cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αικατερίνη της Σαβοΐας-Βω
Βιογραφία
Γεννήθηκε από τον Λουδοβίκο Β' βαρόνο του Βω και την Ισαβέλλα των Ιβρέας, κόρη του Ιωάννη Α' κυρίου του Αρλαί.
Οικογένεια
Αυτή παντρεύτηκε τους:
2. Ρααούλ Β΄ των Μπριέν κόμη του E, τον παντρεύτηκε το 1340 (χήρα το 1350). Χωρίς απογόνους.
3. Γουλιέλμο Α΄ των Νταμπιέρ μαρκήσιο του Ναμύρ, το 1352. Τρία παιδιά.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Aegean Airlines
Η Aegean Airlines είναι η μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία στην Ελλάδα (σε εξυπηρετούμενους επιβάτες, αεροσκάφη και προορισμούς) και εθνικός αερομεταφορέας της χώρας. Ιδρύθηκε το 1987 ως Aegean Aviation και έχει τη βάση της τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών "Ελευθέριος Βενιζέλος", ενώ χρησιμοποιεί σαν δευτερεύουσες βάσεις της τον Κρατικό Αερολιμένα Θεσσαλονίκης "Μακεδονία" και τον Διεθνή Αερολιμένα Λάρνακας. Είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών ως Αεροπορία Αιγαίου (athex: ΑΡΑΙΓ AEGN). Πήρε το όνομά της από το Αιγαίο Πέλαγος. Το όνομα της εταιρείας σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει "Αιγαιακές Αερογραμμές". Η εταιρεία είναι μέρος της Star Alliance και εκτελεί πτήσεις κανονικές, αλλά και charter στην Ευρώπη, στη Βόρεια Αφρική αλλά και στη Μέση Ανατολή. Τα γραφεία της εταιρείας βρίσκονται στην Κηφισιά.
Πρόεδρος της εταιρείας είναι ο Ευτύχιος Βασιλάκης, ενώ αντιπρόεδρος ο Αναστάσιος Δαυίδ και Δ/Σ ο Δημήτριος Γερογιάννης. Κωδικός IATA της Aegean είναι A3, ενώ ICAO είναι ΑΕΕ.
Δεκαετία του '80: Ξεκίνημα
Η Aegean Airlines ιδρύθηκε το 1987 με την ονομασία Aegean Aviation (Που σε Ελεύθερη μετάφραση σήμαινε "Αιγαιακή Αεροπλοΐα"). Αρχικά επρόκειτο για μια εταιρεία παροχής πτήσεων V.I.P. η οποία εξειδικευόταν στις εταιρικές πτήσεις, αλλά και στις πτήσεις αεροδιακομιδής.
Δεκαετία το '90: Τα πρώτα χρόνια
Στις 17 Φεβρουαρίου 1991, έγινε η πρώτη ιδιωτική αεροπορική εταιρεία στην Ελλάδα που έλαβε πιστοποιητικό αερομεταφορέα. Όταν αποκτήθηκε από τον όμιλο Βασιλάκη το 1994, η Aegean Aviation εκτελούσε πτήσεις V.I.P. από την Αθήνα προς όλο τον κόσμο με το ιδιόκτητο αεροσκάφος της, κατασκευής Learjet. Η ονομασία Aegean Airlines ξεκίνησε να χρησιμοποιείται με την έναρξη των προγραμματισμένων επιβατικών πτήσεων στα τέλη Μαΐου του 1999, από την Αθήνα στο Ηράκλειο και τη Θεσσαλονίκη με τα δυο ολοκαίνουρια αεροσκάφη τύπου British Aerospace Avro RJ100. Τον Δεκέμβριο του 1999 η Aegean απορρόφησε την Air Greece, αποκτώντας και μερικά αεροσκάφη ATR 72. Μετά από τη συμφωνία συγχώνευσης μεταξύ Aegean και Cronus Airlines τον Μάρτιο του 2001, η εταιρεία λειτουργούσε με την ονομασία "Aegean Cronus Airlines" μέχρι τη πλήρη συγχώνευση. Με τη συγχώνευση, στον στόλο προστέθηκαν τα Boeing 737-300 και Boeing 737-400.
Air Greece
Η Air Greece ήταν αεροπορική εταιρεία που είχε ως βάση της το Ηράκλειο της Κρήτης. Ήταν μια από τις πρώτες ιδιωτικές αεροπορικές εταιρείες που πραγματοποίησαν προγραμματισμένες εγχώριες πτήσεις στην Ελλάδα.
Ιστορικό
left|thumb|Αεροσκάφος τύπου ATR-72 της Air Greece στο αεροδρόμιο Ηρακλείου Η Air Greece ιδρύθηκε το 1994 από Κρητικούς επιχειρηματίες και ξεκίνησε να λειτουργεί τον ίδιο χρόνο με δύο μισθωμένα ελικοφόρα αεροσκάφη τύπου ATR72 με πτήσεις σε προορισμούς εσωτερικού. Τον Απρίλιο του 1997 προστέθηκε στο στόλο και ένα τρίτο ATR72 ακολουθούμενο από τη μίσθωση δύο Fokker 100 το Μάιο και τον Ιούνιο του 1999. Η παράδοση των Fokker στην εταιρεία σήμανε τη διεθνή διεύρυνση της εταιρείας ή οποία ξεκίνησε να πραγματοποιεί πτήσεις στη Γερμανία.
Το 1999, η ναυτιλιακή εταιρεία Minoan Lines απέκτησε ποσοστό ιδιοκτησίας 51% στην Air Greece.
Όμως, την ίδια στιγμή η Air Greece αντιμετώπιζε ισχυρό ανταγωνισμό από τις Aegean Airlines, Cronus Airlines και Ολυμπιακές Αερογραμμές, εξαναγκάζοντας την να ξεκινήσει συνεργασία με την Aegean, η οποία ολοκληρώθηκε με τη πλήρη απόκτηση της Air Greece από την Aegean τον Δεκέμβριο του 1999. Κατά τη διάρκεια του 2000, οι αρχικοί ιδιοκτήτες της Air Greece προσπάθησαν να ιδρύσουν την Cretan Airways, ως τη διάδοχο εταιρεία, αλλά το σχέδιο τους απέτυχε.
Δρομολόγια
μικρογραφία|233x233εσ|Fokker-100 της Air Greece Η Air Greece πραγματοποιούσε δρομολόγια προς/από τις ακόλουθες πόλεις: Διεθνείς προορισμοί:
Στόλος
Ο στόλος της Air Greece αποτελούνταν από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Δεκαετία του 2000: Συνεργασία και αγορά της Olympic Air
Στις 26 Μαΐου 2009, η αίτηση μέλους της Aegean Airlines εγκρίθηκε από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Star Alliance. Η Aegean προσχώρησε επίσημα στη συμμαχία στις 30 Ιουνίου 2010.
Το Φεβρουάριο 2010, ξεκίνησαν οι αρχικές συνομιλίες για τη συνεργασία μεταξύ Aegean Airlines και Olympic Air ενδυναμώνοντας τα ενδεχόμενα για μια πλήρη συγχώνευση. Στις 22 Φεβρουαρίου 2010, οι δύο εταιρείες ανακοίνωσαν τη συγχώνευση τους. Η νεοσυγχωνευθείσα εταιρία συμφωνήθηκε να διατηρήσει την ονομασία και το λογότυπο των Ολυμπιακών Αερογραμμών, μετά από ένα σύντομο διάστημα στο οποίο οι δύο εταιρείες θα λειτουργούν παράλληλα. Η ονομασία της Aegean θα αποσυρόταν μετά τη μεταβατική περίοδο. Αναμενόταν πως η συγχώνευση θα είχε ολοκληρωθεί και η νέα μικτή εταιρεία θα ξεκινούσε να λειτουργεί τον Οκτώβριο του 2010.
thumb|300x300px|Το παλαιό λογότυπο της εταιρίας.
Η Aegean προσχώρησε στη συμμαχία Star Alliance στα τέλη Ιουνίου 2010. Η πρόθεση ήταν η συγχωνευθείσα εταιρεία να γίνει μέλος της Star Alliance, παρά το γεγονός πως η Olympic Air είχε ισχυρούς δεσμούς με τη SkyTeam πριν τη συγχώνευση. Η Star Alliance καλωσόρισε την προτεινόμενη συγχώνευση, ανακοινώνοντας τα εξής: «Οι συμμαχίες και από τις δύο πλευρές, σύντομα θα πράξουν τα απαραίτητα βήματα έτσι ώστε να εξασφαλίσουν την ομαλή μετάβαση των συγχωνευμένων λειτουργιών της Aegean Airlines και της Olympic Air ως μέλος της Star Alliance».
Στις 26 Ιανουαρίου 2011, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μπλόκαρε οποιαδήποτε συγχώνευση των δύο εταιρειών, επικαλούμενη τον κίνδυνο δημιουργίας μονοπωλίου. Η επιτροπή ανέφερε πως η συγχώνευση θα μετατρέψει την ελληνική αεροπορική κίνηση σε μονοπωλιακή, με τη μικτή αεροπορική εταιρεία να ελέγχει πάνω από 90% των εγχώριων και διεθνών πτήσεων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωσε τη πεποίθηση της πως η συγκεκριμένη συγχώνευση θα επέφερε υψηλότερες τιμές στους 6 εκατομμύρια Έλληνες και Ευρωπαίους επιβάτες που πετούν από Αθήνα κάθε χρόνο, από τη στιγμή που δεν υπήρχε άλλη μεγάλη εταιρεία, η οποία θα ανταγωνιζόταν στην αγορά. Επιπροσθέτως, ο επίτροπος Χοακίν Αλμούνια δήλωσε πως η συγχώνευση θα οδηγούσε σε υψηλότερες τιμές και χαμηλότερη ποιότητα για τους Έλληνες και τους τουρίστες που ταξιδεύουν από την Αθήνα στα νησιά.
Στις 21 Οκτωβρίου 2012 η Aegean Airlines ανακοίνωσε την υποβολή πρότασης εξαγοράς της Olympic Air, η οποία ανέμενε την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Στις 23 Απριλίου 2013, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε πως ξεκινούσε μια εις βάθος έρευνα για τη προτεινόμενη απόκτηση της Olympic Air από την Aegean Airlines και ανακοίνωσε επίσης πως η Επιτροπή θα έχει καταλήξει έως τις 3 Σεπτεμβρίου 2013. Στις 13 Αυγούστου 2013 ανακοινώθηκε στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης πως η λήψη τελικής απόφασης παρατείνεται για τις 16 Οκτωβρίου 2013. Η συγχώνευση εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 9 Οκτωβρίου 2013.
Τη 1η Φεβρουαρίου 2014 η Aegean Airlines ανέλαβε όλες τις άγονες γραμμές που χειριζόταν η Olympic Air. Από τις 3 Ιουλίου 2014 η εταιρεία ανήκει στον Θεόδωρο Βασιλάκη (34,17% - 23,6% μέσω της Evertrans Α.Ε. και 9,46% μέσω της Autohellas Α.Ε.), την Alnesco Enterprises Company Limited (9.48%), τη Siana Enterprises Company Limited (9.48%) και τον Αχιλλέα Κωνσταντακόπουλο (6.39%).
Προορισμοί
Η Aegean Airlines πετά προς 153 προορισμούς εξωτερικού σε 44 χώρες σε Ευρώπη, Ασία και Αφρική.
thumb|450px|Προορισμοί της Aegean Airlines.
Συνεργασίες Κοινού Κωδικού
Η Aegean Airlines έχει συνάψει συμφωνία για πτήσεις κοινού κωδικού με τις παρακάτω εταιρείες:
Έχει επίσης εμπορική συμφωνία με την Trenitalia.
Σημερινός στόλος
Η Aegean Airlines εκμεταλλεύεται ένα στόλο μόνο αεροσκαφών της Airbus. Ο στόλος τους αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη (Ιούλιος 2023):
Εκτός από τα παραπάνω αεροσκάφη, η Aegean Airlines εκμεταλλεύεται επίσης ένα Learjet 60. Το αεροσκάφος χρησιμοποιείται για την παροχή VIP υπηρεσιών και εκτελεστικών ταξιδιών σε μη προγραμματισμένη πτήση.
Ιστορικά αεροσκάφη
Πέρα από τα τρέχοντα αεροσκάφη, η Aegean είχε χρησιμοποιήσει και τους παρακάτω τύπους αεροσκαφών:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Αψίδα του Οκτάβιου
Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, ο Αύγουστος κατασκεύασε αυτή την αψίδα προς τιμήν του πατέρα του Γάιου Οκτάβιου. Διακοσμήθηκε με αγάλματα του Απόλλωνα και της Άρτεμης από τον Έλληνα γλύπτη Λυσία. Υποστήριζε ένα ιερό (aedicule) διακοσμημένο με κίονες, που έφερε άγαλμα αφιερωμένο στον Γάιο Οκτάβιο. Αυτή η διαμόρφωση φαίνεται να ήταν μοναδική στη Ρώμη.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Θριαμβικές Αψίδες της Ρώμης
Φοινικιά Σύρου
Η Φοινικιά είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του νησιού της Σύρου σε υψόμετρο 223 μέτρα και σε κοντινή απόσταση από την Άνω Σύρο προς την κατεύθυνση της Άνω Μεριάς. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή λίγοι κάτοικοι που ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες.
Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 10 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σύρου
Πανδώρα (περιοδικό)
Η Πανδώρα ήταν λογοτεχνικό-οικογενειακό περιοδικό του 19ου αι. Ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1849 από τον Νικόλαο Δραγούμη, τον Κωνσταντίνο Παπαρρηγόπουλο, τον Αλέξανδρο Ρίζο Ραγκαβή, τον Χρ.Α. Δούκα και τον Γ. Σκούφο. Οι τρεις πρώτοι ήταν υπεύθυνοι της ύλης και βασικοί συνεργάτες. Από το 1850 έως το 1855 διευθυντής του περιοδικού ήταν ο Ραγκαβής. Τα επόμενα χρόνια μέχρι τη διακοπή της κυκλοφορίας διευθυντής ήταν ο Νικόλαος Δραγούμης με εξαίρεση το διάστημα 1862-1865, όταν την διεύθυνση ανέλαβε ο γιος του Στέφανος. Η κυκλοφορία του περιοδικού ήταν μηνιαία και διήρκεσε 22 χρόνια.
Η Πανδώρα είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη μελέτη της πεζογραφίας της περιόδου 1830-1880 γιατί σε αυτήν δημοσιεύτηκαν κάποια από τα σημαντικότερα πεζογραφικά έργα της, όπως ο Θάνος Βλέκας του Παύλου Καλλιγά, ο Αυθέντης του Μορέως του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή, τα Ιστορικά Σκηνογραφήματα του Ζαμπέλιου, διηγήματα του Άγγελου Βλάχου και του Κωνσταντίνου Ράμφου κ.α. Αντιθέτως η στήλη της ποίησης ήταν περιορισμένη.
Το περιοδικό βρέθηκε στο επίκεντρο της φιλολογικής ζωής το 1856, όταν δέχτηκε επίθεση από το περιοδικό Αθηνά για τη δημοσίευση μεταφράσεων ξένων διηγημάτων που είχαν θεωρηθεί ανήθικα. Οι συντάκτες των άρθρων εξέφραζαν μια αρκετά διαδεδομένη για την εποχή άποψη, ότι τα μεταφρασμένα μυθιστορήματα ήταν επιβλαβή για τα χρηστά ήθη, και κατηγορούσαν την Πανδώρα ότι μέσω των μεταφρασμένων διηγημάτων και μυθιστορημάτων προέβαλε αρνητικά πρότυπα και συντελούσε στη διάδοση ανήθικων συμπεριφορών. Ο Νικόλαος Δραγούμης απάντησε με ένα μεγάλο άρθρο στο οποίο υπερασπιζόταν το μυθιστόρημα, αλλά λίγα τεύχη μετά διακόπηκε η δημοσίευση μυθιστορημάτων, τα οποία αντικαταστάθηκαν από ιστορικά αφηγήματα. Επίσης με την Πανδώρα συνεργάστηκαν οι σημαντικότεροι επιστήμονες της εποχής, όπως ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, ο Κωνσταντίνος Σάθας, ο Νικόλαος Πολίτης, με αρκετές μελέτες τους για θέματα των ενδιαφερόντων τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά Κατηγορία:Ελληνικά φιλολογικά περιοδικά
Λα Κοτ (Ωτ-Σον)
Το Λα Κοτ (γαλλικά: La Côte) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1955-56
Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1955-56 ήταν η 3η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Άρης Λεμεσού για 2η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1955-56 αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λεμεσού-Πάφου και τον όμιλο Λευκωσίας-Λάρνακας-Κερύνειας. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων έδωσαν αγώνες μπαράζ με την νικήτρια να ανακηρύσσεται πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1956–57.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1954-55
Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε η πρωταθλήτρια της προηγούμενης περιόδου, Νέα Σαλαμίνα, η οποία προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1955-56. Επιπλέον, στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν οι τουρκοκυπριακές ομάδες Κενσγίκ Κιουτζιού, Ντεμίρσπορ Λάρνακας, Τουρκ Κουτζιούκ και Ντογάν Τουρκ Μπιρλιγί οι οποίες αποχώρησαν από την ΚΟΠ.
Στο πρωτάθλημα συμμετείχε ο Άρης Λεμεσού ο οποίος υποβιβάστηκε από την Α΄ κατηγορία 1954-55. Επιπλέον, στο πρωτάθλημα συμμετείχε και ο Απόλλων που εντάχθηκε στην ΚΟΠ το 1955.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του ομίλου Λεμεσού-Πάφου:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του ομίλου Λευκωσίας-Λάρνακας-Κερύνειας ήταν:
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του ομίλου Λευκωσίας-Λάρνακας-Κερύνειας:
Μπαράζ
Στους αγώνες μπαράζ συμμετείχαν οι πρωταθλητές των δύο ομίλων, Άρης Λεμεσού και Ορφέας Λευκωσίας. Ο πρώτος αγώνας έγινε στο Στάδιο ΓΣΟ στις 3 Ιουνίου 1956. Ο Άρης κέρδισε με 3-0. Ο δεύτερος αγώνας έγινε στο Παλιό Γ.Σ.Π. στις 10 Ιουνίου 1956. Ο Ορφέας κέρδισε με 2-1. Ο Άρης στέφθηκε πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων.
Πιγιεκιουτσέ
Το Πιγιεκιουτσέ (αζερικά: Piyəküçə) είναι χωριό στον δήμο Αντούρμα στην επαρχία Λερίκ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Ντίτσο
Το Ντίτσο είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Λερίκ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 280. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ντίτσο, Νίσα και Τεντούλ. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Αλιευτική παράβαση
Ως Αλιευτική παράβαση χαρακτηρίζεται γενικά οποιαδήποτε δραστηριότητα που αντίκειται στην κείμενη νομοθεσία περί αλιείας, είτε σε θαλάσσιο χώρο, εντός των χωρικών υδάτων, είτε εντός των εσωτερικών υδάτων μιας χώρας, (π.χ. ποταμούς, λίμνες). Αρμόδιες καθ΄ ύλη και κατά τόπο Αρχές που επιλαμβάνονται και βεβαιώνουν αυτές είναι οι Λιμενικές και Αστυνομικές Αρχές αντίστοιχα.
Είδη παραβάσεων
Οι αλιευτικές παραβάσεις διακρίνονται επί το πλείστον στα ακόλουθα επτά είδη κατά περιπτώσεις:
Κυρώσεις
Οι κυρώσεις που επαπειλούνται επί των παραπάνω, κυρίως διοικητικές, ποικίλουν ανάλογα της βαρύτητας κατά περίπτωση που μπορεί ν΄ αφορά χρηματικό πρόστιμο, κατάσχεση αλιεύματος, χρονικό περιορισμό αλιευτικής δραστηριότητας, μέχρι τελείας απαγόρευσης συνέχισης με αφαίρεση αδείας, (σε περιπτώσεις προτροπής), ή και παράλληλα ποινικής δίωξης με κατάσχεση χρησιμοποιηθέντων μέσων, ειδικά επί του τελευταίου παραπάνω είδους παραβάσεων.
Πηγές
Κατηγορία:Αλιεία Κατηγορία:Λιμενική αστυνομία Κατηγορία:Εγκλήματα
Ικιντσί Γιεντιοϊμάκ
Το Ικιντσί Γιεντιοϊμάκ (επίσης, Γιεντιοϊμάκ, Γιεντιοϊμάκ Βτορόγιε, και Γιέντι-Οϊμάγκ Βτορόγιε) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Μασάλι του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1.070 κατοίκους Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μασάλλι
Άλπιρσμπαχ
Το Άλπιρσμπαχ (Alpirsbach) είναι κωμόπολη της Βάδης-Βυρτεμβέργης στη νοτιοδυτική Γερμανία. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Κίντσιχ στον Μέλανα Δρυμό, 13 χιλιόμετρα νοτίως του Φρόυντενσταντ. Το 2021 είχε πληθυσμό 6.198 κατοίκους.
Η κωμόπολη είναι γνωστή και έξω από τα όρια της Βυρτεμβέργης εξαιτίας της τοπικής ζυθοποιίας «Alpirsbacher Klosterbräu», το μοναστήρι όπου διοργανώνονται συναυλίες και το φημισμένο κινητό εκκλησιαστικό όργανο, αλλά και τον μαραθώνιο «υπερποδηλασίας» του Μέλανος Δρυμού «SURM».
Ιστορία
Το Άλπιρσμπαχ αναπτύχθηκε ως οικισμός «εμποροπανηγύρεως» με κέντρο το Αββαείο του Άλπιρσμπαχ, ένα μοναστήρι των Βενεδικτίνων που είχε ιδρυθεί το 1095. Η μονή και οι γαίες της παραχωρήθηκαν στο Δουκάτο της Βυρτεμβέργης με τη Συνθήκη της Βεστφαλίας. Το 1810 το Βασίλειο (πλέον) της Βυρτεμβέργης κατέστησε το Άλπιρσμπαχ έδρα ενός τοπικού διαμερίσματος, αλλά τρία έτη αργότερα ενσωματώθηκε στο Διαμέρισμα του Όμπερνντορφ. Ως πρώτος δήμαρχος του Άλπιρσμπαχ αναφέρεται ο Γιόχαν Γκέοργκ Φάσναχτ (Johann Georg Faßnacht, θητεία από το 1819 έως το 1833) Στο Άλπιρσμπαχ παραχωρήθηκαν προνόμια πόλης το 1869. Ο σιδηρόδρομος έφθασε στην κωμόπολη το 1886. Το 1938 το Άλπιρσμπαχ υπάχθηκε στο Διαμέρισμα (νομό, Landkreis) του Φρόυντενσταντ. Μεταπολεμικώς η κωμόπολη επεκτάθηκε κατά μήκος των απότομων πλαγιών της κοιλάδας του Κίντσιχ.
Γεωγραφία
Ο Δήμος του Άλπιρσμπαχ έχει έκταση 64,55 τετραγωνικά χιλιόμετρα και βρίσκεται σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 441 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ το ελάχιστο υψόμετρο είναι 399 μ. και το μέγιστο 800 μέτρα. Το κέντρο της κωμοπόλεως έχει γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 48° 20′ 46″ Βόρειο και μήκος 8° 24′ 14″ Ανατολικό. Το Άλπιρσμπαχ είναι κτισμένο στην όχθη του ποταμού Κίντσιχ, στο άνω μέρος της κοιλάδας του, στον Κεντρικό Μέλανα Δρυμό.
Το ομοσπονδιακώς προστατευόμενο φυσικό καταφύγιο Glaswiesen und Glaswald βρίσκεται μέσα στα όρια του Δήμου του Άλπιρσμπαχ.
Ο Δήμος υποδιαιρείται στην ίδια την κωμόπολη και στις κοινότητες Έλενμπόχεν (Ehlenbogen), Πέτερτσελ (Peterzell), Ράινερτσάου (Reinerzau), Ρόυτιν (Reutin) και Ρέμλινσβτορφ (Römlinsdorf).
Τουρισμός και αξιοθέατα
Το Άλπιρσμπαχ προσελκύει πολλούς τουρίστες από όλο τον κόσμο, καθώς και θεατές των συναυλιών κλασικής μουσικής στο παλαιό μοναστήρι. Μπορεί επίσης να απολαμβάνουν τη ζωντανή μουσική στο φεστιβάλ «Hopfenfest».
Υπάρχουν αρκετά ιστορικά κτήρια στην κωμόπολη, όπως το παλαιό μοναστήρι των Βενεδικτίνων, το Αββαείο του Άλπιρσμπαχ, με το φημισμένο μετακινήσιμο εκκλησιαστικό όργανο, ή το παλαιό δημαρχείο, αλλά και πολλά παραδοσιακής κατασκευής κτήρια κατοικιών, μεταξύ των οποίων και εκείνο που στεγάζει το εστιατόριο «Löwenpost».
Η κωμόπολη διαθέτει επίσης το μουσείο τυπογραφίας «Offizin», που φιλοξενεί μια μικρή γκαλερί στον επάνω όροφο. Στο κέντρο της κωμοπόλεως βρίσκεται το Μουσείο Ζυθοποιίας, ένα παλιό ζυθοποιείο, με τακτικές ξεναγήσεις που διευκρινίζουν τη διαδικασία της ζυθοποιίας. Εκεί κοντά βρίσκεται και το τρίτο μουσείο του Άλπιρσμπαχ, ένα στημένο με μεράκι μουσείο της ιστορίας του οικισμού: Σε αρκετούς ορόφους παρουσιάζονται οι διάφορες παραδοσιακές τέχνες και η ιστορία του τόπου. Μία ξεχωριστή παλιά τέχνη είναι η υαλουργία, με το φύσημα του γυαλιού από έναν τεχνίτη να επιδεικνύεται σε ένα ιδιαίτερο εργαστήριο.
Η βιβλιοθήκη του Άλπιρσμπαχ στο «Haus des Gastes» περιέχει μεγάλη ποικιλία βιβλίων.
Η πόλη εξυπηρετείται σιδηροδρομικώς από τη γραμμή Φρόυντενσταντ-Χάουζαχ-Όφενμπουργκ, με δρομολόγια ανά μία ώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλπιρσμπαχ
Κουλεβόν
Το Κουλεβόν (γαλλικά: Coulevon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
ΦΚ Σαμτρέντια
Η ΦΚ Σαμτρέντια (სკ სამტრედია, αγγλικά: FC Samtredia), κοινώς γνωστή ως Σαμτρέντια, είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος από τη Γεωργία, που εδρεύει στη Σαμτρέντια. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Γεωργίας και η έδρα του είναι το Στάδιο Ερόσι Μανιγκαλάτζε.
Ιστορία
Ιδρύθηκε στη Σαμτρέντια το 1936. Συχνά, συμμετείχε στη Σοβιετική Δεύτερη Κατηγορία. Αργότερα, ο σύλλογος είχε επίσης ονομαστεί ως: Λοκομοτίβι Σαμτρέντια, Σαναβάρο Σαμτρέντια, Τζούμπα Σαμτρέντια και Ιμπέρια Σαμτρέντια.
Σε ένα μεταβατικό πρωτάθλημα το 2016, ο σύλλογος κέρδισε τον τίτλο του Πρωταθλήματος για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, μετά τη νίκη του στα πλέι-οφ πρωταθλήματος εναντίον της Τσικχούρα Σατσκχέρε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1936 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γεωργίας
Σανκτ Γκάλεν
thumb|250px|Αεροφωτογραφία του Σανκτ Γκάλεν Το Σανκτ Γκάλλεν (γερμανικά: St. Gallen, γαλλικά: Saint-Gall, ιταλικά: San Gallo), στα ελληνικά γνωστό και ως Ζανκτ Γκάλλεν και Σαιν Γκάλλεν, είναι πρωτεύουσα του καντονίου του Σανκτ Γκάλεν, στην Ελβετία. Προέρχεται από το ερημητήριο του Αγίου Γάλλου (Άγιος Γκαλ), του 7ου μ.Χ. αιώνα. Το Σανκτ Γκάλλεν στο τέλος του 2012 είχε 74.101 κατοίκους και ήταν η 7η μεγαλύτερη πόλη στη χώρα. Είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 675 μέτρων.
Το κύριο τουριστικό αξιοθέατο της πόλης είναι το Αββαείο του Σανκτ Γκάλεν, το οποίο αποτελεί από το 1983 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η φημισμένη του βιβλιοθήκη έχει βιβλία που χρονολογούνται από τον 9ο αιώνα. Η πόλη έχει καλές μεταφορικές συνδέσεις με την υπόλοιπη χώρα και τη γειτονική Γερμανία και Αυστρία. Η ΦΚ Σανκτ Γκάλεν, η παλαιότερη εν ζωή ελβετική ομάδα, έχει την έδρα της στη πόλη, στο γήπεδο kybunpark, χωρητικότητας 19.694 θέσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Ικιντσί Σορντέχνε
Το Ικιντσί Σορντέχνε (επίσης, Μπεϊλίκ-Σορντέχνε, Σορντάχνα Βτορόγιε, και Σορντέχνα Βτορόγιε) είναι χωριό στην επαρχία Αγκντάς του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο κεντρικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάς
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών 1977
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών 1977, διεξήχθη στην Αθήνα από 5 έως 9 Ιουλίου 1977. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για 4η φορά στην ιστορία του. Στον τελευταίο αγώνα κέρδισε τον Άρη Θεσσαλονίκης με 3-0 σετ ( 15-4, 15-10, 15-10 ).
Πηγές
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1977
Δίγλωσσος ρυθμός
Δίγλωσσος ονομάζεται ο ρυθμός εκείνος της αρχαίας Ελληνικής αγγειογραφίας, που συνδυάζει τον ερυθρόμορφο και μελανόμορφο ρυθμό στις δύο όψεις αντίστοιχα σε ένα και το αυτό αγγείο.
Μιχαήλ Τσαμαδός
Ο Μιχαήλ Τσαμαδός (1 Σεπτεμβρίου 1879 - 11 Ιουνίου 1963) ήταν Έλληνας διπλωμάτης, δικαστικός στο Συμβούλιο της Επικρατείας και Υφυπουργός Εξωτερικών για ένα μικρό διάστημα.
Δίγλωσσος ρυθμός
Ιστορική αναδρομή
Εμφανίστηκε και γνώρισε την ακμή του στην Αττική του 6ου και 5ου αιώνα και σημάδεψε το πέρασμα της αγγειογραφικής τέχνης από τον μελανόμορφο στον ερυθρόμορφο ρυθμό. Συναντάται κυρίως σε αμφορείς, όπου η ίδια εικόνα στις δύο όψεις εικονίζεται στους δύο διαφορετικούς ρυθμούς αντίστοιχα, καθώς και σε οφθαλμωτές κύλικες, με μελανόμορφη εσωτερική και ερυθρόμορφη εξωτερική εικόνα. Σημαντικοί εκπρόσωποι του δίγλωσσου ρυθμού είναι ο Ζωγράφος του Ανδοκίδη, ο Ψίαξ, ο Επίκτητος, ο Όλτος και άλλοι.
Μιχαήλ Τσαμαδός
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από παλιά οικογένεια της Ύδρας και σπούδασε νομικά. Ακολούθησε καριέρα στο διπλωματικό σώμα διατελώντας πρέσβης στις ΗΠΑ (1923), στο Βελιγράδι (1924 - 1926), στην Άγκυρα (1926 - 1928). Το 1929 ίδρυσε το τριμηνιαίο περιοδικό "Αρχείον Φιλοσοφίας και Θεωρίας Επιστημών" μαζί με τους Παναγιώτη Κανελλόπουλο, Ιωάννη Θεοδωρακόπουλο και Κωνσταντίνο Τσάτσο, η έκδοση του οποίου συνεχίστηκε μέχρι το 1941 και του οποίου ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής.
Δίγλωσσος ρυθμός
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αγγειογραφία Κατηγορία:Ερυθρόμορφος ρυθμός Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Μιχαήλ Τσαμαδός
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1931 επελέγη από την ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας ως σύμβουλος. Με συντακτική πράξη του 1935 απελύθη ως βενιζελικός, επαναφέρθηκε όμως αργότερα. Το 1941 τοποθετήθηκε πρόεδρος του Α΄ τμήματος του ΣτΕ για να μεταφερθεί το 1943 στην προεδρία του Β΄ τμήματος. Εκεί παρέμεινε μέχρι το 1948 οπότε και μετακινήθηκε για δεύτερη φορά στο Α΄ τμήμα, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το 1949 οπότε και αποχώρησε από το δικαστικό σώμα. Το 1945 υπηρέτησε ως υφυπουργός εξωτερικών στις κυβερνήσεις Πέτρου Βούλγαρη (Απρίλιος, Αύγουστος). Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Ροταριανού Ομίλου Αθηνών (1928) και του συλλόγου Φάρος Τυφλών της Ελλάδος (1946), στον οποίο δώρισε την έκταση που βρίσκονται σήμερα οι εγκαταστάσεις του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Κουρσατόν
Το Κουρσατόν (γαλλικά: Courchaton) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Μπενζάιτεν
Η Μπενζάιτεν (弁才天,弁財天) (επίσης γνωστή ως Μπέντεν) είναι ιαπωνική βουδιστική θεά, που προέρχεται από την ινδουιστική θεά Σαρασβάτι. Η λατρεία της Μπενζάιτεν έφτασε στην Ιαπωνία κατά τον 6ο έως τον 8ο αιώνα, κυρίως μέσω των κινεζικών μεταφράσεων της Σούτρας του Χρυσού Φωτός, η οποία έχει ένα τμήμα αφιερωμένο σε αυτήν. Αναφέρεται επίσης στη Σούτρα του Λωτού και συχνά απεικονίζεται να κρατά ένα μπίβα, ένα παραδοσιακό ιαπωνικό λαούτο, ακριβώς όπως η Σαρασβάτι κρατά μια βίνα. Η Μπενζάιτεν είναι μια συγκριτική οντότητα με μια βουδιστική και μια σιντοϊστική όψη. Η Μπενζάιτεν λατρευόταν ως η προσωποποίηση της σοφίας στην περίοδο Τοκουγκάβα.
Μεταφορά από την Ινδία στην Ιαπωνία
αριστερά|μικρογραφία| Ναός Μπενζάιτεν, Πάρκο Ινοκασίρα, Τόκιο Αναφέρεται ως Σαρασβάτι Ντέβι στα σανσκριτικά (που σημαίνει "Θεά Σαρασβάτι"), Η Μπενζάιτεν είναι η θεά όλων όσων ρέουν: νερό, χρόνος, λέξεις, ομιλία, ευγλωττία, μουσική και κατ' επέκταση, γνώση. Γενικά συνδέεται με τη θάλασσα, γι' αυτό πολλά ιερά της βρίσκονται κοντά στη θάλασσα. Ένα λευκό φίδι την υπηρετεί ως αγγελιαφόρος της. Οι αρχικοί χαρακτήρες, που χρησιμοποιήθηκαν, για να γράψουν το όνομά της ήταν "Biancaitian" στα κινέζικα και "Bensaiten" στα ιαπωνικά (辯才天) και αντικατοπτρίζουν τον ρόλο της ως θεάς της ευγλωττίας. Επειδή η Σούτρα του Χρυσού Φωτός υποσχόταν προστασία του κράτους, στην Ιαπωνία έγινε προστάτιδα-θεότητα, στην αρχή του κράτους και μετά των ανθρώπων. Τέλος, έγινε ένας από τους Επτά Θεούς της Τύχης (fukujin, φουκουτζίν) όταν οι Σινο-Ιαπωνικοί χαρακτήρες με τους οποίους συνήθιζαν να γράφουν το όνομά της άλλαξαν σε 弁財天 (Benzaiten, Μπενζάιτεν), δίνοντας έμφαση στον ρόλο της στην παροχή χρηματικής περιουσίας. Μερικές φορές ονομάζεται Μπέντεν ή Μπενζαϊτέννιο (Benzaitennyo) (弁才天女), όπου το τελευταίο τεννιό (tennyo) (天女) μεταφράζεται ως "θεά".
Η Κισσουτέννιο συγκαταλέγεται μεταξύ των επτά Θεών της Τύχης (fukujin) και ο συνάδελφος fukujin Ντάικοκου θεωρείται σε γυναικεία μορφή, μαζί με τον Μπενζαϊτέννιο. Και οι τρεις Ινδουιστές θεότητες (Τριντέβι) αντιπροσωπεύονται στο fukujin. μικρογραφία| Η Μπενζάιτεν στην Ιαπωνία (παραπάνω) εμφανίζεται συχνά να κρατά ένα μπίβα, όπως ακριβώς η ινδουιστική θεά Σαρασβάτι (από την οποία προέρχεται) απεικονίζεται συχνά με μια βίνα στην Ινδία και στο Μπαλί (Ινδονησία). Οι ναοί της είναι πιο συνηθισμένοι σε νησιά και παράκτιες περιοχές της Ιαπωνίας. Στη Ριγκβέντα (6.61.7) η Σαρασβάτι πιστώνεται με τη δολοφονία του τρικέφαλου Βρίτρα επίσης γνωστή ως Ahi ( «φίδι»). Ο Βρίτρα συνδέεται επίσης έντονα με τα ποτάμια, όπως και η Σαρασβάτι. Αυτή είναι πιθανώς μία από τις πηγές της στενής σχέσης της Σαρασβάτι/Μπενζάιτεν με τα φίδια και τους δράκους στην Ιαπωνία. Είναι τοποθετημένη σε πολλές τοποθεσίες σε διάφορα ιερά σε όλη την Ιαπωνία. Για παράδειγμα, το νησί Ενοσίμα στον κόλπο Σαγκάμι, το νησί Τσικούμπου στη λίμνη Μπίβα και το νησί Ιτσουκουσίμα στην εσωτερική θάλασσα Σέτο (Τα Τρία Μεγάλα Ιερά Μπενζάιτεν της Ιαπωνίας). Αυτή και ένας πεντακέφαλος δράκος είναι οι κεντρικές φιγούρες του Ενοσίμα Ένγκι, μια ιστορία των ιερών της Ενοσίμα, που γράφτηκε από τον Ιάπωνα βουδιστή μοναχό Κόκει (皇慶) το 1047 μ.Χ. Σύμφωνα με τον Κόκει, η Μπενζάιτεν είναι η τρίτη κόρη του βασιλιά-δράκου του Μουνετσούτσι (無熱池, κυριολεκτικά "λίμνη χωρίς θερμότητα"), γνωστή στα σανσκριτικά ως Αναβατάπτα, η λίμνη που βρίσκεται στο κέντρο του κόσμου σύμφωνα με μια αρχαία βουδιστική κοσμολογική θέα. αριστερά|μικρογραφία|Μπενζάιτεν, Νάρα Προηγούμενα έγγραφα όπως αυτά που καταγράφηκαν από βουδιστές μοναχούς συνδέουν την περιοδική εμφάνιση των κομητών με τη θεά Μπενζάιτεν. Για παράδειγμα, ο κομήτης που εμφανίστηκε το 552 μ.Χ., και πάλι στα τέλη του 593 μ.Χ. συνδέθηκαν με τη θεότητα Μπενζάιτεν. Αυτά τα αρχεία υποδηλώνουν ότι η ανταλλαγή πολιτιστικών και πνευματικών ιδεών από τον Βουδισμό και τον Ινδουισμό από την Ινδία στην Ιαπωνία, μέσω θεοτήτων όπως η Μπενζάιτεν, συνέβη πολύ πριν από τον 5ο αιώνα.
Δύο ιδιότητες του Σαρασβάτι, που μεταφέρθηκαν στη βουδιστική εκδοχή της Μπενζάιτεν είναι η μουσική και η σοφία. Μερικές φορές αναφέρεται ως Μιόοντεν (Myoonten) «θεά των υπέροχων ήχων».
Μπενζάιτεν ως Κάμι (πνεύμα)
Η Μπενζάιτεν είναι ένα θηλυκό κάμι στο Σιντοϊσμό με το όνομα Ιτσικισίμα-χίμε-νο-μικότο (Ichikishima-hime-no-mikoto) (市杵島姫命). Πιστεύεται επίσης από τους βουδιστές της σχολής Τεντάι ότι είναι η ουσία του κάμι Ουγκάτζιν, του οποίου το ομοίωμα μερικές φορές κουβαλά στο κεφάλι της μαζί με ένα τορίι (βλ. φωτογραφία παραπάνω). Το Ουγκάτζιν είναι το κάμι του νερού, της γεωργίας, των τροφίμων και της καλής τύχης. Η σύνδεση της Μπενζάιτεν με τον Ουγκάτζιν υποδηλώνει τον ρόλο της Μπενζάιτεν ως θεότητας της γεωργίας προσφέροντας άφθονη βροχή, καλές σοδειές και ευημερία στους ανθρώπους. Κατά συνέπεια, μερικές φορές είναι επίσης γνωστή ως Ούγκα Μπενζάιτεν ή Ούγκα Μπέντεν (Uga Benzaiten ή Uga Benten) (宇賀). Μπορούν να αφιερωθούν σε αυτήν περίπτερα-ιερά, που ονομάζονται Μπέντεν-ντο ή Μπέντεν-σα, ή ακόμη και ολόκληρα ιερά του Σιντοϊσμού, όπως στην περίπτωση του ναού Ζενιαράι Μπενζάιτεν Ουγκαφούκου της Καμακούρα ή του Ναού Καβαχάρα της Ναγκόγια. Η Μπενζάιτεν, στην ιαπωνική μυθολογία, είναι επίσης ένας από τους Επτά Τυχερούς Θεούς.
Πηγές
Κατηγορία:Θεότητες της τύχης Κατηγορία:Θεότητες του νερού Κατηγορία:Θεότητες της γνώσης Κατηγορία:Βουδισμός στην Ιαπωνία Κατηγορία:Θεότητες της μουσικής
Βιντσέντζο Μεούτσι
Ο Βιντσέντζο Μεούτσι (Vincenzo Meucci, 1694–1766) ήταν Ιταλός ζωγράφος της ύστερης περιόδου του μπαρόκ. Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και μαθήτευσε αρχικά υπό τον Σεμπαστιάνο Γκαλεόττι (Sebastiano Galeotti) και στην συνέχεια υπό τον Τζοβάνι Τζοζέφφο νταλ Σόλε (Giovanni Gioseffo dal Sole) στη Μπολόνια. Πάτρωνές του ήταν ο μαρκήσιος Τζοβάν Μπατίστα Σαλιμπένι (Giovan Battista Salimbeni) της Σιένας και οι καρδινάλιοι Αλεσσάντρο Κίτζι Τσονταντάρι (Alessandro Chigi Zondadari) και Νέρι Κορσίνι (Neri Corsini). Ως το αριστούργημά του θεωρείται η νωπογραφία που φιλοτέχνησε για τον τρούλο της Βασιλικής του Σαν Λορέντσο στη Φλωρεντία (Basilica di San Lorenzo di Firenze). Το έργο αυτό έγινε κατόπιν παραγγελίας από την Άννα Μαρία Λουΐζα των Μεδίκων
Μεταξύ των μαθητών του Μεούτσι είναι και ο Τομάζο Γκεραρντίνι (Tommaso Gherardini).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Μπνέι Γεχουντά Τελ Αβίβ ΦΚ
Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Μπνέι Γεχούντα (δηλ. υιοί Ιούδα) του Τελ Αβίβ (εβρ.: מועדון כדורגל בני יהודה תל אביב) συγκαταλέγεται ανάμεσα στους σύγχρονους εβραϊκούς αθλητικούς συλλόγους. Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του έτους 1936 στο προάστιο Χατίκβα της παραθαλάσσιας πόλης Τελ Αβίβ από το Νάθαν Σουλάμι και τους συντρόφους του.
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισραήλ Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1936 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1936
Kappa (μάρκα)
Η Kappa είναι ιταλική μάρκα αθλητικών ειδών που ιδρύθηκε στο Τορίνο του Πεδεμόντιο της Ιταλίας. Η Kappa ιδρύθηκε στο Τορίνο της Ιταλίας το 1978, από τον Μάρκο Μπολιόνε, ως υποκατάστημα αθλητικών ειδών της ήδη υπάρχουσας «Robe di Kappa».
Φόρμουλα 1
Στις 20 Φεβρουαρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι η Kappa ξεκίνησε μια συνεργασία με την ομάδα της F1 Alfa Romeo Sauber, προμηθεύοντας την ομάδα και τους οδηγούς με εξοπλισμό. Το λογότυπο εμφανίζεται στα προσκέφαλα των αυτοκινήτων.
Ενώσεις και πρωταθλήματα
Η Kappa είναι ο επίσημος προμηθευτής ποδοσφαίρου για τα ακόλουθα πρωταθλήματα, διαιτητές και συλλόγους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατασκευαστές αθλητικών ενδυμάτων Κατηγορία:Ιταλικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Μάρκες αθλητικών ειδών Κατηγορία:Μάρκες παπουτσιών
Mahavishnu Orchestra
Οι Mahavishnu Orchestra ήταν αμερικανικό τζαζ - ροκ συγκρότημα, που δημιουργήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1971 από τον Τζον ΜακΛάφλιν. Γνώρισαν μεγάλη επιτυχία μέχρι το 1976, όταν και διαλύθηκαν αρχικά, για να επανενωθούν για τρία χρόνια στα μέσα της δεκαετίας του '80.
Τζόι Μέρκιουρι
thumb|right|Ο Τζόι Μέρκιουρι το 2015 Ο Άνταμ Μπερτς γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1979 και είναι Αμερικάνος επαγγελματίας παλαιστής. Στα ρινγκ είναι γνωστός ως "Τζόι Μάθιους" και περισσότερο γνωστός ως "Τζόι Μέρκιουρι". Αυτή τη περίοδο εργάζεται ως προπονητής στη θυγατρική εταιρεία του WWE, το Florida Championship Wrestling.
Mahavishnu Orchestra
Δεκαετία 1970
Οι Mahavishnu Orchestra είχαν ως αρχική σύνθεση τον Τζον ΜακΛάφλιν στην κιθάρα, τον Μπίλι Κόμπαμ στα τύμπανα, τον Ρικ Λερντ στο μπάσο, τον Τζέρι Γκούντμαν στο βιολί και τον Τζαν Χάμερ στα πλήκτρα. Ο κιθαρίστας επηρεάστηκε από τον γκουρού Σρι Τσινμόι όταν έψαχνε ονομασία για το γκρουπ, με την λέξη "Mahavishnu" να μεταφράζεται ως "Θεία συμπόνια, δύναμη και δικαιοσύνη". Το ύφος τους ήταν μία μίξη από διαφορετικά είδη όπως η χαρντ ροκ του Τζίμι Χέντριξ, η φανκ, η παραδοσιακή ινδική μουσική, όπως και η κλασική μουσική.
Τζόι Μέρκιουρι
Πρώτα Χρόνια
Το 1996, άρχισε να εργάζεται σε ανεξάρτητες εταιρείες πάλης και κατέκτησε διάφορα ατομικά και ομαδικά πρωταθλήματα. Το 2004, υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και στάλθηκε στο εκπαιδευτήριο FCW.
Mahavishnu Orchestra
Δεκαετία 1970
Το ντεμπούτο-άλμπουμ τους κυκλοφόρησε στις 14 Αυγούστου 1971 με τίτλο "The Inner Mounting Flame" και μπήκε στο Top-100 του Billboard, ενώ τον Μάρτιο του 1973 ακολούθησε το "Birds of Fire", το οποίο μπήκε στο Top-20 στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Μεγάλη Βρετανία.
Τζόι Μέρκιουρι
Η ομάδα MNM
Στο FCW, γνωρίστηκε με τον Τζόνι Νάιτρο με τον οποίο έγιναν ομάδα και κατέκτησαν τους εκεί ομαδικούς τίτλους. Μαζί με την Μελίνα Πέρεζ συνέθεσαν την ομάδα ΜΝΜ, με τα αρχικά των ονομάτων τους (Μέρκιουρι, Νάιτρο, Μελίνα). Μετά την επιτυχία της ομάδας τους, και οι τρεις υπέγραψαν με το κύριο ρόστερ του WWE και έκαναν ντεμπούτο στο WWE SmackDown τον Απρίλιο του 2005. Οι δύο άντρες της ομάδας, κατέκτησαν το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE, τρεις φορές και είχαν κόντρες με διάφορες ομάδες.
Μοναχική πορεία
Έπειτα, αποκαλύφθηκε ότι ο Μέρκιουρι αποκλείστηκε για ένα μήνα απο τα τηλεοπτικά σόου, λόγω παραβίασης των κανόνων του WWE για απαγορευμένες ουσίες. Χάρη σε αυτό οι MNM διασπάστηκαν. Μετά απο έξι μήνες ο Μέρκιουρι επέστρεψε και η ομάδα επανενώθηκε. Τον Μάρτιο η ομάδα διαλύθηκε ξανά, αφού ο Μέρκιουρι απολύθηκε απο το WWE. Σύντομα, άρχισε να εργάζεται σε ανεξάρτητες επιχειρήσεις και έκανε ένα πέρασμα απο το Ring of Honor. Τον Οκτώβριο του 2008, ανακοίνωσε την απόσυρση του απο τα ρινγκ, λόγω τραυματισμού.
Mahavishnu Orchestra
Δεκαετία 1970
Το συγκρότημα διαλύθηκε αρχικά το 1973, με τον ΜακΛάφλιν να φέρνει νέα μέλη για να τον πλαισιώσουν. Ο Γκέιλ Μόραν αντικατέστησε τον Χάμερ στα πλήκτρα και ανέλαβε και τα φωνητικά, ενώ ο Ζαν-Λουκ Πόντι πήρε την θέση του βιολιστή του συγκροτήματος, ο Ράλφι Άρμστρονγκ αυτήν του μπασίστα και ο Ναράντα Μάικλ Γουόλντεν αντικατέστησε τον Κόμπαμ στα τύμπανα. Μετά την κυκλοφορία του "Apocalypse" το 1974, το οποίο ηχογραφήθηκε με την συμφωνική ορχήστρα του Λονδίνου, και του "Visions of the Emerald Beyond", η σύνθεση του συγκροτήματος άλλαξε και πάλι, με τον Στου Γκόλντμπεργκ στα πλήκτρα να πλαισιώνει τους ΜακΛάφλιν, Άρμστρονγκ και Γουόλντεν. Τελευταία ηχογράφηση τους για την δεκαετία του '70 υπήρξε το άλμπουμ "Inner Worlds", αφού μετά την κυκλοφορία του οι Mahavishnu Orchestra διαλύθηκαν.
Τζόι Μέρκιουρι
Straight Edge Society
Τον Απρίλιο του 2010, ο Μέρκιουρι επέστρεψε στο WWE. Η πρώτη του εμφάνιση έγινε στο Extreme Rules, όταν βοήθησε τον Σι Εμ Πανκ να νικήσει τον Ρέι Μυστέριο. Μετά, συμμετείχε στην ομάδα Straight Edge Society, με αρχηγό τον Σι Εμ Πανκ. Ο Μέρκιουρι φορώντας μάσκα, συνέχισε να παρεμβαίνει σε αγώνες του Πανκ. Τον Ιούλιο, ο ογκώδης Μπιγκ Σόου του έβγαλε τη μάσκα και στο SummerSlam, τα τρία μέλη της ομάδας έχασαν απο τον Μπιγκ Σόου. Τον Σεπτέμβριο, διαγνώστηκε ότι ο Μέρκιουρι τραυματίστηκε στο θωρακικό μυ και χειρουργήθηκε. Μετά απο αυτό, ξεκίνησε να δουλεύει ως προπονητής στη θυγατρική εταιρεία του WWE, το Florida Championship Wrestling.
Mahavishnu Orchestra
Επανένωση
thumb|200px|Ο ΜακΛάφλιν τον Απρίλιο του 1973 στο Μόναχο Το 1984, ο ΜακΛάφλιν αποφάσισε να αναδημιουργήσει το συγκρότημα, με τους Μπιλ Έβανς στο σαξόφωνο, Τζόνας Χέλμποργκ στο μπάσο, Μίτσελ Φόρμαν στα πλήκτρα και Μπίλι Κόμπαμ στα τύμπανα. Ο τελευταίος παρέμεινε μέχρι και τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ "Mahavishnu" και αντικαταστάθηκε από τον Ντάνι Γκότλιμπ πριν την περιοδεία για την προώθηση του.
Τζόι Μέρκιουρι
J&J Security
Το 2014 ο Μέρκιουρι επέστρεψε με μη αγωνιστικό ρόλο και συμμετείχε στην ομάδα Authority (ελλ: Αθόριτι). Έπειτα μαζί με τον Τζέιμι Νομπλ έγιναν γνωστοί ως οι J&J Security και συνόδευαν τον Σεθ Ρόλινς στο ρινγκ. Οι δυο πρώην παλαιστές συνήθιζαν να τον βοηθούν, επεμβαίνοντας στους αγώνες του.
Mahavishnu Orchestra
Επανένωση
Το συγκρότημα διαλύθηκε οριστικά το 1987, μετά την κυκλοφορία του δίσκου "Adventures in Radioland". Δώδεκα χρόνια αργότερα, η δισκογραφική εταιρεία Sony κυκλοφόρησε το άλμπουμ "The Lost Trident Sessions", με ηχογραφήσεις από τον Ιούνιο του 1973, οι οποίες δεν είχαν κυκλοφορήσει στο παρελθόν.
Τζόι Μέρκιουρι
Προσωπική ζωή
Σε μια συνέντευξη το 2007, ο Άνταμ Μπιρτς αποκάλυψε πως ήταν εθισμένος στα ναρκωτικά και στο αλκοόλ απο τα 15 του. Ο Μπιρτς χάρη στον εθισμό του, είχε χάσει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του, δέκα φορές. Το Δεκέμβριο του 2006 στο WWE, τραυματίστηκε σοβαρά στο πρόσωπο και εθίστηκε στα παυσίπονα. Μετα, απο άμεση παρέμβαση του προέδρου Βινς Μακμάν, ο Μπερτς αποδεσμεύτηκε απο την εταιρεία.
Mahavishnu Orchestra
Πηγές
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από Νέα Υόρκη
Τζόι Μέρκιουρι
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Κουρκουίρ
Το Κουρκουίρ (γαλλικά: Courcuire) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Ικιντσί Σαχσεβέν
Το Ικιντσί Σαχσεβέν (επίσης, Σαχσεβάν, Σαχσεβάν Βτορόι, Σαχσεβάν Βτορόγιε, και Σαχσεβέν Βτορόγιε) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Μπεϊλαγκάν του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2.742 κατοίκων και βρίσκεται στο νότιο μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπεϊλαγκάν
Gjon's Tears
Ο Γκιόν Μουχαρεμάι (γεννημένος στις 29 Ιουνίου 1998), γνωστός ως Gjon's Tears, είναι Ελβετός τραγουδιστής. Εκπροσώπησε την Ελβετία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021 στο Ρότερνταμ με το τραγούδι "Tout l'univers" και ήρθε 3ος στον τελικό με 432 βαθμούς, πετυχαίνοντας το καλύτερο αποτέλεσμα για την Ελβετία από το 1993.
Πρώιμη καριέρα
Το 2011, στην ηλικία των 12 ετών, ο Μουχαρρεμάι συναγωνίστηκε στην πρώτη σεζόν της εκπομπής ταλέντων Albania Got Talent, τερματίζοντας τρίτος στον τελικό. Ένα χρόνο αργότερα, έφτασε στον ημιτελικό του Die grössten Schweizer Talente. Το 2019, πέρασε από οντισιόν για την όγδοη σεζόν του γαλλικού διαγωνισμού The Voice: la plus belle voix και έφτασε στους ημιτελικούς.
2020: Διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision
Στις 4 Μαρτίου 2020, ανακοινώθηκε ότι ο Ελβετικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός SRG SSR είχε επιλέξει εσωτερικά τον Μουχαρρεμάι για να εκπροσωπήσει την Ελβετία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020 που θα γίνει στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας με το τραγούδι "Répondez-moi".
Προσωπική ζωή
Ο Μουχαρρεμάι γεννήθηκε στην περιοχή Μπροκ της Γκρυγιέρ από Αλβανό-Κοσοβάρο πατέρα και Αλβανίδα μητέρα από τα Τίρανα.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Στις 20 Μαρτίου 2020, το SRG SSR επιβεβαίωσε ότι ο Gjon's Tears θα εκπροσωπήσει την Ελβετία στο διαγωνισμό του 2021.
Η 65η έκδοση της Eurovision διεξήχθη στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και αποτελείτο από δύο ημιτελικούς που πραγματοποιήθηκαν στις 18 και 20 Μαΐου, και τον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εurovision, κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθεί από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστεί στον τελικό. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Ελβετία τοποθετήθηκε στον δεύτερο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 20 Μαΐου 2021, και προκρίθηκε στον τελικό όπου κατέκτησε την 3η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελβετία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ταντέους Ράιχσταϊν
Ο Ταντέους Ράιχσταϊν (πολωνικά: Tadeusz Reichstein) (20 Ιουλίου 1897 - 1 Αυγούστου 1996) ήταν Πολωνός-Ελβετός χημικός και βραβευμένος με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής (1950).
Πρώιμη ζωή
Ο Ράιχσταϊν γεννήθηκε σε μια πολωνοεβραϊκή οικογένεια στο Βουοτσουάβεκ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι γονείς του ήταν η Γκαστάβα (Μπρόκμαν) και Ιζίντορ Ράιχσταϊν. Πέρασε την παιδική του ηλικία στο Κίεβο, όπου ο πατέρας του ήταν μηχανικός. Ξεκίνησε την εκπαίδευσή του σε οικοτροφείο στην Ιένα της Γερμανίας και έφτασε στη Βασιλεία της Ελβετίας σε ηλικία 8 ετών.
Καριέρα
Ο Ράιχσταϊν σπούδασε υπό τον Χέρμαν Στάουντινγκερ κατά τη διάρκεια της σύντομης θητείας του στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καρλσρούης. Εκεί γνώρισε τον Λεόπολντ Ρουζίτσκα, επίσης φοιτητή διδακτορικού.
Το 1933, όταν εργαζόταν στην Ζυρίχη της Ελβετίας στα εργαστήρια χημείας του Ρουζίτσκα στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Ζυρίχης (ΕΟΙΤΖ), ο Ράιχσταϊν πέτυχε, ανεξάρτητα από τον Σερ Νόρμαν Χάουορθ και τους συνεργάτες του στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη σύνθεση της βιταμίνης C (ασκορβικό οξύ), σε ότι ονομάζεται τώρα διαδικασία Ράιχσταϊν.
Μαζί με τον Έντουαρντ Κάλβιν Κένταλ και τον Φίλιπ Σόουολτερ Χεντς, απονεμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής το 1950 για την εργασία τους στις ορμόνες του επινεφριδιακού φλοιού που κατέληξαν στην απομόνωση της κορτιζόνης. Το 1951, αυτός και ο Κένταλ απονεμήθηκαν από κοινού το Βραβείο Κάμερον για τη Θεραπευτική του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου.
Στα τελευταία του χρόνια, ο Ράιχσταϊν ενδιαφέρθηκε για τη φυτοχημεία και την κυτταρική βιολογία των φτέρων, δημοσιεύοντας τουλάχιστον 80 εργασίες για αυτά τα θέματα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες της ζωής του. Είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη χρήση του αριθμού και της συμπεριφοράς του χρωμοσώματος στην ερμηνεία των ιστοριών υβριδοποίησης και πολυπλοειδίας, αλλά συνέχισε επίσης το προηγούμενο ενδιαφέρον του για τα χημικά συστατικά των φυτών.
Συνταξιοδότηση και θάνατος
Ο Ράιχσταϊν πέθανε σε ηλικία 99 ετών στη Βασιλεία της Ελβετίας. Η κύρια βιομηχανική διαδικασία για την τεχνητή σύνθεση της βιταμίνης C φέρει το όνομά του. Ο Ράιχσταϊν ήταν ο μακροβιότερος βραβευμένος με Νόμπελ τη στιγμή του θανάτου του, αλλά τον ξεπέρασε το 2008 η Ρίτα Λέβι Μονταλτσίνι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Πολωνοί νομπελίστες Κατηγορία:Εβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Ελβετοί νομπελίστες Κατηγορία:Πολωνοί χημικοί Κατηγορία:Εβραίοι χημικοί Κατηγορία:Πολωνοί βοτανολόγοι Κατηγορία:Ξένα μέλη της Βασιλικής Κοινωνίας
Επαρχία Τζιτζέλ
Το Τζιτζέλ (ولاية جيجل, βερβερικές γλώσσες: ⵉⵖⵉⵍ ⴳⵉⵍⵉ, Wilaya de Jijel) είναι επαρχία (βιλάγια) στην Αλγερία, μέρος της περιοχής της Καβυλίας, στις ανατολικές ακτές της Μεσογείου. Πρωτεύουσα της είναι η πόλη Τζιτζέλ, και σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 636.948 κατοίκους. Το Εθνικό Πάρκο Ταζά βρίσκεται στην επαρχία.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε 11 διαμερίσματα, τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 28 κοινότητες ή δήμους.
Παραπομπές
Τζιτζελ
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών 1971
Η τελική φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος πετοσφαίρισης γυναικών ξεκίνησε έγινε στη Θεσσαλονίκη από την ΕΟΠΕ. Τότε, για πρώτη φορά, οι δυο πρώτες ομάδες από τα πρωταθλήματα Κέντρου, Θεσσαλονίκης και  Περιφέρειας ενώθηκαν σε έναν όμιλο και διεκδίκησαν το πανελλήνιο πρωτάθλημα.
Ο Παναθηναϊκός αναδεικνύεται πρωταθλητής Ελλάδας για πρώτη φορά στην ιστορία του επικρατώντας στις 14 Αυγούστου του Ηρακλή Θεσσαλονίκης με 3-0 σετ στο κλειστό της ΧΑΝΘ.
Σιδέρης Τασιάδης
Ο Σιδέρης Τασιάδης (γερμανικά: Sideris Tasiadis), γεννημένος στις 7 Μαΐου 1990 στο Άουγκσμπουργκ της Δυτικής Γερμανίας, είναι Γερμανός ελληνικής καταγωγής αθλητής του κανόε καγιάκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του κανόε καγιάκ Κατηγορία:Γερμανοί ελληνικής καταγωγής
Σαν Μιχάλης Σύρου
Ο Σαν Μιχάλης ή Άη Μιχάλης είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού της Σύρου και στην ευρύτερη περιοχή που είναι γνωστή ως Απάνω Μεριά.
Γενικές πληροφορίες
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν εγκατασταθεί εκεί λιγοστοί κάτοικοι που ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες και την κτηνοτροφία. Από το βουνό στο οποίο είναι χτισμένος ο οικισμός έχει πάρει το όνομά του και το παραδοσιακό τυρί Σαν Μιχάλη, που παρασκευάζεται από γάλα αγελάδων, οι οποίες εκτρέφονται στην περιοχή.
Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται ο ναός του Αγίου Μιχαήλ και η περιοχή Κάμπος, που διαθέτει λίγα ταβερνάκια με θέα τις βόρειες ακτές της Σύρου και τα γύρω νησιά.
Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, ο Σαν Μιχάλης ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στον οικισμό ζουν σήμερα 11 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού τις τελευταίες δεκαετίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σύρου
Αλφόνσος Γ΄ της Πορτογαλίας
Ο Αλφόνσος Γ΄ της Πορτογαλίας (Afonso III de Portugal, Κοΐμπρα, 5 Μαΐου 1210 – 16 Φεβρουαρίου 1279) μέλος του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας ήταν ο πέμπτος Βασιλιάς της Πορτογαλίας (1248 – 1279) και ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον τίτλο "Βασιλεύς της Πορτογαλίας και του Φάρο" (1249 - 1279. Ο Αλφόνσος Γ΄ ήταν δεύτερος γιος του Αλφόνσου Β΄ της Πορτογαλίας και της Ουρράκας του Καστιλιανού Οίκου της Ιβρέας, κόρης του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης. Έγινε διάδοχος του μεγαλύτερου αδελφού του Σάντσο Β΄ της Πορτογαλίας τον οποίο εκθρόνισε.