cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάρστεν Γιάνκερ
Εθνική ομάδα
μικρογραφία| Ο Γιάνκερ με την Εθνική Γερμανίας το 2000 Οι εμφανίσεις του δίπλα στον Έλμπερ τράβηξαν τα βλέμματα του προπονητή της Γερμανίας, Έριχ Ρίμπεκ, ο οποίος συμπεριέλαβε τον Γιάνκερ στη ομάδα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000.
Αμέσως αναγνωρίσιμος στους Ευρωπαίους οπαδούς του ποδοσφαίρου, ο μονίμως ξυρισμένος επιθετικός γενικά απέτυχε να επαναλάβει τη απόδοση στους συλλόγου του όταν αγωνιζόταν για την εθνική ομάδα. Μια πιθανή εξήγηση για τις διεθνείς του εμφανίσεις που δεν έλαβε υπόψη του, θα μπορούσε να είναι ότι η Εθνική Γερμανίας δεν είχε έναν επιδέξιο συνεργάτη κρούσης στο καλούπι του Έλμπερ. Όποιος κι αν είναι ο λόγος, ο Γιάνκερ δεν εντυπωσίασε ποτέ για τη Γερμανία. αν και συμπεριλήφθηκε στην ομάδα του Ρούντι Φέλερ για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 – σκοράροντας ένα γκολ στην εναρκτήρια νίκη της ομάδας με 8–0 επί της Σαουδικής Αραβίας και δεν ξανακλήθηκε στην ομάδα μετά τη διοργάνωση. Είναι γνωστός για το σκοράρισμα του μοναδικού γκολ της Γερμανίας στην ήττα με 5–1 από την Αγγλία το 2001.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Ο Γιάνκερ έγινε πρώτος προπονητής της ΣΒ Χορν τον Ιούνιο του 2017. Απολύθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2018.
Τον Απρίλιο του 2019, διορίστηκε προπονητής της ΦΚ Μάρχφιλντ Ντόναουαουεν, ξεκινώντας από την 1η Μαΐου 2019.
Στις 23 Φεβρουαρίου 2021, ο Γιάνκερ υπέγραψε με την ΝΣΒ Λεόμπεν.
Διακρίσεις
Ραπίντ Βιέννης
Μπάγερν Μονάχου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανατολικής Γερμανίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ραπίντ Βιέννης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπουντεσλίγκα Αυστρίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αυστρία Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαγκάη Σενχουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Κίνας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΦ Μάτερσμπουργκ Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΣΒ Χορν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΝΣΒ Λεόμπεν
Μιτσικέλι
Το Μιτσικέλι είναι βουνό της Ηπείρου με υψόμετρο 1.810 μέτρα. Το όνομα είναι σλάβικο και σημαίνει «φωλιά αρκούδας». Βρίσκεται στο Νομό Ιωαννίνων, στα βορειανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων. Το Μιτσικέλι περικλείεται στα βόρεια από την Τύμφη, στα ανατολικά από τον Λάκμο, ενώ στα δυτικά καταλήγει στο οροπέδιο των Ιωαννίνων. Στους πρόποδές του βρίσκεται η λίμνη των Ιωαννίνων και το σπήλαιο του Περάματος. Πίσω από το Μιτσικέλι βρίσκονται τα Ζαγοροχώρια. Το βουνό συμπεριλαμβάνεται στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου. Είναι ενταγμένο επίσης στο δίκτυο Φύση 2000 με τον κωδικό GR2130008
Σύγχρονη εποχή
Στο βουνό αυτό βρίσκονται οι περισσότερες κεραίες αναμετάδοσης τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών και εταιρειών παροχής κινητής τηλεφωνίας που εξυπηρετούν το ευρύτερο πολεοδομικό συγκρότημα της πόλης των Ιωαννίνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά των Ιωαννίνων Κατηγορία:Πίνδος
Τομ Τίκβερ
Ο Τομ Τίκβερ (Tom Tykwer, 23 Μαΐου 1965) είναι Γερμανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός και συνθέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1965 στο Βούπερταλ και το 1985 εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο, όπου άρχισε να σπουδάζει φιλοσοφία και να δουλεύει στο θέατρο. Έγινε γνωστός τη δεκαετία του '90 με την ταινία Τρέξε Λόλα, Τρέξε, για την οποία κέρδισε το βραβείο παραγωγής από τα Βαυβαρικά βραβεία κινηματογράφου. To 2013 ήταν υποψήφιος για τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης πρωτότυπης μουσικής για την ταινία Cloud Atlas.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Γερμανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Αλύς
μικρογραφία|Το Αλύς σε γραμματόσημο του 2018 της Κιργιζίας μικρογραφία|Αθλητικό κέντρο "Αλύς" στη Κιργιζία Το Αλύς (κιργιζικά: Алыш) είναι Τουρκικός όρος για τη Κεντροασιατική λαϊκή πάλη ή "πάλη ζώνης" που ρυθμίζεται από τη Διεθνή Ομοσπονδία Πάλης Ζωνών "Αλύς".
Το Αλύς είναι στυλ όρθιας πάλης. Οι μαχόμενοι φορούν παντελόνια, σακάκια και ζώνες, και θα πρέπει να κρατηθούν όρθιοι από τους αντιπάλους τους. Στόχος τους είναι να ρίξουν τους αντιπάλους τους επάνω στο χαλί. Το ρίξιμο δίνει βαθμολογίες μεταξύ 1 και 6, ανάλογα με το ποιο μέρος του αντιπάλου προσγειώνεται στο χαλί. Ο πρώτος παίκτης που κερδίζει 6 πόντους κερδίζει το παιχνίδι. Το αλύς αναγνωρίζεται παγκοσμίως από το σώμα που διέπει το άθλημα της πόλης, την Ενωμένη Παγκόσμια Πάλη, ως "αλύς πάλης".
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κιργιζία
Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης Νικηφόρος
Ο Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης Νικηφόρος (κατά κόσμον Νικόλαος Δεδούσης, 1918 - 28 Ιανουαρίου 2008) ήταν επίσκοπος Λευκάδος και Ιθάκης από το 1968 μέχρι το θάνατό του, το 2008.
Απεβίωσε σε ηλικία 90 ετών στις 28 Ιανουαρίου του 2008, την ίδια ημέρα που απεβίωσε και ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.
Παραπομπές
Νικηφορος
Μαρία Θηρεσία της Πορτογαλίας
Η Μαρία Θηρεσία (πορτογαλ. Maria Theresa de Bragança, 24 Αυγούστου 1855 - 12 Φεβρουαρίου 1944) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Θηρεσία ντα Ιμακουλάτα Κονσεϊσουάο Φερδινάνδη Ευλαλία Λεοπολδίνη Αδελαΐδα Ισαβέλλα Καρολίνα Μιχαέλα Ραφαέλα Γαβριέλα Φραγκίσκη ντε Ασσίς ντε Πάουλα Γκονζάγκα Αγνή Σοφία Βαρθολομαία ντος Άνιος ήταν η δεύτερη κόρη του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας και της Αδελαΐδας, κόρης του Κωνσταντίνου του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1873 τον Κάρολο Λουδοβίκο της Αυστρίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Μίλαν Τόμιτς
Ο Μίλαν Τόμιτς (γενν. 24 Ιουλίου 1973, Βελιγράδι) είναι Σέρβος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως πόιντ γκαρντ και νυν πρώην προπονητής.
Πέρασε τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του στην Ελλάδα, τόσο ως καλαθοσφαιριστής όσο και ως προπονητής. Το 1992 απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα.
Καριέρα σε συλλόγους
Ο Μίλαν Τόμιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στη Ραντνίσκι, στην οποία αγωνίστηκε για μόλις ένα χρόνο.
Το 1991, ταξίδεψε στην Ελλάδα για να ενταχθεί στον Ολυμπιακό. Στην ομάδα του Πειραιά αγωνίστηκε για 13 χρόνια, κατακτώντας πολλούς τίτλους εντός αλλά και εκτός συνόρων. Συγκεκριμένα κατέκτησε πέντε Πρωταθλήματα Ελλάδος, τρία Κύπελλα Ελλάδος και μία Ευρωλίγκα.
Η αποτυχία του Ολυμπιακού να νικήσει τον Άρη Θεσσαλονίκης στον τελικό του Κυπέλλου του 2004, οδήγησε τον τότε πρόεδρο της ΚΑΕ Ολυμπιακός, Σωκράτη Κόκκαλη, να απολύσει τον Ντράγκαν Σακότα και να προτείνει στον Μίλαν Τόμιτς να αναλάβει το πόστο του προπονητή. Ο Τόμιτς απάντησε θετικά στην πρόταση αυτή, ωστόσο κάποιους μήνες μετά, οι διαφορές ανάμεσα σε αυτόν και τη διοίκηση του Ολυμπιακού, οδήγησαν στην αποχώρησή του από τον σύλλογο του Πειραιά.
Το 2005, μεταπήδησε στην ιταλική Αουρόρα Μπάσκετ Γέζι, ενώ τον αμέσως επόμενο χρόνο επέστρεψε στην Ελλάδα παίρνοντας μεταγραφή στον Κολοσσό Ρόδου. Ο Τόμιτς αποχώρησε από τον Κολοσσό Ρόδου έχοντας πραγματοποιήσει μόλις 2 συμμετοχές.
Μετά το πέρας της σεζόν 2005-06, ο Τόμιτς αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην πολυετή καριέρα του.
Προπονητική σταδιοδρομία
Ο Τόμιτς ανέλαβε για πρώτη φορά το πόστο του προπονητή το 2004 μετά από πρόταση του τότε προέδρου του Ολυμπιακού, Σωκράτη Κόκκαλη. Στον πάγκο των ερυθρόλευκων έκατσε για λίγους μόνο μήνες.
Από το 2008 μέχρι και τον Ιουλίο του 2018, ο Τόμιτς βρίσκονταν στο πόστο του βοηθού προπονητή του Ολυμπιακού.
Στις 13 Ιουλίου 2018, προσλήφθηκε ως προπονητής του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου.
Στις 10 Δεκεμβρίου 2021, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Γ.Σ. Περιστερίου μέχρι το τέλος της σεζόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες σερβικής καταγωγής Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ραντνίτσκι Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αουρόρα Μπάσκετ Γέζι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Περιστερίου
Ναός (αστέρας)
Με το ιδιαίτερο όνομα Ναός (Naos) είναι γνωστός ο αστέρας ζ του αστερισμού Πρύμνα. Παρότι φέρει το διακριτικό γράμμα «ζήτα», είναι ο φωτεινότερος αστέρας του αστερισμού, καθώς αρκετά γράμματα έχουν αποδοθεί σε αστέρες των άλλων αστερισμών της Αργούς. Ο Ναός φαίνεται χαμηλά στον νότιο ουρανό από ολόκληρη την Ελλάδα και τη νότια Ευρώπη.
Ονομασίες και ιστορία
Το όνομα «Ναός» προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ναύς, που σημαίνει «πλοίο», και σχετίζεται με το ότι «ανήκει», όπως και όλος ο αστερισμός του, στο μυθικό πλοίο Αργώ. Ο Πέρσης αστρονόμος Αλ Σούφι αναφέρει τον αστέρα με το όνομα Suhail Hadar (سهيل هدار, που σημαίνει κατά προσέγγιση «βρυχώμενος λαμπρός» στα αραβικά). Το όνομα Suhail από μόνο του δινόταν συνήθως στον Κάνωπο. Τα αρχικά NAOS (Nasmyth Adaptive Optics System, δηλαδή «Σύστημα Προσαρμοστικών Οπτικών στην εστία Νάσμυθ») υπονοούν ένα σύστημα που χρησιμοποιείται για τη διόρθωση των παραμορφώσεων που προκαλεί η γήινη ατμόσφαιρα στις εικόνες που παίρνουμε από ένα μεγάλο τηλεσκόπιο.
Το 1896 ο Αμερικανός αστρονόμος Έντουαρντ Πίκερινγκ ανίχνευσε «μυστηριώδεις» φασματικές γραμμές στο φως του ζ Πρύμνας, που διαπιστώθηκε ότι ταίριαζαν στη σχέση του Ρύντμπεργκ αν αντικατασταθούν οι ακέραιοι αριθμοί με ημιακεραίους. Αργότερα βρέθηκε ότι οι γραμμές αυτές οφείλονταν στο ιονισμένο ήλιο.
Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα
Ο Ναός έχει φασματικό τύπο O4, κάτι που τον κατατάσσει στους υψηλότατης επιφανειακής θερμοκρασίας αστέρες (μόλις το 0,00003% των αστέρων του Γαλαξία μας ανήκουν στον τύπο Ο), παρότι λίγοι ακόμα είναι ορατοί με γυμνό μάτι στους γήινους ουρανούς εξαιτίας της μεγάλης τους απόλυτης λαμπρότητας. Πράγματι, με απόλυτο μέγεθος -5,5 ο ζ Πρύμνας λάμπει περίπου 550.000 φορές ισχυρότερα από τον `Ηλιο σε συνολική ακτινοβολούμενη ισχύ (κυρίως στο υπεριώδες), ενώ στο ορατό φως λάμπει 12.500 φορές περισσότερο. Η επιφανειακή θερμοκρασία του ανέρχεται στους 42.000 βαθμούς K περίπου.
Η σημερινή μάζα του ζ Πρύμνας υπολογίζεται σε 22,5 ηλιακές μάζες και η διάμετρός του σε 14 περίπου ηλιακές, αλλά αυτές οι τιμές είναι αβέβαιες, ιδίως ως προς τη διάμετρο. Η μάζα του μειώνεται κάθε χρόνο κατά το ένα εκατομμυριοστό περίπου αυτής, αποβαλλόμενη με τη μορφή ισχυρότατου αστρικού ανέμου όπως συμβαίνει με όλους τους αστέρες τύπου O. Ο άνεμος αυτός έχει ταχύτητα περί τα 2500 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Συγκριτικά, ο ήλιος μας χάνει μάζα εξαιτίας του δικού του (ηλιακού) ανέμου με ρυθμό 10 εκατομμύρια φορές βραδύτερο. Αυτή η εκτίναξη μάζας φαίνεται έντονα σε μη ορατά μήκη κύματος, όπως στα ραδιοκύματα και στις ακτίνες Χ.
Προέλευση
Η νέα εκτίμηση για την απόσταση του Ναού σε συνδυασμό με τη γνωστή του ακτινική ταχύτητα υποδεικνύουν ότι συνάντησε την ομάδα OB Trumpler 10 πριν από περίπου 2 εκατομμύρια έτη. Μάλλον όμως δεν γεννήθηκε σε αυτή, αφού τα μέλη της Trumpler 10 έχουν μία καλώς προσδιορισμένη ηλικία, άνω των 30 εκατομμυρίων ετών, ενώ η ηλικία του ζ Πρύμνας δεν υπερβαίνει τα 4 εκατομμύρια έτη. Μία θεωρία που έχει διατυπωθεί είναι ότι ο Ναός ήταν ο συνοδός του αστέρα που εξερράγη ως υπερκαινοφανής και δημιούργησε το Νεφέλωμα του Γκαμ. Υπάρχουν ενδείξεις για ένα μέτωπο ιονισμού που προπορεύεται του Ναού στην πορεία του στον χώρο, όπως συμβαίνει συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις, ενώ παρουσιάζει δύο άλλα κοινά χαρακτηριστικά αστέρων που απέκτησαν μεγάλη ταχύτητα μετά από έκρηξη υπερκαινοφανούς: την ιδιόμορφα ταχεία περιστροφή γύρω από τον άξονά του (ταχύτητα περιστροφής 220 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο στον ισημερινό του) και επιφάνεια εμπλουτισμένη σε ήλιο και άζωτο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer Κατηγορία:Πρύμνη (αστερισμός) Κατηγορία:Υπεργίγαντες αστέρες τύπου O
2724 Ορλόφ
Ο Ορλόφ (Orlov) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,7. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή των Ρώσων αστρονόμων Σεργκέι Β. Ορλόφ (Сергей Владимирович Орлов, 1880–1958) και Αλεξάντρ Γ. Ορλόφ (Александр Яковлевич Орлов, γεννήθηκε το 1954).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ορλόφ εκτιμάται σε 19,74 ± 3,0 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι K, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,095 ± 0,037.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ορλοφ
Γλυκάνισος
Το άνισο (anise) (/ˈænɪs/· Πιμπινέλλη το άνισον (Pimpinella anisum)), γνωστό επίσης και ως γλυκάνισος ή γλυκάνισο (aniseed), είναι ανθοφόρο φυτό στην οικογένεια των Απιίδων (Apiaceae) ή Σκιαδοφόρων (Umbelliferae), εγγενές στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και τη Νοτιοδυτική Ασία. Η γεύση του έχει ομοιότητες με κάποια άλλα μπαχαρικά, όπως ο αστεροειδής γλυκάνισος, το μάραθο και η γλυκόριζα.
Βιολογία
Το άνισο είναι ποώδες (herbaceous) πολυετές φυτό (perennial) εξελισσόμενο σε ύψος 0,9 μ. (3 πόδια) ή περισσότερο. Τα φύλλα στη βάση του φυτού είναι απλά, μήκους 1–5 εκ. (3⁄8–2 ίντσες) και ρηχά λοβωτά, ενώ τα φύλλα που είναι υψηλότερα στους μίσχους, είναι φτερωτά πτεροειδή, διαιρούμενα σε πολυάριθμα μικρά φυλλάδια (leaflets). Τα άνθη είναι λευκά, διαμέτρου 3 χιλ.(1⁄8 ίντσες) περίπου, που παράγονται σε πυκνά σκιάδια. Ο καρπός είναι ένα μακρόστενο ξηρό σχιζοκάρπιο (schizocarp), μήκους 3-6 χιλ. (1⁄8–1⁄4 ίντσες), που συνήθως ονομάζεται «γλυκάνισο» ("aniseed").
Το άνισο ως φυτό αποτελεί τροφή για τις προνύμφες μερικών ειδών λεπιδόπτερων (πεταλούδες και νυχτοπεταλούδες), συμπεριλαμβανομένων των lime-speck pug και wormwood pug.
Καλλιέργεια
thumb|right|250px|Καρποί γλυκάνισου. Το άνισο πρωτοκαλλιεργήθηκε στην Αίγυπτο και τη Μέση Ανατολή, αλλά έφτασε στην Ευρώπη για τις θεραπευτικές του ιδιότητες.
Τα φυτά γλυκάνισου, μεγαλώνουν καλύτερα σε ελαφρά, γόνιμα, καλά στραγγισμένα εδάφη. Οι σπόροι, πρέπει να φυτευτούν την άνοιξη, αμέσως μόλις ζεσταθεί το έδαφος. Επειδή τα φυτά αναπτύσσουν κονδυλώδη ρίζα, δεν μεταφυτεύονται καλά μετά την ενηλικίωσή τους, οπότε η καλλιέργειά τους θα πρέπει είτε να γίνει εξ αρχής στην τελική τους θέση, είτε η μεταφύτευσή τους να πραγματοποιηθεί, όσο τα φυτά είναι ακόμα μικρά.
Παραγωγή
Η Δυτική κουζίνα εδώ και καιρό χρησιμοποιεί το γλυκάνισο ως αρωματικό συστατικό σε φαγητά, ποτά και καραμέλες. Το πιο ισχυρό αρωματικό συστατικό του αιθέριου ελαίου του γλυκάνισου, η ανηθόλη, (anethole) βρίσκεται τόσο στο άνισο, όσο και στον αστεροειδή γλυκάνισο (Illicium verum), ένα άσχετο καρύκευμα γηγενές στη βόρεια Κίνα, που χρησιμοποιούνται ευρέως στα πιάτα της Νότιας Ασίας, της Νοτιοανατολικής Ασίας και της Ανατολικής Ασίας. Η παραγωγή του (γλυκ-)άνισου του αστεροειδούς είναι σημαντικά λιγότερο δαπανηρή και, στις αγορές της Δύσης, έχει αρχίσει σταδιακά να εκτοπίζει το P. anisum. Αν και παλαιότερα παράγονταν σε μεγαλύτερες ποσότητες, το 1999 η παγκόσμια παραγωγή του αιθέριου ελαίου του γλυκάνισου ανερχόταν σε μόνον 8 τόνους, σε σύγκριση με τους 400 τόνους του άνισου του αστεροειδούς.
Σύνθεση
thumbnail|right|250px|Διατομή του καρπού γλυκάνισου, όπως φαίνεται στο οπτικό μικροσκόπιο. Όπως συμβαίνει με όλα τα καρυκεύματα, η σύνθεση του γλυκάνισου ποικίλλει σημαντικά από την προέλευση και τη μέθοδο της καλλιέργειας. Αυτές είναι οι τυπικές τιμές, των κύριων συστατικών.
Η απόδοση παραγωγής του αιθέριου ελαίου από την απόσταξη, γενικώς, είναι περίπου το 2-3% και η ανηθόλη, φτάνει μέχρι το 80-90% αυτού.
Μαγειρική
Το άνισο είναι γλυκό και πολύ αρωματικό, διακρίνεται δε από τη χαρακτηριστική γεύση του.
Οι σπόροι, ολόκληροι ή αλεσμένοι, χρησιμοποιούνται για την προετοιμασία τσαγιού (μόνοι τους ή σε συνδυασμό με άλλα αρωματικά βότανα), καθώς και σε μια μεγάλη ποικιλία περιφερειακών και εθνικών βιομηχανιών ζαχαρωδών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων των μαύρων φασολιών ζελέ, τις Βρετανικές μπάλες γλυκάνισου, τα Αυστραλιανά humbugs, τις ροδέλες άνισου Νέας Ζηλανδίας, τα Ιταλικά pizzelle, τα Γερμανικά pfeffernüsse και springerle, τα Αυστριακά anisbögen (παραδοσιακά Αυστριακά - Ελβετικά μπισκότα με γλυκάνισο), τα Ολλανδικά muisjes, bizcochitos του Νέου Μεξικού και picarones του Περού. Είναι βασικό συστατικό στο Μεξικανικό atole de anís και champurrado,{{refn|group="Σημ."| Το champurrado είναι μια σοκολάτα που βασίζεται στο ατόλ, ένα ζεστό και παχύ Μεξικανικό ποτό, που παρασκευάζεται με δύο απλά πολύ masa de maíz (λάιμ-μεταχείριση-καλαμπόκι λουκουμά), masa harina (αποξηραμένη έκδοση αυτού του λουκουμά) ή αλεύρι καλαμποκιού (λεπτοαλεσμένο αποξηραμένο καλαμπόκι, ιδιαίτερα οι τοπικές ποικιλίες που καλλιεργούνται για ατόλ)· panela· νερό ή γάλα· και περιστασιακά περιέχει κανέλα, γλυκάνισο ή βανίλια.{{refn|group="Παρ. Σημ."|{{cite book|last1=Palazuelos|first1=Susanna|last2=Tausend|first2=Marilyn|last3=Urquiza|first3=Ignacio|title=Mexico: The Beautiful Cookbook|url=https://archive.org/details/mexicobeautifulc0000pala|year=1991|publisher=HarperCollins|isbn=9780002159494|page=53|chapter=Oaxaca: Champurrado}}{Champurrado at About.com}}}} που είναι παρόμοιο με την καυτή σοκολάτα και στην Ινδία, λαμβάνεται ως χωνευτικό μετά τα γεύματα.
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι προσέφεραν συχνά καρυκευμένο κέικ με γλυκάνισο που ονομαζόταν mustaceoe, στο τέλος των συμποσίων ως χωνευτικό. Αυτή η παράδοση να προσφέρεται κέικ στο τέλος των εορτασμών, είναι η βάση της παράδοσης για την προσφορά της τούρτας στους γάμους.
Λικέρ
Το γλυκάνισο χρησιμοποιείται για να προσδώσει γεύση, στο arak της Μέσης Ανατολής, στο aguardiente της Κολομβίας, στο Γαλλικό αψέντι, anisette pastis· στο Ελληνικό ούζο, στο mastika της Βουλγαρίας και της Βόρειας Μακεδονίας, στο Γερμανικό Jägermeister, στο Ελβετικό Appenzeller Alpenbitter, στο Ιταλικό sambuca, στο Ολλανδικό Brokmöpke, στο Πορτογαλικό, Περουβιανό και Ισπανικό anísado και Herbs de Majorca, στο Μεξικανικό Xtabentún και στην Τουρκική ρακή. Αυτά τα οινοπνευματώδη υγρά είναι διαυγή, αλλά με την προσθήκη του νερού, γίνονται νεφελώδη, ένα φαινόμενο γνωστό ως "το φαινόμενο του ούζου". Πιστεύεται ότι είναι ένα από τα μυστικά συστατικά στο Γαλλικό λικέρ Chartreuse. Χρησιμοποιείται επίσης σε ορισμένες root beers, όπως τη Virgil στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Βοτανική ιατρική
Η κύρια χρήση του γλυκάνισου στην παραδοσιακή Ευρωπαϊκή βοτανική ιατρική ήταν ως διαλυτικό αερίων (μειώνοντας τον μετεωρισμό), όπως σημειώνεται από τον John Gerard στη Great Herball του, μια πρώιμη εγκυκλοπαίδεια βοτανικής ιατρικής.
Το άνισο έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των εμμηνορροϊκών κραμπών και των κολικών. Το αιθέριο έλαιο, φέρεται να έχει χρησιμοποιηθεί ως εντομοκτόνο, κατά των ψειρών και των ακάρεων.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρώσιμα σκιαδοφόρα Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Αφέψημα Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Αφρικής Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ευρώπης Κατηγορία:Καρυκεύματα
Ένα βότσαλο στη λίμνη (ταινία)
Πλοκή
Ο Μανώλης Σκουντρής (Βασίλης Λογοθετίδης) είναι συνέταιρος σε επιχείρηση εργολαβιών και κατασκευών. Είναι παντρεμένος επί 12 χρόνια με τη Βέτα (Μαίρη Λαλοπούλου) και είναι πιστός σύζυγος και συντηρητικός αλλά πολύ τσιγκούνης. Ελέγχει λεπτομερώς και την παραμικρή δαπάνη που γίνεται σπίτι του αλλά και στο γραφείο του και αρνείται ακόμα και δώρο στη γυναίκα του. Από την άλλη, ο συνεργάτης του, ο Γιώργος Καρανάσος (Βαγγέλης Πρωτοπαππάς), είναι ένας ανοιχτοχέρης γλεντζές με ελάττωμα, την αδυναμία του στις γυναίκες, αν και είναι κι αυτός παντρεμένος.
Οι άσχημες αυτές συγκυρίες, εν τέλει, θα περιπλέξουν πολύ την ήσυχη ζωή που είχε ο Μανώλης μέχρι τότε, αλλά στο τέλος, η Έβελυν, τον πείθει να είναι ανοιχτοχέρης, απέναντι στη γυναίκα του που την είχε παραμελήσει τελείως.
Ατάκες
Η ταινία αυτή, όπως και οι άλλες ταινίες, εκείνης της αγαπημένης εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, έχει ατάκες αλησμόνητες, ας θυμηθούμε μια εξ αυτών:
Έβελυν: Για δυο ποτηράκι, όμως, το ουίσκι φαντάζομαι θα φτάσει...
Μανώλης: (χαχανίσματα...)
Έβελυν: Σας αρέσει το ουίσκι;
Μανώλης: ''Ε, ναι, πως... είπαμε! υπάρχει μια μερίς, η οποία αντιτίθεται, αλλά θα συνέλθει κι αυτή, πού θα πάει;''
Έβελυν: Τσίριο!
Μανώλης: Μανώλη...
Μανώλης: ''Μανώλη... από την Κρήτη θα είναι αυτή: Τσύριο Μανώλη;!...''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1952 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Μήλλας Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αίγυπτο Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Χρήστου Γιαννακόπουλου Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Σαουκάτ Αζίζ
Ο Σαουκάτ Αζίζ (Shaukat Aziz (Ουρντού: شوکت عزیز‎), 6 Μαρτίου 1949-) είναι Πακιστανός οικονομολόγος , τραπεζίτης και πολιτικός, πρωθυπουργός από το 2004 μέχρι τη λήξη της θητείας του, στις 15 Νοεμβρίου του 2007.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Καράτσι στις 6 Μαρτίου 1949. Το 1969 έγινε στέλεχος της Citibank, υπηρετώντας σε πολλές χώρες, ανάμεσά τους στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ. Το 1992 διορίστηκε εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Citibank.
Υπουργός
Το 1999 έγινε υπουργός Οικονομικών της χώρας του και το 2001 ανακηρύχθηκε «Υπουργός Οικονομικών της χρονιάς» από το περιοδικό Euromoney και Banker's. Η περίοδος της θητείας του ως υπουργού Οικονομικών συνδέθηκε με οικονομική ανάπτυξη στη χώρα του. Στη συνέχεια επιλέχθηκε από το δικτάτορα Μουσάραφ για τη θέση του Πρωθυπουργού, όταν παραιτήθηκε ο Ζαφαρουλάχ Τζαμαλί στις 6 Ιουνίου 2004.
Πρωθυπουργία
Με ψήφους 191 υπέρ έναντι 151 κατά, εξελέγη πρωθυπουργός από τη Βουλή στις 27 Αυγούστου 2004 και ανέλαβε καθήκοντα μία ημέρα μετά. Διατήρησε και το αξίωμα του υπουργού Οικονομικών.
Αποχώρησε από την πρωθυπουργία το Νοέμβριο του 2007 και τον διαδέχθηκε προσωρινά ο Μουχάμαντ Μιαν Σούμρο, ο οποίος ανέλαβε στις 16 Νοεμβρίου 2007.
Παραπομπές
Αζιζ
Ωλένη Ηλείας
Ιστορία
Στην περιοχή του χωριού βρισκόταν, σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές, η μεσαιωνική πόλη Ώλενα. Το κάστρο της αποτελούσε διοικητικά ένα εκ των τριών μεγάλων κάστρων της ορεινής περιοχής του τριγώνου "Γούμερο - Χελιδόνι - Ώλενα", τα οποία ανήκαν στο Φράγκικο Πριγκιπάτο του Μορέως.
Διοικητική εξέλιξη
Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Ωλένης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 προσαρτάται στην ομώνυμη κοινότητα. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο νέο Δήμο Ωλένης μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Πύργου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Λοιπά στοιχεία
Ο οικισμός Ώλενα απείχε μία ώρα δρόμο στα 1885 από το Λαντσόη, την έδρα του τότε Δήμου Ωλεναίων.
Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού της έδρας της Τοπικής Κοινότητας τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ωλένης Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Κυβέρνηση του Τσατίσγκαρ
Η Κυβέρνηση του Τσατίσγκαρ, επίσης γνωστή ως η πολιτειακή Κυβέρνηση του Τσατίσγκαρ, ή σε τοπικό επίπεδο, ως Πολιτειακή Κυβέρνηση, είναι η ανώτατη διοικητική αρχή της Ινδικής πολιτείας Τσατίσγκαρ και των 27 επαρχιών της. Αποτελείται από τον εκτελεστικό, με επικεφαλής τον Κυβερνήτη του Τσατίσγκαρ, ένα δικαστικό και νομοθετικό κλάδο.
Όπως και άλλες πολιτείες στην Ινδία, ο αρχηγός της πολιτείας του Τσατίσγκαρ είναι ο Κυβερνήτης, που διορίζεται από τον Πρόεδρο της Ινδίας με τη συμβουλή της Κεντρικής κυβέρνησης. Η θέση είναι σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπική. Ο Επικεφαλής Υπουργός είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης και είναι επιφορτισμένος με την εκτελεστική εξουσία. Το Ραϊπούρ είναι η πρωτεύουσα του Τσατίσγκαρ, και έδρα του Τσατίσγκαρ Βιντάν Σαμπχά (Νομοθετική Συνέλευση) και της γραμματείας. Το Ανώτατο Δικαστήριο του Τσατίσγκαρ, που εδρεύει στο Μπιλασπούρ, έχει δικαιοδοσία σε ολόκληρη την πολιτεία.
Η Νομοθετική Συνέλευση του Τσατίσγκαρ είναι κοινοβουλευτική, που αποτελείται από 91 Μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης (90 εκλεγμένα και ένας προτεινόμενος). Η θητεία είναι 5 έτη, εκτός αν διαλυθεί νωρίτερα.
Ten Years After (άλμπουμ)
Ten Years After είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Ten Years After, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου στις 27 Οκτωβρίου 1967 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Deram". Επανεκδόθηκε στις 1 Ιουλίου 2002 από την "PolyGram" με έξι επιπλέον κομμάτια.
Στο ντεμπούτο-άλμπουμ τους, οι Ten Years After παρουσίασαν ένα σύνολο μπλουζ ροκ τραγουδιών, χωρίς να λείπουν τα τζαζ στοιχεία. Ο δίσκος αποτελείται από αρκετές διασκευές όπως το "I Can't Keep from Crying, Sometimes" του Αλ Κούπερ, το "Spoonful" του Γουίλι Ντίξον, το οποίο είχε αρχικά ηχογραφήσει ο Howlin' Wolf και την δεκάλεπτη εκτέλεση του "Help Me" του Sonny Boy Williamson.
Τραγούδια του δίσκου
1. I Want to Know (Sheila McLeod) - 2:11
2. I Can't Keep from Crying, Sometimes (Kooper) - 5:24
3. Adventures of a Young Organ (Alvin Lee, Churchill) - 2:34
4. Spoonful (Dixon) - 6:05
5. Losing the Dogs (Alvin Lee, Dudgeon) - 3:03
6. Feel it for Me (Alvin Lee) - 2:40
7. Love Until I Die (Alvin Lee) - 2:06
8. Don't Want You, Woman (Alvin Lee) - 2:37
9. Help Me (Bass, Dixon, Sonny Boy Williamson) - 9:51
Τα μέλη των Ten Years After
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Ten Years After" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Ten Years After Κατηγορία:Άλμπουμ του 1967
Τσάντγουικ (κρατήρας)
Ο Τσάντγουικ (Chadwick) είναι κρατήρας πρόσκρουσης διαμέτρου 30 χλμ. ο οποίος βρίσκεται στην αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του κρατήρα ντε Ρουά και παλαιότερα ονομάζονταν ντε Ρουά Χ.
Το σχήμα του είναι περίπου κυκλικό και το χείλος του αιχμηρό. Το εσωτερικό τείχος του είναι κατάτι πλατύτερο στα νότια-νοτιοανατολικά, προσδίδοντας στον Τσάντγουικ ένα μικρό εξόγκωμα προς την πλευρά του ντε Ρουά. Δεν υπάρχουν ιδιαίτερα σημάδια διάβρωσης και η επιφάνεια στο εσωτερικό του δεν είναι ιδιαίτερα ομαλή.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
Όρμος Σουβλά
Πρόκειται για όρμο βάθους εσοχής, μέχρι του μυχού του, περίπου ενός μιλίου, με πολύ καλό αγκυροβόλιο προστατευμένο κυρίως στους ανατολικούς μέχρι και τους νοτίους ανέμους. Η παραλία του όρμου αυτού είναι αμμώδης χωρίς ναυτιλιακούς κινδύνους.
Κατά την εκστρατεία των Δαρδανελίων στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στον όρμο αυτό επιχειρήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1915 απόβαση του 9ου Σώματος στρατού των δυνάμεων της Αντάντ, με την γνωστή επακόλουθη καταστροφή, εκ της οποίας και έλαβε επίσης το όνομα "όρμος Ανζάκ" εκ της ονομασίας του εκστρατευτικού σώματος των Αυστραλο-Νεοζηλανδών (ANZAC), που συμμετείχε σ΄ εκείνη την απόβαση και που κυριολεκτικά αποδεκατίσθηκε.
Πηγές
Σουβλά Σουβλά Κατηγορία:Επαρχία του Τσανάκκαλε
Περαία (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Περαία υπάρχουν τα εξής ελληνικά τοπωνύμια:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης
thumb|Κωδωνοκρουσίες του Ναού Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης. Ο Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης είναι ιστορικός ναός της πόλης της Θεσσαλονίκης και τοπόσημο στην είσοδο του Δήμου Θεσσαλονίκης, στη διασταύρωση των οδών Μοναστηρίου και Αγίων Πάντων, δίπλα από τον Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό.
Ιστορία
Ο αρχιτεκτονικός ρυθμός είναι βασιλική με τρία κλίτη και κωδωνοστάσιο στην πρόσοψη. Εντός του ιερού βρίσκεται εσωτερικό παρεκκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Τρύφωνα. Αργότερα προστέθηκε πρόναος και η εξωτερική επένδυση με ασβεστόλιθο και βυζαντινόυ τύπου πλίνθους.
thumb|Οι αγίες [[Αγάπη, Χιονία και Ειρήνη από τη Θεσσαλονίκη, μαθήτριες της αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας που μαρτύρησαν στην περιοχή της Ξηροκρήνης. Μικρογραφία απο το Μηνολόγιο του Βασιλείου B'.]]
Η περιοχή αποτέλεσε σημαντικό λατρευτικό κέντρο κατά την πρωτοχριστιανική και Βυζαντινή περίοδο καθώς ανεγέρθηκαν σημαίνοντες ναοί. Στη συμβολή των οδών Λαγκαδά και Αγίου Δημητρίου, βρέθηκε χριστιανικός ναός του πρώτου μισού του 5ου αιώνα μ.Χ. που πιθανώς να συνδέεται με το μαρτύριο και τη μνήμη του αγίου Νέστορα ή των τριών αδελφών μαρτύρων Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας. Ανασκαφές έφεραν επίσης στο φως άλλους δυο παλαιοχριστιανικούς ναούς. Ναός του 6ου αιώνα (Παλαιοχριστιανική βασιλική) εντοπίστηκε στην οδό Μαργαροπούλου 20 – πίσω από τον Ν.Σιδηροδρομικό Σταθμό. Ένας ακόμη παλαιοχριστιανικός ναός ανακαλύφθηκε κατά τις εργασίες κατασκευής του Μετρό στις παρυφές του δυτικού αρχαίου νεκροταφείου λίγο έξω από την πλατεία Δημοκρατίας κτισμένος πάνω σε ένα συγκρότημα αποθηκών της ύστερης αρχαιότητας, καταδεικνύοντας και τον εμπορικό χαρακτήρα του τόπου. Ο ναός αυτός καταστράφηκε τον 7ο μ. Χ. αιώνα ενδεχομένως από σλαβικές επιδρομές. . thumb|Ξηροκρήνη Θεσσαλονίκης: Το Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Αγίων Πάντων που εγκαινιάστηκε τον Οκτώβριο του 2013 από τον [[Πατριάρχης Βαρθολομαίος|Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. ]]
Κειμήλια
Στον ναό υπάρχουν κειμήλια όπως πολύτιμες εικόνες ("Η Αγία Γη" από το 1783, "Η Ανάσταση του Χριστού", "Η Κυριακή της Ορθοδοξίας"), Απόστολος, που κυκλοφόρησε στη Βενετία το 1879 και παλιά ασημένια ευαγγέλια. Φυλάσσονται επίσης ιερά λείψανα του Αγίου Ευθυμίου, του Αγίου Ραφαήλ,λείψανα από τους αγίους πατέρες των εν Σινά και Ραϊθώ, και της Οσίας Σοφίας της Κλεισούρας. To 2016 αγιογραφήθηκε από τον Λουκά Ξενοφωντινό και ενθρονίστηκε εντός του ναού η εικόνα της Παναγίας της Ξηροκρήνης, της επονομαζόμενης Κυρίας της Ξηροκρήνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Θεσσαλονίκηthumb|Κωδωνοκρουσίες του Ναού Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης.
Καταβόθρες Αργοστολίου
Οι καταβόθρες του Αργοστολίου έχουν θεωρηθεί ένα ακόμη «μυστήριο» από τα πολλά της Κεφαλονιάς. Στην άκρη της Χερσονήσου του Αργοστολίου η θάλασσα εισχωρεί στη στεριά και ρέει σε καταβόθρες. Το φαινόμενο προβλημάτιζε επί μακρόν τους επιστήμονες. Το 1963 οι γεωλόγοι Βίκτορ Μάουριν (Viktor Maurin) και Γιόζεφ Τσέτλ (Josef Zötl) από το Πολυτεχνείο του Γκρατς, έριξαν 160 κιλά βαφής σε μία από τις καταβόθρες. Δύο εβδομάδες αργότερα ίχνη χρώματος βρέθηκαν σε πηγές στην άλλη πλευρά του νησιού, 14 χλμ. μακριά, όπως επίσης και στο λιμνοσπήλαιο Μελισσάνη.
Ωστόσο το φαινόμενο δεν είναι μοναδικό στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή. Σύμφωνα με τον καθηγητή γεωτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού Νίκο Λυμπέρη, η περίπτωση της Κεφαλονιάς μπορεί να παραβληθεί με τα λεγόμενα καρστικά γεωλογικά φαινόμενα που σχετίζονται με τη διάβρωση των ασβεστολιθικών πετρωμάτων και πήραν το όνομά τους από το οροπέδιο Καρστ της βορειοδυτικής Γιουγκοσλαβίας. Τα νερά της βροχής που περιέχουν διοξείδιο του άνθρακα – το έχουν προσλάβει από τον αέρα κατά την πτώση τους – διαλύουν το ανθρακικό ασβέστιο (CaC03) από το οποίο αποτελούνται οι ασβεστόλιθοι. Με αυτό τον τρόπο, σιγά σιγά, οι ρωγμές και τα ανοίγματα που υπάρχουν στους συμπαγείς ασβεστόλιθους διευρύνονται, με αποτέλεσμα να σχηματίζονται υπόγειοι αγωγοί, σήραγγες, σπήλαια και, γενικότερα, χάσματα κάθε είδους. Εάν αυτή η διάβρωση πάρει μεγάλες διαστάσεις, τότε προκαλούνται καθιζήσεις, που στο έδαφος αντιστοιχούν σε επίπεδες επιφάνειες οι οποίες συχνά καλλιεργούνται και είναι γνωστές ως πόλγες και δολίνες, με διάμετρο χιλιάδες ή μερικές εκατοντάδες μέτρα αντίστοιχα. Οι γεωλογικοί όροι καρστ, πόλγη και δολίνη προέρχονται από αντίστοιχες σερβικές λέξεις της περιοχής του Καρστ. Οι καταβόθρες δεν είναι τίποτε άλλο από καρστικά χάσματα μέσω των οποίων αποχετεύονται τα νερά των ποταμών που διαρρέουν τις πόλγες. Το περίεργο είναι ότι οι καταβόθρες του Αργοστολίου είναι ένα σύστημα σχισμών που βρίσκονται σε χαμηλότερο επίπεδο από την επιφάνεια της θάλασσας και δέχονται συνεχώς τα νερά της με ορμή, ένα είδος παράλιου βαράθρου με συνεχή εισροή θαλασσινού νερού. Πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα γλυκά νερά κατεβαίνουν υπογείως από τον Αίνο, υπολογίζεται ότι 1.000 κυβικά το 24ωρο, χάνονται στα βάθη της γης.
Εκτός από το επιστημονικό τους ενδιαφέρον, οι καταβόθρες Αργοστολίου αποτελούν ένα από τα δημοφιλή αξιοθέατα της περιοχής για τους επισκέπτες του νησιού.
Πηγές
Κατηγορία:Αργοστόλι Κατηγορία:Κεφαλονιά
Χεκίμογλου Αλί Πασάς
Ο Χεκίμογλου Αλί Πασάς (Οθ. Τούρκικα:حکیمولو علی پاشا) (Τούρκικα:Hekimoğlu Ali Paşa, 1689 - 13 Αυγούστου 1758) ήταν Οθωμανός πολιτικός και στρατιωτικός.
Υπήρξε Μεγάλος Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τρεις φορές, 1732-1735, 1742 - 1742 και 1755 - 1755, και Κυβερνήτης της Οθωμανικής Αιγύπτου 1740-1741 και 1756–1757.
Κατηγορία: Μεγάλοι Βεζίρηδες
Πολιτική Σύμβαση (Αρμενία)
Η Πολιτική Σύμβαση ( Քաղաքացիական պայմանագիր, σύντμηση: ՔՊ) είναι ένα πολιτικό κόμμα στην Αρμενία που ιδρύθηκε την 30η Μαΐου 2015. Συμμετείχε στις Αρμενικές βουλευτικές εκλογές του 2017 ως μέρος της πολιτικής συμμαχίας Διέξοδος. Μετά τις ταραχές του 2018 στην Αρμενία το κόμμα εντάχθηκε στη Συμμαχία Το Βήμα Μου και κέρδισε στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές του 2018. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Νικόλ Πασινιάν.
Ιστορία
εναλλ.=Man speaking to reporters from a podium|μικρογραφία| 3 Ιουλίου 2014, συνέντευξη Τύπου |250x250εσ Η πρώτη αναφορά στην Πολιτική Σύμβαση έγινε την 23η Ιανουαρίου 2013, σε μία συνέντευξη του αντιπολιτευόμενου βουλευτή Νικόλ Πασινιάν στην εφημερίδα The Armenian Times. Η ιδέα ήταν θέμα συζητήσεων στα αρμενικά πολιτικά φόρουμ για αρκετούς μήνες. Την 24η Ιουλίου 2013 ιδρύθηκε η ΜΚΟ Πολιτική Σύμβαση. Την 30η Μαΐου 2015 ιδρύθηκε το πολιτικό κόμμα Πολιτική Σύμβαση.
Πολιτική Συμμαχία Διέξοδος
Την 12η Δεκεμβρίου 2016, τα κόμματα:
σχημάτισαν την Πολιτική Συμμαχία Διέξοδος (αρμενικά: Ելք, προφέρεται: Γιέλκ). Την 2η Απριλίου 2017 η συμμαχία συμμετείχε στις Αρμενικές βουλευτικές εκλογές του 2017 με τον Έντμον Μαρουκιάν για αρχηγό, συγκέντρωσε το 7,78% των ψήφων και πήρε τις 9 από τις 105 έδρες του Κοινοβουλίου. Κυβέρνηση έγινε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας του Σερζ Σαρκισιάν, που συγκέντρωσε το 49,17% των ψήφων και πήρε τις 58 έδρες του Κοινοβουλίου. Στις Δημοτικές Εκλογές της Γερεβάν του 2017, υποψήφιος της Συμμαχίας για Δήμαρχος της πόλης ήταν ο Νικόλ Πασινιάν. Συγκέντρωσε το 21% των ψήφων και πήρε τις 14 από τις 65 έδρες του Δημοτικού Συμβουλίου. Δήμαρχος έγινε ο Τάρον Μαργκαριάν του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, που συγκέντρωσε το 71,25% των ψήφων και τις 46 έδρες. Ο Πασινιάν απέρριψε την θέση του στο Δημαρχείο και συνέχισε το έργο του ως βουλευτής. Η πολιτική ιδεολογία της Διεξόδου ήταν φιλελευθερισμός, Ευρωπαϊσμός, αντι-Ε.Ο.Ε. και Αρμενικός φιλελεύθερος εθνικισμός. Η πολιτική της θέση κέντρο και το χρώμα της πορτοκαλί. Η Συμμαχία διαλύθηκε την 12η Σεπτεμβρίου 2018.
Ταραχές του 2018
Την 31η Μαρτίου 2018, ο αρχηγός της Πολιτικής Σύμβασης Νικόλ Πασινιάν και οι υποστηρικτές του ξεκίνησαν μία πορεία μήκους 200 χλμ. από το Γκιουμρί (δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αρμενίας) προς την πρωτεύουσα, το Γερεβάν, ώστε να αποτραπεί η ανάθεση νέας θητείας στον τότε Πρωθυπουργό Σερζ Σαρκισιάν. Την 17η Απριλίου, ο Νικόλ Πασινιάν ανακοίνωσε την έναρξη μιας εθνικής, ειρηνικής «βελούδινης επανάστασης» στους χιλιάδες υποστηρικτές του που συγκεντρώθηκαν κοντά στην Εθνοσυνέλευση. Την 22η Απριλίου, λίγες ώρες μετά από μια σύντομη συνάντηση με τον Σαρκισιάν, ο Πασινιάν συνελήφθη με περίπου άλλους 250 διαδηλωτές. Μετά από μαζικές απεργίες που οργανώθηκαν από τα συνδικάτα και το κλείσιμο των δρόμων από πάνω από 300.000 διαδηλωτές (με συμπεριλαμβανόμενους στρατιώτες και μέλη της Πολιτικής Σύμβασης), ο Σαρκισιάν παραιτήθηκε την 23η Απριλίου, λέγοντας: «Ο Νικόλ Πασινιάν είχε δίκιο. ''Δικό μου ήταν το λάθος. Η κινητοποίηση στον δρόμο είναι εναντίον του γραφείου μου. Θα ενεργήσω όπως ζητήσατε.» Μετά την παραίτησή του, το Al Jazeera έγραψε για τους πανηγυρισμούς: «Χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται στους δρόμους, ζητωκραυγάζουν και αγκαλιάζονται, πηδώντας πάνω-κάτω με τα κόρνα τους ... όλα έγιναν τόσο γρήγορα, μάλλον το πλήθος δεν το περίμενε, αλλά ήταν ακριβώς αυτό που ήθελαν''».
Πρώτη κυβέρνηση του Πασινιάν
Την 8η Μαΐου 2018 ο Νικόλ Πασινιάν, που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των ψήφων του Κοινοβουλίου, διορίστηκε Πρωθυπουργός από τον Πρόεδρο Αρμέν Σαρκισιάν. Σχημάτισε μία κυβέρνηση μειοψηφίας με την Συμμαχία Διέξοδος, που από την 12 Μαΐου 2018 ήταν η 16η κυβέρνηση της Αρμενίας. Ήταν μία κυβέρνηση συνεργασίας στην οποία συμμετείχαν η Συμμαχία Διέξοδος, η Συμμαχία του Τσαρουκιάν και η Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία. Περιλάμβανε 17 Υπουργεία και 8 επικουρικά όργανα. Διήρκεσε μέχρι την 3η Οκτωβρίου 2018, που διαλύθηκε όταν ο Πασινιάν απέλυσε 6 Υπουργούς επειδή τα κόμματά τους υποστήριξαν ένα αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο που θα δυσχέραινε την προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Την ίδια μέρα η Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία τον κατηγόρησε ότι «προσπαθεί να εδραιώσει μονοκομματική κυβέρνηση στην Αρμενία». Η πρώτη κυβέρνηση του Πασινιάν κυβέρνησε μέχρι την 14η Ιανουαρίου 2019. Την διαδέχθηκε η δεύτερη κυβέρνηση του Πασινιάν.
Πολιτική Συμμαχία Το Βήμα Μου
Τον Αύγουστο του 2018, τα κόμματα:
σχημάτισαν την Συμμαχία Το Βήμα Μου. Την 23η Σεπτεμβρίου 2018 η Συμμαχία Το Βήμα Μου κατάφερε μία συντριπτική νίκη στις Δημοτικές Εκλογές της Γερεβάν, συγκεντρώνοντας το 81,06% των ψήφων και τις 57 από τις 65 έδρες του Δημοτικού Συμβουλίου. Ο υποψήφιος της, ο γνωστός Αρμένιος ηθοποιός, σεναριογράφος και παραγωγός Χάικ Μαρουτάν έγινε ο 58ος Δήμαρχος της πόλης.
Η Συμμαχία κέρδισε στις βουλευτικές εκλογές της 9ης Δεκεμβρίου 2018, συγκεντρώνοντας το 70,42% των ψήφων και τις 88 από τις 132 έδρες του Κοινοβουλίου. 16ος Πρωθυπουργός της Αρμενίας έγινε ο Νικόλ Πασινιάν.
Η πολιτική ιδεολογία της Συμμαχίας Το Βήμα Μου είναι: πολυσυλλεκτική, φιλελεύθερη δημοκρατική,  νεοφιλελεύθερη (υποτίθεται),    αξιοκρατική, ρεφορμιστική και εξισωτική. Η πολιτική της θέση είναι το κέντρο.
Δεύτερη κυβέρνηση του Πασινιάν
Είναι η τρέχουσα κυβέρνηση της Αρμενίας από τον Ιανουάριο του 2019. Περιλαμβάνει τον Πρωθυπουργό, δύο Αναπληρωτές Πρωθυπουργούς και 12 Υπουργεία. Οι 4 Υπουργοί είναι του κόμματος Πολιτική Σύμβαση, και οι 8 Υπουργοί είναι ανεξάρτητοι βουλευτές της Συμμαχίας Το Βήμα Μου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Αρμενία
Όρη Βάλτου
thumb|Η κορυφή Αετοί (1852 μέτρα) των Ορέων του Βάλτου όπως φαίνονται από την [[Ελάτη Άρτας|250px|right]] Τα Όρη Βάλτου είναι οροσειρά της δυτικής Ελλάδας. Καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας και το νοτιοανατολικό του νομού Άρτας. Όριό της στ’ ανατολικά αποτελεί ο ποταμός Αχελώος. Η ψηλότερη κορυφή της οροσειράς έχει υψόμετρο 1.852 μέτρα και βρίσκεται εντός του νομού Άρτας. Τα όρη Βάλτου καταλαμβάνουν μεγάλο τμήμα της ομώνυμης επαρχίας. Το βορειότερό τμήμα τους λέγεται επίσης και Γάβρογο.
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας τα Όρη Βάλτου υπήρξαν ορμητήριο Κλεφτών και Αρματολών. Ονομαστές οικογένειες αρματολών από την περιοχή ήταν οι Σταθαίοι (μέλος της οποίας ήταν ο Γεροδήμος Σταθάς) οι Ισκαίοι (μέλος της οικογένειας ήταν ο Γεώργιος Καραϊσκάκης), οι Βαλτινοί, οι Ραγγαίοι κ.α.
Κατά την διάρκεια της κατοχής έδρασε στην περιοχή το ένοπλο τμήμα του ΕΔΕΣ.
Η περιοχή αποτελεί βιότοπο της βίδρας, του αγριόγατου του Μωριά (Felis silvestris morea) και του γύπα (Gyps fulvus).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαλτου Βαλτου
Δροσερό Ξάνθης
Το Δροσερό είναι πεδινός συνοικισμός του ομώνυμου Νομού. Ανήκει στον Δήμο Ξάνθης και είναι ενωμένο οικιστικά με το πολεοδομικό συγκρότημα της πόλης της Ξάνθης. Κείται στη νοτιοανατολική πλευρά της πόλης, στη δυτική όχθη του ποταμού Κόσυνθου.
Ιστορία του οικισμού
Από το 1970, το «Δροσερό» αναφέρεται ως τοπωνύμιο του οικισμού επισήμως και σύμφωνα με κρατικά έγγραφα, αν και οι κάτοικοι υποστηρίζουν πως ο οικισμός υφίσταται περίπου εδώ και 100 χρόνια. Η πληροφορία αυτή προκύπτει από συνεντεύξεις και αναφορές κατοίκων που υπάρχουν στα αρχεία του Δροσερού Ξάνθης, « Σύμφωνα με αυτές τις πρώτοι κάτοικοι του Δροσερού αν και η έκταση που σήμερα εντοπίζεται το Δροσερό δεν αναφέρεται από την κτηματική υπηρεσία του Δημοσίου, καθώς τότε η περιοχή αποτελούσε «έκταση συνορεύοντος λιβαδιού». Οι ίδιοι οι Δροσερίτες αναφέρουν πως 3 φορές επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί ο οικισμός τους αλλά διώκονταν, μέχρι να καταφέρουν τελικά να εγκατασταθούν σε αυτόν.
Ο οικισμός αποτελείται από μόνιμους και μετακινούμενους κατοίκους και σύμφωνα με την τελευταία απογραφή που έγινε έχει 8293 κατοίκους. Βάσει αποτελεσμάτων της απογραφής, μέχρι και το μήνα Σεπτέμβριο, ο συνολικός πληθυσμός που καταγράψαμε είναι 8.293 άτομα. Μπορέσαμε να καταγράψουμε τουλάχιστον άλλες 300 οικογένειες - με κατά μέσο όρο 3 παιδιά και 2 παππούδες - που βρίσκονται σε άλλες πόλεις στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό για λόγους εργασίας ή προς αναζήτηση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης (φεύγουν και επιστρέφουν, δεν εγκαταλείπουν μόνιμα τον οικισμό).
Δημογραφικά χαρακτηριστικά
Ο οικισμός, υπήρχε πριν από την απελευθέρωση της Θράκης. Βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά της πόλης της Ξάνθης με σημερινή έκταση (περίπου) 160 στρέμματα. Για πρώτη φορά, ο οικισμός εμφανίστηκε επίσημα, στην απογραφή πληθυσμού του 1971 με πληθυσμό 819 κατοίκους. Στην απογραφή του 1981 είχε 926 κατοίκους(Δήμος Ξάνθης 2000). Το 1991 και το 2001 στις απογραφές πληθυσμού, το Δροσερό δεν παρουσιάστηκε χωριστά, αλλά ως μέρος του δημοτικού διαμερίσματος Ξάνθης. Σύμφωνα με διάφορες μελέτες και καταγραφές κατά την τελευταία δεκαετία, υπάρχει διακύμανση του πληθυσμού από 3000 έως 4500 κατοίκους (ΙΑΚ, 2008), με ηλικιακή κατανομή που δείχνει να υπερτερούν σημαντικά οι ομάδες μικρών ηλικιών. Η διακύμανση αυτή οφείλεται στις μετακινήσεις σημαντικού αριθμού οικογενειών σε διάφορα μέρη της χώρας για εποχικές απασχολήσεις (εργάτες γης, πλανόδιοι μικροπωλητές, μουσικοί κλπ). Παρ' όλα αυτά, συνολικά παρουσιάζεται μια σημαντική αύξηση του πληθυσμού που οφείλεται σε δύο παραμέτρους: στους γάμους ανηλίκων και σε συνεπάγωγο μεγάλο αριθμό γεννήσεων, και στην συγκέντρωση στο Δροσερό ατόμων από άλλες περιοχές με κοινά φυλετικά χαρακτηριστικά ( Αδαμαντίδου Δ.- Χαζάπη Ει., 2012).
Σύμφωνα με την ενδιάμεση διαχειριστική αρχή της περιφέρεια Ανατολοκής Μακρδονίας και Θράκης ο μόνιμος μη μετακινούμενος πληθυσμός του οικισμού είναι 2743 άτομα.
Κάτοικοι
Οι κάτοικοι είναι πολίτες που μιλούν τη Ρομανί (Λιάπης, 1998) και είναι ως επί το πλείστον μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Βέβαια δεν υπάρχει ομοιομορφία, καθώς στον οικισμό εντοπίζονται, διαφορετικές υποομάδες Τσιγγάνων: οι Τσίρπαντζηε, οι Μπάλκαντζηε, οι Μπεσεβλέρ, οι Αρναβούτα, οι Γκιουμπρετζήε, οι Κόλιμπατζηε και οι Σέπετσηε.
Θρήσκευμα
Όσον αφορά στη θρησκεία, οι περισσότεροι κάτοικοι του οικισμού είναι μουσουλμάνοι, αλλά υπάρχουν και χριστιανοί, ευαγγελιστές και μάρτυρες του. Παρόλα αυτά πρέπει να αναφερθεί πως οι κάτοικοι του Δροσερού δεν ακολουθούν αυστηρά τις επιταγές κάποιου ιερατείου αλλά τις προσαρμόζουν στις δικές τους θρησκευτικές πρακτικές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι ενώ οι περισσότεροι Δροσερίτες είναι υποθετικά μουσουλμάνοι, πιστεύουν στην της και κοσμούν τα περισσότερα σπίτια του οικισμού), επισκέπτονται σχεδόν όλοι την  για  τον  πολλά παιδιά του οικισμού ονομάζονται, από το όνομα του νησιού προς τιμήν της χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι στο Δροσερό, όπως και σε άλλους οικισμούς δεν υπάρχει «απόλυτη» διαχωριστική τομή μεταξύ Χριστιανών και Μουσουλμάνων αποτελεί το γεγονός ότι γιορτάζουν το Μπαϊράμ, όπως και . Επίσης, στον οικισμό υπάρχει ένα εκκλησάκι και ένας, μέρος που χρησιμοποιείται ως ιερός τόπος, καθώς εκεί σύμφωνα με τις δοξασίες των κατοίκων "κατοικεί" ένα πνεύμα. ό.π., σελ. 175-230).
Εκπαίδευση
Το 1994, δημιουργήθηκε το 15ο δημοτικό σχολείο Ξάνθης, το πρώτο μέσα στον οικισμό ενώ αργότερα, λόγω του μεγάλου αριθμού μαθητών,τo 2006 ιδρύθηκε και το 20ο δημοτικό σχολείο Ξάνθης, που συστεγάζεται με το προϋπάρχον και ιδρύθηκε για να καλύψει τις ολοένα αυξανόμενες εγγραφές παιδιών.Αυτό πιστοποιείται και από το γεγονός ότι από την ίδρυση του γυμνασίου το 2006, το ποσοστό των μαθητών του γυμνασίου αυξάνεται συνεχώς και φέτος το σχολικό έτος 2015-16, εγγράφηκαν στο γυμνάσιο του οικισμού 99 παιδιά σε σύνολο και στις τρεις τάξεις του 8ου Γυμνασίου.
Εργασία
Κατά κανόνα, η μεγάλη πλειοψηφία απασχολείται σε εποχιακές (κυρίως αγροτικής φύσεως) εργασίες, όπως η συγκομιδή ντομάτας και καπνού. Οι Ρομά που απασχολούνται στη συλλογή μετάλλων ή στα συσκευαστήρια σπαραγγιών και φυτώριων οπωροκηπευτικών της περιοχής μένουν μόνιμα στο Δροσερό. Αντιθέτως, αρκετοί μετακινούνται ανά την Ελλάδα, για μεγάλα χρονικά διαστήματα, αναζητώντας εργασία και εργάζονται τα καλοκαίρια σε νησιά ως μικροπωλητές ή φεύγουν στα καράβια. Σημαντικό, επίσης, είναι και το ποσοστό των Δροσεριτών που εργάζονται ως μικροπωλητές-υπάλληλοι στο παζάρι της Ξάνθης, καθώς οι Ρομά των Κιμμερίων, που είναι κυρίως έμποροι σε λαϊκές αγορές, λειτουργούν πλέον ως επιχειρηματίες και δεν πουλούν οι ίδιοι την πραμάτεια τους.