cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μανούσος Μανουσάκης
Βιογραφικό
Μία από τις πρώτες του δουλειές ήταν η ταινία Βαρθολομαίος το 1973. Στην ταινία αυτή είχε τριπλό ρόλο καθώς έγραψε το σενάριο και έκανε την σκηνοθεσία και την παραγωγή αυτής. Η ταινία απέσπασε ειδική μνεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Ρέμο του 1973, αλλά στην Ελλάδα απαγορεύτηκε από τη χούντα, η ταινία αυτή προβλήθηκε και σε κινηματογράφο της Θεσσαλονίκης το 1973 (οδός Βασ. Όλγας και οδός Μαρτίου), οι ηθοποιοί στο συνολό τους σχεδόν ήταν κάτοικοι του Χιλιομοδίου Κορίνθιας, επίσης στην είσοδο του κινηματογράφου υπήρχε αστυνομικός της χούντας. Ακολούθησαν κι άλλες κινηματογραφικές παραγωγές όπως το Άρχοντες το 1978, Η σκιάχτρα το 1985 ενώ συμμετείχε στις ταινίες ''Σουβλίστε τους! Έτσι θα πάρουμε το κουραδόκαστρο και Το τραγούδι της επιστροφής'', όπου είχε παρουσία ως ηθοποιός. Στα μέσα τις δεκαετίας του 1980 έκανε τα πρώτα του βήματα ως σκηνοθέτης τηλεοπτικών σειρών. Πιο συγκεκριμένα ανέλαβε την σκηνοθεσία των σειρών: Καλλικαντζαροδουλειές (1985-1986), Μικρογραφίες (1986-1987) και Τα καλύτερά τους χρόνια (1989).
Φέμκε Μπολ
Η Φέμκε Μπολ (Femke Bol) (γενν. 23 Φεβρουαρίου 2000, Άμερσφοορτ) είναι Ολλανδή αθλήτρια του στίβου, η οποία ειδικεύεται στα 400 μέτρα μετ΄ εμποδίων και στα 400 μέτρα. Είναι η χάλκινη Ολυμπιονίκης του Τόκιο 2020 στα 400 μέτρα μετ΄ εμποδίων με το τρέχον ευρωπαϊκό ρεκόρ των 52,03 δευτερολέπτων, και έγινε η τρίτη ταχύτερη γυναίκα όλων των εποχών και η πρώτη Ολλανδή Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα. Η Μπολ κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2022. Είναι η πρώτη αθλήτρια που έκανε το νταμπλ στα 400 μ./400 μ. μετ΄ εμποδίων σε μεγάλη διοργάνωση, αφού κέρδισε και τους δύο τίτλους στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2022. Κέρδισε δύο αργυρά μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2022 και δύο χρυσά στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021. Η Μπολ στην πρωτοεμφανιζόμενη της σεζόν το 2021 πήρε τον τίτλο του Diamond League στα 400 μέτρα μετ΄ εμποδίων, θέτοντας ρεκόρ πίστας και τρία ρεκόρ, και σημείωσε 11 ρεκόρ Ολλανδίας, με άλλα πέντε ως μέλος των ομάδων σκυταλοδρομίας.
Μανούσος Μανουσάκης
Βιογραφικό
Το όνομά του έχει συνδυαστεί με τη σκηνοθεσία και παραγωγή ελληνικών τηλεοπτικών σειρών στην ιδιωτική τηλεόραση από τις αρχές του 1990 μέχρι σήμερα. Οι δραματικές σειρές οι οποίες σκηνοθέτησε βασίζονται σεναριακά σε απαγορευμένους έρωτες, ενώ κάποιες από αυτές (Ψίθυροι καρδιάς, Άγγιγμα ψυχής, Μη μου λες αντίο, Η αγάπη ήρθε από μακριά) θεωρούνται από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης.
Φέμκε Μπολ
Η Μπολ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 400 μ. μετ΄ εμποδίων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ-20 του 2019. Κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στα 300 μέτρα μετ΄ εμποδίων και τα ρεκόρ Ολλανδίας στα 400 μ. κλειστού και ανοιχτού στίβου.
Μανούσος Μανουσάκης
Βιογραφικό
Στον κινηματογράφο έχει υπογράψει σκηνοθετικά τις ταινίες Παραλάβατε διορισμόν το 1996, Κόκκινος δράκος το 1998 και Ουζερί Τσιτσάνης το 2015.
Φέμκε Μπολ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Ολλανδοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Νικητές του Diamond League
Μανούσος Μανουσάκης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Γκορμπατσώφ (επώνυμο)
Το Γκορμπατσώφ (Горбачёв) είναι ρωσικό επώνυμο. Προέρχεται από μια λέξη που σημαίνει "καμπούρης". Το ουκρανικό ισοδύναμο είναι το Χορμπανένκο και το Λευκορωσικό ισοδύναμο είναι το Χαρμπατσόφ.
Ντεμέτ Οζντεμίρ
Η Ντεμέτ Οζντεμίρ (τουρκικά: Demet Özdemir, 26 Φεβρουαρίου 1992 - ) είναι Τουρκάλα ηθοποιός, μοντέλο και χορεύτρια. Είναι περισσότερο γνωστή για τον ρόλο της Σανέμ στην τηλεοπτική σειρά Φτερωτός Θεός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1992 στο Ιζμίτ (πρώην Νικομήδεια) και είναι η μικρότερη από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη με τη μητέρα και τα αδέρφια της μετά το διαζύγιο των γονιών της, όταν η ίδια ήταν 8 ετών.
Αρχικά, εργάστηκε ως χορεύτρια στο Μπενγού και αργότερα έγινε μέλος της χορευτικής ομάδας Efes Kızları. Η Οζντεμίρ εμφανίστηκε στο μουσικό βίντεο του Μουσταφά Σαντάλ "Ateş Et ve Unut" και λίγο αργότερα συμμετείχε στην σειρά του καναλιού Fox Sana Bir Sır Vereceğim μαζί με τους Εσρά Ροναμπάρ, Μουράτ Χαν και Εκίν Κοτς, όπου ενσάρκωσε τον χαρακτήρα της Αϊλίν.
Από το 2018 μέχρι το 2019 πρωταγωνίστησε στη σειρά Φτερωτός Θεός (Erkenci Kuş) στον ρόλο της Σανέμ μαζί με τον Τζαν Γιαμάν. Η σειρά προβαλλόταν στην Ελλάδα από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.
Τον Νοέμβριο 2019 έγινε εταιρική πρέσβειρα για την Pantene Τουρκίας.
Η Οζντεμίρ πρωταγωνιστεί στη σειρά Το σπίτι που γεννήθηκες είναι το πεπρωμένο σου (Doğduğun Ev Kaderindir) μαζί με τον Ιμπραήμ Τσελικόλ. Η σειρά είναι παραγωγή της εταιρείας OG Medya, τη σκηνοθεσία της κάνει ο Τσαγρί Μπαϊράκ, το σενάριό της είναι εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα της δρα Γκιουλσερέν Μπουνταϊτσίογλου με τίτλο Camdaki Kız. Το 1ο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2019 στο κανάλι TV8.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκάλες ηθοποιοί Κατηγορία:Τουρκάλες μοντέλα
Σιδηροδρομικό δυστύχημα του Εκλς (1941)
Το σιδηροδρομικό δυστύχημα του Εκλς το 1941 συνέβη στις 30 Δεκεμβρίου 1941 στο ανατολικό άκρο του σιδηροδρομικού σταθμού Εκλς στο Μείζον Μάντσεστερ, Λάνκασαϊρ {Lancashire) της Αγγλίας.
Τα γεγονότα
Ένα τρένο πέρασε σήματα σε κίνδυνο με ομίχλη και μπλακ άουτ εν καιρώ πολέμου και συγκρούστηκε περίπου στις 30 μίλια/ώρα με τρένο με κατεύθυνση ανατολικά  που διέσχιζε διασταύρωση. Μια σημαντική αιτία που συνέβαλε στο δυστύχημα ήταν ότι ο σηματωρός είχε λανθασμένα αναστείλει τη "λειτουργία σε ομίχλη", η οποία θα άφηνε μεγαλύτερες αποστάσεις μεταξύ των συρμών, λόγω παρεξήγησης σχετικά με το εάν οι σηματωροί ομίχλης βρίσκονταν σε υπηρεσία. Η ομίχλη επιδεινώθηκε από το κοντινό πλωτό κανάλι του Μάντσεστερ και η ορατότητα ήταν έως και 10 γιάρδες.
Έρευνα
Έρευνα για το δυστύχημα ξεκίνησε στις 7 Ιανουαρίου 1942.
Στο πόρισμα της Εξεταστικής ο Επιθεωρητής του Υπουργείου Μεταφορών κατηγόρησε τον σηματωρό για το δυστύχημα. Δεν θα έπρεπε να είχε επιτραπεί στον συρμό από το Ρόχντεϊλ (Rochdale) να πάει προς την κατειλημμένη διασταύρωση, κάτι που προκλήθηκε από τη μη τήρηση των κανονισμών μπλοκ από τον σηματωρό και μια σύγχυση σχετικά με το ποιοι σηματωροί ομίχλης βρίσκονταν σε υπηρεσία. Ο μηχανοδηγός θεωρήθηκε επίσης εν μέρει υπεύθυνος για την ταχύτητά του σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας, που δεν του επέτρεπαν να παρατηρήσει τα σήματα. Ο επιθεωρητής σημείωσε επίσης ότι εάν στα τρένα είχε τοποθετηθεί αυτόματο σύστημα ελέγχου αμαξοστοιχίας, το οποίο δοκιμάστηκε πρόσφατα από το LMS στην περιοχή του Λονδίνου, θα είχε αποτρέψει τη σύγκρουση στην ομίχλη.
Θύματα
Οι αρχικές αναφορές έκαναν λόγο για τουλάχιστον 15 νεκρούς και 100 τραυματίες. Μερικοί πέθαναν αργότερα στο νοσοκομείο και συνολικά 23 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 57 τραυματίστηκαν σοβαρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Σκιργκάιλα
Ο Σκιργκίλα, λευκορωσ. Скіргайла (π. 1353/4 - 11 Ιανουαρίου 1397) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν αντιβασιλιάς τού μεγάλου δουκάτου της Λιθουανίας (1386-92), στη θέση τού αδελφού του Γιαγκιέλο.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ουλιάνας των Ρουρικιδών, κόρης τού Αλεξάντρ Μιχαήλοβιτς πρίγκιπα τού Τβερ.
Το 1377 απεβίωσε ο Αλγκίρντας και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γιαγκιέλο. Πιστεύεται, ότι οι δυναστικές έριδες αυτού με τον θείο του Κεστούτις και τον Βυτάουτας (γιο τού Κεστούτις) ξεκίνησαν από τον Σκιργκάιλα. Το 1379 ταξίδευσε στους Τεύτονες Ιππότες και ένα έτος μετά έγινε η αμφιλεγόμενη συνθήκη τού Ντοβυντίσκες. Ο Σκιργκάιλα ήταν ο κύριος υποστηρικτής του αδελφού του Γιογκάιλα και τον βοήθησε στο να φυλακίσει τον Κεστούτις και τον γιο του στο κάστρο Κρέβα, κατά τη διάρκεια τού εμφυλίου πολέμου της Λιθουανίας (1381-84). Μερικοί ιστορικοί υποθέτουν ότι η αποβίωση τού Κεστούτις μία εβδομάδα μετά από τη φυλάκισή του, ήταν δολοφονία που εκτελέστηκε από τον Σκιργκάιλα. Ως ανταμοιβή για την καλή δουλειά του, έλαβε το δουκάτο τού Τρακάι.
Όταν ο Γιαγκιέλο ετοιμαζόταν για την Ένωση της Κρέβα, ο Σκιργκάιλα συμμετείχε ενεργά στις διαπραγματεύσεις, μάλιστα έγινε επικεφαλής αποστολής στην Πολωνία. Οι διαπραγματεύσεις επέτυχαν και ο Γιογκάιλα νυμφεύτηκε τη Γιάντβιγκα των Καπετιδών-Ανζού, κόρη και κληρονόμο τού αποβιώσαντος Λουδοβίκου Α΄ της Πολωνίας το 1386. Η Γιάντβιγκα ήταν βασίλισσα της Πολωνίας και ο Γιογκάιλα στέφθηκε βασιλιάς της με τον γάμο του. Ο Γιαγκιέλο άφησε τον Σκιργκάιλα ως αντιβασιλιά στη Λιθουανία. Πάντως ο Σκιργκάιλα δεν ήταν δημοφιλής στους ευγενείς και ο Βυτάουτας είδε αυτό ως αφορμή για να κερδίσει δύναμη: το 1389 ξεκίνησε εμφύλιο πόλεμο και επιτέθηκε στο Βίλνιους. Δεν επέτυχε και ζήτησε τη συνδρομή των Τευτόνων Ιπποτών. Τελικά το 1392 ο Γιογκάιλα και ο Βυτάουτας υπέγραψαν τη συμφωνία τού Οστρόβ: ο Βυτάουτας έγινε αντιβασιλιάς της Λιθουανίας και τού επεστράφη το πατρικό δουκάτο τού Τρακάι.
Ως αποζημίωση, ο Σκιργκάιλα έλαβε ένα μέρος της Βολυνίας και τού Κιέβου το 1395. Οι περιστάσεις τού τέλους του δεν είναι ξεκάθαρες. Φημολογείται ότι δηλητηριάστηκε με εντολές Ορθοδόξων αξιωματούχων. Τάφηκε στη Λαύρα Πεσέρσκ τού Κιέβου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Σβιτριγκάιλα
Ο Σβιτριγκάιλα (λιθουαν.: Švitrigaila, πριν το 1370 - 10 Φεβρουαρίου 1452) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν μέγας δούκας της Λιθουανίας (1430-32).
Βιογραφία
Ήταν ο τελευταίος (ή προτελευταίος) γιος τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ουλιάνας των Ρουρικιδών, κόρης τού Αλεξάντρ πρίγκιπα τού Τβερ.
Εμφανίζεται για πρώτη φορά στην πολιτική το 1382, ως μάρτυρας της συμφωνίας της Ντούμπυζα, που έγινε μεταξύ τού αδελφού του Γιαγκιέλο και των Τευτόνων Ιπποτών. Οι ιστορικοί πιστεύουν, ότι θα ήταν τουλάχιστον 12 ετών, δηλ. θα γεννήθηκε το πολύ ως το 1370. Σε ένα έγγραφο που υποβλήθηκε στο Συμβούλιο της Φλωρεντίας, αναφέρεται ότι αυτός και ο Γιαγκιέλο, ήταν οι ευνοούμενοι γιοί τού Αλγκίρντας. Ο πατέρας τους πριν αποβιώσει το 1377, έθεσε διάδοχο τον Γιογκάιλα και τον έβαλε να ορκιστεί, ότι διάδοχος αυτού θα ήταν ο Σβιτριγκάιλα. Ο Γιαγκιέλο ισχυρίστηκε μετά, ότι αυτό άλλαξε μετά από αμοιβαία συμφωνία.
Το 1386 ως μέρος τού εκχριστιανισμού της Λιθουανίας και της ένωσής της με την Πολωνία, ο Σβιτριγκάιλα και οι αδελφοί του βαπτίστηκαν Καθολικοί στην Κρακοβία. Ο Σβιτριγκάιλα έλαβε το όνομα Μπολέσλαφ.
Ιβάν Κραμσκόι
Βίος
Υπήρξε από τους κύριους ιδεολόγους της Εταιρείας των πλανόδιων εκθετών ζωγραφικής (ή Peredvizhniki). Υποστήριξε ανυποχώρητα το υψηλό δημόσιο καθήκον του καλλιτέχνη, τις αρχές του ρεαλισμού, την ηθική ουσία και την παγκοσμιότητα της τέχνης. Μαθητές του, μεταξύ των άλλων, ήταν ο Ιλιά Ρέπιν και ο Νικολάι Γιαροσένκο. Το 1873 ο Τρετιακόφ του ανέθεσε να φιλοτεχνήσει το πορτρέτο του Λέων Τολστόι για την πινακοθήκη του. Παρά τις πείσμονες αρνήσεις του Τολστόι, το πορτρέτο τελικά έγινε και ο ίδιος ο Τολστόι στο έργο του εκείνης της εποχής, Άννα Καρένινα, συμπεριέλαβε τον Κραμσκόι ως δευτερεύον πρόσωπο, ο καλλιτέχνης Μιχαήλωφ. Στην πινακοθήκη του συμπεριλαμβάνονται και τα πορτρέτα:
Μέλη του peredvizhniki
thumb|right|400px|Είκοσι μελη της ομάδας [[Peredvizhniki-Wanderers and Itinerans (περιπλανὠμενοι και περιοδεύοντες) σε φωτογραφία του 1885]] [[Αρχείο:Mir iskusstva group by B.Kustodiev (1916-20, Russian museum).jpg|thumb|right|400px|Ο κόσμος της τέχνης (1916-1920) του Boris Kustodiyev -ανάμεσα στους δώδεκα [[Nikolay Ge]],Ιλιά Ρέπιν και Emilya Yakovlevna Shanks, Ερμιτάζ]]
Πηγές
Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ρεαλιστές ζωγράφοι
Αμπντούλ Σατάρ Εντχί
Ο Αμπντούλ Σατάρ Έντχι (Abdul Sattar Edhi (Urdu: عبدالستار ایدھی‎, 28 Φεβρουαρίου 1928 – 8 Ιουλίου 2016) ήταν Πακιστανός φιλάνθρωπος, ασκητής και ανθρωπιστής υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης (2016 ), ο οποίος δημιούργησε το ομώνυμο ίδρυμα που περιλαμβάνει νοσοκομεία, καταφύγια αστέγων, κέντρα αποτοξίνωσης και ορφανοτροφεία σε όλη τη χώρα του.
Γεννημένος στη Gujarat των τότε Βρετανικών Ινδιών, ο Έντι μετακόμισε στο Καράτσι όπου ίδρυσε μια κλινική στην οποία νοσηλεύονταν δωρεάν όλοι οι ασθενείς κάτοικοι χαμηλού εισοδήματος. Η φιλανθρωπική του δράση εντάθηκε το 1957 κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας Ασιατικής γρίπης που έπληξε την πόλη. Χάρις σε δωρεές που του προσφέρθηκαν, είχε την ευκαιρία να αγοράσει το πρώτο του ασθενοφόρο, το ίδιο κιόλας έτος. Αργότερα, επεξέτεινε το ανθρωπιστικό του δίκτυο με τη βοήθεια και της συζύγου του, Bilquis Edhi.
Το ίδρυμά του γνώρισε μεγάλη επέκταση σε βάθος χρόνου, χάρις σε ιδιωτικές δωρεές που του επέτρεψαν να διαθέτει έναν ολόκληρο στόλο από 1.800 μικρά ασθενοφόρα. Την εποχή του θανάτου του, ο Edhi είχε καταγραφεί επίσημα ως θετός πατέρας ή κηδεμόνας σχεδόν 20.000 παιδιών. Ήταν γνωστός με το προσωνύμιο «Άγγελος του Ελέους» και θεωρούνταν η πλέον σεβάσμια και εμβληματική φυσιογνωμία του Πακιστάν. Το 2013 γράφτηκε γι αυτόν ότι μάλλον ήταν ο μεγαλύτερος εν ζωή ανθρωπιστής Στη νεκρολογία του, η εφημερίδα «The Daily Telegraph» του απέδωσε το χαρακτηρισμό «Πατέρας Τερέζα του Πακιστάν».
Ο Edhi απέφευγε να εμπλέκεται σε δημόσιες διαμάχες, ωστόσο συχνά ήταν επικριτικός απέναντι στους πολιτικούς και στο ιερατείο. Φανατικός υποστηρικτής της θρησκευτικής ελευθερίας στο Πακιστάν, παρείχε επίσης την υποστήριξή του στα θύματα του τυφώνα Κατρίνα και του λιμού της Αιθιοπίας. Πέθανε σε ηλικία 88 ετών τον Ιούλιο του 2016, υποφέροντας από νεφρική ανεπάρκεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πακιστανοί ευεργέτες Κατηγορία:Πακιστανοί ανθρωπιστές Κατηγορία:Κάτοχοι του Βραβείου Ειρήνης Λένιν Κατηγορία:Πακιστανοί αυτοβιογράφοι
Μίκολα Στάτκεβιτς
Ο Μίκολα (Μικαλάι) Στάτκεβιτς (λευκορωσικά: Мікола Віктаравіч Статкевіч, ρωσικά: Николай Викторович Статкевич, γεννηθείς στις 12 Αυγούστου 1956) είναι πολιτικός και προεδρικός υποψήφιος της Λευκορωσίας στις εκλογές του 2010.
Βιογραφία
Ο Μίκολα Στάτκεβιτς γεννήθηκε στο Σλουτσκ σε μια οικογένεια εκπαιδευτικών. Είναι απόγονος της οικογένειας ευγενών Στάτκεβιτς.
Ο Στάτκεβιτς αποφοίτησε από στρατιωτική σχολή μηχανικής στο Μινσκ και υπηρέτησε στη σοβιετική αντιαεροπορική άμυνα στην περιοχή της Αρκτικής.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Στάτκεβιτς ήταν ένας από τους ηγέτες του Συλλόγου Στρατιωτών της Λευκορωσίας, μιας ένωσης υπέρ της ανεξαρτησίας των σοβιετικών αξιωματικών από τη Λευκορωσία. Το 1991 ο Στάτκεβιτς εγκατέλειψε το Κομμουνιστικό Κόμμα της ΕΣΣΔ ως διαμαρτυρία ενάντια σε μια σκληρή σοβιετική στρατιωτική δράση κατά της δημοκρατικής αντιπολίτευσης υπέρ της ανεξαρτησίας στη Λιθουανική ΣΣΔ.
Στη συνέχεια έγινε ένας από τους ηγέτες του Λευκορωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (Λαϊκής Συνέλευσης), συμπεριλαμβανομένου του προέδρου του κόμματος από το 1995.
Το 2005, ο Στάτκεβιτς καταδικάστηκε σε τριετή εργασία για τη διοργάνωση μαζικών διαμαρτυριών κατά του δημοψηφίσματος του 2004 στη Λευκορωσία, το οποίο κατήργησε το συνταγματικό όριο στις προεδρικές θητείες και έδωσε τη δυνατότητα στον πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο να συμμετάσχει και πάλι στις προεδρικές εκλογές. Η Διεθνής Αμνηστία κήρυξε τον Μίκολα Στάτκεβιτς ως πολιτικό κρατούμενο. Στη συνέχεια απελευθερώθηκε το 2007 μετά από αμνηστία.
Το 2010, ο Μίκολα Στάτκεβιτς ήταν ένας από τους πολλούς δημοκρατικούς υποψηφίους στις προεδρικές εκλογές. Μετά την καταστολή της διαδήλωσης της αντιπολίτευσης συνελήφθη και φυλακίστηκε. Στις 26 Μαΐου 2011, καταδικάστηκε σε 6 χρόνια σε μια ποινική αποικία μεσαίας ασφάλειας. Η Διεθνής Αμνηστία ανέφερε τον Ιούλιο του 2012 ότι ο Στάτκεβιτς μεταφέρθηκε σε "κελί τιμωρίας" αφού αρνήθηκε να υπογράψει μια ομολογία. Αργότερα αποφυλακίστηκε, αλλά εξαφανίστηκε στις αρχές του 2017, αφού ανακοίνωσε μια προγραμματισμένη διαδήλωση στο κέντρο του Μινσκ. Απελευθερώθηκε και πάλι από τις αρχές αφού κατέστειλε βίαια τη διαδήλωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λευκορώσοι πολιτικοί
Τσουπακάμπρα (μυθολογία)
thumb|280px|Αναπαράσταση του τέρατος
Το τσουπακάμπρα (ορθή προφορά: τσουπακάβρα) είναι μυθικό ζώο.
Μύθοι για την ύπαρξή του υπάρχουν στο Μεξικό, την Κεντρική και Λατινική Αμερική. Θεωρείτο επικίνδυνο και υποτίθεται πως επιτίθεται σε κατσίκες και αλλά οικόσιτα ζώα, για να τους ρουφήξει το αίμα.
Ετυμολογία
Επίσης, στην ισπανική γλώσσα η ορθή σύνθεση των λέξεων παράγει τη λέξη τσουπακάβρας (chupacabras), και όχι την τσουπακάβρα.
Αναφορές και επιθέσεις
Ο Πουερτορικανός επιχειρηματίας και κωμικός Σιλβέριο Πέρεθ είναι ο εφευρέτης του όρου τσουπακάμπρα. Τον επινόησε λίγο μετά αφότου άρχισαν να αναφέρονται τα πρώτα ατυχήματα. Λίγο αργότερα αναφέρθηκαν θάνατοι ζώων στις περισσότερες χώρες της ισπανόφωνης Αμερικής, συγκεκριμένα στη Δομινικανή Δημοκρατία, την Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή, την Κολομβία, την Ονδούρα, το Ελ Σαλβαδόρ, τη Νικαράγουα, τον Παναμά, το Περού, τη Βραζιλία, τις ΗΠΑ και το Μεξικό.
Τον Οκτώβριο και Δεκέμβριο του 2018 αναφέρθηκαν θάνατοι ζώων στην πολιτεία Μανιπούρ της Ινδίας. Πολλά οικόσιτα ζώα και πουλερικά σκοτώθηκαν με ύποπτο τρόπο, όπως τα τσουπακάμπρα. Αρκετοί κάτοικοι της περιοχής ανέφεραν ότι είδαν τα πλάσματα, ωστόσο ειδικοί ανέφεραν ότι τα πλάσματα δεν ήταν τσουπακάμπρα αλλά αδέσποτοι σκύλοι.
Σε άλλη περίπτωση, μάρτυρες έχουν αναφέρει ότι έχουν δει το τσουπακάμπρα να αλλάζει χρώμα.
Θεωρίες
Έχουν αναπτυχθεί ποικίλες θεωρίες για το τι είναι το πλάσμα αν υπάρχει. Ορισμένοι υποστηρίζουν πως το τσουπακάμπρα μπορεί να προέκυψε από ένα πείραμα και να το έσκασε από κάποιο εργαστήριο. Άλλοι παλι λένε πως ενδέχεται να είναι άγνωστο είδος τσακαλιού ή λύκου, καθώς ο τρόπος με τον οποίο σκοτώνει τα θηράματά του είναι παρόμοιος με αυτόν των λύκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθολογικά όντα
Διαρροή τοξικής λάσπης στην Ουγγαρία το 2010
Στις αρχές Οκτωβρίου του 2010 μια μεγάλης έκτασης περιοχή στην επαρχία Veszprém, στη δυτική Ουγγαρία, καλύφθηκε από κόκκινη τοξική λάσπη, κατάλοιπο της παραγωγής αλουμινίου, ύστερα από την κατάρρευση τμήματος του τοιχώματος ανοιχτής δεξαμενής φύλαξης της λάσπης. Δέκα κάτοικοι της περιοχής έχασαν τη ζωή τους, περισσότεροι από εκατό τραυματίστηκαν (πολλοί έπαθαν χημικά εγκαύματα από την τοξική λάσπη) ενώ η περιβαλλοντική καταστροφή στην περιοχή ήταν τεράστια.
Εξέλιξη των γεγονότων
Γύρω στις 12:25 η ώρα έσπασε το φράγμα της αποθηκευτικής λεκάνης της εταιρείας αλουμινίου MAL AG (Magyar Alumínium). Η λεκάνη περιείχε απόβλητα της παραγωγής. Με την διάρρηξη της λεκάνης ξεχύθηκαν 600.000 με 1,1 εκατομμύριο κυβικά μέτρα λάσπης. Τα απόβλητα έφθασαν μέχρι το ποταμάκι Τόρνα, πλημμυρίζοντας την κοίτη του και την γύρω περιοχή των κοινοτήτων Κολοντάρ (Kolontár), Ντεβενσέρ (Devecser), Σομλοβασαρελύ (Somlóvásárhely), Τυσκεβάρ (Tüskevár), Απακοτόρνα (Apácatorna) και Κισμπερσενύ (Kisberzseny).
Δέκα κάτοικοι πέθαναν, 150 τραυματίστηκαν και τετρακόσιοι διασώθηκαν. Σε τρεις επαρχίες κηρύχτηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Συνολικά πλημμύρισαν 40 πολυκατοικίες και δύο δημόσια κτήρια στο Κολοντάρ, 224 σπίτια στο Ντεβενσέρ και 14 σπίτια στο Σομλοβασαρελύ, ενώ μια έκταση 40 τετραγωνικών χιλιομέτρων καλύφθηκε από τα δηλητηριώδη απόβλητα, καταστρέφοντας τον ζωικό και φυτικό κόσμο.
Στις 9 Οκτωβρίου εκκενώθηκε το χωριό Κολοντάρ, επειδή το βόρειο μέρος του φράγματος ήταν έτοιμο να καταρρεύσει εντελώς. Στις 10 Οκτωβρίου το υπουργείο περιβάλλοντος της Ουγγαρίας ανακοίνωσε ότι το φράγμα θα κατέρρεε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιομηχανικά ατυχήματα Κατηγορία:Ιστορία της Ουγγαρίας Κατηγορία:Περιβαλλοντικές καταστροφές Κατηγορία:2010
Γιώργος Μαρσέλλος
Ο Γιώργος Μαρσέλλος (γεν. Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 1936) είναι Έλληνας αθλητής, πρώην πρωταθλητής στίβου, αθλητικός παράγοντας και πολιτικός.
Προερχόμενος από αθλητική οικογένεια, καθώς ο πατέρας του, Μανώλης Μαρσέλλος ήταν σπρίντερ και άλτης του τριπλούν, ξεκίνησε τον αθλητισμό από το σύλλογο του Πανιωνίου και ασχολήθηκε με τρία αθλήματα (110 μ. μετ’ εμποδίων, δέκαθλο και άλμα εις ύψος). Κατέκτησε πολλές διακρίσεις (6 φορές Πανελλήνιος πρωταθλητής, πρώτος Μεσογειονίκης και δις Βαλκανιονίκης, ενώ πήρε μέρος και σε δύο Ολυμπιάδες, το 1960 στη Ρώμη και το 1964 στο Τόκυο, όπου ήταν και ο Σημαιοφόρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Ομάδας), ενώ μετά τη λήξη της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας θήτευσε ως πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ, από το Δεκέμβριο του 1975 έως το Σεπτέμβριο του 1982. Επιχείρησε να εκλεγεί σε θέσεις τοπικής αυτοδιοίκησης, όντας υποψήφιος στις Δημοτικές Εκλογές του 1978. Ο Γιώργος Μαρσέλλος είναι πατέρας δύο παιδιών (ενός αγοριού που επίσης έγινε αθλητής και ενός κοριτσιού) και σήμερα τυγχάνει συνταξιούχος.
Γλώσσα Ρατζί
Η Ρατζί είναι μικρή σινοθιβετιανή γλώσσα του Νεπάλ. Οι ομιλητές ήταν μέχρι πρόσφατα νομάδες και η γλώσσα ομιλούταν από 3.800 άτομα σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Διανομή
Η Ράτζι ομιλείται στις ακόλουθες περιοχές του νοτιοδυτικού Νεπάλ:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες του Νεπάλ
Hardwired...to Self-Destruct
thumb|Εξώφυλλο deluxe έκδοσης thumb|Εξώφυλλο μορφής βινυλίου thumb|Εξώφυλλο box set Hardwired... to Self-Destruct είναι ο τίτλος του ενδέκατου στούντιο δίσκου του Αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Metallica, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου του 2016 μέσω της ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας Blackened Recordings.
Ηχογράφηση
Οι Metallica πραγματοποίησαν τον Μάρτιο του 2014 την περιοδεία Metallica By Request, όπου οι θεατές ζητούσαν από το συγκρότημα κομμάτια για να παίξει. Ένα νέο κομμάτι με τίτλο Lords of Summer ηχογραφήθηκε σε ντέμο έκδοση και κυκλοφόρησε μέσω των iTunes.
Τον επόμενο Μάρτιο, ο ντράμερ Λαρς Ούλριχ δήλωσε στο περιοδικό Rolling Stone ότι υπήρχαν είκοσι νέες συνθέσεις για το επερχόμενο άλμπουμ, ενώ μερικούς μήνες αργότερα, οι Metallica δημιούργησαν μία νέα ιστοσελίδα, όπου στην εισαγωγή υπήρχαν εικόνες από το συγκρότημα να παίζει κατά τις ηχογραφήσεις του νέου δίσκου. Στα τέλη της χρονιάς, ο Κερκ Χάμμετ ανακοίνωσε ότι η κυκλοφορία του άλμπουμ θα πραγματοποιούνταν στα τέλη του 2016 ή στις αρχές του 2017.
Στις 6 Φεβρουαρίου 2016, κατά την συναυλία The Night Before στο AT&T Park, τα μέλη του συγκροτήματος δήλωσαν ότι ο νέος δίσκος είναι σχεδόν έτοιμος, ενώ έναν μήνα αργότερα ο Ούλριχ δήλωσε ότι πιθανότατα η παραγωγή του άλμπουμ θα ολοκληρωνόταν μέσα στην άνοιξη. Την ίδια περίοδο, έγινε γνωστό ότι την παραγωγή του άλμπουμ ανέλαβε ο Γκρεγκ Φίντελμαν, ο οποίος ήταν μηχανικός ήχου στο Death Magnetic.
Τον Μάιο του ίδιου έτους, ο Ούλριχ σε συνέντευξη του στο Metal Forces δήλωσε ότι ο νέος δίσκος θα κυκλοφορούσε το καλοκαίρι του 2016. Τελικά, στις 18 Αυγούστου, ο Ούλριχ ανακοίνωσε ότι το άλμπουμ με τίτλο Hardwired...to Self-Destruct θα κυκλοφορήσει στις 18 Νοεμβρίου 2016 μέσω της Blackened Recordings και θα αποτελείται από δύο CD με έξι κομμάτια το καθ' ένα, ενώ η διάρκεια του θα φτάνει σχεδόν τα ογδόντα λεπτά.
Τραγούδια
Όλα τα τραγούδια γραμμένα από τους Τζέιμς Χέτφιλντ και Λαρς Ούλριχ, εκτός από τα σημειωμένα.
CD
CD 1
CD 2
Θέσεις τσαρτ
Hardwired...to Self-Destruct (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 18 Νοεμβρίου 2016
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2016 Κατηγορία:Άλμπουμ των Metallica
Ρούπερτ Φρεντ
Ο Ρούπερτ Φρεντ (Rupert William Anthony Friend, 9 Οκτωβρίου 1981) είναι Άγγλος ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Γεννήθηκε το 1981 στο Κέιμπριτζ και είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Douglas Webber του Λονδίνου. Το 2005 κέρδισε το βραβείο Satellite καλύτερου νέου ταλέντου για την ταινία Mrs. Palfrey at the Claremont. Για τον ρόλο του στη σειρά Homeland προτάθηκε για βραβείο Έμμυ Γκεστ Ρόλου σε Δραματική Σειρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βρετανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
UNII
Το UNII (Unique Ingredient Identifier (Μοναδικό αναγνωριστικό συστατικού)) είναι ένα μη ιδιοταγές, ελεύθερο, μοναδικό, σαφές, μη  εννοιολογικό, αλφαριθμητικό αναγνωριστικό που συνδέεται με τη μοριακή δομή μιας ουσίας ή περιγραφικές πληροφορίες από το Σύστημα Καταχώρισης Ουσιών (Substance Registration System ή SRS) της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (Food and Drug Administration ή FDA) και της Φαρμακοποιίας των ΗΠΑ (United States Pharmacopeia ή USP).
Το SRS χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει μόνιμα, μοναδικά αναγνωριστικά για ουσίες σε ρυθμιζόμενα προϊόντα, όπως τα συστατικά σε φάρμακα και βιολογικά προϊόντα. Το SRS χρησιμοποιεί τη μοριακή δομή και περιγραφικές πληροφορίες για να καθορίσει μια ουσία και να δημιουργήσει το UNII. Τα κύρια μέσα καθορισμού μιας ουσίας είναι η μοριακή του δομή όπως αναπαριστάνεται σε ένα δισδιάστατο επίπεδο. Όταν η μοριακή δομή δεν είναι διαθέσιμη (π.χ., βότανα), το UNII καθορίζεται από περιγραφικές πληροφορίες.
Οι διαδικασίες και η διαχείριση του SRS παρέχεται από το συμβούλιο του SRS που περιλαμβάνει ειδικούς και από το FDA και το USP.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαρμακολογία
Γρηγόριος Κανέλλος
Το ξέσπασμα της Επανάστασης βρήκε τη Μονή Φανερωμένης σε πλήρη άνθηση που οφειλόταν σε έσοδα από την είσπραξη του φόρου της δεκάτης, τις αγροκαλλιέργειες που άνηκαν στην ιδιοκτησία της Μονής καθώς και από δωρεές πιστών, χάρη στη θαυματουργή δράση του Οσίου Λαυρεντίου. Ο Γρηγόριος Κανέλλος, εκτός από την ποιμαντική του δράση πρόσφερε αξιοθαύμαστες υπηρεσίες στην Επανάσταση. Σύμφωνα με τον κώδικα των Φιλικών, τον οποίο συνέταξε ο Π. Σέκερης  μετά το θάνατο του Σκουφά,ο Γρηγόριος υπήρξε εξέχον μέλος της Φιλικής Εταιρείας με δράση στη μύηση νέων μελών. Πήρε μάλιστα μέρος στον ένοπλο αγώνα στη μάχη του Ακροκορίνθου, επικεφαλής ομάδας ενόπλων από την περιοχή. Ο ηγούμενος Γρηγόριος Κανέλλος χορηγούσε οτιδήποτε κρινόταν αναγκαίο στον Αγώνα, χρήματα, πολεμοφόδια, υλικά αγαθά για τη συντήρηση ανθρώπων, μάχιμων και αμάχων αλλά και ζώων. Στο μοναστήρι κατέφευγαν συχνά αγωνιστές όσο και άμαχος πληθυσμός. Εκεί έβρισκαν ασφάλεια, λόγω των τειχών του, σίτιση και περίθαλψη. Η  μεγάλη και συνεχής συνεισφορά επιβεβαιώνεται από την αλληλογραφία που διατηρούσε ο Γρηγόριος Κανέλλος με Φιλικούς και οπλαρχηγούς, λιγότερο ή περισσότερο γνωστούς, οι οποίοι δραστηριοποιούνταν στην περιοχή των Μεγάρων και της Σαλαμίνας. Την πολλαπλή προσφορά της Μονής στα χρόνια της Ηγουμενίας του Γρηγορίου αναγνωρίζει και ο Δημήτριος Υψηλάντης σε  τρία μικρά ενυπόγραφα σημειώματά του. Τους δύο άνδρες συνέδεε σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και εκτίμησης. Επίσης, με τη συγκατάθεση του Γρηγορίου ο Καραϊσκάκης εγκατέστησε στο ηγουμενείο της Μονής το «γενικόν αρχηγείον ή μάλλον γενικόν φροντιστήριον».
Στους χώρους της Μονής, υπό τον ηγούμενο Γρηγόριο, που υπήρξε και ο ίδιος εμπειρικός γιατρός,  λειτούργησε υποτυπώδες θεραπευτήριο-νοσοκομείο από το 1822 έως τις αρχές τουλάχιστον του 1826.
Μετά τον θάνατο του Καραϊσκάκη, τον Μάιο του 1827, ο Γρηγόριος και οι μοναχοί άρχισαν να εγκαταλείπουν σταδιακά το μοναστήρι για λόγους ασφάλειας για να επανέλθουν μετά τις αρχές του Σεπτεμβρίου 1828 και να συνεχίσουν, παρά την οικονομική πλέον κατάρρευση της Μονής, το θρησκευτικό και εθνικό έργο. Ο Ηγούμενος Γρηγόριος Κανέλλος απεβίωσε στις 25 Σεπτεμβρίου 1834.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί
Ιωάννης Ευγενικός
Ο Ιωάννης Ευγενικός ήταν λόγιος κληρικός του 15ου αιώνα. Είχε το αξίωμα του διακόνου και νομοφύλακα της μεγάλης Εκκλησίας. Αδελφός του ήταν ο Μάρκος Εφέσου. Συνόδευσε το γηραιό Πατριάρχη Ιωσήφ Β' το 1437-9 στη Σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας. Από εκεί αναχώρησε πολύ πριν το τέλος της Συνόδου με άδεια του αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον Αντώνιο Ηρακλείας, διότι ως ανθενωτικός δεν άντεχε να βλέπει τις πράξεις της συνόδου που οδηγούνταν σε ενωτική διακύρυξη. Ο αυτοκράτορας Ιωάννης Η Παλαιολόγος τον έστειλε στην Βενετία, όπου μπήκε σε πλοίο για την Κωνσταντινούπολη αλλά στο ταξίδι έπεσε σε μεγάλη θαλασσοταραχή και με πολλές δυσκολίες βρέθηκε στην Ανκόνα.
Μετά το θάνατο του αδερφού του το 1444, ήταν κοντά στο Γεώργιο Γεννάδιο Σχολάριο από τους ηγέτες της ανθενωτικής παράταξης κατά του νέου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ Παλαιολόγου.
Συγγράμματα
Στον τόμο της Καταλλαγής το 1694 δημοδιεύτηκε ο λόγος του «Ιωάννου του Ευγενικού λόγος αντιρρητικός του βλασφήμου και ψευδούς όρου του εν Φλωρεντία συντεθέντος κατά την προς Λατίνους σύνοδον».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κληρικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Τζουζέπε Ουνγκαρέττι
Ο Τζουζέπε Ουνγκαρέττι (Giuseppe Ungaretti, 8 Φεβρουαρίου 1888 – 1 Ιουνίου 1970) ήταν Ιταλός μοντερνιστής ποιητής, δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος, κριτικός και ακαδημαϊκός. Κορυφαίος εκπρόσωπος της πειραματικής τάσης γνωστής ως ερμητισμός, ήταν ένας από τους σημαντικότερους συντελεστές στην ιταλική λογοτεχνία του 20ού αιώνα. Επηρεασμένος από τον συμβολισμό, ευθυγραμμίστηκε για λίγο με τον φουτουρισμό. Όπως πολλοί φουτουριστές, πήρε εθνικιστική θέση κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Ουνγκαρέττι έκανε το ντεμπούτο του ως ποιητής ενώ μαχόταν στα χαρακώματα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1888 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σπούδασε στην Αίγυπτο, όπου ζούσε η οικογένειά του.
Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, ο Ουνγκαρέττι συνεργάστηκε με τον Μπενίτο Μουσολίνι (τον οποίο γνώρισε κατά την ένταξή του στον σοσιαλισμό), ενώ ήταν και ανταποκριτής της Popolo d'Italia και της Gazzetta del Popolo. Ενώ για σύντομο χρονικό διάστημα συνδέθηκε με τους Ντανταϊστές, ανέπτυξε τον ερμητισμό ως προσωπική ποίηση. Αφού πέρασε αρκετά χρόνια στη Βραζιλία, επέστρεψε στο σπίτι του κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του ανατέθηκε θέση διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης, όπου πέρασε τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του και της σταδιοδρομίας του. Το φασιστικό παρελθόν του αποτέλεσε αντικείμενο αντιπαράθεσης.
Υπήρξε σημαντικός εκπρόσωπος της ιταλικού μοντερνισμού στο χώρο της ποίησης, πρωτοπόρος του λεγόμενου «ερμητικού κινήματος» στη λογοτεχνία. Με το έργο του συνέβαλε αποφασιστικά στην απαγκίστρωση της ιταλικής ποίησης του 20ού αιώνα από μια σειρά παραδοσιακά στοιχεία, όπως το μέτρο, οι λυρικές υπερβολές και οι ρητορισμοί. .
Ο Τζουζέπε Ουνγκαρέττι πέθανε την 1η Ιουνίου 1970 στο Μιλάνο από βρογχοπνευμονία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί φασίστες Κατηγορία:Ιταλοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Συμβολιστές ποιητές
Όττο Στράντμαν
Ο Όττο Στράντμαν (Εσθονική προφορά: [ˈOto ˈɑugust ˈstrɑndˈmanˑ] ; 30 Νοεμβρίου 1875   - 5 Φεβρουαρίου 1941) ήταν Εσθονός πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός (1919) και επικεφαλής κράτους της Εσθονίας (1929–1931). Ήταν ένας από τους ηγέτες του κεντροαριστερού Εσθονικού Εργατικού Κόμματος, που είδε τη μεγαλύτερη υποστήριξή του μετά τις εκλογές του 1919 και του 1920. Ο Στράντμαν ήταν βασικός παράγοντας στη σύνθεση του ριζοσπαστικού νόμου για τη μεταρρύθμιση της γης και του Συντάγματος του 1920. Υπηρέτησε επίσης ως Υπουργός Γεωργίας (1918-1919), Υπουργός Δικαιοσύνης (ενεργός 1918, 1920–1921), Υπουργός Οικονομικών (1924), Υπουργός Εξωτερικών (1918, 1920–1921 και 1924) και Υπουργός Πολέμου ( 1919). Ενώ βρισκόταν στο αξίωμα του Υπουργού Οικονομικών, σταθεροποίησε την οικονομία και κατάφερε να αποφύγει τον υπερπληθωρισμό. Ο Στράντμαν ήταν επίσης ο ομιλητής τόσο της Εσθονικής Επαρχιακής Συνέλευσης (1917-1918) όσο και του Ριϊγκικόγκου (1921). Ήταν διπλωμάτης, που υπηρετούσε ως απεσταλμένος στη Βαρσοβία (1927-1929), όταν έκανε επαφές με πολωνούς πολιτικούς και στο Παρίσι (1933-1939). Κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής Κατοχής το 1941, ο Στράντμαν διατάχθηκε να εμφανιστεί στην έδρα του NKVD. Γνωρίζοντας ήδη τη μοίρα του, αυτοκτόνησε στο σπίτι του στην Κάντρινα.
Νεανικά χρόνια
Ο Όττο Στράντμαν γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1875   στο χωριό Βάντου, στην ενορία Ούντλα, στην κομητεία Βίρου, τότε τμήμα του Κυβερνείου της Εσθονίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ο πατέρας του, Χανς Στράντμαν, ήταν δάσκαλος του σχολείου και ο Όττο ήταν το τρίτο παιδί του.
Ο Στράντμαν εκπαιδεύτηκε αρχικά από τον πατέρα του, μέχρι που πήγε στο δημοτικό σχολείο Ράκβερε το 1886 και αργότερα στο κρατικό γυμνάσιο αυτοκράτορα Αλεξάντερ στο Ταλίν και στο 5ο και 7ο γυμνάσιο στην Αγία Πετρούπολη. Αποφοίτησε ως εξωτερικός το 1896 μετά τις εξετάσεις του στο Γυμνάσιο του Κυβερνείου της Εσθονίας στο Ταλίν.
Μετά την αποφοίτησή του, ο Στράντμαν υπηρέτησε ως αξιωματούχος στο Γραφείο του Ταλίν της Κρατικής Τράπεζας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας έως ότου συνέχισε να σπουδάζει νομικά στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου το 1899. Το 1901 συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, που αποφοίτησε το 1903.
Πρώιμη καριέρα
Ο Στράντμαν εργάστηκε ως δικηγόρος στο Νάρβα και το Ταλίν, έγινε γνωστός για την ευγλωττία του και συνεπώς εξελέγη μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Ταλίν από το 1904 έως το 1905. Ως δικηγόρος, υπερασπίστηκε τους Εσθονούς από τους Γερμανούς της Βαλτικής και τους κρατικούς αξιωματούχους.
Ο Στράντμαν δραστηριοποιήθηκε επίσης στις εθνικές οργανώσεις της Εσθονίας και έγινε ακτιβιστής της μεταρρύθμισης της αυτοδιοίκησης, όπου υποστήριξε την εθνική αυτονομία στις κυβερνήσεις της Βαλτικής. Ο Στράντμαν ήταν μεταξύ των πολιτικών, οι οποίοι υποτίθετο ότι θα έπρεπε να συνθέσουν το σχέδιο μεταρρύθμισης της αυτοδιοίκησης αλλά κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1905, ο Στράντμαν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το εξωτερικό, όπως και πολλοί άλλοι Εσθονοί ακτιβιστές. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, οι απόψεις του ήταν πολύ πιο ριζοσπαστικοί σοσιαλιστές από ό, τι αργότερα στη ζωή του. Κατά τη διάρκεια των χρόνων εξορίας του, ο Στράντμαν έζησε στην Ελβετία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στην Ελβετία, ο Στράντμαν και άλλοι εξόριστοι της Εσθονίας τελικά σχημάτισαν το σχέδιο μεταρρύθμισης της αυτοδιοίκησης, αλλά δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Ο Στράντμαν επέστρεψε στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1906, αλλά του απαγορεύτηκε να ζήσει στις κυβερνήσεις της Βαλτικής για τρία χρόνια, αναγκάζοντάς τον να ζήσει στη Νάρβα και την Αγία Πετρούπολη. Επέστρεψε στην Εσθονία το 1909 και εργάστηκε ως δικηγόρος, υπερασπιζόμενος τους συμμετέχοντες στην Επανάσταση του 1905. Ήταν επίσης ένθερμος υποστηρικτής της ελευθερίας του λόγου στα μέσα ενημέρωσης. Το 1917, έγινε εισαγγελέας του Επαρχιακού Δικαστηρίου του Ταλίν.
Τον Μάρτιο του 1917, ο Στράντμαν και μερικοί άλλοι γνωστοί πολιτικοί, που ήταν γνωστοί υποστηρικτές της αυτονομίας, επιλέχθηκαν να συνθέσουν το σχέδιο μεταρρύθμισης της αυτοδιοίκησης, το οποίο τελικά δημιούργησε την Αυτόνομη Κυβέρνηση της Εσθονίας. Ο Στράντμαν εξελέγη και πάλι στο δημοτικό συμβούλιο του Ταλίν και το καλοκαίρι του 1917, στην Επαρχιακή Συνέλευση της Εσθονίας (Μααπάεφ) (Maapäev), όπου ήταν μέλος του αριστερού Ριζοσπαστικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, με επικεφαλής τον Γιούρι Βιλμς. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος (ομιλητής) της συνέλευσης μεταξύ 25 Οκτωβρίου 1917 και 27 Νοεμβρίου 1918, αν και με περιόδους μη δραστηριότητας στο μεταξύ, λόγω της Οκτωβριανής Επανάστασης και της Γερμανικής Κατοχής. Μετά την επανάσταση του Οκτωβρίου, ο Στράντμαν ηγήθηκε της συνεδρίασης της Επαρχιακής Συνέλευσης της 28 Νοεμβρίου 1917 , όπου η συνέλευση αυτοανακηρύχθηκε ως η υψηλότερη νόμιμη εξουσία στην Εσθονία. Μετά το έργο του ως ομιλητής του κοινοβουλίου, ο Στράντμαν αναγνωρίστηκε για την ουδετερότητά του και την ακρίβεια του.
Ηγέτης της κεντροαριστεράς
Αφού ο Γιούρι Βιλμς εκτελέστηκε μυστηριωδώς στη Φινλανδία, ο  Όττο Στράντμαν  ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Δικαιοσύνης. Έγινε επίσης ένας από τους ηγέτες του Ριζοσπαστικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, που ονομάστηκε Εσθονικό Εργατικό Κόμμα και τελικά έγινε ένα κεντροαριστερό κόμμα. Ωστόσο, ο Στράντμαν συνελήφθη από Γερμανούς το καλοκαίρι του 1918.
Η διπλωματική του σταδιοδρομία ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1918, όταν ήταν μέλος της αντιπροσωπείας στη Σουηδία ως Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών, ζητώντας υποστήριξη στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας. Τελικά η Σουηδία έστειλε μια ομάδα εθελοντών στον πόλεμο. Για να πληρώσει για το ταξίδι του στη Στοκχόλμη, ο Στράντμαν αναγκάστηκε να πουλήσει τα δικά του έπιπλα.
Στις εκλογές της Συντακτικής Συνέλευσης του 1919, το Εργατικό Κόμμα της Εσθονίας πήρε 30 από τις 120 έδρες και η πλειοψηφία ήταν από κεντροαριστερά κόμματα. Αυτό έδωσε στο Εργατικό Κόμμα την ευκαιρία να διαμορφώσει την εσθονική πολιτική σε μεγαλύτερη κλίμακα. Ο Όττο Στράντμαν έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας στις 8 Μαΐου 1919 και επιπλέον έγινε Υπουργός Πολέμου.
Το πρώτο υπουργικό συμβούλιο του Στράντμαν ήταν ένας κεντροαριστερός συνασπισμός με το Εσθονικό Λαϊκό Κόμμα και το Εσθονικό Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα. Το Εσθονικό Λαϊκό Κόμμα αποχώρησε από τον συνασπισμό το Σεπτέμβριο και το υπουργικό συμβούλιο του Στράντμαν παραιτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1919, έχοντας την εξουσία για εξάμηνο.
Οι εκλογές του 1920 έκαναν το Εργατικό Κόμμα το μεγαλύτερο κόμμα στην Εσθονία με 22 από τις 100 έδρες στο Riigikogu, το πρώτο συνταγματικό κοινοβούλιο, αλλά και τα κεντροδεξιά κόμματα είχαν επίσης αποκτήσει δύναμη. Το Εργατικό Κόμμα της Εσθονίας παρέμεινε στο συνασπισμό, με επικεφαλής τον επικεφαλής του Κράτους Κωνσταντίν Πατς των Συνελεύσεων των Αγροτών. Ο Στράντμαν συνέχισε να υπηρετεί ως ο πρώτος Πρόεδρος (ομιλητής) του Ριιγκικόγκου μεταξύ 4 και 18 Ιανουαρίου Νοεμβρίου 1921.
Ο Γιούχαν Κουκ ήταν επικεφαλής ενός άλλου υπουργικού συμβουλίου του Εργατικού Κόμματος το 1922–1923, αλλά στον Στράντμαν δόθηκαν υπουργικές θέσεις μόνο στο υπουργικό συμβούλιο του Χριστιανοδημοκράτη Φρίντριχ Καρλ Άκελ, όπου αυτός ήταν Υπουργός Εξωτερικών μεταξύ 26 και 14 Μαρτίου 1924 και μετά Υπουργός Οικονομικών έως τις 16 Δεκεμβρίου 1924.
Οικονομικές πολιτικές
Στις 7 και 19 Δεκεμβρίου 1923, ο Στράντμαν κατηγόρησε τον μακράς διάρκειας  πληθωριστή υπουργό των Οικονομικών Γκέοργκ Βέστελ στο κοινοβούλιο για λανθασμένες δαπάνες του κρατικού ταμείου. Ήταν η κριτική του Στράντμαν, που τελικά οδήγησε στην πτώση του υπουργικού συμβουλίου του Κονσταντίν Πατς και τον ανάγκασε να μείνει μακριά από την εξουσία από το 1924 έως το 1931.
Μετά τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας, πολλές επιχειρήσεις ξεκίνησαν σε σύντομο χρονικό διάστημα και η βιομηχανία αναπτύχθηκε με δάνεια, που τελικά οδήγησαν σε οικονομικές δυσκολίες. Ως Υπουργός Οικονομικών, ο Στράντμαν πρότεινε ένα σχέδιο για την οικονομική ανάπτυξη, το οποίο υποτίθεται ότι θα μείωνε τα δάνεια, θα μείωνε τον κρατικό προϋπολογισμό και θα επιτύγχανε εμπορικό πλεόνασμα αυξάνοντας τους δασμούς. Αρχικά, οι ενέργειές του δεν είχαν καμία επίδραση και δέχτηκε κριτική τόσο από τα αριστερά όσο και από τα δεξιά κόμματα, αλλά τελικά το μάρκο της Εσθονίας σταθεροποιήθηκε, ενσωματώνοντας περισσότερο την εσθονική οικονομία στην Ευρώπη. Υποστήριξε επίσης την οικοδόμηση της οικονομίας στη γεωργία παρά τη διέλευση μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης, θεωρώντας τη Δανία ως ένα πρότυπο γεωργικής χώρας. Στα μέσα ενημέρωσης, οι πολιτικές του ονομάστηκαν κοροϊδευτικά UMP (Uus majandus poliitika - "Νέα Οικονομική Πολιτική") και KUMP (Kõige uuem majanduspoliitika- "Νεότατη Οικονομική Πολιτική") μετά την οικονομική πολιτική τη Σοβιετική Ένωση τότε. Τον Μάιο του 1924, ο Στράντμαν δεν κατηγόρησε τον προκάτοχό του Γκέοργκ Βέστελ για τη σκόπιμη δημιουργία υπερπληθωρισμού, μόνο για απόλυτη αισιοδοξία για τις πολιτικές του.
Για σχεδόν πέντε χρόνια, ο Όττο Στράντμαν δεν κατείχε σημαντικά αξιώματα. Παρέμεινε ενεργός στην κοινοβουλευτική πολιτική και έγινε γνωστός για την ευγλωττία του. Ως ηγέτης της κεντροαριστεράς, το έργο του συνέχισε να έχει μεγάλη επίδραση στην οικονομία, καθώς πέτυχε για ίδιες πολιτικές όπως είχε εφαρμόσει κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Υπουργός Οικονομικών. Ο οικονομικός ιστορικός Γιάακ Βάλγκε είπε, ότι χάρη στο γρήγορο και αποφασιστικό έργο του Όττο Στράντμαν η Εσθονία μπόρεσε να αποφύγει τον υπερπληθωρισμό στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Ήταν ο Όττο Στράντμαν, ο οποίος έκανε την πρόταση να ονομάσει το νέο εσθονικό νόμισμα το " κορώνα " από τις σκανδιναβικές χώρες.
Όψιμη πολιτική καριέρα
Καθώς το Εργατικό Κόμμα σιγά-σιγά μετατράπηκε από αριστερό σε κεντρώο, η δημοτικότητά του έπεσε, αφήνοντας τα κυριότερα σημεία του στις εκλογές της Συντακτικής Συνέλευσης του 1919 και στις εκλογές του Ριιγκικόγκου του 1920. Το Εργατικό Κόμμα πέτυχε μόνο 12 από τις 100 έδρες στις εκλογές του 1923, 13 το 1926 και 10 το 1929, έως ότου τελικά συγχωνεύτηκε με άλλα κεντρώα κόμματα, για να σχηματίσει το Εθνικό Κόμμα του Κέντρου το 1932.
Κατά τη διάρκεια μιας κυβερνητικής κρίσης τον Ιούλιο του 1926, ο ομιλητής του Ριιγκικόγκου Καρλ Άουγκουστ Άινμπουντ έκανε στον Όττο Στράντμαν την πρόταση σχηματισμού υπουργικού συμβουλίου. Το οικονομικό του πρόγραμμα συνίστατο στη μείωση του προϋπολογισμού και στη μείωση των δανείων, κάτι που ήταν απαράδεκτο από το δεξιό κόμμα των Εποίκων και τις συνελεύσεις των Αγροτών.
