cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζόαν Λέσλι
Η Τζόαν Λέσλι (Joan Agnes Theresa Sadie Brodel, 26 Ιανουαρίου 1925 - 12 Οκτωβρίου 2015) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, χορεύτρια και ερμηνεύτρια βοντβίλ, η οποία στη Χρυσή Εποχή του Χόλιγουντ εμφανίστηκε σε διάφορα έργα, μεταξύ άλλων: Ο δραπέτης της Σιέρα, Ο Λοχίας Γιορκ, και το Ο ουρανός της δόξας. Η Λέσλι κατέχει αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας, στο Χόλυγουντ, από το 1960. Επίσης, υπήρξε μία από τις 250 ηθοποιούς, από τις οποίες το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, θα επέλεγε τις 25 καλύτερες, που ξεκίνησαν την καριέρα τους πριν το 1950. Τέλος, το 2006, τιμήθηκε με Golden Boot Awards, για την προσφορά της στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο (και συγκεκριμένα για της ταινίας γουέστερν).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί χορευτές Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ψήλωμα Τρικάλων
Το Ψήλωμα είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Το Ψήλωμα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών, στις πλαγιές των Ορέων Χάσια σε υψόμετρο 680 μέτρα ενώ απέχει περίπου 36 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Καλαμπάκα (έδρα του δήμου), 22 χλμ. ΝΔ. από την Δεσκάτη και 57 χλμ. Β. από τα Τρίκαλα. Αξιοθέατα θεωρούνται:
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, ως Κριτσοτάδες το 1883 ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στο δήμο Τυμφαίων. Το 1963 με το ΦΕΚ 16Α - 09/02/1963 μετονομάστηκε σε Ψήλωμα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Ασπροκκλησιά και την Κερασούλα αποτελούν την κοινότητα Ασπροκκλησιάς που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Χασίων του Δήμου Μετεώρων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 63 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Καλαμπάκας Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Διογένης ο Σμυρναίος
Ο Διογένης ο Σμυρναίος (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας φιλόσοφος με καταγωγή από την Σμύρνη. Κατά τον Κλήμη τον Αλεξανδρινό (2ος αιώνας μ.Χ.), υπήρξε μαθητής του Μητρόδωρου του Χίου και δάσκαλος του φιλοσόφου Αναξάρχου, και πιθανώς αποτελούσε μέλος της σχολής του Δημόκριτου. Κατά το παρελθόν συγχέονταν με τον Διογένη τον Απολλωνιάτη.
Πενιόν ντε Βέλεθ δε λα Γομέρα
thumb|Το Πενιόν ντε Βέλεθ δε λα Γομέρα, όπως φαίνεται από τη Μαροκινή ακτή. Η μικρότερη νησίδα στα δεξιά, η Ισλέτα, που συνδέεται με έναν βραχώδη ισθμό, είναι επίσης υπό ισπανική κυριαρχία.
Το Πενιόν ντε Βέλεθ δε λα Γομέρα (Ισπανικά: Peñón de Vélez de la Gomera· βερβερική γλώσσα: Badis· Αραβικά: جزيرة غمارة jazīrat ghumara) στους αρχαίους χρόνους Μπάντις ή Μπάντες, είναι ισπανικός βράχος (κυρίαρχα εδάφη της Ισπανίας) στα δυτικά της Μεσογείου, συνδεδεμένος με τη μαροκινή ακτή από έναν αμμώδη ισθμό. Είναι επίσης συνδεδεμένος με μια μικρότερη νησίδα στα ανατολικά, την Ισλέτα, από έναν βραχώδη ισθμό. Είναι ένα από τα πολλά βραχοφρούρια, στην ακτή της Βόρειας Αφρικής. Το Πενιόν ντε Βέλεθ δε λα Γομέρα, μαζί με την Ισλέτα, διοικούνται από την ισπανική κεντρική κυβέρνηση και έχουν πληθυσμό που αποτελείται μόνο από μικρό αριθμό ισπανών στρατιωτικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην νησιά Κατηγορία:Χερσόνησοι της Ισπανίας Κατηγορία:Νησιά της Μεσογείου
Λαρς Άλφορς
Ο Λαρς Βαλεριάν Άλφορς (18 Απριλίου 1907 - 11 Οκτωβρίου 1996) ήταν Φινλανδός μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στον τομέα των επιφανειών Ρίμαν και το κείμενό του για τη μιγαδική ανάλυση.
Βιογραφία
Ο Άλφορς γεννήθηκε στο Ελσίνκι της Φινλανδίας Η μητέρα του, Sievä Helander, πέθανε κατά τη γέννησή του. Ο πατέρας του, ο Άξελ Άλφορς, ήταν καθηγητής μηχανικής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Η οικογένεια Άλφορς ήταν σουηδόφωνη, οπότε αρχικά φοίτησε στο ιδιωτικό σχολείο Nya svenska samskolan, όπου όλα τα μαθήματα διδάσκονταν στα σουηδικά. Ο Άλφορς σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι από το 1924 και αποφοίτησε το 1928 έχοντας σπουδάσει υπό τους Ερνστ Λίντελοφ και Ρολφ Νεβανλίννα. το 1929 βοήθησε τον Νεβανλίννα στην εργασία του σχετικά με την εικασία του Ντεντζόι για τον αριθμό των ασυμπτωτικών τιμών μιας ακέραιης συνάρτησης. Το 1929 ο Άλφορς δημοσίευσε την πρώτη απόδειξη αυτής της εικασίας, η οποία σήμερα είναι γνωστή ως θεώρημα Denjoy-Carleman-Ahlfors,.
Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι το 1930.
Σταδιοδρομία
Ο Άλφορς εργάστηκε ως αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι από το 1933 έως το 1936. Το 1936 ήταν ο ένας από τους δύο πρώτους ανθρώπους στους οποίους απονεμήθηκε το μετάλλιο Φιλντς  (ο άλλος ήταν ο Τζέσι Ντάγκλας). Το 1935 ο Άλφορς επισκέφθηκε το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. 1938 επέστρεψε στη Φινλανδία για να αναλαμβάνει θέση καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Το ξέσπασμα του πολέμου το 1939 οδήγησε σε προβλήματα, αν και ο Άλφορς ήταν ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία. Του προσφέρθηκε μια θέση στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Ζυρίχης το 1944 και τελικά κατάφερε να ταξιδέψει εκεί τον Μάρτιο του 1945. Δεν του άρεσε η παραμονή του στην Ελβετία, οπότε το 1946 άδραξε την ευκαιρία να φύγει, επιστρέφοντας στην εργασία του στο Χάρβαρντ, όπου παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1977  ήταν καθηγητής Μαθηματικών Ουίλιαμ Κάσπαρ Γκραουστέιν από το 1964. Ο Άλφορς ήταν επισκέπτης υπότροφος στο Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών το 1962 και ξανά το 1966. Του απονεμήθηκε το Βραβείο Wihuri το 1968 και το Βραβείο Γουλφ στα Μαθηματικά το 1981. Διετέλεσε επίτιμος πρόεδρος του Διεθνούς Συνεδρίου Μαθηματικών το 1986 στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια, για τον εορτασμό των 50 χρόνων από την απονομή του μεταλλίου Φιλντς.
Το βιβλίο του περί Μιγαδικής Ανάλυσης (1953) είναι το κλασικό κείμενο επί του θέματος και είναι σχεδόν βέβαιο ότι αναφέρεται σε κάθε πιο πρόσφατο κείμενο που κάνει μεγάλη χρήση της μιγαδικής ανάλυσης. Ο Άλφορς έγραψε πολλά άλλα σημαντικά βιβλία, μεταξύ των οποίων οι επιφάνειες του Ρίμαν (1960) και τα Conformal invariants (1973). Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνέβαλε αποφασιστικά στις μερομορφικές καμπύλες, στη θεωρία κατανομής τιμών, στις επιφάνειες Riemann, στη σύμμορφη γεωμετρία, στις οιονεί συμμορφικές απεικονίσεις και σε άλλους τομείς.
Προσωπική ζωή
Το 1933 παντρεύτηκε την Έρνα Λένερτ, μια Αυστριακή που μαζί με τους γονείς της είχαν εγκατασταθεί αρχικά στη Σουηδία και στη συνέχεια στη Φινλανδία. Το ζευγάρι απέκτησε τρεις κόρες. Ο Άλφορς πέθανε από πνευμονία στο γηροκομείο Γουίλοουγουντ στο Πίτσφιλντ της Μασαχουσέτη ς το 1996.
Βιβλιογραφία
Ἀρθρα Βιβλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Φινλανδοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Σκύλαξ
Με το όνομα Σκύλαξ αναφέρονται οι:
Φερμπερίτης
Ο φερμπερίτης (αγγλ. ferberite) είναι βολφραμικό ορυκτό του σιδήρου. Το όνομά του αποδόθηκε το 1863 προς τιμήν του Γερμανού συλλέκτη ορυκτών και ερασιτέχνη ορυκτολόγου Μόριτς Ρούντολφ Φέρμπερ (Moritz Rudolph Ferber, 1805-1875).
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Ο φερμπερίτης απαντάται σε υδροθερμικές φλέβες υψηλών θερμοκρασιών, σε γρανιτικούς πηγματίτες ή εντός "greisen". Ενίοτε συναντάται και σε αλλούβιες αποθέσεις.
Εμφανίζεται σε πολυάριθμα σημεία της Γης, όχι όμως σε εκμεταλλεύσιμες ποσότητες παντού. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις του είναι στην Πορτογαλία (Panasqueira), στην Ισπανία (Αλμερία), στην Κορνουάλλη (Αγγλία) στη Σαξωνία (μεγάλοι κρύσταλλοι) και άλλες περιοχές της Γερμανίας, στη Γαλλία, στο Περού, στη Βολιβία, την Ουγκάντα, την Κίνα, τη Νότια Κορέα και τις Πολιτείες Κολοράντο, Αϊντάχο, Νέο Μεξικό και Καλιφόρνια των ΗΠΑ.
Δεν έχει αναφερθεί ύπαρξή του στην Ελλάδα.
Σημειώσεις
Φερμπεριτης Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
ΚΣΜ Ρίμνικου Βίλτσεα
Η ΚΣΜ Ρίμνικου Βίλτσεα είναι μια ρουμανική ποδοσφαιρική ομάδα από το νομό Βίλτσεα. Αγωνίζεται στη Liga II, Seria II. Ιδρύθηκε το 2004. Είναι απόγονος του πολύ μεγαλύτερου συλλόγου Chimia Râmnicu Vâlcea, που είχε ιδρυθεί το 1946 και διαλύθηκε το 2004. Η ομάδα έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα Liga III μία φορά, την περίοδο 2004-05. Αγωνίζεται στο Stadionul Municipal (Râmnicu Vâlcea), χωρητικότητας 12000 θέσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρουμανίας Κατηγορία:ΚΣΜ Ρίμνικου Βίλτσεα
Ατσίχολος Αρκαδίας
Πληροφορίες
Στο δρόμο από την Καρύταινα υπάρχει το παλιό πετρόχτιστο γεφύρι του Ατσιχόλου επί του Λουσίου ποταμού. Το χωριό είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στην πλαγιά και προσφέρει πανοραμική θέα που εκτείνεται από το φαράγγι του Λουσίου μέχρι το λεκανοπέδιο της Μεγαλόπολης. Αξιόλογη είναι η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, χτισμένη από Λαγκαδινούς μαστόρους, με θαυμάσια εξωτερική αρμολόγηση της πέτρας και ωραία υπέρθυρα. Διασταύρωση του δρόμου για την Αρχαία Γόρτυνα οδηγεί μετά από ωραία κατηφορική διαδρομή στη Μονή Καλαμίου.
Ο βυζαντινός Ατσίχολος έχει τοποθετηθεί σε παρόχθια περιοχή του Λουσίου ποταμού, δίπλα στα ερείπια της Αρχαίας πόλης Γόρτυνος. Η πρώτη μαρτυρία με το όνομά του, προέρχεται από την κτητορική επιγραφή του ασκητηρίου των Ταξιαρχών, του αρχαιοτέρου της περιοχής (15ου αιώνα). Άκμασε τον Μεσαίωνα και εγκαταλείφθηκε περί τα μέσα του 17ου αιώνα. Το 1826 ο Θ. Κολοκοτρώνης στον Ατσίχολο χτύπησε τη στρατιά του Ιμπραήμ και του προξένησε σημαντικές απώλειες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
Λέων Διαβατηνός
Ο Λέων Διαβατηνός ή Δαβατηνός ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, πρωτοβέστης, μάγιστρος, και κατεπάνω ή δουξ (διοικητής) της Έδεσσας όπου επαναστάτησε ενάντια στον αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ΄.
Ο Λέων καταγόταν από την Οικογένεια Διαβατηνών με μεγάλη επιρροή στο δεύτερο μισό του 11ου αιώνα. Το 1071 αναφέρεται ως απεσταλμένος του αυτοκράτορα Ρωμανού Δ΄ στην Έδεσσα. Πριν την σχεδιασμένη εκστρατεία του αυτοκράτορα εναντίον των Σελτζούκων και την απόσυρση του σουλτάνου Αλπ Αρσλάν στη Βαβυλώνα.
Μετά τη συντριπτική ήττα του Ρωμανού Δ΄ στη Μάχη του Μαντζικέρτ στις 26 Αυγούστου 1071 η Κωνσταντινούπολη έχασε την επικοινωνία και τον έλεγχο του νοτιοανατολικού τμήματος της αυτοκρατορίας πέρα από τα όρη του Ταύρου. Ο εμφύλιος πόλεμος, οι εξεγέρσεις των Βουλγάρων και οι Πετσενέγοι και η προσπάθεια του αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ΄ να τους αντιμετωπίσει με τις επιθέσεις των Νορμανδών κατά της Σικελίας, απογύμνωσαν στρατιωτικά τις ανατολικές επαρχίες. Σε μεγάλο βαθμό αυτή την κατάσταση εκμεταλλεύτηκε ο Φιλάρετος Βραχάμιος ξεκινώντας από την Γερμανίκεια το 1072 απλώνεται κατά διαστήματα σε όλη τη βόρεια Συρία και Μεσοποταμία καθιστώντας τον ημιανεξάρτητο ηγεμόνα της περιοχής.
Στην Έδεσσα ο Λέων Διαβατηνός ήταν δουξ - διοικητής από το 1071, και αντιμετώπισε τις επιδρομές των Σελτζούκων. Το 1077, αντικαταστάθηκε από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ'. Το τελευταίο σημάδι ζωής του Λέων χρονολογείται από το έτος 1098, όπου έπαψε η βυζαντινή κατοχή της Έδεσσας.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Εδέσσης Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Κατεπάνω Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Σόνια Ζαχαράτου
H Σόνια Ζαχαράτου γεννήθηκε στην Αθήνα, είναι ελληνιδα δημοσιογράφος και συγγραφέας. Εργάστηκε σε περιοδικά και εφημερίδες, σε ραδιοφωνικούς σταθμούς και στην κρατική τηλεόραση. Στην ΝΕΤ, παρουσίαζε καθημερινά τις εκδηλώσεις "Αθήνα ήταν Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης", εκπομπές πολιτισμού, συνεντεύξεις, έρευνες. Μία από τις σειρές εκπομπών, με τίτλο "Οι Τέχνες είναι 7" βραβεύτηκε από το υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας και την Ευρωπαϊκή Ένωση ως μία από τις έντεκα καλύτερες της Ευρώπης και προβάλλονταν στο πολιτιστικό κέντρο του Παρισιού Georges Pompidou. Έχει βραβευτεί από την Ελληνική Επιτροπή του ΟΗΕ για τη δημοσιογραφική συμβολή της στη γνωστοποίηση των διεθνών προβλημάτων και από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό. Έχει διατελέσει για 13 χρόνια διευθύντρια στο εβδομαδιαίο περιοδικό "7ΜΕΡΕΣ ΤV" και για μικρό διάστημα στο περιοδικό "ΕΙΝΑΙ". Τελευταία της συνεργασία στον περιοδικό τύπο ήταν στο περιοδικό ΒΗΜagazino. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ, της Διεθνούς Αμνηστίας, της ΕΛΣΑΛ, του Κύκλου Ποιητών.
(1991, ΕΤ-2, Εκπομπή "Οι τέχνες είναι 7", Παρουσίαση Χουλιαρά, Βελουδή, Πολυμέρη) (ΕΤ-2, Εκπομπή "Κατ΄οίκον", Σόνια Ζαχαράτου, Δημήτρης Τζάνης, Αφιέρωμα στους Τζένη Καρέζη και Κώστα Καζάκο) (ΕΤ-2, Εκπομπή Κατ' οίκον, Σόνια Ζαχαράτου - Δημήτρης Τζάνης, Αφιέρωμα στους Διαβάτη, Τσακίρογλου)
Εργογραφία
«Πανσέληνος παρά κάτι», εκδόσεις Αστάρτη, 1998 «Τρεις νύχτες του Αυγούστου (και μία ημέρα)», εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 2009 (Εφ.ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 13/4/2009, Κριτική-Παρουσίαση ΒΑΣΙΛΗΣ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ) «Ρόδινη Στάχτη –Μαρία Θηρεσία Καρλότα», εκδ. Εξάντας, 2011 «Ο εχθρός μου», εκδ. Μπαρτζουλιάνος, 2012 «Τα νερά στα μάτια σου», εκδ. Τόπος, 2012 (Παρουσίαση, Κριτική-Διονύσης Καρατζάς, Γιώργος Σταματόπουλος) «Madre dolorosa –Ο Έρωτας», εκδ. Μελάνι, 2013  (ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΛΥΜΠΕΡΗ 26/08/2018, εφ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ) «Το γκολ», εκδ. Μπαρτζουλιάνος, 2015 «Οι Απέναντι -23 συνεντεύξεις και μία συζήτηση», εκδ. Πολύτροπον, 2016 «Παιχνίδι με τον σπάγκο» της Σόνιας Ζαχαράτου, εκδ. Κουκούτσι, 2017 (14/2/2018, Σταύρος Σταμπόγλης) «Όνειρα με τη μαμά», εκδ. Κουκούτσι, υπό έκδοση. Συμμετοχή σε συλλογικές εκδόσεις. Έχει δημοσιεύσει διήγημά της στην ανθολογία "Μάρμαρα του Παρθενώνα -Ιστορία μιας κλοπής ή η κλοπή της Ιστορίας" και τιμήθηκε με το β΄ βραβείο για την ελληνική γλώσσα. Ο διαγωνισμός οργανώθηκε από την Asociacion Cultural Helenica NOSTOS, στην Αργεντινή.
Παραστάσεις
«Ο εχθρός μου» στο Ίδρυμα Κακογιάννη. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καντιώτης. Με τους ηθοποιούς Γεωργία Ζώη και Βαγγέλη Στρατηγάκο.
Παραπομπές
ΕΦΗ ΜΑΧΙΜΑΡΗ συνέντευξη της ΣΟΝΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΤΟΥ Κριτική - Διώνη Δημητριάδου
Δημήτρης Ζιώγας
Ο Δημήτρης Ζιώγας (γενν. Βόλος, 9 Νοεμβρίου 1981) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού επιθετικού και νυν προπονητής του Απόλλωνα Καναλίων της ΕΠΣ Θεσσαλίας. Κατέχει το ρεκόρ του κορυφαίου σκόρερ στo ελληνικό ποδόσφαιρο συμπεριλαμβανομένων ερασιτεχνικών αλλά και ημιεπαγγελματικών κατηγοριών, σημειώνοντας σχεδόν 1.000 γκολ σε αγώνες πρωταθλήματος, κυπέλλου και φιλικά και για τα επιτεύγματά του βραβεύθηκε από την Ε.Π.Ο. και τον Π.Σ.Α.Π. Είναι επίσης ο νεότερος που έχει αναδειχθεί πρώτος σκόρερ σε πρωτάθλημα, σε ηλικία 16 ετών με την AΠOΒ στην B΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας το 1997.
Βιογραφία
Σε ηλικία μόλις 5 ετών ο Δημήτρης Ζιώγας έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα και λίγα χρόνια αργότερα ξεκίνησε στα τμήματα υποδομής του Ολυμπιακού Βόλου, καθώς ο πατέρας του ήταν φανατικός οπαδός των «ερυθρόλευκων. Πρότυπο του ήταν ο Γερμανός Γκερντ Μίλερ και ο Βραζιλιάνος Ρομάριο. Tο 1996 υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο Ε.Π.Ο. με την AΠOΒ (Ακαδημία Ποδοσφαίρου Βόλου) με την οποία αγωνίσθηκε για 2 σεζόν, αναδεικνυόμενος σε κορυφαίο σκόρερ της B΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας σημειώνοντας 35 και 36 γκολ αντίστοιχα. Οι εμφανίσεις του αποτελούν το «διαβατήριο» για το πρώτο επαγγελματικό πενταετές συμβόλαιο με τη Νίκη Βόλου της B΄ Εθνικής το καλοκαίρι του 1998. Mε τη Νίκη Βόλου όπου δεν του δόθηκαν και ευκαιρίες, κατέκτησε το κύπελλο Θεσσαλίας του 2002 χωρίς όμως να αγωνιστεί στον τελικό κόντρα στον Μαγνησιακό (1-0). To 2002 πηγαίνει δανεικός στον Α.Ε.Σ. Αστέρα Ριζόμυλου, όπου βρίσκει τον παλιό καλό του εαυτό, πετυχαίνοντας 25, 30 και 32 γκολ αντίστοιχα στις τρεις σεζόν που αγωνίστηκε στην A' κατηγορίας της ΕΠΣ Θεσσαλίας. Ήταν στέλεχος του Ανδρούτσου Γραβιάς για έξι μήνες το 2005-06 με προπονητή το Δημήτρη Παναγιώτου σκοράροντας 21 γκολ στον πρώτο γύρο, ενώ δεν ήταν θετικό το πέρασμά  του  από την Αναγέννησης Καρδίτσας (3 γκολ σε 15 παιχνίδια). Tη σεζόν 2006-07 με τη φανέλα της Ενωσης Πόρου-Γαλατά στο πρωτάθλημα της Α' κατηγορίας Αργολίδας πέτυχε 64 γκολ, περισσότερα από όσα σημείωσαν μαζί οι δευτεροι στον πίνακα, Κώστας Καλυβάς και Τάσος Χριστόπουλος της E.Μιδέας - 30 γκολ έκαστος. . H ομάδα του όμως έχασε την άνοδο από την Ένωση Μιδέας (29 νίκες, 2 ισοπαλίες και μία ήττα) από την οποία ηττήθηκε δύο φορές, αλλά κατέκτησε το Κύπελλο Αργολίδας 2006-07 όπου σημείωσε 13 γκολ. Το 2007-08 με τον Αστέρα Ιτέας αναδείχτηκε 1ος σκόρερ του 4ου ομίλου Δ΄ Εθνικής με 26 τέρματα, οδηγώντας τον Αστέρα στην κατάληψη της δεύτερης θέσης του Δ΄ομίλου, στην κατάκτηση του κυπέλλου Φωκίδας, αλλά και στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδας ως αρχηγός της ομάδας. Στον ημιτελικό που έγινε στη Λάρισα αντιμετώπισε την παλιά του ομάδα τη Νίκη Βόλου η οποία απέκλεισε τον Αστέρα Ιτέας με 2-1 στην παράταση. Την περίοδο 2008-09 ξεκίνησε στην Νίκη Πολυγύρου, όπου σημείωσε έξι τέρματα και συνέχισε στην Αναγέννηση Γιαννιτσών στο δεύτερο γύρο στην Γ’ Εθνική (σε 15 παιχνίδια βρήκε δίχτυα οχτώ φορές), ενώ την περίοδο 2009 -10 μεταγράφηκε στον Α.Ο. Νέας Ιωνίας. Το Φεβρουάριο του 2010 ο Δημήτρης Ζιώγας βρέθηκε θετικός σε έλεγχο αντιντόπιγκ αγωνιζόμενος με την ομάδα του Σαρωνικού, για το πρωτάθλημα της Γ΄Εθνικής και τιμωρήθηκε με διετή αποκλεισμό απο την ΕΠΟ. Αγωνίστηκε έξι μήνες σε Αλβανία και Βουλγαρία μέχρι να λήξει η τιμωρία του το 2012, ενώ είχε πρόταση και από αγγλική ερασιτεχνικηή ομάδα όπου δοκιμάστηκε.
Την περίοδο 2012-13 ο Ζιώγας αποτέλεσε βασικό στέλεχος και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του 4ου ομίλου του Περιφερειακού Πρωταθλήματος, με τα χρώματα του Α.Ο. Καρδίτσας, με 14 τέρματα. Την περίοδο 2013-14 αγωνίζεται με τον Σαρακηνό Αγίας Παρασκευής Βόλου στην Α κατηγορία της ΕΠΣ Θεσσαλίας. Το καλοκαίρι του 2014 υπέγραψε στην Α.Ε. Λεονταρίου Καρδίτσας. Αγωνίστηκε στην Α΄ τοπική κατηγορία της Ε.Π.Σ. Καρδίτσας όπου και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της περιόδου 2014-15, με 24 τέρματα.
Με την ολοκλήρωση της περιόδου 2015-16 ο Δημήτρης Ζιώγας έκλεισε οριστικά την πολυετή του καριέρα, σύμφωνα με δική του, προηγούμενη δήλωση αναδεικνυόμενος πρώτος σκόρερ στον 2ο Όμιλο της Α΄ τοπικής κατηγορίας Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας, με 21 τέρματα.
Το ντεμπούτο του σαν προπονητής πραγματοποιήθηκε την περίοδο 2016-17, αμέσως μετά το πέρας της αγωνιστικής του καριέρας, όταν ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ομάδας της Σκιάθου. Από τα μέσα της περιόδου 2016-17 έχει αναλαβεί ως παίκτης-προπονητής τη Δάφνη Λιβανάτων (Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας). Ωστόσο την περίοδο 2017-18 ο Ζιώγας επανήλθε στην ενεργό δράση με τα χρώματα της Νίκης Βόλου στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής, στη συνέχεια για ελάχιστους μήνες στον Αχιλλέα Φαρσάλων. και έπειτα στον Α.Σ. Πύρασο Νέας Αγχιάλου για 2 σεζόν (2019-21). Tην περίοδο 2021-22 ανέλαβε παίκτης-προπονητής του Κεραυνού Βαθυκοίλου της ΕΠΣ Φθιώτιδας.
Ρεκόρ
O Ζιώγας είναι κάτοχος σπουδαίων ρεκόρ. Συνολικά εχει σκοράρει τουλάχιστον 750 γκολ σε επίσημους αγώνες (τουλάχιστον 700) - έχει αγωνιστεί σε Γ΄Εθνική, Δ΄Εθνική, ΕΠΣ Θεσσαλίας, ΕΠΣ Φωκίδας, ΕΠΣ Αργολίδας, και ΕΠΣ Φθιώτιδας. Το προσωπικό του ρεκόρ τερμάτων σε ένα αγώνα είναι 11 και σημειώθηκε τη σεζόν 2006-07 με τη φανέλα της Ενωσης Πόρου-Γαλατά στο πρωτάθλημα της Α' κατηγορίας Αργολίδας, το υψηλότερο που έχει καταγραφεί στην Ελλάδα. Tην σεζόν 2007-08 από τα 26 τέρματα που σημείωσε με τον Αστέρα Ιτέας, 6 εξ' αυτών τα πέτυχε με ανάποδο ψαλίδι. Δημιούργησε επίσης ακόμα ένα μοναδικό ρεκόρ, καθώς σκόραρε για 21 σερί αγωνιστικές. Την περίοδο 2015-16 με τα χρώματα της Α.Ε. Δημινίου στην Α' τοπική κατηγορία της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας, πέτυχε γίνει ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σημείωσε 5 τέρματα σε μόλις 45' λεπτά αγώνα στo ελληνικό ποδόσφαιρο, ενώ είναι και από τους νεότερους που έχουν σημειώσει χατ-τρικ, μετά τον Ντίνο Ποντίκα και ξεπερνώντας τον Σπύρο Δημόπουλο (με τον Αρη Ξυλοκέρας στη Β' κατηγορία της EΠΣ Ηλείας).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Άγιος Κωνσταντίνος Αρκαδίας
Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι χωριό της επαρχίας Μαντινείας του νομού Αρκαδίας. Στο παρελθόν ονομαζόταν Ματσαγρά. Μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, αποτελούσε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Τριπόλεως. Ο οικισμός συνορεύει με στρατιωτική Βάση της Αεροπορίας. Ο πληθυσμός του είναι 719 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η τοπική κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 5,430 χμ² (2011).
Γεωγραφία
Χωριό της επαρχίας Μαντινείας νομού Αρκαδίας, στην κεντρική Πελοπόννησο. Σήμερα ονομάζεται Άγιος Κωνσταντίνος. Μετά το πρόγραμμα Καποδίστριας το 1999, αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Τρίπολης. Συνορεύει με την 124 ΠΒΕ στρατιωτική Βάση της Αεροπορίας. Έχει περί τους χιλίους κατοίκους, κυρίως αγρότες και οικοδόμους, πολλοί εκ των οποίων υπήρξαν μετανάστες στις ΗΠΑ και την Αυστραλία.
Ιστορία-λαογραφία
Τα χωράφια μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους διανεμήθηκαν στους ντόπιους με «πέταμα λιθάρι». Υπάρχουν τέσσερα κύρια πηγάδια με ποικίλες λαογραφικές παραδόσεις. Σύμφωνα με την πιο γνωστή, μέσα στο πηγάδι του Αη Λιά φύτρωσε συκιά και καλούσε με φωνή νεράιδας τους διψασμένους να πλησιάσουν, να σκύψουν και να πιούν νερό. Όσοι έσκυβαν, τραβιούνταν από την νεράιδα στον πυθμένα.
Άγιος Πατρίκιος, Γρενάδα
Η ενορία του Αγίου Πατρίκιου (αγγλικά: Saint Patrick parish, γαλλικά: Paroisse de Saint Patrick) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη από τις 6 ενορίες της Γρενάδας. Πρωτεύουσα είναι η Σωτέρ που είναι και η έκτη μεγαλύτερη πόλη της Γρενάδας. Έχει συνολικό πληθυσμό 10.674 κατοίκων. Έχει έκταση 17 τ.μ. (44 τ.χλμ.).
Άγιος Κωνσταντίνος Αρκαδίας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Άγιος Πατρίκιος, Γρενάδα
Συνορεύει στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα και στα δυτικά με τον Άγιο Ιωάννη.
Περιφέρειες
Η ενορία χωρίζεται σε 2 περιφέρειες:
Γεωγραφία
Η ενορία καλύπτει όλο το βόρειο τμήμα του νησιού. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη σε έκταση και σε πληθυσμό ενορία στη Γρενάδα, μετά τον Άγιο Ανδρέα, τον Άγιο Γεώργιο και τον Άγιος Δαβίδ (ενορία), Γρενάδα|Άγιο Δαβίδ. τ.μ. (67 τ.χλμ.). Συνορεύει στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα και στα δυτικά με τον Άγιο Ιωάννη. Έχει έκταση 17 τ.μ. (44 τ.χλμ.).
Ποτάμια
Τα κυριότερα ποτάμια είναι:
Νησιά
Τα κυριότερα νησιά είναι:
Κόλποι
Οι κυριότεροι κόλποι είναι:
Λίμνες
Η γνωστότερη λίμνη είναι:
Όνομα
Ο Άγιος Πατρίκιος λέγεται στα αγγλικά: Saint Patrick parish και στα πατουά: Paroise de Saint Patrick. Το ψευδόνυμο της ενορίας είναι Η γεωπονική Ενορία (The Agriculture Parish) ή Η Ιστορική Ενορία (The Historical Parish).
Παραπομπές
Αγιος Πατρικιος
Επιγονάτιο
Το επιγονάτιο είναι άμφιο των Επισκόπων και ορισμένων οφφικιούχων πρεσβυτέρων στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Παρόμοιο άμφιο, που αποδίδεται μόνο σε οφφικιούχους πρεσβυτέρους των σλαβόφωνων Ορθοδόξων Εκκλησιών είναι το Επιμήριο.
Περιγραφή
thumb|200px|Επιγονάτιο
Έχει σχήμα ρόμβου και κρέμεται από τη ζώνη μπροστά από το δεξί γόνατο (εξ'ου και επιγονάτιο, επί του γόνατος). Εκτός από τους επισκόπους, το φορούν επιπλέον οι πνευματικοί-εξομολόγοι ιερείς και οι ιερείς, που φέρουν τίτλο (σακελλάριος, οικονόμος, σύγγελος, πρωτοπρεσβύτερος και αρχιμανδρίτης). Φέρει συνήθως παράσταση του «Νιπτήρος» του Μυστικού Δείπνου ή της Αναστάσεως.
Επειδή αρχικά το χρησιμοποιούσαν ως πετσέτα, συμβόλιζε την πετσέτα ή ποδιά (λέντιο), που χρησιμοποίησε ο Κύριος στον Μυστικό Δείπνο για να πλύνει τα πόδια των μαθητών του. Επειδή επίσης μοιάζει με ξίφος και κρέμεται στη θέση του, συμβολίζει την πνευματική μάχαιρα και τη μάχαιρα του πνεύματος, τον οπλισμό δηλαδή που πρέπει να έχει ο επίσκοπος για να προστατεύει το ποίμνιο που του εμπιστεύθηκε ο Κύριος.
Φορώντας το ο ιερουργός λέει: «Περίζωσαι την ρομφαίαν σου επί τον μηρόν σου, Δυνατέ, τη ωραιότητί σου και τω κάλλει σου και έντεινε και κατευοδού και βασίλευε ένεκεν αληθείας και πραότητος και δικαιοσύνης και οδηγήσει σε θαυμαστώς η δεξιά σου. Πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».
Τόσο το επιγονάτιο, όσο και το επιμήριο έχουν κοινή καταγωγή από τις αρχαίες επιγονατίδες, τις οποίες φορούσαν οι στρατιώτες για να προστατεύσουν τα πόδια τους από μελανιές, που δημιουργούσαν τα ξίφη τους. Οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες συνήθιζαν να επιδίδουν ξίφος ως επιβράβευση των ευγενών και των ανώτερων αξιωματούχων, που υπερασπίστηκαν την Αυτοκρατορία. Με παρόμοιο τρόπο η Εκκλησία ανταμοίβει τους ιερείς της, οι οποίοι αμύνονται υπέρ της Ορθόδοξης Πίστεως.
Επιγονατιο
ΕΣ
Η συντομογραφία ελληνικών χαρακτήρων ή λέξη ή επίθετο ΕΣ ή Ε.Σ. ή Ες μπορεί να αναφέρεται.
Green Lantern
Ο πρώτος Green Lantern ήταν ο χαρακτήρας τού Άλαν Σκώτ, που δημιουργήθηκε το 1940 όπως και η πλειονότητα των δημοφιλών υπερηρώων. Ο Άλαν Σκωτ συνήθως πολεμούσε κοινούς εγκληματίες τής Nέας Υόρκης με την βοήθεια του μαγικού του δαχτυλιδιού. Η έκδοση του χαρακτήρα σταμάτησε το 1949 κατά την διάρκεια μιας μαζικής πτώσης τής δημοφιλίας των υπερηρωικών κόμικ, μα ο χαρακτήρας έλαβε μία περιορισμένη αναγέννηση τις επόμενες δεκαετίες.
Το 1959, για να κεφαλαιοποιήσουν την μεγάλη άνθιση της δημοφιλίας τής επιστημονικής φαντασίας, ο Green Lantern επαναπροσδιορίστηκε ως Χαλ Τζόρνταν, έναν φύλακα ενός διαστρικού σώματος ασφαλείας γνωστού και ως Σώμα των Πράσινων Φανών. Επιπρόσθετοι μέλη αυτής τής οργάνωσης, όπου όλα αποκαλούνται Green Lanterns, παρουσιάστηκαν με τον καιρό. Εξέχοντες Green Lanterns που έλαβαν πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι οι: Γκάι Γκάρντνερ, Τζων Στιούαρτ, Κάυλ Ρέυνερ, και Σάιμων Μπαζ.
Οι Green Lanterns είναι μεταξύ των πιο δημοφιλών έργων τής DC Comics. Έχουν προσαρμοστεί για την τηλεόραση, βιντεοπαιχνίδια και κινούμενα σχέδια.
Χρυσή Εποχή
Ο Μάρτιν Νόντελ δημιούργησε τον πρώτο Green Lantern. Η πρώτη του εμφάνιση τήν στην Χρυσή Εποχή των κόμικ στο All-American Comics #16 (τον Ιούλιο του 1940), σε έκδοση τής  All-American Publications, μίας από τις τρεις εταιρείες που αργότερα θα γινόταν η DC Comics.
Το πραγματικό όνομα του Green Lantern είναι Άλαν Σκωτ, ο οποίος μετά από ένα ατύχημα παίρνει στην κατοχή του ένα μαγικό φανάρι που του μιλάει και του λέει ότι θα του δώσει δύναμη. Από αυτό έφτιαξε ένα μαγικό δαχτυλίδι που του έδωσε μία γκάμα δυνάμεων. Οι περιορισμοί τού δαχτυλιδιού είχαν να κάνουν με το ότι έπρεπε να "φορτίζεται" κάθε 24 ώρες και αυτό γινόταν εφάπτοντάς το για κάποιο διάστημα στο φανάρι. Ένας άλλος περιορισμός ήταν ότι δεν μπορούσε να επηρεάσει άμεσα ξύλινα αντικείμενα.Ο Άλαν πολεμούσε κυρίως κοινούς θνητούς εγκληματίες και κάποιους παραφυσικούς, όπως ο Άγριος Βάνδαλος και το ζόμπι Σόλομων Γκράντυ.
Προφήτης Ηλίας Σουλίου Αχαΐας
Ο Προφήτης Ηλίας είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας. Αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Σουλίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο διευρυμένο Δήμο Πατρέων.
Green Lantern
Αργυρή Εποχή
Το 1959, ο Τζούλιους Σβάρτζ επαναπροσδιόρισε τον χαρακτήρα τού Green Lantern ως ήρωα επιστημονικής φαντασίας με το όνομα Χαλ Τζόρνταν. Οι δυνάμεις του πάνω-κάτω ήταν οι ίδιες με του Άλαν Σκωτ, μα ο χαρακτήρας ήταν εντελώς διαφορετικός και ασύνδετος με τον Green Lantern τής δεκαετίας τού 1940. Εϊχε νέο όνομα, νέα στολή και μία νέα ιστορία γένεσις. Ο Χαλ έλαβε το δαχτυλίδι από έναν ετοιμοθάνατο εξωγήινο και έλαβε το δαχτυλίδι το χρέος τής θέσης τού φρουρού στο Σώμα των Πράσινων Φανών, ένα διαστρικό σώμα ασφαλείας επιβλεπόμενο από τους Φύλακες τού Σύμπαντος.
Προφήτης Ηλίας Σουλίου Αχαΐας
Τοποθεσία
Είναι οικισμός για τον οποίο δεν υπάρχουν στοιχεία οριοθέτησης. Βρίσκεται κτισμένος στο νότιο τμήμα των δυτικών πλαγιών του Παναχαϊκού όρους, σε υψόμετρο από 982 έως 1.273 μ., δυτικά της «σάρας» του Παναχαϊκού, στην περιοχή του λεγόμενου «Παλαιού Σουλίου» και σε θέση ανατολικά-βορειοανατολικά των υπόλοιπων οικισμών της περιοχής αυτής.
Green Lantern
Γκάυ Γκάρντνερ
Στα τέλη τής δεκαετίας του 1960 ο Γκάυ Γκάρντνερ εμφανίστηκε ως η δεύτερη επιλογή αντικατάστασης του Άμπιν Σουρ ως Green Lantern τού τομέα 2814. Ο Γκάρντνερ ήταν υποψήφιος για το δαχτυλίδι τού Άμπιν Σουρ, μα ο Τζόρνταν ήταν πιο κοντά. Αυτό τον έκανε "εφεδρικό" Green Lantern. Ωστόσο, στις αρχές τής καριέρας του ως Green Lantern, μία τραγωδία έφερε τον Γκάρντνερ σε μία έκρηξη μπαταρίας ενέργειας, θέτοντάς τον σε κώμα για χρόνια. Όταν ξύπνησε λόγω των πολλών ετών στο κώμα ο Γκάυ ήταν συναισθηματικά ασταθής, αν και μπορούσε να το διαχειριστεί. Έχει περάσει από πολλές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένης τής φοράς που μπόρεσε να χειριστεί το κίτρινο δαχτυλίδι τού Σινέστρου, την απόκτηση και απώλεια των Βουλδαριανών δυνάμεων και την επαναποδοχή του στο Σώμα των Πράσινων Φανών. Αργότερα έγινε μέλος τής Τιμητικής Φρουράς των Πράσινων Φανών και μπορούσε να επιβλέπει την εκπαίδευση των νέων Φανών Είναι ο υπ'αριθμόν 2814.2 Φανός στο Σώμα.
Προφήτης Ηλίας Σουλίου Αχαΐας
Γενικά στοιχεία
Στη θέση του οικισμού βρισκόταν η αρχική θέση του οικισμού του Σουλίου. Σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες, σήμερα ο οικισμός κατοικείται μόνο την περίοδο του καλοκαιριού.
Green Lantern
Τζων Στιούαρτ
Στις αρχές τής δεκαετίας τού '70, ο Τζων Στιούαρτ, ένας αρχιτέκτονας από το Ντητρόιτ, επιλέχθηκε από τους Φύλακες να αντικαταστήσει τον Γκάυ Γκάρντνερ ως εφεδρικός Green Lantern για τον Τζόρνταν. Όταν ο Τζόρνταν παραιτήθηκε από το Σώμα, για μια μεγάλη χρονική περίοδο, ο Στιούαρτ ανέλαβε ως ο Φανός και βρήκε τον εαυτό του καθώς πολέμησε πολλούς κακοποιούς. Κατά το διάστημα αυτό οι Φύλακες του Σύμπαντος ανέθεσαν στην Κάτμα Τούι να εκπαιδεύσει τον Στιούαρτ και οι δυο τους ανέπτυξαν ερωτικά συναισθήματα. Παντρεύτηκαν, μα η Κάτμα σύντομα σκοτώθηκε από τον αιώνιο εχθρό των Πράσινων Φανών, την Σταρ Σάφαϊρ. Ο Στιούαρτ ήταν απαρηγόρητος. Έφτασε στο κατώτατο σημείο όταν δεν μπόρεσε να σώσει τον πλανήτη Ξάνσι από καταστροφή στην Κοσμική Οδύσσεια.
