cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζιν Κέλι
Το 1999, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον κατέταξε στην 15η θέση στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί χορευτές Κατηγορία:Αμερικανοί χορογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγνωστικιστές Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες) Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
2284 Σαν Χουάν
Ο Σαν Χουάν (San Juan) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1974 από το προσωπικό του «Αστεροσκοπείου Φελίξ Αγκυγιάρ» (Ελ Λεονθίτο της Αργεντινής) και πήρε το όνομά του από την επαρχία Σαν Χουάν της Αργεντινής, όπου και το Αστεροσκοπείο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Σαν Χουάν είναι άγνωστα. Ο Σαν Χουάν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 10 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαν Χουαν
Νεφέλωμα Ταραντούλα
Το Νεφέλωμα Ταραντούλα, γνωστό και ως NGC 2070, 30 Δοράδος (επειδή βρίσκεται στον αστερισμό Δοράς) και Caldwell 103, είναι νεφέλωμα στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου. Το νεφέλωμα αυτό είναι η πιο ενεργή περιοχή παραγωγής αστέρων στην Τοπική ομάδα γαλαξιών, ενώ με διάμετρο 900 έτη φωτός είναι μια από τις μεγαλύτερες, ενώ αν συμπεριληφθούν και οι αχνές προεκτάσεις, η διάμετρός του φτάνει τα 6.000 έτη φωτός. Το μεγαλύτερο σμήνος στο νεφέλωμα είναι το R136, το οποίο περιλαμβάνει πολύ μεγάλο αριθμό αστέρων φασματικού τύπου Ο3, κάποιοι από τους οποίους έχουν μάζα μεγαλύτερη από 120 ηλιακές μάζες, και είναι πιθανό να εξελιχθεί σε σφαιρωτό σμήνος. Το νεφέλωμα περιλαμβάνει και πολλά ανοικτά σμήνη, όπως το γηραιότερο Hodge 301, του οποίου τα βαρύτερα άστρα έχουν εκραγεί ως υπερκαινοφανείς. thumb|300px|left|Το νεφέλωμα Ταραντούλα από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, σε φωτογραφία του 2000.
Το νεφέλωμα έχει φαινόμενο μέγεθος +8 και αρχικά είχε καταλογογραφηθεί ως αστέρας, όμως το 1751 ο Νικολά Λουί ντε Λακάιγ ανακάλυψε ότι στην πραγματικότητα είναι νεφέλωμα. Η ονομασία Νεφέλωμα Ταραντούλα εμφανίστηκε και διαδόθηκε στα μέσα του 20-ού αιώνα, μετά από παρατηρήσεις του σχήματός του με ακόμα ισχυρότερα τηλεσκόπια. Οι διαστάσεις του στον νυχτερινό ουρανό είναι παρόμοιες με αυτές της Πανσελήνου. Υπολογίζοντας την παράμετρο ότι απέχει 160.000 έτη φωτός από τη Γη, καθίσταται αντιληπτό ότι η διάμετρός του είναι τεράστια και ότι το φαινόμενο μέγεθος +8 σημαίνει ότι είναι ένα εξαιρετικά φωτεινό ουράνιο αντικείμενο, καθώς έχει και ιδιαίτερα έντονες αποχρώσεις, από τις οποίες κυριαρχούν το κόκκινο και το λευκό. Μάλιστα η διάμετρος και η φωτεινότητά του είναι τόσο μεγάλες, που αν βρισκόταν στην απόσταση που είναι το Νεφέλωμα του Ωρίωνα, στα 1.344 έτη φωτός από τη Γη, τότε το Νεφέλωμα Ταραντούλα θα φαινόταν 60 φορές μεγαλύτερο από την Πανσέληνο και θα έριχνε έντονες σκιές τη νύχτα.
Ο υπερκαινοφανής (σουπερνόβα) SN 1987A, ο λαμπρότερος που έχει παρατηρηθεί από την ανακάλυψη του τηλεσκοπίου και μετά, παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στις 23 Φεβρουαρίου 1987 και ήταν στα όρια του νεφελώματος. Επίσης, έχει εντοπιστεί και ένα κατάλοιπο υπερκαινοφανούς στο ανοικτό σμήνος NGC 2060 και το οποίο αποτελεί τη λαμπρότερη πηγή ακτίνων Χ στο νεφέλωμα. Ενδέχεται να υπάρχουν και αρκετά ακόμα κατάλοιπα υπερκαινοφανών μέσα στο νεφέλωμα, όμως είναι πρακτικώς δύσκολο να εντοπιστούν μέσα στη σύνθετη νεφελώδη εμφάνισή του, ειδικά αν συνυπολογιστεί και η μεγάλη φωτεινότητά του.
Αναφορές
κατηγορία:Δοράς (αστερισμός) Ταραντουλα 2070 κατηγορία:Αντικείμενα Caldwell Κατηγορία:Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1920
Το ΙΕ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών, με διοργανωτή τον ΣΕΓΑΣ, διεξήχθη στο Παναθηναϊκό Στάδιο από τις 23 ως τις 26 Απριλίου 1920, και σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Πολυνίκης των αγώνων και πρωταθλητής Ελλάδος αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. "Συναισθηματικός νικητής" των αγώνων αναδείχθηκε ο Πανιώνιος, οι αθλητές του οποίου κατέκτησαν πέντε νίκες και δώδεκα βραβεία (μετάλλια) συνολικά, με αποτέλεσμα να αποθεωθούν από τους χιλιάδες θεατές. Για άλλη μια χρονιά δεν διεξήχθη Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών. Δόθηκαν βραβεία στους τρεις πρώτους κάθε αγωνίσματος: μετάλλιο, δίπλωμα και κλαδί δάφνης.
Χρονικό των αγώνων
Τους αγώνες παρακολούθησε πλήθος κόσμου, ενώ επίτιμος πρόεδρος της ελλανοδίκου επιτροπής τοποθετήθηκε ο ιδιαίτερα λαοφιλής βασιλιάς Αλέξανδρος, που έδωσε το παρόν πολλές φορές στο Στάδιο. Το παρόν έδωσε και ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος την τρίτη ημέρα των αγώνων καθώς και διάφοροι υπουργοί. Εκτός των μελών του ΣΕΓΑΣ και της ΕΟΑ στην τεχνική επιτροπή αναφέρονται για πρώτη φορά και δυο Αμερικανοί γυμναστές, ο Μάγιερς και ο Μάριοτ. Οι αγώνες αποτέλεσαν πρόκριμα για την συγκρότηση της ομάδας που θα μετείχε στην Ολυμπιάδα της Αμβέρσας, που διεξήχθη τον Αύγουστο του 1920. Όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση "Μετέχουν οι αθληταί των Σωματείων όλης της Ελλάδος, Παλαιάς και Νέας". Στους αγώνες προστέθηκαν νέα αγωνίσματα, όπως τα 10χλμ και οι σκυταλοδρομίες 4Χ100 και 4Χ400, ενώ εντάχθηκε ξανά μετά από χρόνια η άρση βαρών με ένα και δύο χέρια. Όμως, οι αγώνες στιγματίστηκαν από αδικίες σε βάρος κάποιων αθλητών, με αποτέλεσμα να υπάρχουν διαμαρτυρίες και "εις ολόκληρος σύλλογος απέσχε των αγώνων προς μεγάλην ζημίαν του αθλητισμού", χωρίς να διευκρινίζεται ποιος σύλλογος ήταν αυτός. Για το λόγο αυτό τα αποτελέσματα των πανελληνίων τελικά δεν αποτέλεσαν κριτήριο επιλογής για τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς αγώνες και διοργανώθηκαν ειδικοί αγώνες πρόκρισης, στις 21 Ιουνίου 1920 στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
Οι νικητές
Είναι γνωστά τα ακόλουθα αποτελέσματα.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1920 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Περιστατικό στο πορθμό του Κερτς
Στις 25 Νοεμβρίου 2018, στο Πορθμό Κερτς, πλοία της ρωσικής συνοριοφυλακής άνοιξαν πυρ και στη συνέχεια κατέλαβαν δύο κανονιοφόρους και ένα ρυμουλκό του ουκρανικού πολεμικού ναυτικού. Σύμφωνα με την ουκρανική πλευρά έξι μέλη των πληρωμάτων των ουκρανικών πλοίων τραυματίστηκαν. Ο Ουκρανός πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο κήρυξε στρατιωτικό νόμο.
Ο Ολεξάντρ Τουρτσίνοφ, Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας και Άμυνας της Ουκρανίας, έχει αναφέρει ότι το περιστατικό ήταν πράξη πολέμου από τη Ρωσία. Επίσης δήλωσε ότι υπάρχουν ενεργές στρατιωτικές προετοιμασίες κατά μήκος της μεθορίου από τη ρωσική πλευρά.
Στην προσέγγιση των ουκρανικών πλοίων προς τα στενά του Κερτς, η Ρωσία τα εμπόδισε να περάσουν.
Η Ρωσία δεν απάντησε άμεσα ή έμμεσα στον ισχυρισμό, αλλά τα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων ανέφεραν ότι η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας (FSB) δήλωσε ότι είχε αναμφισβήτητη απόδειξη ότι η Ουκρανία είχε ενορχηστρώσει αυτό που αποκαλούσε «πρόκληση» και θα δημοσιοποίησε τα στοιχεία της σύντομα. Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας κάλεσε αμέσως μια συνάντηση με τους ανώτερους στρατιωτικούς και αρχηγούς ασφαλείας του για να συζητήσουν την κατάσταση.
Η κρίση ξεκίνησε τα ρωσικά πλοία σταμάτησε τα τρία ουκρανικά πλοία να εισέλθουν στην Αζοφική Θάλασσα μέσω των στενών του Κερτς τοποθετώντας ένα φορτηγό πλοίο κάτω από μια ρωσική ελεγχόμενη γέφυρα. Το ουκρανικό ναυτικό δήλωσε στα κοινωνικά μέσα ότι δύο ουκρανοί ναυτικοί τραυματίστηκαν κατά τη μεταγενέστερη κατάσχεση των πλοίων τους και ότι η υποτιθέμενη ρωσική επίθεση εναντίον τους είχε συμβεί μετά την υποχώρησή τους και κατευθύνθηκαν προς την Οδησσό, το λιμάνι της Μαύρης Θάλασσας από όπου είχαν αρχίσει το ταξίδι τους. Είπε επίσης σε μια δημοσίευση στο Facebook ότι τα δύο πλοία, το Μπέρντιανσκ και η Νικόπολη, υπέστησαν ζημιά. "Αφού έφυγε από τη ζώνη των 12 μιλίων, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας εξαπόλυσε πυρ στον στόλο των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων" δήλωσε ο επικεφαλής του ουκρανικού ναυτικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταραχές στην Ουκρανία Κατηγορία:Πολιτική της Ουκρανίας Κατηγορία:Ρωσο-Ουκρανικός Πόλεμος
Δήμος Ευρυμενών Ιωαννίνων
Ο Δήμος Ευρυμενών υπήρξε στο παρελθόν δήμος του νομού Ιωαννίνων. Καταλάμβανε έκταση 73.958 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 1.525 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν η Κληματιά.
Ιστορία
Ο δήμος συγκροτήθηκε το 1996, όταν οι κοινότητες Δελβινακοπούλου, Κληματιάς, Κοκκινοχώματος, Λευκοθέας, Παλιουρής, Σουλοπούλου και οι οικισμοί Σουλοπούλου Χρηστοβασίλη και Σπηλαίου συννενώθηκαν προαιρετικά. Στη συνέχεια το 1999 κατά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας προστέθηκαν στο δήμο και οι μέχρι τότε κοινότητες Βασιλοπούλου και Ραΐκου και ο οικισμός Καστρίου. Το 2011 εντάχθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης στο Δήμο Ζίτσας.
Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 8 δημοτικά διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ευρυμενων
Ίγκα Σφιόντεκ
Η Ίγκα Νατάλια Σβιάντεκ (πολωνικά: Iga Natalia Świątek, ) (31 Μαΐου 2001, Βαρσοβία) είναι Πολωνή επαγγελματίας αντισφαιρίστρια. Σήμερα βρίσκεται στο Νο. 1 της παγκόσμιας κατάταξης της Ένωσης Αντισφαίρισης Γυναικών (WTA). Έχει κατακτήσει 3 φορές το Γαλλικό Όπεν το 2020, 2022 και το 2023 και είναι η πρώτη Πολωνή πρωταθλήτρια στην ιστορία σε μονό Grand Slam. Με τον τίτλο της στο Γαλλικό Όπεν, έγινε επίσης η νεότερη πρωταθλήτρια μονού στο τουρνουά από τον Ραφαέλ Ναδάλ το 2005 και η νεότερη γυναίκα πρωταθλήτρια μονού από τη Μόνικα Σέλες το 1992. Το 2022 κατέκτησε επίσης το Αμερικανικό Όπεν, προσθέτοντας ένα ακόμα Grand Slam στην τροπαιοθήκη της.
Ο πατέρας της Σφιόντεκ, Τόμας, ήταν κωπηλάτης σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Ως παιδί, η Σφιόντεκ ήταν πρωταθλήτρια διπλού κορασίδων του Γαλλικού Όπεν 2018, μαζί με την Κέιτι ΜακΝάλι, και πρωταθλήτρια μονού κορασίδων του Γουίμπλεντον 2018. Επίσης, οδήγησε την Πολωνία στην κατάκτηση του Φεντ Καπ Παίδων το 2016 και κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο διπλού για την Πολωνία στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων του 2018 με τη Σλοβένα Κάγια Γιούβαν. Η Σφιόντεκ ξεκίνησε να παίζει τακτικά στο WTA Tour το 2019, την ίδια χρονιά που έκανε το ντεμπούτο της στο τουρνουά. Μπήκε στο Top 50 σε ηλικία 17 ετών, μετά την πρώτη της εμφάνιση σε έναν τελικό WTA και μια τέταρτη φάση στο Γαλλικό Όπεν 2019, όπου ηττήθηκε από τη Σιμόνα Χάλεπ. Κατά τη διάρκεια των αγώνων προς τον τίτλο της στο Γαλλικό Όπεν 2020, η Σφιόντεκ ανέκαμψε για να νικήσει την κορυφαία βαθμολογικά Χάλεπ στον ίδιο γύρο και δεν έχασε ένα σετ ούτε έχασε περισσότερα από πέντε παιχνίδια σε οποιονδήποτε αγώνα κατά τη διάρκεια του τουρνουά μονού.
Η Σφιόντεκ έχει ένα στιλ παιχνιδιού ολόκληρου γηπέδου. Κέρδισε το WTA Fan Favorite Shot of the Year το 2019 και τερμάτισε δεύτερη, πίσω από τη Χάλεπ, στο βραβείο WTA Fan Favorite Singles Player of the Year την ίδια χρονιά.
Πρώτα χρόνια και ιστορικό
Η Ίγκα Σφιόντεκ γεννήθηκε στις 31 Μαΐου 2001 στη Βαρσοβία από τη Ντορότα και τον Τόμας Σφιόντεκ. Ο πατέρας της είναι πρώην κωπηλάτης που αγωνίστηκε στο τετραπλό σκιφ ανδρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ. Η μητέρα της είναι γιατρός. Έχει μια αδερφή, την Αγκάτα, που είναι περίπου τρία χρόνια μεγαλύτερη. Ο πατέρας της Ίγκα ήθελε οι κόρες του να γίνουν ανταγωνιστικές αθλήτριες και προτίμησε να ασχοληθούν με ένα ατομικό άθλημα και όχι ένα ομαδικό άθλημα για καλύτερο έλεγχο των πιθανοτήτων επιτυχίας τους. Η Αγκάτα ξεκίνησε αρχικά με την κολύμβηση, αλλά μεταπήδησε στην αντισφαίριση αφού είχε προβλήματα με το κολύμπι. Η Ίγκα ακολούθησε την αδερφή της στην αντισφαίριση επειδή ήθελε να την νικήσει και επίσης επειδή ήθελε να της μοιάσει περισσότερο. Η Αγκάτα συμμετείχε για λίγο στο ITF Junior Circuit το 2013 σε ηλικία περίπου 15 ετών, αλλά έκτοτε σταμάτησε να παίζει λόγω προβλημάτων τραυματισμού. Η Ίγκα εκπαιδεύτηκε στη Μέρα Βαρσοβίας ως 14χρονη, πριν μετακομίσει αργότερα στη Λέγκια Βαρσοβίας.
Νεανική σταδιοδρομία
αριστερά|μικρογραφία|Η Σφιόντεκ το 2018.
Εθνική ομάδα
μικρογραφία|Η Σφιόντεκ (αριστερά) και η [[Κάγια Γιούβαν, μετα χρυσά μετάλλια στο διπλό κορασίδων στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων του 2018.]]
Χορηγίες
Η Σφιόντεκ έχει χορηγό την Asics από τις αρχές του 2020. Προηγουμένως, είχε χορηγό τη Nike. Από τον Δεκέμβριο του 2019, η Σφιόντεκ υποστηρίζεται από την Red Bull. Υποστηρίζεται επίσης από τη Lexus, παρέχοντάς της οχήματα για προσωπική χρήση. Στο παρελθόν ήταν οι χορηγοί της συμπατριώτισάς αντισφαιρίστριας, Αγκνιέσκα Ραντβάνσκα.
Προπονητική ομάδα
Ο κύριος προπονητής της Σφιόντεκ στα πρώτα της χρόνια ήταν ο Μίχαου Καζνόφσκι, με τον οποία συνεργάστηκε μέχρι το Γαλλικό Όπεν του 2016. Η Γιολάντα Ρούσιν-Κζεπότα ήταν η προπ7ονήτρια φυσικής προετοιμασίας για περίπου τέσσερα χρόνια έως το τέλος του Αμερικανικού Όπεν 2019. Η Σφιόντεκ προπονείται με τον Πιότρ Σιεσπουτόφσκι από το 2016. Κατά τη διάρκεια της περιόδου που ο Σιεσπουτόφσκι είναι προπονητής της, ο Βρετανός πρώην επαγγελματίας αντισφαιριστής και ο πρώην προπονητής της Εθνικής Ντέιβις Καπ Πολωνίας, Νικ Μπράουν, υπήρξε επίσης περιστασιακός σύμβουλος. Η Σφιόντεκ συνεργάζεται επίσης με την αθλητική ψυχολόγο, Ντάρια Αμπραμόβιτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Επτανησιακή σχολή
Ο όρος Επτανησιακή Σχολή μπορεί να αναφέρεται:
Πενικιλίνη
thumb|right|250px|Διαφήμιση του 1940: Η πενικιλίνη θεραπεύει την γονόρροια μέσα σε τέσσερις ώρες.
Τούρκσατ 5Α
Ο Τούρκσατ (Türksat) 5A, είναι Τούρκικος επικοινωνιακός δορυφόρος, τον οποίο λειτουργεί η Τούρκσατ για εμπορικούς και στρατιωτικούς σκοπούς.
Πενικιλίνη
Το 1943 η πενικιλλίνη παρασκευάσθηκε βιομηχανικά. Διάφορα είδη πενικιλίνης σχηματίζονται ως αποτέλεσμα ζωικής δραστηριότητας διαφόρων ειδών μυκήτων μούχλας (Penicillium notatum, Penicillium dirysogenum). Το σκεύασμα που χρησιμοποιείται στην ιατρική είναι μείγμα διαφόρων ειδών πενικιλίνης με τη μορφή αλάτων νατρίου και ασβεστίου. Η πενικιλλίνη έχει τη μορφή λευκής σκόνης ή κίτρινης άμορφης μάζας και είναι ευδιάλυτη στο νερό.
Τούρκσατ 5Α
Ιστορικό
Με συμφωνία που υπεγράφη το 2011 η σχεδίαση και ανάπτυξη θα γίνει από ειδικούς σε συνεργασία με την Τούρκσατ και τις Τουρικές Αεροδιαστημικές Βιομηχανίες (ΤΑΙ). Η παραγωγή θα γίνει στην Τουρκία από την ΤΑΙ στο νεοσυσταθέν Κέντρο συνασμολόγησης, ολοκλήρωσης και δοκιμής δορυφόρων (Uydu Montaj Entegrasyon ve Test UMET) στην Άγκυρα με τουλάχιστον 20% εγχώρια τεχνολογία. Ο Τούρκσατ 5A θα είναι ο πρώτος γεωστατικός δορυφόρος που έχει παραχθεί στην Τουρκία.
Πενικιλίνη
Η πενικιλίνη είναι ένα από τα ισχυρότερα σύγχρονα θεραπευτικά μέσα. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της πνευμονίας, σηπτικών ή πυωδών ασθενειών, διαφόρων μορφών κυνάγχης, διφθερίτιδας. ερυσιπέλατος, οστρακιάς, βλεννόρροιας, σύφιλης κ.α. Ανθεκτικά στην πενικιλίνη είναι τα βακτήρια του τύφου, των παρατύφων, της δυσεντερίας, της φυματίωσης, τα αίτια της πανώλους, της τουλαραιμίας, οι ρικέτσιες και ορισμένοι ακόμη μικροοργανισμοί.
Τούρκσατ 5Α
Ιστορικό
Αναφέρθηκε στις αρχές του 2013 πως η Ιαπωνική Mitsubishi Electric (MELCO), η οποία έχει κατασκευάσει τις δορυφορικές πλατφόρμες των υφιστάμενων δορυφόρων Τούρκσατ 4Α και Τούρκσατ 4Β θα συμμετείχε στο πρόγραμμα παρέχοντας την πλατφόρμα MELCO DS2000 για τον δορυφόρο. Όμως στις 9 Νοεμβρίου 2017 η Airbus επιλέχθηκε για να κατασκευάσει την πλατφρόρμα του Τούρκσατ 5Α χρησιμοποιώντας την πλατφόρμα Eurostar E3000EOR η οποία είναι μία πλήρως ηλεκτρική παραλλαγή της Eurostar E3000.
Πενικιλίνη
Ανακάλυψη
Ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ (1881-1955) γεννήθηκε στη Σκωτία. Έλαβε μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και υπηρέτησε ως επίατρος σε βρετανικό νοσοκομείο του Παρισιού. Συγκλονισμένος από τις εκατόμβες θυμάτων που προκαλούν οι λοιμώξεις στους πληγωμένους αποφάσισε να αφιερωθεί στη μικροβιολογία. Εντάχθηκε έτσι στο εργαστήριο του Νοσοκομείου Σεντ Μέρις (St Mary’s Hospital) όπου και εκπαιδεύτηκε από τον καθηγητή Α. Ράιτ (1861-1947). Το 1922 δημοσίευσε μνημόνιο για την «λυσοζύμη» - βιολογική ουσία που είχε ανακαλύψει και της οποίας απέδειξε την καταστροφική δύναμη στο τοίχωμα ορισμένων βακτηριδίων. Το 1928, παρατήρησε την καταστροφή μεγάλου μέρους μιας καλλιέργειας σταφυλοκόκκου που περιείχετο σε τρυβλίο Πετρί, το οποίο είχε μολυνθεί από γειτονική μούχλα. Ο Φλέμινγκ τότε, αντί να πετάξει τη χαλασμένη καλλιέργεια, καταπιάστηκε με την ταυτοποίηση της μούχλας. Η παρατήρησή του, δημοσιεύτηκε το 1929. Μετά από 2 χρόνια ανακαλύφθηκε ότι επρόκειτο για το μικρόβιο «Penicillium notatum» και ο Φλέμινγκ ονόμασε τη βακτηριοκτόνο ουσία «πενικιλίνη». Το 1933 πέτυχε επαρκώς δραστικό εκχύλισμα πενικιλίνης με το οποίο αντιμετώπισε επιτυχώς ένα περιστατικό επιπεφυκίτιδας. Αυτή είναι η πρώτη γνωστή θεραπεία με πενικιλίνη.
Τούρκσατ 5Α
Διαμαρτυρίες
Στις 29 Οκτωβρίου 2020, μαζικές διαδηλώσεις έλαβαν χώρα έξω από τον ανάδοχο της εκτόξευσης του δορυφόρου SpaceX εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην εκτόξευση. . Η προηγούμενη γενιά Τούρκσατ 4Β χρησιμοποιήκε για τον απ'ευθείας έλεγχο εκατοντάδων Μπαϊρακτάρ ΤΒ2 και Άνκα (Anka-S) βομβαρδιστικών Μη-επανδρωμένων-αεροσκαφών σε Ναγκόρνο Καραμπάχ, Συρία, Λιβύη και σε άλλες χώρες, προκαλώντας χιλιάδες θανάτους.
Πενικιλίνη
Ανακάλυψη
Στις Η.Π.Α. η μαζική παραγωγή του φαρμάκου αυτού κατέστη δυνατή μόνο μετά την ανάπτυξη ενός φυτού κατάλληλου για ζύμωση βαθιάς δεξαμενής (deep-tank fermentation) το 1945 από την χημικό μηχανικό Μάργκαρετ Χάτσινσον Ρουσώ. Την ίδια χρονιά απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ από κοινού στους Φλέμινγκ, Φλέρευ και Τσέιν, ενώ η χημικός Ντόροθι Χότσκιν επιβεβαίωσε την χημική δομή της πενικιλλίνης μετά από τις αρχικές υποθέσεις του Έντουαρτ Άμπραχαμ και απέδειξε (ενάντια στην γενική επιστημονική άποψη της εποχής) πως το μόριο της πενικιλίνης περιέχει β-λακτάμη.
Τούρκσατ 5Α
Εκτόξευση
Η εκτόξευση έγινε στις 8 Ιανουαρίου 2021 04:15:00 Ώρα Ελλάδος στο Κέιπ Κανάβεραλ από την Αμερικανική εταιρία SpaceX. O δορυφόρος θα τοποθετηθεί σε γεωστατική τροχιά στον 31ο μεσημβρινό ώστε να παρέχει τηλεπικοινωνίες και απευθείας μετάδοση τηλεοπτικών σημάτων σε μία ευρύτερη περιοχή δυτικά της Κίνας και ανατολικά της Αγγλίας, περιλαμβάνοντας την Τουρκία, την Κεντρική και Μικρά Ασία και μέρος της Αφρικής. Η μάζα κατά την εκτόξευση του δορυφόρου είναι 3500 kg
Πενικιλίνη
Μηχανισμός δράσης
Οι πενικιλλίνες εμποδίζουν τα μικρόβια να προσλάβουν απαραίτητες ουσίες ώστε να διατηρήσουν το κυτταρικό τους τοίχωμα, με αποτέλεσμα να καταστρέφονται. Σημαντικό ρόλο σε αυτή την διαδικασία έχει ο λακταμικός δακτύλιος, ο οποίος είναι μέρος της πενικιλλίνης. Ορισμένα μικρόβια έχουν εξελιχθεί και έχουν αναπτύξει ένα ενζυμο, την λακταμάση, ώστε να καταστρέφουν τον λακταμικό δακτύλιο, αδρανοποιώντας έτσι την πενικιλλίνη. Για την επίλυση αυτού του προβλήματος, βρέθηκαν ορισμένα αντιβιοτικά, τα οποία αναστέλλουν τη βακτηριακή λακταμάση- και χορηγούνται μαζί με την πενικιλλίνη.
Πηγές
Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες Κατηγορία:Λακτάμες Κατηγορία:Φυσικά προϊόντα
Νικολάι Σουλεϊμάνοφ
Ο Νικολάι Σουλεϊμάνοφ (Ρωσικά: Николай Сулейманов, γεννημένος στις 6 Οκτωβρίου 1955 και σύμφωνα με πληροφορίες σκοτώθηκε τον Δεκέμβριο του 1994) με το ψευδώνυμο «Khoza» και «Ρουσλάν», ήταν ένας από τους ηγέτες της τσετσενικής μαφίας στη Ρωσία.
Τούρκσατ 5Α
Δυνατότητες
Ο Τούρκσατ 5Α φέρει 42 κανάλια επικοινωνίας στις συνχότητες της Ku-μπάντας ενώ πέραν των εμπορικών του χρήσεων θα προσφέρει ευρεία επέκταση των περιοχών δράσης και των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των Τουρκικών UAV με ενισχυμένη δυνατότητα αντι-παρεμβολών, υψηλής ευκρείνειας ζωντανές μεταδόσεις στόχων και γρηγορότερη δυνατότητα εντολών εμπλοκής.
Νικολάι Σουλεϊμάνοφ
Βιογραφία
Ο Σουλεϊμάνοφ πήγε στη Μόσχα στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και βοήθησε τους Χοζ-Αχμέντ Νουχάγιεφ και Μουβλάντι Ατλαγκέριεφ να δημιουργήσουν εκεί τις τσετσενικές συμμορίες. Μέχρι το 1986 η συμμορία του Σουλεϊμάνοφ έλεγχε την νότια όχθη του ποταμιού της Μόσχας, τη μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτων στην πρωτεύουσα, και ειδικεύοταν στους εκβιασμούς αποκαλούμενους ως «Νέα Ρωσία».
Μετά από έναν πόλεμο μεταξύ συμμορίων το 1988–89, η τσετσενική μαφία, που ελέγχεται ονομαστικά από την εγκληματική συμμορία γνωστή και ως «Musa the Older», κατάφερε να αναγκάσει ορισμένες από τις κορυφαίες αντίπαλες εγκληματικές οργανώσεις να φύγουν εντελώς από την πόλη και να αναλάβει μια δεσπόζουσα θέση στη Μόσχα. Το 1990 ο Σουλεϊμάνοφ καταδικάστηκε σε φυλάκιση τεσσάρων ετών, αλλά απελευθερώθηκε δύο χρόνια αργότερα.
Το 1993 πήγε με τους άντρες του στην Τσετσενία, όπου ενώθηκε με τον χαρισματικό γκάνγκστερ-αντάρτη Ρουσλάν Λαμπαζάνοφ και συμμετείχε σε απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του Τσετσένου Προέδρου Ντζοκάρ Ντουντάιεφ, απαιτώντας την παραίτησή του. Μετά τον σοβαρό τραυματισμό του κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης που υπήρξαν πυροβολισμοί στο κέντρο του Γκρόζνι, ο Σουλεϊμάνοφ άλλαξε στρατόπεδο και πήγε με την κυβέρνηση του Ντουντάγιεφ, ωστόσο εγκατέλειψε την αυτονομιστική δημοκρατία και επέστρεψε ξανά στη Μόσχα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο «Khoza» σκοτώθηκε τον Δεκέμβριο του 1994, λίγο πριν από το ξέσπασμα του Πρώτου Τσετσενικού Πολέμου, αφού πυροβολήθηκε σε μια από τις επιχειρήσεις του, τον 7ο Σταθμό Συντήρησης Αυτοκινήτων στη Μόσχα, από έναν δολοφόνο που έστειλε η Ρωσική μαφία. Η θέση του αναλήφθηκε από τον «Ασλάν» και τον «Λέτσι η αρκούδα». Ήταν μια από τις σειρές δολοφονιών γκάνγκστερ υψηλού προφίλ που σηματοδότησαν την αρχή μιας άλλης στροφής του μεγάλου ξεκαθαρίσματος της μαφίας το 1995-1996.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσετσένοι εγκληματίες
Κύθρος Μεγανησίου
Ο Κύθρος ή Κοθρός  είναι μία ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου Πελάγους. Ανήκει στο νομό Λευκάδας και στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Τηλεβοεϊδών νήσων. Βρίσκεται νότια του Μεγανησίου. Στη νησίδα έχουν εντοπιστεί κατάλοιπα ανθρώπινης παρουσίας από την Μέση Παλαιολιθική εποχή, σε σπηλιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επτάνησα Κατηγορία:Νομός Λευκάδας Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Χαράλαμπος Πετρίδης
Ο Χαράλαμπος Πετρίδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Ήταν Υπουργός Άμυνας της Κύπρου. Προηγουμένως διετέλεσε Δήμαρχος Αγλαντζιάς.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χαράλαμπος Πετρίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 19 Οκτωβρίου 1974. Από το 2003 διαμένει στην Αγλαντζιά. Οι γονείς του διατηρούσαν κτηματική εταιρεία. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Μπρουκς της Οξφόρδης στην Αγγλία όπου απέκτησε πτυχίο στη διαχείριση και εκτίμηση γης (First Class Honours Degree in Estate Management). Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές με υποτροφία στο Κολέγιο Γούλφσον του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ στη διαχείριση γης και χρηματοοικονομικών (MPhil Land Economy and Finance).
Την περίοδο 2004-2013 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου Επιστημόνων Εκτιμητών Ακινήτων Κύπρου, ενώ την περίοδο 2009-2013 ήταν πρόεδρος του συνδέσμου. Επιπλέον, έχει διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Royal Institute of Chartered Surveyors (RICS) Κύπρου (2012-2014) και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της FIABCI Κύπρου (2012-2014). Την περίοδο 2010-2011 διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Διεθνούς Οργανισμού Urban Land Institute στην Κύπρο.
Είναι νυμφευμένος με την Ξάνθη Τζοβάνη Πετρίδη και έχει μία κόρη και ένα υιό.
Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε Δήμαρχος Αγλαντζιάς, έχοντας τη στήριξη του ΔΗΣΥ. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις 29 Ιουνίου 2020 που διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Άμυνας (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι εκτιμητές ακινήτων Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018 Κατηγορία:Δήμαρχοι Αγλαντζιάς
Αραποχώρι Μεσσηνίας
Το Αραποχώρι ήταν οικισμός του νομού Μεσσηνίας που ανήκει στον δήμο Μεσσήνης. Εικάζεται ότι οι πρώτοι κάτοικοι του προέρχονται από το Αραποχώρι Βοιωτίας (σήμερα Άγιος Ανδρέας). Αποτελούσε μέρος του δήμου Αιπείας τα έτη 1835-1840, 1890-1912 και 1997-2010. Το 1912 ο οικισμός προσαρτάται στην κοινότητα Λογγά και το 1940 καταργείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ζακύνθου 2012–13
Για την περίοδο 2012–13, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ζακύνθου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ζακύνθου.
Ο Α.Σ. Θύελλα Αμπελοκήπων κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ζακύνθου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2012-2013
Γκρέιτερ Σάντμπερι
Το Σάντμπερι, επίσημα το Γκρέιτερ Σάντμπερι (αγγλικά: Greater Sudbury· γαλλικά: Grand-Sudbury), είναι πόλη στο Οντάριο του Καναδά. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στο Βόρειο Οντάριο σε πληθυσμό, με 161.531 κατοίκους κατά την Καναδική Απογραφή του 2016. Σε έκταση, είναι η μεγαλύτερη στο Οντάριο και η πέμπτη μεγαλύτερη στον Καναδά. Διοικητικά είναι μια μοναδική αρχή, και ως εκ τούτου δεν αποτελεί μέρος οποιασδήποτε περιοχής, κομητείας ή περιφερειακού δήμου. Η πόλη του Γκρέιτερ Σάντμπερι είναι ξεχωριστή αλλά περιβάλλεται πλήρως από την περιφέρεια Σάντμπερι.
Η περιοχή του Σάντμπερι κατοικήθηκε από τον λαό Οτζίμπουε της ομάδας των Αλγκονκίνων για χιλιάδες χρόνια πριν την ίδρυση του Σάντμπερι, ακολουθόντας η ανακάλυψη του μεταλλεύματος νικελίου το 1883 κατά την κατασκευή του διηπειρωτικού σιδηροδρόμου. Το Γκρέιτερ Σάντμπερι ιδρύθηκε το 2001 με τη συγχώνευση των μεγαλουπόλεων και των κωμοπόλεων του πρώην Περιφερειακού Δήμου του Σάντμπερι με αρκετούς δήμους που δεν είχαν προηγουμένως ενσωματωθεί. Λόγω του ότι βρίσκεται στην ενδοχώρα, το τοπικό κλίμα είναι εξαιρετικά εποχιακό, με μέση χαμηλή θερμοκρασία τον Ιανουάριο περίπου −18 °C και μέση υψηλή τον Ιούλιο 25 °C.
Ο πληθυσμός κατοικεί σε έναν αστικό πυρήνα και σε πολλές μικρότερες κοινότητες διάσπαρτες γύρω από 330 λίμνες και ανάμεσα σε βραχώδεις λόφους που μαυρίστηκαν από την ιστορική δραστηριότητα τήξης. Το Σάντμπερι κάποτε ήταν σημαντικό κέντρο ξυλείας και παγκόσμιος ηγέτης στην εξόρυξη νικελίου. Ορυχεία και σχετικές βιομηχανίες κυριάρχησαν στην οικονομία για μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα. Οι δύο μεγάλες εταιρείες εξόρυξης που διαμόρφωσαν την ιστορία του Σάντμπερι ήταν η Inco, που πλέον λέγεται Vale Limited, η οποία απασχολούσε περισσότερο από το 25% του πληθυσμού μέχρι τη δεκαετία του 1970, και η Falconbridge, που πλέον λέγεται Glencore. Έκτοτε, το Σάντμπερι επεκτάθηκε από την οικονομία που ήταν βασισμένη στους πόρους και αναδείχθηκε ως το σημαντικότερο λιανεμπορικό, οικονομικό, υγειονομικό και εκπαιδευτικό κέντρο για το Βορειοανατολικό Οντάριο. Το Σάντμπερι φιλοξενεί επίσης μεγάλο πληθυσμό Γάλλων του Οντάριο (Franco-Ontariens ή Franco-Ontariennes) που επηρεάζουν τις τέχνες και τον πολιτισμό του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
Γενικές εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους (2019)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους στις 25 Φεβρουαρίου 2019. Για πρώτη φορά, τέσσερα κόμματα με τουλάχιστον ένα μέλος υπηρετών στο αξίωμα έλαβαν μέρος στις εκλογές.
Το αποτέλεσμα ήταν μια αποφασιστική νίκη για το Κόμμα των Παρθένων Νήσων, το οποίο κέρδισε οκτώ από τις 13 εκλεγμένες έδρες. Το κυβερνών Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε μόνο τρεις έδρες, με τον ηγέτη του κόμματος Μάιρον Ουάλουιν να χάνει την έδρα του. Επτά από τις δεκατρείς έδρες κέρδισαν οι υποψήφιοι που κατήλθαν στις εκλογές για πρώτη φορά, όλοι από το Κόμμα των Παρθένων Νησιών, κάτι που αποτελεί ρεκόρ για το έδαφος.
Οι εκλογές ήταν οι πρώτες στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους στις οποίες εφαρμόστηκε ηλεκτρονικό σύστημα για την ψηφοφορία αντί της καταμέτρησης των ψήφων με το χέρι. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 65,26%.
Νέος πρωθυπουργός ορκίστηκε την επομένη των εκλογών, ο αρχηγός του Κόμματος των Βρετανικών Παρθένων Νήσων, Άντριου Φόι.
Ιστορικό
Η Βουλή κανονικά ανανεώνεται κάθε τέσσερα χρόνια. Ο Κυβερνήτης πρέπει να διαλύσει το Σώμα εντός τεσσάρων ετών από την ημερομηνία κατά την οποία το Σώμα θα συνεδριάσει για πρώτη φορά μετά τις γενικές εκλογές, εκτός εάν έχει διαλυθεί νωρίτερα. Μόλις διαλυθεί το Σώμα, πρέπει να διεξαχθούν γενικές εκλογές έπειτα από τουλάχιστον 21 ημέρες, αλλά όχι περισσότερο από δύο μήνες μετά τη διάλυση της Βουλής. Η τρίτη σύνοδος της Βουλής διεξήχθη για πρώτη φορά στις 23 Ιουνίου 2015 και επομένως κατά τα ειωθότα η πιθανή ημερομηνίας για να διεξαχθούν οι επόμενες γενικές εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους θα ήταν μία ημέρα μικρότερη των τεσσάρων ετών και δύο μηνών μετά την ημερομηνία αυτή, δηλαδή στις 22 Αυγούστου 2019.
Η Βουλή διαλύθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2019 και η ημερομηνία των εκλογών αναγγέλθηκε αμέσως για τις 25 Φεβρουαρίου 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους Βρετανικες Παρθ
Σοφονίσμπα Ανγκουίσσολα
δεξιά|μικρογραφία| Οι αδελφές της καλλιτέχνιδας απεικονίζονται στο παιχνίδι σκακιού, 1555. Εθνικό Μουσείο στο [[Πόζναν]] Η Σοφονίσμπα Ανγκουίσσολα (Sofonisba Anguissola, (περ. 1532 - 16 Νοεμβρίου 1625), επίσης γνωστή ως Sophonisba Angussola ή Sophonisba Anguisciola),   ήταν Ιταλίδα ζωγράφος της Αναγέννησης η οποία γεννήθηκε στην Κρεμόνα σε μια σχετικά φτωχή οικογένεια ευγενών. Έλαβε ολοκληρωμένη εκπαίδευση που περιελάμβανε τις καλές τέχνες και η μαθητεία της με τοπικούς ζωγράφους δημιούργησε προηγούμενο για τις γυναίκες ώστε να γίνονται δεκτές ως σπουδάστριες τέχνης. Ως νεαρή γυναίκα, η Ανγκουίσσολα ταξίδεψε στη Ρώμη όπου γνωρίστηκε στον Μιχαήλ Άγγελο, ο οποίος αμέσως αναγνώρισε το ταλέντο της, και στο Μιλάνο, όπου ζωγράφισε τον Δούκα της Άλμπα. Η Ισπανίδα βασίλισσα, η Ελισάβετ των Βαλουά ήταν φανατική ερασιτέχνις ζωγράφος και το 1559 η Ανγκουίσσολα προσλήφθηκε να μεταβεί στη Μαδρίτη ως Δασκάλα της, με το αξίωμα της κυρίας της Αυλής. Αργότερα έγινε επίσημη ζωγράφος του βασιλιά Φιλίππου Β΄, και προσάρμοσε το ύφος της στις περισσότερο "επίσημες" απαιτήσεις των επίσημων πορτρέτων για την Ισπανική Αυλή. Μετά το θάνατο της βασίλισσας, ο Φίλιππος βοήθησε να οργανώσει έναν αριστοκρατικό γάμο γι'αυτήν. Μετακόμισε στη Σικελία, και αργότερα στην Πίζα και τη Γένοβα, όπου συνέχισε να εξασκεί την εργασία της ως κορυφαία ζωγράφος πορτρέτων.
Οι πιο διακριτοί και ελκυστικοί πίνακές της είναι τα πορτρέτα της (αυτοπροσωπογραφίες και της οικογένειάς της), τα οποία ζωγράφισε πριν μετακομίσει στην ισπανική Αυλή. Συγκεκριμένα, οι απεικονίσεις παιδιών ήταν φρέσκες και μετά από εκτενή παρατήρηση. Στην ισπανικό Αυλή ζωγράφισε επίσημα κρατικά πορτρέτα με το επικρατέστερο επίσημο ύφος, ως ένα από τα πρώτα και πιο επιτυχημένα, των σχετικά λίγων γυναικών ζωγράφων. Αργότερα στη ζωή της ζωγράφισε επίσης θρησκευτικά θέματα, αν και πολλοί από τους θρησκευτικούς πίνακες της έχουν χαθεί. Το 1625, απεβίωσε, σε ηλικία 93 ετών, στο Παλέρμο.
Το παράδειγμα της Ανγκουίσσολα, όπως και το έργο της, επηρέασε επί μακρόν τις επόμενες γενεές καλλιτεχνών και η μεγάλη επιτυχία της άνοιξε το δρόμο σε μεγαλύτερο αριθμό γυναικών να ακολουθήσουν σοβαρή σταδιοδρομία ως καλλιτέχνιδες. Οι πίνακές της μπορούν να ιδωθούν σε πινακοθήκες στη Βοστώνη ( Μουσείο Isabella Stewart Gardner ), Μιλγουόκι ( Μουσείο Τέχνης Milwaukee ), Μπέργκαμο, Μπρέσια, Βουδαπέστη, Μαδρίτη ( Μουσείο του Πράδοu), Νάπολη και Σιένα, και στην Πινακοθήκη Ουφίτσι της Φλωρεντίας.
Ο σύγχρονός της Τζόρτζο Βαζάρι έγραψε ότι η Ανγκουίσσολα "επέδειξε καλύτερες επιδόσεις και περισσότερη χάρη από οποιαδήποτε άλλη γυναίκα της εποχής μας στις προσπάθειές της στο σχέδιο. Έτσι, κατάφερε όχι μόνο να σχεδιάσει, να χρωματίσει και να ζωγραφίσει από τη φύση και να αντιγράψει άριστα από άλλους, αλλά από μόνη της έχει δημιουργήσει σπάνια και πολύ όμορφα έργα ζωγραφικής. "
Οικογένεια
αριστερά|μικρογραφία| Οικογενειακό πορτραίτο, Minerva, Amilcare και Asdrubale Anguissola, περ.1559 Η προέλευση και το όνομα της ευγενούς οικογένειας της Ανγκουίσσολα συνδέονται με αρχαία βυζαντινή παράδοση, πλούσια σε ιστορικές λεπτομέρειες.
Σύμφωνα με αυτήν την παράδοση, οι Ανγκουίσσολα κατάγονται από τον πολέμαρχο της Κωνσταντινούπολης Γκαλβάνο Σόρντο (Galvano Sordo ή Galvano de Soardi / Sourdi) (Σούρδης, οικογενειακό όνομα που χρησιμοποιείται ακόμα στην Ελλάδα, την Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη ). Το 717, ο Γκαλβάνο υπηρέτησε στο στρατό του βυζαντινού αυτοκράτορα Λέοντα Γ΄ Ισαύρου, και «με μια έξυπνη τεχνητή φωτιά, συνέβαλε στην απελευθέρωση της πόλης της Κωνσταντινούπολης από τους Σαρακηνούς που την είχαν πολιορκήσει από ξηρά και θάλασσα». Αυτή η «τεχνητή φωτιά» ήταν το λεγόμενο υγρόν πυρ, όπλο που αναπτύχθηκε στα τέλη του 7ου αιώνα, το οποίο ήταν υπεύθυνο για πολλές βασικές βυζαντινές στρατιωτικές νίκες, κυρίως τη σωτηρία της Κωνσταντινούπολης από δύο αραβικές πολιορκίες, διασφαλίζοντας έτσι την επιβίωση της αυτοκρατορίας. εναλλ.=|μικρογραφία|213x213εσ| Μινιατούρα αυτοπροσωπογραφίας, 1556. Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης. Δεδομένου ότι η ασπίδα των Sourdi έφερε το ομοίωμα ενός κοινού κονακιού (ή ασπίδος (φιδιού), στα λατινικά: anguis ), μετά τη νίκη του Γκαλβάνο κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών με τους Ομεϋάδες, οι αδελφοί εν όπλοις και ο λαός της Κωνσταντινούπολης αναφώνησαν: «Anguis Sola fecit victoriam»! δηλαδή: "Μόνο το φίδι έφερε τη νίκη!" Αυτό το ρητό έγινε πολύ δημοφιλές και ο ίδιος ο Γκαλβάνο πήρε το προσωνύμιο "Anguissola". Ο αυτοκράτορας τελικά έδωσε το επίθετο Ανγκουίσσολα σε όλους τους απογόνους του. Στο πλαίσιο αυτό, έχει προταθεί ότι το μονόγραμμα που απεικονίζεται στη μικρογραφία αυτοπροσωπογραφίας της Σοφονίσμπα μπορεί να περιέχει το οικογενειακό ρητό «Anguis Sola fecit victoriam» ή, πιο απλά, το όνομα του πατέρα της Σοφονίσμπα, Αμιλκάρε.
Φεύγοντας μετά από επιδημία που ξέσπασε στην Κωνσταντινούπολη, οι απόγονοι του πρώτου Ανγκουίσσολα εγκαταστάθηκαν στην Ιταλία, όπου τέλεσαν γάμους με άλλες αριστοκρατικές οικογένειες, όπως των Κομνηνών, των Γκοντζάγκα, των Καρατσιόλο, των Σκόττις και των Βισκόντι, και δημιούργησαν αυτόνομα ακίνητα σε Πιατσέντσα, Κρεμόνα, Βιτσέντσα και άλλες περιοχές της Ιταλίας. Οι Ανγκουίσσολαπου εγκαταστάθηκαν στη Βενετία ανήκαν στους πατρικίους της πόλης από το 1499 έως το 1612.
Παιδική ηλικία και εκπαίδευση
αριστερά|μικρογραφία| Πορτρέτο της Bianca Ponzoni Anguissola, της μητέρας της καλλιτέχνιδας, 1557 Η Σοφονίσμπα Ανγκουίσσολα γεννήθηκε στην Κρεμόνα της Λομβαρδίας το 1532, μεγαλύτερο από τα επτά παιδιά, έξι από τα οποία ήταν κορίτσια. Ο πατέρας της, Αμιλκάρε Ανγκουίσσολα, ήταν μέλος της ευγενούς τάξεως της Κρεμόνα και η μητέρα της, Μπιάνκα Ποντσόνι (Bianca Ponzoni), ήταν επίσης ευγενής. Η οικογένεια ζούσε κοντά στη θέση μιας διάσημης μάχης του ποταμού Τρεβία  του 2ου π.Χ. αιώνα μεταξύ Ρωμαίων και Καρχηδονίων, και ορισμένα μέλη της οικογένειας Ανγκουίσσολα ονομάστηκαν από αρχαία ιστορικά ονόματα Καρχηδονίων: Ο Αμίλκας (Amilcare) δίνει στην πρώτη θυγατέρα του το όνομα του τραγικού Καρχηδονιακό προσώπου Sophonisba, και ο μοναδικός γιος του Ασντρουμπάλε (Asdrubale) ονομάζεται από τον πολέμαρχο Ασντρουμπάλ Μπάρκα (Hasdrubal Barca). O Amilcare Anguissola, εμπνευσμένος από το βιβλίο του Μπαλντασσάρε Καστιλιόνε Il Cortigiano, ενθάρρυνε όλες τις κόρες του (Sofonisba, Elena, Lucia, Europa, Minerva και Anna Maria) να καλλιεργήσουν και να τελειοποιήσουν τα ταλέντα τους. Τέσσερις από τις αδελφές (Έλενα, Λουκία, Ευρώπη και Άννα Μαρία) έγιναν ζωγράφοι, αλλά η Σοφονίσμπα ήταν μακράν η πλέον επιφανής και διάσημη και δίδαξε τα μικρότερα αδέλφια της. Η Έλενα Ανγκουίσσολα (περ. 1532 - 1584) εγκατέλειψε τη ζωγραφική για να γίνει καλόγρια. Τόσο η Άννα Μαρία και η Ευρώπη εγκατέλειψαν την τέχνη με το γάμο τους, ενώ η Λουκία Ανγκουίσσολα (1536 ή 1538 - c.  1565-1568), η καλύτερος ζωγράφος από τις αδελφές της Σοφονίσμπα, πέθανε νέα. Η άλλη αδελφή, Μινέρβα, έγινε συγγραφέας και μελετήτρια της λατινικής. Ο Asdrubale, αδελφός της Σοφονίσμπα, σπούδασε μουσική και λατινικά, αλλά όχι ζωγραφική.
Ο αριστοκράτης πατέρας της εξασφάλισε ότι η Ανγκουίσσολα και οι αδελφές της έλαβαν ολοκληρωμένη εκπαίδευση που περιελάμβανε τις καλές τέχνες. Η Ανγκουίσσολα ήταν δεκατεσσάρων ετών, όταν ο πατέρας της την έστειλε, μαζί την αδελφή της Έλενα, να σπουδάσουν με τον Μπερναρντίνο Κάμπι (Bernardino Camp)i, ένα σεβαστό ζωγράφο πορτρέτων και θρησκευτικών θεμάτων της Σχολής της Λομβαρδίας. Όταν ο Κάμπι μετακόμισε σε άλλη πόλη, η Ανγκουίσσολα συνέχισε τις σπουδές της με τον ζωγράφο Μπερναρντίνο Γκάττι (Bernardino Gatti, γνωστό ως Il Sojaro), μαθητή του Κορρέτζο. Η μαθητεία της Ανγκουίσσολα με τοπικούς ζωγράφους αποτέλεσε προηγούμενο για να γίνουν δεκτές οι γυναίκες ως σπουδάστριες τέχνης. Οι ημερομηνίες είναι αβέβαιες, αλλά η Ανγκουίσσολα συνέχισε πιθανώς τις σπουδές της με τον Γκάττι για περίπου τρία χρόνια (1551-1553).
Το 1554, σε ηλικία είκοσι δύο ετών, η Ανγκουίσσολα ταξίδεψε στη Ρώμη, όπου πέρασε το χρόνο της σχεδιάζοντας διάφορες σκηνές και ανθρώπους. Ενώ βρισκόταν στη Ρώμη, γνωρίστηκε με τον Μιχαήλ Άγγελο μέσω άλλου ζωγράφου, που ήταν εξοικειωμένος με το έργο της. Η Σοφονίσμπα έδειξε αρχικά στον Μιχαήλ Άγγελο σχέδιο με κορίτσι που γελά, αλλά ο ζωγράφος την προκάλεσε να σχεδιάσει ένα αγόρι που κλαίει, ένα θέμα που ένιωθε ότι θα ήταν πιο δύσκολο. Η Ανγκουίσσολα σχεδίασε το Αγόρι που το δάγκωσε καραβίδα και το έστειλε στον Μιχαήλ Άγγελο, ο οποίος αμέσως αναγνώρισε το ταλέντο της. Στη συνέχεια, ο Μιχαήλ Άγγελος έδωσε στη Ανγκουίσσολα σκίτσα από τα σημειωματάριά του για να σχεδιάσει με το δικό της ύφος και προσέφερε συμβουλές για τα αποτελέσματα. Για τουλάχιστον δύο χρόνια, η Ανγκουίσσολα συνέχισε αυτήν την άτυπη μελέτη, λαμβάνοντας ουσιαστική καθοδήγηση από τον Μιχαήλ Άγγελο.
Εμπειρίες ως γυναίκα καλλιτέχνις
δεξιά|μικρογραφία| Ο Μπερναρντίνο Κάμπι ζωγραφίζει τη Σοφονίσμπα Ανγκουίσσολα, περ. τέλη δεκαετίας 1550 Η εκπαίδευση και η κατάρτιση της Ανγκουίσσολα είχαν διαφορετικές επιπτώσεις από εκείνες των ανδρών, καθώς οι άνδρες και οι γυναίκες εργάζονταν σε ξεχωριστούς τομείς. Η εκπαίδευσή της δεν προοριζόταν να τη βοηθήσει σε ένα επάγγελμα όπου θα ανταγωνιζόταν για παραγγελίες με άνδρες καλλιτέχνες, αλλά για να την καταστήσει καλύτερη γυναίκα, σύντροφο και μητέρα. Αν και η Ανγκουίσσολα απολάμβανε σημαντικά περισσότερη ενθάρρυνση και υποστήριξη από τη μέση γυναίκα της εποχής της, η κοινωνική της τάξη δεν της επέτρεψε να ξεπεράσει τους περιορισμούς του φύλου της. Χωρίς τη δυνατότητα μελέτης ανατομίας ή σχεδίασης από τη ζωή (θεωρήθηκε απαράδεκτο για μια κυρία να βλέπει γυμνά σώματα), δεν μπορούσε να αναλάβει τις σύνθετες πολυμορφικές συνθέσεις που απαιτούνται για μεγάλους θρησκευτικούς ή ιστορικούς πίνακες.
Οι αυτοπροσωπογραφίες της Ανγκουίσσολα προσφέρουν επίσης αποδεικτικά στοιχεία για το ποια νόμιζε ότι η θέση της ως γυναίκα καλλιτέχνις. Κανονικά, οι άντρες θεωρούνταν δημιουργικοί και ενεργητικοί και οι γυναίκες ως παθητικά αντικείμενα, αλλά στην αυτοπροσωπογραφία της το 1556, η Ανγκουίσσολα παρουσιάζεται ως καλλιτέχνις, διαχωρίζοντας τον εαυτό της από τον ρόλο ως αντικειμένου που θα ζωγραφιστεί. Άλλοι πίνακες δείχνουν πώς επαναστατεί ενάντια στην ιδέα ότι οι γυναίκες είναι αντικείμενα, στην ουσία ένα όργανο που πρέπει να παίζουν οι άνδρες. Η αυτοπροσωπογραφία της το 1561 της δείχνει ότι παίζει όργανο, αναλαμβάνοντας διαφορετικό ρόλο.
Έγινε πολύ γνωστή εκτός της Ιταλίας και το 1559 ο βασιλιάς Φίλιππος της Ισπανίας της ζήτησε να είναι κυρία της Αυλής και Δασκάλα τέχνης στη βασίλισσα Ελισάβετ των Βαλουά, η οποία ήταν μόλις 14 ετών εκείνη την εποχή. Η βασίλισσα Ελισάβετ και η Σοφονίσμπα έγιναν καλές φίλες και όταν η βασίλισσα πέθανε εννέα χρόνια αργότερα, η Σοφονίσμπα έφυγε από την Αυλή επειδή στενοχωρήθηκε πολύ. Είχε ζωγραφίσει ολόκληρη τη βασιλική οικογένεια και ακόμη και ο Πάπας ανέθεσε στην Ανγκουίσσολα να κάνει ένα πορτρέτο της βασίλισσας.
Στην ισπανική Αυλή
αριστερά|μικρογραφία| Πορτρέτο της [[Ελισάβετ των Βαλουά|Βασίλισσας Ελισάβετ της Ισπανίας]] Το 1558, ήδη καθιερωμένη ως ζωγράφος, η Ανγκουίσσολα πήγε στο Μιλάνο, όπου ζωγράφισε τον Δούκα της Άλμπα. Με τη σειρά του, αυτός τη συνέστησε στον Ισπανό βασιλιά, Φίλιππο Β. Τον επόμενο χρόνο, η Ανγκουίσσολα κλήθηκε να προσχωρήσει στην ισπανική Αυλή, κάτι το οποίο αποτέλεσε σημείο καμπής στη σταδιοδρομία της.
Η Ανγκουίσσολα ήταν περίπου είκοσι έξι ετών όταν έφυγε από την Ιταλία για να προσχωρήσει στην ισπανική Αυλή. Τον χειμώνα του 1559–1560, έφτασε στη Μαδρίτη για να υπηρετήσει ως ζωγράφος και κυρία της Αυλής στη νέα βασίλισσα, την Ελισάβετ των Βαλουά, τρίτη σύζυγο του Φίλιππου, η οποία ήταν η ίδια ερασιτέχνις πορτρετίστα. Η Ανγκουίσσολα κέρδισε σύντομα τον θαυμασμό και την εμπιστοσύνη της Ελισάβετ και πέρασε τα επόμενα χρόνια ζωγραφίζοντας πολλά επίσημα πορτρέτα για την Αυλή, συμπεριλαμβανομένης της αδελφής του Φιλίππου Β΄, Ιωάννα της Αυστρίας, και του γιου του, Καρόλου των Αστουριών.
Αυτοί οι τύποι πινάκων ήταν πολύ πιο απαιτητικοί από τα ανεπίσημα πορτρέτα στα οποία η Ανγκουίσσολα είχε στηρίξει την πρώιμη φήμη της, καθώς χρειάστηκε τεράστιος χρόνος και ενέργεια για να αναπαραστήσει τα πολλά περίπλοκα σχέδια των λεπτών υφασμάτων και τα περίτεχνα κοσμήματα που σχετίζονταν με τα βασιλικά θέματα. Ωστόσο, παρά την πρόκληση, οι πίνακες της Ανγκουίσσολα για την Ελισάβετ - και αργότερα την Άννα της Αυστρίας, την τέταρτη σύζυγο του Φιλίππου Β΄ - ήταν ζωντανοί και έσφυζαν από ζωή. εναλλ.=|μικρογραφία|271x271εσ| Ο Φίλιππος Β΄(Μουσείο Πράδο), αναγνωρίζεται πλέον ως έργο της Ανγκουίσσολα Κατά τη διάρκεια της 14χρονης παραμονής της, καθοδήγησε την καλλιτεχνική ανάπτυξη της βασίλισσας Ελισάβετ και επηρέασε την τέχνη που έκαναν οι δύο κόρες της, η Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία και η Αικατερίνη Μικαέλα. Ο Ανγκουίσσολα ζωγράφισε ένα πορτρέτο της αδελφής του Βασιλιά, της Μαργαρίτας της Πάρμας, για τον Πάπα Πίο Δ΄ το 1561 και, μετά τον θάνατο της βασίλισσας Ελισάβετ στον τοκετό το 1568, ζωγράφισε την ομοιότητα της Άννας της Αυστρίας, της τέταρτης γυναίκας του Φίλιππου. Ενώ συνέχισε να ζωγραφίζει πορτρέτα στην Αυλή, η Αυτοπροσωπογραφία του Althorp είναι το «μόνο ασφαλές έργο που απομένει από αυτήν την περίοδο». Για την βασιλική οικογένεια, η Ανγκουίσσολα παρήγαγε λεπτομερείς σκηνές της ζωής τους που τώρα βρίσκονται στο Μουσείο του Πράδο. Με τα δώρα και μια προικοδότηση 12.000 σκούδων που κέρδισε μαζί με τον μισθό της ως ζωγράφος και κυρία της Αυλής στη βασίλισσα, συγκέντρωσε μια αξιοθαύμαστη πρόσοδο από την τέχνη της. μικρογραφία| Ελισάβετ των Βαλουά (αποδίδ. στη Σοφονίσμπα Ανγκουίσσολα, 1561–1565). Πράδο, Μαδρίτη, Ισπανία Ενώ βρισκόταν στην υπηρεσία της Ελισάβετ των Βαλουά, η Ανγκουίσσολα συνεργάστηκε στενά με τον Αλόνσο Σάντσεζ Κοέλλο. Τόσο κοντά πράγματι, που ο διάσημος πίνακας του μεσήλικου βασιλιά Φίλιππου Β΄ αποδόθηκε επί πολύ καιρό στον Κοέλλο ή τον Χουάν Παντόια ντε λα Κρουθ (Juan Pantoja de la Cruz). Μόλις πρόσφατα αναγνωρίστηκε η Ανγκουίσσολα ως δημιουργός του πίνακα.
Προσωπική ζωή
εναλλ.=.|μικρογραφία| Αυτοπροσωπογραφία, 1560 περίπου Μετά τον θάνατο της Ελισάβετ των Βαλουά το 1568, ο Φίλιππος Β΄ ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το μέλλον της Ανγκουίσσολα. Ήθελε να την παντρέψει με έναν από τους ευγενείς της ισπανικής Αυλής. Το 1571, όταν πλησίαζε την ηλικία των 40 ετών, η Ανγκουίσσολα παντρεύτηκε με ευγενή της Σικελίας που επέλεξε από την ισπανική Αυλή. Ο Φίλιππος Β΄ κατέβαλε προίκα 12.000 σκούδων για τνο γάμο της με τον Φαμπρίτσιο Μονκάδα Πινιατέλλι (Fabrizio Moncada Pignatelli), γιο του πρίγκιπα του Πατερνό, Αντιβασιλέα της Σικελίας. Ο Φαμπρίτσιο λέγεται ότι ήταν υποστηρικτής της ζωγραφικής της. Η Ανγκουίσσολα και ο σύζυγός της έφυγαν από την Ισπανία με την άδεια του βασιλιά, και πιστεύεται ότι ζούσαν στο Πατερνό (Paternò, κοντά στην Κατάνια) από το 1573 έως το 1579, αν και κάποια πρόσφατη μελέτη υποστηρίζει ότι το ζευγάρι παρέμεινε στην Ισπανία. Έλαβε βασιλική σύνταξη 100 δουκάτων που της επέτρεψε να συνεχίσει να εργάζεται και να διδάσκει επίδοξους ζωγράφους. Με την ιδιωτική περιουσία της υποστήριξε επίσης την οικογένεια και τον αδελφό της Asdrubale μετά την οικονομική παρακμή και τον θάνατο του Αμιλκάρε Ανγκουίσσολα. Στο Πατερνό ζωγράφισε και δώρισε τον πίνακα "La Madonna dell'Itria".
Ύστερα χρόνια
Η περιουσία του Λομελλίνο, καθώς και μια γενναιόδωρη σύνταξη από τον Φίλιππο Β΄, επέτρεψαν στην Ανγκουίσσολα να ζωγραφίζει ελεύθερα και να ζει άνετα. Μέχρι τότε αρκετά διάσημη, η Ανγκουίσσολα δέχτηκε πολλούς συναδέλφους που ήρθαν να την επισκεφθούν και να συζητήσουν περί τέχνης μαζί της. Αρκετοί από αυτούς ήταν νεότεροι καλλιτέχνες, πρόθυμοι να μάθουν και να μιμούνται το διακριτικό ύφος της Ανγκουίσσολα.
Προς το τέλος της ζωής της, η Ανγκουίσσολα ζωγράφισε όχι μόνο πορτρέτα αλλά και θρησκευτικά θέματα, όπως είχε κάνει στις μέρες της νιότης της, αν και πολλά από τα τελευταία έχουν χαθεί. Ήταν η κορυφαία ζωγράφος πορτρέτου στη Γένοβα μέχρι που μετακόμισε στο Παλέρμο τα τελευταία χρόνια. Το 1620 ζωγράφισε την τελευταία της αυτοπροσωπογραφία. μικρογραφία| [[Άντονι βαν Ντάικ: πορτραίτο της Σοφονίσμπα το 1624, όταν ήταν 92 και, σύμφωνα με τις σημειώσεις του βαν Ντάικ, διανοητικά ήταν ακόμα διαυγέστατη.]] Στις 12 Ιουλίου 1624, την Ανγκουίσσολα επισκέφθηκε ο νεαρός Φλαμανδός ζωγράφος Άντονι βαν Ντάικ, ο οποίος κατέγραψε με σκίτσα την επίσκεψή του στο βιβλίο του. Ο βαν Ντάικ, ο οποίος πίστευε ότι ήταν 96 ετών (στην πραγματικότητα ήταν περίπου 92 ετών) σημείωσε ότι αν και «η όραση της εξασθενούσε», η Ανγκουίσσολα ήταν ακόμα διανοητικά διαυγής. Αποσπάσματα από τις συμβουλές που του έδωσε για τη ζωγραφική επιβιώνουν από αυτήν την επίσκεψη, και λέγεται ότι ισχυρίστηκε ότι η συνομιλία τους του δίδαξε περισσότερα για τις «πραγματικές αρχές» της ζωγραφικής από οτιδήποτε άλλο στη ζωή του. Ο βαν Ντάικ σχεδίασε το πορτρέτο της κατά την επίσκεψή του. Αυτό το τελευταίο πορτραίτο της Ανγκουίσσολα σώζεται σε δημόσια προβολή στο Κνόλε του Κεντ. Τον επόμενο χρόνο, επέστρεψε στη Σικελία.
Ο δεύτερος σύζυγος της Ανγκουίσσολα, που την περιέγραψε ως μικρό σκελετό, αλλά «μεγάλη ανάμεσα στους θνητούς», την έθαψε με τιμή στο Παλέρμο στην Εκκλησία του San Giorgio dei Genovesi. μικρογραφία| Πορτρέτο της Ιωάννας της Αυστρίας, πριγκίπισσας της Πορτογαλίας. 1550. Ιδιωτική συλλογή.
Ύφος
εναλλ.=|μικρογραφία|285x285εσ| Σοφονίσμπα Ανγκουίσσολα, αυτοπροσωπογραφία, 1610 Η επιρροή του Κάμπι, του οποίου η φήμη βασίστηκε σε πορτρέτα, είναι εμφανής στα πρώτα έργα της Ανγκουίσσολα, όπως η αυτοπροσωπογραφία ( Φλωρεντία, Ουφίτσι). Το έργο της ήταν παρόμοιο με την κοσμική παράδοση της Κρεμόνας, επηρεασμένο σε μεγάλο βαθμό από την τέχνη της Πάρμα και της Μάντοβα, στην οποία ακόμη και τα θρησκευτικά έργα είχαν έντονη λεπτότητα και γοητεία. Από τον Γκάττι φαίνεται να έχει απορροφήσει στοιχεία που θυμίζουν Κορρέτζο, ξεκινώντας μια τάση στη ζωγραφική στην Κρεμόνα στα τέλη του 16ου αιώνα. Αυτή η νέα κατεύθυνση αντικατοπτρίζεται στα Lucia, Minerva και Europa Anguissola Playing Chess (1555; Πόζνας, N. Mus.) Στην οποία το πορτραίτο συγχωνεύεται σε μια σκηνή οιονεί είδους, ένα χαρακτηριστικό που προέρχεται από μοντέλα της Μπρέσια.
Το κύριο σώμα της προηγούμενης εργασίας της Ανγκουίσσολα αποτελείται από αυτοπροσωπογραφίες (τα πολλά "autoritratti" αντικατοπτρίζουν το γεγονός ότι πορτρέτα της είχαν μεγάλη ζήτηση λόγω της φήμης της) και πορτρέτα της οικογένειάς της, τα οποία θεωρούνται από πολλούς ως τα καλύτερα έργα της.
Ιστορική σημασία
Το έργο της Ανγκουίσσολα είχε διαρκή επιρροή στις επόμενες γενιές καλλιτεχνών. Το πορτρέτο της βασίλισσας Ελισάβετ των Βαλουά με ζιμπελίνο (γούνα γύρω απο το λαιμό) αντιγράφηκε ευρέως από πολλούς από τους καλύτερους καλλιτέχνες της εποχής, όπως ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, ενώ ο Καραβάτζο φέρεται να εμπνεύστηκε από το έργο της Ανγκουίσσολα για το αγόρι δαγκωμένο από σαύρα.