cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σεισμός και τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού (2004)
Αντίκτυπος
μικρογραφία|Χώρες που επηρεάστηκαν. Σύμφωνα με το αμερικανικό γεωλογικό ινστιτούτο, 227.898 άτομα πέθαναν. Μετρούμενη σε απώλειες ζωών, αυτός είναι ένας από τους δέκα χειρότερους σεισμούς στην καταγεγραμμένη ιστορία, καθώς και το χειρότερο τσουνάμι στην ιστορία. Η Ινδονησία ήταν η πιο πληγείσα περιοχή, με τους περισσότερους από 170.000 θανάτους. Η αρχική έκθεση της Σίτι Φαντίλα Σουπάρι, Υπουργού Υγεία της Ινδονησίας εκείνη την εποχή, υπολόγισε ότι οι συνολικοί θάνατοι ανήλθαν σε 220.000 μόνο στην Ινδονησία, έτσι φτάνοντας συνολικά τους 280.000 θανάτους. Ωστόσο, ο εκτιμώμενος αριθμός νεκρών και αγνοουμένων στην Ινδονησία μειώθηκε αργότερα κατά πάνω από 50.000. Στην έκθεσή τους, ο Συνασπισμός Αξιολόγησης Τσουνάμι δήλωσε, "Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι όλα αυτά τα δεδομένα υπόκεινται σε λάθη, καθώς τα δεδομένα για τα αγνοούμενα άτομα δεν είναι πάντα τόσο καλά όσο θα θέλαμε". Έχει προταθεί πολύ υψηλότερος αριθμός θανάτων για τη Μιανμάρ βάσει αναφορών από την Ταϊλάνδη.
Οικονομικές επιπτώσεις
μικρογραφία|Η παραλία Μαρίνα του [[Τσεννάι|Τσενάι μετά το τσουνάμι.]] Το επίπεδο ζημιών στην οικονομία που οφείλεται στο τσουνάμι εξαρτάται από την κλίμακα που εξετάστηκε. Ενώ οι τοπικές οικονομίες καταστράφηκαν, ο συνολικός αντίκτυπος στις εθνικές οικονομίες ήταν μικρός. Τα δύο κύρια επαγγέλματα που επλήγησαν από το τσουνάμι ήταν η αλιεία και ο τουρισμός. Ο αντίκτυπος στις παράκτιες αλιευτικές κοινότητες και στους κατοίκους εκεί, μερικοί από τους φτωχότερους της περιοχής, ήταν καταστροφικός με μεγάλες απώλειες εισοδήματος καθώς και βάρκες και αλιευτικά εργαλεία. Στη Σρι Λάνκα, η βιοτεχνική αλιεία, όπου χρησιμοποιείται συνήθως η χρήση καλαθιών ψαριών, παγίδων αλιείας και λόγχης, αποτελεί σημαντική πηγή ψαριών για τις τοπικές αγορές. Η βιομηχανική αλιεία είναι η κύρια οικονομική δραστηριότητα, παρέχοντας άμεση απασχόληση σε περίπου 250.000 άτομα. Τα τελευταία χρόνια η αλιευτική βιομηχανία έχει αναδειχθεί ως ένας δυναμικός τομέας προσανατολισμένος στις εξαγωγές, δημιουργώντας σημαντικά κέρδη σε συνάλλαγμα. Οι προκαταρκτικές εκτιμήσεις δείχνουν ότι το 66% του αλιευτικού στόλου και της βιομηχανικής υποδομής στις παράκτιες περιοχές έχουν καταστραφεί από τις κυματικές μεταβολές, οι οποίες θα έχουν δυσμενείς οικονομικές επιπτώσεις τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.
Ενώ το τσουνάμι κατέστρεψε πολλά από τα σκάφη ζωτικής σημασίας για την αλιευτική βιομηχανία της Σρι Λάνκα, δημιούργησε επίσης ζήτηση για ενισχυμένα με υαλοβάμβακα πλαστικά καταμαράν στα ναυπηγεία του Ταμίλ Ναντού. Δεδομένου ότι πάνω από 51.000 σκάφη χάθηκαν από το τσουνάμι, η βιομηχανία άνθησε. Ωστόσο, η τεράστια ζήτηση οδήγησε σε χαμηλότερη ποιότητα, και ορισμένα σημαντικά υλικά θυσιάστηκαν για να μειώσουν τις τιμές για εκείνους που είχαν εξαθλιωθεί από το τσουνάμι.
Χώρες στην περιοχή κάλεσαν τους τουρίστες να επιστρέψουν, επισημαίνοντας ότι οι περισσότερες τουριστικές υποδομές δεν έχουν υποστεί ζημιά. Ωστόσο, οι τουρίστες ήταν απρόθυμοι να το πράξουν για ψυχολογικούς λόγους. Ακόμα και παραθαλάσσια θέρετρα σε περιοχές της Ταϊλάνδης που δεν είχε αγγίξει το τσουνάμι επλήγησαν από ακυρώσεις.
Περιβαλλοντικές επιπτώσεις
Εκτός από τον μεγάλο αριθμό θανάτων, ο σεισμός στον Ινδικό Ωκεανό έχει προκαλέσει τεράστιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις που θα επηρεάσουν την περιοχή για πολλά ακόμη χρόνια. Έχει αναφερθεί ότι έχουν προκληθεί σοβαρές ζημιές σε οικοσυστήματα όπως μαγγρόβια, κοραλλιογενείς υφάλους, δάση, παράκτιους υγρότοπους, βλάστηση, αμμόλοφους και πετρώματα, βιοποικιλότητα ζώων και φυτών και υπόγεια ύδατα. Επίσης, η εξάπλωση στερεών και υγρών αποβλήτων και βιομηχανικών χημικών, η ρύπανση των υδάτων και η καταστροφή των συλλεκτών λυμάτων και των εγκαταστάσεων επεξεργασίας απειλούν ακόμη περισσότερο το περιβάλλον. Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις θα απαιτήσουν πολύ χρόνο και σημαντικούς πόρους για την αξιολόγηση.
Σύμφωνα με ειδικούς, το κύριο αποτέλεσμα προκαλείται από δηλητηρίαση των αποθεμάτων γλυκού νερού και του εδάφους από διήθηση αλμυρού νερού και απόθεση στρώσης αλατιού πάνω σε αρόσιμη γη. Έχει αναφερθεί ότι στις Μαλδίβες, 16 έως 17 ατόλες κοραλλιογενών υφάλων που επλήγησαν από τα θαλάσσια κύματα είναι χωρίς γλυκό νερό και θα μπορούσαν να καταστούν ακατοίκητες για δεκαετίες. Αμέτρητα πηγάδια που εξυπηρετούσαν κοινότητες καταστράφηκαν από τη θάλασσα, την άμμο και τη γη. Το αλατισμένο έδαφος γίνεται στείρο και είναι δύσκολο και δαπανηρό να αποκατασταθεί για τη γεωργία. Προκαλεί επίσης το θάνατο των φυτών και σημαντικών μικροοργανισμών του εδάφους. Χιλιάδες φυτείες ρυζιού, μάνγκο και μπανάνας στη Σρι Λάνκα καταστράφηκαν σχεδόν εξ ολοκλήρου και θα χρειαστούν χρόνια για να ανακάμψουν. Το Διεθνές Ινστιτούτο Διαχείρισης Υδάτων με έδρα το Κολόμπο παρακολούθησε τις επιπτώσεις του αλμυρού νερού και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα πηγάδια απέκτησαν την ποιότητα πόσιμου νερού πριν από το τσουνάμι ενάμισι χρόνια μετά το φαινόμενο. Επίσης ανέπτυξε πρωτόκολλα για τον καθαρισμό φρεατίων μολυσμένων από αλμυρό νερό. Αυτά στη συνέχεια εγκρίθηκαν επίσημα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως μέρος της σειράς των οδηγιών έκτακτης ανάγκης.
Ιστορικό πλαίσιο
Το τελευταίο μεγάλο τσουνάμι στον Ινδικό Ωκεανό ήταν γύρω στο 1400 μ.Χ. Το 2008, μια ομάδα επιστημόνων που εργάζονταν στο Φρα Τονγκ, ένα νησί στη δυτική ακτή της Ταϊλάνδης, ανέφερε ενδείξεις για τουλάχιστον τρία προηγούμενα μεγάλα τσουνάμι τα προηγούμενα 2.800 χρόνια, το πιο πρόσφατο πριν από περίπου 700 χρόνια. Μια δεύτερη ομάδα βρήκε παρόμοια στοιχεία προηγούμενων τσουνάμι στο Άτσεχ, στο βόρειο άκρο της Σουμάτρας. Η ραδιοανθρακική χρονολόγηση θραυσμάτων φλοιού στο έδαφος κάτω από το δεύτερο στρώμα άμμου οδήγησε τους επιστήμονες να εκτιμήσουν ότι ο πιο πρόσφατο προηγούμενο τσουνάμι πιθανότατα συνέβη μεταξύ 1300 μ.Χ. και 1450 μ.Χ.
