cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ψευδοαρχαιολογία
Εκούσια και ακούσια ψευδοαρχαιολογία
Η αντιμετώπιση των παραπλανητικών «ανακαλύψεων» της ψευδοαρχαιολογίας φέρνει τους ακαδημαϊκούς αρχαιολόγους σε ένα δίλημμα, όπως περιγράφεται από τον Κορνέλιους Χόλτορφ (Cornelius Holtorf), ως το αν πρέπει να προσπαθήσουν να διαψεύσουν εναλλακτικές προσεγγίσεις σε μια «σταυροφορική» προσέγγιση ή να επικεντρωθούν στην καλύτερη κατανόηση του κοινού των εμπλεκόμενων επιστημών. Ο Holtorf πρότεινε μια τρίτη, σχετικιστική και βασισμένη στο πλαίσιο προσέγγιση, στον εντοπισμό των κοινωνικών και πολιτιστικών αναγκών που αντιμετωπίζουν τόσο οι επιστημονικές όσο και οι εναλλακτικές αρχαιολογίες και στον προσδιορισμό της ενασχόλησης με τα υλικά κατάλοιπα του παρελθόντος στο παρόν με όρους κριτικής κατανόησης και διαλόγου με "πολλαπλά παρελθόντα", όπως η Μπάρμπαρα Μπέντερ που εξερεύνησε το Στόουνχεντζ, παρουσιάζοντας την αναζήτηση για αλήθειες ως διαδικασία και όχι ως αποτελέσματα.
«Οι αρχαιολογικές αναγνώσεις του τοπίου εμπλουτίζουν την εμπειρία της κατοίκησης ή της επίσκεψης ενός τόπου», υποστήριξε ο Χόλτορφ. «Αυτές οι αναγνώσεις μπορεί κάλλιστα να βασίζονται στην επιστήμη, αλλά ακόμη και η μη επιστημονική έρευνα συμβάλλει στον εμπλουτισμό των τοπίων». Το ερώτημα για τους πολέμιους της ψευδοαρχαιολογίας είναι αν ένας τέτοιος εμπλουτισμός είναι παραληρηματικός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστημονικός ρατσισμός Κατηγορία:Αρχαιολογική θεωρία Κατηγορία:Ψευδοαρχαιολογία
Αμφορέας προτομής αλόγου
Η ερμηνεία των αγγείων αυτών είναι μέχρι σήμερα αντικείμενο σπουδής. Μερικοί ερευνητές ερμηνεύουν τα αγγεία αυτά ως νεκρικά επιθέματα, χωρίς όμως να παραθέτουν αρχαιολογικά ευρήματα που θα τεκμηρίωναν την θέση αυτή. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, τα εικονιζόμενα άλογα είναι μάλλον τα άλογα του Άδη, η του Ποσειδώνα, αν υποθέσουμε εδώ την ιδιότητά του ως χθόνιας θεότητας.
Κατά μια άλλη εκδοχή πρόκειται για αναθήματα των ευγενών Αθηναίων ιππέων, ενώ σύμφωνα με την εκδοχή αυτή, η κεφαλή του αλόγου είναι το σύμβολό τους.
Μια τρίτη εκδοχή θέλει τους αμφορείς αυτούς να είναι έπαθλο αγώνων, που καταργήθηκαν αργότερα και διαδέχτηκαν από τον Αμφορέα των Παναθηναίων. Χρησιμοποιήθηκαν για ένα διάστημα μικρότερο των πενήντα ετών και δεν παρουσιάζουν κάποια ιδιαίτερη καλλιτεχνική εξέλιξη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός
Γενικές εκλογές της Τόνγκα 2010
Βουλευτικές εκλογές στην Τόνγκα διεξήχθησαν πρόωρα στις 25 Νοεμβρίου 2010 ήταν οι πρώτες γενικές εκλογές κατά τις οποίες τα μέλη της Βουλής εξελέγησαν από τον λαό. Οι εκλογές διενεργήθηκαν με νέο εκλογικό νόμο. Το Δημοκρατικό Κόμμα των Φιλικών Νήσων, που ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 2010 με επικεφαλής το βετεράνο φιλοδημοκρατικό πολιτικό Ακιλίσι Ποχίβα, κέρδισε 12 επί συνόλου 17 εδρών στο Κοινοβούλιο , ενώ οι ευγενείς εξέλεξαν 9 βουλευτές.
Για πρώτη φορά η πλειοψηφία των εδρών (17 από τις συνολικά 26) στο κοινοβούλιο της Τόνγκα εξελέγησαν με καθολική ψηφοφορία, με τις υπόλοιπες 9 να προορίζονται για τους ευγενείς. Αυτό σηματοδότησε ένα σημαντικό βήμα για απομάκρυνση από την 165χρονη μοναρχική διακυβέρνηση σε μία πλήρως αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Το δίκτυο Taimi Media Network περιέγραψε το Κοινοβούλιο του 2010 ως "το πρώτο που εξελέγη με δημοκρατικό τρόπο στη χώρα".
Αποτελέσματα
!style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top width=420|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Παραπομπές
2010 Τονγκα
Θρησκεία στην Ουκρανία
μικρογραφία|Ο Καθεδρικός Ναός του Ευαγγελισμού στο [[Χάρκοβο είναι μια από τις ψηλότερες ορθόδοξες εκκλησίες στον κόσμο. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1888.]] Η θρησκεία στην Ουκρανία είναι ποικίλη, με την πλειονότητα του πληθυσμού να ακολουθεί τον Χριστιανισμό. Μια έρευνα του 2018 που διεξήχθη από το Κέντρο Razumkov διαπίστωσε ότι το 71,7% του πληθυσμού δήλωσε θρησκευόμενος. Περίπου το 67,3% του πληθυσμού δήλωσε προσχώρηση σε ένα ή άλλο σκέλος του Ορθόδοξου Χριστιανισμού (28,7% του Πατριαρχείου Κιέβου, το 23,4% δηλώνει απλώς «Ορθόδοξο» χωρίς δήλωση σε ποιο Πατριαρχείο ανήκει, 12,8% του Πατριαρχείου Μόσχας, 0,3% Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία και 1,9% άλλοι τύποι Ορθοδοξίας), 7,7% Χριστιανοί χωρίς δηλωμένη θρησκευτική πίστη, 9,4% Ουκρανοί Βυζαντινοί Καθολικοί, 2,2% Προτεστάντες και 0,8% Λατινικοί Καθολικοί, 2,5% Ισλάμ, Ιουδαϊσμός ήταν 04%, ενώ ένα μικρό ποσοστό ακολουθεί τον Ινδουισμό, τον Βουδισμό και τον Παγανισμό (Rodnovery). Ένα επιπλέον 11,0% δήλωσε ότι δεν είναι θρησκευόμενος ή άσχετος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουκρανια
Χριστιανή Εμπερχαρντίνα του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
H Χριστιανή Εβεραρδίνη (γερμ. Christiane Eberhardine von Brandenburg-Bayreuth von Hohenzollern, 19 Δεκεμβρίου 1671 - 4 Σεπτεμβρίου 1727) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του Μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ και με τον γάμο της έγινε εκλέκτειρα της Σαξονίας & Βασίλισσα της Πολωνίας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Χριστιανού Ερνέστου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ και της Σοφίας Λουίζας, κόρης του Εβεράρδου Γ΄ της Βυρτεμβέργης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1693 τον Φρειδερίκο Αύγουστο Α΄ της Σαξονίας (Αύγουστο Β΄ της Πολωνίας) και είχε τέκνα:
Σάντι Σο
Η Σάντι Σο (Sandie Shaw, γεννήθηκε ως Sandra Ann Goodrich στις 26 Φεβρουαρίου 1947) είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια. Από τις πιο επιτυχημένες Βρετανίδες τραγουδίστριες της δεκαετίας του 1960, το 1967 με το τραγούδι "Puppet on a string" που ερμήνευσε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision πέτυχε την πρώτη νίκη για το Ηνωμένο Βασίλειο στην ιστορία του διαγωνισμού. Παρότι δεν της άρεσε το τραγούδι, κέρδισε τον διαγωνισμό με πολύ μεγάλη διαφορά ψήφων, φτάνοντας κοντά σε ρεκόρ βαθμολογίας. Μετά από μια μακρόχρονη και επιτυχημένη καριέρα, η Σο ανακοίνωσε την αποχώρησή της από τη μουσική βιομηχανία το 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Ιγγρική γλώσσα
Τα Ιγγρικά (που ονομάζονται επίσης Ιζορικά) είναι μια σχεδόν εξαφανισμένη Φιννική γλώσσα που ομιλείται από τους (κυρίως ορθόδοξους) Ιζοριανούς της Ιγγρίας. Έχουν απομείνει περίπου 120 ομιλητές, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι ηλικιωμένοι. Δεν πρέπει να συγχέονται με τις νοτιοανατολικές διαλέκτους της φινλανδικής γλώσσας που έγιναν η γλωσσική πλειοψηφία της Ιγγρίας τον 17ο αιώνα με την μαζική εισροή των λουθηρανών φινλανδών μεταναστών (των οποίων οι απόγονοι, οι Ιγγριανοί Φινλανδοί, συχνά αναφέρονται ως Ιγγριανοί). Η μετανάστευση των λουθηρανών φινλανδών προωθήθηκε από τις σουηδικές αρχές (που απέκτησαν την περιοχή το 1617 από τη Ρωσία), καθώς ο τοπικός πληθυσμός ήταν (και παρέμεινε) Ορθόδοξος.
Παγκύπριο Κύπελλο Ενόργανης Γυμναστικής 2016
Το Παγκύπριο Κύπελλο Ενόργανης Γυμναστικής 2016 ήταν η 31η διοργάνωση του Παγκύπριου Κυπέλλου Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από την Κυπριακή Ομοσπονδία Γυμναστικής (K.O.Γ.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Πολυπροπονητήριο «Ευάγγελος Φλωράκης», στην Έγκωμη το Σάββατο 22 Οκτωβρίου του 2016.
Στο κύπελλο διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών–γυναικών και εφήβων–νεανίδων. Πρωταθλητής Κυπέλλου στους άνδρες αναδείχθηκε ο Μάριος Γεωργίου με 85,533 βαθμούς και στις γυναίκες η Τατιάνα Μπατσούρινα με 49,133 βαθμούς.
Κάτοχοι μεταλλίων
2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκύπριο Κύπελλο Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 2016 Κατηγορία:Έγκωμη Λευκωσίας
Σέξτος Ιούλιος Καίσαρ (πραίτωρ το 208 π.Χ.)
Ο Σέξτος Ιούλιος Καίσαρας Ι, λατιν.: Sextus Julius Caesar (άκμασε το 208 π.Χ.) από το γένος των Ιουλίων, ήταν Ρωμαίος πραίτορας το 208 π.Χ. κατά τη διάρκεια του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Θεωρείται ότι είναι ο πρόγονος όλων των μεταγενέστερων Ιουλίων Καισάρων, που εμφανίζονται στην ιστορία.
Βιογραφία
Ο Σέξτος Ι. Κ. Ι είναι το παλαιότερο μέλος των Ιουλίων Καισάρων, του οποίου το όνομα βρίσκεται σε ιστορικές πηγές. Από τα ονόματα των εγγονών του συμπεραίνουμε ότι το όνομα τού πατέρα του ήταν Λεύκιος, αλλά δεν είναι γνωστό αν ο πατέρας του έφερε το επώνυμο του Καίσαρα. Ορισμένοι μελετητές έχουν προτείνει ότι αυτός ο Λεύκιος ήταν γιος τού Λεύκιου Ιούλιου Λίμπο υπάτου το 267 π.Χ.
Ο Σέξτος φαίνεται να είχε τουλάχιστον δύο παιδιά: τον Λεύκιο, ο οποίος ήταν πραίτορας το 183 π.Χ., και τον Σέξτο ΙΙ, ο οποίος υπηρέτησε ως στρατιωτικός τριβούνος το 181 και επέτυχε την υπατεία του 157. Στην έρευνα των Ιουλίων, ο κλασικός μελετητής Βίλχελμ Ντρούμανν είχε υποθέσει ότι ο Σέξτος ΙΙ ο ύπατος είναι γιος ενός Λεύκιου -αγνώστου στις πηγές-, ο οποίος είναι γιος του Σέξτου Ι του πραίτορα. Όμως η πιο πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι ο Σέξτος ΙΙ ο ύπατος και ο Λεύκιος ο πραίτορας είναι παιδιά του Σέξτου Ι του πραίτορα, οπότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο πατέρας του τελευταίου λεγόταν Λεύκιος.
Είναι πιθανό ότι ο πραίτορας είχε έναν τρίτο γιο, τον Γάιο Ι. Κ., ο οποίος ήταν συγκλητικός και λέγεται ότι έγραψε μία ρωμαϊκή ιστορία στα ελληνικά περίπου το 143 π.Χ. Αυτός ο Γάιος Ι ήταν πιθανώς ο πρόπαππος του Γαΐου Ιουλίου Καίσαρα ΙV, του δικτάτορα, του οποίου ο πατέρας και ο πάππος ονομάζοντο επίσης Γάιοι (Γάιος ΙΙΙ και Γάιος ΙΙ αντίστοιχα).
Σταδιοδρομία
Όταν ο Σέξτος εκλέχτηκε πραίτορας το 208 π.Χ., τού ανέθεσαν στην επαρχία της Σικελίας και έλαβε την εντολή των λεγεώνων των Καννών, που είχαν σχηματιστεί από τους επιζώντες της Μάχης των Καννών. Μία μεγάλη καταστροφή έπληξε τις ρωμαϊκές δυνάμεις, όταν οι ύπατοι Mάρκος Κλαύδιος Μάρκελος και Τίτος Κουίνκτιος Κρισπίνος, οι οποίοι κατόπτευαν τη θέση του Αννίβα, έπεσαν σε παγίδα και ο Μάρκελος σκοτώθηκε.
Τραυματισμένος σοβαρά, ο Κρισπίνος δεν μπόρεσε να επιστρέψει στη Ρώμη, για να διεξαγάγει τις εκλογές για το επόμενο έτος και έτσι η Σύγκλητος έστειλε τον Σέξτο Ιούλιο Καίσαρα και δύο άλλους απεσταλμένους να συναντηθούν μαζί του και παρότρυνε τον ύπατο να διορίσει έναν δικτάτορα με σκοπό τη διεξαγωγή των εκλογών. Ο Κρισπίνος όρισε τον Τίτο Μάνλιο Τορκουάτο, ο οποίος επέβλεψε την εκλογή νέων αξιωματούχων, ο ίδιος ο Κρισπίνος απεβίωσε από τις πληγές του πριν από το τέλος του έτους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί Κατηγορία:Ρωμαίοι πραίτορες
Ανδρίακα Μηδίας
Η Ανδρίακα ήταν μια αρχαία πόλη της Μηδίας.
Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη της πόλεως παρέχεται από τον Αλεξανδρινό γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο. Την τοποθετεί στους πρόποδες του όρους Ιασονίου, λίγο πριν τα σύνορα με την Περσίδα (σημερινή Φαρς) προς νότο.
Τόσο η ονομασία Ιασόνιον είναι ελληνική, όσο και η ονομασία Ανδρίακα. Το Ιασόνιον ταυτίζεται με το σημερινό όρος Damāvand του βορείου Ιράν στα νότια της Κασπίας θάλασσας. Το όνομα Ανδρίακα απαντά τόσο σε μια πόλη της παραλιακής Λυκίας (η σημερινή Demre, πλησίον των Μύρων όσο και στην ανατολική Θράκη στα νότια παράλια του Ευξείνου πόντου, μεταξύ Κωνσταντινουπόλεως και Σαλμυδησσού. Δεν αποκλείεται η πιθανότητα η εν λόγω Ανδρίακα να υπήρξε ελληνιστική πόλη και μάλιστα Θρακών ή Λυκίων κληρούχων, πράγμα όχι σπάνιο φαινόμενο στην αυτοκρατορία των Σελευκιδών.
Η τοποθεσία της πόλεως τυγχάνει άγνωστη, όμως βρισκόταν στο βόρειο Ιράν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μηδίας Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Ιωάννης Μπούγας
Ο '''Ιωάννης Δ. Μπούγας''' (Άμφισσα, 21 Οκτωβρίου 1964) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρετεί από το 2019, ως Βουλευτής Φωκίδας με τη Νέα Δημοκρατία. Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.
Έχει υπηρετήσει ως Υφυπουργός Ανάπτυξης επί Κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή (2009) και ξανά ως Βουλευτής Φωκίδας, από το 2004 έως το 2009.
Προσωπική ζωή και σπουδές
Ο Ιωάννης Μπούγας γεννήθηκε στην Άμφισσα το 1964. Σπούδασε στη νομική σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακό στο Αστικό Δικονομικό Δίκαιο. Είναι δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω και Συμβουλίω της Επικρατείας.
Είναι παντρεμένος με την Αμαλία Παπαϊωάννου, με την οποία έχει τρία παιδιά.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Ιωάννης Μπούγας ασχολήθηκε αρχικά με την τοπική αυτοδιοίκηση. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1994 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Άμφισσας, ενώ στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1998 εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Φωκίδας. Την περίοδο 1996-2000, υπήρξε αιρετό μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας Φωκίδας. Το διάστημα 1999-2000, διετέλεσε αντιπρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Φωκίδας.
Βουλή των Ελλήνων
Στις εθνικές εκλογές του 2004, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φωκίδας με τη Νέα Δημοκρατία. Διετέλεσε μέλος της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης. Επανεξελέγη στις εθνικές εκλογές του 2007.
