cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Λαβύρινθος: Η Τελική Δοκιμασία
Κριτικές
Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία συγκεντρώνει ποσοστό 42% βασισμένο σε 145 κριτικές, με μέσο όρο 5.1/10. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Ο Λαβύρινθος: Η Τελική Δοκιμασία μπορεί να προσφέρει ένα κλείσιμο στους θαυμαστές της σειράς, αλλά για κάποιον που δεν ήταν ήδη ενθουσιασμένος με τις προηγούμενες ταινίες, καλύτερα να μην δει αυτή την τελευταία υπερμεγέθη δόση της ιστορίας». Στο Metacritic, η ταινία έχει ποσοστό 51%, βασισμένο σε 37 κριτικές με την ένδειξη «μικτές ή μέτριες κριτικές». Το κοινό του CinemaScore έδωσε στην ταινία ένα βαθμό Β+ σε μια κλίμακα από το Α+ μέχρι το F.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νότια Αφρική Κατηγορία:Μετα-αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιβίωσης Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Ebela
Η Ebela είναι βεγγαλική εφημερίδα ταμπλόιντ απευθύνεται κυρίως σε νέους Βεγγαλέζους αναγνώστες της Δυτικής Βεγγάλης. Είναι η δεύτερη Βεγγαλική εφημερίδα που δημοσιεύεται καθημερινά από τον όμιλο ABP, μετά την Ananda Bazar Patrika. Είναι μια ταμπλόιντ 24 σελίδων. Αυτή τη στιγμή που κυκλοφορεί σε δύο πόλεις, την Καλκούτα και το Χάουραχ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ινδία
Γκουμουά (Ντου)
Το Γκουμουά (γαλλικά: Goumois) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Γεωγραφία του Αγίου Μαρίνου
μικρογραφία|Χάρτης του Αγίου Μαρίνου μικρογραφία|Δορυφορική εικόνα Ο Άγιος Μαρίνος βρίσκεται στη Νότια Ευρώπη. Είναι ένας θύλακας (μεσόγειο κράτος) περιτριγυριζόμενος από την κεντρική Ιταλία, με την οποία μοιράζεται σύνορα μήκους 39 χιλιομέτρων. Είναι το τρίτο μικρότερο ανεξάρτητο κράτος με βάση την έκταση στην Ευρώπη μετά το Βατικανό και το Μονακό. Το μικρό αυτό κρατίδιο περιβάλλεται από τα Απέννινα όρη. Βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 43.94°Β 12.46°Α και έχει έκταση 61.2 τ.χλμ. Έχει υγρό υποτροπικό κλίμα με ήπιους και κρύους χειμώνες και ζεστά, ηλιόλουστα καλοκαίρια. Εντελώς ορεινό, μόνο το 17% του εδάφους του Αγίου Μαρίνου είναι καλλιεργήσιμο. Παρά το μικρό του μέγεθος ο Άγιος Μαρίνος έχει αρκετούς ποταμούς που διαπερνούν το έδαφος του, με τους μεγαλύτερους από αυτούς να είναι οι Αούσα, Μαράνο και Άγιος Μαρίνος.
Διαχείριση αλλαγών
Διαχείριση αλλαγών είναι μια διαδικασία κατά την οποία οι ελεγχόμενες αλλαγές πραγματοποιούνται σε ένα σύστημα σύμφωνα με καθορισμένα πλαίσια ή μοντέλα. Αλλαγές μπορούν να εφαρμοστούν στα συστήματα, στις πολιτικές, στα οργανωτικά σχήματα, στην ανθρώπινη συμπεριφορά και στις δραστηριότητες. Λαμβάνοντας υπόψη τη δυναμική της αγοράς και των ραγδαίων εξελίξεων της τεχνολογίας, η διαχείριση αλλαγών επιβάλλεται στη στρατηγική διαχείριση. Πρόσφατα οικονομικά θέματα αποδεικνύουν επίσης την ανάγκη για διαχείριση αλλαγών. Σε αντίθεση με τη διαχείριση έργων που αφορά την «τεχνική» και «επιχειρηματική» πλευρά της αλλαγής, η διαχείριση αλλαγών αφορά το ανθρώπινο στοιχείο.
Γεωγραφία του Αγίου Μαρίνου
Πολιτική γεωγραφία
Ο Άγιος Μαρίνος διαιρείται σε 9 καστέλλι, ή δήμους. Είναι οι ακόλουθοι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιος Μαρίνος
Διαχείριση αλλαγών
Αλλαγή
Κάθε αλλαγή ανεξάρτητα από το αν αφορά την εισαγωγή  ενός νέου συστήματος  υπολογιστών μια νέα γραμμή συναρμολόγησης στο εργοστάσιο προκαλεί μια διαφορετική σειρά συμπεριφορών από τα πρόσωπα που επηρεάζει. Αν δεν επιτευχθεί η επιθυμητή σειρά συμπεριφορών  τότε είναι πιθανόν να χρειαστεί και άλλη αλλαγή ώστε να επιτευχθεί ο επιθυμητός στόχος.
Ερέθισμα για αλλαγές
Η ιδέα ή η αντίληψη αλλαγής που αναφέρεται μερικές φορές και σαν αντιληπτή ανάγκη είναι η ανάγκη της επιχείρησης ή οργανισμού να κάνει μια αλλαγή ή να αλλάξει τη συμπεριφορά της. Είναι η αίσθηση ότι μπορεί να γίνει μια βελτίωση για να μπορέσει η εταιρεία να γίνει αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη.
Εντοπισμός του αντικειμένου του προβλήματος
Μια από τις δυσκολότερες και κρισιμότερες φάσεις της διαχείρισης αλλαγών είναι ο προσδιορισμός του προβλήματος. Γίνεται ανάλυση του προβλήματος ,διαχωρίζονται τα συμπτώματα από το πρόβλημα και διατυπώνονται οι ερωτήσεις για το επιθυμητό αποτέλεσμα και τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί το τελευταίο. Σε έναν οργανισμό είναι μερικές φορές δύσκολο για ένα στέλεχος μιας επιχείρησης να προσδιορίσει ένα πρόβλημα με σαφήνεια και συντομία. Η ισορροπία της διαδικασίας αλλαγής εξαρτάται μεγάλο βαθμό από τον τρόπο θεώρησης του προβλήματος και από τον τρόπο αντιμετώπισης του. Οι εναλλακτικές λύσεις τα εμπόδια και οι μέθοδοι υλοποίησης τους διαφέρουν σημαντικά, ανάλογα με τον τρόπο θεώρησης του προβλήματος ή της ανάγκης για αλλαγή.
Ανάπτυξη εναλλακτικών προτάσεων
Σε κάθε σύνθετο πρόβλημα υπάρχει  συνήθως μια απλή λύση που τις περισσότερες φορές είναι λάθος. Η αντιμετώπιση της αλλαγής στο σημερινό περιβάλλον των επιχειρήσεων είναι σύνθετη και μπορεί να περιλαμβάνει την ανάλυση πολλών εναλλακτικών προτάσεων, κάθε μια από τις οποίες έχει διαφορετική πιθανότητα επιτυχίας. Μετά από την διαπίστωση της ανάγκης για αλλαγή και τον προσδιορισμό του προβλήματος το επόμενο βήμα είναι η ανάπτυξη εναλλακτικών προσεγγίσεων για την λύση του που έχουν να κάνουν με τα ποιος, τι, που, πως και πότε. Αν δεν υπήρχαν εμπόδια η διατύπωση εναλλακτικών προτάσεων θα ήταν εύκολη ανάλογα με τον τρόπο προσδιορισμού του προβλήματος. Κατά την ανάπτυξη εναλλακτικών προτάσεων προς την κατεύθυνση της αλλαγής, τα στελέχη μπορούν να χρησιμοποιούν την μέθοδο ΟΜΑΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΙΔΕΩΝ. Η ανάλυση των εναλλακτικών προτάσεων αλλαγών θα πρέπει να γίνεται σε σχέση με τα εμπόδια τους. Κάθε εναλλακτική πρόταση μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο ελκυστική ανάλογα με τα εμπόδια που μπορεί να συναντήσει και ανάλογα με την πιθανότητα επιτυχίας της.
Οι 3 κολώνες της αλλαγής
Οι διαφορές στην απόδοση και οι διαφορές στο ρυθμό βελτίωσης προσφέρουν και πιο ενδιαφέρον υλικό για τον ασχολούμενο με τη έρευνα του μάναντζμεντ. Η λύση στο πρόβλημα αυτό βρίσκεται στην θεμελιώδης διαφορετική προσέγγιση της αλλαγής στην διαχείριση έργου. έτσι λοιπόν οι διαφορές αυτές είχαν ως αποτέλεσμα ενός μεγάλου αριθμού παραγόντων, οι οποίοι περιορίστηκαν σε τρεις βασικές κατηγορίες. Πρέπει να υπάρχουν και οι τρεις κολώνες για να σημειωθεί αλλαγή στις διαδικασίες.Όταν καταργείται μία οι αλλαγές αντιστρέφονται με την πάροδο του χρόνου παρά τα οφέλη που επιτυγχάνονται.
