cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλεξάνταρ Άντιτς
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Υπουργοί μεταφορών της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί ορυκτού πλούτου και ενέργειας της Σερβίας
Μαλεσίνα Φθιώτιδας
Η Μαλεσίνα είναι χωριό της Φθιώτιδας και ανήκει στον Δήμο Λοκρών στον οποίο αποτελεί και δημοτική κοινότητα. Ο πληθυσμός του οικισμού είναι 3.833 κάτοικοι, και ολόκληρης της κοινότητας Μαλεσίνας είναι 4.427 κάτοικοι.
Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 240 μ. πάνω στο οροπέδιο της χερσονήσου Αϊτολίμι. Με το σημερινό της όνομα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1699 αφού πριν ονομαζόταν Μελινίτζες. Κατοικήθηκε από Φράγκους και υπαγόταν στο δουκάτο Αθηνών και Θηβών. Τον Απρίλιο του 1894 έπαθε τεράστιες καταστροφές από τον ισχυρό σεισμό που έπληξε όλη τη Λοκρίδα και ανοικοδομήθηκε από την αρχή στη σημερινή της θέση αποκτώντας σύγχρονο ρυμοτομικό σχέδιο.
Αθλητισμός
Ο «Αθλητικός Όμιλος Μαλεσίνα» υπήρξε ιστορικός ποδοσφαιρικός σύλλογος της Μαλεσίνας και διέθετε τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης. Είχε κατακτήσει 3 πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Φθιωτιδοφωκίδας (1974-75, 1978-79, 1980-81), 3 πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας (1986-87, 1990-91, 2003-03), 2 Κύπελλα Ε.Π.Σ. Φθιωτιδοφωκίδας (1977-78, 1980-81) και 1 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας (1996-97), ενώ στο παρελθόν έχει αγωνιστεί στην Δ΄ Εθνική κατηγορία.
Το καλοκαίρι του 2008 η πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας Αναγέννηση Παλαιοκατούνας από το νομό Ευρυτανίας, μετέφερε την έδρα της στη Μαλεσίνα και συγχωνεύτηκε με τον Α.Ο. Μαλεσίνα, αγωνιζόμενη στην Δ΄ Εθνική με έδρα τη Μαλεσίνα. Στη συνέχεια μετονομάστηκε σε «Αθλητική Ένωση Μαλεσίνας 2008». Το 2015, ως πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας, διεκδίκησε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική μέσω του ειδικού πρωταθλήματος ανόδου, χωρίς όμως επιτυχία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Λοκρών
Λιρς ΣΚ
Η Λιρς ΣΚ (ολλανδικά: Koninklijke Lierse Sportkring) είναι μια βελγική, επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα στη πόλη του Λιρ. Ιδρύθηκε στις 6 Μαρτίου 1906. Έδρα της ομάδας είναι το Herman Vanderpoortenstadion, χωρητικότητας 15500 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου. Έχει κερδίσει 4 πρωταθλήματα. Επιπρόσθετα, έχει κατακτήσει 2 Κύπελλα Βελγίου. Είναι μία από της 5 ομάδες της χώρας που έχει συμμετάσχει στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ (μαζί με της ΡΣΚ Άντερλεχτ, Κλαμπ Μπρυζ, ΚΡΚ Γκενκ και Σταντάρ Λιέγης).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιρς ΣΚ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1906 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βελγίου
Ντέιβιντ Τσίπερφιλντ
Ο Ντέιβιντ Άλαν Τσίπερφιλντ (Sir David Alan Chipperfield) (γενν. 18 Δεκεμβρίου του 1953) είναι Βρετανός αρχιτέκτονας που γεννήθηκε στο Λονδίνο.
Καριέρα
Ο Τσίπερφιλντ σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο του Κίνγκστον, όπως επίσης και στην Architectural Association στο Λονδίνο. Εργάστηκε στα γραφεία των Douglas Stephen, Ρίτσαρντ Ρότζερς και του Norman Foster, και το 1984 ίδρυσε το δικό του, γνωστό με το όνομα David Chipperfield Architects. Σήμερα έχει γραφεία στο Λονδίνο, το Βερολίνο, το Μιλάνο και τη Σαγκάη με πάνω από 250 υπαλλήλους από 15 χώρες, που εργάζονται σε μια ποικιλία σχεδίων στην Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα.
Έργο
Ο Τσίπερφιλντ πρώτα έγινε γνωστός στην Ιαπωνία στη δεκαετία του 1980. Ανάμεσα στα πρώιμα έργα του στην Αγγλία, που αποκάλυψε την αυστηρή και στοιχειώδη προσέγγιση του στο σχεδιασμό, περιλαμβάνεται ένα κατάστημα για τον Issey Miyake στη Sloane Street του Λονδίνου το 1983, και ένα σπίτι για το φωτογράφο μόδας Nick Knight. Αργότερα, ο Τσίπερφιλντ σχεδίασε το βραβευμένο River and Rowing Museum στο Henley-on-Thames χρησιμοποιώντας πράσινη επένδυση δρυός, τσιμέντο και γυαλί. Ο Τσίπερφιλντ ήταν ο μόνος Βρετανός αρχιτέκτονας που θα επιλεγεί για την επιτροπή σχεδιασμού του Tate Modern.
Από τότε, Τσίπερφιλντ έχει γίνει ένα από τα σημαντικοτερα πρόσωπα στο σχεδιασμό πολιτιστικών και δημόσιων κτιρίων σε όλη την Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Τσίπερφιλντ ήταν ο αρχιτέκτονας της ανακατασκευής του κατεστραμμένου Neues Museum στο Βερολίνο, το οποίο ξανάνοιξε τον Οκτώβριο του 2009. Εκτός από το Neues Museum, για το οποίο Τσίπερφιλντ άρχισε να εργάζεται στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο αρχιτέκτονας σχεδιάζει, επίσης, το σχέδιο για ολόκληρο το Museum Island του Βερολίνου, χαρακτηρισμένο ως προστατευόμενη πολιτιστική κληρονομιά από την Unesco, που αποτελείται από πέντε μουσεία. Ένα νέο κτίριο εισόδου, το οποίο θα λειτουργήσει ως προσθήκη στο συγκρότημα, έχει επίσης σχεδιαστεί από τον Τσίπερφιλντ και αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2013.
Από τη δεκαετία του 2000, εργάστηκε εκτενώς στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου το 2005, ολοκλήρωσε το Figge Art Museum στο Davenport της Αϊόβα, καθώς και τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη στο Des Moines, επίσης στην Αϊόβα, το 2001. Τρέχοντα έργα περιλαμβάνουν την επέκταση του Anchorage Museum στο Anchorage, Αλάσκα και τέσσερις βίλες δίπλα στη λίμνη στο Bom Sucesso Design Resort, της Πορτογαλίας. Το 2009, ο αρχιτέκτονας προκάλεσε διαμάχη με την επιβολή απαγόρευσης φωτογραφιών σε ένα από τα κτίρια του, το Des Moines Public Library.
Ο Τσίπερφιλντ έχει διδάξει αρχιτεκτονική στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, και έχει μιλήσει εκτενώς για το έργο του, μεταξύ άλλων και ως καθηγητής Αρχιτεκτονικής στο Staatliche Akademie der Künste Bildenden, στη Στουτγάρδη την περίοδο 1995-2001. Επιπλέον ο Τσίπερφιλντ δίδασκε στη θέση του Mies van der Rohe στο Escola Tecnica, στη Βαρκελώνη, και στη θέση του Norman R. Foster ως καθηγητής Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Yale. Είναι επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο των Τεχνών του Λονδίνου (πρώην London Institute). Έχει διατελέσει στο Διοικητικό Συμβούλιο του ιδρύματος The Architecture Foundation.
Νωρίς στην καριέρα του, ο Τσίπερφιλντ ιδρύει σε συνεργασία με τον Wilfried Wang και τον Ricky Burdett, ένα αρχιτεκτονικό γκαλερί που ονομάζεται 9Η, το όνομά του από το πιο σκληρό μολύβι, το οποίο δημιουργήθηκε για να φέρει την ευρύτερη προσοχή σε σκοτεινές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, όπως οι Herzog και de Meuron, Álvaro Siza, Ραφαέλ Μονέο, Luigi Snozzi και Mario Botta. Το 2000, ο Τσίπερφιλντ ήταν ένας από τους αρχιτέκτονες που εκπροσώπησαν τη Βρετανία στην Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας. Ο πρώτος Βρετανός αρχιτέκτονας σε αυτή τη θέση, επιμελήθηκε το 2012 την Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι αρχιτέκτονες
Αγία Βαρβάρα Πιερίας
Η Αγία Βαρβάρα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Σβορώνου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Κατερίνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πιερίας, στην περιφέρεια Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία και νομό Πιερίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονία.
Γεωγραφία
Η Αγία Βαρβάρα είναι οικισμός στο κεντρικό τμήμα του νομού Πιερίας. Βρίσκεται, σε πεδινή περιοχή πάνω στον επαρχιακό δρόμο που συνδέει την Κατερίνη με τα χωριά του Τίταρου, νότια του ποταμού Λεύκου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει περίπου 6 χλμ. Δ. της Κατερίνης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Το 1961 αναγνωρίστηκε ο οικισμός ως Νέοι Ρωσοπρόσφυγες και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σβορώνου του νομού Πιερίας. Με το ΦΕΚ 26Α - 17/02/1965 μετονομάστηκε σε Αγία Βαρβάρα. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σβορώνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κατερίνης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πιερίας Αγία Βαρβάρα
Ραούλ Μπομπαντίγια
Ο Ραούλ Μαρσέλο Μπομπαντίγια (γεννημένος στις 18 Ιουνίου 1987 στο Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στον Άρη και σήμερα αγωνίζεται στην ΦΚ Άουγκσμπουργκ.
Σταδιοδρομία
Ο Μπομπαντίγια ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Ρίβερ Πλέιτ και το 2006 μεταγράφηκε στην Ελβετική Κονκόρντια Βασιλείας, ομάδα δεύτερης κατηγορίας. Μετά από μια άκρως επιτυχημένη χρονιά με την Κονκόρντια (28 συμμετοχές και 18 γκολ), υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Γκρασχόπερς Ζυρίχης Ζυρίχης, όπου και συνέχισε το πετυχημένο σερί του (33 συμμετοχές και 18 γκολ τη σεζόν 2007-08) αναδεικνυόμενος στον κορυφαίο επιθετικό της ομάδας και παράλληλα δεύτερος σκόρερ του Ελβετικού πρωταθλήματος για τη σεζόν 2007–08. Η ομάδα του τελικά κατέκτησε την 4η θέση στο πρωτάθλημα και ταυτόχρονα και ένα εισιτήριο για το Κύπελλο Ιντερτότο. Μάλιστα, στον 3ο γύρο του τουρνουά, στις 26 Ιουλίου 2008 ο Μπομπαντίγια σκόραρε το νικητήριο γκολ για την ομάδα του απέναντι στην βουλγαρική Τσερνομόρετς Μπουργκάς. Την επόμενη σεζόν, (2008-09), συνεχείς τραυματισμοί τον ανάγκασαν να αγωνιστεί μόνο σε 13 αγώνες όπου σημείωσε με 8 γκολ και στις 11 Ιουνίου 2009 υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την στην γερμανική Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ αντί τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ. Την πρώτη χρονιά αγωνίστηκε σε 30 αγώνες (ξεκίνησε βασικός σε 25 αγώνες) και πέτυχε 4 γκολ. Τη δεύτερη σεζόν (2010-11), ο εκρηκτικός χαρακτήρας του, η αγωνιστική απειθαρχία του αλλά και η συνολικώς κακή αγωνιστική πορεία της ομάδας, τον έφεραν σε προστριβή με τον προπονητή της ομάδας με αποτέλεσμα να χάσει σταδιακά την θέση του στην ενδεκάδα. Στις 6 Δεκεμβρίου 2010, στον αγώνα πρωταθλήματος εναντίον του Αννόβερου, φανερά εκνευρισμένος, χτύπησε αντιαθλητικά τον παίκτη του Ανοβέρου Σέρτζιο Πίντο (τον κλώτσησε), με αποτέλεσμα να αποβληθεί και να τιμωρηθεί με 5 αγωνιστικές και χρηματικό πρόστιμο 50.000 ευρώ ενώ παράλληλα του ανακοινώθηκε ότι δεν υπολογίζεται πλέον στα αγωνιστικά πλάνα της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Το Γενάρη του 2011, παραχωρήθηκε ως δανεικός για έξι μήνες στον Άρη, για να επιστρέψει από το καλοκαίρι στην Μπορούσια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βασιλεία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιανγκ Μπόις Βέρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρασχόπερς Ζυρίχης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κονκόρντια Βασιλείας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Άουγκσμπουργκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κωνσταντίνος Γεωργακόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Γεωργακόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός, νομικός και στρατιωτικός. Διετέλεσε πρωθυπουργός της υπηρεσιακής κυβέρνησης της Ελλάδας το 1952.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη στις 26 Δεκεμβρίου 1890. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπηρέτησε κατά τους Βαλκανικούς πολέμους ως έφεδρος αξιωματικός. Το 1915 κατετάγη στο Σώμα της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης με το βαθμό του λοχαγού («κατ' εκλογήν»). Το 1923 αποστρατεύτηκε με το βαθμό του συνταγματάρχη και δικηγόρησε στην Αθήνα («Παρ' Αρείω Πάγω και Συμβουλίω Επικρατείας») μέχρι το 1951. Το 1928 πολιτεύθηκε με το Λαϊκόν Κόμμα και το 1935 διορίστηκε υφυπουργός «παρά τω πρωθυπουργώ» στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Δεμερτζή. Διατήρησε τη θέση του και όταν ανέλαβε ο Ιωάννης Μεταξάς (13 Απριλίου 1936) μέχρι τις 6 Αυγούστου, οπότε διορίστηκε υπουργός Παιδείας του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου (Κυβέρνηση Ιωάννη Μεταξά). Το 1938 (25 Νοεμβρίου) διαφώνησε με τον Μεταξά και παραιτήθηκε από υπουργός. Διετέλεσε υπηρεσιακός πρωθυπουργός από τις 3 Μαρτίου έως τις 17 Μαΐου 1958 και διεξήγαγε τις εκλογές της 11ης Μαΐου που ανέδειξαν νικητή τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και Αξιωματική Αντιπολίτευση την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ). Από το 1948 μέχρι τον θάνατό του ήταν Πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Συμμετείχε σε πολλά Διοικητικά Συμβούλια οργανισμών και είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα και μετάλλια. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 26 Ιουλίου του 1973.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες στρατοδίκες Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής
Τόμας Πίντσον
Βιογραφία
Ο Πίντσον γεννήθηκε στο Γκλεν Κόουβ, του Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης. Το 1953 αποφοίτησε από το γυμνάσιο Oyster Bay και στη συνέχεια γράφτηκε στο πανεπιστήμιο του Cornell και συγκεκριμένα στο τμήμα μηχανολογίας. Στο τέλος της δεύτερης πανεπιστημιακής χρονιάς κατατάχθηκε στο αμερικανικό ναυτικό και επέστρεψε στο Κορνέλ το 1957 αλλάζοντας παράλληλα την κατεύθυνση των σπουδών του προς την αγγλική φιλολογία.
Τον Μάϊο του 1959 δημοσιεύτηκε στην πανεπιστημιακή έκδοση Cornell Writer το πρώτο διήγημά του με τον τίτλο A Small Rain ενώ την ίδια χρονιά αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο. Θεωρείται πιθανό πως κατά τη διάρκεια των σπουδών του, ο Πίντσον παρακολούθησε μαθήματα του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, ο οποίος εκείνη την εποχή δίδασκε στο Κορνέλ.
Μετά την αποφοίτησή του, ο Πίντσον ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στο πρώτο του βιβλίο ενώ παράλληλα εργάστηκε ως μηχανικός στην εταιρία Boeing. Το 1963 δημοσίευσε το μυθιστόρημα V., το οποίο απέσπασε το βραβείο του ιδρύματος William Faulkner, ως το καλύτερο μυθιστόρημα πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα. Το δεύτερο βιβλίο του, Ο λαχνός των 49 στο σφυρί (The Crying of Lot 49) δημοσιεύτηκε το 1966 και επίσης βραβεύτηκε, αυτή τη φορά από το ίδρυμα Richard and Hilda Rosenthal.
Το γνωστότερο ίσως έργο του Πίντσον, Το Ουράνιο Τόξο της Βαρύτητας (Gravity's Rainbow), δημοσιεύτηκε το 1973 το οποίο απέσπασε γενικά θετικές κριτικές και θεωρείται από πολλούς ένα από τα σημαντικότερα βιβλία στην ιστορία της αμερικανικής και παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το 1990 εκδίδεται το τέταρτο μυθιστόρημά του, Vineland ενώ το 1997 εκδόθηκε το Mason & Dixon.
Ο Πίντσον εξέδωσε άλλα τρία μυθιστορήματα, το ογκώδες Ενάντια στην ημέρα (Against the day) το 2006, το Έμφυτο ελάττωμα (Inherent vice) το 2009 και το Υπεραιχμή (Bleeding Edge) το 2013.
Στη δεκαετία του '90, περίοδο στην οποία εικάζεται πως έζησε για ένα διάστημα στο Μεξικό και την Καλιφόρνια, ο Πίντσον μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και παντρεύτηκε την συνεργάτιδά του Μέλανι Τζάκσον με την οποία απέκτησε και ένα γιο. Γενικά για την προσωπική ζωή του συγγραφέα ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά.
Ανωνυμία και μύθος
Η αποστροφή του Πίντσον απέναντι στον τύπο και τη δημοσιότητα αποτελεί τμήμα ενός ιδιότυπου μύθου που καλλιεργήθηκε γύρω από το όνομά του. Είναι ενδεικτικό ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν παρά δύο διαθέσιμες φωτογραφίες του, από την περίοδο των μαθητικών σπουδών του και της θητείας του στο ναυτικό. Ο Πίντσον έχει επιμελώς φροντίσει να μην έρχεται σε επαφή με δημοσιογράφους ενώ μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του δόθηκε για το περιοδικό New York Magazine το 1996. Πριν τη δημοσίευση του Mason and Dixon, ο τηλεοπτικός σταθμός CNN εντόπισε και κινηματογράφησε τον Πίντσον στο Μανχάτταν, ωστόσο ο ίδιος απαίτησε να μην προβληθεί, αίτημα που έγινε δεκτό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι
Αστεροειδής
thumb|300px|right|Ο [[951 Γκάσπρα, ο πρώτος αστεροειδής που φωτογραφήθηκε από κοντά.]] Οι αστεροειδείς είναι τα μικρά σώματα του Ηλιακού συστήματος, που είναι σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο. Η συντριπτική πλειονότητα των αστεροειδών είναι συγκεντρωμένη σε δύο Ζώνες: στην Κύρια ζώνη αστεροειδών και στη Ζώνη του Κάιπερ. Οι αστεροειδείς θεωρούνται κατάλοιπα από το σχηματισμό του Ηλιακού συστήματος και υπολογίζεται ότι υπάρχουν εκατομμύρια.
Γενικά
Με πολύ απλά λόγια, μπορούμε να περιγράψουμε τους αστεροειδείς σαν τεράστιους βράχους σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο. Το μέγεθός τους ποικίλλει από λίγες δεκάδες μέτρα μέχρι εκατοντάδες χιλιόμετρα. Τα μικρότερα σώματα σε περιηλιακή τροχιά ονομάζονται μετεωροειδείς. Συνήθως οι αστεροειδείς έχουν ακανόνιστο σχήμα που μοιάζει με πατάτα, οι μεγαλύτεροι όμως έχουν σφαιρικό ή ελλειπτικό σχήμα, καθώς η βαρύτητα που δημιουργεί η μάζα τους στην επιφάνειά τους υπερισχύει. Σύμφωνα με το ψήφισμα 5Α της 26ης Συνόδου της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως (2006), οι σχεδόν σφαιρικοί αστεροειδείς ονομάζονται στο εξής και πλανήτες νάνοι. Οι αστεροειδείς της Κύριας ζώνης αποτελούνται κυρίως από πυριτικούς βράχους και μέταλλα. Ο 1 Δήμητρα αποτελεί εξαίρεση, καθώς ένα μεγάλο μέρος του είναι πάγος νερού. Αντιθέτως, οι αστεροειδείς της Ζώνης του Κάιπερ αποτελούνται κυρίως από πάγο (π.χ. παγωμένα αέρια). Υπολογίζεται ότι υπάρχουν εκατομμύρια αστεροειδείς στο Ηλιακό σύστημα, κι από αυτούς μέχρι τον Μάρτιο του 2015 είχαν καταγραφεί οι 679.035, με τους 427.393 από αυτούς επίσημα καταγεγραμμένους σε καταλόγους.
Θέση
Οι περισσότεροι αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης βρίσκονται στη Ζώνη των Αστεροειδών, μια περιοχή ανάμεσα στις τροχιές του Άρη και του Δία και σε απόσταση περίπου 3 αστρονομικές μονάδες (AU) από τον Ήλιο. Υπάρχουν όμως και αλλού, όπως στα σημεία Λαγκράντζ του Δία και του Άρη, την κίνηση των οποίων ακολουθούν. Τέτοιοι αστεροειδείς ονομάζονται «Τρωικά αντικείμενα». Οι δύο φυσικοί δορυφόροι του Άρη, Φόβος και Δείμος, είναι αστεροειδείς που μπήκαν σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη. Κάποιοι από τους αστεροειδείς έχουν και οι ίδιοι μικρούς δορυφόρους, ενώ έχουν ανακαλυφθεί και κάποια τριπλά συστήματα.
Οι αστεροειδείς της Ζώνης του Κάιπερ βρίσκονται πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνος, και για τον λόγο αυτό είναι γνωστοί και με τη γενική ονομασία Μεταποσειδώνια Αντικείμενα (Transneptunian Objects, TNOs), στην οποία και παραπέμπουμε για περισσότερα. Επίσης μεταξύ της τροχιάς του Δία και του Ποσειδώνα περιφέρονται αστεροειδείς οι οποίοι είναι γνωστοί ως κένταυροι.
Μάζα
thumb|right|Ο [[4 Εστία κι ο 1 Δήμητρα (Ceres) σε σύγκριση με τη Σελήνη.]] Η συνολική μάζα των αστεροειδών της Κύριας Ζώνης δεν είναι μεγάλη. Ο μεγαλύτερος, και πρώτος που ανακαλύφθηκε, ο 1 Δήμητρα με διάμετρο περίπου χίλια χιλιόμετρα, έχει μάζα περίπου ίση με το 40% όλων των αστεροειδών της Κύριας Ζώνης, που υπολογίζεται ότι είναι γύρω στο 3-4% της μάζας της Σελήνης. Οι επτά μεγαλύτεροι αστεροειδείς έχουν μάζα όσο το 70% του συνόλου. Αντιθέτως, οι αστεροειδείς της Ζώνης Κάιπερ έχουν πολύ μεγαλύτερη συνολική μάζα, αλλά και οι μεγαλύτεροι από αυτούς έχουν πολύ μεγαλύτερη μάζα και διάμετρο από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης: Τα μεγαλύτερα γνωστά μέλη της Ζώνης του Κάιπερ στην πραγματικότητα είναι η Έρις (πρώην 2003 UB313) και ο πλανήτης νάνος (και πρώην ένατος πλανήτης του Ηλιακού συστήματος) 134340 Πλούτωνας.
Ο πίνακας που ακολουθεί περιλαμβάνει τους 20 μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης που είναι γνωστοί σήμερα.
Ορισμός
Είναι δύσκολο να δοθεί ένας σαφής και τελικός ορισμός για το τι είναι ένας αστεροειδής, καθώς οι διαστάσεις, η σύνθεση και οι τροχιές τους ποικίλλουν. Σε γενικές γραμμές, αστεροειδείς θεωρούνται τα μικρά σώματα σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, που μια τους διάσταση είναι μεγαλύτερη από 50 μέτρα (για να διακρίνονται από τους μετεωροειδείς) και μικρότερη από 2.500 χιλιόμετρα (ώστε να διακρίνονται από τους πλανήτες), η δε σύνθεσή τους βασίζεται κυρίως στο πυρίτιο, τον άνθρακα και το σίδηρο (για να διακρίνονται από τους κομήτες, που αποτελούνται κυρίως από «λερωμένο πάγο»). Ο όρος αστεροειδής («σαν άστρο») χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Ουίλιαμ Χέρσελ το 1802. Δεν σημαίνει ότι οι αστεροειδείς έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά με τους αστέρες, αλλά απλώς ότι στα τηλεσκόπια της εποχής οι αστεροειδείς φαίνονταν σαν απλά σημεία φωτός όπως και τα αστέρια, και όχι ως μικροί «δίσκοι», όπως οι πλανήτες.
Ανακάλυψη των αστεροειδών
Ο πρώτος αστεροειδής και ταυτόχρονα και ο μεγαλύτερος, ο 1 Δήμητρα, ανακαλύφθηκε τυχαία την Πρωτοχρονιά του 1801 από τον Τζουζέπε Πιάτζι, που στην αρχή νόμιζε ότι είχε ανακαλύψει ένα καινούριο άστρο. Η απόσταση του αντικειμένου υπολογίστηκε από τον Καρλ Φρίντριχ Γκάους κάπου ανάμεσα στον Άρη και τον Δία. Τα επόμενα έξι χρόνια ανακαλύφθηκαν άλλοι τρεις αστεροειδείς, οι 2 Παλλάς, 3 Ήρα και 4 Εστία. Λόγω του μικρού τους μεγέθους, όμως, και της τυχαίας κατανομής τους στον χώρο, η ανακάλυψή τους ήταν δύσκολη κι έτσι, μετά από μερικά χρόνια άκαρπων προσπαθειών, η έρευνα για νέους αστεροειδείς εγκαταλείφθηκε. 38 χρόνια αργότερα, ο Καρλ Λούντβιχ Χένκε, που είχε συνεχίσει την έρευνα, ανακάλυψε τον 5 Αστραία και δύο χρόνια μετά τον 6 Ήβη. Έτσι ανανεώθηκε το ενδιαφέρον, και η μόνη χρονιά μέχρι σήμερα που δεν ανακαλύφθηκαν καινούριοι αστεροειδείς ήταν το 1945. Το 1891, ο Μαξ Βολφ είχε την έμπνευση να χρησιμοποιήσει φωτογραφίες του ουρανού με μεγάλο χρόνο έκθεσης, στις οποίες το ίχνος των αστεροειδών εμφανιζόταν σαν γραμμή, σε αντίθεση με τα σταθερά άστρα. Αυτό οδήγησε σε επανάσταση στον τομέα, με 248 αστεροειδείς να ανακαλύπτονται μόνο από τον ίδιο, αριθμός ίσος με αυτούς που είχαν ανακαλυφθεί στα ενενήντα χρόνια που προηγήθηκαν. Μέχρι το τέλος του εικοστού αιώνα, είχαν ανακαλυφθεί και καταγραφεί σε καταλόγους μερικές χιλιάδες αστεροειδείς, χωρίς ωστόσο ιδιαίτερη επιμονή στην καταγραφή τους λόγω του μεγάλου αριθμού τους.
Μετά το 1990 το ενδιαφέρον για τους αστεροειδείς αναθερμάνθηκε, κυρίως λόγω της ανησυχίας για μια πιθανή σύγκρουση ενός από αυτούς με τη Γη, πράγμα που θα είχε καταστροφικές συνέπειες. Έτσι ξεκίνησε μια προσπάθεια για εντοπισμό, καταγραφή και υπολογισμό της τροχιάς όσο το δυνατόν περισσότερων αστεροειδών, τόσο με συσκευές σε τροχιά όσο και με γήινα τηλεσκόπια. Η έρευνα αυτή έχει μέχρι στιγμής χαρτογραφήσει εκατοντάδες χιλιάδες αστεροειδείς, από τους οποίους 600 έχουν διάμετρο πάνω από ένα χιλιόμετρο και 3.353 έχουν τροχιές που μπορούν να τους φέρουν κοντά στη Γη.
Σύμβολα
Οι πρώτοι αστεροειδείς είχαν σύμβολα όπως η Γη, η Σελήνη, ο Ήλιος και οι πλανήτες. Αυτά τα σύμβολα γρήγορα έγιναν άκομψα, δύσκολα στην αναγνώριση και απεικόνιση. Μέχρι το τέλος του 1851 υπήρχαν 15 γνωστοί αστεροειδείς, ο καθένας (εκτός από ένα) είχαν το δικό τους σύμβολο.
Ο Γιόχαν Ένκε έκανε μία ριζική αλλαγή στο Ετήσιο Αστρονομικό Βιβλίο του Βερολίνου για το 1854. Εισήγαγε περιγεγραμμένους σε κύκλους αριθμούς αντί συμβόλων, αν και η αρίθμησή του άρχιζε από την Αστραία, με τους πρώτους αστεροειδείς να συνεχίζουν να αναγνωρίζονται από τα σύμβολά τους. Αυτή η καινοτομία υιοθετήθηκε ταχύτητα από την αστρονομική κοινότητα. Τον επόμενο χρόνο η Αστραία πήρε τον αριθμό 5, αλλά οι πρώτοι τέσσερις αστεροειδείς αριθμήθηκαν το 1867. Σε λίγους ακόμα αστεροειδείς (28 Μπελλόνα, 35 Λευκοθέα και 37 Πίστη) δόθηκαν σύμβολα και αριθμοί. Ο κύκλος με το καιρό έγινε παρενθέσεις, οι οποίες τώρα παραλείπονται.
Αριθμοί
Κάθε αστεροειδής του οποίου η ύπαρξη έχει επιβεβαιωθεί παίρνει έναν αύξοντα αριθμό ανακάλυψης. Μέχρι να γίνει αυτό, του δίνεται ένας προσωρινός αριθμός που αποτελείται από το έτος ανακάλυψης, έναν κώδικα δύο γραμμάτων που δηλώνει την εβδομάδα του χρόνου που έγινε η ανακάλυψη, και έναν ή δύο αριθμούς αν περισσότεροι από ένας αστεροειδείς ανακαλύφθηκαν την ίδια εβδομάδα. Μετά την επαλήθευση της τροχιάς του, ο κωδικός του αποτελείται από τον αύξοντα σε παρένθεση ακολουθούμενο από τον προσωρινό αριθμό, π.χ. (3360) 1981 VA, που ήταν και ο πρώτος αστεροειδής για τον οποίο δεν χρησιμοποιήθηκε κάποιο όνομα. Ο αύξοντας αριθμός συνήθως χρησιμοποιείται μαζί με το όνομα του αστεροειδή, όταν αυτό υπάρχει.
Ονόματα
Στα πρώτα χρόνια της ανακάλυψής τους, οι αστεροειδείς έπαιρναν ονόματα Ελληνικών ή Ρωμαϊκών θεοτήτων, ή άλλων μυθολογικών προσώπων. Λόγω του πλήθους τους όμως, οι αστρονόμοι κάποια στιγμή ξέμειναν από ονόματα. Επειδή η επιλογή του ονόματος του αστεροειδή ανήκει σε αυτόν που ανακάλυψε, κι επειδή είναι τόσο πολλοί σε πλήθος, συχνά οι αστρονόμοι δίνουν ονόματα πόλεων, τα δικά τους ονόματα, των παιδιών τους ή ακόμα και κάποιου κατοικίδιου. Υπάρχουν αστεροειδείς με ονόματα παρμένα από ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, όπως ο 13681 Monty Python, ο 9007 James Bond, ο 9777 Enterprise κι ο 2309 Μίστερ Σποκ, γνωστών τραγουδιστών όπως ο 4147 Λένον και ο 4148 McCartney και προσωπικοτήτων, όπως ο 1772 Γκαγκάριν, o 5535 Ανφράνκ, ο 6354 Βαγγέλης κι ο 7100 Martin Luther.
Αποτελέσματα μιας σύγκρουσης
Είναι γνωστή η θεωρία ότι η εξαφάνιση των δεινοσαύρων οφείλεται στην πρόσκρουση κάποιου αστεροειδούς με τη Γη. Η θεωρία αυτή φάνηκε να επιβεβαιώνεται με την ανακάλυψη ενός τεράστιου κρατήρα που σήμερα βρίσκεται στον βυθό του Κόλπου του Μεξικού. Τέτοιες συγκρούσεις φαίνεται ότι δεν είναι σπάνιες, τόσο στην ιστορία της Γης όσο και των άλλων πλανητών, συμβαίνουν όμως σπάνια όσον αφορά την ανθρώπινη αίσθηση του χρόνου, κάθε κάποιες δεκάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια χρόνια. Οι αστεροειδείς έχουν σχετικά μεγάλο μέγεθος, έτσι, σε αντίθεση με τους μετεωρίτες, αν έφτανε κάποιος από αυτούς, δεν θα καιγόταν στην ατμόσφαιρα αλλά θα έφτανε στην επιφάνεια της Γης ουσιαστικά ακέραιος.
Μία σύγκρουση με ένα τέτοιο αντικείμενο θα επέφερε τεράστιες καταστροφές στη Γη:
Σενάρια αντιμετώπισης
Αυτή η πιθανότητα άρχισε να εξετάζεται σοβαρά στα μέσα της δεκαετίας του 1980, όπως και τα σενάρια αποτροπής της. Προτάθηκαν διάφορες λύσεις για το ενδεχόμενο που θα διαπιστωνόταν ότι ένας αστεροειδής θα είχε τροχιά σύγκρουσης με τον πλανήτη μας. Η εύκολη λύση θα ήταν να εκτοξευτούν πύραυλοι με πυρηνικές κεφαλές κατά του αστεροειδή, όχι με σκοπό να τον θρυμματίσουν (μια και τα θραύσματα θα ακολουθούσαν την ίδια τροχιά και θα έπεφταν τελικά στη Γη), αλλά ώστε το παραγόμενο από την έκρηξη πλάσμα να άλλαζε την τροχιά του αντικειμένου. Μία άλλη λύση που προτάθηκε, είναι να βαφτεί ο μισός αστεροειδής με κάποιο ανοιχτό χρώμα, οπότε η διαφορετική πίεση της ηλιακής ακτινοβολίας στις δύο πλευρές θα του άλλαζε την τροχιά. Τελευταία προτάθηκε η χρήση ενός βαρυτικού γερανού, μιας μεγάλης δηλαδή μάζας σε τροχιά γύρω από τον αστεροειδή, η βαρυτική επίδραση της οποίας θα τον έσπρωχνε έξω από το δικό μας μονοπάτι.
Με τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας έχουν επαληθευτεί και καταγραφεί οι τροχιές εκατοντάδων χιλιάδων αστεροειδών, 3.352 από τους οποίους έχουν τροχιές που περνούν κοντά από τη Γη (ο αγγλικός όρος είναι Near Earth Asteroids). Αυτά τα σώματα παρακολουθούνται συνεχώς και ειδικά επιτελεία ασχολούνται με τον υπολογισμό της πιθανότητας μιας σύγκρουσης, που ευτυχώς μέχρι σήμερα για κανένα από αυτά τα σώματα δεν είναι ιδιαίτερα υψηλή. Την υψηλότερη πιθανότητα έχει το σώμα (29075) 1950 DA, που έχει μία στις 300 πιθανότητες να χτυπήσει τη Γη το 2880.
Εξερεύνηση των αστεροειδών
thumb|right|250px|Ο αστεροειδής 433 Έρως, φωτογραφημένος από την αποστολή Near (Near Earth Asteroid Rendezvous) της NASA στις [[14 Φεβρουαρίου 2000.]] Η πρώτη φωτογραφία αστεροειδούς πάρθηκε το 1971 από τη διαστημοσυσκευή Μάρινερ 9, που φωτογράφισε τους δορυφόρους του Άρη. Η πρώτη φωτογραφία ελεύθερου αστεροειδή ήταν αυτή του 951 Γκάσπρα το 1991, από τη διαστημοσυσκευή Γαλιλαίος που τότε ήταν καθ' οδόν προς τον Δία, ενώ η ίδια συσκευή φωτογράφισε τον αστεροειδή 243 Ίδη και τον δορυφόρο της Δάκτυλο. Η πρώτη αποστολή ειδικά για τη μελέτη αστεροειδών ήταν η αμερικανική NEAR-Shoemaker, που το 1997 φωτογράφισε τον 253 Ματθίλδη και το 2000 μπήκε σε τροχιά γύρω από τον 433 Έρως, στην επιφάνεια του οποίου έπεσε το 2001.
Στις 25 Νοεμβρίου του 2005, η Ιαπωνική διαστημοσυσκευή Hayabusa προσεδαφίστηκε στην επιφάνεια του αστεροειδή 25143 Ιτοκάβα και συνέλεξε δείγματα εδάφους, που σύμφωνα με το πρόγραμμα θα επέστρεφε στη Γη το 2007. Λόγω προβλημάτων η επιστροφή αναβλήθηκε για το 2010. Τελικά τα δείγματα έφτασαν στη Γη το 2011, γεγονός που χαρακτηρίστηκε από το Science ως ένα από το 10 επιτεύγματα του 2011. Η διαστημοσυσκευή Νέοι Ορίζοντες πέρασε σε απόσταση 102.000 χιλιομέτρων από τον αστεροειδή 132524 APL το 2006 στο ταξίδι του προς το εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Η Ευρωπαϊκή αποστολή Ροζέττα μελέτησε τους 2867 Στέινς και 21 Λουτητία το 2008 και 2010, ενώ η αμερικανική αποστολή Dawn θα μελετήσει τους αστεροειδείς 1 Δήμητρα το 2015, ενώ άρχισε να μελετά την 4 Εστία από το καλοκαίρι του 2011.
Δεν αποκλείεται όμως να πραγματοποιηθούν στο μακρινό μέλλον και επανδρωμένες αποστολές. Ίσως κάποτε να χτιστούν ακόμα και ορυχεία σε αστεροειδείς για τη λήψη πολύτιμων μετάλλων χωρίς την επιβάρυνση της Γης. Πιθανολογείται και η τοποθέτηση πυραυλοκινητήρα για την τοποθέτηση του αστεροειδή σε ασφαλή τροχιά γύρω από τη Γη. Ακόμα και αν ο αστεροειδής «ξεμείνει» από υλικά, θα παραμείνει χρήσιμος ως βάση για την κατασκευή διαστημικών αποικιών.
Μάγκνα Κάρτα
Η Μάγκνα Κάρτα (λατινικά: Magna Charta; ("Great Charter"), απόδοση: Μεγάλη Χάρτα), αποκαλούμενη και ως Μάγκνα Κάρτα Λιμπερτάτουμ (λατινικά: Magna Carta Libertatum, απόδοση: Μεγάλος Χάρτης των Ελευθεριών) , είναι αγγλικός καταστατικός χάρτης, ο οποίος αρχικά εκδόθηκε το 1215. Η Μάγκνα Κάρτα θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά έγγραφα στην ιστορία της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.
Ιστορία
Αρχικά γράφτηκε λόγω διαφωνιών μεταξύ του Πάπα Ιννοκεντίου του Γ', του Βασιλιά Ιωάννη της Αγγλίας και των Άγγλων βαρώνων σχετικά με τα δικαιώματα του βασιλιά. Η Μάγκνα Κάρτα ζητούσε από τον Βασιλιά να αποκηρύξει κάποια δικαιώματά του, να σεβαστεί τις νομικές διαδικασίες και να αποδεχτεί ότι θα δεσμεύεται από τους νόμους και προστάτευε τα δικαιώματα των υπηκόων του Βασιλιά, ιδιαίτερα από την παράνομη φυλάκιση.
Ρήτρες της "Μάγκνα Κάρτας" στα καταστατικά του 1215 και αργότερα
Μόνο τρεις ρήτρες της "Μάγκνα Κάρτας" παραμένουν σε ισχύ στην έννομη τάξη της Αγγλίας και της Ουαλίας. Αυτές αναφέρονται στην ελευθερία της Εκκλησίας της Αγγλίας, τις «παλιές ελευθερίες» του Σίτι του Λονδίνου (ρήτρα 13 στο χάρτη του 1215, ρήτρα 9 στο γράμμα του 1297) και το δικαίωμα στη νομική διαδικασία (ρήτρες 39 και 40 στο γράμμα του 1215, ρήτρα 29 στο γράμμα του 1297). Αναλυτικά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο Κατηγορία:Ιστορία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Κατηγορία:Μεσαιωνικό δίκαιο
Νοαπάρα (Ινδία)
Η Νοαπάρα είναι πόλη απογραφής με αστυνομικό τμήμα στην υποδιαίρεση Μπαρακπόρ της Επαρχίας Βόρειου 24 Παργκάνας στην Ινδική πολιτεία της Δυτικής Βεγγάλης.
Τοποθεσία
Η Νοαπάρα βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 22.82223°N, 88.36959°W.
Αστυνομικό τμήμα
Το αστυνομικό τμήμα της Νοαπάρα υπό τον Αστυνομικό Επίτροπο του Μπαρακπόρ έχει δικαιοδοσία στις αστικές περιοχές Γκαρούλια και Βόρειου Μπαρακπούρ.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την Ινδική απογραφή του 2011 η Νοαπάρα είχε συνολικό πληθυσμό 10.819 κατοίκων, από τους οποίους οι 5.524 (51%) ήταν άνδρες και οι 5.295 (49%) ήταν γυναίκες. Ο πληθυσμός κάτω των 6 ετών ήταν 1.013 άτομα. Ο συνολικός αριθμός των εγγράματων στην Νοαπάρα ήταν 8,251 (84.14% του πληθυσμού άνω των 6 ετών).
Η Νοαπάρα έχει πληθυσμό 5,692 κατοίκων.
Υγειονομική περίθαλψη
Η επαρχία Βόρειο 24 Παργκάνας έχει αναγνωριστεί ως μία από τις περιοχές όπου το εδαφικό νερό επηρεάζεται από τη μόλυνση με αρσενικό.
Δημοτικό Γήπεδο Σερρών
Το Δημοτικό Γήπεδο Σερρών είναι γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στις Σέρρες, αλλά χρησιμοποιείται για να διεξαχθούν αγώνες ποδοσφαίρου. Είναι έδρα του Πανσερραϊκού.
Ιστορία
Το γήπεδο χτίστηκε το 1926 και έγιναν τρεις σημαντικές ανακαινίσεις το 1976 με την κατασκευή 2 εξεδρών, το 2005 με την τοποθέτηση προβολέων και πλαστικών καθισμάτων σε όλο το γήπεδο και το 2008 με την κατασκευή ενός σκέπαστρου στη δυτική εξέδρα. Η χωρητικότητα-ρεκόρ του γηπέδου έγινε στις 25 Ιουνίου 1972 είναι 14.200 άτομα να παρακολουθούν του αγώνα: Πανσερραϊκός-Λάρισα.
Πηγές
Σερρων Δημοτικο Σταδιο Κατηγορία:Πανσερραϊκός Γ.Σ. (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ελλάδα
Οργάνωση Νέων της Ένωσης Κέντρου
Η Οργάνωση Νέων της Ένωσης Κέντρου (Ο.Ν.Ε.Κ.) ήταν η πολιτική νεολαία της Ένωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, που έδρασε από το 1961 έως το 1965.
Από την ίδρυση του κόμματος το 1961, η Ο.Ν.Ε.Κ. πρωτοστάτησε στον Α' Ανένδοτο αγώνα για την ανατροπή του αποτελέσματος των εκλογών του 1961, που έχουν χαρακτηριστεί ως εκλογές βίας και νοθείας. Η Ο.Ν.Ε.Κ. μετονομάστηκε σε Ελληνική Δημοκρατική Νεολαία (Ε.ΔΗ.Ν.) τον Ιανουάριο του 1965 και συμβολικά ο Γεώργιος Παπανδρέου ανέλαβε την αρχηγία της.
Mac mini
Το Mac Mini (τυποποιημένο ως Mac mini) είναι ένας επιτραπέζιος υπολογιστής κατηγορίας SFF που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε στην αγορά από την Apple Inc. Είναι ένας από τους τέσσερις επιτραπέζιους υπολογιστές στην τρέχουσα σειρά Macintosh, που χρησιμεύει ως εναλλακτική λύση για το all-in-one iMac και με εύρος επιδόσεων κατώτερο των iMac Pro και Mac Pro.
Το Mac Mini είναι ο μοναδικός επιτραπέζιος υπολογιστής της Apple από το 1998 που διατίθεται χωρίς οθόνη, πληκτρολόγιο ή ποντίκι. Η Apple το εμπόρεσε αρχικά ως BYODKM («Bring Your Own Display, Keyboard and Mouse), προωθώντας το σε χρήστες που κάνουν εναλλαγή από ένα λειτουργικό σύστημα με υπολογιστή όπως τα Microsoft Windows ή Linux. Χρησιμοποιεί πολλά εξαρτήματα φορητού υπολογιστή για να επιτύχει το μικρό του μέγεθος.
Το πρώτο Mac Mini κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2005, χρησιμοποιώντας επεξεργαστές PowerPC G4. Το δεύτερης γενιάς Mac Mini, που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2006, κατείχε τον σχεδιασμό της έκδοσης PowerPC, αλλά χρησιμοποίησε επεξεργαστές Intel Core και άλλα αναβαθμισμένα στοιχεία και πραγματοποίησε ασύρματες συνδέσεις όπως Bluetooth και Wi-Fi.
Το Mac Mini τρίτης γενιάς, που παρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 2010, ήρθε λεπτότερα, με αλουμίνιο unibody και μια θύρα HDMI, τοποθετώντας την πιο εύκολα ως συσκευή οικιακού κινηματογράφου εναλλακτική του Apple TV. Οι μεταγενέστερες αναθεωρήσεις πρόσθεσαν υποστήριξη Thunderbolt και επεξεργαστές Intel Core i5 και i7. Το τέταρτης γενιάς Mac Mini που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2018 άλλαξε σε πιο σκούρο φινίρισμα. Αυτό το μοντέλο διαθέτει χώρο αποθήκευσης που δεν επεκείνεται και αντικαθιστά τις περισσότερες θύρες δεδομένων με USB-C. Ένα μοντέλο πέμπτης γενιάς βασισμένο σε επεξεργαστές πυριτίου της Apple παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 2020, επιστρέφοντας στο ασημί φινίρισμα των προηγούμενων μοντέλων. Επιπλέον, για επεξεργαστή χρησιμοποίησε τον Apple M1 και όχι της Intel. Το μοντέλο τέταρτης γενιάς παραμένει προς πώληση και δεν εξαντλήθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Apple
Άρμεγμα φεγγαριού
Όπως πιστεύεται, κατά τις παραδόσεις του ελληνικού λαού, οι μάγισσες αναζητούν τακτικά να κατεβάζουν το φεγγάρι από τον ουρανό για να το αρμέξουν, προκειμένου από το γάλα αυτό να φτιάξουν δυνατά μάγια προπάντων για έρωτα ανδρός ή γυναίκας που φθάνει στα όρια της τρέλας.
Αρμεγμα φεγγαριου
Ηλίας Τανταλίδης
Ο Ηλίας Τανταλίδης (1818 - 1876) ήταν Έλληνας ποιητής, φιλόλογος και καθηγητής του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1818 στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Σπούδασε αρχικά στην πατριαρχική του Γένους Σχολη, και μετά στην Σχολή της Ξηροκρήνης. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στην ακμάζουσα Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης.
Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και επιχείρησε την έκδοση εκκλησιαστικού περιοδικού συγγράμματος, το οποίο όμως δεν πρόλαβε να πραγματοποιήσει, διότι, το 1845 η όρασή του ασθένησε και τυφλώθηκε.
Διορίστηκε και δέχτηκε το 1846 έδρα καθηγητού των Ελληνικών γραμμάτων στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, στην οποία δίδαξε επί τριάντα χρόνια με μεγάλη επιτυχία ως τον θάνατό του. Τόσο σπάνια ήταν η ισχυρή θέλησή του, που οδηγούμενος από τον υπηρέτη του πήγαινε τακτικά στην αίθουσα των παραδόσεων και δίδασκε.
Απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών στην Κωνσταντινούπολη το 1876 από οξεία περιτονίτιδα.
Ποιήματα
Στην συλλογή του Άσματα εις Ευρωπαϊκήν Μελωδίαν του 1876 περιλαμβάνεται το γνωστό παιδικό τραγούδι Μια ωραία πεταλούδα, σε ελέυθερη απόδοση και μουσική Ρώσικου τραγουδιού.
Άλλα έργα του περιλαμβάνουν τα  Άσματα άνευ Ευρωπαϊκής μελωδίας , 1878, και τα  Άσματα προς χρήσιν των Ελληνοπαίδων , 1880.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Α' Αθηναϊκή Σχολή Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Δήμος Γρεβενών
Ο Δήμος Γρεβενών είναι δήμος της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, ο οποίος συστάθηκε το 2011, βάσει του Προγράμματος Καλλικράτης, από τη συνένωση των προϋπαρχόντων έξι Καποδιστριακών δήμων Βεντζίου, Γρεβενών, Γόργιανης, Ηρακλεωτών, Θ. Ζιάκα, Κοσμά Αιτωλού και των επτά ανεξάρτητων καποδιστριακών κοινοτήτων Αβδέλλας, Δοτσικού, Μεσολουρίου, Περιβολίου, Σαμαρίνης, Σμίξης, Φιλιππαίων.
Πρωτεύουσά του είναι τα Γρεβενά, τα οποία είναι επίσης η μοναδική πόλη του. Είναι ο μεγαλύτερος σε έκταση δήμος της Ελλάδας, με 1.859 τετρ. χλμ., ενώ ο πληθυσμός του είναι 25.905 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (30.564 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Ο δήμος, καλύπτει σχεδόν, το μεγαλύτερο μέρος, της έκτασης, της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών.
Αραρά
Η Αραρά (Arara) είναι μια μικρή πόλη της πολιτείας Παραΐμπα της Βραζιλίας. Απέχει περίπου 150 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Παραΐμπα, Ζοάο Πεσσόα, με την οποία συνδέεται μέσω του αυτοκινητοδρόμου PB-105.
Η πρώτη εγκατάσταση στην πόλη έγινε το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, από ομάδες από μεταφορείς εμπορευμάτων (Tropeiros), που αποφάσισαν να δημιουργήσουν στην περιοχή μια πόλη. Η περιοχή, που αρχικά ανήκε στους ανθρώπους της φυλής Καρίρι, ήταν πλούσια σε δέντρα που στην τοπική διάλεκτο ονομάζονταν Baraúna. Τα δέντρα αυτά χρησίμευαν στους μεταφορείς για την ξεκούρασή τους κατά την διάρκεια των μεταφορών εμπορευμάτων μεταξύ των γειτονικών πόλεων. Για τον λόγο αυτό η περιοχή είναι γνωστή ως «Baraúnas das Araras». Το «αραρά», που είναι και το όνομα της πόλης, προέρχεται από το γεγονός πως στην περιοχή υπήρχε ένας μεγάλος αριθμός παπαγάλων Μακάο (στα πορτογαλικά arara). Η πόλη μεγάλωσε και ενώ αρχικά αποτελούσε διαμέρισμα της πόλης Σερράρια, το 1961 ανεξαρτητοποιήθηκε από αυτή.
Πολιούχος της πόλης είναι η Παναγία του Ελέους, η εκκλησία της οποίας χτίσθηκε το 1887. Προς τιμή της διοργανώνεται πανηγύρι από τις 6 έως τις 9 Σεπτεμβρίου. Η οικονομία της πόλης βασίζεται στο εμπόριο, τις υπηρεσίες, τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Apple M1
Το Apple M1 είναι ένας επεξεργαστής βασισμένος σε αρχιτεκτονική ARM System on Chip (SoC) που σχεδιάστηκε από την Apple Inc. ως κεντρική μονάδα επεξεργασίας (CPU) και μονάδα επεξεργασίας γραφικών (GPU) για υπολογιστές Macintosh και το iPad Pro. Εμπνεύστηκε από το chipset Apple A14 Bionic. Επισημαίνει, επίσης, την πρώτη σημαντική αλλαγή στο σύνολο εντολών που χρησιμοποιούν οι υπολογιστές Macintosh από τότε που η Apple άλλαξε από το PowerPC σε Intel το 2006. Η Apple ισχυρίζεται ότι έχει τον ταχύτερο πυρήνα CPU στον κόσμο "σε πυρίτιο χαμηλής ισχύος" και την καλύτερη απόδοση παγκοσμίως ανά watt.
Εκτός από το macOS και το iPadOS της Apple, προσφέρεται υποστήριξη για ο M1 και σε Linux.
Παραπομπές
Κατηγορία:Apple
Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Η πολιτεία της Νέας Υόρκης (αγγλ. State of New York), είναι βορειοανατολική πολιτεία των ΗΠΑ. Πήρε το όνομά της από την ομώνυμη μεγαλούπολη, τη μεγαλύτερη πόλη της Βόρειας Αμερικής. Έχει έκταση 141.297 τ.χλμ. και πληθυσμό 20.448.194 κατοίκους (εκτίμηση 2023). Πρωτεύουσα είναι το Όλμπανι και μεγαλύτερη πόλη της είναι η Νέα Υόρκη. Άλλες μεγάλες πόλεις στην πολιτείεα είναι το Μπάφαλο, το Ρότσεστερ και οι Συρακούσες.
Η Νέα Υόρκη, ήταν μία από τις αρχικές Δεκατρείς Αποικίες, που επαναστάστησαν εναντίον της Βρετανικής εξουσίας κατά την Αμερικανική Επανάσταση. Η Νέα Υόρκη, έγινε η 11η πολιτεία που επικύρωσε το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Γεωγραφία
Η πολιτεία της Νέας Υόρκης, βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα των ΗΠΑ. Βόρεια και δυτικά συνορεύει με τον Καναδά. Στα σύνορα με τον Καναδά βρίσκονται δύο από τις Μεγάλες Λίμνες της Βόρειας Αμερικής, οι Ήρι και Οντάριο. Ανάμεσά τους ρέει ο ποταμός Νιαγάρα και σχηματίζονται οι διάσημοι καταρράκτες του. Ανατολικά συνορεύει με τρεις πολιτείες της Νέας Αγγλίας, τις Βερμόντ, Μασαχουσέτη και Κονέκτικατ. Νότια με τον Ατλαντικό Ωκεανό και τις πολιτείες Νιου Τζέρσεϊ και Πενσυλβάνια.
Η πολιτεία της Νέας Υόρκης, περιέχει 62 κομητείες. Η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία στην Νέα Υόρκη, είναι η Κομητεία Κίνγκς (με περίπου 2,75 εκατομμύρια κατοίκους). Η πρωτεύουσα της πολιτείας, το Όλμπανι, βρίσκεται 255 χιλιόμετρα βορειότερα, από την Πόλη της Νέας Υόρκης.
Κλίμα
Το κλίμα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, είναι υγρό ηπειρωτικό (με την πόλη της Νέας Υόρκης να έχει υγρό υποτροπικό κλίμα). Το νότιο τμήμα της πολιτείας (με την Νέα Υόρκη, την Κοιλάδα Χάντσον και το Λονγκ Άιλαντ), χαρακτηρίζεται από αρκετά ζεστά καλοκαίρια και υγρούς και ψυχρούς χειμώνες. Το Upstate New York, έχει ηπιότερα ως προς την ζέστη καλοκαίρια, αλλά έχει πολύ ψυχρούς χειμώνες.
Η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία στην Νέα Υόρκη, ήταν τον χειμώνα του 1979, με -46,7°C, ενώ η υψηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί, ήταν στις 22 Ιουλίου 1926 με 42,2°C.
Ιστορία
Πριν την άφιξη των Ευρωπαίων στην περιοχή ζούσαν οι ιθαγενείς Ιροκουά. Τον 17ο αιώνα Ολλανδοί άποικοι δημιούργησαν την αποικία των Νέων Κάτω Χωρών το 1604 και εγκατέστησαν αρκετά σημεία εμπορίου με τους ιθαγενείς. Η αποικία σταδιακά επεκτάθηκε από το Νέο Άμστερνταμ σε μια περίμετρο αρκετών χιλιομέτρων γύρω από το ποταμό Χάντσον, τόσο βόρεια όσο και νότια από αυτή τη πόλη. Ένα απ' αυτά τα σημεία ήταν το Νέο Άμστερνταμ στο νησί Μανχάταν. Η αποικία ήταν πολυεθνική, καθώς περιλάμβανε Ολλανδούς, Βαλλονούς, Γερμανούς και πολλές άλλες εθνότητες. Οι Ολλανδοί πάντως δεν επεδίωξαν την μαζική αποστολή αποικιστών από την Ευρώπη, σε αντίθεση με τους Άγγλους, κάτι που τελικά αποδείχθηκε λάθος για το μέλλον της αποικίας. Στη συνέχεια οι Άγγλοι κέρδισαν την κυριαρχία της περιοχής και την ονόμασαν Επαρχία της Νέας Υόρκης, όταν το 1664 οι Ολλανδοί παραδόθηκαν αμαχητί στους Άγγλους κατά τη διάρκεια πολέμου, και άρχισαν να φέρνουν αποικιστές από την Ευρώπη και σκλάβους από την Αφρική. Το όνομα προήλθε από τη μετονομασία του Νέου Άμστερνταμ σε πόλη της Νέας Υόρκης, προς τιμή του Δούκα της Υόρκης Ιάκωβου Β' της Αγγλίας. Η ολλανδική γλώσσα πάντως επιβίωσε για πολλές δεκαετίες στην περιοχή.
Η Νέα Υόρκη κήρυξε την ανεξαρτησία της από τους Άγγλους το 1776. Η πρώτη πρωτεύουσα ήταν το Κίνγκστον. Στις 26 Ιουλίου 1788 έγινε η 11η από τις 13 ιδρυτικές πολιτείες των ΗΠΑ που επικύρωσε το Σύνταγμα. Το 1797 η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Όλμπανι. Το 1825 ολοκληρώθηκε η κατασκευή της διώρυγας Ήρι, το οποίο συνδέει τον ποταμό Χάντσον με τη λίμνη Ίρι. Το έργο διευκόλυνε την πρόσβαση από τον Ατλαντικό Ωκεανό στην ενδοχώρα και έδωσε μεγάλη αναπτυξιακή ώθηση στο εσωτερικό της πολιτείας.
Πολιτειακή Κυβέρνηση
Η πολιτειακή Κυβέρνηση της Νέας Υόρκης, αποτελείται (υπό το πολιτειακό Σύνταγμα της Νέας Υόρκης), από 3 κλάδους (εκτελεστικό, νομοθετικό και δικαστικό).
Εκτελεστικός Κλάδος
μικρογραφία|242x242εσ|Η [[Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης|Κυβερνήτης Κάθι Χότσουλ. ]] Επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας στην πολιτεία, είναι ο εκάστοτε Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, ο οποίος επικουρείται και αναπληρώνεται από τον Αντικυβερνήτη της Νέας Υόρκης. Σημερινή και 57η Κυβερνήτης της πολιτείας, είναι η Δημοκρατική Κάθι Χότσουλ από τις 24 Αυγούστου 2021.
Οι υπόλοιποι σημαντικότεροι εκλεγμένοι εκτελεστικοί αξιωματούχοι στην πολιτεία, είναι ο Γενικός Εισαγγελέας της Νέας Υόρκης (σημερινή κάτοχος είναι η Δημοκρατική Λετίτια Τζέιμς), καθώς και ο Πολιτειακός Ελεγκτής της Νέας Υόρκης (σημερινός κάτοχος είναι ο Δημοκρατικός Τόμας Ντιναπόλι).
Νομοθετικός Κλάδος
Η νομοθετική εξουσία, ασκείται από το Νομοθετικό Σώμα της Νέας Υόρκης, το οποίο είναι διθάλαμο αποτελείται από την Γερουσία της Νέας Υόρκης με 63 μέλη (άνω βουλή), και από την Πολιτειακή Συνέλευση της Νέας Υόρκης με 150 μέλη (κάτω βουλή). Αμφότερα τα σώματα, διέπονται υπό την πλειοψηφία των Δημοκρατικών.
Ένα δυνητικό βέτο του Κυβερνήτη, μπορεί να παρακαμφθεί από τα 2/3 του κάθε σώματος.
Δικαστικός Κλάδος
Η δικαστική εξουσία, ασκείται από το Ανώτατο Δικαστήριο της Νέας Υόρκης, και από τα υπόλοιπα κατώτερα δικαστήρια.
Εκλογικές τάσεις
Στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, ιδιαίτερα τα τελευταία 70 χρόνια, υπάρχει διαχρονική κυριαρχία του Δημοκρατικού Κόμματος. Σήμερα, Δημοκρατικοί πολιτικοί κατέχουν όλα τα επίπεδα της πολιτειακής κυβέρνησης της Νέας Υόρκης, καθώς και των ομοσπονδιακών αξιωμάτων στην πολιτεία.
Γενικά η Νέα Υόρκη, αποτελεί μια προοδευτική ή μετριοπαθή πολιτικά πολιτεία, η οποία στηρίζει στις περισσότερες εκλογικές αναμετρήσεις υποψηφίους του Δημοκρατικού Κόμματος. Ιδιαίτερα, η πόλη της Νέας Υόρκης, και οι υπόλοιπες σημαντικές πόλεις στην πολιτεία, αποτελούν προπύργια των Δημοκρατικών, καταγράφοντας πολύ υψηλά ποσοστά στις εκλογές. Ωστόσο, οι αγροτικές περιοχές στην πολιτεία, τείνουν να είναι πιο συντηρητικές από τις αστικές, και στις περισσότερες από αυτές τις περιοχές, ευνοούνται Ρεπουμπλικανοί (εκ των οποίων βέβαια η αριθμητική δύναμη συχνά υστερεί σε πολιτειακό επίπεδο).
Η Νέα Υόρκη, είναι πολιτεία καταγωγής αμφότερων κομματικών υποψηφίων σε προεδρικές εκλογές, όπως ο Ρεπουμπλικανός και 26ος Πρόεδρος Θεόδωρος Ρούζβελτ, ο Δημοκρατικός και 32ος Πρόεδρος Φραγκλίνος Ρούζβελτ, η Δημοκρατική υποψήφιος του 2016 και πρώην Υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, καθώς και ο Ρεπουμπλικανός και 45ος Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ.
Οικονομία
μικρογραφία|246x246εσ|Το [[Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης|Χρηματιστήριο στην Γουόλ Στριτ. ]] Το ακαθάριστο οικονομικό προϊόν της πολιτείας, αγγίζει περίπου τα 1,9 τρισεκατομμύρια δολάρια και είναι το τρίτο στις ΗΠΑ μετά την Καλιφόρνια και το Τέξας.
Αιχμή του δόρατος είναι η πόλη της Νέας Υόρκης, που αποτελεί το οικονομικό κέντρο της χώρας για τον τραπεζικό και χρηματοοικονομικό τομέα καθώς και για τον τομέα των εκδόσεων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Εκεί βρίσκονται δύο από τα σημαντικότερα χρηματιστήρια αξιών διεθνώς (NYSE και NASDAQ).
Η πολιτεία έχει σημαντική αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή. Περίπου το ένα τέταρτο της έκτασής της καταλαμβάνεται από αγροκτήματα που το 2001 παρήγαγαν προϊόντα αξίας 3,4 δισ. δολαρίων. Μεταξύ άλλων παράγονται γαλακτοκομικά προϊόντα, μήλα, κεράσια και διάφορα λαχανικά. Είναι επίσης μία από τις σημαντικότερες οινοπαραγωγικές περιοχές των ΗΠΑ.
Ιδιαίτερη δυναμική έχει και ο τομέας του τουρισμού. Η πολη της Νέας Υόρκης και η πολιτεία στο σύνολό της είναι ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς των ΗΠΑ.
Δημογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Κατανομή πληθυσμού της πολιτείας. Η πολιτεία της Νέας Υόρκης, ανέκαθεν αποτελούσε μία από τις μεγαλύτερες πληθυσμιακά Πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών. Από το 1810 έως το 1962, ήταν η πολυπληθέστερη. Σήμερα, σύμφωνα με την απογραφή του 2020, αποτελεί την 4η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πολιτεία στις ΗΠΑ, μετά την Καλιφόρνια, το Τέξας και τη Φλόριντα.
Η πληθυσμιακή ανάπτυξη, είναι κατανεμημένη άνισα, αφού η πόλη και ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή της Πόλης της Νέας Υόρκης, παρουσιάζει άνοδο, άλλες μεγάλες πόλεις, όπως το Μπάφαλο, το Ρότσεστερ και οι Συρακούσες, παρουσιάζουν στασιμότητα ή και μείωση πληθυσμού με τη πάροδο των χρόνων. Παράλληλα, η άνοδος του πληθυσμού στην πολιτεία της Νέας Υόρκης πέρα από άνιση είναι και χαμηλή, αφού κατά την δεκαετία του 2010 κυμάνθηκε στο ύψος του 5% περίπου την δεκαετία. Παρόμοια τάση εμφανίζεται και στην Καλιφόρνια, ενώ η άνοδος του πληθυσμού στην Φλόριντα και το Τέξας είναι αρκετά γρηγορότερη. Αυτό οδηγεί και στην μείωση των αντιπροσώπων της πολιτείας στο Κογκρέσο.
Το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, αποφάνθηκε ότι η κατά την απογραφή του 2020, η πολιτεία της Νέας Υόρκης, είχε πληθυσμό 20.215.751 κατοίκους, κάτι το οποίο σημαίνει πρακτικά ότι υπήρξε άνοδος της τάξης του 4,3% από την αντίστοιχη απογραφή του 2010. Τα 2/3 του συνολικού πληθυσμού της πολιτείας, διαμένουν εντός της διαπολιτειακής μητροπολιτικής περιοχής της Νέας Υόρκης. Η πόλη της Νέας Υόρκης, έχει πληθυσμό 8.804.190 κατοίκους, και αποτελεί την πολυπληθέστερη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες.