cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγκαλιά
Πολιτιστικές πτυχές
Τον Αύγουστο του 2017, στο κρατίδιο Κεράλα της νότιας Ινδίας, ένα δεκαεξάχρονο αγόρι αποβλήθηκε από το σχολείο επειδή αγκάλιασε ένα κορίτσι αφού κέρδισε βραβείο σε καλλιτεχνικό διαγωνισμό. Όταν η Πολιτειακή Επιτροπή Κεράλα για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Παιδιού διέταξε το σχολείο να εγγράψει εκ νέου το αγόρι, η απόφαση προσβλήθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο ακύρωσε τη διαταγή της επιτροπής και επικύρωσε την εντολή του διευθυντή του σχολείου να αποβάλει τον μαθητή, λέγοντας: "Ο διευθυντής του σχολείου είναι ο κηδεμόνας του ιδρύματος, ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για τη διατήρηση της πειθαρχίας και της ηθικής στο σχολείο. Η επιτροπή για τα δικαιώματα του παιδιού δεν μπορεί να παρέμβει εκεί.".
Οφέλη για την υγεία
Η αγκαλιά έχει αποδειχθεί ότι έχει οφέλη για την υγεία. Μια μελέτη έδειξε μάλιστα ότι οι αγκαλιές αυξάνουν τα επίπεδα της ωκυτοκίνης και μειώνουν την αρτηριακή πίεση.
Με βάση σημαντικές έρευνες που δείχνουν ότι μια αγκαλιά διάρκειας 20 δευτερολέπτων ή περισσότερο απελευθερώνει ωκυτοκίνη, ο Leo Buscaglia ενθαρρύνει τους ανθρώπους να αγκαλιάζονται για 21 συνεχόμενες ημέρες και να έχουν κάθε μέρα μια αγκαλιά που διαρκεί τουλάχιστον 21 δευτερόλεπτα. Συνιστά "να χαθείς στην αγκαλιά", ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους να επιβραδύνουν και "να χρησιμοποιήσουν τη δύναμη της αγκαλιάς για να είναι πλήρως παρόντες στη στιγμή".
Αγκάλιασμα
Το αγκάλιασμα είναι μια συναφής μορφή σωματικής οικειότητας κατά την οποία δύο άνθρωποι αγκαλιάζουν ο ένας τον άλλον με τα χέρια τους τυλιγμένα γύρω από το σώμα του άλλου για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η αγκαλιά μπορεί να είναι με μέλη της οικογένειας, φίλους ή εραστές. Παρόμοια με την αγκαλιά, η αγκαλιά είναι μια πιο στοργική και οικεία αγκαλιά, που συνήθως γίνεται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα (συνήθως διαρκεί από λίγα λεπτά έως αρκετές ώρες). Σε αντίθεση με την αγκαλιά, η οποία μπορεί συχνά να είναι ένας μη λεκτικός χαιρετισμός ή μια παράδοση αποχωρισμού, η αγκαλιά μοιράζεται συνήθως μεταξύ δύο ανθρώπων που βρίσκονται μαζί ή κάθονται κάπου με οικείο τρόπο. Όπως και η αγκαλιά, η αγκαλιά κάνει το σώμα να απελευθερώνει ωκυτοκίνη, η οποία έχει ποικίλες επιδράσεις. Σε ορισμένες πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών, το αγκάλιασμα έχει εξελιχθεί σε κοινωνική δραστηριότητα, όπου τα άτομα συγκεντρώνονται με σκοπό το αγκάλιασμα. Μια τέτοια οργάνωση είναι η Hugz & Cuddlez, μια μη κερδοσκοπική κοινότητα που δραστηριοποιείται στο βορειοδυτικό τμήμα του Ειρηνικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στενές σχέσεις
Καπραούνα
Η Καπραούνα (ιταλικά: Caprauna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Χακκιάρι
Το Χακκιάρι (τουρκικά: Hakkâri· κουρδικά: Colemêrg Τζολεμέργκ· αρμενικά: Ջուլամերիկ Τζουλαμερίκ), και πρώην Ζουλαμέρκ (τουρκικά: Julamerk), είναι πόλη και πρωτεύουσα της Επαρχίας Χακκιάρι της Τουρκίας. Βρίσκεται στο Τουρκικό Κουρδιστάν, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα ιρακινά σύνορα. Ο πληθυσμός της πόλης στην απογραφή του 2010 ήταν 57.844 κάτοικοι.
Ο Ιμπν Χαλλικάν έγραψε τον 13ο αιώνα ότι η λέξη Χακκιάρι σήμαινε «ανήκειν στους Χακκάρ», μια κουρδική φυλή.
Αμπ Τσενάρ
Το Αμπ Τσενάρ ή Αμπτσενάρ  μπορεί να αναφέρεται σε διάφορα σημεία στο Ιράν:
Χακκιάρι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Καράλιο
Το Καράλιο (ιταλικά: Caraglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Τεΐας
Ο Τεΐας (Teia, ... - 553) ήταν ο τελευταίος Οστρογότθος βασιλιάς στην Ιταλία. Ήταν μάλλον στρατηγός που υπηρέτησε υπό τον Τωτίλα, τον οποίο διαδέχθηκε μετά την σφαγή του τελευταίου στη Μάχη των Βουσταγαλλώρων, τον Ιούλιο του 552. Κατά την επιστροφή του προς τα νότια της Ιταλίας, ο Τεΐας συγκέντρωσε την υποστήριξη αρκετών στρατιωτικών του Τωτίλα όπως ο Σκιπουάρος, ο Ινδούλφος, ο Γίβαλος και Ραγνάρης και προσπάθησε να αντισταθεί για τελευταία φορά στους Βυζαντινούς (υπό τον Ναρσή), στη Μάχη του όρους Λακτάριους, κοντά στη σημερινή Νάπολι. Η μάχη διεξήχθη τον Οκτώβριο του 552 ή στις αρχές του 553 και οι Οστρογότθοι νικήθηκαν ξανά. Ο Τεΐας σκοτώθηκε ενώ ο αδερφός του Αλιγέρνος παραδώθηκε. Φαίνεται πως νεκροί έπεσαν και οι Σκιπουάρος και Γίβαλος, ενώ ο Ινδούλφος και ο Ραγνάρης διέφυγαν το μέτωπο. Ο τελευταίος τραυματίστηκε θανάσιμα μετά από μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του από πράκτορες του Ναρσή.
Μετά την ήττα τους, η αντίσταση των Οστρογότθων έπαψε να είναι οργανωμένη. Η τελευταία επιβεβαιωμένη ανταρσία τους ήταν από τον ευγενή Γουιδίνο, στη βόρεια Ιταλία στα τέλη της δεκαετίας του 550. Ο Γουιδίνος αιχμαλωτίστηκε το 561 ή το 562 και η μετέπειτα ιστορία των Οστρογότθων βυθίστηκε στο σκοτάδι.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οστρογότθοι Κατηγορία:Βασιλείς των Οστρογότθων
Κλέφος
Ο Κλέφος (Clefi, ... - 574) ήταν Βασιλεύς των Λομβαρδών από το 572 έως το 574. Διαδέχθηκε τον Αλβοΐνο με τον οποίο δεν είχε συγγενική σχέση. Υπήρξε εξαιρετικά βίαιος και προκαλούσε τον τρόμο τόσο στους Ρωμαίους όσο και στους Βυζαντινούς που προσπάθησαν να κατακτήσουν ή να σταθεροποιήσουν την Ιταλική χερσόνησο και ήταν αδίστακτος με τους γεωκτήμονες της Ιταλίας. Ο Κλέφος επέκτεινε τις κατακτήσεις των Λομβαρδών σε όλη τη βόρεια Ιταλία καταλαμβάνοντας την Τοσκάνη και έφερε τις δυνάμεις του προ των πυλών της Ραβέννας. Δολοφονήθηκε μετά από 18 μήνες βασιλείας από έναν νεαρό φρουρό-σκλάβο, τον οποίο είχε προηγουμένως κακομεταχειριστεί. Το θάνατό του ακολούθησε μια περίοδος δέκα ετών γνωστή ως «Βασιλεία των Δουκάδων» καθώς κυριάρχησαν οι κατά τόπους δούκες. Ο γιος του ο Αυθάριος ανακατέλαβε το θρόνο το 585.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Λομβαρδίας
Ιλδίβαδος
Ο Ιλδίβαδος (Ildibad, πέθανε το 541) ήταν βασιλιάς των Οστρογότθων της Ιταλίας (540 - 541), ανήκε σε ισχυρή βασιλική οικογένεια αφού σύμφωνα με τον ιστορικό Πίτερ Χίθερ ο θείος του Θεύδης ήταν βασιλιάς των Βησιγότθων της Ισπανίας. Ο βασιλιάς των Οστρογότθων Ουίτιγις συνελήφθη αιχμάλωτος στην Ραβέννα από τον Ρωμαίο στρατηγό Βελισάριο μαζί με τα παιδιά του Ιλδίβαδου (540). Ο Ιλδίβαδος ήταν ένας από τους Γότθους στρατηγούς βόρεια του Πάδου που είχε αρνηθεί να παραδοθεί στους Ρωμαίους, μετά την αιχμαλωσία του Ουίτιγις ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις με τον Βελισάριο επειδή ανησυχούσε και για την τύχη των δικών του παιδιών.
Επέκταση του Γοτθικού βασιλείου
Μετά την αιχμαλωσία του Ουίτιγις ο βασικός υποψήφιος διάδοχος του στον θρόνο των Γότθων ήταν ο ανιψιός του Ουραίας ο οποίος ήταν ικανός στρατιωτικός αρχηγός και διοικητής στην Παβία. Ο Ουραίας ωστόσο φοβήθηκε την κακή τύχη της οικογένειας του σαν βασιλέων και πρότεινε για την θέση του βασιλιά τον Ιλδίβαδο ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν στρατιωτικός διοικητής στην Βερόνα. Η Παβία και η Βερόνα ήταν οι μόνες μεγάλες Ιταλικές πόλεις οι οποίες εκείνη την εποχή είχαν παραμείνει στα χέρια των Οστρογότθων. Ο Ιλδίβαδος εξελέγη βασιλιάς (540), στην συνέχεια μετακίνησε την πρωτεύουσα στην Παβία και ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις με τον Βελισσάριο αλλά ο Ρωμαίος στρατηγός έφυγε για την Κωνσταντινούπολη μαζί με τον Ουίτιγις και τα παιδιά του Ιλδίβαδου, ο Ιλδίβαδος αποφάσισε να συνεχίσει τον πόλεμο. Οι Γοτθικές περιοχές στην Ιταλία εκείνη την εποχή ήταν μονάχα ένα στενό τμήμα ανάμεσα στην Παβία και την Βερόνα, ο Γοτθικός στρατός δεν ξεπερνούσε τους 1000 άντρες. Η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των Βυζαντινών στρατηγών επέτρεψε στον Ιλδίβαδο να επεκτείνει τις περιοχές κυριαρχίας των Γότθων στην περιοχή ανάμεσα στην Λιγουρία και την Βενετία. Το 541 κλήθηκε να υπερασπιστεί την πόλη του Τρεβίζο από τον στρατηγό Βιτάλους που είχε στο πλευρό του ένα σημαντικό στρατιωτικό σώμα από Ερούλους. Η νίκη ήταν σημαντική για τους Γότθους, ο Βιτάλιους μόλις κατόρθωσε να δραπετεύσει και ο αρχηγός των Ερούλων μισθοφόρων του σκοτώθηκε. Ο ανιψιός του Ιλδίβαδου Τωτίλας έγινε στρατιωτικός διοικητής στο Τρεβίζο. Η νίκη του Τρεβίζο επέτρεψε στον Ιλδίβαδο να επεκτείνει την Γοτθική κυριαρχία σε ολόκληρη την κοιλάδα του Πάδου αφού εκμεταλλεύτηκε τόσο την έλλειψη συντονισμού μεταξύ των Βυζαντινών στρατηγών όσο και την αγανάκτηση των κατοίκων από την βαριά φορολογία των Βυζαντινών.
Διαδοχή
Ο Ιλδίβαδος εκτέλεσε τον Ουραίας, σύμφωνα με τον Προκόπιο ύστερα από προτροπή της συζύγου του επειδή είχε αγανακτήσει από τον προκλητικά πλούσιο τρόπο ζωής του. Ο σύγχρονος Αυστριακός ιστορικός Χέργουιγκ Βόλφραμ ωστόσο (γεν. 1934) γράφει ότι η αναφορά του Προκόπιου γίνεται για πολιτικούς λόγους, ο πραγματικός λόγος που ο Ουραίας εκτελέστηκε ήταν ότι συνωμότησε με εχθρικούς λαούς όπως Γέπιδες για την ανατροπή του Ιλδίβαδου. Στην συνέχεια τον Μάιο του 541 δολοφονήθηκε και ο ίδιος ο Ιλδίβαδος σε ένα γεύμα από κάποιον Γέπη φρουρό. Η έλλειψη ικανού διαδόχου από την πλευρά των Γότθων ανάγκασε τους ευγενείς να εκλέξουν νέο βασιλιά τους τον Εράριχο ο οποίος ανήκε σε άλλη φυλή. Ο Εράριχος αποδείχτηκε εντελώς ακατάλληλος αφού προσφέρθηκε να παραδώσει το Γοτθικό βασίλειο στους Βυζαντινούς με χρηματικά ανταλλάγματα. Οι ευγενείς πρόσφεραν αμέσως το στέμμα στον ανιψιό του Ιλδίβαδου Τωτίλα, ο ίδιος ο Τωτίλας ζήτησε απαραίτητα την εκτέλεση του Εράριχου σαν όρο προκειμένου να αναλάβει τον θρόνο. Μετά την εκτέλεση του Εράριχου τον Οκτώβριο του 541 ο Τωτίλας θα αναλάβει τον θρόνο των Γότθων, βασίλευσε πάνω από μια δεκαετία και έμεινε γνωστός σαν ένας από τους κορυφαίους και ικανότερους Γότθους βασιλείς.
Πηγές
Κατηγορία:Οστρογότθοι Κατηγορία:Βασιλείς των Οστρογότθων
Κουλούρια Αιτωλοακαρνανίας
Τα Κουλούρια είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 420 μέτρα το οποίο βρίσκεται στα δυτικά της λίμνης Τριχωνίδας. Απέχει μόλις 1,5 χλμ. ΝΔ. του Θέρμου και 31 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Αγρίνιο. Είναι κτισμένο ανάμεσα στις επαρχιακές οδούς Θέρμου - Λουτρών Στάχτης - Σίμου και Θέρμου - Πλατάνου. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Θέρμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Θέρμο, τη Μάνδρα, το Μάραθο, το Μέγα Δένδρο και τον Ταξιάρχη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Θέρμου που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 41 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Αμυγδαλή Λάρισας
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αμυγδαλής είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 30,089 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Κάτω Αμυγδαλή.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Κουκουράβα (Κοκοράβα) και προσαρτήθηκε στον δήμο Κασθαναίας του νομού Λαρίσης. Το 1912 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Κουκουράβας και το 1957 μετονομάστηκε σε Αμυγδαλή. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αμυγδαλής και προσαρτήθηκε στον δήμο Λακερείας. Με το ΦΕΚ 244Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λακερείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγιάς.
Γενικά στοιχεία
Το παλιό όνομα του οικισμού, Κουκουράβα, έχει σλαβική ρίζα και, πιθανόν, αναφέρεται στον ιδιοκτήτη της περιοχής στη μεσαιωνική εποχή. Έχει στοιχεία κατοίκησης από την προϊστορική περίοδο. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας υπαγόταν φορολογικά στον μπέη του Ζητουνίου (Λαμίας), διοικητικά στην Αγιά και εκκλησιαστικά στην επισκοπή Δημητριάδος. Στις εκκλησίες και τα ξωκλήσια του χωριού, που τα περισσότερα έχουν κτιστεί κατά τον 18ο αιώνα, σώζονται σπάνιες αγιογραφίες. Το χωριό εγκαταλείφθηκε για πρώτη φορά στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν και έζησαν σε παράγκες στη Λάρισα για τρία περίπου χρόνια, μέχρι και το 1950. Με την επιστροφή τους οι περισσότεροι έχτισαν τα σπίτια που είχαν καεί και συνέχισαν τη ζωή τους στο χωριό. Όμως ελάχιστες οικογένειες αποφάσισαν να χτίσουν τα σπίτια τους στην περιοχή «Καλύβια» (τη σημερινή Κάτω Αμυγδαλή).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Μνημείο της Δημοκρατίας (Τουρκία)
Το Μνημείο της Δημοκρατίας (τουρκικά: Cumhuriyet Anıtı) είναι μνημείο που βρίσκεται στην Πλατεία Ταξίμ στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας, για να τιμήσει τη δημιουργία της Τουρκίας το 1923.
Σχεδιασμένο από τον Ιταλό γλύπτη Πιέτρο Κανόνικα (Pietro Canonica) και κατασκευασμένο σε δυόμισι χρόνια, αποκαλύφθηκε από τον Χακί Σινασί Πασά (Hakkı Şinasi Pasha) στις 8 Αυγούστου 1928.
Οι Σοβιετικοί στρατηγοί και στρατιωτικοί σύμβουλοι του Κεμάλ, Κλιμέντ Βοροσίλοφ και Μιχαήλ Φρούνζε (Михаи́л Фру́нзе) καθώς και ο Συμεών Αράλωφ (Семён Аралов) Σοβιετικός πρέσβης στην Άγκυρα και σύμβουλος των Τούρκων κατά τη διάρκεια του Ελληνοτουρκικού Πολέμου (1919-1922) και της Μικρασιατικής Καταστροφής, είναι μεταξύ της ομάδας ανθρώπων πίσω από τον Κεμάλ. Η παρουσία τους στο μνημείο έγινε με εντολή του Κεμάλ και επισημαίνει την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια που έστειλε ο Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν το 1920, κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1919–1922.
Το μνημείο είναι ένας σημαντικός χώρος, όπου πραγματοποιούνται επίσημες τελετές στις εθνικές εορτές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Μπέηογλου
Καραμάνια Πιεμόντε
Η Καραμάνια Πιεμόντε (ιταλικά: Caramagna Piemonte) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Η Καραμάνια Πιεμόντε συνορεύει με τα ακόλουθα δημοτικά εδάφη: Καρμανιόλα, Ρακκονίτζι και Σομμαρίβα ντελ Μπόσκο.
Ιστορία
Το όνομα Καραμάνια εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1026. Η ίδρυση της Μονής Santa Maria, από τον Ούλρικ Μάνφρεντ Β' οφ Τούριν, τον μαρκήσιο του Τορίνο, αύξησε πολύ τη δύναμη της χώρας, η οποία επέκτεινε τα συμφέροντά της γύρω από το νότιο Πεδεμόντιο και τη Λιγυρία.
Στη συνέχεια, ο Μάνφρεντ όρισε κληρονόμο του μοναστηριού απευθείας τον «Παντοδύναμο Θεό» αναθέτοντας τη φροντίδα του στις μοναχές του Τάγματος του Αγίου Βενέδικτου, ώστε «μέρα και νύχτα να υψώνουν προσευχές στον Δημιουργό μας». Το 1444, μη τηρώντας την εντολή του κατ’ επανάληψη, αντικαταστάθηκαν από ισοδύναμη τάξη ανδρών και αργότερα από τους Ιερονυμίτες.
Το 1250 η Καραμάνια μετακινήθηκε προς έναν οργανισμό δημοτικού τύπου. Το 1544 η Καραμάνια κάηκε από τον ισπανικό στρατό. Το 1690 ένας στρατός 15.000 Γάλλων κατέστρεψε την πόλη.
Βασιλεία των Δουκών
Η Βασιλεία των Δουκάδων καλύπτει το μεσοδιάστημα στην ιστορία των Λομβαρδών (574/5 – 584/5) μεταξύ της βασιλείας του  Κλέφου και της βασιλείας του  Αυθάριο. Στα χρόνια αυτά η Ιταλία διοικήθηκε από τους τοπικούς δούκες των διάσπαρτων πόλεών της. Σύμφωνα με τον Παύλο το Διάκονο, η μεσοβασιλεία διερκησε δέκα χρόνια, αλλά άλλες πηγές (π.χ. Προσπέριος ο Ακουιντανός) αναφέρουν ως και δώδεκα. Οι Λομβαρδοί πρωτοεισήλθαν στην Ιταλική χερσόνησο το 568 υπό τον Αλβοΐνο και επέκτειναν τις κατακτήσεις τους ενάντια στους Βυζαντινούς με τον διάδοχό του, τον Κλέφο. Η βασιλεία του Κλέφου ήταν σκληρή και σύντομη. Μετά το θάνατό του, οι Λομβαρδοί δεν εξέλεξαν καινούριο ηγεμόνα και άφησαν τη διακυβέρνηση της Ιταλίας στα χέρια των τοπικών αρχόντων. Οι δούκες της Λομβαρδίας απέτυχαν να ενωθούν ώστε να συνεχίσουν τις νίκες τους ενάντια στους Βυζαντινούς. Όταν τελικά εισέβαλαν στις περιοχές που έλεγχαν οι γειτονικοί Μεροβίγγειοι, οι Φράγκοι ηγεμόνες Γούνδραμ και Χιλδεβέρτος Β΄ αντεπιτέθηκαν και κατέλαβαν το Τρέντο, ξεκινώντας διαπραγματεύσεις με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα και διοικητή του Εξαρχάτου της Ραβέννας, Τιβέριο Β΄. Απελπισμένοι από τη στρατιωτική αδυναμία τους και φοβούμενοι περαιτέρω Ελληνικές και Φραγκικές επιδρομές, οι δούκες ανακήρυξαν νέο βασιλιά τους τον Αυθάριο.
Οι πιο γνωστοί δούκες της μεσοβασιλείας των Λομβαρδών ήταν οι ακόλουθοι:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λομβαρδοί Κατηγορία:Μεσοβασιλείες
Καρντέ
Το Καρντέ (ιταλικά: Cardè) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Τηλεργασία
Τηλε(ε)ργασία ή εργασία από απόσταση είναι μια νέα μορφή εργασίας κατά την οποία οι εργαζόμενοι εχουν τη δυνατότητα να εργάζονται από οπουδήποτε και οποιαδήποτε μέρα και ώρα. Με άλλα λόγια, η καθημερινή μεταφορά τους σε ένα κεντρικό τόπο δουλειάς αντικαθίστανται από τη δυνατότητα εργασίας κανοντας χρήση των σύγχρονων μορφών τηλεπικοινωνίας. Πολλοί εργάζονται από το σπίτι τους, ενώ άλλοι, περιστασιακά αναφερόμενοι και ως νομάδες εργαζόμενοι ή επιβάτες του διαδικτύου χρησιμοποιούν την τεχνολογία των κινητών τηλεφώνων για να εργαστούν σε καφέ ή από άλλα σημεία. Η τηλεργασία είναι ένας ευρύτερος όρος, που αναφέρεται στην υποκατάσταση των τηλεπικοινωνιών με οποιαδήποτε μορφή ταξιδιού που σχετίζεται με εργασία, εκμηδενίζοντας μ' αυτόν τον τρόπο τους περιορισμούς της απόστασης στις μετακινήσεις. Ένα πρόσωπο που εργάζεται από απόσταση είναι γνωστό και ως «τηλεργαζόμενος». Ένα συχνά επαναλαμβανόμενο motto είναι ότι  «η εργασία είναι κάτι το οποίο κάνεις, κι όχι κάτι προς το οποίο ταξιδεύεις».
Ένα επιτυχημένο πρόγραμμα τηλεργασίας απαιτεί ένα στυλ διοίκησης που βασίζεται στα αποτελέσματα και όχι  στη στενή παρακολούθηση των επιμέρους υπαλλήλων. Αυτό αναφέρεται επίσης και ως διοίκηση μέσω στόχων σε αντιδιαστολή με τη διοίκηση μέσω επιτήρησης. Οι όροι εργασία από το σπίτι και τηλεργασία επινοήθηκαν από τον Τζακ Νίλλες το 1973.
Στατιστικές για την τηλεργασία
Σύμφωνα με εκτιμήσεις πάνω από πενήντα εκατομμύρια εργάτες στις ΗΠΑ (περίπου 40% του ενεργού εργατικού δυναμικού) θα μπορούσαν να δουλέψουν από το σπίτι τουλάχιστον για ένα τμήμα του εργασιακού τους χρόνου, αν και το 2008, μόνο 2,5 εκατομμύρια υπάλληλοι (χωρίς τους αυτοαπασχολούμενους) θεωρούσαν το σπίτι τους σαν το βασικό χώρο εργασίας τους.
Οι περιστασιακά τηλεργαζόμενοι —αυτοί δηλαδή που δουλεύουν από μακρυά (αν και όχι απαραίτητα από το σπίτι)— ανήλθαν στο σύνολο των 17,2 εκατομμυρίων το 2008.
Πολύ λίγες εταιρίες απασχολούν μεγάλους αριθμούς από προσωπικό πλήρως απασχολούμενο με βάση εργασίας του στο σπίτι. Η βιομηχανία τηλεφωνικών κέντρων αποτελεί μια από τις αξιοσημείωτες εξαιρέσεις σ΄αυτό, καθώς αρκετά από τα τηλεφωνικά κέντρα με έδρα τις ΗΠΑ απασχολούν χιλιάδες εργαζόμενους από το σπίτι. Για τους περισσότερους υπαλλήλους, η επιλογή να δουλέψουν από το σπίτι εκλαμβάνεται ως ένα πλεονέκτημα για τον απασχολούμενο, καθώς οι περισσότεροι το κάνουν μόνον ως μερική απασχόληση.
Το 2009 το Γραφείο Διαχείρισης Προσωπικού ανέφερε ότι περίπου 102.000 εργάτες απασχολούνται από απόσταση σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης.
Στα επόμενα τρια χρόνια οι λαμβάνοντες τις αποφάσεις στον τομέα της Τεχνολογίας της Πληροφορίας αναμένουν ότι στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα η τηλεργασία θα αυξηθεί κατά 65% και 33%, αντίστοιχα.
Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διεξήχθη το 2020 για τις αρνητικές συνέπειες της τηλεργασίας, που διαδόθηκε ευρέως λόγω της παγκόσμιας πανδημίας του κορονοϊού, το 22% των εργαζομένων με μικρότερα παιδιά δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν στην εργασία τους όλη ή την περισσότερη ώρα της εργασίας του.
Τεχνολογία
Οι ρίζες της τηλεργασίας ανιχνεύονται στις απαρχές της τεχνολογίας της δεκαετίας του 1970, με τη διασύνδεση γραφείων δορυφόρων με τις κεντρικές υποδομές μέσω τερματικών με τη χρήση τηλεφωνικών γραμμών ως γέφυρας δικτύων. Η μαζική συνεχιζόμενη μείωση του κόστους και αύξηση στην απόδοση και τη χρησιμότητα των προσωπικών υπολογιστών άνοιξε τον δρόμο για την αποκέντρωση ακόμα περισσότερο, μεταφέροντας το γραφείο στο σπίτι. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, αυτά τα γραφεία παραρτήματα και οι εργαζόμενοι από το σπίτι ήταν σε θέση να συνδεθούν με την κεντρική μονάδα της εταιρείας χρησιμοποιώντας προσωπικούς υπολογιστές και τεχνολογία εξομοίωσης τερματικών (terminal emulation).
Η τηλεργασία διευκολύνεται από εργαλεία όπως το λογισμικό ομάδων (groupware), τα εικονικά ιδιωτικά δίκτυα (virtual private networks ή VPNs), τις κλήσεις τύπου διασκέψεων (conference calling) και βιντεο-διασκέψεων (videoconferencing), και η τεχνολογία φωνής πάνω από IP (Voice over IP ή VOIP). Μπορεί να είναι αποτελεσματική και χρήσιμη για τις εταιρίες καθώς επιτρέπει στο προσωπικό και τους εργαζόμενους να επικοινωνούν από μεγάλες αποστάσεις, εξοικονομώντας σημαντικές ποσότητες σε χρόνους μετακίνησης και το συνεπαγόμενο κόστος. Καθώς οι ευρυζωνικές συνδέσεις Internet γίνονται όλο και περισσότερο ο κανόνας, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι έχουν ικανοποιητικές συνδέσεις στο σπίτι για να χρησιμοποιήσουν αυτά τα εργαλεία για τη διασύνδεση του γραφείου του σπιτιού τους με το εταιρικό τους intranet και τα ενδοεταιρικά δίκτυα τηλεφωνίας.
Η υιοθέτηση των τοπικών δικτύων υπολογιστών ενθάρρυνε το μοίρασμα των πόρων, και το μοντέλο πελάτη-διακομιστή έδωσε δυνατότητες για ακόμα μεγαλύτερη αποκέντρωση. Σήμερα, οι τηλεργαζόμενοι μπορούν να μεταφέρουν τους φορητούς υπολογιστές τους παντού και να τους χρησιμοποιούν τόσο στο γραφείο όσο και στο σπίτι, όσο και οπουδήποτε αλλού). Η άνοδος της τεχνολογίας του cloud computing και η διαθεσιμότητα της ασύρματης τεχνολογίας WiFi έχει δώσει την δυνατότητα πρόσβασης σε απομακρυσμένους διακομιστές μέσω ενός συνδυασμού φορητού τεχνικού εξοπλισμού και λογισμικού.
Δυνητικά οφέλη
Η τηλεργασία προσφέρει οφέλη σε κοινότητες, εργοδότες, και υπαλλήλους.
Για τις κοινότητες, η τηλεργασία μπορεί να προσφέρει πιο πλήρη απασχόληση (με την αύξηση της απασχολησιμότητας των κοντινών ή περιστασιακή απομονωμένων ομάδων, όπως των αυτοαπασχολούμενων από το σπίτι και των παρεχόντων φροντίδα, των ατόμων με αναπηρία, των συνταξιούχων, και αυτών που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές), μειώνει την κυκλοφοριακή συμφόρηση και τα οδικά ατυχήματα, ανακουφίζει από την πίεση τις υποδομές μεταφορών, μειώνει τα αέρια θερμοκηπίου, εξοικονομεί καύσιμα, περιορίζει τη χρήση της ενέργειας, βελτιώνει την ετοιμότητα όσον αφορά τις καταστροφές, και περιορίζει τους τρομοκρατικούς στόχους.
Για τις εταιρείες, η τηλεργασία διευρύνει τη δεξαμενή των ταλέντων, ελαχιστοποιεί την διάδοση των ασθενειών, μειώνει τα κόστη, αυξάνει την παραγωγικότητα, μειώνει το  αποτύπωμα του άνθρακα και τη χρήση της ενέργειας, μειώνει τον συνωστισμό και την τάση για απουσία των υπαλλήλων, βελτιώνει το ηθικό των υπαλλήλων, προσφέρει μια συνέχεια στις επιχειρησιακές στρατηγικές, βελτιώνει την ικανότητά τους να διαχειρίζονται δουλειές σε πολλές διαφορετικές ζώνες ώρας, και επιταχύνει την προσαρμοστικότητά τους σε πολιτισμικά θέματα. Η πλήρους απασχόλησης τηλεργασία μπορεί να εξοικονομήσει στις εταιρείες περίπου $20.000 ανά υπάλληλο.
Για τα άτομα, η τηλεργασία, ή πιο συγκεκριμένα η εργασία από τις οικιακές εγκαταστάσεις, βελτιώνει την ισορροπία της εργασιακής ζωής, μειώνει το αποτύπωμα του άνθρακα και την χρήση των καυσίμων, και απελευθερώνει το ισοδύναμο των 15 με  25 εργασιακών ημερών το χρόνο —χρόνο που διαφορετικά θα τον ξόδευαν στις μετακινήσεις, και εξοικονομεί  από  $4,000 έως $21,000 το χρόνο σε κόστη ταξιδίων και άλλων που αφορούν την εργασία (χωρίς να περιλαμβάνει το κόστος της παιδικής φροντίδας). Όταν η τιμές των καυσίμων είναι κατά μέσον όρο $3.00 το γαλόνι, ο μέσος πλήρους απασχόλησης υπάλληλος που μετακινείται 5 ημέρες την εβδομάδα ξοδεύει  $138.80 το μήνα για βενζίνη. Αν το 53% των υπαλλήλων καριέρας θα μπορούσαν να εργάζονται με τηλεργασία 2 ημέρες την εβδομάδα, τότε θα μπορούσαν συλλογικά να εξοικονομήσουν  9.7 δισεκατομμύρια γαλόνια βενζίνης και  $38.2 δισεκατομμύρια ετησίως.
Περιβαλλοντικά οφέλη
Η τηλεργασία κέρδισε περισσότερο έδαφος στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1996 μετά τις τροποποιήσεις της Clean Air Act που υιοθετήθηκαν με την προσδοκία της μείωσης του διοξειδίου του άνθρακα και κατώτατα όρια του όζοντος στο 25 τοις εκατό". Η πράξη απαιτούσε από τις εταιρίες με πάνω από 100 υπαλλήλους να ενθαρρύνουν τη δημιουργία μεγάλων χώρων στάθμευσης, τις δημόσιες μεταφορές, τα μειωμένα ωράρια, και την τηλεργασία. Το 2004, με νομοθετικό διάταγμα που ενεργοποιήθηκε από το Κογκρέσσο για να ενθαρρύνει την τηλεργασία για συγκεκριμένους Ομοσπονδιακούς οργανισμούς. Το διάταγμα απειλούσε να παρακρατήσει χρήματα από τους οργανισμούς που αποτύγχαναν να παρέξουν επιλογές τηλεργασίας σε όλους τους επιλέξιμους υπαλλήλους.
Αν το 40% του πληθυσμού των ΗΠΑ που έχει συμβατές με την τηλεργασία δουλειές και επιθυμεί να εργαστεί από το σπίτι, το έκανε για το μισό χρόνο της εργασίας του,
Απάτες στην τηλεργασία και την εργασία από το σπίτι
Οι περισσότερες από τα 3 εκατομμύρια καταχωρήσεις στο διαδίκτυο που εμφανίζονται με την αναζήτηση των όρων «work at home», τα περισσότερα  από το  95% των αποτελεσμάτων είναι απάτες, σύνδεσμοι προς απάτες, ή άλλες αδιέξοδες καταστάσεις. Οι απάτες σχετικά με την εργασία στο σπίτι αποφέρουν περισσότερα από $500 εκατομμύρια το χρόνο. Ο λογαριασμός από την άλλη των απατών των επιχειρήσεων από το σπίτι υπολογίζεται σε άλλα  $250 εκατομμύρια το χρόνο. Ακόμα και ιστοσελίδες που ισχυρίζονται ότι δεν έχουν σχέση με απάτη συχνά προβάλλουν  ads που έχουν συνδέσμους προς απάτες.
Σύμφωνα με την Christine Durst, υπάρχει ένα ποσοστό εξαπάτησης 48 προς 1 από αγγελίες για εργασία στο σπίτι που δημοσιεύονται στο internet. Οι στατιστικές αυτές έχουν καλυφθεί δημοσιογραφικά από μέσα ενημέρωσης όπως Good Morning America, CNN, Business Week, και The Wall Street Journal.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εργασία Κατηγορία:Απασχόληση Κατηγορία:Συνθήκες εργασίας Κατηγορία:Ωράριο εργασίας
Καρρού
Το Καρρού (ιταλικά: Carrù) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Γιαν ντε Μπράι
Ο Γιαν ντε Μπράι (ολλανδικά: Jan de Bray, περ. 1627 – 4 Απριλίου 1697) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της ολλανδικής Χρυσής Εποχής.
Βιογραφία
Ο Γιαν ντε Μπράι γεννήθηκε στο Χάαρλεμ. Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν ήταν ο πλέον διάσημος μαθητής του πατέρα του, του αρχιτέκτονα και ποιητή Σάλομον ντε Μπράι. Ο Χαουμπράκεν αποκαλεί τον Γιαν "το μαργαριτάρι στο στέμμα του Χάαρλεμ". Ο Χαουμπράκεν είδε τον πίνακα του ντε Μπράι "Ο Δαβίδ και η Κιβωτός της Διαθήκης" στη συλλογή του Αρνουντ φαν Χάλεν στο Άμστερνταμ το 1697 και τον θαύμασε για τη ρεαλιστική απεικόνιση των χρωμάτων της σάρκας στον Δαβίδ, που παίζει άρπα, και στους Λευίτες πίσω του. Ο Χαουμπράκεν αναφέρει, επίσης, μερικά σχέδια του καλλιτέχνη με μαύρη και κόκκινη κιμωλία, τα οποία είδε στο Άμστερνταμ, στην οικία του Ίσαακ ντελ Κουρτ (Isaak del Court).
Το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του το πέρασε στο Χάαρλεμ, όπου ήταν, επί πολλά έτη, πρύτανις στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης.. Ο αδελφός του, Ντιρκ ντε Μπράι ήταν ζωγράφος ανθέων, ο οποίος αργότερα έγινε μοναχός στο Χέσντονκ (Gaesdonck) κοντά στο Χοχ (Goch). Ο άλλος αδελφός του, Γιόζεφ ντε Μπράι, ήταν επίσης ζωγράφος Μητέρα τους ήταν η Άννα Βέστερμπεν, αδελφή του ζωγράφου Γιαν Βέστερμπεν (Jan Westerbaen) και του ποιητή Γιάκομπ Βέστερμπεν.
Έργα
Ο Γιαν ντε Μπράι επηρεάστηκε από τον πατέρα του, Μπαρτολομέους ντε Μπράι και τον Φρανς Χαλς. Τα έργα του είναι κατά κύριο λόγο πορτρέτα, συχνά ομαδικά. Ειδικευόταν στις ιστορικές αλληγορίες. Ανάμεσα στα σημαντικότερα έργα του είναι οι δύο παραλλαγές του Συμποσίου της Κλεοπάτρας, στα οποία απεικονίζεται η οικογένειά του, περιλαμβανομένου και του ίδιου. Οι πίνακες βρίσκονται ο ένας στη Βασιλική Συλλογή (1652) και ο άλλος στο Μουσείο Τέχνης Κάρριερ (Currier) (1669) του Νιου Χαμσάιρ. Η δεύτερη παραλλαγή έχει περισσότερο πάθος, καθώς οι περισσότεροι απεικονιζόμενοι είχαν πεθάνει κατά τον λοιμό του 1663-64.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Καρτινιάνο
Το Καρτινιάνο (ιταλικά: Cartignano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ζωολογικός Κήπος του Βρότσουαφ
Ο Ζωολογικός Κήπος του Βρότσουαφ (Ogród Zoologiczny we Wrocławiu) είναι ζωολογικός κήπος στο Βρότσουαφ της Πολωνίας. Είναι ο παλαιότερος ζωολογικός κήπος στην Πολωνία, που άνοιξε το 1865 ως Ζωολογικός Κήπος του Μπρέσλαου, ενώ η πόλη ήταν μέρος της Πρωσίας. Είναι επίσης ο μεγαλύτερος (από άποψη αριθμού ζώων) ζωολογικός κήπος στην Πολωνία. Ο ζωολογικός κήπος καλύπτει έκταση 3 εκταρίων στο κέντρο του Βρότσουαφ. Φιλοξενεί περίπου 10.500 ζώα, τα οποία αντιπροσωπεύουν περίπου 1.132 είδη. Ως προς τον αριθμό των ζωικών ειδών είναι ο τρίτος μεγαλύτερος ζωολογικός κήπος στον κόσμο.
Ο ζωολογικός κήπος του Βρότσουαφ είναι ο πιο επισκέψιμος ζωολογικός κήπος στην Πολωνία και ο πέμπτος ζωολογικός κήπος με τις περισσότερες επισκέψεις στην Ευρώπη.
Ο ζωολογικός κήπος είναι διαπιστευμένο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων (ΕΕΖΚΕ) και της Παγκόσμιας Ένωσης Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων (ΠΕΖΚΕ).
Ιστορία
Οι απαρχές του ζωολογικού κήπου χρονολογούνται από το 1863 όταν η απόφαση για τη δημιουργία ενός ζωολογικού κήπου στο Μπρέσλαου ελήφθη με πρωτοβουλία μιας τοπικής κοινότητας. Οι αρχές της πόλης όρισαν 9 εκτάρια γης δίπλα στον ποταμό Όντερ για τους σκοπούς της κατασκευής του ζωολογικού κήπου και στις 10 Ιουλίου 1865 πραγματοποιήθηκε η τελετή εγκαινίων του νέου συγκροτήματος, συνοδευόμενη από πυροτεχνήματα και στρατιωτική ορχήστρα. Ο ζωολογικός κήπος είχε στην κατοχή του 452 ζώα, τα οποία αντιπροσώπευαν 50 είδη. Οι πρώτοι επισκέπτες μπορούσαν να δουν ζώα όπως λύκους, μαϊμούδες, αρκούδες και μεγάλα αιλουροειδή. Τον πρώτο χρόνο της ύπαρξής του, τον ζωολογικό κήπο επισκέφθηκαν περίπου 67.000 άτομα.
Ο ζωολογικός κήπος απολάμβανε σημαντική δημοτικότητα μεταξύ των κατοίκων του Μπρέσλαου παρά τη σχετικά περιορισμένη ποικιλία ζώων που μπορούσε κανείς να δει. Ο πρώτος ελέφαντας αγοράστηκε μόλις το 1873. Ήταν ένας αφρικανικός ελέφαντας της σαβάνας ονόματι Theodor, ο οποίος μεταφέρθηκε από τον ζωολογικό κήπο του Λονδίνου. Έγινε αμέσως ένα από τα μεγαλύτερα αξιοθέατα του ζωολογικού κήπου στο Μπρέσλαου. Στα μεταγενέστερα χρόνια, ο κήπος απέκτησε επίσης ζώα όπως μυρμηγκοφάγο, ωταριίδες και πιγκουίνους. Μεταξύ άλλων αγαπημένων ζώων του ζωολογικού κήπου ήταν ο χιμπατζής Moritz και η γορίλας Pussy που έφτασε στην πόλη το 1897 από το Λίβερπουλ. Ένα αναμνηστικό άγαλμα αφιερωμένο σε αυτήν βρίσκεται ακόμα και σήμερα στον ζωολογικό κήπο του Βρότσουαφ.
Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες αναπαραγωγής του ζωολογικού κήπου ήταν η γέννηση του πρώτου στον κόσμο μαλαϊκού τάπιρου και κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου ενός ιπποπόταμου που ονομαζόταν Anton. Ο ζωολογικός κήπος θα μπορούσε επίσης να καυχηθεί για το Muschi, τον μοναδικό μανάτο του Αμαζονίου στην Ευρώπη, ο οποίος πέθανε τον χειμώνα του 1945 (έζησε για 9 χρόνια).
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο ζωολογικός κήπος αναγκάστηκε να κλείσει λόγω οικονομικής κρίσης και τα ζώα έπρεπε να μεταφερθούν σε άλλους ζωολογικούς κήπους στη Γερμανία, κυρίως στο Βερολίνο, τη Λειψία και την Κολωνία. Ο χώρος του πρώην ζωολογικού κήπου μετατράπηκε σε μεγάλο πάρκο. Το 1927, ο ζωολογικός κήπος άνοιξε ξανά και λειτούργησε μέχρι το 1945. Κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας του Μπρέσλαου, τα περισσότερα από τα ζώα σκοτώθηκαν και τα υπόλοιπα στάλθηκαν σε άλλους ζωολογικούς κήπους που βρίσκονται σε πολλές πολωνικές πόλεις, όπως το Πόζναν, η Κρακοβία και το Λοτζ.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σχεδιάστηκαν τα σχέδια για την ανοικοδόμηση του ζωολογικού κήπου και ένας από τους κύριους εμπνευστές αυτού του έργου ήταν ο ζωολόγος Στανίσουαφ Κουλτσίνσκι από το Πολυτεχνείο του Βρότσουαφ. Το 1947, ο Κάρολ Γουκασέβιτς, ο οποίος εργαζόταν στο παρελθόν στον ζωολογικό κήπο της Κρακοβίας, διορίστηκε ο πρώτος Πολωνός διευθυντής του ζωολογικού κήπου που σύντομα επρόκειτο να ανοίξει ξανά. Έπαιξε βασικό ρόλο στην ανοικοδόμηση του κατεστραμμένου ζωολογικού κήπου, στην επιστροφή των ζώων που απομακρύνθηκαν από τον ζωολογικό κήπο, καθώς και στην απόκτηση νέων. Στις 18 Ιουλίου 1948, άνοιξε τελετουργικά ο ζωολογικός κήπος του Βρότσουαφ. Εκείνη την εποχή, διέθετε 224 ζώα που αντιπροσώπευαν 72 είδη, συμπεριλαμβανομένων λύκων, αρκούδων, αγριόχοιρων, μπαμπουίνων, καμήλας, βίσονων, παπαγάλων και ενός τάπιρου της Νότιας Αμερικής. Μέχρι το τέλος του 1948, τον ζωολογικό κήπο επισκέφτηκαν 365.000 άνθρωποι. Τα επόμενα χρόνια, επεκτάθηκε κατά 15 εκτάρια, γεγονός που επέτρεψε να αυξηθεί ο αριθμός των ζώων που μπορούσε να εκθέσει ο ζωολογικός κήπος.
Το 1997, ο κοντινός ποταμός Όντερ υπερχείλισε, με τον ζωολογικό κήπο παραλίγο να υποστεί ζημιά από μια πλημμύρα. μικρογραφία| Μια καμηλοπάρδαλη στο ζωολογικό κήπο του Βρότσουαφ και στο βάθος η [[Αίθουσα της Εκατονταετηρίδας]] Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, ο ζωολογικός κήπος του Βρότσουαφ σημείωσε μεγάλη επιτυχία χάρη στην δημοφιλή τηλεοπτική εκπομπή Με μια κάμερα ανάμεσα σε ζώα (πολωνικά: Z kamerą wśród zwierząt), με παρουσιαστές τους Χάννα και Αντόνι Γκουτσφίνσκι, ο οποίος το 1966 έγινε διευθυντής του ζωολογικού κήπου. Το πρόγραμμα προβλήθηκε για περισσότερες από τρεις δεκαετίες στο TVP Channel (τέλειωσε το 2001) και συνέβαλε στη μετατροπή του ζωολογικού κήπου του Βρότσουαφ στον πιο δημοφιλή ζωολογικό κήπο στην Πολωνία.
Το 2006, ο Ραντόσουαφ Ρατάιστσακ, που εργαζόταν στο παρελθόν στον ζωολογικό κήπο του Πόζναν, έγινε ο νέος διευθυντής του ζωολογικού κήπου και ξεκίνησε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα επενδύσεων. Κατασκευάστηκαν νέα υπόστεγα και περίβολοι, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για ρινόκερους και λύγκες. Κατασκευάστηκε το Κέντρο Φώκιας, καθώς και το κτίριο Odrarium. Ωστόσο, η μεγαλύτερη και πιο επιτυχημένη επένδυση ήταν το κτίριο του Africarium, ένα ωκεανάριο ειδικά σχεδιασμένο για να παρουσιάζει την πανίδα της Αφρικής, το οποίο άνοιξε το 2014. Το κτίριο φιλοξενεί είδη όπως σαλάχια, σταχτοκαρχαρίες, κροκόδειλους του Νείλου, ιπποπόταμους, μανάτες, ραβδωτοκολιούς της Αφρικής, σφυροκέφαλους και αφρικανικούς γκρίζους βούκερους. Προσέλκυσε ακόμη περισσότερους επισκέπτες και τον έκανε τον πιο συχνά επισκεπτόμενο ζωολογικό κήπο στην Πολωνία, με ετήσιο αριθμό επισκεπτών που ανέρχεται σε περίπου 2 εκατομμύρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βροτσουαφ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βρότσουαφ Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Βρότσουαφ
Αδαλόαλδος
Ο Αδαλόαλδος (Adaloaldo, 602 - 626) ήταν βασιλιάς των Λομβαρδών στην Ιταλία από το 616 ως το 626. Ήταν γιος και κληρονόμος του βασιλιά Αγιλούλφου και της Καθολικής στο θρήσκευμα συζύγου του Θεοδελίνδης. Βαφτίστηκε λίγο μετά τη γέννησή του το 602. Ο Αδαλόαλδος ήταν συμβασιλέας του πατέρα του ο οποίος τον ανακήρυξε διάδοχό του σε μικρή ηλικία. Όταν ο πατέρας του πέθανε στην εφηβία του, ο Αδαλόαλδος κυβέρνησε με τη βοήθεια της μητέρας του. Ο Αδαλόαλδος έχασε τα λογικά του και τη στήριξη των ευγενών της εποχής του. Αποκαθηλώθηκε το 626 από τον Αριόαλδο, έναν αριστοκράτη Λομβαρδό από το Τορίνο και σύζυγο της αδερφής του βασιλιά, της Γουνδιβέργας, που ήταν αντίθετη στην Καθολική εκκλησία. Ο Αδαλόαλδος πέθανε υπό άγνωστες συνθήκες λίγο αργότερα στη Ραβέννα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Λομβαρδίας Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Celldweller
Celldweller είναι ένα ηλεκτρονικό rock project από τον μουσικό Klayton. Ο Klayton δημιουργεί μια υβριδική σύντηξη ψηφιακών και οργανικών στοιχείων που δανείζεται στοιχεία από ηλεκτρονικά είδη μουσικής όπως είναι η ιντάστριαλ, η Drum n Bass, η ηλέκτρο και η dubstep, συνυφασμένα μαζί με επιθετικά Rock / Metal και ορχηστρικά στοιχεία. Τραγούδια του Celldweller έχουν εμφανιστεί σε πολλές ταινίες, τρέηλερ, τηλεοπτικές εκπομπές και βιντεοπαιχνίδια.
Καταβολές: Circle of Dust and Angeldust (1992–1999)
Το όνομα Celldweller προέρχεται από ένα παρατσούκλι που του έδωσε η μητέρα του όταν ήταν έφηβος "Cellar Dweller", καθώς έκανε όλη τη μουσική του στο υπόγειο των γονιών του. Ο Klayton είχε αποκτήσει ένα αφοσιωμένο cult στα μέσα της δεκαετίας του ' 90, εξαιτίας της industrial metal μπάντας του Circle of Dust. Μετά τη διάλυση του Circle of Dust, ο Klayton ταυτόχρονα κυκλοφόρησε μια "μεταθανάτια συλλογή" απο επαναδιατυπωμένα ακυκλοφόρητα του Circle of Dust  με τίτλο Disengage και ένα άλμπουμ για ένα νέο πρότζεκτ, το Angeldust, που δημιουργήθηκε σε συνδυασμό με τον ταχυδακτυλουργό Criss Angel (Χριστόφορος Νικόλαος Σαραντάκος). Και στα δύο άλμπουμ φαίνεται η απομάκρυνση του Klayton από το industrial metal και η υοθέτηση πιό σύγχρονων ιντάστριαλ rock επιρροών, ενσωματώνοντας περισσότερα ηλεκτρονικά όργανα στις συνθέσεις και μεγαλύτερη έμφαση στη μελωδία. Αυτή η αλλαγή στο ύφος ήταν ένα σημαντικό βήμα προς τον ήχο που καθόρισε αργότερα το ύφος της μουσικής του Celldweller. Ο Klayton άρχισε να δημιουργεί τραγούδια για το πρότζεκτ Celldweller το 1998/1999 και κυκλοφόρησε μια περιορισμένη έκδοση ΕΡ τριών demo και δύο σόλο ηλεκτρονικά κομμάτια, τα οποία γρήγορα ξεπουλήθηκαν, ο. Klayton και ο Criss Angel σταμάτησαν να συνεργάζονται το 2000, μετά από τρία άλμπουμ, πράγμα που επέτρεψε στον Klayton να αφιερώσει όλο του το χρόνο για το πρότζεκτ Celldweller.
Επώνυμο ντεμπούτο περίοδο (1999-2004)
Ο Klayton δουλεψε με τον παραγωγό Γκραντ Mohrman (πρώην Leaderdogs for the Blind) στο πρώτο Celldweller άλμπουμ, το οποίο ήταν προορισμένο να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2001. Δυστυχώς, διάφορες καθυστερήσεις κράτησαν την ημερομηνία κυκλοφορίας πίσω. Κατά τη διάρκεια της καθυστέρησης ο, Klayton κράτησε ενημερωμένους τους οπαδούς μέχρι και την ημερομηνία με Logs μέσω της ιστοσελίδας του και μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και, το 2001, κυκλοφόρησε raw αρχεία από το τραγούδι "Συμβιωτικό" για να δώσει τους οπαδούς και τους συναδέλφους μουσικούς την ευκαιρία να ρεμιξάρουν την μουσική του. Οκτώ remixes επιλέγησαν, και ανέβηκαν στο ορίτζιναλ Mp3.com, που τα περισσότερα έφτασαν στην κορυφή των τσάρτ της Ηλεκτρονικής και Ελέκτρο-Ιντάστριαλ μουσικής. Όλη αυτή η δημοσιότητα οδήγησε σε πάνω από 500.000 αναπαραγωγές στο Mp3.com. Η συλλογή "Symbiont" έγινε ψηφιακό EP έξι χρόνια αργότερα.
Το ομότιτλο άλμπουμ του κυκλοφόρησε στις αρχές του 2003 και έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 17 στο Billboard διαδικτυακών πωλήσεων. Στο Celldweller περιλαμβάνεται μια guest εμφάνιση από τον ντράμερ των <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Taproot_(band)" rel="mw:ExtLink" title="Taproot (band)" class="cx-link" data-linkid="110">Taproot</a> Τζάροντ Μόνταγκιου. Το 2004, το άλμπουμ έλαβε επτά βραβεία στο Just Plain Folks Music Awards, κερδίζοντας τους τίτλους καλύτερου Άλμπουμ της Χρονιάς, Παραγωγού της χρονιάς, Ιντάστριαλ Άλμπουμ της Χρονιάς, Μέταλ Τραγούδι της Χρονιάς ("One Good Reason") και Καλύτερου Ιντάστριαλ Ροκ Τραγουδιού ("Switchback"), και επίσης πήρε δεύτερη θέση ως "Καλύτερο Ιντάστριαλ τραγούδι" με το "Stay with Me (Unlikely)"  και δεύτερο "Καλύτερο Ροκ Τραγούδι" με το "I Believe You". Αργότερα, τα τραγούδια "Birthright" και "Switchback" είχαν συμπεριληφθεί στη λίστα Hard και Extreme Mode, αντίστοιχα, για το δημοφιλές iPhone OS παιχνίδι Tap Tap Revenge.
Το 2004, ο Klayton έβγαλε έναν διπλό δίσκο με τίτλο The Beta Cessions. Ο πρώτος δίσκος περιελάμβανε επανεγγραφή του τελευταίου τραγουδιού των Circle of Dust, "Goodbye", εναλλακτηκές ηχογραφήσεις του "Switchback", τα κομμάτια του από το αρχικό Celldweller EP και demo εκδόσεις των τραγουδιών απο το Celldweller. Ο δεύτερος δίσκος περιείχε πλήρες το πρώτο άλμπουμ του σε instrumental μορφή, με μερικά από τα όργανα να είναι ελαφρώς επεξεργασμένα. Ο Klayton δήλωσε ότι σχεδιάζει να κυκλοφορήσει Beta Cessions για κάθε ένα από τα σημαντικότερα άλμπουμ του για να συμπεριλάβει outtakes, demos, και άλλα σπάνια.
Στα χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου Celldweller άλμπουμ, διάφορα remix EPs κυκλοφόρησαν, με αποκορύφωμα την διοργάνωση του Take It & Break It Celldweller Remix Compνetition in 2006. Επεκτάθηκε από την έννοια του fan remix που ο Klayton πρωτοασχολήθηκε το 2001 με το Symbiont, ο διαγωνισμός Take It & Break It είχε τη δική του ιστοσελίδα, στην οποία απεριόριστος αριθμός των οπαδών θα μπορούσε να εγγραφεί, να κατεβάσει και να κάνει remix τα επιμέρους αρχεία καταγραφής των διαφόρων τραγουδιών, και στη συνέχεια να υποβάλουν τα remixes. Τρεις γύροι του διαγωνισμού ολοκληρώθηκαν, με συλλογές Celldweller remixes να κυκλοφορούν στο τέλος του κάθε γύρου. Το 2008, ο διαγωνισμός Celldweller Remix μετεξελίχθηκε σε FiXT Remix, όπου οι οπαδοί, remixers και μουσικοί έχουν την ευκαιρία να κάνουν remix σε τραγούδια όχι μόνο Celldweller αλλά και άλλων FiXT καλλιτεχνών.
Wish Upon a Blackstar περίοδος (2004–2012)
Τον Απρίλιο του 2009, ο Klayton αποκάλυψε τα κομμάτια που θα περιείχε το Wish Upon a Blackstar και έχει επίσης δηλώσει ότι πολλά από τα υπόλοιπα θα είναι στον δεύτερο τόμο "The Beta Cessions". μικρογραφία|Textlogo
Space and Time και Offworld (2016–2017)
Στις 12 Απριλίου 2016, ο Celldweller κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ που περιέχει remixes του Space & Time (2012). Τα περισσότερα remix έχουν δημιουργηθεί από δημοφιλείς καλλιτέχνες ηλεκτρονικής μουσικής όπως o KJ Sawka, οZardonic και ο Katfyr μεταξύ άλλων.
Το τέταρτο full-length φωνητικό άλμπουμ, Offworld, κυκλοφόρησε στις 28 Ιουλίου 2017 και περιέχει 11 τραγούδια (το ένα είναι ένα remix του "Awakening With You" του Ulrich Schnauss ). Τα τραγούδια έρχονται σε αντίθεση με τις επιθετικές κιθάρες και παραγωγές του πρότζεκτ, και περιέχουν ελαφρύτερες παραλλαγές των οργάνων και χαμηλότερους ρυθμούς. Έφτασε την κορυφή των Billboards Heatseekers Albums chart at no. 17,  και στο Independent Albums το νούμερο 35. .
YouTube καριέρα
Παρόλο που έχει στην κατοχή του έναν λογαριασμό από το 2006, ο Klayton ξεκίνησε την καριέρα του στο YouTube, όταν ξεκίνησε έξι εκπομπές στο κανάλι του το 2014.
Η σειρά βίντεο Demo Vault αποτελείται από ακυκλοφόρητα demo του Klayton, με την πρώτη έκδοση "Klay Out West" στις 28 Φεβρουαρίου 2014. Στις 30 Μαΐου του 2014, κυκλοφόρησε το πρώτο απο τα compilations, Demo Vault Vol. 01. Ακολούθησε το Demo Vault Vol. 02 στις 5 Σεπτεμβρίου. Στις 17 Οκτωβρίου 2014, ο Klayton κυκλοφόρησε το τελευταίο μέρος του Demo Vault, δηλώνοντας ότι είχε κι άλλο υλικό, αλλά πιστεύει ότι τα υπόλοιπα δεν είναι αρκετά καλά για να δημοσιευτούν.
Η εκπομπή Ask Klayton (πρώην Ask Celldweller) είναι μια ακπομπή ερωταπαντήσεων οπου απαντάει σε ερωτήσεις που γίνονται στα σχόλια και τις αντιδράσεις. Νέα επεισόδια ανέβαιναν παλιότερα κάθε δεύτερη και τέταρτη Τρίτη κάθε μήνα. Αργότερα αυτό άλλαξε σε μηνιαία και πλέον ανεβαίνουν λιγότερο συχνά με την μορφή αυτόνομων επεισοδίων
Το Cellevision ήταν μία εκπομπή οπου ο Klayton συναντούσε άλλους καλιτέχνες της FiXT. Τα επεισόδια ανέβαιναν κάθε πρώτη και τρίτη Τρίτη του μήνα. Η σειρά διακόπηκε στις 5 Απρίλη 2017.
Στην σειρά Celldweller Production έδειχνε τον εξοπλισμό που χρησιμοποιεί για μουσική παραγωγή, τα επεισόδια ανέβαιναν μήνα παρα μήνα αλλα πλέον λιγότερο συχνά.
Τέλος στο Transmissions (πρώην "Because I Can") ο Klayton δημιουργεί πειραματικά κομμάτια με το modular system του, όπως τα "Snowcore", "A Storm on Saturn", "Metropolitan" και "The Halls of Valhalla", ένα compilation αυτών των πειραμάτων, το Transmissions: Vol. 01, κυκλοφόρησε στις 23 Δεκεμβρίου του 2014., και το ακολούθησαν τα Vol. 2 και 3 στις 5 Μαίου του 2015 και 6 Μαίου του 2016, αντίστοιχα. Το Transmissions: Vol 4 κυκλοφόρησε στις 18 Αυγούστου 2017. Η σειρά Transmissions series αργότερα μετακινήθηκε στο πρότζεκτ FreqGen.
Αχλαδιά Ξάνθης
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Αχλαδιά (αποσαφήνιση)
Celldweller
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Ντιτρόιτ
Αχλαδιά Ξάνθης
Η Αχλαδιά είναι ακατοίκητο ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 736 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο του νομού σε απόσταση 20 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Ξάνθη και 9 χλμ. ΝΑ. από τη Σμίνθη (έδρα δήμου). Πολιτισμικά, όπως και όλα της Μύκης ανήκει στα πομακοχώρια της Ροδόπης και η πομάκικη ονομασία της είναι Κρούσα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μύκης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Αγήρατο
thumb|right|255px|Το είδος Ageratum houstonianum) Το αγήρατο (Ageratum) ή αγέραστο είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά. Περιλαμβάνει τόσο ετήσια όσο και πολυετή είδη.
Τα περισσότερα είδη είναι ιθαγενή της Κεντρικής Αμερικής, αλλά 4 είδη είναι ιθαγενή των ΗΠΑ. Τα αγήρατα τείνουν να σχηματίζουν συστάδες και φθάνουν σε ύψος μέχρι 75 εκατοστά περίπου. Τα φύλλα τους είναι καρδιόσχημα ή ωοειδή, και λίγο ως πολύ χνουδωτά. Τα χείλη τους είναι ελαφρώς οδοντωτά ή πριονωτά. Η φυλλωσιά των αγήρατων είναι πυκνή, καθώς είναι πολύκλαδοι θάμνοι.
Τα λεπτεπίλεπτα άνθη έχουν γαλάζιο-μοβ έως λευκό ή ροζ χρώμα και αναπτύσσονται σε μικρά σύνθετα σκιάδια, ενώ έχουν μια ελαφρά μυρωδιά παρόμοια με εκείνη της κουμαρίνης. Ο καρπός είναι μικρός.
Καλλιέργεια
Τα αγήρατα καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά για τα άνθη τους, κυρίως το είδος Ageratum houstonianum. Τα συνηθέστερα καλλιεργούμενα έχουν μικρό σχετικώς ύψος, 15 έως 20 εκατοστά σε πλήρη ανάπτυξη. Διατίθενται ωστόσο και υψηλά είδη με τη μορφή σπόρων, έως περίπου 46 εκατοστά, με γαλάζια άνθη, το χρώμα που προτιμάται συνήθως, αν και μπορεί κάποιος να βρει και βιολετί, ροζ και λευκά άνθη. Το μέγεθος των φυτών και οι αποχρώσεις των λουλουδιών τους καθιστούν τα αγήρατα ιδιαιτέρως κατάλληλα για βραχόκηπους, εποχιακά παρτέρια και ζαρντινιέρες. Αναπτύσσονται καλά στον ήλιο ή σε λίγη σκιά, από τις αρχές του καλοκαιριού μέχρι τα πρώτα κρύα. Η καλλιέργειά τους είναι αρκετά εύκολη, και η ανθοφορία τους είναι άφθονη και διαρκεί πολύ.
Τοξικότητα
Αρκετά είδη αγήρατου είναι τοξικά, επειδή περιέχουν αλκαλοειδή πυρρολιζιδίνης. Τα Ageratum houstonianum και Ageratum conyzoides προκαλούν στα φυτοφάγα ζώα που θα τα φάνε αλλοιώσεις στον ηπατικό ιστό και ογκογενέσεις.
Τα αγήρατα ως ζιζάνια
Τα είδη Ageratum conyzoides και Ageratum houstonianum είναι ευεπίφορα στο να καταστούν περιβαλλοντικά ζιζάνια όταν φύονται έξω από το φυσικό τους περιβάλλον.
Είδη
Περί το 1970 αναγνωρίζονταν 15 περίπου είδη στο γένος, ενώ σήμερα μερικοί βιολόγοι δέχονται μέχρι και 60. Τον Ιούλιο του 2020 το Plants of the World online κατέγραφε 41 γενικώς αποδεκτά είδη, τα εξής:
Πολλές είναι οι συνώνυμες ονομασίες ειδών, μερικές επιλεγμένες είναι οι εξής:
Διαφορετικά γένη
Το γένος Paneroa περιλαμβάνει μόνο ένα είδος, το Paneroa stachyofolia, ιθαγενές του Μεξικού (πολιτεία Οαχάκα), που τοποθετήθηκε αρχικώς στο γένος Ageratum, αλλά φαίνεται ότι είναι συγγενέστερο των γενών Conoclinium και Fleischmannia.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύνθετα
Αγιαγκούζ
Ο Αγιαγκούζ (καζακ. Аягөз, αποδόσεις στο λατινικό αλφάβητο Ayaguz και Ayaköz ) είναι ποταμός στο ανατολικό Καζακστάν μήκους 492 χιλιομέτρων.
Ιστορία
Το 1717 οι Καΐπ Χαν και Αμπούλ Χαΐρ Χαν επιτέθηκαν στο Χανάτο του Ντζουνγκάρ, αλλά νικήθηκαν στις όχθες του ποταμού.
Διάφορες εξερευνητικές αποστολές έφθασαν στην περιοχή του Αγιαγκούζ κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, όπως εκείνη του Φεντέροφ το 1834. Από το 1837 έως το 1843 η στέπα από τον Ιρτύς μέχρι τους ποταμούς Αγιαγκούζ και Τσου χαρτογραφήθηκε σε κλίμακα 1:210.000. Επίσης εξερευνήθηκαν οι όχθες της Λίμνης Μπαλκάς. Ο πρίγκιπας Γκορτσακόφ, κυβερνήτης της Δυτικής Σιβηρίας, απέστειλε το 1839 έναν αξιωματικό, τον Ασάνοφ, με μερικούς άνδρες στη Λίμνη Μπαλκάς προκειμένου να εξετάσει εάν συνέφερε να εγκατασταθεί εκεί αλιευτικός σταθμός. Ο Ασάνοφ κατέβηκε τον ποταμό Αγιαγκούζ μετρώντας τα βάθη της κοίτης του και ψαρεύοντας. Ανέφερε δύο είδη ψαριών, τα Barbus barbus («μαρένα») και Sander volgensis («σουντάκ»), αλλά σε μικρούς αριθμούς, τονίζοντας ότι τα νερά του ποταμού είναι υφάλμυρα και όχι γλυκά, όπως και το ανατολικό τμήμα της Μπαλκάς. Εκεί κοντά υπήρχε ο τάφος του Κουζού Κερμπέτς, που σημείωσε ότι ήταν σημαντικός για τους Κιργίσιους.