Ανάπτυξη στρατηγικής
Τα συστατικά μέρη αυτής της στρατηγικής είναι μεταξύ άλλων ο τρόπος με τον οποίο ο οργανισμός  καθορίζει τι να αλλάξει και επομένως πως να αποφύγει το πρόβλημα "παράλυσης λόγω αλλαγής" όπου υπάρχουν πάρα πολλές δυνατότητες  για αλλαγή με αποτέλεσμα να μην γνωρίζει κανένας από που να αρχίσει.Πολλοί οργανισμοί δεν μπορούν να αλλάξουν παρά μόνον όταν βρεθούν στα πρόθυρα της εξαφάνισης.Άλλα κίνητρα για αλλαγή μπορεί να είναι και οι πελάτες που ζητούν βελτιώσεις
Διαχείριση γνώσεων
Εξετάζουμε το ρόλο της μάθησης πριν από την πράξη και της μάθησης από την πράξη. Τα θέματα που πρέπει να εξετάσουμε έχουν σχέση με αυτά.Πιο συγκεκριμένα,πως εντοπίζουμε τους πιθανούς στόχους βελτίωσης και τα μέσα για την επίτευξή τους
Εφαρμογή
Οι οργανισμοί που δοκιμάζουν νέες ιδέες υιοθετούν σχεδόν πάντα τη μέθοδο "λίγο-λίγο και δοκιμαστικά". Αν δεν συμβεί κάτι κακό ίσως προχωρήσουν πιο πέρα,αλλά μπορεί να και να μην προχωρήσουν καθόλου.Αυτή η μέθοδος δεν είναι από καμία άποψη ένα είδος συστηματικής δοκιμής και αξιολόγησης που θα οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι οι αλλαγές: Όταν δεν χρησιμοποιούνται τα συγκεκριμένα μέτρα οι ασχολούμενοι με αυτόν τον τομέα δεν μπορούν να είναι αντικειμενικοί σχετικά με την αλλαγή.Το μήνυμα από τους τρόπους εφαρμογής είναι ότι πρέπει να καθοριστούν μέτρα που θα αποκαλύπτουν αν οι στρατηγικοί στόχοι της αλλαγής επιτεύχθηκαν και ότι η εφαρμογή περιλαμβάνει την πλήρη εκπαίδευση και υποστήριξη των αλλαγών.Μια τέτοια υποστήριξη μπορεί να απαιτείται για σημαντικό χρονικό διάστημα μετά την αρχική εφαρμογή. Οι τρεις κολώνες της αλλαγής πρέπει να είναι στη θέση τους για να στεφθεί από επιτυχία κάθε διαδικασία αλλαγής.Κάθε αλλαγή είναι από μόνη της ένα έργο και μία αλλαγή που είναι σύμφωνη με τις μεθόδους μπορεί να δημιουργήσει οφέλη αν τη διαχειριστούμε με τρόπο που να δείχνει στα στελέχη του οργανισμού τι σημαίνει "καλή διαχείριση έργου"
Αξιολόγηση αποτελεσμάτων
Η αξιολόγηση πρέπει να απαντά στα εξής βασικά ερωτήματα:Καταφέραμε να πετύχουμε τους στόχους; και Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά ή καλύτερα;
Στην καθημερινή πρακτική στις επιχειρήσεις οι τεχνικές αξιολόγησης περιλαμβάνουν αναφορές όπως δεδομένα πωλήσεων, αναλύσεις προϋπολογισμών, δεδομένα παραγωγής, αναλύσεις ποσοστών απουσιών και δεδομένα μετρήσεων ποιοτικού ελέγχου. Αυτές οι τεχνικές παρέχουν στα στελέχη πληροφορίες για το κατά πόσο η αλλαγή ήταν επιτυχής σε σχέση μετά επιθυμητά αποτελέσματα και δίνουν επίσης μετρήσεις του βαθμού επιτυχίας.
Η αξιολόγηση εξυπηρετεί επίσης κι έναν άλλο σκοπό: δίνει αναπληροφόρηση  που μπορεί να αξιοποιηθεί σε ιδέες αλλαγών στο μέλλον. Αν η αρχική προσπάθεια αλλαγών δεν ήταν επιτυχής, οι μελέτες αξιολόγησης θα το δείξουν. Στη συνέχεια αυτά τα δεδομένα βοηθούν στον εντοπισμό πιθανών αναγκών για αλλαγές στο μέλλον. Η διαδικασία αλλαγών μπορεί να ξαναρχίσει με την ανάπτυξη και την ανάλυση μελλοντικών αλλαγών.
Βιβλιογραφία
2003 Νέων Τεχνολογιών, 2008
Πιγκουίνος
Οι πιγκουίνοι (τάξη Σφηνισκόμορφα, οικογένεια Σφηνισκίδες) είναι ομάδα θαλάσσιων πτηνών που δεν μπορούν να πετάξουν. Ζουν σχεδόν αποκλειστικά στο Νότιο Ημισφαίριο, με μόνο ένα είδος, τον Πιγκουίνο των Γκαλαπάγκος (Spheniscus mediculus - Σφηνίσκος ο άθλιος), που ζει βόρεια του Ισημερινού.
Το μεγαλύτερο είδος είναι ο Αυτοκρατορικός πιγκουίνος (Aptenodytes forsteri - Απτηνοδύτης του Φόρστερ): τα ενήλικα πουλιά έχουν μέσο ύψος 1,1 μέτρα και ζυγίζουν 35 κιλά ή και περισσότερο. Το μικρότερο είδος είναι ο Μικρός Μπλε Πιγκουίνος που έχει ύψος μόλις 40 εκατοστά και ζυγίζει 1 κιλό. Οι μεγαλύτεροι πιγκουίνοι διατηρούν τη θερμότητά του σώματός τους πιο αποτελεσματικά, και έτσι ζουν στα ψυχρότερα κλίματα, ενώ οι μικρότεροι απαντώνται στα εύκρατα ή ακόμα και στα τροπικά κλίματα. Το 2002, μια ομάδα Αργεντίνων επιστημόνων εντόπισε στις ακτές της Ανταρκτικής Χερσονήσου ένα υποείδος του Αυτοκρατορικού Πιγκουίνου που φτάνει σε ύψος τα 1,6 μέτρα.
Όταν οι μητέρες χάσουν έναν νεοσσό, μερικές φορές προσπαθούν να κλέψουν από μια άλλη, συχνά χωρίς επιτυχία αφού τα υπόλοιπα θηλυκά που βρίσκονται εκεί κοντά βοηθούν την αμυνόμενη μητέρα να υπερασπίσει τα μικρά της.
Οι πιγκουίνοι δείχνουν να μη φοβούνται τους ανθρώπους, και πλησιάζουν τις ομάδες των εξερευνητών χωρίς δισταγμό.
Κατηγορία:Απτηνοδυτίδες Κατηγορία:Πανίδα της Ανταρκτικής
Κλαούντιο Κουέγιο
Ο Κλαούντιο Κουέγιο (Μπουένος Άιρες, 4 Μαρτίου 1958 - ) είναι Αργεντίνος προπονητής πετοσφαίρισης.
Ιταλία
Ο Κλαούντιο Κουέγιο ξεκίνησε την προπονητική σε σχετικά μικρή ηλικία, καθώς το 1989, σε ηλικία μόλις 31 ετών ταξίδεψε στην Ιταλία προκειμένου να αναλάβει τα ηνία της Σιπ Κασάνο. Στην Ιταλία παρέμεινε μέχρι το 1997, έχοντας εργαστεί επίσης στις: Μπρέσια (1990-92), Φιντέντσα (1992-93), Τσιβιταβέτσια (1993-94), Λάτσιο Παγιάβολο (1993-94), Κατάνια (1994-95) και Κουτροφιάνο (1995-97).
Ελλάδα
Το 2004 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για μία σεζόν, κατακτώντας μάλιστα ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης.
Επόμενα χρόνια
Το 2005 ανέλαβε τη ρουμανική Πετρόμ Πλοέστι, με την οποία κατέκτησε ένα εγχώριο πρωτάθλημα, ενώ ένα χρόνο αργότερα μεταπήδησε στην Αυστρία για λογαριασμό της Βόλεϊ Βιέννα, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο Αυστρίας. Το 2007 ανέλαβε προπονητής της Εθνικής Αυστρίας των ανδρών, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2010. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ιταλία όπου εργάστηκε αρχικά στην Περούτζα (2009-11), έπειτα στη Μοντένα (2012) και τέλος στην Κασαλμαγιόρε (2012-13).
Γκου-λε-Νταμπελέν
Το Γκου-λε-Νταμπελέν (γαλλικά: Goux-lès-Dambelin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αλίνα Γκρόσου
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανές τραγουδίστριες
Θάνατοι τον Αύγουστο του 2021
Παραπομπές
08
Φατίχ Αμιρχάν
Ο Αμιρχάνοφ Μοχαμμετφατίχ Ζαρίφ ουλί (επίσης γνωστός ως Φατίχ Αμιρχάν, Ταταρικά Αραβικά: فاتح اميرخان, Ταταρικά Κυριλλικά: Әмирхан(ов) Фатих (Мөхәммәтфатих) Зариф улы, ρωσικά: Амирха́н(ов) Фати́х (Мухамметфати́х) Зари́фович, Amirkhan(ov) Fatikh (Mukhammetfatikh) Zarifovich, ρωσικά: Фати́х Амирха́н, Fatikh Amirkhan, 1886–1926) ήταν Τάταρος κλασικός συγγραφέας, συντάκτης και δημοσιογράφος.
Ο Αμιρχάν γεννήθηκε το 1886 στο Καζάν, Ρωσική Αυτοκρατορία. Ο πατέρας του ήταν μουλάς του Τζαμιού Παλαιάς Πέτρας Μοχαμματζαρίφ Αμιρχάνοφ, συγγραφέας του Κορανικού ταφσίρ και ιδρυτής του μεντρεσέ Αμιρχάνια.
Ο Αμιρχάν αποφοίτησε από το μεντρεσέ Μοχαμάντια στο Καζάν, το οποίο ήταν το πιο εξέχον ταταρικό εκπαιδευτικό ίδρυμα εκείνη την εποχή. Το 1906-1907 έζησε στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη, όπου δημοσίευσε ένα ταταρικό περιοδικό για παιδιά.
Δουλεύοντας στο Καζάν, ο Αμιρχάν ήταν συντάκτης του Äl-İslax (Η Ανανέωση). Δημοσίευε άρθρα στις εφημερίδες Qoyaş (Ο Ήλιος), Yoldız (Το Αστέρι), İdel (Βόλγας), και στα περιοδικά Yalt-yolt (Ο Κεραυνός) και Añ (Η Συνείδηση).
Ο Φατίχ Αμιρχάν είναι συγγραφέας των ιστοριών Fätxulla hazrat (Fätxulla xäzrät) (1909), Xäyät (1911), Η Νεολαία (Yäşlär) (1913), ο Ανισοδύναμος (Tigezsezlär) (1915), το μυθιστόρημα Μισός Δρόμος Εμπρός (Urtalıqta, 1912). Σε αυτά τα γραπτά είχε αντικατοπτρίσει τα προβλήματα της κοινωνίας των Τατάρων στις αρχές του 20ού αιώνα και προσπάθησε να φανταστεί την ανθρώπινη συμπεριφορά των μελλοντικών γενεών. Το 1926 ο θείος Σαφιγκούλα επέκρινε τον δογματισμό και τον φανατισμό του μπολσεβικισμού. Αυτό το σατιρικό μυθιστόρημα δημοσιεύθηκε μόλις το 1991. Ο Αμιρχάν ήταν οπαδός του ρεαλισμού και υποστήριξε τον εθνικό χαρακτήρα στη λογοτεχνία. Ο Αμιρχάν διερεύνησε την κληρονομιά των λαϊκών διαφωτιστών, όπως ο Καγιούμ Νασιρί και έγραψε άρθρα σχετικά με τα έργα του Γκαλιασκάρ Καμάλ και του Γκαφούρ Κολαχμάτοφ. Ο Αμιρχάν ήταν ένας από τους θαυμαστές των λογοτεχνικών έργων του Τουκάι, στενού φίλου του. Για πολλά χρόνια ο Αμιρχάν είχε παραλύσει και τελικά πέθανε από φυματίωση το 1926.
A Golden Crown
To "A Golden Crown" είναι το έκτο επεισόδιο της πρώτης σεζόν της μεσαιωνικής φανταστικής τηλεοπτικής σειράς Game of Thrones, που για πρώτη φορά κυκλοφόρησε στις 22 Μαΐου 2011. Το σενάριο του επεισοδίου γράφτηκε από τους Τζέιν Έσπενσον, Ντέιβιντ Μπένιοφ και Ντ. Μπ. Γουάις, το οποίο βασίστηκε στην ιστορία των δύο τελευταίων. Το επεισόδιο σκηνοθετήθηκε από τον Ντάνιελ Μίναχαν, ο οποίος έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στη σειρά.
Το επεισόδιο έλαβε θετικές κριτικές, ιδιαίτερα για την ιστορία στο King's Landing και την υπόθεση του Viserys Targaryen. Το επεισόδιο έλαβε 3 υποψηφιότητες από τα Primetime Creative Arts Emmy Awards και μία από το ADG Excellence in Production Design Award, χωρίς να κερδίσει καμία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η πρώτη προβολή του επεισοδίου έφτασε τους 2,4 εκατομμύρια θεατές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Game of Thrones (επεισόδια)
Βίτζε Κόοιστρα
Ο Βίτζε Κόοιστρα (γεννημένος στις 3 Ιουνίου 1982) είναι Ολλανδός διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 209εκ και αγωνίζεται στη θέση του διαγωνίου.
Καριέρα
Ο Κόοιστρα έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της Λίτσουργκους, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2002. Ήταν τότε που μεταπήδησε στην επίσης Ολλανδική Πιέτ Ζούμερς, στην οποία παρέμεινει για τρία χρόνια.
Το 2005 αποφάσισε να αφήσει την Ολλανδία και να ταξιδέψει στην Ιταλία, στην οποία παρέμεινε για έξι ολόκληρα χρόνια αγωνιζόμενος κατά σειρά στις Τρεντίνο (2005-06), Ρόμα Βόλει (2006-08) και Μοντένα (2008-11).
Το 2011 ταξίδεψε στην Πολωνία για λογαριασμό της Σκρα Μπελχάτοφ, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια, ενώ το 2013 μεταπήδησε στην επίσης πολωνική Κτσάρνι Ράντομ, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.
Το δεύτερο μισό της αγωνιστικής περιόδου 2014-15, ο Κόοιστρα αγωνίστηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Travian
Το Travian είναι διαδικτυακό βιντεοπαιχνίδι στρατηγικής πραγματικού χρόνου ανεπτυγμένο από τη γερμανική Travian Games GmbH.
Τρόπος παιχνιδιού
Κάθε παίκτης ξεκινάει ως αρχηγός ενός χωριού ως Γαλάτης, Ρωμαίος ή Τεύτονας με αριθμό κατοίκων (ή πληθυσμό, όπως αναφέρεται στο παιχνίδι) δύο. Κάθε χωριό αποτελείται από το εσωτερικό και το εξωτερικό (περιφέρεια). Το εσωτερικό αρχικά έχει ένα κτίριο, το κεντρικό. Στο εξωτερικό μέρος του χωριού υπάρχουν 18 χωράφια πρώτων υλών. Κάθε ένα από αυτά υπάγεται σε έναν από τους εξής τέσσερις τύπους: Ξυλεία, Πηλός, Σίδηρος και Σιτάρι. Τα χωράφια πρώτων υλών αρχικά είναι επιπέδου 0. Κάθε χωράφι, ανάλογα με το επίπεδο, παρέχει συγκεκριμένη ποσότητα ύλης ανά ώρα. Καθώς το παιχνίδι εξελίσσεται, ο παίκτης ανεβάζει επίπεδο στα χωράφια πρώτων υλών σταδιακά, αυξάνοντας την παραγωγή σε κάθε μία από τις τέσσερις βασικές ύλες. Το ανώτατο επίπεδο που μπορεί να φτάσει ένα χωράφι πρώτων υλών, είναι το επίπεδο 10 σε ένα απλό χωριό, και το επίπεδο 20 στην πρωτεύουσα (Ο κάθε παίχτης μπορεί να έχει πολλά χωριά, αλλά μόνο μια πρωτεύουσα). Στην περίπτωση που ο server είναι classic ( Το travian με τα χρόνια έχει εξελιχθεί και έχει αλλάξει πολλές εκδόσεις. Σε κάθε έκδοση έχουν προστεθεί, αφαιρεθεί και επεξεργαστεί πολλά στοιχεία στο παιχνίδι. Ένας classic server είναι ενας server ο οποίος λειτουργεί με παλαιότερη έκδοση του παιχνιδιού) τότε στην πρωτεύουσα το ανώτατο επίπεδο των πρώτων υλών είναι το επίπεδο 12.
Στόχος
Ένα κατάλληλο σύστημα το οποίο σε εβδομαδιαία βάση αναδεικνύει τους ισχυρότερους 10 στην επίθεση, άμυνα, ανάπτυξη και συνολικές κλεμμένες ύλες, παρέχεται από το παιχνίδι.
Συμμαχίες
Πρώτες ύλες μπορούν να ανταλλαχθούν μεταξύ παικτών (όχι απαραίτητα της ίδιας συμμαχίας) και χωριά μπορούν να ενισχυθούν από στρατεύματα άλλων παικτών. Σε μία συμμαχία οι παίκτες συνεργάζονται και μάχονται για κοινούς σκοπούς και για την επίτευξη στρατηγικών στόχων. Οι παίκτες της ίδιας συμμαχίας μπορούν να ωφεληθούν βλέποντας τις επιθέσεις που γίνονται στους, καθώς και από τους, συμμάχους τους. Επιπλέον, είναι δυνατόν να αποστέλλονται ομαδικά μηνύματα σε όλα τα μέλη μιας συμμαχίας, καθιστώντας την επικοινωνία μεταξύ των μελών καλύτερη.
Καθώς ο μέγιστος αριθμός μελών σε μια συμμαχία είναι 60, πολλές συμμαχίες τείνουν να δημιουργούν παραρτήματα συμμαχιών, συνήθως με παρόμοια ονόματα. Ως επί το πλείστον, οι προαναφερθείσες συμμαχίες λειτουργούν ομαδικά, σε ορισμένες όμως περιπτώσεις σε διαφορετική περιοχή του χάρτη. Οι συμμαχίες και τα παραρτήματα δεν έχουν δικαίωμα να επιτίθενται η μία στην άλλη, ούτε να καταστρέφουν η μία τα χωριά της άλλης. Προς το τέλος του παιχνιδιού, διαφορετικές συμμαχίες πολλές φορές ενώνονται δημιουργώντας μεγαλύτερες συμμαχίες. Επιπλέον σύναψη διπλωματικών σχέσεων αποτελούν τα σύμφωνα μη επίθεσης μεταξύ συμμαχιών (ΣΜΕ).
Χρηματοδότηση
Η αγορά χρυσού (gold) με αντίτιμο χρήματα παρέχει στους παίκτες επιπλέον δυνατότητες ενεργειών που επηρεάζουν καθοριστικά τη μηχανική του παιχνιδιού. Για παράδειγμα, κατ΄ επιλογήν του παίκτη, μπορεί να αυξήσει την παραγωγή πρώτων υλών, να ολοκληρώσει την κατασκευή κτιρίων ή να αυξήσει την επιθετική ή αμυντική δύναμη του στρατού ενός παίκτη.
Υποδοχή
Το Travian έχει επικριθεί για την δυνατότητα αγοράς χρυσού. Η πώληση χρυσού χρηματοδοτεί μέρος από το κόστος του προσωπικού (το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού είναι εθελοντές), τον εξυπηρετητή και έξοδα του παροχέα, ταυτόχρονα όμως δίνει ισχυρό πλεονέκτημα στους παίκτες που έχουν αγοράσει χρυσό. Για ορισμένους το αποτέλεσμα φέρεται άνισο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2004 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια φυλλομετρητών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής πραγματικού χρόνου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Χάρολντ Πίντερ
Ο Χάρολντ Πίντερ (Harold Pinter, 10 Οκτωβρίου 1930 - 24 Δεκεμβρίου 2008) ήταν Άγγλος συγγραφέας θεατρικών έργων και θεατρικός σκηνοθέτης. Έγραψε έργα για θέατρο, ραδιόφωνο, τηλεόραση και ταινίες. Το πρώιμο έργο του συνδέεται με το θέατρο του παραλόγου. Το 2005 κέρδισε το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας καθώς και το Βραβείο Φραντς Κάφκα.
Ήταν γνωστός επίσης για τον πολιτικό του ακτιβισμό και την αντίθεσή του στην Αμερικανική εισβολή στο Αφγανιστάν και τον Πόλεμο στο Ιράκ. Πέθανε από καρκίνο του ήπατος.
Πρώτα χρόνια
Ο Πίντερ γεννήθηκε το 1930 στο Χάκνεϋ του Λονδίνου από Εβραίους γονείς εργατικής τάξης. Έλαβε την εκπαίδευσή του στο Hackney Downs Grammar School και για σύντομο χρονικό διάστημα, στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης (RADA). Σε νεαρή ηλικία δημοσίευσε ποίηση.
Καριέρα
Ο Πίντερ ξεκίνησε να δουλεύει στο θέατρο ως ηθοποιός, με το ψευδώνυμο Ντέιβιντ Μπάρον. Το πρώτο θεατρικό του έργο, Το Δωμάτιο, πρωτοπαρουσιάστηκε από φοιτητές του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ το 1957.
Το δεύτερο έργο του (το οποίο είναι ένα από τα πλέον γνωστά του), Πάρτι Γενεθλίων (1958), γνώρισε αρχικά παταγώδη αποτυχία, μολονότι απέσπασε θετική κριτική από τον διακεκριμένο θεατρικό κριτικό των Sunday Times Χάρολντ Χόμπσον. Μετά ωστόσο από την επιτυχία του The Caretaker το 1960, το οποίο τον καθιέρωσε, το Πάρτι Γενεθλίων παίχτηκε ξανά και κέρδισε καλή υποδοχή.
Τα έργα αυτά, καθώς και άλλες πρώιμες δουλειές όπως το The Homecoming (1964), έχουν λάβει τον τίτλο από μερικούς ως κωμωδία της απειλής. Συχνά εκκινούν από μία φαινομενικά αθώα κατάσταση, και την αποκαλύπτουν ως απειλητική και παράλογη εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο δρουν οι χαρακτήρες, τρόπο ο οποίος μπορεί να φαίνεται ανεξήγητος και στο κοινό, αλλά και μερικές φορές και στους άλλους χαρακτήρες. Το έργο του Πίντερ έχει σημαδευτεί από την επιρροή που του άσκησε από τα πρώτα έργα ο Σάμιουελ Μπέκετ, και οι δύο άντρες συνδέθηκαν με μακροχρόνια φιλία.
Το 2005 ανακοίνωσε πως αποσύρεται από τη συγγραφή θεατρικών έργων για να αφοσιωθεί στην πολιτική εκστρατεία.
Πολιτικές εκστρατείες
Το 1985 ο Πίντερ, μαζί με τον Αμερικανό θεατρικό συγγραφέα Άρθουρ Μίλλερ, ταξίδευσε στην Τουρκία, όπου συνάντησε πολλά θύματα πολιτικής καταπίεσης. Σε μια τελετή της Αμερικανικής πρεσβείας που τιμούσε τον Μίλλερ, ο Πίντερ αντί να ανταλλάξει τα συνήθη αστεία, μίλησε για ανθρώπους στους οποίους διοχετεύεται ηλεκτρικό ρεύμα στα γεννητικά τους όργανα, γεγονός που οδήγησε στο να τον εκδιώξουν κακήν κακώς. (Σε υποστήριξή του ο Μίλλερ έφυγε κι αυτός από την πρεσβεία.) Η εμπειρία του Πίντερ για την καταπίεση στην Τουρκία και η καταστολή της Κουρδικής γλώσσας τον ενέπνευσε για το θεατρικό του έργο του 1988 Mountain Language.
Ο Πίντερ αντετάχθη στον βομβαρδισμό της Σερβίας, στην Αμερικανική εισβολή στο Αφγανιστάν και στην εισβολή στο Ιράκ το 2003. Απεκάλεσε τον πρόεδρο Μπους μαζικό δολοφόνο και τον Τόνυ Μπλερ "απατεώνα ηλίθιο". Συχνά, σε Βρετανικές εφημερίδες δημοσιεύονταν επιστολές του με πολιτικό περιεχόμενο. Είχε παρομοιάσει την κυβέρνηση Μπους με την Ναζιστική Γερμανία του Αδόλφου Χίτλερ, λέγοντας πως οι ΗΠΑ επιτίθενται για τη δημιουργία μιας παγκόσμιας κυριαρχίας ενω το Αμερικανικό κοινό και ο "μαζικός δολοφόνος" του Ηνωμένου Βασιλείου κάθονται και παρακολουθούν.
Ο Πίντερ υπήρξε μαχητής της ελευθερίας της έκφρασης για πολλά χρόνια μέσα από την σχέση του με το International PEN. Το 1985, μαζί με τον Αμερικανό συγγραφέα Άρθουρ Μίλλερ πήγε σε μια αποστολή Επιτροπής του International PEN-Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι στην Τουρκία για να διερευνήσει και να διαμαρτυρηθεί για τα βασανιστήρια φυλακισμένων συγγραφέων.
Ο Πίντερ ήταν επίσης ενεργός αντιπρόσωπος της Εκστρατείας Αλληλεγγύης για την Κούβα (Cuba Solidarity Campaign), μια οργάνωση για την προάσπιση των δικαιωμάτων της Κούβας που εκστρατεύει εναντίον του Αμερικανικού εμπάργκο κατά της χώρας, και μέλος της Διεθνούς Επιτροπής για την Υπεράσπιση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς (International Committee to Defend Slobodan Milosevic), μια οργάνωση που έκανε έκκληση για την απελευθέρωση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.
Είχε υπάρξει επίσης επικριτής της Μάργκαρετ Θάτσερ και του Ρόναλντ Ρίγκαν.
Τιμές
Στις 13 Οκτωβρίου 2005 η Σουηδική Ακαδημία ανακοίνωσε πως ο Πίντερ είναι ο αποδέκτης του Βραβείου Νομπέλ Λογοτεχνίας για το 2005, δηλώνοντας πως "στα έργα του αποκαλύπτει τον γκρεμό κάτω από την καθημερινή μωρολογία και σπρώχνει προς τα κλειστά δωμάτια της καταπίεσης".
Όλως περιέργως την ίδια μέρα με την ανακοίνωση της βράβευσης ένα καλωδιακό τηλεοπτικό κανάλι ανακοίνωσε λανθασμένα πως ο Πίντερ είχε πεθάνει.
Ο Πίντερ είχε επίσης τιμηθεί με διάφορους τίτλους στην πατρίδα του (και με το βραβείο Ντέιβιντ Κοέν) ενώ είχε απαρνηθεί τον τίτλο του ιππότη.
Έργα του στα ελληνικά
Μεταξύ άλλων στα ελληνικά έχουν κυκλοφόρήσει τα:
Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις
[https://query.wikidata.org/embed.html#SELECT%20DISTINCT%20%28%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20as%20%3F%CE%BA%CF%89%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82%29%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7Label%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1Label%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82Label%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82Label%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%20%0AWHERE%20%7B%0A%20%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP31%20wd%3AQ7777570%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP50%20wd%3AQ41042%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP495%20wd%3AQ41.%0A%20%20SERVICE%20wikibase%3Alabel%20%7B%20bd%3AserviceParam%20wikibase%3Alanguage%20%22%5BAUTO_LANGUAGE%5D%2Cel%22.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP2348%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BD.%20%7D%0A%20%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP1191%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP276%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1.%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20FILTER%20NOT%20EXISTS%20%7B%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%20wdt%3AP31%20wd%3AQ194428.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP272%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP57%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82.%20%7D%0A%7D%0A%20%20ORDER%20BY%20ASC%20%28%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%29%20%28%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%29%0A Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων που βασίστηκαν σε έργα του Χ. Πίντερ].
Γκου-λεζ-Υζιέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Βιετνάμ
Το Βιετνάμ (βιετναμέζικα: Việt Nam, γαλλικά: Viêt Nam) επίσημη ονομασία Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Βιετνάμ, είναι χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας, η 2η πολυπληθέστερη χώρα με κομμουνιστικό καθεστώς στον κόσμο. Έχει συνολική έκταση 331.690 τετραγωνικά χιλιόμετρα και συνορεύει βόρεια με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, δυτικά με το Λάος και την Καμπότζη, ενώ ανατολικά, νότια και νοτιοδυτικά βρέχεται από τα νερά του Κόλπου του Τονκίνο, της Θάλασσας της Νότιας Κίνας και του κόλπου της Ταϊλάνδης. Πρωτεύουσα της χώρας είναι το Ανόι, που βρίσκεται στα βόρεια, αλλά μεγαλύτερο αστικό κέντρο είναι η Πόλη του Χο Τσι Μιν, στον Νότο, η οποία μέχρι το 1976 ονομαζόταν Σαϊγκόν. Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022 ο πληθυσμός του Βιετνάμ ανέρχεται σε 99.460.000 κατοίκους.
Ετυμολογία
Η ονομασία Βιετνάμ (Βιετναμική προφορά: [viə̀t naːm]) είναι παραλλαγή του "Ναμ Βιέτ" (Κινέζικα: 南越· πινγίν: Nányuè· κυριολεκτικά "Νότιοι Βιέτ"), μία ονομασία που μπορεί να αναχθούν στην δυναστεία Τριέου του 2ου π.Χ. αιώνα.
Ανάγλυφο
Κύριο φυσιογραφικό γνώρισμα του Βιετνάμ είναι η Αναμιτική Οροσειρά, που εκτείνεται από βορρά προς νότο και δεσπόζει στο εσωτερικό της χώρας, καθώς και τα δύο εκτεταμένα προσχωματικά δέλτα που σχηματίζουν οι ποταμοί Ερυθρός (Σονγκ Χονγκ) στον βορρά και Μεκόνγκ (Σονγκ Κούου Λονγκ) στον νότο. Μεταξύ αυτών των δύο δέλτα εκτείνεται μία μεγάλου μήκους, σχετικά στενή, παραλιακή πεδιάδα. thumb|Γεωμορφολογικός χάρτης του Βιετνάμ
Βόρειο Βιετνάμ
Τα υψίπεδα του Βορείου Βιετνάμ μπορούν να διαιρεθούν, από βορρά προς νότο, σε δύο περιοχές: την περιοχή βόρεια του Ερυθρού Ποταμού και τον ορεινό όγκο που εκτείνεται νότια του Ερυθρού Ποταμού στη γειτονική προς το Λάος περιοχή. Ο Ερυθρός ποταμός σχηματίζει μια βαθιά, μεγάλου σχετικά πλάτους, κοιλάδα που εκτείνεται σε ευθεία βορειοδυτική-βορειοανατολική διεύθυνση επί 210 χιλιόμετρα, από τα σύνορα με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας έως το άκρο του δέλτα. Βόρεια του Ερυθρού Ποταμού εκτείνεται μία ορεινή περιοχή και ένα βύθισμα που ξεκινάει από το Κάο Μπανγκ και φτάνει ως τη θάλασσα. Η δεύτερη περιοχή χαρακτηρίζεται από όρη στο ανατολικό τμήμα της, που σχηματίζουν τόξα κυρτά στα ανατολικά και νοτιοανατολικά. Αυτή η περιοχή περιλαμβάνει επίσης μεγάλες αναβαθμίδες, εκτεταμένες προσχωματικές πεδιάδες και χαμηλούς λόφους. Εκτείνεται από το δέλτα του Ερυθρού Ποταμού κατά μήκος των ποταμών Λο, Τσάι, Τσου, Θουόνγκ, Λουκ Ναμ και Κυ Κουνγκ.
Το δέλτα του Ερυθρού Ποταμού χωρίζεται σε τέσσερις υποπεριοχές. Το βορειοδυτικό τμήμα έχει το ψηλότερο και πιο διαμελισμένο έδαφος και τα φυσικά αναχώματά του προσφέρονται για εγκατάσταση, παρά τις συχνές πλημμύρες. Το χαμηλό ανατολικό τμήμα του δέλτα έχει προσχώσεις χαμηλότερες από δύο μέτρα στην περιοχή του Μπακ Νινχ. Οι ποταμοί διαρρέουν την περιοχή αυτή από μικρές κοιλάδες, λίγο χαμηλότερες από τη γενική στάθμη του εδάφους, και για τον λόγο αυτό πλημμυρίζουν εξαιτίας της ασυνήθιστα υψηλής παλιρροϊκής στάθμης. Οι δύο άλλες υποπεριοχές είναι βαθύπεδα, τα οποία δεν αποστραγγίζονται με ικανοποιητικό τρόπο στα δυτικά και στην παραλιακή περιοχή.
