν ο πρώτος Σλοβένος μεγάλος αστέρας του μπάσκετ, και ίσως ο κορυφαίος όλων των εποχών. Η Σλοβενία ​​είναι μια μικρή χώρα, με σχεδόν δύο εκατομμύρια ανθρώπους. Έχει όμως μακρά παράδοση στο άθλημα της καλαθοσφαίρισης. Στη γενέτειρά του, το Μάριμπορ η πρώτη αγάπη του Ντανέου ήταν το τένις. Μετά από αυτό, δοκίμασε το ποδόσφαιρο μέχρι που κατά τύχη βρέθηκε να ασχολείται με το μπάσκετ. Ένας γκαρντ 1,84 μέτρων που είχε την ικανότητα να ανταποκρίνεται σε αυτό που χρειαζόταν η ομάδα του. Εάν η ομάδα χρειαζόταν πόντους, τους σκόραρε, αν οι συμπαίκτες του χρειάζονταν ασίστ, αυτός έδινε απλόχερα. Ιδιαίτερα καλός ήταν και στις αμυντικές του υποχρεώσεις. Ήταν ένας από εκείνους τους παίκτες που κάνει τους συμπαίκτες του καλύτερους, ακόμη και πάνω από τις πραγματικές τους δυνατότητες. Στην παλιά Γιουγκοσλαβία, το όνομα του ταίριαξε γρήγορα με τον Ραντιβόι Κόρατς με τον οποίο σχημάτισαν το καλύτερο δίδυμο του πρώιμου γιουγκοσλαβικού μπάσκετ και αποτέλεσαν τον κύριο μοχλό στην άνοδο του μπάσκετ της χώρας από τη μετριότητα στην κορυφή.
Το μεγάλο του ταλέντο δεν πέρασε απαρατήρητο στο τοπικό του σωματείο Μπράνικ, όπου έμεινε μέχρι τα 19 του χρόνια. Αρκετές ομάδες της πρώτης κατηγορίας τον ήθελαν, αλλά κερδισμένη ήταν η ΚΚ Ολίμπια της πρωτεύουσας Λιουμπλιάνας στην οποία εντάχθηκε το 1956 και την επόμενη χρονιά οδήγησε την ομάδα στον πρώτο της τίτλο. Με την Ολίμπια, κέρδισε έξι τίτλους πρωταθλήματος μεταξύ 1957 και 1970. Πήρε την ομάδα του αρκετές φορές στον προθάλαμο του τελικού Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Στο φάιναλ φορ του 1967 στη Μαδρίτη, τρέλανε την άμυνα της Ρεάλ Μαδρίτης, παρόλο που οι ισπανοί κέρδισαν με 88—86. Ο ισπανικός σύλλογος ενδιαφέρθηκε άμεσα, χωρίς όμως να υπάρχει αποτέλεσμα.
Με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας αγωνίστηκε 209 φορές. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1959 στη Σόφια, με τον Κόρατς στο πλευρό του, ο Ντανέου είχε μέσο όρο 8,1 πόντους. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης το 1960 είχε 9,9 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Βελιγραδίου, όπου η Γιουγκοσλαβία πήρε το πρώτο της μετάλλιο, έφτασε τους 12,2 πόντους. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1963 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, είχε μέσο όρο 11,9 πόντους με ένα αποφασιστικό καλάθι στη νίκη επί των Ηνωμένων Πολιτειών. Έφτασε τους 15,0 πόντους στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1967 στο Μοντεβιδέο. Σε εκείνη τη διοργάνωση - όπου η ομάδα του κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο - ο Ντανέου επιλέχθηκε πολυτιμότερος παίκτης (MVP) της διοργάνωσης, ενώ ψηφίστηκε καλύτερος αθλητής της Γιουγκοσλαβίας. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στο Μεξικό ο Ντανέου ήταν εξαιρετικός με μέσο όρο 13,9 πόντους, αλλά όλη η οργάνωση του παιχνιδιού ήταν στα χέρια του. Στο δραματικό ημιτελικό με αντίπαλο την πρωταθλήτρια Ευρώπης Εθνική Σοβιετικής Ένωσης, με τη Γιουγκοσλαβία να βρίσκεται πίσω με 58—57, μία σπουδαία ασίστ του Ντανέου οδήγησε σε φάουλ στον νεαρό Κρέζιμιρ Τσόσιτς, ο οποίος σημείωσε και τις δύο ελεύθερες βολές, οι οποίες ήταν οι καθορίστηκές στη νίκη των "πλάβι". Μετά την κατάκτηση ενός ακόμη ασημένιου μεταλλίου στο Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 1969, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1970 έφτασε με την τελευταία φάση στη Λιουμπλιάνα. Ο τραυματίας Ντανέου έπαιξε λίγο, αλλά στο αποφασιστικό παιχνίδι με αντίπαλο τις Ηνωμένες Πολιτείες (70—63) σημείωσε 4 σημαντικούς πόντους στη συνέχεια και οδήγησε τη Γιουγκοσλαβία στον πρώτο της παγκόσμιο τίτλο. Ήταν το αποκορύφωμα της λαμπρής καριέρας του.
