cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουίλιαμ Όρμπιτ
Βιογραφία
Το 2009 ο Orbit επιστρέφει με καινούριο album, κάτω από διαφορετική εταιρεία. Το album με τίτλο My Oracle Lives Uptown κυκλοφόρησε στις 4 Μαΐου 2009. Εργάζεται παράλληλα περιστασιακά ως DJ στο μέρος “Circus” στο Soho Revue Bar το οποίο εντοπίζεται στο Κεντρικό Λονδίνο. Ο Orbit διαμένει μόνιμα στο βόρειο Λονδίνο και διατηρεί κατοικία και στο Los Angeles ενώ το γραφείο και το στούντιό του βρίσκεται στο Λονδίνο, στο Hoxton Square.
CBS Studios
Κατηγορία:Τηλεοπτικές εταιρίες παραγωγής Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 2006 Κατηγορία:CBS
Ουίλιαμ Όρμπιτ
Βιογραφία
Αυτήν τη στιγμή ο Orbit ολοκληρώνει τον προσωπικό του δίσκο “Pieces in Modern Style II”, ο οποίος αναμένεται να κυκλοφορήσει προσεχώς κάτω από το λογότυπο της εταιρείας Decca. Παράλληλα, ο William Orbit μόλις ολοκλήρωσε και μία συλλογή με τίτλο “Ministry of Sound: Oddysey”, η οποία θα περιλαμβάνει μία εκ νέου διασκευή της επιτυχίας “Fascinating Rhythm”, από την εποχή που συνεργαζόταν με τους Bassomatic.
Αναφορές
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Βρετανοί μουσικοί παραγωγοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Νικολά Μινιάρ
Ο Νικολά Μινιάρ (γαλλικά: Nicolas Mignard), αποκαλούμενος και Μινιάρ της Αβινιόν, (1606 - 1668) ήταν Γάλλος ζωγράφος γνωστός για τις θρησκευτικές και μυθολογικές σκηνές και τα πορτρέτα του. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αβινιόν δημιουργώντας θρησκευτικούς και μυθολογικούς πίνακες για θρησκευτικά ιδρύματα και αρχοντικές κατοικίες, τελείωσε τη σταδιοδρομία του ως αυλικός ζωγράφος στο Παρίσι.
Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Πιέρ Μινιάρ.
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Αφροδίτη και Άδωνις, περ. 1650 Ο Νικολά Μινιάρ γεννήθηκε περίπου στις 7 Φεβρουαρίου 1606 (βαφτίστηκε) στην Τρουά. Προερχόταν από οικογένεια τεχνιτών. Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Πιέρ Μινιάρ, ο οποίος έγινε ένας από τους κορυφαίους Γάλλους ζωγράφους του 17ου αιώνα και αντίπαλος του Σαρλ Λε Μπρεν.
Από το 1635 έως το 1637 ταξίδεψε στη Ρώμη στην ακολουθία του Αλφόνς-Λουί ντυ Πλεσσί, καρδινάλιου Αρχιεπισκόπου της Λυών και αδελφού του καρδινάλιου Ρισελιέ. Επέστρεψε στην Αβινιόν το 1637, αφού είχε εκτελέσει αρκετές σειρές χαρακτικών στη Ρώμη, κυρίως μελετώντας τα έργα του Αννίμπαλε Καρράτσι. Στην Αβινιόν, όπου έζησε για περισσότερα από 20 χρόνια, ζωγράφιζε κυρίως για θρησκευτικά ιδρύματα καθώς και διακοσμήσεις για πολυτελείς κατοικίες. Παντρεύτηκε τη Μαργκερί ντ'Αβρίλ με την οποία απέκτησαν δύο γιους: τον Πωλ που έγινε ζωγράφος και χαράκτης και τον Πιέρ που έγινε ζωγράφος και αρχιτέκτονας, ο οποίος αναφέρεται ως Πιέρ Β' για να διακρίνεται από τον θείο του.
Φιλία με τον Μολιέρο
αριστερά|μικρογραφία|Η [[Μαντλέν Μπεζάρ και ο Μολιέρος στον Θάνατο του Πομπήιου του Κορνέιγ, 1658]] μικρογραφία|Ο [[Μολιέρος στον ρόλο του Ιούλιου Καίσαρα, 1656]] Έχοντας κληρονομήσει από τον πεθερό του μία από τις δύο κύριες κλειστές αίθουσες τένις στην Αβινιόν, έστησε το εργαστήριό του δίπλα στην αίθουσα. Εκεί, στις αρχές της δεκαετίας του 1650, γνωρίστηκε με τον Μολιέρο, ο θίασος του οποίου έπαιζε στην αίθουσα (όπως και όλοι οι άλλοι πλανόδιοι θίασοι) όταν περνούσε από την Αβινιόν.
Η οικειότητά τους έγινε αρκετά μεγάλη ώστε αποφάσισε να ζωγραφίσει το πορτρέτο του ως θεατρικό χαρακτήρα στον ρόλο του Ιούλιου Καίσαρα στον Θάνατο του Πομπήιου του Πιέρ Κορνέιγ, κάτι που δεν έκανε για τα άλλα μέλη του θιάσου.
Δύο αυστηρά πανομοιότυπα αντίγραφα αυτού του πορτρέτου προήλθαν από το εργαστήριο του Νικολά Μινιάρ: το ένα φυλάσσεται στην Κομεντί Φρανσαίζ και το άλλο στο Μουσείο Καρναβαλέ.
Στο Παρίσι
αριστερά|μικρογραφία|341x341εσ|Η Αγία Βαρβάρα και η Αγία Μαργαρίτα λατρεύουν το Ευλογημένο Μυστήριο, Βασιλική Σαιν-Πιέρ στην [[Αβινιόν.]] Όταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ και η αυλή του επισκέφθηκαν την Αβινιόν καθ 'οδόν προς τον γάμο του βασιλιά με τη Μαρία Θηρεσία της Ισπανίας, ο Μινιάρ ανέλαβε να ζωγραφίσει πορτρέτα διαφόρων αυλικών, συμπεριλαμβανομένου του καρδινάλιου Μαζαρίνου. Ο Μαζαρέν κάλεσε τον Μινιάρ να έρθει στο Παρίσι το 1660.
Ο ζωγράφος εγκαταστάθηκε έτσι στο Παρίσι, όπου εργάστηκε για τη διακόσμηση του ανακτόρου του Κεραμεικού, ζωγράφισε πορτρέτα μελών της βασιλικής αυλής και καθιερώθηκε ως επιτυχημένος πορτρετίστας. Έγινε δεκτός στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής το 1663 χωρίς να χρειαστεί να υποβάλει έργο εισόδου. Στη συνέχεια, έγινε Καθηγητής και Αναπληρωτής Πρύτανης της Ακαδημίας το 1664 και Πρύτανης το 1666.
Στην αντιπαλότητα του αδελφού του Πιέρ Μινιάρ με τον Σαρλ Λε Μπρεν, ο Νικολά και αργότερα ο γιος του υποστήριξαν τον δεύτερο, γεγονός που οδήγησε σε διακοπή των σχέσεών τους.
Ο Νικολά Μινιάρ πέθανε στις 20 Μαρτίου 1668 στο Παρίσι.
Έργο
Μετά το θάνατό του, οι πίνακες του Νικολά Μινιάρ έμειναν κυρίως στην Αβινιόν ή σε μικρές πόλεις γύρω από την Αβινιόν. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, πολλοί πίνακες απαλλοτριώθηκαν από το κράτος. Πολλά από τα έργα του Νικολά που κατασχέθηκαν έτσι αποδόθηκαν στη συνέχεια λανθασμένα στον αδελφό του Πιερ.
Τα παλαιότερα έργα του παρουσιάζουν την επιρροή των μανιεριστών της Σχολής του Φονταινεμπλώ και του Αννίμπαλε Καρράτσι. Αργότερα, η τεχνοτροπία του ακολούθησε την ιταλική κλασικιστική αισθητική που κυριάρχησε στη Γαλλία του 17ου αιώνα και επηρεάστηκε πολύ από τους Γάλλους κλασικούς μπαρόκ ζωγράφους Σαρλ Λε Μπρεν και Νικολά Πουσέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Κλασική αρχαιότητα
Η κλασική αρχαιότητα είναι ένας ευρύς όρος για μια μακρά περίοδο της πολιτιστικής ιστορίας που επικεντρώνεται στη Μεσόγειο, η οποία περιλαμβάνει τους πολιτισμούς της αρχαίας Ελλάδας και της αρχαίας Ρώμης, συλλογικά γνωστά ως ελληνο-ρωμαϊκός κόσμος. Είναι η περίοδος κατά την οποία ο ελληνικός και ο ρωμαϊκός πολιτισμός άκμασαν και ασκούσαν μεγάλη επιρροή σε ολόκληρη την Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Νοτιοδυτική Ασία.
Συμβατικά εκλαμβάνεται πως ξεκινά από την εποχή της ελληνικής επικής ποίησης του Ομήρου (8ος-7ος αιώνας π.Χ.), και συνεχίζει με την εμφάνιση του Χριστιανισμού και την παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (5ος αιώνας μ.Χ.). Τελειώνει με τη διάλυση της κλασσικής κουλτούρας στο τέλος της ύστερης αρχαιότητας (300-600 μ.Χ.), και χάνεται στις αρχές του Μεσαίωνα (600-1000 μ.Χ.).
Ο πολιτισμός των αρχαίων Ελλήνων, μαζί με κάποιες επιρροές από την αρχαία Εγγύς Ανατολή, επικράτησε σε όλη την κλασική αρχαιότητα ως βάση της τέχνης, της φιλοσοφίας, της κοινωνίας, καθώς και στα εκπαιδευτικά ιδεώδη. Αυτά τα ιδανικά διασώθηκαν και αντιγράφησαν από τους Ρωμαίους. Αυτή η ελληνορωμαϊκή πολιτισμική θεμελίωση είχε πολύ μεγάλη επιρροή στη γλώσσα, την πολιτική, τα εκπαιδευτικά συστήματα, τη φιλοσοφία, την επιστήμη, την τέχνη και την αρχιτεκτονική του σύγχρονου κόσμου: Από τα σωζόμενα αποσπάσματα της κλασικής αρχαιότητας, σχηματίστηκε σταδιακά ένα κίνημα αναγέννησης από τον 14ο αιώνα, το οποίο κατέληξε να γίνει γνωστό αργότερα στην Ευρώπη, ως η Αναγέννηση, και αναζωπυρώθηκε πάλι κατά τη διάρκεια διαφόρων νεοκλασικών αναβιώσεων κατά τον 18ο και 19ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ιστορία Κατηγορία:Αρχαιολογικές περίοδοι Κατηγορία:Ιστορικές περίοδοι Κατηγορία:Ιστορία της Μεσογείου
Τρεις Κορυφές του Λαβαρέντο
Οι Τρείς Κορυφές του Λαβαρέντο (ιταλικά: Tre Cime di Lavaredo, γερμανικά: Drei Zinnen), είναι τρείς ξεχωριστές κορυφές που μοιάζουν με προμαχώνες, στους Δολομίτες του Σέστο της βορειοανατολικής Ιταλίας. Πιθανώς είναι μία από τις πιο γνωστές ορεινές ομάδες στις Άλπεις. Οι τρείς κορυφές, από τα ανατολικά προς τα δυτικά, είναι:
Οι κορυφές αποτελούνται από καλά επιστρωμένους δολομίτες του σχηματισμού Dolomia Principale (Hauptdolomit), Καρνικής έως καί Ραιτικής εποχής σε ηλικία, όπως και πολλές άλλες ομάδες στους Δολομίτες (π.χ. η Τοφάνη, το Πέλμο ή το Κίνκε Τόρρι).
Μέχρι το 1919 οι κορυφές αποτελούσαν μέρος των συνόρων μεταξύ Ιταλίας και Αυστρίας. Τώρα βρίσκονται στα σύνορα μεταξύ των ιταλικών επαρχιών του νότιου Τυρόλου και του Μπελούνο και εξακολουθούν να αποτελούν μέρος του γλωσσικού ορίου μεταξύ γερμανόφωνων και ιταλόφωνων πλειοψηφιών. Το Cima Grande έχει υψόμετρο 2.999 μέτρων. Βρίσκεται ανάμεσα στο Cima Piccola, στα 2.857 μέτρα, και το Cima Ovest, στα 2.973 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δολομίτες Κατηγορία:Βουνά των Άλπεων
Σάββας Αγουρίδης
Ο Σάββας Αγουρίδης (10 Αυγούστου 1921 - 15 Φεβρουαρίου 2009) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός και θεολόγος. Υπήρξε ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και δίδαξε Ερμηνευτική και Ερμηνεία της Καινής Διαθήκης από το 1968 ως το 1982.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Νοεμβρίου 1921. Αποφοίτησε ως αριστούχος από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1943 και έπειτα διετέλεσε καθηγητής θρησκευτικών στην ιδιωτική εκπαίδευση. Μετεκπαιδεύτηκε με υποτροφία του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών στο Πανεπιστήμιο Ντιούκ (University of Duke) της Βόρειας Καρολίνας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, όπου και πήρε το διδακτορικό του το 1950. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, εργάσθηκε ως καθηγητής στη μέση εκπαίδευση, στην Χριστιανική Αδελφότητα Νέων Αθηνών ως κοινωνικός λειτουργός και στη Διεθνή Κοινωνική Υπηρεσία για την αποκατάσταση προσφύγων.
Ταυτόχρονα, αναγορεύθηκε Διδάκτωρ της Ορθόδοξης θεολογίας με τη μελέτη «Το πρόβλημα των Προσθηκών της Σλαβονικής Μεταφράσεως του Ιουδαϊκού Πολέμου και της Μαρτυρίας των περί του Βαπτιστού και του Ιησού» (Αθήνα, 1954), και το 1956 εξελέγη υφηγητής στην έδρα της Καινής Διαθήκης με τη μελέτη «Ο χαρακτήρ της Εσχατολογίας εις το Α΄ Βιβλίον του Ενώχ». Εκείνο το έτος εξελέγη έκτακτος, και τρία χρόνια αργότερα τακτικός, καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1956-1968), ενώ στην ενδιάμεση περίοδο 1962-1963 δίδαξε με αποστολή στην Ελληνική Θεολογική Σχολή της Βοστώνης. Από το 1969 ως το 1982 υπηρέτησε ως καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όταν και παραιτήθηκε. Διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1974-1975.
Υπήρξε ένα από τα παλαιότερα μέλη της Studiorum Societas Novi Testamenti (Εταιρία Μελετών της Καινής Διαθήκης), μιας διεθνούς εταιρίας μελετητών της Καινής Διαθήκης, στην οποία συμμετείχε κάθε χρόνο. Διετέλεσε αντιπρόεδρος των Ενωμένων Βιβλικών Εταιριών στην Ευρώπη επί δύο επταετίες, καθώς επίσης ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής Εταιρίας Βιβλικών Σπουδών. Αποτέλεσε εσαεί μέλος της Βιβλικής Εταιρίας των ΗΠΑ. Διετέλεσε, επίσης, αντιπρόεδρος της Academie Internationale des Sciences Religieuses (Διεθνής Ακαδημία Θρησκευτικών Επιστημών) στις Βρυξέλλες ενώ υπήρξε επί χρόνια πρόεδρος του Εκπαιδευτικού και Φιλανθρωπικού Ιδρύματος «Άρτος Ζωής» του Λυμπεροπούλειου Ιδρύματος, της Κίνησης Πολιτών κατά του Ρατσισμού και της Εθνικής Επιτροπή Βιοηθικής. Το 1996 εξελέγη επίτιμος Διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο της Κραϊόβα στη Ρουμανία. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ορθόδοξης αντιπροσωπείας στην Κεντρική Επιτροπή του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών (1968-1974). Εξέδιδε από τη δεκαετία του 1970 το εξαμηνιαίο Δελτίο Βιβλικών Μελετών, ενώ εξέδωσε πολλά βιβλία και έκανε την επιμέλεια και τη μετάφραση στα ελληνικά πολλών αξιόλογων καινοδιαθηκικών και θεολογικών γενικότερα έργων. Συμμετείχε ως μέλος της Διεθνούς Συμβουλευτικής Επιτροπής της Ελληνικής Ομάδας για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων (ΕΟΔΜ), του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Ομάδας για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων (Minority Rights Group International), και εξέδωσε εκθέσεις σχετικά με θρησκευτικές κοινότητες στην Ελλάδα για το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι. Χρημάτισε πρόεδρος της διοργανωτικής επιτροπής του 2ου Συνεδρίου Ορθόδοξης Θεολογίας που έλαβε χώρα στην Αθήνα το 1976.
Ασχολήθηκε σε βάθος με την αποκαλυπτική και απόκρυφη παλαιοδιαθηκική γραμματεία και έχει διακριθεί στον τομέα της ιστορικής εξέλιξης της χριστιανικής πίστης. Η συμβολή του στην ανάπτυξη των βιβλικών σπουδών στην ελληνική ακαδημαϊκή θεολογία υπήρξε καθοριστική, εστιάζοντας ιδιαίτερα το ερευνητικό του ενδιαφέρον στον εσχατολογικό χαρακτήρα της χριστιανικής πίστης και εκκλησίας. Με την εργογραφία του έχει καλύψει ένα ευρύ φάσμα Βιβλικής θεολογίας, αφενός ξεπερνώντας προηγούμενες συντηρητικές θεωρήσεις και αφετέρου εντός των πλαισίων της Ορθόδοξης παράδοσης. Παρά τις αντιδράσεις, η ανανεωτική ερμηνευτική γραμμή του διάνοιξε το χώρο της Θεολογίας προς τα σύγχρονα φιλοσοφικά και κοινωνικά ρεύματα. Δεν παραθεώρησε την πατερική σκέψη, αλλά επικεντρώθηκε στη δυναμική της ερμηνευτικής των εκκλησιαστικών πατέρων. Έδωσε έμφαση στον κοινωνικό χαρακτήρα του ευαγγελικού μηνύματος, στο ιουδαϊκό υπόβαθρο των συγγραμμάτων της Καινής Διαθήκης και στην επίδραση του γνωστικισμού.
Διετέλεσε Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλίας Ελλάδας και Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 15 Φεβρουαρίου 2009.
Εργογραφία
Μεταξύ των έργων του συμπεριλαμβάνονται τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
7 Ιανουαρίου
6 Ιανουαρίου | 7 Ιανουαρίου | 8 Ιανουαρίου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
ΦΚ Σταντ Νιονναί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελβετίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905 Κατηγορία:ΦΚ Σταντ Νιονναί
Άκρα Μεσοποταμίας
Βρισκόταν στην επαρχία της Μεσηνής και κοντά στις όχθες του ποταμού Τίγρη. Την πόλη αναφέρει ο Κλαύδιος Πτολεμαίος ως Άγρα στην γεωγραφική υφήγησή του, ο Στέφανος ο Βυζάντιος καθώς και ο Αρριανός στους Παρθικούς σταθμούς (16ο βιβλίο).
Η πόλη ίσως να ιδρύθηκε από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως οχυρή ακρόπολη (στα αρχαία ελληνικά άκρα), αν και ο Γερμανός ιστορικός μελετητής Kiepert υποστήριζε ότι η πόλη είχε σημιτικό όνομα που θα εξελληνίστηκε στους αλεξανδρινούς χρόνους. Η Άκρα καταλήφθηκε από τις ρωμαϊκές λεγεώνες του Τραϊανού το 115/6 μ.Χ.
Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία, αλλά σίγουρα θα βρισκόταν στο σημερινό Ιράκ.
Πηγές
Ακρα
Βούρβουρα Αρκαδίας
Τα Βούρβουρα είναι ορεινό χωριό της Αρκαδίας. Είναι χτισμένα στις βόρειες πλαγιές του Πάρνωνα σε υψόμετρο 1.000 μέτρων. Διοικητικά ανήκουν στον δήμο Σκυρίτιδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός τους είναι 252 κάτοικοι.
Η πρόσβαση στο χωριό γίνεται από την Εθνική οδό Τρίπολης-Σπάρτης (25ο χλμ.) με δρόμο 6 χλμ. Εναλλακτική πρόσβαση υπάρχει από το Καστρί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
115 Πτέρυγα Μάχης
Η 115 Πτέρυγα Μάχης (115 ΠΜ) είναι μονάδα της Πολεμικής Αεροπορίας και υπάγεται στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας (ΑΤΑ). Η 115 ΠΜ εδρεύει στην Αεροπορική Βάση Σούδας στον κόλπο της Σούδας, ενώ τμήμα της χρησιμοποιούν οι δυνάμεις των ΗΠΑ.
Έμβλημα
Κύριο στοιχείο του εμβλήματος της 115 Πτέρυγας Μάχης είναι ο Μινώταυρος, πλάσμα της αρχαιοελληνικής μυθολογίας. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΑΡΕΤΑ ΔΙΑ ΜΟΧΘΩΝ ΒΑΙΝΕΙ (Η αρετή επιτυγχάνεται με μόχθους). Το έμβλημα διαμορφώθηκε το 1979.
Διάρθρωση
Η επιχειρησιακή διάρθρωση της 115 Πτέρυγας Μάχης είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Πολεμική Αεροπορία Κατηγορία:Νομός Χανίων
Chevrolet HHR
Το Chevrolet HHR (ακρωνύμιο του Heritage High Roof) ήταν ένα ρετρό αισθητικής crossover, μπροστοκίνητο, 5-πορτο και 5-θέσιο αυτοκίνητο, που κατασκευάστηκε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chevrolet, από τον Μάρτιο του 2005 μέχρι τον Μάιο του 2011. Από το 2007 έως το 2011, επίσης, η Chevrolet κυκλοφόρησε και μια 5-πορτη εκδοχή panel van του μοντέλου.
Εισαγωγή
Ο σχεδιαστής του οχήματος ήταν ο Bryan Nesbitt, ο οποίος λίγο προηγουμένως είχε σχεδιάσει το Chrysler PT Cruiser (παραγωγή : 2000 - 2010), μικρομεσαίο πολυμορφικό αυτοκίνητο. Ο σχεδιασμός του οχήματος προοριζόταν να είναι μια μοντέρνα αναθεώρηση του Chevrolet Suburban του 1947-1955, το οποίο ήταν βασισμένο στο αγροτικό Chevrolet Advance Design. Για πρώτη φορά το HHR παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 2005 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Λος Άντζελες και μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Μάρτιο του ίδιου έτους, για τη σεζόν (model year) του 2006.
Συγγενικά μοντέλα
thumb|left|Chevrolet HHR στην Ιαπωνία. Ο σχεδιασμός του βασίστηκε στην πλατφόρμα GM Delta του μητρικού ομίλου της General Motors, η οποία χρησιμοποιήθηκε επίσης στα Chevrolet Cobalt, Pontiac G5 και Saturn Ion.
Διαθεσιμότητα
Το HHR κατασκευαζόταν στο Μεξικό και ήταν διαθέσιμο στη Βόρεια Αμερική, ενώ εξαγόταν και στην Ιαπωνία, καθώς και στην Ευρώπη. Στις αρχές του 2009, το HHR διακόπηκε από την αγορά του Μεξικού, λόγω χαμηλών πωλήσεων.
Το τελευταίο τέταρτο του έτους 2010, η Chevrolet ανακοίνωσε επίσημα ότι το HHR θα διακοπεί μετά τη σεζόν (model year) του 2011, με τα τελευταία αντίτυπα του HHR να είναι διαθέσιμα στις αντιπροσωπείες γύρω στα τέλη Ιανουαρίου με αρχές Φεβρουαρίου του 2011. Κάποια HHR ήταν επίσης διαθέσιμα για εταιρικές πωλήσεις μέχρι και τον Μάιο του 2011, ενώ μέσα στον ίδιο μήνα το μοντέλο αποσύρθηκε οριστικά από την παραγωγή.
Πωλήσεις
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
HHR Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Αεροναυαγοσωστικό
Συνηθέστερα ο σύγχρονος όρος αεροναυαγοσωστικό (Α/ΝΓ) αφορά κατάλληλα εξοπλισμένο αεροσκάφος που χρησιμοποιείται είτε στην έρευνα και επισήμανση ναυαγών, ειδοποιώντας τα αρμόδια συνεργεία - κλιμάκια διάσωσης, είτε και για την τροφοδοσία με σωστικά μέσα (λέμβους, σωσίβια κ.λπ.) των ναυαγών. Στη προκειμένη περίπτωση τα αεροσκάφη αυτά είναι ειδικά εξοπλισμένα προκειμένου ακόμη και ν΄ ανασύρουν ναυαγούς ή να προσφέρουν πρώτες βοήθειες. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούνται κυρίως υδροπλάνα, και ελικόπτερα όπου και η έδρα τους είναι συνήθως σε παράλια περιοχή και σε εικοσιτετράωρη ετοιμότητα.
Παράλληλα, με την ίδια ονομασία φέρεται και ειδικά εξοπλισμένος τύπος πλοίου που χαρακτηρίζεται αεροναυτικής συνεργασίας. Πρόκειται για τύπο ταχύπλοου πολεμικού πλοίου. Σήμερα ο τύπος αυτός έχει αντικατασταθεί από το μεγάλο αριθμό ταχυπλόων σκαφών του Λιμενικού Σώματος που βρίσκονται σε κατάσταση εικοσιτετράωρης ετοιμότητας ιδίως σε αεροπορικές ή αεροναυτικές ασκήσεις.
Αεροναυαγοσωστικά πλοία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν:
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία Κατηγορία:Τύποι αεροσκαφών
Ίκαρος Κανελλόπουλος
Ο Λευτέρης-Ίκαρος Κανελλόπουλος (Αθήνα ~1920 - Αθήνα 20 Μαρτίου 1993) ήταν ο παρουσιαστής των πρώτων τηλεπαιχνιδιών της Ελληνικής τηλεόρασης, ηθοποιός και στιχουργός, περισσότερο γνωστός με το μικρό του όνομα Ίκαρος.
Βιογραφία
Μεγάλωσε στα Πετράλωνα της Αθήνας και είχε καταγωγή από την Ανδρίτσαινα Ηλείας. Ξάδελφός του ήταν ο καθηγητής πανεπιστημίου και υπουργός Αθανάσιος Κανελλόπουλος. Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Τηλεόραση
Ξεκίνησε ως παρουσιαστής προγραμμάτων σε κέντρα διασκέδασης (κονφερασιέ). Συμμετείχε στην κινηματογραφική ταινία "Διαγωγή μηδέν" του 1949. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε το 1966 ενώ εργάστηκε και στο ραδιόφωνο. Παρουσίαζε τα δημοφιλή τηλεπαιχνίδια "Βρες το και πάρτο" (1970), "Οριζοντίως, διαγωνίως και καθέτως" (1970), "Σοφό πλυντήριο" (1970), "Χρηματιστήριο γνώσεων" (1971) και "Μήπως γνωρίζετε;" (1974). Παρουσίαζε επίσης ενημερωτικές εκπομπές για το αυτοκίνητο.
Συμπαρουσιάστριά του είχε τη Ρένα Καπιτσαλά, η οποία αργότερα παρουσίαζε το παιχνίδι ανάδειξης ταλέντων "Να η ευκαιρία".
Αθλητισμός
Υπήρξε οργανωτής και παρουσιαστής σε αγώνες αυτοκινήτων, ιδρυτής δε της Αγωνιστικής Λέσχης Αυτοκινήτων (ΑΛΑ) στις τάξεις της οποίας παρέμεινε έως το 1991. Έλαβε μέρος σε αρκετές εκκινήσεις του Ράλι Ακρόπολις. Τη δεκαετία του '50 ήταν πρόεδρος του ποδοσφαιρικού συλλόγου Ολυμπιάς.
Στιχουργός
Συνέθεσε στίχους τραγουδιών, τους οποίους πολλές φορές υπέγραφε με το μικρό του όνομα. Με το πλήρες ονοματεπώνυμο είναι καταχωρημένος ως στιχουργός του "Είσαι κορίτσι... νάυλον" από την ομώνυμη επιθεώρηση του 1947.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
The Nice Guys
Το The Nice Guys είναι μια αμερικάνικη νεο-νουάρ κωμική ταινία δράσης, του 2016, σε σκηνοθεσία του Σέιν Μπλακ.Το σενάριο γράφτηκε από τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τον Άντονι Μπαργκαρότζι. Πρωταγωνιστούν οι Ράσελ Κρόου και Ράιαν Γκόσλινγκ.
Η πρεμιέρα έγινε στις 15 Μαΐου 2016 στο Φεστιβάλ Καννών και στις 20 Μαΐου 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πλοκή
Λος Άντζελες 1977, ο ανίκανος ιδιωτικός ντετέκτιβ Χόλαντ Μαρτς και ο μπράβος Τζάκσον Χίλι πρέπει να συνεργαστούν για να λύσουν την μυστήρια εξαφάνιση μιας νεαρής κοπέλας, της Αμέλια Κάτνερ αλλά και τον θάνατο μιας διάσημης πορνοστάρ. Κατά τη διάρκεια της έρευνας τους, ανακαλύπτουν μια τρομερή συνωμοσία που φτάνει ακόμα και στις πιο υψηλές θέσης εξουσίας.
Neighboorhoods (άλμπουμ των Blink-182)
Κριτικές και αποδοχή από τον κόσμο
Οι εντυπώσεις για το άλμπουμ ήταν αρκετά θετικές από πολλές από τις κριτικές από διάφορα περιοδικά ή site στο ίντερνετ, τόνιζαν ότι αν και ο ήχος του συγκροτήματος είναι πολύ πιο σκοτεινός και διαφορετικός από τις προηγούμενες δουλειές τους, ήταν ένας πολύ αξιόλογος δίσκος. Την ίδια καλή ανταπόκριση είχε και το αλμπουμ στους θαυμαστές του συγκροτήματος, αφου μέσα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, πωλήθηκαν 151.000 δίσκοι στις ΗΠΑ ενω ο αριθμός έφτασε γύρω στις 300.000 σε όλο τον κόσμο.
Tracklist
Τα τραγούδια όπως εμφανίζονται στο άλμπουμ με την σειρά είναι τα εξής:
Κατηγορία:Δισκογραφία των Blink-182 Κατηγορία:Άλμπουμ του 2011
Κυανιστής
Ο κυανιστής (επιστημονική-λατινική ονομασία Cyanistes) είναι γένος ωδικών πτηνών της οικογένειας παρίδες και περιλαμβάνει τη γαλαζοπαπαδίτσα. Η επιστημονική ονομασία του γένους είναι νεολατινική απόδοση του ελληνικού όρου κυανιστής, που προέρχεται από το ρήμα κυανίζω, το οποίο σημαίνει «αποκλίνω προς το κυανό χρώμα, φαίνομαι σκουρογάλαζος». Οφείλεται στο χαρακτηριστικό χρώμα των πτερύγων του πτηνού.
Παλαιότερα το γένος θεωρείτο ως ένα υπογένος του γένους Parus. Το 2005 μια δημοσίευση περιέγραψε μια μοριακή φυλογενετική μελέτη που εξέτασε ακολουθίες του μιτοχονδριακού DNA μελών της οικογένειας παρίδες και πρότεινε ορισμένα υπογένη της, ανάμεσα στα οποία και το Cyanistes, να προαχθούν σε γένη. Η πρόταση αυτή έγινε αποδεκτή από τη Διεθνή Ένωση Ορνιθολόγων και τη Βρετανική Ένωση Ορνιθολόγων.
Είδη
Το γένος περιλαμβάνει τα παρακάτω τρία είδη :
Κονκόρντια Βασιλείας
Η Κονκόρντια Βασιλείας (γερμανικά: FC Concordia Basel) είναι ελβετική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Βασιλεία. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1907. Αγωνίζεται στη 2nd regional league, το πέμπτο επίπεδο του ποδοσφαίρου της Ελβετίας. Έδρα της ομάδας είναι το στάδιο Rankhof Stadium. Η ομάδα έχει κατακτήσει ένα Och Cup (θεωρείται ο πρόδρομος του κυπέλλου Ελβετίας) το 1922, ο οποίος είναι ο μοναδικός τίτλος της ομάδας.
Κυανιστής
Παραπομπές
Κυανιστης
Κονκόρντια Βασιλείας
Την περίοδο 1923-1931 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας, όπως επίσης και την περίοδο 1932-1935. Τις περιόδους 1947-1948, 1950-1951, 1957-1959 και 2001-2009 συμμετείχε στην Τσάλεντζ Λιγκ Ελβετίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελβετίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907 Κατηγορία:Κονκόρντια Βασιλείας
Συνοικία Δόλπα
Η Δόλπα (νεπαλ,: डोल्पा) είναι μια από τις 75 συνοικίες του Νεπάλ. Πρωτεύουσα είναι το Δουνάι.
Γεωγραφία
Συνορεύει με τις συνοικίες του Καρνάλι Τζούμλα και Μουγκού στα δυτικά, τις συνοικίες του Τζανακπούρ Μιάνγκντι, Τζατζαρκότ και Ρουκούμ στα νότια, τη συνοικία του Νταουλαγκίρι Μουστάνγκ στα ανατολικά και με το Θιβέτ της Κίνας στα βόρεια και βορειοανατολικά.
Δημογραφία
Η Δόλπα έχει συνολικό πληθυσμό 29.545 κατοίκων. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι Ινδουιστές (60%) και οι υπόλοιποι (40%) είναι Βουδιστές. Από το συνολικό πληθυσμό το 5.05% ανήκει στη θρησκεία Μπόνπο.
Δραστηριότητες
Οι κύριες ασχολίες στην Δόλπα είναι η γεωπονία και η δουλειά υπηρετών. Η γεωπονία είναι πιο συνηθισμένη (79.5%) από τη δουλειά υπηρετών (2%).
Αναπτυσσόμενες Κομητίες-Χωριά
thumb|250px|right|Οι Αναπτυσσόμενες Κομητίες-Χωριά της Δόλπα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Νεπάλ
Ασφυξία
Ως ασφυξία χαρακτηρίζεται γενικά κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί να αναπνεύσει, η οποία ορισμένες φορές οδηγεί ακόμη και στον θάνατο. Σχετίζεται με την έλλειψη οξυγόνου και την υπερκαπνία.
Λειτουργική σχέση
Η ασφυξία μπορεί να οφείλεται σε καρδιαγγειακή ανεπάρκεια, παράλυση του αναπνευστικού συστήματος ή από παρεμποδισμένο αεραγωγό. Η έλλειψη διεργασιών ανταλλαγής αερίων οδηγεί σε πτώση των επιπέδων οξυγόνου πάνω στο αίμα (η οποία ονομάζεται υποξαιμία) και έτσι σε μείωση της μερικής πίεσης του οξυγόνου στο αρτηριακό αίμα και τον ιστό (υποξία). Επιπλέον, διοχετεύεται περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στους ιστούς και το αίμα (υπερκαπνία), το οποίο ονομάζεται αναισθησία με διοξείδιο του άνθρακα και οδηγεί σε εξασθένιση της συνείδησης και κώμα εάν η κατάσταση δεν εξομαλυνθεί έγκαιρα.
Ασφυξία σε έμβρυα και γεννήσεις
Η εμβρυϊκή ή ενδομήτρια ασφυξία οφείλεται σε ανεπαρκή παροχής οξυγόνου μέσω της ομφαλικής φλέβας προς το έμβρυο, για παράδειγμα στην περίπτωση ανεπάρκειας του πλακούντα ή της πρόπτωσης του ομφάλιου λώρου.
Τραυματική ασφυξία
Η τραυματική ασφυξία, γνωστή και ως σύνδρομο Πέρτες είναι τύπος τραυματισμού με υψηλό ποσοστό θνησιμότητας, ο οποίος προκαλείται από μια ξαφνική, σοβαρή συμπίεση του θώρακα - για παράδειγμα λόγω διαρροής. Η πίεση ωθεί το αίμα από το στήθος στο κεφάλι και το λαιμό. Αυτή η ασφυξία έχει επιπτώσεις όπως: ζημιά στα μάτια, οπτικές διαταραχές που φτάνουν μέχρι και τη τύφλωση, εγκεφαλική αιμορραγία ή εγκεφαλικό οίδημα. Ο αντίκτυπος του συνδρόμου Πέρτες μπορεί να οδηγήσει σε παρόμοια προβλήματα στο μέλλον.
Η ασφυξία μπορεί να θεωρηθεί ως κατάσταση έκτακτης ανάγκης, κάτι που απαιτεί την άμεση προσπάθεια ανάνηψης του ασθενούς.
Βιβλιογραφία (γερμανόφωνη)
Κατηγορία:Ιατροδικαστική Κατηγορία:Παθολογία Κατηγορία:Αναπνοή
Δημοκρατική συμμαχία (Βουλγαρία)
Η Δημοκρατική συμμαχία (βουλγαρικά : Демократичен сговор) ήταν ένα βουλγαρικό κόμμα που υπήρχε μεταξύ του 1923 και του 1934. Κατά το μεγαλύτερο μέρος αυτής της περιόδου (1923-1934) ήταν το κυβερνών κόμμα στη χώρα καθιστώντας το το τρίτο μεγαλύτερο-κυβερνών κόμμα στη χώρα μετά την Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας και το Λαϊκό Φιλελεύθερο κόμμα.
Κατά τη διάρκεια της ύπαρξης του το κόμμα ήταν χωρισμένο σε παρατάξεις που συνεργάζονταν με άλλα κόμματα. Οι παρατάξεις αυτές ήταν συχνά σε ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ τους και απειλούσαν τη σταθερότητα των κυβερνήσεων αρκετές φορές. Μετά την απώλεια των εκλογών του 1931 οι αντιφάσεις αυτές έγιναν ισχυρότερες και την άνοιξη του 1932 η παράταξη του Αλεξάνταρ Τσάνκοφ αποχώρησε από το κόμμα. Μετά την απαγόρευση των πολιτικών κομμάτων μετά το πραξικόπημα της 19ης Μαΐου 1934 η Δημοκρατική Συμμαχία έπαψε να υπάρχει αν και μερικοί από τους ηγέτες της παρέμειναν πολιτικά ενεργοί.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας
Μιχάλης Αρναούτης
Το παρατσούκλι του είναι Mighty Mike, έχει γεννηθεί στην Αθήνα (Ζεφύρι) στις 6 Σεπτεμβρίου του 1979 και ζει στο Νιου Τζέρσεϊ. Έχει αγωνιστεί με την ομάδα της ΑΕΚ. Το 2001 ταξίδεψε στις ΗΠΑ για να αγωνιστεί επαγγελματικά μαζί με τους πυγμάχους της ΑΕΚ Τιγκράν Ουζλιάν και Νίκο Ανδρεάδη.
Σήμερα αγωνίζεται επαγγελματικά στις ΗΠΑ στην κατηγορία ελαφρών βαρών και είναι κάτοχος του τίτλου WBO-NABO (παγκόσμιος τίτλος για αθλητές που έχουν στο ενεργητικό τους έως 20 αγώνες), ενώ διεκδίκησε το 2007 τον παγκόσμιο τίτλο της WBO.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Πυγμάχοι Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Βρυώνη (συνοικία)
thumb|300px|Το διάσημο ξενοδοχείο Σαβόι επί της Λεωφόρου Ηρώων Πολυτεχνείου στην συνοικία του Βρυώνη
Η συνοικία Βρυώνη, ορίζεται γεωγραφικά πέριξ της αρχής της λεωφόρου Ηρώων Πολυτεχνείου ανάμεσα στην Τερψιθέα και τα Υδραίικα, γειτνιάζει με τα Υδραίικα, την Τερψιθέα και την Φρεαττύδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές του Πειραιά
Ποδόσφαιρο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900 στο Παρίσι διεξήχθη για πρώτη φορά τουρνουά ποδοσφαίρου ανδρών. Διεξήχθησαν μόνο δύο αγώνες επίδειξης μεταξύ των τριών ομάδων, και δεν απονεμήθηκαν μετάλλια. Παρά το γεγονός αυτό, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή πιστώνει σήμερα τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία και το Βέλγιο, με χρυσό, αργυρό και χάλκινο μετάλλιο αντίστοιχα, στο πλαίσιο της προσπάθειάς της να συμβιβάσει τις αρχές των Ολυμπιακών Αγώνων με το σύγχρονο σύστημα απονομής μεταλλίων.
Οι ποδοσφαιρικοί αγώνες διεξήχθησαν στο "Ποδηλατοδρόμιο Βέινσεν" στο Παρίσι και έλαβαν μέρος συνολικά 35 αθλητές από τρεις χώρες.
Συμμετέχουσες χώρες
Οι τρεις χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
Στον αρχικό σχεδιασμό του τουρνουά συμμετείχαν επίσης η Ελβετία και η Γερμανία, αλλά τελικά δεν έστειλαν τις ομάδες τους.
Σύνοψη αποτελεσμάτων
400px|μικρογραφία|δεξιά|Η ομάδα της Ένωσης Γαλλικών Αθλητικών Συλλόγων Η ομάδα του Βελγίου αναφερόταν αρχικά ως Μικτή Ολυμπιακή ομάδα.
Αδαμίδης (αεροναυαγοσωστικό)
Το Αδαμίδης (Ρ-286, Α/Ν 705)  ήταν αεροναυαγοσωστικό πλοίο τύπου ‘AVR’ του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Ήταν πρώην αμερικανικό, με αριθμό ‘AVR 1084’. Η παραλαβή του έγινε στις 17 Νοεμβρίου 1955 και χρησιμοποιήθηκε χωρίς μετατροπές. Αντικαταστάθηκε μόνο η μηχανή του με πετρελαιοκίνητη. Ομοίου τύπου πλοία : Αδαμίδης, Ήρα, Καρναβιάς, Ηώς και Σακελλαρίου. Κάλυπτε τις ανάγκες τις Πολεμικής Αεροπορίας.Τέθηκε σε κατάσταση εφεδρείας το 1978 και παροπλίστηκε στις 28 Απριλίου 1992
Κατηγορία:Ελληνικά Ναυαγοσωστικά
Εθνική Ελβετίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ελβετίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 21 ετών της Ελβετίας. Ελέγχεται από την Ελβετική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Η ομάδα συμμτέχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21, το οποίο διεξάγεται κάθε δύο χρόνια. Έχει τρειις συμμετοχές στην τελική φάση της διοργάνωσης, τερματίζοντας μια φορά στη 2η θέση και μία φορά στην 4η.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ελβετίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-21 Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Ρίγα
Η Ρίγα (λετονικά: Rīga) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Λετονίας. Με 698.529 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις 1/1/2016, είναι η μεγαλύτερη πόλη των κρατών της Βαλτικής και το μέρος στο οποίο κατοικεί το ένα τρίτο του πληθυσμού της Λετονίας. Η πόλη είναι ένα σημαντικό λιμάνι και καίριο βιομηχανικό, εμπορικό, πολιτιστικό και οικονομικό κέντρο της Βαλτικής Θάλασσας.
Βρίσκεται στον Κόλπο της Ρίγας και ειδικότερα στις εκβολές του ποταμού Νταουγκάβα. Η πόλη καταλαμβάνει μία έκταση 307,17 τ.χλμ. (118,60 τετραγωνικά μίλια) και βρίσκεται 1 με 10 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε μια επίπεδη και αμμώδη πεδιάδα.
Η Ρίγα ιδρύθηκε το 1201 και είναι πρώην μέλος της Χανσεατικής Ένωσης. Το ιστορικό κέντρο της Ρίγας έχει μια ιδιαίτερα ξεχωριστή αρχιτεκτονική τέχνης Αρτ Νουβό, και έχει ενταχθεί στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της Ουνέσκο.
Η πόλη απετέλεσε η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2014, μαζί με το Ούμεο της Σουηδίας. Επίσης η πόλη φιλοξένησε τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ το 2006, τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2003 και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί Πάγου Ανδρών της Διεθνούς Ομοσπονδίας Χόκεϊ επί πάγου 2006.
Η Ρίγα εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ρίγας, το μεγαλύτερο αεροδρόμιο στις χώρες της Βαλτικής.
Μετά την ανεξαρτησία της Λετονίας η πόλη έχασε πάνω από 180.000 κατοίκους, επί το πλείστον Ρώσοι που μετανάστευσαν.
Ετυμολογία
Μία θεωρία για την προέλευση του ονόματος της Ρίγας είναι ότι προέρχεται από τη λιβονική λέξη «ringa» που σημαίνει βρόχος, αναφερόμενη στο αρχαίο φυσικό λιμάνι που σχηματίζεται από το βρόχο του ποταμού Νταουγκάβα.
Μία άλλη εκδοχή η οποία στηρίζεται στο ήδη καθιερωμένο ρόλο του εμπόριο μεταξύ Ανατολής και Δύσης, είναι ότι η Ρίγα οφείλει το όνομά της στη λετονική λέξη «rija», δηλαδή ο αχυρώνας που γίνεται το αλώνισμα, και επειδή το j στα γερμανικά γίνεται g παίρνουμε τη λέξη Riga. Η Ρίγα καλείται Rie από τον Άγγλο γεωγράφο Ρίτσαρντ Χάκλουιτ (1589) και ο Γερμανός ιστορικός Ντιονίσιους Φαμπρίτσιους (1610) επιβεβαιώνει την προέλευση της Ρίγας από το Rija.
Ενώ μία άλλη θεωρία θα μπορούσε να είναι ότι η Ρίγα πήρε το όνομά της από το Ρίγκε (Riege), το γερμανικό όνομα για τον ποταμό Ρίντζενε, έναν παραπόταμο του Νταουγκάβα.
Ιστορία
Ο ποταμός Νταουγκάβα υπήρξε από την αρχαιότητα μία εμπορική οδός, τμήμα της Εμπορικής Οδού μεταξύ των Βαράγγων και των Βυζαντινών. Ήδη από τον 2ο αιώνα στην περιοχή της σημερινής Ρίγας έχει καταγραφεί με το όνομα Ντούνα Ουρμπς (Duna Urbs) ένα προστατευμένο φυσικό λιμάνι, δίπλα στο ποτάμι, 15 χιλιόμετρα από τις εκβολές του Νταουγκάβα. Στην περιοχή αυτή είχαν εγκατασταθεί Λιβονοί, ένας αρχαίος φιννικός λαός.
Η Ρίγα άρχισε να αναπτύσσεται ως κέντρο εμπορίου των Βίκινγκ κατά τις αρχές του Μεσαίωνα. Οι κάτοικοι της Ρίγας ασχολούνταν κυρίως με την αλιεία, την κτηνοτροφία, και το εμπόριο, ενώ αργότερα ανέπτυξαν διάφορες τέχνες (στα οστά, ξύλο, κεχριμπάρι, και σίδηρο).
Το Λιβονικό Χρονικό του Ερρίκου μαρτυρεί ότι η Ρίγα υπήρξε ένα εμπορικό κέντρο πολύ πιο πριν από τον 12ο αιώνα, και αναφέρεται σε αυτή ως Portus antiquus (αρχαίο λιμάνι), και περιγράφει κατοικίες και αποθήκες που χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση κυρίως καλαμποκιού, λιναριού, και δερμάτων. Γερμανοί έμποροι άρχισαν να επισκέπτονται τη Ρίγα και ίδρυσαν το 1158, μία βάση εκεί κοντά.
Μαζί με τους Γερμανούς εμπόρους έφτασε στη Ρίγα ο μοναχός Μάινχαρντ του Ζέγκεμπεργκ, για να εκχριστιανίσει τους Λιβονούς ειδωλολάτρες. Παρόλο που και ο Χριστιανισμός (Καθολικισμός και Ορθοδοξία) είχαν ήδη φθάσει στη Λετονία περισσότερο από έναν αιώνα νωρίτερα, και πολλοί Λετονοί είχαν ήδη βαπτιστεί. Ο Μάινχαρντ εγκαταστάθηκε κοντά στους Λιβονούς στο χωριό Ίκσκιλε που είναι στο δρόμο για τη Ρίγα και έχτισε εκεί ένα κάστρο και μία εκκλησία και το όρισε ως έδρα της επισκοπής του. Ωστόσο επειδή οι Λιβονοί, συνέχισαν να ασκούν την ειδωλολατρεία και μετά το θάνατο του Μάινχαρντ το 1196, θεωρήθηκε ότι απέτυχε στην αποστολή του. Έτσι το 1198 ο Επίσκοπος Μπέρτολντ έφτασε με ένα σώμα σταυροφόρων και άρχισε μια εκστρατεία βίαιου εκχριστιανισμού. Ο Μπέρτολντ σκοτώθηκε λίγο αργότερα και οι δυνάμεις του νικήθηκαν.
Η Εκκλησία κινητοποιείται για να εκδικηθεί. Ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ εξέδωσε εντολή που κηρύσσει μια σταυροφορία ενάντια στους Λιβονούς. Ο επίσκοπος Αλβέρτος ανακηρύχθηκε Επίσκοπος Λιβονίας από τον θείο του Χάρτβιχ του Ουτλέντε, πρίγκιπα-αρχιεπισκόπου της Βρέμης και του Αμβούργου το 1199. Ο Αλβέρτος έφτασε στη Ρίγα το 1200 μ.Χ. με 23 πλοία και 500 Βεστφαλούς σταυροφόρους. Το 1201 μετέφερε την έδρα της επισκοπής από το Ίκσκιλε στη Ρίγα, εκβιάζοντας τους πρεσβύτερους της Ρίγας.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|383x383εσ|Κτίριο αρ νουβό Ο Πύργος Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης της Ρίγας είναι το ψηλότερο κτίσμα στη Λετονία και τις Βαλτικές χώρες και ένα από τα ψηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, φτάνοντας τα 368,5 μέτρα (1.209 πόδια). Το κέντρο της Ρίγας έχει επίσης πολλά παραδείγματα αρ νουβό αρχιτεκτονικής, καθώς και μια μεσαιωνική παλιά πόλη.
Στιλ αρ νουβό
Η Ρίγα διαθέτει μια από τις μεγαλύτερες συλλογές κτιρίων αρ νουβό στον κόσμο, με τουλάχιστον 800 κτίρια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν το στιλ αρ νουβό βρισκόταν στο αποκορύφωμα της δημοτικότητάς του, η Ρίγα γνώρισε μια άνευ προηγουμένου οικονομική και δημογραφική άνθηση. Κατά την περίοδο του 1857, ο πληθυσμός της αυξήθηκε από 282.000 (256.200 στην ίδια τη Ρίγα και άλλους 26.200 κατοίκους πέρα από τα όρια της πόλεως στην Περιοχή Πιερίγκα και τη Στρατιωτική Πόλη του Ουστ-Ντβίνσκ) σε 472.100 το 1913 Η μεσαία τάξη της Ρίγας χρησιμοποίησε τον αποκτηθέντα πλούτο για να κτίσει επιβλητικές πολυκατοικίες έξω από τα παλιά τείχη της πόλεως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λετονίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Μακώ Γεωργιάδου
Η Μαρία-Κωνσταντίνα (Μακώ) Γεωργιάδου (1946 - 1992) υπήρξε παρουσιάστρια της ελληνικής τηλεόρασης. Παρουσίαζε κυρίως μουσικά και πολιτιστικά γεγονότα, ανάμεσα στα οποία ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του μουσικοσυνθέτη Αλέκου Γεωργιάδη. Γεννήθηκε στην Νότιο Αφρική όπου τελείωσε και το σχολείο και εν συνεχεία παρακολούθησε μαθήματα δακτυλογραφίας. Μιλούσε αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά. Τον πρώτο καιρό της λειτουργίας της κρατικής τηλεόρασης η διοίκηση του ΕΙΡΤ προκήρυξε διαγωνισμό για εκφωνήτριες του τηλεοπτικού προγράμματος. Στο διαγωνισμό συμμετείχαν περίπου 800 υποψήφιες και επιλέγησαν τρεις, μεταξύ των οποίων ήταν και η Μακώ Γεωργιάδου.
Η αντικατάστασή της έγινε, σύμφωνα με τον Τύπο της εποχής, επειδή ζήτησε να πάρει το ποσό των 100.000 δραχμών για τα πρόσθετα έξοδα του ταξιδιού. Μέχρι το 1976, ο σχολιασμός του διαγωνισμού γινόταν από το στούντιο της ΕΡΤ, ενώ τα επόμενα χρόνια η παρουσιάστρια ταξίδευε στην εκάστοτε διοργανώτρια πόλη για την επιτόπου ζωντανή μετάδοση.
Από το 1985 μέχρι το 1987 παρουσίασε (ως παρουσιάστρια επί σκηνής) το Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Πέθανε στις 12 Νοεμβρίου του 1992 από καρκίνο, σε ηλικία 46 ετών.
Παραπομπές
Γεωργιαδου Κατηγορία:Πρόσωπα της ΕΡΤ
Τζέιμς Μόνροου
Ο Τζέιμς Μόνροου (αγγλ.James Monroe, 28 Απριλίου 1758 – 4 Ιουλίου 1831), αναφερόμενος στην ελληνική βιβλιογραφία και ως Τζέιμς Μονρόε, ήταν ο 5ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Η θητεία του διήρκεσε από τις 4 Μαρτίου 1817 έως τις 4 Μαρτίου 1825.
Ανδρέας Σταματιάδης
Ο Ανδρέας Σταματιάδης (Αθήνα, 16 Αυγούστου 1935) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής της Α.Ε.Κ. και προπονητής, με συνεισφορά ως βοηθός αλλά και ως πρώτος προπονητής στην ομάδα των "κιτρινόμαυρων" της διετίας 1977-79.
Τζέιμς Μόνροου
Ο Μόνροου γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1758 στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ και σπούδασε νομικά υπό τον Τόμας Τζέφερσον από το 1780 έως το 1783. Το 1782 εκλέχθηκε βουλευτής. Ο Μονρόε ανήκε στο Δημοκρατικό-Ρεπουμπλικανικό κόμμα, το οποίο υποστήριζε το συγκεντρωτικό σύστημα και υπήρξε αντίπαλος του Ουάσινγκτον. Για ένα διάστημα διορίστηκε πρέσβης των ΗΠΑ στο Παρίσι και στο Λονδίνο. Το 1806 εκλέχθηκε διοικητής της Βιρτζινίας. Το 1811, ο Πρόεδρος Μάντισον τον τοποθέτησε υπουργό εξωτερικών. Το 1816 εκλέχθηκε Πρόεδρος της Συμπολιτείας και το 1820 εκλέχθηκε παμψηφεί, εκτός από μία ψήφο.
Το όνομα του Μόνροου έχει συνδεθεί με το δόγμα, που φέρει το όνομά του και καθιέρωνε την ουδετερότητα των Ηνωμένων Πολιτειών έναντι των Ευρωπαϊκών διενέξεων.
Ανδρέας Σταματιάδης
Σε συλλογικό επίπεδο
Με την "Ένωση" κατάκτησε ως ποδοσφαιριστής δύο πρωταθλήματα Α' Εθνικής (1962-63, 1967-68) και τρία κύπελλα Ελλάδας (1955-56, 1963-64, 1965-66).
Τζέιμς Μόνροου
Ο Μόνροου πέθανε στις 4 Ιουλίου 1831 από καρδιακή ανεπάρκεια και φυματίωση. Με αυτό το τρόπο, έγινε ο τρίτος στη σειρά Πρόεδρος που πέθανε την ημέρα της εθνικής γιορτής της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.
Ενυδρείο Ρόδου
Ο Υδροβιολογικός Σταθμός Ρόδου έχει ένα διττό ρόλο καθώς αποτελεί μια ερευνητική μονάδα του ΕΛΚΕΘΕ και ένα δημόσιο ενυδρείο - Rhodes Aquarium - για το ευρύ κοινό, συνδυάζοντας την έρευνα, την ψυχαγωγία, την εκπαίδευση και την ευαισθητοποίηση. Δεν πραγματοποιεί μόνο θαλάσσια έρευνα αλλά συμμετέχει και σε προγράμματα προστασίας του πολίτη όπως το πρόγραμμα για το λαγοκέφαλο, ενώ επίσης πραγματοποιεί προγράμματα ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης για διάφορες κοινωνικές ομάδες.
Ανδρέας Σταματιάδης
Στις εθνικές ομάδες
Ο Σταματιάδης είχε 8 συνολικά συμμετοχές με τη γαλανόλευκη φανέλα. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 8 Μαρτίου 1954 στην εκτός έδρας νίκη με 2-0 εναντίον του Ισραήλ για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1954. Τελευταία του συμμετοχή ήταν στις 27 Νοεμβρίου 1963 όταν η Ελλάδα αντιμετώπισε εκτός έδρας σε φιλικό αγώνα την Κύπρο.
Τζέιμς Μόνροου
Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ
Ενυδρείο Ρόδου
Ιστορία
Τo 1934, κατά την ιταλική κατoχή της Δωδεκανήσoυ (1912-943) και με απόφαση τoυ Κυβερνήτη Μario Lago, ξεκίνησε η κατασκευή τoυ "Reale Istituto di Ricerche Biologiche di Rodi" (Βασιλικό Ινστιτoύτo Θαλάσσιας Βιoλoγίας Ρόδoυ), η oπoία oλoκληρώθηκε τo 1935.
Ο σχεδιασμός και η κατασκευή τoυ κτιρίoυ στην Άκρα Ζωνάρι, δηλαδή στo βoρειότερo άκρo τoυ νησιoύ, είναι έργα τoυ ιταλoύ αρχιτέκτoνα Armando Bernabiti. Τo σχέδιo τoυ Bernabiti συνδυάζει τoπικά αρχιτεκτoνικά στoιχεία με στoιχεία Art Deco και δίνει στo σύνoλo μια ναυτική αισθητική, χαρακτηριζόμενη από καμπύλες γραμμές, στρογγυλά παράθυρα όπως των πλοίων, διαφoρετικά επίπεδα ανύψωσης και ένα κεντρικό κυλινδρικό πύργo. Η διακόσμηση στην κεντρική είσoδo είναι εμπνευσμένη από τo ζωικό θαλάσσιo περιβάλλoν.
Ανδρέας Σταματιάδης
Προπονητική καριέρα
Η πρώτη ομάδα που ανέλαβε ο Ανδρέας Σταματιάδης ήταν η Ρόδος, την περίοδο 1969-70. Την πενταετία 1974-1979 εργάστηκε ως βοηθός προπονητή στην ΑΕΚ, αρχικά του Φράντισεκ Φάντρονκ και στη συνέχεια των Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι και Φέρεντς Πούσκας, ενώ δύο φορές χρειάστηκε να προσφέρει τις υπηρεσίες του και ως πρώτος. Η αρχή έγινε το 1977 για δύο αγωνιστικές (3η-4η), καθώς και για 11 αγωνιστικές (24η-34η) πριν το τέλος της περιόδου 1978-79, όταν αντικατέστησε στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου τον Πούσκας, για να διατηρήσει την ομάδα στην κορυφή, κάτι που τελικά επετεύχθη, ενώ παράλληλα έφτασε και στον τελικό του κυπέλλου. Κατά περιόδους εργάστηκε και στα τμήματα υποδομών της ΑΕΚ, ενώ για αρκετά χρόνια υπήρξε ο Διευθυντής των τμημάτων αυτών, θέση από την οποία αποχώρησε το 2013, όταν και αντικαταστάθηκε από τον Άκη Ζήκο.
Ενυδρείο Ρόδου
Ιστορία
Στoν επισκέψιμo χώρo τoυ Ενυδρείoυ, η αρχιτεκτονική τoυ διαδρόμου, φτιαγμένου από πορώδεις πέτρες και διακοσμημένου με φυσικά κoχύλια, που αναπαριστά μια υποθαλάσσια σπηλιά, δεν έχει αλλάξει με τo πέρασμα τoυ χρόνoυ. Όπως και η χαρακτηριστική διακόσμηση τoυ δαπέδου με σχέδια θαλάσσιων oργανισμών φτιαγμένα από άσπρα και μαύρα χαλίκια.
Ανδρέας Σταματιάδης
Προπονητική καριέρα
Το 1979, μετά τη θητεία του στην ΑΕΚ, ανέλαβε προπονητής του Ατρόμητου Αθηνών, με τον οποίο εξασφάλισε τον τίτλο στη Β' Εθνική, ενώ στα τέλη της περιόδου 1979-80 κάθισε για πρώτη φορά στον πάγκο του Αιγάλεω στη Β΄ Εθνική, διατηρώντας το στην κατηγορία. Την επόμενη χρονιά (1980-81), διεκδίκησε με το "Σίτι" την άνοδο στην Α' Εθνική, την οποία όμως δεν εξασφάλισε τελικά, καθώς ηττήθηκε από τη Ρόδο του Μιχάλη Μπέλλη σε αγώνα μπαράζ, στο γήπεδο του Ηρακλείου Κρήτης, με 1-0 στην παράταση (Ιούνιος 1981). Την περίοδο 1981-82 ο Σταματιάδης ήταν προπονητής στον Διαγόρα Ρόδου, αλλά το καλοκαίρι του 1982 επέστρεψε στο Αιγάλεω. Η ομάδα των δυτικών προαστίων κατέκτησε το τελευταίο πρωτάθλημα Νότου (1982-83) και προβιβάστηκε στην Α' Εθνική. Εργάσθηκε επίσης στους συλλόγους της Ρόδου, των Τρικάλων, της Λαμίας, της Αναγέννησης Καρδίτσας, της Χαλκίδας και του Αχαρναϊκού.
Ενυδρείο Ρόδου
Ιστορία
Η αρχική εξωτερική μορφή τoυ κτιρίoυ δεν μετατράπηκε έως τα 1971-72, oπότε έγινε η πρoσθήκη τoυ εκθεσιακoύ χώρoυ (Μoυσείo) και της δεξαμενής για φώκιες στη βόρεια πλευρά.
Ανδρέας Σταματιάδης
Προπονητική καριέρα
Υπήρξε επίσης ο προπονητής της εθνικής Ελπίδων επί μία εξαετία (1986-1992), την οποία το 1988 οδήγησε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων, εναντίον της Γαλλίας.
Ενυδρείο Ρόδου
Ιστορία
Από την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα τo 1948 και έως τo 1963 τo Ινστιτoύτo συνέχισε ως Περιφερειακός Σταθμός τoυ Ελληνικoύ Υδρoβιoλoγικoύ Ινστιτoύτoυ υπό την επoπτεία της Ακαδημίας Αθηνών.
Ο σκοπός του Υδροβιολογικού Σταθμού Ρόδου προσδιορίζεται σε τρεις ενότητες δράσεων:
Εκπαίδευση
- Η συνεργασία με άλλα ερευνητικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα.
- Η εκπαίδευση και παροχή εξειδικευμένων συμβουλών, για την ορθολογική διαχείριση του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
- Η εξειδικευμένη εκπαίδευση φοιτητών.
- Οι εκπαιδευτικές δράσεις που στοχεύουν στην αφύπνιση της περιβαλλοντικής συνείδησης μαθητών της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
- Η μεταφορά της γνώσης για τη θάλασσα σε συγκεκριμένες ομάδες κοινού με τη διοργάνωση ειδικών διαλέξεων και σεμιναρίων, στις ειδικά διαμορφωμένες αίθουσες.
Έρευνα
- Η έρευνα που καλύπτει ολόκληρο το φάσμα της ωκεανογραφικής επιστήμης στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο Θάλασσα.
- Εξέλιξη της τεχνογνωσίας στον τομέα διαχείρισης οργανισμών σε εγκαταστάσεις ενυδρείων.
Οικολογία
- Μελέτη και προστασία υδρόβιων οργανισμών υπό συνεχή απειλή.
Η εκπαιδευτική δράση και η επιστημονική έρευνα όμως, αποτελούν τις δυο κύριες συνιστώσες του έργου του Σταθμού, με την πρώτη να λειτουργεί σαν μέσο μεταφοράς προς το ευρύ κοινό των γνώσεων και των εμπειριών που αποκτούνται με τη δεύτερη.
Η πρόσβαση στο Ενυδρείο της Ρόδου είναι εύκολη από το κέντρο της πόλης, είτε περπατώντας κατά μήκος του παραθαλάσσιου δρόμου της πόλης ή με ποδήλατο. Βρίσκεται στην οδό Κω.
https://web.archive.org/web/20100208213725/http://www.hcmr.gr/
Ροδου Κατηγορία:Ρόδος (πόλη) Κατηγορία:Μουσεία στη Ρόδο
Εγωκεντρισμός
Η αλλιώς, η τάση να αντιμετωπίζει κανείς τα πράγματα σαν να υπήρχαν μόνο γι΄ αυτόν, σύμφωνα με τη δική του άποψη και τα δικά του συμφέροντα· (πρβ.εγωπάθεια, εγωλατρία, εγωισμός).
Κατηγορία:Ψυχολογικές θεωρίες Κατηγορία:Αναπτυξιακή ψυχολογία
Chrysler PT Cruiser
Το Chrysler PT Cruiser ήταν μικρομεσαίο πολυμορφικό αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chrysler, από τον Φεβρουάριο του 2000 μέχρι έως τις 9 Ιουλίου 2010, με ένα λίφτινγκ στα μέσα του 2005, για τη σεζόν (model year) του 2006. Σχεδιάστηκε από τον Bryan Nesbitt, ο οποίος μετά σχεδίασε και το Chevrolet HHR του 2005 - 2011, ένα άλλο παρόμοιας ρετρό αισθητικής αυτοκίνητο.
Το σχέδιο του PT Cruiser ήταν εμπνευσμένο από αυτοκίνητα της δεκαετίας του 1930 και ιδίως από το έντονα αεροδυναμικό Chrysler Airflow του 1934 - 1937. Μέχρι τη λήξη της παραγωγής του, στις 9 Ιουλίου 2010, η συνολική παγκόσμια παραγωγή του PT Cruiser είχε φτάσει τα 1,35 εκατομμύρια αντίτυπα.
Εκδοχές αμαξώματος
thumb|left|Chrysler PT Cruiser Convertible Limited 2.4 σε φωτογραφία του 2008. thumb|left|Το ταμπλό ενός Chrysler PT Cruiser στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Σικάγο, τον Φεβρουάριο του 2005.
Εκτός από την στάνταρ 4-πορτη εκδοχή αμαξώματος, το διάστημα 2004 - 2008 διατέθηκε και ως 2-πορτο καμπριολέ, που κατασκευάστηκε από τον Ιανουάριο του 2004 έως τις 21 Δεκεμβρίου 2007.
Ονομασία
Τα αρχικά PT πριν την έναρξη της παραγωγής του, σήμαιναν «Plymouth Truck», λόγω του ότι το μοντέλο αρχικά προοριζόταν για την εταιρεία Plymouth, η οποία όμως διακόπηκε οριστικά στις 29 Ιουνίου 2001.
Κατά συνέπεια, τα αρχικά PT του μοντέλου παραγωγής αποφασίστηκε να σημαίνουν «Personal Transport» ή «Personal Transportation» Επίσης, PT ήταν και ο επίσημος κωδικός παραγωγής του PT Cruiser.
Βραβεύσεις
Το PT Cruiser κατατάχθηκε στην πρώτη δεκάδα στη λίστα του αμερικανικού περιοδικού Car and Driver «10 Best Cars» το 2001 και κέρδισε τότε επίσης το βραβείο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς στη Βόρεια Αμερική «North American Car Of The Year».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
PT Cruiser Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα
8 Ιανουαρίου
7 Ιανουαρίου | 8 Ιανουαρίου | 9 Ιανουαρίου
Η 8η Ιανουαρίου είναι η 8η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 357 ημέρες (358 σε δίσεκτα έτη).
Ορθόδοξη Εκκλησία
Ονόματα που Γιορτάζουν:
ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ (Βασίλισσα.)