cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευρώπη (δορυφόρος)
Λοιπά χαρακτηριστικά
Στην Ευρώπη παρατηρείται και ένας αριθμός από κυκλικά και ελλειπτικά μορφώματα που είναι γνωστά με τον λατινικό όρο lenticulae, («φακίδες»). Πολλά από αυτά είναι θολωτά υψώματα, άλλα (αντιθέτως) κοιλότητες, και κάποια είναι επίπεδες σκοτεινές κηλίδες. Μερικά εμφανίζουν τραχιά επιφάνεια με χαοτική δομή. Οι κορυφές των θόλων μοιάζουν με το παλαιότερο έδαφος των γύρω επίπεδων εκτάσεων, πράγμα που σημαίνει ότι οι θόλοι σχηματίσθηκαν όταν ο φλοιός ωθήθηκε εκ των κάτω από θερμότερο υλικό, όπως οι θάλαμοι μάγματος στον γήινο φλοιό. Οι επίπεδες σκοτεινές κηλίδες μάλλον δημιουργήθηκαν από λιωμένο πάγο που απελευθερώθηκε όταν έσπασε η επιφάνεια, ενώ οι τραχιές «φακίδες» με τη χαοτική δομή (περιοχές ονομαζόμενες "chaos", π.χ. το Conamara Chaos) φαίνεται ότι σχηματίσθηκαν από πολλά μικρά θραύσματα φλοιού ενσωματωμένα σε σκούρο υλικό με μικρά ανυψώματα, όπως τα παγόβουνα σε μια παγωμένη θάλασσα.
Ο υπόγειος ωκεανός
Πιστεύεται ότι κάτω από την επιφάνεια υπάρχει ένα στρώμα υγρού νερού που θερμαίνεται από την προαναφερθείσα παλιρροϊκή θέρμανση. Η μέση θερμοκρασία της επιφάνειας της Ευρώπης είναι 110 K ή -170 °C (ελάχιστη -223 °C, στους πόλους, και μέγιστη -148 °C, στον ισημερινό) και έτσι το επιφανειακό νερό είναι μονίμως παγωμένο. Οι πρώτες ενδείξεις ενός υπόγειου ωκεανού ήρθαν από θεωρητικές επεξεργασίες της παλιρροϊκής θέρμανσης. Οι επιστημονικές ομάδες οι αρμόδιες για τις εικόνες των διαστημοπλοίων Galileo και Voyager υποστήριξαν μετά ότι τα γεωλογικά χαρακτηριστικά της Ευρώπης επίσης δικαιολογούν την ύπαρξη υπόγειου ωκεανού. Το πιο καλό παράδειγμα είναι οι χαοτικές δομές, που πολλοί ερμηνεύουν ως αποτέλεσμα επανειλημμένων τήξεων και επαναστερεοποιήσεων. Αυτή η ερμηνεία ωστόσο είναι έντονα αμφιλεγόμενη. Οι περισσότεροι γεωλόγοι που έχουν μελετήσει τον δορυφόρο προτιμούν το λεγόμενο «μοντέλο παχέος πάγου», κατά το οποίο ο ωκεανός έχει σπανίως ή και ποτέ αλληλεπιδράσει με την επιφάνεια. Τα διαφορετικά πρότυπα δίνουν τιμές για το πάχος του εξωτερικού κελύφους πάγου μεταξύ 500 μέτρων και δεκάδων χιλιομέτρων.
Το κυριότερο στοιχείο που συνηγορεί για το «μοντέλο παχέος πάγου» είναι οι μεγαλύτεροι κρατήρες, που περιβάλλονται από ομόκεντρους δακτυλίους και φαίνονται να είναι γεμάτοι με σχετικώς επίπεδο και πρόσφατο πάγο. Από αυτό το γεγονός και από υπολογισμούς της παραγόμενης θερμότητας από τις παλιρροϊκές δυνάμεις, εκτιμάται ότι το πάχος του εξωτερικού κελύφους πάγου είναι περί τα 10 ως 30 χιλιόμετρα, που όμως περιλαμβάνουν ένα «μαλακό» στρώμα «θερμού πάγου». Τότε, ο υγρός ωκεανός από κάτω θα μπορούσε να έχει βάθος έως και 100 χιλιόμετρα.
Το λεγόμενο «μοντέλο του λεπτού πάγου» συνάγεται από τον σχηματισμό μίνι-οροσειρών και κάμψεων του κελύφους του πάγου. Σύμφωνα με αυτό, το στερεό κέλυφος θα μπορούσε να έχει πάχος μόλις 200 μέτρα και το υγρό εσωτερικό της Ευρώπης ξεχύνεται συχνά στην επιφάνεια μέσα από ανοικτές ρωγμές.
Παραπέρα ισχυρή ένδειξη για την ύπαρξη του ωκεανού είναι όπως προαναφέρθηκε το μαγνητικό πεδίο του δορυφόρου, που αλληλεπιδρά με εκείνο του Δία. Ο ωκεανός θα πρέπει να έχει αρκετά άλατα ώστε να είναι αγώγιμος, και πράγματι φασματοσκοπικές παρατηρήσεις δείχνουν ότι τα σκούρα κόκκινα γραμμικά χαρακτηριστικά στην επιφάνεια μπορεί να είναι πλούσια σε άλατα όπως το θειικό μαγνήσιο, που απέθεσε το νερό που ξεχύθηκε στην επιφάνεια.
Το 2012, το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ παρατήρησε στην επιφάνεια της Ευρώπης δόμες που ερμηνεύτηκαν ως πίδακες υδρατμών, με ύψος που φτάνει τα 200 χιλιόμετρα. Επιπλέον στοιχεία για την ύπαρξή τους παρουσιάστηκαν το 2016.
Τα ίχνη ατμόσφαιρας
Το 1994, παρατηρήσεις με τον φασματογράφο του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Χαμπλ αποκάλυψαν ότι η Ευρώπη φέρει μια εξαιρετικά αραιή ατμόσφαιρα: Η ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια είναι μόλις 0,1 μικροπασκάλ. Το κυριότερο αέριό της είναι το μοριακό οξυγόνο. Αντίθετα με το οξυγόνο στην ατμόσφαιρα της Γης, αυτό της Ευρώπης δεν έχει βιολογική προέλευση. Μάλλον προήλθε από φορτισμένα σωματίδια (ιόντα και ηλεκτρόνια) που βομβαρδίζουν την επιφάνεια του δορυφόρου και διασπούν τα μόρια του νερού σε OH (υδροξύλιο) και Η (ατομικό υδρογόνο). Χημικές αντιδράσεις οδηγούν τελικά σε κάποιο συνδυασμό μοριακού οξυγόνου, μοριακού υδρογόνου, υπεροξειδίου του υδρογόνου και νερού. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται ραδιόλυση. Το μοριακό οξυγόνο επικρατεί στην ατμόσφαιρα επειδή έχει μεγάλο χρόνο ζωής εκεί: ερχόμενο σε επαφή με την παγωμένη επιφάνεια, ένα μόριο οξυγόνου δεν «κολλά» σε αυτή, όπως συμβαίνει με τα μόρια του νερού ή του υπεροξειδίου του υδρογόνου, αλλά αναπηδά. Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί ότι η υποτυπώδης αυτή ατμόσφαιρα είναι τόσο αραιή, ώστε τα μόριά της δεν συγκρούονται τόσο συχνά μεταξύ τους, όσο με την επιφάνεια του δορυφόρου. Εκτελούν στην πραγματικότητα βαλλιστικές τροχιές και πέφτουν στην επιφάνεια υπό την επίδραση της βαρύτητας. Το μοριακό υδρογόνο επίσης αναπηδά, αλλά είναι τόσο ελαφρό, ώστε διαφεύγει εύκολα στο διάστημα, υπερνικώντας την ασθενή βαρύτητα της Ευρώπης.
Παρατηρήσεις της επιφάνειας αποκαλύπτουν ότι ένα ποσοστό του παραγόμενου μοριακού οξυγόνου παραμένει στην επιφάνεια. Καθώς ο υπόγειος ωκεανός μπορεί να έρχεται σε επαφή με την επιφάνεια, αυτό το οξυγόνο ίσως διαλύεται στον ωκεανό, όπου θα μπορούσε να βοηθήσει σε βιολογικές διαδικασίες.
Εξερεύνηση
Οι περισσότερες από τις γνώσεις μας για την Ευρώπη προέρχονται από τα κοντινά περάσματα (flybys) τριών μη επανδρωμένων διαστημοπλοίων: των δύο Βόγιατζερ και του Γαλιλαίος. Διάφορες προτάσεις έχουν γίνει για μελλοντικές αποστολές. Οποιαδήποτε αποστολή στην Ευρώπη θα πρέπει να προστατεύεται κατάλληλα έναντι των υψηλών επιπέδων ακτινοβολίας της μαγνητόσφαιρας του Δία. Στόχοι των αποστολών θα είναι η μελέτη της χημικής συστάσεως και η αναζήτηση εξωγήινης ζωής στον υπόγειο ωκεανό της.
Δυνατότητα για εξωγήινη ζωή
Το περιβάλλον μέσα σε ένα υπόγειο ωκεανό θα είναι ίσως παρόμοιο με εκείνο κοντά σε υδροθερμικούς πόρους στα βάθη των γήινων ωκεανών, ή με αυτό στη λίμνη Βοστόκ της Ανταρκτικής με τα εξωτικά μικρόβια. Η ζωή επομένως σε ένα τέτοιο περιβάλλον θα μπορούσε να είναι παρόμοια με τη ζωή των υδρόβιων μικροβίων στη Γη.
Ο καθηγητής Robert Pappalardo του Πανεπιστημίου του Κολοράντο είπε: «Ξοδέψαμε αρκετό χρόνο και προσπάθεια προσπαθώντας να καταλάβουμε αν ο Άρης είχε κάποτε ένα κατοικήσιμο περιβάλλον. Η Ευρώπη, ίσως, έχει σήμερα ένα κατοικήσιμο περιβάλλον. Χρειάζεται να το επιβεβαιώσουμε αυτό, αλλά η Ευρώπη έχει όλα τα συστατικά για τη ζωή, και όχι πριν από 4 δισεκατομμύρια χρόνια, αλλά σήμερα». Ωστόσο, πρόσφατες περικοπές στους προϋπολογισμούς έχουν συντελέσει στο να απορριφθούν σχέδια για αποστολές ειδικά στην Ευρώπη.
Κατοικησιμότητα
μικρογραφία|Μια υδροθερμική διέξοδος μαύρου καπνού στον [[Ατλαντικός Ωκεανός|Ατλαντικό Ωκεανό. Τροφοδοτείται από γεωθερμική ενέργεια, και όπως και άλλα είδη υδροθερμικών πηγών δημιουργεί χημική ανισορροπία που μπορεί να παρέχει πηγές ενέργειας για τη ζωή.]]
Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει καμία ένδειξη για ύπαρξη ζωής στην Ευρώπη, αλλά έχει αναδειχθεί ως μία από τις πιο πιθανές τοποθεσίες στο Ηλιακό Σύστημα για κατοικησιμότητα. Η ζωή θα μπορούσε να υπάρχει στους ωκεανούς κάτω από τους πάγους, ίσως σε ένα περιβάλλον παρόμοιο με τις υδροθερμικές διεξόδους στα βάθη των Γήινων ωκεανών. Το 2016 μία μελέτη του NASA έδειξε ότι ακόμα και αν δεν υπάρχει ηφαιστειακή υδροθερμική δραστηριότητα στην Ευρώπη, τα Γήινα επίπεδα υδρογόνου και οξυγόνου θα μπορούσαν να παραχθούν μέσω διαδικασιών που σχετίζονται με σερπεντινισμό και οξειδωτικά προερχόμενα από τους πάγους, τα οποία δεν εμπλέκουν άμεσα ηφαιστειακή δραστηριότητα. Το 2015, οι επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι το αλάτι από ένα υπόγειο ωκεανό είναι πιθανό να καλύπτει ορισμένα χαρακτηριστικά της Ευρώπης, εφόσον ο ωκεανός βρίσκεται σε επαφή με τον πυθμένα. Η πιθανή παρουσία υγρού νερού σε επαφή με το βραχώδη μανδύα της Ευρώπης έχει αναζωπυρώσει τα αιτήματα για αποστολή διαστημικού οχήματος εκεί. εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|600x600εσ| Ευρώπη – πιθανή επίδραση της ακτινοβολίας σε χημικές ουσίες που θεωρούνται βιοϋπογραφές
Η ενέργεια που παρέχεται από παλιρροϊκές κάμψεις τροφοδοτεί ενεργές γεωλογικές διεργασίες στο εσωτερικό της Ευρώπης, όπως ακριβώς θα έκανε και εμφανέστερα στην αδελφή σελήνη Iώ. Αν και η Ευρώπη, όπως και η Γη, μπορεί να διαθέτει εσωτερική πηγή ενέργειας από ραδιενεργές διασπάσεις, η ενέργεια που παράγεται από παλιρροϊκές κάμψεις θα ήταν αρκετές τάξεις μεγέθους μεγαλύτερη από κάθε πηγή ραδιενέργειας. Η ζωή στην Ευρώπη θα μπορούσε να υπάρχει συγκεντρωμένη γύρω από υδροθερμικές πηγές στον πυθμένα του ωκεανού, ή κάτω από τον πυθμένα του ωκεανού όπως ζουν και οι ενδολίθοι στη Γη. Εναλλακτικά, ζωή θα μπορούσε να υπάρχει προσκολλημένη στην κάτω επιφάνεια του στρώματος πάγου, όπως βρίσκονται τα άλγη και τα βακτήρια στις Γήινες πολικές περιοχές, ή ίσως θα μπορούσε να επιπλέει ελεύθερα στους ωκεανούς της Ευρώπης. Αν οι ωκεανοί είναι πολύ κρύοι, τότε οι βιολογικές διεργασίες της ζωής δεν θα μοιάζουν με τις κοινές Γήινες. Ενώ αν είναι πολύ αλμυροί, μόνο ακραία αλόφιλα θα μπορούσαν να επιβιώσουν σε αυτό το περιβάλλον. Το 2010 ο Ρίτσαρντ Γκρίνμπεργκ του Πανεπιστημίου της Αριζόνα παρουσίασε ένα μοντέλο όπου πρότεινε ότι η ακτινοβόληση του πάγου στην επιφάνεια της Ευρώπης θα μπορούσε να προκαλέσει κορεσμό της επιφάνειας με οξυγόνο και υπεροξείδια, τα οποία θα μπορούσαν στη συνέχεια να μεταφερθούν με τεκτονικές διεργασίες στον εσωτερικό ωκεανό. Μια τέτοια διαδικασία θα μπορούσε να καταστήσει τον ωκεανό της Ευρώπης οξυγονωμένο όπως και τον Γήινο μέσα σε μόλις 12 εκατομμύρια χρόνια, επιτρέποντας την ύπαρξη σύνθετων, πολυκύτταρων ζωντανών οργανισμών.
Τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι υπάρχουν λίμνες υγρού νερού πλήρως εγκλεισμένες στον παγωμένο εξωτερικό φλοιό της Ευρώπης και είναι ξεχωριστές από έναν υγρό ωκεανό που πιστεύεται ότι υπάρχει κάτω από τους πάγους. Αν αυτό ισχύει, τότε οι λίμνες θα μπορούσαν να είναι πιθανοί οικότοποι για τη ζωή.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει άφθονο υπεροξείδιο του υδρογόνου σε όλη την επιφάνεια της Ευρώπης. Επειδή το υπεροξείδιο του υδρογόνου διασπάται σε οξυγόνο και νερό όταν συνδυάζεται με νερό σε υγρή μορφή, προτάθηκε ως ενεργειακό εφόδιο για απλές μορφές ζωής.
Στον παγωμένο φλοιό της Ευρώπης έχουν ανιχνευθεί αργιλοειδή μέταλλα (συγκεκριμένα, φυλλοπυριτικά), που στη Γη συχνά συνδέονται με οργανική ύλη. Η παρουσία των μετάλλων μπορεί να οφείλεται σε σύγκρουση με αστεροειδή ή κομήτη.
Μερικοί επιστήμονες θεωρούν ότι η ζωή από τη Γη θα μπορούσε να εκτοξευθεί στο διάστημα από συγκρούσεις αστεροειδών και ίσως έφτασε στα φεγγάρια του Δία με μια διαδικασία που ονομάζεται λιθοπανσπερμία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ευρωπη
Βαλκανικοί ποδοσφαιρικοί αγώνες 1946
Οι Βαλκανικοί ποδοσφαιρικοί αγώνες 1946 ήταν η πρώτη μεταπολεμική προσπάθεια αναβίωσης του θεσμού του Βαλκανικού Κυπέλλου που είχε διακοπεί μετά το 1936. Ήταν η όγδοη διοργάνωση στη σειρά αν συνυπολογιστεί και το Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών 1931 το οποίο δεν συμπεριλαμβανόταν στην επίσημη αρίθμηση. Διοργανώθηκε από τις τέσσερις φιλοσοβιετικές λαϊκές δημοκρατίες: Αλβανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία και Ρουμανία χωρίς να ερωτηθούν η Ελλάδα και η Τουρκία που ανήκαν στο δυτικό στρατόπεδο, με συνέπεια να μην την αναγνωρίσουν ως συνέχεια της προπολεμικής διοργάνωσης. Διεξήχθη στα Τίρανα από τις 7 ως τις 13 Οκτωβρίου 1946 παράλληλα με τους βαλκανικούς αθλητικούς αγώνες στίβου και το κατέκτησε η Αλβανία, για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του θεσμού.
Η διοργάνωση
Στις αρχές Ιανουαρίου 1946 οι αθλητικοί αντιπρόσωποι των τεσσάρων βορειοβαλκανικών χωρών διοργάνωσαν αθλητικό συνέδριο στη Σόφια, στο οποίο αποφάσισαν να προχωρήσουν στη διεξαγωγή μέσα στο 1946 βαλκανικών αθλητικών αγώνων σε διάφορα σπορ αγνοώντας την Ελλάδα και την Τουρκία. Μεταξύ άλλων προγραμμάτισαν να οργανώσουν και βαλκανικό πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο στο Βουκουρέστι για το Μάρτιο του 1946. Τελικά οι αγώνες ποδοσφαίρου έγιναν στα Τίρανα τον Οκτώβριο παράλληλα με τη διεξαγωγή των βαλκανικών αγώνων στίβου.
Οι «Βαλκανικοί ποδοσφαιρικοί αγώνες», όπως αποκλήθηκαν, διεξηχθησαν με το καθιερωμένο σύστημα του βαλκανικού κυπέλλου. Δηλαδή, οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία 2-1-0, σε ένα γύρο (τρία ματς) που έγινε στην ίδια πόλη. Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε σε επτά μόλις ημέρες. Νικήτρια αναδείχθηκε η Αλβανία, η οποία νικώντας στον τελευταίο αγώνα τη Ρουμανία που ήταν το φαβορί, ισοβάθμισε με τη Γιουγκοσλαβία και πήρε την πρώτη θέση λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων, αν και είχε ηττηθεί στο μεταξύ τους ματς.
Πρώτοι σκόρερ με 2 γκολ αναδείχθηκαν τέσσερις ποδοσφαιριστές.
Τα αποτελέσματα
Όλοι οι αγώνες έγιναν στο Στάδιο Τιράνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1946 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αλβανία
Ηθική κυρίων - δούλων
Το θέμα της ηθικής των κυρίων - δούλων, αποτελεί κεντρικό σημείο στα έργα του Φρίντριχ Νίτσε, συγκεκριμένα στο έργο "Η Γενεαλογία της Ηθικής". Ο Νίτσε ισχυρίζεται ότι υπήρξαν δύο θεμελιώδεις τύποι ηθικής. Η ηθική των κυρίων και η ηθική των δούλων. Η ηθική των κυρίων ζυγίζει τις πράξεις με βάση τις καλές ή κακές συνέπειες. Αντίθετα η ηθική των δούλων εστιάζεται σε καλές και κακές προθέσεις μιας πράξης. Ενώ η ηθική των κυρίων δίνει αξία σε έννοιες όπως υπερηφάνεια, δύναμη και ευγένεια-αρχοντιά, η ηθική των δούλων δίνει αξία σε έννοιες όπως ευγένεια, ταπεινότητα και συμπάθεια. Σύμφωνα με τον Νίτσε η μελέτη των δύο αυτών τύπων ηθικής, αποτελεί τη βάση για την εξήγηση του δυτικού τρόπου σκέψης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ηθική Κατηγορία:Φρίντριχ Νίτσε
Αλ Αχλί (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Αλ Αχλί μπορεί να αναφέρεται σε:
Π.Σ. Καλαμάτα
Ο Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Η Καλαμάτα» είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πρωτεύουσα της Μεσσηνίας, Καλαμάτα. Ιδρύθηκε το 1967. Έχει συμμετάσχει επτά φορές στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής, ενώ τη σεζόν 1999–00 κέρδισε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2000, που ήταν η πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Παράλληλα την ίδια σεζόν, έκανε μεγαλειώδη πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος, φτάνοντας ως τα ημιτελικά. Είναι η πιο δημοφιλής ποδοσφαιρική ομάδα του νομού. Επίτιμος πρόεδρος με ανυπολόγιστη προσφορά είναι ο Λυκούργος Γαϊτανάρος, με καταγωγή από τη Μεσσηνιακή Μάνη.
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Κεφαλληνίας-Ιθάκης
Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Κεφαλληνίας-Ιθάκης.
Π.Σ. Καλαμάτα
Την αγωνιστική περίοδο 2022-23 αγωνίζεται στη Σούπερ Λιγκ 2 για δεύτερη συνεχόμενη φορά και εικοστή δεύτερη συνολικά στο 2ο επίπεδο, έχοντας είκοσι παρουσίες στην Β΄ Εθνική.
Ιστορία
Ο Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Η Καλαμάτα» ιδρύθηκε το 1967, έπειτα από αναγκαστική συγχώνευση που επέβαλε το δικτατορικό καθεστώς στα ποδοσφαιρικά σωματεία της πόλης Απόλλωνα, Παμμεσσηνιακού (από προηγούμενη συνένωση ΑΕΚ Καλαμάτας και Όμιλου Καλαμάτας, ο οποίος ήταν επίσης προϊόν παλαιότερης συνένωσης των Πράσινων Πουλιών και του Ολυμπιακού Καλ.), Πράσινων Πουλιών (που είχαν επανιδρυθεί) και του Εθνικού Καλαμάτας. Όλα επανιδρύθηκαν αργότερα και μετέχουν έως σήμερα στις τοπικές διοργανώσεις της ΕΠΣ Μεσσηνίας. Αρχικά ως έμβλημα του σωματείου επιβλήθηκε από τη δικτατορία ο μυθικός φοίνικας, τον οποίο η ομάδα κατάργησε το 1974.
Κατά τη δεκαετία του '70 υπήρξε η πρώτη χρυσή περίοδος του συλλόγου, επί προεδρίας του εμπόρου Λυκούργου Γαϊτανάρου. Το 1972 και το 1974 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής και αγωνίστηκε για δύο περιόδους στην Α΄ Εθνική. Τις διακρίσεις αυτές ακολούθησε μια μακρά περίοδος παρακμής, κατά την οποία ο σύλλογος υποβιβαζόταν συνεχώς, φθάνοντας ως την Α΄ τοπική κατηγορία της Μεσσηνίας. Στη συνέχεια άρχισε να ανεβαίνει σταδιακά τις κατηγορίες και το 1995 επανήλθε στην Α΄ Εθνική, επί προεδρίας Σταύρου Παπαδόπουλου.
Μετά την αποχώρηση του Παπαδόπουλου πρόεδρος και μεγαλομέτοχος της ομάδας ανέλαβε ο Γιώργος Γρηγορόπουλος το Φεβρουάριο του 2000, όταν η ομάδα έκανε και τη χρυσή πορεία στο δεύτερο μισό της σεζόν 1999-2000. Ο Γρηγορόπουλος δεν κατάφερε να ανταποκριθεί οικονομικά στις υποχρεώσεις του συλλόγου, με αποτέλεσμα το 2010 η ομάδα να υποβιβαστεί από τη Β΄ Εθνική και την επόμενη σεζόν να μην καταφέρει να δηλώσει συμμετοχή ούτε στην Γ΄ Εθνική και η ΠΑΕ να διαλυθεί. Το καλοκαίρι του 2010 δεν υπέβαλε δήλωση συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας στην Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου και υποβιβάστηκε μετά από έκτακτη συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΕΕΠ στις 13-08-2010 στη Δ’ Εθνική. Τις τύχες του συλλόγου ανέλαβε η διοίκηση του ερασιτεχνικού σωματείου, δηλώνοντάς το στη Δ΄ Εθνική για τη σεζόν 2010-11 με προπονητή τον παλιό ποδοσφαιριστή του συλλόγου Έλβιο Μάνα.
Η πορεία ανόδου
Από τα μέσα της δεκαετίας του '60 στην Καλαμάτα κυριαρχούσε η ομάδα του Απόλλωνα, που είχε τερματίσει δύο συνεχόμενες σεζόν στην 4η θέση στη Β΄ Εθνική, το 1965-66 και το 1966-67. Έτσι όταν το καλοκαίρι του 1967 δημιουργήθηκε με τη συγχώνευση ο Π.Σ. Καλαμάτα, οι προσδοκίες ήταν αυξημένες. Πράγματι τη σεζόν 1967-68 η νεοσύστατη Καλαμάτα διεκδίκησε ως το τέλος την άνοδο, αλλά τελικά τερμάτισε στην τρίτη θέση του νοτίου ομίλου. Είχε ένα σκληροτράχηλο σύνολο, παρέμεινε αήττητη στο γήπεδό της και συγκέντρωσε 65 β. (11 ν. - 13 ισ. - 6 ήτ., 33-25 γκολ), μόλις ένα βαθμό λιγότερο από τον ΟΦΗ, που ως δευτεραθλητής διεκδίκησε και τελικά κατάφερε να πάρει την άνοδο σε αγώνα μπαράζ με το δευτεραθλητή του βορείου ομίλου.
Τις επόμενες τρεις χρονιές η Καλαμάτα είχε πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά δεν κατάφερνε να διεκδικήσει την άνοδο μέχρι τέλους. Το 1968-69 ήταν 4η με 71 β. (13 ν. - 11 ισ. - 10 ητ., 36-31 γκολ), ισόβαθμη στην 3η θέση με τον Φωστήρα αλλά δέκα βαθμούς λιγότερους από τη δεύτερη προνομιούχο θέση. Πάλι τερμάτισε αήττητη εντός έδρας, ωστόσο παραχώρησε πολλές ισοπαλίες. Το 1969-70 ήταν 5η με 72 β. (15 ν. - 9 ισ. - 10 ήτ., 43-32 γκολ), ξανά αήττητη εντός έδρας, αλλά μακριά από τους 95 βαθμούς της κορυφής. Το 1970-71 ήταν μεταβατική χρονιά. Με νέα ομάδα τερμάτισε στη 10η θέση (13 ν. - 6 ισ. - 15 ήτ., 36-39 γκολ), αλλά κατάφερε να δημιουργήσει ένα αξιόμαχο σύνολο που την επόμενη σεζόν κατάφερε να κερδίσει την άνοδο.
1971-72
Η περίοδος 1971-72 ήταν συναρπαστική. Με πρόεδρο τον Λυκούργο Γαϊτανάρο και μια σειρά από ταλαντούχους ντόπιους παίκτες, όπως τους Νίκο Παναγόπουλο (Μπατούνα), Ηλία Λαγογιάννη, Άγγελο Σκαφιδά, Νίκο Μουλατσιώτη, Δημήτρη Σπεντζόπουλο, Λεωνίδα Δαμιανάκο, Μανώλη Θεοδώρου, Δημήτρη Καλλιγέρη, Γιώργο Μπιστικέα, Τάκη Μάραντο, Καπαματζιάν, Μπατσακούτσα και Μελιγαλιώτη, πέτυχε να πάρει τον τίτλο συγκεντρώνοντας 89 β. (20 ν.-11 ισ- 7 ήτ., 59-25 γκολ). Ήταν ακατάβλητη εντός έδρας, όπου παραχώρησε μόλις δύο ισοπαλίες και πέτυχε πολλές εντυπωσιακές νίκες, όπως το 8-1 με το Λεωνίδα Σπάρτης, 4-1 με τον Παναργειακό, 4-2 με τον ΠΑΣ Γιάννινα, 3-0 με τα Χανιά, τον ΟΦΗ, τον Αίαντα, τον Ορφέα Αιγάλεω και τον Παναιτωλικό.
Στους εκτός έδρας αγώνες την ακολουθούσαν πλήθος φιλάθλων, οι οποίοι με τις ασπρόμαυρες σημαίες δημιουργούσαν εντυπωσιακή ατμόσφαιρα. Τότε δημιουργήθηκε το παρατσούκλι "Μαύρη Θύελλα", που φέρει ως σήμερα, το οποίο ανήκε στον Παναιγιάλειο από την δεκαετία του ’50. Στο λεκανοπέδιο της Αττικής οι αντίπαλοι σύλλογοι αναγκάζονταν να δώσουν τον αγώνα τους με την Καλαμάτα σε μεγαλύτερα γήπεδα για εισπρακτικούς λόγους, αφού τα δικά τους δεν μπορούσαν να ικανοποιήσουν την τεράστια ζήτηση εισιτηρίων. Έτσι η Καλλιθέα έπαιξε στο Στάδιο Νέας Σμύρνης, η Προοδευτική στο Στάδιο Καραϊσκάκη και ο Ίκαρος Ν. Ιωνίας στο παλιό γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Βασικός αντίπαλος στην διεκδίκηση του τίτλου ήταν ο Ίκαρος Ν. Ιωνίας. Ο αποφασιστικός αγώνας μεταξύ των δύο ομάδων δόθηκε στο τέλος του β΄ γύρου στο Στάδιο Ν. Φιλαδέλφειας. Η κοσμοσυρροή ήταν τέτοια ώστε χιλιάδες φίλαθλοι έμειναν έξω από το γήπεδο, αφού είχαν εξαντληθεί τα εισιτήρια και παρακολουθούσαν ραδιοφωνικά την εξέλιξη του ματς. Η Καλαμάτα ήταν μπροστά με διαφορά τριών βαθμών και το τελικό 1-1 της επέτρεψε να κρατήσει την πρωτοπορία και τελικά να πάρει τον τίτλο και την άνοδο.
1973-74
Την επόμενη σεζόν η ομάδα υποβιβάστηκε από την Α΄ Εθνική και το 1973-74 διεκδίκησε πάλι την άνοδο. Βασικοί αντίπαλοί της αυτή τη φορά ήταν ο Ατρόμητος Αθηνών και η Προοδευτική. Τελικά ισοβάθμησε στη πρώτη θέση με τον Ατρόμητο με 57 β. (24 ν.- 9 ισ- 5 ήτ., 70-23 γκολ), 4 περισσότερους από την Προοδευτική. Πήρε τον τίτλο έπειτα από αγώνα μπαράζ, αλλά τελικά ανέβηκε και ο Ατρόμητος.
Σε όλη τη διάρκεια της σεζόν είχε εικόνα ομάδας Α΄ Εθνικής και οι εμφανίσεις της ήταν εντυπωσιακές. Στην έδρα της, το γήπεδο Μεσσηνιακού, παραχώρησε μόνο τρεις ισοπαλίες και οι νίκες της ήταν με μεγάλα σκορ, νικώντας 5-0 τον Απόλλωνα Μυτιλήνης και τον Φοίβο Ρόδου, 4-0 τον Ιωνικό, 4-1 τον Ολυμπιακό Λιοσίων και τον Α.Ο. Σύρου, 3-0 την Αναγέννηση Καρδίτσας, τα Χανιά και τον Αχαρναϊκό.
Οι παίκτες
Τις χρονιές στην Α΄ Εθνική η Καλαμάτα στηρίχτηκε σε ένα μείγμα παλιών ντόπιων παικτών και νεοφερμένων Ελλήνων, καθώς και των πέντε ξένων, οι τέσσερις από τους οποίους έκαναν τα επόμενα χρόνια καριέρα και σε άλλες ομάδες Α΄ Εθνικής. Ήταν οι εξής (σε παρένθεση ε/γ: εμφανίσεις και γκολ σε κάθε μια από τις δυο σεζόν στην Α΄ Εθνική):
Η χρυσή σεζόν 1999-2000
Η σεζόν 1999-00 θεωρείται η πιο επιτυχημένη στην ιστορία του συλλόγου. Στη διάρκεια της χρονιάς πέτυχε μερικές εντυπωσιακές νίκες, όπως το 5-2 επί του Άρη εντός έδρας και οι έξι νίκες εκτός έδρας επί των Απόλλωνα Αθ. (2-1), Ιωνικού (1-0), Παναχαϊκής (2-1), Καβάλας (1-0), Τρικάλων (2-0) και Προοδευτικής (2-1).
Τερμάτισε στην 9η θέση του πρωταθλήματος με 44 βαθμούς, χάνοντας μόλις για ένα βαθμό τη συμμετοχή της στους αγώνες μπαράζ για την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Κέρδισε όμως τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2000, που ήταν η πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Το καλοκαίρι του 2000 αντιμετώπισε στον 3ο γύρο την Τσεχική Χμελ Μπλσάνι και αποκλείστηκε με δυο ήττες (0-5, 0-3).
Παράλληλα την ίδια σεζόν έκανε μεγαλειώδη πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος, φτάνοντας ως τα ημιτελικά. Τερμάτισε πρώτη στον προκριματικό όμιλο με τέσσερις νίκες επί των Ναυπακτιακού Αστέρα (4-0 εντός), Πανελευσινιακού (1-0 εκτός), Λύκων Θεσσαλονίκης (2-0 εκτός) και Πιερικού (2-0 εντός) και μία ήττα από τον Απόλλωνα Αθ. (1-2 εντός). Στη συνέχεια απέκλεισε κατά σειρά την Προοδευτική με 3-2 (εντός) και τον ΟΦΗ στα προημιτελικά (0-1, 3-0), για να αποκλειστεί στα ημιτελικά από τον Ιωνικό (0-2, 2-4).
Οι παίκτες
Την ομάδα εκείνη αποτελούσαν οι:
Σπουδαίοι ποδοσφαιριστές
Μεγαλύτερος σύγχρονος ποδοσφαιριστής που έχει αναδείξει ο σύλλογος είναι ο Τη δεκαετία του '70 στην Καλαμάτα αγωνίστηκαν ορισμένοι σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι έκαναν καριέρα και σε άλλους συλλόγους Α΄ Εθνικής. Σημαντικότεροι ήταν οι:
Τις δεκαετίες του '90 και του 2000 αναδείχθηκαν οι:
Άλλοι μεγάλοι ποδοσφαιριστές που φόρεσαν τη φανέλα της Καλαμάτας είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μεσσηνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1967 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1967
Πολιορκία της Άκρας (1799)
Η Πολιορκία της Άκρας (αγγλικά: Siege of Acre (1799)) το έτος 1799 ήταν μια ανεπιτυχής πολιορκία της οθωμανικής οχυρωμένης πόλης Άκρας από τις γαλλικές δυνάμεις, και αποτέλεσε κομβικό σημείο της εισβολής του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο και τη Συρία. Υπήρξε δε μία από τις λίγες ήττες στην καριέρα του μεγάλου Γάλλου στρατηλάτη.
Η πολιορκία
Οι Γάλλοι επιχείρησαν να ξεκινήσουν την πολιορκία στις 20 Μαρτίου 1799 χρησιμοποιώντας μόνο το πεζικό τους. Ο Ναπολέων πίστευε ότι η πόλη θα συνθηκολογούσε γρήγορα. Συμφωνώντας με την εκτίμηση ενός από τους υφιστάμενους αξιωματικούς του, διακήρυξε την πεποίθησή του ότι περίπου δύο εβδομάδες θα ήταν αρκετές για την κατάληψη του συνδετικού κρίκου, όπως θεωρούσε την Άκρα, της εκστρατείας του κατάληψης των Αγίων Τόπων, πριν προχωρήσει στην Ιερουσαλήμ.
Παρ' όλα αυτά, τα στρατεύματα του ικανού Οθωμανού διοικητή, Τζεζζάρ Αχμέτ Πασά (Jazzar Pasha, τουρκικά: Cezzar Ahmet Paşa) αρνήθηκαν να παραδοθούν, και αντιστάθηκαν στην πολιορκία για ενάμιση μήνα. Ο Χαΐμ Φαρχί (Haim Farhi), ο Εβραίος σύμβουλος του Τζεζζάρ και δεξί του χέρι, έπαιξε ρόλο κλειδί στην άμυνα της πόλης, επιβλέποντας απευθείας τη μάχη εναντίον των πολιορκητών. Κατά την κατάκτηση της πόλης της Γιάφας από τον Ναπολέοντα, που είχε προηγηθεί, τα γαλλικά στρατεύματα είχαν ανελέητα λεηλατήσει την κατακτημένη πόλη, και χιλιάδες Αλβανοί αιχμάλωτοι πολέμου, στρατιώτες των Οθωμανών, είχαν σφαγιαστεί στην ακτή, πριν οι Γάλλοι κινηθούν βορειότερα. Τα γεγονότα αυτά ήταν πολύ γνωστά στους κατοίκους της Άκρας και τα στρατεύματα που την υπερασπίζονταν, πολλοί εξ αυτών Αλβανοί, με αποτέλεσμα να σκληρύνει η αντίστασή τους.
Ένας στολίσκος του Βρεταννικού Βασιλικού Ναυτικού υπό τον αρχιπλοίαρχο Ουίλλιαμ Σίντνεϋ Σμιθ (William Sidney Smith) βοήθησε στην ενίσχυση της οθωμανικής άμυνας και προμήθευσε την πόλη με επιπλέον κανόνια που τα χειρίζονταν Βρεταννοί ναύτες και πεζοναύτες. Ο Σμιθ χρησιμοποίησε την κυριαρχία του στη θάλασσα για να αιχμαλωτίσει το γαλλικό πυροβολικό πολιορκίας που είχε σταλεί με ένα στολίσκο κανονιοφόρων από την Αίγυπτο, καθώς και να βομβαρδίσει τον παράκτιο δρόμο από τη Γιάφα. Ένας ειδικός του Πυροβολικού, ο Γάλλος αποστάτης Αντουάν Λε Πικάρ ντε Φελιππώ (Antoine Le Picard de Phélippeaux), ανέπτυξε στη συνέχεια ενάντια στις δυνάμεις του Ναπολέοντα τα κανόνια που είχαν αιχμαλωτίσει οι Βρεταννοί. Ο Φελιππώ υπήρξε συμμαθητής του Ναπολέοντα στη Στρατιωτική Σχολή του Παρισιού (γαλλικά: École Militaire de Paris), φιλοβασιλικός, και εχθρός του Γάλλου στρατηλάτη.
Ο Σμιθ αγκυροβόλησε τα πολεμικά πλοία της γραμμής HMS Tigre (γαλλικό πολεμικό παλαιότερα, το οποίο είχαν αιχμαλωτίσει οι Βρεταννοί αφήνοντας ίδιο το όνομά του) και HMS Theseus με τέτοιο τρόπο ώστε τα πλευρά τους να βοηθήσουν στην άμυνα της πόλης. Οι δε κανονιοφόροι του, που είχαν πιο ρηχή καρίνα, μπορούσαν να πλησιάσουν κοντύτερα, και μαζί με τα πλοία της γραμμής βοήθησαν ν' αναχαιτιστούν οι επανειλημμένες γαλλικές επιθέσεις.
Στις 16 Απριλίου, μια τουρκική δύναμη ενίσχυσης από τη Δαμασκό που πλησίαζε στην Άκρα, δέχθηκε επίθεση από γαλλική δύναμη υπό τον στρατηγό Ζαν-Μπατίστ Κλεμπέρ (Jean-Baptiste Kléber) και ακολούθησε η μάχη στο Όρος Ταμπόρ στην περιοχή της Κάτω Γαλιλαίας, στην οποία νίκησαν οι Γάλλοι. Έως δε τις αρχές Μαΐου, είχε φτάσει μέσω ξηράς νέο πολιορκητικό πυροβολικό στους Γάλλους, και τελικώς επιτεύχθηκε στο αποκορύφωμα της μαζικής επίθεσης που εξαπολύθηκε, ρήγμα στις αμυντικές οχυρώσεις.
Παρ' όλα αυτά, αφού είχαν υποστεί πολλές απώλειες για να επιφέρουν το ρήγμα στις οχυρώσεις, οι στρατιώτες του Ναπολέοντα ανακάλυψαν ότι, στο μεταξύ, ο Φαρχί και ο Φελιππώ είχαν ανεγείρει ένα δεύτερο τείχος, αρκετά μέτρα βαθύτερα στην πόλη, εκεί όπου βρισκόταν ο κήπος του Τζεζζάρ Πασά. Η ανακάλυψη της νέας αυτής κατασκευής έπεισε τον Ναπολέοντα και τους άνδρες του ότι η πιθανότητα να καταλάβουν την πόλη ήταν μηδαμινή. Επιπλέον, μετά την αναχαίτιση και της νέας γαλλικής επίθεσης που εξαπολύθηκε, οι τουρκικές ενισχύσεις από τη Ρόδο μπορούσαν ν' αποβιβαστούν.
Έχοντας υποτιμήσει την πείσμονα συμπεριφορά των αμυνόμενων δυνάμεων, σε συνδυασμό με ένα βρεταννικό ναυτικό αποκλεισμό στα γαλλικά λιμάνια εφοδιασμού, καθώς και τις τραχείς καιρικές συνθήκες, οι δυνάμεις του Ναπολέοντα απόμειναν πεινασμένες, μέσα στο κρύο και την υγρασία. Σύντομα ξέσπασε επιδημία στο γαλλικό στρατόπεδο ως αποτέλεσμα της απελπιστικής κατάστασης των ανδρών, η οποία οδήγησε στο θάνατο περίπου 2.000 στρατιωτών.
Καθ' όλη τη διάρκεια της πολιορκίας, τόσο ο Ναπολέων όσο και ο Τζεζζάρ Πασάς αναζητούσαν ματαίως τη βοήθεια του ηγεμόνα Μπασίρ Σιχάμπ (Bashir Shihab II), ο οποίος κυβερνούσε το μεγαλύτερο τμήμα του σημερινού Λιβάνου. Ο Μπασίρ, παρά τις συνεχείς οχλήσεις, παρέμεινε ουδέτερος. Όπως αποδείχθηκε, εκείνοι που ζημιώθηκαν περισσότερο από την ουδετερότητα του Μπασίρ ήταν οι Γάλλοι, καθώς η πιθανή συμμετοχή του στο πλευρό τους θα μπορούσε ν' αλλάξει τις ισορροπίες.
Χλάντιλα
Γεωγραφία
Η Χλάντιλα ευρίσκεται επί της δεξιάς όχθης του Δρίνου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Νόβο Γκόραζντε Κατηγορία:Οικισμοί του Νόβο Γκόραζντε με βοσνιακή πληθυσμιακή πλειοψηφία
Γουίλι Νέλσον
Ο Γουίλι Χιου Νέλσον (αγγλικά: Willie Hugh Nelson, γεννημένος στις 29 Απριλίου 1933) είναι Αμερικάνος τραγουδιστής-στιχουργός, μουσικός, κιθαρίστας, συγγραφέας, ποιητής, ηθοποιός και ακτιβιστής. Η τεράστια επιτυχία του άλμπουμ Shotgun Willie (1973), σε συνδυασμό με την κριτική και εμπορική επιτυχία των Red Headed Stranger (1975) και Stardust (1978), καθιέρωσαν τον Νέλσον ως έναν από τους πιο αναγνωρισμένους καλλιτέχνες της μουσικής κάντρι. Αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες της "παράνομης κάντρι", ενός υποείδους της μουσικής κάντρι που αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 ως αντίδραση στους συντηρητικούς περιορισμούς των "παραγωγών του Νάσβιλ". Ο Νέλσον έχει παίξει σε πάνω από 30 ταινίες, έχει γράψει μαζί με άλλους αρκετά βιβλία, και έχει συμμετάσχει σε ακτιβισμό για τη χρήση βιοκαυσίμων και τη νομιμοποίηση της κάνναβης.
Ο Νέλσον γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 1929 και ανατράφηκε από τον παππού και τη γιαγιά του. Έγραψε το πρώτο του τραγούδι στην ηλικία των 7 ετών και μπήκε στο πρώτο του συγκρότημα στα 10. Ενώ ακόμη ήταν μαθητής, έκανε τοπικές περιοδείες ως τραγουδιστής και κιθαρίστας του συγκροτήματος Bohemian Polka. Αφού αποφοίτησε από το σχολείο, το 1950, κατατάχθηκε στην Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία, αλλά αργότερα αποστρατεύτηκε λόγω προβλημάτων στη μέση του. Μετά την επιστροφή του, ο Νέλσον γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Μπέιλορ και παρακολούθησε μαθήματα για 2 χρόνια. Εγκατέλειψε, όμως, τις σπουδές, λόγω της επιτυχίας του στη μουσική. Σε αυτό το διάστημα, εργάστηκε ως DJ σε ραδιοφωνικούς σταθμούς του Τέξας και ως τραγουδιστής σε διάφορα κάντρι μπαρ.
Το 1956 μετακόμισε στην Ουάσινγκτον, όπου έγραψε το κομμάτι "Family Bible" και ηχογράφησε το κομμάτι "Lumberjack". Το 1958 μετακόμισε στο Χιούστον, αφού υπέγραψε συμβόλαιο με την D Records. Τραγουδούσε κάθε εβδομάδα στο Esquire Ballroom, όπου δούλευε και ως DJ. Εκείνη την περίοδο έγραψε τραγούδια τα οποία θα γίνονταν κλασσικά κομμάτια της κάντρι, όπως τα "Funny how time slips away", "Hello Walls", "Pretty Paper" και "Crazy". Το 1960 μετακόμισε στο Νάσβιλ του Τενεσί και αργότερα υπέγραψε συμβόλαιο με την Pamper Music το οποίο του επέτρεψε να μπει στο συγκρότημα του Ρέι Πράις ως μπασίστας. Το 1962 ηχογράφησε το πρώτο του άλμπουμ "...And Then I Wrote". Λόγω της επιτυχίας του, ο Νέλσον υπέγραψε συμβόλαιο το 1964 με την RCA Victor και την επόμενη χρονιά πήρε μέρος στο φεστιβάλ κάντρι Grand Ole Opry. Μετά από την κυκλοφορία κομματιών που γνώρισαν μέτρια επιτυχία στα charts, στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές του 1970, ο Νέλσον αποσύρθηκε και το 1972 μετακόμισε στο Όστιν του Τέξας. Η αύξηση της δημοτικότητας της μουσικής των χίπις στο Όστιν έδωσε κίνητρο στο Νέλσον να επιστρέψει στη μουσική βιομηχανία, και να αρχίσει συχνές εμφανίσεις στο Armadillo World Headquarters.
Το 1973, αφού υπέγραψε συμβόλαιο με την Atlantic Records, ο Νέλσον στράφηκε στην "παράνομη κάντρι" με άλμπουμ όπως τα Shotgun Willie και Phases and Stages. Το 1975 μετακινήθηκε στην Columbia Records, όπου ηχογράφησε το σημαντικότατο άλμπουμ Red Headed Stranger. Την ίδια χρονιά ηχογράφησε άλλο ένα άλμπουμ της "παράνομης κάντρι", το "Wanted! The Outlaws" με τους Γουέιλον Τζένινγκς, Τζέσι Κόλτερ και Τόμπαλ Γκλέιζερ. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ενώ δημιουργούσε άλμπουμ-επιτυχίες όπως το Honeysuckle Rose και κομμάτια όπως τα "On the Road Again", "To all the Girls I've Loved Before", και "Pancho & Lefty", συμμετείχε στο κάντρι συγκρότημα The Highwaymen, μαζί με τους συναδέλφους τραγουδιστές Τζόνι Κας, Γουέιλον Τζένινγκς και Κρις Κριστόφερσον.
Το 1990, τα περιουσιακά στοιχεία του Νέλσον κατασχέθηκαν από το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος των Η.Π.Α., καθώς υποστηρίχθηκε ότι χρωστούσε 32.000.000 δολάρια. Η δυσκολία πληρωμής του τεράστιου χρέους του επιδεινώθηκε από άστοχες επενδύσεις που έκανε στη δεκαετία του 1980. Το 1991, ο Νέλσον κυκλοφόρησε το άλμπουμ The IRS Tapes: Who'll Buy My Memories? Το 1992 κατόρθωσε να αποπληρώσει το χρέος του με τα κέρδη από το διπλό άλμπουμ, που απέδωσε στο Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, και δημοπρατώντας τα περιουσιακά στοιχεία του. Τις δεκαετίες του 1990 και του 2000, ο Νέλσον συνέχισε να περιοδεύει εντατικά και να κυκλοφορεί άλμπουμ κάθε χρόνο. Οι κριτικές κυμαίνονταν από θετικές ως ανάμεικτες. Εξερεύνησε μουσικά είδη όπως η ρέγκε, η μπλουζ, η τζαζ και η φολκ. Ο Νέλσον έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε ταινία το 1979 στην ταινία Ηλεκτρικός καβαλάρης, και στη συνέχεια έκανε και άλλες εμφανίσεις σε ταινίες και στην τηλεόραση. Ο Νέλσον είναι μεγάλος φιλελεύθερος ακτιβιστής και συνεπικεφαλής του συμβουλευτικής επιτροπής του Εθνικού Οργανισμού για την αναμόρφωση των νόμων περί της κάνναβης, ο οποίος είναι υπέρ της νομιμοποίησής της. Στο περιβαλλοντικό μέτωπο, ο Νέλσον είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας βιοκαυσίμων Willie Nelson Biodiesel, τα οποία παράγονται από φυτικά έλαια. Ο Νέλσον είναι επίσης τιμητικά πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Μουσικού Σχεδίου του Τέξας, την επίσημη μουσική φιλανθρωπική οργάνωση του Τέξας.
Πρώτα χρόνια
Ο Γουίλι Νέλσον γεννήθηκε στο Άμποτ του Τέξας στις 29 Απριλίου του 1933, κατά τη μεγάλη οικονομική ύφεση του 1929 από τη Myrle Marie και τον Ira Doyle Nelson. Γεννήθηκε στις 29/4 αλλά η γέννηση του καταγράφτηκε από το γιατρό F.D. Sims στις 30 Απριλίου. Ονομάστηκε Γουίλι από την ξαδέρφη του Μίλντρεντ, η οποία επίσης διάλεξε το Χιου ως το μεσαίο του όνομα, προς τιμήν του αδερφού της που είχε πεθάνει πρόσφατα. Η καταγωγή του Νέλσον περιλαμβάνει αγγλικές, ιρλανδικές και ινδιάνικες ρίζες. Οι γονείς του μετακόμισαν από το Άρκανσο το 1929 αναζητώντας δουλειά. Ο παππούς του Νέλσον, ο Γουίλιαμ, ήταν σιδηρουργός ενώ ο πατέρας του ήταν μηχανικός.
μικρογραφία|αριστερά|Ο Γουίλι Νέλσον σε νεαρή ηλικία
Η μητέρα του τους εγκατέλειψε λίγο μετά τη γέννηση του, και ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε και έφυγε κι εκείνος αφήνοντας τον Γουίλι και την αδερφή του, Μπόμπι, στον παππού και τη γιαγιά. Οι Νέλσον, που δίδασκαν μουσική στο Άρκανσο, άρχισαν να μαθαίνουν μουσική στα εγγόνια τους. Ο παππούς του Νέλσον τού αγόρασε μια κιθάρα όταν ήταν 6 ετών, του έμαθε μερικές νότες, και μαζί με την αδερφή του, τη Μπόμπι, τραγουδούσε γκόσπελ κομμάτια στην τοπική εκκλησία. Έγραψε το πρώτο του τραγούδι στην ηλικία των επτά ετών, και όταν ήταν εννιά, έπαιζε κιθάρα για το τοπικό συγκρότημα Bohemian Polka. Στη διάρκεια του καλοκαιριού, η οικογένεια μάζευε βαμβάκι μαζί με άλλους πολίτες του Άμποτ. Αυτή η δραστηριότητα δεν άρεσε στο Νέλσον, οπότε έβγαζε χρήματα τραγουδώντας σε ταβέρνες και άλλα μουσικά στέκια από την ηλικία των 13, συνεχίζοντας και στο λύκειο. Οι μουσικές επιρροές του Νέλσον ήταν οι Χανκ Γουίλιαμς, Μπομπ Γουίλις, Λέφτι Φρίζελ, Ρέι Πράις, Έρνεστ Ταμπ, Χανκ Σνόου, Τζάνγκο Ράινχαρντ, Φρανκ Σινάτρα και Λούις Άρμστρονγκ.
Ο Νέλσον πήγε στο Λύκειο του Άμποτ, όπου ήταν επιθετικός στην ομάδα φούτμπολ, γκαρντ στην ομάδα μπάσκετ και παίκτης μεταξύ δεύτερης και τρίτης βάσης στο μπέιζμπολ. Επίσης έτρεφε γουρούνια για τον οργανισμό Future Farmers of America. Ενώ ήταν ακόμα στο σχολείο, τραγουδούσε και έπαιζε κιθάρα στους Texans, ενα συγκρότημα που δημιουργήθηκε από το σύζυγος της αδερφής του, τον Μπαντ Φλέτσερ. Το συγκρότημα έπαιζε σε μουσικά στέκια και επίσης είχε κάποια ώρα τις Κυριακές στο ραδιοφωνικό σταθμό KHBR στο Χίλσμπορο του Τέξας. Παράλληλα, ο Νέλσον είχε μια μικρή θητεία ως τηλεφωνητής στο Άμποτ και στη συνέχεια ως κλαδευτής δέντρων για την τοπική εταιρεία παροχής ηλεκτρισμού και επίσως ως υπάλληλος καταστήματος αγοραπωλησιών αντικειμένων. Μετά το σχολείο, το 1950, μπήκε στην Αεροπορία των Η.Π.Α. για οκτώ με εννιά μήνες.
Όταν επέστρεψε, το 1952, παντρεύτηκε τη Μάρθα Μάθιους, και από το 1954 ως το 1956 σπούδασε γεωπονία στο Πανεπιστήμιο του Μπέιλορ. Ο Νέλσον μπήκε στην αδερφότητα Ταφ Κάππα Έψιλον αλλά έφυγε για να ακολουθήσει καριέρα στη μουσική. Δούλεψε ως πορτιέρης σε κλαμπ, ως τεχνίτης σε συνεργείο αυτοκινήτων, έφτιαχνε σέλες για άλογα, κλάδευε ξανά δέντρα, και επίσης δούλεψε σε πετρελαιοπηγές. Αργότερα μπήκε στο συγκρότημα του Τζόνι Μπους. Ο Νέλσον μετακόμισε με την οικογένεια του στην Πλέζαντον του Τέξας όπου πέρασε οντισιόν για DJ στον ραδιοφωνικό σταθμό KBOP. Ο ιδιοκτήτης του σταθμού, δρ Μπεν Πάρκερ, έδωσε στον Νέλσον τη θέση παρόλο που δεν είχε εμπειρία στο ραδιόφωνο. Με τον εξοπλισμό του ραδιοφωνικού σταθμού, ο Νέλσον έκανε τις δύο πρώτες του ηχογραφήσεις το 1955: " The Storm has just begun " και " When I've sung my last Hillbilly Song ". Ηχογράφησε τα κομμάτια σε χρησιμοποιημένες κασσέτες, και έστειλε τα δοκιμαστικά στην τοπική δισκογραφική εταιρεία SARG Records. Η εταιρεία τα απέρριψε.
Αρχή (1956 - 1971)
Ο Νέλσον προσελήφθη από το ραδιοφωνικό σταθμό KVAN στο Βανκούβερ της πολιτείας Ουάσινγκτον και έκανε συχνές εμφανίσεις σε ένα τηλεοπτικό σόου. Κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο, "No place for me", ο οποίος συμπεριλάμβανε το τραγούδι "Lumberjack" του Λίον Πέιν στη Β πλευρά. Ο δίσκος απέτυχε. Ο Νέλσον συνέχισε να εργάζεται ως ραδιοφωνικός εκφωνητής και τραγουδούσε σε κλαμπ στο Βανκούβερ. Έκανε μερικές εμφανίσεις σε ένα κλαμπ στο Κολοράντο και αργότερα μετακόμισε στο Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι. Αφού απέτυχε να εξασφαλίσει μια θέση στο τηλεοπτικό πρόγραμμα Ozark Jubilee, άρχισε να εργάζεται ως λαντζέρης. Δεν του άρεσε καθόλου αυτή η δουλειά οπότε επέστρεψε στο Τέξας. Αφού έμεινε ένα μικρό διάστημα στο Γουάκο, εγκαταστάθηκε στο Φορτ Γουόρθ και εγκατέλειψε τη μουσική βιομηχανία για έναν χρόνο. Πουλούσε αντίτυπα της Βίβλου και ηλεκτρικές σκούπες πόρτα-πόρτα, και τελικά έγινε υπεύθυνος πωλήσεων για την Encyclopedia Americana.
Αφού γεννήθηκε ο γιος του, Μπίλι, το 1958, η οικογένεια μετακόμισε στο Χιούστον. Στη διαδρομή, ο Νέλσον σταμάτησε στο κλαμπ Esquire Ballroom για να πουλήσει τα πρωτότυπα τραγούδια του στον τραγουδιστή της κάντρι Λάρι Μπάτλερ. Ο Μπάτλερ αρνήθηκε να αγοράσει το τραγούδι "Mr Record Man" για 10 δολάρια, και αντί για αυτό έδωσε στο Νέλσον δάνειο 50 δολαρίων για να νοικιάσει σπίτι και του προσέφερε εξαήμερη εργασία ως τραγουδιστής στο κλαμπ. Ο Νέλσον νοίκιασε το διαμέρισμα κοντά στο Χιούστον, στην Πασαντίνα του Τέξας όπου εργαζόταν επίσης στο ραδιοφωνικό σταθμό ως DJ. Εκείνη την περίοδο, ηχογράφησε 2 singles για τον παραγωγό Pappy Daily της D Records, τα "Man with the Blues / The Storm has just begun" και "What a way to live / Misery Mansion". Ο Νέλσον έπειτα προσελήφθη από το δάσκαλο κιθάρας Paul Buskirk για να εργαστεί ως δάσκαλος στη σχολή του. Πούλησε το τραγούδι "Family Bible" στον Buskirk για 50 δολάρια και το "Night Life" για 150 δολάρια. Το "Family Bible" έγινε επιτυχία για τον Claude Gray το 1960.
Ο Νέλσον μετακόμισε στο Νάσβιλ το 1960 αλλά δεν κατάφερε να υπογράψει με κάποια δισκογραφική. Εκείνη την περίοδο περνούσε χρόνο στο Tootsie's Orchid Lounge, ένα μπαρ κοντά στο Grand Ole Opry στο οποίο σύχναζαν σταρ του σόου και άλλοι τραγουδιστές και συνθέτες. Εκεί ο Νέλσον γνώρισε τον Χανκ Κόχραν, ένα στιχουργό που δούλευε για την εταιρεία Pamper Music που την είχαν οι Ρέι Πράις και Χαλ Σμιθ. Ο Κόχραν άκουσε τον Νέλσον να παίζει μαζί με τους Μπάντι Ίμονς και Τζίμι Ντέι. Ο Κόχραν μόλις είχε λάβει αύξηση 50 δολάρια την εβδομάδα, αλλά έπεισε τον Σμιθ να δώσει τα χρήματα στο Νέλσον για να τον πάρει στην Pamper Music. Ακούγοντας το Νέλσον να τραγουδάει το "Hello Walls" στο Tootsie's, ο Faron Young αποφάσισε να το ηχογραφήσει. Αφού ο Ρέι Πράις ηχογράφησε το "Night Life" του Νέλσον και ο προηγούμενος μπασίστας του Τζόνι Πέιτσεκ έφυγε, ο Νέλσον μπήκε στο συγκρότημα του Πράις ως μπασίστας. Ενώ έπαιζε με τον Price και το συγκρότημα Cherokee Cowboys, τα τραγούδια του έγιναν επιτυχίες για άλλους καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των "Funny how time slips away" (Billy Walker), "Pretty Paper" (Roy Orbison), και, διασημότερο όλων, "Crazy" από την Patsy Cline. Ο Νέλσον και ο Κόχραν γνώρισαν επίσης το σύζυγο της Κλάιν, τον Τσάρλι Ντικ στο Tootsie's. Ένα τραγούδι του Νέλσον που έπαιξε το τζουκ μποξ άρεσε στον Ντικ. Ο Νέλσον έπαιξε για εκείνον ένα ντέμο από το "Crazy". Αργότερα εκείνο το βράδυ ο ωέπαιξε την κασέτα στην Κλάιν, η οποία αποφάσισε να το ηχογραφήσει. Το "Crazy" έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία τζουκ μποξ όλων των εποχών.
Ο Νέλσον υπέγραψε συμβόλαιο με τη δισκογραφική Liberty Records και από τον Αύγουστο του 1961 ηχογραφούσε στο στούντιο Quonset Hut. Τα δύο πρώτα του επιτυχημένα singles ως καλλιτέχνης κυκλοφόρησαν την επόμενη χρονιά, συμπεριλαμβανομένων των "Willingly" (ένα ντουέτο με την προσεχώς δεύτερη σύζυγό του, Σίρλεϊ Κόλι, το οποίο έγινε το πρώτο του single που μπήκε στα charts και το πρώτο του Τοπ Τεν στο νούμερο 10) και το "Touch Me" (το δεύτερό του Τοπ Τεν στο νούμερο 7). Η θητεία του Νέλσον στην Liberty Records παρήγαγε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο "....And then I wrote", το οποίο κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 1962. Το 1963 η Κόλι και ο Νέλσον παντρεύτηκαν στο Λας Βέγκας. Μετά δούλεψε στα δυτικά γραφεία της Pamper Records, στο Πίκο Ριβέρα της Καλιφόρνιας. Καθώς η δουλειά δε του άφηνε χρόνο να παίζει μουσική μόνος του, παραιτήθηκε και αγόρασε ένα ράντζο στο Ρίτζτοπ του Τενεσί, έξω από το Νάσβιλ. Ο Φρεντ Φόστερ της δισκογραφικής Monument Records έκανε συμβόλαιο στο Νέλσον στις αρχές του 1964, αλλά κυκλοφόρησε μόνο ένα single: "I never cared for you".
Το φθινόπωρο του 1964, ο Νέλσον μεταπήδησε στη δισκογραφική RCA Victor μετά από πρόταση του Τσετ Άτκινς, υπογράφοντας συμβόλαιο με απολαβές 10.000 δολάρια το χρόνο. Το Country Willie - His Own Songs έγινε το πρώτο άλμπουμ του Νέλσον στην RCA Victor, το οποίο ηχογραφήθηκε τον Απρίλιο του 1965. Την ίδια χρονιά άρχισε να εργάζεται στο Grande Ole Opry, και γνώρισε και έγινε φίλος με τον Waylon Jennings αφού παρακολούθησε ένα από τα σόου του στο Φοίνιξ της Αριζόνας. Το 1967 δημιούργησε το συγκρότημα "The Record Men" με τους Τζόνι Μπους, Τζίμι Ντέι, Πολ Ίνγκλις και Ντέιβιντ Ζέτνερ. Κατά τα πρώτα του χρόνια στην RCA Victor, ο Νέλσον δεν είχε σημαντικές επιτυχίες, αλλά από το Νοέμβριο του 1966 μέχρι το Μάρτιο του 1969, τα singles έφταναν σταθερά στο Τοπ 25. Τα "Once in a row" (#19, 1966), "The Party's Over" (#24 για 16 εβδομάδες το 1967) και η εκτέλεση του τού "Bring me sunshine" των Morecambe & Wise (#13, Μάρτιος 1969) ήταν τα πιο επιτυχημένα άλμπουμ για όσο διάστημα έμεινε στην RCA.
Κατά το 1970, οι περισσότερες από τις στιχουργικές του δουλειές αφορούσαν περιοδείες που δεν επέφεραν σημαντικά κέρδη. Εκτός από τα προβλήματα στην καριέρα του, ο Νέλσον πήρε διαζύγιο από την Σίρλεϊ Κόλι το 1970. Το Δεκέμβριο, το ράντσο του στο Ρίτζτοπ του Τενεσί κάηκε. Το ερμήνευσε ως σημάδι για αλλαγή. Μετακόμισε σε ένα ράντσο κοντά στην Μπαντέρα του Τέξας και παντρεύτηκε την Κόνι Κέπκε. Στις αρχές του 1971 το single του "I'm a Memory" έφτασε το Τοπ 30. Αφού ηχογράφησε το τελευταίο του single με την RCA - "Mountain Dew" μαζί με το "Phases, Stages, Circles Cycles and Scenes") στα τέλη του Απριλίου του 1972, η RCA ζήτησε από το Νέλσον να ανανεώσει πρόωρα το συμβόλαιό του υπονοώντας ότι δεν θα κυκλοφορήσει τις τελευταίες του ηχογραφήσεις αν δεν το έκανε. Λόγω της αποτυχίας των άλμπουμ του, και ιδιαίτερα ενοχλημένος από την πορεία του Yesterday's Wine, παρόλο που δεν είχε τελειώσει ακόμα το συμβόλαιό του, ο Νέλσον αποφάσισε να αποσυρθεί από τη μουσική.
Παράνομη Κάντρι και επιτυχία (1972-1989)
Ο Νέλσον μετακόμισε στο Όστιν του Τέξας όπου η αναπτυσσόμενη μουσική σκηνή των χίπις αναζωογόνησε τον τραγουδιστή. Η δημοτικότητα του εκτοξεύτηκε στα ύψη καθώς έπαιζε το δικό του είδος μουσικής κάντρι το οποίο είχε επιρροές από την κάντρι, τη φολκ και τη τζαζ. Το Μάρτιο, έπαιξε την τελευταία μέρα του Dripping Springs Reunion, ένα τριήμερο φεστιβάλ του οποίο οι παραγωγοί σκόπευαν να το κάνουν ετήσιο. Παρόλο που απέτυχε να συγκεντρώσει το αναμενόμενο κοινό, η ιδέα ενέπνευσε το Νέλσον να ξεκινήσει το Forth of July Picnic, το δικό του ετήσιο φεστιβάλ, το οποίο άρχισε τον επόμενο χρόνο.
Το Shotgun Willie, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1973, έλαβε εξαιρετικές κριτικές αλλά δεν έκανε καλές πωλήσεις. Το άλμπουμ οδήγησε τον Νέλσον σε ένα νέο στιλ, δηλώνοντας αργότερα ότι το Shotgun Willie "καθάρισε το λαιμό του". Η επόμενη κυκλοφορία του, το Phases and Stages, που κυκλοφόρησε το 1974, ήταν ένα άλμπουμ που εξιστορούσε το διαζύγιο ενός ζευγαριού, εμπνευσμένο από προσωπική εμπειρία. Η πρώτη πλευρά του δίσκου ήταν από την πλευρά της γυναίκας, και η δεύτερη από την πλευρά του άντρα. Το άλμπουμ περιείχε το επιτυχημένο single "Bloody Mary Morning". Τον ίδιο χρόνο, παρήγαγε και πρωταγωνίστησε στο πιλοτικό επεισόδιο του Austin City Limits του δικτύου PBS.
Ο Νέλσον μετά μετακινήθηκε στη δισκογραφική εταιρεία Columbia Records, όπου υπέγραψε ένα συμβόλαιο που του έδωσε τον πλήρη δημιουργικό έλεγχο, κάτι το οποίο έγινε δυνατό από την κριτική και εμπορική επιτυχία των προηγούμενων άλμπουμ του. Το αποτέλεσμα ήταν το κριτικά αναγνωρισμένο και μαζικά δημοφιλές άλμπουμ του 1975, Red Headed Stranger. Παρόλο που η Columbia δίσταζε να κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ με κύριο όργανο μια κιθάρα και συνοδεία το πιάνο, ο Νέλσον και ο Γουέιλον επέμεναν. Το άλμπουμ συμπεριλάμβανε μια εκτέλεση του τραγουδιού του Φρεντ Ρόουζ του 1945 "Blue eyes crying in the rain" που είχε κυκλοφορήσει ως single πριν το άλμπουμ και έγινε η πρώτη επιτυχία του Νέλσον ως τραγουδιστή. Κατά την περιοδεία του το 1975, ο Νέλσον μάζεψε χρήματα για σταθμούς που σχετίζονται με το PBS στον νότο, προωθώντας το Austin City Limits. Το πιλοτικό επεισόδιο παίχτηκε πρώτα σε αυτούς τους σταθμούς, και μετά σε εθνικό επίπεδο. Η θετική αποδοχή του σόου έκανε το PBS να προγραμματίσει 10 επεισόδια για το 1976, ξεκινώντας και επίσημα το σόου.
Καθώς και ο Τζένινγκς είχε επίσης επιτυχία στην μουσική κάντρι στις αρχές του 1970, το ζευγάρι συνδυάστηκε σε ένα είδος που ονομάστηκε παράνομη κάντρι καθώς δεν πληρούσε τις προδιαγραφές του Νάσβιλ. Το άλμπουμ Wanted! The Outlaws το 1976 με τους Τζέσι Κόλτερ και Τόμπαλ Γκλέιζερ εδραίωσε το ζευγάρι και έγινε το πρώτο πλατινένιο άλμπουμ της μουσικής κάντρι. Αργότερα τον ίδιο χρόνο, ο Νέλσον κυκλοφόρησε το The Sound in your Mind (έγινε χρυσό το 1978 και πλατινένιο το 2001) και το πρώτο του γκόσπελ γκόσπελ άλμπουμ, το Troublemaker (έγινε χρυσό το 1986)