cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Από το 1945 ως τη διάσπαση της Ε.Σ.Σ.Δ. 1991
Μια ακόμη περίοδος συλλογικής ηγεσίας ακολούθησε, έως ότου καθιερώθηκε ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ, στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ως ο διαπρεπέστερος διάδοχος του Χρουστσόφ στη σοβιετική πολιτική ζωή. Ο Μπρέζνιεφ προήδρευσε, σε μία περίοδο ύφεσης του Ψυχρού Πολέμου με τη δύση, ενισχύοντας συγχρόνως τη σοβιετική στρατιωτική δύναμη. Καθ' όλη τη διάρκεια της νέας περιόδου, η Σοβιετική Ένωση διατήρησε την ισότητα με τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τομέα της στρατιωτικής τεχνολογίας, αλλά αυτό εξουθένωσε τη σοβιετική οικονομία. Σε αντίθεση με το επαναστατικό πνεύμα που συνόδευσε τη γέννηση της Σοβιετικής Ένωσης, η επικρατούσα διάθεση της σοβιετικής ηγεσίας, κατά τη διάρκεια της θητείας του Μπρέζνιεφ, ως το θάνατο του το 1982, ήταν αποστροφή στις μεγάλες αλλαγές. Μετά από κάποιο πειραματισμό με τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις, στα μέσα της δεκαετίας του '60, η σοβιετική ηγεσία επανήλθε στα καθιερωμένα μέτρα της οικονομικής διαχείρισης. Η βιομηχανία παρουσίασε, αργά αλλά σταθερά, κέρδη, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '70. Η γεωργική ανάπτυξη συνεχίστηκε, αλλά δε μπορούσε να συμβαδίσει με την αυξανόμενη κατανάλωση, και η ΕΣΣΔ έπρεπε να εισαγάγει τρόφιμα, όπως το σιτάρι. Λόγω της χαμηλής επένδυσης στα καταναλωτικά αγαθά, η ΕΣΣΔ ήταν, κατά κύριο λόγο, ικανή μόνο να εξαγάγει τις πρώτες ύλες, ειδικότερα το πετρέλαιο, το οποίο την κατέστησε τρωτή στις σφαιρικές μετατοπίσεις τιμών. Επιπλέον, η ανθρώπινη ευημερία στη Σοβιετική Ένωση έμεινε πίσω σε σχέση με το δυτικό επίπεδο, μετά από αρχικά σημάδια σύγκλισης, στις δεκαετίες του '50 και του ’60.
Καρκίνος του προστάτη
Κύτταρο προέλευσης
Μια σειρά από μελέτες, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Science, εμπλέκει ιούς που είναι γνωστό ότι προκαλούν καρκίνο στα κύτταρα του προστάτη: AKT, ERG,και AR εισήχθησαν σε απομονωμένα δείγματα των βασικών κυττάρων και των κυττάρων του αυλού του προστάτη ποντικών. Μετά από 16 εβδομάδες, κανένα από τα δείγματα που είχε κύτταρα αυλού δεν είχε υποστεί κακοήθη μετάλλαξη, ενώ τα βασικά δείγματα είχαν μεταλλαχθεί και είχαν αναπτυχθεί στη συνέχεια σε κακοήθεις καρκινικούς όγκους, οι οποίοι εμφανίστηκαν πανομοιότυποι με ανθρώπινα δείγματα υπό μεγέθυνση. Αυτό οδήγησε στο συμπέρασμα ότι τα βασικά κύτταρα του προστάτη μπορεί να είναι η πιο πιθανή αιτία προέλευσης του καρκίνου του προστάτη.
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Από το 1945 ως τη διάσπαση της Ε.Σ.Σ.Δ. 1991
Ένα δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε με αντικείμενο τη διατήρηση της ΕΣΣΔ, στις 17 Μαρτίου 1991. Η πλειοψηφία του πληθυσμού ψήφισε υπέρ της διατήρησης της ένωσης, σε εννέα από τις δεκαπέντε δημοκρατίες. Το δημοψήφισμα έδωσε στο Γκορμπατσώφ μια δεύτερη ευκαιρία. Το καλοκαίρι του 1991, μια νέα συνθήκη σχεδιάστηκε και συμφωνήθηκε να συσταθεί μια χαλαρή ομοσπονδία οκτώ δημοκρατιών. Η υπογραφή της συνθήκης, εντούτοις, διακόπηκε από το πραξικόπημα του Αυγούστου, το οποίο ήταν μια απόπειρα να απομακρυνθεί ο Γκορμπατσώφ από εκείνα τα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος, τα οποία επιδίωκαν να καταργήσουν τις μεταρρυθμίσεις του και να επαναφέρουν τον κεντρικό έλεγχο επί των δημοκρατιών. Το πραξικόπημα κατεστάλη, ο Γιέλτσιν θεωρήθηκε ήρωας, ενώ η εξουσία του Γκορμπατσώφ κατέρρευσε ολοκληρωτικά. Τον Αύγουστο του 1991, η Λετονία και η Εσθονία κήρυξαν άμεσα την αποκατάσταση της πλήρους ανεξαρτησίας τους (ακολουθώντας το παράδειγμα της Λιθουανίας το 1990), ενώ οι άλλες 12 δημοκρατίες συνέχισαν τη συζήτηση περί μιας όλο και πιο χαλαρής ένωσης ομόσπονδων κρατών.
Στις 8 Δεκεμβρίου 1991, οι Πρόεδροι της Ρωσίας, της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας υπέγραψαν τις συμφωνίες Μπελοβέζα, που κήρυξαν τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και συνέστησαν την Κοινοπολιτεία των Ανεξάρτητων Κρατών (ΚΑΚ). Ενώ κάποιες αμφιβολίες παρέμειναν σχετικά με την εξουσία των συμφωνιών Μπελοβέζα να διαλύσουν την Ένωση, στις 21 Δεκεμβρίου 1991, οι αντιπρόσωποι όλων των σοβιετικών δημοκρατιών, εκτός από τη Γεωργία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είχαν υπογράψει τις συμφωνίες αυτές, υπέγραψαν το πρωτόκολλο της Άλμα-Άτα, το οποίο επιβεβαίωσε τη διάλυση της ΕΣΣΔ και επαναδιατύπωσε τη σύσταση της ΚΑΚ. Η σύνοδος κορυφής της Άλμα-Άτα υιοθέτησε επίσης διάφορα άλλα πρακτικά μέτρα, που ήταν απαραίτητο να ληφθούν, ως συνέπεια της διάλυσης της Ένωσης. Στις 25 Δεκεμβρίου 1991, ο Γκορμπατσώφ, το υψηλότερο κυβερνητικό στέλεχος της Σοβιετικής Ένωσης, αναγνώρισε την πτώχευση και την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.
Καρκίνος του προστάτη
Κοινωνία και πολιτισμός
Οι διαφορές επίσης επεκτείνονται σε τομείς όπως η ανίχνευση, με τις κυβερνήσεις να μη χρηματοδοτούν τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του προστάτη, ενώ υποστηρίζουν πλήρως τα προγράμματα του καρκίνου του μαστού. Ο καρκίνος του προστάτη βιώνει επίσης σημαντικά μικρότερη κάλυψη από τα ΜΜΕ σε σχέση με άλλες, εξίσου διαδεδομένες μορφές καρκίνου, με μια μελέτη από το Prostate Coalition να δείχνει ότι 2.6 ιστορίες καρκίνου του μαστού αντιστοιχούν σε κάθε μια που καλύπτει τον καρκίνο του προστάτη.
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Δημογραφία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Πληθυσμός της Σοβιετικής Ένωσης (κόκκινο) και των μετασοβιετικών κρατών (μπλε) από το 1961 έως το 2009. Η πρόβλεψη (μπλε με τελείες) καλύπτει τα έτη 2010 έως 2100.
Καρκίνος του προστάτη
Μοντέλα προστατικού καρκίνου
Οι επιστήμονες έχουν καθιερώσει μερικές κυτταρικές σειρές καρκίνου του προστάτη για να διερευνηθεί ο μηχανισμός που εμπλέκεται στην εξέλιξη του καρκίνου του προστάτη. Οι LNCaP, PC-3, και DU-145 χρησιμοποιούνται ευρέως ως κυτταρικές σειρές καρκίνου του προστάτη. Η LNCaP κυτταρική σειρά δημιουργήθηκε από μία μεταστατική βλάβη σε ένα ανθρώπινο λεμφαδένα του προστατικού αδενοκαρκινώματος. Οι PC-3 και DU-145 σειρές έχουν δημιουργηθεί από μεταστάσεις ενός ανθρώπινου προστατικού αδενοκαρκινώματος στα οστά και στον εγκέφαλο, αντιστοίχως. Τα LNCaP κύτταρα εκφράζουν τον υποδοχέα ανδρογόνων (AR) Ωστόσο,τα PC-3 και DU-145 κύτταρα εκφράζουν πολύ λίγη ή καθόλου AR. Ο AR, ένας ανδρογόνο-ενεργοποιημένος παράγοντας μεταγραφής, ανήκει στην στεροειδή οικογένεια των πυρηνικών υποδοχέων. Ανάπτυξη του προστάτη εξαρτάται από ανδρογόνα σηματοδότηση μεσολαβούμενη από τον AR, και ο AR είναι επίσης σημαντικός κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του καρκίνου του προστάτη. Ο πολλαπλασιασμός των κυττάρων LNCaP είναι ανδρογονο-εξαρτώμενος αλλά ο πολλαπλασιασμός των PC-3 και DU-145 κυττάρων είναι ανδρογονο-μη εξαρτώμενος. Ανύψωση της έκφρασης του AR συχνά παρατηρείται σε ασθενείς με προχωρημένους όγκους του προστάτη.
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Εθνοτική σύσταση
Το Σύνταγμα του 1977 διακήρυξε το σχηματισμό μιας νέας εθνικο-ιστορικής οντότητας, αυτής του Σοβιετικού λαού. Οι Ρώσοι ήταν ο κυριότερος αριθμητικά λαός με πληθυσμό που υπερέβαινε τα 140 εκατ. Οι Ουκρανοί, με 40 εκατ., και οι Λευκορώσοι αποτελούσαν τους κυριότερους σλαβικούς λαούς της ΕΣΣΔ, μαζί με τους Ρώσους. Στην κεντρική Ασία ζούσαν οι Τουρκεστάνοι, λαοί των Ουζμπέκων, Καζάχων, Κιργίζιων, και των Τουρκμένων. Στη ίδια περιοχή, κατοικούσαν και οι Τατζίκοι που είναι περσικό φύλο και παρουσιάζουν γλωσσικές ομοιότητες με τους λαούς του Αφγανιστάν και του Ιράν καθώς και με τους Κούρδους. Στην Καυκασία υπήρχε ένα μωσαϊκό λαών και εθνοτήτων (μόνο στο Νταγκεστάν της Ρωσίας ζουν περισσότερες από 100 εθνότητες). Οι κυριότεροι από αυτούς τους λαούς ήταν οι Γεωργιανοί, οι Αρμένιοι και οι Αζέροι. Οι Λιθουανοί, οι Εσθονοί, οι Λετονοί και οι Καρελίοι (λαός κοντά στους Φινλανδούς, που κατοικεί στη Βορειοδυτική Ρωσία) αποτελούσαν τους βαλτικούς λαούς της Σοβιετικής Ένωσης. Η ΣΣΔ της Μολδαβίας αποσπάστηκε από τη Ρουμανία το 1940, με βάση το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολοτώφ και η εθνική σύσταση των κατοίκων της είναι αντικείμενο αντιπαραθέσεων ακόμα και σήμερα. Επίσης, σημαντικός ήταν ο αριθμός των Εβραίων, των Πολωνών, των Τατάρων και των Γερμανών. Οι Έλληνες στην ΕΣΣΔ κατοικούσαν σε τρεις περιοχές κυρίως: Στην Ουκρανία, στις περιοχές της Μαριούπολης και της Οδησσού, στην Καυκασία στην περιοχή της Γεωργίας και στην Τασκένδη την πρωτεύουσα του Ουζμπεκιστάν. Σύμφωνα με το βιβλίο «Ο Πληθυσμός της ΕΣΣΔ» (Население СССР; Национальный Состав Населения СССР. М 1991г.), το 1959, σ' αυτήν κατοικούσαν 309 χιλ. Έλληνες, ενώ το 1989 ο αριθμός αυτός ήταν 359 χιλ. Στον αριθμό αυτό δεν περιλαμβάνονταν οι Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες που έφτασαν στην ΕΣΣΔ μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο.
Καρκίνος του προστάτη
Διάγνωση
Προς το παρόν, ένας ενεργός τομέας των μη κλινικά εφαρμοσμένων ερευνών περιλαμβάνει μη επεμβατικές μεθόδους ανίχνευσης καρκίνου του προστάτη. Αδενοϊοί τροποποιημένοι για τη μόλυνση κυττάρων όγκου με αβλαβή ακόμη διακριτά γονίδια (όπως λουσιφεράση) έχουν αποδειχθεί ικανοί για έγκαιρη ανίχνευση. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, αυτή η περιοχή της έρευνας έχει δοκιμαστεί μόνο σε ζωικά και LNCaP μοντέλα κυττάρων.
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Πληθυσμιακές διακυμάνσεις
Το ποσοστό γεννήσεων της ΕΣΣΔ μειώθηκε από 44.0 ανά χίλια άτομα το 1926, σε 18.0 άτομα το 1974, κυρίως λόγω της αυξανόμενης αστικοποίησης και της αυξανόμενης μέσης ηλικίας των γάμων. Το ποσοστό θνησιμότητας παρουσίασε επίσης, σταδιακή μείωση - από 23.7 ανά χίλια το 1926 σε 8.7 το 1974. Γενικά, τα ποσοστά γεννήσεων των νότιων δημοκρατιών στην Υπερκαυκασία και την Κεντρική Ασία ήταν σημαντικά υψηλότερα από εκείνα στα βόρεια μέρη της Σοβιετικής Ένωσης, και σε ορισμένες περιπτώσεις αυξήθηκαν ακόμη και κατά την περίοδο μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα φαινόμενο που αποδόθηκε εν μέρει σε βραδύτερους ρυθμούς αστικοποίησης και παραδοσιακά νεότερους γάμους στις νότιες δημοκρατίες. Η Σοβιετική Ευρώπη προχωρούσε στη γονιμότητα υπό-αντικατάστασης, ενώ η Σοβιετική Κεντρική Ασία εξακολούθησε να εμφανίζει πληθυσμιακή ανάπτυξη πολύ πάνω από τη γονιμότητα σε επίπεδο αντικατάστασης.
Καρκίνος του προστάτη
Διάγνωση
Μια άλλη πιθανή μη επεμβατική μέθοδος έγκαιρης διάγνωσης όγκου του προστάτη είναι μέσω μιας μοριακής δοκιμής που ανιχνεύει την παρουσία του mRNA που κωδικεύεται από το γονίδιο PCA3. Το PCA3 mRNA εκφράζεται σχεδόν αποκλειστικά από κύτταρα του προστάτη και έχει αποδειχθεί ότι υπερ-εκφράζεται σε καρκινικά κύτταρα του προστάτη. Το αποτέλεσμα της δοκιμής επί του παρόντος αναφέρεται ως μία αναλογία δείγματος PCA3 mRNA προς mRNA PSA. Αν και δεν είναι μια αντικατάσταση για το επίπεδο του PSA, η εξέταση PCA3 είναι ένα πρόσθετο εργαλείο για να αποφασίσει αν, σε άνδρες με υποψία καρκίνου του προστάτη (ειδικά αν η αρχική βιοψία αποτύχει να εξηγήσει την αυξημένη PSA ορού), μια βιοψία είναι πραγματικά αναγκαία. Όσο υψηλότερη είναι η έκφραση του PCA3 στο δείγμα, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα μια θετική βιοψία, δηλαδή, η παρουσία των κυττάρων του καρκίνου του προστάτη.
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Πληθυσμιακές διακυμάνσεις
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και της δεκαετίας του 1970, παρατηρήθηκε μια αντιστροφή της πτωτικής τροχιάς του ποσοστού θνησιμότητας στην ΕΣΣΔ και ήταν ιδιαίτερα αξιοσημείωτη στους άνδρες σε εργατική ηλικία. Επίσης, κυριαρχούσε και στη Ρωσία και σε άλλες, κυρίως σλαβικές, περιοχές της χώρας. Μια ανάλυση επίσημων δεδομένων, από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, έδειξε ότι, μετά τη χειροτέρευση, στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η θνησιμότητα ενηλίκων άρχισε να βελτιώνεται ξανά. Το ποσοστό παιδικής θνησιμότητας αυξήθηκε, από 24.7 το 1970 σε 27.9 το 1974. Μερικοί ερευνητές θεωρούσαν την αύξηση σε μεγάλο βαθμό πραγματική, ως συνέπεια της επιδείνωσης των συνθηκών υγείας και των υπηρεσιών. Οι αυξήσεις στη θνησιμότητα ενηλίκων και βρεφών δεν εξηγήθηκαν από τους σοβιετικούς αξιωματούχους, και η σοβιετική κυβέρνηση απλά σταμάτησε να δημοσιεύει στατιστικές θνησιμότητας για δέκα χρόνια. Οι σοβιετικοί δημογράφοι και ειδικοί υγείας παρέμειναν σιωπηλοί σχετικά με τις αυξήσεις της θνησιμότητας, μέχρι τη δεκαετία του 1980, όταν η δημοσίευση στατιστικών στοιχείων, για αυτήν, συνέχισε και οι ερευνητές μπορούσαν έτσι να βρουν τις πραγματικές αιτίες.
Καρκίνος του προστάτη
Διάγνωση
Τα επιθηλιακά κύτταρα του προστάτη εκκρίνουν prostasomes καθώς και PSA. Τα prostasomes είναι περιβαλλόμενα από μεμβράνη, οργανίδια που εμφανίζονται εξωκυτταρικά, και μία από τις φυσιολογικές λειτουργίες τους είναι να προστατεύσουν το σπέρμα από επιθέσεις από το ανοσοποιητικό σύστημα του θήλεος. Καρκινικά κύτταρα προστάτη συνεχίζουν να συνθέτουν και να εκκρίνουν prostasomes, και μπορούν να θωρακίζονται έναντι ανοσολογικών επιθέσεων.
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Θρησκείες
Το πολιτικό-κοινωνικό σύστημα της ΕΣΣΔ, βασιζόμενο στο Μαρξισμό - Λενινισμό, θεωρούσε τη θρησκεία αναχρονιστικό-αντιδραστικό θεσμό. Το σοβιετικό κράτος, διαμέσου των μηχανισμών του, υποστήριζε ενεργά την αθεΐα, προτρέποντας τους πολίτες να μην ασπάζονται καμιά θρησκεία. Παρ' όλα αυτά, στην ΕΣΣΔ υπήρχαν πιστοί σχεδόν όλων των γνωστών θρησκειών. Κυριότερη θρησκευτική ομάδα (ως επί το πλείστον στο ευρωπαϊκό τμήμα του κράτους) ήταν οι Ορθόδοξοι, ενώ ο αριθμός των Μουσουλμάνων (κυρίως στο ασιατικό τμήμα) ήταν επίσης σημαντικός.
Πολιτισμός
μικρογραφία|Το "[[Εμβατήριο του Ενθουσιαστή", δημοφιλές τραγούδι της δεκαετίας του 1930 στη Σοβιετική Ένωση]] μικρογραφία|Ο Σοβιετικός τραγουδιστής-τραγουδοποιός, ποιητής και ηθοποιός [[Βλαντίμιρ Βισότσκι|Βλαντιμίρ Βισότσκι το 1979]] Ο πολιτισμός της Σοβιετικής Ένωσης πέρασε από διάφορες φάσεις κατά τη διάρκεια της ΕΣΣΔ. Κατά την πρώτη δεκαετία μετά την επανάσταση, υπήρχε σχετική ελευθερία και οι καλλιτέχνες πειραματίστηκαν με πολλά διαφορετικά είδη για να ανακαλύψουν ένα γνήσιο σοβιετικό είδος τέχνης. Ο Λένιν ήθελε η τέχνη να είναι προσβάσιμη στον ρωσικό λαό. Από την άλλη πλευρά, εκατοντάδες διανοούμενοι, συγγραφείς και καλλιτέχνες εξορίστηκαν ή εκτελέστηκαν, και το έργο τους έγινε παράνομο στην ΕΣΣΔ, μεταξύ άλλων ο Νικολάι Γκουμιλιόφ, ο οποίος εκτελέστηκε για φερόμενη συνωμοσία εναντίον του μπολσεβίκικου καθεστώτος, καθώς και ο Γιεβγκένι Ζαμιάτιν.
Καρκίνος του προστάτη
Δικτυακοί τόποι
Προστάτης Κατηγορία:Ανδρολογικές παθήσεις
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Πολιτισμός
Η κυβέρνηση ενθάρρυνε μια ποικιλία πολιτιστικών τάσεων. Στην τέχνη και τη λογοτεχνία, υπήρξαν τόσο παραδοσιακές όσο και ριζοσπαστικές, πειραματικές σχολές. Οι κομμουνιστές συγγραφείς Μαξίμ Γκόρκι και Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι είναι κορυφαίοι εκπρόσωποι της σοβιετικής λογοτεχνίας κατά τις πρώτες δεκαετίες ύπαρξης της Σοβιετικής Ένωσης. Ως μέσο επιρροής σε μια κοινωνία όπου οι αναλφάβητοι αποτελούσαν σημαντικό μέρος του πληθυσμού, οι ταινίες ενθαρρύνθηκαν από το κράτος και μεγάλο μέρος των καλύτερων έργων του σκηνοθέτη Σεργκέι Άϊζενσταϊν χρονολογούνται από αυτήν την περίοδο.
Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Ιωσήφ Στάλιν, ο σοβιετικός πολιτισμός χαρακτηρίστηκε από την άνοδο και την επιβολή του ύφους του σοσιαλιστικού ρεαλισμού από την κυβέρνηση. Όλα τα άλλα λογοτεχνικά είδη κατεστάλησαν σκληρά. Οι εξαιρέσεις ήταν σπάνιες και τα έργα του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ ήταν μεταξύ αυτών που δεν επηρεάστηκαν από την επιβολή του σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Πολλοί συγγραφείς φυλακίστηκαν και σκοτώθηκαν.
Από την περίοδο του Χρουστσιόφ, η έκταση της λογοκρισίας υποχώρησε. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αναπτύχθηκε μια νέα εποχή στον σοβιετικό πολιτισμό, ο οποίος χαρακτηρίζεται από μια ομοιόμορφη δημόσια ζωή, καθώς και μια έντονη εστίαση στην προσωπική ζωή. Το κράτος επέτρεψε τον μεγαλύτερο πειραματισμό σε μορφές τέχνης, με αποτέλεσμα την παραγωγή πιο εξελιγμένων και λεπτών κριτικών έργων. Το καθεστώς χαλάρωσε την έμφαση στο είδος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Έτσι, για παράδειγμα, πολλοί πρωταγωνιστές των μυθιστορημάτων του συγγραφέα Γιούρι Τριφόνοφ ασχολούνταν με προβλήματα της καθημερινής ζωής και όχι με την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Η υπόγεια λογοτεχνία που εξέδιδαν οι σοβιετικές αντιφρονούντες, γνωστή και ως σαμιζντάτ, άκμασε κατά τη δεκαετία του 1950 με 1980. Στην αρχιτεκτονική, η εποχή του Χρουστσόφ επικεντρώθηκε κυρίως στη λειτουργική σχεδίαση σε αντίθεση με το σταλινικό στυλ που έδινε μεγάλη σημασία στη διακόσμηση. Στη μουσική, ως απάντηση στην αυξανόμενη δημοτικότητα των μορφών λαϊκής μουσικής όπως η τζαζ στη Δύση, στη Σοβιετική Ένωση επετράπη η λειτουργία συγκροτημάτων της τζαζ, όπως το σύνολο Μελοντίγια, το οποίο πήρε το όνομά του από την ομώνυμη δισκογραφική εταιρεία στην ΕΣΣΔ.
Κατά τη διάρκεια της δεύτερης πενταετίας της δεκαετίας του 1980, η περεστρόικα και η γκλάσνοστ του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ επεξέτειναν σημαντικά την ελευθερία της έκφρασης στη χώρα στα μέσα και το τύπο.
Κριτική από Κομμουνιστές
Παρά τις αναμφισβήτητες κατακτήσεις των λαών της Σοβιετικής Ένωσης, που συνοψίστηκαν στη δωρεάν Υγεία-Παιδεία-Στέγαση και σε μια γενικότερη άνοδο του βιοτικού επιπέδου (σε αντίθεση μάλιστα με την προεπαναστατική περίοδο, στην οποία οι συνθήκες ζωής για την εργατική τάξη και την αγροτιά ήταν άθλιες), πολλοί είναι οι μαρξιστές θεωρητικοί, που υποστηρίζουν πως τελικά στην ΕΣΣΔ δεν οικοδομήθηκε σοσιαλισμός. Αντιθέτως, ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του '20 και μέσα από καμπές και συγκρούσεις, κυρίαρχη τάξη στην ΕΣΣΔ αναδεικνύεται η κομματική γραφειοκρατία. Με αποτέλεσμα, να οικοδομείται σταδιακά ένα ταξικό/εκμεταλλευτικό σύστημα στο όνομα της εργατικής τάξης, αλλά με την εργατική τάξη καταπιεζόμενη και εκμεταλλευόμενη από την κομματική άρχουσα τάξη.
Όλη αυτή η εξέλιξη, του εκφυλισμού και της γραφειοκρατικοποίησης της ΕΣΣΔ, σύμφωνα με τον Κάππο, περνά μέσα από διαδοχικές φάσεις και ολοκληρώνεται με την εκκωφαντική κατάρρευση του 1991, όπου η κομματική άρχουσα τάξη αποφασίζει πλέον πως δεν της χρειάζεται να κυβερνά "στο όνομα της εργατικής τάξης" και μετατρέπεται σε κανονική αστική τάξη, αποκαθιστώντας και την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Η δε εργατική τάξη, παρακολούθησε απαθής την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και των υπόλοιπων λαϊκών δημοκρατιών και σε πολλές περιπτώσεις την επεδίωξε.
Σύμφωνα με τον Λέον Τρότσκυ, οι αιτίες διακρίνονται κυρίως σε αντικειμενικές και υποκειμενικές:
Αντικειμενικές: Η ιμπεριαλιστική περικύκλωση και η αποτυχία των άλλων επαναστάσεων στην Ευρώπη (Γερμανία 1918, Ουγγαρία 1919) μαζί με τον εμφύλιο που ακολούθησε (1918-1921) δεν επέτρεψε το μαρασμό του κράτους αλλά οδήγησε σε γιγάντωση του κράτους και της καταστολής. Η κατεστραμμένη οικονομία από την άλλη, και η ανάγκη ανόρθωσής της οδήγησε σε ακόμα πιο μεγάλες υποχωρήσεις. Στη ΝΕΠ, το 1921, και στο αντεστραμμένο είδωλό της, τη βίαιη κολλεκτιβοποίηση, του 1928. Τέλος, η απουσία οποιασδήποτε αστικοδημοκρατικής παράδοσης (γενικές εκλογές, πολυκομματισμός, διαδικασία του συνέρχεσθαι και του συναιτερίζεσθαι) συνετέλεσε και αυτή στη διαμόρφωση του κατάλληλου κοινωνικοπολιτικού περιβάλλοντος εμφάνισης και παγίωσης της κομματικής/κρατικής γραφειοκρατίας.
Υποκειμενικές: Εδώ, οι κομμουνιστικές δυνάμεις που απορρίπτουν το σοσιαλιστικό χαρακτήρα της ΕΣΣΔ εντοπίζουν τις υποκειμενικές αιτίες εκφυλισμού και γραφειοκρατικοποίησης στην αντίληψη των μπολσεβίκων για τη σχέση κόμματος/κράτους. Η απόλυτη ταύτιση του εργατικού κράτους (κατά το Μαρξισμό) με το κόμμα, σε κυβερνητικό επίπεδο, οδήγησε σύμφωνα με τον Τρόστκυ σε ολέθρια αποτελέσματα. Η εξουσία των Σοβιέτ (εργατικών συμβουλίων) σταδιακά εξασθενεί και, από τις αρχές της δεκαετίας του '30, εξαφανίζεται, δίνοντας τη θέση της στην πανίσχυρη εξουσία του κόμματος/κράτους. Μέσα από το υπέρ-όργανο, "κόμμα/κράτος", θα παγιώσει την παντοδύναμη εξουσία της η νέα άρχουσα τάξη της ΕΣΣΔ, η κομματική/κρατική γραφειοκρατία. Η εργατική τάξη, που στο όνομά της κυβερνά η κομματική/κρατική γραφειοκρατία, μετατρέπεται, σταδιακά, σε άβουλο παρατηρητή, όσον αφορά τη λήψη των αποφάσεων, έχοντας ως μόνο πολιτικό ρόλο τη συμμετοχή στην υλοποίηση του κεντρικού σχεδιασμού. Ο κεντρικός σχεδιασμός, η συνολική πορεία της επανάστασης και της χώρας, ξεφεύγουν από τα χέρια της (της εργατικής τάξης) και περνούν στη δικαιοδοσία της κομματικής γραφειοκρατίας.
Τέλος, έχουμε και τη μετάλλαξη του ίδιου του τρόπου λειτουργίας του κομμουνιστικού κόμματος. Πριν από το 1921, οι διαφορετικές πλατφόρμες στα συνέδρια και η δημόσια διαφωνία των τάσεων ήταν ένα αναφαίρετο δικαίωμα που το κατοχύρωνε μάλιστα, και ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός. Το '21 όμως, στο 10ο Συνέδριο των μπολσεβίκων, οι τάσεις απαγορεύτηκαν και, σταδιακά, και οι πλατφόρμες. Η εξέλιξη αυτή γραφειοκρατικοποίησε περαιτέρω το κομμουνιστικό κόμμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εσσδ
Α.Ο. Δάφνη Αγίου Δημητρίου
Ο Αθλητικός Όμιλος Δάφνη Αγίου Δημητρίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Αγίου Δημητρίου, στο Νομό Αττικής, όπου και βρίσκονται οι έδρες των τμημάτων του. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1972 και αγωνίζεται με χρώματα το πράσινο, το πορτοκαλί και το λευκό. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων, ενώ το παλαιότερο τμήμα του συλλόγου, το οποίο ήταν το ποδοσφαιρικό, παραμένει σήμερα αδρανές.
Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
Η Δάφνη Αγίου Δημητρίου ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1972 με την ιδιότητα του Ποδοσφαιρικού Ομίλου και κατά τα πρώτα της χρόνια διατηρούσε μόνο τμήματα στο άθλημα αυτό. Ως έδρα του Ομίλου δηλώθηκε το Δημοτικό Στάδιο Αγίου Δημητρίου.
Τις επόμενες δεκαετίες ο σύλλογος προσπάθησε επανειλημμένα να εντάξει το ποδοσφαιρικό τμήμα σε κατηγορία, όμως καμία προσπάθεια δεν καρποφόρησε. Εν τέλει, το 2007 ανεστάλη η αγωνιστική δραστηριότητά του λόγω έλλειψης αθλητικών χώρων.
Ιστορική αναδρομή
Το 1986, έχοντας λάβει την απόφαση να επεκτείνουν τις δραστηριότητες του συλλόγου σε περισσότερα αθλήματα, οι ιθύνοντες του προχώρησαν σε αλλαγή του καταστατικού του «Ποδοσφαιρικού Ομίλου», ώστε να μετατραπεί σε «Αθλητικό Όμιλο». Πρωτεργάτης αυτής της 'χρυσής' αλλαγής ήταν ο Χρήστος Τσούρης, ο επανιδρυτής του συλλόγου από το 1980. Τότε ήταν που δημιουργήθηκαν τα πρώτα τμήματα ανδρικής καλαθοσφαίρισης, τα οποία, ωστόσο, δεν εντάχθηκαν στις τοπικές κατηγορίες πριν το 1988. Στην προσπάθεια διεύρυνσης του σωματείου βοήθησαν κι οι Γιώργος Καραχάλιος, Φάνης Ξηνταβελώνης.
Το Φεβρουάριο του 1993 ο Πρόεδρος του Ομίλου, Μιχαήλ Χρυσομάλλης, και ο Πρόεδρος του Γ.Σ. Κρόνος Αγίου Δημητρίου, Κωνσταντίνος Χαϊδεμένος, υπέγραψαν την αδερφοποίηση των δύο αθλητικών συλλόγων με σκοπούς την από κοινού πραγματοποίηση εκδηλώσεων κοινωνικού-αθλητικού περιεχομένου και την παροχή βοήθειας και αθλητικής αλληλεγγύης μεταξύ των δύο σωματείων.
