cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευγένιος (Αντιόχειας)
Ο Ευγένιος, λατιν.: Eugenius, (απεβ. 303/304) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής στη Συρία κατά τη διάρκεια της Τετραρχίας. Ήταν ένας τριβούνος 500 στρατιωτών, που στάθμευαν στη Σελεύκεια Πιερία, που τον ανακήρυξαν αυτοκράτορα το 303. Βάδισε με τα στρατεύματά του στην Αντιόχεια, όπου έπεσε στη μάχη.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Αδιέξοδο
Οι Αδιέξοδο ήταν ελληνικό πανκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1983 στην Αθήνα. Την αρχική σύνθεση αποτελούσαν ο Δημήτρης Σπυρόπουλος (που αργότερα σχημάτισε τους Deus Ex Machina), ο Σωτήρης Θεοχάρης (μετέπειτα τραγουδιστής των Σπυριδούλα και μετά Ηχογλυκαιμία), ο Στάθης Παπανδρέου (μετά στους Split Image, τύμπανα, Ziggy Was ηχολήπτης) και ο Μίμης Αλημπράντης στο μπάσο. Από το μπάσο πέρασαν επίσης η (14 χρονών τότε) Μαρία Βασιλάκη (που αργότερα πήγε στους Despise), ο Ντίνος Ζούμπερης (Ναυτία, Ξεχασμένη Προφητεία και αργότερα, στη δεκαετία του '90 στους Echo Tattoo) και ο μετέπειτα τραγουδιστής των Deus Νίκος Χαραλαμπόπουλος (Τσουλούφης). Προσθέτοντας και τον Γιάννη Βεναρδή (Γενιά του Χάους, Λευκή Συμφωνία και επίσης Deus Εx Machina) στα ντραμς το συγκρότημα σταθεροποίησε τη σύνθεσή του. Οι Αδιέξοδο συμμετείχαν σε πολλά live και συναυλίες αλληλεγγύης σε αρκετά μέρη της Ελλάδας και κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ το 1986 πριν διαλυθούν την ίδια χρονιά. Είχαν παράλληλη πορεία με τους Γενιά του Χάους και αποτέλεσαν τον πυρήνα δημιουργίας των Deus Ex Machina στα 1989.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά punk rock συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Συρματόσχοινο
Κατασκευή
thumb|left|Αριστερόστροφης περιέλιξης συρματόσχοινο, αποτελούμενο από δεξιόστροφης περιέλιξης κλώνους. Διατρέχοντας κατά μήκος του άξονα του συρματόσχοινου η περιέλιξη δείχνει αριστερά. Διατρέχοντας κατά μήκος ενός κλώνου η περιέλιξη των συρμάτων δείχνει δεξιά. |250px thumb|left|Δεξιόστροφης περιέλιξης συρματόσχοινο, αποτελούμενο από δεξιόστροφης περιέλιξης κλώνους. |250px Τα συρματόσχοινα (wire ropes) κατασκευάζονται από γαλβανισμένα χαλύβδινα σύρματα μεγάλης αντοχής (130 εως 180 Kp/mm2). Πολλά σύρματα αφού τυλιχθούν ελικοειδώς γύρω από κεντρικό πυρήνα, τη λεγόμενη "μήτρα", που είναι από κεδρωτό καννάβινο σχοινί, σχηματίζουν δέσμες που λέγονται "έμβολα" ή κλώνοι. Ο αριθμός των συρμάτων σε κάθε έμβολο ποικίλλει (7, 12, 19, 24, 30, 37 και 61). Πολλές δέσμες, έμβολα, συνήθως 6 (εως 8) αφού ελιχθούν πάλι γύρω από ένα κεδρωτό καννάβινο σχοινί, λεγόμενη "μήτρα εμβόλων", σχηματίζουν το πολύκλωνο καλώδιο το γνωστό συρματόσχοινο. Κατασκευάζονται συρματόσχοινα και με 7 ή 8 έμβολα σπάνια όμως με 9. Η "μήτρα εμβόλων" δεν αυξάνει την αντοχή, αλλά συντελεί στην ευλυγισία, τη διατήρηση του σχήματος και τη λίπανση του συρματοσχοίνου. Όσα περισσότερα σύρματα αποτελούν το έμβολο τόσο πιο ευλύγιστο είναι το συρματόσχοινο. Ανάλογα με την φορά περιστροφής των δεσμών διακρίνουμε δεξιόστροφα και αριστερόστροφα συρματόσχοινα. Το πάχος των συρμάτων κυμαίνεται από 0,4 mm ως 2,4 mm για λόγους ευκαμψίας του καλωδίου. Η μήτρα των εμβόλων μπορεί να είναι και απο άλλη φυτική ή συνθετική ύλη.
Κατά την κατασκευή των συρματοσχοίνων ακολουθούνται τρεις τρόποι:
Πλεονεκτήματα
Το κυριότερο πλεονέκτημα των συρματόσχοινων έναντι των σχοινιών είναι η μεγάλη αντοχή τους. Στην αυτή διάμετρο, το συρματόσχοινο έχει εξαπλάσια και πλέον αντοχή από το σχοινί. Ακόμη φθείρεται βραδυτερα και όταν συντηρείται καλά διατηρείται σε χρήση επί μακρόν. Σε αντίθεση όμως το συρματόσχοινο έχει μικρή ευκαμψία και ελαστικότητα. Πριν τη θραύση τους (κοπή τους) τα σχοινιά μπορεί να επιμηκυνθούν κατά 15 έως 20%, ενώ τα συρματόσχοινα μόλις 1-2%. Συνεπώς οι απότομες τάσεις (σκροτσαρίσματα) είναι περισσότερο επικίνδυνες στα συρματόσχοινα.
Τα συρματόσχοινα πλεονεκτούν των αλυσίδων, γιατί παρουσιάζουν αθόρυβη λειτουργία, παρέχουν μεγαλύτερη ασφάλεια από απότομες θραύσεις, επιτρέπουν μεγαλύτερες ταχύτητες εργασίας και έχουν μικρότερο ίδιο βάρος.
Ευκαμψία
Μια πολύτιμη ιδιότητα που πρέπει να έχουν τα συρματόσχοινα, είναι η ευκαμψία, για να είναι εύκολη η περιελιξή τους στις τροχαλίες και τα τύμπανα. Η ευκαμψία των συρματόσχοινων εξαρτάται κυρίως από το πάχος των συρμάτων και ειναι τόσο μεγαλύτερη, όσο τα σύρματα είναι λεπτότερα. Δεν είναι όμως δυνατή η χρησιμοποίηση πολύ λεπτών συρμάτων, γιατί αυτά φθείρονται ταχύτερα από τις τριβές και την οξείδωση, ενώ παράλληλα αυξάνουν το κόστος της κατασκευής. Εκτός από αυτό, η ευκαμψία των συρματόσχοινων εξαρτάται και από τον αριθμό των δεσμών και τον τρόπο του πλεξίματός τους. Διευκολύνεται πολύ από την ύπαρξη της φυτικής "μήτρας" που αποτελεί τον πυρήνα του καλωδίου.
Είδη συρματόσχοινων
Οι βασικοί τύποι συρματόσχοινων είναι οι ακόλουθοι:
Στο εμπόριο τα συρματόσχοινα ονομάζονται επίσης και από τον αριθμό των εμβόλων επί των συρμάτων που απαρτίζεται έκαστο π.χ. συρματόσχοινο "7Χ24", δηλαδή ένα λίαν εύκαμπτο συρματόσχοινο.
Συντήρηση συρματόσχοινων
Για την προστασία τους από την υγρασία λαμβάνεται πρόνοια ώστε τά σύρματα τους να είναι γαλβανισμένα. Με τον χρόνο όμως η γαλβάνωση φθείρεται και τα σύρματα προσβάλλονται από σκουριά. Γι αυτό απαραίτητη είναι η επάλειψή τους με αντισκωριακά ελαιώδη παρασκευάσματα όπως είναι το ιχθυέλαιο (ψαρόλαδο) η χρήση του οποίου είναι συνήθης στα πλοία λόγω της μεγάλης διαποτιστικής του ικανότητας. Πριν βέβαια της επάλειψης γίνεται καθαρισμός με συρματόβουρτσα (συρμάτινη ψήκτρα) για την απομάκρυνση της σκουριάς (σκωρίας) και ξένων υλών.
Η "φίμωση" των άκρων των συρματόσχοινων καθίσταται αναγκαία και μάλιστα πρέπει να είναι πολύ ισχυρή. Αν πρόκειται να κοπεί ένα συρματόσχοινο θα πρέπει προηγουμένως να φιμωθούν τα σημεία ανάμεσα των οποίων θα γίνει η κοπή. Διαφορετικά τα έμβολα θα εκτυλιχθούν και ένα μεγάλο μέρος του συρματόσχοινου θα παραμορφωθεί.
Τα κοινώς λεγόμενα «ράγουλα» (κάρυα) μέσα από τα οποία περνούν τα συρματόσχοινα θα πρέπει, όπως και στα σχοινιά, να έχουν το κατάλληλο μέγεθος. Ως τέτοιο θεωρείται εκείνο που έχει διάμετρο 6 φορές μεγαλύτερο από τη περιφέρεια του συρματόσχοινου, έτσι ώστε η δια μέσου αυτού υφιστάμενη κάμψη του συρματόσχοινου να είναι ασφαλής. Η ταχύτητα της κίνησης κατά τις φορτω/εκφορτώσεις φθείρουν τα συρματόσχοινα περισσότερο παρά από την ασκούμενη τάση του φορτίου. Συνεπώς προτιμότερη είναι η αύξηση του βάρους, μέσα στα όρια πάντα ασφαλείας, παρά η ταχύτητα.
Οι συστροφές και οι απότομες αναδιπλώσεις αποτελούν και αυτές φθορά των συρματόσχοινων μεγαλύτερες από εκείνες των σχοινιών γι αυτό και πρέπει ν΄ αποφεύγονται διότι εκτός της φθοράς καθίστανται αργότερα δύσχρηστα. Τέλος τα διάφορα απότομα "τινάγματα" εκτός του ότι μπορούν να "κόψουν" τα συρματόσχοινα καταστρέφουν γρήγορα τη συνοχή και μειώνουν την αντοχή τους. Αυτά αποφεύγονται αν οι όποιες τάσεις σ΄ αυτά ασκούνται ομαλά.
Ειδικότερα τα συρματόσχοινα πλοίων που δεν χρησιμοποιούνται κατά περίσταση θα πρέπει να αποθηκεύονται προς αποφυγή της επίδρασης της θάλασσας και του καιρού. Όσα δε παραμένουν στο κατάστρωμα όπως π.χ. σύρματα καθαίρεσης λέμβων, βυθομέτρου κ.ά. θα πρέπει κατά την περιέλιξή τους στις ανέμες να καλύπτονται με γράσο και οι ανέμες να καλύπτονται με μουσαμάδες. Οποιαδήποτε χειρωνακτική εργασία με συρματόσχοινα πρέπει να γίνεται πάντα με ειδικά βιομηχανικά γάντια.
Γενικός κανόνας: Όταν παρατηρηθεί σε κάποιο συρματόσχοινο να φέρει κομμένα σύρματα εμβόλων του θα πρέπει αμέσως τούτο να καταδικάζεται σε αχρηστία και να αντικαθίσταται.
Επιθεώρηση Δοκιμή
Η επιθεώρηση των συρματόσχοινων σκοπό έχει να διαπιστώσει τυχόν καταστρεμμένα έμβολα ή σύρματα και την κατάσταση της μήτρας, την εν γένει φθορά λόγω υγρασίας ή σκουριάς.
Ένα δοκιμαστικό τεμάχιο από το πλέον φθαρμένο τμήμα του συρματόσχοινου υποβάλλεται σε δοκιμή μέχρι θραύσης του προκειμένου να διαπιστωθεί η αντοχή του. Διαφορετικά η δοκιμή αρκείται μέχρι το ήμισυ του φορτίου θραύσης. Αν όμως θεωρηθεί αναγκαίο η δοκιμή συνεχίζεται και στα μεμονωμένα έμβολα και στα σύρματα του. Κατηγορία:Μηχανολογία
Νάιτζελ Μάνσελ
Ο Νάιτζελ Μάνσελ (πλήρες ονοματεπώνυμο Νάιτζελ Έρνεστ Τζέιμς Μάνσελ, γεν. στο Άπτον-απόν-Σέβερν της Αγγλίας στις 8 Αυγούστου του 1953) είναι Βρετανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων απ' την Αγγλία. Κατέκτησε τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή στη Φόρμουλα 1 τη σεζόν του 1992.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Άπτον-απόν-Σέβερν της Αγγλίας και ήταν γιος των Τζόυς και Έρικ Μάνσελ. Ο πατέρας του πέθανε την 1η Απριλίου του 1991 και η μητέρα του στις 17 Μαΐου του 1984. Στο ξεκίνημα της καριέρας του για ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα χρησιμοποιούσε τα χρήματά του ως βοήθεια στην προσπάθειά του να μπορεί να παίρνει τους βαθμούς του. Ύστερα από ένα σημαντικό αριθμό επιτυχιών στο καρτ, ο Μάνσελ βρέθηκε στη Φόρμουλα Ford, όπου δυστυχώς αντιμετώπισε την αποδοκιμασία του πατέρα του. Το 1976 κέρδισε τους 6 απ' τους 9 αγώνες στους οποίους συμμετείχε, ένας εκ των οποίων ήταν εκείνος στον οποίο έκανε το ντεμπούτο του στο Μάλορι Παρκ. Το επόμενο έτος (1977) συμμετείχε σε 42 αγώνες, απ' τους οποίους κέρδισε τους 33. Με αυτό τον τρόπο έγινε ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του Βρετανικού κλάδου της Φόρμουλα Ford εκείνου του έτους. Η σεζόν πήγε καλά για κείνον, αν εξαιρεθεί ένα ατύχημα στο οποίο έσπασε το λαιμό του στις δοκιμές κατάταξης του αγώνα στο Μπραντς Χατς. Τότε οι γιατροί του είπαν πως ο κίνδυνος να πάθει τετραπληγία ήταν ορατός και για να γίνει εντελώς καλά και να μπορέσει να ξαναοδηγήσει θα έπρεπε να περάσουν το λιγότερο έξι μήνες. Ο Μάνσελ εισήχθη στο Νοσοκομείο και μόλις βγήκε, επανήλθε κανονικά στους αγώνες.
Φόρμουλα 3
Το 1978 εντάχθηκε στη Φόρμουλα 3. Στον πρώτο αγώνα, ο Μάνσελ πήρε την Pole Position και τερμάτισε στη 2η θέση. Οπωσδήποτε το μονοθέσιο το οποίο οδηγούσε δεν ήταν ικανό να φέρει νίκες όμως παρ' όλα αυτά, ο Μάνσελ παρέμεινε σ' εκείνη την ομάδα επειδή ήταν μέρος της Εμπορικής Συμφωνίας με το Γιουνιπάρτ Γκρουπ, η οποία απαιτούσε απ' αυτή να χρησιμοποιεί κινητήρες Δολομίτη της Τριούμφ, οι οποίοι ήταν κατά πολύ κατώτεροι από κείνους της Τογιότα τους οποίους χρησιμοποιούσαν οι μεγάλες ομάδες. Ύστερα από τρεις τερματισμούς στην 7η θέση και έναν στην 4η στον τελευταίο αγώνα, ο Μάνσελ έφυγε απ' την ομάδα εκείνη. Το 1979 ο Μάνσελ υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα David Price Racing, όπου μάλιστα πλήρωνε για να οδηγεί. Τον 1ο αγώνα στο Σίλβερσοουν τον Μάρτιο τον κέρδισε, όμως στη συνέχεια πήρε την κατιούσα και τερμάτισε 8ος στο Πρωτάθλημα. Στον προτελευταίο αγώνα ξεκίνησε καλά, όμως γύρω στο μέσο του αγώνα, το μονοθέσιό του συγκρούστηκε μ' εκείνο το οποίο οδηγούσε ο Ιταλός Αντρέα ντε Τσέζαρις και το αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης ήταν να σπάσει το τιμόνι του μονοθεσίου του Μάνσελ, ο οποίος νοσηλεύτηκε ξανά, όμως αυτή τη φορά με σπασμένους σπονδύλους. Το οδηγικό στυλ του Μάνσελ προσέλκυσε το ενδιαφέρον του ιδιοκτήτη της Lotus Κόλιν Τσάπμαν, ο οποίος λίγες μέρες μετά το ατύχημά του, του είπε να πάρει μέρος σε ένα τεστ στην πίστα Πολ Ρικάρ με ένα μονοθέσιο της Lotus επειδή ήθελε να δει αν ήταν ακόμα σε φόρμα, αποκρύπτοντάς του όμως την έκταση του τραυματισμού του. Ο Μάνσελ δέχτηκε να πάει και εκεί συνάντησε πολλούς άλλους οδηγούς οι οποίοι ήταν υποψήφιοι να πάρουν τη θέση του 2ου μονοθεσίου της ομάδας το 1980. Μεταξύ αυτών ήταν ο Αμερικανός Μάριο Αντρέτι, ο Αργεντινός Κάρλος Ρόιτεμαν, ο οποίος είχε πάει στη Williams, και ο Ιταλός Έλιο ντε Άντζελις.
Φόρμουλα 1
Ως αποτέλεσμα, το 1980 ο Μάνσελ εντάχθηκε στη Φόρμουλα 1 με τη Lotus, όχι όμως απ' το 1ο Γκραν Πρι του Πρωταθλήματος. Αρχικά είχε ρόλο δοκιμαστή και αναπληρωματικού οδηγού, επειδή ο Τσάπμαν δεν ήταν ακόμα 100% βέβαιος για τις οδηγικές του ικανότητες. Τον τοποθέτησε σε θέση κανονικού οδηγού αγώνων στο Αυστριακό Γκραν Πρι του Πρωωταθλήματος εκείνου στη θέση του Αμερικανού Μάριο Αντρέτι ο οποίος είχε ανακοινώσει πως από κείνο το Γκραν Πρι θα πήγαινε στην Alfa Romeo.
Η καλύτερη χρονιά του Μάνσελ ήταν το 1992, που κατέκτησε το ένα και μοναδικό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών του με τη Williams. Η στέψη του αυτή έγινε πολύ νωρίς και συγκεκριμένα στο Ουγγρικό Γκραν Πρι εκείνου του Πρωταθλήματος. Το 1993 ο Μάνσελ έκανε ένα διάλειμμα απ' τη Φόρμουλα 1 επειδή ήθελε να δοκιμάσει την τύχη του σε κάποιο άλλο μηχανοκίνητο σπορ, το οποίο ήταν τα Indycar. Στη Φόρμουλα 1 επανήλθε το 1994 και πάλι σαν οδηγός της Williams και το επόμενο έτος (τη σεζόν του 1995) πήγε στη Μακλάρεν όπου πήρε τη θέση του Ντέιβιντ Κούλθαρντ, ο οποίος πήγε στην ομάδα στην οποία ήταν το προηγούμενο έτος εκείνος δηλαδή στη Williams. Δυστυχώς το Ισπανικό Γκραν Πρι εκείνου του Πρωταθλήματος έμελλε να είναι το τελευταίο Γκραν Πρι στο οποίο πήρε μέρος ο Μάνσελ ως κανονικός οδηγός αγώνων, επειδή βλέποντας τα χαρακτηριστικά τα οποία είχε το μονοθέσιό του διαπίστωσε πως δεν του επέτρεπε να έχει την επιθυμητή απόδοση και αποφάσισε μετά το τέλος του να αποχωρήσει οριστικά απ' τη Φόρμουλα 1. Όμως το 2015 παραδέχθηκε σε συνέντευξή του πως το ότι εγκατέλειψε τη Μακλάρεν τόσο νωρίς ήταν το μεγαλύτερο λάθος που είχε κάνει ποτέ και πως έπρεπε να συνεχίσει ν' αγωνίζεται με την ομάδα μέχρι το τέλος του Πρωταθλήματος του 1995 ώστε να βοηθήσει στην εξέλιξη του μονοθεσίου.
Συνολικά πήρε μέρος σε 191 Γκραν Πρι, απ' τα οποία εκκίνησε στα 187. Εκτός απ' την κατάκτηση του ενός και μοναδικού του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Οδηγών το 1992, σημείωσε 31 νίκες, ανέβηκε 59 φορές στο Βάθρο των Νικητών, σκόραρε συνολικά 482 βαθμούς, εκκίνησε 32 φορές απ' την Pole Position και σημείωσε 30 ταχύτερους γύρους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βρετανοί οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1
Ναός του θεϊκού Αυγούστου
Ιστορία
Η κατασκευή του ναού έγινε τον 1ο αι. μ.Χ. και ήταν μία υπόσχεση της Συγκλήτου έπειτα από το τέλος του Αυτοκράτορα το 14 μ.Χ. Οι αρχαίες πηγές διαφωνούν για το αν κατασκευάστηκε από τον Τιβέριο και τη μητέρα του Λιβία ή από τον Τιβέριο μόνο του. Δεν ολοκληρώθηκε πριν το τέλος του το 37 μ.Χ., καθώς τον ναό εγκαινίασε ο Καλιγούλας. Μερικοί ερευνητές εκφράζουν την άποψη, ότι η καθυστέρηση οφείλεται, στο ότι ο Τιβέριος είχε λίγη υπόληψη στις τιμές των προκατόχων του. Αντίθετα άλλοι λένε, ότι έκανε το τελευταίο του ταξίδι από τη βίλα του στο Κάπρι, με σκοπό να μπει στη Ρώμη και να αφιερώσει τον ναό, απεβίωσε όμως στο Μισένουμ της Νάπολης πριν εισέλθη στην πρωτεύουσα. Ο Ιττάι Γκράντελ ερμηνεύει, πως η μακρά οικοδομική φάση του ναού δείχνει την επίμονη προσπάθεια για την κατασκευή του.
Η από καιρό αναμενόμενη αφιέρωσή του έγινε τις δύο τελευταίες ημέρες του Αυγούστου του 37 μ.Χ. Σύμφωνα με τον ιστορικό Δίωνα Κάσσιο οι εορτασμοί που διατάχθηκαν από τον Καλιγούλα, ήταν υπερβολικοί. Έγιναν διήμερες ιπποδρομίες, σφαγιάστηκαν 400 αρκούδες και "άλλα τόσα θηρία από τη Λιβύη (=Αφρική)". Ο ίδιος ανέβαλλε τις ψηφίσεις νόμων και το πένθος όσων έτυχε να είχαν, "ώστε κανένας να μην έχει δικαιολογία απουσίας". Η αίγλη και η χρονικές συμπτώσεις των εορτασμών ήταν προσεκτικά επιλεγμένη πολιτική πράξη: ο μήνας Αύγουστος ήταν αυτός που είχε γεννηθεί ο Οκταβιανός (και ο μήνας πήρε το όνομά του)· οι κορύφωση των εορτασμών ήταν την ημέρα των γενεθλίων του Καλιγούλα και η τελευταία ημέρα της υπατείας του. Ο συνδυασμός είχε σκοπό να δείξει τον Καλιγούλα "απόγονο" του Αυγούστου (ήταν δισεγγονός της Λιβίας).
Ο ναός του θεϊκού Αυγούστου περιγράφεται στη Λατινική γραμματεία ως templum Augusti ή templum divi Augusti. Ο Μαρτιάλης και ο Σουητώνιος τον αποκαλούν templum novum και με αυτό το όνομα τεκμαίρεται στο Act Arvalia (πράξεις των Arvales fratres, ιερέων των Αγρών) από το 36 μ.Χ. Αναφορές λένε για μία βιβλιοθήκη από τον Τιβέριο γειτονικά του ναού, την καλούμενη bibliotecha templi novi/Augusti. Ο Καλιγούλας λέγεται, ότι αργότερα έκτισε μία γέφυρα, που συνέδεε τον Παλατίνο με τον Καπιτωλίνο λόφο, η οποία περνούσε επάνω από τον ναό. Εκτός από το καλά περιγραφόμενο από τις πηγές άγαλμα του Αυγούστου και της Λιβίας, λίγα είναι γνωστά για τον διάκοσμο του ναού: ο Πλίνιος αναφέρεται σε έναν πίνακα με θέμα τον Υάκινθο, έργο του Νικία του Αθηναίου, ο οποίος δόθηκε στον ναό από τον Τιβέριο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τοπογραφία της Ρώμης
Θιβετιανό αλφάβητο
Το αλφάβητο συνδέεται στενά με την ευρεία εθνική θιβετιανή ταυτότητα, που εκτείνεται σε περιοχές του Θιβέτ, του Μπουτάν, της Ινδίας και του Νεπάλ. Το θιβετιανό αλφάβητο έχει ινδική καταγωγή και έχει διάφορα παράγωγα, όπως τα αλφάβητα Λίμπου, Λέπτσα, και το πολύγλωσσο Φαγκς-πα.
Ιστορία
Η δημιουργία του θιβετιανού αλφαβήτου αποδίδεται στον Θόνμι Σαμπότα (Thonmi Sambhota) στα μέσα του 7ου αιώνα. Η παράδοση θεωρεί ότι ο Σαμπότα, υπουργός του Σονγκτσάν Γκάμπο (569-649) στάλθηκε στην Ινδία για να μελετήσει την τέχνη της γραφής και κατά την επιστροφή του εισήγαγε το αλφάβητο. Η μορφή των γραμμάτων είναι βασισμένη σε κάποιο από τα ινδικά αλφάβητα εκείνης της περιόδου. Ποιο συγκεκριμένο ινδικό αλφάβητο αποτέλεσε τη βάση του θιβετιανού αλφάβητου παραμένει ασαφές. Πρόσφατη έρευνα θεωρεί πως το θιβετιανό αλφάβητο βασίστηκε σε μια παραλλαγή των ινδικών γραφών Γκούπτα (κατά κύριο λόγο) και Βράχμι της περιοχής του Χοτάν (Khotan), που ο Σαμπότα διδάχθηκε στο Κασμίρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδικά αλφάβητα Κατηγορία:Πολιτισμός του Θιβέτ
Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας
Η Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας είναι από τις μεγαλύτερες και κεντρικότερες λεωφόρους της Αθήνας. Αποτελεί έναν από τους ακριβότερους δρόμους της πόλης και χωρίζει τη συνοικία του Κολωνακίου από το Παγκράτι και τα Ιλίσια. Η λεωφόρος αυτή, καθώς ξεκινά από την πλατεία Συντάγματος και κατευθύνεται βόρεια προς την Κηφισιά, είχε ονομαστεί αρχικά Λεωφόρος Κηφισίας. Την 1η Μαρτίου του 1932 όμως το τμήμα από την πλατεία Συντάγματος μέχρι τους Αμπελοκήπους έλαβε το σημερινό όνομα προς τιμήν της βασίλισσας Σοφίας, ενώ το υπόλοιπο τμήμα διατήρησε την ονομασία λεωφόρος Κηφισίας. Μερικά από τα σημαντικά κτίρια που βρίσκονται κατά μήκος της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας είναι η Βουλή των Ελλήνων, το υπουργείο Εξωτερικών, το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, το Πολεμικό Μουσείο, το Μουσείο Μπενάκη, το Βυζαντινό Μουσείο, το Σαρόγλειο Μέγαρο, το γνωστό ξενοδοχείο Χίλτον κ.α. Οι πρεσβείες της Αιγύπτου, της Αργεντινής, της Αυστρίας, της Δανίας, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Λιθουανίας, της Μάλτας, της Νορβηγίας, της Πορτογαλίας και της Χιλής βρίσκονται επίσης στο ιστορικό αυτό δρόμο.
Από την Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας ξεκινά βόρεια (για να καταλήξει νότια στο Παναθηναϊκό Στάδιο) και η οδός Ηρώδου Αττικού, όπου βρίσκονται το Προεδρικό Μέγαρο και το Μέγαρο Μαξίμου. thumb|Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα, επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας. Αποτελεί τμήμα της Εθνικής Οδού 1 και κλάδο της Εθνικής Οδού 54.
Ιστορικό
Η λεωφόρος ασφαλτοστρώθηκε για πρώτη φορά κατά τον 20ό αιώνα. Επίσης προστέθηκαν γραμμές τρόλεϊ στις άκρες της λεωφόρου, ενώ νεοκλασικά κτήρια χτίστηκαν στις δύο πλευρές του δρόμου. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο Πόλεμο, χτίστηκαν μοντέρνα κτήρια οκτώ με δέκα ορόφων, ενώ επίσης προστέθηκαν σηματοδότες κυκλοφορίας και φωτισμός. Σήμερα η Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας έχει στο δυτικό της τμήμα τέσσερις λωρίδες για κατεύθυνση προς δυτικά και δύο λωρίδες για κατεύθυνση προς ανατολικά, ενώ στο υπόλοιπο της λεωφόρου υπάρχουν τρεις λωρίδες ανά κατεύθυνση, συμπεριλαμβανομένης και λωρίδας κίνησης λεωφορείων. thumb|Η Λεωφόρος Βασ. Σοφίας, διακρίνεται το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλ. Διακυβέρνησης.
Ξενοδοχεία
thumb|left|Το ξενοδοχείο Hilton Αθηνών
Βασιλισσης Σοφιας
Θεόδωρος Γκόφας
Ο Θεόδωρος Γκόφας ήταν σταφιδέμπορος και βουλευτής Αιγιαλείας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αίγιο και ήταν γιος του Θεοφάνη Γκόφα, γόνου της πλούσιας οικογένειας Γκόφα. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και συνέχισε τις σπουδές του στην Ελβετία.
Ο Θεόδωρος Γκόφας, γνωστότερος στους ψηφοφόρους του και με το ψευδώνυμο Θεοδωράκης Γρίβας, εξελέγη βουλευτής το 1906 έως το 1911 και από το 1935 έως το 1938. Το 1915 διετέλεσε νομάρχης Κεφαλληνίας μέχρι την αποπομπή του στις 11 Απριλίου 1917, από την Γαλλική διοίκηση εξαιτίας των φιλοβασιλικών του φρονημάτων. Στη συνέχεια αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική για να αφήσει τη θέση του στον αδελφό του Χρήστο ("Κίτσο") Γκόφα. Μετά τον αιφνίδιο θάνατο του Χρήστου Γκόφα επέστρεψε στην πολιτική το 1932, οπότε και επανεξελέγη βουλευτής Αιγιαλείας. Κατά την διάρκεια της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά έβαλε τέλος στις πολιτικές του δραστηριότητες.
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος Κατηγορία:Νομάρχες Κεφαλληνίας Θεοδωρος
Πάνος Μουζουράκης
Ο Πάνος Μουζουράκης (Ζυρίχη, 24 Μαΐου, 1979) είναι Έλληνας καλλιτέχνης, τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Είναι γνωστός για τις συμμετοχές του στις Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές, Singles και 4.
Βιογραφία
Ο Πάνος Μουζουράκης μετακόμισε με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη όταν ήταν 8 ετών. Από τα 19 του, ξεκίνησε να εμφανίζεται σε διάφορα μαγαζιά της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής (Εν Ελλάδι, Kingston, Fun-key, Παπαγάλος, Inside, Cafe American Υδρόγειος, κ.α.), παίζοντας κιθάρα και τραγουδώντας, είτε μόνος του είτε ως μέλος συγκροτημάτων («Οι απαράδεκτοι», «Αβά-φτυστοι μικροί πιτσιλωτοί δρυοκολάπτες»). Τον Αύγουστο του 2002 αποφάσισε να κατέβει στην Αθήνα.
Καριέρα
Με το που έφτασε στην Αθήνα, προσλήφθηκε στο «Σταυρό του Νότου club», όπου και παρέμεινε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, δημιουργώντας αίσθηση με την πολύ ιδιαίτερη καλλιτεχνική του παρουσία, κερδίζοντας συνεχώς την προσοχή και την αγάπη του κοινού.
Το 2004 παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στη σχολή «Δράση» του Κώστα Νταλιάνη και το ίδιο καλοκαίρι συμμετείχε στις παραστάσεις του Διονύση Σαββόπουλου. Το 2005, παράλληλα με τις εμφανίσεις του στο Σταυρό του Νότου, συμμετείχε και στη θεατρική παράσταση της Βάσως Βασιλείου «Ιεροτελεστίες της Ζούγκλας», αλλά και στην παράσταση «Αχαρνής» του Διονύση Σαββόπουλου, στο ρόλο του Λαμάχου, περιοδεύοντας σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο και δίνοντας παραστάσεις στη Βιέννη και στη Διεθνή Έκθεση στο Τόκιο. Από τότε έχει ξανασυνεργαστεί με το Διονύση Σαββόπουλο περιστασιακά, σε συναυλίες και μουσικά αφιερώματα.
Τον Μάιο του 2006, μαζί με τον Γιώργο Μυλωνά - με τον οποίο συνεργάστηκαν ήδη 4 χρόνια στο Σταυρό του Νότου - ετοίμασαν μια δική τους μουσικοθεατρική παράσταση, που είχε τίτλο «ΠρόβαΤΑκομμάτια» και παρουσιάστηκε στην «Χ-ΕΔΡΑ» της Ν. Σμύρνης. Η ίδια παράσταση παρουσιάστηκε και πάλι στην «Χ-έδρα», από τον Σεπτέμβριο του 2006 μέχρι το Φεβρουάριο του 2007.
Παράλληλα συμμετείχε ως βασικός τραγουδιστής στους "Uplift Mofo Party Band", μία ομάδα εξαίρετων μουσικών, που παρουσίασαν ένα αφιέρωμα στους Red Hot Chilli Peppers στο club Gagarin, με τρομερή επιτυχία. Την ίδια περίοδο συμμετείχε στην κωμική σειρά «Γιαννάκη Ομορφόπαιδο» με τον Γιάννη Ζουγανέλη.
Το Σεπτέμβριο του 2006 έγινε μέλος της μουσικοθεατρικής ομάδας "Ήρωες" της Ελένης Γκασούκα και τον ίδιο χειμώνα ανέβηκε η ομότιτλη παράσταση (κείμενα και σκηνοθεσία Ελένης Γκασούκα) στο Μικρό Παλλάς. Οι «Ήρωες» παίχτηκαν και για δεύτερη χρονιά (2007-2008) στον ίδιο χώρο, κερδίζοντας ολοένα και περισσότερο την εκτίμηση του κοινού.
Το Μάρτιο του 2007 κυκλοφόρησε ο πρώτος του προσωπικός δίσκος με τίτλο «Μάντεψε Ποιος», ενώ την άνοιξη του 2007 συμμετείχε στο American Dream του Κωνσταντίνου Ρήγου, που παρουσιάστηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή για 11 παραστάσεις.
Το καλοκαίρι του 2007 εμφανίστηκε με το Γιώργο Μυλωνά και την Faye σε ένα καλοκαιρινό πρόγραμμα σε παραλιακό μαγαζί της Αθήνας. Το φθινόπωρο του 2007 έστησε, μαζί με τον Γιώργο Μυλωνά και τον Λεωνίδα Μπαλάφα, τη μουσική παράσταση «ΑρχήΔιαΤωνΤριών» που παρουσιάστηκε στη μουσική σκηνή Οξυγόνο μέχρι τον Ιανουάριο του 2008. Την ίδια περίοδο εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά «S1ngles 2 1/2» στο ρόλο του "Τζάμπα".
Το 2009, ενώ οι Ήρωες ετοιμάζονταν να συνεχίσουν πενθήμερες παραστάσεις στο Μικρό Παλλάς και η τηλεοπτική σειρά «S1ngles 3» έκλεισε τον κύκλο επεισοδίων στο Mega channel, συνέχισε τις εμφανίσεις του στη σκηνή Οξυγόνο και βρέθηκε στο στάδιο προετοιμασίας του δεύτερου προσωπικού του δίσκου. Επίσης συμμετείχε στην σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη "4 (τέσσερις)" στον ρόλο του Άρη.
Το 2010 συμμετείχε στην σατιρική σειρά κινουμένων σχεδίων του Γιώργου Φειδά και Γιάννη Τσιτσώνη, «Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος» στο Mega Channel, στο ρόλο του κυνικού φιλοσόφου Μένιππου.
Το 2011 κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκο του με τίτλο «Ιπτάμενος δίσκος» και εμφανιζόταν κάθε Δευτέρα στο Σταυρό του Νότου Club. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, περιόδευσε σε όλη την Ελλάδα παρουσιάζοντας το δίσκο, ενώ βραβεύτηκε μαζί με τον Κωστή Μαραβέγια στα Mad VMA για το single του δίσκου "Φίλα με ακόμα".
Με την έναρξη της σεζόν του δόθηκε ένας νέος ρόλος. Παρουσίασε την τέταρτη και τελευταία σεζόν της εκπομπής Amstel Live.
Τον Οκτώβριο του 2011, και μέχρι τον Φεβρουάριο του 2012, ξεκίνησε η παράσταση "Αυστηρώς Ακατάληπτο" μαζί με τον Βαγγέλη Ασημάκη στον Σταυρό του Νότου club. Τον υπόλοιπο χειμώνα περιόδευσαν σε Ελλάδα και Κύπρο.
Τον Μάιο του 2012 ξεκίνησε συναυλίες σε Ελλάδα και Κύπρο μαζί με τον Αποστόλη Βαλαρούτσο. Τον χειμώνα του 2012 μεχρι την άνοιξη του 2013, συμμετείχε στην μουσική παράσταση της Ελένης Γκασούκα "Άπαντα", μαζί με τον Θανάση Αλευρά στο Σταυρό του Νότου Plus. Η παράσταση γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Συμμετείχε και στη θεατρική παράσταση "Hangover 4: Αθήνα- Καλαμάτα" του Αλέξανδρου Ρήγα στο Θέατρο Αθηνά, στο ρόλο του Λεωνίδα.
Στο τέλος του καλοκαιριού του 2012 δημιούργησε μια νέα μπάντα, αλλάζοντας λίγο τον ήχο των live σε περισσότερο funky και swing ρυθμούς. Ονόμαζε την μπάντα "The big band project". Στο πλευρό του ηταν οι One of a kind.
Το Δεκέμβριο του 2013 κυκλοφόρησε ο τρίτος του δίσκος με τίτλο : "Στόχος". Τότε και μέχρι τον Ιανουάριο του 2014 συμμετείχε στη μουσική παράσταση της Ελένης Γκασούκα "Burlesque", μαζί με τον Θανάση Αλευρά και τις One of a Kind, παράσταση που παρουσιάστηκε στο Fuzz.
Τον Μάρτιο του 2014 προστέθηκε στην παρέα των Γενναίων της νύχτας "ΓκαΓκαΝτιν" στην Ακτή Πειραιώς, στο πλάι των Διονύση Σαββόπουλο, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και Γιάννη Ζουγανέλη.
Τον Ιούνιο του 2014 παρουσίασε στα Mad VMA 2014 μαζί με τον Παντελή Αμπαζή, το ντουέτο "Madame Madame" σε ένα ανατρεπτικό νούμερο, χορογραφία του Φωκά Ευαγγελινού. Αμέσως μετά περιόδευσε μαζί με τον Διονύση Σαββόπουλο και τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα διεξάγοντας sold out συναυλίες.
Από το 2016 συμμετέχει στην κριτική επιτροπή της τηλεοπτικής εκπομπής The Voice of Greece, η οποία προβάλλεται στον τηλεοπτικό σταθμό ΣKAΪ. Ο Πάνος Μουζουράκης έδωσε τη φωνή σε ένα κινούμενο σχέδιο με το όνομα Όλαφ, στην ταινία Frozen. Επιπλέον στη ταινία κινουμένων σχεδίων Αρχηγός από Κούνια ερμηνεύει τον Αρχιμπόμπιρα.
Το 2017 συμμετέχει στην κινηματογραφική ταινία του Νίκου Περάκη Success Story.
Το 2018 συμμετέχει στην αμερικανική κινηματογραφική ταινία Mamma Mia! Here We Go Again.
Το 2020 δημιούργησε μια ταινία μικρού μήκους «Murder Filmaking Express»   για το Φεστιβάλ της Νέας Ζηλανδίας. Να σημειωθεί ότι βρέθηκε ανάμεσα στις 10 καλύτερες ταινίες καραντίνας και ξεχώρισε ανάμεσα από ένα σύνολο 2.200 ταινιών, που διαγωνίστηκαν.
Το 2021 συμμετείχε στην Ισπανική σειρά nasdrovia, υποδυόμενος τον επαγγελματία εκτελεστή.
Προσωπική ζωή
Από το 2010 μέχρι το 2019 ήταν σε σχέση ηθοποιό Μαρία Σολωμού
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές ποπ Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Η Ψυχή του Καλλιτέχνη
Η Ψυχή του Καλλιτέχνη είναι έργο του Έλληνα ζωγράφου Νικολάου Γύζη. Είναι έργο αλληγορικό των ώριμων χρόνων του Γύζη, που έγινε το πιο διάσημο και αγαπημένο έργο του.
Περιγραφή
Το έγχρωμο σκίτσο εικονίζει μια νεαρή γυναικεία μορφή με λεπτά μα και συγχρόνως αδρά χαρακτηριστικά και αιθέρια ενδυσμασία. Τα πεταλουδίσια φτερά στους λεπτούς της ώμους παραπέμπουν τον παρατηρητή στη μυθική Ψυχή, που μπορεί να περιγραφεί ως η προσωποποίηση πεταλούδας. Η κόρη βρίσκεται μπροστά στο στόμιο μιας σκοτεινής σπηλιάς, η οποία θεωρείται ότι είναι η είσοδος για τον κάτω κόσμο. Το βλέμμα της είναι πλήρως αφοσιωμένο στο μικρό κόκκινο κουτάκι, μια πυξίδα, που της έδωσε η θεά Αφροδίτη. Το αιθέριο ένδυμα μοιάζει κατασκευασμένο από το ίδιο υλικό όπως και τα πεταλουδίσια φτερά της. Το σχήμα των ποδιών της χάνεται.
Ερμηνεία
Στη «Ψυχή του Καλλιτέχνη» απεικονίζεται η Ψυχή από την ελληνική μυθολογία, που σύμφωνα με το μύθο, ήταν η νεότερη από τις τρεις όμορφες κόρες του βασιλιά της Σικελίας, και για την ομορφιά της προκάλεσε τον φθόνο της θεάς Αφροδίτης. Μετά από έναν κυριολεκτιό κυκεώνα συγκυριών, η Ψυχή βρίσκεται αντιμέτωπη με την δύσκολη αποστολή, να κατέβει στον κάτω κόσμο και να επιστρέψει φέρνοντας βάλσαμο μέσα στο μικρό κουτάκι της. Δεν ξέρουμε, αν ο καλλιτέχνης απεικονίζει την Ψυχή άραγε πριν την κάθοδο, ή μήπως μετά την επιστροφή της; Κάθεται σκεπτική και με την προσύλωσή της στο μόνο έγχρωμο αντικείμεον του πίνακα, πραπέμπει τον θεατη, όχι μόνο στο έργο της επίτευξης της αποστολής, αλλά και στο ευτυχές αποτέλεσμα, την προσφορά του βαλσάμου της ψυχής για την ανθρωπότητα.
Ιστορία
Ο Γύζης δημιούργησε το σκίτσο ως δείγμα του έργου του, για να κοσμίζει με αυτό το εξώφυλλο του βιογραφικού σημειώματός του, το οποίο έστειλε σε μεγάλο μουσείο του εξωτερικού. Το ίδιο το σκίτσο είναι αναφορά στη ζωή του.
Επιρροή
Η «Ψυχή του Καλλιτέχνη» ενέπνευσε αρκετούς Ευρωπαίους δημιουργούς. Τα έργα «Η Ψυχή» του Παύλου Μαθιόπουλου, «Η Ψυχή ανοίγει το χρυσό κουτί της Αφροδίτης» και «Η Ψυχή εισέρχεται στον κήπο του Έρωτα» του Τζ. Γ. Γουότερχαουζ, παρουσιάζουν την Ψυχή, όπως την αντιλαμβάνονται οι δημιουργοί της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Νικολάου Γύζη
Ισαβέλλα της Υόρκης
Η Ισαβέλλα της Υόρκης ή Ισαβέλλα Στιούαρτ (28 Αυγούστου 1676 - 2 Μαρτίου 1681) ήταν κόρη του μελλοντικού Ιακώβου Β΄ της Αγγλίας και της δεύτερης συζύγου του, Μαρίας Βεατρίκης της Μόντενα.
Η Ισαβέλλα γεννήθηκε στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου στο Λονδίνο. Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιάκωβου και της Μαρίας Βεατρίκης, μετά την αδελφή της, Αικατερίνη Λαύρα, που πέθανε έντεκα μήνες πριν από τη γέννησή της. Η Ισαβέλλα είχε δύο μεγαλύτερες ετεροθαλείς αδελφές από τον πρώτο γάμο του πατέρα της με τη Λαίδη Ανν Χάιντ: τη Μαρία και την Άννα, μελλοντικές βασίλισσες της Αγγλίας. Οι πατρικοί παππούδες της Ισαβέλλας ήταν ο Κάρολος Α΄ της Αγγλίας και η σύζυγός του Ερριέττα Μαρία της Γαλλίας. Οι εκ μητρός παππούδες της ήταν ο Αλφόνσος Δ΄ των Έστε και η Λάουρα Μαρτινότσι.
Ζωή
Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της, η Ισαβέλα ήταν το μοναδικό παιδί του βασιλικού ζευγαριού και έτσι τέταρτη για τη διαδοχή του θρόνου (μετά από τον πατέρα της και τις ετεροθαλείς αδερφές της Μαρία και Άννα). Πήγε μια σειρά πίσω μετά τη γέννηση του αδελφού της, Κάρολο Στούαρτ, Δούκα του Κέιμπριτζ. Ωστόσο, πέθανε από ευλογιά μετά από ένα μήνα ζωής, οπότε η Ισαβέλλα τοποθετήθηκε ξανά στην τέταρτη γραμμή. Το 1678, η Ισαβέλλα ακολουθήθηκε από μια άλλη αδελφή, την Ελισάβετ, που πέθανε μετά τη γέννα.
Η οικογένειά της είχε ένα πορτρέτο ζωγραφισμένο γι' αυτήν από τον Σερ Πήτερ Λήλυ.
Το 1678, όταν η Ισαβέλλα ήταν δυο ετών, οι γονείς της εξορίστηκαν στις Βρυξέλλες για να μείνουν με την αδερφή της, Μαρία. Το βασιλικό ζευγάρι συνοδεύτηκε από την Ισαβέλλα και την Άννα.
Όταν ο θείος της, ο Κάρολος Β΄ αρρώστησε σοβαρά, η οικογένεια επέστρεψε στην Αγγλία. Φοβόντουσαν ότι ο μεγαλύτερος νόθος γιος του Βασιλιά, ο Τζέημς Σκοτ, 1ος Δούκας του Μόνμουθ και διοικητής των ένοπλων δυνάμεων της Αγγλίας, θα μπορούσε να σφετεριστεί το στέμμα αν ο Κάρολος πέθαινε όσο απουσίαζαν. Ο Κάρολος επέζησε αλλά, αισθανόμενος ότι η οικογένεια επέστρεψε στο βασίλειο πάρα πολύ γρήγορα, έστειλε τον Ιάκωβο και τη Μαρία Βεατρίκη στο Εδιμβούργο, όπου για τα επόμενα τρία χρόνια παρέμειναν στο Παλάτι Χόλλυρουντ, ενώ η Άννα και η Ισαβέλλα έμειναν στο Λονδίνο υπό τις διαταγές του Καρόλου. Το ζευγάρι ανακλήθηκε στο Λονδίνο τον Φεβρουάριο του 1680, μόνο για να επιστρέψει ξανά στο Εδιμβούργο το φθινόπωρο. Αυτή τη φορά πήραν μια πιο αξιόλογη βάση: ο Ιάκωβος έγινε ο βασιλικός επίτροπος στη Σκωτία. Ο χωρισμός από την Ισαβέλλα οδήγησε τη μητέρα της να βυθιστεί σε μια κατάσταση θλίψης, η οποία επιδεινώθηκε από τον κοινωνικό αποκλεισμό της.
Η Λαίδη Ισαβέλλα, που μέχρι στιγμής ήταν το μόνο από τα παιδιά της Μαρίας που επιβίωσε τη βρεφική ηλικία, πέθανε από φυσικά αίτια τον Μάρτιο του 1681, πέντε μήνες πριν από τα πέμπτα της γενέθλια, στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, τον τόπο της γέννησής της. Θάφτηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ ως «Η Λαίδη Ισαβέλλα, κόρη του Δούκα της Υόρκης».
Τέσσερα χρόνια μετά το θάνατο της Ισαβέλλας, ο πατέρας της ανέβηκε στον θρόνο ως βασιλιάς της Αγγλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Αεροφωτογραφία
Ως αεροφωτογραφία χαρακτηρίζεται γενικά οποιαδήποτε φωτογραφία της γήινης επιφάνειας (ξηράς ή θάλασσας) που έχει ληφθεί από αέρος, δηλαδή από πτητικό μέσο, (αεροπλάνο, ελικόπτερο, αερόθερμο κ.λπ.). Ανάλογα της διεύθυνσης του σημείου λήψης προς τον ορίζοντα αυτή διακρίνεται σε κατακόρυφη, κεκλιμένη και πλάγια αεροφωτογραφία.
Απόκλιση
Γενικά η λέξη απόκλιση (variation ή var.) σημαίνει εκτροπή από καθορισμένη θέση ή κατεύθυνση. Είναι ακριβώς η αντίθετη της σύγκλισης. Στις διάφορες εκφράσεις λαμβάνει χαρακτήρα ακόμη και προτίμησης και ιδιαίτερα στην πολιτική (π.χ. δεξιών ή αριστερών αποκλίσεων).
Αεροφωτογραφία
Για τη λήψη των αεροφωτογραφιών κατασκευάστηκαν ειδικοί τύποι φωτογραφικών μηχανών με μεγάλη εστιακή απόσταση και εύρος πεδίου, με αυτόματο μηχανισμό εκτύλιξης και έκθεσης μεγάλου μήκους φιλμ έτσι, ώστε η λήψη να είναι συνεχής. Στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η τεχνική της αεροφωτογράφησης βελτιώθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό κάνοντας ακόμα χρήση και υπέρυθρων ακτίνων, ειδικών υπερευαίσθητων φιλμς (όπως στη χλωροφύλλη) που μπορούσαν να αναδεικνύουν θέσεις αρμάτων ή πυροβόλων μέσα σε δάσος ή πάσης φύσεως εγκαταστάσεων που καλύπτονταν με μέσα παραλλαγής (καμουφλάζ).
Απόκλιση
Ιδιαίτερα όμως σε θέματα γεωγραφικής κατεύθυνσης όπως στη Ναυτιλία η απόκλιση είναι ένας πολύ βασικός και σημαντικός όρος που έχει να κάνει με τον γήινο μαγνητισμό και τις πυξίδες, εξ ου και λέγεται μαγνητική απόκλιση.
Αεροφωτογραφία
right|thumb|200px|Αεροφωτογραφία της περιοχής του Ναγκασάκι πριν την ρίψη της ατομικής βόμβας Τόσο δε μεγάλη ήταν η εξέλιξη της αεροφωτογραφίας, ώστε, τελικά, κατασκευάστηκαν ή διασκευάστηκαν και ειδικά αεροπλάνα για τέτοια δραστηριότητα, που ονομάζονται αεροφωτογραφικά. Τα εν λόγω αεροπλάνα είναι επιπρόσθετα εφοδιασμένα και με άλλες ειδικές συσκευές μαγνητοφώνησης, που καταγράφουν επιπλέον και τις παρατηρήσεις των χειριστών κατά τη διάρκεια της λήψης, καθώς και με φωτοβολίδες μεγάλης φωτιστικής έντασης για νυκτερινές λήψεις, όπως π.χ. σε περιπτώσεις έρευνας και διάσωσης στη θάλασσα, σε απόκρημνες περιοχές κ.τ.λ.
Απόκλιση
Γήινος μαγνητισμός
Όπως είναι γνωστό η Γη αποτελεί ένα τεράστιο φυσικό μαγνήτη που έχει όλα τα χαρακτηριστικά του, δηλαδή, τον Βόρειο μαγνητικό Πόλο, τον Νότιο μαγνητικό Πόλο και τον μαγνητικό ισημερινό. Οι μαγνητικοί αυτοί πόλοι της Γης συνιστούν τα γήινα εκείνα σημεία με τη μεγαλύτερη μαγνητική ένταση και βρίσκονται αρκετά κοντά στα αντίστοιχα ετερώνυμα γεωγραφικά σημεία¹. Ο δε μαγνητικός ισημερινός (της Γης) αντίθετα συνιστά την ουδέτερη μαγνητική ζώνη με την ελαχιστότερη ένταση μαγνητικού πεδίου.
Αεροφωτογραφία
Στην Ελλάδα η αναγκαιότητα της αεροφωτογράφησης οδήγησε, το 1956, στην δημιουργία ειδικής μοίρας αεροφωτογραφικών αεροσκαφών, της 384η Τακτικής Μοίρας Αναγνώρισης (ΤΜΑ), εφοδιασμένης με αεροπλάνα Republic RF-84F Thunderflash.
Απόκλιση
Γήινος μαγνητισμός
Εν προκειμένω μαγνητική απόκλιση ονομάζεται η γωνία που σχηματίζεται από την οριζόντια συνιστώσα της έντασης του γήινου μαγνητικού πεδίου προς τον γεωγραφικό μεσημβρινό.
Αεροφωτογραφία
Σήμερα η αεροφωτογραφία εξελισσόμενη αποτελεί ιδιαίτερο μέσο της κατασκοπείας, που εκτελείται από τηλεκατευθυνόμενα (μη επανδρωμένα) αεροσκάφη. Παράλληλα αποτελεί και μέσον προηγμένων αυτοκατευθυνόμενων ή τηλεκατευθυνόμενων βλημάτων (βομβών) εύρεσης και αναγνώρισης στόχων. Τέτοιες βόμβες με χρήση αεροφωτογραφιών χρησιμοποιήθηκαν κατά τον βομβαρδισμό της Λιβύης από αμερικανικά αεροσκάφη, στη δεκαετία του 1980, κατά τον αποκλεισμό της Σύρτης.
Απόκλιση
Πρακτική εφαρμογή
Έτσι στην πράξη όταν μείνει ελεύθερη η μαγνητική βελόνη της πυξίδας θα ταχθεί επί των δυναμικών γραμμών του υφιστάμενου μαγνητικού πεδίου κατά τον νόμο έλξης των ετερωνύμων πόλων, δηλαδή ο ερυθρός της μαγνητικής βελόνης θα ταχθεί προς Βορρά εις τρόπο που να δείχνει τον μαγνητικό Βορρά. Λόγω όμως της διαφορετικής θέσης των μαγνητικών πόλων προς εκείνη των γεωγραφικών αλλά και λόγω άλλων δευτερευόντων παρεκτρεπικών δυνάμεων (κυρίως από φυσικά μαγνητικά πετρώματα στη ξηρά) η κατεύθυνση τελικά της μαγνητικής βελόνης δεν ταυτίζεται με τον αληθή Βορρά αλλά σχηματίζει με αυτόν μία γωνία η οποία και καλείται απόκλιση (Απ). Στην πραγματικότητα η απόκλιση αλλάζει ελαφρά από μέρος σε μέρος και οι ναυτικοί χάρτες δείχνουν τον μέσο όρο της περιοχής. Στην Ελλάδα οι αποκλίσεις κυμαίνονται περίπου από +3,5 μέχρι +5,5 μοίρες.
Αεροφωτογραφία
Πηγές
Κατηγορία:Αεροπορία Κατηγορία:Τοπογραφία Κατηγορία:Χαρτογραφία Κατηγορία:Κατασκοπεία
Απόκλιση
Πρακτική εφαρμογή
Η Απόκλιση (Απ) χαρακτηρίζεται είτε Ανατολική, ή δεξιά, ή Α, ή δ, ή +, ή East (E), είτε Δυτική, ή αριστερή, ή Δ, ή Αρ, ή -, ή West (W) όταν ο μαγνητικός Βορράς βρίσκεται ανατολικότερα ή δυτικότερα αντίστοιχα του αληθή (ή γεωγραφικού) Βορρά.
Στο ανατολικό ημισφαίριο η απόκλιση είναι ανατολική ενώ στο δυτικό είναι δυτική. Συνεπώς ισχύουν οι εξής σχέσεις:
Μαγνητικός Βορράς = Αληθής Βορράς + Απόκλιση (στο ανατολικό ημισφαίριο και συνεπώς στην Ελλάδα)
Μαγνητικός Βορράς = Αληθής Βορράς - Απόκλιση (στο δυτικό ημισφαίριο)
Μεταβολές απόκλισης
Η μαγνητική απόκλιση μεταβάλλεται υπό τις παρακάτω συνθήκες: Οι "μαγνητικές θύελλες" είναι συνήθως φαινόμενα που προκαλούν στιγμιαίες διαταραχές και συχνά παρατηρούνται κατά τη εμφάνιση του πολικού σέλαος (nothern lights). Οι "τοπικές διαταραχές" εμφανίζονται κυρίως σε περιοχές με έντονο μεταλλευτικό πλούτο ή κοντά σε μεταλλικό ναυάγιο. Οι περιοχές που παρουσιάζουν έντονες τέτοιες μαγνητικές διαταραχές σημειώνονται στους ναυτικούς χάρτες καθώς και στους Πλοηγούς των τόπων αυτών³
Προσδιορισμός απόκλισης
Και όμως το μέγεθος, δηλαδή η εκάστοτε τιμή, της απόκλισης για ορισμένο πάντα τόπο δεν είναι και ακατόρθωτο. Αρκεί να ληφθούν οι σχετικές πληροφορίες από τις ακόλουθες τρεις βασικές πηγές: Στην πράξη συνηθέστερη αναζήτηση είναι η πρώτη που καθίσταται πιο πρόσφορη πάνω στον ίδιο τον χάρτη.
Σύγχρονη απόκλιση
Από τα παραπάνω αναφερόμενα καθίσταται φανερό πως οι τιμές αποκλίσεων αναφέρονται στο έτος κατασκευής του χάρτη, συνεπώς παρίσταται ανάγκη της αναγωγής αυτών κάθε φορά στο έτος της χρησιμοποίησης (υπολογισμού των) από τους ναυτιλλομένους, δηλαδή στη σύγχρονη απόκλιση - Απ(σ).
Για την εύρεση της Απ(σ) πολλαπλασιάζεται η ετήσια μεταβολή επί της διαφοράς των ετών, χάρτου και σύγχρονου έτους υπολογισμού, και αν μεν η ετήσια μεταβολή είναι αυξητική προστίθεται στην απόκλιση του χάρτη Απ(χ), αν είναι ελαττούμενη αφαιρείται από την Απ(χ). Έτσι καταλήγουμε στον γενικό τύπο:
Παράδειγμα υπολογισμού
Συνεπώς 2007 – 1985 = 22 έτη διαφορά, 22 έτη × 8' ετήσια μεταβολή = 176’ δηλαδή (δια 60) = 2° 56’. Άρα η σύγχρονη απόκλιση Απ(σ) θα είναι = 4°15’W ~ 2°56'(μειούμενη) = 3°75' – 2°56' = '''1°19' Δυτική (W) (2007), μειουμ. 8' ετησίως'''.
Βέβαια αυτά μόνο για το παράδειγμα, γιατί στην πράξη κρίνεται απαράδεκτο να τηρούνται στα πλοία τόσο παλαιοί, 22 ετών, χάρτες. Αυτό συμβαίνει καθώς σε αυτό το διάστημα εκτός από μεταβολλές στην απόκλιση συμβαίνουν άλλες σημαντικότερες αλλαγές όπως κατασκευή/γκρέμισμα φανών και φάρων, τοποθέτηση/αφαίρεση καλωδίων από το βυθό, ναυάγια, μεταβολλές στις περιοχές με περιορισμούς κτλ.
Συνεπώς, από όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι οι πλήρης τύποι για την εύρεση του Μαγνητικού Βορρά είναι οι εξής:
Μαγνητικός Βορράς = Αληθής Βορράς + Απόκλιση χάρτη + (διαφορά ετών από έκδοση χάρτη μέχρι σήμερα × ετήσια μεταβολή)  (στο ανατολικό ημισφαίριο και συνεπώς στην Ελλάδα)
Μαγνητικός Βορράς = Αληθής Βορράς - Απόκλιση χάρτη + (διαφορά ετών από έκδοση χάρτη μέχρι σήμερα × ετήσια μεταβολή) (στο δυτικό ημισφαίριο)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Προσανατολισμός Κατηγορία:Γεωμαγνητισμός Κατηγορία:Γωνία
Σούνιο Λεοντίδας
Το Σούνιον (Σούνιον), (ο δήμος: Σουνίου, Δήμος Σουνιέων) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Λεοντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
Ο δήμος πήρε το όνομά του από το «Σούνιον ιερόν» και το «Σούνιον άκρον», για τα οποία γίνεται αναφορά από τον Όμηρο, στην Οδύσσεια.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος του Σουνίου, ήταν δήμος της Παραλίας. Συνόρευε με τους αρχαίους δήμους της Αμφιτροπής στα δυτικά και του Θορικού στα βόρεια. Βρίσκεται διαχρονικά νότια της Αθήνας, στο ακρωτήριο του Σουνίου Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, "Τα Ελληνικά, ήτοι περιγραφή γεωγραφική, ιστορική, αρχαιολογική και στατιστική της αρχαίας και νέας Ελλάδος. Συνταχθείσα υπό Ιακώβου Ρ. Ραγκαβή, εις τρεις τόμους. Ων ο Α' διαλαμβάνει την Στερεάν, Ανατολικήν και Δυτικήν Ελλάδα, ο Β' την Πελοπόννησον και ο Γ' τας νήσους τας τε ελευθέρας και μη, και τον πίνακα, και εκδοθείσα υπό Κωνσταντίνου Αντωνιάδου."... τόμοι 1-3, Εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου. Εν Αθήναις 1853-1854, Ta Hellenkika: etoi perigraphe, geographike, historike, archaiologike, kai statistike tes archaias kai neas Hellados, Iakobos R. Rankabes, Ek tou typ. K. Antoniadou, 1853, Τόμος 1, σελ. 168-169: [...] "Σούνιον. Σχηματίζεται εκ της προς μεσημβρίαν γωνίας της τριγωνοειδούς χερσονήσου της καθιστώσης την Αττικήν, και δήμος ήν παρ' αυτώ φυλής Λεοντίδος (3 = Στεφ. Βυζ. Σούνιον), αξιόλογος κατά τόν Στράβωνα (4 = Στράβ. β. 7, σ. 398.). Παρά το Σούνιον ην λιμήν προς δυσμάς και ναός Αθηνας Σουνιάδος επί της κορυφής του ακρωτηρίου (5 = Παυσ. Αττ. κ. 1.). Ο Όμηρος αναφέρει το Σούνιον (6 = Οδυσσ. Γ. ς. 578.). Κατά το 1 έτος της 91 Ολυμπιάδος και τό 19 του Πελοποννησιακού πολέμου οι Αθηναίοι κατατροπωθέντες εν Σικελία, ετείχισαν το Σούνιον, προφυλαττόμενοι κατά νέας επιδρομής τών Λακεδαιμονίων και των άλλων πολεμίων αυτών (7 = Θουκυδ. β. 8, κ. 4.). Φαίνεται δε ότι και πρότερον ην τετειχισμένον το Σούνιον, διότι οι Αθηναίοι κατά τήν 72 Ολυμπιάδα έδωσαν αυτό τω Νικοδρόμω και τοις άλλοις τοις συνακολουθήσασιν αυτώ Αιγινήταις ίνα κατοικήσωσι, και εκείθεν ήγον και έφερον τους εν τη νησω Αιγινήτας (1 = Θουκυδ. β. 8, κ. 4.). Ο Ηρόδοτος ονομάζει το ακρωτήριον τούτο γούνον Σουνιακόν (γωνίαν του Σουνίου) και λέγει ότι από του μεταξύ του Θορικού και του Αναφλύστου διαστήματος άρχεται ανέχειν μάλλον εις την θάλασσαν (2 = Ηρόδοτ. β. 4. κ. 99.). Ο Σκύλαξ αναφέρει το περιτείχισμα του Σουνίου και λέγει προς τούτοις ότι είχε δυο λιμένας. = «Σούνιον ακρωτήριον και τείχος και λιμένες δύο» (3 = Σκυλ. Περίπλ. Αττική). ". [...] ή «Κάβο Κολόνες» και τους οικισμούς Κάτω Σούνιο και Άνω Σούνιο, οι οποίοι σήμερα είναι οικισμοί του Δήμου Λαυρεωτικής. Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του αρχαίου δήμου βρίσκεται σε θέση στην κοιλάδα της Άνω Αγριλέζας, περίπου 3 χιλιόμετρα από την περιοχή με το ξωκλήσι της Αγίας Τριάδας Άνω Σουνίου, η οποία υπάγεται επίσης στον σύγχρονο Δήμο Λαυρεωτικής.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Λεοντίδας φυλής, συμμετείχε με 4 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 6 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) ο δήμος εντάχθηκε στην Ατταλίδα φυλή, ενώ είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι του Σουνίου
thumb|left|120px|Ο ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο. Ο δημότης του αρχαίου Σουνίου ονομαζόταν Σουνιεύς. Ο δήμος ήταν γνωστός για τον ναό της Σουνίας Αθηνάς, ο οποίος βρισκόταν στην κορυφή του ακρωτηρίου του Σουνίου. Η λατρεία της θεάς πηγαίνει πίσω ως την γεωμετρική εποχή, όταν στήθηκαν κολοσσιαία αγάλματα κουρών, εκ των οποίων το παλαιότερο, από το 600 π.Χ., είναι ύψους τρίων μέτρων. Ένας πρώτος ναός, ο οποίος κατασκευάστηκε στην αρχαϊκή εποχή, καταστράφηκε από τους Πέρσες το 480 π.Χ. Ανακατασκευάστηκε ξανά, στα μέσα του πέμπτου αιώνα π.Χ., με θέα τη θάλασσα, διακοσμημένος με ντόπιο μάρμαρο, που έφερε περίτεχνες σκηνές από τις Κενταυρομαχίες, μεταξύ Κενταύρων και Λαπιθών και από τις Γιγαντομαχίες.
Λίγο πιο βόρεια, πάνω σε μικρό λόφο, υπήρχαν δύο ναοί, οι οποίοι κατασκευάστηκαν τον πέμπτο αιώνα π.Χ. και ήταν αφιερωμένοι στον Ποσειδώνα, ο οποίος ήταν ο θεός, ο οποίος λατρευόταν κυρίως στην περιοχή αυτή και μάλιστα ο Αριστοφάνης τον αποκαλούσε ως «Σουνιάρατον» και «Σουνιέρακον».
Κάθε τέσσερα χρόνια, κατά τη διάρκεια των εορτών Ποσειδείων, τον μήνα Ποσειδεώνα, πραγματοποιούνταν ναυτικοί αγώνες γύρω από το ακρωτήριο. Υπήρχαν και άλλες θρησκευτικές δομές, στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν «Ηράκλειον» και βωμός προς τιμήν του Φρόντιδος, γιου του Ονήτορα και πηδαλιούχου του Μενέλαου, τον οποίον κατακεραύνωσε ο Απόλλωνας κατά την επιστροφή του από την Τρωάδα, ενώ παρέπλεε το ακρωτήριο του Σουνίου.