cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντουάν Γκομπό
Ο Αντουάν Γκομπό, Σεβαλιέ ντε Μερέ (Antoine Gombaud, Chevalier de Méré) ήταν Γάλλος συγγραφέας, που γεννήθηκε στο Πουατού (Poitou) το 1607 και πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 1684. Παρόλο που δεν ήταν ευγενής, υιοθέτησε τον τίτλο Chevalier (Ιππότης) από τον χαρακτήρα στους διαλόγους του ο οποίος αντιπροσώπευε τις απόψεις του (ονομάστηκε Chevalier de Méré επειδή εκπαιδεύτηκε στο Méré). Αργότερα οι φίλοι του άρχισαν να τον αποκαλούν με αυτό το όνομα.
Ο Γκομπό ήταν σημαντικός θεωρητικός σαλονιού. Όπως πολλοί φιλελεύθεροι στοχαστές του 17ου αιώνα ήταν δύσπιστος απέναντι και στην κληρονομική εξουσία και στην δημοκρατία. Πίστευε ότι τα ζητήματα είναι καλύτερο να επιλύονται σε ανοικτές συζητήσεις ανάμεσα σε μοντέρνους, ευφυείς ανθρώπους. Αυτή η σχολή σκέψης εκφυλίστηκε στον δανδισμό, και εξέλιπε ως οργανωμένη φιλοσοφία με τη Γαλλική Επανάσταση.
Τα πιο διάσημα δοκίμια του Γκομπό είναι το L'honnête homme (Ο έντιμος άνθρωπος) και το Discours de la vraie honnêteté (Πραγματεία για την αληθινή τιμιότητα), όμως πιο γνωστός είναι για την συμβολή του στην θεωρία πιθανοτήτων. Ήταν ερασιτέχνης μαθηματικός ο οποίος άρχισε να ενδιαφέρεται σε ένα πρόβλημα που χρονολογείται τουλάχιστον από τον Μεσαίωνα, το πρόβλημα διαίρεσης του στοιχήματος. Το πρόβλημα έχει ως εξής: δύο παίκτες συμφωνούν να παίξουν ένα παιχνίδι για ένα αριθμό γύρων και στο τέλος ο νικητής να κερδίσει ένα ποσό. Πως θα πρέπει να μοιραστεί το ποσό αν το παιχνίδι τελειώσει για κάποιον λόγο πρόωρα;
Ο Γκομπό ζήτησε από διάφορους μαθηματικούς του κύκλου του Μαρέν Μερσέν να λύσουν το πρόβλημα. Ο Μπλεζ Πασκάλ και ο Πιέρ ντε Φερμά ανταποκρίθηκαν στην πρόκληση. Σε μία σειρά επιστολών έθεσαν τα θεμέλια της σύγχρονης θεωρίας πιθανοτήτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι
BYD F0
Το BYD F0 είναι ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α, που παρήχθη από την κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία BYD Auto, μεταξύ του 2008 και του 2015. Με εξαίρεση όμως λίγες στιλιστικές λεπτομέρειες, πρόκειται για αντίγραφο του Toyota Aygo πρώτης γενιάς, χωρίς να έχει ληφθεί σχετική άδεια. Από το 2019, επανήλθε στην παραγωγή μια πλήρως ηλεκτροκίνητη εκδοχή του, το BYD e1.
Το ζήτημα της αντιγραφής
thumb|left|BYD F0 του 2012 στη [[Χιλή.]]
Η εισαγωγή του μοντέλου πυροδότησε πλήθος από αρνητικά σχόλια στον διεθνή Τύπο αυτοκινήτου, καθώς με εξαίρεση τα μπροστινά και πίσω φώτα, την μπροστινή γρίλια και τους διακόπτες του κλιματισμού, ολόκληρο το αμάξωμα, το σαλόνι και ο κινητήρας δεν είναι παρά ένα ακριβές αντίγραφο της 5-πορτης εκδοχής του Toyota Aygo πρώτης γενιάς, το οποίο διατέθηκε κυρίως στην Ευρώπη. Ωστόσο, η κατασκευάστρια εταιρεία BYD Auto ξεκαθάρισε εξ αρχής ότι δεν σκόπευε να εξάγει το F0 στις ευρωπαϊκές αγορές, παρά μόνο να το διαθέσει στην Κίνα και σε κάποιες χώρες της Νότιας Αμερικής, και το τήρησε.
Στην κινεζική αγορά πάντως, το F0 υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλές, ιδίως στο νεανικό αγοραστικό κοινό, λόγω της ελκυστικής του εμφάνισης και της χαμηλής τιμής πώλησης, μόλις 6.700 δολάρια με την τότε ισοτιμία. Επιπλέον, είχε αποσπάσει θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου της Κίνας. thumb|left|Η παρουσίαση του ανανεωμένου BYD F0 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο τον Απρίλιο του 2014.
Τον Απρίλιο του 2014, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο, εισήχθη μια νέα εκδοχή του BYD F0, με μια έντονη ανανέωση, η οποία και αντικατέστησε το αρχικό μοντέλο, ενώ διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 2015.
BYD e1
Το BYD e1 είναι η ηλεκτροκίνητη εκδοχή του BYD F0. Η εκδοχή αυτή εισήχθη το 2019 και φέρει έναν ηλεκτροκινητήρα 45 kW και 110 N-m στο μπροστινό μέρος του αμαξώματος, με την κίνηση να μεταδίδεται στους μπροστινούς τροχούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα BYD Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Κινέζικα αυτοκίνητα
Σαράντος Παπαγιαννόπουλος
Ο καπετάνιος Σαράντος Παπαγιαννόπουλος ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821. Ακολούθησε τον Θεόδωρο, αλλά και τον Γενναίο Κολοκοτρώνη.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Γλώσσα Κιντάκ
Η Κιντάκ ή Κέντακ Μπονγκ είναι Αυστροασιατική γλώσσα που ομιλείται στη Μαλαισία και την νότια Ταϊλάνδη. Ανήκει στο Βόρειο Ασλιανό υποκλάδο των ασλιανών γλωσσών. Ο μικρός αριθμός των ομιλητών μειώνεται περαιτέρω. Το 2008 είχε 110 ομιλητές, ενώ το 2007 η εθνικότητα αποτελούταν από 240 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Ταϊλάνδης Κατηγορία:Γλώσσες της Μαλαισίας Κατηγορία:Αυστροασιατικές γλώσσες
Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού
thumb|280px|Δέλτα του Αξιού.
Το Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού (Εθνικό Πάρκο Αξιού - Λουδία - Αλιάκμονα) περιλαμβάνει τη Λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου Θεσσαλονίκης, τις εκβολές του Γαλλικού ποταμού, το δέλτα του ποταμού Αξιού, καθώς και την κοίτη του έως τα σύνορα της Ελλάδας, το δέλτα του ποταμού Αλιάκμονα, τον υγρότοπο της Νέας Αγαθούπολης και τους υγροτόπους της Αλυκής Κίτρους. Η προστασία που παρέχεται ως σήμερα στην περιοχή οφείλεται στην ένταξη του το 1971 στην Σύμβαση Ραμσάρ ως Υγροτόπου Διεθνούς Σημασίας και στη ένταξή της στο δίκτυο περιοχών Natura 2000. Επίσης έχει περιληφθεί στον κατάλογο των σημαντικών περιοχών για τα πουλιά IBA (Important Bird Areas- Σημαντική περιοχή για πουλιά).
Χλωρίδα και πανίδα
Τα οικοσυστήματα των ποταμών του Πάρκου είναι ιδιαίτερα πλούσια σε αριθμό ειδών. Μόνο στο ποταμό Αξιό έχουν μετρηθεί συνολικά είκοσι έξι είδη ψαριών, ενώ στον Αλιάκμονα υπάρχουν είκοσι έξι είδη αυτόχθονα και τέσσερα εισαχθέντα είδη. Ιδιαίτερα πρέπει να αναφερθεί το μαυροτσιρώνι (Rutilus Macedonicus). Μεταξύ δε των θηλαστικών περιλαμβάνονται o Μυοκάστορας (Myocastor coypus), ο Λαγόγυρος (Citelus Citelus, η Βίδρα (lutra lutra) και ο ελληνικός Βούβαλος (Νεροβούβαλος).
Τα κυριότερα πουλιά του πάρκου
thumb|Φοινικόπτερα στο Δέλτα του Αξιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά πάρκα της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Πιερίας Κατηγορία:Αλιάκμονας Αξιου Λουδια Αλιακμονα
Ορθούλα Παπαδάκου
Η Ορθοδοξία (Ορθούλα) Παπαδάκου (Orthoula Papadakos) είναι Ελληνοκαναδέζα πρώην καλαθοσφαιρίστρια γεννημένη στο Τορόντο του Καναδά.
Αθλητική καριέρα
Αγωνιζόταν στη θέση σέντερ. Το 1988 σε ηλικία 17 ετών ήρθε στην Ελλάδα για να αγωνιστεί στην ομάδα του Παναθηναϊκού, μαζί με τον αδερφό της Τζορτζ Παπαδάκο ο οποίος αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό. Ολοκλήρωσε τη θητεία στον Παναθηναϊκό το 1993. Αργότερα αγωνίστηκε στον Πρωτέα Βούλας με τον οποίο πανηγύρισε ως αρχηγός τέσσερις συνεχόμενες ανόδους από τη Γ’ ΕΣΚΑ στην Α2. Το 2005 αποσύρθηκε από τα γήπεδα με τη φανέλα του Παγχιακού. Στην καριέρα της αντιμετώπισε πολλά προβλήματα τραυματισμών στον πρόσθιο χιαστό και υποβλήθηκε σε επώδυνες επεμβάσεις.
Τηλεοπτική καριέρα
Η Ορθούλα Παπαδάκου συμμετείχε ως παρουσιάστρια στην ελληνική τηλεόραση. Συμμετείχε επίσης σε τηλεοπτικά παιχνίδια. Δημιούργησε 3 εταιρίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καναδοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παγχιακού Κατηγορία:Ελληνοκαναδοί Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πρωτέα Βούλας
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1952-53
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1952-53 ήταν η 16η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΑΕΛ για 2η φορά στην ιστορία της.
Ιωάννης Γ΄ της Βρετάνης
Ο Ιωάννης Γ΄ ο Καλός (Γαλλική γλώσσα : Jean III de Bretagne, 8 Μαρτίου 1286 - 30 Απριλίου 1341) από τον Οίκο του Ντρε-Βρετάνης ήταν Δούκας της Βρετάνης (1312 - 1341) και 5ος κόμης του Ρίτσμοντ (1334 - 1341). Ο Ιωάννης ο Καλός ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Αρθούρου Β΄ της Βρετάνης από την πρώτη σύζυγο του Μαρία του Λιμόζ. Αντιτάχθηκε σκληρά στον δεύτερο γάμο του πατέρα του με την Γιολάντα του Ντρε, προσπάθησε να αμφισβητήσει την νομιμότητα του.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1952-53
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1952-53 συμμετείχαν 8 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας).
Ιωάννης Γ΄ της Βρετάνης
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τρεις φορές, χωρίς να καταφέρει να αποκτήσει κανένα παιδί.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1952-53
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Ιωάννης Γ΄ της Βρετάνης
Οικογένεια
Πρώτη σύζυγός του (1297) η 5χρονη τότε Ισαβέλλα των Βαλουά, κόρη του Καρόλου του Βαλουά και της Μαργαρίτας του Ανζού, που απεβίωσε (1309) χωρίς να αποκτήσουν παιδιά. Νυμφεύτηκε (1310) την 27χρονη Ισαβέλλα των Ιβρέα, κόρη του Σάντσο Δ΄ της Καστίλης η οποία απεβίωσε το 1328. Για τρίτη φορά ο Ιωάννης Γ΄ νυμφεύτηκε (1329) τη 19χρονη Ιωάννα της Σαβοΐας, επίσης χωρίς να κάνει παιδιά, που πέθανε τρία χρόνια μετά από αυτόν.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1952-53
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Ιωάννης Γ΄ της Βρετάνης
Οικογένεια
Ο Ιωάννης Γ΄ αρνήθηκε να ορίσει κληρονόμο του τον ετεροθαλή αδελφό του Ιωάννη του Μονφόρ γιο της μητριάς του Γιολάντας του Ντρε, προτίμησε να κληροδοτήσει το δουκάτο στον βασιλιά της Γαλλίας. Ο Κάρολος του Μπλουά παντρεύτηκε την ανεψιά του Ιωάννα του Παντιέβρ έδωσε στον Ιωάννη κληρονομικά δικαιώματα στο δουκάτο, τα προβλήματα διαδοχής επιλύθηκαν ωστόσο μόνο μετά τον θάνατο του Ιωάννη. Με τον θάνατο του Ιωάννη Γ΄ ο ετεροθαλής αδελφός του Ιωάννης του Μονφόρ διεκδίκησε το δουκάτο χάρη στα κληρονομικά του δικαιώματα, ο βασιλιάς της Γαλλίας υποστήριζε όμως τους Μπλουά με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ο "Πόλεμος διαδοχής της Βρετάνης" (1341-1364). Ο πόλεμος διαδοχής ανάμεσα στον Οίκο του Μπλουά και τον Οίκο του Μονφόρ έγινε σταδιακά τμήμα του Εκατονταετούς πολέμου, οι Άγγλοι υποστήριζαν τους Μονφόρ και οι Γάλλοι τους Μπλουά.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1952-53
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1952-1953
Χέρμπερτ Λομ
Ο Χέρμπερτ Τσαρλς Άντζελο Κουσάτσεβιτς ζε Σουλντερπατσέρου, γνωστός με το επαγγελματικό ψευδώνυμο Herbert Lom (προφορά στα τσέχικα: [ɛrbɛrt lom], 11 Σεπτεμβρίου 1917 - 27 Σεπτεμβρίου 2012), ήταν Βρετανός ηθοποιός τσεχικής καταγωγής που μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1939. Σε μια καριέρα που διήρκεσε περισσότερα από 60 χρόνια, εμφανίστηκε γενικά σε ρόλους καρατερίστα, συχνά απεικονίζοντας εγκληματίες ή κακούς στα νεότερά του χρόνια και αργότερα επαγγελματίες. Εξαιρετικά ευπροσάρμοστος, αποδείχθηκε ικανός κωμικός ηθοποιός στη σειρά ταινιών Ροζ Πάνθηρας.
Ο Λομ διακρινόταν για την άψογη, ορθοφωνία του στα αγγλικά. Είναι περισσότερο γνωστός για τους ρόλους του στους Η συμμορία των πέντε, τη σειρά ταινιών Ροζ Πάνθηρας, Πόλεμος και ειρήνη και την τηλεοπτική σειρά The Human Jungle.
Ζωή και καριέρα
Ο Λομ γεννήθηκε με το όνομα Χέρμπερτ Τσαρλς Άντζελο Κουσάτσεβιτς ζε Σουλντερπατσέρου στην Πράγα από τον Καρλ Κουσάτσεβιτς ζε Σουλντερπατσέρου και την εβραϊκής καταγωγής Όλγα Γκότλιμπ. Ο Λομ ισχυριριζόταν ότι η οικογένειά του είχε ευγενή καταγωγή που χρονολογούνταν από το 1601.
Λόγω της κατοχής της Τσεχοσλοβακίας από τη ναζιστική Γερμανία το 1938-39, ο Λομ μετανάστευσε στη Βρετανία τον Ιανουάριο του 1939. Έκανε πολλές εμφανίσεις σε βρετανικές ταινίες καθ' όλη τη δεκαετία του 1940, συνήθως σε ρόλους κακών, αν και αργότερα εμφανίστηκε και σε κωμωδίες. Παρά την προφορά του, κατάφερε να μην τυποποιηθεί, εξασφαλίζοντας μια ποικιλία από ρόλους, όπως αυτός του Ναπολέοντα Βοναπάρτη στο The Young Mr. Pitt (1942), και ξανά στην έκδοση της ταινίας του Κινγκ Βίντορ Πόλεμος και ειρήνη (1956). Εξασφάλισε συμβόλαιο επτά ταινιών στο Χόλιγουντ μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά δεν μπόρεσε να λάβει αμερικανική βίζα για «πολιτικούς λόγους». Σε έναν σπάνιο πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Λομ έπαιξε δύο δίδυμους ακροβάτες στην ταινία Dual Alibi (Διπλό Άλλοθι, 1946).
Ο Λομ πρωταγωνίστησε ως βασιλιάς του Σιάμ στην πρωτότυπη λονδρέζικη παραγωγή του μιούζικαλ των Ρότζερς και Χάμερσταϊν Ο βασιλιάς και εγώ. Η παράσταση ενέβηκε στο θέατρο Drury Lane στις 8 Οκρωβρίου 1953, και κατέβηκε μετά από 926 παραστάσεις. Ο Lom ακούγεται στην ηχογράφηση του κάστινγκ.