Προφήτης Ηλίας Σουλίου Αχαΐας
Διοικητική εξέλιξη
Ο Προφήτης Ηλίας είναι σχετικά καινούριος αυτοτελής οικισμός καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 17/03/1991, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Σουλίου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στο Δήμο Πατρέων ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Σουλίου.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Green Lantern
Τζων Στιούαρτ
Ο Στιούαρτ στην πορεία ανακάλυψε ότι οι Φύλακες είχαν την ενέργεια να στείλουν πίσω στην Γη τίς πόλεις και ότι τις άφηναν στον Ώα, ως κοσμικό πείραμα καθώς και για να δοκιμάσουν τον Στιούαρτ. Ο Στιούαρτ πέρασε την δοκιμασία και ανακάλυψε ότι ήταν στις προφητείες τού Ώα. Για αυτό και οι Φύλακες τον είχαν επιλέξει οι ίδιοι αντί να επιλεγεί από ένα Δαχτυλίδι. Ο Στιούαρτ άγγιξε νέο επίπεδο και έγινε ο πρώτος θνητός Φύλακας του Σϋμπαντος. Ανταμοίφθηκε επίσης με την ανάσταση της Κάτμα Τούι, κάτι που οδήγησε και στον χωρισμό του με την Ρόουζ.
Ο Τζων Στιούαρτ είναι γνωστός από την συμμετοχή του στην τηλεοπτική εκδοχή τής Λεγεώνας τής Δικαιοσύνης, καθώς και όντας ο πρωταρχικός Green Lantern τού Σύμπαντος Κινουμένων Σχεδίων τής DC.
Θαάλ Σινέστρο
Ο Σινέστρο γεννήθηκε στον πλανήτη Κόρουγκαρ και έγινε Green Lantern στον διαστημικό τομέα 1417. Ήταν φίλος τού Άμπιν Σουρ και μέντορας του Χαλ Τζόρνταν. Η επιθυμία του για τάξη ήταν βασική στο Σώμα και τον οδήγησε στο να είναι ένας από τους σπουδαιότερους Green Lanterns. Καθώς περνούσαν τα χρόνια επικεντρωνόταν ολοένα και περισσότερο στο να προστατεύει τον τομέα του και να διατηρεί την τάξη στο πλανήτη καταγωγής του χωρίς να υπολογίζει τίποτα. Τελικά, κατέληξε στο ότι ο καλύτερος δρόμος θα ήταν να κυριεύσει τον Κόρουγκαρ και να κυβερνήσει τον πλανήτη ως δικτάτορας. Αποκαλύφθηκε από τον Χαλ Τζόρνταν και καταδικάστηκε, μα αργότερα έφτιαξε ένα κίτρινο δαχτυλίδι τού φόβου από τον Κουάρντ. Μαζί με τον Πάραλλαξ, θα δημιουργούσε το Σώμα Σινέστρο, το οποίο ξεκίνησε τον Πόλεμο του Φωτός. Ακολούθησε η Αμαυρότερη Νύχτα και ο Πόλεμος των Πράσινων Φανών και μετά ο Σινέστρο θα ξαναλάβει το δαχτυλίδι τού Green Lantern.
Δυνάμεις και ικανότητες
Κάθε Green Lantern φορά ένα δαχτυλίδι που του προσδίδει μία γκάμα δυνάμεων. To πλήρες εύρος των ικανοτήτων τού δαχτυλιδιού ποτέ δεν προσδιορίστηκε, μα δύο κύρια στοιχεία είναι ότι χαρίζει την ικανότητα της πτήσης και ότι οι δράσεις του ακολουθούνται από ένα πράσινο φως.
Οι πρώτες ιστορίες τού Green Lantern έδειχναν τους χαρακτήρες να κάνουν παντός είδους επιτεύγματα με το δαχτυλίδι, από το να συρρικνώνουν αντικείμενο ως το να κάνουν ανθρώπους αόρατους. Οι μετέπειτα ιστορίες σταμάτησαν τέτοιου είδους εμφάσεις στις δυνάμεις λόγω των "δομών".
Η δύναμη ορόσημο του Green Lantern είναι η ικανότητά του να εμφανίζει ως δια μαγείας "δομές": στερεά πράσινα αντικείμενα, τα οποία ο Green Lantern μπορεί να ελέγχει τηλεκινητικά. Αυτές μπορεί να είναι οτιδήποτε, παραδείγματος χάριν μια ασώματη γροθιά, για να χτυπήσει έναν αντίπαλο, μία ασπίδα, για να αποκρούσει μια επίθεση, ένα σπαθί, για να κόψει ένα σχοινί, ή αλυσίδες, για να δέσει έναν αιχμάλωτο. Όποιο κι αν είναι το σχήμα ή το μέγεθός τους, αυτές οι δομές είναι πάντα καθαρού πράσινου χρώματος, εκτός αν ο Φανός είναι τόσο ικανός που να γνωρίζει πως να αλλάζει το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα που η δομή εκπέμπει. Ο Χαλ Τζόρνταν έχει δείξει ότι κατέχει την ικανότητα να έχει μία δομή που να εκπέμπει ραδιενέργεια Κρυπτονίτη μετά από καθοδήγηση τού Μπάτμαν.
Τα δαχτυλίδια του Σώματος των Πράσινων Φανών επιτρέπουν στους κατόχους να ταξιδεύουν πολύ γρήγορα σε διαστρικές αποστάσεις, τόσο γρήγορα που μπορούν με ευκολία να κάνουν περιπολία στο Σύμπαν. Επιτρέπουν σε αυτόν που το φοράει να επιβιώνει σε οιοδήποτε περιβάλλον, και επίσης του αφαιρούν την ανάγκη τροφής, ύπνου και εκκένωσης. Το δαχτυλίδι μπορεί να μεταφράσει κάθε γλώσσα τού Σύμπαντος. Κατέχουν ισχυρούς αισθητήρες και μπορούν να αναγνωρίζουν και να αναλύουν αντικείμενα. Οι Φανοί έχουν πλήρη πρόσβαση σε όλες τις γνώσεις των Φυλάκων μέσω τού Βιβλίου τού Ωά.
Μία αξιοσημείωτη δύναμη που δεν έχει το δαχτυλίδι είναι η ίαση οιουδήποτε τραύματος, αν και μπορεί να προσφέρει προστασία. Στην πρωταρχική ιστορία τού Χαλ Τζόρνταν, ο Αμπίν Σουρ κληροδότησε το δαχτυλίδι του στον Χαλ, επειδή ήταν ανήμπορος να βοηθήσει τον εαυτό στην κατάσταση που βρισκόταν με τόσα θανατηφόρα τραύματα. Αν ο Green Lantern τυχαίνει να είναι ικανός θεραπευτής, τότε το δαχτυλίδι μπορεί να εμφανίσει οιοδήποτε φάρμακο σκεφτεί, μα δεν μπορεί να κάνει πολλά για κάποιον Φανό που δεν έχει ιατρικές γνώσεις. Όταν ο Χαλ Τζόρνταν σπάει το χέρι του, το καλύτερο που μπορεί να κάνει είναι να εμφανίσει γύψο. Αυτό αργότερα επεκτείνεται στην ικανότητα να αντικαταστήσει μεγάλα τμήματα ενός τραυματισμένου σώματος με δομές, μα αυτό απαιτεί λεπτομερή βιολογική γνώση τού σώματος κάποιου και μεγάλη συγκέντρωση για την επέκταση των δομών.
Το δαχτυλίδι τού Άλαν Σκωτ ήταν ανήμπορο να δράσει άμεσα σε οτιδήποτε ήταν φτιαγμένο από ξύλο. Ο Άλαν μπορεί να επικαλεστεί μία πράσινη ασπίδα που προστατεύει από σφαίρες, μα ένα ξύλινο ρόπαλο θα διαπεράσει την ασπίδα. Τα δαχτυλίδια τού Χαλ Τζόρνταν και των συναδέλφων του είχαν την ίδια αδυναμία σε οτιδήποτε κίτρινο, αν και αυτό ήταν λόγω τής αφαίρεσης του κίτρινου μολύσματος από την Κεντρική Μπαταρία στον Ώα. Οι πρόσφατες ιστορίες έχουν αφαιρέσει αυτή την αδυναμία.
Η αποτελεσματικότητα του δαχτυλιδιού είναι συνδεδεμένη με την δύναμη της θέλησης του φορέα. Ένας Green Lantern με ισχυρή θέληση θα νικήσει έναν Φανό με λιγότερο δυνατή θέληση σε μία μάχη. Οτιδήποτε αποδυναμώνει το μυαλό ενός Green Lantern, όπως μία τηλεπαθητική επίθεση, μπορεί να καταστήσει το δαχτυλίδι άχρηστο.
Ο Green Lantern είναι διάσημος για τον όρκο που απαγγέλλει όταν φορτίζει το δαχτυλίδι του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικά κόμικς Κατηγορία:Υπερηρωικές ομάδες της DC Comics
Παπικό πρωτείο (θέσεις άλλων δογμάτων)
Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία
Η Ορθόδοξη Εκκλησία πρεσβεύει ότι ο Επίσκοπος Ρώμης απολάμβανε πρεσβείων τιμής στα πλαίσια της παλαιάς Πενταρχίας των Πατριαρχείων της ενιαίας Εκκλησίας. Μετά το Σχίσμα του 1054, ως πρωτόθρονη Εκκλησία στον ορθόδοξο κόσμο υφίσταται το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ο Προκαθήμενός του είναι «πρώτος μεταξύ ίσων» στη σχέση του με τους Προκαθημένους των Αυτοκέφαλων Ορθόδοξων Εκκλησιών.
Η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας για το Παπικό πρωτείο
Για την Ορθόδοξη Εκκλησία, θεωρείται αδύνατο να επιτευχθεί ενότητα μεταξύ Ανατολής και Δύσης χωρίς αλλαγές στη διδασκαλία που αφορά στο παπικό πρωτείο. Το εμπόδιο αυτό παραμένει ισχυρό, καθώς, εκτός άλλων, η αποδοχή του με τη σημερινή μορφή θα σήμαινε και αποδοχή όλων των άλλων δογματικών διαφορών που έχει η Ορθόδοξη Εκκλησία με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία (π.χ. το αλάθητο του Πάπα).
Η Ορθόδοξη Εκκλησία πιστεύει ότι το πρωτείο της Ρώμης έλκει την καταγωγή του από τρεις παράγοντες:
Έτσι, η Ορθόδοξη θέση παραμένει αμετακίνητη επάνω σε αυτό το ζήτημα:
Την δικαιοδοσία της εξουσίας που ο Πάπας επιδίωκε να ασκήσει σε όλους τους άλλους πατριάρχες, το πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως την αρνιόταν, μη αναγνωρίζοντας στον πατριάρχη της «Πρεσβυτέρας Ρώμης» παρά μόνο το τιμητικό προβάδισμα λόγω αρχαιότητας της Εκκλησίας. Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία, ήταν πάντα σαφές ότι τα βυζαντινά κείμενα πριν τον 11ο αιώνα, όταν αναφέρονταν στην ιδέα περί πρωτείου, αυτό γινόταν ρητορικά, χωρίς κανείς να αναγνωρίζει τις μεταγενέστερες μοναρχικές αξιώσεις του Πάπα με τις πολιτικές και εκκλησιαστικές προεκτάσεις που εμφανίστηκαν κυρίως από το 1100, όταν η δυτική εκκλησιολογία είχε μετατοπιστεί αδιαμφισβήτητα προς την κατεύθυνση της παπικής μοναρχίας και υποστήριζε τις αξιώσεις της με μια νομικίστικη ερμηνεία των χωρίων της Καινής Διαθήκης που αναφέρονται στον άγιο Πέτρο.
Βιβλική Τεκμηρίωση
Τα δύο χωρία στα οποία στηρίχτηκε το μεγαλύτερο μέρος της επιχειρηματολογίας περί Παπικού Πρωτείου ήταν:
και
Για το πρώτο χωρίο, οι υπερασπιστές του πρωτείου αναφέρονται στο σημείο όπου ο Ιησούς παραχώρησε στον Πέτρο τα "κλειδιά της βασιλείας των ουρανών" δίνοντάς του έτσι την εξουσία του "δεσμείν και λύειν" στον ουρανό και τη γη, συνδέοντας την αναφορά αυτή με ολόκληρο το ζήτημα της Σωτηρίας που κατ' αυτούς μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσω της εκκλησίας του Πέτρου.
Ασφαλώς όμως, τίποτα περισσότερο δεν δόθηκε στον Πέτρο από ότι στους υπόλοιπους αποστόλους:
'Αλλά και η ίδια η τριπλή ομολογία του Πέτρου (συ οίδας ότι φιλώ σε'') δεν είχε κάποια ιδιαιτερότητα. Στο δ' Ευαγγέλιο, ο Ιησούς, δεν φαίνεται να αναγνωρίζει στον Πέτρο κάτι περισσότερο από τους υπόλοιπους μαθητές:'''
Τάσος Γιαννόπουλος (ηθοποιός, 1931)
Ο Τάσος Γιαννόπουλος (1931 - 8 Νοεμβρίου 1977) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Παπικό πρωτείο (θέσεις άλλων δογμάτων)
Βιβλική Τεκμηρίωση
Οι υπερασπιστές του Παπικού Πρωτείου ισχυρίζονται ότι με την τριπλή ερώτηση, ο Ιησούς είχε σκοπό να δώσει στον Πέτρο και μέσω αυτού σε κάθε διάδοχό του στην έδρα της Ρώμης, την απόλυτη κυριαρχία και αρχηγία όλης της χριστιανικής εκκλησίας.
Τάσος Γιαννόπουλος (ηθοποιός, 1931)
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1931 στην Οιχαλία Μεσσηνίας. Έγινε ευρύτερα γνωστός από το ρόλο του Κίτσου σε αρκετές ταινίες. Στην ταινία Μπάρμπα Γιάννης ο κανατάς, ντουμπλάρει σε όλη την ταινία τις φωνές των Βασίλη Αυλωνίτη και Νίκου Σταυρίδη.
Παπικό πρωτείο (θέσεις άλλων δογμάτων)
Βιβλική Τεκμηρίωση
'''Όμως, το καθήκον του Πέτρου να υπηρετεί το ποίμνιο, δεν μπορεί να συνδεθεί με το υποτιθέμενο δικαίωμα να κυριαρχεί επί όλων των άλλων ποιμένων. Είναι σαφές, ότι ούτε ο Πέτρος αξίωσε ένα τέτοιο δικαίωμα, ούτε και οι υπόλοιποι απόστολοι του το αναγνώρισαν όπως αναμφίβολα φαίνεται στην Καινή Διαθήκη:'''
Τάσος Γιαννόπουλος (ηθοποιός, 1931)
Βιογραφία
Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Λίζα Αλεξίου, παρτενέρ του σε πολλές ταινίες και παραστάσεις, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, τη Λίντα και τη Χαρά. Έχει εγγονό τον συνονόματο, επίσης ηθοποιό, Τάσο Γιαννόπουλο. Έφυγε νωρίς από τη ζωή, σε μία εποχή που η καριέρα του παρουσίαζε συνεχή ανοδική πορεία. Στις 27 Οκτωβρίου 1977 εισήχθη σε κλινική της Κυψέλης με κίρρωση του ήπατος και στις 8 Νοεμβρίου απεβίωσε, σε ηλικία 46 ετών. Την επομένη κηδεύτηκε στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Παπικό πρωτείο (θέσεις άλλων δογμάτων)
Βιβλική Τεκμηρίωση
'''Εάν ο Πέτρος είχε λάβει το πρώτο παπικό αξίωμα, θα φρόντιζε να στείλει στη Σαμάρεια κάποιον απόστολο ή έστω θα πήγαινε ο ίδιος με δική του προφανώς πρωτοβουλία. Εδώ όμως ο Πέτρος, ως ίσος μεταξύ ίσων, αποστέλεται κανονικά σε υπηρεσία από τους υπόλοιπους αποστόλους, μη διακρινόμενος σε τίποτα από αυτούς.'''
Και ασφαλώς ξεκαθαρίζει ακόμη περισσότερο τα πράγματα η ίδια η άποψη του Πέτρου:
Ο ίδιος ο Πέτρος δεν αξίωσε τίποτα ανάλογο με το Παπικό Πρωτείο, ενώ κατανοούσε τον εαυτό του ως απλό "συμπρεσβύτερο".
Τίποτα διαφορετικό από αυτό που επισημαίνεται και στον 34ο κανόνα των Αποστόλων:
Οι προεκτάσεις της αναφοράς αυτής είναι αναπόφευκτες: Η Ρώμη δεν είναι δυνατόν να αξιώνει τον Πέτρο ως "δικό της" περισσότερο από την Ιερουσαλήμ, την Αντιόχεια ή οποιονδήποτε άλλον τόπο ο Πέτρος ενήργησε ως απόστολος. Και μάλιστα θα μπορούσε κάποιος να πει ότι η Ρώμη, ως πρωτεύουσα των Εθνών, θα έπρεπε να έχει ακόμη λιγότερες αξιώσεις, μια που ο Πέτρος υπήρξε ο απόστολος της "περιτομής".
Επίσης στο ίδιο σημείο, η Καινή Διαθήκη ξεκαθαρίζει ότι ο Πέτρος δεν ξεχώριζε από άλλα επίσης σημαντικά εκκλησιαστικά πρόσωπα. Για παράδειγμα, οι τρεις, Ιάκωβος, Πέτρος και Ιωάννης αναφέρονται ως ισότιμοι:
Έχουμε λοιπόν τρία ισότιμα πρόσωπα, τρεις στύλους χωρίς επιπλέον προνόμια και χωρίς ο Πέτρος να αναφέρεται καν πρώτος στη σειρά. Και πως διαπιστώνεται το υποτιθέμενο πρωτείο του Πέτρου, όταν ο Παύλος μπορεί και του κάνει έντονες παρατηρήσεις για την συμπεριφορά του αντιμετωπίζοντάς τον τουλάχιστον ως ισότιμο;
Μαρία Λουίζα, δούκισσα της Πάρμας
Η Μαρία Λουίζα (γαλλ. Marie Louise, Βιέννη, 12 Δεκεμβρίου 1791 - Πάρμα, 17 Δεκεμβρίου 1847) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν Δούκισσα της Πάρμα, μητέρα του Ναπολέοντα Β΄ και δεύτερη σύζυγος του Ναπολέοντα Α΄ των Γάλλων, μέσω του οποίου έγινε και η ίδια Αυτοκράτειρα της Γαλλίας από το 1817.
Παπικό πρωτείο (θέσεις άλλων δογμάτων)
Βιβλική Τεκμηρίωση
δηλ.
Μαρία Λουίζα, δούκισσα της Πάρμας
Βιογραφικά στοιχεία
Η Μαρία Λουίζα (Λουδοβίκα) Λεοπολδίνα Φραγκίσκη Θηρεσία Ιωσηφίνα Λουκία υπήρξε η μεγαλύτερη κόρη του Φραγκίσκου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας Θηρεσίας των Βουρβόνων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών. Η Μαρία Λουίζα στα πρώτα της χρόνια διδάχτηκε πολλές ξένες γλώσσες πέραν από τη μητρική της γερμανική, για να μπορέσει στο μέλλον να παντρευτεί κάποιον μεγάλο ξένο ευγενή.
Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη
200px|μικρογραφία|αριστερά|Η Μαρία Λουίζα της Πάρμας. Στις 11 Μαρτίου 1810 η δεκαοκτάχρονη Αρχιδούκισσα παντρεύτηκε τον Ναπολέοντα Α΄ των Γάλλων στο Ναό του Αγίου Αυγουστίνου στη Βιέννη. Ο Ναπολέων με τη σειρά του ήθελε και αυτός έντονα τον γάμο αυτό για να δημιουργήσει η δυναστεία του δεσμούς με τον Οίκο των Αψβούργων, μέλος του οποίου ήταν η Μαρία Λουίζα. Προηγουμένως είχε επιχειρήσει να νυμφευτεί τη Μεγάλη Δούκισσα Άννα Πάβλοβνα, νεότερη αδελφή του Αλεξάνδρου Α΄ της Ρωσίας, αλλά τελικά η Άννα Πάβλοβνα αρνήθηκε την πρότασή του.
Παπικό πρωτείο (θέσεις άλλων δογμάτων)
Βιβλική Τεκμηρίωση
Εκτός αυτών όμως, πολλαπλά είναι τα χωρία που αναιρούν σαφώς κάθε ατομική αξίωση πρωτείου και καταδεικνύουν την αντίθεση της Καινής Διαθήκης προς κάθε τάση για φιλοπρωτεία:
Μαρία Λουίζα, δούκισσα της Πάρμας
Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη
Στις 20 ή 28 Μαρτίου 1811 η Μαρία Λουίζα γέννησε τον Ναπολέοντα Φραγκίσκο Ιωσήφ Κάρολο Βοναπάρτη, που αμέσως του δόθηκε ο τίτλος του Βασιλιά της Ρώμης και λίγα χρόνια αργότερα Αυτοκράτορα της Γαλλίας, μετά την παραίτηση του πατέρα του το 1814. Η ίδια έγινε Αντιβασιλέας της Γαλλίας από τον Απρίλιο έως τον Δεκέμβριο του 1812 κατά τη διάρκεια της Ρωσικής εκστρατείας, καθώς και κατά τη διάρκεια της απουσίας του συζύγου της στη Γερμανία στην περίοδο από τον Απρίλιο του 1813 έως τον Ιανουάριο του 1814.
Παπικό πρωτείο (θέσεις άλλων δογμάτων)
Βιβλική Τεκμηρίωση
και ος αν θέλη υμών γενέσθαι πρώτος, έσται πάντων δούλος. και γαρ ο υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών''
Μαρία Λουίζα, δούκισσα της Πάρμας
Εκθρόνιση και απονομή του τίτλου του δούκα της Πάρμας
Μετά την ήττα και οριστική παραίτηση του συζύγου της, που εξορίστηκε στη νήσο Έλβα τον Απρίλιο του 1814, η Μαρία Λουίζα επέστρεψε στην Αυστρία χωρίς να ξαναδεί ποτέ τον σύζυγό της. Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Φονταινεμπλώ στις 11 Απριλίου 1814, κράτησε τον αυτοκρατορικό της τίτλο, έγινε Δούκισσα της Πάρμα και της Πιατσέντσα με τον γιο της ως διάδοχο. Την επόμενη χρονιά το συμβούλιο της Βιέννης αφαίρεσε από τον γιο της το δικαίωμα διαδοχής, ενώ νέο συμβούλιο το 1817 όρισε η διαδοχή να γίνει από μέλος του Οίκου των Βουρβόνων.
Παπικό πρωτείο (θέσεις άλλων δογμάτων)
Βιβλική Τεκμηρίωση
Έτσι, κατά την άποψη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, τα εδάφια που υποτίθεται πως στηρίζουν το πρωτείο του Πέτρου και κατά συνέπεια του εκάστοτε Πάπα, έχουν ερμηνευθεί αποσπασματικά και όχι με βάση τη θέση που έχουν στην Καινή Διαθήκη που πρέπει να γίνεται αποδεκτή ως ενιαίο σύνολο.
Μαρία Λουίζα, δούκισσα της Πάρμας
Τα τελευταία χρόνια
Το 1821, τέσσερις μήνες μετά τον θάνατο του συζύγου της Ναπολέοντα, παντρεύτηκε με μοργανατικό γάμο τον εραστή της Κόμη Άνταμ Άλμπερτ φον Νάιππεργκ (1775 - 1829), με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά, δύο από τα οποία είχαν γεννηθεί πριν τον γάμο του ζεύγους.
Παπικό πρωτείο (θέσεις άλλων δογμάτων)
Διαμαρτυρόμενοι
Οι Διαμαρτυρόμενοι δεν αποδέχονται οποιαδήποτε αναγνώριση πρωτείου και αλάθητου στην Εκκλησία, είτε αυτό αφορά τον Επίσκοπο Ρώμης είτε τις 21 Οικουμενικές Συνόδους της Ρωμαικαθολικής Εκκλησίας. Για αρκετό καιρό, οι Διαμαρτυρόμενοι αμφισβητούσαν την ίδρυση της Αγίας Έδρας της Ρώμης από τον Πέτρο, μέχρι που η επιστήμη επιβεβαίωσε το γνήσιο του τάφου του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό και επιβεβαίωσε τις ιστορικές πηγές της διαμονής και του θανάτου του Πέτρου στην Ρώμη. Πολλοί διαμαρτυρόμενοι αποφεύγουν και τον τίτλο Άγιος όσον αφορά τον Πέτρο, πρώτο Επίσκοπο Ρώμης.
Μαρία Λουίζα, δούκισσα της Πάρμας
Τα τελευταία χρόνια
Στις 17 Φεβρουαρίου 1834 η Μαρία Λουίζα παντρεύτηκε με τρίτο γάμο- επίσης μοργανατικό- τον Σαρλ Ρενέ, Κόμη του Μπομπέλ (1785 - 1856), εξόριστο Γάλλο ευγενή που είχε πολεμήσει με τον αυστριακό στρατό κατά του Ναπολέοντα.
Παπικό πρωτείο (θέσεις άλλων δογμάτων)
Διαμαρτυρόμενοι
Θετικά βήματα για την ένωση Ρωμαιοκαθολικών και Διαμαρτυρομένων έγιναν από τον προηγούμενο Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι και ηγέτη της Αγγλικανικής Εκκλησίας, ο οποίος δήλωσε ότι οι Αγγλικανοί θα επιθυμούσαν να συμμετάσχουν σε μία ενωμένη Εκκλησία κάτω από την εξουσία του Πάπα.
Μαρία Λουίζα, δούκισσα της Πάρμας
Τα τελευταία χρόνια
Πέθανε στην Πάρμα στις 17 Δεκεμβρίου 1847 σε ηλικία 56 ετών από πλευρίτιδα. Τάφηκε στην Αυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης.
Παπικό πρωτείο (θέσεις άλλων δογμάτων)
Μάρτυρες του Ιεχωβά
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν ότι η "πέτρα", ή βράχος, που είχε μνημονεύσει ο Ιησούς στο εδάφιο Ματθαίος 16:18 («εσύ είσαι ο Πέτρος, και πάνω σε αυτόν το βράχο θα οικοδομήσω την εκκλησία μου», ΜΝΚ) ήταν ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός ο οποίος επρόκειτο να αποτελέσει το γερό πέτρινο θεμέλιο της χριστιανικής εκκλησίας.
Μαρία Λουίζα, δούκισσα της Πάρμας
Οικογένεια
1) Παντρεύτηκε πρώτα τον Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας και απέκτησαν ένα γιο: