cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πτολεμαίος της Κομμαγηνής
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Ντεμιάν Μπιτσίρ
Ο Ντεμιάν Μπιτσίρ (Demián Bichir) ισπανική προφορά ΔΦΑ : [deˈmjan biˈtʃir] γεννημένος στην Πόλη του Μεξικού στις 1 Αυγούστου 1963 είναι Μεξικανός ηθοποιός. Οι γονείς του Αλεχάνδρο Μπιτσίρ και Μαρικρούς Νάχερα και τα αδέρφια του Οδισέο και Μπρούνο Μπιτσίρ είναι όλοι ηθοποιοί. Το 2008 υποδύθηκε τον Φιδέλ Κάστρο στο Che (2008) του Στίβεν Σόντερμπεργκ. Το 2012 ο Μπιτσίρ έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Μια Καλύτερη Ζωή (A Better Life, 2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Λιμανάκι Αχαΐας
Το Λιμανάκι είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Λακκόπετρας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας.
Τοποθεσία
Ο οικισμός του Λιμανακίου βρίσκεται σε πεδινή περιοχή, κοντά στη θάλασσα, εγγύς της περιοχής του «Καραβοστασίου» και της εκεί ομώνυμης παραλίας, και νότια-νοτιοδυτικά της περιοχής της «Μαύρης Μύτης». Εγγύς του οικισμού βρίσκεται το κεφαλοχώρι της Λακκόπετρας, οι υπόλοιποι οικισμοί της Τοπικής Κοινότητας Λακκόπετρας, δηλ. η Ιονική Ακτή και το Καρνάρι, ενώ στα δυτικά του βρίσκεται η Λιμνοθάλασσα Πάπα.
Απέχει λιγότερο από 4 χλμ. από τον κύριο οικισμό της Λακκόπετρας, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 20 μέτρων.
Διοικητική εξέλιξη
Το Λιμανάκι είναι σχετικά καινούριος οικισμός καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 14/03/1971, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Λακκόπετρας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Λαρισσού (Λαρίσου) ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Λακκοπέτρας.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Το Λιμανάκι αποτελεί στην ουσία έναν σύγχρονο παραθεριστικό οικισμό με εξοχικές κατοικίες των κατοίκων της Πάτρας, της ευρύτερης περιοχής κ.ά., ο οποίος αναπτύχθηκε δίπλα από την εκεί στρατιωτική εγκατάσταση. Οφείλει την ονομασία του στον ομώνυμο όρμο στην περιοχή του Καραβοστασίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λαρισσού Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς
Ατέλειωτες Ιστορίες
Ατέλειωτες Ιστορίες είναι ο τίτλος λογοτεχνικού βιβλίου του Άγγλου συγγραφέα Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν. Αποτελούν χειρόγραφα και σημειώσεις του συγγραφέα σχετικά με τη μυθολογία του βιβλίου του Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, επιμελημένα από τον γιο του, Κρίστοφερ.
Οι Ατέλειωτες Ιστορίες αποτελούν ουσιαστικά συμπληρωματικές ιστορίες του βιβλίου Σιλμαρίλλιον. Περιγράφεται ένα κομμάτι της ιστορίας του Ανθρώπου ήρωα Τούορ, και του ξαδέλφου του, Τούριν. Επίσης, ο Κρίστοφερ Τόλκιν έχει συνδέσει σημειώσεις του πατέρα του και έχει δημιουργήσει διηγήματα για το νησί του Νούμενορ, όπως την ιστορία αγάπης του πρίγκιπα Αλντάριον και της Ερέντις, καθώς και το χρονικό της Γκαλάντριελ, αρχόντισσας-Ξωτικό που εμφανίζεται στον Άρχοντα ως κάτοχος του δαχτυλιδιού Νένυα. Τέλος, παραθέτονται ιστορίες-σημειώσεις για την Τρίτη εποχή, την εποχή δηλαδή που διαδραματίζονται τα γεγονότα των βιβλίων Το Χόμπιτ και Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών.
Το βιβλίο εκδόθηκε αρχικά στην Αγγλία το 1980, επτά χρόνια δηλαδή μετά τον θάνατο του Τόλκιν. Η πρώτη έκδοση στην ελληνική γλώσσα έγινε από τις εκδόσεις Αίολος το 2000.
Περιεχόμενο
Μέρος πρώτο: Η Πρώτη εποχή
Μέρος δεύτερο: Η Δεύτερη εποχή
Μέρος τρίτο: Η Τρίτη εποχή
Μέρος Τέταρτο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα του Tζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν Κατηγορία:Μέση Γη (βιβλία) Κατηγορία:Μυθιστορήματα φαντασίας Κατηγορία:Βιβλία που δημοσιεύτηκαν μεταθανάτιως Κατηγορία:Ημιτελή βιβλία
Ευγενίδειο Πλανητάριο
Το Ευγενίδειο Πλανητάριο είναι το πλανητάριο του Ιδρύματος Ευγενίδου. Εγκαινιάστηκε το 1966 και αναβαθμίστηκε αρκετές φορές, μετατρεπόμενο σε ψηφιακό πλανητάριο το 2003.
Το πρώτο Πλανητάριο
Το ευρύτερο κοινό γνώρισε το Ίδρυμα Ευγενίδου κυρίως μέσα από τη λειτουργία του Ευγενιδείου Πλανηταρίου, ενός από τα πλέον σύγχρονα Πλανητάρια της εποχής του. Εισηγητές για τη δημιουργία του Ευγενιδείου Πλανηταρίου στην τότε Πρόεδρο του Ιδρύματος Ευγενίδου Μαριάνθη Σίμου ήταν ο Σταύρος Πλακίδης, καθηγητής της έδρας της αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και ο Δημήτριος Κασσάπης, επιμελητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Το Πλανητάριο του Ιδρύματος εγκαινιάστηκε από τον βασιλιά Κωνσταντίνο στις 7 Ιουνίου του 1966. Το Πλανητάριο ξεκίνησε να λειτουργεί σε μια αίθουσα με 240 θέσεις, κάτω από έναν ημισφαιρικό θόλο διαμέτρου 15 μέτρων και ύψους 10,5 μέτρων. Το κύριο προβολικό του σύστημα ήταν ο «Παγκόσμιος Προβολέας Mark IV» της εταιρείας Zeiss, ένα όργανο αποτελούμενο από 29.000 εξαρτήματα, που έφερε 150 επιμέρους προβολικά συστήματα. Ο Προβολέας, με ύψος 6 μέτρων και βάρος 2,5 τόνων, είχε τη δυνατότητα μεταξύ άλλων να προβάλλει περισσότερα από τα άστρα που μπορεί να δει το αβοήθητο μάτι (8.900 άστρα), να παρακολουθεί τις κινήσεις των πλανητών και την αλλαγή του ουράνιου θόλου από οποιοδήποτε σημείο της Γης, καθώς και διάφορα άλλα ουράνια φαινόμενα.
Εξελικτική Πορεία
Με προτροπή του Σταύρου Πλακίδη ως πρώτος διευθυντής του Πλανηταρίου προσελήφθη το 1962 ο τότε καθηγητής Μαθηματικών της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, Δημήτριος Κωτσάκης, ο οποίος το 1965 ανέλαβε και την έδρα της Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ο Κωτσάκης παρέμεινε διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου έως το 1973, με σύμβουλο Αστρονομίας τον ομότιμο καθηγητή Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Σταύρο Πλακίδη. Στην πρώτη περίοδο της λειτουργίας του Πλανηταρίου σημαντικό έργο προσέφερε και ο Κωνσταντίνος Χασάπης, αστρονόμος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, που έδωσε μια σειρά από εβδομαδιαίες αστρονομικές διαλέξεις στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος, ιδιαίτερα κατά τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του (1970-1972). Το καλοκαίρι του 1972 ο Διονύσης Σιμόπουλος ορίστηκε διάδοχος του Δημήτρη Κωτσάκη στη διεύθυνση του Ευγενιδείου Πλανηταρίου και ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 6 Απριλίου 1973. Επηρεασμένος από την εμπειρία του ως διευθυντής του Πλανηταρίου Zeiss του Κέντρου Τεχνών και Επιστημών της Λουιζιάνα —τότε ενός από τα δέκα μεγαλύτερα πλανητάρια των ΗΠΑ—, ο Σιμόπουλος εισήγαγε ένα πλήθος καινοτομιών στη μουσική, καλλιτεχνική και σκηνοθετική επένδυση των επιστημονικών διαλέξεων του Πλανηταρίου με αποτέλεσμα τον τριπλασιασμό των θεατών του. Την ίδια περίοδο, το Ευγενίδειο Πλανητάριο σε συνεργασία με το Πλανητάριο Armagh της Βόρειας Ιρλανδίας και το Πλανητάριο του Αμβούργου, συνέστησαν το 1978 την «Ένωση Ευρωπαϊκών και Μεσογειακών Πλανηταρίων» (European-Mediterranean Planetarium Association) με σκοπό την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των μεγάλων Πλανηταρίων της Ευρώπης, ενώ 15 χρόνια αργότερα το Ευγενίδειο Πλανητάριο και το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο (E.S.O.) συνεισέφεραν στη δημιουργία μιας δεύτερης πανευρωπαϊκής επιστημονικής οργάνωσης με την επωνυμία «Ευρωπαϊκή Ένωση για την Διδασκαλία της Αστρονομίας» (European Association for Astronomy Education).
Το Νέο Πλανητάριο
Το 2003, στο παλαιό κτιριακό συγκρότημα του Ιδρύματος Ευγενίδου προστέθηκαν δύο νέες πτέρυγες εκ των οποίων η μία περιλαμβάνει το Νέο Ψηφιακό Πλανητάριο, το μεγαλύτερο, τότε, και καλύτερα εξοπλισμένο ψηφιακό Πλανητάριο σε Ευρώπη και Αμερική, με επιφάνεια της θολωτής του οθόνης ίση με δυόμιση γήπεδα του μπάσκετ. Το νέο Πλανητάριο έχει χωρητικότητα 280 θέσεων και θόλο – οθόνη, διαμέτρου 25 μέτρων περίπου και επιφάνεια μεγαλύτερη των 950 τ.μ., ενώ υποστηρίζεται επί πλέον από ηχητικό σύστημα 44 ηχείων ισχύος 40.000 watt. To επίπεδο όπου βρίσκονται οι θεατές είναι κεκλιμένο κατά 23,5 μοίρες. Χάρη στην πληθώρα των οπτικοπροβολικών συστημάτων που περιλαμβάνει, έχει την δυνατότητα παρουσίασης εκατομμυρίων άστρων και γαλαξιών έτσι όπως φαίνονται από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη μας, του ηλιακού συστήματος αλλά επί πλέον και από οποιοδήποτε άλλο άστρο σε απόσταση εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη.
Ψηφιακά Συστήματα
Τα Ψηφιακά Συστήματα Αστρικών Προβολών που περιλαμβάνει το Νέο Πλανητάριο είναι τρία «Συστήματα Τρισδιάστατης Εικονικής Πραγματικότητας» (Digital Sky 2, Digital Universe και Digistar 3) αμερικανικής κατασκευής. Καθένα από τα καθίσματα των θεατών περιλαμβάνει ειδικές μονάδες ελέγχου για τη διάδραση των θεατών με τα ψηφιακά συστήματα, σε σχετικές διαδραστικές προβολές. Όλα τα προβολικά συστήματα καθοδηγούνται από ένα σύστημα αυτοματισμού —τα επί μέρους στοιχεία μιας παράστασης προγραμματίζονται εκ των προτέρων—, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα «ζωντανού» ελέγχου όλων των συστημάτων από ένα κεντρικό σύστημα υπολογιστών. Το σύστημα αυτοματισμού ρυθμίζει και το 7-κάναλο ψηφιακό σύστημα ήχου συνολικής ισχύος 40.000 watt, που αναπαράγει με τη βοήθεια 44 ειδικών ηχείων τη μουσική και την αφήγηση των παραστάσεων στην αίθουσα προβολών. Ακόμα, το Πλανητάριο διαθέτει επεκτάσιμο αποθηκευτικό χώρο 40 TB σε δίσκους SATA για την φόρτωση και περαιτέρω επεξεργασία και ρύθμιση του οπτικού υλικού των παραστάσεων.
Προβολικά Συστήματα
Το καλοκαίρι του 2008 τα πληροφοριακά συστήματα του Πλανηταρίου αναβαθμίστηκαν, ενώ το καλοκαίρι του 2009 αναβαθμίστηκε επίσης και το προβολικό σύστημα με την εγκατάσταση 12 νέων προβολέων βίντεο (της Projection Design F32). Οι νέοι προβολείς ανήκουν στη γενιά μιας σειράς προβολέων τεχνολογίας DLP ενός τσιπ. Έχουν σημαντική φωτεινότητα, έως 7.500 lumen και υψηλή αντίθεση, έως 7.500 προς 1, για την ορθή απόδοση των κιαροσκούρο των αστρικών τοπίων. Η διάταξη των 12 προβολέων γίνεται με πέντε περιφερειακά κι ένα κεντρικό κανάλι στην κορυφή του θόλου. Οι προβολείς συνδέονται με το υπολογιστικό σύστημα με καλώδια οπτικών ινών προς μηδενισμό των απωλειών του σήματος της εικόνας.
Περαιτέρω, το νέο Ευγενίδειο Πλανητάριο περιλαμβάνει κι ένα Προβολικό Σύστημα Ακτινών Λέιζερ (Krypton Laser Projection System) σχεδιασμένο ειδικά για τη δημιουργία γραφικών αναπαραστάσεων αστρονομικών εφέ φωτισμού. Επί πλέον χάρη στην εγκατάσταση ενός αμερικανικής κατασκευής συστήματος προβολής κινηματογραφικών ταινιών μεγάλης επιφάνειας, οι πολυδάπανες μεγάλες διεθνείς παραγωγές ταινιών με κινηματογραφικές μηχανές IMAX προβάλλονται στο Πλανητάριο· με το προβολικό αυτό σύστημα προβάλλονται ταινίες 15/70 (με μέγεθος δηλαδή του κάθε καρέ 70 χιλιοστών και 15 περφορέ) που έχουν δεκαπλάσια επιφάνεια εικόνας από τις ταινίες που προβάλουν οι συμβατικοί κινηματογράφοι.
Ψηφιακές παραστάσεις
μικρογραφία|Ψηφιακή παράσταση στο νέο Πλανητάριο Οι παραστάσεις της πρώτης δεκαετίας λειτουργίας του Πλανηταρίου διαμορφώνουν τους επί μέρους στόχους που είχαν τεθεί εξ αρχής με αποτέλεσμα την ιδιαίτερα πλατιά αποδοχή τους από τους εκατοντάδες χιλιάδες θεατές. Οι δύο πρώτες παραστάσεις, Κοσμική Οδύσσεια (2003) και Ταξίδι Χωρίς Τέλος (2004), είχαν ως κύριο σκοπό να παρουσιάσουν γενικά τις δυνατότητες των νέων συστημάτων προσομοιωτών του Πλανηταρίου και ως εκ τούτου δεν επικεντρώθηκαν στην παρουσίαση εξειδικευμένων θεμάτων. Με την πάροδο όμως των ετών οι παραστάσεις είχαν όλο και πιο εξειδικευμένο ενδιαφέρον και περιλαμβάνουν τις τελευταίες πληροφορίες για πιο συγκεκριμένα θέματα όπως Γένεση και Κατακλυσμός (2005), Νέοι Ορίζοντες (2005), Μαύρες Τρύπες (2006), Από τη Γη στη Σελήνη (2007), Το Βίαιο Σύμπαν (2007), Το Άστρο των Χριστουγέννων (2006), Ο Θάνατος των Άστρων (2009), Η Μεγάλη Περιπέτεια (2009). Φυσικά, ορισμένες φορές οι παραστάσεις περιλαμβάνουν μιαν ευρύτερη θεματολογία όπως ήταν η παράσταση με τίτλο Τα 7 Θαύματα του Κόσμου (2008), για να ικανοποιηθεί κι εκείνο το κοινό που δεν ενδιαφέρεται για τα εξειδικευμένα θέματα, αλλά προτιμάει μια γενικότερη επισκόπηση του Σύμπαντος. Δημιουργήθηκαν επίσης και ορισμένες ειδικές παραστάσεις σε μια προσπάθεια σύνδεσης της επιστήμης-τεχνολογίας με την τέχνη. Τέτοιου είδους παραστάσεις περιλαμβάνουν και τα τρία "Μουσικοράματα" που δημιουργήθηκαν με βάση την μουσική που έγραψαν η Ευανθία Ρεμπούτσικα (Το Αστέρι κι η Ευχή, 2005), ο Μίμης Πλέσσας (Ο Χορός των Πλανητών, 2007) και ο Δημήτρης Μαραγκόπουλος (Αναζητώντας τον Χωρόχρονο, 2007). Συνολικά, στη διάρκεια των πρώτων δέκα ετών λειτουργίας του Νέου Ψηφιακού Πλανηταρίου δημιουργήθηκαν 28 παραστάσεις εκ των οποίων 22 κύριες παραστάσεις και 6 ειδικές, ενώ οι μελλοντικές παραστάσεις υπόσχονται να είναι ακόμη πιο θεαματικές καθώς οι τεχνολογικές δυνατότητες αυξάνονται σε καθημερινή σχεδόν βάση. Αποτέλεσμα του προσεκτικού αυτού σχεδιασμού ήταν η μεγάλη προσέλευση του κοινού και των σχολείων στις παραστάσεις του Πλανηταρίου που συνεχίζεται σχεδόν αμείωτη με μικρές μόνο διακυμάνσεις. Ήδη στη πρώτη δεκαετία (2003-2013) της λειτουργίας του Νέου Ψηφιακού Πλανηταρίου πάνω από 3.000.000 θεατές έχουν περάσει τις πύλες του εκ των οποίων το 45% είναι μαθητές (Ε’ & ΣΤ’ Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου) και το υπόλοιπο 55% αφορά το ευρύ κοινό, αυτόνομους μικρούς και μεγάλους θεατές.
Επιμορφωτικοί Οδηγοί
Το έντυπο, κυρίως με την μορφή ενός βιβλίου, μπορεί να αποδειχτεί ένας υπέροχος φίλος και σύμβουλος σε έναν εκπαιδευτικό. Γι’ αυτό μετά την έναρξη λειτουργίας του Νέου Ψηφιακού Πλανηταρίου αποφασίστηκε η πρόσθετη βοήθεια στον δάσκαλο και το εκπαιδευτικό του έργο με την συγγραφή και την δωρεάν διάθεση στους συνοδεύοντες εκπαιδευτικούς ενός «Επιμορφωτικού Οδηγού» (με 100 περίπου σελίδες ο καθένας και πληθώρα φωτογραφιών και ζωγραφικών αναπαραστάσεων) έτσι ώστε η επίσκεψη των μαθητών στο Πλανητάριο να μπορεί να υποστηριχτεί μέσα στην τάξη και μετά την επίσκεψη. Πάνω από 70.000 συνολικά «Οδηγοί» διανεμήθηκαν δωρεάν στους συνοδούς εκπαιδευτικούς των μαθητών στη διάρκεια της εξαετίας. Φυσικά ακόμη και στους Οδηγούς δεν είναι δυνατόν να δοθούν όλες οι πιθανές απαντήσεις και πληροφορίες που ίσως κάποιος να ήθελε να μάθει γύρω από τα θέματα που διαπραγματεύεται μια 40λεπτη παράσταση Πλανηταρίου. Δεν πρέπει άλλωστε να μας διαφεύγει ότι το σενάριο, η αφήγησή και οι «Οδηγοί» που εκδίδονται για κάθε ψηφιακή παραγωγή δεν αποτελούν παρά μια σύντομη και εκλαϊκευμένη παρουσίαση των θεμάτων στα οποία αναφέρονται κι όχι μία πλήρης και ολοκληρωμένη κάλυψη ενός δεδομένου θέματος. Γι’ αυτό, άλλωστε, και ο κύριος σκοπός των παραστάσεων του Πλανηταρίου και των Επιμορφωτικών του Οδηγών δεν είναι άλλος από του να προσφέρουν απλώς ορισμένες μόνο πληροφορίες, ώστε να γίνει καλύτερα κατανοητό το περιεχόμενο της κάθε παράστασης.
Πόλος Τεχνολογικού Πολιτισμού
Το Ίδρυμα Ευγενίδου δημιούργησε επίσης κι ένα πρότυπο εκθεσιακό χώρο, στη δεύτερη νέα πτέρυγα, που εκτείνεται σε τρεις ορόφους και καταλαμβάνει συνολική επιφάνεια περίπου 2.000 τ.μ. Συνδυάζοντας εικόνες και ήχους, οι επισκέπτες μπορούν να παρέμβουν στο εκθεσιακό περιβάλλον, βλέποντας αμέσως τα αποτελέσματα των ενεργειών τους και αντιδρώντας σ’ αυτά. Συμπληρωματικά των δύο νέων πτερύγων του Ιδρύματος, το Συνεδριακό Κέντρο του τελείως ανακαινισμένο περιλαμβάνει δύο κύριους συνεδριακούς χώρους, ένα αμφιθέατρο και μία αίθουσα διαλέξεων συνολικής χωρητικότητας 600 θέσεων, καθώς και μια σειρά βοηθητικών χώρων (αίθουσες συσκέψεων, χώρους εργασίας συνέδρων, χώρους γραμματειακής υποστήριξης, χώρους εστίασης κ.τ.λ.). Η ευρύχωρη και άρτια οργανωμένη βιβλιοθήκη του Ιδρύματος εκτείνεται ήδη σε τρεις ορόφους συνολικής επιφάνειας 1.100 τ.μ., και προσφέρει ένα άνετο και ευχάριστο περιβάλλον μελέτης για χιλιάδες επισκέπτες το χρόνο. Στα πλαίσια της ανανεωμένης λειτουργίας του Ιδρύματος οι δραστηριότητες του εκδοτικού τμήματος προσανατολίζονται στο να επεκταθούν και στην παραγωγή ηλεκτρονικού περιεχομένου το οποίο θα μπορεί μεταξύ άλλων να χρησιμοποιηθεί και ως βάση εφαρμογών ψηφιακής μάθησης. Παράλληλα, στο χώρο του ανακαινισμένου Ιδρύματος δημιουργήθηκε ένα πεδίο προσέγγισης και διαλόγου της κοινωνίας, της επιστημονικής κοινότητας, του επιχειρηματικού χώρου και της Πολιτείας, ώστε η τεχνολογία να κατορθώσει να εκφράσει τις πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες, και να συμβαδίζει με τις ανησυχίες αλλά και τις προσδοκίες του ευρύτερου κοινού.
Πηγές
Βασισμένο σε εκδόσεις και αναφορές του Ιδρύματος Ευγενίδου
Χέρμπερτ Ντάφας
Ο Σερ Χέρμπερτ Ντάφας (Sir Herbert George Holwell Duffus, 30 Αυγούστου 1908 – 22 Οκτωβρίου 2002) ήταν Τζαμαϊκανός νομικός και αξιωματούχος. Υπηρέτησε προσωρινά ως Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα το 1973.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σεντ Ανς Μπέι της Τζαμάικα. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη το 1966 και δύο χρόνια αργότερα έγινε ανώτατος δικαστής. Η έκθεσή του για τις συνθήκες στις γυναικείες φυλακές στο πρώτο μισό της δεκαετίας του '50 είχε ως αποτέλεσμα να μεταχθούν οι κρατούμενες στις φυλακές της Φορτ Ογκούστα της Σεντ Κατρίν. Μετά την αποχώρηση του γενικού κυβερνήτη Σερ Κλίφορντ Κάμπελ ο Ντάφας διορίστηκε προσωρινά στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη και ορκίστηκε στις 2 Μαρτίου 1973. Τον διαδέχθηκε στις 27 Ιουνίου 1973 ο Σερ Φλόραϊζελ Γκλάσποουλ.
Πέθανε πλήρης ημερών το 2002.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Τζαμάικα
Πρόκλος
Βιογραφία
Στην Παλατινή Ανθολογία σώζεται το επίγραμμα του τάφου του:
Πρόκλος ἐγὼ γενόμην Λύκιος γένος, ὃν Συριανὸς ἐνθάδ' ἀμοιβὸν ἐῆς θρέψε διδασκαλίης. Ξυνὸς δ' ἀμφοτέρων ὅδε σώματα δέξατο τύμβος· αἴθε δὲ καὶ ψυχὰς χῶρος ἕεις λελάχοι.g
μετάφραση Ο Πρόκλος, εγώ που γεννήθηκα με καταγωγή από τη Λυκία, τον οποίο ο Συριανός εδώ ανέθρεψε με τη διδασκαλία του ως διάδοχό του, και των δυο τα σώματα δέχτηκε αυτός ο τάφος, είθε δε και οι ψυχές να βρεθούν στον ίδιο χώρο
Ο Συριανός ήταν ο δάσκαλός του και διευθυντής της Ακαδημίας του Πλάτωνα. Ο Πρόκλος ανέλαβε τη διεύθυνση της Ακαδημίας μετά τον Συριανό.
Ο πατέρας του Πρόκλου ήταν πατρίκιος. Η καταγωγή του ήταν από τη Λυκία. Ο Πρόκλος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 6 Φεβρουαρίου 412, όπως προκύπτει από ωροσκόπιο που γράφτηκε από τον μαθητή του Μαρίνο το Νεαπολίτη, αλλά μεγάλωσε στην Ξάνθο. Σπούδασε στην Αλεξάνδρεια ρητορική, φιλοσοφία και μαθηματικά με την πρόθεση να ακολουθήσει δικαστική σταδιοδρομία όπως ο πατέρας του. Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη πριν ολοκληρώσει τις σπουδές του. Εκεί άρχισε να εργάζεται ως δικηγόρος, αλλά ανακάλυψε ότι προτιμά τη φιλοσοφία και επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια, όπου άρχισε να μελετά τον Αριστοτέλη με δάσκαλο τον Ολυμπιόδωρο.
Έργα του Πρόκλου
Έργα από τα οποία σώζονται αποσπάσματα:
Το μαθηματικό του έργο
Το κύριο μαθηματικό έργο του Πρόκλου είναι τα "Σχόλια στο 1ο Βιβλίο των Στοιχείων του Ευκλείδη". Εκεί, πέραν των εκτεταμένων σχολίων (700 σελίδες περίπου), παραθέτει στην εισαγωγή ένα ιστορικό σημείωμα των αρχαίων Ελληνικών μαθηματικών. Ξεκινώντας από την εποχή του Θαλή φτάνει μέχρι την εποχή του Ευκλείδη, διατρέχοντας μια χρονική περίοδο περίπου τριακοσίων ετών, και αναφέρει 24 γεωμέτρες καθώς και τη συμβολή κάθε ενός στη γεωμετρία. Αυτό είναι το πληρέστερο ιστορικό σημείωμα που σώζεται και τα στοιχεία του έχουν αντληθεί από την "Ιστορία της Γεωμετρίας" του Ευδήμου.
"Ο Θαλής πρώτος πήγε στην Αίγυπτο και έφερε αυτή τη θεωρία [γεωμετρία] στην Ελλάδα και αυτός βρήκε πολλά. Πολλές από τις αρχές της εισηγήθηκαν από αυτόν, άλλες μεν τις επέβαλλε [δικαιολόγησε] αυστηρά, άλλες δε αισθητικά.
Μετά από αυτόν ο Μάμερκος (ή Μαμέρτιος), αδελφός του ποιητή Στησιχόρου, ο οποίος μνημονεύεται για τη σπουδή της γεωμετρίας, και αναφέρεται ο Ιππίας ο Ηλείος που δοξάστηκε από τη γεωμετρία. Μετά από αυτούς ο Πυθαγόρας ο οποίος με τη φιλοσοφία του ανύψωσε τη γεωμετρία σε ελεύθερη επιστήμη, γιατί θεώρησε τις αρχές της από πάνω προς κάτω και όχι με βάση τα υλικά αντικείμενα και τα θεωρήματα διερεύνησε όπως έπρεπε, και την πραγματεία των ασύμμετρων μεγεθών και τη σύσταση των κοσμικών σχημάτων (Πλατωνικά στερεά) βρήκε.
Ο Πλάτων μετά, μέγιστη συμβολή είχε και σε άλλα αντικείμενα και στη γεωμετρία που τη χρησιμοποίησε για να μελετήσει πολλά άλλα θέματα, και στους διαλόγους που έγραψε έβαλε πολλά μαθηματικά θέματα και συνέβαλε τα μέγιστα στην ανάπτυξη της φιλοσοφίας τους. Εκείνη την περίοδο ο Λεωδάμας ο Θάσιος, ο Αρχύτας ο Ταραντίνος και ο Θεαίτητος ο Αθηναίος ανακάλυψαν πολλά θεωρήματα και κατέστησαν τη γεωμετρία επιστημονικότερη.
Λίγο νεώτερος του Λεωδάμαντα ήταν ο Νεοκλείδης και ο μαθητής του Λέων, οι οποίοι έδωσαν στην γεωμετρία πολλά και ο Λέοντας συνέθεσε Στοιχεία μεγάλα στο πλήθος και με μεγάλη επιμέλεια και διορισμούς [συνθήκες] βρήκε για το πότε ένα πρόβλημα είναι δυνατό να επιλυθεί και πότε είναι αδύνατο. Ο Εύδοξος ο Κνίδιος λίγο νεώτερος από τον Λέοντα, έγινε και συνεργάτης του Πλάτωνα, αύξησε πολύ το πλήθος των θεωρημάτων και στις τρεις υπάρχουσες αναλογίες προσέθεσε άλλες τρεις και αυτά [θεωρήματα] που πήρε από τον Πλάτωνα για την τομή των ευθειών αύξησε στο πλήθος και χρησιμοποίησε και την αναλυτική μέθοδο.
Ο Αμύκλας ο Ηρακλειώτης ένας από τους συνεργάτες του Πλάτωνα, και ο Μέναιχμος μαθητής του Εύδοξου και συνεργάτης του Πλάτωνα και ο αδελφός του Δεινόστρατος ακόμη τελειότερη έκαναν την γεωμετρία. Ο Θεύδης ο Μάγνης διακρίθηκε και στα μαθηματικά και στην άλλη φιλοσοφία, γιατί και τα Στοιχεία τα συνέταξε εξαιρετικά, και πολλά θεωρήματα τα έκανε καθολικότερα. Εκείνη επίσης την εποχή ο Αθήναιος ο Κυζικηνός διακρίθηκε και στα άλλα μαθήματα και στη γεωμετρία έγινε επιφανής. Διότι όλοι αυτοί έκαναν από κοινού μελέτες μέσα στην Ακαδημία.
Ο Ερμότιμος ο Κολοφώνιος τα θεωρήματα του Εύδοξου και του Θεαίτητου προήγαγε περισσότερο και πολλά άλλα στοιχεία βρήκε και για τους γεωμετρικούς τόπους πολλά έγραψε. Ο Φίλιππος ο Μενδαίος μαθητής όντας του Πλάτωνα, προετράπηκε από αυτόν να ασχοληθεί με τα μαθηματικά, έκανε τις έρευνές του σύμφωνα με τις οδηγίες του Πλάτωνα και κατά την πλατωνική φιλοσοφία. Όσοι λοιπόν έγραψαν την ιστορία μέχρι αυτόν, αναγράφουν την τελειοποίηση αυτής της επιστήμης.
Λίγο νεότερος από αυτούς είναι ο Ευκλείδης που συγκέντρωσε τα Στοιχεία και διέταξε πολλά θεωρήματα που βρέθηκαν από τον Εύδοξο, τελειοποίησε άλλα που βρέθηκαν από τον Θεαίτητο και συμπλήρωσε με αλάνθαστες αποδείξεις εκείνα που δεν είχαν αποδειχθεί αυστηρά πριν από αυτόν. Έζησε αυτός επί βασιλείας του Πτολεμαίου του Α΄ γιατί ο Αρχιμήδης μνημονεύει τον Ευκλείδη και λέγεται ότι ο Πτολεμαίος τον ρώτησε αν υπάρχει βασιλική οδός για τη γεωμετρία εκτός των Στοιχείων και ο Ευκλείδης του απάντησε ότι δεν υπάρχει βασιλική οδός για τη γεωμετρία. Είναι λοιπόν αυτός νεώτερος από τους συνομήλικους του Πλάτωνα μεγαλύτερος δε του Αρχιμήδη και του Ερατοσθένη, γιατί αυτοί οι δύο ήταν συνομήλικοι, όπως μαρτυρεί ο Ερατοσθένης. Το σύστημα που επέλεξε για τα Στοιχεία ήταν Πλατωνικό [σύμφωνο με τις επιταγές του Πλάτωνα] και αφού είχε αποδεχθεί την Πλατωνική φιλοσοφία έθεσε σαν σκοπό της συγγραφής των Στοιχείων την κατασκευή των Πλατωνικών σχημάτων [στερεών].
Υπάρχουν όμως και άλλα συγγράμματα του Ευκλείδη θαυμαστής ακρίβειας και επιστημονικής θεωρίας. Αυτά είναι τα Οπτικά, τα Κατοπτρικά, τα Στοιχεία μουσικής, και το βιβλίο των Διαιρέσεων. Πολλοί τον θαυμάζουν για τη συγγραφή των Στοιχείων, για τη διάταξη και την επιλογή των θεωρημάτων και των προβλημάτων. Γιατί δεν καταχώρισε κάθε τι που ήταν γνωστό, αλλά κάθε απαραίτητο για την οικοδόμηση της γεωμετρίας, επίσης χρησιμοποίησε όλους τους τρόπους των συλλογισμών που είναι αλάνθαστοι και οικείοι στην επιστήμη, ακόμη χρησιμοποίησε όλες τις αποδεικτικές μεθόδους".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Ακαδημεικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Φιλόσοφοι των μαθηματικών Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Τζάκι Γουίβερ
Καριέρα
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Γουίβερ έγινε το 1971 με την ταινία Stork. Τη δεκαετία του '70 η Γουίβερ κέρδισε φήμη ως σύμβολο του σεξ εξαιτίας των ρόλων της σε ταινίες όπως Ο Πονηρός Άλβιν και τα Κορίτσια του (Alvin Purple, 1973). Άλλες σημαντικές ταινίες της την περίοδο εκείνη συμπεριλαμβάνουν τις Το Μυστικό του Βράχου των Κρεμασμένων (Picnic at Hanging Rock, 1975) σε σκηνοθεσία Πίτερ Γουίαρ και Caddie (1976).
Τη δεκαετία του '80 η Γουίβερ ασχολήθηκε περισσότερο με την τηλεόραση. Τη δεκαετία του '90 και του 2000, δυσκολεύτηκε να βρει ρόλους στον κινηματογράφο και την τηλεόραση και ασχολήθηκε με το θέατρο. Πρωταγωνίστησε σε πολύ γνωστά θεατρικά έργα όπως Λεωφορείον ο Πόθος (A Streetcar Named Desire), Last of the Red Hot Lovers και Ο Θάνατος του Εμποράκου (Death of a Salesman). Πιο πρόσφατα εμφανίστηκε στο θεατρικό Θείος Βάνια του Αντόν Τσέχωφ μαζί με τους Κέιτ Μπλάνσετ και Ρίτσαρντ Ρόξμπεργκ τις χρονιές 2010-2011.
Το 2013 θα συμπρωταγωνιστήσει μαζί με τις Νικόλ Κίντμαν και Μία Γουασικόφσκα στην ταινία Stoker, η οποία αποτελεί το αγγλόφωνο ντεμπούτο του σκηνοθέτη Παρκ Τσαν-γουκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί ηθοποιοί
Λέων Αλλάτιος
thumb|Το οικόσημο του Λέοντος Αλλατίου. Ο Λέων Αλλάτιος ή Λιωνής Αλάτζης (Leone Allacci, Allacio, Leo Allatius, Allacius) ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1586 στη Χίο. Γονείς του ήταν ο Νικόλαος και η Σεβαστή το γένος Νευρίδα, ορθόδοξοι το θρήσκευμα. Σχολείο πήγε στην πατρίδα του, και ήλθε σε ηλικία εννέα ετών στην Καλαβρία της Ιταλίας, με τη βοήθεια του θείου του Μιχαήλ Ναυρίδη για να συνεχίσει τις σπουδές του. Το 1600 γράφτηκε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αγίου Αθανασίου στη Ρώμη και σπούδασε φιλοσοφία, θεολογία και γραμματική.
Ήταν προικισμένος με κρίση σπάνια, μνήμη απέραντη, και καταπληκτική ευμάθεια. Διέπρεψε στις σπουδές του και έγινε ένας από τους σημαντικότερους φιλολόγους της εποχής του. Είχε δε το χάρισμα να συνομιλεί με έμμετρους στίχους.
Επέστρεψε από πατριωτισμό στην πατρίδα του, αλλά δεν άντεξε τον μονότονο και βαρετό βίο της επαρχίας και επανήλθε στη Ρώμη. Επιδόθηκε στη σπουδή της ιατρικής από τον περιφανή Ιούλιο Λαγάλλα, και έγραψε τη βιογραφία του.
Έλαβε σειρά υψηλών αξιωμάτων. Έγινε σύμβουλος επί θρησκευτικών θεμάτων του καρδινάλιου Βισκία, και διορίστηκε από τον Πάπα Παύλο Ε' καθηγητής των Ελληνικών. Ο καρδινάλιος Φραγκίσκος Βαρβερίνης τον ονόμασε βιβλιοθηκάριό του, και ο Πάπας Αλέξανδρος Ζ' τον διόρισε επίτιμο θαλαμηπόλο του, και βιβλιοθηκάριο της Βατικανής Βιβλιοθήκης. Ο Κλήμης Α' του χορήγησε ισόβια σύνταξη.
Απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1669.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες Ουνίτες Κατηγορία:Έλληνες βιβλιοθηκάριοι
Ραφαέλα Σπανουδάκη-Χατζηρήγα
Η Ραφαηλία Σπανουδάκη (γέννηση: 7 Ιουνίου 1994 στη Ρόδο) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου.
Συμμετέχει στο αγώνισμα των 100 και 200 μέτρων. Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κάτοχος 3ου μεταλλίου ευρωπαϊκών αγώνων που διεξαχθεί στο Μινσκ το 2019
No More Tears
No More Tears είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο δίσκου του βρετανού χέβι μέταλ τραγουδιστή Ozzy Osbourne, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1991. Η ιαπωνική έκδοση του δίσκου περιελάμβανε τα επιπλέον κομμάτια "Don't Blame Me" και "Party with the Animals", τραγούδια που συμπεριλήφθηκαν στην επανέκδοση του άλμπουμ το 2002.
Ο δίσκος σκαρφάλωσε στο # 7 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και το # 17 στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ περιείχε τα σινγκλ "No More Tears" και "Mama, I'm Coming Home" που μπήκαν στα τσαρτ και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Το άλμπουμ βραβεύθηκε ως τετραπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 30 Μαΐου 2000 και ως διπλά πλατινένιο στον Καναδά και κέρδισε βραβείο Γκράμι για "Καλύτερη Metal Ερμηνεία" με το κομμάτι "I Don't Want to Change the World" από το ζωντανό "Live & Loud", το οποίο ηχογραφήθηκε κατά την περιοδεία για την προώθηση του "No More Tears".
Τραγούδια
1. Mr. Tinkertrain (Osbourne, Wylde, Castillo) - 5:57
2. I Don't Want to Change the World (Osbourne, Wylde, Castillo, Kilmister) - 4:06
3. Mama, I'm Coming Home (Osbourne, Wylde, Kilmister) - 4:12
4. Desire (Osbourne, Wylde, Castillo, Kilmister) - 5:45
5. No More Tears (Osbourne, Wylde, Castillo, Inez, Purdell) - 7:24
6. S.I.N. (Osbourne, Wylde, Castillo) - 4:47
7. Hellraiser (Osbourne, Wylde, Kilmister) - 4:53
8. Time After Time (Osbourne, Wylde) - 4:20
9. Zombie Stomp (Osbourne, Wylde, Castillo) - 6:14
10. A.V.H. (Osbourne, Wylde, Castillo) - 4:13
11. Road to Nowhere (Osbourne, Wylde, Castillo) - 5:11
Βραβεία
No More Tears (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 4 φορές πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): 2 φορές πλατινένιος
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991 Κατηγορία:Άλμπουμ του Ozzy Osbourne
Οικογένεια Βοναπάρτη
200px|μικρογραφία|δεξιά|Θυρεός του Οίκου των Βοναπάρτιδων (1804) 200px|μικρογραφία|δεξιά|Θυρεός του Οίκου των Βοναπάρτιδων (παλαιός) Η οικογένεια Βοναπάρτη είναι ιταλικής καταγωγής, η οποία ανέδειξε στρατηγούς, αυτοκράτορες, βασιλείς, ηγεμόνες και πολιτικούς. Κορυφαίο μέλος της ήταν ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης, αυτοκράτορας της Γαλλίας και βασιλιάς της Ιταλίας ενώ απόγονοι της οικογένειας απαντώνται στις βασιλικές οικογένειας της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Ολλανδίας, της Νάπολης, της Ελλάδας και της Βεστφαλίας.
Τα μέλη της οικογένειας Βοναπάρτη
Γιος του γενάρχη του κλάδου της Κορσικής ήταν ο πολιτικός Γκαμπριέλ Βοναπάρτης (? - 1589) και εγγονός του ο Τζερόνιμο Μπουοναπάρτε (1550 – 1650). Γιος του τελευταίου ήταν ο στρατιωτικός και πολιτικός Φραντσέσκο Βοναπάρτης (1570 – 1633), του οποίου γιος ήταν ο καγκελάριος του Αιάκειο Σεμπαστιάνο Βοναπάρτης (1603 – 1642/1643). Απόγονος αυτού ήταν ο Κάρλο Μαρία Βοναπάρτης (1637 – 1692), πατέρας του Τζουζέπε Μαρία Βοναπάρτη (1663 – 1703) και παππούς του Σεμπαστιάνο Νικολό Βοναπάρτη. Ο τελευταίος ήταν πατέρας του Τζουζέπε Μαρία Βοναπάρτη (1713 – 1763), πατέρα του κορυφαίου μέλους της οικογένειας Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη.
Γενεαλογικό δέντρο
Φραντσέσκο Βοναπάρτης
Θυρεοί
Το 1804 ο Ναπολέων Α΄ ο μέγας άλλαξε το θυρεό του Οίκου με τον αυτοκρατορικό αετό. Η αλλαγή αυτή ίσχυσε για όλα τα μέλη της οικογένειάς του, εκτός από τον αδελφό του Λουκιανό και τον ανιψιό του Ναπολέοντα-Ιωσήφ, γιο του Ζερόμ.
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 (άνδρες)
Το τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών της 30ής Ολυμπιάδας (18ο) διεξήχθη μεταξύ 29 Ιουλίου και 12 Αυγούστου 2012 στο Λονδίνο, με τη συμμετοχή δώδεκα εθνικών ομάδων από όλες τις ηπειρωτικές ζώνες της FIBA. Η διοργάνωση ξεκίνησε στο γήπεδο «μιας χρήσης» Basketball Arena (χωρ. 12.000) του Ολυμπιακού Πάρκου με τη φάση των ομίλων, ενώ κατά τις νοκ-άουτ αναμετρήσεις μεταφέρθηκε στο Γκρίνουϊτς και την O2 Arena (χωρ. 20.000), η οποία σύμφωνα με τους κανονισμούς των Αγώνων μετονομάστηκε προσωρινά σε North Greenwich.
Νικήτριες αναδείχθηκαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, δεύτερη η Ισπανία και τρίτη η Ρωσία. Μάλιστα ο τελικός ΗΠΑ-Ισπανίας χαρακτηρίστηκε σαν déjà vu αυτού των Αγώνων του Πεκίνου, με τις δύο ομάδες να επιδίδονται σε επιθετικό ρεσιτάλ και το αποτέλεσμα να κρίνεται μόλις στα τελευταία λεπτά. Πρώτος σκόρερ σε απόλυτο αριθμό πόντων αναδείχθηκε οι Κέβιν Ντουράντ (ΗΠΑ-156 π.) και σε μέσο όρο ο Πάτρικ Μιλς (Αυστραλία-21,2 ανά αγώνα).
Συμμετέχοντες
Η FIBA παραχώρησε αυτοδίκαιη συμμετοχή στη διοργανώτρια χώρα και την παγκόσμια πρωταθλήτρια 2010. Επτά εισιτήρια δόθηκαν στις ηπειρωτικές ζώνες για να τα διανείμουν μέσω των πρωταθλημάτων τους - από ένα σε Ασία, Αφρική και Ωκεανία, από δύο σε Αμερική και Ευρώπη. Με παρόμοια αναλογία, δώδεκα επιλαχόντες προκρίθηκαν στο Προ-ολυμπιακό Τουρνουά (Καράκας, 2-8 Ιουλίου 2012), όπου διεκδίκησαν τα τελευταία τρία εισιτήρια.
Σύστημα διεξαγωγής
Για τις θέσεις από 5η και κάτω δεν έγιναν αγώνες κατάταξης, αλλά διανεμήθηκαν με μια πλασματική βαθμολογία που λάμβανε υπόψιν τα εξής κριτήρια (ιεραρχικά): περισσότερες νίκες, θέση στον όμιλο, μεγαλύτερο πηλίκο Π+ διά Π- στον όμιλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολυμπιακά τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012 Ολυμπιακοι
Ιφιγένεια (Ρακίνας)
Ιφιγένεια (γαλλικός τίτλος: Iphigénie) είναι τραγωδία του Γάλλου θεατρικού συγγραφέα Ρακίνα, σε πέντε πράξεις και στίχους. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις Βερσαλλίες στις 18 Αυγούστου 1674 κατά τη διάρκεια πολυήμερων εορτασμών για την κατάκτηση της Φρανς-Κοντέ από τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ και σηματοδοτεί την επιστροφή του συγγραφέα στα μυθολογικά θέματα μετά από μια σειρά ιστορικών θεμάτων (Βρεταννικός, Βερενίκη, Βαγιαζήτ, Μιθριδάτης).
Η ιστορία διαδραματίζεται στις ακτές της Αυλίδας, όπου οι Έλληνες προετοιμάζουν την αναχώρησή τους για να επιτεθούν στην Τροία. Οι θεοί συγκρατούν τους ανέμους για το ταξίδι τους και απαιτούν τη θυσία της Ιφιγένειας, κόρης του Αγαμέμνονα, βασιλιά των Ελλήνων, η οποία υποτάσσεται στη θέληση του πατέρα της. Παρουσιάζονται η φιλοδοξία του Αγαμέμνονα, ο πόθος του Αχιλλέα για δόξα, η περηφάνια της Κλυταιμνήστρας, η ζήλεια της Εριφύλης, πάθη που όλα συντελούν στον χαμό της Ιφιγένειας. Ο Ρακίνας πρόσθεσε στην υπόθεση ένα ερωτικό τρίγωνο και έδωσε περισσότερη έμφαση στην ψυχολογική διάσταση των χαρακτήρων.
Όπως και στο έργο του Ευριπίδη, Ιφιγένεια εν Αυλίδι, ο ηθικά ισχυρότερος χαρακτήρας δεν είναι ο Αγαμέμνονας, αλλά η Ιφιγένεια, που ωθούμενη από το καθήκον προς τον πατέρα και τη χώρα της αποδέχεται τον θάνατο. Στην τελευταία σκηνή της θυσίας του έργου του Ευριπίδη, η θεά Άρτεμις αντικαθιστά την Ιφιγένεια με ένα ελάφι, που παρασύρεται στους ουρανούς από τους θεούς και φθάνει στην Ταυρίδα. Βασισμένος στα γραπτά του Παυσανία, ο Ρακίνας παρουσίασε μια εναλλακτική δραματική λύση για το τέλος: μια άλλη πριγκίπισσα, η Εριφύλη, αποκαλύπτεται ότι είναι η αληθινή «Ιφιγένεια», της οποίας τη ζωή ζητούν οι θεοί και έτσι σώζεται η τραγική ηρωίδα του έργου.
Η όπερα Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Γερμανού κλασικού συνθέτη Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ που παρουσιάστηκε στην Όπερα του Παρισιού το 1774, βασίστηκε στο έργο του Ρακίνα.
Ιστορικό
Όταν ο Ρακίνας έγραψε την Ιφιγένεια, βρισκόταν στο απόγειο της δόξας του. Το ταλέντο του ήταν πλέον αναγνωρισμένο και απολάμβανε την βασιλική εύνοια. Η επιτυχία του όμως είχε δημιουργήσει αμέτρητους εχθρούς που το μόνο που επεδίωκαν ήταν να καταστρέψουν την καριέρα του. Όταν έγινε γνωστό ότι ετοίμαζε την Ιφιγένεια, δύο αντίπαλοί του αποφάσισαν να γράψουν ένα θεατρικό έργο με το ίδιο θέμα, που μετά από καθυστερήσεις παρουσιάστηκε στα τέλη Μαΐου 1675. Ήταν μια αποτυχία που είχε σαν μόνη συνέπεια την ενίσχυση της δημοτικότητας του Ρακίνα.
Χαρακτήρες
μικρογραφία|259x259εσ|Τοιχογραφία της Θυσίας της Ιφιγένειας, [[Πομπηία. Ρωμαϊκό αντίγραφο του 4ου π.Χ. πίνακα του Τιμάνθη]]
Υπόθεση
Τέταρτη πράξη. Η Κλυταιμνήστρα και η κόρη της βρίσκουν τον Αγαμέμνονα, τα δάκρυά τους τον κάνουν να συνειδητοποιήσει ότι το σχέδιό του έχει αποκαλυφθεί. Ο οίκτος που του εμπνέουν τον κάνει να διστάζει ξανά. Ο Αχιλλέας επεμβαίνει, τρελός από οργή, και ζητά από τον Αγαμέμνονα να τα ακυρώσει όλα. Εξοργισμένος στην ιδέα ότι πλήττεται η περηφάνια του ως βασιλιάς, αποφασίζει να θυσιάσει την Ιφιγένεια. Βλέποντας όμως τι περιμένει την κόρη του, πάλι διστάζει και αποφασίζει να οργανώσει τη φυγή της. Δίνει οδηγίες στην Κλυταιμνήστρα ότι πρέπει να φύγει κρυφά από το στρατόπεδο με την Ιφιγένεια και να απομακρυνθούν από την Αυλίδα, υπό την προστασία των φρουρών του. Αντί να τις ακολουθήσει, η Εριφύλη αποφασίζει εκδικητικά να αποκαλύψει το σχέδιο του Αγαμέμνονα στον μάντη Κάλχα.
Πέμπτη πράξη. Ο Κάλχας, ειδοποιημένος από την Εριφύλη, ειδοποιεί το στρατόπεδο. Μέσα στην απελπισία της η Ιφιγένεια, που δεν της επέτρεψαν να φύγει από την πόλη και της απαγορεύτηκε να μιλήσει ξανά στον Αχιλλέα, νιώθει ότι ο θάνατος είναι η μόνη της επιλογή. Ο Αχιλλέας φτάνει για να της προσφέρει την υποστήριξη των στρατευμάτων του. Αυτή συνεχίζει να υπερασπίζεται τον πατέρα της και επιμένει στην ανάγκη της θυσίας της. Ο Αχιλλέας την αφήνει, πάντα αποφασισμένος να την σώσει. Οι ικεσίες της μητέρας της είναι άκαρπες και η Ιφιγένεια οδηγείται στον βωμό. Η Κλυταιμνήστρα βρίσκεται σε θλίψη και απόγνωση, ο Αχιλλέας με τους στρατιώτες προσπαθούν να διακόψουν τη θυσία.
Τότε εμφανίζεται ο Οδυσσέας και καθησυχάσει την Κλυταιμνήστρα λέγοντάς της ότι η κόρη της σώθηκε από ένα απροσδόκητο θαύμα. Ο Κάλχας, ξαφνικά εμπνευσμένος από τους θεούς, διακηρύσσει ότι αυτή που οι θεοί είχαν ζητήσει να θυσιαστεί είναι στην πραγματικότητα η Εριφύλη, κρυφή κόρη της Ελένης. Έτσι η Ιφιγένεια σώζεται. Η Εριφύλη αυτοκτονεί στο βωμό, μετά τον θάνατό της ακολουθεί κατακλυσμός: κεραυνοί, βροντές, άνεμοι, θαλασσοταραχή και μια πυρά μέσα από τις φλόγες της οποίας εμφανίστηκε ικανοποιημένη η ίδια η θεά Άρτεμις. Η Κλυταιμνήστρα φεύγει για να βρει τη συμφιλιωμένη πλέον οικογένειά της και τον μελλοντικό γαμπρό της, ευχαριστώντας τους θεούς γι' αυτήν τη σωτηρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Ρακίνα
Κένεντι Ουίνστον
Ο Kένεντι Ουίνστον (Kennedy Lawrence Winston, 29 Ιουλίου 1984) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής.
Κολλεγιακή καριέρα
Γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου του 1984 στην πόλη Prichard της Αλαμπάμα και έχει ύψος 2,00 μέτρα. Φοιτούσε από το 2002 έως το 2005 στο κολέγιο της Αλαμπάμα, στο οποίο αναδείχθηκε για 2 χρονιές πρώτος σκόρερ. Το 2004 αγωνίστηκε στα προημιτελικά του NCAA με την Αλαμπάμα χάνοντας την πρόκριση για το φάιναλ φορ από το Κονέκτικατ (87-71).
Επαγγελματική καριέρα
Τη σεζόν 2006-07 αγωνίστηκε στον Πανιώνιο, έχοντας σκοράρει 527 πόντους σε 36 αγώνες (μ.ο. 14,6). Σημαντική ήταν η παρουσία του στους 2 νικηφόρους αγώνες που συμμετείχε απέναντι στον Ολυμπιακό όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Οι εμφανίσεις του στους "κυανέρυθρους" του έδωσαν την ευκαιρία να αποκτηθεί από τον Παναθηναϊκό με διετές συμβόλαιο. Η προσαρμογή του στον Παναθηναϊκό ήταν σύντομη και έτσι στις 17/2/2008 έκανε την καλύτερη εμφάνισή του στο ελληνικό πρωτάθλημα και πάλι απέναντι στον Ολυμπιακό σημειώνοντας 26 πόντους (3/6 β., 1/1 δ., 7/8 τρ.).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Ρόμα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραν Κανάρια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οστάνδης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιβανέζικων συλλόγων
Μάρτιος 2006
20ός αιώνας | 21ος αιώνας | 22ος αιώνας
Δεκαετία 2000 | Δεκαετία 2010 | Δεκαετία 2020
2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010
Η συμμετοχή έφτασε το 57%. Την ίδια ημέρα, ψήφο εμπιστοσύνης λαμβάνει η παλαιστινιακή κυβέρνηση της Χαμάς. Έκλειψη Ηλίου 29/3/2006, Ηλιοπάρτυ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Κατηγορία:Μήνες Ετών Κατηγορία:2006
Αμήν. (ταινία)
Το Αμήν. (πρωτότυπος τίτλος Amen.) είναι δραματική ταινία του 2002 του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά.
Υπόθεση
Η ταινία βασίζεται στην ιστορία του χημικού Κουρτ Γκέρσταϊν (Ούλριχ Τουκούρ), υπαρκτό πρόσωπο και αξιωματικός των Ες-Ες που προσπάθησε αποτυχημένα να ευαισθητοποιήσει την Καθολική Εκκλησία σχετικά με το Ολοκαύτωμα. Ενώ προμήθευε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης με το φονικό Zyklon B, ταυτόχρονα κατήγγειλε τα εγκλήματα, ενημερώνοντας τον Πάπα Πίο ΙΒ΄ ρισκάροντας έτσι την ασφάλειά του και της οικογένειάς του. Στις προσπάθειές του αυτές βρήκε βοήθεια από το νεαρό Ιησουίτη Ρικάρντο Φοντάνα (Ματιέ Κασσοβίτς).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με το Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Γαβρά Κατηγορία:Ρουμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρουμανία
Δερμόπτερα
Τα δερμόπτερα, κοινώς κολούγκο ή ιπτάμενοι λεμούριοι, είναι τάξη δενδρόβιων χορτοφάγων θηλαστικών και περιλαμβάνουν μία οικογένεια (Cynocephalidae) με δύο είδη. Διαθέτουν μία μεμβράνη που εκτείνεται γύρω από το σώμα τους. Το μήκος τους είναι περίπου 75 εκατοστόμετρα και το βάρος τους κυμαόνεται στο 1-1,5 χιλιόγραμμα. Δεν έχουν σχέση με τις νυχτερίδες, δεν είναι λεμούριοι (οι οποίοι είναι πρωτεύοντα) και δεν πετούν αλλά αεροπλοούν όπως οι ιπτάμενοι σκίουροι. Εξαπλώνονται στην χερσόνησο της Μαλαισίας και στα νησιά των Ανατολικών Ινδιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τάξεις θηλαστικών Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας
Μπαρτολομέο Μπερέτσι
δεξιά|μικρογραφία| Το [[Κάστρο Βάβελ στην Κρακοβία]] δεξιά|μικρογραφία| Το [[Παρεκκλήσι του Σιγισμούνδου (δεξιά)]] Ο Μπαρτολομέο Μπερέτσι (ιταλικά: Bartolommeo Berrecci) (1480, Ποντασσιέβε - 1537 Κρακοβία) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας της Αναγέννησης, ο οποίος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στην Πολωνία.
Σπουδές και καριέρα στην Πολωνία
Έμαθε αρχιτεκτονική στη Φλωρεντία, πρώτα μέσω μαθητείας από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν επίσης αρχιτέκτονας. Τότε πιθανότατα διδάχτηκε από τον Αντρέα Φερούτσι, τον Φλωρεντίνο αρχιτέκτονα του πατέρα του. Μετακόμισε στην Πολωνία το 1516 μετά από πρόσκληση του επισκόπου Γιαν Γουάσκι για να αναλάβει το έργο της ανοικοδόμησης του Βασιλικού Κάστρου Βάβελ στην Κρακοβία μετά τον θάνατο του Φραντσέσκο Φιορεντίνο, όπου εργάστηκε μαζί με τον Βενέδικτο του Σαντόμιες. Το κάστρο είχε καεί το 1499 και η ανοικοδόμηση ανατέθηκε από τον Σιγισμούνδο Α΄ της Πολωνίας. Ανέλαβε επίσης το εργαστήριο του Γιορεντίνο, με τους καλλιτέχνες Μπερναντίνο ντι Τζανότις, Τζοβάνι Τσίνι από τη Σιένα, Μικόουαϊ Καστιλιόνε και πέντε μέλη της οικογένειας Σόλι.
Κληρονομιά
Το πιο σημαντικό έργο του Μπερέτσι είναι το εκκλησάκι των τελευταίων Γιαγκελλόνων, το Παρεκκλήσι του Σιγισμούνδου για τον Βασιλιά Σιγισμούνδο Α΄ στο Κάστρο Βάβελ (1517-1533) στην Κρακοβία. Θεωρείται το πιο όμορφο κομμάτι της αρχιτεκτονικής της Ιταλικής Αναγέννησης εκτός Ιταλίας. Μερικά χρόνια αργότερα, ο Σάντι Γκούτσι έκτισε τους τάφους του Βασιλιά Σιγισμούνδου Β΄ Αύγουστου και της Βασίλισσας Άννα Γιαγκελλόνων (γιος και κόρη του Σιγισμούνδου Α΄) μέσα στο παρεκκλήσι. Ο θάνατός του το 1537 ήταν αποτέλεσμα λοίμωξης που προκλήθηκε από ατύχημα σε χώρο εργασίας κατά τη διάρκεια εργασιών στον τάφο του Πιοτρ Τομίτσκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες Κατηγορία:Αρχιτέκτονες της Αναγέννησης
Doing Their Thing
Doing Their Thing είναι ο τίτλος του βίντεο του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε το 1990 από την εταιρεία Castle Music Pictures. Η σκηνοθεσία έγινε από τον Τζον Σέπαρντ, και η βιντεοσκόπηση έγινε σε τηλεοπτικό στούντιο του Μάντσεστερ για την "Granada television".
Στα τέλη της δεκαετίας του '80, η συγκεκριμένη βιντεοσκόπηση κυκλοφόρησε σε μορφή Laserdisc στην Ιαπωνία και στις αρχές της επόμενης δεκαετίας κυκλοφόρησε σε μορφή βίντεο-κασέτας στην Ευρώπη και την Αμερική.
Εδώ περιλαμβάνονται μέρη των τραγουδιών "Speed King", "Wring that Neck" και "Mandrake Root", όπως και ολόκληρη η εκτέλεση του "Child in Time".
Το 2000, εκδόθηκε σε μορφή DVD το οποίο περιέχει εκτός της εμφάνισης του 1970, εννέα τραγούδια από βιντεοσκόπηση για τη γερμανική τηλεόραση κατά την περιοδεία του άλμπουμ "Abandon", το 1998.
Τα μέλη των Deep Purple
Στο "Doing Their Thing" συμμετείχε η δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple
Φλόραϊζελ Γκλάσποουλ
Βιογραφία
Γεννήθηκε και πέθανε στο Κίνγκστον.
Δραστηριοποιήθηκε στο σύλλογο των υπαλλήλων τη δεκαετία του '30 αναπτύσσοντας συνδικαλιστική δράση και υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη του Εθνικού Κόμματος του Λαού. Εξελέγη βουλευτής στις πρώτες εκλογές στις οποίες είχαν όλοι δικαίωμα ψήφου το 1944 στην έδρα του Ανατολικού Κίνγκστον και Πορτ Ρόιαλ. Στην εν λόγω έδρα εκλεγόταν συνεχώς ως το 1973. Στις 27 Ιουνίου 1973 διαδέχθηκε τον προσωρινό γενικό κυβερνήτη Χέρμπερτ Ντάφας στο αξίωμα. Η θητεία του τερματίστηκε το 1991, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Σερ Χάουαρντ Κουκ.
Από το 1955 ως το 1962 και ξανά από το 1972 ως το 1973 υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση του Νόρμαν Μάνλεϊ πριν την ανεξαρτησία και επί πρωθυπουργίας του Μάικλ Μάνλεϊ το 1972.
Εκτός από τον τίτλο του Ιππότη, ο Γκλάσποουλ τιμήθηκε με το Τάγμα του Έθνους (ON), το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου (GCMG), το Βασιλικό Βικτωριανό Τάγμα (GCVO) και το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη (Venerable Order of Saint John ή K.St.J).
Ήταν παντρεμένος από το 1934 με την Ίνγκα, η οποία απεβίωσε το 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Τζαμάικα
Νηρέας (αποσαφήνιση)
Με το αρχαίο ελληνικό όνομα Νηρέας (Νηρεύς) φέρονται:
Κόμο 1907
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάλτσιο Κόμο Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907
Αριζόνα
Η Αριζόνα (αγγλικά: State of Arizona), είναι μία νοτιοδυτική Πολιτεία των ΗΠΑ, με έκταση 295.234 τ.χλμ. και πληθυσμό 7.753.895 κατοίκους (εκτίμηση 2021). Είναι μία από τις τέσσερις πολιτείες που αποτελούν την περιοχή των «Τεσσάρων Γωνιών» (Four Corners), μαζί με το Κολοράντο, το Νέο Μεξικό και τη Γιούτα.
Συνορεύει στα δυτικά με την Καλιφόρνια και τη Νεβάδα, στα βόρεια με τη Γιούτα, βορειοανατολικά, σε ένα σημείο, με το Κολοράντο, ανατολικά συνορεύει με το Νέο Μεξικό και στα νότια έχει εθνικά σύνορα μήκους 626 χλμ. με το Μεξικό (πολιτείες Σονόρα και Μπάχα Καλιφόρνια).
Η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι το Φοίνιξ. Άλλες σημαντικές πόλεις της πολιτείας, είναι οι: Τούσον, Γιούμα, Πρέσκοτ, Μέσα, Φλάγκσταφ, κ.α.
Η πολιτεία φημίζεται ότι παράγει βαμβάκι, τριφύλλι, εσπεριδοειδή, τεύτλα, ελιές. Ακόμη παράγει χρυσό, βολφράμιο, άργυρο, μολυβδαίνιο και, ιδιαίτερα, χαλκό, καθώς διαθέτει περισσότερα από 5.000 διαφορετικά ορυκτά. Τα πολυάριθμα ορυχεία της βρίσκονται στο εσωτερικό της, κοντά στα σύνορα με το Νέο Μεξικό. Στη Βορειοανατολική Αριζόνα κατοικούν οι ιθαγενείς Χόπι. Επίσης στην Αριζόνα βρίσκεται και ένα μεγάλο τμήμα των Ναβάχο στις περιοχές των οποίων χρησιμοποιείται η αλλαγή σε θερινή ώρα (λόγω της έκτασης του πληθυσμού τους και σε άλλες Πολιτείες ) αν και η υπόλοιπη Πολιτεία δεν την χρησιμοποιεί.
Γεωγραφία
Η πολιτεία αποτελείται από υψίπεδα, χαράδρες (περίφημο το Γκραν Κάνιον, το πλέον διάσημο φαράγγι του κόσμου) και ερήμους που αρδεύονται τεχνητά. Επιπλέον, εκτός από το Γκραν Κάνιον, πολλά άλλα εθνικά δάση, πάρκα, μνημεία και Ινδιάνικες περιοχές βρίσκονται στην Πολιτεία. Περίφημο είναι και το απολιθωμένο δάσος της, ένα από τα δύο καλύτερα διατηρημένα απολιθωμένα δάση στον κόσμο (το άλλο βρίσκεται στη νήσο Λέσβο).
left|490px|Γκραν Κάνιον|εναλλ.=Γκραν Κάνιον
Από τα 295.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα της πολιτείας, περίπου το 15% είναι κτήσεις ιδιωτών. Η υπόλοιπη περιοχή είναι δημόσιο πάρκο και πάρκα, περιοχές αναψυχής και τόποι κατοικίας ιθαγενών Αμερικανών. Η Πολιτεία είναι ευρύτερα γνωστή για το ερημικό της τοπίο, το οποίο είναι πλούσιο σε ξηρόφυτα, όπως ο κάκτος. Είναι επίσης γνωστή για το κλίμα της, το οποίο παρουσιάζει ιδιαίτερα θερμά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες.
Όπως άλλες πολιτείες, η Αριζόνα έχει πληθώρα τοπογραφικών χαρακτηριστικών εκτός του ερημικού κλίματος. Όρη και οροπέδια βρίσκονται σε περιοχές μεγαλύτερες από την μισή Πολιτεία.