cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ημέρα Δημοκρατίας (Ινδία)
Γιορτές
Η κύρια Ημέρα της Δημοκρατίας γιορτάζεται στην πρωτεύουσα της χώρας, το Νέο Δελχί, στο Ρατζπάθ πριν από τον Πρόεδρο της Ινδίας. Αυτή την ημέρα λαμβάνουν παρελάσεις οι οποίες εκτελούνται ως φόρος τιμής στην Ινδία, για την ενότητα της μέσα από την πολυμορφία και την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά.
Παρέλαση της Ημέρας της Δημοκρατίας στο Δελχί
μικρογραφία|400x400εσ|Οι χώρες των οποίων ο αρχηγός κράτους έχει προσκεκληθεί ως επισκέπτης για την παρέλαση της Ημέρας της Δημοκρατίας. Η πρώην [[Γιουγκοσλαβία (δύο φορές προσκεκλημμένη) δεν απεικονίζεται στο χάρτη.
]] Η παρέλαση πραγματοποιείται στην πρωτεύουσα, το Νέο Δελχί. Η παρέλαση διοργανώνεται από το Υπουργείο Άμυνας. Αρχίζει από τις πύλες του Ραστραπάτι Μπαβάν (κατοικία του Προέδρου), τον λόφο Ραϊσίνα στο Ρατζπάθ κοντά στην Πύλη της Ινδίας. Οι εορταστικές εκδηλώσεις για την Ημέρα της Δημοκρατίας διαρκούν τρεις μέρες. Η παρέλαση αναδεικνύει την Αμυντική Ικανότητα, την Κοινωνική και Πολιτιστική Κληρονομιά της Ινδίας.
Εννέα με δώδεκα διαφορετικά συντάγματα του Ινδικού Στρατού, εκτός από το Ναυτικό και την Αεροπορία, συμμετέχουν μαζί με τις μπάντες. Ο Πρόεδρος της Ινδίας, ο οποίος είναι ο Διοικητής των Ινδικών Ενόπλων Δυνάμεων, κάνει τον χαιρετισμό. Δώδεκα στρατιώτες των διαφόρων παραστρατιωτικών δυνάμεων της Ινδίας και άλλες αστικές δυνάμεις λαμβάνουν μέρος στην παρέλαση.
Επίσημος προσεκλημμένος
Από το 1950, η Ινδία φιλοξενεί έναν αρχηγό κράτους ή κυβέρνησης μιας άλλης χώρας ως κρατικός προσεκλημμένος τιμής της Ημέρας της Δημοκρατίας στο Νέο Δελχί. Από το 1950 έως το 1954 η κύρια γιορτή λάμβανε χώρα σε διάφορες περιοχές. Από το 1955 η παρέλαση λαμβάνει χώρα στο Ρατζπάθ. Η τιμώμενη χώρα επιλέγεται μετά από συζήτηση των στρατηγικών, οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950–1970, μια σειρά από χώρες του Κινήματος των Αδεσμεύτων και του Ανατολικού Μπλοκ προσκλήθηκαν από την Ινδία. Το 1968 και το 1974, Ινδία φιλοξένησε δύο χώρες στην ίδια Ημέρα της Δημοκρατίας.
Το 1986 επίσημος προσκεκλημμένος ήταν ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου.
Αναστασία Κάρποβα
Η Αναστασία Λεονίντοβνα Κάρποβα (ρωσικά: Анастасия Леонидовна Карпова, 2 Νοεμβρίου 1984) είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια, ηθοποιός και πρώην μέλος του ρωσικού συγκροτήματος Serebro.
Προσωπική ζωή
Η Αναστασία έχει κάνει μαθήματα χορού, και συγκεκριμένα μπαλέτου.
Eurovision
Το συγκρότημα Serebro εκπροσώπησε τη Ρωσία στο διαγωνισμό τραγουδιού κατακτώντας την τρίτη θέση, πίσω από τη Μαρίγια Σερίφοβιτς (Σερβία) και τον Αντρέι Ντανίλκο (Ουκρανία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Πόλα Κοξ
Η Πόλα Αν Κοξ (αγγλικά: Paula Ann Cox, 1964-) είναι δικηγόρος, πολιτικός και η 12η πρωθυπουργός των Βερμούδων από τις 28 Οκτωβρίου 2010 ως τις 18 Δεκεμβρίου 2012. Ηγήθηκε του Προοδευτικού Εργατικού Κόμματος (PLP) και έγινε πρωθυπουργός στις 29 Οκτωβρίου 2010, έπειτα από την παραίτηση του προκατόχου της, Γιούαρτ Μπράουν. Εκλέγεται βουλευτής στην 14η εκλογική περιφέρεια του Βορειοδυτικού Ντέβονσαϊρ (Devonshire North West). Εκτός από δικηγόρος έχει εργαστεί και στην Τράπεζα των Βερμούδων. Είναι παντρεμένη με επιχειρηματία από το Καμερούν. Ο πατέρας της, Γιουτζίν Κοξ, πέθανε το 2004 και ήταν επίσης πολιτικός.
Εκπαίδευση
Η Κοξ, η οποία εκπαιδεύτηκε ως δικηγόρος στο Ηνωμένο Βασίλειο, είναι κάτοχος μπάτσελορ στις Πολιτικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο Μακ Τζιλ, μεταπτυχιακού διπλώματος στο Διεθνές Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ στην Αγγλία και μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Βερμούδων.
Πολιτική καριέρα
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην περιφέρεια του Βόρειου Ντέβονσαϊρ, το 1996. Η Κοξ έχει χρηματίσει υπουργός στην κυβέρνηση της Τζένιφερ Σμιθ. Ήταν η πρώτη υπουργός εργασίας, εσωτερικών και δημοσίας τάξεως από το PLP. Την 1η Νοεμβρίου 2001 διορίστηκε υπουργός παιδείας και ανάπτυξης. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, το 2004, η Πόλα διορίστηκε υπουργός Οικονομίας. Στις 28 Οκτωβρίου 2010 ο Γιούαρτ Μπράουν παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και μία ημέρα μετά η Κοξ ορκίστηκε νέα πρωθυπουργός. Την 1η Νοεμβρίου ανακοίνωσε το υπουργικό της συμβούλιο, η ορκωμοσία του οποίου έγινε αυθημερόν. Η ίδια παρέμεινε υπουργός οικονομικών. Την διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Κρεγκ Κανονίερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Βερμούδων
Χουάν Κάρλος Ολίβα
Ο Χουάν Κάρλος Ολίβα Φόρνος  {ισπανικά:Juan Carlos Oliva Fornos} (γεννημένος στις 4 Ιανουαρίου 1965) είναι Ισπανός προπονητής ποδοσφαίρου. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Αθλητική Διεύθυνση και Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο της Καταλονίας, καθώς και Ασιατικής Προπονητικής Άδειας (κατηγορίας Pro). O γεννημένος στη Μεκινένθα της Αραγονίας, ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα σε νεαρή ηλικία, εργαζόμενος σε ομάδες του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου. Αρχικά εργάστηκε στα τμήματα υποδομών της Καταλανικής ΟΕ Λιέιδα (1990-91) και ακολούθως στην ΟΕ Λιέιδα Β (1991-93). Στη συνέχεια κάθισε διαδοχικά στους πάγκους των CF Tremp (1993-95), CF Balaguer (1995-97), UD Fraga (1997-99), CD Binéfar (1999), CF Tremp (2000-01), UD Fraga (2001-04) και  UD Barbastro (2004-05).
Την 14η Ιουλιου 2007, αποφάσισε να εργαστεί στο εξωτερικό και ανέλαβε τον Άρη Θεσσαλονίκης αλλά το πέρασμά του από τη Θεσσαλονίκη υπήρξε συντομότατο καθώς απολύθηκε με συνοπτικές διαδικασίες μόλις στις 4 Σεπτεμβρίου, αμέσως μετά τη λήξη της πρώτης αγωνιστικής του Ελληνικού πρωταθλήματος, καθώς ο Άρης έφερε λευκή ισοπαλία στον εντός έδρας αγώνα του με τον Πανιώνιο. Έτσι, ο Ολίβα κατέχει το ακατάρριπτο ρεκόρ της συντομότερης θητείας μη-υπηρεσιακού προπονητή στον πάγκο των «κιτρίνων». .
Στις 22 Οκτωβρίου 2007, επέστρεψε στον γνώριμο του χώρο της Τρίτης κατηγορίας της Ισπανίας, και αποτέλεσε έναν από τους τρεις προπονητές της Βιγιαρρεάλ Β με τους οποίους η ομάδα της Βαλένθια, τερμάτισε τελικά στο μέσο του βαθμολογικού πίνακα. Ο Ολίβα επέστρεψε στην κορυφαία κατηγορία τη σεζόν 2008–09, και πιο συγκεκριμένα στη Ουέλβα ως βοηθός του Λούκας Αλκαράθ αλλά η χρονιά υπήρξε καταστροφική, με την ομάδα να κατατάσσεται τελικά στην 20η και τελευταία θέση.
Το καλοκαίρι του 2009 ανέλαβε τη UD Salamanca, στη Σεγούντα Ντιβισιόν, στον πάγκο της οποίας κάθισε σε 25 αγώνες, μέχρι τις 26 Ιανουαρίου 2010, όταν και έλυσε τη συνεργασία του με την ομάδα.
Στις 6 Δεκεμβρίου 2010, ο Ολίβα εντάχθηκε στη Ταρραγόνα δεύτερης κατηγορίας, αντικαθιστώντας τον απολυθέντα Luis César Sampedro καθώς η ομάδα βρίσκονταν καθηλωμένη στην τελευταία θέση. Κατάφερε να την οδηγήσει τελικά έξω από τη ζώνη του υποβιβασμού, κυρίως με μια εντός έδρας νίκη με 3–1 εναντίον της μετέπειτα πρωταθλήτριας Ρεάλ Μπέτις στις 15 Μαΐου 2011. Ωστόσο, όσο καλά εξελίχθηκε η σεζόν 2010-11 για την ομάδα, τόσο άσχημα εξελίχθηκε η επόμενη κι έτσι μετά από 11 αγώνες χωρίς νίκη, ο Ολίβα απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του.
Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε αποκλειστικά ως βοηθός προπονητή δίπλα στον Quique Sánchez Flores, αρχικά στην Al Ahli Club (Dubai) (σημερινή Σαμπάμπ Αλ Αχλί) του Ντουμπάι (2012-13), μετά στην  Αλ Αΐν ΦΚ (2013-14) και τέλος στην Εσπανιόλ (2016-18)
Στις 18 Ιουνίου 2018, ο Oliva ανακοινώθηκε ως πρώτος προπονητής στην Ομόνοια Λευκωσίας. Στις 22 Οκτωβρίου, μετά από τρεις διαδοχικές ήττες στο πρωτάθλημα, απολύθηκε.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2019, ο Oliva ανέλαβε ως πρώτος προπονητής της Lleida Esportiu. Έφυγε με κοινή συναίνεση τον Ιούνιο, αφού απέτυχε στον στόχο του να φτάσει στα play-off.
Τον Σεπτέμβριο του 2019, εντάχθηκε στο τεχνικό επιτελείο της Γουότφορντ, ως βοηθός προπονητή, ξανά στο πλευρό του Quique Sánchez Flores. Τον Δεκέμβριο του 2019, μετά την απόλυση του βασικού προπονητή, αποχώρησε από τον αγγλικό σύλλογο.
Τον Ιούλιο του 2021, εντάχθηκε στην Sharjah FC ,μια ομάδα από την πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ως βοηθός προπονητή. Πρώτος προπονητής της ομάδας είναι ο Εμιρατιανός Abdul Aziz Al-Anbari. .
Ο Ολίβα, παράλληλα με το καθαρά προπονητικό έργο του, έχει πραγματοποιήσει πολλές επιστημονικές δημοσιεύσεις, συμπεριλαμβανομένης της "Αγωνιστικής προπόνησης: Η σημασία της ηλεκτροκαρδιογραφίας στην ανάπτυξη σχεδίων προπόνησης" και έχει συνεισφέρει σε πολυάριθμα αθλητικά περιοδικά. .
Εξωτερικές Πηγές
Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Προπονητές Σεγούντα Ντιβισιόν Κατηγορία:Προπονητές Σεγούντα Ντιβισιόν Β Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ντεπορτίβο Αλαβές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΓ Ταρραγόνα Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου στο εξωτερικό Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ομόνοιας Λευκωσίας
Μπιλάλ Μπουτομπά
Συλλογική Καριέρα
Ο Μπουτομπά προέρχεται από τα τμήματα υποδομής της Μαρσέιγ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 14 Δεκεμβρίου 2014 σε μια εκτός έδρας ήττα της ομάδας του με σκορ 1-0 στο Σταντ Λουί Β΄ απέναντι στην ΑΣ Μονακό, με τον Μπερνάρντο Σίλβα να πετυχαίνει το μοναδικό τέρμα της συγκεκριμένης αναμέτρησης. Με την ίδια ευκαιρία έγινε ο νεαρότερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της Μαρσέιγ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Περιφέρεια Βιτσέμπσκ
Κατηγορία:Γεωγραφία της Λευκορωσίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1939
Tο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών του 1939 διεξήχθη στην Αθήνα με διοργανωτή στον ΣΕΓΑΣ στις 12 Μαρτίου. Νικητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πειραϊκός Σύνδεσμος και στο ατομικό ο Αθανάσιος Ραγάζος του Γ.Σ. Αλμυρού Βόλου. Μια εβδομάδα νωρίτερα, στος 5 Μαρτίου, είχε διεξαχθεί το πανελλήνιο εφηβικό πρωτάθλημα με νικητή τον Ιωαννίδη της ΑΕΚ και στον ομαδικό την Παναχαϊκή.
Πρωτάθλημα εφήβων
Το πρωτάθλημα εφήβων ανωμάλου δρόμου διεξήχθη στην Αθήνα, στις 5 Μαρτίου 1939 με τους εξής νικητές:
Αναφορές
Κατηγορία:Στίβος το 1939 Ανδρων Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
1396 Ουτενίκβα
Η Ουτενίκβα (Outeniqua) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,947. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την οροσειρά Ουτενίκβα της Νότιας Αφρικής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ουτενίκβα εκτιμάται σε 10,95 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2335. Η Ουτενίκβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 4,9 λεπτά, μία μάλλον ταχεία περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουτενικβα
Κύθηρα (αποβατικό)
Το αποβατικό αρμάτων Κύθηρα Α/Β 1198, L-198, L-185 παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1946, όπου αναφέρονταν ως ‘LCT 1198’. Η τελετή έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας πραγματοποιήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1946 στο Ελ Κάπριτ στη Διώρυγα Σουέζ. Εκτός από το Α/Β Κύθηρα, μεταξύ των ετών 1945 και 1946, παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου (Αμοργός, Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Σέριφος, Κάνδανος, Μαλακάσι, Κομένο, Ανάφη, Παλαιοχώρι και Σοφάδες), τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα.
Τον Νοέμβριο του 1956 ενώ βρίσκονταν στη διάθεση του Υπουργείου Ανοικοδομήσεως, μετά τους σεισμούς στα νησιά του Ιονίου, προσάραξε στις ακτές της Κεφαλλονιάς και σχεδόν βυθίστηκε. Ανελκύθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό με δικά του μέσα.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά αποβατικά
Ceefax
Το Ceefax ήταν το πρώτο Teletext σε όλο τον κόσμο. Ξεκίνησε να λειτουργεί το 1974 από το BBC και τακτικά συμπλήρωνε το πρόγραμμα του BBC Two, μετά τα μεσάνυχτα όπου το κανάλι δεν είχε δικό του πρόγραμμα, ως Σελίδες από το Ceefax. Η υπηρεσία λειτουργούσε συνεχώς από τις 23 Σεπτεμβρίου 1974 έως τις 23:32:19 ώρα Ηνωμένου Βασιλείου (02:32:19 ώρα Ελλάδος) στις 23 Οκτωβρίου του 2012, μαζί με την ολοκλήρωση της ψηφιακής μετάβασης στη Βόρεια Ιρλανδία. Εκείνη την στιγμή η υπηρεσία σταμάτησε να λειτουργεί μετά από 38 χρόνια.
220px|right|thumb|Το τελευταίο δευτερόλεπτο μετάδοσης του Ceefax.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC Τηλεόραση
Φίλιππος Γ΄ της Βουργουνδίας
Ο Φίλιππος Γ' της Βουργουνδίας ο Καλός (Philippe III le Bon, 31 Ιουλίου 1396 - 15 Ιουνίου 1467) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν Γ΄ ως δούκας της Βουργουνδίας, Ε΄ ως κόμης της Βουργουνδίας, Γ΄ της Φλάνδρας και Β΄ του Αρτουά (1419 - 1467) και Α΄ ως κόμης του Αινώ (1432 - 1467). Ήταν γιος και διάδοχος του Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Ο πατέρας του είχε διαδεχθεί τον παππού του Φίλιππο Β΄ τον Τολμηρό σαν δούκας της Βουργουνδίας (1404). . Ήταν μέλος του Οίκου των Βαλουά κλάδου της δυναστείας των Καπετιδών. Επί της ηγεμονίας του το δουκάτο της Βουργουνδίας έφτασε στο μέγιστο σημείο ευημερίας, οικονομικής άνθησης, ανάπτυξης των τεχνών και του πολιτισμού. Εναλλασσόταν στην συμμαχία του μεταξύ των Άγγλων και των Γάλλων, στις προσπάθειες του να ισχυροποιήσει την θέση του.
Μετατροπή της Βουργουνδίας σε ισχυρή δύναμη
Ο Φίλιππος διαδέχτηκε τον πατέρα του στην Βουργουνδία, την Φλάνδρα και το Αρτουά μετά την δολοφονία του πατέρα (1419). Ο Φίλιππος κατηγόρησε τον γαμπρό του δελφίνο Κάρολο ότι σχεδίαζε την δολοφονία του πατέρα του στο Μοντερώ. Συμμάχησε με τον Ερρίκο Ε΄ της Αγγλίας με την Συνθήκη του Τρουά (1420) η συμμαχία επικυρώθηκε με τον γάμο της αδελφής του Άννας με τον Ιωάννη του Λάνκαστερ (1423). Τα στρατεύματα του Φίλιππου συνέλαβαν την Ιωάννα της Λωρραίνης και την παρέδωσαν στους Άγγλους (1430), οι Άγγλοι την έκαψαν σαν αιρετική στη Ρουέν. Η συμμαχία του Φιλίππου με τους Άγγλους έσπασε όταν ο Φίλιππος επιτέθηκε στο Καλαί (1435) και αναγνώρισε τον Κάρολο Ζ΄ της Γαλλίας. Οι σχέσεις του με τον Κάρολο χάλασαν (1440) όταν υποστήριξε επανάσταση ευγενών (1440), Ο Φίλιππος υπέγραψε την συνθήκη του Αρράς που ανακαλούσε την συνθήκη του Τρουά.
Ενσωμάτωσε το Ναμύρ στην Βουργουνδική επικράτεια μετά τον θάνατο του τελευταίου μαργράβου Ιωάννη Γ΄ ο οποίος του το είχε κληροδοτήσει (1429). Κληρονόμησε το Αινώ την Ολλανδία (1432), το Δουκάτο της Βραβάντης (1430) και αγόρασε το δουκάτο του Λουξεμβούργου από την Ελισάβετ της Βοημίας, δούκισσα του Λουξεμβούργου (1443). Κατηύθυνε τις προσπάθειες ώστε ο νόθος γιος του Δαυίδ να εκλεχθεί επίσκοπος Ουτρέχτης (1456). Αποκλήθηκε "μέγας δούκας της Δύσης", αλλά τελικά αναγκάστηκε να παραδώσει μερικές από τις περιοχές του στον Λουδοβίκο ΙΑ΄. Δημιούργησε τις πολιτείες της Βουργουνδίας κατά τα πρότυπα του Γαλλικού βασιλείου, και προσπάθησε να εξασφαλίσει δάνειο για πόλεμο κατά της Αγγλίας ώστε να εγγυηθεί η ομαλή διαδοχή υπέρ του γιου του.
Συμπεράσματα, ευημερία, ακμή των γραμμάτων και των τεχνών
Την περίοδο (1444 - 1446) εκτιμάται ότι ξόδεψε το 2% του εσωτερικού κρατικού φόρου προκειμένου να εφοδιαστεί με Ιταλικά ασημένια προϊόντα και χρυσά ρούχα. Τα πολυτελή προϊόντα που προμηθευόταν υπήρχαν μονάχα στις ανώτερες τάξεις της Ευρωπαϊκής κοινωνίας. Το ενδιαφέρον του για τις τέχνες και τα γράμματα ήταν πολύ μεγάλο: εκτιμάται ότι πρόσθεσε στην ιδιωτική του συλλογή περίπου 600 χειρόγραφα.
Συγκέντρωσε πολλά κοσμήματα, γλυπτά, και έργα τέχνης, η χώρα του έγινε κέντρο καλλιτεχνών, συνθετών, ζωγράφων και τραγουδιστών. Ο Γιαν βαν Άικ ταξίδεψε στην Πορτογαλία προκειμένου να ζωγραφίσει την Ισαβέλλα, κόρη του Ιωάννη Α΄ της Πορτογαλίας με την ευκαιρία των γάμων της με τον Φίλιππο. (1428) Με την βοήθεια έμπειρων Πορτογάλων μηχανικών δημιούργησε στη Μπριζ στόλο πλοίων. Ο Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν ζωγράφισε δύο φορές το πορτραίτο του που σώζεται μόνο σε αντίγραφα φορώντας το μενταγιόν του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο (1409) την Μιχαέλα του Βαλουά (1395 - 1422), κόρη του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας.
Μετά τον πρόωρο θάνατό της νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Μπόννη του Αρτουά (1393 - 1425), κόρη του Φιλίππου κόμη του Ε, και χήρα του θείου του Φιλίππου Β΄ κόμη του Νεβέρ.
Νυμφεύτηκε σε τρίτο γάμο (1430) την Ισαβέλλα των Αβίς, κόρη του Ιωάννη Α΄ της Πορτογαλίας. . Έκαναν τρεις γιους εκ των οποίων οι δυο μεγαλύτεροι πέθαναν σε βρεφική ηλικία· επέζησε ο διάδοχός του:
Ο Φίλιππος Γ΄, πέρα από τα νόμιμα, απέκτησε και 18 εξώγαμα τέκνα από 24 διαφορετικές ερωμένες, μεταξύ των οποίων ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας Κατηγορία:Κόμητες του Αρτουά Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά Κατηγορία:Δούκες της Βραβάντης Κατηγορία:Δούκες της Βουργουνδίας Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Κόμητες της Βουργουνδίας Κατηγορία:Κόμητες του Αινώ Κατηγορία:Τουρκοκρατία
Βίτσεμπσκ
Το Βίτσεμπσκ (Λευκορωσικά: Ві́цебск, ; Ρώσικα: Ви́тебск, Βίτεμπσκ) είναι πόλη της Λευκορωσίας κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία και τη Λεττονία. Είναι πρωτεύουσα της Περιφέρειας του Βιτσέμπσκ ενώ είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Λευκορωσίας, με πληθυσμό 342.381 κάτοικους (2004).
Ιστορία
thumb|left|275px|Το Βίτσεμπσκ στις αρχές του 19ου αιώνα. Το Βίτσεμπσκ αναπτύχθηκε από ένα παραποτάμιο λιμάνι στην συμβολή του ποταμού Βίτσμπα (Віцьба, από όπου και το όνομα της πόλης) με τον Ντβίνα. Το επίσημο έτος ίδρυσης της πόλης, βάσει ενός αναχρονιστικού θρύλου σύμφωνα με τον οποίο ιδρύθηκε από την Αγία Όλγα, είναι το 974. Η πρώτη όμως ιστορική αναφορά της πόλης χρονολογείται το 1021, όταν ο Γιάροσλαβ ο σοφός του Κιέβου το παρέδωσε στον Μπριάτσισλαβ Εζιασλάβοβιτς, πρίγκιπα του Πόλοτσκ.
Τον 12ο και τον 13ο αιώνα το Βίτσεμπσκ ήταν η έδρα μιας ελάσσονος ηγεμονίας, η οποία ευδοκίμησε στο σταυροδρόμι των ποτάμιων οδών μεταξύ της Βαλτικής, της Μεσογείου και της Μαύρης θάλασσας. Το 1320 η πόλη ενσωματώθηκε στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας ενώ το 1569 αποτέλεσε μέρος της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
Λ'Αλμπέρ
Το Λ'Αλμπέρ (γαλλικά: L'Albère, καταλανικά: L'Albera) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αλμπεριέν (γαλλικά: Albériens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2008
Το 22ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2008 διοργανώθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο Παιανίας στις 23 & 24 Φεβρουαρίου μαζί με τo αντίστοιχo των ανδρών. Το πρωτάθλημα συνθέτων αγωνισμάτων έγινε στις 9 & 10 Φεβρουαρίου. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για για άλλη μια φορά ο Πανελλήνιος Γ.Σ.
Πηγές
Κλειστου στιβου γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2008 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Παιανία
1397 Ουμτάτα
Η Ουμτάτα (Umtata) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,207. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την παλαιά ονομασία της μικρής πόλης Μθάθα της Νότιας Αφρικής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ουμτάτα εκτιμάται σε 22 περίπου χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό της. Η Ουμτάτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε 30 περίπου ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουμτατα
Firefox OS
Το Firefox OS ήταν ένα ελεύθερο λειτουργικό σύστημα για έξυπνα τηλέφωνα και ταμπλέτες στα αγγλικά γνωστά ως tablets. Αρχικά ήταν γνωστό με την κωδική ονομασία: B2G - Boot to Gecko.Ήταν βασισμένο στο Linux και η ανάπτυξή του υποστηριζόταν από τη Mozilla, ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό, μέχρι τα μέσα του Ιανουαρίου του έτους 2017.
Το Firefox OS είχε σχεδιαστεί για να παρέχει ένα εναλλακτικό λειτουργικό σύστημα για φορητές συσκευές, βασισμένο στην κοινότητα, χρησιμοποιώντας ανοιχτά πρότυπα και προσεγγίσεις όπως εφαρμογές HTML5, JavaScript και ανοιχτά APIs για την επικοινωνία με το υλικό των συσκευών.
Διάδοχος του Firefox OS είναι το KaiOS, το οποίο από το 2016 εξελίσσεται ανεξάρτητα από το λειτουργικό σύστημα της Mozilla.
Βασικές τεχνολογίες
Η αρχική ανάπτυξη του Firefox OS περιλάμβανε τρεις βασικές τεχνολογίες λογισμικού:
Λειτουργικό Σύστημα
Ονομάζεται Gonk, είναι το χαμηλότερο κομμάτι του λειτουργικού συστήματος της πλατφόρμας του Firefox OS. Περιλαμβάνει τον πυρήνα του Linux και Στρώμα αφαίρεσης υλικού (Hardware abstraction layer, HAL). Ο πυρήνας και αρκετές βιβλιοθήκες είναι κοινά έργα ελεύθερου λογισμικού, ενώ άλλα κομμάτια μοιράζονται με το Android. Το Gonk είναι απλή διανομή Linux.
Εμφάνιση Γραφικών Στοιχείων
Ονομάζεται Gecko, είναι μια απλή μηχανή εμφάνισης ιστοσελίδων, η οποία εφαρμόζει τα περισσότερα από τα σημερινά πρότυπα του παγκόσμιου ιστού για HTML, CSS και JavaScript. Περιλαμβάνει δικτυακές λειτουργίες, γραφικές, εικονική μηχανή JavaScript, μηχανή σχεδίου και porting layers, είναι το λογισμικό που εμφάνιζε όλα τα γραφικά στοιχειά του τηλεφώνου, πρόκειται για το ίδιο λογισμικό που χρησιμοποιεί ο περιηγητής Mozilla Firefox για να απεικονίζει τον ιστό.
Γραφικά Στοιχεία
300px|μικρογραφία|αριστερά|Firefox OS διάγραμμα της αρχιτεκτονικής Ονομάζεται Gaia και είναι το σύστημα διεπαφής με τον χρήστη. Ελέγχει ό,τι εμφανίζεται στην οθόνη. Περιλαμβάνει εξ ορισμού υλοποιήσεις της οθόνης κλειδώματος, της αρχικής οθόνης, της εφαρμογής τηλεφωνικών κλήσεων και επαφών, της εφαρμογής για μηνύματα, της εφαρμογής για τη κάμερα και άλλα. Είναι γραμμένη εξ ολοκλήρου σε HTML, CSS και JavaScript. Διασυνδέεται με το σύστημα μέσω ανοιχτών δικτυακών API τα οποία υλοποιούνται από το Gecko την μηχανή εμφάνισης ιστοσελίδων. Επειδή χρησιμοποιεί μόνο ανοιχτά πρότυπα, μπορεί να λειτουργήσει και σε άλλα λειτουργικά συστήματα και φυλλομετρητές.
Λήξη υποστήριξης
Η Mozilla ανακοίνωσε τη λήξη υποστήριξης του Firefox OS από την 29η Μαρτίου του 2016 για κινητές πλατφόρμες κι υπολογιστές. Ωστόσο, το Firefox Marketplace διέκοψε τη λειτουργία του από τις 30 Μαρτίου του 2018. Έτσι, όσες συσκευές τρέχουν το Firefox OS, δεν μπορούν πλέον να εγκαταστήσουν εφαρμογές τρίτων. Δείτε την επίσημη ανακοίνωση εδώ
2156 Κάτε
Η Κάτε (Kate) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,485. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από το όνομα της συζύγου του Δανού αστρονόμου Λ.Κ. Κρίστενσεν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Κάτε είναι S (λιθώδης). Η Κάτε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες 37 λεπτά και 22 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατε
Μιλένκο Γέφτοβιτς
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1935 στο χωριό Μπουρλά κοντά στο Κολασίν. Μεγάλωσε στο βουνό Μπουρλάτα Ρογκόνζα και τα παιδικά του χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο τα πέρασε στο Μραμόρακ στο Κόβινα. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο στη γενέτειρά του, γυμνάσιο πήγε στην πόλη Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα, και σπούδασε μελέτη της γιουγκοσλαβικής λογοτεχνίας και φιλολογίας στο Βελιγράδι και στην Πρίστινα.
Το 1961 ασχολήθηκε πρώτη φορά ως δημοσιογράφος για το ραδιόφωνο της Πρίστινα. Ήταν πρόεδρος του συλλόγου συγγραφέων του Κοσσυφοπεδίου. Μέχρι το 1999 έζησε στην Πρίστινα και σήμερα ζει στην Ντραγκομπράτσα κοντά στο Κραγούγεβατς.
Εμφανίστηκε νωρίς ως ποιητής, δημοσιεύοντας μια σειρά από ποιήματα σε εφημερίδες και περιοδικά και στη συνέχεια έκδωσε τρία βιβλία με διηγήματα και παραμύθια. Οι σύντομες ιστορίες έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες αλλά και στην αλβανική την τουρκική στην Πρίστινα. Το 1976 τιμήθηκε με το βραβείο "Јединства".
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι λογοτέχνες Κατηγορία:Σέρβοι ποιητές Κατηγορία:Σέρβοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Σέρβοι δημοσιογράφοι
Κορυτσά
μικρογραφία|εναλλ.=250px|Άποψη της Κορυτσάς
Η Κορυτσά είναι πόλη στην σημερινή νοτιοανατολική Αλβανία που ιστορικά ανήκε στην Ελλάδα. Βρίσκεται κοντά στα ελληνικά σύνορα και ο πληθυσμός της είναι 77.994 (απογραφή 2011). Βρίσκεται σε ένα οροπέδιο, σε υψόμετρο 850 μ. και περιβάλλεται από τα όρη Μοράβα. Σήμερα η Κορυτσά είναι βιομηχανική περιοχή. Παράγει ζάχαρη, οινόπνευμα, μπύρα, δέρματα και υφαντουργικά προϊόντα. Η Κορυτσά υπήρξε το κέντρο του διαμετακομιστικού εμπορίου μεταξύ Κωνσταντινούπολης, Θεσσαλονίκης, Ιωαννίνων.
Όνομα
Το όνομα Κορυτσά έχει σλαβική ρίζα. Προέρχεται από το σλαβικό Gorica (Γκόριτσα, 'βουναλάκι'). Το όνομα της σε άλλες γλώσσες: Σλαβομακεδονικά Горица, Σερβικά Корча και Ιταλικά Coriza.
Αρχαιότητα
Έχουν βρεθεί νεολιθικά λείψανα που δείχνουν ότι ο χώρος κατοικήθηκε από το 4000 π.Χ. και μετά. Η Εποχή του Χαλκού διήρκεσε από το 3000 π.Χ. έως 2100 π.Χ. Στην πεδιάδα της Κορυτσάς εισήχθη η Μυκηναϊκή κεραμεική κατά την ύστερη Εποχή του Ορείχαλκου (Υστεροελλαδική ΙΙΙc) και έχει υποστηριχθεί ότι οι φυλές που ζούσαν στην περιοχή αυτή πριν τις μεταναστεύσεις της Γεωμετρικής Εποχής πιθανότατα μιλούσαν μια βορειοδυτική Ελληνική διάλεκτο. Η περιοχή κατά την περίοδο αυτή η περιοχή είχε κατοικηθεί από τα αρχαία ελληνικά φύλα, των Χαόνων και των Μολοσσών, που ήταν δύο από τα τρία σημαντικότερα ελληνικά φύλα που κατοικούσαν στην περιοχή της Ηπείρου. Η περιοχή βρισκόταν στα σύνορα Ιλλυρίας και Ηπείρου και, σύμφωνα με μια ιστορική ανασύνθεση, κυβερνιόταν από μια δυναστεία Ιλλυριών μέχρι το 650 π.Χ. και στη συνέχεια από μια δυναστεία Χαόνων. Την περίοδο αυτή περιοχή κατοικείτο από Ελληνικές φυλές της βορειοδυτικής (Ηπειρωτικής) ομάδας, πιθανόν Χάονες ή Μολοσσούς, που ήταν δύο από τις τρεις μεγαλύτερες Ηπειρωτικές φυλές, που κατοικούσαν στην περιοχή της Ηπείρου. Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν κοντά στη σημερινή Κορυτσά μια επιτύμβια πλάκα του 2ου ή 3ου αιώνα μ.Χ., που απεικονίζει δυο Ιλλυριούς σιδεράδες να κατεργάζονται σίδερο σε ένα αμόνι.
Μεσαίωνας και Οθωμανική κυριαρχία
Η νεότερη πόλη χρονολογείται από το τέλος του 15ου αιώνα, οπότε ο Ηλίας Χότζα ανέπτυξε την Κορυτσά κατά τις εντολές του Σουλτάνου Μωάμεθ Β΄. Η Οθωμανική κατοχή άρχισε το 1440, και, μετά το ρόλο του Χότζα στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης το 1453, του αποδόθηκε ο τίτλος "Ηλίας Μπέη Μιραχόρ". Η Κορυτσά ήταν σαντζάκι του βιλαετίου του Μοναστηρίου ως Γκιορίτσε. Η πόλη άρχισε να ακμάζει όταν η γειτονική Μοσχόπολη λεηλατήθηκε από τα Αλβανικά στρατεύματα του Αλή Πασά το 1788. Η Κορυτσά εκτός από σημαντικό εμπορικό αποτέλεσε και πνευματικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής, με πλήθος ελληνικών σχολείων να λειτουργούν σε αυτή. Η οργάνωση των επαγγελματικών συντεχνιών και της χρηματοδότησης της τοπικής εκπαίδευσης ήταν εφάμιλλη του αγγλοσαξονικού τραστ. Στους «Γενικούς Κανονισμούς των κοινών καθιδρυμάτων της πόλεως Κορυτσάς», που συντάχθηκαν το 1875, το σύνολο των δωρεών και κληροδοτημάτων συγκεντρώνονταν σε κοινό ταμείο με την ονομασία «λάσσο» και εποπτεύονταν από ειδική επιτροπή.Αλβανία μόνο
Αρχές
Η Οθωμανική κυριαρχία επί της Κορυτσάς διήρκεσε μέχρι το 1912. Αν και η πόλη και τα περίχωρά της προβλεπόταν να αποτελέσουν τμήμα του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου του 1878, η Συνθήκη του Βερολίνου της ίδιας χρονιάς επανέφερε την περιοχή στην Οθωμανική κυριαρχία. Το 1910 η Ορθόδοξη Συμμαχία της Κορυτσάς υπό τον (Αλβανό) Μιχαήλ Γραμμένο ανακήρυξε την ίδρυση Αλβανικής Εκκλησίας. αλλά οι Οθωμανικές αρχές αρνήθηκαν να την αναγνωρίσουν. Η εγγύτητα της Κορυτσάς στην Ελλάδα, που διεκδικούσε όλο τον Ορθόδοξο πληθυσμό ως Ελληνικό, οδήγησαν στην εμπλοκή της στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913. Οι Ελληνικές δυνάμεις κατέλαβαν την Κορυτσά στις 6 Δεκεμβρίου 1912 και στη συνέχεια προχώρησαν στη φυλάκιση των Αλβανών εθνικιστών της πόλης. Η ενσωμάτωσή της στην Αλβανία αμφισβητήθηκε από την Ελλάδα, που τη δικεκδικούσε ως τμήμα της Βορείου Ηπείρου και είχε ως αποτέλεσμα την εξέγερση του τοπικού Ελληνικού πληθυσμού, που ζήτησε την επέμβαση του Ελληνικού στρατού. Αυτή η εξέγερση κατεπνίγη αρχικά από τους Ολλανδούς διοικητές της Αλβανικής χωροφυλακής, που αποτελείτο από 100 Αλβανούς υπό το Θεμιστοκλή Γερμενί με αποτέλεσμα ο τοπικός Ελληνοορθόδοξος επίσκοπος Γερμανός και άλλα μέλη του δημοτικού συμβουλίου να συλληφθούν από τους Ολλανδούς και να απελαθούν. Εντούτοις σύμφωνα με τους όρους του πρωτοκόλλου της Κέρκυρας (Μάιος 1914) η πόλη αποτέλεσε τμήμα της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου, εντός των ορίων του πριγκιπάτου της Αλβανίας. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους η πόλη πέρασε υπό τον έλεγχο τον βορειοηπειρωτικών δυνάμεων με επικεφαλής τον Τσόντο Βάρδα.
μικρογραφία|Η βορειοηπειρωτική σημαία που υψώθηκε στο μητροπολιτικό μέγαρο της Κορυτσάς στις 22 Μαρτίου 1914.
Τον Οκτώβριο του 1914 η πόλη περιήλθε στην Ελληνική διοίκηση. Κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού (1916) ξέσπασε μια τοπική εξέγερση και με στρατιωτική και ντόπια βοήθεια η Κορυτσά περιήλθε στον έλεγχο του Κινήματος Εθνικής Αμύνης του Ελευθέριου Βενιζέλου, συντρίβοντας τις βασιλικές δυνάμεις. Εντούτοις, λόγω των εξελίξεων στο Μακεδονικό Μέτωπο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η περιοχή πέρασε γρήγορα στον έλεγχο των Γάλλων (1916-1920). Στο διάστημα αυτό δεκατέσσερις εκπρόσωποι της Κορυτσάς και του Συνταγματάρχη Ντεκουάν υπέγραψαν πρωτόκολλο που ανακήρυσσε την Αυτόνομη Αλβανική Δημοκρατία της Κορυτσάς, υπό τη στρατιωτική προστασία του Γαλλικού στρατού και με πρόεδρο το Θεμιστοκλή Γερμενί. Τελικά παρέμεινε τμήμα της Αλβανίας, όπως καθορίστηκε από τη Διεθνή Επιτροπή Συνόρων, που επιβεβαίωσε τα σύνορα της χώρας του 1913. Ως το 1925 όλα τα ελληνόφωνα εκπαιδευτικά ιδρύματα έπαψαν να λειτουργούν βάσει κρατικών αποφάσεων, καθώς η πόλη δεν περιλαμβάνονταν στην αναγνωρισμένη από το αλβανικό κράτος 'ελληνική μειονοτική ζώνη'.
Στα τέλη του 19ου αιώνα ο Αλβανικός εθνικισμός ενέπνευσε πολλούς να προσπαθήσουν να αφαιρέσουν τα στοιχεία της Τουρκικής μουσικής από την Αλβανική κουλτούρα, επιθυμία που εντάθηκε μετά την ανεξαρτησία του 1912. Μουσικά συγκροτήματα, που σχηματίστηκαν αυτή την εποχή, όπως το Λίρα Χόρους, που ιδρύθηκε το 1922 με βάση την Καστοριά, έπαιζαν ποικιλία Ευρωπαϊκών ρυθμών, όπως εμβατήρια, βαλς, εθνικιστικά και ερωτικά τραγούδια, όπως σερενάτες.
Στην περίοδο του μεσοπολέμου η πόλη έγινε φυτώριο Κομμουνιστικής δραστηριότητας. Ο μελλοντικός δικτάτορας της Αλβανίας Ενβέρ Χότζα ζούσε εκεί και ήταν τόσο μαθητής όσο και δάσκαλος στη Γαλλική σχολή της πόλης. Το μυστικό Κομμουνιστικό κίνημα της Κορυτσάς έγινε ο πυρήνας του Αλβανικού Κόμματος Εργασίας του του Χότζα. Τη δεκαετία του 1930 είχε στην πόλη υποκατάστημα η Τράπεζα Αθηνών.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Ιταλικές δυνάμεις κατέλαβαν την Κορυτσά το 1939, μαζί με την υπόλοιπη χώρα. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο έγινε η κύρια προκεχωρημένη βάση της Ιταλικής αεροπορίας. Εντούτοις η πόλη περιήλθε στον έλεγχο των προελαυνόντων Ελληνικών δυνάμεων κατά την πρώτη φάση της ελληνικής αντεπίθεσης. Η Κορυτσά παρέμεινε υπό ελληνικό έλεγχο μέχρι τη Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941. Το διάστημα εκείνο την πόλη διοικούσε προσωρινό συμβούλιο αποτελούμενο από ένδεκα Έλληνες και τέσσερις Αλβανούς εκπροσώπους.
Κατά την κατοχή η πόλη έγινε σημαντικό κέντρο Κομμουνιστογενούς αντίστασης στις δυνάμεις κατοχής του Άξονα. Η ίδρυση του Αλβανικού Κόμματος Εργασίας - Κομμουνιστικό κόμμα - ανακηρύχθηκε επίσημα στην Κορυτσά το 1941. Η Αλβανική κυριαρχία αποκαταστάθηκε το 1944 με την αποχώρηση των Γερμανικών δυνάμεων.
Μετά τον πόλεμο
Η περιοχή υπέφερε από το δικτατορικό καθεστώς του Χότζα όπως η υπόλοιπη Αλβανία, αν και είναι συζητήσιμο κατά πόσο αυτό έγινε σε τόσο μεγάλο βαθμό. Ο Χότζα καταπολέμησε κυρίως τους πλούσιους, ασχέτως αν αυτοί είχαν συχνά αγωνιστεί κατά της Ναζιστικής και Φασιστικής κατοχής. Αμέσως μετά τον πόλεμο πολλοί διέφυγαν στη Βοστώνη των ΗΠΑ, σε μια κοινότητα Αλβανοαμερικανών, που είχαν ήδη μεταναστεύσει εκεί.
Μετά το 1990 η Κορυτσά ήταν μια από τις έξι πόλεις όπου το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε όλες τις έδρες. Η λαϊκή επανάσταση το Φεβρουάριο του 1991 έληξε με το γκρέμισμα του καθεστώτος του Χότζα.
Θρησκεία
thumb|220px|Ο ορθόδοξος Καθεδρικός Ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. thumb|220px|Τζαμί Ηλίας Μιραχόρι.
Επί αιώνες η Κορυτσά έχει υπάρξει σημαντικό θρησκευτικό κέντρο των Ορθόδοξων Χριστιανών. Εχει μεγάλη Ορθόδοξη κοινότητα και από το 1670 είναι έδρα Ορθόδοξου Μητροπολίτη. Το 1968 κατεδαφίστηκε από το καθεστώς ο ορθόδοξος καθεδρικός ναός. Το 1995 χτίστηκε ο νέος Καθεδρικός Ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου με τη συνδρομή της Ελλάδας.
Υπάρχει επίσης μεγάλη Σουνιτική κοινότητα μέσα και γύρω από την πόλη. Το Ισλάμ εισήχθη στην πόλη το 15ο αιώνα από τον Ηλίας Χότζα (Μιραχόρι), διάσημο Αλβανό γενίτσαρο, που συμμετείχε ενεργά στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453). Ενα από τα αρχαιότερα τζαμιά χτίσθηκε στην Αλβανία από αυτόν, το Τζαμί Ηλίας Μιραχόρι. Στην πόλη υπάρχει επίσης μια κοινότητα Μπεκτασήδων. Το βασικό κέντρο των Μπεκτασήδων της περιοχής είναι ο Τεκές Τουράν.
Μουσεία και πολιτισμός
Η Κορυτσά αναφέρεται ως πόλη των μουσείων. Το Εθνικό Μουσείο Μεσαιωνικής Τέχνης της Αλβανίας έχει πλούσια αρχεία περίπου 6.500 εικόνων και 500 άλλων αντικειμένων από ύφασμα, πέτρα και μέταλλο. Στην Κορυτσά βρίσκεται το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Ως μουσεία λειτουργούν το πρώτο Αλβανικό Σχολείο, καθώς και το σπίτι και πινακοθήκη του ζωγράφου Βάντζους Μίο. Στην πόλη βρίσκονται επίσης το Μουσείο Μπράτκο (κυρίως Ασιατικής τέχνης) και το Μουσείο Ανατολής.
Η Κορυτσά έχει ένα δημοτικό θέατρο, το Θέατρο Αντόν Ζάκο Τσαγιούπι, που άρχισε τις παραστάσεις του το 1950 και από τότε λειτουργεί συνεχώς.
Στούμπλινε (Ομπρένοβατς)
thumb|right|Τοποθεσία του Δήμου του [[Ομπρένοβατς εντός της Πόλεως του Βελιγραδίου.]]
Κορυτσά
Εκπαίδευση
Το πρώτο σχολείο, Ελληνόγλωσσο, στην πόλη ιδρύθηκε το 1724, με την υποστήριξη των κατοίκων του γειτονικού Βιθκούκι. Το σχολείο αυτό καταστράφηκε κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 αλλά ξαναχτίστηκε το 1830. Το 1857 λειτουργούσε στην πόλη Ελληνικό σχολείο θηλέων. Το 19ο αιώνα διάφοροι ντόπιοι ευεργέτες όπως ο Ιωάννης Πάγκας δώρησαν χρήματα για την προώθηση της Ελληνικής παιδείας και πολιτισμού στην Κορυτσά, όπως το Μπάγκειο Γυμνάσιο. Ομοίως λειτουργούσαν επίσης στην πόλη αυτή την περίοδο νηπιαγωγεία, οικοτροφεία και σχολεία. Στο πλαίσιο αυτό ιδρύθηκε το 1850 ένα ειδικό κοινοτικό ταμείο, το Ταμείο Λάσσον, από τον τοπικό Ορθόδοξο επίσκοπο Νεόφυτο, με σκοπό να υποστηρίξει την Ελληνική πολιτιστική δραστηριότητα στην Κορυτσά.
Στούμπλινε (Ομπρένοβατς)
Το Στούμπλινε (σερβικά κυριλλικά: Стублине) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του Δήμου του Ομπρένοβατς και εντός του εδάφους της Πόλεως του Βελιγραδίου. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 2,869 κατοίκους.
Κορυτσά
Εκπαίδευση
Στα τέλη του 19ου αιώνα οι ντόπιοι Αλβανοί εξέφραζαν όλο και μεγαλύτερη ανάγκη να εκπαιδεύονται στη μητρική τους γλώσσα. Η Αλβανική διανόηση της διασποράς από την Κωνσταντινούπολη και το Βουκουρέστι προσπάθησε αρχικά να αποφύγει τον ανταγωνισμό με τους προύχοντες της Κορυτσάς που ήταν υπέρ του ελληνικού πολιτισμού. Ετσι πρότειναν την εισαγωγή της Αλβανικής γλώσσας στα υπάρχοντα Ελληνορθόδοξα σχολεία, πρόταση που απορρίφθηκε από το Οικουμενικό πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Το αποτέλεσμα ήταν να ιδρυθεί το 1887 το πρώτο Αλβανόγλωσσο σχολείο από την οργάνωση "Ντρίτα" και να χρηματοδοτηθεί από ντόπιους προύχοντες. Πρώτος διευθυντής ήταν ο Παντελί Σοτίρι (1842-1892). Ο Ναίμ Φρασερί (1846-1900), ο εθνικός ποιητής της Αλβανίας, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση του σχολείου. Ως υψηλόβαθμος πολιτικός στο υπουργείο παιδείας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατόρθωσε να πάρει την επίσημη άδεια για το σχολείο. Οι Οθωμανικές αρχές έδωσαν άδεια μόνο για τα παιδιά Χριστιανών να εκπαιδεύονται στα Αλβανικά, αλλά οι Αλβανοί δεν ακολούθησαν αυτό τον περιορισμό και επέτρεψαν την παρακολούθηση και σε παιδιά Μουσουλμάνων, με αποτέλεσμα το σχολείο να κλείσει από τις Οθωμανικές αρχές το 1902.
Στούμπλινε (Ομπρένοβατς)
Το Στούμπλινε είναι επισήμως καταταγμένο μεταξύ των χωριών της Σερβίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Ομπρένοβατς
Κορυτσά
Εκπαίδευση
Η πόλη στεγάζει το Πανεπιστήμιο Φαν Νόλι, που ιδρύθηκε το 1971 και έχει σχολές Γεωπονική, Παιδαγωγική, Επιχειρήσεων, Νοσηλευτική και Τουριστική.
Μετά την κατάρρευση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας τοπικές κοινότητες εξέφρασαν όλο και μεγαλύτερη ανάγκη να αναβιώσουν το πολιτιστικό τους παρελθόν, ιδιαίτερα με την επαναλειτουργία των Ελληνικών σχολείων. Τον Απρίλιο του 2005 άνοιξε στην Κορυτσά το πρώτο δίγλωσσο Ελληνοαλβανικό σχολείο, μετά από 60 χρόνια απαγόρευσης της Ελληνικής εκπαίδευσης. Πέραν αυτού λειτουργούν στην πόλη 17 Ελληνόγλωσσα ιδρύματα.
Οικονομία
Μετά την καταστροφή της γειτονικής Μοσχόπολης, στο τέλος του 18ου αιώνα, η Κορυτσά αναδείχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο. Τον 20ο αιώνα ανέπτυξε και σημαντική βιομηχανία. Η ευρύτερη περιοχή διαθέτει σημαντικές γεωργικές εκτάσεις.
Τον 20ό αιώνα η Κορυτσά απέκτησε σημαντικό βιομηχανικό δυναμικό, πέραν του ρόλου της ως εμπορικού και αγροτικού κέντρου. Το οροπέδιο, στο οποίο βρίσκεται η πόλη, είναι πολύ γόνιμο και μια από τις κύριες σιτοπαραγωγές περιοχές της Αλβανίας. Οι τοπικές βιομηχανίες περιλαμβάνουν κατασκευή πλεκτών, υφασμάτων, αλεύρων, μπίρας και ζάχαρης. Κοιτάσματα λιγνίτη εξορύσσονται στα γειτονικά βουνά, όπως το Μπόριε-Ντρένοβε. Στην πόλη παράγεται η γνωστή σε όλη τη χώρα "Μπίρα Κόρτσα". Σύμφωνα με επίσημες πηγές η πόλη έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας στη χώρα. Η πλειοψηφία των ξένων επενδύσεων προέρχεται από Ελληνες, καθώς και από κοινές Ελληνοαλβανικές επιχειρήσεις.
Σύμφωνα με επίσημες αναφορές τοπικών παραγόντων η Κορυτσά έχει τον χαμηλότερο δείκτη ανεργίας σε σύγκριση με την υπόλοιπη χώρα. Η πλειοψηφία του εκτός Αλβανίας επενδυτικού κεφαλαίου προέρχεται από ελληνικές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες, καθώς και από ελληνοαλβανικές επιχειρήσεις.
Αθλητισμός
Η Κορυτσά έχει μόνο μία επαγγελματική ομάδα στο ποδόσφαιρο τον Σκεντερμπέου, η οποία έχει κατακτήσει 8 φορές το Αλβανικό Πρωτάθλημα. Έδρα της αποτελεί το Στάδιο Σκεντερμπέου, χωρητικότητας 12.000 θέσεων. Επίσης έχει και ομάδες με το ίδιο όνομα στο μπάσκετ και στο βόλεϊ. Το γήπεδο τους είναι το κλειστό γήπεδο Κορυτσάς "Tamara Nikolla".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος Κατηγορία:Νομός Κορυτσάς Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Αλενιά
Το Αλενιά (γαλλικά: Alénya, καταλανικά: Alenyà) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αλενιαναί (γαλλικά: Alényanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Dubstep
Η Ντάμπστεπ (Dubstep) είναι είδος ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής, που για πρώτη φορά εμφανίστηκε στις αρχές του 21ου αιώνα στο Νότιο Λονδίνο της Μεγάλης Βρετανίας. Αποτελεί επέκταση της μουσικής γκαράζ. Συνολικά ο ήχος του περιγράφεται ως σφικτά ενωμένες παραγωγές με υπερβολικά μπάσα και μοτίβα αντήχησης τυμπάνων, κομμένα δείγματα, και περιστασιακά φωνητικά. Οι πρώτες κυκλοφορίες έγιναν το 1998 και άρχισε να εξαπλώνεται από μικρές τοπικές σκηνές του Λονδίνου στα τέλη του 2005 και αρχές του 2006. Μερικά ονόματα καλλιτεχνών Dubstep είναι Skrillex, Benga, Nero, Knife Party, Cryptex, Kill the noise, 12th planet, Zedd, Flux pavilion,dave crowe.
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Νίτρο
Το νίτρο, ή νίτρον αποτελεί την κοινή ονομασία των νιτρικών αλάτων, των αλκαλίων και των γαιαλκαλίων, κυρίως όμως του νιτρικού καλίου και του νιτρικού νατρίου που βρίσκονται ιδίως το δεύτερο σε σημαντικές ποσότητες στη φύση.
Σπουδαιότερο είναι το νιτρικό νάτριο που απαντάται κυρίως στη Χιλή εξ ου και λεγόμενο «νίτρο της Χιλής». Το καθαυτό όμως νίτρο που είναι το νιτρικό κάλιο απαντάται στη φύση σε μορφή καθαρών κυρίως κρυστάλλων και χρησιμοποιείται ως λίπασμα και στη παραγωγή της πυρίτιδας.
Ως πρόθεμα
Το πρόθεμα νίτρο αποτελεί και το πρώτο συνθετικό των νιτροπαραγώγων.
Υποξέιδιο του αζώτου
Ο όρος νίτρο, χρησιμοποιείται καταχρηστικά για το υποξείδιο του αζώτου (N2O), στην τεχνητή ορολογία των παράνομων (συνήθως) αγώνων αυτοκινήτων: Μικρή ποσότητα του αερίου αποθηκεύεται υπό συμπίεση και τροφοδοτεί για λίγο τον κινητήρα. Αυτό αυξάνει προσωρινά την απόδοση (ώσπου να τελειώσει το μικρό απόθεμα), επειδή αποτελεί καλύτερο οξειδωτικό από τον κοινό ατμοσφαιρικό αέρα.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Άλατα Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις του αζώτου
Τιμ Μπάρτον
Ο Τίμοθι Ουόλτερ Μπάρτον (Timothy Walter Burton, 25 Αυγούστου 1958), ευρέως γνωστός ως Τιμ Μπάρτον, είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός.
Προσωπική ζωή
Ο Τιμ Μπάρτον ήταν παντρεμένος με τη Γερμανίδα καλλιτέχνη Lena Gieseke για δύο χρόνια. Έφυγε για να ζήσει με το μοντέλο και ηθοποιό Lisa Marie, η οποία έπαιξε στις ταινίες που έκανε κατά τη διάρκεια της σχέσης τους (1992-2001), κυρίως στην Ed Wood  και στη Mars Attacks!. Αργότερα, ο Τιμ Μπάρτον ανέπτυξε μια ρομαντική σύνδεση με την Αγγλίδα ηθοποιό Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, την οποία συνάντησε κατά τη διάρκεια της μαγνητοσκόπησης της ταινίας "Ο Πλανήτης των Πιθήκων". Ο Μπάρτον και η Μπόναμ Κάρτερ έχουν δύο παιδιά: ένα γιο, τον Billy Raymond, γεννημένο στις 4 του Οκτώβρη του 2003 και μια κόρη, τη Nell, γεννημένη στις 15 Δεκεμβρίου του 2007. Ο εκπρόσωπος της Μπόναμ Κάρτερ δήλωσε τον Δεκέμβριο του 2014 ότι το ζευγάρι είχε χωρίσει, διατηρώντας ωστόσο καλές σχέσεις. Στενός φίλος του Μπάρτον είναι ο Τζόνι Ντεπ, ο οποίος είναι και νονός των δύο παιδιών του.
Φιλμογραφία
Ταινίες που σκηνοθέτησε
Μάχη του Αλμυρού
Η Μάχη του Αλμυρού (γνωστή στην παλαιότερη ιστοριογραφία ως Μάχη του (Βοιωτικού) Κηφισού ή της Κωπαΐδας ) έλαβε χώρα στις 15 Μαρτίου 1311. Αντίπαλοι ήταν, από τη μια πλευρά το φραγκικό Δουκάτο των Αθηνών με επικεφαλής τον «Μέγα Κύρη» Δούκα Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν και από την άλλη, η Καταλανική Εταιρεία (Κομπανία) των Καταλανών και Αραγωνέζων μισθοφόρων, γνωστών και με την ονομασία Αλμογάβαροι, οι οποίοι κατευθύνονταν προς τη Νότια Ελλάδα.
Προοίμιο
Μετά τη σύγκρουσή της με τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β' Παλαιολόγο και σημαντικές επιδρομές και καταστροφές στη Μακεδονία, τη Θράκη και το Άγιο Όρος, η Καταλανική Εταιρεία νικήθηκε από τον βυζαντινό αυτοκρατορικό αρχιστράτηγο Χανδρηνό και αναγκάστηκε να περάσει στη Θεσσαλία. Οι εκεί κάτοικοι ζήτησαν τη βοήθεια του αυτοκράτορα ο οποίος έστειλε πάλι τον Χανδρηνό. Αυτός, με τη βοήθεια των κατοίκων του Λιδωρικίου και Γαλαξειδίου, ξανανίκησε τους Καταλανούς, οι οποίοι αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν και να περάσουν στη Λαμία. Εκεί η Καταλανική Εταιρεία κλήθηκε από τον Δούκα των Αθηνών Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν, έναντι υπόσχεσης μεγάλης αμοιβής, για να τον βοηθήσει στην προσάρτηση περιοχών του Δεσποτάτου της Ηπείρου, το οποίο κατέρρεε. Πράγματι, οι Καταλανοί λεηλάτησαν πάλι τη Θεσσαλία, πέτυχαν να καταλάβουν περισσότερα από 30 κάστρα, συμπεριλαμβανομένου του Δομοκού, αναγκάζοντας τους Βυζαντινούς και το Δεσποτάτο να ζητήσουν ειρήνη από τον Δούκα των Αθηνών.
Η θέση των Καταλανών ήταν πολύ δύσκολη γιατί, αν υποχωρούσαν θα δέχονταν επίθεση από τον βυζαντινό στρατό ενώ ούτε και η Βενετία ήθελε να τους βοηθήσει, λόγω του ότι ήταν δεσμευμένη από συνθήκη με το Βυζάντιο, η οποία δεν της επέτρεπε να έχει σχέσεις με αυτούς.
Οι δυνάμεις των αντιπάλων
Υπάρχει μεγάλη ασυμφωνία μεταξύ των πηγών της εποχής, ως προς τις δυνάμεις που παρέταξε το Δουκάτο εναντίον των Καταλανών. Κατά το βυζαντινό ιστορικό Νικηφόρο Γρηγορά, ανέρχονταν στους 6.400 ιππείς και 8.000 πεζούς. Το Χρονικόν του Μορέως, στην Αραγωνική διασκευή του, εκτιμά τις δυνάμεις του Δουκάτου σε όχι περισσότερους από 2.000 ιππείς και 4.000 πεζούς. Σύμφωνα με τον Καταλανό χρονογράφο Ραμόν Μουντανέ, έφταναν τους 700 ιππότες και 24.000 πεζούς.
Η Καταλανική Εταιρεία διέθετε 3.550 ιππείς, 4.000 πεζούς και πολλούς Τούρκους αιχμαλώτους (αρκετοί από τους οποίους είχαν γίνει Χριστιανοί), οι οποίοι είχαν συμπεριληφθεί στη δύναμή της επειδή ήταν αξιόλογοι τοξότες.
Τοποθεσία της μάχης
Το πεδίο της μάχης παραδοσιακά ετοποθετείτο στον Βοιωτικό Κηφισσό ποταμό, στην περιοχή της Κωπαΐδας λίμνης. Έτσι, ο Γάλλος ιστορικός Antoine Bon, αν και παραδέχεται πως η τοποθεσία είναι αβέβαιη, δέχεται ως πιθανότερη την παραδοσιακή εκδοχή, προσδιορίζοντάς την συγκεκριμένα κοντά στον Ορχομενό ή προς Χαιρώνεια και Δαύλεια, ενώ δεν θεωρεί πειστικά τα επιχειρήματα του Γ.Τ. Κόλια, ο οποίος την τοποθετούσε αρκετά πιο βόρεια προς στην Αμφίκλεια, κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό της Λιλαίας, σε δυό τοποθεσίες που ονομάζονται «Καβαλάρη» και «Μεγαλοκύρη» (συσχετίζοντας την τελευταία με τον ελληνικό τίτλο "Μέγας Κύρης" που είχε ο Δούκας).
Ο Bon δεν θεωρεί πιθανή την εκδοχή του Χρονικού του Μορέως και του Μαρίνου Σανούδου Τορσέλλο, οι οποίοι τοποθετούν τη μάχη κοντά στον Αλμυρό Μαγνησίας. Ωστόσο οι νεότερες απόψεις των David Jacoby, Peter Lock, Kenneth M. Setton, τοποθετούν την μάχη, με αρκετή πλέον βεβαιότητα, ακριβώς στην περιοχή του μεσαιωνικού Αλμυρού.
Εξέλιξη της μάχης
Όταν οι Καταλανοί της Εταιρείας πληροφορήθηκαν την άφιξη του φραγκικού στρατού, έλαβαν θέση κοντά σε βάλτο και στη συνέχεια παροχέτευσαν νερό από τον ποταμό μέσα στα χωράφια που εκτείνονταν ανάμεσα σε αυτούς και στο σημείο από όπου θα περνούσε ο στρατός του Δούκα. Τα χόρτα στο σημείο εκείνο ήταν αρκετά ψηλά με αποτέλεσμα να μη φαίνονται τα πλημμυρισμένα χωράφια. Προνόησαν όμως να αφήσουν στεγνούς διαδρόμους έτσι ώστε το καταλανικό πεζικό να μπορέσει να διασχίσει με ασφάλεια τις πλημμυρισμένες περιοχές. Οι Τούρκοι που τους συνόδευαν οχυρώθηκαν με καχυποψία ξεχωριστά, πιστεύοντας ότι ίσως επρόκειτο για παγίδα στημένη από τους δύο αντιπάλους για να τους εξαφανίσουν.
Ο Δούκας των Αθηνών παρέταξε το ιππικό του -θεωρούμενο ως η αφρόκρεμα του γαλλόφωνου κόσμου της εποχής του- μπροστά από τους πεζούς. Στη συνέχεια, επικεφαλής του ιππικού, όρμησε κατά του πεζικού της Κομπανίας, με το φλάμπουρο με το λιοντάρι των Μπριέν να ανεμίζει από πάνω τους. Όμως τα άλογα κόλλησαν στον βάλτο και, από την ορμή της εφόδου και το βάρος τους, τα πόδια τους βυθίζονταν όλο και πιο πολύ μέσα στο τέλμα. Γύρω τους, οι κραυγές ''«Αραγωνία! Αραγωνία!»'' των Αλμογαβάρων, μεγάλωναν τον τρόμο των παγιδευμένων ιπποτών. Μερικά άλογα κυλιόνταν, μαζί με τους καβαλάρηδες, πάνω στον βούρκο ενώ άλλοι, κατά τον βυζαντινό ιστορικό Γρηγορά, είχαν κολλήσει τόσο πολύ μέσα στο τέλμα που στέκονταν ακίνητοι σαν αγάλματα. Παρά τη δύσκολη θέση τους, οι απελπισμένοι Φράγκοι πολέμησαν γενναία αλλά οι Καταλανοί τους χτυπούσαν με τα βέλη τους, ενώ σύντομα και οι Τούρκοι μπήκαν στη μάχη και συμμετείχαν στην εξόντωσή τους.
Συνέπειες
Στο άκουσμα της φοβερής ήττας, οι κάτοικοι της πλούσιας Θήβας την εγκατέλειψαν και κατέφυγαν στο Νεγρεπόντε (Χαλκίδα). Οι άξεστοι, όπως τους αποκαλεί ο ιστορικός William Miller, Καταλανοί λεηλάτησαν άγρια τη Θήβα κι έπειτα προχώρησαν προς την Αθήνα.
Το Δουκάτο των Αθηνών διαλύθηκε και το Πριγκηπάτο της Αχαΐας υπέστη σοβαρή κρίση. Μαζί τους τελείωσε και ο λεγόμενος «χρυσός αιώνας» των Φράγκων στην Νότια Ελλάδα, ενώ οι νικητές Καταλανοί μοιράστηκαν τη γη, τις γυναίκες και τους πύργους των ιπποτών του Δουκάτου.. Χαρακτηριστικά, ο Μουντανέ αναφέρει πως πολλοί άξεστοι πολεμιστές έγιναν άντρες ευγενών γυναικών "για τις οποίες δεν ήταν άξιοι ούτε τον νιπτήρα τους να κρατήσουν". Οι Τούρκοι σύμμαχοί τους ζήτησαν και πέτυχαν να επιστρέψουν στην Καλλίπολη, λεηλατώντας την ανυπεράσπιστη ύπαιθρο στο δρόμο τους.