cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιώργος Σαραντάρης
Ηχητικά αρχεία
[http://www.p-zaranis.gr/mp3/deutero-tragoudi-tis-anoixis.mp3 Το δεύτερο τραγούδι της Άνοιξης. Μελοποίηση από τον Πέτρο Ζαράνη]
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Γενιά του ’30 Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 20ου αιώνα
Yle TV2
Το κανάλι Yle TV2 είναι το δεύτερο εθνικό κανάλι του φινλανδικού φορέα YLE. Το Yle TV2 ξεκίνησε να εκπέμπει το 1965. Προβάλλει παιδικές σειρές, αθλητικά προγράμματα και ειδήσεις. Τα αδερφικά κανάλια είναι τα: Yle TV1, Yle Fem, Yle Teema και Yle HD. Το κανάλι μεταδίδεται επίγεια αλλά και δορυφορικά από τον δορυφόρο Thor 3, στην συχνότητα 12.054 GHz και πόλωση οριζόντια (Horizontial).
Θαλάσσιο νερό
To θαλάσσιο νερό είναι το νερό των θαλασσών και των ωκεανών της Γης. Κατά μέσο όρο το θαλάσσιο νερό έχει αλατότητα περίπου 3,5% (35 γραμμάρια αλάτων ανά λίτρο ή 599 mM). Η μέση πυκνότητα του θαλάσσιου νερού στην επιφάνεια της θάλασσας είναι 1,025 gr/cm3. Το θαλάσσιο νερό είναι πυκνότερο τόσο από το γλυκό νερό, όσο και από το χημικώς καθαρό νερό (που έχει πυκνότητα ακριβώς 1,0 gr/cm3 σε θερμοκρασία 4 °C), επειδή τα διαλυμένα σε αυτό άλατα προσθέτουν μάζα χωρίς να αυξάνουν αισθητά τον όγκο του. Επίσης, το σημείο στερεοποιήσεως του θαλάσσιου νερού μειώνεται όσο αυξάνεται η περιεκτικότητα σε άλατα. Για μία μέση περιεκτικότητα, στερεοποιείται στους –2 °C περίπου. Το ψυχρότερο θαλάσσιο νερό που καταγράφηκε ποτέ σε υγρή μορφή ήταν σε ένα ρεύμα κάτω από έναν παγετώνα της Ανταρκτικής το έτος 2010, και είχε θερμοκρασία –2,6 °C.
Γεωχημεία
Το pH του θαλάσσιου νερού κυμαίνεται από 7,5 μέχρι 8,4, είναι δηλαδή ελαφρώς αλκαλικό. Η ταχύτητα του ήχου μέσα στο νερό της θάλασσας είναι κατά μέσο όρο περίπου 1500 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Η θερμική αγωγιμότητα του θαλάσσιου νερού είναι 0,6 W/mK στους 25 °C και για αλμυρότητα 3,5%. Η θερμική αγωγιμότητα μειώνεται με την αύξηση της αλατότητας και την πτώση της θερμοκρασίας.
Αλατότητα
thumb|right|255px|Μέση ετήσια επιφανειακή αλατότητα του θαλάσσιου νερού εκφρασμένη στην «Πρακτική Κλίμακα Αλατότητας». Από τον World Ocean Atlas. Παρότι η τεράστια πλειονότητα της μάζας του θαλάσσιου νερού έχει αλατότητα μεταξύ 3,1% και 3,8%, το θαλάσσιο νερό δεν έχει ομοιόμορφη περιεκτικότητα σε άλατα σε όλες τις θάλασσες. Στα μέρη όπου αναμιγνύεται με γλυκό νερό, στις εκβολές ποταμών ή κοντά σε παγετώνες, το θαλάσσιο νερό μπορεί να είναι πολύ λιγότερο αλμυρό. Η αλμυρότερη ανοικτή θάλασσα είναι η Ερυθρά Θάλασσα, όπου η μεγάλη εξάτμιση, η μικρή βροχόπτωση και οι λίγες εκβολές ποταμών, σε συνδυασμό με την περιορισμένη κυκλοφορία, έχουν ως αποτέλεσμα ασυνήθιστα αλμυρό νερό. Η αλμυρότητα σε κλειστά σώματα νερού, όπως οι μεγάλες αλμυρές λίμνες (π.χ. η Νεκρά Θάλασσα), μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη.
Η πυκνότητα του θαλάσσιου νερού στην επιφάνεια της θάλασσας ποικίλλει από περίπου 1020 ως 1029 χιλιόγραμμα ανά κυβικό μέτρο, ανάλογα με τη θερμοκρασία και την αλατότητα. Βαθιά μέσα στους ωκεανούς, υπό υψηλή πίεση, το θαλάσσιο νερό μπορεί να φθάσει σε πυκνότητες 1050 και άνω χιλιογράμμων ανά κυβικό μέτρο.
Διαφορές από το γλυκό νερό
Το θαλάσσιο νερό περιέχει περισσότερα διαλυμένα ιόντα από ό,τι κάθε προελεύσεως γλυκό νερό. Ωστόσο, τα ποσοστά των διαλυμένων ουσιών διαφέρουν πολύ: Παρότι π.χ. το θαλάσσιο νερό περιέχει περίπου 2,8 φορές περισσότερα διττανθρακικά ιόντα από το νερό των ποταμών με βάση τη μοριακή συγκέντρωση (molarity), το ποσοστό των διττανθρακικών ιόντων στο θαλάσσιο νερό ως ποσοστό όλων των διαλυμένων ιόντων είναι πολύ χαμηλότερο από το αντίστοιχο ποσοστό στο ποτάμιο νερό, με τα διττανθρακικά ιόντα να αποτελούν το 48% των διαλυμένων ιόντων στα ποτάμια ύδατα, αλλά μόλις το 0,14% όλων των ιόντων του θαλάσσιου νερού. Διαφορές όπως αυτές προκαλούνται από τους διαφορετικούς χρόνους παραμονής στο νερό των διάφορων ουσιών: το νάτριο και το χλώριο έχουν πολύ μεγάλους χρόνους παραμονής, ενώ το ασβέστιο (ζωτικής σημασίας για τον σχηματισμό ανθρακικών ιόντων) τείνει να καθιζάνει πολύ ταχύτερα. Τα αφθονότερα διαλυμένα ιόντα στο θαλάσσιο νερό είναι του νατρίου, του χλωρίου, του μαγνησίου και του ασβεστίου
Μικροβιολογία του θαλάσσιου νερού
Σε δειγματοληψία θαλάσσιου νερού από τον Ειρηνικό Ωκεανό το 1957 μετρήθηκαν οι μικροοργανισμοί του απευθείας και σε καλλιέργειες, με τις απευθείας μετρήσεις να δίνουν μέχρι και 10 χιλιάδες φορές τους αριθμούς των καλλιεργειών. Οι διαφορές αυτές αποδόθηκαν στην παρουσία βακτηρίων σε συσσωματώματα, σε επιδράσεις των μέσων των καλλιεργειών και στην παρουσία αδρανών κυττάρων. Η ασυμφωνία των αριθμών ανάμεσα στις δύο μεθόδους είναι πολύ γνωστή σήμερα σε αυτό και άλλα πεδία. Κατά τη δεκαετία 1990-1999, βελτιωμένες τεχνικές ταυτοποιήσεως μικροβίων με την ανίχνευση μικρών μόνο τμημάτων του DNA, έδωσαν τη δυνατότητα στους ερευνητές στην Απογραφή της Θαλάσσιας Ζωής (Census of Marine Life) να ταυτοποιήσουν χιλιάδες μέχρι τότε άγνωστων μικροβίων που συνήθως ανευρίσκονται σε μικρούς μόνο αριθμούς. Αυτό αποκάλυψε μία πολύ μεγαλύτερη ποικιλότητα από αυτή που υποψιάζονταν οι επιστήμονες μέχρι τότε, έτσι ώστε να εκτιμάται σήμερα ότι 1 λίτρο θαλάσσιου νερού μπορεί να φιλοξενεί περισσότερα από 20 χιλιάδες διαφορετικά είδη μικροβίων. Ο Μίτσελ Sogin του Εργαστηρίου Θαλάσσιας Βιολογίας πιστεύει ότι «ο αριθμός των διαφορετικών ειδών βακτηρίων στους ωκεανούς θα μπορούσε να υπερβαίνει τα 5 ως 10 εκατομμύρια».
Βακτήρια ανιχνεύονται σε όλα τα βάθη στις θάλασσες και τους ωκεανούς, καθώς και στα ιζήματα του πυθμένα. Κάποια είναι αερόβια, άλλα αναερόβια. Τα περισσότερα είδη είναι ελεύθερα στο νερό, αλλά μερικά ζουν συμβιωτικά μέσα σε άλλους οργανισμούς — παραδείγματα αποτελούν τα βακτηρίδια που προκαλούν τη βιοφωταύγεια. Τα κυανοβακτήρια διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των ωκεάνιων διαδικασιών, καθιστώντας ικανό τον σχηματισμό στρωματολίθων και την απελευθέρωση οξυγόνου στην ατμόσφαιρα.
1220
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1220 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θαλάσσιο νερό
Μικροβιολογία του θαλάσσιου νερού
Ορισμένα βακτήρια αλληλεπιδρούν με τα διάτομα, αποτελώντας έτσι ένα ζωτικής σημασίας κρίκο στη φυσική ανακύκλωση του πυριτίου στους ωκεανούς. Το αναερόβιο είδος Thiomargarita namibiensis διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διάσπαση των εκλύσεων υδρόθειου από ιζήματα διατόμων στα ανοικτά των ακτών της Ναμίμπια, καθώς και αυτών από την εκρηκτική αύξηση του φυτοπλαγκτού στην ανοδική ζώνη του Ρεύματος Μπενγκέλα.
1220
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Θαλάσσιο νερό
Μικροβιολογία του θαλάσσιου νερού
Βακτηριοειδείς οργανισμοί εξέπληξαν τους θαλάσσιους μικροβιολόγους με τη διαβίωσή τους σε ακραία περιβάλλοντα, όπως είναι οι υδροθερμικές φλέβες στους πυθμένες των ωκεανών. Θαλάσσια βακτήρια ανθεκτικά στο αλκαλικό περιβάλλον όπως αυτά των γενών Ψευδομονάς και Vibrio ζουν σε pH που κυμαίνεται από 7,3 μέχρι 10,6, ενώ κάποια είδη τους αναπτύσσονται μόνο σε pH από 10 ως 10,6. Το έτος 2000 ανακαλύφθηκε σε ιζήματα από τον ωκεάνειο πυθμένα ένα είδος μικροοργανισμών που διασπά το μεθάνιο. Ορισμένα βακτήρια διασπούν τα πετρώματα του πυθμένα, επηρεάζοντας έτσι τη χημεία του θαλάσσιου νερού. Οι διαρροές πετρελαίου, τα οικιακά λύματα και οι χημικοί ρυπαντές ασκούν σημαντικές επιδράσεις στη γειτονική θαλάσσια μικροβιακή ζωή, ενώ οι παθογόνοι παράγοντες και οι τοξίνες τους επηρεάζουν όλες τις μορφές θαλάσσιας ζωής. Τα πρώτιστα που αποκαλούνται δινομαστιγωτά μπορεί ορισμένες φορές να αναπαραχθούν υπερβολικά, δημιουργώντας τις λεγόμενες «κόκκινες παλίρροιες», μετά από ανθρωπογενή ρύπανση. Το γεγονός αυτό μπορεί να δημιουργήσει μεταβολίτες γνωστούς ως βιοτοξίνες, που διατρέχουν την τροφική αλυσίδα των ωκεανών, ταλαιπωρώντας ζωικούς καταναλωτές ψηλά στην τροφική πυραμίδα.
Το Pandoravirus salinus, ένα είδος πολύ μεγάλου ιού, με γονιδίωμα πολύ μεγαλύτερο από οποιοδήποτε άλλο είδος ιού, ανακαλύφθηκε στο θαλάσσιο νερό το 2013. Παρόμοια με τους άλλους πολύ μεγάλους ιούς Mimivirus and Megavirus, ο Pandoravirus προσβάλλει αμοιβάδες, αλλά το γονιδίωμά του, που περιέχει 1,9 ως 2,5 εκατομμύρια βάσεις DNA, είναι διπλάσιο από αυτό του Megavirus, ενώ διαφέρει πολύ από τους άλλους μεγάλους ιούς στην εμφάνιση και στη δομή του γονιδιώματος.
Το 2013 ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Αμπερντήν ανακοίνωσαν ότι αρχίζουν μία αναζήτηση για άγνωστες χημικές ουσίες σε οργανισμούς που έχουν εξελιχθεί μέσα σε βαθιές θαλάσσιες τάφρους, ελπίζοντας να ανακαλύψουν «την επόμενη γενιά» αντιβιοτικών. Η χρηματοδοτούμενη από την Ευρωπαϊκή Ένωση έρευνά τους θα αρχίσει στην Τάφρο της Ατακάμα και θα συνεχισθεί σε τάφρους στα ανοικτά της Νέας Ζηλανδίας και της Ανταρκτικής
Παθογόνα για τον άνθρωπο μικρόβια μπορούν να βρεθούν σε επικίνδυνες συγκεντρώσεις στα παράλια ύδατα σχετικώς κοντά σε απολήξεις αγωγών λυμάτων, και περιλαμβάνουν την Escherichia coli, τα μικρόβια της χολέρας, της ηπατίτιδας Α, της ηπατίτιδας Ε και της πολιομυελίτιδας, αλλά και πρωτόζωα που προκαλούν την κρυπτοσποριδίωση. Αυτά τα παθογόνα είναι συνήθως παρόντα στο νερό που μεταφέρουν ως έρμα μεγάλα πλοία και διασπείρονται όταν το έρμα αυτό απορρίπτεται.
Προέλευση
Οι επιστημονικές θεωρίες για την προέλευση του άλατος στο θαλάσσιο νερό άρχισαν με τον αστρονόμο Έντμοντ Χάλεϊ το 1715, όταν πρότεινε ότι το αλάτι και άλλα ορυκτά μεταφέρονται στη θάλασσα από τα ποτάμια όταν η βροχή τα αποπλένει από το έδαφος. Στους ωκεανούς αυτά τα άλατα συγκεντρώνονται με την πάροδο των αιώνων, καθώς νέες ποσότητές τους προστίθενται συνεχώς, ενώ δεν απομακρύνονται από το θαλάσσιο νερό ποτέ, μη εξατμιζόμενα μαζί του: ο Χάλεϊ πρόσεξε ότι οι περισσότερες λίμνες που δεν έχουν άλλη διέξοδο των νερών τους παρά μόνο την εξάτμιση (όπως η Νεκρά Θάλασσα και η Κασπία Θάλασσα), έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε άλατα. Μάλιστα αποκάλεσε αυτή τη διαδικασία "continental weathering" (ηπειρωτική διάβρωση).
Η θεωρία του Χάλεϊ είναι μερικώς μόνο σωστή. Επιπροσθέτως, κατά τον σχηματισμό των πρώτων ωκεανών νάτριο ξεπλύθηκε από τον πυθμένα, ενώ μέρος του χλωρίου προήλθε από το εσωτερικό της Γης δια της ηφαιστειακής δραστηριότητας και των υδροθερμικών φλεβών (ως υδροχλωρικό οξύ). Το νάτριο και το χλώριο έγιναν στη συνέχεια συστατικά του θαλάσσιου άλατος.
Η μέση αλμυρότητα των ωκεανών παραμένει σταθερή επί δισεκατομμύρια χρόνια, το πιθανότερο ως συνέπεια ενός χημικού-γεωτεκτονικού συστήματος που αφαιρεί τόσα άλατα όσα προστίθενται από τους ποταμούς. Π.χ. το χλωριούχο νάτριο απορροφάται σε αποθέσεις εβαποριτών και από αντιδράσεις με βασάλτες του πυθμένα.
