cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπασμάτι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βεγγαλική κουζίνα Κατηγορία:Ρύζι Κατηγορία:Χλωρίδα της Ινδίας Κατηγορία:Χλωρίδα του Πακιστάν
Πριγκίπισσα Μαρίνα της Ελλάδας
Η Μαρίνα της Ελλάδας και της Δανίας (13 Δεκεμβρίου 1906 - 27 Αυγούστου 1968) ήταν η σύζυγος του Γεωργίου, Δούκα του Κεντ, τέταρτου γιου του Γεωργίου Ε' του Ηνωμένου Βασιλείου και της Μαρίας του Τεκ.
Γέννηση
Βαπτίσθηκε προς στο τέλος του 1906 και ανάδοχοί της ήταν: ο Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας (πάππος της από τη μεριά του πατέρα), ο Εδουάρδος Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, η σύζυγός του Μαρία του Τεκ, ο Ανδρέας της Ελλάδας (αδελφός του πατέρα της), ο Μέγας Δούκας Μπόρις Βλαδιμήροβιτς της Ρωσίας (αδελφός της μητέρας της) και η Μεγάλη Δούκισσα Βικτωρία Φεοντόροβνα της Ρωσίας (θεία της μητέρας της).
Γάμος και οικογένεια
Το 1932 η Μαρίνα και ο Γεώργιος, Δούκας του Κεντ, που ήταν δεύτερα εξαδέλφια μέσω του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας, συναντήθηκαν στο Λονδίνο. Ο αρραβώνας τους ανακοινώθηκε τον Αύγουστο του 1934. Στις 29 Νοεμβρίου 1934 παντρεύτηκαν στο Αβαείο του Ουέστμινστερ. Τον γάμο τους ακολούθησε μια ελληνική τελετή στο ιδιωτικό παρεκκλήσι στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ.
Είχε οκτώ παράνυφους, τις πρώτες της εξαδέλφες της και Ελληνίδες πριγκίπισσες Ειρήνη, Ευγενία και Αικατερίνη, την πρώτη εξαδέλφη της μητέρας της, την Μεγάλη Δούκισσα Κίρα Κυρίλλοβνα της Ρωσίας, την Ιουλιανή, μέλλουσα βασίλισσα της Ολλανδίας, την ανιψιά του συζύγου της Ελισάβετ, μέλλουσα βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου, και τις εξαδέλφες του συζύγου της: τη Λαίδη Άιρις Μαουντμπάττεν και τη Λαίδη Μαίρυ Κέιμπριτζ.
Η Βασιλική Σχολή Κεντημάτων έκανε ένα πάπλωμα ως γαμήλιο δώρο στην πριγκίπισσα Μαρίνα και τον δούκα του Κεντ. Μετά το γάμο έγινε η δούκισσα του Κεντ. Το ζευγάρι είχε τρία παιδιά, οκτώ εγγόνια και δεκαέξι δισέγγονα:
Υπηρέτησε ως πρώτη Καγκελάριος του Πανεπιστημίου του Κεντ στο Καντέρμπερυ από το 1963 μέχρι το θάνατο της, από έναν όγκο στον εγκέφαλο, στο Παλάτι του Κένσινγκτον στις 27 Αυγούστου 1968, σε ηλικία 61 ετών. Η νεκρώσιμη ακολουθία για την Πριγκίπισσα πραγματοποιήθηκε στο παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου στις 30 Αυγούστου. Τάφηκε στο Βασιλικό Κοιμητήριο του Φρόγκμορ.
Κληροδότηση
Η Πριγκίπισσα Μαρίνα έδωσε το όνομα της σε πολλές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των:
Το διαμάντι και το μαργαριτάρι του Κεντ, η γιρλάντα και η τιάρα φορέθηκε από την Πριγκίπισσα Μαρίνα στην στέψη της Ελισάβετ Β' το 1953. Στη συνέχεια πέρασε στην Πριγκίπισσα Μιχαήλ του Κεντ, η οποία τα φορά σε επίσημα γεύματα.
Τίτλοι
Κατά τη στιγμή του θανάτου της ο τίτλος της Πριγκίπισσας Μαρίνας ήταν: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρίνα, Δούκισσα του Κεντ, Κόμισσα του Αγίου Ανδρέα και Βαρόνη του Ντάουνπατρικ, Σύντροφος του Αυτοκρατορικού Τάγματος του Στέμματος της Ινδίας, Κυρία Μεγαλόσταυρου του Βασιλικού Βικτοριανού Τάγματος, Κυρία Μεγαλόσταυρου του Εξαίρετου Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.
Λίγο πριν από τον γάμο του σημερινού Δούκα του Κεντ τον Ιούνιο του 1961 με την Αικατερίνη Γουόρσλει, ανακοίνωσε ότι επιθυμεί να είναι γνωστή ως η Πριγκίπισσα Μαρίνα, Δούκισσα του Κεντ, αντί ως Η Χήρα Δούκισσα του Κεντ, μια αλλαγή που χορηγήθηκε από την ανιψιά της, Βασίλισσα Ελισάβετ Β'. Μετά το γάμο της το 1934, η πριγκίπισσα Μαρίνα είχε γίνει η Δούκισσα του Κεντ, Κόμισσα του Αγίου Ανδρέα και Βαρόνη Ντάουνπατρικ. Ωστόσο, παρέμεινε Πριγκίπισσα της Ελλάδας και της Δανίας. Μετά το γάμο του μεγαλύτερου γιου της, επανήλθε στη δική της πριγκιπική προσφώνηση.
Τιμητικές διακρίσεις
Βρετανικές διακρίσεις
Ξένες διακρίσεις
Παραπομπές
Μαρίνα της Ελλάδας και της Δανίας Μαρίνα της Ελλάδας και της Δανίας Μαρίνα της Ελλάδας και της Δανίας Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Ιουδήθ της Φλάνδρας (απεβ. 1095)
Η Ιουδήθ', αγγλ. Judith of Flanders (1030-35 - 5 Μαρτίου 1095) από τον Οίκο της Φλάνδρας ήταν κόρη του κόμη της Φλάνδρας και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Νορθούμπρια και μετά δούκισσα της Βαυαρίας.
Ήταν ιδιοκτήτρια πολλών βιβλίων και εικονογραφημένων χειρογράφων, τα οποία κληροδότησε στο αβαείο Βάινγκαρτεν (δύο από τα οποία βρίσκονται τώρα στη βιβλιοθήκη Πίερποντ Μόργαν).
Βιογραφία
Η Ιουδήθ γεννήθηκε μεταξύ 1030 και 1035 στη Μπρυζ, το μόνο παιδί του Βαλδουίνου Δ΄ κόμη της Φλάνδρας από της δεύτερης συζύγου του Ελεονώρας, κόρη του Ριχάρδου Β΄ δούκα της Νορμανδίας. Ο Ιουδήθ είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Βαλδουίνο Ε΄ κόμη της Φλάνδρας (γιο από τον πρώτο γάμο του πατέρα τους), ο οποίος διαδέχθηκε τον Βαλδουίνο Δ΄ μετά το τέλος εκείνου, που συνέβη όταν η Ιουδήθ ήταν περίπου δύο ετών. (Μερικοί μελετητές υποστηρίζουν ότι ο πατέρας της Ιουδήθ ήταν ο Βαλδουίνος Ε΄, και όχι ο Βαλδουίνος Δ΄ ). Η ανιψιά της Ματθίλδη τής Φλάνδρας παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄, τον πρώτο Νορμανδό βασιλιά της Αγγλίας, γνωστό στην ιστορία ως Κατακτητή. Ο Γουλιέλμος Α΄ ήταν εξάδελφος της Ιουδήθ, ως γιος του εκ μητρός θείου της Ροβέρτου Α΄ δούκα της Νορμανδίας.
Πρώτος γάμος
Κάποια στιγμή πριν από το Σεπτέμβριο του 1051, παντρεύτηκε τον πρώτο σύζυγό της, τον Τόστικ Γκόντουινσον, αδελφό του Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας. Τον Σεπτέμβριο του 1051 η Ιουδήθ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αγγλία για την Μπρυζ, μαζί με τον σύζυγό της και τους συγγενείς του, αφού ο Τόστικ εντάχθηκε στην ένοπλη εξέγερση τού πατέρα του Γκόντουιν εναντίον του βασιλιά Εδουάρδου του Ομολογητή. Ωστόσο επέστρεψαν στο σπίτι τους τον επόμενο χρόνο.
Ο Τόστικ έγινε δούκας της Νορθούμπρια το 1055, έτσι η Ιουδήθ έγινε κόμισσα της Νορθούμπρια από εκείνη την ημερομηνία και μετά. Ο διακεκριμένος γάμος του με την Ιουδήθ είχε βοηθήσει τον Τόστικ να εξασφαλίσει την κομητεία.
Μαζί είχαν παιδιά, των οποίων τα ονόματα και ο αριθμός δεν καταγράφονται. Περιγράφονται στο Vita Ædwardi Regis ως «νήπια» τη στιγμή του τέλους του πατέρα τους. Ο Τόστικ είχε τουλάχιστον τρεις νόθους γιους από άγνωστες ερωμένες.
Η Ιουδήθ περιγράφεται ως «ευσεβής και εξεταστική γυναίκα». Η ευσέβειά της εκφράστηκε στα πολλά δώρα και χορηγίες που έκανε στην εκκλησία του Αγίου Κάθμπερτ στο Ντάραμ, τα οποία περιελάμβαναν ιδιοκτησίες κτημάτων και έναν διακεκοσμημένο σταυρό. Ο τελευταίος φέρεται να ήταν δώρο για να κατευνάσει τον άγιο, όταν η Ιουδήθ αμφισβήτησε την απόφαση του Αγίου Κάθμπερτ, που απαγόρευε στις γυναίκες να μπουν στον καθεδρικό ναό που στεγάζει τα λείψανά του. Ο Ιουδήθ, εξοργισμένη που δεν επιτρεπόταν στις γυναίκες να μπουν μέσα στην εκκλησία, αν και επιθυμούν να προσευχηθούν στον τάφο του, είχε αποφασίσει να θέσει σε δοκιμασία την απαγόρευση του Κάθμπερτ, διατάσσοντας την υπηρέτριά της να πάει μέσα, για να δει ποιες συνέπειες θα είχε η ρήξη του ιερού διατάγματος. Η Ιουδήθ είχε προγραμματίσει να πάει η ίδια, έπειτα από την ασφαλή επιστροφή της υπηρέτριας. Όταν η γυναίκα επρόκειτο να μπει στο προαύλιο της εκκλησίας, χτυπήθηκε από μία ξαφνική, βίαιη ριπή ανέμου, που την άφησε αδύναμη και τελικά τη σκότωσε. Η Ιουδήθ, ως αποτέλεσμα δεισιδαιμονικού φόβου, αφιέρωσε τον σταυρό ειδικά για το ιερό του Αγ. Κάθμπερτ. Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της συνέλεξε και παρήγγειλε πολλά βιβλία και εικονογραφημένα χειρόγραφα, μερικά από τα οποία σώζονται, όπως τα Ευαγγέλια της κόμισσας Ιουδήθ, τα οποία σήμερα στεγάζονται στη βιβλιοθήκη Πίερποντ Μόργκαν στη Νέα Υόρκη. Αυτά γράφτηκαν και εικονογραφήθηκαν από Άγγλους γραφείς και καλλιτέχνες, για να μείνει αιώνια η γενναιοδωρία της Ιουδήθ στην Εκκλησία.
Μετά από το τέλος του συζύγου της στο Στάμφορντ Μπριτζ, η Ιουδήθ μετακόμισε στη Δανία. Υποθέτουμε ότι έφερε μαζί της τα «νήπια» παιδιά στη Δανία. Δεν γνωρίζουμε κάτι για την ακόλουθη ζωή τους. Ένα ζευγάρι Νορβηγικών βασιλικών σάγκας, οι Φαγκρσκίνα και Μορκινσκίνα, ταυτίζουν τον Σκούλι Κόνουνγκφοστρι, πρόγονο του βασιλιά Ίνγκε Β΄ της Νορβηγίας, ως γιο του Τόστικ, αλλά η Χέιμσκρίνγκλα του δίνει διαφορετική καταγωγή. Ούτε ονομάζει την Ιουδήθ ως μητέρα του. Λιγότερο από έναν μήνα μετά το τέλος του Τόστικ, ο Χάρολντ σκοτώθηκε στη Μάχη του Χέιστινγκς από τον Νορμανδικό στρατό με επικεφαλής τον εξάδελφό της Γουλιέλμο τον Κατακτητή, ο οποίος στη συνέχεια έγινε βασιλιάς της Αγγλίας.
Δεύτερος γάμος
μικρογραφία| Βάινγκαρτενερ Χάιλιχ-Μπλουτ-Τάφελ, 1489, Λάντεσμουζεουμ Βυρτεμβέργης, Στουτγκάρδη. 21: Η Ιουδήθ της Φλάνδρας παντρεύεται τον Γουέλφο Ε΄ του Άλτντορφ. Το 1071, όταν ήταν 38 ετών, παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της, τον Γουέλφο Α΄ δούκα της Βαυαρίας, ο οποίος είχε διαζευχθεί την πρώτη του σύζυγο Εθελίνδη του Νόρντχαϊμ το 1070. Μετά τον γάμο της η Ιουδήθ έγινε δούκισσα της Βαυαρίας. Ωστόσο το 1077 ο σύζυγός της στερήθηκε τον τίτλο του και δεν τον ανέκτησε μέχρι το 1096, ένα χρόνο μετά το τέλος της.
Έφτιαξαν το κύριο σπίτι τους στο κάστρο του Ράβενσμπουργκ.
Το τέλος
Στις 12 Μαρτίου 1094 η Ιουδήθ και ο σύζυγός της έκαναν δωρεές στο μοναστήρι της οικογένειας, στο αβαείο Βάινγκαρτεν, όπου τάφηκε μετά το τέλος της στις 5 Μαρτίου 1095. Το μοναστήρι είχε κτιστεί από τον δούκα Γουέλφο στο Μάρτινσμπεργκ του Βάινγκαρτεν και είχε τεθεί υπό την προστασία της Ιουδήθ. Αυτή είχε επίσης κληροδοτήσει την υπέροχη βιβλιοθήκη της και το ιερό κειμήλιο του αίματος του Χριστού στο αβαείο. Ο σύζυγός της δούκας Γουέλφος απεβίωσε το 1101 στην Πάφο της Κύπρου, ενώ επέστρεφε στο σπίτι από την Α΄ Σταυροφορία.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα (ως το 1051) τον Τόστικ Γκόντουινσον κόμη της Νορθούμπρια και είχε τέκνα. Αυτός απεβίωσε το 1066.
Το 1071 η Ιουδήθ έκανε δεύτερο γάμο με τον Γουέλφο Α΄ των Γουέλφων δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας
Καβαλλίνο-Τρεπόρτι
Το Καβαλλίνο-Τρεπόρτι είναι παραθαλάσσιο θέρετρο και κοινότητα στη Μητροπολιτική Πόλη της Βενετίας στη βόρεια Ιταλία. Η έκταση της πόλης είναι 44.71 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (1-1-2018) ο πληθυσμός είναι 13.563 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 300 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η κοινότητα βρίσκεται σε μία χερσόνησο που χωρίζει τη Λιμνοθάλασσα της Βενετίας με την Αδριατική Θάλασσα. Ο ποταμός Σίλε στις εκβολές του αποτελεί το βορειοανατολικό όριο της κοινότητας με το γειτονικό θέρετρο του Ιεσόλο.
Το Καβαλλίνο-Τρεπόρτι φιλοξενεί τους θερινούς μήνες περίπου 6.000.000 τουρίστες τον χρόνο, η οικονομία του βασίζεται αποκλειστικά στον τουρισμό και αποτελεί τον δεύτερο τουριστικό προορισμό σε ολόκληρη την Ιταλία. Οι παραλίες της πόλης έχουν μήκος περίπου 15 χιλιόμετρα με 30 κατασκηνώσεις, τα ξενοδοχεία είναι γεμάτα με τουρίστες από τη βόρεια Ευρώπη, την Αυστρία και τη Δανία. Την περίοδο που οι παραλίες του είναι ακατάλληλες για μπάνιο οι τουρίστες μπορούν εύκολα να πάνε με βάρκες στα γειτονικά νησιά της λιμνοθάλασσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις και δήμοι της επαρχίας της Βενετίας
Θεοδόσης Μαχαίρας
Καριέρα
Ο Θεοδόσης άρχισε την σταδιοδρομία του στις ακαδημίες του Πανιωνίου όπου έμεινε τουλάχιστον 2 χρόνια μέχρι να μετακομίσει στις ακαδημίες της ΑΕΚ.