Το 2009, σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή ορίστηκε υφυπουργός Ανάπτυξης.
Βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια Φωκίδας, εξελέγη εκ νέου στις εθνικές εκλογές του 2019. Τον Ιανουάριο του 2021, ανέλαβε ως Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.
Άλλες δραστηριότητες
Ο Ιωάννης Μπούγας αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Αστικολόγων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Φωκίδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Σαβουώτ
thumb|Εβραίοι γιορτάζουν το Σαβουώτ, Μόριτς Ντάνιελ Οπενχάιμ (1880) Το Σαβουώτ (εβραϊκά: שָׁבוּעוֹת ‎), γνωστή και ως Γιορτή των Εβδομάδων ή Γιορτή του Θερισμού, είναι εβραϊκή γιορτή η οποία λαμβάνει χώρα την έκτη ημέρα του εβραϊκού μήνα Σιβάν (μπορεί να λάβει χώρα μεταξύ 15 Μαΐου και 14 Ιουνίου στο γρηγοριανό ημερολόγιο). Στη Βίβλο, το Σαβουότ σηματοδοτεί τη συγκομιδή των σιτηρών στη Γη του Ισραήλ. Επιπλέον, οι ορθόδοξες ραβινικές παραδόσεις σηματοδοτεί την αποκάλυψη της Τορά στον Μωϋσή και τους Ισραηλίτες στο όρος Σινά, το οποίο συνέβη σύμφωνα με τους Ορθόδοξους Ιουδαίους εκεί την ημέρα το 1314 ΠΚΕ.
Η λέξη Σαβουώτ σημαίνει "εβδομάδες" και σηματοδοτεί το τέλος της καταμέτρησης του Ομέρ. Η ημερομηνία του συνδέεται άμεσα με αυτή του Πάσχα: η Τορά επιβάλλει την επτά εβδομάδων καταμέτρηση του Ομέρ, που αρχίζει τη δεύτερη ημέρα του Πάσχα, να ακολουθείται αμέσως από το Σαβουότ. Αυτή η καταμέτρηση ημερών και εβδομάδων εννοείται ότι εκφράζει την προσμονή και την επιθυμία για την παροχή της Τορά. Το Πάσχα, ο λαός του Ισραήλ ελευθερώθηκε από την υποδούλωση στους Φαραώ. Στο Σαβουότ, τους δόθηκε η Τορά και έγιναν ένα έθνος αφοσιωμένο στην υπηρεσία του Θεού.
Ενώ μερικές φορές αναφέρεται ως Πεντηκοστή λόγω του χρόνου του μετά το Πάσχα, «πεντηκοστή» που σημαίνει «πενήντα» στα ελληνικά, αφού το Σαβουότ εμφανίζεται πενήντα ημέρες μετά την πρώτη ημέρα του Πάσχα, δεν είναι το ίδιο με τη Χριστιανική Πεντηκοστή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα εβραϊκά Κατηγορία:Εβραϊκά έθιμα Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές
Ρος Ασανά
thumb|Ένα σοφάρ, ρόδια, κρασί, μήλα και μέλι - σύμβολα της γιορτής Ρος Ασανά
Το Ρος Ασανά (רֹאשׁ הַשָּׁנָה, Rōʾš hašŠānā, κυρ: «αρχή της χρονιάς») είναι η εβραϊκή Πρωτοχρονιά. Το βιβλικό όνομα αυτής της γιορτής είναι Γιομ Τερουά (יוֹם תְּרוּעָה, Yōm Tərūʿā), κυριολεκτικά «ημέρα κραυγών». Είναι η πρώτη από τις εβραϊκές ιερές ημέρες (יָמִים נוֹרָאִים, Γιαμίν Νοραΐμ, «Ημέρες του Δέους»), όπως ορίζεται από το Λευιτικό 23:23–25, που συμβαίνουν στα τέλη του καλοκαιριού/αρχές φθινοπώρου του Βόρειου Ημισφαιρίου. Οι Άγιες Ημέρες περιλαμβάνουν τόσο το Ρος Ασανά όσο και το Γιομ Κιπούρ.
Τα έθιμα του Ρος Χασανά περιλαμβάνουν το σάλπισμα με το σοφάρ (το κέρατο του κριαριού που έχει καθαριστεί), όπως ορίζεται στην Τορά, ακολουθώντας τη συνταγή της Εβραϊκής Βίβλου για να «σηκωθεί θόρυβος» στο Γιομ Τερούα. Τα ραβινικά έθιμα περιλαμβάνουν την παρακολούθηση των συναγωγών και την απαγγελία ειδικής λειτουργίας για το τεσουβά, καθώς και την απόλαυση εορταστικών γευμάτων. Η κατανάλωση συμβολικών φαγητών είναι πλέον παράδοση, όπως τα μήλα βουτηγμένα σε μέλι, με την ελπίδα να προκαλέσουν ένα γλυκό νέο έτος.
Ετυμολογία
Ρος στα εβραϊκά σημαίνει κεφάλι, το α είναι ονομαστική του άρθρου και το σανά σημαίνει έτος. Έτσι, Ρος Ασανά σημαίνει η αρχή του έτους, αναφερομένη στην πρώτη ημέρα του εβραϊκού χρόνου.
Προέλευση
Η προέλευση του εβραϊκού νέου έτους συνδέεται με την έναρξη του οικονομικού έτους στις αγροτικές κοινωνίες της αρχαίας Εγγύς Ανατολής. Η Πρωτοχρονιά ήταν η αρχή του κύκλου της σποράς, της ανάπτυξης και της συγκομιδής. Η συγκομιδή οριζόταν από το δικό της σύνολο μεγάλων αγροτικών γιορτών. Οι Σημίτες γενικά ορίζουν την αρχή του νέου έτους το φθινόπωρο, ενώ άλλοι αρχαίοι πολιτισμοί επέλεξαν την άνοιξη για αυτόν τον σκοπό, όπως οι Πέρσες ή οι Έλληνες. Ο πρωταρχικός λόγος ήταν ο αγροτικός και στις δύο περιπτώσεις, η ώρα της σποράς του σπόρου και της συγκομιδής.
Στον εβραϊκό νόμο, τηρούνται τέσσερες μεγάλες Πρωτοχρονιές, με καθεμία να σηματοδοτεί μια αρχή. Ο σεληνιακός μήνας Νισάν (συνήθως αντιστοιχεί στους μήνες Μάρτιος-Απρίλιος στο Γρηγοριανό ημερολόγιο) είναι όταν προστίθεται ένα νέο έτος στη βασιλεία των Εβραίων βασιλιάδων και σηματοδοτεί την έναρξη του έτους για τα τρία εβραϊκά προσκυνήματα. Η προσταγή του αναφέρεται ρητά στην Εβραϊκή Βίβλο: «Αυτός ο μήνας θα είναι για εσάς η αρχή των μηνών» (Έξοδος 12:2). Ωστόσο, τα συνηθισμένα έτη, τα Σαββατικά έτη, τα Ιωβηλάια και οι ημερομηνίες που αναγράφονται σε νομικές πράξεις και συμβάσεις υπολογίζονται διαφορετικά. Τέτοια έτη ξεκινούν την πρώτη ημέρα του σεληνιακού μήνα Τισρί (συνήθως αντιστοιχούν στους μήνες Σεπτέμβριο–Οκτώβριο του Γρηγοριανού ημερολογίου). Η προσταγή τους αναφέρεται ρητά στην Εβραϊκή Βίβλο: «Τρεις φορές το χρόνο θα μου κάνετε γιορτή... τη γιορτή των αζύμων (Πάσχα)... τη γιορτή του θερισμού (Σαβουότ)... και τη γιορτή της συγκέντρωσης (Σουκότ) που είναι στην αποχώρηση του έτους» (Έξοδος 23:14–16). «Κατά την αναχώρηση του έτους» σημαίνει ότι η νέα χρονιά ξεκινά.
Ο υπολογισμός του Τισρί ως αρχή του εβραϊκού έτους ξεκίνησε με τους πρώτους Αιγύπτιους και διατηρήθηκε από το εβραϊκό έθνος, που αναφέρεται επίσης στην Εβραϊκή Βίβλο (Γένεση 7:11) όταν περιγράφεται ο Μεγάλος Κατακλυσμός στο την εποχή του Νώε. Αυτό ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του «δεύτερου μήνα» μετρώντας από το Τισρί, μια άποψη που έγινε σε μεγάλο βαθμό αποδεκτή από τους Σοφούς του Ισραήλ.
Θρησκευτική σημασία
Το Μισνά περιέχει τη δεύτερη γνωστή αναφορά στο Ρος Ασανά ως «ημέρα της κρίσης» (Γιομ αΝτίν). Στο πρακτικό του Ταλμούδ για το Ρος Χασανά, δηλώνει ότι τρία βιβλία ανοίγονται στο Ρος Χασάνα, όπου καταγράφεται η μοίρα των κακών, των δικαίων και εκείνων της ενδιάμεσης τάξης. Τα ονόματα των δικαίων εγγράφονται αμέσως στο Βιβλίο της Ζωής και σφραγίζονται «να ζήσουν». Στην ενδιάμεση τάξη επιτρέπεται μια ανάπαυλα δέκα ημερών, μέχρι το Γιομ Κιπούρ, για να σκεφτεί, να μετανοήσει και να γίνει δίκαιη. Οι πονηροί «εξαφανίζονται από το βιβλίο των ζωντανών για πάντα».
Μερικές μιδρασικές περιγραφές απεικονίζουν τον Θεό να κάθεται σε θρόνο, ενώ τα βιβλία που περιέχουν τις πράξεις όλης της ανθρωπότητας ανοίγονται για επανεξέταση και κάθε άτομο περνά μπροστά του για αξιολόγηση των πράξεών του.
«Ο Άγιος είπε: «Στο Ρος Ασάνα απαγγείλετε μπροστά μου [στίχους] Κυριαρχίας, Μνήμης και φυσάτε το Σοφάρ: Κυριαρχία για να με κάνετε Βασιλιά σας· Μνήμη για να σηκωθεί η ανάμνησή σας ενώπιον Μου Και μέσω τι; Μέσω του Σοφάρ. (Ρος Ασανά 16a, 34b)».
Τελετουργία
μικρογραφία| Εβραίος γέροντας που φυσάει το κέρατο του κριαριού (σοφάρ) Το πιο γνωστό τελετουργικό του Ρος Ασανά είναι το φύσημα του σοφάρ, ενός μουσικού οργάνου φτιαγμένο από κέρατο ζώου. Το σοφάρ φυσιέται σε διάφορες στιγμές κατά τη διάρκεια των προσευχών του Ρος Ασανά, με συνολικά 100 φυσήματα κάθε μέρα.
Ενώ το φύσημα του σοφάρ είναι ένα Βιβλικό καταστατικό, είναι επίσης ένα συμβολικό «κάλεσμα αφύπνισης», που υποκινεί τους Εβραίους να διορθώσουν τους τρόπους τους και να μετανοήσουν. Τα φυσήματα του σοφάρ φωνάζουν: «Κοιμισμένοι, ξυπνήστε από τον λήθαργο! Εξετάστε τους τρόπους σας και μετανοήστε και θυμηθείτε τον Δημιουργό σας.»
Την ημέρα του Ρος Ασανά, τα θρησκευτικά ποιήματα που ονομάζονται πιγιουτίμ, προστίθενται στις τακτικές λειτουργίες. Ένα ειδικό βιβλίο προσευχής, το μαζόρ, χρησιμοποιείται στο Ρος Ασανά και στο Γιομ Κιπούρ. Γίνονται διάφορες προσθήκες στην τακτική λειτουργία, με πιο αξιοσημείωτη μια εκτεταμένη επανάληψη της προσευχής Αμιντά. Βιβλικοί στίχοι απαγγέλλονται σε κάθε σημείο. Σύμφωνα με το Μισνά, δέκα στίχοι (ο καθένας) απαγγέλονται σχετικά με τη βασιλεία, την ανάμνηση και το ίδιο το σοφάρ, ο καθένας συνοδεύεται από το φύσημα του σοφάρ. Μια ποικιλία από πιγουτίμ, μεσαιωνικές προσευχές μετάνοιας, απαγγέλλονται σχετικά με θέματα μετάνοιας.
Μέρες πριν από το Ρος Ασανά
Πριν το Ρος Ασανά είναι Ελούλ, κατά τον οποίο οι Εβραίοι υποτίθεται ότι θα ξεκινήσουν μια αυτοεξέταση και μετάνοια, μια διαδικασία που κορυφώνεται στις δέκα ημέρες του Γιαμίν Νοραΐμ, τις Ημέρες του Δέους, ξεκινώντας με το Ρος Ασανά και τελειώνοντας με το Γιομ Κιπούρ.
Το σοφάρ φυσιέται παραδοσιακά κάθε πρωί για ολόκληρο τον μήνα Ελούλ, τον μήνα που προηγείται του Ρος Ασανά. Ο ήχος του σοφάρ έχει σκοπό να αφυπνίσει τους ακροατές από τον «λήθαργο» τους και να τους ειδοποιήσει για την επερχόμενη κρίση. Το σοφάρ δεν φυσιέται το Σάββατο.
Την περίοδο που προηγείται του Ρος Ασανά, απαγγέλλονται προσευχές μετάνοιας που ονομάζονται σελιχότ. Η σεφαραδίτικη παράδοση να αναφέρει ότι ξεκινούν στην αρχή του Ελούλ, ενώ η παράδοση των Ασκενάζι είναι να ξεκινούν λίγες μέρες πριν από το Ρος Ασανά.
Η ημέρα πριν από την ημέρα του Ρος Ασανά είναι γνωστή ως Έρεβ Ρος Ασανά («παραμονή Ρος Ασανά»). Είναι η 29η ημέρα του εβραϊκού μήνα Ελούλ, που τελειώνει με τη δύση του ηλίου, όταν ξεκινά το Ρος Ασάνα. Ορισμένες κοινότητες εκτελούν χαταράτ νεδαρίμ (ακύρωση όρκων) μετά τις πρωινές υπηρεσίες προσευχής. Πολλοί Ορθόδοξοι άντρες βυθίζονται σε ένα μίκβε προς τιμήν της επόμενης ημέρας.
Συμβολικά τρόφιμα
αριστερά|μικρογραφία| Μαρμελάδες Ρος Ασανά που παρασκευάζονται από Εβραίους της Λιβύης Τα γεύματα του Ρος Ασανά περιλαμβάνουν συνήθως μήλα βουτηγμένα σε μέλι για να συμβολίσουν ένα γλυκό νέο έτος. Άλλα φαγητά με συμβολική σημασία μπορούν να σερβίρονται, ανάλογα με την τοπική παράδοση, όπως το κεφάλι ενός ψαριού (για να συμβολίσει την προσευχή «ας είμαστε το κεφάλι και όχι η ουρά»).
Πολλές κοινότητες διοργανώνουν ένα «Ρος Ασανά σέντερ» κατά τη διάρκεια του οποίου απαγγέλλονται ευλογίες σε μια ποικιλία συμβολικών πιάτων. Οι ευλογίες έχουν την αρχή «Γεΐ ρατζόν», που σημαίνει «Ας είναι το θέλημά Σου». Σε πολλές περιπτώσεις, το όνομα του φαγητού στα εβραϊκά ή στα αραμαϊκά αντιπροσωπεύει ένα παιχνίδι με τις λέξεις (λογοπαίγνιο). Η πιατέλα μπορεί να περιλαμβάνει μήλα (βουτηγμένα σε μέλι, ψημένα ή μαγειρεμένα ως κομπόστα), χουρμάδες, ρόδια, μαυρομάτικα φασόλια, γλυκά γεμιστά με κολοκύθα, πρασοκεφτέδες, παντζάρια και ένα ολόκληρο ψάρι με το κεφάλι ανέπαφο. Είναι επίσης κοινό στους Σεφαραδίτες να τρώνε γεμιστά λαχανικά που ονομάζονται λεγούμπρες γιαπράκες.
Μερικά από τα συμβολικά φαγητά που καταναλώνονται είναι οι χουρμάδες, τα μαυρομάτικα φασόλια, τα πράσα, το σπανάκι και η κολοκύθα, τα οποία αναφέρονται στο Ταλμούδ: «Ας συνηθίσει ο άνθρωπος να τρώει κολοκύθες την Πρωτοχρονιά (קרא), και τριγωνέλλα (רוביא), πράσα (כרתי), τεύτλα [φύλλα] (סילקא) και χουρμάδες (תמרי).»
Τασλίχ
Το τελετουργικό του τασλίχ εκτελείται το απόγευμα της πρώτης ημέρας του Ρος Ασανά από τους Ασκενάζοι και τους περισσότερους Σεφαραδίτες Εβραίους (αλλά όχι από Ισπανούς και Πορτογάλους Εβραίους ή κάποιους Υεμενίτες). Οι προσευχές απαγγέλλονται κοντά σε φυσικό νερό που ρέει και οι αμαρτίες κάποιου ρίχνονται συμβολικά στο νερό. Πολλοί έχουν επίσης το έθιμο να ρίχνουν ψωμί ή βότσαλα στο νερό, για να συμβολίσουν την «αποτίμηση» των αμαρτιών. Σε ορισμένες κοινότητες, εάν η πρώτη ημέρα του Ρος Χασανά συμβαίνει το Σαμπάτ, το τασλίχ αναβάλλεται για τη δεύτερη ημέρα. Η παραδοσιακή λειτουργία για το τασλίχ απαγγέλλεται μεμονωμένα και περιλαμβάνει την προσευχή «Ποιος είναι σαν εσένα, Θεέ... Και θα ρίξεις όλες τις αμαρτίες τους στα βάθη της θάλασσας», και Βιβλικά εδάφια συμπεριλαμβανομένου του Ισαΐα 11:9 («Δεν θα τραυματίσουν ούτε θα καταστρέψουν σε όλο το άγιο βουνό Μου, γιατί η γη θα είναι γεμάτη από τη γνώση του Κυρίου καθώς τα νερά σκεπάζουν τη θάλασσα») και Ψαλμοί 118:5–9, 121 και 130, καθώς και προσωπικές προσευχές. Αν και κάποτε θεωρούνταν μια επίσημη ατομική παράδοση, έχει γίνει μια ολοένα και πιο κοινωνική τελετή που ασκείται σε ομάδες. Το Τασλίχ μπορεί να εκτελεστεί οποιαδήποτε στιγμή μέχρι τον Ωσαννά Ραμπά, και ορισμένες κοινότητες Χασιδικών εκτελούν Τασλίχ την ημέρα πριν από το Γιομ Κιπούρ.
Διάρκεια και χρονισμός
Η Τορά ορίζει τη Ρος Ασανά ως μια μονοήμερη γιορτή και δεδομένου ότι οι μέρες στο εβραϊκό ημερολόγιο ξεκινούν με τη δύση του ηλίου, η αρχή του Ρος Ασανά είναι στο τέλος της 29ης του Ελούλ. Από την εποχή της καταστροφής του δεύτερου ναού της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. και την εποχή του Ραμπάν Γιοχάναν μπεν Ζακκάι, ο κανονιστικός εβραϊκός νόμος φαίνεται να είναι ότι το Ρος Ασανά θα εορτάζεται για δύο ημέρες, λόγω της δυσκολίας καθορισμού της ημερομηνίας της νέας Σελήνης. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι το Ρος Ασανά εορταζόταν μια μέρα στο Ισραήλ μέχρι τον δέκατο τρίτο αιώνα Κ.Χ.
Ο Ορθόδοξος και ο Συντηρητικός Ιουδαϊσμός τηρούν τώρα γενικά το Ρος Ασανά για τις δύο πρώτες ημέρες του Τίσρεϊ, ακόμη και στο Ισραήλ όπου όλες οι άλλες εβραϊκές διακοπές που χρονολογούνται από τη νέα σελήνη διαρκούν μόνο μία ημέρα. Οι δύο μέρες του Ρος Ασανάλέγεται ότι αποτελούν το «Γιόμα Αριχτά» (αραμαϊκά: «μια μεγάλη μέρα»). Στο Μεταρρυθμιστικό Ιουδαϊσμό, ενώ οι περισσότερες εκκλησίες στη Βόρεια Αμερική τηρούν μόνο την πρώτη ημέρα του Ρος Ασανά, ορισμένες ακολουθούν την παραδοσιακή διήμερη εορτή ως ένδειξη αλληλεγγύης με άλλους Εβραίους σε όλο τον κόσμο. Οι Καραΐτες Εβραίοι, που δεν αναγνωρίζουν τον ραβινικό εβραϊκό προφορικό νόμο και βασίζονται στη δική τους κατανόηση της Τορά, τηρούν μόνο μία ημέρα την πρώτη του Τίσρεϊ, αφού η δεύτερη ημέρα δεν αναφέρεται στη Γραπτή Τορά.
Αρχικά, η ημερομηνία του Ρος Ασανά καθοριζόταν με βάση την παρατήρηση της νέας σελήνης, και έτσι μπορούσε να πέσει οποιαδήποτε ημέρα της εβδομάδας. Ωστόσο, γύρω στον τρίτο αιώνα μ.Χ., το εβραϊκό ημερολόγιο καθορίστηκε, έτσι ώστε η πρώτη ημέρα του Ρος Ασανά να μην πέφτει ποτέ Κυριακή, Τετάρτη ή Παρασκευή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα εβραϊκά Κατηγορία:Εβραϊκά έθιμα Κατηγορία:Εβραϊκό ημερολόγιο
Βιντσέντσο Α΄ Γκοντζάγκα
O Βικέντιος Α΄, ιταλ. Vincenzo, (21 Σεπτεμβρίου 1562 - 9 Φεβρουαρίου 1612) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν δούκας της Μάντοβας και Δούκας του Μομφερράτου (1587 - 1612).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου δούκα της Μάντοβας και του Μονφεράτου και της Ελεονώρας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Το 1587 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε σε μια λαμπρή τελετή, όπου οι άρχοντες του δουκάτου του δήλωσαν την υποτέλειά τους. Έπειτα περιόδευσε στους δρόμους της πόλης. Ήταν μεγάλος προστάτης των Τεχνών και των Επιστημών και μεταμόρφωσε τη Μάντοβα σε ένα ενεργό πολιτιστικό κέντρο. Σε αυτόν εργαζόταν ο ζωγράφος Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς και ο συνθέτης Κλαούντιο Μοντεβέρντι. Από το 1590 ο Μοντεβέρντι έπαιζε βιόλα και έψελνε στο παρεκκλήσιο του Βικέντιου Α΄ και όταν το 1602 απεβίωσε ο Μπενεντέτο Παλαβιτσίνο, ο δούκας τον διόρισε Διευθυντή Μουσικής. Ο Βικέντιος Α΄ ήταν φίλος του ποιητή Τορκουάτο Τάσσο. Το 1589 στη Βερόνα εκδόθηκε ένα μικρό βιβλίο όπου ένας κωμικός, ως υπηρέτης του δούκα, φαντάζεται μία ιδανική αίθουσα τέχνης, όπου ο δούκας, μεγάλος συλλέκτης έργων, είναι η κυρίαρχη μορφή.
Το χειμώνα του 1603-1604 ο Γαλιλαίος Γαλιλέι επισκέφθηκε την Αυλή της Μάντοβας, με σκοπό να αποκτήσει θέση εκεί. Ο Βικέντιος Α΄ θα του πρόσφερε μισθό, αλλά δεν συμφώνησαν με τους όρους εργασίας. Ο δούκας του έδωσε πολύτιμα δώρα και ο Γαλιλαίος έφυγε. Οι σπάταλες συνήθειες του δούκα επέφεραν οικονομική, και συνακόλουθα πολιτισμική, παρακμή.
Φήμες έλεγαν ότι δεν ήταν ικανός να τεκνοποιήσει και ότι έστειλε μυστική αποστολή στο Νέο Κόσμο για να φέρουν ένα θρυλούμενο αφροδισιακό. Το 1588 ο εξάδελφός του Ροδόλφος Β΄ των Αψβούργων-Αυστρίας του χορήγησε το δικαίωμα να φέρει στο οικόσημό του έναν θυρεό της Αυστρίας. Ο Βικέντιος Α΄ το 1608 ίδρυσε το Τάγμα του Σωτήρος ή του Υπερτίμου Αίματος, με την έγκριση του πάπα Παύλου Ε΄.
Απεβίωσε το 1612 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του: πρώτα ο Φραγκίσκος Δ΄, που δεν είχε άρρενες απογόνους, έτσι τον διαδέχθηκε ο Φερδινάνδος που δεν είχε επιζήσαντα τέκνα και τέλος ο Βικέντιος Β΄, που δεν είχε νόμιμα τέκνα.
Οικογένεια
Πρώτα το 1581 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Φαρνέζε, κόρη του Αλεξάνδρου Φαρνέζε, δούκα της Πάρμας· δεν αποκτούσαν απογόνους και διαζεύχτηκαν.
Το 1584 έκανε δεύτερο γάμο με την Ελεονώρα των Μεδίκων, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και είχε τέκνα:
Είχε μερικά εκτός γάμου τέκνα, όπως από την ευγενή Αγνή Αργκότα, σύζυγο του Πρόσπερο ντελ Καρέτο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα Κατηγορία:Δούκες της Μάντοβα Κατηγορία:Δούκες του Μομφερράτου
Ντιμίτρι Αρακισβίλι
Ο Ντιμίτρι Ιγνάτιεβιτς Αρακισβίλι (Dimitri Ignatyevitch Arakishvili, Βλαντικαφκάς 11 Φεβρουαρίου 1873 – Τιφλίδα 13 Αυγούστου 1953), ήταν γεωργιανός συνθέτης, εθνομουσικολόγος και παιδαγωγός. Ήταν, επίσης, γνωστός με το ρωσικό του επώνυμο Αρακτσίεφ (Димитрий Игнатьевич Аракчиев).Θεωρείται από τους θεμελιωτές της νεότερης, έντεχνης μουσικής της πατρίδας του.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βλαντικαφκάς της Βόρειας Οσετίας. Από το 1894 σπούδασε θεωρητικά, σύνθεση και διεύθυνση ορχήστρας στη Σχολή Μουσικής και Δράματος της Φιλαρμονικής Εταιρείας της Μόσχας, με τον Αλέξανδρο Γκρετσανίνοφ και τον Βίλλεμ Κες. Αποφοίτησε το 1901, αλλά και από το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Μόσχας, το 1917. Βοήθησε να ιδρυθεί το Ωδείο της Μόσχας και πρόσφερε δωρεάν μουσικά μαθήματα στην Πλατεία Αρμπατσκάιε το 1906.
Από το 1908 έως το 1912, υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού Muzika i zhizn («Μουσική και ζωή»). Ένα από τα σημαντικότερα ενδιαφέροντά του ήταν η γεωργιανή λαϊκή μουσική και για αυτό ταξίδεψε σε ολόκληρη τη Γεωργία, συλλέγοντας παραδοσιακή μουσική και πάνω από 500 λαϊκά τραγούδια, από το 1901 ως το 1908, οργανώνοντας τέσσερις αποστολές (1901, 1902, 1904 και 1907). Όταν η Γεωργία έγινε ανεξάρτητη δημοκρατία το 1918, ο Αρασιτσβίλι εγκαταστάθηκε στην Τιφλίδα και ίδρυσε δικό του ωδείο που, το 1923, συγχωνεύθηκε με το Κρατικό Ωδείο Τιφλίδας. Δίδαξε, συνέθεσε και διηύθυνε το συγκεκριμένο ωδείο από το 1926 έως το 1929 και δημοσίευσε βιβλία για τη γεωργιανή λαϊκή μουσική, σε τρεις τόμους. Επίσης, ηχογράφησε σε φωνογράφο λαΙκά, πολυφωνικά τραγούδια της Γεωργίας. Από το 1932 προήδρευσε στην Ένωση Γεωργιανών Συνθετών. Το 1950 του απονεμήθηκε το Βραβείο Στάλιν.
Κυριότερα έργα
Επίσης, περίπου 80 παραδοσιακά τραγούδια για φωνή και πιάνο, χορωδιακά κ.α.
Χώρα Φούρνων
Η Χώρα, επισήμως Φούρνοι είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου νησιού και υπάγονται στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Ανήκουν στο νομό Σάμου και αποτελούν Έδρα του Δήμου Φούρνων Κορσεών όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ανήκαν διοικητικά στον παλαιότερο Δήμο Φούρνων Κορσεών που ήταν ένας από τους οκτώ δήμους του νομού Σάμου. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 1.033 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Το χωριό γιορτάζει στις 15 Αυγούστου, ανήμερα της Παναγίας.
Οικισμοί κοντά στη Χώρα
Κοντά στη Χώρα και νότια από το λιμάνι του νησιού βρίσκεται και ο οικισμός Καμπί. Τα σπίτια του είναι απλωμένα αμφιθεατρικά πάνω από γραφικές ακρογιαλιές με αξιοθέατο της περιοχής τους 3 παλαιούς ανεμόμυλους και το αρχαίο λατομείο στην τοποθεσία "Πετροκοπιό" το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος. Η ομώνυμη παραλία είναι με άμμο και βότσαλο, μερικά αρμυρίκια για ίσκιο και τις βασικές υποδομές ενώ στην άκρη της υπάρχει μικρός μόλος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» υπάγεται στον Δήμο Φούρνων Κορσεών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 15 κατοίκους
Σημείωση
Στα βόρεια του νησιού και κοντά στην Χρυσομηλιά υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καμπί Χρυσομηλιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σάμου Κατηγορία:Δήμος Φούρνων Κορσεών
Βεψική γλώσσα
Η Βεψική γλώσσα (vepsän kelʹ, vepsän keli, ή vepsä), που ομιλείται από τους Βέψους, ανήκει στην Φιννική ομάδα των ουραλικών γλωσσών. Είναι στενά συγγενική με τα φινλανδικά και τα καρελικά. Τα βεψικά γράφονται επίσης με τη λατινική γραφή.
Σύμφωνα με την τοποθεσία του λαού, η γλώσσα χωρίζεται σε τρεις κύριες διαλέκτους: τα Βόρεια Βεψικά (στη λίμνη Ονέγκα στα νότια του Πετροζαβόντσκ, στα βόρεια του ποταμού Σβιρ, συμπεριλαμβανομένου του πρώην Εθνικού Βόλοστ των Βεψών), τα Κεντρικά Βεψικά (στην περιοχή της Αγίας Πετρούπολης και της Περιφέρειας Βόλογκντα) και τα Νότια Βεψικά (στην περιοχή της Αγίας Πετρούπολης). Η βόρεια διάλεκτος φαίνεται να είναι η ξεχωριστότερη από τις τρεις· ωστόσο, είναι ακόμα αμοιβαία κατανοητή για τους ομιλητές των άλλων δύο διαλέκτων. Οι ομιλητές της βόρειας διαλέκτου αποκαλούνται «Λούδοι» (lüdikad ή lüdilaižed).
Στη Ρωσία, περισσότερα από 350 παιδιά μαθαίνουν τη βεψική γλώσσα σε συνολικά 5 εθνικά σχολεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιννικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Ρωσίας
Πητ Κόνραντ
Ο Τσαρλς «Πητ» Κόνραντ τζούνιορ (Charles "Pete" Conrad Jr., 2 Ιουνίου 1930 – 8 Ιουλίου 1999) ήταν Αμερικανός αστροναύτης της NASA, μηχανικός αεροσκαφών, αξιωματικός αεροπόρος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και πιλότος δοκιμών. Συμμετέχοντας στην αποστολή Απόλλων 12 έγινε ο τρίτος άνθρωπος που πάτησε ποτέ στη Σελήνη (μετά τους Νηλ Άρμστρονγκ και Μπαζ Όλντριν).
Επιπλέον, κατά την πρώτη διαστημική αποστολή του έσπασε το ρεκόρ συνεχούς παραμονής ανθρώπου στο διάστημα, μαζί με τον Γκόρντον Κούπερ στο Τζέμινι 5. Υπήρξε επίσης αρχηγός των αποστολών Τζέμινι 11 και Skylab 2 στον διαστημικό σταθμό Σκάιλαμπ. Απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών μετά από δυστύχημα με μοτοσικλέτα.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Πητ Κόνραντ γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια και ήταν το τρίτο παιδί (και ο πρώτος γιος) του Τσαρλς Κόνραντ (1892-1969) και της Φράνσις Ντε Ραπελάζ Βίνσον-Κόνραντ (1899-1981), κτηματομεσιτών και τραπεζικών.
Η οικογένεια έπαψε να είναι εύπορη με τη μεγάλη οικονομική ύφεση του Μεσοπολέμου. Το 1942 έχασαν το μεγάλο σπίτι τους στη Φιλαδέλφεια και μετακόμισαν σε μικρό λυόμενο. Τελικώς ο πατέρας, καταρρακωμένος από τις οικονομικές αποτυχίες, τους εγκατέλειψε.
Ο Πητ ήταν έξυπνο παιδί, αλλά πάλευε να ανταπεξέλθει στο σχολείο επειδή υπέφερε από δυσλεξία. Αφού τον έδιωξαν από το καλό ιδιωτικό σχολείο που πήγαινε αρχικώς, η μητέρα του με την επιμονή της βρήκε κατάλληλο σχολείο στον Νέο Λίβανο (New Lebanon) της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Εκεί ο Πητ έμαθε να εφαρμόζει μία νέα «συστημική» προσέγγιση στη μάθηση και έτσι παρέκαμψε το πρόβλημα της δυσλεξίας. Μετά το αντίστοιχο της Β΄ Λυκείου, αρίστευσε στην τελευταία τάξη, τόσο ώστε να γίνει δεκτός από το Πανεπιστήμιο Πρίνστον, αλλά και από τη Σχολή Εφέδρων του Πολεμικού Ναυτικού με πλήρη υποτροφία. Επίσης, παρά το ότι είχε ύψος τότε 1,68 και βάρος μόλις 61 κιλά, συμμετείχε στη θέση του κεντρώου παίκτη στη σχολική ομάδα αμερικανικού ποδοσφαίρου και έφθασε να γίνει αρχηγός της ομάδας. Κατά τον υποδιευθυντή του σχολείου «ήταν ένας πολύ σκληροτράχηλος νέος».
Από την ηλικία των 15 ετών, ο Πητ εργαζόταν τα καλοκαίρια στο μικρό αεροδρόμιο του Πάολι, κοντά στη Φιλαδέλφεια προσφέροντας κούρεμα της χλόης και σφουγγάρισμα σε αντάλλαγμα για πτήσεις με μικρά αεροπλάνα και μερικά μαθήματα πτήσεως. Επίσης, έμαθε πολλά σχετικά με τις μηχανές των αεροσκαφών, φθάνοντας να κάνει συντήρηση μηχανής. Στα 16 του πήγε πάνω από 150 χιλιόμετρα μακριά για να βοηθήσει έναν δάσκαλο πιλότων που είχε αναγκασθεί να κάνει αναγκαστική προσγείωση. Ο Κόνραντ επισκεύασε μόνος του το αεροπλάνο του εκπαιδευτή, ο οποίος μετά του δίδαξε τα υπόλοιπα μαθήματα που χρειαζόταν, ώστε να πάρει δίπλωμα πιλότου πριν ακόμα τελειώσει το σχολείο. Συνέχισε τις πτήσεις όσο σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, από όπου απεφοίτησε το 1953 με πτυχίο αεροναυτικού μηχανικού και αυτομάτως κατατάχθηκε με τον βαθμό του σημαιοφόρου στο Πολεμικό Ναυτικό.
Σταδιοδρομία πριν τη NASA
Ο Κόνραντ στάλθηκε στη βάση της Αεροπορίας Ναυτικού κοντά στην Πενσακόλα της Φλόριντα, όπου εκπαιδεύτηκε στη διακυβέρνηση αεροσκαφών του Ναυτικού, όπως και σε αντίστοιχη βάση στο Τέξας. Απέκτησε τον τίτλο του αεροπόρου του Ναυτικού τον Σεπτέμβριο του 1954 και έγινε πιλότος μαχητικού. Υπηρέτησε αρκετά χρόνια σε αεροπλανοφόρο, αλλά και ως εκπαιδευτής πτήσεως.
Στη συνέχεια, έγινε δεκτός στη Σχολή Πιλότων Δοκιμών του Πολεμικού Ναυτικού. Σε αυτή τη σχολή επιλέκτων στο Πάτουξεντ του Μέριλαντ γνώρισε ως συμφοιτητές τους μελλοντικούς συναδέλφους του αστροναύτες Γουόλυ Σίρα και Τζιμ Λόβελ. Απεφοίτησε το 1958.
Εκείνη την εποχή, ο Κόνραντ προσκλήθηκε να συμμετάσχει στη διαδικασία επιλογής για την πρώτη ομάδα αστροναυτών της NASA. Μετά όμως από αρκετές ημέρες ψυχολογικών και ιατρικών εξετάσεων σε κλινική στην Αλμπουκέρκη, τις οποίες, όπως και οι συνυποψήφιοι, θεώρησε περιττές, τα παράτησε. Επέστρεψε στο Ναυτικό ως πιλότος μαχητικών F-4 Phantom II στο αεροπλανοφόρο Ranger του Στόλου του Ειρηνικού. Αλλά όταν η NASA ανακοίνωσε την αναζήτηση υποψηφίων για μια δεύτερη ομάδα αστροναυτών, ο ήδη αστροναύτης Άλαν Σέπαρντ, που γνώριζε τον Κόνραντ από τις σχολές των αεροπόρων και των πιλότων δοκιμών του Ναυτικού, ζήτησε να του μιλήσει και τον έπεισε να υποβάλει και πάλι αίτηση. Αυτή τη φορά ο Κόνραντ επιλέχθηκε, τον Ιούνιο του 1962, για τη NASA.
Είχε ως τότε στο ενεργητικό του περισσότερες από 6.500 ώρες πτήσεως, από τις οποίες πάνω από 5 χιλιάδες σε αεριωθούμενα.
Πρόγραμμα «Τζέμινι»
thumb|right|Ο Κόνραντ (δεξιά) με τον Ντικ Γκόρντον μετά την πτήση τους με το Τζέμινι 11 Ο Κόνραντ εισήλθε στη NASA ως μέλος της 2ης ομάδας αστροναυτών, στις 17 Σεπτεμβρίου 1962. Θεωρούμενος ως ένας από τους καλύτερους πιλότους στην ομάδα, υπήρξε ένας από τους πρώτους της ομάδας που επιλέχθηκε για να πετάξει με μια αποστολή του Προγράμματος «Τζέμινι». Ως πιλότος του Τζέμινι 5 τον Αύγουστο του 1965, πέτυχε μαζί με τον αρχηγό της αποστολής, τον Γκόρντον Κούπερ, νέο ρεκόρ συνεχούς παραμονής ανθρώπου στο διάστημα, ίσο με 7 ημέρες 22 ώρες και 55 λεπτά, σπάζοντας το τότε σοβιετικό ρεκόρ των 5 ημερών και υπερβαίνοντας το ψυχολογικό όριο της μιας εβδομάδας. Ο Κόνραντ πάντως χαρακτήρισε αστειευόμενος την κάψουλα της αποστολής «ιπτάμενο σκουπιδοτενεκέ». Και όμως, ως ένας από τους πιο κοντούς αστροναύτες, με ύψος 1,69 μέτρο, εύρισκε τον στενό χώρο των Τζέμινι λιγότερο δυσβάστακτο από όσο ο Κούπερ.
Στη συνέχεια ο Κόνραντ ορίσθηκε αρχηγός της αποστολής Τζέμινι 11 με χειριστή (πιλότο) τον Ρίτσαρντ Φ. Γκόρντον και εκτοξεύθηκαν στις 12 Σεπτεμβρίου 1966. Το διαστημόπλοιο συνδέθηκε στο διάστημα με ένα σκάφος-στόχο Agena, αμέσως μετά την είσοδό του σε τροχιά περί τη Γη. Αυτό το επίτευγμα αποτελούσε μία πτητική/μηχανική δοκιμή παρόμοια με την επανασύνδεση της σεληνακάτου με το κυρίως σκάφος (Command Module) των αποστολών του προγράμματος «Απόλλων». Η τροχιά του Τζέμινι 11 έχει ακόμα το ρεκόρ του υψηλότερου απογείου, σε ύψος 1.369 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Γης.
Πρόγραμμα «Απόλλων»
thumb|left|Ο Κόνραντ κατά την εκπαίδευσή του της αποστολής Απόλλων 12 για δραστηριότητα εκτός σκάφους thumb|right|Ο Κόνραντ κατεβαίνει τη σκάλα της σεληνακάτου δευτερόλεπτα προτού γίνει ο τρίτος άνθρωπος στην ιστορία που περπάτησε στη Σελήνη. Στις 14 Νοεμβρίου 1969 εκτοξεύθηκε η αποστολή Απόλλων 12 με αρχηγό τον Κόνραντ, πιλότο του κυρίως σκάφους τον Ντικ (Ρίτσαρντ) Γκόρντον και πιλότο της σεληνακάτου τον Άλαν Μπην. Η αρχή του ταξιδιού τους ήταν η πλέον τρομακτική του προγράμματος «Απόλλων» καθώς έγινε μέσα σε καταιγίδα και ο πύραυλος κτυπήθηκε από δύο κεραυνούς, σε ύψη 1,8 και 4,6 χιλιόμετρα πάνω από το έδαφος, κάτι που έθεσε προσωρινά εκτός λειτουργίας το ηλεκτρικό σύστημα και το σύστημα καθοδηγήσεως του κυρίως σκάφους. Πέντε ημέρες αργότερα, ο Κόνραντ θα έβρισκε το θάρρος να αστειευθεί με το μικρό του ανάστημα κατεβαίνοντας από το τελευταίο σκαλί της σκάλας της σεληνακάτου στην επιφάνεια της Σελήνης, όταν σχολίασε: "Ωπα! Δικέ μου, αυτό μπορεί να ήταν ένα μικρό βήμα για τον Νηλ, αλλά ήταν μεγάλο για μένα."
Αργότερα απεκάλυψε ότι είπε αυτά τα λόγια για να κερδίσει ένα στοίχημα που είχε βάλει με τη μεγάλη Ιταλίδα δημοσιογράφο Οριάνα Φαλάτσι, αποδεικνύοντας ότι η NASA δεν υπαγόρευε τα σχόλια των αστροναυτών (η Φαλάτσι ήταν πεπεισμένη ότι η φράση του Νηλ Άρμστρονγκ «ένα μικρό βήμα για έναν άνθρωπο...» είχε γραφτεί για τον «ρόλο» του και δεν ήταν στην πραγματικότητα δικά του λόγια).
Σκάιλαμπ
thumb|Οι Πωλ Βάιτζ (αριστερά), Πητ Κόνραντ (μέσο) και Τζόζεφ Κέργουιν (δεξιά), το πρώτο πλήρωμα διαστημικού σταθμού των ΗΠΑ Η τέταρτη και τελευταία διαστημική αποστολή του Κόνραντ ήταν ως αρχηγού του πρώτου πληρώματος του πρώτου στην ιστορία αμερικανικού διαστημικού σταθμού, του Σκάιλαμπ, τον Μάιο και Ιούνιο του 1973. Ο σταθμός είχε υποστεί βλάβη κατά τη χωρίς πλήρωμα εκτόξευσή του, όταν είχε ξεκολλήσει και χαθεί η ασπίδα κατά των μικρομετεωροειδών, συμπαρασύροντας τον έναν από τους δύο φωτοβολταϊκούς ηλιακούς συλλέκτες και αχρηστεύοντας την ανάπτυξη του άλλου. Ο Κόνραντ και το πλήρωμά του επιδιόρθωσαν τη ζημιά εκτελώντας δύο on two «περιπάτους στο διάστημα». Ο Κόνραντ κατόρθωσε να απελευθερώσει τον «κολλημένο» ηλιακό συλλέκτη μόνο με τη μυϊκή του δύναμη, κάτι για το οποίο ήταν ιδιαιτέρως υπερήφανος. Επιπλέον, οι αστροναύτες άπλωσαν ένα σκίαστρο για να προστατεύσουν τον σταθμό από την έντονη ηλιακή θερμότητα, μία λειτουργία την οποία θα εκτελούσε η χαμένη ασπίδα κατά των μικρομετεωροειδών. Για το επίτευγμά του αυτό, ο Κόνραντ τιμήθηκε από τον Πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ το 1978 με το Διαστημικό Μετάλλιο Τιμής του Κογκρέσου.
Μετά τη NASA
thumb|Ο γιατρός αστροναύτης [[Τζόζεφ Κέργουιν εξετάζει τα δόντια του Κόνραντ κατά την αποστολή Skylab 2.]] Ο Κόνραντ απεχώρησε από τη NASA και το Πολεμικό Ναυτικό (με τον βαθμό του πλοιάρχου) το 1973. Είχε περάσει συνολικό χρόνο στο διάστημα 49 ημέρες 3 ώρες και 38 λεπτά, από τον οποίο 12 ώρες και 44 λεπτά σε 4 διαστημικούς «περιπάτους». Στη συνέχεια εργάσθηκε αρχικώς στην εταιρεία American Television and Communications Company, ως αντιπρόεδρος αρμόδιος για το επιχειρησιακό σκέλος.
Το 1976 δέχθηκε τη θέση αντιπροέδρου και συμβούλου που του προσέφερε η McDonnell Douglas. Από το 1978 ήταν υπεύθυνος για τις πωλήσεις (εμπορικές και στρατιωτικές) της Douglas Aircraft Company. Κατά τη δεκαετία του 1990 ήταν σύμβουλος για τον πειραματικό πύραυλο Delta Clipper (McDonnell Douglas DC-X) και από το 1993 αντιπρόεδρος της αναπτύξεώς του.
Το 1999 ο Κόνραντ δήλωσε στην ειδησεογραφική εκπομπή Nightline του ABC: «... το Διαστημικό Λεωφορείο κοστίζει ένα δισεκατομμύριο δολάρια για κάθε εκτόξευση. Νομίζω ότι αξίζει δύο δισεκατομμύρια δολάρια για το έργο που επιτελεί.» Στην τελευταία συνέντευξη που έδωσε πριν από τον θάνατό του, στην επιστημονική τηλεοπτική σειρά Nova του PBS, συζήτησε για το προς τα πού πίστευε ότι θα έπρεπε να κατευθυνθεί μελλοντικά το διαστημικό ταξίδι. Θεώρησε την επιστροφή στη Σελήνη «μια σπατάλη των χρημάτων των φορολογούμενων», αλλά συνέστησε αποστολές στον Άρη και στους αστεροειδείς.
Προσωπική ζωή
Χωρίς να θρησκεύει ιδιαίτερα, ο Πητ Κόνραντ ήταν Χριστιανός της Επισκοπικής Εκκλησίας. Την εποχή που σπούδαζε στο Πρίνστον, ο Κόνραντ γνώρισε την Τζέιν Ντυμπόουζ (Jane DuBose), φοιτήτρια στο κολέγιο θηλέων Μπρυνμάρ (Bryn Mawr) της Πενσυλβάνια, της οποίας η οικογένεια είχε ένα ράντσο 6.500 στρεμμάτων στο Τέξας. Μετά την αποφοίτησή του από το Πρίνστον και την ένταξή του στο Πολεμικό Ναυτικό, στις 16 Ιουνίου 1953, ο Κόνραντ και η Τζέιν παντρεύτηκαν. Απέκτησαν τέσσερα τέκνα: τον Πήτερ (γενν. 1954), τον Τόμας (γενν. 1957), τον Άντριου (γενν. 1959) και τον Κρίστοφερ (γενν. 1960).
Με δεδομένες τις απαιτήσεις της απασχολήσεώς του στο Ναυτικό και στη NASA, ο Πητ περνούσε τον περισσότερο καιρό μακριά από την οικογένειά του. Ακόμα όμως και μετά την αποχώρησή του από τη NASA και το Ναυτικό, παρέμεινε υπερβολικά απασχολημένος, οπότε το 1988 διαζεύχθηκε τη σύζυγό του. Αμφότεροι ξαναπαντρεύτηκαν, ο Πητ το 1990 με τη Νάνσυ Κρέιν, μια ζωντοχήρα από το Ντένβερ, την οποία γνώρισε μέσω κοινών φίλων. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους είδε το στερνοπαίδι του, τον Κρίστοφερ, να πεθαίνει από λέμφωμα σε ηλικία 29 ετών.
Καθώς και αρκετοί άλλοι αστροναύτες, ο Κόνραντ υπήρξε πρόσκοπος. Τα αγαπημένα του σπορ ήταν το γκολφ, το θαλάσσιο σκι και οι αγώνες αυτοκινήτων.
Θάνατος
Ο Πητ Κόνραντ πέθανε στις 8 Ιουλίου 1999 από εσωτερικά τραύματα που υπέστη σε σε δυστύχημα με μοτοσικλέτα: ταξιδεύοντας με τη σύζυγό του και φίλους από το σπίτι του στο Χάντινγκτον Μπητς της Καλιφόρνια στο Μοντερέι, η μοτοσικλέτα του συνετρίβη σε μια στροφή. Απεβίωσε αργότερα σε νοσοκομείο του Όουχαϊ, αν και φορούσε κράνος τη στιγμή του δυστυχήματος και οδηγούσε μέσα στο όριο ταχύτητας. Θάφτηκε με πλήρεις τιμές και την παρουσία πολλών παλαιών αστροναυτών στο Εθνικό Κοιμητήριο του Άρλινγκτον.
Στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο
Ο Κόνραντ έπαιξε τον εαυτό του στην τηλεταινία του 1991 Plymouth με θέμα μία φανταστική σεληνιακή βάση και στην τηλεταινία του 1975 Stowaway to the Moon.
Στην κινηματογραφική ταινία του 1995 Απόλλων 13 ο ρόλος του Κόνραντ παίχθηκε από τον ηθοποιό Ντέιβιντ Άντριους. Στη μίνι-σειρά του HBO Από τη Γη στη Σελήνη (1998) τον ρόλο του έπαιξαν οι Πήτερ Σκολάρι και Πωλ Μακκρέιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες Κατηγορία:Αμερικανοί πιλότοι Κατηγορία:Άνθρωποι που περπάτησαν στη Σελήνη Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Πρίνστον
Αναλγητικά
Τα αναλγητικά ή  καταπραϋντικά ή παυσίπονα (analgesic ή painkiller) είναι μέλη της ομάδας των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για να πετύχουν ανακούφιση από τον πόνο.
Τα αναλγητικά δρουν με διάφορους τρόπους στο περιφερικό και στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Διαφοροποιούνται από τα αναισθητικά, που επηρεάζουν προσωρινά και σε κάποιες περιπτώσεις εξουδετερώνουν πλήρως την αίσθηση. Τα αναλγητικά περιλαμβάνουν την παρακεταμόλη (γνωστή στη Βόρεια Αμερική ως ακεταμινοφαίνη ή απλά APAP), τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (nonsteroidal anti-inflammatory drugs ή NSAIDs) όπως τα σαλικυλικά και οπιοειδή φάρμακα όπως η μορφίνη και η οξυκωδόνη (oxycodone).
Η επιλογή αναλγητικού καθορίζεται επίσης από τον τύπο του πόνου: Για νευροπαθή πόνο, τα παραδοσιακά αναλγητικά είναι λιγότερο αποτελεσματικά και υπάρχει συχνά όφελος από κατηγορίες φαρμάκων που κανονικά δεν θεωρούνται αναλγητικά, όπως τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και τα αντιεπιληπτικά (anticonvulsants).
Χρήσεις
Τοπικά μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα ανακουφίζουν τον πόνο σε συνηθισμένες συνθήκες όπως σε μυικά διαστρέμματα και τραυματισμούς λόγω υπέρχρησης. Επειδή οι παρενέργειες είναι επίσης μικρότερες, τα τοπικά σκευάσματα μπορεί να προτιμώνται έναντι των στοματικών φαρμάκων σε αυτές τις συνθήκες.
Ταξινόμηση
Τα αναλγητικά ταξινομούνται συνήθως βάσει του μηχανισμού δράσης τους.