cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαράσλειο Διδασκαλείο
Το 1933 την εκπαίδευση ανέλαβαν οι Παιδαγωγικές Ακαδημίες και έτσι στο χώρο στεγάστηκε η Μαράσλειος Παιδαγωγική Ακαδημία. Το 1965, ο βουλευτής της Ε.Ρ.Ε. Νίκος Αναγνωστόπουλος αποκάλυψε ότι πομπός μετέδιδε "εις ρυθμόν υπαγορεύσεως" τις απαντήσεις σε εξεταζόμενους για το Ακαδημαϊκό Απολυτήριο στο Μαράσλειο. Ο βουλευτής μαγνητοφώνησε τις πειραματικές εκπομπές και κατέδωσε την όλη υπόθεση στην αστυνομία, η οποία κατόρθωσε να συλλάβει εξεταζόμενο μαθητή με τα ακουστικά στα αυτιά.
Το διδασκαλείο επανιδρύθηκε το 1972 και λειτούργησε στον ίδιο χώρο, αλλά σαν θεσμός μετεκπαίδευσης των δασκάλων. Η Παιδαγωγική Ακαδημία καταργήθηκε το 2013 στα πλαίσια του Μνημονίου.
Στον ίδιο χώρο κτίστηκε και δεύτερο κτήριο, το οποίο ονομάστηκε «Αριστοτέλης», και στο οποίο στεγάζονταν πρότυπο Δημοτικό σχολείο του οποίου ο σκοπός ήταν να χρησιμοποιείται για την πρακτική άσκηση των φοιτητών και των δασκάλων. Σύμφωνα, ωστόσο,με το αρχιτεκτονικό σχέδιο του κτηρίου Αριστοτέλης, προκύπτει. πως το κτήριο στέγαζε από την αρχή το 2ο Γυμνάσιο Θηλέων, το οποίο στεγαζόταν μέχρι το 1979 οπότε και μετατράπηκε σε μεικτό λύκειο και μετονομάστηκε σε 26ο Λύκειο Αθηνών. Το 26ο Λύκειο Αθηνών στεγάζεται αδιάκοπα μέχρι σήμερα στο κτήριο Αριστοτέλης, στον δεύτερο και τρίτο όροφο με ξεχωριστό χώρο διαλείμματος και ξεχωριστή είσοδο, από τη γωνία των οδών Μαρασλή και Σουηδίας (Μαρασλή 8-10). Επίσης στο κτήριο στεγάζεται το 26ο Γυμνάσιο Αθηνών αδιάκοπα από το 1979. Επίσης στεγάστηκε το 15ο Δημοτικό Σχολείο, που λειτουργούσε για ένα διάστημα ως απογευματινό, και δεν αποτελούσε τμήμα των προτύπων σχολείων.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Μαρασλειο
Νίκος Μουτσινάς
Ο Νίκος Μουτσινάς (Θεσσαλονίκη, 6 Σεπτεμβρίου 1977) είναι Έλληνας παρουσιαστής, ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.
Λα Ριόχα
Με το όνομα Ριόχα (Rioja) ή Λα Ριόχα (La Rioja) είναι γνωστά:
Νίκος Μουτσινάς
Καριέρα
Σπούδασε υποκριτική στην σχολή Ίασμος του Βασίλη Διαμαντόπουλου στη Θεσσαλονίκη. Επίσης έχει παρακολουθήσει μαθήματα χορού στη σχολή της Ντιάνας Θεοδωρίδου ενώ έχει αποφοιτήσει από τα Κρατικά ''Ι.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης'' και το Θεατρικό Εργαστήρι "Θεσπίς". Όταν πήγε στην Αθήνα έγινε πιο γνωστός στο κοινό μέσα από τη συμμετοχή του στην εκπομπή Κους Κους το μεσημέρι στον Alpha την περίοδο 2005-2007 και παράλληλα το 2006 παρουσίασε μαζί με την Ναταλία Γερμανού το τηλεπαιχνίδι Soundmix Show.
Ευθυμένης (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Ευθυμένης μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:
Νίκος Μουτσινάς
Καριέρα
Το 2008 συμμετείχε στην πρωινή εκπομπή Όμορφος Κόσμος το πρωί με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου και την Σίσσυ Χρηστίδου. Την επόμενη χρονιά, το 2009, συμπαρουσίαζε μαζί με την Κατερίνα Ζαρίφη στον ΑΝΤ1 τον Πρωινό Καφέ, μια συνεργασία η οποία απέτυχε αφού το κανάλι διέκοψε τη συνεργασία τους στα μέσα της σεζόν. Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στον Alpha όπου συνεργάστηκε τη σεζόν 2009-2010 με την Ελένη Μενεγάκη στην εκπομπή της Καφές με την Ελένη.
Την περίοδο 2009-2014 ήταν ο κεντρικός παρουσιαστής μαζί με τη Μαρία Ηλιάκη στην εκπομπή Δέστε τους. Από το 2014 έως το 2016 ήταν στον ΑΝΤ1 καθώς πρωταγωνιστούσε στο σήριαλ Τρίχες ενώ συμπαρουσίαζε μαζί με την Μαρία Μπεκατώρου το Πρωινό ΣουΚου και το 2016 επέστρεψε ξανά στον Alpha μέσω της εκπομπής Ξαναδέστε τους η οποία κόπηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2017.
Τη σεζόν 2017-2018 πρωταγωνιστούσε στην κωμική σειρά του ΑΝΤ1 Κάτι Χωρισμένα Παλικάρια ενώ τον Φεβρουάριο του 2018 συμπαρουσίαζε στο ίδιο κανάλι με την Ζέτα Μακρυπούλια τη βραδινή εκπομπή Sunday Live η οποία κράτησε τέσσερα επεισόδια. Στα τέλη της ίδιας χρονιάς επιστρέφει στην τηλεόραση μέσω του νεοϊδρυθέντος καναλιού Open TV παρουσιάζοντας τη μεσημεριανή εκπομπή "Για την παρέα" (την μεγαλύτερη επιτυχία του στην τηλεόραση μετά το Δέστε τους) της οποίας η πρεμιέρα έγινε στις 25 Οκτωβρίου του 2018 (σχεδόν μία μέρα μετά την αντικατάσταση του Epsilon TV στο Open Beyond το οποίο ξεκίνησε τις πρώτες του εκπομπές). Από τις 23 Σεπτεμβρίου 2019, παρουσιάζει ριμέικ της εκπομπής στον ΣΚΑΪ με το όνομα "Καλό Μεσημεράκι", αλλά με την ίδια ομάδα.
Εκτός από παρουσιαστής είναι και ηθοποιός με πολλές επιτυχημένες θεατρικές παραστάσεις στο ενεργητικό του όπως Σεσουάρ για δολοφόνους, Οι απελπισμένοι, Ψέκασα την Ελίζα, Τα Βαφτίσια, ΚΤΕΛ, Βερβερίτσα, Οι από πάνω κ.ά.
Έχει κάνει έκτακτες συμμετοχές στις σειρές του Mega Μαρία η άσχημη, Το Κόκκινο Δωμάτιο, Singles 3 και Λατρεμένοι μου γείτονες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
Φέλιξ Λουστάου
Ο Φέλιξ Λουστάου (ισπανικά: Félix Loustau, προφορά : [lusˈto], 25 Δεκεμβρίου 1922 – 5 Ιανουαρίου 2003) ήταν Αργεντινός  ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως αριστερός ακραίος επιθετικός, βασικό στέλεχος στην ομάδα της Ρίβερ Πλέιτ της δεκαετίας του 1940, γνωστής ως La Máquina.
Βιογραφία
Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους στη θέση του της Αργεντινής όλων των εποχών, αγωνιζόμενος σε 365 παιχνίδια πρωταθλήματος με τη Ρίβερ, σημείωσε 101 γκολ και κέρδισε οκτώ τίτλους πρωταθλήματος ( 1942, '45, '47, '52, '53, '55, '56 και '57). Αφού έπαιξε δεκαπέντε χρόνια στη μεγάλη ομάδα του Μπουένος Άιρες, το 1957 πήγε στην Εστουδιάντες ντε Λα Πλάτα, όπου έπαιξε μόλις εννέα παιχνίδια και δεν σημείωσε κανένα γκολ.
Στην Εθνική Ομάδα της Αργεντινής, έκανε το ντεμπούτο του στις 6 Ιανουαρίου 1945, σε συνάντηση απέναντι στην Παραγουάη. Με την εθνική κέρδισε το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής (μετέπειτα Κόπα Αμέρικα) τρεις φορές (1945, 1946, 1947)   και συνολικά, έπαιξε 27 διεθνή παιχνίδια και σημείωσε 10 τέρματα.
Τίτλοι και διακρίσεις
Αργεντινή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εστουδιάντες Λα Πλάτα Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα
Κωνσταντίνος Αλφονσάτος - Τυπάλδος
Ο Κωνσταντίνος Αλφονσάτος Τυπάλδος (1873 - 28 Φεβρουαρίου 1945) ήταν Έλληνας αντιναύαρχος του Βασιλικού Ναυτικού.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την παλιά αρχοντική οικογένεια των Αλφονσάτων, που ήταν κλάδος των Τυπάλδων. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897 και στον Μακεδονικό Αγώνα. Υπήρξε ένας από τους κυριότερους πρωταγωνιστές στην επανάσταση του 1909 αλλά αργότερα διαφώνησε με με τον Νικόλαο Ζορμπά και κατέλαβε τον όρμο του Ναυστάθμου ως υποπλοίαρχος, επικεφαλής μοίρας πέντε αντιτορπιλικών. Ύστερα από αιματηρή σύγκρουση παραδόθηκε και αμνηστεύτηκε. Στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου πολέμου ήταν κυβερνήτης του αντιτορπιλικού «Νίκη» και στο Β' Βαλκανικό πόλεμο ήταν αρχηγός ναυτικού αγήματος στην Θράκη. Επίσης ήταν επικεφαλής του 29ου Ναυτικού Συντάγματος, το οποίο πέτυχε την σύνδεση ελληνικών και σερβικών δυνάμεων στην Στρώμνιτσα. Το 1920 ανήλθε στον βαθμό του υποναυάρχου. Το 1922 ήταν πληρεξούσιος της Κεφαλονιάς στην Γ' Εθνοσυνέλευση και χρημάτισε υπουργός Ναυτικών. Τον Φεβρουάριο του 1927 τοποθετήθηκε αρχηγός Γ.Ε.Ν. για σύντομο χρονικό διάστημα, ως τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου. Αποστρατεύτηκε το 1931 με τον βαθμό του αντιναυάρχου. Επίσης είχε διατελέσει γενικός διευθυντής του ναύσταθμου, διοικητής της Σχολής Ναυτικού Πυροβολικού και γενικός διοικητής της Δυτικής Θράκης.
Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Νικολάου Σαγιά, ανιψιά του Δημητρίου Γούναρη και πρώτη εξαδέλφη του Παναγιώτη Κανελλόπουλου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Οικονομικές περιοχές της Ρωσίας
[[Αρχείο:Map_of_Russia_-_Economic_regions.svg|μικρογραφία|500x500εσ|
]] Η Ρωσία χωρίζεται σε δώδεκα οικονομικές περιοχές (экономи́ческие райо́ны, ekonomicheskiye rayony, ενικός: ekonomichesky rayon) που αποτελούν ομάδες των ομοσπονδιακών υποκειμένων τα οποία μοιράζονται τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
Κανένα ομοσπονδιακό αντικείμενο δεν μπορεί να ανήκει σε περισσότερες από μια οικονομική περιοχή.
Οι οικονομικές περιοχές επίσης ομαδοποιούνται σε οικονομικές ζώνες (που ονομάζεται επίσης "μακροζώνη"). Μια οικονομική περιοχή ή μέρη της μπορεί να ανήκουν σε περισσότερες από μία οικονομική ζώνη.
Η σύσταση και η κατάργηση των οικονομικών περιφερειών και των οικονομικών ζωνών ή τυχόν αλλαγές στη σύνθεσή τους αποφασίζονται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Ρωσίας.
Μαρτίν Μπερτρό
Η Μαρτίν Μπερτρό (Martine Bertereau, ~1600 - ~1642), γνωστή και ως Βαρόνη ντε Μποσολέ (Baroness de Beausoleil) ή Μαρτίν ντε Σατλέ (Martin de Chatelet) ήταν Γαλλίδα αστρονόμος και αλχημίστρια και η πρώτη γνωστή γυναίκα γεωλόγος και ορυκτολόγος. Χρησιμοποιούσε στις έρευνές της τη μέθοδο της ραβδομαντείας και συνέγραψε δύο έργα στα οποία περιέγραψε τη μέθοδο καθώς και διάφορες άλλες γεωλογικές και ορυκτολογικές μεθόδους που ήταν οι πιο εξελιγμένες της εποχής της. Ήταν επίσης ο πρώτος άνθρωπος που υπέδειξε τον γεωλογικό πλούτο της Γαλλίας και τα κέρδη που θα μπορούσε να αποκομίσει η χώρα από την εκμετάλλευσή του και ο πρώτος άνθρωπος που επιχείρησε να εξασκήσει “μοντέρνα” επιστήμη στη Γαλλία, γεγονός που οδήγησε στο να κατηγορηθεί για μαγεία, να φυλακισθεί και να πεθάνει στη φυλακή.
Οικονομικές περιοχές της Ρωσίας
Η διαίρεση σε οικονομικές περιοχές είναι διαφορετική από τη διαίρεση σε ομοσπονδιακά διαμερίσματα—η πρώτη γίνεται αποκλειστικά και μόνο για οικονομικούς και στατιστικούς σκοπούς, ενώ η τελευταία υπάρχει μόνο ως ένα εργαλείο για να διατηρηθεί η ομοσπονδιακή νομοθεσία στην επικράτεια της χώρας.
Κατάλογος και σύνθεση των οικονομικών περιοχών
Ο παρακάτω είναι ο κατάλογος και η σύνθεση των οικονομικών περιοχών, ταξινομημένες με βάση τον πληθυσμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Ρωσίας
Μαρτίν Μπερτρό
Τα πρώτα χρόνια
Η Μαρτίν Μπερτρό γεννήθηκε στην Τουρέν στη Γαλλία σε ευγενικής καταγωγής οικογένεια που ασχολούνταν με τις γεωλογικές έρευνες και τα ορυχεία. Από μικρή έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη γεωλογία και την ορυκτολογία.
Οι έρευνες στη Γαλλία και οι κατηγορίες για μαγεία
Το 1626 ο σύζυγός της έλαβε εντολή από τον Γάλλο βασιλιά Ερρίκο Δ΄ να ταξιδέψει στη Γαλλία για να μελετήσει που θα μπορούσαν να ανοιχτούν ορυχεία και αυτό έδωσε στο ζευγάρι την ευκαιρία να συνεχίσει τις μελέτες του περισσότερο και να ιδρύσει μια εταιρεία ορυχείων με έδρα το Μορλέ της Βρετάνης. Εκεί κατά τους επόμενους μήνες άρχισαν να ανακαλύπτουν κοιτάσματα με διάφορες μεθόδους, ανάμεσα στις οποίες ήταν και η ραβδομαντεία, μία τεχνική που ήταν πολύ δημοφιλής στη Γερμανία εκείνη την εποχή, αλλά ήταν εντελώς άγνωστη στη Γαλλία. Οι νέες τεχνικές που χρησιμοποιούσε το ζευγάρι, τα περίεργα εργαλεία που απλός κόσμος δεν είχε ξαναδεί, η ραβδομαντεία, αλλά και η δυναμική και γεμάτη αυτοπεποίθηση συμπεριφορά της Μπερτρό άρχισαν να ξενίζουν τους κατοίκους της περιοχής και πολύ σύντομα άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες ότι τα εκπληκτικά αποτελέσματα της δουλειάς τους ήταν αποτέλεσμα μαγείας και παρέμβασης δαιμονικών δυνάμεων. Η Μπερτρό, που ήταν ιδεολογικά αντίθετη με τη θεώρηση των επιστημών μέσω δεισιδαιμονιών και προκαταλήψεων, δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα με αυτές τις φήμες καθώς τις θεώρησε ανόητες. Ο Μποζόν έγραψε χαρακτηριστικά για εκείνη: "“Η μαντάμ ντε Μποσολέ γνώριζε την επιστήμη της γεωλογίας, τα διάφορα είδη ορυχείων και ορυκτών και τις μεθόδους επεξεργασίας τους όσο καλά γνώριζε και τη μεταλλουργία της εποχής της. Αντίθετα, όμως, από τους σύγχρονούς της, αυτή η πεφωτισμένη γυναίκα δεν ανεχόταν όσους πίστευαν ότι οι κρυμμένοι θησαυροί της γης δεν μπορούν να ανακαλυφθούν χωρίς τη βοήθεια της μαγείας ή των δαιμόνων. Ήταν ανελέητα επικριτική προς εκείνους που πίστευαν στα ξωτικά και τα στοιχειά.”"Ένα χρόνο αργότερα όμως η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. Ο τοπικός ιερέας βρήκε την ευκαιρία ενώ απουσίαζαν να μπει κρυφά στο σπίτι τους και να το ψάξει με σκοπό να βρει στοιχεία αποκρυφιστικής ή μαγικής δραστηριότητας. Με τη δικαιολογία αυτή λεηλάτησε και βανδάλισε το σπίτι και στη συνέχεια κατηγόρησε τους Μποσολέ για μαγεία. Η Μπερτρό και ο σύζυγός της κατάφεραν να αποκρούσουν τις κατηγορίες αλλά δεν κατάφεραν ποτέ να ανακτήσουν τα κλεμμένα περιουσιακά τους στοιχεία παρά το γεγονός ότι χρησιμοποίησαν διάφορα ένδικα μέσα επί δώδεκα χρόνια. Τελικά απογοητευμένοι αποφάσισαν να επιστρέψουν στη Γερμανία όπου ο αυτοκράτορας Φερδινάρδος Β΄ όρισε αμέσως τον ντε Σατλέ επικεφαλής των Ουγγρικών Ορυχείων.
Η δεύτερη αποστολή στη Γαλλία και η καταδίκη
Όμως, παρά τα δεινά που αντιμετώπισαν στη Γαλλία οι Μποσολέ, δεν εγκατέλειψαν το σχέδιό τους να “χαρτογραφήσουν” τον ορυκτό πλούτο της Γαλλίας και επέστρεψαν στη χώρα το 1632 με 50 Γερμανούς και 10 Ούγγρους εργάτες ορυχείου και μεγάλο υπηρετικό προσωπικό με σκοπό να συνεχίσουν το έργο τους υπό την έγκριση του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου ΙΓ΄ αλλά και υπό τη δυσφορία των διάφορων τοπικών αξιωματούχων και χωρίς καμία οικονομική βοήθεια.
Μετά από μερικούς μήνες, παρά τα πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα των ερευνών τους, οι Μποσολέ, που χρηματοδοτούσαν μόνοι τους την έρευνα χωρίς να έχουν κερδίσει καμία οικονομική υποστήριξη, άρχισαν να αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Τότε η Μαρτίν Μπερτρό έστειλε μία αναφορά στον βασιλιά της Γαλλίας με τίτλο “Αληθινοί Ισχυρισμοί Προς τον Βασιλιά και το Συμβούλιό του Για τους Πλούσιους και Αμέτρητους Θησαυρούς Που Ανακαλύφθηκαν Πρόσφατα στο Βασίλειό του” στην οποία περιέγραφε πως εκείνη και ο σύζυγός της είχαν ανακαλύψει 150 ορυχεία στη Γαλλία και στην οποία ζητούσε χρηματοδότηση για να συνεχίσει την έρευνα. Όμως η αναφορά αυτή αγνοήθηκε.
Η Μπερτρό υπέβαλε ξανά την αναφορά, αυτή τη φορά με έναν τίτλο πιο κραυγαλέο: “Αληθινοί Ισχυρισμοί Για Την Ανακάλυψη Ορυχείων και Ορυκτών στη Γαλλία Μέσω Των Οποίων η Αυτού Εξοχότητά του και οι Υπήκοοί του Θα Μπορούσαν να Αποφύγουν Το Εξωτερικό Εμπόριο”. Μετά από αυτό ο Βασιλιάς αναγνώρισε τις υπηρεσίες τους διστακτικά και όρισε τον Μποσολέ Γενικό Επιθεωρητή των Γαλλικών Ορυχείων αλλά απέφυγε να προσφέρει οποιαδήποτε χρηματική αμοιβή. μικρογραφία|375x375εσ|Σονέτο αφιερωμένο στον καρδινάλιο Ρισελιέ που συνέθεσε η Μαρτίν Μπερτρό και αποτελεί τμήμα του βιβλίου της "Η Αποκατάσταση του Πλούτωνα". Το 1640, απηυδησμένη από την οικονομική πίεση, την άρνηση της Γαλλικής κυβέρνησης να προσφέρει αμοιβή και τις διάφορες φήμες περί αποκρυφιστικών πρακτικών που κυκλοφορούσαν για να τους συκοφαντήσουν, η Μαρτίν Μπερτρό απευθύνθηκε στον καρδινάλιο Ρισελιέ με ένα βιβλίο με τίτλο “Η Αποκατάσταση του Πλούτωνα” στο οποίο ξεκαθάριζε ότι γράφτηκε “με την άρνηση όλων εκείνων που θεωρούν ότι τα ορυχεία και οτιδήποτε γεωλογικό ανακαλύπτονται μόνο μέσω μαγείας και με τη βοήθεια του διαβόλου”. Στην εισαγωγή, αισθανόμενη την ανάγκη να εξηγήσει και να υπερασπιστεί την ενασχόλησή της με τη γεωλογία έγραψε:"“Σχετικά με όσα λέγονται για μία γυναίκα που ξεκινά να σκάβει τρύπες και να τρυπάει βουνά, ότι είναι κάτι πολύ τολμηρό και ξεπερνά τις δυνάμεις και τις ικανότητες αυτού του φύλου και ότι ίσως να είναι μόνο κούφια λόγια και ματαιοδοξία τέτοιες υποσχέσεις (ελαττώματα που συχνά αποδίδονται σε ρηχά άτομα) και όχι η αλήθεια. Θα παρέπεμπα αυτόν τον δύσπιστο και όλους εκείνους που οπλίζονται με τέτοια επιχειρήματα σε σημαντικές ιστορίες όπου θα ανακαλύψει ότι στο παρελθόν έχουν υπάρξει γυναίκες που όχι μόνο ήταν μαχητικές και ικανές στη μάχη αλλά, ακόμα περισσότερο, ικανές στις τέχνες και στις θεωρητικές επιστήμες, όπως έχουν πει τόσο οι Έλληνες όσο και οι Ρωμαίοι.”"“Η Αποκατάσταση του Πλούτωνα”, όχι μόνο αποκάλυπτε μια βαθιά γνώση φυσικής φιλοσοφίας, γεωλογίας και ορυκτολογίας από τη συγγραφέα του αλλά και μία έντονη και δυναμική προσωπικότητα που έγραφε με αυτοπεποίθηση και λογοτεχνική αρτιότητα. Όμως αποδείχθηκε ότι δεν ήταν αρκετό για να κερδίσει την εύνοια του καρδινάλιου. Η συνεχής και άοκνη προσπάθεια του ζεύγους Μποσολέ να διεκδικεί και να ζητά επίμονα τη χρηματική αμοιβή που του άξιζε καθώς και την περιουσία που είχε απωλέσει άδικα, είχε δημιουργήσει πολλούς εχθρούς που δεν δίσταζαν να επικαλεστούν ή και να εφεύρουν ακόμα και τις χειρότερες φήμες. Η περασμένη ιστορία της κατηγορίας για μαγεία στο Μορλέ ξαναήρθε στην επιφάνεια και υποστηρίχθηκε τόσο από τους εχθρούς της Μπερτρό και του Σατλέ όσο και από τους απανταχού αδαείς που θεωρούσαν τα επιστημονικά τους εργαλεία, σύνεργα μαγείας και αποκρυφισμού. Το γεγονός ότι οι Μποσολέ χρησιμοποιούσαν μεταξύ άλλων και τη μέθοδο της ραβδομαντείας και ότι η Μπερτρό ασχολούνταν εκτεταμένα με την αλχημεία, δεν διευκόλυνε την κατάσταση.
Έτσι το 1642, μετά από εντολή του καρδινάλιου Ρισελιέ, που προφανώς είχε επηρεαστεί από αυτές τις φήμες, το ζεύγος Μποσολέ συνελήφθη με την κατηγορία της μαγείας και φυλακίστηκε χωρίς δίκη ή δυνατότητα απολογίας. Ο Ζαν ντε Σατλέ πήγε στη φυλακή της Βαστίλης και η Μαρτίν Μπερτρό στη φυλακή του Βινσέν.Ο ντε Σατλέ πέθανε μερικά χρόνια αργότερα στη φυλακή. Η Μπερτρό δεν είναι σαφές αν πέθανε κι εκείνη κάποια στιγμή στη φυλακή ή αν μεταφέρθηκε αλλού και εκτελέστηκε.