Από το 1927 έως το 1929, ο Στράντμαν υπηρέτησε ως Εσθονός απεσταλμένος στην Πολωνία, την Τσεχοσλοβακία και τη Ρουμανία, και κατοικούσε στη Βαρσοβία. Τον Ιούνιο του 1929 παραιτήθηκε απροσδόκητα και επέστρεψε στην εσθονική πολιτική, για να ηγηθεί του δεύτερου υπουργικού συμβουλίου του, ξεκινώντας από τις 9 Ιουλίου 1929. Ήταν ένας συνασπισμός μεταξύ του Εργατικού Κόμματος, του Λαϊκού Κόμματος, του Χριστιανικού Λαϊκού Κόμματος, των Συνελεύσεων των Αγροτών και του Κόμματος Εποίκων, που συνδύαζε σχεδόν όλα τα πολιτικά κόμματα από την κεντροαριστερά προς τα δεξιά. Πριν αναλάβει τα καθήκοντά του, επέκρινε το κοινοβούλιο ότι έγινε «εργοστάσιο ανεπαρκών νόμων». Το υπουργικό του συμβούλιο παρέμεινε μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου 1931. Είναι όμως ειρωνικό, ότι η Μεγάλη Ύφεση έφτασε στην Εσθονία, όταν ο επικεφαλής της κυβέρνησης ήταν ο Όττο Στράντμαν, ένας άντρας, ο οποίος υποστήριζε πάντα προσεκτικές οικονομικές και χρηματοοικονομικές πολιτικές. Χάρη στις ισχυρές του ικανότητες στα οικονομικά και τα χρηματοοικονομικά, ο συνασπισμός διήρκεσε για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα, 1 χρόνο και 7 μήνες.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, πραγματοποίησε μια κρατική επίσκεψη στην Πολωνία τον Φεβρουάριο του 1930, όπου συναντήθηκε τόσο με τον Πρόεδρο Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι όσο και με τον στρατάρχη Γιούσεφ Πιουσούτσκι για να σχηματίσουν μια Βαλτική Αντάντ, η οποία ωστόσο δεν βρήκε πολωνική υποστήριξη. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, επισκέφτηκε το Βίλνιους, το οποίο ελεγχόταν τότε από την Πολωνία. Ο Λιθουανός Υπουργός Εξωτερικών διαμαρτυρήθηκε ότι η Εσθονία δεν αντιμετωπίζει ουδέτερα τη διαμάχη του Βίλνιους, βλάπτοντας τις σχέσεις Εσθονίας-Λιθουανίας, οι οποίες κάπως θεραπεύτηκαν μέχρι το 1931. Τον Αύγουστο του 1930, ο Στράντμαν φιλοξένησε τον Πρόεδρο Μοστσίτσκι στην Εσθονία.
Συμμετοχή στο κοινοβούλιο:
Διπλωματική σταδιοδρομία στα τελευταία χρόνια της ζωής του και θάνατος
δεξιά|μικρογραφία| Τάφος του Όττο Στράντμαν Από το 1933 έως το 1939 ο Στράντμαν ήταν ο Εσθονός απεσταλμένος στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ισπανία και το Βατικανό, και κατοικούσε στο Παρίσι. Το 1936 υποστήριξε τους Γιούχαν Κουκ, Αντς Πίιπ, Γιάαν Τέεμαντ και Γιάαν Τόνισον, οι οποίοι υπέγραψαν ένα μνημόνιο, που απευθυνόταν στον Πρωθυπουργό Κονσταντίν Πατς, που εκτελούσε καθήκοντα επικεφαλής κράτους, απαιτώντας αστικές ελευθερίες και τερματισμό της αυταρχικής του διακυβέρνησης. Το 1938, ο Στράντμαν έγινε δικαστής στο Μόνιμο Δικαστήριο Διεθνούς Δικαιοσύνης στη Χάγη.
Πολιτιστικές δραστηριότητες
Ο Στράντμαν ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Εσθονίας και της Εταιρείας Ταμιευτηρίου και Δανείων του Ταλίν (Tallinna Vastastikune Krediitühisus). Ήταν μέλος του Εσθονικού Φοιτητικού Συλλόγου από το 1899  και έλαβε επίτιμα διδακτορικά από το Πανεπιστήμιο του Τάρτου το 1928 και το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας το 1930. Ο Στράντμαν απαρνήθηκε όλες τις τιμές και τα βραβεία, που του είχαν δοθεί.
Προσωπική ζωή
Το 1907, ο Στράντμαν παντρεύτηκε τη Λύντια Χίντρικσον (1889-1934). Τα πρώτα δύο παιδιά τους, η κόρη τους Χέλλα (1909-1913) και ο γιος τους Χανς(1911-1913) πέθαναν νωρίς. Η δεύτερη κόρη τους Λύντια (1914-1966) πέθανε μετά τον πόλεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Τάρτου Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Εσθονίας Κατηγορία:Πολιτική της Εσθονίας Κατηγορία:Εσθονοί πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μάιτε Περρόνι
Η Μάιτε Περρόνι (γεννημένη 9 Μαρτίου, 1983) είναι Μεξικανή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Είναι ευρέως γνωστή, κυρίως για τον ρόλο της ως Άλμα Σολάρες στην σειρά του Netflix, Oscuro Deseo (ελλ. Σκοτεινή Επιθυμία). Η φήμη της επίσης δημιουργήθηκε λόγω της συμμετοχής της στο συγκρότημα RBD, το οποίο κέρδισε πολλά βραβεία, ενώ το 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της προσωπικό άλμπουμ. Το 2016 επανέρχεται με νέο album. Έχει υπάρξει επίσης το κεντρικό πρόσωπο διαφήμισης για εταιρείες όπως "Pantene", "Proactiv", "P&G (Naturella)" κτλ.
Υποκριτική
Η Περρόνι ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός στη σειρά Rebelde, μια διασκευή της Αργεντίνικης σειράς Rebelde Way (Ανυπότακτες Καρδιές). Είχε το ρόλο της Guadalupe "Lupita" Fernández, μιας έφηβης κοπέλας χαμηλής κοινωνικής τάξης που της προσφέρεται η ευκαιρία να φοιτήσει στο διάσημο σχολείο Elite Way School. Αυτή η σειρά ξεκίνησε το 2004 έως το 2006 κ ολοκληρώθηκε σε 440 επεισόδια και τρεις κύκλους.
Λόγω της επιτυχίας της σειράς Rebelde, το 2007 η εταιρεία παραγωγής τηλενουβέλων, Televisa, λανσάρισε τη νέα σειρά "RBD: La Familia", στην οποία συμμετείχαν τα μέλη των RBD. Οι χαρακτήρες των ρόλων δεν βασίστηκαν σε φανταστικά δεδομένα, αλλά έγινε προσπάθεια να συμβαδίζουν με την προσωπικότητα του κάθε ηθοποιού. Η νέα αυτή σειρά ολοκληρώθηκε σε 13 μόλις επεισόδια από τις 14 Μαρτίου του 2007 έως τις 13 Ιουνίου του ίδιου έτους.
Το 2010, για άλλη μια φορά δίπλα στον Γουίλιαμ Λέβι πρωταγωνίστησε στη σειρά "Triunfo del Amor (Ο Θρίαμβος της Αγάπης)", μια διασκευή της σειράς Cristal από τη Βενεζουέλα. Το 2012 πρωταγνίστησε στην σειρά "Cachito de Cielo" με τον Pedro Fernandez. Δάνεισε τη φωνή της σε ταινίες κινουμένων σχεδίων κάνοντας το πρώτο βήμα στη μεταγλώττιση, "El Origen De Los Guardianes", "Un gallo con muchos huevos", "Seleccion Canina", μεταξύ άλλων, ενώ πρωταγωνίστησε στην ταινία "El arribo de conrado sierra". Το 2014 την απολαύσαμε στη σειρά "La Gata" στο πλευρό του Ντανιελ Αρενας, ενώ το 2015 στην σειρά "Antes Muerta Que Lichita" με συμπρωταγωνιστη τον Αραθ Ντε Λα Τορρε. Το 2017 πρωταγωνιστούσε στην σειρά "Papá a Toda Madre" (ξαφνικά μπαμπάς) στο πλευρό του Σεμπάστιαν Ρούλι.
Μουσική
right|thumb|200px|Η Μάιτε στη Βραζιλία right|thumb|200px|Η Περρόνι σε συναυλία Η Περρόνι ήταν μέλος του δημοφιλούς συγκροτήματος RBD, που προέκυψε από την τηλενουβέλα Rebelde. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε συνολικά 9 δίσκους και πούλησε πάνω από 15 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως. Πραγματοποίησαν ποικίλες περιοδείες σε Ευρώπη και Αμερική.
Η Περρόνι συνέθεσε το κομμάτι Tal Vez Mañana, για το τέταρτο ισπανικό άλμπουμ των RBD, Empezar Desde Cero, και τραγούδησε μόνη της σε κάποιο κομμάτι του δίσκου. Στις 8 Αυγούστου 2008 οι RBD ανακοίνωσαν τη διάλυσή τους, μετά από μια τελική περιοδεία που τελείωσε το 2009.