Εκείνη τη χρονιά έκλεισε την καριέρα του και έγινε άμεσα προπονητής στην ομάδα του για ένα χρόνο.
Τίτλοι και διακρίσεις
Τίτλοι
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Σλοβένοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΚ Ολίμπια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1959 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1961 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1963 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1965 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1969 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1970 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA
Μπαρτ Γιανγκ
Ο Μπαρτ Γιάνγκ (Burt Young, 30 Απριλίου 1940) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Το πραγματικό του όνομα είναι Jerry De Louise.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Σπούδασε ηθοποιία στο Actors' Studio που διεύθυνε ο Λη Στράσμπεργκ. Ήταν υποψήφιος για βραβείο Όσκαρ Β' Αντρικού ρόλου για τον ρόλο του Πόλι Πενίνο στην ταινία Ρόκυ (1976). Πρωταγωνίστησε επίσης στις ταινίες Convoy (με τους Κρις Κριστόφερσον και Άλι Μακ Γκρόου) και Mickey blue Eyes (με τους Χιού Γκραντ και Τζέιμς Κάαν).
Ο Μπαρτ Γιάνγκ είναι χήρος και έχει μια κόρη (γενν. 1969).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γιάννης Δυοβουνιώτης
Ο Γιάννης Ξύκης ή Δυοβουνιώτης (1757 - 1831) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός της Στερεάς, γεννημένος στο χωριό Δύο Βουνά της Φθιώτιδας, γιος της Τριανταφυλλιάς και του Κώστα Ξύκη.
Σε ηλικία 13 ετών είδε τον πατέρα του κρεμασμένο από τους Τούρκους, γεγονός που επηρέασε καθοριστικά τη μετέπειτα πορεία του. Έφηβος ακόμη πήγε στο αρματολίκι του Αντρίκου Βερούση και έγινε πρωτοπαλίκαρο.
Πολέμησε το 1770 τους Τουρκαλβανούς κατά την επανάσταση των Ορλόφ. Έγινε γρήγορα ονομαστός για τη δράση και τις ικανότητές του, πραγματικό φόβητρο για τους Τούρκους, οι οποίοι του ανέθεσαν το αρματολίκι της Μπουστουνίτσας (Μενδενίτσας). Αργότερα ο Αλή πασάς αναγκάστηκε να του δώσει το αρματολίκι του Ζητουνίου και των Σαλώνων.
Παντρεύτηκε την κόρη της ισχυρής οικογένειας των Γιολδάσηδων, αποκτώντας έναν γιο, τον Γεώργιο.
Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και με την έναρξη της Επανάστασης ύψωσε τη σημαία στη Μενδενίτσα την 8η Απριλίου 1821, μαζί με τους Αθανάσιο Διάκο και Πανουργιά, και με τη βοήθεια του Κομνά Τράκα κυρίεψε το κάστρο της. Αγωνίστηκε ασταμάτητα, παίρνοντας μέρος σε όλες τις μάχες, μέσα και έξω από τα όρια της Ρούμελης, χωρίς ποτέ να αναμειχθεί στις πολιτικές ίντριγκες.
Σημαντικότερη στιγμή του υπήρξε το ευφυές σχέδιό του για την αναχαίτιση της στρατιάς του Μπεχρέμ πασά στη θέση Βασιλικά, στις 26 Αυγούστου 1821. Ο Δυοβουνιώτης, με τους άλλους οπλαρχηγούς της Στερεάς, περίμενε τη στρατιά στα στενά των Βασιλικών και κυριολεκτικά την αποδεκάτισε. Η νίκη στα Βασιλικά ανέτρεψε τα σχέδια των Τούρκων για ενίσχυση της πολιορκημένης Τριπολιτσάς και κατάπνιξη της Επανάστασης. Του απονεμήθηκε τιμητικά ο βαθμός του στρατηγού.
Πηγές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
Έντιτλη μαιτρέσα
Η «Έντιτλη μαιτρέσα» (Γαλλικά: Maîtresse-en-titre) ήταν η κύρια βασιλική ερωμένη του βασιλιά της Γαλλίας. Ο τίτλος τέθηκε σε χρήση κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ερρίκου Δ’ και συνεχίστηκε μέχρι τη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΕ’. Ήταν μια ημι-επίσημη θέση, η όποια όμως απολάμβανε αρκετά οφέλη, όπως δικά της διαμερίσματα στο παλάτι. Αντίθετα, ο τίτλος «Μικρή μαιτρέσα» (Γαλλικά: Petite maîtresse) αναφερόταν σε μια ερωμένη που δεν αναγνωριζόταν επίσημα.
