cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Balls to the Wall
Τραγούδια του δίσκου
5. Losing More Than You've Ever Had (Dirkschneider, Hoffmann, Frank, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:04
6. Love Child (Dirkschneider, Hoffmann, Frank, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 3:35
7. Turn Me On (Dirkschneider, Hoffmann, Frank, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:12
8. Losers and Winners (Dirkschneider, Hoffmann, Frank, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:19
9. Guardian of the Night (Dirkschneider, Hoffmann, Frank, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:25
10. Winter Dreams (Dirkschneider, Hoffmann, Frank, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:45
Intel Pentium 4
Οι εκδόσεις Pentium 4 HT / Northwood (130 nm)
Όλες οι εκδόσεις υποστήριζαν τεχνολογία Υπερνημάτωσης (Hyper-Threading).
Balls to the Wall
Θέσεις τσαρτ
Balls to the Wall (άλμπουμ)
Intel Pentium 4
Οι εκδόσεις Prescott 2M (90 nm)
Όλες οι εκδόσεις υποστήριζαν τεχνολογία Υπερνημάτωσης (Hyper-Threading) και ενσωμάτωναν το σετ επέκτασης εντολών x86-64.
Balls to the Wall
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 5 Δεκεμβρίου 1983
Intel Pentium 4
Οι εκδόσεις Cedar Mill (65 nm)
Όλες οι εκδόσεις υποστήριζαν τεχνολογία υπερνημάτωσης (Hyper-Threading) και ενσωμάτωναν το σετ επέκτασης εντολών x86-64. Η συγκεκριμένη σειρά επεξεργαστών μπορούσε να υπερχρονιστεί μέχρι και τα 8GHz.
Οι εκδόσεις Pentium 4 Extreme Edition - Gallatin (130 nm)
Όλες οι εκδόσεις υποστήριζαν τεχνολογία Υπερνημάτωσης (Hyper-Threading).
Μονή Καρακάλλου
Άξια ενδιαφέροντος
Στη Μονή αυτή αξίζει να δουν οι επισκέπτες το καθολικό με τις τοιχογραφίες και τις εικόνες του Διονυσίου του εκ Φουρνά (18ος αιώνας), την ιστορική βιβλιοθήκη της με τους σπάνιους χειρόγραφους κώδικες και ασφαλώς τον περίφημο πύργο της Μονής.
Intel Pentium 4
Έκδοση (ένα μόνο μοντέλο) Pentium 4 Extreme Edition - Prescott 2M (90 nm)
Υποστήριζε τεχνολογία Υπερνημάτωσης (Hyper-Threading) και ενσωμάτωνε το σετ επέκτασης εντολών x86-64
Mobile Pentium - Northwood (130 nm)
Όλες οι εκδόσεις υποστήριζαν τεχνολογία υπερνημάτωσης (Hyper-Threading).
Mobile Pentium 4 HT - Northwood (130 nm)
Όλες οι εκδόσεις υποστήριζαν τεχνολογία υπερνημάτωσης (Hyper-Threading).
Mobile Pentium - Prescott (90 nm)
Όλες οι εκδόσεις υποστήριζαν τεχνολογία υπερνημάτωσης (Hyper-Threading)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικροεπεξεργαστές Intel
Μονή Καρακάλλου
Κριτική
Τον Ιούνιο 2023 υπήρξαν αναφορές στον Τύπο για ενδεχόμενη εμπλοκή της μονής και του ίδιου του ηγουμένου Φιλόθεου στις εθνικές εκλογές του 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρακαλλου
Balls to the Wall
Βραβεία
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Τα μέλη των Accept
Το "Balls to the Wall" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1983 Κατηγορία:Άλμπουμ των Accept
Τομά Μενιέ
Ο Τόμας Μενιέρ (12 Σεπτεμβρίου 1991) είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός για λογαριασμό της Μπορούσια Ντόρτμουντ και της εθνικής ομάδας του Βελγίου.
Ο Μενιέρ ξεκίνησε την καριέρα του από την βελγική Βιρτόν και το 2011 αποκτήθηκε από την Κλαμπ Μπριζ για 200.000 ευρώ. Αρχικά αγωνιζόταν ως επιθετικός και στο δεξιό φτερό, αλλά μεταφέρθηκε πιο πίσω για να ενισχύσει την άμυνα. Με την Μπριζ κατέκτησε το κύπελλο το 2014-15 και την επόμενη σαιζόν το πρωτάθλημα. Το 2016 αποκτήθηκε από την Παρί Σεν Ζερμαίν για 7 εκατομμύρια ευρώ και τα επόμενα 4 χρόνια πραγματοποίησε 128 συμμετοχές σκοράροντας 13 γκολ. Μετά τη λήξη του συμβολαίου του αποκτήθηκε ως ελεύθερος παίκτης από την Μπορούσια Ντόρτμουντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΕ Βιρτόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλαμπ Μπρυζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Πρόναος (αποσαφήνιση)
Ο όρος πρόναος μπορεί να αναφέρεται
Γονατάς
Το επώνυμο Γονατάς πιθανόν αναφέρεται στους:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Φερδινάνδος της Ρουμανίας
Ο Φερδινάνδος Α΄ (Ferdinand, 24 Αυγούστου 1865 - 20 Ιουλίου 1927), επονομαζόμενος Întregitorul ("ο Ενοποιητής"), από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν, ήταν Βασιλιάς της Ρουμανίας (1914-1927) από τις 10 Οκτωβρίου 1914 μέχρι το θάνατό του το 1927.
Πρώτα χρόνια
Ο Φερδινάνδος Βίκτωρ Αλβέρτος Μαϊρράδος του Χοεντσόλλερν-Σιγμαρίνγκεν γεννήθηκε στο Ζίγκμαρινγκεν στη νοτιοδυτική Γερμανία, ως Ρωμαιοκαθολικός. Το όνομα αργότερα συντομεύθηκε απλά στο Χοεντσόλλερν μετά την εξαφάνιση του κλάδου Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν το 1869. Οι πρίγκιπες του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν είχαν κυβερνήσει το πριγκιπάτο μέχρι το 1850, όταν προσαρτήθηκε στην Πρωσία.
Ο Φερδινάνδος Α΄ ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λεοπόλδου του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν και της Αντωνίας της Πορτογαλίας (1845-1913), κόρης της Μαρίας Β΄ της Πορτογαλίας και του Φερδινάνδου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, Βασιλιά της Πορτογαλίας, κληρονόμου των προερχόμενων από τη Σλοβακία Ούγγρων πριγκίπων του Κοχάρυ από την πλευρά της μητέρας του.
Μετά τις αποποιήσεις, πρώτα από τον πατέρα του το 1880 και στη συνέχεια από το μεγαλύτερο αδελφό του, Γουλιέλμο το 1886, ο νεαρός Φερδινάνδος έγινε ο τεκμαιρόμενος διάδοχος στο θρόνο του άτεκνου θείου του, Κάρολου Α΄ της Ρουμανίας, που έμελλε να βασιλέψει μέχρι το θάνατό του τον Οκτώβριο του 1914. Το 1889 το ρουμανικό κοινοβούλιο αναγνώρισε τον Φερδινάνδο ως Πρίγκιπα της Ρουμανίας. Η ρουμανική κυβέρνηση δεν απαίτησε τη μεταστροφή του στην Ορθοδοξία από τον Καθολικισμό, όπως ήταν η συνήθης πρακτική μέχρι τότε, επιτρέποντάς του έτσι να διατηρήσει το εκ γενετής δόγμα του, αλλά απαίτησε να ανατραφούν τα παιδιά του με την Ορθοδοξία, που ήταν τότε κρατική θρησκεία της Ρουμανίας. Για τη συμφωνία του σε αυτό, ο Φερδινάνδος αφορίστηκε από την Καθολική Εκκλησία, αν και αργότερα ο αφορισμός άρθηκε.
Ο πρώτος εξάδελφος της μητέρας του Φερδινάνδου, Φερδινάνδος Α΄ της Βουλγαρίας, βρισκόταν στον θρόνο της γειτονικής Βουλγαρίας από το 1887 και επρόκειτο να γίνει ο μεγαλύτερος αντίπαλος του βασιλείου των Ρουμάνων εξαδέλφων του. Ο γειτονικός αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ, μονάρχης της Αυστροουγγαρίας και ως εκ τούτου ηγεμόνας της Τρανσυλβανίας, ήταν πρώτος εξάδελφος της γιαγιάς του Φερδινάνδου.
Ο Φερδινάνδος, τελείως ξένος στο νέο του περιβάλλον, άρχισε να συνδέεται με μία από τις κυρίες της Αυλής της Βασίλισσας Ελισάβετ, την Έλενα Βεκερέσκου. Η Ελισάβετ, πολύ κοντά στην ίδια την Έλενα, ενθάρρυνε το ειδύλλιο, παρόλο που γνώριζε τέλεια, ότι ο γάμος μεταξύ των δύο απαγορευόταν από το Ρουμανικό Σύνταγμα (σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ρουμανίας του 1866 ο τεκμαιρόμενος κληρονόμος του θρόνου δεν επιτρεπόταν να νυμφευτεί Ρουμάνα).
Το ζήτημα προκάλεσε ένα είδος δυναστικής κρίσης το 1891. Το αποτέλεσμα ήταν η εξορία τόσο της Ελισάβετ (στο Νοϊβίντ), όσο και της Έλενας (στο Παρίσι), καθώς και ένα ταξίδι του Φερδινάνδου στην Ευρώπη σε αναζήτηση κατάλληλης συζύγου, που βρήκε τελικά στο πρόσωπο της Μαρίας του Εδιμβούργου, εγγονής της Βασίλισσας Βικτωρίας.
Ο γάμος
Στο Σίγκμαρινγκεν στις 10 Ιανουαρίου 1893 ο Πρίγκιπας Φερδινάνδος της Ρουμανίας νυμφεύτηκε τη μακρινή εξαδέλφη του, τη Λουθηρανή Μαρία του Εδιμβούργου, κόρη του Αγγλικανού Αλφρέδου, Δούκα του Εδιμβούργου, και της Ορθόδοξης Μεγάλης Δούκισσας Μαρίας Αλεξάνδροβνας της Ρωσίας. Η Μαρία και ο Φερδινάνδος ήταν τρίτα εξαδέλφια, καταγόμενα από το Φραγκίσκο Φρειδερίκο Αντώνιο της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ. Οι εκ πατρός γιαγιά και παππούς της Μαρίας ήταν η Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου και ο Αλβέρτος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Οι εκ μητρός γιαγιά και παππούς της ήταν ο Αλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας και η Μαρία της Έσσης και του Ρήνου. Αυτοκράτορας της γειτονικής Ρωσίας, την εποχή του γάμου, ήταν ο θείος της Μαρίας, ο Αλέξανδρος Γ΄, τον οποίο διαδέχτηκε ο μεγαλύτερος γιος του, εξάδελφος της Μαρίας Νικόλαος Β΄ το επόμενο έτος.
Από το γάμο προήλθαν 3 γιοι: ο Κάρολος, ο Νικόλαος και ο Μίρτσεα, και 3 κόρες: η Ελισάβετ, η Μαρία (Μινιόν) και η Ιλεάνα. Ο γάμος ήταν ατυχής και τα δύο νεότερα παιδιά του ζευγαριού, η Ιλεάνα και ο Μίρτσεα, πανθομολογείται ότι είχαν πατέρα τον επί μακρόν εραστή της Μαρίας, Μπάρμπου Στίρμπεϊ.
Βασιλιάς της Ρουμανίας
Ο Φερδινάνδος διαδέχτηκε το θείο του μετά το θάνατό του (ο Κάρολος Α΄ απεβίωσε χωρίς διάδοχο) ως Βασιλιάς της Ρουμανίας στις 10 Οκτωβρίου 1914, βασιλεύοντας μέχρι το θάνατό του στις 20 Ιουλίου 1927.
Έγινε ο 1.174ος Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος της Αυστρίας το 1909 και ο 868ος Ιππότης του Τάγματος της Περικνημίδας το 1924.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Παρόλο που ήταν μέλος νεότερου κλάδου της κυβερνούσας αυτοκρατορικής οικογένειας Χοεντσόλλερν της Γερμανίας, ο Φερδινάνδος πρωτοστάτησε στην είσοδο της χώρας του στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ κατά των Κεντρικών Δυνάμεων στις 27 Αυγούστου 1916. Έτσι κέρδισε το προσωνύμιο ο Νομιμόφρων, λόγω του όρκου που έδωσε όταν ορκίστηκε ενώπιον του Ρουμανικού Κοινοβουλίου το 1914: «Θα βασιλέψω ως καλός Ρουμάνος». Ως συνέπεια αυτής της «προδοσίας» προς τις γερμανικές ρίζες του, ο Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας διέγραψε το όνομα του Φερδινάνδου από το μητρώο του Οίκου των Χοεντσόλλερν.
Παρά τις αποτυχίες μετά την είσοδο στον πόλεμο, όταν η Δοβρουτσά και η Βλαχία καταλήφθηκαν από τις Κεντρικές Δυνάμεις, η Ρουμανία πολέμησε το 1917 και σταμάτησε τη γερμανική προέλαση στη Μολδαβία. Όταν οι Μπολσεβίκοι έκαναν έκκληση για ειρήνη το 1918, η Ρουμανία βρέθηκε περικυκλωμένη από τις Κεντρικές Δυνάμεις και αναγκάστηκε να συνάψει τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1918). Ωστόσο ο Φερδινάνδος αρνήθηκε να υπογράψει τη συνθήκη. Όταν οι Συμμαχικές δυνάμεις προήλασαν στο Μέτωπο της Θεσσαλονίκης, έθεσαν τη Βουλγαρία εκτός μάχης και ο Φερδινάνδος διέταξε την επανακινητοποίηση του ρουμανικού στρατού. Η Ρουμανία ξαναμπήκε στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ.
Το αποτέλεσμα της πολεμικής προσπάθειας της Ρουμανίας ήταν η ένωση της Βεσσαραβίας, της Βουκοβίνας και της Τρανσυλβανίας με το Βασίλειο της Ρουμανίας το 1918. Ο Φερδινάνδος έγινε ηγεμόνας ενός πολύ διευρυμένου ρουμανικού κράτους το 1918-1920, μετά τη νίκη της Αντάντ επί των Κεντρικών Δυνάμεων, έναν πόλεμο του Βασίλειου της Ρουμανίας με την Ουγγρική Σοβιετική Δημοκρατία και το Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο και στέφθηκε βασιλιάς της Ρουμανίας σε μια θεαματική τελετή στις 15 Οκτωβρίου 1922 στο αίθριο του μόλις εγκαινιασθέντος «Καθεδρικού της Στέψης» στην ιστορική πριγκηπική έδρα της Άλμπα Ιούλια, στην Τρανσυλβανία.
Μια νέα περίοδος της ρουμανικής ιστορίας άρχισε την Ημέρα της Ένωσης της Τρανσυλβανίας με τη Ρουμανία (Ημέρα της Μεγάλης Ενωσης, Marea Unire). Αυτή η περίοδος τελικά θα τελείωνε με τις διεθνείς συνθήκες που οδήγησαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που παραχώρησαν τμήματα της Ρουμανίας στους γείτονές της και θεωρούνται ευρέως ως μια προσπάθεια να προκληθεί η χώρα να συμμετάσχει στον πόλεμο.
Μετά τον πόλεμο
Η εγχώρια πολιτική ζωή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του κυριαρχείτο από το συντηρητικό Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα υπό την ηγεσία των αδελφών Ιόν και Βιντίλε Μπρετιάνου. Η απόκτηση της Τρανσυλβανίας διεύρυνε την εκλογική βάση της αντιπολίτευσης, της οποίας τα κυριότερα κόμματα ενώθηκαν τον Ιανουάριο 1925 - Οκτώβριο 1926 για να σχηματίσουν το Εθνικό Αγροτικό Κόμμα.
Το τέλος
Ο Φερδινάνδος απεβίωσε από καρκίνο στη Σινάια το 1927 και τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Μιχαήλ, υπό τριμελή αντιβασιλεία, με ένα μέλος της τον δεύτερο γιο του Φερδινάνδου, Νικόλαο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία του Εδιμβούργου, κόρη του Αλφρέδου, Δούκα του Εδιμβούργου (αδελφού του Εδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου). Είχε τέκνα:
1981
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1981 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
The Water Diviner
Το The Water Diviner είναι μια Αμερικανο-Αυστραλιανή επιστημονικής φαντασίας ιστορική πολεμική δραματική ταινία με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Ράσελ Κρόου στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο. Η ταινία δέχτηκε έντονη αρνητική κριτική από Αρμενίους και Έλληνες της διασποράς γιατί αποσιωπά τη γενοκτονία των Χριστιανών από τους Τούρκους.
Υπόθεση
1919. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε, και η ιστορία επικεντρώνεται στον Τζόσουα Κόννορ ένα Αυστραλό αγρότη. Οι τρεις γιοι του, ο Άρθουρ, Ο Έντουαρντ και ο Χένρι υπηρέτησαν το Αυστραλιανό και Νεοζηλανδέζικο Εκστρατευτικό Σώμα (ΑΝΖΑΚ) κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Καλλίπολης πριν από τέσσερα χρόνια και θεωρούνται νεκροί. Μετά την αυτοκτονία της Ελίζα από την κατάθλιψη για τους γιους της, ο Τζόσουα αποφασίζει να φέρει τα σώματα των γιων του στο σπίτι τους και να τα θάψει μαζί με τη μητέρα τους.
Ο Τζόσουα ταξιδεύει για την Τουρκία και μένει σε ένα ξενοδοχείο στην Κωνσταντινούπολη το οποίο ανήκει σε μια νεαρή χήρα, την Αϊσέ, καθώς δεν είναι σε θέση να ταξιδέψει μέχρι την Καλλίπολη οδικώς. Μαθαίνοντας τον σκοπό του ταξιδιού, η Αϊσέ του λέει να δωροδοκήσει έναν τοπικό ψαρά να ταξιδέψει μέχρι την Καλλίπολη με βάρκα.
Όταν φτάνει, ο Τζόσουα μαθαίνει ότι οι ΑΝΖΑΚ ασχολούνται με τις μαζικές ταφές και ότι απαγορεύεται να πηγαίνουν οι πολίτες. Ο Δήμαρχος Χασάν, ένας Τούρκος αξιωματικός που βοηθά τους ANZAK, πείθει τον Αντισυνταγματάρχη των ΑΝΖΑΚ, Σίριλ Χιούζ, να δώσει προτεραιότητα στη βοήθεια του Τζόσουα με την αναζήτησή του. Μετά τον εντοπισμό των τάφων του Έντουαρντ και του Χένρι, ο Τζόσουα βλέπει στα όνειρά του ότι ο Άρθουρ επιβιώνει στη μάχη. Ο Χασάν αναγνωρίζει το επώνυμο του Τζόσουα και του λέει ότι ο Άρθουρ μπορεί να είναι αιχμάλωτος.
Ο Τζόσουα επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη, αλλά δεν καταφέρνει να ανακαλύψει σε πιο στρατόπεδο μεταφέρθηκε και είναι φυλακισμένος ο Άρθουρ, καθώς έχουν καεί πολλά τουρκικά αρχεία. Κατά την επιστροφή του στο ξενοδοχείο της Αϊσέ, μαθαίνει ότι πιέζεται να παντρευτεί τον αδελφό του νεκρού συζύγου της, τον Ομέρ. Ο Ομέρ πιέζει συνεχώς την Αϊσέ για τον γάμο και τσακώνονται τότε ο Τζόσουα παρεμβαίνει και ο Ομέρ υποχωρεί. Η Αϊσέ βγαίνει έξω, κατηγορώντας τον Τζόσουα ότι χειροτερεύει τα πράγματα και του λέει να φύγει.
Καθώς ο Τζόσουα φύγει από το ξενοδοχείο, ο Ομέρ και μερικοί από τους φίλους του, του επιτίθενται, ο μόνος που μπορεί να τους σταματήσει είναι ο υποτακτικός του Χασάν, ο Λοχίας Τζεμάλ. Ο Τζεμάλ παίρνει τον Τζόσουα και τον πηγαίνει στον Χασάν, ο οποίος του εξηγεί ότι οι Έλληνες έχουν εισβάλει και πρόκειται να υπερασπιστούν τη χώρα τους καθώς οι Βρετανοί δεν παρεμβαίνουν. Ο Τζόσουα αποφασίζει να ταξιδέψει με την ομάδα του Χασάν, ο οποίος θα περάσει από την περιοχή όπου μπορεί να είναι ο γιος του. Καθώς ο Τζόσουα επιστρέφει στο ξενοδοχείο για να πάρει τα πράγματά του, η Αϊσέ του ζητά συγνώμη για τα λόγια της.
Ο Τζόσουα και ο Χασάν φεύγουν για την κοντινή πόλη όπου εντοπίζουν έναν ανεμόμυλο, τον οποίο ο Τζόσουα είδε στο όνειρό του. Εκεί βρίσκει τον Άρθουρ ζωντανό αλλά τραυματισμένο. Ο Άρθουρ του αποκαλύπτει ότι στο τέλος της μάχης, ο Έντουαρντ ήταν ακόμα ζωντανός αλλά σοβαρά τραυματισμένος. Ο Τζόσουα λέει στον Άρθουρ ότι η ταλαιπωρία του τελείωσε. Κατηγορώντας τον εαυτό του για τους θανάτους των αδελφών του, ο Άρθουρ αισθάνθηκε ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να επιστρέψει στην οικογένειά του.
Οι Έλληνες στρατιώτες που προηγουμένως επιτέθηκαν στο τρένο αρχίζουν να επιτίθενται στην πόλη και οι δύο άνδρες προσπαθούν να ξεφύγουν από τα βουνά. Ο Άρθουρ αρνείται να ακολουθήσει τον πατέρα του, αλλά υποχωρεί όταν ο Τζόσουα του λέει ότι χωρίς τη σύζυγό του και τους γιους του, δεν έχει πουθενά αλλού να πάει. Καταφεύγουν επιτυχώς από τον ελληνικό στρατό και επιστρέφουν στο ξενοδοχείο της Αϊσέ. Η ταινία τελειώνει με τον Τζόσουα να πίνει ένα φλιτζάνι καφέ και την Αϊσέ να του δείχνει ότι τον έχει ερωτευτεί.
Αντιδράσεις και κριτική
Η ταινία κατακρίθηκε κυρίως από Έλληνες και Αρμενίους των ΗΠΑ και της Αυστραλίας επειδή ωραιοποιεί τους Τούρκους, αποσιωπά τις γενοκτονίες που διέπραξαν μετά το 1914 και εκφράζεται προσβλητικά για τους Έλληνες. Ο Αμερικανός κριτικός Andrew O'Hehir χαρακτήρισε την ταινία ως ένα "ντροπιαστικό ξέπλυμα ενός ιστορικού εγκλήματος τεράστιας σημασίας", δηλαδή τον εκτοπισμό και τη δολοφονία εκατομμυρίων Ελλήνων, Ασσυρίων και Αρμενίων. Κατά τον Ελληνο-Αυστραλό μελετητή γενοκτονιών Dr. P. Diamadis, οι συντελεστές της ταινίας προσπάθησαν να δώσουν ένα αντι-πολεμικό μήνυμα αλλά κατάληξαν να αντιστρέφουν τους ρόλους των θυμάτων και των θυτών. Οι Αρμένιοι και οι Έλληνες παρουσιάζονται ως βάρβαροι και αιμοδιψείς κατακτητές και όχι ως ιθαγενείς που αμύνονται. Αρνητικά σχόλια έγιναν επίσης από παλαιούς πολεμιστές της Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας που θεωρούν ότι η ταινία δεν έχει ιστορική βάση. Ο στρατηγός David McLachlan, πρόεδρος του Συνδέσμου Βετεράνων Πολεμιστών της Βικτώρια (Αυστραλία) σχολίασε λέγοντας ότι ο σκηνοθέτης "θα πρέπει να κοιμόταν σ' αυτό το μάθημα στο σχολείο". Ο κριτικός Peter Bradshaw (The Guardian) χαρακτηρίζει την ταινία "ζαχαρωμένο δράμα", στης οποίας το σενάριο "δεν υπήρχε χώρος για τη γενοκτονία των Αρμενίων". Ο ιστορικός και αρθρογράφος Alexander Scott θεωρεί ότι οι ιστορικές αναφορές της ταινίας ασφαλώς βασίστηκαν σε υπολογισμούς για την πορεία της ταινίας στην Τουρκία, όπου η αναφορά σε "γενοκτονία Αρμενίων" θεωρείται έγκλημα κατά του έθνους. Σύνοψη και παραπομπές σε πολλές κριτικές της ταινίας υπάρχουν στον ιστοχώρο Honest History (Αυστραλία).
