cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεταναστευτικό ζήτημα στην Πάτρα
Επεισόδια & Αστυνομική βία
Για τη δράση των αστυνομικών και λιμενικών αρχών έχουν υπάρξει κατά καιρούς αρκετές επώνυμες ή ανώνυμες καταγγελίες για χρήση βίας. Μεταξύ άλλων έχει καταγγελθεί ένας τραυματισμός με μαχαίρι 14χρονου Αφγανού από άντρα με στολή παραλλαγής εντός του λιμένα Πατρών και για το οποίο πραγματοποιήθηκε ένορκη διοικητική εξέταση χωρίς όμως ο ανήλικος να αναγνωρίσει κάποιον λιμενικό κ.α. Στις 8 Σεπτεμβρίου 2008 με αφορμή τον τραυματισμό ενός Αφγανού, που σύμφωνα με τους ομοεθνείς του προκλήθηκε από λιμενικούς, εκατοντάδες Αφγανοί επιτέθηκαν με πέτρες εναντίον περιπολικών της αστυνομίας και στη συνέχεια εναντίον του σταθμού υποδοχής του λιμανιού, που στέγαζε όμως λόγω του σεισμού κάποια από τα γραφεία του λιμεναρχείου. Αφού διαλύθηκαν, επέστρεψαν αργότερα όπου με τη συμμετοχή μικρής ομάδας αντιεξουσιαστών επιτέθηκαν σε λιμενικούς με πέτρες και ξύλα. Από τη συμπλοκή 5 λιμενικοί οδηγήθηκαν στο νοσοκομείο με ελαφρά τραύματα στα πόδια.
Σημαντικές επικρίσεις έχουν δεχτεί οι υπουργοί δημοσίας τάξεως και εμπορικής ναυτιλίας για τις συνθήκες κράτησης των μεταναστών. Συγκεκριμένα στις 6 Νοεμβρίου 2008 ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Τσούκαλης κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα για τις συνθήκες κράτησης που επικρατούν στα κρατητήρια της ασφάλειας Πατρών. Επίσης κριτική δέχτηκε και ο τότε υπουργός εμπορικής ναυτιλίας Γιώργος Βουλγαράκης για τις συνθήκες κράτησης του λιμεναρχείου Πατρών, αφού οι πρόσφυγες για κάποιο διάστημα αλυσοδένονταν στα παγκάκια τις μέρες και τις νύχτες φυλάσσονταν σε λεωφορείο ελλείψει κρατητηρίου. Το κτίριο του κεντρικού λιμεναρχείου Πατρών μετά τον σεισμό του καλοκαιριού του 2008 κρίθηκε ακατάλληλο και εκκενώθηκε με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν διαθέσιμοι χώροι για τη στέγαση γραφείων και κρατητηρίου. Μετά από τις έντονες αντιδράσεις που προκλήθηκαν από τις ανθρωπιστικές οργανώσεις, τον τύπο και τους βουλευτές, το υπουργείο αναγκάστηκε να ασκήσει πιέσεις έτσι ώστε να βρεθεί κατάλληλος χώρος κράτησης. Τελικά βρέθηκε ένα κοντέινερ το οποίο ύστερα από τροποποίηση χρησιμοποιείται έως σήμερα ως χώρος κράτησης. Λόγω όμως της ανεπάρκειας αυτού, πολλές φορές κρατούνται ακόμα και σε γραφεία της υπηρεσίας.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινωνία της Πάτρας Κατηγορία:Μετανάστευση στην Ελλάδα
Ανδρόνικος Πάικος
Ο Ανδρόνικος Πάικος ( 1796 ή 1799 - 1879 ) ήταν Μακεδόνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, καθηγητής πανεπιστημίου, πολιτικός, πληρεξούσιος σε δυο εθνοσυνελεύσεις και υπουργός σε τρεις κυβερνήσεις.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1796 ή το 1799 στη Θεσσαλονίκη και ήταν γόνος εύπορης οικογένειας. Η έκρηξη της Επανάστασης τον βρήκε στην Πάδουα της γειτονικής Ιταλίας όπου σπούδαζε νομικά. Παρόλα αυτά, συγκέντρωσε όσα χρήματα μπόρεσε, προμηθεύτηκε όπλα και πολεμοφόδια και αφού ναύλωσε ένα ιστιοφόρο, κατέπλευσε στην Καλαμάτα το Νοέμβριο του 1821 και εντάχθηκε στο σώμα του Δημήτριου Υψηλάντη λαμβάνοντας, τα επόμενα χρόνια, μέρος σε πολλές μάχες σε ολόκληρη την Πελοπόννησο και κατορθώνοντας να προαχθεί μέχρι το βαθμό του λοχαγού. Μετά την άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια αποφάσισε να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Ευρώπη.
Εκλέχθηκε πληρεξούσιος στην Ε' Εθνοσυνέλευση του 1832. Στην Ελλάδα επανήλθε το έτος 1833 και κατάφερε να αποκτήσει την εμπιστοσύνη και την εκτίμηση του βασιλιά Όθωνα. Πέτυχε επανειλημμένα να καταλάβει τα αξιώματα του υπουργού: Κυβέρνηση Ιγνάτιου φον Ρούντχαρτ 1837 υπουργός επί της Δικαιοσύνης, Κυβέρνηση Όθωνος 1837 επί της Δικαιοσύνης και των Εξωτερικών. Επί βασιλείας Όθωνα διετέλεσε επίσης εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Παράλληλα, κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για τη δημιουργία και ανάπτυξη του δικαστικού κλάδου στην Ελλάδα.
Έγινε πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση του 1843 και αργότερα υπουργός επί των Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Αντωνίου Κριεζή του 1849.
Ο Πάικος, ο οποίος τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε αποσυρθεί από την πολιτική, απεβίωσε στην Αθήνα την 22α Ιανουαρίου του 1880
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Π Π Κατηγορία:Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου Κατηγορία:Γραμματείς της Επικράτειας επί των Οικονομικών
Τέλειο έγκλημα
Ως Τέλεια εγκλήματα χαρακτηρίζονται εγκλήματα που δεν έχουν εξιχνιαστεί, δεν έχουν αποδωθεί σε κάποιον ταυτοποιήμενο δράστη ή είναι με κάποιον άλλο τρόπο άλυτα ως ένα είδος τεχνικού επιτεύγματος εκ μέρους του δράστη. Ο όρος χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη στο δίκαιο και τη μυθοπλασία (ειδικά την αστυνομική λογοτεχνία). Σε ορισμένα πλαίσια, η έννοια του τέλειου εγκλήματος περιορίζεται σε εγκλήματα που δεν έχουν εξιχνιαστεί. Εάν ένα γεγονός αναγνωριστεί ποτέ ως έγκλημα, ορισμένοι ερευνητές λένε ότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως "τέλειο".
Ένα τέλειο έγκλημα πρέπει να διακρίνεται από εκείνο που απλώς δεν έχει ακόμη εξιχνιαστεί ή όπου καθημερινά τυχαία ή διαδικαστικά ζητήματα ματαιώνουν μια καταδίκη. Υπάρχει ένα στοιχείο ότι το έγκλημα είναι (ή φαίνεται πιθανό να είναι) αμφίβολο να εξιχνιαστεί.
Επισκόπηση
Όπως αναφέρεται από ορισμένους εγκληματολόγους και άλλους που μελετούν ποινικές έρευνες (συμπεριλαμβανομένων συγγραφέων μυστηρίου), ένα τέλειο έγκλημα παραμένει άλυτο όχι λόγω ανικανότητας των ερευνητών, αλλά λόγω της εξυπνάδας και της επιδεξιότητας του εγκληματία. Με άλλα λόγια, ο καθοριστικός παράγοντας είναι η πρωταρχική αιτιολογική άποψη της ικανότητας του εγκληματία να αποφεύγει την έρευνα και τις κατηγορίες, και όχι τόσο η ικανότητα της ανακριτικής αρχής να εκτελεί τα καθήκοντά της.
Διαφορετικοί ορισμοί
Ένας φόνος που διαπράχθηκε από κάποιον που δεν είχε ξανασυναντήσει το θύμα, δεν έχει ποινικό μητρώο, δεν έχει κλέψει σημαίνει ότι μπορεί να είναι ένα τέλειο έγκλημα. Σύμφωνα με εγκληματολόγους και επιστήμονες, αυτός ο περιστασιακός ορισμός του τέλειου εγκλήματος υπάρχει. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι ένα έγκλημα μπορεί να διαπραχθεί σε μια περιοχή μεγάλης δημόσιας κυκλοφορίας, όπου υπάρχει DNA από μεγάλο αριθμό ανθρώπων, κάτι που κάνει το κοσκίνισμα των αποδεικτικών στοιχείων να μοιάζει με «να βρεις μια βελόνα σε μια θημωνιά χόρτου».
Μια εκ προθέσεως δολοφονία στην οποία ο θάνατος δεν αναγνωρίζεται ποτέ ως φόνος είναι ένα παράδειγμα ενός από τους πιο αυστηρούς ορισμούς του τέλειου εγκλήματος. Άλλοι εγκληματολόγοι περιορίζουν το εύρος μόνο σε εκείνα τα εγκλήματα που δεν εξιχνιάζονται καθόλου. Εξ ορισμού, δεν μπορεί ποτέ να γίνει γνωστό αν υπάρχουν τέτοια τέλεια εγκλήματα. Ωστόσο, έχουν παρατηρηθεί πολλές "στενές επαφές" - αρκετά για να συνειδητοποιήσουν οι ανακριτές την πιθανότητα ενός τέλειου εγκλήματος.
Ακαταδίωκτο έγκλημα
Το 2005, ο καθηγητής Brian C. Kalt του Νομικού Κολλεγίου του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν διατύπωσε ένα επιχείρημα ότι η ρήτρα Vicinage του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών – που απαιτεί την επιλογή των ενόρκων από τον πληθυσμό της πολιτείας και της δικαστικής περιφέρειας όπου διαπράχθηκε το έγκλημα – μπορεί να επιτρέψει την διάπραξη του «τέλειου εγκλήματος» με τον τεχνικό λόγο ότι δεν μπορούσε να διεξαχθεί δίκη με ενόρκους. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν κάτοικοι στο τμήμα του Εθνικού Πάρκου Yellowstone που βρίσκεται εντός της πολιτείας του Αϊντάχο, και δεδομένου ότι ολόκληρο το πάρκο έχει τεθεί στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την Περιφέρεια του Ουαϊόμινγκ, δεν υπάρχουν διαθέσιμοι κάτοικοι για να σχηματίσουν ένορκη επιτροπή για εγκλήματα που διαπράχθηκαν στη συγκεκριμένη τοποθεσία " διάγραμμα Venn ".
Πραγματικά παραδείγματα
Τον Μάρτιο του 2009, η κλοπή 6,8 εκατομμυρίων δολαρίων σε κοσμήματα στη Γερμανία περιγράφηκε ως σχεδόν ένα τέλειο έγκλημα, καθώς παρά το γεγονός ότι είχε αποδεικτικά στοιχεία DNA (και όχι άλλα στοιχεία), η αστυνομία δεν μπόρεσε να παραπέμπψει την υπόθεση στο δικαστήριο, καθώς το DNA ανήκε σε ένα από ένα ζευγάρι διδύμων, και αντιμέτωποι με αρνήσεις και από τους δύο, δεν μπόρεσε να αποδειχθεί ποιος από τους δύο ήταν ο εγκληματίας. Άλλα παραδείγματα ενός, ή πιθανώς και των δύο, διδύμων που αποφεύγουν την τιμωρία περιλαμβάνουν ενόρκους που δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε ετυμηγορία σε μια δίκη βιασμού της Βοστώνης το 2004, σε δίκη βιασμού του Χιούστον το 2005 και σε δίκη λαθρεμπορίου ναρκωτικών στη Μαλαισία το 2009. Η περίφημη ληστεία της Όπερας του 1987 στην Ινδία από μια ομάδα ανδρών που υποδύονταν τους αξιωματικούς του CBI περιγράφηκε ως τέλειο έγκλημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκλήματα Κατηγορία:Εγκληματολογία
Δημήτριος Παπανικολής
thumb|240px|Η πυρπόληση του τουρκικού δίκροτου στο λιμάνι της Ερεσσού από τον Δ. Παπανικολή, έργο του Βολανάκη Ο Δημήτριος Παπανικολής (1790 - 1855) ήταν σπουδαίος Έλληνας αγωνιστής κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και διάσημος πυρπολητής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Ψαρά το 1790. Ο πατέρας του λεγόταν Γεώργιος Παπανικολής. Από πολύ μικρή ηλικία μπήκε στο ναυτικό επάγγελμα, εκπαιδευόμενος μέχρι που πήγε σε κάποιο υποτυπώδες ελληνικό σχολείο. Όταν τελείωσε αυτό ακολούθησε τον πατέρα του σε αγώνες που έκανε τότε με τους Βέρβερους πειρατές.
Όταν ξέσπασε η ελληνική επανάσταση πλοιάρχησε μόλις 19 ετών στο πλοίο του Αποστόλη Αποστόλη. Κατά τη ναυμαχία της Ερεσσού κυβερνώντας ένα μπρίκι το οποίο είχε μετατρέψει σε πυρπολικό ο Πάργιος Ιωάννης Δημουλίτσας, επέπεσε κατά τουρκικού δίκροτου, το οποίο και πυρπόλησε σχεδόν σύψυχο με ελάχιστους διασωθέντες. Το αυτό επανέλαβε και στη ναυμαχία του Γέροντα προκαλώντας με τους συντρόφους του πυρπολητές τον τρόμο στον οθωμανικό στόλο. Αλλά και σε πολλές άλλες καταδρομικές και αποβατικές επιχειρήσεις έλαβε μέρος, όπου οι επιτυχίες του είχαν καταπλήξει τους άλλους ναυμάχους.
Με τη λήξη του Αγώνα, τον Ιανουάριο του 1829 αγόρασε το 1/3 του μεριδίου από το μπρίκι "Νέλσων" και επιδόθηκε στο παλιό γνώριμο εμπόριο, μέχρι το 1833 που ήλθε ο Όθωνας και η κυβέρνησή του αγόρασε το πλοίο και το ενέταξε στο βασιλικό στόλο του Βασιλείου της Ελλάδος, διατηρώντας όμως τον Παπανικολή κυβερνήτη του πλοίου.
Το 1843 εκλέχθηκε πληρεξούσιος των Ψαρών. Το 1845 στάλθηκε ως κυβερνήτης πλοίου στο Γύθειο προκειμένου να εξομαλύνει μανιάτικες έριδες που είχαν ξεσπάσει στην περιοχή, το οποίο και πέτυχε. Ένα χρόνο μετά, το 1846, έληξε και η ναυτική του σταδιοδρομία, και ανέλαβε Πρόεδρος του Ναυτοδικείου, θέση που διατήρησε μέχρι το θάνατό του το 1855.
Το όνομα Παπανικολής έχει δοθεί στα υποβρύχια Παπανικολής Ι και Παπανικολής ΙΙ του ελληνικού πολεμικού ναυτικού, προς τιμήν του αγωνιστή.
Πηγές
Κατηγορία:Πυρπολητές του 1821
Βασιλίσκος (μυθολογία)
thumb|right|350px|Ξυλογραφία από το Serpentum et draconum historiae του [[Ulisse Aldrovandi (Μπολόνια 1640)]] Ο βασιλίσκος ήταν ένα απ' τα χειρότερα τέρατα που έχει πλάσει η φαντασία του ανθρώπου. Στις πρώτες αναπαραστάσεις του έμοιαζε με ένα μικρό φίδι με λοφίο, που μπορούσε να σκοτώσει με το δηλητήριο του αλλά και με το ίδιο του το βλέμμα,καθώς πίστευαν πως μπορεί να βάλει φωτιά ή να πετρώσει κάποιον ή κάτι όταν το κοιτάει. Κατά το Μεσαίωνα, το φαντάζονταν μεγαλύτερο, με ανάσα που μπορούσε να σκοτώσει και έναν πολύ τρομακτικό βρυχηθμό. Αργότερα άλλαξε για τελευταία φορά η μορφή του: υποστήριζαν πως προερχόταν από αυγό που είχε γεννήσει πετεινός και κλώσησε βάτραχος. Έτσι τελικά απέκτησε κεφάλι και σώμα κόκορα, φτερά δράκου και ουρά φιδιού.
Αδυναμίες/τρόποι φόνευσης
Ο μόνος τρόπος για να σκοτώσει κανείς βασιλίσκο ήταν να του δείξει το είδωλό του σε έναν καθρέφτη ή να τον βάλει να ακούσει το λάλημα ενός κόκορα. Το μόνο ζώο όμως που μπορούσε να σκοτώσει το τρομερό τέρας αυτό ήταν η μικροσκοπική νυφίτσα, καθώς είχε ανοσία στο βλέμμα και το δηλητήριό του.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθολογικά όντα
Ιωάννης Πώλος
Ο Ιωάννης Πώλος ή Πούλος ή Πόλος ήταν αγωνιστής από την Αχαΐα προ της επαναστάσεως του 1821.
Βιογραφία
Υπήρξε πρόκριτος και από τους αρχηγούς και υποκινητές της αποτυχημένης επαναστάσεως που έμεινε γνωστή ως Ορλωφικά. Είχε υπογράψει την αναφορά στην τσαρίνα Αικατερίνη Β΄ για να βοηθήσει την επανάσταση, μάλιστα συμμετείχε και στις συζητήσεις με τον εκπρόσωπο της τσαρίνας, Παπαζώλη. Μαζί με τους Λόντο, Μελετόπουλο, και το μητροπολίτη Παρθένιο πήγαν στη Βοστίτσα και ξεσήκωσαν το λαό, εκδιώκοντας τους Τούρκους από τα Καλάβρυτα. Συμμετείχε στην πολιορκία του Ναυαρίνου και παρέμεινε εκεί μέχρι τη λήξη της επανάστασης και την αποχώρηση των Ρώσων. Ο Πούλος επιβιβάστηκε σε ρώσικο πλοίο μαζί με τους υπόλοιπους προκρίτους και διέφυγε στη Ρωσία.
Αλέξανδρος Ανθής
Καριέρα
Ο Αλέξανδρος Άνθης υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1997 με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, σε ηλικία μόλις 16 ετών. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το καλοκαίρι του 1998 μεταπήδησε στον Παναθηναϊκό, στον οποίο και παρέμεινε για ένα χρόνο.
Το 1999 μετεγγράφη στον Ηλυσιακό, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο.
Το 2001, ο Αλέξανδρος Άνθης ταξίδεψε με προορισμό την Αμερική. Αρχικά εισήχθη στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ελ Πάσο με πλήρη αθλητική υποτροφία, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου αγωνίστηκε στο NCAA Div.I.
Δύο χρόνια αργότερα, εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Σόλτ Λέικ, το "Σόλτ Λέικ Κομιούνιτι Κόλετζ" με πλήρη αθλητική υποτροφία, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου αγωνίστηκε στο NJCAA Div. I.
Το 2004, ο Αλέξανδρος Άνθης εισήχθη στο "Μέιβιλ Στέιτ Γιουνιβέρσιτυ" με πλήρη αθλητική υποτροφία, στο οποίο παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο, κατακτώντας τους τίτλους του MVP και του καλύτερου αμυντικού της περιφέρειας.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Αμερική, ο Άνθης επέστρεψε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε σε διάφορες ελληνικές ομάδες και συγκεκριμένα
- στο Αιγάλεω (2006-07 Α2 Εθνική Κατηγορία) σημειώνοντας άνοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία και διάκριση του στην καλύτερη πεντάδα πρωτοεμφανιζόμενων της κατηγορίας.
- στην Α.Λ.Φ. Αλίμου (2007-08),
- στον Α.Ε. Δόξα Λευκάδας (2008-09)
- καθώς και στον Κεραυνό Αιγαίου (2009-10).
Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2009-10, ο Αλέξανδρος Άνθης αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση στα πρωταθλήματα των εθνικών κατηγοριών, αλλά συνέχισε να αγωνίζεται σε πρωταθλήματα τοπικών ενώσεων.
- στον Ιωνικό Νίκαιας  (2010-2011)
- στην Ηλιούπολη (2015-2016).
Διεθνείς συμμετοχές
Από το 1995 μέχρι και το 2000, ο Αλέξανδρος Άνθης ήταν μέλος της Εθνικής Ελλάδος σε επίπεδο παίδων, εφήβων και νέων ανδρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κεραυνού Αιγίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Γιόχαν Μοστ
O Γιόχαν Μοστ (Johann Joseph "Hans" Most, 5 Φεβρουαρίου 1846, Άουγκσμπουργκ, Βαυαρία – 17 Μαρτίου 1906, Σινσινάτι, Οχάιο) ήταν γερμανοαμερικανός αναρχικός και εκδότης εφημερίδας. Έχει επινοήσει τον όρο προπαγάνδα δια της πράξης.
Από τη δεκαετία του 1860, ο Μοστ έγινε υποστηρικτής του Μαρξισμού και το 1873 έγραψε μια περίληψη του Κεφαλαίου του Μαρξ. Υποστήριζε τον επαναστατικό σοσιαλισμό. Ο Μοστ συνελήφθη επανειλημμένως για τις επιθέσεις του στον πατριωτισμό, τη συμβατική ηθική και την υποστήριξή του στην τρομοκρατία. Τελικά στάλθηκε σε εξορία, αρχικά στη Γαλλία, μετά στην Αγγλία και τέλος στην Αμερική. Εξέδιδε την εφημερίδα Freiheit.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναρχικοί
627 Χάρις
Η Χάρις (Charis) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,679. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τις Χάριτες της ελληνικής μυθολογίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χάριτος εκτιμάται σε 48,51 ± 2,6 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι XB, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0786.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαρις
Αγαθή Δημητρούκα
Η Αγαθή Δημητρούκα είναι Ελληνίδα συγγραφέας, κυρίως παραμυθιών και παιδικής λογοτεχνίας, μεταφράστρια και στιχουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πεντάλοφο Αιτωλοακαρνανίας το 1958.
Η Δημητρούκα σε νεαρή ηλικία ήλθε σε επαφή, το 1974 όταν ήταν μόλις 16 χρονών, με τον ποιητή και στιχουργό Νίκο Γκάτσο, των οποίων η ζωή και η πορεία έκτοτε συνδέθηκε ανεξίτηλα, καθώς η Δημητρούκα έζησε «στο πλευρό του ποιητή της Αμοργού για 17 χρόνια, από το 1975 έως τον θάνατο του, το 1992». Η πρώτη επαφή της με το γνωστό ποιητή έγινε εξ αποστάσεως, «όταν του τηλεφώνησε δειλά-δειλά από το χωριό της για να του εκφράσει τον θαυμασμό της». Δια ζώσης συναντήθηκαν για πρώτη φορά το Μάιο του 1975, όταν ο Γκάτσος επισκέφτηκε το Μάιο του 1975 το Μεσολόγγι με σκοπό να γνωρίσει από κοντά την έφηβη θαυμάστριά του από την επαρχία. «Τον ήξερα μόνο από τα τραγούδια», εξομολογήθηκε πολύ αργότερα, «ούτε καν πώς έμοιαζε εμφανισιακά. Είδα την εικόνα ενός αστού, εγώ που τότε έτρεχα με τις αριστερές μαθητικές οργανώσεις».
To 1976 ξεκίνησε η στιχουργική δουλειά της Δημητρούκα, με την πρώτη συνεργασία με το Μάνο Χατζιδάκι, που στη συνέχεια επεκτάθηκε και με άλλους Έλληνες συνθέτες και τραγουδοποιούς, όπως οι Μίκης Θεοδωράκης, Νίκος Μαμαγκάκης, Ηλίας Λιούγκος, Γιώργος Φιλιππάκης (των Χάνομαι Γιατί Ρεμβάζω) κ.ά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Νίκος Λαζαρίδης
Ο Νίκος Λαζαρίδης (Κοζάνη, 12 Ιουλίου 1979) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και νυν γενικός αρχηγός του Ατρόμητου. Κατά την ποδοσφαιρική του καριέρα, αγωνίστηκε σε Κοζάνη, Καστοριά, Πανιώνιο, Αστέρα Τρίπολης, Άρη Θεσσαλονίκης και Ατρόμητο, στον οποίο ολοκλήρωσε την καριέρα του το 2017.
Κοζάνη
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα την περίοδο 2000-01 στην Κοζάνη και έμεινε στην ομάδα (τότε συμμετείχε στο πρωτάθλημα της 3ης εθνικής κατηγορίας) για τρία χρόνια.
Καστοριά
Το 2003 πήρε μεταγραφή στην ομάδα της Καστοριάς, που αγωνιζόταν στη 2η κατηγορία της Ελλάδας, όπου παρέμεινε για δύο χρονιές.
Πανιώνιος
Τα προσόντα του εκτιμήθηκαν από τον Πανιώνιο το 2005, ο οποίος του έδωσε τη δυνατότητα να κάνει το άλμα στη μεγάλη (1η) κατηγορία.
Αστέρας Τρίπολης
Μην έχοντας χρόνο συμμετοχής, το 2006 αποφάσισε να μετακομίσει στον Αστέρα Τρίπολης, ο οποίος μέσα σε τρία χρόνια ανέβηκε τρεις κατηγορίες και πρωταγωνίστησε στη Σούπερ Λίγκα. Στον αρκαδικό σύλλογο καθιερώθηκε ως βασικός και παρέμεινε τέσσερα συνολικά χρόνια.
Άρης
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Άρης, που τον απέκτησε το 2010. Ο ίδιος δήλωσε πως από μικρή ηλικία ήταν οπαδός της ομάδας. Για πρώτη φορά στην καριέρα του αγωνίστηκε στην Ευρώπη, ενώ πέτυχε και το γκολ που έδωσε τη νίκη με ανατροπή στον Άρη, στην εκτός έδρας αναμέτρηση με την Ατλέτικο Μαδρίτης.
Ατρόμητος
Το 2012 έληξε το συμβόλαιό του με την ομάδα της Θεσσαλονίκης και υπέγραψε στον Ατρόμητο. Στον σύλλογο των δυτικών προαστίων παρέμεινε πέντε συνολικά χρόνια, μέχρι το 2017 όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, συμπληρώνοντας 140 συμμετοχές πρωταθλήματος και 9 τέρματα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Γ.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Αέτσι Ράνοφ
Ο Αέτσι Ράνοφ (Аэций Ранов, πραγματικό όνομα Αλεξάντρ Ισαάκοβιτς Ράνοφ, Александр Исаакович Ранов, 7 Δεκεμβρίου 1899, Ροστόφ επί του Ντον - 1979, Ντουσαμπέ) ήταν Ρώσος επιδημιολόγος και ποιητής, μέλος της λογοτεχνικής ομάδας των Νιτσεβόκων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1899 στο Ροστόφ επί του Ντον.
Αποφοίτησε από την ιατρική σχολή του 1ου Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας.
Τον Ιούλιο του 1920, ο Ριούρικ Ροκ, ο Αέτσι Ράνοφ και ο Λάζαρ Σουχαρέμπσκι δημοσίευσαν τη συλλογή νιτσεβοκικών ποιημάτων "Σε εσάς" στη Μόσχα.
Από το 1922 έως το 1926 εργάστηκε στο όμπλαστ των Ουραλίων, αρχικά ως ασκούμενος και στη συνέχεια ως γιατρός της κομητείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποιητές του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές Κατηγορία:Ρώσοι επιδημιολόγοι
Σέφιλντ ΦΚ
Η Σέφιλντ ΦΚ (αγγλικά: Sheffield FC) είναι αγγλική ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα. Πρόκειται για το αρχαιότερο ποδοσφαιρικό σωματείο στον κόσμο, αφού ιδρύθηκε το 1857. Αγωνίζεται στην Α΄ κατηγορία (νότιος όμιλος) της Northern Premier League. Ως έδρα έχει χρησιμοποιήσει κατά καιρούς διάφορα γήπεδα στην περιοχή του Σέφιλντ, μεταξύ των οποίων και το Bramall Lane, που είναι τώρα έδρα της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ (Sheffield United). Τωρινή της έδρα είναι το Bright Finance Stadium, στο Dronfield, χωρητικότητας 1.500 θεατών.
Οι αγώνες της Σέφιλντ ΦΚ με την Χόλαμ ΦΚ (Hallam FC) θεωρούνται ως το παλιότερο τοπικό ποδοσφαιρικό ντέρμπι στον κόσμο, γνωστό και ως "ντέρμπι του Σέφιλντ" ή "ντέρμπι των κανονισμών" (the Rules derby). Το σωματείο δεν έχει καμιά σχέση με τις επαγγελματικές ομάδες: Σέφιλντ Γιουνάιτεντ (Sheffield United) και Σέφιλντ Γουένσντεϊ (Sheffield Wednesday), εκτός από το ό,τι προέρχονται από την ίδια πόλη και κατά καιρούς έχουν αγωνιστεί στα ίδια γήπεδα. Αν και έχει χάσει εδώ και χρόνια το κύρος της κορυφαίας ομάδας της πόλης του Σέφιλντ, εντούτοις καταφέρνει και επιβιώνει χάρις στην αφοσίωση των οπαδών και την ιστορική κληρονομιά που κουβαλά.
Ιστορία
Το 1855 τα μέλη ενός συλλόγου κρίκετ του Σέφιλντ διοργάνωσαν άτυπους ποδοσφαιρικούς αγώνες, χωρίς να έχουν ορίσει επίσημους κανονισμούς. Στις 24 Οκτωβρίου 1857 οι Nathaniel Creswick και William Prest, δυο μέλη των Old Harrovians, ίδρυσαν τη Σέφιλντ Φ.Κ. Σήμερα ο σύλλογος έχει αναγνωριστεί από τη FIFA ως το αρχαιότερο ποδοσφαιρικό σωματείο στον κόσμο. Επίσης, είναι το παλιότερο αναγνωρισμένο σωματείο της Αγγλίας σε κάθε μορφή ποδοσφαίρου.
Το 1857 οι δύο ιδρυτές της Σέφιλντ Κλαμπ καθιέρωσαν και τους κανόνες του παιχνιδιού, που σήμερα αποκαλούνται Κανόνες του Σέφιλντ (Sheffield Rules). Την εποχή εκείνη δεν είχε ιδρυθεί ακόμη η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας (The Football Association), η οποία καθιέρωσε ενιαίους κανόνες για το άθλημα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν διάφορες μορφές ποδοσφαίρου. Ουσιαστικά η κάθε ομάδα είχε τους δικούς της κανόνες. Οι "Κανόνες του Σέφιλντ" διαφέρουν από τους σημερινούς και σε αυτούς βασίστηκαν οι κανόνες του αυστραλιανού ποδοσφαίρου, που καθιερώθηκαν το επόμενο έτος. Τα μέλη του συλλόγου διοργάνωναν αγώνες μεταξύ τους φτιάχνοντας αυτοσχέδιες ομάδες, όπως: "Ελεύθεροι – Παντρεμένοι" ή "Επαγγελματίες – Διάφοροι".
Το 1860 ιδρύθηκε η γειτονική με τη Σέφιλντ ομάδα Χόλαμ Φ.Κ. (Hallam F.C.). Στις 26 Δεκεμβρίου του 1860 οι δύο ομάδες έπαιξαν για πρώτη φορά μεταξύ τους. Πρόκειται για ένα τοπικό ντέρμπι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα και αποτελεί το αρχαιότερο ποδοσφαιρικό τοπικό ντέρμπι παγκοσμίως. Ως το 1862 είχαν ιδρυθεί 15 σύλλογοι στην περιφέρεια του Σέφιλντ, οι οποίοι αποδέχτηκαν τον "Κανόνα του Σέφιλντ" και το 1867 ίδρυσαν την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του Σέφιλντ (Sheffield Football Association). Ως τότε η Σέφιλντ Φ.Κ. αγωνιζόταν μόνο με ομάδες από άλλες περιοχές.
Το 1863, η Σέφιλντ Φ.Κ. έγινε μέλος της Αγγλικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας αλλά ανάλογα με τον αντίπαλο χρησιμοποιούσε και τους δικούς της κανόνες. Π.χ. στις 31 Μαρτίου 1866 διεξήχθη ένας αγώνας μεταξύ των μικτών ομάδων του Σέφιλντ και του Λονδίνου στο Battersea Park, στον οποίο χρησιμοποιήθηκαν οι κανονισμοί της ομοσπονδίας. Εν τούτοις η Σέφιλντ συνέχισε να αγωνίζεται με τους δικούς της κανόνες μέχρι το 1878, οπότε αποδέχθηκε τον ενιαίο κανονισμό της ομοσπονδίας.
Οι Ταξιδευτές της Πέμπτης
Το 1876 ορισμένοι παίκτες της Σέφιλντ Φ.Κ. επιθυμούσαν να συμμετάσχουν στο Sheffield Challenge Cup. Όμως, ο σύλλογος είχε αποφασίσει να μην αγωνίζεται σε τοπικούς αγώνες. Έτσι οι παίκτες αυτοί αγωνίζονταν κάθε Πέμπτη στο τοπικό κύπελλο και ονόμασαν την ομάδα τους "Thursday Wanderers", δηλαδή "Ταξιδευτές της Πέμπτης". Η παράλληλη αυτή ομάδα αγωνίστηκε τρεις περιόδους: 1876-77 ως 1878-79, κερδίζοντας το Κύπελλο την τελευταία χρονιά. Μια προσπάθεια αναβίωσής της στις αρχές της δεκαετίας του 1880 δεν είχε συνέχεια.
Παρακμή
Η σταδιακή απομάκρυνση της ομάδας από την κορυφή του ποδοσφαίρου ξεκίνησε με την καθιέρωση του επαγγελματισμού το 1885. Οι ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές της Σέφιλντ Φ.Κ. δεν κατάφεραν να ανταγωνιστούν τις επαγγελματικές ομάδες και σημείωσαν βαριές ήττες από την Άστον Βίλα, τη Νότιγχαμ Φόρεστ και τη Νοτς Κάουντι. Τότε η Σέφιλντ Φ.Κ. πρότεινε στην ομοσπονδία τη δημιουργία ενός ξεχωριστού Κυπέλλου Ερασιτεχνών, το οποίο πράγματι καθιερώθηκε και το 1904 το κατέκτησε η ομάδα. Αυτό αποτελεί το πρώτο κύπελλο της ιστορίας της και το μοναδικό εθνικό τρόπαιο που έχει κατακτήσει.
Συμμετοχή σε πρωταθλήματα
Στα 33 χρόνια της συμμετοχής της στην Yorkshire League, η Σέφιλντ Φ.Κ. κατέκτησε μόλις έναν τίτλο, το έπαθλο της Β΄ κατηγορίας το 1975-76. Με την ένταξή της στη νέα Λίγκα αγωνίστηκε στις χαμηλές κατηγορίες. Κέρδισε δυο φορές τον τίτλο της Α΄ κατηγορίας, το 1988-89 και το 1990-91 και συμμετείχε στην ανώτερη κατηγορία (Premier Division) συνεχώς από το 1991 ως το 2007. Το 2006-07 τερμάτισε στη δεύτερη θέση. Αυτή είναι η υψηλότερη θέση που έχει καταφέρει ποτέ, με αποτέλεσμα να προκριθεί στον τελικό γύρο για την προώθησή της από τις τοπικές προς τις Εθνικές κατηγορίες. Έτσι το 2007-08 αγωνίζεται στην Α΄ κατηγορία της "Northern Premier League".
Εθνικές διοργανώσεις
Η Σέφιλντ Φ.Κ. είχε ελάχιστες επιτυχίες στις εθνικές διοργανώσεις. Το 1903-04 κατέκτησε το Κύπελλο Ερασιτεχνών Αγγλίας (FA Amateur Cup). Το 1976-77 έφτασε ως τον τελικό της διοργάνωσης του Κυπέλλου Βας Αγγλίας (FA Vase). Έτσι αγωνίστηκε για πρώτη και μοναδική φορά στο Στάδιο Γουέμπλεϊ. Όμως, έχασε το έπαθλο αφού ηττήθηκε στον επαναληπτικό που έγινε στο Σίτι Γκράουντ του Νότιγχαμ από την "Billericay Town".
Σήμερα
Σήμερα η αρχαιότερη ομάδα του κόσμου φαίνεται να έχει καλύτερο μέλλον. Αγωνίζεται πλέον σε εθνικό πρωτάθλημα, έχει δικό της γήπεδο και χαίρει διεθνούς αναγνώρισης λόγω ακριβώς της παλαιότητάς της. Έχει ιδρύσει ένα δίκτυο μελών, στο οποίο επιφανή μέλη είναι οι: Σβεν-Γκόραν Έρικσον (Sven-Göran Eriksson), Σεπ Μπλάτερ (Sepp Blatter) και Michael Vaughan. Επίσης, από το 2004 έχει συνδεθεί με τη διάσημη Ρεάλ Μαδρίτης, αφού είναι οι μοναδικές ομάδες στις οποίες έχει απονεμηθεί το Έπαθλο Τιμής της ΦΙΦΑ (FIFA Order of Merit).
Για τον εορτασμό της επετείου των 150 ετών του σωματείου γίνονται σχέδια για τη διεξαγωγή ενός διεθνούς αγώνα. Ως αντίπαλος επελέγη η Ίντερ και το εναρκτήριο λάκτισμα θα δώσει ο διάσημος Πελέ. Τέλος, το BBC δημιούργησε ένα ντοκιμαντέρ με την ιστορία του σωματείου, το οποίο προβλήθηκε κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής του παγκοσμίου πρωταθλήματος σνούκερ, που διεξήχθη στο Σέφιλντ το 2007.
Τα γήπεδα
Αρχικά, η Σέφιλντ Φ.Κ. αγωνιζόταν στο Bramall Lane, το οποίο αποτελούσε την έδρα του ομίλου κρίκετ από τον οποίο ιδρύθηκε. Καθώς το γήπεδο αυτό μεγάλωνε σε χωρητικότητα ήταν δύσκολο για το σωματείο να το γεμίσει, ειδικά μετά την ίδρυση της επαγγελματικής Σέφιλντ Γιουνάιτεντ που επίσης το είχε ως έδρα.
Στις αρχές του 20ού αιώνα η ομάδα δεν είχε σταθερό γήπεδο. Οι παίκτες της γύριζαν σαν νομάδες μέχρι την εγκατάστασή τους στο Abbeydale Park. Τη δεκαετία του 1990 που ανέβηκε σε υψηλή κατηγορία η Σέφιλντ Φ.Κ. αγωνίστηκε σε διάφορα μεγαλύτερα στάδια, όπως: το Hillsborough Park, το Owlerton Stadium και το Don Valley Stadium.
Τελικά, ο σύλλογος αγόρασε μια έκταση στο Dronfield του Derbyshire, η οποία ονομαζόταν "Coach & Horses Ground", διότι παλιότερα τη χρησιμοποιούσε η ομάδα του "Coach and Horses pub". Εκεί δημιούργησε το Bright Finance Stadium (ή Stadium of Bright), το πρώτο ιδιόκτητο στάδιο στην ιστορία του συλλόγου.
Στο γήπεδο αυτό αγωνίζονται η πρώτη και η δεύτερη ανδρική ομάδα, οι εννιά νεανικές ομάδες, η γυναικεία ομάδα που ιδρύθηκε έπειτα από συγχώνευση με τη "Norton FC" και η ομάδα ΑΜΕΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1857 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας Κατηγορία:Σέφιλντ  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1857 Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Αξίας της FIFA
Ένωση του Σμαλκάλντεν
Η Ένωση του Σμαλκάλντεν ή Σμαλκαλδική Ένωση (Schmalkaldischer Bund) ήταν μια αμυντική συμμαχία των Λουθηρανών πριγκίπων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα μέσα του 16ου αιώνα. Αν και τα αρχικά κίνητρα -λίγο μετά την έναρξη της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης- ήταν θρησκευτικά, σκοπός των μελών της Ένωσης έγινε τελικά η υπαγωγή τους στην κρατική επικυριαρχία της ίδιας της Ένωσης και όχι σ' αυτήν της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ενώ δεν ήταν η πρώτη συμμαχία του είδους της, αντίθετα από προηγούμενους σχηματισμούς, όπως η Ένωση του Τόργκαου, η Ένωση του Σμαλκάλντεν είχε αξιόλογο στρατό στην διάθεσή της για να υπερασπισθεί τα πολιτικά και θρησκευτικά της συμφέροντα. Πήρε το όνομα της από την πόλη του Σμαλκάλντεν, στη Γερμανική επαρχία της Θουριγγίας.
Θρησκευτική Ειρήνη της Νυρεμβέργης
Ο σχηματισμός της Σμαλκαλδικής Ένωσης το 1531 και η απειλητική στάση του Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, που τον Απρίλιο του 1532 εξαπέλυσε επίθεση με ένα στρατό 300.000 ανδρών, ανάγκασε το Φερδινάνδο της Αυστρίας να παραχωρήσει αυτή τη θρησκευτική ειρήνη. Ο Φερδινάνδος είχε κάνει ταπεινωτικά ανοίγματα στο Σουλεϊμάν και όσο προσδοκούσε ευνοϊκή ανταπόκριση δεν ήταν διατεθειμένος να παραχωρήσει την ειρήνη που ζήτησαν οι Προτεστάντες στη Δίαιτα του Ρέγκενσμπουργκ, που συνήλθε τον Απρίλιο του 1532. Αλλά, καθώς ο στρατός του Σουλεϊμάν όλο και πλησίαζε, υποχώρησε και στις 23 Ιουλίου 1532 η ειρήνη ολοκληρώθηκε στη Νυρεμβέργη, όπου έλαβαν χώρα οι τελικές συζητήσεις. Όσοι είχαν μέχρι τότε προσχωρήσει στην Μεταρρύθμιση έλαβαν θρησκευτική ελευθερία μέχρι την πραγματοποίηση μιας συνόδου και σε ξεχωριστό κεφάλαιο όλες οι διαδικασίες επί θρησκευτικών θεμάτων που εκκρεμούσαν ενώπιον του αυτοκρατορικού δικαστηρίου ανεστάλησαν προσωρινά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λουθηρανισμός Κατηγορία:Ιστορία του Προτεσταντισμού Ενωση Ενωση
Γκαμπριέλ Σούρερ
Ο Γκαμπριέλ Φρανσίσκο Σούρερ Περάλτα, ή απλά Γκαμπριέλ Σούρερ (γεννημένος στις 16 Αυγούστου 1971 στην πόλη Ραφαέλα της Αργεντινής) είναι Αργεντινός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.
Καριέρα
Ο Γκαμπριέλ Σούρερ ξεκίνησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες της τοπικής Atlético de Rafaela. Σε σύντομο χρονικό διάστημα κατάφερε να διακριθεί και να τραβήξει πάνω του τα βλέμματα μεγαλύτερων ομάδων. Πράγματι, το 1990 πήρε μεταγραφή στην Club Atlético Lanús, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1996, πραγματοποιώντας συνολικά 200 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 23 γκολ.
Το 1996, έκανε το μεγάλο βήμα και άφησε την Αργεντινή και την Club Atlético Lanús και ταξίδεψε στην Ισπανία για λογαριασμό της Racing Santander, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια, πραγματοποιώντας συνολικά 68 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας και 5 γκολ.
Το 1998, η Ντεπορτίβο Λα Κορούνια κατέθεσε επίσημη πρόταση ύψους 4.000.000 ευρώ για την απόκτηση του Σούρερ, η οποία και έγινε αποδεκτή. Ο Σούρερ έμεινε στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια δύο χρόνια έχοντας 47 εμφανίσεις και 3 γκολ.
Το καλοκαίρι του 2000, η UD Las Palmas έδειξε ενδιαφέρον για την απόκτηση του Σούρερ, προσφέροντας στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια 2.700.000 ευρώ. Η πρόταση έγινε αποδεκτή, και ο Σούρερ αγωνίστηκε με τα χρώματα της UD Las Palmas για τα επόμενα δύο χρόνια (64 συμμετοχές, 4 γκολ)
Το 2002, ο Γκαμπριέλ Σούρερ αποκτήθηκε ως ελεύθερος από τη Ρεάλ Σοσιεδάδ, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια πραγματοποιώντας 56 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 1 γκολ.
Το καλοκαίρι του 2004, άφησε την Ισπανία και τη Ρεάλ Σοσιεδάδ για την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό. Με τους ερυθρόλευκους αγωνίστηκε για δύο χρόνια πραγματοποιώντας εμφανίσεις σε Πρωτάθλημα, Κύπελλο αλλά και Τσάμπιονς Λιγκ. Συνολικά πραγματοποίησε 40 εμφανίσεις ενώ κατάφερε να πετύχει και 1 γκολ.
Το 2006 είχε ένα πολύ σύντομο πέρασμα από τη CA Independiente de Avellaneda, ομάδα της Αργεντινής, και στη συνέχεια μεταπήδησε και πάλι στην Ισπανία για λογαριασμό αυτήν την φορά της Μάλαγα ΚΦ. Στη Μάλαγα παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2007, οπότε και σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Γκαμπριέλ Σούρερ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αργεντινής το 1995. Συνολικά μετράει 4 εμφανίσεις με τα χρώματα της Εθνικής Αργεντινής.
Προπονητική καριέρα
Το καλοκαίρι του 2009, κι αφού είχε σταματήσει την ποδοσφαιρική του καριέρα, ο Σούρερ ανέλαβε προπονητής αρχικά στις ακαδημίες της Club Atlético Lanús, κι έπειτα στην πρώτη ομάδα. Το 2012, ανέλαβε πόστο προπονητή στην Argentinos Juniors.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αργεντινοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλουμπ Ατλέτικο Λανούς Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο ντε Ραφαέλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Λανούς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Λα Κορούνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σοσιεδάδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλαγα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αρχεντίνος Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράθινγκ Σανταντέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κύπελλο Ελλάδας υδατοσφαίρισης γυναικών 2019
Το Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης γυναικών 2018-19 ήταν η 2η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διεξήχθη με την συμμετοχή των 8 ομάδων της Α1 κατηγορίας. Η τελική φάση διεξήχθη με τη μορφή Φάιναλ-4 στο Ιωνικό κολυμβητήριο Χίου. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ν.Ο. Βουλιαγμένης.
Φάιναλ-φορ
Το Φάιναλ-4 της διοργάνωσης διεξήχθη στο Ιωνικό κολυμβητήριο Χίου στις 15 και 16 Φεβρουαρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στην Ελλάδα Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2018 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2019
Λένος Χρηστίδης
Ο Λένος Χρηστίδης (Νικόλαος-Έλενος) γεννήθηκε στις 11/12/1968 στη Φρανκφούρτη της τότε Δυτικής Γερμανίας, γιος του κριτικού θεάτρου Μηνά Χρηστίδη και της συγγραφέως Ντόρας Γιαννακοπούλου. Έχει γράψει μυθιστορήματα, διηγήματα και θεατρικά έργα.
Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών παραστάσεων των θεατρικών έργων του Λ. Χρηστίδη.
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Εκδόσεις Καστανιώτη, σελίδα συγγραφέα
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
628 Χριστίνα
Η Χριστίνα (Christine) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,304. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χριστίνας εκτιμάται σε 49,72 ± 2,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι SD, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1426. Η Χριστίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 8 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χριστινα
Σκωτικός Τύπος
Ο Αρχαίος και Αποδεδεγμένος Σκωτικός Τύπος του Ελευθεροτεκτονισμού, γνωστός απλά και ως Σκωτικός Τύπος, είναι μια ενιαία πνευματικά και εννοιολογικά σειρά 33 προοδευτικών βαθμών, οργανωμένων σε δύο διακριτές σειρές:
Ο Φιλοσοφικός Τεκτονισμός είναι μία από τις δύο κύριες εξελίξεις του Συμβολικού Τεκτονισμού (1°- 3°) που ένας Διδάσκαλος Τέκτων μπορεί να ακολουθήσει για εμβάθυνση στις αρχές και έννοιες του Ελευθεροτεκτονισμού. Η άλλη κύρια εξέλιξη είναι ο Τύπος της Υόρκης, που καθιδρύθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Συνοπτική Ιστορία
Ο Σκωτικός Τύπος, ο οποίος άλλοτε αντιμετωπίζεται ως ανεξάρτητο σώμα με πλήρη εξουσία μόνο στους βαθμούς πέραν των συμβολικών, και άλλοτε ασκείται ως ενιαίο σύστημα μυητικής εξέλιξης από τον 1° έως τον 33° βαθμό, ακολούθησε μια πολύπλοκη εξελικτική πορεία κατά τη διάρκεια της οποίας ανεξάρτητοι βαθμοί και μικρότερα συστήματα βαθμών. Ενδεικτικά, αξίζει να αναφερθεί ο Τύπος της Τελειοποίησης ή Τύπος του Morin στη Γαλλία που περιλάμβανε 25 βαθμούς.
Σύμφωνα με τον έγκριτο ιστορικό του Ελευθεροτεκτονισμού, Alain Bernheim, ειδικά οι συμβολικοί βαθμοί που αναπτύχθηκαν στη Γαλλία για τις ανάγκες του Σκωτικού Τύπου, βασίστηκαν στο Three Distinct Knocks που εκδόθηκε το 1760 στο Λονδίνο.
Ο Αρχαίος και Αποδεδεγμένος Σκωτικός Τύπος είναι αποτέλεσμα σημαντικού συγκρητισμού, συνδυάζοντας το «εγκυκλοπαιδικό» πνεύμα της εποχής με την αντίθεση σε ακραίες ιδεολογίες, τον οικουμενισμό, και τη σύνθεση ποικίλων παραδόσεων και ρευμάτων όπως ο Διαφωτισμός, ο Ιλλουνισμός, ο Ερμητισμός, η Καμπαλά, η ελληνική και λατινική φιλοσοφία, καθώς και στοιχεία από παλαιότερα και νεότερα τυπικά.
Ο Σκωτικός Τύπος στην Ελλάδα
Η Μεγάλη Στοά της Ελλάδος ιδρύθηκε και άρχισε να λειτουργεί στην Ελλάδα υπό την ονομασία Γαληνοτάτη Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδος το 1868, αφού η Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας με απόφαση του Μεγάλου Διδασκάλου παραχώρησε σχετική άδεια στις 16 Φεβρουαρίου 1867 στο μέχρι τότε Διευθυντήριο, που διοικούσε από το 1864 τον υφιστάμενο Ελληνικό Τεκτονισμό (με πρώτες καταγεγραμμένες στοές στις πόλεις Αθήνα, Πειραιά, Χαλκίδα, Πάτρα, Σύρο, Λαμία και Άργος).
Το Ύπατο Συμβούλιο του 33° του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου της Ελλάδος ιδρύθηκε και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το έτος 1872, υπό του Δημητρίου Ροδοκανάκη που ανυψώθηκε στον 33° βαθμό από το Ύπατο Συμβούλιο της Σκωτίας, με εξουσιοδότηση για την ίδρυση Υπάτου Συμβουλίου στην Ελλάδα.
Το 1936, η Γαληνοτάτη Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδος μετονομάσθηκε σε Μεγάλη Στοά της Ελλάδος, και εδρεύει μέχρι σήμερα στην Αθήνα, επί της οδού Αχαρνών 19 και Σουρμελή, ενώ ο Σκωτικός Τύπος ήταν ο μόνος ενεργός Τεκτονικός Τύπος στην Ελλάδα μέχρι και το 1980, οπότε και ξεκίνησε η εισαγωγή του Τύπου της Υόρκης που οδήγησε το 1986 στη διάσπαση της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος και στη δημιουργία της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, που εδρεύει έως σήμερα στο Τεκτονικό Μέγαρο της οδού Ερεσσού 38Α.
Ύστερα από την διάσπαση της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, μέλη που διαφώνησαν με τις προωθούμενες από τον τότε Μεγάλο Διδάσκαλο αλλαγές στο καταστατικό, τις αρχές και τα τυπικά, αποχώρησαν διακηρύσσοντας την αποκλειστική προσήλωσή τους στον Αρχαίο και Αποδεδεγμένο Σκωτικό Τύπο, ίδρυσαν τη Μεγάλη Στοά της Ελλάδος του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου το 1988, και προχώρησαν στη σύσταση του αντίστοιχου Υπάτου Συμβουλίου του 33° του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου της Ελλάδος το 1991, με έδρα το Τεκτονικό Μέγαρο στην οδό Κοδριγκτώνος αριθμός 30.
Το αρχαιότερο Ύπατο Συμβούλιο του 33° του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου της Ελλάδος - με έδρα στην οδό Αχαρνών 19 και Σουρμελή - διασπάστηκε εκ νέου εξαιτίας προσωπικών διαφορών που οδήγησαν το 2008 σε δικαστικές διαμάχες. Συνέπεια αυτού ήταν η σύσταση δύο ακόμη Υπάτων Συμβουλίων - το πρώτο με έδρα στην οδό Βρεσθένης και το δεύτερο στην οδό Σουρμελή.
Αντίστοιχα, το ιδρυθέν το 1991 Ύπατο Συμβούλιο, συνδεδεμένο σταθερά με την συστεγαζόμενη Μεγάλη Στοά του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου που είχε ιδρυθεί το 1988, διασπάστηκε επίσης εξαιτίας προσωπικών διαφορών, με αποτέλεσμα ένας αριθμός μελών να αποχωρήσει από το Τεκτονικό Μέγαρο της Κοδριγκτώνος και να εγκαθιδρύσει νέα Μεγάλη Στοά - την Ηνωμένη Μεγάλη Στοά της Ελλάδος - και Ύπατο Συμβούλιο. Το εν λόγω εγχείρημα δημιούργησε στον Ελλαδικό χώρο άλλα δύο παράλληλα σώματα με το ίδιο όνομα, επιφέροντας στρεβλώσεις στην εκπροσώπησή τους σε τεκτονικές δυνάμεις και ενώσεις που βρίσκονται υπό την επιρροή της Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας.
Στις 17 Μαρτίου 2019, η Ηνωμένη Μεγάλη Στοά της Ελλάδος του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου, έλαβε, από τη Grande Loge de France, καθιέρωση ως κανονική - κατά τα πρότυπα της Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας - Σκωτική τεκτονική δύναμη για την Ελλάδα, μέσω της χορήγησής σε αυτήν σχετικής χάρτας. Είναι η πρώτη φορά που τέτοια εξουσιοδότηση παραχωρείται από τη Μεγάλη Στοά της Γαλλίας σε μια Μεγάλη Στοά στην Ελλάδα, γεγονός που πιστοποιεί τη στενή σχέση και συνεργασία των δύο αυτών δικαιοδοσιών.
Το Ύπατο Συμβούλιο που εδρεύει στην οδό Αχαρνών, λόγω της ιστορικότητας της έδρας του και της συνδεόμενης μαζί του Μεγάλης Στοάς, παραμένει το πολυπληθέστερο στην Ελλάδα και αυτό με τις περισσότερες διεθνείς αναγνωρίσεις.
Από το 1926 και μετά ιδρύθηκαν μικτές στοές που εντάχθηκαν στο Διεθνές Μικτό Τεκτονικό Τάγμα «LE DROIT HUMAIN - ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΟ». Η Ελληνική Ομοσπονδία του Διεθνούς Μικτού Τεκτονικού Τάγματος LE DROIT HUMAIN χρησιμοποιεί τα επίσημα και διεθνώς εγκεκριμένα τυπικά του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου.
Το 1996, ιδρύθηκε το Διεθνές Μικτό Τεκτονικό Τάγμα «ΔΕΛΦΟΙ» από τον Βασίλειο Πάτκα, μέχρι πρότινος Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ομοσπονδίας του LE DROIT HUMAIN, σε συνεργασία με αποχωρήσαντα μέλη, όταν αυτός διεγράφη από το Ύπατο Συμβούλιο του Τάγματος.
Το 2010, ιδρύθηκε η Μεγάλη Αμιγής Γυναικεία Στοά της Ελλάδος του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου υπό την αιγίδα του Γυναικείου Υπάτου Συμβουλίου της Γαλλίας.
Βαθμοί
Οι αναγνωρισμένοι σήμερα 33° του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τεκτονισμός
Νικηφόρος Βρεττάκος
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος (1 Ιανουαρίου 1912 – 4 Αυγούστου 1991) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και ακαδημαϊκός. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ποιητές.
Είχε προταθεί 4 φορές για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, ενώ επίσης έλαβε άλλα πολλά βραβεία, όπως το βραβείο Ουράνη, το Πρώτο βραβείο κρατικής ποίησης κ.α.
Πρώτα χρόνια
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος γεννήθηκε την 1 Ιανουαρίου 1912 στις Κροκεές της Λακωνίας. Ήταν το δεύτερο από τα έξι παιδιά του Κωνσταντίνου Βρεττάκου και της Ευγενίας Παντελεάκη. Τα νηπιακά του χρόνια τα πέρασε στην Πλούμιτσα, στο πατρικό του σπίτι. Το 1917, η οικογένειά του μετακόμισε στις Κροκεές, όπου γράφτηκε στο Δημοτικό σχολείο. Το 1921 τελείωσε το Δημοτικό και συνέχισε στο Ημιγυμνάσιο Κροκεών, από το οποίο, παρά τις οικονομικές δυσχέρειες και την αρρώστια του πατέρα του, αποφοίτησε το 1923. Στη συνέχεια, γράφτηκε στο Γυμνάσιο Γυθείου, όπου φοίτησε με πολλές δυσκολίες. Στο ίδιο σχολείο, την περίοδο αυτή, φοίτησε και ο Γιάννης Ρίτσος. Το 1928, σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών, έδωσε στην Εμπορική Λέσχη Γυθείου δύο διαλέξεις με θέματα από «τη Δικαιοσύνη και την Παιδεία ως τη διάσπαση του ατόμου».
Στην Αθήνα
Το Νοέμβριο του 1929, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, με σκοπό να ξεκινήσει τις πανεπιστημιακές του σπουδές -μάταια λόγω οικονομικών δυσχερειών. Έτσι, προσλήφθηκε ως υπάλληλος αρχικά σε εταιρεία υδραυλικών έργων αποξήρανσης και στη συνέχεια, μέχρι το 1932, έκανε διάφορες περιστασιακές κυρίως χειρωνακτικές εργασίες. Το Δεκέμβριο του 1929, εκδόθηκε η πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο Κάτω Από Σκιές Και Φώτα. Το 1932 κατατάχθηκε στο στρατό στην Τρίπολη Αρκαδίας. Υπηρέτησε όμως για τέσσερις μήνες, καθώς ήταν προστάτης πολυμελούς οικογένειας. Το 1933, εκδόθηκε η ποιητική συλλογή του, Κατεβαίνοντας Στη Σιγή Των Αιώνων. Οι ποιητικές συλλογές του κέντρισαν το ενδιαφέρον του λογοτεχνικού κόσμου – και ιδιαίτερα του Κωστή Παλαμά, ο οποίος ζήτησε να τον γνωρίσει.
Ακολούθως, το 1934, εργάστηκε ως ημερομίσθιος γραφέας στις Γενικές Αποθήκες Στρατού στον Πειραιά. Εκεί γνωρίστηκε με τη φοιτήτρια της φιλολογίας Καλλιόπη Αποστολίδη, με την οποία παντρεύτηκαν στις 20 Αυγούστου. Κατόπιν, το 1935, δούλεψε στα Μεταξουργεία Νέας Ιωνίας και ένα χρόνο αργότερα, το 1936, ως ιδιωτικός υπάλληλος και ως εργάτης υφαντουργείου. Την ίδια χρονιά, γεννήθηκε η κόρη του Τζένη (Ευγενία Παπαδημητρίου). Το βιβλίο του Ο Πόλεμος, που είχε κυκλοφορήσει τον προηγούμενο χρόνο, οδηγήθηκε στην πυρά από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Το 1938, με παρέμβαση του φίλου του Θέμου Αμούργη, διορίστηκε στο Υπουργείο Εργασίας.
Πόλεμος, Αντίσταση και κατοπινά χρόνια
Μετά την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, το 1940, αμέσως, στρατεύτηκε στην πρώτη γραμμή και κινδύνεψε να σκοτωθεί στο ύψωμα της Κλεισούρας. Όταν το σύνταγμα, στο οποίο υπηρετούσε, διαλύθηκε -με την κατάρρευση του Μετώπου (1941)- κατευθύνθηκε στην Αθήνα και εντάχθηκε στην Εθνική Αντίσταση με το ΕΑΜ. Οι ημερολογιακές σημειώσεις του, εκείνη την περίοδο, αποτέλεσαν τη βάση του βιβλίου του, το «Αγρίμι». Γενικότερα, από το 1942-1944 ασχολήθηκε ενεργά με την Εθνική αντίσταση. Επίσης, γράφτηκε και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Την ίδια περίοδο έχασε και τον πατέρα του, ο οποίος θάφτηκε στην Πλούμιτσα.
Το 1946 προσλήφθηκε ως γραφέας στον Οικονομικό Συνεταιρισμό Εκτελωνιστών του Πειραιά και αργότερα, τον ίδιο χρόνο, υπέγραψε τη διαμαρτυρία των Ελλήνων λογοτεχνών «Προς τη Δ' Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων και τη Διεθνή Κοινή Γνώμη: Περί εκτάκτων μέτρων κατά των επιβουλευομένων την Δημοσίαν Τάξιν και την ακεραιότητα της χώρας». Από το 1947 εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες, γράφοντας κατά κύριο λόγο για πνευματικά ζητήματα. Το 1948 γνωρίστηκε με τον ποιητή Άγγελο Σικελιανό, με τον οποίον υπήρξαν φίλοι μέχρι το τέλος της ζωής του. Το 1949, ο Βρεττάκος εξέδωσε το λυρικό δοκίμιο «Δυο Άνθρωποι Μιλούν Για Την Ειρήνη Του Κόσμου». Εξαιτίας της συγγραφής του αυτής, διαγράφτηκε από το Κ.Κ.Ε. και απομακρύνθηκε, γενικότερα, από το περιοδικό Ελεύθερα Γράμματα όπου ήταν και διευθυντής. Εκείνη την περίοδο γνωρίστηκε με την Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ και το Ροζέ Μιλλιέξ, με τους οποίους συνδέθηκε φιλικά.
Κατά την περίοδο 1946-1962, διέμενε στον Πειραιά, όπου το 1955 εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος (1955-1959). Υπήρξε σημαντική η συμβολή του από τη θέση αυτή στην αναβάθμιση της πόλης κυρίως σε πολιτιστικό επίπεδο (ίδρυση Πειραϊκού Θεάτρου του Δημήτρη Ροντήρη, Ιστορικού Αρχείου, Φιλαρμονικής Πειραιώς, Δημοτικής Πινακοθήκης). Το 1957, ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση μαζί με τους Στρατή Μυριβήλη, Άγι Θέρο κ.ά. στα πλαίσια της Παγκόσμιας Συνάντησης Δημοκρατικής Νεολαίας, που είχε προσκληθεί από σπουδαστές της Μόσχας. Εκεί γνωρίστηκε με τη γυναίκα του Μαξίμ Γκόρκι. Το 1962, ο Βρεττάκος ήταν άνεργος μετά τη διάλυση του Συνεταιρισμού Εκτελωνιστών. Έτσι, το 1964 εργάστηκε ως ιματιοφύλακας στο Εθνικό Θέατρο μετά από παρέμβαση του Λουκή Ακρίτα. Ο Βρεττάκος, το 1958, μετά το ταξίδι του κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Ο Ένας Από Τους Δύο Κόσμους». Το βιβλίο αυτό στάθηκε η αφορμή να κατηγορηθεί (μαζί με τους Γιάννη Ρίτσο και Μάρκο Αυγέρη) για παράβαση του Ν.509.
Στα χρόνια της Δικτατορίας
Μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, ο Βρεττάκος αυτοεξορίστηκε στην Ελβετία, από όπου ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη: Βουκουρέστι, Βενετία, Δαλματικές ακτές, Ζάγκρεμπ, Ρώμη, Παρίσι, Μπέρμιγχαμ, Λονδίνο, Παλέρμο, Μόναχο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ευρώπη συμμετείχε σε ραδιοφωνικές εκπομπές και σε φεστιβάλ ποίησης. Επίσης, τιμήθηκε από ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και επεξεργάστηκε το αυτοβιογραφικό κείμενο «Οδύνη», το οποίο εκδόθηκε στη Νέα Υόρκη το 1969.