Έτσι, κατά ειρωνικό τρόπο, πέθανε η πρώτη σύγχρονη επιστημόνισσα της Γαλλίας του 17ου αιώνα, και μία πολυμαθής και εξαιρετικά ικανή γυναίκα, φυλακισμένη με την κατηγορία της μαγείας, παρά το γεγονός ότι σε όλη της τη ζωή αντιμαχόταν τις δεισιδαιμονίες και προωθούσε την επιστημονική σκέψη.
Η Μαρτίν Μπερτρό στην τέχνη
Το όνομα της Mαρτίν Μπερτρό αναγράφεται στο Δάπεδο της Κληρονομιάς στο έργο τέχνης της Τζούντι Σικάγο, Το Δείπνο, μπροστά από το σερβίτσιο της Καρολάιν Χέρσελ.
Warner Records
Η Warner Records είναι δισκογραφική εταιρεία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αποτελεί θεμέλιο της σημερινής Warner Music Group και τώρα λειτουργεί ως θυγατρική αυτής της εταιρείας. Η Records ιδρύθηκε στις 19 Μαρτίου 1958 ως το τμήμα ηχογράφησης ήχου του στούντιο Warner Bros.. Η σειρά των εταιρειών που έλεγχαν τη Warner Bros και τις θυγατρικές εταιρείες εξελίχθηκε μέσα από μια σειρά εταιρικών συγχωνεύσεων και εξαγορών από τις αρχές του 1960 έως τις αρχές του 2000. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, η Warner Bros. Records από έναν μικρό ρόλο που είχε αναπτύχθηκε και έγινε μία από τις μεγαλύτερες δισκογραφικές εταιρείες παγκοσμίως.
Μαρτίν Μπερτρό
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλχημίστριες Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες Κατηγορία:Ευγενείς Κατηγορία:Γαλλίδες βαρώνισσες Κατηγορία:Ορυκτολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι γεωλόγοι Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 17ου αιώνα
Warner Records
Το 2003, τα μουσικά περιουσιακά στοιχεία πωλήθηκαν από την Time Warner, την τότε ιδιοκτήτρια της εταιρείας, και αγοράστηκαν από μια ιδιωτική ομάδα μετόχων. Η εταιρεία διαπραγματευόταν ως Warner Music Groups (WMG) πριν αγοραστεί από την Access Industries το 2011. Η WMG είναι η μικρότερη από τις τρεις μεγάλους διεθνείς μουσικούς ομίλους, και η πιο πρόσφατα εισηγμένη μουσική εταιρία από τις μεγάλες. Διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας είναι ο Cameron Strang.
Ίδρυση
Στα τέλη της εποχής του βουβού κινηματογράφου, η Warner Bros. Pictures αποφάσισε να επεκταθεί στην μουσική παραγωγή και ηχογράφηση, προκειμένου να έχει πρόσβαση σε χαμηλού κόστους μουσική επένδυση για τις ταινίες της. Το 1928 το στούντιο απέκτησε πολλές μικρότερες εταιρείες μουσικών εκδόσεων-συμπεριλαμβανομένων και των M. Witmark & Sons, Remic Music,Harms Inc. και μέρος της New World Music Corp (NWMC), και συγχωνεύτηκαν για να σχηματίσουν την Music Publishers Holding Company. Αυτή η νέα εταιρεία είχε υπό τον έλεγχό της πολύτιμα πνευματικά δικαιώματα των προτύπων των Τζορτζ και Άιρα Γκέρσουιν και του Τζέρομ Κερν, και σύντομα είχε καθαρά κέρδη που άγγιζαν το ποσό των 2.000.000 δολαρίων ετησίως. Το 1930 η MPHC πλήρωσε 28 εκατομμύρια δολάρια για την απόκτηση της Brunswick Records της οποίας η λίστα με τα ονόματα με τραγουδιστές και συνθέτες περιελάμβανε τους Ντιούκ Έλλινγκτον, Ρεντ Νίκολς, Νικ Λούκας, Αλ Τζόλσον, Earl Burtnett, Abe Lyman, Λιρόι Καρ, Tampa Red και Memphis Minnie, και αμέσως μετά την πώληση της στην Warner Bros., η εταιρεία υπέγραψε με τα ανερχόμενα αστέρια Μπινγκ Κρόσμπυ, The Mills Brothers, και The Boswell Sisters. Δυστυχώς για την Warner Bros., η ταυτόχρονη επίπτωση της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 1929 και η άνοδο του ραδιοφώνου έβλαψε την μουσική βιομηχανία, -οι πωλήσεις έπεσαν περίπου στο 90% από περισσότερα από 100 εκατομμύρια δίσκους το 1927 σε λιγότερο από 10 εκατομμύρια ως το 1932 -, και οι μεγάλες εταιρείες αναγκάστηκαν να μειώσουν τη τιμή του δίσκου από 75 στα 35 σεντς. Τον Δεκέμβριο του 1931, η Warner Bros. «ξεφορτώθηκε» την Brunswick Records στην American Record Corporation (ARC) για ένα κλάσμα της πρώην αξίας της, σε μια συμφωνία μίσθωσης, η οποία δεν περιελάμβανε τις εγκαταστάσεις εγγραφής δίσκων της Brunswick. Τυπικά, η Warner διατήρησε την ιδιοκτησία της Brunswick, η οποία με την πώληση της ARC στο CBS το 1939 και την απόφασή τους να διακόψουν την δραστηριότητα της Brunswick, προκρίνοντας την αναβίωση Columbia Records, επανήλθε στην Warner Bros. Η Warner Bros. πούλησε για δεύτερη φορά την Brunswick (μαζί με τον κατάλογο δίσκων της ως το 1931), αυτή τη φορά μαζί με τις εγκαταστάσεις παραγωγής δίσκων, στην εταιρεία Decca (που λειτούργησε στην Αμερική το 1934), με αντάλλαγμα οικονομικά δικαιώματα της Decca. Το στούντιο έμεινε έξω από τη βιομηχανία παραγωγής δίσκων για περισσότερα από 25 χρόνια, περίοδο κατά την οποία ενοικίασε σε άλλες εταιρείες τη μουσική των ταινιών για την κυκλοφορήσουν ως άλμπουμ με  σάουντρακ
Περίοδος 1958-1963: δημιουργία και πρώτα χρόνια
Η Warner Bros. επανήλθε βιομηχανία παραγωγής δίσκων το 1958, με τη δημιουργία του δικού της τμήματος ηχογράφησης, την Warner Bros. Records. Μέχρι εκείνη την περίοδο ήδη η κυριαρχία των καθιερωμένα στούντιο του Χόλυγουντ κλονιζόταν από πολλές προκλήσεις, η πιο σημαντική από τις οποίες ήταν η εμφάνιση της τηλεόρασης στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Ακόμη, αλλαγές στους νόμους είχαν σημαντικό ρόλο στις επιχειρήσεις τους-αγωγές που έκαναν μεγάλα αστέρια είχαν αποτελεσματικά ανατρέψει μέχρι τα τέλη του 1940 το παλιό σύστημα με τις συμφωνίες. Η Warner Bros. Pictures πούλησε ένα μεγάλο μέρος των ταινιών της το 1948 (αν και η ειρωνεία είναι ότι η απόκτηση από την Time Warner της Turner Broadcasting σήμαινε την επιστροφή του μεγαλύτερου μέρους στην Warner ).
Το 1956 ο Χάρυ Γουόρνερ (Harry Warner) και ο Άλμπερτ Γουόρνερ (Albert Warner) πούλησαν το μερίδιό τους και η εταιρεία απαρτίστηκε από καινούρια μέλη τα οποία ήταν υπέρ μιας ανανεωμένης επέκτασης στον χώρο της μουσικής- ο Τσαρλς Άλλεν (Charles Allen) της επενδυτικής τράπεζας Charles Allen & Company, ο Σερζ Σεμενένκο (Serge Semenenko) της Πρώτης Εθνικής Τράπεζας της Βοστώνης και ο επενδυτής ο Ντέϊβιντ Μπαϊρντ (David Baird). Ο Σεμενένκο συγκεκριμένα είχε ένα ιδιαίτερο επαγγελματικό ενδιαφέρον στον τομέα της ψυχαγωγίας και προσπάθησε να ωθήσει τον Τζακ Γουόρνερ στο θέμα της δημιουργίας μίας "εσωτερικής" εταιρείας για ηχογραφήσεις. Με τις επιχειρήσεις στο τμήμα της ηχογράφησης να ανθούν- οι πωλήσεις έφτασαν πάνω από 500 εκατομμύρια δολάρια από το 1958-ο Σεμενένκο διαφωνούσε με την Warner Bros. και πίστευε πως ήταν ανόητο να κάνουν συμφωνίες με άλλες εταιρείες για κυκλοφορία των soundtracks, όταν για το λιγότερο κόστος από μια μια ταινίας, θα μπορούσαν να ιδρύσουν την δική τους εταιρεία, δημιουργώντας μια νέα ροή εσόδων που θα μπορούσε να συνεχιστεί επ' αόριστον και να παρέχουν ένα επιπλέον μέσο για την αξιοποίηση και την προώθηση των συμβολαίων των ηθοποιών.
Μια άλλη ώθηση για την δημιουργία της εταιρείας αποτελούσε η σύντομη μουσική καριέρα του ηθοποιού της Warner bros. Ταμπ Χάντερ (Tab Hunter). Αν και ο Χάντερ υπέγραψε ένα αποκλειστικό συμβόλαιο υποκριτικής με το στούντιο δεν τον εμπόδισε να υπογράψει και ένα συμβόλαιο για να ηχογραφεί τραγούδια, το οποίο και πραγματοποίησε με την Dot Records, που τότε ανήκε στην Paramount Pictures. Ο Χάντερ σημείωσε πολλές επιτυχίες για την Dot, περιλαμβανομένου του νούμερο 1 single στην Αμερική "Young Love" (1957), αλλά προς λύπη της Warner Bros., οι δημοσιογράφοι έδειχναν περισσότερο ενδιαφέρον για το τραγούδι παρά για την τελευταία ταινία του με την Warner Bros. Το 1958 ο ηθοποιός και τραγουδιστής ήταν ο πρώτος που υπέγραψε με το στούντιο για το πρόσφατο τμήμα που είχε σχηματιστεί για τις ηχογραφήσεις, αν και οι επόμενες ηχογραφήσεις του δεν κατάφερε να φτάσει τις επιτυχίες που είχε κάνει με την Dot.
Το 1956,η Warner Bros. συμφώνησε να αγοράσει την Imperial Records, και αν και η συμφωνία κατέρρευσε, αυτό σήμανε το σπάσιμο ενός ψυχολογικού φράγματος: αν η εταιρεία ήταν πρόθυμη να αγοράσει μια άλλη, γιατί να μην ξεκινούσε με την δικιά της; Για την δημιουργία αυτής της εταιρείας, η Warner Bros. προσέβαλε τον πρώην πρόεδρο της Columbia Records τον Τζειμς Κόκλινγκ (James B. Conkling): τα ιδρυτικά στελέχη του καλλιτεχνικού τμήματος ήταν οι Χάρις Άσμπουρν (Harris Ashburn), Τζορτζ Αβακιάν (George Avakian) και ο Μπομπ Πρινς (Bob Prince). Ο Κόκλινγκ υπήρξε ένα ικανό στέλεχος με μεγάλη εμπειρία στον κλάδο — είχε συμβάλει στην έναρξη της μορφής LP στην Columbia και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ίδρυση της National Academy of Recording Arts and Sciences τον προηγούμενο χρόνο. Ωστόσο, ο Κόνκλινγκ είχε μουσικά γούστα που δεν συμφωνούσαν με τις νέες τάσεις στον κλάδο και ειδικότερα γρήγορα αναπτυσσόμενη αγορά της ροκ εντ ρολ μουσικής.
Η Warner Bros. Records ξεκίνησε τις επιχειρήσεις της στις 19 Μαρτίου του 1958 και το επίσημο γραφείο της βρισκόταν 3701 Warner Boulevard στο Burbank, της Καλιφόρνια. Στις πρώτες κυκλοφορίες άλμπουμ (1958-1960), η εταιρεία είχε ως στόχο να τα πουλήσει στο τότε επικρατέστερο κοινό και πήρε την απόφαση (που ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεπιτυχής) να ηχογραφεί στερεοφωνικούς δίσκους (LPs) που στόχευε στο νέο "hi-fi" marketing. Εκείνος ο κατάλογος περιελάμβανε:
Σχεδόν όλες ήταν εμπορικές αποτυχίες, και το μόνο άλμπουμ της Warner Bros. στα δύο πρώτα χρόνια της, που είχε επιτυχία ήταν το άλμπουμ του Warren Barker το οποίο έφτασε το νούμερο 3 των charts το 1959. Ακόμη ένα τραγούδι ήταν το "Jealous Heart" του Tab Hunter που έφτασε το νούμερο 62, και ήταν το μόνο single της Warner στα charts εκείνη τη χρονιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες heavy metal μουσικής Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες rock μουσικής Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες pop μουσικής Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες τζαζ μουσικής Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες soundtracks
Ερμάς ο Αντιοχεύς
Ο Ερμάς ο Αντιοχεύς (γιος του Ισίωνος, 1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αντιόχεια της Συρίας, ο οποίος υπήρξε 2 φορές νικητής στο αγώνισμα του παγκράτιου κατά τους 201ους (25 μ.Χ.) και 202ους (29 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε επίσης νικητής στις διοργανώσεις των Άκτιων, Νεμέων και Ηραίων αγώνων, και πιθανώς να πρόκειται για τον Τίτο Κλαύδιο Ερμά ο οποίος αποτέλεσε μέλος της ακολουθίας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κλαύδιου.
Λογική υπολογιστικού δένδρου
Η λογική υπολογιστικού δένδρου (Computation tree logic, CTL) είναι μια λογική διακλαδιζόμενου χρόνου (branching-time), το οποίο σημαίνει ότι το μοντέλο της για το χρόνο είναι μια δενδρική δομή, στην οποία το μέλλον δεν έχει οριστεί αλλά υπάρχουν διαφορετικά μονοπάτια σε αυτό και κάθε ένα από αυτά τα μονοπάτια μπορεί να είναι ένα μονοπάτι που θα πραγματοποιηθεί. Χρησιμοποιείται στην τυπική επαλήθευση λογισμικού ή υλικού, συνήθως από λογισμικό που ονομάζεται ελεγκτής μοντέλων. Το λογισμικό αυτό προσδιορίζει αν το λογισμικό ή το υλικό που ελέγχεται έχει κάποιες συγκεκριμένες ιδιότητες ασφάλειας (safety) ή ζωτικότητας (liveness). Ανήκει στην κατηγορία των χρονικών λογικών, όπως και η γραμμική χρονική λογική.
Σύνταξη της CTL
Η γλώσσα ενός καλώς ορισμένου τύπου σε CTL παράγεται από την ακόλουθη γραμματική χωρίς συμφραζόμενα:
όπου ο p παίρνει τιμές στο σύνολο των ατομικών τύπων (atomic formulas). Δε χρειάζονται όλοι οι σύνδεσμοι - για παράδειγμα οι αποτελούν πλήρες σύνολο συνδέσμων, με τους υπόλοιπους να μπορούν να οριστούν με βάση αυτούς.
Για παράδειγμα, ο εξής τύπος είναι ένας καλώς ορισμένος τύπος της CTL:
Ο παρακάτω δεν είναι καλώς ορισμένος τύπος της CTL:
Τελεστές
thumb|200px|Ένα μοντέλο της λογικής υπολογιστικού δένδρου
Λογικοί τελεστές
Οι λογικοί τελεστές είναι οι συνήθεις: και. Οι τύποι της CTL μπορούν επιπλέον να χρησιμοποιούν με αυτούς τις λογικές σταθερές true (αληθές) και false (ψευδές).
Χρονικοί τελεστές
Οι χρονικοί τελεστές είναι οι ακόλουθοι:
Στη CTL*, οι χρονικοί τελεστές μπορούν να αναμιγνύονται ελεύθερα. Στη CTL, ο τελεστής πρέπει πάντα να ομαδοποιείται σε δύο θέσεις: ένας τελεστής μονοπατιού που ακολουθείται από έναν τελεστή κατάστασης. Δείτε τα παραδείγματα παρακάτω. Η CTL* είναι γνήσια πιο εκφραστική από τη CTL.
Ελάχιστο σύνολο τελεστών
Στη CTL υπάρχει ένα ελάχιστο σύνολο από τελεστές. Όλοι οι τύποι της CTL μπορούν να μετασχηματιστούν ώστε να χρησιμοποιούν μόνο αυτούς τους τελεστές, κάτι που είναι χρήσιμο στον έλεγχο μοντέλων. Ένα ελάχιστο σύνολο από τελεστές είναι: {false, \lor, \neg, EG, EU, EX}.
Ακολουθούν μερικοί από τους μετασχηματισμούς χρονικών τελεστών:
Ορισμός
Οι τύποι της CTL ερμηνεύονται με συστήματα μεταβάσεων (Transition Systems), όπως περιγράφεται τυπικά παρακάτω.
Έστω ότι είναι ένα μοντέλο για τη CTL
Τότε η σημασιολογική σχέση ορίζεται από δομική επαγωγή (Structural Induction) στην \phi:
Χαρακτηρισμός της CTL
Οι κανόνες 10-15 παραπάνω αναφέρονται σε υπολογιστικά μονοπάτια σε μοντέλα και είναι αυτοί που τελικά χαρακτηρίζουν το "Υπολογιστικό Δένδρο", είναι βεβαιώσεις σχετικά με τη φύση του υπολογιστικού δένδρου με άπειρο βάθος και ρίζα τη δεδομένη κατάσταση s.
Σημασιολογική ισοδυναμία
Οι τύποι της CTL \phi και \psi λέγονται σημασιολογικά ισοδύναμοι αν κάθε κατάσταση σε κάθε μοντέλο που ικανοποιεί τον ένα, ικανοποιεί και τον άλλο.
Φαίνεται ότι οι A και E είναι δυικοί (δηλαδή ο ένας μπορεί να οριστεί με βάση τον άλλο), όπως και οι G και F, εφόσον είναι ο καθολικός και ο υπαρξιακός ποσοδείκτης αντίστοιχα στα υπολογιστικά δένδρα.
Οι νόμοι του Ντε Μόργκαν μπορούν να τυποποιηθούν στη CTL όπως στο παρακάτω παράδειγμα:
Από αυτά τα δεδομένα προκύπτει ότι:
Στην πραγματικότητα, μπορεί να δειχθεί, με τη χρήση αυτών των ταυτοτήτων, ότι ένα υποσύνολο των χρονικών συνδέσμων της CTL αρκεί αν περιέχει τον EU, τουλάχιστον έναν από τους \{AX,EX\} και τουλάχιστον έναν από τους.
Παραδείγματα
Έστω ότι "P" σημαίνει "μου αρέσει η σοκολάτα" και Q σημαίνει "έχει ζέστη έξω."
Σχέση με άλλες λογικές
Η CTL είναι υποσύνολο της CTL*, όπως και του τροπικού μ-λογισμού. Είναι επίσης ενδιαφέρον να επισημανθεί ότι η CTL είναι κομμάτι της Alur, της Χρονικής Λογικής Εναλλασσόμενου Χρόνου (Alternating-time Temporal Logic, ATL) των Henzinger και Kupferman.
Η CTL και η γραμμική χρονική λογική (LTL) είναι υποσύνολα της CTL*. Η CTL και η LTL δεν είναι όμως ισοδύναμες και έχουν κοινό υποσύνολο, το οποίο είναι πραγματικό υποσύνολο κάθε μιας από αυτές.
Αυτοκινητοβιομηχανία στην Πολωνία
μικρογραφία|300px|Η [[Fabryka Samochodów Osobowych|FSO ήταν παλαιότερα ένα από τα μεγαλύτερα πολωνικά εργοστάσια αυτοκινήτων και η πιο αναγνωρίσιμη μάρκα αυτοκινήτων από την Πολωνία]] Η αυτοκινητοβιομηχανία στην Πολωνία αποτελεί σημαντικό μέρος της πολωνικής οικονομίας, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 11% της βιομηχανικής παραγωγής της Πολωνίας. Η Πολωνία είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς ελαφρών οχημάτων (επιβατικών αυτοκινήτων) στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Το 2021, η Πολωνία ήταν η 23η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στον κόσμο.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Ένα αντίγραφο του [[CWS T-1, του πρώτου αυτοκινήτου που κατασκευάστηκε στην Πολωνία]] μικρογραφία|200x200εσ| [[FSO Syrena|FSO Syrena 104]] δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| [[Fiat 126|Polski Fiat 126p, 1973, πιθανότατα το πιο εμβληματικό αυτοκίνητο πολωνικής κατασκευής στον κόσμο]] Η πρώτη πολωνική εταιρεία που παρήγαγε αυτοκίνητα, η Ursus, ιδρύθηκε το 1893 και έγινε γνωστή για μια σειρά τρακτέρ που παρήχθησαν από το 1922. Μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της Πολωνίας στον απόηχο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πολωνική αυτοκινητοβιομηχανία παρήγαγε έναν αριθμό ελαφρών στρατιωτικών οχημάτων, όπως τεθωρακισμένα αυτοκίνητα και ελαφρά τανκς (το 7TP είναι το πιο προηγμένο μοντέλο). Υπήρχε επίσης πολιτική παραγωγή αυτοκινήτων, με την Centralne Warsztaty Samochodowe (αργότερα, Państwowe Zakłady Inżynierii) να είναι η πιο αξιόλογη εταιρεία. Ωστόσο, σε σύγκριση με τις πιο βιομηχανικές χώρες της Δυτικής Ευρώπης, η Πολωνία του μεσοπολέμου θεωρείται ότι είχε μάλλον περιορισμένες δυνατότητες παραγωγής αυτοκινήτων πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η παραγωγή διακόπηκε από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (γερμανική εισβολή στην Πολωνία), στη συνέχεια η βιομηχανία καταστράφηκε και λεηλατήθηκε (συμπεριλαμβανομένης της αυτοκινητοβιομηχανίας) από τους Γερμανούς και στη συνέχεια η παραγωγή ξανάρχισε στην Πολωνία, όπου η σοσιαλιστική Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας παρήγαγε 417.834 οχήματα το 1980, που έδωσε στην Πολωνία τη 13η θέση στον κόσμο, 8η στην Ευρώπη και 2η μετά την ΕΣΣΔ στο Ανατολικό Μπλοκ. Από τα μοντέλα εκείνης της εποχής, τα πιο γνωστά ήταν αυτά της FSO: FSO Warszawa, FSO Syrena, Polski Fiat/FSO 125p, FSO Polonez και το Polski Fiat 126p από την FSM. Το Polski Fiat 126p ή «maluch» («μωρό») ήταν ένα ιδιαίτερα εμβληματικό αυτοκίνητο εκείνης της περιόδου.
Η παραγωγή αυξήθηκε μετά την πτώση του κομμουνισμού και κορυφώθηκε στα 650.000 οχήματα γύρω στο 1999, όμως μειώθηκε τα επόμενα χρόνια. Στις αρχές του 2000, γύρω στα έτη 2002-2003, η Πολωνία παρήγαγε περίπου 300.000 ελαφρά οχήματα ετησίως, αριθμός που αυξήθηκε και πάλι μετά την ένταξη της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004, έχοντας διπλασιαστεί στα μέσα της δεκαετίας του 2000 και στη συνέχεια σχεδόν τριπλασιάστηκε μέχρι το τέλος της δεκαετίας γύρω στο 2009 και στη συνέχεια άρχισε να πέφτει.
Τρέχουσα κατάσταση
δεξιά|μικρογραφία| 2011 Fiat Abarth 500C, ένα πρόσφατο μοντέλο της Fiat που παράγεται στην Πολωνία Κατά την περίοδο 2007-2009, η Πολωνία ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός ελαφρών οχημάτων (επιβατικών αυτοκινήτων) στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, μετά την Τσεχία (και χωρίς να υπολογίζεται η Ρωσία). Από τα τέλη της δεκαετίας του 2000 και τις αρχές της δεκαετίας του 2010, ο πολωνικός κλάδος της αυτοκινητοβιομηχανίας αντιπροσωπεύει περίπου το 11% της συνολικής βιομηχανικής παραγωγής, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 4% του ΑΕΠ. Ο κλάδος απασχολεί περίπου 130.000 άτομα και παράγει περίπου 800.000 – 900.000 ελαφρά οχήματα ετησίως. Η παραγωγή μεγαλύτερων επαγγελματικών οχημάτων ήταν περίπου 70.000 – 90.000 εκείνη την περίοδο. Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής του κλάδου προορίζεται για εξαγωγές, κυρίως προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 2009 η αξία των εξαγωγών από αυτόν τον τομέα ήταν 15,7 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή το 16% του συνόλου των εξαγωγών της Πολωνίας. Από το 2010, ο αριθμός των αυτοκινήτων που κατασκευάζονται στην Πολωνία μειώθηκε από 869.376 σε 583.258 το 2013.
Το μεγαλύτερο μέρος του κλάδου ελέγχεται από δυτικές εταιρείες και χρηματοδοτείται από ξένες επενδύσεις, με τον παραγωγό λεωφορείων και φορτηγών Solaris να είναι η μεγαλύτερη εταιρεία στην αγορά που ανήκει σε Πολωνούς επενδυτές.
Ορισμένα μοντέλα που παράγονται στην Πολωνία τα τελευταία χρόνια περιλαμβάνουν το Opel Astra III και IV, το Fiat Panda και το Fiat 500, το Lancia Ypsilon, το Ford Ka και το Chevrolet Aveo.
Ηλεκτρικά οχήματα
Το 2016, η κυβέρνηση του Νόμος και Δικαιοσύνη δημιούργησε την Electromobility Poland, από τέσσερις κρατικές εταιρείες ενέργειας. Η Electromobility Poland θέλει να λανσάρει δύο ηλεκτρικά μοντέλα το 2023. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Λεωφορείο Solaris Urbino 12 Electric
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιομηχανία στην Πολωνία
Μάιντεν
Το Μάιντεν (σλαβομ.: Мајден) είναι οικισμός του δήμου Καβάνταρτσι στη Βόρεια Μακεδονία, στο νότιο τμήμα της χώρας.
Το χωριό βρίσκεται σε απόσταση 4 χιλιομέτρων από τα ελληνικά σύνορα, και 50 χιλιόμετρα νότια της κοντινότερης μεγαλύτερης πόλης, το Καφαντάρι. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 790 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, με αποτέλεσμα να έχει ορεινό κλίμα λόγω του μεγάλου υψομέτρου.
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2002, το Μάιντεν είχε 8 κατοίκους. Όλοι Σλαβομακεδόνες.
Αικατερίνη
Εκτός από τις γνωστές έξι Αγίες και ένα θρησκευτικό Τάγμα το όνομα αυτό έφεραν επίσης οι ακόλουθες Αυτοκράτειρες, Βασίλισσες, Τάγματα καθώς και άλλα ιστορικά πρόσωπα:
Αστρονομία
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Η θεία απ' το Σικάγο
Η θεία απ' το Σικάγο είναι ο τίτλος ελληνικής ασπρόμαυρης κινηματογραφικής ταινίας από τη Φίνος Φιλμ, έτους παραγωγής 1957.
Πλοκή
Ο Χαρίλαος (Ορέστης Μακρής), απόστρατος αξιωματικός με πολύ αυστηρές και συντηρητικές αρχές, μεγαλώνει τις τέσσερις κόρες του με... στρατιωτική πειθαρχία, φροντίζοντας την καλλιέργειά τους, την εμφάνισή τους και την καλή συμπεριφορά τους. Παρ' όλη την επιθυμία του να τις παντρέψει δεν τις αφήνει πουθενά μόνες, με αποτέλεσμα να μην τις πλησιάζει άνδρας. Η σύζυγός του, Ευτέρπη (Ελένη Ζαφειρίου), αλλά και ο φίλος του και γείτονας Ξενοφών (Παντελής Ζερβός), καταβάλλουν αξιοσημείωτες προσπάθειες να τον πείσουν να αλλάξει τακτική, εκείνος όμως επιμένει στην πολύ συντηρητική συμπεριφορά του. Όταν όμως η συζήτηση φτάνει στην ευκατάστατη και από χρόνια ξενιτεμένη στο Σικάγο των ΗΠΑ (και πλέον χήρα) αδελφή του Καλλιόπη (Γεωργία Βασιλειάδου) τα πάντα ανατρέπονται. Εκείνη επιστρέφει στην Αθήνα και αναλαμβάνει να εκσυγχρονίσει το σπίτι του στρατηγού, όπως και να βοηθήσει τα τέσσερα κορίτσια (και ανιψιές της) να αποκατασταθούν. Χάρη σε ευφυέστατα, όσο και ριψοκίνδυνα, τεχνάσματα, πετυχαίνει σύντομα το σκοπό της και η μία μετά την άλλη, οι κοπέλες χορεύουν τον χορό του Ησαΐα.
Αρχικά, η θεία Καλλιόπη με την μεγαλύτερη ανιψιά της, Ελένη (Γκέλυ Μαυροπούλου), χαζεύουν από το μπαλκόνι του σπιτιού τους τους περαστικούς, που εκείνη την ώρα επιστρέφουν από τις δουλειές τους. Μόλις η Ελένη εντοπίσει κάποιον που της αρέσει εμφανισιακά, η Καλλιόπη ρίχνει από το μπαλκόνι μία στάμνα γεμάτη νερό με σκοπό να σκάσει στο οδόστρωμα μπροστά του. Πράγματι, πετυχαίνει τον στόχο της και μεσολαβεί προκειμένου ο συγκεκριμένος περαστικός, ο Τάκης (Θεόδωρος Δημήτριεφ), να γνωριστεί καλύτερα με την ανιψιά της, την ίδια κιόλας στιγμή.
Στη συνέχεια, ο Χαρίλαος επιχειρεί να αντιγράψει το επιτυχημένο κόλπο της Καλλιόπης έχοντας σκοπό να παντρέψει και τη δεύτερη κόρη του, Κατίνα (Τζένη Καρέζη). Το σχέδιο αντιγράφεται επακριβώς από τον Χαρίλαο, αλλά η μεσολάβηση της Καλλιόπης είναι καταλυτική για να πετύχει η γνωριμία, καθώς τα πνεύματα αρχικά οξύνονται μεταξύ του πατέρα και του Νίκου (Στέφανος Στρατηγός), υποψήφιου γαμπρού.
Η τρίτη κόρη, Μαρία (Μαργαρίτα Παπαγεωργίου), γνωρίζει τον μέλλοντα σύζυγό της, Κωστάκη (Δημήτρης Παπαμιχαήλ), με τη βοήθεια της θείας της σε μία πλαζ. Η θεία ελέγχει με ευφυή τρόπο το επαγγελματικό προφίλ των πιθανών γαμπρών και η ανιψιά προσποιείται πως πνίγεται στη θάλασσα προκειμένου να τραβήξει την προσοχή του εκλεκτού της θείας της, εργοστασιάρχη υφασμάτων, τον οποίο και η ίδια τελικά εγκρίνει.
Τέλος, η Αγγελική (Νίκη Παπαδάτου), τέταρτη και μικρότερη κόρη της οικογένειας, αν και δεν είναι ακόμα σε ηλικία γάμου, ζηλεύει τις αδελφές της που παντρεύτηκαν και αποφασίζει να αντιγράψει μόνη της το κόλπο με το κανάτι. Ο νεαρός που την ενδιαφέρει συνοδεύεται από τον πατέρα του, Θόδωρο (Ράλλης Αγγελίδης), ο οποίος τυγχάνει παλιός γείτονας του Χαρίλαου, αλλά και φλερτ των νεανικών χρόνων της Καλλιόπης. Η επανασύνδεση των παλιών φίλων επιστεγάζεται από τον γάμο της Καλλιόπης με τον, από χρόνια χήρο, Θόδωρο.
Στη γειτονιά πλέον, όλες οι οικογένειες με ανύπαντρες κόρες σε ηλικία γάμου, αντιγράφουν με ζήλο το "αλάνθαστο" κόλπο με το κανάτι.
Διανομή
δεξιά|200 px|μικρογραφία|Σκηνή με όλους τους πρωταγωνιστές του έργου
Άλλες πληροφορίες
Η θεία απ' το Σικάγο μία από τις τέσσερις ταινίες όπου παίζουν μαζί ο Ορέστης Μακρής και η Γεωργία Βασιλειάδου - οι άλλες τρεις είναι: Ο γρουσούζης, Το αμαξάκι και Η κυρά μας η μαμή.
Πρόκειται για την πρώτη εμφάνιση του Βαγγέλη Σειληνού στον κινηματογράφο (ερμηνεύει έναν λουόμενο στην πλαζ).
Λέγεται ότι, σε ένα γύρισμα, ο Αλέκος Σακελλάριος, ο οποίος έριχνε στην πραγματικότητα τα κανάτια από το μπαλκόνι, παραλίγο να τραυματίσει τον Παπαμιχαήλ πετώντας το κανάτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1957 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τάκη Μωράκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Γενιά Χ
thumb|250px|Χρονολόγιο των γενιών Η Γενιά Χ είναι δημογραφική κοόρτη η οποία ακολουθεί τους μπέιμπι μπούμερ και προηγείται των μιλένιαλ. Ερευνητές και δημοφιλή μέσα γενικά χρησιμοποιούν τα έτη γεννήσεων μεταξύ 1963 και 1980 για να ορίσουν τη γενιά Χ, αν και κάποιες πηγές χρησιμοποιούν έτη γέννησης από το 1960 και που τελειώνουν κάπου ανάμεσα στο 1977 και το 1985. Με βάση αυτόν τον ορισμό, υπήρχαν περίπου 65,2 εκατομμύρια μέλη της γενιάς Χ στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2020. Τα περισσότερα μέλη της γενιάς Χ είναι παιδιά της Σιωπηλής Γενιάς ή των πρώτων μπούμερ. Η γενιά Χ είναι συνήθως γονείς των μιλένιαλ ή της γενιάς Ζ.
Ως παιδιά τις δεκαετίας του 1970 και του 1980, μια περίοδο αλλαγής των κοινωνικών αξιών, η γενιά Χ είχε μειωμένη επιτήρηση από ενήλικες σε σχέση με προηγούμενες γενιές. Αυτό ήταν αποτέλεσμα αυξημένου αριθμού διαζυγίου και αυξημένης συμμετοχής των μητέρων στο χώρο της εργασίας, πριν την ευρεία διαθεσιμότητα δομών φροντίδας των παιδιών εκτός σπιτιού. Ως έφηβοι και νεαροί ενήλικοι τις δεκαετίες 1980 και 1990, η γενιά Χ αναφερόταν ως γενιά του MTV, αναφορά στο μουσικό κανάλι, και μερικές φορές χαρακτηρίζονταν ως κυνικοί, δυσαρεστημένοι και τεμπέληδες. Κάποιες από τις πολιτιστικές επιρροές της γενιάς Χ ήταν τα μουσικά είδη της γκραντζ και της χιπ χοπ και οι ανεξάρτητες ταινίες. Κατά το μέσο της ζωής τους έχουν χαρακτηριστεί ως ενεργοί, χαρούμενοι και ότι έχουν πετύχει ισορροπία δουλειάς και κοινωνικής ζωής.
Παραπομπές
κατηγορία:Δημογραφία
78 (αριθμός)
Το 78 (εβδομήντα οκτώ) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 77 και πριν από το 79. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 78:2 = 39, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 78 συμβολίζεται ως LXXVIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΟΗ΄ ή οη΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερτέλειοι αριθμοί
Σπούτνικ 5
Το Σπούτνικ 5, γνωστό και σαν Korabl-Sputnik 2, είναι το δεύτερο διαστημόπλοιο Βοστόκ που μπήκε σε περιγήινη τροχιά. Είναι το πρώτο διαστημικό σκάφος με το οποίο ταξίδεψαν έμβια όντα στο διάστημα και επέστρεψαν με ασφάλεια πίσω στη Γη. Το Σπούτνικ 5 ήταν ένα ακόμα βήμα στην διαδικασία προετοιμασίας για την αποστολή του πρώτου ανθρώπου στο διάστημα, πρωτιά που τελικά κατέκτησε ο Γιούρι Γκαγκάριν έναν χρόνο αργότερα επιβαίνοντας στο διαστημόπλοιο Βοστόκ 1, ιδίου τύπου.
Αποστολή
Κύριος στόχος της αποστολής ήταν ο έλεγχος των διαφόρων συστημάτων υποστήριξης ζωής στα πλαίσια της προετοιμασίας για την πρώτη αποστολή ανθρώπου στο διάστημα.
Το Σπούτνικ 5 εκτοξεύθηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 19 Αυγούστου 1960. Το σκάφος ήταν μία «κιβωτός» που περιείχε διάφορα φυτά, φύκια, σιτάρι, μικροοργανισμούς, μύγες, 40 ποντίκια, δύο αρουραίους και δύο σκυλίτσες, τη Στρέλκα («μικρό βέλος») και την Μπέλκα («σκίουρος»), οι οποίες ήταν εγκατεστημένες σε ειδική καμπίνα πλήρως εξοπλισμένη και για την επιβίωση ανθρώπων. Το σκάφος μετέφερε επιστημονικό εξοπλισμό συμπεριλαμβανομένης κάμερας που είχε τοποθετηθεί κατάλληλα ώστε να παρακολουθείται η κατάσταση των σκύλων.
Την επόμενη ημέρα και αφού το σκάφος διέγραψε 17 τροχιές γύρω από τη Γη, η κάψουλα επανεισόδου επέστρεψε στη Γη. Όλα τα ζώα επέστρεψαν στο έδαφος χαίροντας άκρας υγείας. Ήταν οι πρώτοι ταξιδιώτες του Διαστήματος που επέστρεψαν στο έδαφος χωρίς το διαστημόπλοιό τους να αποτεφρωθεί από την τριβή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόγραμμα Βοστόκ Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1960
Αυτοφραδάτης
Ο Αυτοφραδάτης, περσικά Vadfradad (έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) ήταν Πέρσης σατράπης της Λυδίας, που διακρίθηκε ως στρατηγός κατά τις βασιλείες των Αρταξέρξη Γ΄ και Δαρείου Γ΄ βασιλέων της Περσίας. Έδρα του ήταν οι Σάρδεις.
Βιογραφία
Κατά τη βασιλεία τού Αρταξέρξη Β΄ ο Αυτοφραδάτης αιχμαλώτισε τον Αρτάβαζο Β΄ σατράπη της Φρυγίας, που είχε εξεγερθεί ενάντια στον Πέρση βασιλιά. Τον φυλάκισε, μετά όμως αναγκάστηκε να τον ελευθερώσει.
Ο Αρταξέρξης Β΄ τού ανέθεσε να καταστείλει την εξέγερση του Δατάμη σατράπη της Καππαδοκίας. Μετέβη με πολύ στρατό εκεί, αλλά υποχρεώθηκε να αποσυρθεί με βαριές απώλειες. Αργότερα ακολούθησε τη μεγάλη εξέγερση των σατραπών.
Η αντίσταση κατά τού Αλεξάνδρου Γ΄
Συμμετείχε στη αντίσταση των Αχαιμενιδών εναντίον της εκστρατείας τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου. Μαζί με τον Φαρνάβαζο Γ΄, γιο τού Αρτάβαζου Β΄, υποστήριξαν στρατιωτικά και οικονομικά τον Άγι Γ΄ της Σπάρτης, που οργάνωνε εκστρατεία εναντίον των Μακεδόνων. Έπειτα από το τέλος τού Πέρση ναυάρχου Μέμνωνα τού Ρόδιου το 333 π.Χ., ο Αυτοφραδάτης και ο Φαρνάβαζος Γ΄ σατράπης της Ελλησποντιακής Φρυγίας, ανέλαβαν τη διοίκηση τού στόλου και κατέλαβαν τη Μυτιλήνη, της οποίας την πολιορκία είχε ξεκινήσει ο Μέμνων. Ο Φαρνάβαζος Γ΄ απέπλευσε με τους αιχμαλώτους του στη Λυκία, ενώ ο Αυτοφραδάτης επιτέθηκε σε άλλα νησιά τού Αιγαίου, που υποστήριζαν τον Μακεδόνα στρατηλάτη. Σύντομα τον ακολούθησε και ο Φαρνάβαζος Γ΄, και οι δύο τους έπλευσαν προς την Τένεδο, που από φόβο παραδόθηκε. Ο Αυτοφραδάτης πολιόρκησε την πόλη Αταρνέα της Μυσίας, αλλά χωρίς επιτυχία.
Νομίσματα
Τα νομίσματα τού Αυτοφραδάτη έχουν το πορτραίτο τού σατράπη της Σπάρντα (=Λυδίας στα περσικά) και την επιγραφή ΟΑΤΑ[ΦΡΑΔΑΤΟΥ].
Πηγές
Κατηγορία:Σατράπες Κατηγορία:Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία
Ακάκιος Καισαρείας
Ο Ακάκιος Καισαρείας ή Ακάκιος Μονόφθαλμος (... - 366) ήταν χριστιανός επίσκοπος στην Καισάρεια της Παλαιστίνης από το 340 ως το 366.
Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε μαθητής και ήταν ο διάδοχος του Ευσέβιου στην επισκοπή της Καισαρείας, του οποίου έγραψε τη βιογραφία. Μνημονεύεται κυρίως για την πικρή του αντίθεση με τον Κύριλλο Α΄ Ιεροσολύμων και για το ρόλο που έπαιξε αργότερα στα πιο οξυμένα στάδια της διαμάχης σχετικά με τον Αρειανισμό. Ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός τον αναφέρει ως "γλώσσα του Αρειανισμού".
Αποφεύγοντας τα άκρα, υπήρξε ηγέτης της μετριοπαθούς αρειανικής ομάδας των Ομοίων. Πίστευε πως ο Υιός Ιησούς Χριστός είναι «όμοιος» με τον Πατέρα Θεό, όμως απέρριπτε την χρήση όρων όπως «ομοούσιος».