cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Περιαγωγή
Περιαγωγή μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο κανονισμός σχετικά με τα τέλη περιαγωγής έχει τεθεί σε ισχύ από τις 30 Ιουνίου του 2007, που είναι ο εξαναγκασμός των παρόχων υπηρεσιών να μειώσουν τα τέλη περιαγωγής τους σε όλο το μπλοκ 28 κράτη-μέλη. Ο κανονισμός ορίζει ένα ανώτατο όριο τιμής 0,39 ( 0,49€ το 2007, 0,46€ το 2008, 0,43€ το 2009) ανά λεπτό για εξερχόμενες κλήσεις, και 0,15€ ( 0,24€ το 2007, 0,22€ το 2008, 0,19€ το 2009) ανά λεπτό για εισερχόμενες κλήσεις πλην φόρου[ 2 ] Σε περίπτωση που η Επιτροπή είναι πεπεισμένη ότι ο ανταγωνισμός θα συνεχίσει να διατηρεί τις τιμές σε αυτό το επίπεδο, ή χαμηλότερο, ο κανονισμός θα λήξει στα μέσα του 2012. Από τα μέσα του 2009 υπάρχει επίσης ένα 0.11€ (εξαιρουμένου του φόρου) μέγιστη τιμή για το μήνυμα κειμένου SMS που περιλαμβάνονται σε αυτόν τον κανονισμό. Στις 11 Ιουνίου 2013, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ψήφισε να σταματήσει τα τέλη περιαγωγής της κινητής τηλεφωνίας. Αναμένεται να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2014. [ 3 ] Αν όλα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο, τη 15η Δεκεμβρίου 2015, δεν θα υπάρχουν χρεώσεις περιαγωγής εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (EC) πιστεύει ότι ο τερματισμός των τελών περιαγωγής θα τονώσει την επιχειρηματικότητα και το εμπόριο. Φορείς εκμετάλλευσης της κινητής τηλεφωνίας έχουν όμως τις αμφιβολίες τους σχετικά με τις αλλαγές. [ 4 ]
Περιαγωγή μεταξύ άλλων χωρών
Οι χώρες που δεν μοιράζονται μια υπερεθνική αρχή, έχουν επίσης αρχίσει την εξέταση της παροχής υπηρεσιών διεθνούς περιαγωγής. Τον Απρίλιο του 2011, η Σιγκαπούρη και η Μαλαισία ανακοίνωσαν ότι είχαν συμφωνήσει με τους φορείς εκμετάλλευσης, να μειώσουν τις τιμές στη φωνή και τα SMS, για την περιαγωγή μεταξύ των χωρών τους. [ 5 ] Τον Αύγουστο του 2012, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία δημοσίευσαν ένα σχέδιο έκθεσης, που προτείνει συντονισμένη δράση για τις υπηρεσίες περιαγωγής. [ 6 ] Αυτό ακολουθήθηκε από μια τελική έκθεση το Φεβρουάριο του 2013 προτείνοντας: ότι οι δύο χώρες εξοπλίζουν τις ρυθμιστικές αρχές τηλεπικοινωνιών τους, με μια εκτεταμένη παλέτα ρυθμιστικών διορθωτικών μέτρων, όταν ερευνούν τη διεθνή περιαγωγή. [ 7 ] Οι Πρωθυπουργικές αρχές της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας στη συνέχεια ανακοίνωσαν ότι θα θεσπίσουν νομοθεσία για την πραγματοποίηση των συστάσεων της τελικής έκθεσης. [ 8 ]
Περιφερειακή περιαγωγή
Αυτό το είδος της περιαγωγής αναφέρεται στην ικανότητα μετάβασης, από τη μία περιοχή στην άλλη περιοχή εντός των εθνικών συνόρων κάλυψης του πάροχου κινητής τηλεφωνίας. Αρχικά, οι φορείς (πάροχοι) μπορούν να παρέχουν εμπορικές προσφορές που περιορίζονται σε μια περιοχή (μερικές φορές σε μια πόλη). Λόγω της επιτυχίας του GSM και την μείωση του κόστους, την περιφερειακή περιαγωγή σπάνια τη προσφέρουν στους πελάτες, εκτός από τα έθνη με μεγάλες γεωγραφικές περιοχές όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Ινδία, κλπ, στην οποία υπάρχει ένας αριθμός περιφερειακών φορέων (παρόχων).
Η εθνική περιαγωγή
Αυτό το είδος της περιαγωγής αναφέρεται στην ικανότητα να μετακινούνται από τον ένα φορέα (πάροχο) στον άλλο μέσα στην ίδια χώρα. Για εμπορικούς λόγους και λόγους άδειας, αυτό το είδος της περιαγωγής δεν επιτρέπεται παρά μόνο κάτω από πολύ ειδικές συνθήκες και υπό κανονιστικό έλεγχο. Αυτό γίνεται μόνο, όταν σε μια νέα επιχείρηση έχει εκχωρηθεί άδεια κινητής τηλεφωνίας, για να δημιουργηθεί μια πιο ανταγωνιστική αγορά, επιτρέποντας στη νεοεισερχόμενη επιχείρηση να προσφέρει κάλυψη συγκρίσιμη με εκείνη των καθιερωμένων επιχειρηματιών (επιβάλλοντας στους υφιστάμενους φορείς εκμετάλλευσης να επιτρέψουν την περιαγωγή, ενώ η νεοεισερχόμενη επιχείρηση να έχει χρόνο για να δημιουργήσει το δικό της δίκτυο). Σε μια χώρα όπως η Ινδία, όπου ο αριθμός των περιφερειακών φορέων (παρόχων) είναι μεγάλος και η χώρα χωρίζεται σε κύκλους, αυτό το είδος της περιαγωγής είναι κοινό [ παραπομπή που απαιτείται ] .Μετά τη συγχώνευση της Orange UK και T-Mobile UK , την 1η Ιουλίου 2010, η εθνική περιαγωγή κατέστη δυνατή μεταξύ αυτών των δύο δικτύων από τις 5 Οκτωβρίου 2010, χωρίς επιπλέον κόστος, εν αναμονή της τεχνικής συγχώνευσης των δύο δικτύων.
Διεθνής περιαγωγή
Αυτό το είδος της περιαγωγής αναφέρεται στην ικανότητα ενός συνδρομητή να κινείται στο δίκτυο ενός ξένου φορέα παροχής υπηρεσιών. Είναι ενδιαφέρον για τους διεθνείς τουρίστες και τους επαγγελματίες ταξιδιώτες. Σε γενικές γραμμές, η διεθνής περιαγωγή είναι πιο εύκολο με το πρότυπο GSM, επειδή χρησιμοποιείται από πάνω από το 80% των φορέων εκμετάλλευσης κινητής τηλεφωνίας στον κόσμο. Ωστόσο, ακόμη και τότε, μπορεί να υπάρξουν προβλήματα, δεδομένου ότι οι χώρες έχουν κατανεμηθεί σε διαφορετικές ζώνες συχνοτήτων για τις επικοινωνίες GSM (υπάρχουν δύο ομάδες χωρών: οι περισσότερες χώρες χρησιμοποιούν το GSM 900/1800 MHz, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες και ορισμένες άλλες χώρες στην Αμερική χρησιμοποιούν το GSM 850/1900 MHz): το τηλέφωνο για να λειτουργεί σε μια χώρα με διαφορετική κατανομή συχνοτήτων, θα πρέπει να υποστηρίζει μία ή δύο από τις συχνότητες της χώρας αυτής, και έτσι να είναι tri ή quad band.
Inter-πρότυπα Περιαγωγής
Τα Inter-Πρότυπα περιαγωγής αναφέρονται στην περιαγωγή μεταξύ δύο προτύπων. Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται πλέον ευρέως στις κινητές επικοινωνίες όπου ειδικά CDMA πελάτες θέλουν να χρησιμοποιούν το τηλέφωνό τους σε περιοχές όπου δεν υπάρχει δίκτυο CDMA ή δεν υπάρχει συμφωνία περιαγωγής σε θέση να υποστηρίξει την περιαγωγή στο πρότυπο που χρησιμοποιούν. Στην Ευρώπη δεν υπάρχει σχεδόν κανένα δίκτυο CDMA. Οι περισσότεροι πελάτες CDMA προέρχονται από την Αμερική ή την Άπω Ανατολή. Για να μπορέσουν να ταξιδεύουν στην Ευρώπη, ένα Inter-πρότυπο για την περιαγωγή, είναι η λύση. Οι πελάτες CDMA που φθάνουν στην Ευρώπη μπορούν να εγγραφούν στα διαθέσιμα GSM δίκτυα. Δεδομένου ότι οι τεχνολογίες κινητής επικοινωνίας έχουν εξελιχθεί ανεξάρτητα σε ολόκληρες ηπείρους, υπάρχει σημαντική πρόκληση για την επίτευξη απρόσκοπτης περιαγωγής σε όλες αυτές τις τεχνολογίες. Συνήθως, αυτές οι τεχνολογίες εφαρμόζονται σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές που καθορίζονται από διάφορους φορείς του κλάδου. Ένας αριθμός προτύπων τα οποία διευκόλυναν τους φορείς του κλάδου έχουν έρθει μαζί για να καθορίσουν και να επιτύχουν τη διαλειτουργικότητα των τεχνολογιών ως μέσο για την επίτευξη περιαγωγής μεταξύ των προτύπων. Αυτή είναι σήμερα μια συνεχής προσπάθεια.
Φασιστική Ιταλία
μικρογραφία|Η Σημαία του Βασιλείου της Ιταλίας, όπως χρησιμοποιoύνταν από το Φασιστικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι (1922-1943) Φασιστική Ιταλία ονομάζεται το κράτος του Βασιλείου της Ιταλίας κατά την περίοδο της διακυβέρνησης από τον δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι («Ντούτσε») από το 1922 έως το 1943 μετά απ' την εισβολή στη Σικελία το 1943. Διάδοχός της ήταν το ψευδοκράτος Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία η αλλιώς Ιταλική Δημοκρατία του Σαλό, υποτελής διοικητική οντότητα της Ναζιστικής Γερμανίας.
Αρχή του Καθεστώτος
Στις 3 και 4 Οκτωβρίου του 1922 εισβάλλουν στις πόλεις της Γένοβας, του Λιβόρνο και της Ανκόνα οι φασιστικές ομάδες Μελανοχιτώνων του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος και εγκαθιδρύουν τοπικές φασιστικές διοικήσεις.Ο Μπενίτο Μουσολίνι στις 28 Οκτωβρίου οργανώνει την Πορεία προς τη Ρώμη (Marcia su Roma) και στις 31 Οκτωβρίου 100.000 Μελανοχίτωνες, μέλη των Φασιστικών Φαλάγγων, εισέρχονται στη Ρώμη και παρατάσσονται απέναντι από την αστυνομία και τους Κυανοχίτωνες του βασιλικού στρατού. Ο Βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ (Vittorio Emanuele III), αδυνατώντας να ελέγξει την κατάσταση και με την απειλή του εμφυλίου να επικρέμαται πάνω από τη χώρα, παραδίδει την εξουσία στον Μουσολίνι, ορίζοντάς τον πρωθυπουργό.
Αρχικά στο κοινοβούλιο υποστηρίχθηκε από τους φιλελεύθερους. Με τη βοήθειά τους εισήγαγε διατάξεις λογοκρισίας και τροποποίησε το εκλογικό σύστημα έτσι ώστε το 1925 ήταν σε θέση να αναλάβει δικτατορικές εξουσίες και να διαλύσει όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα και τα μη φασιστικά συνδικάτα. Συνακόλουθα, διέλυσε το κοινοβούλιο και ίδρυσε, από τις εφεδρείες των Μελανοχιτώνων, τη Φασιστική Αστυνομία, με ευρείες αρμοδιότητες καταστολής. Ο κρατικός μηχανισμός, ευρισκόμενος πλέον πλήρως στα χέρια του, χρησίμευε ως μέσο προπαγάνδας και ανάσχεσης κάθε αντιπολιτευόμενης φωνής. Η δολοφονία, το 1924, από φασίστες, του σοσιαλιστή βουλευτή Τζάκομο Ματτεόττι (Giacomo Matteotti), που προσπαθούσε να καταγγείλει τη δράση του Μουσολίνι, υπήρξε η αρχή μιας παρατεταμένης πολιτικής κρίσης στην Ιταλία, η οποία δεν έληξε παρά στις αρχές του 1925, όταν ο Μουσολίνι εγκαθίδρυσε μία προσωποπαγή ολοκληρωτική δικτατορία.
Η διακυβέρνηση
Ο Μουσολίνι απέδιδε τεράστια σημασία στην προπαγάνδα εντός και εκτός Ιταλίας. Ο τύπος, το ραδιόφωνο, η εκπαίδευση και η κινηματογραφική παραγωγή εποπτεύονταν προσεκτικά, ώστε να κατασκευάσουν την πλάνη ότι ο φασισμός ήταν το δόγμα του 20ού αιώνα που αντικαθιστούσε τον φιλελευθερισμό και τη δημοκρατία, καθώς και να καλλιεργήσουν τον μύθο του Duce (Ντούτσε, Ηγέτη), όπως αρεσκόταν να αποκαλείται. Το 1929 υπέγραψε την πρώτη συμφωνία (κονκορδάτο) αλληλοαναγνώρισης μεταξύ του Παπικού Κράτους του Βατικανού και του Βασιλείου της Ιταλίας.
Εξωτερική πολιτική
Στην εξωτερική πολιτική, η Ιταλία δείχνει τη δύναμή της ξεκινώντας τις επεκτάσεις της. Με αφορμή τις δολοφονίες από αγνώστους,Ιταλών στρατιωτών στα ελληνοαλβανικά σύνορα, οι οποίοι είχαν αποσταλεί προκειμένου να συμμετάσχουν ως μέλη της Διεθνούς Επιτροπής για τη διευθέτηση προβλήματος μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας βομβαρδίζει και καταλαμβάνει την Κέρκυρα, το 1923.
Η Ιταλία θεώρησε υπεύθυνη την ελληνική κυβέρνηση και απαίτησε ικανοποίηση ηθική και οικονομική. Όταν η κυβέρνηση αρνήθηκε να παράσχει οποιαδήποτε ικανοποίηση, δηλώνοντας ότι η Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση με το γεγονός, ο Μουσολίνι διέταξε τον ιταλικό στόλο να βομβαρδίσει και να καταλάβει την Κέρκυρα. Επιπλέον, με την καταδίκη από την Κοινωνία των Εθνών του γεγονότος του βομβαρδισμού, απείλησε με απόσυρση της Ιταλίας από τον Οργανισμό.
Λίγο αργότερα επιβλήθηκε στη Λιβύη, που βρισκόταν σε κατάσταση χαλαρής αποικιακής εξάρτησης από την Ιταλία από το 1912, πλήρης διοικητικός έλεγχος.Μετά από λίγα χρόνια το 1935 από έναν πόλεμο η Φασιστική Ιταλία καταλαμβάνει και προσαρτά από την Ιταλική Σομαλία την Αβυσσηνία (σήμερα λέγεται Αιθιοπία) και η καταδίκη της Κοινωνίας των Εθνών αναγκάζει την Ιταλία να συμμαχήσει με τη Ναζιστική Γερμανία.
Έναν χρόνο αργότερα, το 1936, στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο παίρνει το μέρος της ισπανικής Χούντας χωρίς όρους πληρωμής του τεράστιου υλικού που αποστέλλει, ενώ ακολουθούν και ιταλικά στρατεύματα, δήθεν εθελοντών, που παίρνουν μέρος αμέσως στις μάχες μετά την αποβίβασή τους στη Σεβίλλη. Εντούτοις, οι Ιταλοί στρατιώτες δεν περιμένουν να βρουν σοβαρή αντίσταση και χάνουν αρκετές μάχες, ειδικά εκείνη στην Γκουανταλαχάρα, που ο Μουσολίνι πίστευε ότι θα του ανοίξει τον δρόμο για τη Μαδρίτη. Πρόκειται για τον πρώτο θρίαμβο των Δημοκρατικών, για τον οποίο έγραψε με θερμά λόγια ο ανταποκριτής Έρνεστ Χέμινγουεϊ. Είναι αξιοσημείωτο ότι στην Ισπανία είχαν καταφύγει πολλοί αριστεροί Ιταλοί, το σώμα των "Γκαριμπάλντι" των Διεθνών Ταξιαρχιών, οι οποίοι πολέμησαν γενναία κι αποτελεσματικά εναντίον των φασιστών Ιταλών, έχοντας ανάμεσά τους πολλούς πρώην συναδέλφους του Μουσολίνι από την εποχή που ο νυν Ντούτσε βρίσκονταν στις σοσιαλιστικές τάξεις.
Η Ιταλία το 1938 κάνει τα στραβά μάτια όταν γίνεται το Άνσλους και αποκτά σύνορα με τη Γερμανία και ξεχνά ότι είχε απειλήσει με πόλεμο τον Χίτλερ σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Όταν ο Χίτλερ ζητά ακόμα περισσότερα από τους Αγγλογάλλους, απειλώντας για πόλεμο σε αντίθετη περίπτωση, στο παρασκήνιο οι Άγγλοι ζητούν από τον Μουσολίνι να επέμβει και να πείσει τον Χίτλερ να δεχτεί έναν τελευταίο συμβιβασμό.
Η Διάσκεψη του Μονάχου τον Σεπτέμβριο του 1938 εξελίσσεται σε ένα υπερθέαμα: Ο ηγέτης της Φασιστικής Ιταλίας Μπενίτο Μουσολίνι κερδίζει τη φήμη του μεγάλου ειρηνοποιού, επειδή "πείθει" τον Χίτλερ, ενώ ο Άγγλος πρωθυπουργός Νέβιλ Τσάμπερλεν πιστεύει ότι κέρδισε μια ειρήνη διαρκείας ξεπουλώντας μία μικρή χώρα, την Τσεχοσλοβακία, στον Χίτλερ. Στην πραγματικότητα πρόκειται για τραγικό σφάλμα της αγγλικής διπλωματίας, γιατί ο Μουσολίνι και ο Χίτλερ είχαν προσυνεννοηθεί και είχαν από κοινού καταρτίσει τους όρους της Συμφωνίας εν αγνοία, φυσικά, των Αγγλογάλλων. Ουσιαστικά, οι τέσσερις ηγέτες, Γερμανίας, Ιταλίας, Αγγλίας και Γαλλίας δεν διαπραγματεύτηκαν τίποτα, απλά υπέγραψαν όσα οι Μουσολίνι - Χίτλερ είχαν προετοιμάσει. Επιπλέον, ο Μουσολίνι εξέφρασε υποκριτικά τη δυσαρέσκειά του στον Άγγλο πρωθυπουργό Τσάμπερλεν, επειδή η Ιταλία δεν είχε κανένα όφελος από την όλη συμφωνία, παρά την καλή θέληση που επέδειξε. Υπάρχει σχόλιο σε αυτό το σημείο από τον Τσάμπερλεν, ο οποίος δήλωσε: 'Ναι, μοιάζει σαν να ανταμείψαμε το κακό παιδί (εννοεί τον Χίτλερ) και στο καλό (εννοεί τον Μουσολίνι) δεν δώσαμε τίποτε'. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι ο Μουσολίνι ήταν έτοιμος να αναζητήσει τα δικαίωματά του στο πλευρό εκείνου που υποσχόταν περισσότερα. Χωρίς αμφιβολία, η υποχωρητικότητα των Αγγλογάλλων ενίσχυσε την απόφαση των δύο δικτατόρων να δράσουν περαιτέρω και τον Μάιο του 1939 εξαγγέλλεται το Χαλύβδινο Σύμφωνο με τον Χίτλερ. Μέσα σε ένα χρόνο ο Μουσολίνι είχε ήδη οριστικοποιήσει τα μέρη που ήθελε να κατακτήσει. Η Ελλάδα βρισκόταν, φυσικά, στην πρώτη σειρά και οι δύο δικτάτορες είχαν μάλιστα αποφασίσει τον διαμελισμό της Μακεδονίας σε Ανατολική και Δυτική, την οποία θα έλεγχαν Γερμανοί και Ιταλοί αντίστοιχα, χρησιμοποιώντας σαν «αστυνομικό προσωπικό» τη συγκατοχή Βουλγάρων και Αλβανών, τους οποίους έλεγχαν. Αυτό μαθεύτηκε δια μέσου των Ελλήνων πρεσβευτών στη Μαδρίτη, πιθανόν από την υπηρεσία Άμπβερ του Βίλχελμ Κανάρις, ο οποίος επί χρόνια συνεργάζονταν με την Αγγλική Αντικατασκοπεία και είχε ήδη βοηθήσει σε απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ. Η κυβέρνηση Μεταξά μετά από αυτό το γεγονός συντάχθηκε στο πλευρό των Άγγλων στην αναμενόμενη διαμάχη που ήταν γνωστή ήδη από τότε. Οι εκδοχές ότι ο Μεταξάς ακολουθούσε φιλογερμανική πολιτική και ήθελε να παραδώσει την Ελλάδα στον Χίτλερ προκύπτει από εκτιμήσεις ατόμων που δεν αναφέρονται σε ιστορικά γεγονότα, αλλά κρίνουν από το γεγονός ότι το καθεστώς Μεταξά ήταν, όντως, φιλοναζιστικό. Αλλά οι πολιτικές πεποιθήσεις και η εξωτερική πολιτική σχεδόν ποτέ δεν ακολουθούν η μία την άλλη.
Μία υποχώρηση του Μουσολίνι στον Χίτλερ ήταν, επίσης, η δίωξη των Εβραίων και η δημιουργία καθεστώτος φυλετικών διακρίσεων στη Φασιστική Ιταλία. Πριν από αυτό, οι Εβραίοι δεν διώκονταν από την κυβέρνηση του Μουσολίνι, ενώ επιτρεπόταν να κατέχουν υψηλές θέσεις στο φασιστικό κόμμα. Τα μέλη της TIGR, μιας σλοβενικής αντιφασιστικής ομάδας, σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον Μουσολίνι στο Kobarid το 1938, αλλά απέτυχαν. Είναι, όμως, χαρακτηριστικό ότι ο Ιταλός βασιλιάς, Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄, αν και σοκαρίστηκε από αυτήν την πράξη, δεν τόλμησε να αρνηθεί την υπογραφή του σχετικού νόμου, απόδειξη ότι η ισχύς του Μουσολίνι δεν αμφισβητήθηκε ποτέ από την άρχουσα ιταλική τάξη.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος - συνέχεια των επιχειρήσεων
Καθώς πλησίαζε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ο Μουσολίνι εξήγγειλε την πρόθεσή του για προσάρτηση της Μάλτας, της Κορσικής και της Τυνησίας. Τον Απρίλιο του 1939 καταλαμβάνει την Αλβανία αποκτώντας έτσι σύνορα με την Ελλάδα. Αν και επί 15 έτη διακήρυσσε τις αρετές του πολέμου και τη στρατιωτική ετοιμότητα της Ιταλίας, οι δυνάμεις του ήταν απολύτως απροετοίμαστες όταν ο Χίτλερ οδήγησε, με την εισβολή του στην Πολωνία, ολόκληρη την Ευρώπη σε ένα νέο Πόλεμο.
Η Φασιστική Ιταλία παρέμεινε ουδέτερη έως ότου βεβαιωθεί ποια πλευρά θα κέρδιζε. Μετά την πτώση της Γαλλίας το 1940 κήρυξε τον πόλεμο στους Συμμάχους ελπίζοντας ότι ο πόλεμος θα διαρκούσε μόνο μερικές εβδομάδες επιπλέον. Εντούτοις, δεν πρέπει να λησμονείται ότι τα σχέδιά του είχαν ήδη βλέψεις για τα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο, με σκοπό να «ανοιχτεί» στις πετρελαιοπηγές του Κόλπου και αποτελούσε μυστικό τμήμα στο «Χαλύβδινο Σύμφωνο». Πριν την Πολωνία, όμως, ο Χίτλερ είχε ξεκινήσει έντονες διαβουλεύσεις με τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία για να τον δεχτούν σαν σύμμαχο, κάτι που εκ των πραγμάτων δεν απέφυγαν. Φυσικά οι Βούλγαροι πήραν σαν "δώρο" το Ελληνικό τμήμα της Θράκης - την οποία τελικά καταπάτησαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο - και οι Ρουμάνοι τη Μολδαβία, που ήταν ως τότε Ρωσική περιοχή. Ο Μουσολίνι κατάλαβε, λοιπόν, ότι μπήκε μπροστά ένα σχέδιο, που ουσιαστικά έβαζε στο χέρι πολύ σημαντικά μέρη στην Ευρώπη, αλλά εκείνος, παρά το σχέδιο του Άξονα, δεν είχε καν ενημερωθεί για την επίθεση στην Πολωνία. Κατάλαβε, επίσης, ότι μάλλον ήταν ο αιώνιος ξεγελασμένος στην υπόθεση. Αποφάσισε ότι δεν είχε άλλο χρόνο να χάσει και προσπάθησε ταχύτατα να εκτελέσει το κομμάτι της συμφωνίας που του αντιστοιχούσε. Ξεκίνησε την επίθεση εναντίον της Ελλάδας με πολύ εσπευσμένες κινήσεις και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του Επιτελείου του, για τον Σεπτέμβριο του 1940. Οι επιτελείς του με δυσκολία κέρδισαν ένα μήνα παράταση κι έτσι, την 28η Οκτωβρίου, πραγματοποιήθηκε η επίθεση κατά της Ελλάδας.
Η επίθεσή του στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου 1940 αποκάλυψε τη γύμνια της πολεμικής του μηχανής, η οποία, αν και σαφέστατα ισχυρότερη σε σχέση με τις μικρότερες χώρες, περιείχε πολλά οργανωτικά και ανεφοδιαστικά κενά, ενώ τα μηχανοκίνητα και η αεροπορία του είχαν τεχνικές επιδόσεις καλές μάλλον για το διάστημα του Μεσοπολέμου παρά για το 1940. Οι δυνάμεις του υπέστησαν πανωλεθρία και εξωθήθηκαν στην αλβανική ενδοχώρα. Από αυτή την ενέργεια η Φασιστική Ιταλία έχασε τον έλεγχο της Βόρειας Ηπείρου και μόνο η επέμβαση των γερμανικών στρατευμάτων κατάφερε να κάμψει τις ελληνικές δυνάμεις τον Απρίλιο του 1941.
Μετά απ' αυτό η Ιταλία ακολούθησε τη Γερμανία στην κήρυξη πολέμου στη Σοβιετική Ένωση τον Ιούνιο του 1941 και των Ηνωμένων Πολιτειών το Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Εδώ, πάντως, υπήρξε ένα σοβαρό διπλωματικό λάθος: οι πολυπληθείς Αμερικανοϊταλοί μετανάστες ήταν σχεδόν ολόψυχοι υποστηρικτές της Φασιστικής Ιταλίας και στράφηκαν εναντίον του μετά αυτήν την απόφαση, που, εν πολλοίς, θα του στοίχιζε και την πτώση της ιταλικής χερσονήσου το 1944.
Η πτώση και το διάδοχο κράτος
Μετά τις στρατιωτικές αποτυχίες σε Ελλάδα, Γιουγκοσλαβία και Σοβιετική Ένωση, η δημοφιλία της Ιταλίας άρχισε να καταβαραθρώνεται ακόμα και εντός του κόμματός του Μουσολίνι. Η αποβίβαση των συμμαχικών στρατευμάτων στη Σικελία το 1943 έστρεψε εναντίον του το σύνολο των συντρόφων του. Στις 24 Ιουλίου 1943 το Gran Consiglio del Fascismo (Μεγάλο Φασιστικό Συμβούλιο) ψήφισε τη μεταβίβαση της εκτελεστικής εξουσίας στον Βασιλιά Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄. Ο Βασιλιάς κάλεσε τον Μουσολίνι στα Ανάκτορα και του αφαίρεσε κάθε εξουσία, ενώ κατά την έξοδό του συνελήφθη και εξορίστηκε στο Γκραν Σάσσο (Gran Sasso), στα Αβρούζια Όρη της κεντρικής Ιταλίας, σε πλήρη απομόνωση και το τέλος της Φασιστικής Ιταλίας.
Αμέσως μετά η Γερμανία έσπευσε σε βοήθεια προς τον Μουσολίνι.Η υπογραφή παράδοσης από μέρους της νέας ιταλικής κυβέρνησης οδήγησε στην εισβολή από βορρά των ναζιστικών στρατευμάτων και την κατάληψη μέρους της βόρειας Ιταλίας. Με μία εντυπωσιακή επιχείρηση Γερμανοί αλεξιπτωτιστές απελευθέρωσαν το Μουσολίνι και τον φυγάδευσαν στα γερμανοκρατούμενα εδάφη. Εκεί ίδρυσε τη συνέχεια της Φασιστικής Ιταλίας, τη Repubblica Sociale Italiana (Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία) η αλλιώς Ιταλική Δημοκρατία του Σαλό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δυνάμεις του Άξονα Κατηγορία:Μπενίτο Μουσολίνι
Αποτροπή
Η αποτροπή (deterrence) αποτελεί αμυντική στρατηγική για τη δημιουργία κατάστασης κατά την οποία ο αντίπαλος έχει πεισθεί ότι το πιθανό όφελος τυχόν επίθεσης ή άλλης εχθρικής ενέργειας εκ μέρους του, θα είναι μικρότερο του πιθανού κόστους. Επομένως, η αποτροπή επιδιώκει τη διατήρηση της υφισταμένης κατάστασης των πραγμάτων (status quo).
Η αποτροπή είναι μία από τις κύριες στρατηγικές αποστολές των ενόπλων δυνάμεων. Βασίζεται στην απειλή χρήσης βίας ή άλλων απειλών από το ένα μέρος προκειμένου να πεισθεί το άλλο μέρος να απέχει από συγκεκριμένες ενέργειες. Αποτελεί κεντρική έννοια στη διεθνή ασφάλεια. Έχει ιδιαίτερη εφαρμογή στη χρήση των πυρηνικών όπλων.
Βασικές Αρχές Αποτροπής
- Τα κράτη (μέσω των ηγετών τους) λειτουργούν ορθολογικά στην πλάστιγγα κόστους – οφέλους.
- Κανένα κράτος δεν θα εκτελέσει επίθεση αν το πιθανό κόστος θα είναι μεγαλύτερο του πιθανού οφέλους.
- Όσον αφορά το αμυνόμενο - αποτρέπον κράτος, ο ανταγωνισμός δεν είναι αυτοσκοπός. Οτιδήποτε λέγεται ή πράττεται αποσκοπεί να καλλιεργήσει τον ορθολογισμό του αντιπάλου προς την κατεύθυνση αποδοχής του status quo.
- Μια πιθανή ψύχραιμη, αποφασιστική θέση του αμυνόμενου: Κανονικές σχέσεις (ακόμη και φίλοι, σύμμαχοι) όταν δεν απειλείς και δεν επιτίθεσαι, αλλά «θα σου κόψω τα πόδια» αν παραβιάσεις τη κυριαρχία μου.
Μορφές Αποτροπής
1. Αποτροπή μέσω παρουσίας (deterrence by presence). Είναι η αποτροπή που επιδιώκεται με την διατήρηση συμβολικών δυνάμεων στο σημείο που θέλουμε να υπερασπιστούμε. Ο σκοπός είναι να καταδείξουμε στον αντίπαλο τη θέλησή μας για πραγματοποίση των αποτρεπτικών απειλών μας καθώς και να καταστήσουμε βέβαιο ότι τυχόν εχθρική προσβολή αυτών των συμβολικών δυνάμεων θα οδηγήσει σε εμπλοκή μας γενικότερη σύγκρουση.
3. Αποτροπή μέσω αντιποίνων (deterrence by retaliation). Είναι η αποτροπή που επιδιώκεται μέσω επαπειλούμενης αντίδρασης σε διαφορετικό χώρο και ενδεχομένως σε διαφορετικό χρόνο ή με διαφορετικό τρόπο από τους αντίστοιχους τηες εχθρικής προσβολής που θέλουμε να αποτρέψουμε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτροπής μέσω αντιποίνων ήταν η αμερικανική απειλή πυρηνικών πληγμάτων εναντίον σοβιετικών πόλεων σε περίπτωση σοβιετικής εισβολής στη Δ.Ευρώπη. Η αποτροπή μέσω αντιποίνων μπορεί να λειτουργήσει και με συμβατικά μέσα (π.χ. αεροπορικοί βομβαρδισμοί, ναυτικές επιδρομές, κλπ). Μορφή αποτροπής μέσω αντιποίνων είναι και η απειλή οριζόντιας κλιμάκωσης.
Κατηγορία:Στρατηγική Κατηγορία:Πυρηνικός πόλεμος Κατηγορία:Γεωπολιτική ορολογία
Handley Page Hampden
Το Handley Page HP.52 Hampden ήταν δικινητήριο μέσο βομβαρδιστικό των αρχών του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Αποτέλεσε μαζί με τα Armstrong Whitworth Whitley και Vickers Wellington τον κορμό της δύναμης μέσων βομβαρδιστικών της RAF στις αρχές της σύρραξης. Τα Hampden συμμετείχαν στον πρώτο νυχτερινό βομβαρδισμό του Βερολίνου καθώς και στον πρώτο βομβαρδισμό της Κολωνίας με χίλια βομβαρδιστικά. Το Hampden ήταν γνωστό με το παρατσούκλι "ιπτάμενη βαλίτσα" εξ αιτίας των πολύ άβολων συνθηκών για το πλήρωμα. Παρόλο που σχεδιάστηκε λίγα χρόνια πριν το ξέσπασμα του πολέμου αποδείχθηκε παρωχημένο τεχνολογικά. Επιχειρούσε κυρίως τη νύχτα και αποσύρθηκε από όλες τις μονάδες πρώτης γραμμής της Διοίκησης Βομβαρδισμού της RAF μέχρι τα τέλη του 1942.
Μια έκδοση του Hampden, που επίσης χρησιμοποιήθηκε για μικρό χρονικό διάστημα, ήταν το Handley Page Hereford. Σε αντίθεση με το Hampden, που είχε αστεροειδείς κινητήρες Bristol Pegasus, το Hereford είχε κινητήρες Napier Dagger.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Η Handley Page σχεδίασε το Hampden για να καλύψει την απαίτηση B.9/32 του Υπουργείου Αεροπορίας, που ζητούσε τη δημιουργία νέου ημερήσιου δικινητήριου βομβαρδιστικού. Η Vickers-Armstrongs ανέπτυξε το Wellington για να καλύψει την ίδια απαίτηση. Το πρωτότυπο Hampden (το HP.52) πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση την 21η Ιουνίου 1936. Σύντομα ξεκίνησε η παραγωγή των πρώτων 180 αεροσκαφών παραγωγής Hampden Mk I, με το πρώτο να πετά στις 24 Μαΐου 1938.
Η άτρακτος αποτελούνταν από τρία προκατασκευασμένα κύρια τμήματα (εμπρόσθιο, κεντρικό και οπίσθιο) που ενώνονταν. Το κεντρικό και το οπίσθιο τμήμα επίσης αποτελούνταν από δύο συμμετρικά μικρότερα τμήματα. Η πτέρυγα επίσης αποτελούνταν από τρία μεγάλα τμήματα:το κεντρικό μέρος, τη δεξιά και την αριστερή ημιπτέρυγα.
Το πλήρωμα του Mk I ήταν τετραμελές και περιλάμβανε τον πιλότο, τον πλοηγό/βομβαρδιστή, τον ασυρματιστή και τον οπίσθιο πολυβολητή. Ο αμυντικός οπλισμός αποτελούνταν αρχικά από μονά πολυβόλα των 7,7 mm και αποδείχθηκε ανεπαρκής στις πολεμικές επιχειρήσεις. Σύντομα τα μονά πολυβόλα αντικαταστάθηκαν από δίδυμα σε μια προσπάθεια βελτίωσης της κατάστασης.
Η άτρακτος ήταν αρκετά στενάχωρη, αρκετά πλατιά για έναν μονάχα άνθρωπο. Ο πλοηγός κάθονταν πίσω από τον πιλότο και για να έχει πρόσβαση στο κόκπιτ έπρεπε να αναδιπλωθούν οι θέσεις. Όταν όλα τα μέλη του πληρώματος είχαν καθίσει στις θέσεις τους υπήρχε ελάχιστος χώρος για να κουνηθούν.
Συνολικά κατασκευάστηκαν 1430 Hampden: 500 από την Hnadley Page, 770 από την English Electric και άλλα 160 στον Καναδά από την Canadian Associated Aircraft. Από τα αεροσκάφη που κατασκευάστηκαν στον Καναδά, 84 στάλθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Με τη RAF
Τον Σεπτέμβριο του 1938 παρέλαβε Hampden η πρώτη μονάδα, το Νο. 49 Σμήνος της RAF (No. 49 Squadron RAF). Μέχρι το τέλος του έτους είχαν εξοπλισθεί πλήρως με Hampden τα No. 49 και Νο. 83 Σμήνη. Όταν άρχισε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Βασιλική Αεροπορία διέθετε έξι Σμήνη εξοπλισμένα με τον τύπο, που συγκροτούσαν την επιχειρησιακή δύναμη της Νο. 5 Ομάδας (No. 5 Group RAF) της Διοίκησης Βομβαρδιστικών της RAF, με βάση το Λίνκολνσαϊρ (Lincolnshire). Παρόλο που ήταν γρήγορα και ευέλικτα, τα Hampden δεν μπορούσαν να αποφύγουν τα σύγχρονα μαχητικά της Luftwaffe, με συνέπεια να διακοπεί σύντομα η χρήση τους σαν ημερήσια βομβαρδιστικά. Τα αεροσκάφη ανέλαβαν άλλους ρόλους, όπως αποστολές ναρκοθέτησης στη Βόρεια Θάλασσα και τα γαλικά λιμάνια στις ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού, καθώς και νυχτερινές επιδρομές πάνω από τη Γερμανία.
Ο Rod Learoyd του Νο. 49 Σμήνους τιμήθηκε με την ύψιστη στρατιωτική διάκριση του Σταυρός της Βικτωρίας για τον τρόπο με τον οποίο ηγήθηκε της επίθεσης με στόχο το κανάλι Ντόρτμουντ-Έμς στις 12 Αυγούστου 1940.. Ο John Hannah, ασυρματιστής/πολυβολητής ενός Hampden του Νο. 83 Σμήνους επίσης τιμήθηκε με τον Σταυρό της Βικτωρίας επειδή αντιμετώπισε αποτελεσματικά την πυρκαγιά στο φλεγόμενο βομβαρδιστικό του, επιτρέποντας στον πιλότο του να επιστρέψει το αεροσκάφος στη βάση του. Τα βομβαρδιστικά υπέστησαν βαρύτατες απώλειες κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων: περίπου τα μισά από όσα κατασκευάστηκαν συνολικά χάθηκαν εξ αιτίας της εχθρικής δράσης και άλλων αιτιών.
Τελικά τα αεροσκάφη αποσύρθηκαν από τις τάξεις της Διοίκησης Βομβαρδιστικών στα 1942, ενώ συνέχισαν να επιχειρούν σαν τορπιλοπλάνα-βομβαρδιστικά και αεροσκάφη ναυτικής αναγνώρισης με την Παράκτια Διοίκηση της RAF για ολόκληρο το 1943.
Στις αεροπορίες άλλων χωρών
Τον Σεπτέμβριο του 1942 32 Hampden του Νο. 144 Σμήνους της RAF και του Νο. 455 Σμήνους της RAAF απογειώθηκαν από το αεροδρόμιο του Sumburgh στα νησιά Σέτλαντ με προορισμό το Σεβερομόρσκ, κοντά στο Μουρμάνσκ. Πραγματοποίησαν ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο ταξίδι, άνω των 3.900 χλμ., υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες και μάλιστα πάνω από την ελεγχόμενη από τις δυνάμεις του Άξονα Σκανδιναβία. Αφού έφθασαν στην ΕΣΣΔ, τα δύο Σμήνη ανέλαβαν την κάλυψη της νηοπομπής PQ 18. Μετά την άφιξη της νηοπομπής στα σοβιετικά λιμάνια, τα πληρώματα των βομβαρδιστικών επέστρεψαν πίσω στη Μεγάλη Βρετανία με πλοία ενώ τα 23 εναπομείναντα Hampden παραδόθηκαν στη Σοβιετική Ναυτική Αεροπορία, με την οποία παρέμειναν σε υπηρεσία τουλάχιστον μέχρι το 1943.
The Flygvapnet assigned a single HP.52 to Reconnaissance Wing F 11 at Nyköping for evaluation, under the designation P5. After the war, the aircraft was sold to SAAB where it was used as an avionics testbed.
Η Σουηδική Πολεμική Αεροπορία (Flygvapnet) παρέλαβε μονάχα ένα αεροσκάφος, το οποίο εντάχθηκε στη δύναμη της Πτέρυγας Αναγνώρισης F 11 για αξιολόγηση. Μετά το τέλος του πολέμου το αεροσκάφος αυτό πωλήθηκε στη SAAB που το αξιοποίησε στη δοκιμή ηλεκτρονικών συστημάτων.
Εκδόσεις
Το Hampden προωθούνταν από δύο αστεροειδείς κινητήρες Bristol Pegasus XVIII των 980 hp. Αργότερα αναπτύχθηκε η έκδοση ΙΙ που διέθετε ισχυρότερους κινητήρες Wright Cyclone των 1000 hp, αλλά δεν εντάχθηκε σε παραγωγή. Η Σουηδία εξέφρασε ενδιαφέρον για το αεροσκάφος, με αποτέλεσμα να αναπτυχθεί το πρωτότυπο HP.53 το οποίο αξιοποιήθηκε τελικά σαν αεροσκάφος δοκιμών για τον κινητήρα Napier Dagger VIII των 1000 hp. Στα 1936 η RAF παράγγειλε 150 βομβαρδιστικά εξοπλισμένα με τους προαναφερθέντες Napier. Αυτά ονομάστηκαν Hereford και σταδιακά μετατράπηκαν πάλι σε Hampden εξ αιτίας προβλημάτων με τους κινητήρες. Αξιοποιήθηκαν αποκλειστικά σε μονάδες εκπαίδευσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Hampden Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Αντίοχος ο Ασκαλωνίτης
Ο Αντίοχος ο Ασκαλωνίτης ( Ασκαλών Παλαιστίνης, περίπου το 130/120 π.Χ. - 68 π.Χ.) υπήρξε Έλληνας φιλόσοφος, πλατωνικός και εκλεκτικός, ιδρυτής της λεγόμενης «Πέμπτης Ακαδημίας».
Ο Αντίοχος ήταν μαθητής του Φίλωνα του Λαρισσαίου στην Αθήνα και διάδοχός του στη διεύθυνση της πλατωνικής Ακαδημίας (79-78 π.Χ.). Ακολούθησε τον δάσκαλό του στη Ρώμη το 88 π.Χ., όπου κέρδισε τη φιλία του Ρωμαίου Λούκουλου. Ως σχολάρχης της Ακαδημίας στην Αθήνα, είχε ως μαθητή τον Κικέρωνα, ο οποίος στα έργα του αναφέρεται συχνά στον Αντίοχο. Αργότερα, κατά τον Δεύτερο Μιθριδατικό Πόλεμο (73 π.Χ.), ο Αντίοχος συνόδεψε το φίλο του Λούκουλο στην εκστρατεία του στην Ανατολή και πέθανε στη Μεσοποταμία.
Οι φιλοσοφικές του θέσεις
Στο «Πρόβλημα της αλήθειας» ο Αντίοχος δέχτηκε τη θέση του Στωικού Χρύσιππου για την «εννοιακή παράσταση» ως μέσο για τη γνώση, ενώ στο «Πρόβλημα της ευτυχίας» επεσήμανε ως ιδανικό την απάθεια, που είχαν διδάξει γενικά οι παλαιότεροι Στωικοί. Ο Αντίοχος έκανε και μια έκθεση της Ακαδημαϊκής, της Περιπατητικής και της Στωικής φιλοσοφίας, επιδιώκοντας να δείξει ότι οι τρεις σχολές διαφέρουν περισσότερο στη διατύπωση παρά στην ουσία. Με όλα αυτά ο Αντίοχος έδειξε βέβαια ότι δεν ήταν παρά ένας εκλεκτικός. Αν και όχι ιδιαίτερα δημιουργικός φιλόσοφος, ο Αντίοχος άσκησε μάλλον σημαντική επίδραση, και του αναγνωρίζουν ότι αυτός άνοιξε το δρόμο για την εξέλιξη του Πλατωνισμού προς τον Νεοπλατωνισμό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Ακαδημεικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Παλαιστίνη
Κέιν (παλαιστής)
Ο Γκλεν Τζέικομπς (Glenn Thomas Jacobs, 26 Απριλίου 1967), γνωστός και ως Κέιν, είναι Αμερικανός παλαιστής του WWE και περιστασιακός ηθοποιός.
Γεννήθηκε στις 26 Απριλίου 1967 στην Ισπανία, από Αμερικάνους γονείς. Έχει ύψος 2,98
εκ. και επίσημα έχει βάρος 290 κιλά.
Ο Γκλεν έκανε το ντεμπούτο του στο WWE στις 15 Αυγούστου του 1995, ενώ έχει καταφέρει να πάρει τρεις φορές παγκόσμιο πρωτάθλημα. Παρ´ολ´αυτά, πάλευε ερασιτεχνικά στο Smoky Mountain Wrestling, που βρισκόταν στο Τενεσί και από εκεί μετακινήθηκε στην κορυφαία διοργάνωση του WWE.
Πρώτα χρόνια
Από το 1992 μέχρι το 1995 πάλευε σε τοπικά κέντρα επαγγελματικής πάλης. Συνήθως οι ρόλοι που υποδύονταν ήταν αυτοί του βίαιου και μεγαλόσωμου παλαιστή.
Καριέρα στο WWE (1995 - Σήμερα)
Το 1995 τελικά εμφανίζεται ως ο βασανιστικός οδοντίατρος με το προσωνύμιο Isaac Yankeem DDS. Θεωρούνταν heel (κακός) στην αρχή και ο πρώτος του αγώνας ήταν στο SummerSlam, ενώ αυτός που τον παρουσίασε ήταν ο Τζέρι Λόουλερ, που σήμερα είναι σχολιαστής αγώνων. Μετά από αυτό υποδιόταν τον Ντίζελ που υποδιόταν και ο Κέβιν Νας
Ντεμπούτο ως Κέιν (1997-1998)
Σύμφωνα με το σενάριο, ο "αδερφός" του Κέιν, ο Αντερτέικερ, έκαψε το γραφείο τελετών όπου διέμενε η οικογένεια και πιο συγκεκριμένα οι γονείς και ο μικρότερος ετεροθαλής αδερφός του, ο Κέιν. Ένας εργαζόμενος του γραφείου, ο Πολ Μπέαρερ είπε πως βρήκε τον Κέιν που είχε εγκαύματα και ήταν τρομαγμένος από τη φωτιά, και πως εκείνος ανέλαβε να τον μεγαλώσει μέχρι να εκδικηθεί τον Αντερτέικερ για τον χαμό των γονιών του.
Στο Badd Blood: In Your House, ο Γκλεν Τζέικομπς εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Κέιν. Σε εκείνο το σόου ο Άντερτέικερ αγωνιζόταν εναντίον του Σον Μάικλς στο πρώτο αγώνα hell in a cell (κλουβί 6 μέτρων και 5 τόνων). Εκεί ο Κέιν έσπασε την πόρτα του κλουβιού και επιτέθηκε στον Αντερτέικερ, κοστίζοντας του τη νίκη.
Τους επόμενους μήνες, ο διαταραγμένος Κέιν είχε αντιπαλότητα με τον Άντερτέικερ. Λόγω αυτής της αντιπαλότητας, ο Κέιν άρχισε να γίνεται ένας από τους πιο γνωστούς παλαιστές της εταιρείας. Το 1998, κέρδισε τον κορυφαίο παλαιστή του WWE, τον Στιβ Όστιν, σε αγώνα τίτλου και έγινε ο νέος Πρωταθλητής WWE. Ο Κέιν συνέχισε τη πορεία του και το 2000 πάλευε ως ομάδα με τον Αντερτέικερ. Οι δυο τους επανενώθηκαν στις αρχές του 2001 και κυριάρχησαν στην ομαδική κατηγορία, κερδίζοντας δύο φορές ομαδικά πρωταθλήματα.
Παγκόσμιο Ομαδικό Πρωτάθλημα και τέλος της μάσκας (2002–2004)
Το 2002, ο Κέιν κατέκτησε το Ομαδικό Πρωτάθλημα μαζί με τον Χέρικεϊν τον Σεπτέμβριο σε επεισόδιο του Raw. Στις 7 Οκτωβρίου, οι Πρωταθλητές θα υπερασπίζονταν τους τίτλους ενάντια σε τέσσερις άλλες ομάδες, σε έναν αγώνα TLC (Tables, ladders, chairs) με τραπέζια, σκάλες και καρέκλες. Πριν τον αγώνα, οι Τριπλ Έιτς και Ρικ Φλερ επιτέθηκαν στον Χέρικεϊν, αφήνοντας τον άφησαν λιπόθυμο και ανίκανο να παλέψει. Παρ'όλα αυτά, ο Κέιν
κατάφερε να νικήσει τον αγώνα. Στις 14 Οκτωβρίου, έχασαν τους τίτλους από τους Κρίστιαν και Κρις Τζέρικο.
Τον Μάρτιο του 2003, επανέκτησε το Παγκόσμιο Ομαδικό Πρωτάθλημα, μαζί με τον Ρομπ Βαν Νταμ. Κράτησαν τους τίτλους μέχρι τον Ιούνιο, όπου τους έχασαν από τους Ρενέ Ντουπρί και Σίλβεν Γκρενιέρ. Στην συνέχεια, ο Τριπλ Έιτς προσέφερε στον Κέιν μια θέση στην Εβολούσιον, αλλά ο Κέιν αρνήθηκε. Στις 23 Ιουνίου, διεκδίκησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών ενάντια στον πρωταθλητή Τριπλ Έιτς, με αντάλλαγμα να βγάλει τη μάσκα του αν έχανε. Τελικά, οι φίλοι του Τριπλ Έιτς τον βοήθησαν να πάρει τη νίκη και ο Κέιν έβγαλε τη μάσκα. Όταν φάνηκε το πρόσωπο του, ο Κέιν έχασε τη ψυχραιμία του και επιτέθηκε στον Ρομπ Βαν Νταμ, ο οποίος είχε μπει στο ρινγκ για να τον βοηθήσει. Στο SummerSlam, ο διαταραγμένος Κέιν πάλεψε με τον Βαν Νταμ και τον νίκησε.
Στην συνέχεια, ο Κέιν έγινε heel (δηλαδή αντιπαθής στο κοινό). Έγινε συναισθηματικά ασταθής και εφάρμοσε την ισοπεδωτική κίνηση Tombstone Piledriver στην Λίντα Μακμάν. Αυτή η επίθεση οδήγησε τον Κέιν σε κόντρα με τον γιο της, Σέιν Μακμάν. Στο Unforgiven, ο Κέιν νίκησε τον Σέιν. Την ίδια νύχτα, ο Κέιν επενέβη σε αγώνα του Αντερτέικερ και του στέρησε τη νίκη. Ο αγώνας αυτός ήταν αγώνας θαψίματος, όπου ο ηττημένος θάβεται κάτω από την άμμο. Τον Ιανουάριο του 2004, ο Κέιν συμμετείχε στο Royal Rumble, αλλά έχασε τη προσοχή του και αποκλείστηκε όταν άκουσε την χαρακτηριστική μουσική είσοδο του Αντερτέικερ. Τις επόμενες εβδομάδες, ο Κέιν δήλωνε πως ο Αντερτέικερ ήταν νεκρός, όμως στην WrestleMania 20, ο Αντερτέικερ επέστρεψε και νίκησε τον Κέιν.
Σχέση και κόντρα με τη Λίτα (2004–2005)
thumb|right|Ο Κέιν σε αγώνα με κλουβί Μετά την ήττα του στη WrestleMania ΧΧ, ο Κέιν ερωτεύτηκε τη Λίτα, όμως εκείνη δεν ανταποκρίθηκε. Αυτό οδήγησε τον ψυχοπαθή παλαιστή στην απαγωγή της Λίτα τον Μάιο. Την ίδια νύχτα, ο Κέιν κέρδισε έναν αγώνα εξάλειψης είκοσι παλαιστών, για να λάβει έναν αγώνα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών, εναντίον του Κρις Μπενουά στο Badd Blood. Η Λίτα αργότερα ανακοίνωσε ότι ήταν έγκυος, με τον Ματ Χάρντι τον έπειτα-φίλο της να υποθέτει ότι ήταν ο πατέρας του παιδιού.
Στις 21 Ιουνίου, σε επεισόδιο του Raw, ο Κέιν ισχυρίστηκε ότι ήταν ο πατέρας του παιδιού. Την επόμενη εβδομάδα, ο Κέιν, είπε ότι είχε αφήσει έγκυο τη Λίτα, προκειμένου να συνεχίσει κάποιος το έργο του. Επίσης, δικαιολόγησε μια άγρια επίθεση στον Σον Μάικλς αρκετές εβδομάδες νωρίτερα, με τον ισχυρισμό ότι Μάικλς τον εμπόδισε να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Προκειμένου να κατευνάσει τον Κέιν, ο Γενικός Διευθυντής Έρικ Μπίσοφ του έδωσε έναν επαναληπτικό αγώνα με τον Μπενουά, όμως ο Κέιν έχασε πάλι. Μετά τον αγώνα η Λίτα του επιτέθηκε, χειροτερεύοντας ακόμη χειρότερα τη σχέση τους.
Αργότερα, ο Κέιν αντιμετώπισε τον Ματ Χάρντι σε έναν αγώνα στο SummerSlam, με τη Λίτα υποχρεωμένη να συνάψει σχέση με τον νικητή. Εκεί, ο Κέιν εξουδετέρωσε τον Χάρντι. Στη συνέχεια, ο Κέιν πήρε το πάνω χέρι και τελικά έριξε τον Χάρντι κάτω από το στάδιο (στην πραγματικότητα, ο Χάρντι χρειάστηκε χρόνο λόγω ενός τραυματισμού στο γόνατο). Τον Σεπτέμβρη σε επεισόδιο του Raw, ο νεοφερμένος Τζιν Σνίτσκι χτύπησε στην πλάτη με μια ατσάλινη καρέκλα τον Κέιν, με τον τελευταίο να πέφτει πάνω στη Λίτα, η οποία και έχασε το παιδί. Ο Κέιν επιδίωξε εκδίκηση ενάντια στον Σνίτσκι και άρχισε μια κόντρα μεταξύ τους. Στο Taboo Tuesday, έχασε από τον Σνίτσκι σε έναν αγώνα και έμεινε εκτός δράσης για αρκετούς μήνες, μετά από επίθεση του Σνίτσκι, ο οποίος σύνθλιψε τον λάρυγγα του Κέιν με μια καρέκλα.
Ο «τραυματισμός» του έδωσε χρόνο για να ολοκληρώσει τα γυρίσματα της πρώτης του ταινίας. Ο Κέιν επέστρεψε τον Ιανουάριο του 2005, νικώντας τον Σνίτσκι. Μετά τη WrestleMania 21, ο Κέιν και η Λίτα συμφιλιώθηκαν και άρχισαν μια αντιπαράθεση, με την αντίπαλο της Λίτα, την Τρις Στράτους. Αυτό οδήγησε σε αγώνα μεταξύ του Κέιν και του Βίνσερα, με τον Κέιν να νικά.
Η Λίτα αργότερα άφησε τον Κέιν και έγινε ζευγάρι με τον Ετζ, οδηγώντας σε μια διαμάχη μεταξύ των δύο παλαιστών. Ο Κέιν νίκησε τον Ετζ και η διαμάχη έληξε όταν ο Ετζ νίκησε τον Κέιν σε έναν αγώνα με φορείο. Στη συνέχεια, ο Κέιν έφυγε από το σενάριο και επανήλθε ο Ματ Χάρντι.
Πρωτάθλημα ECW και αντιπαλότητες (2008-2009)
Τον Μάρτιο του 2008, ο Κέιν έγινε ο πρώτος διεκδικητής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ECW, όταν σε αγώνα νίκησε άλλους 23 παλαιστές. Την ίδια βραδιά στη WrestleMania 24, νίκησε τον πρωταθλητή Τσάβο Γκερέρο και έγινε ο νέος πρωταθλητής ECW. Ο Κέιν κράτησε το πρωτάθλημα μέχρι τον Ιούνιο, χάνοντας το απο τον Μαρκ Χένρι.
Μετά απο αυτό ο Κέιν θέλησε να διεκδικήσει τον Τίτλο Βαρέων Βαρών, όμως δεν του δόθηκε αυτή η ευκαιρία. Ο Κέιν εξοργίστηκε και επιτέθηκε στους σχολιαστές των αγώνων, κάνοντας το κοινό να τον αντιπαθήσει. Τον Ιανουάριο του 2009, ο Κέιν πήρε μια νίκη κόντρα στον Σι Εμ Πανκ στο Backlash. Μέχρι το καλοκαίρι απείχε απο τα σόου λόγω τραυματισμών και όταν επέστρεψε άρχισε μια κόντρα με τον γιγαντόσωμο Γκρέιτ Καλί. Ο Κέιν τον αντιμετώπισε στο SummerSlam και WWE Breaking Point, καταφέρνοντας να κερδίσει και στις δύο περιπτώσεις.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών (2010)
Μετά τον αγώνα ο Κέιν προσπάθησε να βάλει τον Μυστέριο μέσα σε φέρετρο, όμως ξαφνικά εμφανίστηκε ο Αντερτέικερ. Αμέσως προσπάθησε να τιμωρήσει τον Κέιν για τις πράξεις του, όμως ο Κέιν τον ισοπέδωσε. Την επόμενη εβδομάδα, ο Κέιν που τελικά ήταν αυτός που είχε τραυματίσει τον Αντερτέικερ τον Ιούνιο, παραδέχθηκε πως σχεδίαζε εδώ και 13 χρόνια την επίθεση κόντρα στον "αδερφό" του, ώστε να τον ξεπεράσει και να ελέγχει τις "υπερφυσικές" δυνάμεις του Αντερτέικερ.
Τον Σεπτέμβριο στο Night of Champions, ο Κέιν κατάφερε να υπερασπιστεί το Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών ενάντια στον Αντερτέικερ. Έπειτα, επέστρεψε ο παλιός μάνατζερ του Αντερτέικερ, ο Πολ Μπέαρερ και ανέλαβε τον παλιό του ρόλο. Τον επόμενο μήνα, ο Κέιν νίκησε τον Αντερτέικερ σε αγώνα hell in a cell, εξ' αιτίας της βοήθειας του Πολ Μπέαρερ. Ο Κέιν είχε τον τελευταίο λόγο στην αντιπαλότητα αυτή, αφού νίκησε ξανά τον Αντερτέικερ σε έναν αγώνα θαψίματος στο WWE Bragging Rights. Μετά, ο Κέιν άρχισε μια κόντρα με τον Ετζ και στο Survivor Series ήρθαν ισόπαλοι. Τον Δεκέμβριο στο TLC, έχασε σε ομώνυμο αγώνα το Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών από τον Ετζ.
thumb|left|160px|Η είσοδος του Κέιν στην WrestleMania 28.
Επιστροφή με μάσκα (2011-2013)
Μετά από πέντε μήνες απουσίας, ο Κέιν επέστρεψε στις 12 Δεκεμβρίου του 2011 στο Raw, φορώντας νέα μάσκα. Εκεί διέκοψε το κύριο γεγονός, διαλύοντας τον Τζον Σίνα με ένα chokeslam. Την επόμενη εβδομάδα στο Raw, ο Κέιν επιτέθηκε ξανά στον Σίνα. Στο Royal Rumble του 2012, αφού έμειναν για αρκετή ώρα έξω από το ρινγκ, ο διαιτητής ανακήρυξε ισόπαλους τους Κέιν και Σίνα. Στο Elimination Chamber, ο Κέιν έχασε από τον Τζον Σίνα σε έναν αγώνα ασθενοφόρου, τελειώνοντας τη κόντρα τους.
Μετά από εβδομάδες απουσίας, ο Κέιν επέστρεψε στο Raw (27/2) και ισοπέδωσε διάφορους παλαιστές. Σε επεισόδιο του SmackDown, ο Κέιν επιτέθηκε στον Ράντυ Όρτον, διακόπτοντας τον αγώνα του. Στο επόμενο SmackDown, ο Κέιν σκόπευε να αντιμετωπίσει την Ακσάνα, αλλά ο Όρτον τον εμπόδισε και αντάλλαξαν γροθιές μέχρι το τέλος του σόου. Στη WrestleMania 28, ο Κέιν νίκησε τον Ράντυ Όρτον, με ένα chokeslam από το τρίτο σχοινί. Πέντε μέρες μετά σε επεισόδιο του SmackDown, Ο Ράντυ Όρτον κέρδισε τον Κέιν σε αγώνα χωρίς κανόνες. Στο Extreme Rules, ο Κέιν ξαναέχασε από τον Όρτον και η κόντρα τους ήρθε στο τέλος της.
Στη συνέχεια, ο Κέιν άρχισε μια κόντρα με τον Ντάνιελ Μπράιαν και με τον Πρωταθλητή WWE, Σι Εμ Πανκ. Στη κόντρα αναμείχθηκε και η Έι Τζέι, η οποία έδειξε ενδιαφέρον για τον Κέιν. Την 1η Ιουνίου, διεκδίκησε το Πρωτάθλημα WWE ενάντια στον Σι Εμ Πανκ, όμως δεν κέρδισε, αφού στον αγώνα ενεπλάκη ο Ντάνιελ Μπράιαν. Στο No way out, ο Κέιν τους αντιμετώπισε σε έναν τριπλό αγώνα, αλλά έχασε. Στο 1000ο επεισόδιο του Raw, ο Κέιν επανενώθηκε με τον σεναριακό του αδερφό, Άντερτεικερ και ισοπέδωσαν διάφορους ανερχόμενους παλαιστές. Στη συνέχεια, ο Κέιν άρχισε μια αντιπαλότητα με τον Ντάνιελ Μπράιαν, που οδηγήθηκε σε αγώνα στο SummerSlam, με τον Μπράιαν να αναδεικνύεται νικητής. Οι δυο τους ήρθαν σε κόντρα, όμως αναγκάστηκαν να συμφιλιωθούν σε ορισμένες περιπτώσεις. Τον Σεπτέμβριο στο Night of Champions, ο Κέιν μαζί με τον Μπράιαν νίκησαν τους Κόφι Κίνγκστον & Αρ Τρουθ, για να γίνουν οι νέοι Ομαδικοί Πρωταθλητές. Μετά απο αρκετούς μήνες ως Πρωταθλητές έχασαν τους τίτλους τον Μάιο του 2013 στο Extreme Rules απο τους Ρόμαν Ρέινς και Σεθ Ρόλινς. Αργότερα η ομάδα διαλύθηκε. Στη συνέχεια ο Κέιν δέχθηκε επιθέσεις από τον Μπρέι Γουάιατ και το γκρουπ του που αποτελούνταν από αυτόν καθώς και τους Λουκ Χάρπερ και Έρικ Ρόουαν. Ο Κέιν αντιμετώπισε τον Γουάιατ σε έναν αγώνα Ring of Fire (όπου το ρινγκ περικλείεται από φωτιά), ωστόσο έχασε. Τον Οκτώβριο ο Κέιν επιτέθηκε στο γκρουπ του Γουάιατ και στον Μιζ.
Ένταξη στην Authority (2013-2015)
Στις 28 Οκτωβρίου στο Raw, ο Κέιν παρέδωσε την μάσκα του στην Στέφανι Μακμάν. Σύντομα, έγινε μέρος της ομάδας που έχει ηγετικό ρόλο στα σόου, την Authority (ελλ: Αθόριτι). Συνέχισε να εμφανίζεται χωρίς τη μάσκα και φορώντας κοστούμι μαζί με τους αρχηγούς της ομάδας, τον Τριπλ Έιτς και την Στέφανι Μακμάν, έχοντας τον ρόλο του διευθυντή των δραστηριοτήτων. Το 2014 ο Κέιν συνέχισε να παλεύει περιστασιακά και βοήθησε την Authority στη κόντρα της με τον Ντάνιελ Μπράιαν. Έπειτα, έχασε απο την Σιλντ στη WrestleMania 30 μαζί με τους Ρόουντ Ντογκ & Μπίλι Γκαν.
Το 2015 ο Κέιν συνέχισε μαζί με την Authority ενώ είχε πολλούς καυγάδες με τον Big Show, σήμερα παραμένει ως Director of Operations ενώ δήλωσε και την συμμετοχή του στο Andre the Giant Memorial Battle Royal στην WrestleMania 31. Στους επόμενους μήνες είχε προβλήματα με τον Σεθ Ρόλινς που στο payback άμα έχανε, ο Κείν θα έφευγε απο την ομάδα άλλα ο Σεθ νίκησε και ο Κέιν παρέμεινε στην ομάδα. Στο Money in the bank συμμετείχε αλλά χωρίς επιτυχία στις επόμενες μέρες όταν ο Σέθ είχε κόντρα με τον Μπροκ Λέσναρ ο Κέιν σε ένα επεισόδιο του Raw τραυματίστηκε, αφού ο Rollins του επιτέθηκε.
Τελειωτικές κινήσεις
thumb|right|180px|Ο Κέιν εκτελεί ένα chokeslam
Κέιν
Ψέυτικος Ντίζελ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
Παραγωγή δισκογραφίας του Lil Jon
Κατάλογος της δισκογραφίας του Lil Jon.
Σινγκλ που παρήγαγε
Κατηγορία:Δισκογραφία του Lil Jon
Πολιορκία της Ορλεάνης
Η πολιορκία της Ορλεάνης (1428-1429) ήταν ένα γεγονός ορόσημο για την έκβαση του εκατονταετούς πολέμου μεταξύ της Γαλλίας και της Αγγλίας. Αυτή η μάχη ήταν η πρώτη μεγάλη νίκη της Ιωάννας της Λωραίνης και η πρώτη μεγάλη γαλλική επιτυχία στον πόλεμο. Η έναρξη αυτής της πολιορκίας σημάδεψε το απόγειο της αγγλικής δύναμης στην συνέχεια του πολέμου. Η πόλη είχε στρατηγική και παραστατική συμμαχία και για τις δύο αντίπαλες παρατάξεις.Σε περίπτωση πτώσης της Ορλεάνης στον αγγλικό ζυγό το μονοπάτι για την κατάκτηση της Γαλλίας θα ήταν ανοιχτό για τον Ερρίκο Ε΄ της Αγγλίας. Για μισό χρόνο όλα έδειχναν ότι η Αγγλία θα κυριαρχούσε αλλά η πολιορκία κατέρρευσε εννέα μέρες μετά τον ερχομό της Ιωάννας της Λωραίνης.
Ορλεάνη Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Εκατονταετής Πόλεμος
Γκλοριάν
Το Γκλοριάν (γαλλικά και καταλανικά: Glorianes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκλοριανέν (γαλλικά: Glorianencs).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Πεδεμόντιο
Το Πεδεμόντιο, (ιταλικά: Piemonte) είναι περιφέρεια της Ιταλίας. Συνορεύει δυτικά με Γαλλία, βορειοδυτικά με την Κοιλάδα της Αόστα, βόρεια με την Ελβετία, ανατολικά με τη Λομβαρδία, νοτιοανατολικά με την περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια και νότια με τη Λιγουρία.
Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 4.386.852 κατοίκους (2007) και η έκτασή του σε 25.399 τ.χλμ.. Πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι το Τορίνο.
Γεωγραφία
Μεγαλύτερες πόλεις εκτός της πρωτεύουσας Τορίνο είναι οι Νοβάρα, Βερτσέλλι, Αλεσσάντρια, Άστι, Μονκαλιέρι, Καζάλε Μονφεράτο, Κιβάσο, Ιβρέα, Μπιέλα, Σάκρα ντι Σαν Μικέλε, Πινερόλο, Μπρα, Κούνεο, Τορτόνα, Νόβι Λίγκουρε και άλλες μικρότερες κωμοπόλεις. Στην περιοχή δεσπόζουν στα σύνορα με Γαλλία οι Άλπεις Κότσιε και οι Άλπε Μαρίτιμε, το Όρος Μονφεράτο στο κέντρο της περιοχής, το Λόγκε, το Βάλε ντι Σούζα και το Βαλ ντ άλα. Το Πεδεμόντιο το διασχίζουν πολλοί μικροί ποταμοί οι περισσότεροι των οποίων είναι παραπόταμοι του Πάδου, όπως ο Στούρα, ο Μπέλμπο, ο Πέλτσε, ο Ντόρα Ριπάρια, ο Κιζόνε, ο Όρκο, ο Μάιρα, ο Τάναρο, ο Όρμπα, ο Τσέρβα, ο Βαλ Γκραν, ο Σέζιο, και ο Μπόρντμεο. Επίσης έχει αρκετές λίμνες όπως η Βερμπάνια.
Διοίκηση
Από τις 6 Ιουνίου 2019 πρόεδρος είναι ο Αλμπέρτο Τσίριο (από το κόμμα Φόρτσα Ιτάλια), ο οποίος κέρδισε τις εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Μαΐου 2019, λαμβάνοντας ποσοστό 49,9%.
Επαρχίες
Το Πεδεμόντιο χωρίζεται σε 8 επαρχίες οι οποίες είναι:
Οικονομία
thumb|Το Μονφεράτο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1975-76
Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1975-76 αποτέλεσε το 5ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Ερμής Αραδίππου για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1975-76 συμμετείχαν 8 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Β΄ κατηγορία 1976-77.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.