cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στόχοι Ανάπτυξης Χιλιετίας
Βασικοί και Επιμέρους Στόχοι
Οι 8 βασικοί στόχοι χωρίζονται σε 21 επιμέρους μετρήσιμους στόχους, οι οποίοι με τη σειρά τους καθορίζονται από 60 δείκτες.
δείτε επίσης Στόχοι για τη βιώσιμη ανάπτυξη
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
פסגת המילניום
Ντολτσέντο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Ρόνσε
Το Ρόνσε ή Ρεναί (ολλανδικά: Ronse, γαλλικά: Renaix), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Ανατολικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 34,48 χμ² και πληθυσμό 26.337 κατοίκους (2018).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Ιζολαμπόνα
Η Ιζολαμπόνα (ιταλικά: Isolabona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Λουί Πετί (Αρχιεπίσκοπος των Καθολικών στην Αθήνα)
Ο  Λουί Πετί (γαλλ. Louis Petit) (1868-1927) ήταν Γάλλος κληρικός, Αρχιεπίσκοπος των Καθολικών στην Αθήνα και βυζαντινολόγος.
Βίος
Ο Λουί Πετί γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1868 στην Viuz-la-Chiésaz, χωριό της Άνω Σαβοΐας της Γαλλίας. Σε νεαρή ηλικία εισήλθε στο τάγμα των Ασσομσονιστών. Όταν ολοκλήρωσε τις φιλοσοφικές και θεολογικές σπουδές του απεστάλη δύο φορές στην Κωνσταντινούπολη το 1893 και το 1895 μέχρι το 1908. Εκεί συνέγραψε βυζαντινολογικές μελέτες, το 1897 ίδρυσε το περιοδικό Echos d'Orient. και κατάρτισε βιβλιοθήκη με 40.000 τόμους. Το 1908 περιόδευσε σε βιβλιοθήκες της Ευρώπης, σε Φλωρεντία, Παρίσι, Μαδρίτη και Ρώμη. Στην τελευταία έμεινε μέχρι το 1912 με σκοπό την προετοιμασία της έκδοσης των κειμένων της συνόδου του Βατικανού του 1870 Τον Μάιο του 1912 στάλθηκε στην Αθήνα ως Αρχιεπίσκοπος των Καθολικών, όπου έμεινε μέχρι τον Μάιο του 1926, οπότε παραιτούμενος επέστρεψε στη Ρώμη. Πέθανε στις 5 Νοεμβρίου 1927.
Επιστημονικά ενδιαφέροντα
Οι έρευνες του Πετί επικεντρώννται στην εκκλησιαστική ιστορία των ανατολικών εκκλησιών, την πατρολογία, τη λειτουργική, την αγιολογία, την ιστορία των συνόδων και το εκκλησιαστικό δίκαιο. .
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Κατηγορία:Επίσκοποι Αθηνών Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί επίσκοποι Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα
Κάστρο Αγίου Φιλίππου
Το Κάστρο Αγίου Φιλίππου (καταλανικά:Castell de Sant Felip, ισπανικά: Castillo de San Felipe, περισσότερο γνωστό ως Φρούριο Αγίου Φιλίππου) ήταν φρούριο το οποίο φύλασσε την είσοδο στο λιμάνι του Μαόν. Ευρίσκεται εντός του δήμου του Ες Καστέλλ, επί του νησιού της Μενόρκας.
Ανακατασκευάστηκε από Βρετανικές δυνάμεις κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1760, στην θέση παλαιότερου ισπανικού φρουρίου, του Καστέλλ ντε Σαν Φελίππε, το οποίο είχε ανεγερθεί προς το 1554. Είναι ιδιαίτερα γνωστό για την δύο φορές ανεπιτυχή υπεράσπισή του από τους Βρετανούς: κατά την Πολιορκία του Φρουρίου Αγίου Φιλίππου (1756) και την Εισβολή στη Μενόρκα (1781). Μετά την τελευταία, το κάστρο εν μέρει καταστράφηκε.
Φάρος του Σαν Κάρλος
Λόγω της επιβλητικής θέσης του, η οποία επέβλεπε την είσοδο στο λιμάνι του Μαόν, η περιοχή περιμετρικά του φρουρίου θεωρείτο ως ιδανική τοποθεσία για την ανέγερση φάρου, ενώ, το 1852, ένα φάρος ανεγέρθηκε στην θέση Σαν Κάρλος. Το φως ευρισκόταν εντός ύψους 16 μ. πύργου, ο οποίος είχε στην βάση του μονώροφη κατοικία. Το αρνητικό της συγκεκριμένης θέσης, ωστόσο, ήταν πως ευρισκόταν εντός άμεσου πεδίου βολής του στρατιωτικού πυροβολείου το οποίο ευρισκόταν εντός του κάστρου.
Οι φύλακες του φάρου προειδοποιούνταν όταν ασκήσεις πυροβολικού λάμβαναν χώρα, ωστόσο διαμαρτύρονταν πως τα βλήματα προκαλούσαν φθορές στο κτίριο και προκαλούσαν ανησυχία στις οικογένειές τους. Η συγκεκριμένη κατάσταση συνεχίστηκε έως το 1912, όταν ο φάρος έκλεισε και αντικαταστάθηκε από κινητό φως τοποθετημένο επί μεταλλικής επωτίδας. Η τελευταία κατέβαινε κατά την διάρκεια των ασκήσεων πυροβολικού, ενώ ανυψωνόταν, στην συνέχεια, εκ νέου, φτάνοντας να καλύπτει απόσταση της τάξεως των 9,5 ναυτικών μιλίων.
Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1970, το κινητό φως αντικαταστάθηκε από σταθερό φως, τοποθετημένο στην κορυφή ύψους 15 μ. τσιμεντένιο πύργου, διακοσμημένου με μαύρες και λευκές λωρίδες, επεκτείνοντας την απόσταση κάλυψής του στα 13 ναυτικά μίλια. Ο παλαιός φάρος τελικώς καταστράφηκε το 1917, ενώ τμήματά του επαναχρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση του νέου φάρου του Φαβαρίτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μενόρκα Κατηγορία:Κάστρα στις Βαλεαρίδες Νήσους Κατηγορία:Ιστορία της Μενόρκας
Ντεν Μπος
Το Σέρτοχενμπος ή Ντεν Μπος (κυριολεκτικά: «Δάσος του Δούκα» και «Δάσος», αντίστοιχα) (Ολλανδικά: 's-Hertogenbosch και Den Bosch ) είναι δήμος της Ολλανδίας και πρωτεύουσα της επαρχίας της Βόρειας Βραβάντης. Βρίσκεται περίπου 80χλμ νότια του Άμστερνταμ.
Ιστορία
Η μετάφραση του ονόματος της πόλης, «Δάσος του Δούκα», αφορά στον Ερρίκο Α΄, Δούκα της Βραβάντης στου οποίου την οικογένεια ανήκε για περισσότερους από τέσσερις αιώνες μεγάλη δασική έκταση στη γειτονική Όρτεν. Ο Ερρίκος ίδρυσε την καινούρια πόλη στους δασώδεις αμμόλοφους του Ντεν Μπος και της έδωσε τα δικαιώματα πόλης καθώς και τα σχετικά εμπορικά προνόμια το 1185. Η ημερομηνία όμως αυτή είναι η αναφερόμενη παραδοσιάκα από μεταγενέστερους χρονικογράφους. Το το όνομα Ντεν Μπος παρουσιάζεται για πρώτη φορά το 1196. Ο λόγος που οδήγησε τον δούκα στην ίδρυση της πόλης είχε να κάνει πρωτίστως με τα δικά του συμφέροντα, καθώς ήθελε να προστατεύσει την ιδιοκτησία του από τους καταπατητές του Χέρλε και της επαρχίας της Ολλανδίας. Η πόλη χτίστηκε ως οχυρό, αλλά καταστράφηκε από τις επιθέσεις των δυο αντιπάλων του το 1203 (απομεινάρια των παλαιών τειχών μπορεί να δει κανείς ακόμα και σήμερα). Στα τέλη του 15ου αιώνα, ανεγέρθηκε ακόμα υψηλότερο τείχος με σκοπό την προστασία της περιοχής που κατοικούνταν πλέον πυκνά. Το Ντεν Μπος άνθισε ως τα 1520, αποτελώντας το δεύτερο πληθυσμιακό κέντρο της τότε Ολλανδίας μετά την Ουτρέχτη. Ήταν η γενέτειρα του Ιερώνυμου Μπος, ενός εκ των κορυφαίων ζωγράφων της βορειοευρωπαϊκής αναγέννησης, και κέντρο παραγωγής μουσικών και συνθετών όπως ο Ιερώνυμος ντε Κλιμπάνο, που εκπαιδεύτηκαν στους καθεδρικούς ναούς της πόλης. Στο Ντεν Μπος διατήρησαν την έδρα τους, επίσης, ο Ματθαίος Πιπελάρε και ο διάσημος Γερμανός συνθέτης Πιέρ Αλαμίρ.