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Τουρκόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αυστραλιανές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστραλία Κατηγορία:Αυστραλιανές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τουρκία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Τουρκία Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Λουμπισεβίτσε
Το Λουμπισεβίτσε (πολωνικά: Lubiszewice) είναι χωριό στη διοικητική περιφέρεια της Γκμίνα Ποντεμπίτσε, εντός του Πόβιατ Ποντεμπίτσε στο Βοεβοδάτο Λοτζ στην κεντρική Πολωνία. Βρίσκεται περίπου 13 χιλιόμετρα δυτικά του Ποντεμπίτσε και 48 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λοτζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας Κατηγορία:Χωριά του Πόβιατ Ποντεμπίτσε
Βιστούλοι
Ετυμολογία
Αναφέρονται ως Uuislane από τον Βαυαρό Γεωγράφο, v Vislè και v Vislèh στο Vita Methodii και Visleland από τον Αλφρέδο το Μέγα τον 9ο αιώνα και το όνομά τους προέρχεται από το υδρωνύμιο του ποταμού Βιστούλα, που σημαίνει «κάτοικοι του Βιστούλα».
Ταυτοποίηση
Ο Λεβίτσκι υποστήριξε ότι οι Αγγλοσάξονες, όπως στην περίπτωση του Αλφρέδου του Μέγα όπου ονομάζονταν Κροάτες Χόριθι, συχνά παραποιούσαν ξένα σλαβικά ονόματα και δεν ήταν ασυνήθιστο ότι η ίδια σλαβική φυλή ήταν γνωστή με διαφορετικά ονόματα, στην περίπτωση αυτή, οι Βιστούλοι ήταν άλλο όνομα για τους Λευκούς Κροάτες. Ο Χένρικ Γουοβμιάνσκι υποστήριξε επίσης ότι οι Βιστούλοι και οι Λένδιοι ήταν φυλές των Λευκών Κροατών, αλλά οι περισσότεροι άλλοι μελετητές διαψεύδουν αυτές τις υποθέσεις. Ο Λεοόντι Βοϊτόβιτς πίστευε ότι οι Βιστούλοι ήταν η κύρια φυλή μεταξύ εκείνων των σιλεσιανών και λεχιτικών φυλών που εισέβαλαν σε αυτό το έδαφος, χωρίζοντας τα κροατικά εδάφη σε ανατολικά και δυτικά μέρη.
Με βάση τη θέση του Λούμπορ Νίντερλε ότι οι Βιστούλοι είναι απομεινάρια της άλλοτε ισχυρής συμμαχίας κροατικών φυλών που διαλύθηκε μετά τη μετανάστευση των Κροατών στα Δυτικά Βαλκάνια τον 7ο αιώνα, ο Ταντέους Λερ-Σπουαβίνσκι σημείωσε επιπλέον ότι το όνομα των Βιστούλων ήταν γνωστό μόνο στους Δυτικούς Σλάβους και Γερμανούς, ενώ στην Ανατολή μεταξύ βυζαντινών και αραβικών πηγών για το ίδιο έδαφος διατήρησε το παλιό παραδοσιακό όνομα των Κροατών. Μια τέτοια ερμηνεία του ποιήματος υποστηρίζει ότι αντί για γεγονότα του 5ου αιώνα στα οποία είναι εμφανής η αρχαϊκή παρουσίαση προσωπικοτήτων προορίζονταν αντίθετα γεγονότα του 6ου αιώνα που ήταν σύγχρονα με τον βασιλιά των Λομβαρδών Αλβοΐνο και τη φυλή Μίργκινγκ, όταν οι Παννονικοί Άβαροι με επικεφαλής τον Μπάγιαν Α΄ (Άνθρωποι του Αττίλα) επεκτάθηκαν μεταξύ 568 και 595 στην Πεδιάδα της Παννονίας και μαζί με αυτούς η επιρροή τους προς τα βόρεια στους Σλάβους (Βιστούλοι, Κροάτες) στην κοιλάδα του Άνω Βιστούλα, που εμφανίζονται στα αρχαιολογικά κατάλοιπα των Αβαρών μέχρι το Γκνιέζνο στην κεντροδυτική Πολωνία.
Ιστορία
Λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ιστορία των Βιστούλων. Το έδαφός τους μπορεί να είχε κατακτηθεί από τη Μεγάλη Μοραβία, αν και δεν υπάρχουν οριστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν αυτή τη θεωρία. Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα, στα τέλη του 9ου αιώνα καταστράφηκαν αρκετά γκορντ στη νότια Ελάσσονα Πολωνία. Αυτό μπορεί να ήταν κατά τη διάρκεια της κατάκτησης των Βιστούλων από τη Μεγάλη Μοραβία, αλλά μπορεί να ήταν το αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης μεταξύ των Βιστούλων και άλλων φυλών, όπως οι Γκολενσίζοι. Στη δεκαετία του 950, η χώρα των Βιστούλων κατακτήθηκε πιθανότατα από τον Τσέχο Δούκα Μπολέσλαο Α΄, κάτι που επιβεβαιώνεται από τον Ιμπραχίμ ιμπν Γιακούμπ, το έργο του οποίου χρησιμοποιήθηκε από τον Μουσουλμάνο γεωγράφο Αλ Μπακρί στο Βιβλίο των Δρόμων και των Βασιλείων.
Δεν είναι γνωστό πότε και πώς η γη των Βιστούλων ενώθηκε στην πολιτεία των Πολάνων. Η αρχαιολογική έρευνα δεν έχει βρει κανένα στοιχείο ένοπλων συγκρούσεων μεταξύ των Πολωνών και των Βιστούλων. Πιθανότατα, ο Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος, ο μελλοντικός βασιλιάς της Πολωνίας, ονομάστηκε ηγεμόνας της Κρακοβίας από τον παππού του, Μπολέσλαο Α΄. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας (992), ο Μπολέσλαφ ένωσε την Κρακοβία με την Πολωνία, με τη συγκατάθεση της άρχουσας τάξης των Βιστούλων.
Μέχρι στιγμής οι ιστορικοί δεν έχουν κατορθώσει να κατονομάσουν κανέναν Βιστούλο δούκα, αλλά το Vita Methodii αναφέρει έναν «πολύ ισχυρό ειδωλολάτρη πρίγκιπα που εγκαταστάθηκε στο Βιστούλα», ο οποίος «άρχισε να χλευάζει τους Χριστιανούς και να κάνει κακό», εξαιτίας του οποίου επικοινώνησε ο Άγιος Μεθόδιος που είπε ότι θα ήταν καλύτερα να βαφτιζόταν με τη θέλησή του παρά ως αιχμάλωτος σε ξένη γη. Επιπλέον, λίγα είναι γνωστά για τις θρησκευτικές τους τελετουργίες και την ημερομηνία βάπτισης της φυλής. Πιθανώς ήταν περίπου την ίδια περίοδο, περ. 874, όταν υποτάχθηκαν από τον Βασιλιά Σφενδοπλόκο Α΄ της Μοραβίας και ο Βιστούλος δούκας αναγκάστηκε να δεχτεί το βάπτισμα.
