cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1969
Τελικός
Στην απονομή η Αλγερία δεν εμφανίστηκε, ενώ στην τελετή λήξης που ακολούθησε δεν παρευρέθηκε καμιά από τις αραβικές χώρες, δηλώνοντας τη συμπαράστασή τους στην Αλγερία.
Σύνθεση νικήτριας
Προπονητής: Μιχάλης Παπαθεοδώρου.
Σύνθεση τελικού: Κωνσταντίνου, Σκρέκης, Χαλιαμπάλιας, Συνετόπουλος, Αθανασόπουλος, Σταθόπουλος (64΄ Κ. Παπαϊωάννου), Σταυρόπουλος, Δημητρίου, Στραβοπόδης, Δαβουρλής, Μποτίνος.
Αναπληρωματικοί: Τουρκομένης (τερμ.), Λιαδέλης (τερμ.), Αντωνιάδης, Σαραντάρης, Ασημακόπουλος, Παππάς, Κυρμιζάς, Αϊδινίου, Μιχαλόπουλος, Μακρής, Τσοκανής.
Καθαρισμός χαλιών
Ο καθαρισμός χαλιών μπορεί να γίνει είτε στο σπίτι είτε σε καθαριστήριο χαλιών. Στο σπίτι μπορεί και πρέπει να γίνεται τουλάχιστον μία φορά το μήνα αλλά και όταν παρουσιαστεί κάποιος έντονος λεκές, ενώ στα ταπητοκαθαριστήρια λαμβάνει χώρα ο ετήσιος καθαρισμός, όταν μαζεύονται τα χαλιά για το καλοκαίρι, ο οποίος συνδυάζεται συνήθως με ασφαλή αποθήκευση και φύλαξη μέχρι το φθινόπωρο. Στο σπίτι, ο καθαρισμός του χαλιού μπορεί να γίνει με φυσικά μέσα αλλά και με ήπια απορρυπαντικά, ενώ στο καθαριστήριο χαλιών ο καθαρισμός μπορεί να είναι βιολογικός καθαρισμός, ξηρός ή υγρός καθαρισμός.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1969
Αναφορές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1969
Καθαρισμός χαλιών
Στο σπίτι
Το πρώτο βήμα στον καθαρισμό στο σπίτι περιλαμβάνει το πέρασμα με την ηλεκτρική σκούπα, διότι ιδιαίτερα τα παχιά χαλιά μαζεύουν πολλή σκόνη. Έπειτα, ένα φυσικό και ασφαλές καθαριστικό που χρησιμοποιείται είναι το ξύδι. Σε τρία μέρη χλιαρού νερού διαλύεται ένα μέρος λευκού ξυδιού, καθώς το ξύδι έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες και βοηθάει να διατηρηθούν τα χρώματα του χαλιού ζωντανά. Για τα κρόσσια του χαλιού χρησιμοποιείται το ίδιο διάλυμα, στο οποίο επιπλέον –ή αντί για ξύδι- προστίθεται και απορρυπαντικό. Χρειάζεται όμως προσοχή, για να μη βραχεί το πέλος. Για το φρεσκάρισμα του χαλιού αποτελεσματική δουλειά κάνει ο ατμοκαθαριστής, στο δοχείο του οποίου μπορεί να προστεθεί λίγο ξύδι. Για δύσκολους λεκέδες η μαγειρική σόδα σε σκόνη είναι θαυματουργή. Αυτή χρησιμοποιείται και σε συνδυασμό με οξυζενέ για λεκέδες από κόκκινο κρασί ή καφέ. Ο καθαρισμός με χημικά μέσα περιλαμβάνει ήπιο απορρυπαντικό που δεν επιβαρύνει με πολύ βαριά χημική σύνθεση το χαλί, ενώ απαιτείται άφθονο νερό, για να απομακρυνθούν όλοι οι ρύποι και η σκόνη.
Στο στέγνωμα, το να φύγει όλη η υγρασία είναι κομβικής σημασίας για τη μακροζωία του χαλιού. Το ανοιχτόχρωμο χαλί μπορεί να στεγνώσει στον ήλιο, στα σκουρόχρωμα όμως χαλιά κάτι τέτοιο είναι απαγορευτικό, αφού θα ξεβάψουν τα χρώματά τους. Η τοποθέτηση σε κάποιο δροσερό και σκιερό μέρος, το οποίο όμως αερίζεται καλά, για να μπορέσει το χαλί να στεγνώσει γρήγορα, κρίνεται η πιο ασφαλής. Για την αποθήκευση απαιτείται τύλιγμα σε νάιλον σακούλα με κάποια αντισκωριακή προστασία, ενώ στη συνέχεια η φύλαξη τους καλοκαιρινούς μήνες πρέπει να γίνει σε κάποιο χώρο χωρίς καθόλου υγρασία.
Σε καθαριστήριο χαλιών
Ο ετήσιος καθαρισμός χαλιών στα ταπητοκαθαριστήρια γίνεται είτε με ξηρή σκόνη απορρυπαντικών είτε με νερό, για να απομακρυνθούν τα ακάρεα, η σκόνη και τα υπολείμματα των λεκέδων. Και στις δύο περιπτώσεις χρησιμοποιούνται εξειδικευμένα επαγγελματικά απορρυπαντικά, τα οποία είναι φτιαγμένα από φυσικά, οικολογικά και υποαλλεργικά συστατικά που σέβονται τα χαλιά σας αλλά και το περιβάλλον. Στον ξηρό καθαρισμό, η σκόνη των βιολογικών απορρυπαντικών, αφού δράσει, αφαιρείται με ηλεκτρική σκούπα, ενώ στον υγρό καθαρισμό γίνεται ξέπλυμα με άφθονο νερό υπό πίεση. Ο καθαρισμός αυτός εξασφαλίζει απομάκρυνση των παθογόνων μικροοργανισμών και των αόρατων λεκέδων σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό σε σχέση με το πλύσιμο στο σπίτι και για αυτό το λόγο είναι απαραίτητος τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, ειδικά σε χώρους με παιδιά και κατοικίδια.
Πέρα όμως από τη διαδικασία της απομάκρυνσης των ρύπων και των λεκέδων, πολύ βασική είναι και η απομάκρυνση της υγρασίας, η οποία, αν παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα στο χαλί, μπορεί να το βλάψει. Το στύψιμο γίνεται με φυγοκέντρηση με μηχανήματα που εξασφαλίζουν την πλήρη εξάλειψη της υγρασίας. Εκτός από τη φυγοκέντρηση, ρόλο παίζει και το πού θα στεγνώσει το χαλί. Η έντονη ηλιακή ακτινοβολία, που επικρατεί στην Ελλάδα τους ανοιξιάτικους και τους καλοκαιρινούς μήνες αποφεύγεται, και στα ταπητοκαθαριστήρια ο καθαρισμός χαλιών ολοκληρώνεται με τη φάση του στεγνώματος, το οποίο λαμβάνει χώρα σε ειδικούς χώρους μακριά από τον ήλιο.
Η διαδικασία αυτή ακολουθείται σε όλους τους τύπους χαλιών. Σε ορισμένα χαλιά, όπως τα χειροποίητα, δίνεται ακόμα μεγαλύτερη προσοχή, αφού προτιμάται πάντα ο ξηρός καθαρισμός χαλιών με ειδικά καθαριστικά που σέβονται τη φίνα σύνθεσή τους.
Μετά το πλύσιμο, ακολουθείται ποιοτικός έλεγχος του χαλιού, ώστε να διαπιστωθούν τυχόν μικρές βλάβες και ανοίγματα, τα οποία πρέπει να προληφθούν εγκαίρως. Η επιδιόρθωση γίνεται από κατηρτισμένο προσωπικό που μεριμνά για την αποκατάσταση των βλαβών με ιδιαίτερη προσοχή στα ευπαθή χαλιά. Μετά την ολοκλήρωση και αυτού του βήματος γίνεται το στάδιο της συσκευασίας σε κατάλληλες σακούλες που προστατεύουν το χαλί από τη σκόνη και την υγρασία, αλλά παράλληλα το αφήνουν να αναπνέει. Ο χώρος της αποθήκευσης είναι απόλυτα στεγνός και φυλασσόμενος, ενώ πολλά ταπητοκαθαριστήρια συνεργάζονται και με εταιρείες φύλαξης, για να εξασφαλίσουν την ασφάλεια των πολύτιμων χαλιών των πελατών τους.
Πηγές
Δείτε περισσότερες πληροφορίες για τους 7 κανόνες για τον καθαρισμό του χαλιού Χαλιων
Γκερέ
Το Γκερέ (γαλλικά: Guéret) είναι κοινότητα στην κεντρική Γαλλία, πρωτεύουσα του νομού Κρεζ, στη διοικητική περιοχή Νέα Ακουιτανία.
Έχει πληθυσμό 13.161 κατοίκους (απογραφή του 2017) και είναι το κέντρο της ευρύτερης αστικής περιοχής με 32.101 κατοίκους (2015). Η πόλη ήταν η πρωτεύουσα της παλαιάς επαρχίας και κομητείας της Μαρς.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Γκερετουά (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η λίμνη Κουρτίγ Η κοινότητα Γκερέ βρίσκεται στο κέντρο του νομού Κρεζ, στην περιοχή Νέα Ακουιτανία. Ήταν τμήμα και πρωτεύουσα της παλαιάς επαρχίας της Μαρς. μικρογραφία|320x320εσ|Χάρτης του νομού [[Κρεζ]] Είναι η πρωτεύουσα του νομού, έχει πληθυσμό 14.836 κατοίκους (απογραφή του 2017) και είναι το κέντρο της ευρύτερης αστικής περιοχής που συγκεντρώνει 31.261 κατοίκους (2015). Απέχει 33 χιλιόμετρα (οδικώς 42) από την Ωμπυσσόν, υπονομαρχία του νομού και 241 χιλιόμετρα (οδικώς 306) από το Μπορντώ, πρωτεύουσα της Νέας Ακουιτανίας.
Η έκταση της κοινότητας είναι 26,21 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Τοπωνυμία και γλώσσα
Τον 7ο αιώνα η πόλη αναφέρεται ως Waractus, το 1140 ως de Garait, το 1315 ως Garactum, το 1451 ως Garet.
Στην περιοχή της κοινότητας Γκερέ η παραδοσιακή γλώσσα είναι η οξιτανική. Στα οξιτανικά το όνομα της πόλης είναι Garait.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|250x250εσ|Το κτήριο της Νομαρχίας μικρογραφία|250x250εσ|Το μέγαρο Μονερού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Παγιδευμένη Ψυχή (σειρά ταινιών)
Η Παγιδευμένη Ψυχή είναι μια σειρά αμερικανικών ταινιών τρόμου που δημιουργήθηκαν από τους Τζέιμς Γουάν και Λι Γουανέλ. Υπάρχουν τέσσερις ταινίες στη συγκεκριμένη σειρά: Η Παγιδευμένη Ψυχή (2010), η Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 2 (2013), η Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 3 (2015) και η Παγιδευμένη Ψυχή: Το Τελευταίο Κλειδί (2018) - που έχουν κερδίσει συνολικά 539 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως έχοντας συνολικό προϋπολογισμό 26,5 εκατομμυρίων δολαρίων.
Οι δύο πρώτες ταινίες σκηνοθετήθηκαν από τον Γουάν, και η τρίτη από τον Γουανέλ, ο οποίος χρησίμευσε επίσης ως σεναριογράφος και για τις τέσσερις ταινίες. Ο Άνταμ Ρόμπιτελ σκηνοθέτησε την τέταρτη ταινία. Η πρώτη και η δεύτερη ταινία κυκλοφόρησαν από την FilmDistrict, ενώ οι Focus Features και Universal Pictures ανέλαβαν την τρίτη και την τέταρτη, αντίστοιχα.
Οι δύο πρώτες ταινίες επικεντρώνονται σε ένα ζευγάρι του οποίου ο γιος τους έχει εισέλθει μυστηριωδώς σε κατάσταση κώματος, αφού ταξιδεύει σε ένα αστρικό πεδίο, γνωστό ως "The Further (Το Πέρα)" και χάνεται μέσα σε αυτό, με αποτέλεσμα να γίνεται στόχος ενός δαιμονικού κοκκινοπρόσωπου πνεύματος, το οποίο βασανίζει την οικογένεια μέχρι να πάρει αυτό που θέλει περισσότερο: να ξαναγυρίσει στη ζωή. Η τρίτη ταινία, αποτελεί ένα πρίκουελ, που επικεντρώνεται σε μία άλλη υπόθεση που διερεύνησε η παραψυχολόγος, Ελίζ Ρέινιερ που βοήθησε την προηγούμενη οικογένεια. Αυτή τη φορά καλείται να βοηθήσει ένα νεαρό κορίτσι που καταδιώκεται από ένα πνεύμα, γνωστό και ως "Ο Άνθρωπος που δεν μπορεί να αναπνεύσει". Η τέταρτη και τελευταία ταινία αποτελεί ένα ακόμη πρίκουελ, που εξερευνάει το παρελθόν της Ελίζ, την προβληματική της οικογένεια καθώς και το στοιχειωμένο σπίτι της, στο οποίο κατοικεί ένα δαίμονας γνωστός και ως "Key Face (Κλειδοπρόσωπος)", ο οποίος, χρόνια αργότερα καλεί πίσω την Ελίζ για να πάρει επιτέλους τη ψυχή της. Οι παραγωγοί υποστηρίζουν ότι όλες οι ταινίες είναι βασισμένες σε πραγματικά αρχεία δαιμονολόγων.
Παγιδευμένη Ψυχή (2010)
Η Παγιδευμένη Ψυχή σκηνοθετήθηκε από τον Γουάν, σε σενάριο του Γουανέλ, και πρωταγωνιστούσαν οι Πάτρικ Γουίλσον, Ρόουζ Μπερν και Μπάρμπαρα Χέρσεϊ. Η ταινία επικεντρώνεται σε ένα ζευγάρι του οποίου ο γιος τους έχει εισέλθει μυστηριωδώς σε κατάσταση κώματος. Η ταινία κυκλοφόρησε στα θέατρα την 1η Απριλίου 2011 και είναι η πρώτη θεατρική κυκλοφορία της εταιρίας FilmDistrict.
Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 2 (2013)
Η Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 2 σκηνοθετήθηκε επίσης από τον Γουάν και γράφτηκε από τον Γουανέλ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Γουίλσον και Μπερν επαναλαμβάνοντας τους ρόλους τους ως Τζος και Λάμπερτ, δύο σύζυγοι που επιδιώκουν να αποκαλύψουν το μυστικό που τους αφήνει επικίνδυνα συνδεδεμένους με τον κόσμο των πνευμάτων. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 13 Σεπτεμβρίου 2013. Ήταν μια μεγάλη επιτυχία στο box-office, κερδίζοντας πάνω από 160 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, ωστόσο έλαβε μικτές κριτικές.
Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 3 (2015)
Η Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 3 αποτελεί την τρίτη ταινία της σειράς, που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Γουανέλ. Η ταινία είναι ένα πρίκουελ, και ασχολείται με μία άλλη υπόθεση που διερεύνησε η Ελίζ Ρέινιερ πριν την υπόθεση της οικογένειας Λάμπερτ, και πρωταγωνιστούν οι Στεφανί Σκοτ, Ντέρμοτ Μαλρόνεϊ, Λιν Σάιε και Λι Γουανέλ. Πρόκειται για ένα κορίτσι - την Κουίν - που καταδιώκεται από έναν δαίμονα αφού προσπάθησε να καλέσει τη μητέρα της, Λίλι, που πέθανε πρόσφατα. Κυκλοφόρησε στις 5 Ιουνίου 2015.
Παγιδευμένη Ψυχή: Το Τελευταίο Κλειδί (2018)
Σε μια συνέντευξη του, ο Λι Γουανέλ ερωτήθηκε "Εάν θα υπήρχε μια τέταρτη ταινία, θα ήταν συνέχεια του Κεφαλαίου 3 ή ένα ακόμη πρίκουελ;" Ο Γουανέλ δήλωσε: "Δεν ξέρω. Δεν το έχω σκεφτεί ακόμα. Ολόκληρη η ιστορία της Ελίζ, σχετικά με το από που προέρχεται και την οικογενειακή της κατάσταση θα μπορούσε να είναι πολύ ενδιαφέροντα θέματα. Νομίζω, λοιπόν, ότι υπάρχει πολύ υλικό προς αυτή την κατεύθυνση. Βλέπουμε σε όλες τις ταινίες μία ηρωίδα Ελίζ, πως θα ήταν αν βλέπαμε μία πιο ευαίσθητη πλευρά της;"
Παγιδευμένη Ψυχή: Η Πορφυρή Πόρτα (2023)
Στις 29 Οκτωβρίου 2020, ανακοινώθηκε ότι ένα σίκουελ βρισκόταν σε εξέλιξη, με τον Σκοτ Τιμς να γράφει το σενάριο βασισμένο σε μια ιστορία του Λι Γουανέλ. Αυτή τη φορά σκηνοθέτης ήταν ο ηθοποιός Πάτρικ Γουίλσον. Η ταινία επικεντρώνεται στον ενήλικα Ντάλτον, καθώς πηγαίνει στο κολέγιο. Με τίτλο Παγιδευμένη Ψυχή: Η Πορφυρή Πόρτα, κυκλοφόρησε στις 7 Ιουλίου του 2023.
Παραπομπές
__ΜΕΠΠ__ Κατηγορία:Παγιδευμένη Ψυχή (σειρά ταινιών)
Γιώργος Μπανταδάκης
Ο Γιώργος Μπανταδάκης είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης και του θεάτρου.
Ο Μπανταδάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα. Είναι απόφοιτος του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και της δραματικής σχολής του Γιώργου Αρμένη. Τα τελευταία χρόνια, έχει ξεχωρίσει για τις συμμετοχές του στο σανίδι και, μεταξύ άλλων, στις σειρές:  Μαρία η άσχημη ,  Φίλα τον βάτραχό σου ,  Κάτω Παρτάλι ,  Τρίχες ,  Daddy Cool ,,  Έρωτας Μετά . , " Έξαψη"
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Ανοίγματα Φθιώτιδας
Τα Ανοίγματα είναι ημιορεινός οικισμός του Δήμου Μακρακώμης στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας της Στερεάς Ελλάδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 37 κατοίκων.
Γενικά στοιχεία
Τα Ανοίγματα βρίσκονται στη δυτική είσοδο της Σπερχειάδας, σε απόσταση 5 χλμ. νότια από τη Μακρακώμη και 33 χλμ. δυτικά της Λαμίας. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός κατά την απογραφή του 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Κλωνίου της επαρχίας Φθιώτιδας. Το 1997 υπήχθη στον καποδιστριακό Δήμο Σπερχειάδας, ενώ σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Κλωνί και τα Τριφύλλια συμπεριλαμβάνεται στην τοπική κοινότητα Κλωνίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Κατάλογος έργων του Εθνικού Μουσείου Καποντιμόντε
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Εθνικού Μουσείου Καποντιμόντε.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Κοκτομπέ (περιφέρεια Αλμάτι)
Το Κοκτομπέ είναι ένα χωριό στην επαρχία Εσκέλντι στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Βουλγαρικές γενικές εκλογές 2021
Στις 14 Νοεμβρίου 2021 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στη Βουλγαρία, για να εκλεγούν ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης.
Οι κάλπες άνοιξαν από τις 7 το πρωί για τους 6,5 εκατομ. εγγεγραμμένους ψηφοφόρους της χώρας. Στην προεδρική εκλογή συμμετέχουν 23 υποψήφιοι, μαζί με ισάριθμους υποψήφιους για τη θέση του Αντιπροέδρου. Μεταξύ αυτών, ο απερχόμενος Πρόεδρος Ρούμεν Ράντεφ, ο οποίος διεκδίκησε την επανεκλογή του για μία δεύτερη θητεία.
Αυτή είναι η τρίτη φορά που διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές μέσα στο 2021. Μετά τις εκλογές, η κυβέρνηση θα πρέπει να βγάλει τη χώρα από το πολιτικό αδιέξοδο που άρχισε με την πανδημία, και να αντιμετωπίσει τα σοβαρά ζητήματα που άφησε η κρίση. Παράλληλα, θα πρέπει να εφαρμόσουν το πολιτικό πρόγραμμα που θα βάλει τη Βουλγαρία στην Ευρωζώνη εμπρόθεσμα (από την 1η Ιανουαρίου 2024).
Στον πρώτο γύρο της προεδρικής εκλογής πλειοψήφησαν ο Ρούμεν Ράντεφ με 49,4% και ο Αναστάς Γκερτζίκοφ με 22%. Οι δύο τους αναμετρήθηκαν στον δεύτερο γύρο της εκλογής, στις 21 Νοεμβρίου 2021. Ο Ρούμεν Ράντεφ επανεξελέγη Πρόεδρος με το 66,7% των ψήφων. Στις βουλευτικές εκλογές, η νεοσύστατη συμμαχία Συνεχίζουμε Την Αλλαγή ήρθε πρώτη.
Μετά τις εκλογές 4 κόμματα, το Συνεχίζουμε την Αλλαγή, το Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Υπάρχει Τέτοιος Λαός και η Δημοκρατική Βουλγαρία, συμφώνησαν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνεργασίας με Πρωθυπουργό τον Κίριλ Πέτκοφ. Η κυβέρνηση του Πέτκοφ ανέλαβε καθήκοντα στις 13 Δεκεμβρίου 2021. μικρογραφία|400x400εσ|Η προσέλευση στον 1ο γύρο των εκλογών ανά περιφέρεια.
Προεδρική εκλογή
Σύμφωνα με το Βουλγαρικό Σύνταγμα, ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό. Ο υποψήφιος Πρόεδρος συμμετέχει στην εκλογή μαζί (σε κοινό ψηφοδέλτιο) με έναν υποψήφιο για Αντιπρόεδρο. Το ζεύγος υποψηφίων που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από 50% των έγκυρων ψήφων, ανακηρύσσονται νικητές. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθούν νικητές τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος, εντός 7 ημερών, στον οποίο συμμετέχουν τα δύο ζεύγη υποψηφίων που πλειοψήφησαν στον πρώτο. μικρογραφία|380x380εσ|Η προσέλευση στον 2ο γύρο των εκλογών.
Βουλευτικές εκλογές
Τα 240 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται για τετραετή θητεία, με αναλογική εκπροσώπηση από 31 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, που έχουν 4-16 έδρες έκαστη. Οι εκλογείς ψηφίζουν από καταλόγους υποψηφίων πολιτικών κομμάτων βάζοντας έναν σταυρό προτίμησης δίπλα στον υποψήφιο της επιλογής τους. Το εκλογικό όριο για να μπει ένα κόμμα στο κοινοβούλιο είναι 4% του συνολικού αριθμού έγκυρων ψήφων. Η κατανομή των εδρών γίνεται με τη μέθοδο των μεγαλύτερων υπολοίπων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές του 2021 2021 11
Αχελώος (αποσαφήνιση)
Το όνομα Αχελώος μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω:
Πλοία
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ποταμός Χάντσον
41.40338°N, 2.17403°W
Εισαγωγή
Ο Ποταμός Χάντσον (Hudson River) είναι ένας Ποταμός ,507 χιλιομέτρων,που βρίσκεται σχεδόν εξολοκλήρου στην πολιτεία της Νέας Υόρκης στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, με μόνη εξαίρεση στο τελευταίο του τμήμα (τελευταία 34 χιλιόμετρα), που ορίζει τα σύνορα μεταξύ Νέας Υόρκης και της πολιτείας του Νιού Τζέρσεϋ. Ο ποταμός ρέει από την βόρεια στην νότια Νέα Υόρκη, κυρίως απο ανατολική της πλευρά. Πηγές του είναι διάφορες μεταγλωσσικές λίμνες στα βουνά Αντιρόντακ κοντά στο Όρος Μάρσι ,το υψηλότερο σημείο της Νέας Υόρκης. Η πορεία του συνεχίζεται με την Κοιλάδα Χάντσον και τέλος κατευθύνεται προς τον Άνω κόλπο της Νέας Υόρκης όπου και έχει τις εκβολές του.
Ιστορία
Πριν την ευρωπαϊκή εξερεύνηση, ο ποταμός ήταν γνωστός από τους ιθαγενείς που διέμεναν στην περιοχή ως Muhheakunnuk (Νερά συνεχώς σε κίνηση). Ωστόσο στην πορεία ο Χένρυ Χάντσον,ένας Άγγλος που έπλεε για την Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών, εξερεύνησε τον ποταμό το 1609 και του έδωσε το όνομα του. Νωρίτερα, ο Ιταλός εξερευνητής Τζοβάνι ντα Βερρατσάνο,που έπλεε για τον βασιλιά Φραγκίσκο Α' της Γαλλίας το 1524, είχε παρατηρήσει τον ποταμό-ως και ο πρώτος Ευρωπαίος γνωστός που εισήλθε στον Άνω κόλπο της Νέας Υόρκης-όμως θεώρησε ότι ο ποταμός ήταν εκβολή. Οι Ολλανδοί άποικοι ονόμασαν τον ποταμό Βόρειο Ποταμό - με τον ποταμό Ντέλαγουερ να ονομάζεται Νότιος Ποταμός - και αποτελούσε τη ραχοκοκαλιά της ολλανδικής αποικίας της Νέας Ολλανδίας. Οι οικισμοί της αποικίας συγκεντρώθηκαν γύρω από το Χάντσον και η στρατηγική του σημασία ως πύλη προς το αμερικανικό εσωτερικό οδήγησε σε χρόνια ανταγωνισμού μεταξύ των Άγγλων και των  Ολλανδών για τον έλεγχο του ποταμού και της αποικίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί των ΗΠΑ
Μάρκο Μπόγιτς
Ο Μάρκο Μπόγιτς (Marko Bojic, γεννημένος στις 13 Νοεμβρίου 1988) είναι διεθνής πετοσφαιριστής με καταγωγή από τo Μαυροβούνιο. Έχει ύψος 2.00 μ. και αγωνίζεται ως ακραίος.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Μάρκο Μπόγιτς αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης του Μαυροβουνίου από το 2009, κατακτώντας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2014.
Πηγές
Κατηγορία:Μαυροβούνιοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Πέτρος, δούκας της Κοΐμπρα
Ο Πέτρος, δούκας της Κοΐμπρα (Pedro de Portugal, 1º Duque de Coimbra, 9 Δεκεμβρίου 1392 – 20 Μαΐου 1449) ήταν Πορτογάλος ινφάντης (πρίγκιπας) από τον Οίκο των Αβίς, γιος του βασιλιά Ιωάννη Α΄ της Πορτογαλίας και της συζύγου του, Φιλίππης του Λάνκαστερ, κόρης του Ιωάννη της Γάνδης. Πιθανώς ο περισσότερο ταξιδεμένος πρίγκιπας της εποχής του, ήταν αντιβασιλιάς μεταξύ του 1439 και του 1448.
Ήταν από τους αγαπημένους γιους του πατέρα του, έτυχε μαζί με τα αδέλφια του εξαιρετικής μόρφωσης σε ένα ήσυχο περιβάλλον μακριά από ίντριγκες. Στις 14 Αυγούστου 1415 συνόδευσε τον πατέρα του και τα αδέλφια του στην κατάκτηση της Θέουτα στο Μαρόκο, ενώ η μητέρα τους είχε πεθάνει τον προηγούμενο μήνα από πανώλη. Μετά τον θρίαμβο και την κατάκτηση της πόλης, ο πατέρας τους δημιούργησε το δουκάτο της Κοΐμπρα για λογαριασμό του Πέτρου και το δουκάτο του Βισέ για τον αδελφό του Ερρίκο, ήταν τα πρώτα δουκάτα που δημιουργήθηκαν στην Πορτογαλία.
Δεκαετής απουσία του από την Πορτογαλία σε ταξίδια
Το 1418 ξεκίνησε ταξίδια στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο που θα διαρκέσουν μια δεκαετία. Αρχικά συναντήθηκε με τον Ιωάννη Β΄ της Καστίλλης στο Βαγιαδολίδ και στην συνέχεια πήγε στην Ουγγαρία, όπου τέθηκε στην υπηρεσία του αυτοκράτορα Σιγισμόνδου. Πολέμησε εναντίον των Τούρκων στην Βοημία και πήρε το δουκάτο του Τρεβίζο στην βόρεια Ιταλία (1422). Το 1424 συναντήθηκε με τον σουλτάνο των Τούρκων Μουράτ Β΄ στην Πάτμο. Από εκεί ταξίδευσε στην Κωνσταντινούπολη και στην συνέχεια στην Αλεξάνδρεια και στο Κάιρο, στην συνέχεια σε Γαλλία και Αγγλία επισκέφθηκε τα Πανεπιστήμια στο Παρίσι και την Οξφόρδη (1425). Τελικά έφτασε στην Φλάνδρα (1426), όπου και παρέμεινε για δύο χρόνια στην αυλή του δούκα της Βουργουνδίας.
Η δεύτερη σύζυγος τού Φιλίππου Γ΄ του Καλού, δούκα της Βουργουνδίας, πέθανε (1425) και ο Πέτρος του συνέστησε την αδελφή του, Ισαβέλλα, ως σύζυγο. το 1427 έγραψε γράμμα από τη Μπρυζ στον μεγαλύτερο αδελφό του, Εδουάρδο, μελλοντικό βασιλιά της Πορτογαλίας. Λίγο αργότερα ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος ΣΤ΄ τον έχρισε ιππότη του Τάγματος της Περικνημίδος. Το 1428 επισκέφθηκε το δουκάτο του στο Τρεβίζο και στη συνέχεια τη Βενετία, όπου ο δόγης του δώρησε ένα αντίγραφο τού περίφημου βιβλίου τού Μάρκο Πόλο. Το βιβλίο αυτό δώρησε ο Πέτρος στον αδελφό του Ερρίκο.
Από εκεί ταξίδευσε στην Ρώμη, όπου συνάντησε τον πάπα Μαρτίνο Ε΄. Από εκεί κατέληξε στην Βαρκελώνη, όπου συμφώνησε τους γάμους του αδελφού του Εδουάρδου με την Ελεονώρας της Αραγωνίας και τον δικό του με την Ισαβέλλα της Αραγωνίας και από εκεί επέστρεψε στην Πορτογαλία ύστερα από 10 χρόνια απουσίας. Παντρεύτηκε (1429) την Ισαβέλλα του Ουρζέλ, κόρη του Ιακώβου Β΄ κόμη του Ουρζέλ.
Αντιβασιλεύς της Πορτογαλίας
Όταν ο αδελφός του Πέτρου βασιλιάς Εδουάρδος της Πορτογαλίας πέθανε (1438), η αντιβασιλεία του ανήλικου νέου βασιλιά Αλφόνσου Ε΄ δόθηκε στην μητέρα του, Ελεονώρα της Αραγωνίας. Η Ελεονόρα δημιούργησε αντιδράσεις στην Αυλή λόγω της Αραγωνικής καταγωγής της, έτσι κλήθηκε ο κουνιάδος της Πέτρος να αναλάβει την αντιβασιλεία, που κράτησε μέχρι την ενηλικίωση του νέου βασιλιά (1448).
Στο διάστημα αυτό, έδειξε ενδιαφέρον να βοηθήσει όλες τις ναυτικές εξερευνήσεις στον Ατλαντικό Ωκεανό τού αδελφού του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου. Όταν ο ανιψιός του ανέλαβε βασιλιάς ως Αλφόνσος Ε΄, ο νέος βασιλιάς -επηρεασμένος από τον θείο του Αλφόνσο δούκα της Μπραγκάνσα- στράφηκε κατά του Πέτρου, ακυρώνοντας τους νόμους του. Στη συνέχεια η σύγκρουση του Αλφόνσου Ε΄ με τον Πέτρο εντάθηκε, κηρύττοντας ο βασιλιάς επαναστάτη τον θείο του. Ο εμφύλιος πόλεμος κράτησε πολύ λίγο, γιατί σύντομα ο Πέτρος απεβίωσε: πιθανότατα σκοτώθηκε στην μάχη της Αλφαλομπέιρα στις 20 Μαΐου 1449.
Οικογένεια
thumb|right|Πέτρος, δούκας της Κοΐμπρα Ο Πέτρος νυμφεύτηκε το 1429 με την Ισαβέλλα του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρη του Ιακώβου Β΄ κόμη του Ουρζέλ. Ο Ιάκωβος Β΄ ήταν γιος της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη Β΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου. Παιδιά του Πέτρου ήταν:
Μοντίμπο Κεϊτά (1942-2021)
Ο Μοντίμπο Κεϊτά (Modibo Keita, 31 Ιουλίου 1942-2 Ιανουαρίου 2021) ήταν πολιτικός του Μάλι, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της χώρας από τον Ιανουάριο του 2015 ως τον Απρίλιο του 2017. Υπηρέτησε ξανά στο αξίωμα του πρωθυπουργού για 3 μήνες επί προεδρίας Αλφά Ουμάρ Κοναρέ, από τις 18 Μαρτίου 2002 ως τις 8 Ιουνίου 2002. Τον Απρίλιο του 2014 διορίστηκε από τον πρόεδρο Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά ως ανώτατος εκπρόσωπός του για τις συνομιλίες με τους αντάρτες. Όταν παραιτήθηκε ο Μουσά Μαρά από την πρωθυπουργία στις 8 Ιανουαρίου 2015 και την ίδια ημέρα διορίστηκε νέος πρωθυπουργός ο Κεϊτά. Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών στις 2 Ιανουαρίου 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Μάλι
Βίλχελμ Φρίντεμαν Μπαχ
O Βίλχελμ Φρίντεμαν Μπαχ (γερμανικά: Wilhelm Friedemann Bach, 22 Νοεμβρίου 1710 - 1 Ιουλίου 1784) ήταν Γερμανός συνθέτης του μπαρόκ. Ήταν το δεύτερο παιδί και ο μεγαλύτερος γιος του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και της Μαρία Μπάρμπαρα Μπαχ.
Γεννήθηκε στη Βαϊμάρη όπου ο πατέρας του εργαζόταν σε έναν Δούκα. Σε ηλικία 9 ετών έχασε τη μητέρα του και ο πατέρας του που δεν παντρεύτηκε ξανά μέχρι το 1721, συνέχισε να φροντίζει για τη μουσική σταδιοδρομία του Βίλχελμ. Το εγχειρίδιο μελέτης του Βίλχελμ ήταν το Μικρό βιβλίο για το κλαβιέ, που ο Μπαχ το είχε συνθέσει για αυτόν το 1720. Επίσης μελετούσε και τον πρώτο τόμο του Καλοσυγκερασμένου Κλειδοκύμβαλου. Σε ηλικία 16 ετών πήγε στο Μέρσεμπεργκ για να συνεχίσει τις σπουδές του μαζί με τον Γιόχαν Γκότλιμπ Γκράουν.
Κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του έως και το 1729 όταν γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και παρακολούθησε μαθήματα νομικής για να τα αφήσει και να ασχοληθεί με τα μαθηματικά, στα οποία έτρεφε μεγάλο ενδιαφέρον σχεδόν σε όλη του τη ζωή. Το 1733 έγινε οργανίστας στην Αγία Σοφία, στη Δρέσδη. Για να πάρει τη θέση έπαιξε ένα έργο του πατέρα του, και όπως είχαν πει οι εξεταστές, ήταν πολύ ανώτερους από τους άλλους δύο υποψήφιους. Το 1746 έγινε οργανίστας στο Liebfrauenkirche, στο Χάλλε. Το 1751, παντρεύτηκε τη Ντοροθέα Ελίζαμπεθ Γκεόργκι. Ωστόσο, η παραμονή του στο Χάλλε, τον έκανε δυστυχισμένο, ειδικότερα, μετά από μία διαμάχη με έναν κάντορ. Τον Ιούνιο του 1764 αφήνει τη δουλειά του εκεί χωρίς να έχει κάποια άλλη εργασιακή ασφάλεια.
Τα οικονομικά του άρχισαν να πηγαίνουν από κακό στο χειρότερο και το 1768 προσπάθησε να επανακτήσει τη θέση του στο Χάλλε χωρίς όμως επιτυχία. Έκτοτε συνέχισε να βιοπορίζεται μέσω μαθημάτων. Κατόπιν έφυγε από το Χάλλε και μετακόμισε στο Μπράουνσβαϊγκ προσπαθώντας να εργαστεί ως οργανίστας στο Ναό της Αγίας Αικατερίνης χωρίς αποτέλεσμα. Το 1774 μετακόμισε στο Βερολίνο. Χωρίς να μπορέσει ποτέ να ανακάμψει και παρά τη αδιαμφισβήτητη ικανότητά του στη σύνθεση και στην εκτέλεση πέθανε εκεί, το 1784, σε πλήρη φτώχεια. Βιογράφοι της εποχής εκθείαζαν την ικανότητά του στον αυτοσχεδιασμό. Μεταξύ των έργων που έγραψε ήταν μερικές καντάτες και άλλα ορχηστρικά, όπως φούγκες, πολωνέζες κ.ά. Ο Γιόχαν Νικολάους Φρόκελ, μαθητής του, είχε γράψει το 1802 την πρώτη βιογραφία του Φρίντεμαν. Το 1941 η ζωή του μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με το γερμανικό έργο Friedemann Bach.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Μπαχ Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Λειψίας Κατηγορία:Μαθητές του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ
Ιθάκη
μικρογραφία|Γεωλογικό φαινόμενο τύπου [[Μενίρ στην Ανωγή Ιθάκης]] Η Ιθάκη είναι νησί των Επτανήσων και βρίσκεται στα νότια της Λευκάδας και στα βορειοανατολικά της Κεφαλλονιάς, από την οποία χωρίζεται με τον ομώνυμο πορθμό. Πρωτεύουσά της είναι το Βαθύ. Πρόκειται για επίμηκες νησί με έκταση 117 τ.χλμ και πληθυσμό 3.231 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έως το 2011 αποτελούσε, μαζί με άλλα μικρότερα νησιά, την επαρχία Ιθάκης και ανήκε στο Νομό Κεφαλληνίας. Από το 2011, με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης αποτελεί ξεχωριστή Περιφερειακή Ενότητα. Ουδεμία μεταβολή επήλθε στον ομώνυμο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.25.Β. αυτού. Η Ιθάκη ανήκει Διοικητικά στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων.
Η Ιθάκη συνδέεται ακτοπλοϊκώς καθημερινά με την Κεφαλλονιά, τη Λευκάδα, την Πάτρα και τον Αστακό. Έχει 2 λιμάνια, το Βαθύ και τον Πίσω Αετό, που συνδέονται αμφότερα με την Πάτρα μέσω Σάμης (λιμάνι της Κεφαλλονιάς). Ο Πίσω Αετός συνδέεται επίσης με το Φισκάρδο της Κεφαλλονιάς, τη Βασιλική της Λευκάδας και τον Αστακό. Πλοία συνδέουν τις Φρίκες με το Φισκάρδο και τη Βασιλική ή το Νυδρί.
Γενικά
Αποτελείται από τον προϋπάρχοντα Δήμο Ιθάκης (Βαθύ) και επτά Δημοτικά Διαμερίσματα, ορεινά και παραθαλάσσια. Το Βαθύ, μια γραφική πόλη με έναν ιδιόμορφο κόλπο που κλείνει στην αγκαλιά του το νησάκι Λαζαρέτο και τα δύο ενετικά κάστρα του. Τους μήνες αιχμής της θερινής περιόδου ο πληθυσμός υπερδιπλασιάζεται.
Το νησί πήρε το όνομά του από τον Ίθακο, πρώτο κάτοικο του νησιού (γιος του Πτερέλαου και αδελφός του Πολύκτορα και του Νήριτου) ή κατά τη μυθολογία ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Αμφιμέλης. Σύμφωνα με άλλη υπόθεση το όνομα προέρχεται από τη λέξη Ιθή (=εύθυμος) ή από τη λέξη Ιθύς (=απότομος).
Η Ιθάκη παρουσιάζει πλούσιο διαμελισμό στις ανατολικές ακτές, που χαρακτηρίζονται από πολλούς κόλπους και ακρωτήρια. Το βορειότερο άκρο του νησιού αποτελεί το ακρωτήριο Μέλισσα, ενώ το νοτιότερο το ακρωτήριο Άγιος Ανδρέας. Ανάμεσα στα δυο αυτά άκρα παρεμβάλλονται ο όρμος Φρικών, το ακρωτήριο Μαυρωνάς, το ακρωτήριο Άγιος Ηλίας, ο κόλπος Μώλου, το ακρωτήριο Σχοίνος και άλλα ακρωτήρια. Το μήκος των ακτών φτάνει συνολικά τα 101 χλμ. Στο νησί υπάρχουν το όρος Νήριτος (806 μέτρα) και το Μεροβίγλι (669 μέτρα). Διαθέτει παραλίες απίστευτης ομορφιάς, όπως η παραλία Γιδάκι.
Χαρακτηριστικό του νησιού είναι τα άγονα εδάφη του και η λειψυδρία, που εμποδίζουν την ανάπτυξη γεωργίας. Το νησί στηρίζεται οικονομικά κυρίως στον τουρισμό και τη ναυτοσύνη. Το όνομα του νησιού είναι γνωστό από την αρχαιότητα, καθώς αναφέρεται στην Οδύσσεια. Η γενική εκτίμηση των ειδικών δέχεται την ταύτιση της σημερινής με την ομηρική Ιθάκη, εξηγώντας ότι οι διαφορές από την περιγραφόμενη τοπογραφία στην Οδύσσεια προέκυψαν είτε λόγω άγνοιας της τοπογραφίας του νησιού από τον ποιητή, είτε λόγω «ποιητικής αδείας».
Προϊστορία
Οι πρώτοι κάτοικοι εμφανίζονται τη Νεολιθική εποχή (4000 - 3000 π.χ.) αλλά η καταγωγή τους είναι ασαφής. Τα ίχνη των τειχών, των κτισμάτων και ένας δρόμος δείχνουν ότι το νησί εξακολουθούσε να κατοικείται και την 3η χιλιετία π.Χ. Τα ευρήματα δείχνουν ότι την περίοδο 2.000 - 1.500 π.Χ. ήρθαν νέοι κάτοικοι στο νησί αλλά εξακολουθούσαν να ζουν σε πρωτόγονη κατάσταση. Τη Μυκηναϊκή εποχή (1600 - 1100 π.χ.) παρατηρείται μεγάλη πολιτισμική έξαρση και η κυριαρχία της Ιθάκης φτάνει στο αποκορύφωμα της. Οι προφορικές παραδόσεις σχετικά με τον Οδυσσέα δείχνουν ότι το νησί κυριαρχούσε σε ένα μεγάλο κράτος στο Ιόνιο Πέλαγος, οι Ιθακήσιοι ήταν μεγάλοι ναυτικοί και εξερευνητές σε ολόκληρη τη Μεσόγειο Θάλασσα. Τα δυο μεγάλα ποιήματα του Ομήρου, η Ιλιάδα και Οδύσσεια δίνουν πολλά στοιχεία για τη Μυκηναϊκή Ιθάκη, τα ποιήματα γράφτηκαν τον 9ο - 8ο αιώνα π.Χ. αλλά στηρίχτηκαν σε μυθολογικές και προφορικές παραδόσεις. Ο μυθολογικός ήρωας Οδυσσέας περιγράφεται ως βασιλιάς ενός μεγάλου κράτους με κέντρο την Ιθάκη. Τα ποιήματα αποκαλύπτουν τον τρόπο ζωής και τα έθιμα των κατοίκων, οι ιστορικές έρευνες αποκαλύπτουν ότι ο Όμηρος βασίστηκε σε παλιότερες προφορικές παραδόσεις.
Αρχαία Ελλάδα
Μετά το τέλος της Μυκηναϊκής εποχής εποχής το νησί έχασε την ισχύ που είχε παλιότερα και το κέντρο του βασιλείου μεταφέρθηκε στο γειτονικό μεγάλο νησί την Κεφαλλονιά. Την αρχαία Ελληνική περίοδο (800 - 180 π.Χ.) το νησί συνέχισε να κατοικείται ιδιαίτερα στο νότιο τμήμα και στην περιοχή Αετός ιδρύθηκε και η πόλη Αλαλκομεναί. Την ίδια εποχή το νησί είχε ανεξάρτητη διοίκηση ως πόλη - κράτος και έκοβε νομίσματα με το όνομα της Ιθάκης και την παράσταση του Οδυσσέα. Η Ιθάκη συνέχισε να κατοικείται συνεχώς στην Ελληνιστική περίοδο και στους ρωμαϊκούς χρόνους αλλάζοντας συνεχώς κυρίαρχους και κατοίκους. Αργότερα, ο πληθυσμός άρχισε να ελαττώνεται από τις πειρατικές επιδρομές.
Η Παλατινή Κομητεία της Κεφαλλονιάς και της Ζακύνθου
Η Παλατινή Κομητεία της Κεφαλλονιάς και της Ζακύνθου την περίοδο (1185 - 1479) ήταν επαρχία του Βασιλείου της Σικελίας που περιλάμβανε την Ιθάκη. Ο τίτλος του "Κόμη" δόθηκε για πρώτη φορά στον Μαργαριτόνε του Μπρίντιζι που πήρε ως δώρο την Κεφαλλονιά, τη Ζάκυνθο και την Ιθάκη από τον Γουλιέλμο Β΄ της Σικελίας (1185) για τις υπηρεσίες που του είχε προσφέρει. Οι κυβερνήτες της Παλατινής Κομητείας μετά τον Μαργαριτόνε (1185 - 1195) ήταν οι εξής:
Η Οικογένεια Τόκκο που χρησιμοποίησε την Παλατινή Κομητεία ως βάση για την κατάκτηση περιοχών της ηπειρωτικής Ελλάδας, κατέλαβε (1411) το Δεσποτάτο της Ηπείρου. Η προέλαση των Οθωμανών στα δυτικά συρρίκνωσε σταδιακά την κυριαρχία τους. Οι Οθωμανοί κατέλαβαν το Δεσποτάτο και περιόρισαν τους Τόκκο στη νησιώτικη Παλατιανή κομητεία.
Τον 14ο αιώνα, οι Τόκκο παραχώρισαν προνόμια στην οικογένεια Γαλάτη με κτήματα στο νησί Ιθάκης. Οι Γαλαταίοι αποτελούσαν οι μόνοι αριστοκράτες στην Ιθάκη αυτήν την περίοδο.
Βενετοκρατία
Οι Τόκκο διατήρησαν την Παλατινή Κομητεία μέχρι την κατάληψη της από τους Οθωμανούς και τους Βενετούς που έφτασαν στα Επτάνησα και ξεκίνησαν την πολιορκία τους. Οι περισσότεροι κάτοικοι της Ιθάκης από φόβο δραπέτευσαν με πλοία οι υπόλοιποι κρύφτηκαν στα βουνά. Οι δύο δυνάμεις με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1479) μοίρασαν τα νησιά. . Η Ζάκυνθος πέρασε ολόκληρη στη Δημοκρατία της Βενετίας, ενώ η Κεφαλλονιά και η Ιθάκη μοιράστηκαν ανάμεσα στους Βενετούς και τους Οθωμανούς. Την περίοδο 1484 - 1499 τον έλεγχο στο μεγαλύτερο τμήμα της Ιθάκης είχαν οι Οθωμανοί. Όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Βενετοτουρκικός πόλεμος (1499 - 1503) η Βενετία είχε σοβαρότατο ενδιαφέρον για να αποκτήσει τα Επτάνησα και από το 1500 απέκτησε τον έλεγχο τους. Με την ειρηνική Συνθήκη που ακολούθησε ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη Δημοκρατία της Βενετίας (20 Μαΐου 1503) η Κεφαλλονιά, η Ζάκυνθος και η Ιθάκη πέρασαν στη Δημοκρατία της Βενετίας, ενώ η Λευκάδα παρέμεινε στους Οθωμανούς. Η Ιθάκη παρέμεινε υπό Βενετικό έλεγχο μέχρι την πτώση της Δημοκρατίας (1797). Οι Βενετοί έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για το έρημο μέχρι τότε νησί και μετέφεραν κατοίκους από τα γειτονικά νησιά. Σύμφωνα με μία αναφορά το 1504 η Βενετική Γερουσία αποφάσισε να επικοιστεί το νησί, με κίνητρο η απαλλαγή φόρων. Όμως, λίγους μήνες πρωτύτερα οι Βενετικές αρχές βρήκαν στο νησί μέλη της αριστοκρατικής οικογένειας Γαλάτη, που είχαν ήδη αποφασίσει να επιστρέψουν στο νησί ανεξάρτητα από το διάταγαμα της Βενετικής Γερουσίας, και που υποστήριζαν ότι το νησί τους ανήκε "κληρονομικώ δικαιώματι". Ωστόσο σύμφωνα με ιστορικούς το νησί δέχθηκε μεγάλη πληθυσμιακή αναζωογόνηση το διάστημα πριν και μετά την πτώση του Χάνδακα όταν και έφτασαν σε αυτό πολυάριθμοι πληθυσμοί απο την Κρήτη καθώς και η αριστοκρατική οικογένεια Καραβία, κλαδος της αρχαίας οικογένειας των Καλλέργων ή Καλλέργηδων. Η οικογενεια αυτή και οι ακόλουθοι της κατοίκησε οικισμούς του νησίου, έλαβε φέουδα απο την Ενετική Γερουσία και επιδόθηκε σε ένα τρομερά κερδοφόρο ναυτικό εμπόριο αλλά και πειρατεία εναντίον των Οθωμανών. Σύμφωνα με το Γάλλο περιηγητή Leake κατά τον 18ο αιώνα οι Καραβιάδες, οι Πεταλάδες και οι Δενδρινάδες συνιστούσαν τις τρείς κυριότερες φατρίες του νησίου, με τους Καραβιάδες να ελέγχουν το πιο παραγωγικό του μέρος.
Γάλλοι, Τούρκοι και Ρώσοι
Μετά την κατάλυση της Δημοκρατίας τα νησιά πέρασαν στην Α΄ Γαλλική Δημοκρατία (1797 - 1798) και έγιναν η έδρα του Γαλλικού Διαμερίσματος της Ιθάκης μαζί με την Κεφαλλονιά, τη Ζάκυνθο, τη Λευκάδα και τμήμα της ξηράς. Η έδρα της νομαρχίας βρισκόταν στο Αργοστόλι. Ο πληθυσμός του νησιού δέχτηκε θερμά τους Γάλλους και ασπάστηκε τις νέες επαναστατικές τους ιδέες. Οι Γάλλοι ανέλαβαν το διοικητικό και το δικαστικό σύστημα αλλά οι Ιθακήσιοι σύντομα αγανάκτησαν από την ψηλή φορολογία. Το νησί κατέλαβε τα επόμενα χρόνια η Ρωσία σε συνεργασία με τους Οθωμανούς. Την περίοδο (1798 - 1807) δημιουργήθηκε η Επτάνησος Πολιτεία με έδρα την Κέρκυρα. Την υψηλή διοίκηση είχαν οι Οθωμανοί αλλά ουσιαστικά την εξουσία είχαν οι Ρώσοι. Η Ιθάκη είχε 1 από τους 14 εκπροσώπους στο Κοινοβούλιο της Πολιτείας. Το νησί ανέπτυξε τότε σε ισχυρό βαθμό τη ναυτιλία του και τα πλοία της Ιθάκης μετέφεραν εμπορεύματα από τη Μαύρη Θάλασσα. Με τη Συνθήκη του Τιλσίτ τα Επτάνησα πέρασαν ξανά στους Γάλλους (1807 - 1809). Αλλά και η δεύτερη Γαλλική κυριαρχία ήταν σύντομη και ο Βρετανικός στόλος άρχισε να πολιορκεί το νησί και οικοδόμησε φρούριο στο Βαθύ Ιθάκης. Η Μεγάλη Βρετανία που βρισκόταν σε πόλεμο με τον Ναπολέοντα Α΄ ξεκίνησε σκληρή πολιορκία στα Επτάνησα (1809). Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου η Βρετανική σημαία κυμάτιζε στο κάστρο της Ζακύνθου, ενώ ακολούθησε η υποταγή της Κεφαλλονιάς και της Ιθάκης.
Βρετανική κυριαρχία
Τα Επτάνησα έγιναν με τη "Συνθήκη των Παρισίων" τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου (5 Νοεμβρίου 1815) ωςΗνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων και η έδρα του Ύπατου Αρμοστή Ιονίων Νήσων. Την περίοδο 1810 - 1814 τοποθετήθηκε επαρχιακός κυβερνήτης της Ιθάκης ο στρατηγός Σαρλ Φιλίπ ντε Μποσέ. Σύντομα δημιουργήθηκε από τους κατοίκους ισχυρό κίνημα αντίστασης, τα κινήματα είχαν αρχικά στόχο να ενισχύσουν τους Έλληνες της ηπειρωτικής Ελλάδας στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 αλλά στράφηκαν σύντομα και εναντίον των Βρετανών. Τα κινήματα αντίστασης έγιναν πιο ισχυρά (1848) με αποτέλεσμα οι Βρετανοί να κάνουν αυστηρότερους τους νόμους και να προχωρήσουν σε μέτρα καταστολής.
Στη Βρετανική κυριαρχία οι Έλληνες άρχοντες της Ιθάκης είχαν έντονη συμμετοχή στη Φιλική Εταιρεία αλλά και σε όλες τις Ελληνικές μάχες όπως στην Πολιορκία του Μεσολογγίου και σε ναυμαχίες με τους Οθωμανούς στη Μαύρη Θάλασσα και στον Δούναβη. Η Δεύτερη Εθνική Συνέλευση στην Αθήνα εξέλεξε βασιλιά των Ελλήνων τον πρίγκιπα Γουλιέλμο της Δανίας που στέφθηκε νέος βασιλιάς ως Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας. Η Μεγάλη Βρετανία μετά την απόφαση αυτή έδωσε δώρο στην Ελλάδα τα Επτάνησα επειδή η αδελφή του νέου Έλληνα βασιλιά Αλεξάνδρα της Δανίας είχε παντρευτεί τον πρίγκιπα Εδουάρδο της Ουαλίας, διάδοχο του Αγγλικού θρόνου. Η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Ελλάδα και η Ρωσία υπέγραψαν τη "Συνθήκη του Λονδίνου" (29 Μαρτίου 1864) που κατοχύρωσε τα Επτάνησα ως Ελληνική επαρχία. Ο Λόρδος Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων κήρυξε επίσημα την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.
Εκκλησία
Η Ιθάκη υπάγεται εκκλησιαστικώς στην Ιερά Μητρόπολη Λευκάδος και Ιθάκης με έδρα τη Λευκάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιθακη
Καρλ Πίρσον
Ο Καρλ Πίρσον (Karl Pearson ; γεννημένος ως Carl Pearson ; 27 Μαρτίου 1857 - 27 Απριλίου 1936) ήταν Άγγλος μαθηματικός. Καθιέρωσε τον κλάδο της στατιστικής και ίδρυσε το πρώτο ακαδημαϊκό τμήμα στατιστικής παγκοσμίως στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου το 1911 ενώ συνεισέφερε σημαντικά στον κλάδο της βιομετρικής και μετεωρολογίας. Ο Πίρσον ήταν υποστηρικτής του κοινωνικού δαρβινισμού και της καλλιγένειας. Υπήρξε ο ευνοούμενος και ο βιογράφος του σερ Φράνσις Γκάλτον. Επιμελήθηκε και ολοκλήρωσε τόσο το Common Sense of the Exact Sciences (1885) του Γουίλιαμ Κίνγκτον Κλίφορντ και το History of the Theory of Elasticity, τόμος 1 (1886–1893) και τόμος 2 (1893) του Ισαάκ Τοντχάντερ, μετά τον θάνατό τους.
Βραβεία από επαγγελματικά σώματα
Ο Πίρσον έλαβε ευρεία αναγνώριση σε μια πληθώρα κλάδων και τα βραβεία του από ποικίλα επαγγελματικά σώματα αντανακλώνται ως εξής :
Δημοσιεύσεις
Miscellany
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Στατιστική
Τζέιμι Κάραγκερ
Ο Τζέιμς Λι Ντάνκαν "Τζέιμι" Κάραγκερ (αγγλικά: James Lee Duncan "Jamie" Carragher, [αγγλική προφορά: kærəɡər/], 28 Ιανουαρίου 1978 - ) είναι Άγγλος διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής, που πέρασε όλη του την επαγγελματική καριέρα στη Λίβερπουλ, αγωνιζόμενος εκεί ως αμυντικός για 17 χρόνια. Υπήρξε δεύτερος αρχηγός της ομάδας για 10 χρόνια και είναι ο δεύτερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της Λίβερπουλ σε συμμετοχές, αφού στις 19 Μαΐου του 2013, πραγματοποίησε την 737η του εμφάνιση (σε όλες τις διοργανώσεις). Ωστόσο, είναι κατέχει το ρεκόρ του παίχτη με τις περισσότερες συμμετοχές σε ευρωπαϊκούς αγώνες στην ιστορία του συλλόγου (150).
Ο παίχτης, αν και σε μικρή ηλικία υποστήριζε την Έβερτον, στη συνέχεια αποφάσισε να ενταχθεί στις Ακαδημίες της Λίβερπουλ. Τη σεζόν 1996-97 έκανε το ντεμπούτο του με τη φανέλα της Λίβερπουλ, ενώ την επόμενη χρονιά ανήκε κανονικά στην πρώτη ομάδα. Αρχικά, έπαιζε ως φουλ-μπακ, αλλά με τον ερχομό του ο Ραφαέλ Μπενίτεθ τον καθιέρωσε ως κεντρικό αμυντικό κι εκεί απέδωσε καλύτερα. Με τον σύλλογο κέρδισε δύο Κύπελλα Αγγλίας, τρία Λιγκ Καπ, δύο Κομιούνιτι Σιλντ, ένα ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, ένα ΟΥΕΦΑ και δύο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ.
Σε επίπεδο εθνικών ομάδα, ο Κάραγκερ, διατηρούσε το ρεκόρ περισσότερων συμμετοχών στην Αγγλία U21 (τον ξεπέρασε ο Σκοτ Κάρσον). Το ντεμπούτο του στην Εθνική Αγγλίας, το έκανε το 1999. Μέχρι και την ανακοίνωση της αποχώρησής του από την Εθνική του, το 2007, την αντιπροσώπευσε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006. Ωστόσο, έπαιξε και σε άλλη μία διοργάνωση, αν και είχε δηλώσει ότι αποχωρεί, το 2010, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010, ολοκληρώνοντας την παρουσία του στην Εθνική κάνοντας 38 συμμετοχές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Τραμπισμός
μικρογραφία|250x250εσ|Ο Ντόναλντ Τραμπ σε πολιτική συγκέντρωση οπαδών του στην Αριζόνα (2018). Ο Τραμπισμός (αγγλ. Trumpism) είναι ένας όρος για τις πολιτικές ιδεολογίες, τα κοινωνικά συναισθήματα, το στυλ διακυβέρνησης, το πολιτικό κίνημα και το σύνολο μηχανισμών για την απόκτηση και τη διατήρηση του ελέγχου της εξουσίας, που σχετίζονται με τον Ντόναλντ Τραμπ και την πολιτική του βάση. Τραμπιστές και Τραμπιανοί είναι όροι που επίσης χρησιμοποιούνται για να αναφερθούν σε εκείνους που παρουσιάζουν χαρακτηριστικά Τραμπισμού, ενώ οι πολιτικοί υποστηρικτές του Τραμπ είναι γνωστοί ως Τραμπιστές.
Οι ακριβείς όροι του τι συνθέτουν τον Τραμπισμό είναι αμφιλεγόμενοι και είναι αρκετά περίπλοκοι, ώστε να υπερκαλύπτουν οποιοδήποτε μεμονωμένο πλαίσιο ανάλυσης. Έχει ονομαστεί ως Αμερικανική πολιτική παραλλαγή της ακροδεξιάς και του εθνικολαϊκιστικού και νεοεθνικιστικού συναισθήματος που παρατηρείται σε πολλά κράτη παγκοσμίως από το τέλος της δεκαετίας του 2010. Αν και δεν περιορίζονται αυστηρά σε κανένα κόμμα, οι υποστηρικτές του Τραμπ έγιναν μια σημαντική συνιστώσα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Μερικοί Ρεπουμπλικάνοι έγιναν μέλη του του κινήματος "Never Trump" και κάποιοι αποχώρησαν από το εν λόγω κόμμα σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
Μερικοί σχολιαστές έχουν απορρίψει τον λαϊκιστικό χαρακτηρισμό του Τραμπισμού και τον θεωρούν ως μέρος μιας τάσης προς μια νέα μορφή φασισμού, με κάποιους να τον αναφέρουν ως φασιστικό και άλλους ως αυταρχικό και ανελεύθερο. Άλλοι το έχουν προσδιορίσει ως μια συγκεκριμένη "lite" εκδοχή του φασισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μερικοί ιστορικοί, συμπεριλαμβανομένων πολλών από αυτούς που χρησιμοποιούν μια νέα ταξινόμηση του γράφουν για τους κινδύνους των άμεσων συγκρίσεων με τα Ευρωπαϊκά καθεστώτα της δεκαετίας του 1930, δηλώνοντας ότι ενώ υπάρχουν παραλληλισμοί, υπάρχουν επίσης σημαντικές ανομοιότητες.
Η ετικέτα Τραμπισμός έχει εφαρμοστεί σε εθνικο-συντηρητικά και εθνικολαϊκιστικά κινήματα σε άλλες δημοκρατίες της Δύσης και πολλοί πολιτικοί -εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών- έχουν χαρακτηριστεί ως πιστοί σύμμαχοι του Τραμπ ή του Τραμπισμού, από διάφορα ΜΜΕ. Μεταξύ των πολιτικών αυτών αναφέρονται οι: Σίλβιο Μπερλουσκόνι, Βίκτορ Όρμπαν, Ζαΐρ Μπολσονάρου, Οράσιο Κάρτες, Ροντρίγκο Ντουτέρτε, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Νάιτζελ Φάρατζ, Χονγκ Τζουν-πιο, Μπόρις Τζόνσον, Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι, Μαρίν Λε Πεν, Ναρέντρα Μόντι, Μπενιαμίν Νετανιάχου, Νατζίμπ Ραζάκ, Ματέο Σαλβίνι και Γκερτ Βίλντερς.
Οι πρωταρχικές ρίζες του Τραμπισμού μπορούν να ανιχνευθούν στην εποχή των Jacksonian (βλ. Jacksonian democracy), σύμφωνα με τους ακαδημαϊκούς Walter Russell Mead, Peter Katzenstein και Edwin Kent Morris. Ο W. Mead, σημαντικός ιστορικός και ακαδημαϊκός στο ιδιαίτερα συντηρητικό Hudson Institute έχει δημόσια αναγνωρίσει ότι οι Jacksonians συχνά διακρίνονταν από ξενοφοβισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικισμός Κατηγορία:Ακροδεξιά Κατηγορία:Αντιδιανοουμενισμός Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Grumman F2F
Το Grumman F2F ήταν μονοκινητήριο διπλάνο μαχητικό με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Ήταν βασικό μαχητικό του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ από το 1936 μέχρι το 1940. Επιχειρούσε από αεροπλανοφόρα και αεροδρόμια.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Η κατασκευάστρια Grumman είχε δημιουργήσει το επιτυχημένο διθέσιο μαχητικό FF, που ήταν αρκετά ταχύτερο ακόμα και από τα μονοθέσια μαχητικά της εποχής του, με αποτέλεσμα το Ναυτικό να της αναθέσει την ανάπτυξη νέου μονοθέσιου μαχητικού, του XF2F-1. Ήταν οπλισμένο με δύο πολυβόλα των 7,62 mm. Επίσης περιλαμβάνονταν υδατοστεγή διαμερίσματα προκειμένου να μειωθεί το βάρος και να αυξηθούν οι πιθανότητες επιβίωσης σε περίπτωση αναγκαστικής προσθαλάσσωσης. Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 18 Οκτωβρίου 1933 φτάνοντας μέγιστη ταχύτητα 369 km/h σε ύψος 2600 m, δηλαδή κατά 35 km/h μεγαλύτερη από του FF-1 στο ίδιο ύψος, χάρη στον πειραματικό αστεροειδή κινητήρα XR-1534-44 Twin Wasp Junior. Ήταν επίσης πιο ευέλικτο από το προαναφερθέν διθέσιο.
Επιχειρησιακή ιστορία
Στις 17 Μαΐου 1934 το Ναυτικό παρήγγειλε 54 μαχητικά F2F-1. Το πρώτο παραδόθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1935. Αργότερα παραγγέλθηκε ένα ακόμα προς αντικατάσταση αεροσκάφους που συνετρίβη στις 16 Μαρτίου 1935, φέρνοντας το σύνολο στα 55. Το τελευταίο παραδόθηκε στις 2 Αυγούστου 1935. Τα F2F-1 παρέμειναν στις μονάδες πρώτης γραμμής από το 1935 μέχρι το 1939 που αντικαταστάθηκαν από τα πιο σύγχρονα Grumman F3F. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1940 όλα είχαν αντικατασταθεί και χρησιμοποιούνταν σαν εκπαιδευτικά ή βοηθητικά.
Βιβλιογραφία
F2F Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Φιλοθέη Θεσπρωτίας
Η Φιλοθέη είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Γραικοχωρίου και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ηγουμενίτσας, του Δήμου Ηγουμενίτσας.
Πληροφορίες
Ο οικισμός Φιλοθέη βρίσκεται σε υψόμετρο 230 μέτρων και έχει πληθυσμό 180 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Αναγνωρίσθηκε ως οικισμός το 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Ναΐμ Σλιτί
Βιογραφία
Γεννημένος στην Μασσαλία, αγωνίστηκε με τις νεανικές ομάδες των Ωμπάνι ΦΚ και Ολιμπίκ Μαρσέιγ, προτού ενταχθεί στα τμήματα υποδομής της ΚΣ Σεντάν-Αρδέννες σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών.
Έπειτα από διάστημα δύο σεζόν, κατά την διάρκεια των οποίων αγωνίστηκε στην Λιγκ 2, η ομάδα στην οποία αναδείχθηκε ποδοσφαιρικά χρεοκόπησε. Υπέγραψε, τότε, τον Αύγουστο στο Νασιονάλ και πιο συγκεκριμένα την Παρί ΦΚ για την σεζόν 2013-2014. Παρά το γεγονός πως λάμβανε τον μεγαλύτερο μισθό στην ομάδα, ωστόσο δεν αγωνίστηκε παρά μόνο σε τέσσερις αναμετρήσεις, λόγω « σειράς ατυχιών », σύμφωνα με τον προπονητή του, Κριστόφ Ταιν.
Έχοντας δεχθεί κρούση από τον Στιβ Μαρλέ, εντάχθηκε στην έτερη ομάδα της κατηγορίας από την Ιλ-ντε-Φρανς, την Ρεντ Σταρ ΦΚ. Έπειτα από μια πρώτη σεζόν, η οποία σημαδεύτηκε από την κατάληψη της πρώτης θέσης της βαθμολογίας, ο Σλιτί επανήλθε στην δεύτερη κατηγορία, όπου είχε, ήδη, αγωνιστεί με τα χρώματα της Σεντάν, ενώ υπέγραψε νέο συμβόλαιο για διάρκεια ακόμη τριών ετών. Τον Ιανουάριο του 2016, φερόταν να έχει έρθει κοντά σε συμφωνία με την Σταντ ντε Ρενς, ωστόσο τελικώς παρέμεινε στον σύλλογο.
Με το τέλος της σεζόν, η Λιλ αποφάσισε να αγοράσει το Σλιτί, δίνοντας στη Ρεντ Σταρ το ποσό των δύο εκατομμυρίων ευρώ και προσφέροντας τριετές συμβόλαιο στο Σλιτί. Στις 25 Ιουλίου του 2017, ανακοινώθηκε ο μονοετής δανεισμός του στη Ντιζόν, με την οποία έκανε ντεμπούτο στην πρεμιέρα της Λιγκ 1 για τη σεζόν 2017-18, με τη Μαρσέιγ να κερδίζει εντός έδρας τη Ντιζόν με 3-0. Ο Σλιτί σκόραρε το πρώτο του γκολ με τη φανέλα της Ντιζόν στις 23 Σεπτεμβρίου, στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τη Λυών για την έβδομη αγωνιστική της Λιγκ 1, με τον αγώνα να λήγει ισόπαλος 3-3 και το Σλιτί να δίνει και μια ασίστ. Το τέλος της σεζόν βρήκε τη Ντιζόν περίπου στη μέση της βαθμολογίας και το Σλιτί με 31 συμμετοχές, επτά γκολ και έξι ασίστ.