Ρόλοι_των_φύλων_στη_μετακομμουνιστική_Κεντρική_και_Ανατολική_Ευρώπη
Εργασία
μικρογραφία| Γυναίκες που εργάζονται σε ένα εργοστάσιο επίπλων στο [[Ρίμσκε Τόπλιτσε στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σλοβενίας, 1955.]] Η μετάβαση από το σοσιαλισμό στις νεοφιλελεύθερες οικονομίες της αγοράς είδε μια υπερεκπροσώπηση των γυναικών στην ανεργία που δεν υπήρχε πριν στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Αν και υπήρχε διαφοροποίηση σε αυτή την αλλαγή ανάλογα με τη χώρα. Στην πρώην Σοβιετική Ένωση αυτή η μετάβαση οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της αγοράς εργασίας. Ενώ υπήρχε χάσμα αμοιβών μεταξύ των δύο φύλων σε μέρη όπως η Σοβιετική Ένωση, λόγω προστατευτικής νομοθεσίας που περιόριζε την απασχόληση των γυναικών σε θέσεις εργασίας που θεωρούνταν επικίνδυνες ή σωματικά απαιτητικές, πράγμα που σήμαινε ότι λόγω του γεγονότος ότι στο κεντρικό μισθολογικό σύστημα, όπου οι δυνάμεις της αγοράς έκαναν δεν παρεμβαίνει, τα κέρδη εντός των τομέων καθορίζονταν από την αντίληψη για την παραγωγικότητα, την εργατικότητα και την κοινωνική χρησιμότητα ενός συγκεκριμένου τομέα, οι γυναίκες στη Ρωσία ήταν ιδιαίτερα συγκεντρωμένες σε τομείς όπως η εκπαίδευση, η υγειονομική περίθαλψη, το εμπόριο, τα τρόφιμα και η ελαφριά βιομηχανία. Ο μισθός τους ήταν κατά μέσο όρο χαμηλότερος από εκείνον των ανδρών σε ολόκληρη την ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης. Παρόμοια συγκέντρωση γυναικών στο εργατικό δυναμικό και παρόμοια τάση παρατηρήθηκαν επίσης στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας. Μετά την κατάρρευση, λόγω νόμων όπως ο νόμος για τις κρατικές επιχειρήσεις (που εγκρίθηκε πριν από τη μετάβαση το 1987), σήμαινε ότι οι επιχειρήσεις παραγωγής αγαθών έπρεπε να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις πληρωμής μισθών από τα δικά τους έσοδα. Ενώ αυτή η αλλαγή δεν επηρέασε σχεδόν καθόλου τις γυναίκες, καθώς οι γυναίκες εξακολουθούσαν να είναι συγκεντρωμένες στον «μη παραγωγικό» τομέα, επηρέασε πράγματι τη διαφορά αμοιβών μεταξύ γυναικών και ανδρών. Ο μη παραγωγικός τομέας, που περιελάμβανε τομείς όπως η εκπαίδευση και η υγειονομική περίθαλψη, εξακολουθούσε να χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό και επομένως διέτρεχε μεγαλύτερο κίνδυνο δημοσιονομικών περικοπών, που σημειώθηκαν στη μεταβατική περίοδο. Οι γυναίκες συνέχισαν να έχουν χαμηλότερους μισθούς από τους άνδρες μετά την κατάρρευση, με αυξήσεις στο μισθολογικό χάσμα στις περισσότερες χώρες, όπου αυτό συνέβη παράλληλα με μια αύξηση της συνολικής εισοδηματικής ανισότητας. Σε αυτή τη μεταβατική περίοδο για πολλά κράτη υπήρξε οικονομική καταστροφή και ο Γκέιλ Στόουκς σχολιάζει πώς «πολλές από τις συνήθεις πρακτικές της συνηθισμένης ζωής, όπως η αξία του χρόνου, οι σχέσεις των φύλων, η φύση του δημόσιου λόγου και το εργασιακό περιβάλλον, άλλαξαν». Λόγω του ότι οι γυναίκες συγκεντρώνονταν στην κατώτερη βαθμίδα της κατανομής του εισοδήματος, ήταν πιο ευάλωτες σε τέτοιες αλλαγές και η αυξανόμενη κοινωνική ανισότητα είχε δυσμενή επίδραση στις διαφορές στις αμοιβές των φύλων κατά τη διάρκεια των μεταβατικών ετών. Οι Ρίτα Χάνσμπερι, Κρίστοφερ Γκέρι, Μπιούνγκ-Γέον Κιμ και Κάρμεν Λι παρέχουν στοιχεία ότι η αύξηση της διασποράς των εισοδημάτων που προκλήθηκε από την απελευθέρωση είχε αρνητικό αντίκτυπο στο μισθολογικό χάσμα των φύλων στη Ρωσία. μικρογραφία| Γυναίκες που εργάζονται σε εργοστάσιο παραγωγής γάλακτος στην [[Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία|Ουκρανία, 1976.]] Πέρα από την ισότητα του εισοδήματος, η μετάβαση αύξησε τις διακρίσεις λόγω φύλου στους χώρους εργασίας. Πολλές γυναίκες εγκατέλειψαν επαγγελματικές και διευθυντικές θέσεις που οι γυναίκες είχαν καταλάβει στο παρελθόν λόγω της συνεχιζόμενης κατάργησης των κρατικών υπηρεσιών παιδικής μέριμνας στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Λόγω οικογενειακών εκτιμήσεων, προβλέφθηκε το 1993 ότι πολλές γυναίκες θα εγκατέλειπαν το εργατικό δυναμικό και θα ενοποιηθούν σε περιστασιακή, βραχυπρόθεσμη, εποχιακή, αδήλωτη και άλλα είδη επισφαλούς εργασίας και αυτό αποδείχθηκε ότι συνέβαινε σε μεταγενέστερες έρευνες.