cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χαλιφάτο των Αββασιδών
Το Χαλιφάτο των Αββασιδών ιδρύθηκε από τους απογόνους του νεότερου θείου του Προφήτη Μωάμεθ, Αμπάς ιμπν Αμπντ αλ-Μουτάλιμπ (566-653 μ.Χ.) στην Κούφα το 750, ενώ το 762 η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στη Βαγδάτη. Μέσα σε 150 χρόνια από τότε που ολοκλήρωσαν τον έλεγχο της Περσίας, οι χαλίφηδες αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν εξουσία στους τοπικούς δυναστικούς εμίρηδες που μόνο τυπικώς αναγνώριζαν την εξουσία τους. Το χαλιφάτο απώλεσε επίσης τις δυτικές επαρχίες της Ανδαλουσίας, του Μαγκρέμπ και της Ιφρικίγια από τον Ομεϋάδα πρίγκηπα Αμπντ αλ-Ραχμάν Α΄, τους Αγλαβίδες και τους Φατιμίδες αντίστοιχα.
Η εξουσία των Αββασιδών διακόπηκε για τρία χρόνια το 1258, όταν ο Xoυλεγκού χαν, ο Μογγόλος χάνος, λεηλάτησε και ερήμωσε τη Βαγδάτη. Επανήλθε όμως στην Αίγυπτο των Μαμελούκων το 1261, απ΄ όπου συνέχισε να διεκδικεί την ηγεσία και πρωτοκαθεδρία σε θρησκευτικά θέματα του μουσουλμανικού κόσμου μέχρι το 1519, όταν η θρησκευτική εξουσία μεταφέρθηκε επίσημα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και η πρωτεύουσα του χαλιφάτου στην Κωνσταντινούπολη.
Άνοδος στην εξουσία
Οι Αββασίδες διαχώριζαν τον εαυτό τους από τους Ομεϋάδες, αμφισβητώντας τον ηθικό χαρακτήρα και τη χρηστή μουσουλμανική διακυβέρνηση των τελευταίων συνολικά. Eίχαν την υποστήριξη της μεγάλης μάζας των Αράβων, που ένιωθαν την εξουσία να φεύγει από τα χέρια τους (οι Ομεϋάδες στηρίχθηκαν πολύ στο συριακό (αραμαϊκό) στοιχείο, μεταφορά πρωτεύουσας στη Δαμασκό κλπ.), αλλά απευθύνθηκαν επίσης και στους μη Άραβες μουσουλμάνους, γνωστούς ως μαουάλι, οι οποίοι έως τότε παρέμεναν εκτός των μηχανισμών εξουσίας της ομεϋαδικής ελίτ και αντιμετωπίζονταν ως κατώτερη τάξη. Ο Μουχάμμαντ ιμπν Άλι Αμπασί, εγγονός του Αμπάς ιμπν Αμπντ αλ-Μουτάλιμπ, ξεκίνησε εκστρατεία στην Περσία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ομεϋάδα χαλίφη Ουμάρ Β΄, για την επιστροφή της εξουσίας στην πατριά (σύνολο οικογενειών από κοινό πρόγονο-πατριάρχη) του Προφήτη Μωάμεθ, τους Χασεμίτες, επίσης κλάδο της φυλής (σύνολο πατριών) των Κουραϊσιτών, όπως και οι Ομεϋάδες.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2009-2010
Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2009-10 διεξήχθη σε 4 φάσεις. Στην πρώτη φάση συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 5-12 στο τέλος του Α΄ γύρου της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος. Στη δεύτερη φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την πρώτη φάση και οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1-4 στο τέλος του Α΄ γύρου του πρωταθλήματος. Στις δύο πρώτες φάσεις έγιναν μονοί αγώνες. Η τρίτη φάση ήταν οι ημιτελικοί. Ο τελικός διεξήχθη στην Ολυμπιακή εγκατάσταση Φαλήρου στην Αθήνα, στις 27 Μαρτίου 2010. Το τρόπαιο κατέκτησε ο Παναθηναϊκός. Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) αναδείχθηκε ο Λίμπερμαν Αγκάμεζ.
Χαλιφάτο των Αββασιδών
Άνοδος στην εξουσία
Κατά τη βασιλεία του Μαρουάν Β΄, η αντιπαλότητα αυτή κατέληξε στην εξέγερση του ιμάμη Ιμπραΐμ, τέταρτου στη σειρά από τους απογόνους του Αμπάς ιμπν Αμπντ αλ-Μουτάλιμπ. Με ερείσματα σε αραβικούς πυρήνες στη μακρινή επαρχία Χορασάν του Ιράν, κατάφερε αξιοσημείωτες επιτυχίες, αλλά αιχμαλωτίστηκε το 747 και πέθανε στη φυλακή. Η διαμάχη συνεχίστηκε από τον αδελφό του, Αμπνταλλάχ, γνωστό με το όνομα Αμπούλ Αμπάς ας-Σαφφάχ, που νίκησε τους Ομεϋάδες το 750 στην περίφημη μάχη του Ζαμπ (στις όχθες του ποταμού "Μεγάλος Ζαμπ" στο Ιράκ) και ανακηρύχθηκε χαλίφης.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2009-2010
Α' φάση
Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στις 20 Ιανουαρίου, εκτός από τον αγώνα «Πανελλήνιος−ΑΕΚ», ο οποίος διεξήχθη στις 21 Ιανουαρίου 2010.
Χαλιφάτο των Αββασιδών
Άνοδος στην εξουσία
Αμέσως μετά τη νίκη του, ο Ας-Σαφφάχ απέστειλε στρατιωτικές δυνάμεις στη Βόρεια Αφρική και την Κεντρική Ασία, όπου οι Αββασίδες πολέμησαν ενάντια στην επέκταση της κινεζικής δυναστείας των Τανγκ προς τα δυτικά, κατά τη μάχη του ποταμού Ταλάς στην Υπερωξιανή (οι Αββασίδες ήταν γνωστοί στους αντιπάλους τους ως οι Τάζι με τους μαύρους μανδύες, κινέζικα: 黑衣大食, hēiyī Dàshí, όπου η λέξη Τάζι αποτελούσε δάνειο όρο από τους Πέρσες και σήμαινε Άραβες). Οι Βαρμακίδες (αραβικά: Μπαρμακίγια), φημισμένη οικογένεια περσικής καταγωγής βεζίρηδων των Αββασιδών, που έπαιξαν ρόλο στην ίδρυση της Βαγδάτης και υπήρξαν μεγάλοι προστάτες των Τεχνών, ίδρυσαν στην πρωτεύουσα των Αββασιδών την πρώτη ιστορικώς καταγεγραμμένη βιοτεχνία χαρτιού, εκκινώντας έτσι μια νέα εποχή πνευματικής αναγέννησης στην επικράτεια των Αββασιδών. Εντός δέκα ετών, οι Αββασίδες έχτισαν ακόμα μια φημισμένη βιοτεχνία χαρτιού στη μετέπειτα πρωτεύουσα των Ομεϋαδών στην Ισπανία, την Κόρδοβα (τότε υπό αββασιδικό έλεγχο ακόμα).
Τα χρόνια στην εξουσία
Η πρώτη μεταρρύθμιση των Αββασιδών ήταν να μεταφέρουν την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας από τη Δαμασκό της Συρίας στη Βαγδάτη του Ιράκ. Αυτό έγινε για να προσελκύσουν αλλά και να βρίσκονται πιο κοντά στην υποστήριξη των Περσών μαουάλι, μιας και στην περιοχή της Βαγδάτης κυριαρχούσε περισσότερο η περσική κουλτούρα (απότοκος της προηγούμενης μακρόχρονης κατοχής των Σασσανιδών Περσών), ενώ τμήμα των Περσών μαουάλι διεκδικούσε λιγότερη κυριαρχία του αραβικού στοιχείου στην αυτοκρατορία. Η Βαγδάτη ιδρύθηκε στις όχθες του ποταμού Τίγρη, το 762. Μια νέα θέση εξουσίας δημιουργήθηκε, αυτή του βεζίρη, ως αντιπρόσωπου της κεντρικής εξουσίας, ενώ δόθηκε ακόμα περισσότερη αυτονομία στους τοπικούς εμίρηδες. Ως αποτέλεσμα, πολλοί Αββασίδες χαλίφηδες υποβιβάστηκαν σε ένα πιο τυπικό ρόλο από αυτόν που διαδραμάτιζαν επί εποχής των Ομεϋαδών, καθώς οι βεζίρηδες σιγά σιγά ασκούσαν όλο και μεγαλύτερη εξουσία και ο κεντρικός ρόλος της παλαιάς αραβικής αριστοκρατίας αντικαταστάθηκε σταδιακά από την περσική γραφειοκρατία.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2009-2010
Προημιτελικοί
Οι αγώνες ««Πανελλήνιος−Ολυμπιακός»» και «Απόλλων Καλαμαριάς-Παναθηναϊκός» διεξήχθησαν στις 3 Φεβρουαρίου. Οι αγώνες «Άρης−Ηρακλής» και '''«Φοίνικας Σύρου−Ε.Α. Πατρών»''' διεξήχθησαν στις 10 Φεβρουαρίου 2010.