ΑΕΚ
Στην πρώτη ομάδα της ΑΕΚ έκανε το ντεμπούτο του στις 1 Μαρτίου του 2020, στην εκτός έδρας ισοπαλία με τον Πανιώνιο. Το πρώτο του τέρμα με την ένωση το πέτυχε στις 22 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου στην εντός έδρας νίκη της ΑΕΚ επί της ΑΕΛ με 4-1 στο γήπεδο "Γεώργιος Καμάρας" στην Ριζούπολη.
Ιωνικός (δανεικός)
Το καλοκαίρι του 2021, υπέγραψε στον Ιωνικό ως δανεικός για έναν χρόνο. Ωστόσο, ένας τραυματισμός στην αρχή της σεζόν τον άφησε εκτός για αρκετό καιρό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Κατάλογος αρχηγών κράτους του Μάλι
Ακολουθεί κατάλογος των αρχηγών κράτους του Μάλι από την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γαλλία το 1960 ως σήμερα. Συνολικά έξι άτομα (χωρίς να υπολογίζεται στην αρίθμηση ένας υπηρεσιακός πρόεδρος) έχουν υπηρετήσει στο αξίωμα του αρχηγού κράτους. Επιπρόσθετα, ένα πρόσωπο, ο Αμαντού Τουμανί Τουρέ, υπηρέτησε δύο μη συνεχείς προεδρικές θητείες. Ο αρχηγός κράτους του Μάλι έχει τον τίτλο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Στις 19 Αυγούστου 2020 παραιτήθηκε, έπειτα από πραξικόπημα, ο Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά.
Στη διάρκεια του χρόνου, τέσσερις ακόμα πρόεδροι ανατράπηκαν με πραξικόπημα, το 1968, το 1991 και το 2012 και το 2021. Ο Αλφά Ουμάρ Κοναρέ είναι ο μοναδικός πρόεδρος μέχρι σήμερα που υπηρέτησε απρόσκοπτα επί δύο θητείες (10 χρόνια) από το 1992 ως το 2002.
Μεταβατικός πρόεδρος είναι σήμερα ο Ασιμί Γκοϊτά από τις 24 Μαΐου 2021.
Περιοχή Μπάχι
Η Περιοχή Μπάχι (Αγγλικά: Bahi District, Σουαχίλι: Wilaya ya Bahi), είναι μία από τις επτά περιοχές στην Περιφέρεια Ντοντόμα (Dodoma Region) της Τανζανίας. Στα βόρεια συνορεύει με την Περιοχή Τσέμπα (Chemba District), ανατολικά με την Περιοχή Ντοντόμα (Dodoma District) και την Περιοχή Τσαμουΐνο (Chamwino District) και δυτικά με την Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region).
Η διοικητική της έδρα είναι στην πόλη Μπάχι (Bahi).
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Επαρχία Μπάχι (Bahi District) ήταν 221.645 άτομα.
Μεταφορές
Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός Κορμός T3, από την Μορογκόρο προς τα σύνορα της Ρουάντα (Rwanda), διαπερνά την περιοχή.
Η Κεντρική Γραμμή σιδηροδρόμου της Τανζανίας περνά μέσα από την περιοχή. Υπάρχει ένας σιδηροδρομικός σταθμός στην πόλη Μπάχι (Bahi).
Διοικητικές διαιρέσεις
Το 2012, η Επαρχία Μπάχι (Bahi District) διαιρείται διοικητικά σε 20 Τμήματα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε
Ο Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε (γεωργιανά: ედუარდ შევარდნაძე, 1928-2014) ήταν Γεωργιανός πολιτικός, πρόεδρος της χώρας από τις 23 Νοεμβρίου 1995 έως τις 23 Νοεμβρίου 2003.
Γεννήθηκε στο Μαμάτι (χωριό της Γεωργίας, νομός Γουρία) στις 25 Ιανουαρίου 1928. Σε ηλικία 20 ετών ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. Την περίοδο 1965 - 1972 ήταν υπουργός Εσωτερικών της Σοβιετικής Γεωργίας. Το διάστημα 1972 - 1985 ήταν πρωθυπουργός του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Γεωργίας. Σε αυτή την περίοδο έγινε επίσης κάτοχος του βραβείου Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας με χρυσό αστέρι.
Από το 1985 μέχρι το 1991 διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης, ο τελευταίος με το αξίωμα αυτό, καθώς στη συνέχεια η Ε.Σ.Σ.Δ. διαλύθηκε.
Πέθανε σε ηλικία 86 ετών στην Τιφλίδα, στις 7 Ιουλίου 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γεωργίας Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί Κατηγορία:Γεωργιανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ
Προγκρές 3
Το Προγκρές 3 (ρωσικά: Прогресс-3) ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο το οποίο εκτοξεύτηκε το 1978 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Σαλιούτ 6. Ήταν τύπου Προγκρές 7Κ-ΤG, το τρίτο αυτού του τύπου που συνδέθηκε με τον Σαλιούτ 6. Μετέφερε προμήθειες για το πλήρωμα, καύσιμα καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικών πειραμάτων.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U στις 7 Αυγούστου 1978 (22:31:22 UTC) από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Αφού τέθηκε με επιτυχία σε τροχιά, πήρε τον κωδικό 1978-077A από την NORAD. Το Προγκρές 3 συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του σταθμού στις 9 Αυγούστου (23:59:30 UTC). Εκείνη την περίοδο τον επάνδρωνε το πλήρωμα του Σογιούζ 29, αποτελούμενο από τους κοσμοναύτες Βλαντίμιρ Κοβαλιόνοκ και Αλεξάντρ Ιβάντσεκοφ.
Το Προγκρές 3 ήταν το τρίτο από τα δώδεκα συνολικά διαστημόπλοια αυτού του τύπου που ανεφοδίασε τον σταθμό. Αποσυνδέθηκε την 21η Αυγούστου (15:42:50 UTC), παρέμεινε σε τροχιά μέχρι την 23η -οπότε κατόπιν εντολής καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στον Σαλιούτ 6 Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1978
Σταύρος Ξενίδης
Ο Σταύρος Ξενίδης (Κωνσταντινούπολη, 8 Μαρτίου 1923 - Αθήνα, 2 Νοεμβρίου 2008) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 8 Μαρτίου 1923 και υπήρξε παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Μαργαρίτα Λαμπρινού.
Βιογραφικά Στοιχεία
Φοίτησε στο Λεόντειο Λύκειο και στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Καρόλου Κουν και έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1944. Εμφανίστηκε σε περισσότερες από 70 ταινίες, σχεδόν πάντα σε δεύτερους ρόλους και συνήθως στο πλευρό κωμικών ηθοποιών, με πρώτη Το τραγούδι του πόνου (1953) και τελευταία το Γραφείο ιδεών (1989).
Ο Σταύρος Ξενίδης συνέδεσε την θεατρική πορεία με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη με το οποίο συνεργάστηκε και πρωταγωνίστησε για περισσότερο από δύο δεκαετίες (δεκαετίες '50 και '60). "Οταν ένα ρόλο τον παίζει ο Σταύρος, θα αναδειχθούν χωρίς τεχνάσματα και υπερβολές όλες οι πτυχές του. Είναι λαμπρός ηθοποιός, εξαιρετικός άνθρωπος. Στην σκηνή ακτινοβολούσε με το ταλέντο του και με το ήθος του. Είχαμε την μεγάλη τύχη να τον έχουμε μαζί μας", έλεγε ο Κώστας Μουσούρης (όπως αναφέρεται στο Λεύκωμα "Κώστας Μουσούρης-Πάθος Θεάτρου" του Μίλτου Λιδωρίκη).
Εμφανίστηκε και σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές από τη δεκαετία του '70 και μετά, με πιο χαρακτηριστικό το ρόλο του αστυνόμου Μπέκα του Γιάννη Μαρή, τον οποίο ενσάρκωσε 3 φορές: το 1987 στο Θάνατο του Τιμόθεου Κώνστα (ΕΤ2), το 1991 στο Μυστικό του Άρη Μπονσαλέντη (Mega) και το 1992 στο Μια γυναίκα από το παρελθόν (ΑΝΤ1).
Από τις 27 Μαΐου 2008 ο Σταύρος Ξενίδης (καθώς και η σύζυγός του) φιλοξενείτο στο Γηροκομείο Αθηνών, έχοντας σοβαρά προβλήματα υγείας που του προκάλεσαν αλλεπάλληλα εγκεφαλικά επεισόδια. Πέθανε στις 2 Νοεμβρίου 2008.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε ο Ξενίδης ως ηθοποιός.
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σκήτη Βογορόδιτσας
Η Σκήτη Βογορόδιτσας (Богородица), επίσης γνωστή ως Σκήτη Θεοτόκου, είναι ορθόδοξη σκήτη υπαγόμενη στη Μονή Αγίου Παντελεήμονος στην αυτόνομη μοναστική πολιτεία του Αγίου Όρους, στην Ελλάδα. Αποτελεί τη βουλγαρική σκήτη του Αγίου Όρους, ενώ είναι αφιερωμένη στην Παναγία.
Η Σκήτη Βογορόδιτσας ευρίσκεται εντός δασώδους έκτασης μεταξύ των μοναστηριών του Βατοπεδίου και του Παντοκράτορος. Παλαιότερα, αποτελούσε τοποθεσία της Μονής Ξυλουργού. Το κυριακό της σκήτης είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
Η σκήτη ακολουθεί τις αρχές του κοινοβιακού μοναχισμού. Το 2011, η σκήτη αριθμούσε δύο μοναχούς.
Παραπομπές
Βογοροδιτσα Κατηγορία:Μονή Αγίου Παντελεήμονος (Άγιο Όρος)
Ροβέρτος Β΄ της Ρουέν
Ο Ροβέρτος Β΄, αρχιεπίσκοπος της Ρουέν ή Ροβέρτος o Δανός (πριν το 989 - 1037) μέλος του Οίκου της Νορμανδίας και ισχυρός ηγούμενος ήταν γιος του δουκός της Νορμανδίας Ριχάρδου του Ισχυρού και της δεύτερης συζύγου του Γκούνορ της Νορμανδίας. Ο Ροβέρτος Β΄ ήταν ένας από τους μικρότερους αδελφούς του δουκός Ριχάρδου του Καλού και θείος των δουκών Ριχάρδου Γ΄ της Νορμανδίας και Ροβέρτου Α΄ του Μεγαλοπρεπούς. Διορίστηκε από τον πατέρα του γύρω στο 990 κόμης του Εβρέ και αρχιεπίσκοπος της Ρουέν.
Αρχιεπίσκοπος της Ρουέν
Ο Ροβέρτος από μικρή ηλικία είχε προορισμό την εκκλησία γι'αυτό δέχτηκε τους τίτλους του κόμη και του αρχιεπισκόπου με μεγάλη ευχαρίστηση. Είχε μεγάλη συμμετοχή στην πολιτική της Νορμανδίας και ήταν σύμβουλος του πατέρα του, του αδελφού του Ριχάρδου Β΄ και του ανιψιού του Ριχάρδου Γ΄. Η βασιλεία του Ριχάρδου Γ΄ ήταν ταραχώδης και πολύ σύντομη, κράτησε λιγότερο από έναν χρόνο και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ροβέρτος ο Μεγαλοπρεπής ο οποίος είχε άσχημες σχέσεις με τον θείο του αρχιεπίσκοπο Ροβέρτο. Το 1028 ο Ροβέρτος ο Δανός συνελήφθη από τον ανιψιό του Ροβέρτο και μαζί με τον Ούγο του Ιβρί επίσκοπο του Μπαγιέ εξορίστηκαν στη Γαλλία, ο Ροβέρτος ο Δανός αφόρισε τον ανιψιό του Ροβέρτο τον Μεγαλοπρεπή και έθεσε το δουκάτο της Νορμανδίας υπό απαγόρευση.
Ο δούκας τελικά συμφιλιώθηκε με τον θείο του, ο Ροβέρτος ο Δανός κατάργησε τον αφορισμό και την απαγόρευση, σαν αντάλλαγμα επανήλθε στην αρχιεπισκοπή, στην κομητεία του Εβρέ και του δόθηκε πίσω ολόκληρη η περιουσία του. Ο Ροβέρτος ο Μεγαλοπρεπής προσπάθησε να αποκαταστήσει πλήρως τις σχέσεις του με την εκκλησία, επέστρεψε όλη την εκκλησιαστική περιουσία που είχε κάνει κατάσχεση και από το 1034 επέστρεψε την περιουσία που ανήκε στο Αββαείο του Φεκάμπ. Ο Ροβέρτος Α΄ συγκρούστηκε με τον δεύτερο ξάδελφο του Αλαίν Γ΄ της Βρετάνης (1033), την εποχή που ετοιμαζόταν να πραγματοποιήσει εκστρατεία εναντίον του κλείστηκε μεταξύ τους ειρήνη με τη μεσολάβηση του Ροβέρτου της Ρουέν που ήταν κοινός τους θείος.
Κηδεμόνας του Γουλιέλμου του Κατακτητή
Τα τελευταία χρόνια ο Ροβέρτος συνειδητοποίησε τα λάθη του και φρόντισε να τα αποκαταστήσει, έκανε πολλές δωρεές στους φτωχούς και ανέλαβε την ανοικοδόμηση του καθεδρικού ναού της Ρουέν. Ο Ροβέρτος ο Μεγαλοπρεπής αποφάσισε να πραγματοποιήσει προσκύνημα στα Ιεροσόλυμα (1035), πριν φύγει διέταξε τους Νορμανδούς ευγενείς και τον θείο του να ορκιστούν πίστη και υποταγή στον νόθο γιο και διάδοχο του Γουλιέλμο, ο Ροβέρτος πέθανε στον δρόμο της επιστροφής. Ο Ροβέρτος ο Δανός κράτησε τον όρκο του και έγινε ο ίδιος κηδεμόνας για λογαριασμό του μικρού Γουλιέλμου μέχρι τον δικό του θάνατο (1037) ο οποίος έφερε αναρχία και ανομία στη Νορμανδία.
Ζακ Φρέσκο
Ο Ζακ Φρέσκο (Jacque Fresco, 13 Μαρτίου 1916 - 18 Μαΐου 2017) ήταν Αμερικανός μελλοντιστής (φουτουριστής).
Ροβέρτος Β΄ της Ρουέν
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 10ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Ζακ Φρέσκο
Γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου το 1916 στο Μπρούκλιν των Η.Π.Α. από γονείς μετανάστες που κατάγονταν από τη Μέση Ανατολή, τον Ισαάκ και τη Λένα Φρέσκο. Ο πατέρας του (1880-1963) το 1905 μετανάστευσε από την Κωνσταντινούπολη στη Νέα Υόρκη. Η μητέρα του Φρέσκο (1887-1988) γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ και μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη το 1904. Ο Ζακ Φρέσκο έκανε δύο γάμους. Από τον δεύτερο απέκτησε δύο παιδιά: τον Richard που γεννήθηκε το 1953 και πέθανε το 1976 και μια κόρη την Bambi που γεννήθηκε το 1956 και πέθανε από καρκίνο το 2010. Ο Ζακ Φρέσκο αυτοπροσδιορίζεται ως κοινωνικός μηχανικός. Είναι αυτοδίδακτος και έχει εργαστεί σε ποικίλες θέσεις σχετικές με το βιομηχανικό σχέδιο. Γράφει και δίνει διαλέξεις με τις απόψεις του για τις βιώσιμες πόλεις, την ενεργειακή επάρκεια, τη διαχείριση των φυσικών πόρων, τη διαδικτυακή τεχνολογία, τους αυτοματισμούς και τον ρόλο της επιστήμης στην κοινωνία. Ο Φρέσκο κατηύθυνε το Venus Project, το οποίο υποστηρίζει την παγκόσμια εφαρμογή ενός κοινωνικοοικονομικού συστήματος το οποίο αναφέρεται ως μια «οικονομία βασισμένη σε ενεργειακούς πόρους». Απεβίωσε στις 18 Μαΐου 2017.
Βιομηχανία αεροσκαφών
Ο Φρέσκο εργάστηκε στην Douglas Aircraft Company στην Καλιφόρνια στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Παρουσίασε τα σχέδια ενός ιπτάμενου φτερού και ενός αεροσκάφους σε σχήμα δίσκου. Τα σχέδιά του θεωρήθηκαν μη πρακτικά για την εποχή και οι ιδέες του δεν εγκρίθηκαν. Λόγω των διαφωνιών στον σχεδιασμό, ο Φρέσκο παραιτήθηκε από την εταιρεία του Ντάγκλας. Το 1942 ο Φρέσκο κατατάχτηκε στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών. Ανέλαβε τεχνικά καθήκοντα σχεδιασμού για την Πολεμική Αεροπορία Στρατού στα εργαστήρια του Ντέιτον στο Οχάιο. Ένα από τα σχέδια που παρήγαγε ήταν ένα ριζοσπαστικό πτερύγιο κυρτής μεταβλητής γωνίας, με την οποία προσπάθησε να βελτιστοποιήσει τον έλεγχο πτήσης. Η πτέρυγα επέτρεπε στον χειριστή να ρυθμίζει το πάχος των φτερών κατά τη διάρκεια της ανύψωσης και της πτήσης. Ο Φρέσκο και πάλι δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στη στρατιωτική ζωή και απολύθηκε. 200px|right|thumb|Ζακ Φρέσκο, κατασκευή ιπτάμενου αντικειμένου
Trend Home
Το 1948 ο κόμης Μουντζ ανέθεσε στον Φρέσκο τον σχεδιασμό κατοικιών με χαμηλό κόστος. Ο Φρέσκο μαζί με τους συνεργάτες του Χάρι Τζιαρέττο και Έλι Κάτραν συνέλαβε, σχεδίασε και κατασκεύασε ένα σπίτι χτισμένο ως επί το πλείστον από αλουμίνιο και γυαλί. Αυτό έφερε τον Φρέσκο, σε ηλικία 32 ετών, πιο κοντά στην επαγγελματική επιτυχία. Το πρόγραμμα ονομάστηκε Trend Home  και εκτέθηκε στο Stage 8 της κινηματογραφικής εταιρείας Warner Bros Sunset στο Χόλιγουντ για διάστημα τριών μηνών. Όποιος ήθελε να το επισκεφτεί πλήρωνε είσοδο ένα δολάριο. Τα έσοδα της έκθεσης πήγαν στην εταιρεία πρόληψης του καρκίνου. Για την κατασκευή και την παραγωγή του Trend Home απαιτούνταν ομοσπονδιακή χρηματοδότηση η οποία δεν εγκρίθηκε και η παραγωγή του συγκεκριμένου σχεδίου διακόπηκε.
Επιστημονικά Εργαστήρια Έρευνας
Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, ο Φρέσκο δημιούργησε και διηύθυνε τα Επιστημονικά Εργαστήρια Έρευνας στο Λος Άντζελες. Έδωσε πολλές διαλέξεις διδάσκοντας τεχνικό σχεδιασμό. Εν τω μεταξύ, εργαζόταν στην έρευνα ως ανεξάρτητος εφευρέτης και επιστημονικός σύμβουλος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Φρέσκο αντιμετωπίζοντας οικονομικές δυσκολίες προσπαθούσε να βρει χρηματοδότηση για την έρευνά του.
Επόμενα χρόνια
Το 1955 ο Φρέσκο μετακομίζει στο Μαϊάμι, στη Φλόριντα. Εκεί ξεκινά να εργάζεται σαν συμβουλευτικός ψυχολόγος αλλά επειδή δεν είχε καμία επίσημη εκπαίδευση στο συγκεκριμένο θέμα, μετά από μπαράζ κριτικής που δέχτηκε από την Αμερικανική Ένωση Ψυχολόγων έκλεισε την επιχείρηση. Σε ένα άρθρο εφημερίδας της εποχής ο Φρέσκο υποστήριξε ότι έχει πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Σιέρα του Λος Άντζελες Καλιφόρνια, κάτι το οποίο δεν έχει επιβεβαιωθεί. Αμέσως μετά εργάζεται ως βιομηχανικός σχεδιαστής για διάφορες εταιρείες και παρουσιάζει στο Μαϊάμι τα σχέδια της κυκλικής πόλης. Το 1961 συνεργάζεται με τον Πιέτρο Μπελλούσι και τον Φρέντερικ Γουάιζ πάνω σε ένα σχέδιο που έγινε γνωστό ως "Σπίτι Σάντουιτς " (Sandwich House), το οποίο στοίχιζε $2,950 δολάρια όταν συμπεριλάμβανε τα βασικά προκατασκευασμένα στοιχεία, χωρίσματα και αλουμίνια και $7,500 δολάρια όταν συμπεριλάμβανε την επίπλωση και όλες τις εσωτερικές εγκαταστάσεις. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Φρέσκο ίδρυσε επίσης τις "Επιχειρήσεις Ζακ Φρέσκο" όπου σχεδίαζε προκατασκευασμένα προϊόντα αλουμινίου.
Το Venus project
Το Venus project κατά τον Ζακ Φρέσκο, προτείνει ένα σχέδιο δράσης που θα βοηθήσει στην κοινωνική αλλαγή του κόσμου. Στην ουσία πρόκειται για τη δημιουργία μιας ειρηνικής και βιώσιμης κοινωνίας στην οποία τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν αποτελούν απλές διακηρύξεις σε χαρτί, αλλά γίνονται τρόπος ζωής. Ο Φρέσκο έστησε μια τέτοια κοινωνία στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σε Ερευνητικό Κέντρο 21,5 στρεμμάτων στον οποίο διαμόρφωσε έναν χώρο που ονόμασε «Venus». Το πρόγραμμα αναπτύσσει και χρησιμοποιεί την τεχνολογία προς όφελος του ανθρώπου, αξιοποιώντας τους φυσικούς πόρους στη μέγιστη δυνατότητα. Η κοινωνία του Venus Project βασίζεται σε χρόνια μελέτης και πειραματικής έρευνας του επιστημονικού κλάδου της ομάδας του εμπνευστή Φρέσκο. Μία από τις βασικές απόψεις του Venus Project είναι ότι εργαζόμαστε προς την εκμετάλλευση όλων των πόρων της Γης που είναι κοινή κληρονομιά όλων των ανθρώπων του κόσμου. Το Venus Project υποστηρίζει ότι το νομισματικό σύστημα δεν είναι απαραίτητο και ότι η αγοραστική δύναμη δεν έχει σχέση με την ικανότητα μιας κοινωνίας για παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών. Η Γη προσφέρει απεριόριστες πηγές ενέργειας. Ανεξάρτητα από τα κοινωνικο-οικονομικά συστήματα, τις πολιτικές φιλοσοφίες, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και τα κοινωνικά έθιμα η ευημερία μιας κοινωνίας εξαρτάται από τους φυσικούς πόρους, δηλαδή καθαρό αέρα και νερό, καλλιεργήσιμη γη και την απαραίτητη τεχνολογία για να διατηρηθεί ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο. Το Venus Project στηρίζεται στο ότι ο άνθρωπος μπορεί να βασιστεί σε αυτές τις ανανεώσιμες πηγές προς όφελός του και να εκμεταλλευτεί τη γεωθερμία, την ηλιακή, την αιολική, την παλιρροϊκή ενέργεια κ.ο.κ. Η Ρωξάν Μίντοους (Roxanne Meadows) είναι βοηθός και σύντροφος του Φρέσκο από το 1976 και επιβλέπει μεγάλο μέρος της διαχείρισης του Venus Project.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Μικρό Σουλόπουλο Ιωαννίνων
Το Μικρό Σουλόπουλο είναι ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Μικρό Σολόπουλο βρίσκεται σε υψόμετρο 228 μέτρα ενώ απέχει 22 χλμ. Δ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και 28 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Δυτικά του χωριού, ανάμεσα από το Σουλόπουλο, περνούν ο ποταμός Καλαμάς (Θύαμις) και η ΕΟ Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας. Βόρεια και σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων και σε περιοχή κατάφυτη με νερά να αναβλύζουν από πολλές γωνιές, υπάρχει ο νερόμυλος- νεροτριβή της Γερομήτσιανης. Κτίστηκε στα τέλη περίπου του 18ου αιώνα για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής και από το 1993 έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 με την παλιά του ονομασία Σουλόπουλο στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ραϊκου. Το 1928 το όνομά του διορθώθηκε σε Μικρό Σουλόπουλο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Σουλόπουλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Σουλοπούλου της δημοτικής ενότητας Ευρυμενών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 20 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Γεωργία Σπυροπούλου
Η Γεωργία Σπυροπούλου (Αθήνα, 1965 - ) είναι Ελληνίδα μουσικοσυνθέτρια και καλλιτέχνης πολυμέσων (multimedia artist), μόνιμα εγκατεστημένη στη Γαλλία.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε τις σπουδές μουσικής στην Αθήνα, όπου μεταξύ άλλων μελέτησε αντίστιξη, αρμονία, φούγκα και τζαζ αυτοσχεδιασμό. Εργάστηκε επί μια δεκαετία ως πιανίστρια, εμβαθύνοντας παράλληλα τόσο στην τζαζ όσο και στην παραδοσιακή ελληνική μουσική. Από το 1996 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές της στη σύνθεση και την ηλεκτροακουστική μουσική υπό τη διδασκαλία του Φιλίπ Λερού και ανάλυση φόρμας με τον Μικαέλ Λεβινάς, καθώς και στη μουσική τεχνολογία στο ινστιτούτο "IRCAM".
Τη χρονιά 2000-2001 ήταν μια από τους 10 ανάμεσα σε 300 συνθέτριες και συνθέτες που επιλέχθηκαν για να συμμετάσχουν στο Cursus Σύνθεσης και Μουσικής Πληροφορικής στο IRCAM-Centre Pompidou. Εκει δούλεψε με τους συνθέτες Τζόναθαν Χάρβεϊ, Brian Ferneyhough, Tristan Murail, Marco Stroppa, Philippe Hurel και Ivan Fedele. Το 2008-10 δούλεψε στο IRCAM ως συνθέτρια-ερευνήτρια στο ερευνητικό της σχέδιο “MASK: Μεταμορφώσεις της φωνής και δημιουργία τεχνολογικών εργαλείων για τη live performance”. Στο σχέδιο αυτό εφήρμοσε την ιδέα της «ηχητικής μάσκας» για τη φωνή, μια σύνθεση τεχνολογικών εργαλείων και φωνητικών τεχνικών από διαφορετικές πολιτισμικές πρακτικές: προφορική παράδοση (Ελλάδα, Μικρά Ασία, Ασία, Αφρική, Ωκεανία), κλασική (19ος-20ος αιώνας), αβάν-γκαρντ και πανκ (Demetrio Stratos, Λόρι Άντερσον, Μέρεντιθ Μονκ, Πάτι Σμιθ, Νίνα Χάγκεν) την οποία και εισήγαγε για πρώτη φορά στο έργο "Klama" (2006) για χορωδία, tape, και live electronics και αργότερα στις Βάκχες (Les Bacchantes, (2010 και SMC2012).
Δίδαξε μουσική σύνθεση και ηλεκτροακουστική μουσική στο Πανεπιστήμιο Μαγκίλ του Μόντρεαλ στην Έδρα Schulich Διακεκριμένου Επισκέπτη Καθηγητή όπου και διηύθηνε Στούντιο Ψηφιακής Σύνθεσης στο ίδιο πανεπιστήμιο (2017-18). Έργα της εκδίδονται απο τον εκδοτικο οίκο Βabelscores.
Υποτροφίες - αναθέσεις
Το 2003 κέρδισε το βραβείο “Villa Médicis Hors les Murs” για τη Νέα Υόρκη και το 2013 της απονεμήθηκε ο τίτλος Ιππότη Γραμμάτων και Τεχνών της Γαλλικής Δημοκρατίας. Hταν υπότροφος του Royal Abbey of Fontevraud (2017) και της Civitella Ranieri Foundation (2019). Έλαβε αναθέσεις έργων από το Γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού, το Υπουργείο Πολιτισμού της Βάδης-Βυτεμβέργης, του Radio France, του IRCAM-Centre Pompidou, της Sacem, του Ιδρύματος Ωνάση, του Σπιτιού των Πολιτισμών του Κόσμου, της La Muse en circuit και από πολλά μουσικά σύνολα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες ηλεκτρονικής μουσικής Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Ουάσιγκτον Π.Κ.
Το Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Ουάσινγκτον Π.Κ (αγγλικά: Washington D.C. Area Film Critics Association Awards For Best Foreign Film) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Ουάσινγκτον Π.Κ. για να τιμήσει μια ξενόγλωσση ταινία της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Ουάσινγκτον Π.Κ.
Μπένιαμιν Χένριχς
Ο Μπένιαμιν Χένριχς (γερμανικά: Benjamin Henrichs) (23 Φεβρουαρίου 1997) είναι Γερμανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος αμυντικός ή πλάγιος μέσος για την ΡΜ Λειψία, με δανεισμό από την ΑΣ Μονακό.
Μπάγερ Λεβερκούζεν
Ο Χένριχς είναι απόφοιτος της ακαδημίας της Μπάγερ Λεβερκούζεν, στον οποίο εντάχθηκε στην ηλικία των επτά ετών και ήταν ο αρχηγός της ομάδας U19. Έχοντας εντυπωσιάσει κατά τη διάρκεια των χρόνων στις ακαδημίες του συλλόγου, προήχθη στην πρώτη ομάδα το 2015 και έκανε το ντεμπούτο του στην Μπούντεσλιγκα στις 20 Σεπτεμβρίου όταν ήρθε ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο στην ήττα με 3-0 από τη Μπορούσια Ντόρτμουντ. Έγινε βασικός για την ομάδα την επόμενη σεζόν κατά την οποία έκανε 29 εμφανίσεις. Τελικά συνέχισε να κάνει περισσότερες από 80 εμφανίσεις για τον σύλλογο σε όλες τις διοργανώσεις, προτού υπογράψει στην ΑΣ Μονακό της Λιγκ 1 τον Αύγουστο του 2018.
ΑΣ Μονακό
Στις 28 Αυγούστου 2018, ο Χένριχς υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την ΑΣ Μονακό.
ΡΜ Λειψία (δανεισμός)
Στις 8 Ιουλίου 2020, ο Χένριχς εντάχθηκε στην ΡΜ Λειψία με μονοετές δανεισμό. Η συμφωνία περιελάμβανε την επιλογή αγοράς για 15 εκατομμύρια ευρώ στο τέλος της σεζόν.
Εθνική ομάδα
Ο Χένριχς γεννήθηκε στη Γερμανία από Γερμανό πατέρα και Γκανέζα μητέρα και ήταν επιλέξιμος να εκπροσωπήσει και τα δύο έθνη πριν κάνει το ντεμπούτο του για τη Γερμανία. Σε μια συνέντευξη του 2017, αποκάλυψε ότι ο Γκανέζος μέσος Μικαέλ Εσιέν ήταν το είδωλό του, αλλά επέλεξε να εκπροσωπήσει τη Γερμανία επειδή ήταν το έθνος που τον πλησίασε όταν ήταν ακόμα έφηβος.
Γερμανία
Τον επόμενο χρόνο, κλήθηκε στην ομάδα του Λεβ για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017 - το τουρνουά πριν το έτος πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 - και έκανε δύο εμφανίσεις, καθώς η Γερμανία κατέκτησε τον τίτλο. Αργότερα, δεν επιλέχθηκε για την ομάδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Διακρίσεις
Γερμανία
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί γκανέζικης καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΜ Λειψίας
Παράνοια
Η παράνοια είναι διαταραχή του περιεχομένου της σκέψεως που χαρακτηρίζεται από την παρουσία παραληρηματικών ιδεών και γενικευμένη δυσπιστία προς τους άλλους. Είναι κεντρικό σύμπτωμα της ψύχωσης. Ορίζεται ως διαδικασία της σκέψης που δημιουργεί ψευδείς απειλές για το άτομο με σκοπό την απόδοση ευθυνών στον εξωτερικό κόσμο. Η παρανοϊκή σκέψη περιλαμβάνει παραληρηματικές ιδέες καταδίωξης ή/και συνωμοσίας.
Σημεία και συμπτώματα
Ένα κοινό σύμπτωμα της παράνοιας είναι η προκατάληψη επιβεβαίωσης. Αυτά τα άτομα έχουν συνήθως μια προκατειλημμένη αντίληψη της πραγματικότητας, συχνά επιδεικνύοντας πιο εχθρικές πεποιθήσεις. Ένα παρανοϊκό άτομο μπορεί να δει την τυχαία συμπεριφορά κάποιου άλλου σαν να είναι με πρόθεση ή απειλητική.
Μια έρευνα σε έναν μη κλινικό παρανοϊκό πληθυσμό διαπίστωσε ότι το αίσθημα αδυναμίας και κατάθλιψης, η απομόνωση και η παραίτηση από δραστηριότητες είναι χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να συσχετιστούν με εκείνους που εμφανίζουν συχνότερη παράνοια. Μερικοί επιστήμονες έχουν δημιουργήσει διαφορετικούς υποτύπους για τα διάφορα συμπτώματα της παράνοιας, συμπεριλαμβανομένων των ερωτικών, των διωκτικών, των αντιδικιών και των εξυψωμένων.
Λόγω των ύποπτων και ενοχλητικών χαρακτηριστικών της παράνοιας, είναι απίθανο κάποιος με παράνοια να αναπτύξει καλές διαπροσωπικές σχέσεις. Τα περισσότερα παρανοϊκά άτομα τείνουν να είναι μοναχικά.
Ο Φρίμαν και άλλοι πρότεινε ότι υπάρχει μια ιεραρχία για την παράνοια. Οι λιγότερο συνηθισμένοι τύποι παράνοιας στην κορυφή της ιεραρχίας είναι αυτοί που περιλαμβάνουν πιο σοβαρές απειλές. Το κοινωνικό άγχος βρίσκεται στο κάτω μέρος αυτής της ιεραρχίας ως το πιο συχνά εμφανιζόμενο επίπεδο παράνοιας.
Κοινωνικά και περιβαλλοντικά
Οι κοινωνικές συνθήκες φαίνεται να έχουν μεγάλη επιρροή στις παρανοϊκές πεποιθήσεις. Με βάση δεδομένα που συλλέχθηκαν μέσω μιας έρευνας ψυχικής υγείας που διανεμήθηκε σε κατοίκους της Σιουδάδ Χουάρες (στο Μεξικό) και του Ελ Πάσο του Τέξας (στις Ηνωμένες Πολιτείες), οι παρανοϊκές πεποιθήσεις φαίνεται να συνδέονται με αισθήματα αδυναμίας και θυματοποίησης, ενισχυμένα από κοινωνικές καταστάσεις. Οι πιθανές αιτίες αυτών των επιπτώσεων περιελάμβαναν την αίσθηση της πίστης στον εξωτερικό έλεγχο και τη δυσπιστία που μπορεί να ενισχυθεί από τη χαμηλότερη κοινωνικοοικονομική κατάσταση. Όσοι ζουν σε χειρότερη κοινωνικοοικονομική κατάσταση μπορεί να αισθάνονται λιγότερο ότι ελέγχουν τη ζωή τους. Επιπλέον, αυτή η μελέτη εξηγεί ότι οι γυναίκες έχουν την τάση να πιστεύουν στον εξωτερικό έλεγχο σε υψηλότερο ποσοστό από τους άνδρες, δυνητικά καθιστώντας τις γυναίκες πιο επιρρεπείς στη δυσπιστία και στις επιπτώσεις της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης στην παράνοια.
Ο Εμάνουελ Μέσιγκερ αναφέρει ότι έρευνες έχουν αποκαλύψει ότι όσοι εμφανίζουν παράνοια μπορούν να εξελιχθούν από γονικές σχέσεις και αναξιόπιστα περιβάλλοντα. Αυτά τα περιβάλλοντα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν το να είναι πολύ πειθαρχικά, αυστηρά και ασταθή. Σημείωσε μάλιστα ότι, «η απόλαυση και η περιποίηση (με τον τρόπο αυτό εντυπωσιάζοντας το παιδί ότι είναι κάτι το ιδιαίτερο και δικαιολογεί ειδικά προνόμια)» μπορεί να συνεισφέρει ως υπόβαθρο. Οι εμπειρίες που ενδέχεται να ενισχύσουν ή να εκδηλώσουν τα συμπτώματα της παράνοιας περιλαμβάνουν αυξημένα ποσοστά απογοήτευσης, άγχος και μια απελπιστική ψυχική κατάσταση.
Έρευνα του 1999 βρήκε ότι ηλικιωμένοι ασθενείς με ιστορικό παράνοιας είχαν βιώσει υψηλότερα επίπεδα διακρίσεων, εξευτελισμού ή επικίνδυνων για τη ζωή καταστάσεων κατά τη διάρκεια της ζωής τους σε σχέση με τον πληθυσμό ελέγχου. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει επίσης την υψηλότερη επίπτωση παράνοιας σε ομάδες μεταναστών που έχουν παρατηρήσει πολλές έρευνες.
Ψυχολογικά
Πολλά περισσότερα συμπτώματα που βασίζονται στη διάθεση, η μεγαλοπρέπεια και οι ενοχές, μπορεί να αποτελούν τη βάση της λειτουργικής παράνοιας.
Ο Κόλμπι (1981) όρισε την παρανοϊκή γνώση με όρους ''διωκτικών παραληρημάτων και ψευδών πεποιθήσεων των οποίων το περιεχόμενο συγκεντρώνεται γύρω από ιδέες παρενόχλησης, απειλής, βλάβης, υποταγής, δίωξης, κατηγορίας, κακομεταχείρισης, αδικίας, βασανισμού, απαξίωσης, υβρισμού κ.λπ. από κακόβουλους άλλους, είτε συγκεκριμένα άτομα είτε ομάδες'' (σελ. 518). Τρεις συνιστώσες της παρανοϊκής γνώσης έχουν εντοπιστεί από τους Ρόμπις και Ποστ: α) υποψίες χωρίς επαρκή βάση ότι οι άλλοι τους εκμεταλλεύονται, τους βλάπτουν ή τους εξαπατούν. β) ενασχόληση με αδικαιολόγητες αμφιβολίες σχετικά με την πίστη ή την αξιοπιστία φίλων ή συνεργατών· γ) απροθυμία να εμπιστευτούν άλλους λόγω αδικαιολόγητου φόβου ότι οι πληροφορίες θα χρησιμοποιηθούν κακόβουλα εναντίον τους (1997, σελ. 3).
Φυσικά
Μια παρανοϊκή αντίδραση μπορεί να προκληθεί από μείωση της εγκεφαλικής κυκλοφορίας ως αποτέλεσμα υψηλής αρτηριακής πίεσης ή σκλήρυνσης των αρτηριακών τοιχωμάτων.
Η παράνοια που προκαλείται από ναρκωτικά, που σχετίζεται με την κάνναβη, τις αμφεταμίνες, τη μεθαμφεταμίνη και παρόμοια διεγερτικά έχει πολλά κοινά με τη σχιζοφρενική παράνοια: η σχέση βρίσκεται υπό έρευνα από το 2012. Η παράνοια που προκαλείται από ουσίες έχει καλύτερη πρόγνωση από τη σχιζοφρενική παράνοια όταν απομακρυνθεί η ουσία.
Διάγνωση
Στο DSM-IV-TR, η παράνοια διαγιγνώσκεται με τη μορφή:
Ιστορία
Η λέξη παράνοια είναι ελληνική συνώνυμη με την τρέλα, και προέρχεται από τις λέξεις παρά και νους («μυαλό»). Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει μια ψυχική ασθένεια στην οποία μια παραληρηματική πεποίθηση είναι το μοναδικό ή το πιο εξέχον χαρακτηριστικό. Σε αυτόν τον ορισμό, η πεποίθηση δεν χρειάζεται να είναι διωκτική για να χαρακτηριστεί ως παρανοϊκή, επομένως οποιοσδήποτε αριθμός παραληρηματικών πεποιθήσεων μπορεί να ταξινομηθεί ως παράνοια. Για παράδειγμα, ένα άτομο που έχει την μόνη παραληρηματική πεποίθηση ότι είναι μια σημαντική θρησκευτική φιγούρα θα ταξινομηθεί από τον Κράπελιν ως «καθαρή παράνοια». Η λέξη «παράνοια» συνδέεται από την ελληνική λέξη «παρά-νοέω». Η σημασία του ήταν «διαταραχή», ή «αποχώρηση από το κανονικό». Ωστόσο, η λέξη χρησιμοποιήθηκε αυστηρά και χρησιμοποιήθηκαν άλλες λέξεις όπως «παραφροσύνη», όπως αυτές οι λέξεις εισήχθησαν από τον Αυρήλιο Κορνήλιο Κέλσο. Ο όρος «παράνοια» πρωτοεμφανίστηκε σε έργα Ελλήνων τραγικών και χρησιμοποιήθηκε επίσης από αρκετά άτομα όπως ο Πλάτωνας και ο Ιπποκράτης. Ωστόσο, η λέξη «παράνοια» ισοδυναμούσε με «παραλήρημα» ή «υψηλό πυρετό». Τελικά, ο όρος εξέπεσε της καθημερινής χρήσης για δύο χιλιετίες. Αναβίωσε μέσω των γραπτών των νοσολόγων. Άρχισε να εμφανίζεται στη Γαλλία, με τα γραπτά του Ρουντόλφ Ωγκύστ Βογκέλ (1772) και του Φρανσουά Μπουασιέ ντε Σωβάζ (1759).
Σχέσεις με τη βία
Έχει γενικά συμφωνηθεί ότι τα άτομα με παρανοϊκές αυταπάτες θα έχουν την τάση να αναλαμβάνουν δράση με βάση τις πεποιθήσεις τους. Απαιτείται περισσότερη έρευνα για τους συγκεκριμένους τύπους ενεργειών που επιδιώκονται με βάση τις παρανοϊκές αυταπάτες. Μερικοί ερευνητές έχουν κάνει προσπάθειες να διακρίνουν τις διαφορετικές παραλλαγές των ενεργειών που προκαλούνται ως αποτέλεσμα των παραληρημάτων. Οι Wessely et al. (1993) έκαναν ακριβώς αυτό μελετώντας άτομα με αυταπάτες, από τα οποία περισσότερα από τα μισά φέρεται να είχαν αναλάβει δράση ή συμπεριφέρθηκαν ως αποτέλεσμα αυτών των παραληρημάτων. Ωστόσο, οι συνολικές ενέργειες δεν είχαν βίαιη φύση στους περισσότερους συμμετέχοντες. Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι άλλες μελέτες, όπως μια από τον Taylor (1985), έχουν δείξει ότι οι βίαιες συμπεριφορές ήταν πιο συχνές σε ορισμένους τύπους παρανοϊκών ατόμων, κυρίως εκείνων που θεωρούνται προσβλητικές, όπως οι κρατούμενοι.
Άλλοι ερευνητές έχουν βρει συσχετίσεις μεταξύ των καταχρηστικών συμπεριφορών στην παιδική ηλικία και της εμφάνισης βίαιων συμπεριφορών σε ψυχωτικά άτομα. Αυτό θα μπορούσε να είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας τους να αντιμετωπίσουν την επιθετικότητα καθώς και άλλους ανθρώπους, ειδικά όταν παρακολουθούν συνεχώς πιθανές απειλές στο περιβάλλον τους. Η ίδια η προσοχή στην απειλή έχει προταθεί ως ένας από τους κύριους συντελεστές βίαιων ενεργειών από παρανοϊκούς ανθρώπους, αν και έχει υπάρξει πολλή συζήτηση και γι' αυτό. Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι μπορεί να υπάρχουν μόνο ορισμένοι τύποι παραληρημάτων που προάγουν οποιεσδήποτε βίαιες συμπεριφορές, οι διωκτικές αυταπάτες φαίνεται να είναι ένα από αυτά.
Παρανοϊκή κοινωνική γνωσία
Η κοινωνική ψυχολογική έρευνα έχει προτείνει μια ήπια μορφή παρανοϊκής γνωσίας, την παρανοϊκή κοινωνική γνωσία, που έχει τις ρίζες της σε κοινωνικούς καθοριστικούς παράγοντες περισσότερο από την ενδοψυχική σύγκρουση. Αυτή η προοπτική δηλώνει ότι σε πιο ήπιες μορφές, οι παρανοϊκές γνωστικές λειτουργίες μπορεί να είναι πολύ συχνές σε φυσιολογικά άτομα. Για παράδειγμα, δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι οι άνθρωποι μπορεί να επιδεικνύουν στην καθημερινή τους ζωή, εγωκεντρική σκέψη, όπως ότι άλλοι μιλούν για αυτούς, καχυποψία για τις προθέσεις των άλλων και υποθέσεις κακής θέλησης ή εχθρότητας (δηλαδή οι άνθρωποι μπορεί να αισθάνονται σαν τα πάντα να είναι στραμμένα εναντίον τους). Σύμφωνα με τον Κράμερ, (1998) αυτές οι ηπιότερες μορφές παρανοϊκής σκέψεις μπορεί να θεωρηθούν ως μια προσαρμοστική απόκριση για να αντιμετωπίσουν ή να κατανοήσουν ένα ενοχλητικό και απειλητικό κοινωνικό περιβάλλον.
Πηγές
Κατηγορία:Ψύχωση
Ολοτομογραφία
Η ολοτομογραφία (αγγλ. Holotomography), συντομογραφικά ως HT, είναι σύγχρονη τεχνική λέιζερ για τη μέτρηση τρισδιάστατης τομογραφίας -βάσει του δείκτη διάθλασης (RI)- σε διάφορα μικροσκοπικά δείγματα, όπως λ.χ. βιολογικά κύτταρα και ιστοί.
Επειδή ο δείκτης διάθλασης μπορεί να χρησιμεύσει ως εγγενής αντίθεση απεικόνισης για διαφανή αντικείμενα ή φάσεις, οι μετρήσεις αυτού του τύπου τομογραφιών μπορούν να παρέχουν ποσοτική απεικόνιση αντικειμένων μικροσκοπικής φάσης, χωρίς ετικέτα. Προκειμένου να μετρηθεί το τρισδιάστατο τομογράφημα δειγμάτων, ο δείκτης χρησιμοποιεί την αρχή της ολογραφικής απεικόνισης και της αντίστροφης σκέδασης.
Συνήθως, πολλαπλές δισδιάστατες ολογραφικές εικόνες ενός δείγματος μετρώνται σε διάφορες γωνίες φωτισμού, χρησιμοποιώντας την αρχή της ενδομετρικής απεικόνισης. Στη συνέχεια, ένα τρισδιάστατο τομογράφημα του δείγματος (με αυτή τη νέα τεχνική) ανακατασκευάζεται από αυτές τις πολλαπλές δισδιάστατες ολογραφικές εικόνες λύνοντας αντίστροφα τη σκέδαση φωτός στο δείγμα.
Η πρώτη θεωρητική πρόταση για την ολοτομογραφία παρουσιάστηκε από τον δρ. Emil Wolf και η πρώτη πειραματική επίδειξη παρουσιάστηκε από τους Fercher et al. Από τη δεκαετία του 2000, οι τεχνικές Ολοτομογραφίας μελετήθηκαν και εφαρμόστηκαν εκτενώς στους τομείς της βιολογίας και της ιατρικής, από διάφορες ερευνητικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένου του Εργαστηρίου Φασματοσκοπίας, στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (MIT). Τόσο οι τεχνικές εξελίξεις όσο και οι εφαρμογές του HT έχουν προχωρήσει σημαντικά. Το 2012 ιδρύθηκε η πρώτη εμπορική εταιρεία με την ονομασία Nanolive ακολουθούμενη αργότερα από την εταιρεία Tomocube, το 2014.
Φιζάκ
Το Φιζάκ (Γαλλικά: Figeac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Λοτ, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νότια της Γαλλίας.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός Σελέ στο Φιζάκ Η κοινότητα Φιζάκ βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νομού Λοτ, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νότια της Γαλλίας.
Έχει πληθυσμό 9.792 κατοίκους (2017) και η ευρύτερη αστική περιοχή της συγκεντρώνει 16.494 κατοίκους (2017).
Η έκταση είναι 35,16 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο κυμαίνεται ανάμεσα στα 170 και 451 μέτρα.
Αρχαιότητα
Ένας ρωμαϊκός δρόμος διέσχιζε τον ποταμό Σελέ σε ένα πέρασμά του και έχουν βρεθεί ερείπια τοίχων και γαλατορωμαϊκών σαρκοφάγων.