Η ομάδα δεν έχει ποτέ διαγωνιστεί σε εθνικό επίπεδο. Το υψηλότερο επίπεδο που έχει ποτέ βρεθεί είναι το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., κάτι που έλαβε χώρα τις χρονιές 1997-98, 2000-01 και 2001-02.
Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η Δάφνη έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Δ' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. τερματίζοντας στην 5η θέση της βαθμολογίας. Παρόλο που δεν βρέθηκε στην πρώτη τριάδα, την επόμενη χρονιά, 2012-13 ανήλθε στη Γ' Κατηγορία, ωστόσο, η κατάληψη της 13ης θέσης στην τελική κατάταξη δεν επέτρεψε στο σύλλογο να παραμείνει.
Συμμετοχές σε αθλητικές διοργανώσεις
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013-14, ο Α.Ο. Δάφνη Αγίου Δημητρίου διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Δ' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει κάθε χρόνο η Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Δημοτικού Σταδίου Αγίου Δημητρίου. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Παντελής Ζωίλης, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Κωνσταντίνος Τάσσος.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών αποτελεί το πιο πρόσφατο δημιούργημα του συλλόγου, με έτος ίδρυσης το 2011 επί προεδρίας Χρήστου Τσούρη. Η πρωτοβουλία ανήκει στο Φώτη Παγώνη που αποτέλεσε και το βασικό χρηματοδότη του τμήματος κατά τα πρώτα του βήματα.
Δύο χρόνια μετά το πρώτο του τζάμπολ σε επίσημη διοργάνωση, το τμήμα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γυναικών της Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής. Χρειάστηκαν ακόμη δύο χρονιές προτού κατακτήσει και το Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας και ανέλθει στην κορυφαία Α1 Εθνική Κατηγορία.
Ιστορική αναδρομή
To 1996 η Δάφνη δημιούργησε τμήμα ανδρικής πετοσφαίρισης απορροφώντας το σωματείο «Α.Ο. Φοίβος Καλλιθέας». Η έλλειψη υποδομών οδήγησε τη διοίκηση στην απόφαση να προχωρήσει σε αναστολή της λειτουργίας του τμήματος αυτού 8 χρόνια μετά.
Το 1986, έχοντας λάβει την απόφαση να επεκτείνουν τις δραστηριότητες του συλλόγου σε περισσότερα αθλήματα, οι ιθύνοντες του προχώρησαν σε αλλαγή του καταστατικού του «Ποδοσφαιρικού Ομίλου», ώστε να μετατραπεί σε «Αθλητικό Όμιλο». Τότε ήταν που δημιουργήθηκαν τα πρώτα τμήματα γυναικείας πετοσφαίρισης, τα οποία, ωστόσο, δεν εντάχθηκαν στις τοπικές κατηγορίες πριν το 1988.
Μετά τη λήξη της περιόδου 1991-92 η ομάδα ανήλθε από τη Γ' στη Β' Κατηγορία Γυναικών της Ε.Σ.Π.Α.Α.Α. Την περίοδο 1996-97 ανήλθε στην Α' Κατηγορία παραμένοντας εκεί για τρία χρόνια.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η Δάφνη έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2016-2017, ο Α.Ο. Δάφνη Αγίου Δημητρίου διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ε.Σ.Π.Α.Α.Α.
Προπονήτρια των Γυναικών, Νεανίδων, Κορασίδων & Παγκορασίδων είναι η Χριστίνα Λιγουδιστιανού.
Ένα τεαμ σοβαρών ανθρώπων με αγάπη και μεράκι για την ομάδα και γενικά το βόλεϊ καθοδηγούν με μαεστρία τα τμήματα: Ο Τσούρης Χρήστος αντιπρόεδρος Α΄, Σκορδέλης Μιχάλης γεν. αρχηγός - ταμίας, Καπράλος Γιάννης τεχνικός σύμβουλος, Θάνος Δημήτρης έφορος, Δουκάκης Σταύρος έφορος & Μηλιώνης Κώστας δημ. σχέσεις.
Προπονήτριες στα τμήματα υποδομών είναι: Στεφανοπούλου Αλεξάνδρα, Νικολάου Μαρτίνα, Τσίρου Ελευθερία, Σκορδέλη Εμμανουέλα & Σαμαρτζή Αναστασία.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του 3ου Λυκείου Αγίου Δημητρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Π.Α.Α.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1972 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1986
Θάνατοι το 1937
Δεκέμβριος
Κατηγορία:1937
Killswitch Engage
Οι Killswitch Engage είναι αμερικάνικο metalcore συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε στο Γουέστφιλντ της Μασαχουσέτης το 1999 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τον δίσκο "The End of Heartache" το 2004, το οποίο έγινε χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το ομώνυμο κομμάτι έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο Γκράμι. Ακολούθησε το, επίσης χρυσό, "As Daylight Dies", όπως και τα "Killswitch Engage" και "Disarm the Descent" που ανέβηκαν στο Top-10 του Billboard.
Βιογραφία
Οι Killswitch Engage σχηματίστηκαν το 1999 από τον μπασίστα Μάικ Ντ'Αντόνιο, το ντράμερ Άνταμ Ντούτκιεβιτζ, τον τραγουδιστή Τζέσι Λιτς και τον κιθαρίστα Τζόελ Στρέτσελ. Το όνομα του συγκροτήματος προήλθε από τον τίτλο ενός επεισοδίου της τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας "X-Files".
Πραγματοποίησαν την πρώτη τους περιοδεία ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Σουηδών In Flames και μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ μέσω της "Ferret Music", υπέγραψαν στην "Roadrunner Records". Ακολούθησε το άλμπουμ "Alive or Just Breathing", το οποίο μπήκε στα βρετανικά τσαρτ και βραβεύθηκε ως ασημένιο. Για την προώθηση του δίσκου περιόδευσαν μαζί με τις Kittie στην Βόρεια Αμερική το καλοκαίρι του 2002, πριν ο Λιτς ανακοινώσει την αποχώρηση του, για να αντικατασταθεί από τον Χάουαρντ Τζόουνς των Blood Had Been Shed.
left|thumb|200px|Ο Χάουαρντ Τζόουνς Το 2003, το συγκρότημα συμμετείχε στο περιοδεύων φεστιβάλ "Ozzfest" και στην συνέχεια στην περιοδεία του "Headbanger's Ball" μαζί με τους Lamb of God, Shadows Fall, Unearth και God Forbid. Ο Ντούτκιεβιτζ ανέλαβε την ρυθμική κιθάρα, αφήνοντας τα τύμπανα, αρχικά στον Τομ Γκόμες και στην συνέχεια στον Τζάστιν Φόλεϊ. Τον Απρίλιο του 2004, περιόδευσαν μαζί με τους Anthrax και τους Soilwork στην Αυστραλία και την Ιαπωνία και έναν μήνα αργότερα κυκλοφόρησαν το "The End of Heartache" μέσω της "Roadrunner", ανεβαίνοντας στο # 21 στις Ηνωμένες Πολιτείες με 37.000 αντίτυπα κατά πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του, ενώ μπήκαν στο Top-40 στην Μεγάλη Βρετανία και την Αυστραλία. Στην συνέχεια, περιόδευσαν μαζί με τους In Flames στην Βόρεια Αμερική και έναν μήνα αργότερα με τους God Forbid, Chimaira και Shadows Fall. Ακολούθησε μία περιοδεία με τους Slayer και στην συνέχεια ως πρώτο όνομα με τους From Autumn to Ashes, Eighteen Visions και 36 Crazyfists. Το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς, περιόδευσαν και πάλι σαν support συγκρότημα των Slayer για την "Jägermeister Music tour", μαζί με τους Mastodon και στα τέλη της χρονιάς ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα του κομματιού "The End Of Heartache" για βραβείο Γκράμι.
Τον Ιανουάριο του 2005, οι Killswitch Engage περιόδευσαν στον Καναδά ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Slipknot. Στην συναυλία τους στο Τορόντο στις 9 Ιανουαρίου, ο Τζόουνς έχασε την φωνή του και τον αντικατέστησε ο τραγουδιστής των Unearth, Τρέβορ Φιπς, όπως και δύο οπαδοί του συγκροτήματος που βρίσκονταν στο κοινό. Ακολούθησε μία σύντομη βρετανική περιοδεία, πριν συνεχίσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες με την περιοδεία "Taste Of Chaos" μαζί με τους The Used και My Chemical Romance, τον Φεβρουάριο του 2005. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους, περιόδευσαν στην Αυστραλία μαζί με τους The Used, Story of the Year, Funeral for a Friend και Rise Against, χωρίς τον Ντούτκιεβιτζ ο οποίος έκανε εγχείρηση για ένα πρόβλημα στην πλάτη του.
right|230px Τον Μάιο του 2006, διασκεύασαν το τραγούδι "Holy Diver" των Dio για την συλλογή "High Voltage" του περιοδικού "Kerrang!". Τον Οκτώβριο εκείνου του έτους περιόδευσαν στην Αυστραλία μαζί με τους Lamb of God και τους Unearth, συνεχίζοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους Shadows Fall. Ο δίσκος "As Daylight Dies" κυκλοφόρησε στις 21 Νοεμβρίου 2006, ανεβαίνοντας στο # 32 του Billboard με 60.000 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του και το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη με τους The Haunted να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους. Μέρος αυτών των συναυλιών πραγματοποιήθηκε με τον Πιτ Γουίτσερς των Soilwork στην ρυθμική κιθάρα.
Στις αρχές της επόμενης χρονιάς, πραγματοποίησαν την περιοδεία "No Fear Music" στην Βόρεια Αμερική μαζί με τους Dragonforce, Chimaira και He Is Legend. Ο δίσκος "Killswitch Engage" κυκλοφόρησε σε παραγωγή των Μπρένταν Ο'Μπράιεν και Άνταμ Ντούτκιεβιτζ, στις 30 Ιουνίου 2009, ανεβαίνοντας στο # 7 του Billboard. Για την προώθηση του, οι Killswitch Engage συμμετείχαν στο "Mayhem Festival" μαζί με τους Marilyn Manson, Slayer, Bullet for my Valentine, κ.α.. Την επόμενη χρονιά, αντικατέστησαν τους Wolfmother στο "Download Festival", πριν κάνουν ένα διάλειμμα από τις συνεχείς περιοδείες και ηχογραφήσεις.
Στις 4 Ιανουαρίου 2012, ανακοινώθηκε η αποχώρηση του Τζόουνς από το συγκρότημα, δίνοντας την θέση του στον Τζέσι Λιτς, τον οποίο είχε αρχικά αντικαταστήσει. Το συγκρότημα έδωσε την πρώτη του συναυλία με τον Λιτς στο μικρόφωνο στις 22 Απριλίου 2012, πριν περιοδεύσουν στα τέλη της χρονιάς με τους Shadows Fall και Acaro. Ο έκτος τους δίσκος με τίτλο "Disarm the Descent", κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2013, σκαρφαλώνοντας στο # 7 στις Ηνωμένες Πολιτείες και το # 15 στην Μεγάλη Βρετανία. Στα τέλη της χρονιάς, ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα του κομματιού "In Due Time" για βραβείο Γκράμι, το οποίο όμως κέρδισαν οι Black Sabbath με το "God Is Dead?".
Πηγές
Κατηγορία:Metalcore συγκροτήματα Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Μασαχουσέτη
Δημήτριος Ζαγοριανάκος
Ο Δημήτριος Ζαγοριανάκος ήταν Έλληνας αξιωματικός (1918- Σεν Κεντέν, Γαλλία, 21 Σεπτεμβρίου 1977) ο οποίος κατείχε ανώτατες θέσεις του Στρατού κατά τη διάρκεια της Χούντας.
Στην περίφημη Δίκη της Χούντας, καταδικάσθηκε σε 25ετή κάθειρξη κατά συγχώνευση, με τις κατηγορίες δολοφονιών και ηθικές αυτουργίες σε δολοφονίες αντιφρονούντων.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Γύθειο το 1918. Φοίτησε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και ονομάστηκε ανθυπολοχαγός Πυροβολικού στις 28 Ιανουαρίου 1939. Το 1943 προήχθη σε υπολοχαγό, το 1946 σε λοχαγό, το 1948 σε ταγματάρχη, το 1955 σε αντισυνταγματάρχη, το 1959 σε συνταγματάρχη, το 1968 σε ταξίαρχο, το 1969 σε υποστράτηγο, το 1970 σε αντιστράτηγο και το 1973 σε στρατηγό. Ως αξιωματικός συμπλήρωσε την στρατιωτική του εκπαίδευση στην Σχολή Πυροβολικού, στην Σχολή Πυροβολικού Αγγλίας, στην Σχολή Πεζικού και στην Σχολή Γενικής Μόρφωσης. Αποφοίτησε επίσης από την Ανωτέρα Σχολή Πολέμου.
Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο 1940-41. Μετά την κατάρρευση του μετώπου διέφυγε στην Μέση Ανατολή, όπου έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις από το 1942 μέχρι και το 1944. Στη διάρκεια του Εμφυλίου συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά την περίοδο 1948-49. Μετά το 1949 υπηρέτησε σε διάφορες επιτελικές θέσεις και διατέλεσε Διοικητής πολλών Μονάδων Πυροβολικού.
Ως ανώτατος αξιωματικός διατέλεσε Διοικητής της Χ Μεραρχίας, Επιτελάρχης και Διοικητής του Γ' Σώματος Στρατού, καθώς και Αρχηγός του Στρατού από τις 4 Ιουνίου 1972 έως τις 16 Αυγούστου 1973, οπότε ανέλαβε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Αποστρατεύθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1973 με το Πραξικόπημα Ιωαννίδη.
Τιμήθηκε με το Αριστείο Ανδρείας και πολλά άλλα παράσημα και μετάλλια, αντίστοιχα του βαθμού του και των θέσεων που κατείχε. Ήταν έγγαμος και πατέρας ενός παιδιού. Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στη βόρεια Γαλλία το 1977, σε ηλικία 59 ετών. Ο στρατηγός είχε χάσει τον έλεγχο του οχήματός του, το οποίο προσέκρουσε σε κιγκλίδωμα γέφυρας. Ο Ζαγοριανάκος πέθανε στο νοσοκομείο, όπου μεταφέρθηκε μαζί με τη σύζυγό του και τον εικοσάχρονο γιο του, οι οποίοι διέφυγαν τον κίνδυνο. Κηδεύτηκε την 1η Οκτωβρίου 1977 στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζ Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα) Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα) Ζ Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Θηλυκό
μικρογραφία|Το σύμβολο της ρωμαϊκής θεάς [[Βένους|Αφροδίτης χρησιμοποιείται ως σύμβολο του γυναικείου φύλου. Αντιπροσωπεύει επίσης τον πλανήτη Αφροδίτη και είναι το αλχημικό σύμβολο για τον χαλκό.]]
Καθορισμός χαρακτηριστικών
Τα θηλυκά παράγουν το ωάριο, το μεγαλύτερο γαμέτη σε ένα ετερογαμικό σύστημα αναπαραγωγής, ενώ οι μικρότεροι και συνήθως κινητοί γαμέτες, τα σπερματοζωάρια, παράγονται από το αρσενικό άτομο. Μια γυναίκα δεν μπορεί να αναπαραχθεί σεξουαλικά χωρίς να έχει πρόσβαση στους γαμέτες ενός αρσενικού ατόμου και αντίστροφα, αλλά σε ορισμένα είδη τα θηλυκά μπορούν να αναπαραχθούν από μόνα τους ασεξουαλικά, για παράδειγμα μέσω της παρθενογένεσης.
Δεν υπάρχει ενιαίος γενετικός μηχανισμός πίσω από τις διαφορές φύλου σε διαφορετικά είδη. Η ύπαρξη των δύο φύλων φαίνεται να έχει εξελιχθεί πολλές φορές ανεξάρτητα σε διαφορετικές εξελικτικές γενεές. Τα μοτίβα σεξουαλικής αναπαραγωγής περιλαμβάνουν τα παρακάτω:
Εκτός από την καθοριστική διαφορά στον τύπο του παραγόμενου γαμέτη, οι διαφορές μεταξύ αρσενικών και θηλυκών σε μια γενεαλογία δεν μπορούν πάντα να προβλεφθούν από διαφορές σε μια άλλη. Η έννοια αυτή δεν περιορίζεται στα ζώα. Σπερματοζωάρια παράγουν επίσης τα χυτρίδια, τα διάτομα, οι ωομύκητες, τα χερσαία φυτά, και άλλα είδη. Στα χερσαία φυτά, τα φυτά που ζουν στη στεριά, το θηλυκό και το αρσενικό γένος δεν προσδιορίζει μόνο τους οργανισμούς και τις δομές που παράγουν σπερματοζωάρια, αλλά και τις δομές των σπορόφυτων που δημιουργούν αρσενικά και θηλυκά φυτά.
Θηλυκά θηλαστικά
μικρογραφία|Φωτογραφία ενός ενήλικου θηλυκού ανθρώπου, με έναν ενήλικα [[αρσενικό για σύγκριση. Σημειώστε ότι και τα δύο μοντέλα έχουν μερικώς ξυρισμένα μαλλιά σώματος.π. χ. καθαρές-ξυρισμένες ηβικές περιοχές.]] Ένα διακριτικό χαρακτηριστικό της κλάσης των θηλαστικών είναι η παρουσία των μαστικών αδένων. Οι μαστικοί αδένες είναι τροποποιημένοι αδένες ιδρώτα που παράγουν μητρικό γάλα, το οποίο χρησιμοποιείται για τη σίτιση των παιδιών για κάποιο χρονικό διάστημα μετά τη γέννηση τους. Μόνο τα θηλαστικά παράγουν γάλα. Οι μαστικοί αδένες είναι προφανείς στους ανθρώπους, επειδή το γυναικείο ανθρώπινο σώμα αποθηκεύει μεγάλες ποσότητες λιπώδους ιστού κοντά στις θηλές, με αποτέλεσμα την δημιουργία μαστού. Οι μαστικοί αδένες υπάρχουν σε όλα τα θηλαστικά, αν και είναι συνήθως περιττοί στους άνδρες.
Τα περισσότερα θηλυκά θηλαστικά έχουν δύο αντίγραφα του χρωμοσώματος Χ σε αντίθεση με τα αρσενικά που έχουν μόνο ένα χρωμόσωμα Χ και ένα μικρότερο χρωμόσωμα Υ. Ορισμένα θηλαστικά, όπως ο πλατύποδας, έχουν διαφορετικούς συνδυασμούς. Ένα από τα χρωμοσώματα Χ της γυναίκας αδρανοποιείται τυχαία σε κάθε κύτταρο των θηλαστικών που φέρουν πλακούντα ενώ το πατρικό χρωμόσωμα Χ απενεργοποιείται στα μαρσιποφόρα. Στα πτηνά και σε μερικά ερπετά, αντίθετα, το θηλυκό είναι ετερόζυγο και φέρει ένα χρωμόσωμα Z και ένα W ενώ το αρσενικό φέρει δύο χρωμοσώματα Z. Σε διαφυλικές συνθήκες μπορούν επίσης να προκύψουν άλλοι συνδυασμοί, όπως οι ΧΟ ή ΧΧΧ στα θηλαστικά, τα οποία εξακολουθούν να θεωρούνται θηλυκά, εφόσον δεν περιέχουν χρωμόσωμα Υ.
Τα θηλυκά θηλαστικά φέρουν ζωντανά νεαρά, με εξαίρεση τα μονοτρήματα θηλυκά, τα οποία γεννούν αυγά. Ορισμένα είδη μη θηλαστικών έχουν ανάλογες αναπαραγωγικές δομές. Μερικά άλλα μη θηλαστικά, όπως ο καρχαρίας, οι οποίοι κυοφορούν τα αυγά εντός των σωμάτων τους, έχουν επίσης την εμφάνιση να φέρουν στον κόσμο ζωντανά παιδιά.
Σύμβολο
Το σύμβολο ♀ (Unicode: U + 2640, μπορεί να πληκτρολογηθεί με τον συνδυασμό: Alt + 1 + 2), αποτελείται από ένα κύκλο με ένα μικρό σταυρό ακριβώς κάτω, είναι το σύμβολο της γυναίκας. Ο Γιόζεφ Γιούστους Σκάλιγκερ έγραψε παλαιότερα ότι το σύμβολο συνδέεται με την Αφροδίτη, θεά της ομορφιάς επειδή μοιάζει με χάλκινο καθρέφτη με λαβή, αλλά οι σύγχρονοι μελετητές θεωρούν ότι είναι η θεωρία αυτή είναι ευφάνταστη και η πιο καθιερωμένη άποψη είναι ότι τα σύμβολα για το δύο φύλα προέρχονται από συστολές στην ελληνική γραφή των ελληνικών ονομάτων των πλανητών Θούρος (Άρης), για το σύμβολο της γυναίκας, και Φωσφόρος (Αφροδίτη), για το σύμβολο του άνδρα.
Προσδιορισμός φύλου
Το φύλο ενός συγκεκριμένου οργανισμού μπορεί να προσδιοριστεί από γενετικούς ή περιβαλλοντικούς παράγοντες ή μπορεί φυσικά να αλλάξει κατά τη διάρκεια της ζωής ενός οργανισμού.
Τα περισσότερα είδη ζώων που αναπαράγονται σεξουαλικά έχουν μόνο δύο φύλα (αρσενικό και θηλυκό).
Σε ορισμένα είδη τα θηλυκά άτομα μπορούν να συνυπάρχουν με τα ερμαφρόδιτα.
Γενετικός προσδιορισμός
Το φύλο των περισσότερων θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, καθορίζεται γενετικά από το σύστημα προσδιορισμού φύλου ΧΥ όπου τα αρσενικά άτομα έχουν τα χρωμοσώματα Χ και Υ, ενώ οι γυναίκες τον συνδυασμό Χ-Χ. Κατά την διάρκεια της αναπαραγωγής, το αρσενικό συνεισφέρει είτε ένα σπέρμα Χ είτε ένα σπέρμα Υ, ενώ το θηλυκό συνεισφέρει πάντα ένα ωάριο Χ. Ένα σπέρμα Υ και ένα ωάριο Χ παράγουν ένα αρσενικό, ενώ ένα σπέρμα Χ και ένα ωάριο Χ παράγουν ένα θηλυκό. Το σύστημα προσδιορισμού φύλου ZW, όπου τα αρσενικά έχουν ένα συνδυασμό χρωμοσωμάτων ΖΖ (σε αντίθεση με τον συνδυασμό ZW των θηλυκών), εντοπίζεται στα πτηνά, τα ερπετά, μερικά έντομα και άλλους οργανισμούς.
Περιβαλλοντικός προσδιορισμός
Τα παιδιά ορισμένων ειδών εξελίσσονται από το ένα ή προς το άλλο φύλο ανάλογα με τις τοπικές περιβαλλοντικές συνθήκες, π.χ. το φύλο των κροκοδείλων επηρεάζεται από τη θερμοκρασία των ωαρίων τους. Άλλα είδη (όπως το γκόμπι) μπορεί να μεταμορφωθεί, στην ενήλικη ζωή τους, από το ένα φύλο στο άλλο ανάλογα με τις τοπικές αναπαραγωγικές συνθήκες (όπως μια σύντομη έλλειψη αρσενικών ατόμων).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νικιά Νισύρου
Τα Νικιά είναι ημιορεινός παραδοσιακός οικισμός της Νίσυρου στα Δωδεκάνησα σε υψόμετρο 390 μέτρων.
Διοικητικά
Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε επίσημα για πρώτη φορά το 1948 με έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Αυλάκι, τη νησίδα Παχειά και τη νησίδα Περγούσα αποτελούν την τοπική κοινότητα Νικιών η οποία ανήκει στο Δήμο Νισύρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ως κοινότητα και ως οικισμός έχει πληθυσμό 61 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Νισύρου
Στέφανος Βογορίδης
Ο πρίγκηπας (Μπέης) Στέφανος Βογορίδης (βουλγαρικά: Стефан Богориди· ρουμάνικα: Ștefan Vogoride· τούρκικα: Stefanaki Bey· 1755 ή 1780 έως 1859) ήταν υψηλόβαθμος Οθωμανός πολιτικός βουλγαρικής καταγωγής. Ήταν εγγονός του Αγίου Σωφρόνιου της Βράτσα και πατέρας του Αλέξανδρου και Νικολάου Βογορίδη. Ο Στέφανος και ο αδελφός του Αθανάσιος πήραν το όνομα Βογορίδης προς τιμήν του Βόρις Α΄ της Βουλγαρίας (γνωστός και ως Βόγορης), του πρώτου χριστιανού ηγέτη της Βουλγαρίας. Ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Κότελ της Βουλγαρίας, ο Στέφανος σπούδασε στην ελληνική Αυθεντική Ακαδημία Βουκουρεστίου, όπου άλλαξε το όνομά του από Στόικο σε Στέφαν. Αφού τελείωσε τις σπουδές του, ο Στέφανος κατατάχθηκε στο Οθωμανικό Πολεμικό Ναυτικό ως δραγουμάνος, δηλαδή μεταφραστής, υπό τον Σεΐντ Μουσταφά Πασά (τον μελλοντικό σουλτάνο Μουσταφά Δ΄). Πολέμησε στη Μάχη του Αμπουκίρ εναντίον του Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη στην Αίγυπτο, όπου κατάφερε να ξεφύγει μετά την ήττα των Οθωμανών.
Το 1812 ο Στέφανος έφτασε στη Μολδαβία μαζί με τον πρίγκηπα Σκαρλάτο Καλλιμάχη, ο οποίος τον διόρισε κυβερνήτη στο Γκαλάτσι (1812-1819). Το 1821, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του Τούντορ Βλαντιμιρέσκου και την εισβολή του Ιερού Λόχου, ήταν καϊμακάμης της Μολδαβίας, μία θέση την οποία διατήρησε μετά τη νίκη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εναντίον των επαναστατών. Ανάμεσα στο 1825 και το 1828 εξορίστηκε στη Μικρά Ασία (Ανατολία).
Μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1828-1829 και τη Συνθήκη της Αδριανούπολης έγινε σύμβουλος του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄, ο οποίος του έδωσε τον τίτλο του μπέη και τον διόρισε κυβερνήτη της Σάμου. Επισκέφτηκε τη Σάμο μόνο μια φορά το 1839 και κυβερνούσε το νησί από την Κωνσταντινούπολη. Ο Στέφανος, που μετονόμασε τη πρωτεύουσα του νησιού σε Στεφανούπολη, ήταν μισητός από τον λαό εξαιτίας της αυθαίρετης κυριαρχίας του. Οι Σαμιώτες επαναστάτησαν εναντίον του το 1849 και ένα χρόνο αργότερα ο σουλτάνος τον καθαίρεσε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγεμόνες Σάμου Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας Κατηγορία:Βούλγαροι ευγενείς Κατηγορία:Βούλγαροι μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Λαδισλάο Μαζουρκιέβιτς
Ο Λαδισλάο Μαζουρκιέβιτς (Ladislao Mazurkiewicz Iglesias, 14 Φεβρουαρίου 1945 – 2 Ιανουαρίου 2013) ήταν Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής. Έπαιζε στη θέση του τερματοφύλακα στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, κυρίως στην Πενιαρόλ και στην Ατλέτικο Μινέιρο. Ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών, ψηφίστηκε 12ος του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS.
Βιογραφία
Ο πατέρας του ήταν μετανάστης από την Πολωνία, όπως φαίνεται και από το επίθετο και η μητέρα του ήταν ισπανικής καταγωγής. Η γιαγιά του έφυγε για το Μαλδονάδο, μαζί με τα παιδιά της, το 1939, για γλιτώσει από τους ναζί. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στη Ράσινγκ Κλουμπ Μοντεβιδέο όταν ήταν 16 ετών και παρότι δεν ενδιαφέρενταν πολύ για τη θέση του τερματοφύλακα μικρός, του έδωσαν γάντια και κατάφερε να σώσει έξι πέναλτι σε 10 εκτελέσεις. Οι άνθρωποι της ομάδας κατάλαβαν αμέσως το ξεχωριστό ταλέντο του και προχώρησαν στην απόκτησή του. Έκανε ντεμπούτο το 1963 και έπειτα από δύο σεζόν, πήρε μεταγραφή για μία από τις μεγάλες του Μοντεβιδέο, την Πενιαρόλ. Είχε προλάβει ήδη να σηκώσει το Παγκόσμιο Κ-20 με τη «σελέστε». Ο Μαζουρκιέβιτς αγωνίστηκε για επτά χρόνια και καταξιώθηκε στην Πενιαρόλ. Έπαιξε για πρώτη φορά στο στο Κόπα Λιμπερταδόρες απέναντι στη Σάντος του Πελέ και βοήθησε την Πενιαρόλ να φτάσει στον τελικό του 1965, όπου ηττήθηκε από την Ιντεπεντιέντε. Έναν χρόνο αργότερα, ωστόσο, κατάφερε να σηκώσει τον τίτλο, επικρατώντας στον τελικό τη Ρίβερ Πλέιτ. Η Πενιαρόλ συνέχισε, επικρατώντας της Ρεάλ Μαδρίτης και παίρνοντας και το μοναδικό Διηπειρωτικό Κύπελλο στην ιστορία της, με τον Μαζουρκιέβιτς να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις και στους δύο αγώνες.
Το 1968 κατάφερε να διατηρήσει ανέπαφη την ομάδα εστία του για 987 λεπτά (11 αγώνες), επίδοση που ήταν η καλύτερη στον κόσμο εκείνη την εποχή. Βοήθησε την Εθνική Ουρουγουάης να προκριθεί στον ημιτελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1970, όπου οι charrúas αποκλείστηκαν από την εθνική Βραζιλίας με 3–1. Στον ημιτελικό υπήρξε συμπρωταγωνιστής σε μία από τις θρυλικότερες στιγμές στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, όταν ο Πελέ σε προσπάθεια να τον ντριπλάρει με μία μοναδικής έμπνευσης dribble de vaca, τελικά απέτυχε: βλέποντας ο Πελέ την έξοδό του, έκανε αντίθετη κίνηση, σαστίζοντας τον έμπειρο τερματοφύλακα που έχασε παίκτη και μπάλα και πλάσαρε πέφτοντας, σε δεύτερο χρόνο, προς τη δεξιά γωνία του τέρματος. Η ακολουθία έδωσε την αιωνιότητα και στο Μαζουρκιέβιτς. Ψηφίστηκε ο καλύτερος τερματοφύλακας της διοργάνωσης του 1970. Δεν ήταν θεαματικός τερματοφύλακας. Η κυριότερη ικανότητά ήταν να αποτρέπει τον κίνδυνο. Η δυνατότητά του να προβλέπει τον έκανε σημείο αναφοράς για τη θέση του.
Αγωνίστηκε με τη φανέλα της εθνικής Ουρουγουάης (1965–74) συνολικά 36 φορές. Επίσης, ήταν προπονητής της Πενιαρόλ και τεχνικός τερματοφυλάκων την περίοδο 1988–89.
Ο κορυφαίος τερματοφύλακας Λεβ Γιασίν είχε χαρακτηρίσει το Μαζουρκιέβιτς ως διάδοχό του. Απεβίωσε στο Μοντεβιδέο σε ηλικία 67 ετών στις 2 Ιανουαρίου 2013. Τα αίτια του θανάτου του δεν δημοσιοποιήθηκαν.
Τίτλοι ως παίκτης
Ατλέτικο Μινέιρο
Εθνική Ουρουγουάης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράσινγκ Κλουμπ Μοντεβιδέο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μινέιρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γρανάδα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κομπρελόα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμέρικα δε Κάλι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Λαζαράτα Λευκάδας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Τα Λαζαράτα βρίσκονται προς τη βόρεια πλευρά του νησιού, πάνω σε ένα μικρό οροπέδιο και σε υψόμετρο 440 μέτρα. Το χωριό περιβάλλεται από λόφους καλυμμένους από δέντρα, θάμνους, αμπελώνες και μικρά γεωργικές εκτάσεις, τα σπίτια του είναι πέτρινα με ξύλινα παράθυρα και καφέ πέτρινα πλακάκια ενώ οι πλακόστρωτες πλατείες του έχουν ψηλά δέντρα. Υπάρχουν αρκετές ταβέρνες και καταστήματα κατά μήκος του κεντρικού του δρόμου.
Αναφέρονται επίσημα μετά την Ένωση των Επτανήσων (1864) και το 1866 ορίζονται έδρα δήμου Σφακιωτών, ενώ το 1991, μετά από εθελοντική συνένωση με τα χωριά Ασπρογερακάτα, Πρεμεντινός και Σπανοχώρι, σχημάτισε τον Δήμο Σφακιωτών του οποίου αποτέλεσε έδρα.
Ιστορικό διοικητικών μεταβολών
Τα Λαζαράτα είχαν, όπως και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας, αξιόλογες διοικητικές μεταβολές κατά τον 19ο και 20ό αιώνα, που έχουν συνοπτικά ως εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας