cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζος Κάρτερ
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 13 Αυγούστου 2017, υπέγραψε με τη γαλλική Λιμόζ.
Στις 3 Ιανουαρίου 2019, ο Κάρτερ επέστρεψε στην Μακάμπι Ασντόντ, υπογράφοντας για το υπόλοιπο της σεζόν. Στις 18 Μαρτίου 2019, κατέγραψε 26 πόντους (ρεκόρ σεζόν), με 6/8 τρίποντα, μαζί με 4 ριμπάουντ και 2 ασίστ σε μία νίκη με 95-89 επί της Χαποέλ Τελ Αβίβ.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με το Ρέθυμνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Ασντόντ Μ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Καρσίγιακα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντίναμο Σάσαρι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
X-Men (σειρά ταινιών)
X-Men (2000)
Η ομάδα μεταλλαγμένων X-Men, με αρχηγό τον Καθηγητή X (Πάτρικ Στιούαρτ), έρχεται σε αντιπαράθεση με την Αδελφότητα των Κακών Μεταλλαγμένων, με αρχηγό τον εχθρικό Magneto (Ίαν ΜακΚέλεν). Ο δεύτερος είναι παλιός φίλος του Καθηγητή, ωστόσο θεωρεί ότι η ανθρωπότητα είναι υπεύθυνη για την περιθωριοποίηση και την κακομεταχείριση των ομοίων του. Ο Magneto και οι ακόλουθοί του είναι οι βασικοί αντίπαλοι των X-Men.
X-Men 2 (2003)
Οι X-Men καλούνται να αντιμετωπίσουν τον Συνταγματάρχη Γουίλιαμ Στράικερ (Μπράιαν Κοξ), παλιό γνώριμο του Wolverine, που ευθύνεται για το αδαμάντιο που καλύπτει τον σκελετό του, ο οποίος θέλει να αφανίσει δια παντός όλους τους μεταλλαγμένους του πλανήτη. Παράλληλα, ο Wolverine αναζητά τις ρίζες του και αναπτύσσει ειδύλλιο με την Τζιν Γκρέι. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στις ταινίες ο Nightcrawler (Άλαν Κάμινγκ), ενώ ο Pyro και ο Colossus αποκτούν μεγαλύτερους ρόλους.
Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Μπράιαν Σίνγκερ. Σε αυτή πρωταγωνιστούν οι Χιου Τζάκμαν, Ίαν ΜακΚέλεν, Πάτρικ Στιούαρτ, Μπράιαν Κοξ, Φάμκε Γιάνσεν, Άλαν Κάμινγκ, Χάλι Μπέρι, Ρεμπέκα Ρομέιν, Τζέιμς Μάρσντεν, Άννα Πάκουιν, Σον Άσμορ και Άαρον Στάνφορντ. Έκανε πρεμιέρα στις 2 Μαΐου του 2003, με προϋπολογισμό $110.000.000 και συνολικές εισπράξεις $407.711.549. Η ταινία έλαβε θετική υποδοχή για τα εφέ και τη δράση της, ενώ έπαινος δόθηκε και για το βάθος των ολοκληρωμένων χαρακτήρων της.
X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση (2006)
Η Τζιν Γκρέι, μετά το θάνατό της στο τέλος του X-Men 2, ανασταίνεται και μεταμορφώνεται σε Dark Phoenix, ένα πανίσχυρο πλάσμα γεμάτο οργή και μανία για καταστροφή. Η ηρωίδα κυριεύεται από το μένος του Phoenix και ο Wolverine, μαζί με τους υπόλοιπους X-Men, καλείται να την αντιμετωπίσει, ώστε να σώσει την ανθρωπότητα από τον αφανισμό.
Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Μπρετ Ράτνερ. Σε αυτή πρωταγωνιστούν οι Χιου Τζάκμαν, Ίαν ΜακΚέλεν, Φάμκε Γιάνσεν, Πάτρικ Στιούαρτ, Χάλι Μπέρι, Κέλσι Γκράμερ, Σον Άσμορ, Άννα Πάκουιν, Έλλιοτ Πέιτζ, Άαρον Στάνφορντ, Τζέιμς Μάρσντεν, Μπεν Φόστερ, Ντάνια Ραμίρεζ και Ρεμπέκα Ρομέιν. Έκανε πρεμιέρα στις 26 Μαΐου του 2006, με προϋπολογισμό $210.000.000 και συνολικές εισπράξεις $459.359.555.
X-Men η Αρχή: Γούλβεριν (2009)
Η ταινία αποτελεί prequel και spin-off και εστιάζει στο παρελθόν του χαρακτήρα Wolverine και στη σχέση του με τον ετεροθαλή αδελφό του, Βίκτορ Κριντ, τον χρόνο του στην Team X του Στράικερ, και την εισαγωγή του αδαμαντίου στον σκελετό του. Επίσης, εισάγει τους χαρακτήρες Gambit και Deadpool.
Το X-Men η Αρχή: Γούλβεριν σκηνοθετήθηκε από τον Γκάβιν Χουντ και πρωταγωνιστές είναι οι Χιου Τζάκμαν, Λιβ Σράιμπερ, Ντάνι Χιούστον, Ράιαν Ρέινολντς, Ντόμινικ Μόναχαν, Τέιλορ Κιτς, Λιν Κόλινς, Κέβιν Ντουράντ, Ντάνιελ Χένεϊ, Τιμ Πόκοκ, Μαξ Κάλεν και Πίτερ Ο' Μπράιεν. Ο Ντέιβιντ Μπένιοφ άρχισε να γράφει το σενάριο τον Οκτώβριο του 2004. Αντίθετα με τις προηγούμενες ταινίες, η ταινία γυρίστηκε στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία. Η ταινία έκανε πρεμιέρα την 1η Μαΐου του 2009, με προϋπολογισμό $150.000.000 και συνολικές εισπράξεις $373.062.864.
X-Men: Η Πρώτη Γενιά (2011)
Η ταινία εξελίσσεται αρχικά στο 1962 κατά τη διάρκεια της Κρίσης των πυραύλων της Κούβας και εστιάζει στη σχέση μεταξύ των Τσαρλς Εξέβιερ και Έρικ Λένσερ και τις αντίστοιχες σχέσεις των ομάδων μεταλλαγμένων τους: τους X-Men και της Αδελφότητας.
Τον Δεκέμβριο του 2009 ο Μπράιαν Σίνγκερ υπέγραψε να σκηνοθετήσει την ταινία αλλά το Μάρτιο του 2010 η 20th Century Fox ανακοίνωσε ότι ο Σίνγκερ θα παραμείνει στο πρότζεκτ ως παραγωγός, και όχι ως σκηνοθέτης. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Μάθιου Βον και πρωταγωνιστούν οι Τζέιμς ΜακΑβόι, Μάικλ Φασμπέντερ, Κέβιν Μπέικον, Τζένουαρι Τζόουνς, Ρόουζ Μπερν, Νίκολας Χουλτ, Τζένιφερ Λόρενς, Ζόι Κράβιτζ, Κέιλεμπ Λάντρι Τζόουνς και Λούκας Τιλ. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 3 Ιουνίου του 2011, με προϋπολογισμό $160.000.000.
Γούλβεριν (2013)
Ο Κρίστοφερ ΜακΚουάρι προσελήφθη να γράψει το σενάριο της ταινίας τον Αύγουστο του 2009. Ο Ντάρεν Αρονόφσκι προσελήφθη να σκηνοθετήσει την ταινία τον Οκτώβριο του 2010. Το Μάρτιο του 2011, το πρότζεκτ καθυστέρησε εξαιτίας της αποχώρησης του Αρονόφσκι καθώς η παραγωγή της ταινίας θα τον κρατούσε μακριά από την πατρίδα του για σχεδόν ένα χρόνο. Η σκηνοθεσία της ταινίας τελικά έγινε από τον Τζέιμς Μάνγκολντ και πρωταγωνιστές είναι οι Χιου Τζάκμαν, Χιρογιούκι Σανάντα, Χαλ Γιαμανούτσι, Τάο Οκαμότο, Ρίλα Φουκουσίμα, Γουίλ Γιουν Λι, Μπράιαν Τι και Σβετλάνα Χότσενκοβα. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 26 Ιουλίου του 2013, με προϋπολογισμό $120.000.000.
X-Men: Ημέρες ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος (2014)
Τοποθετημένη χρόνια μετά από τα γεγονότα του Γούλβεριν, η ταινία περιλαμβάνει το καστ της αρχικής σειράς ταινιών X-Men και X-Men: Η Πρώτη Γενιά. Η ιστορία είναι εμπνευσμένη από την πλοκή "Days of Future Past" του βιβλίου κόμικ Uncanny X-Men των Κρις Κλέρμοντ και Τζον Μπερν. Εκεί, ο Wolverine ταξιδεύει πίσω στο 1973 για να αποτρέψει μια δολοφονία που, αν εκτελεστεί, θα οδηγήσει στη δημιουργία ενός νέου συστήματος όπλων ονόματι Sentinels, που απειλεί την ύπαρξη των μεταλλαγμένων και, πιθανώς, όλης της ανθρωπότητας.
Ο Μάθιου Βον είχε κανονιστεί να σκηνοθετήσει την ταινία, αλλά αποχώρησε τον Οκτώβριο του 2012 για να εστιάσει στην ταινία Kingsman: Η Μυστική Υπηρεσία. Ο Μπράιαν Σίνγκερ, που σκηνοθέτησε τις δύο πρώτες ταινίες X-Men και ήταν παραγωγός στο X-Men: Η Πρώτη Γενιά, έγινε ο σκηνοθέτης της ταινίας. Το σενάριο γράφτηκε από τον Σάιμον Κίνμπεργκ. Πρωταγωνιστές είναι οι Χιου Τζάκμαν, Τζέιμς ΜακΑβόι, Μάικλ Φασμπέντερ, Τζένιφερ Λόρενς, Έλλιοτ Πέιτζ, Πίτερ Ντίνκλατζ, Ίαν ΜακΚέλεν, Πάτρικ Στιούαρτ, Νίκολας Χουλτ, Σον Άσμορ, Ομάρ Σάι, Ντάνιελ Κάντμορ, Μπούμπου Στιούαρτ, Φαν Μπίνγκμπινγκ, Αντάν Κάντο και Έβαν Πίτερς. Η βασική κινηματογράφηση ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2013 στο Μόντρεαλ του Καναδά και ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο. Επιπλέον κινηματογράφηση έγινε στο Μόντρεαλ τον Νοέμβριο του 2014 και τον Φεβρουάριο του 2014. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 23 Μαΐου του 2014, με προϋπολογισμό $200.000.000.
X-Men Origins: Magneto
Τον Δεκέμβριο του 2004, η 20th Century Fox προσέλαβε τον σεναριογράφο Σέλντον Τέρνερ να δημιουργήσει μια spin-off ταινία X-Men, και επέλεξε να γράψει το X-Men Origins: Magneto. Τον Απρίλιο του 2007, ο Ντέιβιντ Σ. Γκόγιερ προσελήφθη ως σκηνοθέτης. Ο Τέρνερ είπε ότι το σενάριο εστίαζε στο τι έγινε μεταξύ του 1939 και 1955, και στην προσπάθεια του Magneto να επιβιώσει στο Άουσβιτς. Κατά τη διάρκεια της απελευθέρωσης του στρατοπέδου, συναντά τον νεαρό στρατιώτη Εξέβιερ. Η ιστορία θα πραγματοποιούνταν με αναδρομές.
Τον 2008, ο Ίαν ΜακΚέλεν δήλωσε ότι θα επαναλάβει το ρόλο του Magneto. Με την πρόσληψη του Γκόγιερ το 2007, ειπώθηκε ότι ηθοποιοί νέοι σε ηλικία θα υποδυθούν τους χαρακτήρες.
Η ταινία ήταν προγραμματισμένη να γυριστεί στην Αυστραλία. Τον Ιούνιο του 2008, στο X-Μen Origins προστέθηκε άλλος ένας χαρακτήρας, ο Wolverine, για διαφορετική ταινία και το πρότζεκτ περίμενε την έγκριση για να αρχίσουν τα γυρίσματα στην Ουάσιγκτον τον Δεκέμβριο του 2008. Ο Γκόγιερ είπε ότι τα γυρίσματα θα ξεκινήσουν εάν η ταινία X-Men η Αρχή: Γούλβεριν ήταν επιτυχής. Η ιστορία μετακινήθηκε στο 1961 και περιλάμβανε τους Εξέβιερ και Magneto να μάχονται έναν κακοποιό.
Τελικά, ο ΜακΚέλεν ανέφερε ότι δεν θα υποδυθεί τον Magneto, επικαλούμενος την ηλικία του ως εμπόδιο. Το 2009, η παραγωγός των X-Men, Λόρεν Σάλερ Ντόνερ, δήλωσε ότι η ταινία δεν μπορεί να γίνει. Η Ντόνερ δήλωσε ότι η ταινία Magneto δεν θα υλοποιηθεί, και ότι στοιχεία του σεναρίου του Magneto ενσωματώθηκαν στο X-Men: Η Πρώτη Γενιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Αμερικανικές σειρές ταινιών Κατηγορία:Εμπορικά σήματα της 20th Century Studios Κατηγορία:X-Men (σειρά ταινιών)
Βουκ Λαζάρεβιτς
Ο Βουκ Λαζάρεβιτς (σερβικά: Вук Лазаревић) (περ. 1380-1410) από τον Οίκο των Λαζάρεβιτς ήταν Σέρβος πρίγκιπας και ο νεότερος γιος του πρίγκιπα Λαζάρου και της Μίλιτσα που εκτελέστηκε στις 6 Ιουλίου του 1410.
Γεννήθηκε λίγο μετά το 1380, ήταν αδελφός του Δεσπότη Στέφανου. Μετά τη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389 ο Βουκ με τον αδελφό του και τη μητέρα του συμμετείχαν στον έλεγχο και διακυβέρνηση της Σερβίας. Πήρε μέρος στη Μάχη της Άγκυρας με τον στρατό του αδελφού του με το μέρος των Οθωμανών όπου ήταν υποτελής.
Μετά τη Μάχη του Κοσμιδίου έφυγε για τη Σερβία αλλά στο δρόμο συνελήφθη στη Φιλιππούπολη από τους Οθωμανούς κι εκτελέστηκε με συνοπτικές διαδικασίες για την προδοσία του στο Κοσμίδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δεσποτάτο της Σερβίας Κατηγορία:Μάχη του Κοσσυφοπεδίου Βουκ Κατηγορία:Σερβία του Μοράβα
Φραγκοστάφυλο
thumb|right|240px|Κόκκινα φραγκοσταφυλα Το φραγκοσταφυλο (επιστ. ονομ.: Ribes rubrum ή Ribes nigrum) του γένους (Ribes ― Ριβήσιο) είναι μικρός θυσανώδης θάμνος εύκολης καλλιέργειας, ανθεκτικός στο κρύο, που ευδοκιμεί σε υγρά και δροσερά κλίματα και σε όλα τα εδάφη εκτός των πολύ υγρών.
Γιάγκος Σημαντήρης
Ο Γιάγκος (Γιάννης) Σημαντήρης (5 Φεβρουαρίου 1940 - 9 Μαρτίου 2007) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.
Φραγκοστάφυλο
Συγκομιδή και χρήση
Η συγκομιδή τους γίνεται βαθμιαία Ιούλιο-Αύγουστο, αφού πάρουν το χρώμα τους, που ανάλογα την ποικιλία μπορεί να είναι: πρασινωποί, κίτρινοι, κοκκινωποί ή μαύροι (ποικιλία nigra) χωρίς κουκούτσι και χνούδι. Έχουν γλυκιά υπόξινη πολύ ευχάριστη γεύση και καταναλώνονται φρέσκοι ή χρησιμοποιούνται σε τούρτες, μαρμελάδες, αλλά και χυμούς φρούτων. Το συγκεκριμένο φρούτο μπορεί να γίνει ζελέ πλούσιο σε πηκτίνη που η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C είναι σχεδόν ίση με εκείνη των πορτοκαλιών.
Γιάγκος Σημαντήρης
Γεννήθηκε το 1940 στη Χάιφα του Ισραήλ και ήρθε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1960. Πρόκειται για έναν από τους πρώτους ομογενείς της Διασποράς (εξαιρούνται οι Κύπριοι), εάν όχι ο πρώτος, που διακρίθηκαν στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Φραγκοστάφυλο
Διάκριση
Το φραγκοστάφυλο δεν πρέπει να συγχέεται με το λαγοκέρασο (Ribes uva-crispa συν. Ribes grossularia), που είναι διαφορετικό είδος, περισσότερο μεγαλόκαρπο.
Πίνακες
μικρογραφία
Παραπομπές
Κατηγορία:Φρούτα του δάσους Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα Κατηγορία:Ροδοειδή
Γιάγκος Σημαντήρης
Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι ο Σημαντήρης δεν στέφθηκε πρωταθλητής σε καμία από τις 5 περιόδους του στον Ολυμπιακό, ενώ όταν έφυγε ο ομάδα κατέκτησε δύο συνεχόμενους τίτλους.
Αγωνίστηκε σε έναν (1) αγώνα με την Εθνική Ελλάδας (3.5.1961 στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, 2-1 τη Β. Ιρλανδία) και έναν (1) με την εθνική Ισραήλ (29.11.1959 στη Ραμάτ Γκαν, 1-1 με την Πολωνία). .
Μαζί με τον κυπριακής καταγωγής Παύλο Βασιλείου (Ελλάδα και Κύπρος), τον Κώστα Χούμη (Ελλάδα και Ρουμανία) και τον Απόστολο Γιάννου (Ελλάδα και Αυστραλία) είναι οι μόνοι Έλληνες ποδοσφαιριστές που έχουν παίξει σε δύο διαφορετικές εθνικές ομάδες και ο είναι μόνος που χρίστηκε διεθνής με την ελληνική, αφού πρώτα είχε αγωνιστεί σε άλλη.
Στον Ολυμπιακό εντάχθηκαν μαζί του, αλλά χωρίς αξιοσημείωτη παρουσία, οι μεγαλύτεροι αδελφοί του Μιχάλης (γένν. 1936, αποσύρθηκε το 1963 λόγω σπασμένου ποδιού) και Μανώλης (γένν. 1938, μετανάστευσε στη Ν. Αφρική όπου έγινε διευθυντής σούπερ-μάρκετ).
Οι Σημαντήρηδες έχουν καταγραφεί στην ιστορία του ισραηλινού ποδοσφαίρου ως τα πρώτα τρία αδέλφια που έπαιξαν ταυτόχρονα και μάλιστα στον ίδιο σύλλογο. Ο πατέρας τους υπήρξε και αυτός ποδοσφαιριστής στην Αίγυπτο.
Εργάστηκε στη συνέχεια ως αυτοκινητιστής (οδηγός ταξί). Απέκτησε τρία παιδιά και απεβίωσε το 2007.
Πηγές
Κατηγορία:Χάιφα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισραήλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Χάιφα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Σπόρτπαρκ Έσεν/Μάουρεν
Το γήπεδο εγκαινιάστηκε το 1975. Χρησιμοποιήθηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 U-17. Η χωρητικότητα αγγίζει μόλις τις 600 θέσεις.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στο Λίχτενσταϊν Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στο Λίχτενσταϊν Κατηγορία:ΟΣΦ Έσεν/Μάουρεν
Σουηδικό Death Metal
Μουσικό ύφος
thumb|230px|Οι At the Gates το 2008 Το σουηδικό Death Metal έχει χαρακτηριστικά του New Wave of British Heavy Metal με γρήγορα ριφ και αρμονικές κιθάρες. Τα στοιχεία του Death Metal που επηρέασαν το είδος έχουν να κάνουν με την παραμόρφωση στις κιθάρες και τα διπλά μπάσα τύμπανα, αλλά μελωδικά στοιχεία αντικατέστησαν βασικά χαρακτηριστικά του Death Metal, όπως τα ενίοτε καθαρά φωνητικά, οι ακουστικές κιθάρες και τα πλήκτρα.
Ιστορία
Τα συγκροτήματα του είδους παρουσιάζουν καταβολές στο Hardcore Punk από τις αρχές της δεκαετίας του '80 και από τους Bathory και το πρώτο κύμα του Black metal. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 διαμορφώθηκε το πρώτο κύμα του σουηδικού death metal με συγκροτήματα όπως οι Entombed, Dismember, Grave, Necrophobic, Utumno και Unleashed. Παράλληλα, η σκηνή του Γκέτεμποργκ χαρακτηρίστηκε από την προσθήκη progressive στοιχείων. Το είδος γνώρισε απότομη άνοδο της δημοτικότητας του με την κυκλοφορία του "Slaughter of the Soul" των At the Gates, του "The Gallery" των Dark Tranquillity και του "The Jester Race" των In Flames.
Πηγές
Κατηγορία:Είδη heavy metal
Μαρτσέλο Μαλπίγκι
Ο Μαρτσέλο Μαλπίγκι (Marcello Malpighi, 10 Μαρτίου 1628 - 29 Νοεμβρίου 1694) ήταν Ιταλός ιατρός. Υπήρξε θεμελιωτής της μικροσκοπικής ανατομικής και από τους πιο θερμούς υποστηρικτές της θεωρίας του Ιπποκράτη, πράγμα που τον έφερε σε αντίθεση με τους οπαδούς της θεωρίας του Γαληνού. Ανακάλυψε την κυψελική δομή των πνευμόνων και την αναγνώριση των κυττάρων ως δομικών στοιχείων των ιστών. Διορίστηκε το 1656 καθηγητής της ιατρικής στην Πίζα. Συνδέθηκε φιλικά με το μαθηματικό Μπορέλι. Στην Μπολόνια, την πόλη όπου σπούδασε, οι έρευνές του κατέληξαν σε ανακαλύψεις που επιβεβαιώθηκαν από τη σύγχρονη επιστήμη.
Από το 1691 μέχρι το θάνατό του ήταν αρχίατρος του πάπα Ιννοκέντιου ΙΒ΄. Εισήγαγε την πειραματική μέθοδο στην ανατομία και υπήρξε ένας από τους πρώτους που μελέτησε με μικροσκόπιο τους ιστούς. Ανακάλυψε τα τριχοειδή αγγεία στα πνευμόνια του βατράχου, το αγγειώδες σπείραμα του νεφρού και τα Μαλπιγιανά σωμάτια, που είναι το σύνολο των λεμφικών κυττάρων που σχηματίζουν το λευκό στρώμα του σπλήνα.
Στη βοτανική η οικογένεια Μαλπιγιοειδή (Malpighiaceae) και η τάξη Μαλπιγιώδη (Malpighiales) ονομάστηκαν προς τιμή του από τον Κάρολο Λινναίο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί βιολόγοι Κατηγορία:Ιταλοί ανατόμοι Κατηγορία:Ιταλοί βοτανολόγοι Κατηγορία:Ιταλοί ζωολόγοι Κατηγορία:Ιταλοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Ιστορία της ανατομίας
Εμιλιάνο Ροδρίγεθ
Ο Εμιλιάνο Ροδρίγεθ (ισπανικά: Emiliano Rodríguez, γεννήθηκε 10 Ιουνίου 1937) είναι Ισπανός πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ. Από τους καλύτερους Ευρωπαίους καλαθοσφαιριστές όλων των εποχών, συμπεριλήφθηκε στους 50 Σπουδαιότερους Παίκτες της FIBA το 1991, εισήχθη στο FIBA Hall of Fame το 2007, ενώ το 1997 τιμήθηκε με το Τάγμα Αξίας της FIBA.
Καριέρα
Ο Ροδρίγεθ αγωνίστηκε σε 175 παιχνίδια με την Εθνική Ισπανίας σημειώνοντας 2.834 πόντους, συμμετέχοντας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 και του 1968 και σε επτά Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Μπάσκετ, τα έτη 1959, 1961, 1963 (ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίκτης της διοργάνωσης ), 1965, 1967, 1969 και 1971. Ήταν πρώτος σκόρερ στη διοργάνωση του 1965 με 175 πόντους και μέσο όρο 21,9 πόντους, ενώ το 1967 με 174 πόντους και μέσο όρο 21,8 ήταν δεύτερος μετά το Γιώργο Κολοκυθά. Με 864 πόντους (53 αγώνες) είναι 8ος σκόρερ όλων των εποχών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Το 2000 ορίστηκε Επίτιμος Πρόεδρος του τμήματος μπάσκετ της Ρεάλ Μαδρίτης και ήταν επίσης μέλος της ένωσης παικτών μπάσκετ της Ρεάλ, θέση παρόμοια σε αυτό που έχει ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο στο ποδόσφαιρο. Το 2008 επιλέχθηκε ως ένας από τους 50 Σπουδαιότερους Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ρεάλ Μαδρίτης Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1959 Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1959 Κατηγορία:Ισπανοί Μεσογειονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1961 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1963 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1965 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1967 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1969 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1971 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA
Αναπνοή
240px|right|thumb|Η λειτουργία των πνευμόνων κατά την αναπνοή Η αναπνοή σε επίπεδο οργανισμού είναι ή διαδικασία με την οποία ένας οργανισμός προσλαμβανει οξυγόνο και αποβάλλει διοξείδιο του άνθρακα. Η λειτουργία αυτή συντηρεί την κυτταρική αναπνοή, δηλαδή την διαδικασία που πραγματοποιείται στα κύτταρα του οργανισμού, για την παραγωγή ενέργειας. Για την λειτουργία της αναπνοής υπάρχει σε κάθε οργανισμό ξεχωριστό σύστημα οργάνων, το αναπνευστικό σύστημα.
Το αναπνευστικό σύστημα
Το αναπνευστικό σύστημα είναι το σύστημα οργάνων που χρησιμεύουν στην πρόσληψη του ατμοσφαιρικού αέρα από το περιβάλλον. Χωρίζεται στην ανώτερη και στην κατώτερη αναπνευστική οδό. Η ανώτερη αναπνευστική οδός περιλαμβάνει την μύτη, τον φάρυγγα, τον λάρυγγα, και την τραχεία, ενώ το κατώτερο περιλαμβάνει τους βρόγχους και τους πνεύμονες. Κατά την λειτουργία της αναπνοής ο αέρας εισέρχεται από την ρινική κοιλότητα αλλά και από την στοματική και καταλήγει στον φάρυγγα που βρίσκεται πίσω από την στοματική κοιλότητα. Ο φάρυγγας εξυπηρετεί και την κατάποση της τροφής. Μετά τον φάρυγγα ο εισπνεόμενος αέρας καταλήγει στον λάρυγγα ο οποίος είναι απομονωμένος από την πεπτική αλυσίδα. Στην συνέχεια ακολουθεί η τραχεία για να καταλήξει ο εισπνεόμενος αέρας στους βρόγχους και στις κυψελίδες του πνεύμονα και από 'κει μέσω του καρδιαγγειακού συστήματος το οξυγόνο μεταφέρεται σε όλους τους ιστούς του οργανισμού.
Εισπνοή
Εισπνοή ονομάζεται η είσοδος του αέρα στους πνεύμονες και αποτελεί την πρώτη φάση της αναπνοής. Η είσοδος του ατμοσφαιρικού αέρα στους πνεύμονες επιτυγχάνεται με την αύξηση της θωρακικής κοιλότητας κατά την εισπνοή. Η κάθοδος του διαφράγματος, που είναι ένας θολωτός μυς, και η κίνηση των πλευρών του θώρακα προς τα πάνω και προς τα έξω κατά την εισπνοή, εξασφαλίζουν την αύξηση της θωρακικής κοιλότητας. Η κίνηση των πλευρών και του στέρνου επιτυγχάνεται με τη βοήθεια των μεσοπλεύριων μυών.
Το οξυγόνο του ατμοσφαιρικού αέρα που έφθασε με την εισπνοή στις κυψελίδες πρέπει να μεταφερθεί με το αίμα σε όλα τα κύτταρα του σώματος για τις καύσεις. Το διοξείδιο του άνθρακα που παράγεται από τις καύσεις πρέπει να μεταφερθεί με το αίμα στις κυψελίδες για να αποβληθεί.
Πηγές
Αντρέας Χρ. Κούσπαρος, Αντρούλα Χ. Νικολάου, Αντρούλα Α. Ανθούλη Ανθρωπολογία Γ' Γυμνασίου
Κυτταρική αναπνοή
Η κυτταρική αναπνοή μπορεί να είναι είτε αερόβια είτε αναερόβια. Στα κύτταρα ενός οργανισμού επιτελείται η αερόβια αναπνοή. Με την λειτουργία αυτή μεταβολίζεται η γλυκόζη προς διοξείδιο του άνθρακα και νερό, παράγοντας ενεργειακά μόρια ATP. Κατά την αερόβια αναπνοή παράγεται για κάθε mol γλυκόζης περίπου 32mol ATP. Η διαδικασία αυτή πραγματοποιείται σε ειδικά οργανίδια των κυττάρων, τα μιτοχόνδρια ενώ στα φυτικά κύτταρα συμβαίνει στους χλωροπλάστες. Η αναερόβια αναπνοή πραγματοποιείται σε ορισμένους μονοκύτταρους οργανισμούς και έχει ως αποτέλεσμα τον μεταβολισμό της γλυκόζης προς πυροσταφυλικό οξύ. Κατά την διαδικασία αυτή παράγονται μόνο δύο mol ATP για κάθε mol γλυκόζης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρώπινο σώμα Κατηγορία:Αντανακλαστικά
Μεσοπροπίθηκος
Ο Μεσοπροπίθηκος (Mesopropithecus) είναι εξαφανισμένο γένος μικρού έως μέσου μεγέθους λεμούριου, στρεψίρρινου πρωτεύοντος, από τη Μαδαγασκάρη, το οποίο περιλαμβάνει τα είδη M. dolichobrachion, M. globiceps, και M. pithecoides. Μαζί με τον Παλαιοπροπίθηκο, τον Αρχαιοίντρις, και τον Μπαμπακότια είναι μέλος της οικογένειας των βραδύποδων λεμούριων (Παλαιοπροπιθηκίδες, Palaeopropithecidae). Κάποτε θεωρούνταν ιντριίδης λόγω του ότι το κρανίο του ήταν παρόμοιο με αυτό των σύγχρονων σίφακων, ωστόσο ένας μετακρανιακός σκελετός (ο σκελετός εκτός από τα οστά του κρανίου) που βρέθηκε πρόσφατα δείχνει ότι ο Μεσοπροπίθηκος είχε μακρύτερα πρόσθια άκρα από ότι οπίσθια, χαρακτηριστικό κοινό στους βραδύποδες λεμούριους αλλά όχι στους ιντριίδες. Ωστόσο, καθώς είχε τα πιο κοντά πρόσθια άκρα από όλους τους βραδύποδες λεμούριους, θεωρείται ότι ήταν πιο τετράποδος στην κίνηση και δεν κρέμονταν από δέντρα τόσο όσο οι άλλοι βραδύποδες λεμούριοι.
Και τα τρία είδη έτρωγαν φύλλα, φρούτα και σπόρους, αλλά με διαφορετικές αναλογίες. Ο M. pithecoides ήταν κυρίως φυλλοβόρος, αλλά έτρωγε και φρούτα ενώ σποραδικά σπόρους. Ο M. globiceps έτρωγε φρούτα και φύλλα, καθώς και μεγαλύτερη ποσότητα σπόρων από ότι ο M. pithecoides. Ο M. dolichobrachion είχε επίσης μικτή δίαιτα φρούτων και φύλλων, αλλά αναλύσεις υποδεικνύουν ότι κατανάλωνε περισσότερους σπόρους από ότι τα άλλα δύο είδη.
Αν και σπάνια, τα τρία είδη ήταν ευρέως διαδεδομένα στο νησί, ωστόσο ήταν αλλοπατρικά αναμεταξύ τους, με τον M. dolichobrachion στα βόρεια, τον M. pithecoides στα νότια και δυτικά, και τον M. globiceps στο κέντρο του νησιού. Ο M. dolichobrachion ήταν ο πιο ξεχωριστός από τα τρία είδη λόγω των μεγαλύτερων πρόσθιων άκρων του. Ο Μεσοπροπίθηκος ήταν ένας από τους μικρότερους, εξαφανισμένους πλέον, υποαπολιθωμένους λεμούριους, αλλά ελαφρώς μεγαλύτερος από τους μεγαλύτερους επιζώντες λεμούριους. Είναι γνωστός μόνο από υποαπολιθωμένα κατάλοιπα, και εξαφανίστηκε μετά την άφιξη των ανθρώπων στο νησί, πιθανώς λόγω της πίεσης από το κυνήγι και της καταστροφής του ενδιαιτήματος του.
Ταξινόμηση και φυλογενετική
Ο Μεσοπροπίθηκος είναι γένος εντός της οικογένειας των βραδύποδων λεμούριων (Palaeopropithecidae) η οποία περιλαμβάνει τρία ακόμα γένη, τον Παλαιοπροπίθηκο, τον Αρχαιοΐντρις και τον Μπαμπακότια. Η οικογένεια με τη σειρά της ανήκει στην ενδοτάξη των Λεμουριόμορφων (Lemuriformes), η οποία περιλαμβάνει όλους τους λεμούριους της Μαδαγασκάρης.
Ο Μεσοπροπίθηκος ονομάστηκε το 1905 από τον Χέρμπερτ Φ. Στάντινγκ (Herbert F. Standing) χρησιμοποιώντας τέσσερα κρανία που βρέθηκαν στην Ampasambazimba. Σημείωσε ότι το ζώο είχε χαρακτηριστικά και του Παλαιοπροπίθηκου και των επιζώντων σίφακων (Propithecus). Το 1936 ο Τσαρλς Λάμπερτον (Charles Lamberton) όρισε τα είδη Neopropithecus globiceps (με βάση ένα κρανίο από το Tsirave) και το N. platyfrons (με βάση δύο κρανία από το Anavoha). Πίστευε ότι ο Νεοπροπίθηκος (Neopropithecus) ήταν ξεχωριστό, ενδιάμεσο γένος μεταξύ του Μεσοπροπίθηκου και του Προπίθηκου. Το 1971 ο παλαιοανθρωπολόγος Ίαν Τάτερσαλ (Ian Tattersall) ενέταξε το N. platyfrons στο N. globiceps και το γένος Neopropithecus στο Mesopropithecus.
Μέχρι το 1986, ο Μεσοπροπίθηκος ήταν γνωστός μόνο από κρανιακά κατάλοιπα από την κεντρική και νότια Μαδαγασκάρη, και επειδή αυτά είναι παρόμοια με τα δόντια και τα κρανία των ζώντων ιντριίδων, και ειδικότερα με αυτά του Σίφακα του Βερώ (Propithecus verreauxi), ο Μεσοπροπίθηκος συχνά τοποθετούνταν στην οικογένεια των Ιντριίδων. Για παράδειγμα, το 1974, οι Τάτερασαλ και Σβάρτς χαρακτήρισαν τον Μεσοπροπίθηκο ως αδελφική ομάδα με τους σίφακες. Με την ανακάλυψη όμως ενός σκελετού M. dolichobrachion κοντά στο Ankarana το 1986 έγινε ξεκάθαρο ότι ο Μεσοπροπίθηκος μοιράζονταν σαφή χαρακτηριστικά με τους βραδύποδες λεμούριους. Εν αντιθέσει με τους τους ιντριίδες, αλλά όπως οι βραδύποδες λεμούριοι, είχε επιμηκυμμένα πρόσθια άκρα καθώς και άλλες προσαρμογές για κρέμασμα από δέντρα, όντας έτσι πιο κοντά στην οικογένεια των Παλαιοπροπιθηκίδων. Μια σύγκριση αυτών των μορφολογικών χαρακτηριστικών μεταξύ των βραδύποδων λεμούριων και των ιντριίδων υποδεικνύει ότι ο Μεσοπροπίθηκος ήταν το πρώτο γένος που απέκλινε εντός της οικογένειας των βραδύποδων λεμούριων.
Ανατομία και φυσιολογία
Το γένος Μεσοπροπίθηκος περιλαμβάνει κάποιους από τους μικρότερους προσφάτως εξαφανισμένους υποαπολιθωμένος λεμούριος, αν και όλα τα είδη ήταν μεγαλύτερα από τους σύγχρονους λεμούριους. Το βάρος τους κυμαίνονταν από 10 έως 14 kg. Ήταν επίσης οι λιγότερο εξειδικευμένοι από όλους τους βραδύποδες λεμούριους μοιάζοντας περισσότερο με τους σύγχρονους ιντριίδες και στα κρανιακά και τα μετακρανιακά χαρακτηριστικά. Το μήκος του κρανίου τους κυμαίνονταν από 93,4 έως 105,5 mm. Ο οδοντικός τύπος και οι αναλογίες του κρανίου έμοιαζαν περισσότερο με αυτές των σύγχρονων σίφακων. Ο οδοντικός τύπος του Μεσοπροπίθηκου ήταν ο ίδιος με των υπόλοιπων βραδύποδων λεμούριων και ιντριίδων: είτε είτε  Είχε κτενωτά δόντια αποτελούμενα από τέσσερα δόντια, όπως όλοι οι ιντριίδες και οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους βραδύποδες λεμούριους. Δεν είναι ξεκάθαρο αν ένα από τα μόνιμα δόντια στα κτενωτά δόντια ήταν κοπτήρας ή κυνόδοντας, με αποτέλεσμα να υπάρχουν δύο αντικρουόμενοι οδοντικοί τύποι. Όπως άλλοι βραδύποδες λεμούριοι και ιντριίδες, ο Μεσοπροπίθηκος είχε ραγδαία ανάπτυξη δοντιών.
Παρά τις ομοιότητες, υπάρχουν αρκετά χαρακτηριστικά στα κρανία του Μεσοπροπίθηκου που τα ξεχωρίζουν από αυτά των ζώντων ιντριίδων. Το κρανίο, καθώς και τα ζυγωματικά τόξα, είναι πιο στιβαρά. Οι κροταφικές γραμμές ενώνονται σε ένα οβελιαίο λοφίο ενώ υπάρχει διακριτή αυχενική ακρολοφία. Το κρανίο έχει πιο στρογγυλεμένη κρανιακή κοιλότητα, ελαφρώς μικρότερες και πιο συγκλίνουσες κόγχες, και πιο έντονη οπισθοκογχική σύσφιξη (στένωση του κρανίου πίσω από τις κόγχες), πιο στιβαρή οπισθοκογχική ράβδο (postorbital bar, οστό που περικυκλώνει την κόγχη), πιο απότομη γωνία στο πρόσωπο, πιο στιβαρό και κυρτό ζυγωματικό οστό, και πλατύτερο τετραγωνισμένο ρύγχος. Οι άνω κοπτήρες και κυνόδοντες ήταν μεγαλύτεροι. Η πιο στιβαρή κάτω γνάθος και γενειακή σύμφυση (το σημείο όπου ενώνονται τα δύο τμήματα της κάτω γνάθου),υποδεικνύουν πιο φυλλοβόρα δίατα, η οποία απαιτεί επιπλέον άλεση. Οι κόγχες είναι μεγάλες (σε απόλυτο μέγεθος) όσο και αυτές των μικρότερων επιζώντων ιντριίδων, γεγονός που υποδεικνύει χαμηλή οξύτητα όρασης. Ο Μεσοπροπίθηκος και ο κοντυνότερος συγγενής του από τους βραδύποδες λεμούριους, ο Μπαμπακότια, μοιράζονταν κάποια χαρακτηριστικά με τους ιντριίδες, εν αντιθέσει με τους μεγαλύτερους βραδύποδες λεμούριους, τον Παλαιοπροπίθηκο και τον Αρχαιοίντρις. Σε αυτά περιλαμβάνονταν τα τέσσερα κτενωτά δόντια (toothcomb), διευρυμένο ακουστικό πομφόλυγα (οστέινη δομή που εσωκλείει μέρος του μέσου και έσω αυτιού), και το οστέινο δαχτυλίδι που συγκρατεί τον τυμπανικό υμένα.
Ενώ το κρανίο του Μεσοπροπίθηκου μοιάζει περισσότερο με αυτό των σύγχρονων σίφακων, ο μετακρανιακός σκελετός είναι αρκετά διαφορετικός. Αντί για επιμηκυμένα οπίσθια άκρα για άλματα, ο Μεσοπροπίθηκος είχε επιμηκυμένα πρόσθια άκρα, υποδεικνύοντας ότι χρησιμοποιούνταν για τετράποδη κίνηση, αργό σκαρφάλωμα, και κάποιου είδους κρέμμασμα με τα πρόσθια και τα οπίσθια άκρα. Ήταν ο πλέον τετράποδος από τους βραδύποδες λεμούριους, έχοντας δείκτη άκρων μεταξύ 97 και 113, σε σύγκριση με τις μικρότερες τιμές για τους ιντριίδες και τις μεγαλύτερες για τους υπόλοιπους βραδύποδες λεμούριους. (Στα δενδρόβια πρωτεύοντα, δείκτης άκρων με τιμή 100 υποδεικνύει τετράποδη κίνηση, μεγαλύτερες τιμές συμπεριφορά κρεμμάσματος, και χαμηλότερες υποδεικνύουν κίνηση με άλματα.) Οστά του καρπού που βρέθηκαν το 1999 επιδεινύουν ότι ο Μεσοπροπίθηκος ήταν ικανός στο κατακόρυφο σκαρφάλωμα και ότι έμοιαζε περισσότερο στους λόρις από ότι οι υπόλοιποι βραδύποδες λεμούριοι. Ανάλυση των οσφυϊκών σπονδύλων του M. dolichobrachion υποστηρίζουν περαιτέρω αυτό το συμπέρασμα.
Η κατανόηση της μορφολογίας του Μεσοπροπίθηκου δεν ήταν πάντα τόσο ολοκληρωμένη. Μέχρι πρόσφατα, σημαντικά τμήματα του σκελετού δεν είχαν ανακαλυφθεί, συμπεριλαμβανομένης της κερκίδας, της ωλένης, των σπονδύλων, διαφόρων οστών του χεριού και του ποδιού, και της λεκάνης. Το 1936, η Alice Carleton συσχέτισε μετακρανιακά κατάλοιπα του εστεμμένου σίφακα (Propithecus diadema) από την Ampasambazimba με τον Mesopropithecus pithecoides και κατέληξε στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι η μορφολογία του έμοιαζε περισσότερο με αυτή μαϊμούς. Αυτό το λάθος διορθώθηκε το 1948 από τον Τσαρλς Λάμπερτον.
Κατανομή και οικολογία
Τα είδη Μεσοπροπίθηκου φαίνεται ότι ήταν εν γένει σπάνια εντός της ευρείας κατανομής τους. Συνολικά, τα τρία είδη έχουν βρεθεί στο βόρειο, νότιο, δυτικό και κεντρικό τμήμα της Μαδαγασκάρης, αν και φαίνεται ότι είναι γεωγραφικώς διαχωρισμένα (αλλοπατρικά είδη) μεταξύ τους. Υποαπολιθωμένα ευρήματα υποδεικνύουν ότι έζησαν στην ίδια περιοχή (συμπαρτρικά είδη) με άλλους βραδύποδες λεμούριους στο βόρειο και στο κεντρικό τμήμα της Μαδαγασκάρης. Τα υποαπολιθωμένα κατάλοιπα του M. globiceps έχουν βρεθεί σε επτά τοποθεσίες της Μαδαγασκάρης: Anavoha, Ankazoabo-Grotte, Belo sur Mer, Manombo-Toliara, Taolambiby, Tsiandroina και Tsirave. Υποαπολιθωμένα κατάλοιπα των M. pithecoides και M. dolichobrachion έχουν βρεθεί μόνο σε μία τοποθεσία για το καθένα, στο Ampasambazimba και στο Ankarana αντίστοιχα.
Εξαφάνιση
Καθώς ο Μεσοπροπίθηκος εξαφανίστηκε σχετικά πρόσφατα και είναι γνωστός μόνο από υποαπολιθωμένα κατάλοιπα, θεωρείται ότι είναι σύγχρονη μορφή μαλαγασικού λεμούριου. Ενδέχεται να ήταν ένας από τους τελευταίους υποαπολιθωμένους λεμούριους που εξαφανίστηκαν, επιβιώνοντας πιθανώς μέχρι και 500 χρόνια πριν, αν και ραδιοχρονολόγηση με άνθρακα τοποθετεί τα πλέον πρόσφατα κατάλοιπα ενός M. pithecoides από την Ampasambazimba στο 570–679 ΚΕ. Η άφιξη των ανθρώπων στο νησί, περίπου 2.000 χρόνια πριν, πιστεύεται ότι υπήρξε η αιτία της παρακμής των πληθυσμών του Μεσοπροπίθηκου, εξαιτίας του κυνηγιού, της καταστροφής του ενδιαιτήματός του, ή συνδυασμού και των δύο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παλαιοπροπιθηκίδες
Κυψελίδα
Η τραχεία, πριν την είσοδο της στους πνέυμονες, διακλαδώνεται στους δύο βρόγχους. Οι βρόγχοι είναι όμοιοι με την τραχεία με μόνη διαφορά ότι είναι στενότεροι. Μέσα στους πνέυμονες οι βρόγχοι υποδιαιρούνται συνεχώς σε πολλούς μικρότερους και στενότερους σωλήνες, τα βρογχίδια, που σχηματίζουν το βρογχικό δένδρο.
Κυψελίδες
Κάθε βρογχίδιο καταλήγει σε μια ομάδα από πολύ μικρούς σάκους που λέγονται κυψελίδες. Κάθε κυψελίδα περιβάλλεται από ένα μεγάλο διακλαδισμένο αριθμό τριχοειδών αιμοφόρων αγγείων.
Αριθμός των κυψελίδων
Ο αριθμός των κυψελίδων φτάνει τα 300 εκατομύρια και η συνολική επιφάνεια των πνευμόνων, όταν ανοιχτούν όλες οι κυψελίδες, καλύπτει ένα γήπεδο τέννις έκτασης περίπου 100m2
Ανταλλαγή αερίων
Το οξυγόνο του ατμοσφαιρικού αέρα που έφθασε με την εισπνοή στις κυψελίδες πρέπει να μεταφερθεί με το αίμα σε όλα τα κύτταρα του σώματος μας για το μεταβολισμό. Το διοξείδιο του άνθρακα που παράγεται κατά το μεταβολισμό πρέπει να μεταφερθεί με το αίμα στις κυψελίδες για να αποβληθεί.
Πηγές
Κατηγορία:Αναπνευστικό σύστημα
562
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 562 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Φυλακή Ραντόγκοστς
μικρογραφία|300x300εσ| Εβραίοι κρατούμενοι στη φυλακή Ραντόγκοστς. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η φυλακή Ραντόγκοστς (πολωνικά: więzienie Radogoszcz) ήταν φυλακή της Όρντνουνσπολιτσαϊ και της Γκεστάπο στο Λοτζ ( Erweitertes Polizeigefängnis, Radegast), που χρησιμοποιήθηκε από τις γερμανικές αρχές κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Πολωνία το 1939-1945. Σήμερα, είναι ένας χώρος μουσείου που τιμά τα θύματα του πολέμου.
Εγκατάσταση
Το φυσικό κτίριο χρονολογείται από τις αρχές της δεκαετίας του 1930, όταν ο Σάμουελ Άμπε έχτισε ένα εργοστάσιο στο χωριό Ραντόγκοστς (σήμερα οδός Ζγκιέσκα στο Λοτζ). Ήταν τετραώροφο εργοστάσιο με ένα παρακείμενο εργοστάσιο ενός ορόφου. Ένα μήνα πριν από τη ναζιστική κατοχή, τον Αύγουστο του 1939, ο πολωνικός στρατός ανέλαβε τον έλεγχο του κτηρίου.
Χρήση ως φυλακή
Η φυλακή Ραντόγκοστς χρησιμοποιήθηκε ως ναζιστική αστυνομική φυλακή από το Νοέμβριο του 1939. Χρησιμοποιήθηκε για να στεγάσει κρατούμενους για πολλές γερμανικές ομάδες, όπως η Γκεστάπο, η Σούτσσταφελ και η νεοσύστατη τοπική αστυνομία. Οι πρώτοι δολοφονίες κρατουμένων στο Ραντόγκοστς έλαβαν χώρα αμέσως μετά το άνοιγμά της φυλακής, όταν οι Πολωνοί διανοούμενοι (που είχαν συλληφθεί νωρίτερα) μεταφέρθηκαν από τη φυλακή και δολοφονήθηκαν σε τοπικά δάση, πιθανώς ως μέρος του Ιντελιγκέντσακτιον (βλ. Intelligenzaktion Litzmannstadt και Intelligenzaktion Burgerbraukeller). Αυτό έγινε τον Νοέμβριο του 1939. Καθώς το εργοστάσιο δεν προοριζόταν ποτέ για κατοίκηση, δημιουργήθηκε μια τοπική φιλανθρωπική οργάνωση για την κατασκευή απλών κουζινών και λουτρών. Η φιλανθρωπική οργάνωση εμποδίστηκε από το να βοηθήσει τους κρατούμενους μετά τον Ιανουάριο του 1940. Στην επιτροπή αυτή συμμετείχαν ορισμένοι εξέχοντες Πολωνογερμανοί ιδιοκτήτες εργοστασίων.
Η φυλακή φιλοξένησε αρχικά όλους τους τύπους κρατουμένων, συμπεριλαμβανομένων των Εβραίων. Αφού πληρώθηκαν λύτρα 150 μάρκων ανά κρατούμενο, όλοι οι Εβραίοι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν στο Γκέτο του Λοτζ. Το έγκλημα αυτών των κρατουμένων ήταν κυρίως να μην μπορούν να αγοράσουν την ελευθερία τους όταν συνελήφθησαν τυχαία. Μετά τον Ιανουάριο του 1940 στέγαζε αποκλειστικά άντρες κρατούμενους. Πριν από αυτό, είχε χρησιμοποιηθεί ως στρατόπεδο διέλευσης για την απέλαση των Πολωνών στην περιοχή του Γενικού Κυβερνείου. Στη συνέχεια κατοικήθηκε από κρατούμενους που μεταφέρθηκαν από τη φυλακή της οδό Κρακόφσκα 55.
Τελικές θηριωδίες
Καθώς το Λοτζ επρόκειτο να καταληφθεί από τον Κόκκινο Στρατό, το προσωπικό των φυλακών άρχισε να εξοντώνει όλους τους κρατούμενους. Αφού άρχισαν να πυροβολούν τους άρρωστους στο νοσοκομείο, αντιμετώπισαν αντίσταση και αποφάσισαν να κλειδώσουν ολόκληρο το κτίριο και να του βάλουν φωτιά. Από τους 1.500 κρατούμενους στο 4όροφο τμήμα του κτιρίου που κάηκε, μόνο 30 επέζησαν, πολλοί σε δεξαμενή νερού στον τελευταίο όροφο.
Το μόνο άτομο που καταδικάστηκε για εγκλήματα που διαπράχθηκαν στη φυλακή ήταν ο διοικητής Βάλτερ Πέλζχαουζεν που συνελήφθη στην Αμερικανική Ζώνη. Εκτελέστηκε το 1948.
Μουσείο
Σήμερα, η φυλακή Ραντόγκοστς είναι η τοποθεσία ενός μουσείου που τιμά τα θύματα του πολέμου. Το μουσείο είναι ένα παράρτημα του κρατικού Μουσείου Παραδόσεων Ανεξαρτησίας της Πολωνίας του Λοτζ που ιδρύθηκε αρχικά το 1959 και μετονομάστηκε το 1990, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία Κατηγορία:Γκεστάπο Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου των Ναζί στην Πολωνία Κατηγορία:Ιστορία του Λοτζ
Škoda 1203
Το Škoda 1203 ήταν ένα ελαφρύ φορτηγό που κατασκευάστηκε από την τσεχική εταιρεία Škoda από το 1968 μέχρι το 1998. Όμως το βανάκι ήταν αρκετά δημοφιλές και η εταιρεία αποφάσισε να ξαναρχίσει την παραγωγή του μέσω της Ocelot Auto από το 1994 μέχρι το 2010.
Τα πρώτα σχέδια του αυτοκινήτου χρονολογούνται από το 1956. Η εταιρεία είχε σχέδια να παράγει το φορτηγάκι μέχρι το 2019, αλλά η έλλειψη ανταλλακτικών και εξαρτημάτων έκαναν την παραγωγή του να σταματήσει το 2017, 2 χρόνια πριν τα αρχικά σχέδια της εταιρείας. Το 2006, η η εταιρεία παρουσίασε και κυκλοφόρησε στην αγορά ένα καινούρια βανάκι, μικρότερων διαστάσεων, το Škoda Roomster.
Το όχημα ήταν το πιο δημοφιλής ελαφρύ φορτηγό στην Τσεχία και στις γειτονικές χώρες. Υπήρχαν πολλές αλλαγές στο όχημα όσο παραγόταν, κυρίως στον κινητήρα του. Η παραγωγή του Roomster ολοκληρώθηκε το 2015, κάνοντας την παραγωγή του 1203 να κρατήσει λίγο περισσότερο.
Το 1991, το φορτηγό άρχισε να εξάγεται στην Κούβα, στο Μεξικό, στη Σοβιετική Ένωση και στην Ιταλία. Οι εξαγωγές σταμάτησαν το 1996, καθώς οι πωλήσεις στις εξαγωγές ήταν χαμηλές.
Μια έκδοση νταλίκας παρήχθη και κυκλοφόρησε από το 1989 μέχρι το 1995.
Κατηγορία:Φορτηγό
Μίμης Στεφανίδης
Ο Μίμης Στεφανίδης (Δημήτρης Στεφανίδης) είναι πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος το  28 Οκτωβρίου 1931 στην Κυψέλη. Είχε ύψος 1.83, και αγωνίζονταν κυρίως  στην θέση του  σούτιγκ  γκάρντ.
Αγωνίστηκε στην ομάδα καλαθοσφαίρισης του Πανελληνίου και ήταν μέλος της «Χρυσής Πεντάδας». Κατέκτησε 3 πρωταθλήματα Ελλάδας (1953, 1955, 1957 ) Το 1955 κατέκτησε το πρωτάθλημα χωρίς ήττα. Ταυτόχρονα κατέκτησε και πολλά διεθνή και εγχώρια τουρνουά της εποχής  απέναντι σε πανύσχηρες  ευρωπαικές ομάδες της εποχής.
Με την εθνική Ελλάδος σε 33 αγώνες και σημείωσε 253 πόντους (7,7 μ.ο.). Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1951, στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 και 1955 και στην Ολυμπιάδα του 1952.
Έχει υπάρξει προπονητής του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού, του Παγκρατίου, του Σπόρτιγκ και του Πανελληνίου. Ήταν προπονητής του Παναθηναϊκού κατά τον πρώτο ευρωπαϊκό αγώνα της ομάδας του ΠΑΟ στις 9 Δεκεμβρίου του 1961.
Επίσης υπήρξε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης και μέλος της Ολυμπιακής Επιτροπής. Είναι πατέρας της δημοσιογράφου Τατιάνας Στεφανίδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρέγιερ Βενέτσια Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παγκρατίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1955 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
565
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 565 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο thumb|300px|Το Ανατολικό Ημισφαίριο το 565μΧ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Present Tense (άλμπουμ)
Το "Present Tense" είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ της βρετανικής ίντι ροκ μπάντας Wild Beasts. Κυκλοφόρησε στις 24 Φεβρουαρίου του 2014 από την Domino Records. Παραγωγοί ήταν ο Lexxx, ο Leo Abrahams και η ίδια η μπάντα. Αναζητώντας μια νέα προσέγγιση, η μπάντα επέλεξε να μη συνεργαστεί ξανά με τον Richard Formby, που είχε κάνει παραγωγή στα δύο προηγούμενα άλμπουμ τους.
Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τους Wild Beasts
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2014
Μους Τζω
Το Μους Τζω (αγγλικά: Moose Jaw) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη στο Σασκάτσουαν του Καναδά. Βρίσκεται στον ποταμό Μους Τζω στο νοτιοκεντρικό τμήμα της επαρχίας, στον Υπερκαναδικό Αυτοκινητόδρομο, 77 χλμ. δυτικά της Ρεγγίνας.
Η πόλη αποτελεί βιομηχανικό κέντρο και σημαντικό σιδηροδρομικό κόμβο για τα γεωργικά προϊόντα της περιοχής. Η Βάση Καναδικών Δυνάμεων Μους Τζω είναι σχολή πτητικής εκπαίδευσης του ΝΑΤΟ και φιλοξενεί τους Snowbirds, το στρατιωτικό αεροβατικό αεροπορικό σμήνος επιδείξεων του Καναδά. Το Μους Τζω διαθέτει επίσης καζίνο και γεωθερμικό σπα.
Ιωάννης Θ΄ Ιεροσολύμων
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης ήταν καλόγερος, πιθανόν στη Μονή Χρυσοστόμου στο Κουτζουβέντι της Κύπρου. Εξαιτίας των Σταυροφοριών (1099-1187), διέμενε στην Κωνσταντινούπολη, και συγκεκριμένα στην Μονή του Αγίου Διομήδη στον Κεράτιο Κόλπο. Πρώτη γραπτή αναφορά για τον Ιωάννη Θ' έχουμε στις 12 Μαΐου 1157, όταν πήρε μέρος στην Σύνοδο που καθαίρεσε τον Σωτήριο Παντεύγενο.
Πότε απεβίωσε ο Ιωάννης Θ' δεν είναι γνωστό. Ξέρουμε όμως ότι το έτος 1166 στον θρόνο του Πατριάρχη συναντάμε τον διάδοχό του, Νικηφόρο Β'.
Συνέταξε τρεις λόγους κατά αζύμων, τους οποίους δημοσίευσε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Δοσίθεος. Ο Λέων Αλλάτιος μνημονεύει το έργο του Ιωάννη περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος
Πηγές
Ιωαννης 09 Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
567
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 567 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κατάλογος νομαρχών Ημαθίας
Ο νομός Ημαθίας υπαγόταν αρχικά στο νομό Θεσσαλονίκης. Επισήμως συστάθηκε με τον αναγκαστικό νόμο υπ' αριθ, 903 (ΦΕΚ 35Α 06-02-1946) το 1946 και περιελάμβανε την ομώνυμη επαρχία και την επαρχία Νάουσας. Ο Νομάρχης Ημαθίας ήταν πολιτική θέση δημοσίας διοίκησης και ως επικεφαλής του νομού Ημαθίας ασχολείτο με τα τοπικά ζητήματα σε επίπεδο νομού. Διοριζόταν από την κυβέρνηση ως το 1994 και από τότε ως την κατάργηση του θεσμού αναδεικνυόταν με εκλογές από το λαό, κάθε 4 χρόνια. Έδρα του ήταν η Βέροια. Η πρώτη γυναίκα που υπηρέτησε στο αξίωμα ήταν η Φανή Παρτσαφυλλίδου, από το 1990 ως το 1992. . Την διαδέχτηκε μία άλλη γυναίκα, η Ελισάβετ Μπούκα. Ο τελευταίος αιρετός Νομάρχης ήταν ο Κώστας Καραπαναγιωτίδης, ο οποίος εξελέγη και αντιπεριφερειάρχης.
Παραπομπές
Ημαθιας Κατηγορία:Νομός Ημαθίας *
Μητροπολίτης Σάμου και Ικαρίας Ειρηναίος
Ο Μητροπολίτης Σάμου και Ικαρίας Ειρηναίος (1878-1963) ήταν Έλληνας ιεράρχης.
Βίος
Ο Ειρηναίος Σάμου γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1878 στην κωμόπολη Κατηρλή της Βιθυνίας, στην ανατολική παραλία της Προποντίδας. Ο πατέρας του ήταν κληρικός. Αφού ολοκλήρωσε τα εγκύκλια γράμματα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Το 1903 φοιτητής ακόμα χειροτονήθηκε διάκονος και το 1905 όταν αποφοίτησε προσλήφθηκε ιεροκήρυκας και διευθυντής των σχολείων της Κοινότητας Αρτάκης. Στη συνέχεια επί πατριαρχείας Ιωακείμ Γ' προσελήφθη ως διάκονος στον πατριαρχικό ναό. Το 1911 έλαβε τον τίτλο του Μεγάλου Αρχιδιάκονου του Οικουμενικού θρόνου Παράλληλα με τα λειτουργικά και διοικητικά καθήκοντα δίδασκε και το μάθημα των θρησκευτικών στο Γυμνάσιο του Ιωακειμείου Παρθεναγωγείου. Τον Μάρτιο του 1913 εξελέγη Μητροπολίτης Δαρδανελλίων και Λαμψάκου. Με την έκρηξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου εγκατέλειψε την έδρα του, αλλά μετά την ήττα επανήλθε. Τον Φεβρουάριο του 1922 μετετέθη στη Μητρόπολη Ελασσώνος όπου έμεινε για δύο έτη. Ως τιτουλάριος Επίσκοπος Δαρδανελλίων και Λαμψάκου μετέβη το 1924 στο Παρίσι-για λόγους υγείας - και ενεγράφη στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, όπου παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας, Φιλοσοφίας και Αισθητικής.
Στην Ιταλική κατοχή
Με επισκέψεις και υπομνήματα προς τις Ιταλικές αρχές κατοχής διαμαρτυρόταν για τους πολυήμερους αποκλεισμούς των κοινοτήτων, για την έλλειψη τροφίμων, για τις φυλακίσεις και τις κακοποιήσεις πολιτών. Συχνά δημόσια εξήρε των αγώνα των ανταρτών.
Μετά την απελευθέρωση
Το 1948 εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδος και το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο πρώτο συνέδριο του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Πέθανε στις 29 Ιουνίου 1963.
Συγγραφικό και μεταφραστικό έργο
Σε πέντε τόμους εκτέινεται το συγγραφικό έργο του με τον γενικό τίτλο Μελετήματα ενώ μετέφρασε και έργα του Ρώσου θεολόγου Νικόλαου Μπερντιάεφ Περί του προορισμού του ανθρώπου και Πνεύμα και ελευθερία.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Σάμου, Ικαρίας και Κορσεών
Ιωσήφ Κούνδουρος
Ο '''Ιωσήφ Ρ. Κούνδουρος''' (1885 - 24 Δεκεμβρίου 1942) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από την Κρήτη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης το 1885. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άρχισε να δικηγορεί από το 1911 στη γενέτειρά του. Το 1916 προσχώρησε στο κίνημα της Θεσσαλονίκης, οπότε ο Ελευθέριος Βενιζέλος του ανέθεσε την οργάνωση της στρατιωτικής δικαιοσύνης στη Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια διορίστηκε βασιλικός επίτροπος του Στρατοδικείου στην Αθήνα (1917-1920). Τον Οκτώβριο του 1920 αποχώρησε από τη στρατιωτική υπηρεσία προκειμένου ν' αναμιχθεί με την πολιτική και εκλέχτηκε βουλευτής Λασιθίου στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση (1920), Δ΄ Εθνοσυνέλευση (1924), Β΄ Περίοδο (1928), Γ΄ Περίοδο (1933) και Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή (1936).
Ο Ιωσήφ Κούνδουρος, που από το 1923 είχε μεταφέρει στην Αθήνα το δικηγορικό του γραφείο, διακρινόταν για την ορμητική και δηκτική ρητορεία του. Είχε διατελέσει το 1924 στην Κυβέρνηση Αλεξάνδρου Παπαναστασίου υπουργός της Έννομης Τάξης και επί δικτατορίας του Θ. Παγκάλου (Κυβέρνηση Θεόδωρου Πάγκαλου 1925) υπουργός Δικαιοσύνης (από Ιούνιο μέχρι Νοέμβριο 1925). Επίσης υπήρξε υπουργός Γεωργίας (από 7 Νοεμβρίου 1925 μέχρι 14 Ιανουαρίου 1926). Στη συνέχεια επί κυβέρνησης Βενιζέλου ανέλαβε υπουργός των Ναυτικών και Αεροπορίας (από 10 Ιανουαρίου μέχρι 5 Μαρτίου του 1933).
Ο Ιωσήφ Κούνδουρος πέθανε στην Αθήνα, παραμονή των Χριστουγέννων στις 24 Δεκεμβρίου του 1942. Γιος του είναι ο σύγχρονος σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος, ο Ρούσσος Ι. Κούνδουρος, πρωτοπόρος της ελεύθερης ραδιοφωνίας (1923-1990) και ο Γιώργος Κούνδουρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λασιθίου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίας Τάξεως Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Αεροπορίας Ιωσηφ
Σιδηροδρομικός Σταθμός Θήβας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Θήβας είναι ο σιδηροδρομικός σταθμός στην Θήβα της Βοιωτίας. Βρίσκεται μέσα στην πόλη. Ο σταθμός άνοιξε στις 8 Μαρτίου 1904 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Yπηρεσίες
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στη Βοιωτία Θηβα Θήβα Θήβα
Λεωφόρος Ζόγου Α΄
thumb|280px|Η λεωφόρος thumb|280px thumb|280px|Το άγαλμα του Ζογ Α΄, στο βόρειο άκρο της ομώνυμης λεωφόρου thumb|280px|Θέα από τη κεντρική νησίδα/πεζοδρόμιο Η λεωφόρος Ζόγου Α΄ (πρώην λεωφόρος Στάλιν) είναι μια σημαντική λεωφόρος στα Τίρανα της Αλβανίας, που ονομάστηκε από τον Ζογ Α΄, τον πρώην βασιλιά της Αλβανίας, ο οποίος κυβέρνησε τη χώρα μεταξύ του 1925 και του 1929. Ξεκινάει από τη πλατεία Σκάντερμπεγκ και συνεχίζει προς τα βόρεια, προτού καταλήξει στον Σιδηροδρομικό σταθμό των Τιράνων, 1 χιλιόμετρο μετά. Νότια της πλατείας ο δρόμος συνεχίζει ως λεωφόρος Εθνομαρτύρων. Κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής περιόδου, η λεωφόρος ονομάστηκε «Λεωφόρος Στάλιν» αλλά το όνομα άλλαξε μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Αλβανία. Το 2012 τοποθετήθηκε στη λεωφόρο ένα άγαλμα του βασιλιά Ζογ κατά την 100η επετείο της Ανεξαρτησίας της Αλβανίας. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Οδοί στα Τίρανα