cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σπήλαια της Νάουσας
Προστασία
Τα σπήλαια περιλαμβάνονται στην κατηγορία των μνημείων και θεωρούνται αναπόσπαστο τμήμα της πολιτιστικής και αρχαιολογικής κληρονομιάς ενός τόπου καθώς είναι η αρχαιότερη πηγή της ανθρώπινης ιστορίας. Κάθε είδους εύρημα ή αντικείμενο και κάθε ίχνος ανθρώπινης ύπαρξης (εργαλεία, οστά κλπ.), που εντοπίζεται στα σπήλαια, θεωρείται αρχαιολογικό αντικείμενο. Απαραίτητη κρίνεται η αντιμετώπιση των σπηλαίων με σεβασμό, η αποφυγή απόρριψης αποβλήτων, αφαιρεσης κομματιών τους και γενικότερα οποιασδήποτε παρέμβασης. Ιδιαίτερη μέριμνα χρειάζεται σε περιπτώσεις κατά τις οποίες αποφασίζεται να φραχθεί η είσοδός τους, στις οποίες πρέπει να χρησιμοποιούνται οριζόντια κάγκελα ειδικών προδιαγραφών ώστε να μπορούν οι νυχτερίδες να βγαίνουν χωρίς να τραυματιστούν. Πρέπει να δώσουμε στα σπήλαια την προσοχή και την προστασία που αξίζουν, γιατί έτσι προστατεύουμε τον τόπο μας και την ιστορία μας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμος Νάουσας
Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία, Τοπικό Τμήμα Βορείου Ελλάδας
Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία
Εφορεία Σπηλαιολογίας και Παλαιοανθρωπολογίας, Γραφείο Βορείου Ελλάδας
Ινστιτούτο Σπηλαιολογικών Ερευνών Ελλάδας - Βάση Δεδομένων για την Σπηλαιόβια Πανίδα της Ελλάδας
Ινστιτούτο Σπηλαιολογικών Ερευνών Ελλάδας (ΙΝΣΠΕΕ)
Σπηλαιολογία Θεσσαλονίκης ΠΡΩΤΕΑΣ
Σπηλαιολογική Ομοσπονδία Ελλάδος
Σπηλαιολογικός Ελληνικός Εξερευνητικός Όμιλος
Κατηγορία:Νομός Ημαθίας Ναουσα
Πανελλήνια ιδέα
thumb|200px|Τα ελληνικά κράτη στον ελλαδικό χώρο. Η Πανελλήνια ιδέα ήταν μια νέα πολιτική έκφραση που διατυπώθηκε για πρώτη φορά στα τέλη 5ου αιώνα π.Χ. από το σοφιστή Γοργία, σε λόγο του στον ιερό χώρο της Ολυμπίας. Ήταν το ιδεολογικό μόρφωμα που βασίστηκε στη σταδιακή εγκατάλειψη της πίστης στην ανεξάρτητη πόλη-κράτος και στον οραματισμό μιας ισχυρής κεντρικής εξουσίας που θα κατόρθωνε να ενώσει τους διχασμένους Έλληνες κατά των βαρβάρων και να τερματίσει την υποταγή των ελληνικών πόλεων της Μικράς Ασίας και της Κύπρου στην Περσική Αυτοκρατορία.
Οι προτάσεις του Ισοκράτη
Η ιδέα της ένωσης υπό κοινή εξουσία είχε πολλούς υπερασπιστές. Κύριος εκφραστής αυτής της πολιτικής ήταν ο Αθηναίος ρητοροδιδάσκαλος Ισοκράτης. Ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά» εκφράζει την άποψη ότι από τη φύση της η μοναρχία υπερτερεί των άλλων μεθόδων, καθ' ότι ο ηγεμόνας επιθυμεί τόσο τη συντήρηση του πλούτου των προνομιούχων όσο και την ευημερία του λαού. Ο δε Ισοκράτης, σε πρώτο στάδιο, στον «Πανηγυρικό» λόγο του, το 380 π.Χ. διατυπώνει την άποψη ότι τον κοινό αγώνα εναντίον των Περσών θα μπορούσε να αναλάβει η Αθήνα με την ανασύσταση της ηγεμονίας της. Αργότερα, η αδυναμία της Αθήνας να εμπνεύσει εμπιστοσύνη και να επιβληθεί, τον έστρεψε στην ιδέα ότι μόνο το ισχυρό χέρι ενός μονάρχη θα μπορούσε να τερματίσει τον αλληλοσπαραγμό των πόλεων-κρατών και να εδραιώσει την πολυπόθητη ενότητα των Ελλήνων που θα τους οδηγούσε εναντίον των Περσών. Προσωπικότητες για τις οποίες πίστεψε ότι θα μπορούσαν να θέσουν σε εφαρμογή την πανελλήνια ιδέα ήταν ο Ευαγόρας, ο βασιλιάς της Σαλαμίνας της Κύπρου, ο Ιάσονας, τύραννος των Φερών της Μαγνησίας, ο Διονύσιος Α΄, τύραννος των Συρακουσών. Σε βαθιά γηρατειά ατένιζε με ελπίδα την επικράτηση του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας.
Αντίθεση στην ιδεολογία
Ο Ισοκράτης ήταν από τις προσωπικότητες που κατόρθωσαν να αποδεσμευτούν από το τοπικιστικό πνεύμα που φανάτιζε ακόμα τους σύγχρονούς του πολιτικούς. Αντίθετος με την πολιτική αυτή, πιστός πάντα στην ιδέα του πρωταγωνιστικού ρόλου της Αθήνας, ήταν ο ρήτορας Δημοσθένης. Η περίπτωση του Δημοσθένη είναι χαρακτηριστική κατά το ότι εκφράζει τη δυσκολία του αρχαίου πολίτη να αποσχισθεί από ένα modus vivendi που συνιστούσε την ίδια την ουσία της πολιτικής ύπαρξής του, να αποκηρύξει την πίστη στην ανεξαρτησία της πόλης του και το δικαίωμά του να συμμετέχει στις αποφάσεις της. Δεν είναι λοιπόν διόλου παράξενο το ότι πολλοί από τους υπόλοιπους Έλληνες είδαν την αντιπαράθεση με τους Μακεδόνες ως σύγκρουση μεταξύ πολιτισμού και βαρβαρότητας.
Τελικά οι περισσότερες ελληνικές πόλεις - εκτός από τη Σπάρτη - αποδέχθηκαν την πρόσκλησή του και έστειλαν αντιπροσώπους στο Συνέδριο της Κορίνθου. Την άνοιξη του 337 π.Χ. οι αντιπρόσωποι αποφάσισαν ότι οι πόλεις θα ενώνονταν σε μία «ομοσπονδία» με το όνομα «Έλληνες». Κάθε πόλη θα διατηρούσε την αυτονομία της αλλά όλες θα απολάμβαναν την «κοινή τοις έλλησιν ειρήνη».
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνική ιστορία
Σελήνη (αποσαφήνιση)
Το όνομα Σελήνη μπορεί να αναφέρεται:
Παραβόλα Αιτωλοακαρνανίας
Η Παραβόλα είναι κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας, η οποία είναι χτισμένη στη βόρεια πλευρά της λίμνης Τριχωνίδας και κοντά στους πρόποδες του Παναιτωλικού όρους με υψόμετρο 70 μέτρα με πληθυσμό περιπου 2592 κατοικους. Απέχει 10 χλμ. ανατολικά από το Αγρίνιο. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1889 στο ΦΕΚ 251Α - 04/10/1889 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θέρμου. Από το 1994 και μέχρι το 2010, πριν την εφαρμογή της διοικητικής μεταρρύθμισης Καλλικράτης, ήταν έδρα του δήμου Παραβόλας. Πολιούχος και προστάτης αυτής ο Άγιος Δημήτριος που εορτάζει στις 26 Οκτωβρίου εκάστου έτους.
Δημογραφικά στοιχεία
Η Παραβόλα, σύμφωνα με την απογραφή 2011, ως κοινότητα έχει πληθυσμό 3.773 κατοίκους και ως οικισμός 2431 ενώ με την απογραφή πληθυσμού του Μαρτίου 2001 είχε 2.321 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην Παραβόλα υπάρχει κατάστημα ΕΛ.ΤΑ.,Κ.Ε.Π. καθώς και Δημοτικό σχολείο, Γυμνάσιο και Γενικό Λύκειο. Πολιούχος της κωμόπολης είναι ο Άγιος Δημήτριος.
