cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
8 Μέρες
δράση
Η Σουζάν δεν είναι ακόμη έτοιμη να τα παρατήσει Γνωρίζει επίσης ότι ο Κλάους έχει αποθήκη. Ντύνεται προκλητικά και οδηγεί με τα παιδιά της στον Κλάους για να τον πείσει να αφήσει όλους στην αποθήκη. Η Σουζάν πόρνησε τον Κλάους, αλλά δεν μπορεί να κρύψει την αηδία της γι 'αυτόν. Αυτή η κατάσταση οδηγεί τον Ντενίζ να εγκαταλείψει την ομάδα για πάντα. Ο Κλάους λέει στη Σουζάν ότι μόνο είναι ευπρόσδεκτη στην αποθήκη. Για να τους αποτρέψει να διαφύγουν, τους κλειδώνει στην αποθήκη και τους τρομάζει και τα δύο παιδιά τους.
Ο Λεόνι έσπευσε στη συνέχεια στον Ρόμπιν και του ζητάει βοήθεια. Ο Ρόμπιν και οι οπαδοί του πηγαίνουν στον Κλάους σε μια πομπή και απαιτούν την απελευθέρωση της Σουζάν χωρίς βία. Ο Κλάους νικά τον Ρόμπιν, ο οποίος δεν υπερασπίζεται τον εαυτό του, με μεγάλη βαρβαρότητα, ενώ κανένας από τους γύρω δεν παρεμβαίνει. Οι μισοκαρδιστικές κλήσεις δεν σταματούν τον Κλάους ενώ παλεύει σε μια φρενίτιδα. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο ο Ρόμπιν παίρνει τα χτυπήματα εντυπωσιάζει τους θεατές. Ενώ ο Κλάους τον χτυπά ακόμα, η Σουζάν ελευθερώνεται από την Νόρα, κόρη του Ντενίζ. Αυτό αναγκάζει τον Κλάους να αφήσει τον Ρόμπιν. Ο Ρόμπιν επιστρέφει στο πλοίο του με τους οπαδούς του και τη Λεόνι, με τη συγκατάθεση της μητέρας της. Η Νόρα αφήνει επίσης τη σκηνή σοκαρισμένη Η Σουζάν και ο γιος της Τζόνας επιστρέφουν στο σπίτι. Την επόμενη μέρα, τα άλλα μέλη των «επιζώντων» διώχνουν τον Κλάους από την ομάδα και λεηλατούν το οπλοστάσιό του.
Αναζητώντας τη γυναίκα και τα παιδιά του, ο Όλι οδηγεί στο γραφείο του Ντένιζ, όπου τον συναντά μεθυσμένο. Ο Όλι γνωρίζει ότι ο Ντένιζ είναι ο εραστής της συζύγου του. Οι δύο άνδρες πολεμούν μεταξύ τους, ενώ ο Όλι πυροβολείται από τον Ντένιζ όταν προσπαθεί να ξεφύγει από τον στραγγαλισμό του Όλι. Ο Ντένιζ επιδέσμωσε την πληγή του. Όταν έρχεται, οι δύο έχουν μια διευκρινιστική συνομιλία.
Λίγες ώρες πριν από τον αντίκτυπο, η κατάσταση έρχεται στο μυαλό για όλους τους εμπλεκόμενους.
Στην αποθήκη του Κλάους, ο Κλάους έχει ένα άλλο επιχείρημα με την κόρη του Νόρα, αφού ανακάλυψε ότι ο πατέρας της ήταν υπεύθυνος για την αναστολή του Μπεν. Στοχεύει ένα όπλο στον πατέρα της, ο οποίος είναι επίσης οπλισμένος. Η κατάσταση απειλεί να κλιμακωθεί. Σε αναζήτηση της Σούζαν, ο Ντενίζ εμφανίζεται ακριβώς στην ώρα του και πυροβολεί τον Κλάους στο λαιμό, οπότε πέθανε λίγο αργότερα.
Ο Χέρμαν πήρε την ταυτότητα του νεκρού πρώην ανωτέρου. Αυτή η ταυτότητα είναι η κάρτα πρόσβασης στην αποθήκη της κυβέρνησης, αλλά μόνο για τον νεκρό ανώτερο. Μετά από μια σύντομη σκέψη, ο Χέρμαν αφήνει πίσω τον Μάριον και το νεογέννητο μωρό του και πηγαίνει μόνος προς την είσοδο της αποθήκης. Επειδή δεν μοιάζει με τη φωτογραφία στην ταυτότητα, προκαλεί σοβαρούς τραυματισμούς στο πρόσωπό του με πέτρα. Καταφέρνει να περάσει από τον έλεγχο πρόσβασης. Εν τω μεταξύ, η Μάριον περιμένει ακόμα στο συζητημένο σημείο συνάντησης, το νεογέννητο μωρό στην αγκαλιά της. Δεν ξέρει ότι ο Χέρμαν την άφησε.
Η πρόσκρουση του αστεροειδούς θα πραγματοποιηθεί σε λίγα λεπτά.
Ο Ρόμπιν βρίσκεται στο παλιό πλοίο με τους οπαδούς του, γιατί αυτό ερμηνεύεται από τους οπαδούς του Ρόμπιν ως το δρόμο προς τη σωτηρία. Ωστόσο, αμέσως μετά την εκκίνηση, ο κινητήρας του πλοίου εγκαταλείπει το φάντασμα. Ο Ρόμπιν είναι συνεπώς πεπεισμένος ότι έχει υποφέρει πολύ λίγα για να σώσει το δικό του. Στη συνέχεια αφήνει τους οπαδούς του να σταυρωθούν σαν τον Ιησού σε έναν ξύλινο σταυρό στην καμινάδα του πλοίου. Όταν η Λεόνι προσπαθεί να τον αποτρέψει από αυτό, κυνηγείται από τους οπαδούς του Ρόμπιν και φεύγει ξανά στο σπίτι.
Ο Ντενίζ οδηγεί στο σπίτι της Σούζαν, την παίρνει και τα δύο παιδιά και τα φέρνει στην αποθήκη του Κλάους. Ο πληγωμένος Όλι, τον οποίο είχε ήδη φέρει εκεί, ήδη περιμένει εκεί. Ο Ντενίζ λέει αντίο στη Σούζαν για πάντα γιατί δεν υπάρχει θέση στην αποθήκη για τον εαυτό του. Με αυτό σημαίνει πάνω απ 'όλα οικογενειακή δομή, την οποία δεν θέλει να καταστρέψει. Ο Όλι, η Σούζαν και τα δύο παιδιά τους μένουν στην αποθήκη με τη Νόρα. Μετά από πολλές παρακάμψεις, είναι σαφές ότι η οικογένεια έχει την πιθανότητα επιβίωσης.
Μέσα στο κυβερνητικό καταφύγιο, ο Χέρμαν συνειδητοποιεί πολύ αργά ότι έχει κάνει μεγάλο λάθος και θέλει να επιστρέψει στη σύζυγό του Μάριον και στο μωρό του, αλλά οι πόρτες του καταυλισμού είναι τελικά κλειδωμένες. Ο Χέρμαν πρέπει να μείνει απεγνωσμένα στην αποθήκη. Ο Ντενίζ επιστρέφει στο γραφείο του για να πεθάνει μόνος εκεί.
Η Μάριον εξακολουθεί να στέκεται στο σημείο συνάντησης με το μωρό στην αγκαλιά της, γνωρίζοντας καλά ότι ο Χέρμαν δεν θα έρθει πια.
Ενώ ο πλησιέστερος αστεροειδής, ο οποίος φαίνεται ήδη στον ουρανό, πρόκειται να χτυπήσει, συνεχίζει να κρατά το νεογέννητο στην αγκαλιά της και να παρακολουθεί το μονοπάτι της πτήσης του αστεροειδούς. Το τελευταίο πλάνο δείχνει ένα χαλαρό χαμόγελο στο πρόσωπό της.
Όποιος στην Ευρώπη δεν είναι ακόμη σε αποθήκη θα πεθάνει από την επίδραση του αστεροειδούς.
Οι τελικές επιπτώσεις του αστεροειδούς και οι άμεσες συνέπειες της πρόσκρουσης δεν εμφανίζονται πλέον.
Ιστορικό
Μετά την ολοκλήρωση των 78 ημερών γυρισμάτων στο Βερολίνο, το Βρανδεμβούργο και τη Βαυαρία, η εταιρεία παραγωγής Neuesuper απονεμήθηκε το Grünen Drehpass από την Επιτροπή Κινηματογράφου Hamburg Schleswig-Holstein για αποδεδειγμένα περιβαλλοντικά συνειδητοποιημένες ταινίες.
Η έκδοση είχε αρχικά προγραμματιστεί για το τέλος του 2018. Τον Αύγουστο του 2018, ωστόσο, ανακοινώθηκε ότι η σειρά θα αναβληθεί στις αρχές του 2019 λόγω πολλών άλλων σειρών που ξεκινούν στο Sky.
Για να διαφημίσει τη σειρά, η Sky τοποθέτησε διαφημίσεις πλήρους σελίδας στο στυλ της αντίστοιχης εφημερίδας στην πρώτη σελίδα διαφόρων ταμπλόιντ, όπως το Hamburger Morgenpost, το Berliner Kurier, tz και Express στις 22 Φεβρουαρίου 2019, οκτώ ημέρες πριν από την πρώτη μετάδοση. Ο τίτλος ανακοίνωσε την επικείμενη επίδραση ενός αστεροειδούς σε οκτώ ημέρες. Η διαφήμιση σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε με την πρώτη ματιά να δοθεί η εντύπωση ότι ήταν ένα πραγματικό μήνυμα.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Γερμανικό βραβείο υποκριτικής 2019
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Γερμανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Δημήτριος Παπατσώνης
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από το Ναζήρι Μεσσηνίας (σήμερα χωριό Εύα) και η οικογένειά του ήταν προεπαναστατικά από τις σημαντικότερες της Μεσσηνίας. Ήταν γιος του Αναγνώστη Παπατσώνη, προεστού της επαρχίας της Ανδρούσης που πέθανε από δηλητηρίαση το 1811 και αδερφός του Ιωάννη Παπατσώνη.
Ο Δημήτριος Παπατσώνης μετείχε στον αγώνα από την πρώτη μέρα της Επανάστασης και έπαιξε εξέχοντα ρόλο στην απελευθέρωση της Καλαμάτας στις 23 Μαρτίου 1821, ως επικεφαλής ενός σώματος άνω των χιλίων Μεσσήνιων αγωνιστών, ανάμεσα στους οποίους και σπουδαίοι οπλαρχηγοί όπως ο Μήτρος Πέτροβας και ο Παναγιώτης Κεφαλάς.
Στις 26 Μαρτίου, συμμετείχε στην κατάληψη της Κυπαρισσίας, την οποία είχαν ενδιάμεσα εγκαταλείψει οι ντόπιοι Οθωμανοί και έπειτα μετέβη, μαζί με άλλους προκρίτους και οπλαρχηγούς, στο στρατόπεδο της Καρύταινας που συστάθηκε εκείνες τις ημέρες.
Τον Μάιο του 1821 έλαβε μέρος στην καθοριστική μάχη του Βαλτετσίου   και τον Ιούλιο του ίδιου έτους ορίστηκε ως ένας εκ των υπαρχηγών των μεσσηνιακών σωμάτων που συμμετείχαν στον αποκλεισμό της Τριπολιτσάς. Κατά την άλωση της Τριπολιτσάς, οι άνδρες του εισήλθαν στην πόλη από την πύλη του Μυστρά, μαζί με τους άνδρες του Κρεββατά, των Γιατράκων, του Κεφάλα και του Θεοδώρητου Βρεσθένης. Μετά την άλωση της Τριπολιτσάς διετέλεσε μέλος της Πελοποννησιακής Γερουσίας και αντιπρόσωπος της επαρχίας Εμπλακίων ή Ιμπλακίων.
Το επόμενο έτος, συμμετείχε στην καταστροφή του εκστρατευτικού σώματος του Μαχμούτ Δράμαλη, έχοντας μαζί με τους Κεφάλα και Μητροπέτροβα τη διοίκηση 600 ενόπλων από την Ανδρούσα και το Λεοντάρι.
Τον Ιούλιο του 1823 κατηγορήθηκε από μερίδα κατοίκων της επαρχίας για κατάχρηση εξουσίας. Αργότερα, κατά τη διάρκεια των εμφύλιων συγκρούσεων της περιόδου 1823 - 1825, όντας στο πλευρό του Κολοκοτρώνη, φυλακίστηκε για ένα διάστημα στην Ύδρα από την κυβέρνηση Κουντουριώτη.
Αργότερα έλαβε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του αιγυπτιακού εκστρατευτικού σώματος του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στη μάχη της Τραμπάλας, έχοντας υπό τις διαταγές του 767 άνδρες. Μετά την αρνητική, για τα ελληνικά όπλα, έκβαση της μάχης, κατέφυγε μαζί με τους Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, Πλαπούτα και Κανέλλο Δεληγιάννη στο Χρυσοβίτσι Αρκαδίας.
Στις 24 Ιουνίου του 1825 έλαβε μέρος στη φονική μάχη των Τρικόρφων, όντας επιφορτισμένος με τη διανομή πυρομαχικών προς τους στρατιώτες. Η μάχη ολοκληρώθηκε με ήττα των Ελλήνων, ενώ ο Παπατσώνης ήταν μεταξύ των νεκρών. Μάλιστα, το πτώμα του βεβηλώθηκε από τους αντιπάλους, οι οποίοι του αφαίρεσαν τα όπλα, την χρυσοκέντητη ενδυμασία του καθώς και χρηματικό ποσό 350 λιρών που έφερε πάνω του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Οικογένεια Παπατσώνη Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
Αδαμάντιος Λεμός
Ο Αδαμάντιος Λεμός (Καρδάμυλα Χίου, 13 Ιανουαρίου 1916 - Αθήνα, 12 Ιουνίου 2006) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σημαντική φυσιογνωμία του νεοελληνικού θεάτρου. Πέρα από τη συμμετοχή του σε μεγάλους θιάσους στα πρώτα του βήματα («Θίασος Κοτοπούλη», «Θίασος Κατερίνας», «Θυμελικός Θίασος Λίνου Καρζή», «Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν») και τη δημιουργία του «Θιάσου Λεμού» (έτος ιδρύσεως 1944), ο σημαντικός σταθμός της θεατρικής του δραστηριότητας είναι η περίοδος 1947-1950, όπου ξεκινάει την πρώτη μεταπολεμική έρευνα και προβολή των νέων θεατρικών δυνάμεων. Επίσης στην Αμερική δημιουργεί το πρώτο μόνιμο ελληνικό θέατρο την περίοδο 1957-1967.
Ηθοποιία
Ο ίδιος δήλωνε ότι είχε δύο επιρροές: από τη μια την "παλιά σχολή", όπου η θεατρική λειτουργία βασιζόταν στο ένστικτο, τη φαντασία, τον αυτοσχεδιασμό και την κυρίαρχη παρουσία του ηθοποιού πάνω στη σκηνή, και από την άλλη, την πολυπλοκότητα των διαφόρων ρευμάτων και επιστημονικών θεωριών.
Διδασκαλία θεάτρου
Ο Αδαμάντιος Λεμός δίδαξε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Δημοτικού Ωδείου Λαρίσης», σε τοπικές διδασκαλίες ερασιτεχνικών σχημάτων, αλλά και παλιότερα, στην Αίγυπτο, στην Κύπρο και στην Αμερική, όπου έπλασε και ανέδειξε ηθοποιούς. Στο Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Ηλιούπολης (1979 – 1989), πραγματοποιήθηκε τιμητική βράβευσή του με το πρώτο βραβείο και μαζί το χρυσό μετάλλιο της πόλεως των Αθηνών ανάμεσα σε είκοσι επιλεγμένα θεατρικά συγκροτήματα στους «Πανελλήνιους Αγώνες Ερασιτεχνικής Θεατρικής Δημιουργίας», που οργάνωσε ο Δήμος Αθηναίων.
Ο Άλκης Θρύλος τον χαρακτηρίζει "πρωτοπόρο" και "εμψυχωτή", που "μαγνητίζει το περιβάλλον του". Τα πρώτα χρόνια της καριέρας του, έστησε ένα θέατρο με νέους συναδέλφους του, σε μια προσφυγική φτωχογειτονιά, στη Δραπετσώνα (καλοκαίρι 1940). Το ίδιο πείραμα το επαναλαμβάνει μέσα στην Κατοχή ( καλοκαίρι 1941), στο θέατρο «Νανά» στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης. Το ίδιο πάλι στην Αίγυπτο τον καιρό του πολέμου, καλύπτοντας τις θεατρικές ανάγκες του ελληνισμού της Αιγύπτου. Στην Κύπρο βάζει τις ρίζες ανάπτυξης και εδραίωσης του πρώτου επαγγελματικού Κυπριακού Θεάτρου.
Συνεχώς ανακαλύπτει χώρους, που τους μετατρέπει σε θέατρα και προτείνει ανανεωτικές θεατρικές φόρμες, όπως παραστάσεις σε μορφή λαϊκού πανηγυριού. Το ξεκίνημα έγινε με το «Αρχαίο θέατρο Άργους» το 1955, με κορύφωμα την έρευνα για την ανακάλυψη και προβολή των νέων θεατρικών δυνάμεων στα «Διονύσια Καλλιθέας» (1947-1950) και τη δημιουργία του «Οργανισμού Ελληνικού Θεάτρου Αμερικής» (1957-1967).
