cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χαλίλ Ιμπραήμ
Ηγέτης του «Κινήματος για την Ισότητα και τη Δικαιοσύνη»
Τον Ιούνιο του 2010 το Σουδάν έκλεισε τα σύνορά του με τη Λιβύη, αν και επισήμως αξιωματούχοι του Σουδάν δεν συσχέτιζαν την πράξη με τον ηγέτη του JEM. Στις αρχές του Αυγούστου ο Ομάρ ελ-Μπεσίρ επισκέφτηκε τη Λιβύη συζητώντας με τον Καντάφι, μεταξύ άλλων, το θέμα του Ιμπραήμ. Είχαν προηγηθεί πιέσεις του ίδιου του Καντάφι προς τον Ιμπραήμ να επιστρέψει στον διάλογο στην Ντόχα για μια συμφωνία ειρήνευσης στην περιοχή, ενώ ο ηγέτης της Λιβύης αποκάλυψε πως έλαβε χώρα και συνάντηση με τον ηγέτη του Τσαντ και τον Ιμπραήμ στη Λιβύη. Τον Αύγουστο του 2010 το Σουδάν ανακοίνωσε πως η Λιβύη είχε συμφωνίσει να περιορίσουν τις δραστηριότητες του Ιμπραήμ, ενώ στις 12 Αυγούστου ο Ομάρ ελ-Μπεσίρ ανακοίνωσε πως τις επόμενες ημέρες ο Χαλίλ Ιμπραήμ θα εγκαταλήψει τη Λιβύη, κάτι που όμως εκπρόσωποι του JEM χαρακτήρισαν ως προπαγάνδα της Κυβέρνησης.
Στις 8 Ιουνίου 2011 εκπρόσωπος του JEM κατηγόρησε την κυβέρνηση του Σουδάν πως προγραμμάτιζε τη δολοφονία του Χαλίλ Ιμπραήμ, ο οποίος είχε εγκλωβιστεί στη Λιβύη μετά τα γεγονότα της άνοιξης του 2011, πληρώνοντας για τον σκοπό αυτό μια οργάνωση που ονομαζόταν Bijer Β.
Μετά την κατάληψη του κτιριακού συγκροτήματος του Καντάφι στη Τρίπολη από τους εξεγερμένους Λίβυους τον Αύγουστο του 2011, ο ηγέτης του JEM βρέθηκε υπό κράτηση. Εκπρόσωποι του JEM στο Νταρφούρ έκαναν έκκληση για την απελευθέρωσή του και την ασφαλή του μεταφορά στο Νταρφούρ, ενώ κατηγόρησαν την πλευρά της κυβέρνησης του Σουδάν πως προσπαθούσε να τον παρουσιάσει ως μισθοφόρο του Καντάφι.
Ο Χαλίλ σκοτώθηκε από το σουδανέζικο στρατό στο Κορντοφάν τα Χριστούγεννα του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουδανοί
Grindeks
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Το κύριο κτίριο της εταιρείας Η AS Grindeks (χρησιμοποιεί το εμπορικό σήμα Grindex), είναι μια Λετονική εταιρεία που είναι εισηγμένη στο Nasdaq Ρίγας και ασχολείται με την παραγωγή φαρμάκων και φυτοχημικών φαρμάκων. Η εταιρεία ιδρύθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1991 και είναι συμμετοχική εταιρία από τις 25 Αυγούστου 1997.
Ένα από τα βασικά φάρμακα για τη Grindeks είναι το μελδόνιο, το οποίο διατίθεται στο εμπόριο με την εμπορική ονομασία Mildronate. Το μελδόνιο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της κυνάγχης και του εμφράγματος του μυοκαρδίου αναστέλλοντας την οδό βιοσύνθεσης της καρνιτίνης μέσω της αναστολής της διοξυγενάσης γάμμα-βουτυροβαταΐνης.
Το 2017, η Grindeks είχε έσοδα ύψους €132,4 εκατ και είχε κέρδη €10.3 εκατ. Η Grindeks είχε 1355 υπαλλήλους και οι κύριοι μέτοχοι ήταν ο Κίροβς Λίπμανς (33,29%) και η Άννα Λιπμάνε (16,65%).
Νόννος ο Πανοπολίτης
Ο Νόννος ο Πανοπολίτης ήταν ο σημαντικότερος Έλληνας επικός ποιητής της Αυτοκρατορικής περιόδου. Γεννημένος στην Πανόπολη (τη σημερινή Αχμίμ) της Άνω Αιγύπτου, έζησε και δραστηριοποιήθηκε στην Αλεξάνδρεια. Έγραψε δύο επικά ποιήματα, τα Διονυσιακά και την Παράφραση του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, σε εξάμετρο στίχο.
Βιογραφία
Σε μια προσπάθεια να εξηγήσουν το κατ' αυτούς ετερόκλιτο έργο του Νόννου (βλ. Εργογραφία), πολλοί μελετητές προέβαλαν την άποψη ότι ο Νόννος πρώτα έγραψε τα Διονυσιακά ως εθνικός και, κατόπιν της μεταστροφής του στον Χριστιανισμό, συνέγραψε την Παράφραση. Η συγκεκριμένη άποψη θεωρείται πλέον παρωχημένη και απορρίπτεται από σύγχρονους μελετητές.
Εργογραφία
Τα Διονυσιακά αποτελούνται από 48 βιβλία-ραψωδίες και αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα επικά ποιήματα της αρχαιότητας φτάνοντας τους 21.000 στίχους. Στο έργο αυτό, ο Νόννος εξιστορεί τη γέννηση, τη ζωή και τη δράση του θεού Διόνυσου.
Η Παράφραση του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου μεταφέρει το περιεχόμενο του Ευαγγελίου σε εξάμετρο στίχο, εξωραΐζοντας το με επίθετα, μεταφορές, και επική γλώσσα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Λαϊκή Ολυμπιάδα
Η Λαϊκή Ολυμπιάδα (καταλαν.: Olimpíada Popular, ισπ.: Olimpiada Popular) προγραμματίστηκε να διεξαχθεί στη Βαρκελώνη της Ισπανίας ως αντίδραση κατά της Ολυμπιάδας του Βερολίνου, στην οποία οι Ναζί είχαν δώσει προπαγανδιστικό και ρατσιστικό χαρακτήρα.
Ιστορικά στοιχεία
Η αριστερή ισπανική κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου, που εκλέχτηκε το Φεβρουάριο του 1936, αποφάσισε να μποϊκοτάρει τους Ολυμπιακούς του Βερολίνου και να φιλοξενήσει δικούς της αγώνες στη Βαρκελώνη από τις 19 ως τις 26 Ιουλίου του ίδιου έτους, μια εβδομάδα πριν από τους αγώνες του Βερολίνου.
Οι περισσότεροι αθλητές είχαν σταλεί από τις εργατικές ενώσεις των χωρών τους, εργατικά σωματεία και ομοσπονδίες, σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κόμματα και αριστερούς ομίλους και όχι από κρατικές αθλητικές ομοσπονδίες.
Το ξέσπασμα του ισπανικού εμφυλίου πολέμου ακριβώς με την έναρξη των αγώνων ματαίωσε την πραγμάτωσή τους. Μερικοί αθλητές δεν έφτασαν καν, αφού τα σύνορα έκλεισαν, ενώ όσοι βρίσκονταν στην πόλη για την έναρξη προσπαθούσαν να βρουν διέξοδο φυγής. Όμως, τουλάχιστον 2.000 αθλητές παρέμειναν στην Ισπανία και μετείχαν στον εμφύλιο πόλεμο στο πλευρό των Ισπανών εργατών, υπερασπίζοντας την Ισπανική Δημοκρατία.
Ελληνικές συμμετοχές
Η Ελλάδα δεν μετείχε επίσημα αλλά μεμονωμένοι αθλητές ενδιαφέρθηκαν να λάβουν μέρος. Την όλη οργάνωση της ελληνικής συμμετοχής είχε αναλάβει η "Λαϊκή Ολυμπιακή Επιτροπή", η οποία διεξήγε έρανο για την κάλυψη των εξόδων της αποστολής:
Στις 8 Ιουλίου 1936 αναφέρεται η αναχώρηση για τη Βαρκελώνη των Ελλήνων πρωταθλητών στίβου του Πανελληνίου: Φώτη Αδαμίδη, εφημεριδοπώλη, πρωταθλητή Ελλάδος στα 800 και 1500μ και Ηλία Βεργίνη, σφαιροβόλου που ήταν κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ και βαλκανιονίκης. Στις 17 Ιουλίου 1936 αναχώρησε άλλη μια ομάδα, την οποία αποτελούσαν οι αθλητές: Μαζί τους ταξίδεψε και ο δημοσιογράφος Αρ. Αγγελόπουλος, απεσταλμένος της εφ. "Ακρόπολις".
Αναφορές
Λαϊκη Ολυμπιάδα Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1936 Κατηγορία:Βαρκελώνη
Μεμφιβοσθέ
Ο Μεμφιβοσθέ είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, γιος του Ιωνάθαν, εγγονός του Σαούλ. Είχε ένα γιο τον Μιχά και ήταν ανάπηρος στα πόδια.
Παιδικά χρόνια
Μετά τον θάνατο του πατέρα του και του παππού του, ο Μεμφιβοσθέ ήταν μόλις πέντε ετών. Η παραμάνα του τον άρπαξε βιαστικά και έφυγε. Μα ενώ έφευγε αυτός έπεσε και έμεινε ανάπηρος στα πόδια για όλη του την ζωή. Αργότερα βρήκαν καταφύγιο στο σπίτι του Μαχίρ, γιου του Αιμιήλ.
Δαβίδ
Ο Δαβίδ ρώτησε τον Σιβά, παλιό υπηρέτη του Σαούλ, να του πει, λόγω της φιλίας του με τον πατέρα του Μεμφιβοσθέ Ιωνάθαν αν υπάρχουν απόγονοι του φίλου του. Τότε ο Σιβά του είπε για τον Μεμφιβοσθέ. Τότε ο Δαβίδ έφερε τον Μεμφιβοσθέ στο παλάτι και τον έβαλε υπό την προστασία του.
Εξπρές (εφημερίδα)
Με τον τίτλο ΕΞΠΡΕΣ κυκλοφόρησε ημερήσια οικονομική εφημερίδα που εκδιδόταν στην Αθήνα.
Μεμφιβοσθέ
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Εξπρές (εφημερίδα)
Το πρώτο φύλλο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1962 και ήταν ιδιοκτησίας του "Ομίλου Γαλαίου - Καλοφωλιά ΑΕ".
Η ύλη της εφημερίδας κάλυπτε οικονομικά θέματα του τραπεζικού, εμπορικού, κατασκευαστικού και ναυτιλιακού κλάδου της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Το 2013 ανέστειλε την έκδοση του.
Ντένις Πάρσονς Μπέρκετ
Ο Ντένις Πάρσονς Μπέρκετ (αγγλικά: Denis Parsons Burkitt), ΕΒΕ, (28 Φεβρουαρίου 1911 - 23 Μαρτίου 1993) ήταν Βρετανός χειρουργός, ο οποίος σημείωσε σημαντική πρόοδο στην υγεία, όπως η αιτιολογία ενός παιδιατρικού καρκίνου, που τώρα ονομάζεται λέμφωμα του Μπέρκετ και το εύρημα ότι τα ποσοστά καρκίνου του παχέος εντέρου είναι υψηλότερα σε εκείνους που τρώνε περιορισμένες φυτικές ίνες.
Ζωή και θάνατος
Ο Μπέρκετ γεννήθηκε στο Ενισκίλεν της Ιρλανδίας. Ήταν ο γιος του Τζέιμς Πάρσονς Μπέρκετ, πολιτικού μηχανικού. Σε ηλικία 11 ετών έχασε το δεξί του μάτι σε ατύχημα. Παρακολούθησε το Βασιλικό Σχολείο Πορτόρα στο Ενισκίλεν και το Σχολείο Ντιν Κλόουζ στην Αγγλία. Το 1929, ο Μπέρκετ μπήκε στο Κολέγιο Τρίνιτι του Δουβλίνου, για να σπουδάσει μηχανική, αλλά πιστεύοντας ότι η ευαγγελική κλήση του τον καλούσε να γίνει γιατρός, μεταφέρθηκε στην ιατρική. Το 1938 πέρασε τις εξετάσεις υποτροφιών του Βασιλικού Κολεγίου των Χειρουργών του Εδιμβούργου. Στις 28 Ιουλίου 1943 παντρεύτηκε την Όλιβ Ρότζερς.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μπέρκετ υπηρέτησε με το Ιατρικό Σώμα του Βασιλικού Στρατού στην Αγγλία και αργότερα στην Κένυα και τη Σομαλιλάνδη. Μετά τον πόλεμο, ο Μπέρκετ αποφάσισε πως το μέλλον του είναι να βρίσκεται σε ιατρική υπηρεσία στον αναπτυσσόμενο κόσμο και μετακόμισε στην Ουγκάντα. Τελικά εγκαταστάθηκε στην Καμπάλα και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1964.
Ο Μπέρκετ ήταν πρόεδρος της Χριστιανικής Ιατρικής Αδελφότητας και έγραφε συχνά πάνω σε θρησκευτικά/ιατρικά θέματα. Έλαβε το βραβείο Μπόουερ το 1992. Πέθανε στις 23 Μαρτίου 1993 στο Γκλόστερ και θάφτηκε στο Μπίσλεϊ του Γκλόστερσαϊρ στην Αγγλία.
Επιστημονικές συνεισφορές
Ο Μπέρκετ έκανε δύο σημαντικές συνεισφορές στην ιατρική επιστήμη που σχετίζεται με την εμπειρία του στην Αφρική.
Λέμφωμα του Μπέρκετ
Το πρώτο ήταν η περιγραφή, η κατανομή και, τελικά, η αιτιολογία ενός παιδιατρικού καρκίνου που φέρει το όνομά του, λέμφωμα του Μπέρκετ.
Ο Μπέρκετ το 1957 παρατήρησε ένα παιδί με πρήξιμο στις γωνίες της γνάθου. «Περίπου δύο εβδομάδες αργότερα... Κοίταξα έξω από το παράθυρο και είδα ένα άλλο παιδί με πρησμένο πρόσωπο... και ξεκίνησα να ερευνώ αυτούς τους όγκους της γνάθου». «Έχοντας ένα έντονα ερευνητικό μυαλό, ο Μπέρκετ έφερε τις λεπτομέρειες αυτών των υποθέσεων στο τμήμα αρχείων... που έδειξε ότι οι όγκοι της γνάθου ήταν συχνές, [και] συσχετίζοντνα συχνά με άλλους όγκους σε ασυνήθιστες τοποθεσίες» σε παιδιά στην Ουγκάντα. Διατήρησε άφθονες σημειώσεις και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτοί οι φαινομενικά διαφορετικοί καρκίνοι στην παιδική ηλικία ήταν όλες εκδηλώσεις ενός μόνο τύπου κακοήθειας. Ο Μπέρκετ δημοσίευσε Ένα σάρκωμα που σχετίζεται με τα σαγόνια των παιδιών της Αφρικής. Ο πρόσφατα αναγνωρισμένος καρκίνος έγινε γνωστός ως «λέμφωμα του Μπέρκετ». Συνέχισε να χαρτογραφεί τη γεωγραφική κατανομή του όγκου. Ο Μπέρκετ, μαζί με τον Δρ. Ντένις Ράιτ, δημοσίευσαν ένα βιβλίο με τίτλο Burkitt's Lymphoma τον Απρίλιο του 1970.
Φυτικές ίνες
Η δεύτερη σημαντική συνεισφορά του ήρθε όταν, κατά την επιστροφή του στη Βρετανία, ο Μπέρκετ συνέκρινε το πρότυπο των ασθενειών στα αφρικανικά νοσοκομεία με τις δυτικές ασθένειες. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πολλές δυτικές ασθένειες που ήταν σπάνιες στην Αφρική ήταν αποτέλεσμα της διατροφής και του τρόπου ζωής. Έγραψε ένα βιβλίο Don't Forget Fiber in Your Diet, οποίο έγινε διεθνές best seller.
Αν και μια μελέτη έδειξε ότι οι άνθρωποι που τρώνε πολύ χαμηλά επίπεδα ινών - λιγότερο από 10 γραμμάρια ανά ημέρα - είχαν 18% υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου, η γενικότερη ιδέα ότι ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι μια ασθένεια ανεπάρκειας ινών θεωρείται πλέον εσφαλμένη από ορισμένους ερευνητές του καρκίνου. Ωστόσο, η έρευνα δείχνει ότι μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες συνιστάται ως προφύλαξη έναντι άλλων ασθενειών, όπως οι καρδιακαγγειακές παθήσεις και ο διαβήτης. Είχε μια εναλλακτική θεωρία, που δημοσιεύθηκε σε πολλά άρθρα και βιβλία, ότι η χρήση της φυσικής θέσης οκλαδόν για αφόδευση προστατεύει τους ιθαγενείς της Αφρικής και της Ασίας από γαστρεντερικές παθήσεις.
Δημοσιεύσεις του Μπέρκετ
Ακαδημαϊκά περιοδικά
Βιβλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειρουργοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βρετανοί χειρουργοί Κατηγορία:Βρετανοί ιατροί Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Chocolat Poulain
Η Chocolat Poulain είναι γαλλική επιχείρηση παραγωγής σοκολάτας, ιδρυθείσα τον Φεβρουάριο του 1848 από τον Βικτόρ-Ωγκύστ Πουλαίν, ζαχαροπλάστη προερχόμενο από το Μπλουά. Παράλληλα, πρόκειται για το εμπορικό σήμα υπό το οποίο διαθέτει στην αγορά τα προϊόντα της.
Από τον Μάιο του 2017, αποτελεί ιδιοκτησία του γαλλικού ομίλου Carambar & Co, δημιουργήματος του γαλλικού επενδυτικού ομίλου Eurazeo, καθώς και ιδιωτών επενδυτών.
Ιστορία
μικρογραφία|αριστερά|Εικόνα Poulain για τον γλύπτη [[Ζυλ Νταλού, εκδοθείσα προς το 1900.]] Το πρώτο κατάστημα σοκολάτας Poulain ιδρύθηκε το 1847 από τον Βικτόρ-Ωγκύστ Πουλαίν, επί της Οδού Πορτ-Σαρτραίν (γαλλικά: Rue Porte-Chartraine), στο Μπλουά.
Το 1970, έπειτα από την εξαγορά αριθμού εταιρειών καρυκευμάτων, μεταξύ των οποίων η Maille, η Poulain αποφάσισε να προχωρήσει στη συγχώνευση του συνόλου των συγκεκριμένων μάρκων τροφίμων υπό έναν ενιαίο επιχειρηματικό όμιλο, την SEGMA (Société d'exploitation des grandes marques alimentaires). Το 1978, η Poulain και η SEGMA εξαγοράστηκαν από την Clin-Midy, ενώ, στη συνέχεια, πωλήθηκαν εκ νέου και ενσωματώθηκαν, έναν χρόνο αργότερα, στη Générale Occidentale του Τζίμι Γκόλντσμιθ (ο οποίος κατείχε, μεταξύ άλλων, τις μάρκες Amora, La Pie qui Chante, Carambar και Vandamme).
Το 1988, η Poulain τέθηκε υπό τον έλεγχο της βρετανικής Cadbury. Το 1995, ενσωματώθηκε, μαζί με την Bouquet d'Or, εντός της Cadbury France, νέας γαλλικής θυγατρικής εταιρείας του ομίλου, με έδρα το Μπλουά.
Το 2016, ο γαλλικός επενδυτικός όμιλος Eurazeo γνωστοποίησε την εξαγορά σημαντικού αριθμού εκ των μάρκων της Mondelez (μεταξύ των οποίων οι Poulain, Carambar, Kréma και La Pie Qui Chante). Η συγκεκριμένη εξαγορά επισημοποιήθηκε στις 2 Μαΐου 2017, μέσω της ιδρύσεως θυγατρικής εταιρείας της Eurazeo, της Carambar & Co, η οποία, στη συνέχεια, προχώρησε στην εφαρμογή επενδυτικού σχεδίου ύψους 35 εκατομμυρίων ευρώ, με απώτερο σκοπό τον επαναπατρισμό στη Γαλλία τμήματος της παραγωγής της, η οποία πραγματοποιείτο στο εξωτερικό, καθώς και την διατήρηση των 220 θέσεων εργασίας του εργοστασίου της επιχείρησης στο Στρασβούργο.
Η Poulain στη γαλλική κοινωνία
μικρογραφία|αριστερά|Η παλαιά σοκολατοποιία στο Μπλουά, η χρήση της οποίας ξεκίνησε το 1863.
Μαζί με τους οίκους Suchard (1826, ιδρυθείς στην Ελβετία) και Menier (1836), η Poulain αποτελεί μία εκ των παλαιότερων μάρκων σοκολάτας στη Γαλλία και, αναμφίβολα, εκείνη η οποία συνεισέφερε το περισσότερο στην εμπορική διάδοση της σοκολάτας σε όλα τα στρώματα της κοινωνίας. Πράγματι, προ του Βικτόρ-Ωγκύστ Πουλαίν, η σοκολάτα αποτελούσε χειροποίητο τρόφιμο το οποίο παρασκευαζόταν υπό την μορφή κυλίνδρων, ενώ πωλείτο ως προϊόν «υγείας» — ο σοκολατοποιός Μενιέ, αρχικώς, ήταν πωλητής φαρμακευτικών προϊόντων. Η Poulain την κατέστησε ως ένα βιομηχανικό και, ταυτόχρονα, νόστιμο προϊόν. Πιθανώς, επίσης, πρόκειται για την πρώτη μάρκα σοκολάτας η οποία προέβη σε μαζική προώθηση των προϊόντων της υπό την μορφή διαφημίσεων.
Επίσης, η σοκολάτα Poulain είναι γνωστή για την εκ μέρους της χρήση εκπαιδευτικών εικόνων, γνωστές ως «εικόνες Poulain», ως επιπρόσθετο δώρο μαζί με τα προϊόντα της, με σημείο εκκίνησης την δεκαετία του 1860.
Παράλληλα, η εταιρεία πρωτοπόρησε σε επίπεδο μάρκετινγκ, καθώς προχώρησε στην αγορά αριθμού αιθουσών κινηματογράφου (110 αίθουσες το 1914, συμπεριλαμβανομένων αιθουσών στην Αίγυπτο και την Αγγλία) και στη δωρεά «εισιτηρίων εύνοιας», τα οποία μοιράζονταν μαζί με τις συσκευασίες σοκολάτας, ενώ επέτρεπαν την είσοδο στον κινηματογράφο μέσω εισιτηρίου στη μισή τιμή.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Poulain Κατηγορία:Επιχειρήσεις αγροτροφίμων στο Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ Κατηγορία:Επιχειρήσεις στο Λουάρ-ε-Σερ Poulain Κατηγορία:Εμπορικά σήματα της Mondelēz International Κατηγορία:Μπλουά
Συνάρτηση ζήτα Ρήμαν
thumb|upright=1.2|Η συνάρτηση ζήτα στο επίπεδο των μιγαδικών αριθμών Η συνάρτηση ζήτα ή συνάρτηση ζήτα του Riemann, από το όνομα του Γερμανού μαθηματικού Μπέρναρντ Ρίμαν είναι μια συνάρτηση με ιδιαίτερη σημασία στη θεωρία αριθμών, λόγω της σχέσης της με την κατανομή των πρώτων αριθμών. Έχει επίσης εφαρμογές σε άλλα πεδία, όπως η φυσική, η θεωρία πιθανοτήτων και η εφαρμοσμένη στατιστική.
Ορισμός
Στην περιοχή, αυτή η σειρά συγκλίνει και ορίζει μια συνάρτηση αναλυτική σε αυτή την περιοχή.
Η συνάρτηση ζήτα ορίζεται ως η αναλυτική επέκταση της πάνω συνάρτησης σε ολόκληρο το μιγαδικό επίπεδο, καθώς ο Riemann έδειξε ότι αυτή η αναλυτική επέκταση για Re(s) ≤ 1 και s≠1 υπάρχει και είναι μοναδική, ενώ στο σημείο s=1 του μιγαδικού επιπέδου προκύπτει η αρμονική σειρά η οποία αποκλίνει προς το +∞.
Η συνάρτηση ζήτα συνδέεται με τους πρώτους αριθμούς με την εξής σχέση, που ανακαλύφθηκε από τον Λέοναρντ Όιλερ: όπου \mathbb{P} το σύνολο όλων των πρώτων αριθμών.
Αν ο s είναι ακέραιος, τότε ο παραπάνω τύπος του Όιλερ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό της πιθανότητας s το πλήθος τυχαία επιλεγμένοι αριθμοί να είναι μεταξύ τους σχετικά πρώτοι. Η πιθανότητα αυτή αποδεικνύεται ότι ισούται με 1/ζ(s).
Επεκτάσεις
Η συνάρτηση ζήτα μπορεί να επεκταθεί αναλυτικά στην περιοχή σε μία μερομορφική συνάρτηση στην περιοχή αυτή με έναν πόλο τάξης 1 στο s=1. Η επεκταμένη αυτή συνάρτηση είναι: όπου  με  δηλώνεται το ακέραιο μέρος του \,x).
Η ζήτα συνάρτηση μπορεί να επεκταθεί αναλυτικά σε όλο το \mathbb{C} σε μία μερομορφική συνάρτηση στην περιοχή αυτή με έναν πόλο τάξής 1 στο s=1. Για η επεκταμένη αυτή συνάρτηση είναι: όπου \ B_{r} οι αριθμοί Bernoulli, τα πολυώνυμα Bernoulli και όπου το q μπορεί να πάρει οσοδήποτε μεγάλη τιμή.
Σχέσεις
Συναρτησιακή εξίσωση της ζήτα συνάρτησης (functional equation): όπου \Gamma\, η συνάρτηση γάμμα.
Η συνάρτηση γάμμα (ή ακριβέστερα η αναλυτική προέκτασή της στο \mathbb{C}) έχει πόλους τάξης 1 στο. Η ζήτα συνάρτηση μηδενίζεται συνεπώς για.
Υπόθεση του Riemann
Η υπόθεση του Riemann είναι ένα από τα άλυτα προβλήματα της θεωρίας αριθμών. Δηλώνει ότι εκτός από τις τιμές η συνάρτηση ζήτα μηδενίζεται μόνο για \,s με.
Από την συναρτησιακή εξίσωση της συνάρτησης ζήτα και τις ιδιότητες της συνάρτησης γάμα προκύπτει ότι η συνάρτηση ζήτα για με \,Re(s)<0 μηδενίζεται μόνο για. Στην περιοχή προφανώς δε μηδενίζεται. Επίσης αποδυκνείεται ότι για. Συνεπώς οι υπόλοιπες τιμές που τη μηδενίζουν πρέπει να ικανοποιούν \,0<Re(s)<1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγγλικοί σύνδεσμοι: Γερμανικοί σύνδεσμοι:
Ποντιακός γάμος
Στους Έλληνες του Πόντου πιο διαδεδομένος ήταν ο όρος χαρά, που υπογράμμιζε το χαρμόσυνο τούτο γεγονός. Η ιεροτελεστία του ποντιακού γάμου, η ιερότητα του συζυγικού δεσμού, η λαϊκή αντίληψη και πίστη στο ηθικό και κοινωνικό του περιεχόμενο εναρμονίζονται πλήρως με το ουσιαστικό περιεχόμενο του ορισμού του γάμου, που έδωσε ο Ερ. Μοδεστίνος: « Γάμος εστίν ανδρός και γυναικός συνάφεια και συγκλήρωσις του βίου παντός, θείου τε και ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία.»
Οι Πόντιοι πάντρευαν τα παιδιά τους πολύ νωρίς, συνήθως, 20-23 χρόνων τα αγόρια και σε μικρότερη ηλικία τα κορίτσια. Αν το κορίτσι περνούσε το εικοστό έτος συνήθιζαν να τη λένε γεροντοκόρη. Πολλές φορές οι γονείς λογόδιναν την κόρη τους όταν αυτή έπαιζε με τα παιδάκια της γειτονιάς. Την τύχη της κοπέλας όριζε ο δυναμικός πατέρας, αφού η συγκατάνευσή της στο γάμο ήταν περιττή. Ούτε όμως και ο νέος μπορούσε να έχει τη δική του γνώμη για τη μελλοντική του σύζυγο. Ο λόγος του πατέρα ήταν νόμος απαράβατος. Η ψυχολογική βία δημιουργούσε ψυχολογική αντι-βία, η οποία μην μπορώντας αλλιώς να αντιδράσει, γινόταν διαλάλημα της μούσας και ταυτόχρονα μήνυμα προς τον ιερέα:
Στον Πόντο δεν υπήρχε ο αναχρονιστικός θεσμός της προίκας. Η νύφη έκανε δώρα μόνο στο γαμπρό, στα καινούρια γονικά και στους κοντινούς συγγενείς. Παρόλα αυτά συνηθιζόταν να μεταφέρουν τα πράγματα (προίκα) της νύφης πάνω σε κάρο, συνοδευόμενο από λυράρη που έπαιζε τραγούδια του γάμου, προσκαλώντας τον κόσμο (λάλεμα) στη "χαρά".
Παραπομπές
Γάμος
Αζραήλ
thumb|right|Καλλιτεχνική απεικόνιση του Αζραήλ.|200px Με το όνομα Αζραήλ, στην Ισλαμική θρησκεία, φέρεται ένας από τους τέσσερις αρχαγγέλους του Αλλάχ, που θεωρείται άγγελος του θανάτου.
Σημειώσεις
Στην ελληνική δημώδη έκφραση, (ελληνική λαογραφία), ο Αζραήλ ταυτίζεται με τον Χάρο.
Πηγές
Κατηγορία:Ισλαμική μυθολογία Κατηγορία:Αρχάγγελοι
Λέαρχος της Ινούς
Ο Λέαρχος της Ινούς είναι πρόσωπο της Ελληνικής μυθολογίας, γιος της Ινούς και του Αθάμαντα και αδερφός του Μελικέρτη.
Ο Δίας έδωσε στην Ινώ και στον Αθάμαντα τον Διόνυσο να τον αναθρέψουνε ως κόρην, αλλά η Ήρα έστειλε τρέλα. Τότε ο Αθάμας σκότωσε τον Λέαρχο, ενώ η Ινώ, μαζί με τον Μελικέρτη, έπεσε στην θάλασσα. Τότε η Ινώ έγινε η θεά Λευκοθέα, ενώ ο Μελικέρτης ο θεός Παλαίμονας.
Pragmatica sanctio
Pragmatica sanctio (λατινικά) ή απλώς pragmaticum (η παρά του βασιλέως γενομένη κρίσις είτε διάγνωσις δίκης) )  είναι όρος του Ρωμαϊκού δικαίου, υποδιαίρεση των αυτοκρατορικών διατάξεων, και γενικά θεωρείται ενδιάμεση κατηγορία ανάμεσα στους «Γενικούς Νόμους» (Leges Generales), τους έχοντες ισχύ σε όλη την επικράτεια, και τους «Ειδικούς Νόμους» (Leges Speciales) που ρύθμιζαν τοπικά ή εξειδικευμένα θέματα. Αποδίδεται επίσης «Νομική κύρωση» και δηλώνει αυτοκρατορικό διάταγμα διοικητικού περιεχομένου . Οι Pragmaticae Sanctiones νομοθετoύσαν για μια μεγάλη ποικιλία θεμάτων, από τη θεσμοθέτηση γενικών κανόνων ως την παραχώρηση αξιωμάτων ή την τακτοποίηση θεμάτων διάφορων κοινωνικών ομάδων.  Ο νομικός αυτός τύπος απαντά και με τα ονόματα «Pragmatica Forma» και «Pragmatica Lex» που μπορούν στα νεοελληνικά να αποδοθούν και ως Κυρωτικοί Νόμοι.
Ο συγκεκριμένος νομικός τύπος πρωτοεμφανίστηκε σε Νεαρά των αυτοκρατόρων Θεοδοσίου και Ονώριου (δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) που εκδόθηκε μεταξύ του 408 - 412 μ.Χ. και απευθύνεται στον Κόμη των Θείων Θησαυρών (Comes sacrarum largitionum).
Οι νόμοι σε αυτόν τον τύπο προσδιορίζονται γύρω στους 30 με πιο γνωστό τον “Pragmatica Sanctio pro petitione Vigilii" του αυτοκράτορα Ιουστινιανού αλλά και τις Νεαρές 121, 151, και 152 και πάλι του Ιουστινιανού. Επί εποχής Ιουστινιανού οι νόμοι αυτοί συντάσσονταν από ειδικό τμήμα της αυτοκρατορικής γραμματείας που το στελέχωναν εξειδικευμένοι διοικητικοί υπάλληλοι, οι Pragmaticarii.
Mε το πέρασμα των αιώνων η ανατολική αυτοκρατορία σταμάτησε να εκδίδει τέτοιου τύπου νόμους, η δυτική ωστόσο συνέχισε να τους χρησιμοποιεί ώς και στα νεότερα χρόνια, κυρίως η παπική Γραμματεία και οι καγκελαρίες των βασιλιάδων, αλλά όχι με το ίδιο εννοιολογικό πλαίσιο όπως στα ρωμαϊκά χρόνια. Πλέον οι Pragmaticae Sanctiones αφορούσαν σε οποιονδήποτε κανόνα ή νομική διάταξη που διατυπώνεται επίσημα από έναν απόλυτο μονάρχη και προβλέπει θεμελιώδεις πτυχές του Κράτους, που ρυθμίζουν θέματα όπως η διαδοχή στον θρόνο, θέματα κρατικής θρησκείας και άλλα. Οι Pragmaticae sanctiones προσδιορίζονται γενικά από το έτος κατά το οποίο θεσπίστηκαν ή από το όνομα του συντάκτη τους. Όταν παρατίθεται ως κύριο όνομα και δεν χαρακτηρίζεται διαφορετικά, αναφέρεται συνήθως στο Δυναστικό κληρονομικό δίκαιο του 1713.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Δικαίου της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ρετροϊός
Ρετροϊός ονομάζεται ο ιός, οποίος έχει ως γενετικό υλικό RNA, και, με την βοήθεια ενός ενζύμου (της αντίστροφης μεταγραφάσης), έχει τη δυνατότητα να το μετασχηματίζει σε DNA. Οι ρετροϊοί πραγματοποιούν τις λειτουργίες, οι οποίες είναι απαραίτητες για την επιβίωσή τους και την μετάδοση από έναν ξενιστή σε έναν άλλο, χρησιμοοιούν ένα κύτταρο του οργανισμού που μολύνουν, καθώς αποτελούν ακυττερικές μορφές ζωής. Η αναπαραγωγή τους πραγματοποιείται εντός του κυττάρου, αφού, μετά την είσοδο του ρετοϊού σε ένα κύτταρο, με την βοήθεια ενός ενζύμου (της ενσωματάσης), ενσωματώνει το γενετικό του υλικό (RNA) στο γενετικό υλικό των κυττάρων (DNA), και έπειτα, με την βοήθεια της αντίστροφης μεταγραφάσης, το μετασχηματίζει σε DNA. Με αυτό τον τρόπο, μπορεί να σχηματίζει τις πρωτεΐνες, οι οποίες του είναι απαραίτητες για την λειτουργία του, και να φτιάχνει νέα μικρόβια (ίδια με τον αρχικό ρετροϊό), με τη βοήθεια του ξενιστή του (το κύτταρο στο οποίο εισήλθε). Έτσι ο ιός μεταδίδεται από κύτταρο σε κύτταρο και από οργανισμό σε οργανισμό.
Ένας ρετροϊός, με την βοήθεια πρωτεϊνών που φέρει στο καψίδιο, προσκολλάται στην κυτταρική μεμβράνη του κυττάρου που επιθυμεί να προσβάλλει. Μέσω της συνένωσης συγκεκριμένων υποδοχέων στην κυτταρική μεμβράνη και των πρωτεϊνών, οι οποίες βρίσκονται πάνω στο καψίδιο του ρετροϊού, αλλά και της ενσωμάτωσης του καψιδίου με την κυτταρική μεμβράνη του κυττάρου, ο ρετροϊός εναποθέτει το γενετικό του υλικό (RNA) στο κύτταρο. Έπειτα, με την βοήθεια ενζύμων (της αντίστροφης μεταγραφάσης και ενσωματάση) ενσωματώνουν το RNA τους, στο DNA των κυττάρων, έτσι ώστε να εκτελέσουν την σύνθεση των πρωτεϊνών, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη λειτουργία τους, και να παραχθούν νέοι ιοί (του ίδιου είδους). Οι γνωστότεροι ρετροϊοί είναι ο ιός του HIV, ο οποίος μεταδίδεται, κυρίως, κατά την σεξουαλική επαφή και την μόλυνση, υγειούς ατόμου, με αίμα μολυσμένου, και προκαλεί την νόσο AIDS, και ο Κορωνοϊός (COVID-19). Και οι δύο ιοί παρουσιάζουν προβλήματα στην εύρεση εμβολίου.
Κατηγορία:Ιοί
Μυρμήγκι Χίου
Το Μυρμήγκι είναι χωριό και μαστιχοχώρι της νοτιοανατολικής Χίου, σε οδική απόσταση 12 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου. Παλαιότερα ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας, ενώ σήμερα υπάγεται στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ιωνίας (είναι ο μοναδικός οικισμός αυτού του δημοτικού διαμερίσματος). Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 225 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, από την οποία απέχει μερικά χιλιόμετρα. Κοντινότερα χωριά είναι το Θολοποτάμι προς τα βόρεια-βορειοδυτικά και η Μέσα Διδύμα προς τα νότια-νοτιοανατολικά.
Τοπωνυμικά
Το Μυρμήγκι είναι γνωστό και με τις παραλλαγές Μερμήγκι και Μυρμήκι του ονόματός του. Ο κάτοικός του ονομάζεται Μερμηγκούσης (και η κάτοικος Μερμηγκούσαινα) στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα. Τοπωνύμιο «Μυρμήγκι» στη Χίο υπάρχει και στα χωριά Κουρούνια και Καλαμωτή, ενώ στην Καλαμωτή υπάρχει και «Μέρμηγκας», ενώ στο Λιθί «Μυρμηκιά». Στο Μουσείο του Α΄ Γυμνασίου Χίου φυλάγεται πέτρα με την αρχαία επιγραφή «`Οροι Μυρμηκέος», που πιθανότατα υπονοεί το σημερινό χωριό. Αλλά και οι κάτοικοι της αρχαίας Αίγινας αποκαλούνταν κάποτε «Μύρμηκες».
Πληθυσμός και οικονομία
Η εξέλιξη του πληθυσμού του Μυρμηγκιού στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον πίνακα.
Δεν υπάρχει πεδινό έδαφος στην περιοχή και οι κάτοικοι του Μυρμηγκιού ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια ελαιοδένδρων, αλλά και μαστιχόδενδρων. Τα ερείπια ενός μικρού μεσαιωνικού κάστρου σώζονται στην περιοχή. Παλαιότερα υπήρχε η πηγή του Καραμάν Αγά και σώζονται οι σχετικές προς αυτή αρδευτικές εργασίες των Γενουατών: ένα μεγάλο και θαυμάσιο αρχιτεκτονικά πηγάδι και μία μικρή σήραγγα με πέτρινη καμάρα που οδηγεί στην πηγή.
Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») τιμάται στο όνομα της Αγίας Μαρίνας. Από τον 19ο αιώνα αναφέρονται οι παλαιοί ναοί του Αγίου Ιωάννη (πιο αξιόλογος) και της Αγίας Παρασκευής των Πρωάκηδων. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική εποπτεία Νενήτων της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.
Ο ταχυδρομικός κωδικός του Μυρμηγκιού είναι 82102.
Ιστορική πηγή
Μυρμηγκι
Ερυθρά Αθλητική Διεθνής
Η Διεθνής Ομοσπονδία των Ερυθρών Αθλητικών και Γυμναστικών Ενώσεων (International Association of Red Sports and Gymnastics Associations), γνωστή ως Ερυθρά Αθλητική Διεθνής (Red Sport International ή RSI) ή Sportintern δημιουργήθηκε στις 23 Ιουλίου 1921 με την υποστήριξη της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Comintern) με σκοπό την προώθηση των σπορ και της γυμναστικής σε κομμουνιστική βάση.
Ιστορικά στοιχεία
Η Ερυθρά Αθλητική Διεθνής δημιουργήθηκε το 1921 με πρωτοβουλία κυρίως του Ρώσου επαναστάτη Νικολάι Ίλιτς Ποντβόιτσκι (ρωσ.: Николай Ильич Подвойский) και αναγνωρίστηκε επίσημα από την Κομιντέρν στο 5ο Παγκόσμιο Συνέδριο, το φθινόπωρο του 1924. Όμως, ήδη είχε γίνει μέλος της Διεθνούς Κομμουνιστικής Νεολαίας, του κλάδου νεολαίας της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Η οργάνωση είχε έδρα τη Μόσχα και προσπαθούσε να προσελκύσει τις εργατικές αθλητικές ενώσεις ανά τον κόσμο από την σοσιαλιστική Σοσιαλιστική Εργατική Αθλητική Διεθνή, όργανο της Β΄ Διεθνούς.
Αρχικά η Ερυθρά Αθλητική Διεθνής είχε ως μοναδικό μέλος τη Σοβιετική Ένωση. Τον Οκτώβριο του 1922 εντάχθηκε η κομμουνιστική αθλητική ομοσπονδία της Τσεχοσλοβακίας και στη συνέχεια οι εργατικές αθλητικές ομοσπονδίες της Γαλλίας (1923) και της Νορβηγίας (1924). Διαδοχικά εντάχθηκαν ανάλογες αθλητικές ενώσεις από πολλές χώρες, όπως: Ουρουγουάη, Αργεντινή, Καναδάς, Σουηδία, Ισπανία, ΗΠΑ, Ελλάδα, Ισλανδία, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Ολλανδία, Αυστρία, Αλσατία της Γαλλίας και Σουδητία της Τσεχοσλοβακίας.
Αν και ως τα τέλη της δεκαετίας του ’20 είχε επεκταθεί σε τρεις ηπείρους, η Ερυθρά Αθλητική Διεθνής διαλύθηκε από την Κομμουνιστική Διεθνή τον Απρίλιο του 1937.
Δες επίσης
Ερυθρά Αθλητική Διεθνής Ερυθρά Αθλητική Διεθνής
Κωνσταντίνος Αν. Μπακογιάννης
Ο Κωνσταντίνος Μπακογιάννης του Αναργύρου, ήταν Έλληνας Νομικός, Μηχανικός Μεταλλειολόγος,Μαθηματικός και Πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Φωκίδας από το 1981 ως το 1985 και νωρίτερα ως κοινοτάρχης Ιτέας.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ήταν εκπρόσωπος της γενιάς του "114" σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ.
Λετονικό Κίνημα Εθνικής Ανεξαρτησίας
Το Λετονικό Κίνημα Εθνικής Ανεξαρτησίας (Latvijas Nacionālās Neatkarības Kustība, LNNK) ήταν πολιτική οργάνωση στη Λετονία η οποία έδρασε από το 1988 έως τα μέσα της δεκαετίας του '90.
Κωνσταντίνος Αν. Μπακογιάννης
Πολιτική σταδιοδρομία
Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1974 συγκεντρώνοντας 1.555 ψήφους.
Διετέλεσε δήμαρχος Ιτέας από το 1975 ως το 1977, οπότε παραιτήθηκε για να λάβει μέρος στις βουλευτικές εκλογές.
Λετονικό Κίνημα Εθνικής Ανεξαρτησίας
Δημιουργήθηκε το 1988 ως ριζοσπαστική πτέρυγα του λετονικού εθνικιστικού κινήματος. Σε αντίθεση με το Λετονικό Λαϊκό Μέτωπο που υποστήριξε αρχικά μεγαλύτερη αυτονομία για τη Λετονία στη Σοβιετική Ένωση, το Κίνημα επέμεινε στην ανεξαρτησία από την αρχή του. Στους ηγέτες του κινήματος συγκαταλέγονταν τον Έντουαρντ Μπέρκλαβς, τον Αλεξάντρς Κιρστέινς, τον Αντρέις Κραστίνς, τον Εϊνάρς Ρέπσε και τον Γιούρις Ντομπέλις.
Κωνσταντίνος Αν. Μπακογιάννης
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις εκλογές του 1977 παρότι ο ίδιος συγκέντρωσε 1.555 ψήφους και το ΠΑΣΟΚ συνολικά 7.789 ψήφους, δεν εξελέγη βουλευτής, λόγω του εκλογικού νόμου (βουλευτές εξελέγησαν μόνο από τη Νέα Δημοκρατία οι Αθανάσιος Γκελεστάθης (12.650) και Δημήτριος Χλωρός (4.595 σταυροί προτίμησης)..
Στις εκλογές του 1981 εξελέγη βουλευτής Φωκίδας με το ΠΑΣΟΚ, λαμβάνοντας 9.286 ψήφους και ήρθε πρώτος σε σταυρούς προτίμησης από όλους τους υποψηφίους όλων των κομμάτων στην εκλογική περιφέρεια. Συμπαραστάθηκε στους αγώνες των εργαζομένων στα μεταλλεία στη Φωκίδα.
Λετονικό Κίνημα Εθνικής Ανεξαρτησίας
Μετά από την είσοδο στη συμμαχία με την Πατρίδα και την Ελευθερία, το κόμμα προσπάθησε ολοένα και περισσότερο να μεταδώσει ένα ιδιαίτερα «λετονικό» όραμα για τη Λετονία, όπως τονίστηκε από μια σειρά αμφιλεγόμενων διαφημίσεων που ενθάρρυναν την κατανάλωση λετονικών αγαθών και προειδοποιούσαν για τους κινδύνους των μη Λετονών.
Κωνσταντίνος Αν. Μπακογιάννης
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις δημοτικές εκλογές του 2014 ήταν υποψήφιος δήμαρχος στον δήμο Δελφών και συγκέντρωσε ποσοστό 4,25% και 1 έδρα στον πρώτο γύρο.
Λετονικό Κίνημα Εθνικής Ανεξαρτησίας
Ένας οργανισμός με παρόμοιους στόχους και σχεδόν ταυτόσημο όνομα, το Εσθονικό Εθνικό Κόμμα Ανεξαρτησίας υπήρχε στην Εσθονία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινήματα ανεξαρτησίας Κατηγορία:Εθνικιστικά κινήματα
Κωνσταντίνος Αν. Μπακογιάννης
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Φωκίδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες Κοινοτάρχες
ΕΛΠΑ
Η Ελληνική Λέσχη Περιηγήσεων και Αυτοκινήτου (ΕΛΠΑ) είναι σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
Ιδρύθηκε το 1924 από ελάχιστους τότε φίλους του αυτοκινήτου και των τεχνολογικών εξελίξεων της εποχής και σαν κύριο σκοπό της έταξε την πρόοδο του μηχανοκίνητου τουρισμού και αθλητισμού.
Για την κατανόηση της τότε κατάστασης από πλευράς αυτοκινητιστικής είναι χαρακτηριστικό ότι το πρώτο αυτοκίνητο που κυκλοφόρησε στην επικράτεια το 1896 ήταν ένα τρίτροχο ΠEZΩ, με ιδιοκτήτη κάποιον Κο Κοντογιαννάκη και ότι μέχρι το 1912, που άρχισε η περίοδος του Πολέμου, το σύνολο των αυτοκινήτων στην Αθήνα δεν υπερέβαινε τα 50.
Υπάρχουν αναφορές ότι η ΕΛΠΑ έκλεισε οριστικά το 2019 αλλά το Υπουργείο Μεταφορών την αναφέρει ακόμα ως αρχή έκδοσης Διεθνούς Άδειας Οδήγησης. Η ΕΛΠΑ έχει κλείσει οριστικά. Πρώτα το γραφείο της Αθήνας στις 10/11/2022 και έπειτα το γραφείο της Θεσσαλονίκης στις 11/11/2022. Έμεινε ανοιχτό μόνο το παράρτημα που είναι υπεύθυνο για την έκδοση διπλωμάτων εξωτερικού και ιστορικών πινακίδων.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 2003-2004
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 2003-04 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε στις 13 Σεπτεμβρίου 2003 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 29 Φεβρουαρίου 2004 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στο Χαλκιοπούλειο Στάδιο Λαμίας, με αντιπάλους τον Άρη και τον Ολυμπιακό. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για όγδοη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Πηγές
2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2004
Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Χαρακτηριστικά της ηγεσίας του
Θεωρείται ο πιο δημοφιλής ηγέτης του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, ο Μπερλίνγκουερ οδήγησε το κόμμα κατά τη διάρκεια μιας τεταμένης περιόδου στην ιστορία της Ιταλίας, που σημαδεύτηκε από τα Μολυβένια χρόνια και κοινωνικές συγκρούσεις, όπως το Θερμό Φθινόπωρο του 1969-1970. Ως ηγέτης του ΙΚΚ ακολούθησε μια μετριοπαθή στάση, επιδίωξε τη χειραφέτηση του κόμματος από τη Μόσχα, τον συγχρονισμό του κόμματος με τα δεδομένα της ιταλικής πολιτικής σκηνής και υποστηρίζοντας τον συμβιβασμό και την εθνική ενότητα. Η στρατηγική αυτή κατέληξε να ονομαστεί ευρωκομμουνισμός, και αυτός θεωρήθηκε ως ο κύριος εκπρόσωπος της. Στη συνέχεια υιοθετήθηκε από άλλα σημαντικά κομμουνιστικά κόμματα της Δυτικής Ευρώπης, όπως της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, και αργότερα της Γαλλίας, η σημασία της ως πολιτική δύναμη εδραιώθηκε σε μια συνάντηση το 1977 στη Μαδρίτη μεταξύ των Μπερλίνγκουερ, Ζωρζ Μαρσέ και Σαντιάγκο Καρίγιο. Ο Μπερλίνγκουερ ο ίδιος περιέγραψε αυτό το «εναλλακτικό» μοντέλο σοσιαλισμού, το οποίο διακρίνεται τόσο από το σοβιετικό μπλοκ και τον καπιταλισμό που εφαρμοζόταν από τις δυτικές χώρες κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ως terza via ή «τρίτο δρόμο», παρόλο που η χρήση του όρου δεν έχει σχέση με τον πιο κεντρώο τρίτο Δρόμο που εφαρμόστηκε από τους μεταγενέστερους πρωθυπουργούς Ρομάνο Πρόντι και Ματέο Ρέντσι.
Υπό την ηγεσία του Μπερλίνγκουερ, το ΙΚΚ έφθασε στο απόγειο της δύναμης του, κερδίζοντας σημαντικές νίκες στις περιφερειακές και τοπικές εκλογές του 1975, και το 34,4% των ψήφων στις γενικές εκλογές του 1976, το υψηλότερο ποσοστό του σε εκλογές και αριθμό εδρών. Με αυτή την αύξηση ισχύος, ο ίδιος διαπραγματεύτηκε τον Ιστορικό Συμβιβασμό με τους Χριστιανοδημοκράτες, υποστηρίζοντας την κυβέρνησή τους σε αντάλλαγμα για διαβούλευση σχετικά με πολιτικές αποφάσεις και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Έλαβε μια σθεναρή στάση κατά της τρομοκρατίας μετά την απαγωγή και δολοφονία του Άλντο Μόρο, και χρησιμοποίησε την επιρροή του ΙΚΚ ώστε να κατευθύνει τα ιταλικά εργατικά συνδικάτα για την συγκράτηση των μισθολογικών διεκδικήσεων, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το σοβαρό ποσοστό πληθωρισμού της χώρας, μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973.
Ωστόσο, αυτές οι θέσεις δεν ανταπέδωσαν με επαρκείς παραχωρήσεις από την κυβέρνηση Τζούλιο Αντρεότι, οδηγώντας το ΙΚΚ να εγκαταλείψει τον κυβερνητικό συνασπισμό το 1979. Ο συνδυασμός της υπεράσπισης πολιτικών λιτότητας, η σκληρή στάση εναντίον των Ερυθρών Ταξιαρχιών και οι προσπάθειες συνεργασίας με το χριστιανοδημοκρατικό κόμμα επηρέασαν την εκλογική δύναμη του ΙΚΚ στις εκλογές του 1979, και ο Ιστορικός Συμβιβασμός τελικά έληξε το 1980. Το ΙΚΚ παρέμεινε εθνική αντιπολίτευση για το υπόλοιπο της θητείας του Μπερλίνγκουερ, διατηρώντας ένα στερεό πυρήνα υποστήριξης στις εκλογές του 1979 και του 1983, αλλά η κύρια δύναμη του από εκείνο το σημείο, θα παραμείνει σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.
Ρήξη με τη Μόσχα
Η θητεία του σημαδεύτηκε από τη ρήξη του κόμματος με τη Σοβιετική Ένωση, ειδικά μετά τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν το 1980. Ήταν εξαιρετικά δημοφιλής και κατά τη διάρκεια της ηγεσίας του το ΙΚΚ υπήρξε το μεγαλύτερο κομμουνιστικό κόμμα της Δύσης, καθώς έφτασε να έχει 1,8 εκατομμύρια μέλη. Ο Μπερλίνγκουερ είχε μια λιτή και σεμνή, αλλά χαρισματική προσωπικότητα, και παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε το ΙΚΚ κατά την διάρκεια του Ιστορικού Συμβιβασμού παρέμεινε ένας δημοφιλής πολιτικός, σεβαστός για τις αρχές του, τις πεποίθησεις του και την τολμηρή του στάση. Ο ίδιος χαρακτήρισε το ΙΚΚ ως ένα τίμιο κόμμα στην ρημαγμένη από τη διαφθορά πολιτική σκηνή της Ιταλίας, μια εικόνα που διατήρησε τη φήμη του κόμματος κατά τη διάρκεια του σκάνδαλου διαφθοράς Mani pulite. Έχει χαρακτηριστεί από τον Patrick McCarthy ως «ο τελευταίος σημαντικός κομμουνιστής ηγέτης στη Δυτική Ευρώπη», και παραμένει ταυτισμένος με τους στόχους του Ευρωκομμουνισμού, την αντίθεση στην Σοβιετική καταπίεση στην Ανατολική Ευρώπη, και της δημοκρατικής αλλαγής στην Ιταλία. Ήταν άθεος.
Επιρροή στην Ελλάδα
Στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, ο Μπερλινγκουέρ με τη σκέψη του επηρέασε το ΚΚΕ Εσωτερικού και, ευρύτερα, αρκετούς διανοούμενους, δημοσιογράφους και νεολαίους της ελληνικής ανανεωτικής Αριστεράς. Αντίθετα, το ΚΚΕ και η ΚΝΕ του επιτέθηκαν με σφοδρότητα, καθώς τον θεωρούσαν αποτυχημένο «ρεφορμιστή» που ουσιαστικά πρόδωσε την ιταλική εργατική τάξη.
Τον Μπερλινγκουέρ και την πολιτική του απέρριψε όμως και ο Ανδρέας Παπανδρέου, με σειρά άρθρων του το 1977 στην εφημερίδα «Εξόρμηση» (τότε επίσημο κομματικό όργανο του ΠΑΣΟΚ). Ο Παπανδρέου αναγνώριζε εντιμότητα και καλές προθέσεις στον Μπερλινγκουέρ, αλλά του ασκούσε έντονη κριτική για την αποτυχία του να φθείρει το ιταλικό «βαθύ κράτος» (μυστικές υπηρεσίες κτλ.) ενώ θεωρούσε πως οι Χριστιανοδημοκράτες ουσιαστικά τον είχαν παγιδεύσει, εξαναγκάζοντάς τον να ψηφίζει αντιλαϊκούς νόμους, χωρίς ο ίδιος και το κόμμα του να αποκτούν μερίδιο στην διαχείριση της κρατικής εξουσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί Κατηγορία:Ιταλοί άθεοι
Κατηγορία:Ιταλοί κομμουνιστές
Fallen Angel
Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος των Uriah Heep με τον Τζον Λότον στα φωνητικά, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον Τζον Σλόμαν, ενώ μετά το πέρας της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, αποχώρησε ο ντράμερ Λι Κέρσλεηκ για δύο χρόνια, διάστημα στο οποίο είχε πάρει τη θέση του ο πρώην ντράμερ του Τομ Τζόουνς, Κρις Σλέηντ.
Τραγούδια
1. Woman of the Night (Box, Lawton, Kerslake) - 4:07
2. Falling in Love (Hensley) - 2:59
3. One More Night (Last Farewell) (Hensley) - 3:35
4. Put Your Lvin' On Me (Lawton) - 4:08
5. Come Back to Me (Kerslake, Hensley) - 4:22
6. Whad'ya Say (Hensley) - 3:41
7. Save It (Bolder, McDonald) - 3:33
8. Love or Nothing (Hensley) - 3:02
9. I'm Alive (Lawton) - 4:18
Θέσεις τσαρτ
Fallen Angel (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Σεπτέμβριος 1978
Love or Nothing (σινγκλ)
Επίσημη κυκλοφορία: 1978
Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1735-1739)
Διεθνής κατάσταση στις παραμονές του πολέμου
thumb|220px|Το Χανάτο της Κριμαίας στις παραμονές του πολέμου (Τα βόρεια σύνορα δεν ευσταθούν, ήδη η Πολωνία είχε αποχωρήσει από τη νότιο Ουκρανία). Η Ρωσία ήδη από το 1726 είχε συμμαχήσει με την Αυστρία, από κοινού με την οποία είχαν καταφέρει να ανατρέψουν τα γαλλικά σχέδια για επιβολή στον πολωνικό θρόνο του Στανισλάβ Λεστζύνσκυ (Πόλεμος της Πολωνικής Διαδοχής 1733-35), ανεβάζοντας τον δικό τους ευνοούμενο Αύγουστο Γ'. Την ίδια περίοδο η Τουρκία είχε εμπλακεί σε πόλεμο με την Περσία (1730-1736). Έτσι στις παραμονές του πολέμου η Τουρκία δεν μπορούσε να ελπίζει σε κάποια ενίσχυση από τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, ούσα στην πραγματικότητα απομονωμένη.
Fallen Angel
Θέσεις τσαρτ
Come Back to Me (σινγκλ)
Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1735-1739)
Τα αίτια και οι αφορμές του Πολέμου
Στόχος της Ρωσίας, ήδη από τα τέλη του 17ου αιώνα, ήταν η εξασφάλιση ασφαλούς εξόδου στη Μαύρη Θάλασσα. Από τη στιγμή όμως που οι περιοχές αυτές βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του Χανάτου της Κριμαίας, το οποίο ήταν φόρου υποτελές και προτεκτοράτο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ο πόλεμος με το Χανάτο και κατά συνέπεια με τους Οθωμανούς ήταν αναπόφευκτος. Την κατάσταση επέτεινε η τάση των Τατάρων να διενεργούν επιδρομές στην Ουκρανία, η οποία από τα μέσα του 17ου αιώνα είχε περάσει υπό τον έλεγχο των Ρώσων. Παράλληλα οι Τάταροι, μαζί με τους Οθωμανούς υποστήριζαν τα μουσουλμανικά πριγκιπάτα του Καυκάσου, εναντίον των Χριστιανών, οι οποίοι με τη σειρά τους ζητούσαν την προστασία της Ρωσίας. Ο πόλεμος ξέσπασε όταν οι Τάταροι διενήργησαν στα τέλη του 1735 μαζική επίθεση στην Ουκρανία και παράλληλα ο ίδιος ο Χάνος των Τατάρων της Κριμαίας επιτέθηκε στις χριστιανικές-ρωσικές θέσεις του Καυκάσου.
Πολεμικές επιχειρήσεις (1736-39)
Τα ρωσικά στρατεύματα, διαιρεμένα σε δύο κύριες στρατιές επιτέθηκαν εναντίον του Χανάτου, με στόχο την κατάληψή του. Η στρατιά του Δνείπερου, υπό την ηγεσία του στρατάρχη Μπούρκχαρντ Χριστόφ φον Μύνιχ, αρχικής δύναμης 62.000 ανδρών, επιτέθηκε στις 20 Μαΐου του 1736 από τη Δύση, με στόχο τις οχυρώσεις του Περεκόπ και του Μπακχίσαράι, τα οποία κατελήφθησαν μέχρι τις 17 Ιουνίου. Λόγω όμως της έλλειψης εφοδίων αναγκάστηκαν να αναστείλουν τις επιχειρήσεις και να συμπτυχθούν στην Ουκρανία. Τον Ιούλιο του 1737 ο Μύνιχ επιτέθηκε και κατέλαβε τις τουρκικές θέσεις στο Οχάκοφ. Το 1738 αναγκάστηκαν να το εκκενώσουν λόγω μιας επιδημίας. Το 1739 ο Μούννιχ κατάφερε να περάσει το Δνείπερο, να νικήσει τους Τούρκους στο Σταβουχάνυ, να καταλάβει το φρούριο του Χοτίν και στα τέλη Αυγούστου το Ιάσιο.Η στρατιά του Ντον, υπό τον στρατηγό Πέτρο Λάτσι, δύναμης 28.000 ανδρών, και με την υποστήριξη του στολίσκου του Δόν επιτέθηκε, στις 19 Ιουνίου 1736, στο Αζόφ, το οποίο και κατέλαβε. Το 1737, έχοντας φτάσει τη δύναμη των 40.000 ανδρών εισέβαλε στην Κριμαία, κατανίκησε τα ταταρικά στρατεύματα και κατέλαβε το Καρασού-Παζάρ. Τελικά όμως, ελλείψει εφοδίων αναγκάστηκαν να συμπτυχθούν στην Ουκρανία. Τον Ιούλιο του 1737 η Αυστρία κήρυξε τον πόλεμο στους Οθωμανούς, όμως ηττήθηκαν επανειλημμένα και αναγκάστηκαν να τερματίσουν τον πόλεμο με τη συνθήκη του Βελιγραδίου.
Fallen Angel
Μέλη των Uriah Heep
Το "Fallen Angel" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1735-1739)
Τερματισμός του Πολέμου
thumb|300px|Η Ευρώπη το 1740, όπου και η ρύθμιση των συνόρων μετά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο. Μετά την αποχώρηση των Αυστριακών από τον πόλεμο, οι Ρώσοι βρέθηκαν τελείως μόνοι εναντίον των Οθωμανών, παράλληλα την περίοδο εκείνη υπήρχε κίνδυνος να ξεσπάσει νέος πόλεμος με τη Σουηδία. Έτσι αναγκάστηκαν να αποδεχτούν τη σύναψη συνθήκης ειρήνης, στις 18 Σεπτεμβρίου του 1739 στη Νύσσα, αρκούμενοι στον έλεγχο του λιμανιού του Αζόφ, το οποίο όμως έπρεπε να αφήσουν ανοχύρωτο, εγκαταλείποντας όλα τα άλλα εδαφικά κέρδη.
Κατηγορία:Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι Κατηγορία:Πόλεμοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Fallen Angel
Μέλη των Uriah Heep
Μικ Μποξ - κιθάρα
Κεν Χένσλεϊ - πλήκτρα
Τρέβορ Μπόλντερ - μπάσο
Λι Κέρσλεηκ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep Κατηγορία:Άλμπουμ του 1978
Μπαλάνος Βασιλόπουλος
Ο Μπαλάνος Βασιλόπουλος, ή Βασιλόπουλος Μπαλάνος  όπως επίσης αναφέρεται (Ιωάννινα, 1694 - Ιωάννινα, περ. 1760), ήταν Έλληνας Ηπειρώτης κληρικός, διδάσκαλος και λόγιος, ο οποίος διακρίθηκε κυρίως ως συγγραφέας μαθηματικών έργων.
Βιογραφία
Ήταν γόνος αρχοντικής οικογένειας της Ηπείρου, μοναχογιός του Κοσμά Βασιλόπουλου. Ο παππούς του ήταν μαθητής της περίφημης Σχολής του Επιφανίου Ηγουμένου (έτος ίδρυσης: 1645), με την οποία ξεκίνησε ο λεγόμενος «γιαννιώτικος διαφωτισμός». Μαθήτευσε κοντά στον Μεθόδιο Ανθρακίτη, αρχικά στην Καστοριά και, στη συνέχεια στη Σιάτιστα και στα Ιωάννινα. Μαζί με το δάσκαλό του, δίδαξε στη Σχολή Γκιούμα (Ιωάννινα) μεταξύ 1720 και 1723, οπότε και διαδέχθηκε τον Ανθρακίτη ως σχολάρχης. Παρέμεινε στη θέση μέχρι το θάνατό του, το 1760 περίπου, οπότε παραδόθηκε η ηγεσία της σχολής στο γιο του, Κοσμά Μπαλάνο. Έκτοτε, η Σχολή Γκιούμα –ή αρχιγυμνάσιον κατά τον Βασιλόπουλο Μπαλάνο- αποκαλείται και Μπαλαναία Σχολή.
Ο Μπαλάνος διακρίθηκε ως συντάκτης μαθηματικών εγχειριδίων. Ήταν υπερσυντηρητικός στις απόψεις του, επέμενε στην παραδοσιακή παιδεία και μεθόδους και καταδίκαζε τους νεωτερισμούς. Τόσο ο ίδιος, όσο και οι επίγονοί του διευθυντές της Μπαλαναίας Σχολής, απέκρουε τις ριζοσπαστικές ιδέες που αναπτύσσονταν στη Δύση, τη σύγχρονη φιλοσοφία, τα νέα επιστημονικά αντικείμενα, όπως η φυσική, αλλά και τις ξένες γλώσσες. Αντίθετα, έδινε προβάδισμα στη βυζαντινή θεολογία και τη διδασκαλία ορισμένων αρχαίων συγγραφέων (σχολαστικούς), ενώ στο γλωσσικό ζήτημα υποστήριζε τον εξαρχαϊσμό. Γι' αυτό, ο Μπαλάνος ήλθε σε ιδεολογική σύγκρουση με τον Ευγένιο Βούλγαρη, ο οποίος διηύθυνε τη Μαρουτσαία Σχολή. Κάποια στιγμή, νόμισε ότι έδωσε λύση στο λεγόμενο «Δήλιον πρόβλημα» και απέστειλε ανακοινώσεις σε διάφορες ακαδημίες της Ευρώπης, χωρίς ουσιαστική απόκριση. Ο Ευγ. Βούλγαρης, που βρισκόταν τότε στην Αθωνιάδα Σχολή, έλαβε γνώση των ισχυρισμών του Μπαλάνου και απέκρουσε την προτεινόμενη από εκείνον λύση: την επέκρινε ως παραλογισμό, γράφοντας πως στηριζόταν σε σαθρά και ψεύτικα θεμέλια.
Ο Μπαλάνος επεξεργάστηκε γλωσσικώς μαθηματικά συγγράμματα όπως το Οδός μαθηματικής (1749), που είχε αποδόσει στα ελληνικά (από τα λατινικά) ο Μεθόδιος Ανθρακίτης και το οποίο συμπλήρωσε και μετέφερε από άποψη ύφους σε αρχαιοπρεπέστερη μορφή. Το συγκεκριμένο έργο, ορίστηκε αργότερα ως διδακτικό βιβλίο στα σχολεία του ελεύθερου Ελληνικού Κράτους. Πέρα από τα μαθηματικά έργα, συνέγραψε και διάφορα άλλα, κυρίως θεολογικού και φιλολογικού χαρακτήρα, τα οποία πιθανολογείται ότι χάθηκαν κατά την πυρπόληση των Ιωαννίνων από τον Αλή πασά τον Αύγουστο του 1820, στη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης από τον Χουρσίτ. Στα διασωθέντα χειρόγραφά του περιλαμβάνεται και η μετάφραση μέρους των Αφορισμών του Ιπποκράτη, σχολιασμένη με βάση τα σχετικά υπομνήματα του Γαληνού, το οποίο εκδόθηκε μεταθανάτια.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά, όλοι τους διδάσκαλοι: τον Κοσμά, τον Κωνσταντίνο, τον Αναστάσιο και τον Δημήτριο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες παιδαγωγοί
199 Βυβλίς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βυβλις
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2010–11
Β΄ Κατηγορία
Οι βαθμολογίες των δυο ομίλων της Β΄ Κατηγορίας ήταν ως εξής:
Γ΄ Κατηγορία
47 ομάδες σε 4 ομίλους συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Γ' κατηγορίας.
Την άνοδο στη Β' θα έπαιρναν συνολικά 10 ομάδες, 8 απευθείας (οι 2 πρώτοι καθε ομίλου), συν 2 ομάδες που θα προέκυπταν από αγώνες κατάταξης μεταξύ των 3ων κάθε ομίλου.
Κύπελλο
Στον τελικό του κυπέλλου ο Π.Σ. Ελασσόνα επιβλήθηκε του Κεραυνού Παραποτάμου με 2-0
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011