cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υποκουλτούρα
Αστικές Φυλές
Πέντε χρόνια μετά την πρώτη αγγλική μετάφραση του Le temps des tribus, ο συγγραφέας Ethan Watters ισχυρίζεται ότι επινόησε με τον ίδιο νεολογισμό ένα νέο άρθρο στο New York Times Magazine. Αυτό επεκτάθηκε αργότερα στο βιβλίο του Urban Tribes: Μια γενιά επαναπροσδιορίζει Φιλίες, Οικογένεια, και Δέσμευση. Σύμφωνα με τον Watters, αστικές φυλές είναι ομάδες που δεν παντρεύονται ποτέ μεταξύ των ηλικιών 25 και 45, που συγκεντρώνουν το κοινό συμφέρον των ομάδων και απολαμβάνουν έναν αστικό τρόπο ζωής, το οποίο προσφέρει μια εναλλακτική λύση στις παραδοσιακές οικογενειακές δομές.
Σεξουαλικές υποκουλτούρες
Η σεξουαλική επανάσταση της δεκαετίας του 1960 οδήγησε σε μια απόρριψη από κάποιους ανθρώπους των καθιερωμένων μέχρι τότε κανόνων σεξουαλικής ζωής σε σχέση με την σεξουαλικότητα και το φύλο, ιδιαίτερα στις αστικές περιοχές της Ευρώπης, τη Βόρεια και Νότια Αμερική, την Αυστραλία, και τους λευκούς της Νότιας Αφρικής. Το αρκετά ανεκτικό κοινωνικό περιβάλλον που επικρατούσε στις περιοχές αυτές οδήγησε σε πολλαπλασιασμό των σεξουαλικών υποκουλτούρων και στην πολιτιστική έκφραση της μη-τυπικής σεξουαλικότητας. Όπως και με άλλες υποομάδες, οι σεξουαλικές υποκουλτούρες ενέκριναν ορισμένα στυλ μόδας και κάποιους τρόπους συμπεριφοράς με σκοπό την διάκριση τους από την επικρατούσα τάση.
Οι ομοφυλόφιλοι εκφράστηκαν μέσα από την γκέι κουλτούρα, η οποία θεωρείται η μεγαλύτερη σεξουαλική υποκουλτούρα του 20ου αιώνα. Με την ολοένα αυξανόμενη αποδοχή της ομοφυλοφιλίας στις αρχές του 21ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένων και των εκφράσεων τους στο χώρο της μόδας, της μουσικής, του σχεδιασμού, η ομοφιλοφιλική κουλτούρα δε μπορεί πλέον να θεωρείται μια υποκουλτούρα σε πολλά μέρη του κόσμου, αν και ορισμένες πτυχές αυτής της κουλτούρας, όπως αυτοί που ντύνονται με δέρματα(leathermen), οι γνωστοί ως αρκούδες (bears), και οι ομοφυλόφιλοι που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες φαγητού παίρνοντας ευχαρίστηση από αυτό (feeders), θεωρούνται υποομάδες εντός των ομοφυλοφίλων μέσα στο ίδιο τους το κίνημα. Οι ταυτότητες άντρα και γυναίκας ή οι ρόλοι μεταξύ ορισμένων λεσβιών, επίσης, έχουν ως αποτέλεσμα να προκύψουν μέσα στην ομάδα τους, σε αυτή την υποκουλτούρα, στερεότυπα για την ενδυμασία κλπ. Στα τέλη του 1980 αναπτύχθηκε περισσότερο το κίνημα των ομοφυλόφιλων με την δημιουργία του κινήματος των queer, μιας γενικής ομάδας ομοφυλόφιλων, που σε γενικές γραμμές θεωρείται μια υποκουλτούρα που θα περιλαμβάνει εκείνους που απορρίπτουν τους κανόνες στη σεξουαλική συμπεριφορά, και οι οποίοι γιορτάζουν την προβολή και τον ακτιβισμό. Η ευρύτερη αυτή κυκλοφορία συνέπεσε με τα αυξανόμενα ακαδημαϊκά ενδιαφέροντα στις μελέτες των queer και τη θεωρία τους. Πτυχές της σεξουαλικής υποκουλτούρας μπορεί να ποικίλουν κατά μήκος των πολιτιστικών γραμμών του κόσμου. Για παράδειγμα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο όρος down-low χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε Αφρικοαμερικανικά άτομα που δεν προσδιορίζουν τους εαυτούς τους ως gay ή τα πολιτιστικά στοιχεία τους, αλλά στη ζωή τους κάνουν ομοφυλοφιλικές γνωριμίες και σχέσεις ενώ μπορεί να έχουν υιοθετήσει μια ειδική ενδυμασία χιπ χοπ κατά τη διάρκεια αυτής της δραστηριότητας.
Αμφικράτης (αποσαφήνιση)
Το αρχαίο ελληνικό όνομα Αμφικράτης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Χριστιανός του Τσβάιμπρυκεν (1752-1817)
Ο Χριστιανός, γερμ. Christian (1752 - 1817) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου είχε τους τίτλους του κόμη του Φόρμπαχ και του βαρόνου του Τσβάιμπρυκεν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τσβάιμπρυκεν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Δ΄, δούκα του Τσβάιμπρυκεν και της μοργανατικής συζύγου του, Μαριάν Καμάς. Επειδή ο γάμος ήταν μοργανατικός, ο Χριστιανός δεν είχε δικαίωμα στη διαδοχή.
Έγινε στρατηγός του Πεζικού στη Βαυαρία.
Απεβίωσε στο Μόναχο και τάφηκε, όπως και ο αδελφός του, στο Παλαιό Νότιο Κοιμητήριο.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ντέλε Άλι
Ο Μπαμιντέλε Ζερμαίν Άλι (Bamidele Jermaine Alli, 11 Απριλίου 1996) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος με την Μπεσίκτας με δανεισμό από την Έβερτον.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μίλτον Κέινς και έπαιζε στα τμήματα υποδομής της Μίλτον Κέινς Ντονς και έπαιξε για πρώτη φορά στην επαγγελματική ομάδα τη σαιζόν 2012-13. Τα επόμενα δυόμιση χρόνια είχε 88 επίσημες εμφανίσεις, σκοράροντας 24 γκολ. Πήρε μεταγραφή για την Τότεναμ τον Φεβρουάριο του 2015 για 5 εκατομμύρια ευρώ, και δόθηκε δανεικός στη Ντονς για το υπόλοιπο της σαιζόν. Τις δύο πρώτες του σαιζόν με τη Τότεναμ, ο Άλι ψηφίστηκε ως ο καλύτερος νέος παίκτης και εντάχθηκε στην ομάδα της χρονιάς για τη Πρέμιερ Λιγκ. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους μέσους της γενιάς και θεωρείται ότι έχει την υψηλότερη αξίας μεταγραφής για μέσο στον κόσμο.
Ο Άλι έπαιξε για τις μικρές ομάδες της Αγγλίας πριν πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Αγγλίας το 2015. Επιλέχθηκε στην ομάδα που συμμετείχε στο Euro 2016 και στην ομάδα του Μουντιάλ 2018, φτάνοντας στα ημιτελικά στη δεύτερη διοργάνωση.
Υποχονδροπλασία
Σημάδια και συμπτώματα
Άτομα που πάσχουν από αυτή τη διαταραχή εμφανίζονται φυσιολογικά κατά τη γέννηση. Καθώς το βρέφος μεγαλώνει, ωστόσο, τα χέρια και τα πόδια τους δεν αναπτύσσονται σωστά και το σώμα του γίνεται παχύτερο και μικρότερο από το κανονικό. Τα ακόλουθα είναι χαρακτηριστικά που συνάδουν με αυτήν την κατάσταση:
Αιτία
Η υποοχονδροπλασία μεταδίδεται ως ένα αυτοσωματικό κυρίαρχο χαρακτηριστικό που επηρεάζει το γονίδιο ΥΑΠΙ3 στο χρωμόσωμα 4p16.3. Προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία για αυτήν την πάθηση.
Παθοφυσιολογία
μικρογραφία|100x100εσ| Κινάση τυροσίνης Αυτή η διαταραχή προκύπτει από μεταλλάξεις στην περιοχή της εγγύς κινάσης τυροσίνης του γονιδίου ΥΑΠΙ3. Αυτό το γονίδιο παίζει σημαντικό ρόλο στην εμβρυϊκή ανάπτυξη, παίζει ρόλο στη ρύθμιση δραστηριοτήτων όπως η κυτταρική διαίρεση, η μετανάστευση και η διαφοροποίηση.
Η υποχονδροπλασία μπορεί να προκύψει επίσης από το Lys650Asn. Στον ΥΑΠΙ3, περίπου 20 διαφορετικές μεταλλάξεις έχουν συσχετιστεί με την υποχονδροπλασία και φαίνεται να παίζει ρόλο στη σκελετική δυσπλασία.
Διάγνωση
Η διάγνωση αυτής της κατάστασης μπορεί να γίνει μέσω ακτίνων Χ (με έλλειψη φυσιολογικής απόστασης των οσφυϊκών σπονδύλων L1 έως L5) και επιπλέον υπάρχει γενετικός έλεγχος για την εξακρίβωση της υποχονδροπλασίας. Ωστόσο, τα φυσικά χαρακτηριστικά είναι ένα από τα πιο σημαντικά στον προσδιορισμό της κατάστασης.
Θεραπεία
μικρογραφία|147x147εσ| Σπονδυλική στένωση Η θεραπεία της υποχονδροπλασίας συνήθως λαμβάνει τη μορφή ορθοπεδικής χειρουργικής και φυσικοθεραπείας. Η γενετική συμβουλευτική συνιστάται για άτομα και τις οικογένειές τους. Ειδικά στην περίπτωση της σπονδυλικής στένωσης, μία επιλογή είναι η πεταλεκτομή.
Πρόγνωση
Το προσδόκιμο ζωής για άτομα με υποχονδροπλασία είναι φυσιολογικό. Το ύψος κυμαίνεται περίπου από 132 έως 147 εκατοστά.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Σκελετικό σύστημα Κατηγορία:Αυτοσωμικές κυρίαρχες διαταραχές Κατηγορία:Ανεπάρκειες υποδοχέα κυτταρικής επιφάνειας Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Αράμ Τσατιρτσιάν
Ο Αράμ Τσατιρτσιάν ήταν Κύπριος με αρμενική καταγωγή ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου.
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1933 στον Τραστ. Στον Τραστ αγωνίστηκε αρχικά στη θέση του κεντρικού κυνηγού και στη συνέχεια ως κεντρικός μέσος. Με τον Τραστ κέρδισε ένα πρωτάθλημα και 3 κύπελλα Κύπρου. Το 1938 ο Τραστ διαλύθηκε, Ο Αράμ Τσατιρτσιάν εντάχθηκε στην ΕΠΑ Λάρνακας, μαζί με τον αδερφό του Ακόπ Τσατιρτσιάν. Στην ΕΠΑ, εκτός από ποδοσφαιριστής, είχε και το ρόλο του προπονητή της ομάδας. Με την ΕΠΑ κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο το 1945, οι οποίοι ήταν οι πρώτοι τίτλοι στην ιστορία της ομάδας.
Συνέχισε ως προπονητής στον Πεζοπορικό Λάρνακας έως το 1948. Την περίοδο 1948-49 ανέλαβε προπονητής της Ανόρθωσης με την οποία κατέκτησε το κύπελλο Κύπρου, ο οποίος ήταν ο πρώτος τίτλος στην ιστορία της ομάδας. Την περίοδο 1949-50 δεν ξεκίνησε ως προπονητής της ομάδας, αλλά ανέλαβε τα ηνία κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος, κατακτώντας το πρωτάθλημα.
Ακολούθως επέστρεψε ως προπονητής στην ΕΠΑ, αλλά και ως ποδοσφαιριστής. Το 1950 κατέκτησε το κύπελλο με την ομάδα της Λάρνακας. Ακολούθως εργάστηκε ως παίκτης-προπονητής του Ολυμπιακού Λευκωσίας και της αρμένικης ΑΫΜΑ Λευκωσίας.
Το 1956 ανέλαβε προπονητής της Ανόρθωσης με την οποία κατέκτησε 2 πρωταθλήματα (1957, 1958). Στη συνέχεια ανέλαβε προπονητής της ΕΠΑ και ακολούθως της Νέας Σαλαμίνας.
Στην ποδοσφαιρική του καριέρα ανέδειξε πάρα πολλούς ποδοσφαιριστές. Εκτός από ποδοσφαιριστής και προπονητής, ήταν καθηγητής φυσικής αγωγής στην Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας. Ακόμη, τη δεκαετία του ΄50, συνέγραψε και εξέδωσε βιβλίο για την τεχνική του ποδοσφαίρου και τις νέες μεθόδους προπονητικής.
Τίτλοι
Πρωτάθλημα Κύπρου (1): 1934-35
Κύπελλα Κύπρου (3): 1934-35, 1935-36, 1937-38
Πρωτάθλημα Κύπρου (1): 1944-45
Κύπελλα Κύπρου (2): 1944-45, 1949-50
Πρωταθλήματα Κύπρου (3): 1949-50, 1956-57, 1957-58
Κύπελλο Κύπρου (1): 1948-49
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κύπριοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Τραστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΠΑ Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΫΜΑ Λευκωσίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΕΠΑ Λάρνακας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πεζοπορικού Λάρνακας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ανόρθωσης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΫΜΑ Λευκωσίας Κατηγορία:Αρμένιοι της Κύπρου
Ιουλιανός της Σουηδίας
Ο Ιουλιανός της Σουηδίας (σουηδικά: Julian av Sverige, 26 Μαρτίου 2021 -) είναι το τρίτο και το νεότερο παιδί του Πρίγκιπα Κάρολου Φίλιππου, Δούκα του Βέρμλαντ και της Πριγκίπισσας Σοφίας, Δούκισσας του Βέρμλαντ.
Είναι το νεότερο μέλος της Βασιλικής Οικογένειας της Σουηδίας και το νεότερο εγγόνι του Βασιλιά Κάρολου ΙΣΤ΄ Γουσταύου και της Βασίλισσας Σίλβιας. Είναι έβδομος στη γραμμή διαδοχής του σουηδικού θρόνου, μετά τον αδερφό του Γαβριήλ, τον αδερφό του Αλέξανδρο, τον πατέρα του Κάρολο Φίλιππο, τον ξάδελφο του Όσκαρ, την ξαδέλφη του Στέλλα και τη θεία του Βικτώρια.
Γέννηση
Γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 2021 στο Νοσοκομείο Νταντέρουντ στη Στοκχόλμη, και ώρα 11:19 (τοπική ώρα). Ζύγιζε 3 κιλά και 200 γραμμάρια και ύψος 49 εκατοστά, κατά τη γέννηση του.
Τίτλοι
Σε σχέση με αυτό, ο Πρίγκιπας Ιουλιανός δεν αναμένεται να έχει δημόσιες εμφανίσεις και στο εξής θα θεωρείται ιδιωτικό πρόσωπο. Επίσης, δεν θα έχει περιορισμούς στη μελλοντική απασχόληση, ούτε και στην οικονομική δραστηριότητα. Ο Ιουλιανός εξακολουθεί να είναι κληρονόμος του θρόνου και το πρώτο μέλος της βασιλικής οικογένειας που δεν γεννήθηκε ως Βασιλική Υψηλότητα.
Τιμητικές διακρίσεις
Σουηδικές
Παραπομπές
‍‍
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς
Kings of Leon
Οι Kings of Leon είναι ένα αμερικανικό ροκ συγκρότημα που ιδρύθηκε στο Νάσβιλ του Τενεσί το 1999. Το συγκρότημα αποτελείται από τα αδέρφια Caleb Followill (φωνητικά, κιθάρα), Nathan Followill (ντραμς, κρουστά) και Jared Followill (μπάσο) με τον ξάδερφό τους Matthew Followill (κιθάρα).
Η αρχική μουσική της μπάντας ήταν επηρεασμένη από Southern rock και μπλουζ, αλλά σταδιακά έχει επεκταθεί στο να συμπεριλαμβάνει και άλλα μουσικά είδη και έναν πιο εναλλακτικό ήχο. Οι Kings of Leon αρχικά βρήκαν επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο με εννιά Top 40 Singles, δύο Brit Awards το 2008 και τα τρία μέχρι τότε άλμπουμ τους να έχουν βρεθεί στο top 5 του UK Album Chart. Το τρίτο τους άλμπουμ, Because of the Times, βρέθηκε στην πρώτη θέση. Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ Only by the Night τον Σεπτέμβριο του 2008 η μπάντα βρήκε επιτυχία και στα αμερικανικά charts. Τα single "Sex on Fire", "Use Somebody" και "Notion" βρέθηκαν στο νούμερο ένα στο Hot Modern Rock Tracks chart. Αυτό το άλμπουμ, ήταν το πρώτο τους πλατινένιο στην Αμερική και επίσης, το best-selling άλμπουμ του 2008 στην Αυστραλία και εννιά φορές πλατινένιο. Το πέμπτο άλμπουμ του συγκροτήματος, Come Around Sundown, κυκλοφόρησε στις 18 Οκτωβρίου, το 2010. Το έκτο τους άλμπουμ, Mechanical Bull, κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου, το 2013. Το έβδομο άλμπουμ τους, WALLS, κυκλοφόρησε στις 14 Οκτωβρίου, το 2016. Η μπάντα έχει 12 υποψηφιότητες Grammy, μεταξύ των οποίων 4 νίκες.
Τα πρώτα χρόνια: 1999-2002
Τα αδέρφια Followill μεγάλωσαν στην Οκλαχόμα και στο Τενεσί με τον πατέρα τους, Ivan Leon Followill, ο οποίος ήταν ιεροκήρυκας και την μητέρα τους, Betty-Ann. Ο Matthew και ο Nathan γεννήθηκαν στην Οκλαχόμα ενώ ο Jared και ο Caleb στο Μέμφις του Τενεσί. Σύμφωνα με το περιοδικό Rolling Stone, "Ενώ ο Ivan κήρυττε σε εκκλησίες στην Οκλαχόμα και γενικότερα στον Νότο, τα αγόρια έπαιρναν μαθήματα και περιστασιακά έπαιζαν ντραμς". Είτε έπαιρναν κατ' οίκον μαθήματα από τη μητέρα τους είτε εγγράφονταν σε κάποιο ενοριακό σχολείο. Εκτός από μια περίοδο 5 χρόνων που εγκαταστάθηκαν στο Jackson του Τενεσί, η παιδική ηλικία των αδερφών περιλάμβανε την περιήγησή τους στις νότιες πολιτείες της Αμερικής σε ένα μοβ Oldsmobile του 1988, κατασκηνώνοντας για μία με δύο εβδομάδες, όποτε ο πατέρας τους εργαζόταν.
Όταν ο πατέρας των αγοριών συνταξιοδοτήθηκε και οι γονείς τους χώρισαν το 1997, ο Nathan και ο Caleb μετακόμισαν στο Νάσβιλ όπου και ενστερνίστηκαν την μουσική counrty. Όσο βρίσκονταν εκεί γνώρισαν τον στιχουργό Angelo Petraglia, που βοήθησε τα αδέρφια να βελτιστοποιήσουν τις στιχουργικές τους ικανότητες και τους εισήγαγε στον κόσμο των Thin Lizzy, Rolling Stones και των The Clash. Ο μικρότερος αδερφός τους Jared, ήταν περισσότερο επηρεασμένος από τη μουσική των Pixies και των Velvet Underground. Όταν αυτός και ο ξάδερφος τους, Matthew, μετακόμισαν στο Νάσβιλ το 1999, ιδρύθηκαν οι Kings of Leon. Η μπάντα πήρε το όνομά της από τον παππού τους, Leon, που απεβίωσε τον Ιανουάριο του 2014.
Το πρώτο EP: 2002-2003
Μέχρι το 2002, ο Nathan και ο Caleb δέχτηκαν προσκλήσεις από διάφορες δισκογραφικές καταλήγοντας να υπογράφουν με την RCA Records, η οποία επέμενε αρχικά η μπάντα να αποτελείτε μόνο από αυτούς τους δύο. Σε μία συνέντευξη στο Billboard, όμως, ο Nathan τόνισε πως είπαν στην RCA, "Δε θέλουμε να γίνουμε Evan and Jaron. Θα αγοράσουμε στον μικρό αδερφό μας ένα μπάσο, είναι πρωτοετής στο λύκειο. Ο Caleb θα μάθει κιθάρα, o Matthew έπαιζε κιθάρα από τα 10 του και εγώ θα παίζω ντραμς. Απάντησαν, 'Εντάξει, θα γυρίσουμε σε ένα μήνα και θα σας δούμε, παιδιά.'" Στη συνέχεια της συνέντευξης ο Caleb παραδέχτηκε ότι "απήγαγαν" τον ξάδερφό τους για να μπει στην μπάντα. Είπαν στη μητέρα του ότι θα μείνει για μια εβδομάδα αλλά δεν τον άφησαν να γυρίσει πίσω. "Κλειδωθήκαμε στο υπόγειο με μαριχουάνα και κυριολεκτικά περάσαμε έναν μήνα εκεί κάτω. Η μητέρα μας έφερνε φαγητό", προσθέτει ο Nathan. "Και στο τέλος του μήνα γύρισαν οι άνθρωποι από την δισκογραφική και είχαμε έτοιμα τα "Molly's Chambers", "California Waiting" "Wicker Chair" και "Holy Roller Novocaine".
Δισκογραφία
Studio albums
Παραπομπές
Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ Κατηγορία:Νικητές NME Awards Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα αδελφών Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Τενεσί
Ναρτζόλε
Το Ναρτζόλε (ιταλικά: Narzole) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Γουλιέλμος του Τσβάιμπρυκεν
Ο Γουλιέλμος, γερμ. Wilhelm (1754-1807) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου είχε τους τίτλους του κόμη του Φόρμπαχ και του βαρόνου και υποκόμη του Τσβάιμπρυκεν.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Δ΄, δούκα του Τσβάιμπρυκεν και της Μαριάν Καμάς. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και ο Γουλιέλμος δεν είχε δικαίωμα στη διαδοχή.
Έγινε αξιωματικός της Γαλλίας και στρατηγός της Βαυαρίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1780 τη Μαρτίνα Αδελαΐδα ντε Πολαστρόν και είχε τέκνα:
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Φριτς ο Γάτος
Ο Φριτς ο Γάτος (αγγλικά: Fritz the Cat) είναι χαρακτήρας που πρωταγωνίστησε στο ομώνυμο κόμικ στριπ του Αμερικανού Ρόμπερτ Κραμπ. Πρωτοεμφανίστηκε τον Ιανουάριο του 1965 στο περιοδικό Help! και έγινε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες των underground κόμικς της δεκαετίας του 1960. Ήταν ένας εγωκεντρικός και ηδονιστής γάτος, χωρίς ίχνος ηθικής. Το 1972, κυκλοφόρησε η ταινία Φριτς ο Πονηρόγατος, σε σκηνοθεσία του Ραλφ Μπάκσι, την οποία ο Κραμπ θεώρησε ντροπιαστική.
Στα ελληνικά, κάποιες από τις ιστορίες του Φριτς κυκλοφόρησαν το 1982 σε άλμπουμ από την Μαμουθκόμιξ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σατιρικά κόμικς Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Φανταστικές γάτες
Νεβίλιε
Το Νεβίλιε (ιταλικά: Neviglie) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ
Ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ ΑΒΑ (3 Σεπτεμβρίου 1970) είναι Βρετανός προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός ή ως μέσος. Πλέον είναι προπονητής της εθνικής ομάδας της Αγγλίας.
Νέιβε
Το Νέιβε (ιταλικά: Neive) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ
Ο Σάουθγκέιτ ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής επαγγελματικά με την Κρύσταλ Πάλας το 1988 και ήταν αρχηγός της όταν κέρδισε τη Τσάμπιονσιπ το 1993-94. Το 1995 πήρε μεταγραφή με την Άστον Βίλα, στην οποία έπαιζε μέχρι το 2001, οπότε και μετακινήθηκε στη Μίντλεσμπρο. Ως ποδοσφαιριστής έχει κερδίσει το Λιγκ Καπ τόσο με την Άστον Βίλα (1995-96) όσο και την Μίντλεσμπρο (2003-04), ενώ επίσης έπαιξε στον τελικό του FA Cup το 2000 με την Βίλα και στον τελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2006 με τη Μίντλεσπρο. Σε επίπεδο εθνικής ομάδας, ο Σάουθγκεϊτ έχει πραγματοποιήσει 57 εμφανίσεις με το εθνόσημο από το 1995 μέχρι το 2004 και συμμετείχε στο Μουντιάλ 1998 και στα Euro 1996 και Euro 2000. Ολοκλήρωσε την καριέρα του ως παίκτης τον Μάιο του 2006 σε ηλικία 35 ετών, με περισσότερες από 500 εμφανίσεις πρωταθλήματος.
Νέιβε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ
O Σάουθγκεϊτ έγινε προπονητής της Μίντλεσμπρο από τον Ιούνιο του 2006 μέχρι τον Οκτώβριο του 2009. Ήταν επίσης προπονητής της εθνικής ομάδας Κ21 της Αγγλίας από το 2013 μέχρι το 2016, οπότε και ορίστηκε προπονητής της Εθνικής αντρών, μετά την παραίτηση του Σαμ Άλαρνταϊς λόγω σκανδάλου διαφθοράς. Στην πρώτη του διοργάνωση ως προπονητής της εθνικής αντρών, στο Μουντιάλ 2018, ο Σάουθγκέιτ έγινε μόλις ο τρίτος προπονητής (μετά τους Αλφ Ράμσεϊ και Μπόμπι Ρόμπσον) που έφτασε στα ημιτελικά με την εθνική Αγγλίας, και έτσι έλαβε το βραβείο καλύτερου προπονητή της χρονιάς από το BBC. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020 το οποίο λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού διεξήχθη το 2021, ο Σάουθγκεϊτ οδήγησε την Εθνική Αγγλίας στον τελικό, στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, όπου η Αγγλία έχασε από την Ιταλία στην διαδικασία των πέναλτυ.
To 2019 τιμήθηκε με το βραβείο του Αξιωματικού του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρίσταλ Πάλας ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μίντλεσμπρο Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μίντλεσμπρο Φ.Κ. Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Προπονητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022
Νιέλλα Μπέλμπο
Η Νιέλλα Μπέλμπο (ιταλικά: Niella Belbo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ερυθρά Τρομοκρατία (Σοβιετική Ένωση)
Η Ερυθρά Τρομοκρατία (αγγλ. Red Terror, красный террор  , krasnyy teror ) στη Σοβιετική Ρωσία ήταν μια εκστρατεία πολιτικής καταστολής και δολοφονιών που διεξήγαγαν οι Μπολσεβίκοι - κυρίως μέσω της Τσέκα, της μυστικής αστυνομίας των Μπολσεβίκων - στα μέσα του 1918 μετά την έναρξη του ρωσικού εμφυλίου πολέμου. Αναδύθηκε μετά από μια δολοφονική απόπειρα εναντίον του Βλαντιμίρ Λένιν και διαμορφώθηκε με βάση την Τρομοκρατία της Γαλλικής Επανάστασης. Επιδίωξε να εξαλείψει οποιαδήποτε απειλή που θα έθετε σε κίνδυνο την Οκτωβριανή Επανάσταση.
Γενικότερα, ο όρος αναφέρεται συνήθως στην πολιτική καταστολή των Μπολσεβίκων καθ' όλη τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (1917-1922),  και  διακρίνεται από τον Λευκό τρόμο που διεξήγαγε ο Λευκός Στρατός (Ρωσικές και μη Ρωσικές ομάδες εναντίον της μπολσεβικικής διοίκησης) εναντίον των πολιτικών εχθρών του (περιλαμβανομένων των Μπολσεβίκων).
Οι εκτιμήσεις για τον συνολικό αριθμό των θυμάτων της μπολσεβίκικης καταστολής ποικίλουν πολύ. Μια πηγή ισχυρίζεται ότι ο συνολικός αριθμός των θυμάτων θα μπορούσε να είναι 1,3 εκατομμύρια, ενώ άλλος δίνει εκτιμήσεις για 28.000 εκτελέσεις ετησίως από τον Δεκέμβριο του 1917 έως τον Φεβρουάριο του 1922. Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των ανθρώπων που σκοτώθηκαν κατά την αρχική περίοδο της Κόκκινης Τρομοκρατίας είναι τουλάχιστον 10.000. Οι πιο αξιόπιστες εκτιμήσεις για τον αριθμό των δολοφονιών συνολικά εκτιμούν τον αριθμό σε περίπου 10.000, έως 200.000.
Σκοπός
Η Κόκκινη Τρομοκρατία στη Σοβιετική Ρωσία δικαιολογήθηκε στη σοβιετική ιστοριογραφία ως εκστρατεία κατά των αντεπαναστατών κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου του 1918–1921, με στόχο εκείνους που συμμετείχαν στους Λευκούς ( Λευκός Στρατός ). Οι Μπολσεβίκοι ανέφεραν οποιεσδήποτε αντι-μπολσεβίκικες φατρίες ως Λευκούς, ανεξάρτητα από το αν αυτές οι φατρίες υποστήριζαν πραγματικά το Λευκό Κίνημα. Ο Λέων Τρότσκυ περιέγραψε ως εξής την υπόθεση το 1920: Η σοβαρότητα της δικτατορίας του προλεταριάτου στη Ρωσία, ..., διαμορφώθηκε από λιγότερο δύσκολες συνθήκες [σε σχέση με τη Γαλλική Επανάσταση]. Υπήρχε ένα συνεχές μέτωπο, στα βόρεια και νότια, στα ανατολικά και δυτικά. Εκτός από τους στρατιώτες της Ρωσικής Λευκής Φρουράς του Κολτσάκ, του Ντενίκιν και άλλων, υπάρχουν και αυτοί που επιτίθενται στη Σοβιετική Ρωσία, ταυτόχρονα ή με τη σειρά: Γερμανοί, Αυστριακοί, Τσέχο-Σλοβάκοι, Σέρβοι, Πολωνοί, Ουκρανοί, Ρουμάνοι, Γάλλοι, Βρετανοί, Αμερικανοί, Ιάπωνες, Φινλανδοί, Εσθονιανοί, Λιθουανοί ... Σε μια χώρα που πλήττεται από έναν αποκλεισμό και πνίγεται από την πείνα, υπάρχουν συνωμοσίες, εξεγέρσεις, τρομοκρατικές ενέργειες και καταστροφή δρόμων και γεφυρών. - Τρότσκι (1920)
Ο Μάρτιν Λάτσις, επικεφαλής της Ουκρανικής Τσέκα, δήλωσε στην εφημερίδα Red Terror : Δεν παλεύουμε ενάντια σε μεμονωμένα άτομα. Εξολοθρεύουμε την αστική τάξη ως τάξη. Μην ψάχνετε σε φακέλους αποδεικτικών στοιχείων για να δείτε αν ο κατηγορούμενος ήρθε εναντίον των Σοβιετικών με όπλα ή λόγια. Ρωτήστε τον σε ποια τάξη ανήκει, ποιο είναι το υπόβαθρο του, η εκπαίδευσή του, το επάγγελμά του. Αυτές είναι οι ερωτήσεις που θα καθορίσουν τη μοίρα των κατηγορουμένων. Αυτή είναι η έννοια και η ουσία του κόκκινου τρόμου. - Martin Latsis, Red Terror [13]
Ο αγώνας περιγράφηκε συνοπτικά από την άποψη των Μπολσεβίκων από τον Γκριγκόρι Ζινόβιεφ στα μέσα Σεπτεμβρίου 1918: Για να νικήσουμε τους εχθρούς μας πρέπει να έχουμε τον δικό μας σοσιαλιστικό μιλιταρισμό. Πρέπει να φέρουμε προς εμάς 90 εκατομμύρια από τα 100 εκατομμύρια του πληθυσμού της Σοβιετικής Ρωσίας. Όσο για τα υπόλοιπα, δεν έχουμε τίποτα να τους πούμε. Πρέπει να εκμηδενιστούν. μικρογραφία|400x400εσ| "Συνοδεία κρατουμένων", του Ivan Vladimirov
Ιστορία
Η εκστρατεία για την Κόκκινη Τρομοκρατία θεωρείται ότι ξεκίνησε επίσημα μεταξύ 17–30 Αυγούστου 1918 ως αντίποινα για δύο απόπειρες δολοφονίας (μία από τις οποίες ήταν επιτυχής). Ωστόσο, το επίσημο διάταγμα για τον "Κόκκινο τρόμο", εκδόθηκε λίγο αργότερα, τον Σεπτέμβριο.
Προηγηθέντα
Από τον Δεκέμβριο του 1917, στον Felix Dzerzhinsky ανατέθηκε να ξεριζώσει τις αντεπαναστατικές απειλές κατά της σοβιετικής κυβέρνησης. Ήταν ο διευθυντής της Ρωσικής Έκτακτης Επιτροπής (γνωστής και ως Cheka ), προκάτοχος της KGB που χρησίμευσε ως μυστική αστυνομία.
Στις 17 Αυγούστου 1918, ο ηγέτης της Cheka του Petrograd Moisei Uritsky δολοφονήθηκε από τον Leonid Kannegisser. Τρεις ημέρες αργότερα, στις 30 Αυγούστου, ο Φάννι Καπλάν προσπάθησε ανεπιτυχώς να δολοφονήσει τον Βλαντιμίρ Λένιν.
Αυτές οι επιθέσεις τελικά θα πείσουν την κυβέρνηση να προσέξει το λόμπι του Ντσερζίνσκι για μεγαλύτερη εσωτερική ασφάλεια. Η εκστρατεία μαζικής καταστολής θα ξεκινήσει επίσημα στη συνέχεια ως αντίποινα.
Η καταστολή ξεκινά
μικρογραφία|400x400εσ| "Στα υπόγεια ενός [[Τσεκά|Τσέκα ", του Ivan Vladimirov]] Αναρρώνοντας από τις πληγές του, ο Λένιν έδωσε οδηγίες: "Είναι απαραίτητο - κρυφά και επειγόντως να προετοιμαστεί ο τρόμος." Σε άμεση ανταπόκριση στις δύο επιθέσεις, η Cheka σκότωσε περίπου 1.300 «αστούς ομήρους» που κρατούνταν στις φυλακές του Πέτρογκραντ και του Κρόνσταντ.
Οι εφημερίδες των Μπολσεβίκων ήταν ιδιαίτερα συνδεδεμένες με την υποκίνηση της κρατικής βίας: στις 31 Αυγούστου, τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ξεκίνησαν την κατασταλτική εκστρατεία μέσω υποκίνησης βίας. Ένα άρθρο που εμφανίζεται στην Πράβντα αναφώνησε: «Ήρθε η ώρα να συντρίψουμε την αστική τάξη ή να μας συντρίψει. … Ο ύμνος της εργατικής τάξης θα είναι ένα τραγούδι μίσους και εκδίκησης! " Την επόμενη μέρα, η εφημερίδα Krasnaia Gazeta δήλωσε ότι «μόνο ποτάμια αίματος μπορούν να ξεπλύνουν το αίμα του Λένιν και του Ουρίτσκι».
Η πρώτη επίσημη ανακοίνωση του κόκκινου τρόμου δημοσιεύθηκε στην Izvestia στις 3 Σεπτεμβρίου, με τίτλο "Έκκληση στην εργατική τάξη", καλώντας τους εργαζόμενους να "συντρίψουν τη Λερναία Ύδρα της αντεπανάστασης με μαζικό τρόμο!" θα καταστήσει επίσης σαφές ότι "όποιος τολμά να διαδώσει την παραμικρή φήμη εναντίον του σοβιετικού καθεστώτος θα συλληφθεί αμέσως και θα σταλεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης ". Η Izvestia ανέφερε επίσης ότι, εντός 4 ημερών από την απόπειρα εναντίον του Λένιν, πάνω από 500 όμηροι είχαν εκτελεστεί μόνο στο Πετρόγκραντ.
Στη συνέχεια, στις 5 Σεπτεμβρίου, η Κεντρική Επιτροπή της κυβέρνησης των Μπολσεβίκων εξέδωσε διάταγμα «Περί Ερυθρού Τρόμου», το οποίο προέβλεπε «μαζικές εκτελέσεις χωρίς δισταγμό”. Διέτασε την Τσέκα « να εξασφαλίσει τη Σοβιετική Δημοκρατία από τους ταξικούς εχθρούς με την απομόνωσή τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ", και δήλωνε ότι οι αντεπαναστάτες "πρέπει να εκτελεστούν με πυροβολισμούς [και] τα ονόματα των εκτελεσθέντων και οι λόγοι της εκτέλεσης πρέπει να δημοσιοποιούνται. "
Η κυβέρνηση εκτέλεσε 500 "εκπροσώπους των ανατρεπόμενων τάξεων" ( kulaks ) αμέσως μετά τη δολοφονία του Uritsky. Ο Σοβιετικός επίτροπος Γκριγκόρι Πετρόφσκι ζήτησε επέκταση του τρόμου και "άμεσο τέλος της χαλαρότητας και της τρυφερότητας".
Τον Οκτώβριο του 1918, ο διοικητής της Τσέκα Μάρτιν Λάτσις παρομοίασε τον Κόκκινο Τρόμο με έναν ταξικό πόλεμο, εξηγώντας ότι «καταστρέφουμε τη μπουρζουαζία ως τάξη».
Στην Κριμαία, τη Béla Kun και τη Rosalia Zemlyachka, με την έγκριση του Βλαντιμίρ Λένιν εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες 50.000 λευκοί αιχμάλωτοι πολέμου και πολίτες μετά την ήττα του στρατηγού Pyotr Wrangel στα τέλη του 1920. Τους είχε υποσχεθεί  αμνηστία αν παραδοθούν. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες σφαγές στον εμφύλιο πόλεμο.
Στις 16 Μαρτίου 1919, όλα τα στρατιωτικά αποσπάσματα της Τσέκα ενώθηκαν σε ένα ενιαίο σώμα, τα Στρατεύματα για την Εσωτερική Άμυνα της Δημοκρατίας, που αριθμούσαν 200.000 άτομα το 1921. Αυτά τα στρατεύματα αστυνόμευαν στρατόπεδα εργασίας, διοικούσαν το σύστημα Gulag, διεξήγαγαν επιτάξεις σιτηρών, και κατέστειλαν εξεγέρσεις αγροτών, διαδηλώσεις από εργάτες και ανταρσίες στον Ερυθρό Στρατό (που μαστιζόταν από λιποταξίες).
Ένας από τους κύριους διοργανωτές της Ερυθράς Τρομοκρατίας ήταν ο  2ου Βαθμού Στρατιωτικός Κομισσάριος Γιάν Κάρλοβιτς Μπερζίν (1889-1938), του οποίου το πραγματικό όνομα ήταν Pēteris Ķuzis. Συμμετείχε στην Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και στη συνέχεια εργάστηκε στην κεντρική οργάνωση της Τσέκα. Κατά τη διάρκεια της Ερυθράς Τρομοκρατίας, ο Μπερζίν ξεκίνησε το σύστημα σύλληψης και εκτέλεσης ομήρων για να σταματήσει τις λιποταξίες και άλλες «πράξεις απιστίας και σαμποτάζ». Ως αρχηγός ενός ειδικού τμήματος του Λετονικού Κόκκινου Στρατού (αργότερα της 15ης Στρατιάς), ο Μπερζίν έπαιξε ρόλο στην καταστολή της ανταρσίας των Ρώσων ναυτικών στο Κρόνσταντ τον Μάρτιο του 1921. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στις συλλήψεις και εκτελέσεις των συλληφθέντων  ναυτικών.
Καταστολές
Μεταξύ των θυμάτων της Ερυθράς Τρομοκρατίας ήταν τσαρικοί, φιλελεύθεροι, μη Μπολσεβικοί σοσιαλιστές, κληρικοί, κουλάκοι («εύποροι» αγρότες), Μενσεβίκοι, αλλοδαποί, ύποπτοι αντεπαναστάτες και άλλοι πολιτικοί αντιφρονούντες. Αργότερα έγιναν στόχος και βιομηχανικοί εργάτες που δεν κατάφεραν να τηρήσουν τις ποσοστώσεις παραγωγής
Τα πρώτα θύματα του τρόμου ήταν οι Σοσιαλιστές Επαναστάτες (SR). Κατά τη διάρκεια των μηνών της εκστρατείας, εκτελέστηκαν περισσότερα από 800 μέλη των SR, ενώ χιλιάδες άλλα οδηγήθηκαν σε εξορία ή σε στρατόπεδα εργασίας. Σε λίγες εβδομάδες, οι εκτελέσεις που εκτελέστηκαν από την Τσέκα ήταν διπλάσιες ή τριπλάσιες από τον αριθμό των θανατικών ποινών που εκδόθηκαν από τη Ρωσική Αυτοκρατορία κατά την 92ετή περίοδο από το 1825 έως το 1917.
Αγρότες
μικρογραφία| "Ελευθερία των Μπολσεβίκων" - Πολωνική αφίσα προπαγάνδας με γυμνή καρικατούρα του Λεον Τρότσκι από τον [[Πολωνο-Σοβιετικός Πόλεμος|Πολωνικό-Σοβιετικό Πόλεμο]] Τα Εσωτερικά Στρατεύματα της Τσέκα και του Ερυθρού Στρατού ασκούσαν την τρομοκρατική τακτική της σύλληψης και εκτέλεσης πολλών ομήρων, συχνά σε σχέση με λιποταξίες βίαια επιστρατευμένων αγροτών. Σύμφωνα με τον Orlando Figes, περισσότεροι από 1 εκατομμύρια άνθρωποι εγκατέλειψαν τον Κόκκινο Στρατό το 1918, περίπου 2 εκατομμύρια το 1919 και σχεδόν 4 εκατομμύρια διέφυγαν από τον Κόκκινο Στρατό το 1921. Περίπου 500.000 λιποτάκτες συνελήφθησαν το 1919 και περίπου 800.000 το 1920 από την Cheka και ειδικά τμήματα που δημιουργήθηκαν για την καταπολέμηση της λιποταξίας. Χιλιάδες λιποτάκτες εκτελέστηκαν, και οι οικογένειές τους συχνά αιχμαλωτίστηκαν.
Αυτή η εκστρατεία σηματοδότησε την αρχή των Gulag, και ορισμένοι μελετητές υπολόγισαν ότι 70.000 φυλακίστηκαν μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1921 (αυτός ο αριθμός δεν περιλαμβάνει τα άτομα σε πολλά στρατόπεδα περιοχών που ήταν σε εξέγερση, όπως το Tambov). Οι συνθήκες σε αυτά τα στρατόπεδα οδήγησαν σε υψηλά ποσοστά θνησιμότητας και πραγματοποιήθηκαν "επαναλαμβανόμενες σφαγές". Η Cheka στο στρατόπεδο Kholmogory υιοθέτησε την πρακτική του πνιγμού δεμένων κρατουμένων στον κοντινό ποταμό Dvina. Περιστασιακά, ολόκληρες φυλακές «άδειαζαν» από κρατουμένους με εκτελέσεις πριν εγκαταλειφθεί μια πόλη στις δυνάμεις των Λευκών.
Βιομηχανικοί εργάτες
Στις 16 Μαρτίου 1919, η Τσέκα εισέβαλε στο εργοστάσιο του Πίτιλοφ. Συνελήφθησαν περισσότεροι από 900 εργαζόμενοι που απεργούσαν, εκ των οποίων περισσότεροι από 200 εκτελέστηκαν χωρίς δίκη κατά τις επόμενες ημέρες. Πολλές απεργίες πραγματοποιήθηκαν την άνοιξη του 1919 στις Τούλα, Αριόλ, Τβερ, Ιβάνοβο και το Αστραχάν. Λιμοκτονούντες εργάτες διεκδικούσαν να λάβουν δελτία τροφίμων αντίστοιχα με εκείνα των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού. Απαίτησαν επίσης την κατάργηση των προνομίων για τους Μπολσεβίκους, την ελευθερία του Τύπου και τις ελεύθερες εκλογές. Η Τσέκα κατέστειλε ανελέητα όλες τις απεργίες, χρησιμοποιώντας συλλήψεις και εκτελέσεις.
Ωστόσο, οι απεργίες συνεχίστηκαν. Ο Λένιν είχε ανησυχίες για την τεταμένη κατάσταση όσον αφορά τους εργαζόμενους στην περιοχή του Ουράλ. Στις 29 Ιανουαρίου 1920, έστειλε ένα τηλεγράφημα στον Βλαντιμίρ Σμύρνοφ δηλώνοντας "Είμαι έκπληκτος που παίρνετε το θέμα τόσο ελαφρά, και δεν εκτελείτε αμέσως μεγάλο αριθμό απεργών για το έγκλημα του σαμποτάζ".
Εκείνη την εποχή υπήρξαν πολλές αναφορές ότι οι ανακριτές της Τσέκα χρησιμοποίησαν βασανιστήρια. Στην Οδησσό, η Τσέκα έδεσε τους Λευκούς αξιωματικούς σε σανίδες και τους έβαζε αργά σε φούρνους ή δεξαμενές με βραστό νερό. Στο Χάρκοβο, ήταν συνηθισμένο το γδάρσιμο του τριχωτού της κεφαλής και των χεριών. Στο Voronezh η Cheka περιέφερε γυμνούς ανθρώπους κυλιόμενους μέσα σε βαρέλια, γεμάτα εσωτερικά με καρφιά. Θύματα σταυρώθηκαν ή λιθοβολήθηκαν στο Ντνιπροπετρόφσκ. Η Τσέκα στο Κρεμεντσούκ ανασκολόπησε κληρικούς και έθαψε ζωντανούς εξεγερμένους αγρότες. Στο Oryol, έριχναν νερό πάνω σε δεμένους γυμνούς κρατούμενους το χειμώνα, μέχρι να γίνουν κολώνες πάγου. στο Κίεβο, τα κινεζικά αποσπάσματα Cheka τοποθέτησαν αρουραίους σε σιδερένιους σωλήνες που ήταν φραγμένοι στο ένα άκρο με συρματόπλεγμα και το άλλο άκρο τοποθετούσαν πάνω στο σώμα των  φυλακισμένων. Οι σωλήνες θερμαίνονταν μέχρι οι αρουραίοι να ροκανίζουν μέσα στο σώμα του θύματος σε μια προσπάθεια να διαφύγουν.
Εκτελέσεις πραγματοποιούνταν σε κελάρια ή αυλές φυλακών, ή και στα περίχωρα πόλεων, κατά τη διάρκεια του Ερυθρού Τρόμου και του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου. Αφού αφαιρούσαν από τους καταδικασμένους τα ρούχα και άλλα αντικείμενα, τα οποία μοιράζονταν μεταξύ των εκτελεστών της Τσέκα, εκτελούνταν με πολυβόλα ή περίστροφα. Εκείνοι που σκοτώνονταν στη φυλακή συνήθως πυροβολούνταν στο πίσω μέρος του λαιμού καθώς εισέρχονταν στο υπόγειο της εκτέλεσης, το οποίο ήταν γεμάτο με πτώματα και ποτισμένο με αίμα. Τα θύματα που σκοτώνονταν έξω από την πόλη μεταφέρονταν με φορτηγό, όπου μερικές φορές έπρεπε να σκάψουν τους δικούς τους τάφους.
Σύμφωνα με τον Edvard Radzinsky, «έγινε συνηθισμένη πρακτική να συλλαμβάνεται ο σύζυγος όμηρος και να περιμένουν τη γυναίκα του να έρθει και να εξαγοράσει τη ζωή του με το σώμα της». Κατά τη διάρκεια της "αποκοζακοποίησης, έγιναν σφαγές, σύμφωνα με τον ιστορικό Robert Gellately, "σε ανήκουστη κλίμακα". Στο Pyatigorsk η Cheka οργάνωσε μια «ημέρα κόκκινου τρόμου» για να εκτελέσει 300 άτομα σε μια μέρα και πήρε ποσοστώσεις από κάθε μέρος της πόλης. Σύμφωνα με το μέλος της Cheka Karl Lander, η Τσέκα στο Κισλοβόντσκ, "λόγω έλλειψης καλύτερης ιδέας", σκότωσε όλους τους ασθενείς στο νοσοκομείο. Μόνο τον Οκτώβριο του 1920 εκτελέστηκαν περισσότερα από 6.000 άτομα. Ο Gellately προσθέτει ότι κομμουνιστές ηγέτες «προσπάθησαν να δικαιολογήσουν τις εθνοτικές σφαγές, με την ενσωμάτωση τους στο σλόγκαν της "ταξικής πάλης".
Κληρικοί και θρησκευτικοί λειτουργοί
Μέλη του κλήρου υπέστησαν ιδιαίτερα βάναυση κακοποίηση. Σύμφωνα με έγγραφα που ανέφερε ο Αλεξάντερ Γιακόβλεφ, τότε επικεφαλής της Προεδρικής Επιτροπής για την Αποκατάσταση των Θυμάτων Πολιτικής Καταπίεσης, οι ιερείς, οι μοναχοί και οι μοναχές σταυρώθηκαν, ρίχτηκαν σε καζάνια από βρασμένη πίσσα, γδάρθηκαν, στραγγαλίστηκαν, τους δόθηκε Θεία Κοινωνία με λιωμένο μόλυβδο και ρίχνονταν να πνιγούν σε τρύπες στον πάγο. Υπολογίζεται ότι 3.000 δολοφονήθηκαν μόνο το 1918.
Ερμηνείες από ιστορικούς
Ιστορικοί όπως ο Stéphane Courtois και ο Richard Pipes ισχυρίστηκαν ότι οι Μπολσεβίκοι χρειάστηκαν να χρησιμοποιήσουν τον τρόμο για να παραμείνουν στην εξουσία επειδή δεν είχαν λαϊκή υποστήριξη. Αν και οι Μπολσεβίκοι κυριαρχούσαν μεταξύ εργατών, στρατιωτών και στα επαναστατικά σοβιέτ, κέρδισαν λιγότερο από το ένα τέταρτο της λαϊκής ψηφοφορίας στις εκλογές για τη Συντακτική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκαν αμέσως μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, καθώς είχαν πολύ λιγότερη υποστήριξη μεταξύ των αγροτών. Παρόλο που οι εκλογές της Συντακτικής Συνέλευσης προηγήθηκαν του διαχωρισμού μεταξύ των Δεξιών SRs, οι οποίοι είχαν εναντιωθεί στους Μπολσεβίκους, και των Αριστερών SR, που ήταν συνεργάτες τους, στη συνέχεια πολλές ψήφοι αγροτών που προορίζονταν για τους τελευταίους πήγαν στα SR. Μαζικές απεργίες από Ρώσους εργάτες κατεστάλεισαν ανελέητα κατά τη διάρκεια της Κόκκινης Τρομοκρατίας.
Σύμφωνα με τον Richard Pipes, ο τρόμος δικαιολογείται αναπόφευκτα από την πεποίθηση του Λένιν ότι η ανθρώπινη ζωή ήταν αναλώσιμη για την οικοδόμηση του κομμουνισμού. Ο Pipes ανέφερε την παρατήρηση του Μαρξ για τους ταξικούς αγώνες στη Γαλλία του 19ου αιώνα: «Η σημερινή γενιά μοιάζει με τους Εβραίους που οδήγησε ο Μωυσής μέσω της ερήμου. Δεν πρέπει μόνο να κατακτήσει έναν νέο κόσμο, αλλά πρέπει επίσης να χαθεί για να δώσει χώρο στους ανθρώπους που είναι κατάλληλοι για έναν νέο κόσμο ", αλλά σημείωσε ότι ούτε ο Μαρξ ούτε ο Ένγκελς ενθάρρυναν μαζικές δολοφονίες. Ο Robert Conquest ήταν πεπεισμένος ότι «ο άνευ προηγουμένου τρόμος πρέπει να φαίνεται απαραίτητος για ιδεολογικά υποκινούμενες προσπάθειες για μετασχηματισμό της κοινωνίας μαζικά και γρήγορα, ενάντια στις φυσικές της δυνατότητες».
Ο Γερμανός μαρξιστής Karl Kautsky παρακάλεσε τον Λένιν να μην χρησιμοποιήσει τη βία ως μορφή τρομοκρατίας, επειδή ήταν αδιάκριτη, είχε σκοπό να τρομάξει τον άμαχο πληθυσμό και περιλάμβανε τη σύλληψη και εκτέλεση ομήρων: "Μεταξύ των φαινομένων για τα οποία ήταν υπεύθυνος ο Μπολσεβικισμός, η τρομοκρατία, η οποία αρχίζει με την κατάργηση κάθε μορφής ελευθερίας του Τύπου και καταλήγει σε ένα σύστημα μαζικών εκτελέσεων, είναι σίγουρα το πιο εντυπωσιακό και το πιο απωθητικό από όλα. "
Στο Μαύρο Βιβλίο του Κομμουνισμού, ο Nicolas Werth αντιπαραθέτει τον κόκκινο με τον λευκό τρόμο, σημειώνοντας ότι ο πρώτος ήταν η επίσημη πολιτική της μπολσεβίκικης κυβέρνησης.
Ο Τζέιμς Ράιαν επισημαίνει ότι ο Λένιν ποτέ δεν υποστήριξε τη φυσική εξόντωση όλων των αστών ως τάξης, αλλά απλώς την εκτέλεση εκείνων που συμμετείχαν ενεργά στην υπονόμευση της μπολσεβίκικης κυριαρχίας. Σκοπεύει να επιφέρει "την ανατροπή και πλήρη κατάργηση της αστικής τάξης", αλλά με μη βίαια πολιτικά και οικονομικά μέσα.
Ο Leszek Kołakowski σημείωσε ότι ενώ οι Μπολσεβίκοι (ειδικά ο Λένιν) επικεντρώθηκαν πολύ στη μαρξική έννοια της «βίαιης επανάστασης» και της δικτατορίας του προλεταριάτου πολύ πριν από την Οκτωβριανή Επανάσταση, η εφαρμογή της δικτατορίας ορίστηκε σαφώς από τον Λένιν ήδη από το 1906, όταν υποστήριξε ότι πρέπει να περιλαμβάνει «απεριόριστη εξουσία βασισμένη στη βία και όχι στο νόμο», εξουσία που «είναι απολύτως απεριόριστη από οποιουσδήποτε κανόνες και βασίζεται άμεσα στη βία». Στην Πολιτεία και την Επανάσταση του 1917, ο Λένιν επανέλαβε για άλλη μια φορά τα επιχειρήματα που έθεσαν οι Μαρξ και Ένγκελς ζητώντας τη χρήση τρόμου. Φωνές όπως ο Κάουτσκι που απαιτούν μέτρια χρήση βίας συνάντησαν την «έξαλλη απάντηση» από τον Λένιν στα Προλεταριακή Επανάσταση και Αποστάτης Κάουτσκι (1918). Ένα άλλο θεωρητικό και συστηματικό επιχείρημα υπέρ του οργανωμένου τρόμου ως απάντηση στις επιφυλάξεις του Κάουτσκι γράφτηκε από τον Τρότσκι στο The Defense of Terrorism (1921). Ο Τρότσκι υποστήριξε ότι υπό το φως του ιστορικού υλισμού, αρκεί η «βία να είναι επιτυχής» για να δικαιολογήσει την «ορθότητά» της. Ο Τρότσκι εισήγαγε και παρείχε ιδεολογική δικαιολογία για πολλά από τα μελλοντικά χαρακτηριστικά που χαρακτηρίζουν το μπολσεβίκικο σύστημα, όπως η «στρατιωτικοποίηση της εργασίας» και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Ιστορική σημασία
Ο όρος «κόκκινη τρομοκρατία» αναφέρεται και σε άλλες εκστρατείες βίας από κομμουνιστικές ομάδες. Παραδείγματα χρήσης του όρου είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος Κατηγορία:Πολιτικές εκκαθαρίσεις πληθυσμών Κατηγορία:Πολιτική καταπίεση στη Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Πολιτικές και πολιτισμικές εκκαθαρίσεις Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Χριστιανός του Τσβάιμπρυκεν (1782-1859)
Ο Χριστιανός, γερμ. Christian (30 Αυγούστου 1782 - 25 Απριλίου 1859) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου ήταν στρατηγός του Ιππικού της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Έγινε στρατηγός του Ιππικού της Βαυαρίας.
Απεβίωσε στο Μόναχο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1798 την Χριστιανή, βαρώνη του Γκούττενμπεργκ-Σταϊνενχάουζεν. Δεν απέκτησαν επιζώντα τέκνα και η Χριστιανή απεβίωσε το 1817.
Το 1818 έκανε δεύτερο γάμο, με την Καρολίνα Φρειδερίκη Βαλπουργία Μαρία του Ρέχμπεργκ και Ρότενλεβεν· δεν απέκτησε τέκνα.
Νιέλλα Τάναρο
Η Νιέλλα Τάναρο (ιταλικά: Niella Tanaro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Βαρενού
μικρογραφία|Η περιοχή του χωριού Βαρενού Η Βαρενού ήταν μικρός ορεινός οικισμός της Τουρκίας πριν το 1923.
==Γεωγραφία == Ήταν χτισμένη σε υψόμετρο 1750 μ., στους πρόποδες του όρους Κουλάτ, ανάμεσα στο ύψωμα Κορκόντελος ή Κροκόδειλος και στο ποτάμι Γιαγλίντερε. Ανατολικά, στην ίδια όχθη του ποταμού, είναι το Παρτίν και απέναντι το Λυκάστ. Σε απόσταση μιας ώρας βρίσκεται η Κρώμνη. Υπαγόταν στην υποδιοίκηση της Αργυρούπολης (Gumushane). 80 οικογένειες Ελλήνων κατοικούσαν τα τελευταία χρόνια. Σήμερα είναι ακατοίκητη.
Ιστορία
Το όνομα Βαρενού δεν προέρχεται, από το όνομα της αυτόχθονης φυλής των Τιβαρηνών (Τιβαρηνού-Βαρενού??). Η αυτόχθονη φυλή των Τιβαρινών ουδόλως σχετίζεται με το χωριό Βαρενού. Η πληροφορία αυτή προέρχεται από τον γιατρό Αθανάσιο (Θάνο) Χρυσοχόου, αλλά και άλλους συντοπίτες του Λαυρεντίου.
«Λαυρέντιος μεν Τιβαρινός Χαλδίας
ενθάδε κείμαι πλείσθ’ όσα καμών παθών
Δράμαν τρισολβίαν τε εύχρονος λιπών
Ως τω Θεώ έτυχον, ώ γε η δόξα».
Εκκλησία
Στο χωριό υπήρχαν δυο ενοριακές εκκλησίες, του Αγίου Νικολάου και των Τριών Ιεραρχών, καθώς και αρκετά παρεκκλήσια (Αγία Μαρίνα, Άγιος Ιωάννης, Άγιος Στέφανος, Γενέθλιον Θεοτόκου κ.ά.). Εκκλησιαστικά η Βαρενού υπαγόταν στη μητρόπολη Χαλδίας και Κερασούντος. Μάλιστα οι δύο τελευταίοι μητροπολίτες Χαλδίας προέρχονταν από τη Βαρενού. Αυτοί ήταν ο Γερβάσιος Σουμελίδης, ο επονομαζόμενος και Άγιος της Παιδείας και ο Λαυρέντιος Παπαδόπουλος, μετέπειτα μητροπολίτης Δράμας. Στη Βαρενού είχε γεννηθεί και ο μητροπολίτης Γρεβενών Γερβάσιος Σουμελίδης, ο από Σεβαστείας, ανιψιός των προηγουμένων μητροπολιτών Χαλδίας. Σύμφωνα με μαρτυρία του Σεβαστείας Γερβασίου, στη Βαρενού υπήρχαν κρυπτοχριστιανοί (Κλωστοί) και στην οικία της επιφανούς οικογένειας των Μολλάντων ένας υπόγειος ναός εξυπηρετούσε τις λατρευτικές τους ανάγκες. Γόνος της οικογένειας αυτής ήταν και ο Σουλεϊμάν εφένδης, ο οποίος διετέλεσε καϊμακάμης του Αγίου Όρους και πρόσφερε πολλές εκδουλεύσεις στις εκεί μονές.
Εκπαίδευση
Για την εκπαίδευση των παιδιών του χωριού υπήρχε «λαμπρά» Σχολή, που χτίστηκε με δαπάνη του αρχιτέκτονα Ευσταθίου Χ’’Παν. Σαραντίδη. Δάσκαλοι τα τελευταία χρόνια ήταν ο Ζαχαρίας Αυγερινός, ο Χαράλαμπος Σουμελίδης, ο Στέφανος Χατζόπουλος, ο Σπύρος Παπαδόπουλος από το Λυκάστ κ.ά.
Έξοδος
Την ίδια τύχη με τον υπόλοιπο Ελληνισμό του Πόντου είχαν και οι κάτοικοι της Βαρενούς. Κατ’ εφαρμογή της Συνθήκης Ανταλλαγής της Λωζάννης, το χωριό, στα τέλη του 1923, εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του, που διεσπάρησαν σε διάφορους προσφυγικούς οικισμούς της Ελλάδας. Ο Πόντιος ποιητής της Καμπάνας του Πόντου, Φίλων Κτενίδης, αναφέρεται στο γεγονός με τους στίχους του:
Εμπροδιαβαίνει το Σταυρίν, η Μούζενα ’κλ’ουθά το,
Τζόρνταν Πίκφορντ
Ο Τζόρνταν Λι Πίκφορντ (Jordan Lee Pickford, 7 Μαρτίου 1994) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Έβερτον και εθνική ομάδα της Αγγλίας.
Βαρενού
Έξοδος
με το Παρτίν, τη Βαρενού και το Λυκάστ εντάμαν.
Τζόρνταν Πίκφορντ
Ο Πίκφορντ μεγάλωσε στις ακαδημίες της Σάντερλαντ, η οποία και ήταν η πρώτη ομάδα στην οποία έπαιξε επαγγελματικά, ενώ είχε δοθεί δανεικός στις Ντάρλινγκτον, Άλφρετον Τάουν, Μπέρτον Άλμπιον, Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ, Μπράντφορντ Σίτι και Πρέστον Νορθ Εντ. Πήρε μεταγραφεί για την Έβερτον τον Ιούνιο του 2017 για 25 εκατομμύρια λίρες, το μεγαλύτερο ποσό που δόθηκε για Άγγλο τερματοφύλακα.
Βαρενού
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόντος  Κατηγορία:Επαρχία Γκιουμούσχανε Κατηγορία:Πόλεις και χωριά επαρχίας Γκιουμούσχανε
Τζόρνταν Πίκφορντ
Ο Πίκφορντ έχει αγωνιστεί με τις νεανικές εθνικές ομάδες της Αγγλίας και κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική αντρών για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2018, τον Οκτώβριο του 2016. Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση τον Νοέμβριο του 2017, σε ένα φιλικό ενάντια στη Γερμανία. Επιλέχθηκε ως βασικός τερματοφύλακας της Εθνικής Αγγλίας για το Μουντιάλ 2018, με την ομάδα να φτάνει μέχρι τα ημιτελικά, για πρώτη φορά μετά το 1990.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάρτον Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάρλαϊλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Μπράντφορντ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέστον Νορθ Εντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Θειικό νικέλιο
Το θειικό νικέλιο αναφέρεται συνήθως στην ένυδρη ανόργανη χημική ένωση, άλας του νικελίου, με τον μοριακό χημικό τύπο NiSO4(H2O)6. Αυτό το πολύ ευδιάλυτο στο νερό βαθυγάλαζο άλας παράγεται σε βιομηχανική κλίμακα (περίπου 40 χιλιάδες τόνοι το έτος 2005), χρησιμοποιούμενο κυρίως για τον γαλβάνωση του νικελίου.
Το 2005–2006 το θειικό νικέλιο ήταν το κορυφαίο αλλεργιογόνο σε δερματικές δοκιμές (19,0%).
Δομές
Τουλάχιστον επτά θειικά άλατα του (δισθενούς) νικελίου είναι γνωστά. Αυτά διαφέρουν μόνο στον βαθμό ενυδατώσεώς τους ή στη μοριακή δομή τους.
Το πιο συνηθισμένο, το εξάυδρο θειικό νικέλιο, κρυσταλλώνεται σε τετραγωνικούς κρυστάλλους από υδατικό διάλυμα σε θερμοκρασίες μεταξύ 30,7 και 53,8 °C. Κάτω από τους 30,7 βαθμούς κρυσταλλώνεται επτάυδρο θειικό νικέλιο, ενώ πάνω από τους 53,8 βαθμούς σχηματίζεται εξάυδρο, αλλά στο ορθορομβικό κρυσταλλικό σύστημα. Η λευκοκίτρινη άνυδρη μορφή, NiSO4, είναι στερεό που σπανίως το συναντάμε στο εργαστήριο. Παράγεται με τη θέρμανση των ένυδρων μορφών πάνω από τους 330 °C. Σε ακόμα υψηλότερες θερμοκρασίες, διασπάται προς οξείδιο του νικελίου.
Μετρήσεις με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ δείχνουν ότι το NiSO4·6H2O αποτελείται από οκταεδρικά ιόντα [Ni(H2O)6]2+, τα οποία είναι δεσμευμένα με δεσμούς υδρογόνου με τα θειικά ιόντα. Η διάλυση του άλατος στο νερό δίνει διαλύματα που περιέχουν το υδρομεταλλικό σύμπλοκο [Ni(H2O)6]2+.
`Ολες οι μορφές του θειικού νικελίοu είναι παραμαγνητικά υλικά.