Από τη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΔ’, ο όρος έχει εφαρμοστεί, τόσο στη μετάφραση ("επίσημη ερωμένη") όσο και στα αρχαία Γαλλικά, για να αναφέρεται στην κύρια ερωμένη οποιουδήποτε μονάρχη ή εξέχοντος άνδρα όταν η σχέση του μαζί της δεν ήταν κρυφή, π.χ. Βιμπέκε Κρούζε, Νελ Γκουύν, Ζαν Μπατίστ ντ' Αλμπέρ ντε Λουίν, Λόλα Μοντέζ, Μάγκντα Λουπέσκου.
Οι Έντιτλες μαιτρέσεςτης Γαλλίας
Ενώ ο Βασιλιάς μπορεί να είχε πολλές ερωμένες, συνήθως μόνο μία ήταν η επίσημη «Έντιτλη μαιτρέσα». Παρακάτω, ακολουθούν παραδείγματα γυναικών με αυτήν τη θέση. Για μια πλήρη λίστα με όλες τις ερωμένες ενός Γάλλου Βασιλιά, ανεξάρτητα από τη θέση τους ως επίσημες ή όχι, ανατρέξτε στη Λίστα με τις Βασιλικές ερωμένες της Γαλλίας.
Κάρολος ΣΤ’ της Γαλλίας
Κάρολος Ζ’ της Γαλλίας
Λουδοβίκος ΙΑ’ της Γαλλίας
Φραγκίσκος Α’ της Γαλλίας
Ερρίκος Β’ της Γαλλίας
Ερρίκος Γ’ της Γαλλίας
Ερρίκος Δ’ της Γαλλίας
Λουδοβίκος ΙΔ’ της Γαλλίας
Λουδοβίκος ΙΕ’ της Γαλλίας
Λουδοβίκος ΙΗ’ της Γαλλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών
Αλίπεδον
Στην αρχαιότητα Αλίπεδον λεγόταν η περιοχή μεταξύ του κύριου οικισμού της Αθήνας και του λιμένα του Πειραιά, η «πέραν των Αλών» περιοχή που σήμερα προσδιορίζεται μεταξύ του Φαλήρου και του Αγίου Ιωάννη Ρέντη.
Στο χώρο αυτό, κατά τον Ξενοφώντα, ("Ελληνικά" Β,4-30), είχαν στρατοπεδεύσει οι Σπαρτιάτες του Παυσανία και μέσα στο χώρο αυτό εξαφανίστηκαν οι περί τον Θρασύβουλο καταδιωκόμενοι Αθηναίοι.
Στους προϊστορικούς χρόνους ο Πειραιάς ήταν νησίδα κοντά στην ακτή της Αττικής όπως είναι σήμερα η Σαλαμίνα. Στο πέρασμα των αιώνων η θαλάσσια λωρίδα βαθμιαία εξαφανίστηκε από προσχώσεις από τους αρχαίους χειμάρρους, και ιδίως από τον Κηφισό, με συνέπεια να σχηματιστεί ένας αβαθής ελώδης χώρο, τον οποίο οι αρχαίοι αποκαλούσαν αλίπεδον. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως ο Κίμων για την ενίσχυση των θεμελίων των Μακρών Τειχών ειδικότερα στο χώρο του Αλιπέδου χρησιμοποίησε πάρα πολλά χαλίκια και ογκώδεις λίθους.
Πηγές
Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Αθήνας Κατηγορία:Τοπογραφία του αρχαίου Πειραιά Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Θράσσα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Θράσσα είναι γνωστά τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Θρασσ Κατηγορία:Παιδιά του Άρη
17 Οκτωβρίου
16 Οκτωβρίου | 17 Οκτωβρίου | 18 Οκτωβρίου
Η 17η Οκτωβρίου είναι η 290η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (291η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 75 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση
X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση (αγγλικά: X-Men: The Last Stand, γνωστό και ως X-Men 3) είναι αμερικανική περιπετειώδης ταινία επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 2006 βασισμένη στην ομάδα υπερηρώων X-Men των κόμικς της Marvel. Αποτελεί την τρίτη προσθήκη στη σειρά ταινιών X-Men και συνέχεια της ταινίας X-Men 2 (2003). Την ταινία σκηνοθέτησε ο Μπρετ Ράτνερ και το σενάριο έγραψαν οι Σάιμον Κίνμπεργκ και Ζακ Πεν. Οι Χιου Τζάκμαν, Χάλι Μπέρι, Ίαν ΜακΚέλεν, Φάμκε Γιάνσεν, Άννα Πάκουιν, Τζέιμς Μάρσντεν, Ρεμπέκα Ρομέιν, Σον Άσμορ, Άαρον Στάνφορντ και Πάτρικ Στιούαρτ επαναλαμβάνουν τους ρόλους του ενώ στο καστ προστίθενται οι Κέλσι Γκράμερ, Έλλιοτ Πέιτζ, Μπεν Φόστερ, Έρικ Ντέιν και Βίνι Τζόουνς. Το σενάριο της ταινίας βασίζεται ελαφρώς στα κόμικ The Dark Phoenix Saga των Κρις Κλέρμοντ και Τζον Μπερν και Gifted των Τζος Γουέντον και Τζον Κάσαντεϊ με την πλοκή να επικεντρώνεται σε μια "θεραπεία" που γιατρεύει τους μεταλλαγμένους, η οποία προκαλεί σοβαρές επιπτώσεις ανάμεσα στους ανθρώπους και τους μεταλλαγμένους και στη μυστηριώδη ανάσταση της Τζιν Γκρέι.
