cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λουομένη (Γεώργιος Βρούτος)
Περιγραφή
Η λουομένη αρχικά έφερε το όνομα Φαληρίς, αφού η αρχική ιδέα την προέβλεπε να κατεβαίνει τα σκαλάκια φαληρικού λουτρού έτοιμη να εισέλθει στην θάλασσα. Ο καλλιτέχνης αντικατέστησε όμως το σκηνικό, έτσι ώστε η λουομένη να κάθεται σε βράχο. Πρόκειται για ωραιότατο δημιούργημα. Η στάση της κόρης είναι σεμνή και καλλιτεχνικότατη, το γυμνό σώμα είναι ανατομικά άψογο. Η άκρη του ενός ποδιού αγγίζει το νερό, αρχή πολύ φυσική και ψυχολογημένη.
Ερμηνεία
Το έργο είναι αλληγορική εικόνα που μας παρουσιάζει τον στιγμιαίο δισταγμό λίγο πριν από την ιδέα της ευδαιμονίας.
Ιστορική τοποθέτηση
Ο καλλιτέχνης δημιούργησε την λουόμενη το έτος 1893.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Αλεξάντερ Πέιν
Ο Αλεξάντερ Πέιν (αγγλικά: Constantine Alexander Payne, 10 Φεβρουαρίου 1961) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης ταινιών, σεναριογράφος και παραγωγός, γνωστός για τις ταινίες Πολίτης Ρουθ (1996), Η Εκλογή (1999), Σχετικά με τον Σμιντ (2002), Πλαγίως (2004), Οι Απόγονοι (2011) και Nebraska (2013). Τα έργα του χαρκτηρίζονται για το μαύρο χιούμορ τους και τις σατιρικές απεικονίσεις της αμερικάνικης κοινωνίας. Ο Πέιν είναι δύο φορές νικητής του βραβείου Όσκαρ για καλύτερο διασκευασμένο σενάριο και τρεις φορές υποψήφιος για το Βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Σκηνοθέτη. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αμερικη ενώ οι γονείς του είναι ελληνικής καταγωγής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μαργαρίτα Μηνιάτη
Η Μαργαρίτα Ματθίλδη Μηνιάτη (1821-1887) ήταν διάσημη Ελληνίδα λογία και συγγραφέας, που άκμασε στην Ιταλία κατά τον 19ο αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1821 και ήταν κόρη του Δημητρίου Αλβάνα και της Αικατερίνης Παλατιανού. Είχε άλλα τέσσερα αδέλφια, τους Λεωνίδα, Φρειδερίκο και τις Νίνα και Σάντα. Όταν ήταν ακόμη ανήλικη, υιοθετήθηκε από την αδελφή της μητέρας της και τον σύζυγο της, υποστράτηγο σερ Φρέντερικ Άνταμ, που εκείνη την εποχή υπηρετούσε ως ύπατος αρμοστής της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στα Επτάνησα. Αφού έλαβε μια αρχική μόρφωση στην πατρίδα της, στη συνέχεια ακολούθησε τη θετή της οικογένεια στην Ινδία όπου είχε μετατεθεί ο Άνταμ. Αργότερα μετέβη στη Ρώμη όπου γνώρισε τον Έλληνα ζωγράφο Γεώργιο Μηνιάτη, με τον οποίο παντρεύτηκε το 1844. Ακολούθησαν διάφορα ταξίδια στην Ευρώπη μέχρι το 1846, όταν εγκαταστάθηκε μαζί με τον σύζυγό της στη Φλωρεντία. Εκεί, εντάχτηκε στους καλλιτεχνικούς και πνευματικούς κύκλους της πόλης και εντατικοποίησε την ενασχόλησή της με τα γράμματα, επιτυγχάνοντας να κερδίσει το θαυμασμό αρκετών διάσημων προσωπικοτήτων της εποχής.
Απεβίωσε το 1887 στο Λιβόρνο. Η σορός της μεταφέρθηκε στη Φλωρεντία όπου και ετάφη. Από τον γάμο της με τον Γεώργιο Μηνιάτη απέκτησε δύο κόρες, την Ελένη, που πέθανε σε παιδική ηλικία, και την Ασπασία, που ασχολήθηκε με τη ζωγραφική.
Έργο
Η Μαργαρίτα Μηνιάτη αναγνωρίζεται ως πολύγλωσση, πολυμαθέστατη προσωπικότητα καθώς και μια από τις σημαντικότερες λόγιες της εποχής της. Το 1857 ξεκίνησε τη συνεργασία της με την εφημερίδα Ημερίσια Νέα του Λονδίνου ενώ από το 1860 άρχισε να συνεργάζεται με διάφορα ιταλικά έντυπα. Συνέγραψε πληθώρα έργων στα ιταλικά, τα αγγλικά και τα γαλλικά ασχολούμενη κυρίως με βιογραφίες επιφανών ανδρών. Το 1865 δημοσίευσε στα αγγλικά τη μελέτη της «Ο Δάντης και η εποχή του». Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν και άλλα έργα όπως οι «Ιστορικαί σκιαγραφίαι των πνευματικών και καλλιτεχνικών σχέσεων της Ιταλίας με την Βυζαντινήν αυτοκρατορίαν» (1869), «Ο Κορρέζιο, η ζωή του και το έργο του» (1881) κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες της Φλωρεντίας
Ιπποφαές
Το Ιπποφαές (Hippophae L.) είναι φυλλοβόλος θάμνος που ανήκει στην οικογένεια των Ελαιαγνοειδών. Η κοινή ονομασία στα αγγλικά sea-buckthorn, γράφεται με ενωτικό (-) για να μην συγχέεται με το buckthorn, που αποτελεί κοινή ονομασία του φυτού ράμνος (λευκαγκαθιά) (Rhamnus, οικογένεια Ραμνοειδή (Rhamnaceae). Επίσης, απαντάται και με τις ακόλουθες κοινές ονομασίες στην αγγλική γλώσσα "sea buckthorn", seabuckthorn, sallow thorn, sandthorn or seaberry. (Γερμανικά: Sanddorn, Ιταλικά: Olivella spinosa, Γαλλικά: Argousier, Ισπανικά: Espino falso)
Ονομασία - Ιστορία
Αν και στη σύγχρονη Ελλάδα το ιπποφαές (αρχ. ιππόφαος, ιππόφεως, ιπποφανής) χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια, στην αρχαιότητα η χρήση του ήταν πολύ διαδεδομένη. Σχετικές αναφορές υπάρχουν σε κείμενα του Θεόφραστου, μαθητή του Αριστοτέλη, αλλά κυρίως του Διοσκουρίδη, του πατέρα της Φαρμακολογίας. Η ονομασία στα λατινικά του γένους Hippophae προέρχεται από τις λέξεις ίππος<ίππ(ο)- (άλογο) + '''-φαές, ουδ. του -φαής<φάος''' (φως, λάμψη), άρα σημαίνει φωτεινό, λαμπερό άλογο.
Περιγραφή
Το κοινό ιπποφαές έχει πυκνά, σκληρά και πολύ ακανθώδη κλαδιά. Τα φύλλα είναι ανοιχτόχρωμα αργυροπράσινα, λογχοειδή, μήκους 3–8 cm και πλάτους λιγότερο από 7 mm. Είναι δίοικο φυτό, με ξεχωριστά αρσενικά και θηλυκά φυτά. Το αρσενικό παράγει καφέ άνθη, τα οποία παράγουν γύρη προς γονιμοποίηση με τη βοήθεια του αέρα (ανεμόφιλο ή ανεμόγαμο φυτό).
Καρποί και φύλλα
Τα θηλυκά φυτά παράγουν πορτοκαλοκίτρινους σαρκώδεις καρπούς με διάμετρο 6–9 mm, μαλακούς, χυμώδεις και πλούσιους σε έλαια. Οι καρποί αποτελούν μια σημαντική πηγή τροφής κατά τη χειμερινή περίοδο για τα πτηνά, κυρίως για τις κεδρότσιχλες.
Τα φύλλα τρώγονται από τις προνύμφες του παράκτιου είδους μικρο-πεταλούδας Eupithecia fraxinata, αλλά από προνύμφες και άλλων λεπιδόπτερων, συμπεριλαμβανομένων των ειδών Euproctis chrysorrhoea, Cosmia trapezina, Pavonia pavonia, Erannis defoliaria, Coleophora elaeagnisella.
left|thumb|Ιπποφαές το ραμνοειδές Το είδος Ιπποφαές το ιτεόφυλλον (Hippophae salicifolia) (αγγλ. willow-leaved sea-buckthorn) περιορίζεται στην περιοχή των Ιμαλαΐων, νότια του κοινού ιπποφαούς, αναπτύσσεται σε μεγάλο υψόμετρο σε ξηρές κοιλάδες· διαφέρει από το H. rhamnoides σε φάρδος (10 mm), πρασινότερα (λιγότερο αργυρόχρωμα) φύλλα και κίτρινους καρπούς. Μια άγρια παραλλαγή του φυτού απαντάται στη ίδια περιοχή, αλλά σε ακόμα μεγαλύτερο υψόμετρο στην αλπική ζώνη. Είναι χαμηλός θάμνος που δε μεγαλώνει περισσότερο από 1 m σε ύψος κι έχει μικρά φύλλα μήκους 1–3 cm.
Συγκομιδή
Η συγκομιδή είναι δύσκολη εξαιτίας της πυκνής ακανθώδους διάταξης μεταξύ των καρπών σε κάθε κλαδί. Κοινή τεχνική συγκομιδής αποτελεί η απόσπαση ολόκληρου του κλαδιού, αν και αυτό αποβαίνει καταστροφικό για το θάμνο και μειώνει τις μελλοντικές συγκομιδές. Αν ένα κλαδί αφαιρεθεί με αυτήν τη μέθοδο και βρίσκεται κοντά σε θερμοκρασία κατάψυξης, διευκολύνεται κατά πολύ η συλλογή των καρπών. Τα κλαδιά που αποσπώνται, καταψύχονται σε −32°C, στη συνέχεια ανακινούνται ή τρίβονται για την απομάκρυνση των καρπών.
Ο εργάτης έπειτα κοπανά τους καρπούς για να απομακρύνει έως και το 95% των φύλλων και άλλων υπολειμμάτων. Αυτό έχει ως συνέπεια το ελαφρώς μαλάκωμα των καρπών επιφανειακά, καθώς η εργασία λαμβάνει χώρα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος (~ 20°C). Στη συνέχεια, οι καρποί ή ο πολτός των καρπών αποθηκεύονται στην κατάψυξη.
Η πιο αποτελεσματική μέθοδος συγκομιδής των καρπών, χωρίς να τραυματιστούν τα κλαδιά, είναι να γίνει χρήση δονητικού μηχανήματος συλλογής καρπού. Ο μηχανικός τρόπος συγκομιδής αφήνει έως και 50% στο χωράφι και οι καρποί μπορούν να συγκομίζονται κάθε δύο χρόνια. Με αυτά τα σχετικά σύγχρονα μηχανικά μέσα μπορούμε να πάρουμε μόνο περίπου το 25% της παραγωγής που θα μπορούσε να συγκομιστεί.
Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι φυτοκόμοι της Ρωσίας και της Ανατολικής Γερμανίας δημιούργησαν νέες ποικιλίες με μεγαλύτερη θρεπτική αξία, ογκωδέστερoυς καρπούς, τροποποίηση της περιόδου ωρίμασης και κλαδιά για εύκολη συγκομιδή. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών, έχουν αναπτυχθεί πειραματικές καλλιέργειες στις Η.Π.Α., στη Νεβάδα, στην Αριζόνα, καθώς και σε διάφορες επαρχίες του Καναδά.
Αρχιτεκτονική τοπίου - Κηποτεχνία
Το ιπποφαές ωστόσο αποτελεί δημοφιλή επιλογή ως καλλωπιστικός θάμνος για την κηποτεχνία, καθώς και για τη δημιουργία προστατευτικών φρακτών, ενώ σε διάφορα μέρη του κόσμου αξιοποιείται λόγω του πλούσιου και δυνατού ριζικού συστήματός του για προστασία από τον αέρα και για τη σταθεροποίηση του εδάφους σε όχθες ποταμών και σε απότομες πλαγιές. Έχει ιδιαίτερη αξία για τα βορειότερα κλίματα, λόγω των κηποτεχνικών του ιδιοτήτων, καθώς οι ζωηρόχρωμες συστάδες των καρπών του διατηρούνται κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Τα κλαδιά μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους ανθοκόμους ως διακοσμητικά στοιχεία. Το φυτό αποτελεί περιφερειακή χλωρίδα της Φινλανδικής περιοχής Satakunta.
Διατροφική αξία - Υγεία
Οι καρποί του ιπποφαούς είναι εδώδιμοι και θρεπτικοί, αν και πολύ όξινοι (στυπτικοί) και ελαιώδεις, δυσάρεστοι αν φαγωθούν ωμοί, εκτός κι αν "υπερ-ωριμάσουν" (παγώσουν ώστε να μειωθεί η στυπτικότητα) και/ή αν αναμειχθούν με γλυκύτερο χυμό από μήλο, σταφύλι κλπ.
Όταν οι καρποί πολτοποιηθούν, ο χυμός που προκύπτει διαχωρίζεται σε τρία στρώματα: πάνω-πάνω ένα λεπτό, πορτοκαλί καϊμάκι, στη μέση, ένα στρώμα που περιέχει τα χαρακτηριστικά για το ιπποφαές, υψηλής συγκέντρωσης κεκορεσμένα και πολυακόρεστα λιπαρά οξέα και το κατώτερο στρώμα που είναι ίζημα και χυμός. Τα δύο ανώτερα στρώματα περιέχουν λίπη που χρησιμοποιούνται για καλλυντικούς σκοπούς, όπως κρέμες και αλοιφές, ενώ το κατώτερο στρώμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εδώδιμο προϊόν, όπως το σιρόπι.
Οι θρεπτικές ουσίες και τα φυτοχημικά συστατικά των καρπών του ιπποφαούς έχουν θετική επίδραση έναντι των φλεγμονών, του καρκίνου ή άλλων ασθενειών, αν και ακόμα δεν έχει αποδειχθεί κανένα όφελος για τους ανθρώπους από κλινικές μελέτες.
Το ιπποφαές περιέχει περισσότερα από 190 φυτοθρεπτικά συστατικά, δηλαδή ουσίες που μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών παθήσεων, διαβήτη και ορισμένων μορφών καρκίνου.
Ο καρπός έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C — 114 έως 1550 mg ανά 100 gr με μέση περιεκτικότητα (695 mg ανά 100 gr) περίπου 15 φορές περισσότερη από το πορτοκάλι (45 mg ανά 100 grams) — που κατατάσσει το ιπποφαές στις πιο πλούσιες πηγές, από τα φυτά, σε βιταμίνη C. Ο καρπός ωστόσο είναι πλούσιος σε καροτενοειδή, βιταμίνη E, αμινοξέα, μέταλλα, β-σιτοστερόλη και πολυφαινολικά οξέα.
Το ιπποφαές περιέχει ω-3, ω-6, ω-9 και το σπάνιο ω-7. Το παλμιτελαϊκό οξύ (ω-7) είναι ιδιαίτερα σημαντικό, διότι μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο του διαβήτη τύπου II, να εμποδίσει το σχηματισμό της αθηρωματικής πλάκας, να αυξήσει την HDL-χοληστερόλη και να μειώσει ένα δείκτη φλεγμονής που ονομάζεται C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP), η οποία συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό επεισόδιο.
Στα φύλλα του φυτού έχει αποδειχθεί εργαστηριακά ότι περιέχονται μεγάλες ποσότητες ασβεστίου, μαγνησίου, καλίου, β-καροτίνη, φλαβονοειδή, λυκοπένιο, πολυφαινόλες και βιταμίνη Ε, που γενικά καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες. Τα αντιοξειδωτικά και τα φλαβονοειδή μπορούν να μειώσουν την χοληστερόλη ύστερα από μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί. Ακόμη το λυκοπένιο αν προστεθεί στην καθημερινή μας διατροφή, έχει αποδεδειχθεί ότι μειώνει τις πιθανότητες για εμφάνιση καρκίνου του προστάτη, του στομάχου και του εντέρου. Επίσης τα φύλλα του ιπποφαούς έχουν κάτι ακόμα που δεν περιέχεται στον καρπό και αυτό είναι πρωτεΐνη σε ποσοστό 24%.
Επίσης τα αποξηραμένα φύλλα του ιπποφαoύς είναι πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά, εδώδιμες ίνες, πρωτεΐνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία και υδατάνθρακες. Αναλυτικά τα 100gr αποξηραμένων φύλλων ιπποφαούς περιέχουν: Λιπαρά, κορεσμένα 2,9g/100g, μονοακόρεστα 0,8g/100g, πολυακόρεστα 6,1g/100g. Υδατάνθρακες 26g/100gr. Εδώδιμες ίνες 34g/100g. Πρωτεΐνες 16g/100g.
Καταναλωτικά προϊόντα
Ο καρπός του ιπποφαούς μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πίτες, μαρμελάδες, λοσιόν και λικέρ. Ο χυμός ή ο πολτός έχει άλλες δυνατότητες εφαρμογής στα τρόφιμα και στα ποτά. Για παράδειγμα, στη Φινλανδία χρησιμοποιείται ως θρεπτικό συστατικό στις παιδικές τροφές. Τα φρουτοποτά ήταν ανάμεσα στα πρώτα προϊόντα με ιπποφαές που παράχθηκαν στην Κίνα. Χυμός που βασίζεται κυρίως στο ιπποφαές είναι πολύ δημοφιλής στη Γερμανία και στις Σκανδιναβικές χώρες. Προσφέρει ένα θρεπτικό ποτό, πλούσιο σε βιταμίνη C και σε καροτενοειδή. Η σπεσιαλιτέ μπίρα Tyrnilambic Baie d'Argousier παράγεται στο ζυθοποιείο του Cantillon στις Βρυξέλλες σε αποκλειστικότητα για τη Φινλανδική αγορά.
Για το ιππικό που αντιμετωπίζει εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες (βλ.Siachen), ο Οργανισμός Έρευνας και Ανάπτυξης Αμυντικής Τεχνολογίας στην Ινδία ίδρυσε ένα εργοστάσιο στη Λεχ Leh για να παρασκευάσει ένα πολυ-βιταμινούχο ποτό από βότανα βασισμένο στο χυμό του ιπποφαούς.
Τα έλαια από τους σπόρους και τον πολτό έχουν θρεπτικές ιδιότητες που διαφέρουν ανάλογα με τη διαδικασία επεξεργασίας. Τα έλαια του ιπποφαούς χρησιμοποιούνται ως πηγή συστατικών σε διάφορα καλλυντικά και σε συμπληρώματα διατροφής.
Trouble (συγκρότημα)
Οι Trouble είναι αμερικάνικο doom metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στην Ορόρα του Ιλινόι το 1979 και θεωρούνται ένα από τα πρώτα συγκροτήματα του είδους.
Βιογραφία
Οι Trouble σχηματίστηκαν από τον τραγουδιστή Έρικ Γουάγκνερ, τους κιθαρίστες Μπρους Φράνκλιν και Ρικ Γουόρτελ, το ντράμερ Τζεφ Όλσον και τον μπασίστα Ίαν Μπράουν. Το μουσικό στυλ στο οποίο εντάχθηκαν ήταν το doom metal με χριστιανικούς στίχους. Το πρώτο τους ντέμο ηχογραφήθηκε το 1980, πριν ο Σιν ΜακΆλιστερ αντικαταστήσει τον Μπράουν.
Τον Μάρτιο του 1984, κυκλοφόρησε το πρώτο τους σινγκλ με τίτλο "Assassin" μέσω της Metal Blade Records. Το ίδιο διάστημα, η Metal Blade Records εξέδωσε το ντεμπούτο άλμπουμ τους, "Psalm 9", το οποίο θεωρείται ένας από τους πρώτους δίσκους του είδους. Η ηχογράφηση του είχε γίνει ένα μήνα νωρίτερα στα "Track Studios", με το άλμπουμ να κλείνει με τη διασκευή στο "Tales of Brave Ulysses" των Cream. Παρά τις θετικές κριτικές, ο μικρός προϋπολογισμός που διέθεσε η εταιρεία περιόρισε τις πωλήσεις του σε underground επίπεδο.
Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ
Ο Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ (περσ. مسعود مصطفی جوکار, γεννημένος στις 21 Σεπτεμβρίου 1977) είναι Ιρανός παλαιστής, που αγωνίστηκε στην κατηγορία των 60 κιλών της ελευθέρας πάλης στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, στις 28 και 29 Αυγούστου 2004, και κέρδισε το αργυρό (ασημένιο) μετάλλιο.
Ο Μασούντ γεννήθηκε στην κωμόπολη Τζοουκάρ της Επαρχίας Χαμαντάν του Ιράν, σε μια αθλητική οικογένεια. Ασχολήθηκε με την πάλη από την ηλικία των 11 ετών και μετά την καλή του επίδειξη στο Κύπελλο Τάχτι της Τεχεράνης το έτος 1999, αλλά και την πρώτη θέση σε διεθνείς αγώνες πάλης στην Τιφλίδα το 1995, προσκλήθηκε στο στρατόπεδο των εθνικών ολυμπιακών ομάδων του Ιράν για την προετοιμασία συμμετοχής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Σε εκείνους τους αγώνες, που έγιναν στο Σίδνεϊ, ο Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ ήταν ο αναπληρωτής του Μοχάμαντ Ταλαγή, στην κατηγορία των 63 κιλών ελευθέρας πάλης των ανδρών. Ωστόσο, ο Μοσταφά-Τζοκάρ έγινε σταθερό μέλος της ολυμπιακής ομάδας πάλης του Ιράν, οπότε στους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, εκείνους της Αθήνας, συμμετέσχε στην πρώτη ομάδα του Ιράν. Στα ενδιάμεσα έτη κατέκτησε χρυσά μετάλλια σε διεθνείς αγώνες στην Πολωνία το 2001 (δύο χρυσά) και το 2004, καθώς και ένα αργυρό μετάλλιο το 2002. Ακόμα σημαντικότερο ήταν το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Πάλης του 2002 στη Βαλτιμόρη, το οποίο κέρδισε στην κατηγορία των 60 κιλών.
Trouble (συγκρότημα)
Βιογραφία
left|thumb|170px Ένα χρόνο μετά τον πρώτο τους δίσκο, οι Trouble κυκλοφόρησαν το "The Skull", του οποίου οι στίχοι αντικατόπτρισαν το προσωπικό επίπεδο των σχέσεων των μελών τους, αναφερόμενοι σε χρήση ουσιών και διαφορά χαρακτήρων. Στα τέλη του 1985 ο Όλσον αποχώρησε, ενώ ο Ρον Χόλτζνερ πήρε τη θέση του ΜακΆλιστερ. Τα τύμπανα ανέλαβε ο Ντένις Λες για το άλμπουμ "Run to the Light" του 1987. Οι θετικές κριτικές συνεχίστηκαν, αλλά οι πωλήσεις παρέμειναν σε χαμηλά επίπεδα.
Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ
Η κορυφαία ωστόσο επιτυχία ολόκληρης της σταδιοδρομίας του Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ ήταν αναμφισβήτητα το ολυμπιακό αργυρό μετάλλιο του 2004. Αγωνιζόμενος και πάλι στην κατηγορία των 60 κιλών ελευθέρας πάλης (τη δεύτερη ελαφρότερη των Ολυμπιακών Αγώνων) με 18 άλλους αθλητές, ο Μοσταφά-Τζοκάρ έχασε στον τελικό, στο Ολυμπιακό Γυμναστήριο Άνω Λιοσίων (το λεγόμενο και «Σπίτι της Πάλης»), από τον Κουβανό Γιάντρο Κιντάνα με 4-0 στα σημεία. Στην πορεία προς τον τελικό, ο Μοσταφά-Τζοκάρ είχε νικήσει κατά σειρά τον Αλβανό αθλητή Σαχίτ Πριζρένι με 8-0 στα σημεία, τον Γεωργιανό Μπέζικ Ασλανασβίλι (που συμμετείχε εκπροσωπώντας την Ελλάδα) με 3-2 και στον ημιτελικό τον Ιάπωνα Κέντζι Ινούε (ο οποίος λίγο αργότερα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο) με 5-4.
Trouble (συγκρότημα)
Βιογραφία
Στη συνέχεια, το συγκρότημα υπέγραψε στη δισκογραφική εταιρεία "Def American", κυκλοφορώντας το ομώνυμο άλμπουμ τους σε παραγωγή του Ρικ Ρούμπιν, στις αρχές του 1990. Τα τύμπανα είχε πλέον αναλάβει ο Μπάρι Στερν, με το συγκρότημα να πειραματίζεται με ψυχεδελικούς ήχους. Μετά το "Manic Frustration" που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1992 με γρηγορότερους ρυθμούς και ακόμη περισσότερα ψυχεδελικά στοιχεία, στο συγκρότημα επέστρεψε ο αρχικός ντράμερ, Τζεφ Όλσον, με τον οποίο ηχογράφησαν το "Plastic Green Head". Το άλμπουμ κυκλοφόρησε από την "Century Media" στις Ηνωμένες Πολιτείες και την "Music for Nations" στην Ευρώπη και περιείχε διασκευές στο "Tomorrow Never Knows" των Beatles και το "Porpoise Song" των Monkees. Τον Μάιο του 1993 περιόδευσαν στην Ευρώπη ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Skyclad.
Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ
Μετά τη διοργάνωση αυτή, ο Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ αγωνίσθηκε πλέον στις κατηγορίες των 66 και των 74 κιλών, και δεν σημείωσε κανένα άλλο αξιόλογο επίτευγμα στη σταδιοδρομία του, εκτός ίσως από τη δεύτερη θέση στο Golden Grand Prix του Μπακού τον Ιούνιο του 2008. Σήμερα εργάζεται σε εταιρεία πετρελαίου. Εξάλλου έχει έναν αδελφό παλαιστή κατά επτά χρόνια νεότερό του, τον Μεϊσάμ Μοσταφά-Τζοκάρ (میثم مصطفی جوکار), ο οποίος κατά κάποιον τρόπο τον διαδέχθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, όπου όμως δεν κατόρθωσε να «πλασαρισθεί» στην τελική τετράδα.
Trouble (συγκρότημα)
Βιογραφία
Το 1994 ο Ρικ Γουόρτελ δημιούργησε τους Wet Animal και ο Έρικ Γουάγκνερ τους Lid. Τα φωνητικά των Trouble ανέλαβε ο Κάιλ Τόμας των Exhorder, ενώ οι Όλσον και Φράνκλιν ένωσαν τις δυνάμεις τους σχηματίζοντας τους Supershine, ο Λες έγινε μέλος των Chastain και ο Χόλτζνερ σχημάτισε τους Mustache.
Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρανοί παλαιστές Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της πάλης Κατηγορία:Ιρανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Trouble (συγκρότημα)
Βιογραφία
Το 2002, το συγκρότημα ενεργοποιήθηκε και πάλι με τη σύνθεση των Γουάγκνερ, Γουόρτελ, Φράνκλιν, Χόλτζνερ και Όλσον. Λίγο αργότερα, το μπάσο ανέλαβε ο Τσακ Ρόμπινσον και οι Trouble ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις ενός νέου άλμπουμ, επανηχογραφώντας πέντε κλασικά τους κομμάτια και συνθέτοντας δύο καινούρια.
Το 2004, ο Γουόγκνερ συμμετείχε στο ομώνυμο άλμπουμ του πρότζεκτ Probot του Ντέιβ Γκρολ και ένα χρόνο αργότερα απεβίωσε ο πρώην ντράμερ των Trouble, Μπάρι Στερν. Τον Μάιο του 2007 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Simple Mind Condition", αφιερώνοντας το στη μνήμη του. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε μέσω της "Escapi Music" στην Ευρώπη και της "Century Media" στην Αμερική. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του, εμφανίζονταν στη Μεγάλη Βρετανία μαζί με τους Rise to Addiction.
Το 2008, ο Τσακ Ρόμπινσον αντικαταστάθηκε από τον Σέιν Πασκουάλα, ενώ τα φωνητικά ανέλαβε ο Κόρι Κλαρκ, παίρνοντας τη θέση του Έρικ Γουάγκνερ. Ο Κλαρκ παρέμεινε στο συγκρότημα για τέσσερα χρόνια, με τον Κάιλ Τόμας να επιστρέφει το 2012. Την ίδια χρονιά, ο Έρικ Γουάγκνερ, ο Τζεφ Όλσον και ο Ρον Χόλτζνερ σχημάτισαν τους The Skull.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά doom metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Ιλινόι
Χακάσσιοι
μικρογραφία|Μια ομάδα Χακασσίων στο ΜινουσίνσκΟι Χακάσσιοι ή Χακάς (Χακασσικά: Тадарлар, Tadarlar) είναι Τουρκικό φύλο, που ζει στη Ρωσία, στη δημοκρατία της Χακασίας, στη νότια Σιβηρία. Μιλούν τη γλώσσα Χακάς.
Η προέλευση των Χακάσσιων αμφισβητείται. Μερικοί μελετητές τους θεωρούν ως απόγονοι των Κιργίζιων του Γιενισέι, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι κατ'εντολή του μεσαιωνικού Μογγόλου Χάνου, οι Κιργίζιοι του Γιενισέι μετανάστευσαν στην Κεντρική Ασία. Πιστεύεται ότι οι Χακάσσιοι και οι Κιργίζιοι Φουγιού είναι πιο κοντά στους αρχαίους Κιργίζιους του Γιενισέι, που είναι και οι δύο Σιβηρικοί Τουρκικοί λαοί (Βορειοανατολικοί Τουρκικοί λαοί), και όχι με τους Κιργίζιους της σύγχρονης Κιργιζίας, που είναι Τούρκοι Κιπτσάκ (Βορειοδυτικοί Τουρκικοί λαοί).
Ιστορία
Οι Κιργίζιοι του Γιενισέι έγιναν για να αποτίσουν φόρο τιμής σε μια συνθήκη που συνήφθη μεταξύ των Τζουνγκάρς και των Ρώσων στο 1635. Οι Καλμίκοι Ντζουνγκάρ Οϊράτ εξανάγκασαν τους Κιργίζιους του Γιενισέι σε υποταγή.
Τα ονόματα Χονγκοράι και Χοοράι εφαρμόστηκαν στους Χακάσσιους πριν γίνουν γνωστοί ως Χακάς. Οι Ρώσοι χρησιμοποιούσαν το όνομα Τάταροι για να καλέσουν όλους τους Τουρκικούς πληθυσμούς κατά τη διάρκεια της Τσαρικής εποχής, οδηγώντας τους σύγχρονους Χακάς να αυτοαποκαλούνται ως Ταντάρ, το οποίο δεν είναι κάποιο ιστορικό όνομά τους. Το Χοοράι (Χορράι) επίσης χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε αυτούς. Τώρα οι Χακάσσιοι αποκαλούν τους εαυτούς τους Ταντάρ και δεν χρησιμοποιούν το Χακάς να αυτοαποκαλέσουν τους εαυτούς τους στη δική τους γλώσσα. Επίσης ονομάζονταν Τάταροι του Αμπακά.
Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1905, αναπτύχθηκε κίνημα για την αυτονομία. Όταν οι Σοβιετικοί ανέλαβαν την εξουσία το 1923, ιδρύθηκε το Εθνικό Κέντρο των Χακάς, και διάφορες εθνοτικές ομάδες (Μπελτίρ, Σαγκάι, Κατσίν, Κοϊμπάλ, και Κιζίλ) "συνδυάστηκαν" τεχνητά σε ένα έθνος, τους Χακάς. Το Εθνικό Κέντρο αναδιοργανώθηκε στην Χακασσική Αυτόνομη Περιφέρεια, ένα μέρος του Κράι Κρασνογιάρσκ το 1930. Η Δημοκρατία της Χακασσίας ιδρύθηκε στη σημερινή της μορφή το 1992.
Οι Χακάς αποτελούν μόνο περίπου το 12% του συνολικού πληθυσμού της δημοκρατίας (78.500 άτομα στην απογραφή του 1989). Οι Χακάσσιοι παραδοσιακά ασκούν τη νομαδική κτηνοτροφία, τη γεωργία, το κυνήγι και το ψάρεμα. Οι Μπελτίρ είναι εξειδικευμένοι και στη βιοτεχνία. Η βοσκή προβάτων και βοοειδών εξακολουθεί να είναι κοινή, αν και η δημοκρατία έγινε πιο βιομηχανοποιημένη με την πάροδο του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Απευθείας ανάθεση
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση
Κατάλογος πρώτων σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, γνωστό έως το 1992 ως Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης, είναι ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση. Διοργανώνεται από την UEFA με πρώτη σεζόν έναρξης το 1955–56. Αρχικά ήταν μια απλή διοργάνωση νοκ-άουτ, στην οποία συμμετείχαν μόνο οι πρωταθλήτριες ομάδες. Ακολούθως, η διοργάνωση επεκτάθηκε τη δεκαετία του 1990 για να ενσωματώσει φάση ομίλων και περισσότερες ομάδες. Η επέκταση είχε ως αποτέλεσμα να παίζονται περισσότερα παιχνίδια, αυξάνοντας τις πιθανότητες των ποδοσφαιριστών για επίτευξη γκολ, επομένως ο παρακάτω κατάλογος βαραίνει υπέρ των σύγχρονων παικτών. Μόνο 9 από τους 50 παίκτες στον κατάλογο δεν συμμετείχαν ποτέ στο αναμορφωμένο Τσάμπιονς Λιγκ. Επιπλέον, δύο παίκτες συμμετείχαν τόσο στο Κύπελλο Πρωταθλητριών όσο και στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Οι καλύτεροι σκόρερ όλων των εποχών
Το σύμβολο ‡ υποδηλώνει τους ποδοσφαιριστές του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Οι ποδοσφαιριστές που πήραν μέρος στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2020–21 αναγράφονται με έντονη γραφή. Ο παρακάτω πίνακας δεν περιλαμβάνει γκολ που σημειώθηκαν στα προκριματικά της διοργάνωσης.
Πρώτοι σκόρερ ανά περίοδο
Ο πιο κάτω πίνακας δεν περιλαμβάνει τα γκολ που επιτεύχθηκαν στις προκριματικές φάσεις της διοργάνωσης.
Παραπομπές
Πρωτοι σκορερ Κατηγορία:Πρώτοι σκόρερ ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ευρώπης Κατηγορία:Κατάλογοι ποδοσφαιριστών
Συνταγματικό δικαστήριο 1973
Το Συνταγματικό δικαστήριο ήταν θεσμός της Ελλάδας που ορίστηκε από την στρατιωτική δικτατορική κυβέρνηση του Γεώργιου Παπαδόπουλου το 1970 με τον νόμο 803/71 περί Συνταγματικού δικαστηρίου και διορισμού του Προέδρου, των Αντιπροέδρων και των μελών του. Το Νομοθετικό Διάταγμα προέβλεπε έντεκα μέλη, τα οποία με Βασιλικό Διάταγμα μπορούσαν να αυξηθούν σε δεκαπέντε, περιλαμβανομένου του Προέδρου και των δυο Αντιπροέδρων. Ο συγκεκριμένος νόμος κατοχυρώθηκε συνταγματικά με το δεύτερο Σύνταγμα της χούντας και εφαρμόστηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1973 με τον διορισμό και την ορκωμοσία των 10 μελών του Συνταγματικού Δικαστηρίου.
Η ιδέα για την δημιουργία Συνταγματικού Δικαστηρίου είχε εκφραστεί ήδη από το 1963 από τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, εφαρμόστηκε όμως μερικά χρόνια αργότερα ως ένα από τα μέτρα φιλελευθεροποίησης του χουντικού καθεστώτος, όπως η Συμβουλευτική επιτροπή και η δημιουργία της Κυβέρνησης Μαρκεζίνη. Η ορκωμοσία των μελών του πραγματοποιήθηκε σε αίθουσα της Βουλής από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Α΄.
Μετά το πραξικόπημα του Ιωαννίδη, η Κυβέρνηση Αδαμαντίου Ανδρουτσόπουλου 1973 κατάργησε τον συγκεκριμένο νόμο με Συντακτική Πράξη στις 26 Νοεμβρίου 1973. Το Συνταγματικό Δικαστήριο δεν λειτούργησε ποτέ.
Μέλη
Τα μέλη του Συνταγματικού Δικαστηρίου ήταν οι:
Πηγές
Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών
Ράντερς
thumb|right|250 px|Ο τροπικός Ζωολογικός κήπος του Ράντερς Το Ράντερς (δανικά: Randers, ορθή προφορά Ράνας) είναι η έκτη μεγαλύτερη πόλη της Δανίας με 62.623 κατοίκους το 2021 και είναι και η έδρα του ομώνυμου δήμου. Βρίσκεται 38,5 χιλιόμετρα βόρεια του Ώρχους, 44 χλμ. ανατολικά του Βίμποργκ και 224 χλμ. βορειοδυτικά της Κοπεγχάγης.
Το Ράντερς ήταν μία ακμάζουσα πόλη-αγορά στους μεσαιωνικούς χρόνους και αυτό φαίνεται στα πολλά ημιξύλινα σπίτια της πόλης που διατηρούνται μέχρι σήμερα, όπως η εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου. Σημαντικό ρόλο έπαιξε και το εμπόριο διά θαλάσσης μέσω του ποταμού Gudenå. Κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης το Ράντερς μετατράπηκε γρήγορα σε ένα από τα πιο σημαντικά βιομηχανικά κέντρα της χώρας, έχοντας όμως ξεπεραστεί από τις πόλεις Ώρχους και Άλμποργκ στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι περισσότερες από τις μεγαλύτερες ιστορικές βιομηχανίες του Ράντερς έχουν φύγει σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Δανίας
Εισβολή του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία
Η εισβολή του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία, επίσημα γνωστή ως Επιχείρηση Δούναβης, ήταν μία κοινή εισβολή στην Τσεχοσλοβακία από τέσσερα κράτη του Συμφώνου της Βαρσοβίας -τη Σοβιετική Ένωση, τη Βουλγαρία, την Ουγγαρία και την Πολωνία- τη νύχτα της 20-21 Αυγούστου του 1968. Περίπου 250.000 στρατιώτες του Συμφώνου της Βαρσοβίας επιτέθηκαν στην Τσεχοσλοβακία εκείνο το βράδυ, με τη Ρουμανία και την Αλβανία να αρνούνται να συμμετάσχουν. Παρά το γεγονός ότι οι δυνάμεις της Ανατολικής Γερμανίας ήταν έτοιμες να συμμετάσχουν επίσης στην εισβολή, λίγες ώρες πριν την εισβολή διατάχθηκαν από τη Μόσχα να μην διασχίσουν τα σύνορα της Τσεχοσλοβακίας. Κατά την εισβολή, σκοτώθηκαν 108 άμαχοι και περίπου 500 τραυματίστηκαν.
Η εισβολή σταμάτησε επιτυχώς τις μεταρρυθμίσεις της Άνοιξης της Πράγας του Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ και ενίσχυσε την εξουσία της απολυταρχικής πτέρυγας εντός του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας (KSČ). Η εξωτερική πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης κατά τη διάρκεια εκείνης της εποχής ήταν γνωστή ως Δόγμα Μπρέζνιεφ
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαμεσολαβητικοί πόλεμοι Κατηγορία:Σοβιετικές στρατιωτικές κατοχές
Σφαγή του Γιεντβάμπνε
Η Σφαγή του Γιεντβάμπνε αφορά τη σφαγή Πολωνών Εβραίων στην πόλη Γιεντβάμπνε, στην κατεχόμενη από τη Γερμανία Πολωνία, στις 10 Ιουλίου 1941, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τα πρώτα στάδια του Ολοκαυτώματος. right|thumb|400px|Η αναμνηστική στήλη της Σφαγής στο Γιεντβάμπνε
Η σφαγή ήταν μία από τις πολλές που συνέβησαν στην περιοχή Ποντλάσιε με την άφιξη των γερμανικών στρατευμάτων, αμέσως μετά την εισβολή τους στη Σοβιετική Ένωση στις 21 Ιουνίου 1941. Η Σοβιετική Ένωση είχε μέχρι τότε τον έλεγχο της πόλης, για ένα διάστημα τρόμου είκοσι μηνών, αφότου η συμφωνία του Αδόλφου Χίτλερ με τον Ιωσήφ Στάλιν το 1939 είχε χωρίσει στα δύο την Πολωνία. Οι δολοφόνοι στο Γιεντβάμπνε χρησιμοποίησαν για τα θύματά τους το αρνητικό στερεότυπο "Εβραίοι Κομμουνιστές". Πριν την εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην Ανατολική Πολωνία, το Τζεντβάμπνε βρισκόταν σε μία περιοχή που επηρεάστηκε από το Εθνικό Κόμμα της Πολωνίας, μία αντισημιτική ομάδα που εναντιωνόταν στην προπολεμική πολωνική κυβέρνηση, η οποία απαγόρευσε τα βίαια ριζοσπαστικά κόμματα το 1934.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θηριωδίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Αγρός (αποσαφήνιση)
Η λέξη αγρός μπορεί να αφορά:
Chevrolet AK Series
Ιστορία
Η σειρά AK αντιπροσώπευε μια εμφάνιση διαχωρισμένη από τα προηγούμενα προϊόντα της Chevrolet, όπου τα επιβατικά αυτοκίνητα και τα φορτηγά είχαν κοινή εμφάνιση, όπως φαίνεται στο φορτηγό Chevrolet Master. Το Chevrolet Deluxe ήταν μια ολοκαίνουργια εμφάνιση όταν παρουσιάστηκε το 1941, αλλά και πάλι μοιράστηκε μερικά εσωτερικά εξαρτήματα με την AK σειρά.
Αντικαταστάθηκε με το Advance-Design, που πουλήθηκε επίσης ως GMC.
Το φορτηγό αυτό έγινε γνωστό επειδή εμφανίστηκε στην ταινία ταινία τρόμου Jeepers Creepers του 2001, οπού το τέρας της ταινίας το χρησιμοποιεί για να μεταφέρει πτώματα στο κρησφύγετό του και για να βγάζει αυτοκίνητα ανυποψίαστων εκτός δρόμου και να τους σκοτώνει.
Παιδίον και Καρκίνος
thumb|right|250px|Παιδί και Καρκίνος - Εθνική Πινακοθήκη Το Παιδίον και ο Καρκίνος (κάβουρας) είναι γλυπτό νεοκλασικής τέχνης και έργο του Γεωργίου Βρούτου.
Περιγραφή
Το έργο παριστάνει ένα αγοράκι που μέσα στο παιχνίδι του ανακαλύπτει ένα καβουράκι (καρκίνο). Το σώμα του αγοριού είναι υγιές, ανατομικά γεροδεμένο για την ηλικία του, η στάση του είναι φυσική και ανέμελη μέσα στο παιχνίδι. Η κόμη είναι γερή, τα μαλλιά κοντά και σγουρά. Στο αριστερό χέρι κρατάει ένα χιτώνα, ενώ το δεξί χέρι είναι ανυψωμένο, ίσως έτοιμο να πιάσει το καβουράκι, στον οποίο είναι προσηλωμένη όλη η προσοχή του παιδιού. Το μέγεθος του καβουριού είναι υπερβολικό.
Ερμηνεία
Το έργο είναι αλληγορική εικόνα που μας παρουσιάζει την παιδική αφοσίωση έναντι της σοβαρότητας της ζωής.
Ιστορική τοποθέτηση
Ο καλλιτέχνης δημιούργησε το «Παιδί με τον Καρκίνο» το έτος 1893.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Καμίλα Χορν
Η Καμίλα Χορν (γερμ.: Camilla Martha Horn, 25 Απριλίου 1903 - 14 Αυγούστου 1996) ήταν Γερμανίδα χορεύτρια και σταρ του σινεμά της εποχής του βωβού κινηματογράφου. Εμφανίστηκε σε πολλά κινηματογραφικά έργα του Χόλυγουντ στο τέλος της δεκαετίας του 1920 καθώς και σε μερικά αγγλικά και ιταλικά έργα.
Βιογραφία
Ήταν κόρη ενός δημόσιου υπαλλήλου και μαθήτευσε στη μοδιστρική τέχνη. Εργάστηκε στην Ερφούρτη. Το 1925 μαζί με τη Μάρλεν Ντήτριχ είχε μια έκτακτη εμφάνιση στο γερμανικό σινεμά στην ταινία Madame Doesn't Want Any Children και αργότερα σε μια μουσική επιθεώρηση σε σκηνοθεσία του Αλεξάντερ Κόρντα. Η πρώτη σημαντική της εμφάνιση ήταν το 1926 στον ρόλο της Γκρέτχεν αντί για την δημοφιλή αμερικάνα ηθοποιό Λίλλιαν Γκις σε μια υπερπαραγωγή της UFA, στο έργο Φάουστ σε σκηνοθεσία του Μουρνάου.
Το 1928 πήγε στο Χόλυγουντ όπου έπαιξε με τον Τζον Μπάριμορ στο Tempest και Eternal Love. Επέστρεψε στην Ευρώπη, και στη δεκαετία του 1930 αρνήθηκε να ακολουθήσει την επίσημη γραμμή των Ναζί και καταδιώχτηκε. Μετά από τον πόλεμο ξαναφυλακίστηκε μετά από καταδίκη της από το βρετανικό δικαστήριο λόγω διαφόρων παραβάσεων (μεταξύ των άλλων λόγω μετακίνησης άνευ αδείας) και φυλακίστηκε για τρεις μήνες στις γυναικείες φυλακή του Vechta. Από το 1930 μέχρι τη σύνταξή της το 1953, παρέμεινε ως δημοφιλής ηθοποιός στη γερμανική, βρετανική και ιταλική οθόνη και στο σινεμά. Το 1987 επιχείρησε να επανεμφανιστεί στο Schloss Königswald.
Πέρασε τα τελευταία της χρόνια στο Herrsching και πέθανε στο Gilching κοντά στο Starnberg της Βαυαρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί χορευτές Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Τζέιμς Λάβλοκ
Ο Τζέιμς Εφραίμ Λάβλοκ (James Ephraim Lovelock, 26 Ιουλίου 1919 – 26 Ιουλίου 2022), μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου, ήταν ανεξάρτητος επιστήμονας, συγγραφέας, ερευνητής και περιβαλλοντολόγος που ζούσε στην Κορνουάλλη, στα νοτιοδυτικά της Μεγάλης Βρετανίας. Είναι διάσημος κυρίως επειδή πρότεινε και εκλαΐκευσε την υπόθεση της Γαίας, με βάση την οποία επιχειρηματολογεί ότι η Γη λειτουργεί ως ένα είδος υπεροργανισμού (όρος πλασμένος από τη Λιν Μάργκουλις).
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λάβλοκ γεννήθηκε στο Letchworth Garden City. Σπούδασε χημεία στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ προτού αναλάβει θέση στο Medical Research Council στο Ινστιτούτο Ιατρικών Ερευνών του Λονδίνου.
Το 1948 πήρε Ph.D. στην ιατρική στο London School of Hygiene and Tropical Medicine. Έχει διεξαγάγει έρευνα στις Ηνωμένες Πολιτείες στο Γέιλ, το Κολέγιο Ιατρικής του Baylor University και το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Εφευρέτης εφ' όρου ζωής, ο Λάβλοκ κατασκεύασε και ανέπτυξε πολλά επιστημονικά όργανα, μερικά από τα οποία αξιοποιήθηκαν από τη NASA στα πλαίσια του προγράμματος πλανητικών εξερευνήσεών της. Ήταν στο διάστημα που εργαζόταν για την NASA που ο Λάβλοκ ανέπτυξε την Υπόθεση της Γαίας.
Στις αρχές του 1961 η NASA ανέθεσε στον Λάβλοκ την ανάπτυξη ευαίσθητων οργάνων για την ανάλυση των εξωγήινων ατμοσφαιρών και των πλανητικών επιφανειών. Το Πρόγραμμα Βίκινγκ (Viking) που επισκέφθηκε τον Άρη στα τέλη της δεκαετίας του 1970 προωθήθηκε εν μέρει από την πρόθεση να διαπιστωθεί κατά πόσον ο Άρης μπορούσε να υποστηρίξει ή περιείχε ζωή, και πολλοί από τους αισθητήρες και τα πειράματα που αναπτύχθηκαν τελικά στόχευαν στην επίλυση αυτού του ερωτήματος. Κατά τη διάρκεια των εργασιών του προγράμματος αυτού, ο ο Λάβλοκ άρχισε να ενδιαφέρεται για την σύσταση της αρειανής ατμόσφαιρας, σκεπτόμενος ότι οι όποιες μορφές ζωής στην επιφάνεια του Άρη θα υποχρεώνονταν να κάνουν χρήση της ατμόσφαιράς του (και, συνεπώς, θα μετέβαλαν τη σύστασή της). Ωστόσο, η ατμόσφαιρα ανακαλύφθηκε ότι βρισκόταν σε μια σταθερή κατάσταση πλησίον της χημικής ισορροπίας, με πολύ λίγο οξυγόνο, μεθάνιο ή υδρογόνο, αλλά με μια συντριπτική αφθονία διοξειδίου του άνθρακα. Για τον Λάβλοκ, η χτυπητή αντίθεση μεταξύ της αρειανής ατμόσφαιρας και του χημικά ενεργού (σε δυναμική ισορροπία) μίγματος αερίων της γήινης ατμόσφαιρας ήταν μια ισχυρή ένδειξη υπέρ της απουσίας ζωής στον πλανήτη. Ωστόσο, όταν τελικά αποστάλθηκαν στον Άρη, τα ερευνητικά σκάφη Βίκινγκ ερεύνησαν παρά ταύτα για ενδείξεις ζωής. Μέχρι σήμερα, καμιά ένδειξη για σωζόμενη ή εκλιπούσα ζωή δεν έχει βρεθεί (αν και το ενδιαφέρον αναθερμάνθηκε προσφάτως με την ανακάλυψη απρόσμενου μεθανίου στην ατμόσφαιρα).
Ο Λάβλοκ εφηύρε τον Ανιχνευτή Παγίδευσης Ηλεκτρονίων, που συνέβαλε στις ανακαλύψεις για την διάδοση των CFC και του ρόλου τους στην μείωση του όζοντος στην στρατόσφαιρα.
Ο Λάβλοκ ήταν πρόεδρος στη Θαλάσσια Βιολογική Ένωση, εκλέχθηκε Εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας το 1974, και το 1990 του απονεμήθηκε το πρώτο «Βραβείο Δρ. Α.Χ. Χαΐνεκεν για το Περιβάλλον» από την Ολλανδική Βασιλική Ακαδημία των Τεχνών και Επιστημών. Ως ανεξάρτητος επιστήμονας, εφευρέτης, και συγγραφέας, ο Λάβλοκ εργαζόταν σε ένα εργαστήριο - πρώην σιλό στην Κορνουάλη. Το 2003 του απονεμήθηκε το μετάλλιο του Τάγματος των συντρόφων της Τιμής από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β'.
Πυρηνική ενέργεια
Στα 2005, με φόντο το ανανεωμένο ενδιαφέρον της βρετανικής κυβέρνησης για την πυρηνική παραγωγή ενέργειας, ο Λάβλοκ ανακοίνωσε και πάλι δημόσια την υποστήριξή του στην πυρηνική ενέργεια, δηλώνοντας, "Είμαι Πράσινος, και κάνω έκκληση στους φίλους μου του κινήματος να εγκαταλείψουν την πεισματική άρνησή τους προς την πυρηνική ενέργεια".
Μολονότι οι παρεμβάσεις του Λάβλοκ στον δημόσιο διάλογο σχετικά με την πυρηνική ισχύ είναι πρόσφατες, οι απόψεις του επί του θέματος είναι διαμορφωμένες από παλιά. Στο βιβλίο του Οι Ηλικίες της Γαίας (1988) δηλώνει: «Ποτέ μου δεν έχω θεωρήσει την πυρηνική ακτινοβολία ή ενέργεια σαν κάτι άλλο από φυσιολογικό και αναπόφευκτο συστατικό του περιβάλλοντος. Οι προκαρυωτικοί πρόγονοί μας εξελίχθηκαν πάνω σ' ένα άμορφο πλανητικό σώμα από ραδιενεργά κατάλοιπα, προϊόν πυρηνικής έκρηξης αστρικού μεγέθους, έναν υπερκαινοφανή στον οποίο συνενώθηκαν τα στοιχεία που συνιστούν τον πλανήτη μας και μας.»
Μαζική ανθρώπινη εξαφάνιση
Αρθρογραφώντας στη βρετανική εφημερίδα Independent τον Ιανουάριο του 2006, ο Λάβλοκ ισχυρίζεται ότι, ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας θέρμανσης, «δισεκατομμύρια ανθρώπων θα πεθάνουν και τα λίγα ικανά για αναπαραγωγή επιζώντα άτομα θα βρίσκονται στον Αρκτικό Κύκλο, όπου το κλίμα θα παραμένει υποφερτό» μέχρι το τέλος του Εικοστού Πρώτου αιώνα. Ισχυρίζεται ότι μέχρι το τέλος του αιώνα, η μέση θερμοκρασία στις εύκρατες περιοχές θα αυξηθεί έως και 8°C, και έως και 5°C στους τροπικούς, αφήνοντας μεγάλο μέρος της ξηράς του πλανήτη μη κατοικήσιμο και ακατάλληλο για καλλιέργεια. Προτείνει ότι «θα πρέπει να έχουμε κατά νου τον εντυπωσιακά ραγδαίο ρυθμό των αλλαγών και να συνειδητοποιήσουμε πόσο λίγος χρόνος απομένει για να δράσουμε, και στη συνέχεια κάθε κοινότητα και έθνος θα πρέπει να βρει την βέλτιστη χρήση των πόρων που διαθέτουν για να συντηρήσουν τον πολιτισμό για όσο το δυνατόν περισσότερο γίνεται». Οι απόψεις αυτές έχουν αμφισβητηθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι βιολόγοι Κατηγορία:Οικολόγοι Κατηγορία:Αγνωστικιστές
Ιστολογιόσφαιρα
Η ιστολογιόσφαιρα (ή μπλογκόσφαιρα) αποτελείται από όλα τα ιστολόγια και τις διασυνδέσεις τους. Ο όρος υπονοεί ότι τα ιστολόγια υπάρχουν μαζί ως μια συνδεδεμένη κοινότητα (ή ως μια συλλογή συνδεδεμένων κοινοτήτων) ή ως μια υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης στην οποία οι καθημερινοί συγγραφείς μπορούν να δημοσιεύουν τις απόψεις τους. Από τότε που επινοήθηκε ο όρος, έχει αναφερθεί σε πολλά μέσα ενημέρωσης και χρησιμοποιείται επίσης για να αναφερθεί στο διαδίκτυο.
Ιστορία
Ο όρος επινοήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1999 από τον Brad L. Graham, ως αστείο. Επαναπροσδιορίστηκε το 2002 από τον William Quick και γρήγορα υιοθετήθηκε και διαδόθηκε από την κοινότητα των warblogs. Ο όρος μοιάζει με την παλαιότερη λέξη λογόσφαιρα (από το ελληνικό logos που σημαίνει λέξη, και σφαίρα, που ερμηνεύεται ως κόσμος), "ο κόσμος των λέξεων", το σύμπαν του λόγου. Παρά τη χιουμοριστική πρόθεση του όρου, το CNN, το BBC και τα προγράμματα του National Public Radio Morning Edition, Day To Day και All Things Considered τον έχουν χρησιμοποιήσει αρκετές φορές για να συζητήσουν την κοινή γνώμη. Τα τελευταία χρόνια πολλά μέσα ενημέρωσης άρχισαν να αντιμετωπίζουν την μπλογκόσφαιρα ως μέτρο της κοινής γνώμης, και έχει αναφερθεί τόσο σε ακαδημαϊκές όσο και σε μη ακαδημαϊκές εργασίες ως απόδειξη της αυξανόμενης ή μειούμενης αντίστασης στην παγκοσμιοποίηση, της κόπωσης των ψηφοφόρων και πολλών άλλων φαινομένων, καθώς και σε αναφορά για τον εντοπισμό ιστολόγων με επιρροή και "οικείων ξένων" στην ιστολογιόσφαιρα.
Αμφιλοχικό Άργος
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το Αμφιλοχικόν Άργος ήταν αρχαία πόλη που ίδρυσε ο Αμφίλοχος, γιος του Αμφιαράου και της Εριφύλης, όταν, γυρίζοντας από τον τρωικό πόλεμο στο Άργος, βρήκε την κατάσταση εκεί δυσάρεστη και πήγε στην Ακαρνανία, που ολόκληρο το βόρειο τμήμα της λεγόταν τότε Αμφιλοχία. Οι κάτοικοι της Αμφιλοχίας δέχτηκαν κατόπιν να συνοικήσουν με τους Αμπρακιώτες, που τους έμαθαν την ελληνική γλώσσα αλλά πολύ γρήγορα οι σχέσεις τους επιδεινώθηκαν και εξελίχθηκαν σε εχθρότητα. Αργότερα οι κάτοικοι ακολούθησαν την τύχη της Αιτωλικής Συμπολιτείας.
Σύμφωνα με άλλο μύθο, ο Αμφίλοχος ήταν γιος του Αλκμαίωνα. Ο Αλκμαίωνας μαζί με το γιο του Αμφίλοχο ήρθαν στην Ακαρνανία να βοηθήσουν τον Οινέα εναντίον των Ακαρνάνων, τους οποίους και ενίκησαν. Ο γιος του Αμφίλοχος έκτισε τότε μια πόλη, που ονομάστηκε, προς τιμήν του και προς τιμήν του τόπου καταγωγής του, Αμφιλοχικόν Άργος. Ο Στράβωνας στα Γεωγραφικά του γράφει: "«Μετὰ δὲ τὴν Ἀμβρακίαν τὸ Ἄργος ἐστὶ τὸ Ἀμφιλοχικόν, κτίσμα Ἀλκμαίωνος καὶ τῶν παίδων. Ἔφορος μὲν οὖν φησὶ τὸν Ἀλκμαίωνα μετὰ τὴν Ἐπιγόνων ἐπὶ τὰς Θήβας στρατείαν, παρακληθέντα ὑπὸ Διομήδους, συνελθεῖν εἰς Αἰτωλίαν αὐτῷ καὶ συγκατακτήσασθαι ταύτην τε καὶ τὴν Ἀκαρνανίαν· καλοῦντος δ' αὐτοὺς ἐπὶ τὸν Τρωικὸν πόλεμον Ἀγαμέμνονος, τὸν μὲν Διομήδη πορευθῆναι, τὸν δ' Ἀλκμαίωνα, μείναντα ἐν τῇ Ἀκαρνανίᾳ, τὸ Ἄργος κτίσαι, καλέσαι δ' Ἀμφιλοχικὸν ἐπώνυμον τοῦ ἀδελφοῦ, Ἴναχον δὲ τὸν διὰ τῆς χώρας ῥέοντα ποταμὸν εἰς τὸν κόλπον ἀπὸ τοῦ κατὰ τὴν Ἀργείαν προσαγορεῦσαι. Θουκυδίδης δέ φησιν αὐτὸν Ἀμφίλοχον μετὰ τὴν ἐκ Τροίας ἐπάνοδον, δυσαρεστοῦντα τοῖς ἐν Ἄργει, παρελθεῖν εἰς τὴν Ἀκαρνανίαν, διαδεξάμενον δὲ τὴν τἀδελφοῦ δυναστείαν κτίσαι τὴν πόλιν ἐπώνυμον ἑαυτοῦ»."
Ιστορία
Το Αμφιλοχικόν Άργος, σύμφωνα με το Πολύβιο, απείχε 180 στάδια (αρχικά ένα στάδιο ήταν 600 βήματα) από την Αμβρακία. Ο Θουκυδίδης περιγράφει την πόλη «επιθαλάσσια ούσα», δηλαδή κοντά κι όχι μακριά από τη θάλασσα. Αυτό πιθανώς υπονοεί πως στην περιοχή, με την πάροδο των ετών, έγιναν προσχώσεις και έτσι η πόλη έχασε την άμεση επαφή της με την παραλία.
Συνδυάζοντας τις ελάχιστες πληροφορίες των αρχαίων πηγών με τα αρχαιολογικά δεδομένα, οδηγείται κανείς στην πιθανή ταύτιση του Άργους με τα αρχαία ερείπια (τείχη, συστάδες αρχαίων τάφων, αρχιτεκτονικά μέλη και κεραμίδες στέγης), τα οποία σώζονται μερικά χιλιόμετρα νοτιότερα από το σημερινό χωριό Λουτρό και συγκεκριμένα πάνω σε δυο ράχες που ενώνονται στο βόρειο άκρο τους και σχηματίζουν ένα τεράστιο φυσικό πέταλο, πλάι από το οποίο κυλάει τα νερά του ο ποταμός Μποτόκος. Παρά την έλλειψη σχετικών αρχαιολογικών μαρτυριών, από τον Στράβωνα πληροφορούμαστε ότι το Αμφιλοχικό Άργος είχε επιβιώσει και κατά την αυτοκρατορική περίοδο, πιθανώς ως «πόλις περιοικίς» της Νικόπολης. Στην επιβίωσή του συνετέλεσε κυρίως η επίκαιρη θέση του, καθώς βρισκόταν πάνω στο ρωμαϊκό δρόμο Απολλωνίας- Νικόπολης- Αθήνας και δέσποζε σ' έναν εύφορο κάμπο που προσφερόταν για διάφορες γεωργικές καλλιέργειες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας
Πόπλιος Νιγίδιος Φίγουλος
Ο Πόπλιος Νιγίδιος Φίγουλος (Publius Nigidius Figulus, 98 π.Χ. - 45 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος φυσιοδίφης, αστρολόγος και φιλόσοφος, ο οποίος έζησε στα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ.
Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τον αποκρυφισμό και τη μαντική, και για το λόγο αυτό χαρακτηρίστηκε από συγχρόνους του ως «Πυθαγόρειος».
Ήταν φίλος του Κικέρωνα, στον οποίο παρείχε υποστήριξη την εποχή που διαδραματίστηκε η Συνωμοσία του Κατιλίνα. Το 58 π.Χ. εκλέχτηκε πραίτωρ, τάχθηκε με το στρατόπεδο του Πομπήιο κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και μετά την ήττα του οδηγήθηκε από τον Καίσαρα στην εξορία, όπου και πέθανε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Ρωμαίοι αστρολόγοι Κατηγορία:Αρχαίοι φυσιοδίφες Κατηγορία:Ρωμαίοι πραίτορες
Άθυρμα
Η λέξη άθυρμα γενικά σημαίνει παιχνίδι ή παίγνιο. Πρόκειται για αντικείμενο ή δραστηριότητα που αποδίδει ευχαρίστηση, διασκέδαση, ψυχαγωγία και ενίοτε άσκηση και μάθηση. Κακόβουλα είναι πλάκα, αστείο, τέχνασμα, κόλπο, απάτη, εξαπάτηση, ή όπως λέγεται παίζονται άσχημα παιχνίδια. Η μεταφορική χρήση της λέξης σημαίνει: έρμαιο, πολιτικό υποχείριο, πιόνι, μαριονέτα.
"Ἀπολλώνιον ἄθυρμα. τῷ σε μὴ λαθέτω Κυράνας γλυκὺν ἀμφὶ κᾶπον Ἀφροδίτας ἀειδόμενον, παντὶ μὲν θεὸν αἴτιον ὑπερτιθέμεν: φιλεῖν δὲ Κάῤῥωτον ἔξοχ' ἑταίρων: ὃς οὐ τὰν Ἐπιμαθέος ἄγων ὀψινόου θυγατέρα Πρόφασιν, Βαττιδᾶν ἀφίκετο δόμους θεμισκρεόντων: ἀλλ' ἀρισθάρματον"
- Πυθιόνικοι
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παιχνίδια
Διαδοχική τέχνη
thumb|right|250px|Διαδοχές στην [[Ρωμαϊκή τέχνη|Στήλη του Τραϊανού]] 250px|thumb|right|Ο πίνακας «Αδάμ και Εύα» του [[Λούκας Κράναχ ο Πρεσβύτερος|Λούκας Κράναχ του Πρεσβύτερου]] thumb|250px|right|Η τελευταία εικόνα στο «Η πρόοδος ενός έκλυτου» του [[Ουίλλιαμ Χόγκαρθ]] thumb|250px|right|Η τελευταία εικόνα στο «Εξώφυλλο για βοήθεια αμερικανικής γραφικής εκπαίδευσης» του [[Γουίλ Άισνερ]] Ο όρος «διαδοχική τέχνη» περιγράφει τη μορφή τέχνης που χρησιμοποιεί μια σειρά εικόνων ανεπτυγμένες διαδοχικά, με σκοπό είτε τη γραφική αφήγηση, είτε τη μεταβίβαση πληροφορίας. Η πιο διαδεδομένη εφαρμογή της συγκεκριμένης τέχνης είναι τα κόμικς, που είναι τυπωμένες διευθετήσεις τέχνης και «συννέφων κειμένου» είτε σε μορφή βιβλίου, είτε λωρίδας.
Πηγή του όρου
Ο όρος επινοήθηκε το 1985 από τον κομίστα Γουίλ Άισνερ στο βιβλίο του Κόμικς και Διαδοχική τέχνη. Ο Άισνερ ανέλυσε αυτή τη μορφή τέχνης σε τέσσερα στοιχεία: το σχέδιο, τη ζωγραφική, τις καρικατούρες και το σενάριο. Ο Σκοτ ΜακΚλάουντ επέκτεινε την επεξήγηση στα βιβλία του Κατανοώντας τα κόμικς και Επανεφεύρεση των κόμικς.
Είδη διαδοχικής τέχνης
Η διαδοχική τέχνη είναι προγενέστερη των κόμικς κατά χιλιετίες. Κάποια από τα πρώτα παραδείγματα αποτελλούν οι σπηλαιογραφίες, τα Αιγυπτιακά ιερογλυφικά και ζωγραφική, καθώς και οι χειρόγραφες εικόνες τις προ-Κολόμβου Αμερικανικής εποχής, όπου ήταν επαναλαμβανόμενα μέσα καλλιτεχνικής έκφρασης.
Τοιχογραφία και ιερογλυφικά
Όλες οι μορφές επικοινωνίας από την αρχή της ανθρώπινης νοημοσύνης είχαν σαν κοινό στόχο την μεταβίβαση εμπειριών. Οι τοιχογραφίες αποτελούν την αρχαιότερη μορφή γραφικής επικοινωνίας, είναι προγενέστερες της γραπτής επικοινωνίας και τα παλαιότερα παραδείγματα μπορούν να να βρεθούν σε σπηλιές. Τα αιγυπτιακά διαζώματα προσέφεραν πιο ακριβείς, μεθοδικές και οργανωμένες αναπαραστάσεις του τρόπου ζωής των αρχαίων Αιγυπτίων χρησιμοποιώντας το ίδιο μέσο. Τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά κωδικοποίησαν τις εικόνες σε επαναλαμβανόμενα σύμβολα που ήταν εύκολο να αναπαραχθούν. Στην πραγματικότητα, τα πρώτα αλφάβητα όπως το αιγυπτιακό, πρωτοσημιτικό, το κινέζικο και το φοινικικό αναπτύχθηκαν από τις τοιχογραφίες.
Διαδοχική γλυπτική
Οι Έλληνες καλλιτέχνες χρησιμοποιούσαν διαζώματα, βάζα και αμφορείς για την γραφική αφήγηση. Δεν χρησιμοποιούν τόσο το χρώμα, αλλά τη γλυπτική. Η Στήλη του Τραϊανού στη Ρώμη που χρονολογείται στο 113 μ.Χ. είναι ένα από τα παραδείγματα που έχουν επιζήσει, το οποίο χρησιμοποιεί τις διαδοχικές εικόνες για την αφήγηση. Μιας και μόνο πέντε κώδικες του πολιτισμού των Μάγια έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα, η κύρια πηγή της προ-Κολόμβου Αμερικανικής διαδοχικής τέχνης είναι ζωγραφική σε αγγεία και πλάκες.
Χειρόγραφη εικόνα
Αρκετοί προ-Κολόμβου κώδικες δημιουργημένοι από τους Μάγια και τους Μιστέκ αποτελούν παραδείγματα διαδοχικής τέχνης.
Διαδοχικό κεντητό
Το κεντητό είναι μια μορφή τέχνης σε ύφασμα. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του είναι ότι είναι υφασμένο, όχι κεντημένο. Η ύφανση έχει μια κατεύθυνση κατά την οποία ξεκινά από ένα σημείο και προχωρά μέσω συνυφασμένων κλωστών, σε ένα άλλο. Δεν κυμαίνονται πάνω από την επιφάνεια, όπως στη ζωγραφική σε καμβά.
Διαδοχές στη Ζωγραφική
Η διαδοχική τέχνη επίσης μπορεί εφαρμοστεί στη ζωγραφική. Ο πίνακας «Αδάμ και Εύα» του Λούκας Κράναχ του Πρεσβύτερου διαφορετικές σκηνές τις Βιβλικής ιστορίας των Πρωτόπλαστων Αδάμ και Εύας παρουσιάζονται στον ίδιο πίνακα. Στο μπροστινό μέρος, ο Θεός προειδοποιεί το ζευγάρι για την αμαρτία τους, στο βάθος δεξιά φαίνονται οι προηγούμενες σκηνές από τη δημιουργία της Εύας από το πλευρό του Αδάμ και ο πειρασμός τους να φάνε τον απαγορευμένο καρπό και στα αριστερά είναι η τελευταία σκηνή της αποβολής τους από τον Παράδεισο.
Ο Κυβισμός ενώ μοιράζεται χαρακτηριστικά με την διαδοχική τέχνη, η κύρια διαφορά που έχει με αυτή είναι ότι οι εικόνες δεν είναι παρατιθέμενες, αλλά επαναλαμβάνονται πάνω από τον εαυτό τους με διαφορετικές τοποθετήσεις και μοιράζονται κάποια σχήματα.