cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αϊμερίκ ντε Πεγκιλιάν
Είναι γνωστό ότι άφησε παρακαταθήκη τουλάχιστον πενήντα έργα, αλλά σώζεται η μουσική μόνον για έξι από αυτά: Τα περισσότερα από τα έργα του ήταν απλά τραγούδια του καιρού του (cansos), προβηγκιανά sirventés, ερωτικά μοιρολόγια (planhs), και λίγα πιο δεξιοτεχνικά tensos (γραμμένα μαζί με τους συγχρόνους του Sordello και Albertet de Sestaro).
Πηγές
Κατηγορία:Τροβαδούροι Κατηγορία:Συνθέτες του Μεσαίωνα
Εράσμους ντε Μπι
Ο Εράσμους ντε Μπι (φλαμανδικά: Erasmus de Bie, Αμβέρσα, 1629 - Αμβέρσα, 1675) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος γνωστός για τα τοπία του και τις απόψεις πόλεων.
Βιογραφία
Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τη ζωή του Εράσμους ντε Μπι. Γεννήθηκε στην Αμβέρσα, γιος του ζωγράφου Φρανς ντε Μπι του πρεσβύτερου. Βαπτίστηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1629 στον ναό της Αγίας Βαλπουργίας της Αμβέρσας. Μαθήτευσε στον Ντάβιντ Ράικερτ ΙΙ το 1641 και έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1645 - 1646.
Νυμφεύτηκε την Καταρίνα Ντάγκλας, την επιλεγόμενη "de Schot" (η Σκωτσέζα) και απέκτησαν μαζί τους Φρανς και Γιαν Μπάπτιστ ντε Μπι, οι οποίοι έγιναν και οι δύο ζωγράφοι. Ο Γιαν Μπάπτιστ μετοίκησε στη Βιέννη, όπου και δραστηριοποιήθηκε.
Η άκρη του ουρανού
Η άκρη του ουρανού (πρωτότυπος τίτλος: Auf der anderen Seite, διεθνής τίτλος: The Edge of Heaven) είναι γερμανοτουρκική ταινία του 2007 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Φατίχ Ακίν.
Εράσμους ντε Μπι
Βιογραφία
Μεταξύ 1660 και 1666 ο Εράσμους είχε μαθητές, ένας από τους οποίους ήταν ο γιος του, Φρανς.
Η άκρη του ουρανού
Κέρδισε το Βραβείο Lux του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής στο 60ο φεστιβάλ των Καννών.
Εράσμους ντε Μπι
Έργο
Είναι γνωστός για τους πίνακες με αρχιτεκτονήματα, ιδιαίτερα σκηνές από πόλεις, σκηνές καθημερινότητας και τοπία σε ιταλικό ύφος. Αναφέρεται επίσης και ως δημιουργός πινάκων με θρησκευτικού περιεχομένου σκηνές και συνθέσεις με ζώα. Υογραφές του που έχουν διασωθεί είναι τα κεφαλαία ED (ενωμένα μεταξύ τους) και BIE.
Η άκρη του ουρανού
Πλοκή
Ο θάνατος της Γιέτερ
Εράσμους ντε Μπι
Έργο
Η βασική του ειδικότητα ήταν η σύνθεση τοπίων με ζωντανές σκηνές, ιδιαίτερα η απεικόνιση πλατειών πόλεων. Συνεργάστηκε με άλλους καλλιτέχνες στην Αμβέρσα, για τους οποίους ζωγράφιζε το "σταφάζ" (πληθύσμωση του έργου με ανθρώπινες μορφές). Αυτό τεκμηριώνεται από τα έγγραφα του εμπόρου έργων τέχνης στην Αμβέρσα Χούλλαμ Φορχόντ (Guillam Forchondt), ο οποίος αναφέρει δύο ανώνυμα εσωτερικά εκκλησιών με μορφές που ζωγράφισε ο ντε Μπι.
Η άκρη του ουρανού
Πλοκή
Ο Αλί είναι από την Τραπεζούντα, χήρος και ζει στη Γερμανία μαζί με τον γιο του Νεγιάτ, καθηγητή πανεπιστημίου. Επισκέπτεται συχνά έναν οίκο ανοχής, όπου εργάζεται η Γιέτερ. Μετά από κάποιες επισκέψεις, της προτείνει να σταματήσει τη δουλειά της, να τον παντρευτεί και να την συντηρεί οικονομικά. Η Γιέτερ δέχεται την πρόταση του Αλί και πλέον μένουν στο σπίτι και οι τρεις.
Σε έναν καβγά, ο Αλί δολοφονεί τη Γιέτερ και μπαίνει στη φυλακή. Ο Νεγιάτ φεύγει από τη Γερμανία και πάει στην Κωνσταντινούπολη για να βρει την κόρη της Γιέτερ, την Αϊτέν, και βάζει αγγελία με φωτογραφία στο βιβλιοπωλείο που δουλεύει.
Εράσμους ντε Μπι
Έργο
Η σύνθεσή του Η "Ommegang " στην Αμβέρσα επαναλήφθηκε πολλές φορές από άλλους Φλαμανδούς καλλιτέχνες, όπως ο Αλεξάντερ φαν Μπρέντελ. Μπορεί και ο ίδιος να εμπνεύστηκε τη σύνθεση από το έργο με το ίδιο θέμα του Πίτερ φαν Ελστ.
Η άκρη του ουρανού
Πλοκή
Ο θάνατος της Λότε
Η Αϊτέν ζει στη Γερμανία, ψάχνει να βρει τη μητέρα της και είναι μέλος μιας παράνομης αντικυβερνητικής οργάνωσης και κατά σύμπτωση φοιτήτρια του Νεγιάτ, χωρίς όμως αυτός να το ξέρει. Γνωρίζει την Λότε, που μένει μαζί με τη μητέρα της, τη Σουζάνε. Η Λότε τη φιλοξενεί και αρχίζουν να έχουν ερωτικές σχέσεις.
Μία νύχτα, η γερμανική αστυνομία συλλαμβάνει την Αϊτέν και την απελαύνει. Η Αϊτέν καταλήγει σε μια φυλακή στην Τουρκία. Η Λότε ταξιδεύει στην Τουρκία για να την απελευθερώσει. Όταν περπατάει στον δρόμο, κάποια μικρά αγόρια της κλέβουν την τσάντα και εκείνη τα κυνηγάει. Όταν τα βρίσκει, ένα από αυτά, την πυροβολεί θανάσιμα.
Η άκρη του ουρανού
Η Σουζάνε ταξιδεύει στην Τουρκία για να παραλάβει τη σορό της Λότε και γνωρίζει τον Νεγιάτ, ενώ επισκέπτεται την Αϊτέν στη φυλακή. Επιπλέον, ο Νεγιάτ βγάζει τη φωτογραφία της Αϊτέν από το βιβλιοπωλείο και έτσι η Σουζάνε δεν τη βλέπει. Η Σουζάνε αποφασίζει να μείνει για λίγο στην Κωνσταντινούπολη και να βοηθήσει αυτή την Αϊτέν να αποφυλακιστεί, ενώ θα αναλάβει το βιβλιοπωλείο του Νεγιάτ, όσο αυτός θα λείπει.
Ο Αλί αποφυλακίζεται και επιστρέφει στην Τραπεζούντα. Ο Νεγιάτ ταξιδεύει στην Τραπεζούντα για να τον συναντήσει και τον βλέπει να ψαρεύει.
Αληθινή αγάπη
Η Αληθινή αγάπη (Ισπανικά: Amores verdaderos) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2012. Η σειρά είναι βασισμένη στην Αργεντίνικη τηλενουβέλα του 2005, Αγάπη υπό κράτηση ("Amor en Custodia").
Πρωταγωνιστούν Έρικα Μπουενφίλ, Εδουάρδο Γιάνιες, Έιζα Γκονσάλες και Σεμπαστιάν Ρούλι.
Υπόθεση
Η ιστορία αρχίζει με την απόπειρα απαγωγής της Βικτόρια Μπαλβανέρα, γνωστή κτηματία της περιοχής και ιδιοκτήτρια μεγάλου διαφημιστικού γραφείου Meta Imagen Internacional. Ο Χοσέ Άνχελ, επιστάτης του κτήματος, τη σώζει από τους εγκληματίες και εκείνη αποφασίζει να τον προσλάβει ως σωματοφύλακα της. Ο χρόνος που περνούν μαζί καθημερινά τους φέρνει πιο κοντά και μεταξύ τους αναπτύσσεται μια αληθινή αγάπη. Δεν μπορούν ωστόσο να είναι μαζί αφού και οι δύο είναι παντρεμένοι.
Η Βικτόρια είναι η γυναίκα του Νέλσον Μπρίζ. Εκείνος την παντρεύτηκε από συμφέρον και αποτέλεσμα του γάμου αυτού είναι η κόρη τους Νικόλ. Η Νικόλ είναι ιδιότροπη και αλαζονική κοπέλα κρύβει μονίμως τα προβλήματα που έχει με τη βουλιμία και την ανορεξία. Αγαπάει πολύ τους γονείς της και έχει αδυναμία στον παππού της Ανίμπαλ, έναν αυστηρό και έξυπνο άνθρωπο, που χειρίζεται τις ζωές των δυο παιδιών του, της Βικτόριας και της Αδριάνας.
Η Νικόλ, το ανακαλύπτει και κάνει τη ζωή του Φρανσίσκο, ανυπόφορη μέχρι τη στιγμή που τον ερωτεύεται και εκείνη. Ξέροντας ότι εκείνος είναι ερωτευμένος με τη Λιλιάνα, η Νικόλ αποφασίζει να παντρευτεί τον Ρολάντο, ο οποίος πραγματοποιεί αυτό το γάμο από συμφέρον και μόνο. Ο Φρανσίσκο τελικά παντρεύεται τη Λιλιάνα αλλά κανένα ζευγάρι δεν είναι ευτυχισμένο. Η Νικόλ και ο Φρανσίσκο συναντιούνται ξανά και καταλαβαίνουν ότι εξακολουθούν να αγαπούν ο ένας τον άλλον.
Η Βικτόρια, ο Χοσέ Άνχελ, η Νικόλ και ο Φρανσίσκο θα πρέπει να ξεπεράσουν τα εμπόδια που συνεχώς παρουσιάζονται, να ακολουθήσουν το πεπρωμένο τους και να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό που τους ενώνει είναι η αληθινή αγάπη.
Κάστ
Γκέστ εμφανίσεις
Τόμας Σάρτζεντ
Ο Τόμας Τζον “Τομ” Σάρτζεντ (Thomas J. Sargent, γενν. στις 19 Ιουλίου 1943) είναι Αμερικανός οικονομολόγος, που ειδικεύεται στα πεδία των μακροοικονομικών, των χρηματοοικονομικών και της οικονομετρίας χρονοσειρών. Κατέχει την 14η θέση μεταξύ των οικονομολόγων με τις περισσότερες παραπομπές στο έργο τους στον κόσμο, από το 2014. Το 2011 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών, μαζί με τον Κρίστοφερ Α. Σιμς «για την εμπειρική τους έρευνα στο αίτιο και αιτιατό στην μακροοικονομία».
Εκπαίδευση
Ο Σάρτζεντ αποφοίτησε από το Λύκειο Μονρόβια. Πήρε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ και το μετάλλιο του πιο διακεκριμένου φοιτητή της τάξης του 1964. Χρίστηκε διδάκτωρ από το Χάρβαρντ, το 1968, υπό την επίβλεψη του Τζον Ρ. Μέυερ. Στους συμφοιτητές του στο Χάρβαρντ συγκαταλέγεται και ο Κρίστοφερ Α. Σιμς. Διετέλεσε διδάσκων στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια (1970-1971), στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα (1971-1987), στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο (1991-1998), στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ (1998-2002) και στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον (2009), και από το 2002 είναι Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Από το 1976 είναι Στέλεχος της Οικονομετρικής Εταιρίας (Econometric Society). Το 1983, ο Σάρτζεντ εξελέγη στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών και στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών. Από το 1987 είναι Ανώτατο Στέλεχος του Ινστιτούτου Χούβερ του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Πενν Οικονομικών Ερευνών του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια και από το 2015 εξέχων επισκέπτης καθηγητής στην Οικονομική Σχολή του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης.
Επαγγελματικές συνεισφορές
Οι βασικές συνεισφορές του Σάρτζεντ στις λογικές προσδοκίες ήταν οι εξής:
Το 1975, αυτός και ο Νηλ Ουάλας διατύπωσαν την θεωρία της αναποτελεσματικότητας της πολιτικής, η οποία διέψευδε μία βασική υπόθεση των Κεϋνσιανών οικονομικών. Ο Σάρτζεντ συνέχισε να βελτιώνει ή να επεκτείνει τις ιδέες των λογικών προσδοκιών:
Ο Σάρτζεντ υπήρξε επίσης πρωτοπόρος στην εισαγωγή των επαναληπτικών οικονομικών στην ακαδημαϊκή μελέτη, ιδιαίτερα για μακροοικονομικά ζητήματα όπως η ανεργία, η δημοσιονομική και νομισματική πολιτική και η ανάπτυξη. Η σειρά των βιβλίων του που συνέγραψε με τον Λαρς Λιούνγκβιστ είναι θεμελιώδη στο σύγχρονο πρόγραμμα προπτυχιακών σπουδών οικονομικών.
Ο Σάρτζεντ έχει επιδιώξει ένα ερευνητικό πρόγραμμα με τον Λαρς Λιούνγκβιστ με σκοπό να κατανοήσουν αυτό που καθορίζει τις διαφορές στα αποτελέσματα της ανεργίας στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία 30 έτη. Το πρόγραμμα ασχολείται με ορισμένα ερωτήματα, μεταξύ αυτών: 1) Για ποιο λόγο κατά τις δεκαετίες 1950 και 1960 η ανεργία στην Ευρώπη ήταν συστηματικά χαμηλότερη από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες; 2) Για ποιο λόγο η ανεργία στην Ευρώπη ήταν συστηματικά υψηλότερη από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες για δυόμισι δεκαετίες μετά το 1980; Η απάντηση που δίνεται στο έργο «2 ερωτήματα περί ευρωπαϊκής ανεργίας» λέει «Η Ευρώπη έχει πιο δυνατή εργατική προστασία παρά την πολύ γενναιόδωρη αποζημίωση απολύσεως που προσφέρει το κράτος». Ενώ αυτές οι θεσμικές διαφορές παρέμειναν κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, το μικροοικονομικό περιβάλλον άλλαξε για τους εργαζομένους, με υψηλότερο ρίσκο αποτίμησης του ανθρωπίνου κεφαλαίου την δεκαετία του 1980.
Το 2011 ο Σάρτζεντ βραβεύθηκε με το Βραβείο της Ακαδημίας Επιστημών για Επιστημονική Αναθεώρηση και, τον Σεπτέμβριο, αποδέχτηκε το 2011 το Βραβείο στις Καινοτόμες Ποσοτικές εφαρμογές από το Ερευνητικό Ινστιτούτο Μαθηματικών Επιστημών της CME Group.
Ο Σάρτζεντ είναι γνωστός ως αφοσιωμένος δάσκαλος. Ανάμεσα στους διδακτορικούς φοιτητές του είναι άνδρες και γυναίκες που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μακροοικονομικής έρευνας. Η Ομάδα ανάγνωσης του Sargent του στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και της Νέας Υόρκης είναι ένα γνωστό ίδρυμα ανάμεσα στους μεταπτυχιακούς φοιτητές στα οικονομικά.
thumb|300px|Συνέντευξη με τον Τόμας Σάρτζεντ μετά την ομιλία του για το Βραβείο Νόμπελ
Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών
Στις 10 Οκτωβρίου του 2011, ο Σάρτζεντ μαζί με τον Κρις Σιμς τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών. Το βραβείο αναφερόταν στην «εμπειρική έρευνα για την αιτία και το αποτέλεσμα στην μακροοικονομία». Η διάλεξή του για το Βραβείο Νόμπελ, με τίτλο «Ηνωμένες Πολιτείες τότε, η Ευρώπη τώρα» δόθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών
Αγία Τριάδα Καλόξυλου
Η Αγία Τριάδα είναι η ενοριακή εκκλησία του χωριού Καλόξυλος της Νάξου. Είναι βασιλική με τρούλο, αλλά με αρχιτεκτονική που ξεχωρίζει από τη βυζαντινή. Η ανοικοδόμησή της ξεκίνησε το 1870 στη θέση παλαιότερης εκκλησίας και τα εγκαίνια έγιναν το 1880. Έχει μήκος 26 μ., μέγιστο πλάτος 16 μ. και μέγιστο ύψος στο καμπαναριό που είναι 17 μ.
Προϋπάρχουσα εκκλησία
Στη θέση του σημερινού ναού υπήρχε παλαιότερα μικρή τρισυπόστατη εκκλησία, η οποία ήταν τρίκλιτη βασιλική χωρίς τρούλο. Το μεσαίο κλίτος ήταν αφιερωμένο στην «Παναγία την Ελεούσα», το βόρειο στον Άγιο Νικόλαο και το νότιο, σύμφωνα με προφορική παράδοση, στην Αγία Αικατερίνη. Ο γύρο χώρος ήταν νεκροταφείο.
Το 1864, για άγνωστο σήμερα λόγο, το μεσαίο κλίτος, μετονομάζεται από Αγία Ελεούσα σε Αγία Τριάδα και τοποθετούνται δύο νέες εικόνες, αυτή της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.
Από την παλιά εκκλησία δεν απέμεινε τίποτα εκτός από τις εικόνες της Παναγιάς της Ελεούσας, του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, της Αγίας Τριάδας και αυτή του Χριστού, που είναι νεώτερη των προηγουμένων. Οι τρεις πρώτες βρίσκονται στη σημερινή Αγία Τριάδα και η τελευταία στο τέμπλο του Αγίου Γεωργίου στο Νεκροταφείο. Η εικόνα της Ελεούσας τοποθετήθηκε στο μεσαίο τέμπλο.
Τις άλλες εικόνες τις μετέφεραν στο εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων. Πιστεύεται ότι την είσοδο (πρόναο) των Αγίων Αποστόλων την αφιέρωσαν στην Αγία Αικατερίνη μετά το γκρέμισμα της παλιάς εκκλησίας, όπου ήταν αφιερωμένο το νότιο κλίτος.
Ανέγερση 1870-1880
Το 1870, η παλιά εκκλησία κατεδαφίζεται για να κτιστεί στη θέση της η καινούργια. Μετά από κάποιες αποτυχίες στην ανέγερση, αναλαμβάνει ο αρχιτέκτονας-μηχανικός Γεώργιος Α. Νιώτης (από τη Σύρο ή την Κωνσταντινούπολη), ο οποίος και αφήνει στον Καλόξυλο τον αδελφό του Ιωάννη Νιώτη για να παρακολουθεί το κτίσιμο. Λέγεται ότι ο αρχιτέκτονας είχε σοβατίσει ένα σπίτι πίσω από την εκκλησία και πάνω στο σοβά είχε αντιγράψει τα σχέδια για να τα συμβουλεύονται οι τεχνίτες.
Χρησιμοποιήθηκαν μάρμαρα και πέτρες από τη Ράχη των Μονιτσοίων. Μέχρι και το 1980, φαινόταν το μέρος από όπου είχαν βγει οι έξι κολώνες του ναού. Τηνιακοί τεχνίτες έφτιαξαν τις κολόνες και σκάλισαν τα περίτεχνα κιονόκρανα.
Το 1880, η τελευταία εργασία ήταν αυτή του καμπαναριού, που έγινε παρουσία του ίδιου του αρχιτέκτονα.
Η ανέγερση διήρκεσε δέκα χρόνια. Ο ναός γινόταν μεγαλοπρεπής, αλλά οι δαπάνες ήταν πολλές και προέρχονταν κυρίως από τους Καλοξυλίτες, τόσο αυτούς που διέμεναν εκεί όσο και από τους ξενιτεμένους (Μικρά Ασία και Κωνσταντινούπολη).
Ο ναός έχει μήκος 26 μ., πλάτος πρόσοψης 13 μ., μέγιστο πλάτος 16 μ. και μέγιστο ύψος στο καμπαναριό που είναι 17 μ.
Το 1880, ο ναός εγκαινιάζεται από τον Μητροπολίτη Παροναξία Γρηγόριο Γιακουμή.
Εξωραϊσμός
Το 1897, ήλθαν τεχνίτες από την Αθήνα και έκαναν το εσωτερικό μαρμαροκονίαμα. Τα ονόματά τους υπάρχουν σε επιγραφή στο δεξιό κλίτος. Στα τέσσερα τρίγωνα που στηρίζουν τον τρούλο τοιχογραφήθηκαν οι τέσσερις Ευαγγελιστές. Στον τρούλο ζωγραφίστηκαν ο «ουρανός με τα άστρα».
Το 1890, γίνεται το δεσποτικό και το 1902, ο ξυλόγλυπτος άμβωνας.
Το 1908, έγινε η πλακόστρωση. Το κτήριο αν και εξωτερικά ήταν ωραίο με πελεκητές πέτρες, το 1920, σοβατίζεται.
Μετά το 1925, αφού είχαν συγκεντρωθεί αρκετά χρήματα από τους Καλοξυλίτες της Αμερικής αποφασίζεται να αντικατασταθεί το κεντρικό ξύλινο τέμπλο με μαρμάρινο. Έτσι με εργολάβο τον Γ. Λυρίτη το τέμπλο κατασκευάζεται στην Τήνο και έρχεται στον Καλόξυλο μαζί με Τηνιακούς γλύπτες, που με επικεφαλής τον μεγάλο γλύπτη Μιχάλη Κουσκουρή το τελειοποίησαν και το τοποθέτησαν το 1928. Είναι ολόκληρο από τηνιακό μάρμαρο και μόνο η βάση του από μάρμαρα της Ράχης στα Μονίτσια. Οι ίδιοι τεχνίτες έφτιαξαν και τη σκάλα της εισόδου πάλι από μάρμαρο της Ράχης. Αργότερα το 1969, ο Μ. Κουσκουρής είχε αναφέρει ότι ο «άγγελος» που είναι πάνω από την Ωραία Πύλη ήταν περιστασιακό έργο του Γιαννούλη Χαλεπά. Οι Καλοξυλίτες τον έχουν ονομάσει «σκαλιστό άγγελο». Στο κεντρικό τέμπλο της Ωραίας Πύλης που κατασκευάστηκε τότε στην Τήνο, υπάρχουν άλλοι τέσσερις «σκαλιστοί άγγελοι», μέρος της υπόλοιπης διακόσμησης, φτιαγμένοι από τους τεχνίτες του τέμπλου, αλλά όπως λέει ο Κουσκουρής αυτός ο άγγελος διαφέρει.
Αργότερα το 1928, με τα υπόλοιπα από τα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί στην Αμερική, τα οκτώ μεγάλα ξύλινα παράθυρα αντικαθιστώνται από μαρμάρινα που κατασκευάστηκαν στην Τήνο.
Το 1932, τα στασίδια τοποθετούνται αριστερά για τις γυναίκες και δεξιά για τους άνδρες. Πριν υπήρχαν στασίδια μόνο στον μεσαίο κλίτος και ήταν αποκλειστικά για τους άνδρες. Οι γυναίκες πήγαιναν στο αριστερό και δεξιό κλίτος όπου δεν υπήρχαν στασίδια. Υπήρχαν λίγα στασίδια δεξιά και αριστερά για τους γέροντες και τις γερόντισσες αντίστοιχα.
Το 1965, επειδή το καμπαναριό είχε ραγίσει, κατασκευάζεται καινούργιο από τσιμέντο και ολόιδιο με το παλιό. Στη συνέχεια πλακοστρώνεται η χωμάτινη αυλή με μάρμαρα.
Γύρω στο 1968, αποφασίζεται να κατασκευαστούν και τα πλαϊνά τέμπλα από μάρμαρο, δεδομένου ότι μέχρι τότε υπήρχε μόνο το μεσαίο που είχε κατασκευαστεί το 1928. Τα πλαϊνά κατασκευάστηκαν το 1970 και δεν έχουν την ίδια καλλιτεχνική αξία με το μεσαίο, που ήταν χειροποίητο, αν και είναι τέλεια εναρμονισμένα.
Πηγές
Κατηγορία:Ορθόδοξοι ναοί στη Νάξο
Φερδινάνδος Γκοντζάγκα
O Φερδινάνδος, ιταλ. Ferrante I, (26 Απριλίου 1587 - 29 Οκτωβρίου 1626) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν δούκας της Μάντοβας και Δούκας του Μομφερράτου (1612 - 1626).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μάντοβα και ήταν ο δεύτερος γιος του Βικέντιου Α΄ και της Ελεονώρας των Μεδίκων, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.
Το 1607 ορίστηκε καρδινάλιος, όντας 20ετής. Το Φεβρουάριο του 1612 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Φραγκίσκος Δ΄ ως δούκας της Μάντοβας και του Μονφεράτου. Δέκα μήνες αργότερα, το Δεκέμβριο του ίδιου έτους ο αδελφός του απεβίωσε· ο Φερδινάνδος εγκατέλειψε την εκκλησιαστική του σταδιοδρομία και έγινε δούκας της Μάντοβας και του Μονφεράτου.
Το 1616 νυμφεύτηκε μυστικά την Καμίλα Φαά, αλλά τη διαζεύχθηκε το ίδιο έτος. Γιος τους ήταν ο Φραγκίσκος, αλλά επειδή ο γάμος ήταν μοργανατικός, δεν μπορούσε να διαδεχθεί τον πατέρα του. Το επόμενο έτος ο δούκας νυμφεύτηκε την Αικατερίνη των Μεδίκων.
Το 1626 απεβίωσε ο Φερδινάνδος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Βικέντιος Β΄. Ο γιος του Φραγκίσκος, το 1630 κατά την πολιορκία της Μάντοβας, απεβίωσε από λοιμό ή φονεύθηκε. Η Καμίλα Φαά επέστρεψε στο σύζυγό της που την έδιωξε και έγινε μοναχή. Τη δραματική ζωή της την έκανε έργο ο Πάολο Τζιακομέτι.
Οικογένεια
Το 1616 νυμφεύτηκε μυστικά την Καμίλλα Φαά ντι Μπρούνο σε μοργανατικό γάμο και είχε τέκνο:
Το 1617 νυμφεύτηκε την Αικατερίνη των Μεδίκων, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα Κατηγορία:Δούκες της Μάντοβα Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι Κατηγορία:Δούκες του Μομφερράτου
Προσεγγιστικά σύμφωνα
Οι προσεγγιστικά φθόγγοι είναι φθόγγοι που παρότι επιτρέπουν την ελεύθερη έλευση του αέρα από τους αρθρωτές, αυτοί δεν βρίσκονται σε τόσο στενή επαφή και επομένως δεν παράγουν την τριβή που χαρακτηρίζει τα τριβόμενα. Ακουστικά ομοιάζουν αρκετά τα φωνήεντα καθώς στα φασματογραφήματα παρουσιάζουν φωνητικές δομές. Ο όρος προσεγγιστικό (approximant) αποτέλεσε δημιούργημα του γλωσσολόγου Πίτερ Λέιντιφογκιντ τη δεκαετία του 1960.
Είδη προσεγγιστικών είναι τα εξακολουθητικά προσεγγιστικά (π.χ. [β̞]), τα ημίφωνα (π.χ. το [j]) και ορισμένα πλάγια και παλλόμενα. Στο ΔΦΑ τα εξακολουθητικά προσεγγιστικά συγχέονται με τα ημίφωνα, με αποτέλεσμα να είναι συνήθης η μεταγραφή π.χ. του προσεγγιστικού ουρανικού ως ημίφωνου, παρότι ηχητικά είναι δύο διαφοροποιημένες κατηγορίες.
Εξακολουθητικά προσεγγιστικά
Φωνολογικά τα εξακολουθητικά προσεγγιστικά σύμφωνα είναι σπάνια παρότι υφίστανται γλώσσες που τα διαθέτουν ως φωνήματα όπως τα ολλανδικά. Ως αλλόφωνα εμφανίζονται σε πλήθος γλωσσών όπως οι ιβηρικές όπου αποτελούν αλλόφωνα των κλειστών και στα κυπριακά όπου είναι αλλόφωνα των τριβόμενων. Τα κύρια εξακολουθητικά προσεγγιστικά είναι:
Πλάγια προσεγγιστικά
Πιθανότατα ο πιο συνηθισμένος πλάγιος προσεγγιστικός ήχος είναι ο φατνιακός ηχηρός [l] που υφίσταται ως φώνημα σε πολλές ομιλούμενες γλώσσες μεταξύ των οποίων και τα νέα ελληνικά. Αντίθετα, ο πλάγιος προουρανικός [ʎ] εμφανίζεται αποκλειστικά ως αλλόφωνο του φατνιακού στο περιβάλλον /l+i+ταυτοσυλαβικό φωνήεν/ (π.χ. ήλιος).
Ημίφωνα
Τα ημίφωνα αποτελούν φωνηεντικούς ήχους που δεν αποτελούν πυρήνα συλλαβής σε διφθόγγους ή τριφθόγγους. Στα νέα ελληνικά υφίσταται ένα ημίφωνο, το [j], αποκλειστικά σε κλειστές διφθόγγους ([aj] στο γάιδαρος).
Μαργαρίτα του Λουξεμβούργου
Η Πριγκίπισσα Μαργαρίτα του Λουξεμβούργου (Margaretha vu Lëtzebuerg, 15 Μαΐου 1957 -) είναι κόρη του Ιωάννη, Μεγάλου Δούκα του Λουξεμβούργου.
Μάχη της Τρεμπόβλα
Ιστορία
Το Κάστρο της Τρεμπόβλα χτίστηκε τον 14ο αιώνα σε έναν ψηλό λόφο πάνω από την κοιλάδα του ποταμού Χνιέζνα. Παρά το μικρό του μέγεθος (100 επί 40 μέτρα), ήταν ένα ισχυρό φρούριο με τοίχους πάχους έως 4 μέτρων. Αφού οι Οθωμανοί Τούρκοι είχαν καταλάβει τον Καμιένιετς Ποντόλσκι (βλ. Πολιορκία του Καμιένιετς Ποντόλσκι), η Τρεμπλόβα ήταν ένα από τα λίγα προπύργια της Ποδολίας που ήταν ακόμα σε πολωνικά χέρια.
Μαργαρίτα του Λουξεμβούργου
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 1957 στο Κάστρο Μπέτσντορφ και είναι το τέταρτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Ιωάννη, Μέγα Δούκα του Λουξεμβούργου και της Πριγκίπισσας Ιωσηφίνας Καρλότας του Βελγίου και δίδυμη αδελφή του Πρίγκιπα Ιωάννη του Λουξεμβούργου.
Εκπαιδεύτηκε στο Μεγάλο Δουκάτο, όπου σπούδασε στο Ευρωπαϊκό Σχολείο του Λουξεμβούργου (ESL), στο Βέλγιο, τη Μεγάλη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μιλάει Λουξεμβουργιανά, Γαλλικά, Αγγλικά και Γερμανικά, αφού έχει περάσει σε πολλές χώρες ως φοιτήτρια ή τουρίστρια. Έχει αποκτήσει διδακτορικό δίπλωμα στις κοινωνικές επιστήμες.
Μάχη της Τρεμπόβλα
Ιστορία
Το καλοκαίρι του 1675, ισχυροί τουρκικοί-τατάρικοι στρατοί 30.000 στρατιωτών υπό την ηγεσία του Ιμπραήμ Σισμάν μπήκαν στην Ερυθρά Ρουθηνία, μια επαρχία της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Στις 27 Ιουλίου, οι εισβολείς κατέλαβαν τον Ζμπάραζ, στις 11 Σεπτεμβρίου το Ποντχάιτσε και στις 20 Σεπτεμβρίου οι Τούρκοι πλησίασαν την Τρεμπλόβα. Το κάστρο υπερασπίστηκε μια μικρή μονάδα 80 στρατιωτών πεζικού, ορισμένα μέλη της τοπικής αριστοκρατίας, υποστηριζόμενοι από 200 κακώς οπλισμένους, μη εκπαιδευμένους χωρικούς και κατοίκους της πόλης, οι οποίοι κατέφυγαν στο κάστρο. Πριν από την πολιορκία, μια μονάδα δραγώνων τοποθετήθηκε εδώ, αλλά διατάχθηκε να φύγει από την Τρεμπλόβα, λόγω έλλειψης τροφίμων. Οι πολωνικές δυνάμεις διοικούνταν από τον Στρατηγό Γιαν Σάμουελ Χσανόφσκι, του οποίου η σύζυγος, Άννα Ντορότα Χσανόφσκα (το γένος φον Φρέζεν), γράφτηκε στην ιστορία μετά την πολιορκία.
Μαργαρίτα του Λουξεμβούργου
Βιογραφία
Η Μαργαρίτα είναι προστάτιδα της Διεθνής Δυσλεξίας. Είναι επίσης η προστάτιδα του Princess Margaretha Luxembourgeois Girl Guides of Leudelange και του Crèche de Luxembourg.
Μάχη της Τρεμπόβλα
Ιστορία
Παρά τις τουρκικές προσπάθειες, οι υπερασπιστές του κάστρου κατάφεραν να διατηρήσουν τις θέσεις τους μετά από αρκετές επιθέσεις. Μετά από αρκετές ημέρες, ωστόσο, η έλλειψη τροφής και νερού έγινε σοβαρή και ο Στρατηγός Χσανόφσκι αποφάσισε να παραδοθεί. Η σύζυγός του διαφώνησε με αυτήν την απόφαση και απείλησε να αυτοκτονήσει εάν ο σύζυγός της προχωρούσε στην προγραμματισμένη παράδοση, σφίγγοντας έτσι τη σπονδυλική του στήλη και δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα για την υπεράσπιση του κάστρου. Επιπλέον, η Άννα Ντορότα προέτρεψε τους υπερασπιστές να πραγματοποιήσουν επίθεση σε τουρκικές θέσεις, η οποία είχε ως αποτέλεσμα μεγάλες απώλειες μεταξύ των εισβολέων. Η αποφασιστικότητα της Χσανόφσκα αύξησε το ηθικό μεταξύ των Πολωνών, αλλά οι απώλειες τους ήταν επίσης βαριές. Τη νύχτα της 4ης Οκτωβρίου, μόνο 20 στρατιώτες ήταν σε θέση να πολεμήσουν. Αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο από τις δυνάμεις του Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι, που συγκεντρώθηκαν κοντά στο Λβουφ, οι Τούρκοι αποφάσισαν να τερματίσουν την πολιορκία στις 11 Οκτωβρίου.
Μαργαρίτα του Λουξεμβούργου
Βιογραφία
Ταξιδεύει συχνά ανάμεσα σε Λίχτενσταϊν, Λουξεμβούργο και Βρυξέλλες, όπου παρευρίσκεται σε συνέδρια και συναντήσεις που σχετίζονται με την ΕΕ-ΜΚΟ στην οποία εξακολουθεί να συμμετέχει ενεργά. Άλλα ταξίδια περιλαμβάνουν επισκέψεις στο εξωτερικό με το σύζυγό της, όπως η επίσκεψή τους στο Πανεπιστήμιο του Ντάλας το 2011, όπου το ζευγάρι φιλοξενήθηκε και έδωσε συνέντευξη στην πανεπιστημιούπολη.
Τα κύρια ενδιαφέροντα αναψυχής είναι αθλητικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν ιππασία, σκι, τένις, κυνήγι, ανάγνωση και σύγχρονη και κλασσική μουσική. Η ανάγνωση της δίνει έμφαση στις ιστορικές βιογραφίες και τα πνευματικά έργα.
Μάχη της Τρεμπόβλα
Επακόλουθα
Το 1676, το Σέιμ της Πολωνίας επέτρεψε στο ζευγάρι Χσανόφσκι να γίνουν μέλη της σλάχτα, με το δικαίωμα να χρησιμοποιούν το Οικόσημο Πόραϊ. Έγιναν γνωστές διασημότητες σε όλη την Κοινοπολιτεία και στο εξωτερικό. Το 1683, ο Χσανόφσκι ορίστηκε στόλνικ του Σμολένσκ και του Μιέλνικ και ένα μνημείο της Άννα Ντορότα Χσανόφσκα ανεγέρθηκε στην Τρεμπλόβα το 1683.
Πολιορκία της Τρεμπλόβα στον πολιτισμό
Η Πολιορκία της Τρεμπλόβα και η ιστορία της Άννα Ντορότα Χσανόφσκα ενέπνευσαν τους Πολωνούς ζωγράφους και συγγραφείς. Τα πιο αξιοσημείωτα έργα:
Πηγές
Τρεμπλοβα Τρεμπλοβα Τρεμπλοβα Κατηγορία:Τερεμπόβλια
Μαργαρίτα του Λουξεμβούργου
Οικογένεια
Στις 20 Μαρτίου 1982 η Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Νικόλαο του Λίχτενσταϊν στον Καθεδρικό Ναό της Παναγίας στην Πόλη του Λουξεμβούργου. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Η Μαργαρίτα είναι ανάδοχος του Ίμρε, Αρχιδούκα της Αυστρίας, του Πρίγκιπα Λουδοβίκου του Λουξεμβούργου και της Πριγκίπισσας Λουίζας του Βελγίου.
Τιμητικές διακρίσεις
Λουξεμβουργιανές
Ξένες
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Οίκος του Λίχτενσταϊν Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Άννα Αδριανού
Η Άννα Αδριανού (2 Φεβρουαρίου 1953) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, σεναριογράφος, συγγραφέας, θεατρική συγγραφέας, ραδιοφωνική παραγωγός και παρουσιάστρια.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Τελειώνοντας το σχολείο αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική, όπως και ο πατέρας της Νίκος Βασταρδής, και έτσι έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου και πέρασε ξεκινώντας τις σπουδές της.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός σε τηλεόραση, κινηματογράφο και θέατρο. Στην τηλεόραση η πρώτη της εμφάνιση έγινε στη σειρά Ανήσυχα νιάτα το 1973 όπου υποδυόταν την Λουΐζα ενώ την ίδια χρονιά εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο στην ταινία Ο αστερισμός της Παρθένου. Ακολούθησαν διάφορες τηλεοπτικές εμφανίσεις με πιο γνωστές αυτές στις σειρές Σκοτεινές δυνάμεις, Ο δρόμος και Το ημερολόγιο ενός θυρωρού.
Τη δεκαετία του 1980 εργάστηκε και στο ραδιόφωνο όπου παρουσίασε διάφορες εκπομπές και έλαβε μέρος σε τέσσερις βιντεοταινίες. Το 1989 παρουσίασε την τηλεοπτική εκπομπή Οι 5 θαυμαστοί συνεργάτες μου στην ΕΤ2. Το 1990 άρχισε να ασχολείται με τη συγγραφή σεναρίων στην τηλεόραση. Συγκεκριμένα εκείνη τη χρονιά συμμετείχε στη συγγραφική ομάδα της τηλεταινίας Η νύχτα των μάγων την οποία σκηνοθέτησε ο Νίκος Φώσκολος ενώ πρωταγωνίστησε η Αλίκη Βουγιουκλάκη. Το 1992 παρουσίασε την ενημερωτική εκπομπή Ζην: Η τέχνη της ζωής στον τηλεοπτικό σταθμό Seven X. Τη σεζόν 1992-1993 έγραψε το σενάριο της κοινωνικής σειράς Οι φιλενάδες που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1. Το 1995 έγραψε το σενάριο της δραματικής ταινίας Τράνζιτο στην οποία είχε και πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η σειρά η οποία την καθιέρωσε ως σεναριογράφο στο ευρύ κοινό χάρις την μεγάλη της επιτυχία από πλευράς τηλεθέασης ήταν οι Επιθυμίες. Η σειρά προβλήθηκε τις σεζόν 1998-2000 από τον ANT1 σε σενάριο της ίδιας σε συνεργασία με τον Γιάννη Μπότση ενώ κρατούσε και έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Μετά την επιτυχία της σειράς συνέχισε την συνεργασία της με τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 για τα επόμενα πέντε χρόνια τόσο ως σεναριογράφος όσο και ως ηθοποιός. Τη σεζόν 2001-2002 δημιούργησε τη σειρά, σε συνεργασία πάντα με τον Γιάννη Μπότση, Όσο υπάρχει αγάπη ακολούθησαν τα Ζευγάρια τη σεζόν 2002-2003 και τέλος οι Ευτυχισμένες μέρες τη σεζόν 2004-2005. Τη σεζόν 2005-2006 έγραψε και πρωταγωνίστησε στην κοινωνική σειρά Επαφή που αυτή τη φορά προβλήθηκε από το Mega Channel. Τη σεζόν 2007-2008 έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στην κωμική σειρά Singles 2 ½ ενώ την επόμενη σεζόν είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή κωμική σειρά Λόλα. Από το 2011 μέχρι το 2015 είχε την επιμέλεια του σεναρίου της καθημερινής σειράς του Mega Channel Κλεμμένα Όνειρα στην οποία είχε και πρωταγωνιστικό ρόλο από το 2011 μέχρι και το 2015. Το 2015 δημιούργησε τη δραματική τηλεοπτική σειρά 9 Μήνες η οποία προβλήθηκε από το Star Channel και το MEGA Κύπρου τις σεζόν 2015-2017. Τις σεζόν 2017-2018 πρωταγωνίστησε στην σειρά ''Ο άντρας των ονείρων μου. Τη σεζόν 2021-2022 παίζει στην κωμωδία Σ' αγαπάω μεν... αλλά και την ίδια χρονιά γράφει το σενάριο για την σειρά Η τελευταία ώρα που μεταδίδεται στο Open.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες η Α. Αδριανού συμμετείχε ως ηθοποιός.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Riva (συγκρότημα)
Οι Riva ήταν μια ποπ ροκ μπάντα από το Ζαντάρ της ΣΔ Κροατίας, τότε Γιουγκοσλαβίας, στα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Μετά το σχηματισμό τους το 1986, το συγκρότημα εμφανίστηκε στο Zagrebfest το 1988. Το τραγούδι τους "Rock Me" κέρδισε τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 1989 στην Ελβετία, με 137 βαθμούς, μια νίκη που χαρακτηρίστηκε απροσδόκητη. Ηταν η πρώτη και μόνη νίκη για τη Γιουγκοσλαβία.
Ο διαγωνισμός διοργανώθηκε στο Ζάγκρεμπ το 1990. Το γκρουπ διαλύθηκε το 1991.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροατικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
The Batman
Η ανάπτυξη ξεκίνησε αφότου ο Μπεν Άφλεκ πήρε τον ρόλο του Μπάτμαν στο Εκτεταμένο Σύμπαν της DC (DCEU) το 2013. Ο Άφλεκ ανέλαβε τη σκηνοθεσία, την παραγωγή, το σενάριο και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο The Batman, αλλά είχε επιφυλάξεις για το έργο και τα παράτησε. Ο Ριβς ανέλαβε και επεξεργάστηκε την ιστορία, αφαιρώντας τις συνδέσεις με το DCEU. Προσπάθησε να εξερευνήσει την ερευνητική πλευρά του Μπάτμαν περισσότερο από προηγούμενες ταινίες, αντλώντας έμπνευση από ταινίες και κόμικς της δεκαετίας του 1970 όπως το Year One (1987), το The Long Halloween (1996-97) και το Ego (2000). Ο Πάτινσον επιλέχθηκε τον Μάιο του 2019 και τα υπόλοιπα μέλη του καστ στα τέλη του 2019. Η κύρια φωτογραφία έλαβε χώρα στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο Σικάγο μεταξύ Ιανουαρίου 2020 και Μαρτίου 2021.
Ανάπτυξη
Τον Αύγουστο του 2013, ο Μπεν Άφλεκ επιλέχθηκε ως Μπρους Γουέιν / Μπάτμαν για πολλές ταινίες που διαδραματίζονται στο Εκτεταμμένο Σύμπαν της DC (DCEU). Έκανε το ντεμπούτο του στο Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοστύνης (2016), πριν εμφανιστεί στα Ομάδα Αυτοκτονίας (2016) και Justice League (2017). Τον Οκτώβριο του 2014, η Warner Bros. αποκάλυψε ότι σχεδιάζει μια αυτόνομη ταινία Batman με πρωταγωνιστή τον Άφλεκ, και ήταν σε διαπραγματεύσεις για τη σκηνοθεσία και τη συγγραφή του σεναρίου με τον Τζεφ Τζονς τον Ιούλιο του 2015. Η παραγωγή αναμενόταν να ξεκινήσει μετά την ολοκλήρωση της δουλειάς του Άφλεκ στο Ο νόμος της νύχτας (2016).
Ο CEO της Warner Bros Κέβιν Τσουτζιχάρα επιβεβαίωσε στο CinemaCon τον Απρίλιο του 2016 ότι ο Άφλεκ θα ήταν ο σκηνοθέτης. Ο Τζέρεμι Άιρονς είπε ότι θα επανενσαρκώσει τον ρόλο του Άλφρεντ Πένιγουορθ στο Batman v Superman τον Μάιο και ο Τζο Μανγκανιέλο έλαβε τον ρόλο του Deathstroke τον Αύγουστο. Επιπλέον, ο Τζάρεντ Λέτο εξέφρασε ενδιαφέρον να επαναλάβει τον ρόλο του ως Joker από το Suicide Squad. Στόχος ήταν τα γυρίσματα να ξεκινήσουν στα μέσα του 2017 για να κυκλοφορήσει το 2018.
Ο Άφλεκ άρχισε να έχει επιφυλάξεις σχετικά με τη σκηνοθεσία της ταινίας, και ανακοίνωσε τον Ιανουάριο του 2017 ότι παραιτείται από τη θέση του σκηνοθέτη, αλλά εξακολουθούσε να σχεδιάζει να πρωταγωνιστήσει και να είναι παραγωγός. Αρχικά είπε ότι είχε παραιτηθεί για να επικεντρωθεί περισσότερο στο να πρωταγωνιστήσει ως Μπάτμαν, αλλά σύντομα δήλωσε ότι δεν μπόρεσε να φτάσει το σενάριο εκεί που το χρειαζόταν και ένιωθε ότι ήταν καιρός κάποιος άλλος να «του δώσει μια ευκαιρία». Ο Άφλεκ αργότερα πρόσθεσε ότι δεν πίστευε ότι θα του άρεσε να σκηνοθετεί την ταινία και θεώρησε ότι θα έπρεπε να τη σκηνοθετήσει κάποιος που θα ήθελε να δουλέψει πάνω σε αυτήν. Εκείνη την εποχή, η Warner Bros επαναξιολογούσε την προσέγγισή της στις ταινίες με υπερήρωες μετά την κυκλοφορία του Batman v Superman, κάτι που οδήγησε στο να «παραγκωνιστεί» η ταινία του Άφλεκ σύμφωνα με το Μπόρις Κιτ του The Hollywood Reporter. εναλλ.=Matt Reeves at the 2014 WonderCon at the Anaheim Convention Center in Anaheim, California.|δεξιά|μικρογραφία| Ο Ματ Ριβς ανέλαβε ως σκηνοθέτης και συν-σεναριογράφος από τον Άφλεκ και επέλεξε να παρουσιάσει μια νεότερη εκδοχή του Μπάτμαν. Ως αντικαταστάτες του Άφλεκ προτάθηκαν οι Ματ Ριβς, Ματ Ρος, Ρίντλεϊ Σκοτ, Γκάβιν Ο΄Κόνορ, Τζορτζ Μίλερ, Ντενί Βιλνέβ και Φέδε Άλβαρες. Ο Ριβς, θαυμαστής του Μπάτμαν, ξεχώρισε γρήγορα και ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για να σκηνοθετήσει μετά από συνάντηση με τη Warner Bros. στις 10 Φεβρουαρίου 2017. Η Warner Bros έστειλε στον Ριβς ένα αντίγραφο του σεναρίου, αλλά ο Ριβς ένιωσε ότι η άποψη του Άφλεκ, αν και «απόλυτα έγκυρη», δεν ήταν η ταινία που ήθελε να κάνει. Ο Ριβς ήθελε να συμμετάσχει μόνο αν του εξασφαλιζόταν ο δημιουργικός έλεγχος και ο πρόεδρος της Warner Bros. Pictures Group, Τόμπι Έμεριχ — που ήθελε έναν «δημιουργό» για την επόμενη ταινία του Μπάτμαν— εντυπωσιάστηκε από τις αρχικές του ιδέες. Σύντομα προέκυψε ένα ζήτημα με τον μισθό του, αλλά γρήγορα ξεπεράστηκε και ο Ριβς προσλήφθηκε για να σκηνοθετήσει τον Μπάτμαν στις 23 Φεβρουαρίου.
Ο Ριβς άρχισε να εργάζεται πάνω στο σενάριο τον Μάρτιο του 2017. Αρχικά σχεδίαζε να διατηρήσει τη διασύνδεση του Μπάτμαν με το DCEU και μίλησε με τον Άφλεκ κατά τη διάρκεια της συγγραφής, αλλά τελικά αποφάσισε να ξαναγράψει το σενάριο ώστε να επικεντρωθεί στον Μπάτμαν σε κάποιο πρωτύτερο στάδιο, σχεδιάζοντας να δώσει το ρόλο του Μπάτμαν σε ένα νεότερο ηθοποιό. Η Warner Bros σχεδίαζε να αντικαταστήσει τον Άφλεκ τον Ιούλιο του 2017. Τον Αύγουστο του 2018, ο Άφλεκ πήγε σε κέντρο απεξάρτησης για κατάχρηση αλκοόλ και θεωρήθηκε απίθανο να ξαναενσαρκώσει τον ρόλο του στην ταινία μετά από αυτό. Ο Ριβς υπέβαλε το προσχέδιο του σεναρίου στη Warner Bros. τον Σεπτέμβριο του 2018. Ο Μάτσον Τόμλιν και ο Πίτερ Κραιγκ συνέβαλαν επίσης στο σενάριο, αν και μόνο οι Ριβς και Κραιγκ αναφέρονται ως συντελεστές. Ο Τόμλιν χρησιμοποίησε μερικές από τις ιδέες που ανέπτυξε για το The Batman σε μια περιορισμένη σειρά κόμικ, Batman: The Imposter (2021).
Σενάριο
Όταν ο Ριβς αποφάσισε να επικεντρωθεί στον Μπάτμαν νωρίτερα στην καριέρα του ως εκδικητής, άρχισε να γράφει ένα νέο σενάριο από την αρχή. Το σενάριο του Άφλεκ είχε υιοθετήσει μια προσέγγιση με γνώμονα τη δράση, αλλά ο Ριβς ήθελε μια πιο προσωπική αφήγηση. Ήθελε να εξερευνήσει πώς ο μύθος του Μπάτμαν θα μπορούσε να υπάρχει στον πραγματικό κόσμο και επέλεξε να σκηνοθετήσει την ταινία κατά τη διάρκεια του δεύτερου έτους της καριέρας του Μπάτμαν αντί να ξαναδιηγηθεί την ιστορία προέλευσης του χαρακτήρα,  καθώς ο ίδιος ήθελε να διαφέρει από τις προηγούμενες ταινίες του Batman.
Σε αντίθεση με τις προηγούμενες ταινίες του Μπάτμαν, ο Μπάτμαν εστιάζει στις ντετέκτιβ δεξιότητες του Μπάτμαν, με τον Ριβς να το περιγράφει ως μια «σχεδόν νουάρ εκδοχή του Μπάτμαν» δίνοντας έμφαση στην καρδιά και το μυαλό του χαρακτήρα. Ο Ριβς για έμπνευση στράφηκε σε ταινίες της δεκαετίας του 1970, όπως Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία (1971), Η Εξαφάνιση (1971), Chinatown (1974), Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου (1976), Ο Ταξιτζής (1976) και τα έργα του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Η Chinatown και το Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου επηρέασαν της απεικόνισης της Γκόθαμ στο The Batman ως μια διεφθαρμένη, σε αποσύνθεση πόλη, ενώ η σχέση μεταξύ των χαρακτήρων του Ντόναλντ Σάδερλαντ και της Τζέιν Φόντα στην Εξαφάνιση ενέπνευσε τη δυναμική μεταξύ Batman και Catwoman. Δύο χαρακτήρες—ο Δήμαρχος Ντον Μίτσελ Τζούνιορ και ο Εισαγγελέας Γκιλ Κόλσον—μοιράζονται επώνυμα με τα πρόσωπα του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ, Τζον Ν. Μίτσελ και Τσαρλς Κόλσον, αφού ο Ριβς θεώρησε ότι οι ιστορικές νύξεις θα έκαναν την ταινία πιο πιστευτή.
Διανομή
Μέχρι τον Μάιο του 2019, ο Ρόμπερτ Πάτινσον, ο Νίκολας Χουλτ, ο Άρμι Χάμερ και ο Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον ήταν υποψήφιοι να αντικαταστήσουν τον Άφλεκ ως Batman, με τον Πάτινσον ως προτιμώμενο. Ο Ριβς σκέφτηκε τον Πάτινσον αφού είδε την ερμηνεία του στο Good Time (2017) και έγραψε το σενάριο έχοντας αυτόν κατά νου, αλλά δεν ήταν σίγουρος αν θα τον ενδιέφερε. Ο Πάτινσον είχε αποφύγει τις ταινίες μεγάλων franchise μετά τη σειρά Twilight, καθώς έβρισκε αυτούς τους ρόλους βαρετούς και ήθελε να αποφύγει την προσοχή των παπαράτσι. Αυτό σήμαινε ότι δεν είχε εμφανιστεί στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU) των Marvel Studios, κάτι που τον έκανε επιθυμητό στη Warner Bros. Ο άλλος σημαντικός υποψήφιος, ο Χουλτ, εμφανίστηκε στις ταινίες X-Men που βασίζονται στην Marvel Comics, αλλά αυτές είναι ξεχωριστές από το MCU και ο Χουλτ σε αυτές εμφανιζόταν με προσθετικά και μακιγιάζ με αποτέλεσμα να μην αναγνωρίζεται εύκολα.
Ο Πάτινσον ενδιαφέρθηκε για τον ρόλο ένα χρόνο νωρίτερα και «συνέχισε να τον ελέγχει με εμμονή». Ο Ριβς πέρασε ώρες αναθεωρώντας την προηγούμενη δουλειά του Πάτινσον και του Χουλτ πριν συναντηθεί μαζί τους τον Απρίλιο. Ήταν οι μόνοι υποψήφιοι για τον ρόλο μέχρι τις 20 Μαΐου και πήγαν στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια για τεστ οθόνης. Ο Πάτινσον φόρεσε της στολή που φορούσε ο Βαλ Κίλμερ στο Batman Forever (1995) κατά τη διάρκεια της δοκιμής του, καθώς ήταν το μόνο υπάρχον κοστούμι που του ταίριαζε. Η ακρόαση ήταν προκλητική επειδή το κοστούμι ήταν μικρό και δύσκολο να μετακινηθεί, αλλά ο Πάτινσον και ο Ριβς το βρήκαν μια «μεταμορφωτική» εμπειρία. Ο Πάτινσον προσλήφθηκε στις 31 Μαΐου,  με μισθό 3εκατομμύρια δολάρια.
Ο Τζέφρι Ράιτ ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για να παίξει τον Τζέιμς Γκόρντον τον Σεπτέμβριο και ο Τζόνα Χιλ ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για να παίξει είτε τον Ρίντλερ είτε τον Πιγκουίνο. Ο Ράιτ επιλέχτηκε τον Οκτώβριο, και είναι ο πρώτος έγχρωμος ηθοποιός που υποδύεται τον Γκόρντον. Κατά την προετοιμασία, ο Ράιτ διάβασε το The Long Halloween. Αργότερα μέσα στον μήνα, ο Χιλ αποχώρησε από τις διαπραγματεύσεις για την ταινία. Σύμφωνα με τον Τζάστιν Κρολ του Variety, ο Χιλ ήθελε 10 $εκατομμύρια ενώ ο Kit ανέφερε ότι η Warner Bros και ο Χιλ δεν μπορούσαν να αποφασίσουν ποιον ρόλο θα έπαιρνε. Ο Πολ Ντέινο επιλέχθηκε ως ο Riddler μετά την αποχώρηση του Χιλ. Για να προετοιμαστεί, ο Ντέινο ερεύνησε τους κατά συρροή δολοφόνους και επέλεξε να διαβάζει σε καφετέριες, καθώς βρήκε το υλικό ενοχλητικό.
Επίσης, τον Οκτώβριο, η Ζόι Κράβιτζ επιλέχθηκε ως Catwoman μετά από ένα τεστ οθόνης με τον Πάτινσον. Είχε προηγουμένως δώσει τη φωνή του χαρακτήρα στην ταινία The Lego Batman Movie (2017). Η διευθύντρια κάστινγκ Σίντι Τόλαν την Κράβιτζ και ο Ριβς την επέλεξε αντί για ηθοποιούς όπως η Άνα ντε Άρμας, η Έλλα Μπαλίνσκα και η Έιζα Γκονσάλες, που πέρασαν επίσης από οντισιόν για τον ρόλο. Η Κράβιτζ έδωσε συμβουλές για το πώς να αναπτύξει ο χαρακτήρας της Catwoman. Μελέτησε επίσης πλάνα με γάτες και λιοντάρια να παλεύουν για να δει πως θα κινείται ενώ εξασκούνταν με τον συντονιστή ακροβατικών Ρομπ Αλόνσο. Η Κράβιτζ άντλησε έμπνευση από το "Year One" και την ερμηνεία της Μισέλ Φάιφερ ως Catwoman στο Batman Returns (1992).
Σχεδιασμός
Η ομάδα σχεδιασμού άρχισε να εργάζεται στα σχέδια της στολής, της σπηλιάς, και του αυτοκινήτου του Μπάτμαν πριν ολοκληρωθεί το σενάριο, καθώς ο Ριβς είχε ξεκάθαρο όραμα για το πώς θα έμοιαζε ο κόσμος του Batman και ήθελε αυτά τα τρία να το αντικατοπτρίζουν. Οραματίστηκε ένα προσγειωμένο, χειροποίητο σχέδιο για το Batmobile, με τον Ας Θορπ να δημιουργεί το σχέδιο του οχήματος ώστε να έχει έναν κινητήρα που μοιάζει με νυχτερίδα. Ο Ριβς προσπάθησε να απομακρυνθεί από το σχέδιο που έμοιαζε με τανκ που έγινε δημοφιλές από τις ταινίες του Νόλαν Dark Knight προτιμώντας να μοιάζει με μασλ καρ.
Η σχεδίαση κοστουμιών ήταν υπό την ηγεσία της Ζακλίν Ντουράν και η στολή του Πάτινσον σχεδιάστηκε από τον Ντέιβ Κρόσμαν και του Γκλιν Ντίλον. Ο Ριβς ήθελε η στολή να είναι πρακτική και να αισθάνεται σαν ο Μπάτμαν να χρησιμοποίησε ανταλλακτικά για να το δημιουργήσει μόνος του, και η ομάδα σχεδιασμού έψαξε για έμπνευση τον τακτικό εξοπλισμό από τον πόλεμο του Βιετνάμ. Ο Πάτινσον έπαιξε μεγάλο ρόλο στο σχεδιασμό της στολής: ήθελε να μπορεί να κινείται και να παλεύει σε αυτό, και εμπνεύστηκε από την απεικόνιση του Μπάτμαν στην ιστορία του Batman: Legends of the Dark Knight (1989) των Ο'Νιλ και Έντουαρντ Χάνιγκαν. Η τελική στολή είναι πιο ευέλικτη από τις προηγούμενες, σε σημείο που ο Πάτινσον «άρχισε αμέσως να κάνει τούμπες σε αυτό μόνο και μόνο επειδή μπορούσε» όταν φόρεσε το πρώτο πρωτότυπο.
Για να απεικονίσει τον Πιγκουίνο, ο Φάρελ φόρεσε προσθετικά και ένα χοντρό κοστούμι που δημιουργήθηκε από τον καλλιτέχνη μακιγιάζ Μάικ Μαρίνο. Ο Φάρελ επέλεξε να φορέσει ένα παχύ κοστούμι αντί να πάρει βάρος, επειδή είχε προβλήματα υγείας όταν πήρε βάρος για την τηλεοπτική σειρά The North Water (2021). Η φορεσιά του Φάρελ δεν διαθέτει το παραδοσιακό μονόκλ και το καπέλο του Πιγκουίνου και η Warner Bros του απαγόρευσε να καπνίζει καπνό όπως κάνει στα κόμικς. Ο Φάρελ πάλεψε για να του επιτρέψει να κουβαλάει ένα πούρο αντί για τσιγάρα, αλλά η Warner Bros δεν υποχώρησε. Ο Φάρελ χαρακτηρίστηκε συχνά ως «αγνώριστος» στο κοστούμι, σε σημείο που ο Ράιτ και ο Πένρυ-Τζόουνς αρχικά δεν τον αναγνώρισαν στα γυρίσματα. Χρειάζονταν μεταξύ δύο και τεσσάρων ωρών για να τοποθετηθούν τα προσθετικά. Ο Μαρίνο σχεδίασε επίσης τα προσθετικά προσώπου που φορούσε ο Κέογκαν για να απεικονίσει τον Τζόκερ.
Το κοστούμι του Riddler βασίστηκε σε σκίτσα του Ζόντιακ, και ο Ντέινο καλύφθηκε με πλαστική μεμβράνη, καθώς ένιωθε ότι ο Riddler θα έπαιρνε ακραίες προφυλάξεις για να αποφύγει να αφήσει DNA στις σκηνές του εγκλήματος. Το κοστούμι της Catwoman σχεδιάστηκε ώστε να αποτελεί θεμέλιο για αυτό που θα γινόταν η στολή κόμικ της ενώ είναι «όσο πιο πρακτικό γίνεται».
Γυρίσματα
Η κύρια φωτογραφία ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2020 στο Λονδίνο,  με τον τίτλο Vengeance. Ο Γκρεγκ Φρέιζερ ήταν ο κινηματογραφιστής. Είχε συνεργαστεί στο παρελθόν με τον Ριβς στο Let Me In (2010). Σκηνές νεκροταφείου γυρίστηκαν στη Νεκρόπολη της Γλασκώβης στη Σκωτία στα μέσα Φεβρουαρίου, πριν η παραγωγή μεταφερθεί στο Λίβερπουλ τον Μάρτιο.
Περίπου το ένα τέταρτο των γυρισμάτων είχε ολοκληρωθεί πριν από διακοπή, και ο Ριβς άρχισε να κοιτάζει το διαθέσιμο το υλικό για να βοηθήσει στο σχεδιασμό για το υπόλοιπο του γυρίσματος. Ο Ριβς δεν ξαναέγραψε το σενάριο, αλλά χρησιμοποίησε το χρόνο για να εξερευνήσει τον τόνο της ταινίας. Στις 12 Μαΐου, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δήλωσε ότι οι παραγωγές ταινιών υψηλών προδιαγραφών θα μπορούσαν να ξαναρχίσουν τα γυρίσματα μόλις οι εργοδότες λάβουν μέτρα ασφαλείας για τον COVID-19. Ένα μήνα αργότερα, ο Batman έλαβε την άδεια να επανεκκινήσει την παραγωγή τον Ιούλιο το νωρίτερο. Μέχρι τις 3 Σεπτεμβρίου, τα γυρίσματα, που είχαν ξαναρχίσει για τρεις ημέρες, διακόπηκαν ξανά αφού ο Πάτινσον βρέθηκε θετικός στον COVID-19. Στη συνέχεια, το συνεργείο γυρισμάτων μπήκε σε καραντίνα δύο εβδομάδων, μετά την οποία τα γυρίσματα επρόκειτο να συνεχίσουν, ενώ η κατασκευή των σκηνικών συνεχίστηκε. Μετά από αυτό, ο Ριβς ανησυχούσε ότι δεν θα ήταν σε θέση να ολοκληρώσει την ταινία εάν προσβαλόταν από τον COVID-19, γι 'αυτό φορούσε μάσκα, γυαλιά κατάδυσης και κάλυμμα κεφαλιού στο σετ.
Τα γυρίσματα συνεχίστηκαν στις 17 Σεπτεμβρίου, αφότου ολοκληρώθηκε η καραντίνα του Πάτινσον. Σε αυτό το σημείο, η ταινία είχε περίπου τρεις ακόμη μήνες γυρισμάτων και αναμενόταν να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2020. Τα γυρίσματα περιορίστηκαν στην Αγγλία και τα μέλη του συνεργείου έπρεπε να ζουν κοντά στην περιοχή παραγωγής και να μην εγκαταλείπουν τη γύρω κοινότητα μέχρι να τελειώσει η παραγωγή. Ο Πάτινσον συνέκρινε τα γυρίσματα κατά τη διάρκεια της πανδημίας με μια «στρατιωτική επιχείρηση». Μερικές σκηνές γυρίστηκαν χρησιμοποιώντας μια κάμερα με τηλεχειριστήριο.
Μουσική
Τον Οκτώβριο του 2019, ο Ριβς ανακοίνωσε ότι ο συχνός συνεργάτης του Μάικλ Τζακίνο θα συνέθετε τη μουσική της ταινίας. Αργότερα τον ίδιο μήνα, ο Τζακίνο είπε ότι είχε ήδη ολοκληρώσει τη συγγραφή του κύριου θέματος για την ταινία επειδή ήταν τόσο ενθουσιασμένος. Επειδή αυτή η μουσική γράφτηκε πολύ νωρίτερα στην παραγωγή από ό,τι συνήθως για μια ταινία, ο Τζακίνο και ο Ριβς μπόρεσαν να τη χρησιμοποιήσουν σε διαφημιστικό υλικό. Ο Τζακίνο ολοκλήρωσε τη μουσική τον Οκτώβριο του 2021, και το κύριο θέμα του κυκλοφόρησε ως σινγκλ στις 21 Ιανουαρίου 2022. Το πλήρες άλμπουμ soundtrack κυκλοφόρησε στις 25 Φεβρουαρίου.
Κυκλοφορία
Το The Batman έκανε πρεμιέρα στο BFI IMAX στο Λονδίνο στις 23 Φεβρουαρίου 2022. Έκανε πρεμιέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες στη Νέα Υόρκη την 1η Μαρτίου 2022, μαζί με 350 προβολές σε IMAX σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, πριν από την ευρεία κυκλοφορία του από την Warner Bros. στις 4 Μαρτίου. Αρχικά είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου 2021, προτού μετατεθεί στην 1η Οκτωβρίου 2021, και στη συνέχεια τον Μαρτίου 2022, και τις δύο φορές λόγω αλλαγών στο προγραμματισμό εξαιτίας της πανδημίας COVID-19.
Υποδοχή
Στον ιστότοπο συγκέντρωσης κριτικών Rotten Tomatoes, το The Batman έχει βαθμολογία έγκρισης 86% με βάση 225 κριτικές, με μέση βαθμολογία 7,8/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου λέει: "Ένα ζοφερό, σκληρό και συναρπαστικό σούπερ-νουάρ, το The Batman κατατάσσεται στις πιο ζοφερές - και πιο συναρπαστικά φιλόδοξες - ταινίες του σκοτεινού ιππότη." Στο Metacritic η ταινία έχει σκορ 72 στα 100, υποδεικνύοντας «γενικά θετικές κριτικές».
Το IGN έδωσε μια σπάνια βαθμολογία 10 στα 10, γράφοντας: «Ο Μπάτμαν είναι ένα συναρπαστικό, πανέμορφο και μερικές φορές πραγματικά τρομακτικό ψυχολογικό θρίλερ εγκλήματος που δίνει στον Μπρους Γουέιν τη γειωμένη αστυνομική ιστορία που του αξίζει». Ο Guardian επαίνεσε τις ερμηνείες αλλά θεώρησε ότι «Αναπόφευκτα, η νύχτα πέφτει στην τελευταία ταινία του Batman με τη συννεφιασμένη αίσθηση ότι –φυσικά– τίποτα δεν διακυβεύεται πραγματικά». Είναι η 4η καλύτερη-σύμφωνα με τις κριτικές- σόλο ταινία Μπάτμαν στο IMDb αλλά και στο Rotten Tomatoes, με 8,0/10 και 85% αντίστοιχα.
Συνέχεια
Εξαιτίας της τεράστιας επιτυχίας της ταινίας στο παγκόσμιο box office, οι Warner Bros. Pictures σε συνεργασία με τον ίδιο σκηνοθέτη της πρώτης ταινίας, Ματ Ριβς, αλλά και τον πρωταγωνιστή της, Ρόμπερτ Πάτινσον, ετοιμάζουν το "The Batman 2", χωρίς όμως να έχει επισημοποιηθεί και να μας έχει δοθεί κάποια ενδεικτική ημερομηνία κυκλοφορίας. Τον Ιανουάριο αποκαλύφθηκε πως ο τίτλος της ταινίας θα είναι The Batman – Part II και πως η ταινία είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις 3 Οκτωβρίου του 2025.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σικάγο Κατηγορία:Μπάτμαν (ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Reboots ταινιών Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της DC Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες 4DX Κατηγορία:Ταινίες IMAX