Κεντρικό Βιετνάμ
Στο Κεντρικό Βιετνάμ η Αναμιτική Οροσειρά εκτείνεται παράλληλα προς την ακτή, με αρκετές κορυφές που ξεπερνούν τα 1.830 μέτρα. Αρκετά αντερείσματα προβάλλονται στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, σχηματίζοντας απομονωμένα μεταξύ τους διαμερίσματα. Ένα τέτοιο αντέρεισμα διχοτομεί την παραλιακή πεδιάδα στο Μουί Ρου (που ονομαζόταν παλαιότερα Πύλη του Ανάμ) κι ένα άλλο υψώνεται στη διάβαση Χάι Βαν (τον Αυχένα των Νεφών), ακριβώς βόρεια του Ντανάνγκ. Οι επικοινωνίες κατά μήκος της οροσειράς του Κεντρικού Βιετνάμ είναι προβληματικές. Προς το εσωτερικό, από το Κουάνγκ Τρι στο Λάο Μπάο, βρίσκεται η κύρια διάβαση, το Άι Λάο, που ήταν η αρχαία οδός εισβολής από την παραλιακή πεδιάδα προς το εσωτερικό. Στο νότιο τμήμα της Αναμιτικής Οροσειράς διακρίνονται δύο περιοχές οροπεδίων.
Νότιο Βιετνάμ
Νοτίως της οροσειράς εκτείνεται μία περιοχή αναβαθμίδων που καταλήγει στο δέλτα του Μεκόνγκ. Η περιοχή των αναβαθμίδων περιλαμβάνει τις προσχωματικές πεδιάδες κατά μήκος των ποταμών Σαϊγκόν και Ντονγκ Νάι. Οι χαμηλές εκτάσεις του νοτίου Βιετνάμ κυριαρχούνται από προσχωματικές πεδιάδες, με πιο εκτεταμένη το δέλτα του Μεκόνγκ, που καλύπτει έκταση 40.400 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Μικρότερες δελταϊκές περιοχές υπάρχουν κατά μήκος της νοτιοκεντρικής ακτής της Θάλασσας της Νότιας Κίνας.
Εδάφη
Στο βόρειο Βιετνάμ οι κατακλυσμιαίες εποχικές βροχές έχουν αποπλύνει από τα υψίπεδα τον πλούσιο χούμο, αφήνοντας τη δυσδιάλυτη αλουμίνα και τα οξείδια του σιδήρου, που δίνουν στο έδαφος το χαρακτηριστικό ερυθρωπό χρώμα του. Τα εδάφη του δέλτα του Ερυθρού Ποταμού παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία. μερικά είναι εύφορα και προσφέρονται για εντατική καλλιέργεια, ενώ άλλα δεν έχουν διαλυτές βάσεις. Παρ' όλα αυτά, τα εδάφη του δέλτα βρίσκονται σε καλή κατάσταση, χωρίς λατεριτικές τάσεις. Η κατασκευή αναχωμάτων στον Ερυθρό Ποταμό για την πρόληψη των πλημμυρών αποστέρησε τους ορυζώνες του δέλτα από τις πλούσιες φερτές ύλες, και για τον λόγο αυτό επιβάλλεται η χρήση λιπασμάτων.
Κλίμα
Καθώς το Βιετνάμ εκτείνεται μόλις νότια του Τροπικού του Καρκίνου, το κλίμα του από τον πιο ορεινό βορρά προς τον παράκτιο κλιματικού τύπου επηρεαζόμενο νότο, μετατρέπεται διαδοχικά αντίστοιχα από υγρό υποτροπικό στις βόρειες και ορεινές περιοχές σε καθαρά υγρό τροπικό κλίμα μουσωνικού τύπου προς τις νότιες ακτές, ευνοώντας έτσι κατά μήκος όλης της χώρας την ανάπτυξη πυκνών ισημερινών δασών και αμέτρητων μεγάλων και μικρών ποταμών.
Ιστορία
thumb|left|200px|Μπρούτζινο τύμπανο των Ντονγκ Σον Η περιοχή του Βιετνάμ κατοικείται για αρκετές χιλιάδες χρόνια. Πέτρινα εργαλεία από την παλαιολιθική εποχή που βρέθηκαν στο Βιετνάμ, κυρίως στην περιοχή του Ερυθρού Ποταμού, έχουν ομοιότητες με εργαλεία που βρέθηκαν στην Ταϊλάνδη, την Ιάβα και τη βόρεια Μιανμάρ.
Το 1200 π.Χ. άρχισε στο Βιετνάμ η παραγωγή ρυζιού με ορυζώνες και η κατασκευή μπρούντζινων αντικειμένων. Αυτές οι δύο καινοτομίες οδήγησαν στην εμφάνιση του πολιτισμού Ντονγκ Σον, γνωστού από τα μπρούτζινα τύμπανά του, αρκετά από αυτά διακοσμημένα με εγχαράξεις που απεικονίζουν σκηνές από την καθημερινή ζωή και διάφορες τελετές. Η τεχνολογία επεξεργασίας μπρούντζου θεωρείται ότι προήλθε είτε από την Κίνα είτε από την Ταϊλάνδη. Η ακμή αυτού του πολιτισμού ήταν την περίοδο 800-200 π.Χ. Εκείνη την περίοδο θεωρείται ότι διοικούσε την περιοχή του Κόκκινου Ποταμού η θρυλική δυναστεία Χονγκ Μπανγκ (2879 - 257 π.Χ.).
Μετά το 200 π.Χ. άρχισε μια περίοδος έντονης μετανάστευσης στη Νοτιοανατολική Ασία. Μετά την πτώση της δυναστείας Τσιν στην Κίνα, η δυναστεία Χαν που τη διαδέχτηκε εξόρισε τα μέλη της κυβέρνησης και του στρατού της προηγούμενης δυναστείας, τα οποία εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Κόκκινου Ποταμού. Αυτοί οι άνθρωποι μεταλαμπάδευσαν τον πολιτισμό και την τεχνογνωσία τους στους κατοίκους της περιοχής, ενός πολιτισμού υπαρκτού τον 20ο αιώνα. To 111 π.Χ. η δυναστεία Χαν προσάρτησε το βόρειο Βιετνάμ στις κτήσεις της. Παράλληλα, στο κεντρικό Βιετνάμ υπήρχε ένας παράκτιος πολιτισμός ο οποίος εξελίχθηκε στο βασίλειο Τσάμπα, το οποίο είχε έντονες ινδουιστικές και γενικότερα ινδικές επιρροές.
Η Κίνα ήλεγχε το βόρειο Βιετνάμ σχεδόν για μια χιλιετία. Αυτονομιστικά κινήματα εμφανίστηκαν νωρίς, όπως οι αδελφότητες των Τρουνγκ το 40 μ.Χ., τα οποία είχαν προσωρινή μόνο επιτυχία. Το βόρειο Βιετνάμ έγινε ανεξάρτητο κατά την πρώιμη δυναστεία Λι την περίοδο 544 με 602, αλλά η κινεζική κυριαρχία συνεχίστηκε μέχρι το 938, όταν ο Βιετναμέζος άρχοντας Νγκο Κουγιέν νίκησε τις κινεζικές δυνάμεις στη μάχη του ποταμού Μπαχ Ντανγκ. Το κράτος έλαβε τη νέα ονομασία "Đại Việt" (μεγάλο Βιετ) και είχε μια περίοδο ακμής υπό την εξουσία των δυναστειών Λι και Τραν, όταν και κατάφεραν επίσης να αποκρούσουν τρεις εφόδους Μογγόλων. Εν τω μεταξύ, ο Βουδισμός αναπτύχθηκε και έγινε η θρησκεία του κράτους. Ανάμεσα στον 11ο και το 18ο αιώνα μ.Χ., το Βιετνάμ επεκτάθηκε προς τα νότια, κατακτώντας τους Τσάμπα και μέρος της αυτοκρατορίας των Χμερ.
Μετά το 16ο αιώνα αναταραχές έλαβαν χώρα στο Βιετνάμ. Το Βιετνάμ μοιράστηκε ανάμεσα στους άρχοντες Τριν, μια σειρά αρχόντων που διοικούσαν το βόρειο Βιετνάμ σαν βασιλιάδες από το 1545 μέχρι το 1787. Οι οικογένειες της ελίτ αύξαναν τον πλούτο τους, χωρίς όμως να δίνουν σημασία στην κατάσταση του λαού τους. Το νότιο Βιετνάμ διοικούσαν οι άρχοντες Νγκουγιέν και η κατάσταση που επικρατούσε ήταν παρόμοια. Οι αδελφοί Τάι Σον κατάφεραν να ενώσουν προσωρινά το Βιετνάμ, όμως νικήθηκαν το 1792 από τα απομεινάρια των αρχόντων Νγκουγιέν, οι οποίοι είχαν τη βοήθεια των Γάλλων. Το 1802 ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας ο Γκία Λονγκ, ο οποίος αναβίωσε τη γραφειοκρατία στα χνάρια του κομφουκιανισμού και μετέφερε την πρωτεύουσα στη Χουέ. Παράλληλα οι Γάλλοι άρχισαν να καταλαμβάνουν βιετναμέζικες πόλεις. Οι διάδοχοί του συνέχισαν με παρόμοια συστήματα, όμως η γαλλική κυριαρχία στην περιοχή γινόταν όλο και πιο έντονη.
Γαλλικό Βιετνάμ
thumb|250px|Η Γαλλική Ινδοκίνα (1903) Οι Γάλλοι συνέχισαν να υπονομεύουν την ανεξαρτησία του Βιετνάμ και με μια σειρά στρατιωτικών επεμβάσεων την περίοδο 1859-1885 προσάρτησαν όλο το Βιετνάμ στη Γαλλική Ινδοκίνα. Επισήμως, η αποικιοκρατία της Γαλλίας στο Βιετνάμ άρχισε το 1874. Οι Γάλλοι εισήγαγαν στο Βιετνάμ τους δυτικούς τρόπους εκπαίδευσης και προσηλύτισαν τους ντόπιους στον Ρωμαιοκαθολικισμό. Οι περισσότεροι Γάλλοι εγκαταστάθηκαν στο νότιο τμήμα του Βιετνάμ, κοντά στην πόλη Σαϊγκόν. Οι Γάλλοι ανέπτυξαν την οικονομία τους ώστε να έχει ως βάση τις φυτείες, τα προϊόντα των οποίων (καπνός, τσάι και καφές) εξάγονταν.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ιαπωνία εισέβαλε στο Βιετνάμ το 1941. Το καθεστώς Βισύ στη Γαλλία αναγκάστηκε από το Τρίτο Ράιχ να παραδώσει τη Γαλλική Ινδοκίνα στην Ιαπωνία. Η Ιαπωνία εκμεταλλεύτηκε τους πόρους της Ινδοκίνας ώστε να συνεχίσει τις εκστρατείες της στην Ινδονησία, τη Μαλαισία και τη Βιρμανία.
Πρώτος Πόλεμος της Ινδοκίνας
Το 1941 ιδρύθηκε από τον Χο Τσι Μιν το Βιετ Μιν (απλούστερα Βιετμίν) ένα κομμουνιστικό απελευθερωτικό κίνημα. Την ημέρα της παράδοσης της Ινδοκίνας στην Ιαπωνία το Βιετμίν έκανε μια συμφωνία. Θα άφηνε τους Ιάπωνες να δρουν ανεμπόδιστοι, με την προϋπόθεση να αφήσουν τον εξοπλισμό τους στους Βιετναμέζους. Μετά την ήττα των Ιαπώνων τον Αύγουστο του 1945 οι αντάρτες Βιετμίν κατέλαβαν το Ανόι και έφτιαξαν μια μεταβατική κυβέρνηση, η οποία κήρυξε την εθνική ανεξαρτησία της χώρας στις 2 Σεπτεμβρίου 1945.
Η μεταβατική κυβέρνηση της Γαλλίας αντέδρασε και το 1946 έστειλε στρατεύματα ώστε να καταστείλουν την εξέγερση. Τον Νοέμβριο του 1946 οι γαλλικές δυνάμεις βομβάρδισαν το λιμάνι Χάι Φονγκ και σύντομα άρχισε ο ανταρτοπόλεμος των Βιετμίν ενάντια στους Γάλλους. Ο πόλεμος της Ινδοκίνας συνεχίστηκε μέχρι τις 20 Ιουλίου 1954, λήγοντας τελικώς μετά τη νίκη των Βιετναμέζων επί των Γάλλων στη μάχη του Ντιεν Μπιεν Φου. Τον ίδιο χρόνο το Συνέδριο της Γενεύης αναγνώρισε την ανεξαρτησία του Βιετνάμ, αλλά χώρισε προσωρινά τη χώρα στα δύο, κατά μήκος του 17ου Παράλληλου, ορίζοντας ότι η ενοποίηση θα έπρεπε να γίνει με γενικές εκλογές μέσα στο 1956. Εν τω μεταξύ όμως, το Νότιο Βιετνάμ, νωρίτερα αυτοκρατορικό, ανακηρύχθηκε ως δημοκρατία από τον Νγκο Ντιν Νιεμ, ο οποίος είχε την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, που δεν ήθελαν την επικράτηση των κομμουνιστών του Χο Τσι Μιν σε όλη τη χώρα.
Μετά τον πόλεμο
Μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ, μεγάλο μέρος της αγροτικής παραγωγής καταστράφηκε και η κυβέρνηση για να ενδυναμώσει την οικονομία επέβαλε κολλεκτιβοποίηση των καλλιεργειών και των εργοστασίων. Το οικονομικό αυτό σύστημα ήταν ανεπαρκές και υπονομευόταν περισσότερο από τη διαφθορά σε όλα τα κλιμάκια της κυβέρνησης. Τα προβλήματα αυτά έγιναν εντονότερα στα τέλη της δεκαετίας του 1980, με τη σταδιακή πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, κύριας εμπορικής εταίρου του Βιετνάμ. Επίσης, το 1978 το Βιετνάμ εισέβαλε στην Καμπότζη για να συντρίψει τους ενοχλητικούς Ερυθρούς Χμερ. Η εκστρατεία ήταν επιτυχής και το Βιετνάμ αποσύρθηκε από την Καμπότζη το 1989. Το 1994 οι Ηνωμένες Πολιτείες απέσυραν τις κυρώσεις εναντίον του Βιετνάμ και έγινε άρση του τριαντάχρονου εμπάργκο με αποτέλεσμα οι σχέσεις των δύο χωρών να εξομαλυνθούν πλήρως την επόμενη χρονιά.
Το 1986 λήφθηκε η απόφαση να επιβληθούν μεταρρυθμίσεις για τη δημιουργία ελεύθερης αγοράς. Η ιδιωτικοποίηση επιτράπηκε από την κυβέρνηση και χάρις σε αυτές τις αλλαγές, την περίοδο 1990-1997, το ΑΕΠ της χώρας αυξανόταν κατά 8% κάθε χρόνο. Ο ρυθμός αυτός μειώθηκε ελαφρά την περίοδο 2000-2005 στο 7%, καθιστώντας το Βιετνάμ μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες χώρες. Το 1997, το Βιετνάμ έγινε μέλος της Ένωσης Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας και το 2007 έγινε μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.
Δημογραφία
thumb|left|Η ανάπτυξη του πληθυσμού (1961-2003) από στοιχεία του FAOSTAT Ο πληθυσμός της χώρας είναι 99.460.000 σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022 (15η στον κόσμο). Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 299,9 κατ./τ.χλμ. και ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού είναι 0,1% (εκτίμηση 2021). Ρυθμός γεννήσεων 16,04 γεννήσεις/1000 πληθυσμού και θανάτου 5,78 θάνατοι/1000 πληθυσμού (εκτίμηση 2021). Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 73,7 χρόνια (69,6 χρόνια οι άνδρες και 78,1 οι γυναίκες).
Γλώσσες
Η επίσημη γλώσσα του Βιετνάμ είναι η βιετναμέζικη γλώσσα. Η γλώσσα ομιλείται σε ολόκληρη τη χώρα, αν και υπάρχουν αρκετά ιδιώματα. Είναι η μητρική γλώσσα του 86% των κατοίκων του Βιετνάμ. Επειδή το Βιετνάμ βρισκόταν υπό κινεζική κυριαρχία για σχεδόν 1000 χρόνια, οι μισές περίπου λέξεις της βιετναμέζικης προέρχονται από τα κινέζικα. Τα Βιετναμέζικα είναι μια από τις λίγες γλώσσες στη νοτιοανατολική Ασία που χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο. Το σύγχρονο αλφάβητο που χρησιμοποιεί η βιετναμέζικη γλώσσα είναι δημιουργία Ισπανικής Ιεραποστολής και χρησιμοποιήθηκε για να διευκολύνει τον αποικισμό από τους Γάλλους. Γι' αυτό το λόγο η προφορά μοιάζει με αυτή της ισπανικής γλώσσας. Μια από τις διαφορές ανάμεσα στις δύο γλώσσες είναι η ύπαρξη έξι ειδών τονισμού στη βιετναμέζικη γλώσσα. Οι περισσότερες από τις μειονότητες στο Βιετνάμ, τουλάχιστον 50, μιλούν τη δική τους γλώσσα. Οι περισσότερες από αυτές τις μειονότητες ζουν στα ορεινά τμήματα του κεντρικού και βόρειου Βιετνάμ. Η Χμερ (Καμποτζιανή γλώσσα) ομιλείται στο δέλτα του Μενκόνγκ από περίπου μισό εκατομμύριο ανθρώπους.
Μετά τον αποικισμό από τους Γάλλους στα τέλη του 19ου αιώνα, η κύρια γλώσσα που διδασκόταν στα σχολεία ήταν μέχρι το 1945 τα γαλλικά και συνέχισαν να χρησιμοποιούνται στο νότιο Βιετνάμ μέχρι το 1975. Τα γαλλικά παραμένουν μέχρι σήμερα η γλώσσα στην οποία γίνονται οι διπλωματικές και διεθνείς επαφές του Βιετνάμ, όμως η χρήση τους έχει αρχίσει να φθίνει στην ίδια χώρα. Μετά την ενοποίηση του Βιετνάμ το 1975 η κύρια δεύτερη γλώσσα που διδασκόταν στα σχολεία ήταν τα ρώσικα. Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, τα αγγλικά ξεπέρασαν τα ρώσικα ως η δεύτερη γλώσσα με τους περισσότερους ομιλητές. Άλλες γλώσσες που ομιλούνται όλο και περισσότερο από τους Βιετναμέζους εξαιτίας των οικονομικών ευκαιριών που προσφέρουν είναι τα κινέζικα και τα ιαπωνικά. Τα κορεάτικα είναι άλλη μια γλώσσα που μαθαίνουν ολοένα και περισσότεροι οι Βιετναμέζοι, κυρίως λόγω της δημοτικότητας των κορεατικών σειρών και μουσικής (βλέπε κορεατικό κύμα) αλλά και λόγω των οικονομικών ευκαιριών της Νότιας Κορέας.
Θρησκεία
Ο Βουδισμός, ο Ταοϊσμός και ο Κομφουκιανισμός ήταν οι κύριες θρησκείες του Βιετνάμ για πολλά χρόνια. Οι περισσότεροι Βιετναμέζοι θεωρούν τον εαυτό τους Βουδιστή, αν και δεν ακολουθούν όλοι τακτικά τη θρησκεία. Σύμφωνα με στοιχεία του Γενικού Γραφείου Στατιστικών του Βιετνάμ το 2009, 6,8 εκατομμύρια (ή 7.9% του συνολικού πληθυσμού) είναι Βουδιστές, 5,7 εκατομμύρια (6,6%) είναι Καθολικοί, 1,4 εκατομμύρια (1,7%) ακολουθούν το Χόα Χάο, 0,8 εκατομμύρια (0,9%) ασκούν το Κάο Ντάι και 0,7 εκατομμύρια (0.9%) είναι Διαμαρτυρόμενοι. Συνολικά, 15.651.467 Βιετναμέζοι (18,2%) έχουν δηλωθεί ότι ανήκουν σε μια θρησκεία. Το υπόλοιπο 81% είναι άθεοι.
Το σύνταγμα του Βιετνάμ εξασφαλίζει την ανεξιθρησκεία, όμως το 2004 και το 2005 το Στέιτ Ντιπάρτμεντ συμπεριέλαβε το Βιετνάμ στις χώρες στις οποίες παραβιάζεται η ελευθερία άσκησης μιας πίστης, καθώς η κυβέρνηση του Βιετνάμ έθετε περιορισμούς στις οργανωμένες θρησκευτικές ομάδες, με την ψήφιση νομικού πλαισίου σχετικά με την άσκηση θρησκειών. Μέχρι το 2007, εξαιτίας νέων ψηφισμάτων, οι πιστοί μπορούσαν να ασκήσουν τη θρησκεία τους πιο ελεύθερα, ενώ νέες θρησκευτικές ομάδες εμφανίστηκαν. Παρόλα αυτά, φαίνεται ότι οι αρχές καθυστερούσαν την έκδοση αδειών σε προτεσταντικές εκκλησίες στο βόρειο τμήμα της χώρας και στην εκπαίδευση καθολικών και διαμαρτυρόμενων παστόρων.
Διακυβέρνηση
Το Βιετνάμ είναι μονοκομματικό κράτος και η πολιτική ζωή της χώρας ελέγχεται από το Κομμουνιστικό Κόμμα του Βιετνάμ. Αρχηγός Κράτους είναι ο Πρόεδρος. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την Εθνοσυνέλευση, η οποία εκλέγει τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό.
Εκλογές
Οι βουλευτές εκλέγονται απευθείας από τον λαό για μια πενταετία. Το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι το μοναδικό πολιτικό κόμμα και κυριαρχεί στις εκλογές.
Οικονομία
Στο παρελθόν η οικονομία του Βιετνάμ βασιζόταν στα αγροτικά προϊόντα, και ιδίως στην παραγωγή ρυζιού σε ορυζώνες. Μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ, μεγάλο μέρος της αγροτικής παραγωγής καταστράφηκε και η κυβέρνηση για να ενδυναμώσει την οικονομία επέβαλε κολλεκτιβοποίηση των καλλιεργειών, των εργοστασίων. Το οικονομικό αυτό σύστημα ήταν ανεπαρκές και υπονομευόταν περισσότερο από τη διαφθορά στην κυβέρνηση. Τα προβλήματα αυτά έγιναν εντονότερα στα τέλη της δεκαετίας του 1980, με τη σταδιακή πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, κύριου εμπορικού εταίρου του Βιετνάμ.
Το 1986 λήφθηκε η απόφαση να υποβληθούν μεταρρυθμίσεις για τη δημιουργία ελεύθερης αγοράς. Η ιδιωτικοποίηση επιτράπηκε από την κυβέρνηση και χάρις σε αυτές τις αλλαγές, την περίοδο 1990-1997, το ΑΕΠ της χώρας αυξανόταν κατά 8% κάθε χρόνο. Ο ρυθμός αυτός μειώθηκε ελαφρά την περίοδο 2000-2005 στο 7% καθιστώντας το Βιετνάμ μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες χώρες. Όσον αφορά το 2009, το ΑΕΠ της χώρας ήταν 89,2 δισ. δολάρια ΗΠΑ, σε ονομαστικές τιμές, εκτίμηση 2009. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι 1.019 $. Το 2012 το ΑΕΠ της χώρας σε ονομαστικές τιμές ήταν 135,4 δις $.
Σήμερα το Βιετνάμ βασίζεται στον κατασκευαστικό τομέα, στην πληροφοριακή τεχνολογία και την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών. Επίσης, το Βιετνάμ είναι η τρίτη μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα στη Νοτιοανατολική Ασία, με παραγωγή 400.000 βαρέλια ημερησίως. Η χώρα αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς ρυζιού της Νοτιοανατολικής Ασίας, ενώ παράλληλα αναπτύσσεται και ο τουρισμός.
Μεταφορές
Το 2008 λειτουργούσαν 44 αεροδρόμια και 1 ελικοδρόμιο. Από αυτά, το αεροδρόμιο Νόι Μπάι στην πρωτεύουσα Ανόι, το Ταν-Σον-Νιατ στη Χο-τσι-Μιν και το αεροδρόμιο του Ντα Ναγκ είναι διεθνή. Το αεροδρόμιο Λονγκ Ταν, το οποίο κατασκευάζεται στη Χο-τσι- Μιν, αναμένεται να αντικαταστήσει το Ταν-Σον-Νατ ως κύριος αερολιμένας της χώρας. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Κουζίνα
thumb|250px|[[Φο μπο με μοσχαρίσιο κρέας και νουντλ, το εθνικό πιάτο του Βιετνάμ]] Η βάση της βιετναμέζικης κουζίνας είναι το ρύζι. Η λέξη που σημαίνει ρύζι στο ατμό σημαίνει επίσης και γεύμα. Το ρύζι συνοδεύεται από ποικιλία ψαριών και πουλερικών που έχουν μαγειρευτεί μαζί με λαχανικά. Επίσης φτιάχνονται σπρινγκ ρολ με ζύμη από ρύζι. Περιέχουν κομμάτια από χοιρινό, κοτόπουλο ή καβούρι. Φρούτα που καταναλώνονται στο Βιετνάμ είναι οι μπανάνες, τα γκρέιπφρουτ, τα ραμπουτάν, το φρούτο του δράκου, τα μάνγκο, τα ντούριαν, τα λίτσι, τα καρπούζια, οι καρύδες, η παπάγια, το αβοκάντο και το ζαχαροκάλαμο. Επίσης καταναλώνονται ανανάδες καρυκευμένοι με αλάτι και μπαχάρι. Εθνικό πιάτο της χώρας χαρακτηρίζεται η σούπα με νουτλ φο μπο.
Στη βιετναμέζικη κουζίνα επίσης παρατηρούνται και επιρροές από τη γαλλική κουζίνα, με πιο εμφανή τη χρήση παρόμοιων συστατικών όπως η πατάτα, η ντομάτα, τα καρότα, το μπρόκολο, το λάχανο, τα σπαράγγια και το κρέας. Άλλες επιρροές αποτελεί η χρήση του τηγανιού με επίπεδο πάτο αντί του κινέζικου γουόκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ινδοκίνα Κατηγορία:Κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας Β Β