Λίγα χρόνια αργότερα, εμφανίστηκε απέναντι από τους Άλεκ Γκίνες και Πίτερ Σέλερς στην ταινία Η συμμορία των πέντε (1955) και με τους Ρόμπερτ Μίτσαμ, Τζακ Λέμον και Rita Hayworth στο Fire Down Below (1957). Συνέχισε με περισσότερες κινηματογραφικές επιτυχίες κατά τη δεκαετία της δεκαετίας του 1960 με ένα ευρύ φάσμα ρόλων, ξεκινώντας από τον Σπάρτακο (1960). Μεταγενέστερες ταινίες αυτής της περιόδου περιελάμβαναν τις ταινίες Ελ Σιντ (1961), Η μυστηριώδης νήσος (την ίδια χρονιά) στον ρόλο του πλοιάρχου Νέμο και το ριμέικ της ταινίας Το φάντασμα της όπερας (1962). Και πάλι στον πρωταγωνιστικό ρόλο, η μάσκα που φορούσε ως φάντασμα σε αυτήν την έκδοση κάλυπτε όλο του το πρόσωπο. "Ήταν υπέροχο που έπαιξα έναν τέτοιο ρόλο, αλλά απογοητεύτηκα με την ταινία", είπε αργότερα ο Λομ. «Αυτή η εκδοχή της περίφημης ιστορίας του Γκαστόν Λερού ήταν παρατραβηγμένη. Το φάντασμα δεν έκανε αρκετά πράγματα, αλλά τουλάχιστον δεν ήμουν εγώ ο κακός, για αλλαγή. Ο Μάικλ Γκαφ ήταν ο κακός».
Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Λομ πρωταγωνίστησε στη μοναδική του τηλεοπτική σειρά συνεχών επεισοδίων, το βρετανικό δράμα The Human Jungle (1963-64), ενσαρκώνοντας τον ψυχίατρο Harley Street για δύο σεζόν. Μια άλλη ταινία τρόμου χαμηλού προϋπολογισμού με πρωταγωνιστή τον Λομ ήταν η ταινία κυνηγιού μαγισσών Hexen bis aufs Blut gequält (Βασανιστήρια μαγισσών, 1970), η οποία απεικόνιζε ασυνήθιστα παραστατικές σκηνές βασανιστηρίων. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι κινηματογράφοι μοίραζαν τσάντες στους θαμώνες στις προβολές της ταινίας, για να κάνουν εμετό. Εμφανίστηκε σε άλλες ταινίες τρόμου που γυρίστηκαν στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως: Asylum, Το κομμένο χέρι του βρικόλακα, Τα εγκλήματα της οδού Μοργκ και Νεκρή ζώνη.
Ο Λομ έγραψε δύο ιστορικά μυθιστορήματα, το ένα για τον θεατρικό συγγραφέα Κρίστοφερ Μάρλοου (Enter a Spy: The Double Life of Christopher Marlowe, 1978) και το άλλο για τη Γαλλική Επανάσταση (Dr Guillotine: The Eccentric Exploits of an Early Scientist, 1992). Τα κινηματογραφικά δικαιώματα για το τελευταίο έχουν αγοραστεί, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει γυριστεί η ταινία.
Ο Λομ παντρεύτηκε τη Ντίνα Σέα το 1948 με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά πριν χωρίσουν το 1971. Είχε ένα παιδί από μια σχέση με την Μπριγκίτα Άπλμπι. Αργότερα, παντρεύτηκε την Εύα Λάτσικ, από την οποία χώρισε το 1990.
Ο Λομ πέθανε στον ύπνο του, στο σπίτι του στο Κάμντεν του Λονδίνου στις 27 Σεπτεμβρίου 2012 σε ηλικία 95 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες κωμικοί ηθοποιοί Κατηγορία:Τσέχοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Τσέχοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Καρυές Φθιώτιδας
Οι Καρυές είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 420 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Καρυές βρίσκονται σε απόσταση 15 χλμ. ΝΑ. από τον Δομοκό και 33 χλμ. Β. από τη Λαμία. Είναι κτισμένο στους νοτιοδυτικούς πρόποδες των Βουνών Γούρας και την ανατολική πλευρά του κάμπου Ξυνιάδας. Το χωριό αναφέρεται το 1640 ως "Λήφακας" ή "Αλήφακας" στην πρόθεση της Ρεντίνας, στα φ.22α - 22β, μαζί με τους οικισμούς Μηλιά, Ταουκλί, Κρούμας και Τερβένι ενώ στα φ. 23α - 24α, υπάρχουν γραφές μεταγενέστερες της πρώτης. Η ονομασία του οφείλεται στο τουρκικό όνομα Αλή Βακάς του οποίου η ευρύτερη περιοχή ήταν τσιφλίκι που πριν την παραχώρηση περιοχών της Θεσσαλίας στο τότε Ελληνικό Βασίλειο (με βάση την συμφωνία της Κωνσταντινούπολης -1881) πουλήθηκε σε Έλληνες. Αργότερα κάποιοι κλήροι πουλήθηκαν σε ντόπιους αλλά και πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν από την Ανατολική Ρωμυλία και το Μικρό Μοναστήρι. Το 1883 αναφέρεται επίσημα ως Αληφακάρ στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μελιταίας και το 1919 στο ΦΕΚ 95Α - 03/05/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Καρυές το 1928 με το ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Καρυών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δομοκού του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 123 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δομοκού Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Αλβέρτος Παλαβιτσίνι
Ο  Αλβέρτος Παλαβιτσίνι (ιταλικά: Alberto Pallavicini ) ήταν ο πέμπτος μαρκήσιος της Βοδονίτσας από το θάνατο του πατέρα του Θωμά, άγνωστο πότε ακριβώς, μέχρι τον θάνατο του το 1311. Έλαβε ακόμη και ένα έκτο της Εύβοιας με τον τίτλο του εκτημόριου βαρώνου (sestiere).
Ήταν πιστός υποτελής των πριγκίπων της Αχαΐας. Το 1305 κλήθηκε από τον κύριό του πρίγκιπα Φίλιππο της Σαβοΐας να συμμετάσχει σε ένα τουρνουά και στον παρλαμά (συνέλευση) στον Ισθμό της Κορίνθου. Το 1307 υπάκουσε σε παρόμοια κλήτευση του Φίλιππου Α΄ του Τάραντα. Στις 15 Μαρτίου 1311 ακολούθησε τον Γκωτιέ ντε Μπριέν στη Μάχη του Αλμυρού, όπου και σκοτώθηκε. Στο μαρκιζάτο τον κληρονόμησε η γυναίκα του Μαρία νταλλε Κάρτσερι και η κόρη του Γουλιέλμα Παλαβιτσίνι.
Πηγές
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Βοδονίτσας Κατηγορία:Τριτημόριοι της Καρύστου Αλβερτος
Αδελφοί Ραβελιώτη
Οι αδελφοί Ραβελιώτη ήταν αγωνιστές του αγώνα του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Πρόκειται για τους Γιάννη και Νικόλαο. Η καταγωγή τους ήταν από το Χωριό Τσιπιανά της επαρχίας Τριπόλεως. Αρχικά παρακινούσαν τους συγχωριανούς τους να επαναστατήσουν, και να σταματήσουν τις σχέσεις τους με τους Τούρκους, και ιδίως με τον Αγά Σεχτεντσίπη.
Έλαβαν μέρος σε πολλές μάχες μέχρι το τέλος της Επανάστασης.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ars Conjectandi
Ars Conjectandi (λατινικά: Η τέχνη του εικάζειν) είναι ο τίτλος μαθηματικής διατριβής του Γιακόμπ Μπερνούλι η οποία δημοσιεύτηκε οκτώ χρόνια μετά τον θάνατό του από τον ανεψιό του, Νίκλαους Μπερνούλι, το 1713. Το έργο εμπέδωνε την γνωστή μέχρι τότε θεωρία πιθανοτήτων και επέκτεινε το θέμα. Ανακηρύχθηκε ορόσημο στον τομέα των πιθανοτήτων από τον μαθηματικό ιστορικό Ουίλιαμ Ντάναμ. Ακόμα επηρέασε σύγχρονους και μεταγενέστερους μαθηματικούς όπως ο Αβραάμ ντε Μουάβρ
Ο Μπερνούλι έγραψε το κείμενο μεταξύ 1684 και 1689, συμπεριλαμβάνοντας το έργο μαθηματικών όπως ο Κρίστιαν Χόυχενς, ο Τζερόλαμο Καρντάνο, ο Πιέρ ντε Φερμά και ο Μπλεζ Πασκάλ. Διαπραγματεύτηκε θέματα όπως η θεωρία των διατάξεων και των συνδυασμών, καθώς και αυτά που συνδέονται ελαφρώς με την θεωρία αριθμών, η προέλευση και οι ιδιότητες των αριθμών Μπερνούλι, για παράδειγμα. Περιλαμβάνονταν και άλλα θεμελιώδη θέματα πιθανοτήτων, όπως η αναμενόμενη τιμή.
Υπόβαθρο
Στην Ευρώπη, το θέμα των πιθανοτήτων αναπτύχθηκε επίσημα πρώτη φορά τον δέκατο έκτο αιώνα με το έργο του Καρντάνο, του οποίου το ενδιαφέρον για τις πιθανότητες πήγαζε από την αγάπη του για τον τζόγο. Έθεσε επίσημα αυτό που σήμερα ονομάζεται κλασικός ορισμός της πιθανότητας: αν ένα γεγονός έχει a πιθανά αποτελέσματα και επιλεγούν οποιαδήποτε b από αυτά έτσι ώστε b ≤ a, η πιθανότητα να συμβεί οποιοδήποτε από τα b είναι Ωστόσο η πραγματική του επιρροή δεν ήταν μεγάλη. Έγραψε μόνο ένα βιβλίο πάνω στο θέμα το 1525 με τίτλο Liber de ludo aleae (Βιβλίο πάνω στα παιχνίδια τύχης), το οποίο όμως δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατό του το 1663.
Η ημερομηνία την οποία η ιστορικοί θεωρούν ως την αρχή των πιθανοτήτων με την σύγχρονη έννοια είναι το 1654, χρονιά κατά την οποία ο Πασκάλ και ο Φερμά άρχισαν να αλληλογραφούν σχετικά με τις πιθανότητες. Αιτία για αυτό ήταν γράμμα που είχε στείλει την ίδια χρονιά ένας τζογαδόρος από το Παρίσι ονόματι Αντουάν Γκομπό (Antoine Gombaud) στον Πασκάλ και άλλους μαθηματικούς ρωτώντας διάφορα σχετικά με πιθανότητες. Πιο συγκεκριμένα έθεσε το πρόβλημα της διαίρεσης του στοιχήματος, σχετικά με ένα θεωρητικό παιχνίδι δύο παιχτών στο οποίο κερδίζει ένας από τους δύο μετά από συγκεκριμένο αριθμό γύρων. Το ερώτημα αφορούσε τον δίκαιο διαμοιρασμό της αξίας που είχε συγκεντρωθεί αν το παιχνίδι σταματούσε πρόωρα λόγω κάποιας εξωτερικής αιτίας. Η αλληλογραφία Πασκάλ και Φερμά προκάλεσε το ενδιαφέρον άλλων μαθηματικών, όπως ο Κρίστιαν Χόυχενς, ο οποίος το 1657 δημοσίευσε το De ratiociniis in aleae ludo (Υπολογισμοί στα παιχνίδια της τύχης). Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου ο Πασκάλ δημοσίευσε επίσης τα αποτελέσματά του σχετικά με το τρίγωνο του Πασκάλ. Αναφέρονταν στο τρίγωνο, στο έργο του Traité du triangle arithmétique (Χαρακτηριστικά του αριθμητικού τριγώνου), ως το «αριθμητικό τρίγωνο». Αργότερα ο Γιαν ντε Βιτ δημοσίευσε παρόμοιο υλικό στο έργο του Waerdye van Lyf-Renten, στο οποίο χρησιμοποίησε στατιστικές έννοιες ώστε να προσδιορίσει το προσδόκιμο ζωής.
Ο Μπερνούλι είχε μεγάλη παραγωγή μαθηματικού έργου μεταξύ 1684 και 1689 στην οποία περιλαμβάνεται και το Ars Conjectandi. Όταν ξεκίνησε το έργο του το 1684 σε ηλικία 30 ετών, δεν είχε ακόμα διαβάσει το έργο του Πασκάλ για το αριθμητικό τρίγωνο ούτε του ντε Βιτ για την στατιστική πιθανότητα. Είχε ζητήσει ένα αντίγραφο του τελευταίου από τον γνωστό του, Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς, αλλά ο Λάιμπνιτς δεν κατάφερε να του το στείλει. Του έστειλε ωστόσο τα έργα του Πασκάλ και του Χόυχενς, στα οποία βασίζεται το Ars Conjectandi. Ο Μπερνούλι ονόμασε το έργο Ars Conjectandi επειδή επιθυμούσε να το συνδέσει με την έννοια ars inveniendi του σχολαστικισμού, το οποίο με την σειρά του υποδεικνύει ότι τα αποτελέσματά του θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε όλες τις πτυχές της ζωής και της κοινωνίας. Ο ανεψιός του, Νίκλαους Μπερνούλι, δημοσίευσε το χειρόγραφο το 1713, μετά τον θάνατο του Μπερνούλι το 1705.
Περιεχόμενα
Το έργο του Μπερνούλι, αρχικά δημοσιευμένο στα λατινικά,διαιρείται σε τέσσερα μέρη. Κάλυπτε κατά κύριο λόγο την θεωρία του για τις διατάξεις και τους συνδυασμούς, τα βασικά θεμέλια της σημερινής συνδυαστικής. Πραγματεύονταν επίσης τους αριθμούς Μπερνούλι, οι οποίοι είχαν σχέση περισσότερο με την θεωρία αριθμών παρά με τις πιθανότητες. Αυτοί φέρουν το όνομα του σήμερα, και είναι ένα από τα πλέον σημαντικά κατορθώματά του.
Στο πρώτο μέρος, ο Μπερνούλι πραγματεύονταν σε βάθος το έργο του Χόυχενς, De ratiociniis in aleae ludo λύνοντας τα προβλήματα που είχε θέσει στο τέλος ο Χόυχενς. Ο Μπερνούλι συγκεκριμένα ανέπτυξε την έννοια του Χόυχενς για την αναμενόμενη τιμή, ή ο ζυγισμένος μέσος όλων των πιθανών ενδεχομένων ενός γεγονότος. Ο Χόυχενς είχε αναπτύξει την ακόλουθη εξίσωση:
ΤΟ πρώτο μέρος πραγματεύεται επίσης αυτό που είναι γνωστό σήμερα ως κατανομή Μπερνούλι.
Το δεύτερο μέρος πραγματεύεται την συνδυαστική, ή την συστηματική αρίθμηση αντικειμένων—σε αυτό το μέρος εισήχθησαν οι έννοιες των διατάξεων και των συνδυασμών που θα αποτελέσουν την βάση του θέματος. Πραγματεύτηκε επίσης την γενική εξίσωση για αθροίσματα ακεραίων δυνάμεων, οι ελεύθεροι συντελεστές της οποίας προς τιμήν του ονομάζονται αριθμοί Μπερνούλι, η οποία αποδείχθηκε ευρύτατα χρήσιμη στην θεωρία αριθμών. Επιπλέον, αυτό το μέρος περιείχε την εξίσωση για το άθροισμα δυνάμεων ακεραίων, το οποίο επηρέασε αργότερα το έργο του Αβραάμ ντε Μουάβρ.
Στο τρίτο μέρος, ο Μπερνούλι εφάρμοσε τις τεχνικές πιθανότητας, που μελέτησε στα προηγούμενα μέρη, σε κοινά τυχερά παιχνίδια της εποχής με τράπουλα ή ζάρια. Παρουσίασε προβλήματα πιθανοτήτων σχετικά με αυτά αλλά και γενικεύσεις αυτών χωρίς συγκεκριμένες σταθερές. Για παράδειγμα, ένα πρόβλημα το οποίο είχε να κάνει με την αναμενόμενη τιμή φιγούρων που θα τραβούσε κάποιος από μια τράπουλα 20 φύλλων με 10 φιγούρες μπορούσε να γενικευθεί σε πρόβλημα με a φύλλα που είχαν b φιγούρες έτσι ώστε b<a.
Το τέταρτο μέρος πραγματεύεται την εφαρμογή των πιθανοτήτων σε προσωπικές, δικαστικές και οικονομικές αποφάσεις. Σε αυτή την ενότητα ο Μπερνούλι διαφέρει τον τρόπο σκέψης που σχετίζεται με την συχνότητα πιθανότητας, κατά τον οποίο η πιθανότητα ορίζεται με εμπειρικό τρόπο. Διαφέρει με ένα αποτέλεσμα που σχετίζεται με τον νόμο των μεγάλων αριθμών, στο οποίο ο Μπερνούλι περιέγραψε ότι προβλέποντας τα αποτελέσματα της παρατήρησης θα προσεγγίζουν την θεωρητική πιθανότητα καθώς γίνονται περισσότερες δοκιμές, ενώ κατά με βάση την σχολή της συχνότητας πιθανότητας, η πιθανότητα ορίζεται αντίστροφα. Ο Μπερνούλι ήταν πολύ περίφανος για αυτό το αποτέλεσμα, αναφερόμενος σε αυτό ως το «χρυσό θεώρημα» του, και σχολίασε ότι ήταν «ένα πρόβλημα με το οποίο είχε ασχοληθεί για είκοσι χρόνια». Η πρώιμη εκδοχή αυτού του θεωρήματος είναι σήμερα γνωστή είτε ως θεώρημα Μπερνούλι είτε ως αδύναμος νόμος των μεγάλων αριθμών, καθώς ήταν λιγότερο αυστηρός από την σύγχρονη εκδοχή.
Ο Μπερνούλι προσέθεσε στο Ars Conjectandi ένα παράρτημα πάνω στον λογισμό, το οποίο είχε να κάνει με τις άπειρες σειρές. Ήταν ανατύπωση πέντε πραγματειών του που είχε δημοσιεύσει μεταξύ 1686 και 1704.
Κληρονομιά
Το έργο του Μπερνούλι επηρέασε πολλούς σύγχρονούς του και μεταγενέστερους μαθηματικούς. Το παράρτημα απειροστικού λογισμού αναφέρονταν πιο συχνά, με πιο σημαντικό παράδειγμα τον σκοτσέζο Κόλιν Μακλόριν. Ο Αβραάμ ντε Μουάβρ επηρεάστηκε εν μέρει από το έργο του Μπερνούλι. Έγραψε για την έννοια της πιθανότητας στο έργο του The Doctrine of Chances. Το πιο σημαντικό κατόρθωμα του ντε Μουάβρ στις πιθανότητες ήταν το θεώρημα του κεντρικού ορίου, με το οποίο μπόρεσε να προσεγγίσει την διωνυμική κατανομή. Το έκανε αυτό χρησιμοποιώντας μια ασυμπτωτική ακολουθία της παραγοντικής συνάρτησης—η οποία είχε αναπτυχθεί από τον Τζέιμς Στέρλινγκ—και την εξίσωση του Μπερνούλι για το άθροισμα δυνάμεων.
Ο Τομας Σίμπσον κατέληξε σε ένα αποτέλεσμα παρόμοιο με του ντε Μουάβρ. Σύμφωνα με τον πρόλογο του έργου του Σίμπσον, το έργο του βασίζονταν κατά πολύ σε αυτό του ντε Μουάβρ. Ο ίδιος ο ντε Μουάβρ χαρακτήρισε το έργο του Σίμπσον ως συντομευμένη έκδοση του δικού του. Το Τόμας Μπέις (Thomas Bayes) σε ένα δοκίμιο του πραγματεύτηκε θεολογικές προεκτάσεις των αποτελεσμάτων του ντε Μουάβρ. Η λύση του ντε Μουάβρ σε ένα πρόβλημα, συγκεκριμένα του καθορισμού της πιθανότητας ενός γεγονότος από την σχετική του συχνότητα, θεωρήθηκε ως απόδειξη για την ύπαρξη του Θεού από τον Μπέις.
Πηγές
Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων Κατηγορία:Ιστορία των Μαθηματικών Κατηγορία:Βιβλία μαθηματικών
Παιδική χαρά
thumb|Παιδική χαρά στην Πεντέλη Παιδική χαρά ή ίσως ορθότερα πάρκο παιδικής χαράς ονομάζεται είδος δημόσιου ή ιδιωτικού πάρκου το οποίο απευθύνεται στη διασκέδαση των παιδιών. Είναι υπαίθριος χώρος ο οποίος συνήθως αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου πάρκου. Συναντάται σε στάσεις αναψυχής, σε γειτονιές, σε εμπορικά καταστήματα, όπως τα εστιατόρια, σε ξενοδοχειακά συγκροτήματα, ακόμη και σε σπίτια, αλλά και στο γήπεδο Γεώργιος Καραισκακης thumb|Παιδική χαρά στα Σπάτα, ως μέρος ευρύτερου πάρκου. Σκοπός του είναι η ψυχαγωγία των παιδιών της γειτονιάς και η απασχόλησή τους για την ξεκούραση και των κηδεμόνων τους. Οι παιδικές χαρές προσφέρουν δυνατότητες άθλησης και κοινωνικοποίησης συνεισφέροντας έτσι στην ανάπτυξη των παιδιών.
Οι παιδικές χαρές είναι απλές κατασκευές, συνήθως βρίσκονται υπαίθριες πάνω σε χαλίκια, χώμα ή γρασίδι και ίσως να περιτριγυρίζονται από δέντρα.
Μια τυπική παιδική χαρά περιλαμβάνει τα εξής μεταλλικά ή πλαστικά κατασκευάσματα: Σπανιότερα υπάρχουν:
Υγεία
Υπάρχουν πολλά οφέλη για την υγεία στο παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους. Με περισσότερο χώρο για να παίξουν, τα παιδιά είναι συχνά πιο ενεργά όταν βρίσκονται έξω, γεγονός που τους βοηθά να χτίσουν ισχυρά οστά και καλά επίπεδα φυσικής κατάστασης, ενώ τους επιτρέπει επίσης να καταναλώνουν επιπλέον ενέργεια και θερμίδες.
Εκτός αυτού, το να είστε κάτω από τον ήλιο, ακόμη και το χειμώνα, σημαίνει ότι τα παιδιά απορροφούν φυσικά τη ζωτική βιταμίνη D, η έλλειψη της οποίας μπορεί να οδηγήσει σε ραχίτιδα.
Ανάπτυξη Παιδιού
Καθώς τα παιδιά εξερευνούν και αλληλεπιδρούν με τον κόσμο γύρω τους, απολαμβάνουν τα παρακάτω γνωστικά πλεονεκτήματα:
Κοινωνικές δεξιότητες
Καθώς τα παιδιά αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και παίζουν σε ομάδες, μαθαίνουν τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχαγωγία Κατηγορία:Υπαίθριες δραστηριότητες αναψυχής
PAW Patrol
PAW patrol είναι καναδική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων CGI που δημιουργήθηκε από τον Κιθ Τσάπμαν. Η παραγωγή έγινε από την Spin Master Entertainment σε συνεργασία με το TVOKids και το Nickelodeon, με ανιμέισον που παρέχεται από το Guru Studio. Στον Καναδά, η σειρά μεταδίδεται πρωτίστως στο TVOKids, το οποίο πρώτα εκτέλεσε προεπισκοπήσεις του σόου τον Αύγουστο του 2013. Η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Nickelodeon στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 12 Αυγούστου 2013, και στην Ελλάδα στις 26 Μαΐου 2014.
Ήρωες της σειράς
Ήρωες της σειράς είναι: ο Τσέις το κουτάβι αστυνομικός, ο Μάρσαλ το κουτάβι πυροσβέστης, ο Ραμπλ το κουτάβι μηχανικός, ο Ζούμα το κουτάβι καπετάνιος, ο Ρόκι το κουτάβι ανακύκλωσης, η Σκάι το κουτάβι πιλότος και αργότερα μπήκε στην ομάδα και η Έβερεστ το κουτάβι με το εκχιονιστικό και πιο μετά και ο Τράκερ το κουτάβι εξερευνητής. Αρχηγός τους είναι ο Ράιντερ, ένα δεκάχρονο αγόρι. Τα κουτάβια ζουν στη φανταστική πόλη "Ακτή της περιπέτειας". Φίλοι τους είναι: η δήμαρχος Γκούτγουεϊ και η κοτούλα της η Τσικαλέτα, ο Cp. Turbo ο καπετάνιος, ο ξάδερφος του ο κομψός Ιταλός Φρανσουά, ο αγρότης Αλ, η αγρότισσα Γιούμι, ο Τζέικ ο ιδιοκτήτης της Έβερεστ, η Κέιτιπου έχει σαλόνι ομορφιάς, η γατούλα της η Κάλι, ο κύριος Πόρτερ που έχει ένα καφέ, ο εγγονός του ο σκανταλιάρης Άλεξ Πόρτερ, ο Τολμηρός Ντάνι και πολλοί άλλοι. Εχθροί τους είναι ο δήμαρχος Χάμτιγκερ και τα γατάκια του τα γατάκια καταστροφείς, όπου μαζί αναστατώνουν την "Ακτή της περιπέτειας". Το καθένα γατάκι φοράει τη στολή κάθε κουταβιού. Τα γατάκια ζουν μέσα σε ένα τηλεκατευθυνόμενο κλουβί που το οδηγεί ο δήμαρχος Χάμτιγκερ με ένα τηλεχειριστήριο. Τα κουτάβια έχουν το καθένα το δικό του όχημα: ο Τσέις το αστυνομικό φορτηγό, ο Μάρσαλ το πυροσβεστικό, ο Ραμπλ την μπουλντόζα, ο Ζούμα το Χόβερκραφτ, ο Ρόκι το σκουπιδιάρικο, η Σκάι το ελικόπτερο, η Έβερεστ το εκχιονιστικό και ο Τράκερ το φορτηγό. Όταν πρέπει να κάνουν αποστολές ο Ράιντερ τους καλεί στον πύργο ελέγχου, για να τους πει τι πρέπει να κάνουν στην συγκεκριμένη αποστολή. Αγαπημένα φαγητά των κουταβιών είναι τα κόκαλα, τα ζαχαρωτά και οι σκυλολιχουδιές και το αγαπημένο τους βιντεοπαιχνίδι είναι το "Γαβ γαβ μπούγκι". Μετά από κάθε αποστολή τα κουτάβια βρίσκουν χρόνο για παιχνίδι, λένε αστεία και γελάνε μαζί με τον Ράιντερ.
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Παραφροσύνη
Παραφροσύνη ή στην καθομιλουμένη τρέλα (ο δεύτερος όρος χρησιμοποιείται κυρίως προσβλητικά ανεξαρτήτως αν ο δέκτης εμφανίζει συμπτώματα ή όχι) είναι όροι που περιγράφουν ένα φάσμα συμπεριφορών που χαρακτηρίζονται από ορισμένα αφύσικα νοητικά ή συμπεριφορικά πρότυπα. Η παραφροσύνη μπορεί να αναγνωριστεί από παραβίαση των θεσμοποιημένων κοινωνικών κανόνων. Επιστημονικά ο όρος παραφροσύνη δεν υφίσταται και θεωρείται παρωχημένος, μη επιστημονικός όρος που δηλώνει την «ψυχική αστάθεια». Στην ιατρική, ο γενικός όρος ψύχωση χρησιμοποιείται για να συμπεριλάβει την παρουσία είτε ψευδαισθήσεων είτε παραισθήσεων είτε και των δύο στον ασθενή. Ως ιατρικός όρος, η παραφροσύνη δεν υφίσταται πλέον και ούτε αποτελεί ιατρική διάγνωση, υφίσταται όμως ως νομικός όρος στις Ηνωμένες Πολιτείες που απαντάται στο Κοινό Δίκαιο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:ΨυχοπαθολογίαΚατηγορία:Ψυχιατρική
Ντμίτροφ
Το Ντμίτροφ (Дмитров) είναι Ρωσική πόλη στην Περιφέρεια Μόσχας, ευρισκόμενη 65 χιλιόμετρα βόρεια από την πρωτεύουσα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Μόσχα. Σύμφωνα με την Ρωσική απογραφή του 2010, το Ντμιτρόφ είχε 61,306 κατοίκους, αριθμός που σταδιακά μειώνεται σε σχέση με απογραφές προηγούμενων δεκαετιών.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από τον Γιούρι Ντολγκορούκι το 1154, όπου γεννήθηκε ο γιος του Βσέβολοντ Γ΄. Η πόλη ονομάστηκε Ντμίτροφ προς τιμήν του Άγιου Δημήτριου. Το 1374, δόθηκε δικαιώματα πόλης.
Η βασιλεία του Ιβάν Γ΄ της Ρωσίας (1503-1533) εγκαινίασε τη χρυσή εποχή του Ντμίτροφ. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ο καθεδρικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κρεμλίνο και άλλοι σημαντικοί ναοί φτιάχτηκαν.
Η πόλη υπέστη ζημιά κατά τη διάρκεια της εποχής των αναστατώσεων, όταν διεκόπη από τους Πολωνούς.
Το 1812, το Ντμίτροφ καταλήφθηκε για λίγο από τον Ναπολέων Α΄. Ο αναρχικός πρίγκιπας Πιοτρ Κροπότκιν πέρασε τα τελευταία του χρόνια εκεί.
Αδελφοποιήσεις
Το Ντμίτροφ είναι αδελφοποιημένο με τις παρακάτω πόλεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Κάρτλι
Ο Βαχτάνγκ ΣΤ΄ (Βασίλειος) ο Λόγιος ή Νομοθέτης, ვახტანგ VI, γνωστός και ως Ḥosaynqolī Khan,, Χοσεΰν-Κολί Χαν, (15 Σεπτεμβρίου 1675 – 26 Μαρτίου 1737), ήταν Γεωργιανός μονάρχης τού Οίκου τού Μουχράνι, κλάδου της βασιλικής δυναστείας των Μπαγκρατιόνι. Κυβέρνησε το βασίλειο του Κάρτλι (κεντρική Γεωργία) ως υποτελής της Περσίας των Σαφαβιδών από το 1716 έως το 1724. Ένας από τους πιο σημαντικούς και εξαιρετικούς πολιτικούς της Γεωργίας των αρχών του 18ου αι., είναι γνωστός ως αξιόλογος νομοθέτης, λόγιος, κριτικός, μεταφραστής και ποιητής. Η βασιλεία του τερματίστηκε τελικά με την οθωμανική εισβολή μετά τη διάλυση της Περσίας των Σαφαβιδών, η οποία ανάγκασε τον Βαχτάνγκ ΣΤ΄ να εξοριστεί στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Ο Βαχτάνγκ ΣΤ΄ δεν μπόρεσε να λάβει την υποστήριξη τού τσάρου για το βασίλειό του, και αντ' αυτού έπρεπε να μείνει μόνιμα στους βόρειους γείτονές του για τη δική του ασφάλεια. Καθώς πήγαινε σε μία διπλωματική αποστολή με έγκριση της Αυτοκράτειρας Άννας, αρρώστησε και απεβίωσε στη νότια Ρωσία το 1737, χωρίς να φτάσει ποτέ στη Γεωργία.
Ως αντιβασιλέας
Γιος τού πρίγκιπα Λέβαν, κυβέρνησε ως αντιβασιλέας (janishin) για τον απόντα θείο του, Γεώργιο ΙΑ΄, και τον αδελφό του, Καϊχοσρό, από το 1703 έως το 1712. Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, ξεκίνησε μία σειρά από αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, αναζωογόνησε την οικονομία και τον πολιτισμό, αναδιοργάνωσε τη διοίκηση και προσπάθησε να οχυρώσει την κεντρική βασιλική εξουσία. Το 1707-1709 αναθεώρησε ουσιαστικά τον νομικό κώδικα (dasturlamali, γνωστός και ως «κώδικας του Vakhtang»), που θα λειτουργούσε ως βάση για το γεωργιανό φεουδαρχικό σύστημα μέχρι τη ρωσική προσάρτηση. Κλήθηκε από τον σάχη Χουσεΐν το 1712 για να επιβεβαιωθεί ως wali / βασιλιάς τού Κάρτλι. Ο σάχης δεν θα έδινε την επιβεβαίωση, εκτός αν ο Βαχτάνγκ ασπαζόταν το Ισλάμ, κάτι που αρνήθηκε να το κάνει, έτσι φυλακίστηκε και, μετά από μία σύντομη αντιβασιλεία του πρίγκιπα Σίμωνα, ο αδελφός του Ιεσσαί (Αλί Κουλί-Καν), ο οποίος συμμορφώθηκε με τον όρο, τοποθετήθηκε στη θέση του το 1714. Ο Ιεσσαί κυβέρνησε το Κάρτλι δύο χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων η χώρα υπέφερε από εσωτερικά προβλήματα και τις εισβολές των φυλών τού Νταγκεστάν, αλλιώς γνωστές ως Λεκιανόμπα.
Στα χρόνια της αιχμαλωσίας, ο Βαχτάνγκ ζήτησε βοήθεια από τους χριστιανούς μονάρχες της Ευρώπης: ιδιαίτερα έστειλε τον θείο και διδάσκαλό του Σουλχάν-Σαμπά Ορμπελιάνι σε μία αποστολή στον Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας. Αργότερα, στις τελευταίες του επιστολές προς τον πάπα Ιννοκέντιο ΙΓ΄ και τον Κάρολο ΣΤ΄, με ημερομηνία 29 Νοεμβρίου 1722, ο Βαχτάνγκ είπε ότι ήταν για χρόνια κρυφά Καθολικός, αλλά δεν μπορούσε να το ομολογήσει δημόσια, "επειδή έτσι θα πρόδιδε ανθρώπους που πιστεύουν σε εμένα". Αυτό το επιβεβαιώνουν οι αναφορές Καπουτσίνων ιεραποστόλων από την Περσία: ισχυρίζονται ότι ο Βαχτάνγκ έγινε καθολικός (πριν ασπαστεί το Ισλάμ) και πήγαινε στην καθολική λειτουργία. Ωστόσο αυτές οι πολιτικές προσπάθειες ήταν μάταιες και ο Βαχτάνγκ μεταστράφηκε απρόθυμα το 1716 στον ισλαμισμό, υιοθετώντας το όνομα Χουσέιν-Κολί Χαν. Διορίστηκε sipah-salar (αρχηγός) των περσικών στρατών, και υπηρέτησε ως beglerbeg (στρατηγός κυβερνήτης) τού Αζερμπαϊτζάν για κάποιο διάστημα. Έστειλε τον γιο του Μπακάρ να κυβερνήσει το Κάρτλι, ενώ ο Ιεσσαί, έχοντας αποκηρύξει το Ισλάμ, είχε αποσυρθεί.
Η βασιλεία του
Ο Βαχτάνγκ παρέμεινε επτά χρόνια στην Περσία, πριν του επιτραπεί να επιστρέψει στο βασίλειό του το 1719. Στάλθηκε πίσω με το καθήκον να θέσει τέρμα στις συνεχείς επιδρομές από τις βόρειες φυλές του Καυκάσου, ιδιαίτερα τις φυλές των Λεζγκίν του Νταγκεστάν. Βοηθούμενος από τον ηγεμόνα τού γειτονικού Kαχέτι, καθώς και από τον μπεηλάρμπεη τού Σιρβάν, ο Βαχτάνγκ έκανε σημαντική πρόοδο, στο να σταματήσει τους Λεσγκίν. Ωστόσο, στο αποκορύφωμα της εκστρατείας, τον χειμώνα του 1721, η περσική κυβέρνηση τον ανακάλεσε. Η διαταγή, η οποία ήρθε μετά την πτώση τού μεγάλου βεζίρη Φαθ-Αλί Χαν Νταγκεστανί, έγινε με την υποκίνηση της φατρίας των ευνούχων εντός της βασιλικής αυλής, έχοντας πείσει τον σάχη ότι ένα επιτυχές τέλος της εκστρατείας για τον Βαχτάνγκ θα έκανε στο βασίλειο των Σαφαβιδών περισσότερο κακό, παρά καλό: θα επέτρεπε στον Βαχτάνγκ, τον wali των Σαφαβιδών να σχηματίσει συμμαχία με τη Ρωσία, με στόχο να κατακτήσει το Ιράν. Αυτό τερμάτισε τη βραχύβια πίστη του Βαχτάνγκ στον σάχη. Έκανε μυστικές επαφές με τον τσάρο Πέτρο Α΄ της Ρωσίας και εξέφρασε την υποστήριξή του για τη μελλοντική παρουσία της Ρωσίας στον Καύκασο. Μετά από αρκετές καθυστερήσεις, ο ίδιος ο Πέτρος Α΄ οδήγησε έναν στρατό περίπου 25.000 ανδρών και έναν σημαντικό στόλο κατά μήκος της δυτικής ακτής της Κασπίας Θάλασσας τον Ιούλιο του 1722, ξεκινώντας τον Ρωσο-Περσικό Πόλεμο (1722-1723).
Εκείνη την εποχή, η Σαφαβιδική Περσία βρισκόταν εσωτερικά σε χάος και είχε ήδη παρακμάσει εδώ και χρόνια, με την πρωτεύουσα Ισφαχάν να πολιορκείται από αντάρτες Αφγανούς. Ως Πέρσης υποτελής και διοικητής, ο αδελφός του Βαχτάνγκ, Ροστόμ, πέθανε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας και ο Σάχης διόρισε τον γιο του Βαχτάνγκ, Μπακάρ, διοικητή της άμυνας. Ωστόσο, ο Βαχτάνγκ αρνήθηκε να έρθει στην ανακούφιση του Ισφαχάν. Την ίδια περίοδο, οι Οθωμανοί του πρόσφεραν συμμαχία κατά της Περσίας, αλλά ο Βαχτάνγκ προτίμησε να περιμένει την άφιξη των Ρώσων. Οι υποσχέσεις του Πέτρου να παράσχει στρατιωτική υποστήριξη στους Καυκάσιους Χριστιανούς για την τελική χειραφέτηση από τον περσικό ζυγό δημιούργησαν μεγάλη ευφορία στους Γεωργιανούς και τους Αρμένιους.
Τον Σεπτέμβριο, ο Βαχτάνγκ ΣΤ΄ στρατοπέδευσε στη Γκάντζα με έναν συνδυασμένο γεωργιανό-αρμενικό στρατό 40.000 ατόμων, για να συμμετάσχει στην προωθούμενη ρωσική αποστολή. Ήλπιζε ότι ο Πέτρος Α΄, όχι μόνο θα επιδίωκε κέρδη για τη Ρωσία, αλλά θα προστάτευε επίσης τη Γεωργία τόσο από τους Πέρσες, όσο και από τους Τούρκους. Ωστόσο, ο Πέτρος Α΄ ήλθε και επέστρεψε στη Ρωσία. Κατεύθυνε τους στρατούς του να καταλάβουν εδάφη κατά μήκος της Κασπίας, αλλά επέλεξε να μην αντιμετωπίσει τους Οθωμανούς, που ήδη ετοιμάζονταν να διεκδικήσουν τη διαδοχή της κυριαρχίας των Σαφαβιδών στον Καύκασο. Ο Βαχτάνγκ, εγκαταλειμμένος από τους Ρώσους συμμάχους του, επέστρεψε στην Τιφλίδα τον Νοέμβριο τού 1722. Ο Σάχης τον εκδικήθηκε, δίνοντας κύρωση στον μουσουλμάνο βασιλιά Κωνσταντίνο Β΄ τού Καχέτι να πάρει το βασίλειο τού Κάρτλι. Τον Μάιο του 1723 ο Κωνσταντίνος Β΄ και οι Πέρσες του βάδισαν στις κτήσεις του Βαχτάνγκ. Ο Βαχτάνγκ, αφού υπερασπίστηκε τον εαυτό του για αρκετό καιρό στην Τιφλίδα, τελικά εκδιώχθηκε. Κατέφυγε στο Εσωτερικό Κάρτλι, και από εκεί προσπάθησε να κερδίσει υποστήριξη από τις προελαύνουσες Οθωμανικές δυνάμεις και υποτάχθηκε στην εξουσία του σουλτάνου, αλλά οι Τούρκοι, αφού κατέλαβαν τη χώρα, έδωσαν τον θρόνο στον αδελφό του Ιεσσαί, ο οποίος έγινε πάλι κατ' όνομα μουσουλμάνος.
Σε αυτές τις εισβολές της Τουρκίας, της Περσίας, των Νταγκεστανών και των Αφγανών, τα τρία τέταρτα του πληθυσμού της Γεωργίας καταστράφηκαν. Ο Βαχτάνγκ, αφού περιπλανήθηκε πολύ καιρό στα βουνά με τους πιο πιστούς οπαδούς του, αναζήτησε ξανά προστασία από τον Πέτρο Α΄, ο οποίος τον κάλεσε στη Ρωσία. Συνοδευόμενος από την οικογένειά του, τους στενούς του συμπολεμιστές και μία συνοδεία 1.200 ατόμων, διέσχισε τον Καύκασο στη Ρωσία τον Ιούλιο τού 1724. Ο Πέτρος μόλις είχε αποβιώσει, και η διάδοχός του, Αικατερίνη Α΄ δεν έδωσε καμία πραγματική βοήθεια, αλλά επέτρεψε στον Βαχτάνγκ να εγκατασταθεί στη Ρωσία, δίνοντάς του μία σύνταξη και μερικά κτήματα.
Κολιγίβστσινα
Ετυμολογία
Η προέλευση της λέξης δεν είναι βέβαιη. Η ίδια η λέξη είναι παρόμοια με την ουκρανική λέξη που σημαίνει "τράβηγμα".
Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Κάρτλι
Λόγιες και πολιτιστικές δραστηριότητες
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/V6flag.JPG/220px-V6flag.JPG|μικρογραφία| Το βασιλικό λάβαρο τού Βαχτάνγκ ΣΤ΄, που απεικονίζει τον βιβλικό βασιλιά [[Δαβίδ, μία αναφορά στον ισχυρισμό της Δαυιδικής καταγωγής των Βαγρατιδών.]]
Κολιγίβστσινα
Ετυμολογία
Από την άλλη πλευρά, θα μπορούσε να είναι μια προσαρμογή των πολωνικών λέξεων "kolej", "kolejno", "po kolei", που σημαίνει "służba kolejna", η αποκαλούμενη πολιτοφυλακή των Κοζάκων σε μια υπηρεσία αριστοκρατών (μεγιστάνας).
Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Κάρτλι
Λόγιες και πολιτιστικές δραστηριότητες
Αν και οι πολιτικές αποφάσεις του Βαχτάνγκ έχουν γίνει μερικές φορές αντικείμενο κριτικής, οι επιστημονικές και πολιτιστικές του δραστηριότητες αποτελούν την κορυφαία αξία της βασιλείας του. Ήταν, πράγματι, ένας από τους πιο λόγιους μονάρχες της εποχής. Υπήρξε συγγραφέας και διοργανωτής πολυάριθμων πολιτιστικών και εκπαιδευτικών έργων, με στόχο την αναβίωση της πνευματικής ζωής της χώρας. Ήταν αυτός που, με τη βοήθεια του αρχιεπισκόπου της Βλαχίας Ανθίμου του Γεωργιανού, ίδρυσε το 1709 το πρώτο τυπογραφείο στη Γεωργία και ολόκληρο τον Καύκασο. Μεταξύ των βιβλίων που δημοσιεύθηκαν στο «Τυπογραφείο του Βαχτάνγκ» στην Τιφλίδα, ήταν το εθνικό επικό ποίημα του 12ου αι. Ο Ιππότης με το δέρμα του Πάνθηρα ( Vep'khistkaosani) τού Σότα Ρουσταβέλι, συνοδευόμενο από επιστημονικά σχόλια τού ίδιου τού βασιλιά. Αυτό προκάλεσε ένα νέο κύμα ενδιαφέροντος γι' αυτόν τον μεγάλο μεσαιωνικό ποιητή και θα επηρέαζε μία νέα γενιά Γεωργιανών ποιητών του 18ου αι., η οποία θεωρείται γενικά ως η Αναγέννηση της γεωργιανής λογοτεχνίας.
Κολιγίβστσινα
Παρασκήνιο
Υπήρξε ταυτόχρονα με τη Συνομοσπονδία του Μπαρ που ξεκίνησε από την παρακείμενη περιοχή στην πόλη Μπαρ (ιστορικό όνομα Ποντόλια) και ήταν ένας ντε φάκτο εμφύλιος πόλεμος στην Πολωνία.
Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Κάρτλι
Λόγιες και πολιτιστικές δραστηριότητες
Ανέλαβε επίσης την εκτύπωση της Βίβλου, η οποία, όπως πιστεύεται, είχε μεταφραστεί ήδη από τον 5ο αιώνα από τα ελληνικά στα γεωργιανά και διορθώθηκε τον 11ο αι. από τους μοναχούς της Μονής των Γεωργιανών (Ιβήρων) στο Άγιο Όρος. Το τυπογραφείο του τύπωσε επίσης τα Ευαγγέλια, τις Πράξεις, τους Ψαλμούς και πολλές λειτουργίες και προσευχή, προκαλώντας μεγάλη δυσαρέσκεια στην αυλή της Περσίας, που αντιλήφθηκε ότι ο κατ' όνομα μουσουλμάνος Βαχτάνγκ, αντί να ακολουθήσει το Κοράνι, προωθούσε τον Χριστιανισμό.
Κολιγίβστσινα
Παρασκήνιο
Η εξέγερση τροφοδοτήθηκε από την κυκλοφορία μιας φανταστικής διακήρυξης υποστήριξης και κλήσης για όπλα από την αυτοκράτειρα της Ρωσίας Αικατερίνη Β΄ τον αποκαλούμενο "Χρυσό Χάρτη". Βασιζόμενος κυρίως στις φήμες, η ανακοίνωση είχε πραγματικό υπόβαθρο και συνδέθηκε με διάταγμά της που έδωσε το 1765 στον Αρχιμανδρίτη Μελχισεδέκ και υποχρέωσε τον Ρώσο πρεσβευτή στη Βαρσοβία να διευκολύνει την διεκδίκηση των δικαιωμάτων και των προνομίων των ορθοδόξων της δεξιάς όχθης της Ουκρανίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1764, στην επικράτεια της φιλοξενίας της Ζαπορίζια της δεξιάς όχθης της Ουκρανίας και κατά μήκος των νότιων συνόρων της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας, η Ρωσική Αυτοκρατορία δημιούργησε το κυβερνείο Νέας Ρωσίας στη θέση της πρώην επαρχίας της Νέας Σερβίας και ήταν εντατικά στρατιωτικοποιημένη.
Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Κάρτλι
Λόγιες και πολιτιστικές δραστηριότητες
Διαπρεπής κριτικός και μεταφραστής, ο ίδιος ο Βαχτάνγκ ήταν συγγραφέας πολλών πατριωτικών και ρομαντικών λυρικών ποιημάτων. Είναι γνωστό ότι έχει μεταφράσει την αρχαία συλλογή μύθων Καλιλά και Ντεμνά από την περσική στη γεωργιανή γλώσσα. Η μετάφραση οριστικοποιήθηκε αργότερα με την επιμέλεια τού μέντορα τού βασιλιά, Σουλχάν-Σαμπά Ορμπελιάνι. Η μετάφραση τού βασιλιά Βαχτάνγκ, μαζί με ένα παλαιότερο μεταφραστικό έργο τού βασιλιά Δαβίδ Α΄ τού Καχέτι, θεωρείται σημαντικής ιστορικής σημασίας, καθώς μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό τού αρχικού κειμένου. Ο Βαχτάνγκ προήδρευσε επίσης μίας ειδικής επιτροπής, που συγκλήθηκε για να επεξεργαστεί και να συντάξει το σώμα των γεωργιανών χρονικών, που καλύπτουν την περίοδο από τους Σκοτεινούς Αιώνες έως την πρώιμη σύγχρονη εποχή.
Κολιγίβστσινα
Παρασκήνιο
Η προετοιμασία για την εξέγερση και η αρχική επιδρομή του Κοζάκικου αποσπάσματος του Μαξίμ Ζαλίζνιακ ξεκίνησαν στη Μονή της Αγίας Τριάδας Μοτρίνινε (σήμερα μια διαθήκη στην επαρχία Τσιχιρίν), ένας ηγούμενος του οποίου ήταν ο Αρχιμανδρίτης Μελχισεδέκ (Ζνάτσκο-Γιαβόρσκι) ο οποίος επίσης διετέλεσε διευθυντής όλων των Ορθοδόξων μοναστηριών και εκκλησιών στη Δεξιά Όχθη της Ουκρανίας (το 1761-1768).
Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Κάρτλι
Ανακομιδή
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ac/Vakhtang_VI_tomb.jpg/220px-Vakhtang_VI_tomb.jpg|μικρογραφία|Ο τάφος τού βασιλιά Βαχτάνγκ ΣΤ΄ στο Αστραχάν.
Κολιγίβστσινα
Παρασκήνιο
Η αγροτική εξέγερση απέκτησε γρήγορα ορμή και εξαπλώθηκε στην επικράτεια από τη δεξιά όχθη του ποταμού Δνείπερου στον ποταμό Σιάν. Στο Ουμάν οδήγησε σε μια μεγάλη σφαγή. Οι Πολωνοί, οι Εβραίοι και οι Ουνίτες έπεσαν στις εκκλησίες και τις συναγωγές τους και σκοτώθηκαν με ψυχρό αίμα. Σε τρεις εβδομάδες αδιάκριτης βίας οι αντάρτες έσφαξαν 20.000 άτομα, σύμφωνα με πολυάριθμες πολωνικές πηγές. Οι ηγέτες της εξέγερσης ήταν οι Κοζάκοι Μαξίμ Ζαλίζνιακ και Ιβάν Γκόντα. Ο τελευταίος προσχώρησε στον Ζαλίζνιακ στο Ουμάν μετά την αποστολή του από τον Πολωνό κόμη Φραντσισέκ Σαλέζι Ποτότσκι για να τον προστατεύσει.
Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Κάρτλι
Ανακομιδή
Τον Ιούλιο του 2013, η Γεωργία ζήτησε να μεταφερθούν τα λείψανα τού Βαχτάνγκ στη Γεωργία για μία εκ νέου ταφή.
Κολιγίβστσινα
Παρασκήνιο
Τελικά η εξέγερση συνετρίβη από ρωσικά στρατεύματα, με τη βοήθεια πολωνικού στρατού. Και οι δύο αρχηγοί συνελήφθησαν από τα ρωσικά στρατεύματα στις 7 Ιουλίου 1768. Ο Ιβάν Γκόντα παραδόθηκε στις πολωνικές αρχές που τον βασάνισαν μέχρι θανάτου, ενώ ο Μαξίμ Ζαλίσνιακ εξορίστηκε στη Σιβηρία. Η εξέγερση καταστάλθηκε από τις κοινές δυνάμεις πολωνικών και ρωσικών στρατευμάτων, με πολυάριθμες εκτελέσεις.
Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Κάρτλι
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε στο Ιμερέτι (δυτική Γεωργία) το 1696 μία Κιρκάσια πριγκίπισσα Ρουσουδάν (απεβ. στη Μόσχα, 30 Δεκεμβρίου 1740). Ήταν γονείς των πριγκίπων:
Ο Βαχτάνγκ είχε επίσης πολλά εξωσυζυγικά παιδιά, όπως:
Βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1">
Κολιγίβστσινα
Στο σύγχρονο πολιτισμό
Το επικό ποίημα του Ταράς Σεβτσένκο Χαϊνταμάκι (Οι Χαϊδάμακες) καταγράφει τα γεγονότα του Κολιγίβστσινα. Το γεγονός ενέπνευσε επίσης τα πρόσφατα έργα τέχνης κατά τη διάρκεια των τελευταίων Ουκρανικών αναταραχών.
Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Κάρτλι
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι Κατηγορία:Γεωργιανοί συγγραφείς
Κολιγίβστσινα
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιστορία της Ουκρανίας
Σχοινάρια Ρεθύμνης
Τα Σχοινάρια είναι παραθαλάσσιος οικισμός και παραλία της Κοινότητος Λευκογείων του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 18 κατοίκους. Απέχουν 33 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι προσβάσιμα με ασφαλτόδρομο από τα Λευκόγεια, από τα οποία απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα.
Τα Σχοινάρια διαθέτουν αμμώδη παραλία με βραχώδη βυθό, με εξαίρεση το βόρειο άκρο, όπου ο βυθός είναι αμμώδης. Στην παραλία εκβάλλουν δύο ρέματα, τα οποία σχηματίζουν μικρός υγροβιότοπους με καλαμιές. Στην παραλία λειτουργεί χώρος εστίασης και σχολή καταδύσεων. Κοντά στην παραλία βρίσκεται η Τρυπητή, μια μικρή σπηλιά που διαπερνά ένα βράχο.
Τα Σχοινάρια αναγνωρίστηκαν ως ανεξάρτητος οικισμός το 1991, οπότε και προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Λευκογείων της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκαν στον δήμο Φοίνικος και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Αγίου Βασιλείου.