Ογδοηκονταετής πόλεμος
Οι διαμάχες για τη Προτεσταντική Μεταρρύθμιση άλλαξαν την πορεία της πόλης καθοριστικά. Το Ντεν Μπος έγινε ανεξάρτητη αρχιεπισκοπή και κατά τον ογδοηκονταετή πόλεμο πήρε το μέρος των καθολικών (Αψβούργων) αποτρέποντας το πραξικόπημα των Καλβινιστών. Η πόλη πολιορκήθηκε πολλές φορές από τον Μαυρίκιο της Οράγγης, αρχηγό του κράτους Ηνωμένων Επαρχιών, ο οποίος επιθυμούσε να φέρει το Ντεν Μπος υπό τον έλεγχό τους. Οι πολιορκίες του Μαυρίκιου αποκρούστηκαν επιτυχώς και μάλιστα πολλές φορές από τον Κλοντ ντε Μπερλαιμόντ, γνωστόν επίσης ως «Ολπέν».
Τριακονταετής πόλεμος
Κατά τη διάρκεια της Ανακωχής, πριν οι εχθροπραξίες ξαναρχίσουν το 1618, οι οχυρώσεις επεκτάθηκαν σημαντικά. Οι περιβάλλοντες βάλτοι έκαναν το κάστρο σχεδόν αδύνατο να πολιορκηθεί με συμβατικά πολεμικά μέσα και επειδή θεωρούνταν αδιαπέραστο, κέρδισε το προσωνύμιο «Δράκος των Βάλτων». Τελικά, ο Φρειδερίκος Ερρίκος της Οράγγης κατέλαβε την πόλη το 1629 με τη χρήση φραγμάτων που αποστράγγισαν την περιοχή υποχρεώνοντας τους πολιορκημένους να παραδοθούν έπειτα από τρεις μήνες μαχών. Η κατάληψη του Ντεν Μπος αποτέλεσε μεγάλο γεωστρατηγικό χτύπημα κατά των Αψβούργων κατά τον τριακονταετή πόλεμο. Έκτοτε, η περιοχή παρέμεινε υπό την κατοχή της Δημοκρατίας και έχασε τις πολιτικές ελευθερίες της.
Γαλλικοί πόλεμοι
Μετά τη Συνθήκη της Βεστφαλίας, οι οχυρώσεις επεκτάθηκαν και πάλι. Το 1672, τη «χρονιά της καταστροφής» (Rampjaar) των Ολλανδών, το Ντεν Μπος αντιστάθηκε στην επίθεση του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Το 1794 οι γαλλικές επαναστατικές δυνάμεις κατέλαβαν την πόλη υπό τη διοίκηση του Σαρλ Πισεγκρύ σχεδόν αμαχητί και στη Βαταβική Δημοκρατία που ακολούθησε απέδωσαν, για πρώτη φορά, ίσα δικαιώματα σε καθολικούς και προτεστάντες. Από το 1806 και έπειτα, το Ντεν Μπος έγινε μέρος της Γαλλικής αυτοκρατορίας και μετά την ήττα των Γάλλων περιήλθε προσωρινά στα χέρια των Πρώσσων. Την επόμενη χρονιά, το νεοϊδρυθέν Βασίλειο της Ολλανδίας όρισε την πόλη πρωτεύουσα της Βόρειας Βραβάντης. Στα περίχωρά της κατασκευάστηκαν πολλά νέα κάστρα και απαγορεύτηκε η οίκηση εκτός των τειχών της πόλης, γεγονός που οδήγησε σε υπερπληθυσμό και, τελικά, στη μεγαλύτερη παιδική θνησιμότητα της τότε Ολλανδίας. Επιπλέον, η πολιτική του δήμου αποθάρρυνε τις βιομηχανικές επενδύσεις (προκειμένου να διατηρήσει χαμηλό τον αριθμό των βιομηχανικών εργατών) και την ανώτερη εκπαίδευση (θεωρούσε τους φοιτητές υπερβολικά επαναστατικά στοιχεία) και η σπουδαιότητα της πόλης σταδιακά μειώθηκε.
Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος
Στο Ντεν Μπος λειτούργησε ένα από τα λίγα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζιστών εκτός Γερμανίας και Αυστρίας. Παρέμεινε ανοιχτό μεταξύ Ιανουαρίου 1943 και Σεπτεμβρίου 1944 με το όνομα Χερτσόγκενμπους (Herzogenbusch). Στο στρατόπεδο κλείστηκαν συνολικά περίπου 30.000 κρατούμενοι, εκ των οποίων οι 12.000 Εβραίοι. Στην Ολλανδία, το στρατόπεδο είναι γνωστό ως «Στρατόπεδο Φιχτ», καθώς η ακριβής τοποθεσία του ήταν στο σημερινό χωριό Φιχτ, μόλις έξω από τα σύνορα του Ντεν Μπος. Αποτελεί τραγική ειρωνεία το γεγονός ότι στην ίδια περιοχή είχε χαθεί ολόκληρος ο ολλανδικός Εβραϊκός πληθυσμός και κατά τη μεγάλη πυρκαγιά του Ντεν Μπος στο 13ο αίωνα. Το Ντεν Μπος καταλήφθηκε από τους Γερμανούς το 1940 και απελευθερώθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 1944 από την 53η Μεραρχία των Ουαλών.
Αξιοθέατα
thumb|left|180px|Το de Moriaan Σε αντίθεση με το Ρότερνταμ, το Σέρτοχενμπος διασώθηκε χωρίς μεγάλες καταστροφές από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ιστορική κληρονομιά της πόλης παραμένει σχεδόν ακέραια διατηρημένη και γίνονται διαρκώς έργα αναστήλωσης και συντήρησης των κτηρίων της. Το Ντεν Μπος διαθέτει το αρχαιότερο ολλανδικό σπίτι φτιαγμένο από τούβλα (De Moriaan) που χτίστηκε στις αρχές του 13ου αιώνα. Το δημαρχείο της πόλης ανεγέρθηκε τον 17ο αιώνα σε κλασσικό ρυθμό και γύρω του μπορεί να θαυμάσει κανείς αρκετά από τα μεσαιωνικά κάστρα που υπάρχουν ακόμα. thumb|right|200px|Ο καθεδρικός του Αγ. Ιωάννη Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Ιωάννη θεωρείται ένας από τους ομορφότερους της Ολλανδίας και κατασκευάστηκε το 1220 σε γοτθικό ρυθμό. Το Ντεν Μπος είναι, τέλος, η έδρα των Μπολβόνινγκεν, 50 πρωτοποριακών σφαιρικών κατοικιών που σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Ντρις Κρέικαμπ.
Αθλητισμός και πολιτισμός
Στο Ντεν Μπος έχουν την έδρα τους οι αθλητικοί σύλλογοι B.V.V. Ντεν Μπος (πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα του Ρουντ φαν Νίστελροϊ στην Ολλανδία), Άιφφελταουερς Ντεν Μπος (καλαθοσφαίριση), ΣΧ Ντεν Μπος (χόκεϊ) και η πρωταθλήτρια ράγκμπι του 2008, οι Ντιούκς. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για το ετήσιο καθολικό καρναβάλι της καθώς και για εκδηλώσεις τένις, ποδηλατοδρομιών και μουσικής. Διαθέτει πάνω από 350 καφετέριες και εστιατόρια καθώς και τη δική της τοπική νοστιμιά, το Μπόσχε Μπολ ένα είδος γλυκού προφιτερόλ.
Βασιλική Παπούλια
Η '''Βασιλική Δ. Παπούλια''' (1930-2014) ήταν ιστορικός και καθηγήτρια πανεπιστημίου.
Βίος
Η '''Βασιλική Δ. Παπούλια''' γεννήθηκε το 1929 στην Τρίπολη Αρκαδίας, μεγάλωσε όμως σε άλλες πόλεις (Ιωάννινα, Σύρο) ακολουθώντας τον πατέρα της Δημήτριο Παπούλια ανώτερο εκπαιδευτικό στις μετακινήσεις του. Εγγράφεται στη Σχολή Καλών Τεχνών και το 1947 φοίτησε στη Φιλοσοφική Αθηνών. Στην πνευματική της πορεία, αποφασιστικά επέδρασαν οι καθηγητές Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, Διονύσιος Ζακυθηνός, Αναστάσιος Ορλάνδος και Νικόλαος Βλάχος. Ως υπότροφος του Ι.Κ.Υ. στο Πανεπιστήμιο Ludwig-Maximilians του Μονάχου (1957-1962) απέκτησε μια βαθειά φιλοσοφική κατάρτιση κοντά στον Αυστρο-Γερμανό φιλόσοφο Wolfgang Stegmüller, γνωστό από τις σημαντικές του συμβολές στη νεότερη επιστημολογία και την αναλυτική φιλοσοφία. Ειδικεύθηκε, ωστόσο, στην οθωμανική ιστορία και νεoτάτη το 1961 εκπόνησε υπό την καθοδήγηση του βυζαντινολόγου Franz Dölger, τη διδακτορική της διατριβή με θέμα Ursprung und Wesen der Knabenlese im Osmanischen Reich, όπου προβαίνει σε μια καινούργια κοινωνιολογική προσέγγιση του θέματος. Βραβεύτηκε από τη Sudosteuropa Gesellschaft. Στην Ελλάδα επέστρεψε και εργάστηκε στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών από το 1966 έως το 1975. Το πολύπλευρο έργο της διαπνέεται από διαχρονικό και διεπιστημονικό χαρακτήρα· διανοίγεται προς ένα φιλοσοφικό προβληματισμό με επίκεντρο τη μελέτη των κοινωνικών, πολιτιστικών και πολιτικών δομών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των σχέσεων μεταξύ των Ελλήνων, των λαών της Χερσονήσου του Αίμου και των Οθωμανών. Το 1975 εκλέχτηκε καθηγήτρια στην έδρα της Ιστορίας των Λαών της Χερσονησου του Αίμου στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημιου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Ιστορικής Εταιρείας και εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Διεθνή Επιτροπή Ιστορικών Σπουδών. Υπήρξε μέλος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας και από το 1994 έως το 1996 Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής και μέλος της Συγκλήτου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαονίκης. To 2012 προς τιμή της εκδόθηκε ο τόμος ''Ανοιχτοσύνη. Μελέτες προς τιμήν της Βασιλικής Παπούλια''. ''Openess. Studies in honour of Vasiliki Papoulia'', Θεσσαλονίκη, Βάνιας, 2012. Πέθανε στις 27 Απριλίου 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί
Σταύρος Καλογιάννης
Ο '''Σταύρος Ελ. Καλογιάννης''' είναι πολιτικός μηχανικός και πολιτικός, βουλευτής Ιωαννίνων εκλεγμένος με τη Νέα Δημοκρατία. Διετέλεσε υφυπουργός ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και αναπληρωτής υπουργός στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1961.
Αφού αποφοίτησε από τη Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων και εισήχθη πρώτος στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής Πατρών.
Συνέχισε τις σπουδές του σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο Ομοσπονδιακό Πολυτεχνείο της Λωζάννης (ΕΡFL) αποκτώντας τον τίτλο "Maîtrise de Spécialisation en Génie Urbain" και στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Louvain-la-Neuve (UCL) αποκτώντας τον τίτλο "Certificat en Administration des Entreprises".
Μιλά γαλλικά και αγγλικά.
Είναι έγγαμος με την Νατάσσα Χρ. Ιωάννου, Πολιτικό Μηχανικό, με την οποία έχουν δύο κόρες και ένα γιο.
Επαγγελματική εμπειρία
Ασκεί το επάγγελμα του πολιτικού μηχανικού - μελετητή υδραυλικών έργων και έργων προστασίας περιβάλλοντος. Διαθέτει μεγάλη εμπειρία στην εκπόνηση μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων και έργων υποδομής, καθώς και στη διαχείριση αναπτυξιακών έργων.
Σύμβουλος ΟΤΑ και Αναπτυξιακών Οργανισμών στην Ελλάδα και την Ευρώπη (Βέλγιο, Ιταλία), για δράσεις και έργα συγχρηματοδοτούμενα από την ΕΕ. Ενδεικτικά αναφέρονται projects που μελετήθηκαν, χρηματοδοτήθηκαν και υλοποιήθηκαν ή βρίσκονται σε εξέλιξη μέσω Προγραμμάτων όπως τα Τομεακά και Περιφερειακά Επιχειρησιακά των Β’ ΚΠΣ και ΕΣΠΑ (2014 – 2020), τα Raphael, Pesca, Urban II, Interreg II και V (Adrion), κ.α.
Είναι μέλος μεταξύ άλλων του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ), του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδος (ΣΠΜΕ) , της Ελληνικής Υδροτεχνικής Ένωσης, της Association Générale des Hygiénistes (Παρίσι).
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Ιωαννίνων το 1990, πρώτος σε σταυρούς προτίμησης.
Κοινοβουλευτική θητεία
Εξελέγη βουλευτής Νομού Ιωαννίνων με τη Νέα Δημοκρατία, στις εκλογές του 2000, του 2004, του 2007, του 2009, του 2012 (Μαΐου και Ιουνίου) και του 2019.
Το 2007 ορίστηκε από τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή εθνικός εκπρόσωπος για την Στρατηγική για την Αειφόρο Ανάπτυξη.
Τη διετία 2010-2012 διετέλεσε τομεάρχης Δημοσίων Έργων της Νέας Δημοκρατίας.
Τον Σεπτέμβριο του 2019 εξελέγη πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων.
Υφυπουργός Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.)
Μετά τις εκλογές του 2004 ανέλαβε τη θέση του Υφυπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων στην Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με Πρωθυπουργό τον Κώστα Καραμανλή, με αρμοδιότητα τη Χωροταξία, το Περιβάλλον και τη διεθνή εκπροσώπηση της χώρας επί αυτών των θεμάτων. Διατήρησε τη θέση σε όλες τις Κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή, μέχρι και τον Οκτώβριο του 2009.
Ως υφυπουργός Περιβάλλοντος εκπροσώπησε τη χώρα, την περίοδο Μαρτίου 2004 - Οκτωβρίου 2009, σε πενήντα διεθνή Συμβούλια Υπουργών Περιβάλλοντος, μεταξύ άλλων:
Την περίοδο 2005 – 2009 εκπονήθηκαν, με πρωτοβουλία του ΥΠΕΧΩΔΕ, τα πρώτα Ρυθμιστικά Σχέδια των μεγάλων αστικών κέντρων της περιφέρειας: της Πάτρας, της Λάρισας, του Βόλου, του Ηρακλείου Κρήτης και των Ιωαννίνων. Αναθεωρήθηκαν επίσης τα Ρυθμιστικά Σχέδια Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 2007 – 2009 θεσμοθετήθηκαν, με πρωτοβουλία του ΥΠΕΧΩΔΕ, το Γενικό Χωροταξικό Πλαίσιο και τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια για τον Τουρισμό, τη Βιομηχανία, τις ΑΠΕ και η χώρα απέκτησε, για πρώτη φορά, εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό.
Το 2007 συντόνισε, ως εθνικός εκπρόσωπος, τις εργασίες αναθεώρησης της Εθνικής Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη του 2002, που οδήγησαν στην Αναθεωρημένη Εθνική Στρατηγική (2007), στο πλαίσιο της ανανεωμένης Στρατηγικής για την Αειφόρο Ανάπτυξη της ΕΕ (2006).
Την περίοδο 2008 – 2009 συντόνισε την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιδόσεων της Ελλάδας (της δεκαετίας 2000 – 2009), που διενήργησε ο ΟΟΣΑ, τα συμπεράσματα της οποίας παρουσιάστηκαν στο Παρίσι στις 17 Φεβρουαρίου 2009 και περιλαμβάνονται στις «Εκθέσεις περιβαλλοντικών επιδόσεων: Ελλάδα», Έκδοση ΟΟΣΑ, 2009.
Αναπληρωτής Υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
Σημαντικότερο έργο της θητείας του στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Υποδομών είναι η επανεκκίνηση των αυτοκινητοδρόμων με συμβάσεις παραχώρησης (Ιόνια οδός, Ολυμπία οδός, αυτοκινητόδρομοι Αιγαίου και Κεντρικής Ελλάδας), στους οποίους οι εργασίες είχαν σταματήσει επί διετία (2010 – 2012). Τον Απρίλιο του 2013 οι εργασίες στους αυτοκινητόδρομους άρχισαν ξανά, αφού το Υπ. Ανάπτυξης και Υποδομών κατέληξε σε συμφωνίες με τους παραχωρησιούχους, τις οποίες υπέγραψε ο Σταύρος Καλογιάννης. Αυτές οι συμφωνίες οδήγησαν στην τροποποίηση των αρχικών συμβάσεων παραχώρησης, οι οποίες κυρώθηκαν από τη Βουλή των Ελλήνων τον Δεκέμβριο 2013.
Ως Αναπληρωτής Υπουργός εκπροσώπησε τη χώρα σε δύο Συμβούλια Υπουργών Μεταφορών και Τηλεπικοινωνιών της ΕΕ.
Συγγραφικό έργο
Έχει μεταφράσει στα Ελληνικά το βιβλίο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) με τίτλο «''Mieux comprendre nos villes. Le rôle des indicateurs urbains''».
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
Γιάννης Μιχαηλίδης (αναρχικός)
Ο Γιάννης Μιχαηλίδης (Μαρούσι, 31 Μαΐου 1988) είναι Έλληνας αναρχικός, καταδικασμένος από τη δικαιοσύνη για ληστείες τραπεζών και κακουργήματα σε ποινή κάθειρξης 47 ετών και 8 μηνών εκ των οποίων εκτιτέα τα 20 με συγχωνευτική απόφαση Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, κρατούμενος σε σωφρονιστικά καταστήματα για περίπου 9 χρόνια με ευεργετικά υπολογιζόμενα ημερομίσθια περίπου 4,5 χρόνων.
Συνελήφθη το 2013 μαζί με άλλα τρία άτομα, μετά από ληστεία στο Βελβεντό, και καταδικάστηκε σε φυλάκιση. Το 2019 απέδρασε μετά τη διαφαινόμενη κατάργηση των εκπαιδευτικών αδειών που λάμβανε προκειμένου να φοιτά στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όμως συνελήφθη εκ νέου τον Ιανουάριο του 2020. Τον Μάιο του 2022 ξεκίνησε απεργία πείνας διεκδικώντας την σύννομη αποφυλάκισή του υπό τον όρο της ανάκλησης, καθώς εξέτισε το προβλεπόμενο από τον νόμο διάστημα ποινής ως κρατούμενος, την οποία σταμάτησε μετά απο 68 μέρες κρίνοντας πως είναι σε οριακό σημείο για τη ζωή του.
Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του είναι ο Χαράλαμπος Μιχαηλίδης, μουσικός και μαέστρος, ο οποίος είχε δηλώσει για τον γιο του ότι αποτελούσε άτομο με οικολογικές ανησυχίες και φίλα προσκείμενο στον αντεξουσιαστικό χώρο, χωρίς να ανήκει σε κάποια σχετική παράταξη. Ο Γιάννης Μιχαηλίδης, ως μαθητής, είχε άριστες επιδόσεις και ευαισθησίες για επίκαιρα θέματα. Έγραψε υψηλές βαθμολογίες στις πανελλαδικές εξετάσεις και η Μαριέττα Γιαννάκου, τότε υπουργός παιδείας, τον συνεχάρη για τις επιδόσεις του.
Ο Γιάννης Μιχαηλίδης είχε γίνει γνωστός το 2011, όταν σε πορεία στο κεντρο της Αθήνας, είχε εμφανιστεί με τόξο και βέλος το οποίο έστρεψε προς το κτήριο της Βουλής. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του στην απολογία του, άλλα όπως φαίνεται και από τις σχετικές φωτογραφίες, το βέλος ήταν ψεύτικο.
Διώξεις
Στις αρχές του 2006 έγινε γνωστός για την σύλληψη του κατά την διάρκεια ταραχών στην Αθήνα και το 2007 συνελήφθη πάλι για συμμετοχή σε επεισόδια στο καζίνο Μον Παρνές.
Ο Μιχαηλίδης συνελήφθη την 1η Φεβρουαρίου 2013 για διπλή ληστεία στο υποκατάστημα της Αγροτικής Τράπεζας των ΕΛΤΑ στον Βελβεντό, μαζί με τον Δημήτρη Πολίτη, τον Νίκο Ρωμανό και τον Ανδρέα Μπουρζούκο. Μετά τη σύλληψή τους φάνηκε να έχουν σημάδια σωματικής κακοποίησης. Η αστυνομία ανακοίνωσε ότι τα αποτυπώματά του ταυτίζονταν με αποτυπώματα που βρίσκονταν σε κρησφύγετα της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς. Βρέθηκε επίσης ότι είχε συμμετάσχει σε ένοπλη συμπλοκή με αστυνομικούς στην Πεύκη το 2011.
Απόδραση
Ο Μιχαηλίδης απέδρασε από τις αγροτικές φυλακές Τίρυνθας τον Ιούνιο του 2019, μετά την κατάργηση των εκπαιδευτικών αδειών που λάμβανε προκειμένου να φοιτά στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σύμφωνα με την αστυνομία, μέσω γενετικού υλικού που βρέθηκε στο όχημα διαφυγής, διαπιστώθηκε ότι συμμετείχε σε ένοπλη ληστεία στις 29 Αυγούστου του ίδιου έτους στην Ερυμάνθεια Αχαΐας, χωρίς όμως να προκύψει ποινική δίωξη σε βάρος του γι' αυτό το γεγονός. Επίσης ταυτοποιήθηκε ως ένας από τους δύο αγνώστους που ακινητοποιήσαν με την απειλή όπλου αστυνομικό στην Χαλκιδική την 30ή Δεκεμβρίου 2019. Στις 29 Ιανουαρίου 2020 εντοπίστηκε από τους αστυνομικούς στον Χολαργό μαζί με την Κωνσταντίνα Αθανασοπούλου, καταδικασμένη ως μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας που είχε παραβιάσει τους περιοριστικούς όρους, και μια 26χρόνη, η οποία οδηγούσε το κλεμμένο όχημα στο οποίο επέβαιναν.
Απεργία πείνας
Στις 28 Ιουλίου, την 67η μέρα απεργίας πείνας, και ενώ οι γιατροί του είχαν εκφράσει την ανησυχία τους για την υγεία του, το αίτημα για αποφυλάκιση απορρίφθηκε από το συμβούλιο Εφετών Λαμίας, το οποίο θεώρησε ότι η συμπεριφορά που επέδειξε ήταν «προσχηματικά καλή» και πως «η απόλυτη αναγκαιότητα της συνέχισης της κράτησής του για την αποτροπή τέλεσης άλλων αδικημάτων παραμένει». Έκανε ακόμη λόγο ότι πρόκειται για άτομο με «σταθερή ροπή προς το έγκλημα» και με «στοιχεία έντονης αντικοινωνικής συμπεριφοράς». Το ΜΕΡΑ25 και ο ΣΥΡΙΖΑ τοποθετήθηκαν εναντίον της απόφασης μη αποφυλάκισης, όπως και η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας, χαρακτηρίζοντας δίκαιο το αίτημά του και ζητώντας την εξέτασή του και υπό ανθρωπιστική σκοπιά.
Ο Μιχαηλίδης την επομένη της απόρριψης του αιτήματος ανέστειλε την απεργία πείνας. Λίγο αργότερα εξέδωσε ανακοίνωση, κατονομάζοντας τους λόγους για τους οποίους αναγκάστηκε να προβεί σε προσωρινή διακοπή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αναρχικοί Κατηγορία:Έλληνες απεργοί πείνας Κατηγορία:Έλληνες εγκληματίες
Λουτσινάσκο
Το Λουτσινάσκο (ιταλικά: Lucinasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Εδαφικό Συμβούλιο του Μπόντολαντ
Το Εδαφικό Συμβούλιο του Μπόντολαντ (ΕΣΜ) είναι εδαφικό συμβούλιο στην πολιτεία του Ασσάμ της Ινδίας, η οποία έχει δικαιοδοσίες στις Επαρχίες Εδαφικής Έκτασης του Μπόντολαντ. Ιδρύθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2003. Το ΕΣΜ έχει 46 εκτελεστικά μέλη, ένα για κάθε συγκεκριμένη περιοχή εξουσίας που ονομάζεται σομίσθι. Η περιοχή υπό τη δικαιοδοσία του ΕΣΜ ονομάζεται επίσημα Επαρχίες της Εδαφικής Περιοχής του Μπόντολαντ (ΕΕΠΜ). Η περιοχή εμπίπτει στο γεωγραφικό χάρτη της λιγότερο αναπτυγμένης περιοχής στην Ινδία. Η αγροτική οικονομία είναι η μόνη πηγή βιοπορισμού των ανθρώπων. Η εκβιομηχάνιση και άλλες ευκαιρίες απασχόλησης είναι λιγοστές.
Η ΕΕΠΜ αποτελείται από τέσσερις συνεχόμενες επαρχίες — Κοκρατζάρ, Μπάκσα, Ουνταλγκούρι και Τσιράνγκ — δημιουργημένες από επτά υπάρχουσες επαρχίες — Κοκρατζάρ, Μπονγκαϊγκαόν, Μπαρπέτα, Ναλμπάρι, Καμρούπ, Νταρράνγκ και Σονιτπούρ — μια περιοχή 8.822 τ.χλμ. (11% της έκτασης του Ασσάμ, που αριθμεί 78.438 τ.χλμ.) αποτελείται από διάφορες προστατευόμενες φυλετικές ζώνες και τετράγωνα στο Ασσάμ. Η ίδρυσή του έγινε σύμφωνα με το Τροποποιημένο Έκτο Πρόγραμμα του Συντάγματος της Ινδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτόνομες περιοχές της Ινδίας
Σοφία της Δανίας (Βασίλισσα της Σουηδίας)
Η Σοφία της Δανίας (δανικά:Sofia Eriksdotter 1241 - 1286) βασίλισσα της Σουηδίας λόγω του γάμου της με τον Βάλντεμαρ της Σουηδίας ήταν η μεγαλύτερη από τις 4 κόρες του Ερρίκος Δ΄ της Δανίας και της συζύγου του Γιούττας της Σαξονίας. Ο πατέρας της δολοφονήθηκε (1250) όταν η ίδια και οι αδελφές της ήταν πολύ μικρές χωρίς να αφήσει γιο, τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Άβελ της Δανίας. Ο Άβελ βασίλευσε έναν χρόνο στη συνέχεια δολοφονήθηκε και ο ίδιος (1252), τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός τους Χριστόφορος Α΄ της Δανίας.
Γάμος με τον Βάλντεμαρ της Σουηδίας
Ο γάμος της Σοφίας με τον Βάλντεμαρ της Σουηδίας πρώτο βασιλιά της Σουηδίας από τον Οίκο του Μπγιέλμπο έγινε ύστερα από συμφωνία ανάμεσα στον πατέρα του Βάλντεμαρ Μπίργιερ Γιαρλ, τον θείο της Σοφίας Χριστόφορο και τον Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας (1258) για να υποστηρίξουν τον αρχιεπίσκοπο του Λουντ Τζιάκομπ Έρλαντσεν. Σύμφωνα με την ίδια συνθήκη ο θείος της Χριστόφορος Α΄ έδωσε την άλλη του ανιψιά Ίνγκεμποργκ δεύτερη αδελφή της Σοφίας σύζυγο στον γιο του Χάακονος Μάγκνους ΣΤ΄ της Νορβηγίας. Μια απαλλαγή από τον πάπα ήταν απαραίτητη λόγω της συγγένειας που είχαν, ο πάπας Αλέξανδρος Δ΄ δέχτηκε να τη δώσει στην 1 Μαρτίου 1259 μετά την αιτιολογία ότι ήταν απαραίτητη μια συμμαχία μεταξύ της Σουηδίας και της Δανίας προκειμένου να πολεμήσουν τους γειτονικούς παγανιστικούς λαούς. Στα Χρονικά του Έρικ αναφέρεται ότι όταν η Σοφία πληροφορήθηκε το γεγονός άφησε το δωμάτιο στο οποίο βρισκόταν και έτρεξε να προσευχηθεί στη Θεοτόκο λέγοντας τα λόγια : "Δώσε ευτυχία σε εμένα μαζί του και σε αυτόν μαζί μου".
Σύμφωνα με τα Χρονικά του Έρικ η τελετή ανάμεσα στη Σοφία και στον Βάλντεμαρ πραγματοποιήθηκε στο Ιμνίνγκ (1260), περιγράφεται σαν μεγαλοπρεπές γεγονός με τουρνουά, χορούς και παιχνίδια, η Σοφία πήρε τα έσοδα από τα κάστρα του Μάλμο και του Τρέλεμποργκ όπως και μια μεγάλη περιουσία από χρυσό και ασήμι σαν προίκα. Η συνέχεια όμως δεν ήταν και τόσο ευτυχής αφού ο πεθερός της Μπίργιερ Γιαρλ παντρεύτηκε τη Ματθίλδη του Χόλσταϊν, τη χήρα του θείου της Άβελ της Δανίας τον οποίο θεωρούσε δολοφόνο του πατέρα της. Την ίδια εποχή ο Έρικ Ε΄ της Δανίας διαδέχθηκε τον δολοφονημένο θείο της Χριστόφορο υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του Μάργκαρετ Σαμπίρια (1261 - 1262) και απέκλεισε τη Σοφία από τα δικαιώματα λόγω του πατέρα της στον θρόνο (1263).
Ερωτικές σχέσεις του συζύγου της με την αδελφή της Γιούττα
Η Σοφία περιγράφεται στα Χρονικά σαν γυναίκα έντονα πολιτικοποιημένη, όμορφη με άσχημη γλώσσα. Δεν υπάρχουν λεπτομέρειες για την ίδια παρά μονάχα η σφραγίδα της και τα ονόματα των δυο συνοδών της Μαργαρίτα Ράγνιλδνταττερ και Ιγκρίντ. Ο σύζυγος της διαδέχθηκε σαν μόνος βασιλιάς τον πατέρα του Μπίργιερ Γιαρλ (1266) και η δεύτερη σύζυγος του εγκατέλειψε τη Σουηδία. Στη σύγκρουση ανάμεσα στον Βάλντεμαρ και τους μικρότερους αδελφούς του πήρε το μέρος του συζύγου της προσβάλλοντας με άσχημη γλώσσα τους κουνιάδους της, αποκάλεσε τον Μάγκνους τενεκετζή και τον Έρικ τιποτένιο.
Η Σοφία και η αδελφή της Ίνγκεμποργκ παντρεύτηκαν βασιλιάδες ενώ οι άλλες αδελφές τους Αγνή και Γιούττα της Δανίας που είχαν μείνει ανύπαντρες πιέστηκαν από την αντιβασιλεία της Δανίας να γίνουν μοναχές. Το 1271 η Αγνή και η Γιούττα δραπέτευσαν από τη μονή στο Ροσκίλντε προκειμένου να πάνε στη Σουηδία για να συναντήσουν την αδελφή τους Σοφία. Το βασιλικό ζεύγος τους δέχτηκε με μεγάλη χαρά αλλά στη συνέχεια η Γιούττα και ο βασιλιάς μπλέχτηκαν σε μεγάλα ερωτικά σκάνδαλα με αποτέλεσμα τη γέννεση παιδιού (1273). Το αμάρτημα ήταν τεράστιο όχι μόνο λόγω της μοιχείας αλλά και λόγω της συγγένειας γι'αυτό η Γιούττα επέστρεψε σε μοναστήρι ενώ ο Βάλντεμαρ κατέφυγε στη Ρώμη για προσκύνημα και συγχώρεση. Η Σοφία σύμφωνα με τα Χρονικά στενοχωρήθηκε τόσο πολύ που ομολόγησε "Δεν πρόκειται να γίνω ποτέ καλά από τη λύπη μου, καταραμένη η μέρα που τη δέχτηκα στη Σουηδία".
Ανατροπή της Σοφίας και του συζύγου της από τον θρόνο της Δανίας
Το 1274 ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος στη Σουηδία ανάμεσα στον βασιλιά και τους μικρότερους αδελφούς του Μάγκνους Γ΄ της Σουηδίας και Έρικ. Μετά τη μάχη του Χόβα τον Ιούνιο του 1275 ο Μάγκνους ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Σουηδίας, η βασίλισσα άκουσε τα δυσάρεστα νέα την ώρα που έπαιζε σκάκι. Ο βασιλιάς Βάλντεμαρ χρησιμοποίησε τους δεσμούς της συζύγου του Σοφίας προκειμένου να αντιμετωπίσει τα αδέλφια του, συμμάχησε με τη Νορβηγία και τη Δανία αλλά χωρίς επιτυχία. Στη συνέχεια επιχείρησαν συμμαχία με το Βρανδεμβούργο παντρεύοντας την κόρη τους Ίνγκεμποργκ με τον Γεράρδο Β΄ του Χόλσταϊν και παραχωρώντας του σαν προίκα το νησί Γκότλαντ στο Βρανδεμβούργο. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1277 ο βασιλιάς Βάλντεμαρ μαζί με τη σύζυγο του Σοφία υπέγραψαν στην Κοπεγχάγη το έγγραφο της παραχώρησης του νησιού Γκότλαντ στο Βρανδεμβούργο.
Ο Βάλντεμαρ δέχτηκε τελικά να παραιτηθεί για χάρη του δεύτερου αδελφού του Μάγκνους (1278), πήρε τον τίτλο του «τέως βασιλιά» και του παραχωρήθηκαν το Βάστεργκοτλαντ και το Όστεργκοτλαντ για την επιβίωση του. Ο Βάλντεμαρ εγκαταστάθηκε στη Δανία (1280) και η Σοφία παρέμεινε στη Σουηδία. Από εκείνο το σημείο η ζωή τους χώρισε, η Σοφία κρατούσε επίσης για το εαυτό της τον τίτλο της "πρώην βασίλισσας", αναφέρεται το όνομα της σε διάφορα έγγραφα σχετικά με τις δωρεές που έκανε και τα έσοδα που είχε από το εμπόριο σολομού στο αβαείο του Σκάννινγκ (1283). Την επόμενη χρονιά έκανε αίτημα στην αυλή της Δανίας να μπορεί να έχει πρόσβαση στα κτήματα του πατέρα της στη χώρα, την ίδια χρονιά ο Μάγκνους έκρινε ανίκανο τον αδελφό του να διαχειριστεί την οικογένεια και την περιουσία του ενώ αργότερα τον φυλάκισε (1288). Ο Μάγκνους ανέλαβε εκτός από την περιουσία του επιπλέον την κηδεμονία και τον γάμο της κόρης τους Σοφίας. Η Σοφία πέθανε σε ηλικία 45 ετών (1286) σύμφωνα με μερικές πληροφορίες τάφηκε στο αβαείο του Βρέτα, με άλλες πληροφορίες τάφηκε στο Ρίνγκστεντ στη Δανία. Ο σύζυγος της αιχμαλωτίστηκε (1288) αλλά ζούσε σε καλές συνθήκες μέχρι τον θάνατο του (1302) και του επιτρεπόταν να ζει με ερωμένες.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1260 τον Βάλντεμαρ των Μπγιέλμπο βασιλιά τη Σουηδίας και παιδιά της ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας
Ρομπέρ Σαμπατιέ
Ο Ρομπέρ Σαμπατιέ (γαλλικά: Robert Sabatier) (1923 - 2012) ήταν Γάλλος ποιητής και συγγραφέας. Έγραψε μυθιστορήματα, δοκίμια και ποιήματα. Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας Γκονκούρ καθώς και της Ακαδημίας Μαλαρμέ. Είναι επίσης συγγραφέας της Ιστορίας της γαλλικής ποίησης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ρομπέρ Σαμπατιέ γεννήθηκε στο προάστιο του Παρισιού Μπουλόν-Μπιγιανκούρ στις 17 Αυγούστου 1923. Ο πατέρας του πολέμησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η μητέρα του διατηρούσε ένα μικρό παντοπωλείο. Έμεινε ορφανός σε ηλικία 12 ετών και ανατράφηκε από έναν θείο του που διατηρούσε μικρό τυπογραφείο, χάρη στον οποίο έμαθε τη δουλειά του τυπογράφου από την ηλικία των 13 ετών. Στη συνέχεια έζησε στη συνοικία κοντά στο κανάλι Σαιν-Μαρτέν. Το 1943, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ήταν μέλος των Μακί.
Μετά τον πόλεμο, το 1947, εξέδωσε ένα ποιητικό περιοδικό. Από το 1950, εργάστηκε στον εκδοτικό οίκο Presses Universitaires de France, όπου παρέμεινε για 12 χρόνια. Στη συνέχεια έγινε λογοτεχνικός διευθυντής των εκδόσεων Albin Michel για 7 χρόνια, μέχρι την εκλογή του στην Ακαδημία Γκονκούρ το 1971, καθώς και στην Ακαδημία Μαλαρμέ.
Υπήρξε μέλος της επιτροπής της Διεθνούς Στέγης Ποιητών και Συγγραφέων του Σαιν-Μαλό. Η σύζυγός του Κριστιάν Λεσπάρ (1928-2002) ήταν επίσης συγγραφέας.
Ο Ρομπέρ Σαμπατιέ πέθανε στις 28 Ιουνίου 2012 στο Παρίσι σε ηλικία 88 ετών, ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο του Μονπαρνάς. Το 2012 το βραβείο Γκονκούρ Ποίησης ονομάστηκε βραβείο Ποίησης Ρομπέρ Σαμπατιέ προς τιμήν του.
Έργο
Το πρώτο του μυθιστόρημα Αλαίν και ο Νέγρος (1953) χαιρετίστηκε ως το «πρώτο γαλλικό αντιρατσιστικό μυθιστόρημα» και μεταφέρθηκε στην οθόνη. Το 1960 ταινία έγινε επίσης το Μπουλβάρ, σε σκηνοθεσία Ζυλιέν Ντυβιβιέ.
Τα κρυφά χρόνια της ζωής ενός ανθρώπου (1984), ένας υπαρξιακός απολογισμός, και η Πραγματεία για το χαμογελαστό παράλογο (1991), με σκέψεις του και ευφυολογήματα, αποκαλύπτουν το πιο σοβαρό ύφος του συγγραφέα.
Ασχολήθηκε επίσης με την ποίηση, δημοσίευσε περίπου δέκα ποιητικές συλλογές, μεταξύ των οποίων: Καθαγιασμός πλοίου (1959), Το πουλί του αύριο (1981). Είναι συγγραφέας της Ιστορίας της γαλλικής ποίησης σε 9 τόμους (1975-1982), για την οποία, όπως αποκάλυψε ο ίδιος, διάβασε 25 εκατομμύρια στίχους σε 40 χρόνια. Ως ποιητής, τιμήθηκε με το βραβείο Γκιγιώμ Απολλιναίρ το 1955.
Από το 1956 δημοσίευσε μερικά αστυνομικά μυθιστορήματα με το ψευδώνυμο Ρομπέρ Βελερύτ. Ασχολήθηκε επίσης με ραδιοφωνικές εκπομπές. Πριν από το θάνατό του το 1012, έγραψε τα απομνημονεύματά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι
Μεντάτικα
Η Μεντάτικα (ιταλικά: Mendatica) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Λόκερεν
Το Λόκερεν (ολλανδικά: Lokeren), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Ανατολικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 67,5 χμ² και πληθυσμό 41.438 κατοίκους (2018).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Μολίνι ντι Τριόρα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Grease (ταινία)
To Grease είναι μια αμερικάνικη μουσική και αισθηματική κωμική ταινία του 1978, σε σκηνοθεσία του Ράνταλ Κλάιζερ. Το σενάριο γράφτηκε από τους Μπροντ Γούνταρντ και Άλαν Καρ, με τον δεύτερο να είναι κι ένας εκ των παραγωγών του έργου. Πρωταγωνιστούν οι Τζον Τραβόλτα και Ολίβια Νιούτον-Τζον.
Το 2020 η ταινία πήρε την θέση της στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου από την Βιβλιοθήκη Κογκρέσου με αιτιολόγηση ότι είναι "πολιτιστικά", "ιστορικά" και "αισθητικά" σημαντική.
Πλοκή
Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών ο Ντάνι Zούκο (John Travolta) ένας μοντέρνος νέος συναντάει στην παραλία την Sandy Olsson (Olivia Newton-John) μια ήσυχη, «συντηρητική» κοπέλα και ερωτεύονται. Όταν όμως το καλοκαίρι έφτασε στο τέλος του, η Sandy του είπε ότι πρέπει να επιστρέψει στην Αυστραλία, αλλά ο Danny της απάντησε ότι η αγάπη τους «είναι μόνο η αρχή». Η ταινία ξεκινάει από τη φοίτηση των δύο εφήβων στο Rydell High School.Η Sandy γνωρίζει την Rizzo (Stockard Channing), την Φρέντσι (Didi Conn), την Marty (Dinah Manoff),και την Jan(Jamie Donnelly), όπου και τους αποκαλύπτει το όνομα του αγοριού που ήταν μαζί το καλοκαίρι.Τότε η Rizzo κανονίζει συνάντηση ανάμεσα στον Danny και την Sandy και μόλις βλέπουν ο ένας τον άλλον, η Sandy χαίρεται τόσο πολύ που τον βλέπει, αλλά αντίθετα ο Danny είναι σκληρός απέναντι της.Μετά από αυτό, η Sandy στεναχωριέται και η Φρέντσι κανονίζει pyjama party για όλα τα κορίτσια στο σπίτι της.Η Sandy θρηνεί για τη συμπεριφορά που είχε μαζί της ο Ντάνι,ώσπου κάποια στιγμή ακούστηκε ένας θόρυβος.Ήταν τα αγόρια.Τότε η Rizzo κατεβαίνει από το παράθυρο και φεύγει μαζί με τον Kenickie και πάνε βόλτα.Στο δρόμο συναντάει το μεγαλύτερο εχθρό του τον Balmudo(Dennis C.Stewart)τον οποίο και προκαλεί σε μια μονομαχία αυτοκινήτων.
Την επόμενη μέρα ο Kenickie αγοράζει ένα παλιό αυτοκίνητο για να το επισκευάσει μαζί με τους φίλους του,ώστε να είναι έτοιμο για τον αγώνα.Σε μια προσπάθεια του Danny να εντυπωσιάσει την Sandy γίνεται ραλίστας.Ο Danny προτείνει στην Sandy να την συνοδέψει στο πάρτι που κάνει το σχολείο τους,όμως αυτή αρνιέται.
Η μέρα του χορού φτάνει, μεταδίδεται ζωντανά από την τηλεόραση και φιλοξενείται από τον DJ Vince Fontaine, ο οποίος φλερτάρει με την Marty.O Kenickie προσπαθεί να κανονίσει την ημερομηνία την μονομαχίας με τα αυτοκίνητα με αντίπαλο τον Balmudo.Ύστερα φτάνουν ο Danny και η Sandy, οι οποίοι ξεκινούν και χορεύουν.Λίγο όμως πριν βγουν νικητές, τους χωρίζουν ο Sonny και η Cha-Cha(παλιά φίλη του Danny), οι οποίοι καταλήγουν και νικητές.Εν το μεταξύ,η Rizzo φοβάται μήπως είναι έγκυος και το εκμυστηρεύεται στην Marty, η οποία το λέει στον Sonny,αλλά η φήμη διαδίδεται γρήγορα, την οποία μαθαίνει και ο πιθανός πατέρας της, ο Kenickie.Όταν όμως το λέει στη Rizzo,αυτή το αρνείται.
Η ημέρα του αγώνα φτάνει και ο Kenickie τραυματίζεται από την πόρτα του εξαιτίας του φίλου του Putzie.Τότε ο Danny παίρνει την θέση του. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, ο Balmudo προσπαθεί με κάθε τρόπο να χαλάσει το αυτοκίνητο του αντιπάλου του,αλλά τελικά ο Danny ανακηρύσσεται νικητής και ο Balmudo φεύγει ταπεινωμένος.Η Sandy καταλαβαίνει ότι ακόμα την αγαπάει και σκέφτεται να αλλάξει στάση απέναντι στον νικητή για να τον εντυπωσιάσει,πράγμα που της πρότεινε και η φίλη της η Φρέντσι.
Την επόμενη μέρα, εφόσον όλοι οι μαθητές του σχολείου αποφοιτούν, γιορτάζουν σε διάφορα κέντρα διασκέδασης(λούνα παρκ).Η Rizzo ανακαλύπτει ότι δεν είναι έγκυος και μετά από όλα αυτά, επανασυνδέεται με τον Kenickie.O Danny έχει γίνει ένας jock,αλλά είναι σοκαρισμένος όταν βλέπει την Sandy με ένα καινούργιο Hairstyle,ντυμένη με μαύρο δέρμα και έχοντας ένα τσιγάρο.Στο τραγούδι,και οι δύο παραδέχονται ότι αγαπούν ο ένας τον άλλον και επανενώνονται.H Sandy λέει επίσης στον Danny ότι αν ήταν πρόθυμος να αλλάξει γι'αυτήν,τότε και εκείνη θα ήταν πιστή και ώριμη απέναντι του.Η ταινία τελειώνει με τον Danny και την Sandy να αναχωρούν στην έκδοση φαντασίας των Greased Lighting μαζί,να λαμβάνουν την πτήση και να λένε αντίο στους φίλους τους.
Τοποθεσίες γυρισμάτων
Ο αγώνας με τα αγωνιστικά αυτοκίνητα πραγματοποιήθηκε στον ποταμό του Λος Άντζελες,ανάμεσα στην πρώτη και στην έβδομη οδό Γεφυρών.Η σκηνή όπου ο Danny και η Sandy βρίσκονται στην παραλία, γυρίστηκε στο Leo Carrillo,στην παραλία του Μαλιμπού. Το sleepover γυρίστηκε σε μια ιδιωτική κατοικία στο Ανατολικό Χόλιγουντ.Η παρτίδα στούντιο Paramount Pictures κάλυψε την θέση των σκηνών και τα μουσικά των Greased Lighting και Beauty .Η τελική σκηνή,όπου έλαβε χώρα το καρναβάλι, χρησιμοποιήθηκε το John Marsall Γυμνάσιο.
Έναρξη κυκλοφορίας του Grease
Η πρώτη κυκλοφορία του Grease ήταν στις 16 Ιουνίου του 1978 στα θέατρα.Η πρώτη προβολή στην αμερικανική τηλεόραση έγινε το 1981 στο ABC-TV και η τελευταία στις 23 Ιουνίου 1998. Η τελική έκδοση της ταινίας έγινε τον Μάρτιο των 20 χρόνων δημιουργίας της ταινίας. Η πρώτη κυκλοφορία της ταινίας σε DVD ήταν στις 24 Σεπτεμβρίου του 2002,αλλά στις 19 Σεπτεμβρίου 2006 επανακυκλοφόρησε σε DVD ως το Rockin Rydell Edition,το οποίο ήρθε με ένα μαύρο Rydell High T-Bird σακάκι και ένα λευκό Rydell  R  πουλόβερ Λέτερμαν. Τέλος, κυκλοφόρησε σε Blu-ray Disc στις 5 Μαΐου 2009.
Αμερικάνικο ινστιτούτο αναγνώρισης ταινίας
Λίστες Αμερικάνικου Ινστιτούτου Κινηματογράφου
100 Χρόνια ΑΦΟΙ του ... 100 Τραγούδια:Νο. 70 για "Summer Nights"
Συνέχειες και spin-offs
Grease 2 (1982) ήταν η συνέχεια του Grease με πρωταγωνιστές τους Maxwell Caulfield και Michelle Pfeiffer.Μόνο λίγα μέλη του καστ από την αρχική ταινία, όπως οι Dody Goodman, Sid Caesar, Eddie Deezen, Didi Conn, Dennis Stewart και η Eva Arden,συμμετείχαν στους αντίστοιχους ρόλους τους. Συμμετείχε επίσης και ο Dick Patterson με έναν διαφορετικό χαρακτήρα. Δεν ήταν τόσο επιτυχής,αφού συνολικά συγκέντρωσε μόλις $ 15 εκατομμύρια,έχοντας ως προϋπολογισμό τα 13 εκατομμύρια $. Patricia Birch, χορογράφο την αρχική ταινία, σε σκηνοθεσία του δύσμοιρο sequel. Θα ήταν η μόνη ταινία που αυτή θα κατευθύνει. Μετά την επιτυχία του αρχικού φιλμ, Paramount προορίζεται να μετατρέψει Γράσο σε ένα franchise πολλαπλών εικόνων με μια τηλεοπτική σειρά και τρεις συνέχειες προγραμματιστεί. Ωστόσο, λόγω της αποτυχίας του box office της Grease 2, όλα τα σχέδια είχαν διαλυθεί .Στις 8 Ιουλίου, 2010, τραγουδούν-μαζί έκδοση του Grease κυκλοφόρησε για να επιλέξετε θέατρα γύρω από τις ΗΠΑ.Ένα τρέιλερ κυκλοφόρησε το Μάιο του 2010, με τα τσιγάρα ψηφιακά αφαιρεθεί από ορισμένες σκηνές, υπονοώντας βαριά επεξεργασία? Ωστόσο, Paramount επιβεβαίωσε αυτές οι αλλαγές έγιναν μόνο για τη διαφήμιση της ταινία,και η αξιολόγηση για την ταινία το ίδιο αλλάξει από την αρχική PG του προς το PG-13 για το "σεξουαλικό περιεχόμενο, συμπεριλαμβανομένων των αναφορών, έφηβος το κάπνισμα και το ποτό, και τη γλώσσα .Η ταινία παρουσιάστηκε για δύο μόνο Σαββατοκύριακα ? επιπλέον πόλεις πιέσεις από τους οπαδούς από την επίσημη ιστοσελίδα της Paramount ξεκίνησε μια εβδομάδα αργότερα και ελέγχονται για ένα Σαββατοκύριακο.Στις 12 Μαρτίου 2013, το λίπος και Grease 2 ήταν συσκευασμένα μαζί σε ένα διπλό σύνολο χαρακτηριστικών γνωρισμάτων DVD από Warner Home Video.
Μετά την Παραγωγή
Σκηνές μέσα στο Frosty Palace περιέχουν προφανή σύγχυση των διαφόρων σημείων της Coca-Cola.Πριν από την απελευθέρωση της ταινίας, παραγωγός Allan Carr είχε κάνει μια συμφωνία προϊόν-τοποθέτηση με τον κύριο ανταγωνιστή της Coca-Cola Pepsi (για παράδειγμα, ένα λογότυπο της Pepsi μπορεί να δει κανείς στην κινούμενη ανοίγοντας ακολουθία). Όταν Carr είδε το βίντεο της σκηνής με τα προϊόντα της Coca-Cola και η σήμανση, διέταξε ο διευθυντής Randal Kleiser είτε reshoot τη σκηνή με τα προϊόντα της Pepsi ή να αφαιρέσετε τα λογότυπα της Coca-Cola από τη σκηνή. Όπως reshoots κρίθηκαν υπερβολικά δαπανηρές και χρονοβόρες, οπτική συμπήγματα χρησιμοποιήθηκαν για να καλύψουν ή να θολώνει τις αναφορές της Coca-Cola. Η «θόλωμα» που καλύπτει μέχρι κατοχυρωμένο σήμανση μενού και μια μεγάλη αφίσα τοίχου, αλλά ένα κόκκινο ψυγείο με το λογότυπο δεν θα μπορούσε να αλλάξει αρκετά έτσι έμεινε αμετάβλητη. Σύμφωνα με Kleiser, «Εμείς απλά έπρεπε να ελπίζουμε ότι η Pepsi δεν θα παραπονεθεί. Δεν το έκανε.» Στο 2010 τραγουδούν-μαζί έκδοση (βλέπε παρακάτω), η θολή αφίσα Coke έχει ψηφιακά αφαιρεθεί. Στη θέση του είναι περισσότερα από το σχεδιασμό κυματιστή τοίχο που την περιέβαλε. John Wilson έκανε το κινούμενο ακολουθία τίτλο για την έναρξη της ταινίας.
Μουσική
Το soundtrack album τελείωσε το 1978 ως το δεύτερο καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ του στις Ηνωμένες Πολιτείες έτους, ξεπεράστηκε μόνο από άλλο soundtrack άλμπουμ, από την ταινία Saturday Night Fever, η οποία πρωταγωνίστησε επίσης Travolta.Το τραγούδι "Απελπισμένα αφιερωμένο σε σας» ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Μουσικής-Πρωτότυπο Τραγούδι. Το τραγούδι "Είσαι αυτός που θέλω» απελευθερώθηκε ως ενιαίο πριν από την κυκλοφορία της ταινίας και έγινε μια άμεση διάγραμμα-άριστο, αν και δεν είναι στο στάδιο της εμφάνισης ή έχουν δει στην ταινία εκείνη τη στιγμή.Επιπλέον, ο αριθμός χορός με το "Είσαι αυτός που θέλω" ήταν υποψήφια για το βραβείο TV Land για "Χορός Ταινία Ακολουθία Μπορείτε αναπαράσταση στο σαλόνι σας" το 2008 .Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι δύο Τραβόλτα / Newton-John ντουέτα, "Είσαι αυτός που θέλω" και "Νύχτες Καλοκαιριού", ήταν και οι δύο χτυπήματα νούμερο ένα και από το 2011 εξακολουθούν να είναι μεταξύ των 20 καλύτερες πωλήσεις singles όλων χρονικό διάστημα (Νο. 6 και 19 αντίστοιχα) τον τίτλο του τραγουδιού της ταινίας ήταν επίσης ένας αριθμός-ένα ενιαίο χτύπημα για Frankie Valli .Το τραγούδι "Κοίτα με, είμαι Σάντρα Dee" Αναφορές Σαλ Mineo στην αρχική έκδοση στάδιο. Mineo μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από ένα χρόνο πριν από τη μαγνητοσκόπηση, οπότε η γραμμή άλλαξε να αναφερθώ σε Elvis Presley αντ 'αυτού. Η αναφορά Troy Donahue είναι στην αρχική έκδοση στάδιο. Συμπτωματικά, αυτή η σκηνή καθώς και η σκηνή πριν και η σκηνή μετά γυρίστηκαν στις 16 Αυγούστου 1977, την ημέρα του θανάτου του Elvis Presley.Μερικά από τα τραγούδια δεν ήταν παρόντες στην ταινία?Τραγούδια που εμφανίζονται στην ταινία, αλλά όχι στο soundtrack είναι "La Bamba" από Ritchie Valens, «Whole Lotta Κουνώντας Going On" από τον Jerry Lee Lewis, «Alma Mater», «Alma Mater Παρωδία", και "Rydell Fight Song". "Μόνος σε ένα drive-in Movie (instrumental)", "mooning", και "Freddy αγάπη μου" δεν υπάρχουν στην ταινία, παρόλο που και οι τρεις αναφέρονται στους τίτλους τέλους σε πέραν του ότι είναι στο soundtrack.
Τα τραγούδια εμφανίζονται στην ταινία με την ακόλουθη σειρά:
1.Η αγάπη είναι ένα εξαίσιο πράγμα
3.Alma Mater
4.Summer Nights - Ντάνι, Sandy, Ροζ Κυρίες και T-Birds
5.Rydell Fight Song - Rydell Marching Band
6.Κοίτα με, είμαι Σάντρα Dee - Rizzo και ροζ κυρίες
8.Απελπισμένα αφιερωμένο σε σας - Αμμώδης
9.Greased Lightnin- Ντάνι και T-Birds
13.Beauty πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου - Teen Άγγελος και Γυναίκα Άγγελοι
14.Rock n 'Roll Party Queen
17.Δάκρυα στο μαξιλάρι μου- Johnny Casino και οι παίκτες
18.Hound Dog - Johnny Casino και οι παίκτες
19.Born to Hand Jive- ​​Johnny Casino και οι παίκτες
20.Blue Moon- Johnny Casino και οι παίκτες
21.Sandy - Ντάνι
22.Υπάρχουν χειρότερα πράγματα που μπορούσα να κάνω- Rizzo
23.Κοίτα με, είμαι Σάντρα Dee(Reprise)- Αμμώδης
24.Είσαι αυτός που θέλω- Ντάνι, Sandy, ροζ κυρίες, και T-Birds
25.Εμείς πάνε μαζί - Πρωταγωνιστές
26.Grease (Reprise)
Τηλεόραση
Στις 17 Αυγούστου 2009, μια τηλεοπτική σειρά εμπνευσμένη από την ταινία έκανε πρεμιέρα στη Βενεζουέλα. Η σειρά παρήχθη και σκηνοθετήθηκε από τον Βλαντίμιρ Πέρεθ. Η σειρά διερεύνησε τους χαρακτήρες και επέκτεινε την ιστορία της ταινίας.