Έδαφος
Η περιοχή που κατοικούνταν από τους Βιστούλους κυμαινόταν πιθανότατα από τους πρόποδες των Καρπαθίων Ορέων στο νότο, μέχρι τις πηγές του Πιλίτσα και του Βάρτα στα βόρεια. Στα ανατολικά, έφτανε στο Ντουνάγιετς και στα δυτικά στο Σκάβα. Τα πρώτα σλαβικά γκορντ δεν χτίστηκαν εδώ μέχρι τα μέσα του 8ου αιώνα, πράγμα που σημαίνει ότι οι Βιστούλοι πιθανότατα μετανάστευαν συχνά, αλλάζοντας τοποθεσία.
Τον 9ο αιώνα, δημιούργησαν ένα φυλετικό κράτος, με πιθανά μεγάλα κέντρα στις Κρακοβία, Βισλίτσα, Σαντόμιες και Στράντουφ. Πιθανώς γύρω στο 874 υποτάχθηκαν από τον Βασιλιά Σφενδοπλόκο Α΄ της Μοραβίας, ο οποίος ήταν σύγχρονος του Αυτοκράτορα Αρνούλφου της Καρινθίας. Μετά από μια μεταγενέστερη περίοδο κυριαρχίας των Τσέχων, τα εδάφη των Βιστούλων ελέγχθηκαν από τους Πολωνούς στα τέλη του δέκατου αιώνα και ενσωματώθηκαν στην Πολωνία.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώιμη Μεσαιωνική Πολωνία Κατηγορία:Δυτικές Σλαβικές φυλές Κατηγορία:Ιστορία της Ελάσσονος Πολωνίας Κατηγορία:Πρώην σλαβικά κράτη
Τοκάτη
Η Τοκάτη ή Τοκάτ ή Ευδοκιάδα (Tokat) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Τοκάτης, επαρχίας της Περιοχής της Μαύρης Θάλασσας, στην Τουρκία.
Κλίμα
Η Τοκάτη έχει μεσογειακό κλίμα με καυτά καλοκαίρια (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν:Csa) με σημαντικές θαλάσσιες και ηπειρωτικές επιρροές.
Οικονομία
Ιστορικά, ο χαλκός εξορυσσόταν στην περιοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1969
Το NΕ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1969 διεξήχθη από τις 8 ως τις 10 Αυγούστου 1969 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1969. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για 15η συνεχόμενη χρονιά.
Χρονικό
Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή αθλητές και αθλήτριες από 40 περίπου σωματεία από όλη την Ελλάδα και από την Κύπρο. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, στις 6 Απριλίου, στην κλασική διαδρομή, παράλληλα με τον Διεθνή Κλασικό Μαραθώνιο. Ξεχωριστά έγινε και το δέκαθλο, στις 16-17 Οκτωβρίου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στην ομαδική βαθμολογία. Τους αγώνες δεν παρακολούθησε μεγάλος αριθμός φιλάθλων (3.000 περίπου καθημερινά) και σημείωσαν μέτρια επιτυχία. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. με διαφορά 30 β. από τον δεύτερο Πανελλήνιο.
Βαθμολογία
* Συνολικά βαθμολογήθηκαν 32 σωματεία.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1969 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Γουλαίικα Ευρυτανίας
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Γουλαίικα βρίσκονται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Το χωριό είναι κτισμένο στις όχθες της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών ενώ πριν την κατασκευή του φράγματος ήταν στις ανατολικές όχθες του ποταμού Αγραφιώτη, σε απόσταση 15 χλμ. ΝΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 53 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Ανατολικά (περίπου 7 χλμ.) είναι η Δυτική Φραγκίστα και βόρεια (περίπου 4 χλμ.), πριν τη Σκαμνιά στην τοποθεσία "Φτερόλακα", είναι το Γεφύρι του Μανώλη. Πρόκειται για πέτρινο μονότοξο γεφύρι το οποίο γεφύρωνε τον Αγραφιώτη ποταμό και το οποίο τους περισσότερους μήνες του χρόνου βρίσκεται μέσα στα νερά της λίμνης των Κρεμαστών. Κτίστηκε το 1659 και το όνομά του μάλλον οφείλεται στον Ηπειρώτη πρωτομάστορα που το κατασκεύασε Μανώλη Χρυσιώτη. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Δυτικής Φραγκίστας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Δυτική Φραγκίστα, το Καρακάσι και τα Περουλαίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Δυτικής Φραγκίστας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φραγκίστας του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 32 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Σερζ Ντασό
Ο Σερζ Ντασό (Serge Dassault, 4 Απριλίου 1925 – 28 Μαΐου 2018) ήταν Γάλλος κληρονόμος και στέλεχος επιχειρήσεων και πολιτικός. Υπήρξε διευθυντής του Dassault Group και συντηρητικός πολιτικός. Εργάστηκε επίσης για την SES.
Σύμφωνα με το Forbes, η περιουσία του Ντασό εκτιμήθηκε πως ήταν περίπου 15 δισ. δολάρια το 2016.
Βιογραφία
Ο Σερζ Ντασό ήταν ο γιος του Μαρσέλ Ντασό, από τον οποίο κληρονόμησε το Dassault Group, και της Μαντλίν Ντασό. Και οι δυο γονείς του ήταν από οικογένεια με εβραϊκή παράδοση αλλά μετά ασπάστηκαν τον ρωμαιοκαθολικισμό. Μετά τον θάνατο του γηραιότερου Ντασό το 1986, ο Σερζ Ντασό συνέχισε την ανάπτυξη της εταιρείας με τη βοήθεια των διευθύνοντων συμβούλων Charles Edelstenne και Éric Trappier.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μπήκε στη φυλακή όταν ο πατέρας του στάλθηκε στο Μπούχενβαλντ μετά την άρνησή του να συνεργαστεί με μια γερμανική αεροπορική εταιρεία.
Φοίτησε στο Lycée Janson de Sailly. Είχε πτυχίο μηχανικού από το École Polytechnique (τάξη του 1946) και το Supaéro (τάξη του 1951). Το 1963 έλαβε ένα EMBA από το HEC Paris.
Καριέρα
Η εταιρεία του κατέχει επίσης την εφημερίδα Le Figaro.
Ήταν μέλος του UMP, όπως είναι ο γιος του Olivier, ο οποίος είναι βουλευτής στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση. Ήταν δήμαρχος στην πόλη Corbeil-Essonnes, νότιο προάστιο του Παρισιού. Το 2005 εγκαινίασε το αξίας 2 εκατ. ευρώ Ισλαμικό Πολιτιστικό Κέντρο (στο οποίο υπήρχε και τέμενος) στην πόλη του. Τον Δεκέμβριο του 1998, καταδικάστηκε σε δυο χρόνια φυλάκιση για τη συμμετοχή του στο σκάνδαλο της Belgian Agusta και του επιβλήθηκε πρόστιμο 60.000 βελγικών φράγκων (περίπου €1.500).
Το 2004 έγινε γερουσιαστής και από αυτή τη θέση, υποστήριξε ανοιχτά θέσεις του συντηρητικού κόμματος στα θέματα της οικονομίας και της απασχόλησης, ισχυριζόμενος ότι οι κανονισμοί στους φόρους και στο εργατικό δυναμικό στη Γαλλία καταστρέφουν τους επιχειρηματίες. Τον Νοέμβριο του 2012, απαντώντας στο σχέδιο της κυβέρνησης Αιρώ να νομιμοποιήσει τον γάμο των ομοφυλόφιλων, ο Ντασό ανέφερε σε μια συνέντευξη στο France Culture ότι η νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλόφιλων θα προκαλέσει «μηδενική ανανέωση του πληθυσμού. Θα έχουμε μια χώρα ομοφυλόφιλων. Και μέσα σε δέκα χρόνια δεν θα απομείνει κανένας άνθρωπος στη χώρα. Αυτό είναι ανόητο».
Προσωπική ζωή
Ο Ντασό παντρεύτηκε τη Nicole Raffel στις 5 Ιουλίου 1950. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά : Olivier, Laurent, Thierry και Marie-Hélène.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Δήμος Αγίου Γεωργίου
Με την ονομασία Δήμος Αγίου Γεωργίου υπάρχουν τρεις δήμοι της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κυδίππη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κυδίππη αναφέρονται τα παρακάτω 4 διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Κυδιππη Κατηγορία:Νηρηίδες Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Ρόδου
Αργαίος της Αιγύπτου
Ο Αργαίος πιστεύεται πως ήταν πρίγκιπας της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, γιος του ιδρυτή της δυναστείας και επιγόνου του Αλεξάνδρου του Μέγα, Πτολεμαίου του Σωτήρος και της τρίτης συζύγου του, της Ευρυδίκης, κόρης του Αντίπατρου. Εκτελέστηκε από το διάδοχο του πατέρα του και ετεροθαλή αδερφό του Πτολεμαίο Β' το Φιλάδελφο, με την κατηγορία πως σχεδίαζε επανάσταση. Δεν γνωρίζουμε κάτι περισσότερο για τη ζωή του, πέρα από τις παραπάνω πληροφορίες που μας παρέχει ο ιστορικός Παυσανίας.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Μικρή Καμένη Θήρας
thumb|right|250px|Χάρτης του 1848, όπου φαίνεται η Μικρή Καμένη. Μικρό ηφαιστειογενές νησί, το οποίο είχε δημιουργηθεί βορειοανατολικά της Παλαιάς Καμένης, στο κέντρο της καλδέρας της Σαντορίνης, κατά την ηφαιστειακή δραστηριότητα του 1570 (ή 1573). Κατά την ηφαιστειακή δραστηριότητα της περιόδου 1925 - 1928 ενώθηκε με την Νέα Καμένη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Θήρας
Κώστας Παταβούκας
Ο Κώστας Παταβούκας (Αθήνα, 3 Φεβρουαρίου 1966) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και προπονητής καθώς πολιτικός και επιχειρηματίας. Με ύψος 1,91 μέτρα αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα του από το Αστέρα Εξαρχείων και από εκεί μεταπήδησε στην ΑΕΚ το 1985. Με την ΑΕΚ αγωνίστηκε επί οκτώ σεζόν και μάλιστα για ένα διάστημα υπήρξε αρχηγός της. Το 1988 και το 1992 συμμετείχε στον τελικό κυπέλλου χάνοντας και τις δυο φορές από τον Άρη.
Τη σεζόν 1996-97 αγωνίστηκε στην Κίντερ Μπολόνια, κατακτώντας το Κύπελλο Ιταλίας το 1997.
Το καλοκαίρι του 1997, επέστρεψε στον Παναθηναϊκό. Το πρώτο πρωτάθλημα της καριέρας του, ήρθε το 1998, καθώς στους τελικούς κόντρα στον ΠΑΟΚ, οι «πράσινοι» κατέκτησαν το τρόπαιο, νικώντας στη σειρά των τελικών 3-2. Με την ομάδα κατέκτησε και το πρωτάθλημα του 1999 καθώς νίκησε τον Ολυμπιακό στον τελικό, αφού έσπασε το πλεονέκτημα έδρας και κέρδισε το τελικό πέμπτο παιχνίδι στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Το 1999, έβαλε τέλος στην αθλητική του σταδιοδρομία μετά από 14 χρόνια σε ηλικία 33 ετών.
Εθνική Ελλάδος
Επί 14 χρόνια υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής ομάδας μπάσκετ, της επίσης διατέλεσε και αρχηγός. Κορυφαίες στιγμές, με το εθνόσημο υπήρξαν το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ το 1989, η 4η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1994 και η 5η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα το 1996. Συμμετείχε επίσης στα Ευρωμπάσκετ 1993, 1995 και 1997.
Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 162 αγώνες σημειώνοντας 873 πόντους (μ.ο. 5,39).
Σημερινές δραστηριότητες
Ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ε.Ο.Κ.) από το 2004 μέχρι το 2008 και διευθυντής του Αθλητικού τμήματος στην "Ελληνογερμανική Αγωγή. Επίσης διετέλεσε Α' αντιπρόεδρος του Π.Σ.Α.Κ., μέλος της «Ελληνικής Γλωσσικής Κληρονομιάς», του Αμερικάνικου Ιδρύματος για την ελληνική γλώσσα και πολιτισμό, του πολιτιστικού συλλόγου «Θεωρείον», του «Μη Κυβερνητικού Συλλόγου Εθελοντισμού Αθλητών», καθώς και ιδρυτικό μέλος του Μη Κυβερνητικού Οργανισμού «Ερεχθέας». Επίσης υπήρξε αγγελιοφόρος του εθελοντισμού στην Ολυμπιάδα του 2004.
Ασχολήθηκε και με την πολιτική έχοντας εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων, με την παράταξη «Όμορφη Πόλη». Επίσης διετέλεσε για χρόνια τομεάρχης αθλητισμού του ΠΑΣΟΚ. Υπήρξε επίσης Αντιπρόεδρος του Οργανισμού Νεολαίας και Άθλησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1997
Friend Like Me
To Friend Like Me είναι ένα τραγούδι του 1992, που κυκλοφόρησε στο soundtrack της ταινίας της Disney, Αλαντίν (1992). Τη μουσική σύνθεση την έγραψε ο Άλαν Μένκεν, ενώ τους στίχους ο Χάουαρντ Άσμαν. Το κομμάτι πρωτοερμηνεύτηκε από τον Ρόμπιν Γουίλιαμς, ο οποίος υποδυόταν το Genie.
Το θέμα του τραγουδιού είναι οι δυνατότητες που απέκτησε ο Αλαντίν, τώρα που έχει στην κατοχή του το Τζίνι, με το τελευταίο να προσπαθεί να κατανοήσει τις δυνατότητες του. Το κομμάτι θα είχε άλλο ύφος από αυτό που τελικά είχε, μετά την πρόσληψη του Γουίλιαμς, αποκτώντας κωμικά στοιχεία. Το κομμάτι, γενικά, έλαβε πάρα πολύ καλές κριτικές, ενώ υπήρξε και υποψήφιο για Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, καθώς επίσης στην ίδια κατηγορία και στις Χρυσές Σφαίρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1992 Κατηγορία:Τραγούδια Αναγέννησης της Disney
Καρίνα Βίμερ
Η Καρίνα Βίμερ (γεννημένη στις 27 Αυγούστου 1995) είναι Γερμανίδα αθλήτρια της σκοποβολής.
Στο Γερμανικό πρωτάθλημα σκοποβολής κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο το 2018 και το χάλκινο μετάλλιο το 2019 στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι.
Το 2018 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι ομαδικό στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής 10 μέτρων του Γκιέρ και το 2021 το χρυσό μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι και στα 25 μέτρα πιστόλι ομαδικό στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ και ταυτόχρονα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο. Είναι αθλήτρια του συλλόγου ΣΒ Κέλχαιμ Γκμυντ και κατοικεί στο Μόναχο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής 10 μέτρων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Night of Champions
Το Night of Champions (ελλ.: νύχτα των πρωταθλητών) είναι ετήσιο γεγονός, Pay Per View, και διοργανώνεται από την εταιρεία επαγγελματικής πάλης, WWE.
Ιστορία
Το συγκεκριμένο PPV, υπάρχει από το 2001 με άλλη ονομασία. Λεγόταν Vengeance και ο μήνας διεξαγωγής του δεν ήταν σταθερός. Το 2001 έγινε τον Δεκέμβριο, αλλά από το 2002 ως το 2004 διεξάχθηκε τον Ιούλιο. Από το 2005 έως το 2008 μεταφέρθηκε στον Ιούνιο, ενώ παράλληλα, το 2007 η ονομασία του έγινε Vengeance: Night of Champions, για να γίνει την επόμενη χρονιά, το 2008 δηλαδή, σκέτο Night of Champions. Το 2009 επέστρεψε στον μήνα Ιούλιο, όμως άλλαξε εκ νέου μήνα το 2010 όπου πήγε στον Σεπτέμβριο, μήνα στον οποίο διεξάγεται μέχρι και σήμερα. Επίσης το pay-per-view με την ονομασία Vengeance, επέστρεψε τον Οκτώβριο του 2011, έκτακτα όπως φαίνεται αφού δεν υπάρχει στο πρόγραμμα για το 2012.
Ιδιαιτερότητα
Το συγκεκριμένο PPV έχει πάρει το όνομα του, από το γεγονός πως όλοι οι τίτλοι της εταιρείας του WWE, σε αυτήν την βραδιά, είναι υπό διεκδίκηση. Εκτός από τους έξι αγώνες -όσοι είναι και οι τίτλοι- που είναι σίγουροι, υπάρχουν και άλλες κόντρες που οδηγούνται σε αγώνα αυτήν την βραδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη
Εξέγερση του Γκέτο του Μπιαουίστοκ
Η Εξέγερση του Γκέτο του Μπιαουίστοκ ήταν εξέγερση στο Γκέτο του Μπιαουίστοκ ενάντια στις ναζιστικές γερμανικές αρχές κατοχής κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η εξέγερση ξεκίνησε τη νύχτα της 16ης Αυγούστου 1943 και ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη εξέγερση των γκέτο που οργανώθηκε στην κατεχόμενη από τους Ναζί Πολωνία μετά την Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας τον Απρίλιο-Μάιο 1943. Ηγήθηκε από την Αντιφασιστική Στρατιωτική Οργάνωση (Antyfaszystowska Organizacja Bojowa), ένα παράρτημα του Αντιφασιστικού Μπλοκ της Βαρσοβίας.
Η εξέγερση ξεκίνησε με τη γερμανική ανακοίνωση για μαζικές απελάσεις από το γκέτο. Ο κύριος στόχος ήταν να σπάσει τη γερμανική πολιορκία και να επιτρέψει στον μέγιστο αριθμό Εβραίων να διαφύγουν στο γειτονικό δάσος Κνίσιν (Knyszyn). Μια ομάδα περίπου 300 έως 500 ανταρτών οπλισμένοι με 25 τουφέκια και 100 πιστόλια καθώς και αυτοσχέδιες βόμβες μολότοφ για χειροβομβίδες, επιτέθηκαν στη συντριπτική γερμανική δύναμη με μεγάλες απώλειες. Οι ηγέτες της εξέγερσης αυτοκτόνησαν. Αρκετές δεκάδες μαχητές κατάφεραν να ξεφύγουν και να τρέξουν στο δάσος Κνίσιν, όπου ενώθηκαν με άλλες ομάδες ανταρτών.
Ιστορικό
Το Γκέτο του Μπιαουίστοκ δημιουργήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία στην κατεχόμενη Πολωνία αμέσως μετά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση. Το Φεβρουάριο του 1943, έλαβε χώρα το πρώτο κύμα μαζικών απελάσεων στο στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα, που οργανώθηκε κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Ράινχαρντ σε όλη τη χώρα. Η τελική εκκαθάριση του γκέτο επιχειρήθηκε στις 16 Αυγούστου 1943, από συντάγματα των γερμανικών SS που ενισχύθηκαν από Ουκρανούς, Λευκορώσους και Λετονούς εθελοντές, γνωστούς ως «άντρες Τραβνίκι».
Εξέγερση
Τη νύχτα της 16ης Αυγούστου 1943, αρκετές εκατοντάδες Πολωνοεβραίοι ξεκίνησαν ένοπλη εξέγερση ενάντια στα στρατεύματα που εκτελούσαν την εκκαθάριση του γκέτο. Οι αντάρτες με επικεφαλής τον Μορντεχάι Τένενμπαουμ και τον Ντάνιελ Μοσκόβιτς ήταν οπλισμένοι με μόνο ένα πολυβόλο, τουφέκια, αρκετές δεκάδες πιστόλια, βόμβες μολότοφ και μπουκάλια γεμάτα με οξύ. Όπως και με την προηγούμενη Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας που έσβησε τον Μάιο του 1943, η εξέγερση του Μπιαουίστοκ δεν είχε καμία πιθανότητα για στρατιωτική επιτυχία. Ωστόσο, θεωρήθηκε ως ένας τρόπος να πεθάνεις στη μάχη παρά στα γερμανικά στρατόπεδα. Ένας διοικητής της νεολαίας Μπετάρ ήταν ο Γιτζάκ Φλάισερ, ή Μπερλ Φλάισερ, σύμφωνα με διαφορετική πηγή. μικρογραφία|352x352εσ| Ερείπια που σιγοκαίγονται στο Μπιαουίστοκ (Αύγουστος 1943) Οι μάχες σε απομονωμένους θύλακες αντίστασης διήρκεσαν για αρκετές ημέρες, αλλά η άμυνα έσπασε σχεδόν αμέσως με ένα άρμα μάχης που στάλθηκε στο γκέτο από τον SS Gruppenführer Οντίλο Γκλομπότσνικ. Γερμανοί στρατιώτες πυρπόλησαν την περιοχή. Οι διοικητές της αντίστασης αυτοκτόνησαν αφού τελείωσαν τα πυρομαχικά των αποθηκών τους. Παρά την εξέγερση, οι προγραμματισμένες εκτοπίσεις σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης προχώρησαν στις 17 Αυγούστου 1943, χωρίς καμία καθυστέρηση. Περίπου 10.000 Εβραίοι οδηγήθηκαν στα τρένα του Ολοκαυτώματος και στάλθηκαν σε στρατόπεδα στην Τρεμπλίνκα, στο Μαϊντάνεκ και στο Άουσβιτς. Μια μεταφορά 1.200 παιδιών στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Τερέζιενσταντ και αργότερα στο Άουσβιτς, όπου δολοφονήθηκαν.
Αρκετές δεκάδες αντάρτες κατάφεραν να διαπεράσουν τα δάση γύρω από το Μπιαουίστοκ, όπου ενώθηκαν με τις αντάρτικες μονάδες του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού και άλλες οργανώσεις και επέζησαν του πολέμου. Υπολογίζεται ότι από τους σχεδόν 60.000 Εβραίους που ζούσαν στο Μπιαουίστοκ πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μόνο αρκετές εκατοντάδες επέζησαν από το Ολοκαύτωμα.
Ανάλυση
Ο ιστορικός Εβγκένι Φίνκελ υποστηρίζει ότι «η σύγκριση των γκέτο του Μινσκ, της Κρακοβίας και του Μπιαουίστοκ υποδηλώνει μια άμεση σύνδεση μεταξύ της πιθανότητας εξέγερσης και του ηγετικού ρόλου των Σιωνιστών στο υπόγειο κίνημα». Στο Μπιαουίστοκ, τα τοπικά παραρτήματα των Σιωνιστών ήταν καλά οργανωμένα και είχαν εμπειρία με λαθραία δραστηριότητα από το να λειτουργούσαν υπόγεια ακόμη και πριν από τη ναζιστική κατοχή, και τελικά οργάνωσαν με επιτυχία μια εξέγερση και έπεισαν την αντίπαλη κομμουνιστική φατρία να ενταχθεί. Στην Κρακοβία, οι Σιωνιστές ήταν ανεπαρκώς οργανωμένοι και συχνά εξαρτώνταν από τη συνεργασία με τους κομμουνιστές και έτσι δεν μπορούσαν να πραγματοποιήσουν επιτυχώς μια εξέγερση παρά την πρόθεσή τους. Η διαφορά μεταξύ κομμουνιστικής και σιωνιστικής συμπεριφοράς έχει εξηγηθεί με τη μεγαλύτερη σημασία της εβραϊκής ταυτότητας από τους Σιωνιστές. Προτίμησαν να υπερασπιστούν την εβραϊκή τιμή μέχρι το τέλος, ακόμη και όταν αυτό ήταν αυτοκτονικό, ενώ οι κομμουνιστές προτιμούσαν να φύγουν σε δασικές εκτάσεις και να ανασυνταχθούν.
Βιβλιογραφία
Μπιαουιστοκ γκετο Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Πολωνίας το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ολοκαύτωμα στην Πολωνία Μπιαουιστοκ γκετο εξεγερση
Εποχή του Λίθου
Ως Εποχή του Λίθου ή Λίθινη Εποχή ορίζεται η περίοδος πριν από την εποχή του χαλκού, κατά τη διάρκεια της οποίας ο άνθρωπος χρησιμοποίησε λίθινα τέχνεργα και εκτείνεται σε μια μεγάλη περίοδο που ξεκίνησε πριν από 2,5 εκατομμύρια χρόνια και τελείωσε μεταξύ του 8700 π.Χ. και 2000 π.Χ. με την εμφάνιση της μεταλλοτεχνίας. Διαιρείται στην Παλαιολιθική περίοδος Παλαιολιθική περίοδο (2,5εκ π.Χ. - 10.000 π.Χ.), στη Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικές περίοδοι Κατηγορία:Προϊστορία Κατηγορία:Συστήματα χρονολόγησης
Οξυά Ιωαννίνων
Η Οξυά είναι οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων στην Ήπειρο.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Οξυά βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.020 μέτρων στις νότιες πλαγιές της κορυφής Προφήτης Ηλίας του όρους Γράμμου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Ιωαννίνων. Γεωγραφικά και πολιτισμικά ανήκει στα Μαστοροχώρια της Κόνιτσας. Το χωριό απέχει περίπου 40 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Κόνιτσα (έδρα του δήμου) και 102 χλμ. Β. από τα Γιάννενα. Δημιουργήθηκε από κάτοικους που ήρθαν από τα γύρω διαλυμένα χωριά και κυρίως από τον ερειπωμένο σήμερα οικισμό της Πιστίλιαπης, που βρισκόταν περίπου 10 χλμ. ανατολικότερα. Η παλιά της ονομασία, μέχρι το 1927, είναι Σέλτση.
Αξιοθέατο είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου (χρονολογείται στα 1857) με το μικρό καμπαναριό και τα λιθανάγλυφα του (του 1851), η πλατεία με το καφενείο (το παλιό σχολείο του 1871). Η αδελφότητα της Οξυάς "ο Άγιος Νικόλαος" ιδρύθηκε το 1905 από σελτσιώτες μαστόρους που ταξίδευαν για δουλειά στο Χαρτούμ (Σουδάν).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Μαστοροχωρίων Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Περουλαίικα Ευρυτανίας
Τα Περουλαίικα είναι ακατοίκητο ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας σε υψόμετρο 420 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας και στις όχθες της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών. Απέχει απόσταση 9 χλμ. ΝΔ. από τη Δυτική Φραγκίστα, 17 χλμ. ΝΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 56 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Δυτικής Φραγκίστας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Δυτική Φραγκίστα, το Καρακάσι και τα Γουλαίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Δυτικής Φραγκίστας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φραγκίστας του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Ελίτ
μικρογραφία|Πολιτική γελοιογραφία του Οκτωβρίου 1884, η οποία δείχνει πλούσιους [[Πλουτοκρατία|πλουτοκράτες να γλεντούν σε ένα τραπέζι ενώ μια φτωχή οικογένεια παρακαλά από κάτω.]] Στην πολιτική και κοινωνιολογική θεωρία, η ελίτ (γαλλικά: élite, από τα λατινικά: eligere, επιλέγω ή ξεκαθαρίζω) είναι μια μικρή ομάδα ισχυρών ατόμων που κατέχουν ένα δυσανάλογο μερίδιο πλούτου, προνομίων, πολιτικής εξουσίας ή ικανότητας σε μια κοινωνία.
Ο αμερικανός κοινωνιολόγος Σ. Ράιτ Μιλς γράφει ότι τα μέλη της ελίτ αναγνωρίζουν την υψηλή θέση των άλλων μελών της ελίτ στην κοινωνία. «Κατά κανόνα, αποδέχονται ο ένας τον άλλο, κατανοούν ο ένας τον άλλο, παντρεύονται ο ένας τον άλλο, τείνουν να εργάζονται και να σκέφτονται τουλάχιστον με τον ίδιο τρόπο αν όχι μαζί.» «Είναι μια καλορυθμισμένη ύπαρξη όπου η εκπαίδευση παίζει κρίσιμο ρόλο. Τα νεαρά μέλη της ανώτερης τάξης παρακολουθούν εξέχοντα προπαρασκευαστικά σχολεία, τα οποία όχι μόνο ανοίγουν πόρτες σε ελιτίστικα πανεπιστήμια όπως το Χάρβαρντ, το Κολούμπια, το Κολλέγιο Ντάρτμουθ, το πανεπιστήμιο Γέιλ και το πανεπιστήμιο Πρίνστον, αλλά και στους πανεπιστημιακούς συλλόγους με αυστηρά κριτήρια ένταξης. Αυτές οι συμμετοχές με τη σειρά τους στρώνουν τον δρόμο στους προεξέχοντες κοινωνικούς συλλόγους που βρίσκονται σε όλες τις μεγάλες πόλεις και υπηρετούν ως χώροι για σημαντικές επιχειρηματικές επαφές.»
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικές εκφράσεις Κατηγορία:Κοινωνική κατάσταση Κατηγορία:Ολιγαρχία Κατηγορία:Ορολογία πολιτικής επιστήμης Κατηγορία:Πολιτική ορολογία
Garfield: Η Ταινία
Garfield: Η Ταινία (αγγλικά: Garfield: The Movie) είναι αμερικανική κωμωδία κινουμένων σχεδίων με υπολογιστή παραγωγής 2004
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Garfield Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κρίστοφ Μπεκ
Επαρχία Καραμπούκ
Το Καραμπούκ είναι επαρχία της βορειοδυτικής Τουρκία. Διοικητικά βρίσκεται στο Διαμέρισμα της Μαύρης Θάλασσας.
Η κύρια πόλη της είναι το Καραμπούκ, το οποίο βρίσκεται 200 χιλιόμετρα βόρεια της Άγκυρας και περίπου 100 χιλιόμετρα νότια από τις ακτές του Εύξεινου Πόντου. Το Καραμπούκ βρίσκεται πάνω στη Εθνική Οδό Μπαρτίν - Άγκυρας, η οποία ήταν στα αρχαία χρόνια ένας σημαντικός δρόμος ανάμεσα στην Άμαστρις στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας και την Κεντρική Ανατολία. Επίσης, το τρένο της σιδηροδρομικής γραμμής Άγκυρας - Ζονγκουλντάκ περνάει από την επαρχία.
Σε αυτήν την επαρχία βρίσκεται επίσης η Σαφράμπολη, ιστορική πόλη της Τουρκίας, που αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καραμπουκ
Τσαρούχι (νησίδα)
Το Τσαρούχι είναι νησίδα του Κορινθιακού κόλπου. Βρίσκεται στη βόρεια ακτή του εν λόγω κόλπου και συγκεκριμένα αριστερά του εισερχομένου στον κόλπο των Άσπρων Σπιτιών κοντά στην Ιτέα.
Στεφάν Αϊραπετγιάν
Πρώιμη ζωή
Ο Αϊραπετγιάν γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Βιλιάντι της Εσθονίας ως γιος Αρμενίων μεταναστών. Έχει μια αδερφή που ονομάζεται Στεφανία.
Πρώιμη καριέρα
Ο Αϊραπετγιάν τραγουδάει από την πρώιμη παιδική του ηλικία, με τον Hedi-Kai Pai φωνητικό προπονητή του και κέρδισε αρκετούς διαγωνισμούς. Το 2010, μπήκε στο Laulukarussell, έναν διαγωνισμό τραγουδιού για παιδιά που διοργάνωσε η Eesti Rahvusringhääling, και έφτασε στον τελικό.