cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(I Can't Make It) Another Day
Απάντηση
Μετά τη διαρροή, ο Κράβιτζ συζήτησε το τραγούδι σε ένα βίντεο που ανέβασε στο Twitter. Παραδέχθηκε ότι είχε γράψει, παραγάγει και παίξει τα όργανα στο κομμάτι, καθώς και το ηχογράφησε με τον Τζάκσον. Ο Κράβιτζ δήλωσε ότι δεν είναι υπεύθυνος για την ανεπίσημη κυκλοφορία, «καθώς είχε το αντίγραφο του σε θησαυροφυλάκιο». Σημείωσε ότι οι δύο DJs στο snippet δεν είχαν καμία σχέση με την ηχογράφηση του κομματιού, δηλώνοντας, «Δεν ξέρω ποιος είναι ο στόχος τους, αλλά αυτά τα άτομα δεν έχουν καμία σχέση με το κομμάτι». Ο Κράβιτζ δήλωσε ότι η συνεργασία του με τον Τζάκσον «ήταν από τις καλύτερες μουσικές εμπειρίες στην ζωή του». «Αυτό έγινε από δύο ανθρώπους που είχαν σεβασμό ο ένας για τον άλλο και που αγαπούσαν την μουσική - αυτό ήταν». Ο τραγουδιστής-στιχουργός κατέληξε ότι «το Another Day δεν είχε μιξαριστεί ή ολοκληρωθεί αλλά πρόσθεσε ότι ελπίζει να κυκλοφορήσει το τραγούδι και να το ακούσει «όπως αυτός και ο Μάικλ ήθελαν».
Κριτικές
Το τραγούδι έλαβε γενικά θετικές κριτικές. Η Λιχ Γκρίνμπλατ, της Entertainment Weekly, δήλωσε ότι το τραγούδι «τον γαλβανίζει περαιτέρω» και αποτελεί «την πιο άγρια στιγμή του άλμπουμ». Η Σάρα Ρόντμαντ, της The Boston Globe, δήλωσε ότι το τραγούδι ήταν «μια εξασθενισμένη ηχώ των τραγουδιών του Τζάκσον προσανατολισμένα στο vintage rock όπως τα Dirty Diana και Beat It», «αλλά το τραγούδι, έχοντας τον Ντέιβ Γκρόχλ στα ντραμς, δεν αισθάνονταν στη θέση του σε μερικές ηχογραφήσεις του». Η Τζόντι Ρόσεν, του Rolling Stone, επίσης σύγκρινε το κομμάτι με το Dirty Diana. Οι Τζέισον Λίπσχατζ, Γκέιλ Μίτσελ και Γκάρι Γκραφ, από το Billboard, δήλωσαν ότι το κομμάτι αναπτύσσει ένα βράχο της industrial rock που θυμίζει τους Nine Inch Nails, λέγοντας ότι ''«ο Τζάκσον ουρλιάζει στο ρεφρέν, καθώς οι κιθάρες καλύπτουν την φωνή του και ο Κράβιτζ επαναλαμβάνει τον τίτλο του κομματιού όπως ένα νανούρισμα. Σε αυτό το κομμάτι υπήρξε εκπληκτική εκτέλεση των κρουστών από τον Ντέιβ Γκροχλ»''.
Οι αρνητικές κριτικές ήρθαν από τον Αλέξη Πετρίδη, της The Guardian, είπε «το τραγούδι είναι πρότυπο του κομματιού που δεν μπόρεσε να κάνει τη διαφορά στο χειρότερο solo άλμπουμ του». Η Χάου Τζόουνς, της Slant Magazine, είπε ότι το κομμάτι «είναι ένα δειλό τραγούδι με θαμπές εμφανίσεις φιλοξενουμένων από τους Λέννι Κράβιτζ και Ντέιβ Γκρόχλ».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 2010
Βασίλειος Θεοδωρίδης
Ο Βασίλειος Θεοδωρίδης ήταν δημοσιογράφος και αναρχικός.
Γεννήθηκε στον Πύργο και σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Καταγόταν από την σπουδαία οικογένεια Θεοδωρίδη και ήταν γιος του Αριστομένη Θεοδωρίδη, μεγαλοκτηματία & διευθυντή της Σταφιδικής τράπεζας και εγγονός του Θαλλή Θεοδωρίδη. Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Αναρχικού συλλόγου Πύργου, μιας ομάδας που προσπαθούσε να συνδέσει τον χριστιανισμό με την κοινωνική δικαιοσύνη και είχε ως σύμβολο το Φως και τον Πέλεκυ. Η ομάδα αυτή είχε συσπειρωθεί γύρω από την εφημερίδα «Νέον Φως», της οποίας ήταν εκδότης. Η εφημερίδα ξεκίνησε την έκδοση της το 1898 και ήταν εβδομαδιαία. Τελικά το 1899 έπαψε να εκδίδεται, παρ´όλα αυτά ο Βασίλης Θεοδωρίδης συνέχισε να αρθρογραφεί σε τοπικές (Πατρομυνέτα Αδιάλακτος) αλλά και Αθηναϊκές εφημερίδες (Καθημερινή).
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
304 Όλγα
Η Όλγα (Olga) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,74. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Όλγας υπολογίζεται σε 68 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 327 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Με αυτή την πυκνότητα, η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Όλγας θα είναι 1,9 cm/sec2 (515 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής από την επιφάνεια 35,9 m/sec (129 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,049 (από δεδομένα του IRAS). Η Όλγα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες και 22 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ολγα
Πινορεσινόλη
Η πινορεσινόλη (αγγλ. pinoresinol) είναι λιγνάνη τετραϋδροφουρανίου που απαντάται στο είδος Styrax sp. Forsythia suspensa και στο φυτό Forsythia koreana. Τυπικά ως λιγνάνη, η πινορεσινόλη φέρει τον χημικό σκελετό (C6-C3)2.
Ανευρίσκεται επίσης στην κάμπια της λαχανοπεταλούδας -Pieris rapae- όπου χρησιμεύει ως άμυνα κατά των μυρμηγκιών. Στη φύση είναι ένας δευτερογενής μεταβολίτης, ιδίως στα ανώτερα δένδρα (βλ. πεύκα), αναπόσπαστο μέρος των φαινολικών εκχυλισμάτων.
Στα τρόφιμα, βρίσκεται στο σουσάμι, στα λαχανικά Brassica και στο ελαιόλαδο. Η πινορεσινόλη έχει επίσης βρεθεί ότι είναι τοξική για τις προνύμφες του ζωύφιου γαλακτώματος Oncopeltus fasciatus και του αιματοφάγου εντόμου Rhodnius prolixus, το οποίο είναι φορέας της νόσου της Αμερικανικής τρυπανοσωμίασης.
Σήμερα η πινορεσινόλη απομονώνεται από φυτά αλλά με χαμηλή απόδοση και αποτελεσματικότητα.
Φαρμακολογία
Η πινορεσινόλη αναστέλλει το ένζυμο α-γλυκοσιδάση in vitro και μπορεί επομένως να δρα ως υπογλυκαιμικός παράγοντας. δεξιά|μικρογραφία|450x450εσ| Παρουσία διμερούς πρωτεΐνης στο φυτό Forsythia intermedia - η παραγωγή (+)-πινορεσινόλης εμπλουτίζεται πολύ, ενώ η παραγωγή άλλων προϊόντων διμερισμού αναστέλλεται. Μια μελέτη που περιελάμβανε εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο έδειξε ότι η πινορεσινόλη διαθέτει in vitro ιδιότητες χημειοπροφύλαξης. Αυξήθηκε η απόπτωση και η κυτταρική ανακοπή στο στάδιο G2/M σε κύτταρα με ικανότητα p53. Η πινορεσινόλη του ελαιολάδου μειώνει την εντερική απορρόφηση της βιταμίνης D.
Μεταβολισμός σε εντερολιγνάνες
Η πινορεσινόλη, μαζί με άλλες φυτικές λιγνάνες, μετατρέπονται σε εντερολιγνάνες από την εντερική μικροχλωρίδα στο ανθρώπινο σώμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαινολικές ενώσεις Κατηγορία:Δευτερογενείς μεταβολίτες Κατηγορία:Εκχυλίσματα ξύλου
Τζακ Γκλίσον
Ο Τζακ Γκλίσον ( Αγγλικά : Jack Gleeson) γεννήθηκε στις. Είναι Ιρλανδός ηθοποιός ευρύτερα γνωστός στο ρόλο του Τζόφρυ Μπαράθηον ( Αγγλικά : Joffrey Baratheon) στην τηλεοπτική σειρά «Το Παιχνίδι του Στέμματος» ( Αγγλικά : «Game of Thrones») του καναλιού HBO.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Τζάκ Γκλίσον γεννήθηκε στο Κορκ στην Ιρλανδία. Από το 2004 μέχρι το 2010 φοίτησε στο κολλέγιο Γκονζάγκα ( Αγγλικά : Gonzaga College) στο Δουβλίνο. Μετά φοίτησε στο κολλέγιο Τρίνιτι ( Αγγλικά : Trinity College) στο Δουβλίνο και αποτέλεσε μέλος της θεατρικής ομάδας του κολλεγίου με όνομα DU PLAYERS.
Ταινίες και Θέατρο
Ο Γκλίσον ασχολήθηκε για πρώτη φορά με την ηθοποιία σε ηλικία επτά ετών στο «Independent Theatre Workshop». Οι πρώτοι του ρόλοι ήταν ταινίες όπως τα «Batman Begins» (2005), «Shrooms» (2007), και «A shine of Rainbows» (2009). Το 2010 απέκτησε πρωταγωνιστικό ρόλο στο «All Good Children», όπου ο κριτικός ταινιών του περιοδικού «Βαράιετι» ( Αγγλικά : «Variety Magazine») περιέγραψε τον Γκλίσον ως «τη μεγάλη ανακάλυψη της ταινίας». Επίσης, είναι ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής της θεατρικής ομάδας «Collapsing Horse Theatre Company» με έδρα το Δουβλίνο.
Game of Thrones
Ο Γκλίσον είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στους τέσσερις πρώτους κύκλους της τηλεοπτικής σειράς «Το Παιχνίδι του Στέμματος» ( Αγγλικά : «Game of Thrones») του καναλιού HBO, στο ρόλο του Τζόφρυ Μπαράθηον ( Αγγλικά : Joffrey Baratheon). Ο ίδιος έχει αναφέρει ότι για την απόδοση του ρόλου επηρεάστηκε από την εκτέλεση του ρόλου του Κόμμοδου από τον Χοακίν Φίνιξ ( Αγγλικά : Joaquin Phoenix) στην ταινία «Μονομάχος» ( Αγγλικά : «Gladiator») του 2000.
Το 2012 ο Γκλίσον δημοσιοποίησε την απόφασή του να αποσυρθεί από την ηθοποιία όταν θα τελείωνε η δουλειά του στο «Game of Thrones» για να ασχοληθεί με την ακαδημαϊκή του καριέρα. Μετά την προβολή του δεύτερου επεισοδίου της τέταρτης σαιζόν της σειράς, με τίτλο «Το Λιοντάρι και το Ρόδο» ( Αγγλικά : «The Lion and the Rose»), ο Γκλίσον επιβεβαίωσε την απόσυρσή του από την ηθοποιία.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μολδάβας
Ο Μολδάβας είναι ο μακρύτερος ποταμός ολόκληρης της Τσεχίας, με συνολικό μήκος 430 χιλιόμετρα, ενώ η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 28.090 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Πηγάζει από τον Βοημικό Δρυμό σε υψόμετρο 1.172 μέτρων και ρέει προς τον βορρά. Η υψομετρική διαφορά από τις πηγές του ως τη συμβολή του είναι 1.016 μέτρα. Εκτός από την Πράγα, περνά και από τις πόλεις Τσέσκι Κρούμλοβ και Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε. Χύνεται στον Έλβα στην πόλη Μέλνικ, μόλις 35 χιλιόμετρα μετά την Πράγα.
Ο Μολδάβας, παρότι είναι ταχύτερος ποταμός από τον Μοράβα, είναι γνωστός για τις πλημμύρες του. Το 2002 η άνοδος της στάθμης του προκάλεσε αρκετούς νεκρούς και καταστροφές σε μεγάλο τμήμα του μήκους του. Η μέση παροχή του Μολδάβα σε νερό ανέρχεται στα 150 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Στην πραγματικότητα, όταν συμβάλλει με τον Έλβα έχει περισσότερο νερό από αυτόν, αλλά θεωρείται παραπόταμός του επειδή ενώνεται με τον Έλβα σε ορθή γωνία ως προς τον ρου του τελευταίου.
Το γνωστότερο ίσως συμφωνικό ποίημα του κλασικού Τσέχου μουσικοσυνθέτη Μπέντριχ Σμέτανα από τα έξι της συλλογής «Η Πατρίδα μου» είναι το Vltava (στη γερμανική γλώσσα "Die Moldau") και αναπαριστά με μουσική την πορεία του από τις πηγές του (όπου μικρά ρυάκια συνενώνονται) μέχρι το τέλος της διαδρομής του.
Πηγές
Μολδαβας
Τύποι του Βιετά
Στα μαθηματικά, οι τύποι του Βιετά είναι μαθηματικοί τύποι που εκφράζουν τους συντελεστές ενός πολυωνύμου ως άθροισμα γινομένων των ριζών του. Για παράδειγμα, για το τριώνυμο ισχύει ότι,
Οι τύποι παίρνουν το όνομά τους από τον Φραγκίσκο Βιετά.
Γενικοί τύποι
Σε ένα πολυώνυμο βαθμού n, με ρίζες  έχουμε ότι Πιο συμπυκνωμένα, μπορεί να γραφτεί ως όπου το άθροισμα είναι σε ακολουθίες μεγέθους k.
Τριώνυμο
Θεωρούμε το τριώνυμο και έστω r_1 και r_2 οι ρίζες του. Τότε, και ισχύει ότι
Παράδειγμα 2ο
Το τριώνυμο, μπορεί να παραγοντοποιηθεί ως επομένως οι ρίζες του είναι r_1 = 3 και r_2 = 4. Για αυτές τις τιμές ισχύει ότι:
Τριτοβάθμιο πολυώνυμο
Θεωρούμε το τριτοβάθμιο πολυώνυμο  και έστω r_1, r_2, r_3 οι ρίζες του. Τότε Επεκτείνοντας το γινόμενο, Από αυτό προκύπτει ότι
Παράδειγμα
Το πολυώνυμο παραγοντοποιείται ως  και επομένως οι ρίζες του είναι r_1 = -1, r_2 = 2 και r_3 = 3. Για αυτές τις τιμές ισχύει ότι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολυώνυμα Κατηγορία:Στοιχειώδης άλγεβρα
Ηλίας Λάγιος
Ο Ηλίας Λάγιος (Άρτα, 5 Ιουλίου 1958 - Αθήνα, 5 Οκτωβρίου 2005) ήταν Έλληνας ποιητής. Γεννήθηκε στην Άρτα, αλλά μεγάλωσε στο Ναύπλιο. Σπούδασε στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έζησε στην Αθήνα. Ασχολήθηκε με την επιμέλεια εκδόσεων, ενώ συνεργάστηκε με λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες, μεταξύ των οποίων η Νέα Εστία και η Αυγή. Μαζί με τον Γιώργο Κοροπούλη, εξέδωσε το λογοτεχνικό περιοδικό Ωλήν. Επίσης, μετέφρασε ποιήματα του Saint-John Perse κ.ά.
Έργο
Ο Λάγιος εκμεταλλεύτηκε στην ποίησή του τόσο τον έμμετρο όσο και τον ελεύθερο στίχο, επιτυγχάνοντας την ανανέωση της σύγχρονης ελληνικής ποίησης και παρουσιάζοντας ένα έργο που εκτείνεται από κοινωνικά ζητήματα -την κληρονομιά του Εμφυλίου, το πολιτικό τοπίο της μεταπολίτευσης, τη μετανάστευση- έως το πρόβλημα του θανάτου και της σιωπής του Θεού. Μελετητής και δεξιοτέχνης της ελληνικής γλώσσας, άντλησε το υλικό του από παλαιότερα και νεότερα στρώματά της, ενεργοποιώντας ένα πλούσιο λυρικό ιδίωμα, στο οποίο δεσπόζει η τραγική αίσθηση της πραγματικότητας και ο ανθρώπινος σπαραγμός. Ενίοτε η γραφή του διαπνέεται από έναν καρυωτακικής προέλευσης αυτοσαρκασμό, που συχνά αγγίζει τους τόνους ενός προσωπικού εφιάλτη, ενώ άλλες φορές αναχωνεύει τον υψηλό τόνο του σικελιανικού λυρισμού. Ωστόσο, ο στίχος του δεν εκπίπτει στην αισθηματολογία ή τη ρητορεία, αλλά διασώζεται λόγω του λυρικού του οράματος.
Το έργο του Λάγιου εκτιμήθηκε από σύγχρονους κριτικούς και ποιητές και μελετήθηκε συνολικά μετά τον θάνατό του από πλήθος κριτικών κειμένων και αφιερωμάτων λογοτεχνικών περιοδικών (Αντί, Manifesto, Νέο επίπεδο, Poeticanet, σοδειά, e-poema). Κριτικοί όπως ο Αλέξανδρος Αργυρίου, ο Γιάννης Δάλλας, ο Νάσος Βαγενάς, η Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, ο Ευγένιος Αρανίτσης και ο Ευριπίδης Γαραντούδης τόνισαν την ποιητική ιδιοφυΐα και την ιδιαίτερη προσφορά της γραφής του Λάγιου στο σύγχρονο ποιητικό τοπίο. Επιφυλάξεις για τον ριζοσπαστικό χαρακτήρα του έργου του οδήγησαν σε ενδιαφέρουσες συζητήσεις μεταξύ κριτικών, μέσα από τις οποίες η ποίηση του Λάγιου τοποθετήθηκε στο επίκεντρο των σύγχρονων κριτικών και λογοτεχνικών αναζητήσεων. Μεταξύ άλλων, καταλογίστηκε στον Λάγιο η πληθωρική χρήση παλαιότερων γλωσσικών τύπων, στην οποία οφείλεται η εντύπωση της εκφραστικής εκζήτησης. Ορισμένοι κριτικοί αναγνώρισαν στο έργο του μία ισχυρή έκφανση του μεταμοντερνισμού στον ελληνικό χώρο λόγω της παρωδιακής ενίοτε αντιμετώπισης της ποιητικής παράδοσης. Χαρακτηριστική υπήρξε τέλος η απήχηση του Λάγιου σε νέους ποιητές.
Στο δοκιμιακό και εκδοτικό έργο του Λάγιου οφείλεται η νέα αποτίμηση του Παλαμά ως λυρικού ποιητή, με την έκδοση της ανθολογίας Κ' έχω από σας μια δόξα να ζητήσω. Στα σημαντικά κείμενά του ανήκουν δοκίμια για τον Σολωμό (Νέα Εστία, Δεκέμβριος 1998), τον Γρυπάρη (εισαγωγή στο Σκαραβαίοι και τερρακόττες, Ίνδικτος, 2002) και τον Σικελιανό (ανακοίνωση σε συμπόσιο της Εταιρείας Σπουδών Μωραΐτη, αδημοσίευτο).
Η Ιστορία της λαίδης Οθέλλος ανέβηκε στο θέατρο από την Όλια Λαζαρίδου, η ποιητική σύνθεση Η αρπαγή της κούτας παρουσιάστηκε επί σκηνής το καλοκαίρι του 2006 από το Φεστιβάλ Αθηνών, ενώ σε εκδήλωση της Στοάς του Βιβλίου ο ηθοποιός Δημήτρης Καταλειφός διάβασε ποιήματα από το τελευταίο βιβλίο του Λάγιου, τον Άνθρωπο από τη Γαλιλαία.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κέολγουλφ της Νορθουμβρίας
Ο Κέολγουλφ της Νορθουμβρίας (Ceolwulf, περί το 695 - 764) βασιλιάς της Νορθουμβρίας (729 - 731 και 732 - 737) ήταν αδελφός του Κοένρεντ της Νορθουμβρίας, διαδέχθηκε τον Όσρικ της Νορθουμβρίας ο οποίος τον είχε ορίσει διάδοχο πριν τον θάνατο του. Το 737 παραιτήθηκε από τον θρόνο για να αποσυρθεί στο μοναστήρι του Λίντισφαρν στο οποίο παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του, ο Βέδας στο έργο του "Εκκλησιαστική ιστορία" τον περιγράφει ως τον "πιο φωτεινό βασιλιά". Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει για το γενεαλογικό του δέντρο : "ο Κέολγουλφ ήταν γιος του Κάθα, ο Κάθα ήταν γιος του Κάθγουιν, ο Κάθγουιν ήταν γιος του Λέολβαλντ, ο Λέολβαλντ ήταν γιος του Έγκβαλντ, ο Έγκβαλντ ήταν γιος του Άλντχελμ, ο Άλντχελμ ήταν γιος του Όκγκα, ο Όκγκα ήταν γιος του Ίδα της Βερνικίας, ο Ίδα ήταν γιος του Εόππα".
Ο αδελφός του Κέολγουλφ Κοένρεντ της Νορθουμβρίας ανέβηκε στον θρόνο της Νορθουμβρίας (716) και βασίλευσε δυο χρόνια. Διάδοχος του Κέολγουλφ ήταν ο Όσρικ ο τελευταίος από τον κλάδο του Έθελρικ της Βερνικίας που βασίλευσε 10 χρόνια, λίγο πριν τον θάνατο του όρισε διάδοχο του τον Κέολγουλφ.
Έντονα θρησκευόμενος
Σε όλα τα σημαντικά θέματα συμβουλευόταν την "Εκκλησιαστική Στέγη", ο Βέδας αναφέρει ότι η θρησκευτική του πίστη ήταν τόσο βαθιά που είχε αμφιβολίες σχετικά με τις ικανότητες του να κυβερνήσει, το μεγάλο ενδιαφέρον του για τα μοναστήρια του είχε φέρει αποστροφή για τα πολιτικά θέματα. Ο Βέδας αφιέρωσε στον Κέολγουλφ το έργο του "Ιστορία της Αγγλικής εκκλησίας" (731). Το φθινόπωρο του 731 - 732 εκθρονίστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα αλλά σύντομα επανήλθε, οι λεπτομέρειες του πραξικοπήματος είναι ασαφείς, το πιο πιθανό η στέρηση της επισκοπής από τον Άκα του Έξχαμ δημιούργησε εξέγερση στους αντιπάλους του. Την περίοδο της εξορίας του έζησε στην Ιρλανδία που μελέτησε βαθιά την χριστιανική πίστη γι'αυτό στην συνέχεια σαν βασιλιάς χρηματοδότησε το μοναστήρι του Λίντισφαρν με πλούσια δώρα. Δημιούργησε κανόνες με τους οποίους οι μοναχοί εξαιρούνταν στις απαγορεύσεις σχετικά με την κατανάλωση μπύρας και κρασιού κάτι που ερχόταν σε σύγκρουση με τα έθιμα της Κέλτικης εκκλησίας εναντίον του αλκοόλ. Ο Κέολγουλφ παραιτήθηκε από τον θρόνο (737) χάρη του πρώτου ξαδέλφου του Έαντμπερτ της Νορθουμβρίας και αποσύρθηκε σε μοναστήρι, πέθανε τον χειμώνα του 764 - 765 σε μεγάλη ηλικία, αργότερα αγιοποιήθηκε και η μνήμη του τιμάται στις 15 Ιανουαρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορθουμβρίας Κατηγορία:Βασιλικός Οίκος της Νορθουμβρίας
Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι
Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής ταινίας του 1980, παραγωγής της Καραγιάννης - Καρατζόπουλος, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Θανάσης Βέγγος.
Πλοκή
Οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο, βλέποντας πως η εκπροσώπησή τους μεσα από το κλαδικό σωματείο και από ένα "σωματείο" που έχει ιδρύσει η επιχείρηση (!!!) είναι ανύπαρκτη, αποφασίζουν να ιδρύσουν ένα δικό τους Σωματείο που θα ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα του χώρου εργασίας τους. Μόλις το μαθαίνουν οι επιχειρηματίες, προχωρούν σε μαζική απόλυση 42 εργατών (αυτών που ίδρυσαν το Σωματείο) με τη δικαιολογία της μείωσης εξόδων.
Την ίδια χρονική περίοδο, η εφορία αναθέτει στον Θανάση να ελέγξει το εργοστάσιο Ξεζουμίδη. Ο Θανάσης ανακαλύπτει πως οι ιδιοκτήτες του εργοστασίου είναι -απέναντι στις υποχρεώσεις τους προς την Πολιτεία- κοινοί απατεώνες. Οταν τους ανακοινώνει τα φορολογικά του ευρήματα και αρνείται να δωροδοκηθεί, τον απειλούν με δυσμενή μετάθεση, η οποία και πραγματοποιείται άμεσα. Από εκείνη τη στιγμή ξεκινά απεργία πείνας που καταλήγει στην απόλυσή του.
Έτσι βρίσκεται άνεργος στο δρόμο να ζητά δουλειά μ' ένα πλακάτ. Την ίδια στιγμή οι εργάτες στο εργοστάσιο Ξεζουμίδη έχουν κατέβει σε απεργία και οι ιδιοκτήτες αποφασίζουν να φέρουν απεργοσπάστες για να λειτουργήσει το εργοστάσιο. Ένα πούλμαν κυκλοφορεί στις πλατείες και μαζεύει όποιον ζητά δουλειά και τυχαία και τον Θανάση. Όταν φτάνουν στο εργοστάσιο και καταλαβαίνουν που τους πηγαίνουν να δουλέψουν, με αρχηγό τον Θανάση αποφασίζουν να συμπαρασταθούν στους απεργούς. Σύμφωνα με τον σεναριογράφο, η απεργία μετά από 34 ημέρες, απέφερε τα αιτούμενα.
Διανομή
Θανάσης Βέγγος .... Θανάσης Μαγγάνας
Άννα Μαντζουράνη .... Άννα Μαγγάνα
Ηλίας Λογοθέτης .... Θόδωρος
Αντώνης Αντωνίου .... Ντίνος Παπαδημητρίου
Κώστας Τσάκωνας .... Νικόδημος (λογιστής)
Αλέκος Λειβαδίτης .... Χαράλαμπος Ξεζουμίδης
Βάσος Ανδρονίδης .... υπουργός
Ανέστης Βλάχος .... Αντρέας Κούμαρης
Νίκος Καλογερόπουλος .... δημοσιογράφος
Ιρένε Μαραντέι .... αύζυγος Θόδωρου
Αρτέμης Μάτσας .... εφοριακός Τσεκούρας
Θέμης Μάνεσης .... Λευτέρης Παλαιολόγος
Βασίλης Τσιπίδης .... Γιάννης Χοντρογιάννης
Δημήτρης Πιατάς .... παπάς
Όλγα Μαραγκού .... παιδί #1
Άννα Μαρακγκού .... παιδί #2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του Θανάση Βέγγου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Κατηγορία:Ταινίες του 1980 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Θόδωρου Μαραγκού Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Θόδωρου Μαραγκού Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες
Ολυμπιακός Όρκος
thumb|200px|Η Ολυμπιακή σημαία Ο Ολυμπιακός Όρκος είναι όρκος που απαγγέλλεται από αθλητή ή αθλήτρια της διοργανώτριας χώρας για λογαριασμό όλων των αθλητών που συμμετέχουν στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Η τελετή
Πάνω σε εξέδρα, που είναι καλυμμένη με την Ολυμπιακή σημαία, ανεβαίνει ένας αθλητής της χώρας που διοργανώνει τους Αγώνες, ενώ γύρω - γύρω αθλητές κρατούν τις σημαίες όλων των χωρών που συμμετέχουν. Ο αθλητής, κρατώντας με το αριστερό χέρι την Ολυμπιακή σημαία και υψωμένο μπροστά το δεξί χέρι, ορκίζεται για λογαριασμό όλων των αθλητών, τον εξής όρκο:
"Στο όνομα όλων των αθλητών, υπόσχομαι να πάρω μέρος σ' αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, σεβόμενος τους κανονισμούς που τους διέπουν, σύμφωνα με το αληθινό πνεύμα της ευγενούς άμιλλας για τη δόξα του αθλητισμού και την τιμή των ομάδων μας".
Όρκος κριτή
Ο κριτής, κρατώντας την Ολυμπιακή σημαία απαγγέλλει:
"Στο όνομα όλων των κριτών και αξιωματούχων, υπόσχομαι ότι θα εκτελέσουμε τα καθήκοντά μας κατά τη διάρκεια αυτών των Ολυμπιακών Αγώνων με πλήρη αμεροληψία, σεβόμενοι και τηρώντας τους κανόνες οι οποίοι διέπουν μέσα σε αληθινό πνεύμα ευγενούς αθλητικής άμιλλας".
Όρκος προπονητή
Ο Ολυμπιακός Όρκος προπονητή είναι όρκος που απαγγέλεται από προπονητή της διοργανώτριας χώρας για λογαριασμό όλων των προπονητών που συμμετέχουν στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.
“Στο όνομα όλων των προπονητών και των άλλων μελών της συνοδείας των αθλητών, υπόσχομαι ότι θα δεσμευτούμε στο να διασφαλίσουμε ότι το πνεύμα της ευγενούς άμιλλας και του ευ-αγωνίζεσθαι τηρείται πλήρως και σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές του Ολυμπισμού.”
Στην ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, ο Ολυμπιακός Όρκος προπονητή απαγγέλθηκε για πρώτη φορά στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων του 2010 από τον Έρικ Φάρελ, προπονητή της βρετανικής Ολυμπιακής ομάδας του κανόε καγιάκ. Ο Όρκος προπονητή ξεκινά από την Αρχαία Ολυμπία, όπου την πρώτη μέρα γινόταν η επίσημη τελετή της ορκομωσίας των αθλητών, των συγγενών τους, των προπονητών (γυμναστών) και των κριτών (Ελλανοδικών), μπροστά στο μεγαλοπρεπές άγαλμα του Ορκίου Διός, υποσχόμενοι ότι θα αγωνισθούν τίμια τηρώντας τους κανόνες. Σύμφωνα με την περιγραφή του αθλητή Αρίστων «Ορκιστήκαμε όλοι οι αθλητές, μαζί με τους πατέρες, τους αδελφούς και τους προπονητές πάνω από τα γεννητικά όργανα ενός θυσιασμένου κάπρου ότι δε θα διαπράτταμε κάποιο παράπτωμα κατά τη διεξαγωγή των Αγώνων».
Ιστορία
Καθιερώθηκε το 1920 στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920, με τον ξιφομάχο και υδατοσφαιριστή Βικτόρ Μπουάν να τον απαγγέλει για πρώτη φορά. Στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972, ο Φούμιο Ασάκι απήγγειλε τον πρώτο Όρκο των κριτών, ενώ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων του 2010 ακούστηκε για πρώτη φορά ο αντίστοιχος των προπονητών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολυμπιακά σύμβολα Κατηγορία:Όρκοι
Σπένσερ Νέλσον
Ο Σπένσερ Νέλσον, γεννημένος στις 11 Ιουλίου 1980 στο Ποκατέλο του Αϊντάχο, είναι Αμερικανός / Αζερμπαϊτζανός πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του σμολ και πάουερ φόργουορντ.
Καριέρα
Ο Νέλσον ξεκίνησε να αγωνίζεται στο λύκειο του Ποκατέλο και αναδείχθηκε καλύτερος αθλητής της χρονιάς του 1998, με 22,0 πόντους, 11,0 ριμπάουντ, 5,0 ασίστ και 2,0 κοψίματα ανά αγώνα. Φοίτησε στο κολέγιο του Γιούτα Στέιτ, αλλά μετά τον πρώτο του χρόνο πήγε σε μία διετή αποστολή για την εκκλησία του Ιησού Χριστού και των νεότερων Αγίων στην Οκλαχόμα. Επέστρεψε στο κολέγιο το 2002, συνεχίζοντας για τρία χρόνια, έχοντας 16,0 πόντους, 7,9 ριμπάουντ και 4,8 ασίστ ανά αγώνα στην τελευταία του χρονιά.
Μετά το τέλος της κολεγιακής του καριέρας δεν έγινε ντραφτ για το ΝΒΑ και υπέγραψε στην γερμανική Μπάμπεργκ, παρά το ότι δοκιμάστηκε από την ομάδα των Γιούτα Τζαζ. Την επόμενη χρονιά, φόρεσε την φανέλα της Μπένετον Τρεβίζο, όπου αγωνίστηκε σε 33 παιχνίδια πρωταθλήματος με μέσους όρους 7,5 πόντων και 5,2 ριμπάουντ.
Συνέχισε στην Φορτιτούντο Μπολόνια, όπου παρέμεινε εφεδρικός παίζοντας συνολικά σε δέκα αγώνες πρωταθλήματος και Eurocup. Το 2008-09, φόρεσε την φανέλα του Άρη, με τον οποίο κατέκτησε την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, με 9,8 πόντους και 7,2 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε με την ομάδα του Περιστερίου, το οποίο κατέλαβε την ένατη θέση στην Ελλάδα.
Τον Ιούλιο του 2010, υπέγραψε στην ισπανική Γκραν Κανάρια, με την οποία αγωνίστηκε στην Liga ACB για τρεις σεζόν. Έπαιξε σε 100 παιχνίδια πρωταθλήματος και 17 ακόμη για το Eurocup, με καλύτερη του χρονιά το 2012-13 όπου είχε μέσο όρο 13,1 πόντων ανά αγώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων‎‎‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραν Κανάρια‎‎‎‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρέγιερ Βενέτσια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Γκεόργκι Τόντοροφ (στρατηγός)
Βιογραφικό
Στην ηλικία των 19 υπηρέτησε ως εθελοντής στα Βουλγαρικά Σώματα (Οπαλτσέντσι) κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου. Μετά την απελευθέρωση της Βουλγαρίας αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή της Σόφιας (το 1879). Το 1882 εισήχθη στην Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης αλλά δεν κατάφερε να αποφοιτήσει καθώς επέστρεψε το 1885 κατά την ενοποίηση της Βουλγαρίας και τον πόλεμο που ακολούθησε. Κατά τη διάρκεια του πολέμου έναντι της Σερβίας, ο Τόντοροφ ανέλαβε τη διοίκηση μιας μονάδας που νίκησε τους Σέρβους στην περιοχή του Βιντίν και της Κούλας. Μετά τον πόλεμο συμμετείχε στην απόπειρα εκθρονισμού του Αλεξάντερ Μπάττενμπεργκ (ή Αλέξανδρος Α' της Βουλγαρίας) και εκδιώχθηκε από τον στρατό το 1886 αλλά επέστρεψε σε επιτελείο ένα χρόνο αργότερα. Στις 31 Αυγούστου 1887 προήχθη σε Ταγματάρχη και στις 1 Ιανουαρίου 1896 προήχθη σε Συνταγματάρχη. Εργάστηκε στη Στρατιωτική Σχολή και υπηρέτησε ως Διοικητής στο Οχυρό του Σεβλίεβο. Στις 1 Ιανουαρίου 1910 προήχθη σε υποστράτηγο και ανέλαβε τη διοίκηση της 7ης Μεραρχίας Πεζικού Ρίλα.
Βαλκανικοί Πόλεμοι
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου (1912-1913), ως Διοικητής της 7ης Μεραρχίας Πεζικού Ρίλα, προωθήθηκε προς τη Θεσσαλονίκη και στις 26 Ιανουαρίου 1913 νίκησε τους Οθωμανούς στη μάχη του Μπουλαγίρ. Κατά τον Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο (1913), αυτός και η μεραρχία του συμμετείχαν στη μάχη του Καλιμάντσι που έληξε με ήττα των Σέρβων.
Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος
Μετά την είσοδο της Βουλγαρίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Τόντοροφ ανέλαβε τη διοίκηση της 2ης Βουλγαρικής Στρατιάς. Ανέλαβε τις επιχειρήσεις στο Μακεδονικό Μέτωπο που έληξε με την ήττα των Σέρβων στη μάχη του Όβτσε Πόλε. Αυτή η επιτυχία απέτρεψε την ένωση των σερβικών δυνάμεων και των αγγλογαλλικών δυνάμεων που βρίσκονταν στη Θεσσαλονίκη. Τον Φεβρουάριο του 1917 ανέλαβε τη διοίκηση της 3ης Βουλγαρικής Στρατιάς και νίκησε τους Ρουμάνους στη Δοβρουτσά. Από τις 8 Σεπτεμβρίου 1918 ανέλαβε Αρχιστράτηγος του Βουλγαρικού Στρατού μετά την ασθένεια του Στρατηγού Νικόλα Ζέκοφ. Συμμετείχε στη μάχη του Ντόμπρο Πόλε. Το 1919, ο Τόντοροφ εκδιώχθηκε.
Ο Γκεόργκι Τόντοροφ απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 1934 στη Σόφια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι στρατιωτικοί Κατηγορία:Βούλγαροι στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων Κατηγορία:Βούλγαροι στρατιωτικοί του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κρυόβρυση Ηλείας
Η Κρυόβρυση (παλαιότερη ονομασία Βερβινή ή Δερβινή) είναι χωριό του Νομού Ηλείας. Πρώην ανεξάρτητη κοινότητα, σήμερα αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας. Η Τοπική Κοινότητα Κρυόβρυσης έχει μόνιμο πληθυσμό 187 κάτοικους ενώ, μεμονωμένα, η Κρυόβρυση 151 και τα Καλύβια 36.
Ο Ιωάννης Νουχάκης στην Ελληνική Χωρογραφία του 1901 γράφει: «Βερβενή: είναι ορεινοτάτη κώμη επί των δειράδων του Ολωνού (Ερυμάνθου) αποκλειομένη σχεδόν τον χειμώνα.
Γεωγραφία
Βρίσκεται στο όρος Ερύμανθος και είναι από τα πιο ορεινά χωριά του Νομού Ηλείας σε υψόμετρο 1.020 μέτρων στα βορειοανατολικά του νομού ενώ ο οικισμός Καλύβια που ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα Κρυόβρυσης βρίσκεται σε υψόμετρο 796 μέτρων. Μαζί με τα Καλύβια η έκταση του χωριού είναι 200 περίπου στρέμματα, η κτηματική περιφέρεια 34.900 στρέμματα από τα οποία 3.000 είναι καλλιεργήσιμα. Συνορεύει με τα χωριά Σκιαδά Αχαΐας, Τσαπόγα Αχαΐας, Δροσιά Αχαΐας, Καλέντζι Αχαΐας, Πλατανίτσα Αχαΐας, Αγράμπελα Αχαΐας, Αστράς Ηλείας, Τσίπιανα Ηλείας και την Δίβρη Ηλείας. Το χωριό διασχίζει ο Πηνειός και ο παραπόταμος του "Μπερδεσολάγκαδο".
Παραδοσιακός οικισμός
thumb|200px|left|Υδρόμυλος στην Κρυόβρυση. Παλαιότερα τα σπίτια του χωριού ήταν χτισμένα από πελεκητή πέτρα, κυρίως από τεχνίτες από τα Λαγκάδια Αρκαδίας αλλά και αλλού, και ήταν όλα ομοιόμορφα σκεπασμένα με πλάκες πέτρας. Όλα τα σπίτια διέθεταν ισόγειο χώρο, το "κατώι", για την φύλαξη των ζωοτροφών του κρασιού τα σιτηρά, εργαλεία ή ακόμα έβαζαν και τα ζώα μέσα. Σήμερα διασώζονται η πλειοψηφία των οικιών αυτών, ανακαινισμένα με κεραμίδια διατηρώντας πολλά χαρακτηριστικά της παραδοσιακής τους κατασκευής. Αρχιτεκτονικό λιθόκτιστο υπόδειγμα είναι το Δημοτικό Σχολείο, δωρεά του Εθνικού Ευεργέτη Ανδρέα Συγγρού το 1905.
Στη Κρυόβρυση λειτουργούσαν τρεις υδρόμυλοι και μερικοί διασώζονται και σήμερα.
Ονομασία
Για το παλιό όνομα του χωριού Βερβινή υπάρχουν πολλές εκδοχές για την προέλευση του: Ο Μαξ Βάσμερ (Max Vasmer) στο βιβλίο του "Οι Σλάβοι στην Ελλάδα" ("Die Slaven in Griechenlad") ισχυρίζεται ότι έχει σλαβική προέλευση και προήλθε από το σλαβικό "Βρμπνα" ή το Ρωσικό "Ντερεβλιάνε". Παρόλα αυτά η εκδοχή αυτή αμφισβητείται, γιατί δεν αποδεικνύεται από κάπου σλαβική εγκατάσταση στην περιοχή ούτε διασώζονται σλαβικά τοπωνύμια. Μια δεύτερη εκδοχή λέει ότι προέρχεται από το Γαλλικό "Versines" ή από το όνομα της Γαλλικής πόλης Βερβέν που υπήρχε και τον Μεσαίωνα. Η εκδοχή αναφέρει ότι κατά την Φραγκοκρατία κάποιος ιππότης από την γαλλική πόλη "Versines" οίκισε την περιοχή και έδωσε την ονομασία της καταγωγής του εξελληνισμένη, Βερβινή. Τρίτη εκδοχή λέει ότι προέρχεται από τον αρχαίο αρκαδικό λαό των Βερβένων που εγκαταστάθηκαν εδώ ίδρυσαν το χωριό και το ονόμασαν Βέρβενα για να γίνει έπειτα Βερβινή.
Για την ονομασία "Δερβινή" πιστεύεται ότι είναι παραφθορά του ονόματος Βερβινή. Μια εκδοχή λέει ότι το απέκτησε επί Τουρκοκρατίας από το Τουρκικό "Derbet" που σημαίνει στενή δίοδος - κλεισούρα, που έγινε Δερβένι και έπειτα Δερβινή. Άλλη εκδοχή αναφέρει ότι προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό Δειράς-άδος που σημαίνει ράχη βουνών και ταιριάζει με την τοποθεσία του χωριού.
Η ονομασία Κρυόβρυση προέκυψε με το Βασιλικό διάταγμα του 1928 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 156 στις 8 Αυγούστου 1928.
Ιστορία
Η Κρυόβρυση είναι άγνωστο πότε ακριβώς οικίστηκε, σύμφωνα με διάφορες απόψεις ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα ή την Α' Τουρκοκρατία, μετά δηλαδή το 1453. Οι πρώτοι αυτοί κάτοικοι ήταν ποιμένες που έρχονταν τα καλοκαίρια και εγκαταστάθηκαν κάποια στιγμή μόνιμα στην περιοχή. Στα όρια του χωριού υπάρχουν ερείπια τεσσάρων παλιών οικισμών τους οποίους εγκατέλειψαν οι κάτοικοι τους κυρίως για λόγους λειψανδρίας σε άγνωστη εποχή και εγκαταστάθηκαν στην Κρυόβρυση, αυτοί είναι η Σκαλίστρα, ο Καρές, οι Μηλιές και το κάστρο, μάλιστα γύρω από την μετακίνηση αυτή σώζονται σήμερα προφορικές λαϊκές παραδόσεις.
Αναφέρεται πρώτη φορά κατά την ενετοκρατία όπου διοικητικά ανήκε στο Τεριτόριο Γαστούνης (επαρχία). Το χρονικό του Μορέως δεν αναφέρει καθόλου το χωριό και πιστεύεται ότι υπήρχε με άλλη άγνωστη ακόμα ονομασία. Στην απογραφή Γριμάνι που έγινε το 1699 από τους Ενετούς με την ονομασία "Deruvini" και πληθυσμό 121 κατοίκους, 32 οικογένειες, 55 άνδρες, 66 γυναίκες, ήταν το τρίτο μεγαλύτερο χωριό σε πληθυσμό της επαρχίας. Στην απογραφή του 1829 είχε 256 κατοίκους και σε αυτή του 1851 318 κατοίκους. Στην απογραφή του 1961 είχε 1486 κατοίκους και έκτοτε ο πληθυσμός της μειωνόταν.
Επί Τουρκοκρατίας ανήκε στο Πασαλίκι του Μωριά και Βιαλέτι της Γαστούνης (επαρχία). Στο χωριό όπως και στα γειτονικά αναφέρεται ότι δεν έγινε εγκατάσταση Οθωμανών περνούσε μόνο ο Βαλής για την είσπραξη των φόρων. Πριν την επανάσταση στο χωριό δρούσαν πολλοί κλέφτες, ανάμεσα τους ο Γιώργος Γιαννιάς και ο Μήτρος από την Δίβρη. Το 1821 στην σύσκεψη Ηλείων κλεφτών, οπλαρχηγών και προεστών που έγινε στην Άνω Μονή Δίβρης πήραν μέρος από την Κρυόβρυση οι Γ. Μασούρας, Γ. Θεοχάρης και ο Θ. Μενούνος. Όλος σχεδόν ο αντρικός πληθυσμός πήρε μέρος στην επανάσταση του 1821, όπως αποδεικνύεται και από τα πιστοποιητικά που τους χορηγήθηκαν μετά το τέλος της. Δερβιναίοι συμμετείχαν στα στρατεύματα του Β. Πετιμεζά, του Δ. Πλαπούτα και του Γ. Γιαννιά, ενώ δικές τους ολιγομελής στρατιωτικές μονάδες είχαν οι Γ. Μασούρας, Θ. Μενούνος, Οικονομάκης κ.ά. . Δερβιναίοι αναφέρεται πήραν μέρος στην Μάχη του Κατσαρού, στην Μάχη του Λάλα, στην Μάχη στο Πούσι και άλλες
Μετά την απελευθέρωση στα βουνά της περιοχής άρχισε πάλι η δράση κλεφτών, όπως ο Ρουμελιώτης ή Κάπαρης, ο Δερβιναίος Ανδρέας Μπούμπαλης κ.ά. Στο χωριό δημιουργήθηκε σταθμός χωροφυλακής πριν το 1920 για την καταπολέμηση των κλεφτών, του λαθραίου καπνού και άλλων αδικημάτων μεταφερόμενος από το Πορετσό. Ο σταθμός έκλεισε το 1970. Αναφέρεται, άγνωστο από πότε, ότι στην Κρυόβρυση υπήρχε και αγροφύλακας. thumb|200px|left|Το μνημείο πεσόντων. Το 1912 στους Βαλκανικούς πολέμους πήραν μέρος πολλοί Δερβιναίοι και κάποιοι σκοτώθηκαν, όπως ο Δ. Ντερτνινής στην Μάχη του Σαραντάπορου, ο Γ. Στασινόπουλος στην Ήπειρο, ο Β. Κούτρας και ο Μ. Παπακανέλος. Στο Μικρασιατικό πόλεμο άφησαν την τελευταία τους πνοή ο Λ. Μασούρας, ο Θ. Τσαούσης, ο Α. Μπινιέρης, ο Θ. Παπανικολάου και ο Κ. Χριστογιαννόπουλος. Δερβιναίοι πολέμησαν και στον Β' παγκόσμιο πόλεμο με το 12ο Σύνταγμα Πεζικού. Μετά την Γερμανική εισβολή στρατός κατοχής ήρθε στο χωριό το 1942 και ήταν Ιταλοί που είχαν έρθει να μαζέψουν τον οπλισμό των κατοίκων. Πολλοί Δερβιναίοι τότε έφυγαν και έγιναν αντάρτες μπαίνοντας σε αντάρτικα σώματα. Το 1943 ήρθαν στο χωριό οι Γερμανοί για πρώτη φορά λεηλάτησαν τα σπίτια κλέβοντας τιμαλφή ενώ έκαψαν πέντε σπίτια και έπειτα έφυγαν από το χωριό. Το 1944 ήρθαν πάλι οι Γερμανοί αλλά οι κάτοικοι εγκατέλειψαν το χωριό, οι Γερμανοί ερχόμενοι στην Κρυόβρυση έκαψαν δυο σπίτια και επέστρεψαν στον Πύργο, το 1944 κατά την υποχώρηση των Γερμανών Δερβιναίοι πήραν μέρος με τον ΕΛΑΣ στην μάχη του Πύργου που έγινε με τους Γερμανούς. Στις 11 Ιανουαρίου 1944 κοντά στο χωριό έπεσαν από άγνωστη αιτία έξι αμερικάνικα αεροπλάνα που είχαν απογειωθεί από την Φότζια και πήγαιναν στον Πειραιά, μόνο δύο πιλότοι διασώθηκαν.
Στον εμφύλιο πόλεμο στο χωριό λόγω της ορεινής του θέσης ήρθαν και εγκαταστάθηκαν πολλοί αντάρτες οι οποίοι έφεραν και πρώτη φορά ραδιόφωνο. Από το χωριό πέρασε και το 618ο Τάγμα Πεζικού που καταδίωκε τους αντάρτες αλλά αυτοί το ξανακατέβαλαν μετά, μάλιστα το σχολείο του χωριού χρησιμοποιήθηκε σαν ανταρτοδικείο. Οι κάτοικοι της Κρυόβρυσης δεν συμμετείχαν στην εμφύλια σύρραξη εκτός από όσους υπηρετούσαν την στρατιωτική τους θητεία, ένας από αυτούς ο Γ. Δαλαβούρας σκοτώθηκε.
Την δεκαετία του '50 άρχισε η μετανάστευση πολλών νέων από το χωριό προς την Αθήνα, την Πάτρα, τις Η.Π.Α., σε πεδινά χωριά καθώς και στον Πύργο Ηλείας κ.ά. Σε αυτό συντέλεσε και η απομόνωση του χωριού. Ηλεκτρικό ρεύμα ήρθε το 1979-80, ο δρόμος άρχισε να κατασκευάζεται το 1974 και το 2000 απέκτησαν όλα τα σπίτια τηλέφωνο.
Το 1974 κατά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο σκοτώθηκε ο έφεδρος δεκανέας Γιώργος Μαρτζάκλης από την Κρυόβρυση στη μάχη στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ στις 14-16 Αυγούστου, ο οποίος μάλιστα θεωρούνταν για πολλά χρόνια αγνοούμενος.
Διοικητική εξέλιξη
Η Κρυόβρυση κατά την κυβέρνηση του Καποδίστρια το 1828 ανήκε στην Επαρχία Γαστούνης που μαζί με την Επαρχία Πύργου εντάχτηκε στο τμήμα Ήλιδος που διοικούνταν από έκτακτο επίτροπο. Με το βασιλικό διάταγμα του 1835 ανήκε στην Επαρχία Διποταμίας η οποία διαλύθηκε το επόμενο έτος. Το 1840, η Κρυόβρυση αναφέρθηκε σε κατάλογο σαν δημοτικό διαμέρισμα του τότε Δήμου Λάμπειας είναι Β΄ τάξεως και ιδρύθηκε με Βασιλικό Διάταγμα στις 22 Ιανουαρίου 1840.
Το 1912 με το ΦΕΚ 58/14 Φεβρουαρίου 1912 γίνεται ανεξάρτητη κοινότητα με το όνομα Βερβινή και το 1928 με την μετανομασία του χωριού μετονομάστηκε και η κοινότητα σε "κοινότητα Κρυόβρυσης . Με τον νόμο Καποδίστρια του 1999 καταργήθηκε η κοινότητα και έγινε δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Λασιώνος με 622 κατοίκους . Από το 2001 αποτελεί οικισμό του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας.
Εκκλησιαστική ιστορία
Η Δερβινή ανήκε στην επισκοπή Ωλένης και ενορία αναφέρεται από το 1856 με το βασιλικό διάταγμα της 8ης Ιουλίου. Η πρώτη εκκλησία του χωριού, όπως διασώζεται από μαρτυρίες, κτίστηκε στην Τουρκοκρατία και ήταν ο Άγιος Νικόλαος που είναι και ο προστάτης του χωριού. Ο ναός αυτός άγνωστο πότε γκρεμίστηκε και χτίστηκε στην θέση του νέος για να κατεδαφιστεί και αυτός το 1970 και στην θέση να κατασκευαστεί ο σημερινός.
Εκπαίδευση
thumb|right|200px|Το σχολείο του χωριού (το ψηλότερο κτίριο). Στην Κρυόβρυση λειτούργησε πρώτη φορά σχολείο πριν το 1887, άγνωστο πότε ακριβώς. Το 1875 μάλιστα αναφέρεται η άφιξη δημοδιδάσκαλου στο χωριό, για να διδάξει. Σχολικό κτίριο κτίστηκε το 1905 με δαπάνη του Ανδρέα Συγγρού και διασώζεται ακόμα και σήμερα ανακαινισμένο. Στις 12 Δεκεμβρίου 1943 κάηκε από τους Γερμανούς και το 1946 που ξανάρχισε μαθήματα το σχολείο φιλοξενούνταν σε διάφορα οικήματα του χωριού. Το 1950 το σχολικό κτίριο επισκευάστηκε και επαναλειτούργησε ενώ δημιουργήθηκε και 2ο δημοτικό σχολείο στα Καλύβια το 1959, το 1958-59 λειτούργησε και νυχτερινό σχολείο για τους μεγαλύτερους σε ηλικία που δεν ήξεραν γράμματα. Το 2003 λόγω έλλειψης μαθητών το σχολείο έκλεισε οριστικά.
Λαϊκή παράδοση
Σύμφωνα με τον Χρήστο Κορύλλο, ο οποίος πέρασε από το χωριό το 1891 και κατέγραψε τις παραδόσεις που του μετέφεραν οι χωρικοί, το χωριό χτίστηκε αρχικά σε χαμηλότερο σημείο δίπλα στην Δρακότρυπα. Αναγκάστηκαν όμως και το εγκατέλειψαν γιατί ένα στοιχείο που κατοικούσε στην Δρακότρυπα έβγαινε και τους έτρωγε. Οι χωρικοί έλεγαν ότι κάποτε σε μια γιορτή και ενώ χόρευαν οι κάτοικοι στην ύπαιθρο, μαζί τους και η παπαδοπούλα που ήταν πολύ όμορφη, ξαφνικά εμφανίστηκε ένας ξένος και άρχισε να χορεύει και αυτός μαζί τους. Κάποια στιγμή ήρθε η σειρά του ξένου να τραγουδήσει, και τραγουδώντας αυτός είπε: Ανάστράψη και βροιντήξη, παπαδοπούλα θε να λείψει, τότε άστραψε και βρόντηξε και ο ξένος πήρε την παπαδοπούλα και μπήκε στην δρακότρυπα, από τότε η δρακότρυπα λέγεται και διακότρυπα και οι κάτοικοι φοβούμενοι το στοιχείο εγκατέλειψαν το χωριό τους και έφτιαξαν την σημερινή Κρυόβρυση.
Δρακότρυπα
Η δρακότρυπα ή διακότρυπα είναι σπήλαιο που βρίσκεται δίπλα στην κοίτη του Πηνειού, η παράδοση λέει ότι εκεί κατοικούσε δράκοντας ή κάποιο στοιχειό. Η εισοδός του έχει διάμετρο τρία μέτρα και είναι αδύνατη η είσοδος σε αυτό, αφού η είσοδός του είναι κατακόρυφη. Μία άλλη παράδοση λέει ότι αν ρίξεις πέτρα μέσα δεν ακούγεται να πέφτει, είναι δηλαδή άπατο. Μάλιστα λένε ότι όταν φουσκώνει ο Πηνειός η είσοδος της βρίσκεται χαμηλότερα από το νερό αλλά το ποτάμι δεν μπορεί να την γεμίσει και το νερό χάνεται μέσα σε αυτή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας Κατηγορία:Δήμος Λασιώνος
Νίτρα (ποταμός)
Ο Νίτρα (σλοβακ.: Nitra, γερμαν. Neutra, ουγγρ. Nyitra) είναι ποταμός της δυτικής Σλοβακίας, αριστερός παραπόταμος του Βαχ κοντά στη συμβολή του τελευταίου με τον Δούναβη. Ο Νίτρα έχει μήκος 197 χιλιόμετρα. Πηγάζει σε υψόμετρο 910 μέτρα στα Καρπάθια Όρη και συγκεκριμένα στα όρη Χαμηλά Φάτρα, βορείως της Πριέβιτζα, και περνά από τις πόλεις Μπόινιτσε, Τόπολτσανι, Νίτρα και Νόβε Ζάμκυ.
Η Λεκάνη απορροής του Νίτρα έχει έκταση 4.499 τ.χλμ.. Κυριότερος και μακρύτερος παραπόταμός του είναι ο Ζίταβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νιτρα
Σταύρου
Το ελληνικό επώνυμο Σταύρου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Γ.Ε. Άμιλλα 2000 Τρίπολης
Η Γυμναστική Ένωση Αρκαδίας Άμιλλα 2000, γνωστή και ως Γυμναστική Ένωση Άμιλλα 2000 Τρίπολης, είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο με κέντρο των δραστηριοτήτων του την Τρίπολη, στο Νομό Αρκαδίας, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Δ.Α.Κ. Τρίπολης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2000 και αγωνίζεται με χρώματα το μαύρο και το λευκό. Διατηρεί τμήματα κολύμβησης και καλαθοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων.
Ιστορική αναδρομή
Την αγωνιστική περίοδο 2005-06 η Άμιλλα κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. (όμιλος Αρκαδίας - Λακωνίας), με αποτέλεσμα να ανέλθει στην Α' Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11 η Άμιλλα τερμάτισε στην 5η θέση της τελικής βαθμολογίας της Α' Κατηγορίας. Την επόμενη χρονιά, 2011-12, ο σύλλογος κατετάγη τελευταίος γνωρίζοντας τον υποβιβασμό.
Η πτωτική πορεία της ομάδας συνεχίστηκε και την επόμενη χρονιά, 2012-13, οπότε και η ομάδα της Αρκαδίας τερμάτισε στη 15η και τελευταία θέση της Β' Κατηγορίας Ανδρών.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, η Γ.Ε. Άμιλλα 2000 Τρίπολης διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π.
Έδρα του συλλόγου είναι το Δ.Α.Κ. Τρίπολης. Πρόεδρος της ομάδας είναι ο Δημήτρης Κεκετσίδης.
Ιστορική αναδρομή
Η πρώτη σημαντική επιτυχία του συλλόγου έλαβε χώρα την περίοδο 2005-06, οπότε και κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. Άμεσο επακόλουθο ήταν η άνοδός του στην Α2 Εθνική Κατηγορία και συγκεκριμένο στο Νότιο Όμιλο αυτής. Προπονητής της ομάδας εκείνης ήταν ο Θοδωρής Τσουκαλάς, ενώ οι αθλήτριές της είχαν αξιοσημείωτα μικρό μέσο όρο ηλικίας.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2006-07 η Άμιλλα κατέλαβε την 9η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης, παραμένοντας παράλληλα στην κατηγορία. Την επόμενη, ωστόσο, περίοδο, 2007-08, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην πρότελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα με μόλις δύο νίκες και κατά συνέπεια υποβιβάστηκε.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο τοπικό της πρωτάθλημα, η Άμιλλα κατέκτησε την κορυφή του τρεις φορές, κατά τα έτη 2009, 2010 και 2012, επιτυγχάνοντας τελικά την άνοδο στις εθνικές κατηγορίες μέσω της διαδικασίας των μπαράζ την τελευταία από αυτές. Προπονητής ήταν και πάλι ο Τσουκαλάς, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας των αθλητριών ήταν ακόμη μικρότερος.
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 η ομάδα της Τρίπολης, αγωνιζόμενη στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής και συγκεκριμένα στον Όμιλο Νότου, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 7η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Στα πλαίσια του Κυπέλλου Ελλάδος αποκλείστηκε στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης όταν ηττήθηκε με σκορ 57-69 από το Γ.Σ. Αγίας Παρασκευής.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, η Γ.Ε. Άμιλλα 2000 Τρίπολης διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον Όμιλο Νότου. Το καλοκαίρι του 2013, οι ιθύνοντες των γυναικείων τμημάτων των συλλόγων Άμιλλα Τρίπολης και Απόλλωνας Τρίπολης ήρθαν σε συμφωνία ώστε οι δύο ομάδες την περίοδο αυτή να κατέβουν ως κοινή ομάδα στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής. Έχοντας συγκεντρώσει 6 νίκες και 16 ήττες αυτή κατέλαβε την 9η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, με αποτέλεσμα να επιστρέψει στο τοπικό της πρωτάθλημα από το επόμενο φθινόπωρο.
Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος η αρκαδική ομάδα γνώρισε την ήττα στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης από τη Φ.Ε.Α. με σκορ 55-42, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί από τη συνέχεια της διοργάνωσης.
Έδρα του συλλόγου είναι το Δ.Α.Κ. Τρίπολης. Πρόεδρος της ομάδας είναι ο Δημήτρης Κεκετσίδης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Θοδωρής Τσουκαλάς με συνεργάτες τους Μιχάλη Βερβαινιώτη και Γιώργο Χρονόπουλο. Το ρόστερ της Άμιλλας για την περίοδο 2013-14 συνθέτουν οι αθλήτριες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αρκαδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2000 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2000
Παλιουρολάγκαδο
To Παλιουρολάγκαδο, ονομαζόμενο και Μαλιαγκού ή Μαλιγκού ή Μελιαγκού , είναι χείμαρρος και αποτελεί μικρό παραπόταμο του Πείρου του Νομού Αχαΐας.
Τα τελευταία χρόνια ο χείμαρρος, κοντά στις εκβολές του, αποτελεί εστία περιβαλλοντικής μόλυνσης, κατάσταση συνεχιζόμενη που παράγει έντονες αντιδράσεις από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής την οποία διασχίζει.
Ρους του ποταμού
Πηγάζει από το Κομποβούνι, πολύ κοντά στο χωριό Μιτόπολη του πρώην Δήμου Ωλενίας. Διασχίζει την περιοχή της Ωλενίας, ακολουθώντας πορεία δυτική-βορειοδυτική, περνώντας διαδοχικά βόρεια από τα χωριά Κάτω Μαζαράκι και Γαλαναίικα, ανατολικά από τα Κατσαϊταίικα, νότια από το Χαϊκάλι και βόρεια από την περιοχή "Φεγγιά". Αμέσως μετά διασχίζει τμήμα έκτασης που ανήκει στη ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας, λίγο πριν τη βόρεια είσοδο για το χωριό Χαρμπιλαίικα, και συνεχίζει τον ρου του βορείως των χωριών Θωμαίικα και Λουσικά μέχρι να εκβάλλει στον Πείρο βορειοδυτικά του χωριού Αχαϊκό και νότια του χωριού Αλισσός του Δήμου Δυτικής Αχαΐας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Αραχωβίτης
Το ελληνικό επώνυμο Αραχωβίτης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Μίλαν Ομπρένοβιτς
Ο Μίλαν Α' Ομπρένοβιτς (σερβικά : Милан Обреновић (војвода)) (1767 - 1810) ήταν Σέρβος επαναστάτης και πολιτικός, ετεροθαλής αδελφός (από άλλον πατέρα) του πρίγκιπα Μίλος. Αν και δεν έγινε ο ίδιος πρίγκιπας, αριθμείται ως Α' μέσα στην οικογένεια. Το Ομπρένοβιτς είναι πατρωνυμικό, μια και πατέρας του ήταν ο Ομπρέν.
Ασμάρα
Η Ασμάρα (τιγκρίνια ኣስመራ "Άσμερα") είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Ερυθραίας και έχει γύρω στους 649.000 κατοίκους. Είναι χτισμένη ανάμεσα στους ποταμούς Μπαράκα και Ανσέμπα και είναι έδρα του πανεπιστημίου της χώρας. Επίσης είναι έδρα διεθνούς αεροδρομίου και συνδέεται σιδηροδρομικώς με το λιμάνι της Μασάουα και την Αντίς Αμπέμπα.
Μίλαν Ομπρένοβιτς
Γεννήθηκε στο Μπρουσνίκα και ήταν γιος της Βίσνγια Ουρόσεβιτς από τον πρώτο της γάμο με τον Ομπρέν Μαρτίνοβιτς. Ασχολήθηκε με το εμπόριο ζώων μαζί με τα αδέλφια του. Η μητέρα του, όταν χήρεψε, παντρεύτηκε τον Τέοντορ Μιχαήλοβιτς και έκανε παιδιά τον Μίλος και τον Γιεβρέμ. Όταν ο ετεροθαλής αδελφός του Μίλος έγινε πρίγκιπας της Σερβίας, ο ίδιος έγινε πρώτος στην διαδοχή του θρόνου. Με την έναρξη της πρώτης Σερβικής επανάστασης πήρε μέρος στην Συνέλευση της Οστρουζνίτσα το 1804 στο Βελιγράδι και αργότερα ήταν μέλος του Διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων, της πρώτης Σερβικής κυβέρνησης.
Ασμάρα
Ιστορία
Η Ασμάρα προήλθε από την ένωση τεσσάρων χωριών, τα οποία ιδρύθηκαν γύρω στον 12ο αιώνα και ήταν εμπορικοί σταθμοί. Το 1889 αποικίστηκε από Ιταλούς και το 1897 έγινε η πρωτεύουσα της αποικίας της Ερυθραίας. Στα τέλη του 1930 οι Ιταλοί άλλαξαν το πρόσωπο της πόλης χτίζοντας νέα και μοντέρνα κτίρια. Γι' αυτό τον λόγο η Ασμάρα συχνά αναφερόταν και σαν "Πίκκολα Ρόμα" δηλαδή Μικρή Ρώμη.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Ερυθραίας, για την ανεξαρτησία της από την Αιθιοπία, η Ασμάρα ήταν η τελευταία πόλη που απελευθερώθηκε από το Λαϊκό Απελευθερωτικό μέτωπο της Ερυθραίας το 1991, ενώ το 1993 ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα του κράτους της Ερυθραίας.
Μίλαν Ομπρένοβιτς
Συμμετείχε σε πολλές μάχες μέχρι το 1809 που πήγε στο Βουκουρέστι για να στρατολογήσει εθελοντές για την επανάσταση. Εκεί μάζεψε 4-5.000 Κοζάκους, αλλά το 1810 δολοφονήθηκε ενώ βρισκόταν ακόμα στο Βουκουρέστι, άγνωστο από ποιους.