cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνική Ελλάδος (τηλεοπτική σειρά)
Κριτική
Η Γιώτα Σύκκα αναφέρει ότι η σειρά στα πρώτα της επεισόδια είναι μια ευχάριστη έκπληξη από τον τρόπο που χειρίζεται ο σεναριογράφος το θέμα της Χρυσής Αυγής. "Ο τρόπος που χειρίζεται ο σεναριογράφος-ηθοποιός τη Χ.Α. δεν είναι ο αναμενόμενος. Είναι εύκολο, ειδικά στην τηλεόραση, να παριστάνεις τον χρυσαυγίτη σαν έναν κτηνώδη τύπο. Πιο δύσκολο όμως είναι να δείξεις τον ψυχισμό του και τις αιτίες που τον οδηγούν εκεί. [...] Δεν μπορεί να προβλέψει κανείς τη συνέχεια της σειράς. Η τηλεόραση άλλωστε έχει δείξει πολλές φορές πως μπορεί να αλλοιώσει μέσα από την υπερβολή ακόμη και τις καλές της στιγμές. Εχει όμως ενδιαφέρον ο τρόπος που παρουσιάζει τις δύο οικογένειες ο σεναριογράφος. Την άτολμη μάνα, με τον περιφρονητικό σύζυγο και τον αμίλητο γιο, σε ένα σπίτι που δεν μιλάνε μεταξύ τους, όμως το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται. Ο τρόπος που αγγίζει χωρίς να κραυγάζει την αναπηρία στη δεύτερη οικογένεια, τη διαφορετικότητα, επίσης την ομοφυλοφιλία πέρα από τη συνηθισμένη καρικατούρα που βλέπουμε στην τηλεόραση."
Κόψιμο σκηνής
Κατά την προβολή του έβδομου επεισοδίου της σειράς στην Κύπρο, το Κυπριακό κανάλι Mega έκοψε τη σκηνή όπου ο χαρακτήρας του Γιώργου Καπουτζίδη δέχεται ομοφοβική επίθεση, όταν άγνωστοι γράφουν στην πόρτα του σπιτιού του έναν χυδαίο χαρακτηρισμό σχετικά με τη σεξουαλική του ταυτότητα. Το κανάλι δικαιολόγησε το κόψιμο της σκηνής με βάση την αυστηρή νομοθεσία που υπάρχει στο νησί σχετικά με την οικογενειακή ζώνη λέγοντας: "Είναι ιδιαίτερα αυστηρή η νομοθεσία στην Κύπρο για τα ανήλικα παιδιά και την οικογενειακή ζώνη και θα είχαμε μεγάλο πρόβλημα με την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης. Το Mega είναι κατά του ρατσισμού και του bullying και όπως μπορείτε να δείτε μέσα από τις εκπομπές μας, προωθούμε την ισότητα των ανθρώπων. Αν υπάρξει προβολή εκτός οικογενειακής ζώνης, εννοείται ότι η σκηνή θα παίξει κανονικά."
Peugeot 107
Κινητήρες
Και οι δύο κινητήρες του, συνδυάζονταν με 5-τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ ειδικότερα η 1.0 λίτρου βενζίνης προαιρετικά με το 5-τάχυτο αυτόματο SensoDrive με δυνατότητα και χειροκίνητων αλλαγών ταχυτήτων.
Εθνική Ελλάδος (τηλεοπτική σειρά)
Κόψιμο σκηνής
Τα δημοσιεύματα ήθελαν τον Καπουτζίδη να είναι δυσαρεστημένος με την απόφαση του Κυπριακού καναλιού, ενώ την απάντησή της στην ανακοίνωση του καναλιού περί λογοκρισίας έδωσε και η Αρχή Ραδιοτηλεόρασης αναφέροντας: "Η Αρχή σε καμία περίπτωση δεν ασκεί λογοκρισία και δεν παρεμβαίνει προληπτικά στο έργο και στις αποφάσεις των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών, όπως δεν παρενέβη και ούτε είχε οποιανδήποτε ανάμειξη στην απόφαση του τηλεοπτικού οργανισμού MEGA για αφαίρεση της υπό συζήτηση σκηνής… Ως εκ τούτου, όταν ένα πρόγραμμα περιλαμβάνει σκηνή ή σκηνές ακατάλληλες για ανήλικους, οι τηλεοπτικοί οργανισμοί έχουν την επιλογή να κρίνουν και να αποφασίσουν κατά πόσο θα το μεταδώσουν εντός οικογενειακής ζώνης, εφόσον έχουν προβεί στις αναγκαίες ρυθμίσεις, ή εκτός οικογενειακής ζώνης, χωρίς οποιεσδήποτε τροποποιήσεις."
Την δική του απάντηση σχετικά με το θέμα έδωσε ο ίδιος ο Καπουτζίδης σε συνέντευξή του στο περιοδικό "Down Town" λέγοντας ότι ούτε εκνευρίστηκε αλλά ούτε και έγινε "έξαλλος" όπως γράφτηκε. Ο ίδιος αναφέρει: "Δεν επικοινώνησα καν με το Mega Κύπρου! Μίλησα με το Mega Ελλάδος, λίγες μέρες μετά, και έμαθα ότι εκείνοι ζήτησαν από την παραγωγή μας μία κόπια χωρίς αυτή τη σκηνή, με τη φοβερή και τρομερή ζωγραφιά. Κι ο λόγος ήταν, σε περίπτωση που παίξει κάποια στιγμή η "Εθνική Ελλάδος" επανάληψη σε κάποια απογευματινή ώρα, να μπορεί να γίνει χωρίς να υπάρξει πρόβλημα από το ραδιοτηλεοπτικό. Επομένως, το Mega Ελλάδος έδωσε στο Mega Κύπρου την κόπια με την κομμένη σκηνή, γνωρίζοντας ότι η σειρά στην Κύπρο προβάλλεται σε απογευματινή ώρα, στις 19.30. Εκεί η νομοθεσία και τα πρόστιμα είναι πολύ πιο αυστηρά. Επομένως, δεν έκοψε το Mega Κύπρου τη σκηνή...Αυτή είναι η αλήθεια." Συνέχισε λέγοντας ότι η συγκεκριμένη σκηνή και το κόψιμό της θα γίνει η αιτία να ξεκινήσει μια υγιής κουβέντα για το θέμα της ομοφυλοφιλίας και του bullying στην Κύπρο ενώ δεν κατηγόρησε το κανάλι για το κόψιμο της σκηνής αλλά τον κακό προγραμματισμό. Ευχήθηκε το κανάλι να μεταφέρει τη σειρά σε πιο κατάλληλη ώρα μετάδοσης, ώστε τα επεισόδια να μπορούν να προβάλλονται ολόκληρα επισημαίνοντας: "Ό,τι γράφω, ακόμα και να είναι σκληρό, δεν το γράφω για να προσβάλω κάποιον. Θα ήθελα, λοιπόν, να με εμπιστευθεί το κυπριακό κοινό και να ακούσει την ιστορία μου. Ολόκληρη!"
Peugeot 107
Ανανεώσεις
thumb|right|Peugeot 107 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2013.
Εθνική Ελλάδος (τηλεοπτική σειρά)
Κοινωνικά μηνύματα
Στη σειρά θίγονται ζητήματα που αφορούν τη σύγχρονη Ελλάδα όπως τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες, η διαφορετικότητα, ο ρατσισμός κάθε μορφής, είτε αυτός έχει να κάνει με την ομοφυλοφιλία και την ομοφοβία, είτε με την ξενοφοβία. Επίσης βλέπουμε στη σειρά να θίγεται το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας, οι προσωπικές ήττες και το πάγωμα των ονείρων, αλλά και η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Σε μια Ελλάδα της κρίσης, θίγεται επίσης το θέμα μιας σύγχρονης γυναίκας η οποία είναι μητέρα δύο παιδιών, αλλά δεν μπορεί να βρει δουλειά όσο και αν προσπαθεί και είναι διατεθειμένη να εργαστεί.
Peugeot 107
Ανανεώσεις
Τον Δεκέμβριο του 2008, και τα τρία μοντέλα υπέστησαν ένα μικρό λίφτινγκ στο μπροστινό μέρος και στην ποιότητα κατασκευής στο σαλόνι. Τον Ιανουάριο του 2012, έγινε μια ακόμα αισθητική ανανέωση και στα τρία, εντονότερη αυτή τη φορά, ταυτόχρονα με κάποιες αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό.
Lil Jon
Πρώιμος βίος
Ο Lil' Jon γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τζόρτζια της Ατλάντα. Αποφοίτησε από το Frederick Douglass High School.
Πρώιμη Καριέρα
Αφού δούλεψε ως DJ στα νυχτερινά κλαμπ της Ατλάντα, άρχισε εργάστηκε για την δισκογραφική εταιρία So So Def Recordings ανάμεσα στο 1993 και 2000. Παρακολούθησε μαθήματα στο Saint Joseph's University στη Φιλαδέλφια για 2 χρόνια αλλά αποφάσισε να ακολουθήσει το όνειρό του στη μουσική βιομηχανία. Η μητέρα του τον ενθάρρυνε να ακολουθεί τα όνειρά του αντί να ακολουθήσει μία καριέρα που δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για αυτόν.
Peugeot 107
Ανανεώσεις
Ειδικότερα το 107 του 2012, άρχισε να προσφέρεται και στο χρώμα της διπλανής φωτογραφίας, με σκοπό να γίνει ακόμα πιο ελκυστικό στο θηλυκό αγοραστικό κοινό. Αυτό συνδυάστηκε τότε με μια δημοφιλή τηλεοπτική διαφήμιση, που προβλήθηκε σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, και έδειχνε ένα 107 τέτοιου χρώματος να προσελκύει εκπροσώπους από το θηλυκό κοινό.
Εθνική Ελλάδος (τηλεοπτική σειρά)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Lil Jon
Lil' Jon & the East Side Boyz
Ο Smith πήρε το όνομα Lil' Jon και σχημάτισε μια μουσική ομάδα Lil' Jon & the East Side Boyz με τους ράπερ Big Sam (γεννήθηκε Σαμ Νόρις) και Lil' Bo (Γουέντελ Νιλ). Η ομάδα υπέγραψε στη δισκογραφική εταιρεία της Ατλάντα, Mirror Image Records, με την Ichiban Records ως εκδότη. Το 1997, οι Lil' Jon & the East Side Boyz έκαναν ντεμπούτο με το Get Crunk, Who U Wit: Da Album. Περιλάμβανε τα σινγκλ "Who U Wit?" και "Shawty Freak a Lil' Sumthin'", το τελευταίο εκ των οποίων κυκλοφόρησε το 1998. Και τα δύο σινγκλ χαρτογραφήθηκαν στο Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs chart στο Νο. 70 και No. 62 αντίστοιχα. Το 2000 ο Jon πήρε μέρος στην ίδρυση της δικής του επιγραφής BME Recordings και υπέγραψε συμφωνία διανομής στη Norcross, στη Τζόρτζια βασισμένη στη Southern Music Distribution. Εκεί κυκλοφόρησε το επαναστατικό του άλμπουμ με τον τίτλο We Still Crunk. Μεταξύ των κομματιών του έργου αυτού ήταν το επιτυχημένο σινγκλ "I Like Dem Girlz", το οποίο έφτασε το No. 55 στο R&B chart και το No. 3 στο Hot Rap Tracks chart.
Peugeot 107
Πωλήσεις
thumb|right|Το ταμπλό ενός Peugeot 107 του 2005.
Lil Jon
Lil' Jon & the East Side Boyz
Αφού άκουσε τα σχόλια ότι ο Lil' Jon ήταν "ο νέος τύπος" από τους ανθρώπους στο δρόμο σε αγορές όπου έλκυε το μεγαλύτερο κοινό του - δηλαδή Ατλάντα, Σαιντ Λούις, Μέμφις και Ντάλας - οι A&R at TVT, Bryan Leach, πήγαν σε μία από τις εμφανίσεις του στην Ατλάντα και έγινε έκπληκτος από την απέραντη ενέργεια της εμπειρίας. Ο Λιτς είπε στο HitQuarters: "Ήταν όπως στις αρχές των Beastie Boys, όταν είχαν την ενέργεια της ροκ ομάδας αλλά ράπαραν, και ... αυτή η ενέργεια είναι όλα τα σχετικά της κρανκ μουσικής". Ο Lil' Jon & The East Side Boyz υπέγραψαν στην TVT Records το 2001 και έκαναν ντεμπούτο εκεί με το Put Yo Hood Up, το οποίο συνδύασε προηγούμενα κυκλοφορημένα κομμάτια με νέα. Το πρώτο εθνικό παιγμένο σινγκλ της ομάδας ήταν το "Bia' Bia'", στο οποίο εμφανίζονταν ράπερ όπως οι Ludacris, Too Short, Big Kapp, και Chyna Whyte. Το "Bia' Bia'" έφτασε το No. 97 στο Billboard Hot 100 και το No. 47 στο Billboard R&B chart.
Peugeot 107
Πωλήσεις
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Lil Jon
Lil' Jon & the East Side Boyz
Το 2002, η ομάδα κυκλοφόρησε το Kings of Crunk. Το "I Don't Give A..." ήταν το πρώτο τους σινγκλ: διέθετε τους Mystikal και Krayzie Bone και έφτασε το No. 50 στο R&B chart. Το επόμενο σινγκλ της ομάδας, μια συνεργασία με το χιπ χοπ συγκρότημα από την Ατλάντα Ying Yang Twins με τον τίτλο "Get Low", έγινε δημοφιλές στα κλαμπ σε εθνικό επίπεδο και έφτασε το top ten του Hot 100. Το Crunk Juice ακολούθησε το 2004, ακολουθούμενο από το "What U Gon' Do" που διέθετε τον Lil' Scrappy. Το "What U Gon' Do" έφτασε στο No. 22 στο Hot 100, στο No. 13 στο R&B chart, και στο No. 5 στο rap chart: το επόμενό του, "Lovers & Friends" μαζί με τους Usher και Ludacris, έφτασε στο No. 3 (Hot 100), στο No. 2 (R&B), και στο No. 1 (rap).
Σόλο καριέρα και παραγωγή
Εκτός από το να ηγείται των Lil' Jon & The East Side Boyz, ο Lil' Jon έχει επίσης παράγει πολλές επιτυχίες urban σινγκλ. Από το 2003 έως το 2005, ενώ ήταν ακόμη με τους East Side Boyz, ο Lil' Jon παρήγε επιτυχίες όπως τα "Salt Shaker" από τους Ying Yang Twins, "Yeah!" από τον Usher, "Freek-a-Leek" από τον Petey Pablo, "Shorty Wanna Ride" από τον Young Buck, "Shake That Monkey" από Too Short, "Let's Go" από τον Trick Daddy, και "Girlfight" από την Brooke Valentine. Ο Lil' Jon μπήκε στην hyphy μουσική σκηνή της Παραλίας του Σαν Φρανσίσκο το 2006 με τις συνεργασίες του με τον ράπερ της περιοχής του κόλπου E-40: ο Lil' Jon παρήγε το σινγκλ του E-40 "Tell Me When To Go" και είχε τον E-40 και τον ράπερ της Ατλάντα Sean P στο δικό του "Snap Yo Fingers". Το 2006, ο Lil' Jon διέκοψε τη διαπραγμάτευσή του με τη δισκογραφική εταιρεία TVT. Ορκίστηκε να την ηχογραφήσει για την TVT Records ξανά, ισχυριζόμενος ότι ο ιδιοκτήτης της TVT, Steve Gottlieb, τον απατούσε. Επίσης άρχισε να ηχογραφεί ένα ροκ μουσικής άλμπουμ, Crunk Rock: το Μάιο του 2006 άρχισε να ηχηγραφεί στο Λας Βέγκας της Νεβάδα επειδή το ροκ συγκρότημα The Killers ηχογραφούσε το επερχόμενο άλμπουμ του Sam's Town εκεί και οι East Side Boyz υπέγραψαν ένα νέο συμβόλαιο με τους Rick Robinson, γνωστός και ως Double R CEO, και Founder of IMG Recordings, το οποίο πήγε το άλμπουμ πίσω κατά το 2013.
Τα MTV News ανέφεραν το Μάιο του 2008 ότι το Crunk Rock έπαιρνε περισσότερο χρόνο για να ολοκληρωθεί από ότι ο Lil' Jon ήδη προγραμμάτισε. Ως τμήμα του πλειστηριασμό πτώχευσης της TVT Records το 2008, ο Lil' Jon απέσυρε την πολλών εκατομμυρίων δολαρίων ένστασή του με τις διαδικασίες πώλησης της TVT και συμφώνησε με τη μεταφορά της TVT από τη συμφωνία του της The Orchard. Σε αντάλλαγμα, η The Orchard απάλλαξε τον Lil' Jon από όλες τις μελλοντικές υποχρεώσεις και επέστρεψε τα δικαιώματα για τις κύριες ηχογραφήσεις του Crunk Rock. Το Crunk Rock τελικά κυκλοφόρησε στις 8 Ιουνίου του 2010 και διαθέτει καλλιτέχνες όπως οι LMFAO, Soulja Boy, Ying Yang Twins, Waka Flocka Flame, R.Kelly, και πολλούς άλλους. Το Μάρτιο του 2011, ο Lil Jon πήρε μέρος στον τέταρτο κύκλο της σειράς The Celebrity Apprentice στο NBC και αποκλείστηκε στο Final Four. Τον Ιούλιο του 2011, σε μία πρόσφατη συνέντευξη είχε πει ότι δουλεύει για ένα νέο στούντιο άλμπουμ που ονομάζεται "Party Animal" και έχει κυκλοφορήσει ένα τραγούδι με τους που λέγεται "Drink".
Dance Projects
Αν και ο Lil Jon είναι ένας ράπερ είχε διάφορες συνεργασίες με ηλεκτρονικούς καλλιτέχνες. Το 2011 ο Lil' John παρείχε φωνητικά για το τραγούδι Turbulence το οποίο ήταν από τους Laidback Luke και Steve Aoki, το τραγούδι αποδείχθηκε ιδιαίτερα δημοφιλές καθώς έφτασε το #37 στο Αυστραλιανό singles chart και το #6 στα Βρετανικά dance charts, το τραγούδι συμπεριλήφθηκε σε πολλές συλλογές του Ministry Of Sound, αυτές περιλάμβαναν τις Addicted to Bass, The Annual και Clubbers Guide. Ο Lil Jon πήγε να παρέχει φωνητικά για το τραγούδι Mutate από τον Βρετανό καλλιτέχνη της electronic house, Sidney Samson, το τραγούδι ήταν αρκετά δημοφιλές για να κερδίσει το ενδιαφέρον των ιδιοκτήτων του κλαμπ της Λίβερπουλ, Cream οι οποίοι συμπεριέλαβαν το τραγούδι στο "Cream Club Anthems 2012" τους το οποίο τέθηκε στο top 10 των chart πωλήσεων των dance album. Ο Lil Jon πάλι δούλεψε με τον Samson όταν έκανε remix το τραγούδι Drink με τους LMFAO.
Μουσικό στυλ και επιρροές
Ο Jason Birchmeier (Τζέισον Μπερτσμάιαρ) από τον τηλεοπτικό σταθμό all music έχει περιγράψει την παραγωγή του Lil' Jon ως "βαθύφωνη-βαριά" και το άλμπουμ του Put Yo Hood Up ότι έχει "μια μεγάλη και ποικίλη λίστα από προσκεκλημένους ράπερ που συνοδεύουν τους ρυθμούς". Με τους προσκεκλημένους ερμηνευτές να εμφανίζονται σ' αυτό το άλμπουμ περισσότερο από τους East Side Boyz, ο Birchmeier παρατήρησε: "Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα άλμπουμ που θυμίζει επιπέδου-δρόμου mixtape και όχι ένα παραδοσιακό προσανατολισμένου-καλλιτέχνη άλμπουμ". Επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τους 2 Live Crew, 8Ball & MJG, OutKast, Geto Boys, UGK, Dr. Dre, and Sir Mix-A-Lot. Ο Alex Henderson (Άλεξ Χέντερσον), επίσης από τον allmusic, αντιπαρέβαλε το "θορυβώδες, στο-πρόσωπό-σου, γεμάτη-αισχρολογίες μουσική για πάρτι" στυλ του Lil Jon με άλλους Νοτίους ράπερ, εκείνους τους οποίους "έχουν μια gangsta/thug διάταξη ζωής" και εκείνους τους οποίους μεταβιβάζουν "σοβαρά κοινωνικοπολιτικά μηνύματα". Ο Lil' Jon έχει επίσης βρει επιρροή στην ροκ μουσική, έχοντας δουλέψει με τους Rick Rubin και Korn. Η ίδια αυτή επιρροή ενσαρκώνει την επιθετική του απαγγελία και το στυλ της ραπ με τη "δυνατή φωνή". Φάνηκε στο πρόγραμμα VH1's 100 Greatest Artists of All-Time φορώντας ένα μπλουζάκι των Bad Brains και επίσης συνήθιζε να ακούει Lynyrd Skynyrd μεγαλώνοντας στο Νότο τη δεκαετία του '70. Για το "Let's Go" του Trick Daddy, ο Lil' Jon γεύτηκε τα μπάσα από το "Crazy Train" του Ozzy Osbourne.
Προσωπική ζωή
Το 2004, ο Lil Jon παντρεύτηκε στο Πουέρτο Ρίκο. Έχει επίσης ένα γιο που ονομάζεται Slade Smith (Σλέιντ Σμιθ) (γεννήθηκε το 1998).
Αντώνης Αλεξιανός
Ο Αντώνης Αλεξιανός (ρωσικά: Антон Павлович Алексиано, 1750 — 1810) – ήταν Ρώσος Αντιναύαρχος
Βιογραφία
Ό Έλληνας Αντώνης Αλεξιανός, αδερφός του Παναγιώτη Αλεξιανού ξεκίνησε την υπηρεσία του στο Ρωσικό Ναυτικό το 1770 ως εθελοντής του ρωσικού στόλου στην εκστρατεία του Αρχιπελάγους κατά τον πρώτο ρωσοτουρκικό πόλεμο (1768-1774), υπό την αρχηγία του Αντιναυάρχου Σπιριντόνοβ και συμμετείχε στις ναυμαχίες του Ναυαρίνου και Τσεσμέ. Το 1773 με τον βαθμό του αρχικελευστή, ο Αλεξιανός ήταν στη μοίρα του πλοιάρχου Κόζουχοβ, και έλαβε μέρος στις περιπολίες στις ακτές της Συρίας, και συμμετείχε στην κατάληψη της Βηρυτού. Το 1774 με το πλοίο "Σαράτοβ" ανέλαβε περιπολίες στο Αρχιπέλαγος.
Μετά την επιστροφή του το 1775 με τη φρεγάτα "Ναταλί" από το Αρχιπέλαγος στην Κρονστάδη, ο Αλεξιανός την επόμενη χρονιά εντάχθηκε στην ομάδα των πλοίων που ταξίδευσε στο Αρχιπέλαγος με εμπορικό σκοπό και με τη φρεγάτα "Αγ. Παύλος" έκανε τον περίπλου από το Τάλιν στη Μεσσήνη. Με την ίδια φρεγάτα απέπλευσε από το Λιβόρνο στην Κωνσταντινούπολη. Σε αυτό το ταξίδι έμεινε για τρία συνεχόμενα έτη.
Το 1780 με το πλοίο «Δόξα στη Ρωσία» και πάλι στη Μεσόγειο, οπότε ναυάγησε κοντά στην Τουλόν.
Το 1782, ταξίδεψε στη Βόρεια Θάλασσα με τη μοίρα του Υποναυάρχου Α. Κρουζ.
Έλαβε τα παράσημα του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου Γ΄ Τάξεως το 1788 για τη διεξαγωγή 18 εκστρατειών στη θάλασσα 18, και του Τάγματος του Αγίου Βλαδίμηρου Γ' Τάξεως.
Πηγές
(Военная энциклопедия Сытина|часть=1) (Лурье В. М.'' Морской биографический словарь. XVIII век. СПб., 2005)
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Καστέλλι Λασιθίου
Το Καστέλλι (επίσημα Καστέλλιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μιραμπέλλου.
Είναι χωριό του Επάνω Μιραμπέλλου το οποίο βρίσκεται στη δυτική πλευρά του κάμπου της Φουρνής ενώ απέχει 1 χιλιόμετρο από την Φουρνή, 5 χιλιόμετρα από την Νεάπολη και 17 χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικόλαο.μικρογραφία|302x302px|αριστερά|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Δείτε επίσης: Κοινότητα Καστελλίου Φουρνής
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Πλάκες της Μποτορρίτα
thumb|Οι δύο όψεις της Botorrita I, όπως εκθέτονται σήμερα στο Museo Provincial de Zaragoza Τις πλάκες (ή πινακίδες ή χάλκινα) της Μποτορρίτα (Ισπανικά: bronces de Botorrita) αποτελούν 4 χάλκινες πλάκες που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή Μποτορρίτα (τη ρωμαϊκή Contrebia Belaisca) κοντά στην Σαραγόσα, την δεκαετία του 1970. Οι 4 αυτές πλάκες, που αναφέρονται ως Botorrita I, II, III και IV, περιέχουν κείμενα και ανάγονται τον 1ο π.Χ. αιώνα. Τα κείμενα αυτά, στις πινακίδες Ι, ΙΙΙ και ΙV είναι γραμμένα σε γλώσσα Κελτιβηρική, ενώ αυτό της πλάκας ΙΙ στα Λατινικά.
Η Botorrita II, η οποία είναι και η μοναδική από τις πινακίδες με κείμενο στα Λατινικά (κατι που την κάνει εύκολα κατανοητή), χρονολογείται στο 87 π.Χ. και το περιεχόμενό της αφορά μια δίκη ανάμεσα στους κατοίκους της πόλης Salduie (σημερινή Σαραγόσα) και αυτούς της πόλης Alaun (σημερινό Αλεγκόν) για έναν αγωγό νερού. Η απόφαση είναι υπέρ της Salduie. Η εύρεση των πινακίδων αυτών συντέλεσε στην μελέτη και την κατανόηση των γλωσσών της Ιβηρικής Χερσονήσου. Οι πλάκες βρίσκονται σήμερα στο μουσείο της Σαραγόσα (Museo Provincial de Zaragoza).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κελτικές γλώσσες
Μιχαήλ της Βουλγαρίας
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας και της πρώτης συζύγου του.
Ο πατέρας του ωστόσο προτίμησε να ορίσει διάδοχο τον νεότερο γιο του Πέτρο Α΄ για τον θρόνο, πιθανόν διότι ο Πέτρος γεννήθηκε από τη δεύτερη (και τελευταία) σύζυγό του και ο Μιχαήλ επρόκειτο να αναλάβει μοναστικούς όρκους και να γίνει μοναχός. Όμως ένοιθε παραμελημένος και ήθελε να αναλάβει τον θρόνο με τη βία.
Όταν ο Πέτρος Α΄ στέφθηκε τσάρος το 927, ο πρίγκιπας κατόρθωσε να δραπετεύσει από το μοναστήρι και να καταλάβει ένα φρούριο στην περιοχή της Μακεδονίας, όπου δήλωσε ανοικτά τους σκοπούς του. Αρχικά ο Μιχαήλ είχε κάποια επιτυχία, καθώς πολλοί Βούλγαροι ακολούθησαν την εξέγερση και τον ενίσχυσαν, όμως το αδόκητο τέλος του χάλασε τα σχέδια των υποστηρικτών του και τους έκανε να διαφύγουν από τη Βουλγαρία.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία του Κρούμου
Νταρβάντ
Η Νταρβάντ, γνωστή και ως Νταρβάρ, είναι πόλη της ΝΔ. Ινδίας στο βόρειο τμήμα της ομόσπονδης πολιτείας Καρνάτακα. Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης περιοχής. Από το 1961 αποτελεί ενιαίο δημοτικό διαμέρισμα με την δίδυμη πόλη Χούμπλι και πολλές φορές αναφέρεται ως Νταρβάρ - Χούμπλι, αν και τις χωρίζει απόσταση 22 χλμ.. Καταλαμβάνει έκταση περί τα 200 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ενώ το 1921 αριθμούσε 34.750 κατοίκους, το 1941 παρουσίαζε 48.000 και το 1961 είχε τετραπλασιαστεί. Σήμερα με τη δίδυμη πόλη υπερβαίνουν τις 650.000 κατοίκους.
Γενικά
Η πόλη της οποίας το όνομα σημαίνει "τόπος ξαπόστασης" (ανάπαυσης σε μακρύ ταξίδι), ή "θύρα-πόλη", λόγω της γεωγραφικής θέσης της, αποτελώντας πέρασμα στο βορινό ορεινό όγκο, ουσιαστικά είναι επτάλοφη και βρίσκεται σε υψόμετρο 725 μ., επί της εθνικής οδού (αυτοκινητοδρόμου) Μπανγκαλόρ - Πούνε, περίπου 425 χλμ. ΒΔ. της πρωτεύουσας της πολιτείας Μπανγκαλόρ. Λόγω των παρακείμενων λιμνών η περιοχή παρουσιάζει πυκνή βλάστηση και το κλίμα της είναι μεν ήπιο πλην όμως υγρό τροπικό με έντονες βροχοπτώσεις την περίοδο των Μουσώνων. Εκ της γεωγραφικής της θέσης παρουσιάζει και μακρά ιστορία. Μετά από εναλλαγές κατοχής από Ινδούς, Μωαμεθανούς και Μογγόλους ηγεμόνες το 1818, μετά από μάχες, περιήλθε στον έλεγχο των Άγγλων, στην Εταιρεία των Ανατολικών Ινδιών, ακολουθώντας στη συνέχεια την ιστορία της χώρας.
Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία και ιδιαίτερα η βαμβακοπαραγωγή και η καλλιέργεια δημητριακών, παρουσιάζοντας παράλληλα και έντονη βιομηχανική ανάπτυξη. Στη πόλη εδρεύουν δύο πανεπιστήμια και άλλα τεχνολογικά ιδρύματα. Ιστορικός είναι ο σιδηροδρομικός σταθμός της πόλης.Η δε πολιτιστική προσφορά της πόλης στη μουσική και λογοτεχνία, γενικότερα στη χώρα, θεωρείται σπουδαία. Λόγω της θέσης και του κλίματος η Νταρβάντ αποτελεί σήμερα θέρετρο για πολλούς Ινδούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Μπαρντέγιοβ
Το Μπαρντέγιοβ (σλοβακικά: Bardejov, ; Bartfeld, Bártfa, Bardejów ) είναι πόλη στη βορειοανατολική Σλοβακία, στα όρη Μπεσκίντ. Η πόλη το 2010 είχε 33.020 κατοίκους. Το παλιό οχυρωμένο κέντρο της πόλης έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO, καθώς είναι εξαιρετικά διατηρημένο και ολοκληρωμένο και αποτελεί τυπικό παράδειγμα αστικοποίησης στην περιοχή.
Ιστορία
Μέχρι τον 15ο αιώνα, το Μπαρντέγιοβ είχε αναπτυχθεί σε πολυάσχολη πόλη με μεγάλη οικονομική ανάπτυξη. Τότε είχε περίπου 500 σπίτια και πληθυσμό 3.000. Η κύρια δραστηριότητα των κατοίκων ήταν η παραγωγή και πώληση λιναριού, στο οποίο η πόλη είχε το μονοπώλιο, ενώ η πόλη διέθετε συντεχνίες ραφτών, αγγειοπλαστών, σιδεράδων, ψαράδων, χασάπηδων, κατασκευαστών μποτών και ξιφών μεταξύ άλλων. Η πόλη άκμαζε και διέθετε επίσης μύλους, οινοποιείο, πριονιστήρια και παρασκευαστήρια πλίνθων. Όμως, με τη λήξη του μονοπωλίου του Μπραντέγιοβ στο λινάρι στα τέλη του 15ου αιώνα, η πόλη παρήκμασε. Η πόλη πλήχτηκε περαιτέρω από πολέμους και επιδημίες, όπως η επιδημία πανώλης το 1710. Οι Γερμανοί και Ούγγροι σταδιακά αντικαταστάθηκαν από Σλοβάκους.
Στις αρχές του 18ου αιώνα, εγκαταστάθηκε στο Μπαρντέγιοβ μεγάλος αριθμός Σλοβάκων και Εβραίων και μέχρι τα τέλη του αιώνα η πόλη είχε τον ίδιο πληθυσμό που είχε τον 16ο αιώνα. Η πόλη γνώρισε νέα περίοδο ανάπτυξης, κατά την οποία χτίστηκε η εβραϊκή συναγωγή, σχολεία λουτρά, εκκλησίες και γέφυρες. Τον 19ο αιώνα η περιοχή βιομηχανοποιήθηκε. Το 1893 η πόλη συνδέθηκε σιδηροδρομικώς με τον Πρέσοβ. Όμως, στις αρχές του 20ού αιώνα, η πόλη έγινε πάλι ένα αγροτικό κέντρο.
Αξιοθέατα
Η πάλια πόλη του Μπαρντέγιοβ διατηρεί το πολεοδομικό σχέδιο που είχε τον 13ο και 14ο αιώνα, με μεγάλη πλατεία όπου βρισκόταν η αγορά και δρόμους ανά τακτά διαστήματα. Η κεντρική πλατεία περιβάλλεται στις πλευρές της από αστικά σπίτια των αρχών του 15ου αιώνα και στην τέταρτη πλευρά υψώνεται η ρωμαιοκαθολική εκκλησία του αγίου Αιγιδίου, με μορφή τρίκλιτης βασιλικής. Στο κέντρο της πλατείας βρίσκεται το αναγεννησιακό δημαρχείο. Η παλιά πόλη περιβάλλεται από τείχη. Άλλο ένα αξιοθέατο της πόλης είναι η μικρή εβραϊκή συνοικία, η οποία αναπτύχθηκε γύρω από τη συναγωγή, η οποία κατασκευάστηκε την περίοδο 1725-1747.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Μπαρντέγιοβ έχει αδελφοποιηθεί με τις εξής πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Σλοβακίας κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Σλοβακία
Χανς Βίτβερ
Ο Χανς Βίτβερ (Hans Wittwer) ήταν ελβετός αρχιτέκτονας. Γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου του 1894 στη Βασιλεία της Ελβετίας και πέθανε στις 19 Μαρτίου του 1952. Ελβετός αρχιτέκτονας που έζησε και εργάστηκε στην Ελβετία και τη Γερμανία από το 1927 ως το 1934.
Βιογραφικό
Σπούδασε στο ETH της Ζυρίχης (1912-1916) με επιβλέποντες καθηγητές τους Φρίντριχ Μπλαν-τ-σλι (Friedrich Bluntschli) και Καρλ Μοσερ (Karl Moser). Μέχρι το 1919 εργάστηκε στο γραφείο του K.Moser, ενώ το 1924 ολοκλήρωσε τη μεταγενέστερη εκπαίδευσή του στη Βασιλεία. Τον επόμενο χρόνο στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου έκανε σπουδές πάνω στον τομέα της ιστορίας της πολεοδομικής ανάπτυξης και συμμετείχε μαζί με άλλους αρχιτέκτονες στην έκδοση του επιστημονικού περιοδικού ABC-Beiträge zum Bauen (ABC-Συνεισφορά στο κτήριο). Την ίδια περίοδο μαζί με τον Χάνες Μάγερ ίδρυσαν το δικό τους γραφείο στη Βασιλεία. Τα έργα που προέκυψαν από τη συνεργασία αυτή ήταν βασισμένα στην αντίληψη της εποχής πως η τέχνη πρέπει από μόνη της να αποτελεί δημιουργία και να απελευθερωθεί από τη στείρα μίμηση που επικρατούσε επί αιώνες. Μία νέα αισθητική βασισμένη στις μορφές και απότοκος της τεχνολογικής αιχμής είναι πλέον αποδεκτή παγκοσμίως, μία αισθητική που περιορίζεται στα βασικά στοιχεία και τη γεωμετρία.
Η σχολή του Bauhaus
Το 1927-1928 προσλαμβάνεται ως καθηγητής στη σχολή του Μπαουχάους από τον Γ.Γκρόπιους (Walter Gropius) στο κτηριολογικό τμήμα για τη θεωρία των εγκαταστάσεων και το τεχνικό σχέδιο. Από το Μάρτιο του 1928 ως το Φλεβάρη του 1929 τίθεται υπεύθυνος του κατασκευαστικού τμήματος της σχολής, όπου και εκτελεί χρέη διευθυντή ο Χανς Μάγιερ (Hans Meyer). Κατά τη διάρκεια της θητείας του εισάγει καινοτόμες διδακτικές πρακτικές, όπως μεθόδους υπολογισμού της θέσης του ήλιου, οι οποίες έθεσαν νέες βάσεις στη διαδικασία σχεδιασμού.
Τα χρόνια μετά τη σχολή του Μπάουχαους
Με την αποχώρησή του από τη σχολή, ο Χ.Βίτβερ ξεκίνησε να εργάζεται στη Χάλλε (γερμ Saale], πόλη στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ ως αρχιτέκτονας και να διευθύνει το αρχιτεκτονικό και καλλιτεχνικό τμήμα μέχρι το 1933. Έζησε εκεί ως το 1934, οπότε και επέστρεψε στη Βασιλεία στην οικογενειακή του επιχείρηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί αρχιτέκτονες
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο 2009
right|160px| To Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο 2009 ήταν η 58η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Τζούντο, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης Τζούντο. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Τιφλίδα Sports Palace, στην Τιφλίδα, της Γεωργίας μεταξύ 24 και 26 Απριλίου 2009. Σε αυτό το διαγωνισμό συμμετήχαν 260 αθλητές από 39 χώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2009 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Γεωργία
Καστανιά
Αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό η καστανιά ανήκει στην τάξη των Φηγωδών και στην οικογένεια των Φηγοειδών με 12 είδη φυλλοβόλων, αιωνόβιων μεγάλων δέντρων ιθαγενή των εύκρατων περιοχών του βορείου ημισφαιρίου.
Οι καστανιές είναι μεγάλα δέντρα συνήθως και το ύψος τους μπορεί να φτάσει τα 35 μέτρα. Είναι είτε αυτοφυή είτε καλλιεργούνται για τους νόστιμους καρπούς τους και για την καλή σε ποιότητα ξυλεία τους αλλά και ως καλλωπιστικά σε διάφορα πάρκα. Οι καστανιές πρέπει να βρίσκονται σε υψόμετρο πάνω από 250 μέτρα και δεν ευδοκιμούν σε χαμηλότερα υψόμετρα. Πολλαπλασιάζονται με σπόρο, με μοσχεύματα και με εμβολιασμό. Το δέντρο ανθίζει κατά την άνοιξη και τα κάστανα ωριμάζουν από τις αρχές Σεπτεμβρίου μέχρι τέλη Νοεμβρίου ανάλογα με τις συνθήκες και τη ποικιλία. Κάθε δέντρο μπορεί να δώσει από 30-50 κιλά κάστανα. Το μέγιστο της απόδοσης θεωρείται το 50ο-60ο έτος της ηλικίας του. Τα ασβεστολιθικά πετρώματα είναι απαγορευτικά για την ανάπτυξη του φυτού.
Καρπός
μικρογραφία|αριστερά|250px|Κάστανα Ο καρπός της, το κάστανο, βρίσκεται μέσα σε ένα ξυλώδες περίβλημα που έχει αγκάθια εξωτερικά και ανοίγει όταν οι καρποί ωριμάσουν. Ανάλογα με το είδος, εντός του περιβλήματος αναπτύσσονται από ένας έως τρεις καρποί. Το μέγεθος του κάστανου εξαρτάται από την υγρασία, τη ποικιλία και τη σύσταση του εδάφους. Τα νωπά περιέχουν 50% νερό, 45% υδατάνθρακες και 5% φυτικό έλαιο.
Η συγκομιδή γίνεται με τίναγμα των καρπών του δέντρου και στη συνέχεια γίνεται μάζεμα με το χέρι. Μερικοί στρώνουν δίχτυα για πιο εύκολο μάζεμα. Τρώγονται ψητά ή βραστά, χρησιμοποιούνται στη ζαχαροπλαστική, στη μαγειρική σε διάφορες συνταγές και γίνονται και αλεύρι κυρίως σε διάφορες περιοχές της Ασίας.
μικρογραφία|δεξιά|180px|Κάστανα
Ελλάδα
Ο καστανάς πρόκειται για παραδοσιακό επάγγελμα και έχει μείνει κλασική η εικόνα του να ψήνει κάστανα σε μικρή μεταφερόμενη ψησταριά (φουφού) στους δρόμους των ελληνικών πόλεων το χειμώνα. Καστανιές φύονται κυρίως σε Θεσσαλία, Μακεδονία και ορεινές περιοχές της Κρήτης, Πελοποννήσου και Λέσβου. Ονομαστές ποικιλίες αποτελούν τα κάστανα Γρίβας Κιλκίς.
Είδη
Τα κυριότερα είδη καστανιάς είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Φηγοειδή Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Castanyer
Νευροηθική
Η Νευροηθική είναι η τομή των επιστημών της Βιοηθικής με τις Νευροεπιστήμες. Ως αντικείμενο μελέτης έχει τις ηθικές, κοινωνικές και νομικές επιπτώσεις των τεχνολογικών επιτευγμάτων καθώς επίσης και των εφαρμογών τους οι οποίες προκύπτουν από την έρευνα των Νευροεπιστημών.
Το πεδίο της Νευροηθικής υπάρχει μόλις λίγα χρόνια ως αυτούσιο αναγνωρισμένο πεδίο στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα. Για τον λόγο αυτό είναι επισφαλές να οριοθετηθεί επακριβώς μιας και συνεχώς εξελίσσεται, δείχνοντας ότι τα όριά του κινούνται και διευρύνονται παράλληλα με τα όρια της τεχνολογίας. Ωστόσο μια πρώτη απόπειρα χαρτογράφησης την Νευροηθικής έλαβε χώρα στις 13 και 14 Μαΐου του 2002 στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ. Το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ υπό την αιγίδα του φιλανθρωπικού οργανισμού Dana Foundation, διοργάνωσε το συνέδριο "Neuroethics: Mapping the field" στο οποίο συμμετείχαν 150 επιστήμονες από τους τομείς των νευροεπιστημών, της βιοηθικής, της νομικής και αρμόδιους για τον σχεδιασμό της κοινωνικής πολιτικής για να συζητήσουν το νέο αυτό πεδίο.
Πρώτος ο William Safire παρουσίασε τον όρο Νευροηθική, για να ορίσει την ηθικοκοινωνική διάσταση των θεμάτων που ανακύπτουν από την ραγδαία εξέλιξη των τεχνολογικών εφαρμογών στις Νευροεπιστήμες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιοηθική Κατηγορία:Νευρολογία Κατηγορία:Ηθική της επιστήμης και της τεχνολογίας
Καρύδι Μιραμπέλλου
Το Καρύδι (επίσημα Καρύδιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Βρίσκεται στον Επάνω Μιραμπέλλο, βόρεια από την Φουρνή και απέχει 12 χιλιόμετρα από την Νεάπολη και 22 χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικόλαο.μικρογραφία|299x299px|αριστερά|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Δείτε επίσης: Κοινότητα Καρυδίου Μιραμπέλλου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Citroën
Η Citroën είναι γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία, που ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1919 από τον Αντρέ Σιτροέν (André Citroën). Από τον Ιανουάριο του 2021 ανήκει στον όμιλο Stellantis, με τα κεντρικά της γραφεία να βρίσκονται στο Παρίσι.
Αρχικά μια εταιρεία αυτοκινήτων μαζικής παραγωγής με σχετικά απλά αυτοκίνητα, η Citroën έκανε την πρώτη μεγάλη έκπληξη το 1934, με το καινοτόμο Traction Avant, που διατηρήθηκε στην παραγωγή μέχρι το 1957. Έκτοτε απέσπασε και διατήρησε το κύρος μιας εταιρείας με πρωτοποριακά και καινοτόμα ως προς την τεχνολογία και το στυλ μοντέλα, γεγονός που αντικατοπτρίζεται και στο σημερινό της σλόγκαν «Créative Technologie» («Δημιουργική Τεχνολογία»).
Στην πραγματικότητα, οι πρωτιές της εταιρείας ξεκίνησαν από την ίδρυσή της, το 1919, καθώς ο ιδρυτής της, ο Αντρέ-Γκυστάβ Σιτροέν, καθιέρωσε εξ αρχής, και για πρώτη φορά εκτός ΗΠΑ, την επαναστατική καινοτομία στον τρόπο παραγωγής των αυτοκινήτων, που είναι γνωστή ως μαζική παραγωγή. Το 1924, εισήγαγε το Citroën Type B10, με το πρώτο εξ ολοκλήρου ατσάλινο αμάξωμα στην Ευρώπη. Το 1934, η Citroën εντυπωσίασε το σύνολο της παγκόσμιας αυτοκίνησης με το άκρως καινοτόμο μοντέλο Citroën Traction Avant, το πρώτο παγκοσμίως μαζικής παραγωγής μοντέλο με κίνηση στους εμπρόσθιους τροχούς, ανεξάρτητη εμπρόσθια ανάρτηση και ταυτοχρόνως ένα από τα πρώτα αυτοκίνητα με αυτοφερόμενο (ενιαίο δομικό σύνολο) σασί. Τον Μάιο του 1954, η Citroën εισήγαγε το πρώτο παγκοσμίως σύστημα υδροπνευματικής ανάρτησης στο ίδιο μοντέλο, που την είχε στους πίσω τροχούς. Το 1955, κυκλοφόρησε το θρυλικό Citroën DS (Déesse, δηλαδή θεά και γνωστό ως βάτραχος στην Ελλάδα), με εντυπωσιακή φουτουριστική, αεροδυναμική εμφάνιση, στάνταρ υδροπνευματική ανάρτηση και στους 4 τροχούς και τα πρώτα παγκοσμίως, σε μοντέλο ευρείας παραγωγής, δισκόφρενα. Τον Σεπτέμβριο του 1967, εισήγαγε για πρώτη φορά στο DS κατευθυνόμενους μπροστινούς προβολείς (Directional Headlamps), οι οποίοι στρίβουν ανάλογα με τη φορά του τιμονιού ακολουθώντας την κατεύθυνση της στροφής για τον φωτισμό του εσωτερικού της στροφής. Το 1989 εισήγαγε στο Citroën XM, με την άφιξή του στην αγορά, την Hydractive, μία πιο προηγμένη μορφή της υδροπνευματικής ανάρτησης των Citroën DS και CX, ενώ το 1993 μία ακόμα πιο εξελιγμένη εκδοχή, την Hydractive 2, στα XM και Xantia. Από την πρώτη γενιά του Citroën C5, που εισήχθη την άνοιξη του 2001, εισήγαγε την εκδοχή Hydractive 3 και την ακόμα πιο προηγμένη Hydractive 3+ και μάλιστα η 3+ ήταν στάνταρ στο Citroën C6 πρώτης γενιάς, του 2005 - 2012.
Άλλα γνωστά ιστορικά μοντέλα της Citroën, συμπεριλαμβάνουν το Citroën H Van (1947 - 1981, HY), το Citroën 2CV (1948 - 1990, γνωστό και με το παρατσούκλι το Ασχημόπαπο) και το Citroën CX (1974 - 1991). Την άνοιξη του 2009, η εταιρεία γιόρτασε την 90ή της επέτειο με τη δημιουργία μιας ξεχωριστής εσωτερικής μάρκας πολυτελείας, που άρχισε να παράγεται παράλληλα με την στάνταρ παλέτα μοντέλων. Αυτή η υπό-εταιρεία ονομάστηκε DS, από το όνομα του ιστορικού Citroën DS του 1955 - 1975, αν και αυτή τη φορά το ακρωνύμιο DS σημαίνει Different Spirit (Διαφορετικό Πνεύμα) και Distinctive Series (Ξεχωριστή Σειρά). Σταδιακά, μέσα στα έτη 2015 και 2016, η εταιρεία DS αυτονομήθηκε και όλα τα μοντέλα της στην Ευρώπη διατήρησαν αποκλειστικά το λογότυπο DS, υπό την νέα μάρκα πολυτελείας DS Automobiles. Τον Μάρτιο του 2019, η Citroën συμπλήρωσε 1 αιώνα ζωής.
Τα πρώτα χρόνια
thumb|right|Citroën DS21 Cabriolet του 1967. left|100px|thumb|Ο André Citroën χρησιμοποίησε ακόμα και τον πύργο του Άιφελ ως την μεγαλύτερη διαφημιστική πινακίδα στον κόσμο, μεταξύ του 1925 και του 1934. thumb|right|[[Citroën Type A Torpedo του 1919.]] thumb|right|[[Citroën Type C Torpedo 5CV του 1923.]] thumb|right|[[Citroën Rosalie 15CV του 1933.]] thumb|right|6-κύλινδρο [[Citroën Traction Avant 15-Six Berline (15CV) του 1939.]] thumb|right|Ένα γαλλικό Traction Avant «Familiale» 11 F του 1954, με 6 παράθυρα και 9 θέσεις.
Η ιστορία της Citroën ξεκινάει με τον ιδρυτή της, τον μηχανολόγο Αντρέ Σιτροέν. Κατασκεύαζε πολεμικό υλικό για τη Γαλλία κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά μετά τον Πόλεμο διέθετε ένα εργοστάσιο και όχι προϊόντα. Τον Ιούνιο του 1919, η εταιρεία ξεκίνησε την παραγωγή αυτοκινήτων, αρχίζοντας με το συμβατικό Type A, το οποίο παρήχθη μέχρι το Δεκέμβριο του 1921, σε 24.093 αντίτυπα. Το σύμβολο της φίρμας, που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα ονομάζεται double chevron (διπλό λοχιόσημο).
Με ρυθμό παραγωγής 100 αυτοκίνητα την ημέρα, η Citroën έφερε για πρώτη φορά στην Ευρώπη την επαναστατική καινοτομία στον τρόπο παραγωγής, που είναι γνωστή ως μαζική παραγωγή (την οποία σε παγκόσμια κλίμακα είχε ξεκινήσει στις ΗΠΑ η Ford με το μοντέλο Ford Model T το 1908).
Το 1924, η Citroën ξεκίνησε μια συνεργασία με τον Αμερικανό μηχανολόγο Edward G. Budd (Έντουαρντ Μπαντ). Ο Budd, ήδη από το 1899, δούλευε για την εξέλιξη ατσάλινων αμαξωμάτων για σιδηροδρομικούς συρμούς για την εταιρεία Ρullman και στη δεκαετία του 1920 προχώρησε στην παραγωγή ατσάλινων σασί και για αρκετές αυτοκινητοβιομηχανίες, με την πρώτη εταιρεία πελάτισσα να είναι η Dodge. Τον Οκτώβριο του 1924, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, η Citroën εισήγαγε το Citroën Type B10, το μοντέλο με το πρώτο εξ ολοκλήρου ατσάλινο αμάξωμα στην Ευρώπη.
Στην αρχή, τα αυτοκίνητα σημείωσαν επιτυχία, όμως σύντομα οι ανταγωνιστές που χρησιμοποιούσαν αμαξώματα εν μέρει από ξύλο, μπόρεσαν να δώσουν νέα σχεδίαση στα αυτοκίνητά του. Ο Σιτροέν αντιθέτως, λόγω της ακαμψίας του μετάλλου, δεν μπορούσε να ανασχεδιάζει πολύ συχνά τα αμαξώματα και σύντομα τα αυτοκίνητα θεωρήθηκαν παλαιομοδίτικα. Τα Citroën ωστόσο συνέχιζαν να πουλάνε ακόμα αρκετές μονάδες, παρά τον ξεπερασμένο σχεδιασμό. Ο κύριος λόγος ήταν οι χαμηλές τιμές των αυτοκινήτων και έτσι η εταιρεία σημείωνε μεγάλες ζημιές.
Αυτό ενθάρρυνε τον Αντρέ Σιτροέν να αναζητήσει τρόπους για να παρουσιάσει ένα ακόμα πιο προηγμένο αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα να αναπτύξει το Traction Avant, ένα αυτοκίνητο τόσο πρωτοποριακό, που ο ανταγωνισμός δεν μπορούσε να σταθεί μπροστά του με κανένα μοντέλο. Το Traction Avant διέθετε τρία πρωτοποριακά χαρακτηριστικά: αμάξωμα μονοκόκ ή γνωστό και ως αυτοφερόμενο (όπου το εξωτερικό περίβλημα συγκρατούσε την υπόλοιπη κατασκευή), εμπρόσθια ανεξάρτητη ανάρτηση και διάταξη «κινητήρας εμπρός / κίνηση στους εμπρόσθιους τροχούς» (κοινώς «όλα εμπρός»). Η Citroën ανέθεσε στον Budd τη δημιουργία ενός πρωτοτύπου, το οποίο εξελίχθηκε στο Traction Avant (στα γαλλικά «εμπρός έλξη / κίνηση») του 1934.
Ο θάνατος θα ξανάρθει
Ο τίτλος Ο θάνατος θα ξανάρθει μπορεί να αναφέρεται:
Citroën
Τα πρώτα χρόνια
Το Citroën Traction Avant έθεσε εξαιρετικά υψηλά στάνταρ στον μηχανολογικό σχεδιασμό, των οποίων αντάξιο στάθηκε για πρώτη φορά το Mini, 25 χρόνια μετά (από το 1959) και σήμερα υιοθετούνται από όλα τα αυτοκίνητα. Επίσης, κατά τις εκτιμήσεις των σημερινών ειδικών, ήταν δεκαετίες μπροστά από τον ανταγωνισμό σε οδική συμπεριφορά, άνεση, ενεργητική και παθητική ασφάλεια, ενώ όσα κυκλοφορούν ακόμα, παραμένουν ανθεκτικά και αξιόπιστα έως και σήμερα.
Εποχή Michelin
thumb|right|[[Citroën 2CV του 1955, δίπλα σε Traction Avant.]] thumb|right|[[Citroën 2CV Charleston, δίπλα σε άλλα 2CV.]] thumb|right|[[Citroën DS|Citroën DS19 / το αρχικό ρύγχος (1955 - 1962).]] thumb|right|Citroën DS Cabriolet / το βελτιωμένης αεροδυναμικής ρύγχος των ετών 1962 - 1967. thumb|right|[[Citroën DS#Η κορυφαία έκδοση Pallas|Citroën DS Pallas του 1967, το πρώτο έτος που το DS έφερε αεροδυναμικούς προβολείς.]]
Ζένια Γκόρτσανιουκ
Ο Ζένια Γκόρτσανιουκ (γεννημένος την 11η Οκτωβρίου 1987) είναι Έλληνας επαγγελματίας πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,00 μ. και αγωνίζεται στη θέση του ακραίου.
Citroën
Εποχή Michelin
Ήδη από το 1933, η εταιρεία βρισκόταν σε άσχημη οικονομική κατάσταση και είχε αρχίσει να εξαρτάται οικονομικά από τα δάνεια που της παρείχαν οι αδελφοί Michelin. Η επιτυχής γρήγορη εξέλιξη του Traction Avant σήμαινε πως τα έξοδα ήταν τεράστια και αυτό συνέβαλε στην οικονομική καταστροφή της φίρμας. Το Δεκέμβριο του 1934, η εταιρεία εξαναγκάσθηκε σε πτώχευση, γεγονός που οδήγησε στην ανάληψη της διοίκησης από τον μεγαλύτερο πιστωτή της, την εταιρεία κατασκευής ελαστικών Michelin.
Ζένια Γκόρτσανιουκ
Καριέρα
Ο Ζένια Γκόρτσανιουκ προέρχεται από οικογένεια αθλητών του βόλεϊ, καθώς τόσο ο πατέρας του (παίκτης της Εθνικής ομάδας της πρώην Σοβιετικής Ένωσης) όσο και ο θείος του, αγωνίστηκαν στο ελληνικό πρωτάθλημα, ενώ και η αδερφή του Ελένη έχει φορέσει τη φανέλα αρκετών ομάδων στην Ελλάδα.
Citroën
Εποχή Michelin
Ευτυχώς για την Michelin, το Traction Avant γνώρισε τεράστια επιτυχία και τα βασικά του χαρακτηριστικά διατηρήθηκαν στα επόμενα μοντέλα. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Γαλλίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ερευνητές της Citroën συνέχισαν μυστικά το έργο τους και δημιούργησαν τα πρωτότυπα που τελικώς εξελίχθηκαν στα 2CV και DS. Αυτά τα μοντέλα θεωρούνται, ακόμα και σήμερα, ως πολύ μπροστά από την εποχή τους, μέχρι και ριζοσπαστικά.
Ζένια Γκόρτσανιουκ
Καριέρα
Στα πρώτα βήματα της καριέρας του, αγωνίστηκε στην ουκρανική Lokomotiv Kharkiv (1995-2001), στον Επίκουρο Πολίχνης (2004-05) και στον Αριστοτέλη Σκύδρας (2005-06). Στη συνέχεια έπαιξε στις μικρές ομάδες και με την καλή του απόδοση κατάφερε να φτάσει στην πρώτη ομάδα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2006-11), ενώ ακολούθησε ο Φοίνικας Σύρου (2012), η Almaty (2012-13) του Καζακστάν, η ρωσική Gubernsky (2013-14), ο Άρης (2014), η Μ.Ε.Ν.Τ. (2015), Al Sadd(2015) του Κατάρ, ο Ηρακλής Χαλκίδας (2015-16), η τουρκική Belediye Plevnespor (2016-17) και η Νίκη Αιγινίου (2017). Στην αγωνιστική περίοδο 2017-18 αγωνίστηκε στην πολωνική Bydgoszcz. Τον Ιούνιο του 2018 υπέγραψε στον Π.Α.Ο.Κ. επιστρέφοντας στην Ελλάδα.
Citroën
Εποχή Michelin
Αυτό σηματοδότησε την έναρξη μιας περιόδου πίστης των αγοραστών στη φίρμα, που όμοιά της υπάρχει μόνο σε φίρμες όπως την Porsche και την Ferrari. Η καλτ εικόνα των αυτοκινήτων αυτών στους λεγόμενους Citroënistes (φαν των Σιτροέν) χρειάστηκε δύο δεκαετίες για να μειωθεί αισθητά (από το 1975 μέχρι το 1995).
Ζένια Γκόρτσανιουκ
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Ζένια Γκόρτσανιουκ έχει αγωνιστεί σε 19 αγώνες με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Citroën
Εποχή Michelin
Η Citroën παρουσίασε το 2CV (η ονομασία του ήταν deux chevaux, που σήμαινε δύο άλογα, υποδηλώνοντας τους 2 φορολογήσιμους ίππους, καθώς CV = Cheval Vapeur, φορολογήσιμοι ίπποι) στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού το 1948. Αν και η αρχική ισχύς του 2CV ήταν μόλις 9 ίπποι, ωστόσο ενισχύθηκε σημαντικά στα επόμενα χρόνια, ενώ παράλληλα κατάφερε να διατηρήσει το βασικότερο πλεονέκτημά του, που ήταν η σταθερά χαμηλή τιμή αγοράς του. Για παράδειγμα, στη Γερμανία, κατά τη δεκαετία του 1960, κόστιζε το μισό από το Volkswagen Beetle (Σκαθάρι).
Το αυτοκίνητο αυτό έγινε τεράστια επιτυχία, αφού πέτυχε τον αρχικό του στόχο να προσφέρει στους Γάλλους της υπαίθρου μία φθηνή εναλλακτική λύση, αντί για τα άλογα και τα κάρα, και παρέμεινε στην παραγωγή για 42 χρόνια με ελάχιστες αλλαγές. Θεωρείται ως ένα από τα πλέον δημοφιλή και εικονικά μοντέλα στην ιστορία της Citroën.
Άμεσο αποτέλεσμα ήταν το εικονικό Citroën DS, το οποίο παρουσιάστηκε το 1955 και διέθετε ένα άκρως φουτουριστικό αεροδυναμικό αμάξωμα, πολύ πιο μπροστά από την εποχή του. Επιπλέον, έφερε μαζί του την πρώτη πλήρη εφαρμογή της θρυλικής υδροπνευματικής ανάρτησης, μεταβαλλόμενου ύψους, και στους 2 άξονες. Το σύστημα αυτής της ανάρτησης είχε ήδη δοκιμαστεί στα τελευταία Traction Avant και συγκεκριμένα στην έκδοση 15Η τον Μάιο του 1954 (που το έφερε μόνο στον πίσω άξονα). Το DS ήταν επίσης το πρώτο αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής με μπροστινά δισκόφρενα.
Το Citroën DS διέθετε επιπλέον στάνταρ υδραυλικό σύστημα διεύθυνσης και φρένα που τροφοδοτούνται από το ίδιο υδραυλικό σύστημα που τροφοδοτούσε την ανάρτηση, καθώς επίσης και ημι-αυτόματο υδραυλικό κιβώτιο ταχυτήτων (BVH: «boîte de vitesses hydraulique») και μάλιστα 4-τάχυτο. Ένα ίδιο σύστημα υψηλής πίεσης χρησιμοποιήθηκε για την ενεργοποίηση πιστονιών που βρίσκονταν στο κιβώτιο ταχυτήτων και για την διαχείριση του συμπλέκτη, στο ημι-αυτόματο κιβώτιο «Citromatic». Από τον Σεπτέμβριο του 1967, επίσης, το DS έγινε το πρώτο αυτοκίνητο ευρείας παραγωγής με προβολείς που έστριβαν ανάλογα με τη φορά του τιμονιού.
Το υψηλής πίεσης υδραυλικό σύστημα της υδροπνευματικής ανάρτησης έθεσε τη βάση πολλών μελλοντικών μοντέλων Citroën, μεταξύ των οποίων τα SM, GS, CX, BX, XM και Xantia. Τα αυτοκίνητα αυτά διέθεταν μία ξεχωριστή λειτουργία: με την έναρξη λειτουργίας του κινητήρα το ύψος της ανάρτησης ανέβαινε αυτόματα, για μεγαλύτερη άνεση. Στην κεντρική κονσόλα υπήρχε μάλιστα ένας μοχλός μέσω του οποίου ρυθμιζόταν το επιθυμητό ύψος από τον οδηγό. Αυτός ο τύπος ανάρτησης είναι μέχρι και σήμερα ο μόνος που συνδυάζει απαράμιλλη άνεση με άψογο κράτημα.
Όταν μάλιστα η υψηλότερη θέση της ανάρτησης ήταν επιλεγμένη, το αυτοκίνητο επανερχόταν στην κατώτερη όταν ήταν σταματημένο (όπως σε φανάρια), μέχρι την επανεκκίνηση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι άλλοι οδηγοί να ειδοποιούν τους οδηγούς Citroën ότι το αυτοκίνητο είχε πρόβλημα με τα ελαστικά, καθώς αυτό πίστευαν πως ευθυνόταν για το χαμήλωμα του αμαξώματος. Το ζήτημα αυτό τελικώς επιλύθηκε το 1994, όταν τοποθετήθηκε ως στάνταρ το σύστημα SC-MAC (Système Citroën de Maintien d'Assiette Constante / Σύστημα Citroën για Μόνιμη Διατήρηση Ύψους) που είναι ένας μηχανισμός για την εξάλειψη του φαινομένου των καθιζήσεων των μοντέλων με υδροπνευματική ανάρτηση.
Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας της Citroën με την Maserati, το σύστημα υψηλής πίεσης της Citroën χρησιμοποιήθηκε και στα μοντέλα της δεύτερης, όπως στα Bora, Merak και Khamsin και στην πρωτότυπη Maserati Quattroporte ΙΙ, που ουσιαστικά ήταν μια 4-πορτη εκδοχή του Citroën SM.
Οικονομική ανασυγκρότηση
thumb|Το Ελληνικό [[Citroën NAMCO Pony|Citroën Pony, σε βάση του 2CV.]] thumb|right|[[Citroën SM του 1972.]] thumb|right|[[Citroën DS|Citroën DS23 Pallas του 1974.]]
Το 1963, η Citroën άρχισε να διαπραγματεύεται με την Peugeot για συνεργασία στην αγορά πρώτων υλών. Οι συνομιλίες όμως ναυάγησαν το 1965.
Το ίδιο έτος, η Citroën εξαγόρασε τη γαλλική Panhard, ελπίζοντας να χρησιμοποιήσει την εκτεταμένη εμπειρία της στα μικρομεσαία αυτοκίνητα, ώστε να συμπληρώσει την παλέτα των μοντέλων της. Η συνεργασία μεταξύ των δύο εταιρειών είχε ξεκινήσει 12 χρόνια νωρίτερα, όταν συμφώνησαν σε μερική συγχώνευση των δικτύων πωλήσεων το 1953. Τελικώς όμως, η Panhard ανέστειλε την παραγωγή οχημάτων το 1967.
Το 1968, η Citroën προχώρησε σε αναδιοργάνωση των διεθνών δραστηριοτήτων της και την συνένωσή τους υπό μία νέα μητρική εταιρεία, την Citroën SA. Ο επί αρκετά χρόνια μεγαλομέτοχος της Citroën, η εταιρεία Michelin, πούλησε το 49% των μετοχών της Citroën στην ιταλική Fiat, σε μία συμφωνία που έγινε γνωστή ως PARDEVI (Participation et Développement Industriels). Στα πλαίσια της συμφωνίας αυτής, η Citroën εξαγόρασε την ιταλική Maserati, στις 25 Οκτωβρίου 1968.
Αμέσως μετά η Citroën αποφάσισε να χρησιμοποιήσει έναν κινητήρα V6 της Maserati για το «Project S», που ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, είχε καταλήξει στον σχεδιασμό ενός υπερ - DS, μεγαλύτερου και βαρύτερου από το DS, αντί για μία ελαφρύτερη 2-πορτη σπορ έκδοση του DS.
Τεράστιες οικονομικές απώλειες επήλθαν επιπλέον και λόγω της εμπορικής πανωλεθρίας του περιστροφικού κινητήρα Βάνκελ της κοινοπραξίας Comotor λόγω της πετρελαϊκής κρίσης, καθώς και του στρατηγικού λάθους της εταιρείας όσον αφορά την απουσία εκπροσώπου στην μεσαία κατηγορία επί τα πρώτα 25 μεταπολεμικά χρόνια, έως το 1970 όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το Citroën GS. Ένας ακόμα παράγοντας ήταν το τεράστιο κόστος εξέλιξης των Citroën GS, Citroën CX, Citroën SM, Citroën GS Birotor (Βάνκελ), Maserati Bora, Maserati Merak και Maserati Khamsin – το καθένα από αυτά ένα τεχνολογικό θαύμα.
Εποχή PSA
thumb|right|[[Citroën CX Prestige του 1982.]] thumb|right|Citroën CX 2.5 Prestige του 1988. thumb|right|[[Citroën XM 3.0 V6 του 1989 - 1990.]] thumb|right|[[Citroën C6 προ-παραγωγής τον Ιούλιο του 2005, μόλις 4 μήνες πριν λανσαριστεί στην αγορά.]] thumb|right|[[Citroën C6 πρώτης γενιάς του 2009.]]
Μετά από όλα αυτά, η Citroën ήταν πλέον εξαιρετικά αδύναμη και ανίκανη να αντέξει την πτώση στην αγορά αυτοκινήτου, που προκλήθηκε από την πετρελαϊκή κρίση του 1973. Στα τέλη του ίδιου έτους, η Fiat πούλησε το μερίδιό της στη PARDEVI και επέστρεψε το 49% στη Michelin. Αυτό θεωρήθηκε τότε ως ένα δυσοίωνο σημάδι των όσων αρνητικών γεγονότων θα ακολουθούσαν και πράγματι, σε λιγότερο από ένα χρόνο η Citroën κήρυξε πτώχευση. Η γαλλική κυβέρνηση φοβήθηκε μεγάλες απώλειες θέσεων εργασίας, λόγω της εξάντλησης των κονδυλίων της φίρμας και της ασταθούς διοίκησης, και οργάνωσε συζητήσεις μεταξύ της Michelin και της άλλης γαλλικής ιδιωτικής αυτοκινητοβιομηχανίας Peugeot, όπου και αποφασίστηκε η συγχώνευση της Automobiles Citroën και της Automobiles Peugeot σε μία εταιρεία. Τον Δεκέμβριο του 1974, η Peugeot εξαγόρασε το 38,2% της Citroën και έγινε υπεύθυνη για την διαχείριση των κοινών δραστηριοτήτων, μεταξύ των οποίων της έρευνας και εξέλιξης και των επενδύσεων.
Η Peugeot πούλησε την Maserati στη DeTomaso, τον Μάιο του 1975 και η ιταλική φίρμα μπόρεσε γρήγορα να εκμεταλλευθεί το ίματζ της τότε ανερχόμενης Maserati, επιτυγχάνοντας πωλήσεις δεκάδων χιλιάδων Maserati Biturbo.
Η εξαγορά ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 1976, όταν η Peugeot SA αύξησε το ποσοστό της στο 90% της Citroën SA, ενώνοντας τις δύο εταιρείες κάτω από μία κοινή στέγη, την PSA Peugeot Citroën (μεταγενέστερα Groupe PSA).