Σκηνοθέτης
Η λέξη σκηνοθέτης, σκηνοθεσία, ήταν για πάρα πολλά χρόνια άγνωστη στην Ελλάδα. Μετά τον ερχομό του θεατρικού αναμορφωτή Κωνσταντίνου Χρηστομάνου από την Ευρώπη το 1901, συναντάται αραιά και πού μεταφρασμένη η ξενικής προέλευσης λέξη "Regisseur": περίπτωση Θωμά Οικονόμου και Φώτου Πολίτη και αργότερα οι Ροντήρης, Μουζενίδης, Καραντινός και μετά Σαραντίδης, Κουν στο ελεύθερο θέατρο, μέχρι το 1940, που παρουσιάστηκε γενικά ο όρος σκηνοθέτης.
Προηγούμενα, την ιδιότητα αυτή, τη διανομή ρόλων, τη διδασκαλία, το στήσιμο της παράστασης και τις άλλες λεπτομέρειες την επωμιζόταν ο θιασάρχης, χωρίς αρχικά να χρησιμοποιείται ο όρος σκηνοθεσία. Η γενίκευση του όρου άρχισε τα τελευταία 50 χρόνια, όταν η ιδιότητα αυτή έγινε θεσμός.
Σε αυτή την κατηγορία ανήκει ο Λεμός, με τα έργα που σκηνοθέτησε στα 60 χρόνια της θεατρικής του παρουσίας ως ηθοποιού και θιασάρχη και τελευταία, ως σκηνοθέτη, (Εθνικό Θέατρο, ΔΗΠΕΘΕ Β. Αιγαίου») κτλ.
Σκηνογραφία
Αμέτρητες είναι οι σκηνογραφίες του Αδαμάντιου Λεμού, όχι μονάχα σε σχέδια και μακέτες, αλλά και σε κατασκευές, σε όποια πόλη και οποιαδήποτε χρονική περίοδο ο Λεμός έστηνε θέατρο, όταν τύχαινε να μην υπάρχει κάποιος ονομαστός σκηνογράφος ή οικονομική επάρκεια. Μερικά δείγματα της δουλειάς του γίνονται ορατά σε φωτογραφικές απεικονίσεις έργων και παραστάσεων όλων των κατηγοριών. Συνεργάτης του σε πολλές παραστάσεις, από το 1948 ήταν η πρώτη Ελληνίδα σκηνογράφος Μαρία Ράμφου
Συγγραφέας
Ο Αδαμάντιος Λεμός ασχολείται και με τη λογοτεχνία. Το μεγάλο σε όγκο βιβλίο του ("Η ουτοπία του Θέσπη", Εκδόσεις Φιλιππότη, 1989), εκτός από την λογοτεχνική του γραφή, είναι σημαντικό και ως θεατρικό ιστόρημα με άγνωστα αποκαλυπτικά ντοκουμέντα.
Το δεύτερο βιβλίο του Λεμού, με τίτλο «Η θεια μου η Κυριακού τον παλιό εκείνο τον καιρό…», διασώζει ήθη, έθιμα, συμπεριφορές και γλωσσικό υλικό ενταγμένο μέσα στη δομή, στη ροή και στη μουσική της ελληνικής λαογραφίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Πάιονηρ P-31
Τo Πάιονηρ P-31 (επίσης γνωστό ως Atlas-Able 5B ή Pioneer Z) ήταν ένα διαστημικό σκάφος που είχε ως στόχο να μπει σε σεληνιακή τροχιά.
Η αποστολή όμως απέτυχε λίγο μετά την εκτόξευση. Οι στόχοι ήταν να ερευνήσει το περιβάλλον μεταξύ Γης και Σελήνης, και να αναπτύξει την τεχνολογία για τον έλεγχο και τους ελιγμούς ενός διαστημοπλοίου μακριά από τη Γη. Ήταν εξοπλισμένο για να τραβήξει εικόνες της σεληνιακής επιφάνειας, να εκτιμήσει την μάζα της Σελήνης, να καταγράψει τη δομή και την ταχύτητα των μικρομετεωριτών, να μελετήσει την ακτινοβολία, το μαγνητικό πεδίο, και τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα χαμηλής συχνότητας στο διάστημα. Θα είχε το πρώτο αυτόνομο σύστημα πρόωσης και θα μπορούσε να λειτουργεί πολλούς μήνες μετά την εκτόξευσή του σε μεγάλες αποστάσεις από τη Γη. Επίσης θα έκανε τις πρώτες δοκιμές των ΗΠΑ για έναν δορυφόρο στο διάστημα.
Αποστολή
Το διαστημικό σκάφος εκτοξεύθηκε με έναν Convair Atlas D πύραυλο της Πολεμικής Αεροπορίας σε συνδυασμό με έναν Thor-Able πύραυλο. Το όχημα εξερράγη 68 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του σε υψόμετρο 12 χιλιομέτρων. Το σκάφος έπεσε στον Ατλαντικό Ωκεανό σε απόσταση 12 - 20 χλμ από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ, στο οποίο εκτοξεύθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Πάιονηρ Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1960
Σφενδόνη ΙΙΙ (αντιτορπιλικό)
Το Σφενδόνη ΙΙΙ / D-85 ήταν αντιτορπιλικό τύπου FLETCHER πρώην ‘USS AULICK DD 569’.
Ναυπηγήθηκε μεταξύ 1941-1942 στα ναυπηγεία ‘USA – Consolidated Steel Corp. orange, Texas’. Καθελκύστηκε στις 2 Μαρτίου 1942. Στην ενεργεία από τις 27 Οκτωβρίου 1942. Εκτόπισμα : 2100/30/50 ΤΝ. – Οπλισμός : 4 πυροβόλα 5’’ / 38,3 δίδυμα, 3’’/50 RF, 5 Τ/Σ 21’’ για τορπίλες επιφανείας και 2 τριπλοί Α/Υ, ΒΒ και Βομβοβόλα HEDGEHOG. Παρελήφθη στις 21 Αυγούστου 1959 στον Ναύσταθμο της Φιλαδέλφειας Η.Π.Α. από τον Αντιπλοίαρχο Α. Χρυσάνθη. Παροπλίστηκε στις 25 Οκτωβρίου 1991 (ΟΠΠ/ΝΚ).
Όμοιου τύπου πλοία: ‘Βέλος ΙΙ’, 'Ασπίς ΙΙ', ‘Λόγχη ΙΙ’ και 'Σφενδόνη ΙΙΙ'.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Άννα Βίσση
Η Άννα Βίσση (γενν. 20 Δεκεμβρίου 1957, Λάρνακα) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια και μουσικός. Ξεκίνησε να τραγουδά επαγγελματικά το 1973, σε ηλικία 16 ετών, όταν μετακόμισε στην Ελλάδα και υπέγραψε δισκογραφικό συμβόλαιο με τη Minos EMI. Το 1977 κέρδισε την 1η θέση στο 19ο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι Ας Κάνουμε Απόψε Μιαν Αρχή και κυκλοφόρησε τον πρώτο της προσωπικό δίσκο με τον ίδιο τίτλο. Από τη δεκαετία του '80, ξεκίνησε σχεδόν αποκλειστική συνεργασία με το μουσικοσυνθέτη και στιχουργό Νίκο Καρβέλα.
Έχει κυκλοφορήσει 27 προσωπικά άλμπουμ, 12 συλλογές, έχει 25 συμμετοχές σε δίσκους άλλων καλλιτεχνών, έχει πρωταγωνιστήσει σε τέσσερις μουσικοθεατρικές παραστάσεις, τρεις όπερες και ένα μιούζικαλ, ενώ συμμετείχε σε τηλεοπτικές παραγωγές. Είναι από τις πρώτες τραγουδίστριες που εισήγαγαν τη δυτική ποπ μουσική στην Ελλάδα και συνδύασε ήχους από σύγχρονη λαϊκή, έντεχνη και ποπ μουσική δημιουργώντας μια ευρεία γκάμα τραγουδιών. Σε μια καριέρα που διαρκεί περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, έχει επηρεάσει πολλές από τις νεότερες τραγουδίστριες σε Ελλάδα και Κύπρο. Το σύνολο της δισκογραφίας της περιλαμβάνει 37 πλατινένιες και 16 χρυσές διακρίσεις, ενώ αποτελεί μία από τις πιο διαχρονικές και εμπορικές τραγουδίστριες όλων των εποχών καθώς οι συνολικές πωλήσεις των δίσκων της υπερβαίνουν τις 10.000.000 παγκοσμίως. Λόγω των παραπάνω διακρίσεων σε συνδυασμό με την διαχρονικότητα της καριέρας της και την παγιωμένη στην κορυφή δημοτικότητά της, της αποδόθηκε το προσωνύμιο της Απόλυτης Ελληνίδας Σταρ.
Στο εξωτερικό έχει εμφανιστεί σε σημαντικά θέατρα όπως το Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ και η Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, το Κάρνεγκι Χολ και το Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν της Νέας Υόρκης καθώς και το Salle des Etoiles Sporting στο Μόντε Κάρλο. Η Βίσση είναι η μοναδική Ελληνίδα καλλιτέχνης που άγγιξε την κορυφή του Billboard Dance Club Chart με το αγγλόφωνο τραγούδι Call Me, ενώ αρκετά τραγούδια της έχουν μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες. Έχει συμμετάσχει τρεις φορές στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, δυο φορές με την Ελλάδα και μια με την Κύπρο.
Τον Μάρτιο του 2010 η εκπομπή του Alpha Chart Show Your Countdown, την κατέταξε στη δεύτερη θέση με τις δημοφιλέστερες - εμπορικότερες Ελληνίδες τραγουδίστριες των τελευταίων 50 χρόνων, μετά από τη Χαρούλα Αλεξίου. Η Βίσση θεωρείται ως η πιο πολυβραβευμένη Ελληνίδα τραγουδίστρια, έχοντας κερδίσει περισσότερα από εβδομήντα βραβεία για την προσφορά της στη μουσική, τις τέχνες και τον πολιτισμό μεταξύ των οποίων, το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, 7 Μουσικά Βραβεία Αρίων, 22 Βραβεία Ποπ Κορν, 10 Μουσικά Βραβεία Κύπρου και 10 Mad Video Music Awards. Έχει παραλάβει βραβεία από τους Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, Βαλερί Ζισκάρ ντ'Εσταίν και Μπούτρος Μπούτρος - Γκάλι. Τον Μάιο του 2010, τιμήθηκε για την “Συμβολή στην προαγωγή της μουσικής από τα Βαλκάνια” από τα Βαλκανικά Μουσικά βραβεία, τον Ιούλιο του 2014 βραβεύτηκε με τον τίτλο "Doctor of Arts" από το University of Bolton, για την μεγάλη της προσφορά στον χώρο της μουσικής σε μία ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, τον Ιούλιο του 2016 παρέλαβε το τιμητικό βραβείο για το σύνολο της καριέρας της, από τα Mad Video Music Awards, ενώ τον Νοέμβριο του 2016 τιμήθηκε και για την θεατρική της συμβολή από την Ακαδημία Ελληνικών Βραβείων Τέχνης, με το τιμητικό  Κορφιάτικο βραβείο Σοφία Βέμπο , για τη συμμετοχή της στις θεατρικές παραστάσεις Δαίμονες, Μάλα και Οι Καμπάνες Του Edelweiss. Επιπλέον η καριέρα της, έχει αποτελέσει αντικείμενο της Διδακτορικής Διατριβής του Διδάκτορα Μουσικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Ιωάννη Πολυχρονάκη.
Η Άννα Βίσση έχει συμμετάσχει στην τελετή λήξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και την τελετή για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004, παρουσία εκατοντάδων χιλιάδων θεατών.
Πρώτα χρόνια
Η Άννα Βίσση γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου του 1957 στο χωριό Πύλα, το οποίο βρίσκεται κοντά στη Λάρνακα της Κύπρου. Ο πατέρας της ήταν ιδιοκτήτης καταστήματος στη Λάρνακα. Η Άννα είναι η δεύτερη από τις τρεις κόρες της οικογένειας. Στην ηλικία των έξι ετών ξεκίνησε να παρακολουθεί μαθήματα χορού και πιάνου στο Εθνικό Ωδείο Κύπρου, λαμβάνοντας δίπλωμα. Την περίοδο αυτή έδινε συναυλίες στην κυπριακή επαρχία τραγουδώντας ενώ η αδερφή της, Λία, έπαιζε πιάνο. Έτσι έγιναν γνωστές ως οι "Αδερφές Βίσση".
Το 1970, η δημοτικότητα της δεκατριάχρονης Άννας Βίσση στην Κύπρο μεγάλωσε, με τη συμμετοχή της σε έναν τηλεοπτικό μουσικό διαγωνισμό όπου κέρδισε το πρώτο βραβείο. Οι παραπάνω διακρίσεις έπεισαν τους γονείς της για το ταλέντο της. Έτσι το 1973 με πρωτοβουλία της μητέρας της, Σοφίας, ο Νέστορας Βίσσης έκλεισε το μαγαζί του στην Κύπρο και ολόκληρη η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα. Τον Σεπτέμβριο του 1973 η οικογένεια Βίσση έμενε στη συνοικία της Νέας Κυψέλης. Η τότε 16 ετών Άννα, συνέχισε το Γυμνάσιο στην Αθήνα, τραγουδώντας τα βράδια σε μπουάτ στην Πλάκα και ηχογράφησε στη δισκογραφική εταιρεία MINOS τα δύο πρώτα της τραγούδια, έχοντας ήδη περάσει από ακρόαση και υπογράψει συμβόλαιο με την εταιρεία.
Σπούδασε στο Πολιτικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
1973-1976: Τα πρώτα επαγγελματικά βήματα
Το 1973 πραγματοποίησε την πρώτη της δισκογραφική συμμετοχή. Συμμετείχε μαζί με τον Γιάννη Καλατζή στο τραγούδι "Λέγοντας και κλαίγοντας" σε μουσική Βασίλη Δημητρίου και στίχους του Μάνου Ελευθερίου. Την ίδια χρονιά έκανε και την πρώτη της ζωντανή εμφάνιση μαζί με τους Γιώργο Νταλάρα, Χαρούλα Αλεξίου, Ελπίδα και Κώστα Σμοκοβίτη. Το 1974 συμμετείχε σε αρκετές δισκογραφικές δουλειές. Συγκεκριμένα συμμετείχε μαζί με άλλους καλλιτέχνες όπως Τόλης Βοσκόπουλος, Γιάννης Πάριος, Χαρούλα Αλεξίου και πολλούς άλλους, στους τουριστικούς δίσκους της εποχής Memories from Rhodes No 2 με το τραγούδι "Λέσσα για λέσσα", Welcome to Greece No 5 με τα τραγούδια "Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το αγόρι μου" και "Εγώ είμαι εγώ". Την ίδια χρονιά συμμετείχε στο δίσκο Χίλια εννιακόσια τίποτα του Κύπριου συνθέτη και τραγουδιστή, Δώρου Γεωργιάδη, με το διαχρονικό πλέον τραγούδι "Μη βάζεις μαύρο" σε στίχους Σώτιας Τσώτου, το οποίο θα συμπεριληφθεί αργότερα στον πρώτο προσωπικό της δίσκο, και το ντουέτο με τον Γεωργιάδη "Νικήσαμε". Μια άλλη συμμετοχή έγινε στο δίσκο Άσπρο μαύρο του Γιώργου Χατζηνάσιου με τα τραγούδια "Το παλικάρι" και "Κι όμως κι όμως" που το ερμήνευσε μαζί με το Γιάννη Πάριο, τη Χάρις Αλεξίου και τον Κώστα Σμοκοβίτη. Δύο από τις σημαντικότερες συμμετοχές της πραγματοποιήθηκαν το 1974. Η πρώτη στο δίσκο 18 Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας του Μίκη Θεοδωράκη, σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου όπου ερμήνευσε μαζί με τον Νταλάρα τέσσερα τραγούδια ("Αυγή", "Πράσινη μέρα", "Το κυκλάμινο" και "Λιγνά κορίτσια"). Η δεύτερη στον δίσκο Μικρές πολιτείες του Σταύρου Κουγιουμτζή με δύο κλασικά πλέον τραγούδια ("Σ' αγαπώ" και "Δίψασα στην πόρτα σου"). Μέσα στο 1974 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον μελλοντικό σύζυγό της Νίκο Καρβέλα: συμμετείχε στον πρώτο δίσκο του πρωτοεμφανιζόμενου τότε συνθέτη, Μια χαρά μια καημός, με τέσσερα τραγούδια ("Κρύβαμε την αγάπη μας", "Σαν τα πεινασμένα περιστέρια", "Ούτε ένα σ' αγαπώ" και "Γιατί γελάς και παίζεις") σε μουσική του ίδιου και στίχους της Βαρβάρας Τσιμπούλη. Σε αυτόν τραγουδούσαν επίσης οι Κώστας Σμοκοβίτης και Δημήτρης Κοντολάζος.
1977-1979: Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης και πρώτος προσωπικός δίσκος
Το 1977 πήρε μέρος στο 19ο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, στις 15 και 16 Σεπτεμβρίου, και κέρδισε το πρώτο βραβείο με το τραγούδι "Ας κάνουμε απόψε μιαν αρχή" σε μουσική και στίχους του Δώρου Γεωργιάδη. Η διάκριση αυτή στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης αποτέλεσε το έναυσμα για την αρχή της προσωπικής της δισκογραφίας, καθώς ένα μήνα μετά κυκλοφόρησε ο πρώτος της προσωπικός δίσκος Ας κάνουμε απόψε μιαν αρχή, τίτλος του νικητήριου τραγουδιού. Ο δίσκος κυκλοφόρησε από τη δισκογραφική εταιρεία Minos και περιείχε 11 νέα τραγούδια και 2 από παλιότερες συμμετοχές της, ενώ ανάμεσα στους συνθέτες που έγραψαν τραγούδια ήταν ο Γιάννης Σπανός και ο Αντώνης Βαρδής. Στιχουργικά, συμμετείχε και ο Μάνος Ελευθερίου. Εμπορικά, το άλμπουμ αυτό αποτέλεσε ένα δυνατό δισκογραφικό ντεμπούτο για την Βίσση, αφού άγγιξε τα 40.000 αντίτυπα. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε ζωντανά στο πλευρό της Αλεξίου και του Βασίλη Παπακωνσταντίνου και έδωσε μια συναυλία στο Λονδίνο, μαζί με τον Νταλάρα και την Αλεξίου.Το καλοκαίρι του 1978 πραγματοποίησε παγκρήτια περιοδεία στο πλευρό του Νίκου Ξυλούρη. Την επόμενη χρονιά, της προτάθηκε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον 23ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Η Βίσση θα συμμετείχε με ένα από τα τραγούδια "Ο Κος Νόμπελ" και "Ω Μαρία" και επιλέχθηκε το πρώτο. Διαφωνίες μεταξύ των συνθετών και στιχουργών των τραγουδιών, όμως, οδήγησαν σε απόσυρση της συμμετοχής της. Τελικά η Ελλάδα συμμετείχε στον διαγωνισμό με την Τάνια Τσανακλίδου και το τραγούδι "Τσάρλι Τσάπλιν" που έλαβε την 8η θέση. Το 1979 η Άννα Βίσση αποχώρησε από τη Minos και κυκλοφόρησε τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά της με τίτλο Κίτρινο Γαλάζιο από τη νέα της εταιρεία ΕΜΙ/Columbia, με δημοφιλέστερο το τραγούδι "Αυτός που περιμένω". Τα τραγούδια υπέγραψαν τα δίδυμα Τάκης Μπουγάς, Γιάννης Καλαμίτσης και Σπύρος Βλασσόπουλος, Δημήτρης Ιατρόπουλος. Ο δίσκος αυτός έγινε πλατινένιος (100.000 πωλήσεις) και σηματοδότησε τη στροφή της σε τραγούδια με περισσότερο ποπ ύφος.
1980-1982: Επόμενες δισκογραφικές δουλειές και Eurovision
thumb|200px| Η Άννα Βίσση και το συγκρότημα Επίκουροι στη φωτογράφιση για το [[Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision|Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision]] Ο τρίτος προσωπικός δίσκος της, με τίτλο Ναι, κυκλοφόρησε το 1980 και έγινε χρυσός ξεπερνώντας τις 80.000 πωλήσεις. Δημοφιλέστερα τραγούδια του ήταν τα ποπ "Όσο έχω φωνή", Δεν είμαι μονάχηκαι οι μπαλάντες Το ξέρω θα ΄ρθεις ξανά και "Μεθυσμένη πολιτεία" που ήταν το τραγούδι τίτλων της ομότιτλης τηλεοπτικής σειράς της ΕΡΤ1. Την ίδια χρονιά εκπροσώπησε την Ελλάδα συμμετέχοντας για πρώτη φορά στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, με το τραγούδι "Ωτοστόπ", κατατασσόμενη στην 13η θέση, και κυκλοφόρησε μια συλλογή με τις ως τότε μεγαλύτερες επιτυχίες της, με τίτλο Τα καλύτερά μου τραγούδια. Το 1981 συνεργάστηκε για δεύτερη φορά με τον Νίκο Καρβέλα, στο τέταρτο κατά σειρά προσωπικό της άλμπουμ με τίτλο το όνομά της, με στιχουργική συμμετοχή της ίδιας. Το άλμπουμ έγινε χρυσό (50.000) και από αυτό ξεχώρισε το τραγούδι "Καλημέρα καινούρια μου αγάπη".
Το 1982 έλαβε ξανά μέρος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, εκπροσωπώντας την Κύπρο αυτή τη φορά. Συμμετείχε με το τραγούδι "Μόνη η αγάπη", σε μουσική και στίχους της ίδιας, και έλαβε την 5η θέση, που ήταν η καλύτερη θέση που είχε καταλάβει η Κύπρος, μέχρι το 2018 που κατέλαβε την 2η θέση με το τραγούδι "Fuego" της Ελένης Φουρέιρα. Με αφορμή τη συμμετοχή της στη Eurovision, το άλμπουμ Άννα Βίσση επανακυκλοφόρησε σε νέα έκδοση που συμπεριλάμβανε το τραγούδι με το οποίο πήρε μέρος στο διαγωνισμό.
Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το πέμπτο σε σειρά άλμπουμ της Άννας Βίσση σε στίχους και μουσική του συντρόφου της Νίκου Καρβέλα, με τίτλο Είμαι το σήμερα και είσαι το χθες, με στιχουργική συμμετοχή της ίδιας. Ωστόσο ο δίσκος δεν κυκλοφόρησε από τη δισκογραφική εταιρεία ΕΜΙ/Columbia, στην οποία ήταν εγγεγραμμένη η Άννα Βίσση, αλλά από την CarVi. Η CarVi, τίτλος εμπνευσμένος από τα αρχικά των ονομάτων τους, ήταν μία δισκογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε από την Άννα Βίσση και τον Νίκο Καρβέλα. Όμως η κίνηση αυτή ήταν αντίθετη προς το συμβόλαιο της Άννας Βίσση, το οποίο τη δέσμευε με αποκλειστική συνεργασία με την ΕΜΙ/Columbia. Έτσι, δικαστική απόφαση υπέρ της ΕΜΙ/Columbia απαγόρευσε την περαιτέρω κυκλοφορία του δίσκου, έπειτα από μερικές εβδομάδες.
1983-1989: Γάμος και συνεργασία με τον Νίκο Καρβέλα, μεταγραφή στη CBS
Στις 14 Μαΐου του 1983 παντρεύτηκε με τον Νίκο Καρβέλα. Το ζευγάρι πάντρεψε ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Σπύρος Κυπριανού. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου γεννήθηκε η κόρη της Άννας Βίσση και του Νίκου Καρβέλα, Σοφία.
Ήταν η εποχή που η Βίσση έκανε πλέον μια μόνιμη "στροφή" προς το ποπ και μοντέρνο τραγούδι. Σε αυτή την "στροφή", συνέβαλε πολύ ο Νίκος Καρβέλας, που έγινε σχεδόν ο αποκλειστικός της συνθέτης. To 1984 η Άννα Βίσση άλλαξε δισκογραφική εταιρία, ηχογραφώντας τον έκτο προσωπικό της δίσκο Νά 'χες καρδιά στη CBS (σημερινή Sony Music). Ο δίσκος κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1984, σε σύνθεση του Νίκου Καρβέλα και σε στίχους του ίδιου και της Βίσση και έγινε χρυσός (50.000). Στα χρόνια που ακολούθησαν, παγιώθηκαν ως καλλιτεχνικό ζευγάρι και ως ένα από τα πιο επιτυχημένα στην ελληνική δισκογραφία. Ο Καρβέλας θα εξελίξει την πορεία της, δίνοντάς της τραγούδια πιο μοντέρνα και σε πιο ποπ ρυθμούς, με συνέπεια να αλλάξει εντελώς το ως τότε έντεχνο ύφος της. Το Σεπτέμβριο του 1985 κυκλοφόρησε ο έβδομος προσωπικός δίσκος της Άννας Βίσση με τίτλο Κάτι συμβαίνει, όπου συνθέτες ήταν οι Αντώνης Βαρδής και Νίκος Καρβέλας και στιχουργοί οι Σαράντης Αλιβιζάτος, Νίκος Καρβέλας, Αντώνης Βαρδής και Φίλιππος Νικολάου. Ιδιαίτερα δημοφιλή αποδείχθηκαν τα τραγούδια "Σαν Κι Εμένα Καμιά" και η γνωστή μπαλάντα "Δώδεκα". Οι πωλήσεις του δίσκου έφτασαν τα 80.000 αντίτυπα και έγινε χρυσός. Παράλληλα, τραγουδάει στο Zoom (Θεσσαλονίκη) με Βίκυ Μοσχολιού, Μαρινέλλα και Κωνσταντίνα και στο Φαντασία (Αθήνα) με την Δούκισσα, τον Μανώλη Μητσιά και τον Μιχάλη Μενιδιάτη.
Επόμενη δισκογραφική δουλειά το 1986 είναι το άλμπουμ Η επόμενη κίνηση σε μουσική και στίχους του Νίκου Καρβέλα και με στιχουργική συμμετοχή της ίδιας και του Γιώργου Μίτσιγκα στο τραγούδι "Πράγματα". Δημοφιλέστερα αναδείχτηκαν τα τραγούδια "Πράγματα", "Με αγάπη από μένα για σένα" και "Σ’ αγαπάω, τελεία και παύλα". Ο δίσκος έγινε δίπλα πλατινένιος με πωλήσεις που ξεπέρασαν τα 200.000 αντίτυπα. Παράλληλα εμφανίζεται στο κέντο Διογένης με τους Δάκη, Πωλίνα και Αλέκα Κανελίδου. Το Φεβρουάριο του 1988 κυκλοφόρησε το ένατο προσωπικό της άλμπουμ με τίτλο Τώρα σε μουσική και στίχους του Νίκου Καρβέλα. Το άλμπουμ, που έγινε χρυσό (50.000 πωλήσεις) περιείχε τα δημοφιλή τραγούδια "1988 και ακόμα σ' αγαπώ", "Τώρα", "Τα μαθητικά χρόνια" και "Δεν σ’ αλλάζω". Το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησε το δέκατο και επίσης χρυσό άλμπουμ της Άννας Βίσση Έμπνευση, με το δημοφιλές ομότιτλο τραγούδι, το "Εφημερίδες" και το "Χούλα χουπ". Εκείνη την χρονιά εμφανίζεται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη μαζί με τον Πασχάλη Τερζή και τον Νίκο Καρβέλα.
Ο ενδέκατος δίσκος της, με τίτλο Φωτιά, κυκλοφόρησε στις 12 Δεκεμβρίου 1989. Από τον δίσκο ξεχώρισαν τα τραγούδια "Σε σκέφτομαι συνέχεια", "Φωτιά" ,"Μπαλωματάκι" ενώ το κομμάτι "Ψεύτικα" γνώρισε μεγάλη επιτυχία, παρά τις αμφιβολίες που είχε αρχικά η τραγουδίστρια σχετικά με το τραγούδι αυτό, λόγω του εντελώς διαφορετικού στυλ του. Ο δίσκος έχει γενικότερα έντονες επιρροές από την Ανατολή στους ήχους και στο ύφος ενώ το video clip του τραγουδιού "Μπαλωματάκι" γυρίστηκε στο Μαρόκο. Ο δίσκος έγινε πλατινένιος, ξεπερνώντας τα 180.000 αντίτυπα και έγινε ο δεύτερος πιο εμπορικός δίσκος της χρονιάς μετά το δίσκο "Σαν Τρελό Φορτηγό" των 200.000 αντιτύπων, του Γιάννη Πάριου. Το χειμώνα, εμφανίζεται στο Διογένης Palace με τους Λευτέρη Πανταζή, Χρήστο Δάντη, Λίτσα Γιαγκούση, Κατερίνα Κούκα.
1990-1995: Διαζύγιο με τον Νίκο Καρβέλα, Δαίμονες, Με Αγάπη Άννα
Τον Δεκέμβρη του 1990, κυκλοφόρησε ο δίσκος της Είμαι που έγινε Χρυσός και το 1991 η Άννα Βίσση εμφανίστηκε στην ελληνική ροκ όπερα Δαίμονες, σε λιμπρέτο του Σταύρου Σιδερά και μουσική και πρόσθετους στίχους του Νίκου Καρβέλα. Η παράσταση σκηνοθετήθηκε από τον Ρότζερ Γουίλιαμς και πρωταγωνιστούσαν οι Άννα Βίσση, Γιάννης Σαμσιάρης, Μαριάνθη Σοντάκη/ Μπέσυ Μάλφα (τη δεύτερη χρονιά) και Τζον Μοδινός/ Γιώργος Μούτσιος (τη δεύτερη χρονιά). Η παράσταση φιλοξενήθηκε στο θέατρο Αττικόν τη σεζόν 1991 - 1992. Οι Δαίμονες έλαβαν καλές,αλλά και κακές κριτικές και, το 2009, ακούστηκαν φήμες πως η παράσταση θα ανέβαινε ξανά, πολύ σύντομα, ενώ και η ίδια η Βίσση δήλωσε σε συνέντευξή της πως θα επιθυμούσε να ανεβάσει ξανά την παράσταση με τον Καρβέλα. Τον Ιούλιο του 2012 σε συνέντευξή της σε τηλεοπτική εκπομπή, αποκάλυψε ότι η παράσταση θα ανέβει ξανά, μετά από 22 χρόνια στο θέατρο Παλλάς, το Μάρτιο του 2013.
Το 1992, Βίσση και Καρβέλας έδωσαν ουσιαστικό τέλος στην έγγαμη συμβίωσή τους, συνέχισαν όμως να μένουν στο ίδιο σπίτι και να συνεργάζονται. Τη χρονιά εκείνη η Άννα Βίσση βραβεύεται "Καλλιτέχνης της Χρονιάς" στην απονομή των βραβείων Pop-Corn, ανάμεσα σε σημαντικά ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου.. Τον Μάιο κυκλοφορεί ο κοίνος της δισκος με τον Νικο Καρβέλα με γενικό τιτλο Εμείς. Στο δισκο αυτό περιλαμβάνεται το τραγούδι "Δεν Θέλω Να Ξέρεις" το οποίο βραβεύτηκε ως το τραγούδι της δεκαετίας του 90. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, η Βίσση κυκλοφόρησε τον δίσκο Λάμπω. Από αυτόν τον δίσκο ξεχώρισαν τα τραγούδια "Λάμπω", "Ακόμα Μία", "Ότι Θες Εγώ" και "Σε Χρειάζομαι". Τον επόμενο χρόνο η Άννα Βίσση πρωταγωνίστησε στην όπερα - μονόπρακτο Ωδή στους Θεούς (Ode to the Gods) του Σταύρου Σιδερά, στην Κύπρο, που παρουσιάζεται στα πλαίσια της λήξης της Διάσκεψης Κορυφής των χωρών μελών της Κοινοπολιτείας, στη Λευκωσία, παρουσία του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Βασίλισσας της Αγγλίας. Το 1993, συμπληρώνει 20 χρόνια στα μουσικά δρώμενα και παρουσιάζει στην μπουάτ “Zoom” στην Πλάκα, επετειακό πρόγραμμα μαζί με το Λάμπη Λιβιεράτο και το Γιάννη Σαμσιάρη, συμπρωταγωνιστή της στους Δαίμονες. Το ίδιο έτος τo τραγούδι “Παραμύθι ξεχασμένο” σε μουσική Σταύρου Κουγιουμτζή, μπαίνει σε δύο κορεάτικες συλλογές. Το 1994 κυκλοφόρησε ο δίσκος Ρε!. Το 1995 ακολούθησε η επανακυκλοφορία του δίσκου με δύο καινούρια τραγούδια, το "Αμήν" και το "Ελένη", καθώς και ο δίσκος ''Ω! Κύπρος'', ο οποίος περιείχε παραδοσιακά κυπριακά τραγούδια με μοντέρνα ενορχήστρωση. Μάλιστα το τραγούδι Ελένη γράφεται και αφιερώνεται στη θαυμάστρια της Βίσση, Ελένη, η οποία πέθανε από μεσογειακή αναιμία.
Την ίδια χρονιά η Βίσση έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο αναλαμβάνοντας να παρουσιάσει το εβδομαδιαίο μουσικό τηλεοπτικό σόου, Με Αγάπη Άννα, για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού ANT1. Το σόου σταμάτησε πρόωρα και, το 2007, η εταιρία παραγωγής κατέθεσε μήνυση κατά της Άννας Βίσση. Στη μήνυση αυτή, η εταιρεία ισχυριζόταν «αντισυμβατική συμπεριφορά της τραγουδίστριας, που δεν εργαζόταν εντατικά, με αποτέλεσμα όταν άρχιζαν τα γυρίσματα να μην μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του ρόλου της οικοδέσποινας του τηλεοπτικού σόου», καθώς το συμβόλαιο που είχε υπογράψει η Βίσση τη δέσμευε να γυρίσει 40 εκπομπές, αλλά η ίδια αποχώρησε μετά τη δέκατη εκπομπή, αφήνοντας την εταιρία χρεωμένη. Η δικαστική διαμάχη φαινόταν να φτάνει στο τέλος όταν το Εφετείο Αθηνών κατέληξε στον τελικό συμβιβασμό των δύο πλευρών, με τη Βίσση υποχρεώνεται να καταβάλει το ποσό των 400.000 ευρώ. Τελικά, η υπόθεση επανεξετάστηκε, με τη δικαστική απόφαση να θεωρεί ότι η Βίσση έπρεπε να πληρώσει λιγότερα, 220.000 ευρώ.
Το 1995 έλαβε μέρος σε αρκετές φιλανθρωπικές συναυλίες, βοηθώντας ιδρύματα για τα παιδιά στην Ελλάδα και την Κύπρο. Την ίδια χρονιά έβγαλε το cd single, Μην Ξεχνάς, που κυκλοφόρησε μόνο στην Κύπρο, τα έσοδα του οποίου δόθηκαν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.
1996-1999: Κλίμα Τροπικό, Τραύμα και Αντίδοτο
Τον Φεβρουάριο του 1996 η Βίσση, κυκλοφόρησε το άλμπουμ Κλίμα Τροπικό, το οποίο έγινε διπλά πλατινένιο ξεπερνώντας τα 130.000 αντίτυπα, περιέχοντας διαχρονικά τραγούδια (Κλίμα Τροπικό-Τρελαίνομαι!, Ελένη, Παραλύω, Εκατομμύρια, Πάρτε τα όλα, Σεντόνια, Ό,τι μου ζητήσεις, Και τι έγινε;, Σ' αγαπώ μ' αγαπάς) και χαρίζοντας εξαιρετικές ερμηνείες. Το Φεβρουάριο του 1997 η Βίσση βραβεύτηκε τρεις φορές στα Μουσικά Βραβεία του περιοδικού Ποπ Κορν, στις κατηγορίες Καλύτερη Γυναίκα Τραγουδίστρια, Καλύτερη Ερμηνεία και Καλύτερο Ραδιοφωνικό Τραγούδι. Η άκρως επιτυχημένη πορεία συνεχίστηκε και με το επόμενο άλμπουμ Τραύμα που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1997 περιέχοντας μόνο επιτυχίες (Τραύμα, Εκεί, Να'σαι καλά, Ντρέπομαι,Έπρεπε, Μαύρα Γυαλιά, Απόλυτο Κενό, Θάνατος είναι η αγάπη, Σιγά,Σε θυμάμαι, Σε θέλω- με θέλεις κ.α.). Το άλμπουμ μέσα στις 12 πρώτες ημέρες της κυκλοφορίας του έγινε χρυσό, ενώ μέχρι το τέλος του καλοκαιριού έγινε τρεις φορές πλατινένιο, μέσα σε 6 μήνες μόνο, με τις συνολικές πωλήσεις να ξεπερνούν τα 180.000 αντίτυπα, αναδεικνύοντας το ως εμπορικότερο δίσκο της χρονιάς για το 1997. To Τραύμα κυκλοφόρησε και στην Αυστραλία σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Τέλη του 1997 ήταν με τον Στέλιο Διονυσίου στο νυχτερινό κέντρο Γκάζι, ενώ το 1998 εμφανίστηκε κατά σειρά στα Αστέρια και στην Πύλη Αξιού, πάλι με τον Στέλιο Διονυσίου. Στα τέλη της δεκαετίας του '90 η Βίσση πραγματοποίησε περιοδεία στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων «sold out» συναυλιών στο Palladium Theatre και στο Forum Music Theatre του Λονδίνου, καθώς και σε επιλεγμένες πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών (Λος Άντζελες, Σικάγο, Νέα Υόρκη κ.ά.) που συνοδεύτηκε με την κυκλοφορία του αγγλόφωνου CD single Forgive Me This σε παραγωγή Ric Wake. Το 1998 τραγούδησε στις πρωτοχρονιάτικες εκδηλώσεις του Δήμου Αθηναίων στην πλατεία Συντάγματος παρουσία 20.000 κόσμου.
2000-2004: Everything I Am, Κραυγή, Μάλα, Χ και Παράξενες Εικόνες
Το καλοκαίρι του 2000 κυκλοφόρησε το maxi-single Αγάπη υπερβολική, που σημείωσε εμπορική επιτυχία, έχοντας γίνει 4 φορές πλατινένιο σε Ελλάδα και Κύπρο, φτάνοντας τις 100.000 πωλήσεις. Την ίδια περίοδο κυκλοφόρησε και το αγγλόφωνο CD single Everything I Am που έγινε πλατινένιο στην Ελλάδα και στην Κύπρο, ενώ τον Οκτώβριο κυκλοφόρησε το εξ ολοκλήρου ξενόγλωσσο άλμπουμ Everything I Am και έγινε χρυσό στην Ελλάδα, ασημένιο στις ΗΠΑ και πλατινένιο στην Κύπρο.
Στις 23 Νοεμβρίου του 2000 κυκλοφόρησε το διπλό άλμπουμ Κραυγή. Τα περισσότερα τραγούδια γράφτηκαν από τον Νίκο Καρβέλα, ενώ ο δίσκος περιελάμβανε και το ντουέτο "Καλύτερα οι δυο μας" με την Καίτη Γαρμπή που ηχογραφήθηκε λόγω της συνεργασίας τους στο κέντρο Fever. Το ντουέτο τους μάλιστα οπτικοποιήθηκε σε δύο διαφορετικές εκδοχές από τον σκηνοθέτη Γιώργο Γκάβαλο.
Το άλμπουμ Κραυγή έγινε τριπλά πλατινένιο μέσα σε ένα μήνα και συνολικά 7 φορές πλατινένιο στην Ελλάδα και 7 φορές πλατινένιο στην Κύπρο και παρέμεινε στην 1η θέση του άλμπουμ chart για 14 συνεχόμενες εβδομάδες. Είναι ένας από τους εμπορικότερους ελληνικούς δίσκους της δεκαετίας του 2000, με πωλήσεις που ξεπέρασαν τα 175.000 αντίτυπα (που ισοδυναμούν με 350.000 πωλήσεις, αφού το CD ήταν διπλό). Επίσης, σημείωσε μεγάλη επιτυχία σε Αυστραλία και Τουρκία μπαίνοντας στα εκεί charts. Το άλμπουμ θεωρείται ως ένα από τα εμπορικότερα ελληνικά άλμπουμ της δεκαετίας του 2000 και ένα από τα εμπορικότερα άλμπουμ όλων των εποχών στην Ελλάδα. Αυτή την χρονιά, η Βίσση παρουσιάζει ένα show στο Λονδίνο, συνεργάζεται με τους ONE και τον Νίκο Καρβέλα στα Αστέρια, πραγματοποιεί φιλανθρωπική συναυλία στην Κύπρο και τραγουδάει αρχικά στο PRIME και στην συνέχεια στο Fever με την Καίτη Γαρμπή, σε μια πολύ επιτυχημένη συνεργασία.
Τον Απρίλιο του 2001 στα Μουσικά Βραβεία Ποπ Κορν, η Βίσση απέσπασε πέντε βραβεία: Καλύτερη Ελληνίδα Τραγουδίστρια, Καλύτερο Τραγούδι, Καλύτερη Ερμηνεία, Καλύτερο Βίντεο Κλιπ και Καλύτερη Γυναικεία Σκηνική Παρουσία.
right|thumb|150px|Η Βίσση στην παράσταση Μάλα: Η Μουσική του Ανέμου. Στις 6 Ιουνίου 2001, η Άννα Βίσση ερμήνευσε τις μεγαλύτερες επιτυχίες της στο βαλκανικό πολιτιστικό γεγονός "2001 - A Peace Odyssey", που διεξήχθη στο Βουκουρέστι, με τη συνεργασία των Οργανισμών Τηλεπικοινωνιών της Ρουμανίας Romtelecom και Cosmorom και την επιπλέον συμμετοχή του ΟΤΕ. Ο διεθνούς σκηνοθέτης Εμίρ Κουστουρίτσα, σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη και παραγωγό Άγγελο Χατζηανδρέου, ανέλαβαν την καλλιτεχνική διοργάνωση. Το πρόγραμμα περιελάμβανε ένα σόου πολυμέσων, συναυλία τοπικού συγκροτήματος, συναυλία του Εμίρ Κουστουρίτσα και του συγκροτήματός του No Smoking Band και τη συναυλία της Βίσση. Στο τέλος, ανέβηκαν στη σκηνή και την συνόδευσαν, σε ένα τραγούδι, ο Κουστουρίτσα με τη μπάντα του. Τη συναυλία παρακολούθησαν 150.000 θεατές.
Την ίδια χρονιά, η Βίσση πραγματοποίησε τη δεύτερη θεατρική της εμφάνιση, στο μιούζικαλ Μάλα: Η μουσική του ανέμου, όπου υποδυόταν μια Εβραία την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η παράσταση περιλάμβανε 23 τραγούδια και αποτελούνταν από θίασο 60 ατόμων και συμφωνική ορχήστρα 35 οργάνων. Τα τραγούδια του μιούζικαλ κυκλοφόρησαν σε διπλό άλμπουμ το οποίο έγινε χρυσό στην Ελλάδα και πλατινένιο στην Κύπρο. Το έργο ήταν σε στίχους, σύνθεση και σενάριο του Νίκου Καρβέλα και σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στις 19 Ιανουαρίου 2002 και φιλοξενήθηκε στο Θέατρο Παλλάς μέχρι το Μάιο του 2002. Είναι η μεγαλύτερη ανάλογη παραγωγή που έγινε ποτέ στην Ελλάδα, καθώς απαιτούσε ειδική διαμόρφωση του θεάτρου, εγκατάσταση συστημάτων για την ηχητική κάλυψη καθώς και παρουσία ατμομηχανής επί σκηνής. Μεταξύ των διθυραμβικών κριτικών από ανθρώπους των γραμμάτων, ορισμένες κριτικές δεν ήταν ευμενείς.
Το 2002, η Βίσση επέστρεψε με το καινούριο της άλμπουμ Χ, σε στίχους και μουσική του Νίκου Καρβέλα ενώ την παραγωγή ανέλαβε ο διεθνούς φήμης παραγωγός George De Angelis. Ο δίσκος περιλάμβανε τo ντουέτο με τον Γιάννη Πάριο (την ίδια χρονιά συνεργάστηκαν σε μουσική σκηνή) σε στίχους της Ναταλίας Γερμανού και μουσική του Νίκου Καρβέλα. Ο δίσκος έγινε διπλά πλατινένιος στην Ελλάδα και πλατινένιος στην Κύπρο, ξεπερνώντας τις 80.000 πωλήσεις. Το 2003 η Άννα Βίσση κυκλοφόρησε το διπλό άλμπουμ Παράξενες Εικόνες με τραγούδια από διάφορους συνθέτες και στιχουργούς. Το άλμπουμ έγινε διπλά πλατινένιο σε Ελλάδα και Κύπρο με τις πωλήσεις να ξεπερνούν τα 90.000 αντίτυπα.
Προς το τέλος του 2003 επιστρέφει στο Διογένης μαζί με Νίνο, Χριστοφόρου και Hi-5. Οι εμφανίσεις της Βίσση στο νυχτερινό κέντρο Διογένης, το 2003, ήταν επιτυχημένες. Έτσι, το 2004 κυκλοφόρησε διπλό άλμπουμ (το οποίο έγινε πλατινένιο) και DVD του live, το οποίο είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα εμπορικά DVD μαζί με το DVD του 2001. Στις 31 Μαρτίου έδωσε μεγάλη συναυλία στην Λευκωσία, για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης, εμφανίστηκε στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας και τον Σεπτέμβρη πραγματοποίησε άλλη μια συναυλία στην Κύπρο.
2005-2007: Call Me, Nylon και Eurovision
Τον Ιανουάριο του 2005 κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή το αγγλόφωνο τραγούδι "Call Me", διασκευή του ελληνικού "Είσαι". Γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό φτάνοντας στην πρώτη θέση του Billboard Dance Club Charts, τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς. Το καλοκαίρι κυκλοφόρησε σε CD single και στην Ελλάδα συνοδευόμενο με ένα καινούριο τραγούδι, το "Lie" και remix του "Call Me". Το Σεπτέμβρη κυκλοφόρησε το άλμπουμ Nylon, που ήταν το πρώτο ελληνικό DualDisc. Στίχους και μουσική έγραψε ο Νίκος Καρβέλας και είναι ο πρώτος της δίσκος μετά από χρόνια που βασιζόταν, κυρίως, σε ποπ/dance ήχους, με rock και ηλεκτρονικά στοιχεία αν και δεν απουσίαζαν και τα "πιο ελληνικά". Το άλμπουμ έγινε πλατινένιο την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του, φτάνοντας εν τέλει τις 60.000 πωλήσεις. Επιπλέον, εμφανίστηκε στον Βοτανικό με τους Goin’ Through, Δημήτρη Κοργιαλά και Δέσποινα Ολυμπίου.
Το 2006 η κρατική τηλεόραση έδωσε απευθείας ανάθεση στην Άννα Βίσση να εκπροσωπήσει για δεύτερη φορά την Ελλάδα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision που διεξήχθη στις 20 Μαΐου 2006. Η Βίσση αποδέχτηκε την πρόταση και επέλεξε 4 τραγούδια να διαγωνιστούν στον ελληνικό τελικό. Το τραγούδι "Who Cares About Love" σε μουσική και στίχους του Νίκου Καρβέλα, το "Welcome to the Party" σε μουσική και στίχους του Δημήτρη Κοντόπουλου, το "A Beautiful Night" των Πήγασος και το "Everything" σε μουσική Καρβέλα και σε στίχους της ίδιας της Βίσση. Τελικά επελέγη το "Everything" και, παρ' όλο που το τραγούδι θεωρείτο φαβορί από τις ξένες εταιρείες στοιχημάτων, πήρε τελικά την 9η θέση. To Nylon επανακυκλοφόρησε με τον τίτλο Nylon Euro Edition, και περιλάμβανε τα τέσσερα τραγούδια που διαγωνίστηκαν στον ελληνικό τελικό. Η Βίσση με τη συμμετοχή της στη Eurovision, έγινε η καλλιτέχνης με το ρεκόρ μεγαλύτερης χρονικής απόστασης επανεμφάνισης στον Διαγωνισμό, καθώς επέστρεψε 24 ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία της συμμετοχή το 1982.
Το 2007 δημιουργήθηκε το επίσημο φαν κλαμπ της, με όνομα Fannatics.
2008-2009: Απαγορευμένο και The Fabulous Show
Την Πρωτοχρονιά του 2008, η Βίσση έδωσε ανοιχτή συναυλία στη Λάρνακα της Κύπρου. Στις 9 Δεκεμβρίου του 2008, ανήμερα της ονομαστικής της γιορτής και μετά από 3,5 χρόνια απουσίας, επέστρεψε δισκογραφικά με το άλμπουμ Απαγορευμένο, έχοντας παραγωγό και μάνατζερ τον Αμερικανό Γκρεγκ Λαντανί. Συνθέτες των 15 τραγουδιών του δίσκου ήταν οι: Patrick Leonard, Kara Dioguardi, Glen Ballard, Κριστίνα Αγκιλέρα, Άννα Βίσση, Γιάννης Χριστοδουλόπουλος, Adam Cohen, Άλεξ Παπακωνσταντίνου, Adam Baptiste, Marcus Englof, Βαγγέλης Παπάζογλου, Bolero Nordico, Γρηγόρης Κόλλιας, Γιάννης Κυφωνίδης και Dan Wilson. Τους στίχους υπέγραψαν οι Ελεάνα Βραχάλη, Μυρτώ Κοντοβά, Γρηγόρης Κόλλιας, Βάγια Καλαντζή και Γιώργος Μίτσιγκας. Βίντεο κλιπ έγιναν τα τραγούδια "Απαγορευμένο", "Το Παρελθόν Μου", "Στη Πυρά", "Αλήτισσα Ψυχή" και "Από Μακριά κι Αγαπημένοι (remixed)".
left|thumb|250px|Η Βίσση στο "Αθηνών Αρένα" κατά τη διάρκεια του The Fabulous Show το 2010.
Το τραγούδι "Το Παρελθόν Μου", σε μουσική Γιάννη Κυφωνίδη και στίχους Γιώργου Μίτσιγκα, ήταν το πρώτο σινγκλ της μετά από 3 χρόνια και συμμετείχε στο soundtrack της ταινίας Bank Bang. Η πρεμιέρα στο ραδιόφωνο έγινε στις 29 Οκτωβρίου ταυτόχρονα με την παρουσίαση του βίντεο κλιπ στο κανάλι MAD TV. Το Απαγορευμένο έγινε χρυσό την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του που σημείωσε τεράστια καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία. Σε αυτήν την καλοκαιρινή περιοδεία η Άννα Βίσση επισκέφτηκε 20 πόλεις της Ελλάδας.
Στις 16 Νοεμβρίου 2009, κυκλοφόρησε η επανέκδοση του Απαγορευμένο ως Απαγορευμένο+, με τρία νέα τραγούδια ("Fabulous", "Το Τάβλι" και "Εγώ Σ' Αγαπάω") και δύο ρεμίξ ("Από Μακριά κι Αγαπημένοι", "Στη Πυρά"), σε οικολογική συσκευασία. Με την επανακυκλοφορεί το Απαγορευμένο έγινε αισίως τετραπλά πλατινένιο στην Ελλάδα και τριπλά Πλατινένιο στην Κύπρο.
Η Άννα Βίσση έκανε πρεμιέρα στο νυχτερινό μαγαζί "Αθηνών Αρένα" στις 6 Νοεμβρίου 2009. Μαζί της εμφανίζονταν το συγκρότημα Μπλε, ο Γιώργος Σαμπάνης και η ρεμπέτισσα Μαριώ. Το όνομα του σόου πήρε τον τίτλο The Fabulous Show, από το τότε καινούριο της τραγούδι "Fabulous". Το σόου σηματοδότησε την επιστροφή της Άννας Βίσση στη νυχτερινή ζωή της Αθήνας, μετά από τέσσερα χρόνια απουσίας και απέσπασε εξαιρετικές κριτικές. Το σόου είχε σημαντική επιτυχία και συνέχισε μέχρι το τέλος της σεζόν, στις 20 Μαρτίου 2010. Εκεί ακούστηκε πρώτη φορά το ντουέτο της με τον Dave Stewart των Eurythmics Leap of faith. Μετά την επιτυχημένη πορεία στην Αθήνα το "The Fabulous Show" συνέχισε στη Θεσσαλονίκη. Την ίδια χρονιά βραβεύτηκε στα Balkan Music Awards για την συνολική προσφορά της στη μουσική των Βαλκανίων και έλαβε υποψηφιότητα στην κατηγορία Καλύτερο Βαλκανικό Βίντεο Κλιπ για το τραγούδι "Στη Πυρά". Στο τέλος των βραβείων η Βίσση ερμήνευσε δικά της τραγούδια και ένα ντουέτο με τον Dave Stewart το Sweet Dreams (are made for this).