Χαλιφάτο των Αββασιδών
Τα χρόνια στην εξουσία
Οι Αββασίδες είχαν στηριχτεί σε μεγάλο βαθμό στο περσικό στοιχείο για την ανατροπή των Ομεϋαδών. Ο διάδοχος του χαλίφη Αμπούλ Αμπάς ας-Σαφφάχ, Αλ-Μανσούρ, ευνόησε την εισροή μη Αράβων μουσουλμάνων στην Αυλή του. Ενώ αυτό βοήθησε στην αλληλεπίδραση της αραβικής και περσικής κουλτούρας, αποξένωσε πολλούς Άραβες υποστηρικτές του χαλιφάτου, ιδιαιτέρως τους Άραβες της περιοχής του Χορασάν (Άραβες που είχαν φτάσει πολεμώντας κατά την εξάπλωση του χαλιφάτου έως το μακρινό Χορασάν, και είχαν εγκατασταθεί κατόπιν εκεί, αποτελώντας ισχυρότατους αραβικούς εθνικιστικούς πυρήνες), οι οποίοι είχαν υποστηρίξει τους Αββασίδες στις μάχες τους εναντίον των Ομεϋαδών και ζώντας ανάμεσα σε Πέρσες κυρίως, είχαν πιο οξυμμένο το εθνικιστικό τους φρόνημα και υπόκεινταν περισσότερο στις συνέπειες του βαθμιαίου περιερχομού της αυτοκρατορίας υπό περσικό έλεγχο.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2009-2010
Ημιτελικοί
Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 16 Μαρτίου 2010
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 27 Μαρτίου 2010, στην Ολυμπιακή εγκατάσταση Φαλήρου στην Αθήνα. Ο Παναθηναϊκός επεκράτησε με 3−2 του Ολυμπιακού Πειραιώς και κατέκτησε το 6ο κύπελλο στην ιστορία του.
Χαλιφάτο των Αββασιδών
Τα χρόνια στην εξουσία
Το 756, ο Αββασίδης χαλίφης Αλ-Μανσούρ απέστειλε περισσότερους από 4.000 Άραβες μισθοφόρους να βοηθήσουν την κινεζική δυναστεία των Τανγκ στην καταστολή της εξέγερσης του Κινέζου στρατηγού Αν Λουσάν στη βόρεια Κίνα. Μετά τον πόλεμο, αυτοί παρέμειναν στην Κίνα. Ο Άραβας χαλίφης Χαρούν αρ-Ρασίντ υπέγραψε συμμαχία με την Κίνα, εξ΄ ου και αρκετές πρεσβείες των Αββασιδών είναι καταγεγραμμένες στα κινεζικά χρονικά.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2009-2010
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
2009 2010 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2009 2010 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2009 2010
Χαλιφάτο των Αββασιδών
Αιτίες
Οι Αββασίδες ήλθαν σε ρήξη με τους Σιίτες μουσουλμάνους, οι περισσότεροι εκ των οποίων τούς είχαν υποστηρίξει στον πόλεμο εναντίον των Ομεϋαδών, μιας και οι Αββασίδες και οι Σιίτες διεκδικούσαν τη νομιμοποίηση άσκησης εξουσίας επί των μουσουλμάνων, εξαιτίας της οικογενειακής τους σύνδεσης με τον Μωάμεθ. Ειδικότερα οι Σιίτες θεωρούσαν ότι είχαν περισσότερα δικαιώματα, καθότι ως Αλήδες (οπαδοί του Αλή, Άλι στα αραβικά και Αλίντ οι οπαδοί του), αντλούσαν τη νομιμοποίησή τους από την ίδια την κόρη του Μωάμεθ, τη Φάτιμα, γυναίκα του Αλή, και όχι από τον πιο μακρινό συγγενή του Μωάμεθ, Αμπάς ιμπν Αμπντ αλ-Μουτάλιμπ, αδελφό του πατέρα του Προφήτη, όπως οι Αββασίδες. Μόλις κατέλαβαν την εξουσία, οι Αββασίδες αγκάλιασαν το σουνιτικό Ισλάμ και αποκήρυξαν κάθε υποστήριξη στα σιιτικά "πιστεύω". Λίγο αργότερα, επωφελούμενοι της αδυναμίας της κεντρικής εξουσίας, οι Βέρβεροι Χαριζίτες ίδρυσαν ανεξάρτητο κράτος στη Βόρεια Αφρική το 801. Μέσα σε 50 χρόνια, οι Ιδρισίδες στο Μαγκρέμπ και οι Αγλαβίδες της Ιφρικίγια έγιναν ουσιαστικά ανεξάρτητοι στην Αφρική, ενώ λίγο αργότερα τους ακολούθησαν οι Τολουνίδες και οι Ιχσιδίδες στην Αίγυπτο.
Η αββασιδική Αρχή άρχισε να παρακμάζει κατά τη διάρκεια της χαλιφείας του Αρ-Ραντί, όταν οι τουρκικής καταγωγής στρατηγοί του χαλιφάτου, που είχαν επιτύχει ήδη de facto ανεξαρτησία για τα εδάφη που ήλεγχαν, έπαυσαν να αποδίδουν φόρους στο χαλιφάτο και ήλεγχαν την Αυλή του χαλίφη καθιστώντας τον εξαρτώμενο από τις διαθέσεις τους. Ακόμα και επαρχίες κοντά στη Βαγδάτη άρχισαν να αναζητούν τότε την τοπική δυναστική εξουσία.
Διαίρεση σε αυτόνομα δυναστικά κράτη
Η αββασιδική ηγεσία χρειάστηκε να εργαστεί σκληρά κατά το δεύτερο μισό του 8ου αιώνα (750-800), υπό αρκετούς ικανούς χαλίφηδες και τους βεζίρηδές τους, ώστε να ξεπεράσει τις πολιτικές προκλήσεις που αντιμετώπιζε λόγω της αχανούς φύσης της αυτοκρατορίας, την επακόλουθη περιορισμένη δυνατότητα τάχιστης επικοινωνίας μεταξύ των διάφορων περιοχών της, καθώς και για να εισαγάγει διοικητικές αλλαγές ώστε να διατηρήσει την τάξη.
Παρότι οι Βυζαντινοί μάχονταν την αββασιδική εξουσία στη Συρία και τις παρυφές της Ανατολίας, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά την περίοδο αυτή ήταν μικρής κλίμακας, καθότι το χαλιφάτο εστίαζε τότε την προσοχή του στις εσωτερικές του υποθέσεις, όπως αυτή των τοπικών διοικητών, οι οποίοι στα πλαίσια της καθορισμένης διοικητικής δομής, λειτουργούσαν κυρίως ανεξάρτητα από την κεντρική εξουσία. Το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν οι χαλίφηδες ήταν ότι οι κυβερνήτες αυτοί είχαν αρχίσει προσπάθειες για να κερδίσουν μεγαλύτερη αυτονομία, χρησιμοποιώντας την αυξανόμενη εξουσία τους για να καθιερώσουν την κληρονομική διαδοχή στα εδάφη που διοικούσαν.
Την ίδια ώρα, οι Αββασίδες αντιμετώπιζαν προκλήσεις κοντά στην καρδιά της αυτοκρατορίας τους. Στο Χορασάν της βόρειας Περσίας, πρώην υποστηρικτές του χαλιφάτου είχαν αποσκιρτήσει, δημιουργώντας ξεχωριστό βασίλειο. Ο χαλίφης Χαρούν αρ-Ρασίντ (786–809) συγκρούστηκε με τους Βαρμακίδες, εξολοθρεύοντας τα περισσότερα μέλη της φημισμένης αυτής οικογένειας. Την ίδια χρονική περίοδο, αρκετές φατρίες ξεκίνησαν να εγκαταλείπουν την αυτοκρατορία για άλλα εδάφη ή προσπάθησαν να αποκτήσουν τον έλεγχο σε απομακρυσμένα τμήματα αυτής, μακριά από τον πυρήνα της εξουσίας των Αββασιδών.
Έως το 820, οι Σαμανίδες είχαν ξεκινήσει τη διαδικασία άσκησης ανεξάρτητης εξουσίας στην Υπερωξιανή και το Μεγάλο Χορασάν, όπως οι σιίτες Χαμδανίδες στη βόρεια Συρία και οι διάδοχες δυναστείες των Ταχιριδών και Σαφαριδών στο Ιράν. Ειδικά μετά την περίοδο της "Αναρχίας στη Σαμάρα", η κεντρική εξουσία των Αββασιδών εξασθένησε και φυγόκεντρες τάσεις εμφανίστηκαν πιο καθαρά στις επαρχίες του χαλιφάτου.
Στις αρχές του 10ου αιώνα, οι Αββασίδες σχεδόν απώλεσαν τον έλεγχο του Ιράκ από διάφορους εμίρηδες και ο χαλίφης Αρ-Ραντί εξαναγκάστηκε να αναγνωρίσει την εξουσία τους, δημιουργώντας το αξίωμα του "αμίρ αλ-ουμάρα" (Πρίγκηπα των Πριγκήπων), στρατιωτικό αξίωμα που υποκατέστησε τον χαλίφη στην άσκηση της πραγματικής εξουσίας, αφήνοντάς του μόνο την τυπική πλευρά της. Λίγο μετά, μια περσική δαϋλαμιτική φατρία γνωστή ως Μπουγίδες, σάρωσε την πολιτική σκηνή και απέκτησε τον έλεγχο της γραφειοκρατικής δομής στη Βαγδάτη. Σύμφωνα με την ιστορία του Πέρση κρατικού αξιωματούχου Ιμπν Μισκαβεΰ, άρχισαν να μοιράζουν ικτάς (φέουδα) στους υποστηρικτές τους.
Εκτός του Ιράκ, όλες οι αυτόνομες επαρχίες αργά και σταδιακά απέκτησαν χαρακτηριστικά ντε φάκτο κρατών με κληρονομική ηγεσία, στρατούς και έσοδα, επιχειρώντας μεν υπό την τυπική επικυριαρχία του χαλίφη, η οποία όμως δε συνεπαγόταν και αναγκαστική εισφορά στο ταμείο του χαλιφάτου, όπως έκαναν οι Σοόμρο εμίρηδες που είχαν αποκτήσει τον έλεγχο της Σινδικής και κυβερνούσαν την επαρχία τους από την πρωτεύουσά τους, Μανσούρα. Ο Γαζναβίδης Μαχμούντ πήρε τον τίτλο του σουλτάνου, σε αντίθεση με αυτόν του εμίρη που χρησιμοποιείτο ώς τότε, σηματοδοτώντας την ανεξαρτησία της Αυτοκρατορίας των Γαζναβιδών από την εξουσία του Αββασίδη χαλίφη, παρά τις επιδεικτικές εκδηλώσεις σουνιτικής "ορθοδοξίας" και την αναφορά του ονόματος του χαλίφη στις διάφορες τελετουργίες. Τον 11ο αιώνα, η έλλειψη σεβασμού στην εξουσία του χαλίφη συνεχίστηκε, καθώς κάποιοι ισλαμιστές ηγέτες δεν μνημόνευαν πλέον το όνομά του στην προσευχή της Παρασκευής, ή δεν χάραζαν τη μορφή του στα νομίσματα των επαρχιών τους.
Η σιιτική ισμαηλιτική δυναστεία των Φατιμιδών στο Κάιρο ανταγωνιζόταν τους Αββασίδες για τον επίτιμο τίτλο του ηγέτη της ισλαμικής ούμμα (θρησκευτικής κοινότητας των μουσουλμάνων). Οι Φατιμίδες ασκούσαν μάλιστα επιρροή σε σιιτικά τμήματα της πόλης της Βαγδάτης (όπως η περιοχή-προάστιο Καρχ), παρόλο που η Βαγδάτη ήταν η πιο στενά συνδεδεμένη με τους Αββασίδες πόλη, ακόμα και την εποχή των Μπουγιδών και των Σελτζούκων. Η κόντρα των δύο χαλιφάτων έληξε με την πτώση των Φατιμιδών το δεύτερο μισό του 12ου αιώνα.
Αυτόνομες κρατικές οντότητες (δυναστείες):
Hello Neighbor
Το Hello Neighbor είναι ένα παιχνίδι μυστικότητας τρόμου επιβίωσης που αναπτύχθηκε από το ρωσικό στούντιο βιντεοπαιχνιδιών Dynamic Pixels και εκδόθηκε από την TinyBuild. Αρχικά κυκλοφόρησε ως δημόσια άλφα από το 2016 έως το 2017, έλαβε μια τελική έκδοση για τα Microsoft Windows και Xbox One στις 8 Δεκεμβρίου 2017 και αργότερα για το PlayStation 4, Nintendo Switch, IOS και Android στις 26 Ιουλίου 2018.
Χαλιφάτο των Αββασιδών
Κυριαρχία των Μπουγιδών και των Σελτζούκων (978-1118)
Παρά τη δύναμη των Μπουγιδών εμίρηδων, οι Αββασίδες διατήρησαν μια αυστηρά τυπολατρική Αυλή στη Βαγδάτη, όπως περιγράφεται από τον Μπουγίδη γραφειοκράτη Χιλάλ αλ-Σαμπί, και διατήρησαν επίσης ένα βαθμό επιρροής στα πολιτικά και θρησκευτικά ζητήματα της Βαγδάτης, λόγω της αίγλης που ασκούσαν στον απλό μουσουλμανικό κόσμο, γεγονός που ελάμβαναν υπόψη οι διάφορες φατρίες που τους είχαν πλέον ως μαριονέτες τους, τηρώντας κάποια προσχήματα. Καθώς η εξουσία των Μπουγιδών εξασθενούσε μετά το θάνατο του εμίρη του Ιράκ, Φαρς και Κερμάν, Μπαχά αντ-Ντάουλα, οι Αββασίδες κατάφεραν να ανακτήσουν κάποιο βαθμό εξουσίας. Ο χαλίφης Αλ-Καντίρ, για παράδειγμα, οδήγησε την ιδεολογική πάλη εναντίον των σιιτών με γραπτά κείμενα όπως το Μανιφέστο της Βαγδάτης. Οι χαλίφηδες διατήρησαν την τάξη στη Βαγδάτη, επιχειρώντας να εμποδίσουν το ξέσπασμα διχόνοιας (φίτνα) στην πρωτεύουσα, συχνά διαξιφιζόμενοι με τους Αγιάρους (τάξη πολεμιστών, μελών μικροαστικών και μεσοαστικών εθνικιστικών-τοπικιστικών ισλαμικών οργανώσεων).
Hello Neighbor
Ο παίκτης παίρνει το ρόλο του Nicky Roth, ο οποίος ερευνά τον μυστηριώδη γείτονά του που ονομάζεται κ. Peterson. Ο στόχος του παιχνιδιού είναι να γλιστρήσει επιτυχώς στο υπόγειο του σπιτιού του γείτονα για να αποκαλύψει ένα σκοτεινό μυστικό, αποφεύγοντας να τον πιάσει ο γείτονας. [3] Η τεχνητή νοημοσύνη του παιχνιδιού (AI) τροποποιεί τη συμπεριφορά του γείτονα με βάση τις προηγούμενες ενέργειες του παίκτη, όπως ο καθορισμός παγίδων σε διαδρομές που ακολούθησε ο παίκτης σε προηγούμενη προσπάθεια. [4] [5] [6]
Ενώ οι αρχικές εκδόσεις alpha του Hello Neighbor δέχτηκαν θετικά από τους θαυμαστές και τους κριτικούς, η τελική έκδοση του παιχνιδιού αντιμετώπισε σε μεγάλο βαθμό αρνητικές κριτικές. Οι κριτικοί τράβηξαν το παιχνίδι, το σχέδιο ελέγχου και την τεχνική του παράσταση, αν και ορισμένοι επαίνεσαν την ιστορία και το στυλ της τέχνης Παρά την αρνητική λήψη, το παιχνίδι ακολούθησε ένα prequel, Hello Neighbor: Hide and Seek, τον Δεκέμβριο του 2018, και ένα multiplayer spin-off, Secret Neighbor, τον Οκτώβριο του 2019. Ένα άλλο spin-off, Hello Engineer και μια συνέχεια, Το Hello Neighbor 2, έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει το 2021, ενώ βρίσκεται επίσης σε εξέλιξη μια σειρά κινουμένων σχεδίων που βασίζεται στη σειρά παιχνιδιών.
Χαλιφάτο των Αββασιδών
Κυριαρχία των Μπουγιδών και των Σελτζούκων (978-1118)
Με τη δυναστεία των Μπουγιδών υπό εξαφάνιση, δημιουργήθηκε ένα κενό εξουσίας το οποίο καλύφθηκε τελικώς από τους Σελτζούκους Τούρκους, κλάδο των Ογούζων Τούρκων. Όταν ο εμίρης (πρώην σκλάβος) Μπασασιρί ύψωσε τα λάβαρα της σιιτικής φατρίας των Φατιμιδών στη Βαγδάτη το 1058, ο σουνίτης Αββασίδης χαλίφης Αλ-Κάιμ ήταν ανήμπορος να αντιδράσει χωρίς εξωτερική βοήθεια. Ο Τογρούλ μπέης, σουλτάνος των Σελτζούκων, αποκατέστησε το σουνιτικό έλεγχο στη Βαγδάτη και ενσωμάτωσε το Ιράκ στα εδάφη της δυναστείας του. Άλλη μια φορά, οι Αββασίδες ήταν υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουν μια στρατιωτική δύναμη που δεν μπορούσαν να νικήσουν, παρόλο που ο Αββασίδης χαλίφης παρέμεινε τυπικά ηγέτης της ισλαμικής κοινότητας. Οι διάδοχοι Σελτζούκοι σουλτάνοι Αλπ Αρσλάν και Μαλίκ Σαχ, καθώς και ο βεζίρης Νιζάμ αλ-Μουλκ, είχαν την έδρα τους στην Περσία, αλλά διατηρούσαν την εξουσία πάνω στους Αββασίδες της Βαγδάτης. Όταν η δυναστεία άρχισε να εξασθενεί το 12ο αιώνα, οι Αββασίδες κέρδισαν μεγαλύτερη ανεξαρτησία για ακόμα μια φορά.
Αναζωογόνηση της στρατιωτικής δύναμης (1118–1258)
Ενώ ο χαλίφης Αλ-Μουταρσίντ ήταν ο πρώτος χαλίφης που έφτιαξε στρατό ικανό να αντιμετωπίσει το σελτζουκικό στρατό σε μάχη, ηττήθηκε παραταύτα το 1135 και σύντομα δολοφονήθηκε. Ο χαλίφης Αλ-Μουκταφί ήταν ο πρώτος Αββασίδης χαλίφης που ανέκτησε την πλήρη στρατιωτική ανεξαρτησία του χαλιφάτου, με τη βοήθεια του βεζίρη του, Αούν αντ-Ντιν ιμπν Χουμπάυρα. Μετά από σχεδόν 250 χρόνια υποταγής σε ξένες δυναστείες, κατάφερε να υπερασπιστεί τη Βαγδάτη κατά την πολιορκία της από τους Σελτζούκους το 1157, εξασφαλίζοντας έτσι το Ιράκ για τους Αββασίδες.
Hello Neighbor
Τρόπος παιχνιδιού
Το παιχνίδι χωρίζεται σε τέσσερα μέρη: Act 1, Act 2, Act 3 και Act Finale. Το παιχνίδι παίζεται με προοπτική πρώτου προσώπου και ο παίκτης πρέπει να στοχεύει σε ένα δικτυωτό σε ορισμένα αντικείμενα για να αλληλεπιδράσει μαζί τους ή να ρίξει ή να χρησιμοποιήσει ένα τρέχοντα αντικείμενο (για παράδειγμα, ρίχνοντας μια μπάλα σε ένα παράθυρο ή στοχεύοντας μια λοστό στα νύχια για να τα αφαιρέσετε). Μέχρι τέσσερα αντικείμενα μπορούν να διατηρηθούν σε χώρο αποθέματος. Στοιχεία του ίδιου είδους δεν μπορούν να στοιβάζονται μαζί σε μία υποδοχή. [9]
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια
Χαλιφάτο των Αββασιδών
Αναζωογόνηση της στρατιωτικής δύναμης (1118–1258)
Η χαλιφεία του Αν-Νάσιρ (πέθανε το 1225) ισχυροποίησε την εξουσία του χαλιφάτου σε όλη την περιοχή του Ιράκ, βασισμένη στις αδελφότητες των σουφιστών που ο ίδιος ο χαλίφης καθοδηγούσε. Αργότερα, ο χαλίφης Αλ-Μουστανσίρ ίδρυσε τη Σχολή Μουστανσιρίγια, σε μια προσπάθεια να εξαλείψει την επίδραση της Σχολής Νιζαμίγια που είχε ιδρύσει ο Νιζάμ αλ-Μουλκ κατά τη σελτζουκική εποχή.
Εισβολή των Μογγόλων
Το 1206, ο Τζενγκίς Χαν ίδρυσε μια πανίσχυρη δυναστεία μετά από συνένωση φυλών των Μογγόλων της Κεντρικής Ασίας. Κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα, η Αυτοκρατορία των Μογγόλων κατέκτησε το μεγαλύτερο τμήμα της Ευρασίας, περιλαμβάνοντας τόσο την Κίνα στην Ανατολή όσο και ένα μεγάλο τμήμα του παλαιού ισλαμικού χαλιφάτου στη Δύση, καθώς και τους Ρως του Κράτους του Κιέβου στα βορειοδυτικά. Η καταστροφή της Βαγδάτης από τον χάνο Xoυλεγκού το 1258, παραδοσιακά θεωρείται ως το τέλος της "Χρυσής Εποχής" του ισλαμικού χαλιφάτου.
Ο Xoυλεγκού χαν λεηλάτησε και κατέστρεψε τη Βαγδάτη στις 10 Φεβρουαρίου 1258, προκαλώντας μεγάλες απώλειες ζωών. Οι μουσουλμάνοι φοβόντουσαν ότι μια υπερφυσική καταστροφή θα συνέβαινε αν χυνόταν το αίμα του τελευταίου Αββασίδη χαλίφη στη Βαγδάτη, Αλ-Μουστασίμ, απευθείας απόγονου του θείου του Μωάμεθ, Αμπάς ιμπν Αμπντ αλ-Μουτάλιμπ. Οι σιίτες της Περσίας δήλωσαν ότι δεν είχε ξανασυμβεί τέτοια καταστροφή στο μουσουλμανικό κόσμο μετά το θάνατο του σιίτη ιμάμη Χουσεΐν. Παρόλα αυτά, ως προφύλαξη και εξαιτίας μιας προκατάληψης των Μογγόλων που απαγόρευε να χύσουν βασιλικό αίμα, ο Χουλεγκού χαν τύλιξε τον Αλ-Μουστασίμ σε ένα χαλί και τον έβαλε να ποδοπατηθεί από άλογα στις 20 Φεβρουαρίου 1258. Η στενή οικογένεια του χαλίφη επίσης εκτελέστηκε, με τη μόνη εξαίρεση του νεότερου γιου του που στάλθηκε ως δούλος στη Μογγολία, και μιας κόρης του που έγινε σκλάβα στο χαρέμι του Χουλεγκού.
Χαλιφάτο (αββασιδικό) του Καΐρου
Τον 9ο αιώνα, οι Αββασίδες δημιούργησαν ένα στρατό πιστό μόνο στο χαλιφάτο τους, από στρατιώτες μη αραβικής καταγωγής, γνωστούς ως Μαμελούκους. Η δύναμη αυτή, που δημιουργήθηκε κατά τη χαλιφεία του Αλ-Μαμούν (813-833) και του αδελφού του και διαδόχου του, Αλ-Μουτασίμ (833–842), απέτρεψε την περαιτέρω αποδιάλυση της αυτοκρατορίας.
Η λέξη Μαμελούκος (μαμλούκ στα αραβικά) σημαίνει "λευκός σκλάβος". Ο μαμελουκικός στρατός, αν και συχνά βοήθησε ταυτόχρονα ζημίωσε το χαλιφάτο, προσφέροντας στην κυβέρνηση μια σταθερή δύναμη ώστε να αντιμετωπίσει τα εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα, αλλά και δημιουργώντας παράλληλα σημαντικά προβλήματα. Η δημιουργία του ξένου αυτού στρατού και η μεταφορά από τον χαλίφη Αλ-Μουστασίμ της πρωτεύουσας από τη Βαγδάτη στη Σαμάρα, επέφερε τη διένεξη ανάμεσα στο χαλιφάτο και τους υπηκόους του, ενώ κατέστησε τον χαλίφη όμηρο των τουρκικής καταγωγής στρατιωτικών αρχηγών. Επιπρόσθετα, η δύναμη των Μαμελούκων σταδιακά αυξανόταν, μέχρι που ο χαλίφης Αρ-Ραντί (934–941) αναγκάστηκε να παραδώσει τις περισσότερες εξουσίες του στον Μαμελούκο αξιωματούχο Μουχάμμαντ ιμπν Ράικ (Χάζαρο στην καταγωγή), διατηρώντας ένα διακοσμητικό περισσότερο ρόλο.
Χανάτο της Μπαστάκ
Το 1258, χρόνο της πτώσης της Βαγδάτης στους Μογγόλους, και μετά την καταστροφή της πόλης, λίγα επιζώντα μέλη της δυναστείας των Αββασιδών, υπό την ηγεσία του πρεσβύτερου ανάμεσά τους, Ισμαΐλ Β΄ ιμπν Χάμζα ιμπν Άχμαντ ιμπν Μοχάμμεντ, κατέφυγαν στην περιοχή της Φαρς στη νότια Περσία. Εκεί εγκαταστάθηκαν στην πόλη Χοντζ, σπουδαίο τότε κέντρο των γραμμάτων. Στην πόλη αυτή γεννήθηκε πέντε χρόνια μετά, ο σεΐχης Αμπντουλσαλάμ Χόντζι (1263-1348 μ.Χ.), εγγονός του Ισμαΐλ Β΄, που έγινε σπουδαίος θρησκευτικός λόγιος και αγιοποιήθηκε από τους Σουφιστές, αποτελώντας ιερή μορφή για τον τοπικό πληθυσμό. Ο τάφος του υπάρχει ακόμα στη Χοντζ και τον επισκέπτονται πολλοί μουσουλμάνοι απ' όλο τον κόσμο.
Οι απόγονοι του σεΐχη Αμπντουλσαλάμ Χόντζι ήταν θρησκευτικοί λόγιοι και ταγοί, που απολάμβαναν μεγάλου σεβασμού και φήμης για πολλές γενιές. Ένας τέτοιος άμεσος απόγονος του Αμπντουλσαλάμ Χόντζι, ο σεΐχης Μοχάμμεντ ο Πρεσβύτερος, μετακόμισε γύρω στα 1507 στην πόλη Μπαστάκ. Ο εγγονός του, επίσης σεΐχης Μοχάμμεντ ο Πρεσβύτερος, εγκαταστάθηκε στη Χοντζ για ένα διάστημα, αλλά εξαιτίας της αυξανόμενης δύναμης των Σαφαβιδών μετακόμισε το 1540 μόνιμα στη Μπαστάκ, όπως είχε κάνει παλαιότερα ο παππούς του. Ο δικός του εγγονός, σεΐχης Χάσαν (ή μουλάς Χάσαν) (πέθανε το 1691), είναι ο κοινός πρόγονος όλων των Αββασιδών της Μπαστάκ και των γύρω περιοχών.
Ο σεΐχης Μοχάμμεντ Χαν κυβέρνησε την περιοχή Τζαχανγκιρίγιε από το κάστρο του Ντιντεχμπάν για μια περίοδο 20 με 24 χρόνων, αναφερόμενος εξ΄ αυτού και ως σεΐχης Μοχάμμεντ "Ντιντεχμπάν". Τελικώς, επέστρεψε στη Μπαστάκ και συνέχισε να κυβερνά από εκεί μέχρι το θάνατό του. Στην ακμή της εξουσίας του, το Χανάτο της Μπαστάκ περιελάμβανε όχι μόνο την περιοχή της Τζαχανγκιρίγιε, αλλά και τη Λαρ και το Μπαντάρ Αμπάς καθώς και τα υποτελή τους εδάφη, όπως και αρκετά νησιά στον Περσικό Κόλπο. Ο σεΐχης Μοχάμμεντ Χαν Μπαστακί υπήρξε ο πρώτος Αββασίδης κυβερνήτης της Μπαστάκ που πήρε τον τίτλο του Χάνου. Ο τίτλος παρέμεινε σε όλους τους διαδόχους Αββασίδες κυβερνήτες της Μπαστάκ και της Τζαχανγκιρίγιε.
Ο τελευταίος Αββασίδης χάνος της Μπαστάκ και της Τζαχανγκιρίγιε ήταν ο Μοχάμμεντ Α΄ Μπανιαμπασιάν. Έγραψε το βιβλίο "Ταρίχ-ε Τζαχανγκιρίγιε βα Μπαναμπασιάν-ε Μπαστάκ" (1962), όπου περιγράφει την ιστορία της περιοχής και της οικογένειας των Αββασιδών που την κυβέρνησε. Ο Μοχάμμεντ Α΄ Μπανιαμπασιάν πέθανε το 1967, σηματοδοτώντας το τέλος της αββασιδικής ηγεμονίας στη Μπαστάκ.
Πολιτισμός
Η περίοδος της διακυβέρνησης των Αββασιδών αποκαλείται επίσης ως η Ισλαμική χρυσή εποχή, η οποία αντιστοιχεί στα μέσα του 8ου αιώνα και τη μεταφορά της πρωτεύουσας τους από τη Δαμασκό στη Βαγδάτη, έως τα μέσα του 13ου και τις εισβολές των Μογγόλων. Κατά την περίοδο αυτή ο μουσουλμανικός κόσμος υπήρξε ένα από τα κέντρα μελετών της επιστήμης, φιλοσοφίας, ιατρικής και της εκπαίδευσης, καθώς οι Αββασίδες επεδίωκαν την συστηματική καταγραφή της γνώσης, ιδρύοντας παράλληλα τον Οίκο της Σοφίας -βιβλιοθήκη και είδος πανεπιστημίου- στη Βαγδάτη, όπου άνθρωποι όλων των θρησκειών ήταν δεκτοί και συμμετείχαν στην καταγραφή όλης της γνώσης στην αραβική γλώσσα. Με την εξαίρεση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, πολλά από τα ελληνικά έργα της κλασικής αρχαιότητας πιθανώς δεν θα είχαν διασωθεί εάν δεν είχαν μεταφραστεί στα αραβικά και περσικά και κατόπιν στα τουρκικά, εβραϊκά και λατινικά του Μεσαίωνα. Κατά τους αιώνες αυτούς ο μουσουλμανικός κόσμος αποτελούσε σημείο μείξης των διαφόρων πολιτισμών της αρχαιότητας, από τους οποίους συνέλεξε, συνέθεσε και επαύξησε τη γνώση, σε όλα τα πεδία της ανθρώπινης σκέψης, όπως την αστρονομία, αλχημεία, μαθηματικά, ιατρική, οπτική κ.α. .
Αλλά και στις τέχνες, όπως η καλλιγραφία, ζωγραφική, και λογοτεχνία, οι Αββασίδες είχαν μεγάλη επιρροή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της λογοτεχνίας κατά την αββασιδική περίοδο αποτελεί η συλλογή φανταστικών διηγημάτων με τίτλο Χίλιες και μια νύχτες, η οποία πιθανώς πρόκειται για αραβική μετάφραση παλαιοτέρων περσικών ιστοριών της εποχής των Σασσανιδών αλλά και άλλων λαών της Μέσης Ανατολής, και πρόκειται για έργο το οποίο μορφοποιήθηκε σταδιακά στην τελική μορφή του από τον 10ο έως τον 14ο αιώνα. Πολλοί από τους χαρακτήρες των συλλογών του έργου, έγιναν αυτοτελώς διάσημοι και απέκτησαν τη δική τους μυθιστορηματική παράδοση και επιρροή, όπως ο Αλαντίν και το λυχνάρι, ο Σεβάχ ο Θαλασσινός, και ο Αλί Μπαμπά και οι 40 κλέφτες. Παράλληλα αρκετά από τα στοιχεία της περσικής μυθολογίας, όπως τα τζίνι, έχουν ενσωματωθεί ως χαρακτήρες στα διηγήματα αυτά.
Κατάλογος Αββασιδών χαλίφηδων
thumb|400px|right|Το γενεαλογικό δένδρο της οικογένειας των Αββασιδών. Με πράσινο χρώμα, οι Αββασίδες χαλίφηδες της Βαγδάτης. Με κίτρινο χρώμα, οι Αββασίδες χαλίφηδες του Καΐρου. Ο Προφήτης [[Μωάμεθ και οι απόγονοί του περιλαμβάνονται στα λευκά κουτάκια, όπου φαίνονται οι δεσμοί συγγένειάς τους με τους Αββασίδες.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσουλμανικές δυναστείες Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Ασίας Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Αφρικής
Συμμετοχή της Ελλάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η Ελλάδα υπήρξε η πατρίδα των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων αλλά και ο τόπος που αναβίωσαν οι σύγχρονες Ολυμπιάδες το 1896.
Γενικές πληροφορίες
Η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή είναι από τις παλαιότερες, αφού ιδρύθηκε το 1894, ενώ υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής το 1895. Η Ελλάδα έχει συμμετάσχει σε όλους τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες από την αναβίωσή τους το 1896, καθώς και στους περισσότερους Χειμερινούς από το 1936 έως σήμερα.
Η Αθήνα έχει φιλοξενήσει δύο φορές τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες: το 1896 και το 2004. Επίσης, έχει φιλοξενήσει και τη Μεσολυμπιάδα του 1906, μία διοργάνωση που όμως δεν έχει τον τίτλο της Ολυμπιάδας, αφού το 1906 δεν ήταν επίσημη Ολυμπιακή χρονιά, παρά το γεγονός ότι στα περισσότερα έντυπα της εποχής αναφέρονταν ως Ολυμπιακοί Αγώνες.
Οι Έλληνες αθλητές έχουν κατακτήσει συνολικά 121 μετάλλια, εκ των οποίων τα 35 είναι χρυσά, τα 45 ασημένια και τα 41 χάλκινα σε 15 διαφορετικά αθλήματα. Αυτός είναι ο αριθμός που προκύπτει από το άθροισμα των μεταλλίων που παρατίθενται στον επίσημο ιστότοπο των Ολυμπιακών Αγώνων για κάθε Ολυμπιάδα, παρότι υπάρχει σύγχυση και αμφισβήτηση για πολλά μετάλλια, ιδιαίτερα κατά την πρώτη Ολυμπιάδα του 1896.
Τα περισσότερα μετάλλια έχουν κατακτηθεί στους Αγώνες που διοργανώθηκαν στην Αθήνα (47 το 1896 και 16 το 2004), αλλά και 13 στο Σίδνεϊ το 2000. Σχετικά με τα αθλήματα, την πλειοψηφία των μεταλλίων έχει προσφέρει ο στίβος (30), η άρση βαρών (15) και η σκοποβολή (13).
Στις χειμερινές ολυμπιάδες, η Ελλάδα δεν έχει κατακτήσει ακόμη κάποιο μετάλλιο.
Ο Δημήτριος Λούνδρας, ο οποίος συμμετείχε στην ομάδα του Εθνικού Γ.Σ., η οποία κατέκτησε το 1896 την τρίτη θέση στο ομαδικό δίζυγου ανδρών, θεωρείται μέχρι και σήμερα ο νεότερος αθλητής και ο νεότερος Ολυμπιονίκης στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, με ηλικία 10 ετών και 218 ημερών   - αν και αυτό αμφισβητείται λόγω της συμμετοχής ενός μη ταυτοποιημένου νεαρού αγοριού από τη Γαλλία ως πηδαλιούχου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900, το οποίο εκτιμάται ότι ήταν 7 έως 10 ετών, αλλά σύμφωνα με άλλες εκτιμήσεις μπορεί να πλησίαζε τα 12 έτη.
Το ρεκόρ συμμετοχής σε Ολυμπιακούς Αγώνες με την ελληνική αποστολή έχουν με 6 συμμετοχές οι Τάσος Μπουντούρης (1976, 1980, 1984, 1988, 1992, 1996), Άγη Κασούμη (1984, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004) και Ευαγγελία Ψάρρα (2000, 2004, 2008, 2012, 2016, 2020).
Σημαιοφόροι σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
thumb|400px|Με σημαιοφόρο τον [[Κωνσταντίνος Τσικλητήρας|Κωνσταντίνο Τσικλητήρα, η ελληνική αποστολή εισέρχεται στο Ολυμπιακό Στάδιο της Στοκχόλμης κατά την τελετή έναρξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1912.]] thumb|400px|Ο [[Αντώνης Καρυοφύλλης (διακρίνεται κάτω αριστερά) ήταν ο σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής στην τελετή έναρξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1928 στο Άμστερνταμ.]] thumb|400px|Ο [[Ηλίας Ηλιάδης (αθλητής)|Ηλίας Ηλιάδης ανοίγει την παρέλαση των αθλητών στο Εθνικό Στάδιο του Πεκίνου στην τελετή έναρξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2008.]] thumb|400px|Η ελληνική αποστολή με σημαιοφόρο τον [[Θανάσης Τσακίρης|Θανάση Τσακίρη εισέρχεται στο BC Place του Βανκούβερ κατά την τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2010.]]
Με χρονολογική σειρά
Ακολουθεί λίστα των Ελλήνων Ολυμπιονικών με χρονολογική σειρά, σύμφωνα με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Να σημειωθεί ότι δεν συμπεριλαμβάνεται το χάλκινο μετάλλιο της Πηγής Δεβετζή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, αφού της αφαιρέθηκε από τη ΔΟΕ λόγω χρήσης απαγορευμένης ουσίας.
Περισσότερα μετάλλια
thumb|220px|Ο [[Πύρρος Δήμας κέρδισε 3 χρυσά και 1 χάλκινο μετάλλιο στις Ολυμπιάδες του 1992, 1996, 2000 και 2004.]] thumb|220px|Ο [[Κωνσταντίνος Τσικλητήρας κατέκτησε 1 χρυσό, 2 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο στους Αγώνες του 1908 και του 1912.]]
Η λίστα περιλαμβάνει αθλητές που έχουν κατακτήσει περισσότερα από ένα Ολυμπιακά μετάλλια αγωνιζόμενοι για την Ελλάδα. Δεν περιλαμβάνει μετάλλια που κατακτήθηκαν για άλλες χώρες ή μικτές ομάδες. Η σειρά καθορίζεται με βάση τον συνολικό αριθμό μεταλλίων κάθε αθλητή. Σε περίπτωση ίδιου αριθμού στο σύνολο, η σειρά καθορίζεται από τα χρυσά, τα ασημένια και τέλος τα χάλκινα μετάλλια.
Επιπλέον Ολυμπιονίκες που αναγνωρίζει η ΕΟΕ
Η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, επικαλούμενη κάποιες πηγές, παραθέτει στον ιστότοπό της μερικά διαφορετικά αποτελέσματα και επιπλέον μετάλλια για την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, που έρχονται σε αντίθεση με αυτά που έχει δημοσιεύσει η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή στον επίσημο ιστότοπό της. Παρατίθενται εδώ ξεχωριστά και δεν προσμετρώνται στους υπόλοιπους πίνακες.
Οι αρχηγοί των ελληνικών ολυμπιακών αποστολών
Πηγή: Οι Έλληνες αρχηγοί των ολυμπιακών αποστολών 1896 – 2012, Ελληνική Ένωση Συμμετασχόντων σε Ολυμπιακούς Αγώνες (ΕΣΟΑ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελλάδα Ολυμπιάδες * Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας
Σχέσεις Ελλάδας-Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Οι σχέσεις Ελλάδας-Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων είναι οι εξωτερικές σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Η Ελλάδα εγκαθίδρυσε διπλωματικές σχέσεις με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας των ΗΑΕ και άνοιξε πρεσβεία στο Άμπου Ντάμπι το 1989. Επίσης, η Ελλάδα έχει ένα εμπορικό τμήμα στο Ντουμπάι. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αντιπροσωπεύονται στην Ελλάδα από την πρεσβεία τους στην Αθήνα.
Τον Νοέμβριο του November 2020 υπεγράφη διμερής συμφωνία με ρήτρα αμυντικής συμμαχίας μεταξύ των δύο κρατών.
Pulp
Οι Pulp είναι αγγλικό εναλλακτικό ροκ συγκρότημα που εντάχθηκε στο κίνημα της Μπριτ ποπ. Δημιουργήθηκαν το 1978 στο Σέφιλντ και εμβληματική φιγούρα τους είναι ο τραγουδιστής τους Τζάρβις Κόκερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Britpop συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά rock συγκροτήματα
1441
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1441 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Καστελνώ-λε-Λε
Το Καστελνώ-λε-Λε (γαλλικά: Castelnau-le-Lez, οξιτανικά: Castèlnòu de Les) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστελνωβιέν (γαλλικά: Castelnauviens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Σαραγκιούγ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Αρχαία Νεμέα Κορινθίας
Η Αρχαία Νεμέα (παλαιά ονομασία: Ηράκλειον, Κουτσομόδι) είναι ημιορεινό χωριό του Νομού Κορινθίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 286 μέτρων και το 2011 είχε 392 μόνιμους κατοίκους. Υπάγεται στην κοινότητα Αρχαίας Νεμέας του δήμου Νεμέας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Παλιότερα ονομάζοταν Ηράκλειο ή Κουτσομόδι. Το σύγχρονο χωριό Κουτσομόδι παλιότερα αποτελούσε συνοικία της Αρχαίας Νεμέας ενώ ολόκληρο το χωριό είχε αυτό το όνομα.
Ονομαστή πόλη της αρχαιότητας, γνωστή και από το μυθικό λιοντάρι, που σκότωσε ο Ηρακλής. Τα ερείπια του ναού του Νέμειου Δία, από τον οποίο σώζονται μόνο εννέα κίονες και οι σπόνδυλοι μερικών άλλων, βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση από το σημερινό χωριό της Αρχαίας Νεμέας. Ονομαστά είναι και τα κρασιά Νεμέας που παράγονται στην περιοχή.
Πληθυσμός
Η Αρχαία Νεμέα γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση απο το 1879 μέχρι και το 1961 (με εξαίρεση το 1920 και 1951 που είχε μεγάλη μείωση) ενώ έκτοτε ο πληθυσμός της έχει μειωθεί σημαντικά.
Αρχαιολογικός χώρος
Η αρχαία Νεμέα αποτελεί έναν απο τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της Πελοποννήσου. Υπήρξε σημαντική πόλη στην αρχαιότητα - επάνω στον δρόμο που ένωνε την Κόρινθο με το Άργος - και τόπος διοργάνωσης των Νέμεων αγώνων. Επίσης η πόλη κατέχει περίοπτη θέση στην αρχαία ελληνική μυθολογία αφού είναι εδώ που ο Ηρακλής σκότωσε το Λιοντάρι της Νεμέας. thumb|right|300px|Ο Ναός του Δία στη Νεμέα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νεμέας Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κορινθίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κορινθία Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας
Δήμος Παπαδημητρίου
Συμμετείχε ενεργά στον αγώνα εναντίον της δικτατορίας μέσα από τις γραμμές του ΠΑΚ. Μετά την πτώση του χουντικού καθεστώτος επέστρεψε στην Ελλάδα. Εκλέχθηκε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην Πέλλα, στις εκλογές του 1977, του 1981 και του 1985.
Διετέλεσε υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην δεύτερη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου από τον Φεβρουάριο ως τον Σεπτέμβριο του 1987.
Όταν το ΠΑΣΟΚ επανήλθε στην εξουσία το 1993, τοποθετήθηκε στη θέση του γενικού διευθυντή στον Οργανισμό Ύδρευσης Θεσσαλονίκης, ως το 1998.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Πέλλας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Έλεν Χέιζ
Η Έλεν Χέιζ (αγγλ.: Helen Hayes, 10 Οκτωβρίου 1900 - 17 Μαρτίου 1993) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης βραβευμένη με 2 βραβεία Όσκαρ. Ένα Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία του 1931 Το Σφάλμα μιας Μητέρας (The Sin of Madelon Claudet) και ένα Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία του 1970 Διεθνές Αεροδρόμιο (Airport)). Η καριέρα της ως ηθοποιός διήρκεσε περίπου 80 χρόνια και η πλούσια θεατρική της πορεία σε συνδυασμό με το ταλέντο της της χάρισαν την προσωνυμία Η πρώτη κυρία του αμερικανικού θεάτρου. Η Χέιζ αποτελεί ένα από τα ένδεκα άτομα που έχουν βραβευτεί με Έμμυ, Γκράμι, Τόνυ και Όσκαρ. Το 1986 έλαβε επίσης το Προεδρικό Βραβείο Ελευθερίας από τον τότε Πρόεδρο των Η.Π.Α. Ρόναλντ Ρίγκαν και το 1988 έλαβε το Εθνικό Βραβείο των Τεχνών . Το 1983 θεσπίστηκε ο θεσμός των βραβείων Έλεν Χέιζ, τα οποία απονέμονται σε ηθοποιούς και σε θεατρικά έργα που ανεβαίνουν σε θέατρα της Ουάσινγκτον και που ονομάστηκαν προς τιμή της, ενώ το 1955 το πρώην θέατρο Φέλτον στην 46η οδό της Νέας Υόρκης μετόνομάστηκε Θέατρο Έλεν Χέιζ. Όταν το θέατρο εκείνο κατεδαφίστηκε το 1982 το κοντινό Little Theatre έλαβε το όνομά της.
Πρώτα χρόνια
Η Έλεν Χέιζ γεννήθηκε στην Ουάσινγκτον στις 10 Οκτωβρίου του 1900. Η μητέρα της, Κάθριν Εστέλ Χέιζ ήταν ηθοποιός και εργαζόταν σε περιοδεύοντες θιάσους, ενώ ο πατέρας της Φράνσις Βαν Άρνουμ Μπράουν είχε εργαστεί ως υπάλληλος, πωλητής και χασάπης.
Η Χέιζ ξεκίνησε τη θεατρική της καριέρα σε μικρή ηλικία. Το ντεμπούτο της στο παλκοσένικο έγινε στην ηλικία των πέντε στο Θέατρο Μπελάσκο της Ουάσινγκτον. Στην ηλικία των δέκα συμμετείχε σε ταινία μικρού μήκους με τίτλο Jean and the Calico Doll. Η ηθοποιός φοίτησε σε σχολείο που διοικούνταν από μοναχές στην Ουάσινγκτον, απ' όπου αποφοίτησε το 1917.
Καριέρα
Η Χέιζ μεταφέρθηκε στο Χόλιγουντ μετά το γάμο της με το δραματουργό Τσαρλς ΜακΆρθουρ και έκανε το ντεμπούτο της σε ομιλούσα ταινία το 1931 στην ταινία Το Σφάλμα μιας Μητέρας (The Sin of Madelon Claudet), όπου υποδυόταν μια νεαρή γυναίκα που αποκτά παιδί εκτός γάμου και αναγκάζεται να καταφύγει στην πορνεία προκειμένου να το σπουδάσει. Ο ρόλος αυτός της χάρισε παγκόσμια αναγνώριση καθώς και το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Την ίδια χρονιά συμπρωταγωνίστησε με τον Ρόναλντ Κόλμαν στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Σίνκλερ Λιούις Arrowsmith σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ, ενώ την επόμενη χρονιά συμπρωταγωνίστησε με τον Γκάρι Κούπερ στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Έρνεστ Χέμινγουεϊ Αποχαιρετισμός στα Όπλα (A Farewell to Arms) που προβλήθηκε στους ελληνικούς κινηματογράφους με τον τίτλο Αποχαιρετισμός στη Σημαία . Η Χέιζ δήλωσε ότι θεωρούσε τον Κούπερ ιδιαίτερα ελκυστικό. Την επόμενη χρονιά συμπρωταγωνίστησε με τον Κλαρκ Γκέιμπλ στην ταινία του Βίκτορ Φλέμινγκ Η Λευκή Αδελφή (The White Sister), το 1934 πρωταγωνίστησε στη μεταφορά του θεατρικού What Every Woman Knows και το 1935 εμφανίστηκε στο πλευρό του Ρόμπερτ Μοντγκόμερι στην ταινία Vanessa: Her Love Story. Οι ταινίες της όμως δεν είχαν απήχηση στο κοινό και η ηθοποιός το 1935 επέστρεψε στο θέατρο όπου και διέπρεψε.
Ο πρώτος της ρόλος αφότου επέστρεψε στο Μπρόντγουεϊ το 1935, ήταν εκείνος της Βασίλισσας Βικτωρίας στο ομώνυμο θεατρικό του Γκίλμπερτ Μίλερ, τον οποίο ανέλαβε για τρεις συνεχείς σεζόν.
Το 1953 έγινε η πρώτη ηθοποιός που έλαβε το βραβείο Σάρα Σίντονς για τη δουλειά της στο θέατρο του Σικάγο, το οποίο κέρδισε ξανά το 1969. Επέστρεψε στο Χόλιγουντ κατά τη δεκαετία του '50 και η καριέρα της στον κινηματογράφο ανέκαμψε. Ανέλαβε ρόλους καρατερίστας στις ταινίες Η Μάνα του Προδότη (My Son John, 1952) και Αναστασία (Anastasia), όπου υποδύθηκε τη βασιλομήτωρ αυτοκράτειρα της οικογένειας των Ρομανώφ πλάι στους Ίνγκριντ Μπέργκμαν και Γιουλ Μπρίνερ. Το 1970 έλαβε το δεύτερό της βραβείο Όσκαρ για την ερμηνεία της στην ταινία καταστροφής Διεθνές Αεροδρόμιο (Airport). Ακολούθησαν ρόλοι σε ταινίες της εταιρίας Ντίσνεϊ όπως: Κατσαριδάκι... Λατρεία μου (Herbie Rides Again, 1974), Πως να Κλέψετε ένα Δεινόσαυρο (One of Our Dinosaurs Is Missing, 1975) και Candleshoe, 1977 (πλάι στους Ντέιβιντ Νίβεν και Τζόντι Φόστερ). Η τελευταία της εμφάνιση ήταν στην τηλεταινία Murder With Mirrors το 1985, στο ρόλο της ηρωίδας της Αγκάθα Κρίστι κυρίας Μαρπλ πλάι στους Μπέτι Ντέιβις και Τζον Μιλς.
Η Χέιζ αποκαλούταν Η Πρώτη Κυρία του Αμερικανικού Θεατρού, ένα τίτλο που μοιραζόταν με τη φίλη της Κάθριν Κορνέλ, που ήταν επίσης μια από τις μεγάλες ηθοποιούς του Μπρόντγουεϊ. Και οι δυο γυναίκες πίστευαν ότι ο τίτλος αυτός ταίριαζε περισσότερο στην άλλη. Κάποιος κριτικός είπε κάποτε ότι η Κορνέλ υποδυόταν τις βασίλισσες ως απλές γυναίκες, ενώ η Χέιζ υποδυόταν τις απλές γυναίκες ως βασίλισσες.
Η ηθοποιός έχει αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλυγουντ στο νούμερο 6220. Το βραβείο Έλεν Χέιζ για διακεκριμένη δουλειά σε θέατρα της Ουάσινγκτον έχει ονομαστεί προς τιμή της.
Θάνατος
Η ηθοποιός απεβίωσε το 1993 από καρδιακή ανεπάρκεια στο Νάιακ της Νέας Υόρκης. Το 2011 το αμερικανικό κράτος την τίμησε κοσμώντας γραμματόσημο με το πρόσωπό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σβορώνος Πιερίας
thumb|Ο ναός του Αγίου Αντωνίου, στο Σβορώνο
Ο Σβορώνος είναι ένα χωριό της Πιερίας, με 1.948 κατοίκους (απογραφή 2011). Το χωριό είναι ανομοιογενές από άποψη προέλευσης κατοίκων, καθώς εκτός από ντόπιους, υπάρχουν Πόντιοι και πρόσφυγες. Αρκετοί από τους κατοίκους είναι γεωργοί και οι κύριες καλλιέργειες είναι ο καπνός, οι φράουλες (δραστηριοποιείται σχετικός συνεταιρισμός ) και τα ακτινίδια. Μέχρι το 1953 το χωριό ονομαζόταν Κολοκούρι, από το κούρεμα των προβάτων στην ουρά και κοντά στην κοιλιά (παλαιότερα ήταν η κτηνοτροφία η κύρια ασχολία). Πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου. Από τα σημαντικότερα έθιμα στο χωριό είναι το κάψιμο του καρνάβαλου, ενώ την Καθαρά Δευτέρα οι γυναίκες μαζεύονται σε ένα πηγάδι στην πλατεία και καθαρίζουν τα μαγειρικά τους σκεύη με στάχτη. Η απόσταση του οικισμού από την Κατερίνη είναι 3 χιλιόμετρα.
Δημοτική Κοινότητα Σβορώνου
ο Σβορώνος αποτελεί μέρος της Δημοτικής Κοινότητας Σβορώνου, με 3 συνολικά οικισμούς. Στη Δημοτική Κοινότητα ανήκουν επίσης:
Στην Αγία Βαρβάρα υπάρχει ένας συνοικισμός Ρωσοπροσφύγων και στρατόπεδο. Ως το 1965 ονομαζόταν Νέοι Ρωσοπρόσφυγες.
Υποδομή
Από αθλητική άποψη, ο Γ.Α.Σ. Σβορώνος διαθέτει ποδοσφαιρικό τμήμα και κολυμβητικό και ήταν το πρώτο κολυμβητικό τμήμα συλλόγου στην Ελλάδα σε επίπεδο επαρχίας. Επίσης, οι Πιερίδες Μούσες είναι γυναικείος ποδοσφαιρικός σύλλογος και ήταν ο πρώτος που ιδρύθηκε στο νομό Πιερίας.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού ιδρύθηκε το 1970.
Ιστορικά
Στο Κολοκούρι, όπως ονομαζόταν τότε το χωριό, έγινε η τελευταία σύγκρουση μεταξύ του ελληνικού και του τουρκικού στρατού κατά την απελευθέρωση της Κατερίνης. Η μάχη έγινε στις 15-16 Οκτωβρίου 1912 και σε αυτήν σκοτώθηκαν ο Συνταγματάρχης Δημήτριος Σβορώνος, Κεφαλλονίτης αριστοκρατικής καταγωγής, ο Αντισυνταγματάρχης Δημήτριος Νίκας και ο 17χρονος εθελοντής από την Κρήτη, Κονταξάκης. Το μνημείο που στήθηκε προς τιμήν των ηρώων βρίσκεται έξω από τη Νεοκαισάρεια, λίγο πριν από το Πλατανόδασος του χωριού.
Ο περιηγητής και στρατιωτικός Νίκος Σχοινάς (1844- 1912) αναφέρει το χωριό Κολοκούρι και λέει ήταν ένα από τα τρία χωριά της Κατερίνης, που είχε τρεις υδρόμυλους για το άλεσμα του σιταριού, πεδινό τσιφλίκι, με 30-40 σπίτια.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πιερίας Σβορώνος
Η Ξυπόλυτη Κόμισσα
Η Ξυπόλυτη Κόμισσα (αγγλικά The Barefoot Contessa) είναι μια δραματική ταινία παραγωγής του 1954 σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς. Πρωταγωνιστούν οι Άβα Γκάρντνερ, Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Ροσάνο Μπράτσι και Έντμοντ Ο'Mπράιεν. Ο Ο'Μπράιεν έλαβε το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του, ενώ ο Μάνκιεβιτς ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου.
Πλοκή
Την ημέρα της κηδείας της Μαρία Βάργκας, κάποιοι από τους παρευρισκόμενους που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη ζωή της θυμούνται την άνοδο και την πτώση της.
Ο πρώην σκηνοθέτης και συγγραφέας, ο Χάρι Ντόουνς αναλαμβάνει για λογαριασμό του εκατομυριούχου επιχειρηματία Κερκ Έντουαρντς, ο οποίος αποφάσισε ότι θέλει να παράγει μια ταινία για να ενισχύσει το προφίλ του, να βρει μια άγνωστη και λαμπερή κυρία για να γίνει πρωταγωνίστρια στην ταινία του Έντουαρντς. Ο Ντόουνς πηγαίνει σε ένα κακόφημο νυχτερινό κέντρο της Μαδρίτης για να δείτε μια χορεύτρια του φλαμένγκο που ονομάζεται Μαρία Βάργκας, για την οποία του είχε ήδη πει ο Κερκ.
Η Μαρία είναι μια ενθουσιώδης γυναίκα αλλά και υπερήφανο πνεύμα που της αρέσει να χορεύει ξυπόλητη και έχει μια ταραγμένη οικογενειακή ζωή. Της Μαρίας της αρέσει αμέσως ο Χάρι, του οποίου το έργο γνωρίζει, αλλά παίρνει μια άμεση αντιπαράθεση για τον Κέρκ. Παρόλο που φεύγει κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους, ο Χάρι την παρακολουθεί καθώς πηγαίνει στην οικογένειά της και την πείθει να πετάξει μαζί του στις Ηνωμένες Πολιτείες για να κάνει την πρώτη της ταινία. Χάρη στην εμπειρία του και τη βοήθεια του ιδρωμένου και ανυπόμονου δημοσιογράφου Όσκαρ Μαλντούν, το ντεμπούτο της Μαρίας στον κινηματογραφο κάνει αίσθηση. Μάσα από τις επόμενες ταινίες, η Μαρία γίνεται μια αξιοσεβαστή ηθοποιός, η καριέρα του Χάρι αναστήθηκε και γίνονται τελικά φίλοι.
Κατά τη διάρκεια μιας δεξίωσης στο σπίτι της Μαρίας, ο Κερκ Έντουαρντς γνωρίζει στην Μαρία τον πλούσιο Λατινο-Αμερικανό Playboy Αλμπέρτο Μπραβάνο, ο οποίος γίνεται εμφανώς θαυμαστής της κατά τη διάρκεια της βραδιάς. Όταν ο Αλμπέρτο την προσκαλεί να τον ακολουθήσει στο γιοτ του στην Ριβιέρα, ο Κερκ την διατάζει να μείνει μακριά από αυτόν. Προσβεβλημένος από την προσπάθεια του Κερκ, η Μαρία αποδέχεται την πρόσκληση του Αλμπέρτο. Βλέποντας επίσης μια ευκαιρία, ο Όσκαρ, κουρασμένος να είναι ο κακός του Κερκ, αποφασίζει να αλλάξει εργοδότη και να πάει στον Αλμπέρτο.
Η Μαρία γίνεται τώρα ένα μεγάλο αστέρι, αλλά δεν είναι ικανοποιημένη. Περιβάλλει την ευτυχία της μαζί με τον φίλος της Χάρι, ο οποίος βρήκε μια νέα σύζυγό, την Τζέρι. Ο Αλμπέρτο είναι πολύ επιπόλαιος και ρηχός γι 'αυτήν. Ένα βράδυ σε ένα καζίνο, ενώ ο Αλμπέρτο είναι τυχερός, η Μαρία παίρνει μερικές από τις μάρκες του και τις εξαργυρώνει, ρίχνοντας τα χρήματα στον τσιγγάνικο εραστή της από ένα παράθυρο. Όταν ο Αλμπέρτο αρχίζει να χάνει μεγάλα πόσα στη ρουλέτα, αποφασίζει να εκθέσει την Μαρία στο κοινό για να καταστρέψει την καριέρας της. Στη συνέχεια, ο Αλμπέρτο δέχεται ένα χαστούκι στο πρόσωπο από τον Κόμη Βιντζέτσο Τορλεάνο-Φαβρίνι, ο οποίος συνοδεύει την Μαρία εξώ από το καζίνο.
Η Μαρία παραμένει με τον Βιντζέτσο και τη χήρα αδερφή του, την Ελεονόρα, στο Παλάτσο του Κόμη. Εκεί βρίσκει τη μεγάλη αγάπη της ζωής της, και παντρεύεται σε μια πλούσια τελετή, στην οποία ο Χάρι παραδίνει τη νύφη. Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα. Ο Κόμης και η αδελφή του είναι οι τελευταίοι από τους Τορλεάνο-Φαβρίνι. Χωρίς τους απογόνους, η σειρά διαδοχής θα σβήσει. Ο Βιντζέτσο έχει ένα μυστικό. Λόγω ενός τραυματισμού στον πολέμο, είναι ανίκανος να αποκτήσει παιδιά και δεν το αναφέρει στην Μαρία μέχρι τη νύχτα του γάμου τους.