cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Notorious B.I.G.
Καλλιτεχνικό στυλ
Ενδεικτικοί τίτλοι τραγουδιών που καταδεικνύουν το χάρισμα του είναι τα Juicy, Hypnotize, Big Poppa, Machine Gun Funk και 10 Crack commandments.
Υστεροφημία
Ο Γουάλας θεωρείται ευρέως από τους πιο σημαντικούς ράπερ και γενικότερα μουσικούς όλων των εποχών, ενώ ο βίαιος θάνατος του έχει οδηγήσει στην δημιουργία αρκετών θεωριών συνωμοσίας, οι οποίες τον συνδέουν με τον θάνατο του Τούπακ Σακούρ.
Το 2009 κυκλοφόρησε το φιλμ Notorious το οποίο είναι βασισμένο στη ζωή του εκλιπόντος ράπερ.
Ο Notorious έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στις καριέρες άλλων ράπερ, όπως των Lil Kim, Jay-Z, του συγκροτήματος Junior M.A.F.I.A και της Τσάρλι Μπάλτιμορ.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Ο Γουάλας έχει λάβει συνολικά 4 υποψηφιότητες για Βραβείο Γκράμι χωρίς να έχει κερδίσει κάποιο. Τα κομμάτια του Big Poppa και Hypnotize ήταν υποψήφια στην κατηγορία Καλύτερη Σόλο Ραπ Ερμηνεία το 1996 και το 1998 αντίστοιχα, ενώ το κομμάτι Mo Money Mo Problems ήταν υποψήφιο στην κατηγορία Καλύτερη Ραπ Ερμηνεία από Γκρουπ ή Ντουέτο. Ο δίσκος Life After Death, ο οποίος κυκλοφόρησε μετά το θάνατο του, ήταν επίσης υποψήφιος στην κατηγορία Καλύτερου Ραπ Άλμπουμ''.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ Κατηγορία:Δολοφονηθέντες μουσικοί
Παλαιοχώρι Ζαχάρως Ηλείας
Το Παλαιοχώρι, επίσημα Παλαιοχώριον, είναι ημιορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 370 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Παλαιοχώρι βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Λαπίθας και σε απόσταση 15 χλμ. ΒΑ. από τη Ζαχάρω. Βόρεια του χωριού, προς την κατεύθυνση της Πλατιάνας και σε δυσπρόσιτο και ψηλό λόφο υπάρχουν τα ερείπια της ακρόπολης της Πλατιάνας. Πρόκειται για οχυρωμένη πόλη που ταυτίζεται με την αρχαία πόλη Αίπυ, η οποία ήκμασε την ύστερη κλασική και ελληνιστική εποχή και η οποία ήλεγχε το δρόμο από την Πισάτιδα προς τη Μεγαλόπολη και την υπόλοιπη Αρκαδία. Δίπλα και λίγο χαμηλότερα είναι το αρχαίο θέατρο της Πλατιάνας που χρονολογείται σε δύο φάσεις. Tο κοίλο του στον 4ο αι. π.Χ, ενώ το σκηνικό οικοδόμημα στο 245 π.Χ..
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά επίσημα το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τρυπών (το σημερινό Χρυσοχώρι). Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Χρυσοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Χρυσοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 9 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Πήγασος Α.Ο. Θυρέας
Ο Πήγασος Αθλητικός Όμιλος Θυρέας, γνωστός επίσης με την επωνυμία Πήγασος Άστρους, είναι Ελληνικός αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1980 και δραστηριοποιείται στο Άστρος Κυνουρίας. Αγωνίζεται με τα χρώματα βυσσινί και λευκό και έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο «Χάρης και Νίκος Γρηγορόπουλος». Το λογότυπό του απεικονίζει έναν καλπάζοντα Πήγασο, το φτερωτό άλογο της Ελληνικής Μυθολογίας. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης για αθλητές και αθλήτριες όλων των ηλικιών. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Παύλος Μαυριάς. μικρογραφία|Το κλειστό γυμναστήριο του Άστρους
Ιστορική αναδρομή
Η κατάκτηση του τοπικού πρωταθλήματος το 2001-02 οδήγησε το σύλλογο στη Γ' Εθνική, όπου και εντάχθηκε την περίοδο 2002-03 στον 1ο Όμιλο Νότου. Η κατάληψη της 13ης θέσης στην τελική βαθμολογία (9 νίκες και 17 ήττες) επέφερε την επιστροφή της ομάδας στο τοπικό της πρωτάθλημα.
Την επόμενη χρονιά ωστόσο, 2003-04, ο Πήγασος κατέκτησε και πάλι την κορυφή της Ε.Σ.Κ.Α.Κ., όπως και το εισιτήριο για τη Γ' Εθνική. Την περίοδο 2004-05 τερμάτισε στην 9η θέση της βαθμολογίας, παραμένοντας στην κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, 2005-06, η ομάδα βελτιώθηκε σκαρφαλώνοντας στην 6η θέση της κατάταξης.
Το καλοκαίρι του 2006 ο Πήγασος συγχωνεύτηκε με την ομάδα της Αργολίδας που αγωνιζόταν στη Γ' Εθνική, την ΑΕΚ Άργους, διατηρώντας την με τον τρόπο αυτό στην κατηγορία. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2006-07, με την ονομασία ΑΕΚ Πήγασος Άργους, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 9η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Τη χρονιά 2007-08 σκαρφάλωσε στην 3η θέση της τελικής βαθμολογίας. Ήταν τελικά την αγωνιστική περίοδο 2008-09 που ο σύλλογος κατέκτησε την κορυφή του ομίλου του και κέρδισε το δικαίωμα ανόδου στη Β' Εθνική. Έκτοτε οι ομάδες χωρίστηκαν και πάλι με τον Πήγασο να επιστρέφει στο τοπικό πρωτάθλημα.
Την αγωνιστική περίοδο 2015-16 η ομάδα συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.Κ.Α.Κ., τερματίζοντας στην 5η θέση, ενώ τη σεζόν 2016-17 τερμάτισε στην 7η.
Την αγωνιστική περίοδο 2021-22 ο Πήγασος κατέλαβε την πρώτη θέση στο πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορίας Ε.Σ.Κ.Α.Κ., κατακτώντας το 8ο πρωτάθλημά του μετά από 18 χρόνια και την επιστροφή του στη Γ΄ Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών έπειτα από 16 χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αρκαδίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Κ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1980
Κριτήρι Λάρισας
Το Κριτήρι είναι χωριό του δήμου Τυρνάβου στον νομό Λάρισας. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 1.415 κατοίκους στο χωριό.
Πληθυσμιακή ανάπτυξη
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού του Κριτηρίου αριθμούσε 1.415 κατοίκους, δηλαδή αυξήθηκε κατά 25% σε σύγκριση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Τυρνάβου
Όρος Ιζαζ
Το Όρος Ιζαζ ή Κρυστάλλινο βουνό είναι βουνό της Αιγύπτου. Βρίσκεται στα βόρεια της λευκής ερήμου ανάμεσα στις οάσεις Μπαχαρίγια και Φαράτρα. Στην πραγματικότητα πρόκειται για βράχους με πέτρωμα από κρυστάλλους χαλαζία.
Έρευνες έχουν δείξει ότι ήταν ασβεστολιθικό σπήλαιο που έπεσε η οροφή του από τη διάβρωση, ενώ κάποια άλλη εκδοχή μιλά για ηφαιστειακό θόλο από την εποχή του Ολιγόκαινου.
Ντιέγκο Ριβέρα
Λόγω της καλλιτεχνικής αξίας των έργων του, η κυβέρνηση του Μεξικού έχει χαρακτηρίσει τα έργα του ως "ιστορικά μνημεία". Το 2018 το έργο του "Οι αντίπαλοι" πουλήθηκε από τον οίκο δημοπρασιών Christie's για 9,76 εκατομμύρια δολάρια, τιμή ρεκορ για καλλιτέχνη από την Λατινική Αμερική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Καλλιτέχνες του Κυβισμού
The Beach Boys
Οι The Beach Boys είναι ένα αμερικανικό συγκρότημα, που δημιουργήθηκε στην Καλιφόρνια, το 1961. Η πρώτη σύνθεση του συγκροτήματος αποτελούταν από πέντε άτομα: τα αδέλφια Ουίλσον: Μπράιαν, Ντένις και Καρλ και από τον ξάδελφο αυτών, τον Μάικ Λοβ, αλλά κι από έναν φίλο τους, τον Αλ Τζαρντίν. Το συγκρότημα ήταν κατά βάση Rock, όμως πειραματίζονταν με διάφορα είδη όπως ποπ, ψυχεδελική ροκ και μπαρόκ. Το συγκρότημα γνώρισε τεράστια επιτυχία στις ΗΠΑ, όπου θεωρείται ως ένα από τα πιο δημοφιλή συγκροτήματα εκεί, ίσως και το σπουδαιότερο. Ενώ και οι κριτικές ως επί το πλείστον ήταν όλες θετικές, παγκοσμίως, αναγνωρίζοντάς το ως ένα από τα σπουδαιότερα Rock συγκροτήματα όλων των εποχών.
Δισκογραφία
Στούντιο άλμπουμ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Οικογενειακά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα αδελφών Κατηγορία:Rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια
Τζέρεμυ Μακλάφιν
Ο Τζέρεμυ Μακλάφιν (γεννήθηκε στο Γκρίνβιλ (Νότια Καρολίνα), στις 3 Μαΐου 1995) είναι ένας Αμερικανός καλαθοσφαιριστής που παίζει στον Απόλλωνα Πατρών της Α1 Εθνικής. Με ύψος 2,03 μέτρων παίζει στη θέση του πάουερ φόργουορντ.
Αθλητική σταδιοδρομία
Είναι ένας παίκτης που έπαιξε για τέσσερις χρονιές στους Κατόμπα Ίντιανς, όπου θα έπαιζε από το 2015 έως το 2019. Την τελευταία του χρονιά στο κολέγιο είχε μέσο όρο 6,4 πόντους και 5,9 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.
Αφού δεν επιλέχτηκε στο ντραφτ του NBA του 2019, υπέγραψε στην ΜΚ Λάιονς Γίντριχουφ Χραντέτς της 1ης Τσεχίας.
Την περίοδο 2020-21, υπέγραψε στην ΜΚ Ταλίνα Κάλεβ του Λετονοεσθονικού Πρωταθλήματος, της ενιαίας διοργάνωσης της Εσθονίας και της Λετονίας, και στη Βαλτική Λίγκα, με την οποία έπαιξε 22 αγώνες στους οποίους είχε 7,45 πόντους μέσο όρο.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2021, ο Μακλάφιν εντάχθηκε στον Απόλλωνα Πατρών της Α1 Εθνικής για τη χρονιά 2021-22.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Μανουήλ Ανεμάς
Ο Μανουήλ Ανεμάς ήταν ένας ευγενής και στρατιωτικός διοικητής στη Ρωμανία κατά την περίοδο του Ιωάννη Β΄ και του Μανουήλ Α΄ των Κομνηνών.
Βιογραφία
Ήταν μέλος της Οικογένειας Ανεμά. Το 1105 τέσσερις αδελφοί Ανεμά ενεπλάκησαν σε μία σοβαρή συνωμοσία εναντίον του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού. Είναι αξιοσημείωτο ότι μία γενεά μετά, ένα μέλος της ίδιας οικογένειας, ο Μανουήλ, νυμφεύτηκε μία πορφυρογέννητη πριγκίπισσα, τη Θεοδώρα, κόρη του Ιωάννη Β΄ και της ειρήνης της Ουγγαρίας. Με τον γάμο αυτόν ο Ιωάννης Β΄ ίσως ζητούσε να εξουδετερώσει την απειλή μία δυνητικά επικίνδυνης οικογένειας. Ο Αυτοκράτορας είναι σίγουρο ότι ακολούθησε μία πολιτική, που έφερε νέο αίμα στην αυτοκρατορική οικογένεια και τους γύρω από τη διακυβέρνηση.
Ο Μανουήλ επαινέθηκε από τον Θεόδωρο Πρόδρομο, ποιητή της Αυλής στην Κωνσταντινούπολη, ο οποίος τον περιγράφει ως σοφό στρατηγό και "μεγάλο πύργο των Ρωμαίων". Αν και ο Ανεμάς εμφανίζεται να είναι εξέχων στρατιωτικός, λίγες πληροφορίες των κατορθωμάτων του έχουν επιζήσει.
Απεβίωσε το 1148 σε μάχη και έχει διασωθεί ένας επιτάφιος θρήνος για τη Μεγάλη Εβδομάδα του έτους αυτού από τον Πρόδρομο, προς τον "Κύριο Μανουήλ Ανεμά, τον πιο τυχερό γαμπρό του Βασιλιά και Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Ιωάννη του πορφυρογέννητου". Έπειτα η Θεοδώρα έγινε μοναχή.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Κομνηνή, κόρη του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα:
Δημήτρης Γκέσιος
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1948 στα Μονόσπιτα Νάουσας. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας στην Κοζάνη αγωνίστηκε στην τοπική ομάδα το 1969.
Το 1972 τον απέκτησε ο Ηρακλής και με 74 γκολ είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία τού συλλόγου.
Τη σεζόν 1980-81 αγωνίστηκε στην ΑΕΚ ενώ τελείωσε την καριέρα του στη Βέροια.
Με την Εθνική Ελλάδος έχει 5 συμμετοχές και αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 22 Σεπτεμβρίου 1976.
Ζει στην Κοζάνη όπου διατηρεί κατάστημα επίπλων απέναντι από το Δημοτικό Στάδιο Κοζάνης όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Σ. Κοζάνης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο-επέκταση Κατηγορία:Χρήση προτύπου Πληροφορίες ποδοσφαιριστή χωρίς ύψος
Μαγνητική έγκλιση
Παρατηρώντας την μαγνητική βελόνα που περιστρέφεται ελεύθερα γύρω από τον άξονά της διαπιστώνεται ότι ο διαμήκης άξονάς της εκτός του ότι στρέφεται προς την κατεύθυνση βορρά -νότου σχηματίζει επιπρόσθετα και μια γωνία ε με το οριζόντιο επίπεδο. Η γωνία αυτή ονομάζεται γωνία έγκλισης ή έγκλιση ενός τόπου.
Συνεπώς μαγνητική έγκλιση (Dip), ενός τόπου ονομάζεται η γωνία που σχηματίζει η μαγνητική βελόνα με το οριζόντιο επίπεδο του τόπου, ή, κατ΄ επέκταση, η υπό την ένταση του γήινου μαγνητικού πεδίου ενός τόπου σχηματιζόμενη γωνία προς το οριζόντιο επίπεδο του ίδιου τόπου.
Εγκλιση Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Πατσίδερος Ηρακλείου
thumb|Ναός Μιχαήλ Αρχάγγελου στον Πατσίδερο. Ο Πατσίδερος  είναι  χωριό  και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου. Είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στην ανατολική πλαγιά λόφου με υψόμετρο 564 μέτρα, με θέα στο όρος Δίκτη. Απέχει 29 χλμ. από το Ηράκλειο. Κύρια προϊόντα είναι το ελαιόλαδο και τα οινοστάφυλα. Οι κάτοικοι ασχολούνται και με την κτηνοτροφία. Οι ιεροί ναοί  είναι ο Μιχαήλ  Αρχάγγελος (κεντρική εκκλησία)  η   Αγ. Παρασκευή, ο Αγ. Αντώνιος, η Παναγία, ο Αγ. Ιωάννης ο Πρόδρομος (στην περιοχή Πύργος, λίγο έξω από το χωριό). Οι  τρεις  τελευταίες   είναι  παλιές   εκκλησίες και     σώζονται  υπολείμματα   τοιχογραφιών.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού είναι άγνωστο από πού προήλθε. Το 1583 αναφέρεται Pacid(h)aro με 61 κατ. (Καστροφύλακας, Κ97). Κατά το Στέργιο Σπανάκη, η ονομασία δεν έχει σχέση με το paciero (paciere)= ειρηνοποιός. Αργότερα αποτέλεσε έδρα κοινότητας, στην οποία υπήχθη και το χωριό Ζίντα Στην εκκλησία της Παναγίας λειτούργησε μία Μονή με τρία παρακείμενα κελιά.
Δείτε Κοινότητα Πατσιδέρου
Το Διδακτήριο του Πατσιδέρου
Το σχολείο του Πατσιδέρου ιδρύθηκε το έτος 1875. Το διδακτήριο κτίστηκε στη βορειοανατολική πλευρά του χωριού σε χαμηλότερο από τον οικισμό υψόμετρο, στον περίβολο του ναού της Γεννήσεως της Θεοτόκου. Στο σχολείο αυτό φοιτούσαν οι χριστιανοί μαθητές των γειτονικών χωριών μιας και ήταν το μοναδικό σχολείο της περιοχής. Το διδακτήριο πυρπολήθηκε από τους Οθωμανούς στην επανάσταση τόσο του 1878 όσο και του 1889. Μετά την πυρπόληση του 1889 και μέχρι να γίνουν οι αναγκαίες επισκευές, το σχολείο λειτούργησε στο Αρκαλοχώρι (Ιανουάριος 1890 – Αύγουστος 1892). Μετά την ολοκλήρωση των επισκευαστικών εργασιών, μεταφέρθηκε εκ νέου η έδρα του στον Πατσίδερο αλλά πυρπολήθηκε εκ νέου από τους Οθωμανούς στην επανάσταση του1897. Επί Κρητικής Πολιτείας ιδρύθηκε ως γραμματοδιδασκαλείο. Στις 10/11/1899 ο δάσκαλος Σταύρος Καλεντάκης γράφει προς το Νομαρχιακό επιθεωρητή Ηρακλείου: ‘Περί καταστάσεως του διδακτηρίου Πατσιδέρου’ ''«…το σχολείον του χωρίου τούτου είναι κτήμα της κοινότητος και ευρίσκεται επί της καταλληλοτέρας θέσεως, προς ανατολάς του χωρίου εντός του περιβόλου της εκκλησίας της Γεννήσεως της Θεοτόκου.Κέκτηται δε το σχολείον τούτο μικρόν κήπον όστις περιέχει τινά δένδρα 2 κυπαρίσσους 1 ροδακινέα και 8 ροδάς, έχει δε επισκευασθή νεωστί επειδή κατεκάη και 3 φοράν κατά την επανάστασιν του 1896 υπό των Τούρκων. Σύγκειται δε εκ μίας θύρας και 5 παραθύρων 2 βορείων μετά υαλοπινάκων 1 νοτίου 1 ανατολικού 1 δυτικού ανευ υαλοπινάκων. Περιέχει δε τα εξής όργανα : 6 θρανία 1 μαυροπίνακα και 1 τράπεζαν, γεωγραφικούς δε χάρτας και παιδαγωγικά βιβλία δεν περιέχει επειδή κατεκάησαν ταυτοχρόνος πρότερον. Το επίπεδον δε έχει επιστρωθεί δια ξυλείας. Όπερ είναι 5 ½ οργυιάς κατά το μήκος και 2 κατά το πλάτος. Το δε ύψος είναι 2 οργυιάς. ''
Η εκκλησία σήμερα εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου (γενέθλιο της Θεοτόκου) όμως μέχρι το 1866 ήταν αφιερωμένη στην Κοίμηση, για αυτό τιμάται και εκείνη την ημέρα. Στο ανώφυλλο της εξώπορτας υπάρχει χαραγμένη η χρονολογία 1695
Οι παλαιότερες οικογένειες του χωριού είναι : Πατερόπουλος, Αντωνάκης, Φραγκιαδάκης, Σπυριδάκης, Βασιλάκης, Πετράκης, Μακρομιχαλάκης, Βουρεξάκης, Χριστοδουλάκης και Φυτάκης.
Διάταση
Γενικά ο όρος διάταση σημαίνει στη Φυσική η κατ΄ ενάντια τάση, κοινώς: τέντωμα. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στη ναυτική τέχνη αλλά και στην Ιατρική (Παθολογία).
Ναυτική τέχνη
Στη ναυτική τέχνη διάταση ή "διάταμα" (κοινώς ξεθύμασμα, ή βγάλσιμο του σχοινιού) ονομάζεται το τέντωμα που επιβάλλεται να γίνει στα καινούργια σχοινιά μόλις παραληφθούν στο πλοίο. Τα σχοινιά εκτείνονται με σύσπαστα δια του βαρούλκου προκειμένου έτσι ν΄ αποκτήσουν σταθερό και μη αυξομειούμενο μήκος. Ιδιαίτερα παλαιότερα στα ιστιοφόρα αν δεν γινόταν αυτή η εργασία και χρησιμοποιούνταν τα σχοινιά ως πρότονοι, παράτονοι ή επίτονοι των επιστηλίων τότε επιμηκύνονταν με κίνδυνο τα επιστήλια να κοπούν.
Επιχειρήσεις
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη Κατηγορία:Ιστιοφόρα __DISAMBIG__ __ΧΩΡΙΣΕΠΕΞΕΝΟΤ__
Μεγάλη πανώλη του Λονδίνου
Οι συνέπειες ήταν πολύ λιγότερο καταστροφικές από ό,τι κατά την περίοδο της Μαύρης πανώλης του 1347-1353, αλλά ονομάστηκε «Μεγάλη πανώλη» επειδή ήταν μια με τα περισσότερα θύματα από τις τελευταίες επιδημίες πανώλης στην Ευρώπη.
Το Λονδίνο το 1665
Η πανώλη εμφανίζονταν περιοδικά στο Λονδίνο του 17ου αιώνα, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις εκείνη την εποχή. Αναφέρονται 30.000 θάνατοι λόγω της πανώλης το 1603, 35.000 το 1625, 10.000 το 1636 και μικρότεροι αριθμοί σε άλλα χρόνια. μικρογραφία|320x320εσ|Χάρτης του Λονδίνου, [[Βάτσλαβ Χόλλαρ, περ. 1665]] Στα τέλη του 1664, ένας φωτεινός κομήτης φάνηκε στον ουρανό  και οι κάτοικοι του Λονδίνου φοβήθηκαν ότι προμήνυε κακό γεγονός.
Το Λονδίνο εκείνη την εποχή ήταν μια πόλη περίπου 448 στρεμμάτων που περιβάλλονταν στον βορρά από τείχος, που αρχικά είχε χτιστεί για να αποκρούει επιδρομές, και στο νότο από τον ποταμό Τάμεση. Υπήρχαν πύλες εισόδου και ο Τάμεσης διασχίζονταν με τη Γέφυρα του Λονδίνου. Στα φτωχότερα πυκνοκατοικημένα μέρη της πόλης η υγιεινή ήταν αδύνατο να διατηρηθεί. Δεν υπήρχαν εγκαταστάσεις υγιεινής και οι ανοιχτές αποχετεύσεις έρεαν κατά μήκος του κέντρου των ελικοειδών στενών δρόμων. Τα λιθόστρωτα ήταν λασπωμένα και ολισθηρά από περιττώματα ζώων, σκουπίδια και λύματα που πετούσαν από τα σπίτια. Οι αρχές της πόλης αφαιρούσαν τη χειρότερη βρωμιά και τη μετέφεραν έξω από τα τείχη, όπου συσσωρεύονταν και συνέχιζε να αποσυντίθεται. Η δυσοσμία ήταν απίστευτη και οι άνθρωποι κρατούσαν μαντήλια στη μύτη τους. μικρογραφία|250x250εσ|Ένας δρόμος κατά τη διάρκεια της πανώλης στο Λονδίνο, 1665 Αρκετά προϊόντα, όπως το κάρβουνο, έφταναν με φορτηγίδες, αλλά τα περισσότερα οδικώς. Κάρα, άμαξες, άλογα και πεζοί συνωστίζονταν, και στις πύλες του τείχους σχηματίζονταν τέτοιος συνωστισμός μέσα από τον οποίο ήταν δύσκολη η διάβαση. Όσοι ήταν σε καλύτερη οικονομική κατάσταση, χρησιμοποιούσαν άμαξες και φορητά καθίσματα για να φτάσουν στον προορισμό τους χωρίς να λερωθούν. Ένας άλλος κίνδυνος ήταν ο μαύρος καπνός από σαπωνοποιεία, ζυθοποιεία, χυτήρια σιδήρου και περίπου 15.000 νοικοκυριά που έκαιγαν κάρβουνο για να ζεστάνουν τα σπίτια τους.
Έξω από τα τείχη της πόλης, συνοικίες με ξύλινες παράγκες και χωρίς εγκαταστάσεις υγιεινής είχαν αναπτυχθεί, παρέχοντας στέγη σε λιμενεργάτες, τεχνίτες και εμπόρους που είχαν συρρεύσει στην ήδη υπερπλήρη πόλη. Η κυβέρνηση είχε προσπαθήσει να περιορίσει την ανάπτυξη αυτών των «προαστίων», αλλά απέτυχε: Πάνω από ένα τέταρτο του εκατομμυρίου ανθρώπων ζούσαν σ' αυτά.
Η επιδημία
Οι αρχές της πόλης έλαβαν διάφορα μέτρα υγιεινής, έθεσαν τους γιατρούς στην υπηρεσία τους και οι κηδείες οργανώθηκαν με λεπτομέρεια. Τα θέατρα έκλεισαν, οι κάτοικοι ενθαρρύνθηκαν να κρατούν τις φωτιές αναμμένες μέρα και νύχτα με την ελπίδα ότι κάτι τέτοιο θα καθαρίσει τον αέρα. Ουσίες με έντονη οσμή όπως πιπέρι, λυκίσκος και θυμίαμα καίγονταν επίσης για να αποτρέψουν πιθανή μόλυνση. Οι κάτοικοι, ακόμη και τα μικρά παιδιά, ενθαρρύνθηκαν να καπνίζουν καπνό.
Αν και η πανώλη επικεντρώθηκε κυρίως στο Λονδίνο, επλήγησαν και άλλες περιοχές της χώρας. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι το χωριό Ιμ στο Ντέρμπισιρ. Η πανώλη εισήχθη από ένα δέμα υφασμάτων που εστάλη από το Λονδίνο. Περίπου οι μισοί κάτοικοι πέθαναν και το χωριό μπήκε σε καραντίνα, γεγονός που επιβράδυνε την περαιτέρω εξάπλωση στις γύρω περιοχές. μικρογραφία|250x250εσ|Η Μεγάλη πανούκλα του Λονδίνου, 1665. Rita Greer Τα αρχεία δείχνουν ότι στα μέσα Ιουλίου 1665 στο Λονδίνο πέθαιναν από την πανώλη περίπου 1.000 άνθρωποι κάθε εβδομάδα. Τον Σεπτέμβριο του 1665 τα θύματα ανήλθαν σε 7.000 την εβδομάδα. Στα τέλη του φθινοπώρου ο αριθμός των νέων μολύνσεων άρχισε να μειώνεται και μέχρι τον Φεβρουάριο του 1666 η κατάσταση ήταν αρκετά ασφαλής για τον βασιλιά και τη συνοδεία του να επιστρέψουν στην πόλη. Στο μεταξύ, η πανούκλα έλαβε διαστάσεις πανδημίας και έφθασε στη Γαλλία μέσω των εμπορικών οδών, όπου συνεχίστηκε έως και τον επόμενο χειμώνα.
Στο Λονδίνο, η επιδημία προκάλεσε τους περισσότερους θανάτους, αλλά σε διαχειρίσιμα όρια. Η Μεγάλη πυρκαγιά του Λονδίνου, 2-5 Σεπτεμβρίου 1666, κατέστρεψε πολλές από τις πυκνοκατοικημένες υποβαθμισμένες εμπορικές περιοχές της πόλης. Ως αποτέλεσμα, η πανώλη τελικά σταμάτησε επειδή σχεδόν όλοι οι μολυσμένοι αρουραίοι και οι ψύλλοι κάηκαν στις φλόγες. Μετά τη Μεγάλη πυρκαγιά, το Λονδίνο ξαναχτίστηκε στην ίδια ρυμοτομική διάταξη, ωστόσο, οι αχυροσκεπές απαγορεύτηκαν και η πόλη εφοδιάστηκε με ένα υποτυπώδες αποχετευτικό δίκτυο.
Στην τέχνη
Τα εφιαλτικά γεγονότα της εποχής απεικονίστηκαν σε πίνακες ζωγραφικής, αναφέρονται σε λογοτεχνικά έργα, όπως στο Ημερολόγιο της χρονιάς της πανούκλας (1722) του Ντάνιελ Ντεφόε, ο οποίος άντλησε πληροφορίες από χρονικά της εποχής, και σε σειρές ντοκυμαντέρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες Κατηγορία:Πανδημίες
Μπάαλμπεκ
Η Μπάαλμπεκ είναι πόλη στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου. Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο ήταν γνωστή ως Ηλιούπολις. Βρίσκεται 85 χιλιόμετρα βορειανατολικά της Βηρυτού, 75 χιλιόμετρα βόρεια της Δαμασκού και είναι χτισμένη σε ύψος 1.170 μέτρων. Ο πληθυσμός της πόλης σήμερα φτάνει τους 72.000 κατοίκους.
Η ιστορία
Οι ανασκαφές στην περιοχή έφεραν στο φως σημάδια κατοίκησης από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, δηλαδή γύρω στα 2900 π.Χ. - 2300 π.Χ.. Οι Φοίνικες, από τους πρώτους κάτοικους της περιοχής, λάτρευαν στη συγκεκριμένη πόλη τον θεό του Ήλιου της δικής τους μυθολογίας, τον θεό Βάαλ. Η πόλη ξεκίνησε να ακμάζει το 323 π.Χ., όταν ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε, το έτος δηλαδή που προσαρτήθηκε στο βασίλειο των Πτολεμαίων. Τότε μετονομάστηκε σε Ηλιούπολη από τους Έλληνες, τιμής ένεκεν στον θεό προστάτη της τον Βάαλ.
Who Made Who
Who Made Who είναι ο τίτλος του στούντιο δίσκου του Αυστραλιανού Hard Rock συγκροτήματος AC/DC, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 24 Μαΐου του 1986 ως σάουντρακ της ταινίας "Maximum Overdrive" του Στίβεν Κινγκ.
Μπάαλμπεκ
Η ιστορία
Η πόλη έμεινε υπό ελληνική κυριαρχία μέχρι το 64 π.Χ., όποτε οι Ρωμαίοι την κατέκτησαν, ενώ το 15 π.Χ. ο Οκταβιανός Αύγουστος τη μετέτρεψε σε ρωμαϊκή αποικία βετεράνων και τη μετονόμασε σε Colonia Julia Augusta Felix Heliopolitana. Την περίοδο αυτή η πόλη στολίστηκε με ωραία γλυπτά και μεγαλοπρεπή οικοδομήματα ενώ αυτά που έχτισαν οι Πτολεμαίοι, ανοικοδομήθηκαν και επισκευάστηκαν. Με το διαμελισμό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε Ανατολική και Δυτική, η πόλη πέρασε στον έλεγχο των Βυζαντινών, οι οποίοι την έχασαν το 637 μ.Χ. από τους Άραβες του Αμπού-Ουμπάι Αλ Τζαράχ, οι οποίοι τη μετονόμασαν σε Αλ-Καλάτ. Από τότε η πόλη πέρασε διαδοχικά στα χέρια των Βυζαντινών το 975, στους Σελτζούκους Τούρκους το 1090, στους Άραβες το 1134, στους Αιγυπτίους του Σαλαντίν το 1175, στους Τούρκο-Μογγόλους του Ταμερλάνου το 1400 και το 1517 την κατέκτησαν, μαζί με την υπόλοιπη Συρία οι Οθωμανοί Τούρκοι.
Το 1860 οι συγκρούσεις των Οθωμανών με τους Δρούζους και τους χριστιανούς Μαρωνίτες σε συνδυασμό με τους σφοδρούς σεισμούς που έπληξαν την περιοχή, κατέστρεψαν μεγάλο μέρος των μνημειακών κτιρίων της πόλης. Αναγκάστηκαν να παρέμβουν οι δυτικές δυνάμεις, πρώτα οι Γάλλοι και ύστερα οι Γερμανοί, οι οποίες με ομάδες επιστημόνων που έφερναν μαζί τους, αναπαλαίωναν τα μνημεία. Το 1917, με την ήττα των Γερμανών στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή πέρασε στον έλεγχο των δυνάμεων της Αντάντ.
Who Made Who
Το "Who Made Who" έφθασε στο # 11 των βρετανικών τσαρτ και το # 33 στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το ομώνυμο σινγκλ μπήκε στο Top-20 στην Μεγάλη Βρετανία. Επίσης, ο δίσκος έχει βραβευθεί ως πενταπλά πλατινένιος στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία.
Μπάαλμπεκ
Η ιστορία
Οι ερευνητικές ομάδες των Γάλλο-Βρετανών παρέμειναν στα μνημεία και μετά το 1947, που ανεξαρτητοποιήθηκε ο Λίβανος και τα μνημεία τέθηκαν υπό την προστασία της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων της χώρας. Τα μνημεία προστατεύτηκαν, από στρατιωτικές δυνάμεις, την περίοδο του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου, που ξεκίνησε το 1975 και τελείωσε το 1990. Το 1984 η UNESCO ανακήρυξε το Μπάαλμπεκ ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Who Made Who
Τραγούδια
1. Who Made Who (A. Young, M. Young, Johnson) - 3:27
2. You Shook Me All Night Long (A. Young, M. Young, Johnson) - 3:30
Μπάαλμπεκ
Τα μνημεία
Η είσοδος του Μπάαλμπεκ σήμερα είναι από τα ανατολικά, μέσα από τα προπύλαια των δώδεκα κιόνων, που έκτισε ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Καρακάλλας. Ο δρόμος οδηγεί στη μεγάλη ορθογώνια πλατεία, διαστάσεων 110 επί 135 μέτρων, η οποία είναι κλειστή από τις 3 της πλευρές από μια αψιδωτή στοά. Στα δυτικά της πλατείας βρίσκεται μια μεγάλη εξωτερική κλίμακα, πλάτους 45 μέτρων, που οδηγεί στην εξέδρα με την πρόσοψη του ναού. Ο ναός ήταν αφιερωμένος στον Δία τον Ηλιοπολίτη και είχε κτιστεί πάνω από τον ναό του Βάαλ-Χαντάντ. Όρθιοι παραμένουν 6 κίονες, κορινθιακού ρυθμού, από τους 19 στο ανατολικό περιστύλιο και άλλοι 8 από αυτούς τους αποσυναρμολόγησαν οι Βυζαντινοί ύστερα από διαταγές του Ιουστινιανού για να διακοσμήσουν την Αγία Σοφία. Όλοι οι κίονες στον ναό ήταν 54 και ο ναός είχε πλάτος 50 μέτρων, 90 μέτρα μήκος και 20 μέτρα ύψος.
Who Made Who
Τραγούδια
3. D.T. (A. Young, M. Young) - 2:53
Μπάαλμπεκ
Τα μνημεία
Για την κατασκευή του τοίχους οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν μεγάλους ογκόλιθους, βάρους 400 τόνων, ύστερα πάνω σε αυτούς τους ογκόλιθους τοποθετήθηκαν 3 άλλοι μονόλιθοι άνω των 750 τόνων έκαστος, σχηματίζοντας το «τρίλιθον», ένα επιβλητικό κατασκεύασμα.
Who Made Who
Τραγούδια
4. Sink the Pink (A. Young, M. Young, Johnson) - 4:13
Μπάαλμπεκ
Τα μνημεία
Νότια του ναού του Δία, βρίσκεται ο μόνος ακέραιος ναός της πόλης, ο ναός του Βάκχου-Διονύσου ή αλλιώς «Μικρός Ναός». Ο ναός κοσμείται από πολλές ανάγλυφες παραστάσεις της γέννησης του θεού Διονύσου. Η κυρίως αίθουσα έχει πλάτος 19 μέτρα και μήκος 35 μέτρα. Η πύλη του ναού έχει μνημειακές διαστάσεις, πλάτους 6,5 μέτρων και ύψους 13 μέτρων. Ο ναός βρίσκεται σε μια βαθμιδωτή κλίμακα, με 33 σκαλοπάτια. Όλοι οι κίονες του ναού είναι 42, 15 σε κάθε μεγάλη πλευρά και 6 σε κάθε μικρή.
Who Made Who
Τραγούδια
5. Ride On (A. Young, M. Young, Scott) - 5:51
Μπάαλμπεκ
Τα μνημεία
Στα 100 μέτρα ανατολικά των δυο ναών βρίσκεται ο κυκλικός ναός της θεάς Αφροδίτης, άλλοι υποστηρίζουν ότι ήταν αφιερωμένος στη θεά Τύχη. Οι μουσουλμάνοι ενίσχυσαν τους ναούς με ισχυρό τείχος και άλλα ισχυρά οχυρωματικά έργα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Λιβάνου Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις των Φοινίκων Κατηγορία:Α' Αθηναϊκή Σχολή Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Λίβανο Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις του Λιβάνου
Who Made Who
Τραγούδια
7. Shake Your Foundations (A. Young, M. Young, Johnson) - 3:53
8. Chase the Ace (A. Young, M. Young) - 3:01
9. For Those About to Rock (We Salute You) (A. Young, M. Young, Johnson) - 5:53
Βραβεία
Who Made Who (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : 5 x πλατινένιος
Αργεντινή (CAPIF Certification) : Χρυσός
Ελβετία (IFPI Certification) : Πλατινένιος
Γερμανία (BVMI Certification) : Πλατινένιος
Μέλη των AC/DC
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά τις ηχογραφήσεις του "Who Made Who" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1986 Κατηγορία:Compilation άλμπουμ των AC/DC
Ντεζόν Ντέιβις
Ο Ντεζόν Ντέιβις (γεννήθηκε στο Όουκλαντ (Καλιφόρνια) στις 8 Αυγούστου 1998) είναι ένας Αμερικανός καλαθοσφαιριστής που παίζει στον Απόλλωνα Πατρών της Α1 Εθνικής. Με ύψος 2,01 μέτρων παίζει στη θέση του σμολ φόργουορντ.
Αθλητική σταδιοδρομία
Είναι ένας παίκτης που προπονήθηκε για τέσσερις χρονιές στο Βαπτιστικό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, όπου έπαιζε από το 2016 έως το 2020 με τους Καλιφόρνια Μπάπτιστ Λάνσερς.
Αφού δεν επελέγη στο ντραφτ του NBA του 2020, στις 20 Ιουνίου 2020, υπέγραψε στην Μπεσίκτας της 1ης Τουρκίας, στην οποία έπαιξε μόνο ένα παιχνίδι.
Την περίοδο 2020-21 υπέγραψε στην ΑΕΚ Λάρνακας της 1ης Κύπρου, με την οποία έπαιξε σε 21 αγώνες στους οποίους είχε 15,71 πόντους μέσο όρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπεσίκτας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας
Αγκυλόσαυρος
μικρογραφία|Αναπαράσταση του σκελετού του Αγκυλόσαυρου Ο Αγκυλόσαυρος (Ankylosaurus) ήταν από τους τελευταίους αγκυλόσαυρους και τους τελευταίους δεινόσαυρους. Έζησε λιγότερο από 70 εκατομμύρια χρόνια πριν. Δεν ήταν μόνο μακρύς αλλά και φαρδύς, σχεδόν 2 μέτρα πλάτος, και πολύ χαμηλός, με ύψος που μάλλον δεν ξεπερνούσε τα 1,20 μέτρα. Το μεγάλο βάρος του στηριζόταν σε τέσσερα κοντόχοντρα πόδια, με τα πίσω λίγο μακρύτερα. Ο λαιμός ήταν κοντός και δυνατός για να στηρίζει το πλατύ, βαρύ κεφάλι. Η ουρά ήταν μακριά και στενή. Η οστέινη θωράκιση από πλάκες στο δέρμα, οι δύο σειρές αιχμών κατά μήκος του σώματος, οι μεγαλύτερες αιχμές σαν κέρατα στον λαιμό και το βαρύ ρόπαλο στην ουρά χρησίμευαν για άμυνα. Οι πιθανοί τρόποι χρήσης του ροπάλου και η συμπεριφορά των αγκυλόσαυρων σχολιάζονται ακόμα από τους επιστήμονες. Στη Βόρεια Αμερική, λιγότερο από 70 εκατομμύρια χρόνια πριν, ένα αργοκίνητο φυτοφάγο είχε μεγάκη ανάγκη να αμυνθεί από τους μεγαλύτερους θηρευτές, όπως τον Αλμπερτόσαυρο και τον Τυραννόσαυρο. Πιστεύεται ότι ακόμη και τα βλέφαρα του Αγκυλόσαυρου ήταν προστατευμένα.
Αγκυλοσαυρίδες
Η μεγάλη ομάδα των θωρακισμένων δεινόσαυρων είναι γνωστή με τη γενική ονομασία αγκυλόσαυροι από το όνομα ενός από τους μεγαλύτερους τέτοιους δεινόσαυρους. Οι αγκυλόσαυροι είναι γένος ορνιθίσχιων δεινοσαύρων, το οποίο έζησε στο ύστερο Κρητιδικό, πριν 66,5 με 65,5 εκατομμύρια χρόνια στην Βόρεια Αμερική. Η ομάδα περιλαμβάνει την υποομάδα των Αγκυλοσαυρίδων με πολλά διακτριτικά χαρακτηριστικά, όπως το σχήμα και τη δομή του κρανίου, τις περίπλοκες διαδρομές των αεροφόρων οδών μέσα στο κρανίο και το μεγάλο ρόπαλο ή σφυρί στην άκρη της ουράς. Παρόλο που ο Αγκυλόσαυρος χρησίμευσε για να καθιερωθεί η ομάδα, τα απολιθώματά του είναι λιγότερο πλήρη από εκείνα άλλων παρόμοιων τύπων, όπως του Ευπλοκέφαλου.
Ανακάλυψη
Ο Αγκυλόσαυρος οφείλει το όνομά του στον Μπάρνουμ Μπράουν, έναν Αμερικανό παλαιοντολόγο που το 1908 πρόσεξε την άκαμπτη δομή της σπονδυλικής του στήλης. Λείψανά του βρέθηκαν στην Μοντάνα των ΗΠΑ και στην Αλμπέρτα του Καναδά. Περιλαμβάνουν δύο κρανία, τμήματα του μπροστινού άκρου, σπονδύλους του λαιμού, του σώματος και της ουράς, πολύ κυρτά πλευρά, οστεοδέρματα (οστέινες πλάκες του δέρματος), μεμονωμένα δόντια και το περίφημο ρόπαλο της ουράς.
Κατηγορία:Αγκυλοσαυρίδες
Δίαυλος
Ο δίαυλος (κοινώς μπουγάζι, εκ της τουρκικής "μπογκάζ") είναι ναυτικός γεωγραφικός όρος και αποτελεί μία από τις μορφές του Αμφίγειου. Συγκεκριμένα, δίαυλος χαρακτηρίζεται αμφίγει, το οποίο είναι στενότερο του διέκπλου (κοινώς κανάλι) και ευρύτερο ενός στενού. Απ΄ όλες τις μορφές του αμφίγειου, ο δίαυλος υφίσταται περισσότερο την αυθαιρεσία της κρίσεως, ως προς τον χαρακτηρισμό του και περισσότερο από πρόσωπα, τα οποία δεν έχουν σχετική ενημέρωση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και ναυτικοί δεν κάνουν τέτοια λάθη όπως π.χ. το δίαυλο Σκιάθου - Σκοπέλου άλλοι το χαρακτηρίζουν διέκπλου και το "στενό" Άνδρου - Τήνου το χαρακτηρίζουν δίαυλο(!) και αδιαφορώντας ότι ο κοινώς γεωγραφικός όρος στενό αφορά το Στενό.
Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί Κατηγορία:Ναυτική γεωγραφία
Νέστορας Βασσάλος
Ο Γέροντας ''Νέστωρ Ι. Βασσάλος (1876- 1957), από τους Δαφνέδες Μυλοποτάμου Ρεθύμνου, υπήρξε, κατά το έτος 1936, ο νεότερος ιδρυτής τής Ι. Μονής τού Σωτήρος, Κουμπέ'', Ρεθύμνου. Είναι τα έτη από το 1915 μέχρι το 1957, που σημαδεύτηκαν από την ευεργετική παρουσία του στην πόλη του Ρεθύμνου, όταν υπηρετούσε ως εφημέριος σε πολλά χωριά τής επαρχίας, όπως στου Γάλλου, στην Αγία Ειρήνη, στο Ρουσσοσπίτι και στα Μικρά Ανώγεια, ενώ, ταυτόχρονα, παρέδιδε μαθήματα αγιογραφίας και ζωγραφικής σε δεκάδες Ρεθεμνιωτών και Ρεθεμνιωτισσών. Για ένα δε μεγάλο διάστημα (1915-1928) διετέλεσε και οικονόμος, επιστάτης, εις τύπον ηγουμένου, της Ι. Μονής Μυριοκεφάλων.
Πριν από το 1915, και για μικρά διαστήματα, ο Νέστωρ μόνασε στην ''Ι. Μονή της Χαλέπας, στο Ρέθυμνο- όπου τον παρέλαβε ο θείος του Παρθένιος Βασσάλος, που τον καιρό εκείνο εκτελούσε χρέη Ηγουμένου- και για έναν χρόνο και στη Μονή Κουδουμά, στο Ηράκλειο, ενώ για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα (1894- 1911) μόνασε στο Άγιον Όρος, στο κελί του Αγίου Δημητρίου, της Ι. Μονής Διονυσίου,'' στο οποίο επανήλθε από το Ρέθυμνο, για δεύτερη φορά, κατά τα έτη 1934- 1935.
Η δεύτερη αυτή μετάβασή του στο Άγιον Όρος (1934- 1935) πραγματοποιήθηκε προκειμένου ο Νέστωρ να εξετάσει και να ζητήσει τη γνώμη των Αγιορειτών Πατέρων γύρω από το θέμα του Νέου Ημερολογίου, που τον καιρό εκείνο είχε ανακύψει και δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα και στην Εκκλησία της Κρήτης, με επίκεντρο την ''Ι. Μονή του Κουδουμά'', στα Αστερούσια Ηρακλείου. Στον Κουδουμά, όπως είδαμε, ο Νέστωρ, έφηβος δεκαπέντε, μόλις, χρόνων- στα χρόνια της πολυθρύλητης και από δεκάδες θαύματα σημαδεμένης ηγουμενίας του οσίου Παρθενίου- είχε εγκαταβιώσει για ένα έτος, κρυφά από την οικογένειά του. Η αγάπη του, λοιπόν, προς τον Κουδουμά, τον ενέβαλε σε μύριες όσες σκέψεις και πνευματικές ανησυχίες περί το Νέο Ημερολόγιο, που τον οδήγησαν, τελικά, να καταφύγει προς διερεύνησή τους και εξακρίβωση στο Άγιον Όρος. Είχε, μάλιστα, αποφασίσει, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του αυτής, να διαμείνει μόνιμα εκεί. Όμως, «ἄλλαι αἱ βουλαί ἀνθρώπων, ἄλλα δέ Θεός κελεύει». Γιατί στο διάστημα αυτό τής αυστηρής άσκησής του στο κελί του Αγίου Δημητρίου και των πνευματικών του περί την Ορθοδοξία και το Νέο Ημερολόγιο διερευνήσεων, ο Νέστωρ- όπως ακριβώς ο ίδιος σημειώνει στην ιδιόχειρη Διαθήκη του, που φυλάσσεται στην Ι. Μονή του Σωτήρος- «εἶδεν ὀπτασίαν διαφωτισθείς ἐκ θείου πνεύματος καί διαταχθείς ἐκ θείας ἀποκαλύψεως νά κατέλθῃ καί πάλιν εἰς Κρήτην, διά νά ἀνακαλύψῃ τόν ἱερόν Ναόν τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ (ἡ Μεταμόρφωσις) κείμενον ἐν τοῖς ὁρίοις τοῦ χωρίου Γάλλου, τῆς τοποθεσίας Κουμπέ, ὅς ἔχων ἄφθονον καί ἰαματικόν ὕδωρ, τοῦθόπερ (sic) ἀρδεύεται καί ἡ πόλις Ρέθυμνα (sic)».
Κατόπιν, λοιπόν, της οπτασίας που είδε, επέστρεψε και πάλι στο Ρέθυμνο, προκειμένου, όπως του υπέδειξε ο Κύριος, να ιδρύσει την ''Ι. Μονή του Σωτήρος, Κουμπέ''. Ανεύρε, πράγματι, στο μέρος όπου διετάχθη από τον Κύριο, παλαιά, άγνωστη μέχρι τότε ορθόδοξη μονή, των ύστερων χρόνων τής Ενετοκρατίας, και πιο συγκεκριμένα των ετών 1620-1645 (α΄ περίοδος ζωής και δράσης τής εν λόγω Μονής) και ίδρυσε και επαναλειτούργησε μια παντελώς νέα (1936 μέχρι σήμερα- β΄ περίοδος ζωής και δράσης), της οποίας μέχρι την κοίμησή του υπήρξε ο ηγούμενος.
Τα χρόνια, λοιπόν, αυτά (1915-1957) της παρουσίας του Νέστορος Βασσάλου στο Ρέθυμνο αποτέλεσαν, κατά κοινή ομολογία και μαρτυρία,  καθοριστικό παράγοντα και ορόσημο πνευματικότητας για την πόλη τού Ρεθύμνου. Είναι η εποχή που όλοι οι παλιοί Ρεθεμνιώτες θυμούνται νοσταλγικά, όταν η πολιτεία τους φοιτούσε ανελλιπώς κάτω από τη στοργική, πνευματική και φιλάνθρωπη παρουσία του θρυλικού Γέροντός της. Η φήμη του, τότε, διέτρεχε απ’ άκρου σ’ άκρον τη μικρή και ήσυχη πολιτεία.
Ο όλος βίος του, η αγία πολιτεία του, η φιλανθρωπία του, η αγάπη του προς τον άνθρωπο και η σημαντική προσφορά του στον πολιτισμό αυτού του τόπου, με την πολύχρονη διδασκαλία τής ζωγραφικής τέχνης και αγιογραφίας στους νέους- σε μιαν εποχή ιδιαίτερα μίζερη και εξαθλιωμένη- τον έκαναν να αγαπηθεί ιδιαίτερα από τους Ρεθεμνιώτες, που προσέτρεχαν όλοι τους αθρόοι, νέοι και γέροι, στο μοναστήρι του, στον Κουμπέ.
Άντρες, γυναίκες, παιδιά- αγόρια και κορίτσια- ανηφόριζαν καθημερινά στην κυψέλη αυτήν της χάριτος, για να ακούσουν λόγο, να εξομολογηθούν ή να παρακολουθήσουν τα μαθήματα ζωγραφικής που παρέδινε καθημερινά ο ασκητικός ιερομόναχος σε εκείνες τις δύσκολες ημέρες του πολλαπλά στερημένου προπολεμικού (1936- 40) αλλά και μεταπολεμικού Ρεθύμνου.
Το πρώτο εργαστήρι διδασκαλίας της ζωγραφικής, περί το έτος 1915, ο Νέστωρ το είχε στήσει στο οίκημα τής οδού Πάνου Κορωναίου, απέναντι ακριβώς από την οδό Σμύρνης, στην περιοχή της Σωχώρας. Αργότερα, τα μαθήματά του συνέχισε να τα παραδίδει και στον μικρό οικίσκο, που σώζεται μέχρι σήμερα, πλάι στο σπηλαιώδες ναΰδριο τού αγίου Σπυρίδωνος, ΒΑ τού σημερινού μοναστηριού, του οποίου χώρου μικρό τμήμα ιδίοις εξόδοις είχε αγοράσει και εγκαταβιούσε εκεί υπό τύπον μικρού ασκητηρίου.
Όλα αυτά θα μπορούσαν, ασφαλώς, να αναδείξουν τον Γέροντα Νέστορα Βασσάλο σε θρησκευτικό και πολιτιστικό παράγοντα τού τόπου και να τον προβάλλουν ως λαμπρό παράδειγμα προς μίμησιν από τους μεταγενεστέρους. Γιατί η δράση αυτή του Νέστορος ανάμεσα στους Ρεθυμνιώτες θεωρούμε ότι σαφώς καταδεικνύει ότι ο καλόγερος αυτός είχε βαθιά μέσα του την επίγνωση τόσο της πνευματικής όσο και της κοινωνικής και εγκόσμιας διάστασης του Χριστιανισμού. Και μόνη η παρουσία του στην πόλη τού Ρεθύμνου εξασκούσε κάτι σαν μαγεία, ενθουσίαζε και μαγνήτιζε στο πέρασμά του τους Ρεθεμνιώτες, που τον σέβονταν αληθινά και τον υπεραγαπούσαν. *   *   *
Από το έτος 1940 στη γνωστή κορυφή τού Κουμπέ άρχισαν να συρρέουν και οι πρώτες μοναχές από διάφορα μέρη τού νομού υπό την προστασία τού Νέστορος Βασσάλου, υπό τύπον γυναικείας Μονής. Από τις πρώτες ήταν και η σημερινή ηγουμένη Πανσέμνη, η ιστορική, πλέον, γερόντισσα του Ρεθύμνου, μαζί με τη μητέρα της Μακαρία. Η παντελής έλλειψη, τον καιρό εκείνο, ενός γυναικείου μοναστηριού όχι μόνο στην πόλη τού Ρεθύμνου αλλά και σε ολόκληρο τον νομό, καταδείκνυε την απόλυτη αναγκαιότητα τής δημιουργίας τής εν λόγω μοναστικής Αδελφότητας, που ερχόταν να καλύψει ένα μεγάλο κενό στον χώρο τού γυναικείου μοναχισμού στον νομό του Ρεθύμνου.
Πηγές
(Από το βιβλίο τού Κωστή Ηλ. Παπαδάκη, Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως τού Σωτήρος Χριστού Κουμπέ Ρεθύμνου και ο νεότερος ιδρυτής της Νέστωρ Ι. Βασσάλος ο Διονυσιάτης, Ρέθυμνο 2011, σελ. 244, όπου ο αναγνώστης μπορεί να βρει και να μελετήσει την πλήρη βιογραφία του άνδρα).
Γιακάς
250px|μικρογραφία|Γιακάς υποκαμίσου Γιακάς ονομάζεται το μέρος του υποκαμίσου, φορέματος, πανωφοριού ή μπλούζας πλαισιώνει τον λαιμό. Είναι φτιαγμένος από ένα ξεχωριστό κομμάτι υφάσματος, αντί από ένα διπλωμένο ή κομμένο μέρος του ιδίου υφάσματος που χρησιμοποιείται για το κύριο σώμα του ενδύματος. Προέρχονται από την ορθογώνια ζώνη από λινό γύρω από το λαιμό των πουκάμισων του 16ου αιώνα. Υπάρχουν ξεχωριστά βολάν μαζί με προσαρτημένα βολάν από τα μέσα του 16ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία: Ένδυση
Νομός Ευβοίας
Ο Νομός Ευβοίας ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας, ενώ από το 2011 αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Ευβοίας, μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας και υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Ο νομός περιλαμβάνει τα νησιά Εύβοια και Σκύρο, καθώς και μικρό τμήμα της ηπειρωτικής Στερεάς Ελλάδας.
Η Εύβοια είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του ελληνικού αρχιπελάγους μετά την Κρήτη και σίγουρα κατέχει προνομιακή γεωγραφική θέση, συνδυάζοντας βουνό και θάλασσα. Είναι χωρισμένη από την κυρίως χώρα της Ελλάδας, από την Ευβοϊκή θάλασσα, η οποία αποτελείται από δύο μεγάλους κόλπους. Σε γενικές γραμμές είναι μακρόστενη. Η γενική της κατεύθυνση είναι από ΒΔ προς ΝΑ.
Η Σκύρος είναι ένα από τα νησιά των Βορείων Σποράδων.
Ο Νομός Εύβοιας ανήκει διοικητικά στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και αποτελείται από τους δήμους: Διρφύων–Μεσσαπίων, Ερέτριας, Ιστιαίας–Αιδηψού, Καρύστου, Κύμης–Αλιβερίου, Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας, Σκύρου και Χαλκιδέων, με πρωτεύουσά του τη Χαλκίδα.
Αξιοθέατα
Υπάρχουν πολλά μέρη που εντυπωσιάζουν και τον πιο δύσκολο επισκέπτη, όπως κοντά στο Μαντούδ ι, στην Κήρινθο (Κρύα Βρύση), που έχει τα λείψανα των οχυρώσεων της αρχαίας Κηρίνθου, το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου στο Προκόπι, το μαρμάρινο άγαλμα ταύρου στους Ωρεούς, τα Δρακόσπιτα στα Στύρα αλλά και τις όμορφες ακρογιαλιές στην Αγκάλη Αγίας Άννας, στα Νέα Στύρα και αλλού. Επίσης ο επισκέπτης, μπορεί να θαυμάσει στο Αλιβέρι τον θολωτό μυκηναϊκό τάφο, το ιερό της Αυλιδείας Αρτέμιδος στο Βαθύ, το βενετσιάνικο κάστρο, το σπίτι του Ανδρέα Μιαούλη αλλά και τα κατάλοιπα των μεσαιωνικών πύργων στο Βασιλικό - Λευκαντί, τον υγροβιότοπο της λίμνης του Δύστου κ.ά.
Ιστορικά στοιχεία
Την εποχή του χαλκού η Εύβοια κατοικούνταν από το αρχαιοελληνικό φύλο των Αβάντων. Ο Όμηρος αναφέρει πως οι Άβαντες συμμετείχαν στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό των Αχαιών. Αναφέρει μάλιστα πως είχαν ιδρύσει ήδη τις πόλεις Χαλκίδα, Ερέτρια, Ιστιαία, Κήρινθο, Κάρυστο, και Στύρα. Οι πόλεις της Εύβοιας κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. είχαν εξελιχθεί σε μεγάλες εμπορικές δυνάμεις της περιοχής. Φημίζονταν επίσης για τα κεραμικά τους. Κατά τον αιώνα αυτόν οι Ευβοείς άρχισαν να δημιουργούν αποικίες, αρχικά στη Χαλκιδική και στη συνέχεια στην Κάτω Ιταλία, στην οποία ίδρυσαν τις πρώτες ελληνικές αποικίες.
Παραλίες
Στο νομό Ευβοίας συναντάμε 67 παραλίες και η καθεμία έχει την δική της ιστορία αλλά και ομορφιά. Κάποιες από αυτές είναι: η Αγία Παρασκευή, μια παραλία με άμμο και βότσαλα, έχει πάρει το όνομά της από το ομώνυμο εκκλησάκι και είναι κοντά στην Κάρυστο. Έχει γάργαρα νερά και απίστευτη θέα, που βλέπει τον φάρο και τον κόλπο της περιοχής. Η Αγκάλη κοντά στην Αγία Άννα με την πανέμορφη με 5 χιλιόμετρα παραλία. Ο Αγιόκαμπος, φημίζεται για τα φρέσκα ψάρια και τις ψαροταβέρνες του, παραλία επίσης με άμμο. Ο Άγιος Δημήτριος, γνωστός από τα γυρίσματα της ταινίας Deep End, με καταγάλανα νερά και υπέροχα λευκά βότσαλα. Ο Άγιος Μερκούριος, μια μεγάλη παραλία με χαλίκι ψιλό, πιο γνωστή για τον βράχο Κεφάλα, που βρίσκεται κοντά στην Κύμη. Ο Αλμυροπόταμος, βρέχεται από τον Ευβοϊκό κόλπο, μια οργανωμένη παραλία που διαθέτει ότι χρειάζεται ο κάθε επισκέπτης, με ρηχά νερά και δυνατότητα για θαλάσσια σπορ. Το Αρμυρίκι (Αρμυρίχι), ένας απάνεμος, κλειστός όρμος, χωρίς πολυκοσμία, με τη γραφική ψαροταβέρνα του. Η Βύθουρη μια παραλία κοντά στη Γλυφάδα, είναι εξωτική και ιδιαίτερη, με βράχια γύρω της και ο ήλιος τη βλέπει μόνο για 6 ώρες την ημέρα, είναι ιδανική για όσους αγαπούν τη φύση. Επίσης, η παραλία του Χερόμυλου, έχει μεγάλη έκταση, είναι κι αυτή απομονωμένη και βρίσκεται κοντά στο χωριό Άγιοι Απόστολοι, προτιμάται για ελεύθερο κάμπινγκ.
Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας
Από το 2011 και με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης», ο νομός Εύβοιας αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας (με πρωτεύουσα τη Χαλκίδα) της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Με την συνένωση και συγχώνευση των δήμων από 25 (και 2 κοινότητες) σε 8 όπως προέβλεπε το Πρόγραμμα, οι νέοι δήμοι που προέκυψαν είναι οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Βερβενίκος
Ο Βερβενίκος (εναλλακτικά: Βερβενίκο ρέμα ) είναι ένας μικρός ποταμός της Αχαΐας, ο οποίος αποτελεί τον πιο σημαντικό από τους παραπόταμους του Γλαύκου ποταμού.
Η τοποθεσία και ο ρους του ποταμού
Πηγάζει από τις δυτικές πλαγιές του σχεδόν κεντρικού τμήματος του Παναχαϊκού, σε υψόμετρο περίπου 1.550 μ., και εκβάλλει στον ποταμό Γλαύκο στην περιοχή του ορεινού Σουλίου, στη θέση που είναι κτισμένος ο οικισμός του Αη-Γιάννη Σουλίου. Πριν τη συμβολή του με τον Γλαύκο διέρχεται ανάντη των ορεινών οικισμών του Σουλίου: Προφήτης Ηλίας και Μιντζαίικα και κατάντη του οικισμού Κεφαλόβρυσο (Χαρμανταίικα).
Γενικά στοιχεία
Η λεκάνη απορροής του είναι μεγέθους 11.000 στρεμμάτων και έχει μήκος που ανέρχεται σε 4 χλμ.
Πρόκειται για χείμαρρο που κατεβάζει πολλές φερτές ύλες στον Γλαύκο. Αυτό οφείλεται επειδή η κλίση του πυθμένα του είναι μεγάλη, όπως και τα πρανή, γεγονός που οδηγεί σε ορμητικές πλημμύρες με επακόλουθο τη μεταφορά φερτών υλικών μεγάλου μεγέθους.
Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή του Βερβενίκου διατηρούσε παλιότερα αγρό η Μονή Γηροκομειού. Από τις 19/11/1970 λειτουργεί στον Βερβενίκο ηλεκτρικός σταθμός της ΔΕΗ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Αχαΐας Κατηγορία:Σούλι Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Γκερμάνια
Γκερμάνια ή Παγκόσμια πρωτεύουσα Γκερμάνια (γερμ. Welthauptstadt Germania, προφέρεται βέλτ-χάουπτστατ Γκερμάνια) ήταν το όνομα που είχε δώσει ο Χίτλερ στο έργο ανοικοδόμησης για το Βερολίνο. Το έργο αυτό ήταν μέρος της ματαιοδοξίας του για το μέλλον της Γερμανίας μετά από την προσδοκώμενη νίκη στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η προέλευση του ονόματος
Την ιδέα μιας παγκόσμιας πρωτεύουσας δε, την είχε εκφράσει ήδη τρεις μήνες νωρίτερα, όταν τη νύχτα της 11ης Μαρτίου του 1942, ευρισκόμενος στο οχυρό του διοικητήριο Λημέρι του λύκου (Wolfsschanze), με τα λόγια: «Το Βερολίνο, ως παγκόσμια πρωτεύουσα θα συγκρίνεται μόνο με την αρχαία Αίγυπτο, τη Βαβυλώνα ή τη Ρώμη! Το Λονδίνο και το Παρίσι δε θα είναι τίποτα μπροστά του!»
Σημερινά υπολείμματα
thumb|Το κτήριο του Γερμανικού Υπουργείου Αεροπορίας thumb|Το σημερινό Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου πριν από την τελευταία του ανακαίνιση thumb|Το αεροδρόμιο Τέμπελχοφ (άποψη του 1984) Μερικά από τα οικοδομήματα που δημιουργήθηκαν τότε υπάρχουν μέχρι σήμερα. Το Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου όπου έλαβαν χώρα οι Ολυμπιακοί Αγώνες το 1936 υπάρχει και λειτουργεί ακόμα και σήμερα. Το διεθνές αεροδρόμιο Μπερλίν-Τέμπελχοφ, χωρητικότητας 6 εκατομμυρίων επιβατών ετησίως, είναι ακόμα και σήμερα, με επιφάνεια 284.000 m², το τρίτο μεγαλύτερο κτήριο του κόσμου. Το δοκιμαστικό σώμα αντοχής εδάφους, ένας συμπαγής κύλινδρος από μπετόν συνολικής μάζας 12.650 τόνων είχε χτιστεί για να δοκιμαστεί η αντοχή του εδάφους του Βερολίνου και υπάρχει μέχρι σήμερα, αφού είναι αδύνατον να κατεδαφιστεί. Διάφορα άλλα έργα οδικής κυκλοφορίας, μεταξύ άλλων και μια υπόγεια λεωφόρος θωρακισμένη με μπετόν, υπάρχουν και σήμερα και είτε είναι σε λειτουργία είτε είναι κλειστά για το κοινό. Η σημερινή οδός «Platz des 4 Juli» είναι τμήμα του «4ου δακτυλίου», μιας λεωφόρου που ρύθμιζε την κυκλοφορία γύρω από το Βερολίνο.
Βίκτωρ Παγουλάτος
Ο Διονύσιος – Βίκτωρ Παγουλάτος ήταν Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην οδό Μητσαίων κοντά στην Ακρόπολη το 1923. Μεγάλωσε στα Εξάρχεια περιοχή την οποία πάντα θεωρούσε γειτονιά του. Ήταν γόνος αστικής οικογένειας η οποία ήρθε στις αρχές του αιώνα από την Κεφαλλονιά. Η πρώτη επαφή με το θεατρικό περιβάλλον έγινε μέσω του θείου της μητέρας του και γνωστό παλαιό θεατρικό συγγραφέα και λόγιο Μπάμπη Άννινο. Αποφοίτησε από τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Ως ηθοποιός
Εργάστηκε αρχικά ως ηθοποιός του Εθνικού και κατόπιν σε άλλους Θιάσους. Υιοθέτησε το δεύτερο όνομα του «Βίκτωρ», για να ξεχωρίζει από τον άλλο ηθοποιό και φίλο του Διονύση («Νιόνιο») Παγουλάτο. Παντρεύτηκε την Ηθοποιό Μέλπω Ζαρόκωστα με την οποία γνωρίστηκαν στον θίασο Λάμπρου Κωνσταντάρα 1957-8 και απέκτησαν ένα γιο τον Αλέξανδρο στα 1968. Από τη δεκαετία του ΄60 και μετά στράφηκε κυρίως στη σκηνοθεσία. Η πρώτη του σκηνοθεσία, μάλιστα, ήταν στο Θέατρο «Γιώργου Παππά» στην οδό Σίνα με θιασάρχη τον «συνονόματο» Διονύση Παγουλάτο.
Ως σκηνοθέτης και καθηγητής υποκριτικής
Ως σκηνοθέτης είχε συνεργασίες με τους θιάσους Χατζίσκου-Νικηφοράκη, Έλσας Βεργή, Ρηγόπουλου – Αναλυτή, Γιάννη Γκιωνάκη, Δαδινόπουλου –Ευαγγέλου, Κατερίνας Γιουλάκη. Σκηνοθέτησε επίσης μέρος από τη σημαντική σειρά της ΕΡΤ «Το Θέατρο της Δευτέρας». Μια από τις τελευταίες του σκηνοθεσίες συνέπεσε με  μια από τις τελευταίες θεατρικές εμφανίσεις της Ρένας Βλαχοπούλου σαν «Χαρτοπαίχτρα». Μεγάλης σημασίας, και για τον ίδιο κυρίως, στάθηκε η επαφή του με τους νέους ηθοποιούς ως καθηγητής Υποκριτικής στις σχολές Κωνσταντινίδη, Μπίνα και «Ράμπα». Ήταν ένας σεμνός μελετητής της ανθρώπινης ψυχής και συμπεριφοράς. Πολλοί σημαντικοί σύγχρονοι ηθοποιοί υπήρξαν μαθητές του όπως ο Γιάννης Μπέζος, Σωκράτης Αλαφούζος και άλλοι. Ήταν επίσης βαθύς γνώστης και λάτρης της κλασσικής μουσικής και του μελοδράματος ιδιαιτέρως, αλλά και φίλαθλος του Παναθηναϊκού.
Το τέλος
Πέθανε από καρκίνο, ως χρόνιος και βαρύς καπνιστής, το 2005.
Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε ο Β. Παγουλάτος, ως ηθοποιός.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου