cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εξέγερση της Κορυτσάς
Ξέσπασμα
Ακολούθησε η διείσδυση μέσα στην πόλη με ένα τμήμα των εξεγερθέντων να φτάνει στον ναό της Ζωοδόχου Πηγής. Εκεί με κωδωνοκρουσίες έκανε γνωστό ότι η εξέγερση είχε ξεσπάσει. Οι Ιερολοχίτες της Κορυτσάς βγήκαν στους δρόμους και ενίσχυσαν τις δυνάμεις του Σούλιου. Ολοι αυτή η αντίδραση προκάλεσε πανικό στην αλβανική πλευρά. Η αλβανική χωροφυλακή απομονώθηκε στο διοικητήριο και ο κυβερνήτης της Κορυτσάς, Αμπντούλ Μπέης με τον επικεφαλής της αλβανικής χωροφυλακής, Θεμιστοκλή Γκερμένη, έφυγαν πανικόβλητοι από την πόλη. Παράλληλα ομάδα επαναστατών με επικεφαλής τον διάκονο Βασίλειο Γκιώνη συνέλαβε Αλβανούς που είχαν επιδείξει βάναυση στάση εναντίον του ελληνικού στοιχείου. Ο Σούλιος ανέλαβε την πρωτοβουλία και εξαπέλυσε επίθεση κατά του εχθρικού διοικητηρίου. Η αλβανική χωροφυλακή είχε δύο νεκρούς και ο ίδιος ο Σνέλλερ τραυματίσθηκε, όμως τραυματίσθηκε και ο Σούλιος και αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τη μάχη. Την αρχηγία των επαναστατών πλέον ανέλαβε ο Ανδρέας Παπαδάκης.
Δεν εμφανίζονταν οι ενισχύσεις των εξεγερθέντων, ούτε από τη Βίγλιστα ούτε και και οι δυνάμεις του Λουκά Πέτρου. Από την αλβανική πλευρά πριν το τέλος της πρώτης ημέρας ο Αμπντούλ Μπέης συγκέντρωσε χωρικούς από διπλανά μουσουλμανικά χωριά και τους μετέφερε στην Κορυτσά. Έτσι οι Αλβανοί κατάφεραν να ελέγξουν τη μουσουλμανική συνοικία και τμήμα της αγοράς της πόλης. Εν τω μεταξύ, οι Αλβανοί θέλοντας να κερδίσουν χρόνο, με επικεφαλής τον Αμπντούλ Μπέη και τον Γκερμένη, που εν τω μεταξύ επέστρεψε στην πόλη, θέλησαν να συναντήσουν τον μητροπολίτη Γερμανό και προσήλθαν στο μητροπολιτικό μέγαρο. Ο μητροπολίτης Γερμανός τους διασαφήνισε ότι υπεύθυνη για αυτή την τροπή των γεγονότων ήταν η συστηματική κακομεταχείριση του ελληνικού στοιχείου. Τελικά συμφωνήθηκε προσωρινή ανακωχή. Οι εξεγερθέντες θεώρησαν ότι μια προσωρινή ανακωχή θα ήταν προς το συμφέρον τους για να κερδίσουν πολύτιμο χρόνο μέχρι να εμφανισθούν οι ενισχύσεις. Η ανακωχή όμως παραβιάστηκε από την αλβανική πλευρά μετά από μόλις δύο ώρες με τον θανάσιμο πυροβολισμό του διάκονου Βασίλειου Γκιώνη στον περίβολο του ναού του Αγίου Γεωργίου. Έτσι γενικεύτηκαν και πάλι οι εχθροπραξίες.
Κορύφωση της εξέγερσης
Παράλληλα με τις κινήσεις του σώματος Μαυρατζά, ένα άλλο ολιγάριθμο σώμα εθελοντών, υπό τον Βλάχο οπλαρχηγό Νίκο Θράκα, ύστερα από επιτυχείς συμπλοκές αρκετών ωρών κατάφερε να μπει και αυτό στην Κορυτσά. Με τις συνεχείς πιέσεις των επαναστατών, οι αλβανικές ομάδες υποχώρησαν προς στιγμή και από τον λόφο του Αγίου Αθανασίου, πυρπολώντας κατά την υποχώρησή τους το ομώνυμο παρεκκλήσι. Όμως η θέση των εξεγερθέντων έγινε ιδιαίτερα επισφαλής και οι ισορροπίες ανατράπηκαν απότομα όταν συνέχιζαν να συρρέουν από τον βορρά πολυάριθμες δυνάμεις Γκέγκηδων (βόρειων Αλβανών) προς ενίσχυση της αλβανικής πλευράς. Μάλιστα το κύριο σώμα των δυνάμεων Μαυρατζά που κατείχε τον λόφο του Προφήτη Ηλία δέχθηκε σφοδρή επίθεση από κατά πολύ υπέρτερες δυνάμεις. Κατά τη διάρκεια των συμπλοκών ο Μαυρατζάς και αρκετοί υπαξιωματικοί του τραυματίσθηκαν και τελικά οι δυνάμεις του Μαυρατζά και του Θράκα αναγκάστηκαν να αποσυρθούν.
Οι εξεγερμένοι Κορυτσαίοι συνέχισαν τον αγώνα και στις 23 Μαρτίου όταν εξαντλήθηκαν τα πολεμοφόδια και πλέον δεν υπήρχε ελπίδα για ενισχύσεις, έπαυσαν οι πυροβολισμοί. Στη συνέχεια οι επιβληθέντες Αλβανοί πυρπολούσαν τις οικίες των Χριστιανών της πόλης. Πολλοί αγωνιστές ακολούθησαν τον Παπαδάκη και κατάφεραν να διαφύγουν. Όσοι δεν είχαν αυτή τη δυνατότητα αναγκάστηκαν να παραδοθούν. Αρκετοί όμως από τους παραδοθέντες αγωνιστές εκτελέσθηκαν.
Αντίποινα
Το τέλος της εξέγερσης σήμανε την απαρχή ενός νέου κύματος διώξεων. Μεγάλος αριθμός Κορυτσαίων, μεταξύ αυτών και άτομα που δεν ήταν δυνατόν να αποδειχθεί η συμμετοχή τους στην εξέγερση, συλλαμβάνονταν ενώ παράλληλα άτακτες ομάδες και ιδιαίτερα φανατισμένοι Μουσουλμάνοι ενισχυμένοι από συμμορίες Τουρκαλβανών Γκέγκηδων, προέβαιναν σε ακρότητες με δολοφονίες αμάχων. Δεν εξαιρέθηκαν και γυναίκες στα θύματα.
Με την κατάπνιξη της εξέγερσης επετράπη και η ταφή των πεσόντων Βορειοηπειρωτών που ήταν διασκορπισμένοι στους δρόμους της πόλης. Ο καταγεγραμμένος αριθμός των βορειοηπειρωτών που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της εξέγερσης ήταν 114, μεταξύ τους και 5 γυναίκες. Οι συλλήψεις που πραγματοποιήθηκαν ανήλθαν σε 600. Τη σύλληψη δεν διέφυγε η πλειοψηφία των μελών της δημογεροντίας, όπως και ο ίδιος ο μητροπολίτης Γερμανός, που θεωρήθηκε από τους Ολλανδούς ως ο κύριος υποκινητής της εξέγερσης. Οι συλλήψεις γενικεύτηκαν ακόμη και μεταξύ των ιερέων, των καθηγητών και των δασκάλων της πόλης. Οι βιαιοπραγίες δεν σταμάτησαν με την απέλαση και φυλάκιση των υποτιθέμενων υπεύθυνων της εξέγερσης. Λεηλατήθηκαν πολλές οικίες και σημειώθηκαν βιασμοί και άλλες ακρότητες. Οι εικόνες αυτές συνεχίσθηκαν και τις επόμενες εβδομάδες.
Εξέλιξη του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα στην Κορυτσά
μικρογραφία|Γραμματόσημο της Αυτόνομης Ηπείρου με την βορειοηπειρωτική σημαία, που εκδόθηκε στην πόλη και την αναγραφή "Κορυτσά". Η υποχώρηση των βορειοηπειρωτικών δυνάμεων από την περιοχή της Κορυτσάς συνεχίσθηκε κατά τις επόμενες ημέρες. Οι εξελίξεις αυτές ανησύχησαν τους κατοίκους των χωριών της περιοχής και από το φόβο ακροτήτων που πιθανόν θα διέπρατταν άτακτες αλβανικές ομάδες, μεγάλος αριθμός αμάχων μετακινήθηκε σε ασφαλέστερες περιοχές. Όμως οι δυνάμεις της Βορείου Ηπείρου σύντομα εξαπέλυσαν αντεπίθεση. Με επικεφαλής τον αντισυνταγματάρχη Γεώργιο Τσόντο-Βάρδα διαλύθηκαν τα αλβανικά τμήματα στη Νικολίτσα, νότια της Κορυτσάς, στις 23-24 Απριλίου 1914. Στα τέλη Ιουνίου οι αλλεπάλληλες προθεσμίες για την παράδοση της Κορυτσάς, όπως προέβλεπε το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας που υπογράφτηκε στις 4 Μαΐου, έληξαν. Ο Γεώργιος Χρηστάκης Ζωγράφος έδωσε εντολή στον Τσόντο-Βάρδα να καταλάβει την πόλη. Τελικά στις 24 Ιουλίου, η Κορυτσά περιήλθε υπό βορειοηπειρωτικό έλεγχο ύστερα από συνδυασμένη επίθεση από τα ανατολικά και τα νότια της πόλης. Στη συνέχεια οι βορειοηπειρωτκές δυνάμεις συνέχισαν την προέλασή τους μέχρι τη γέφυρα Μαλίκη στον ποταμό Δεάβολη, σημείο που αποτέλεσε τελικά και από την αλβανική κυβέρνηση αποδεκτή οροθετική γραμμή μεταξύ Αλβανίας και Βορείου Ηπείρου.
Σημασία
Οι λόγοι που συντέλεσαν στη μη επικράτηση των επαναστατών υπήρξαν ποικίλοι, όμως όλες οι κριτικές συντείνουν στον αυθόρμητο χαρακτήρα της εξέγερσης. Στον αυθόρμητο χαρακτήρα της εξέγερσης συντείνει και το γεγονός ότι το αίσθημα εθνικής ταπείνωσης εκδηλώθηκε άμεσα στον τοπικό πληθυσμό, που προσπάθησε εσπευσμένα να αποτινάξει την αλβανική επικυριαρχία, που επιβλήθηκε τέσσερις εβδομάδες πριν. Σύμφωνα με απόψεις ορισμένων επισήμων ελληνικών κύκλων της εποχής, η εξέγερση αποτέλεσε το έναυσμα για την ολοκληρωτική δίωξη και την κατάργηση κάθε δικαιώματος κατά των Ελλήνων της Κορυτσάς.
Δείτε επίσης
Κορυτσά Κατηγορία:Ιστορία της Ηπείρου Κατηγορία:Κορυτσά
Rīgas Vagonbūves Rūpnīca
μικρογραφία|Ανακαινισμένο ER2T στο Κεντρικό Σταθμό της Ρίγας δεξιά|μικρογραφία|Το μοντέλο AR2-002 στον επιβατικό σταθμό του Βίλνιους στη Λιθουανία δεξιά|μικρογραφία|Το μοντέλο ER9M-390-1 στον επιβατικό σταθμό του Βίλνιους στη Λιθουανία δεξιά|μικρογραφία|Το μοντέλο DR1A-283M κοντά στο Πανεριάι στη Λιθουανία δεξιά|μικρογραφία|Το μοντέλο DR1A-267.6 στο Κεντρικό Σταθμό της Ρίγας δεξιά|μικρογραφία|Η Ηλεκτρική Πολλαπλή Μονάδα ŽCG 412-050 στο σταθμό της Ποντγκόριτσα στο ΜαυροβούνιοΗ Rīgas Vagonbūves Rūpnīca (RVR) είναι ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια κατασκευής μηχανών στη Λετονία, το οποίο ιδρύθηκε το 1895 από τον επιχειρηματία Όσκαρ Φρέιγουιρθ με το όνομα Phoenix. Η RVR εδρεύει στη Ρίγα και για πολλά χρόνια ήταν ο μεγαλύτερος παραγωγός ηλεκτρικής τρένων και τρένων ντίζελ, καθώς και των τραμ στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Τα πιο γνωστά μοντέλα της είναι τα ηλεκτρικά τρένα ER1, ER2, ER7 και ER9, πολλά από τα οποία είναι ακόμα σε λειτουργία σήμερα. Μεταξύ του 1973 και του 1988 κατασκεύαζε το τρένο υψηλής ταχύτητας ER200, και πιο πρόσφατα, συμμετείχε στην ανακαίνιση των μονάδων που διαχειρίζεται η λετονική εταιρεία σιδηροδρόμων Pasažieru Vilciens.
Ιστορία
Το 1936, η Fenikss αναδιοργανώθηκε στην Συμμετοχική Εταιρεία Βάιρογκς, η οποία αργότερα κατασκεύαζε τα αυτοκίνητα Ford-Vairogs με άδεια.
Τρένα
Επί του παρόντος υπό ανάπτυξη είναι μια νέα οικογένεια τρένων ντίζελ με το όνομα DR1B το οποίο θα έχει χωρητικότητα μεταξύ 2 και 12 αυτοκινήτων, και θα είναι εφοδιασμένα με κινητήρες πρότυπου Euro3 και ηλεκτρικό εξοπλισμό. Επί του παρόντος η RVR επιβλέπει την ανακαίνιση των παλαιότερων μοντέλων ER2 και ER9, καθώς και την ανάπτυξη νέων προϊόντων με τις ετικέτες ER22/29/35. Τα τρένα θα είναι εξοπλισμένα με νέο σχεδιασμένο εσωτερικό χώρο, κατασκευασμένο από στρώσεις πλαστικού, πάνελ αλουμινίου και υαλοβάμβακα. Οι πελάτες θα έχουν την επιλογή ενός δερμάτινου ή υφασμάτινου φινιρίσματος στις επιβατικές θέσεις.
Τραμ
Ξεκινώντας από το 1923 έως το 1930, μετά την μεταπολεμική ανοικοδόμηση, το εργοστάσιο παρήγαγε περίπου 40 τραμ για το τραμ της Ρίγας. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1949, το εργοστάσιο άρχισε να παράγει το μοντέλο τραμ MTV-82. Το 2002, η RVR υπέγραψε συμφωνία με το Δήμαρχο της Ρίγας για την αντικατάσταση των τραμ στην πρωτεύουσα της Λετονίας, καθώς η περίοδος λειτουργίας τους θα έληγε το 2010. Το νέο τραμ έχει ρυθμιστεί για να προσφέρει βελτιωμένη άνεση και ασφάλεια, καθώς είναι πολύ πιο ήσυχο από τον στόλο των ηλικιωμένων μονάδων ČKD Tatra. Σύμφωνα με την RVR θα διαθέτουν φωτεινό και ευρύχωρο εσωτερικό και θα είναι 20 με 30% ενεργειακά πιο αποδοτικά από τους προκατόχους τους. Οι νέες μονάδες αναμένεται να παραχθούν σε αριθμό 15-20 μονάδων ανά έτος και θα οδηγήσει στη σταδιακή απόσυρση των τραμ της ČKD Tatra. Από το 2008, πολλά από τα τραμ της RVR εξακολουθούν να λειτουργούν στο Ντάουγκαβπιλς, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Λετονίας.
Τρέχουσες μονάδες
Πολλά τρένα κατασκευασμένα από την RVR κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου βρίσκονται ακόμη σε λειτουργία σε πολλές χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. Οι τρέχοντες φορείς παρουσιάζονται παρακάτω. Πολύ λίγα, αν υπάρχουν, τραμ κατασκευασμένα από την εταιρεία είναι ακόμα σε λειτουργία, με τις περισσότερες πόλεις της πρώην ΕΣΣΔ να χρησιμοποιούν τραμ της ČKD Tatra.
Όρος
Η λέξη όρος μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα ακόλουθα.
Rīgas Vagonbūves Rūpnīca
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Λετονία
Όρος
Γεωγραφικοί προσδιορισμοί
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αντρέι Σεβτσένκο
Έχει αγωνιστεί με επιτυχία στην ουκρανική Ντιναμό Κιέβου και την ιταλική Μίλαν, ενώ έχει περάσει και από την αγγλική Τσέλσι. Είναι ο κάτοχος της Χρυσής Μπάλας του 2004, ενώ έχει κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ το 2003 με τη Μίλαν και έχει αναδειχθεί πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης τρεις φορές.
Στην ιστορία της Μίλαν είναι δεύτερος της σκόρερ με 175 γκολ, πίσω από τον Γκούναρ Νόρνταλ, ενώ έχει το ρεκόρ γκολ στα ντέρμπι μεταξύ Μίλαν και Ίντερ, έχοντας πετύχει 14. Επίσης, είναι ο κορυφαίος σκόρερ της Εθνικής Ουκρανίας με 48 γκολ, ενώ είναι ο πρώτος Ουκρανός ποδοσφαιριστής που ξεπερνά τις 100 συμμετοχές με την εθνική ομάδα.
Νεαρή ηλικία
Ο Σεβτσένκο ήταν 9 χρονών όταν συνέβη το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ. Το χωριό του ήταν κοντά στο Τσερνόμπιλ και η οικογένειά του ήταν μία από τις χιλιάδες που αναγκάστηκαν να μετακομίσουν για να αποφύγουν τις συνέπειες της ραδιενέργειας. Με προτροπή του πατέρα του, που ήταν στρατηγός του ουκρανικού στρατού και άνθρωπος της πειθαρχίας, σε νεαρή ηλικία, ασχολήθηκε με το μποξ και έλαβε μέρος σε αρκετούς διαγωνισμούς της χώρας του, αλλά αργότερα τον κέρδισε το ποδόσφαιρο.
Ενήλικη ζωή
Είναι παντρεμένος με την αμερικανίδα μοντέλο Κρίστεν Πάζικ. Το ζευγάρι γνωρίστηκε από τον σχεδιαστή μόδας Τζιόρτζιο Αρμάνι, σε εκδήλωση που διοργάνωσε. Ο Αρμάνι με τον Σεβτσένκο είναι στενοί φίλοι και έχουν μαζί επιχείρηση ρούχων στην Ουκρανία. Ο Σεβτσένκο με την Πάζικ έχουν αποκτήσει δύο γιους, τον Τζόρνταν και τον Κρίστιαν. Νονός του Τζόρνταν είναι ο Ιταλός πολιτικός-πρώην πρωθυπουργός και φίλος του Σεβτσένκο, Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Από τον Ιούνιο του 2005, έγινε πρεσβευτής της ανεξάρτητης μη κυβερνητικής οργάνωσης, των χωριών SOS.
Ακαδημίες Ντιναμό
Το ποδόσφαιρο μπήκε στη ζωή του Σεβτσένκο από νεαρή ηλικία 9-10 ετών. Έως τότε ασχολιόταν με το μποξ, όμως η αγάπη του για το ποδόσφαιρο εκδηλώθηκε και αφού φοιτούσε σε αθλητικό σχολείο, ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το σπορ. Το 1986, απέτυχε να περάσει από διαγωνισμό ντρίμπλας που διοργάνωνε για τα παιδιά νεαρής ηλικίας, η ακαδημία της Ντιναμό Κιέβου, με έπαθλο την εισαγωγή τους εκεί. Παρόλα αυτά, ο 10χρονος τότε Αντρέι, λίγους μήνες αργότερα υπέπεσε στην αντίληψη ενός σκάουτερ της ομάδας και αμέσως εισήλθε στις ακαδημίες της. Με την ομάδα κάτω των 14 ετών, το 1990, κέρδισε ένα σπουδαίο τουρνουά που διεξαγόταν από τον Ουαλό ποδοσφαιριστή Ίαν Ρας. Ο Σεβτσένκο αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του τουρνουά και κέρδισε ένα ζευγάρι παπούτσια του ποδοσφαιριστή, ως έπαθλο. Τη σεζόν 1992–93, ήταν ο πρώτος σκόρερ της Β' ομάδας της Ντιναμό Κιέβου με 12 γκολ, ενώ και την επόμενη σεζόν εντυπωσίασε με τις εμφανίσεις του, κερδίζοντας μια θέση στο ρόστερ της περιόδου 1994–95.
Ντιναμό Κιέβου
Στην πρώτη ομάδα της Ντιναμό Κιέβου, έκανε το ντεμπούτο του, στις 28 Οκτωβρίου 1994, εναντίον της μεγαλύτερης αντιπάλου, ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ. Αγωνίστηκε με την Ντιναμό για πέντε σεζόν και κατέκτησε κάθε χρονιά το Πρωτάθλημα και τρεις φορές το Κύπελλο Ουκρανίας (1996, '98, '99). Επίσης, το 1997 και το 1999, αναδείχτηκε καλύτερος Ουκρανός ποδοσφαιριστής. Τη σεζόν 1997–98, έκανε αισθητή την παρουσία του και εκτός συνόρων Ουκρανίας, στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, όπου εναντίον της Μπαρτσελόνα, πέτυχε χατ τρικ (τρία γκολ) στην ευρεία νίκη με 4–0. Το 1999 με προπονητή τον Βαλέρι Λομπανόφσκι -ο οποίος ήταν εκείνος που ανέδειξε τον Σεβτσένκο, όντας ο μέντοράς του - η Ντιναμό έφτασε στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ και ο Σεβτσένκο αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 10 γκολ και καλύτερος Ευρωπαίος επιθετικός από την UEFA. Θα αποχωρήσει από τον σύλλογο το καλοκαίρι του 1999, μετά από διαπραγματεύσεις ενός έτους με την ΑΚ Μίλαν για την παραχώρησή του.
ΑΚ Μίλαν
Το καλοκαίρι του 1999 ο Σεβτσένκο πήρε μεταγραφή στη ΑΚ Μίλαν για 25 εκατομμύρια δολάρια, που εκείνη την εποχή ήταν το μεγαλύτερο ποσό που είχε δαπανήσει η Μίλαν για κάποιον ποδοσφαιριστή. Στις επτά σεζόν που έπαιξε με τη Μίλαν κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ιταλίας το 2004 το Κύπελλο Ιταλίας το 2003, το Σούπερ Καπ Ιταλίας το 2004, το Τσάμπιονς Λιγκ το 2003 και το Σούπερ Καπ Ευρώπης το 2003. Όσον αφορά τις ατομικές του επιδόσεις, ήταν δύο φορές πρώτος σκόρερ στην Ιταλία, τις σεζόν 1999–00 και 2003–04. Το 2000 αναδείχτηκε καλύτερος ξένος ποδοσφαιριστής του ιταλικού πρωταθλήματος και καλύτερος Ουκρανός ποδοσφαιριστής από την ομοσπονδία της χώρας. Την τελευταία διάκριση, όσο ήταν στη Μίλαν την κατέκτησε άλλες τρεις φορές το 2001, το 2004 και το 2005. Έχοντας οδηγήσει τη Μίλαν στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ, το 2003, την επόμενη χρονιά, έγινε ο κάτοχος της Χρυσής Μπάλας και τρίτος Ουκρανός που κατακτά τη διάκριση αυτή, μετά τους Όλεγκ Μπλαχίν και Ιγκόρ Μπελάνοφ. Είναι ο δεύτερος σκόρερ όλων των εποχών του συλλόγου με 175 γκολ. Το 2005, ήταν ο μοιραίος παίκτης στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα στη Λίβερπουλ, καθώς ήταν εκείνος που έχασε το τελευταίο πέναλτι της ομώνυμης διαδικασίας και η Μίλαν ηττήθηκε, χάνοντας το τρόπαιο. Στο τέλος της σεζόν η Τσέλσι έκανε μια πρόταση - ρεκόρ, ύψους 75,2 εκατομμυρίων δολαρίων Αγγλίας, συν τον Έρναν Κρέσπο σε αντάλλαγμα, όμως η πρόταση -αν και η υψηλότερη όλων των εποχών παγκοσμίως!- απορρίφθηκε. Αποχώρησε από τον ιταλικό σύλλογο, μια σεζόν μετά, το 2006.
Τσέλσι
Μεταγράφηκε τελικά στην Τσέλσι το καλοκαίρι του 2006, με πολύ μικρότερη πρόταση, ωστόσο και αυτό το ποσό των 30,8 εκατομμυρίων λιρών Αγγλίας, ήταν ρεκόρ. Η πιο δαπανηρή μεταγραφή όλων των εποχών, της αγγλικής ομάδας ως το 2011, αλλά και όλων των αγγλικών ομάδων μαζί, ως το 2008. Έκανε το ντεμπούτο του στις 13 Αυγούστου, του 2006, πετυχαίνοντας γκολ. Η συνέχεια στην πρώτη του σεζόν δεν ήταν ανάλογη με σποραδικά αλλά κρίσιμα γκολ, σε όλες τις διοργανώσεις. Τη δεύτερη χρονιά στον σύλλογο, έχασε τη θέση του βασικού, λόγο και τραυματισμών, αλλά έδειξε μεγαλύτερη εκτελεστική δεινότητα με περισσότερα γκολ αναλογικά με τις εμφανίσεις του. Παρόλα αυτά, η τιμή του σε σχέση με την απόδοσή του αποδείχτηκε υψηλή, αφού τα στάνταρ που αγωνιζόταν την περίοδο που έπαιζε στη Μίλαν δεν τα έφτασε ποτέ, λόγω και των τραυματισμών που είχε συχνά. Στην Τσέλσι, κατέκτησε το 2007, το Λιγκ Καπ Αγγλίας και το Κύπελλο Αγγλίας.
Δανεικός στη Μίλαν
Το καλοκαίρι του 2008, έγινε ξεκάθαρο πως θα ήταν αναπληρωματικός στην Τσέλσι και έτσι η Μίλαν έκανε πρόταση για να τον αποκτήσει πάλι. Οι δύο ομάδες, συμφώνησαν στον δανεισμό του για μια σεζόν, με ρήτρα αγοράς. Η σεζόν 2008–09, μπορεί στατιστικά να χαρακτηριστεί ως η χειρότερη της καριέρας του Ουκρανού, καθώς σε 18 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα δεν σημείωσε γκολ, ενώ είχε επτά συμμετοχές και ένα γκολ στην Ευρώπη και μια συμμετοχή και ένα γκολ στο Κύπελλο Ιταλίας. Συνολικά σε 26, από τις οποίες ξεκίνησε ως βασικός μόλις τις 9, πέτυχε μόνο 2 γκολ. Μετά το τέλος του δανεισμού του, επέστρεψε στην Τσέλσι. Ο προπονητής της Μίλαν Κάρλο Αντσελότι, τον ακολούθησε στην Τσέλσι και τον χρησιμοποίησε στον πρώτο αγώνα πρωταθλήματος. Όμως πριν το τέλος της καλοκαιρινής περιόδου των μεταγραφών, έγινε γνωστό από τον τελευταίο, πως ο Σεβτσένκο θα αποτελέσει παρελθόν για να βρει ομάδα που θα αγωνίζεται βασικός.
Επιστροφή στην Ντιναμό
Από το καλοκαίρι του 2009, έχοντας την ελευθέρας του να συνεχίσει αλλού την καριέρα του από την Τσέλσι, επέστρεψε στο Κίεβο και στην Ντιναμό για να ολοκληρώσει την καριέρα του, τρεις σεζόν μετά, και συγκεκριμένα στις 28 Ιουλίου 2012, όπως ο ίδιος το ανακοίνωσε. Στο διάστημα αυτό κατέκτησε ένα Σούπερ Καπ Ουκρανίας το 2011.
Διεθνής καριέρα
Ο Σεβτσένκο σημείωσε 111 εμφανίσεις και 48 γκολ με την Εθνική Ουκρανίας. Είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της. Επίσης, είναι ο πρώτος Ουκρανός που σκοράρει σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και είναι ο πρώτος επίσης, που σκοράρει και στον εν λόγω θεσμό, αλλά και σε Παγκόσμιο Κύπελλο για την Εθνική Ουκρανίας. Είναι ο πρώτος που ξεπερνά τις 100 συμμετοχές για την εθνική της χώρας.
Τις χρονιές 1994 και 1995, ο Σεβτσένκο αγωνίστηκε για τις εθνικές ομάδες κάτω των 18 ετών (νέων) και κάτω των 21 ετών (ελπίδων). Στη Νέων είχε 5 γκολ σε 8 ματς και στην Ελπίδων 6 γκολ σε 7 ματς. Στις 25 Μαρτίου του 1995, έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Αντρών κόντρα στην Κροατία. Το πρώτο του γκολ το πέτυχε τον Μάιο του 1996, κόντρα στην Τουρκία.
Βοήθησε με τα γκολ του στα προκριματικά, για πρώτη φορά τη χώρα του να φτάσει σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2006, πετυχαίνοντας δύο γκολ και την οδήγησε στα προημιτελικά όπου αποκλείστηκε, ενώ ήταν βασικό μέλος στην πρώτη παρουσία της χώρας σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 2012.
Με δύο προσωπικά του γκολ στην πρεμιέρα των ομίλων, έδωσε τη νίκη με 2–1 επί των Σουηδών. Όμως στα άλλα δύο παιχνίδια η Ουκρανία ηττήθηκε από Γαλλία και Αγγλίας, μένοντας εκτός συνέχειας. Ο αγώνας με τους Άγγλους ήταν ο τελευταίος επίσημος της καριέρας του σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο.
Πολιτική
Ο Σεβτσένκο είχε ανακοινώσει έναν χρόνο πριν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2012, ότι θα είναι η τελευταία διοργάνωση της καριέρας του. Έτσι μετά το τέλος της συμμετοχής της Ουκρανίας, προσχώρησε στο πολιτικό κόμμα "Ουκρανία - Προώθηση" (Ukraine – Forward!). Παρόλο ότι είχε δηλώσει πως σκεφτόταν να συνεχίσει ως προπονητής μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ανακοίνωσε πως θα συνεχίσει στην πολιτική σκηνή της πατρίδας του.
Από πολύ μικρός, ο Σεβτσένκο είχε την τάση να αναμειγνύεται με τα πολιτικά δρώμενα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με άλλους συμπαίκτες του στην ΦΚ Ντιναμό Κιέβου, υποστήριξαν το σοσιαλοδημοκρατικό κόμμα της χώρας. Το 2004 επίσης, στις εκλογές τις χώρας, ο Σεβτσένκο υποστήριξε ανοιχτά τον Βίκτορ Γιανουκόβιτς (πρωθυπουργός της χώρας τις περιόδους 2002–2005, 2006–2007).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ουκρανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Σ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουκρανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουκρανίας Κ18 Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Ουκρανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Άντισσα Ινδίας
Για την αρχαία ελληνική πόλη Άντισσα, πληροφορίες αντλεί ο Στέφανος Βυζάντιος από τον Φίλωνα και τον Δημοδάμα τον Μιλήσιο (στρατηγό του Σελεύκου Α'). . Για την ύπαρξη της πόλης δεν υπάρχει ουδεμία άλλη πληροφορία και συνεπώς δεν έχει εξακριβωθεί και η σημερινή της θέση.
Σεπτίμιος (σφετεριστής)
Ο Σεπτίμιος ή Σεπτιμίνος, λατιν.: Septimius ή Septiminus, ήταν Ρωμαίος σφετεριστής που ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας το 271 ή το 272 μ.Χ., επί της βασιλείας του Αυρηλιανού.
Ιστορία
Ο Σεπτίμιος αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας το έτος 271 ή το 272 μ.Χ., στη Δαλματία, επί της βασιλείας του Αυρηλιανού. Ο λόγος της εξέγερσής του δεν είναι ξεκάθαρα γνωστός, αν και η απειλή της Γοτθικής εισβολής μπορεί να έπαιξε κάποιο ρόλο. Σκοτώθηκε από τα δικά του στρατεύματα αμέσως μετά.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Περικλής Βασιλάκης
Ο Περικλής Βασιλάκης ήταν Διεθνής διαιτητής FIFA-UEFA και διετέλεσε Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Αντιμετώπισης της Βίας και εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης γιά τον Αθλητισμό. Εργαζόταν ως μόνιμο στέλεχος της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού του Υπουργείου Πολιτισμού.
Βιογραφικό
Ο Περικλής Βασιλάκης γεννήθηκε στο Νεοχώρι Πρέβεζας και καταγόταν από αγροτική οικογένεια.Ήταν πτυχιούχος του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στο Τμήμα Οργάνωσης και Διαχείρισης Αθλητισμού και επίσης της Ανώτατης Σχολής Ηλεκτρονικών. Εργάσθηκε στό ΥΠΕΧΩΔΕ και στη συνέχεια στν Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, ως σύμβουλος του Υφυπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού (άμισθος). Διετέλεσε Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Αντιμετώπισης της Βίας και εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης για τον Αθλητισμό (2003-2005). Ήταν μέλος του ΔΣ του Ιδρύματος Ολυμπιακής και Αθλητικής Παιδείας. Επίσης υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Επιστημονικού Ινστιτούτου Διοίκησης Αθλητισμού. Ήταν Διαιτητής ποδοσφαίρου Α Εθνικής κατηγορίας και Διεθνής Διαιτητής FIFA-UEFA και δίδασκε από το έτος 1996 ως καθηγητής διαιτησίας ποδοσφαίρου. Ήταν συνεργάτης του ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΙ σε θέματα ποδοσφαίρου και αθλητισμού.
Πέθανε στις 7 Νοεμβρίου 2019 σε ηλικία 64 ετών.
Πολιτική δράση
Η πολιτική του δραστηριότητα άρχισε από την ΠΑΣΠ (νεολαία του ΠΑΣΟΚ) και συνέχισε σε Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ και Μέλος του Τομέα Πολιτισμού και Αθλητισμού. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ (Α επιλαχών) στό Ν.Πρέβεζας το 2009 και επίσης ήταν υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ στίς εκλογές του 2012(δεν εξελέγη).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές ποδοσφαίρου
Ένωση Αποστόλου Παύλου
Η Ένωση Αποστόλου Παύλου είναι ένα αθλητικό ποδοσφαιρικό σωματείο στον νομό Ημαθίας με έδρα το Μακροχώρι του πρώην δήμου Αποστόλου Παύλου.
Σύντομο ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1999 έπειτα απο την συγχώνευση τριών ομάδων του Μακροχωρίου τη Δόξα,τον Εθνικό και την Ακαδημία, ώστε να δημιουργήσουν μία δυνατή ομάδα στο Μακροχώρι.Το 2002 ανέβηκε ως δευτεραθλήτρια Ε.Π.Σ. Ημαθίας στη Δ΄ Εθνική όπου θα παραμείνει για μια 8ετία. Επέστρεψε στη Δ' το 2012-13 κι εξασφάλισε τη συμμετοχή στη Γ' Εθνική της επόμενης περιόδου 2013-2014, όπου έκανε καλή σεζόν και πήρε μια ιστορική νίκη με τον Π.Α.Σ. Λαμία 1-0. Πρόεδρος της ομάδας ήταν ο Διονύσης Βούλγαρης ενώ προπονητής ο Κώστας Αραμπατζής. Την επόμενη χρονιά ο Διονύσης Βούλγαρης αποχώρησε από την ομάδα η οποία υποβιβάστηκε στην Α1 ΕΠΣ Ημαθίας. Συνολικά έχει 2 παρουσίες στη Γ' και 9 στη Δ' Εθνική. Η E.A.Π. έχει κατακτήσει και 2 κύπελλα ΕΠΣ Ημαθίας.
Τίτλοι - Διακρίσεις
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ημαθίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1999 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1999
Λεπιανά
Λεπιανά είναι ονομασία χωριών της Ελλάδας. Αυτά είναι:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Άρθουρ Σάλιβαν
Πριν ακόμα ασχοληθεί με την όπερα, ο Σάλιβαν έγραψε κυρίως ορχηστρική (όπως μια συμφωνία και ένα κοντσέρτο για τσέλο) και εκκλησιαστική μουσική (π.χ. το ορατόριο Ο Άσωτος υιός). Τον Γκίλμπερτ γνώρισε το 1870 από τον φίλο του Ρίτσαρντ Μπάρκερ και από τον επόμενο χρόνο γράψαν την πρώτη τους όπερα, με τίτλο Θέσπις. Ακολούθησαν πολλές συνεργασίες, οι περισσότερες από τις οποίες σημείωσαν τεράστια επιτυχία, όπως το Πολεμικό πλοίο Πίναφορ (1878), οι Πειρατές (1879), η Ιολάνθη (1882), η Πριγκίπισσα Άιντα (1884), ο Μικάντο (1885), οι Υπαξιωματικοί της Φρουράς (1888) και οι Γονδολιέροι (1889). Μεγάλες επιτυχίες του σε συνεργασία με άλλους λιμπρετίστες υπήρξαν ο Ιβανόης (1891) και το Ρόδο της Περσίας (1899).
Ο Σάλιβαν πέθανε στις 22 Νοεμβρίου του 1900 από οξύ πνευμονικό οίδημα και η ταφή του έγινε στον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:Συνθέτες οπερέτας Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Temples of Ice
Το Temples of Ice είναι το έβδομο άλμπουμ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom, το οποίο κυκλοφόρησε στις 31 Μαΐου του 1991 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Under One Flag Records". Η μίξη του δίσκου πραγματοποιήθηκε στα "Great Linford Manor Studios", ενώ η ηχογράφηση του στα "Lynx Studios" του Νιούκασλ.
Λίστα Τραγουδιών
1. Tribes (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:44
2. Even in Heaven (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:57 3. Trinity MCMXLV 0530 (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:30
5. Faerie Tale (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 4:21
6. Playtime (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:18
7. Acid (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 4:13
8. Arachnid (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 2:42
9. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:31
10. Temples of Ice (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 6:44
Μέλη των Venom
Το "Temples of Ice" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Venom Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Δημήτριος Κατζίκας
Η δράση του
Ο Δημήτριος Κατζίκας γεννήθηκε στη Λήμνο στις αρχές του 19ου αιώνα και συμμετείχε στην Επανάσταση από το 1824, έτος που έφτασε στη χερσαία Ελλάδα "αποδράς από τη Λήμνο", όπως αναφέρει σε αναφορά του. Έλαβε μέρος σε διάφορες μάχες ως απλός στρατιώτης, όπως βεβαιώνουν σε πιστοποιητικό που του χορήγησαν το 1844 οι Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Ιω. Βελέντζας και λοχαγός Βελούτης.
Μετά το τέλος του αγώνα της εθνεγερσίας και την έλευση του Όθωνα κατατάχτηκε στα Σώματα Οροφυλακής, με τα οποία πήρε μέρος σε συμπλοκές καταδίωξης ληστών το 1834 στην περιοχή Ταμπούρια με τον Δήμο Λούλια και το 1836 στον Αχινό Φθιώτιδας. Λόγω της δράσης του προήχθη σε δεκανέα. Το 1840 αποστρατεύτηκε και κατατάχτηκε στη χωροφυλακή ως απλός στρατιώτης. Το 1844 είχε αποχωρήσει και από το Σώμα χωροφυλακής και ζούσε μόνιμα στην Αθήνα. Το έτος αυτό του απονεμήθηκε το χάλκινο αριστείο ανδρείας.
Εναλλασσόμενο ρεύμα
Το εναλλασσόμενο ρεύμα (αγγλ. alternating current, συντμ. AC) είναι ηλεκτρικό ρεύμα του οποίου η ένταση και η κατεύθυνση μεταβάλλονται περιοδικά. Το εναλλασσόμενο ρεύμα, λόγω της ευκολότερης και οικονομικότερης μετάδοσής του (μικρότερες απώλειες κατά τη μεταφορά του και λεπτότερα καλώδια μεταφοράς) καθώς και λόγω της ευκολίας που παρέχει στη μετατροπή της τάσης του σε υψηλότερες ή χαμηλότερες τιμές, επικράτησε έναντι του συνεχούς στην διανομή ηλεκτρικής ενέργειας.
Το εναλλασσόμενο ρεύμα καθώς και οι πρώτες του εφαρμογές αποτέλεσαν εργασία του Νίκολα Τέσλα. Για την καθιέρωση του εναλασσόμενου, έναντι του συνεχούς, αντιμετώπισε μάλιστα τον έντονο ανταγωνισμό του Τόμας Έντισον.
Ενεργός ένταση Ε.Ε. ονομάζεται η σταθερή ένταση που πρέπει να έχει συνεχές ρεύμα το οποίο όταν διαρρέει έναν αντιστάτη να προσφέρει στον ίδιο χρόνο το ίδιο ποσό θερμότητας στον αντιστάτη με την ενεργή τιμή του εναλλασσομένου.
Ενεργός τάση Ε.Τ. ονομάζεται η τιμή συνεχούς τάσης η οποία όταν εφαρμόζεται στα άκρα του ιδίου αντιστάτη δίνει ρεύμα με ένταση ίση με την ενεργό τιμή της έντασης του εναλλασσομένου ρεύματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρισμός Κατηγορία:Ηλεκτρική ισχύς
Όουεν Τσάμπερλεϊν
Ο  Όουεν Τσάμπερλεϊν (10 Ιουλίου 1920 - 28 Δεκεμβρίου 2006) ήταν Αμερικανός φυσικός και νομπελίστας ο οποίος μαζί με τον Εμίλιο Σεγκρέ ανακάλυψε το αντιπρωτόνιο, ένα υποατομικό αντισωματίδιο. Υπήρξε απόφοιτος του Κολεγίου Ντάρτμουθ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Σικάγου
Fiat G.12
Το Fiat G.12 ήταν τρικινητήριο επιβατηγό/μεταγωγικό αεροσκάφος, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μεταπολεμικά.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το G.12 ήταν χαμηλοπτέρυγο αεροσκάφος ολομεταλλικής κατασκευής. Προωθούνταν από τρεις αστεροειδείς κινητήρες: έναν τοποθετημένο στο ρύγχος και δύο στις πτέρυγες. Αυτοί έστρεφαν τρίφυλλες έλικες μεταλλικής κατασκευής. Το σύστημα προσγείωσης ήταν ανασυρόμενο. Παρόλο που σχεδιάστηκε για πολιτική χρήση, το G.12 αξιοποιήθηκε κυρίως ως στρατιωτικό αεροσκάφος κατά την διάρκεια του πολέμου. Παρήχθη σε σχετικά μικρούς αριθμούς, ακόμα και μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας το 1943. Σχεδιαστικά αποτέλεσε την βάση για το βελτιωμένο μεταγωγικό G.212.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
G.12 Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη
Α.Σ. Λευκαδίων
Ο Αθλητικός Σύλλογος Λευκαδίων είναι αθλητικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τα Λευκάδια του νομού Ημαθίας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1966 και έχει βασικά χρώματα τα γαλανόλευκα. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Ημαθίας και εκτός από τα τοπικά πρωταθλήματα, έχει παρουσία και στα πρωταθλήματα της Δ΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής κατηγορίας.
Ιστορικό
Ο '''Π.Α.Σ. Λευκαδίων''' ιδρύθηκε το 1966. Τη δεκαετία του '70 διακρίθηκε στο τοπικό πρωτάθλημα και σημαντικότερη χρονιά ήταν το 1975, όποτε και κατέκτησε το κύπελλο της ΕΠΣΚΔΜ παίζοντας στην Κατερίνη με τον τοπικό Α.Ο. Κατερίνης, το οποίο είχε ιδιαίτερη αξία καθώς συμμετείχαν οι ομάδες των νομών Ημαθίας, Πέλλας και Πιερίας. Η συνέχεια όμως δεν ήταν ανάλογη και το 1981 υποβιβάστηκε από την Α΄ Κατηγορία, για να επανέλθει το 1996 και έπειτα από 15 ολόκληρα χρόνια και να καθιερωθεί όλα τα επόμενα έτη.
Το 2010 θα κατακτήσει το πρωτάθλημα Α1΄ Ε.Π.Σ. Ημαθίας και την άνοδο στην Δ΄ Εθνική και το 2013 την ιστορική άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Παρέμεινε 2 χρονιές στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας. Σήμερα αγωνίζεται στα τοπικά πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Ημαθίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ημαθίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1966
Λεπιανά Άρτας
Τα Λεπιανά είναι χωριό της Ηπείρου στο Νομό Άρτας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων, πρώην Δήμο Αγνάντων (Δ.Δ.Λεπιανών). Το χωριό αρχίζει απ'τα Τζουμέρκα και φτάνει μέχρι τον Άραχθο ποταμό. Έχει πληθυσμό 443 κατοίκους(βάσει πρόσφατης απογραφής). Έχει τέσσερις οικισμούς, το κέντρο του χωριού, τον Μακρύκαμπο, τη Λίρζα και τα Χουλιαρέϊκα. Όλα τα σπίτια του, λιθόχτιστα, είναι βυθισμένα στο καταπράσινο χρώμα της πλούσιας βλάστησης. Έχει πολλές πηγές με δροσερό και υγιεινό νερό καθώς επίσης και μέρη για ξεκούραση, περπάτημα και κάθε άλλου είδους δραστηριότητες.
Θέση
Βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μ. ανάμεσα από τη Μικροσπηλιά και τη Ράμια, και απέχει από την Άρτα 48 χλμ. (μέσω Ροδαυγής-Γέφυρα Τζαρή), 62 χλμ. (μέσω Ροδαυγής-Γέφυρα Πλάκας) και 70,5 χλμ. (μέσω Πέτα Άρτας-Ράμιας).
Ιστορία
Το χωριό πρέπει να βρίσκεται σε αυτή τη θέση πολλά χρόνια προ της ανεγέρσεως του Ναού της Υπαπαντής. Κι αυτό αν λάβουμε υπόψιν τη χρονολογία 1415 που είναι χαραγμένη σε γωνιόλιθο της ΝΑ πλευράς του ναού. Η ονομασία του είναι επιλογή της Επιτροπής Τοπωνυμιών Νομού Άρτας του έτους 1927, η οποία συστήθηκε με το Διάταγμα μεταξύ έξι (6) ονομάτων (Λιπιανά, Λεπιανά, Λειπιανά, Λετιανά, Λετινά) που είχε το χωριό σε διάφορες εποχές, επέλεξε την ονομασία Λεπιανά. Το χωριό και κυρίως τα διώροφο πέτρινα σπίτια υπέστησαν πολλές καταστροφές από την επιδρομή και λεηλασία των Γερμανο-ιταλικών στρατευμάτων. Πάρα πολλά διώροφα παραδοσιακά πέτρινα κτίρια πυρπολήθηκαν και καταστράφηκαν ολοσχερώς εκείνη την περίοδο, αφήνοντας ένα κενό στην σπουδαία κληρονομιά του χωριού.
Αξιοθέατα
thumb|200px|Ιερός Ναός Υπαπαντής Χριστού Λεπιανών Ο Ιερός Ναός Υπαπαντής βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του οικισμού και έχει κηρυχθεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Ο ναός της Υπαπαντής ανεγέρθη το 1415 και παρουσιάζει ιδιαίτερο αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Πρόκειται για μονόχωρη βασιλική κτισμένη με αργολιθοδομή, καλύπτεται με δίρριχτη ξυλοστέγη και εσωτερικά είναι κατάγραφη με τοιχογραφίες. Το τέμπλο του Ναού του Αγίου Ιωάννη στα Λεπιανά είναι έργο μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεπιανα Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων Κατηγορία:Δήμος Αγνάντων
Άγιος Γεώργιος (συνοικία Κυθρέας)
Ο Άγιος Γεώργιος είναι συνοικία του Δήμου Κυθρέας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Κυθρέας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Ιστορικό
Η συνοικία Αγίου Γεωργίου αποτελείται από τους οικισμούς Τζουμαγιά και Συρκαλές. Η εκκλησία της συνοικίας είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Στη συνοικία υπήρχε δημοτικό σχολείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Κυθρέας
Αέτιος
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μαρία Σάντος Γκοροστιέτα
Η Γκοροστιέτα ασχολήθηκε από νωρίς με την πολιτική, παράλληλα με τις σπουδές της στην ιατρική, τις οποίες χρηματοδότησε ο πρώτος της σύζυγος, πρώην χρήστης ναρκωτικών Χοσέ Σάντσες, με τον οποίο απέκτησαν δυο γιους. Το 2008 εκλέχθηκε δήμαρχος της πόλης Τικιτσέο, στην Πολιτεία Μιτσοακάν, τη γενέτειρά της. Διακρίθηκε για τους ακατάπαυστους αγώνες της εναντίον της εμπορίας ναρκωτικών, το θάρρος και την επιμονή της. Τον Οκτώβριο του 2009 το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε μαζί με τον άνδρα της δέχθηκε καταιγισμό πυροβολισμών με συνέπεια το θάνατο του Σάντσες και τον σοβαρό τραυματισμό της ίδιας. Τον Ιανουάριο του 2010 η Γκοροστιέτα υφίσταται νέα δολοφονική επίθεση, αυτή τη φορά βρισκόμενη στο αυτοκίνητο του αδελφού της. Το αποτέλεσμα ήταν να πληγεί βαρύτατα και να υποβληθεί σε εκτεταμένη χειρουργική επέμβαση, με επιπλέον τοποθέτηση κολοστομίας. Στις 12 Νοεμβρίου 2012 άγνωστοι σταμάτησαν το αμάξι της, ενώ οδηγούσε την κόρη της (που απέκτησε από το δεύτερο γάμο της με το Νερέο Πατίνιο Ντελγάδο) στο σχολείο, την έβγαλαν έξω δια της βίας, την ξυλοκόπησαν άγρια μπροστά στο παιδί της και δεκάδες περαστικούς και στη συνέχεια την απήγαγαν. Το πτώμα της, με σημάδια απάνθρωπου βασανισμού σε όλο της το σώμα, βρέθηκε πεταμένο σε χωράφι, 5 μέρες αργότερα.
Παραπομπές
Γκοροστιετα Μαρια Σαντος Κατηγορία:Μεξικανοί ιατροί Κατηγορία:Δολοφονημένοι πολιτικοί Κατηγορία:Δήμαρχοι Κατηγορία:Μεξικανοί θύματα δολοφονικών ενεργειών
Η έξοδος του Μεσολογγίου (πίνακας)
Η Έξοδος του Μεσολογγίου είναι πίνακας ζωγραφικής του Θεόδωρου Βρυζάκη. Φιλοξενείται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Είναι εντυπωσιακή σύνθεση αποτέλεσμα συνδυασμού εικόνων. Συγκαταλέγεται στα έργα ιστορικής ζωγραφικής σε ρομαντικό ύφος της Οθωνικής περιόδου (1832-1862). Διακρίνεται για τον αφηγηματικό ρεαλισμό του.
Πηγές
Εξοδος του Μεσολογγιου
Ποταμός Οκά
thumb|right|Ο ποταμός Οκά ανάμεσα στις πόλεις [[Σερπούχοφ και Κασίρα της Περιφέρειας Μόσχας. Το πλάτος του εκεί είναι περίπου 200 μέτρα]]. thumbnail|right|Ο Οκά χύνεται στον Βόλγα στην πόλη Νίζνι Νόβγκοροντ. thumbnail|right|Η όχθη του Οκά στο Νίζνι Νόβγκοροντ. thumbnail|right|Ο Οκά στην Περιφέρεια Ριαζάν, κοντά στο Ρίμπνοε.
Ο Οκά (ρωσικά: Ока́) είναι ποταμός της κεντρικής Ευρωπαϊκής Ρωσίας, ο μεγαλύτερος δεξιός παραπόταμος του Βόλγα. Το μήκος του Οκά είναι πάνω από 1.500 χιλιόμετρα, ενώ ένας από τους παραποτάμους του, ο Μόσκοβας, διαρρέει την πρωτεύουσα της Ρωσίας, τη Μόσχα.
Ο Οκά περνά από τις περιφέρειες Αριόλ, Τούλα, Καλούγκα, Μόσχας, Ριαζάν, Βλαντίμιρ και Νίζνι Νόβγκοροντ. Η μέση παροχή του Οκά ανέρχεται σε 1300 m³ ανά δευτερόλεπτο, ενώ η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 245.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι πλωτός σε μεγάλο μέρος του συνολικού του μήκους, μέχρι την πόλη Καλούγκα.
Ονομασία και ιστορία
Ιστορικά, ο ποταμός έδωσε το όνομά του στα πριγκιπάτα του `Ανω Οκά, που εκτείνονταν κατά μήκος του ρου του πάνω από την Ταρούσα. Το 1221 ο πρίγκιπας Γεώργιος Β΄ του Βλαντίμιρ ίδρυσε το Νίζνι Νόβγκοροντ, που σήμερα εξελίχθηκε στην τέταρτη σε πληθυσμό πόλη της Ρωσίας, για να προστατεύσει τη συμβολή του Οκά με τον Βόλγα. Το Χανάτο του Κασίμ, ένα μουσουλμανικό βασίλειο, κατείχε τον μέσο ρου του Οκά (γύρω από την πόλη Κασίμοφ) κατά τον 15ο και τον 16ο αιώνα.
Πριν την κατασκευή σιδηροδρόμων στα μέσα του 19ου αιώνα και την κατασκευή της Διώρυγας της Μόσχας το 1937, ο Οκά και ο παραπόταμός του Μόσκοβας χρησίμευαν ως σημαντική μεταφορική οδός, συνδέουσα τη Μόσχα με τον Βόλγα. Εξαιτίας της μαιανδρικής διαδρομής του Οκά και του Μόσκοβα, το ταξίδι ήταν μάλλον αργό: ο Ολλανδός καλλιτέχνης και ταξιδευτής Κορνέλις ντε Μπρυίν διηγείται ότι χρειάσθηκε περί τις 10 ημέρες για να κατεβεί τους δύο ποταμούς από τη Μόσχα μέχρι το Νίζνι Νόβγκοροντ το 1703.
Ορόσημα
Οι όχθες του Οκά φιλοξενούν διάσπαρτες ιστορικές και πολιτιστικές τοποθεσίες, όπως τα μεσαιωνικά μοναστήρια του Μουρόμ, τα τζαμιά και τους μιναρέδες του Κασίμοφ, τα οχυρωμένα κρεμλίνα της Κολόμνα και του Σερπούχοφ, τα σπίτια-μουσεία των Βασίλι Πολένοφ και Σεργκέι Γεσένιν, καθώς και τα ανασκαφέντα ερείπια του Παλαιού Ριαζάν.
Παραπομπές
Οκα
Ουρβανός (σφετεριστής)
Ο Ουρβανός ήταν Ρωμαίος σφετεριστής.
Ιστορία
Ο Ουρβανός αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας το 271 ή 272 μ.Χ., επί βασιλείας του Αυρηλιανού. Πιθανότατα οργάνωσε την εξέγερσή του στη Δαλματία. Ηττήθηκε γρήγορα. Είναι πιθανώς φανταστικός, κ αθώς δεν επιβεβαιώνεται από νομίσματα ή άλλες πηγές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Σκιάς (αρχαία πόλη)
Η Σκιάς ήταν πολίχνη της αρχαίας Αρκαδίας.
ο Παυσανίας που πέρασε από εκεί την αναφέρει χωρίο, βρισκόταν 103 στάδια από την Μεγαλόπολη , 70 στάδια από το Μεθύδριο και 10 στάδια από την Χαρισία. Ο Παυσανίας βρήκε την πολίχνη σε παρακμή, ίσως και κατεστραμμένη αφού αναφέρει ότι στην πολίχνη υπήρχε ναός της Άρτεμιδος Σκιάτιδος ο οποίος ήταν ερειπωμένος. Η θέση της αρχαίας πολίχνης μας είναι άγνωστη σήμερα.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Συνεχές ρεύμα
Ως συνεχές ρεύμα (αγγλ. direct current, συντμ. DC) θεωρείται η καλωδιακή σε μία ενιαία κατεύθυνση, π.χ. σε ένα καλωδιακό, αλλά μπορεί επίσης να είναι μέσω ημιαγωγών και μέσω κενού όπως το ηλεκτρόνιο ή οι ιονικές ακτίνες. Στο συνεχές ρεύμα, τα ηλεκτρόνια ρέουν προς την ίδια κατεύθυνση. Η διαφορά αυτή διακρίνει το συνεχές από το εναλλασσόμενο ρεύμα (AC). Ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν για το συνεχές ρεύμα ήταν το γαλβανικό ρεύμα. Ένα ρεύμα του οποίου η τιμή αλλά όχι η πολικότητα μεταβάλλεται συναρτήσει του χρόνου θεωρείται συνεχές (DC) και όχι εναλλασσόμενο (AC).
Κατηγορία:Ηλεκτρισμός Κατηγορία:Ηλεκτρική ισχύς
Αντιόπη η Βοιωτή
Η Αντιόπη αυτή ήταν θυγατέρα του ποτάμιου θεού Ασωπού κατά την Οδύσσεια ή σύμφωνα με άλλους μύθους, του βασιλιά της Θήβας Νυκτέα και της Πολυξούς (Απολλόδ. Γ 10,1, Ευστάθ. 1682, 43).
Μυθολογία
Όταν ο θεός Δίας είδε κάποτε την Αντιόπη να κοιμάται, την ερωτεύθηκε και μεταμορφώθηκε σε Σάτυρο για να την κατακτήσει (Οβιδίου Μεταμορφώσεις, VI 110 κ.ε.). Φοβούμενη την οργή του πατέρα της εγκατέλειψε τη Βοιωτία και πήγε στη Σικυώνα όπου παντρεύτηκε τον βασιλιά Εποπέα. Ο αδελφός του πατέρα της Λύκος κατέλαβε το βασίλειο της Σικυώνας, σκότωσε τον Εποπέα και ανάγκασε την Αντιόπη να τον ακολουθήσει πίσω στη Θήβα. Στον δρόμο την έπιασαν οι πόνοι του τοκετού και οι συνοδοί της αναγκάσθηκαν να την αφήσουν να γεννήσει σε μια σπηλιά τους δίδυμους Αμφίονα και Ζήθο. Ο Λύκος εγκατέλειψε μόνα τα νεογέννητα σε φαράγγι του Κιθαιρώνα και συνέχισε με τη μητέρα τους για τη Θήβα. Τα τέκνα ανατράφηκαν από κάποιον βοσκό και μεγάλωσαν χωρίς να μάθουν τις συνθήκες υπό τις οποίες γεννήθηκαν. Κάποτε η Αντιόπη αφού κατάφερε να δραπετεύσει βρήκε τα παιδιά της, αλλά εκείνα δεν ήθελαν να την αναγνωρίσουν ως μητέρα τους και την κράτησαν μάλιστα αιχμάλωτη σε καλύβα. Μόνο με τη βοήθεια του Δία μπόρεσαν να την αναγνωρίσουν, οπότε μετά τιμώρησαν σκληρά τους διώκτες της, τον Λύκο και τη σύζυγό του Δίρκη, που υπέβαλλε την Αντιόπη για πολλά χρόνια σε σκληρά βασανιστήρια και εγκαταστάθηκαν με τη μητέρα τους στη Θήβα, όπου έγιναν θρυλικοί ήρωες της Βοιωτίας. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, η Αντιόπη δεν βρήκε ποτέ καταφύγιο στην Κορινθία, αλλά γέννησε κάτω από δραματικές και περιπετειώδεις συνθήκες, καταδιωκόμενη από τον πατέρα της, τον Ασωπό ή τον Νυκτέα.
Ο μύθος της Αντιόπης στη τέχνη
μικρογραφία|Ο Φαρνέζιος ταύρος στο Μουσείο της Νεάπολης Ιταλίας Ο μύθος έχει εμπνεύσει τον Ευριπίδη στη χαμένη του τραγωδία Αντιόπη, από την οποία διασώθηκαν πάρα πολύ λίγα αποσπάσματα (βλ. Βικιθήκη). Πολύ γνωστό είναι το γλυπτικό σύμπλεγμα «Φαρνέζιος ταύρος» ή «Ταύρος των Φαρνέζε», έργο του Απολλώνιου από τις Τράλλεις και του Ταυρίσκου, αντίγραφο του οποίου βρέθηκε στα Λουτρά του Καρακάλλα και σήμερα φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νεάπολης. Στη ζωγραφική έχουν εμπνευστεί οι ζωγράφοι Τιτσιάνο στον πίνακά του «Αντιόπη και Ζευς» και ο Κορέτζιο στο «Αντιόπη που κοιμάται». Ο θεατρικός συγγραφέας Δημήτριος Βερναδράκης έγραψε το 1895 το θεατρικό δράμα Αντιόπη.
Παραπομπές
Αντιοπη η Αντιοπη η Βοιωτ Αντιοπη η Βοιωτ Κατηγορία:Θνητές γυναίκες του Δία
Ελλισών (αρχαία πόλη)
Η Ελλισών (Ἑλισσών) ήταν κώμη της αρχαίας Αρκαδίας.
Ιδρυτής και οικιστής της ήταν ο Ελλισών ένας από τους 50 γιους του Λυκάονα και εγγονός του Πελασγού. Από την κώμη περνούσε ποταμός με το ίδιο όνομα, Ελλισών, και βρισκόταν στην Λυκαία χώρα. Κοντά στην Ελλισών υπήρχε ναός του Ποσειδώνα Επόπτου με άγαλμα του θεού που όταν πέρασε από εκεί ο Παυσανίας ήταν ακέφαλο. Η πόλη καταλήφθηκε από τους Λακεδαιμόνιους σε έναν από τους πολέμους τους με τους Αρκάδες, το 352 π.Χ. αλλά οι περισσότεροι από τους κατοίκους της είχαν μεταφερθεί προηγουμένως στη Μεγαλόπολη κατά την ίδρυση της τελευταίας το 371 π.Χ.
Η θέση της αρχαίας κώμης δεν έχει βρεθεί αλλά πιστεύεται ότι είναι κοντά στην Αλωνίσταινα, όπου έχουν βρεθεί αρχαίοι τάφοι , λείψανα κτιρίων, και περνά ο ποταμός Ελλισών όπως λέγεται ακόμα σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Ρύπανση των υδάτων
Με τον όρο ρύπανση υδάτων εννοούμε κάθε άμεση ή έμμεση εισαγωγή ουσιών ή ενέργειας στο υδάτινο περιβάλλον που έχει βλαβερή επίδραση στους οργανισμούς, είναι επικίνδυνη για την ανθρώπινη υγεία και τέλος αλλοιώνει  την ποιότητα του νερού και υποβαθμίζει τις δυνατότητες χρήσης του.
Η ρύπανση των υδάτων δημιουργείται με την απελευθέρωση στο υδάτινο περιβάλλον ουσιών οι οποίες είτε διαλύονται είτε κατακάθονται στον πυθμένα και οι οποίες επιφέρουν αλλαγή στα φυσικά, χημικά και βιολογικά χαρακτηριστικά των επιφανειακών νερών. Οι ρύποι αυτοί είναι πάρα πολλοί και αυτό διότι στον υδάτινο ορίζοντα καταλήγουν και οι ρύποι από την ρύπανση της ατμόσφαιρας και την ρύπανση του εδάφους, μέσω των βροχών και της απορροής.
Πηγές ρύπανσης
Επίσης από τις γεωργικές δραστηριότητες, εκτός από τη ρύπανση των επιφανειακών νερών μέσω της επιφανειακής απορροής με τα νερά της βροχής, ρυπαίνονται και τα υπόγεια νερά από τη στράγγιση των νερών άρδευσης των αγρών.
Μια άλλη επικίνδυνη πηγή ρύπανσης είναι τα πετρελαιοειδή (δημιουργία πετρελαιοκηλίδων), διότι έχουν την ιδιότητα να διασπείρονται και να εξαπλώνονται σε τεράστιες εκτάσεις, επειδή σχηματίζουν μοριακές στρώσεις. Σε πάρα πολλές από τις ακτές μας, η μικροβιακή μόλυνση και η ρύπανσή τους (πετρέλαια, πίσσες, σκουπίδια) κάνουν επικίνδυνο ή και δυσάρεστο το κολύμπι.
Η ρύπανση των υδάτων περιλαμβάνει τη ρύπανση των επιφανειακών υδάτων και τη ρύπανση των υπογείων υδάτων. Οι πηγές ρύπανσης των υδάτων είναι είτε σημειακές πηγές, είτε μη σημειακές πηγές. Οι σημειακές πηγές έχουν μία αναγνωρίσιμη αιτία της ρύπανσης, όπως μια αποστράγγιση καταιγίδας, μια μονάδα επεξεργασίας λυμάτων ή ένα ρεύμα. Οι μη σημειακές πηγές είναι πιο διάχυτες, όπως η γεωργική απορροή. Οι χημικές ουσίες που καταλήγουν στα ευρωπαϊκά ύδατα προέρχονται από σημειακές πηγές, π.χ. λύματα βιομηχανικών εγκαταστάσεων, και από διάχυτες πηγές, π.χ. απορροή φυτοφαρμάκων από γεωργικές γαίες. Χημικές ουσίες που περιέχονται σε καταναλωτικά και άλλου είδους προϊόντα μπορούν να εισχωρήσουν στα ύδατα ως αποτέλεσμα της απόπλυσης από απροστάτευτους χώρους υγειονομικής ταφής, οι οποίοι συνιστούν επίσης διάχυτη πηγή. Σε περίπτωση που διακυβεύεται η ποιότητα κάποιου υδατικού συστήματος, πρέπει να επιβάλλονται μέτρα ελέγχου των πηγών ρύπανσης αυστηρότερα εκείνων που προβλέπονται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η ρύπανση είναι το αποτέλεσμα της σωρευτικής επίδρασης με την πάροδο του χρόνου. Όλα τα φυτά και οργανισμοί που ζουν ή εκτίθενται σε ρυπασμένα υδατικά συστήματα μπορούν να επηρεαστούν. Οι επιπτώσεις μπορούν να βλάψουν μεμονωμένα είδη και να επηρεάσουν τις φυσικές βιολογικές κοινότητες στις οποίες ανήκουν.
Για το βαθμό ρύπανσης του θαλασσίου χώρου διαπιστώνεται ότι σε ένα δείγμα νερού ή υγρών αποβλήτων μπορούν να πραγματοποιηθούν τέσσερα είδη αναλύσεων: Φυσικοχημικές αναλύσεις, Χημικές αναλύσεις, Μικροβιολογικές αναλύσεις και Οικοτοξικολογικές αναλύσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδρόβια Οικολογία Κατηγορία:Περιβαλλοντικές επιστήμες Κατηγορία:Ρύπανση των υδάτων Κατηγορία:Παροχή νερού
Νότια Αφρικανική Τελωνειακή Ένωση
Η Νότια Αφρικανική Τελωνειακή Ένωση (SACU) είναι μια τελωνειακή ένωση μεταξύ των πέντε χωρών της Νότιας Αφρικής: τη Μποτσουάνα, το Λεσότο, τη Ναμίμπια, τη Νότια Αφρική και το Εσουατίνι. Η έδρα της βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Ναμίμπια το Βίντχουκ. Ιδρύθηκε το 1910 και αποτελεί την παλαιότερη τελωνιακή ένωση στο κόσμο. Μετά την ανεξαρτητοποιήση των κρατών, η συνθήκη ενημερώθηκε και η ενημερωμένη συνθήκη τέθηκε σε εφαρμογή του 1970.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Διεθνές εμπόριο Κατηγορία:Αφρική
Τρικάρηνος Όφις
thumb|Η στήλη του Τρικάρηνου Όφεως σήμερα στην πλατεία Ατ-Μεϊντάν της [[Κωνσταντινούπολη|Κωνσταντινούπολης (παλαιός Ιππόδρομος της Κωνσταντινούπολης), στο βάθος διακρίνεται ο Οβελίσκος του Θεοδόσιου Α´]]