Ορειβασία
Σε απόσταση περίπου 12 χλμ, στην τοποθεσία Περιστέρι υπάρχει το καταφύγιο, που κατασκευάστηκε το 2001 από τον Ορειβατικό Σύλλογο Αγρινίου, σε υψόμετρο 1.170 m, στο Παναιτωλικό, με πλήθος πεζοπορικών - ορειβατικών διαδρομών που προσφέρονται για επισκέψεις όλη τη διάρκεια του χρόνου. Υπάρχουν διαδρομές διαφόρων επιπέδων δυσκολίας και η ανάβαση σε πολλές κορυφές είναι σηματοδοτημένη από μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου Αγρινίου.
Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Παραβόλας
Πρόεδροι της Κοινότητας διετέλεσαν τα εξής πρόσωπα:
Δήμαρχοι Παραβόλας
Δήμαρχοι διετέλεσαν τα εξής πρόσωπα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Φίνος Φιλμ
Ιστορία
thumb|250px|Η έδρα της Φίνος Φιλμ, στην οδό Χίου Το 1954 ο Φίνος μεταφέρει για τελευταία φορά την έδρα της εταιρείας του στο παλιό κτήριο σαπωνοποιίας του Παπουτσάνη στην οδό Χίου 53, κοντά στον σταθμό Λαρίσης, όπου παραμένει έως σήμερα. Στο νεοκλασικό της οδού Χίου αναπτύσσονται τα εργαστήρια, από την εμφάνιση μέχρι την τελική κόπια (εμφανιστήρια, μοντάζ, μιξάζ κλπ.) τα γραφεία και ο σχεδιασμός παραγωγής της εταιρείας. Ο Φίνος ταυτόχρονα αναζητά μεγαλύτερα πλατό αφού οι ανάγκες της παραγωγής αυξάνονται συνεχώς. Το πλατό ΑΤΛΑΝΤΙΣ, όπως το είχαν ονομάσει επειδή ήταν δίπλα στο παλιό εργοστάσιο τσιμέντων ΑΤΛΑΝΤΙΣ, στην περιοχή Θυμαράκια της οδού Λιοσίων, δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες της εταιρείας.
Το 1958 ξεκινά η λειτουργία των νέων πλατό της εταιρείας στους Αγίους Αναργύρους, στην περιοχή Μυκονιάτικα. Ήταν τα παλιά βουστάσια του Ιωάννη Μέρλα. Η ανακατασκευή τους κράτησε περισσότερο από δύο χρόνια. Υπήρχαν δύο πλατό, ένα μεγάλο και ένα μικρό, καθώς και αποθήκη, ξυλουργείο, καμαρίνια και ένας μεγάλος περίβολος που εξυπηρετούσε την δυνατότητα κατασκευής ντεκόρ πόλης, όπως συμβαίνει στην ταινία Λόλα, όπου όλη η Τρούμπα έχει κατασκευαστεί στον περίβολο των πλατό. Τα στούντιο ήταν κοντά στον αστικό ιστό και ταυτόχρονα απομονωμένα. Το μεγαλύτερο μέρος των ταινιών της χρυσής περιόδου της εταιρείας γυρίστηκαν στα πλατό των Αγίων Αναργύρων. Όταν οι ταινίες ήταν πολλές και το γκρουπάρισμα δεν έβγαινε, χρησιμοποιούσαν και το στούντιο της Ανζερβός στην Φιλοθέη, το οποίο κατεδαφίστηκε πριν το 2004 και ήταν ένα από τα πρώτα στούντιο της χώρας, χρηματοδοτούμενο με δάνειο από την Εθνική Τράπεζα.
Όλα αυτά συνέβαιναν μέχρι το 1970, όταν και εγκαινιάστηκαν τα νέα στούντιο της εταιρείας στα Σπάτα, που αποτελούσαν ένα μεγάλο όνειρο του Φίνου, που σύμφωνα με συνεργάτες του ήθελε να φτιάξει μια ελληνική Cinecittà. Στο πλαίσιο αυτού του οράματος ο Φίνος έστειλε αρχιτέκτονα και συνεργάτες στην Cinecittà στη Ρώμη, ώστε να πάρουν πληροφορίες για την κατασκευή των πλατό - μπορεί κανείς να διακρίνει αρχιτεκτονικές ομοιότητες με τα πλατό της Cinecittà. Τα νέα στούντιο αποτελούνταν από δύο μεγάλες σκηνές και όλους τους αναγκαίους χώρους ενός αντίστοιχου συγκροτήματος. Τη δεκαετία του 1970 θεωρούνταν από τα καλύτερα πλατό στην Ευρώπη και προς στιγμήν φάνηκε ότι θα προσέφεραν ακόμα πιο ραγδαία ανάπτυξη στην εγχώρια κινηματογραφική παραγωγή.
Τότε όμως, από το 1972-1973 και μετά, κοινωνικοί και οικονομικοί λόγοι της εποχής, με κυρίαρχη αιτία την ανάπτυξη της τηλεόρασης, καθώς και η αδυναμία του Φίνου να δημιουργήσει επιχειρηματικές συνεργασίες και να λειτουργήσει στο πνεύμα της νέας εποχής, προκάλεσαν μεγάλη κρίση στον ελληνικό κινηματογράφο, από την οποία η Φίνος Φιλμ χτυπήθηκε σοβαρά. Με τον θάνατο του ιδρυτή της το 1977, η εταιρεία ασχολήθηκε κυρίως με την ενοικίαση των ταινιών της και την εκμετάλλευση των πλατό, ώστε να αποπληρωθούν τα τεράστια χρέη. Τα στούντιο της Φίνος Φιλμ στα Σπάτα ακόμα και σήμερα συγκαταλέγονται ανάμεσα στα μεγαλύτερα πλατό της χώρας και το μοναδικό κινηματογραφικό αρχιτεκτονικό δείγμα (μαζί με το Studio Alfa στα Μελίσσια) μιας εταιρείας, που λειτούργησε στο μοντέλο συγκεντρωτισμού της κινηματογραφικής παραγωγής, όπως και τα μεγάλα αμερικανικά και ευρωπαϊκά στούντιο από το 1930 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1960.
Εισιτήρια
Πρώτες σε εισιτήρια ήρθαν οι ακόλουθες 18 ταινίες της Φίνος Φιλμ:
Δεύτερες σε εισιτήρια ήρθαν οι ακόλουθες 18 ταινίες της Φίνος Φιλμ:
Τρίτες σε εισιτήρια ήρθαν οι ακόλουθες 17 ταινίες της Φίνος Φιλμ:
Η ταινία της Φίνος Φιλμ με τα περισσότερα εισιτήρια:
Η ταινία της Φίνος Φιλμ με τα λιγότερα εισιτήρια:
Άλλα βραβεία - συμμετοχές
Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Karlovy Vary (Τσεχοσλοβακία) 1958 Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μελβούρνης (Αυστραλία) 1959
Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Φρανσίσκο (ΗΠΑ) 1959
Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αδελαΐδας (Αυστραλία) 1962
Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Εδιμβούργου (Σκωτία) 1959
Υποψήφιο για βραβείο καλύτερης ξένης ηθοποιού στα βραβεία BAFTA (Μεγάλη Βρετανία) 1960 Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Εδιμβούργου (Σκωτία) 1961 Βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βοστόνης (ΗΠΑ) 1961 Δίπλωμα αξίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Εδιμβούργου (Σκωτία) 1962
Ειδικό βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ακαπούλκο (Μεξικό) 1962
Βραβείο Femina στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βελγίου 1962
Βραβείο κινηματογραφικού τύπου και κριτικής Αμβέρσας (Βέλγιο) 1964
Βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Διεθνούς Ένωσης Νέων Γαλλίας
Βραβείο καλύτερης ταινίας από τους αντιπροσώπους διεθνούς τύπου στο Φεστιβάλ Βαλκανικού Κινηματογράφου 1964 Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Karlovy Vary (Τσεχία) 1966 3 Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία 1967 (σκηνοθεσίας, Αργυρός Απόλλων ερμηνείας ΕΚΚΑ) Αργυρός Απόλλων ερμηνείας ΕΚΚΑ 1971 Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Ναυτικού Κινηματογράφου Καρθαγένης (Ισπανία) 1974.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές εταιρίες παραγωγής ταινιών Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Ωγκύστ Εσκοφιέ
Ο Ζορζ Ωγκύστ Εσκοφιέ (Georges Auguste Escoffier, γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1846 - και πέθανε 12 Φεβρουαρίου 1935) ήταν Γάλλος σεφ, εστιάτορας και συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής, που διέδωσε και ενημέρωσε τις παραδοσιακές γαλλικές μεθόδους μαγειρικής. Μεγάλο μέρος της τεχνικής του Εσκοφιέ βασίστηκε σε αυτή της Marie-Antoine Carême, ενός από τους κωδικοποιητές της γαλλικής υψηλής κουζίνας, αλλά το επίτευγμα του Εσκοφιέ ήταν να απλοποιήσει και να εκσυγχρονίσει περίτεχνο στιλ του Carême. Συγκεκριμένα, κωδικοποίησε τις συνταγές για τις πέντε μητρικές σάλτσες. Αναφερόμενος από τον γαλλικό τύπο ως "roi des Cuisiniers et Cuisinier des rois" («βασιλιάς σεφ και σεφ βασιλιάδων» –όπως είχε πει και προηγουμένως για την Carême), ο Εσκοφιέ ήταν εξέχουσα προσωπικότητα στο Λονδίνο και στο Παρίσι κατά τη διάρκεια του 1890 και τμήματος του 20ού αιώνα.
Παράλληλα με τις συνταγές, ο Εσκοφιέ ανέβασε το επάγγελμα. Οι κουζίνες ήταν πολύ δυνατές και ταραχές όπου το ποτό στη δουλειά ήταν συνηθισμένο - ο Εσκοφιέ ζήτησε καθαριότητα, ησυχία και πειθαρχία από το προσωπικό του. Εργάστηκε σε συνεργασία με τον ξενοδόχο César Ritz. Οι δύο ανέβηκαν μαζί στο Savoy στο Λονδίνο, εξυπηρετώντας την ελίτ της κοινωνίας, και αργότερα στο ξενοδοχείο Ritz στο Παρίσι και το Carlton στο Λονδίνο. Ο Εσκοφιέ δημοσίευσε το Le Guide Culinaire, το οποίο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως σημαντικό έργο αναφοράς, τόσο με τη μορφή βιβλίου μαγειρικής όσο και με ένα βιβλίο για το μαγείρεμα. Οι συνταγές, οι τεχνικές και οι προσεγγίσεις της Εσκοφιέ στη διαχείριση της κουζίνας παραμένουν εξαιρετικά επιρροές σήμερα και έχουν υιοθετηθεί από σεφ και εστιατόρια όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και σε όλο τον κόσμο.
Πρώιμη ζωή
Ο Εσκοφιέ γεννήθηκε στο χωριό Βιλνέβ-Λουμπέ (Villeneuve-Loubet}, σήμερα στο Alpes-Maritimes, κοντά στη Νίκαια. Το σπίτι όπου γεννήθηκε είναι σήμερα το Musée de l'Art Culinaire, που διευθύνεται από το Ίδρυμα Auguste Escoffier. Στην ηλικία των δώδεκα ετών, παρά το γεγονός ότι έδειξε πρώιμη υπόσχεση ως καλλιτέχνης, ο πατέρας του τον πήρε από το σχολείο για να ξεκινήσει μαθητεία στην κουζίνα του εστιατορίου του θείου του, Le Restaurant Français, στη Νίκαια. Ως μαθητευόμενος, ο Άουγκουστ δέχτηκε εκφοβισμό και κτυπήθηκε από τον θείο του και το μικρό του ανάστημά του τον έκανε ακόμη περισσότερο στόχο - ήταν πολύ μικρός για να ανοίξει με ασφάλεια τις πόρτες του φούρνου. Τελικά φόρεσε μπότες με ψηλά τακούνια. [3] Ο Εσκοφιέ έδειξε μια τέτοια ικανότητα για το μαγείρεμα και τη διαχείριση της κουζίνας που σύντομα προσλήφθηκε από το κοντινό Hôtel Bellevue, όπου ο ιδιοκτήτης ενός μοντέρνου εστιατορίου στο Παρίσι, Le Petit Moulin Rouge, του πρόσφερε τη θέση του commis-rôtisseur (μαθητευόμενος ψητός μάγειρας) το 1865 σε ηλικία 19 ετών. Ωστόσο, λίγους μόνο μήνες μετά την άφιξή του στο Παρίσι, ο Εσκοφιέ κλήθηκε σε ενεργό στρατιωτικό καθήκον, όπου του δόθηκε η θέση του σεφ του στρατού. Ο Εσκοφιέ πέρασε σχεδόν επτά χρόνια στο στρατό - αρχικά σταθμεύτηκε σε διάφορους στρατώνες σε όλη τη Γαλλία (συμπεριλαμβανομένων πέντε μηνών στο Villefranche-sur-Mer, συμπτωματικά όχι τρία μίλια από το παλιό του σπίτι στη Νίκαια), και αργότερα στο Metz ως σεφ της κουζίνας του Ο στρατός του Ρήνου μετά το ξέσπασμα του γαλλο-πρωσικού πολέμου το 1870. Οι εμπειρίες του στρατού του τον οδήγησαν να μελετήσει την τεχνική της κονσερβοποίησης τροφίμων. Λίγο πριν το 1878, άνοιξε το δικό του εστιατόριο, Le Faisan d'Or (The Golden Pheasant), στις Κάννες. Στις 28 Αυγούστου 1878, παντρεύτηκε τη Delphine Daffis. Έχει χαρακτηριστεί ως "Γαλλίδα ποιήτρια με κάποια διάκριση και μέλος της Ακαδημίας". Ο Εσκοφιέ προφανώς κέρδισε το στοίχημα με τον πατέρα του, τον εκδότη Paul Daffis, σε ένα παιχνίδι μπιλιάρδου. Είχαν τρία παιδιά, τον Πωλ, τον Ντανέλ(που σκοτώθηκε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) και τη Ζερμαίν. Πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου 1935.
Θάνατος
Ο Εσκοφιέ πεθαίνει ήρεμα στις 12 Φεβρουαρίου 1935, σε ηλικία 89 ετών και στα χέρια της γυναίκας του στο Μόντε Κάρλο. Είναι θαμμένος στο θησαυροφυλάκιο της οικογένειας στο Villeneuve-Loubet.
Παραπομπές
9. https://www.ertflix.gr/xena-docs/ogkyst-eskofie-o-dimioyrgos-tis-sygchronis-gastronomias/. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2021.
10. https://www.youtube.com/watch?v=swuBnOMBiFQ Ανακτήθηκε στις 26 Μάϊου 2021.
Αρχή του Αρχιμήδη
Η Αρχή του Αρχιμήδη καθορίζει ότι: "Κάθε σώμα βυθισμένο σε ρευστό δέχεται άνωση ίση με το βάρος του ρευστού που εκτοπίζει."
Μαθηματικά η Άνωση (Α) μπορεί να εκφρασθεί με τον τύπο: Α = ρ g V, όπου:
Όταν το βάρος ενός σώματος είναι μεγαλύτερο από την άνωση που αυτό δέχεται τότε θα βυθιστεί, ενώ σε αντίθετη περίπτωση θα επιπλέει.
Πείραμα
Η Αρχή του Αρχιμήδη αποδεικνύεται πειραματικά με τον ακόλουθο τρόπο: Λαμβάνοντας ένα σώμα και κρεμώντας το σ΄ ένα μικρό δυναμόμετρο (κανταράκι) διαβάζουμε την ένδειξη του βάρους του. Στη συνέχεια διατηρώντας το σώμα κρεμασμένο στο δυναμόμετρο το βυθίζουμε σ΄ ένα ποτήρι τελείως ξέχειλο με νερό, που έχουμε όμως τοποθετήσει προηγουμένως σ΄ ένα βαθύ πιάτο. Βυθίζοντας το σώμα μέσα στο νερό η ένδειξη του δυναμόμετρου θα είναι μικρότερη από την προηγούμενη εκτός νερού. Ταυτόχρονα όμως θα διαπιστώσουμε ότι κάποια ποσότητα του νερού από το ξέχειλο ποτήρι θα χυθεί στο πιάτο. Αν ζυγίσουμε τη ποσότητα αυτή του νερού που υπερχείλισε θα διαπιστώσουμε ότι αυτή θα είναι ίση με τη διαφορά του βάρους του σώματος εκτός και εντός του νερού. Το πείραμα αυτό έχει ακριβέστερη επιτυχία αν χρησιμοποιηθεί ειδικό «υπερεκχειλιστικό δοχείο».
Μετά το παραπάνω πείραμα απλουστεύοντας τον ορισμό της Αρχής του Αρχιμήδη λέμε ότι:
Περιπτώσεις βύθισης
Σύμφωνα με τα παραπάνω όταν ένα σώμα βρεθεί μέσα σ΄ ένα υγρό θα παρατηρηθούν δύο κύριες δυνάμεις (συνισταμένες) κάθε φορά. Το βάρος του σώματος και η ασκούμενη σ΄ αυτό άνωση. Ανάλογα των τιμών που λαμβάνουν αυτές οι συνισταμένες κάθε φορά διακρίνονται περαιτέρω τρεις περιπτώσεις:
Είναι προφανές ότι και οι τρεις περιπτώσεις εξαρτώνται από το ειδικό βάρος του σώματος (στερεού ή υγρού) το οποίο μπορεί να είναι αντίστοιχα μεγαλύτερο, ίσο ή μικρότερο από το ειδικό βάρος του υγρού. Για παράδειγμα το ξύλο, ο φελλός, το λάδι επιπλέουν στο νερό, ενώ αντίθετα ο σίδηρος, το αλουμίνιο, ο υδράργυρος βυθίζονται.
Εφαρμογές
Η Αρχή του Αρχιμήδη βρίσκει πολύ μεγάλη εφαρμογή στη καθημερινή ζωή κυρίως στη Τεχνική. Οτιδήποτε που πλέει, όπως τα πλοία, όλα τα ελαφρύτερα του ύδατος σώματα, το ανθρώπινο σώμα, οι πλωτήρες, αμφίβια οχήματα κ.λπ υπακούουν στην Αρχή αυτή. Περισσότερο όμως ενδιαφέρει η Αρχή αυτή την Ναυπηγική, δηλαδή την επιστήμη που ασχολείται στη κατασκευή των πλοίων. Εκεί η Αρχή του Αρχιμήδη μελετάται, αναλύεται και εφαρμόζεται σε όλες τις λεπτομέρειές της.
Μέγιστη εφαρμογή της Αρχής του Αρχιμήδη παρατηρείται στα Υποβρύχια και στις Πλωτές Δεξαμενές που μεταβάλουν συνεχώς τις τιμές πλευστότητάς τους (κατ΄ αντιστοιχία των περιπτώσεων σε αρνητική, μηδενική και θετική).
Ιστορία
Μία μέρα, ο βασιλιάς Ιέρων Β' των Συρακουσών παρήγγειλε στο μεγαλύτερο καλλιτέχνη της πόλης να του φτιάξει μία κορώνα από καθαρό χρυσάφι. Όταν ο βασιλιάς πήρε την κορώνα, άρχισαν να διαδίδονται φήμες πως ο καλλιτέχνης τον είχε κοροϊδέψει, παίρνοντας ένα μέρος από το χρυσάφι και αντικαθιστώντας το με άλλο μέταλλο. Ωστόσο, η τελειωμένη κορώνα είχε το ίδιο βάρος με το χρυσάφι του βασιλιά. Ο βασιλιάς κάλεσε τότε τον Αρχιμήδη να εξετάσει το ζήτημα. Στα πειράματά του, ο Αρχιμήδης βρήκε το νόμο του ειδικού βάρους. Ανακάλυψε πως όταν ένα στερεό σώμα μπει μέσα σε υγρό χάνει τόσο βάρος όσο είναι το βάρος του όγκου του νερού που εκτοπίζει.
Ο Αρχιμήδης επινόησε το σύστημα να παίρνει το ειδικό βάρος των στερεών σωμάτων. Ζύγιζε πρώτα το στερεό στον αέρα και έπειτα το ζύγιζε μέσα στο νερό. Και αφού το στερεό ζύγιζε λιγότερο μέσα στο νερό, αφαιρούσε το βάρος που είχε μέσα στο νερό από το βάρος που είχε στον αέρα. Τέλος, διαιρούσε το βάρος του στερεού σώματος στον αέρα με την απώλεια βάρους που είχε το σώμα μέσα στο νερό. Έμαθε έτσι, πως ένας δοσμένος όγκος από χρυσάφι ζυγίζει 19,3 φορές τον ίσο όγκο νερού.
Όμως, καθώς δεν μπόρεσε να προχωρήσει περισσότερο στο πρόβλημα της βασιλικής κορώνας, ο Αρχιμήδης σηκώθηκε να πάει στα λουτρά για να ξεκουραστεί. Εκεί βρήκε τη λύση. Μέσα στον ενθουσιασμό του βγήκε από το λουτρό γυμνός στο δρόμο φωνάζοντας: "Εὔρηκα! Εὔρηκα!".
Ο Αρχιμήδης γύρισε στο σπίτι του, ζύγισε την κορώνα στον αέρα και ύστερα τη ζύγισε μέσα στο νερό. Με τη μέθοδο αυτή βρήκε το ειδικό βάρος της κορώνας. Το ειδικό βάρος της δεν ήτανε 19,3. Δεν μπορούσε, λοιπόν, η κορώνα να είναι από καθαρό χρυσάφι. Ο Αρχιμήδης απέδειξε πως ο καλλιτέχνης ήταν απατεώνας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχιμήδης Κατηγορία:Δυναμική ρευστών Κατηγορία:Υδροστατική Αρχιμηδη Κατηγορία:Δύναμη
Βαρσοβία
Η Βαρσοβία (πολωνικά: Warszawa, ) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Πολωνίας. Έχει πληθυσμό 1.758.143 κατοίκους το 2017, ενώ η ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή έχει περίπου 3.101.000 κατοίκους. Η έκταση της πόλης ανέρχεται σε 517,24 χλμ², ενώ η μητροπολιτική περιοχή της Βαρσοβίας (Obszar Metropolitalny Warszawy) έχει έκταση 6.100,43 χλμ². Η Βαρσοβία είναι ένα πόβιατ (νομός), και χωρίζεται περαιτέρω σε 18 δήμους, ο καθένας είναι γνωστός ως ντζιελνίτσα.
Προϊστορία & αρχαιότητα
Παρόλο που στην ίδια τη Βαρσοβία δεν υπάρχουν ενδείξεις ζωής κατά τη προϊστορία, η αρχαιολογική σκαπάνη του πολωνού αρχαιολόγου Ζντίσουαφ Ραγιέβσκι έφερε στην επιφάνεια αποδείξεις ανθρώπινης δραστηριότητας στην ευρύτερη περιοχή της Βαρσοβίας ήδη από την παλαιολιθική εποχή με ευρήματα που ανάγονται στο 14000 π.Χ. Η περιοχή αυτή κατοικείτο από μικρές κοινότητες μέχρι και τον πρώιμο μεσαίωνα οπότε και αρχίζει η ανάπτυξη της περιοχής. Σχετικά με την εθνολογική καταγωγή των πρώτων κατοίκων της περιοχής ελάχιστα είναι γνωστά. Σίγουρα έχουμε να κάνουμε με προ-σλαβικά φύλα που ως κύρια ασχολία είχαν το κυνήγι και το τοπικό εμπόριο. Τη δεκαετία του 1960 βρέθηκε στην περιοχή Βιλάνουφ στα νότια της Βαρσοβίας αρχαίο νεκροταφείο (του 5ου αιώνα π.Χ) που έδωσε σημαντικές πληροφορίες για την ταξική σύνθεση αυτής της κοινωνίας.
Μεσαίωνας & νεότερη ιστορία
Η πρώτη ιστορική αναφορά στη Βαρσοβία χρονολογείται το έτος 1313 μ.Χ., την εποχή εκείνη πρωτεύουσα της Πολωνίας ήταν η Κρακοβία. Στα τέλη του 13 αιώνα ο Βολεσλάβος ο 2ος, Δούκας της Μασοβίας εγκαθίδρυσε την έδρα του στη δυτική πλευρά του ποταμού Βιστούλα. Όλοι οι μετέπειτα δούκες της Μασοβίας διοίκησαν το Δούκατο τους από τη Βαρσοβία μέχρι το 1526, οπότε και το Δουκάτο έγινε μέρος της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας.
Χάρη στην κεντρική της θέση μεταξύ των πρωτευουσών της Πολωνικικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας της Κρακοβίας και του Βίλνιους, η Βαρσοβία έγινε η πρωτεύουσα της Κοινοπολιτείας και του Στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας, όταν ο βασιλιάς Σιγισμούνδος Γ΄ μετέφερε την πρωτεύουσα από την Κρακοβία στη Βαρσοβία το 1596. Την εποχή αυτή άρχισε να χτίζεται και το Βασιλικό Παλάτι (ή κάστρο) της Βαρσοβίας. Ο γιος του Σιγισμούνδου Γ', Βλαδίσλαος Δ', ανέγειρε προς τιμήν του πατέρα του μία στήλη με τη μορφή του Σιγιμούνδου. Μέχρι τη Σουηδική Εισβολή στα μέσα του 17ου αιώνα, η Πολωνία ήταν μία από τις πλουσιότερες και ισχυρότερες χώρες της Ευρώπης και η Βαρσοβία όντας πρωτεύουσα γνώρισε εξαιρετική ανάπτυξη. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1655, οι Σουηδοί κατέλαβαν τη Βαρσοβία. Μετά από συνεχείς μάχες σώμα με σώμα μέσα στους δρόμους τις πόλης, οι πολωνικές δυνάμεις ανακατέλαβαν την πόλη.
μικρογραφία|left|Το Παλάτι του Βιλάνουφ στη Βαρσοβία
Το 1676 στο πολωνικό θρόνο ανέβηκε ο Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι (Jan III Sobieski), ο οποίος πήρε μέρος στη δεύτερη πολιορκία της Βιέννης και με τους Ουσάρους του επέφερε τη σωτήρια νίκη εναντίον των Μουσουλμάνων στις 12 Σεπτεμβρίου 1683. Η πολιτική και η διπλωματία του Σομπιέσκι ενδυνάμωσε την Πολωνία και καθυστέρησε για έναν αιώνα την επερχόμενη καταστροφή της χώρας του. Την εποχή του Σομπιέσκι στην πόλη έγιναν σοβαρά έργα ευποιίας με κορυφαίο το Παλάτι του Βιλάνουφ (Pałac w Wilanowie).
Ο 18ος αιώνας ήταν για την Πολωνία ίσως ο σημαντικότερος της ιστορίας της χώρας. Πολιτικά και οικονομικά ισχυρή, η πολωνική αριστοκρατία προχωρά σε ριζοσπαστικές αλλαγές για την εποχή, με αποκορύφωμα την υπογραφή του Συντάγματος της 3ης Μαΐου 1791. Στο Σύνταγμα εκτός των άλλων επιβεβαίωνε τη θέση της Βαρσοβίας ως πρωτεύουσα του κράτους.
Μετά τον τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1795, η Βαρσοβία ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Πρωσίας. Το 1806, κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, η πόλη έγινε η επίσημη πρωτεύουσα του Μεγάλου Δουκάτου της Βαρσοβίας, ένα κράτος μαριονέτα της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, το οποίο ιδρύθηκε από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Σύμφωνα με τις αποφάσεις του Συνεδρίου της Βιέννης, η Ρωσική Αυτοκρατορία προσάρτησε τη Βαρσοβία το 1815 και έγινε μέρος της ρωσικής Πολωνίας του Συνεδρίου. Το 1830 ξεσπά εξέγερση στη Βαρσοβία που οι τσαρικές δυνάμεις την κατέπνιξαν ένα χρόνο αργότερα. Για να μην επαναληφθεί, οι Ρώσοι έχτισαν ένα τεράστιο φρούριο στα βόρειαδυτικά της πόλης.
Η ρωσική κατοχή της Βαρσοβίας έληξε το 1915 με την εισβολή των γερμανικών δυνάμεων στη πόλη στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
μικρογραφία|Εκκλησία του Αγίου Αλεξάνδρου στην πλατεία Τριών Σταυρών, είσοδος στην Παλιά Πόλη.
Σύγχρονη ιστορία
Τον Νοέμβριο του 1918, η Πολωνία ανακτά την ανεξαρτησία της από την ξένη κυριαρχία και η Βαρσοβία επιλέγεται ως η πρωτεύουσα της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Πολωνίας. Η γερμανική εισβολή το 1939, η σφαγή του εβραϊκού πληθυσμού και οι απελάσεις σε στρατόπεδα συγκέντρωσης οδήγησε στην Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας το 1943 και στην καταστροφική Εξέγερση της Βαρσοβίας μεταξύ Αυγούστου και Οκτωβρίου 1944. Η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Ναζί, μόλις 1.000 κάτοικοι έμειναν στα συντρίμμια της, αλλά μεταπολεμικά ανοικοδομήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα σύμφωνα με το παλιό σχέδιό της. Στη Βαρσοβία υπογράφηκε το περίφημο Σύμφωνο της Βαρσοβίας μεταξύ των κρατών του πρώην Ανατολικού Μπλοκ.
Ως πρωτεύουσα της Πολωνίας, η Βαρσοβία είναι το πολιτικό κέντρο της χώρας. Όλες οι κρατικές αντιπροσωπείες βρίσκονται εκεί, συμπεριλαμβανομένου του Πολωνικού Κοινοβουλίου, του προεδρικού γραφείου και του ανωτάτου δικαστηρίου.
Γεωγραφία
Η Βαρσοβία βρίσκεται στην κεντροανατολική Πολωνία, περίπου 300 χιλιόμετρα από τα Καρπάθια Όρη και περίπου 260 χιλιόμετρα από τη Βαλτική Θάλασσα, 523 χιλιόμετρα ανατολικά του Βερολίνου, στη Γερμανία. Η πόλη διασχίζεται από τον ποταμό Βιστούλα. Βρίσκεται στην καρδιά της πεδιάδας της Μασοβίας, και το μέσο υψόμετρο είναι 100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, αν και υπάρχουν ορισμένοι λόφοι (συνήθως τεχνητοί) που βρίσκονται εντός των ορίων της πόλης.
Κλίμα
Το κλίμα της Βαρσοβίας είναι υγρό ηπειρωτικό (τύπος DFB της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) με σχετικά ήπιο χειμώνα και δροσερό καλοκαίρι. Η μέση θερμοκρασία είναι -3°C τον Ιανουάριο και 19,3°C τον Ιούλιο. Θερμοκρασίες φτάνουν συχνά τους 30°C το καλοκαίρι. Ετήσιοι μέσοι όροι βροχόπτωσης 495 χιλιοστών, ο πιο βροχερός μήνας είναι ο Ιούλιος. Η άνοιξη και το φθινόπωρο (Χειμερινό) είναι συνήθως όμορφες εποχές.
Πληθυσμός
μικρογραφία|Η ανάπτυξη του Πληθυσμού της Βαρσοβίας κατά τα έτη 1800 - 2000
Πολιτισμός
Το ιστορικό κέντρο της Βαρσοβίας έχει χαρακτηριστεί από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτισμικής Κληρονομιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μασοβίας Κατηγορία:Πόλεις πόβιατ της Πολωνίας Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πολωνία
Ζακ Πελεγκρέν
Ο  Ζακ Πελεγκρέν  (Jacques Pellegrin, 17 Ιουνίου 1944,-7 Απριλίου 2021 Αιξ-αν-Προβάνς) είναι σύγχρονος Γάλλος ζωγράφος και καλλιτέχνης.
Βιογραφία
Την πρώτη καλλιτεχνική παρουσία του ο Πελεγκρέν πραγματοποίησε στην ηλικία μόλις οκτώ ετών, ενώ σε ηλικία έντεκα ετών κέρδισε το πρώτο του βραβείο από το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης Αιξ-αν-Προβάνς. Αρχικά το ύφος του Πελεγκρέν ήταν κλασικό - ρεαλιστικό και έπειτα και με τον ιμπρεσιονιστικό. Το ενδιαφέρον του για τον Ιμπρεσιονισμό κράτησε και ως το 1970.
Μετά την εκπαίδευση στο Μόναχο, ο Πελεγκρέν απέκτησε άδεια διδασκαλίας της γερμανικής γλώσσας. Όμως σύντομα άφησε το πανεπιστήμιο και ασχολήθηκε με την ελεύθερη καλλιτεχνική δραστηριότητα. Ο Πελεγκρέν ολοκληρωτικά αφοσιώθηκε στη τέχνη και από το 1980 άρχισε να μαθαίνει γερμανικό εξπρεσιονισμό. Ο ζωγράφος βρισκόταν κάτω από την επιρροή του φωβισμού και του γαλλικού εξπρεσιονισμού, της τέχνης του Βίνσεντ βαν Γκογκ, του Αντρέ Ντεραίν και του Ανρί Ματίς.
Απεβίωσε σε 7 Απριλίου 2021
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι
Πολυδάμαντας
Στην ελληνική μυθολογία το όνομα Πολυδάμαντας ή Πολυδάμας μπορεί να αναφέρεται:
Πάνδια
Τα Πάνδια ή Πάνδεια ήταν αρχαία γιορτή στην Αθήνα κατά το μήνα Ελαφηβολιώνα, προς τιμήν του Πανδίου Δία και της Πανδίας, κόρης του Δία και της Σελήνης. Η ίδρυση της γιορτής αποδίδεται στον Πανδίονα, βασιλιά της Αθήνας και ηγέτη της Πανδιονίδος φυλής.
Μόνο μια περιοχή, η Πλώθεια, φαίνεται να συμμετείχε στη γιορτή, και όχι άλλες κοινότητες της Αττικής.
Μια υπόθεση είναι ότι ήταν πάνδημη γιορτή πολιτικού χαρακτήρα προς τιμήν του Δία, παρόμοια με τα Παναθήναια, η οποία, μετά την ανάπτυξη των τελευταίων, έχασε τον αρχικό της χαρακτήρα και έγινε ελάσσονος σημασίας γιορτή, συνοδευτική των Μεγάλων Διονυσίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Μινεσότα
Η Μινεσότα (αγγλικά: State of Minnesota), είναι πολιτεία των βόρειων μεσοδυτικών Ηνωμένων Πολιτειών, στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών. Έχει έκταση 225.163 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.741.874 κατοίκους (εκτίμηση 2021). Είναι η δωδέκατη σε έκταση και εικοστή δεύτερη σε πληθυσμό πολιτεία των ΗΠΑ.
Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα των ηπειρωτικών ΗΠΑ και συνορεύει με τον Καναδά. Είναι γνωστή ως η «πολιτεία των δέκα χιλιάδων λιμνών», λόγω των πολλών λιμνών και ποταμών.
Οι πρώτοι Ευρωπαίοι κάτοικοι ήταν Γάλλοι γουνέμποροι που έφθασαν στην περιοχή περίπου το 1600. Η Μινεσότα έγινε η τριακοστή δεύτερη πολιτεία που προσχώρησε στην Ένωση στις 11 Μαΐου του 1858.
<!--Minnesota is a U.S. state located in the Midwestern United States. Minnesota was carved out of the eastern half of the Minnesota Territory and admitted to the Union as the thirty-second state on May 11, 1858. Known as the "Land of 10,000 Lakes", the state's name comes from a Dakota word for "sky-tinted water". Those waters, together with forests, parks, and wilderness areas, offer residents and tourists a variety of outdoor recreational opportunities.
Minnesota is known for its relatively mixed social and political orientations, and has a high rate of civic participation and voter turnout. Minnesota ranks among the healthiest states, and has a highly literate population. The large majority of residents are of Scandinavian and German descent. The state is known as a center of Scandinavian American culture. Ethnic diversity has increased in recent decades. Substantial influxes of Asian, African, and Latin American immigrants have joined the descendants of European immigrants and the original Native American inhabitants. -->
Γεωγραφία
thumb|right|Επεκτάσιμος χάρτης της Μινεσότα, που δείχνει δρόμους και μεγάλα υδάτινα σώματα Η Μινεσότα είναι η δεύτερη βορειότερη πολιτεία των ΗΠΑ (μετά την Αλάσκα) και η βορειότερη ηπειρωτική πολιτεία, καθώς το απομονωμένο Νόρθουεστ Άνγκλ της Κομητείας Λέικ οβ δε Γουντς είναι το μόνο τμήμα από τις 48 ηπειρωτικές πολιτείες βόρεια του 49ου παραλλήλου. Η πολιτεία είναι μέρος της περιοχής των ΗΠΑ γνωστή ως οι Άνω Μεσοδυτικές Πολιτείες και μέρος της περιοχής των Μεγάλων Λιμνών της Βόρειας Αμερικής. Μοιράζεται υδάτινα σύνορα της Λίμνης Σουπήριορ με το Μίσιγκαν και χερσαία και υδάτινα σύνορα με το Ουισκόνσιν στα ανατολικά. Η Άιοβα βρίσκεται στα νότια, η Βόρεια Ντακότα και η Νότια Ντακότα στα δυτικά και οι καναδικές επαρχίες του Οντάριο και της Μανιτόμπα βρίσκονται στα βόρεια. Με 225.180 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ή περίπου το 2,25% των Ηνωμένων Πολιτειών, η Μινεσότα καθίσταται η 12η μεγαλύτερη πολιτεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες των ΗΠΑ
Οικόσιτος χοίρος
Ο οικόσιτος χοίρος (κοινώς γουρούνι) είναι οικόσιτο θηλαστικό ζώο που ανήκει στο γένος συς, στην οικογένεια Συΐδες και στην τάξη αρτιοδάκτυλα. Είναι ζώο παμφάγο και πολύ γόνιμο. Απαντάται σε όλα τα μέρη της γης και εκτρέφεται κυρίως για το κρέας του. Είναι γνωστό από τα αρχαιότατα χρόνια και πιστεύεται ότι ο κατοικίδιος χοίρος (Sus scrofa domesticus, Συς η σκρόφα ο οικιακός) προέρχεται από τον αγριόχοιρο, τον οποίο εξημέρωσαν οι πρόγονοι μας κατά την παλαιολιθική εποχή.
Γερβέργα, σύζυγος του Καρλομάν Α΄
Η Γερβέργα (έζησε τον 8ο αιώνα) ήταν σύζυγος του Βασιλιά των Φράγκων Καρλομάν Α΄, κουνιάδος της ήταν ο πρώτος Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Καρλομάνος. Μετά τον πρόωρο θάνατο του συζύγου της δραπέτευσε στην αυλή του βασιλιά των Λομβαρδών Δεζιδέριου, συμμετείχε στους τελευταίους Φραγκο-Λομβαρδικούς πολέμους που έφεραν το Βασίλειο των Λομβαρδών στο τέλος του (774). Δεν είναι γνωστό τίποτα σχετικά με την καταγωγή της Γερβέργκας, η φήμη ότι ήταν κόρη του Δεζιδέριου βασίζεται στο γεγονός ότι μια άλλη κόρη του Δεζιδέριου η Ντεσιζεράτα παντρεύτηκε την ίδια εποχή τον κουνιάδο της Καρλομάγνο. Ο Πάπας Στέφανος Γ΄ ανησυχώντας με τον γάμο του Καρλομάγνου με την Ντεσιζεράτα έστειλε επιστολή στα αδέλφια με την οποία τους έγραψε «ο πατέρας σας Πιπίνος ο Βραχύς επιθυμούσε να παντρευτείτε ωραίες γυναίκες από τη Φραγκία ».
Οικόσιτος χοίρος
Περιγραφή
Παρά τις διαφορές τους, όλες οι φυλές γουρουνιών χαρακτηρίζονται γενικά από χοντροκομμένο και μονοκόμματο σώμα, κοντά πόδια και κωνικό κεφάλι, το οποίο καταλήγει σε κοντό ρύγχος. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές φυλές χοίρων υποδεικνύει ότι η εξημέρωση έγινε ανεξάρτητα σε διάφορες περιοχές του κόσμου και ότι δεν ξεκίνησε από το ίδιο είδος αγριόχοιρου.
Συμπεριφορά και τροφή
Ο χοίρος προσαρμόζεται σε όλες τις συνθήκες, ωστόσο αναπτύσσεται καλύτερα σε ψυχρά κλίματα. Είναι αδηφάγο ζώο.Τρώει ποντίκια, χόρτο, ακόμα και γλυκά, αλλά μόνο την άσπρη σοκολάτα διότι η καφέ τους προκαλεί εμετό. Το πεπτικό του σύστημα μπορεί να επεξεργαστεί κάθε είδους τροφή, ακόμα και τα υπολείμματα του φαγητού των ανθρώπων. Αυτό συνιστά μεγάλο πλεονέκτημα για τους εκτροφείς χοίρων, όπως και η μέγιστη απόδοσή του σε κρέας και λίπος. Η απόδοση αυτή φτάνει άνετα το 70% του βάρους του σώματός του στις κοινές φυλές και ξεπερνά το 85% στις βελτιωμένες.
Γερβέργα, σύζυγος του Καρλομάν Α΄
Η Γερβέργα γέννησε στον Καρλομάν δύο γιους, ο μεγαλύτερος από αυτούς ονομάστηκε Πιπίνος προς τιμήν του πεθερού της.
Οικόσιτος χοίρος
Πολλαπλασιασμός και ασθένειες / ασφάλεια για τον άνθρωπο
Γεννά συνήθως δύο φορές το χρόνο, από 5-20 μικρά κάθε φορά. Οι χοίροι θεωρούνται γενικά σύμβολα ακαθαρσίας, στην πραγματικότητα όμως ο μόνος υπεύθυνος για την ακαθαρσία των γουρουνιών είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Αυτό σημαίνει ότι όταν δεν τηρούνται οι κανόνες υγιεινής, τότε οι χοίροι προσβάλλονται από ασθένειες και παράσιτα, τα οποία στη συνέχεια μεταδίδονται και στον άνθρωπο.
Αϊσέλ Τεϊμουρζαντέ
Η Αϊσέλ Τεϊμουρζαντέ (Aysel Teymurzadə, 25 Απριλίου 1989), γνωστή ως Αϊσέλ, είναι τραγουδίστρια της ποπ μουσικής και της ριθμ εντ μπλουζ από το Αζερμπαϊτζάν.
Οικόσιτος χοίρος
Πολλαπλασιασμός και ασθένειες / ασφάλεια για τον άνθρωπο
Τον Οκτώβριο του 2015, ο IARC κατάταξε την κατανάλωση κόκκινου κρέατος (στο οποίο περιλαμβάνεται και το χοιρινό) στην Κατηγορία 2Α: Πιθανότατα (probable) καρκινογενή για τον άνθρωπο, σχετίζοντάς την με τον καρκίνο του εντέρου, ενώ την κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος στην Κατηγορία 1: Καρκινογενή για τον άνθρωπο.
