cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βέρα Λυν
Η Βέρα Μάργκαρετ Λυν (Vera Margaret Lynn, γεννηθείσα Γουέλτς, Welch, 20 Μαρτίου 1917 - 18 Ιουνίου 2020) ήταν Αγγλίδα τραγουδίστρια παραδοσιακής ελαφράς μουσικής, τραγουδοποιός και ηθοποιός, δημοφιλής κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.
Κατά τον πόλεμο περιόδευε δίνοντας σχεδόν συνεχώς συναυλίες για τα βρετανικά στρατεύματα εντός και εκτός Αγγλίας, φθάνοντας μέχρι την Αίγυπτο, τις Ινδίες και τη Βιρμανία. Τα τραγούδια που έχουν συνδεθεί περισσότερο με τη φωνή της είναι τα «We'll Meet Again», «The White Cliffs of Dover», «A Nightingale Sang in Berkeley Square» και «There'll Always Be an England».
Παρέμεινε δημοφιλής και μετά τον πόλεμο, εμφανιζόμενη στην τηλεόραση στη Μεγάλη Βρετανία και στις ΗΠΑ, ηχογραφώντας τραγούδια όπως το «Auf Wiederseh'n Sweetheart» και το πρώτο σε πωλήσεις στην πατρίδα της «My Son, My Son». Το 2009, σε ηλικία 92 ετών, έγινε η γηραιότερη εν ζωή καλλιτέχνιδα που μπήκε στην κορυφή των πωλήσεων άλμπουμ στο Ηνωμένο Βασίλειο, με το We'll Meet Again: The Very Best of Vera Lynn. Το 2017 έβγαλε το άλμπουμ Vera Lynn 100 με αφορμή τα εκατοστά γενέθλιά της, που έφθασε το νο. 3 στις πωλήσεις, καθιστώντας την τον γηραιότερο καλλιτέχνη (άνδρα ή γυναίκα) στην ιστορία της τέχνης (και πρώτο υπεραιωνόβιο ερμηνευτή/-τρια) που έβγαλε άλμπουμ το οποίο μπήκε στα 10 κορυφαία σε πωλήσεις σε κάποια χώρα.
Η Λυν έχει αφιερώσει πολύ χρόνο και ενέργεια σε φιλανθρωπικές δραστηριότητες, σχετικές με βετεράνους πολεμιστές, παιδιά με ειδικές ανάγκες και καρκινοπαθείς. Το 2000, έγινε γνωστή ως «η Βρετανίδα που χαρακτήρισε καλύτερα το πνεύμα του 20ού αιώνα».
Βιογραφία μέχρι το 1945
thumb|Η Λυν τραγουδά σε εργοστάσιο πυρομαχικών το 1941 Η Βέρα Μάργκαρετ Γουέλτς γεννήθηκε στο Ήστ Χαμ του Έσσεξ (σήμερα στον δήμο Νιούχαμ του Λονδίνου). Γονείς της ήταν ο υδραυλικός Μπέρτραμ Σάμιουελ Γουέλτς (1883-1955) και η Άνι Μάρτιν (περ. 1889 – 1961), οι οποίοι είχαν παντρευτεί το 1913.
Η Βέρα άρχισε να τραγουδά μπροστά σε κοινό από την ηλικία των επτά ετών και υιοθέτησε το επώνυμο του γένους της γιαγιάς της (από την πλευρά της μητέρας της), Μάργκαρετ Λυν, ως το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο όταν ήταν μόλις 11 ετών. Η πρώτη της ραδιοφωνική εμφάνιση ήταν με την ορχήστρα του Τζο Λος το 1935. Υπάρχουν ηχογραφήσεις της σε δίσκους αυτής και άλλων χορευτικών ορχηστρών.
Το 1936 κυκλοφόρησε ο πρώτος προσωπικός δίσκος της, από την εταιρεία Crown, με τίτλο «Up the Wooden Hill to Bedfordshire». Μετά από λίγο καιρό με την ορχήστρα του Τζο Λος, συμμετείχε για λίγα χρόνια στην ορχήστρα του Τσάρλι Κουντς (Kunz). Από το 1937 τραγουδούσε και με την «αριστοκράτισσα» των βρετανικών χορευτικών ορχηστρών, αυτή του Μπερτ Άμπροουζ.
Η γνωστότερη ηχογράφησή της είναι αυτή του τραγουδιού «We'll Meet Again» των Ρος Πάρκερ και Χιούι Τσαρλς το 1939. Οι νοσταλγικοί στίχοι του ήταν πολύ δημοφιλείς κατά τη διάρκεια του πολέμου. Κατά την πρώτη (πιο ήσυχη) περίοδο του πολέμου (πριν η Γερμανία επιτεθεί στη Γαλλία), η εφημερίδα Daily Express ρώτησε Βρετανούς στρατιώτες ποια ήταν η αγαπημένη τους μουσική ερμηνεύτρια και η Βέρα Λυν ήρθε πρώτη στις προτιμήσεις τους. Από τότε έγινε γνωστή ως «η Αγαπημένη των Ενόπλων Δυνάμεων» ("the Forces' Sweetheart").
Το 1941, κατά τις δυσκολότερες ίσως ώρες του πολέμου για τη Βρετανία, η Λυν άρχισε τη δική της ραδιοφωνική εκπομπή, με τίτλο Sincerely Yours («Ειλικρινά δική σας»), στέλνοντας μηνύματα σε στρατιώτες στο εξωτερικό. Εκείνη και το κουαρτέτο της ερμήνευαν τα τραγούδια που ζητούσαν περισσότερο οι στρατιώτες. Επιπλέον, η Λυν επισκεπτόταν νοσοκομεία για να μιλήσει με νέες μητέρες και να στείλει μηνύματά τους στους συζύγους τους που πολεμούσαν μακριά.
Η Βέρα Λυν εντάχθηκε στην Εθνική Ένωση Ψυχαγωγίας Υπηρετούντων (Entertainments National Service Association, ENSA), έναν οργανισμό που είχε ιδρυθεί το 1939 με σκοπό την παροχή ψυχαγωγίας για το προσωπικό των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Με την ENSA περιόδευσε στην Αίγυπτο, τις Ινδίες και τη Βιρμανία, δίνοντας υπαίθριες συναυλίες για τα στρατεύματα.
Τα μεταπολεμικά χρόνια
thumb|Η Βέρα Λυν το 1962 Το τραγούδι της Λυν «Auf Wiederseh'n Sweetheart» έγινε το 1952 ο πρώτος δίσκος Βρετανού ερμηνευτή ή ερμηνεύτριας που βρέθηκε ποτέ στην κορυφή των πωλήσεων στις ΗΠΑ, και μάλιστα παρέμεινε στην κορυφή για εννέα εβδομάδες.
Η δημοφιλία της συνέχισε σε όλη τη δεκαετία του 1950, με αποκορύφωμα το τραγούδι «My Son, My Son» το 1954, το οποίο έγραψε η ίδια μαζί με τον Γκόρντον Μέλβιλ Ρης. Το 1967 ηχογράφησε το «It Hurts To Say Goodbye», που έφθασε επίσης σε υψηλές πωλήσεις.
Η Λυν παρουσίαζε το δικό της πρόγραμμα ποικιλιών στον πρώτο τηλεοπτικό σταθμό του BBC στα λίγα χρόνια πριν και μετά το 1970, ενώ ήταν συχνά προσκεκλημένη σε άλλες τέτοιες εκπομπές. Το 1972 ήταν βασική ερμηνεύτρια στο επετειακό πρόγραμμα του BBC «50 χρόνια μουσικής».
Το 2009 η Λυν δημοσίευσε την αυτοβιογραφία της με τον τίτλο Some Sunny Day. Είχε γράψει και δύο προηγούμενα απομνημονεύματα, το Vocal Refrain (1975) και το We'll Meet Again (1989).
Τον Φεβρουάριο του 2009 αναφέρθηκε ότι η Λυν μήνυσε το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα (BNP) επειδή είχε χρησιμοποιήσει το «The White Cliffs of Dover» σε ένα άλμπουμ κατά των μεταναστών χωρίς την άδειά της. Ο δικηγόρος της είπε ότι το άλμπουμ φαινόταν να συνδέει τη Λυν, η οποία δεν σχετίζεται με κανένα πολιτικό κόμμα, με τις απόψεις του κόμματος δια της συσχετίσεως.
Τον Αύγουστο του 2014 η Λυν ήταν ένα από τα 200 δημόσια πρόσωπα που υπέγραψαν επιστολή προς την εφημερίδα The Guardian αντιτιθέμενα στην ανεξαρτησία της Σκωτίας με αφορμή το σχετικό δημοψήφισμα του Σεπτεμβρίου εκείνου του έτους.
Προσωπική ζωή
Το 1941 η Βέρα Λυν παντρεύτηκε τον μουσικό Χάρυ Λιούις, που έπαιζε κλαρίνο και σαξόφωνο στην ορχήστρα του Άμπροουζ, τον οποίο είχε γνωρίσει δύο χρόνια νωρίτερα. Απέκτησαν μία κόρη, τη Βιρτζίνια Πένελοουπ Ανν Λιούις.
Τιμητικές διακρίσεις
Η Βέρα Λυν τιμήθηκε με το βρετανικό Μετάλλιο Πολέμου 1939-1945 και τον «Αστέρα της Βιρμανίας», καθώς και με το παράσημο Officer of the Order of the British Empire (OBE) το 1969.
Το 1977 ανακηρύχθηκε επίτιμη δημότης του Νάσβιλ (ΗΠΑ) και το επόμενο έτος τιμήθηκε αντίστοιχα με το «Freedom of the City» από την πόλη του Λονδίνου.
Το 2016 έλαβε το παράσημο του «Τάγματος των Συνοδών της Τιμής» (Order of the Companions of Honour, CH) για «υπηρεσίες στο πεδίο της ψυχαγωγίας» και για το φιλανθρωπικό της έργο.
Η Λυν στη λαϊκή κουλτούρα
Η γνωστή ταινία πολιτικής σάτιρας του 1964 S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα του Στάνλεϊ Κούμπρικ τελειώνει με ένα μοντάζ από πυρηνικές εκρήξεις με τη μουσική συνοδεία του τραγουδιού της Λυν «We'll Meet Again».
Στην τηλεοπτική σειρά Gravity Falls ο κακός Μπιλ Σάιφερ τραγουδά μέρος του ίδιου πάντα τραγουδιού.
Απεβίωσε σε ηλικία 103 ετών στις 18 Ιουνίου 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Αγχόνη
Είδη αγχόνης
Το όργανο (μέσον) αυτό συνήθως αποτελείται από δύο βασικές ανισομεγέθεις δοκούς, καθέτους μεταξύ τους σε σχήμα Γ που εκ του οριζοντίου σκέλους φέρεται ο βρόχος. Κατά καιρούς όμως έχουν χρησιμοποιηθεί και αγχόνες άλλων σχημάτων όπως σε σχήμα Π που από το οριζόντιο σκέλος μπορεί να φέρονται περισσότεροι του ένός βρόχοι ή σε σχήμα Τ όπου ο απαγχονισμός εκτελείται από τις μασχάλες του κατάδικου. Μέχρι την 10ετία του "50 ο απαγχονισμός στην Τουρκία γινόταν από τρεις στύλους σε σχήμα πυραμίδας που από την έσω κορυφή φέρονταν ο βρόχος.
Κατά τον μεσαίωνα στις ευρωπαϊκές χώρες συνηθίζονταν το τετράγωνο ή ορθογώνιο ικρίωμα που έμοιαζε με σκελετό κιβωτίου που από τους άνω στύλους φέρονταν βρόχοι. Αλλά και οι τρόποι εκτέλεσης με αυτό το μέσον ήταν διαφορετικοί κατά καιρούς, από τόπο σε τόπο. Αλλού μεν, όπως στην Αγγλία μέχρι του 1832, ο θανατούμενος σύρονταν στο έδαφος από μεγάλο βάρος προσδεδεμένο στο άλλο άκρο του σχοινιού δια μέσου τροχαλιών. Στις αραβικές χώρες σύρονταν ο κατάδικος δια βρόχου από καλπάζοντα άλογα. Αλλού ο μελλοθάνατος επιβιβάζονταν σε ανοικτή άμαξα που τον οδηγούσε κάτω ακριβώς από τον βρόχο που μπορεί να φέρονταν σε γέφυρα ή σε ειδικό ικρίωμα ή και σε δένδρο όπου αφού εφαρμόζονταν ο βρόχος στο λαιμό του αποσύρονταν η άμαξα και ακολουθούσε η αυτόματη εκτέλεση του απαγχονισμού. Αλλού επίσης οι θανατούμενοι υποχρεώνονταν ν΄ ανέλθουν ψηλές κλίμακες (ανεμόσκαλες) για να φθάσουν στο βρόχο της υψηλής αγχόνης. Μέχρι το 1960 υπήρχε σε χρήση στην Αγγλία, Γαλλία κλπ.
Ιστορία
Η επικράτηση της αγχόνης ως μέσου επιβολής ατιμωτικής θανατικής ποινής χρονολογείται από τον Αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο ο οποίος κατήργησε τον σταυρικό θάνατο. Κατά τον Μεσαίωνα ο θάνατος δι΄ αγχόνης επιβάλλονταν μόνο σε κατάδικους που προέρχονταν από τις κατώτερες τάξεις, ενώ οι ευγενείς είχαν το "προνόμιο" του αποκεφαλισμού, και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις γινόταν δι΄ απαγχονισμού προκειμένου ν΄ αποδοθεί ατιμωτική σημασία. Στη συνέχεια η Γαλλική Επανάσταση κατήργησε τον δι΄ απαγχονισμού θάνατο και επέβαλε τον δι΄ αποκεφαλισμού για όλους τους καταδικαζόμενους επί εσχάτη των ποινών.
Στην Ελλάδα ο δι΄ αγχόνης θάνατος εισήχθηκε τον Ιούλιο του 1925 με διάταγμα της Κυβέρνησης Πάγκαλου προς παραδειγματισμό επί καταχρήσεων του δημοσίου. Το σχετικό εκείνο διάταγμα καταργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1926. Στο διάστημα που ίσχυε αυτό έγιναν μόνο δύο εκτελέσεις καταδικασθέντων για κατάχρηση, και αυτές στη περιοχή "Τσακός" της Αγίας Παρασκευής Αττικής, εκ του ονόματος του ενός εκ των δύο εκεί καταδικασθέντων δι΄ απαγχονισμού. Αργότερα κατά το διάστημα της κατοχής (1941-1944) οι Γερμανοί κατακτητές χρησιμοποίησαν την αγχόνη σε πλείστες των περιπτώσεων και μάλιστα επί ομαδικών εκτελέσεων του ανθιστάμενου πληθυσμού της ελληνικής υπαίθρου. Στην Αθήνα δι΄ απαγχονισμού εκτελέστηκαν τότε δύο έμποροι για διενέργεια "μαύρης αγοράς". Η εκτέλεση με απαγχονισμό χρησιμοποιήθηκε και από τις κομμουνιστικές δυνάμεις στην Ελλάδα.
Επίσης δι΄ απαγχονισμού εκτελέσθηκαν μετά τον Μουσολίνι, με απόφαση του Δικαστηρίου εγκληματιών πολέμου της Νυρεμβέργης το 1946 οι Ρίμπεντροπ, Ζάουκελ, Σάις, Φρικ, Στράιχερ κ.ά. Αργότερα οι Άγγλοι εφαρμόζουν απαγχονισμούς Ελληνοκυπρίων δια καταπακτής όπου άνοιγε αμέσως μετά την τοποθέτηση του βρόχου στο λαιμό του κατάδικου.
Τελευταίος απαγχονισμός ήταν αυτός του πρώην Προέδρου του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν που επιβιβάσθηκε σε κάλαθο καταπακτής. Από τα επίσημα ιρακινά μέσα ενημέρωσης κυκλοφόρησε μόνο ένα σύντομο απόσπασμα της προετοιμασίας της εκτέλεσης, λίγο αργότερα όμως στο διαδίκτυο βρέθηκε βίντεο που είχε τραβήξει κάποιος ανώνυμος παριστάμενος, με ολόκληρη τη διαδικασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέθοδοι εκτέλεσης Κατηγορία:Εξοπλισμός εκτέλεσης
TeenNick
Από τις 15 Μαρτίου 2020 έως τις 15 Ιουλίου 2022, ένθετο πρόγραμμα υπό την επωνυμία αυτή εντάχθηκε στο RISE TV (αδελφικό κανάλι του ελληνικού Nickelodeon) για τις μεσημεριανές, απογευματινές και βραδινές ώρες. Το πρόγραμμα απαρτιζόταν κυρίως από σειρές που προηγουμένως προέβαλλε το Nickelodeon μετά τα μεσάνυχτα (Ντρέικ & Τζος, Victorious, ICarly, Big Time Rush κτλ.) συν την σειρά του Nick at Nite Instant Mom και το Καναδέζικο δράμα Ride, καθώς και ολιγόλεπτες εσωτερικές παραγωγές (Music 89.2 Challenge, Life Hacks και For Your Info).
Πρόγραμμα
Το TeenNick έχει πιο χαλαρό περιεχόμενο στο πρόγραμμά του, από τα υπόλοιπα κανάλια του Nickelodeon, εκτός από το Nick at Nite και το NickMom για το Nick Jr., το περιεχόμενο των οποίων τα πρότυπα, είναι τόσο παρόμοια, με εκείνα του TeenNick. Ωστόσο, το TeenNick είχε όλο και λιγότερες σειρές που διαθέτουν βωμολοχίες ή σεξουαλικό περιεχόμενο ως μέρος του προγράμματός του, κατά το 2010 μέχρι και σήμερα, σε σύγκριση με την απογραφή του προγράμματος πριν από το 2009 με εκπομπές που ενσωματώνουν τέτοιο περιεχόμενο, κυρίως περιορίζεται σε ορισμένες χρονοθυρίδες κατά τη διάρκεια της νύχτας.
TEENick
Η επωνυμία TeenNick ξεκίνησε ως μπλοκ στο Nickelodeon που ονομάζεται TEENick. Το TEENick προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 4 Μαρτίου 2001 και προβλήθηκε μόνο τα Σαββατοκύριακα. Το μπλοκ TEENick φιλοξενήθηκε από διασημότητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Παιδικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2002 Κατηγορία:Nickelodeon
Σμας Πάρκερ
Ο Ουίλιαμ Χένρι («Σμας») Πάρκερ (William "Smush" Parker) (Μπρούκλιν, 1 Ιουνίου 1981), είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,93 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ.
Καριέρα
Ο Πάρκερ ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στην ομάδα του λυκείου Newtown High School στο Έλμχαρστ του Κουίνς και στη συνέχεια σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Νότιου Άϊνταχο, πριν μεταγραφεί στο πανεπιστήμιο του Φόρνταμ.
Το 2002, υπέγραψε στους Κλίβελαντ Καβαλίερς, με τους οποίους αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός στα περισσότερα από τα 66 παιχνίδια που συμμετείχε, με 6,2 πόντους και 2,5 ασίστ ανά αγώνα. Την επόμενη σεζόν, συμφώνησε με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, παίζοντας σε δεκαπέντε αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος με μέσους όρους 14,7 πόντων, 5,6 ασίστ, 2,9 ριμπάουντ και 1,7 κλεψιμάτων. Με τους «κίτρινους» κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος, κερδίζοντας τον Ολυμπιακό στον τελικό με 73-70.
Το καλοκαίρι του 2004, υπέγραψε στους Ντιτρόιτ Πίστονς, με τους οποίους έπαιξε σε έντεκα αγώνες, πριν συνεχίσει στους Φλόριντα Φλέιμ για το NBDL. Ολοκλήρωσε τη χρονιά με τους Φοίνιξ Σανς, ενώ το καλοκαίρι του 2005 συμφώνησε με τους Λος Άντζελες Λέικερς. Στους Λέικερς παρέμεινε για δύο σεζόν, όντας βασικός πλέι μέικερ με μέσους όρους 11,3 πόντων, 3,2 ασίστ και 2,9 ριμπάουντ.
Στις 26 Ιουλίου 2007 υπέγραψε στους Μαϊάμι Χιτ, όπου αγωνίστηκε σε εννέα παιχνίδια με 4,8 πόντους και 2,1 ριμπάουντ ανά αγώνα. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο Πάρκερ διαπληκτίστηκε με έναν υπάλληλο πάρκινγκ και οι Χιτ τον έθεσαν σε άδεια μετά πληρωμής μέχρι να εξετάσουν το θέμα. Τον Μάρτιο του 2008, αφέθηκε ελεύθερος από την ομάδα του Μαϊάμι και υπέγραψε στους Λος Άντζελες Κλίπερς. Αφέθηκε ελεύθερος από τους Κλίπερς, για να υπογράψει στους Ντένβερ Νάγκετς, από τους οποίους όμως έμεινε ελεύθερος πριν ξεκινήσει η κανονική σεζόν του NBA. Τη σεζόν 2008-09, αγωνίστηκε στους Ρίο Γκράντε Βάλεϊ Βάιπερς από το NBDL και τον Ιανουάριο του 2009 εντάχθηκε στους Γκουάνγκντογκ Σάουδερν Τάιγκερς από την Κίνα.
Τον Σεπτέμβριο του 2010, συμφώνησε με τη Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης και τέσσερις μήνες αργότερα υπέγραψε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, χωρίς όμως να καταφέρει να βοηθήσει την ομάδα να παραμείνει στη μεγάλη κατηγορία.
Τον Φεβρουάριο του 2015, υπέγραψε στους Μον-Άλτιους Μάντιμος Φάλκονς από τη Μογγολία και μερικούς μήνες αργότερα μετακόμισε στην Τυνησία και την Ετουάλ Σπορτίφ ντε Ραντέ. Αγωνίστηκε το 2016 στη Μαγκρέμπ Ντε Φε από το Μαρόκο. Έκλεισε την καριέρα του το 2018 και αφού είχε περάσει ένα χρόνο στην Αλμπάνι Πατρούνς.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κλίβελαντ Καβαλίερς‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιτρόιτ Πίστονς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φοίνιξ Σανς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μαϊάμι Χιτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βενεζουελάνικων συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τυνησιακών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φλόριντα Φλέιμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρίο Γκράντε Βάλλεϋ Βάιπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κινεζικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιρανικών συλλόγων
Βασίλειο της Υεμένης
Το Βασίλειο της Υεμένης (επισήμως: Βασίλειο των Μουταβακιλιτών της Υεμένης, αραβικά: المتوكلية اليمنية, al-Mamlakah al-Mutawakkilīyah al-Yamanīyah), γνωστό επίσης αναδρομικά ως Βόρεια Υεμένη, αποτελούσε κράτος το διάστημα μεταξύ 1918 και 1962 στο βόρειο τμήμα της Υεμένης. Πρωτεύουσά της ήταν η Σαναά μέχρι το 1948, όποτε και ορίστηκε πρωτεύουσα η Ταΐζ.
Ιστορία
Οι θρησκευτικοί ηγέτες της σέκτας των Ζαϊντί του σιιτικού Ισλάμ, εκδίωξαν τις δυνάμεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τη βόρεια Υεμένη από τα μέσα του 17ου αιώνα, αλλά, μέσα σε έναν αιώνα, η ενότητα της Υεμένης είχε δοκιμαστεί λόγω της διοικητικής δυσχέρειας, εξαιτίας του ορεινού ανάγλυφου του εδάφους της Υεμένης. Το 1849, η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέλαβε την παράκτια περιοχή Τιζαμά, με σκοπό να ασκήσει πίεση στον ιμάμη των Ζαϊντί ώστε να υπογράψει συνθήκη η οποία θα αναγνώριζε την οθωμανική κυριαρχία, επιτρέποντας παράλληλα σε μια μικρή οθωμανική δύναμη να σταθμεύει στη Σαναά. Ωστόσο, ήταν πλέον αργά ώστε οι Οθωμανοί να αποκτήσουν τον έλεγχο της Υεμένης και ποτέ δεν κατάφεραν να εξαλείψουν κάθε αντίσταση από τους Ζαϊντί. Το 1913, λίγο πριν ξεσπάσει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναγκάστηκε να παραχωρήσει επίσημα κάποιες εξουσίες στους ορεινούς Ζαϊντί. Στις 30 Οκτωβρίου του 1918, μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Ιμάμης Γιαχιά Μουχάμαντ της δυναστείας αλ-Κασιμί ανακήρυξε τη βόρεια Υεμένη ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος. Το 1926, ο Γιαχιά εγκαθίδρυσε το Βασίλειο των Μουταβακιλιτών της Υεμένης, αναλαμβάνωντας έτσι, πέρα από την πνευματική, και τη διοικητική ηγεσία, κερδίζοντας παράλληλα και διεθνή αναγνώριση, όπως αυτή του Βασιλείου της Ιταλίας έπειτα από την ιταλοϋεμενική συνθήκη του 1926.
Στη δεκαετία του 1920, ο Γιαχιά είχε επεκτείνει την κυριαρχία του προς τα βόρεια ως το Τιχαμά και το Ασίρ, αλλά ήρθε σε σύγκρουση με την αυξανόμενη επιρροή του σαουδάραβα βασιλιά Αμπντούλ Αζίζ ιμπν Σαούντ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, οι δυνάμεις του Σαούντ ανακατέλαβαν μεγάλο μέρος των περιοχών πριν αποσυρθεί από ορισμένες από αυτές, συμπεριλαμβανομένης της πόλης Αλ Χουντάιντα στην Τιχαμά. Τα σημερινά σύνορα με τη Σαουδική Αραβία συστάθηκαν το 1934 με τη Συνθήκη του Ταΐφ στις 20 Μαΐου, έπειτα από τον Σαουδοϋεμενικό Πόλεμο το 1934. Η μη αναγνώριση του νοτίου ορίου του βασιλείου του Γιαχιά με το Βρετανικό Προτεκτοράτο του Άντεν (αργότερα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Υεμένης) που είχε συμφωνηθεί από τους Οθωμανούς προκατόχους τους, οδήγησε σε περιστασιακές συγκρούσεις με τους Βρετανούς.
Τον Μάρτιο του 1955, ένα πραξικόπημα από μια ομάδα αξιωματικών και δύο εκ των αδελφών του Αχμάντ, καθαίρεσαν σύντομα τον βασιλιά, αλλά το πραξικόπημα γρήγορα καταστάλθηκε. Ο Αχμάντ αντιμετώπισε αυξανόμενες πιέσεις, υποστηριζόμενες από τους αραβοεθνικιστικούς σκοπούς του Προέδρου της Αιγύπτου, Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ, οπότε τον Απρίλιο του 1956 υπέγραψε σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας με την Αίγυπτο. Το 1958, η Υεμένη προσχώρησε στην Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία (μια ομοσπονδία της Αιγύπτου και της Συρίας) σε μια συνομοσπονδία γνωστή ως Ηνωμένα Αραβικά Κράτη, αλλά αυτή διαλύθηκε αμέσως μετά την απόσυρση της Συρίας από την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία και τα Ηνωμένα Αραβικά Κράτη τον Σεπτέμβριο του 1961, οπότε και οι σχέσεις μεταξύ Αιγύπτου και Υεμένης επιδεινώθηκαν.
Ο Ιμάμης Αχμάντ πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1962 και τον διαδέχθηκε ο γιος του, ο διάδοχος του θρόνου Μουχαμάντ αλ-Μπαντρ, του οποίου η βασιλεία ήταν σύντομη. Αξιωματικοί του στρατού εκπαιδευμένοι στην Αίγυπτο, εμπνευσμένοι από τον Νάσερ και με επικεφαλής τον διοικητή της βασιλικής φρουράς, Αμπντουλάχ ας-Σαλάλ, τον καθαίρεσαν την ίδια χρονιά της στέψης του και πήραν τον έλεγχο της Σαναά, εγκαθιδρύοντας την Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης (ΑΔΥ). Αυτή η πάλη πυροδότησε τον εμφύλιο πόλεμο της βόρειας Υεμένης, και δημιούργησε ένα νέο μέτωπο στον αραβικό Ψυχρό Πόλεμο, στον οποίο η Αίγυπτος συνέδραμε την ΑΔΥ με στρατεύματα και εφόδια για τις μάχιμες δυνάμεις πιστές στο ιμαμάτο, ενώ οι μοναρχίες της Σαουδικής Αραβίας και της Ιορδανίας υποστήριζαν τις βασιλικές δυνάμεις του Μπάντρ που αντιτίθεντω στη νεοσυσταθείσα Δημοκρατία. Η σύγκρουση συνεχίστηκε περιοδικά μέχρι το 1967, όταν αποσύρθηκαν τα αιγυπτιακά στρατεύματα. Από το 1968, μετά από μια τελική πολιορκία της Σαναά από τους βασιλόφρονες, οι περισσότεροι από τους αντιτιθέμενους ηγέτες κατέληξαν σε συμφωνία και η Σαουδική Αραβία αναγνώισε την ΑΔΥ το 1970.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Υεμένης
Μπριλιάντ Νταντάσοβα
Η Μπριλιάντ Σουλεϊμάν γκιζί Νταντάσοβα (Brilliant Süleyman qızı Dadaşova, Μπακού, 15 Σεπτεμβρίου 1965) είναι Αζέρη τραγουδίστρια της ποπ από το Αζερμπαϊτζάν.
Βιογραφία
Η μητέρα της ήταν ακορντεονίστρια και πέθανε από σύγκρουση με αυτοκίνητο το 1965, ενώ ο πατέρας της ήταν αρχιτέκτονας. Η Μπριλιάντ Νταντάσοβα άρχισε να τραγουδά το 1985. Σήμερα είναι μια από τις επιτυχημένες Αζέρες τραγουδίστρες. Το 1999 εκλέχθηκε δημοτική σύμβουλος. Από το 2001 μέχρι το 2006 παρουσίαζε ένα τηλεοπτικό σόου Gözəllik dünyanı xilas edəcək («Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο»). Είναι παντρεμένη και μητέρα ενός αγοριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Αζέρες τραγουδίστριες
Fox Networks Group
Η Fox Networks Group (FNG) είναι θυγατρική της Fox Entertainment Group, η οποία αποτελείται μέρος του παγκόσμιου ομίλου μέσων μαζικής ενημέρωσης, Rupert Murdoch Corporation. Η FIC παρέχει ψυχαγωγικά, αθλητικά και κινηματογραφικά συνδρομητικά τηλεοπτικά κανάλια σε Ευρώπη, Αφρική, Ασία και Λατινική Αμερική συμπεριλαμβανομένων των FOX, Fox Crime, Fox Sports, Fox Life, FX, National Geographic Channel και Baby TV.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1993 Κατηγορία:Εξαγορές της Disney Κατηγορία:Θυγατρικές της The Walt Disney Company
Κέλυφος (υπολογιστές)
Στην πληροφορική κέλυφος ή φλοιός (αγγλικός όρος: shell) είναι ένα τμήμα λογισμικού το οποίο παρέχει μία διασύνδεση προς τους χρήστες. Συνήθως ο όρος αναφέρεται στο κέλυφος του λειτουργικού συστήματος το οποίο παρέχει πρόσβαση στις υπηρεσίες του πυρήνα. Ωστόσο ο όρος μπορεί να εφαρμοστεί γενικότερα σε εφαρμογές και κάθε είδους λογισμικό το οποίο "κτίζεται" γύρω από ένα συγκεκριμένο συστατικό, όπως οι πλοηγοί Web και οι πελάτες e-mail οι οποίοι αποτελούν "κελύφη" για μηχανές απόδοσης HTML. Το όνομα "κέλυφος" προκύπτει από το γεγονός ότι τα κελύφη είναι ένα εξωτερικό επίπεδο διασύνδεσης μεταξύ του χρήστη και των ενδότερων του λειτουργικού συστήματος (του πυρήνα).
Τα κελύφη λειτουργικών συστημάτων διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: γραμμής εντολών και γραφικά. Τα κελύφη γραμμής εντολών παρέχουν μία διασύνδεση γραμμής εντολών του χρήστη με το λειτουργικό σύστημα, ενώ τα γραφικά κελύφη παρέχουν μία γραφική διασύνδεση χρήστη (GUI). Σε κάθε περίπτωση ο στόχος του κελύφους είναι η κλήση και ενεργοποίηση άλλων προγραμμάτων, αλλά συνήθως ένα κέλυφος έχει και άλλες ικανότητες όπως η προβολή των περιεχομένων των καταλόγων του συστήματος αρχείων.
Τα πλεονεκτήματα της γραμμής εντολών έναντι του GUI και αντίστροφα αποτελούν αντικείμενο διαμάχης. Οι οπαδοί της γραμμής εντολών υποστηρίζουν ότι ορισμένες λειτουργίες γίνονται πολύ γρηγορότερα με αυτήν σε σχέση με ένα GUI (π.χ. η μετακίνηση αρχείων). Από την άλλη οι οπαδοί των GUI εξάρουν την ευχρηστία και την απλότητα τους σε σχέση με τη γραμμή εντολών. Συνήθως η καλύτερη επιλογή γίνεται με κριτήριο τον τρόπο χρήσης ενός υπολογιστή. Σ' έναν διακομιστή ο οποίος αξιοποιείται για μεταφορές και επεξεργασία δεδομένων υπό την επίβλεψη ενός ειδικού, ένα κέλυφος γραμμής εντολών αποτελεί μάλλον την ιδανικότερη λύση. Από την άλλη ένα GUI είναι κατάλληλο για έναν υπολογιστή ο οποίος χρησιμοποιείται π.χ. για επεξεργασία εικόνας ή βίντεο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλληλεπίδραση Ανθρώπου-Υπολογιστή Κατηγορία:Τεχνολογία λειτουργικών συστημάτων
Αμπντούλ Χαμίντ Λαχόρι
Ο Αμπντούλ Χαμίντ Λαχόρι (, πέθανε το 1654) ήταν περιηγητής και ιστορικός κατά την περίοδο του Σαχ Τζαχάν, ο οποίος έγινε αργότερα ιστορικός της αυλής του Σαχ Τζαχάν. Έγραψε το βιβλίο Παντσαχνάμα, επίσης γνωστό ως Μπαντσαχνάμα, για τη βασιλεία του Σαχ Τζαχάν. Στο βιβλίο αυτό έχει περιγράψει τη ζωή και τις δραστηριότητες του Σαχ Τζαχάν κατά τα πρώτα είκοσι χρόνια της βασιλείας του με μεγάλη λεπτομέρεια.
Βιογραφία
Οι βιογραφικές λεπτομέρειες για τον Αμπντούλ Χαμίντ Λαχόρι δεν είναι πολύ γνωστές, εκτός από το Αμάι-Σαλίχ του Μουχαμάντ Σαλίχ. Ήταν ο άλλος συγγραφέας της αυλής και αναφέρει τον θάνατό του στο 1065 Ε.Ε. (1654 μ.Χ.).
Στην εισαγωγή του, ο Λαχόρι αναφέρει ότι έφυγε από την συνταξιοδότησή του στη Πάτνα για να γράψει την επίσημη ιστορία, καθώς ο Αυτοκράτορας ήθελε κάποιον που θα μπορούσε να μιμηθεί το στυλ του Ακμπαρνάμα του Αμπούλ Φαζλ που κι ο ίδιος θαύμαζε πολύ. Ο Λαχόρι κατάφερε να τελειώσει μόνο τα δύο πρώτα τμήματά του, από την περίοδο 1037/1627 έως 1047/1637 και 1047/1637 έως 1057/1647, ενώ το τελικό τμήμα του ολοκληρώθηκε από τους μαθητές του.
Ο Αμπντούλ Χαμίντ Λαχόρι καλεί τα κομμάτια γυαλιού από το Σις Μαχάλ του Οχυρού της Άγκρα ως κομμάτια γυαλιού "σίσγιε χαλάμπι" επειδή το Χαλέμπ ήταν το αρχικό όνομα του Χαλεπίου (Συρία), κύριο κέντρο για την κατασκευή αυτών των γυαλιών εκείνη την εποχή.
Ήταν καλός μελετητής και είχε καλή γνώση της επιστήμης και της αστρονομίας. Ο Αμπντούλ Χαμίντ ονομαζόταν Λαχόρι επειδή καταγόταν από τη Λαχώρη του Παντζάμπ στο σύγχρονο Πακιστάν.
Ο Λαχόρι έγραψε λεπτομερές έργο για τους κήπους Σαλιμάρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσουλμάνοι συγγραφείς
Ούτιλα
To Ούτιλα (ισπανικά: Útila) είναι νησί στην Καραϊβική, το οποίο ανήκει στην Ονδούρα. Είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους Ίσλας ντε λα Μπαΐα μετά το Ροατάν και το Γουανάχα. Κύριος οικισμός του νησιού είναι ο ομώνυμος οικισμός. Έχει έκταση 49,3 τ.χλμ. και πληθυσμό περίπου 3.000 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Ονδούρας
Αντιστροφέας
Ο αντιστροφέας (επίσης μετατροπέας ή αναστροφέας) (inverter) είναι ένα ηλεκτρονικό κύκλωμα που μετατρέπει τη συνεχή τάση σε εναλλασσόμενη.
Ο αντιστροφέας είναι δυνατόν να υπάρχει ως αυτόνομη ηλεκτρονική συσκευή, ή ως βαθμίδα άλλης ηλεκτρονικής συσκευής. Ως αυτόνομη συσκευή, χρησιμοποιείται σε εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών συστημάτων, αυτόνομα συστήματα ενέργειας με συσσωρευτές και όπου αλλού χρειάζεται να μετατρέψουμε συνεχή τάση 12 V ή 24 V (συνηθέστερες τιμές) σε εναλλασσόμενη 230 V ή 400 V. Ως τελική βαθμίδα, υπάρχει στα UPS (συστήματα αδιάλειπτης παροχής ισχύος) και στα Inverter (σε εφαρμογές ανελκυστήρων, τρένων, αυτοκινήτων, κλιματιστικών, ψυγείων, αντλιών, υδραυλικών συστημάτων, έλεγχο ταχύτητας οποιοδήποτε μηχανών [πετρελαιοκινητήρων, ηλεκτρογεννητριών κλπ]).
Η κυριότερη διάκριση των αντιστροφέων, όσον αφορά τη χρήση τους σε εγκαταστάσεις Α.Π.Ε., είναι σε αντιστροφείς "διασυνδεδεμένων συστημάτων" και "αυτόνομων συστημάτων".
Όσον αφορά την τεχνολογία κατασκευής αντιστροφέων "αυτόνομων συστημάτων", η κυριότερη διάκριση είναι ανάμεσα σε αντιστροφείς "καθαρού ημιτόνου" και "τροποποιημένου ημιτόνου". Οι μετατροπείς καθαρού ημιτόνου έχουν υψηλότερο κόστος αλλά επιτυγχάνουν υψηλότερο βαθμό απόδοσης, είναι συμβατοί με όλες τις συσκευές και έχουν γενικά μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.
Κατηγορία:Ηλεκτρικά εξαρτήματα
イン
Όλυμπος Λέσβου
thumb|250px|right|Όρος Όλυμπος thumb|250px|right|Ο ορεινός όγκος του Ολύμπου στο νησί της Λέσβου Ο Όλυμπος είναι βουνό της νότιας Λέσβου και έχει υψόμετρο περί τα 999 μ., με 2η κορυφή το όρος Σκοτεινό με 914 μ., το Ψηλοκούδουνο, τον Σορόκο κ.α. και σχηματίζει εκτεταμένο ορεινό όγκο από τον Κάμπο της Γέρας έως την πεδιάδα του Πολιχνίτου και από τον κάμπο του ποταμού Ευεργέτουλα έως τις ακτές του Πλωμαρίου.
Φύση
Ο Όλυμπος είναι ασβεστολιθικό βουνό και πνιγμένο στο πράσινο γιατί είναι κατάφυτο από δάση Τραχείας Πεύκης, δάση από καστανιές, λίγες συστάδες από μαύρη πεύκη νότια της κορυφής Σκοτεινό και μακία βλάστηση. Επίσης πλατάνια, καρυδιές και λεύκες φύονται κατά μήκος των χειμάρρων, κάποια φυτεμένα μεγάλα πλέων έλατα ανάμεικτα με καστανιές και τραχεία πεύκη στη θέση Σανατόριο και τέλος οι καλλιέργειες ελαιόδεντρων που φτάνουν ακόμη μέχρι και σε υψόμετρο των 450 μ. περίπου. Επίσης καλλιεργούνται στην περιοχή πολλά είδη οπωροφόρων δέντρων όπως η κερασιά, η μηλιά, η αχλαδιά, η ροδακινιά. Η πανίδα του βουνού είναι αυτή που συναντάται και σε άλλα νησιά του Αιγαίου με εξαίρεση τα πρόσφατα εισαχθέντα στο νησί αγριογούρουνα και ίσως η ύπαρξη κάποιων ελαφιών που είχαν εισαχθεί αρχές της δεκαετίας του 90'. Κυριότεροι ποταμοί της Λέσβου που πηγάζουν από τον Όλυμπο είναι ο Ευεργέτουλας που εκβάλλει στον Κόλπο Γέρας, ο Βούβαρης που εκβάλλει στον Κόλπο Καλλονής και ο χείμαρρος Σεδούντας που εκβάλλει στο Αιγαίο Πέλαγος διαρρέοντας την κωμόπολη του Πλωμαρίου. thumb|250px|left|Το όρος Όλυμπος από τα νότια
Οικισμοί
Στο βουνό είναι χτισμένοι διάφοροι οικισμοί με κυριότερο την κωμόπολη της Αγιάσου και το χωριό Ασώματος στο ανατολικό τμήμα του, ενώ στο δυτικό συναντάται το χωριό Αμπελικό του Δήμου Πλωμαρίου. Στα νότια είναι το Μεγαλοχώρι και το Παλαιοχώρι, και νοτιοδυτικά το Νεοχώρι και το Ακράσι, όλα του Δήμου Πλωμαρίου. Στις ανατολικές παρυφές του ορεινού όγκου είναι χτισμένοι οι οικισμοί του Σκοπέλου και του Μεσαγρού του Δήμου Γέρας.
Κατηγορία:Βουνά των νησιών του Αιγαίου Κατηγορία:Γεωγραφία της Λέσβου
Βουρτσίτης
Ο βουρτσίτης (αγγλ. wurtzite) είναι θειούχο ορυκτό του ψευδαργύρου και του σιδήρου. Το όνομα τού αποδόθηκε το 1861 προς τιμήν του Αλσατού χημικού Σαρλ Αντόλφ Βουρτς (Charles Adolphe Wurtz, 1817–1884)
Προέλευση, παραγενέσεις
Ορυκτά με τα οποία συνδέεται, πλην των ανωτέρω, είναι ο σφαλερίτης, ο χαλκοπυρίτης, ο βαρύτης και ο μαρκασίτης.
Απαντάται σε αρκετές περιοχές της Γης. Αξιομνημόνευτες εμφανίσεις του λόγω καλοσχηματισμένων κρυστάλλων, ή υψηλής καθαρότητας, είναι στη Γερμανία (Έσση, Βαυαρία, Σαξωνία, Θουριγγία), στην Τσεχία (Πρίμπραμ της Βοημίας και Vysočina της Μοραβίας, στη Ρουμανία (Μπάγια Σπρίε), τη Σερβία, την Κορνουάλλη (Αγγλία), το Περού (Καστροβιρέινα), τη Βολιβία (Ορούρε και Ποτοσί), την Κίνα (Χουνάν) και τις Πολιτείες Μοντάνα, Κοννέκτικατ, Γιούτα και Μισούρι. Υπάρχει επίσης σε πολλές άλλες χώρες αλλά ως ορυκτό ήσσονος σημασίας.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου Κατηγορία:Ορυκτά του ψευδαργύρου Βουρτσιτης
閃亜鉛鉱
Σηρικάρι Χανίων
Το Σηρικάρι (επίσημο: το Σηρικάριον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται 55 χλμ. δυτικά από τα Χανιά και 17 χλμ. νότια από την Κίσσαμο. Το Σηρικάρι διαφέρει από τα άλλα τυπικά χωριά γιατί αποτελείται από 12 σκόρπιες γειτονιές (Κιολιανά, Μιχελιανά, Κοντοκριθιανά, Στρατηγιαννά, Μεγάλο Χωριό, Άγιος Ιωάννης, Κατσικανδαριανά, Τσιχλιανά, Σινενιανά, Τζωρτζιανά, Κωστογιάννηδες και Μαρουλιανά ή Φελεσιανά). Τα Μιχελιανά και τα Μαρουλιανά ή Φελεσιανά δεν κατοικούνται πια. Το όνομα λέγεται πως προέρχεται από το Βυζαντινό επώνυμο Σηρικάριος, το οποίο σήμαινε αυτός που φτιάχνει μεταξωτά υφάσματα ή αυτός που εργάζεται με το μετάξι.
Δείτε Κοινότητα Σηρικαρίου
Ιστορία και πληθυσμός
Η ετυμολογία του ονόματος μαζί με την παρουσία της Βυζαντινής εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων, υποδηλώνουν την παρουσία ενός οικισμού με το όνομα αυτό από την εποχή του Βυζαντίου. Ο πληθυσμός του χωριού έπεσε δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες και τώρα αποτελείται από 132 κατοίκους (απογραφή 2001).
Καστανόδασος
Το Σηρικάρι έχει ένα μεγάλο καστανόδασος, χαρακτηριστικό της περιοχής. Ένα μικρό ποτάμι διαρρέει το δάσος κάνοντας το ένα όμορφο τοπίο. Το μεγαλύτερο πανηγύρι του χωριού (της Παναγίας) γίνεται μέσα στο δάσος. Τα κάστανα είναι μία από τις σημαντικές πηγές της τοπικής αγροτικής οικονομίας.
Φαράγγι
Ένα όμορφο φαράγγι ενώνει το Σηρικάρι με την αρχαία ακρόπολη της Πολυρρήνιας. Το μονοπάτι είναι μέτριας δυσκολίας και είναι μια δραστηριότητα που την προτείνουν ταξιδιωτικοί οδηγοί και πράκτορες της περιοχής.
Αγροτουρισμός
Ο αγροτουρισμός είναι αρκετά ανεπτυγμένος στην περιοχή. Πριν μερικά χρόνια η Μηλιά, ένα γειτονικό εγκαταλελειμμένο χωριό, ανακαινίστηκε και άνοιξε ξανά ως ξενώνας.
Εκκλησίες - Πανηγύρια
Το Σηρικάρι έχει 12 εκκλησίες σκορπισμένες ανάμεσα στις γειτονιές του. Το μεγαλύτερο πανηγύρι του χωριού που είναι και ένα από τα μεγαλύτερα της περιοχής είναι αυτό της Παναγίας το οποίο γίνεται κάθε Δεκαπενταύγουστο και συγκεντρώνει πλήθος κόσμου από τις γύρω περιοχές. Αυτό το πανηγύρι γίνεται μέσα στο καστανόδασος - κάνοντας το μια ξεχωριστή εμπειρία. Άλλο ένα μεγάλο πανηγύρι είναι αυτό του Τιμίου Σταυρού στις 13 και 14 Σεπτεμβρίου.
Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων χτίστηκε το 1427. Είναι μία από τις Βυζαντινές εκκλησίες της περιοχής που αξίζει να επισκεφτείς.
Δώδεκα θεοί του Ολύμπου
thumb|Η συνέλευση των θεών, κυρίως οι δώδεκα Ολύμπιοι. [[Ραφαήλ.|350x350px]]
Οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου είναι οι κύριοι θεοί της Ελληνικής μυθολογίας που κατοικούσαν στην κορυφή του Ολύμπου. Οι Ολύμπιοι θεοί κέρδισαν την εξουσία νικώντας τους Τιτάνες στην Τιτανομαχία. Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν κάποιο συγκεκριμένο δωδεκάθεο, αλλά υπήρχαν μεγάλοι και μικρότεροι θεοί και άλλοι που λατρεύονταν τοπικά π.χ. ο Δίας, ο Ποσειδώνας και ο Άδης ήταν οι μεγαλύτεροι θεοί, ενώ ο Διόνυσος ήταν μικρότερος θεός.
Το δωδεκάθεο είναι έννοια που σχηματίστηκε από δυτικούς λόγιους τον 16ο-17ο αιώνα και έχει εμφανιστεί με διάφορες συνθέσεις ανάμεσα σε 14 θεούς.
Οι θεότητες που αποτελούν το δωδεκάθεο είναι οι παρακάτω 6 άνδρες και 6 γυναίκες:
Άλλες θεότητες του Ολύμπου
Οι ακόλουθοι είναι επίσης Ολύμπιοι θεοί και θεές.
Άλλες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας είναι:
Κατά τόπους το Δωδεκάθεο άλλαζε. Σε κάποιες περιοχές στο Δωδεκάθεο έμπαιναν η Εστία και ο Πλούτωνας αλλά και τοπικές θεότητες, κυρίως ποταμών, επειδή διαδραμάτιζαν ουσιαστικό ρόλο στην επιβίωση των ανθρώπων.
Ομηρικοί Ύμνοι
Οι Ομηρικοί Ύμνοι αποτελούν μια συλλογή αρχαίων ελληνικών ύμνων σε μέτρο δακτυλικό εξάμετρο, το ίδιο που χρησιμοποιείται στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Στην Αρχαιότητα, οι ύμνοι αυτοί αποδίδονταν στον Όμηρο: η πρώτη αναφορά σε αυτούς σε γραπτό κείμενο γίνεται από τον Θουκυδίδη (iii.104). Ορθώς ο Wolf στα Prolegomena ad Homerum έβγαλε το συμπέρασμα ότι αυτοί οι ύμνοι χρησίμευαν στους ραψωδούς ως προεισαγωγή στις επικές απαγγελίες.
Οι παλαιότεροι από αυτούς γράφτηκαν κατά τον 7ο αιώνα π.Χ. κι έτσι βρίσκονται ανάμεσα στα αρχαιότερα μνημεία της ελληνικής λογοτεχνίας. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι Ομηρικοί ύμνοι γράφτηκαν κατά την Αρχαϊκή περίοδο (7ος-6ος αιώνας π.Χ.), μερικοί θεωρούνται ως έργα της Ελληνιστικής Περιόδου.
Οι ύμνοι ποικίλουν σε μέγεθος: κάποιοι είναι σύντομοι και τελειώνουν σε τρεις ή τέσσερις σειρές, ενώ άλλοι καλύπτουν μέχρι και πεντακόσιους στίχους. Οι μεγαλύτεροι ύμνοι περιλαμβάνουν επίκληση, εγκώμιο και αφήγηση, κάποιες φορές εκτεταμένη. Τα περισσότερα σωζόμενα χειρόγραφα από τα Βυζαντινά χρόνια ξεκινούν με τον Τρίτο Ύμνο. Μια τυχαία ανακάλυψη το 1777, στη Μόσχα, έφερε στο φως τους δυο ύμνους που βρίσκονται στην αρχή της συλλογής, τον Ύμνο προς το Διόνυσο και τον Ύμνο προς τη Δήμητρα. Περιέχονται σε ένα μοναδικό χειρόγραφο του 15ου αιώνα και σώζονται σε αποσπασματική μορφή.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική λογοτεχνία Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Avantasia
Οι Avantasia είναι ένα γερμανικό power metal / ροκ όπερα project το οποίο δημιουργήθηκε από τον Τομπίας Σάμμετ (τραγουδιστή των Edguy) το 2000. Οι Avantasia μπορούν να θεωρηθούν και «ροκ όπερα» επειδή συμμετέχουν στο πρότζεκτ πολλοί γνωστοί μουσικοί και οι στίχοι των άλμπουμ παρουσιάζουν μια ιστορία.
Η δισκογραφία του πρότζεκτ αποτελείται από τρεις ενότητες. Η πρώτη είναι το "The Metal Opera" η οποία συμπεριλαμβάνει τα δύο άλμπουμ "The Metal Opera" και "The Metal Opera Part II", η δεύτερη είναι το "The Wicked Trilogy" η οποία συμπεριλαμβάνει τα τρία άλμπουμ "The Scarecrow", "The Wicked Symphony" και "Angel of Babylon", η τρίτη περιλαμβάνει τα άλμπουμ "The Mystery of Time" και "Ghostlights" και η τέταρτη τα "Moonglow" και "A Paranormal Evening with the Moonflower Society".
Μερικοί από τους πολλούς τραγουδιστές που έχουν συμμετάσχει στους Avantasia είναι οι Μίχαελ Κίσκε, Γιόρν Λάντε, Alice Cooper, Κλάους Μάινε, Τζο Λιν Τέρνερ, Τζον Όλιβα, Ντι Σνάιντερ, Μπιφ Μπάιφορντ, Τζεφ Τέιτ, Τιμ Όουενς, Κάι Χάνσεν, Χάνσι Κουρς, Μπόμπ Κάτλεϊ, Ράσελ Άλεν, Σάρον Ντεν Άντελ, Κάντις Νάιτ, Φλορ Γιάνσεν, Άντρε Μάτος, Ρόμπ Ροκ και Ρόι Κχάν.
"The Metal Operas" (2000–2002)
To 2000, ο Τομπίας Σάμμετ προσκαλεί κάποιους από τους ποιο γνωστούς τραγουδιστές και μουσικούς της power metal σκηνής για να ηχογραφήσει μια μέταλ όπερα. Η μέταλ όπερα θα αφηγούταν μια συγκεκριμένη ιστορία, την οποία ο Σάμμετ είχε γράψει το 1999 και οι τραγουδιστές θα ενσάρκωναν διάφορους ρόλους. Το πρότζεκτ ονομάσθηκε Avantasia και το ορχηστικό κομμάτι της ηχογράφησης ανέλαβαν οι Τομπίας Σάμμετ στα πλήκτρα, Χένγιο Ρίχτερ (Gamma Ray) στην κιθάρα, Μάρκους Γκρόσκοπφ (Helloween) στο μπάσο και Άλεξ Χόλζουαρθ (ex-Angra) στα τύμπανα. Οι τραγουδιστές που επιλέχτηκαν, εκτός από τον ίδιο τον Σάμμετ, ήταν οι Μίχαελ Κίσκε (Unisonic, ex-Helloween), Κάι Χάνσεν (Gamma Ray, ex-Helloween), Ρόμπ Ροκ (Impelliteri, ex-Axel Rudi Pell), Ντέιβιντ Ντεφέϊς (Virgin Steele), Άντρε Μάτος (ex-Angra, ex-Shaaman), Μπόμπ Κάτλεϊ (Magnum), Όλιβερ Χάρτμανν (ex-At Vance) και η Σάρον Ντεν Άντελ (Within Temptation).
Τον Ιανουάριο του 2001, κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ των Avantasia με τίτλο The Metal Opera και τον Σεπτέμβρη του 2002 ακολούθησε το δεύτερο, με τίτλο The Metal Opera Part II.
"The Scarecrow" (2006–2008)
Οι Avantasia ξαναζωντάνεψαν το 2006 όταν Σάμμετ επιβεβαίωσε πως το τρίτο άλμπουμ του πρότζεκτ θα είναι έτοιμο το 2008. Στις 10 Νοεμβρίου του 2007 κυκλοφορήσαν τα δυο EP Lost in Space Part I και Part II ενώ στις 25 Ιανουαρίου του 2008 κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ με τίτλο The Scarecrow. Το The Scarecrow ήταν το πρώτο μέρος μιας τριλογίας που ονομάστηκε "The Wicked Trilogy". Το ορχηστικό κομμάτι της ηχογράφησης ανέλαβαν οι Τομπίας Σάμμετ στο μπάσο, ο Χένγιο Ρίχτερ (Gamma Ray) στην κιθάρα, ο Έρικ Σινγκερ (Kiss) στα τύμπανα, ο Μίχαελ Μίρο Ρόντενμπεργκ στα πλήκτρα και ο Ζάσα Πετ (ex-Heavens Gate) στην κιθάρα και την παραγωγή. Ο Ρούντολφ Σένκερ (Scorpions) και ο Κάι Χάνσεν ήταν ιδικοί καλεσμένοι στην κιθάρα, ενώ τα φωνητικά ανέλαβαν οι Γιόρν Λάντε (ex-Masterplan, ex-Ark), Μίχαελ Κίσκε, Alice Cooper, Ρόι Κχάν (Kamelot), Αμάντα Σόμερβιλλε (Aina), Μπόμπ Κάτλεϊ, Όλιβερ Χάρτμανν και ο Σάμμετ. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και η συλλογή Lost in Space Part I & II, η οποία συμπεριλάμβανε το ακυκλοφόρητο τραγούδι "Lost In Space [Extended Version]" (με τον Μίχαελ Κίσκε στα φωνητικά).
"The Wicked Symphony" & "Angel of Babylon" (2010)
Στις 3 Απριλίου του 2010 κυκλοφόρησε το δεύτερο και το τρίτο μέρος της τριλογίας, "The Wicked Trilogy", με τίτλους The Wicked Symphony και Angel of Babylon. Οι ιδικοί καλεσμένοι ήταν οι Μπρούς Κούλικ (ex-Kiss) και Όλιβερ Χάρτμανν στην κιθάρα, Άλεξ Χόλζουαρθ και Φέλιξ Μπόνχκε στα τύμπανα και ο Τζένς Τζόχανσσον (Stratovarius) στα πλήκτρα. Τα φωνητικά ανέλαβαν οι Γιορν Λάντε, Ράσελ Άλεν (Symphony X) Μίχαελ Κίσκε, Μπόμπ Κάτλεϊ, Κλάους Μάινε (Scorpions), Τιμ Όουενς (ex-Judas Priest), Τζον Όλιβα (Savatage), Άντρε Μάτος, Ράλφ Ζντιάρστεκ, Κλάουντι Γιάνγκ και ο Σάμμετ. Και τα τρία άλμπουμ του "The Wicked Trilogy" έχουν καταλάβει ψηλές θέσεις σε διάφορα διεθνή μουσικά τσαρτ.
Τον Δεκέμβριο του 2010 οι Avantasia ξεκίνησαν την δεύτερη παγκόσμια περιοδεία τους, η οποία συμπεριλάμβανε 12 τρίωρες συναυλίες σε Ευρώπη, Νότια Αμερική και Ασία. Στην περιοδεία, η οποία ονομάστηκε "The Metal Opera Comes to Town Tour", συμμετείχαν οι Μίχαελ Κίσκε, Γιορν Λάντε, Κάι Χάνσεν, Μπόμπ Κάτλεϊ, Αμάντα Σόμερβιλλε, Ζάσα Πετ στην κιθάρα, Όλιβερ Χάρτμανν στην κιθάρα, Μίρο στα πλήκτρα, Ρόμπερτ Χουνέκε στο μπάσο, Φέλιξ Μπόνχκε στα τύμπανα και ο Σάμμετ. Η τελευταία συναυλία της περιοδείας ήταν τον Αύγουστο του 2011 στο "Wacken Open Air", στην οποία ο Σάμμετ ανακοίνωσε πως οι Avantasia διαλύονται.
"The Mystery of Time" (2012–2013)
Τον Αύγουστο του 2012 ο Σάμμετ ανακοίνωσε «Το 2011, όταν αποφάσισα να κλείσω αυτό το κεφάλαιο της ζωής μου, δεν είχα καταλάβει το πόσο πολύ χρειάζομαι τους Avantasia. Μετά από την παγκόσμια επιτυχία των τελευταίων δίσκων, την sold out παγκόσμια περιοδεία, την συνεργασία με παιδικούς μου ήρωες…πίστευα πως έχω πει ό,τι μπορούσα να πω στο όνομα των Avantasia. Όμως θέλω να δημιουργήσω και άλλη καλή μουσική, περισσότερους φανταστικούς κόσμους και ακούγοντας το υλικό το οποίο έχω ετοιμάσει για το επόμενο κεφαλαίο στην ιστορία των Avantasia, ξέρω πως δεν υπάρχει περίπτωση να μην το κάνω. Πιστεύω με σιγουριά ότι είναι γραφτό να συμβεί.»
Στις 30 Μαρτίου του 2013 κυκλοφόρησε το έκτο άλμπουμ των Avantasia με τίτλο The Mystery of Time. Το άλμπουμ σηματοδότησε την αρχή μιας καινούριας ενότητας και ήταν ο πρώτος δίσκος των Avantasia στον οποίο συμμετείχε η ορχήστρα German Film Orchestra Babelsberg. Οι ιδικοί καλεσμένοι του The Mystery of Time ήταν ο Ράσελ Γκίλμπρουκ (Uriah Heep) στα τυμπανα και οι Άρτζεν Άνθονι Λούκασσεν (Ayreon), Μπρούς Κούλικ και Όλιβερ Χάρτμανν στην κιθάρα. Τα φωνητικά ανέλαβαν οι Μπιφ Μπάιφορντ (Saxon), Τζο Λιν Τέρνερ (ex-Rainbow), Μίχαελ Κίσκε, Μπόμπ Κάτλεϊ, Έρικ Μάρτιν (Mr. Big), Ρόνι Άτκινς (Pretty Maids), η Κλάουντι Γιάνγκ και ο Σάμμετ. Το The Mystery of Time κατελάβε ψηλές θέσεις σε διάφορα διεθνή μουσικά τσαρτ και κατάφερε να ανέβει στο #9 των αμερικάνικων τσαρτ.
Από τον Απρίλιο μέχρι και τον Αύγουστο του 2013 οι Avantasia βρίσκονταν στην δεύτερη μεγαλύτερη παγκόσμια περιοδεία τους. Η περιοδεία ονομάστηκε "The Mystery World Tour" και αποτελούταν από συνολικά 30 συναυλίες, συμπεριλαμβανομένων 10 εμφανίσεων σε μουσικά φεστιβάλ και τρίωρων συναυλιών σε Νότια Αμερική, Ιαπωνία, Ρωσία, Γερμανία, Ελβετία, Ιταλία και Ολλανδία. Στην περιοδεία συμμετείχαν οι Μίχαελ Κίσκε, Ρόνι Άτκινς, Μπόμπ Κάτλεϊ, Έρικ Μάρτιν, Αμάντα Σόμερβιλλε, Τόμας Ρέτκε (Heavens Gate), Ζάσα Πετ στην κιθάρα, Όλιβερ Χάρτμανν στην κιθάρα, Μίρο στα πλήκτρα, Άντρε Νέϊγκενφιντ στο μπάσο, Φέλιξ Μπόνχκε στα τύμπανα και ο Σάμμετ. Η τελευταία συναυλία της περιοδείας ήταν στις 2 Αυγούστου του 2014 στο "Wacken Open Air".
"Ghostlights" (2016)
Στις 29 Ιανουαρίου του 2016 κυκλοφόρησε το έβδομο άλμπουμ των Avantasia με τίτλο Ghostlights. Οι ιδικοί καλεσμένοι του Ghostlights ήταν οι Μπρούς Κούλικ και Όλιβερ Χάρτμανν στην κιθάρα και ο Φέλιξ Μπόνχκε στα τύμπανα. Τα φωνητικά ανέλαβαν οι Γιορν Λάντε, Μίχαελ Κίσκε, Μπόμπ Κάτλεϊ, Ρόνι Άτκινς, Ντι Σνάιντερ (Twisted Sister), Τζεφ Τέιτ (ex-Queensrÿche), Μάρκο Χιέταλα (Nightwish), Ρόμπερτ Μάισον (Warrant), Χέρμπι Λάνγκχας (Sinbreed, Beyond The Bridge), Σάρον Ντεν Άντελ και ο Σάμμετ. Το Ghostlights κατέλαβε τις ψηλότερες θέσεις όλων των άλμπουμ των Avantasia σε διάφορα διεθνή μουσικά τσαρτ.
Από τον Μάρτιο μέχρι και τον Αύγουστο του 2016 οι Avantasia βρίσκονταν στην μεγαλύτερη παγκόσμια περιοδεία της ιστορίας τους. Η περιοδεία ονομάστηκε "Ghostlights World Tour" και αποτελούταν από 40 συναυλίες, συμπεριλαμβανομένων 8 εμφανίσεων σε μουσικά φεστιβάλ και τρίωρων συναυλιών σε Ευρώπη, Σκανδιναβία, Βόρεια Αμερική, Νότια Αμερική, Καναδά, Ιαπωνία και Ρωσία.
"Moonglow" (2019)
Στις 15 Φεβρουαρίου του 2019 κυκλοφόρησε το όγδοο άλμπουμ των Avantasia με τίτλο Moonglow. Το άλμπουμ σηματοδότησε την αρχή μιας καινούριας ενότητας. Οι ιδικοί καλεσμένοι στα φωνητικά ηταν οι Χάνσι Κουρς (Blind Guardian), Γιορν Λάντε, Τζεφ Τέιτ, Μπόμπ Κάτλεϊ, Μίχαελ Κίσκε, Ρόνι Άτκινς, Κάντις Νάιτ (Blackmore's Night), Μίλε Πετρόζα (Kreator) και ο Έρικ Μάρτιν. Το Moonglow κατέλαβε ψηλές θέσεις σε διάφορα διεθνή μουσικά τσαρτ και κατάφερε να ανέβει στο #1 των Γερμανικών τσαρτ.
Από τον Μάρτιο μέχρι και τον Ιούνιο του 2019 οι Avantasia βρίσκονταν σε παγκόσμια περιοδεία 29 συναυλιών σε Ευρώπη, Αυστραλία και Η.Π.Α.
"A Paranormal Evening with the Moonflower Society" (2022)
Στις 21 Οκτωβρίου του 2022 κυκλοφόρησε το ένατο άλμπουμ των Avantasia με τίτλο A Paranormal Evening with the Moonflower Society. Τα φωνητικά ανέλαβαν οι Φλορ Γιάνσεν (Nightwish, ex-After Forever), Γιορν Λάντε, Μίχαελ Κίσκε, Ραλφ Σίπερς, Μπόμπ Κάτλεϊ, Ρόνι Άτκινς, Τζεφ Τέιτ, Έρικ Μάρτιν και ο Σάμμετ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικά power metal συγκροτήματα Κατηγορία:Γερμανικά progressive metal συγκροτήματα Κατηγορία:Γερμανικά symphonic metal συγκροτήματα
Συμμαχία για την Ειρήνη και την Ελευθερία
Η Συμμαχία για την Ειρήνη και την Ελευθερία (αγγλικά: Alliance for Peace and Freedom - APF) είναι ένα ακροδεξιό ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα.
Ιδρύθηκε στις 4 Φεβρουαρίου του 2015. Πρόκειται για ένα κόμμα βαθύτατα ευρωσκεπτικιστικό.
Η ΣΕΕ διατηρεί επαφές με συντηρητικούς κύκλους στη Ρωσία, προσκείμενους στον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, καθώς και με κύκλους της συριακής κυβερνήσεως. Διατηρεί επίσης επαφές με τον πρώην ηγέτη του γαλλικού Εθνικού Μετώπου Ζαν Μαρί Λεπέν.
Έχει εκφράσει την αλληλεγγύη της στη Χρυσή Αυγή απέναντι στη δίωξή της, καθώς και για τις δολοφονίες των Γιώργου Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη στο Νέο Ηράκλειο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα
Καναδικό Αρκτικό Αρχιπέλαγος
Το Καναδικό Αρκτικό Αρχιπέλαγος, επίσης γνωστό ως Αρκτικό Αρχιπέλαγος, είναι μια ομάδα νησιών βορείως του ηπειρωτικού Καναδά.
Στο άκρο της Βορείου Αμερικής και καλύπτοντας περίπου 1.424.500 τ.χλμ., η ομάδα αυτή των 36.563 νησιών του Αρκτικού ωκεανού αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της έκτασης του Βόρειου Καναδά – το μεγαλύτερο μέρος του Νούναβουτ και μέρος των Βορειοδυτικών Εδαφών. Το Καναδικό Αρκτικό Αρχιπέλαγος παρουσιάζει κάποιες επιπτώσεις της παγκόσμιας υπερθέρμανσης, με κάποιες εκτιμήσεις από υπολογιστές να καθορίζουν τη συνεισφορά στην άνοδο του επιπέδου της θάλασσας από το λιώσιμο των πάγων εκεί, περίπου στα 3,5 εκατοστά μέχρι το 2100
Ιστορία
Η Βρετανικές διεκδικήσεις των νησιών (British Arctic territories, 16ος αιώνας–1880) είχαν βασιστεί στην εξερεύνηση τη δεκαετία του 1570 από τον Άγγλο θαλασσοπόρο και εξερευνητή Μάρτιν Φρόμπισερ. Αρχικά (1870–80) η Καναδική κυριαρχία περιοριζόταν μόνο στο μέρος των νησιών που απολήγανε στον ωκεάνιο οροπέδιο Φοξ (Foxe Basin), τον Κόλπο Χάντσον, και το Στενό του Χάντσον. Αυτή επεκτάθηκε σε όλα τα νησιά το 1880 με τη μεταφορά της (κυριαρχίας) από τη Βρετανία στον Καναδά. Η Περιφέρεια Φράνκλιν (District of Franklin) – δημιουργήθηκε το 1895 – ήταν η διοικητική περιφέρεια που περιελάμβανε σχεδόν όλο το αρχιπέλαγος, και η οποία διαλύθηκε με τη δημιουργία του Νούναβουτ το 1999. Ο Καναδάς διεκδικεί όλα τα ύδατα των Βορειοδυτικών Περασμάτων ως Καναδικά εθνικά ύδατα. Όμως, οι ΗΠΑ και οι περισσότερες χώρες με θαλάσσια σύνορα θεωρούν αυτά τα ύδατα διεθνή. Οι διαφωνίες για το στάτους των στενών έχουν εγείρει Καναδικές ανησυχίες για την περιβαλλοντολογική πολιτική, την εθνική ασφάλεια, και γενικά για την κυριαρχία. Η Νήσος Χανς στον πορθμό του Νερς, ανατολικά της Νήσου Έλσμιρ, είναι περιοχή που διεκδικούν αυτή τη στιγμή ο Καναδάς και η Δανία.