cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γυναίκες στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κοινωνία
Έτσι όπως ήταν διαμορφωμένο στο Βυζάντιο το οικονομικό σύστημα επέτρεπε στα κοινωνικά ήθη, σε κάποιο βαθμό, την πολυτέλεια να απαγορεύουν στη γυναίκα την εργασία έξω από το σπίτι της ειδικά στις κοπέλες που ήταν άγαμες και δεν έπρεπε να τις βλέπει ούτε ο ήλιος. Όμως, πολύ συχνά η κοινωνική ηθική συμβαίνει να υποκύπτει στον οικονομικό καταναγκασμό και όσα απαγορεύονται και επίσημα ως ένα σημείο, επιτρέπονται σιωπηρά από το σημείο αυτό και πέρα. Έτσι η φτώχεια υποχρέωνε πολλές γυναίκες να υπακούν στο νόμο της επιβίωσης παρά στον κοινωνικό νόμο και να βγαίνουν στην αγορά για να βγάλουν το ψωμί τους, ασκώντας τα επαγγέλματα της βιοτέχνισσας πουλώντας έργα φτιαγμένα από τα χέρια τους, της υφάντριας κ.ά. Ωστόσο ένα επάγγελμα τόσο περιφρονημένο και κοινωνικά απαράδεκτο ήταν οι θεατρίνες που έφτασε να θεωρείται περίπου συνώνυμο της πόρνης. Ασκώντας τέτοιου είδους επαγγέλματα για να ζήσουν, οι γυναίκες του Βυζαντίου ήταν νομοθετικά αποκλεισμένες από άλλα σοβαρότερα και αξιολογότερα επαγγέλματα. Μια γυναίκα δεν μπορούσε να ασκήσει δημόσιο λειτούργημα, ούτε να γίνει δικαστής ή δικηγόρος. Σύμφωνα με την Ιουστινιάνεια νομοθεσία, το να καθίσει μια έγγαμη γυναίκα και να γευματίσει με τη συντροφιά τρίτων αντρών θεωρούνταν λόγος διαζυγίου. Ακόμη και στα οικογενειακά γεύματα ή δείπνα, γυναίκες και άντρες καθόταν σε χωριστά τραπέζια. Μέσα στο σπίτι, δουλειές των γυναικών ήταν η ύφανση στον αργαλειό, το πλύσιμο των ρούχων, το άλεσμα του σιταριού, το ζύμωμα του ψωμιού, το μαγείρεμα, και φυσικά, η γενική συντήρηση και καθαριότητα του σπιτιού. Στα σπίτια των πατρικίων, αλλά και πολλών αστών, υπήρχαν οι υπηρέτριες (ελεύθερες φτωχές κοπέλες, που αναγκάζονταν να δουλέψουν σε τρίτους για να ζήσουν). Τις έλεγαν μισθαρνίσσας ή μισθωτρίας και κατοικούσαν στο σπίτι του αφεντικού με ένα μικρό μηνιαίο μισθό ή με διατροφή και ρουχισμό. Οι όροι καθορίζονταν με ειδικό συμβόλαιο, «το δουλευτικόν». Οι γυναίκες έβγαιναν σπάνια από το σπίτι, είτε για την εκκλησία, είτε για ψώνια και τότε έπρεπε να είναι ντυμένες με απλά φορέματα και με το κεφάλι σκεπασμένο, ώστε να μην «προκαλούν», έστω και με την απλή θέα τους, τους άρρενες διαβάτες. Όλα αυτά, ωστόσο, τα κοινωνικά «νόμιμα», φαίνεται ότι σε πολλές περιπτώσεις παραβιάζονταν και μάλιστα από γυναίκες που έφταναν να μετατρέπουν τις εκκλησίες σε τόπους ερωτικών συναντήσεων με το πρόσχημα της εκτέλεσης θρησκευτικών καθηκόντων.
Εμφάνιση και συμπεριφορά
Η εύπορη Βυζαντινή διέθετε πάντοτε για τις εξόδους της την άμαξα της καθώς και μια συνοδεία ανάλογη των οικονομικών της μέσων. Ακόμη και τα άλογα που τραβούσαν την άμαξα έδειχναν την κοινωνική και εισοδηματική τάξη της κάθε κυρίας, καθώς η άμαξα ήταν στολισμένη με πετραδάκια αλλά ακόμη και τα σχοινιά που τραβούσαν την άμαξα ήταν ασημένια ή χρυσά. Οι πλούσιες Βυζαντινές φορούσαν πολυτελή κοσμήματα κι ακριβά αρώματα, έβαφαν τα φρύδια τους, τα βλέφαρα τους και τους δυο τελευταίους αιώνες της αυτοκρατορίας τα χείλια τους με κόκκινο κραγιόν. Περούκες δε φορούσαν πολύ συχνά, ούτε όμως και τις περιφρονούσαν. Στα χίλια τόσα χρόνια ζωής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κάτι που φαίνεται πως έμεινε αναλλοίωτο είναι η γυναικεία αμφίεση. Βασικά της στοιχεία παραμένουν πάντα ο μακρύς χιτώνας και ο μανδύας, που φοριέται στις εξόδους σαν πανωφόρι. Ο χιτώνας έχει μανίκια που καλύπτουν ολόκληρο το μπράτσο, αφήνοντας έξω μόνο το χέρι, ενώ ο μανδύας έχει προσαρμοσμένη μία κουκούλα, που κάλυπτε το κεφάλι. Αναλλοίωτη, επίσης, διατηρήθηκε η γυναικεία κόμμωση. Μαλλιά με χωρίστρα στη μέση, κατσαρωμένα στο μέτωπο, χυτά πίσω και συγκρατημένα στο μέτωπο, χυτά πίσω και συγκρατημένα στο σβέρκο με μια ταινία από λινό ύφασμα, ή με χτένι από ελεφαντόδοντο. Το κύριο προσόν μιας γυναίκας, ανεξάρτητα από κοινωνική τάξη ήταν να σωπαίνει. Οι ίδιες οι γυναίκες, όμως, είχαν σοβαρές επιφυλάξεις γι' αυτό το «προσόν», απόδειξη ότι συχνά βγάζουν γλώσσα ή φλυαρούν στην εκκλησία την ώρα της λειτουργίας, κάτι που και εκκλησιαστικοί παράγοντες το κατάγγειλαν, αλλά ακόμη και μια οικουμενική σύνοδος το μνημόνευσε. Η ζωηρότητα των γυναικών του Βυζαντίου, παρά τις επιθυμίες των ανδρών και ιδιαίτερα των θεολόγων, φαίνεται καθαρά από τις πολυάριθμες και πολυποίκιλες «συμβουλές» και «συστάσεις» που τους ζητούν να μην γελάνε μπροστά σε άντρες, να μην κοιτάζουν τους άντρες στα μάτια, να μην χασκογελούν πίσω από τα παντζούρια τους με τους περαστικούς, να μην μιλούν άσχημα, να αποφεύγουν τα συχνά λουτρά κ. α. Ακόμη και τον απαράβατο όρο του σκεπασμένου κεφαλιού παραβίαζαν, ιδίως στα πανηγύρια. Γυναίκες που διέπρατταν το τελευταίο αυτό ατόπημα είχαν εξασφαλίσει από τον κοινωνικό περίγυρο τον υβριστικό χαρακτηρισμό «η ασκέπαστος» και «η αναμαλλαρέα». Μια πραγματικά καλή χριστιανή, τύπος και υπογραμμός, όφειλε και το πρόσωπο, όχι μόνο το κεφάλι, να σκεπάζει.
Εκπαίδευση
Συνοψίζοντας, εκεί πάντως που δεν είχε ταξικές διακρίσεις, τουλάχιστον για τις γυναίκες, ήταν στον τομέα της μόρφωσης, όπου η αμορφωσιά ήταν γενική, με εξαιρέσεις ελάχιστες και δακτυλοδεικτούμενες. Αν καμία πλουσιοκοπέλα, αρχόντισσα ή μεγαλοαστή, μάθαινε να διαβάζει και να γράφει τη θεωρούσαν εξαιρετικά μορφωμένη, πνευματική προσωπικότητα και άλλα τέτοια. Πολλές γυναίκες με δικές τους προσπάθειες ή δίπλα σε λόγιους και ιερείς κατάφεραν να μορφωθούν πάνω στα αρχαία κείμενα, στις ιερές γραφές και στην ποίηση.
Αλεχάνδρο Αραβένα
Ο Αλεχάνδρο Γκαστόν Αραβένα Μόρι (Alejandro Gastón Aravena Mori, γενν. 22 Ιουνίου 1967) είναι Χιλιανός αρχιτέκτονας. Το 2016 τιμήθηκε με το Βραβείο Πρίτσκερ και το ίδιο έτος ήταν διευθυντής και επιμελητής του τομέα αρχιτεκτονικής στην Μπιενάλε της Βενετίας.
Σπουδές και σταδιοδρομία
Το 2006 ο Αραβένα έγινε εκτελεστικός διευθυντής της Elemental S.A., «κερδοσκοπικής εταιρείας με κοινωνικά ενδιαφέροντα».
Τον Ιούλιο του 2015 ο Αραβένα διορίσθηκε διευθυντής της Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, υπεύθυνος για τη διοργάνωση της 15ης Διεθνούς Εκθέσεως Αρχιτεκτονικής για το επόμενο έτος.
Έργα
thumb|right|155px|Οι «Σιαμαίοι Πύργοι» στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Χιλής Ο Αραβένα σχεδίασε τους «Σιαμαίους Πύργους», ένα κτήριο εργαστηρίων στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Ποντιφήκειου Καθολικού Πανεπιστημίου της Χιλής, καθώς και άλλα κτήρια στο ίδιο ίδρυμα. Σχεδίασε επίσης: το Colegio Huelquen Montessori, το «Σπίτι για έναν γλύπτη» (Casa para una Escultora), την «Οικία στη λίμνη Πιρεουέικο» (Pirehueico), τρεις κοιτώνες στο Πανεπιστήμιο Σαιν Έντουαρντς στο Ώστιν (Τέξας), τη Βίλα στο Όρντος της Εσωτερικής Μογγολίας και άλλα έργα. Σχεδίασε επίσης έναν παιδότοπο στο Μητροπολιτικό Πάρκο του Σαντιάγο.
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Αραβένα έχει κερδίσει τον «Αργυρό Λέοντα» της 11ης Μπιενάλε της Βενετίας, το Μετάλλιο Αρχιτεκτονικής Erich Schelling το 2006 και το «Παγκόσμιο Βραβείο Αειφόρου Αρχιτεκτονικής» το 2008. Την επόμενη δεκαετία βραβεύθηκε με το Index award το 2011 και Αργυρό «Βραβείο LafargeHolcim για Αειφόρες Κατασκευές».
Το 2016 τιμήθηκε με το υψηλότερου κύρους βραβείο αρχιτεκτονικής στον κόσμο, το Βραβείο Πρίτσκερ. Επίσης έχει διατελέσει μέλος της κριτικής επίτροπής του ίδιου βραβείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χιλιανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Βραβείο Πρίτσκερ
Μαξίμ Αβέριν
Ο Μαξίμ Βίκτωροβιτς Αβέριν (Ρωσικά: Макси́м Ви́кторович Аве́рин), είναι Ρώσος ηθοποιός.
Τηλεσόου
НТВ
MTV Пятница! ТРК Украина IНТЕР (Украина)
Άβρα (θεά)
Κατά τη ρωμαϊκή μυθολογία η Αύρα, και στην ελληνική αποδιδόμενη ως Άβρα ήταν θεά των Ρωμαίων, προφανώς άσχετη με την ελληνική απόδοση του ονόματος, εξ ου και η διαφορετική γραφή. Η θεά Άβρα ήταν συριακής καταγωγής και ταυτίζονταν περισσότερο με τη σημιτική Εβέδ, δηλαδή άβρα = υπηρέτρια (των θεών και των ανθρώπων).
Πηγές
Κατηγορία:Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Διαθήκαι των ΙΒ' Πατριαρχών
Το Διαθήκες των ΙΒ΄ Πατριαρχών είναι ένα απόκρυφο βιβλίο ιουδαϊκού προσανατολισμού γραμμένο περί το 200 μ.Χ. Πιστεύεται ότι είναι ένα ψευδεπίγραφο που περιλαμβάνει τις διαθήκες των δώδεκα γιων του Ιακώβ. Είναι μέρος της Βίβλου των Ορθόδοξων Αρμενίων του 1666, γραμμένη απο τον Όσκαν του Γερεβάν. Στο Κουμράν (خربة قمران, Qumran) βρέθηκαν αποσπάσματα παρόμοιων γραπτών, αλλά οι απόψεις χωρίζονται ως προς το αν αυτά είναι τα ίδια κείμενα. Θεωρείται γενικά αποκαλυπτική λογοτεχνία.
Χειρόγραφη παράδοση
Σώζεται στα ελληνικά σε δύο παραλλαγές και στη σλαβονική και την αρμενική γλώσσα.
Περιεχόμενο
Περιλαμβάνει τις διαθήκες δηλαδή τις τελευταίες επιθυμίες και νουθεσίες των δώδεκα γιων του Ιακώβ προς τους απογόνους τους. Κάθε διαθήκη διακρίνεται σε τρία μέρη:
Συγγραφέας
Πιθανώς να είναι Χριστιανός της περιόδου γύρω στα 200 μ.Χ. καθώς φαίνεται από τα χριστιανικά στοιχεία που είναι εμφανή στο κείμενο.
Πηγές έμπνευσης
Προηγούμενο ανάλογο είναι οι ευλογίες του Ιακώβ στην Γένεση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόκρυφα της Παλαιάς Διαθήκης
Μηχανικός λογισμικού
Μηχανικός λογισμικού (αγγλ.: software engineer) καλείται ο επαγγελματίας πτυχιούχος Πληροφορικής   , που εφαρμόζει τις τυποποιημένες αρχές της μηχανικής λογισμικού. Προγραμματιστής ονομάζεται ο τεχνικός επαγγελματίας ο οποίος είτε ασχολείται αποκλειστικά με μια από τις εργασίες ενός μηχανικού λογισμικού και συγκεκριμένα την υλοποίηση ενός προγράμματος (βλ. παρακάτω για τις υπόλοιπες φάσεις ανάπτυξης), είτε δεν έχει σπουδάσει Πληροφορική σε κάποιο τριτοβάθμιο ίδρυμα      , και ως εκ τούτου δεν έχει πιστοποιηθεί στην εφαρμογή των τυποποιημένων αρχών ανάπτυξης λογισμικού, είτε και τα δυο.
Σπουδές
Πριν επιχειρηθεί η αποτύπωση των απαραίτητων σπουδών ενός Μηχανικού Λογισμικού μαζί με το αναλυτικό πρόγραμμα μαθημάτων και τα προσδοκώμενα μαθησιακά αποτελέσματα τους, είναι σημαντικό να διαφοροποιηθούν οι έννοιες Λογισμικό και Πρόγραμμα: το πρόγραμμα είναι υποσύνολο του λογισμικού, καθώς υπολείπεται τουλάχιστον στην Τεκμηρίωση (software documentation) αν όχι και σε άλλες φάσεις ανάπτυξης του λογισμικού (πιστοποίηση, εγκυροποίηση, προδιαγραφή κ.α.). Γίνεται έτσι κατανοητό ότι ένα πρόγραμμα δεν είναι απαραίτητο να ακολουθεί τις διαδικασίες και τις τυποποιημένες αρχές ανάπτυξης που ακολουθεί το λογισμικό.
Η παραπάνω διάκριση διαφοροποιεί επομένως τον προγραμματιστή από τον μηχανικό λογισμικού. Στην Ελλάδα, τα τελευταία έτη έχουν δημιουργηθεί και ρητά κατευθύνσεις Μηχανικών Λογισμικού (όπως και Μηχανικών Δικτύων και Μηχανικών Υπολογιστών) στα τμήματα Πληροφορικής της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (ΤΕΙ)  ενώ παλιότερα ειδικά στα Πανεπιστήμια, όπου επιτρέπονταν οι κατευθύνσεις υπήρχαν παράγωγες, σύνθετες ή παρόμοιες ονομασίες των ενδεικτικά τριών εφαρμοσμένων κατευθύνσεων της Πληροφορικής   : π.χ.
Παλιότερα, ο όρος προγραμματιστής, σε εκπαιδευτικό επίπεδο, συναντιόταν στα πτυχία - απολυτήρια που εξέδιδαν τα Τεχνικά Λύκεια (ΤΕΛ, ΤΕΕ), ενώ αργότερα ο όρος αυτός αντικαταστάθηκε από τίτλους (ΕΠΑΛ, ΙΕΚ) όπως: "τεχνικός εφαρμογών πληροφορικής", "τεχνικός λογισμικού", "τεχνικός υποστήριξης συστημάτων" κ.α. Εξίσου σημαντική, για τον προσδιορισμό του όρου "Μηχανικός Λογισμικού", είναι και η κείμενη νομοθεσία των Πληροφορικών (πτυχιούχων Πληροφορικής) Πανεπιστήμιων και ΤΕΙ στην οποία όλες οι φάσεις ανάπτυξης του Λογισμικού αλλά και των Συστημάτων Υπολογιστών, Δικτύων κ.α αντιστοιχίζεται ρητά με τις ακαδημαϊκές γνώσεις τις οποίες αυτοί έχουν λάβει κατά την διάρκεια της φοίτησης τους. Σε κάθε περίπτωση μια τέτοιου είδους κατοχύρωση, όσον αφορά την Πληροφορική, δεν υφίσταται για μη πτυχιούχους τριτοβάθμιων ιδρυμάτων Πληροφορικής.
Μερικές (ενδεικτικά) από τις τυπικές εργασίες που ασκεί ένας μηχανικός λογισμικού είναι οι εξής :
Από την παραπάνω κατηγοριοποίηση φαίνεται ότι ο παρεμφερής όρος "προγραμματιστής" αναφέρεται περιοριστικά σε μια από τις εργασίες ενός μηχανικού λογισμικού. Με αυτόν τον τρόπο καταδεικνύεται ενώ ο μηχανικός λογισμικού μπορεί να είναι (και) προγραμματιστής το αντίθετο δεν ισχύει πάντα. Η διάκριση αυτή αφορά στο αν ο προγραμματιστής είναι πτυχιούχος τμήματος Πληροφορικής ή όχι.
Όσον αφορά τα μαθήματα μηχανικής λογισμικού προπτυχιακού επιπέδου, τα οποία πρέπει να καλύψει ένα τμήμα Πληροφορικής αναφέρονται με λεπτομέρεια στο SWEBOOK τα οποία στο μεγαλύτερο τους πλήθος καλύπτονται από τα 4ετή/5ετή προγράμματα σπουδών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης πληροφορικής της Ελλάδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Μηχανική λογισμικού  Κατηγορία:Επαγγέλματα χώρου υπολογιστών
NGC 34
Ο NGC 34 είναι γαλαξίας ο οποίος απέχει 250 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος. Ο NGC 34 σχηματίστηκε από την σύγκρουση/συγχώνευση δύο προγενέστερων γαλαξιών και είναι περιοχή γέννησης μεγάλου αριθμού άστρων. Υπάρχουν επίσης τεράστιες ποσότητες αερίων, ενώ λόγω της σύγκρουσης έχουν σχηματιστεί παλλιροϊκές ουρές.
Πρώτος παρατήρησε το αντικείμενο ο Αμερικανός αστρονόμος Frank Muller το 1886. Την 21η Νοεμβρίου του ίδιου έτους παρατήρησε ανεξάρτητα τον γαλαξία και ο Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift), με συνέπεια το ίδιο ουράνιο σώμα να καταγραφεί στον Νέο γενικό αστρονομικό κατάλογος ως NGC 34 αλλά και ως NGC 17.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0034 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός) 00781
Άρθουρ Γουίλιαμ α Μπέκετ
Ο Άρθουρ Γουίλιαμ α Μπέκετ (Arthur William à Beckett, 25 Οκτωβρίου 1844 - 14 Ιανουαρίου 1909) ήταν Άγγλος δημοσιογράφος και διανοούμενος.
Βιογραφία
Ήταν νεότερος γιος του Γκίλμπερτ Άμποτ α Μπέκετ και της Μέρι Ανν α Μπέκετ, αδελφός του Γκίλμπερτ Άρθουρ α Μπέκετ και φοίτησε στη Σχολή του Φέλστεντ. Ανάμεσα σε άλλες δημοσιογραφικές υποχρεώσεις, ο Μπέκετ ανήκε στο προσωπικό του περιοδικού Punch από το 1874 έως το 1902, επιμελήθηκε τους Sunday Times το διάστημα 1891-1895 και το Naval and Military Magazine το 1896.
Έγραψε για τον πατέρα του και τις δικές του αναμνήσεις στο βιβλίο The à Becketts of Punch (1903). Παιδικός φίλος (και μακρινός συγγενής) του Γ. Σ. Γκίλμπερτ, ο Μπέκετ διαπληκτίστηκε για λίγο με τον Γκίλμπερτ το 1869, αλλά οι δυο τους αποκατέστησαν τη φιλία τους και ο Γκίλμπερτ συνεργάστηκε μάλιστα αργότερα σε έργα με τον αδελφό του Μπέκετ.
Ήταν παντρεμένος με τη Σουζάν Φράνσις Γουίνσλοου, κόρη του γνωστού ψυχιάτρου Φορμπς Μπένιγκνους Γουίνσλοου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Βαλάρι Όλμαν
Η Βαλάρι Κάρολιν Όλμαν (αγγλικά: Valarie Carolyn Allman) (23 Φεβρουαρίου 1995) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια του στίβου, στη δισκοβολία. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020.
Καριέρα
Ο Όλμαν ήταν επτά φορές All-American στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ. Εκπροσώπησε τη χώρα της στη Θερινή Πανεπιστημιάδα του 2017, όπου κέρδισε ένα ασημένιο μετάλλιο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2017, όπου δεν προκρίθηκε στον τελικό. Ήταν η Εθνική Πρωταθλήτρια το 2018. Επίσης, κέρδισε το χάλκινο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Στίβου 2018 και το αργυρό στο Πρωτάθλημα Κεντρικής & Βόρειας Αμερικής 2018. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, με επίδοση στα 68,98 μ.
Η προσωπική καλύτερη επίδοση της Όλμαν στο αγώνισμα είναι στα 70.15 μ., που πραγματοποίησε το 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες της δισκοβολίας Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2015 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2017 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Δισκοβόλοι
Χρονικό των Ιωαννίνων
Το Χρονικό των Ιωαννίνων είναι είναι μια χρονογραφική διήγηση γραμμένη στην ελληνική γλώσσα και αναφέρεται στην ιστορία των Ιωαννίνων στα χρόνια του Θωμά Β' Πρελούμπου ή Πρελιούμποβιτς (Preljubović), Σέρβου Δεσπότη της Ηπείρου με έδρα τα Ιωάννινα, στο δεύτερο μισό του 14ου αιώνα (πριν το 1400).
Το Χρονικό είχε αρχικά αποδοθεί στους μοναχούς Πρόκλο και Κομνηνό γι'αυτό και ήταν γνωστό με το όνομα «Χρονικό των μοναχών Πρόκλου και Κομνηνού».
Στο Χρονικό ο Θωμάς Πρελούμπος ή Πρελούμποβιτς αναφέρεται ως αδίστακτος και δεσποτικός τύραννος, ενώ η γυναίκα του Μαρία Αγγελλίνα Δούκαινα Παλαιολογίνα περιγράφεται με κολακευτικούς χαρακτηρισμούς.
Το κείμενο είναι πηγή σημαντικών πληροφοριών για την περιοχή. Είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται η Ζίτσα το 1382 και η Κόνιτσα ανάμεσα στα κάστρα που έφτιαξε ή ενίσχυσε ο Πρελούμπος. Σε αυτό αναφέρονται επίσης το Μέτσοβο, η μεσαιωνική πόλη Βελλάς και άλλοι οικισμοί. Αναφέρεται επίσης μια ναυτική απόβαση στη λίμνη Παμβώτιδα στις 26/2/1379 από Αλβανούς και Βούλγαρους και Βλάχους επιδρομείς οι οποίοι κατόρθωσαν να καταλάβουν για λίγο το εκεί κάστρο (Κάστρο των Ιωαννίνων) πριν τους αντιμετωπίσουν με επιτυχία οι αμυνόμενοι.
Η άλλη πηγή για την ιστορία των Ιωαννίνων περίπου την ίδια εποχή είναι το Χρονικό των Τόκκων.
Πηγές
της Ηπείρου'', τόμ. Β΄, εκδ. Κουλτούρα, [χ.χ.], Αθήνα, σελ. 131. της μεσαιωνικής και τουρκοκρατούμενης Ηπείρου'', Ιωάννινα 1962
Αναφορές
Κατηγορία:Χρονικά Κατηγορία:Ιωάννινα
Φαίδρα (ναρκαλιευτικό)
Παρελήφθη στην Οστάνδη του Βελγίου επιστρεφόμενο από την Αμερικανική Στρατιωτική βοήθεια στις 26 Σεπτεμβρίου 1969. Κατασκευάστηκε μεταξύ 1960-1962 στα ναυπηγεία ‘USA – Hodgson Bros, Goudy and Stevens, East Boothbay, Me’. Σκάφος ξύλινο με ευρεία χρήση αντιμαγνητικού υλικού στις μεταλλικές κατασκευές. Εκτόπισμα : 330/402 ΤΝ. – Διαστάσεις : 145Χ28Χ8 πόδια πρόωση : Ντίζελ 900 ΒΗΡ, διπλέλικο. – Ταχύτητα : 14 κόμβοι. – Οπλισμός : 1 δίδυμο 20 χιλιοστών ομοίου τύπου το πλοία Αντιόπη, Αταλάντη, Θάλεια ΙΙΙ, Νιόβη και Φαίδρα.
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Σουίτα για πληκτροφόρα σε Ρε ελάσσονα (HWV 437)
Η Σουίτα για πληκτροφόρα σε Ρε ελάσσονα (HWV 437) γράφτηκε από τον Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ, για πληκτροφόρα (τσέμπαλο), μεταξύ το 1703 και το 1706. Επίσης, το έργο είναι γνωστό και ως Suite de pièce Vol. 2 No. 4. Το έργο κυκλοφόρησε το 1733. Το έργο συνολικά.
Μέρη
Το έργο αποτελείται από 5 μέρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε ελάσσονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1706
Τλάουακ
200px|right Το Τλάουακ (ισπανικά: Tláhuac) είναι ένα από τα δεκαέξι διαμερίσματα στα οποία η Ομοσπονδιακή Περιφέρεια του Μεξικού διαιρείται. Βρίσκεται στην ανατολική άκρη της περιφέρειας και είναι κυρίως αγροτικό στο χαρακτήρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Μεξικού
Οκά
Η μάζα η οποία αντιστοιχούσε σε μία οκά ποικίλε και στους ύστερους χρόνους της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ορίστηκε στα 1,2829 χιλιόγραμμα. Η οκά υποδιαιρούνταν σε 400 dirhem (δράμια) (Οθωμανικά درهم, Τουρκικά dram), μάζας 3,20725 γραμμαρίων. Τα πολλαπλάσιά της ήταν το kantar (καντάρι) ίσο με 44 οκάδες (=56,4476 χιλιόγραμμα) και το çeki (τσεκί) ίσο με 4 καντάρια (=225,7904 χιλιόγραμμα). Η οκά έπαψε να χρησιμοποιείται στην Τουρκία την 1η Απριλίου του 1931. Στην Τουρκία ονομάζεται eski okka (=παλαιά οκά) ή kara okka (=μαύρη ή μεγάλη οκά), σε αντιδιαστολή με το χιλιόγραμμο το οποίο ονομάζεται yeni okka (=νέα οκά).
Στην Αίγυπτο αντιστοιχούσε σε 1,23536 κιλά, στην Τρίπολη της Λιβύης σε 1,2208 κιλά, ενώ στη Βλαχία σε 1,283 λίτρα για τα υγρά και 1,537 λίτρα για τα στερεά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονάδες μάζας Κατηγορία:Μονάδες όγκου
Άυλα
thumb|Άποψη της Άυλα thumb|Γενική άποψη της Άυλα Η Άυλα (αραβ.: آيلة) είναι αρχαία Ισλαμική πόλη κοντά στη σημερινή Άκαμπα στην Ιορδανία. Είναι η πρώτη ισλαμική πόλη που ιδρύθηκε εκτός της αραβικής χεροσονήσου. Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται βορειοδυτικά του σημερινού κέντρου της πόλης.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε περίπου το έτος 650 από τον χαλίφη Ουθμάν ιμπν Αφφάν και άκμασε από το 661 ως το 1116 υπό το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών, της δυναστείας των Αββασιδών και των Φατιμιδών. Παράκμασε στα τελη του 12ου αιώνα μετά από καταστροφικό σεισμό και επιδρομές Βεδουίνων και Σταυροφόρων. Κατακτήθηκε από τον Βαλδουίνο της Ιερουσαλήμ το 1116, και το κέντρο της πόλης μεταφέρθηκε γύρω από το κάστρο των Μαμελούκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις
Αλέα (αρχαία πόλη)
Η Αλέα ήταν αρχαία πολίχνη της Αρκαδίας.
Οικιστής της ήταν ο Άλεος, απόγονος του Αφειδάμαντα. Βρισκόταν στον ομώνυμο κάμπο και μετά την Στύμφηλο στον αρχαίο δρόμο που οδηγούσε από την Αργολίδα στην Αρκαδία. Στην πόλη υπήρχαν ναοί της Αρτέμιδος Εφεσίας, της Αθηνάς Αλέας και του Διονύσου με άγαλμα του θεού. Κάθε χρόνο γίνονταν τα Σκιέρεια, γιορτή αφιερωμένη στον θεό Διόνυσο. Μετά την Αλέα βρισκόταν ο Ορχομενός
Η θέση της αρχαίας πόλης δεν έχει βρεθεί αλλά προσδιορίζεται στην περιοχή κοντά στο σημερινό χωριό Αλέα.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Alea, Greece
Θάλεια ΙΙΙ (ναρκαλιευτικό)
Πρώην Βελγικό ‘BLANKENBER’ M-923. Πρώην αμερικανικό USS MSC 170. Ομοίου τύπου το πλοία Αντιόπη, Αταλάντη, Θάλεια ΙΙΙ, Νιόβη και Φαίδρα. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Consolidated Shipbuilding Corp. Morris Heights, NY, NY’. Παρελήφθη στις 26/09/1969 στην Οστάνδη του Βελγίου. Ανήκει στον στολίσκο Ν/Α.
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα
Το Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα (Slovenska demokratska stranka, SDS), πρώην Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Σλοβενίας (Socialdemokratska stranka Slovenije, SDSS), είναι συντηρητικό πολιτικό κόμμα στη Σλοβενία. Έχει περιγραφεί ως εθνικιστικό και δεξιό λαϊκιστικό, που συνδυάζει τόσο τον εθνικό όσο και τον κοινωνικό συντηρητισμό. Επικεφαλής του κόμματος είναι ο Γιάνεζ Γιάνσα. Το Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, της Κεντρώας Δημοκρατικής Διεθνούς και της Διεθνούς Δημοκρατικής Ένωσης.
Ιστορικό
Το Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα αναπτύχθηκε από τη συγχώνευση δύο ξεχωριστών πολιτικών κομμάτων: της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης της Σλοβενίας και της Σλοβενικής Δημοκρατικής Ένωσης,   κομμάτων μελών της Δημοκρατικής Αντιπολίτευση της Σλοβενίας που νίκησε τα κόμματα που προέρχονται από το Κομμουνιστικό Κόμμα Σλοβενίας στις πρώτες δημοκρατικές σλοβενικές εκλογές το 1990, και πραγματοποίησε τον εκδημοκρατισμό της Σλοβενίας και την απόσχισή της από τη Γιουγκοσλαβία.
Η Σοσιαλδημοκρατική Ένωση της Σλοβενίας είχε προκύψει από ένα ανεξάρτητο, αντικομμουνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ο πρώτος της πρόεδρος ήταν ο ηγέτης των συνδικάτων Φράνς Τόμσιτς, ο οποίος το Δεκέμβριο του 1987 οργάνωσε μια απεργία ορόσημο των εργαζομένων που οδήγησε στην ίδρυση ενός ανεξάρτητου συνδικάτου, του Neodvisnost, ακολουθώντας το παράδειγμα του κινήματος Αλληλεγγύης στην Πολωνία, και το 1989, το κόμμα (το οποίο ήταν το πρώτο κόμμα της αντιπολίτευσης στον πρώην κομμουνιστικό κόσμο). Ο Τόμσιτς αντικαταστάθηκε ως ηγέτης από τον Γιόζε Πούτςνικ αργότερα το ίδιο έτος, ενώ η Σοσιαλδημοκρατική Ένωση μετονομάστηκε σε Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Σλοβενίας. Ο Πούτσνικ ήταν πρώην αντιφρονών που είχε αναγκαστεί να μεταναστεύσει στη Γερμανία ως πολιτικός εξόριστος τη δεκαετία του 1960. Υπό την ηγεσία του Πούτσνικ, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα εξελίχθηκε σταδιακά σε ένα μετριοπαθές σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, το οποίο συνδύαζε την έκκληση για μια κοινωνική οικονομία της αγοράς με την υποστήριξη ενός κράτους πρόνοιας βασισμένο σε ένα γερμανικό, αυστριακό και σκανδιναβικό κοινωνικό μοντέλο.
Η Σλοβενική Δημοκρατική Ένωση ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1989 ως αντιπολίτευση στο Κομμουνιστικό Κόμμα Σλοβενίας, δίνοντας έμφαση στην εγκαθίδρυση του κράτους δικαίου και στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών πολιτικών ελευθεριών, του σεβασμού των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και της ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης. Λειτουργούσε ως ένας ευρύς αλλά κάπως κατακερματισμένος συνασπισμός πολλών ομάδων με διαφορετικές φιλελεύθερες, σοσιαλφιλελεύθερες και αστικές εθνικιστικές ατζέντες.
Το 1991, μετά από μια σύγκρουση μεταξύ της ηγεσίας και των μελών του κόμματος, η Σλοβενική Δημοκρατική Ένωση χωρίστηκε σε δύο κόμματα -η σοσιαλφιλελεύθερη πτέρυγα ίδρυσε το Δημοκρατικό Κόμμα, ενώ η συντηρητική πτέρυγα ίδρυσε το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα. Μέλη που δεν προσχώρησαν σε ένα από αυτά τα δύο κόμματα προσχώρησαν στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Πούτσνικ. Αν και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα υπέστη σαφή ήττα στις εκλογές του 1992, μόλις εισήλθε στο Κοινοβούλιο, σχημάτισε συνασπισμό με τη Φιλελεύθερη Δημοκρατία Σλοβενίας και εισήλθε στο υπουργικό συμβούλιο του Γιάνεζ Ντρνόβσεκ.
Ο Γιάνεζ Γιάνσα έγινε αρχηγός του κόμματος το 1993 μετά την παραίτηση του Jože Pučnik λόγω προβλημάτων υγείας. Το 1995, το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα προσχώρησε στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.
Ο Γιάνσα υπηρετούσε ως υπουργός Άμυνας από το 1990 έως το 1994, όταν αποπέμφθηκε από τη θέση λόγω της εμπλοκής του στην υπόθεση Depala Vas (η οποία επικεντρώθηκε γύρω από ένα περιστατικό στο οποίο στρατιωτικό προσωπικό συνέλαβε και κακομεταχειρίστηκε έναν πολιτικό, εκτός υπηρεσίας, μυστικό συνεργάτη της αστυνομίας που ήταν προσπαθώντας να αποκτήσει απόρρητα έγγραφα σχετικά με το Υπουργείο Άμυνας). Το κόμμα αποχώρησε στη συνέχεια από την κυβέρνηση Ντρνόβσεκ.
Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα παρέμεινε στην αντιπολίτευση για τα επόμενα 10 χρόνια, εκτός από μια σύντομη περίοδο το 2000, όταν εισήλθε σε μια βραχύβια κεντροδεξιά κυβέρνηση με επικεφαλής τον Αντρέι Μπάγιουκ.
Μετά το έτος 2000, το κόμμα υπέβαλε αίτηση για ένταξη στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, υιοθετώντας μια φιλελεύθερη οικονομική πολιτική και αργότερα μέτρα λιτότητας κατά την οικονομική κρίση στα τέλη του 2000, διατηρώντας παράλληλα μια ατλαντική εξωτερική πολιτική. Η στροφή προς τα δεξιά κορυφώθηκε με την αλλαγή του ονόματος το 2003 από Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα σε Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα. Το κόμμα περιγράφηκε ως φιλελεύθερο-συντηρητικό ή συντηρητικό-φιλελεύθερο.
Ο ριζοσπαστικός λαϊκισμός, οι εθνικιστικές και ξενοφοβικές επιθέσεις του κόμματος παρατηρήθηκαν επίσης από πολιτικούς αναλυτές. Επιπλέον, η τοπική Σλοβενική Καθολική Εκκλησία την υποστήριξε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο πολιτικό κόμμα της Σλοβενίας. Αν και δεν είναι κατ' όνομα χριστιανικό κόμμα, η τοπική εκκλησία έχει σταθεί πλήρως και άνευ όρων πίσω από αυτό.
Στις 3 Οκτωβρίου 2004, το Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 2004 με 29,1% των λαϊκών ψήφων και 29 από τις 88 έδρες. Στη συνέχεια, το κόμμα σχημάτισε κυβέρνηση με τη Νέα Σλοβενία, το Σλοβενικό Λαϊκό Κόμμα και το Δημοκρατικό Κόμμα Συνταξιούχων Σλοβενίας.
Με την εκλογή του σοσιαλδημοκράτη ηγέτη Μπόρουτ Πάχορ ως πρωθυπουργού της Σλοβενίας, το Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα έμεινε στην αντιπολίτευση
Στις ευρωπαϊκές εκλογές του 2009, το Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα ήταν το πιο δημοφιλές κόμμα στη Σλοβενία με 26,9% των ψήφων.
Στις πρόωρες εκλογές του 2011 που διεξήχθησαν μετά την κατάρρευση του κεντροαριστερού κυβερνητικού συνασπισμού, το κόμμα έλαβε τη δεύτερη θέση, κερδίζοντας το 26,19% των ψήφων και 26 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Το νεοσύστατο κεντροαριστερό κόμμα, Θετική Σλοβενία κέρδισε τις εκλογές. Ωστόσο, το κόμμα πέτυχε να σχηματίσει μια τετρακομματική κυβέρνηση, η οποία περιελάμβανε τη Λίστα Πολιτών, τη Νέα Σλοβενία, το Σλοβενικό Λαϊκό Κόμμα και το Δημοκρατικό Κόμμα Συνταξιούχων Σλοβενίας.
Στα τέλη του 2012, άρχισαν να πραγματοποιούνται διαδηλώσεις στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σλοβενίας, το Μάριμπορ, ενάντια στον δήμαρχο Franc Kangler, ο οποίος ήταν υπό έρευνα λόγω καταγγελιών για διαφθορά. Οι διαδηλώσεις σύντομα πήραν δυναμική και εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα, καθιστώντας τις μεγαλύτερες στην ιστορία της. Τα κύρια παράπονα των διαδηλωτών ήταν τα σκληρά μέτρα λιτότητας που επέβαλε η κυβέρνηση, οι επικείμενες εκποιήσεις κρατικών επιχειρήσεων και οι ισχυρισμοί για εκτεταμένη διαφθορά μεταξύ της άρχουσας ελίτ. Στις αρχές του 2013, η αστάθεια και η δημόσια δυσαρέσκεια επιδεινώθηκαν όταν η Επιτροπή για την Πρόληψη της Διαφθοράς αποκάλυψε ότι τόσο ο πρωθυπουργός Γιάνεζ Γιάνσα όσο και ο αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης, Ζόραν Γιάνκοβιτς, παραβίασαν τους νόμους κατά της διαφθοράς. Ο Γιάνσα αντιμετώπισε επίσης κατηγορίες για δωροδοκία ακόμη και πριν ανέλθει στην πρωθυπουργία το 2012. Εν μέσω της αυξανόμενης πίεσης από τις συνεχιζόμενες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, οι εταίροι του συνασπισμού άρχισαν να αποχωρούν από την κυβέρνηση. Η κυβέρνηση κατέρρευσε τελικά μετά από ψηφοφορία δυσπιστίας και μια υποψήφια με συναίνεση της Θετικής Σλοβενίας, η Αλένκα Μπράτουσεκ, διορίστηκε πρωθυπουργός και σχημάτισε κυβέρνηση.
Τον Ιούνιο του 2013, ο Γιάνσα καταδικάστηκε για δωροδοκία, αλλά άσκησε έφεση κατά της ετυμηγορίας. Τον Απρίλιο του 2014, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την ποινή φυλάκισης δύο ετών που του επιβλήθηκε ως αποτέλεσμα της καταδίκης για δωροδοκία. Παρά τη φυλάκισή του, ο Γιάνσα ήταν υποψήφιος βουλευτής.
Στις ευρωεκλογές του 2014, το Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα κατέλαβε την πρώτη θέση, συγκεντρώνοντας 24,78% των ψήφων, και εξέλεξε τρεις  ευρωβουλευτές.
Το κόμμα έλαβε το 20,69% των ψήφων στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές του 2014 και έλαβε 21 έδρες στο κοινοβούλιο. Το κόμμα παρέμεινε στην αντιπολίτευση. Ο Γιάνεζ Γιάνσα επανεξελέγη βουλευτής παρά τη φυλάκισή του. Το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάσισε να μην αφαιρέσει από τον Γιάνσα την θητεία του βουλευτή και ο Janša έλαβε άδεια κατά την άσκηση των πολιτικών του καθηκόντων. Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους η υπόθεση για την οποία βρισκόταν στη φυλακή, παραγράφηκε.
Με μια εκστρατεία βασισμένη σε μεγάλο βαθμό στην αντιμεταναστευτική λαϊκιστική ρητορική, το κόμμα ήταν στην κορυφή των δημοσκοπήσεων της κοινής γνώμης ενόψει των κοινοβουλευτικών εκλογών του 2018. Το κόμμα αναδείχθηκε και πάλι νικητής στις βουλευτικές εκλογές του 2018, συγκεντρώνοντας το 24,92% των ψήφων και κερδίζοντας 25 έδρες. Ωστόσο, το κόμμα δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει την απαραίτητη υποστήριξη για έναν κυβερνητικό συνασπισμό, καθώς τα περισσότερα κοινοβουλευτικά κόμματα (Λίστα του Μάριαν Σάρετς, Σοσιαλδημοκράτες, Κόμμα Σύγχρονου Κέντρου, Αριστερά, Κόμμα της Αλένκα Μπράτουσεκ και Δημοκρατικό Κόμμα Συνταξιούχων Σλοβενίας) είχαν δηλώσει ότι δεν θα συμμετείχαν σε συνασπισμό με το Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα. Ο Γιάνσα δήλωσε ότι θα ήταν πρόθυμος να παραιτηθεί από τη θέση του ως διορισμένος πρωθυπουργός σε κάποιον άλλο βουλευτή του κόμματος, προκειμένου να επιτρέψει στο κόμμα να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού. Παρά την παραχώρηση, τη θέση του πρωθυπουργού κατέλαβε τελικά ο αρχηγός του δεύτερου μεγαλύτερου κοινοβουλευτικού κόμματος, Μάριαν Σάρετς, ο οποίος πέτυχε να σχηματίσει κυβέρνηση μειοψηφίας της κεντροαριστεράς.
Στις αρχές του 2020, η παραίτηση του υπουργού Οικονομικών λόγω ενδοκυβερνητικών διαφωνιών σχετικά με τη σύνταξη ενός νομοσχεδίου μεταρρύθμισης της ασφάλισης υγείας προκάλεσε την παραίτηση του πρωθυπουργού Σάρετς, ο οποίος ζήτησε πρόωρες εκλογές. Το Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα κατάφερε ωστόσο να εξασφαλίσει υποστήριξη για το σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης σχηματίζοντας συνασπισμό με τη Νέα Σλοβενία, το Δημοκρατικό Κόμμα Συνταξιούχων Σλοβενίας και το Κόμμα Σύγχρονου Κέντρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα Κατηγορία:Σλοβενικά πολιτικά κόμματα
NGC 935 και IC 1801
thumb|right|250px|Οι γαλαξίες NGC 935 και IC 1801 Οι NGC 935 και IC 1801 (γνωστοί και ως Arp 276) είναι δύο γαλαξίες που αλληλεπιδρούν. Βρίσκονται στον αστερισμό Κριό και ο NGC 935 είναι ο βορειότερος του ζεύγους. Απέχουν περίπου 160 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Ο NGC 935 είναι σπειροειδής γαλαξίας με λαμπρό πυρήνα και πολλαπλούς βραχίονες. Ο IC 1801 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας.
Στον NGC 935 παρατηρήθηκε ο υπερκαινοφανής SN 2006F, ενώ στον IC 1801 ο υπερκαινοφανής SN 1976H.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0935 1801 Κατηγορία:Κριός (αστερισμός) Κατηγορία:Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες
Ανάλυση PEST
Το PEST προέρχεται από τα αρχικά των παραπάνω περιβάλλοντων (στα αγγλικά). Η ανάλυση PEST πολύ συχνά χρησιμοποιείται στο Πλάνο Μάρκετινγκ κατά την ανάλυση της παρούσας κατάστασης αναφορικά με το μακροπεριβάλλον. Ωστόσο αποτελεί από μόνη της ανεξάρτητο εργαλείο και μπορεί να εφαρμοστεί για οποιαδήποτε κατάσταση.
Οικονομικό Περιβάλλον
Το Οικονομικό περιβάλλον αναφέρεται στην οικονομική ζωή μίας χώρας ή κοινωνίας. Παράγοντες που επηρεάζουν το Οικονομικό περιβάλλον είναι του επιτοκίου δανεισμού, ο ρυθμός του πληθωρισμού, η οικονομική ανάπτυξη, κ.α.
Τεχνολογικό Περιβάλλον
Κανένα από τα παραπάνω περιβάλλοντα δεν θα πρέπει να θεωρείται σημαντικότερο έναντι του άλλου, καθώς όλα παίζουν καθοριστικό ρόλο στην λειτουργία μίας επιχείρησης.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μάρκετινγκ Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι
Κομητεία Όλμπανι (Ουαϊόμινγκ)
Η κομητεία Όλμπανι (αγγλικά: Albany County) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία στην Πολιτεία του Ουαϊόμινγκ των ΗΠΑ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, οι κάτοικοι ήταν 36.299. Η πρωτεύουσα της κομητείας είναι το Λάραμι, όπου βρίσκεται το πανεπιστήμιο του Ουαϊόμινγκ.
Ιστορία
Το όνομα προήλθε από την ομώνυμη κομητεία της Νέας Υόρκης. Έγινε επίσημα μέρος του Ουαϊόμινγκ το 1869, όταν οργανώθηκε επίσημα η κυβέρνηση.
Πόλεις
Λάραμι, Ροκ Ρίβερ, Όλμπανι, Σεντέννιαλ, Φοξ Παρκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ολμπανι
Μπουρστίν
Το Μπουρστίν (Буршти́н) είναι πόλη του Όμπλαστ Ιβάνο-Φρανκίβσκ, στη δυτική Ουκρανία, στα βόρεια του Χάλιτς. Είναι προσβάσιμο σιδηροδρομικώς. Ο πληθυσμός του είναι 14.866 κάτοικοι (εκτ. 2021).
Αναπτύχθηκε γρήγορα και αυξήθηκε σημαντικά σε πληθυσμό κατά τη σοβιετική περίοδο. Διοικητικά, το Μπουρστίν έχει ενσωματωθεί ως πόλη περιφερειακής σημασίας.
Η πόλη, η οποία ήταν ένα από τα εβραϊκά στετλ, και το όνομα της οποίας στα ουκρανικά και πολωνικά σημαίνει κυριολεκτικά κεχριμπάρι, έλαβε καθεστώς πόλης μόλις το 1993 και έχει ειδικό διοικητικό καθεστώς στο Ραγιόν Χάλιτς. Ως αστικοποιημένος οικισμός από το 1944 έως το 1962, ήταν η κύρια πόλη του Ραγιόν. Στο κέντρο της πόλης υπάρχει μια παλιά Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, η οποία αναστηλώθηκε στις αρχές του 21ου αιώνα.
Ένα από τα ορόσημα του είναι ο σταθμός παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα Burshtyn TES, ο οποίος βρίσκεται σε μια δεξαμενή περίπου 8 χλμ. σε μήκος και 2 χλμ. σε πλάτος. Ένα ιχθυοτροφείο βρίσκεται στη λίμνη κοντά στην περιοχή Μπιλσίβτσι. Η πόλη είναι γνωστή για την ποδοσφαιρική ομάδα Ενερχετίκ Μπουρστίν.
Ιστορία
Η πρώτη αναφορά του Μπουρστίν ήταν σε ένα βιβλίο ιστορίας του Χάλιτς από το 1596, όπου αναφερόταν ως Nove Selo (Νέο Χωριό), αν και η ίδρυση της πόλης χρονολογείται από το 1554. Στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα, η πόλη ανήκε στον Πολωνό ευγενή Σκάρμπεκ. Τον Οκτώβριο του 1629, μια περίφημη μάχη έλαβε χώρα κοντά στην πόλη, στην οποία οι εγγεγραμμένοι Κοζάκοι και ο στρατός του στέμματος υπό τη διοίκηση του Στέφαν Χμιελέτσκι νίκησαν τους Τάταρους επιτιθέμενους με επικεφαλής τον Σάλαμετ-Γκέραϊ, οι οποίοι επέστρεφαν με λάφυρα από τη γη Μπελζ. Από το 1630, ιδιοκτήτης του Μπουρστίν ήταν ο μεγιστάνας Γιαμπουονόφσκι. Κατά τους πολωνοτουρκικούς πολέμους του 17ου αιώνα (1629, 1675), η πόλη καταστράφηκε επανειλημμένα από επιδρομές Τάταρων και Τούρκων.
Το 1809, ο Φραντς Ξάβερ Βόλφγκανγκ Μότσαρτ, γιος του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, ζούσε στο Μπουρστίν, που εκείνη την εποχή ήταν μέρος της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Ήταν το κέντρο της Περιφέρειας Μπουρστίν: μέχρι το 1867, ήταν το διοικητικό κέντρο, μέχρι το 1919, ήταν το δικαστικό κέντρο. Την 1η Σεπτεμβρίου 1866, το πρώτο τρένο με διαδρομή Λβιβ-Τσερνιβτσί πέρασε από τον σταθμό Μπουρστίν.
Η πόλη ανήκε στο Ραγιόν Χάλιτς μέχρι τις 11 Μαρτίου 2014. Στη συνέχεια, μέχρι τις 18 Ιουλίου 2020, ενσωματώθηκε ως πόλη με σημασία περιφέρειας και κέντρο του Δήμου Μπουρστίν. Ο δήμος καταργήθηκε τον Ιούλιο του 2020 ως μέρος της διοικητικής μεταρρύθμισης της Ουκρανίας, η οποία μείωσε τον αριθμό των περιφερειών του Όμπλαστ Ιβάνο-Φρανκίβσκ σε έξι. Η περιοχή του δήμου Μπουρστίν συγχωνεύθηκε στο νεοσύστατο Ραγιόν Ιβάνο-Φρανκίβσκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας Κατηγορία:Στετλ Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Ουκρανία
Μαρίνος Μουσιούττας
Ο Μαρίνος Μουσιούττας (Καϊμακλί Λευκωσίας, 25 Φεβρουαρίου 1964) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας αρχικά εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ και μετέπειτα με τη ΔΗΠΑ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μαρίνος Μουσιούττας γεννήθηκε στο Καϊμακλί στις 25 Φεβρουαρίου 1964. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Άλμπανι των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και μεταπτυχιακές σπουδές στη δημόσια διοίκηση στο Μεσογειακό Ινστιτούτο Διεύθυνσης στη Λευκωσία. Πριν την εκλογή του στη θέση του βουλευτή εργαζόταν ως Δημοτικός Γραμματέας Δήμου Λευκωσίας.
Είναι νυμφευμένος με τον Θεοδώρα Μιχαήλ και έχει ένα υιό και δύο κόρες.
Πολιτική διαδρομή
Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού. Είναι αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας και της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Αναθεώρηση και τον Εκσυγχρονισμό του Κανονισμού της Βουλής. Επιπρόσθετα είναι μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση.
Στις 28 Ιουλίου 2020 αποχώρησε από το ΔΗΚΟ και συνέχισε ως ανεξάρτητος βουλευτής. Στις 9 Οκτωβρίου 2020, με κοινή επιστολή, με άλλους δύο βουλευτές που επίσης αποχώρησαν από το ΔΗΚΟ, προς τον Πρόεδρο της Βουλής, κοινοποίησαν την απόφασή τους να ανήκουν στη νεοσυσταθείσα πολιτική πλατφόρμα Συνεργασία Δημοκρατικών Δυνάμεων.
Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο με τη ΔΗΠΑ.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Παράταξη (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Παναγιώτης Φωτίου
Ο Παναγιώτης Φωτίου  υπήρξε αθλητής στίβου (δρομέας μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων) του Παναθηναϊκού Α.Ο καταγόμενος από το Βασιλόπουλο Ιωαννίνων (γενν. στις 17 Ιουλίου 1964).
Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους αθλητές στίβου την δεκατετία 1980 - 1990 τόσο για την ομάδα του, όσο και για την Εθνική ομάδα στίβου με την οποία αγωνίστηκε για περισσότερα από 10 χρόνια.
Έλαβε μέρος σε αγώνες 1.500, 3.000, 5.000 και 10.000 μέτρων, ανωμάλου δρόμου καθώς και σε δημόσιο δρόμο.
Η ατομική του επίδοση είναι 13:43:17 στα 5.000 μέτρα και 7:56:27 στα 3.000 μέτρα του κλειστού στίβου.
Χαρακτηριστικό του γνωρίσματα η ευγένεια εντός και εκτός των αγωνιστικών χώρων αλλά και η μαχητικότητά που τον διέκρινε στην διεκδίκηση της νίκης, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.
Έχει κερδίσει χρυσό μετάλλιο στους Βαλκανικούς αγώνες, έχει ανέβει δεκατρείς φορές στο βάθρο των πανελληνίων αγώνων και έχει συμμετάσχει 33 φορές με την εθνική ομάδα στίβου. Έχει πετύχει τρία πανελλήνια ρεκόρ.
Εκτός αγωνιστικών χώρων έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 1987, ενώ στη συνέχεια ως και σήμερα προσφέρει τις υπηρεσίες του  ως Αξιωματικός, στην Πολεμική Αεροπορία.
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων
Σαντ' Ελίτζο ντέλι Ορέφιτσι
Ο Σαντ' Ελίτζο ντέλι Ορεφίτσι (ιταλικά: Sant'Eligio degli Orefici, μετάφραση: Άγιος Ελίτζο των Χρυσοχόων) είναι χριστιανικός ναός στην πόλη της Ρώμης, στην Ιταλία. Βρίσκεται στο ριόνε Ρέγκολα, στην ομώνυμη οδό, κοντά στη Βία Τζούλια. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής του 16ου αιώνα και η σημασία της έγκειται στο γεγονός ότι αποτελεί μια από τις λιγοστές εκκλησίες των οποίων την κατασκευή επιμελήθηκε ο Ιταλός καλλιτέχνης Ραφαήλ.
Την εκκλησία παρήγγειλε το Σωματείο των Χρυσοχόων και Αργυροχόων το 1509. Τα αρχικά σχέδια ανήκουν στο Ραφαήλ, στο έργο του οποίου είναι φανερές οι επιρροές του δασκάλου του, Μπραμάντε. Όταν ο καλλιτέχνης απεβίωσε το 1520, οι εργασίες συνεχίστηκαν από τον Μπαλτασάρε Περούτσι, που την ολοκλήρωσε μετά το 1526. Η εκκλησία έχει επισκευαστεί σε διάφορες περιόδους, εξαιτίας των διάφορων καταστροφών που της προκαλούσαν οι πλημμύρες του Τίβερη ποταμού, στις όχθες του οποίου έχει χτιστεί. Η πρόσοψη κατέρρευσε το 1601 και ανακατασκευάστηκε από το Φλαμίνιο Πόντσο σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο του Ραφαήλ.
Το αρχιτεκτονικό σχέδιο έχει τη μορφή ελληνικού σταυρού, με ημισφαιρικό θόλο στηριζόμενο σε ένα τύμπανο που αποδίδεται στον Μπαλτασάρε Περούτσι. Οι τοιχογραφίες στην αψίδα του ιερού είναι έργο του Ματτέο ντα Λέτσε («Η Παναγία ανάμεσα στους αγίους Στέφανο, Λορέντζο και Ελίτζο») και του Ταντέο Τζούκαρι («Προφήτες και απόστολοι»). Τους πλαϊνούς βωμούς κοσμούν στα αριστερά μια «Γέννηση» από τον Τζοβάννι ντε Βέκι (1574) και στα δεξιά μια «Προσκύνηση των Μάγων» (1639) από τον Φραντσέσκο Ρομανέλλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελιτζο ντελι Ορεφιτσι Ελιτζο ντελι Ορεφιτσι
Free - Live At The BBC
Οι ηχογραφήσεις προέρχονται από εκπομπές του ραδιοτηλεοπτικού δικτύου "BBC" και πιο συγκεκριμένα από το "Top Gear" στις 15 Ιουλίου 1968, τις 17 Μαρτίου 1969 και τις 8 Δεκεμβρίου 1969, το "World Service Rhythm & Blues" στις 15 Νοεμβρίου 1968, το "Sounds Of The Seventies" στις 4 Ιουνίου 1970 και 19 Απριλίου 1971, την εκπομπή του Στιούαρτ Χένρι στις 2 Δεκεμβρίου 1969 και το "Sunday Concert" του Τζον Πηλ στις 15 Ιανουαρίου 1970 και 2 Ιουλίου του ίδιου έτους.
Τραγούδια
CD 1
1. Waiting on you (B. B. King) - 2:16
Top Gear, 15/07/1968
2. Sugar for Mr Morrision (Rodgers) - 3:43
World Service Rhythm & Blues, 15/11/1968
3. I'm a Mover (Fraser, Rodgers) - 3:05
4. Over the Green Hills (Rodgers) - 3:52
Top Gear, 17/03/1969
6. Broad Daylight (Fraser, Rodgers) - 3:19
7. Woman (Fraser, Rodgers) - 4:22
Stuart Henry, 02/12/1969
8. I'll Be Creepin'  (Fraser, Rodgers) - 2:43
Top Gear, 08/12/1969
9. Trouble on Double Time (Fraser, Rodgers, Kirke, Kossoff) - 3:51
11. All Right Now (Fraser, Rodgers) - 5:28
Sounds Of The Seventies, 04/06/1970
12. Fire and Water (Fraser, Rodgers) - 3:04
13. Be My Friend (Fraser, Rodgers) - 6:05
Sounds Of The Seventies, 19/04/1971
14. Be My Friend (Fraser, Rodgers) - 5:36
15. Ride on a Pony (Fraser, Rodgers) - 0:10
16. Ride on a Pony (Fraser, Rodgers) - 4:31
19. Ride on a Pony (Fraser, Rodgers) - 4:29
20. Get Where I Belong (Fraser, Rodgers) - 3:25
CD 2
1. The Hunter (Jones, Wells, Dunn, Jackson Jr., Cropper) - 5:23
John Peel Sunday Concert, 15/01/1970
2. Woman (Fraser, Rodgers) - 4:26
3. Free Me (Fraser, Rodgers) - 7:23
4. Remember (Fraser, Rodgers) - 4:48
Άννα Παϊταζή
Η Άννα Παϊταζή (1923 - 2 Ιουλίου 2009, αρχικό επώνυμο Παϊταζόγλου) του Αντωνίου και της Ευτυχίας ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Χαρακτηριστικότερος ίσως ήταν ο ρόλος της ως Ουρανία στην τηλεοπτική σειρά του Γιάννη Δαλιανίδη, Λούνα Παρκ, από το 1974 ως το 1981.
Καριέρα
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και η οκταμελής οικογένειά της ήρθε στην Ελλάδα όταν η ίδια ήταν πολύ μικρή. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών και αποφοίτησε το 1946. Μια χρονιά νωρίτερα, το 1945 είχε αποφοιτήσει και από τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το 1948 μετέβη στη Γαλλία, για να σπουδάσει στο διάσημο Κονσερβατουάρ του Παρισιού. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο το 1950 στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Όπως σας αρέσει (γνωστό και ως Όπως αγαπάτε), σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού. Συμμετείχε σε 100 περίπου θεατρικές παραστάσεις. Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1950 και μία από τις πρώτες της ταινίες ήταν Η λύκαινα, το 1951. Εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968), Ο τσακιτζής (1960), Έξω οι κλέφτες (1961), Για ποιον χτυπά η κουδούνα (1968), Ο γίγας της Κυψέλης (1968), Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970), Ο διαιτητής (1963), Ο θείος της Βιολέτας (1957), Ο τετραπέρατος (1966), Ρ20 (2004) και σε άλλες. Από το γάμο της με το δικηγόρο Ηλία Ανδρίτσο (πέθανε το 2006) απέκτησε δύο παιδιά, τον Φοίβο και την Ευτυχία.
Το 1972 ενσάρκωσε το ρόλο της Μαντάμ Σουσούς στην πρώτη τηλεοπτική σειρά που βασίστηκε στο σενάριο του Δημήτρη Ψαθά και το 1976 στη σειρά Η Θέμις έχει νεύρα. Την ίδια περίπου περίοδο επιλέχθηκε από τον Δαλιανίδη για το ρόλο της Ουρανίας, συζύγου του κυρ-Γιώργη στην μακρόβια τηλεοπτική σειρά Λούνα Παρκ. Το 1981, όταν γυρίστηκε η σειρά Τα ανάποδα, που ήταν και η συνέχεια του Λούνα Παρκ, η Παϊταζή έπαιξε ξανά το ρόλο της Ουρανίας, ωστόσο η νέα διοίκηση της ΕΡΤ αποφάσισε εκείνη την εποχή να μην προβάλει το σίριαλ. Από τις τελευταίες της τηλεοπτικές εμφανίσεις ήταν στις σειρές Οι δύο ορφανές (1991), Το σόι μας (1992), Επτά θανάσιμες πεθερές και σε ρόλο γκεστ σταρ στο ριμέικ της σειράς Εκείνες κι εγώ με τον Γιάννη Μπέζο.
Free - Live At The BBC
Τραγούδια
5. Fire and Water (Fraser, Rodgers) - 3:58
Άννα Παϊταζή
Καριέρα
Πέθανε στις 2 Ιουλίου του 2009, σε ηλικία 86 ετών.
Free - Live At The BBC
Τραγούδια
John Peel Sunday Concert, 02/07/1970
Άννα Παϊταζή
Φιλμογραφία
Το τριγωνο της Ροδου - επεισοδιο Ηρακλη Πουαρο της Αγκαθα Κριστι, γυρισμενο στη Ροδο, υποδυεται την ελληνιδα γρια που πουλαει στο σπιτι της δηλητηριο οχιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Free - Live At The BBC
Τραγούδια
6. Be My Friend (Fraser, Rodgers) - 5:00
7. Ride on a Pony (Fraser, Rodgers) - 4:35
8. Mr. Big (Fraser, Rodgers, Kirke, Kossoff) - 6:35
9. Don't Say You Love Me (Fraser, Rodgers) - 5:26
10. Woman (Fraser, Rodgers) - 4:17
11. All Right Now (Fraser, Rodgers) - 5:09 John Peel Sunday Concert, 02/07/1970
Πηγές
Free
Κατηγορία:Δισκογραφία των Free Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991