Κατανάλωση από τον άνθρωπο
Δεν είναι βλαβερό για τον άνθρωπο να πιεί μικρές ποσότητες καθαρού θαλάσσιου νερού, πολύ περισσότερο όταν αυτό καταναλωθεί μαζί με μία μεγαλύτερη ποσότητα γλυκού νερού. Ωστόσο, η κατανάλωση θαλάσσιου νερού για την αποφυγή της αφυδατώσεως του οργανισμού έχει αρνητικό αντί θετικό αποτέλεσμα: περισσότερο νερό πρέπει να αποβληθεί από τον ανθρώπινο οργανισμό (μέσω των ούρων) για να απομακρύνει το αλάτι του, από ό,τι το νερό που προσλαμβάνεται με αυτό τον τρόπο Πράγματι, η νεφρική λειτουργία ρυθμίζει ενεργώς το χλωριούχο νάτριο στο αίμα σε μία πολύ στενή περιοχή γύρω από τα 9 γραμμάρια ανά λίτρο (0,9% κατά βάρος). Στην ανοικτή θάλασσα οι συγκεντρώσεις του κυμαίνονται περί το 3,5%, δηλαδή σε πολύ υψηλότερα επίπεδα από ό,τι μπορεί να ανεχθεί το σώμα και πέρα από αυτά που μπορούν να χειρισθούν οι νεφροί. Ισχυρισμοί ότι οι νεφροί μπορούν να απομακρύνουν το χλωριούχο νάτριο σε συγκεντρώσεις όπως αυτές του νερού της Βαλτικής Θάλασσας (2%) παραβλέπουν το γεγονός ότι το έντερο δεν μπορεί να απορροφήσει νερό με τέτοιες συγκεντρώσεις, ώστε δεν υπάρχει όφελος από την πόση τέτοιου νερού. Επομένως το θαλάσσιο νερό δεν «ξεδιψά» ούτε ως αίσθηση, ούτε τον ανθρώπινο οργανισμό. Η πόση θαλάσσιου νερού αυξάνει τη συγκέντρωση χλωριούχου νατρίου στο αίμα. Αυτό δίνει σήμα στους νεφρούς να αποβάλλουν νάτριο, αλλά η συγκέντρωση του θαλάσσιου νερού σε νάτριο είναι μεγαλύτερη από τη μέγιστη ικανότητα συγκεντρώσεως των νεφρών, όπως προαναφέρθηκε. Τελικώς η συγκέντρωση νατρίου στο αίμα αυξάνεται σε τοξικά επίπεδα, αφαιρώντας νερό από το εσωτερικό των κυττάρων (άρα αφυδατώνοντάς τα) και επηρεάζοντας την αγωγή των νεύρων, προκαλώντας νευρικούς σπασμούς και καρδιακή αρρυθμία.
Τα εγχειρίδια επιβίωσης συμβουλεύουν στο σύνολό τους να μην πίνεται το θαλάσσιο νερό. Μία στατιστική 163 ταξιδιών σε σωσίβιες λέμβους εκτίμησε τον κίνδυνο θανάτου σε 39% για όσους έπιναν θαλάσσιο νερό και σε 3% για όσους απέφευγαν να πίνουν. Τα αρνητικά αποτελέσματα της καταναλώσεως θαλάσσιου νερού σε κατάσταση αφυδατώσεως έχουν επιβεβαιωθεί και σε πειραματόζωα (αρουραίους).
Παρότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να επιβιώσει με θαλάσσιο νερό, ορισμένοι ισχυρίζονται ότι μέχρι ποσότητα δύο φλιτζανιών την ημέρα, αναμεμιγμένη με γλυκό νερό σε αναλογία 2:3, δεν έχει αρνητικές συνέπειες για την υγεία. Ο Γάλλος ιατρός Αλαίν Μπομπάρ (Alain Bombard) διέσχισε έναν ωκεανό σε μία φουσκωτή λέμβο καταναλώνοντας κυρίως ωμό κρέας ψαριού, το οποίο περιέχει περίπου 40% γλυκό νερό (όπως οι περισσότεροι ιστοί των ζωντανών οργανισμών), και μικρές ποσότητες θαλάσσιου νερού μαζί με άλλα προϊόντα του ωκεανού. Οι ισχυρισμοί του αμφισβητήθηκαν, αλλά δεν δόθηκε κάποια εναλλακτική ερμηνεία. Στη σχεδία Κον-Τίκι, ο Θορ Χάυερνταλ ανέφερε την πόση θαλάσσιου νερού αναμεμιγμένου με γλυκό σε αναλογία 40 προς 60%. Μερικά χρόνια αργότερα ένας άλλος λάτρης της περιπέτειας, ο Γουίλιαμ Γουίλις, ισχυρίσθηκε ότι έπινε 2 ποτήρια θαλάσσιου νερού και 1 μόνο γλυκού ημερησίως επί 70 ημέρες χωρίς δυσμενείς επιδράσεις όταν απώλεσε μέρος του αποθέματός του σε νερό.
Κατά τον 18ο αιώνα ο ιατρός Ρίτσαρντ Ράσελ υπερασπίσθηκε τη χρήση αυτής της πρακτικής στη Μεγάλη Βρετανία και Ρενέ Κυντόν σε άλλες χώρες, όπως τη Γαλλία, κατά τον 20ό αιώνα. Σήμερα, η πρακτική εφαρμόζεται στη Νικαράγουα και άλλες χώρες.
Τα περισσότερα ωκεανοπλόα σκάφη αφαλατώνουν νερό για πόση από το θαλάσσιο νερό, χρησιμοποιώντας διαδικασίες όπως η απόσταξη σε κενό σε έναν αποστακτήρα, ή πιο πρόσφατα αντίστροφη ώσμωση. Αυτές οι ενεργοβόρες διαδικασίες δεν ήταν συνήθως διαθέσιμες την εποχή της ιστιοφόρου ναυτιλίας. Τα μεγαλύτερα ιστιοφόρα πολεμικά πλοία με μεγάλα πληρώματα, όπως το Victory του Νέλσωνα ήταν εξοπλισμένα με αποστακτήρες στις κουζίνες τους.
Κάποια άλλα χερσαία και θαλάσσια ζώα, όπως είναι τα ψάρια, οι φάλαινες, οι θαλάσσιες χελώνες, οι πιγκουίνοι κ.ά., μπορούν να προσαρμοσθούν σε πολύ αλμυρό περιβάλλον. Οι νεφροί του αρουραίου της ερήμου μπορούν να απομακρύνουν το νάτριο από το αίμα πολύ αποτελεσματικότερα από τους ανθρώπινους.
Τεχνητό θαλάσσιο νερό
Η ASTM International έχει ορίσει ένα διεθνές πρότυπο (standard) για την παρασκευή τεχνητού θαλάσσιου νερού, το ASTM D1141-98 (αρχικώς ASTM D1141-52). Αυτό χρησιμοποιείται σε πολλά ερευνητικά εργαστήρια δοκιμών ως ένα υποκατάστατο διάλυμα αντί για το θαλάσσιο νερό, σε πειράματα σχετικά με τη διάβρωση, την αξιολόγηση μεθόδων απορρυπάνσεως από πετρελαιοκηλίδες κ.ά. .
Παραπομπές
Θαλασσιο Θαλασσιο νερο Θαλασσιο νερο Θαλασσιο νερο
Ζίγκφριντ Βάγκνερ
Ο Ζίγκφριντ Βάγκνερ (γερμ. Siegfried Helferich Richard Wagner, 1869 - 1930) υπήρξε Γερμανός συνθέτης, στιχουργός όπερας και διευθυντής ορχήστρας. Ήταν γιος του επίσης μουσικού Ρίχαρντ Βάγκνερ. Διετέλεσε διευθυντής της όπερας του Μπαιρόιτ από το 1908.
Τρίεδρο
Στη στερεομετρία, τρίεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει τρεις έδρες.
Τρίεδρη γωνία
120px|μικρογραφία|δεξιά|Τρίεδρο Frenet Μία τριάδα αυθαίρετων διανυσμάτων {T, N, B} με κοινή κορυφή το σημείο P, αποκαλείται συχνά τρίεδρη γωνία, δεδομένου ότι καθορίζει τρία επίπεδα.
Ο όρος «τρίεδρο» συναντάται συχνά στη μελέτη των ορθογωνίων μοναδιαίων διανυσμάτων, τα διανύσματα που αποτελούν την τρίεδρη γωνία είναι συχνά μοναδιαία και είναι το «εφαπτόμενο διάνυσμα» (tangent vector, που συμβολίζεται T), το «πρώτο κάθετο διάνυσμα» (normal vector, που συμβολίζεται N) και το «δεύτερο κάθετο διάνυσμα» (binormal vector, που συμβολίζεται B). Το τρίεδρο του Darboux, είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, αποτελείται από τρία ορθοκανονικά διανύσματα e1, e2, e3 με κοινή κορυφή το σημείο P στον Ευκλείδειο χώρο.
Η τριάδα διανυσμάτων {T, N, B} αποτελεί μία ορθοκανονική βάση του R3 και ονομάζεται «συνοδεύον τρίεδρο» (moving frame) ή «τρίεδρο Frenet» (Frenet frame) στο σημείο P.
Οσόεδρο
120px|μικρογραφία|δεξιά|Οσόεδρο {2,3} Υπάρχει ένα ακόμα τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με τρεις έδρες, που εκφυλίζεται ως πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται τριγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,3}. Το τριγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 3 ακμές και 3 έδρες (δίγωνα).
Πηγές
Κατηγορία:Πολύεδρα
Ποιμένας
Ο όρος ποιμένας, όπως και ο αντίστοιχος λατινογενής πάστορας — αμφότεροι κατά κυριολεξία σημαίνουν «βοσκός» —, χρησιμοποιείται ως εκκλησιαστικός τίτλος-αξίωμα σε διάφορες Χριστιανικές εκκλησίες.
Η λέξη ποιμένας φαίνεται πως χρησιμοποιόταν και από την Αποστολική εκκλησία των πρώτων αιώνων του Χριστιανισμού. Συγκεκριμένα ο Απόστολος Παύλος στην Επιστολή προς Εφεσίους γράφει: «Έδωσε άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτες, άλλους δε ευαγγελιστές, άλλους δε ποιμένες και δασκάλους». (Εφεσίους 4:11, ΝΜΦ).
Σήμερα, οι Ευαγγελικοί και οι Πεντηκοστιανοί, χρησιμοποιούν ευρέως τον τίτλο του Ποιμένα, χαρακτηρίζοντας έτσι τον Επίσκοπο ή υπεύθυνο Πρεσβύτερο κάθε τοπικής εκκλησίας.
Η Καινή Διαθήκη περιγράφει τον Ιησού Χριστό ως τον πρώτιστο «». (1 Πέτρου 2:25)
Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Βοσκοί
Εθνική Τσεχοσλοβακίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Τσεχοσλοβακίας αντιπροσώπευε την Τσεχοσλοβακία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργάνωνε η FIBA.
Μετά τη διάσπαση της χώρας το 1993 προέκυψαν δύο φυσικές διάδοχοι της ομάδας, εκείνες της Τσεχίας και της Σλοβακίας. Αποτελώντας σταθερά μια από τις ισχυρότερες δυνάμεις της ευρωπαϊκής καλαθοσφαίρισης, η ομάδα της Τσεχοσλοβακίας κατέκτησε πολυάριθμα μετάλλια σε Ευρωπαϊκά και Παγκόσμια Πρωταθλήματα.
Πηγές
Τσεχοσλοβακια
Τάπιο
Στη φινλανδική μυθολογία, ο Τάπιο είναι θεός ή πνεύμα των δασών, στον οποίο προσεύχονταν οι κυνηγοί πριν βγουν για κυνήγι. Σύζυγός του είναι η θεά των δασών και του κυνηγιού, Μιελίκκι, ενώ παιδιά του είναι η Τέλλερβο, ο Νυυρίκκι, η Τουουλίκκι. Εμφανίζεται στο παραδοσιακό φινλανδικό έπος της Καλέβαλα.
Από τη θεότητα αυτή παίρνει το όνομά του και ο κήπος Ταπιόλα, τμήμα της φινλανδικής πρωτεύουσας Ελσίνκι.
Επίσης, ο συνθέτης Γιαν Σιμπέλιους εμπνεύστηκε και έγραψε ένα συμφωνικό ποίημα με το όνομα Ταπιόλα. έρ.112 (1926).
Κατηγορία:Θεότητες του κυνηγιού Κατηγορία:Φινλανδική μυθολογία
Μοναστήρι του Προχόρ Πτσίνισκι
thumb|200px|Το Προχόρ Πετσίνσκι Προχόρ Πετσίνσκι (Σέρβικα: Прохор Пчињски) είναι ένα σερβικό ορθόδοξο μοναστήρι στο βαθύ νότο της Σερβίας, που βρίσκεται στην περιοχή Pčinja κοντά στα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία. Σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε στο 11ο αιώνα από το βυζαντινό αυτοκράτορα Ρωμανό Δ΄ προς τιμή του Αγίου Πρόχορου, στο οποίο θα γινόταν αυτοκράτορας. Μέσα στο μοναστήρι υπάρχει ένα θεολογικό σχολείο και διδάσκεται επίσης και η εικονογραφία.
Η πρώτη ολομέλεια της ASNOM (αντι-φασιστική συνέλευση της εθνικής απελευθέρωσης της Μακεδονίας) συγκλήθηκε στις 2 Αυγούστου του 1944 στο Προχόρ Πετσίνσκι.
Προχορ Πτσινισκι
1224
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1224 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ισλούγα
Το Ισλούγα (Isluga) (ισπανική προφορά ΔΦΑ : [isˈluɣa]), είναι ένα μεγάλο ενεργό ηφαίστειο που βρίσκεται στη Νότιο Αμερική, στις Άνδεις, παρά τα Βολιβο-χιλιανά σύνορα, στο έδαφος της Χιλής.
Πηγές
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Χιλής Κατηγορία:Άνδεις
Γκι Σ. Κλαιρ
Ο '''Γκι Σ. Κλαιρ''' (γεννημένος το 1940) είναι Αμερικανός βιβλιοθηκάριος. Ίδρυσε το One-Person Librarian ενημερωτικό δελτίο, επινοώντας τον όρο "one-person librarian", γνωστό τώρα και ως μεμονωμένη βιβλιοθηκονομία. Είναι πρώην πρόεδρος (1991–1992) του Special Libraries Association (SLA). Του απονεμήθηκε το SLA’s Επαγγελματικό Βραβείο το 1989 και δόθηκε το όνομά του SLA's Hall of Fame in 2010. Σήμερα είναι πρόεδρος και προσφέρει συμβουλευτικές εξειδικευμένες γνώσεις για τις υπηρεσίες του SMR.
Εκτός από την εργασία στο SMR, ο Γκι Σ. Κλαιρ είναι λέκτορας και ειδικός σύμβουλος στο M.S. in Information and Knowledge Strategy, ενός προγράμματος του Πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Το βιβλίο του SLA at 100: From “Putting Knowledge to Work” to Building the Knowledge Culture. ανιχνεύει την ιστορία του SLA. Στα τελευταία δύο κεφάλαια και στον επίλογο του βιβλίου, ο Σ. Κλαιρ προσφέρει τις απόψεις και προβλέψεις του σχετικά με το ρόλο του εξειδικευμένης βιβλιοθηκονομίας για το μέλλον, δίνοντας έμφαση στις συνδέσεις της υπηρεσίας παράδοσης της εξειδικευμένης βιβλιοθηκονομίας με τη διαχείριση της γνώσης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανοί βιβλιοθηκάριοι
Γκιγιώμ Βαγκνέρ (ποδόσφαιρο)
Ο Γκιγιώμ Βαγκνέρ, γεννημένος ως Βίλχελμ Βάγκνερ και γνωστός ως Ουιλί Βαγκνέρ ήταν Γερμανός ποδοσφαιριστής πολιτογραφημένος Γάλλος, γεννημένος το 1909 στο Χέλμλινγκεν (Μεγάλο Δουκάτο της Βάδης, Γερμανική Αυτοκρατορία). Αγωνίστηκε στην θέση του τερματοφύλακα στο γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, κατά την διάρκεια της προπολεμικής περιόδου.
Βιογραφία
Αναδείχτηκε πρωταθλητής Γαλλίας με την ΦΚ Σοσό-Μονμπελιάρ το 1935, αγωνιζόμενος σε 30 αναμετρήσεις της διοργάνωσης. Έφτασε, επίσης, ως τα ημιτελικά του θεσμού του Κυπέλλου Γαλλίας το 1936.
Endgame
Το Endgame είναι το δωδέκατο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Megadeth, το οποίο κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2009 μέσω της "Roadrunner Records".
Γκιγιώμ Βαγκνέρ (ποδόσφαιρο)
Βιογραφία
Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην ΟΣ Βαλανσιέν-Ανζάν, όπου και αγωνίστηκε από το 1936 έως το 1939.
Endgame
Η ιαπωνική έκδοση του δίσκου περιελάμβανε και τη διασκευή στο "Out on the Tiles" των Led Zeppelin.
Γκιγιώμ Βαγκνέρ (ποδόσφαιρο)
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Υέρ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σοσό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλανσιέν ΦΚ
Endgame
Ιστορία του δίσκου
Τον Ιανουάριο του 2008, ο κιθαρίστας Κρις Μπρόντερικ πήρε τη θέση του Γκλεν Ντρόβερ και το συγκρότημα συνέχισε την περιοδεία για την προώθηση του "United Abominations" στην Ευρώπη, μαζί με τους Job For A Cowboy και τους Evile. Στις 14 Μαρτίου 2008 εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην Ινδία, παίζοντας ως πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "Rock in India" και ένα μήνα αργότερα κυκλοφόρησε το DVD "Gigantour 2".
Τον Απρίλιο του 2008, οι Megadeth περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική με την "Gigantour 2008" μαζί με τους In Flames, Children of Bodom, Job For A Cowboy και High On Fire, ενώ ένα μήνα αργότερα το συγκρότημα έπαιζε στη Λατινική Αμερική, περνώντας από την Αργεντινή, τη Βραζιλία, τη Βενεζουέλα, τη Χιλή, το Περού, το Εκουαδόρ για να ολοκληρώσει τη συγκεκριμένη περιοδεία τον Ιούνιο στο Μεξικό.
left|thumb|230px|Οι Megadeth το 2009 Τον Ιούλιο εκείνης της χρονιάς, ο Ντέιβ Μαστέιν εγκαινίασε το νέο του στούντιο με την ονομασία "Vic's Garage" στη Νότια Καλιφόρνια, ενώ τον Σεπτέμβριο κυκλοφόρησε η συλλογή "Anthology: Set the World Afire".
Τον Ιανουάριο του 2009, οι Megadeth ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του επόμενου τους δίσκου στα προαναφερθέντα στούντιο σε παραγωγή του Άντι Σνιπ. Τον Φεβρουάριο, το συγκρότημα συμμετείχε μαζί με τους Testament στην περιοδεία "Priest Feast" των Judas Priest, ενώ τον Απρίλιο ο Μαστέιν παρέλαβε το βραβείο του "Golden God" στην εκδήλωση "Epiphone Revolver Golden Gods Awards".
Στο νέο δίσκο, το συγκρότημα ασχολούνταν με διάφορα θέματα όπως πόλεμο και επικά μυθιστορήματα ("How The Story Ends", "This Day We Fight!"), μεσαιωνικά βασανιστήρια ("Head Crusher"), αυτοκίνητα ("1,320"), τον πρώην πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζορτζ Μπους ("Endgame"), την ανταλλαγή πυρών ανάμεσα σε δύο ληστές και τις αστυνομικές αρχές που έλαβε χώρα στο Λος Άντζελες στις 28 Φεβρουαρίου 1997 ("44 Minutes"), τους ηγέτες του οικονομικού συστήματος ("Bite the Hand") αλλά και τον έρωτα ("The Hardest Part of Letting Go…Sealed With a Kiss").
Το άλμπουμ με τίτλο "Endgame" κυκλοφόρησε στις 9 Σεπτεμβρίου 2009 (9/9/9), όντας ο δεύτερος συνεχόμενος δίσκος τους που ανέβηκε στο Top-10 του Billboard, ενώ έφθασε στο Top-20 τουλάχιστον δέκα χωρών. Οι κριτικές για το άλμπουμ ήταν πολύ θετικές, με το "PopMatters" να του δίνει οκτώ με άριστα το δέκα, το "Metal Hammer" 9/10, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών τέσσερα με άριστα το πέντε και το "Bravewords" την άριστη βαθμολογία του 10/10. Ο δίσκος συνοδευόταν από το σινγκλ "Head Crusher" για την προώθηση του οποίου γυρίστηκε βίντεο κλιπ στο Λος Άντζελες.
Η περιοδεία για το "Endgame" ξεκίνησε στις 5 Οκτωβρίου 2009 από το Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, συνεχίζοντας με πέντε εμφανίσεις στην Αυστραλία και άλλες τρεις στην Ιαπωνία. Τον Νοέμβριο έδωσαν 25 συναυλίες στη Βόρεια Αμερική, με τους Machine Head να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους, ενώ σε πέντε συναυλίες εμφανίστηκαν μαζί με τους Slayer.
Τον Αύγουστο του 2010, ο Μαστέιν κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία του με τίτλο "Mustaine: A Heavy Metal Memoir" και το συγκρότημα περιόδευσε μαζί με τους Testament και τους Slayer στη Βόρεια Αμερική. Ένα μήνα αργότερα, τη θέση των Testament πήραν οι Anthrax για την "Jagermeister tour" και τον Δεκέμβριο του 2010 το τραγούδι "Sudden Death" έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο "Grammy", ενώ το συγκρότημα περιόδευε στην Ωκεανία με την περιοδεία "No Sleep Til Festival Tour". thumb|170px|Ο Ντέιβ Έλεφσον
Τραγούδια
1. Dialectic Chaos (Mustaine) - 2:26
2. This Day We Fight! (Mustaine) - 3:27
3. 44 Minutes (Mustaine) - 4:37
4. 1,320 (Mustaine) - 3:50
5. Bite the Hand (Mustaine) - 4:01
6. Bodies (Mustaine) - 3:34
7. Endgame (Mustaine) - 5:57
8. '''The Hardest Part of Letting Go... Sealed With a Kiss' (Mustaine, Broderick)'' - 4:42
9. Head Crusher (Mustaine, S.Drover) - 3:26
10. How the Story Ends (Mustaine) - 4:29
11. The Right to Go Insane (Mustaine) - 4:18
Θέσεις τσαρτ
Endgame (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 9 Σεπτεμβρίου 2009
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Endgame" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Megadeth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2009
Φράγκο Μονακό
thumb|250px|5 σεντίμες 1837, [[Ονώριος Ε΄ του Μονακό|Ονώριος Ε΄]] Το φράγκο (ISO 4217: MCF) ήταν το επίσημο νόμισμα του Μονακό έως το 1995 (de facto, 1996 de jure), όταν και αντικαταστάθηκε από το Γαλλικό Φράγκο. Το φράγκο διαιρόταν σε 100 σεντίμες. Το Φράγκο του Μονακό κυκλοφορούσε μαζί με το Γαλλικό Φράγκο με την ίδια αξία. The official euro-to-franc Ισοτιμία (οικονομία) was MCF 6.55957 to EUR 1.
Σήμερα το Φράγκο του Μονακό έχει μόνο νομισματολογική αξία. Η περίοδος ανταλλαγής των κερμάτων του με ευρώ έχει λήξει.
Το Φράγκο του Μονακό ήταν Νόμιμο χρήμα στο Μονακό, στη Γαλλία και στην Ανδόρρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία του Μονακό
1222
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Yle Fem
Το Yle Fem (στα ελληνικά αποδίδεται ως Yle πέντε) ήταν ένα κανάλι από την φινλανδική εταιρία YLE το οποίο μετέδιδε τα προγράμματα στην σουηδική γλώσσα. Περίπου το 5% του πληθυσμού της Φινλανδίας έχουν ως μητρική γλώσσα την Σουηδική.
Παλιά το κανάλι ήταν γνωστό ως YLE FST5, δηλαδή Σουηδική τηλεόραση της Φινλανδίας. Το κανάλι άρχισε να εκπέμπει στις 27 Αυγούστου 2001. Το κανάλι μεταδιδόταν επίγεια και δορυφορικά από τον δορυφόρο Thor 3. Στις 24 Απριλίου 2017 το κανάλι συγχωνεύθηκε με το Yle Teema, δημιουργώντας ένα ενιαίο κανάλι με τίτλο Yle Teema & Fem.
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί της Φινλανδίας
Καταπέλτης εκτέλεσης
Φαίνεται πως στην αρχαιότητα ο καταπέλτης και ειδικότερα ο μείζων χρησιμοποιήθηκε και ως μέσον, ή μέθοδος, εκτέλεσης θανατικής ποινής.
Ο τρόπος αυτός ίσως και να παρείχε υπέρμετρη αγωνία και σχετική αγριότητα θεάματος, ακριβώς λόγω της μεμονωμένης και ειδικής αυτής χρήσης. Στον καταπέλτη αυτό τη θέση του πολεμικού βέλους ή του ακοντίου λάμβανε ο θανατοποινίτης προσδεμένος σε ακόντιο με το οποίο και εξακοντίζονταν. Η διαφορετική αυτή χρήση του καταπέλτη, από εκείνη την πολεμική, ίσως και να αποτελούσε ένα αποτρεπτικό μέσο διάπραξης αδικημάτων την εποχή εκείνη. Τη χρήση του καταπέλτη ως μέσον τιμωρίας μας παραδίδει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης ότι γίνονταν στις Συρακούσες επί εποχής του Αγαθοκλή του Συρακούσιου, ο οποίος τους θανατοποινίτες «εις καταπέλτας ενδεσμεύων κατετόξευεν».
Παραστατικές ως προς αυτό το θέαμα εκτέλεσης ήταν και οι παραστάσεις ατραξιόν «άνθρωπος βλήμα» που παρουσίαζαν παλαιότερα διάφορα περιφερόμενα τσίρκο όπου ζογκλέρ επιχειρούσαν την εκτίναξή τους από βάθρο που έφερε ελατήρια και που συνοδεύονταν με κρότους και καπνούς.
Κατηγορία:Μέθοδοι εκτέλεσης
Ευκλείδης (ολυμπιονίκης)
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stater,%20452-432%20BC,%20Olympia.%2082-87th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Στατήρας της Ολυμπίας ο οποίος χρονολογείται μεταξύ της 82ης (452 π.Χ.) και 87ης διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]] Ο Ευκλείδης (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του δίαυλου κατά τους 83ους (448 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Η πόλη καταγωγής του δεν είναι γνωστή, ωστόσο βάσει των διασωζόμενων γραμμάτων της εγγραφής στους παπύρους της Οξυρρύγχου όπου μνημονεύεται πιθανώς να πρόκειται για τη Ρόδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δίαυλου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Μπέσα
Στα αλβανικά και τα ελληνικά η λέξη μπέσα αναφέρεται σε ένα εθιμοτυπικό κώδικα τιμής με ρίζες στο Μεσαίωνα. Η λέξη εντοπίζεται στο Kanuni (από το ελληνικό Κανών), μια συλλογή παραδοσιακών νόμων που αρχικά διαδίδονταν προφορικά, ενώ αργότερα καταγράφηκαν από τον πρίγκηπα Λέκα Ντουκαγκίνι μεταξύ άλλων. Η σύγχρονη ερμηνεία της μπέσας αποδίδεται και με τη λέξη αξιοπιστία.Εχει ντουρκ ο σπυρος
Προέλευση λέξης
Στο λεξικό της ελληνικής του Hofmann, η λέξη be (όρκος) της αλβανικής εντάσσεται στο λήμμα πείθομαι (πείθω:, βλέπε λατινικό fido). Κατά τον Treimer η besa προέρχεται από την αρχική μορφή *bhoidha-t-i και δεν πρέπει να διαχωριστεί από τη λέξη be. Ο Schmidt επίσης δέχεται τη besa ως προέκταση του be και την προέλευση του be από τη βάση *bhoidha. Σύμφωνα με τις ενδείξεις λοιπόν, υπάρχει πιθανή εγγύτητα με τις ελληνικές λέξεις πείθομαι και πίστη, όπως και με τις αντίστοιχες λατινικές και άλλες σε σύγχρονες ευρωπαϊκές γλώσσες. Ο Μάρκος Μπότσαρης στο λεξικό του δίνει στη μπέσα την ερμηνεία θρησκεία (πίστη), με βάση τη χρήση της εποχής από τους Αρβανίτες.
Έννοια
Η μπέσα καθορίζει ένα πρότυπο συμπεριφοράς με βάση τις αξίες μιας ομάδας ατόμων. Τα μέλη της θεωρούν τις προφορικές δεσμεύσεις απαραβίαστες, ενώ επιταγή αποτελεί η απόδοση τιμής σε συντοπίτες και συγγενείς, σύμφωνα με τα εκάστοτε συμφέροντα και τους ηθικούς κανόνες της εποχής. Στην ύπαιθρο, η συμμετοχή σε πρακτικές που σχετίζονται με τη μπέσα μπορούσε και μπορεί να οδηγήσει σε ακραίες καταστάσεις, όπως θανάτους αντιπάλων. Στην πράξη, λόγω της σύγχρονης αστικοποίησης το περιεχόμενο της μπέσας είναι συγγενικό με έννοιες όπως αξιοπιστία, αξιοπρέπεια και φιλότιμο. Για τα αναξιόπιστα άτομα, χρησιμοποιείται η λέξη μπαμπέσης (, από το pa+besë, δίχως μπέσα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρβανίτες Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Αλβανική γλώσσα Κατηγορία:Δικαιοσύνη Κατηγορία:Κοινωνία
Αρτούρ Ρασιζάντε
Ο Αρτούρ Ρασιζάντε (αζερ. Artur Tahir oğlu Rasizadə, συχνά και Artur Rasizade, γενν. 26 Φεβρουαρίου 1935) είναι πολιτικός από το Αζερμπαϊτζάν, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός από το 1996 έως το 2003 και από το 2003 έως τις 21 Απριλίου 2018.
Γεννήθηκε το 1935 στην Γκαντζά. Υπήρξε επί μακρόν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος, όταν ακόμα η χώρα του ήταν σοσιαλιστική σοβιετική δημοκρατία. Διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από τις 20 Ιουλίου 1996 ως τις 4 Αυγούστου 2003 και ξανά από τις 4 Νοεμβρίου 2003, οπότε και επέστρεψε στην πρωθυπουργία μετά την εκλογή του Ιλχάμ Αλίγιεφ στην προεδρία.
Τον Απρίλιο του 2018 αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Νοβρούζ Μαμάντοφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Αζέροι μηχανολόγοι μηχανικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί μηχανολόγοι μηχανικοί
Καζακική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Η Καζακική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, που ανήκε στην Ρωσική ΣΟΣΔ, ανακηρύχθηκε Σοσιαλιστική Δημοκρατία στις 5 Δεκεμβρίου 1936. Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση στην ΕΣΣΔ -μετά την Ρωσική ΣΟΣΔ- και βρίσκονταν στην στέπα της κεντρικής Ασίας. Συνόρευε στα ανατολικά με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και τη Λαϊκή Δημοκρατία της Μογγολίαςς, στον βορρά και στα βορειοδυτικά με την Ρωσική ΣΟΣΔ και στον νότο με τις Κιργιζική ΣΣΔ, Ουζμπεκική ΣΣΔ και Τουρκμενική ΣΣΔ. Στα δυτικά βρέχονταν από την Κασπία Θάλασσα. Πρωτεύουσα ήταν η Άλμα Άτα, το σημερινό Αλμάτι. Στην Καζακική ΣΣΔ βρίσκονταν σημαντικές εγκαταστάσεις και πεδία δοκιμών του σοβιετικού στρατιωτικού προγράμματος, καθώς και το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η Καζακική ΣΣΔ έγινε το σημερινό ανεξάρτητο κράτος του Καζακστάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Καζακστάν Κατηγορία:Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες
Ζωγράφος της γαμήλιας πομπής
thumb|right|250px|Αγγειογραφία του ζωγράφου της γαμήλιας πομπής Ο ζωγράφος της γαμήλιας πομπής είναι το συμβατικό όνομα αρχαίου Έλληνα αγγειογράφου του 4ου αιώνα π.Χ.
Βιογραφία
Άκμασε στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. στην Αθήνα. Ήταν ο τελευταίος σημαντικός αγγειογράφος του αττικού ερυθρόμορφου ρυθμού. Διακόσμησε κυρίως υδρίες και λέβητες. Εκτός από τα ερυθρόμορφα έργα του σώζονται και πολλοί παναθηναϊκοί αμφορείς, μελανόμορφου ρυθμού.
Πηγές
Κατηγορία:Εκθέματα στα μουσεία Γκέτι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αγγειογράφοι
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών
Η διοργάνωση
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ανδρών κατηγορίας elite έχουν δικαίωμα συμμετοχής πυγμάχοι ηλικίας 19 ως 40 ετών που έχουν αγωνιστεί σε τουλάχιστον 35 αγώνες.
Χωρίζονται σε δέκα κατηγορίες βάρους: 49, 52, 56, 60, 64, 69, 75, 81, 91 και 91+ κιλά. Οι αγώνες είναι διάρκειας τριών γύρων των τριών λεπτών. Σε κάθε κατηγορία βάρους επιτρέπεται η συμμετοχή έως δεκαέξι το ανώτερο πυγμάχων.
Νικητές σύλλογοι
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας αναδεικνύεται πρωταθλητής σύλλογος βάσει βαθμολογίας (κάθε νίκη πυγμάχου στα πλαίσια της τελικής φάσης δίνει 3 βαθμούς στο σύλλογο του, ενώ 1 βαθμό συμμετοχής παίρνουν οι πυγμάχοι που δεν σημειώνουν νίκη), καθώς και πολυνίκης σύλλογος βάσει των συνολικών μεταλλίων.
Σύνολο τίτλων
Σημειώσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωταθλητές Ελλάδος
Λιρέτα Αγίου Μαρίνου
Η Λίρα ήταν το νόμισμα του Αγίου Μαρίνου από τη δεκαετία του 1860 έως την αντικατάσταση του με Ευρώ την 1η Ιανουαρίου 2002. Ήταν ισοδύναμο και συνδεδεμένο με τη Λιρέτα Ιταλίας. Τα ιταλικά κέρματα και χαρτονομίσματα όπως και τα κέρματα του Βατικανού ήταν νόμιμο χρήμα στον Άγιο Μαρίνο, ενώ και τα κέρματα της λιρέτας του Αγίου Μαρίνου, που κόβονταν στη Ρώμη, ήταν νόμιμο χρήμα στην Ιταλία και στο Βατικανό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία του Αγίου Μαρίνου Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
1221
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1221 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μωάμεθ
Ο Μωάμεθ (مُحَمَّد بنِ عَبْد ٱللَّٰه, Μουχάμαντ ιμπν Αμπντ Αλλάχ, 22 Απριλίου 571 - 8 Ιουνίου 632) ήταν Άραβας ηγέτης από τη Μέκκα, ο οποίος ένωσε την Αραβία σε ένα ενιαίο θρησκευτικό κράτος υπό το Ισλάμ. Θεωρείται από τους Μουσουλμάνους ότι υπήρξε ο τελευταίος προφήτης ο οποίος στάλθηκε για να καθοδηγήσει την ανθρωπότητα με το άγγελμα του Ισλάμ. Ο Μωάμεθ καθόρισε με το θρησκευτικό του μήνυμα και τις πολιτικές-κοινωνικές πρωτοβουλίες του την εξέλιξη του αραβικού κόσμου και επηρέασε την ανθρώπινη ιστορία. Σύμφωνα με το Ιερό Κοράνιο, ο Μωάμεθ είναι «Προφήτης» και «Απόστολος του Θεού», «ο τελευταίος αγγελιοφόρος» του Θεού ο οποίος στάλθηκε για να αποσαφηνίσει τις Γραφές στους πιστούς. (Κοράνιο 2:101· 5:13-19· 9:32, 33)
Σύμφωνα με τους παραδοσιακούς Μουσουλμάνους βιογράφους, γεννήθηκε περίπου το έτος 571 μ.Χ. στη Μέκκα (Μακκά) και πέθανε στις 8 Ιουνίου 632 μ.Χ. στη Μεδίνα (Μαντίνα)· και οι δυο αυτές πόλεις βρίσκονται στην περιοχή Χετζάζ της σημερινής Σαουδικής Αραβίας. Κατά γράμμα, Μωάμεθ σημαίνει «ιδιαίτερα αξιέπαινος» στην αραβική γλώσσα.
Ονόματα
Το κοινό όνομα Μουχαμάντ, που δηλώνει τον «αξιύμνητο», αποτελεί πλέον μέρος της καθημερινής προσευχής των μουσουλμάνων και συνοδεύεται από τη φράση «η ειρήνη και ευλογία του Θεού ας είναι μαζί του» (σαλά αλλάχου αλάιχι ουά σαλάμ). Φαίνεται πως ήταν σε περιορισμένη χρήση ήδη πριν το Ισλάμ. Το πλήρες όνομά του, σύμφωνα με τους κανόνες της αραβικής ονοματοδοσίας, είναι Αμπού αλ Κασίμ Μουχαμάντ ιμπν Αμπνταλλάχ αλ Χασιμί αλ Κουρασί (ابو القاسم محمد ابن عبد الله ابن عبد المطلب ابن هاشم). Το πρώτο μέρος του (Αμπού Αλ-Κασίμ) υποδηλώνει πως υπήρξε πατέρας ενός αγοριού, ονόματι Αλ-Κασίμ, που πέθανε πρόωρα. Αμπνταλλάχ είναι το όνομα του πατέρα του, ενώ το υπόλοιπο τμήμα του ονόματος δείχνει πως ανήκε στην πατριά Χασίμ, της φυλής Κουραΐς (Quraysh).
Ο Μωάμεθ απαντάται επίσης διαφορετικά με δεκάδες «ιερά ονόματα» τα οποία, κατά το Ισλάμ, τού δόθηκαν από τον Θεό και χρησιμοποιούνται σε προσευχές και λιτανείες. Πιο σημαντικό από αυτά θεωρείται το όνομα Αχμάντ («περισσότερο αξιύμνητος»). Συχνή είναι επίσης η χρήση των όρων ναμπί («προφήτης») και ρασούλ Αλλάχ («απόστολος του Θεού»), όπως καταγράφονται και στο Κοράνιο, όταν ο Μωάμεθ αναφέρεται σε δεύτερο πρόσωπο. Η επίκληση «υπηρέτης» του Θεού συναντάται επίσης στο Κοράνιο, καθώς και άλλα επίθετα που σχετίζονται με την αποστολή του, όπως «αναγγέλων», «προειδοποιητής», «μάρτυρας», κ.ά. Το όνομα Μουχαμάντ χρησιμοποιείται στο Κοράνιο τέσσερις φορές και αποτελεί πλέον το πιο συνηθισμένο ανδρικό όνομα στον ισλαμικό κόσμο.
Πηγές
Περισσότερο αξιόπιστη πηγή για τη ζωή του προφήτη Μωάμεθ θεωρείται το Κοράνιο, που είναι ωστόσο και η πλέον δύσκολη σε ό,τι αφορά τη χρήση της για την άντληση ιστορικών στοιχείων. Οι πρώιμες προσπάθειες καταγραφής γεγονότων που σχετίζονταν με τη ζωή του Μωάμεθ δύσκολα θα κατατάσσονταν στο είδος της βιογραφίας όπως αυτό εννοείται σήμερα. Περιλαμβάνουν έργα που καταγράφουν τις πολεμικές εκστρατείες του (maghāzī) και συγχωνεύτηκαν από νωρίς με άλλες παραδοσιακές και προφορικές αφηγήσεις για τον προφήτη (σίρα), παραδοσιακές ερμηνείες του Κορανίου (ταφσίρ) και ρήσεις του Μωάμεθ (βλ. χαντίθ). Οι πηγές αυτές μεταφέρθηκαν προφορικά από γενιά σε γενιά πριν περάσουν στον γραπτό λόγο και καθώς δεν είχαν ως πρωταρχικό στόχο την καταγραφή της ζωής του Μωάμεθ εκτιμώνται από τους μελετητές υπό το πρίσμα του σκοπού που καθεμία καλείται να υπηρετήσει. Η προφορική παράδοση παραμένει ωστόσο σημαντική για την κατανόηση του προφήτη Μωάμεθ κατά το Ισλάμ.
Παράλληλα με το Κοράνιο, εκτενής είναι η χρήση έργων του 3ου και 4ου αιώνα της ισλαμικής εποχής. Σημαντικότερο θεωρείται η σίρα του Ιμπν Ισχάκ (θ. 151/768), η οποία δε διατηρείται στην αυθεντική της μορφή αλλά είναι γνωστή μέσα από τις αναθεωρήσεις των Ιμπν Χισάμ (Ibn Hishām_ και Γιουνούς ιμπν Μπουκαΐρ (Yūnus ibn Bukayr), ή αποσπάσματά της, όπως αυτά παραδίδονται από άλλες πηγές. Γνωστό είναι επίσης το έργο του αλ-Γουακιντί (θ. 207/822-3), που επικρίνεται ως αναξιόπιστο από ορισμένους μελετητές, καθώς και του γραμματέα του, Ιμπν Σαντ, το οποίο εκτιμάται περισσότερο.
Η αυθεντικότητα των χαντίθ και η αξιοπιστία τους, σε ό,τι αφορά την άντληση έγκυρων πληροφοριών για τον βίο του Μωάμεθ, παραμένει πεδίο διένεξης των μελετητών.
Βίος
Γεννήθηκε στη Μέκκα αλλά η ακριβής ημερομηνία γέννησής του δεν είναι γνωστή. Τοποθετείται περίπου το 570, κατά το «έτος του ελέφαντα», με βάση την ηλικία του θανάτου του, τα χρόνια της παρουσίας του στη Μέκκα και στη Μεδίνα, και την καθιερωμένη άποψη πως ήταν περίπου σαράντα ετών όταν ξεκίνησε να κηρύττει ως προφήτης. Σύμφωνα με τον Ιμπν Ισχάκ, και όπως είναι ευρύτερα αποδεκτό, γεννήθηκε κατά τον τρίτο μήνα του ισλαμικού ημερολογίου (Rabi' al-awwal). Αρκετά ποιήματα υποστηρίζουν την υπόθεση πως ανήκε στην επιφανή πατριά της Μέκκας Μπανού Χασίμ, η οποία ωστόσο φαίνεται πως δεν ευημερούσε κατά την περίοδο του Μωάμεθ. Ο πατέρας του, Αμπντ Αλλάχ, πέθανε λίγους μήνες πριν τη γέννησή του, ενώ η μητέρα του, Αμίνα, πέθανε όταν ο Μωάμεθ ήταν έξι ετών. Την ανατροφή του ανέλαβε τότε ο παππούς του και ο θείος του. Η έμφαση που δίνεται στις ισλαμικές κοινωνίες γύρω από την προστασία των ορφανών πηγάζει εν μέρει από το γεγονός πως ο ίδιος ο Μωάμεθ υπήρξε ορφανός. Το οικογενειακό δέντρο της μητέρας του συνδεόταν πιθανώς με τη Μεδίνα, χωρίς να διευκρινίζεται σαφώς με ποιο τρόπο. Για τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια λίγα είναι γνωστά, ενώ οι σχετικές πηγές έχουν περιορισμένη αξία για την εξέταση του ιστορικού Μωάμεθ.
Κατά την παράδοση, η Αμίνα έστειλε το βρέφος στην έρημο, τηρώντας έτσι το έθιμο επιφανών οικογενειών της εποχής, μέσα από το οποίο κάποιος διδασκόταν την αυτοπειθαρχία και ερχόταν σε επαφή με τις αραβικές παραδόσεις. Στην έρημο πέρασε αρκετά χρόνια και τέθηκε υπό την φροντίδα της φτωχής Χαλιμά, από την φυλή των Μπανού Σαντ. Σε νεαρή ηλικία ταξίδεψε στη Συρία συνοδεύοντας για εμπορικούς σκοπούς τον θείο του, Αμπού Ταλίμπ. Σύμφωνα με μία από τις παραλλαγές αυτής της εξιστόρησης, συνάντησαν στη διαδρομή έναν χριστιανό μοναχό, ονόματι Μπαχίρα, ο οποίος προέβλεψε το μέλλον του νεαρού Μωάμεθ. Από τις βιογραφικές πηγές διαφαίνεται πως ο Μωάμεθ απέκτησε εμπειρία στο εμπόριο, γεγονός που ίσως συνδέεται με το κοινό αραβικό όνομα Αμίν (δηλ. έμπιστος, φερέγγυος) που του δόθηκε στη νεότητά του και καταγράφεται από πληθώρα πηγών. Σε ηλικία 25 ετών νυμφεύτηκε την πλούσια χήρα Χαντίτζα, η οποία εικάζεται πως τον είχε προσλάβει στην υπηρεσία της για να χειρίζεται τις εμπορικές υποθέσεις της. Εκείνη ήταν κατά δεκαπέντε χρόνια μεγαλύτερη σε ηλικία και ο γάμος τους υπήρξε ο πλέον ευτυχισμένος στη ζωή του Μωάμεθ. Κατά την παράδοση, η Χαντιτζά ήταν σαράντα ετών όταν παντρεύτηκε τον Μωάμεθ, ωστόσο υποστηρίζεται επίσης πως ενδεχομένως ήταν κατά πολύ νεότερη. Ο Αμπντουλάχ ιμπν Μασούντ αναφέρει την ηλικία των 28 ετών που κατά μία άποψη μοιάζει πιθανότερη με δεδομένο πως μετά τον γάμο της γέννησε έξι παιδιά. Έζησε με την Χαντίτζα περίπου 25 χρόνια, αποκτώντας τέσσερις κόρες και αρκετούς γιους, οι οποίοι ωστόσο πέθαναν σε νηπιακή ηλικία. Στο διάστημα αυτό δεν παντρεύτηκε άλλη γυναίκα, παρά το γεγονός πως η πολυγαμία ήταν επιτρεπτή και συνήθης. Τόσο η Χαντιτζά, που ανήκει στις αγίες κατά το Ισλάμ, όσο και η Φάτιμα αντιμετωπίζονται με μεγάλη θρησκευτική ευλάβεια. Κατά τη διάρκεια του γάμου του, ο Μωάμεθ αποφάσισε να απελευθερώσει και να υιοθετήσει τον δούλο του, Ζαΐντ, ο οποίος παρέμεινε στην υπηρεσία του για αρκετά χρόνια. Από τον γάμο του με τη Χαντίτζα μέχρι την ηλικία των σαράντα περίπου ετών, σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τον βίο του.
Η περίοδος στη Μέκκα
Ένα από τα αμφιλεγόμενα περιστατικά του βίου του στη Μέκκα καταγράφεται από τον Πέρση ιστορικό Αλ Ταμπαρί και τον Ιμπν Σαντ. Σύμφωνα με τη σχετική αφήγηση, κατά τη διάρκεια που ο Μωάμεθ απήγγειλε τη σουρά Αλ Νατζμ, ο σατανάς παρενέβη στον λόγο του προσθέτοντας δύο στίχους που οδηγούσαν στο συμπέρασμα πως ο Μωάμεθ αποδεχόταν την ύπαρξη τριών θεοτήτων της Μέκκας. Την αλήθεια περί των «σατανικών στίχων» αποκάλυψε αργότερα στον Μωάμεθ ο αρχάγγελος Γαβριήλ. Η ιστορία αυτή απορρίπτεται από την πλειοψηφία των μουσουλμάνων ως μεταγενέστερη εφεύρεση, αντίθετα με τους περισσότερους Ευρωπαίους βιογράφους του Μωάμεθ. Στα επιχειρήματα υπέρ της ιστορικής βάσης της ιστορίας ανήκει το γεγονός πως διασώζονται αρκετές παραλλαγές της, και πως εφόσον οι μουσουλμάνοι την αρνούνται κατηγορηματικά ως υποτιμητική, θα ήταν παράλογο να επινοήσουν την ιστορία αυτή μεταγενέστερα. Επιπλέον, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να διαθέτει συμβολική αξία, υποδηλώνοντας πως ο μονοθεϊσμός του Μωάμεθ διαμορφώθηκε σταδιακά. Από την άλλη πλευρά, η πληθώρα παραλλαγών και κυρίως οι ασυνέπειες μεταξύ τους αποτελεί συγχρόνως αντεπιχείρημα, ενώ έχει υποστηριχτεί επίσης πως οι «σατανικοί στίχοι» είναι ξένοι προς το εννοιολογικό πλαίσιο της σουράς Αλ Νατζμ και εν γένει με το μήνυμα του Ισλάμ. Επιπλέον υποστηρίζεται πως η λέξη al gharaniq, που χρησιμοποιείται για τον χαρακτηρισμό των γυναικείων θεοτήτων από τον Μωάμεθ στους «σατανικούς στίχους», δε συναντάται σε καμία άλλη λογοτεχνική αναφορά ή παραδοσιακή αφήγηση με παρόμοιο τρόπο.
Χωρίς να έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια διάδοσης του μηνύματος του Ισλάμ, την περίοδο 620-1 ο Μωάμεθ ήρθε σε επαφή με αντιπροσωπείες από την πόλη Γιαθρίμπ (Yathrib), βόρεια της Μέκκας, αποτελούμενη από μέλη των δύο σημαντικότερων φυλών της πόλης που σταδιακά ασπάστηκαν το Ισλάμ. Μετά από μία καθοριστική συνάντηση στην πόλη Αλ-Ακαμπάχ το 622, επισημοποιήθηκε συμφωνία με τους κατοίκους της Γιαθρίμπ ώστε ο Μωάμεθ και οι ακόλουθοί του να μετεγκατασταθούν στην πόλη, όπου θα απολάμβαναν προστασία. Τότε, ο Μωάμεθ έδωσε εντολή στους πιστούς να εγκαταλείψουν τη Μέκκα διακριτικά, σε μικρές ομάδες. Ο ίδιος αναχώρησε για τη Γιαθρίμπ συνοδευόμενος από τον Αμπού Μπακρ. Η φυλή των Κουραΐς είχε ήδη αποφασίσει να εξοντώσει τον Μωάμεθ, ο οποίος τελικά κατάφερε να διαφύγει. Σύμφωνα με παραδοσιακή ισλαμική εξιστόρηση, που απορρίπτεται από την πλειοψηφία των σύγχρονων ιστορικών της Δύσης, ο Μωάμεθ κρύφτηκε σε σπηλιά η οποία κατόπιν καλύφθηκε από ιστούς αραχνών και σπηλιές πουλιών. Όταν μέλη των Κουραΐς έφθασαν στη σπηλιά, αποφάσισαν να μην εισέλθουν καθώς οι απείραχτοι ιστοί μαρτυρούσαν πως κανένας δεν θα μπορούσε να είχε κρυφτεί εκεί. Η φυγή του Μωάμεθ, γνωστή ως Εγίρα ή Χιτζρά (Hijra, αραβ. هِجْرَة) ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 622 και θεωρείται τόσο σημαντικό γεγονός στην ισλαμική ιστορία ώστε σηματοδοτεί την έναρξη του ισλαμικού ημερολογίου (βλ. έτος Εγίρας). Με την άφιξή του στη Γιαθρίμπ, η πόλη μετονομάστηκε «Μαντινάτ αλ Ναμπί», δηλαδή «πόλη του Προφήτη», ή Μεδίνα.