cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οκτωνιά
Γεωγραφική θέση
Η Οκτωνιά καλύπτει μία έκταση των 34.000 στρεμμάτων περίπου, έχοντας στην κορυφή της τον ημιορεινό όγκο Καλλιμάνι, γυμνό από τις πυρκαγιές επί Τουρκοκρατίας. Πιο κάτω απλώνεται αμφιθεατρικά το χωριό, σε υψόμετρο κατά μέσο όρο 400 μέτρων ατενίζοντας προς το Αιγαίο, τον λόφο του Οξυλίθου, τον κάμπο που εκτείνεται χαμηλότερα του χωριού καθώς και γειτονικά χωριά.
Γεωργία - Κτηνοτροφία - Αλιεία
Η Οκτωνιά εκτός των ορεινών εδαφών της, διαθέτει και εδάφη ιδανικά για καλλιέργεια πολλών αγροτικών προϊόντων. Μεγάλη έκταση του χωριού καλύπτει ο ελαιώνας της, στον οποίο βρίσκονται αιωνόβια ελαιόδεντρα. Τα κυριότερα προϊόντα του χωριού είναι το κρεμμύδι και το λάδι. Τα εδάφη του χωριού είναι αρκετά εύφορα και σε συνδυασμό με το νερό κάνουν τις καλλιέργειες πετυχημένες. Το μεγαλύτερο μέρος του χωριού βρίσκεται χωμένο και περικυκλωμένο από πλατάνια, καρυδιές, κοτσικούς (κουτσουπιά) και άλλα δέντρα.
Αρκετά ανεπτυγμένη είναι και η κτηνοτροφία που υφίσταται στην περιοχή της Οκτωνιάς. Σε πολλά σηµεία, πάνω στα βουνά και στους λόφους βόσκουν λεύτερα αρκετά κοπάδια γίδια και πρόβατα τα οποία ανήκουν σε επαγγελματίες ή ερασιτέχνες κτηνοτρόφους.
Τέλος η ιδιαιτερότητα της κάθε παραλίας που βρίσκεται εντός των παράκτιων συνόρων του χωριού, όπως για παράδειγμα αυτή του Μπουρνιά έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς κατοίκους του χωριού αλλά και σε επισκέπτες να ασχοληθούν είτε ερασιτεχνικά είτε επαγγελματικά με την αλιεία.
Οι γραφικές συνοικίες με τις φυσικές βρύσες τους
Στις τέσσερις συνοικίες του χωριού βρίσκονται διάσπαρτες, περίτεχνα διακοσμημένες βρύσες, άλλες κατασκευασμένες πριν πολλά χρόνια και άλλες πιο σύγχρονες, η κάθε μία έχει την δική της ιστορία. Οι πιο γνωστές είναι: Βρύση Μαρίνου, Σγούρου, Σκούρα, Καρβουνιάρη και Μητσάρα στο Πανωχώρι, Βρύση Βοϊβόντα στ΄ Αλώνια, Βρύση Αμπάδες στην Παναγιά και Σουρ Βρύση στο Κατωχώρι. thumb|Το Βασιλικό Διάταγμα με βάση το οποίο ο ναός του Αγ. Δημητρίου, ανακηρύσεται «Προέχον Μνημείο του Κράτους».
Άγιος Δημήτριος Καταρράκτη
Αποτελεί μεγάλο θρησκευτικό, ιστορικό και καλλιτεχνικό μνημείο. Η Μονή που υπήρχε στη θέση αυτή ήταν πνευματικό κέντρο, φυτώριο αγωνιστών του 1821 και τροφοδοτούσε από τη θάλασσα του Μαρκουρίου τα Ελληνικά Επαναστατικά Πλοία, με αποτέλεσμα να συλληφθεί ο Ηγούμενος Παΐσιος και να θανατωθεί με ανασκολοπισμό (παλούκωμα).
Ο Ναός αυτός είναι πλήρως αγιογραφημένος με εξαιρετικές μεταβυζαντινές αγιογραφίες του 1600, που έχουν πλούσιο θεματολόγιο και πρωτότυπη χρωματική σύνθεση. Έχει δε χαρακτηριστεί, με Βασιλικό Διάταγμα του 1921, ως Προέχον Μνημείο του Κράτους.
Καστρί (Ιστορικό Κάστρο)
Στους πρόποδες του βουνού της Οκτωνιάς, Καλλιμάνι, βρίσκεται χτισμένο ένα Κάστρο από το οποίο πήρε το όνομα «Καστρί» η περιοχή. Το Κάστρο αυτό είναι μεσαιωνικό και είχε οπτική επαφή με όλα τα μεσαιωνικά κάστρα της περιοχής, όπως το Κάστρο της Δραγονέρας, τον Πύργο των Κήπων κ.λ.π. Όλα αυτά τα κάστρα (Φρικτοριακοί Σταθμοί) επικοινωνούσαν ανάβοντας πυρσούς στις κορυφές τους. Εδώ κατέφυγαν οι Οκτωνιάτες στις αρχή της επανάστασης του 1821 για να αντιμετωπίσουν την οργή των Τούρκων που είχαν αρχηγό τον Πασά της Καρύστου Οντάμπαση. Ακολούθησε, μετά από προδοσία, πολιορκία και βομβαρδισμός με αποτέλεσμα, τα γυναικόπαιδα να φυγαδευτούν σε άλλες περιοχές, οι γεροντότεροι και οι αδύναμοι να σφαγιαστούν και οι μεγάλοι αγωνιστές να διαφύγουν στο βουνό με σκοπό την μεθόδευση της επαναστατικής τους δράσης. Για την εξόντωση των αγωνιστών οι Τούρκοι έβαλαν φωτιά στον Άγιο Δημήτρη Καταρράκτη και σ΄όλη την περιοχή της Οκτωνιάς.
Στο μέσο του Κάστρου είναι κτισμένη η Εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Ο τόπος της θυσίας των ανθρώπων για την ελευθερία, έγινε τόπος παντοτινής ευχαριστίας, δοξολογίας και παράκλησης προς τον Θεό. Δίπλα στην εκκλησία υπάρχει ένα πηγάδι, που συγκέντρωνε τα βρόχινα νερά για τις ανάγκες των πολιορκημένων. Από το κάστρο ο επισκέπτης έχει πανοραμική άποψη του χωριού καθώς και των χωριών της Κύμης.
Πολύ κοντά στο Κάστρο και στην πλευρά προς το χωριό βρίσκεται Σπήλαιο βάθους 4 μέτρων με είσοδο ύψους 3 μέτρων. Η πρόσβαση στο κάστρο, εκτός του αυτοκινήτου, μπορεί να γίνει και μέσω μονοπατιού με αφετηρία τη θέση Γκορθιά λίγο πιο κάτω από τη βρύση «Βοΐβόντα».
Οι βυζαντινές και μεταβυζαντινές Εκκλησίες (15ου και 16ου αιώνα)
Ο Άγιος Γεώργιος στο Κούτσουρο, οι Ταξιάρχες στον Κοτσικιά, τα Εισόδια της Θεοτόκου στου Παπαβλασσά και του Ιωάννη του Θεολόγου στο Καρβούνι.
Οι νεότερες εκκλησίες του χωριού
Είναι περίπου 17 και είναι σκορπισμένες σε διάφορα σημεία της περιοχής. Ιδιαίτερη θέση ανάμεσα στις εκκλησίες αυτές έχουν οι ιστορικές εκκλησίες της Ζωοδόχου Πηγής στην Τσούκα και του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου ανάμεσα στ’ Αλώνια και την Παναγιά. thumb|Άγιος Μερκούριος
Παραλίες
Στις ακτές της Οκτωνιάς που έχουν μήκος περίπου 10 χιλιόμετρα βρίσκονται οι παραλίες: Μουρτερή, Αγίος Μερκουρίος, Μπουρνιάς, Γράβες, Λιμιωνάρι, Αϊλή και Καλάμι.
Θαλάσσιες σπηλιές
Σε κάποιες από τις σπηλιές αυτές κρύβονταν οι Οκτωνιάτες όταν καταδιώκονταν από τους Τούρκους, περιμένοντας να περάσει ελληνικό πλοίο να τους μεταφέρει στα άλλα νησιά.
Ορεινοί προορισμοί
Η κορυφή του βουνού Καλλιμάνι (Τοπογραφικό Σημείο) σε υψόμετρο 750 μέτρα, με πανοραμική θέα προς τις παραλίες και το Αιγαίο με τη Σκύρο και τις Βόρειες Σποράδες.
Η Τρύπα (Σπηλιά) του Μπότη σπήλαιο στην περιοχή Κακόρρεμα μετά το Δρυμό, με σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Η πρόσβαση γίνεται κατ’ αρχάς με αυτοκίνητο και στη συνέχεια με 15λεπτη πεζοπορία. Για την κάθοδο απαιτείται σχοινί.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Ιωάννα του Μαρλ
Η Ιωάννα, γαλλ.: Jeanne de Marle, de Soissons, de Meaux, de Saint-Pol, d'Oisy, de Condé, ιδίω δικαιώματι κόμισσα του Μαρλ και του Σουασσόν, υποκόμισσα του Μω, κυρία του Ουαζύ και κόμισσα του Σαιν-Πολ, του Μπριέν, του Λινύ και του Κονβερσάνο (1415 - 14 Μαΐου 1462) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ ήταν ευγενής Γαλλίδα κληρονόμος και ιδίω δικαιώματι (suo jure) κόμισσα.
Ήταν το μοναδικό παιδί του Ροβέρτου κόμη του Μαρλ και του Σουασόν, κυρίου του Ουαζύ· αυτός σκοτώθηκε στη μάχη του Αζενκούρ όταν ήταν η Ιωάννα ήταν νήπιο, αφήνοντάς την μοναδική κληρονόμο στους τίτλους και τις ιδιοκτησίες του. Το 1430, σε ηλικία 15 ετών, η Ιωάννα ήταν μία από τις τρεις γυναίκες, που ήταν υπεύθυνες για τη Ζαν ντ'Αρκ, όταν η τελευταία ήταν αιχμάλωτη στο κάστρο του Ιωάννη Β΄ κόμη του Λινύ, πατριού της Ιωάννας.
Έγινε η πρώτη σύζυγος του Λουδοβίκου κόμη του Σαιν-Πολ, του Μπριέν, του Λινύ και του Κονβερσάνο, κοντόσταυλου της Γαλλίας. Από τον γάμο τους κατάγεται η Μαρία Α΄ της Σκωτίας, ο Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας και οι μετέπειτα Boυρβόνοι βασιλείς της Γαλλίας.
αριστερά|μικρογραφία|165x165εσ|Ο θυρεός του Οίκου του Μπαρ.
Βιογραφία
Η Ιωάννα ήταν το μοναδικό παιδί του Ροβέρτου των Μονμπελιάρ κόμη του Μαρλ και Σουασσόν, κυρίου του Ουαζύ (1390 - 25 Οκτωβρίου 1415), γιού της Mαρίας του Κουσύ κόμισσας του Σουασσόν. Αυτή ήταν κόρη της Ισαβέλλας του Κουσί, κόρης του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Μητέρα της Ιωάννας ήταν η Ιωάννα του Μπετύν υποκόμισσα του Μω (π. 1957 - τέλη 1450), κόρη του Ροβέρτου Η΄ υποκόμη του Μω.
Στις 25 Οκτωβρίου 1415 ο πατέρας της σκοτώθηκε στη μάχη του Αζενκούρ, αφήνοντας την Ιωάννα, που ήταν νήπιο, ως μοναδική κληρονόμο για τους τίτλους και τις ιδιοκτησίες του. Το 1418 η μητέρα της παντρεύτηκε ξανά, με τον Ιωάννη Β΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου κόμη του Λινύ και του Γκιζ (1392 - 5 Ιανουαρίου 1441), γιο του Ιωάννη κυρίου του Μπωβουάρ και της Μαργαρίτας των Αγκιάν κόμισσας του Μπριέν και του Κονβερσάνο. Ο γάμος ήταν άτεκνος.
Η Ιωάννα, μετά το τέλος τής μητέρας της στα τέλη του 1450, τη διαδέχθηκε ως su jure (ιδίω δικαιώματι) υποκόμισσα του Μω.
Οικογένεια
Στις 16 Ιουλίου 1435, σε ηλικία 20 ετών, η Ιωάννα παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο του Οίκου του Λουξεμβούργου κόμη του Σαιν-Πολ, του Μπριέν, του Λινύ και του Κονβερσάνο, κοντόσταυλο της Γαλλίας (1418 - 19 Δεκεμβρίου 1475). Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στον πύργο του Μποαίν. Ήταν η πρώτη σύζυγος του Λουδοβίκου· αυτός ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Πέτρου Α΄ κόμη του Σαιν-Πολ, του Μπριέν και του Κονβερσάνo, από τη σύζυγό του Mαργαρίτα του Μπω. Ο Λουδοβίκος είχε ανατραφεί από τον εκ πατρός θείο του, ο οποίος ήταν ο πατριός της Ιωάννας, ο Ιωάννης Β΄ κόμης του Λινύ και του Γκιζ. Ως εκ τούτου, το νεαρό ζευγάρι γνώριζε ο ένας τον άλλον. Ο Ιωάννης Β΄ όρισε τον Λουδοβίκο ως κληρονόμο του στις κομητείες του Λινύ και του Γκιζ, αλλά μετά το τέλος του Ιωάννη Β΄ το 1441, ο Κάρολος Γ΄ της Γαλλίας κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες και τους τίτλους. Ο τίτλος του Λινύ αποδόθηκε τελικά στον Λουδοβίκο. Ο τίτλος και η ιδιοκτησία του Γκιζ δόθηκαν στη νεότερη αδελφή του Λουδοβίκου, την Ισαβέλλα, ως προίκα της, η οποία πέρασε στον σύζυγό της, τον Κάρολο κόμη του Μαιν, μετά τον γάμο τους το 1443.
Η Ιωάννα και ο Λουδοβίκος είχαν επτά παιδιά:
Το τέλος
Η Ιωάννα απεβίωσε στις 14 Μαΐου 1462 σε ηλικία περίπου 47 ετών. Ο σύζυγός της νυμφεύτηκε ξανά, με τη Μαρία της Σαβοΐας (20 Μαρτίου 1448 - 1475), κόρη του Λουδοβίκου δούκα του Σαβοΐας και της Άννας της Κύπρου, από την οποία είχε τρία ακόμη παιδιά. Η Μαρία ήταν νεότερη αδελφή της νύφης του, της Μαργαρίτας της Σαβοΐας. Ο Λουδοβίκος φυλακίστηκε στη Βαστίλη και στη συνέχεια αποκεφαλίστηκε στο Παρίσι στις 19 Δεκεμβρίου 1475 για προδοσία εναντίον του Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Σουασόν Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Ιωάννης Κιγάλας
Ο Ιωάννης Κιγάλας ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Λευκωσία της Κύπρου. Πατέρας του ήταν ο Ματθαίος Τσιγάλας. Σπούδασε μαζί με τους αδελφούς του Δημήτριο και Ιερώνυμο στο Φροντιστήριο της Ρώμης. Διορίστηκε το 1668 καθηγητής της Λογικής στο Γυμνάσιο της Πάδοβας, όπου και απεβίωσε. Ο Ιωάννης Κιγάλας φημολογείται ότι είχε «την γλώσσα του Μαιονίδη και του Πλάτωνα τον νου». Έγραψε διάφορα επιγράμματα στα Ελληνικά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1939-40
Το πρωτάθλημα Μακεδονίας
Την περίοδο 1939-1940 ο Ηρακλής κατέκτησε το Πρωτάθλημα Μακεδονίας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Ο Ηρακλής επικράτησε επί του Άρη με σκορ 2-0 (στα χαρτιά) και 2-1. Ο Άρης με πρωταγωνιστές τους Κλεάνθη Βικελίδη και Μιχάλη Κολωνιάρη νίκησε τον ΠΑΟΚ με 4-2 (εκτός έδρας) και 3-1 (εντός έδρας).
Η έκπληξη του πρωταθλήματος παρότι τα δύο μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου ήταν οι ομάδες του Ηρακλή και του Άρη, ήταν ο Μακεδονικός. Ο Μακεδονικός ο οποίος μετά από συμπλήρωση του πρώτου γύρου θα βρεθεί στη πρώτη θέση, έχοντας φέρει μέχρι εκείνη τη στιγμή 2-2 στον πρώτου του αγώνα της χρονιάς με την ισχυρότατη ομάδα του Άρεως, ήττα με 2-1 στο δεύτερο αγώνα με τον ΠΑΟΚ και μετά θα κερδίσει με 0-2, 1-0 και 4-0 τους Ηρακλή, ΜΕΝΤ και Απόλλωνα αντιστοίχα. Η πορεία του στο δεύτερο γύρο ήταν απογοητευτική, με την ομάδα να κάνει μόνο ήττες στους αγώνες της.
Βαθμολογία
Το σύστημα βαθμολόγησης ήταν 3 βαθμοί για τη νίκη, 2 για την ισοπαλία και 1 βαθμός για την ήττα.
Αποτελέσματα
Η διαμόρφωση των εκτός, εντός αγώνων έγινε σύμφωνα με τη κλήρωση του Πρώτου Γύρου του πρωταθλήματος και όπως τον έχει εκδόσει η εφημερίδα Μακεδονία στις 17 Οκτωβρίου. Στην ουσία όλοι οι αγώνες γινόταν στα γήπεδα του Ηρακλή και του ΠΑΟΚ, τα οποία βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής Θεολογικής Σχολής.
Β΄ Κατηγορία
Στη Β΄ κατηγορία πρωταθλητής ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος που επέστρεψε στην Α΄ κατηγορία για το πρωτάθλημα της επόμενης περιόδου που δεν ολοκληρώθηκε.
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 14 Ιανουαρίου με τη συμμετοχή 7 συλλόγων
Γ΄ Κατηγορία
Δεν υπάρχουν στοιχεία για τις ομάδες που συμμετείχαν παρά μόνο οτι πρωταθλητής ήταν ο επανεμφανιζόμενος Θερμαϊκός που βραβεύτηκε στην τελετή έναρξης της επόμενης περιόδου
Το Στρατιωτικό Κύπελλο
Τον Ιούλιο του 1940 διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη Κύπελλο του Στρατού με στόχο την οικονομική ενίσχυση του στρατεύματος καθώς η Ελλάδα βρισκόταν στα πρόθυρα του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Τα αποτελέσματα του τουρνούα ήταν ΠΑΟΚ - Άρης 2-1, Άρης - Ηρακλής 1-2 και Ηρακλής - ΠΑΟΚ 0-2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1939-1940 Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας
Λουίζα Μαργαρίτα της Λωρραίνης
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη (επιζήσασα) κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα του Γκιζ και της Αικατερίνης των Λα Μαρκ, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ δούκα του Νεβέρ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1605 τον Φραγκίσκο των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κοντί και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
99
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 99 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Ευλιμένη
Πηγές
Ευλιμενη Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες Κατηγορία:Νηρηίδες
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Δημήτρης Κολλάτος
Ο Δημήτρης Κολλάτος είναι κινηματογραφικός και θεατρικός σκηνοθέτης, ηθοποιός και συγγραφέας.
Βιογραφία και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου 1937 στην Αθήνα. Έγραψε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1956, ενώ ήταν μαθητής στο λύκειο.
Το 1959-1960 ίδρυσε το "Πειραματικό Θέατρο Τσέπης" ανεβάζοντας, εκείνη και τις επόμενες δύο θεατρικές περιόδους, σε ένα υπόγειο της οδού Στουρνάρη, τη "Φαλακρή τραγουδίστρια" του Ιονέσκο, το "Τέλος του παιχνιδιού" του Σάμιουελ Μπέκετ και το "Δωμάτιο" του Χάρολντ Πίντερ, Ένα βροχερό απόγευμα του Ουίλιαμ Ινγκ, "Ο μακαρίτης"  Ρενέ ντε Ομπαλντιά. Σκηνοθέτησε την "Ιφιγένεια εν Ταύροις" του Ευριπίδη στο ρόλο της Ιφιγένειας η Μαριέτα Ριάλδη. Στις 7 Οκτωβρίου 1961 στο Παρίσι ανέβασε την "Ιφιγένεια εν Ταύροις" του Ευριπίδη, στο Centre culturel Πρωταγωνιστές ήταν οι: Arlette Baumann, Roger Jandly, Nicolas Ruffieux,M.-F. Bonte, F. Guiman. Το γαλλικό περιοδικό "L'Express" χαρακτήρισε την παράσταση "μία άνοιξη στο γαλλικό θέατρο". Η Αρλέτ Μπωμάν έγινε σύζυγός του, από την οποία απέκτησε δύο γιούς, τον Αλέξανδρο και τον Άλκη, και η οποία πρωταγωνίστησε στις ταινίες του.
Το 1962 γύρισε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους "Αθήνα Χι Ψι Ξι", που βραβεύτηκε στο [Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]. Ακολούθησε η μεσαίου μήκους ταινία του, "Ελιές" το 1964, που κι αυτή βραβεύτηκε. Το 1966 η μεγάλου μήκους ταινία του ,"Θάνατος του Αλέξανδρου", στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αγνοήθηκε από τα επίσημα βραβεία, πήρε όμως τρία βραβεία Κριτικών (καλύτερης ταινίας, καλύτερου σεναρίου, καλύτερης μουσικής) και γνώρισε όχι μόνο καλλιτεχνική αλλά και εισπρακτική επιτυχία, αφού όταν κατάφερε επιτέλους να προβληθεί στους αθηναϊκούς κινηματογράφους έκοψε σε μία εβδομάδα, 29.900 εισιτήρια. Ο Μάνος Χατζηδάκις είχε πει: ''«Η σημαντικοτέρα ταινία που προεβλήθη εις το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αληθινά πανίσχυρη παρουσία που με άφησε άναυδον με το θάρρος και την δύναμιν της συλλήψεώς της, ήταν η ταινία του Δημήτρη Κολλάτου "Ο Θάνατος του Αλέξανδρου". Αυτή είναι η αληθινά μεγάλη ταινία του φεστιβάλ. Ο Δημήτρης Κολλάτος είναι ο πρώτος Δραματουργός του ελληνικού κινηματογράφου»''. ''
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Γαλλία, όπου ανέβασε 20 θεατρικές παραγωγές, δημιουργώντας το "Θέατρο της Τέχνης" (Théatre de l'Art) στο ίδιο κτίριο του Châtelet Σατλέ, στο Παρίσι. Εκεί παρουσίασε, μεταξύ άλλων, το έργο Philippe Pétain  και το θεατρικό έργο του "Γυναίκα του Σωκράτη", ένα μονόλογο με πρωταγωνίστρια τη σύζυγό του Αρλέτ Μπωμάν που ανέβασε στο θέατρο Τέχνης. Η πρεμιέρα έγινε στις 22 Δεκεμβρίου 1973. Επιλέχτηκε ως καλύτερη παράσταση της χρονιάς, και παρουσιάστηκε στο θέατρο των εθνών στις Βρυξέλλες και επαναλήφθηκε τον Ιανουάριο του 1975 και το Σεπτέμβριο του 1976. Γύρισε επίσης την ταινία "Συμπόσιο" (1972), με θέμα τον έρωτα και την ομοφυλοφιλία. Το 1974 ανέβασε το θεατρικό του έργο "Καλησπέρα κύριε Τσέχοφ " με συμπρωταγωνίστριες την Αρλέτ Μπωμάν και την Φανί Αρντάν.
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1975, άρχισε να ανεβάζει μια σειρά παραστάσεων που από πολλούς θεωρήθηκαν πως έχουν ως στόχο την πρόκληση (όπως τα "Σόδομα και Γόμορρα" με γυμνό που εκείνη την εποχή έκανε σάλο) ή έστω τον πολιτικοκοινωνικό ακτιβισμό και όχι την τέχνη, όπως οι "Οι εφοπλιστές",  "Άγιος Πρεβέζης" που έγινε και ταινία (1982),"Οι Γιατροί". Το λεγόμενο "θέατρο καταγγελίας". Κέρδισε ωστόσο τις συμπάθειες με τη μαχητική του στάση όσον αφορά τα δικαιώματα των αυτιστικών παιδιών, ορμώμενος από την προσωπική του εμπειρία με τον γιο του Άλκη, και τη δημιουργία ειδικού χώρου στην Αίγινα για τα αυτιστικά παιδιά.
Στην αυτοβιογραφική ταινία "Ζωή με τον Άλκη" (1988), το ρόλο του αυτιστικού νεαρού έπαιξε ο άλλος του γιος, Αλέξανδρος Κολλάτος, που βραβεύτηκε με ειδική Μνεία για την ερμηνεία του στο ρόλο του αυτιστικού ,αδελφού του. Ο Αλέξανδρος έκτοτε έγινε ηθοποιός και σκηνοθέτης. Άλλη μια ταινία, "Κόκκινα τριαντάφυλλα σου έκοψα" (1993), μιλά όχι μόνο για την εμπειρία ενός γονιού με αυτιστικό παιδί αλλά και για την αυτοκτονία της συζύγου του Αρλέτ Μπωμάν. Στην ταινία του «Αλέξανδρος και Αϊσέ» (1998), πάλι με πρωταγωνιστή τον γιό του Αλέξανδρο, προσεγγίζει το θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας μέσα από μια ερωτική ιστορία. Ενώ η «Διαθήκη του ιερέα Ζαν Μεσλιέ» (2009), επιστρέφει πάλι στο θέμα της θρησκείας και το ρόλο της εκκλησίας.
Στη Γαλλία το 1977 γύρισε τη μεσαίου μήκους "Η Γαλλία του Ζισκάρ", μια κριτική ματιά στη Γαλλία της δεκαετίας του '70.
Στην τηλεόραση είχε για ένα χρόνο δική του εκπομπή με τίτλο: «Ο Κολλάτος χωρίς λογοκρισία». Το 1989 και ξανά το 2013 έθεσε υποψηφιότητα ως ευρωβουλευτής. Το 2011 δημιούργησε την Ένωση Πολιτών Πόρτα-Πόρτα, μια νέα μορφή πολιτικής παρέμβασης που οργανώνει διάφορα "χάπενινγκ" διαμαρτυρίας κατά της πολιτικής ηγεσίας, της παρέμβασης ξένων δυνάμεων στη χώρα κτλ. Το 2014 γύρισε την ταινία "Διόνυσος", με θέμα την Ελλάδα της κρίσης που συμμετείχε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Νήσοι Χάνις
Ιστορία
μικρογραφία| Φάρος γαλλικής κατασκευής στα νησιά Χάνις Η Οθωμανική Αυτοκρατορία άσκησε αξίωση επί του αρχιπελάγους Χάνις ύστερα από τη διάλυσή του μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου ακολούθως η κυριαρχία και το πολιτικό καθεστώς των νησιών αφέθηκαν απροσδιόριστες από τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923. Η Ιταλία άσκησε χαλαρό έλεγχο στους ψαράδες που σύχναζαν στο αρχιπέλαγος μέσω της γεωγραφικής γειτνίασης με την Ιταλική Ερυθραία, μέχρι την κατοχή της χώρας από τους Βρετανούς το 1915 για να «προλάβουν τους Ιταλούς».
Τα νησιά διοικούνταν από την Ιταλική Αυτοκρατορία μέχρι το 1941, όταν οι Ιταλοί άποικοι παραδόθηκαν στους Βρετανούς, οι οποίοι στη συνέχεια παραχώρησαν όλη την Ερυθραία, συμπεριλαμβανομένου του αρχιπελάγους, στη γειτονική Αιθιοπία.
Ομάδες ανεξαρτησίας της Ερυθραίας χρησιμοποίησαν το αρχιπέλαγος, ιδιαίτερα το νησί Ζουκάρ, ως βάση για επιθέσεις κατά των στρατιωτικών συμφερόντων της Αιθιοπίας, οδηγώντας στην επιθυμία των Αιθίοπων για έλεγχο στο αρχιπέλαγος.
Η Ερυθραία πέτυχε να κερδίσει την ανεξαρτησία της το 1991 και στη συνέχεια άρχισε τις προσπάθειες διαπραγμάτευσης και άσκησης κυριαρχίας στο αρχιπέλαγος, ιδιαίτερα στο Μεγάλο Άνις. Η κατάρρευση των ειρηνικών διαπραγματεύσεων με την Υεμένη το 1996 είχε ως αποτέλεσμα «Σύγκρουση των Νήσων Χάνις», έναν εδαφικό πόλεμο που θα διαρκούσε δύο χρόνια. Το 1998, και οι δύο χώρες συμφώνησαν να δεχτούν τη διαιτησία, μετά την οποία το Μόνιμο Διαιτητικό Δικαστήριο αποφάσισε ότι το αρχιπέλαγος ανήκε στην Υεμένη, παραχωρώντας μόνο πολλά μικρά νησιά και νησίδες στην κυριαρχία της Ερυθραίας. Η σύγκρουση στοίχισε τελικά τη ζωή σε 4-15 Υεμενίτες και 12 Ερυθραίους.
Το αρχιπέλαγος έγινε το σκηνικό έντονων συγκρούσεων κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου της Υεμένης το 2015, όταν δυνάμεις πιστές στον πρώην πρόεδρο Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ και αντάρτες Χούθι από τη μία πλευρά πολέμησαν εναντίον δυνάμεων πιστών στον ενεργό πρόεδρο Αμπντ αλ-Ραμπ Μανσούρ αλ-Χαντί, με την υποστήριξη των δυνάμεων του αραβικού συνασπισμού του Κόλπου, από την άλλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ερυθραίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Υεμένης Κατηγορία:Νησιά της Ερυθράς Θάλασσας
Μπανίας ΣΚ
Η Μπανίας ΣΚ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με βάση την περιοχή Άμπου Ντάμπι. Αγωνίζεται στην ψηλότερη κατηγορία της χώρας, την Γιουνάιτεντ Άραμπ Έμιρεϊτς Αράβιαν Γκελφ Λιγκ. Έδρα της ομάδας είναι το Baniyas Stadium, χωρητικότητας 10000 θεατών. Ιδρύθηκε το 1982. Έχει κατακτήσεις 2 Division 2 Group A (1994-95, 2008-09). δύο Division 2 Group B (1997-98, 2004-05) και 1 President's Cup (1991-92). Επιπρόσθετα, ήταν πρωταθλήτρια στο Gulf Club Champions Cup 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπανίας ΣΚ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1982
Υπουργείο Εσωτερικών (Κύπρος)
Το Υπουργείο Εσωτερικών της Κύπρου δημιουργήθηκε το 1960. Την περίοδο 1964-1985 ο Υπουργός Εσωτερικών ήταν παράλληλα και Υπουργός Άμυνας. Η έδρα του Υπουργείου Εσωτερικών βρίσκεται στον Δήμο Λευκωσίας.
Διατελέσαντες υπουργοί
Στο διάστημα που μεσολάβησε από την ημέρα της υπογραφής των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου (19 Φεβρουαρίου 1959) έως τις 16 Αυγούστου 1960 που η Κύπρος ανακηρύχθηκε επίσημα ανεξάρτητο κράτος εγκαθιδρύθηκε μεταβατική επιτροπή, που είχε ως στόχο να καταρτίσει σχέδια προσαρμογής και αναδιοργάνωσης της κυβερνητικής μηχανής για τη μεταβίβαση της εξουσίας στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία. Η μεταβατική επιτροπή είχε θέση προσωρινής κυβέρνησης. Στη θέση του Υπουργού Εσωτερικών (2 Απριλίου 1959 - 15 Αυγούστου 1960) ήταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος.
Σημειώσεις: 1 Από το 1964 ήταν παράλληλα και Υπουργός Άμυνας. 2 Παράλληλα ήταν και Υπουργός Άμυνας.
Διατελέσαντες υφυπουργοί
Την περίοδο 1978-1985 υπήρχε και η θέση του Υφυπουργού Εσωτερικών. Στις 20 Ιουνίου 1985 η Βουλή των Αντιπροσώπων ψήφισε νόμο με τον οποίο καταργείτο το Υφυπουργείου Εσωτερικών. Ο Πρόεδρος της Κύπρου Σπύρος Κυπριανού καταχώρησε αναφορά στο Ανώτατο Δικαστήριο ζητώντας γνωμάτευση αν ο νόμος είναι συνταγματικός. Την 1η Αυγούστου 1985 ο τελευταίος Υφυπουργός Εσωτερικών Ηλίας Ηλιάδης διορίστηκε Υπουργός Άμυνας. Ο Σπύρος Κυπριανού δεν διόρισε νέο Υφυπουργό Εσωτερικών εν αναμονή της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους του υφυπουργούς.
Παραπομπές
Εσωτερικων Κατηγορία:Υπουργείο Εσωτερικών (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργεία Εσωτερικών
In Flanders Fields
thumb|right|250px|Παπαρούνες Το ποίημα In Flanders Fields («Στις πεδιάδες της Φλάνδρας») είναι ένα από τα πιο φημισμένα ποιήματα σε αγγλική γλώσσα με θέμα τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Γράφτηκε στις 3 Μαΐου του 1915 από τον καναδό αντισυνταγματάρχη John McCrae, ο οποίος υπηρετούσε ως νοσοκόμος αξιωματικός στο ιατρικό σώμα των Δυνάμεων του Καναδά. Την προηγούμενη ημέρα, ένας φίλος του είχε πέσει στην δεύτερη μάχη της Φλάνδρας κοντά στο Υπρ. Η παπαρούνα έγινε το σύμβολο των πεσόντων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
Ιλαρίων Κιγάλας
Ο Ιλαρίων Κιγάλας ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την οικογένεια Κιγάλα. Γεννήθηκε στην Λευκωσία της Κύπρου. Εκπαιδεύτηκε στο Φροντιστήριο της Ρώμης, όπου και δίδαξε θεολογία, ρητορική και ποιητική. Τον έστειλαν στην Ανατολή να κάνει περιοδεία και να κηρύξει το ευαγγέλιο. Πέρασε από πολλούς τόπους, ιδίως την Ήπειρο, όπου και έμεινε για μεγάλο διάστημα κάνοντας κήρυγμα. Επέστρεψε στην Ρώμη και διορίστηκε προεστός και διδάσκαλος στην Κουτούνιο Σχολή. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Η Μεγάλη Εκκλησία τον ονόμασε «οικουμενικό διδάσκαλο», «μέγα θεολόγο» και «έξαρχο των απανταχού διδασκάλων», φέρων μανδύα, βακτρία και υακινθόχρομο σκιάδιο. Περί το 1660 χειροτονήθηκε επίσκοπος Κύπρου. Εκεί όμως άλλαξε τακτική, συνεννοήθηκε με τους δυτικούς και συγκρότησε αυθαίρετα σύνοδο στην Λευκωσία περί του θείου βαπτίσματος, και του μυστηρίου της ευχαριστίας. Όταν έγινε γνωστό αυτό, η Μεγάλη Εκκλησία τον καθήρεσε της ιεροσύνης, και οι οργισμένοι συμπατριώτες του θα τον σκότωναν αν δεν έφευγε να γλυτώσει.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Αστάνα
Η Αστάνα είναι η πρωτεύουσα και δεύτερη σε πληθυσμό πόλη του Καζακστάν (μετά το Αλμάτι). Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ισίμ στο βόρειο-κεντρικό τμήμα του Καζακστάν, στην επαρχία Ακμόλα, αν και διοικητικά διαχωρίζεται από την υπόλοιπη επαρχία. Ο πληθυσμός της είναι 1.078.362 κάτοικοι (2019).
Ιδρύθηκε το 1830 με την ονομασία Ακμόλι (καζακικά: Ақмолы) ή Ακμολίνσκι Πρικάζ (ρωσικά: Акмолинский приказ) και υπηρέτησε ως αμυντική οχύρωση των Κοζάκων της Σιβηρίας. Το 1832 στον οικισμό χορηγείται καθεστώς πόλης και μετονομάζεται σε Ακμόλινσκ. Στις 20 Μαρτίου 1961 η πόλη μετονομάστηκε σε Τσελίνογκραντ για να σηματοδοτήσει την εξέλιξη της πόλης ως πολιτιστικό και διοικητικό κέντρο. Το 1992 μετονομάστηκε σε Ακμόλα, το τροποποιημένο αρχικό όνομα που σημαίνει «λευκός τάφος». Στις 10 Δεκεμβρίου 1997 η Ακμόλα αντικατέστησε την Αλμάτι και έγινε η πρωτεύουσα του Καζακστάν. Στις 6 Μαΐου 1998, μετονομάστηκε σε Αστάνα, που σημαίνει «η πρωτεύουσα» στα Καζακικά.
Η Αστάνα είναι μια σχεδιασμένη πόλη, όπως η Μπραζίλια στη Βραζιλία, η Καμπέρα στην Αυστραλία και η Ουάσινγκτον των ΗΠΑ. Το ρυθμιστικό σχέδιο της Αστάνα σχεδιάστηκε από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Κίσο Κουροκάβα. Δεδομένου ότι είναι η έδρα της κυβέρνησης του Καζακστάν, στην Αστάνα βρίσκονται η Βουλή, το Ανώτατο Δικαστήριο, η προεδρική κατοικία και πολλές δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμοί. Η Αστάνα φιλοξένησε την Expo 2017.
Ιστορία
Ο οικισμός Ακμόλι, επίσης γνωστός και ως Ακμολίνσκι Πρικάζ, ιδρύθηκε στον ποταμό Ισίμ το 1830 ως έδρα ενός οκρούγκ από μια μονάδα των Σιβηριανών Κοζάκων με επικεφαλής τον Φιόντορ Σούμπιν. Το όνομα δόθηκε ενδεχομένως μετά από ένα τοπικό ορόσημο (Ακμόλα σημαίνει κυριολεκτικά «ένας λευκός τάφος» στα Καζακικά), αν και αυτή η θεωρία δεν είναι καθολικά αποδεκτή. Το 1832 στον οικισμό χορηγείται καθεστώς πόλης και μετονομάζεται σε Ακμόλινσκ. Η αρκετά πλεονεκτική θέση της πόλης ήταν σαφής ήδη από το 1863 και αυτό φαίνεται σε μια περίληψη από το Γεωγραφικό και Στατιστικό Λεξικό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι δρόμοι και οι γραμμές που συνδέουν το γεωγραφικό αυτό κέντρο με το Καργκάλι στην Ανατολή, το φρούριο Ακτάου στο νότο και μέσω του Ατμπασάρ με το Κοκσετάου στη Δύση. Το 1838, στο όνομα του μεγάλου εθνικού και απελευθερωτικού κινήματος με επικεφαλής τον Κενεσάρι Χαν, το φρούριο Ακμόλινσκ κάηκε. Μετά την καταστολή του απελευθερωτικού κινήματος, το φρούριο ξαναχτίστηκε. Στις 16 Ιουλίου 1863, το Ακμόλινσκ κηρύχθηκε επισήμως μια πόλη ουγιέζντ. Κατά την ταχεία ανάπτυξη της ρωσικής καπιταλιστικής αγοράς, οι τεράστιες περιοχές Σαργιάρκα εκμεταλλεύονταν ενεργά από την αποικιακή διοίκηση. Για να εκπονήσει τον κανονισμό που διέπει τη στέπα του Καζακστάν, η κυβέρνηση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας σχημάτισε την Επιτροπή Στέπα το 1865. Στις 21 Οκτωβρίου 1868 ο Τσάρος Αλέξανδρος Β΄ υπέγραψε σχέδιο κανονισμού για τη διακυβέρνηση των περιοχών Τουργκάι, Ουράλ, Ακμόλινσκ και Σεμιπαλατίνσκ. Το 1869, η εξωτερική περιοχή του Ακμόλινσκ ακυρώθηκε και το Ακμόλινσκ έγινε το κέντρο της νεοσυσταθείσας επαρχίας Ακμόλινσκ. Το 1879, ο στρατηγός Ντουμπέλτ πρότεινε να δημιουργηθεί ένας σιδηρόδρομος μεταξύ Τιουμέν και Ακμόλινσκ στο Υπουργείο Συγκοινωνιών της Ρωσίας. Κατά τα πρώτα 30 χρόνια της ύπαρξής του, ο πληθυσμός του Ακμόλινσκ αριθμούσε γύρω στους 2.000 κατοίκους.
Ωστόσο, τα επόμενα 30 χρόνια, ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε τρεις φορές σύμφωνα με τα επίσημα αρχεία της επαρχίας Ακμόλινσκ. Το 1893, το Ακμόλινσκ ήταν ένα ουγιέζντ με πληθυσμό 6.428 κατοίκων, 3 εκκλησίες, 5 σχολεία και κολέγια και 3 εργοστάσια. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ακμόλινσκ χρησίμευσε ως οδός για τη μεταφορά μηχανικών εργαλείων και εξοπλισμού από εκκενωμένα εργοστάσια της ΣΣΔ της Ουκρανίας, της ΣΣΔ της Λευκορωσίας και της Σοβιετικής Ρωσίας σε περιοχές της ΣΣΔ του Καζακστάν. Ρόλος των τοπικών βιομηχανιών ήταν να ανταποκριθούν στις ανάγκες του πολέμου, παράσχοντας στα μέτωπα του πολέμου όλα τα απαραίτητα υλικά. Στα μεταπολεμικά χρόνια, το Ακμόλινσκ έγινε ένας φάρος οικονομικής αναβίωσης στα δυτικά της Σοβιετικής Ένωσης που καταστράφηκε από τον πόλεμο. Επιπλέον, πολλοί Ρωσογερμανοί εγκαταστάθηκαν εδώ, αφού απελάθηκαν υπό την εξουσία του Ιωσήφ Στάλιν.
Τη δεκαετία του 1950, στο Βόρειο τμήμα του ΣΣΔ του Καζακστάν ξεκίνησε το φιλόδοξο πρόγραμμα για την σταδιακή μετατροπή των εκτάσεων του Καζακστάν σε σιτοβολώνα της ΕΣΣΔ υπό την ηγεσία του Νικίτα Χρουστσόφ, προκειμένου να μετατραπεί η περιοχή σε δεύτερο παραγωγό σιτηρών για τη Σοβιετική Ένωση. Τον Δεκέμβριο του 1960, η Κεντρική Επιτροπή πέρασε ένα ψήφισμα για τη δημιουργία του Τσελίνι Κράι, το οποίο περιλάμβανε πέντε περιοχές του Βορείου τμήματος της ΣΣΔ του Καζακστάν.
Η περιοχή Ακμόλινσκ εγκαταλείφθηκε ως ξεχωριστή διοικητική οντότητα. Οι επαρχίες του Ακμόλινσκ υπάγονταν άμεσα στο νέο Κράι και το Ακμόλινσκ έγινε η πρωτεύουσα του Κράι, καθώς και η διοικητική έδρα της νέας οικονομικής περιοχής των Παρθένων Εδαφών. Στις 14 Μαρτίου 1961, ο Χρουστσόφ πρότεινε να μετονομάσει την πόλη με μια ονομασία που να αντιστοιχεί στο ρόλο της στην εκστρατεία των Παρθένων Εδαφών. Στις 20 Μαρτίου 1961, το Ανώτατο Σοβιέτ της ΣΣΔ του Καζακστάν μετονόμασε το Ακμόλινσκ σε Τσελίνογκραντ. Στις 24 Απριλίου 1961, η περιοχή ανασυστάθηκε ως Περιφέρεια Τσελίνογκραντ. Στη δεκαετία του 1960, το Τσελίνογκραντ μεταμορφώθηκε εντελώς. Το 1963 άρχισαν οι εργασίες για τις τρεις πρώτες νέες συνοικίες με πολυώροφα κτίρια. Επιπλέον, η πόλη έλαβε μια σειρά από νέα μνημειώδη δημόσια κτίρια, όπως το παλάτι Παρθένες Γαίες, το Παλάτι της Νεολαίας, ο Οίκος των Σοβιέτ, ένα νέο αεροδρόμιο και αρκετές αθλητικές εγκαταστάσεις. Το 1971, καταργήθηκε το Τσελίνι Κράι και το Τσελινόγκραντ έγινε το κέντρο της περιοχής.
Τοπογραφία
Η Αστάνα βρίσκεται στο κεντρικό Καζακστάν στον ποταμό Ισίμ σε μια πολύ επίπεδη, ημιάγονη περιοχή στέπας που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας της χώρας. Βρίσκεται στις 51° 10' βορείου γεωγραφικού πλάτους και 71° 26' ανατολικού γεωγραφικού μήκους και ο 50ος βόρειος παράλληλος περνάει από τα νότια τμήματα της πόλης. Η πόλη έχει έκταση 722 τετραγωνικά χιλιόμετρα και βρίσκεται σε υψόμετρο 347 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Οι παλαιότεροι δήμοι βρίσκονται βόρεια του ποταμού, ενώ οι νέοι δήμοι βρίσκονται νότια του Ισίμ.
Ζώνη ώρας
Η μετατόπιση ώρας UTC που χρησιμοποιείται στην Αστάνα είναι 6 ώρες μπροστά του UTC, ή UTC+6:00. Αυτή η ζώνη ώρας χρησιμοποιείται επίσης από το Καζακστάν και στο Αλμάτι.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Αστάνα διατηρεί επίσημες συνεργασίες με 18 πόλεις. Οι αδελφοποιημένες πόλεις της Αστάνα είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας Κατηγορία:Πόλεις που οικοδομήθηκαν για να γίνουν πρωτεύουσες
Αγαλάς Ζακύνθου
Ο Αγαλάς είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λαγανά, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Ο Αγαλάς είναι χωριό στο νοτιοδυτικό τμήμα της Ζακύνθου. Βρίσκεται σε ημιορεινή περιοχή που κατηφορίζει απότομα προς τις δυτικές ακτές του νησιού, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Κερίου-Κοιλιωμένου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 280. Απέχει περίπου 17 χλμ. ΝΔ. της πόλης της Ζακύνθου.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αγαλά είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός με έκταση 22,349 χλμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς, Άη Γιάννης, Άμπελος και Στημιές.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Κοιλιωμένου της Ζακύνθου. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγαλά και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαγανά. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λαγανά και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου.
Αξιοθέατα και διατηρητέα
Στην περιοχή του Αγαλά υπάρχουν κοιτάσματα λευκολίθου, από τον οποίο παράγεται οικοδομικός στόκος
Χλωρίδα
Στην περιοχή του χωριού απαντά το σπάνιο ελληνικό ενδημικό φυτό Micromeria browiczii (Labiatae). Τον Ιούλιο του 2012, ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά που κατέκαψε μεγάλο μέρος από δένδρα και θάμνους της περιοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Επαρχία Γιουβαρού
Η Επαρχία Γιουβαρού είναι επαρχία της Περιφέρειας Μοπτί του Μαλί. Έχει έκταση 7.976 τ.χλμ. και πληθυσμό 106.768 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Γιουβαρού.
Γεωγραφία
Η Επαρχία Γιουβαρού βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και βόρεια της Περιφέρειας Μοπτί. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Τενενκού, στα νοτιοανατολικά με την Επαρχία Μοπτί, στα βόρεια με την Περιφέρεια Τομπουκτού και στα δυτικά με την Περιφέρεια Σεγκού.
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Ζακύνθου
Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Ζακύνθου.
Επαρχία Γιουβαρού
Διαμερίσματα
Η Επαρχία Γιουβαρού διαιρείται σε 7 διαμερίσματα:
Δείτε επίσης
ε γ
Οργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας
Ο Οργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας είναι ο αποκλειστικά αρμόδιος φορέας στην Ελλάδα για την κατοχύρωση των ευρεσιτεχνιών, των βιομηχανικών σχεδίων, καθώς και των εμπορικών σημάτων.
Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, ο ΟΒΙ δημιούργησε την Ελληνική Ακαδημία Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΕΑΒΙ). Πρόκειται για αυτοτελή υπηρεσία του ΟΒΙ που έχει ως στόχο  να συμβάλλει, στην εκπαίδευση, κατάρτιση, ανταλλαγή γνώσεων και ιδεών των επαγγελματιών της χώρας με την οργάνωση μαθημάτων, συνεδρίων, σεμιναρίων, συμποσίων, workshops καθώς και εκπαιδευτικών προγραμμάτων μέσω e-learning, σε πρακτικά και θεωρητικά ζητήματα βιομηχανικής ιδιοκτησίας, αρμοδιότητας του ΟΒΙ.
Η ιστοσελίδα της ΕΑΒΙ εδώ: https://ipacademy.gr/
Ιστορικό ΟΒΙ
Ο ΟΒΙ ξεκινώντας το 1988 προσλαμβάνει και εκπαιδεύει προσωπικό, το οποίο τελικά μέσα στη χρονιά αριθμεί τα 25 άτομα. Την 1 Ιανουαρίου του 88 αρχίζει να ισχύει το νέο σύστημα προστασίας των εφευρέσεων στη Ελλάδα. Παράλληλα συντάσσεται και δημοσιεύεται το Προεδρικό Διάταγμα στο οποίο συμπεριλαμβάνονται οι διατάξεις εφαρμογής της σύμβασής για τα ευρωπαϊκά Διπλώματα Ευρεσιτεχνίας (Ε.Δ.Ε). Ο ΟΒΙ εκδίδει για πρώτη φορά το Ειδικό Δελτίο Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας.
Το 1989 χορηγούνται τα πρώτα Διπλώματα Ευρεσιτεχνίας (ΔΕ) στην Ελλάδα και ο ΟΒΙ συμμετέχει για πρώτη φορά στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Τα δύο επόμενα χρόνια ο οργανισμός αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα προσωπικού. Τελικά το 1992 ο ΟΒΙ φθάνει τα 32 άτομα. Επίσης την ίδια χρονιά προωθεί την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος για την έξοδο του οργανισμού από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Το 1993 το προσωπικό του ΟΒΙ αριθμεί πλέον συνολικά 63 άτομα. Ένα σημαντικό βήμα που γίνεται αυτή τη χρονιά είναι πως ξεκινάει το πρόγραμμα δημιουργίας Νομικής Βιβλιοθήκης με ηλεκτρονική αποθήκευση δεδομένων (Σύστημα Τεκμηρίωσης Νομοθεσίας και Νομολογίας) και παράλληλα ξεκινάει το πρόγραμμα ταξινόμησης αρχείου ΔΕ από το 1920 (με σκοπό να ολοκληρωθεί το 1994)
Το 1994 ο ΟΒΙ επισκέπτεται 14 φορείς στην περιφέρεια για ενημέρωση τους σε θέματα τεχνικής πληροφόρησης. Αυτή τη χρονιά αρχίζει να λειτουργεί και τεχνική/νομική μη δανειστική βιβλιοθήκη. Μετά από 2 χρόνια προωθούνται για κύρωση ο Διακανονισμός της Χάγης για τη διεθνή κατάθεση των βιομηχανικών σχεδίων και υποδειγμάτων, και ο Διακανονισμός του Στρασβούργου που αφορά τη Διεθνή Ταξινόμηση των ΔΕ. Ο ΟΒΙ αποφασίζει το 1997 να διοργανώσει μια ενημερωτική καμπάνια για το κοινό με θέμα την προστασία των σχεδίων και υποδειγμάτων στην Ελλάδα. Επίσης έχει πρόσβασή από τα ηλεκτρονικά του αρχεία σε πάνω από 30.000.000 ΔΕ διεθνώς.
To 1998 ο ΟΒΙ κάνει μια αξιοσημείωτη κίνηση προωθώντας μια νομοθετική ρύθμιση με σκοπό τη μείωση της γραφειοκρατίας, η οποία έχει να κάνει με το ότι η πληρεξουσιότητα αποδεικνύεται πλέον και με απλό έγγραφο, οι δε καταθέσεις μπορούν να πραγματοποιούνται και μέσω fax. Μέσα στα τρία επόμενα χρόνια ο ΟΒΙ με την βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης ξεκινάει ένα μεγάλο πρόγραμμα ψηφιοποίησης όλων των ελληνικών ΔΕ από το 1920 έως το 1987 το οποίο και ολοκληρώνεται το 2000, με επόμενο στόχο την μετατροπή του σε ψηφιακό αρχείο ώστε να είναι προσιτό μέσω διαδικτύου. Επίσης διοργανώνονται ένα πλήθος εκθέσεων, κυρίως με προβολή του συστήματος προστασίας βιομηχανικών σχεδίων με αποτέλεσμα το 2001 να αυξηθούν οι αιτήσεις για εθνικό ΔΕ κατά 30%. Το 2003 ολοκληρώνεται ο νέος δικτυακός τόπος του Οργανισμού και το 2005 γίνεται μείωση έως και μηδενισμός τελών με στόχο την ενίσχυση της καινοτομίας και τέλος αποφασίζεται η δημιουργία νέας οργανωτικής δομής του ΟΒΙ, η οποία εστιάζεται στην αναβάθμιση τόσο των λειτουργιών του, όσο και της οργανωσιακής προσέγγισης και κουλτούρας του Οργανισμού.
Πρόεδροι του Δ.Σ. του ΟΒΙ έχουν διατελέσει οι καθηγητές Νομικής Γεώργιος Κουμάντος (από την ίδρυσή του ΟΒΙ μέχρι το 2004), Αθ. Καϊσης, Ν. Ρόκας, Κ. Πολυζωγόπουλος και ο Κ. Μακαρώνας, ο δικηγόρος Πρόδρομος Κ. Τσιαβός, ενώ τωρινός Πρόεδρος ΔΣ του ΟΒΙ είναι ο κ. Δημήτρης Χρόνης.
Οργάνωση
Με το άρθρο 2 του ιδρυτικού νόμου του ΟΒΙ, ορίστηκε ότι ο Οργανισμός διοικείται από ένα επταμελές διοικητικό συμβούλιο με τετραετή θητεία η οποία μπορεί να ανανεώνεται.
Το διοικητικό συμβούλιο αποτελείται από τους εξής:
Άλλες Δραστηριότητες
Ο ΟΒΙ, έχει δημιουργήσει περιφερειακά γραφεία στην Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, το Ηράκλειο Κρήτης, τον Βόλο, τα Ιωάννινα και  την Ανατολική Μακεδονία / Θράκη (Ξάνθη, Κομοτηνή), με στόχο τη διάχυση της τεχνολογικής πληροφόρησης και στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο.
Διάδοση σχετικής Νομοθεσίας–Νομολογίας
Ο ΟΒΙ εκδίδει ένα έντυπο το οποίο ανανεώνει συχνά με τα πιο σύγχρονα νομοθετικά κείμενα. Στόχος του συγκεκριμένου εντύπου είναι η παρουσίαση του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου στην Ελλάδα ως προς τις εφευρέσεις και την μεταφορά τεχνολογίας. Το έντυπο περιέχει τα πλήρη κείμενα των σπουδαιότερων νόμων ή διαταγμάτων και πλήθος άλλων νομοθετικών ρυθμίσεων, έτσι ώστε να συμβάλει στην διάδοση των απαραίτητων γνώσεων για την προστασία της βιομηχανικής ιδιοκτησίας.
Ενδεικτικά περιέχει: -Νομός 1733/1987 «Μεταφορά τεχνολογίας ,εφευρέσεις και τεχνολογική καινοτομία» -Υπουργική απόφαση 15928/ ΕΦΑ /1253/1987 « Κατάθεση αίτησης για χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας ή πιστοποιητικού υποδείγματος χρησιμότητας στον ΟΒΙ και τήρηση Βιβλίων» -Προεδρικό διάταγμα υπ’αριθμόν 321 «Προσαρμογή στην οδηγία 98/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων»
Επιπλέον ο ΟΒΙ έχει δημιουργήσει ένα Σύστημα Παροχής Διαδικτυακών Υπηρεσιών Νομικής Πληροφόρησης, όπου δίνεται η δυνατότητα στον εκάστοτε ενδιαφερόμενο μίας εξειδικευμένης αναζήτησης και πληροφόρησης πάνω σε θέματα βιομηχανικής ιδιοκτησίας, παρέχοντας πρόσβαση σε τέσσερις κατηγορίες νομικών εγγράφων (νομοθεσία/νομολογία/γνωμοδοτήσεις/αρθρογραφία.
Ο χρήστης της βάσης μπορεί να επιλέξει ανάμεσα στην αναζήτηση εγγράφων με βάση προεπιλεγμένα κριτήρια και την ελεύθερη αναζήτηση με λέξεις-κλειδιά που απαρτίζουν το θησαυρό νομικών όρων βιομηχανικής ιδιοκτησίας. Η παρούσα βάση παρέχει στο χρήστη τη δυνατότητα πλοήγησης, αναζήτησης και ανάγνωσης/ανάκτησης εγγράφων.
Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας
Το Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας (ΔΕ) είναι τίτλος προστασίας με ισχύ 20 χρόνων που χορηγείται στον δικαιούχο για επινοήματα νέα, με εφευρετική δραστηριότητα και επιδεκτικά βιομηχανικής εφαρμογής. Μία εφεύρεση κρίνεται νέα αν δεν ανήκει στη στάθμη της τεχνικής και εμπεριέχει εφευρετική δραστηριότητα -αν δηλαδή, κατά την κρίση ειδικού, δεν προκύπτει με προφανή τρόπο από την υπάρχουσα στάθμη της τεχνικής. Επιδεκτική βιομηχανικής εφαρμογής είναι εφόσον μπορεί να παραχθεί και να χρησιμοποιηθεί σε οποιοδήποτε τομέα παραγωγικής δραστηριότητας.
Παράθεση κάποιων ενδεικτικών περιπτώσεων όπου δεν χορηγείται ΔΕ
Στην περίπτωση των ανακαλύψεων, των επιστημονικών θεωριών, των μαθηματικών μεθόδων, αισθητικών δημιουργιών, σχεδίων ή κανόνων ή μεθόδων για την άσκηση πνευματικών δραστηριοτήτων, προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Δίπλωμα Τροποποίησης
Το Δίπλωμα Τροποποίησης είναι δίπλωμα που χορηγείται για μία εφεύρεση που αποτελεί τροποποίηση μίας άλλης εφεύρεσης που έχει ήδη προστατευθεί με ΔΕ. Το Δίπλωμα Τροποποίησης χορηγείται μόνο στον δικαιούχο του κυρίου του ΔΕ. Το αντικείμενο της νέας εφεύρεσης πρέπει να συνδέεται με μία τουλάχιστον από της αξιώσεις του κυρίου ΔΕ που αναφέρονται παραπάνω.
Πιστοποιητικό Υποδείγματος Χρησιμότητας
Πιστοποιητικό Υποδείγματος Χρησιμότητας (ΠΥΧ) είναι τίτλος προστασίας με ισχύ 7 χρόνων, που χορηγείται στον δικαιούχο για τρισδιάστατα αντικείμενα, με καθορισμένο σχήμα και μορφή όπως εργαλείο, όργανο, συσκευή, σκεύος ή και εξάρτημά τους, που προτείνεται ως νέο,  βιομηχανικά  εφαρμόσιμο  και  με δυνατότητα να δώσει λύση σε τεχνικό πρόβλημα.
Τα δικαιώματα που παρέχουν τα ΔΕ ΔΤ ΠΥΧ στον δικαιούχο
Τα ΔΕ, ΔΤ, ΠΥΧ παρέχουν στον κάτοχό τους το αποκλειστικό δικαίωμα να εκμεταλλεύεται την προστατευόμενη εφεύρεση στην Ελλάδα για όσο χρόνο είναι σε ισχύ. Στη ουσία λοιπόν πρόκειται για δικαίωμα μονοπωλιακής εκμετάλλευσης της εφεύρεσης. Φυσικά ο δικαιούχος μπορεί να μεταβιβάζει τα ΔΕ, ΔΤ, ΠΥΧ καθώς επίσης και να εκχωρεί άδειες εκμετάλλευσης σε τρίτους.
Η Διεθνής Προτεραιότητα
Για την διευκόλυνση του δικαιούχου μίας εφεύρεσης ως προς το να μπορεί να προστατεύσει την εφεύρεση του σε περισσότερες χώρες, θεσπίστηκε το διεθνές πλαίσιο για το δικαίωμα προτεραιότητας. Έτσι ο δικαιούχος μίας αίτησης ΔΕ ή ΠΥΧ, που κατατέθηκε σε μία χώρα μέλος έχει δικαίωμα προτεραιότητας, έναντι οποιουδήποτε άλλου, να αποκτήσει ΔΕ ή ΠΥΧ σε οποιεσδήποτε άλλες χώρες μέλη.
Διαδικασία κατάθεσης ΔΕ, ΔΤ, ΠΥΧ
ΔΕ/ΔΤ
ΠΥΧ
Πιστοποιητικό Κατάθεσης Μετάφρασης Ευρωπαϊκού Διπλώματος Ευρεσιτεχνίας
Ο δικαιούχος Ευρωπαϊκού Διπλώματος Ευρεσιτεχνίας ο οποίος επιθυμεί να προστατεύσει την εφεύρεσή του και στην Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει την παρακάτω διαδικασία:
Πιστοποιητικό Καταχώρισης Σχεδίου και Υποδείγματος
Πιστοποιητικό καταχώρισης σχεδίου ή υποδείγματος είναι ο τίτλος προστασίας που χορηγείται στον δικαιούχο για ένα σχέδιο ή υπόδειγμα που είναι νέο και έχει ατομικό χαρακτήρα.
Προστασία
Το καταχωρημένο Σχέδιο ή Υπόδειγμα παρέχει στον δικαιούχο του το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης του στην Ελλάδα για όσο διάστημα βρίσκεται σε ισχύ. Ενέργειες μεταξύ άλλων όπως η κατασκευή, η προσφορά, η διάθεση στην αγορά, η εισαγωγή, η εξαγωγή συνιστούν χρήση. Ο δικαιούχος μπορεί να απαγορεύει σε κάθε τρίτο τη χρήση του σχεδίου ή υποδείγματος χωρίς την συγκατάθεση του.
Καταχώριση Βιομηχανικών Σχεδίων στο Εξωτερικό
Ο ΟΒΙ λειτουργεί ως γραφείο παραλαβής αιτήσεων:
Εμπορικά Σήματα
Στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας καταχωρούνται, επίσης ,τα Εμπορικά Σήματα (Ν. 4796/2021, ΦΕΚ 63, 17.04.2021, άρθρα 33-48 και ΚΥΑ 48793/ΦΕΚ2416/16.05.2022).
Τι είναι Εμπορικό Σήμα;
Το εμπορικό σήμα είναι κάθε σημείο, ικανό να διακρίνει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες μιας επιχείρησης από τα αντίστοιχα άλλων επιχειρήσεων.
Το εμπορικό σήμα μπορεί ν’ αποτελείται από οποιαδήποτε σημεία, ιδίως από λέξεις, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος προσώπων, ή από σχέδια, γράμματα, αριθμούς, χρώματα, το σχήμα του προϊόντος ή τη συσκευασία του προϊόντος ή από ήχους. Τα ανωτέρω σημεία θα πρέπει να μπορούν ν’ αναπαρίστανται στο μητρώο σημάτων, κατά τρόπο που επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές και στο κοινό να προσδιορίζουν με σαφήνεια και ακρίβεια το αντικείμενο της προστασίας που παρέχεται στον δικαιούχο του.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε είτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του Ο.Β.Ι. www.obi.gr είτε να επικοινωνείτε με την «Υπηρεσία Μίας Στάσης» του Ο.Β.Ι., καθημερινά, από 09.00 π.μ. έως 14.00 μ.μ. στα τηλέφωνα 211-1097901-3, 80011-08108, 210-6183580 έως -582, ή μέσω email στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@obi.gr.
Μεταφορά Τεχνολογίας
Με την  σύμβαση  μεταφοράς  τεχνολογίας  ο  δότης   τεχνολογίας υποχρεούται να παρέχει στο δέκτη τεχνολογίας και ο δέκτης να καταβάλει το συμφωνημένο  τίμημα. Ως παροχή  τεχνολογίας για την εφαρμογή του άρθρου(21) αυτού νοούνται ιδίως τα εξής: υποδείγματος χρησιμότητας.
Καταχώριση σύμβασης μεταφοράς τεχνολογίας
Η σύμβαση μεταφοράς τεχνολογίας υποβάλλεται από το συμβαλλόμενο ή τους συμβαλλόμενους που έχουν κατοικία ή έδρα στην Ελλάδα, μέσα σε ένα μήνα από την κατάρτισή της, στον ΟΒΙ και  εφαρμόζονται  παράλληλα  οι  διατάξεις του ν. 1360/1983 (ΦΕΚ 65).Η σύμβαση καταχωρίζεται στο μητρώο μεταφοράς τεχνολογίας.
Ειδικό Δελτίο Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας
Το Ειδικό Δελτίο Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΕΔΒΙ) είναι η μηνιαία επίσημη έκδοση του ΟΒΙ και περιλαμβάνει 3 τεύχη:
ΤΕΥΧΟΣ Α', ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΕΣ, στο οποίο δημοσιεύονται σε μηνιαία βάση οι ευρεσιτεχνίες που προστατεύονται στην Ελλάδα.
ΤΕΥΧΟΣ Β', ΣΧΕΔΙΑ & ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ, στο οποίο δημοσιεύονται σε μηνιαία βάση τα Σχέδια και Υποδείγματα που προστατεύονται στην Ελλάδα και
ΤΕΥΧΟΣ Γ΄, στο οποίο δημοσιεύονται οι ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ και οι ΑΝΑΚΛΗΣΕΙΣ ΕΚΠΤΩΣΕΩΝ.
Κυκλοφορούν σε ψηφιακή μορφή, με δωρεάν πρόσβαση, στην επίσημη ιστοσελίδα του Οργανισμού εδώ: https://www.obi.gr/obi/Default.aspx?tabid=129
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα στην Ελλάδα
Μπούργκρεντ της Μερκίας
Ο Μπούργκρεντ της Μερκίας, Αγγλοσάξονας βασιλιάς της Μερκίας (Burgred, 852-874) ήταν διάδοχος του Μπέορθγουλφ της Μερκίας ο οποίος ήταν πιθανότατα συγγενής του. Ο Μπούργκρεντ έμεινε γνωστός σαν ο γαμπρός του Έθελγουλφ του Ουέσσεξ λόγω του γάμου του με την μοναδική κόρη του Σάξονα βασιλιά Έθελσγουιθ, ο γάμος γιορτάστηκε με μεγαλοπρεπείς τελετές στα ανάκτορα του Τσίππενχαμ στο Ουέσσεξ το Πάσχα του 853 αλλά δεν απέκτησαν παιδιά.