cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πέσο Δομινικανής Δημοκρατίας
Πρώτο πέσο, 1844–1905
Το 1848 τυπώθηκαν τα πρώτα χαρτονομίσματα των 40 και των 80 pesos. Αυτά ακολουθήθηκαν από χαρτονομίσματα των 1, 2 και των 5 pesos το 1849, όπως επίσης των 10 και των 50 pesos το 1858. Η Comision de Hacienda εξέδωσε χαρτονομίσματα των 50 και των 200 pesos το 1865, ενώ η Junta de Credito εισήγαγε χαρτονομίσματα για 10 και 20 centavos, που ακολουθήθηκαν από άλλα των 5 και των 40 centavos το 1866 και 1, 2, 5 και 10 pesos το 1867. Το 1870 κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα του 1 πέσο. Το 1862 οι Ισπανοί εξέδωσαν χαρτονομίσματα σε αξίες των ½, 2, 5, 15 και 25 pesos στο όνομα της Intendencia de Santo Domingo.
Peso Oro, από το 1947
Την περίοδο εισαγωγής του peso oro το 1937, στη χώρα κυκλοφορούσε το αμερικανικό δολάριο. Τα πρώτα τραπεζογραμμάτια εμφανίστηκαν μόλις το 1947 και τυπώθηκαν σε αξίες των 1, 5, 10, 20, 50, 100, 500 και 1000 pesos oros. Τα χαρτονομίσματα χαμηλότερης αξίας κυκλοφόρησαν σε αξίες των 10, 25 και 50 centavos. Το 2000 εισήχθησαν χαρτονομίσματα.
Σήμερα κυκλοφορούν τα χαρτονομίσματα των 10, 20, 50, 100, 500, 1000 και των 2.000 pesos oros. Το 1992 κυκλοφόρησε περιορισμένη επετειακή σειρά των χαρτονομισμάτων των 500 και των 2.000 pesos oros. Στις 13 Οκτωβρίου του 2007 παρουσιάστηκε μια νέα ονομαστική αξία, τα χαρτονομίσματα των 200 pesos.
Σχέση με αμερικανικό δολάριο
Το Δολάριο ΗΠΑ χρησιμοποιείται ως αποθεματικό νόμισμα από την Κεντρική Τράπεζα της Δομινικανής Δημοκρατίας. Επίσης, σε ιδιωτικές συναλλαγές μπορούν να χρησιμοποιηθούν το δολάριο ΗΠΑ και το ευρώ.
Ιστορικές ισοτιμίες
Η ισοτιμία πέσο με δολάριο ΗΠΑ τις δεκαετίες του ' 80 και του ' 90:
Το 2003 η τιμή του πέσο υπέστη μείωση. Ένα μόνο αμερικάνικο δολάριο άξιζε όσο 57 δομινικανά πέσος. Από το 2004 η ισοτιμία διαμορφώθηκε γύρω στα 29–34 πέσος προς 1 δολάριο ΗΠΑ. Το Δεκέμβριο του 2005 η ισοτιμία του με το ευρώ ήταν 39 πέσος προς 1 ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Δομινικανή Δημοκρατία
Android Froyo
Το Android 2.2-2.2.3 "Froyo" είναι μια διακοπείσα έκδοση λειτουργικού συστήματος του Android που αναπτύχθηκε από την Google, που εκτείνονται σε εκδόσεις μεταξύ 2.2 και 2.2.3. Τα αποκαλυπτήρια του έγιναν στις 20 Μαΐου του 2010, κατά τη διάρκεια του συνεδρίου Google I/O 2010.
Μία από τις πιο εξέχουσες αλλαγές στην κυκλοφορία του Froyo ήταν η πρόσδεση USB και η λειτουργία Wi-Fi hotspot. Άλλες αλλαγές περιλαμβάνουν υποστήριξη για το Android Cloud στα Μηνύματα (C2DM) υπηρεσία συσκευής, επιτρέποντας τα Push Notifications. Πρόσθετες βελτιώσεις ταχύτητα εφαρμογής, υλοποιούνται μέσω καθορισμού ΚΟΕ και εμφανίζεται μέσα σε εφαρμογές όπως top-of-the-screen banners.
Από τις 9 Ιανουαρίου του 2016 τα στατιστικά στοιχεία που εκδίδονται από την Google δείχνουν ότι λιγότερο από το 0,1% όλων των συσκευών Android με πρόσβαση στο Google Play τρέχουν το Froyo, κάτι που σημαίνει ότι αυτή η έκδοση δεν είναι πλέον σε χρήση.
Δείτε επίσης
Ιστορία εκδόσεων του Android
Παραπομπές
Κατηγορία:Android (λειτουργικό σύστημα)
We Heart It
μικρογραφία|Logo της ιστοσελίδας μέχρι τον Δεκέμβριο 2016 Το We Heart It αποτελεί εικονικό κοινωνικό δίκτυο για εικόνες έμπνευσης. Αυτοπροσδιορίζεται ως "Ένα σπίτι για την έμπνευση σας" και "Ένα μέρος οργάνωσης και δημοσίευσης όσων σας αρέσουν". Οι χρήστες μπορούν να συλλέξουν τις αγαπημένες τους εικόνες, να τις μοιραστούν με τους φίλους τους και να τις οργανώσουν σε συλλογές. Η πρόσβαση στο We Heart It πραγματοποιείται είτε μέσω ενός browser είτε μέσω της αντίστοιχης εφαρμογής που διατίθεται τόσο σε Android όσο και σε iOS.
Επιχειρηματικότητα
To We Heart It ιδρύθηκε το 2008 από τον Fabio Giolito, από τη Βραζιλία. Ξεκίνησε την ιστοσελίδα σκεπτόμενος την ιδέα της αποθήκευσης εικόνων και έπειτα κοινοποίησης σε φίλους. Όταν το προϊόν άρχισε να εξελίσσεται, ο Fabio ζήτησε βοήθεια από τον συνιδρυτή του, Bruno Zanchet, σχετικά με την υποδομή της ιστοσελίδας. Οι δυο τους πήραν κάποια επιχορήγηση και η ιστοσελίδα πήρε τη μορφή εταιρείας με έδρα στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια το 2011.
Η εταιρεία αποτελείται από 25 υπαλλήλους. Από τον Ιούνιο του 2013, έχει μαζέψει 8 εκατομμύρια δολάρια ως χρηματοδότηση από το White Oak και την IDG Ventures.
Από τον Φεβρουάριο του 2014, κατατάσσεται στην 754η θέση της παγκόσμιας κατάταξης της Alexa.
Τον Μάιο του 2014, κυκλοφόρησε η κινητή διαφήμιση για την εφαρμογή.
Τον Ιανουάριο του 2016, το We Heart It ανακοίνωσε μέσω βίντεο τη συνεργασία με την Popular TV.
Χαρακτηριστικά
To We Heart It είναι μία οπτική πλατφόρμα που περιλαμβάνει ακίνητες εικόνες, κινούμενες εικόνες (GIF) και βίντεο. Προσφέρει εικονίδια ακολούθησης, ζωντανά widgets καθώς και κουμπιά κοινοποίησης για τους χρήστες που επιθυμούν να ενσωματώσουν το We Heart It στην ιστοσελίδα τους ή το blog τους.
Είναι γνωστό για τη θετική του "κοινότητα", δεδομένου πως δεν υπάρχουν δυνατότητες σχολιασμού, οι χρήστες νιώθουν πιο άνετα να δημοσιεύσουν περιεχόμενο, καθώς δεν θα λάβει αρνητικά σχόλια, όπως θα μπορούσε να συμβεί σε ορισμένα κοινωνικά δίκτυα.
Τον Δεκέμβριο του 2015, κυκλοφόρησε η εφαρμογή Easel μέσω της οποίας οι χρήστες μπορούν να δημιουργήσουν εικόνες με αποφθέγματα, φίλτρα και χρώματα και να τις δημοσιεύσουν στο We Heart It ή άλλα κοινωνικά δίκτυα.
Χρήση
Τον Δεκέμβριο του 2013, το We Heart It απέκτησε 25 εκατομμύρια μηνιαίους χρήστες. Τέσσερις στους πέντε από τους 25 εκατομμύρια χρήστες της ιστοσελίδας είναι κάτω των 24 χρονών και περισσότεροι από το 70% είναι θηλυκού γένους. Ο μέσος όρος ηλικίας των χρηστών βρίσκεται στα 19 έτη.
Κατά μέσο όρο τα μέλη της σελίδας την επισκέπτονται για περισσότερο από 16.5 λεπτά κάθε φορά. Ο μέσος όρος επισκεψιμότητας της εφαρμογής από έναν χρήστη είναι 25 φορές μηνιαίως.
Η Huffington Post ανέφερε πως η ιστοσελίδα αποτελεί μία από τις καλύτερες ιστοσελίδες στο διαδίκτυο για όσους αναζητούν έμπνευση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό Android Κατηγορία:Εικονικές κοινότητες Κατηγορία:Λογισμικό iOS
Αλεξάντερ Φλέμινγκ
Ο Σερ Αλεξάντερ Φλέμινγκ (Alexander Fleming, 6 Αυγούστου 1881 – 11 Μαρτίου 1955) ήταν Σκωτσέζος βιολόγος και φαρμακολόγος, που ασχολήθηκε ερευνητικά με τη βακτηριολογία, την ανοσολογία και τη χημειοθεραπεία. Είναι πολύ γνωστός για την ανακάλυψη του πρώτου αντιβιοτικού, της πενικιλίνης, το 1928, για την οποία και πήρε το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1945, μαζί με τον Αυστραλό Dr Χάουαρντ Φλόρεϋ και τον Σερ Έρνεστ Τσέιν. Μια άλλη σημαντική ανακάλυψή του είναι αυτή του ενζύμου λυσοζύμης, το 1922.
Android Eclair
Εμπειρία χρήστη
Η προεπιλεγμένη αρχική οθόνη του Eclair εμφανίζει το Google Search στην κορυφή της οθόνης. Η εφαρμογή της κάμερας επίσης έχει επανασχεδιαστεί με πολλές νέες λειτουργίες στην κάμερα, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης φλας, ψηφιακού zoom, λειτουργία σκηνής, ισορροπία λευκού, εφέ χρώματος και μακρο εστίαση. Η εφαρμογή Άλμπουμ Φωτογραφιών περιέχει επίσης βασικά εργαλεία επεξεργασίας φωτογραφιών. Εκτός από τις ζωντανές ταπετσαρίες, επιτρέπει της κινούμενες εικόνες φόντου στην αρχική οθόνη για να δείξει την κίνηση. Η ομιλία σε κείμενο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, αντικαθιστώντας το πλήκτρο κόμμα.
Αλεξάντερ Φλέμινγκ
Τα πρώτα χρόνια
thumb|right|200px|Γραμματόσημο από τις [[Νήσοι Φερόες|Νήσους Φερόες με τον Φλέμινγκ]] thumb|upright|200px|Το Νοσοκομείο Σαιν Μαίρυ στο Λονδίνο. Ο Φλέμινγκ γεννήθηκε στο αγρόκτημα Lochfield, κοντά στο Ντάρβελ του Ανατολικού Άυρσαιρ, στη Σκωτία. Υπήρξε το τρίτο από τα 4 παιδιά του Χιού Φλέμινγκ (Hugh Fleming, 1816 – 1888) εκ του δεύτερου γάμου του. Μητέρα του ήταν η Γκρέις Μόρτον (Grace Stirling Morton, 1848 – 1928), κόρη ενός γείτονα κτηματία. Ο Χιού Φλέμινγκ είχε άλλα τέσσερα παιδιά από τον πρώτο του γάμο, ενώ ο ίδιος ήταν 59 ετών όταν πήρε τη δεύτερη σύζυγό του και πέθανε όταν ο Αλεξάντερ (γνωστός ως Alex) ήταν μόλις επτά ετών.
Android Eclair
Πλατφόρμα
Το Android Eclair κληρονομεί προσθήκες στην πλατφόρμα από την έκδοση Donut, και προσθέτει επίσης υποστήριξη για επικοινωνία κοντινού πεδίου (NFC), την ικανότητα να αναζητήσετε όλα τα αποθηκευμένα μηνύματα SMS και MMS, βελτιώθηκε το Google Maps 3.1.2, και η υποστήριξη Exchange για την εφαρμογή Email. Το λειτουργικό σύστημα παρέχει επίσης βελτιωμένη ταχύτητα πληκτρολόγησης στο εικονικό πληκτρολόγιο, μαζί με την νέα προσβασιμότητα, το ημερολόγιο, και εικονικό ιδιωτικό δίκτυο APIs. Για την περιήγηση στο διαδίκτυο, το Android Eclair προσθέτει επίσης την υποστήριξη HTML5, με ανανεωμένο UI πρόγραμμα περιήγησης με μικρογραφίες σελιδοδείκτη και διπλό άγγιγμα για ζουμ.
Αλεξάντερ Φλέμινγκ
Τα πρώτα χρόνια
Ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ παρακολούθησε για δύο χρόνια την Ακαδημία του Κίλμαρνοκ. Αφού δούλεψε σε ένα ναυτιλιακό γραφείο επί τέσσερα χρόνια, ο εικοσάχρονος Φλέμινγκ κληρονόμησε ένα θείο του, τον Τζων Φλέμινγκ. (Για την ιστορία ότι ο πατέρας του έσωσε ένα παιδί, βλ. την ενότητα Προσωπικές ιστορίες). Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Τομ, είχε ήδη σπουδάσει Ιατρική και συνέστησε στον Αλεξάντερ να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Το 1901 λοιπόν ο Αλεξάντερ εγγράφηκε στο Νοσοκομείο Σαιν Μαίρυ του Λονδίνου. Κέρδισε την εισαγωγή του στην Ιατρική Σχολή με διάκριση το 1906, οπότε είχε την επιλογή να γίνει χειρουργός.
Android Eclair
Δείτε επίσης
Ιστορία εκδόσεων του Android
Αλεξάντερ Φλέμινγκ
Τα πρώτα χρόνια
Ο Φλέμινγκ ωστόσο ήταν και μέλος λέσχης σκοποβολής. Ο επικεφαλής της λέσχης, θέλοντας να κρατήσει τον Φλέμινγκ στην ομάδα, του συνέστησε να ακολουθήσει το τμήμα ερευνών στο Σαιν Μαίρυ, όπου έγινε βοηθός βακτηριολόγου του Σερ Άλμροθ Ράιτ, ενός πρωτοπόρου στη θεραπεία με εμβόλια και στην Ανοσολογία. Ο Αλεξάντερ πήρε πτυχίο με «Χρυσό Μετάλλιο» το 1908 και έμεινε ως επιμελητής στο Σαιν Μαίρυ ως το 1914. Στις 23 Δεκεμβρίου 1915 ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ πήρε ως σύζυγό του μια νοσοκόμα, τη Σάρα Μάριον Μάκελροϋ (Sarah Marion McElroy), από το Κιλάλα της Ιρλανδίας, η οποία πέθανε το 1949. Το μόνο παιδί τους, ο Ρόμπερτ, έγινε παθολόγος. Μετά τον θάνατο της Σάρας, ο Φλέμινγκ έκανε δεύτερο γάμο με την Ελληνίδα ιατρό και βακτηριολόγο δρ. Αμαλία Φλέμινγκ (Αμαλία Κουτσουρή-Βουρέκα), συνάδελφό του στο νοσοκομείο Σαιν Μαίρυ, στις 9 Απριλίου 1953. Η Αμαλία έζησε 31 χρόνια μετά τον θάνατο του Φλέμινγκ.
Σε όλη τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Φλέμινγκ υπηρέτησε ως λοχαγός του Υγειονομικού Σώματος του Βασιλικού Στρατού (Royal Army Medical Corps), απασχολούμενος και σε ιατρεία στο πεδίο της μάχης στο Δυτικό Μέτωπο, στη Γαλλία. Το 1918 επέστρεψε στο Νοσοκομείο Σαιν Μαίρυ, στην Ιατρική Σχολή. Εκλέχθηκε Καθηγητής της Βακτηριολογίας εκεί το 1928.
Android Eclair
Παραπομπές
Κατηγορία:Android (λειτουργικό σύστημα)
Αλεξάντερ Φλέμινγκ
Μια τυχαία ανακάλυψη
thumb|«Θαυματουργός θεραπεία». «Ξυπνώντας το ξημέρωμα της 28ης Σεπτεμβρίου 1928, ασφαλώς δε σχεδίαζα να φέρω επανάσταση σε όλη την Ιατρική ανακαλύπτοντας το πρώτο αντιβιοτικό, φονέα δηλαδή βακτηρίων», θα έγραφε αργότερα ο Φλέμινγκ, «αλλά καταλαβαίνω ότι αυτό ακριβώς έκανα τότε» (Kendall F. Haven: Marvels of Science, Libraries Unlimited, 1994, σελ. 182)
Το 1928 ο Φλέμινγκ ερευνούσε τις ιδιότητες των σταφυλόκοκκων. Είχε ήδη κάποια φήμη από τις προηγούμενες έρευνές του, ως ευφυούς ερευνητή αλλά και απρόσεκτου τεχνικού εργαστηρίου: συχνά ξεχνούσε τις καλλιέργειες μικροβίων πάνω στις οποίες εργαζόταν και γενικώς το εργαστήριό του ήταν συνήθως πολύ ακατάστατο. Αφού επέστρεψε από διακοπές, ο Φλέμινγκ πρόσεξε ότι πολλά από τα δισκία μικροβιακών καλλιεργειών είχαν μολυνθεί από ένα μύκητα (κοινώς: είχαν μουχλιάσει) και τα έριξε σε δοχείο με απορρυπαντικό. Αλλά στη συνέχεια χρειάστηκε να δείξει σε έναν επισκέπτη τι ερευνούσε, κι έτσι ανέσυρε κάποια από τα δισκία που δεν είχαν βυθισθεί στο απορρυπαντικό. Τότε πρόσεξε μία ζώνη γύρω από τη μούχλα που ήταν ελεύθερη (φαινομενικά τουλάχιστον) από βακτήρια. Αυτό θα πρέπει να συνέβαινε αν η μούχλα παρήγαγε κάποια βακτηριοκτόνο ουσία. Ο Φλέμινγκ απομόνωσε ένα δείγμα από τη μούχλα, το ταυτοποίησε σωστά ως μύκητα του γένους πενικίλλιο και για τον λόγο αυτό ονόμασε τη νέα ουσία πενικιλλίνη.
Ο Φλέμινγκ διερεύνησε τη βακτηριοκτόνο δράση της πενικιλλίνης σε πολλούς μικροοργανισμούς. Βρήκε ότι επηρέαζε βακτήρια όπως οι σταφυλόκοκκοι και γενικά όλα τα «Θετικά κατά Γκραμ» παθογόνα (μικρόβιο της οστρακιάς, πνευμονιόκοκκος, μηνιγγιτιδόκοκκος, διφθερίτιδα), αλλά όχι τα μικρόβια του τυφοειδούς ή του παρατυφοειδούς πυρετού, για τον οποίο αναζητούσε μια θεραπεία εκείνη την εποχή. Επίσης επηρέαζε τη γονόρροια, παρότι αυτή προκαλείται από έναν «αρνητικό κατά Γκραμ» μικροοργανισμό.
Ο Φλέμινγκ δημοσίευσε την ανακάλυψή του το 1929 στο Βρετανικό Περιοδικό Πειραματικής Παθολογίας (British Journal of Experimental Pathology), χωρίς να προκαλέσει ιδιαίτερη προσοχή. Ο Φλέμινγκ συνέχισε τις έρευνές του, αλλά συνειδητοποίησε ότι η καλλιέργεια του πενικιλλίου ήταν αρκετά δύσκολη και ότι στη συνέχεια ήταν ακόμα δυσκολότερο να απομονώσει την αντιβιοτική ουσία από τη μούχλα. Η προσωπική του εντύπωση ήταν ότι εξαιτίας του προβλήματος της παραγωγής της σε μεγάλη ποσότητα και της βραδείας της δράσεως, η πενικιλλίνη δεν θα ήταν σημαντική στην καταπολέμηση των μολύνσεων. Ο Φλέμινγκ ήταν επίσης πεισμένος ότι η πενικιλλίνη δεν θα παρέμενε αρκετά μέσα στο ανθρώπινο σώμα (in vivo) ώστε να σκοτώσει σε αποτελεσματικό βαθμό μικρόβια. Πολλές κλινικές δοκιμές της δεν έδωσαν σαφή αποτελέσματα, ίσως επειδή τη χρησιμοποιούσαν ως επιφανειακό αντισηπτικό. Κατά τη δεκαετία του 1930 οι δοκιμές του Φλέμινγκ έδωσαν σε κάποιες περιπτώσεις πιο ενθαρρυντικά αποτελέσματα — ο Keith Bernard Rogers, συνεργάτης του Φλέμινγκ, θεραπεύθηκε με πενικιλλίνη κατά τη διάρκεια των ερευνών τους — και συνέχισε ως το 1940 να προσπαθεί να κινήσει το ενδιαφέρον κάποιου χημικού αρκετά ικανού ώστε να παραγάγει χρησιμοποιήσιμη ποσότητα καθαρής πενικιλλίνης.
Ωστόσο, ο Φλέμινγκ εγκατέλειψε τις έρευνες σχετικά με την πενικιλλίνη, λίγο πριν οι Φλόρεϊ και Τσέιν αναλάβουν την έρευνα και τη μαζική παραγωγή της με κονδύλια της αμερικανικής και της βρετανικής κυβερνήσεως. Η έναρξη της μαζικής παραγωγής έγινε μετά τον Βομβαρδισμό του Περλ Χάρμπορ. Κατά την Απόβαση της Νορμανδίας είχαν παρασκευάσει αρκετή πενικιλλίνη για τις ανάγκες όλων των τραυματιών των συμμαχικών δυνάμεων.
Καθαρισμός και σταθεροποίηση
thumb|Τριδιάστατο μοντέλο βενζυλπενικιλλίνης.
Ο Ερνστ Τσέιν βρήκε τον τρόπο να απομονώνει και να συγκεντρώνει την πενικιλλίνη και διερεύνησε τη μοριακή της δομή. Λίγο μετά τη δημοσίευση των πρώτων αποτελεσμάτων της ομάδας το 1940, ο Φλέμινγκ τηλεφώνησε στον Χάουαρντ Φλόρεϋ, τον επικεφαλής του τμήματος του Τσέιν, για να τον πληροφορήσει ότι θα τους επισκεπτόταν σε λίγες ημέρες. Ακούγοντας ο Τσέιν για τον ερχομό του Φλέμινγκ, είπε «Θεέ μου! Νόμιζα ότι είχε πεθάνει».
Ο Νόρμαν Χήτλεϋ πρότεινε την επαναφορά της δραστικής πενικιλλίνης στο νερό μεταβάλλοντας την οξύτητά της. Αυτή η διαδικασία παρήγαγε αρκετή ποσότητά της ώστε να αρχίσουν να τη δοκιμάζουν σε ζώα.
Αφού η ομάδα είχε βρει μία μέθοδο καθαρισμού της πενικιλλίνης σε μία αποτελεσματική πρώτη σταθερή μορφή το 1940, ακολούθησαν αρκετές κλινικές δοκιμές και η εκπληκτική τους επιτυχία ώθησε την ερευνητική ομάδα να αναπτύξει μεθόδους μαζικής παραγωγής και μαζικής διανομής το 1945.
Τα αντιβιοτικά
thumb|Κολοβακτήρια E. coli. Η τυχαία ανακάλυψη του Φλέμινγκ και η απομόνωση της πενικιλλίνης τον Σεπτέμβριο 1928 σημάδεψε την έναρξη μιας νέας εποχής στην Ιατρική, της εποχής των αντιβιοτικών.
Ο Φλέμινγκ ανακάλυψε επίσης από πολύ νωρίς ότι τα βακτήρια ανέπτυσσαν αντοχή στα αντιβιοτικά όποτε η δόση της πενικιλλίνης ήταν πολύ μικρή ή η χρήση της ήταν χρονικά περιορισμένη. Ο Φλέμινγκ συνιστούσε προσοχή στη χρήση της πενικιλλίνης όταν έδινε διαλέξεις σε πολλές χώρες της Γης. Προειδοποιούσε να μη χρησιμοποιείται το αντιβιοτικό παρά μόνο όταν υπήρχε ορθά διαγνωσμένη αιτία, και όταν χρησιμοποιείται να χορηγείται σε αρκετή ποσότητα και επί αρκετό χρονικό διάστημα, γιατί αλλιώς δίνεται η ευκαιρία στα βακτηρίδια να αναπτύξουν ανθεκτικά στελέχη τους ως προς το συγκεκριμένο φάρμακο.
Προσωπικές ιστορίες
Η διήγηση (βλ. π.χ. Philadelphia Enquirer, 17 Ιουλίου 1945: Brown, Penicillin Man, σημ. 43 στο Κεφ.2) ότι ο Λόρδος Ράντολφ Τσώρτσιλ, πατέρας του Ουίνστον Τσώρτσιλ, πλήρωσε για την εκπαίδευση του Αλεξάντερ Φλέμινγκ όταν ο πατέρας του Φλέμινγκ έσωσε τη ζωή του νεαρού Ουίνστον, είναι ένας μύθος. Σύμφωνα με τη βιογραφία Penicillin Man: Alexander Fleming and the Antibiotic Revolution του Kevin Brown, ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ, σε ένα γράμμα (14 Νοεμβρίου 1945 - British Library Additional Manuscripts 56115) στον φίλο και συνάδελφό του Andre Gratia περιέγραψε την ιστορία αυτή ως "a wondrous fable" («ένα αξιοθαύμαστο παραμύθι»). Μία άλλη ιστορία είναι ότι ο ίδιος ο Αλεξάντερ έσωσε τον Ουίνστον Τσώρτσιλ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο θεραπεύοντάς τον. Ο Τσώρτσιλ, όταν αρρώστησε στην Καρχηδόνα της Τυνησίας το 1943, σώθηκε από τον Λόρδο Μόραν, ο οποίος του χορήγησε σουλφοναμίδη, αφού δεν είχε εμπειρία με την πενικιλλίνη. Οι εφημερίδες Daily Telegraph και Morning Post έγραψαν στις 21 Δεκεμβρίου 1943 ότι είχε σωθεί από την πενικιλλίνη. Στην πραγματικότητα,τον είχε σώσει ένα νέο φάρμακο που ανήκε στις σουλφοναμίδες, συγκεκριμένα η σουλφαπυριδίνη, γνωστή τότε με τον ερευνητικό κωδικό M&B 693, που ανακαλύφθηκε και παράχθηκε από την εταιρεία May & Baker Ltd του Έσσεξ (θυγατρική της γαλλικής Rhône-Poulenc. Σε μεταγενέστερη ραδιοφωνική εκπομπή ο Τσώρτσιλ αναφέρθηκε στο νέο αυτό φάρμακο ως «αυτό το αξιοθαύμαστο M&B»
Θάνατος και κληρονομιά
Ο Φλέμινγκ πέθανε το 1955 ξαφνικά στο σπίτι του στο Λονδίνο από καρδιακή προσβολή. Η σορός του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του ενταφιάσθηκαν στον Καθεδρικό του Αγ. Παύλου μία εβδομάδα αργότερα. Ο Φλέμινγκ ήταν Ρωμαιοκαθολικός.
Ο Φλέμινγκ ήταν μετριόφρονας ως προς τον ρόλο του στην ανάπτυξη της πενικιλλίνης, περιγράφοντας τη δόξα του ως τον «Μύθο Φλέμινγκ» (the "Fleming Myth"), και επαινούσε τους Φλόρεϋ και Τσέιν για τη μετατροπή μιας «εργαστηριακής περιέργειας» σε ένα πρακτικά χρήσιμο φάρμακο. Ο Φλέμινγκ υπήρξε ο πρώτος που κατόρθωσε να απομονώσει τη δραστική ουσία, γι' αυτό εξάλλου και την ονόμασε («πενικιλλίνη»). Επίσης συντηρούσε, καλλιεργούσε και διένεμε τον μύκητα επί 12 χρόνια, συνεχίζοντας μέχρι το 1940 να προσπαθεί να κινήσει το ενδιαφέρον οποιουδήποτε χημικού αρκετά ικανού ώστε να παραγάγει χρησιμοποιήσιμη ποσότητα καθαρής πενικιλλίνης.
Ντέρμπι του Βόλου
Ως Ντέρμπι του Βόλου αναφέρεται η αθλητική αναμέτρηση ανάμεσα στις ομάδες της Νίκης Βόλου και του Ολυμπιακού Βόλου, κατά κύριο λόγο στο ποδόσφαιρο.
Θεωρείται ένα από τα σκληρά και διαχρονικά ντέρμπι της λεγόμενης ελληνικής επαρχίας. Μαζί με τις αναμετρήσεις ανάμεσα στα Τρίκαλα και στην Αναγέννηση Καρδίτσας, αλλά και ενδεχομένως στην Λάρισα με την Νίκη και τον Ολυμπιακό Βόλου, αποτελούν τα κορυφαία ποδοσφαιρικά ντέρμπι της Θεσσαλίας.
Νίκη Βόλου
μικρογραφία|120x120εσ|Το λογότυπο του ερασιτέχνη. Ο σύλλογος της Νίκης Βόλου ιδρύθηκε στις 19 Αυγούστου του 1924 από μικρασιάτες πρόσφυγες στην πόλη του Βόλου. Χρώματα της ομάδας είναι το γαλανό και το λευκό, δηλαδή τα εθνικά χρώματα της ελληνικής σημαίας.
Τα πρώτα γραφεία της Νίκης στεγάζονταν στην παραλία (Αργοναυτών και Αγίου Νικολάου). Τα αποδυτήρια βρίσκονταν στο «Καρτάλιο», γωνία Πολυμέρη και Κασσαβέτη. Το 1928 η ομάδα απέκτησε στην περιοχή της Νέα Ιωνίας ιδιόκτητο γήπεδο και δεν ήταν πλέον αναγκασμένη να αγωνίζεται στο πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου στην παράκτια ζώνη του Βόλου.
Ολυμπιακός Βόλου
μικρογραφία|120x120εσ|Το λογότυπο του ερασιτέχνη. Ο σύλλογος του Ολυμπιακού Βόλου ιδρύθηκε στις 2 Ιουνίου του 1937 στην παράκτια συνοικία του Αγίου Κωνσταντίνου. Μια παρέα από την συνοικία είχαν φτιάξει μια δικιά τους ομάδα ήδη από το 1935 που την ονόμαζαν «Μικρό Ολυμπιακό» αφού ήταν φίλαθλοι του Ολυμπιακού Πειραιώς. Ως χρώματα της ομάδας επιλέχτηκαν το το κόκκινο και το λευκό και έμβλημα ο δαφνοστεφανομένος έφηβος. Πρόδρομος της ομάδας υπήρξε ο Κένταυρος Βόλου που υπήρχε από το 1933 και οι περισσότεροι από την παρέα των φίλων που δημιούργησαν την ομάδα του Ολυμπιακού ήταν παίκτες του.
Τα πρώτα αποδυτήρια του συλλόγου ήταν σε ένα κατάστημα στην πλατεία Μεφσούτ, ενώ στο τέρμα της οδού Γαλλίας υπήρχε ένα μικρό οικόπεδο όπλου εκεί γίνονταν οι πρώτες προπονήσεις της ομάδας. Επισήμως, ιδρυτικά του μέλη το 1937 υπήρξαν οι Αθ. Σεκαράς, Ι. Βώβος, Β. Βασιλικός, Απ. Πουργιάς, Ι. Αλεξάκης, Ε. Δουλίδης, Ν. Κατσάνος, Κ. Κωνσταντάς, Διαμ. Τσουράπας, Ε. Μαργαρίτης κ.α., ενώ πρώτο διοικητικό συμβούλιο αποτέλεσαν οι Απ. Πουργιάς ως πρόεδρος, Ι. Αλεξάκης και Αγοριτζής ως αντιπρόεδροι, Κ. Κωνσταντάς ως Γενικός Γραμματέας, Ευαγ. Μαργαρίτης ως ταμίας, Διαμ. Τσουράπας ως έφορος, Ιωάν. Βογιατζή ως σύμβουλος.
Από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του συλλόγου μέχρι και το 1968 που μετακόμισε στο Δημοτικό Στάδιο Βόλου, ως έδρα της η ομάδα είχε το γήπεδο του Κυνηγητικού Συλλόγου στον Άναυρο. Η πρώτη διοίκηση του Ολυμπιακού Βόλου είχε προσπαθήσει να αποκτήσει τον δικό της χώρο, χωρίς επιτυχία όμως.
Πρώτη συνάντηση
Πρώτη φορά οι δύο σύλλογοι του Βόλου συναντήθηκαν ως αντίπαλοι στο Κύπελλο Πάσχα όπου μετείχαν επίσης οι ομάδες του Απόλλωνα, του Κεραυνού και του Οδυσσέα. Η πρώτη τους αναμέτρηση ιστορικά πραγματοποιήθηκε στις 18 Απριλίου του 1937, ημέρα Κυριακή, με πλήθος κόσμου και με τον Ολυμπιακό να επικρατεί της Νίκης με σκορ 2-1, με δύο γκολ του Νίκου Μαλαβέτα, ενώ για την ομάδας της Νίκης σκόραρε ο Πρίαμος Χιωτάκης.
Οι ενδεκάδες των ομάδων σε εκείνον τον πρώτο μεταξύ τους αγώνα είχαν ως εξής, για την Νίκη: Ασημής, Βουρούκος, Νιάρχος, Σπανόπουλος, Βερνικάς, Κρεμμύδας, Παπάζογλου, Πόλης, Τσάγγαρης, Πρίαμος, Μπόνος και για τον Ολυμπιακό: Υπέρμαχος, Βογιατζής, Γαλάνης, Χιώτης, Πάσχος, Ζίφκος, Μπάγιος, Παπαθανασίου, Ζήσης, Μαλαβέτας και Αποστολίδης.
Έδρες
Το Βολιώτικο ντέρμπι λαμβάνει χώρα στις έδρες των δύο ομάδων στην περιοχή του Βόλου.
Η Νίκη ως φυσική της έδρα έχει Γήπεδο Παντελής Μαγουλάς, χωρητικότητας 4.500 θεατών, όπου βρίσκεται στην περιοχή της Νέας Ιωνίας. Έδρα του Ολυμπιακού Βόλου είναι το Δημοτικό Στάδιο Βόλου (πρώην «Εθνικό»), χωρητικότητας 9.000 θέσεων και το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Νέα Δημητριάδα. Μέχρι το 1968 ο Ολυμπιακός Βόλου ως έδρα του είχε το Γήπεδο του Κυνηγετικού Συλλόγου στην Άναυρο, περιοχή όμορη με την Νέα Δημητριάδα. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Άποψη του Πανθεσσαλικού Σταδίου. Την τελευταία εικοσαετία και κατά διαστήματα και οι δύο ομάδες έχουν χρησιμοποιήσει ως έδρα τους το Πανθεσσαλικό Στάδιο, αρχής γενομένης από το 2004 η Νίκη και από το 2010 ο Ολυμπιακός. Από το 2019 ο Ολυμπιακός Βόλου δίνει τους εντός έδρας αγώνες του στο, ανακαινισμένο από το 2017, Δημοτικό Στάδιο Νεαπόλεως Βόλου με χωρητικότητα 2.500 θέσεις, το οποίο και η Νίκη για την αγωνιστική περίοδο 2019-20 είχε ως έδρα.
Φίλαθλοι
Οι δύο ομάδες έχουν υποστηρικτές και φιλάθλους από τον Βόλο και όλη την Μαγνησία και γενικά διαθέτουν ιστορικά ένθερμους οπαδούς. Η αντιπαλότητα των υποστηρικτών των δύο ομάδων ενίοτε έχει επιφέρει πέρα από πολλές όμορφες στιγμές στην κερκίδα και κάποια επεισόδια.
Νίκη Βόλου
Ένας μεταγενέστερος σύνδεσμος οπαδών είναι το ''Blue Club - Θύρα 3 «Π. Ντοκούζης»'' που δημιουργήθηκε το 1985. Η ονομασία του συνδέσμου φέρει το όνομα ενός εκ των ιδρυτικών μελών του, ο οποίος έχασε την ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα το 1997. Το 2020, χαρακτηρίστηκε ως ένας εκ των 10 αναγνωρισμένων συνδέσμων πανελληνίως.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1994, ιδρύεται ένας ακόμα σύνδεσμος οργανωμένων οπαδών, οι Blue Angels. Στον σύνδεσμο αυτόν τα μέλη του χαρακτηρίζουν τον νεανικό οπαδικό κίνημα και δεν έχει αναγνωριστεί επισήμως ακόμη.
Μάλιστα η ομάδα στηρίζεται και εκτός νομού Μαγνησίας. Ενδεικτικό είναι πως υπάρχει σύνδεσμος φιλάθλων στην Αθήνα και παλιότερα στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Ολυμπιακός Βόλου
Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού Βόλου, οι οποίοι είναι πιστοί και φανατικοί με την ομάδα, αποκαλούνται «Αυστριακοί».
Κόλπος της Καλιφόρνιας
thumb|250px Ο Κόλπος της Καλιφόρνιας (ισπανικά: Golfo de California) επίσης γνωστός ως Θάλασσα του Κορτές (ισπανικά: Mar de Cortés) είναι κόλπος του Ειρηνικού Ωκεανού ανάμεσα στη Χερσόνησο Μπάχα Καλιφόρνια και το ηπειρωτικό Μεξικού. Τα νερά του κόλπου βρέχουν τις ακτές των μεξικάνικων πολιτειών Μπάχα Καλιφόρνια, Μπάχα Καλιφόρνια Σουρ, Σονόρα και Σιναλόα. Η επιφάνεια του κόλπου είναι περίπου 160.000 χλμ² και έχει μήκος περίπου 1.100 χιλιόμετρα.
Ντέρμπι του Βόλου
Ολυμπιακός Βόλου
Ο παλαιότερος σύνδεσμος φιλάθλων είναι ο Σύνδεσμος Φιλάθλων Ολυμπιακού Βόλου (Σ.Φ.Ο.Β.) με έτος ίδρυσης 1971.
Κόλπος της Καλιφόρνιας
Στον κόλπο της Καλιφόρνιας βρίσκεται δύο μεγάλα νησιά - Άνχελ ντε λα Γκουάρντα και Τιμπουρόν, μαζί με μερικά μικρότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόλποι της Αμερικής Κατηγορία:Γεωγραφία του Μεξικού Κατηγορία:Κόλποι του Ειρηνικού Ωκεανού
Ντέρμπι του Βόλου
Ολυμπιακός Βόλου
Οι κυριότεροι σύνδεσμοι οργανωμένων οπαδών είναι οι Austrian Boys με έτος ίδρυσης το 2003 και οι Malavetas με έτος ίδρυσης το 2013. Οι κυριότεροι σύνδεσμοι οργανωμένων οπαδών είναι οι Austrian Boys και οι Malavetas. Τα μέλη των συνδέσμων αυτών είναι σκληροπυρηνικοί και ένθερμοι οπαδοί.
Ένας ακόμη σύνδεσμος με την επωνυμία Vatos Locos, δημιουργήθηκε στα τέλη του 2010.
Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βόλος Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά ντέρμπι Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά παιχνίδια ελληνικών ομάδων
Στάδιο ποδοσφαίρου
thumb|Το [[Φέλτινς Αρένα στο Γκελζενκίρχεν]] thumb|Το [[Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου στη Μαδρίτη]]
Το Στάδιο Ποδοσφαίρου είναι ένα στάδιο στο οποίο διεξάγονται αγώνες ποδοσφαίρου. Περιλαμβάνει κυρίως το γήπεδο ποδοσφαίρου και τις εξέδρες των θεατών.
Android Honeycomb
Το Android 3.0-3.2.6 "Honeycomb" είναι μια διακοπείσα έκδοση της πλατφόρμας Android που έχει σχεδιαστεί για συσκευές με μεγαλύτερα μεγέθη οθόνης, ειδικότερα τις ταμπλέτες. Το Honeycomb έκανε το ντεμπούτο του με το Motorola Xoom τον Φεβρουάριο του 2011. Εκτός από την προσθήκη νέων χαρακτηριστικών, το Honeycomb εισήγαγε ένα νέο λεγόμενο «ολογραφικό» θέμα διεπαφής χρήστη και ένα μοντέλο αλληλεπίδρασης που χτίστηκε πάνω στα κύρια χαρακτηριστικά του Android, όπως το multitasking,τις κοινοποιήσεις και τα widgets.
Δείτε επίσης
Ιστορία εκδόσεων του Android
Παραπομπές
Κατηγορία:Android (λειτουργικό σύστημα)
Πικρολίμνη Κιλκίς
Για την ομώνυμη λίμνη δείτε το λήμμα: Πικρολίμνη
Η Πικρολίμνη είναι χωριό του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 90 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Πικρολίμνη βρίσκεται βόρεια της λίμνης Πικρολίμνης, ανάμεσα στα χωριά Ξυλοκερασιά (Α.), Μικρόκαμπος (ΝΔ.) και Μαυρονέρι (Β.). Οφείλει το όνομά της στη διπλανή αβαθή λίμνη με μέσο βάθος 1 μέτρου, η οποία το καλοκαίρι γίνεται στεγνή και μετά την επικύρωση της συνθήκης Ραμσάρ, (ΝΔ 191/1974), περιλαμβάνεται στους προστατευόμενους οικοτόπους και υγροβιοτόπους της Ελλάδας μαζί με τα είδη χλωρίδας και πανίδας της. Το χωριό απέχει 28,5 χλμ. ΝΔ. της πόλης του Κιλκίς και 46 χλμ. ΒΔ.της Θεσσαλονίκης. Το χωριό χαρακτηρίζεται αμιγώς προσφυγικό αφού μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 42 οικογένειες προσφύγων (156 άτομα). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1919 με το όνομα Γκιόλ Όμπαση που είχε στην τουρκοκρατία, στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1926 μετονομάζεται σε Πικρολίμνη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Ξυλοκερατιά και τα Μπακαίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ξυλοκερατέας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 114 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Ο πόλεμος των Ρόουζ
Ο πόλεμος των Ρόουζ (The War of the Roses) είναι μια αμερικανική ταινία μαύρης κωμωδίας του 1989 σε σκηνοθεσία Ντάνι Ντε Βίτο και σενάριο Μάικλ Λίσον βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του 1981 του Γουόρεν Άντλερ. Πρωταγωνιστούν οι Μάικλ Ντάγκλας, Κάθλιν Τέρνερ και Ντάνι Ντε Βίτο. Αποτέλεσε μεγάλη εμπορική επιτυχία καθώς κατά την πρώτη εβδομάδα προβολής της είχε 9,5 εκατομμύρια δολάρια έσοδα, τερματίζοντας στη πρώτη θέση στο box office, με συνολικά 160 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Η ταινία ακολουθεί ένα πλούσιο ζευγάρι με έναν φαινομενικά τέλειο γάμο. Όταν ο γάμος τους αρχίζει να διαλύεται, τα υλικά αγαθά γίνονται το κέντρο μιας εξωφρενικής και πικρής μάχης διαζυγίου. Τόσο στο μυθιστόρημα όσο και στην ταινία, το όνομα της οικογένειας του παντρεμένου ζευγαριού είναι το Ρόουζ και ο τίτλος είναι ένας υπαινιγμός για τις μάχες μεταξύ των αντιμαχόμενων Οίκων της Υόρκης και του Λάνκαστερ που διεκδικούσαν τον αγγλικό θρόνο κατά τον ύστερο Μεσαίωνα. Στη Γερμανία, η ταινία είχε τόσο μεγάλη επιτυχία που ο γερμανικός της τίτλος "Der Rosenkrieg" έγινε συνώνυμος των διαζυγίων υψηλής σύγκρουσης και τώρα χρησιμοποιείται τακτικά στα μέσα ενημέρωσης.
Πλοκή
Ο δικηγόρος Γκάβιν Ντ 'Αμάτο βρίσκεται στο γραφείο του συζητώντας μια υπόθεση διαζυγίου με έναν σιωπηλό πελάτη. Παρατηρώντας την αποφασιστικότητα του άντρα να χωρίσει από τη γυναίκα του, ο Γκάβιν αποφασίζει να του πει την ιστορία ενός από τους πελάτες του και προσωπικού του φίλου.
Δεκαοκτώ χρόνια νωρίτερα, ο Όλιβερ Ρόουζ, φοιτητής στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ, συναντά την Μπάρμπαρα σε δημοπρασία στο Ναντάκετ, όπου υποβάλλουν προσφορές για να αγοράσουν την ίδια αντίκα. Ο Όλιβερ κουβεντιάζει με την Μπάρμπαρα και γίνονται φίλοι. Όταν η Μπάρμπαρα χάνει το πλοίο της για να επιστρέψει στο σπίτι, οι δυο τους καταλήγουν να διανυκτερεύσουν μαζί. Τελικά, οι δυο τους παντρεύονται και αποκτούν δύο παιδιά και εγκαθίστανται στην Ουάσινγκτον.
Με τα χρόνια, οι Ρόουζ γίνονται πλουσιότεροι και η Μπάρμπαρα βρίσκει ένα παλιό αρχοντικό του οποίου ο ιδιοκτήτης πέθανε πρόσφατα και το αγοράζει. Καθώς ο Όλιβερ γίνεται επιτυχημένος συνεργάτης στο δικηγορικό του γραφείο, η Μπάρμπαρα, η οποία ήταν μια στοργική και αγαπημένη σύζυγος, φαίνεται να ανησυχεί για την κοινή ζωή της με τον Όλιβερ και αρχίζει να τον αντιπαθεί πάρα πολύ.
Όταν ο Όλιβερ υποψιάζεται ότι πάσχει από καρδιά, η Μπάρμπαρα δεν δείχνει καμία τύψη ή ανησυχία για την υγεία του και τελικά παραδέχεται ότι δεν τον αγαπά πια και του ζητά διαζύγιο. Ο Όλιβερ δέχεται, αλλά δημιουργείται ένταση μεταξύ των δύο κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης με τον δικηγόρο της Μπάρμπαρα, όταν η Μπάρμπαρα ξεκαθαρίζει ότι θέλει το σπίτι και τα πάντα σε αυτό. Ο Όλιβερ προσλαμβάνει τον Γκάβιν ως νομικό του σύμβουλο. Η Μπάρμπαρα αρχικά πετάει τον Όλιβερ έξω από το σπίτι,αλλά επιστρέφει αφού ανακαλύπτει ένα νομικό κενό που του επιτρέπει να παραμείνει ενώ εκκρεμεί το αποτέλεσμα του διαζυγίου. Ως αποτέλεσμα, η Μπάρμπαρα αρχίζει αμέσως να σχεδιάζει να απομακρύνει τον ίδιο τον Όλιβερ, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να προσπαθήσει να παρασύρει τον Γκάβιν να συμπαρασταθεί μαζί της.
Σε μια προσπάθεια συμβιβασμού, ο Όλιβερ προσφέρει στη γυναίκα του ένα σημαντικό χρηματικό ποσό σε αντάλλαγμα για το σπίτι, αλλά η Μπάρμπαρα εξακολουθεί να αρνείται. Συνειδητοποιώντας ότι ο πελάτης του βρίσκεται σε μια κατάσταση χωρίς κέρδος, ο Γκάβιν συμβουλεύει τον Όλιβερ να τερματίσει τη σύγκρουση αφήνοντας στην Μπάρμπαρα το σπίτι και ξεκινώντας μια νέα ζωή για τον εαυτό του. Ο Όλιβερ απαντά απολύοντας τον Γκάβιν και αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Οι εντάσεις διαδέχονται η μια την άλλη, καθώς κανένας από τους δυο δεν δείχνει διατεθειμένος να αποχωρήσει από το σπίτι. Οι καβγάδες θα βρίσκονται σε ημερήσια διάταξη, προκαλώντας μάλιστα και ζημιές. Τελικά αυτό θα έχει σαν αποτέλεμα ο Όλιβερ και η Μπάρμπαρα να καταλήξουν στις αίθουσες των δικαστηρίων, διεκδικώντας ο καθένας αυτό που θέλει.
Κυκλοφορία
Η πρεμιέρα του πόλεμου των Ρόουζ έγινε στο Λος Άντζελες στις 4 Δεκεμβρίου και στη Νέα Υόρκη στο Gotham Theatre στις 6 Δεκεμβρίου 1989. Κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 8 Δεκεμβρίου 1989, από την 20th Century Fox.
Οικιακά μέσα
Ο πόλεμος των Ρόουζ κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ σε DVD Ειδικής Έκδοσης στις 18 Δεκεμβρίου 2001 από την 20th Century Fox και παρουσιάζεται στην αρχική της μορφή ευρείας οθόνης 1.85: 1. Επίσης διαθέτει σχολιασμό σκηνοθέτη με τον Ντε Βίτο, κομμένες σκηνές, ιστορίες, εικόνες, 4 κινηματογραφικα τρέιλερ και 6 τηλεοπτικές διαφημίσεις. Ένα [Blu-ray κυκλοφόρησε από την Fox στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Ιανουάριο του 2013 με τις ίδιες επιπλέον δυνατότητες.
Κριτικές
Ο κριτικός κινηματογράφου των Chicago Sun Times, Ρότζερ Ίμπερτ, της έδωσε τρία στα τέσσερα αστέρια, γράφοντας «Ο πόλεμος των Ρόουζ είναι μια μαύρη, θυμωμένη, πικρή, αμείλικτη κωμωδία, ένας πόλεμος μεταξύ των δύο φύλων που κάνει το έργο του Τζέιμς Θέρμπερ στο ίδιο θέμα να μοιάζει σχεδόν παραιτήθηκε συγκριτικά.
Ο Πήτερ Τράβερς των Rolling Stone έγραψε: «Υπό την έξυπνη σκηνοθεσία του Ντάνι Ντε Βίτο, ο οποίος κάνει μια πονηρή στροφή ως δικηγόρος του Όλιβερ, αυτό το έπος της εκδίκησης βυθισμένο σε οξύ είναι φονικά αστείο και δραματικά τολμηρό».
Ο ιστότοπος συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, δίνει βαθμολογία (Αύγουστος 2021) θετικής έγκρισης 85% βάσει 40 κριτικών, με μέση βαθμολογία 7.08/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: «Ο πόλεμος των Ρόουζ είναι μια μαύρη κωμωδία που έγινε ακόμα πιο αστεία με τις καυστικές πεποιθήσεις του - και διακρίνεται περαιτέρω από την κομψή σκηνοθεσία του Ντάνι Ντε Βίτο». Στο Metacritic η ταινία έχει βαθμολογία 79% βάσει 17 κριτικών, υποδεικνύοντας «γενικά ευνοϊκές κριτικές». Το κοινό που ρωτήθηκε από το CinemaScore έδωσε στην ταινία ένα μέσο βαθμό "Β" σε κλίμακα Α+ έως F.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1989 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φιλαδέλφεια Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Αβραμιού Μεσσηνίας
Το Αβραμιού ή Αβραμιό (επίσημη ονομασία Αβραμιόν) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Μεσσήνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μεσσηνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μεσσήνης του νομού Μεσσηνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Το Αβραμιό είναι χωριό στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Μεσσηνίας. Βρίσκεται σε πεδινή περιοχή, λίγα χιλιόμετρα από τις ακτές του Μεσσηνιακού κόλπου, πάνω στην επαρχιακή οδό Μεσσήνης-Κυπαρισσίας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Βρίσκεται Δ. της Καλαμάτας, από την οποία απέχει περίπου 21 χλμ. Δ. της Καλαμάτας.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αβραμιού έχει χαρακτηριστεί ως αγροτικός πεδινός οικισμός με έκταση 9,630 χμ². Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Αυγουστίνος, Δρακονέρι και Χάνια Λούτσου.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και ορίστηκε έδρα του δήμου Λευκοθέας του νομού Μεσσηνίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αβραμιού και προσαρτήθηκε στον δήμο Μεσσήνης.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία Avramio ή Lavramio αναφέρεται επί Φραγκοκρατίας, από τις αρχές του 13ου αιώνα μέχρι το τέλος του 15ου και όλη η περιοχή ανήκε στους Ενετούς. Ήταν ένας ενετικός θύλακας περιβαλλόμενος από φέουδα του πριγκιπάτου της Αχαΐας και λιγάκι αποκομμένος από τα μεγάλα ενετικά κάστρα της Πυλίας (Κορώνη και Μεθώνη). Ο θύλακας Αβραμίου υπαγόταν από τα μέσα του 14ου αιώνα (και ίσως από πολύ νωρίτερα) στην Κορώνη. Σ’ αυτή την περίοδο της Α’ Ενετοκρατίας, οι Ενετοί δεν έκτισαν κάποια οχύρωση σε αυτόν τον θύλακα, προφανώς επειδή αυτή ήταν η συμφωνία με τους Φράγκους. Στις αρχές του 15ου αιώνα, όταν το Πριγκιπάτο της Αχαΐας βρισκόταν υπό διάλυση, οι Ενετοί εκδήλωσαν την πρόθεση να χτίσουν ένα κάστρο στο Αβραμιό, αλλά τους το απαγόρευσε ο Πρίγκηψ της Αχαΐας Κεντυρίων Ζαχαρίας. Για να αναχαιτίσουν τις επεκτατικές διαθέσεις των Ενετών, οι Φράγκοι έχτισαν τότε το κάστρο Castemu (δεν σώζεται) στη Χάστεμη (σημερινή Λευκοχώρα), λίγο βόρεια από το Αβραμιό. Κτίστηκε γύρω στο 1816 και τότε είχε 32 οικογένειες. Κατά την Τουρκοκρατία ήταν χωριό της επαρχίας Κορώνης. Το 1846, καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από σεισμούς, ενώ λίγα χρόνια μετά, το 1860, ιδρύθηκε το δημοτικό σχολείο του χωριού.
Διάφορα
Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι οι αγροτικές καλλιέργειες, κυρίως η παραγωγή λαδιού και κρασιού. Ο κάμπος είναι κατάφυτος με ελαιόδεντρα και η ευρύτερη περιοχή φημίζεται για το καλό λάδι και τις ελιές της.
Εκδηλώσεις
Η Γιορτή του Μούστου κάθε Σεπτέμβριο, που διοργανώνεται από τον «Σύλλογο Γυναικών Αβραμιού». Η γιορτή είναι αφιερωμένη στο εξαιρετικής ποιότητας κρασί του Αβραμιού αλλά και στα μοναδικά προϊόντα που παράγονται από το μούστο την εποχή αυτή.
Εξωτερικού σύνδεσμοι
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Nautical Geo
Το Nautical Geo είναι ωκεανογραφικό πλοίο πολλαπλών χρήσεων υπό σημαία Μάλτας και νηολογημένο στη Βαλέτα. Είναι κατάλληλο για διενέργεια διάφορων ερευνητικών αποστολών, καθώς και για υποστήριξη εργασιών θαλάσσιων υποδομών. Κατασκευάστηκε το έτος 2000.
Το 2021 το NAUTICAL GEO διενήργησε ερευνητική αποστολή για την χαρτογράφηση του πυθμένα της θάλασσας στο Κρητικό, Μυρτώο και Λιβυκό Πέλαγος για την τοποθέτηση του τμήματος του East Med που συνδέει την Κρήτη με την Πελοπόννησο. Eνώ διενεργούσε ανατολικά της Κρήτης παρεμποδίστηκε από τουρκική πολεμική φρεγάτα και αναγκάστηκε να διακόψει τις έρευνές του. Έπλευσε προς την Κύπρο και συνεχίζοντας την αποστολή του ξανά παρενοχλήθηκε από δύο φρεγάτες και μία κορβέτα του τουρκικού πολεμικού ναυτικού ανοιχτά της Λεμεσού και μέσα στην Κυπριακή ΑΟΖ. Οι έρευνες και πάλι διακόπηκαν για να ξανασυνεχιστούν μετά από μικρό διάστημα.
Πηγές
Κατηγορία:Ερευνητικά πλοία Κατηγορία:Πλοία της Μάλτας
Android Gingerbread
Το Android 2.3-2.3.7 "Gingerbread" είναι μια έκδοση λειτουργικού συστήματος του Android που αναπτύχθηκε από την Google, και κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2010. Η κυκλοφορία του Gingerbread εισήγαγε και υποστήριξε την επικοινωνία κοντινού πεδίου (NFC), που χρησιμοποιείται σε πληρωμές μέσω κινητών, και το Session Initiation Protocol (SIP), που χρησιμοποιείται στην τηλεφωνία VoIP τηλεφωνία μέσω internet.
Η διεπαφή χρήστη του Gingerbread είχε τελειοποιηθεί με πολλούς τρόπους, πράγμα που καθιστά ευκολότερη και πιο γρήγορη στη χρήση και πιο αποδοτική ενεργειακά. Η απλοποιημένη παλέτα χρωμάτων έδωσε ζωντάνια και αντίθεση στη μπάρα ειδοποιήσεων, τα μενού και τα άλλα στοιχεία διεπαφής χρήστη. Οι βελτιώσεις στα μενού και τις ρυθμίσεις οδήγησαν στην ευκολότερη πλοήγηση και τον έλεγχο του συστήματος.
Το έξυπνο τηλέφωνο Nexus S, που κυκλοφόρησε το 2010, ήταν το πρώτο τηλέφωνο από τη σειρά Google Nexus που έτρεξε το Gingerbread, και επίσης η πρώτη από τη σειρά με ενσωματωμένη λειτουργία NFC.
Το Gingerbread χρησιμοποιεί την έκδοση 2.6.35 του πυρήνα του Linux.
Ως τις 5 Σεπτεμβρίου 2016, τα στατιστικά στοιχεία που εκδίδονται από την Google αναφέρουν ότι το 1,5% όλων των συσκευών Android με πρόσβαση στο Google Play τρέχουν το Gingerbread.
Δείτε επίσης
Ιστορία εκδόσεων του Android
Παραπομπές
Κατηγορία:Android (λειτουργικό σύστημα)
Γεώργιος Κουμάκης
Ο '''Γεώργιος Χ. Κουμάκης''', γεννημένος το 1937, είναι πανεπιστημιακός καθηγητής φιλοσοφίας. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα αφορούν την αρχαία και νέα ελληνική φιλοσοφία, τη νεότερη και σύγχρονη ευρωπαϊκή φιλοσοφία, καθώς και τη φιλοσοφία του πολιτισμού και της παιδείας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Καραβάδω του Νομού Ηρακλείου Κρήτης. Στο Ηράκλειο τελείωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο. Πήρε πτυχίο από το Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1961). Υπηρέτησε επί τρία χρόνια στη Μέση Εκπαίδευση και στη συνέχεια μετέβη στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, όπου έκανε μεταπτυχιακές σπουδές. Απέκτησε το πτυχίο του Μάστερ το 1967 και αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας «μετά μεγάλου επαίνου» το 1970. Το 1971 διορίστηκε ως επιμελητής στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, όπου δίδαξε φιλοσοφία και από όπου συνταξιοδοτήθηκε ως Επίκουρος Καθηγητής. Δίδαξε επίσης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έγινε δεκτός ως ερευνητής με υποτροφία του Γερμανικού Κράτους (DAAD) στα Πανεπιστήμια της Βόννης και του Μονάχου και ως “διακεκριμένος επιστήμων” (distinguished scholar) στο Πανεπιστήμιο του Queen της Νέας Υόρκης για ένα Ακαδημαϊκό έτος.
Τιμήθηκε από τον Δήμο Ηρακλείου με το βραβείο Νίκου Καζαντζάκη για το βιβλίο του: ''Νίκος Καζαντζάκης. Θεμελιώδη προβλήματα στη φιλοσοφία του'', Αθήνα, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1982, Δ΄ έκδοση συμπληρωμένη 2016.
Εργογραφία
Βιβλία
Άρθρα
Πολυάριθμα άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων.
Ελεύθερη Σχέση (τηλεοπτική σειρά)
Ενώ η σειρά επρόκειτο να ολοκληρωθεί σε 100 επεισόδια, μέχρι το τέλος της τηλεοπτικής σεζόν 2018-2019, διακόπηκε οριστικά στις 15 Φεβρουαρίου 2019 στα 33 επεισόδια. Αιτία της απότομης διακοπής της ήταν τα οικονομικά προβλήματα στην εταιρία παραγωγής και η μη καταβολή των δεδουλευμένων στους συντελεστές της σειράς.
Πλοκή
Η Κλαίρη και ο Μάνος είναι ένα παντρεμένο συνηθισμένο ζευγάρι. Η Κλαίρη, ψυχολόγος στο επάγγελμα, προτείνει στον Μάνο να δοκιμάσουν το πείραμα της "Ελεύθερης Σχέσης" στο γάμο τους για να δουν αν μετά το τέλος αυτού του πειράματος θα παραμείνουν μαζί όπως παλιά. Κατά τη διάρκεια της "Ελεύθερης Σχέσης" κάποιες καταστάσεις και πρόσωπα κάνουν το ζευγάρι να σκέφτεται και τον οριστικό χωρισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Open Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της δεκαετίας του 2010
Boo!
Το 'Boo! 'είναι παιδική τηλεοπτική σειρά που ξεκίνησε από το κανάλι CBeebies στο Ηνωμένο Βασίλειο, και αρχικά στο BBC Two, από τα Universal Studios. Διαθέτει πολλούς χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων που παίζουν ένα παιχνίδι παρόμοιο με το κρυφτό. Ο σχολιασμός γίνεται από έναν ενήλικα αφηγητή και μια παιδική χορωδία. Η σειρά παρήχθη από την ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής Tell-Tale Productions, η οποία ήταν επίσης υπεύθυνη για την Tweenies. Από το 2007 έως το 2012, παίζονταν επαναλήψεις και από τον Ιανουάριο του 2019 παίζεται στις ΗΠΑ από το Qubo.
Η σειρά είχε συνολικά 102 επεισόδια και ένα ειδικό χριστουγεννιάτικο, και ήταν υποψήφια για BAFTA το 2002-03.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Universal Television Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
Δημήτριος Κούτρας
Ο '''Δημήτριος Ν. Κούτρας''' (1936-2015) ήταν καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εντοπίζονται στην αρχαιοελληνική φιλοσοφία και γενικότερα στην ιστορία της φιλοσοφίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1936. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις φιλοσοφικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (1963-1966). Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1966, εργάστηκε ως βοηθός στο Φιλοσοφικό Σπουδαστήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, ύστερα από εισήγηση του Καθηγητή Ιωάννη Ν. Θεοδωρακόπουλου.
Ανακηρύχθηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1969 και διορίστηκε Επίκουρος Καθηγητής το 1982, Αναπληρωτής Καθηγητής το 1987 και Καθηγητής το 1992. Το 2002 βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την πολύχρονη προσφορά του στην Ιστορία της Φιλοσοφίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
The Call (νοτιοκορεατική ταινία)
Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στις 2 Ιανουαρίου του 2019 και ολοκληρώθηκαν στις 2 Απριλίου του 2020. Όμως, λόγω της πανδημίας του COVID-19, η κυκλοφορία της επηρεάστηκε. Παρόλα αυτά, κυκλοφόρησε παγκοσμίως, στις 27 Νοεμβρίου του 2020, μέσω του Netflix. Του μουσική της ταινίας συνέθεσε ο διακεκριμένος σε μουσικές ταινίων Dalpalan. Σε πάνω από 5 χιλιάδες κριτικές στο iMDB, η ταινία έχει αποσπάσει καλή βαθμολογία: 7.2.
Παλάτι του Δομιτιανού
Το Ανάκτορο του Δομιτιανού ή παλάτι των Φλαβίων, καθώς και άλλοι του οίκου συνέβαλλαν στην οικοδόμησή του, βρίσκεται στην κορυφή του Παλατίνου λόφου και κτίστηκε από τον Δομιτιανό ως Αυτοκρατορικό ανάκτορο. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ραμπίριους και είναι μία ογκώδης, διαιρεμένη σε τμήματα κατασκευή, ώστε η ιδιωτική ζωή και οι κρατικές υποθέσεις να είναι κοντά, αλλά χωριστά. Οι σημερινές ονομασίες των μερών είναι: Η κατασκευή είναι κοντά στην Οικία του Αυγούστου. Το ανάκτορο κτίστηκε επάνω από προγενέστερα κτήρια, κυρίως το Μεταβατικό Μέγαρο του Νέρωνα και την Οικία των Γρυπών της Δημοκρατικής περιόδου, των οποίων έχουν βρεθεί σημαντικά κατάλοιπα.
The Call (νοτιοκορεατική ταινία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2020 Κατηγορία:Ταινίες με κορεατική γλώσσα Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές ταινίες Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Next Entertainment World Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19
Παλάτι του Δομιτιανού
Ο Σεπτίμιος Σεβήρος πρόσθεσε ένα ακόμη κτήριο, το Σεβηριανό Μέγαρο, μία μεγάλη επέκταση στη νοτιοδυτική κλιτύ του λόφου, επάνω από τον Μεγάλο Ιππόδρομο. Εκτός από αυτό δεν άλλαξε κάτι στο σύνολο των κτηρίων του ανακτόρου, όπως κατασκευάστηκαν από τον Δομιτιανό, αλλά έμεινα αξιοθαύμαστα άθικτα για το υπόλοιπο της Αυτοκρατορίας. Το ανάκτορο λειτουργούσε ως επίσημη κατοικία των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων ως την εισβολή των Οστρογότθων το 476.
Φλαβιανό Μέγαρο
Το Domus Flavia είναι το δημόσιο τμήμα και έχει τρεις αψιδωτές αίθουσες με θέα στη Ρωμαϊκή Αγορά. Από αυτές δύο είναι βασιλικές και η μεσαία είναι μία aula regia (αίθουσα ακροάσεων). Ο Δομιτιανός μπορούσε να βλέπει τους επισκέπτες του από ένα αψιδωτό χώρο, από επάνω. Η αρχιτεκτονική αυτή λεπτομέρεια επαναλήφθηκε στον Ναός της Αφροδίτης Μητέρας και τον ναό του Άρεως Εκδικητή στην Αγορά του Καίσαρος και του Αυγούστου.
Αυγουστιανό Μέγαρο
Το Domus Augustana πιστεύεται, ότι ήταν το ιδιωτικό τμήμα του ανακτόρου.
Στάδιον ή Κήπος
Το Στάδιο ή Κήπος ή Ιππόδρομος του Δομιτιανού εκτεινόταν σε όλη την ανατολική μεριά του Αυγουστιανού Μεγάρου. Είναι διαστάσεων 160 μ. Χ 48 μ. και έχει την εμφάνιση ενός Ρωμαϊκού Ιπποδρόμου (Circus), αλλά ήταν πολύ μικρός για να φιλοξενήσει άρματα.
Στην πραγματικότητα είναι ένας βυθισμένος (δηλ. σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο) κήπος με γλυπτά και από αυτόν προέρχονται τα περισσότερα από τα αγάλματα του κοντινού Μουσείου του Παλατίνου. Ο Δομιτιανός αγαπούσε αυτού του είδους τους κήπους, καθώς είχε κατασκευάσει έναν ίδιο στην εξοχική βίλα του στους λόφους Άλμπαν. Το Στάδιον ήταν το τελευταίο τμήμα του ανακτόρου που κτίστηκε, αφού ολοκληρώθηκαν τα δύο άλλα το 92 μ.Χ.
Στην ανατολική μεριά του ορθογώνιου χώρου προεξείχε μία ημικυκλική εξέδρα σε τρία επίπεδα, που ήταν διακοσμημένη με γλυπτά και αναβρυτήρια· είχε θέα στον χαμηλότερο κήπο. Περιμετρικά υπήρχε μία διώροφη στοά με λεπτούς κίονες επενδυμένους με ακριβά, πολύχρωμα μάρμαρα. Το κάτω επίπεδο ήταν σκεπαστό για περίπατο, με γύψινη, επιτηδευμένα διακοσμημένη οροφή. Ο Αδριανός ενίσχυσε τη δομή των στοών. Από επάνω υπήρχε συμπαγής θόλος με ταράτσα για θέα (belvedere).
Πηγές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη