cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζαν-Υβ Λε Ναούρ
Βιογραφία
Ο Ζαν-Υβ Λε Ναούρ είναι δόκτωρ ιστορίας, ειδικός επί του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της περιόδου του Μεσοπολέμου. Το έργο του Le Soldat inconnu vivant έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, στα κορεατικά και στα σουηδικά. Αποτέλεσε το αντικείμενο διασκευής υπό την μορφή ντοκιμαντέρ για λογαριασμό της τηλεόρασης από τον Ζοέλ Καλμέτ, καθώς και αντικείμενο θεατρικής διασκευής στη Μεγάλη Βρετανία, κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας του Σεμπάστιαν Αρμέστο. Πραγματοποιεί αρκετά συχνά διάλεξεις με θέμα τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε γαλλικά γυμνάσια.
Το 2015, σε συνεργασία με τον σχεδιαστή Κλωντ Πλυμάιγ, ο Ζαν-Υβ Λε Ναούρ ξεκίνησε σειρά ιστορικών και βιογραφικών κόμικς με θέμα τον Σαρλ ντε Γκωλ και εκδιδόμενη από την Bamboo εντός της συλλογής «Grand Angle». Η Fondation Charles-de-Gaulle συνεισέφερε την βοήθειά της προς τους συγγραφείς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Ιστορικοί του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Πικαρδίας
Αντώνιος Αλμέιδας
Ο Αντώνιος Φιγκουέιρα Αλμέιδας (Αθήνα 1870 - Κιλκίς 20 Ιουνίου 1913) ήταν Έλληνας πρωτοπόρος στο άθλημα της αντισφαίρισης και πεσόντας στους Βαλκανικούς πολέμους.
Ο Αντώνιος Αλμέιδας ήταν εγγονός του Πορτογάλου αγωνιστή της επανάστασης του 1821 Αντόνιο Αλμέιντα. Είχε άλλα δώδεκα αδέλφια ενώ η μικρότερη αδελφή του παντρεύτηκε τον Ιωάννη Κετσέα. Στους Βαλκανικούς πολέμους κατατάχτηκε εθελοντής και έπεσε μαχόμενος στο Κιλκίς, Μάχη Κιλκίς-Λαχανά, στις 20 Ιουνίου 1913.
Ο Αλμέιδας ήταν ιδρυτικό μέλος, το 1895, του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών (τότε Λόουν τένις Αθηνών). Σε αγώνες Χάντικαπ τον Απρίλιο του 1898 ήταν πρώτος στο διπλό μεικτό με συμπαίκτρια την Μαρία Νεγροπόντη στην τρίτη σειρά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Σύμβαση
Σύμβαση είναι η δικαιοπραξία μεταξύ δύο ή περισσότερων προσώπων με την οποία τα πρόσωπα δηλώνουν τη βούλησή τους να προβούν σε διάφορες ενέργειες και να συνεργαστούν με άλλα πρόσωπα, είναι δηλαδή δήλωση βούλησης. Τα πρόσωπα αυτά δηλαδή όχι μόνο επιθυμούν, αλλά αποφασίζουν και προβαίνουν σε συγκεκριμένες ενέργειες προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους, “εξωτερικεύουν” δηλαδή τη βούλησή τους. Η σύμβαση λέγεται και συμφωνία. Η συμφωνία ή σύμβαση δεν είναι αναγκαίο να είναι νόμιμη για να χαρακτηριστεί έτσι.
Και εφόσον η σύμβαση είναι δικαιοπραξία μεταξύ περισσότερων προσώπων, ούτε η δικαιοπραξία απαιτείται να είναι νόμιμη. Υπάρχουν και παράνομες δικαιοπραξίες. Επομένως η λέξη "δικαιοπραξία" δεν σημαίνει "πράξη σύμφωνα με το δίκαιο", ούτε "δίκαιη πράξη", όπως ίσως φαίνεται από την ετυμολογία της, αλλά εξωτερικευμένη δήλωση βούλησης που παράγει αποτελέσματα σύμφωνα με το δίκαιο (νόμο) που ενδεχομένως είναι παράνομα. Το ότι η δικαιοπραξία (που δεν ορίζεται στον νόμο, αλλά προκύπτει από άλλους) συμπίπτει με τη δήλωση βούλησης φαίνεται έμμεσα αλλά σαφώς από το άρθρο 138 Αστικού Κώδικα, βλ. σύμπτωση των δύο στις δύο παραγράφους του άρθρου.
Παραδείγματα
μικρογραφία|318x318εσ|Σύμβαση για την ενοικίαση [[Μοτοσικλέτα|μοτοσικλέτας στη Ρόδο το 2021]] Παραδείγματα σύμβασης είναι η πώληση, η μίσθωση, το δάνειο, η δωρεά, η σύμβαση εργασίας, η ίδρυση εταιρείας, ακόμα και ο αρραβώνας δύο ανθρώπων και ο γάμος τους, κλπ. Η αγορά μιας σοκολάτας από περίπτερο είναι σύμβαση πώλησης, ο άνθρωπος στο περίπτερο πωλεί και κάποιος αγοράζει αντί τιμήματος, το ίδιο κι όταν κάποιος αγοράζει από σούπερ μάρκετ. Το να μπει κάποιος σ' ένα ταξί είναι σύμβαση έργου, ο οδηγός ταξί συμφωνεί να ολοκληρώσει ένα έργο, που συνίσταται στο να μεταφέρει με το ταξί του κάποιον σε κάποιο τόπο που του ζητήθηκε, πάλι αντί τιμήματος. Σχεδόν κάθε μέρα οι άνθρωποι συνάπτουν συμβάσεις κι ας μην τις αποκαλούν έτσι. μικρογραφία|413x413εσ|Σύμβαση για τη συμμετοχή ατόμου σε [[Τηλεοπτικό πρόγραμμα|τηλεοπτική εκπομπή στο Σαουθάμπτον του Ηνωμένου Βασιλείου το 1975]] "Πρόσωπο" μπορεί να είναι άνθρωπος, που λέγεται φυσικό πρόσωπο, ή ένωση προσώπων ή εταιρεία σε οποιαδήποτε μορφή ή σωματείο ή ίδρυμα που λέγεται νομικό πρόσωπο. Ο άνθρωπος κατά κανόνα, για να έχει δικαιοπρακτική ικανότητα, δηλαδή να είναι ικανός για δικαιοπραξία, πρέπει να είναι ενήλικος, δηλαδή πάνω από 18 ετών, σε μερικές περιπτώσεις όμως μπορεί κάποιος να συνάπτει συμβάσεις από 16 ετών και πάνω, σε άλλες πάνω από δέκα ετών, και 14 ετών. Σε περίπτωση που ο ανήλικος είναι έγγαμος (παντρεμένος) εφαρμόζεται το άρθρο 137 του Αστικού Κώδικα όπου φαίνεται ότι αν και ο ανήλικος μπορεί να είναι οποιασδήποτε ηλικίας, μπορεί να συνάπτει συμβάσεις που δεν επιτρέπονται για μεγαλύτερους σε ηλικία ανήλικους.
Ανήλικος μπορεί να συνάψει σύμβαση γάμου σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, όταν υπάρχει σπουδαίος λόγος. Στην Ελλάδα ο λόγος αυτός μπορεί να είναι εγκυμοσύνη ανήλικης. Όσο κι αν προκαλεί έκπληξη ότι ανήλικος, και μάλιστα κάθε ηλικίας, αφού ο νόμος δεν προσδιορίζει το όριο, το δικαστήριο πρέπει να συνεκτιμήσει κατά πόσο ο γάμος θα συντελέσει στην οικογενειακή, κοινωνική, ηθική, συναισθηματική και ψυχική ολοκλήρωση του ανηλίκου ή τουναντίον θα προκαλέσει στον ανήλικο τόσα και τέτοιας εκτάσεως προβλήματα μελλοντικώς, ώστε η μη χορήγηση της αιτούμενης άδειας για την τέλεσή του να παρίσταται ως απαιτουμένη πράξη προασπίσεως των αληθών συμφερόντων του.
Τα νομικά πρόσωπα μπορεί να είναι ιδιωτικού δικαίου, εταιρείες όλων των μορφών, τότε γράφονται με το ακρωνύμιο ΝΠΙΔ, ή δημοσίου δικαίου, που ανήκουν δηλαδή στο Δημόσιο, τότε γράφονται με το ακρωνύμιο ΝΠΔΔ, όπως σύμβαση με την ΕΥΔΑΠ ή την εταιρεία φυσικού αερίου (ΔΕΠΑ). Τα πρόσωπα πρέπει να έχουν δικαιοπρακτική ικανότητα, να είναι ικανά για δικαιοπραξία, δηλαδή, όσον αφορά τα φυσικά πρόσωπα, εκτός από την ηλικία, να μην πάσχουν από σοβαρές διανοητικές διαταραχές όπως νοητική υστέρηση, σχιζοφρένεια, άνοια, μαλάκυνση κλπ. Τα νομικά πρόσωπα επίσης, οι εταιρείες, πρέπει να απαρτίζονται από φυσικά πρόσωπα με την ίδια ως άνω δικαιοπρακτική ικανότητα, αλλιώς είναι άκυρα.
Συμβαλλόμενοι
Αυτοί που υπογράφουν μια σύμβαση λέγονται συμβαλλόμενοι, στη δε σύμβαση "συμβάλλονται". Η σύμβαση "συνάπτεται".
Η συμπεριφορά των συμβαλλομένων πρέπει να είναι σύμφωνη με την καλή πίστη και τα χρηστά συναλλακτικά ήθη, και τα δικαιώματα που αντλούν οι συμβαλλόμενοι από τη σύμβαση δεν πρέπει να τα ασκούν καταχρηστικά. Ασφαλώς η συμπεριφορά των συμβαλλομένων πρέπει να είναι σύμφωνη με τα χρηστά ήθη.
Συνήθως, όχι πάντα, οι συμβαλλόμενοι αναλαμβάνουν υποχρεώσεις, τις οποίες πρέπει να τηρήσουν. Η υποχρέωση συνίσταται σε πράξη ή παράλειψη ή συνδυασμό των δύο. Στην περίπτωση αυτή η ευθύνη από σύμβαση λέγεται ενδοσυμβατική, ονομάζεται "ενοχή" (η λέξη δεν έχει καμία σχέση με το "ένοχος-αθώος"), κι έτσι, εφόσον ευθύνονται, "ενέχονται". Αν δύο ή περισσότεροι ευθύνονται, όπως για παράδειγμα αγοράζουν από κοινού κινητό ή ακίνητο πράγμα, τότε συνήθως (αναλόγως με το τι συμφώνησαν), ευθύνονται ή ενέχονται "εις ολόκληρον", που σημαίνει ότι ο πωλητής μπορεί να ζητήσει-αξιώσει τα χρήματα που του οφείλουν (αν πρόκειται να πληρώσουν ή εξοφλήσουν αργότερα), από τον έναν μόνο απ' αυτούς, όποιον διαλέξει εκείνος. Αυτή είναι η "ενοχή εις ολόκληρον".
Είδη συμβάσεων
Η σύμβαση μπορεί να είναι προφορική ή γραπτή. Οι περισσότερες συμβάσεις μπορούν έγκυρα να καταρτιστούν προφορικά. Στις περιπτώσεις αυτές η αποτύπωση της συμφωνίας σε έγγραφο, που λέγεται "σύμβαση" ή "συμφωνητικό" γίνεται μόνο για αποδεικτικό σκοπό. Όταν κάποιος εκμισθώνει (νοικιάζει) το σπίτι του σε μισθωτή (ενοικιαστή), όταν κάποιος δανείζει χρήματα σε κάποιον άλλον, τότε οι συμβαλλόμενοι θέλουν να υπάρχει απόδειξη της συμφωνίας τους, που χρησιμεύει πρώτον στο να θυμούνται τι συμφώνησαν και δεύτερον ως αποδεικτικό μέσο στα δικαστήρια αν η συμφωνία δεν τηρηθεί.
Ορισμένες συμβάσεις είναι υποχρεωτικό να είναι έγγραφες, όπως η ίδρυση εταιρείας ή η συμφωνία (σύμβαση) διαιτησίας, διαφορετικά δεν έχουν καμία ισχύ, είναι σαν να μην έγιναν ποτέ, και τότε λέγονται συστατικές, διότι μόνο εγγράφως γίνεται σύσταση εταιρείας και μόνο εγγράφως μπορεί να συμφωνηθεί διαιτησία, μόνο εγγράφως συνάπτεται γάμος, κλπ. Άλλες, όπως η πώληση ακινήτου, η σύσταση ανώνυμης εταιρείας, πρέπει να είναι όχι μόνο έγγραφες, αλλά να υπογράφονται ενώπιον συμβολαιογράφου, διαφορετικά είναι άκυρες, και τότε το έγγραφο αυτό ονομάζεται "συμβόλαιο". Κι αυτές είναι "συστατικές", αφού μόνο έτσι γίνεται η "σύσταση" της σύμβασης.
Έτσι, ορισμένες συμβάσεις όπως ενδεικτικά οι παραπάνω, εφόσον απαιτείται έγγραφο και ενδεχομένως και συμβολαιογραφικό, ονομάζονται "τυπικές" διότι πρέπει να υποβάλλονται στον παραπάνω "τύπο" (πχ. έγγραφο). Σε αντιδιαστολή των τυπικών συμβάσεων υπάρχουν οι άτυπες συμβάσεις, που δεν χρειάζεται να περιβληθούν ορισμένο τύπο, όπως αναφέρθηκε πώληση κινητού πράγματος, μίσθωση κλπ.
Η σύμβαση πρέπει να είναι νόμιμη, διαφορετικά είτε είναι απόλυτα άκυρη είτε ακυρώσιμη. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι που καθιστούν μια σύμβαση παράνομη, όπως αυτή που αντίκειται στα χρηστά ήθη, που είναι υπέρμετρα επαχθής για κάποιον/κάποιους απ' όλους, αν είναι εικονική, κάποιος υπέγραψε λόγω πλάνης, απάτης ή απειλής, αν αντίκεινται σε αναγκαστικούς νόμους (αυτοί θεσπίζονται κυρίως για το γενικό καλό, όπως για τη δημόσια υγεία), και ασφαλώς όταν είναι ποινικά κολάσιμες, δηλαδή βασίζονται σε έγκλημα, όπως σύμβαση δανείου με τοκογλυφικό τόκο, εφόσον η τοκογλυφία είναι έγκλημα. Η παραίτηση από τη νόμιμη μοίρα κληρονομιάς πριν αποβιώσει ο κληρονομούμενος είναι άκυρη.
Πρέπει να αναφερθεί ότι οι παραπομπές σε νόμους δεν είναι δυνατόν να κατανοηθούν σε όλη τους την έκταση αν κάποιος δεν έχει σπουδάσει νομική. Για παράδειγμα, στην παραπάνω παραπομπή δεν αναφέρεται από τον νόμο "παραίτηση πριν αποβιώσει ο κληρονομούμενος", ερμηνεύονται όμως οι νόμοι, και οι πιο έγκυρες ερμηνείες βρίσκονται σε βιβλία καθηγητών πανεπιστημίου ή αποφάσεις δικαστηρίων, σε θέματα νόμων κυρίως του Αρείου Πάγου.
Άκυρη ονομάζεται η σύμβαση που είναι άκυρη άσχετα με τη θέληση των συμβαλλομένων και ανεξαρτήτως προσβολής τους με οποιοδήποτε τρόπο. Ακυρώσιμη ονομάζεται η σύμβαση όταν μπορεί να προσβληθεί ως άκυρη. Μέχρι να προσβληθεί παραμένει έγκυρη. Για παράδειγμα, σύμβαση λόγω απειλής παράγει τα αποτελέσματά της εκ του νόμου (που καλούνται έννομα) μέχρι να την προσβάλει αυτός που απειλήθηκε, αν την προσβάλει ποτέ. Η προσβολή της σύμβασης μπορεί να γίνει με απλή δήλωση, που είναι δικαιοπραξία, για παράδειγμα εξώδικη δήλωση, μονομερώς (τότε πρόκειται για μονομερή δικαιοπραξία, όχι σύμβαση), που απευθύνει σε άλλον (τότε πρόκειται για μονομερή απευθυντέα δικαιοπραξία). Συνήθως γίνεται με αγωγή ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων με αίτημα την αναγνώρισή της ως άκυρη.
Από τη σύμβαση οι συμβαλλόμενοι, ή κάποιος απ' αυτούς, μπορούν να υπαναχωρήσουν, να δηλώσουν δηλαδή ότι δεν θέλουν να ισχύσει. Συνήθως η υπαναχώρηση γίνεται με καταγγελία, π.χ. μίσθωσης, σύμβασης εργασίας, και μπορεί να οφείλεται σε πλήθος λόγων, κύριος απ' αυτούς είναι η απρόοπτη μεταβολή συνθηκών, όταν η σύμβαση γίνεται υπέρμετρα επαχθής για κάποιο συμβαλλόμενο.
Οι συμβάσεις είναι οι πιο συνηθισμένες και σπουδαιότερες δικαιοπραξίες του Ιδιωτικού Δικαίου. Παράλληλα, υπάρχουν οι δημόσιες συμβάσεις, οι οποίες φέρουν ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που αποβλέπουν σε θεραπεία δημόσιου σκοπού, ενώ εξ ορισμού το ένα αντισυμβαλλόμενο μέρος ασκεί δημόσια εξουσία, και οι διεθνείς συμβάσεις όταν τα συμβαλλόμενα μέρη προέρχονται από διαφορετικές χώρες.
Τα είδη συμβάσεων περιλαμβάνουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμπορικό Δίκαιο Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο Κατηγορία:Έγγραφα
Black Sabbath (άλμπουμ)
Black Sabbath είναι ο τίτλος του πρώτου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε από το Νοέμβριο του 1969 και κυκλοφόρησε στις 13 Φεβρουαρίου του 1970. Ο δίσκος επανεκδόθηκε στις 2 Ιουλίου 2009 σε μορφή διπλού CD, στο δεύτερο μέρος του οποίου περιλαμβανόταν ανέκδοτες ηχογραφήσεις και εναλλακτικές εκτελέσεις.
Ιστορία του δίσκου
Τον Αύγουστο του 1969, το μπλουζ ροκ συγκρότημα Earth άλλαξε το όνομα του σε Black Sabbath και ηχογράφησε ένα demo με το ομώνυμο κομμάτι. Στις 11 Νοεμβρίου εκείνης της χρονιάς πήγαν στα Regent Sound Studios του Λονδίνου όπου ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ μέσα σε διάστημα οκτώ ωρών με το συνολικό κόστος να φθάνει μόλις τις 1.200 λίρες Αγγλίας. Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε άμεσα, με παρόμοιο τρόπο με αυτόν που το συγκρότημα παίζει στις ζωντανές του εμφανίσεις, λόγω πίεσης χρόνου.
Η πρώτη τους συναυλία μετά την κυκλοφορία του δίσκου ήταν στο "Henry´s Blues House" του Μπέρμιγχαμ για να ακολουθήσουν εννέα ακόμη συναυλίες στη Μεγάλη Βρετανία μέχρι τις αρχές Απριλίου. Στις 15 εκείνου του μήνα έπαιξαν στο "Star Club" του Αμβούργου και στις 25 Απριλίου στο "Residency" της Ελβετίας. Μέχρι την κυκλοφορία του επόμενου δίσκου τους, οι Black Sabbath εμφανίστηκαν ζωντανά μόνο στη Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία, πραγματοποιώντας την πρώτη τους συναυλία επί αμερικανικού εδάφους στις 27 Οκτωβρίου 1970 στο Νιου Τζέρσεϊ των Ηνωμένων Πολιτειών μαζί με τους Cactus και τον Μπρους Σπρίνγκστιν. Το άλμπουμ παραμένει εμβληματικό στην ιστορία της μέταλ μουσικής σκηνής με το περιοδικό Rolling Stone να το κατατάσσει πέμπτο σημαντικότερο στην ιστορία και το "Digital Dream Door" στην έκτη θέση.
Ανάλυση τραγουδιών
Τέταρτο κομμάτι του δίσκου είναι το "N.I.B.", του οποίου οι στίχοι αναφέρουν ότι ο διάβολος ερωτεύτηκε μία κοπέλα και προσπαθεί να την αποπλανήσει, ενώ ο τίτλος του κομματιού είναι αναφορά στο μούσι του ντράμερ του συγκροτήματος, Μπιλ Γουόρντ. To "Evil Woman" είναι το τραγούδι με τον εμπορικότερο ήχο στο άλμπουμ και γι' αυτό το λόγο επιλέχθηκε να κυκλοφορήσει σαν σινγκλ. Ακολουθεί το "Sleeping Village", ένα ακουστικό κομμάτι του οποίου η απόκοσμη ατμόσφαιρα ταιριάζει με τους στίχους του οι οποίοι αναφέρονται στις δίκες μαγισσών του Σάλεμ.
Έβδομο κομμάτι του δίσκου είναι το δεκάλεπτο "The Warning", το οποίο με αρκετές εναλλαγές στον ήχο του και αρκετά επηρεασμένο από τα μπλουζ, έδινε την ευκαιρία στο συγκρότημα να αυτοσχεδιάσει κατά τη διάρκεια των ζωντανών του εμφανίσεων. Ο δίσκος κλείνει με το "Wicked World", ένα από τα πρώτα κομμάτια που έγραψε ο Αϊόμι όταν δημιουργήθηκε το συγκρότημα.
Τραγούδια
1. Black Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:20
2. The Wizard (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:24
3. Behind the Wall of Sleep (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:37
4. N.I.B. (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:08
5. Evil Woman (Larry Weigand, Dick Weigand and David Wagne) - 3:25
6. Sleeping Village (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:46
7. Warning (Dunbar, Dmochowski, Hickling, Moorshead) - 10:28
8. Wicked World (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:43
Θέσεις τσαρτ
Black Sabbath (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 13 Φεβρουαρίου 1970
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Black Sabbath ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1970 Κατηγορία:Άλμπουμ των Black Sabbath
Curtiss SB2C Helldiver
thumb|300px|right|Δύο SBC2C-3 πάνω από το αεροπλάνοφόρο USS Hornet (CV-12) Το Curtiss SB2C Helldiver ήταν Αμερικανικής κατασκευής βομβαρδιστικό αεροσκάφος κάθετης εφόρμησης για χρήση από τα αεροπλανοφόρα του Αμερικανικού Ναυτικού κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου πολέμου. Αντικατέστησε το Douglas SBD Dauntless και παρόλο το μέγεθος του, το SB2C ήταν ταχύτερο από το SBD. Τα πληρώματά του το αποκαλούσαν Big-Tailed Beast (κτήνος με μεγάλη ουρά), Two-Cee (2-C) ή Son-of-a-Bitch 2nd Class (παραφράζοντας τα αρχικά του SB2C, αλλά και λόγω της φήμης του ως προβληματικού σχεδίου).
Σχεδίαση και Εξέλιξη
Το Helldiver αναπτύχθηκε να αντικαταστήσει το Douglas SBD Dauntless. Ήταν ένα αρκετά μεγαλύτερο αεροσκάφος, ικανό να επιχειρεί από τα νεότερα αεροπλανοφόρα της εποχής και να μεταφέρει σημαντικό εύρος οπλισμού, υιοθετώντας ένα εσωτερικό διαμέρισμα οπλισμού, το οποίο μείωνε την οπισθέλκουσα όταν μετέφερε βαρύ οπλικό φορτίο. Οι απαιτητικές προδιαγραφές που έθεσαν τόσο η Αεροπορία του Αμερικανικού Ναυτικού όσο και η Αεροπορία του Αμερικανικού Στρατού, επέβαλλαν στην κατασκευάστρια εταιρεία να ενσωματώσει χαρακτηριστικά αεροσκάφους πολλαπλών ρόλων στο σχέδιο.
Το πρωτότυπο μοντέλο XB2C-1 αρχικά υπέφερε από προβλήματα του κινητήρα R-2600 και της τρίφυλλης έλικας. Περαιτέρω ανησυχία προκαλούσαν η αστάθεια κατεύθυνσης και άσχημα χαρακτηριστικά απώλειας στήριξης. Το πρώτο πρωτότυπο πέταξε το Δεκέμβριο του 1940. Μετά την πτώση του πρωτότυπου όμως τον Φεβρουάριο του 1941 η Curtiss υποχρεώθηκε να το κατασκευάσει εκ νέου, ενσωματώνοντας αναθεωρήσεις στο σχέδιο. Το δεύτερο πρωτότυπο όμως καταστράφηκε το Δεκέμβριο του 1941, όταν κατά τη διάρκεια μίας εξόδου από βύθιση σημειώθηκε αστοχία της δεξιάς πτέρυγας και του αντίστοιχου ουραίου πτερυγίου.
Η παραγωγή μεγάλης κλίμακας είχε σχεδιαστεί να ξεκινήσει στις 29 Νοεμβρίου 1940, με ένα μεγάλο αριθμό τροποποιήσεων για τα μοντέλα παραγωγής. Το μέγεθος των πτερυγίων και του πηδαλίου διεύθυνσης μεγάλωσε, η ποσότητα του μεταφερόμενου καυσίμου αυξήθηκε, προστέθηκε η ικανότητα αυτοσφράγισης των δεξαμενών καυσίμου και ο σταθερός οπλισμός του διπλασιάστηκε με 4 πυροβόλα των 0.50 ιντσών στις πτέρυγες, έναντι δύο που έφεραν τα πρωτότυπα. Το SB2C-2 κατασκευάστηκε με μεγαλύτερες δεξαμενές καυσίμου, βελτιώνοντας σημαντικά την εμβέλειά του.
Το πρόγραμμα του Helldiver καθυστέρησε τόσο που το Grumman TBF Avenger εισήλθε σε υπηρεσία πρώτο, παρόλο που η εξέλιξη του ξεκίνησε 2 χρόνια μετά το Helldiver. Ο ρυθμός παραγωγή του Helldiver επιταχύνθηκε με ταυτόχρονη παραγωγή του στο Κολόμπο του Οχάιο και 2 καναδικά εργοστάσια, το Fairchild Aircraft Ltd. (Canada), στο οποίο κατασκευάστηκαν συνολικά 300 αεροσκάφη με κωδικούς XSBF-l, SBF-l, SBF-3 και SBF-4E, και το Canadian Car and Foundry όπου κατασκευάστηκαν 894 αεροσκάφη με κωδικούς SBW-l, SBW-3, SBW-4, SBW-4E και SBW-5. Συνολικά κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου πολέμου κατασκευάστηκαν 7140 SB2C.
Επιχειρησιακή Ιστορία
Ο μεγάλος αριθμός τροποποιήσεων και αλλαγών στη γραμμή παραγωγής εμπόδισαν το Curtiss Helldiver να χρησιμοποιηθεί σε μάχη μέχρι τις 11 Νοεμβρίου 1943, οπότε η VB-17 μοίρα στο Αεροπλανοφόρο USS Bunker Hill επιτέθηκε στο, υπό Ιαπωνική κατοχή, λιμάνι του Ραμπαούλ, στη νήσο Νέα Βρετανία (New Britain), βόρεια της Παπούα Νέα Γουινέα. Ακόμα και μετά την είσοδο του σε υπηρεσία όμως το Helldiver εμφάνιζε δομικά προβλήματα σε σημείο που είχε απαγορευτεί στα πληρώματα να επιχειρούν βομβαρδισμούς κάθετης εφόρμησης. Στο SB2C-1 είχαν υιοθετηθεί αεροδυναμικά βοηθήματα τα οποία βοηθούσαν τον έλεγχο σε μικρές ταχύτητες. Παρόλα αυτά η αρχική άποψη των πληρωμάτων δεν ήταν θετική, κυρίως λόγω του μεγαλύτερου μεγέθους και βάρους συγκριτικά με το SBD που αντικαθιστούσε. Το Helldiver αντιμετώπιζε επίσης προβλήματα λόγω του αδύναμου κινητήρα του, της μικρότερης ακτίνας δράσης σε σχέση με το SBD, το αναξιόπιστο ηλεκτρικό σύστημά του και το γεγονός ότι πολλές φορές ήταν βιαστικά κατασκευασμένο.
Μη ναυτική Υπηρεσία
thumb|300px|right|Αεροσκάφος SBC2C Η Αεροπορία του Αμερικανικού Στρατού παρήγγειλε 900 αεροσκάφη, κατασκευασμένα από το εργοστάσιο της Curtiss στο Σαιντ Λούις, με την ονομασία A-25A Shrike. Τα πρώτα δέκα αεροσκάφη είχαν αναδιπλούμενες πτέρυγες, κάτι το οποίο δε υπήρχε στα επόμενα αεροσκάφη παραγωγής. Άλλες διαφορές, συγκριτικά με την έκδοση του Ναυτικού, αφορούσαν μεγαλύτερους τροχούς του κύριου συστήματος προσγείωσης, πνευματικό ουραίο τροχό, σκοπευτικά πυροβόλων, μεγαλύτερες εξαγωγές καυσαερίων και ασυρμάτους με προδιαγραφές του στρατού. Όμως στα τέλη του 1943 που το A-25 κατέστη υπηρεσιακό ο Αμερικανικός Στρατός δεν χρειαζόταν ένα βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμησης. Το αεροσκάφος προσφέρθηκε στη Βασιλική Αεροπορία της Αυστραλίας, η οποία αφού παρέλαβε δέκα αεροσκάφη απέρριψε την προσφορά, αναγκάζοντας τον Αμερικανικό στρατό να μεταφέρει 410 αεροσκάφη στο σώμα των Πεζοναυτών. Τα A-25 των πεζοναυτών τροποποιήθηκαν στο επίπεδο SB2C-1, ενώ δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ σε μάχη, αλλά κυρίως σε εκπαιδευτικούς ρόλους. Ανάλογους ρόλους ανέλαβαν και τα υπόλοιπα A-25 του στρατού, καθώς και ρόλους ρυμούλκησης στόχων.
Ανάλογη απόπειρα προσφοράς του αεροσκάφους έγινε στη Βρετανική Αεροπορία. Συνολικά 26 αεροσκάφη (μέρος μίας παραγγελίας 450 αεροσκαφών) παραδόθηκαν στην Αεροπορία του Βασιλικού Ναυτικού, όπου και πήραν την ονομασία Helldiver I. Ύστερα από μία σειρά ανεπιτυχών δοκιμών κανένα από τα Βρετανικά Helldiver δεν χρησιμοποιήθηκε επιχειρησιακά.
Το SB2C Helldiver σε Ελληνική Υπηρεσία
thumb|300px|right|Αεροσκάφος SBC2C της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε 42 βομβαρδιστικά Helldiver από τις ΗΠΑ την άνοιξη του 1949, τα οποία ενταχθηκαν στην 336 Μοίρα Βομβαρδισμού, και χρησιμοποιήθηκαν στην τελευταία μεγάλη μάχη του Εμφυλίου (Γράμμος - Πυρσός Γ' - Αύγουστος 1949). Άρχισαν να αποσύρονται το 1953 ενώ κάποια υπηρέτησαν ως φωτογραφικά μέχρι το 1957.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορικά αεροσκάφη Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη SB2C
284 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ψευταηδόνι
Το Ψευταηδόνι είναι στρουθιόμορφο πτηνό της οικογενείας των Συλβιιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Cettia cetti και περιλαμβάνει 4 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος Cettia cetti sericea (Temminck, 1820).
Ονοματολογία
Η λατινική επιστημονική ονομασία, τόσο του γένους όσο και του είδους, είναι παράγωγα ονοματοποιίας και προέρχονται από τον Γερμανοϊταλό μαθηματικό και φυσιοδίφη Φραντσέσκο Τσέτι (1726-1778), προς τιμήν του οποίου ονομάστηκε το πτηνό. Αυτός είναι και ο λόγος που, το είδος δεν έχει γίνει κατορθωτό να αποδοθεί στην ελληνική γλώσσα, με μία σωστή -ετυμολογικά- ονομασία.
Η λαϊκή ελληνική ονομασία του πτηνού, σχετίζεται με την φαινομενική ομοιότητά του με το αηδόνι -το οποίο όμως ανήκει σε διαφορετική οικογένεια- και, το κελάηδημά του, που επίσης δεν φθάνει την ποικιλία και τα διανθίσματα του «μεγάλου τραγουδιστή» της φύσης.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά, το 1820, από τον Κούνρααντ Τέμινγκ (Coenraad Jacob Temminck) στη Σαρδηνία, με βάση το έργο του Φραντσέσκο Τσέτι, Storia Naturale di Sardegna (Natural History of Sardinia) (1774–7), αλλά από παλαιότερες συλλογές τού, επίσης φυσιοδίφη, Αλμπέρτο ντελα Μάρμορα.
Η ταξινομική του πτηνού παραμένει προβληματική, στο επίπεδο του είδους, αλλά και της οικογένειας. Κάποιοι ερευνητές θεωρούν ότι η οικογένεια Συλβιίδες στην οποία «παραδοσιακά» ανήκε το είδος, πρέπει να αλλάξει και, ότι πρέπει να μεταφερθεί στη νέα οικογένεια Τσετιίδες (Cettiidae). Ωστόσο, οι περισσότεροι από τους ειδικούς γύρω απο τη συστηματική του πτηνού, δεν έχουν κάνει αποδεκτή τη νέα οικογένεια και εξακολουθούν να στηρίζουν την παλαιά ταξινομική. Στο παρόν λήμμα, ακολουθείται η κατά Howard & Moore συστηματική.
Γεωγραφική κατανομή
μικρογραφία|350x350εσ|Χάρτης εξάπλωσης του Cettia cetti Πράσινο = Όλο το έτος (επιδημητικό), Κίτρινο = Καλοκαιρινές περιοχές αναπαραγωγής Μπλέ = Περιοχές διαχείμασης Το ψευταηδόνι είναι μερικώς μεταναστευτικό πτηνό, με τους περισσότερους πληθυσμούς καθιστικούς (μόνιμους), ιδιαίτερα στην Ευρώπη, όπου απαντά καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Η εξάπλωσή του στην ήπειρο περιλαμβάνει μια στενή ζώνη από τις ακτές του Ατλαντικού στην Ιβηρική και τη ΒΔ Αφρική, ανατολικά προς όλη τη Μεσόγειο, μέχρι και την Ελλάδα. Στα βορειοδυτικά φθάνει μέχρι το Ν. Ηνωμένο Βασίλειο -όπου έφθασε μόλις στη δεκαετία του ΄60-, τις ακτές της Β. Θάλασσας στην Ολλανδία και της Μάγχης στη Γαλλία.
Στην Αφρική, τέλος, το είδος περιορίζεται στα βορειοδυτικά (Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία), είτε ως μόνιμο είτε ως μεταναστευτικό. Πηγές:
(σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Το είδος είναι κυρίως μόνιμο στην Ευρώπη, αλλά μερικοί -μικροί- πληθυσμοί στα Βαλκάνια, κυρίως από τη Ρουμανία και την τέως Γιουγκοσλαβία, κατεβαίνουν νότια για να διαχειμάσουν, φθάνοντας μέχρι τις μεσογειακές ακτές σε Ελλάδα και ΒΔ. Αφρική, οπότε αναμιγνύονται με τους εκεί μόνιμους πληθυσμούς.
Στην Ασία, τα εκεί υποείδη είναι κατά βάσιν μεταναστευτικά, ιδιαίτερα στους βορειότερους πληθυσμούς των κεντρικών υψιπέδων του Καζακστάν, του Ουζμπεκιστάν, της Τρανσκασπίας και Τρανσκαυκασίας και, διαχειμάζουν νότια των περιοχών αναπαραγωγής τους, προς τις ακτές της Αραβικής Θάλασσας, από τη Σαουδική Αραβία μέχρι το Ν. Πακιστάν στα ανατολικά. Κάποιοι πληθυσμοί που αναπαράγονται στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, μετακινούνται προς τη χερσόνησο του Σινά κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ωστόσο, μεγάλο μέρος των ασιατικών πληθυσμών που βρίσκονται στο κέντρο της μεταναστευτικής ζώνης (Ιράκ, Ιράν, Ν Κασπία) παραμένουν εκεί ως καθιστικοί.
Η ΒΔ. Αφρική αποτελεί μικρό τμήμα διαχείμασης των βορειοτέρων ευρωπαϊκών πληθυσμών, αλλά και μόνιμη κατοικία των εκεί αφρικανικών πληθυσμών, ενώ μικρή περιοχή στα βορειοανατολικά (περιοχή του Σινά), χρησιμοποιείται για τη διαχείμαση πληθυσμών από την Ασία.
Οι περισσότεροι βόρειοι πληθυσμοί μεταναστεύουν προς το νότο από τα τέλη Αυγούστου μέχρι το Νοέμβριο, ενώ επιστρέφουν στα εδάφη αναπαραγωγής από τις αρχές Μαρτίου μέχρι τα μέσα Μαΐου.
Στην Ελλάδα, το ψευταηδόνι είναι κυρίως επιδημητικό, μένει δηλαδή μόνιμα στη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, με σημαντικό αριθμό πληθυσμών στη ΝΑ. Ευρώπη. Δέχεται όμως και κάποιους μεταναστευτικούς πληθυσμούς κατά τη διάρκεια του χειμώνα, διαχειμάζοντες ή περαστικούς. Επίσης στην Κύπρο, το εκεί υποείδος (Cettia cetti orientalis) απαντά ως επιδημητικό.
Αναπαραγωγική περίοδος
Στη Δ. και Ν. Ευρώπη το ψευταηδόνι αναπαράγεται σε μεγάλο εύρος υγροτοπικών οικοσυστημάτων, συμπεριλαμβανομένων ελών, βάλτων, καλαμιώνων, υδάτινων ροών (χαντάκια, ρέματα) και παρυφών λιμνών, πάντοτε με τη γειτονική παρουσία χαμηλής, πυκνής βλάστησης και θάμνων. Γενικά, χρειάζεται την παρουσία του νερού, αλλά πολλά άτομα μπορούν να αναπαράγονται και σε γειτονικά ενδιαιτήματα, όπως υγρή δασωμένη γη, δενδροστοιχίες, ξηρούς θάμνους, χωράφια με δημητριακά και ξερά καλάμια. Αυτές οι περιοχές μπορεί να περιλαμβάνουν υγρούς καλαμιώνες, αλλά συστάδες με θάμνους είναι απαραίτητες για την αναζήτηση τροφής. Ωστόσο οι αποκλειστικοί οικότοποι με καλαμιές του γένους Phragmites να ορθώνονται πάνω από το νερό, μάλλον αποφεύγονται. Αντίθετα, συχνάζει σε οικοσυστήματα με μεγαλύτερη ποικιλία υδροφύτων, όπως Typha dominguensis, Iris pseudacorus, Tamarix sp., Salix fragilis, Ricinus communis, Arundo donax , μαζί με Phragmites communis. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα ενδιαιτήματά του συνδέονται συνήθως με ποικίλη βλάστηση κοντά σε νερό ή με καλαμώνες που περιέχουν σκλήθρα (Alnus spp.), με υποκείμενη βλάστηση από βάτους και τσουκνίδες.
Τα ψευταηδόνια συχνάζουν περισσότερο στις ζεστές μεσογειακές περιοχές, αναπαραγόμενα από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 1450 μέτρα, περίπου (Ισπανία), αλλά στο μαροκινό Άτλαντα μπορεί να ανεβούν μέχρι τα 2100 μέτρα.
Τα υποείδη C. c. orientalis και C. c. albiventris, εξαρτώνται από το νερό λιγότερο από τους ευρωπαίους συγγενείς τους. Στην κεντρική Ασία αναπαράγονται συχνά σε λιβάδια με διάσπαρτους θάμνους, φράκτες, οπωρώνες, περιοχές με θάμνους και πόες. Δεν είναι ασυνήθιστα σε ημιερημικές περιοχές με χαμηλό ύψος βροχής και διάσπαρτους χαμηλούς θάμνους, αρκεί να υπάρχει κοντά κάποια υδάτινη οδός, φυσική ή αρδευτική. Η αναπαραγωγή πραγματοποιείται κατά μήκος ορεινών χειμάρρων στα 1550 μέτρα (Σαμαρκάνδη), ή στα όρη Τιαν-Σαν τουλάχιστον στα 750 μέτρα, ενώ μπορεί να φθάσουν μέχρι και τα 1300 μέτρα (όρη Μανράκ Καζακστάν).
Μη αναπαραγωγική περίοδος
Το είδος δεν εξαρτάται άμεσα από τα υγροτοπικά οικοσυστήματα και μπορεί να απαντά μέχρι και στα 1200 μέτρα. Συνήθως, συχνάζει σε καλαμώνες και ανοικτούς βάλτους.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σε καλαμώνες, πυκνή θαμνώδη βλάστηση και λόχμες κοντά σε ποτάμια, ρυάκια, λίμνες, λιμνοθάλασσες και βάλτους, συχνά με αρμυρίκια (Tamarix spp.) και σχίνους (Pistacia spp.) ή και στη μακία βλάστηση κοντά στο νερό.
Μορφολογία
thumb|left|300px|Ενήλικο ψευταηδόνι Το ψευταηδόνι είναι ένα ωδικό πτηνό, μεγέθους σπουργιτιού, το οποίο δύσκολα εκτίθεται σε κοινή θέα και, οι περισσότεροι παρατηρητές το αναγνωρίζουν από το τραγούδι του, παρά το βλέπουν. Μοιάζει στο γενικό του παρουσιαστικό με μικρό αηδόνι και αυτό το στοιχείο, σε συνδυασμό με το τραγούδι του, οδηγεί αρκετές φορές σε λάθος συμπεράσματα κατά την αναγνώρισή του. Κάποιες φορές, και από κάποια απόσταση, δίνει την εντύπωση ενός τρυποφράχτη. Τα φύλα είναι όμοια στην εμφάνιση και δεν εμφανίζουν φυλετικό διμορφισμό, αλλά τα αρσενικά είναι λίγο μεγαλύτερα και βαρύτερα από τα θηλυκά.
Τα γενικά του μορφολογικά χαρακτηριστικά είναι η καφετί άνω επιφάνεια, η λευκωπή κάτω επιφάνεια, η λευκωπή λωρίδα πάνω από το μάτι και, από κοντά, η στρογγυλεμένη ουρά με τα 10 πηδαλιώδη πτερά. Το ράμφος είναι μάλλον κοντό, στενό και αμφίκοιλο, με το άκρο του ελαφρά κυρτωμένο. Φέρει σκούρα καφεγκρίζα ρινοθήκη και σκούρα ροζ γναθοθήκη, η οποία παίρνει μια κιτρινωπή απόχρωση προς τη βάση της, ενώ η άκρη του ράμφους είναι σκούρα γκρι με μπλε απόχρωση. Οι ταρσοί και τα πόδια είναι ισχυρά και οι όνυχες κοντοί, λεπτοί και ελαφρά κυρτωμένοι. Οι ταρσοί είναι ανοικτοί ροζ, σαρκόχρωμοι ή καφετί-ροζ και τα πόδια καφετί.
Το άνω μέρος της ράχης (mantle) και η ωμοπλάτη (scapula) είναι ελαιοκαφετί σκουροκάστανα χωρίς περαιτέρω μορφολογικά στοιχεία. Το πηγούνι και ο λαιμός έχουν «ξεπλυμένο» λευκόγκριζο χρώμα, με τις πλευρές του λάρυγγα πιο γκρίζες, να «σβήνουν» προς τα κάτω ωτικά καλυπτήρια. Το στήθος έχει ανοικτό γκρι χρώμα με κάποιες μαυριδερές περιοχές στα πλάγια και σκούρο καφέ χρώμα στις πλευρές (flanks). Το ουροπύγιο είναι τεφρόλευκο και η βενταλωτή ουρά σκούρα καφέ, με πιο ανοικτόχρωμα περιθώρια. Τα καλυπτήρια φτερά έχουν «θαμπό», «σάπιο-μήλο» (sepia) καφετί χρώμα, με λεπτές γκριζόλευκες άκρες. Η κοιλιά είναι πιο ανοικτόχρωμη από το στήθος και τις πλευρές, συνήθως λευκή με γκριζωπή ή κρεμ απόχρωση. Τα ελάσσονα, μεσαία και πρωτεύοντα καλυπτήρια φτερά των πτερύγων είναι σκούρα καφέ, χωρίς σκούρα κέντρα, ενώ τα μεγάλα και τριτεύοντα καλυπτήρια έχουν πλατιά, σκούρα καφέ περιθώρια, παρόμοια με της ράχης. Τα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα ερετικά φτερά είναι μαυριδερά καφέ, με στενές καφετί άκρες. Τα κάτω καλυπτήρια των πτερύγων είναι ανοικτόχρωμα γκρί-καφέ. Η ίριδα είναι ανοικτή ή μαυριδερή καφέ.
Το αρσενικό είναι κατά 26% έως 32% βαρύτερο από το θηλυκό. Επίσης, το μέγεθος των πτερύγων μπορεί να είναι χρήσιμο για την αναγνώριση του φύλου γιατί διαφέρει ελαφρώς από το ένα το άλλο. Στα αρσενικά οι πτέρυγες είναι 11,2% έως 13% μεγαλύτερες από τα θηλυκά, κατά μέσον όρο (βλ. Βιομετρικά στοιχεία).
Τα νεαρά άτομα μοιάζουν με τους ενήλικες αλλά έχουν μια πιο «ομοιόμορφη ενδυμασία» στο κεφάλι, χωρίς έντονη υπεροφθάλμια γραμμή, αλλά με έντονο οφθαλμικό δακτύλιο. Η άνω επιφάνεια είναι πιο θαμπή και όχι τόσο καφετί, το στήθος τους είναι πιο ανοικτόχρωμο, ενώ φέρουν δύο σκοτεινά ή σκουρόγκριζα σημάδια στη γλώσσα. Η ίριδα έχει πιο ανοικτό καφετί χρώμα από αυτή των ενηλίκων. (Πηγές:     )
Τροφή
δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ|Ενήλικο ψευταηδόνι Το ψευταηδόνι είναι εντομοφάγο πτηνό -αλλά όχι μόνον-, με μεγάλο μέρος της λείας του να αντιπροσωπεύουν τα Αρθρόποδα. Από μελέτη που εκπονήθηκε στη Ν. Ισπανία, σε δείγματα περιττωμάτων του είδους, εξήχθησαν τα εξής συμπεράσματα: 41 περιττώματα έδωσαν εν συνόλω 114 διαφορετικά ζωικά θηράματα, που κατετάγησαν σε 8 κατηγορίες (Araneae, Opilionida, Homoptera, Heteroptera, Neuroptera, Carabidae, Coleoptera, Formicidae) και που αντιπροσώπευαν τα 2/3 του συνόλου της τροφής των πτηνών. Περαιτέρω διεξοδικές αναλύσεις, έδειξαν ότι το 73% των άνω κατηγοριών, αντιπροσώπευαν τα Εξάποδα Αρθρόποδα, δηλαδή τα Έντομα και κάποια μη ιπτάμενα Αρθρόποδα, όπως Κολλέμβολα, Πρώτουρα και Δίπλουρα. Ακολουθούσαν τα Καρκινοειδή (13,5%), τα Αραχνίδια (7,2%) και τα Γαστερόποδα (6,3%).
Ανάμεσα στα Έντομα, κυριαρχούσαν τα Κολεόπτερα (σκαθάρια), τα Ετερόπτερα (βρωμούσες, αφίδες) και οι Φορμικίδες (μυρμήγκια), ενώ από τα Καρκινοειδή, κυριαρχούσαν τα Αμφίποδα (γαρίδες -του γλυκού νερού στην περίπτωση-).
Επίσης, αντίθετα με ό, τι πιστευόταν, βρέθηκε σημαντικό ποσοστό φυτικού υλικού που, κατά την μετα-αναπαραγωγική εποχή και κατά τη διάρκεια του χειμώνα, έφθανε μέχρι και το 30% της διατροφής. Αποτελείται κυρίως από μικρούς καρπούς (βατόμουρα) ή και μεγαλύτερα φρούτα (δαμάσκηνα, σταφύλια, αχλάδια) που, το πουλί συλλέγει από τις παρακείμενες φυτείες και οπωρώνες.
Συνήθως, το ψευταηδόνι αναζητεί την τροφή του μέσα στην πυκνή βλάστηση κοντά στο νερό, είτε πάνω στο έδαφος, είτε χαμηλά πάνω στα φυτά, πολλές φορές «καθαρίζοντας» τη λεία του από τα φύλλα και τα κλαδάκια. Μόνο το χειμώνα αναζητεί την τροφή του σε πιο ανοικτό χώρο, πηδώντας εδώ κι εκεί πάνω στο λασπωμένο χώμα. Επίσης, πολλές φορές αναζητεί τη λεία του μέσα στο κοίλο των καλαμιών, από όπου την αποσπά με το ράμφος του.
Ηθολογία
Το ψευταηδόνι είναι εξαιρετικά κρυπτικό είδος, που δύσκολα εκτίθεται και παρατηρείται σε ανοικτό περιβάλλον, συνήθως για μερικά δευτερόλεπτα, παρόλο που δεν είναι ιδιαίτερα «ντροπαλό». Όταν ενοχληθεί κοντά στη φωλιά του, υιοθετεί στάση «συναγερμού», με χαμηλωμένο κεφάλι, ορθωμένη ουρά και πλευρικά κατεβασμένες πτέρυγες που τις κινεί νευρικά. Συχνά, αρθρώνει μία φωνή επιφυλακής, πριν πετάξει σε άλλο ασφελές σημείο, όπου συνεχίζει τη δραστηριότητά του. Έχει την ικανότητα να αλλάζει θέση χωρίς καν να γίνεται αντιληπτή η παρουσία του.
Τα αρσενικά καταλαμβάνουν μεγάλες περιοχές και τείνουν να τραγουδούν όλο το έτος, εκτός από την περίοδο αλλαγής πτερώματος και τις χειμωνιάτικες ημέρες με κακό καιρό. Οι περιοχές αυτές βρίσκονται συνήθως παράλληλα με χειμάρρους ή άλλες υδάτινες διόδους, με τα αρσενικά να τραγουδάνε σε απόσταση 50-100 μέτρων, μεταξύ τους. Στο Καζακστάν, τα εκεί άτομα διατηρούν μεγαλύτερες αποστάσεις μεταξύ τους, έως και 500 μέτρα το ένα από το άλλο. Η υπεράσπιση του ζωτικού χώρου γίνεται με βίαιο τρόπο και, ο εισβολέας αντιμετωπίζεται με κατά μέτωπον επίθεση, εάν το τραγούδι δεν δράσει αποτρεπτικά. Σε ακραίες περιπτώσεις, ο «ξένος» καταδιώκεται με χαμηλές πτήσεις πάνω από τις καλαμιές και τους θάμνους, κάτι που μπορεί να διαρκέσει για αρκετά λεπτά.
Φωνή
Το τραγούδι του αρσενικού, σπάνια ακούγεται το καταχείμωνο, αλλά αρχίζει σιγά-σιγά από τα τέλη του χειμώνα και, βαθμιαία κορυφώνεται μέχρι την αναπαραγωγική περίοδο. Τις περισσότερες φορές ακούγεται έντονα από το Μάρτιο μέχρι το Μάιο, καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, ιδιαίτερα όμως την αυγή και το σούρουπο. Ωστόσο, υπάρχουν πολλές αναφορές και για συνεχές νυκτερινό τραγούδι. Είναι ένα όμορφο, πολύ δυνατό κελάηδημα που αποτελείται από μελωδικά επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Αρχίζει και τελειώνει πολύ απότομα -έχει χαρακτηριστεί ως «εκρηκτικό»-, με μεγάλες παύσεις και, αρθρώνεται από καλά κρυμμένες θέσεις μέσα στη βλάστηση. Πάντως, παρά την αναμφισβήτητη μελωδικότητά του, το ψευταηδόνι δεν τραγουδάει με την ευελιξία, τη διάρκεια και τα ποικίλματα του «δεξιοτέχνη» αηδονιού.
Πολυγυνία
Στο είδος παρατηρείται το φαινόμενο της πολυγυνίας, δηλαδή το αρσενικό ζευγαρώνει με περισσότερα του ενός θηλυκά, στην προκειμένη περίπτωση μέχρι και τρία. Το μέγεθος του «χαρεμιού» φαίνεται να συνδέεται με το μέγεθος των αρσενικών, αλλά όχι του ζωτικού τους χώρου. Τα αρσενικά καταλαμβάνουν μεγάλες, συνήθως αποκλειστικές, περιοχές και αφιερώνουν πολύ χρόνο για να περιπολούν -μέχρι και σε απόσταση 450 μέτρων-, και να τραγουδούν, συχνά μακριά από τις φωλιές τους. Είναι αξιοσημείωτο ότι, τα θηλυκά που ζευγαρώνουν με το ίδιο αρσενικό, έχουν μεγαλύτερο μέγεθος ωοτοκίας από εκείνα τα θηλυκά που είναι μονογαμικά. Αντίστοιχα, τα αρσενικά που ζευγαρώνουν με λιγότερα θηλυκά, συνεισφέρουν περισσότερο στην ανατροφή των νεοσσών, αλλά η ανάπτυξή τους δεν συσχετίζεται με το φαινόμενο της πολυγυνίας.
Φώλιασμα
Η αναπαραγωγική περίοδος για τους περισσότερους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς είναι από τα τέλη Απριλίου έως τις αρχές Μαΐου. Υπεύθυνο για την κατασκευή της φωλιάς, είναι μόνο το θηλυκό, ενώ η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ, ή υπάρχει και δεύτερη, αργά τον Ιούνιο.
Στα εδάφη όπου αναπαράγεται (βλ. Βιότοπος), το ψευταηδόνι φωλιάζει στην πυκνή βλάστηση από καλάμια και θάμνους, απ’ ευθείας στο έδαφος, ή πάνω στους θάμνους, το πολύ ένα (1) μέτρο από αυτό. Η φωλιά είναι μία κυπελοειδής κατασκευή από ξερά φύλλα και βλαστούς στη βάση της, ενώ στο πάνω μέρος έχει πιο λεπτά υλικά, όπως ρίζες και ίνες. Το εσωτερικό είναι και αυτό σε σχήμα κυπέλου, αλλά πιο «περιποιημένο» και, επιστρώνεται με μαλακά υλικά, όπως λεπτό χορτάρι, τρίχες, φτερά και άνθη από καλαμιές. Το συνολικό ύψος της φωλιάς είναι 13-17 εκατοστά, ενώ η εξωτερική διάμετρος 9 εκατοστά, περίπου.
Η γέννα αποτελείται από 4, κάποιες φορές από 3-5 αυγά, διαστάσεων 18×13,9 χιλιοστών και βάρους 1,8 γραμμαρίων, από τα οποία ποσοστό 5% είναι κέλυφος. Η επώαση πραγματοποιείται μόνον από το θηλυκό και διαρκεί 16 ημέρες.
Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι, γεννιούνται δηλαδή ανήμποροι, με υποτυπώδες πτέρωμα και χρήζουν της άμεσης προστασίας των γονέων. Και οι δύο γονείς φροντίζουν για τη διατροφή των νεοσσών, κυρίως όμως από το θηλυκό, μέχρι να μπορούν να πετάξουν σε, περίπου, 14-16 ημέρες, -συνήθως στα μέσα ή στα τέλη Αυγούστου- ενώ συνεχίζουν να επιτηρούνται για άλλον ένα (1) μήνα μετά την ανάπτυξη του πρώτου πτερώματος. Οι περίοδοι επώασης και απόκτησης του πρώτου πτερώματος (fledging) είναι μεγαλύτερες από εκείνες των ειδών με παρόμοιο μέγεθος.
Στην Ελλάδα το είδος είναι επιδημητικό, αρκετά κοινό πτηνό και αναπαράγεται σε πολλές περιοχές της χώρας.
Κατάσταση πληθυσμού
To είδος αξιολογείται ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC), κυρίως λόγω του ότι δεν θηρεύεται και λόγω του κρυπτικού του χαρακτήρα.
Τους μεγαλύτερους καταγεγραμμένους αναπαραγωγικούς πληθυσμούς στην Ευρώπη, διαθέτουν η Τουρκία, η Ιταλία, η Γαλλία, η Ελλάδα και η Ισπανία, ενώ τους μικρότερους η Ουγγαρία και η Ελβετία.
Για την Ελλάδα δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα, εκτός του ότι καταγράφηκε μικρή μείωση του πληθυσμού μεταξύ 1990-2000.
Καθεστώς προστασίας
Συμπεριλαμβάνεται στα είδη του Παραρτήματος ΙΙ της Σύμβασης της Βέρνης για τη διατήρηση της ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών βιοτόπων.
Άλλες ονομασίες
To Ψευταηδόνι απαντά στον ελλαδικό χώρο και με τις ονομασίες Αηδονάκι (Παρνασσός), Κουίκι (Μεσολόγγι) και Ψευτάηδονο.
Σημειώσεις
i. Η απόδοση του πτηνού με κάποια «επιτυχημένη» λόγια ονομασία δεν έχει γίνει κατορθωτή, παρά τις όποιες προσπάθειες. Προτιμάται η απ’ ευθείας από τη λατινική γλώσσα, απόδοση επειδή είναι η πλησιέστερη προς την επιστημονική ονομασία.
Η μοναδική λόγια απόδοση που υπάρχει στη βιβλιογραφία για το γένος, είναι ως Βραδυπτέρυξ (ο κοινός, ο γνήσιος, ο μεταξοειδής), που όμως στερείται παντελώς κάποιας ετυμολογικής βάσης και προέρχεται από την παλαιά ονοματολογία του Harriet. I. Jorgensen, στο έργο του Nomina Avium Europaearum (1958). Το πιθανότερο είναι ότι, ήταν μια προσπάθεια να αποδοθεί στην ελληνική γλώσσα το συγγενικό γένος Bradypterus, που όμως είναι διαφορετικό από το Cettia.
Πηγές
Κατηγορία:Συλβιίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή
Ο Ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή ή κοινώς Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος του Μαγγούτη ήταν εκκλησάκι στην βυζαντινή Αθήνα. Βρισκόταν βόρεια της Ακρόπολης. Αφιερωματική επιγραφή αναφέρει ότι κτίστηκε από τους Κωνσταντίνο και Αναστώ και το τέκνο τους, Ιωάννη, δρουγγάριο του βασιλικού στρατού το έτος ςτοθ, δηλαδή 6379 από κτίσεως κόσμου, δηλαδή το έτος 871 της σημερινής χρονολόγησης. Ήταν διακοσμημένος με ωραία βυζαντινή αγιογραφία του Αγίου Ιωάννη με μορφή άγγελου, να κρατάει ειλητάριο στο δεξί και πινάκιο στο αριστερό με την κομμένη κεφαλή του αγίου.
Γουλιέλμος Α΄ της Αγγλίας
Ο Γουλιέλμος Α΄ της Αγγλίας ή Γουλιέλμος ο Κατακτητής ή Γουλιέλμος ο Νόθος (William the Conqueror, 1028 - 9 Σεπτεμβρίου 1087) βασιλιάς της Αγγλίας (1066 - 1087) και δούκας της Νορμανδίας (1035 - 1087) ήταν απόγονος του Ρόλλο της Νορμανδίας ιδρυτή του Οίκου της Νορμανδίας. Μετά από μακρύ εμφύλιο πόλεμο με τον οποίο μπόρεσε να εγκαταστήσει την κυριαρχία του στη Νορμανδία ξεκίνησε τους πολέμους για την κατάκτηση της Αγγλίας έξι χρόνια αργότερα. Τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του τα πέρασε προσπαθώντας να εγκαταστήσει την κυριαρχία της δυναστείας του στην Αγγλία με εμφύλιες συγκρούσεις με τον μεγαλύτερο γιο του Ροβέρτο Β΄ της Νορμανδίας.
Σύντομη βιογραφία
Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής ήταν νόθος γιος του Ροβέρτου του Μεγαλοπρεπούς και της ερωμένης του Ερλέβας, το γεγονός ότι ήταν πολύ νέος και νόθος δημιούργησε πολλά προβλήματα σχετικά με τη διαδοχή του πατέρα του και η αναρχία επικράτησε τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του. Την εποχή που ήταν ανήλικος τα μέλη της οικογένειας του βρέθηκαν σε εμφύλια σύγκρουση για την ανατροφή του μικρού Γουλιέλμου για τα δικά τους συμφέροντα. Όταν ο Γουλιέλμος ενηλικιώθηκε (1047) ήταν ικανός να καταπνίξει τις εξεγέρσεις και να εγκαταστήσει την εξουσία του στο δουκάτο κάτι που ολοκληρώθηκε μέχρι το 1060. Με τον γάμο του με τη Ματθίλδη της Φλάνδρας δημιούργησε ισχυρή συμμαχία με τη γειτονική κομητεία της Φλάνδρας, την εποχή του γάμου του ο Γουλιέλμος κατάφερε να προωθήσει την εκλογή των φίλων του σε θέσεις ηγούμενων και επισκόπων της Νορμανδικής εκκλησίας. Η εδραίωση της εξουσίας του επέτρεψε στον Γουλιέλμο να διευρύνει τα εδάφη του και από το 1062 είχε κατορθώσει να επεκτείνει τον έλεγχο του στη γειτονική κομητεία του Μαιν. Τη δεκαετία του 1050 και στις αρχές της δεκαετίας του 1060 έγινε ένας από τους βασικότερους διεκδικητές στον θρόνο της Αγγλίας όταν ο πρώτος ξάδελφος του Εδουάρδος ο Ομολογητής πέθανε χωρίς απογόνους. Ο άλλος μεγάλος διεκδικητής του Αγγλικού θρόνου ήταν ο Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας τον οποίο όρισε ο ίδιος ο Εδουάρδος διάδοχο στο νεκροκρέβατο του τον Ιανουάριο του 1066. Ο Γουλιέλμος ισχυρίστηκε ότι τον είχε ορίσει από πριν ο Εδουάρδος διάδοχο του και ότι ο Χάρολντ είχε ορκιστεί να υποστηρίξει τα δικαιώματα του στον θρόνο, ο Γουλιέλμος προετοίμασε έναν μεγάλο στόλο με τον οποίο επιτέθηκε στην Αγγλία, νίκησε και θανάτωσε τον Χάρολντ στη Μάχη του Χέιστινγκς στις 14 Οκτωβρίου 1066. Μετά από μερικές στρατιωτικές επιτυχίες ο Γουλιέλμος στέφθηκε βασιλιάς της Αγγλίας τα Χριστούγεννα του 1066 στο Λονδίνο, ύστερα από μερικές διαπραγματεύσεις επέστρεψε στη Νορμανδία στις αρχές του 1067. Μετά από μερικές αποτυχημένες εξεγέρσεις που ακολούθησαν το 1075 ο Γουλιέλμος είχε υπό τον έλεγχο του το μεγαλύτερο τμήμα της Αγγλίας κάτι που του επέτρεψε να περάσει τον υπόλοιπο χρόνο της βασιλείας του στην ηπειρωτική Ευρώπη.
Τα τελευταία χρόνια ο Γουλιέλμος τα πέρασε με πολλές ταραχές όπως εμφύλιες συγκρούσεις με τον μεγαλύτερο γιο του και απειλές των Δανών να εισβάλουν στην Αγγλία. To 1066 ο Γουλιέλμος δημιούργησε ένα βιβλίο το Domesday Book με το οποίο κατέγραψε όλα τα Αγγλικά εδάφη πριν την περίοδο της κατάκτησης και τη διάρκεια της δικής του βασιλείας. Ο Γουλιέλμος πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1087 κατά τη διάρκεια εκστρατείας του στη βόρεια Γαλλία στην οποία έκαψε την Καέν. Την περίοδο της βασιλείας του οικοδόμησε πολλά νέα κάστρα, τοποθέτησε νέους Νορμανδούς αριστοκράτες στο Αγγλικό βασίλειο και άλλαξε τη σύνθεση του Αγγλικού κλήρου. Δεν ενσωμάτωσε όλα τα εδάφη του βασιλείου του σε μια αυτοκρατορία δίνοντας προτεραιότητα στην ξεχωριστή διοίκηση του κάθε τμήματος, μετά τον θάνατο του η αυτοκρατορία του διασπάστηκε, ο μεγαλύτερος γιος του Ροβέρτος κληρονόμησε τη Νορμανδία και ο δεύτερος γιος του Γουλιέλμος Β΄ της Αγγλίας το βασίλειο της Αγγλίας.
Η δημιουργία του Νορμανδικού βασιλείου
thumb|right|250px|Το κάστρο του Φαλαίζ στη Νορμανδία, τόπος γέννησης του Γουλιέλμου του Κατακτητή Οι Βίκινγκ ξεκίνησαν τις επιδρομές τους στη Νορθουμβρία στα τέλη του 8ου αιώνα. Οι εγκαταστάσεις στην περιοχή ξεκίνησαν όταν ο Κάρολος Γ΄ της Γαλλίας συμφώνησε πριν το 911 να παραχωρήσει τη Ρουέν στον Ρόλλο της Νορμανδίας, τα εδάφη γύρω από τη Ρουέν έγιναν ο πυρήνας του μετέπειτα δουκάτου της Νορμανδίας. Η Νορμανδία χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τις επιθέσεις των Βίκινγκ στην Αγγλία ειδικά στα τέλη του 10ου αιώνα που χειροτέρεψαν οι σχέσεις ανάμεσα στην Αγγλία και στη Νορμανδία. Στην προσπάθεια του να επιλύσει τα προβλήματα ο Έθελρεντ του Ουέσσεξ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Έμμα της Νορμανδίας (1002) αδελφή του δούκα Ριχάρδου Β΄ της Νορμανδίας. Οι επιθέσεις των Δανών στην Αγγλία συνεχίστηκαν και ο Έθελρεντ βρήκε καταφύγει στον Ριχάρδο όταν ο Σβεν Α΄ της Δανίας κατέλαβε τον θρόνο της Αγγλίας στα τέλη του 1013, ο θάνατος του Σβεν αμέσως μετά τον Φεβρουάριο του 1014 επέτρεψε στον Έθελρεντ να επιστρέψει αλλά συνάντησε αντίσταση από τον γιο του Σβεν Κνούτο. Ο Έθελρεντ πέθανε (1016) και ο Κνούτος έγινε νέος βασιλιάς της Αγγλίας, οι δυο γιοι του Έθελρεντ με τη δεύτερη σύζυγο του Έμμα Εδουάρδος ο Ομολογητής και Άλφρεντ Έθελινγκ εξορίστηκαν στη Νορμανδία. Μετά τον θάνατο του Κνούτου (1035) ο θρόνος της Αγγλίας πέρασε στον γιο από τον πρώτο του γάμο Χάρολντ τον Λαγοπόδαρο ενώ ο Αρθακανούτος ο γιος από τον δεύτερο γάμο του με την Έμμα έγινε βασιλιάς στη Δανία. Ο Άλφρεντ επέστρεψε στην Αγγλία για να χαιρετήσει τη μητέρα του και να διεκδικήσει τον θρόνο αλλά πέθανε δηλητηριασθείς, πολλοί κατηγόρησαν για τον θάνατο του Άλφρεντ τον Γκόντουιν του Ουέσσεξ αλλά οι περισσότεροι έκριναν ένοχο τον Χάρολντ τον Λαγοπόδαρο. Η Έμμα αναγκάστηκε να δραπετεύσει στη Φλάνδρα μέχρι την εποχή που ο γιος της Αρθακανούτος έγινε βασιλιάς μετά τον θάνατο του Χάρολντ (1040), ο ετεροθαλής αδελφός του Εδουάρδος ακολούθησε τον Αρθακανούτο στην Αγγλία και έγινε βασιλιάς μετά τον θάνατο του τον Ιούνιο του 1042.
Παιδική ηλικία
Ο Γουλιέλμος γεννήθηκε στο Φαλαίζ της Νορμανδίας τη διετία 1027 - 1028 πιθανότατα στα τέλη του 1028. [8] Ο Γουλιέλμος ήταν ο μοναδικός γιος του δούκα Ροβέρτου του Μεγαλοπρεπούς γιου του Ριχάρδου Β΄ της Νορμανδίας και της Ερλέβας της κόρης του Φούλμπερτ του Φαλαίζ, ο Φούλμπερτ πιθανότατα ήταν ταριχευτής. Η Ερλέβα ήταν μέλος του δουκικού βασιλικού οίκου αλλά δεν είχε παντρευτεί τον πατέρα του γι'αυτό ο Γουλιέλμος ονομάστηκε "Νόθος". Η ίδια παντρεύτηκε αργότερα τον Ερλουίν του Κόντεβιλ με τον οποίο απέκτησε δυο γιους : τον Όντο του Μπαγιέ και τον Ροβέρτο, κόμη του Μορτέν και μια κόρη που δεν είναι γνωστό το όνομα της. Ο ένας από τους αδελφούς της Ερλέβα ο Γουόλτερ ήταν οπαδός και κηδεμόνας του Γουλιέλμου στην παιδική του ηλικία. Ο Ροβέρτος είχε επίσης άλλη μια κόρη την Αδελαΐδα με μια άγνωστη ερωμένη.[12]