cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κολεκτιβοποίηση στη Ρουμανία
Έναρξη κολεκτιβοποίησης
Η πρόοδος ήταν αργή στην αρχή, καθώς η Ρουμανία υστερούσε σε σχέση με όλες τις χώρες του Σοβιετικού Μπλοκ το 1952. Ωστόσο, το 1957, το κόμμα αποφάσισε να επιταχύνει τη διαδικασία, που αποδίδεται από τον Κένεθ Τζόβιτστην επιθυμία της ηγεσίας να αποδείξει την ανεξαρτησία της από τη Σοβιετική Ένωση. (Ο Σοβιετικός ηγέτης εκείνη την εποχή, ο Νικήτα Χρουστσόφ, αντιτάχθηκε στο πρόγραμμα.) Σε μια έκτακτη σύνοδο της Μεγάλης Εθνικής Συνέλευσης που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 27 και 30 Απριλίου 1962, ο Πρώτος Γραμματέας Γκεοργκίου-Ντετζ ανακοίνωσε τη λήξη του προγράμματος κολεκτιβοποίησης. Το 96% της αρόσιμης επιφάνειας της χώρας και το 93,4% της γεωργικής γης είχε συμπεριληφθεί σε συλλογικές δομές. Στην ίδια συνεδρία, επέκρινε την «Μοσκοβίτικη φατρία» του Εργατικού Κόμματος.
Η συλλογικότητα έβλαψε σοβαρά τα ρουμανικά χωριά, σύμφωνα με τον Ρουμάνο ιστορικό Σταν Στόικα ο οποίος αναφέρει μεταξύ αλλών: την απώλεια της «ανεξαρτησίας, αξιοπρέπειας και ταυτότητας» από τους αγρότες. μείωση του αγροτικού πληθυσμού που επιταχύνθηκε όταν οι νέοι μετανάστευσαν στις πόλεις (η αναγκαστική εκβιομηχάνιση συνέβαινε ταυτόχρονα) και το γεγονός ότι οι οικογένειες «καταστράφηκαν» από τη φτώχεια, ενώ το ενδιαφέρον για τη δουλειά έπεσε.
Μαχντούμ Σαχ Νταουλάχ Σαχίντ
Ο Μαχντούμ Σαχ Νταουλάχ Σαχίντ ήταν Μουσουλμάνος άγιος του 14ου αιώνα, αναγνωρισμένος για την διδασκαλία του Ισλάμ στη βόρεια Ινδία. Μαρτύρησε στο Σαχτζαντπούρ στην επαρχία Ρατζσάχι του σημερινού βορειοδυτικού Μπανγκλαντές.
Ο Μαχντούμ Σαχ ήταν ο δεύτερος γιος του Μουάζ μπιν Τζαλάλ, ενός βασιλιά της Υεμένης. Μαζί με περίπου 20 άτομα, ταξίδεψε προς ανατολάς στην χερσαία διαδρομή προς τη Μπουχάρα και την Ινδία διδάσκοντας το Ισλάμ. Τελικά εγκαταστάθηκαν στο Σαχζαντπούρ, που αποτελούσε μέρος ενός Ινδουιστικού βασιλείου. Ο βασιλιάς δυσαρεστήθηκε με την αναταραχή που προκλήθηκε από τον Μαχντούμ Σαχ και τους ακολούθους του και τους διέταξε να φύγουν από το βασίλειο. Ο Σαχ αρνήθηκε, με αποτέλεσμα ο ίδιος και σχεδόν όλοι οι ακόλουθοι του να σκοτωθούν.
Ο Μαχντούμ Σαχ είναι θαμμένος στο Σαχτζαντπούρ της επαρχίας Σιρατζγκάντζ, κοντά στο τζαμί Σάχι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπανγκλαντεσιανοί
Ομοσπονδία Αθλητισμού Βραζιλίας
Συστάθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 8 Ιουνίου του 1914, ενώ τα ιδρυτικά μέλη της ήταν η Αεροκλούμπ Μπραζιλέιρο, η Αουτομόβελ Κλουμπ ντο Μπραζίλ, η Σέντρο Ίπικο Μπραζιλέιρο, η Κλουμπ Ζινάστικο Πορτουγκές, η Κομισάο Σεντράλ ντε Κονκούρσος Ίπικος, η Ομοσπονδία Κωπηλασίας της Βραζιλίας, η Ζόκεϊ Κλουμπ Μπραζιλέιρο και η Μητροπολιτική Ένωση Αθλημάτων Στίβου.
Στις 21 Ιουνίου του 1916, συγχωνεύθηκε με την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Βραζιλίας, που ιδρύθηκε τον προηγούμενο χρόνο από την Ένωση Ποδοσφαίρου Σάο Πάολο, δημιουργώντας τη Συνομοσπονδία Αθλητισμού Βραζιλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βραζιλία
Brīvā Latvija
Η Brīvā Latvija (Ελεύθερη Λετονία, ) είναι εβδομαδιαία εφημερίδα για Λετονούς που ζουν εκτός Λετονίας, εστιάζοντας κυρίως σε αυτούς που ζουν στη δυτική Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 1986 με τη συγχώνευση δύο εφημερίδων μεταναστών: την Londonas Avīze (Νέα του Λονδίνου, ιδρύθηκε το 1942) με έδρα την Αγγλία και την Latvija (Λετονία, ιδρύθηκε το 1946 σε μεταπολεμικά στρατόπεδα εκτοπισμένων), με έδρα την Δυτική Γερμανία. Η εφημερίδα συνανήκει στις Λετονικές κοινότητες της δυτικής Ευρώπης. Οι Λετονικές κοινότητες της Βρετανίας, της Γερμανίας και της Σουηδίας παρέχουν μέλη για το συμβούλιο της εφημερίδας. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, μετά την επανάκτηση της Λετονικής ανεξαρτησίας, η εκτύπωση της εφημερίδα μετακινήθηκε για οικονομικούς λόγους στη Ρίγα, ενώ το συντακτικό προσωπικό μετακινήθηκε εκεί αργότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λετονικές εφημερίδες
Μιτσούγιο Κακούτα
Βραβευμένα έργα
Η Κακούτα έκανε το ντεμπούτο της ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια στη Σχολή Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Ουασέντα με το έργο Kōfuku na yūgi (Μια ευλογημένη διασκέδαση). Το βιβλίο αυτό της χάρισε το Βραβείο Kaien για Νέους Συγγραφείς το 1990. Μετά τη συγγραφή δύο μυθιστορημάτων το 2002 τα οποία έτυχαν καλής απήχησης από το κοινό, του Ekonomikaru paresu (Οικονομικό παλάτι) και του Kūchū teien (Κρεμαστός κήπος), κέρδισε το Noma Literary New Face Prize και το βραβείο Naoki στην κατηγορία Γυναίκα της απέναντι όχθης το 2004.
Το βιβλίο της Η όγδοη μέρα, το οποίο μεταφράστηε στα αγγλικά το 2010, απέσπασε το λογοτεχνικό Βραβείο Τσούο Κόρον το 2007 και έχει μετατραπεί σε τηλεοπτική δραματική σειρά καθώς και σε ταινία. Η όγδοη μέρα έχει μεταφραστεί και στην ελληνική γλώσσα από την Ειρήνη Παπακυριάκου και κυκλοφόρησε το 2018 από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Και τα δύο βιβλία της από το 2012 – το μυθιστόρημά της Kami no tsuki και ο τόμος δικηγημάτων της με τον τίτλο Kanata no ko (Τα παιδιά πέρα) – βραβεύτηκαν επίσης. Συνολικά, η Κακούτα έχει γράψει πάνω από 80 έργα μυθοπλασίας.
Τρέχοντα γεγονότα
Η Κακούτα είναι παντρεμένη με τον επίσης συγγραφέα Τακάμι Ίτο. Σε συνέντευξή της τον Οκτώβριο του 2015 δήλωσε ότι μεταφράζει το κλασικό έργο του 11ου αιώνα Η ιστορία του Γκέντζι στα σύγχρονα ιαπωνικά και αυτό ήταν πιθανό να της πάρει τρία χρόνια. Οι δύο πρώτοι τόμοι της μετάφρασης έχουν πλέον εκδοθεί.
Στην ίδια συνέντευξη, η Κακούτα ανέφερε τους Σουίτσι Γιόσιντα, Γιόκο Ογκάουα και Καόρι Εκούνι ως σύγχρονους Ιάπωνες συγγραφείς τους οποίους θα μπορούσε να συστήσει σε κάποιον. Είναι μέλος των Συγγραφέων του Κόκκινου Κύκλου, μιας επίλεκτης ομάδας σύγχρονων συγγραφέων της Ιαπωνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνέζες συγγραφείς Κατηγορία:Ιαπωνέζες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ιάπωνες μεταφραστές
Σουχοντίλσκ
Το Σουχοντίλσκ (ουκρανικά: Суходільськ, ρωσικά: Суходольск ) είναι πόλη στον δήμο Κρασνοντόν στην Περιφέρεια Λουχάνσκ της Ουκρανίας. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2013, η πόλη έχει πληθυσμό 21.061 κατοίκων.
Από το 2014, το Σουχοντίλσκ ελέγχεται από την Λαϊκή Δημοκρατία του Λουχάνσκ και όχι από τις ουκρανικές αρχές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ
Νιουκχετσεζά Χανιμεφέντι (σύζυγος του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄)
Η Νιουκχετσεζά Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:نکهت سزا خانم) (Τούρκικα: Nükhetsezâ Hanım Efendi, 1830 - 15 Μαΐου 1850) ήταν η δεκάτη ένατη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Η Νιουκχετσεζά Χανιμεφέντι γεννήθηκε το 1830 στην Αμπχαζία, και ήταν κόρη του Αμπχαζιανού ευγενή, Χατούγ Μπέη Μπαράς και της Φερχουντέ Χανίμ που ήταν από την Γεωργία. Το πραγματικό της όνομα ήταν Χατιτζέ Μπαράς. Σε ηλικία οκτώ ετών η Χατιτζέ μαζί την οικογένεια της έφυγαν από τον Καύκασο και πήγαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου την παρέδωσαν στο δικαστήριο του οθωμανού σουλτάνου. Η Βαλιντέ Μπεζμιαλέμ Σουλτάν πήρε την Χατιτζέ υπό φροντίδα της. Μετονομάστηκε σε "Νιουκχετσεζά", ενώ έλαβε Τουρκική και Μουσουλμανική εκπαίδευση στο χαρέμι του Τοπ Καπί. Κατά την εκπαίδευσή της στο παλάτι έμαθε να παίζει πιάνο και ούτι.
Η Νιουκχετσεζά μεγάλωσε ως μια νεαρή κοπέλα στο παλάτι Τοπ Καπί, και όταν μπήκε στο δέκατο τέταρτο έτος, έγινε παλλακίδα του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄. Ο Αμπντούλ Μετζίτ της έκανε πρόταση γάμου και η Νιουκχετσεζά συναίνεσε στη βούληση των γονιών της, ώστε να δεχτεί την πρόταση του σουλτάνου. Το 1845 η Νιουκχετσεζά παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Μετζίτ και έλαβε τον τίτλο της "Baş İkbâl".
Η φυματίωση είχε πολλά θύματά στο παλάτι, τον δέκατο ένατο αιώνα, και η Νιουκχετσεζά ήταν ένα από αυτά. Η Νιουκχετσεζά Χανιμεφέντι πέθανε στις 15 Μαΐου 1850 στο Παλάτι Μπεσίκτας σε ηλικία είκοσι ετών. Είναι θαμμένη στο Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αλεξάντρ Μπαρκάσοφ
Ο Αλεξάντερ Πέτροβιτς Μπαρκάσοφ (ρωσικά: Александр Петрович Баркашов), (γεννημένος στις 6 Οκτωβρίου 1953), είναι Ρώσος πολιτικός ηγέτης και ακροδεξιός εθνικιστής ο οποίος το 1990 ίδρυσε την Εθνική Ενότητα Ρωσίας, ένα νεο-ναζιστικό πολιτικό κόμμα και παραστρατιωτική οργάνωση.
Βιογραφία
Γεννημένος στη Μόσχα, με ρίζες αγροτών, ο πατέρας του Μπαρκάσοφ ήταν ηλεκτρολόγος και η μητέρα του ήταν νοσοκόμα. Ο Μπάρκασοφ εγκατέλειψε το σχολείο το 1971 και μπήκε στο στρατό όπου υπηρέτησε στη Λευκορωσία. Μετά το τέλος της θητείας του, επέστρεψε στη Μόσχα και βρήκε εργασία σε έναν υπόγειο ενεργειακό σταθμό ως ηλεκτρολόγος. Ενώ δεν ενδιαφέρονταν για τη δουλειά του, ήταν παθιασμένος με την ανάγνωση βιβλίων για μεγάλους κατακτητές της ιστορίας (ειδικά τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Τζένγκις Χαν), την εκμάθηση καράτε (ακόμη και τη δημιουργία του δικού του συλλόγου) και την κατασκευή χειροποίητων όπλων (τόξα και στιλέτα).
Ο Μπάρκασοφ εντάχθηκε στο ακροδεξιό εθνικιστικό κίνημα Παμιάτ το 1985 και ανέβηκε γρήγορα στις τάξεις του. Εκλέχτηκε στο Κεντρικό Συμβούλιο μέσα σε ένα χρόνο, και το 1989 ήταν ο δεύτερος μετά τον Ντμίτρι Βασιλίεφ. Η σύγκρουση μεταξύ του Μπαρκάσοφ και του Βασίλιεφ οδήγησε τον Μπαρκάσοφ να αποχωρήσει, μαζί με «τα πιο πειθαρχημένα και δραστήρια μέλη, δυσαρεστημένα με κενές συνομιλίες και θεατρικά ακροβατικά, από το Παμιάτ». Στις 16 Οκτωβρίου 1990, ο Μπαρκάσοφ και μερικές δεκάδες οπαδοί του συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του στην οδό Ντουμπίνιν της Μόσχας και ίδρυσαν την «Εθνική Ενότητα για μια Ελεύθερη Ισχυρή Μόνο Ρωσία» (σύντομα άλλαξε σε «Εθνική Ενότητα Ρωσίας». Ο ιστορικός Βάλτερ Λαγκουέρ γράφει ότι ο Μπαρκάσοφ δήλωσε σε συνέντευξή του ότι είναι Ναζιστής.
Κατά τη διάρκεια της ρωσικής συνταγματικής κρίσης του 1993, ο Μπάρκασοφ οδήγησε τους μαχητές της RNU στην υπεράσπισή του του Ρωσικού Προεδρικού Μεγάρου ενάντια στις δυνάμεις του Μπόρις Γέλτσιν. Ο Μπαρκάσοφ ωστόσο απέφυγε τη σύλληψη εγκαταλείποντας τη Μόσχα και κρύφτηκε σε μια κοντινή κωμόπολη. Κατά την τη διάρκεια μιας βραδινής βόλτας, πυροβόληθηκε στο μηρό από αγνώστους και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο όπου ο νοσοκόμος τον αναγνώρισε. Ο Μπαρκάσοφ φυλακίστηκε με την κατηγορία της οργάνωσης και υποκίνησης μαζικών ταραχών και της παράνομης οπλοκατοχής. Στις αρχές του 1994, η νεοεκλεγέντα Δούμα παραχώρησε αμνηστία στον Μπαρκάσοφ.
Το 1994, ο Μπαρκάσοφ δημοσίευσε το βιβλίο του Azbuka russkogo natsionalista, το οποίο έγινε η κύρια πηγή της ιδεολογίας της Εθνικής Ενότητας. Στα τέλη Φεβρουαρίου 1999, μια δημοσκόπηση ανέφερε τον Μπαρκάσοφ ως έναν από τους 10 πιο αναγνωρίσιμους πολιτικούς της Ρωσίας.
Στις 2 Δεκεμβρίου 2005 ο Μπαρκάσοφ μαζί με τρεις από τους οπαδούς του συνελήφθησαν και δικάστηκαν για «επίθεση σε αστυνομικό». Σύμφωνα με το δελτίο τύπου της Εθνικής Ενότητας Ρωσίας, ο ίδιος ο Μπαρκάσοφ δέχθηκε επίθεση και τραυματίστηκε από τον αστυνομικό που εισέβαλλε στην κατοικία του.
Στις 6 Νοεμβρίου 2009 ο Μπαρκάσοφ ίδρυσε το κίνημα «Ένωση των Υπερασπιστών της Ρωσίας - Οκτώβριος 1993» μαζί με τον Βλάντσλαβ Αχαλόφ και τον Στάνισλαβ Τρέικοφ, τον αρχηγό της Ένωσης Αξιωματικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί
Τολίντο (Οχάιο)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Οχάιο
Κόρι Χίγκινς
Ο Κούρντον Κόρι Χίγκινς (γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1989) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Μπαρτσελόνα του Ισπανικού Πρωταθλήματος (Liga ACB) και της Ευρωλίγκας.
Λύκειο
Ο Χίγκινς έπαιξε μπάσκετ λυκείου στο Λύκειο Μόντε Βίστα, στη γενέτειρά του, το Ντάνβιλ, στην Καλιφόρνια.
Ότο Ντιλς
Ο Ότο Ντιλς (αγγλ. Otto Paul Hermann Diels, 23 Ιανουαρίου 1876 – 7 Μαρτίου 1954) ήταν Γερμανός χημικός, ο οποίος κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Χημείας. Η πιο αξιοσημείωτη εργασία του εκπονήθηκε από κοινού με τον χημικό Κουρτ Άλντερ, και απέδωσε την ομώνυμη αντίδραση Ντιλς-Άλντερ, δηλαδή μια απλή, πρακτική και χαμηλού κόστους μέθοδο παρασκευής διενίων. Οι δύο ερευνητές χημικοί τιμήθηκαν το έτος 1950 με το βραβείο Νόμπελ Χημείας για τη συγκεκριμένη επιστημονική συνεισφορά τους.
Κόρι Χίγκινς
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Χίγκινς έπαιξε μπάσκετ κολεγίου στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, με τους Κολοράντο Μπάφαλοους, από το 2007 έως το 2011. Είναι ισόβαθμος με τον Ρίτσαρντ Ρόμπι, με 2.001 πόντους σταδιοδρομίας, ως ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών για τους Μπάφαλοους, και είναι έκτος όλων των εποχών στην ιστορία της Διάσκεψης Μπιγκ 12.
Επαγγελματική πορεία
Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2011, ο Χίγκινς επιλέχθηκε με την έβδομη επιλογή, στο ντραφτ της D-League του 2011, από τους Ίρι Μπέιχοκς. Εμφανίστηκε σε πέντε παιχνίδια με την ομάδα, έχοντας κατά μέσο όρο 12,6 πόντους.
Ότο Ντιλς
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1876 στο Αμβούργο της Γερμανίας, ενώ η οικογένειά του μετακόμισε στο Βερολίνο το 1878, όταν ο ίδιος ήταν μόλις δύο ετών.
Κόρι Χίγκινς
Επαγγελματική πορεία
Ο Χίγκινς προσκλήθηκε στο προπονητικό στρατόπεδο των Ντένβερ Νάγκετς, κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του 2011, αλλά στις 23 Δεκεμβρίου 2011, παραιτήθηκε.
Ότο Ντιλς
Πρώτα χρόνια
Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Βερολίνο στο Γυμνάσιο Joachimsthalsches, πριν φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου ξεκινώντας το 1895. Σπούδασε -οργανική- χημεία υπό τον τότε φημισμένο χημικό -μετέπειτα Νομπελίστα- δρ. Εμίλ Φίσερ και τελικά έλαβε το πτυχίο του το 1899.
Κόρι Χίγκινς
Επαγγελματική πορεία
Στις 25 Δεκεμβρίου 2011, ζήτησε την παραίτηση από τους Σάρλοτ Μπόμπκατς. Παραιτήθηκε από τους Μπόμπκατς στις 9 Δεκεμβρίου 2012. Στις 16 Ιανουαρίου 2013, ο Χίγκινς επαναγοράστηκε από τους Ίρι Μπέιχοκς.
Ότο Ντιλς
Σταδιοδρομία
μικρογραφία| Αναμνηστική πλακέτα για τον Ότο Ντιλς στο Κίελο της Γερμανίας Αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, του προσφέρθηκε μια ερευνητική θέση στο Ινστιτούτο Χημείας στη σχολή. Είχε γρήγορη ανέλιξη στις βαθμίδες της σχολής, και έγινε τελικά προϊστάμενος τμήματος το 1913. Παρέμεινε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου μέχρι το 1915, οπότε τότε αποδέχτηκε μια θέση εργασίας στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου, όπου και παρέμεινε μέχρι και τη συνταξιοδότησή του.
Κόρι Χίγκινς
Επαγγελματική πορεία
Τον Οκτώβριο του 2013, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την ρωσική Τριούμφ Λυούμπερτσι.
Ότο Ντιλς
Σταδιοδρομία
Η σημαντική αυτή έρευνα οδήγησε τελικά σε μια συνθετική μέθοδο η οποία επέτρεπε τη σύνθεση ακόρεστων κυκλικών ενώσεων. Αυτή η εργασία ήταν καθοριστική για τη χημική βιομηχανία, αφού λίγα χρόνια μετά, πυροδότησε την παραγωγή συνθετικού καουτσούκ και ποικίλων πλαστικών ενώσεων. κέντρο|μικρογραφία|640x640εσ|Απεικόνιση της αντίδρασης [[Αντίδραση Ντιλς-Άλντερ|Ντιλς-Άλντερ, όπως καταγράφηκε αρχικά το 1928.]]
Προσωπική ζωή
Ο Ντιλς παντρεύτηκε την Paula Geyer το 1909. Το ζευγάρι απέκτησε μαζί πέντε παιδιά, τρεις γιους και δύο κόρες. Δύο από τους γιους του σκοτώθηκαν σε μάχες κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Στον ελεύθερο χρόνο του ο Ντιλς απολάμβανε το διάβασμα, τη μουσική και τα ταξίδια. Πέθανε στις 7 Μαρτίου 1954.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Μ. Καραγάτσης (εργογραφία)
Πεζογραφία
Η συλλογή περιλαμβάνει τα παρακάτω διηγήματα:
Α' ενότητα ΔΙΑΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΘΟΣ Β' ΘΝΗΤΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ Γ' ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΜΕ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ
Μετά θάνατον
Η συλλογή περιλαμβάνει:
Α' ΝΕΑΝΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ Β' ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Παραπομπές
Κατηγορία:Μ. Καραγάτσης Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Κόρι Χίγκινς
Επαγγελματική πορεία
Την 1η Ιουλίου 2015, ο Χίγκινς υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο, με επιλογή για δεύτερο χρόνο, με την ρωσική ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Μετά από μία επιτυχημένη χρονιά, η ΤΣΣΚΑ χρησιμοποίησε την επιλογή της για να κρατήσει τον Χίγκινς στον σύλλογο για άλλον έναν χρόνο. Στις 26 Ιουνίου 2017, η ΤΣΣΚΑ ανακοίνωσε ότι ανανέωσε το συμβόλαιό της με τον Χίγκινς, για επιπλέον δύο χρόνια.
Στις 3 Ιουλίου 2019, ο Χίγκινς υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ισπανική Μπαρτσελόνα. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2020-21, είχε μέσο όρο 13,1 πόντους και 2,4 ασίστ ανά αγώνα. Ο Χίγκινς υπέγραψε τριετή επέκταση με την ομάδα στις 5 Ιουλίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκαζιαντέπ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ήρι ΜπέιΧωκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάρλοτ Μπόμπκατς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τριούμφ Λιούμπερτσι Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Εθνική Βιβλιοθήκη του Ελ Σαλβαδόρ
Επίσημο όνομα
Ιδρύθηκε με το όνομα "Biblioteca Nacional Salvadoreña". Αργότερα υιοθέτησε άλλα ονόματα. Το 2002, ονομάστηκε επίσημα Εθνική Βιβλιοθήκη του Ελ Σαλβαδόρ "Φρανσίσκο Γκαβίδια", προς τιμήν του Σαλβαδοριανού συγγραφέα, ο οποίος στο παρελθόν ήταν διευθυντής της.
Ιστορία
Το 1934, η Εθνική Βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στον πρώτο όροφο του Εθνικού Θεάτρου. Και το 1938, η Εθνική Βιβλιοθήκη αγόρασε και κατέλαβε το πρώην οικισμό του Στρατιωτικού Κύκλου, όπου παρέμεινε μέχρι το 1964. Κατά τη διοίκηση του Baudilio Torres, και με την υποστήριξη της Ένωσης Βιβλιοθηκονόμων του Ελ Σαλβαδόρ, πραγματοποιήθηκε η κατασκευή του 9ώροφου κτιρίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης και του Γενικού Αρχείου του Έθνους, που εγκαινιάστηκε στις 16 Ιανουαρίου 1964. Το 1968 ωστόσο, το Υπουργείο Παιδείας μεταφέρθηκε στο κτίριο της βιβλιοθήκης ενώ το Γενικό Αρχείο του Έθνους μεταφέρθηκε στο σημερινό Εθνικό Μέγαρο. Λόγω του σεισμού της 10ης Οκτωβρίου 1986, που έπληξε σφοδρά την πρωτεύουσα, το κτίριο αυτό καταστράφηκε.
Τον Απρίλιο του 1987, η Εθνική Βιβλιοθήκη άνοιξε μια υπηρεσία αναφοράς με μια μικρή συλλογή σε μια καλύβα στο Πάρκο Ινφαντίλ.. Τον Ιούλιο του 1987, η Εθνική Βιβλιοθήκη νοίκιασε το κτίριο Σαν Ραφαήλ με το διπλανό σπίτι στην Calle Arce της πρωτεύουσας, όπου και παρασχέθηκαν υπηρεσίες στο κοινό. Οι συλλογές παλαιών βιβλίων και η Εθνική Βιβλιοθήκη Εφημερίδων στεγάζονταν στο σημερινό Εθνικό Μέγαρο. Η αίθουσα Μπράιγ στεγάστηκε στο Κέντρο Τυφλών Ευγενία Viuda de Duenas, στο Σαν Σαλβαδόρ.
Κατεδάφιση και ανοικοδόμηση
Στα τέλη του 2021 και στις αρχές του 2022, κατεδαφίστηκε το παλιό κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης για την ανέγερση ενός νέου κτιρίου, δωρεά της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στο πλαίσιο μιας συμφωνίας που υπογράφηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2019 από τις κυβερνήσεις του Ελ Σαλβαδόρ και της εν λόγω ασιατικής χώρας. Το κοινοβούλιο του Ελ Σαλβαδόρ, από την πλευρά του, ενέκρινε τις "Ειδικές διατάξεις για την έγκριση και την εκτέλεση του σχεδίου βοήθειας για την κατασκευή της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Ελ Σαλβαδόρ ", με το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 249 της 21ης Δεκεμβρίου 2021, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 244, τόμος αριθ. 433, της 22ας Δεκεμβρίου 2021. Ο πρώτος λίθος του νέου κτιρίου τέθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2022 από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Ναγίμπ Μπουκέλε. Η κατασκευή της νέας έδρας θα κοστίσει 40 εκατομμύρια δολάρια και θα βρίσκεται στον ίδιο χώρο με το κατεδαφισμένο κτίριο.
Παραπομπές
Σαλβ Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Ελ Σαλβαδόρ
Αργυραίικα Μαγνησίας
Τα Αργυραίικα είναι χωριό της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Τα Αργυραίικα βρίσκονται στο Νότιο Πήλιο, προς τα παράλια του Παγασητικού κόλπου και είναι κτισμένο στους πρόποδες του Πηλίου σε υψόμετρο 120 μέτρα, ανάμεσα στα Καλά Νερά και τις Μηλιές. Απέχουν 23 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και 25 χλμ. ΒΔ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Στη βόρεια άκρη του χωριού βρίσκεται ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός για το τρενάκι του Πηλίου. Είναι γνωστό για τα παραδοσιακά μονοπάτια καθώς και τις περιπατητικές διαδρομές που κατευθύνονται προς τα γύρω χωριά με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις σιδηροδρομικές γέφυρες της γραμμής του ιστορικού τρένου.
Τα Αργυραίικα αναφέρονται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός, το 1951 να απογράφονται στην τότε κοινότητα Βυζίτσης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Βυζίτσα αποτελούν την κοινότητα Βυζίτσης που υπάγεται στη Δημοτικής Ενότητα Μηλεών του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 51 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Στέφανι Νιεμέρ
Η Στέφανι Νιεμέρ (αγγλ.: Stephanie Niemer, 3 Σεπτεμβρίου 1989, Έτζγουντ, Κεντάκι, Η.Π.Α.) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία κατά την περίοδο 2017-18 αγωνίστηκεκ με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στη Βόλεϊ Λιγκ της Ελλάδας ως ακραία.
Καριέρα
Η Στέφανι Νιεμέρ γεννήθηκε στο Έτζγουντ του Κεντάκι των Η.Π.Α. το 1989. Προέρχεται από αθλητική οικογένεια, αφού ο πατέρας της Ντέμπι Νιεμέρ έπαιζε μπάσκετ και μπέιζμπολ στην Τόμας Μορ. Στα κολλεγιακά της χρόνια έπαιξε βόλεϊ με το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι. Στη συνέχεια από το 2011 μέχρι το 2014 αγωνίστηκε σε ομάδες του Πουέρτο Ρίκο· κατά σειρά στην Ίντιας του Μαγιαγκουέζ, στην Οριεντάλες του Ουμακάο και στους Γίγαντες της Καρολίνας.
Το 2014 επιχειρεί το υπερατλαντικό ταξίδι για τη γαλλική Α.Σ.Π.Τ.Τ. Μυλούζ της ομώνυμης πόλης, στην οποία παραμένει για μία χρονιά. Το 2015 ταξιδεύει στο Αζερμπαϊτζάν για λογαριασμό της Αζεριόλ του Μπακού. Κατά τη διάρκεια της θητείας της στην Αζεριόλ αναδεικνύεται καλύτερη ακραία του Πρωταθλήματος Αζεμπαϊτζάν.
Μετά το τέλος του πρωταθλήματος επιστρέφει στο Πουέρτο Ρίκο, πάλι στους Γίγαντες της Καρολίνας, αλλά σύντομα την ίδια χρονιά ταξιδεύει για την Πέτρον Τρι-Άκτιβ Σπάικερς των Φιλιππίνων. Με την Πέτρον αναδεικύεται καλύτερη ακραία του Πρωταθλήματος και επιλέγεται για την ομάδα Ολ Σταρ των ΦΙλιππίνων, που συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων με την ονομασία Λοτζίστικ Μανίλας. Την περίοδο 2016-17 βρίσκεται πάλι στο Πουέρτο Ρίκο και αγωνίζεται με τα χρώματα της Κριόγγιας (Κρεολές) του Κάγκουας, με την οποία κατακτά το Πρωτάθλημα.
Το 2017 επιλέγεται για την προετοιμασία της Εθνικής ομάδας Γυναικών των Ηνωμένων Πολιτειών, και τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς διασχίζει και πάλι τον Ατλαντικό, ερχόμενη στην Ελλάδα και εντάσσεται στο δυναμικό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Η Στάφανι Νιεμέρ υπήρξε από τους βασικούς συντελεστές στην ιστορική κατάκτηση από τον Ολυμπιακό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ) το 2018, αναδεικνυόμενη ως τρίτη σκόρερ της διοργάνωσης με 137 πόντους συνολικά καθώς και ως τρίτη σέρβερ με 19 άσους. Σημαντική υπήρξε επίσης η συμβολή της στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος και του Κυπέλλου Ελλάδας κατά την περίοδο 2017-18 από τις ερυθρόλευκες. Κατά την παραμονή της στην ομάδα του Πειραιά διακρίθηκε ιδιαίτερα τόσο για τις επιθετικές της ικανότητες, όσο κυρίως για το αποτελεσματικό σερβίς της. Χαρακτηριστικό της δύναμης της από την τελική γραμμή αποτελεί η ασύλληπτη επίδοση των 17 άσων απέναντι στον Α.Ο. Μαρκοπούλου, που πέτυχε κατά την 8η αγωνιστική του πρωταθλήματος. Τον Μάϊο του 2018 μετά τη λήξη του συμβολαίου της, η Στέφανι Νιεμέρ αποχώρησε από τον Ολυμπιακό και την Ευρώπη για να εγκατασταθεί για οικογενειακούς λόγους στην πατρίδα της.
Διεθνείς διοργανώσεις
'''Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ)
Εθνικά Πρωταθλήματα
''' 2 Πρωτάθλημα Πουέρτο Ρίκο
1 Πρωτάθλημα Ελλάδας
Εθνικά Κύπελλα
'''1 Κύπελλο Ελλάδας
Φάνης (7ος αιώνας π.Χ.)
Η ονομασία Φάνης αναφέρεται στο αγνώστων άλλων στοιχείων άτομο που έζησε στην Ιωνία ή την Καρία στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ., και ο οποίος κυκλοφόρησε τα πρώτα ελληνικά νομίσματα με επιγραφές, και από τα πρώτα ελληνικά γενικώς, σύντομα έπειτα από τα νομίσματα της Λυδίας τα οποία ήταν τα πρώτα στην ιστορία.
Περιγραφή
Τα νομίσματα του αποτελούνται από ήλεκτρο, είναι τύπου στατήρα -βάσει των διαβαθμίσεων του βάρους τους-, και χρονολογούνται την περίοδο 625-600 π.Χ.. Αυτά των ολόκληρων στατήρων διαθέτουν την επιγραφή ΦΑΝΕΟΣ ΕΜΙ ΣΗΜΑ (με όμικρον, και σε ανεστραμμένη μορφή ΑΜΗΣ ΙΜΕ ΣΟΕΝΑΦ), έτσι ως όνομα ερμηνεύεται το Φάνης και πως ο ίδιος είναι ο δημιουργός ή ο ηγεμόνας των νομισμάτων αυτών, χωρίς να αποκλείεται ο τονισμός να είναι αλλού και να πρόκειται για Φανεός αντί για Φάνεος. Τα νομίσματα που αποδίδονται σε αυτόν, διακρίνονται σε 7 υποδιαιρέσεις του στατήρα, και μόνο οι 2 μεγαλύτερες υποδιαιρέσεις αναφέρουν το όνομα του, οι στατήρες και οι τρίτες (1/3 του στατήρα), ενώ τα νομίσματα της ημίεκτης (1/12) είναι τα πλέον κοινά. Στις τρίτες αναφέρεται μόνο ΦΑΝΕΟΣ. Τα μικρότερης αξίας νομίσματα αποδίδονται σε αυτόν βάσει της παραστάσεως του ελαφιού η οποία είναι κοινή σε όλα τα νομίσματα. Η παράσταση του ελαφιού, έχει προταθεί πως πιθανώς αποτελεί σύνδεση των νομισμάτων με την πόλη της Εφέσου, καθώς ταυτίζεται με την Άρτεμη η οποία ήταν προστάτιδα της πόλης.
Πρόκειται για εξαιρετικά σπάνια νομίσματα, με μεγάλη χρηματική αξία στην συλλεκτική αγορά, ιδιαίτερα οι στατήρες, όπου το 2015 ένας από αυτούς πωλήθηκε για 280.000 ευρώ σε δημοπρασία στο Μόναχο.
Ταυτότητα
Δεν υπάρχει κάποιος γνωστός ηγεμόνας στην περιοχή με το όνομα Φάνης κατά την περίοδο εκείνη. Έτσι έχουν γίνει διάφορες άλλες υποθέσεις, όπως το ότι πιθανώς ήταν κάποιος πλούσιος έμπορος, ή κάποιος άγνωστος ηγεμόνας, ή ότι η ονομασία αντιστοιχεί όχι σε άτομο αλλά σε κάποια πόλη, ή ακόμα και πως τα νομίσματα αυτά αποτελούσαν ενεπίγραφα αναθήματα εύπορου ιδιώτη προς τον ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο, τοποθεσία όπου έχουν ανακαλυφθεί πολλά αρχαϊκά νομίσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατάλογος δημάρχων Αλεξανδρούπολης
Παρατίθεται ένας κατάλογος με τους δημάρχους της Αλεξανδρούπολης από την απελευθέρωση της πόλης, το 1920 μέχρι σήμερα. Ο πρώτος δήμαρχος μετά την απελευθέρωση ήταν ο Εμμανουήλ Αλτιναλμάζης, τον οποίο διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Αλτιναλμάζης, ο οποίος υπήρξε και ο μακροβιότερος δήμαρχος της πόλης. Σημερινός δήμαρχος, από το 2019, είναι ο δικηγόρος Γιάννης Ζαμπούκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αλεξανδρούπολης Αλεξανδρουπολης
Λαβεάται
Οι Λαβεάται ήταν αρχαίος Ιλλυρικός λαός που ζούσαν στις ακτές της Αδριατικής στην Ιλλυρία ανάμεσα στην σημερινή βόρεια Αλβανία και το Μαυροβούνιο, γύρω από την Λίμνη Σκόδρας. Η περιοχή τους λεγόταν την αρχαιότητα "Λαβεάτις", επεκτεινόταν στα νότια μέχρι την Λέζα στην κοιλάδα του ποταμού Δρίνου ή ίσως ακόμα νοτιότερα μέχρι την κοιλάδα του ποταμού Ματ. Το βασικό τους εμπορικό και πολιτικό κέντρο ήταν η Σκόδρα που την καθιέρωσαν ως Πρωτεύουσα. Η δυναστεία περιλαμβάνει τους τελευταίους μεγάλους Ιλλυριούς βασιλείς (Άγρων της Ιλλυρίας, Σκερδιλαΐδας, Πλευράτος Γ΄ και Γένθιος). Μετά την παρακμή της βασιλείας των Αρδιαίων όταν ξέσπασε ο Α΄ Ιλλυρικός πόλεμος και η Τεύτα ηττήθηκε από την Ρωμαϊκή δημοκρατία οι Λαβεάται επανήλθαν με τον κουνιάδο της Σκερδιλαΐδα. Την Ρωμαϊκή εποχή οι Λαβεάται έκοβαν νομίσματα με την εθνικότητα και το σύμβολο της φυλής τους.
Τα ονόματα τους με πολλές παραλλαγές αναφέρουν από τον 2ο αιώνα π.Χ. διάσημοι αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Πολύβιος και ο Τίτος Λίβιος. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν στην σημερινή βόρεια Αλβανία πολλά νομίσματα με την επιγραφή "ΛΑΒΙΑΤΑΝ". Το όνομα "Λαβεάται" σχηματίζεται από το πρόθεμα "ΛΑΒ" και την γνωστή Ιλλυρική κατάληξη "ΑΤ"", πιθανότατα το "ΛΑΒ" είναι σύμφωνα με τους γλωσσολόγους αναγραμματισμός του "ΑΛΒ" από το οποίο προήλθε το εθνωνύμιο των Αλβανών. Το πρόθεμα "ΛΑΒ"'' βρίσκεται σε πολλά τοπωνύμια περιοχών και ποταμών που σχετίζονται με μετακινήσεις Ιλλυρικών πληθυσμών από την Λέζα στην Ουλπιάνα.
Γεωγραφία
Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες Ιλλυρικές φυλές στις οποίες υπάρχει ασάφεια με τις περιοχές τις οποίες κατοικούσαν η περιοχή των Λαβεατών ήταν σαφέστατα καθορισμένη από τους αρχαίους συγγραφείς. Οι πηγές που έχουν σχέση με τους Ρωμαιο-Ιλλυρικούς πολέμους διαχωρίζουν πάντα την περιοχή γύρω από την Σκόδρα σαν ξεχωριστό Ιλλυρικό βασίλειο, την "λίμνη Σκόδρα" την καταγράφουν και σαν "λίμνη των Λαβεατών", την κυβερνούσε καθορισμένη δυναστεία με τελευταίο βασιλιά τον Γένθιο. Ο πυρήνας της περιοχής των Λαβεάτων βρισκόταν πάντα γύρω από την καθορισμένη λίμνη. Ο Πολύβιος καταγράφει την θέση που συναντήθηκε η αποστολή του Γένθιου με αυτή που έστειλε ο Περσέας της Μακεδονίας ως Μετεόν (168 π.Χ.), βρισκόταν μέσα στο βασίλειο των Λαβεάτων. Στην πόλη αυτή οι βασιλείς της Μακεδονίας και της Ιλλυρίας υπέγραψαν συμμαχία εναντίον των Ρωμαίων. Ο Λίβιος καταγράφει την Μετεόν ως "πόλη των Λαβεάτων", σε αυτή κατέφυγαν στο τέλος του πολέμου η σύζυγος του Ετούτα, οι δυο γιοι του και ο αδελφός του Καραβάντιος. Η πόλη αυτή αποτελούσε το ανώτατο όριο των Λαβεατών, πάνω από αυτήν στις κοιλάδες των ποταμών Ζέτα και Μοράτσα βρισκόντουσαν οι Δοκλεάται. Το δυτικότερο σύνορο του κράτους των Λαβεάτων ήταν η Αδριατική και το ανατολικότερο τα Όρη Προκλέτιγιε. Το νοτιότερο σύνορο της φυλής ήταν η πόλη Λέζα στην κοιλάδα του ποταμού Δρίνου, μερικοί το τοποθετούν ακόμα νοτιότερα στην κοιλάδα του ποταμού Ματ, νοτιότερα βρισκόντουσαν οι Ταυλάντιοι. Η πόλη Λέζα βρισκόταν μέσα στα όρια του βασιλείου των Λαβεάτων αν και οι αρχαίες πηγές δεν έχουν σχετίσει ποτέ την πόλη με αυτή την φυλή. Το πιθανότερο είναι ότι η Λέζα ιδρύθηκε από τους Λαβεάτες αλλά την έχασαν όταν ξέσπασε ο Α΄ Ιλλυρικός πόλεμος (3ος αιώνας π.Χ.) στον οποίο η Τεύτα ηττήθηκε από τους Ρωμαίους. Η περιοχή της Σκόδρας περιείχε μια μεγάλη σειρά από ποτάμια που δημιουργούσαν εύφορες κοιλάδες και χύνονταν μέσα στην λίμνη, τα μόνα προσπελάσιμα με πλοία ήταν ο Δρίνος και ο Μπούνα. Μετά την κατάκτηση του Ιλλυρικού βασιλείου του Γένθιου οι Ρωμαίοι χώρισαν το πρώην βασίλειο των Λαβεάτων σε τρεις περιοχές.
Λατρεία
Διάφορα Είδωλα με κοινά χαρακτηριστικά έχουν βρεθεί σε πολλές διαφορετικές Ιλλυρικές φυλές όπως οι Λαβεάται, οι Δασσαρήτιοι, οι Δαορσών και οι Ιάποδες. Σε Ιλλυρικό τάφο στους Πόγραδετς κοντά στην δυτική όχθη της λίμνης Οχρίδας βρέθηκε ζώνη που χρονολογείται τον 3ο αιώνα π.Χ., παριστάνει μάχη με πολεμιστές και ιππείς με ένα γιγάντιο φίδι, σύμβολο Τοτέμ ενός ιππέα. Άλλη μια ζώνη με παρόμοια παράσταση βρέθηκε σε Νεκρόπολη κοντά στην Λίμνη Σκόδρας στην περιοχή των Λαβεάται, αυτό φανερώνει κοινή λατρεία σε όλες τις Ιλλυρικές φυλές. Οι ιστορικοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όλοι οι Ιλλυριοί είχαν κοινή λατρεία στον μυθικό γενάρχη τους Κάδμο έναν κοινό μυθικό ήρωα σε όλα τα Βαλκάνια και στο ιερό του σύμβολο το φίδι με το οποίο ανατράφηκε ο Ιλλυριός. Η λατρεία του φιδιού στους Λαβεάται φαίνεται από τα νομίσματα τους που παριστάνουν τα φίδια να διακοσμούν ένα Ακροπώρο πλοίου. Οι Ιλλυριοί ναυτικοί λάτρευαν τα φίδια και πίστευαν ότι τα Τοτέμ φιδιού θα τους προστατεύσουν από τις πλημμύρες και τις τρικυμίες, το φίδι σύμφωνα με τους νότιους Ιλλυριούς ήταν πανίσχυρο σύμβολο προστασίας. Τα νομίσματα των Λαβεατών που κόπηκαν τον 2ο αιώνα π.Χ. είχαν την επιγραφή "ΛΑΒΙΑΤΑΝ", βρέθηκαν στην σημερινή νότια Αλβανία. Τα πλοία είναι συνηθισμένο σύμβολο στα Ιλλυρικά και παριστάνονται συνήθως με κεφαλή φιδιού.
Τα νομίσματα του Γένθιου
Ο βασιλιάς Γένθιος ξεκίνησε στην βασιλεία του του νέο νομισματικό σύστημα που έχει επιβεβαιωθεί από τα αρχαιολογικά ευρήματα. Με το σύστημα του Γένθιου οι πόλεις Σκόδρα, Λέζα, Ρίζων και Οχρίδα μπορούσαν να κόψουν τα δικά τους νομίσματα, το ίδιο μπορούσαν να κάνουν οι δύο πιο διάσημες Ιλλυρικές φυλές στην εποχή του Λαβεάται και Δαορσών. Το σύστημα αυτό επέκτεινε την μεγάλη κυκλοφορία νομισμάτων σε ολόκληρο το βασίλειο. Ο Γένθιος άλλαξε την μορφή των νομισμάτων σε σχέση με τα παλιά που έκοβαν μόνο στην Σκόδρα, αντί για τον Δία είχαν την προτομή του ίδιου του βασιλιά, στην άλλη πλευρά είχαν την Ιλλυρική λέμβο με τα αρχικά του βασιλιά. Η νέα μορφή άλλαξε την αυτονομία της Σκόδρα αφού μετέτρεψε το νομισματοκοπείο της σε βασιλικό. Ο Γένθιος επέτρεψε και στις άλλες πόλεις ή φυλές να κόψουν νομίσματα με το τοπικό τους αρχικό αλλά θα έπρεπε να έχουν απαραίτητα στις δύο όψεις την προτομή του βασιλιά και την Ιλλυρική λέμβο, επίσης θα έπρεπε να έχουν το ίδιο μέγεθος και βάρος με τα νομίσματα που έκοβαν στην Σκόδρα. Βρέθηκαν πολλά νομίσματα με το εθνόσημο των Λαβεάτων που χρονολογούνται στην Ρωμαϊκή περίοδο, τα περισσότερα σε περιοχές γύρω από την Σκόδρα.
Πηγές
Κατηγορία:Ιλλυρική Αλβανία Κατηγορία:Αρχαία φύλα στην Αλβανία Κατηγορία:Ιλλυρικές φυλές
Πέτρος Καμπάνης
Ο Πέτρος Καμπάνης (1881 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν κτηματίας. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Κυκλάδων στις εκλογές του 1926 και επανεξελέγη σε αυτές του 1935 με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Πλέινο (Τέξας)
Η πόλη αποτελεί προάστιο του Ντάλας και βρίσκεται βόρεια της μητροπολιτικής περιοχής Ντάλας-Φορτ Γουόρθ. Συνδέεται με το Ντάλας με την τοπική μεταφορική εταιρεία Dallas Rapid Transit. Το Πλέινο φιλοξενεί πολυάριθμες εταιρείες παροχής υπηρεσιών και τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης στον κόσμο, ανεξάρτητης από κατασκευαστή, εταιρείας υπηρεσιών πληροφορικής Electronic Data Systems, της οποίας ο ιδρυτής Ρος Περό έγινε γνωστός ως ανεξάρτητος υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ.
Δήμαρχος είναι από το 2013 ο Χάρι ΛαΡοζελίρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Τέξας
Ντέτμολντ
Ένας προϊστορικός οχυρωμένος κυκλικός οικισμός έχει ανακαλυφθεί 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ντέτμολντ. Η παλαιότερη αναφορά στο Ντέτμολντ γίνεται το 783, όταν δόθηκε μάχη μεταξύ Σαξώνων και Καρλομάγνου κοντά στο Thiatmelli, όπως λεγόταν τότε. Το κάστρο των πριγκίπων του Λίππε-Ντέτμολντ (1550), σε αναγεννησιακό στυλ, είναι ένα επιβλητικό κτίριο, που βρίσκεται με τους όμορφους κήπους του σχεδόν στο κέντρο της πόλης. Στην είσοδο του μεγάλου πάρκου στα νότια βρίσκεται το Νέο Παλάτι (1708–1718), που διευρύνθηκε το 1850. Στο Ντέτμολντ βρίσκεται επίσης το σπίτι στο οποίο γεννήθηκε ο ποιητής Φέρντιναντ Φράιλιγκρατ (1810–1876) και αυτό στο οποίο πέθανε ο δραματουργός Κρίστιαν Ντήντριχ Γκράμπε (1801–1836), επίσης ντόπιος. Περίπου 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ντέτμολντ βρίσκεται το κολοσσιαίο άγαλμα του Αρμίνιου ή Χέρμαν, έργο του Ερνστ φον Μπάντελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2000-2001
Το πρωτάθλημα Α1΄ Εθνικής κατηγορίας χάντμπολ ανδρών της περιόδου 2000-2001 ήταν το δωδέκατο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 24ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του χάντμπολ (μαζί με τα δυο πρωταθλήματα που είχε διοργανώσει ο ΣΕΓΑΣ).
Πρωταθλητής αναδείχθηκε, για δεύτερη φορά στην ιστορία του θεσμού, ο Αθλητικός Σύλλογος Εκπαιδευτηρίων Δούκα. Επικράτησε στους τελικούς των πλέι-οφ του Φιλίππου Βέροιας με 3-1 νίκες.
Πηγές
2000 2001 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2000 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2001
Αγία Μονή Ηρακλείου
Η Αγία Μονή είναι οικισμός της κοινότητας Άνω Βιάννου, του δήμου Βιάννου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βιάννου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στον νομό Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 159Α - 16/05/1932 αποσπάστηκε από τον νομό Λασιθίου και προσαρτήθηκε στον νομό Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Βιάννου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιάννου.
Εκδηλώσεις
Το πανηγύρι Κοίμησης της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Βιάννου
Επαρχία Ρατζσάχι
Η Επαρχία Ρατζσάχι (রাজশাহী জেলা) είναι μια επαρχία στο βορειοδυτικό Μπαγκλαντές. Είναι μέρος της διαίρεσης Ρατζσάχι. Η μητροπολιτική πόλη του Ρατζσάχι βρίσκεται στην επαρχία Ρατζσάχι.
Ιστορία
Η περιφέρεια Ρατζσάχι κυβερνόταν από την οικογένεια Πούθια Ρατζ, με έδρα το Πούθια Ρατζμπάρι. Ο αυτοκράτορας των Μουγκάλ, ο Ακμπάρ, είχε παραχωρήσει την περιοχή για διακυβέρνηση στην οικογένεια Πούθια Ρατζ. Η οικογένεια Πούθια έλαβε τον τίτλο του Ραγιά από τον αυτοκράτορα Τζαχανγκίρ. Η επαρχία Ρατζσάχι ιδρύθηκε το 1772. Μέρη της επαρχίας αποτελούν οι επαρχίες Μπογκούρα, Μάλντα, Νατόρε, Ναογκαόν, Ναουαμπγκάντζ και Πάμπνα. Στις 1 Απριλίου 1876 η κωμόπολη του Ρατζσάχι αναβαθμίστηκε σε δήμο.
Κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού πολέμου του Μπαγκλαντές το 1971, η πόλη ήταν τόπος μαχών μεταξύ των Μούκτι Μπαχίνι και του Πακιστανικού Στρατού. Ο Πακιστανικός Στρατός πολέμησε εναντίον των Μούκτι Μπαχίνι στις 30 Μαρτίου 1971, με αποτέλεσμα το θάνατο ενός ατόμου. Από τις 26 έως τις 30 Μαρτίου 31 άτομα στην υποεπαρχία Γκονταγκάρι σκοτώθηκαν από τον Πακιστανικό Στρατό. Στις 13 Απριλίου, ο Πακιστανικός Στρατός σκότωσε τον Καθηγητή του Κολλεγίου Δόκιμων του Ρατζσάχι Α.Β. Σιντίκι. Αργότερα, ο στρατός επιτέθηκε στο Ταχίρπουρ Χατ στην υποεπαρχία Μπαγκμάρα στις 24 Μαΐου και σκότωσε 25 ανθρώπους. Ο στρατηγός των Μούκτι Μπαχίνι Χαβιλντέρ Σαχίκ οδήγησε μια επίθεση σε βάρκα του Πακιστανικού Στρατού στις 8 Αυγούστου, σκοτώνοντας 18 άτομα του στρατιωτικού προσωπικού του Πακιστάν. Ο στρατός του Πακιστάν σκότωσε δύο μέλη του Μπαγκλαντές Ανσάρ και εν συνεχεία ίδρυσε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στην αίθουσα Ζόχα του Πανεπιστημίου του Ρατζσάχι όπου σφαγιάστηκαν εκατοντάδες πολίτες. Ο Πακιστανικός Στρατός είχε εγκαταστήσει επίσης στρατόπεδα σε τοποθεσίες όπως το Κολλέγιο Δόκιμων Ρατζσάχι και τη πιλοτική σχολή Σαρντάχα βασανίζοντας μέλη του Μούκτι Μπαχίνι και πολίτες στα στρατόπεδα. Παράλληλα μέλη του πακιστανικού στρατού προέβησαν στη δολοφονία εκατοντάδων προσφύγων στις όχθες του ποταμού Πάντμα οι οποίοι προσπαθούσαν να καταφύγουν στην Ινδία. Σε μια μάχη μεταξύ των Μούκτι Μπαχίνι και του Πακιστανικού Στρατού κοντά στο Καμπασμούλ, ένας υψηλόβαθμος αξιωματικός του Πακιστανικού Στρατού σκοτώθηκε. Ως αντίποινα, ο Πακιστανικός Στρατός σκότωσε 44 πολίτες στο Γκαγκανμπάρι και την Πάλσα.
Ο Στρατός του Πακιστάν που στάθμευε στις επαρχίες Πάμπνα και Ρατζσάχι παραδόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1971, δύο ημέρες μετά την υπογραφή της Πακιστανικής Συνθήκης Παράδοσης στη Ντάκα στις 16 Δεκεμβρίου 1971. Οι πακιστανοί στρατιώτες παραδόθηκαν στον Καπετάνιο Νάντα του Ινδικού Στρατού στο Νατόρε. Το στρατόπεδο του Πακιστανικού Στρατού στο Πανεπιστήμιο του Ρατζσάχι καταλήφθηκε από μέλη του Μούκτι Μπαχίνι στις 17 Δεκεμβρίου μετά την πάλη τους. Οι τελετές παράδοσης έγιναν στις 20 Δεκεμβρίου.
Η πόλη του Ρατζσάχι αναβαθμίστηκε σε Δημοτική Επιχείρηση στις 13 Αυγούστου 1987. Το 1997, η κυβέρνηση του Μπαγκλαντές αναβάθμισε το Ρατζσάχι σε πλήρη αστική επιχείριση, την Αστική Επιχείριση του Ρατζσάχι. Το 2016 ο Ρεζαούλ Καρίμ Σιντίκι, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ρατζσάχι, και ένας 65χρονος Σουφιστής Πρεσβύτερος, ο Σαχιντουλάχ, σκοτώθηκαν από ισλαμιστές εξτρεμιστές.
Ποταμοί
Υπάρχουν δέκα ποτάμια σε αυτή την περιοχή, συνολικού μήκους 146 χλμ. Ο κύριος ποταμός είναι ο ποταμός Πάντμα (Γάγγης), ενώ στην επαρχία υπάρχουν και οι ποταμοί Μαχανάντα, Μπαράλ και Μπαρνάι.
Δημογραφία
Η επαρχία Ρατζσάχι έχει συνολικό πληθυσμό 2.286.874 ατόμων εκ των οποίων 1.184.448 είναι άνδρες και 1.102.426 γυναίκες. Οι μουσουλμάνοι υπολογίζονται σε 2.136.702 άτομα, οι Ινδουιστές σε 112.643, οι Βουδιστές σε 22.765 και οι Χριστιανοί σε 599, ενώ 14.165 ακολουθούν διαφορετικές θρησκείες. Η επαρχία έχει χαμηλό ποσοστό αλφαβητισμού με μέσο ποσοστό αλφαβητισμού 30.61%. Ο αλφαβητισμός των ανδρών είναι 37.6%, ενώ των γυναικών είναι 23,2%.
Υποεπαρχίες
Οι υποεπαρχίες του Ρατζσάχι είναι οι παρακάτω :
Επικοινωνίες
δεξιά|μικρογραφία|Σιδηροδρομικός σταθμός του Ρατζσάχι Η επαρχία Ρατζσάχι έχει καλά οργανωμένη εσωτερική επικοινωνία καθώς και σύνδεση με άλλα μέρη της χώρας. Υπάρχουν 96 μεταλλικοί δρόμοι συνολικού μήκους περίπου 1270 χλμ., 108 ημιμεταλλικοί δρόμοι μήκους περίπου 546 χιλιομέτρων και έξι σιδηροδρομικές γραμμές συνολικού μήκους περίπου 63 χλμ.
Οικονομία
Το Μητροπολιτικό Ρατζσάχι είναι ευρέως γνωστό ως Πόλη Μεταξιού του Μπανγκλαντές. Το Συμβούλιο Ανάπτυξης της Μελισσοκομίας του Μπανγκλαντές βρίσκεται στο Ρατζσάχι. Υπάρχουν επτά εργοστάσια μεταξιού στη βιομηχανική πόλη BSCIC στο Ρατζσάχι. Επίσης ένα υπεραστικό τρένο ονομάζεται Silk City Express από το Ρατζσάχι. Το τρένο διανύει το δρομολόγιο Ρατζσάχι-Ντάκα, πρωτεύουσα του Μπαγκλαντές. Σε εγχώριο επίπεδο, είναι γνωστό για τη παραγωγή μάνγκο και μεταξιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρατζσαχι
Δημήτριος Κατσίνας
Ο Δημήτριος Κατσίνας (1874 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Λουκά Κατσίνα και καταγόταν από την Θήβα. Ήταν δικηγόρος. Δίδυμος αδερφός του ήταν ο Γεώργιος Κατσίνας. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Θηβών στις εκλογές του 1906 και επανεξελέγη βουλευτής Αττικής & Βοιωτίας στις εκλογές του 1915 (Μαΐου) και βουλευτής Θηβών σε αυτές του 1923. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Αττικής & Βοιωτίας για εννιαετή θητεία με το Κόμμα Φιλελευθέρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θηβών Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας
Born to Be Wild
To Born to Be Wild είναι ένα τραγούδι του Mars Bonfire, το οποίο ερμηνεύτηκε για πρώτη φορά από το αμερικανικό ροκ συγκρότημα Steppenwolf, ενώ κυκλοφόρησε και σε single το 1968, το τρίτο και πιο επιτυχημένο του παρθενικού τους άλμπουμ. Το single σημείωσε μεγάλη επιτυχία και μπήκε σε αρκετά chart, όπως για παράδειγμα στα καναδικά που έφτασε στο νούμερο 1 και στα αμερικανικά Billboard Hot 100 στο νούμερο 2.
Το κομμάτι στη λίστα του Rolling Stone, Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών, τοποθετήθηκε στην 129η θέση. Μεταξύ άλλων μπήκε και στη λίστα του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου, AFI's 100 Years...100 Songs στη θέση 29. Από τη στιγμή της κυκλοφορίας του δεκάδες καλλιτέχνες από διαφορετικά είδη το έχουν διασκευάσει όπως για παράδειγμα ο Μπρους Σπρίνγκστιν, η Έτα Τζέιμς, οι Blue Öyster Cult και οι Slayer, μεταξύ άλλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1968 Κατηγορία:Τραγούδια των Steppenwolf Κατηγορία:Τραγούδια του Μπρους Σπρίνγκστιν Κατηγορία:Τραγούδια του Ozzy Osbourne Κατηγορία:Singles του 1968 Κατηγορία:Singles του 1985 Κατηγορία:Singles του 2002 Κατηγορία:Singles της Epic Records Κατηγορία:Singles της RCA Records Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Αάλι Καράσεφ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κιργιζίας
Συνομοσπονδία Αθλητισμού Βραζιλίας
Η Συνομοσπονδία Αθλητισμού Βραζιλίας (πορτογαλικά: Confederação Brasileira de Desportos, CBD) ήταν οργανισμός υπεύθυνος για την οργάνωση και διοίκηση του αθλητισμού στη Βραζιλία. Ιδρύθηκε στις 20 Αυγούστου του 1914 με αποστολή την προώθηση όλων των αθλημάτων στην επικράτεια της χώρας. Ο πρώτος αθλητικός οργανισμός σε εθνικό επίπεδο δημιουργήθηκε από συλλόγους του Ρίο ντε Τζανέιρο και του Σάο Πάολο στις 8 Ιουνίου του 1914, με την ονομασία Ομοσπονδία Αθλητισμού Βραζιλίας (FBS). Η ιδέα ήταν να συγκροτηθεί μια ενιαία ομάδα ως εκπρόσωπος της Βραζιλίας για να αντιμετωπίσει την Αργεντινή στον αγώνα για το Κόπα Ρόκα, που δημιουργήθηκε από τον Αργεντινό πρόεδρο Χούλιο Ρόκα. Στις 21 Ιουνίου του 1916, η FBS μετονομάστηκε σε Συνομοσπονδία Αθλητισμού Βραζιλίας.
Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1979, αφού υπέστη αλλαγές στη δομή της, η CBD μετονομάστηκε σε CBF, κυρίως ως αποτέλεσμα ενός διατάγματος της FIFA, σύμφωνα με το οποίο όλες οι εθνικές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες θα πρέπει να εστιάζουν αποκλειστικά στην ανάπτυξη του εν λόγω αθλήματος. Αυτό δεν συνέβη με την CBD, η οποία εκείνη την εποχή ήταν υπεύθυνη για την προώθηση όλων των ολυμπιακών αθλημάτων, συμπεριλαμβανομένου του ποδοσφαίρου. Κάθε άθλημα διέθετε πλέον τη δική του συνομοσπονδία και η οντότητα που ανέλαβε το ρόλο της ανάπτυξης του αθλητισμού μέσω μιας παγκόσμιας διάρθρωσης και στρατηγικής για όλα τα αθλήματα είναι η Ολυμπιακή Επιτροπή Βραζιλίας.
Το 1979 η CBD μετονομάστηκε σε Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου Βραζιλίας (CBF). Την επόμενη χρονιά, το εθνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου άρχισε να διοργανώνεται από την CBF.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βραζιλία
Φέλιξ Κούλοφ
Ο Φέλιξ Σαρσενμπάγιεβιτς Κούλοφ (Ρωσικά: Феликс Шаршенбаевич Кулов, Κιργιζικά: Феликс Шаршенбаевич (Шаршенбай уулу) Кулов, Feliks Şarşenbayeviç (Şarşenbay uulu) Kulov, γεννηθείς στις 29 Οκτωβρίου 1948) είναι Κιργίζιος πολιτικός, πρωθυπουργός της Κιργιζίας από το 2005 έως το 2007, μετά την Επανάσταση της Τουλίπας. Υπηρέτησε για πρώτη φορά από την 1η Σεπτεμβρίου 2005 έως ότου παραιτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2006. Ο Πρόεδρος Κουρμανμπέκ Μπακίγιεφ τον επαναδιόρισε ως προσωρινό πρωθυπουργό την ίδια ημέρα, αλλά η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση σήμαινε ότι οι προσπάθειες του Μπακίγιεφ για την επαναπρόταση του Κούλοφ τον Ιανουάριο του 2007 ήταν ανεπιτυχείς και στις 29 Ιανουαρίου τα μέλη του κοινοβουλίου ενέκριναν αντικατάσταση. Ο Κούλοφ συνίδρυσε και ηγείται του Αρ-Ναμίς, ενός πολιτικού κόμματος, και προεδρεύει το Λαϊκό Κογκρέσο, μια εκλογική συμμαχία στην οποία ανήκει το Αρ-Ναμίς.
Πολιτική καριέρα
Ο Κούλοφ γεννήθηκε στο Φρούνζε (σημερινό Μπισκέκ) και αρχικά εκπαιδεύτηκε ως αστυνομικός. Μεταξύ του 1978 και του 1998 κατείχε διάφορες θέσεις στην κυβέρνηση της Κιργιζίας, μεταξύ των οποίων τη θέση του Υπουργού Εσωτερικών, του Υπουργού Εθνικής Ασφάλειας και Κυβερνήτη της επαρχίας Τσούι. Το 1992-1993 ήταν Αντιπρόεδρος, όπου από αυτή τη θέση επόπτευε την αρχή του νέου κιργιζικού νομίσματος, του σομ. Εντούτοις, αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά από ένα σκάνδαλο για τα αποθεματικά χρυσού που έλειπαν.
Από το 1998 έως το 1999 ο Κούλοφ υπηρέτησε ως δήμαρχος του Μπισκέκ, καθιστώντας δημοφιλή πολιτικό στην πόλη. Το 1999 συμμετείχε στο σχηματισμό του Αρ-Ναμίς, καθιστώντας τον πρώτο ηγέτη του. Τον Φεβρουάριο του 2000 ανήγγειλε την πρόθεσή του να υπηρετήσει ως μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου. Η αστυνομία της Κιργιζίας τον συνέλαβε ένα μήνα αργότερα για διαφθορά. Στις 22 Ιανουαρίου 2001 ένα στρατιωτικό δικαστήριο τον διαπίστωσε ένοχο και τον καταδίκασε σε επτά χρόνια φυλάκισης. Αθωώθηκε από όλες τις κατηγορίες εναντίον του το 2005 και το 2010 η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών διαπίστωσε πολλές παραβιάσεις πολιτικών δικαιωμάτων στην κράτηση και δίκη.
Κιργιζική επανάσταση, 2005
Στις 24 Μαρτίου 2005, ο Κούλοφ αποφυλακίστηκε κατά τη διάρκεια της επανάστασης στη Κιργιζία και διορίστηκε ως συντονιστής των υπηρεσιών επιβολής του νόμου και ασφάλειας (αποτελεσματικά ο αρχηγός ασφαλείας της Κιργιζίας) από τον προσωρινό πρόεδρο και πρωθυπουργό Κουρμανμπέκ Μπακίγιεφ. Παραιτήθηκε από αυτή τη θέση στις 30 Μαρτίου, λέγοντας ότι είχε αποκαταστήσει την τάξη.
Στις 6 Απριλίου συγκροτήθηκε ειδική ομάδα εργασίας του Ανώτατου Δικαστηρίου της Κιργιζίας για να αναθεωρήσει την προηγούμενη δίωξη και καταδίκες του Κούλοφ και μέχρι τις 11 Απριλίου είχε απαλλαγεί από όλες τις κατηγορίες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Κούλοφ κατηγορήθηκε από τον πολιτικό Ρισπέκ Ακματμπάγιεφ για τη διοργάνωση της δολοφονίας του αδελφού του Τινιτσμπέκ, οδηγώντας σε ένα εθνικό κύμα διαμαρτυριών.
Συμμετοχή στην Κιργιζική πολιτική μετά το 2005
Ο Κούλοφ υπηρέτησε ως πρωθυπουργός μέχρι τις 19 Δεκεμβρίου 2006 όταν παραιτήθηκε, προκαλώντας αυτόματα την απόλυση του υπουργικού συμβουλίου του σύμφωνα με το Σύνταγμα. Ο Πρόεδρος Μπάκιεφ τον όρισε αμέσως ως προσωρινό Πρωθυπουργό. Ο Μπακίγιεφ ξαναδιόρισε τον Κούλοφ ως πρωθυπουργό στα μέσα Ιανουαρίου 2007.
Οι βουλευτές ψήφισαν 39 κατά και 23 υπέρ για την επιβεβαίωση του Κούλοφ στις 18 Ιανουαρίου 2007. Ο βουλευτής της αντιπολίτευσης Αζιμπέκ Μπεκναζάροφ είπε στον Κούλοφ πριν από την ψηφοφορία: "Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά πιστεύω ότι ο διορισμός σας θα απορριφθεί. Να είστε γενναίος και να παραδεχτείτε ότι δεν μπορείτε να εκτελέσετε τα καθήκοντά σας ως πρωθυπουργός, παραδέχεστε ότι δεν έχετε καταφέρει να το κάνετε για το περασμένο ενάμισι έτος, νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο εάν απορριφθείτε [να διοριστεί εκ νέου]. Γίνετε ένας άντρας!"