Το πρότζεκτ ξεκίνησε ανάπτυξη με τον Μπράιαν Σίνγκερ να επιστρέφει ως σκηνοθέτης. Ο Σίνγκερ είχε την πρόθεση αρχικά να γυρίσει ταυτόχρονα την τρίτη ταινία με την τέταρτη, αλλά αποχώρησε από το πρότζεκτ το 2004 για να σκηνοθετήσει το Superman: Η Επιστροφή. Ο σκηνοθέτης είχε ολοκληρώσει μόλις το ένα τρίτο του σεναρίου, το οποίο εστίαζε στο χαρακτήρα της Φίνιξ και εισήγαγε το χαρακτήρα της Έμμα Φροστ, ένα ρόλο που προόριζε για τη Σιγκούρνι Γουίβερ καθώς και το χαρακτήρα του Gambit που θα υποδυόταν ο Κιάνου Ριβς. Επίσης, ο Σίνγκερ ήθελε να δώσει περισσότερο έμφαση στους χαρακτήρες των Rogue, Iceman και Pyro. Οι Σάιμον Κίνμπεργκ και Ζακ Πεν προσελήφθησαν να γράψουν το σενάριο και ένα στέλεχος της 20th Century Fox διάβασε το κόμικ Gifted του Τζος Γουέντον και το πρότεινε ως το βασικό στόρι. Το Φεβρουάριο του 2005 σκηνοθέτης της ταινίας ανακοινώθηκε ο Μάθιου Βον αλλά αποχώρησε εξαιτίας του εσπευσμένου προγράμματος παραγωγής. Τον Ιούνιο ο Μπρετ Ράτνερ ανέλαβε τη σκηνοθεσία και τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 2005, με προϋπολογισμό ύψους 210 εκατομμύρια δολάρια, την ακριβότερη ταινία όλων των εποχών την περίοδο εκείνη.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 26 Μαΐου 2006. Οι κριτικές που έλαβε ήταν αρνητικές προς μικτές, με τους περισσότερους κριτικούς να τη χαρακτηρίζουν κατώτερη των δύο προηγούμενων ταινιών της σειράς και να επισημαίνουν τη φανερή απουσία του Σίνγκερ. Ωστόσο, αυτό δεν την εμπόδισε να γίνει τεράστια εισπρακτική επιτυχία. Παγκοσμίως απέφερε 460,4 εκατομμύρια δολάρια.
Πλοκή
Είκοσι χρόνια πριν, ο Καθηγητής Τσαρλς Εξέβιερ και ο Έρικ Λένσερ γνωρίζονται με ένα νεαρό κορίτσι την Τζιν Γκρέι στο σπίτι των γονιών της. Δέκα χρόνια αργότερα, ο νεαρός Γουόρεν Γουόρθινγκτον ΙΙΙ προσπαθεί να κόψει τα φτερά του, πριν ο πατέρας του ανακαλύψει ότι είναι μεταλλαγμένος.
Στο σήμερα, οι X-Men μάχονται εναντίον ενός γιγαντιαίου ρομπότ στο Δωμάτιο Κινδύνου. Η Κίτι Πράιντ και ο Colossus έχουν ενταχθεί στην ομάδα, αλλά ο Cyclops είναι απών. Η Storm επιμένει στο να συνεργάζονται ως ομάδα, αλλά ο Wolverine βάζει τον Colossus να τον πετάξει πάνω στο ρομπότ και του κόβει το κεφάλι. Η Storm εκνευρίζεται με τον Λόγκαν επειδή δεν συνεργάζεται και δεν λειτουργεί ως μέλος μιας ομάδας.
Λίγο καιρό αργότερα, η φαρμακευτική εταιρία "Εργαστήρια Γουόρθινγκτον" ανακοινώνει ότι έχει δημιουργήσει έναν εμβολιασμό που καταστέλλει το Γονίδιο-Χ που δίνει στους μεταλλαγμένους τις ικανότητές τους και τους κάνει να ξεχωρίζουν από τους ανθρώπους, και προσφέρει τη "θεραπεία" σε όποιον μεταλλαγμένο τη θέλει. Ενώ κάποιοι μεταλλαγμένοι ενδιαφέρονται για τη θεραπεία, συμπεριλαμβανομένης και της Rogue, πολλοί άλλοι τρομοκρατούνται από την ανακοίνωση αυτή. Ως απάντηση, ο Magneto, στρατολογεί μεταλλαγμένους προειδοποιώντας τους ότι η "θεραπεία" θα χρησιμοποιηθεί με τη βία για να εξαφανίσουν τη φυλή των μεταλλαγμένων.
Ο Cyclops, που βρίσκεται ακόμα σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση έπειτα από το θάνατο της Τζιν Γκρέι, επιστρέφει στη Λίμνη Αλκάλι. Η Τζιν εμφανίζεται στον Cyclops και καθώς φιλιούνται, το πρόσωπό της παίρνει μια τρομακτική μορφή. Ο Καθηγητής Χ στέλνει τους Wolverine και Storm να ερευνήσουν. Όταν καταφτάνουν στη Λίμνη, βλέπουν μπροστά τους πέτρες να αιωρούνται τηλεκινητικά, τα γυαλιά του Cyclops καθώς και μια αναίσθητη Τζιν. Ο Cyclops δεν μπορεί να βρεθεί πουθενά. Ο Εξέβιερ εξηγεί ότι όταν η Τζιν θυσιάστηκε, απελευθέρωσε τη δυναμική εναλλακτική προσωπικότητά της, την οποία αποκαλεί "Φίνιξ". Ο Wolverine εκνευρίζεται όταν μαθαίνει ότι ο Εξέβιερ κρατούσε υπό έλεγχο το μυαλό της Τζιν Γκρέι, αλλά όταν η ίδια ξυπνάει συνειδητοποιεί ότι δεν είναι η Τζιν που ήξερε. Η Τζιν παρακαλά τον Wolverine να τη σκοτώσει, πριν αποδράσει στο πατρικό της σπίτι.
Ο Magneto ειδοποιείται από την Καλίστο για την παρουσία ενός παντοδύναμου μεταλλαγμένου και συνειδητοποιεί ότι μάλλον πρόκειται για την Τζιν Γκρέι. Ο Magneto και οι σύμμαχοί του βρίσκονται ήδη στο πατρικό σπίτι της Τζιν όταν ο Εξέβιερ και οι X-Men του καταφτάνουν. Οι δύο άνδρες πολεμούν για την αφοσίωση της Τζιν μέχρι που έρχεται στην επιφάνεια η Φίνιξ. Καταστρέφει το σπίτι της, σκοτώνει τον Εξέβιερ και φεύγει με τον Magneto. Οι X-Men ανασυντάσσονται για να αντιμετωπίσουν το στρατό του Magneto, παρά το γεγονός ότι είναι αριθμητικά λιγότεροι. Ο Magneto έχει μετατοπίσει τη Γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ ώστε να δώσει πρόσβαση στο Νησί του Αλκατράζ, όπου βρίσκονται τα Εργαστήρια Γουόρθινγκτον. Τα στρατεύματα που έχουν αναλάβει να υπερασπιστούν τη μονάδα είναι οπλισμένοι με πλαστικά εμβόλια που περιέχουν τη θεραπεία, ικανά να εξουδετερώσουν τους μεταλλαγμένους και μη μεταλλικά ώστε να μην ελέγχονται από τη δύναμη του Magneto. Ο Magneto αφήνει τους πιο αδύναμους μεταλλαγμένους να ξεκινήσουν τον πόλεμο. Στην αρχή οι απώλειες τους είναι μεγάλες αλλά γρήγορα καταφέρνουν να υπερνικήσουν τα στρατεύματα. Οι Χ-Men: Wolverine, Storm, Κτήνος, Iceman, Colossus και Σάντοουκατ καταφτάνουν για να πολεμήσουν το Magneto και το στρατό του.
Κατά τη διάρκεια της μάχης, το Κτήνος εμβολιάζει τον Magneto με τη θεραπεία, εξουδετερώνοντας τις δυνάμεις του. Εν τω μεταξύ η Σάντοουκατ έχει εισχωρήσει μέσα στις εγκαταστάσεις για να βρει τον Τζίμι, ο οποίος είναι η πηγή της θεραπείας και τον σώζει από τον δολοφονικό Juggernaut. Δραπετεύουν καθώς στρατιωτικές δυνάμεις καταφτάνουν, αλλά εξουδετερώνονται από τη Φίνιξ, η οποία απελευθερώνει τη δύναμη της και καταστρέφει τα πάντα γύρω της μαζί και το εργαστήριο. Ο Wolverine συνειδητοποιεί ότι εξαιτίας της αυτοθεραπείας του είναι ο μόνος που μπορεί να την προσεγγίσει. Λέει στη Storm να εκκενώσει το νησί και έρχεται αντιμέτωπος με τη Φίνιξ. Η Τζιν παίρνει στιγμιαία τον έλεγχο και ικετεύει τον Wolverine να τη σώσει. Της λέει ότι την αγαπά και τη σκοτώνει.
Η σχολή συνεχίζει τη λειτουργία της χωρίς τον Εξέβιερ, με τη Storm να είναι τώρα η διευθύντρια και ο Λόγκαν καθηγητής. Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών διορίζει το Κτήνος Πρέσβη των Ηνωμένων Εθνών, η Rogue επιστρέφει λέγοντας στον Iceman ότι έλαβε τη θεραπεία και οι δυο τους κρατιούνται χέρι-χέρι.
Ο Magneto κάθεται μόνος σε μια σκακιέρα σε ένα πάρκο του Σαν Φρανσίσκο. Προσπαθεί απεγνωσμένα να κουνήσει τη Βασίλισσα χωρίς να την ακουμπήσει και καταφέρνει να τη γείρει ελαφρώς.
Σε μια σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, η Δόκτωρ Μόιρα ΜακΤάγκερτ ελέγχει ένα ασθενή που βρίσκεται σε κώμα, ο οποίος τη χαιρετά με τη φωνή του Εξέβιερ. Ξαφνιασμένη, του απαντά "Τσαρλς;".
Ανάπτυξη
Ο Μπράιαν Σίνγκερ, σκηνοθέτης των δύο πρώτων ταινιών X-Men, αποχώρησε από το πρότζεκτ τον Ιούλιο του 2004 για να σκηνοθετήσει την ταινία Superman: Η Επιστροφή. Τον ακολούθησαν οι σεναριογράφοι του X-Men 2 Νταν Χάρις και Μάικλ Ντόγκερτι καθώς και ο συνθέτης Τζον Ότμαν. Παρά το γεγονός ότι οι Σίνγκερ, Χάρις και Ντόγκερτι δεν παρέδωσαν ένα ολοκληρωμένο σενάριο, ο Σίνγκερ αποκάλυψε στο προσχέδιο που είχαν γράψει, είχαν εστιάσει στην ανάσταση της Τζιν Γκρέι και εισήγαγαν το χαρακτήρα της Έμμα Φροστ, ένας ρόλο που προοριζόταν για τη Σιγκούρνι Γουίβερ και τον Gambit που προοριζόταν για τον Κιάνου Ριβς καθώς και το Hellfire Club. Η Φροστ ως εμπαθητική χειραγωγούσε τα συναισθήματα της Τζιν Γκρέι στο προσχέδιο και όπως και στο τελικό σενάριο ο Magneto επιθυμούσε να την ελέγχει. Συγκλονισμένη από τις δυνάμεις της, η Τζιν αυτοκτονούσε αλλά το πνεύμα της επιβίωνε και γινόταν ένα θεϊκό πλάσμα, το οποίο ο Ντόγκερτι συνέκρινε με το παιδί της ταινίας 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος.
Νέα συμβόλαια για τους ηθοποιούς που θα επέστρεφαν έγιναν καθώς είχαν υπογράψει μόνο για δύο ταινίες. Το συμβόλαιο του Χιου Τζάκμαν συμπεριλάμβανε την έγκριση του σκηνοθέτη, προσφέροντας τη θέση στον Ντάρεν Αρονόφσκι, με τον οποίο μόλις είχε ολοκληρώσει τα γυρίσματα της ταινίας Η Πηγή της Ζωής. Ο Τζος Γουέντον, του οποίου το κόμικ Gifted είχε ενσωματωθεί στην πλοκή του σεναρίου, απέρριψε την πρόταση να σκηνοθετήσει καθώς εκείνη την περίοδο εργαζόταν στην κινηματογραφική μεταφορά της Wonder Woman. Ο Ρομπ Μπόουμαν και ο Άλεξ Πρόγιας φημολογούνταν για τη θέση του σκηνοθέτη, με τον Πρόγιας να απορρίπτει την πρόταση, επικαλούμενος τις διαφωνίες που είχε με τον πρόεδρο της Fox Τόμας Ρόθμαν για την ταινία Εγώ, το ρομπότ. Ο Ζακ Σνάιντερ προσεγγίστηκε επίσης αλλά δεν ήταν διαθέσιμος καθώς είχε ήδη αναλάβει την ταινία 300 (2007). Το Φεβρουάριο του 2005, χωρίς ακόμα η θέση του σκηνοθέτη να έχει καλυφθεί, η Fox ανακοίνωσε ότι η ταινία θα κυκλοφορούσε στις 5 Μαΐου 2006, με τα γυρίσματα να ξεκινάνε τον Ιούλιο του 2005. Αργότερα το στούντιο μετακίνησε την ημερομηνία για τις 26 Μαΐου και υπέγραψε το Μάρτιο του 2005 με τον Μάθιου Βον να σκηνοθετήσει. Υπό τον Βον, ο Κέλσι Γκράμερ πήρε το ρόλο του Κτήνους, η Ντάνια Ραμίρεζ το ρόλο της Καλίστο και ο Βίνι Τζόουνς του Juggernaut. Πριν όμως ξεκινήσουν τα γυρίσματα ο Βον αποχώρησε εξαιτίας οικογενειακών του προβλημάτων. Ο Βον ήταν επίσης επιφυλακτικός καθώς η Fox ήθελε να επισπεύσει την παραγωγή. "Δεν είχα το χρόνο να κάνω την ταινία που ήθελα να κάνω. Είχα ένα όραμα για το πως έπρεπε να είναι. Και ήθελα να σιγουρευτώ ότι θα έκανα μια ταινία τόσο καλή όσο το 'X-Men 2' και ήξερα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί αυτό", δήλωσε ο Βον σε μια συνέντευξή του το 2007.
Ο Μπρετ Ράτνερ που είχε θεωρηθεί πιθανός σκηνοθέτης της πρώτης ταινίας X-Men το 1996, αντικατέστησε τον Βον κατά τη διάρκεια του pre-production. Στις 13 Ιουνίου 2005, μια κριτική ενός ημιτελούς προσχεδίου του σεναρίου που έκανε ο Ντρου ΜακΓουίνι της ιστοσελίδας Ain't It Cool News προκάλεσε αντιδράσεις από τους θαυμαστές του κόμικ λόγω της αντιμετώπισης ορισμένων χαρακτήρων. Ωστόσο, αυτό ήταν ένα από τα δεκάδες προσχέδια του σεναρίου. Πιο συγκεκριμένα η σκηνή με τη Γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ διαδραματιζόταν στη μέση της ταινίας αλλά ο Ράτνερ αποφάσισε ότι θα δημιουργούσε ένα πιο δραματικό κρεσέντο αν η σκηνή διαδραματιζόταν προς το τέλος, το οποίο αρχικά θα λάμβανε χώρα στην Ουάσινγκτον. Αρχικά οι μεταλλαγμένοι κρατούνταν αιχμάλωτοι στο Αλκατράζ αλλά ο Ράτνερ άλλαξε τη σκηνή που δραπέτευαν για να τονίσει τη σκηνή με το Σκοτεινό Φοίνικα στο φινάλε της ταινίας. Επίσης μεγάλωσε το ρόλο της Χάλι Μπέρι. Η ηθοποιός δήλωσε σε συνεντεύξεις της για το X-Men 2 ότι δεν θα επέστρεφε εκτός κι αν ο χαρακτήρας της είχε σημαντική παρουσία συγκρίσιμη με αυτή του κόμικ. Η Μάγκι Γκρέις θεωρήθηκε πιθανή για το ρόλο της Κίτι Πράιντ/Σάντοουκατ πριν τελικά ο Ράτνερ δώσει το ρόλο στον Έλλιοτ Πέιτζ.
Σενάριο
Ο Σάιμον Κίνμπεργκ προσελήφθη ως σεναριογράφος του X-Men 3 τον Αύγουστο του 2004 και τον Ιανουάριο του 2005 εντάχθηκε και ο Ζακ Πεν. Ο Κίνμπεργκ ήθελε η ιστορία The Dark Phoenix Saga να είναι η συναισθηματική πλοκή της ταινίας ενώ το Gifted θα χρησίμευε ως το επίκεντρο του πολιτικού ενδιαφέροντος. Ο θάνατος του Cyclops ήταν απόφαση της Fox, βασιζόμενη στη διαθεσιμότητα του Τζέιμς Μάρσντεν, ο οποίος έπαιζε και στην ταινία Superman: Η Επιστροφή του Σίνγκερ. Το στούντιο ήθελε ο θάνατός του να μην απεικονιστεί στην οθόνη και απλά να γίνει μία αναφορά, αλλά οι Κίνμπεργκ και Πεν επέμεναν να τον σκοτώσει η Τζιν Γκρέι, δίνοντας έμφαση στη σχέση τους. Ο θάνατος του Εξέβιερ είχε ως στόχο να ταιριάζει με την επίδραση που είχε ο θάνατος του Σποκ στην ταινία Σταρ Τρεκ 2: Η Οργή του Καν καθώς η Fox πίστευε ότι το σενάριο είχε ανάγκη μια δραματική σκηνή. Οι Κίνμπεργκ και Πεν ήταν στην αρχή διστακτικοί αλλά στην πορεία τους άρεσε η ιδέα να σκοτώσουν τον Εξέβιερ. Αποφάσισαν να γράψουν μια σκηνή μετά τους τίτλους τέλους υπαινίσσοντας την επιστροφή του χαρακτήρα σε μια πιθανή συνέχεια της σειράς ταινιών.
Καθώς η Fox ταυτόχρονα με το X-Men 3 βρισκόταν στο στάδιο ανάπτυξης της ταινίας X-Men η Αρχή: Γούλβεριν, υπήρχαν περιορισμοί για το ποιοι μεταλλαγμένοι θα έκαναν κάμεο εμφανίσεις στην ταινία ώστε να αποφευχθεί να ρισκάρουν την ανάπτυξη χαρακτήρων για το X-Men η Αρχή: Γούλβεριν. Ο Gambit αρχικά εμφανιζόταν στη σκηνή με τη Μάχη του Αλκατράζ στο φινάλε, αλλά οι σεναριογράφοι δεν ήθελαν να εισάγουν έναν αγαπημένο χαρακτήρα των φαν και να μην του φερθούν όπως αξίζει. Ο Άλαν Κάμινγκ δεν αισθανόταν άνετα με τις πολλές ώρες που χρειάζονταν για το μακιγιάζ του Nightcrawler στο X-Men 2 αλλά θα επέστρεφε για τη συνέχεια. Ο ρόλος όμως του Nightcrawler ήταν τόσο μικρός, που το στούντιο αποφάσισε ότι δεν άξιζε τον κόπο η μακρά και δαπανηρή διαδικασία του προσθετικού μακιγιάζ και διαγράφηκε από το σενάριο.
Box office
Με προϋπολογισμό 210.000.000 δολάρια, το X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 102,7 εκατομμύρια δολάρια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι συνολικές εισπράξεις έφτασαν τα 234,3 εκατομμύρια δολάρια ενώ στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 226 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 460,4 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 4η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική και η 7η παγκοσμίως για το 2006 Ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες της σειράς καταλαμβάνει την 3η θέση στο αμερικανικό box office και την 6η στο παγκόσμιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:X-Men (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Άβι Άραντ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Πάουελ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ζακ Πεν
Γέφυρα των Μαρτύρων της 15ης Ιουλίου
Η Γέφυρα των Μαρτύρων της 15ης Ιουλίου (τούρκικ: Boğaziçi Köprüsü), ή πρώτη γέφυρα του Βοσπόρου, επίσημα "Γέφυρα Ατατούρκ" είναι η μία από τις δύο γέφυρες που ενώνουν τις δύο ακτές του Βοσπόρου, η άλλη είναι η γέφυρα Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ. Η γέφυρα ενώνει το Ορτάκιοϊ στην ευρωπαϊκή πλευρά με την έναντι ασιατική ακτή Μπεηλέρμπεη και είναι μόνο για οδική χρήση. Πρόκειται για κρεμαστή γέφυρα, που φέρεται από δύο έναντι επάκτιους πυλώνες ύψους 165 μ. έκαστος, με κεντρικό άνοιγμα 1.074 μέτρα, πλάτους 34 μ και συνολικό μήκος 1.510 μέτρα. Το κατάστρωμα της γέφυρας φέρεται σε ύψος 64 μέτρα υπέρ την επιφάνεια της θάλασσας του Βοσπόρου χωρίς έτσι να παρεμποδίζεται η ελεύθερη ναυσιπλοΐα. Ουσιαστικά πρόκειται για διηπειρωτική γέφυρα διπλής κατεύθυνσης, με τρεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση συν μία βοηθητική και μία μικρή για πεζούς, επίσης ανά κατεύθυνση. Όταν ολοκληρώθηκε το 1973, η γέφυρα ήταν η 4η μεγαλύτερη σε μήκος κρεμαστή γέφυρα στο κόσμο και η μεγαλύτερη έξω από τις ΗΠΑ. Σήμερα είναι η 19η μεγαλύτερη.
Ελισάβετ του Στόλμπεργκ-Ρόσλα
Η Ελισάβετ, γερμ.: Elisabeth zu Stolberg-Roßla (23 Ιουλίου 1885, Ρόσλα - 16 Οκτωβρίου 1969, Οϊτίν τού Σλέσβιχ-Χόλσταϊν) ήταν κόρη του πρίγκιπα του Στόλμπεργκ-Ρόσλα και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Μεκλεμβούγου-Σβερίν και μετά δούκισσα του Μεκλεβούργου.
Γέφυρα των Μαρτύρων της 15ης Ιουλίου
Η ίδεα για την κατασκευή μιας γέφυρας στο Βόσπορο χρονολογείται από την αρχαιότητα. Ο Δαρείος Α΄ της Περσίας κατασκεύασε μια προσωρινή γέφυρα στο Βόσπορο, έτσι ώστε να μεταφέρει στρατεύματα για να κυνηγήσει τους Σκύθες και να υπερφαλαγγίσει την Μακεδόνια. Η πρώτη πρόταση για μόνιμη γέφυρα έγινε από τον Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ για σιδηροδρομική χρήση το 1900, αλλά αυτός που πήρε την τελική απόφαση ήταν ο Τούρκος Πρωθυπουργός Αντνάν Μεντερές το 1957. Η γέφυρα σχεδιάστηκε από την εταιρία Φρίμαν Φοξ και Σία και η κατασκευή της άρχισε το 1970. Στην κατασκευή της εργάστηκαν 37 μηχανικοί και 400 εργάτες. Η γέφυρα ολοκληρώθηκε - παραδόθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1973 κατά την 50ή επέτειο της ανακήρυξης της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Ελισάβετ του Στόλμπεργκ-Ρόσλα
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Μπότο πρίγκιπα του Στόλμπεγκ-Ρόσλα, γιου του Καρόλου κόμη του Στόλμπεργκ-Ρόσλα και της Μπέρτας κόμισσας του Ζολμς-Ρέντελχαϊμ-Άσενχαϊμ. Μητέρα της ήταν η Χέντβιχ πριγκίπισσα του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν, κόρη του Μπρούνο πρίγκιπα του Ύζενμπουργκ και Μπύντινγκεν και της Mατθίλδης πριγκίπισσας του Ζολμς-Χόενζολμς-Λιχ.