Πριν από το 2004, το τσουνάμι που δημιουργήθηκε στα ύδατα του Ινδικού και του Ειρηνικού Ωκεανού από την έκρηξη του Κρακατόα το 1883, που πιστεύεται ότι είχε ως αποτέλεσμα από 36.000 έως 120.000 θανάτους, ήταν πιθανώς το πιο θανατηφόρο στην περιοχή. Το 1782, πιθανότατα 40.000 άνθρωποι πιστεύεται ότι σκοτώθηκαν από τσουνάμι (ή κυκλώνα) στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Το πιο θανατηφόρο τσουνάμι πριν από το 2004 ήταν ο σεισμός στη Μεσσήνη της Ιταλίας το 1908, όπου ο σεισμός και το τσουνάμι σκότωσαν περίπου 123.000 άτομα.
Ανθρωπιστική απάντηση
μικρογραφία|Γερμανική αποστολή ανακούφισης από το τσουνάμι στη Σρι Λάνκα. Χρειάστηκε μεγάλη ανθρωπιστική βοήθεια λόγω εκτεταμένων ζημιών στην υποδομή, έλλειψης τροφίμων και νερού και οικονομικών ζημιών. Ο κίνδυνος για επιδημίες είχε προκαλέσει έντονη ανησυχία ιδιαίτερα λόγω της υψηλής πυκνότητας του πληθυσμού και του τροπικού κλίματος των πληγέντων περιοχών. Το κύριο μέλημα των ανθρωπιστικών και κυβερνητικών υπηρεσιών ήταν η παροχή εγκαταστάσεων υγιεινής και φρέσκου πόσιμου νερού για τον περιορισμό της εξάπλωσης ασθενειών όπως η χολέρα, η διφθερίτιδα, η δυσεντερία, ο τυφοειδής και η ηπατίτιδα Α και η Β.
Υπήρχε επίσης μεγάλη ανησυχία ότι ο αριθμός των νεκρών θα μπορούσε να αυξηθεί καθώς εξαπλώνονταν ασθένειες και η πείνα. Ωστόσο, λόγω της αρχικής γρήγορης απόκρισης, αυτό ελαχιστοποιήθηκε.
Τις μέρες που ακολούθησαν το τσουνάμι, σημαντική προσπάθεια έγινε για να ταφούν τα σώματα βιαστικά λόγω του φόβου της εξάπλωσης ασθενειών. Ωστόσο, οι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία μπορεί να ήταν υπερβολικοί, και επομένως αυτός δεν ήταν ο καλύτερος τρόπος για την κατανομή πόρων. Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα παρείχε επισιτιστική βοήθεια σε περισσότερα από 1,3 εκατομμύρια άτομα που επλήγησαν από το τσουνάμι.
Τα έθνη σε όλο τον κόσμο παρείχαν βοήθεια άνω των 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ στις κατεστραμμένες περιοχές, με τις κυβερνήσεις της Αυστραλίας να δίνουν 819,9 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ (συμπεριλαμβανομένου ενός πακέτου ενίσχυσης 760,6 εκατομμυρίων δολαρίων για την Ινδονησία), η Γερμανία προσέφερε 660 εκατομμύρια δολάρια, η Ιαπωνία προσφέρει 500 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, ο Καναδάς προσφέρει 343 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, η Νορβηγία και οι Κάτω Χώρες προσφέρουν και οι δύο 183 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσφέρουν αρχικά 35 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ (αυξήθηκαν σε 350 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) και η Παγκόσμια Τράπεζα προσέφερε 250 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Επίσης, η Ιταλία προσέφερε 95 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, τα οποία αυξήθηκαν αργότερα σε 113 εκατομμύρια δολάρια, εκ των οποίων 42 εκατομμύρια δολάρια δωρίστηκαν από τον πληθυσμό χρησιμοποιώντας το σύστημα SMS Τέσσερις χώρες, Αυστραλία, Ινδία, Ιαπωνία και Ηνωμένες Πολιτείες δημιούργησαν μια ad-hoc επιβεβαιωτική ομάδα, και ήταν η προέλευση του τετραμερούς διαλόγου ασφαλείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδικός Ωκεανός Ινδικος Ωκεανος 2004 Κατηγορία:2004 Κατηγορία:Καταστροφές στην Ινδία Κατηγορία:Ιστορία της Ινδονησίας Κατηγορία:Ιστορία της Σρι Λάνκα Κατηγορία:Ιστορία της Ταϊλάνδης
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές Συντακτικής συνέλευσης 1990
Οι εκλογές για συνταγματική συνέλευση κι την αλλαγή συντάγματος πραγματοποιήθηκαν στη Βουλγαρία σε δυο γύρους. Ο πρώτος γύρος έγινε στις 10 Ιουνίου του 1990 και ο δεύτερος γύρος στις 17 Ιουνίου του ίδιου έτους. Ήταν οι πρώτες δημοκρατικές εκλογές που διεξήχθησαν στη χώρα μετά η πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος.
Το νέο εκλογικό σύστημα που άλλαξε από 400 επιμέρους εκλογικές περιφέρειες που χρησιμοποιούνταν κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος, σε ένα σύστημα όπου οι μισοί βουλευτές, 200, εκλέχθηκαν από τις εκλογικές περιφέρειες και οι υπόλοιποι με αναλογική εκπροσώπηση.
Το αποτέλεσμα είναι μια νίκη για το Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό κόμμα, το οποίο κέρδισε 211 από τις 400 έδρες. Η προσέλευση ήταν 90,3%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Ελληνική Δημιουργία
thumb|right|250 px|Τεύχος 31 του περιοδικού Ελληνική Δημιουργία, 1949 Ελληνική Δημιουργία (1948-1954) ονομαζόταν ελληνικό λογοτεχνικό περιοδικό, του οποίου διευθυντής ήταν ο ακαδημαϊκός Σπύρος Μελάς. Η Ελληνική Δημιουργία κυκλοφόρησε από το 1948 μέχρι το 1954 σε 153 τεύχη, σε δεκαπενθήμερη έκδοση, τα οποία αργότερα, το 1973, κυκλοφόρησαν από τον Δ. Παπαδήμα σε 13 τόμους, που περιελάμβαναν τεύχη έξη μηνών.
Τα τεύχη της Ελληνικής Δημιουργίας ήταν αφιερωμένα σε σημαντικούς έλληνες λογοτέχνες, σε αρχαίους συγγραφείς, αλλά και κάποια είχαν θεματικά (τα νιάτα, το δημοτικό τραγούδι, την ελληνική μουσική, τον ακριτικό κύκλο, περιοχές της Ελλάδας) ή επίκαιρα αφιερώματα (Χριστούγεννα, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστο, Πρωτοχρονιά, εθνικές εορτές, καλλιτεχνική έκθεση).
Το 1948 διευθυντής σύνταξης ήταν ο Σοφοκλής Γκαρμπόλας, και σε χρονική περίοδο τον ίδιο χρόνο στη συντακτική επιτροπή ήταν ο Άλκης Αγγελόγλου και ο Αστέρης Κοββατζής. Από το 1950 έως το 1953 αρχισυντάκτης ήταν ο Φαίδων Mπουμπουλίδης. Αρχισυντάκτης επίσης διετέλεσε ο Νίκος Σφυρόερας.
Στο περιοδικό έκανε την πρώτη του δημοσίευση ο Γιάννης Νεγρεπόντης, με το ψευδώνυμο Γιάννης Νικολάου, το 1949. Γενικά η δημοσίευση στην Ελληνική δημιουργία είναι σημείο αναφοράς για όσους έγραφαν σε αυτήν.
Η τιμή των τευχών της Ελληνικής Δημιουργίας ήταν 3.000 δραχμές το 1949, 5.000 δρχ. το 1951 και 7.000 δρχ. μετά το 1953. Η χαρακτηριστική σφραγίδα του περιοδικού ήταν απεικόνιση της βιβλικής σκηνής του Αδάμ, της Εύας και του όφη, κάτω από τη μηλιά, το δένδρο της γνώσης.
Κατάλογος τευχών
Κάποια από τα τεύχη τα οποία βρίσκονται στην αγορά μετά από περισσότερα από 50 έτη από την κυκλοφορία του περιοδικού αναφέρονται παρακάτω    :
1948
1949
1950
1951
1952
1953
1954
Αναφορές
Ελληνικη δημιουργια Κατηγορία:Δεκαετία 1950
Σάκης Σερέφας
Ο Σάκης Σερέφας (γενν. 1960) είναι ποιητής, πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και μελετητής της τοπικής ιστορίας της Θεσσαλονίκης. Μέχρι σήμερα, έχει εκδώσει περισσότερα από 70 βιβλία με ποίηση, πεζογραφία, θέατρο, μελέτες για πόλεις, για τόπους και για ποιητές, μεταφράσεις και ανθολογίες.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σάκης Σερέφας γεννήθηκε το 1960 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Σπούδασε Μεσαιωνική και Νέα Ελληνική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το 2000 έγινε δεκτός από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης ως υπότροφος του Ιδρύματος Φούλμπραϊτ, όπου παρακολούθησε έναν κύκλο μαθημάτων του Τμήματος Κλασικών Σπουδών σχετικών με τη νεοελληνική Γλώσσα, Ιστορία και Λογοτεχνία. Παράλληλα, εργάζεται στη μέση εκπαίδευση. Επιπλέον, ως αποσπασμένος εκπαιδευτικός, έχει θητεύσει στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (στο Τμήμα Γλώσσας και Λογοτεχνίας) και στην Περιφερειακή Διεύθυνση  Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης  Κεντρικής Μακεδονίας, ως υπεύθυνος του Γραφείου  για τη  Φιλαναγνωσία.
Έχει συνεργαστεί με τα περιοδικά Διαγώνιος (όπου πρωτοδημοσίευσε), Εντευκτήριο, Οδός Πανός και Τραμ. Εξέδωσε τις ανθολογίες μεταφράσεων Αλλόγλωσσα ποιήματα για τη Θεσσαλονίκη (1997), Σε ξένη γλώσσα η λύπη μας... Αγγλόφωνα ποιήματα για τον Καβάφη (2000) και Νεας Υόρκης το ανάγνωσμα (2002). Ακόμα, έκανε την σύνθεση του αφιερωματικού τόμου ''Θεσσαλονίκη. Μία πόλη στη λογοτεχνία (2002) και του λευκώματος Θεσσαλονίκη σε πρώτο πρόσωπο. Πάνω σε ένα φωτογραφικό οδοιπορικό όπως το φαντάστηκε ο Χάρης Γιακουμής. Ταξιδιωτικές σημειώσεις'' (2005). Επίσης, έγραψε το σενάριο για την ταινία Ρουλεμάν σε σκηνοθεσία του Πάνου Καρκανεβάτου (2004), η οποία προβλήθηκε στο 46ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης (2005), καθώς και στο film-market του Φεστιβάλ των Καννών (2005).
Έγραψε 29 θεατρικά έργα, τα οποία έχουν ανέβει στο Εθνικό Θέατρο, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου, στο Φεστιβάλ Φιλίππων-Καβάλας, στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, στην Πειραματική Σκηνή της Τέχνης, στο Tristan Bates Theatre του Λονδίνου (σε αγγλική μετάφραση) και αλλού.
Μεταφρασμένα βιβλία του
ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΑΚΗ ΣΕΡΕΦΑ ΣΕ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΕΣ  ΑΝΘΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΑ
Ποίηση
One Zero One / 101 Greek Poet (selected and translated by Yannis Goumas – Ένα Μηδέν Ένα / 101 Έλληνες Ποιητές. Οδός Πανός, Αθήνα 2013.
Acqua del Canto (Antologia di poesia italo-greca). A cura di Alberto Cappi e Crescenzio Sangilio. Commune di Mantova-Archivio della Poesia’900. Mantova 2011.
“Fermenti” (αφιέρωμα: “La poesia greca oggi-la generazione dell’80”, επιμέλεια: Crescenzio Sangilio). Romma 2007.
Fern von der dicht besiedelten Sprache (Griechische Lyric der Gegenwart, Bd. 2) (πρόλογος-επιμέλεια: Dadi Sideri-Speck, δίγλωσσο). Εκδ. Romiosini, Κολωνία 2006.
La Voce Ghe Ci Parla (Antologia di poesia europea contemporanea). A cura di Alberto Cappi. Commune di Mantova-Archivio della Poesia’900. Mantova 2005.
A Century of Greek Poetry (1900-2000). Bilingual Edition. (Selected and edited by Peter Bien, Peter Constantine, Edmund Keeley, Karen Van Dyck). Cosmos Publishing Co., Inc. and The Hellenic Literature Society, New Jersey 2004.
“Hebenon” (Rivista internazionale di letteratura). Torino 2004.
Greec Writers Today-An Athology (vol. I). Edited and with a foreword by David Connolly. Hellenic Authors Society (Εταιρεία Συγγραφέων). Αθήνα 2003.
“Il Foglio Clandestino di Poeti e Narratori”. Milano 2002.
“The Macedonian P.E.N. Review-Balkan Literatures”. Skopje 2001.
“Visions International”. Fredericksburg, Virginia USA, 1999.
Πεζογραφία
Sechzehn kleine griechische Verbrechen-Δεκαέξι μικρά ελληνικά εγκλήματα (διηγήματα), επιμέλεια Sophia Georgallidis. Εκδ. Romiosini, Κολωνία 2009.
Wort und Spiele (Sport und Literatur im Griechenland der Neuzeit)-Eine Anthologie. (Επιμέλεια: Niki Eideneier). Εκδ. Romiosini, Κολωνία 2004.
Ausflug mit Freundinnem (Eine Anthologie zeitgenössischer griechischer Erzählungen). (Πρόλογος-επιμέλεια: Sophia Georgallidis, δίγλωσσο). Εκδ. Romiosini, Κολωνία 2002.
Θέατρο
Dramaturgie contemporană greacă (Σύγχρονη Ελληνική Δραματουργία). Συλλογικός τόμος. Περιλαμβάνεται μεταφρασμένο στα ρουμανικά το θεατρικό έργο Λιωμένο βούτυρο. Ανθολόγηση-μετάφραση: Claudiu SFIRSCHI-LĂUDAT. Πρόλογος: Elena LAZĂR. Fundaţia Culturală „Camil Petrescu” –Revista Teatrul azi (supliment)prin Editura Cheiron, Βουκουρέστι, 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1998
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1998 ήταν η 43η έκδοση του ετήσιου διαγωνισμού τραγουδιού Eurovision. Πραγματοποιήθηκε στο Μπέρμιγχαμ του Ηνωμένου Βασιλείου, μετά τη νίκη των Katrina & the Waves στο στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας με το τραγούδι "Love Shine a Light". Ήταν η πέμπτη νίκη του Ηνωμένου Βασιλείου και η όγδοη φορά που το Ηνωμένο Βασίλειο φιλοξένησε το διαγωνισμό, η τελευταία ήταν στο Χάρογκεϊτ το. Ο διαγωνισμός διοργανώθηκε στην National Indoor Arena στις 9 Μαΐου 1998, που παρουσίασαν οι Τέρι Ουόγκαν και Ούλρικα Τζόνσον. Ο Ουόγκαν ήταν το τρίτο άτομο στην ιστορία του διαγωνισμού που συνδυάζει τους ρόλους του παρουσιαστή και του σχολιαστή, μετά το δίδυμο των Ντενίζ Φαμπρ και Λεόν Ζιτρόν το. Όταν δεν ήταν στη σκηνή, ήταν στον ιδιωτικό τους θάλαμο σχολιασμού στα παρασκήνια, παρέχοντας τον απαραίτητο τηλεοπτικό σχολιασμό στους θεατές του BBC.
Είκοσι πέντε χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό, με την να κάνει το επίσημο ντεμπούτο τους, παρόλο που είχαν υποβάλει συμμετοχή στον, όπου δεν κατάφερε να προκριθεί στον τηλεοπτικό τελικό αυτού του διαγωνισμού. Το, η και η  επέστρεψαν στο διαγωνισμό μετά το. Παρά το γεγονός ότι συμμετείχαν επίσης στον προκριματικό γύρο του 1996, στον οποίο δεν προκρίθηκαν, η και το  επέστρεψαν επισήμως μετά τις τελευταίες συμμετοχές τους το  και το  αντίστοιχα. Η, η , η , η και η  υποβιβάστηκαν, ενώ η  δεν συμμετείχε κατ' επιλογή. Η Ιταλία δεν επέστρεψε μέχρι το.
Τοποθεσία
Το Ηνωμένο Βασίλειο, μαζί με τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό τους, το BBC, φιλοξένησε το διαγωνισμό στο National Indoor Arena στην πόλη του Μπέρμιγχαμ. Ήταν η πρώτη φορά από το που διοργανώθηκε ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision στο Ηνωμένο Βασίλειο και η τελευταία μέχρι σήμερα. Αυτή ήταν η όγδοη φορά που το Ηνωμένο Βασίλειο διοργάνωσε το διαγωνισμό, ένας αριθμός ρεκόρ, αφού το έκανε για τους διαγωνισμούς του, του , του , του , του , του και του. Η ανακοίνωση της διοργανώτριας πόλης και του χώρου πραγματοποιήθηκε στις 8 Αυγούστου 1997.
Χώρος διεξαγωγής
Το National Indoor Arena είχε χρησιμοποιηθεί για πολλά μεγάλα γεγονότα στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένης της μέτρησης τουλάχιστον οκτώ εκλογικών περιφερειών στην αίθουσα για τις γενικές εκλογές του 1992. Την εβδομάδα μετά τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, η πόλη έπρεπε να φιλοξενήσει την 24η σύνοδο κορυφής της G8, και στο δωμάτιο του Τέρι Ουόγκαν διέμενε μετά ο Μπιλ Κλίντον. Άνοιξε τον Οκτώβριο του 1991 και ήταν πιο γνωστή στο Ηνωμένο Βασίλειο για τη φιλοξενία βρετανικών τηλεοπτικών σειρών Gladiators της δεκαετίας του 1990, που παρουσιάστηκε επίσης από την Γιόνσον, στο ITV.
Ενώ η χωρητικότητα του National Indoor Arena ήταν έως και 12.700 θέσεις, το BBC αποφάσισε να καταλάβει μόνο το ήμισυ του χώρου, το οποίο θα μπορούσε να φιλοξενήσει περίπου 4.000 θεατές, μια μορφή που θα ξεπεραστεί συστηματικά τα επόμενα χρόνια. Το κύριο στάδιο είχε ως το πιο εξαιρετικό στοιχείο του μια δομή σε σχήμα ουράς φάλαινας. Ένα μεγάλο πράσινο δωμάτιο χτίστηκε πίσω από τη σκηνή όπου οι διαγωνιζόμενοι παρακολούθησαν την ψηφοφορία. Έμοιαζε με νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, με χώρο μπαρ και 40 μεγάλες οθόνες τηλεόρασης. Και οι δύο περιοχές σχεδιάστηκαν από τον Andrew Howe-Davies.
Μορφή
Η κλήρωση σειράς εμφάνισης για το διαγωνισμό πραγματοποιήθηκε στον χώρο διεξαγωγής στο Μπέρμιγχαμ στις 13 Νοεμβρίου 1997. Την κλήρωση έκαναν ο Ουόγκαν και η νικήτρια του 1997, Κατρίνα Λέσκανιτς. Παρουσιάστηκε από τον τοπικό ραδιοφωνικό DJ Μάλκολμ Μπόϊντεν και μεταδόθηκε ζωντανά στο BBC Radio West Midlands. Μετά από μια αλλαγή το 1997 όπου οι συμμετοχές είχαν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν καθαρά προ ηχογραφημένα κομμάτια χωρίς όργανα στη σκηνή, τουλάχιστον οκτώ χώρες είτε χρησιμοποίησαν εν μέρει είτε εξ ολοκλήρου προ ηχογραφημένα κομμάτια: η Ελβετία, η Γερμανία, η Μάλτα, η Σλοβενία, το Ισραήλ και το Βέλγιο χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά προ ηχογραφημένα κομμάτια, ενώ η Γαλλία αποφάσισε να χρησιμοποιήσει εν μέρει την ορχήστρα την εβδομάδα προβών.
Αυτή ήταν η πρώτη χρονιά κατά την οποία η τηλεψηφοφορία χρησιμοποιήθηκε μαζικά: στους θεατές δόθηκαν πέντε λεπτά μετά το τέλος των τραγουδιών για να ψηφίσουν το τραγούδι που ήθελαν να κερδίσει, με τον Τέρι Ουόγκαν να αναφέρει ότι "δεν θα έχετε κανέναν να κατηγορήσετε παρά μόνο τον εαυτό σας", ειρωνικά, ήταν ο λόγος που ο Ουόγκαν εγκατέλειψε τη σχολιαστική δουλειά δέκα χρόνια αργότερα. Κατά ειρωνικό τρόπο, ο διαγωνισμός διεξήχθη σε μια αγγλόφωνη χώρα για τελευταία φορά που ο διαγωνισμός διεξήχθη χωρίς τον κανόνα της ελεύθερης γλώσσας, οπότε μόνο το Ηνωμένο Βασίλειο, η Μάλτα και η Ιρλανδία ερμηνεύσαν στα αγγλικά.
Καρτ ποστάλ
Οι καρτ ποστάλ συνεχίστηκαν με το εναρκτήριο θέμα του "Μπέρμιγχαμ: Παλιό και Νέο", κοιτάζοντας ένα παραδοσιακό αντικείμενο και μετά το σύγχρονο. Δημοφιλή Britpop τραγούδια καθώς και μερικά κομμάτια κλασικής μουσικής χρησιμοποιήθηκαν ως μουσική υπόκρουση. Τέλος, διαμορφωνόταν η σημαία της χώρας που θα ερμήνευε και στη συνέχεια ξεθώριαζε είτε στον μαέστρο που υποκλίνεται είτε στην αρχή της απόδοσης της χώρας που πρόκειται να ερμηνεύσει. Τα διάφορα θέματα ήταν τα ακόλουθα και παρατίθενται σε σειρά εμφάνισης:
Το Μπέρμινγχαμ, Παλιό και Νέο
Το άνοιγμα του διαγωνισμού ξεκίνησε με ένα βίντεο με τίτλο Birmingham, Old and New (Το Μπέρμινγχαμ, Παλιό και Νέο). Οι απόψεις του παρελθόντος και του παρόντος της διοργανώτριας πόλης αντιπαρατέθηκαν για να δώσουν μια ματιά στην ιστορία της. Τα πλάνα της κάμερας τελείωσαν με ένα πλάνο της αρένας από το πλησιέστερο κανάλι. Η ορχήστρα εμφανίστηκε στην οθόνη, καθώς και οι σάλπιγγες των σωμάτων ζωής που άκουσαν την αρχή της μετάδοσης. Εμφανίστηκε ένα σύντομο βίντεο που συνοψίζει τον πρώτο διαγωνισμό που διοργάνωσε το BBC το 1960 στο Λονδίνο. Εμφανίστηκε η Κέιτι Μπόιλε (το μοναδικό άτομο που έχει παρουσιάσει το διαγωνισμό τέσσερις φορές) που ήταν στο κοινό μαζί με τον νικητή της προηγούμενης χρονιάς, την τραγουδίστρια του συγκροτήματος Katrina and the Waves, Κατρίνα Λέσκανιτς.
Jupiter, The Bringer of Joviality
Η ενδιάμεση διαλειμματική τελετή είχε τον τίτλο Jupiter, The Bringer of Joviality (Δίας, ο Φορέας της Διαχυτικότητας) (ένα κίνημα από την ορχηστρική σουίτα The Planets που συνέθεσε ο Gustav Holst το 1914) που περιγράφεται ως "υπέροχη συνάντηση, ένα υπέροχο... μούσλι" από τον παρουσιαστή και σχολιαστή Ουόγκαν. Ήταν ένα ποτ πουρί με χορούς και τραγούδια, τονίζοντας την πολυπολιτισμικότητα του Ηνωμένου Βασιλείου και περιελάμβανε γκάιντες, μια ανδρική φωνητική χορωδία, έναν σοπράνο τραγουδιστή, έναν βιολιστή και μερικούς χορευτές φυλετικούς πολεμιστές. Έπαιξαν κομμάτια εμπνευσμένα από πολιτισμούς της Αγγλίας, της Σκωτίας, της Ουαλίας, της Ιρλανδίας, της Ινδίας και των Ζουλού. Πάνω από 200 άτομα συμμετείχαν στην ενδιάμεση διαλειμματική τελετή, μεταξύ των οποίων οι Clan Sutherland, ο φλαουτίστας Andy Findon, ένα απόσπασμα του Sun Dance του Patti Boulaye (το οποίο αργότερα θα ανοίξει ως μουσικό West End), η αρπίστρια Carys Hughes, χορευτές της μπάνγκρα Nachda Sansaar, οι Canoldir Male Voice Choir, οι Grimethorpe Colliery Band, τρομπέτες του συγκροτήματος των Blues και Royals, η Βανέσσα Μέι, η Lesley Garrett και το BBC Concert Orchestra σε διεύθυνση Μάρτιν Κοχ.
Τρόπαιο
Ο 24χρονος Anongkarat Unyawong, ένας Ταϊλανδός μαθητής στη Σχολή Κοσμημάτων του Μπέρμιγχαμ, κέρδισε έναν διαγωνισμό για το σχεδιασμό ενός τρόπαιου για τον τραγουδοποιό του νικητήριου τραγουδιού. Επιπλέον, οι νικητές ερμηνευτές έλαβαν ο καθένας από ένα μοναδικό γυάλινο μπολ (που φέρει το ακρωνύμιο του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision) που σχεδιάστηκε στο Midlands από τη Susan Nickson.
Συμμετέχουσες χώρες
Η, που συμμετείχε ως πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, συμμετείχε για πρώτη φορά, αφού στη συμμετοχή τους το δεν κατάφερε να περάσει από την εσωτερική επιλογή της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU). Το, η , η και η  συμμετείχαν μετά το διάλειμμα από το διαγωνισμό του προηγούμενου έτους. Η, η , η , η και η  δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν λόγω των χαμηλών μέσων βαθμολογιών τους τα τελευταία πέντε χρόνια. Το θα μπορούσε να επιστρέψει το 1997, αλλά επέλεξε να μην το κάνει λόγω της Ημέρας Μνήμης του Ολοκαυτώματος, που σημαίνει ότι επέστρεψε για πρώτη φορά μετά από τρία χρόνια. Ο Ιταλός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός, RAI, αποφάσισε να μην συμμετάσχει στον διαγωνισμό, μια κίνηση που θα έβλεπε την Ιταλία να απουσιάζει από το διαγωνισμό για 13 χρόνια πριν την επιστροφή τους το.
Η Ρωσία και η Ιταλία δεν μεταδίδουν την εκδήλωση. Το 1998, ο Ρώσος ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός ORT ετοιμάστηκε να διεξαγάγει εσωτερικές προεπιλογές, αλλά σύντομα οι διοργανωτές συνειδητοποίησαν ότι λόγω των χαμηλών μέσων αποτελεσμάτων τα προηγούμενα χρόνια, η Ρωσία δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει στο διαγωνισμό το 1998 (αν και υπήρχαν φήμες ότι το Channel One είχε προγραμματίσει να ορίσει την Τατιάνα Οβιένκο ως εκπρόσωπό τους, εκτελώντας το "Solntse moyo"). Επειδή η Ρωσία δεν συμμετείχε, το Channel One αποφάσισε να μην μεταδώσει το διαγωνισμό του 1998, επομένως η Ρωσία δεν μπόρεσε να συμμετάσχει το 1999. Σύμφωνα με άλλες πηγές, το Channel One ανέμενε από το Channel Russia να μεταδώσει τον διαγωνισμό. Στη Λιθουανία, ο διαγωνισμός μεταδόθηκε με σχολιασμό έξι ημέρες αργότερα.
Το Βέλγιο, η Σλοβακία και Φινλανδία επέστρεψαν στο διαγωνισμό έπειτα από απουσία ενός χρόνου, και η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας έκανε την πρώτη της εμφάνιση. Η Ρουμανία και το Ισραήλ επέστρεψαν επίσημα έχοντας συμμετάσχει για τελευταία φορά το 1994 και το 1995 αντίστοιχα. Η Ιταλία δεν επέστρεψε νωρίτερα από το 2011.
Διευθυντές ορχήστρας
Οι περισσότερες παραστάσεις είχαν έναν μουσικό σκηνοθέτη που διηύθυνε την ορχήστρα. Η Γερμανία και η Σλοβενία παρουσίασαν τα τραγούδια τους χωρίς ορχηστρική συνοδεία, αλλά παρόλα αυτά εισήγαγαν έναν μαέστρο πριν από τα τραγούδια τους (ο Ράαμπ δεν είχε ποτέ σκοπό να διευθύνει, αλλά ήθελε ακόμη να λάβει χειροκρότημα ως συνθέτης του τραγουδιού. Ο Sepe επρόκειτο να διευθύνει για τη Σλοβενία, αλλά ήρθε σε αντίθεση με τον πιανίστα/τραγουδοποιό και αυτό οδήγησε στη χρήση ενός προ ηχογραφημένου κομματιού). Η Γαλλία αρχικά δεν σχεδίαζε να ερμηνεύσει με την ορχήστρα, αλλά κατέληξε να ενσωματώνει το τμήμα έγχορδων για τη ζωντανή παράσταση (αν και ο μουσικός σκηνοθέτης Μάρτιν Κοχ δεν πήρε το συνήθη χειροκρότημα).
Αποτελέσματα
Οι παρακάτω πίνακες αντικατοπτρίζουν τα επίσημα επαληθευμένα αποτελέσματα που επιβεβαιώθηκαν μετά τη μετάδοση του ζωντανού διαγωνισμού. Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας ψηφοφορίας που παρατηρήθηκε στην εκπομπή, οι ισπανικές ψήφοι ανακοινώθηκαν λανθασμένα, καθώς η Γερμανία αποκλείστηκε από την ισπανική ανακοίνωση. Το Ισραήλ και η Νορβηγία έχασαν δύο βαθμούς και το Βέλγιο, η Πορτογαλία, η Μάλτα, οι Κάτω Χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Εσθονία, η Κροατία και η Τουρκία έχασαν όλοι ένα βαθμό κάθε φορά που η Γερμανία είχε δώδεκα πόντους.
12 βαθμοί
Παρακάτω είναι μια σύνοψη των 12 βαθμών που δόθηκαν κατά τη διάρκεια του τελικού:
Πρόκριση για το διαγωνισμό του 1999
Εκτός από τη διοργανώτρια χώρα του διαγωνισμού του 1999, το Ισραήλ, οι 16 χώρες με τη μεγαλύτερη μέση βαθμολογία μεταξύ του 1994 και του 1998 επετράπη να συμμετάσχουν στο.
Υπόμνημα: Αυτόματος προκριθείς Προκριθείς Αντικαταστατικός προκριθείς Αποχώρησε
Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ
Για δεύτερη χρονιά το House of Eurovision παρουσίασε το βραβείο για το χειρότερο ντύσιμο καλλιτέχνη. Ο εκπρόσωπος της Γερμανίας, Γκίλντο Χορν κέρδισε το βραβείο για το 1998.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1998
Αμενεμοπέ
Ο Αμενεμοπέ, αρχ. αιγυπτ. Amenemope ήταν ο 4ος φαραώ της 21ης δυναστείας της Αιγύπτου. Με την ενθρόνισή του έλαβε το πριν-το-όνομα επίθετο Ουσερμαατρέ.
Η βασιλεία του
Μάλλον ήταν γιος τού Ψουσέννη Α΄ και της Μουτνεντζμέτ. Έπειτα από τη μακρά βασιλεία (54 ετών) τού υποτιθέμενου πατέρα του ακολούθησε αντιβασιλεία και μετά βασίλευσε ο ίδιος μόνος του. Η περίοδος αντιβασιλείας συνάγεται από μία λινή ταινία, που αναφέρει ότι "... ο βασιλιάς Αμενεμοπέ, έτος 49ο ...", το οποίο μπορεί να μεταγραφεί ως "49ο έτος συμβασιλείας με τον Ψουσέννη Α΄, 10ο έτος μόνος του". Ωστόσο έχει προταθεί, ότι το 49ο αυτό έτος ίσως ανήκει στον Μενκεπερρέ, ανώτερο ιερέα τού Αμούν, αντί στον Ψωσέννη Α΄, κάτι που αποκλείει την αντιβασιλεία. Η 2η αυτή υπόθεση απορρίπτεται από τον Κένεθ Κίτσεν, που υποστηρίζει ότι υπήρχε αντιβασιλεία. O Κίτσεν αναφέρεται στην ύπαρξη τού Παπύρου Μπρούκλυν 16.205, που αναφέρεται σε ένα έτος 49 ακολουθούμενο από ένα έτος 4, τα οποία (κάποτε εθεωρούντο ότι αναφέρονται στους Σοσένκ Γ΄ και Παμί της επόμενης δυναστείας, αλλά πιο πρόσφατα) θεωρούνται ότι αναφέρονται στον Ψωσέννη Α΄ και τον Αμενεμοπέ.
Πεζούλα Ξάνθης
Η Πεζούλα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης, το οποίο βρίσκεται στα νότια της πεδιάδας της Ξάνθης σε υψόμετρο 50 μέτρα. Απέχει 17 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τη Ξάνθη και περίπου 7 χλμ. Ν. από τη Γενισέα (έδρα του δήμου). Νοτιοανατολικά της είναι η Μάνδρα, νότια τα Άβδηρα και βορειοδυτικά η Γκιώνα. Η παλιά της ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι Καραπαζαρλάρ ή Καραπαζλάρ. Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, ως Πεζούλα στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αβδήρων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Άβδηρα, τον Λεύκιππο, τη Σκάλα Αβδήρων και την Γκιώνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αβδήρων που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αβδήρων του Δήμου Αβδήρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 103 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης
Το Παιχνίδι του Τζέρι
Το Geri's Game (Στα ελληνικά: Το παιχνίδι του Τζέρι) είναι μια ταινία μικρού μήκους Κινουμένων Σχεδίων από την Pixar. Δημιουργήθηκε από τον Γιαν Πινκάβα το 1997 και, την ίδια χρονιά, η ταινία κέρδισε το Βραβείο Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους, βραβείο που αποτελεί το πρώτο Βραβείο Όσκαρ της Pixar. Η ταινία αυτή προβλήθηκε στους κινηματογράφους μαζί με την ταινία "Ζουζούνια".
Υπόθεση
Η ιστορία έχει ως πρωταγωνιστή έναν ηλικιωμένο άνδρα, τον Τζέρι (με την φωνή του Μπομπ Πίτερσον), ο οποίος παίζει μια παρτίδα σκάκι εναντίον του εαυτού του σε ένα πάρκο. Ο Τζέρι παίζει ολομόναχος, μέχρι που κάποια στιγμή εμφανίζεται ένας "σωσίας" του. Στον αγώνα μεταξύ του Τζέρι και του "σωσία" του, υπάρχει ένα έπαθλο: η μασέλα του Τζέρι. Όποιος κέρδιζε στον αγώνα, θα κέρδιζε και την μασέλα. Ενώ ο "σωσίας" του έχει καθαρά την υπεροχή, ο Τζέρι "κλέβει" και τελικά κερδίζει αυτός κερδίζει την παρτίδα αυτή και το έπαθλο. Στο τέλος, ενώ η κάμερα απομακρύνεται, ο Τζέρι φαίνεται πως γελάει ευχαριστημένος, φαίνεται πως στο τραπέζι δεν υπάρχει κανένας.
Ηλίας Γκρης
Ο Ηλίας Γκρης (Σχίνοι Ηλείας, 1952) είναι Έλληνας ποιητής που ανήκει γενεαλογικά στη "Γενιά του '70". Εκτός από ποίηση, έχει εκδώσει ακόμη πεζογραφία, δοκίμια για την ποίηση και τέσσερις θεματικές ανθολογίες.
Βιογραφία
Ο Ηλίας Γκρης, Ηλείος στην καταγωγή, γεννήθηκε το 1952. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Κρέσταινα Ολυμπίας μέχρι τα δεκαεπτά του. Ο πατέρας του Δημήτριος Γεωργακόπουλος κουρέας και αγρότης καταγόταν από το Μπισχίνι Ολυμπίας, όπου και γεννήθηκε ο ποιητής. Τελείωσε το 7ο εξατάξιο γυμνάσιο στην Αθήνα και σπούδασε στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς (Πανεπιστήμιο Πειραιώς), δουλεύοντας παράλληλα ως οικοδόμος.
Ως φοιτητής στη διάρκεια της δικτατορίας συμμετείχε ενεργά στην εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973.
Άσκησε από το 1975 τη δημοσιογραφία σε διάφορα Μέσα Ενημέρωσης και κυρίως στην τηλεόραση της ΕΡΤ, όπου μεταξύ άλλων (ρεπόρτερ, συντάκτης, αρχισυντάκτης) έκανε έρευνες, εκπομπές ιστορικού περιεχομένου και τέλος, οργάνωσε και παρουσίασε την πολιτιστική εκπομπή ΜΟΡΦΕΣ ΤΕΧΝΗΣ (1999-2003), με πορτραίτα λογοτεχνών και συνθετών.
Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1977 με την πρωτόλεια συλλογή ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ που αποκήρυξε.
Έκτοτε εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: ΡΗΜΑΓΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, 1980. ΣΤΑ ΓΕΦΥΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, 1982. ΕΧΘΡΙΚΟ ΤΟΠΙΟ, 1983. ΛΗΘΑΡΓΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, 1987. Η ΕΦΕΣΟΣ ΤΩΝ ΑΛΟΓΩΝ, 1993. ΑΛΦΕΙΟΣ ΠΡΟΓΟΝΟΣ, 2005 και τη συγκεντρωτική έκδοση ΛΗΘΑΡΓΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (1977-1987), 2014.
Εξέδωσε επίσης τα βιβλία πεζογραφίας: ΟΙ ΑΓΛΥΚΑΝΤΟΙ (διηγ.), 1980. ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ (μυθιστ.), 1990. ΑΡΣΕΝΙΚΗ ΕΡΗΜΟΣ (μυθιστ.), 1996.
Οργάνωσε και επιμελήθηκε τον τόμο-αφιέρωμα: ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ: "Ένοικος τώρα του παντοτεινού, κεκυρωμένος", 1996.
Κυκλοφόρησε τέσσερις θεματικές ανθολογίες: ΤΟ ΜΕΛΑΝΙ ΦΩΝΑΖΕΙ Η 17η Νοέμβρη 1973 στη λογοτεχνία, 2003. Η ΑΡΧΑΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ Νεοέλληνες ποιητές για την Αρχαία Ελλάδα, 2004. ΤΟ 1821 ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ, 2011. Ο ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΝΕΟΤΕΡΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ, 2011.
Το 2009 κυκλοφόρησε τον τόμο δοκιμίων του "ΠΕΡΙ ΠΟΙΗΣΕΩΣ".
Με τη σύζυγό του Κερασία Κάραλη μετέφρασε ποιήματα του Ρούπερτ Μπρούκ.
Μέρος του έργου του έχει συμπεριληφθεί σε ανθολογίες και έχει δημοσιευθεί σε περιοδικά και εφημερίδες, όπως: ΑΝΤΙ, ΓΙΑΤΙ, Λέξη, ΑΚΤΗ (Κύπρου), Ποίηση, Εντευκτήριο, Παρατηρητής, Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ Κυριακής, Ποιητικά, Προκυμαία, Εμβόλιμον, Μανδραγόρας κ.ά.
Μέρος της ποίησης του Ηλία Γκρη έχει μεταφραστεί στα Αγγλικά, Ιταλικά, Βουλγαρικά, Γερμανικά, Ρωσικά, Ισπανικά, Περσικά, Γαλλικά, Αλβανικά.
Το 2006 κυκλοφόρησε στη Βουλγαρία ένας τόμος επιλογή ποιημάτων του από τις εκδόσεις "Μπαλκάνι", σε μετάφραση Τζέινας Νετέλτσεβα, το 2014 στην Ιταλία από τις εκδόσεις "Φερμέντι" σε μετάφραση Κρεσέντσιο Σαντζίλιο και στην Αλβανία από τις εκδόσεις "Νεράιδα" σε μετάφραση Νίκου Κατσαλίδα.
Αφιερώματα ή σελίδες αφιερωμένες στο έργο του έχουν κάνει τα περιοδικά: ΓΙΑΤΙ, 1998. ΑΚΤΗ (Ελληνομουσείον), 2001. Πανδώρα, 2006-2007. Ηλειακή Επιθεώρηση, 2007.
Για το έργο του δοκίμια έχουν γράψει και δημοσιεύσει οι: Μιχάλης Μερακλής, Αλέξης Ζήρας, Γιώργος Γιάνναρης, Φώντας Κονδύλης, Θανάσης Βενέτης, Δήμητρα Παυλάκου, Ηλίας Κεφάλας, Ανδρέας Φουσκαρίνης, Κώστας Βούλγαρης, Αγάθη Γεωργιάδου, Γιώργος Μπλάνας, Περικλής Σφυρίδης, Θανάσης Κωσταβάρας, Νικήτας Παρίσης, Περικλής Τσελίκης, Ηλίας Παπαδημητρακόπουλος, Ανθούλα Δανιήλ κ.ά.
Το 1986 συμμετείχε στο 6ο Παγκόσμιο Συνέδριο Συγγραφέων στη Σόφια. Το έργο του παρουσιάστηκε σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, σε σχολεία και σε πανεπιστήμια.
Διετέλεσε μέλος στην Επιτροπή Σεναρίων της ΕΡΤ, (1993-1995), στην Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας της Κύπρου, (2003-2005) και στο Διοικητικό Συμβούλιο του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ, 2010-2013.
Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ, της Εταιρείας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών.
Ποίηση
Ρημαγμένη Πολιτεία, 1980, 1984.
Στα Γεφύρια του Κόσμου, 1982.
Εχθρικό Τοπίο, 1983, 1985, 1990.
Λήθαργος Κόσμος, 1987, 1990.
Η Έφεσος των Αλόγων, 1993, 2012.
Αλφειός Πρόγονος, 2005.
Λήθαργος Κόσμος, Συγκεντρωτική έκδοση (1977-1987), 2014.
Σάν Άλλος Οιδίποδας, 2018.
Πεζογραφία
Το Μάτι του Ασύλου, 1990(2), 1998.
Αρσενική Έρημος, 1996(2).
Δοκίμια
ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ, ένοικος τώρα
Του παντοτεινού, κυρωμένος, 1996.
Ανθολογίες
Το Μελάνι Φωνάζει.
Η 17η Νοέμβρη 1973 στη λογοτεχνία, 2003,  2013.
Η Αρχαία πατρίδα των ποιημάτων.
Νεοέλληνες ποιητές για την αρχαία Ελλάδα, 2004.
Το 1821 στην ελληνική ποίηση, 2011.
Ο Παπαδιαμάντης με τα μάτια νεότερων λογοτεχνών, 2011.
Ο Ταχυδρόμος φέρνει γράμματα ποιήματα, 2017.
Μεταφράσεις
ΡΟΥΠΕΡΤ ΜΠΡΟΥΚ, Τα ποιήματα, ο ποιητής και η Σκύρος.
Εισαγωγή - Μετάφραση - Χρονολόγιο (Συνεργασία με την Κερασία Κάραλη), 2015.
Τηλεοπτικές εκπομπές
Τηλεοπτικές εκπομπές, (ΕΠΙΛΟΓΗ)
«ΘΥΜΑΜΑΙ...» - Πολυτεχνείο, (με το σκηνοθέτη Σταύρο Στρατηγάκο). ΕΤ1 Παρασκευή, 17 Νοέμβρη 1986.
«ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ Ο πρωτολάτης της ειρήνης», (με το Νίκο Παπαθανασίου). ΕΤ1, 23 Μαΐου 1986.
«ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΣΙΩΝ», (με τον Κίμ Ντήμων). ΕΤ1, Κυριακή 1 Μαΐου 1988.
«ΤΟ ΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ» ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ, ΝΕΤ, 1 Μαΐου 2000, στη σειρά εκπομπών του Ηλία Γκρή ΜΟΡΦΕΣ ΤΕΧΝΗΣ.
«ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ. Ο βάρδος του βορρά» - ΜΟΡΦΕΣ ΤΕΧΝΗΣ, ΝΕΤ, Καθαρή Δευτέρα 18 Μαρτίου 2002.
«ΘΩΜΑΣ ΜΠΑΚΑΛΑΚΟΣ» - ΜΟΡΦΕΣ ΤΕΧΝΗΣ, ΝΕΤ, 21 Αυγούστου 2002.
«ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ. Η ποίηση της φωνής» - ΜΟΡΦΕΣ ΤΕΧΝΗΣ, ΝΕΤ, Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2002.
«ΜΑΡΙΟΣ ΤΟΚΑΣ» - ΜΟΡΦΕΣ ΤΕΧΝΗΣ, ΝΕΤ, Χριστούγεννα 2002-2003.
Μεταφράσεις έργων του
Ilias Gris, moba, koemo uckam ga kanka, μετφ. Τζέινα Νετέλτσεβα, Balkani, 2006.
Ilias Gris, Blatime, Poezi, μετφ. Νίκος Κατσαλίδας, Neraida, 2014.
Θεματολογία
Η ποίηση του Ηλία Γκρη είναι κοινωνική, υπαρξιακή, φιλοσοφική. Σε όλο το έργο του ποιητικό-πεζογραφικό υπάρχει εν εξελίξει ένα υπέδαφος με αυτές τις τρεις παραμέτρους. Από την, κατ' ουσίαν, πρώτη, συλλογή του Ρημαγμένη Πολιτεία 1980, μέχρι και την τέταρτη Λήθαργος Κόσμος, 1987 ο παλμός του κόσμου, με τις σφοδρές αντιθέσεις, ολοζώντανος μέσα στους στίχους του τον κατατάσσει αρχικά στο πλευρό των κοινωνιστών ποιητών αλά «η φωνή του ξεχωρίζει γιατί κρατάει ή κρατιέται κι από τις ρίζες μιας ουσιαστικά βιωμένης εφηβείας και μιας ποιητικής εγρήγορσης». Ο ίδιος με εξομολογητικό ύφος θα πει, ότι «μέσα στο μεταπολιτευτικό περιβάλλον της πολιτικής, κοινωνικής έξαρσης, μοιάζει λογικό, ότι ακολούθησα μια τάση που έκλινε σε ποίηση ενός κοινωνικού φρονήματος». Ο προρητικός-προφητικός τόνος των πρώτων συλλογών, όπως γράφει ο Αλέξης Ζήρας, «τόνος μεγάλης πνοής και έξαρσης, προοικονομεί το πέρασμα του ποιητή στην Έφεσο των Αλόγων, 1993, σε έναν λόγο που (....) αναζητεί μέσω της συνειδητής αναγωγής το άχρονο, το αρχέγονο, την ηρακλείτεια ρευστότητα των πραγμάτων». Τα ποιήματα της συλλογής αυτής «αποτελούν καμπή στις μέχρι τώρα αισθητικές μου αναζητήσεις», αναγνωρίζει ο ποιητής.
Και η Ανθούλα Δανιήλ σε κριτική της για τη δεύτερη έκδοση της συλλογής Η έφεσος των αλόγων, θα γράψει ότι «τα άλογα της Εφέσου δεν υπάρχουν, αλλά "τρέχουν" να φέρουν το μήνυμα της αυταπάτης της ύπαρξής μας ή της ύπαρξης της αυταπάτης μας».
Με την έκτη συλλογή του Αλφειός Πρόγονος, 2005 όπως θα γράψει ο Μιχάλης Μερακλής «ο Γκρης αρθρώνει τον τίμιο λόγο του, άμεσο και αυθεντικό», ενώ ο κριτικός Νικήτας Παρίσης θα τονίσει ότι «η ποιητική συλλογή του Ηλία Γκρή λειτούργησε ως ένα ισχυρό αναγνωστικό ξάφνιασμα. Εκεί που πίστευα ότι η ποιητική "Γενιά του '70" πήγαινε να κλείσει τον ποιητικό ή ακόμη και τον βιολογικό της κύκλο, με βρήκαν οι στίχοι του Γκρη ως ένα απρόσμενο και ειδικού βάρους ποιητικό γεγονός». Η συλλογή Αλφειός Πρόγονος με αρκετά ποιήματα να συνιστούν μια μυθοποιητική εντοπιότητα, «ο Ηλίας Γκρής με την κατακτημένη ρυθμική αγωγή του λόγου του, προσφεύγει στα καβαφικά συμφραζόμενα επιζητώντας θεματικές ευρύτερες και αναγνωρίσιμες που τις επεκτείνει περαιτέρω ώστε να τις φέρει εγγύτερα στα καθ' ημάς, να εμβολιάσει το παρόν», γράφει ο συγγραφέας-κριτικός Κώστας Βούλγαρης. Και ο ποιητής Θανάσης Κωσταβάρας σε μια από τις σπάνιες κριτικές παρεμβάσεις του θα τονίσει ότι «είναι παρήγορο που υπάρχουν ποιητές σαν τον Ηλία Γκρή που διακονούν μια ποίηση ευθύνης, μία ποίηση που δεν είναι φερέφωνο (...) αλλά που δίνει κουράγιο και δύναμη? μία ποίηση δηλαδή που, ως ηθική και αισθητική και φιλοσοφική παρουσία: λειτουργεί». «Με τον "Αλφειό πρόγονο"», γράφει ο Αλέξης Ζήρας, «η υπέρβαση, η εξύψωση του ποιητικού δράματος γειώνονται. Αλλά μια τέτοια γείωση στο πραγματικό ασφαλώς σημαίνει και την επιστροφή στον πόνο στο μετρημένο ορίζοντα των ανθρωπίνων παθών».
Τιμητικές εκδηλώσεις
1988,	27 Μαΐου, Πύργος. Ο Δήμος και το Πνευματικό Κέντρο του Πύργου οργάνωσαν τιμητική εκδήλωση για δύο ποιητές της "Γενιάς του '70", τον Ηλία Γκρη και το Γιώργο Καραβασίλη. Ομιλητής ο συγγραφέας Ανδρέας Φουσκαρίνης. Διάβασαν ποιήματά τους οι δύο ποιητές.
1994,	12 Νοεμβρίου, Βαρθολομιό Ηλείας. Ο ομώνυμος Δήμος στο Πνευματικό Κέντρο της πόλης με ομιλητή το συγγραφέα Ανδρέα Φουσκαρίνη. Ποιήματα του Ηλία Γκρη διάβασε η ηθοποιός Μαρία Σπαντιδάκη. Στο πιάνο έπαιξε ο Παναγιώτης Κωνσταντακόπουλος.
1996,	16 Μαρτίου, Γαστούνη. Το Γυμνάσιο και Λύκειο και η Σχολή Γονέων Γαστούνης συνδιοργάνωσαν την εκδήλωση στην αίθουσα εκδηλώσεων του 2ου Δημοτικού Σχολείου. Μίλησαν οι φιλόλογοι Νότα Γρηγοροπούλου και Δήμητρα Μπακογιάννη. Ποιήματα του Ηλία Γκρή διάβασαν ο Ηλείος ηθοποιός Ανδρέας Βαρούχας, μαθητές και καθηγητές του Γυμνασίου και Λυκείου.
1998,	29 Οκτωβρίου, Βόλος. Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (Παιδαγωγικά Τμήματα...) στο Κτήριο Παπαστράτου. Έγινε εισαγωγή από τον επίκουρο καθηγητή Βασίλη Δ. Αναγνωστόπουλο με θέμα: "Ποίηση και ποιητές της γενιάς του '70". Ακολούθησε ομιλία του Ηλία Γκρη με θέμα: "Ποίηση και Αλήθεια". Φοιτήτριες του Πανεπιστημίου απήγγειλαν ποιήματα του Ηλία Γκρη.
1999,	12 Φεβρουαρίου, Καλλιθέα. Ο Δήμος Καλλιθέας και το Θεατρικό Εργαστήρι υπό την εποπτεία του Γιώργου Γαλάντη, στο Πολιτιστικό Κέντρο Τζιτζιφιών. Εισήγηση για την ποίηση του Ηλία Γκρή έκανε η Μαρία Αμέντα. Μαθητές του εργαστηρίου διάβασαν ποιήματα. Έπαιξε στο πιάνο ο Παναγιώτης Κωνσταντακόπουλος και τραγούδησε μελοποιημένους στίχους του Ηλία Γκρη, ο τραγουδιστής Γιάννης Θωμόπουλος.
2007,	24 Απριλίου, Ανθούσα. Η Κοινότητα Ανθούσας και ο Πρόεδρός της, συνθέτης Θωμάς Μπακαλάκος, στην αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων. Το ποιητικό έργο του Ηλία Γκρη παρουσίασε ο ποιητής - κριτικός λογοτεχνίας Γιάννης Κουβαράς. Διαβάστηκαν ποιήματα.
2009,	20 Μαρτίου, Πύργος. Ο Σύλλογος Φιλολόγων Πύργου-Ολυμπίας, στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Πύργου. Η εκδήλωση έγινε επ' ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης. Μίλησε ο ίδιος ο ποιητής για την ποίηση σήμερα. Ποιήματα του Ηλία Γκρη διάβασαν φιλόλογοι-μέλη του Συλλόγου και ο ίδιος ο ποιητής.
2010,	20 Φεβρουαρίου, Αθήνα. Ο πολιτιστικός χώρος "Εκστάν" Πατησίων και Καυτατζόγλου στα Κάτω Πατήσια. Η κριτικός λογοτεχνίας Αγάθη Γεωργιάδου παρουσίασε το θέμα: «Στα ασημένια νερά της ποίησης: μια παρουσίαση της ποίησης του Ηλία Γκρη». Ποιήματα διάβασε ο ίδιος ο ποιητής, ενώ μουσική έπαιξε και τραγούδησε μελοποιημένα ποιήματα ο Τάσος Γκρούς.
Ανθολογίες με έργα του
1.«ΕΡΩΤΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ. Από το 18ο αιώνα έως τις μέρες μας», Σπύρου Κοκκίνη. Εκδ. Φιλιππότη, Αθήνα 1985.
2.«ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ», Ανθολόγηση: Δημήτρης Αλεξίου, εκδ. Μπαρμπουνάκης 1987.
4.«ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ», τόμος τρίτος, Νίκου Παπαδημητρίου, εκδ. Παγκόσμιος Εκδοτικός Οργανισμός Χρήστος Γιοβάνης ΑΕΒΕ, Αθήνα 1995.
5.«ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΑΪΚΟΥ», επιμέλεια: Χρήστος Τουμανίδης, Εισαγωγή: Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος, εκδ. Δελφοί 1996.
6.«ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ», επιμ. Θανάσης Καστανιώτης - Θανάσης Θ. Νιάρχος. Εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 1998.
7.«Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ», πέμπτος τόμος, Κώστα Μιχ. Σταμάτη, Αθήνα 1998.
8.«ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ '70», Εισαγωγή: Αλέξης Ζήρας, Επιμέλεια: Δημήτρης Αλεξίου, εκδ. Όμβρος Αθήνα 2001.
9.«ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ», Θανάση Θ.Νιάρχου, Θανάση Α. Καστανιώτη, εκδ. Καστανιώτη 2004.
11.«ΣΚΥΡΟΣ ΑΝΕΜΟΕΣΣΑ Το Νησί στη Λογοτεχνία», Κερασίας Κάραλη, εκδ. Γαβριηλίδης 2006.
13.«ΕΠΕΙΔΗ Σ' ΑΓΑΠΗΣΑ ΚΑΙ Σ' ΑΓΑΠΩ ΑΚΟΜΗ, Ποιήματα για την αγάπη και τον έρωτα». Επιμέλεια: Γιάννης Η. Παππάς, εκδ. Μεταίχμιο Νοέμβρης 2010.
14.«ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΜΑΣ Το ποδόσφαιρο στη λογοτεχνία». Επιμέλεια: Γιάννης Η. Παππάς, εκδ. Μεταίχμιο, 2010.
15.«Το 1821 ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ», Ηλία Γκρή, εκδ. Κέδρος 2011.
16.«Ο ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΝΕΟΤΕΡΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ», Ανθο-λόγηση / Επιμέλεια Ηλίας Γκρής, εκδ. Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ, Αθήνα 2011.
17.«ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ Ελληνικά ποιήματα για ξένους ποιητές». Αντώνη Φωστιέρη - Θανάση Θ. Νιάρχου, εκδ. οδός Πανός, Αθήνα 2012.
18.«ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ (20ος αιώνας)». Ανθολόγηση - Επιμέλεια: Κώστας Γ. Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Τόμος Δ' (1970-2000), εκδ. Κότινος, Αθήνα 2013.
19.	«ΤΟ ΜΕΛΑΝΙ ΦΩΝΑΖΕΙ. Η 17η Νοέμβρη στη λογοτεχνία», εισαγωγή - ανθολόγηση: Ηλίας Γκρής, β' έκδοση Σ.Γαβριηλίδης, 2013.
20.	«Η ΤΡΕΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ. Από το Σολωμό μέχρι της μέρες μας». Επιλογή κειμένων-επιμέλεια: Γιάννης Η. Παππάς. Εισαγωγή: Ευάγγελος Η. Παππάς, Εκδ. Διαπολιτισμός, Πάτρα 2013.
Ξένες Δημοσιεύσεις
“A review of Greek social, economic and cultural life”, Hellenic Quarterly, No20, March, April, May 2004.
“A review of Greek social, economic and cultural life”, Hellenic Quarterly, No24-25, January/June 2006.
infocus, Quarterly Magazine on Literature, Culture & The Arts in Cyprus, Vol. 15, No2, June 2018.<references group="Ξένες Δημοσιεύσεις" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Δυναστεία των Ατταλιδών
Η Δυναστεία των Ατταλιδών ήταν Ελληνιστική δυναστεία που κυβέρνησε το κράτος της Περγάμου από το 281 μέχρι το 133 π.Χ.