cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιαροσλάβ Β΄ του Βλαντίμιρ
Η ζωή του
Το 1238 οι Μογγόλοι εισέβαλαν και στη μάχη σκοτώθηκε ο αδελφός του Γιούρι Β', ενώ ο ίδιος μεταφέρθηκε στο Βλαντιμίρ όπου αποκατέστησε τις δηωμένες πόλεις. Το 1243 τον κάλεσε ο Μπατού χαν και έπειτα από μακρά συζήτηση έφυγε με τιμές, όμως όταν το 1245 τον κάλεσε ο εξάδελφός του Γκουγιούκ χαν, δηλητηριάστηκε από τη μητέρα τού χαν.
Οικογένεια
Πρώτη του σύζυγος ήταν η κόρη του Γιούρι Κοντάκοβιτς χάνου των Κουμάνων. Δεύτερη ήταν η Ροστισλάβα, κόρη του Μστισλάβ του Νόβγκοροντ και μιας πριγκίπισσας των Κουμάνων. Τη χώρισε το 1216.
Το 1218 νυμφεύτηκε τη Φεντοσία, κόρη του Ιγκόρ του Ριαζάν. Είχαν τουλάχιστον 12 τέκνα, τα σημαντικότερα από τα οποία είναι:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
Μαρσύας ο Φιλιππεύς
Ο Μαρσύας ο Φιλιππεύς, γιος του Κριτόφημου, ήταν Αρχαίος Μακεδόνας ιστορικός. Συχνά αποκαλούνταν Μαρσύας ο Νεώτερος για να μην συγχέεται με τον Μαρσύα τον Πελλαίο. Αναφέρεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και τον Αθηναίο τον Ναυκρατίτη. Ο Αθηναίος μας λέει ότι, εκτός από ιστορικός, ο Μαρσύας ήταν και ιερέας του Ηρακλή. Τα έργα του ήταν τα "Μακεδονικά" (6 βιβλία), η "Αρχαιολογία" (12 βιβλία) και τα "Μυθικά" (7 βιβλία).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Πανεπιστήμιο Κονκόρντια
Το Πανεπιστήμιο Κονκόρντια (Αγγλικά: Concordia University, Γαλλικά: Université Concordia) είναι καναδικό δημόσιο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Μοντρεάλ, και είναι ένα από τα δύο πανεπιστήμια της πόλης, όπου η αγγλική είναι η κύρια γλώσσα διδασκαλίας. Για το έτος 2008-2009, το σύνολο των εγγραφών στο σχολείο ανέρχεται στις 45.963, κάτι που κάνει το πανεπιστήμιο το έκτο μεγαλύτερο στον Καναδά.
Σύμφωνα με την παγκόσμια κατάταξη της Εθνικής Σχολής Μεταλλειολόγων του Παρισιού, κατέχει την πρώτη θέση στον Καναδά και την 33η στον κόσμο από την άποψη των αποφοίτων που κατέχουν το βαθμό του Διευθύνοντα Συμβούλου στις εταιρείες του καταλόγου Fortune 500. Το πανεπιστήμιο αποτελεί επίσης έδρα της Κινηματογραφικής Σχολής του Μελ Χόππενχεϊμ.
Το Κονκόρντια έχει καλά αναγνωρισμένα προγράμματα και βρίσκεται σε υψηλή θέση στον Καναδά και σε διεθνές επίπεδο σε τομείς όπως οι καλές τέχνες, οι κοινωνικές επιστήμες, η δημοσιογραφία και η μηχανική. Σύμφωνα με το THES - QS World University Rankings, βαθμολογία των 500 κορυφαίων πανεπιστημίων του κόσμου για το 2010, το Concordia University βρίσκεται μεταξύ των θέσεων 401-450, και στην 19η θέση του Καναδά. Η Σχολή Επιχειρήσεων του Τζον Μόλσον (JMSB) του Concordia University βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα των καναδικών Σχολών Επιχειρήσεων, και στις 100 κορυφαίες ανά το παγκόσμιο.
Ιστορία
Το Concordia δημιουργήθηκε με τη συγχώνευση του Loyola College και του Sir George Williams University, το 1974.
ΝΚ Μπιέλοβαρ
Η ΝΚ Μπιέλοβαρ είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα με βάση την πόλη Μπιέλοβαρ. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1908 και αγωνίζεται στο Στάδιο Gradski, χωρητικότητας 4000 θέσεων. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.
Διακρίσεις
🇭🇷 Treća HNL - Βόρεια:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας Κατηγορία:ΝΚ Μπλιέγιοβαρ
Misery (ταινία)
Το Misery είναι αμερικανικό θρίλερ παραγωγής 1990 σε σκηνοθεσία Ρομπ Ράινερ. Το σενάριο έγραψε ο Γουίλιαμ Γκόλντμαν και είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Στίβεν Κινγκ. Πρωταγωνιστούν οι Τζέιμς Κάαν και Κάθι Μπέιτς. Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός διάσημου συγγραφέα, του Πολ Σέλντον, ο οποίος στο δρόμο για το σπίτι τρακάρει και τραυματίζεται σοβαρά. Θα σωθεί από τη νοσοκόμα και τη "νούμερο 1 θαυμάστριά του" Άννι Γουίλκς, η οποία τον πηγαίνει στο απομονωμένο σπίτι της. Η Άννι αποδεικνύεται κάπως "ασταθής" και ο Πολ βρίσκεται σακατεμένος, ναρκωμένος και στο έλεός της.
Η ταινία έλαβε καλές κριτικές ενώ ξεχώρισε η ερμηνεία της Μπέιτς, η οποία βραβεύτηκε με το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Πλοκή
Ο φημισμένος νοβελίστας Πολ Σέλντον είναι ο συγγραφέας των ρομαντικών μυθιστορημάτων που αφηγούνται τις ιστορίες της Τσαστέιν Μίζερι. Παρ' όλα αυτά, θέλει οπωσδήποτε να ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό. Αφού ολοκλήρωσε το νέο του βιβλίο, αναχωρεί από το Σίλβερ Κρικ στο Κολοράντο με προορισμό το σπίτι του στη Νέα Υόρκη. Στην πορεία το αυτοκίνητό του ξεφεύγει από το δρόμο λόγω χιονοθύελλας. Διασώζεται από τη νοσοκόμα Άννι Γουίλκς, η οποία τον πηγαίνει στο απομονωμένο σπίτι της. Και τα δύο πόδια του Πολ είναι σπασμένα και ο ένας ώμος του είναι εξαρθρωμένος, αφήνοντάς τον βαριά τραυματισμένο στο κρεβάτι, ανίκανο να μπορεί να κινηθεί. Η Άννι ισχυρίζεται ότι είναι η νούμερο ένα θαυμάστριά του. Προς ευχαρίστησή της, ο Πολ της επιτρέπει να διαβάσει το τελευταίο του βιβλίο και μόλις το τέλειωσε του ομολογεί ότι δεν της άρεσε λόγω ασεβών λέξεων που χρησιμοποίησε. Ενώ τον ταίζει, χάνει την ψυχραιμία της και χύνει τη σούπα πάνω του, αλλά επανακτά τον έλεγχο και ζητάει συγνώμη. Αργότερα, η Άννι αγοράζει το τελευταίο βιβλίο του Πολ, "Το Παιδί της Μίζερι", το οποίο ο Πολ σκοπεύει να είναι και το τελευταίο βασισμένο σε αυτόν τον χαρακτήρα. Αφού τελειώσει την ανάγνωση του βιβλίου και μάθει ότι η αγαπημένη της ηρωίδα, η Μίζερι, πεθαίνει, η Άννι γεμάτη θυμό μπαίνει στο δωμάτιο του Πολ και σπάει ένα μικρό τραπέζι στο κεφάλι του. Του αποκαλύπτει ότι δεν επικοινώνησε ποτέ με το νοσοκομείο ή οποιονδήποτε άλλο, δεδομένου ότι προηγουμένως υποστήριξε ότι είχε κάνει. Η Άννι φεύγει και ο Πολ προσπαθεί να δραπετεύσει από το δωμάτιο, αλλά ανακαλύπτει ότι η πόρτα είναι κλειδωμένη.
Το επόμενο πρωί, η Άννι αναγκάζει τον Πολ να κάψει το ακυκλοφόρητο βιβλίο του. Όταν ο Πολ είναι αρκετά καλά για να σηκωθεί από το κρεβάτι, αυτή επιμένει να γράψει ένα καινούριο βιβλίο με τίτλο "Η Επιστροφή της Μίζερι", στο οποίο θα επαναφέρει την ηρωίδα πίσω στη ζωή. Ο Πολ διστακτικά γράφει το βιβλίο, πιστεύοντας ότι η Άννι είναι ικανή και να τον σκοτώσει. Ωστόσο, καταφέρνει να βγαίνει από το δωμάτιο όταν η Άννι πηγαίνει στην πόλη για δουλειές, χρησιμοποιώντας μια φουρκέτα ως κλειδί. Ο Πολ θα προσπαθήσει να δώσει στην Άννι μια μεγάλη δόση των παυσίπονων που του έδινε, αλλά η Άννι κατά λάθος ρίχνει το ποτήρι με το κρασί. Κατά τη διάρκεια μιας άλλης δραπέτευσής του έξω από το δωμάτιο, ο Πολ ανακαλύπτει ότι η Άννι ήταν ύποπτη για το θάνατο πολλών βρεφών. Αργότερα, η Άννι ναρκώνει τον Πολ και τον δένει στο κρεβάτι. Όταν ξυπνάει, του λέει ότι κατάλαβε ότι βγήκε από το δωμάτιο όταν αυτή έλειπε και ανακάλυψε ότι σχεδίαζε να τη σκοτώσει. Τότε σπάει τους αστράγαλούς του με μια βαριοπούλα.
Εν τω μεταξύ, ο τοπικός σερίφης αρχίζει να ενδιαφέρεται για τον συγγραφέα, ο οποίος πλέον αγνοείται. Επισκέπτεται την Άννι και ανακαλύπτει ότι ο Πολ είναι ναρκωμένος και κρυμμένος στο υπόγειο. Η Άννι τον πυροβολεί και τον σκοτώνει. Τότε λέει στον Πολ ότι το τέλος έφτασε και πρέπει να πεθάνουν μαζί. Ο Πολ συμφωνεί, ζητώντας της να ολοκληρώσει το βιβλίο ώστε να μπορέσουν "να δώσουν τη Μίζερι πίσω στον κόσμο". Καθώς ο Πολ τελειώνει το τελευταίο κεφάλαιο, λέει στην Άννι να του φέρει ένα τριγάρο, ένα σπίρτο και μια σαμπάνια, μια συνήθεια του Πολ κάθε φορά που ολοκληρώνει ένα βιβλίο. Καθώς την στέλνει να φέρει ένα δεύτερο ποτήρι, βρέχει το βιβλίο με υγρό αναπτήρα που βρήκε στο υπόγειο. Όταν η Άννι επιστρέφει προσπαθεί να σβήσει τη φωτιά και ο Πολ τη χτυπάει στο κεφάλι με τη γραφομηχανή. Η Άννι τον πυροβολεί στον ώμο και του ορμά. Οι δυο τους παλεύουν, αλλά ο Πολ καταφέρνει να της βάλει τρικλοποδιά και η Άννι πέφτει κάτω χτυπώντας το κεφάλι της πάνω στη γραφομηχανή. Καθώς ο Πολ φεύγει από το δωμάτιο, η Άννι του ορμά ξανά και αυτός τη χτυπά στο κεφάλι με ένα μικρό άγαλμα, σκοτώνοντάς την.
Κάστινγκ
Ο ρόλος του Πολ Σέλντον αρχικά προσφέρθηκε στον Τζακ Νίκολσον αλλά τον απέρριψε επειδή δεν ήταν σίγουρος αν θα ήθελε να κάνει κι άλλη ταινία βασισμένη σε βιβλίο του Στίβεν Κινγκ μετά από αυτά που πέρασε στην ταινία Η Λάμψη του Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Σύμφωνα με τον σεναριογράφο της ταινίας Γουίλιαμ Γκόλντμαν, ο ρόλος επίσης προτάθηκε στους Γουίλιαμ Χαρτ, Κέβιν Κλάιν, Μάικλ Ντάγκλας, Χάρισον Φορντ, Ντάστιν Χόφμαν, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Αλ Πατσίνο, Ρίτσαρντ Ντρέιφους, Τζιν Χάκμαν, Ρόμπερτ Ρέντφορντ και Γουόρεν Μπίτι. Όλοι τους αρνήθηκαν. Σε μια συνέντευξή του, ο Γκόλντμαν αποκάλυψε ότι λίγοι ηθοποιοί ήθελαν να παίξουν το ρόλο επειδή η Άννι Γουίλκς επισκίαζε τόσο πολύ το χαρακτήρα του Πολ Σέλντον.
Box office
Με προϋπολογισμό 20.000.000 δολάρια, το Misery έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 10 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά απέφερε 61,2 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office.
Βραβεία & Υποψηφιότητες
Το Misery ήταν υποψήφιο να συμπεριληφθεί σε δύο λίστες του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου:
Το 1991 η Κάθι Μπέιτς έγινε η πρώτη γυναίκα ηθοποιός που κέρδισε το Όσκαρ α' γυναικείου ρόλου για ταινία τρόμου/θρίλερ. Ο πρώτος ηθοποιός που βραβεύτηκε ήταν ο Φρέντρικ Μαρτς για την ταινία Δρ. Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ (Dr. Jekyll and Mr. Hyde) το 1931. Το 1992 ακολούθησαν οι Άντονι Χόπκινς και Τζόντι Φόστερ για την ταινία Η Σιωπή των Αμνών (The Silence of the Lambs). Μέχρι και σήμερα το Misery είναι η μόνη ταινία βασισμένη σε βιβλίο του Στίβεν Κινγκ που βραβεύτηκε με Όσκαρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1990 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με απαγωγή Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Χάμπστεντ, Δομινίκα
Η Χάμπστεντ (αγγλικά: Hampstead) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Έχει πληθυσμό 495 κατοίκων (2001). Ήταν το μέρος που γυρίστηκε η ταινία "Πειρατές της Καραϊβικής: Το Μπαούλο του Νεκρού Άντρα".
Γεωγραφία
Η Χάμπστεντ βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Ανς ντυ Με, βορειοδυτικά της Καλιμπισί και δυτικά του Ποταμού Χάμπστεντ, από τον οποίο πήρε το όνομά του.
Προέλευση του ονόματος
Η Χάμπστεντ πήρε το όνομά της από το Ποταμό Χάμπστεντ, ο οποίος βρίσκεται ανατολικά της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χάμπστεντ Χάμπστεντ
Χάμπστεντ
Το Χάμπστεντ μπορεί να αναφέρεται σε:
Ποταμιά Σουλίου
Η Ποταμιά Σουλίου είναι ελληνικό χωριό του δήμου Σουλίου της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης).
Παλαιότερα μέχρι το 1934 αποτελούσε ιδία κοινότητα και ανήκε  στην άλλοτε επαρχία Μαργαριτίου και στη συνέχεια Σουλίου. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε τμήμα της κοινότητας Γλυκής του δήμου Αχέροντα. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί μέρος της ίδιας τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Αχέροντα, του Δήμου Σουλίου.
Βρίσκεται 59 χλμ. ΝΑ. της Ηγουμενίτσας, στη περιοχή Γλυκής. Πρόκειται για πεδινό χωριό σε υψόμετρο περίπου 30 μ., στη βαλτώδη περιοχή του Αχέροντα, ο πληθυσμός του οποίου, ασχολούμενος κυρίως με την μικροκτηνοτροφία και περισσότερο με τη γεωργία, το 1928 αριθμούσε 249 κατοίκους έχοντας δημοτικό σχολείο, τηλεγραφείο, γεωργικό πιστωτικό συνεταιρισμό καθώς και συνεταιρισμό ακτημόνων καλλιεργητών. Το 1971 αριθμούσε 278 κατοίκους και το 1981 ήταν 280. Στην απογραφή του 2001 αριθμούσε 277 κατοίκους.
Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Παμμεγίστους Ταξιάρχες.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Εθνικό Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου της Λιθουανίας
Το Εθνικό Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου της Λιθουανίας (LNOBT) (λιθουανικά:Lietuvos nacionalinis operos ir baleto teatras) είναι θέατρο όπερας και μπαλέτου στο Βίλνιους της Λιθουανίας. Είναι το μεγαλύτερο θέατρο της χώρας, δεσμευμένο να οργανώνει τη δημιουργία και παραγωγή σκηνικών έργων για μουσικό θέατρο και να διασφαλίζει τη δημόσια απόδοση τους στο υψηλότερο καλλιτεχνικό επίπεδο. Το θέατρο λειτουργεί ως ίδρυμα που ιδρύθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού της Δημοκρατίας της Λιθουανίας. Ο χώρος του θεάτρου, σχεδιασμένος από την αρχιτέκτονα Elena Nijolė Bučiūtė, άνοιξε το 1974. Το θέατρο περιλαμβάνει ένα κύριο αμφιθέατρο 1142 θέσεων και προσφέρει υπηρεσίες και εγκαταστάσεις με σύγχρονο εξοπλισμό. Το σύμβολο του θεάτρου είναι ένα κλαδί της οδού. Η σεζόν διαρκεί 10 μήνες (Σεπτέμβριος – Ιούνιος).
Το LNOBT στοχεύει να καλλιεργήσει, να εκκινήσει και να καλλιεργήσει παραδόσεις του εθνικού μουσικού θεάτρου, να αναπτύξει παραδόσεις του σύγχρονου μουσικού θεάτρου και να τις παρουσιάσει στην ευρεία κοινότητα, να αναζητήσει την καλλιτεχνική ενσάρκωση αξιών που είναι πολύτιμες στην παγκόσμια μουσική κουλτούρα. Επίσης, να ενθαρρύνει νέους ταλαντούχους και αναγνωρισμένους καλλιτέχνες και ερμηνευτές, τόσο από τη Λιθουανία όσο και από το εξωτερικό, να συμμετέχουν στις δραστηριότητες του θεάτρου. Το θέατρο διαμορφώνει την εικόνα του καλλιτεχνικού πολιτισμού της χώρας παρουσιάζοντας τα επιτεύγματα του εθνικού μουσικού πολιτισμού στο εξωτερικό, καθώς και καλλιεργώντας, υποκινώντας και ικανοποιώντας την ανάγκη για επαγγελματική σκηνική τέχνη στην ευρεία κοινωνία. Το εθνικό θέατρο όπερας και μπαλέτου της Λιθουανίας ηγείται επί του παρόντος από τον γενικό διευθυντή Jonas Sakalauskas, τον καλλιτεχνικό διευθυντή της όπερας Sesto Quatrini και τον καλλιτεχνικό διευθυντή του μπαλέτου Martynas Rimeikis. Ο επικεφαλής μαέστρος της συμφωνικής ορχήστρας του LNOBT είναι ο Ričardas Šumila.
Δραστηριότητες του LNOBT
Κατά τη διάρκεια της σεζόν η Εταιρεία ασχολείται συνήθως με 15 τρέχουσες και 4 νέες όπερες και μακράν τον ίδιο αριθμό παραγωγών μπαλέτου.
Η διεθνής ευαισθητοποίηση για το LNOBT και τους καλλιτέχνες του ενισχύεται ιδιαίτερα με τις περιοδείες των καλεσμένων σε παγκοσμίου φήμης φεστιβάλ και λυρικά θέατρα. Μόνο την τελευταία δεκαετία, το λιθουανικό μπαλέτο εκπροσωπήθηκε σε διεθνή φεστιβάλ στο Evian / Γαλλία, Λοτζ, Ίνγκολσταντ (Γερμανία), Ουάσιγκτον, Οσάκα (Ιαπωνία), στην Όπερα του Καΐρου, στο Λονδίνο Barbecan Hall, στο Θέατρο Μπολσόι της Μόσχας, στο Teatro comunale di Bologna, σε άλλους χώρους σε Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία, Σλοβενία, Τουρκία, Ηνωμένο Βασίλειο κ.λπ. Η εταιρεία όπερας εμφανίστηκε στα φεστιβάλ όπερας Roncole Verdi, στα φεστιβάλ όπερας Savonlinna και έχει επανειλημμένα περιοδεύσει στην Ολλανδία και τη Γερμανία, στην Ταϊβάν, το φεστιβάλ όπερας Dalhalla (Σουηδία), Nottingham (Ηνωμένο Βασίλειο) και Warsaw Teatr Wielki.
Οι τελευταίες δεκαετίες έφεραν ιδιαίτερη ώθηση στη δραστηριότητα της Εταιρείας και νέες εξελίξεις στο ρεπερτόριο. Προς το παρόν, το LNOBT είναι ένας σύγχρονος, προνοητικός θεσμός που προσπαθεί να παρουσιάσει στο κοινό του τις καλύτερες εκδόσεις παραγωγών όπερας και μπαλέτου. Το ρεπερτόριο του θεάτρου αποτελείται από κλασικά και μοντέρνα κομμάτια που παράγονται από μερικούς από τους καλύτερους σκηνοθέτες του σήμερα. Τα τελευταία στιγμιότυπα περιλαμβάνουν το "Madama Butterfly" (σκην. Anthony Minghella), «Turandot» (σκην. Robert Wilson), «The Bluebeard's Castle» (σκην. Csaba Káel), «Ernani» (σκην. Jean-Claude Berutti), «Idomeneo» (σκην. Graham Vick), «Don Carlo» (σκην. Gunter Kramer), «La boheme» (σκην. Cristina Muti), «Piaf» (χορ. Mauro Bigonzetti), «Le Corsaire» (χορ. Manuel Legris), «Der Prozess» (χορ. Μάρτυνας Ριμέικης) κ.λπ. Το LNOBT συνεργάζεται σε συμπαραγωγές με μερικά από τα κορυφαία θέατρα του κόσμου, όπως η Metropolitan Opera New York, το San Francisco a, το Teatro Real στη Μαδρίτη, η Grand Opera του Χιούστον, η Εθνική Όπερα της Αγγλίας, η Όπερα του Ισραήλ και άλλα εξέχοντα ιδρύματα.
Το LNOBT έχει επίσης δημιουργήσει μια παράδοση παραστάσεων καλοκαιρινής σεζόν στην αυλή του Κάστρου Τρακάι. Από τότε που η Εταιρεία υποδέχθηκε για πρώτη φορά το κοινό της στο Τρακάι το 2001, αυτές οι υπαίθριες εκδηλώσεις αποδείχθηκαν εξαιρετικά δημοφιλείς τόσο στους ντόπιους θεατές όσο και στους επισκέπτες.
Το Λιθουανικό Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου παρέχει συχνά έναν χώρο για επίσημες κρατικές εκδηλώσεις, διάφορα φεστιβάλ και εορταστικές εκδηλώσεις, γιορτές και συναυλίες. Είναι το μεγαλύτερο θέατρο και ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα της Λιθουανίας.
Το LNOBT είναι μέλος της ISPA (International Society for the Performing Arts), της Opera Europa και του RESEO (European Network of Education Departments in Opera Houses).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Λιθουανίας Κατηγορία:Τέχνες στη Λιθουανία Κατηγορία:Μουσική στη Λιθουανία Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στη Λιθουανία Κατηγορία:Μπαλέτο Κατηγορία:Θέατρο
Δαρείος Β΄ της Περσίας
Ο Δαρείος Β΄ της Περσίας (445 π.Χ. – 404 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Πρώτης Περσικής αυτοκρατορίας.
Γεννήθηκε το 445 π.Χ. και ήταν γιος του Αρταξέρξη Α΄ του Μακρόχειρα και μιας παλλακίδας με το όνομα Στατείρα. Το 424 π.Χ., όταν πέθανε ο πατέρας του, εξορίστηκε από τον μεγαλύτερο αδελφό του και βασιλιά Ξέρξη Β΄. Μετά από λίγες ημέρες ο Ξέρξης Β΄ έβαλε συμβασιλιά τον άλλο αδελφό του Σογδιανό. Τον επόμενο χρόνο (423 π.Χ.) ο Ξέρξης Β΄ δολοφονήθηκε από τον δεύτερο αδελφό του Σογδιανό. Τότε ο Δαρείος Β΄ καταφέρνει να αποδράσει και σκοτώνει τον αδελφό του Σογδιανό. Στην εξορία παντρεύτηκε την ετεροθαλή του αδελφή Παρυσάτιδα Α΄, με την οποία απέκτησε τον μεγαλύτερο γιο τους Αρσάκη (Αρταξέρξη Β΄). Το 423, την εποχή που ο Δαρείος Β΄ και η Παρυσάτις ήταν βασιλείς της Περσίας, γεννήθηκε ο γιος του Κύρος ο νεότερος. Το 415 κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, έστειλε στους Σπαρτιάτες 5.000 στρατιώτες Μήδους· το 407 π.Χ. έβαλε τον γιο του Κύρο ως σατράπη της Βαβυλώνας. Το 405 π.Χ. έστειλε 300 καράβια πάλι στους Σπαρτιάτες, λίγο μετά από το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου (431–404) πέθανε σε ηλικία 41 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την ετεροθαλή αδελφή του Παρυσάτιδα και είχε τέκνα: Από άλλες συζύγους είχε:
Πηγές
Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών Κατηγορία:Φαραώ της 27ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Κίνηση των 53+
Η Κίνηση των 53+ είναι ενεργή αντιπολιτευόμενη τάση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Εκφράζει την αριστερή πτέρυγα και τις αριστερές συνιστώσες του κόμματος.
Ιστορικό
Τον Ιούνιο του 2014, 53 στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που πρόσκειντο στην ηγεσία, άσκησαν κριτική στην ηγεσία του κόμματος μετά τις Ευρωεκλογές και τις Αυτοδιοικητικές Εκλογές του ίδιου χρόνου. Στο κείμενο που δημοσίευσαν επεσήμαναν τα θετικά και τα αρνητικά των χειρισμών της ηγετικής ομάδας και την ανάγκη για μία πιο συλλογική λειτουργία του κόμματος.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κατέλαβε για πρώτη φορά την εξουσία τον Ιανουάριο του 2015, η Κίνηση είχε μέλη στην κυβέρνηση όπως τους: Ευκλείδη Τσακαλώτο, Τασία Χριστοδουλοπούλου, Θοδωρή Δρίτσα, Γαβριήλ Σακελλαρίδη.
Μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, οι 53+ εκπροσωπούνταν στην κυβέρνηση από τους: Ευκλείδη Τσακαλώτο, Θοδωρή Δρίτσα, Θεανώ Φωτίου, Αλέξη Χαρίτση.
Από τον Απρίλιο του 2016, εκφράζουν τις απόψεις τους μέσω της ιστοσελίδας commonality.gr.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ
Τσεχικές εκλογές Γερουσίας (2014)
Στην Τσεχία διεξήχθησαν εκλογές για Γερουσία και παράλληλες δημοτικές εκλογές στις 10–11 Οκτωβρίου 2014. Ο δεύτερος γύρος των εκλογών για το 1/3 της Γερουσίας διενεργήθηκε στις 17–18 Οκτωβρίου 2014. Εξελέγησαν οι 27 από τους συνολικά 81 γερουσιαστές, μαζί με τα τοπικά συμβούλια. Οι εκλογές ανακοινώθηκαν από τον πρόεδρο Μίλος Ζέμαν τον Ιούνιο του 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2014 Γερουσια
Α΄ Κατηγορία Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. καλαθοσφαίρισης ανδρών
Η Α΄ Κατηγορία Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. ανδρών (Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Κεντρικής και Νότιας Πελοποννήσου) είναι ένα Ελληνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα για ανδρικούς συλλόγους καλαθοσφαίρισης. Στο Ελληνικό σύστημα πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης είναι ένα από τα δεκαεννέα τοπικά πρωταθλήματα. Το πρωτάθλημα αποτελείται από 11 ομάδες (2013–14), από 3 διαφορετικούς νομούς (Αρκαδία, Μεσσηνία, Λακωνία) και είναι ενεργό μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΕΟΚ).
Το 1977 λειτούργησε μια πρώτη μορφή του οργάνου αυτού με την ιδιότητα της Τοπικής Επιτροπής Ε.Ο.Κ. λοιπής Πελοποννήσου με έδρα την Τρίπολη. Το 1983 η έδρα μεταφέρθηκε στην Καλαμάτα όπου παραμένει μέχρι σήμερα. Στη δικαιοδοσία της σημερινής Ένωσης ανήκουν τα καλαθοσφαιρικά σωματεία των Νομών Αρκαδίας, Λακωνίας και Μεσσηνίας.
Προέλευση
Δέκα χρόνια πριν το χρυσό για το άθλημα 1987, μιά χούφτα ρομαντικών τοπικών παραγόντων έκανε πράξη την σκέψη της Ένωσης, δημιουργώντας την πρόδρομο της σημερινής Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π.,Τοπική Επιτροπή Λοιπής Πελοποννήσου, με έδρα την Τρίπολη.
Θεμελίωση
Η έδρα της Τοπικής Επιτροπής έμεινε στη Τρίπολη μέχρι και το 1983, έχοντας Πρόεδρο τον Τάσο Σμυρνιώτη, οπότε και μεταφέρθηκε στην Καλαμάτα για να φτάσουμε στο 1991 που η κατακόρυφη αύξηση των Σωματείων της και κατά επέκταση η Ανάπτυξη του Μπάσκετ στην Ελλάδα, της έδωσε το δικαίωμα να μετατραπεί στη σημερινή Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π.(Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Κεντρικής και Νότιας Πελοποννήσου). Τα 14 Σωματεία που καλλιεργούσαν το άθλημα μέχρι το 1983, έχουν τριπλασιαστεί σήμερα και ο αριθμός αυτός αναμένεται να μεγαλώσει και άλλο στα επόμενα χρόνια. Η Ένωση λοιπόν μετράει σήμερα 27 χρόνια ζωής μετά την δημιουργία της Τοπικής Επιτροπής και 13 χρόνια απο την δική της γενέθλια ημέρα. Η Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. μπορεί πλέον να υπερηφανεύεται, ότι η αθλητική παραγωγική προσπάθεια των 43 ανδρικών και γυναικείων Σωματείων της, είναι σε πάρα πολύ καλό δρόμο, υπό την καθοδήγηση του σημερινού Προέδρου της Γιάννη Κουτραφούρη.
Σημαντικό εξάλλου στοιχείο της δημιουργικότητας του συνόλου των Σωματείων της στο άθλημα, που όλοι αγαπάμε, είναι η παρουσία ικανού αριθμού αθλητών σε όλες τις εθνικές ομάδες (Αβδάλας Δ., Κατσώρης Π., Χατζής Ν., Τασουλή Ατ., & Παν.,Πατρίκης Δ., Λαμπράκος Γ., Παπανικολόπουλος Ν., Δασκαλοπούλου Β., Τζανετάκος Π., Παπαδόπουλος Δ., Γιαννακόπουλος Δ., Γιαννακόπουλος Θ.,Νοέας Π., Γιαννουκάκης Γ.) Η Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. εκτός των Τοπικών Πρωταθλημάτων της εκπροσωπείται πανελλαδικά σήμερα από την Ανδρική Ομάδα του Ποσειδώνα Καλαμάτας & τον Σ.Ε.Φ.Α. Αρκαδικός στη Β΄ και Γ΄ Εθνική αντίστοιχα και τις μικτές ομάδες αγοριών και κοριτσιών που συμμετέχουν στα Πανελλήνια Αναπτυξιακά Πρωταθλήματα της κατηγορίας τους, γνωρίζοντας μεγάλες διακρίσεις.
Τα τελευταία χρόνια
Τα τελευταία χρόνια η Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π., διαδραματίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στα δρώμενα του Ελληνικού Μπάσκετ, διοργανώνοντας αρκετές σοβαρές διοργανώσεις, με κορυφαία στιγμή την διεξαγωγή του αγώνα της Εθνικής Ανδρών με την Πολωνία, στις 26 Φεβρουαρίου 2000. Ένα χρόνο νωρίτερα η Τρίπολη είχε υποδεχτεί το Challenge-Round για το 28ο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών, όπου το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, κατέκτησε την πρώτη θέση με τέσσερις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια! Το 1992 η Καλαμάτα και η Τρίπολη φιλοξένησε δύο ομίλους του 13ο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Τα Τελευταία 5 χρόνια απο το 1999 έως το 2003, η κορυφαία εκδήλωση του αναπτυξικού προγράμματος, το Χριστουγεννιάτικο Τουρνουά Παίδων, διεξάγεται στην Καλαμάτα. Στην δικαιοδοσία της Ένωσης είναι οι ομάδες που ανήκουν στους Νομούς ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ, ΑΡΚΑΔΙΑΣ, ΛΑΚΩΝΙΑΣ. Έδρα της Ένωσης είναι η Καλαμάτα.
Μορφή διοργάνωσης
Το πρωτάθλημα διαρκεί από το Νοέμβριο μέχρι τον Μάϊο και χωρίζεται σε δύο περιόδους, την κανονική που τελειώνει στα μέσα Απριλίου και τα πλέι-οφ που διαρκούν μέχρι και τις αρχές Μαίου. Οι πρώτες τέσσερις ομάδες στο τέλος της κανονικής περιόδου αγωνίζονται για μία θέση στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής και οι δύο τελευταίες υποβιβάζονται στη Β' Κατηγορία Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. την έκτη σε τάξη κατηγορία. Τη σεζόν Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. 2013–14 το πρωτάθλημα αποτελείται από 12 ομάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κεντρικής και Νότιας Πελοποννήσου
Προφήτης Ηλίας Ρόδου
Ο Προφήτης Ηλίας είναι ακατοίκητος οικισμός της Ρόδου στα Δωδεκάνησα ο οποίος βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Προφήτης Ηλίας, σε υψόμετρο 240 μέτρα και σε απόσταση περίπου 44 χλμ. νοτιοδυτικά από την πόλη του νησιού (μέσω Αρχίπολης). Αναφέρεται επίσημα το 1948 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σαλάκου. Σύμφωνα με το προγράμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Σάλακο και το Καπί αποτελούν την Κοινότητα Σαλάκου η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Καμείρου του Δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
1057 Γουάντα
Η Γουάντα (Wanda) ή Βάντα είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,82. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Γκριγκόρι Σαζν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας. Ήταν ο πρώτος χρονικά από τους τρεις συνολικά αστεροειδείς που ανακαλύφθηκαν από τον συγκεκριμένο αστρονόμο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γουάντα εκτιμάται σε 40,48 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,045. Η Γουάντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 28 ώρες και 48 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γουαντα
Εθνική Οδός 85
Η Εθνική Οδός 85 είναι ένας εθνικός αυτοκινητόδρομος της Ελλάδας. Συνδέει τη Ραφήνα με το Λαύριο μέσω του Πόρτο Ράφτη. Κατηγορία:Δρόμοι στην Αττική Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Ελλάδας
Μπεσαμέλ
Η μπεσαμέλ (béchamel) γνωστή και ως λευκή σάλτσα είναι μια κρεμώδης σάλτσα που παρασκευάζεται από λευκό ρου (roux), δηλαδή βούτυρο και αλεύρι, με προσθήκη γάλακτος. Δημιουργήθηκε τον 17º αιώνα και είναι μία από τις πέντε βασικές σάλτσες της γαλλικής κουζίνας. Ενσωματώθηκε -σύμφωνα με κάποιους- για πρώτη φορά στην ελληνική κουζίνα, αλλά παραποιήθηκε, από τον διάσημο Έλληνα σεφ Νικόλαο Τσελεμεντέ, στις αρχές του 20ου αιώνα.
Η μπεσαμέλ χρησιμοποιείται σε μεγάλη ποικιλία φαγητών, τα οποία συχνά μπαίνουν στο φούρνο. Eίναι το λευκό στρώμα που καλύπτει τον μουσακά και το παστίτσιο, ενώ συνηθίζεται στις μελιτζάνες παπουτσάκια, στον πουρέ μελιτζάνας του χουνκιάρ μπεγεντί και σε πολλά πιάτα με ζυμαρικά. Εμφανίζεται επίσης ως μέρος της γέμισης σε διάφορα πιάτα, όπως οι κρέπες ή κάποιες τυρόπιτες αλλά σερβίρεται και με λαχανικά, αυγά και πουλερικά.
Έχει ως βάση το μείγμα από αλεύρι και βούτυρο, στο οποίο προστίθεται ζεστό γάλα, αρωματισμένο με κρεμμύδι, γαρίφαλλο, δάφνη και μοσχοκάρυδο. Από την μπεσαμέλ με διάφορες προσθήκες, προκύπτουν άλλες σάλτσες, όπως η σάλτσα μορνέ (Mornay), όταν προστίθενται τυριά.
Η κλασική γαλλική μπεσαμέλ είναι μια απλή παρασκευή. Αφού αφήσουμε το βούτυρο να κάψει, προσθέτουμε το αλεύρι και το καβουρδίζουμε. Όταν ροδίσει, προσθέτουμε σιγά-σιγά το ήδη ζεσταμένο, καρυκευμένο γάλα (ένα συνηθισμένο ταψί απαιτεί περίπου ένα λίτρο) και ανακατεύουμε καλά, προσέχοντας να μη "σβολιάσει" το μείγμα. Όταν αυτό θα έχει πήξει και ομογενοποιηθεί, το κατεβάζουμε από την φωτιά, καρυκεύουμε με αλάτι, πιπέρι και μοσχοκάρυδο. Η βασική μπεσαμέλ δεν περιέχει αυγά ούτε τυριά.
Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με τον Κονιέ Ντρισκολίνι (Connier Driscollinni) η σάλτσα μπεσαμέλ ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του μαρκησίου Λουί ντε Μπεσαμέλ, ο οποίος κατ' ουσίαν τελειοποίησε μια παρόμοια παλαιότερη σάλτσα, γνωστή ως βελουτέ. Ο μαρκήσιος ήταν κατ' επάγγελμα χρηματιστής, ο οποίος κατείχε και την τιμητική θέση του αρχισερβιτόρου του βασιλέως, επί βασιλείας Λουδοβίκου ΙΔ΄. Η σάλτσα μπεσαμέλ πρωτοεμφανίζεται μ' αυτό το όνομα στη μαγειρική εγκυκλοπαίδεια Le Cuisinier François, που εκδόθηκε το 1651 από τον Φρανσουά Πιερ λα Βαρέν (François Pierre La Varenne, 1615–1678), αρχιμάγειρα του Νικολά Σαλόν ντυ Μπλε, μαρκήσιο της Υξέλ (Nicolas Chalon du Blé, marquis d' Uxelles). Η εν λόγω εγκυκλοπαίδεια αποτελεί τη βάση της γαλλικής κουζίνας, με περισσότερες από τριάντα εκδόσεις μέσα σε 75 χρόνια.
Η αρχική συνταγή της βελουτέ προοριζόταν για τη συνοδεία μοσχαρίσιου φιλέτου και περιείχε αρκετή κρέμα γάλακτος. Η σημερινή εκδοχή που πιστώνεται κατά κύριο λόγο στον διασημότερο ίσως Γάλλο μάγειρα, τον Ωγκύστ Εσκοφιέ, θεωρείται από πολλούς μελετητές αυθαίρετη. Στη μαγειρική εγκυκλοπαίδεια Le Répertoire de la Cuisine του Λουί Σωλνίε (Louis Saulnier, 1914) περιγράφεται ως «λευκή βάση αναμεμειγμένη με γάλα, αλάτι, ζωμό κρεμμυδιού και γαρύφαλλο· χρόνος μαγειρέματος 20 λεπτά».
Κατρίν Σαμπά-Πανζά
Η Κατρίν Σαμπά-Πανζά (Catherine Samba-Panza) είναι πολιτικός από την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και μεταβατική πρόεδρος από τις 20 Ιανουαρίου 2014 ως το 2016, έπειτα από την εκλογή της από την προσωρινή εθνοσυνέλευση. Υπηρέτησε επίσης ως δήμαρχος της πρωτεύουσας Μπανγκί. Είναι η πρώτη γυναίκα αρχηγός κράτους στη χώρα της.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ήταν δήμαρχος της Μπανγκί στη διάρκεια της εμφύλιας σύρραξης της περιόδου 2012-13.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας
Κατάλογος χωρών ανά πληθυσμό (2005)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημογραφία
Πληθυσμο|Χωρων Πληθυσμο
Ιστορικό Μουσείο Κρήτης
thumb|250px|Άποψη του μουσείου - σε πρώτο πλάνο το παλαιό κτίριο Το Ιστορικό Μουσείο Κρήτης ιδρύθηκε το 1953 από την Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών και στεγάζεται στο Ηράκλειο Κρήτης. Το μουσείο παρουσιάζει μια συνολική εικόνα της ιστορίας της Κρήτης από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες έως τη σύγχρονη εποχή.
Συλλογές & Εκθέσεις
thumb|300px|Άποψη του Όρους και της Μονής Σινά (1570) - Δομήνικος Θεοτοκόπουλος Το μουσείο περιλαμβάνει μόνιμα
Το μουσείο φιλοξενεί και προσωρινές εκθέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικά μουσεία στην Ελλάδα Ιστορικο Κρητης
Κόλπος Μάνγκο Χόουλ
Ο Κόλπος Μάνγκο Χόουλ (αγγλικά: Mango Hole Bay, γαλλικά: Baie de Mango Hole) είναι ένας κόλπος της Δομινίκας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται ανάμεσα στον Κόλπο Λοντοντερί και στον Μιντλ Μπέυ, βορειοδυτικά της Μαριγκώ και νοτιοανατολικά του ενός από τα μόνο δύο αεροδρόμια της Δομινίκας, το Μέλβιλ Χωλ. Σε αυτόν εκβάλει ο Ποταμός Κάναλ. Βρίσκεται σε συνταγμένες 15° 33' 00" Β 61° 17' 00" Δ.
Δείτε επίσης
Κολπος Μανγκο Χοουλ Κολπος Μανγκο Χοουλ
Δημήτριος Σεμιτέλος
Ο Δημήτριος Σεμιτέλος (1830-1898) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1830 στο Μονοδένδριο της Ηπείρου. Σπούδασε στην Αθήνα και τη Γερμανία. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε αρχικά στην μέση εκπαίδευση, και ως τμηματάρχης στο Υπουργείο Παιδείας. Διορίστηκε έκτακτος και μετά τακτικός καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Από το 1856 έως το 1860 δίδαξε στο Α' Γυμνάσιο Πατρών σαν φιλόλογος και το 1860 μετατέθηκε στο Β' Γυμνάσιο Αθήνας. Διετέλεσε σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Απεβίωσε το 1898.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
ΝΚ Μόσορ
Η ΝΚ Μοσόρ είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από το Žrnovnica, οικισμός ο οποίος αποτελεί μέρος τη πόλης Σπλιτ.
Τίτλοι
🇭🇷 Treća HNL - Νότος:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας
Ντέθστροουκ
Ο Σλέϊντ Τζόσεφ Γουίλσον (Slade Joseph Wilson), γνωστός και ως Ντέθστροουκ (Deathstroke) είναι ένας φανταστικός υπερκακός που εμφανίζεται σε αμερικανικά κόμικ που εκδίδονται από την DC Comics. Δημιουργήθηκε από τους Marv Wolfman και George Pérez, ο χαρακτήρας έκανε το ντεμπούτο του στο The New Teen Titans # 2 τον Δεκέμβριο του 1980 με το όνομα " Deathstroke the Terminator " ( Ντέθστροουκ ο καταστροφέας ). Συνήθως απεικονίζεται ως δολοφόνος και ο αρχηγός των Teen Titans, συγκεκριμένα ο Dick Grayson. Έχει επίσης υπηρετήσει ως αντίπαλος άλλων ηρώων στο DC Universe, όπως ο Batman, ο Green Arrow και η Justice League. Είναι ο πατέρας των Joe, Rose και Grant Wilson.
Ο χαρακτήρας κατατάχθηκε ως ο 24ος Μεγαλύτερος Κακοποιός όλων των εποχών από το περιοδικό Wizard και ως ο 32ος Μεγαλύτερος Κόμικς Κακοποιός όλων των εποχών από το IGN. Έχει ουσιαστικά προσαρμοστεί σε διάφορες μορφές μέσων, συμπεριλαμβανομένων πολλών έργων που σχετίζονται με τον Batman, της σειράς κινουμένων σχεδίων Teen Titans, στην οποία εκφράζεται από τον Ron Perlman. Σε ζωντανή δράση, ο Deathstroke έχει απεικονιστεί από τον Manu Bennett στην τηλεοπτική εκπομπή The CW, Arrow, από τον Esai Morales στη σειρά DC Universe Titans και από τον Joe Manganiello στο DC Extended Universe, ξεκινώντας με μια σύντομη εμφάνιση στην ταινία Justice League του 2017.
Ιστορικό δημοσιεύσεων
"Deathstroke the Terminator" (Ντεθστροουκ ο Εξολοθρευτής) δημιουργήθηκε απο τον Marv Wolfman και George Pérez, και έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο The New Teen Titans #2 τον Δεκέμβριο του 1980. Ο Christopher J. Priest είπε: Λόγω της δημοτικότητάς του, ο Deathstroke έλαβε τη δική του σειρά, Deathstroke the Terminator, το 1991. Ήταν με τίτλο Deathstroke the Hunted για τα τεύχη # 0 και # 41–45 και στη συνέχεια απλά Deathstroke για τα τεύχη #46-60. Η σειρά ακυρώθηκε με το τεύχος #60. Συνολικά, το Deathstroke διήρκησε για 65 τεύχη (# 1–60, συν τέσσερα ετήσια και ένα ειδικό # 0 τεύχος).
Μετά τον τραυματισμό του στο DC Universe: Last Will and Testament, ο Deathstroke εμφανίζεται σε ένα από τα τέσσερα Faces of Evil one-shots, γραμμένο από τον David Hine. Ο Hine εξήγησε ότι η σειρά είναι μέρος της προετοιμασίας για μελλοντικές ιστορίες: "Όλοι οι χαρακτήρες αυτής της σειράς" Faces of Evil "επιλέχθηκαν για τις δυνατότητές τους ως σημαντικοί παίκτες τον επόμενο χρόνο.
Παρόλο που ο χαρακτήρας του Deathstroke the Terminator προηγείται της ταινίας του James Cameron The Terminator για τέσσερα χρόνια, ο χαρακτήρας Slade Wilson ονομάζεται τώρα Deathstroke, παρόλο που αρχικά εισήχθη ως "Deathstroke the Terminator" στην πρώτη του εμφάνιση και συνήθως αναφέρεται μόνο ως "ο εξολοθρευτής" (και ως "Termy") από άλλους χαρακτήρες για δεκαετίες. Ο πλήρης τίτλος δεν έχει καταργηθεί εντελώς, αφού αναφέρθηκε πρόσφατα ως Justice League Elite.
Βιογραφία
Ο Slade Wilson ήταν 16 ετών όταν στρατολογήθηκε στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών, αφού είχε πει ψέματα για την ηλικία του. Αφού υπηρέτησε στην Κορέα, αργότερα τοποθετήθηκε στο στρατόπεδο Ουάσιγκτον, όπου είχε προαχθεί στη θέση του ταγματάρχη. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, συνάντησε την καπετάνιο Adeline Kane (Άντελιν Κέιν ), η οποία ήταν επιφορτισμένη με την εκπαίδευση νέων στρατιωτών σε νέες τεχνικές μάχης στο Βιετνάμ. Η Kane εντυπωσιάστηκε από τις ικανότητες του Slade και από το πόσο γρήγορα εντάχτηκε στο πνεύμα του πολέμου. Αμέσως τον ερωτεύτηκε και συνειδητοποίησε ότι ήταν χωρίς αμφιβολία ο πιο ικανός μαχητής που είχε συναντήσει ποτέ. Προσφέρθηκε να τον εκπαιδεύσει ιδιωτικά στον αντάρτικο πόλεμο. Σε λιγότερο από ένα χρόνο, ο Σλέιντ κατέκτησε κάθε μορφή μάχης που εκπαιδεύτηκε σε αυτή και σύντομα προήχθη στο βαθμό του υπολοχαγού συνταγματάρχη. Έξι μήνες αργότερα, η Άδελιν και ο Σλέιντ ήταν παντρεμένοι και γρήγορα έμεινε έγκυος με το πρώτο τους παιδί. Ο πόλεμος στο Βιετνάμ άρχισε να κλιμακώνεται και ο Slade στάλθηκε στο εξωτερικό. Στον πόλεμο, η μονάδα του αποδεκάτισε ένα χωριό, γεγονός που τον αρρώστησε. Διασώθηκε επίσης από το μέλος της SAS Wintergreen, στον οποίο θα του επέστρεφε αργότερα μια χάρη.
Ένας εγκληματίας που ονομάζεται Τζακάλ πήρε ομήρους τον μικρότερο γιο του Τζόζεφ Γουίλσον για να αναγκάσει τον Σλέιντ να αποκαλύψει το όνομα ενός πελάτη που τον είχε προσλάβει ως δολοφόνο. Ο Slade αρνήθηκε, ισχυριζόμενος ότι ήταν αντίθετος στον προσωπικό του κώδικα τιμής. Επιτέθηκε και σκότωσε τους απαγωγείς στο ραντεβού. Δυστυχώς, ο λαιμός του Τζόζεφ κόπηκε από έναν από τους εγκληματίες προτού ο Σλέιντ τον σταματήσει, καταστρέφοντας τις φωνητικές χορδές του Τζόζεφ και τον καθιστώντας τον μουγκό.
Αργότερα, όταν ο Τζόσεφ είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο, η Adeline ήταν εξοργισμένη με την συμπεριφορά του γιου της και προσπάθησε να σκοτώσει τον Σλέιντ πυροβολώντας τον, αλλά το μόνο που κατάφερε να καταστρέψει το δεξί του μάτι. Αφότου ο Σλέιντ έχασε το ένα του μάτι, δεν προσπάθησε ποτέ να το κρύψει λόγω της πίστης του σε αυτόν και στις δυνατότητές του. Φόρεσε μια μάσκα που η δεξιά πλευρά της ήταν καλυμμένη με μαύρο χρώμα ώστε να δείχνει ότι το δεξί του μάτι λείπει. Όταν δεν φορά την μάσκα του, ο Σλέιντ πολεμά με ένα κάλυμμα ματιού.
Λέγεται ότι το ύψος του ανέρχεται γύρω στο 1 μέτρο και 95 εκατοστά, καθιστώντας τον έναν από τους πιο ψηλούς εγκληματίες.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Batman Κατηγορία:Υπερκακοί της DC Comics Κατηγορία:Φανταστικοί επαγγελματίες δολοφόνοι
Μπαταρία (σκάκι)
Η μπαταρία στο σκάκι είναι ένας σχηματισμός που αποτελείται από δύο ή περισσότερα κομμάτια στην ίδια γραμμή, στήλη ή διαγώνιο. Πρόκειται για μια τακτική που στοχεύει στην κατάκτηση χώρου ή πεσσών, ώστε να μειωθεί η προστασία του βασιλιά του αντιπάλου, ή απλά να αποκτηθεί υλικό με ανταλλαγές.
Θεωρία
Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό να σχηματιστεί μια μπαταρία χρησιμοποιώντας πύργους, διότι οι πύργοι μπορούν εύκολα να συνδυαστούν για να καταλάβουν μια γραμμή ή μια στήλη, ενώ αντιθέτως οι αξιωματικοί δεν μπορούν να καταλάβουν την ίδια διαγώνιο. Σύμφωνα με τη θεωρία όμως, οι αξιωματικοί μπορούν επίσης να σχηματίσουν μια μπαταρία, καθώς μετά από μια προαγωγή πιονιού σε αξιωματικό μπορούν να υπάρξουν δύο αξιωματικοί ίδιου χρώματος και να καταλάβουν την ίδια διαγώνιο. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, χρησιμοποιούνται συχνά στις παρτίδες για την τακτική αυτή η βασίλισσα και οι πύργοι.
Οι μπαταρίες που χρησιμοποιούνται συχνά στο σκάκι είναι μέρος κάποιου συνδυασμού που μπορεί να περιλαμβάνει και άλλα είδη τακτικών. Σε ορισμένα σκακιστικά ανοίγματα, η βασίλισσα εμπλέκεται συχνά στην δημιουργία και γίνεται μέρος μιας μπαταρίας, αλλά φυλάσσεται για την τελική σύλληψη στην περίπτωση που ακολουθηθούν ανταλλαγές κομματιών. Για παράδειγμα, στην κύρια γραμμή του ανοίγματος της κλειστής Σικελικής άμυνας που χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία) 1.ε4 γ5 2.Ιγ3 Ιγ6 3.η3 η6 4.Αη2 Αη7 5.δ3 δ6, όπου η κύρια συνέχεια των λευκών είναι 6.Αε3 ακολουθούμενη από Βδ2 και 0-0-0 ή 6.ζ4 ακολουθούμενη από Ιζ3 και 0-0, η πρόθεση των λευκών είναι να σχηματίσουν μια μπαταρία με τους πύργους τους.
Πηγές
Κατηγορία:Ορολογία σκακιού
Π.Α.Σ. Ναυπακτιακός Αστέρας
Ο Παπαχαραλάμπειος Αθλητικός Σύλλογος «ο Ναυπακτιακός Αστέρας» είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Ναυπάκτου με επίσημο έτος ίδρυσης το 1958. Τα χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το κόκκινο.
Ο Π.Α.Σ. Ναυπακτιακός Αστέρας προέκυψε από τη συγχώνευση των ομάδων «Ναυπακτιακού» και «Αστέρα Ναυπάκτου» κατά τη δεκαετία του 1960. Το 2011 συγχωνεύτηκε με την ομάδα «Ακαδημία Ναυπάκτου». Από την αγωνιστική περίοδο 2018–2019 αγωνίζεται στη Γ΄ Εθνική Κατηγορία.
Προέλευση και ίδρυση του συλλόγου
Πριν την ίδρυση του Ναυπακτιακού Αστέρα στην Ναύπακτο υπήρχαν ο «Αστέρας Ναυπάκτου» (με Αρ. Πρωτ. 1107 και ημερομηνία ίδρυσης 16 Απριλίου 1958) και ο «Ναυπακτιακός» (με Αρ. Πρωτ. 604 και ημερομηνία ίδρυσης 10 Αυγούστου 1959) που αποτελούσαν τις πιο σημαντικές και μοναδικές επίσημες ομάδες της κωμόπολης την εποχή εκείνη. Επίσης υπήρχαν οι «Απόλλων», «Προοδευτική», «Δόξα», «Άρης», «Σπάρτακος» και «Αγία Παρασκευή» οι οποίες είχαν χαρακτήρα συνοικιακού επιπέδου και αφού αδυνατούσαν δεν κατάφεραν να επισημοποιηθούν και εύλογα βρέθηκαν έξω από το επίκεντρο. Ύστερα από κάποιες πρωτοβουλίες της εποχής εκείνης επικράτησε η λογική της συγχώνευσης, με την αγάπη και την υποστήριξη όλων των φιλάθλων. Πρωτεργάτης του Αστέρα ήταν ο Κώστας Μπερετάνος και ο Ναυπακτιακός ιδρύθηκε με πρόεδρο τον Γιάννη Γκολιόπουλο, μέχρι και τη συγχώνευση. Επίσης, το 1964-65 πρόεδρος του Αστέρα διετέλεσε ο Γιάννης Παπανδρέου.
Το 1965 πάρθηκε η απόφαση της συγχώνευσης και οι Ναυπακτιακός και Αστέρας Ναυπάκτου ένωσαν τις δυνάμεις τους και από την ιστορική ένωση των δύο ομάδων προέκυψε μια ενιαία ισχυρή ομάδα που δεν «κουβάλησε» διαχωριστικές γραμμές. Προς τιμή του ευεργέτη της Ναυπάκτου Δημητρίου Παπαχαραλάμπους η ομάδα ονομάστηκε «Παπαχαραλάμπειος Αθλητικός Σύλλογος “ο Ναυπακτιακός Αστέρας”».
Πρωτάθλημα Αχαΐας
Από το 1950 μέχρι το 1967, λόγω πληθώρας ομάδων, η Ε.Π.Σ. Αχαΐας διοργάνωνε πρωτάθλημα περιφέρειας Α', Β' και Γ' κατηγορίας στο οποίο συμμετείχαν οι ομάδες από την Αιτωλοακαρνανία, την Ηλεία, την Κεφαλλονιά, τη Ζάκυνθο και από την Αχαΐα εκτός της Επαρχίας Πατρών που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα Πατρών. Στο τέλος κάθε αγωνιστικής περιόδου οι πρωταθλητές των δύο πρωταθλημάτων (Πατρών και περιφερειακό) αγωνίζονταν σε διπλούς αγώνες για τον πρωταθλητή της Ένωσης. Η ομάδα του Αστέρα εξαρχής χρησιμοποιούσε ως έδρα τα γήπεδα του Αχιλλέα Πατρών, της Παναχαικής και του Ολυμπιακού Πατρών. Το 1964-65 κατέκτησε το πρωτάθλημα.
Η ομάδα του Ναυπακτιακού Αστέρα ύστερα από την συγχώνευση ορίστηκε να παίξει διπλό αγώνα διαβάθμισης με τον Ατρόμητο Λάππα ώστε να προαχθεί μια ομάδα σε ανώτερη κατηγορία. Στο εκτός έδρας παιχνίδι στην Πάτρα οι ομάδες αναδείχθηκαν ισόπαλες με 2-2, ενώ στη Ναύπακτο ο Ναυπακτιακός Αστέρας επικράτησε με 1-0 και πήρε το εισιτήριο. Στο πρωτάθλημα του 1967-68 ο Ναυπακτιακός Αστέρας συμμετείχε στην Β' Κατηγορία. Την εν λόγω περίοδο (1967-68) διεξήχθησαν σε όλες της κατηγορίες μικτά Πρωταθλήματα. Πάντως διεκδίκησε με πείσμα την άνοδο φέρνοντας εκπληκτικά αποτελέσματα. Παίκτες της εποχής εκείνης οι Περικλής Καραγιώργος, Ντούνης, Γιάννης Δρακούλης, Λουκόπουλος Βασίλης (Λάκης), Παπανικολάου, Μιχάλης Ζαμπάρας, Ρήγας, Καλλιαμπάκος, Παπαθανασίου, Κοργιαλάς, κ.α. Πετυχαίνοντας μια εύκολη νίκη επί του Α.Σ. Αχιλλέα Καμαρών με 3-1 θα τερματίσει στην πρώτη θέση. Στον Β΄ Όμιλο της Β΄ Κατηγορίας όμως, ο Αστήρ Ναυπάκτου ισοβάθμησε με τον Πατρέα και χρειάστηκε αγώνας Μπαράζ για την ανάδειξη του Πρωταθλητή. Νικήτρια μπαράζ στις 12 Ιουνίου 1968 αναδείχτηκε ο Πατρέας 2-1. Ο αγώνας διεξήχθη στο Αίγιο και η κινητοποίηση των φιλάθλων ήταν εκπληκτική. Οι αρχές απαγόρευσαν για λόγους ασφαλείας την ολική μεταφορά των οπαδών κρίνοντας επικίνδυνη την κατάσταση. Τελικώς αυτοί που παρευρέθησαν κατέκλυσαν το εθνικό στάδιο και παρακολούθησαν ένα συγκλονιστικό παιχνίδι όπου δυστυχώς ο Ναυπακτιακός Αστέρας ηττήθηκε. Ο Αστέρας προηγήθηκε 1-0 με τον Αποστόλη Ρήγα αλλά δέχθηκε δύο τέρματα στη συνέχεια και έχασε. Από το 1968-69 και έπειτα αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας.
Συνέχιζε να αγωνίζεται στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας μέχρι και το 1979. To 1977 ο Ναυπακτιακός έπαιξε το πρώτο διεθνές φιλικό παιχνίδι στο Παπαχαραλάμπειο Στάδιο με αντίπαλο την πρωταθλήτρια Ρουμανίας ΦΚ Άρτζες Πιτέστι. Το 1979-80 αγωνίσθηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, το οποίο ουσιαστικά αποτελούσε την τρίτη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το πρωτάθλημα διεξήχθη, όπως και τα προηγούμενα δύο χρόνια, σε τέσσερις ομίλους και η ομάδα του Ναυπακτιακού Αστέρα τοποθετήθηκε στον β΄ όμιλο. Την πρώτη αγωνιστική του πρωταθλήματος αντιμετώπισε τον Άγιο Δημήτριο Πατρών επικρατώντας με 2-1. Στη συνέχεια, την δεύτερη αγωνιστική θα αντιμετώπιζε εκτός έδρας τον Πάμισο Μεσσήνης αλλά τιμωρήθηκε από την διοργανώτρια αρχή με υποβιβασμό για υπόθεση δωροδοκίας. Ύστερα από την απόφαση αυτή βρέθηκε στην Β΄ Ερασιτεχνική κατηγορία. Αμέσως ανήλθε στην Α΄ Ερασιτεχνική. Το 1980-81 κέρδισε για πρώτη φορά στην ιστορία του το κύπελλο Αιτωλοακαρνανίας επικρατώντας του Απόλλων Δοκιμίου με 1-0. Επίσης, κατέκτησε το πρωτάθλημα σε αγώνα μπαράζ ξανά με τον Απόλλων Δοκιμίου, επικρατώντας πάλι με 1-0.
Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα
Το 1981-82 αγωνίστηκε εκ νέου στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, όπου πραγματοποιώντας μία εκπληκτική αγωνιστική πορεία, τερμάτισε τρίτος στον 4ο όμιλο, πίσω από τους Λεβαδειακό και ΠΑΣ Πρέβεζα. Παίκτες της εποχής εκείνης ήταν ο Δημήτρης Λαμπίδης (ο οποίος αργότερα πήρε μεταγραφή στον Π.Α.Σ Γιάννινα), ο σέντερ φόρ Δημητριάδης, ο Μίμης Παυλοχρήστος εξτρέμ, ο τερματοφύλακας Γρηγόρης Κυρίτσης, ο Νεκτάριος Τσούμας ,ο Ψιμάδας, ο Κώστας και ο Λάρυ Κονίδας, ο Κώστας Καραγιάννης, ο Κώστας Κουμπουρλής, ο Κώστας Ρούγκας, ο Γιάννης Καρβούνης, ο Φυτόπουλος, ο Τάκης Κλειτσίκας, ο Κώστας Αντωνίου κ.α.
Την επόμενη περίοδο (1982-83) σχηματίστηκε επίσημα η Γ΄ Εθνική Κατηγορία στην οποία μετείχαν οι οκτώ (8) συνολικά ομάδες που τερμάτισαν στην πρώτη και δεύτερη θέση σε κάθε όμιλο από τους οκτώ συνολικά στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα και οι οκτώ (8) ομάδες που υποβιβάστηκαν από την Β΄ Εθνική. Οι υπόλοιπες αγωνίστηκαν στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, το οποίο αποτέλεσε ουσιαστικά την τέταρτη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου (δημιουργήθηκε δηλαδή μία έξτρα κατηγορία). Ο Ναυπακτιακός Αστέρας, συνέχισε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα και εκείνη την χρονιά (1982-83) αγωνίστηκε αποδυναμωμένος ποιοτικά από παίκτες αλλά είχε ένα καλοδουλεμένο σύνολο, υπό τις οδηγίες του προπονητή Τίμου Πατρώνη. Επίσης, έφτασε πάλι μέχρι τον τελικού του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας, αλλά έχασε την κατάκτηση άδοξα από τον Α.Ο. Αγρινίου, καθώς έμεινε στον αγωνιστικό χώρο με 7 παίκτες σαν διαμαρτυρία για την σφαγιαστική διαιτησία του Βασίλη Νικάκη. Ο αγώνας κατακυρώθηκε 2-0 υπέρ του Α.Ο. Αγρινίου και στην κανονική του διάρκεια ήταν 1-0. Παίκτες της χρονιάς εκείνης ήταν οι: Γρηγόρης Κυρίτσης, Γιάννης Καρβούνης, Κονίδας Λάρυ, Νεκτάριος Τσούμας, Γιώργος Κορομπέλης, Σερκίδης, Γιώργος Λομβαρδέας, Μίμης Παυλοχρήστος, Τάκης Λιάσκος, Νάκος, Τάκης Κλειτσίκας, Φυτόπουλος, Σάκης Μουλάς, Παύλος Κατσιγιάννης. Το 1983-84 πάλι υπό την καθοδήγηση του Τίμου Πατρώνη είχε αξιόλογη παρουσία αλλά η ομάδα λόγω αναδιάρθρωσης υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα. Η δραστηριοποίηση και η επένδυση σε ταλέντα από τις γύρω περιοχές με πρωτεργάτη τον Κύπριο προπονητή Ανδρέα Χριστοδούλου και με την βοήθεια των παραγόντων της εποχής κατάφερε να έχει εξαίρετες παρουσίες με σχεδόν μηδαμινά έξοδα.
Πρωτάθλημα Αιτωλοακαρνανίας
Έπειτα τον υποβιβασμό, συνέχισε στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1990, δίνοντας περισσότερο έμφαση στα νέα παιδιά. Σημαντικό ρόλο στην ομάδα διαδραμάτισε απο διοικητικό πόστο ο Χαράλαμπος Κοργιαλάς (Καρύδας).Την περίοδο 1985-88 πρόεδρος διετέλεσε ο Γρηγόρης Ράπτης. Πολλές φορές προσπάθησε να ανέλθει σε εθνική κατηγορία αλλά δεν τα κατάφερε. Το 1987-88 έφτασε κοντά στην διεκδίκηση της ανόδου, αλλά έχασε το πρωτάθλημα από την Α.Ε. Μεσολογγίου. Το 1990-91 κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο στο τοπικό πρωτάθλημα με προπονητή τον Γ. Καρβούνη και να ανέβει στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Πρόεδρος διετέλεσε ο Κώστας Κονίδας. Επίσης κατέκτησε το κύπελλο Αιτωλοακαρνανίας, επικρατώντας 1-0 των ερασιτεχνών του Παναιτωλικού. Παίκτες της εποχής εκείνης ήταν οι Στέφανος Κότσαλος, Γρηγόρης Κυρίτσης, Ανδρέας Κοτσανάς (Τερμ.), Νεκτάριος Τσούμας, Κονίδας Λάρυ ,Τσεκούρας, Σπύρος Μαυροφρύδης, Ιπποκράτης Παπακώστας, Μπάμπης Καρβούνης, Γιάννης Πανουργιάς, Βασίλης Νικολέτος, Παναγιώτης Κυριαζής ,ο αείμνηστος Γρηγόρης Τζουμάκας,Βασίλης Κωσταράς, Σπύρος Πατογιάννης, Τάκης Κλειτσίκας, Σάκης Λύτρας, Μπέμπης Δημητρόπουλος κ.α.
Δ' Εθνική
Την πρώτη κιόλας χρονιά 1991-92 με πρόεδρο τον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή Κώστα Κονίδα και προπονητή τον Δημήτρη Σκούνα κατάφερε να κατακτήσει την δεύτερη θέση χάνοντας τον τίτλο στο νήμα από τον Φωκικό, σκορπώντας απογοήτευση στους φιλάθλους του, αλλά παίζοντας καταπληκτικό ποδόσφαιρο για την εποχή εκείνη. Η μεγαλύτερη έξοδος φιλάθλων, ύστερα από αυτή του 1967΄ στο Αίγιο.