cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μυκόπλασμα
Θεραπεία
Δεν υπάρχει καμία γνωστή θεραπεία για τη μολυσματική ιγμορίτιδα, αλλά διάφορα αντιβιοτικά μπορεί να βοηθήσουν. Κάποια από αυτά είναι η ερυθρομυκίνη και η τυλοσίνη. Χορηγούνται είτε μέσω του φαγητού και του νερού, είτε με ενέσεις1.
Mycoplasma ovipneumoniae
Το M. ovipneumoniae απαντάται στα πρόβατα. Είναι ένα αναπνευστικό παθογόνο των προβάτων και των αιγών που μπορεί να προκαλέσει άτυπη πρωτογενή πνευμονία, αλλά και προδιάθεση για δευτερογενή πνευμονία με άλλους παράγοντες, όπως η Mannheimia haemolytica.
Υπάρχουν αρκετοί μηχανισμοί που εμπλέκονται στην παθογένεια του βακτηρίου, συμπεριλαμβανομένων της μεταβολής δράσης των μακροφάγων, προκαλώντας έτσι την παραγωγή αυτοαντισωμάτων που προκαλούν ασθένειες στα πρόβατα και σε άλλα μικρά μηρυκαστικά. Το βακτήριο έχει επίσης τη δυνατότητα να ενεργεί ως παράγοντας προδιάθεσης για άλλες βακτηριακές και ιογενείς λοιμώξεις. Το M. ovipneumoniae μπορεί να βρεθεί εντός των πνευμόνων, της τραχείας, και της ρινικής κοιλότητας των μικρών μηρυκαστικών.
Τον Ιούλιο του 2007 ανακαλύφθηκε ότι το είδος αυτό του Μυκοπλάσματος ήταν υπεύθυνο για τους θανάτους ενός είδους αγρίου προβάτου στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Θεωρήθηκε ότι το παθογόνο πέρασε στο συγκεκριμένο άγριο είδος προβάτου από τα πρόβατα που εκτρέφονται σε φάρμες. Αν το M. ovipneumoniae εγκατασταθεί σε ένα πληθυσμό, είναι πολύ δύσκολο να εξαλειφθεί. Ωστόσο τα Μυκοπλάσματα είναι ασταθείς οργανισμοί οι οποίοι καταστρέφονται εύκολα μέσω της θερμότητας, της αφυδάτωσης, το φως του ήλιου και της δράσης κοινών απολυμαντικών. Ως εκ τούτου δεν επιβιώνουν για πολύ καιρό έξω από το σώμα του ζώου1.
Βιβλιογραφία - Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρνητικά κατά Gram βακτήρια
Βικτοριάτος
O βικτοριάτος, λατιν. victoriatus ήταν ένα αργυρό νόμισμα, που εκδόθηκε κατά τη τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία περίπου από το 221 ως το 170 π.Χ., δηλ. για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Η εμπρόσθια όψη του νομίσματος φέρει την προτομή του Διός. Η οπίσθια όψη έχει μία Νίκη να στέφει ένα τρόπαιο και κάτω η επιγραφή ROMA.
Το νόμισμα αρχικά ζύγιζε περίπου 3,4 γραμ. (3 scruples), που σημαίνει ότι ήταν το ήμισυ της αξίας ενός νομίσματος (πρώιμου δηνάριου) με τέθριππο (quadrigatus), νόμισμα βάρους 6 scruples, που δεν παραγόταν την εποχή εκείνη. O βικτοριάτος έγινε με λιγότερο άργυρο από ό,τι το δηνάριο, που παρήχθη περίπου την ίδια εποχή. Ευρέσεις θησαυρών νομισμάτων δείχνουν ότι το νόμισμα κυκλοφόρησε στη νότιο Ιταλία και αργότερα στη Γαλατία, που σημαίνει ότι το νόμισμα είχε σκοπό να αντικαταστήσει τη δραχμή, δηλ. το ήμισυ του νόμου και όχι να γίνει μέρος του Ρωμαϊκού νομισματικού συστήματος. Όταν εκδόθηκε για πρώτη φορά ο βικτοριάτος, είχε αξία τα 3/4 του δηναρίου, όμως όταν το 101 π.Χ. επανεισήχθη ο κουινάριος με όμοιο τύπο, ο βικτοριάτος άξιζε το 1/2 του δηναρίου. Αυτό σημαίνει ότι οι βικτοριάτοι, που ήταν ακόμη σε κυκλοφορία την εποχή εκείνη, ήταν φθαρμένοι και θεωρήθηκαν ότι αξίζουν μόνο το ήμισυ του δηναρίου. Η επανεισαγόμενοι κουινάριοι παρήχθηκαν κυρίως στην εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία, όπου οι βικτοριάτοι και οι απομιμήσεις τους ήταν δημοφιλείς· οι επανεισαγόμενοι κουινάριοι μπορεί να συνέχιζαν να ονομάζονταν βικτοριάτοι, αν και δεν υπάρχουν γραπτές αποδείξεις γι' αυτό.
Το όνομα βικτοριάτος είναι ένας παλαιός όρος, που πιστοποιείται από αρκετά κείμενα και επιγραφές της εποχής. Το νόμισμα είναι γνωστό ως τροπαϊκόν μεταξύ των ελληνόφωνων, λόγω του τροπαίου στην οπίσθια όψη.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα Κατηγορία:Αργυρά νομίσματα
Κάστρο Θάσου
Το Κάστρο είναι μικρό χωριό στο εσωτερικό της Θάσου. Πιστεύεται ότι είναι το αρχαιότερο χωριό του νησιού. Το όνομα του χωριού προέρχεται από το παλιό κάστρο που υπήρχε εδώ για να προστατεύει τους κατοίκους. Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, σε υψόμετρο 450-500 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Μπορεί κανείς να φτάσει στο χωριό από τα Λιμενάρια σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο ή από τον Θεολόγο σε χωματόδρομο.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του Κάστρου είναι 9 κάτοικοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Μ.Γ.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Καρπερής
O '''Μ.Γ.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Καρπερής''' είναι αθλητικό σωματείο στην Καρπερή του νομού Σερρών. Χρώματα του συλλόγου είναι το κυανό και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Γήπεδο Καρπερής. Την περίοδο 2022-23 η ομάδα δεν αγωνιζόταν σε κάποιο πρωτάθλημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σερρών Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1949 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1949
Αλεσσάντρα Μουσσολίνι
Η Αλεσάντρα Μουσολίνι (ιταλικά: Alessandra Mussolini), (30 Δεκεμβρίου 1962) είναι Ιταλίδα πολιτικός και εγγονή του Ιταλού δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι και πρώην ηθοποιός και μοντέλο που υπηρέτησε ως βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ήταν μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων από το 2008 έως το 2013 και της Ιταλικής Γερουσίας από το 2013 έως το 2014, όπου είχε εκλεγεί στο πλαίσιο του Κόμματος Λαός της Ελευθερίας, το οποίο είναι τώρα μέλος της Φόρτσα Ιτάλια.
Πρώτα χρόνια
Η Μουσολίνι γεννήθηκε στη Ρώμη και είναι κόρη της Άννας-Μαρία Σικολόνε (με καταγωγή από το Πουζουόλι της Νάπολης ) και του Ρομάνο Μουσολίνι, τρίτου γιού του φασίστα δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι (με καταγωγή από το Φόρλι της Emilia- Romagna). Η ηθοποιός Σοφία Λώρεν είναι θεία της.
Από το 1976 έως το 1980 σπούδασε στο Αμερικάνική Σχολή της Ρώμης. Το 1986, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ρίμινι, αποκτώντας το πτυχίο Master of Film Management.
Καλλιτεχνική καριέρα
Σε νεαρή ηλικία η Μουσολίνι με την υποστήριξη της Σοφία Λώρεν, προσπάθησε να γίνει ηθοποιός, με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία "Η ασυνήθιστη μέρα", η οποία ήταν υποψήφια το 1977 για το βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ξενογλώσσης Ταινίας.
Εργάστηκε ως μοντέλο και συνεργάστηκε με το περιοδικό Playboy όπου και εμφανίστηκε στα εξώφυλλα της ιταλικής έκδοσης (Αύγουστος 1983) και της γερμανικής έκδοσης(Νοέμβριος 1983) Το 1982, η Μουσολίνι κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ ποπ μουσικής με το όνομα "Amore" το οποίο ήταν μια παραγωγή της Alfa Records και κυκλοφόρησε μόνο στην Ιαπωνία και έκτοτε έγινε σπάνιο συλλεκτικό άλμπουμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες πολιτικοί Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
CR7
Το ακρωνύμιο CR7 μπορεί να αναφέρεται σε:
Σουζεγκάνα
Η Σουζεγκάνα (ιταλικά: Susegana, βενετικά: Suxegana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Ντέλι Ντάιναμος ΦΚ
Η Ντέλι Ντάιναμος (αγγλικά: Delhi Dynamos) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Δελχί της Ινδίας. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού, χωρητικότητας 60.000 θεατών. Μετέχει στο πρωτάθλημα της Ινδικής Σούπερ Λιγκ.
Ιστορία
Στις αρχές του 2014, ανακοινώθηκε ότι η Πανινδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, η εθνική ομοσπονδία για το ποδόσφαιρο στην Ινδία και η IMG-Reliance θα δέχονταν προσφορές για την ιδιοκτησία οκτώ ή εννέα επιλεγμένων πόλεων για την επερχόμενη Ινδική Σούπερ Λιγκ, ένα πρωτάθλημα οκτώ δικαιοδόχων ομάδων που σχεδιάστηκε σύμφωνα με τις προδιαγραφές του πρωταθλήματος κρίκετ της Ινδικής Πρέμιερ Λιγκ. Στις 13 Απριλίου 2014, ανακοινώθηκε ότι η DEN Networks κέρδισε την προσφορά για τη δικαιόχρηση του Δελχί. Η ομάδα είχε εισέλθει σε συμμαχία με την ολλανδική ομάδα Φέγενορντ, η οποία διήρκεσε μόνο για ένα χρόνο.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2014
Εσχατολογία
μικρογραφία|300x300εσ|Το τέλος του κόσμου / [[Τζον Μάρτιν, 1851]] Η Εσχατολογία είναι τομέας της Θεολογίας που ασχολείται με τα έσχατα γεγονότα της ιστορίας του κόσμου ή την κατάληξη του ανθρώπινου γένους, που διατυπώνεται συνήθως ως «συντέλεια του κόσμου», και των προσδοκιών που σχετίζονται με αυτά. Ευρύτερα, η εσχατολογία καλύπτει επίσης έννοιες που αφορούν την τελική κατάσταση του κάθε ατόμου, όπως η Μεσσιανική εποχή και η Ημέρα της Κρίσης, η μετά θάνατον ζωή, ο Παράδεισος, η Κόλαση, το Καθαρτήριο, η ανάσταση των νεκρών και η ψυχή.
Η διάκριση μεταξύ «Τέλους των Αιώνων» και «Συντέλειας του Κόσμου» έχει ιδιαίτερη θεολογική σημασία, γιατί σε πολλές θρησκείες οι τελευταίες μέρες μπορούν να περιλαμβάνουν την καταστροφή του πλανήτη (ή όλων των έμβιων όντων), αλλά με την ανθρώπινη φυλή να επιζεί σε κάποια νέα μορφή, τελειώνοντας την τρέχουσα "εποχή" υπάρξεως και αρχίζοντας μία νέα.
Οι περισσότερες θρησκείες έχουν δόγματα που υποστηρίζουν ότι τα "επιλεγμένα" ή "άξια" μέλη της μιας και αληθινής πίστης θα σωθούν από την επερχόμενη κρίση και την οργή του Θεού. Θα εισέλθουν στον παράδεισο πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά από την κρίση ανάλογα με το εσχατολογικό πλαίσιο της κάθε θρησκείας.
Βουδιστική Εσχατολογία
Στην εποχή του ο Βούδας είχε προβλέψει ότι οι διδασκαλίες του θα εξαφανίζονταν μετά από 500 έτη. Σύμφωνα με το Σούττα Πιτάκα (Sutta Pitaka), οι "δέκα ηθικές πορείες της συμπεριφοράς" θα εξαφανιστούν και οι άνθρωποι θα ακολουθήσουν τις δέκα ανήθικες έννοιες της κλοπής, της βίας, της δολοφονίας, του ψεύδους, της κακής ομιλίας, της μοιχείας, της προσβλητικής και ανόητης συζήτησης, της έντονης και αρρωστημένης επιθυμίας, της αχαλίνωτης πλεονεξίας με συνέπεια να κυριαρχήσει η ένδεια και το τέλος των κοσμικών νόμων του αληθινού Ντάρμα.
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, ο χρόνος της απώλειας των διδασκαλιών επεκτάθηκε σε 5.000 έτη. Σχολιαστές όπως ο Βουδαγκόσα προέβλεψαν βαθμιαία εξαφάνιση των διδασκαλιών του Βούδα. Κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου, το αραχάτς (arahats) δεν θα εμφανιζόταν πλέον στον κόσμο. Αργότερα, το περιεχόμενο των αληθινών διδασκαλιών του Βούδα θα εξαφανιζόταν και μόνο η μορφή τους θα συντηρούνταν. Τέλος, ακόμη και η μορφή του Ντάρμα θα ξεχνιόταν. Κατά τη διάρκεια του τελικού σταδίου, ο ίδιος ο Βούδας θα λησμονούσε τη μορφή του και το τελευταίο των λειψάνων του θα μαζευόταν στην Μποντ Γκάγια και θα αποτεφρωνόταν. Έπειτα από κάποιο διάστημα ένας νέος Βούδας με το όνομα Μαιτρέγια θα παρουσιαζόταν για να ανακαινίσει τις διδασκαλίες του Βουδισμού και να ανακαλύψει πάλι την πορεία προς το νιρβάνα. Ο Μαιτρέγια θεωρείται ότι κατοικεί αυτήν την περίοδο στον ουρανό Τουσίτα, όπου αναμένει την τελική αναγέννησή του στον κόσμο.
Η πτώση του Βουδισμού στον κόσμο και η ενδεχόμενη αποκατάστασή του από τον Μαιτρέγια είναι σύμφωνη με τη γενική μορφή της βουδιστικής κοσμολογίας. Όπως και οι Ινδουιστές έτσι και οι Βουδιστές πιστεύουν γενικά σε έναν κύκλο δημιουργίας και καταστροφής, του οποίου η τρέχουσα εποχή αντιπροσωπεύει μόνο το τελευταίο βήμα. Ο ιστορικός Βούδας Σακυγιαμούνι (563 – 422 π.Χ.) είναι μόνο ο τελευταίος σε μία σειρά από Βούδες που ξετυλίγεται στο παρελθόν.
Η πίστη στην πτώση και την εξαφάνιση του Βουδισμού στον κόσμο έχει ασκήσει σημαντική επιρροή στην ανάπτυξη του Βουδισμού από την εποχή του Βούδα. Στον βουδισμό Βατζραγιάννα και διάφορες άλλες μορφές εσωτερικού βουδισμού, η χρήση του τάντρα δικαιολογείται από την εκφυλισμένη κατάσταση του παρόντος κόσμου. Η ανατολική ασιατική πίστη για την πτώση του Ντάρμα (αποκαλούμενου μάππο στα ιαπωνικά) συνέβαλε στην εμφάνιση του Βουδισμού του Αγνού Βασιλείου. Μέσα στην παράδοση Θεραβάντα, η συζήτηση για το εάν το νιρβάνα ήταν ακόμα εφικτό στη σημερινή εποχή βοήθησε στη δημιουργία του Τάγματος Νταμαγιούτ στην Ταϊλάνδη.
Χριστιανική Εσχατολογία
Οι μαθητές του Χριστού είχαν πιστέψει εσφαλμένα ότι ήταν πολύ κοντά χρονικά το τέλος του κόσμου νομίζοντας ότι θα ερχόταν κατά τη διάρκεια ζωής τους. Ο Ιησούς στο Μαρκ. 13.8 σύγκρινε το τέλος του κόσμου με τον πόνο της γέννας μιας μητέρας και η εικόνα υπονοούσε ότι ο κόσμος ήδη εγκυμονούσε την καταστροφή του αλλά κανένας πέρα από τον Θεό δεν ξέρει πότε ακριβώς θα συμβεί. Όταν οι νεοφώτιστοι του Παύλου στη Θεσσαλονίκη διώχτηκαν από τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, θεώρησαν ότι το τέλος είχε έρθει. Στα 130 ο Ιουστίνος ο Μάρτυρας δήλωσε ότι ο Θεός καθυστερούσε το τέλος του κόσμου επειδή επιθυμούσε για τον Χριστιανισμό να γίνει μια παγκόσμια θρησκεία. Το 250 ο Κυπριανός έγραψε ότι οι χριστιανικές αμαρτίες εκείνου του καιρού ήταν ένα προοίμιο και μια απόδειξη ότι το τέλος ήταν κοντά. Ταυτόχρονα, ψευδόχριστοι (ψευδομεσσίες) και ψευδοπροφήτες προωθούσαν και έτρεφαν ανυπόστατες προσδοκίες όσον αφορά το επικείμενο τέλος.
Εκκλησιαστικοί ηγέτες αλλά και διάφορες χριστιανικές ομάδες προσπαθούσαν να προσδιορίσουν το τέλος του κόσμου με βάση τις πληροφορίες της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Ως αποτέλεσμα, ένας από τους υπολογισμούς υπεδείκνυε ότι το τέλος θα συνέβαινε το 202. Τον 3ο αιώνα ως ημερομηνία της "συντέλειας του κόσμου" προτάθηκε το 500. Σε αυτή την ημερομηνία κατέληξε ο επίσκοπος Ρώμης Ιππόλυτος στην ερμηνεία της προφητείας του Δανιήλ, υπολογίζοντας ότι το τέλος θα έρθει στη συμπλήρωση των 6.000 ετών από καταβολής κόσμου, η οποία είχε λάβει χώρα 5.500 έτη προ Χριστού « Οἱ γὰρ χρόνοι ἀπὸ καταβολῆς κόσμου καὶ ἀπὸ Ἀδὰμ καταριθμούμενοι εὔδηλα ἡμῖν παριστῶσι τὰ ζητούμενα. Ἡ γὰρ πρώτη παρουσία τοῦ κυρίου ἡμῶν ἡ ἔνσαρκος, ἐν ᾗ γεγέννηται ἐν Βηθλεέμ, ἐγένετο πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν ἰανουαρίων, ἡμέρᾳ τετράδι, βασιλεύοντος Αὐγούστου τεσσαρακοστὸν καὶ δεύτερον ἔτος, ἀπὸ δὲ Ἀδὰμ πεντακισχιλιοστῷ καὶ πεντακοσιοστῷ ἔτει· […] Δεῖ οὖν ἐξ ἀνάγκης τὰ ἑξακισχίλια ἔτη πληρωθῆναι, ἵνα ἔλθῃ τὸ σάββατον͵ ἡ κατάπαυσις, ἡ ἁγία ἡμέρα, ἐν ᾗ κατέπαυσεν ὁ θεὸς ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἤρξατο ποιεῖν. Τὸ σάββατον τύπος ἐστὶν καὶ εἰκὼν τῆς μελλούσης βασιλείας τῶν ἁγίων, ἡνίκα συμβασιλεύσουσιν τῷ Χριστῷ, παραγινομένου αὐτοῦ ἀπ΄ οὐρανῶν, ὡς Ἰωάννης ἐν τῇ Ἀποκαλύψει αὐτοῦ διηγεῖται. Ἡμέρα γὰρ κυρίου ὡς χίλια ἔτη. Ἐπεὶ οὖν ἐν ἓξ ἡμέραις ἐποίησεν ὁ θεὸς τὰ πάντα, δεῖ τὰ ἑξακισχίλια ἔτη πληρωθῆναι· οὐδέπω γὰρ πεπλήρωνται, ὡς Ἰωαννῆς λέγει· Οἱ πέντε ἔπεσον, ὁ εἷς ἔστιν, τοῦτ΄ ἔστιν ὁ ἕκτος, ὁ ἄλλος οὔπω ἦλθεν, τὸν ἄλλον δὲ λέγων τὸν ἕβδομον διηγεῖται, ἐν ᾧ ἔσται ἡ κατάπαυσις. Ἀλλὰ πάντως ἐρεῖ τις· πῶς μοι ἀποδείξεις εἰ πεντακισχιλιοστῷ καὶ πεντακοσιοστῷ ἔτει ἐγεννήθη ὁ σωτήρ; Εὐκόλως διδάχθητι, ὦ ἄνθρωπε· τὰ γὰρ ἐν τῇ ἐρήμῳ πάλαι ὑπὸ Μωϋσέως περὶ τὴν σκηνὴν γεγενημένα τύποι καὶ εἰκόνες τῶν πνευματικῶν ἐτελοῦντο μυστηρίων, ἵνα ἐλθούσης ἐπ΄ ἐσχάτων τῆς ἀληθείας ἐν Χριστῷ, ταῦτα πεπληρωμένα νοῆσαι δυνηθῇς. […] ἵνα δειχθῇ τὰ πεντακισχίλια πεντακόσια ἔτη, ἐν ᾧ χρόνῳ παρὼν ὁ σωτὴρ ἐκ τῆς παρθένου τὴν κιβωτόν, τὸ ἴδιον σῶμα, ἐν τῷ κόσμῳ προσήνεγκεν χρυσίῳ καθαρῷ κεχρυσωμένην ἔνδοθεν μὲν τῷ λόγῳ, ἔξωθεν δὲ τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ. Ώστε ἀποδέδεικται ἡ ἀλήθεια καὶ πεφανέρωται ἡ κιβωτός. Ἀπὸ γενέσεως οὖν Χριστοῦ δεῖ ψηφίζειν πεντακόσια ἔτη τὰ ἐπίλοιπα εἰς συμπλήρωσιν τῶν ἑξακισχιλίων ἐτῶν, καὶ οὕτως ἔσται τὸ τέλος. Ότι δὲ πέμπτῳ καὶ ἡμίσει καιρῷ παρῆν ὁ σωτὴρ ἐν τῷ κόσμῳ φέρων τὴν ἄσηπτον κιβωτόν, τὸ ἴδιον σῶμα, λέγει ὁ Ἰωάννης ἦν δὲ ὥρα ἕκτη, ἵνα τὸ ἥμισυ τῆς ἡμέρας ἐπιδείξῃ, ἡμέρα δὲ κυρίου χίλια ἔτη· τούτων οὖν τὸ ἥμισυ γίνεται πεντακόσια ». (Ιππόλυτος Ρώμης, Σχολιολόγιο Εις τον Δανήλ 4.23, 24). Εκείνη την περίοδο αρχίζει να εμφανίζεται μια σαφή πολεμική κατά αυτής της μορφής εσχατολογίας.
Ερμηνεύοντας τις Γραφές, οι Χριστιανοί των πρώτων αιώνων τοποθετούσαν το τέλος του κόσμου μέσα στη διάρκεια ζωής τους ή σύντομα μετά από αυτή. Στους πρόσφατους αιώνες μέχρι και σήμερα χριστιανικές ομολογίες και προσωπικότητες έχουν ερμηνεύσει παρόμοια Βιβλικές προφητείες, οι οποίες εδράζονται σε ένα συνδυασμό των τραγωδιών που συμβαίνουν παγκόσμια και της ερμηνείας χωρίων της Βίβλου.
Το ζήτημα εάν οι πραγματικοί πιστοί θα δουν το τέλος προκαλεί διαμάχες σε προτεσταντικούς κύκλους. Επίσης, σε κύκλους της Ορθόδοξης Εκκλησίας γίνονται κατά καιρούς προσπάθειες προσδιορισμού των «εσχάτων ημερών» με σημείο αναφοράς τον χρόνο εμφάνισης του Αντιχρίστου.
"Αποκατάσταση των πάντων"
Η θεολογική αυτή φράση χρησιμοποιήθηκε από ορισμένους Πατέρες και Εκκλησιαστικούς συγγραφείς, στην προσπάθεια τους να προσεγγίσουν το μυστήριο των εσχάτων (εσχατολογία) και ειδικότερα, τον τρόπο, με τον οποίο θα ολοκληρωθεί το θείο σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου και της αποκαταστάσεως της Δημιουργίας στο "αρχαίο της κάλλος". Πρόκειται για μια θεολογική διδασκαλία που την εκπροσωπούν κυρίως οι Ωριγένης, Γρηγόριος Νύσσης και Μάξιμος Ομολογητής (αλλά και οι Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος, Δίδυμος ο Τυφλός, Ευάγριος ο Ποντικός, Διόδωρος Ταρσού, Θεόδωρος Μοψουεστίας κ.ά.).
Η συγκεκριμένη διδασκαλία παρουσιάζει προβλήματα δογματικής ακρίβειας σύμφωνα με την Ορθόδοξη διδασκαλία και περισσότερο αποτελεί θεολογούμενο δηλ. διδασκαλία με πιθανότητα αληθείας (που διατυπώνεται στα πλαίσια της υποκειμενικής ελευθερίας ως προς την ενασχόληση με τα θεία), σε αντίθεση με το δόγμα που παρέχει βεβαιότητα αληθείας. Η διδασκαλία αυτή δεν γίνεται επίσημα αποδεκτή από την Εκκλησία διότι θεωρείται πως δεν στηρίζεται στην Αγία Γραφή και πως δεν κηρύσσεται ομόφωνα από όλους τους Πατέρες ώστε να υπάρχει «Συμφωνία Πατέρων».
Ινδουϊστική Εσχατολογία
Οι ινδουϊστικές προφητείες διακηρύσσουν ότι ο κόσμος θα περιέλθει στο χάος και την εξαθλίωση. Θα υπάρξει έπειτα μια στροφή του κόσμου προς τη διαστροφή, την πλεονεξία και τη διαπάλη.
Αυτή η κατάσταση θα ακολουθηθεί από την εμφάνιση μίας ενσαρκωμένης εκδήλωσης της θεότητας, "ο Κύριος θα φανερωθεί ως αβατάρα Kalki...Θα καθιερώσει την ευθύτητα επάνω στη γη και οι διάνοιες των ανθρώπων θα γίνουν τόσο καθαρές όσο το κρύσταλλο...Ως επακόλουθο θα έρθει η Sat ή το Krta Yuga'' (χρυσή εποχή)."
Ισλαμική Εσχατολογία
Η ισλαμική εσχατολογία άπτεται θεμάτων όπως το τέλος του κόσμου και η έσχατη κρίση της ανθρωπότητας. Η εσχατολογία είναι μια από τις τρεις κύριες δοξασίες του Ισλάμ, σε παραβολή με τη μοναδικότητα του Αλλάχ και την προφητεία. Όπως και οι άλλες θρησκείες της αρχαίας σημιτικής παράδοσης, το Ισλάμ διδάσκει τη σωματική ανάσταση των νεκρών, την εκπλήρωση ενός θείου σχεδίου για τη δημιουργία, και την αθανασία της ανθρώπινης ψυχής. Ο δίκαιος ανταμείβεται με τις απολαύσεις του Παραδείσου ενώ ο φαύλος τιμωρείται στην Κόλαση. Αυτές οι αρχές εξετάζονται σε μεγάλο μέρος του Κορανίου καθώς επίσης και στην ισλαμική προφητική παράδοση.
Ιουδαϊκή Εσχατολογία
Στον Ιουδαϊσμό, το τέλος του κόσμου καλείται acharit hayamim (τέλος των ημερών). Τα ταραχώδη γεγονότα θα ανατρέψουν την παλαιά παγκόσμια τάξη, δημιουργώντας μια νέα τάξη στην οποία ο Θεός θα αναγνωρίζεται ως απόλυτος κυρίαρχος σε όλη την οργανική και ανόργανη κτίση. Ένας από τους σοφούς συγγραφείς του Ταλμούδ λέει: «ας έρθει το τέλος των ημερών, αλλά μακάρι εγώ να μη ζω για να το δω», επειδή θα επιφέρει πολλές συγκρούσεις και πόνο.
Το Ταλμούδ, στην πραγματεία Avodah Zarah, δηλώνει ότι αυτός ο κόσμος όπως τον ξέρουμε θα υπάρξει μόνο για έξι χιλιάδες έτη. Το εβραϊκό ημερολόγιο (luach) λειτουργεί υποθέτοντας ότι ο χρόνος αρχίζει με τη δημιουργία του κόσμου από τον Θεό στη Γένεση. Πολλοί άνθρωποι (ειδικότερα Εβραίοι συντηρητικοί και μεταρρυθμιστές και οι περισσότερες Χριστιανικές ομολογίες) πιστεύουν ότι τα έτη της Τορά, της εβραϊκής Βίβλου, είναι συμβολικά. Σύμφωνα με τις αρχαίες εβραϊκές διδασκαλίες που εξακολουθούν να διδάσκονται από τους σημερινούς ορθόδοξους Εβραίους, τα έτη είναι κυριολεκτικά και πέρα για πέρα σύμφωνα σε όλο τον χρόνο, με 24 ώρες ανά ημέρα και μέσο όρο 365 ημερών ετησίως. Ο υπολογισμός των ετών, φυσικά, γίνεται με δίσεκτα έτη, για να ισοσκελίσουν τη διαφορά μεταξύ του σεληνιακού και του ηλιακού ημερολογίου, δεδομένου ότι το εβραϊκό ημερολόγιο είναι βασισμένο και στα δύο. Κατά συνέπεια το έτος 2005 είναι ίσο με 5765 έτη από τη δημιουργία στο εβραϊκό ημερολόγιο. Σύμφωνα με αυτόν τον υπολογισμό, το τέλος των ημερών θα πραγματοποιηθεί το έτος 2240.
Κατά την ιουδαϊκή παράδοση το τέλος του κόσμου θα σημάνει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Άγιοι Τόποι
thumb|right|Χάρτης των Αγίων Τόπων, Πιέτρο Βεσκόντε, 1321. Περιγράφεται από τον Άντολφ Έρικ Νόρντενσκιολντ ως «ο πρώτος μη Πτολεμαϊκός χάρτης μιας καθορισμένης χώρας» Ο όρος Άγιοι Τόποι αναφέρεται στις περιοχές της Παλαιστίνης σήμερα και του Ισραήλ που έχουν ιστορική και θρησκευτική αξία κυρίως για το Χριστιανισμό, αλλά και για τον Ιουδαϊσμό και τον Ισλαμισμό. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι τόποι εκείνοι στους οποίους διαδραματίσθηκαν τα εις τη Καινή Διαθήκη αναφερόμενα γεγονότα και ειδικότερα τα "Αγιοταφικά προσκυνήματα" όπως καθιερώθηκε να λέγονται τα επίσημα αρχαία μνημεία του Χριστιανισμού και όχι μόνο. Σπουδαιότερα δε αυτών είναι ο Πανάγιος Τάφος και ο Γολγοθάς στην Ιερουσαλήμ, το Σπήλαιο και η Φάτνη στη Βασιλική της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ, το όρος των Ελαιών στην Ιερουσαλήμ όπου αναλήφθηκε ο Κύριος, η Γεσθημανή επίσης στην Ιερουσαλήμ όπου κοιμήθηκε η Θεοτόκος, η Βηθανία όπου αναστήθηκε ο Λάζαρος, η Ναζαρέτ όπου και έλαβε χώρα ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, το Θαβώρ, η Κανά, ο Ιορδάνης ποταμός και άλλες πόλεις και τοποθεσίες. Επίσης, συμπεριλαμβάνονται σε αυτά η Κολυμβήθρα του Σιλωάμ δίπλα στον χείμαρρο των Κέδρων, ο τάφος του Προφήτη Ησαΐα κ.ά.
Πρώτοι χρόνοι
Αντίθετα όταν οι Σαρακηνοί κατέλαβαν την Παλαιστίνη έθεσαν σε εφαρμογή φοβερά πιεστικά μέτρα, κατά των προσκυνητών, των οποίων τα παθήματα και οι θρήνοι διέγειραν τη Δύση σε κοινή επιθυμία να αποσπασθεί από τους άπιστους η «Αγία Γη».
Προς τούτο έγιναν επανειλημμένες εκστρατείες που έφεραν το κοινό όνομα Σταυροφορίες. Το 1517 οι Άγιοι Τόποι περιήλθαν υπό τη διοίκηση των Οθωμανών.
Καταστροφές
Τα προσκυνήματα και τα διάφορα άλλα χριστιανικά μνημεία των Αγίων Τόπων υπέστησαν κατά καιρούς διάφορες καταστροφές. Έτσι μετά τη κατάληψη της Ιερουσαλήμ από τον Πέρση Βασιλέα Χοσρόη Β' 614, οι Πέρσες επεδόθηκαν επί δύο συνεχόμενα χρόνια σε συστηματική λεηλασία των ιερών κειμηλίων και καταστροφή μνημείων μεταξύ των οποίων και λαφυραγώγησαν και τον Τίμιο Σταυρό.
Μετά από δέκα χρόνια το 626 άρχισε η ανοικοδόμηση και αποκατάσταση των καταστραφέντων πρωτοστατούντος του Αρχιδιακόνου του Πατριαρχείου Μόδεστου.
Οι εκστρατείες των Σταυροφόρων για την έλεγχο των Αγίων Τόπων προξένησαν νέες καταστροφές.
Το «στάτους κβο»
Υπό τον όρο status quo γενικά νοείται το σύνολο των κανόνων που ορίζουν τα δικαιώματα και τα προνόμια που έχουν διάφοροι εκκλησιαστικοί οργανισμοί επί της ιδιοκτησίας και λατρευτικής χρήσης των Αγίων Τόπων.
Οι Άγιοι Τόποι παρέμειναν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1517 μέχρι της υπαγωγή της Παλαιστίνης στην Βρετανική προστασία το 1918. Υπό την Οθωμανική Διοίκηση απέκτησε μεγάλη ισχύ το Τάγμα των Φραγκισκανών το οποίο ήταν υπό την προστασία διαφόρων δυτικών δυνάμεων και κυρίως της Γαλλίας. Η τελευταία, με το σύστημα των διομολογήσεων, ουσιαστικά έλεγχε την οικονομική ζωή της Οθωμ. Αυτοκρατορίας. Ανάλογα με τις διεθνείς συγκυρίες και τις εσωτερικές ανάγκες της Αυτοκρατορίας, άλλαζε διαρκώς το καθεστώς των Προσκυνημάτων και τα δικαιώματα των διαφόρων χριστιανικών "μιλλέτ". Η κατάσταση σταθεροποιήθηκε το 1757 υπό την πίεση της Ρωσίας. Τότε εκδόθηκε φιρμάνι με το οποίο παρέχονταν κυριαρχικά δικαιώματα στο Ορθόδοξο Πατριαρχείο οπότε αυτό απέκτησε τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους των Προσκυνημάτων. Τα δικαιώματα και τα προνόμια δόθηκαν σε "εθνικές" Εκκλησίες (μιλλέτ) και όχι σε κεντρικούς εκκλησιαστικούς οργανισμούς. Από πλευράς Ορθοδόξων τα προνόμια κατέχει το "Ρωμαίικο" Πατριαρχείο, όπως παλαιότερα κατείχε και η Γεωργιανή Εκκλησία. Από τους Μονοφυσίτες προνόμια έχουν η Αρμενική, η Αιθιοπική και η Κοπτική Εκκλησία ξεχωριστά. Η Καθολική Εκκλησία έχει προνόμια μέσω του εκεί Τάγματος των Φραγκισκανών. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή πέρασε στην Εντολή (Mandate) της Βρετανίας με απόφαση της Κοινωνίας των Εθνών. Στη σχετική συνθήκη, άρθρο 14, υπάρχει πρόβλεψη για τη διατήρηση του στάτους των Αγίων Τόπων. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την απόσυρση της Βρετανίας, η πόλη της Ιερουσαλήμ υπήχθη σε ειδικό καθεστώς με απόφαση του ΟΗΕ. Βάσει αυτής της απόφασης διατηρήθηκε το status quo. Ως πολιτική αρχή με ευθύνη για τη διατήρησή του ορίστηκε ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ στην Ιερουσαλήμ. Αυτή η πρόβλεψη δεν εφαρμόστηκε στην πράξη, αφού αρχικά η Ιερουσαλήμ βρέθηκε υπό την κατοχή του Ισραήλ και της Ιορδανίας, και μετά το 1967 υπό την κατοχή του Ισραήλ. Το τελευταίο, μη θέλοντας να δημιουργήσει περαιτέρω διεθνή προβλήματα, διατήρησε το status quo χωρίς ωστόσο να το θεσμοθετήσει. Η Ισραηλινή κυβέρνηση αφήνει τη διοίκηση των Προσκυνημάτων στις διάφορες Εκκλησίες και παρέχει οικονομική βοήθεια για τη διατήρησή τους. Σε διεθνές επίπεδο, το Ισραήλ επιβεβαίωσε τη διατήρηση του status quo με τη "Θεμελιώδη Συμφωνία" που συνήψε με το Βατικανό το 1993. Κατά καιρούς τα δικαιώματα έχουν γίνει αντικείμενο αντιπαράθεσης μεταξύ χριστιανικών οργανισμών, κυρίως δε μεταξύ του Ορθόδοξου Πατριαρχείου, του Τάγματος των Φραγκισκανών και το Αρμενικό Πατριαρχείο. Αυτοί οι τρεις οργανισμοί ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος των ιερών χώρων. Άλλοι παράγοντες που εμπλέκονται στην αντιπαράθεση είναι διάφορες ευρωπαϊκές δυνάμεις, το κράτος του Ισραήλ, και ο ΟΗΕ.
Δείτε επίσης
Οι περιοχές αυτές υπήρξαν στην ιστορία πεδίο έντονων διενέξεων, όπως κατά τις Σταυροφορίες ή πιο πρόσφατα στην σύγκρουση Ισραήλ-Αράβων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αβρααμικές θρησκείες Κατηγορία:Εβραϊκές Βιβλικές τοποθεσίες Κατηγορία:Σταυροφορικές τοποθεσίες Κατηγορία:Θρησκευτική γεωγραφία Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ισραήλ Κατηγορία:Ισλαμικές ιερές τοποθεσίες Κατηγορία:Εβραϊκή ιστορία Κατηγορία:Εβραϊκές ιερές τοποθεσίες Κατηγορία:Γη του Ισραήλ Κατηγορία:Θρησκευτικές τοποθεσίες Κατηγορία:Θρησκευτική ορολογία Κατηγορία:Χριστιανικές ιερές τοποθεσίες Κατηγορία:Τοποθεσίες των Δευτεροκανονικών Βιβλίων
Παγκόσμια επιτήρηση
Ο όρος παγκόσμια επιτήρηση αφορά τη μαζική επιτήρηση του συνόλου του πληθυσμού πέραν των εθνικών συνόρων. Οι ρίζες ανάγονται στα μέσα του 20ου αιώνα, όταν ψηφίστηκε η συμφωνία UKUSA από το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία αργότερα επεκτάθηκε στον Καναδά, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία για να δημιουργήσουν τη συμμαχία Five Eyes. Η συμμαχία εξελίχτηκε σε ρυθμίσεις συνεργασίας με διάφορα τρίτα έθνη. Τελικά, αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός παγκόσμιου δικτύου παρακολούθησης, με την κωδική ονομασία «ECHELON» το 1971.
Η ύπαρξή της, όμως, δεν ήταν ευρέως γνωστή από τις κυβερνήσεις και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, μέχρι τη γνωστοποίηση της παγκόσμιας επιτήρησης από τον Έντουαρντ Σνόουντεν που έδωσε το έναυσμα για συζήτηση σχετικά με το δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής στην ψηφιακή εποχή.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Κυβερνητικές υπηρεσίες
Σπάρτων
Ο Σπάρτων ήταν πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Αχαΐας.
Ήταν γιος του Τισαμενού βασιλιά των Αχαιών που τους οδήγησε στην αρχαία Αχαΐα. Όταν ο Τισαμενός πέθανε η χώρα μοιράστηκε μεταξύ των γιων του, που βασίλεψαν, ο Τέλλις, ο Δαϊμένης, ο Σπάρτων και ο Λεοντομένης, του ξαδέλφου του Δαμασία και δόθηκε η περιοχή της σημερινής Πάτρας στους Σπαρτιάτες πρόσφυγες με αρχηγούς τους Πατρεύς και Πρευγένη. Αδελφός του ήταν και ο Κομήτης.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αχαΐας Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Έντγκαρ Έθελινγκ
Ο Έντγκαρ Έθελινγκ ή Έντγκαρ ο Εξόριστος (Edgar Ætheling, 1051 - 1126), βασιλιάς της Αγγλίας (1066), ο τελευταίος από τον Οίκο του Ουέσσεξ, υπήρξε γιος του Εδουάρδου του εξορίστου και της Αγκάθας και εγγονός του Έντμουντ του σιδηρόπλευρου. Ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Αγγλίας αλλά δεν στέφθηκε ποτέ, καθώς η Αγγλία είχε ήδη κατακτηθεί από τους Νορμανδούς υπό τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή. Γεννήθηκε στην Ουγγαρία στην οποία ο πατέρας του πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, αφού η οικογένειά του είχε εξοριστεί από την εποχή που η Αγγλία κατακτήθηκε από τον Κνούτο (1016). Η μητέρα του ήταν συγγενής του Γερμανού αυτοκράτορα αλλά η ταυτότητά της δεν έχει εξακριβωθεί. Οι γονείς του είχαν άλλες δύο κόρες, την Αγία Μαργαρίτα της Σκωτίας και την Χριστίνα, αλλά ο ίδιος υπήρξε ο μοναδικός τους γιος.
Αποτυχία του Έντγκαρ να διαδεχτεί τον Εδουάρδο τον Ομολογητή στον Αγγλικό θρόνο
Ο άτεκνος βασιλιάς της Αγγλίας Εδουάρδος ο Ομολογητής ετεροθαλής αδελφός του παππού του Έντμουντ κάλεσε στην αυλή του (1057) τον πατέρα του Εδουάρδο με ολόκληρη την οικογένεια του προκειμένου να τους χρίσει διαδόχους του στον θρόνο της Αγγλίας. Ο Εδουάρδος ο εξόριστος έφτασε την ίδια χρονιά στην Αγγλία αλλά πέθανε αμέσως μετά υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Ο Έντγκαρ ήταν τότε μόλις 6 ετών, ο Εδουάρδος έκανε τα πάντα προκειμένου να του εξασφαλίσει την διαδοχή μπροστά σε μια σειρά από ισχυρότατους διεκδικητές του Αγγλικού θρόνου όπως ο Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας, ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής, ο Σβεν Β΄ της Δανίας και ο Χάραλντ Γ΄ της Νορβηγίας. Ο Εδουάρδος ο Ομολογητής πέθανε τον Ιανουάριο του 1066, ο Έντγκαρ Έθελινγκ ήταν τότε στις αρχές της εφηβείας του πολύ νέος για να αναλάβει πρωτοβουλίες για στρατιωτική εκστρατεία. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να τον δικαιολογήσει γιατί υπήρξαν βασιλείς της Αγγλίας που ανέλαβαν εκστρατεία για την άνοδο τους στον θρόνο στην ίδια ηλικία ή σε ακόμα νεώτερη όπως ο Έντγκαρ Α΄ ο Ειρηνικός, ο Εδουάρδος ο Μάρτυρας και ο Έθελρεντ του Ουέσσεξ. Οι φήμες για τον θάνατο του Εδουάρδου του Ομολογητή δημιούργησαν συναγερμό σε όλους τους ισχυρούς βασιλείς της βόρειας Ευρώπης για την διαδοχή του αφού ο ίδιος όσο ζούσε έκανε το λάθος να μην κατοχυρώσει ενυπόγραφα τον Έντγκαρ Έθελινγκ για να τον διαδεχτεί στον θρόνο. Ο πόλεμος ξέσπασε σκληρά ανάμεσα στους διεκδικητές και ο Έντγκαρ δεν είχε τις κατάλληλες συμμαχίες για να τους αντιμετωπίσει, η συνέλευση εξέλεξε νέο βασιλιά της Αγγλίας τον ισχυρότερο κόμη εκείνη την εποχή στην χώρα Χάρολντ Γκόντουινσον ως Χάρολντ Β΄.
Αμέσως μετά τον θάνατο του Χάρολντ στην Μάχη του Χέιστινγκς εναντίον των Νορμανδών η συνέλευση των ευγενών στο Λονδίνο ανακήρυξε ομόφωνα νέο βασιλιά της Αγγλίας τον Έντγκαρ. Στο συμβούλιο της αντιβασιλείας τοποθετήθηκαν ισχυρότατα πρόσωπα της Αγγλικής κοινωνίας και εκκλησίας όπως ο Στίγκαντ, αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι, ο Ίλντριντ αρχιεπίσκοπος της Υόρκης, ο Έντουιν, κόμης της Μερκίας και ο αδελφός του Μόρκαρ, κόμης της Νορθούμπριας. Οι άντρες ορκίστηκαν να κάνουν οτιδήποτε για να σταματήσουν την προέλαση των Νορμανδών στο πλευρό του Έντγκαρ και να πολεμήσουν τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή. Η στρατιωτική υπεροχή του Γουλιέλμου ωστόσο ήταν αναμφισβήτητη κάτι που ανάγκασε τους ευγενείς σταδιακά να αναγνωρίσουν την κυριαρχία του, όταν ο Γουλιέλμος διέσχισε τον Τάμεση ο πρώτος που του δήλωσε υποταγή εγκαταλείποντας τον Έντγκαρ ήταν ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος Στίγκαρντ. Όταν οι Νορμανδοί κατέλαβαν το Λονδίνο όλοι οι υπόλοιποι οπαδοί του Έντγκαρ δήλωσαν την υπολογή τους στον Γουλιέλμο εγκαταλείποντας τον νεαρό βασιλιά, τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου και ο ίδιος ο Έντγκαρ Έθελινγκ αποδέχτηκε την στέψη του νέου βασιλιά.
Εξεγέρσεις εναντίον του Γουλιέλμου του Κατακτητή
Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής κράτησε τον νεαρό Έντγκαρ στην συνοδεία του μαζί με τους υπόλοιπους Άγγλους στην αυλή του στην Νορμανδία (1067) πριν επιστρέψει στην Αγγλία. Ο Έντγκαρ Έθελινγκ την επόμενη χρονιά (1068) βρέθηκε πιθανότητα μπλεγμένος στην εξέγερση των αδελφών Έντουιν και Μόρκαρ ή έκανε απόπειρα να επιστρέψει στην Ουγγαρία, τελικά βρέθηκε στην αυλή του Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας ο οποίος παντρεύτηκε την αδελφή του Έντγκαρ Μαργαρίτα υποστηρίζοντας τα δικαιώματα του στον θρόνο της Αγγλίας. Σε μια νέα εξέγερση που ξέσπασε στην Νορθούμπρια στις αρχές του 1069 ο Έντγκαρ μαζί με άλλους δραπέτες ανέλαβε την ηγεσία της, οι επαναστάτες ηττήθηκαν από τον Γουλιέλμο της Υόρκης και ο Έντγκαρ δραπέτευσε ξανά στον Μάλκολμ. Το καλοκαίρι του ίδιου στόλου η άφιξη στόλου της Δανίας από τον βασιλιά Σβεν πυροδότησε νέο μεγάλο κύμα εξεγέρσεων, ο Έντγκαρ έφτασε στην Γέφυρα Χάμπερ όπου ενώθηκε μαζί με άλλους επαναστάτες, ευγενείς από την Νορθούμπρια και Δανούς. Οι συνδυασμένες δυνάμεις κατόρθωσαν να καταλάβουν την Γιορκ και να αποκτήσουν τον έλεγχο στην Νορθούμπρια αλλά στον δρόμο του για να καταλάβει το Λίντσεϊ συνετρίβη και η μεγαλύτερη ομάδα των οπαδών του δραπέτευσε από τον στρατό του. Ο Γουλιέλμος ανακατέλαβε την Νορθούμπρια διώχνοντας τους Δανούς και ξεκίνησε την λεηλασία της περιοχής. Την επόμενη χρονιά (1070) ο Γουλιέλμος αποφάσισε δυναμικά να αναλάβει εκστρατεία εναντίον των επαναστατών και ο Έντγκαρ δραπέτευσε για άλλη μια φορά στη Σκωτία.
Παρέμεινε στην Σκωτία μέχρι το 1072, την ίδια χρονιά ο Γουλιέλμος επιτέθηκε στην Σκωτία πιέζοντας τον Μάλκολμ να δεχτεί την υποταγή του, ένας από τους όρους της ειρήνης ήταν η απέλαση του Έντγκαρ. Βρήκε καταφύγιο στην αυλή του Ροβέρτου της Φριζίας ο οποίος βρισκόταν σε σύγκρουση με τους Νορμανδούς, ωστόσο το 1074 κατόρθωσε να επιστρέψει στην Σκωτία. Σύντομα έγινε δεκτός από τον Φίλιππο Α΄ της Γαλλίας ο οποίος βρισκόταν επίσης σε εχθρότητα με τον Γουλιέλμο στα σύνορα με την Νορμανδία, μια καταιγίδα όμως έριξε πίσω τα πλοία του στην Αγγλική ακτή. Πολλοί από τους άντρες του Έντγκαρ κυνηγήθηκαν από τους Νορμανδούς αλλά κατόρθωσαν να δραπετεύσουν, μετά από αυτή την συντριβή ο Μάλκολμ αναγκάστηκε να δηλώσει την ολοκληρωτική υποταγή του στον Γουλιέλμο. Ο Έντγκαρ απογοητευμένος από τις αποτυχίες του με τον Γουλιέλμο αναγκάστηκε να αποσυρθεί με την συνοδεία του στην Νορμανδική Απουλία. Το Domesday Book την ίδια χρονιά καταγράφει μόνο δυο κτήματα του Έντγκαρ στο Χερτφορτσάι. Αναφέρεται ότι πριν αναχωρήσει για την Ιταλία αποφάσισε να εγκαταλείψει δια παντός την Αγγλία και όλη την περιουσία του, η καταγραφή των δυο κτημάτων πιθανότατα να οφείλεται σε λάθος, ωστόσο σε λίγα χρόνια επέστρεψε ξανά στην Αγγλία.
Σύμμαχος με τον Ροβέρτο της Νορμανδίας
Μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου του Κατακτητή ο Έντγκαρ Έθελινγκ υποστήριξε τον μεγαλύτερο γιο του Ροβέρτο Β΄ της Νορμανδίας ο οποίος βρέθηκε σε σύγκρουση με τον δεύτερο αδελφό του Γουλιέλμο Ρούφο, ο Όρντερικ Βιτάλις αναφέρει ότι ήταν ένας από τους τρεις βασικούς συμβούλους του Ροβέρτου. Ο πόλεμος τον οποίο ξεκίνησε ο Ροβέρτος στην προσπάθεια του να ανατρέψει τον Γουλιέλμο κατέληξε τελικά σε ήττα (1091). Σαν τμήμα της συνθήκης ανάμεσα στα δυο αδέλφια ο Έντγκαρ υποχρεώθηκε να παραδώσει τα εδάφη τα οποία του είχε παραδώσει ο Ροβέρτος, τα εδάφη αυτά είχε κατάσχει από τους οπαδούς του Γουλιέλμου ο Ροβέρτος για να τα παραδώσει στους δικούς του οπαδούς όπως ο Έντγκαρ. Ο δυσαρεστημένος Έντγκαρ επέστρεψε ξανά στην Σκωτία στην αυλή του Μάλκολμ ο οποίος ετοιμαζόταν για νέο πόλεμο με τον Γουλιέλμο, ο Γουλιέλμος βάδισε βόρεια αλλά τελικά οι δυο στρατοί αποφάσισαν να διαπραγματευτούν αντί να πολεμήσουν. Ο Ροβέρτος αυτή την φορά ήταν μαζί με τον αδελφό του και ο Έντγκαρ στο πλευρό του Μάλκολμ, οι διαπραγματεύσεις οδήγησαν σε ειρήνη. Σε λίγο καιρό ο Ροβέρτος απογοητευμένος επειδή δεν κράτησε ο Γουλιέλμος τις υποσχέσεις του αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Νορμανδία, πήρε μαζί του και τον Έντγκαρ.
Συμμετοχή στην Α΄ Σταυροφορία
Ο Όρντερικ αναφέρει ότι ο Έντγκαρ ήταν ο αρχηγός του Αγγλικού στόλου ο οποίος στην Α΄ Σταυροφορία, έκαψε τα ερειπωμένα πλοία και προχώρησε μέσω ξηράς για την Ιερουσαλήμ. Η πληροφορία είναι ανακριβής αν κρίνουμε από το γεγονός ότι ο στόλος του είχε φτάσει στην Συρία τον Μάρτιο του 1098 ενώ πολεμούσε στην Σκωτία στα τέλη του 1097 επειδή ο χρόνος δεν επαρκούσε για τόσο μεγάλο ταξίδι. Το πιθανότερο είναι η πληροφορία του Στήβεν Ράνσιμαν ότι ταξίδεψε στην Μεσόγειο μέσω ξηράς και στην συνέχεια ενώθηκε με τον στόλο του. Ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι καταγράφει ότι ο Έντγκαρ πραγματοποίησε προσκύνημα στα Ιεροσόλυμα (1102) και η αναφορά του Όρντερικ είναι προϊόν σύγχυσης σχετικά με την αποστολή του Αγγλικού στόλου και το ταξίδι που έκανε ο ίδιος ο Έντγκαρ αργότερα. Πολλοί νεώτεροι ιστορικοί αναφέρουν ότι ο Έντγκαρ είχε υπηρετήσει στην φρουρά των Βαράγγων του Βυζαντινού αυτοκράτορα αλλά δεν υπάρχει καμία απόδειξη για αυτή την πληροφορία. Ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι αναφέρει ότι ο Έντγκαρ δέχθηκε πολλές προσφορές στον δρόμο της επιστροφής του από τον Βυζαντινό και τον Γερμανό αυτοκράτορα για αξιώματα στην αυλή τους αλλά ο ίδιος ήθελε να επιστρέψει οπωσδήποτε στην πατρίδα του.
Όταν επέστρεψε στην Ευρώπη ο Έντγκαρ υποστήριξε πάλι τον Ροβέρτο αυτή την φορά στην διαμάχη του με τον νεώτερο αδελφό του Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας, ο Ροβέρτος ηττήθηκε στην μάχη του Τινσεμπραί (1106) και αιχμαλωτίστηκε για ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή του. Ο Έντγκαρ στάθηκε περισσότερο τυχερός, επέστρεψε στην Αγγλία και ο βασιλιάς Ερρίκος τον απελευθέρωσε και τον συγχώρεσε. Η ανιψιά του Έντιθ Ματθίλδη της Σκωτίας κόρη του Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας και της Αγίας Μαργαρίτας της Σκωτίας παντρεύτηκε τον Ερρίκο (1100), ο Έντγκαρ ταξίδεψε άλλη μια φορά στην Σκωτία γύρω στο 1120 αυτή την φορά για τελευταία στην ζωή του. Τον Νοέμβριο του 1120 βρισκόταν στην ζωή όταν παρακολούθησε τον τραγικό θάνατο του διαδόχου του Αγγλικού θρόνου Γουλιέλμου Αδελίνγκ ο οποίος ήταν γιος της ανιψιάς του Ματθίλδης και του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας. Ο Έντγκαρ ήταν ακόμα ζωντανός όταν ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι έγραφε την βιογραφία του (1125), οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν στην άποψη ότι πέθανε λίγο αργότερα. Δεν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι ο Έντγκαρ παντρεύτηκε ή ότι άφησε απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας Κατηγορία:Άγγλοι Σταυροφόροι Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Οσία Μεθοδία
Η Οσία Μεθοδία είναι Αγία της Ορθόδοξης Εκκλησίας που γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Κίμωλο στα τέλη του 19ου αιώνα. Η μνήμη της τιμάται στις 5 Οκτωβρίου.
Βίος
Η Οσία Μεθοδία γεννήθηκε στην Κίμωλο στις 10 Νοεμβρίου του 1861. Γονείς της ήταν ο Ιάκωβος, έμπορος, και η Μαρία Σάρδη, άνθρωποι ευσεβείς και πιστοί στον Θεό. Μάλιστα, μετά τον θάνατο του πατέρα της, η μητέρα της οσίας έγινε και αυτή μοναχή με το όνομα Χριστοδούλη. Η Ειρήνη, έτσι ονομαζόταν η Μεθοδία, δεν ήταν το μόνο παιδί της οικογένειας. Είχε επτά αδέλφια, τρία αγόρια και τέσσερα κορίτσια.
Δεν έχουν διασωθεί πολλά στοιχεία για τα παιδικά της χρόνια. Φαίνεται όμως, ότι από μικρή ηλικία την οσία χαρακτήριζε η σεμνότητα, η αγάπη και η αφοσίωση προς τον Θεό, ήταν "οσμή ζωής εις ζωήν" ,. Πάντα προσπαθούσε να αποφεύγει καθετί βλαβερό που απομάκρυνε την ψυχή της από τον θείο έρωτα. Επισκεπτόταν πολύ συχνά την εκκλησία καθώς εκεί πίστευε ότι μπορούσε να βρίσκεται πιο κοντά στον Θεό και να βιώνει πιο έντονα και με κατάνυξη τη θεϊκή παρουσία.
Ασκητική ζωή
Πολύ σύντομα η οσία έμεινε μόνη της στη ζωή μετά τον χαμό του συζύγου της στις ακτές της Μ.Ασίας όταν ναυάγησε το πλοίο του. Από αυτή τη στιγμή και για την υπόλοιπη ζωή της αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στον Θεό επιλέγοντας την ασκητική ζωή σ΄ένα μικρό κελί, καθώς το νησί δε διέθετε κοινόβιο μοναστήρι, στο "Μέσα Κάστρο της Κιμώλου. Ο ιερός αυτός τόπος που αποτέλεσε την "εγκλείστρα" της σώζεται μέχρι τις μέρες μας.
Μετά από σκληρή και επίπονη δοκιμασία και προετοιμασία η οσία εκάρη μοναχή από τον Αρχιεπίσκοπο Σύρου Μεθόδιο στον ναό της Παναγίας Οδηγήτριας της Κιμώλου και ονομάστηκε Μεθοδία. Από τη στιγμή εκείνη κλείστηκε στο κελί της και έβγαινε μόνο σε ειδικές περιπτώσεις για να προσφέρει βοήθεια σε όσους είχαν την ανάγκη της. Χαρακτηριστικό μάλιστα της φιλανθρωπίας της είναι το γεγονός ότι πολλά από τα αγαθά που της πρόσφεραν οι κάτοικοι του νησιού τα δώριζε στους φτωχούς.
Αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της στην προσευχή, τη νηστεία και την άσκηση χωρίς να δίνει σημασία στο φαγητό και τον ύπνο. Το κρεβάτι της ήταν ξύλινο και ο ύπνος της ελάχιστος.Περνούσε ολόκληρο το βράδυ προσευχόμενη ακολουθώντας το παράδειγμα του Χριστού. Σε περιόδους νηστείας όχι μόνο δεν έβγαινε από το κελί της αλλά δε δεχόταν καν επισκέψεις.
Μελετούσε το Γεροντικό και τη Φιλοκαλία απαραίτητα βοηθήματα των χριστιανών μοναχών. Παράλληλα όμως επιδιδόταν και σε χειρωνακτική εργασία ράβοντας και πλέκοντας ενδύματα δικά της αλλά και για τους άπορους συμπατριώτες της.
Το κελί της έγινε πόλος έλξης και καταφύγιο των συμπατριωτισσών της που προσέρχονταν εκεί και ζητούσαν τη στήριξη και τον φωτισμό της. Εκείνη γεμάτη αγάπη και φιλάνθρωπα αισθήματα προσέφερε, ό,τι μπορούσε, στερούμενη η ίδια. Ο Αγιορείτης μοναχός Μωϋσής ονομάζει το κελί της "φιλόπτωχο ταμείο".
Επιστολές - συλλογές
Από τη Μαργαρώ, αδελφή της οσίας, έφτασε στις μέρες μας μια επιστολή της η οποία γράφτηκε το 1902 και είχε παραλήπτη τη μικρότερη αδελφή της, την Άννα. Από χέρι σε χέρι κατέληξε στη Θεολόγο και Φιλόλογο ΑΘ.Καραμπέτσου η οποία την παραδίδει προσπαθώντας να διατηρήσει το ύφος και τη διάνοια της οσίας και με κάθε τιμή και σεβασμό στο δικό της αρχικό κείμενο.
Σε κάθε γραμμή της επιστολής διαφαίνεται ο πλούτος της ψυχής της, η φροντίδα και ο καλός της λόγος για όλους, συγγενείς και φίλους, αλλά και κάποια στοιχεία για την καθημερινή ζωής της και τα θαύματά της. Σε πολλά σημεία της απευθύνει προτροπές και νουθεσίες στη μικρότερη αδελφή της ενώ ταυτόχρονα της αποκαλύπτει στοιχεία για την κλήση της από τον Θεό.
Εκτός από την επιστολή έχουν διασωθεί, αλλά δεν έχουν δημοσιευθεί, δυο συλλογές αυτόγραφων κειμένων της οσίας και φυλάσσονται στο αρχείο της οικογένειας του πρωτοπρεσβύτερου Ιωάννη Σπ. Ράμφου. Στην πρώτη συλλογή συναντάμε εννέα προσευχές με αιτήματά της προς τον Θεό και στη δεύτερη δυο λόγους εκ των οποίων ο τελευταίος δεν ολοκληρώνεται για άγνωστο λόγο.
Αποδιδόμενα θαύματα
Ο πατήρ Ιωάννης Ράμφος καταγράφει και διασώζει στο αρχείο της οικογένειάς του ένα από τα πολλά θαύματα που αποδίδονται στην οσία Μεθοδία που έλαβε χώρα πριν την αρρώστια και τον θάνατό της. Μετά από ένα χτύπημα στην πόρτα και καθώς η οσία βγήκε στην αυλή του κελιού της νομίζοντας ότι έφτασε η ώρα του όρθρου και είχε καθυστερήσει, είδε την εκκλησία της Οδηγήτριας λουσμένη στο φως. Το όραμα που είδε μπαίνοντας στο εσωτερικό της ήταν άγγελοι να ανεβαίνουν στον ουρανό. Αυτή ήταν και η τελευταία της Λειτουργία.
Η ιστορία αυτή αποτελεί ένα πολύ μικρό δείγμα των θαυμάτων που αποδίδονται στην οσία τα οποία σώθηκαν και καταγράφηκαν από τους βιογράφους της. Η θεραπεία της ανιψιάς της Δέσποινας, του πνευματικού της ιερέα Γεωργίου Λογοθέτη, μιας γυναίκας της οποίας δεν αναφέρεται το όνομα και θεραπεύτηκε από καρκίνο στο στήθος και πολλά ακόμη όσο ήταν στη ζωή αλλά και μετά τον θάνατό της. Μάλιστα ο μοναχός Αγιορείτης Μωυσής αλλά και ο Αρχιμ. Εμμ. Καρπάθιος κάνουν λόγο για τη δύναμη που έκρυβε η πίστη και το λάδι από το καντήλι της που δεν έσβηνε και μ΄αυτό άλειφε τους πιστούς ασθενείς της.
Η Κοίμηση τη οσίας
Η οσία Μεθοδία κοιμήθηκε στις 5 Οκτωβρίου του 1908 σε ηλικία 47 ετών. Η αρρώστια της ξεκίνησε από ένα πόνο στο πόδι και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ο Θεός την κάλεσε κοντά του. Μετά τον θάνατό της το σώμα της διατήρησε την ευκαμψία του κάτι που κατά τη χριστιανική παράδοση παρατηρείται μόνο σε ανθρώπους με αγιασμένο βίο.
Τα λείψανά της, μετά την ανακομιδή τους, τοποθετήθηκαν στον ναό του Αγ.Σπυρίδωνα και το 1962 τοποθετήθηκαν στον μικρό ναό που φτιάχτηκε από τον π. Ιωάννη Ράμφο πάνω στα ερείπια του κελιού της απ΄όπου μεταφέρθηκαν στον ναό της Παναγίας Οδηγήτριας στις 6 Οκτωβρίου 1991, την ημέρα ανακηρύξεως της οσίας Μεθοδίας σε Αγία, όπου και βρίσκονται φυλασσόμενα μέχρι σήμερα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ" />
Αντρέα Υψηλάντη
Η Αντρέα Υψηλάντη (γενν. 8 Απριλίου 1957 στο Ρίσελσχάιμ; το γένος Dill) είναι Γερμανίδα πολιτικός. Έβαλε υποψηφιότητα στις εκλογές του κρατιδίου της Έσσης το 2008. Είναι μέλος της βουλής της Έσσης και αρχηγός του κόμματος της SPD της Έσσης από τον Μάρτιο του 2003.
Βιογραφία
Μετά το γάμο της με έναν Έλληνα και τον χωρισμό διατήρησε το όνομα του πρώην συζύγου της.
Έχει σπουδάσει κοινωνιολογία στην Φρανκφούρτη, πολιτικές επιστήμες και παιδαγωγική και πήρε δίπλωμα παιδαγωγικής το 1992.
Οι εκλογές στο κρατίδιο της Έσσης του 2008
Το συνέδριο του κόμματος της SPD εξέλεξε την Υψηλάντη ως υποψήφιο του κόμματος για τις εκλογές, ενώ εσωκομματικός αντίπαλός της ήταν ο Γιούργκεν Βάλτερ.
Οι εκλογές του κρατιδίου της Έσσης που ακολούθησαν στις 27 Ιανουαρίου του 2008 ήταν αποτυχημένες. Επειδή λίγες μέρες πριν από τις εκλογές ο συνάδελφός της ο Βόλφγκανγκ Κλέμεντ κατηγόρησε την πολιτική της, η SPD αύξησε μεν το ποσοστό της εν σχέση με τις προηγούμενες εκλογές, αλλά δεν μπόρεσε ούτε να βγει πρώτο σε δύναμη κόμμα, αλλά ούτε και να αποκτήσει την πλειοψηφία σε συμμαχία με άλλα κόμματα. Ακολούθησε μια εποχή ανισορροπίας, αφού στην ακριβώς ίδια κατάσταση βρέθηκε και το κόμμα της CDU. Έτσι σύμφωνα με το κανονισμό που όριζε το σύνταγμα της Έσσης η CDU συνέχισε να κυβερνάει από την θέση μειοψηφίας.
Η Υψηλάντη προσπάθησε δύο φορές να σχηματίσει συμμαχία μειοψηφίας με το κόμμα των Πράσινων και με την υποστήριξη του κόμματος των αριστερών. Απέτυχε όμως και τις δύο φορές λόγω εσωκομματικής αντίδρασης και εγκατέλειψε τελικά την προσπάθειά της αυτή στις 3 Νοεμβρίου του 2008. Στις εκλογές που επαναλήφθηκαν στις 18 Ιανουαρίου του 2009 η Αντρέα Υψηλάντη έλαβε μέρος ως βουλευτίνα, και παραιτήθηκε από την θέση του αρχηγού κόμματος το ίδιο βράδυ των εκλογών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υψηλαντη Υψηλαντη
Έρεβος (μυθολογία)
Σύμφωνα με τον Ησίοδο, ο Έρεβος προήλθε από το Χάος και τη Γαία (τηv γήινη ύλη) με τη μεσολάβηση του Έρωτα. Συμβολίζει τη σιωπή και το βάθος της νύχτας. Μαζί με την αδελφή του, τη Νύχτα, η οποία προήλθε, ομοίως, με τη μεσολάβηση του Έρωτα, δημιούργησε τον Αιθέρα, το Φως του Ουρανού και την Ημέρα. Ανήκει στη δεύτερη γενιά της Δημιουργίας του Κόσμου. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ο Έρεβος προήλθε από τον Χρόνο και την Αδράστεια - Ανάγκη.
Αναπαριστάται ως φτερωτό, σκοτεινό και τεράστιο ον, δίδυμο της Νύχτας.
Κατά τον Μαυράκη Στυλιανό, σαν έρεβο χαρακτήριζαν και τις φάλαγγες των Ηπειρωτών και πιο συγκεκριμένα τις δυνάμεις του Βασιλείου της Σαμαρίνας την περίοδο του Ελληνο-Περσικού πολέμου, λόγω των χαρακτηριστικών του κάθε στρατιώτη, καθώς οι Ηπειρώτες χρησιμοποιούσαν περικεφαλαία που κάλυπτε το πρόσωπό τους και συνήθως οι ασπίδες τους έδειχναν σκηνές από τον κάτω κόσμο. Έχει παραμείνει η φράση "Κάθε στρατιώτης από τη Σαμαρίνα, του Ερέβους είναι ο φρουρός".
Έρεβος: ο τόπος
Μια άλλη εκδοχή (κατά τον Ησίοδο) χαρακτηρίζει ως το πιο σκοτεινό μέρος του Άδη, το Έρεβος, στο οποίο ευρίσκονταν οι Θρόνοι του Πλούτωνα και της Περσεφόνης καθώς και η σπηλιά της Σκύλλας. Τέλος, κατά τους Καθολικούς Χριστιανούς, το Έρεβος είναι ο χώρος όπου εξαγνίζονται οι ψυχές των αμαρτωλών πριν από τη μετάβασή τους στον Άδη.
Επίσης από το Έρεβος, κατά την ελληνική Μυθολογία, ο Δίας παρέλαβε τους Εκατόγχειρες, ο Ηρακλής τον Κέρβερο, η Ερινύς άκουσε την Αλθαία κ.ά.
Εκφράσεις
Ο Αριστοφάνης σατιρίζοντας τους Σωκρατικούς φιλοσόφους έλεγε ότι αυτοί: «ερεβοδιφώσιν» (= ψάχνουν στα σκοτεινά).
Γιαννάκης Ομήρου
Ο Γιαννάκης Ομήρου είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Υπουργός Άμυνας, Πρόεδρος του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ και βουλευτής.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Γιαννάκης Ομήρου γεννήθηκε στην Κάτω Πάφο στις 18 Σεπτεμβρίου 1951. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάζεται ως δικηγόρος.
Πολιτική διαδρομή
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Αθήνα συμμετείχε στην κατάληψη της Νομικής Σχολής Αθηνών και στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ήταν συντάκτης και εκφωνητής του Ελεύθερου Ραδιοσταθμού Πάφου κατά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974. Συνελήφθη και φυλακίστηκε από τους πραξικοπηματίες.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με την ΕΔΕΚ για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 1985 για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο,, στις βουλευτικές εκλογές του 1991 για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο, και στις βουλευτικές εκλογές του 1996 για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.