Γερβέργα, σύζυγος του Καρλομάν Α΄
Χηρεία
Με τον πρόωρο θάνατο του συζύγου της πιθανότατα από ρινίτιδα διεκδίκησε την αντιβασιλεία στο όνομα του μεγαλύτερου ενήλικου γιου της. Ο κουνιάδος της κατέλαβε με στρατό τις περιοχές του Καρλομάν και η Γερβέργα δραπέτευσε στην Λομβαρδία, ο βιογράφος του Καρλομάγνου Έινχαρντ γράφει «δραπέτευσε για άγνωστο λόγο ». Η Γερβέργα, οι γιοι της και ολόκληρη η συνοδεία της βρήκαν καταφύγιο στην πρωτεύουσα του βασιλιά των Λομβαρδών Δεζιδέριου Παβία. Ο Δεζιδέριος ήταν μεγάλος εχθρός με τον Καρλομάν Α΄ τα τελευταία χρόνια την ζωής του και σύμμαχος με τον αδελγό του Καρλομάγνο που ήταν ταυτόχρονα γαμπρός του, το διαζύγιο όμως με την Ντεσιζεράτα τον οδήγησε να αλλάξει την υποστήριξη του και να συμμαχήσει με τον Καρλομάν. Ζήτησε από τον Πάπα Αδριανό Α' να στέψει τους γιους της βασιλείς των Φράγκων και να τους αναγνωρίσει διαδόχους του πατέρα τους. Ο Καρλομάγνος επιτέθηκε στην Ιταλία όταν είδε ότι η συμμαχία του Δεζιδέριου με την Γερβέργα και τους γιους της απειλούσαν την θέση του, πολιόρκησε και κατέκτησε την πρωτεύουσα Παβία. Η Γερβέργα δραπέτευσε στη Βερόνα μία από τις ισχυρότερες Λομβαρδικές πόλεις, η Παβία έπεσε τον Ιούνιο του 774 αλλά η Βερόνα είχε είδε αλωθεί, η Γερβέργα και η συνοδεία της παραδόθηκαν στους άνδρες του Καρλομάγνου.
Αϊσέλ Τεϊμουρζαντέ
Το 2009 επιλέχθηκε από τον İTV (κρατικό κανάλι του Αζερμπαϊτζάν) να εκπροσωπήσει τη χώρα της στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision σε ντουέτο με τον Άρας. Ο τίτλος του τραγουδιού ήταν Αlways και κατέκτησε τελικά την τρίτη θέση.
Γερβέργα, σύζυγος του Καρλομάν Α΄
Χηρεία
Η τύχη της είναι άγνωστη, στον Δεζιδέριο και την οικογένεια του ξυρίστηκαν τα κεφάλια και μεταφέρθηκαν σε μοναστήρια, το ίδιο έγινε πιθανότατα και με την οικογένεια της Γερβέργας. Άλλοι συγγραφείς γράφουν ότι ο Καρλομάγνος ζήτησε να μην κακομεταχειριστούν κανέναν από τους ανεψιούς του και τους είχε πάντα στο μυαλό του.
Αϊσέλ Τεϊμουρζαντέ
Πρώιμα Χρόνια
Γεννήθηκε στο Μπακού και είναι η νεότερη από τις τρεις κόρες μιας δημοσιογράφου και ενός καθηγητή πανεπιστημίου. Ξεκίνησε να τραγουδάει σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών ενώ έκανε επίσης και μαθήματα πιάνου. Είναι απόφοιτη του τμήματος Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Γλωσσών του Αζερμπαϊτζάν.
Οικόσιτος χοίρος
Επιλεγμένες φυλές
Μερικές από τις σημαντικότερες φυλές του χοίρου είναι:
Γερβέργα, σύζυγος του Καρλομάν Α΄
Πηγές
Γερβεργα
Αϊσέλ Τεϊμουρζαντέ
Eurovision
Τον Ιανουάριο του 2009, η Αϊσέλ επιλέχθηκε από το ITV (κρατικό κανάλι του Αζερμπαϊτζάν) να εκπροσωπήσει το Αζερμπαϊτζάν στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision μαζί με τον Ιρανό-Σουηδό τραγουδιστή Αράς και το τραγούδι «Always». Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα της Ρωσίας εκείνη την χρονιά. Στις 16 Μαΐου 2009, η Αϊσέλ και ο Αράς έλαβαν την τρίτη θέση (από τις 25 χώρες) με 207 πόντους στον μεγάλο τελικό.
Οικόσιτος χοίρος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συΐδες Κατηγορία:Εξημερωμένα ζώα Κατηγορία:Κτηνοτροφία
Αϊσέλ Τεϊμουρζαντέ
Μετά την Eurovision
Το 2012, η Αϊσέλ μαζί με πέντε ακόμη καλλιτέχνες από το Αζερμπαϊτζάν ήταν στην κριτική επιτροπή του τελικού της Δανίας για τη συμμετοχή στη Eurovision.
Προσωπική ζωή
Το 2012, η Αϊσέλ παντρεύτηκε τον Μουράντ Αντιγκοσάλοβ και επέλεξε να αποσυρθεί από το τραγούδι. Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά, δύο γιους και μια κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αζέρες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Αζερμπαϊτζάν
Ανδρέας Πασχάλη
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του στην Ανόρθωση. Το 1952 εγκατέλειψε την Ανόρθωση και εντάχθηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα της νεοσύστατης Νέας Σαλαμίνας, η οποί αγωνιζόταν στις διοργανώσεις της ΚΕΠΟ. Η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) του επέβαλλε διετή αποκλεισμό για την μετακίνηση του αυτή.
Το 1953 με την ενοποίηση του κυπριακού ποδοσφαίρου η ποινή του διαγράφεται από την ΚΟΠ. Για τα επόμενα 12 χρόνια αγωνίστηκε με τη Νέα Σαλαμίνα στις διοργανώσεις της ομοσπονδίας. Αγωνιζόταν ως κεντρικής αμυντικός και ως σέντερ φορ. Την περίοδο 1964-65 ολοκλήρωσε την καριέρα του σε ηλικία 33 ετών. Είχε συμμετοχές και στη Μικτή Κύπρου (μετέπειτα Εθνική Κύπρου).
Ήταν αδελφός του ποδοσφαιριστή Πασχάλη Φώκκη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κύπριοι προπονητές ποδοσφαίρου
Ζολτ Μπαουμγκάρτνερ
Ο Ζολτ Μπαουμγκάρτνερ(γεν. στο Ντέμπρετσεν την 1η Ιανουαρίου του 1981) είναι Ούγγρος οδηγός αγώνων. Το πέρασμά του απ' τη Φόρμουλα 1 ήταν πολύ σύντομο. Συγκεκριμένα βρέθηκε εκεί τα έτη 2003 και 2004 και έτρεξε με τις ομάδες Jordan και Minardi. Το 2003 συμμετείχε μόνο στα Γκραν Πρι Ουγγρικό και Ιταλικό ως αντικαταστάτης του Ιρλανδού οδηγού Ραλφ Φέρμαν και το 2004 σε όλα τα Γκραν Πρι. Συνολικά ο Μπαουμγκάρτνερ πήρε μέρος σε 20 Γκραν Πρι και δεν μπόρεσε να σημειώσει κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι οδηγοί Φόρμουλα 1
Κατωιταλική διάλεκτος
Η Κατωιταλική ή Γραικάνικη διάλεκτος (ή Γραικάνικα) ονομάζεται η διάλεκτος της Ελληνικής που περιλαμβάνει ιταλικά στοιχεία και ομιλείται από τους Έλληνες της Κάτω Ιταλίας -Μεγάλη Ελλάδα της νότιας Ιταλίας-. Είναι κυρίως γνωστή ως Κατωιταλική διάλεκτος, ενώ οι ομιλητές της την ονομάζουν Γκρίκο (Grico) ή Κατωιταλιώτικα. Η Κατωιταλική και η σύγχρονη ελληνική γλώσσα ως ένα βαθμό είναι αμοιβαία κατανοητές.
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|right|Θέση των Γραικάνικων κοινοτήτων στην Καλαβρία και στο Σαλέντο right|thumb|300px| Γλωσσογεωγραφικός χάρτης τού ιδιώματος της Καλαβρίας ανά τους αιώνες. Γαλάζιο: Ώς τον 15ο αιώνα. Μοβ: Ώς τον 16ο αιώνα. Κίτρινο: Ώς τον 19ο αιώνα. Πορτοκαλί: Ώς τον 20ό αιώνα. Κόκκινο: Τρέχουσα διάδοση της διαλέκτουΚοινότητες ομιλητών τής Κατωιταλικής διαλέκτου υπάρχουν σήμερα στη νότια άκρη της Καλαβρίας (καλαβριανή διάλεκτος Γκρίκο) και στην περιοχή Σαλέντο της Απουλίας, κοντά στην πόλη Λέτσε. Στο Σαλέντο βρίσκονται εννέα μικρές πόλεις στην περιοχή Γκρέτσια Σαλεντίνα (Καλημέρα, Μαρτάνο, Καστρινιάνο ντε Γκρέτσι, Κοριλιάνο ντ' Οτράντο, Μαλπινιάνο, Σολέτο, Στερνάτια, Ζολίνο, Μαρτινιάνο), με συνολικό πληθυσμό 40.000 ατόμων. Στην Καλαβρία βρίσκονται εννέα χωριά στην περιοχή Μπόβα, αλλά ο γραικάνικος πληθυσμός εκεί είναι σημαντικά μικρότερος.
Επίσημη κατάσταση
Με τον νόμο 482 του 1999 η ιταλική βουλή έχει αναγνωρίσει τη Γραικάνικη κοινότητα του Σαλέντου και της Καλαβρίας ως «ελληνική εθνική και γλωσσική μειονότητα». Ο Νόμος αναφέρει ότι η Ιταλική Δημοκρατία κατοχυρώνει τη γλώσσα και τον πολιτισμό των ελληνικών πληθυσμών της, καθώς και άλλων κοινοτήτων (π.χ. αλβανική, κροατική, σλοβενική κ.ά.) οι οποίες μιλούν διάφορες γλώσσες (π.χ. Φραγκο-προβηγκιανή, Λαντινική, Οξιτανική, Σαρδηνική κ.ά.). Με την πανδημία του covid-19 η Ιταλική κυβέρνηση εξέδωσε οδηγίες για την ασφάλεια των κατοίκων και, ανάμεσα στις άλλες γλώσσες, συμπεριέλαβε και τη Γραικάνικη διάλεκτο.
Πολιτισμός
Υπάρχει σημαντική προφορική παράδοση, ενώ ορισμένα τραγούδια και ποιήματα στην Κατωιταλική είναι δημοφιλή στην Ιταλία και στην Ελλάδα. Γνωστά μουσικά σχήματα από το Σαλέντο είναι οι Ghetonia και οι Aramirè. Επίσης, αξιόλογοι Έλληνες καλλιτέχνες όπως η Μαρία Φαραντούρη και ο Διονύσης Σαββόπουλος έχουν εκτελέσει κομμάτια στα Γραικάνικα. Το συγκρότημα Encardia από την Αθήνα συνθέτει και ερμηνεύει τραγούδια μόνο στα Γραικάνικα.
Βασικά χαρακτηριστικά της Κατωιταλικής διαλέκτου
Ο δωρικός χαρακτήρας των ελληνικών αποικιών τής Καλαβρίας και της Απουλίας, καθώς και η περιφερειακή θέση τής διαλέκτου σε σχέση με τον υπόλοιπο ελληνόφωνο χώρο, έχουν συμβάλει στη διατήρηση αξιοσημείωτων αρχαϊσμών και δωρισμών, ενώ η συνάντηση με την Ιταλική και με τις τοπικές διαλέκτους της έχει ασκήσει βαθιά επίδραση στο λεξιλόγιο των (λίγων πλέον) φυσικών ομιλητών της.
Γ. Λεξιλογικά χαρακτηριστικά
Οι ιστορικές συνθήκες που συνδέονται με την Κατωιταλική διάλεκτο και τη μακραίωνα παρουσία της στην περιοχή μάς επιτρέπουν να διακρίνουμε ορισμένα βασικά λεξιλογικά χαρακτηριστικά, τα οποία μαρτυρούν πτυχές τής ιστορίας της. Αυτά είναι τεσσάρων ειδών:
Ως δείγμα τής λειτουργίας τής γλώσσας είναι αξιοπρόσεκτες οι ακόλουθες παροιμίες, οι οποίες (λόγω της στερεότυπης εκφοράς τους) τείνουν να διατηρούν σημαντικά χαρακτηριστικά τής διαλέκτου. (Οι παροιμίες έχουν ληφθεί από το βιβλίο τού Rohlfs, Grammatica storica dei dialetti italogreci, München 1977, σ. 223 κ.εξ.)
Δείγμα της διαλέκτου
Απόσπασμα από το δημοφιλές τραγούδι "Καληνύφτα" (χωρίς επιστημονική φωνητική μεταγραφή της ακριβούς προφοράς).
Κατωιταλικά
Εβώ πάντα σε σένα πενσέω,
γιατί σένα φσυχή μου 'γαπώ,
στην καρδιά μου πάντα σένα βαστώ
Κείμενο
Εγώ πάντα εσένα σκέφτομαι,
γιατί εσένα ψυχή μου αγαπώ,
και όπου πάω, όπου σέρνομαι, όπου στέκομαι,
στην καρδιά μου πάντα εσένα βαστώ.
Ένα άλλο δημώδες άσμα (Agapi mu fidella «Αγάπη μου πιστή») είναι το εξής:
Sta korafais su ssianonna linari Ce 'delrampise mesa sto chloro Sekundu motti skonnete ο fengari Atto krovatti tu orio, parfeto.
Μετάφραση
Στο χωραφάκι σου μάζευα λινάρι και άστραψε μέσα στο πράσινο, όπως όταν σηκώνεται το φεγγάρι απ' το κρεβάτι του, ωραίο, λαμπρό.
Κατωιταλικά
ο t’ ise moneka ο t’ ise korasi?
Topa pu s’ ida m’ a maddhia jermena
culurita mu fani sa cerasi.
kumparezze diu mere ce poi na chasi
pi na jiri a maddhia purno ce vrai
Μετάφραση
Ωραία μου φαίνεσαι όπως δείχνεις
τι να `σαι άραγε, κορίτσι ή μοναχή;
Τότε που σε είδα με τα μαλλιά πιασμένα
χρωματιστή μου φάνηκες σαν το κεράσι.
Σε είδα σαν το πουλί της άνοιξης
για δυο μέρες μόνο και μετά χάθηκες.
Κάλλιο λοιπόν να πας να γίνεις καλόγρια
για να πιάνεις τα μαλλιά σου όποτε θες βράδυ πρωί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες απειλούμενες με εξαφάνιση Κατηγορία:Γλώσσες της Ιταλίας Κατηγορία:Έλληνες της Ιταλίας Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνοϊταλικές σχέσεις
Πράσινοι της Σκωτίας
Το Πράσινο Κόμμα της Σκωτίας (Αγγλικά: Scottish Green Party, Γαελικά Σκωτίας: Pàrtaidh Uaine na h-Alba) είναι το κόμμα της πολιτικής οικολογίας της Σκωτίας. Ιδρύθηκε το 1990 από απόσπαση από το αντίστοιχο Αγγλικό Κόμμα και διατηρεί πάντα στενές σχέσεις με τα υπόλοιπα βρετανικά πράσινα κόμματα. Είναι πλήρες μέλος του Ευρωπαΐκού Πράσινου Κόμματος.
Εκπροσωπείται στο Σκωτσέζικο κοινοβούλιο με δύο έδρες καθώς και σε πολλά δημοτικά συμβούλια. Αποτελέσματα στις Εκλογές για το Σκοτσέζικο Κοινοβούλιο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Οικολογικά κόμματα Κατηγορία:Σκωτία
Secret Garden
thumb|Fionnuala Sherry & Rolf Løvland Οι Secret Garden είναι ένα μουσικό δίδυμο με ιρλανδικές και νορβηγικές καταβολές. Το όνομά τους στα ελληνικά σημαίνει Μυστικός Κήπος, ενώ το είδος της μουσικής τους καλείται New Instrumental (ένα είδος ορχηστρικής New Age χωρίς στίχους). Το δίδυμο απαρτίζουν η Ιρλανδέζα παίκτρια βιολιού Fionnuala Sherry και ο Νορβηγός συνθέτης και πιανίστας Rolf Løvland.
Μουσική Πορεία
Η επιτυχία των Secret Garden στη Eurovision εξασφάλισε στο συγκρότημα διεθνή αναγνωρισιμότητα και εκτόξευσε το πρώτο τους album με τίτλο Songs from a Secret Garden. Πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, έγινε πλατινένιο στη Νορβηγία και την Κορέα, χρυσό στην Ιρλανδία, το Χονγκ Κονγκ και τη Νέα Ζηλανδία και έμεινε για δύο χρόνια στα New Age Charts του αμερικάνικου Billboard (1996-97).
Το 2004 κυκλοφόρησαν το Dreamcatcher: Best Of για την περιοδεία τους στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Έφτασε στην κορυφή των αυστραλέζικων New Age charts και του ARIA top 50 album chart.