cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρατόπεδο εξόντωσης Σομπίμπουρ
Η φρουρά
Εκμεταλλευόμενοι την προσωρινή διακοπή μεταγωγών, λόγω συντήρησης της κεντρικής σιδηροδρομικής γραμμής, οι Ναζί αποφάσισαν την κατασκευή νέων θαλάμων αερίων, πράγμα που έγινε υπό την επίβλεψη των SS Έρβιν Λάμπερτ (Erwin Lambert) και Λόρεντς Χάκενχολτ (Lorenz Hackenholt). Οι έξι νέοι θάλαμοι είχαν δυνατότητα ταυτόχρονης εξόντωσης 1.300 ατόμων. Στα τέλη Αυγούστου ολοκληρώθηκαν οι εργασίες συντήρησης της γραμμής και οι μεταγωγές άρχισαν εκ νέου.
Στις αρχές Φεβρουαρίου 1943 το στρατόπεδο δέχθηκε την επίσκεψη του επικεφαλής της SS Χάινριχ Χίμλερ, στον οποίο και έγινε μια "επίδειξη" εξόντωσης μερικών εκατοντάδων νεαρών κοριτσιών από παρακείμενο στρατόπεδο εργασίας. Ο Χίμλερ ήταν αυτός που διέταξε να γίνουν μεταγωγές Ολλανδών Εβραίων στο Σομπίμπουρ.
Η εξέγερση
Μια ομάδα αποφασισμένων κρατουμένων αποφάσισε την πραγματοποίηση μιας εξέγερσης. Ηγέτες της ήταν ο Αλεξάντρ Αρόνοβιτς Πετσέρσκι (Aleksander Aronowich Pechersky), Σοβιετικός αιχμάλωτος Πολέμου, και ο Λεόν Φελντχέντλερ (Leon Feldhendler), Πολωνοεβραίος κρατούμενος. Η εξέγερση είχε προγραμματιστεί για τις 13 Οκτωβρίου 1943, ωστόσο αναβλήθηκε για την επομένη λόγω μιας απρόσμενης άφιξης μιας ομάδας SS από το στρατόπεδο εργασίας της Όσσοβα (Ossowa).
Στις 14 Οκτωβρίου έφυγαν με άδεια τρία βασικά στελέχη της φρουράς, οι Ραϊχλάιτνερ, Βάγκνερ και Γκομέρσκι. Σύμφωνα με τον Μπλατ, αν ο Βάγκνερ ήταν παρών, η εξέγερση δεν θα είχε καμία πιθανότητα επιτυχίας. Οι εξεγερμένοι αποφάσισαν να δράσουν και, όταν ο υποδιοικητής Γιόχαν Νήμαν (Johann Niemann) επισκέφθηκε το ραφείο για να δοκιμάσει τη νέα του στολή, φονεύθηκε από τον ράπτη Γιεχούντα Λέρνερ (Yehuda Lerner), ο οποίος χρησιμοποίησε τσεκούρι. Ακολούθησαν δέκα Γερμανοί, οκτώ Ουκρανοί και δύο μέλη της Εθνοφουράς (Volksdeutsche), ενώ τραυματίστηκε σοβαρά ο υποδιοικητής Βέρνερ Ντουμπόις (Werner Dubois). Το σχέδιο ήταν η ολοσχερής εξόντωση της φρουράς και η διαφυγή των κρατουμένων από την κεντρική πύλη. Δυστυχώς, μέλη της φρουράς ανακάλυψαν ένα νεκρό συνάδελφό τους και έδωσαν το σύνθημα του συναγερμού. Οι κρατούμενοι, ωστόσο, όρμησαν εναντίον της φρουράς και οι περισσότεροι φονεύθηκαν είτε από πυρά της φρουράς είτε από τις νάρκες του περιβάλλοντος ναρκοπεδίου. Παρά ταύτα, περίπου 300 κρατούμενοι κατάφεραν να διαφύγουν από το στρατόπεδο. Οι SS έστησαν ανθρωποκυνηγητό και μπλόκα για τη σύλληψή τους. Τελικά, περίπου 50 έως 70 άτομα κατάφεραν εν όλω να διασωθούν, μεταξύ των οποίων και μερικές γυναίκες.
Η εξέγερση και απόδραση των κρατουμένων επέφερε τη ματαίωση των δραστηριοτήτων του στρατοπέδου: Ο Χίμλερ διέταξε, λίγες μόλις ημέρες μετά το συμβάν, το κλείσιμο του στρατοπέδου, την κατεδάφιση των κτισμάτων του και τη δενδροφύτευση της περιοχής. Η τελευταία ομαδική εκτέλεση περιέλαβε μόνον 30 Εβραίους και έγινε στις 23 Νοεμβρίου 1943. Οι διαταγές του εκτελέσθηκαν με τη βοήθεια των κρατουμένων που είχαν απομείνει και οι οποίοι θανατώθηκαν, τελικά, με πυρά πυροβόλων όπλων. Σχεδόν τίποτε δεν απέμεινε να θυμίζει ότι στο στρατόπεδο βρήκαν τον θάνατο περίπου 260.000 Εβραίοι, κυρίως από την Πολωνία, αλλά και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Σήμερα, ο χώρος του στρατοπέδου έχει μετατραπεί σε μνημείο, το οποίο επεκτάθηκε και βελτιώθηκε χάρη σε δωρεά της Ολλανδικής Κυβέρνησης το 2003, στην 60ή επέτειο της εξέγερσης. Στην είσοδο του μνημείου δεσπόζει ένα άγαλμα προς τιμήν των μαχητών του Σομπιμπόρ. Εντούτοις, στη γύρω περιοχή, και κυρίως κοντά στα ορύγματα αποτέφρωσης, ακόμη και σήμερα μπορεί κανείς να βρει απομεινάρια ανθρώπινων οστών.
Τιμωρία
Όπως ήταν φυσικό, οι εγκληματίες Ναζί της φρουράς πρόλαβαν να καταστρέψουν όλα τα σχετικά με το στρατόπεδο και θα είχαν διαφύγει της σύλληψης, αν δεν υπήρχαν οι δραπέτες που κατάφεραν να γλιτώσουν από τον ανηλεή διωγμό των SS. Χάρη σε αυτούς αποκαλύφθηκαν τα ονόματα των δραστών και έγινε δυνατή η αναγνώρισή τους. Ο Έριχ Μπάουερ καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά αργότερα η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια. Σε ισόβια καταδικάστηκε, επίσης, και ο Χούμπερτ Γκομέρσκι.
Στη Χάγη της Ολλανδίας διεξήχθη η κύρια δίκη για το Σομπίμπουρ, με κατηγορούμενους όσους Ναζί που υπηρέτησαν σε αυτό έγινε δυνατόν να εντοπισθούν. Ο Καρλ Φρέντσελ καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη αλλά αφέθηκε ελεύθερος λίγο αργότερα λόγω ανηκέστου βλάβης της υγείας του. Ο επιζών του Σομπιμπόρ Τόιβι Μπλατ κατάφερε να του πάρει συνέντευξη. Οι Μπόλεντερ και Ντουμπόις καταδικάστηκαν σε τριετή φυλάκιση, ο Έριχ Φουκς σε τετραετή και Φραντς Βολφ σε οκταετή φυλάκιση. Ο Μπόλεντερ αυτοκτόνησε αργότερα στο κελί του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σ Κατηγορία:Ολοκαύτωμα Σομπιμπόρ
Λιουντμίλα Πούτινα
Η Λιουντμίλα Αλεξάντροβνα Πούτινα (Людмила Александровна Путина, γεννηθείσα Σκρέμπνιεβα, Шкребнева, στον δεύτερο γάμο Οτσερέτναγια, Очеретная, 6 Ιανουαρίου 1958, Καλίνινγκραντ) είναι η πρώην σύζυγος του Προέδρου και πρώην Πρωθυπουργού της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν.
Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Η Πούτινα  γεννήθηκε στο Καλίνινγκραντ της Σοβιετικής Ένωσης, και είναι κόρη του Αλεξάντρ Αμπράμοβιτς Σκρέμπνιεφ (Александр Абрамович Шкребнев) και της Γιεκατερίνα Τίχονοβνα Σκρέμπνιεβα (Екатерина Тихоновна Шкребнева). Ο πατέρας της εργάζονταν στη βιομηχανική ζώνη του Καλίνιγκραντ.
Σπούδασε γλωσσολόγος. Το 1986, η Πούτινα αποφοίτησε από τη σχολή Ισπανικής γλώσσας και φιλολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του Κρατικού Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ.
Καριέρα
Η Πούτινα διατήρησε χαμηλό προφίλ στην πολιτική σκηνή της Ρωσίας, αποφεύγοντας γενικά τα φώτα της δημοσιότητας εκτός εκεί που απαιτούνταν από το πρωτόκολλο και περιορίζοντας το δημόσιο ρόλο της σε υποστηρικτικές δηλώσεις για το σύζυγό της.
Προτάσεις για μεταρρυθμίσεις στην ορθογραφία
Η Πούτινα είναι έφορος σε ένα ταμείο που είχε ως σκοπό την ανάπτυξη της Ρωσικής γλώσσας και μερικές φορές κάνει δηλώσεις σε σχέση με τη Ρωσική γλώσσα και εκπαίδευση. Η προτίμησή της για τη "συνέχιση και διατήρηση" της Ρωσικής γλώσσας την έχει οδηγήσει να κάνει δημόσιες δηλώσεις ενάντια στην ορθογραφική μεταρρύθμιση. Η Ρωσική Ακαδημία Επιστημών χρηματοδότησε μια επιτροπή να μελετήσει την ορθογραφία της Ρωσικής γλώσσας και να προτείνει αλλαγές. Οι συστάσεις τους δημοσιεύθηκαν το 2002 μετά από οχτώ χρόνια εργασίας, αλλά στη συνέχεια διακόπηκαν από την Πούτινα, η οποία χρησιμοποίησε την άνθιση της οικονομίας της Ρωσίας ως ένα από τα επιχειρήματα για να αιτιολογήσει ότι η ορθογραφική μεταρρύθμιση δεν ήταν μόνο αχρείαστη αλλά και άστοχη. Εντούτοις, παρόλο που μια εφημερίδα της Μόσχας άφησε να εννοηθεί ότι η "Λιουντμίλα Πούτινα ακύρωσε de facto οποιαδήποτε προσπάθεια για μεταρρύθμιση της ορθογραφίας," παραμένει το γεγονός ότι η δημόσια και ακαδημαϊκή αντίδραση στις μεταρρυθμίσεις ήταν επαρκώς αρνητική ώστε η απόπειρα αυτή να εγκαταληφθεί.
Γάμος και διαζύγιο
left|thumb|Η Λιουντμίλα Πούτινα με τον Βλαντίμιρ Πούτιν μετά την ορκωμοσία του στις 7 Μαΐου 2000. Η Πούτινα γνώρισε τον Βλαντίμιρ Πούτιν στο Λένινγκραντ. Παντρεύτηκαν στις 28 Ιουλίου 1983. Το ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες, τη Μαρία (γενν. 1985) και την Κατερίνα (γενν. 1986). Τα παιδιά παρακολούθησαν το Γερμανικό Σχολείο της Μόσχας (Deutsche Schule Moskau) μέχρι τον διορισμό του Πούτιν ως Πρωθυπουργού το 1999. Οι φωτογραφίες τους δεν έχουν δημοσιευθεί από τα Ρωσικά μέσα ενημέρωσης, ούτε και οικογενειακή φωτογραφία.
Στις 6 Ιουνίου 2013, η Πούτινα και ο σύζυγός της ανακοίνωσαν δημοσίως τη λήξη του γάμου τους μετά από αμοιβαία απόφαση. Η ανακοίνωση του διαζυγίου έγινε μπροστά σε κάμερα για τις ρωσικές ειδήσεις στο Παλάτι του Κρεμλίνου, τερματίζοντας μια πολυετή παραφιλολογία σχετικά με τη σχέση τους. Τον Απρίλιο του 2014, το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε ότι το διαζύγιό τους είχε οριστικοποιηθεί.
Τον Ιανουάριο του 2016 η Πούτινα βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα των ΜΜΕ σχετικά με τον υποτιθέμενο γάμο της με έναν άνδρα ονόματι Αρτούρ Οτσερέτνι στις αρχές του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι
Γέφυρα Μουσταφά Πασά
Παραπομπές
Μουσταφα πασα Μουσταφα Πασα Κατηγορία:Οθωμανική Βουλγαρία
Κατάλογος αεροδρομίων της Ανγκόλας
Ακολουθεί κατάλογος των αεροδρομίων στην Ανγκόλα, ταξινομημένων ανάλογα με την τοποθεσία.
Η Ανγκόλα, ή επισήμως Δημοκρατία της Ανγκόλας, είναι χώρα στη νότια κεντρική Αφρική, η οποία συνορεύει με τη Ναμίμπια στα νότια, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό στα βόρεια και τη Ζάμπια στα ανατολικά. Στα δυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Η αποσπασμένη επαρχία της Καμπίντα συνορεύει με τη Δημοκρατία του Κονγκό και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Η Ανγκόλα χωρίζεται σε 18 επαρχίες και 163 δήμους. Η επίσημη γλώσσα της χώρας είναι τα πορτογαλικά και η πρωτεύουσα της η Λουάντα.
Αεροδρόμια
Ονομασίες αεροδρομίων με έντονα γράμματα υποδηλώνουν πως το αεροδρόμιο εξυπηρετεί προγραμματισμένες επιβατικές πτήσεις.
Τα αεροδρόμια βρίσκονται υπό τη διεύθυνση της εταιρείας Empresa Nacional de Exploração de Aeroportos e Navegação Aérea (ENANA - Εθνική Εταιρεία Διοίκησης Αεροδρομίων και Αεροπλοΐας).
Πηγές
* αεροδρομια
Παντελής Καλιότσος
Ο Παντελής Καλιότσος (15 Νοεμβρίου 1925 - 9 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Έλληνας πεζογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1925 στην Αθήνα. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε μέσα σε μεγάλες στερήσεις. Σε ηλικία δέκα χρονών αρρώστησε και πέρασε δυο χρόνια στο νοσοκομείο της Βούλας. Πήγε στο νυχτερινό γυμνάσιο και βιοπάλεψε σκληρά. Αργότερα εργάστηκε για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.
Η Δεκεμβριανή νύχτα τιμήθηκε το 1979 με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος Το βιβλίο του τα Ξύλινα Σπαθιά κέρδισε το Βραβείο του Διαγωνισμού Παιδικού Βιβλίου στην Κόστα Ρίκα το 1997. To Ένα σακί μαλλιά πήρε το Πρώτο Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου το 1997. Το 2002 η σφεντόνα του Δαβίδ τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου, το Βραβείο του περιοδικού «Διαβάζω» και το Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου 2016, σε ηλικία 91 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ρότμπολντ της Προβηγκίας
Ο Ρότμπολντ ο λεγόμενος Πρεσβύτερος, ιταλ.: Rotboldo, detto il Vecchio (απεβ. π. 950) από τον Οίκο των Μποζονιδών, ήταν κόμης της Προβηγκίας (και ίσως κόμης του Αβινιόν).
Καταγωγή
Πρεσβύτερος γιος και μοναδικό άρρεν τέκνο του Μπόζο κόμη της Αρλ, κόμη της Αβινιόν, κυβερνήτη της Προβηγκίας και μαργράβου της Τοσκάνης, και της πρώτης του συζύγου, της οποίας το όνομα ή η καταγωγή είναι άγνωστα.
Ο Μπόζο της Αρλ ήταν ο δεύτερος γιος του Θεοβάλδου κόμη του Αρλ, (π. 860 - 895) και της Μπέρτας των Καρολιδών (863-925), τρίτης κόρης του Λοθάριου Β΄ βασιλιά της Λοθαριγγίας και της δεύτερης συζύγου του Βαλντράντας (η Βαλντράντα αφορίστηκε, καθώς εθεωρείτο παλλακίδα, από τον πάπα Νικόλαο Α'). Ήταν ανιψιάς του Λοθάριου Α' των Φράγκων.
Σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, οι πρόγονοι του Ρότμπολντ είναι άγνωστοι, καθώς ο Μπόζο του Αρλ είχε μόνο μία σύζυγο, τη Βίλλα της Βουργουνδίας, κόρη του Ροδόλφου Α΄ βασιλιά της Βουργουνδίας από τη Γκουίλα της Προβηγκίας· από τη Βίλλα της Βουργουνδίας είχε μόνο τέσσερις κόρες.
Βιογραφία
Δεδομένου ότι ο πατέρας του, Μπόζο κόμης του Αρλ, νυμφεύτηκε για 2η φορά το 912, είναι πιθανό ότι ο Ρότμπολντ έχασε τη μητέρα του σε νεαρή ηλικία.
Λίγα είναι γνωστά για τον Ρότμπολντ: τον βρίσκουμε να αναφέρεται σε ένα έγγραφο δωρεάς από τον γιο του Μπόζο Β΄, τον αριθμό 29 του Cartoulaire de Marseille Saint-Victor Tome I, με ημερομηνία Μαρτίου του 965, στο οποίο αναφέρεται ως ο πατέρας του Μπόζο [Β΄ της Προβηγκίας].
Πιθανότατα δεν ακολούθησε τον πατέρα του, Μπόζο του Αρλ, στην Ιταλία, όταν εκείνος έγινε μαρκήσιος της Τοσκάνης το 931, όπως δεν τον βρίσκουμε ποτέ να αναφέρεται σε κάποιο έγγραφο.
Δεν γνωρίζουμε την ακριβή ημερομηνία του τέλους του Ρότμπολντ, που έλαβε χώρα γύρω στο 950.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μια γυναίκα, της οποίας το όνομα ή οι πρόγονοί της είναι άγνωστοι, αλλά σύμφωνα με ορισμένους ήταν η Ερμενγάρδη της Ακουιτανίας, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ του Ευσεβούς δούκα της Ακουιτανίας και της Ενγκελμπέργκας της Προβηγκίας. Με αυτήν απέκτησε δύο παιδιά :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών Κατηγορία:Κόμητες της Προβηγκίας
Ασιατικός δεντροβάτραχος
Ο Ασιατικός δεντροβάτραχος, Hyla orientalis Bedriaga, 1890 είναι ένα είδος μικρού βατράχου της οικογένειας Hylidae, που απαντάται στην Ευρώπη και την Ασία. Βάσει πρόσφατων γενετικών μελετών έγινε η αναγωγή του, καθώς προηγουμένως ήταν γνωστός ως υποείδος του Ευρωπαϊκού δεντροβάτραχου, H. arborea.
Περιγραφή
Οι Ασιατικοί δεντροβάτραχοι, όπως και οι Ευρωπαϊκοί, είναι μικροί, με τα αρσενικά να κυμαίνονται μεταξύ 32-43mm και τα θηλυκά μεταξύ 40-50mm σε ολικό μήκος. Συνήθως είναι πράσινοι, αλλά μπορεί να έχουν και γκρι χρώμα, ανάλογα με τη θερμοκρασία, την υγρασία ή τη διάθεσή τους. Τα θηλυκά έχουν λευκό λαιμό, ενώ τα αρσενικά έχουν χρυσό-καφέ λαιμό, με διπλωμένους του φωνητικούς σάκους τους.
Γεωγραφική κατανομή
Απαντάται στην Ανατολική Ευρώπη, ανατολικά των Καρπάθιων και νότια έως την Ανατολική Θράκη. Επίσης, εντοπίζεται στο μεγαλύτερο μέρος της Ανατολίας, το Β. Ιράν, τη χερσόνησο της Κριμαίας. Στην Ελλάδα απαντάται στο ανατολικό τμήμα της Θράκης και στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου (Σάμος, Χίος, Λέσβος, Ρόδος, Κως).
Κουβέρτα Αργολίδας
Η Κουβέρτα είναι μικρός παραθεριστικός οικισμός που βρίσκεται νότια της Ερμιόνης, κοντά στην άκρη της στενής χερσονήσου που καταλήγει στο ακρωτήριο Μουζάκι. Αναγνωρίστηκε και συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά στους καταλόγους απογραφής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής το 1981. Το 2001 καταργήθηκε προσωρινά και συμπεριλήφθηκε οικισμό των Αγίων Αναργύρων. Το 2011 συμπεριλήφθηκε ξανά στους καταλόγους απογραφής της ΕΛΣΤΑΤ. Ο πληθυσμός της με βάση την τελευταία απογραφή είναι 81 κάτοικοι. Η Κουβέρτα οφείλει το όνομά της στην μεγαλύτερη παραλία της περιοχής, που βρίσκεται στην βόρεια ακτή της χερσονήσου. Σύμφωνα με τοπική παράδοση η παραλία ονομάστηκε Κουβέρτα, γιατί σ' αυτή εκτοξεύτηκε η Κουβέρτα (κατάστρωμα) τουρκικού πλοίου, που πυρπολήθηκε κατά την επανάσταση του 1821, από Σπετσιώτη Μπουρλοτιέρη. Ο πυρπολισμός έγινε στην νότια θάλασσα, στην αντίθετη πλευρά της χερσονήσου. Από το ίδιο γεγονός η νότια παραλία στην οποία έγινε ο πυρπολισμός ονομάστηκε Μπορλότο, ονομασία που διατηρείται μέχρι σήμερα.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Κουβέρτας έχει παραμείνει σταθερός απο το 1981 μέχρι σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
I See Fire
To I See Fire είναι τραγούδι του Άγγλου τραγουδιστή και τραγουδοποιού Εντ Σίραν, ο οποίος το ηχογράφησε, κάνοντας, παράλληλα, και την παραγωγή. Το τραγούδι δημιουργήθηκε για να συμπεριληφθεί στο soundtrack της ταινίας Χόμπιτ: Η Ερημιά του Νοσφιστή (2013), στην οποία εμφανίζεται στους τίτλους τέλους της. Ο Πίτερ Τζάκσον είχε ζητήσει ο ίδιος από τον Σίραν να γράψει ένα τραγούδι για την ταινία του, κατόπιν προτροπής της κόρης του. Ο Σίραν είδε την ταινία, έγραψε το κομμάτι και σχεδόν το ηχογράφησε σε μία ημέρα.
Το κομμάτι έγινε διαθέσιμο μέσω download στις 5 Νοεμβρίου 2013, με το video clip να κυκλοφορεί την ίδια ημέρα. Το τραγούδι μπήκε στα βρετανικά chart, φτάνοντας το νούμερο 13, ενώ στη Νέα Ζηλανδία έφτασε το νούμερο 1, θέση την οποία διατήρησε για έξι εβδομάδες. Το τραγούδι υπήρξε και υποψήφια για βραβείο Satellite.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2013 Κατηγορία:Χόμπιτ (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Τραγούδια του Εντ Σίραν Κατηγορία:Singles του 2013 Κατηγορία:Singles της Decca Records Κατηγορία:Singles της WaterTowerMusic‏‎
Μαυρίκιος της Νάπολης
Ο Μαυρίκιος (Maurenzio) ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, και δουξ της Νάπολης περίπου το 598 - 599, επίσημα είχε και τον τίλο του δουξ Καμπανίας και του magistri militum με έδρα την Νεάπολις.
Η Νάπολη τότε διοικητικά ανήκε στο Εξαρχάτο της Ραβένα και την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, διάδοχος του ήταν ο Γκουντελίσκους. Στα τέλη του 6ου αιώνα οι Λομβαρδοί επιβουλεύονταν την περιοχή, τότε ο Πάπας Γρηγόριος Α΄ ζήτησε την διαμεσολάβηση του επισκόπου Ραβέννας να ζητήσει από τον έξαρχο Ρωμανό να διορίσει έναν δούξ. Ο Μαυρίκιος στάλθηκε έπειτα από το αίτημα του Πάπα Γρηγόριου Α΄ από την Κωνσταντινούπολη στην Νάπολη να αναλάβει διοικητής της. Ο Μαυρίκιος το πρώτο που έκανε ήταν να ενισχύσει τις οχυρώσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Δούκες της Νάπολης
Google Scholar
Η Google Scholar είναι ελεύθερα προσβάσιμη μηχανή αναζήτησης ιστού που εντοπίζει το πλήρες κείμενο ή τα μεταδεδομένα των ακαδημαϊκών δημοσιεύσεων που έχουν υλοποιηθεί σε μία εκτεταμένη σειρά επιστημονικών και τεχνικών εκδόσεων, σε παγκόσμια κλίμακα. Η βάση αυτή αφορά δημοσιεύσεις που έχουν γίνει αποκλειστικά με χρήση της αγγλικής γλώσσας.
Πρώτη κυκλοφορία
Καθότι κυκλοφόρησε ως beta το Νοέμβριο 2004, η βάση δεδομένων Google Scholar περιλαμβάνει τα πιο έγκριτα σε ανοιχτή σύνδεση επιστημονικά περιοδικά και βιβλία, πρακτικά συνεδρίων, διδακτορικές και μεταπτυχιακές διατριβές όπως και διπλωματικές εργασίες, προδημοσιεύσεις, περιλήψεις, τεχνικές εκθέσεις, και άλλη ακαδημαϊκή βιβλιογραφία, συμπεριλαμβανομένων και των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας
Όγκος δεδομένων
Παρόλο που η ίδια η πολυεθνική εταιρεία Google δεν δημοσιεύει το μέγεθος της βάσης δεδομένων του Μελετητή -Google Scholar-, οι καταχωρημένοι επιστήμονες και ερευνητές που περιλαμβάνονται στη βάση, έχουν δημοσιεύσει περίπου 389 εκατομμύρια έγγραφα (documents), συμπεριλαμβανομένων επιστημονικών άρθρων, παραθέσεων και διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, καθιστώντας την έτσι, ως τη μεγαλύτερη ακαδημαϊκή μηχανή αναζήτησης στον κόσμο τον Ιανουάριο του 2018. Προηγουμένως, το μέγεθος της βάσης αυτής είχε εκτιμηθεί σε 160 εκατομμύρια δημοσιεύσεων (οποιασδήποτε μορφής), τον Μάιο του 2014.
Μια παλαιότερη στατιστική εκτίμηση που δημοσιεύτηκε στο έγκριτο περιοδικό Plos One, χρησιμοποιώντας μια ειδική μεθοδολογία, υπολόγισε περίπου ότι το 80-90% όλων αυτών των άρθρων είχαν ήδη δημοσιευθεί στην Αγγλική γλώσσα, ήτοι, με εκτίμηση περίπου στα 100 εκατομμύρια.
Επικρίσεις
Η Google Scholar έχει επικριθεί για το ότι δεν ελέγχει πλήρως όλα τα επιστημονικά περιοδικά και ότι συμπεριλαμβάνει περιοδικά ανοιχτής πρόσβασης, αθέμιτου και αρπακτικού ανταγωνισμού (γνωστά με τον αγγλικό όρο, predatory journals) στο ευρετήριό της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων Κατηγορία:Google Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά
Δεκαπεντάχρονη
Η Δεκαπεντάχρονη (Ισπανικά: Quinceañera) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1987.
Πρωταγωνιστούν Αδέλα Νοριέγα, Ταλία, Ερνέστο Λαγουάρδια και Ραφαέλ Ρόχας.
Υπόθεση
Η Μαρικρούς και η Μπεατρίς είναι συμμαθήτριες και κολλητές φίλες. Η Μαρικρούς είναι από μια οικογένεια εργατικής τάξης, ενώ η Μπεατρίς είναι από πολύ πλούσια οικογένεια. Και οι δύο είναι δεκατεσσάρων ετών και ενθουσιασμένες για τα πάρτι των δέκατων πέμπτων γενεθλίων που γίνονται γυναίκες.
Ο Πάντσο μαθητευόμενος μηχανικός και η συμμορία του Μέμο προσελκύονται από το Μαρικρούς. Η Μαρικρούς απεχθάνεται τον Μέμο και τελικά δέχεται την αγάπη του Πάντσο. Ο Μέμο επιτίθεται στη Μαρικρούς; λιποθυμεί πριν τη βιάσει, αλλά την αφήνει να πιστέψει ότι την βίασε. Αισθάνεται βρώμικη και ανάξια του Πάντσο και πιστεύει ότι δεν θα την θέλει.
Ταυτόχρονα, ο αδελφός της Μαρικρούς, ο Χεράρδο έχει σχέση με την Μπεατρίς, όταν η μητέρα τους τα πιέζει να μεγαλώσουν την κοινωνική τους τάξη. Όταν η Μπεατρίς μείνει έγκυος, η οικογένειά της την υποστηρίζει μετά τον αρχικό τους τρόμο. Και τα δύο κορίτσια συνειδητοποιούν ότι το πέρασμα στη γυναικεία ηλικία δεν ήταν αυτό που περίμεναν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Οξυμετρία
Η οξυμετρία είναι η ογκομέτρηση εξουδετέρωσης κατά την οποία προσδιορίζεται η άγνωστη συγκέντρωση ενός διαλύματος βάσης μετρώντας τον όγκο προτύπου διαλύματος οξέος που απαιτείται για την πλήρη εξουδετέρωση του διαλύματος της βάσης. Στην οξυμετρία ως πρότυπο διάλυμα χρησημοποιείται συνήθως το υδροχλώριο. Το ογκομετρούμενο διάλυμα βάσης έχει αρχικά pH >7 (25°C), ενώ με την προσθήκη πρότυπου διαλύματος οξέος το pH του ογκομετρούμενου διαλύματος βαθμιαία ελαττώνεται. Ο προσδιορισμός του τελικού σημείου στην οξυμετρία πραγματοποιείται συνήθως με κατάλληλο πρωτολυτικό δείκτη ο οποίος προστίθεται στο ογκομετρούμενο διάλυμα. Η περιοχή pH αλλαγής του δείκτη περιλαμβάνει το pH του διαλύματος στο ισοδύναμο σημείο.
Κατηγορία:Μετρολογία
Ξενοφών Γήττας
Ο Ξενοφών Γήττας (γένν. 22 Ιουνίου 1979) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στο χώρο της μεσαίας γραμμής.
Συνοπτικά
Μεγάλωσε στο χωριό Μάρμαρα Ιωαννίνων, ξεκίνησε το άθλημα από το τοπικό σωματείο, για να ενταχθεί το 1997 στο δημοφιλέστερο του νομού, τον ΠΑΣ Γιάννινα που είχε μόλις υποβιβαστεί για πρώτη φορά στην Γ΄ Εθνική. Καθιερώθηκε άμεσα στην α΄ ομάδα, αυτή μέσα σε μία τριετία πέτυχε την επάνοδο στην ανώτατη κατηγορία και οι δικές του εμφανίσεις προκάλεσαν το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού, ο οποίος τον απέκτησε στα μέσα της αγωνιστικής χρονιάς 2002-03 για 250 χιλιάδες ευρώ. Στο σύλλογο της Αθήνας είχε περιορισμένες συμμετοχές και έμεινε για μόλις 12 μήνες, ωστόσο αγωνίστηκε προς το τέλος μίας συνάντησης του νικηφόρου πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής 2003-04, πριν παραχωρηθεί ως δανεικός για το υπόλοιπο της περιόδου στον ΓΣ Καλλιθέα της ίδιας κατηγορίας. Ακολούθησαν δύο νέοι δανεισμοί συνολικής διάρκειας 1½ έτους στον νεοφώτιστο ΑΟ Κέρκυρα, όπου και τελικά εντάχθηκε με ελεύθερη μεταγραφή το Δεκέμβριο του 2005.
Το ερχόμενο καλοκαίρι επανήλθε στον ΠΑΣ Γιάννινα και παρότι τώρα δεν εκπληρώθηκε ο στόχος της Α΄ Εθνικής, αποτέλεσε μέλος της ομάδας που προκρίθηκε στα ημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδας 2006-07, για την κορυφαία επιτυχία των Ηπειρωτών στο θεσμό μέχρι τότε (την επανέλαβαν δεύτερη και τελευταία φορά το 2010). Μετείχε ως βασικός και στους 8 αγώνες της διοργάνωσης, οι οποίοι περιλάμβαναν τους δύο και την παράταση με τον περυσινό κάτοχο του νταμπλ –επίσης προσεχή πρωταθλητή– Ολυμπιακό Πειραιώς, κατά η μοναδική περίπτωση που τον τελευταίο έχει αποκλείσει σωματείο χαμηλότερης κατηγορίας. Τον επόμενο χρόνο, συνέδεσε την παρουσία του με μία ακόμη πρωτιά στην ιστορία συλλόγου και συγκεκριμένα τον προβιβασμό του Πανθρακικού στην Α΄ Εθνική, σε μία ξεχωριστή στιγμή της καριέρας του σύμφωνα με τον ίδιο. Παρότι υπήρξε ο ένας από τους μόλις τρεις με πρότερη εμπειρία στην κατηγορία, η περίοδος 2008-09 συνοδεύτηκε από την άνετη εξασφάλιση της παραμονής για την ομάδα, αλλά ήταν και η καταληκτική του παίκτη στο ανώτερο ποδοσφαιρικό επίπεδο της Ελλάδας. Ακριβώς την τελευταία αγωνιστική, πάντως, το τέρμα του για το 0-2 στο Άρης Θεσσαλονίκης-Πανθρακικός (τελικό 3-2) με εντυπωσιακό σουτ εκτός μεγάλης περιοχής, ψηφίστηκε ως καλύτερο της ημέρας.
Κατόπιν 6 μηνών στη Β΄ Εθνική Κύπρου για την ΑΕΚ Λάρνακας και ίδιου διαστήματος στην αντίστοιχη ελληνική με τον ΓΣ Ηλιούπολης της Αθήνας, στελέχωσε σωματεία κυρίως της Γ΄ κατηγορίας. Μετακινήθηκε διαδοχικά σε ΑΣ Ρόδο (για μία χρονιά), Πανηλειακό (μισή), Δόξα Κρανούλας (1½ έτος) και Αναγέννηση Καρδίτσας (επίσης), με την οποία αγωνίστηκε εκ νέου στη Β΄ Εθνική (2013-14). Αμέσως μετά πήγε στον Εθνικό Φιλιππιάδας, με τον οποίον διέκοψαν επεισοδιακά τη συνεργασία τους το Μάιο του 2016 έπειτα από δύο περιόδους στην Γ΄ κατηγορία. Από το καλοκαίρι του 2016 παίζει στον ΑΟ Ανατολής,ενώ ταυτόχρονα είναι προπονητής στις ακαδημίες της ομάδας.
Ο Γήττας έχει γνωρίσει κατά τη σταδιοδρομία του δύο υποβιβασμούς από την Α΄ Εθνική (2001 με ΠΑΣ Γιάννινα, 2005 με ΑΟ Κέρκυρα) και συνολικά 6 ανόδους. Αναλυτικά, δύο στη Β΄ (1998 ως πρωταθλητής με ΠΑΣ, 2013 με Αναγέννηση Καρδίτσας) και τέσσερις στην Α΄ ως μέλος τριών διαφορετικών συλλόγων: ΠΑΣ Γιάννινα τα 2000 και 2002 (πρωταθλητής), ΑΟ Κέρκυρα το 2006 και Πανθρακικού το 2008. Ειδικότερα για τους Γιαννιώτες και τουλάχιστον έως το 2009, συγκαταλεγόταν με 23 γκολ στην κορυφαία 20άδα των σκόρερ πρωταθλήματος ανεξαρτήτως κατηγορίας.
Ανά αγωνιστική περίοδο
Πηγές: ειδικές εκδόσεις αθλητικών εφημερίδων του 2008  και ιστότοπος Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ), εκτός εάν αναφέρεται αλλιώς.''
Σε διεθνές επίπεδο
Χρίστηκε διεθνής με το συγκρότημα των Ελπίδων Ελλάδας, όντας στις προπονητικές επιλογές ακόμη και όταν όδευε προς τα 23 του χρόνια (ως ένας από τους επιτρεπόμενους παίκτες άνω του ηλικιακού ορίου). Καταγράφονται –τουλάχιστον– 18 εμφανίσεις του (3 τέρματα), με τις 9 (αναπληρωματικός σε 6) να πραγματοποιούνται στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ελπίδων 2000-2002. Αγωνίστηκε στις μισές συναντήσεις της προκριματικής φάσης και βασικός κατά τη νίκη με 2-0 επί της Γερμανίας, η οποία επέτρεψε την απόσπαση της δεύτερης θέσης πίσω από την Αγγλία και τη συμμετοχή στα πλέι οφ εναντίον της Τουρκίας. Αποκλείοντας την τελευταία, με δική του συμμετοχή ως αλλαγή και στις δύο αναμετρήσεις, η ομάδα προκρίθηκε για τις 8 κορυφαίες της διοργάνωσης και την τελική φάση στην Ελβετία. Κατέλαβε την τέταρτη και τελευταία θέση του ομίλου της, ο Γήττας όμως με ένα γκολ στους τρεις αγώνες ανακηρύχθηκε πρώτος Έλληνας σκόρερ (από κοινού με τους Πατσατζόγλου και Κυριαζή).
Τίτλοι
Με τον Παναθηναϊκό
Με τον ΠΑΣ Γιάννινα
Ατομικές διακρίσεις
Με τον Πανθρακικό
Μετέπειτα πορεία
Στα τέλη του 2015 δήλωσε πως μελλοντικά σχεδιάζει να ασχοληθεί με την προπονητική στο ποδόσφαιρο, έχοντας ήδη αποκτήσει το δίπλωμα UEFA C. Από το καλοκαίρι του 2016 είναι παίχτης του ΑΟ Ανατολής και προπονητής στις ακαδημίες
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Ρόδου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Αναγέννησης Καρδίτσας 1904 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Ηλιούπολης Αττικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Φιλιππιάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Κύπρου
Ηλύσια Πεδία
thumb|right|403x403px|Η άφιξη (εδώ του [[Γκαίτε) στα Ηλύσια Πεδία.]] Κατά την Ελληνική Μυθολογία τα Ηλύσια Πεδία αποτελούσαν τμήμα του Άδη. Ήταν ο τελικός προορισμός της ψυχής των ηρώων και των ενάρετων.
Μυθολογία
Ενώ τα Τάρταρα ήταν τόπος τιμωρίας, τα Ηλύσια Πεδία ήταν παραδείσιος τόπος με ολάνθιστα λιβάδια, όπου επικρατούσε αιώνια άνοιξη και οι πηγές της Λήθης ανάβλυζαν νέκταρ που έκανε τους νεκρούς να λησμονούν όλα τα γήινα δάκρυα και τις κακουχίες. Εκεί βρίσκονταν κατά τον θρύλο ο Μενέλαος και η ωραία Ελένη, καθώς και ο Κάδμος και άλλοι θηβαίοι ήρωες. Κάτω από τη σκιά Μυρτιών εξασκούνταν στην ιππασία και τον στίβο ή έπαιζαν ζάρια και μουσική.
Ο Μίνως, αδερφός του Ραδάμανθυ βασίλευε στην πεδιάδα της άφιξης, εκεί που είχαν φέρει τον κοιμώμενο Κρόνο, που όντας μεθυσμένος από την πόση μελιού, είχε αιχμαλωτιστεί και δεθεί από τον Δία.
Σύμφωνα με τους Ορφικούς, ο Κρόνος βασίλευε εκεί έχοντας βασίλισσα την Ρέα.
Οι αναφορές για τα Ηλύσια Πεδία στην αρχαία γραμματεία μέχρι τον 4ο αιώνα π.Χ είναι σπανιότατες. Στο Thesaurus Linguae Graecae (TLG) εμφανίζονται μόνο δύο: Υπάρχει μία στην Οδύσσεια (Οδ 4.556) και μία αναφορά του Αριστοτέλη στο ίδιο χωρίο του Ομήρου:
Συμφώνα με τον Όμηρο
μικρογραφία|417x417εσ '''Οδύσσεια (Οδ 4.556) :
… τὸν δ' ἴδον ἐν νήσῳ θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντα, '''νύμφης ἐν μεγάροισι Καλυψοῦς, ἥ μιν ἀνάγκῃ '''ἴσχει• ὁ δ' οὐ δύναται ἣν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι• '''οὐ γάρ οἱ πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι, '''οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπ' εὐρέα νῶτα θαλάσσης. '''σοὶ δ' οὐ θέσφατόν ἐστι, διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε, '''Ἄργει ἐν ἱπποβότῳ θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν, '''ἀλλά σ' ἐς Ἠλύσιον πεδίον καὶ πείρατα γαίης '''ἀθάνατοι πέμψουσιν, ὅθι ξανθὸς Ῥαδάμανθυς, - '''τῇ περ ῥηΐστη βιοτὴ πέλει ἀνθρώποισιν• '''οὐ νιφετός, οὔτ' ἂρ χειμὼν πολὺς οὔτε ποτ' ὄμβρος, '''ἀλλ' αἰεὶ ζεφύροιο λιγὺ πνείοντος ἀήτας Ὠκεανὸς ἀνίησιν ἀναψύχειν ἀνθρώπους, -
Συμφώνα με τον Αριστοτέλη
Διὰ τί ὁ ζέφυρος εὐδιεινὸς καὶ ἥδιστος δοκεῖ εἶναι τῶν ἀνέμων͵ καὶ οἷον καὶ Ὅμηρος ἐν τῷ Ἠλυσίῳ πεδίῳ͵ ἀλλ΄ αἰεὶ ζεφύροιο διαπνείουσιν ἀῆται;
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τοποθεσίες της Ελληνικής Μυθολογίας
Chim Chim Cher-ee
To Chim Chim Cher-ee είναι ένα κομμάτι των Ρόμπερτ Σέρμαν και Ρίτσαρντ Σέρμαν, το οποίο γράφτηκε για την ταινία της Disney, Μαίρη Πόππινς (1964). Στην ταινία ερμηνεύεται από τον Ντικ Βαν Ντάικ και την Τζούλι Άντριους. Ακόμα και σήμερα η Disney το χρησιμοποιεί στα θεματικά της πάρκα. Το τραγούδι κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού το 1964.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Τραγούδια του 1964 Κατηγορία:Τραγούδια βραβευμένα με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού
Εμίλ Μπυσόν
Ο Εμίλ Μπυσόν (γαλλικά:Émile Buisson)( 19 Αυγούστου 1902- 28 Φεβρουαρίου 1956) ήταν Γάλλος εγκληματίας, υπεύθυνος για περισσότερες από τριάντα δολοφονίες και εκατό ληστείες. Εκτελέστηκε το 1956 με γκιλοτίνα.
Βιογραφία
Ο Εμίλ Μπυσόν είχε μια δύσκολη παιδική ηλικία μεγαλώνοντας με έναν αλκοολικό πατέρα, ο οποίος ήταν φούρναρης .Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό που γεννήθηκε το 1895, και τρεις αδελφές Eugenie, Jeanne και Emma.
Στην ηλικία των δεκαέξι ετών φυλακίστηκε για οπλοκατοχή και συνελήφθη με τον αδελφό του Jean-Baptiste για διάφορα αδικήματα κατά τη διάρκεια των δέκα ετών που ακολούθησαν. Κλήθηκε για στρατιωτική θητεία, και στάλθηκε λόγω του ιστορικού του στο αποικιακό πεζικό στο Μαρόκο.
Όταν επέστρεψε πίσω στην πολιτική ζωή, συνέχισε τις ληστείες με τον αδερφό του. Το 1931, οι αδελφοί Εμίλ Μπυσόν εξορίστηκαν στη Σαγκάη, μια πόλη όπου πέρασαν πέντε χρόνια και εκεί συνάντησαν έναν γκάνγκστερ από το Σικάγο που τους εισήγαγε στις μεθόδους της σύγχρονης ληστείας.
Όταν επέστρεψε στη Γαλλία, ο Εμίλ Μπυσόν επέστρεψε και πάλι στο έγκλημα. Διαπράττοντας μια σειρά από δολοφονίες και ληστείες με πιο γνωστή εκείνη στην Τρουά στις 29 Δεκεμβρίου 1937, στην οποία κατάσχεσε 1,8 εκατομμύρια φράγκα και οδήγησε στη σύλληψή του λίγους μήνες αργότερα, στις 6 Απριλίου 1938, σε ένα ξενοδοχείο στη Λιλ. Παρόλα αυτά κατάφερε να δραπετεύσει.
Στις 24 Φεβρουαρίου 1941, συμμετείχε σε ληστεία, στη διάρκεια της οποίας σκότωσε ένα άτομο.
Την ίδια χρονιά, συνελήφθη με ψεύτικο όνομα και στις 13 Μαΐου 1943, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τη ληστεία στην Τρουά. Προσποιήθηκε ότι υπέφερε από σοβαρές ψυχιατρικές διαταραχές και έτσι μεταφέρθηκε σε ψυχιατρικό ίδρυμα, από το οποίο κατάφερε να δραπετεύσει το 1947 με τη βοήθεια του Roger Dekker.
Συνεχίζοντας την εγκληματική δράση έγινε νούμερο ένα καταζητούμενος και τελικά ο επιθεωρητής Roger Borniche κατάφερε να τον συλλάβει στις 10 Ιουνίου 1950 σε ένα εστιατόριο.
Καταδίκη και θάνατος
Μετά από τρία χρόνια δικαστικής έρευνας για την αποσαφήνιση των 36 δολοφονιών και επιθέσεων που αποδίδονταν στην συμμορία του καταδικάστηκε αρχικά σε ισόβια κάθειρξη και έπειτα σε θάνατο.
Αφού ο πρόεδρος René Coty αρνήθηκε να δείξει επιείκεια ,ο Μπυσόν αποκεφαλίστηκε με γκιλοτίνα στις 28 Φεβρουαρίου 1956 στο Παρίσι από τον εκτελεστή Αντρέ Ομπρέχτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι εγκληματίες
Πομόροι
Ιστορία
Ήδη από τον 12ο αιώνα, εξερευνητές από το Νόβγκοροντ εισήλθαν στη Λευκή Θάλασσα μέσω των εκβολών των ποταμών Βόρειου Ντβινά, Μέζεν, Πετσόρα και Ονέγκα και ίδρυσαν οικισμούς κατά μήκος των θαλάσσιων ακτών της Μπιάρμιας. Το Χολμογκόρι χρησίμευσε ως πρωτεύουσα τους μέχρι την άνοδο του Αρχάγγελσκ στο τέλος του 16ου αιώνα. Από τη βάση τους στην πόλη Κόλα, εξερεύνησαν την περιοχή Μπάρεντς και τη χερσόνησο Κόλα και τη Νόβαγια Ζεμλιά.
Αργότερα, οι Πομόροι ανακάλυψαν και συντήρησαν τη Διαδρομή της Βόρειας Θάλασσας μεταξύ Αρχάγγελσκ και Σιβηρίας. Με τα πλοία τους (κοτς), οι Πομόροι διείσδυσαν στις περιοχές της Βόρειας Σιβηρίας πέρα από τα Ουράλια Όρη, όπου ίδρυσαν τον οικισμό της Μανγκαζέγια ανατολικά της χερσονήσου Γιαμάλ στις αρχές του 16ου αιώνα. Η Τατιάνα Μπράτκοβα ανέφερε ότι ορισμένοι ιστορικοί εικάζουν πως στις αρχές του 17ου αιώνα, οι Πομόροι ίδρυσαν το απομονωμένο χωριό Ρούσκογιε Ούστιε στο δέλτα του Ιντιγκίρκα, στη βορειοανατολική Γιακουτία. μικρογραφία| Μάλιε Κορέλι, ένα χωριό Πομόρ του 17ου αιώνα, 28 χιλιόμετρα ανατολικά του Αρχάγγελσκ
Ετυμολογία
Ο όρος Πομόρ, ο οποίος μεταξύ του 10ου και 12ου αιώνα σήμαινε "κάποιον που ζούσε κοντά στη θάλασσα", σταδιακά επεκτάθηκε και περιλάμβανε και όσους πληθυσμούς έμεναν και πιο μακριά από τα παράλια. Τελικά, τον 15ο αιώνα, οι άνθρωποι αποσυνδέθηκαν από τη θάλασσα. Η θάλασσα δεν αποτελούσε μεγάλο κομμάτι της οικονομίας της περιοχής αυτής. Την ίδια περίοδο, ο κόσμος άρχισε να χρησιμοποιεί τον όρο Pomor'e για να αναφερθεί σε εδάφη πρακτικά ολόκληρου του Βορρά της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, μεταξή των οποίων οι περιοχές Μούρμανσκ, Άρχαγγελσκ και Βόλογκντα και οι δημοκρατίες της Καρελίας και των Κόμι.
Τα παραδοσιακά μέσα διαβίωσης των Πομόρων, που βασίζονταν στη θάλασσα, περιελάμβαναν κυνήγι ζώων, φαλαινοθηρία και ψάρεμα. Σε περιοχές της τούνδρας ασχολούνταν με την εκτροφή ταράνδων. Οι Πομόροι εμπορεύονταν διά θαλάσσης καλαμπόκι και ψάρια με τη Βόρεια Νορβηγία, κάτι που ήταν σημαντικό και για τις δύο πλευρές. Αυτό το εμπόριο ήταν τόσο έντονο, που ένα είδος ρωσικής-νορβηγικής γλώσσας πίτζιν μόγια πο τβόγια (ή ρουσενόρσκ) αναπτύχθηκε στις βόρειες νορβηγικές ακτές, που χρησιμοποιούνταν μεταξύ 1750-1920. αριστερά|μικρογραφία|Χωριό Πομόρ στις αρχές του 20ού αιώνα Μεταξύ 12ου και 15ου αιώνα, η Πομόρε θεωρήθηκε μια εκτεταμένη αποικία της πολιτείας του Βέλικι Νόβγκοροντ. Στις αρχές του 16ου αιώνα, ολοκληρώθηκε η προσάρτηση της περιοχής από τη Μόσχα. Τον 17ο αιώνα, σε 22 περιοχές, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού αποτελούνταν από ελεύθερους αγρότες. Ένα μέρος της γης ανήκε σε μοναστήρια και στους εμπόρους Στρογκάνοφ. Δεν υπήρχαν ιδιοκτήτες γης στο Πομόρε. Ο πληθυσμός των περιοχών ασχολήθηκε με την αλιεία, την παραγωγή μαρμαρυγίας και αλατιού και άλλες επιχειρήσεις. μικρογραφία| Μια εκκλησία Πομόρ του 17ου αιώνα κοντά στο Χολμογκόρι Το Ρωσικό Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Μπρόκχαους και Έφρον στην έκδοση του 1890-1907, κατηγοριοποιούσε τους Πομόρ ως Μεγάλους Ρώσους ή τους χαρακτήριζε ως Ρώσους εμπόρους και παγιδευτές του Βορρά. Μέχρι σήμερα, καμία εγκυκλοπαίδεια ή εγκυκλοπαιδικό λεξικό δεν αναφέρεται σε αυτούς ως ξεχωριστή εθνοτική ομάδα.
Στην απογραφή του 2002, οι ερωτηθέντες είχαν την επιλογή να ταυτοποιηθούν ως "Πομόροι" και αυτή η ομάδα καταγραφόταν ως υποομάδα της ρωσικής εθνικότητας. Ωστόσο, μόνο 6.571 άτομα το έπραξαν, σχεδόν όλα στην Περιφέρεια Αρχάγγελσκ (6.295) και στην Περιφέρεια Μούρμανσκ (127).
Όπως οι περισσότεροι άλλοι Ρώσοι, οι Πομόροι παραδοσιακά είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Πριν από την Επανάσταση του 1917, ένα μεγάλο ποσοστό Ρώσων από τους Πομόρ ήταν Παλαιοί Πιστοί.
Τρέχουσα χρήση του ονόματος
Ένα από τα τρία πανεπιστήμια του Αρχάγγελσκ ονομάστηκε Κρατικό Πανεπιστήμιο Πομόρ.
Σύμφωνα με την τρέχουσα ρωσική τάση για τη συγχώνευση των λιγότερο κατοικημένων ή φτωχότερων ομοσπονδιακών υποκειμένων σε μεγαλύτερες οντότητες, έχει προταθεί η συγχώνευση των όμπλαστ του Αρχάγγελσκ και του Μούρμανσκ, της Δημοκρατίας των Κόμι και του Αυτόνομου Θύλακα της Νενετσίας κι ένα από τα πιθανά ονόματα αυτής της νέας περιοχής είναι Κράι Πομόρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλαβικά έθνη Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Καλλιθέα Αχαΐας
Με το όνομα Καλλιθέα υπάρχουν τρεις οικισμοί στην Αχαΐα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Φώτης Μαστιχιάδης
Ο Φώτης Μαστιχιάδης (Αϊβαλί 1913 - Αθήνα 17 Αυγούστου 1997) υπήρξε Έλληνας χαράκτης, σκιτσογράφος και σκακιστής.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1913 στο Αϊβαλί και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη. Δάσκαλός του στο σχέδιο υπήρξε ο Φώτης Κόντογλου. Εργάστηκε ως σκιτσογράφος και σχεδιαστής σε αρκετά έντυπα της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας, ως εικονογράφος βιβλίων, σχεδιαστής για μακέτες, αφίσες κλπ ενώ υπήρξε και σημαντικός χαράκτης με ιδιαίτερες ικανότητες κυρίως στην οξυγραφία. Από το 1983 δίδαξε χαρακτική στη ΝΕΛΕ Παλαιού Φαλήρου και συμμετείχε σε περίπου πενήντα συλλογικές και ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Υπήρξε μέλος του ΕΕΤΕ και ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών.
Παράλληλα ασχολιόταν ενεργά από το 1937 με το σκάκι. Το 1949 αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδας και συμμετείχε στις Σκακιστικές Ολυμπιάδες των ετών 1950, 1952 και 1956 ενώ υπήρξε μέλος της Διεθνούς Σκακιστικής Ομοσπονδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκιτσογράφοι Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
La Congolaise
La Congolaise (Η Κονγκολέζα) είναι ο εθνικός ύμνος της Δημοκρατίας του Κονγκό. Ο ύμνος καθιερώθηκε με την ανεξαρτησία της χώρας το 1959, αντικαταστάθηκε το 1969 από το Les Trois Glorieuses αλλά επαναφέρθηκε το 1991. Οι στίχοι γράφτηκαν από το Ζακ Τοντρά (Jacques Tondra) και το Ζωρζ Κιμπάνγκι (Georges Kibanghi), ενώ τη μουσική έγραψε ο Ζαν Ρογιέ (Jean Royer) και ο Ζοζέφ Σπαντιλιέρ (Joseph Spadilière).
Γαλλικοί στίχοι
En ce jour le soleil se lève
Et notre Congo resplendit.
Une longue nuit s'achève,
Un grand bonheur a surgi.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1956
Το 11ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στην Πορτογαλία, στις πόλεις Πόρτο, Ιβόρα και Λισαβόνα, από 1 ως 8 Απριλίου 1956. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Ιταλίας.
La Congolaise
Γαλλικοί στίχοι
Chantons tous avec ivresse
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1956
Χώρες που μετείχαν
Συνολικά μετείχαν 9 χώρες, από τις οποίες πέρασαν οι τέσσερις στην τελική φάση. Εκτός από τη διοργανώτρια Πορτογαλία που προκρίθηκε χωρίς αγώνες, οι υπόλοιπες προκρίθηκαν από τρεις προκριματικούς ομίλους ως εξής (δεν είναι γνωστές όλες οι χώρες και οι αγώνες τους):
La Congolaise
Γαλλικοί στίχοι
le chant de la liberté.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1956
Σύστημα διεξαγωγής
Η τελική φάση διεξήχθη σε όμιλο με βαθμολογία, από την οποία προέκυψε η τελική κατάταξη. Σε περίπτωση ισοβαθμίας υπερτερούσε η χώρα με τον καλύτερο συντελεστή τερμάτων.
La Congolaise
Γαλλικοί στίχοι
ΧΟΡΩΔΙΑ:
Congolais, debout fièrement partout,
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1956
Πηγές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1956
La Congolaise
Γαλλικοί στίχοι
Proclamons l'union de notre nation,
Oublions ce qui nous divise,
soyons plus unis que jamais,
Vivons pour notre devise:
Unité, travail, progrès!
Des forêts jusqu'à la savanne,
Des savannes jusqu'à la mer,
Un seul peuple, une seule âme,
Un seul coer, ardent et fier,
Luttons tous, tant que nous sommes,
Pour notre vieux pays noir.
Χορωδία
Et s'il nous faut mourir, en somme
Qu'importe puisque nos enfants,
Partout, pourront dire comme
Μουζάκι (ακρωτήριο)
200px|right|thumb|Το νησί Δοκός και απέναντί του το ακρωτήριο Μουζάκι Το Μουζάκι (ή Βούπορθμος) είναι ακρωτήριο που βρίσκεται στην περιοχή του Αργοσαρωνικού, νότια της Ερμιόνης και απέναντι από το νησί Δοκός. Μεταξύ του ακρωτηρίου και του Δοκού σχηματίζεται στενός πορθμός που ονομάζεται στενό του Δοκού. Το ακρωτήριο Μουζάκι είναι η κατάληξη μιας πεδινής χερσονήσου στην οποία βρίσκεται ο παραθεριστικός οικισμός των Αγίων Αναργύρων. Στο τελείωμά της η χερσόνησος υψώνεται απότομα σχηματίζοντας λόφο. Το Μουζάκι κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Βούπορθμος και αναφέρεται από τον Στράβωνα και τον Παυσανία.
La Congolaise
Γαλλικοί στίχοι
On triomphe en combattant,
Μουζάκι (ακρωτήριο)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ελλάδας
La Congolaise
Γαλλικοί στίχοι
Et dans le moindre village
Chantent sous nos trois couleurs.
Ελληνική μετάφραση
Τη μέρα αυτή ο ήλιος ανατέλλει
Και το Κονγκό μας στέκει ολόλαμπρο.
Μια μακρά νύχτα έλαβε τέλος,
μια μεγάλη ευτυχία ήρθε.
Ας τραγουδήσουμε όλοι, με έξαλλη χαρά
Το τραγούδι της ελευθερίας.
Ξυπνήστε, Κονγκολέζοι, ο κάθε περήφανος άνθρωπος,
Ανακηρύξτε την ενότητα του κράτους μας.
Ας ξεχάσουμε τις διαφορές μας
Και να γίνουμε πιο ενωμένοι από ποτέ.
Ας ζούμε με το σύνθημα:
Ενότητα, εργασία, πρόοδος.
Από το δάσος ως τους θάμνους,
Από τους θάμνους ως τον ωκεανό,
Ένας λαός, μια ψυχή,
Μια καρδιά, φλογερή και περήφανη.
Ας πολεμήσουμε όλοι, ο καθένας από μας,
Για τη μαύρη μας χώρα.
Χορωδία
Και αν πρέπει να πεθάνουμε,
Πειράζει πραγματικά; Τα παιδιά μας
Σε όλα τα μέρη θα μπορούν να λένε πώς
Ο θρίαμβος έρχεται με μάχη,
Και στο πιο μικρό χωριό
Τραγουδήστε κάτω από τα τρία μας χρώματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Δημοκρατίας του Κονγκό Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Μαρκόνι Στάλιονς ΦΚ
H Μαρκόνι Στάλιονς (αγγλικά: Marconi Stallions) είναι αυστραλιανός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Φέρφιλντ του Σίδνεϊ στη Νέα Νότια Ουαλία. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Μαρκόνι χωρητικότητας 9.000 θεατών. H Μαρκόνι Στάλιονς αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νέας Νότιας Ουαλίας.
Με την πάροδο των ετών, η ομάδα ήταν γνωστή ως Κλαμπ Μαρκόνι (Club Marconi), Μαρκόνι-Φέρφιλντ (Marconi-Fairfield) και Μαρκόνι Στάλιονς (Marconi Stallions). Η ομάδα κατέκτησε τέσσερις φορές τον τίτλο του Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ (NSL), ισάριθμες με τη Σάουθ Μέλμπουρν και τη Σίντνεϊ Σίτι. Αποτελεί μία από τις μόλις δύο ομάδες που αγωνίστηκαν σε όλες τις περιόδους του NSL.
Ιστορία
Η Κλαμπ Μαρκόνι (Club Marconi) ιδρύθηκε ως σύλλογος μπότσε το 1956 από 106 μέλη της ιταλικής κοινότητας στα δυτικά προάστια του Σίδνεϊ. Πήρε την ονομασία της από τον Ιταλό εφευρέτη και ηλεκτρολόγο μηχανικό Γουλιέλμο Μαρκόνι, του οποίου η ασύρματη εταιρεία έστειλε το πρώτο άμεσο ραδιοφωνικό μήνυμα από τη Μεγάλη Βρετανία στην Αυστραλία. Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1958 ως ομάδα νέων και η πρώτη διοργάνωση στην οποία πήρε μέρος ήταν το ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Νέας Νότιας Ουαλίας το 1961 συλλέγοντας 8 βαθμούς.
Η ομάδα ανέβηκε βαθμιαία στις τάξεις του ποδοσφαιρικού συστήματος της Νέας Νότιας Ουαλίας και τελικά κέρδισε την άνοδο στην 1η Κατηγορία της Νέας Νότιας Ουαλίας το 1970. Στο σημείο αυτό η ομάδα είχε αποκτήσει εμπειρία και βάδιζε με πιο σταθερά βήματα. Η Μαρκόνι κατέκτησε το πρωτάθλημα της 1ης Κατηγορίας της Νέας Νότιας Ουαλίας το 1972 και το 1973 και εξακολούθησε να διεκδικεί τίτλους μέχρι το 1976. Το επόμενο έτος, το 1977, το ποδόσφαιρο και γενικότερα ο αθλητισμός στην Αυστραλία άλλαξαν για πάντα. Μαζί με 13 άλλους συλλόγους η Μαρκόνι αποτέλεσε τη βάση του πρώτου εθνικού επιπέδου πρωταθλήματος στην Αυστραλία, του Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ (NSL).
Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ (1977–2004)
Η Μαρκόνι έγινε γρήγορα μια υπολογίσιμη δύναμη στο NSL. Την πρώτη περίοδο το 1977, η Μαρκόνι τερμάτισε δεύτερη με βάση τη διαφορά τερμάτων με την Ίστερν Σάμπαρμπς (Σίντνεϊ Σίτι). Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να έρθει η επιτυχία σε εθνικό επίπεδο. Το 1979, η Μαρκόνι στέφθηκε πρωταθλήτρια της Αυστραλίας. Η ομάδα συνέχισε αυτή την επιτυχία προσθέτοντας στην τροπαιοθήκη της το Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ Καπ το 1980. Η "χρυσή εποχή" της ομάδας ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν ορισμένοι από τους καλύτερους παίκτες στην Αυστραλία πήραν το δρόμο για "το Παλάτι" (the Palace). Η ομάδα έκανε τρεις διαδοχικές μεγάλες εμφανίσεις το 1988, το 1989 και το 1989–90, κερδίζοντας τους Μεγάλους Τελικούς του 1988 και του 1989, αλλά ηττήθηκε 1989–90. Η Μαρκόνι τερμάτισε πρώτη στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος το 1989 και το 1989–90 και τρία χρόνια αργότερα κέρδισε το Μεγάλο Τελικό του 1992–93.
Το 1995-96 με τον μύθο των Socceroos, Μάνφρεντ Σάφερ, η Μαρκόνι τερμάτησε ξανά στην πρώτη θέση της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος, ένα βαθμό μπροστά από τη Μέλμπουρν Νάιτς και τη Σίντνεϊ Ολίμπικ. Στη σειρά των τελικών, η Μαρκόνι έφτασε σε έναν ακόμη Μεγάλο Τελικό, αυτή τη φορά χάνοντας με 2-1 από τη Μέλμπουρν Νάιτς στο Ολυμπιακό Πάρκο της Μελβούρνης. Η Μαρκόνι μετείχε στους τελικούς για τα επόμενα πέντε χρόνια συνεχόμενα, ενώ οι επόμενες δύο περίοδοι δεν εξελίχθηκαν τόσο καλά. Το 2003–04, στην τελευταία περίοδο του NSL, η Μαρκόνι μετείχε ξανά στους τελικούς.
Επιτυχίες
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1958 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστραλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1958
Το σίριαλ των σίριαλ
Το σίριαλ των σίριαλ ήταν εκπομπή ενημερωτικού περιεχομένου, η οποία προβλήθηκε απ' την ΕΤ1 το 1991 και το 1992. Την παρουσίαζε η δημοσιογράφος Ρένα Θεολογίδου. Η Θεολογίδου ήταν η πρώτη που έψαξε να βρει τι σώζεται και τι όχι απ' τα παλαιά Ελληνικά τηλεοπτικά σίριαλ.
Αποτελείτο από 35 εκπομπές, οι οποίες προβλήθηκαν σε 2 κύκλους. Ο 1ος κάλυπτε την περίοδο απ' τις 2 Απριλίου 1970 μέχρι τις 18 Οκτωβρίου 1981 και ο 2ος την περίοδο απ' τις 19 Οκτωβρίου 1981 μέχρι τις 1 Ιουνίου 1990. Η εκπομπή αυτή προβλήθηκε σε επανάληψη μόνο το καλοκαίρι του 1995. Στις πρώτες 4 εκπομπές του 1ου κύκλου, οι οποίες περιλάμβαναν σκηνές από σίριαλ τα οποία προβλήθηκαν απ' τις 2 Απριλίου 1970 μέχρι τις 24 Ιουλίου 1974, οι τίτλοι έναρξης και τέλους περιλάμβαναν σκηνές απ' τα πρώτα γυρίσματα στα τηλεοπτικά στούντιο, καθώς και κάποια πλάνα απ' τις πολυκατοικίες της Αθήνας με τις κεραίες τους και η εικόνα πλαισιωνόταν απ' το μουσικό σήμα του σίριαλ «Γαλήνη». Απ' την 5η εκπομπή όμως, αυτοί οι τίτλοι άλλαξαν και περιλάμβαναν φωτογραφίες απ' τα γνωστότερα σίριαλ της περιόδου και η εικόνα πλαισιωνόταν απ' το μουσικό σήμα του σίριαλ Λούνα Παρκ. Αυτοί οι τίτλοι παρέμειναν μέχρι το τέλος της εκπομπής, με μόνη διαφορά πως απ' την 21η εκπομπή (η οποία ήταν και η 1η του 2ου κύκλου), επιμηκύνθηκαν σε διάρκεια και περιλάμβαναν φωτογραφίες απ' τα σίριαλ της 2ης περιόδου (από 19 Οκτωβρίου 1981 μέχρι 1 Ιουνίου 1990).
Αναλυτική θεματολογία εκπομπών:
1η εκπομπή (Ημερομηνία προβολής 1 Ιουλίου 1991)