cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σίκο του Μπενεβέντο
Βιογραφία
Ο σόλιδος του Σίκο έχει επιγραφές: SICO - - PRINCE[P]S / MICHAEL ARCHANGELVS CONO[Β] και κόπηκε κατά τα πρότυπα των Βυζαντινών νομισμάτων. Στη μία όψη ροτομή του Σικο, γενειοφόρου, κατ' ενώπιον, φέρει στέμμα με σταυρό, μανδύα και χιτώνα. Στην άλλη όψη ο αρχάγγελος Μιχαήλ ολόσωμος, κρατεί στο δεξί ποιμενική ράβδο και στο αριστερό σφαίρα σταυροφόρο. Είναι των ετών 817-832 και ζυγίζει 1,17 γραμ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Μπενεβέντο
Γιάννης Αντιόχου
Ο Γιάννης Αντιόχου (Αθήνα 1969) είναι Έλληνας ποιητής.
Βιογραφία
Ο Γιάννης Αντιόχου είναι ποιητής και μεταφραστής. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969. Μεγάλωσε και ζει στον Πειραιά.
Είναι κάτοχος MBA και ΜSc της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με εξειδίκευση τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Έχει εκδώσει πέντε βιβλία ποίησης και έχει μεταφράσει έργα των Τεντ Χιουζ, Σύλβια Πλαθ, Ανν Σέξτον, Χαρτ Κρέιν, Άννα Αχμάτοβα.
Το τελευταίο του βιβλίο Εκπνοές, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος.
Έχει συνεργαστεί με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά, δημοσιεύοντας, ποιήματα, δοκίμια και μεταφράσεις (ΑΝΤΙ, Index, Ποίηση, Δέκατα, Δέλεαρ, Μανδραγόρας, Poetix) και ποιήματά του υπάρχουν σε διάφορους συλλογικούς τόμους.
Το βιβλίο του, «Αυτός, ο κάτω ουρανός», Εκδόσεις Ίκαρος, τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Αυτοκράτορας Σουντσί
Η ζωή του
Γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1638 στην Σεντζίν, στην επαρχία Λιαοντόνγκ. Ο πατέρας του σφετερίστηκε το θρόνο το 1643, αλλά πέθανε το ίδιο έτος. Στέφθηκε αυτοκράτορας στις 8 Οκτωβρίου 1643. Δεκαεφτά χρόνια αργότερα, η Ντόνγκο πέθανε ξαφνικά τον Σεπτέμβρη του 1660 από ευλογιά την οποία έπαθε και ο ίδιος λίγους μήνες αργότερα στις 2 Φεβρουαρίου 1661, από την οποία πέθανε τρεις μέρες αργότερα. Πέθανε στις 5 Φεβρουαρίου 1661 στην Απαγορευμένη Πόλη στο Πεκίνο, η Δυναστεία των Τσινγκ και τάφηκε στην τοποθεσία Ξιαολίνγκ, στους ανατολικούς τάφους Τσινγκ Ζουνχουά.
Οικογένεια
Απέκτησε 14 παιδιά, όπου τα μισά ήταν ανώνυμα και συνολικά ήταν 8 γιοι και 6 κόρες (όλες ανώνυμες), και 3 υιοθετημένες κόρες.
Κόρες
Παρακάτω οι υιοθετημένες
Κατηγορία:Κινέζοι αυτοκράτορες
Παγκόσμια έκθεση του Παρισιού το 1900
μικρογραφία|Πανοραμική άποψη της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1900 στο Παρίσι. Η Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού το 1900 ήταν μια παγκόσμια έκθεση που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι της Γαλλίας, από τις 14 Απριλίου έως τις 12 Νοεμβρίου του 1900, για να γιορτάσει τα επιτεύγματα του περασμένου αιώνα και να επιταχύνει την ανάπτυξη στον επόμενο. Η έκθεση, την οποία επισκέφτηκαν σχεδόν 50 εκατομμύρια άτομα, παρουσίασε πολλές τεχνολογικές καινοτομίες, όπως τον τροχό Grande Roue de Paris Ferris, το κινούμενο πεζοδρόμιο, πετρελαιοκινητήρες, κινηματογραφικές ταινίες με ταυτόχρονη αναπαραγωγή ήχου, κυλιόμενες σκάλες και το τηλεγράφωνο (την πρώτη μαγνητική συσκευή εγγραφής ήχου) και έκανε διεθνώς γνωστό το στυλ αρ νουβό. Επιπλέον, παρουσίασε τη Γαλλία ως μια μεγάλη αποικιακή δύναμη μέσω πολλών εκθεσιακών περιπτέρων χτισμένων στο λόφο του παλατιού του Τροκαντερό. Σημαντικές κατασκευές της έκθεσης που παραμένουν στις μέρες μας, περιλαμβάνουν το Grand Palais, το Petit Palais, το Pont Alexandre III, τον σιδηροδρομικό σταθμό Gare d'Orsay (πλέον Musée d'Orsay) και δύο πρωτότυπες εισόδους σταθμών μετρό του Παρισιού από τον Εκτόρ Γκιμάρ.
Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1900
Ιβάν Στρίνιτς
Αν και ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής της Χάιντουκ Σπλιτ, το επαγγελματικό του ντεμπούτο έγινε με την Λε Μαν Β, ενώ αργότερα αποκτήθηκε από την Χρβάρτσκι Ντραγκόβολιατς, πρωτού αποκτηθεί ξανά από την Χάιντουκ Σπλιτ. Το 2011 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ντνίπρο για τέσσερα εκατομμύρια ευρώ. Το 2015 επέλεξε να μην ανανεώσει το συμβόλαιό του και αποκτήθηκε από την Νάπολι για δύο χρόνια και έπειτα από τη Σαμπντόρια και τέλος τη Μίλαν, όπου και οι δύο πλευρές συμφώνησαν τη λήξη του συμβολαίου τον Αύγουστο του 2019. Το 2018 διαγνώστηκε με καρδιακό πρόβλημα και όταν αυτό αντιμετωπίστηκε δεν ήταν πλέον σε φόρμα, με αποτέλεσμα να σταματήσει να αγωνίζεται επαγγελματικά.
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα το 2010 και συμμετείχε στο Euro 2012, αλλά έχασε αυτό του 2016 λόγω τραυματισμού. Επιλέχθηκε επίσης να εκπροσωπήσει την Κροατία στο Μουντιάλ 2018, φτάνοντας μέχρι τον τελικό, με τον Στρίνιτς να αγωνίζεται βασικός στα περισσότερα παιχνίδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Μαν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Χρβάρτσκι Ντραγκόβολιατς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάιντουκ Σπλιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Στενό Λευκάδας
Το Στενό είναι χωριό στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 114 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Εθνοβοτανική
μικρογραφία| Ο εθνοβοτανολόγος [[Ρίτσαρντ Έβανς Σούλτις μελετά ένα άγνωστο φυτό που του έδειξαν ντόπιοι ιθαγενείς στο τροπικό δάσος της Αμαζονίας (περίπου στο 1940)]] Η Εθνοβοτανική (αγγλ. Ethnobotany) είναι επιστημονικός κλάδος που πραγματεύεται την έρευνα και τη μελέτη των φυτών μιας περιοχής, καθώς και των πρακτικών χρήσεων τους μέσω της παραδοσιακής γνώσης της τοπικής κοινωνίας - πληθυσμού.
Γενικά
Ένας εθνοβοτανολόγος προσπαθεί να τεκμηριώσει τα τοπικά έθιμα που περιλαμβάνουν τις πρακτικές χρήσεις της τοπικής χλωρίδας για πολλές πτυχές της ζωής, όπως λ.χ. φυτά για φάρμακα, τρόφιμα, τοξίνες και ρούχα. Ο ερευνητής - βιολόγος Ρίτσαρντ Έβανς Σούλτις συχνά αναφέρεται ως ο «πατέρας της εθνοβοτανικής», και αυτός που την περιέγραψε ως ακολούθως:"Εθνοβοτανική σημαίνει απλώς ... διερεύνηση των φυτών που χρησιμοποιούνται από κοινωνίες σε διάφορα μέρη του κόσμου. "Από την εποχή του Σούλτις, το πεδίο της εθνοβοτανικής έχει εξελιχθεί από την απλή απόκτηση και συλλογή εθνοβοτανικής γνώσης σε εκείνο της εφαρμογής της στην σύγχρονη (αστική) κοινωνία, πρωτίστως με τη μορφή φαρμακευτικών προϊόντων. Τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και οι ρυθμίσεις κατανομής των οφελών, που προκύπτουν, είναι σημαντικά ζητήματα στην εθνοβοτανική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαρμακογνωσία
Άντε Ρέμπιτς
Ο Ρέμπιτς πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Κροατίας το 2013 και την ίδια χρονιά ψηφίστηκε Ελπίδα της Χρονιά για το κροατικό ποδόσφαιρο. Εκπροσώπησε την Κροατία στα παγκόσμια κύπελλα του 2014 και του 2018, φτάνοντας στο δεύτερο μέχρι τον τελικό. Σκόραρε στους ομίλους ενάντια στην Αργεντινή, μετά από λάθος μπαλιά του Καμπαγιέρο, ανοίγοντας το σκορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΝΚ Σπλιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΜ Λειψίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Πολυχρόνης Κουτσάκης
Ο Πολυχρόνης Κουτσάκης (Χανιά, 16 Αυγούστου 1974) είναι Έλληνας συγγραφέας, ποιητής και μεταφραστής.
Ανάληψη Τρικάλων
Η Ανάληψη είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Τρυγόνος, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μαλακασίου, του δήμου Μετεώρων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.
Γεωγραφία
Η Ανάληψη είναι ορεινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Τρικάλων. Βρίσκεται στις νότιες κλιτύς της υψηλής κορυφής «Κράτσοβο» (ή «Βίγλα» 1.564 μ.) των Χασίων, λίγο βορειότερα του Μαλακασιώτη ποταμού (παραπόταμου του Πηνειού) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 735. Απέχει 51 χλμ. περίπου ΒΔ. των Τρικάλων.
Πολυχρόνης Κουτσάκης
Βιογραφία
Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Πατρών και εκπόνησε το διδακτορικό του στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Έχει εργασθεί ως καθηγητής πανεπιστημίου στον Καναδά, στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του πανεπιστημίου ΜακΜάστερ και στην Ελλάδα, στην Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης. Από το 2016 εργάζεται ως καθηγητής στην Σχολή Τεχνολογίας της Πληροφορίας του πανεπιστημίου Μέρντοκ στο Περθ της Αυστραλίας.
Ανάληψη Τρικάλων
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Τρυγόνος, του δήμου Μαλακασίου του νομού Τρικάλων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μαλακασίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλαμπάκας ο οποίος, το 2018, μετονομάστηκε σε δήμο Μετεώρων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Πολυχρόνης Κουτσάκης
Έργο
Ο Πολυχρόνης Κουτσάκης έχει εκδώσει 15 μυθιστορήματα, μία ποιητική συλλογή, ένα παιδικό βιβλίο, έξι μονόπρακτα θεατρικά έργα και ένα ηλεκτρονικό θεατρικό έργο. Τέσσερα ποιήματά του έχουν συμπεριληφθεί στην Ανθολογία της Ποιητικής Γενιάς του ’90 «Η γεωμετρία μιας αθέατης γενιάς» (εκδόσεις Μανδραγόρας) και άλλα τέσσερα ποιήματά του έχουν συμπεριληφθεί στην «Ανθολογία Κρητικής Ποίησης 1950-2007». Θεατρικά του έργα έχουν ανέβει στη Νέα Υόρκη και την Πενσυλβάνια των Η.Π.Α., σε αρκετές πόλεις της Αγγλίας, στην Αθήνα (θέατρο Αμόρε) και από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης. Τα μυθιστόρημάτά του «Αθηναϊκό Μπλουζ» και «Baby Blue» με ήρωα τον ηθικό «φροντιστή» (επαγγελματία δολοφόνο) Στράτο Γαζή εκδόθηκαν το 2017 και το 2018, αντίστοιχα, ταυτόχρονα στην Ελλάδα (εκδόσεις Πατάκη), στην Αγγλία, στην Αυστραλία και στις ΗΠΑ (εκδόσεις Bitter Lemon Press).
Παλαιοχώρι Αγνάντων Άρτας
Το Παλαιοχώρι Αγνάντων είναι ένα χωριό του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων με 8 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων, σε υψόμετρο 710 μέτρων. Ο οικισμός απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 55 χιλιόμετρα ενώ η απόσταση από το Βουργαρέλι είναι περίπου 43 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Παλαιοχώρι Αγνάντων υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του νεοσύστατου Δήμου Αγνάντων. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το Παλαιοχώρι Αγνάντων εντάχθηκε στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Το Παλαιοχώρι Αγνάντων μαζί με την Άρτισσα, τα Φράστα, τα Κονάκια, το Καταφύγι και τα Άγναντα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγνάντων με συνολικό πληθυσμό 430 κατοίκους.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγνάντων. Το 1997 ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αγνάντων και το 2010 εντάχθηκε στο Δήμο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.
Τοποθεσία και πρόσβαση
Ο οικισμός γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Αγνάντων.
Αφρικανική αγριόγατα
Η Αφρικανική αγριόγατα (Felis silvestris lybica), είναι ένα υποείδος της Αγριόγατας που ζει στην Αφρική, από την Αραβική χερσόνησο έως την Κασπία θάλασσα. Επίσης αναφέρεται και ως Αγριόγατα της Εγγύς Ανατολής και δεν πρέπει να συγχέεται με την Αγριόγατα της Νότιας Αφρικής (Felis silvestris cafra).
Περιγραφή
Το χρώμα της Αφρικανικής αγριόγατας είναι αμμώδες γκρι και μερικές φορές απαλό κίτρινο ή κόκκινο χρώμα. Τα αυτιά της είναι κοκκινωπά, με ανοιχτό κίτρινο γύρω από το πτερύγιο του αυτιού της. Οι ρίγες γύρω από το μάγουλο είναι μαύρες. Υπάρχει μια σκούρα λωρίδα κατά μήκος της σπονδυλικής της στήλης, τα πλευρά της έχουν πιο ανοιχτό χρώμα και η κοιλιά της είναι υπόλευκη. Η Αφρικανική αγριόγατα έχει κάποιες διαφορές με την Αγριόγατα της Ευρώπης όπως τα χρώματα στους ώμους, στη σπονδυλική στήλη, στην κατασκευή της ουράς της καθώς επίσης και στη γούνα της Αφρικανικής αγριόγατας που είναι μικρότερη από αυτή της Αγριόγατας της Ευρώπης.
Το μήκος των αρσενικών κυμαίνεται από 47 έως 59,7 εκ. το κεφάλι με το σώμα ενώ η μακριά ουρά από 26,7 έως 36,8 εκ. Το μήκος των θηλυκών είναι 40,6 έως 55,8 εκ με 24,1 έως 33,7 εκ. την ουρά. Τα περισσότερα αρσενικά και θηλυκά ζυγίζουν 3,2 έως 4,5 κιλά.
Διατροφή και Συμπεριφορά
Η Αφρικανική αγριόγατα τρέφεται κυρίως με ποντίκια, αρουραίους και άλλα μικρά θηλαστικά. Όταν τους δοθεί η ευκαιρία τρώνε ψάρια, πουλιά, ερπετά, αμφίβια και έντομα. Η αγριόγατα πλησιάζει αργά αργά το θήραμά της, επιτίθεται και αρπάζει τη λεία της. Η αφρικανική αγριόγατα δραστηριοποιείται κυρίως κατά τη διάρκεια του λυκόφωτος. Όταν θυμώνει αυξάνει τον όγκο της γούνας της (ανατριχιάζει), προκειμένου να τρομάξει τον αντίπαλο. Κατά τη διάρκεια της ημέρας κρύβεται σε θάμνους. Η περιοχή του αρσενικού συμπίπτει με άλλων θηλυκών και όλοι μαζί υπερασπίζονται το έδαφός τους από εισβολείς. Το θηλυκό γεννάει από 2 έως 6 μικρά, με μέσο όρο τα 3 μικρά. Η Αφρικανική αγριόγατα γεννάει σε λαγούμια ή κοιλότητες στο έδαφος. Η κυοφορία κρατά 56-69 ημέρες. Τα μικρά γεννιούνται τυφλά και στηρίζονται στη μητέρα τους. Μένουν μαζί της 5 έως 6 μήνες και στον 6ο μήνα είναι γόνιμα.
Οικότοποι
thumb|left|280x280px|Η Αγριόγατα της Σαρδηνίας
Οι Αγριόγατες των μεσογειακών νησιών της Σικελίας, της Κορσικής και της Κρήτης πιθανόν κατάγονται από την Ευρωπαϊκή Αγριόγατα.
Κατηγορία:Αιλουρίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής Κατηγορία:Φέλις Κατηγορία:Θηλαστικά της Μέσης Ανατολής
Λίντα Έβανς
δεξιά|μικρογραφία|262x262εσ| Η Έβανς με τους [[Κίναν Γουίν (αριστερά) και Τζακ Γκινγκ στο τηλεοπτικό The Eleventh Hour (1963)]] δεξιά|μικρογραφία|320x320εσ| Η Έβανς στο The Big Valley (1965) Η Λίντα Έβανς (πραγματικό όνομα: Λίντα Ίβενσταντ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, γνωστή κυρίως για τους ρόλους της στην τηλεόραση. Στη δεκαετία του 1960 έπαιξε μαζί με την Μπάρμπαρα Στάνγουικ στην τηλεοπτική σειρά γουέστερν The Big Valley (1965–1969). Είναι περισσότερο γνωστή για την ερμηνεία της ως Κριστλ Κάρινγκτον στη σαπουνόπερα του ABC της δεκαετίας του 1980 Δυναστεία, έναν ρόλο που έπαιζε από το 1981 έως το 1989.
Τα πρώτα χρόνια
Η Έβανς, η δεύτερη από τρεις αδελφές, γεννήθηκε με το όνομα Λίντα Ίβενσταντ στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ, το 1942, από την Αρλίν (το γένος Νταρτ) και τον Άλμπα Ίβενσταντ, επαγγελματίες χορευτές. Ίβενσταντ ήταν το όνομα της μικρής φάρμας στο Νες της Νορβηγίας από όπου το 1884 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες η προγιαγιά της από την πλευρά του πατέρα της με τον μικρό της γιο (παππού της Έβανς) και άλλους συγγενείς. Έχει δύο αδερφές. Όταν η Έβανς ήταν έξι μηνών, η οικογένεια μετακόμισε από το Χάρτφορντ στο Βόρειο Χόλιγουντ. Η εισαγωγή της Έβανς στο δράμα ήρθε μέσα από μαθήματα που έλαβε «ως μορφή θεραπείας, για να θεραπευτεί από τη συστολή της». Όταν ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα, άλλαξε το επίθετό της σε Έβανς.
Καριέρα
Ο πρώτος ρόλος της Έβανς ως γκεστ σταρ ήταν σε ένα επεισόδιο του Bachelor Father το 1960. Στη σειρά πρωταγωνιστούσε ο John Forsythe, με τον οποίο θα έπαιζε 20 χρόνια αργότερα στη Δυναστεία. Μετά από αρκετούς γκεστ ρόλους στο The Adventures of Ozzie and Harriet μεταξύ 1960 και 1962, και εμφανίσεις σε τηλεοπτικές σειρές όπως The Lieutenant και Wagon Train, η Έβανς κέρδισε τον πρώτο της κανονικό ρόλο το 1965 στο The Big Valley.
Στις 31 Δεκεμβρίου 1967, ο Τζον Ντέρεκ στρατολόγησε τη μελλοντική σύζυγό του για να χειριστεί μια από τις κάμερές του, αφού ο τολμηρός Ίβιλ Κνίβιλ του ανέθεσε να κινηματογραφήσει το άλμα με τη μοτοσικλέτα του στο Λας Βέγκας. Η Έβανς απαθανάτισε τις εμβληματικές εικόνες της καταστροφικής συντριβής του Κνίβιλ καθώς το άλμα απέτυχε.
Καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, η Έβανς συνέχισε να εμφανίζεται στην τηλεόραση σε μεγάλο βαθμό σε ρόλους γκεστ. Εμφανίστηκε σε μια σειρά από αστυνομικά σίριαλ, όπως The Rockford Files με τον Τζέιμς Γκάρνερ, Μάνιξ, Harry O με τον Ντέιβιντ Γιάνσεν, Banacek, τον McCloud και McMillan & Wife με τον Ροκ Χάτσον. Το 1977, πρωταγωνίστησε στη δραματική σειρά κατασκοπείας Hunter, αν και η σειρά διήρκεσε μόνο 13 επεισόδια.
Σε ταινίες, η Έβανς συμπρωταγωνίστησε με τον Λι Μάρβιν και τον Ρόμπερτ Σο σε ένα θρίλερ του 1979 με τίτλο Το εξπρές του θανάτου, και το 1980, συμπρωταγωνίστησε σε μία από τις τελευταίες ταινίες του Στηβ ΜακΚουήν, το γουέστερν Τομ Χορν.
Η Έβανς προσελήφθη για να παίξει τον ρόλο της Κριστλ Κάρινγκτον στη σαπουνόπερα του Άαρον Σπέλινγκ Δυναστεία, η οποία έκανε πρεμιέρα τον Ιανουάριο του 1981. Προορισμένη ως απάντηση του ABC στην επιτυχημένη σειρά του CBS Ντάλας, Η Δυναστεία παρουσίαζε την Έβανς ως πρώην γραμματέα και νέα σύζυγο του εκατομμυριούχου μεγιστάνα του πετρελαίου Μπλέικ Κάρινγκτον, που απεικονίζεται από τον πρώην συνεργάτη της Τζον Φορσάιθ. Αν και αρχικά η τηλεθέαση της σειράς ήταν χαμηλή, τα ποσοστά της βελτιώθηκαν μετά την ανανέωση της εκπομπής, όταν προσελήφθη η Βρετανίδα ηθοποιός Τζόαν Κόλινς για να παίξει μαζί με τους Έβανς και Φορσάιθ στον ρόλο της δολοπλόκας πρώην συζύγου του Μπλέικ, Αλέξις Κάρινγκτον. Μέχρι τη σεζόν 1984–85, η Δυναστεία ήταν η νούμερο ένα εκπομπή στην αμερικανική τηλεόραση, ξεπερνώντας το Ντάλας.
Η Έβανς αποχώρησε από τη Δυναστεία το 1989, τέσσερις μήνες πριν τελειώσει η σειρά, αφού εμφανίστηκε μόνο σε έξι επεισόδια της ένατης και τελευταίας σεζόν 22 επεισοδίων. Αφού άφησε τη Δυναστεία, η Έβανς παραιτήθηκε από την υποκριτική και έκανε μόνο περιστασιακές εμφανίσεις στην τηλεόραση. Αντίθετα, αφιέρωσε τον χρόνο της σε θέματα φυσικής κατάστασης και δημιούργησε μια μικρή αλυσίδα κέντρων γυμναστικής. Τη δεκαετία του 1990, η Έβανς παρουσίασε ενημερωτικά διαφημιστικά σποτ για το Rejuvenique, μια μάσκα για τόνωση των μυών του προσώπου. Είχε γράψει ήδη το βιβλίο της Linda Evans Beauty and Exercise το 1983. Διατήρησε επίσης επαφή με τον Φορσάιθ, μέχρι τον θάνατό του την 1η Απριλίου 2010.
Το 1991, η Έβανς επέστρεψε στο ρόλο της Κριστλ Κάρινγκτον για την τηλεοπτική μίνι σειρά Dynasty: The Reunion. Μετά από αυτό, εμφανίστηκε σε τρεις ταινίες φτιαγμένες για τηλεόραση τη δεκαετία του 1990, αλλά στη συνέχεια αποσύρθηκε εντελώς από την ηθοποιία το 1997.
Το 2005, η ηθοποιός Μελόρα Χάρντιν υποδύθηκε την Έβανς στο Dynasty: The Making of a Guilty Pleasure, μια φανταστική τηλεταινία που βασίζεται στη δημιουργία και τα παρασκήνια της Δυναστείας.
Το 2006, η Έβανς επανενώθηκε με τους συναδέλφους της από τη Δυναστεία για την ειδική επανασύνδεση Dynasty: Catfights and Caviar. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στο θεατρικό έργο Legends απέναντι στην πρώην αντίπαλο της από τη Δυναστεία Τζόαν Κόλινς. Το 2009, η Έβανς διαγωνίστηκε και κέρδισε στο βρετανικό τηλεοπτικό πρόγραμμα Hell's Kitchen, υπό τον βραβευμένο με αστέρι Michelin σεφ Μάρκο Πιερ Γουάιτ.
Προσωπική ζωή
Στα τέλη της εφηβείας της, η Έβανς αρραβωνιάστηκε τον Πάτρικ Κέρτις, ο οποίος αργότερα έγινε πράκτορας Τύπου και παντρεύτηκε τη Ράκελ Γουέλτς. Στη συνέχεια, η Έβανς παντρεύτηκε και χώρισε δύο φορές. Ο πρώτος της γάμος ήταν με τον ηθοποιό, φωτογράφο και σκηνοθέτη Τζον Ντέρεκ. Η σχέση τους ξεκίνησε το 1965, παντρεύτηκαν το 1968 και χώρισαν την ημέρα των Χριστουγέννων του 1973, όταν ο Ντέρεκ αποκάλυψε τη σχέση του με την Μπο Ντέρεκ. Ο δεύτερος γάμος της Έβανς ήταν με τον Σταν Χέρμαν, κτηματομεσιτικό στέλεχος, από το 1975 έως το 1979. Το 1989, η Έβανς ξεκίνησε μια σχέση με τον ελληνικής καταγωγής new-age μουσικό Yanni.
Όταν διαγνώστηκε με ιδιοπαθές οίδημα, η Έβανς άρχισε να ερευνά την εναλλακτική ιατρική, εμβαθύνοντας στην ανατολική φιλοσοφία και τη φυσικοπαθητική. Η Έβανς κατοικεί σε ένα κτήμα 283 στρεμμάτων που μοιράζεται με την αδελφή, τον ανιψιό και την πρώην θετή της κόρη.
Η Έβανς εμφανίστηκε στο περιοδικό Playboy κατόπιν παρότρυνσης του τότε συζύγου της Τζον Ντέρεκ το 1971. Καθώς κέρδισε τεράστια φήμη στη Δυναστεία, οι φωτογραφίες δημοσιεύτηκαν για δεύτερη φορά το 1982.
Η Έβανς συνελήφθη τον Μάιο του 2014 για οδήγηση υπό την επήρεια συνταγογραφημένων φαρμάκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φτερνό Λευκάδας
Το Φτερνό είναι χωριό στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 178 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Μίλαν Μπάντελ
Ο Μίλαν Μπάντελ ή Μπάντελι (Milan Badelj, 25 Φεβρουαρίου 1989) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στη Τζένοα και την εθνική ομάδα της Κροατίας.
Ο Μπάντελι ξεκίνησε την επαγγελματικά καριέρα από τη Δυναμό Ζάγκρεμπ, αλλά έδωσε τον πρώτο του επαγγελματικό αγώνα ως δανεικός στην Λοκομοτίβα. Επέστρεψε στη Δυναμό και κλήθηκε να καλύψει το κενό του Λούκα Μόντριτς, ο οποίος πήρε εκείνη τη χρονιά μεταγραφή για τη Τότεναμ. Πραγματοποίησε καλές εμφανίσεις με την ομάδα και το 2012 πήρε μεταγραφή για το Αμβούργο. Το 2014 αποκτήθηκε από τη Φιορεντίνα και μετά το θάνατο του Νταβίντε Αστόρι ορίστηκε αρχηγός της ομάδας. Η Λάτσιο τον απέκτησε ως ελεύθερο το 2018 και το 2019 δόθηκε δανεικός στη Φιορεντίνα με υποχρέωση αγοράς. Το 2020 αποκτήθηκε από την Τζένοα.
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2012. Επιλέχθηκε στις ομάδες που εκπροσώπησαν την Κροατία στο Euro 2012, Euro 2016, Μουντιάλ 2014 και Μουντιάλ 2018, με την εθνική Κροατίας να φτάνει στο τελευταίο στον τελικό. Ο ίδιος έχει 50 συμμετοχές με το εθνόσημο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Λοκομοτίβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Λασταίικα Ηλείας
Τα Λασταίικα (Λαστέικα) είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Νομού Ηλείας. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική ενότητα Πύργου του «καλλικρατικού» Δήμου Πύργου και βρίσκεται 5 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης του Πύργου. Κατά την απογραφή του 2011 είχε 718 μόνιμους κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός έχει αρχίσει και αυξάνεται τα τελευταία χρόνια, καθώς όλο και πιο πολλοί (ιδιαίτερα κάτοικοι του Πύργου) χτίζουν καινούρια σπίτια στο χωριό. Στην Τοπική Κοινότητα Λασταιίκων ανήκει και ο οικισμός Ιτιά με 97 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011).
Ιστορία
Το χωριό άρχισε να κατοικείται μετά την επανάσταση του 1821 και την καθιέρωση του Ελληνικού κράτους, από ανθρώπους που έφυγαν από τη Λάστα Αρκαδίας, χωριό που κάηκε το 1826 από τον Ιμπραήμ Πασά.
Αθλητισμός
Το χωριό διαθέτει την ποδοσφαιρική ομάδα Ν. Ατρόμητος Λασταιίκων που τη χρονιά (2010-2011) αγωνιζόταν στη Γ' κατηγορία του πρωταθλήματος ΕΠΣ Ηλείας. Η περιοχή προσφέρει, επίσης, διαδρομές για ποδηλασία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Κονάκια Άρτας
Τα Κονάκια είναι ένα χωριό του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων με 22 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων, σε υψόμετρο 765 μέτρων. Ο οικισμός απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 54 χιλιόμετρα ενώ η απόσταση από το Βουργαρέλι είναι περίπου 43 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, τα Κονάκια υπήρξαν μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του νεοσύστατου Δήμου Αγνάντων. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, τα Κονάκια εντάχθηκαν στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Τα Κονάκια μαζί με την Άρτισσα, τα Φράστα, το Καταφύγι, το Παλαιοχώρι και τα Άγναντα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγνάντων με συνολικό πληθυσμό 430 κατοίκους.
Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 22 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 47 κατοίκους. Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων Κατηγορία:Δήμος Αγνάντων
IU
Η IU (πραγματικό όνομα: Lee Ji-eun, 이지은, Λι Τζι-Εν, 16 Μάϊου 1993), είναι Νοτιοκορεάτισσα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Επιλέγοντας το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο IU, βασισμένο στις αντωνυμίες "I" και "You" ("Εγώ" και "Εσύ") συμβολίζοντας την ενότητα, ξεκίνησε τη μουσική της καριέρα υπογράφοντας συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία Kakao M το 2007. Έκανε το ντεμπούτο της με το πρώτο της μίνι άλμπουμ που ονομάζεται Lost and Found το 2008. Τα επόμενα άλμπουμ της Growing Up και IU...IM της χάρισαν αρκετή επιτυχία αλλά ήταν μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού "Good Day" από το άλμπουμ της Real (2010) που βρήκε μεγάλη επιτυχία στη Νότια Κορέα.
Τα επόμενα άλμπουμ της Real+ και Last Fantasy είχαν επίσης επιτυχία και της έδωσαν πολύ καλό όνομα στη χώρα της. Το 2011 άρχισε να ασχολείται και με τη σύνθεση τραγουδιού καθώς έγραψε το τραγούδι "Hold My Hand" για την τηλεοπτική σειρά The Greatest Love. Η κυκλοφορία του τρίτου της άλμπουμ Modern Times (2013) παρουσίασε ένα πιο ώριμο στυλ και σηματοδότησε την αποχώρηση από την προηγούμενη κοριτσίστικη εικόνα της, με πολλά κομμάτια να φτάνουν στις 10 πρώτες θέσεις στο Gaon Digital Chart, το μουσικό chart της Νότιας Κορέας. Παρόλο που οι επόμενες κυκλοφορίες της, συμπεριλαμβανομένων των άλμπουμ A Flower Bookmark, Chat-Shire και Palette, συνέχισαν να αποκλίνουν από το τυπικό στυλ της kpop, η IU διατήρησε την κυριαρχία της στα μουσικά charts. Το Chat-Shire ήταν το πρώτο της άλμπουμ του οποίου στιχουργός και συνθέτης είναι η ίδια.
Η IU έχει κυκλοφορήσει συνολικά πέντε άλμπουμ και εννέα μίνι άλμπουμ στην καριέρα της, σημειώνοντας τρία νούμερο ένα άλμπουμ και είκοσι πέντε νούμερο ένα single στα Gaon Musical Charts. Μία από τις επιτυχημένες σε πωλήσεις σόλο καλλιτέχνιδες στην κυριαρχούμενη από συγκροτήματα βιομηχανία K-pop, συμπεριλήφθηκε στην ετήσια λίστα Korea Power Celebrity του περιοδικού Forbes από το 2012 και έφτασε στο νούμερο τρία της κορυφαίας κατάταξης εκείνο το έτος. Το Billboard αναγνώρισε την IU ως την ηγέτιδα όλων των εποχών στο Korea K-Pop Hot 100 chart με τα περισσότερα νούμερο ένα τραγούδια και ως την καλλιτέχνιδα που κατείχε τη νούμερο ένα θέση για τις περισσότερες εβδομάδες. Σύμφωνα με μια έρευνα της Gallup Korea, ήταν το πιο δημοφιλές είδωλο και καλλιτέχνιδα μεταξύ των Νοτιοκορεατών το 2017.
Εκτός από τη μουσική της καριέρα, η IU έχει ξεκινήσει να φιλοξενεί ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, καθώς και την υποκριτική. Ακολουθώντας τον υποστηρικτικό της ρόλο στο εφηβικό δράμα Dream High και μικρές εμφανίσεις σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές, πρωταγωνίστησε στα "You are the Best", "Lee Soon-shin", "Pretty Man", "The Producers", "Moon Lovers: Scarlet Heart Ryeo", "My Mister", "Persona" και "Hotel Del Luna".
Η IU στηρίζει επίσης αρκετές φιλανθρωπικές δράσεις με δωρεές.
Το πιο πρόσφατό της άλμπουμ, ονομάζεται Lilac (2021).
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες τραγουδίστριες Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κάρμεν ντε Παταγόνες
Το Κάρμεν ντε Παταγόνες (Carmen de Patagones) είναι η νοτιότερη πόλη στην επαρχία του Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Έχει 20.533 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.
Γεωγραφία
Βρίσκεται 937 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πόλη του Μπουένος Άιρες, στη βόρεια όχθη του Ρίο Νέγκρο, κοντά στον Ατλαντικό Ωκεανό, και απέναντι από τη Βιέδμα, πρωτεύουσα της επαρχίας Ρίο Νέγκρο. Η πόλη είναι η πρωτεύουσα του Παταγόνες Παρτίδο, του μοναδικού διοικητικού τμήματος της επαρχίας Μπουένος Άιρες που βρίσκεται εντός της Παταγονίας.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Μια παλιά γωνιά της πόλης Η πόλη ιδρύθηκε το 1779 από τον Φρανσίσκο ντε Βιέδμα, έναν εξερευνητή που ηγήθηκε μιας ισπανικής αποστολής που είχε αναλάβει να αποικίσει τις ακτές της Παταγονίας.
Τον 19ο αιώνα, το Κάρμεν ντε Παταγόνες διέθετε φρούριο, το οποίο μετά την επανάσταση του Μαΐου του 1810, έγινε φυλακή για τους βασιλόφρονες (Ισπανοί και φιλοϊσπανοί ντόπιοι κατά του κινήματος ανεξαρτησίας).
Αργότερα, κατά τη διάρκεια του Πολέμου Αργεντινής-Βραζιλίας (1825-1828), η πόλη έγινε ναυτική βάση, καθώς το κύριο ασφαλές λιμάνι της Αργεντινής, οι εκβολές του Ρίο ντε λα Πλάτα, είχε αποκλειστεί από βραζιλιάνικα πλοία. Τα βραζιλιάνικα στρατεύματα επιχείρησαν να καταλάβουν το Κάρμεν ντε Παταγόνες, αλλά απωθήθηκαν από τους οπλισμένους κατοίκους στις 7 Μαρτίου 1827 - η ημερομηνία αυτή τιμάται μέχρι σήμερα με εορτασμό στην πόλη. Η πόλη φυλάσσει δύο σημαίες της αυτοκρατορίας της Βραζιλίας, οι οποίες κατασχέθηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης, στον κεντρικό καθεδρικό ναό στη θέση του αρχικού οχυρού όπου έγινε η μάχη.
Η πόλη και η δίδυμη πόλη της, η Βιέδμα, βρέθηκαν στο επίκεντρο της προσοχής το 1986, όταν ο πρόεδρος Ραούλ Αλφονσίν ανακοίνωσε το σχέδιο Παταγονία, το οποίο προέβλεπε τη μεταφορά της πρωτεύουσας της χώρας σε μια νέα ομοσπονδιακή περιφέρεια που θα περιλάμβανε τις δύο πόλεις στις εκβολές του Ρίο Νέγκρο. Το σχέδιο εγκρίθηκε από το Κογκρέσο το 1987, αλλά ακυρώθηκε όταν ο διάδοχος του Αλφονσίν, ο πρόεδρος Κάρλος Μένεμ, διέλυσε την Entecap, την επιτροπή που επέβλεπε το σχέδιο, το 1989.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Φορέζ
Το Φορέζ (γαλλικά: Forez) είναι μια φυσική και ιστορική γαλλική περιοχή που αντιστοιχεί, κυρίως, στο κεντρικό τμήμα του σημερινού νομού Λουάρ και σε τμήματα των νομών Ωτ-Λουάρ και Πουί-ντε-Ντομ, όλα στη διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Αποτελείται από μια τεράστια πεδιάδα που διασχίζεται από τον ποταμό Λίγηρα και περιβάλλεται από βουνά.
Το Φορέζ είναι το σκηνικό ενός από τα δημοφιλέστερα έργα της γαλλικής λογοτεχνίας του 17ου αιώνα: της βουκολικής μυθιστορίας η Αστραία του Ονορέ ντ'Υρφέ.
Γεωγραφικά στοιχεία
μικρογραφία|268x268εσ|Χάρτης της περιοχής Η περιοχή πήρε το όνομά της από την πόλη Φερ και το έδωσε στα όρη του Φορέζ, οροσειρά με ψηλότερο σημείο το Πιέρ-συρ-Ωτ στα 1631 μέτρα. Η περιοχή αυτή αποτελείται από
Ο όρος Φορέζ χρησιμοποιήθηκε επίσης στην ονομασία του Περιφερειακού Φυσικού Πάρκου Λιβραντουά-Φορέζ, που ιδρύθηκε το 1986 και βρίσκεται στα δυτικά της περιοχής. Το μεγαλύτερο μέρος του πάρκου είναι τμήμα του νομού Πουί-ντε-Ντομ, ιδιαίτερα στα διοικητικά διαμερίσματα Αμπέρ και Τιέρ, αλλά και στα βόρεια του νομού Ωτ-Λουάρ.
Ο Λίγηρας είναι ο κύριος ποταμός της περιοχής, ο άλλος είναι ο Λινιόν του Φορέζ με μήκος 59 χιλιομέτρων.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|155x155εσ|Το έμβλημα του Φορέζ Από πολιτική άποψη, το Φορέζ ήταν μέρος της περιοχής Λυονναί του Μεσαίωνα, δυτικά της σημερινής Λυών, νότια του Σαρολαί και του Μπωζολαί, βόρεια του Βελαί και του Βιβαραί και ανατολικά της Ωβέρνης. Πρωτεύουσά του ήταν η Φερ. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Μονμπριζόν, το οποίο έγινε πρωτεύουσα το 1441, το Σαιντ-Ετιέν, σημερινή πρωτεύουσα του νομού Λουάρ, Νερόντ, Σαζέλ, Ροάν και Σαιν-Ζυστ-Σαιν-Ραμπέρ.
Η περιοχή είχε κατοικηθεί από την Παλαιολιθική περίοδο.
Στην αρχαιότητα, οι κάτοικοι της περιοχής ήταν οι Σεγουσιάβοι, των οποίων η κύρια πόλη ήταν το Forum Segusiavorum, η σημερινή Φερ, η οποία έδωσε το όνομα της περιοχής, που διατηρήθηκε κατά την Καρολίγγεια εποχή.
Με τη δημιουργία των νομών κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, το ανατολικό τμήμα του Φορέζ σχημάτισε το νομό Ρον-ε-Λουάρ, ο οποίος το 1793 διασπάστηκε στους νομούς Ρον και Λουάρ.
Το Φορέζ ήταν η πρώτη γαλλική περιοχή όπου εμφανίστηκε ο σιδηρόδρομος. Από το 1827, δημιουργήθηκε γραμμή από το Σαιντ-Ετιέν στο λιμάνι Αντρεζιέ στον Λίγηρα και άρχισε να μεταφέρεται σιδηροδρομικώς ο άνθρακας της περιοχής.
Από το 1998, ένα μεγάλο μέρος αυτής της περιοχής έχει χαρακτηριστεί Χώρα Τέχνης και Ιστορίας του Φορέζ.
Τα γαλλοπροβηγκιανά, μια διάλεκτος των Οξιτανικών, (που στην περιοχή ονομάζονται φορεστιέν) είναι η γλώσσα που ιστορικά ομιλούνταν στην περιοχή. Η χρήση των ωβερνιά ήταν κοινή στα δυτικά και νοτιοδυτικά του Φορέζ.
Πολιτιστικά στοιχεία
Από πολιτιστική άποψη, η περιοχή Φορέζ χαρακτηρίζεται από βουκολικό-αγροτικό τοπίο στην πεδιάδα ανάμεσα στα βουνά, το πλούσιο υδρογραφικό δίκτυο, με τον Λίγηρα και τους παραποτάμους, τα κανάλια, τις λίμνες και τις ιαματικές πηγές, την αμπελουργία (στην περιοχή παράγονται οίνοι Ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης), την τυροκομία, τα κτίρια του Μεσαίωνα (εκκλησίες, αρχαιολογικοί χώροι, μουσεία και κάστρα) και της Αναγέννησης (Κάστρο ντε λα Μπατί ντ'Υρφέ) και την ανεπτυγμένη βιομηχανία σε όλο το μήκος της πεδιάδας του Φορέζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φορέζ-Τουρισμός (γαλλικά)
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμικές και γλωσσολογικές περιοχές της Γαλλίας Κατηγορία:Πρώην επαρχίες της Γαλλίας
Παραδοσιακή ενδυμασία Πυργίου Χίου
Ανδρική ενδυμασία
Η ανδρική παραδοσιακή ενδυμασία του Πυργίου ονομάζεται ρασοζίπουνα. Παρά το γεγονός πως στην υπόλοιπη Χίο σε ότι αφορά την ανδρική ενδυμασία ήταν κυρίαρχη η βράκα, στο Πυργί οι άνδρες φορούσαν στα παλιότερα χρόνια τη λεγόμενη ποδιά. Τα υπόλοιπα μέρη της ενδυμασίας ήταν λευκό πουκάμισο μαζί με παντελόνι ίδιου χρώματος που λεγόταν σουρέλο, η πουκαμίσα, οι μπλέτες (οριζόντιες φαρδιές πιέτες) καθώς και πολύχρωμα κοφτά κεντήματα (πλούμια) που στόλιζαν τα μανίκια. Φορούσαν επίσης ένα αμάνικο γιλέκο, το γουνέλι και ένα μαντήλι στο λαιμό. Οι νέοι συνήθιζαν να φορούν στο κεφάλι τους ένα βαμβακερό σκουφί ενώ οι μεγαλύτεροι σε ηλικία φορούσαν πάνω από το σκουφί φέσι το οποίο συχνά περιτύλιγαν με σαρίκι.
Γυναικεία ενδυμασία
Η γυναικεία σχολιανή ή γιορτινή φορεσιά αποτελείται από το λευκό υφαντό πουκάμισο, το γιλέκο, το φόρεμα, γνωστό ως πριστίδα ή ασπρούδα, που έχει ως χαρακτηριστικό του γνώρισμα τις τσακιστές πιέτες στην πλάτη, τη ζώνη που τυλίγεται γύρω από τη μέση και ένα σταμπωτό μαντήλι το οποίο ονομάζεται γεμενί.
Το κεφάλι στολιζόταν με το σαρίκι, το οποίο αποτελούταν από το στρουγγί (σκληρός βαμβακερός σκούφος) και το σαρίκωμα (ουγιωτό μαντήλι από μετάξι). Τη διακόσμηση του κεφαλόδεσμου συμπλήρωναν ταινίες από μεταξωτά υφάσματα, κρόσια, ψεύτικα λουλούδια, χάντρινες φούντες και καρφοβελόνες.
Παραπομπές
Πυργί Ενδυμασία Πυργί Χίου
Μάρκο Πιάτσα
Ο Μάρκο Πιάτσα (Marko Pjaca, 6 Μαΐου 1995) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος επιθετικός για την Τορίνο, δανεικός από τη Γιουβέντους, και την εθνική ομάδα της Κροατίας.
Ο Πιάτσα ξεκίνησε την επαγγελματική πορεία από τη Λοκομοτίβα το 2012, πριν μετακινηθεί στη Δυναμό Ζάγκρεμπ το 2014. Μετά από συνεχόμενα νταμπλ Κροατίας με τη Δυνάμο, μεταγράφηκε στη Γιουβέντους το 2016, όπου πάλι κέρδισε το νταμπλ την πρώτη του σαιζόν. Στη συνέχεια ο Πιάτσα δόθηκε δανεικός, αρχικά στη Σάλκε 04 για το δεύτερο μισό της σαιζόν, στη Φιορεντίνα τη σαιζόν 2018-19, μετά στην Άντερλεχτ, στην Τζένοα και στην Τορίνο.
Σε διεθνές επίπεδο, ο Πιάτσα έχει εκπροσωπήσει την Κροατία στο Euro 2016 και στο Μουντιάλ 2018, όπου η Κροατία έφτασε μέχρι τον τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Λοκομοτίβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάλκε 04 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Γιόζιπ Πίβαριτς
Ο Γιόζιπ Πίβαριτς (Josip Pivarić, 30 Ιανουαρίου 1989) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για τη Λοκομοτίβα και την εθνική ομάδα της Κροατίας.
Ο Πίβαριτς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2008 από τη Δυναμό Ζάγκρεμπ, όμως μέχρι το 2011 είχε δοθεί δανεικός στη Λοκομοτίβα. Πραγματοποίησε καλές εμφανίσεις με τη Δυναμό και το 2015 σκόραρε στο Τσάμπιονς Λιγκ στη νίκη της Δυναμό έναντι της Άρσεναλ. Το 2017 αποκτήθηκε με τριετές συμβόλαιο από τη Δυναμό Κιέβου και το 2020 επέστρεψε στη Λοκομοτίβα.
Ο Πίβαριτς πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Κροατίας το 2013. Επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Κροατία στο Μουντιάλ 2018, όπου αγωνιζόταν συχνά ως αλλαγή του βασικού αριστερού αμυντικού της ομάδας Ιβάν Στρίνιτς. Έχει 26 συμμετοχές με το εθνόσημο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Λοκομοτίβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ράντελχις Α΄ του Μπενεβέντο
Βιογραφία
Σύμφωνα με το ''Χρονικό του Αγ. Βενεδικτου του Κασίνο (Chronica S. Benedicti Casinensis), ο Λανδούλφος Α΄ ο Γηραιός'' γαστάλδος της Κάπουα, ο οποίος ήταν σύμμαχος του Σίκαρντ, απελευθέρωσε τον φυλακισμένο Σίκονουλφ και, με την υποστήριξη του Γουαϊφέρος αρχηγού της οικογένειας Νταουφεριδών του Σαλέρνο, τον έφερε σε αυτή την πόλη, για να ανακηρυχθεί πρίγκιπας, σε αντίθεση με τον Ράντελχι. Αυτή ήταν η αρχή ενός εμφυλίου πολέμου, που επρόκειτο να διαρκέσει περισσότερο από μία δεκαετία.
Το 841 ο Ράντελχις ζήτησε τη βοήθεια των Σαρακηνών μισθοφόρων, όπως είχε κάνει πριν από τέσσερα χρόνια ο Ανδρέας Β΄ δούκας της Νάπολης. Οι μισθοφόροι λεηλάτησαν την πόλη Κάπουα, αναγκάζοντας τον Λανδούλφος Α΄ να ιδρύσει μία νέα πρωτεύουσα κοντά στο λόφο Τριφλίσκo. Ο Σίκονουλφ απάντησε μισθώνοντας τη δική του ομάδα των Σαρακηνών. Οι λεηλασίες των δύο Χριστιανών ηγεμόνων και των Σαρακηνών βοηθών τους ενόχλησαν τόσο τον Λουδοβίκο Β΄ βασιλιά των Λομβαρδών, που όταν στέφθηκε συμβασιλιάς των Φράγκων το 850, ξεκίνησε αμέσως να ειρηνεύσει τη Νότιο Ιταλία. Το 851 επέβαλε ειρήνη στον Ράντελχις και στον Σίκονουλφ και έδιωξε τους Σαρακηνούς από το Μπενεβέντo (πολεμιστές από το εμιράτο του Μπάρι, τους οποίους πρόδωσε ευτυχώς ο Ράντελχις). Διαίρεσε οριστικά το πριγκιπάτο. Ο Ράντελχις δεν έζησε πολύ αργότερα και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ράντελγκαρ.
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Μπενεβέντο Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Χάβι Γκαρθία
Ο Φρανθίσκο Χαβιέρ Γκαρθία Φερνάντες (Francisco Javier García Fernández), γεννημένος στις 8 Φεβρουαρίου 1987, είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος στην Ρεάλ Μπέτις.
Συλλογική
Καθώς ήταν ποδοσφαιριστής της νεανικής ομάδας, ο Γκαρθία αγωνίστηκε σε τρεις αγώνες του Πρωταθλήματος Ισπανίας 2004-2005 με την πρώτη ομάδα, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στις 28 Νοεμβρίου 2004 σε ηλικία 17 ετών στον αγώνα με τη Λεβάντε Ουνιόν Ντεπορτίβα, στον οποίο η Ρεάλ Μαδρίτης επικράτησε με σκορ 5-0. Μετά, συνέχισε τις εμφανίσεις στη νεανική ομάδα της Ρεάλ για ολόκληρη τη χρονιά 2005-2006.
Παρά τις εμφανίσεις του στους φιλικούς αγώνες το καλοκαίρι του 2006, ο Γκαρθία δεν έλαβε θέση στη βασική ενδεκάδα για τη χρονιά 2006-2007. Τον Αύγουστο του 2007 έλαβε θέση στη βασική ενδεκάδα, καθώς ο Ρούμπεν ντε λα Ρεντ και ο Εστεμπάν Γκρανέρο αποχώρησαν από τον σύλλογο. Έλαβε προτάσεις από αγγλικές και ισπανικές ομάδες, ενώ στις 31 Αυγούστου υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Κλουμπ Ατλέτικο Οσασούνα. Στις 29 Απριλίου 2008, η Οσασούνα ανακοίνωσε επισήμως την επιστροφή του Γκαρθία στην Ρεάλ Μαδρίτης. Καθώς δεν κατάφερε να λάβει θέση στη βασική ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης, μετεγράφη στις 21 Ιουλίου 2009 στη Μπενφίκα, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο. Την τελευταία ημέρα της θερινής μεταγραφικής περιόδου 2012 μετεγράφη στη Μάντσεστερ Σίτι, η οποία έδωσε 16 εκατομμύρια λίρες για να τον αποκτήσει. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα στον πρώτο κιόλας αγώνα για τη Σίτι απέναντι στην Στοουκ Σίτι (1-1).
Στις 14 Αυγούστου 2014 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την ρωσική ομάδα στις 16 Αυγούστου στον αγώνα με την ΦΚ Ουφά, ως αλλαγή στο 69ο λεπτό. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη Ζενίτ στον αγώνα της 6ης αγωνιστικής του Πρωταθλήματος Ρωσίας 2014-2015 με τη Λοκομοτίβ Μόσχας, ο οποίος έληξε με σκορ 1-0 υπέρ της Ζενίτ. Στις 14 Αυγούστου 2017 μετεγράφη στην Ρεάλ Μπέτις, υπογράφοντας συμβόλαιο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2020. Το ποσό της μεταγραφής ανήλθε στα 1.5 εκατομμύρια ευρώ.
Διεθνής
Ο Χάβι αγωνίστηκε για όλες τις βαθμίδες της Εθνικής Ισπανίας, ενώ με την Εθνική Ισπανίας κάτω των 19 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου κάτω των 19 το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑ Οσασούνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Μη ξυλώδη δασικά προϊόντα
μικρογραφία|right|150px|Συλλογή Tendu patta (φύλλων) σε δάσος της Ινδίας. Τα φύλλα αυτά του είδους Diospyros melanoxylon συλλέγονται και αποξηραίνονται για την οικιακή παρασκευή τσιγάρων. Μη ξυλώδη δασικά προϊόντα (αγγλ. non-timber forest products) είναι τα ποικίλα δασικά προϊόντα, πλην του ξύλου.
Είναι φυσικά προϊόντα που προέρχονται από τα δασικά οικοσυστήματα και μπορεί να αποτελούν: τρόφιμα, ουσίες, υλικά ή βασικές πρώτες ύλες που συγκομίζονται από δάση εκτός της ξυλείας. Η συγκομιδή κυμαίνεται από την ελεύθερη συλλογή έως τη συστηματική. Συνήθως περιλαμβάνουν θηράματα (βλ. κυνήγι), γουνοφόρα, κάρυα ή βαλανίδια, σπόρους, μούρα, ελαιορητίνες, μανιτάρια, χυμούς, φύλλα, φαρμακευτικά φυτά, τύρφη, ιστοί, φελλός, προσανάματα, ψάρια (βλ. ψάρεμα), έντομα, μπαχαρικά και χορτονομή.
Οι διαφορετικές έννοιες περιλαμβάνουν μη ξυλώδη δασικά προϊόντα (γνωστά ως ΜΞΔΠ), προϊόντα άγριας δασοκομίας, δευτερεύοντα δασικά προϊόντα, ειδικά, δευτερεύοντα, ή εναλλακτικά δασικά προϊόντα. μικρογραφία|left|200px|Αποξηραμένα λουλούδια Mahua - η συλλογή σε υποτροπικά δάση του είδους Madhuca longifolia γίνεται είτε για τροφή είτε για φαρμακευτικό σκοπό (βλ. σιρόπι). Για τα ελληνικά δάση, τα κυριότερα μη ξυλώδη δασικά προϊόντα είναι τα θηράματα από την ελεγχόμενη θήρα, το ρετσίνι από την ρητίνευση των πεύκων, και τα μανιτάρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιώσιμη γεωργία Κατηγορία:Δασικά προϊόντα
Ροζάλμπα Καρριέρα
Η Ροζάλμπα Καρριέρα (Rosalba Carriera, 1673-1757) ήταν Ιταλίδα ζωγράφος.
Γεννήθηκε στην Βενετία και άρχισε την καλλιτεχνική της σταδιοδρομία σχεδιάζοντας πατρόν για δαντέλλες. Συνέχισε με μινιατούρες πάνω σε κουτιά ταμπάκου και εξελίχθηκε σε ονομαστότατη προσωπογράφο της τεχνικής του παστέλ. Η επιτυχία της ήταν εντυπωσιακή. Όσοι αριστοκράτες επισκέπτονταν την Βενετία (συμπεριλαμβανομένων και βασιλέων) επεδίωκαν να τους κάνει το πορτραίτο.
Στο Παρίσι (1721), στην Βιέννη (1730) και σε διάφορα ιταλικά κράτη, έγινε ενθουσιωδώς δεκτή και οι παραγγελίες προσωπογραφιών ήταν εκατοντάδες. Ο αυτοκράτορας Κάρολος ΣΤ΄ αγόρασε 150 πίνακές της και η αυτοκράτειρα έπαιρνε μαθήματα ζωγραφικής από την Καρριέρα.
Μετά τον θάνατο της αδελφής και βοηθού της Τζοβάννα (1738), η ζωγράφος περιέπεσε σε κατάθλιψη και το 1749 έχασε την όρασή της.
Η Καρριέρα έστρεψε τον Maurice Quentin de La Tour προς το παστέλ κατά την παραμονή της στο Παρίσι, και επηρέασε σημαντικά τις γυναίκες ζωγράφους των ερχόμενων χρόνων. Η φήμη της όμως ακολούθησε την παρακμή του Ροκοκό. Τα έργα της, από τεχνικής απόψεως άψογα, θεωρούνται σήμερα μάλλον ανούσια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ιταλίδες ζωγράφοι
Χέρμαν Νιτς
Ο Χέρμαν Νιτς (29 Αυγούστου 1938 – 18 Απριλίου 2022) ήταν ένας Αυστριακός καλλιτέχνης της avant-garde, που εργάστηκε σε πειραματικούς και πολυμεσικούς τρόπους. Υπήρξε κύριος εκπρόσωπος του Βιεννέζικου Ακτιονισμού.
Βιογραφία
Γεννημένος στη Βιέννη, ο Χέρμαν Νιτς εκπαιδεύτηκε στη ζωγραφική όταν σπούδασε στο Ανώτερο ομοσπονδιακό εκπαιδευτικό και ερευνητικό ίδρυμα γραφιστικής, κατά τη διάρκεια της οποίας τον γοήτευσε η θρησκευτική τέχνη. Συνδέεται με τους Ακτιβιστές της Βιέννης —μια χαλαρά συνδεδεμένη ομάδα αυστριακών καλλιτεχνών, που δρουν επιθετικά και συγκρουσιακά, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους Γκούντερ Μπρους, Όττο Μούελ και Ρούντολφ Σβαρτσκόγκλερ.
Οι αφηρημένοι πίνακες με «πιτσιλιές» του Νιτς, όπως και τα κομμάτια της ερμηνείας του, εμπνεύστηκαν από την ουδέτερη οπτική του για την ανθρωπότητα και το να είσαι άνθρωπος. Στη δεκαετία του 1950, ο Νιτς συνέλαβε το Orgien Mysterien Theatre (το οποίο μεταφράζεται χονδρικά ως Θέατρο των Οργίων και των Μυστηρίων ή Το Οργιαστικό Μυστηριακό Θέατρο) και ανέβασε σχεδόν 100 παραστάσεις μεταξύ 1962 και 1998.
Τέχνη
Το 1962, μαζί με τους Όττο Μούελ και Άντολφ Φρόχνερ, ερμήνευσε το έργο σε τρεις πράξεις «Το όργανο του αίματος» στη Βιέννη, για το οποίο δημοσιεύτηκε ένα κοινό μανιφέστο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ανέπτυξε τις κύριες ιδέες για το Οργιαστικό Μυστηριακό Θέατρο. Οι παραστάσεις του Οργιαστικού Μυστηριακού θεάτρου του Νιτς (ή Aktionen, όπως τις αποκαλούσε) μπορεί να θεωρηθεί ότι ήταν τόσο τελετουργικές όσο και υπαρξιακές. Η σκηνή συχνά περιλάμβανε σφαγές, θρησκευτικές θυσίες και σταύρωση, καθώς και αίμα και σάρκα. Οι παραστάσεις συνοδεύονταν επίσης από μουσική, χορό και ενεργούς συμμετέχοντες. Στην πρώτη του παράσταση στο Οργιαστικό Μυστηριακό θέατρο, ο Νιτς και οι φίλοι του χρησιμοποίησαν πτώματα ζώων, εντόσθια και αίμα παρόμοια με μια τελετουργία. Τα ρούχα, οι επίδεσμοι και άλλα υφάσματα, που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτές τις παραστάσεις εισήγαγαν τον Νιτς στην ιδέα της δημιουργίας πινάκων.
Από το 1971, ο Νιτς διοργανώνει τους «Οργιαστικούς-Μυστηριακούς Αγώνες» του στην περιοχή του Κάστρου Πρίνζεντορφ, που απέκτησε, συμπεριλαμβανομένου του κορυφαίου σημείου του έργου της ζωής του, του σπουδαίου «Παιγνίδι έξι Ημερών» το καλοκαίρι του 1998, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Γκούλντεν.
Το 1972, ο Νιτς συμμετείχε στην Documenta 5 στο Κάσσελ, σε επιμέλεια Χάραλντ Σίμαν. Εκπροσωπήθηκε επίσης στην Documenta 7 το 1982. Το 1975, η Μαρίνα Αμπράμοβιτς έλαβε μέρος σε μια παράσταση του Χέρμαν Νιτς. Εκτός από τον Αμπράμοβιτς, στο έργο του Νιτς έχει συμμετάσχει και ο Κρίστοφ Σλίνγκενσιφ.
Ο Νιτς έχει επανειλημμένα προσκληθεί να μεταφέρει τις αντιλήψεις του για την τέχνη και το τελετουργικό στην όπερα. Το 1995, συν-σκηνοθέτησε την Κρατική Όπερα της Βιέννης και δημιούργησε τα σκηνικά και τα κοστούμια για την όπερα Ηρωδιάς του Ζυλ Μασνέ. Το 2001, ο Νιτς ήταν υπεύθυνος για τη σκηνογραφία και τα κοστούμια για την παράσταση της όπερας Γκάντι Σατυαγκράχα από τον Αμερικανό συνθέτη Φίλιπ Γκλάς στο Festspielhaus St. Pölten στην Κάτω Αυστρία. Το 2005, δημιούργησε τον εξοπλισμό για το Λε Ρενάρ του Ίγκορ Στραβίνσκι. Το 2007, σκηνοθέτησε τις σκηνές από τον Φάουστ του Γκαίτε του Ρόμπερτ Σούμαν στην Όπερα της Ζυρίχης. Το 2011 ήταν υπεύθυνος για τη σκηνική σύλληψη, το σχέδιο, τη σκηνογραφία και τα κοστούμια του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης του Ολιβιέ Μεσιάν στην Κρατική Όπερα της Βαυαρίας στο Μόναχο.