cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Σκιά της Αμφιβολίας
Υποδοχή
Το 1964 ο σκηνοθέτης ήταν καλεσμένος στην εκπομπή Telescope του Φλέτσερ Μαρκλ κι όταν ο Μαρκλ τόνισε ότι οι περισσότεροι κριτικοί κινηματογράφου θεωρούσαν Το χέρι που σκοτώνει την καλύτερή του εκείνος απάντησε αμέσως Κι εγώ το ίδιο. Όταν στη συνέχεια ο Μαρκλ τον ρώτησε αν θεωρούσε την ταινία την καλύτερή του μετά από τόσα χρόνια εκείνος απάντησε: Χωρίς καμιά αμφιβολία. Η πιο πρόσφατη ταινία του σκηνοθέτη εκείνη την εποχή ήταν η Μάρνι. Μερικά χρόνια αργότερα όμως σε συνέντευξη που έδωσε στο Φρανσουά Τρυφό ο σκηνοθέτης αρνήθηκε ότι είχε δηλώσει ποτέ ότι η αγαπημένη του ταινία ήταν Το χέρι που σκοτώνει.
Αλέξανδρος Τζιόλης
Σε συλλογικό επίπεδο
Οι εξαιρετικές εμφανίσεις του με τους "κυανέρυθρους", του έδωσαν την ευκαιρία να μεταγραφεί στον Παναθηναϊκό το 2005 (μαζί με τον συμπαίκτη του Βαγγέλη Μάντζιο) και σχεδόν αμέσως κέρδισε θέση βασικού στους "πράσινους".
Η Σκιά της Αμφιβολίας
Υποδοχή
Στις μέρες μας η ταινία θεωρείται ακόμα αριστούργημα. Ο Ντέιβιντ Κερ, σύγχρονος κριτικός κινηματογράφου, αποκάλεσε την ταινία Το πρώτο αναμφίβολο αριστούργημα του σκηνοθέτη. Η ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes χαρακτηρίζει την ταινία 100% διαχρονική, τονίζοντας ότι πρόκειται για την προσωπική αγαπημένη του σκηνοθέτη και μια από εκείνες που περιέχουν τους σκοτεινότερους χαρακτήρες.
Αλέξανδρος Τζιόλης
Σε συλλογικό επίπεδο
Τον Ιανουάριο του 2009 παραχωρήθηκε δανεικός από τον Παναθηναϊκό στη γερμανική Βέρντερ Βρέμης και μετά τη λήξη του δανεισμού του στον γερμανικό σύλλογο επέστρεψε στον Παναθηναϊκό.
Η Σκιά της Αμφιβολίας
Κινηματογραφικές Επανεκτελέσεις
Η ταινία γυρίστηκε ξανά το 1958 με τίτλο Step Down to Terror.
Αλέξανδρος Τζιόλης
Σε συλλογικό επίπεδο
Στις 29 Ιανουαρίου 2010 υπέγραψε συμβόλαιο στην ιταλική Σιένα, με την οποία αγωνίστηκε σε 13 αγώνες στην πρώτη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος. Μετά τον υποβιβασμό της Σιένα, ο Τζιόλης αποκτήθηκε ως δανεικός από τη Ρασίνγκ Σανταντέρ, τον Αύγουστο του 2010.
Το καλοκαίρι του 2011 υπέγραψε ως ελεύθερος πια στη Σανταντέρ, όμως τον Ιανουάριο του 2012 αποχώρησε με προορισμό το Πριγκιπάτο του Μονακό και την ομώνυμη ομάδα.
Τοξικότητα
thumb|200px|Σύμβολο τοξικότητας Τοξικότητα είναι η διαβάθμιση του εγγενούς φυσικοχημικού γνωρίσματος μιας χημικής ουσίας (ή μίας ένωσης) να προκαλέσει βλάβη σε έναν οργανισμό. Μία τοξική ουσία μπορεί να εισέλθει στον οργανισμό με τρεις τρόπους: Με απορρόφηση μέσω του πεπτικού συστήματος, μέσω της αναπνοής ή μέσω του δέρματος. Σε συνέχεια αποθηκεύεται, αποβάλλεται ή μετατρέπεται σε κάποια άλλη ουσία (βιομεταλλαγή). Υπάρχουν κάποια όργανα τα οποία είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις τοξικές ουσίες. Το συκώτι για παράδειγμα προσβάλλεται από τις ηπατοτοξίνες, τα νεφρά από τις νεφροτοξίνες, το αίμα από τις αιματοτοξίνες.
Η Σκιά της Αμφιβολίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1943 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντιμίτρι Τιόμκιν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Καλιφόρνια
Αλέξανδρος Τζιόλης
Σε συλλογικό επίπεδο
Η αγωνιστική αναγέννηση του Αλέξανδρου Τζιόλη ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2012, όταν δόθηκε δανεικός στον ΑΠΟΕΛ. Μετά από μια επιτυχημένη πορεία στον κυπριακό σύλλογο, η Μονακό ήρθε σε συμφωνία με τον ΠΑΟΚ για τη μετακίνησή του στη Θεσσαλονίκη, όπου υπέγραψε συμβόλαιο τριών ετών με τον "Δικέφαλο του Βορρά". Τον Ιανουάριο του 2014 παραχωρήθηκε ως δανεικός για έξι μήνες στην τουρκική Κάισερισπορ.
Τοξικότητα
Ένας τρόπος μέτρησης της τοξικότητας είναι η ποσότητα που απαιτείται για να προκληθεί οξεία αντίδραση του οργανισμού, όπως καταστροφή βασικών οργάνων, κώμα ή ακόμα και θάνατος. Η οξεία τοξικότητα αναφέρεται σε αντιδράσεις οι οποίες προκαλούνται σε μικρό χρονικό διάστημα μετά από μια έκθεση σε μια χημική ουσία (σε αντίθεση με τη χρόνια έκθεση).
Αλέξανδρος Τζιόλης
Σε συλλογικό επίπεδο
Τον Ιανουάριο του 2017 αποχώρησε ως ελεύθερος από τον ΠΑΟΚ, έξι μήνες πριν ολοκληρωθεί το συμβόλαιό του, για να συνεχίσει στη σκωτσέζικη Χαρτς, σκοράροντας στο ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα.
Τοξικότητα
Οι τοξικότητα μιας ουσίας παρουσιάζεται από τις καμπύλες δόσης-επίπτωσης που δείχνουν το ποσοστό του πληθυσμού που προσβάλλεται συναρτήσει της δόσης. Η δόση εκφράζεται σε mg χημικής ουσίας που απορροφάται από 1 kg ανθρώπινου βάρους (mg/kg). Η κανονικοποίηση με το ανθρώπινο βάρος μας επιτρέπει να εξάγουμε συμπεράσματα για δόσεις σε άτομα διαφορετικών διαστάσεων. Ακόμη είναι ενδεικτική των πιθανών επιπτώσεων σε έναν άνθρωπο όταν η καμπύλη δόσης-επίπτωσης έχει παραχθεί με δεδομένα από πειράματα σε ζώα. Στις καμπύλες δόσης-επίπτωσης, καθορίζεται πάντα το LD50 (Lethal Dose 50), που ορίζεται ως η δόση που συνεπάγεται το θάνατο του 50% ενός πληθυσμού.
Αλέξανδρος Τζιόλης
Σε συλλογικό επίπεδο
Το καλοκαίρι του 2017 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την Αλ Φαϊχά από τη Σαουδική Αραβία.
Τοξικότητα
Επειδή ο αριθμός των χημικών ουσιών είναι τέτοιος που δεν επιτρέπει τη μελέτη καθεμιάς ξεχωριστά για τοξικότητα, οι έλεγχοι τοξικότητας ιεραρχούνται, έτσι ώστε να ελέγχονται οι πιο επικίνδυνες ουσίες. Αρχικά γίνεται έλεγχος οξείας τοξικότητας και ακολουθεί σύγκριση της δομής της χημικής ουσίας με άλλες γνωστές τοξικές ουσίες. Αν κριθεί απαραίτητο τότε διεξάγονται τα λεγόμενα πειράματα μικρής ή μεγάλης διάρκειας.
Αλέξανδρος Τζιόλης
Στις εθνικές ομάδες
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 21 Ιανουαρίου 2006 στη φιλική αναμέτρηση εναντίον της Νότιας Κορέας, που διεξήχθη στο Ριάντ (1-1). Συμμετείχε στο Euro 2008 και στο Μουντιάλ 2010, όχι όμως και στο Euro 2012, λόγω της αγωνιστικής του απραξίας εκείνη την περίοδο.
Τοξικότητα
Σε μελέτες χρόνιας τοξικότητας, χορηγείται μια χαμηλή δόση για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα της ζωής του πειραματόζωου. Η καμπύλη δόσης-επίπτωσης που προκύπτει έχει επιπρόσθετο κίνδυνο στον άξονα ψ και τη μέση ημερήσια δόση (καθ' όλη τη διάρκεια ζωής) στον άξονα χ.
Αλέξανδρος Τζιόλης
Στις εθνικές ομάδες
Η μετέπειτα αγωνιστική του ανάκαμψη τον έφερε και πάλι στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ελλάδας, με την οποία αριθμεί 75 συμμετοχές και δύο τέρματα (το πρώτο στον φιλικό αγώνα εναντίον του Ισημερινού το καλοκαίρι του 2011 και το δεύτερο τον Οκτώβριο του 2017 στην εκτός έδρας νίκη εναντίον της Κύπρου με 2-1 για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2018).
Τοξικότητα
Η βασική υπόθεση που γίνεται για τις μη τοξικές ουσίες, δηλαδή ουσίες με χαμηλή τοξικότητα, είναι ότι υπάρχει ένα κατώφλι έκθεσης και οποιαδήποτε έκθεση μικρότερη από αυτή δεν οδηγεί σε αύξηση των αρνητικών επιπτώσεων, πέρα από τις φυσικές τιμές υποβάθρου. Έτσι καθορίζονται τα όρια ανοχής, π.χ. τα LOAEL (Lowest Observed Adverse Effect Levels), κατώτατο όριο για το οποίο παρατηρούνται αρνητικές επιπτώσεις και NOAEL (No Observed Adverse Effect Levels), το ανώτατο όριο για το οποίο δεν παρατηρούνται αρνητικές επιπτώσεις. Καθορίζεται επίσης και η δόση αναφοράς RfD που είναι η αποδεκτή ημερήσια δόση. Οι μονάδες που χρησιμοποιούνται για τη δόση αναφοράς είναι mg/kg*ημέρα.
Δείτε επίσης
*
Αλέξανδρος Τζιόλης
Στις εθνικές ομάδες
Υπήρξε μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Σιένα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέρντερ Βρέμης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάισερισπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράθινγκ Σανταντέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαρτ οφ Μιντλόθιαν Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερσιπ Σκωτίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουδαραβικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Σκωτία
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2014-2015
Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2014–15 ήταν η 28η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν όλες οι ομάδες, ανεξαρτήτως της κατηγορίας που αγωνίζονταν. Συνολικά δήλωσαν συμμετοχή 94 ομάδες από όλη την Ελλάδα. Το Φάιναλ-4 του κυπέλλου έλαβε χώρα στην Ερμούπολη της Σύρου στις 14 και 15 Μαρτίου. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο ΠΑΟΚ για 1η φορά στην ιστορία του. Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) αναδείχθηκε για 2η φορά μετά το 1999 ο Βασίλης Κουρνέτας.
Α' φάση
Την Α΄ φάση του κυπέλλου Ελλάδας αποτέλεσαν τα κύπελλα των δέκα τοπικών ενώσεων. Από κάθε ένωση με διαβάθμιση κατηγοριών (ΕΣΠΑΑΑ, ΕΣΠΕΔ, ΕΠΕΣΘ, ΕΣΠΕΠ) δικαίωμα πρόκρισης στην Β΄ φάση είχαν τέσσερις ομάδες, και από τις ενώσεις χωρίς διαβάθμιση δύο ομάδες. Από την ΕΣΠΕ Δυτικής Ελλάδας και την ΕΣΠΕ Θράκης - Ανατολικής Μακεδονίας δήλωσε συμμετοχή μόνο μία ομάδα. Οι 26 ομάδες που πήραν την πρόκριση από τις τοπικές ενώσεις είναι:
Β' φάση
Στη Β' φάση εισήλθαν στη διοργάνωση 17 ομάδες από την Α2 Εθνική κατηγορία 2014-15 που δήλωσαν συμμετοχή. Έτσι, με τις 26 ομάδες που προκρίθηκαν από τις τοπικές Ενώσεις, στη φάση αυτή μετείχαν συνολικά 43 ομάδες. Οι κληρώσεις έγιναν με γεωγραφικά κριτήρια, ώστε να αποφευχθούν οι μεγάλες μετακινήσεις για τις ομάδες.
2η αγωνιστική
Διεξήχθησαν 8 αγώνες. Αγωνίστηκαν οι πέντε ομάδες που δεν αγωνίστηκαν την 1η αγωνιστική, και αλλες 11 από τις νικήτριες της 1ης αγωνιστικής, μετά από κλήρωση.
3η αγωνιστική
Διεξήχθησαν 8 αγώνες. Αγωνίστηκαν οι 8 νικήτριες της 2ης αγωνιστικής, και οι 8 νικήτριες της 1ης αγωνιστικής που δεν είχαν αγωνιστεί τη 2η αγωνιστική.
4η αγωνιστική
Διεξήχθησαν 4 αγώνες. Αγωνίστηκαν μεταξύ τους οι 8 νικήτριες της 3ης αγωνιστικής. Οι 4 νικήτριες πλαισίωσαν τις ομάδες της Βόλεϊ Λίγκ στην επόμενη φάση του Κυπέλλου
Γ' φάση
Στη Γ' φάση προκρίθηκαν τέσσερις ομάδες από την Β' φάση, και εισήλθαν στη διοργάνωση οι δώδεκα ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ 2014-15.
Τελική φάση (Φάιναλ 4)
Η τελική φάση (Φάιναλ-4) διεξήχθη το διήμερο 14 και 15 Μαρτίου 2015 στην Ερμούπολη της Σύρου, στο Γυμναστήριο «Δημήτριος Βικέλας».
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 15 Μαρτίου 2015 στην Ερμούπολη στο Γυμναστήριο «Δημήτριος Βικέλας». Ο ΠΑΟΚ επεκράτησε με 3–1 του Ολυμπιακού και κατέκτησε το 1ο κύπελλο στην ιστορία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
2014 2015 Κύπελλο Ελλάδας Πετοσφαίρισης Ανδρών 2015 2016 Κύπελλο Ελλάδας Πετοσφαίρισης Ανδρών 2015 2016
Γιάννης Γκούρας
Ο Γιάννης Γκούρας (Πανουργιάς Φωκίδας, 1791 - 1 Οκτωβρίου 1826) ήταν οπλαρχηγός της Στερεάς Ελλάδας. Ανήκε στην ομάδα του αρματολού Πανουργιά και εν συνεχεία του Οδυσσέα Ανδρούτσου. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Πανουργιά. Έδωσε εντολή  να σκοτώσουν τον Οδυσσέα Ανδρούτσο  πριν δικαστεί,  και να τον πετάξουν από τα βράχια της Ακρόπολης, διαδίδοντας ότι δήθεν προσπάθησε να δραπετεύσει. Ο Ι.Μαμούρης γνωστός ως  «Γιάννης του Γκούρα» ήταν εξάδελφος του στρατηγού Ιωάννη Γκούρα.Ο ίδιος θεωρείται ένας από τους χειρότερους οπλαρχηγούς που πέρασαν από την ελληνική επανάσταση
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1791 στη Ντρέμισσα από φτωχή οικογένεια. Όταν ήταν παιδί έβοσκε τα πρόβατα ενός Τούρκου αγά αλλά στα 17 του προτίμησε το τουφέκι από την ταπεινή εργασία του ραγιά τσοπάνου. Ήταν ξάδερφος του Πανουργιά που αργότερα ακολούθησε στη μάχη. Από παιδί εξασκήθηκε στα όπλα. Με την έναρξη της επανάστασης στρατολογεί αγωνιστές. Λίγα χρόνια πριν από την Ελληνική επανάσταση του 1821 υπηρέτησε ως απλός στρατιώτης στον Οδυσσέα Ανδρούτσο, που τότε ήταν οπλαρχηγός στη Λιβαδειά. Στην αρχή οδηγούσε τον σκύλο του, ονόματι Σαμψόνι, αλλά στη συνέχεια κέρδισε την εμπιστοσύνη του αρχηγού του. Απόχτησε την εκτίμηση του Ανδρούτσου σκοτώνοντας ένα Τούρκο στην Αθήνα και έγινε πρωτοπαλίκαρό του λίγους μήνες πριν από την έκρηξη της επανάστασης.
Δράση
Σε συνεργασία με τους Γαλαξιδιώτες και με τον Πανουργιά επιτέθηκε στις 27 Μαρτίου 1821 στα Σάλωνα (σημερινή Άμφισσσα) και κατέλαβε το φρούριό της. Συμμετείχε στο πλάι του Ανδρούτσου στη Μάχη στο Χάνι της Γραβιάς, όπου διακρίθηκε για την τόλμη του.Έχοντας κάνει δύο αποτυχημένες προσπάθειες να καταλάβει το Πατρατζίκι (σημερινή Υπάτη) και τη Λιβαδειά συμμετείχε στη νικηφόρα Μάχη των Βασιλικών (26 Αυγούστου 1821) αν και το δικό του σχέδιο δεν έγινε δεκτό, επέδειξε μέγιστη μαχητικότητα στο πεδίο της μάχης, αναλαμβάνοντας το κρισιμότερο έργο της αναχαίτισης του κύριου κορμού των τουρκικών δυνάμεων, κερδίζοντας τον θαυμασμό των συμπολεμιστών του. Από τότε άρχισε να γίνεται γνωστός μεταξύ των επαναστατημένων Ελλήνων. Μετά την πολιορκία της Λιβαδειάς από τον Αλή Πασά κατέφυγε στον ξάδερφό του, τον Πανουργιά, στον οποίο οι Τούρκοι είχαν παραχωρήσει το αρματολίκι της επαρχίας της Άμφισσας. Με τετρακόσιους περίπου, που είχε συγκεντρώσει στα περίχωρα της Άμφισσας, όρμησε το πρωί της 27ης Μαρτίου 1821 κατά της πόλης. Μαζί του κινήθηκαν και ο Πανουργιάς και οι οπλαρχηγοί Παπανδριάς και Μανίκας. Οι Έλληνες κατόρθωσαν να κυριεύσουν την πόλη και να κλείσουν τους Τούρκους στην ακρόπολη. Μετά από πολιορκία δέκα ημερών οι Τούρκοι παραδόθηκαν. Στις 24 Νοεμβρίου 1824 πέρασε τον Ισθμό της Κορίνθου επικεφαλής ισχυρής στρατιωτικής δύναμης για να βοηθήσει τους «Κυβερνητικούς» (Στερεοελλαδίτες και Νησιώτες) στη διαμάχη τους με τους Πελοποννησίους «Αντικυβερνητικούς». Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Πελοπόννησο λεηλάτησε χωριά και καταδίωξε επιφανείς «Αντικυβερνητικούς» από την Αχαΐα, Αρκαδία και Ηλεία. Με το ξέσπασμα του δεύτερου Εμφυλίου Πολέμου τον Ιούλιο του 1824, ο Γιάννης Γκούρας προσπάθησε να ξεφύγει από την επιρροή του Ανδρούτσου και να αναπτύξει τις ηγετικές του φιλοδοξίες.
Δύο μήνες που ο Γκούρας βρισκόταν κλεισμένος στην Ακρόπολη, είχε βρει τρόπο να επικοινωνεί με τον Καραϊσκάκη που διοικούσε τις ελληνικές δυνάμεις στην Ελευσίνα που προσπαθούσαν να λύσουν την τουρκική πολιορκία.Κάποιος γενναίος στρατιώτης σκαρφάλωνε νύχτα, προς τα κάτω το τείχος της Ακρόπολης, και έφθανε στο ελληνικό στρατόπεδο, με μηνύματα του Γκούρα για τον Καραϊσκάκη. Αυτά, αν και ήταν γραμμένα με κωδικό, ώστε αν τυχόν έπεφταν στα χέρια των Τούρκων να μην μπορούν να τα διαβάσουν , έφεραν πάντα την υπογραφή του. Ο ταχυδρόμος είχε μαζί του ένα από τα περιστέρια που οι πολιορκημένοι είχαν στην Ακρόπολη, στο πόδι του οποίου ο Καραϊσκάκης έδενε την απάντησή του στον Γκούρα, αφού ήταν αδύνατο για τον ταχυδρόμο να επιστρέψει στην Ακρόπολη και έτσι παρέμεινε με τις δυνάμεις του Καραϊσκάκη.
Διοίκηση
Η πιο σημαντική εξέλιξη ,το διάστημα του δεύτερου εξάμηνου του 1824 ,φαίνεται η προσχώρηση του Γκούρα στην πλευρά της Διοίκησης .Τον Ιούνιο αναγνωρίστηκε επίσημα φρούραρχος της Αθήνας αφού προηγουμένως είχε αποφασίσει να εγκαταλείψει τον Ανδρούτσο ,να μην τον αφήσει να εισέλθει στο κάστρο και γενικά να υπακούει στις στρατηγικές του επιλογές της Διοίκησης .Για πρώτη φορά από τις αρχές της Επανάστασης οι Έλληνες αρχές διέθεταν κάποιο ισχυρό οχυρό στην Ανατολική Ρούμελη εξέλιξη που ενίσχυε την κυριαρχική τους ικανότητα να ορίζουν πολιτικά και στρατιωτικά την περιοχή .Το επόμενο διάστημα ο Γκούρας διαπραγματεύτηκε τη συμμετοχή του στο νέο γύρο των εμφύλιων συγκρούσεων στην Πελοπόννησο, ως επικεφαλής ενός μεγάλου αριθμού ενόπλων .Με τη στήριξη του Κωλέττη αλλά και των χρημάτων από τα δάνεια που είχαν αρχίσει να εκταμιεύονται συσπείρωσε γύρω από την κεντρική διοίκηση πολλούς από τους καπετάνιους που έως τότε ακολουθούσαν τον Ανδρούτσο .Το Νοέμβριο του 1824 τέθηκε επικεφαλής του Ρουμελιωτών ενόπλων που εισέβαλαν στην Πελοπόννησο και στις αρχές του επόμενου έτους (1825) έχοντας ολοκληρώσει την αποστολή του επέστρεψε στην Αθήνα ως επικεφαλής πλέον των όπλων της ανατολικής Ρούμελης. Την ίδια εποχή ο Ανδρούτσος απομονωμένος από τους παλιούς συμμάχους του διαπραγματευόταν εκ νέου με τις οθωμανικές αρχές τους όρους του προσκυνήματος του.
Ο γάμος του με την Ασήμω Λιδωρίκη
Ο γάμος του Γκούρα με την Ασήμω Λιδωρίκη,τον Φεβρουάριο του 1823 ,ευνόησε την προσέγγιση του με τη Διοίκηση. Η οικογένεια της νύφης ,  προύχοντες από το Λιδωρίκι, που είχαν αποκτήσει κύρος και αξιώματα στην αυλή του Αλή Πασά, συμμετείχαν στην επανάσταση ως πολιτικοί παράγοντες στην Ανατολική Ρούμελη. Το συνοικέσιο προσέφερε στον Γκούρα ερείσματα στην πλευρά της Διοίκησης, ιδίως κατά το 1824 , όταν οι εξ αγχιστείας συγγενείς του συντάχθηκαν με την κυβέρνηση Κουντουριώτη. Η Ασήμω Λιδωρίκη ή Νταλιάνια (από τον νταλιάνη, δηλαδή το μακρύ ιταλικό καριοφίλι) τον Δεκέμβριο του 1823 εγκαταστάθηκε στο Ερεχθείο όπου έως τότε κατοικούσε η οικογένεια του Ανδρούτσου και συμμετείχε οπλισμένη στις δραστηριότητες της φρουράς .Μετά το θάνατο του Γκούρα κατά τη δεκάμηνη πολιορκία από τον Κιουταχή , συμμετείχε στη διοίκηση του φρουρίου. Η γυναίκα του Γκούρα σκοτώθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1827 από βόμβα που έπληξε το Ερεχθείο. 250px|μικρογραφία|Ο Οδυσσέας και ο Γκούρας καταστρέφουν τους εχθρούς
Θάνατος
Στις 1 Οκτωβρίου 1826 κατά την πολιορκία της Ακροπόλεως από τον Κιουταχή σκοτώθηκε ο Γκούρας. Λίγες μέρες πριν από το τραγικό γεγονός ο Γκούρας και ο Μακρυγιάννης που ήταν μαλωμένοι, συμφιλιώθηκαν. Σύμφωνα με τη δική του μαρτυρία ο Μακρυγιάννης πήγε στο Γκούρα και του εξήγησε πως διάφοροι άτιμοι είχαν μπει ανάμεσά τους. Με την ίδια ευκαιρία επέκρινε τον Γκούρα για την υπερβολική φιλοχρηματία και την αρπακτικότητα του και του καταλόγισε τον φόνο του Οδυσσέα .Και ο Μακρυγιάννης γράφει: «Δάκρυσαν τα μάτια του, του καημένου ,τον είπε η συνείδηση του …Μου είπε : ‘’Αν ζήσω και εβγώ έξω, δεν θέλω ματαξέρει από αυτούς τους μπερμπάντηδες .Και τα χρήματά ,μου είπε καταγινομαι να φκιάσω την διαθήκη μου και θα κάμω σκολειά κι άλλα καλά δια την πατρίδα .Και θα αφήσω όλων εσάς το μερίδιον σας’’ ‘’Να ζήσεις και να χαρείς ,αδελφέ, και να κάμεις καλά πράγματα για την πατρίδα ,να βγάλεις αυτόν τον λεκέ από πάνω σου ,ότι όποιος σε έχει φίλο λυπάται. Εγώ δεν θέλω από μέρους μου τίποτας.’’» .Ο Γκούρας είχε πυροβολήσει τους Τούρκους από τη θέση του ,οι Τούρκοι είχαν αντιπυροβολήσει σημαδεύοντας την λάμψη του όπλου του και τον είχαν χτυπήσει στον κρόταφο. Έπεσε νεκρός στο ίδιο σχεδόν σημείο όπου είχε βρεθεί το πτώμα του Ανδρούτσου. Όταν η Κυβέρνηση έμαθε την συμφορά φοβήθηκε μήπως η φρουρά της Ακρόπολης συνθηκολογήσει και για αυτό ζήτησε από τον Φαβιέρο να συνεργαστεί με τις άτακτες δυνάμεις και να χτυπήσουν τη γραμμή ανεφοδιασμού των Τούρκων στη Βοιωτία.Ο Φαβιέρος γεννημένος πολεμιστής και τίμιος αξιωματικός δεν μπορούσε να αρνηθεί.
Τάφος
αριστερά|μικρογραφία|296x296px|Ο τάφος του Γκούρα Ο τάφος του Ιωάννη Γκούρα βρίσκεται μέσα στο χώρο της αυλής της Ιεράς Μονής Φανερωμένης Σαλαμίνος. Βρίσκεται αριστερά καθώς μπαίνει κανείς στην είσοδο της μονής. Η πλάκα που βρίσκεται επάνω στον τάφο γράφει: ΕΝΘΑΔΕ ΚΕΙΤΑΙ ΤΑ ΟΣΤΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΓΚΟΥΡΑ
ΕΝΘΑΔΕ ΚΕΙΤΑΙ ΤΑ ΟΣΤΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΓΚΟΥΡΑ
ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΥ ΕΝ ΤΗ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΛΛΑΔΙ ΠΕΣΟΝΤΟΣ ΠΡΟ
ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΤΗ 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1826
ΜΕΤΕΝΕΧΘΕΝΤΑ ΥΠΟ ΤΩΝ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ ΤΟΥ.
Βιβλιογραφικές Πηγές
Γκουρας
Διεθνής Ολυμπιάδα Γεωγραφίας
thumb|295px|Ομαδική φωτογραφία στη 12η Διεθνή Ολυμπιάδα Γεωγραφίας, που έλαβε χώρα στη Ρωσία τον Αύγουστο του 2015. Η Διεθνής Ολυμπιάδα Γεωγραφίας (αγγλ. International Geography Olympiad, συντομογραφικά iGeo) είναι ετήσιος διαγωνισμός γεωγραφίας για νεαρούς 16 έως 19 ετών από ολόκληρο τον κόσμο, που διεξάγεται από το 1996.
Οι διαγωνιζόμενοι, προερχόμενοι από πολλές χώρες που στέλνουν ομάδες στη Διεθνή Ολυμπιάδα Γεωγραφίας, επιλέγονται από χιλιάδες που συμμετέχουν στις δικές τους εθνικές Ολυμπιάδες Γεωγραφίας. Η Διεθνής Ολυμπιάδα Γεωγραφίας ελέγχει τις ικανότητες των διαγωνιζόμενων σε χωρικές σχέσεις και επεξεργασίες τους. Αποτελείται από τρία μέρη: ένα γραπτό διαγώνισμα, ένα τεστ με πολυμέσα και μια άσκηση στο ύπαιθρο. Η τελευταία απαιτεί παρατηρήσεις, από τις οποίες προκύπτουν μια χαρτογραφική αναπαράσταση και μια γεωγραφική ανάλυση. Το πρόγραμμα της Ολυμπιάδας περιλαμβάνει επίσης παρουσιάσεις με πόστερ από τις ομάδες, πολιτιστικές ανταλλαγές, και χρόνο συναναστροφής μεταξύ των συμμετεχόντων και εξερευνήσεως της πόλεως που φιλοξενεί τη διοργάνωση.
Η Διεθνής Ολυμπιάδα Γεωγραφίας διοργανώνεται από τη Διεθνή Γεωγραφική Ένωση, που εκπονεί το υλικό του διαγωνισμού.
Μετά την πρώτη Ολυμπιάδα, συμφωνήθηκε αυτή να διεξάγεται κάθε δύο έτη. Εξαιτίας όμως της αυξανόμενης δημοφιλίας της διοργανώσεως, από το 2012 και μετά η Διεθνής Ολυμπιάδα Γεωγραφίας γίνεται κάθε χρόνο, όπως συμβαίνει και με τις άλλες μεγάλες Διεθνείς Ολυμπιάδες Επιστημών. Μόνη εξαίρεση ήταν το έτος 2020, οπότε λόγω της πανδημίας της COVID-19 αναβλήθηκε για τον Αύγουστο του 2021, οπότε και διεξάχθηκε διαδικτυακά, με τυπική έδρα την Κωνσταντινούπολη, καθώς ήταν προγραμματισμένο για το 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία Κατηγορία:Διαγωνισμοί επιστημών
1291 Φρύνη
Η Φρύνη (Phryne) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,175. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της από το όνομα της αρχαίας εταίρας Φρύνης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Φρύνης εκτιμάται σε 26,78 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1818. Η Φρύνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες 35 λεπτά και 3 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φρυνη
Γκουλιέλμο Β΄ ντα Βερόνα
Ο Γκουλιέλμο Β΄ (απεβ. 1273/75) από την Οικογένεια ντα Βερόνα ήταν Λομβαρδός ευγενής προερχόμενος από την Εύβοια, ο οποίος θεωρείται από προγενέστερους ιστορικούς ως τριτημόριος της Εύβοιας (της Χαλκίδας) και στρατάρχης του Πριγκιπάτου της Αχαΐας κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας.
Ήταν δεύτερος γιος του Γκουγκλιέλμο Α΄ ντα Βερόνα, τριτημόριου της Εύβοιας (της Χαλκίδας).
Σύμφωνα με προγενέστερους ιστορικούς, οι οποίοι ακολούθησαν τον Κ. Χοπφ, διαδέχθηκε τον πατέρα του, όταν απεβίωσε μεταξύ 1263-66. Θεωρείται, επίσης, πως διετέλεσε Βαρώνος του Πασσαβά και στρατάρχης του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, μέσω ενδεχόμενου γάμου του με την Μαργαρίτα του Νεϊγί, καθώς εσφαλμένα χαρακτηρίζεται ως "στρατάρχης" στην Istoria di Romania του Μαρίνο Σανούδο. Οι απόψεις αυτές αποτελούν αντικείμενο αντιρρήσεων από τον R-J Loenertz από την δεκαετία του 1960 κι έπειτα.
Νυμφεύθηκε την Αικατερίνη, μία ανιψιά του Γουλιέλμου Β΄ Βιλλεαρδουίνου, με την οποία παραμένει άγνωστο εάν απέκτησε κάποιον απόγονο. Ο Γκουλιέλμο Β' σκοτώθηκε στην Ναυμαχία της Δημητριάδος, η οποία έλαβε χώρα στην περιοχή του σημερινού Βόλου, είτε το 1273, είτε το 1275.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Τριτημόριοι της Χαλκίδας Κατηγορία:Βαρωνία του Πασαβά Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Οικογένεια ντα Βερόνα
Γιώργος Στεφανόπουλος
Ο Γιώργος Στεφανόπουλος (31 Μαρτίου 1962 - ) είναι Έλληνας πρώην ερασιτέχνης πυγμάχος κατηγορίας βαρέων βαρών και νυν ενεργός προπονητής πυγμαχίας στο Αριστοτέλειο Γ.Σ.Π Πυγμαχίας. Γεννήθηκε στο Περιστέρι Αττικής.
Το ξεκίνημα
Στα 16 του αποφασίζει να ξεκινήσει γυμναστική με βάρη, μαθαίνει ότι στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο υπάρχει μια αίθουσα με βάρη, όπου μπορείς να γυμνάζεσαι δωρεάν. Σε αυτήν την αίθουσα με τα βάρη δεν έφτασε όμως ποτέ, γιατί αναζητώντας την μες στο χώρο του Πανελλήνιο Γ.Σ., πέρασε τυχαία μπροστά από την αίθουσα της πυγμαχίας από όπου και δεν ξανάφυγε ποτέ. Η ενασχόλησή του με την πυγμαχία κρατήθηκε από τον ίδιο ως επτασφράγιστο μυστικό, το οποίο αποκάλυψε ενάμιση χρόνο αργότερα κι ενώ είχε ήδη αναδειχθεί πρωταθλητής Ελλάδος.
Η πορεία στα ρινγκ
Δικαίως χαρακτηρίστηκε από τον ελληνικό και διεθνή Τύπο ως ο μεγαλύτερος Έλληνας πυγμάχος, αφού πήρε μέρος σε δύο Ολυμπιάδες, του Λος Άντζελες το 1984, της Βαρκελώνης το 1992 και και του Σίδνεϊ το 2000 (τιμητική πρόσκληση ως εκπρόσωπος του Σ.Ε.Ο.) κέρδισε ασημένιο και χάλκινο μετάλλιο σε ευρωπαϊκούς αγώνες, χρυσό, ασημένιο και χάλκινο μετάλλιο σε μεσογειακούς αγώνες και τρία χρυσά σε βαλκανικούς αγώνες, διακρίσεις που, δυστυχώς για την ελληνική πυγμαχία, δεν κατόρθωσε μέχρι σήμερα να προσεγγίσει κάποιος από τους μεταγενέστερους αθλητές.
Επίσης σε 23 συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις κέρδισε 12 χρυσά, 4 ασημένια και 2 χάλκινα μετάλλια. Είναι από τους λίγους πυγμάχους στον κόσμο που αναδειχθεί επί 14 συναπτά έτη πρωταθλητής στη χώρα του. Έχει αναρριχηθεί στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης κι έχει αναδειχθεί πρωταθλητής Ευρώπης στο κικ μπόξινγκ. Βρέθηκε αντίπαλος με κορυφαία ονόματα της παγκόσμιας πυγμαχίας όπως οι Γιανγκ, Ζέλικο Μαύροβιτς και Φέλιξ Σαβόν και δεν έχει δεχθεί ούτε μια φορά στην καριέρα του χτύπημα νοκ-άουτ.
Η αναγνώριση
Γι΄ αυτήν την αξεπέραστη μέχρι και σήμερα πετυχημένη καριέρα του, που συνδύασε κορυφαίες νίκες και ήθος, το όνομά του έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στις σελίδες της ελληνικής και παγκόσμιας πυγμαχίας αλλά και ευρύτερα του ελληνικού και παγκόσμιου αθλητισμού. Αξιοσημείωτο είναι, ότι όλες αυτές τις διακρίσεις, τις πέτυχε στα δύσκολα χρόνια του ελληνικού αθλητισμού, που τα δεδομένα ήταν τελείως διαφορετικά από τα σημερινά, τότε που η συμμετοχή και μόνο σε ολυμπιάδα θεωρείτο κορυφαίο γεγονός για τη χώρα μας. Καθοριστικό γεγονός στην καριέρα του θεωρεί τη γνωριμία του με τον επί σειρά ετών προπονητή της εθνικής ομάδας ανδρών Λευτέρη Λειβάδη, αφού από τη συνεργασία τους και μετά η καριέρα του απογειώθηκε. Ο Γιώργος Στεφανόπουλος είναι τελειόφοιτος των Τ.Ε.Φ.Α.Α., είναι μέλος του Σ.Ε.Ο. (Σύλλογος Ελλήνων Ολυμπιονικών), είναι δημόσιος υπάλληλος διορισμένος στο Ε.Α.Κ.Ν., έχει διατελέσει προπονητής της εθνικής ομάδας παίδων και γυναικών, προπονητής της ομάδας των ανδρών του συλλόγου του Πανελληνίου Γ.Σ. αλλά και τεχνικός σύμβουλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Έχει προσφέρει αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες του στο ολυμπιακό γραφείο του δήμου Περιστερίου, όταν ανακηρύχθηκε Ολυμπιακή Πόλη Πυγμαχίας για την Ολυμπιάδα της Αθήνας το 2004 και είναι ιδρυτής του Αριστοτέλειου Γ.Σ.Π. Πυγμαχίας.
Τιμητικές διακρίσεις
Το 2012 ο δήμος Περιστερίου μετονόμασε προς τιμήν του το Ολυμπιακό Στάδιο Πυγμαχίας σε «Γιώργος Στεφανόπουλος» αποτίοντας φόρο τιμής στον μοναδικό εν ζωή πυγμάχο αθλητή που δέχεται τέτοια τιμή.
Συγγραφική δραστηριότητα
Το 2012 Ο Γιώργος Στεφανόπουλος προχωράει στην έκδοση του βιβλίου Μια ζωή σαν Ring που αναφέρεται σε σημαντικές πτυχές της ζωής του καθώς και της ελληνικής πυγμαχίας.
Επαγγελματική πυγμαχία ΣΕΠ
Ο Γιώργος Στεφανόπουλος που δικαίως φέρει τον τίτλο του μεγαλύτερου Έλληνα πυγμάχου των τελευταίων δεκαετιών, στην προσπάθειά του να αναβαθμίσει το άθλημα που υπηρέτησε με πάθος, την πυγμαχία, προχώρησε σε ένα ιστορικό βήμα για την πορεία του αθλήματος. Ίδρυσε το 2014 τον ΣΕΠ «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΠΥΓΜΑΧΙΑΣ», (δημιούργησε δηλαδή στην Ελλάδα την επαγγελματική πυγμαχία) στον οποίο είναι πρόεδρος κι έδωσε τη δυνατότητα σε δεκάδες πυγμάχους να αγωνίζονται επαγγελματικά τόσο εντός όσο κι εκτός Ελλάδος. Ο ΣΕΠ που είναι ο μόνος επίσημος φορέας της επαγγελματικής πυγμαχίας στην Ελλάδα υπάγεται επίσημα σε 2 παγκόσμιες ομοσπονδίες την EBU κορυφαία της Ευρώπης αλλά και την WBC κορυφαία της Αμερικής. Στο ΣΕΠ αγωνίζονται ήδη πολύ σπουδαίοι Έλληνες πυγμάχοι και συνεχώς εγγράφονται όλο και περισσότεροι. Ο Γιώργος Στεφανόπουλος μετά την άκρως επιτυχημένη πορεία που είχε ως πυγμάχος στην ερασιτεχνική πυγμαχία συνεχίζει την πετυχημένη καριέρα του στην πυγμαχία μέσα από το ρόλο του ιδρυτή και προέδρου της επαγγελματικής πυγμαχίας στην Ελλάδα.
Οικογένεια
Είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι Κατηγορία:Έλληνες προπονητές πυγμαχίας Κατηγορία:Πυγμάχοι Πανελληνίου
Volkswagen Lupo
Το Volkswagen Lupo ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen, από τον Οκτώβριο του 1998 έως τον Ιούνιο του 2005. Ήταν το δεύτερο μοντέλο του Ομίλου Volkswagen στην κατηγορία Α και μάλιστα ήταν σχεδόν πανομοιότυπο με το SEAT Arosa (το πρώτο, χρονολογικά, μοντέλο του Ομίλου στην κατηγορία Α), που είχε πρωτοκυκλοφορήσει στην αγορά το 1997, με μοναδική αισθητική διαφορά τους κυκλικούς προβολείς τους Lupo. Το Lupo εισήχθη δεύτερο, το καλοκαίρι του 1998, παρόλο που η Volkswagen είχε δείξει ενδιαφέρον να συμμετάσχει στην κατηγορία των μικρών αυτοκινήτων της κατηγορίας A (κάτω από το supermini Volkswagen Polo της κατηγορίας B) ήδη από το 1991 με το τότε πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) Volkswagen Chico.
Το Lupo ήταν διαθέσιμο μόνο ως 3-πορτο hatchback, είτε με τέσσερα, είτε με πέντε καθίσματα. Έχει πολύ μικρό χώρο αποσκευών, μόλις στα 130 λίτρα, που όμως μπορεί να αυξηθεί σημαντικά στα 833 λίτρα με την αναδίπλωση των πίσω καθισμάτων. Συνολικά κατασκευάστηκαν 487.856 αντίτυπα σειράς Lupo.
Παραγωγή
Το Lupo κατασκευαζόταν έως τα μέσα του 2001 στο Βόλφσμπουργκ και μετά η παραγωγή του μεταφέρθηκε στο εργοστάσιο της Volkswagen στις Βρυξέλλες, με εξαίρεση την περιορισμένων αντιτύπων έκδοση Lupo 3L και το κορυφαίο Lupo GTI. Η ονομασία Lupo προέρχεται από το lupus (λύκος στα λατινικά) και είναι υπαινιγμός για το κύριο εργοστάσιο στο Βόλφσμπουργκ.
Εμπορική πορεία
thumb|left|5-πορτο Volkswagen Lupo στο [[Μεξικό το 2005.]]
Η εμπορική απήχηση του Lupo ήταν σχετικά χαμηλή. Μετά τις αρχικά καλές πωλήσεις, από το 2001 σημειώθηκε μια κατακόρυφη πτώση της ζήτησης. Οι βασικοί λόγοι ήταν, πιθανότατα, η σχετικά υψηλή τιμή ως προς το μέγεθός του και οι περιορισμένοι χώροι για τους πίσω επιβάτες, καθώς μάλιστα το μοντέλο διατέθηκε αποκλειστικά ως 3-πορτο.
Στα μέσα του 2005, διακόπηκε η παραγωγή και των 2 μοντέλων, του Volkswagen Lupo και του Seat Arosa. Το τμήμα της αγοράς του Volkswagen Lupo κατελήφθη εκ νέου από το Volkswagen Fox (Αλεπού), το οποίο κατασκευάζεται στη Βραζιλία, τόσο ως 3-πορτο όσο και ως 5-πορτο. Όσες εκδοχές του Fox προορίζονταν για τις αγορές της Βραζιλίας και του Μεξικού, διατέθηκαν στα κράτη αυτά ως Lupo.
Κινητήρες
Αρχικά, το Lupo διατέθηκε μόνο με τον κινητήρα βενζίνης 1.0 και το ισχυρότερο Lupo 1.4 16V σε εκδοχές ισχύος 37 kW (49 hp) και 55 kW (74 hp) αντίστοιχα. Το 1999, προστέθηκαν οι δύο κινητήρες ντίζελ 1.4 και 1.7 λίτρων, όλοι turbodiesel TDI, όπως και η 1.4 λίτρων 16-βάλβιδη έκδοση Sport των 74 kW (99 hp). Το χάσμα μεταξύ των δύο μικρότερων κινητήρων καλύφθηκε το 2000, όταν εισήχθη η έκδοση των 44 kW (59 hp) του κινητήρα βενζίνης των 1.4 λίτρων.
Το ίδιο έτος, ακολούθησαν επίσης το Lupo GTI και το FSI των 77 kW, που το δεύτερο συνδυάστηκε με το αμάξωμα του Lupo 3L. Ειδικότερα ο FSI ήταν η μοναδική έκδοση που δεν είχε διατηρηθεί μέχρι τη λήξη της παραγωγής του μοντέλου το 2005, καθώς η παραγωγή της έφτασε έως το 2003. Ο προηγμένος βασικός κινητήρας 1.0 λίτρων προήλθε από τα παλαιότερα Škoda με τον κινητήρα πίσω.
Lupo 3L TDI
thumb|right|Volkswagen Lupo 3L του 2000 στη [[Γερμανία.]]
Η έκδοση Lupo 3L TDI (TurboDiesel Injection) εμφανίστηκε το 1999, και τότε ανακοινώθηκε για αυτήν μια τυπική κατανάλωση καυσίμου 2,99 λίτρα ντίζελ ανά 100 χιλιόμετρα σε μικτό κύκλο, με αποτέλεσμα να γίνει το πρώτο ολοκληρωμένο μαζικής παραγωγής αυτοκίνητο στον κόσμο με μέση κατανάλωση 3 λίτρων, εξ ου και η ονομασία του. Έφερε έναν 3-κύλινδρο κινητήρα και έναν εξαιρετικά χαμηλό, ειδικά μάλιστα για αυτοκίνητο πόλης και της τότε εποχής, αεροδυναμικό συντελεστή Cd μόλις 0,29.
Εκτός από την ανάπτυξη ενός ακόμα πιο οικονομικού κινητήρα, στο Lupo 3L TDI είχε γίνει και μια σειρά από τεχνικές αλλαγές. Αυτές περιλαμβάνουν τη χρήση ελαφρών υλικών μαγνησίου και αλουμινίου και τη σχετική ανάπτυξη των νέων στοιχείων. Επιπλέον, οι δίσκοι κατασκευάζονταν από λεπτό γυαλί. Συνολικά, κατάφερε εξοικονόμηση βάρους 150 κιλά σε σύγκριση με το Volkswagen Lupo SDI.
Η αεροδυναμική της πίσω πόρτας είχε βελτιστοποιηθεί. Για επιπλέον εξοικονόμηση βάρους, είχε λάβει χώρα και μείωση του πάχους του παραθύρου στο πίσω τζάμι της πίσω πόρτας, η οποία κατασκευαζόταν από σύνθετα υλικά: εξωτερικά από αλουμίνιο και στο εσωτερικό από μαγνήσιο. Αυτή η μείωση του βάρους οδήγησε, σε συνδυασμό με τη χρήση των φορολογικών πλεονεκτημάτων που προβλέπονταν για την εξοικονόμηση ενέργειας στα ελαστικά, σε προβλήματα συμπεριφοράς κατά την οδήγηση: ιδίως όταν είχε φορτωθεί πλήρως ο χώρος αποσκευών, τότε σε καταστάσεις δυναμικής οδήγησης εμφανιζόταν μια ισχυρή τάση υπερστροφής (κοινώς, τάση να διώχνει την «ουρά»). Ως αποτέλεσμα, αυτή η σύνθετη αλουμινίου-μαγνησίου τρίτη πίσω πόρτα διατηρήθηκε μόνο μέχρι το Μάιο του 2001, ενώ από την σεζόν (model year) του 2002 το Lupo 3L απέκτησε την πίσω πόρτα από χάλυβα από τις «κανονικές» εκδόσεις του Lupo. Αργότερα, έγινε εφικτό να χρεώνεται με την εγκατάσταση της μπαταρίας εκκίνησης στο χώρο της ρεζέρβας στο πορτμπαγκάζ στους πίσω τροχούς. thumb|left|Το στροφόμετρο του Volkswagen Lupo 3L (όπου φαίνεται επίσης, εκτός των άλλων ενδείξεων, και ο δείκτης οικονομίας καυσίμου).
Η οροφή και οι πλαϊνές πόρτες ήταν από αλουμίνιο. Ένα αυτόματο κιβώτιο εξασφάλιζε την έγκαιρη αλλαγή σχέσεων και τη σωστή ρύθμιση των στροφών του κινητήρα, τόσο στις υψηλές όσο και στις χαμηλές ταχύτητες. Το κιβώτιο αυτό είχε σχεδιαστεί για να διατηρείται σε βάθος χρόνου ανθεκτικό για πολύ καιρό. Τεχνικά, ήταν μια ειδική λύση: ένα συμβατικό κιβώτιο με μηχανικό συμπλέκτη, ο οποίος όμως ωθείται από ένα υδραυλικό σύστημα. Η ανταλλαγή ή επισκευή των εν λόγω εξαρτημάτων είναι σχετικά ακριβές.
Λόγω της περιορισμένης λειτουργικότητας (3-πορτο, μικρό αμάξωμα, μικρούς χώρους επιβατών στα πίσω καθίσματα), της υψηλής τιμής αγοράς ως προς το μέγεθός του και του συνακόλουθου μεγάλου χρονικού διαστήματος αποπληρωμής, το Volkswagen Lupo 3L TDI δεν γνώρισε ποτέ μεγάλη απήχηση στο ευρύ κοινό. Οι επικριτές της Volkswagen θεώρησαν ότι το μοντέλο αυτό δημιουργήθηκε κυρίως για λόγους οικολογικής διαφημιστικής πολιτικής, παρά για να προσελκύσει σημαντικό πελατολόγιο.
Με τις εκπομπές καυσαερίων από 81 γραμμάρια CO2 ανά χιλιόμετρο, το VW Lupo 3L πληρούσε από την έναρξή του τα κριτήρια για την ταξινόμηση στα αυτοκίνητα τριών λίτρων στη Γερμανία (το πολύ 90 gr CO2/km). Ήταν επίσης το πρώτο ντιζελοκίνητο αυτοκίνητο που κατάφερε να εκπληρώσει τις προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro 4. Για την ιστορία, τα παλαιότερα μοντέλα VW Lupo 3L πληρούσαν το στάνταρ Euro 3 στις προδιαγραφές εκπομπών ρύπων. Η επέκταση του συστήματος start-stop από το free-running (οδήγηση χωρίς τη χρήση συμπλέκτη) συμβάλλει στην εξοικονόμηση καυσίμων και τη μείωση των εκπομπών καυσαερίων.
Η παραγωγή της έκδοσης Lupo 3L (καθώς και του Lupo GTI) συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού του 2005. Ωστόσο, φίλτρο σωματιδίων diesel της Volkswagen στο Lupo 3L δεν προσφέρθηκε ποτέ, ακόμη και με μια επιπλέον οικονομική καταβολή ή με aftermarket τεχνική αναβάθμισης κιτ.
Lupo GTI
Το Lupo GTI παρήχθη από το 1999 για τη σεζόν (model year) του 2000, ως η κορυφαία έκδοση του μοντέλου. Εξωτερικά, ξεχωρίζει εύκολα από τους πιο σπορ προφυλακτήρες, που ήταν αποκλειστικά στο χρώμα του αμαξώματος, τα σπορ φτερά και πλαϊνές ποδιές, τις διπλές απολήξεις εξάτμισης στη μέση και τη διευρυμένη πίσω αεροτομή. Επίσης, το αμάξωμα είχε χαμηλώσει κατά 20 χιλιοστά για λόγους αεροδυναμικής και τα ελαστικά ήταν διαστάσεων 205/45 R 15 V.
Ο κινητήρας βενζίνης ήταν 1.6 λίτρων 16-βάλβιδος, απέδιδε ισχύ 92 kW (125 hp) στις 6.500 στροφές το λεπτό και ροπή 152 N·m στις 3.000 στροφές το λεπτό. Η επιτάχυνση 0 - 100 χιλιόμετρα ανά ώρα ερχόταν σε 8,2 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα ήταν 205 χιλιόμετρα την ώρα. Ο κατασκευαστής έδινε μια μέση κατανάλωση των 7,3 λίτρων βενζίνης Super Plus (98 οκτανίων) στα 100 χιλιόμετρα. Μάλιστα ο κινητήρας αυτός πληρούσε τις προδιαγραφές εκπομπών καυσαερίων Euro 4. thumb|left|Το σαλόνι ενός Volkswagen Lupo GTI του 2005.
Από τον Μάρτιο του 2002 συνδυάστηκε με στάνταρ 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ότι το μοντέλο έγινε ανταγωνιστικό του Mini Cooper ή ακόμα και του λίγο μεγαλύτερου Volkswagen Polo GTI.
Τα πλαϊνά φτερά, οι πόρτες και το καπό του κινητήρα ήταν από αλουμίνιο. Η μπαταρία είχε εγκατασταθεί για λόγους κατανομής βάρους στο πίσω μέρος, με αποτέλεσμα όμως να μην προσφέρεται ρεζέρβα.
Στο σαλόνι, είχε σπορ καθίσματα με κόκκινες ραφές, κόκκινες ζώνες ασφαλείας, αλουμινένια πεντάλ, σπορ τιμόνι, πίνακα οργάνων με δακτυλίους και άλλες λεπτομέρειες από χρώμιο, συν ένδειξη εξωτερικής θερμοκρασίας. Το τιμόνι και το χειρόφρενο ήταν εξ ολοκλήρου δερμάτινα. Η επένδυση της οροφής, οι λαβές και τα αλεξήλια ήταν διαφορετικά από το στάνταρ μοντέλο. Επιπλέον, έφερε στάνταρ προβολείς με φώτα bi-xenon και «Aerotwin» υαλοκαθαριστήρες από την Bosch. 320px|thumb|right|Οι εξωτερικοί χρωματισμοί του Volkswagen Lupo GTI.
Στον τομέα της ασφάλειας, το Lupo GTI είχε στάνταρ μπροστινούς και πλευρικούς αερόσακους, 4 δισκόφρενα, ABS, ASR (traction control) και ESP. Μπορούσε να παραγγελθεί στα χρώματα αμαξώματος της διπλανής φωτογραφίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Lupo Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Ιωάννης Γκόλιας
O Ιωάννης Γκόλιας είναι Έλληνας πολιτικός μηχανικός και πανεπιστημιακός. Έχει διατελέσει πρύτανης του ΕΜΠ και δύο φορές υπηρεσιακός υπουργός (2015 και 2023).
Βιογραφία
Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου και εκπόνησε την διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου.
Διδάσκει στο ΕΜΠ από το 1986 στον τομέα Μεταφορών και Συγκοινωνιακής Υποδομής του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών. Το 2002 έγινε καθηγητής και από το 2009 ως το 2013 ήταν πρόεδρος του τμήματος. Από το 2013 ως το 2014 ήταν κοσμήτορας της σχολής Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ. Τον Ιούλιο του 2014 εξελέγη πρύτανης του ΕΜΠ και ανανέωσε τη θητεία του τον Οκτώβριο του 2015. Τον Ιούλιο του 2019 δήλωσε ότι δεν θα είναι ξανά υποψήφιος για τη θέση.
Το 2020 έγινε πρόεδρος του ΟΑΣΑ.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου ήταν υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Διαλόγου για τη Συνταγματική Αναθεώρηση.
Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Σαρμά ορίστηκε υπουργός Υποδομών και Μεταφορών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί Κατηγορία:Πρυτάνεις Ελληνικών Πανεπιστημίων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υποδομών και Μεταφορών
Περιβόλια Αιτωλοακαρνανίας
Ο όρος Περιβόλια Αιτωλοακαρνανίας μπορεί να αναφέρεται:
Συμμετοχή της Ιρλανδίας στη Eurovision
Η Ιρλανδία έχει συμμετάσχει στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 56 φορές από τότε που έκανε το ντεμπούτο της στο διαγωνισμό του στη Νάπολη, χάνοντας μόνο δύο διαγωνισμούς από τότε ( και ). Ο τελικός του διαγωνισμού μεταδίδεται στην Ιρλανδία στο RTÉ One. Η Ιρλανδία έχει συνολικά ρεκόρ επτά νικών και είναι η μόνη χώρα που έχει κερδίσει τρεις συνεχόμενες φορές.
Τις επτά νίκες της Ιρλανδίας πέτυχαν η Ντάνα με το "All Kinds of Everything", ο Τζόνι Λόγκαν με το "What's Another Year" και το "Hold Me Now" , η Λίντα Μάρτιν με το "Why Me" , η Νίαμ Κάβανα με το "In Your Eyes" , οι Πωλ Χάρρινγκτον και Τσάρλι ΜακΓκέττιγκαν με το "Rock 'n' Roll Kids"  και η Ιμίαρ Χίνι με το "The Voice". Ο Τζόνι Λόγκαν είναι ο μόνος ερμηνευτής που κέρδισε δύο φορές και έγραψε επίσης τη νικητήρια συμμετοχή του 1992. Η Ιρλανδία, η οποία τερμάτισε επίσης δεύτερη με τους Σιν Ντάνφι, Λίντα Μάρτιν , Λίαμ Ρέιλι και Μαρκ Ρόμπερτς , έχει συνολικά 18 αποτελέσματα στην πρώτη πεντάδα.
Από την εισαγωγή του προκριματικού γύρου το, η Ιρλανδία κέρδισε τον διαγωνισμό δύο φορές. Από την εισαγωγή του ημιτελικού γύρου το, η Ιρλανδία δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό δέκα φορές και δύο φορές τερμάτισε τελευταία στον τελικό, το και το. Το μοναδικό αποτέλεσμα της Ιρλανδίας στην πρώτη δεκάδα στους 15 τελευταίους διαγωνισμούς (2007–22) είναι η όγδοη θέση των Jedward το.
Ιστορία
Το Raidió Teilifís Éireann (RTÉ) είναι ο αντιπρόσωπος της Ιρλανδίας στον διαγωνισμό. Οι ημιτελικοί μεταδίδονται στο RTÉ2, με τον τελικό στο RTÉ One.
Η Ιρλανδία έχει στείλει 50 συμμετοχές στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Από αυτές, επτά έχουν κερδίσει και δεκαοκτώ έχουν τερματίσει στην πρώτη πεντάδα, καθιστώντας την Ιρλανδία την πιο επιτυχημένη χώρα στον διαγωνισμό συνολικά μέχρι το 2022. Από το ντεμπούτο της στο, η χώρα έχασε μόνο δύο διαγωνισμούς: τον διαγωνισμό του στο Μόναχο και τον διαγωνισμό του  στο Ταλίν. Μια απεργία στο RTÉ το 1983 σήμαινε ότι ο σταθμός δεν είχε τους πόρους για να στείλει έναν συμμετέχοντα, έτσι το RTÉ μετέδωσε τον διαγωνισμό με τη ροή σχολίων του BBC. Η Ιρλανδία υποβιβάστηκε το 2002, αλλά σύμφωνα με τους κανόνες της EBU δεδομένου ότι σκόπευαν να επιστρέψουν το 2003, το RTÉ μετέδωσε την εκδήλωση εκείνης της χρονιάς και ένας τηλεοπτικός σχολιαστής στάλθηκε στον διαγωνισμό στο Ταλίν. Η Ιρλανδία έχει φιλοξενήσει τον διαγωνισμό σε επτά περιπτώσεις, με όλες να έχουν διοργανωθεί στην ιρλανδική πρωτεύουσα Δουβλίνο εκτός από τον διαγωνισμό του, ο οποίος διοργανώθηκε στο Μίλστριτ, μια πόλη βορειοδυτικά της Επαρχίας Κόρκ με πληθυσμό 1.500 κατοίκων. Όλες οι ιρλανδικές συμμετοχές έχουν ερμηνευτεί στα Αγγλικά, με εξαίρεση τη συμμετοχή του, "Ceol an Ghrá", η οποία ερμηνεύτηκε στα Ιρλανδικά.
Ο Σιν Ντάνφι τερμάτισε στη δεύτερη θέση στο διαγωνισμό του, πίσω από τη Σάντι Σο, προτού η Ντάνα δώσει στην Ιρλανδία την πρώτη νίκη της το , ερμηνεύοντας το "All Kinds of Everything". Το επόμενο καλύτερο αποτέλεσμα της χώρας από τη δεκαετία του 1970 ήταν το, όταν οι The Swarbriggs Plus Two τερμάτισαν τρίτοι. Ακολούθησαν τερματισμοί στην πέμπτη θέση και για τον Κολμ Γουίλκινσον και για την Κάθαλ Νταν.
Ο Τζόνι Λόγκαν έδωσε στην Ιρλανδία τη δεύτερη νίκη το, με το "What's Another Year". Το γυναικείο συγκρότημα Sheeba στη συνέχεια τερμάτισε πέμπτο το. Στη συνέχεια, ο Λόγκαν έγραψε την συμμετοχή του, "Terminal 3", η οποία τερμάτισε δεύτερη και τραγουδήθηκε από τη Λίντα Μάρτιν. Το, ο Λόγκαν έγινε ο πρώτος και (μέχρι σήμερα) μόνος τραγουδιστής, ο οποίος κέρδισε το διαγωνισμό δύο φορές, όταν κέρδισε με το "Hold Me Now" που το έγραψε ο ίδιος.
Η πιο επιτυχημένη δεκαετία της Ιρλανδίας μέχρι σήμερα στον διαγωνισμό είναι η δεκαετία του 1990, η οποία ξεκίνησε με τον Λίαμ Ρέιλι να τερματίζει δεύτερος το. Η Ιρλανδία έπειτα πέτυχε μια άνευ προηγουμένου τρεις διαδοχικές νίκες στο διαγωνισμό. Το, η δεύτερη θέση του 1984, Λίντα Μάρτιν, επέστρεψε για να κερδίσει με μια άλλη σύνθεση του Τζόνι Λόγκαν, το "Why Me", δίνοντάς στον Λόγκαν συνολικά τρεις νίκες είτε ως ερμηνευτής είτε ως συγγραφέας. Ακολούθησε η νίκη της Νίαμ Κάβανα έναντι στη δεύτερη Σόνια του το  με το "In Your Eyes" και των Πώλ Χάρρινγκτον και Τσάρλι ΜακΓκέττιγκαν το  με το "Rock 'n' Roll Kids". Το σερί έσπασε το όταν το ιρλανδο-νορβηγικό συγκρότημα Secret Garden, που εκπροσωπούσε τη Νορβηγία, κέρδισε με το σχεδόν εξ ολοκλήρου ορχηστρικό "Nocturne". Η ομάδα περιέχει ένα μέλος από την Ιρλανδία, τη Φιοννουάλα Σέρι. Η δεκαετία είδε ακόμα μια νίκη το όταν η Ιμίαρ Χίνι κέρδισε με το "The Voice". Ο Μαρκ Ρόμπερτς θα τερματίσει επίσης δεύτερος για την Ιρλανδία το, το οποίο σήμανε το τέλος της ιρλανδικής κυριαρχίας στο διαγωνισμό.
Στον 21ο αιώνα, η Ιρλανδία τα πήγε λιγότερο καλά, επιτυγχάνοντας σημαντικά χειρότερα αποτελέσματα σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1990. Η μόνη θέση της χώρας στις 10 πρώτες θέσεις της δεκαετίας του 2000 ήρθε όταν ο Μπράιαν Κένεντι τερμάτισε δέκατος το. Στο διαγωνισμό του, οι εκπρόσωποι της Ιρλανδίας ήταν το ιρλανδικό φολκ συγκρότημα Dervish που ερμήνευσε το "They Can't Stop The Spring". Έχοντας προκριθεί αυτόματα στον τελικό, το γκρουπ τερμάτισε τελευταίο με πέντε βαθμούς (όλοι από την Αλβανία), όντας οι πρώτοι Ιρλανδοί συμμετέχοντες που ήρθαν τελευταίοι σε τελικό. Το 2008, ο Dustin the Turkey δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό με το τραγούδι του, "Irelande Douze Pointe". Την ίδια μοίρα είχαν οι Σινέντ Μάλβεϊ και Black Daisy το.
Στο, η τύχη της Ιρλανδίας άλλαξε όταν οι φιναλίστ του X Factor Jedward τερμάτισαν στην όγδοη θέση με 119 βαθμούς, καθιστώντας τους έτσι την πιο επιτυχημένη συμμετοχή της Ιρλανδίας σε 10 χρόνια. Το τραγούδι τους "Lipstick" βρέθηκε στην κορυφή των iTunes charts στην Αυστρία, τη Γερμανία, την Ιρλανδία και τη Σουηδία. Οι Jedward εκπροσώπησαν ξανά την Ιρλανδία το με το "Waterline", αλλά αφού πέρασαν στον τελικό, έλαβαν μόνο 46 βαθμούς, τερματίζοντας στη 19η θέση. Το, η Ιρλανδία ήρθε τελευταία στον τελικό για δεύτερη φορά.
Το 2018, η Ιρλανδία προκρίθηκε στον τελικό για πρώτη φορά από το 2013 με τον Ράιαν Ο'Σόνεσσυ και το "Together", αλλά το, η Σάρα ΜακΤέρναν τερμάτισε τελευταία στον δεύτερο ημιτελικό με το "22". Δεδομένου ότι το τραγούδι της έλαβε λιγότερους πόντους από το τραγούδι με το χειρότερο σκορ του πρώτου ημιτελικού, ήρθε ως εκ τούτου τελευταίο συνολικά, καθιστώντας το τη χειρότερη θέση για την Ιρλανδία μέχρι σήμερα. Μετά την ακύρωση του διαγωνισμού του, η Λέσλι Ρόι, η οποία επρόκειτο να διαγωνιστεί με το "Story of My Life", επιλέχθηκε ξανά για να διαγωνιστεί το με το "Maps". Τερμάτισε τελευταία και στον πρώτο ημιτελικό, ωστόσο δεν ήρθε τελευταία συνολικά. Το έιχε άλλη μια μη πρόκριση για την Μπρουκ Σκούλιον με το "That's Rich", τερματίζοντας 15η από 18 χώρες στον δεύτερο ημιτελικό.
Επτά τραγουδιστές έχουν εκπροσωπήσει την Ιρλανδία περισσότερες από μία φορές στο διαγωνισμό: ο Τζόνι Λόγκαν, η Λίντα Μάρτιν , η Νίαμ Κάβανα , οι Τόμι και Τζίμι Σουάρμπριγκ (ως "The Swarbriggs" το και μέρος του "The Swarbriggs Plus Two" το ), η Maxi (ως σολίστ το  και ως μέρος των Sheeba το ) και οι Jedward το  και το.
Στα χρόνια που η ζωντανή ορχήστρα ήταν παρούσα στον διαγωνισμό, σχεδόν όλες οι συμμετοχές της Ιρλανδίας στη Eurovision διευθύνθηκαν ορχηστικά από τον Νόελ Κέλιαν. Οι εξαιρέσεις ήταν το 1965 (ο ιταλός μουσικός διευθυντής της διοργανώτριας χώρας Τζιάνι Φέριο), το 1970 (ο ολλανδός μουσικός διευθυντής της διοργανώτριας χώρας Ντολφ βαν ντερ Λίντεν), από το 1972 έως το 1975 (Κόλμαν Πέρς), το 1979 (Προϊνσίας Ο Ντουίν), το 1994 (κανένας διευθυντής ορχήστρας, αν και ο Κέλιαν διηύθυνε τρεις άλλες συμμετοχές από τη Ρουμανία, την Ελλάδα και την Πολωνία) και το 1997 (ο Φρανκ Μακνάμαρα ήταν ο μουσικός διευθυντής για τον διαγωνισμό που διοργανώθηκε στο Δουβλίνο, αλλά η ιρλανδική συμμετοχή παίχτηκε με ένα ορχηστρικό κομμάτι χωρίς ζωντανή ορχήστρα).
Ο Ρόναν Κίτινγκ (ο οποίος παρουσίασε επίσης τον διαγωνισμό του 1997) είχε συνεργαστεί για τη συμμετοχή της Δανίας το 2009.
Ο παρουσιαστής του RTÉ, Μάρτι Ουέλαν, υπήρξε ο εθνικός σχολιαστής από το 2000.