cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καταζίνα ντε Λαζάρι-Ράντεκ
Ωφελιμίσμος
Τον Ιούλιο του 2017 κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο της και του Σίνγκερ Ωφελιμισμός: Μια πολύ σύντομη εισαγωγή, για το οποίο ο Τζεφ ΜακΜάχαν, Καθηγητής Ηθικής Φιλοσοφίας του Γουάιτ, στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, είπε: «Γράφτηκε με χαρακτηριστική σαφήνεια από τους αναγνωρισμένους κληρονόμους των ιδρυτών του ωφελιμισμού. Η συζήτηση είναι έγκυρη, συμπαθητική, αν και όχι άκριτη, και εξαιρετικά περιεκτική - με μια λέξη, ιδανική».
Ηδονισμός
Η ντε Λαζάρι-Ράντεκ εξηγεί την κανονιστική της θέση ως ηδονιστικής ωφελιμιστικής. Έπεισε τον Σίνγκερ να ασπαστεί τον ηδονισμό αντί να προτιμήσει τον ωφελιμισμό κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους στο Το Σημείο του Σύμπαντος. Εξερευνά το θέμα πιο προσεκτικά στα δύο επερχόμενα βιβλία της για την ευεξία και την ευχαρίστηση στα πολωνικά και στα αγγλικά.
Προσωπική ζωή
Η ντε Λαζάρι-Ράντεκ ζει και εργάζεται στο Λοτζ της Πολωνίας. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Εκτός από φιλόσοφος, είναι ενθουσιώδης τζόγκερ και κηπουρός.
Μαρίνα Βιάζοβσκα
Η Μαρίνα Σεργκίιβνα Βιάζοβσκα (Марина Сергіївна В'язовська γενν. 1984 ) είναι Ουκρανή μαθηματικός η οποία το 2016 έλυσε το πρόβλημα στοίβαξης σφαιρών (sphere-packing) στην 8η διάσταση  και σε συνεργασία με άλλους στην 24η. Προηγουμένως το πρόβλημα είχε λυθεί μόνο για 3 ή λιγότερες διαστάσεις, και η απόδειξη για τις τρεις διαστάσεις (η εικασία του Κέπλερ) περιλάμβανε μακροσκελείς υπολογισμούς από ηλεκτρονικό υπολογιστή. Εν αντιθέσει, η απόδειξη της Βιάζοβσκα για 8 και 24 διαστάσεις είναι «εντυπωσιακά απλή».
Η Βιάζοβσκα, όντας φοιτήτρια στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Κιέβου «Τάρας Σεβτσένκο», συμμετείχε στον Διεθνή Μαθηματικό Διαγωνισμό για φοιτητές πανεπιστημίων το 2002, το 2003, το 2004 και το 2005, και ήταν ανάμεσα στους πρώτους το 2002 και το 2005. Έλαβε διδακτορικό (καντιντάτ) από το Ινστιτούτο Μαθηματικών της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ουκρανίας το 2010, μάστερ από το Πανεπιστήμιο του Καϊζερσλάουτερν και διδακτορικό (Dr. rer. nat.) από το Πανεπιστήμιο της Βόννης το 2013. Η διδακτορική διατριβή της, «Δομοστοιχειωτές συναρτήσεις και ειδικοί κύκλοι» έχει να κάνει με την αναλυτική θεωρία αριθμών, και είχε επιβλέποντες τους Ντον Τσάγκιερ και Βέρνερ Μίλερ. Ήταν μεταδιδακτορική ερευνήτρια στη Σχολή Μαθηματικών του Βερολίνου και το Πανεπιστήμικο Χούμπολντ του Βερολίνου ενώ στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον βρέθηκε στα πλαίσια του προγράμματος Διακεκριμένος Επισκέπτης Μινέρβα. Από τον Ιανουάριο του 2018 είναι καθηγήτρια στην Ομοσπονδιακή Πολυτεχνική Σχολή της Λωζάνης στην Ελβετία, αφού προηγουμένως ήταν εκεί για λίγο βοηθός καθηγητή.
Εκτός από το έργο της στη στοίβαξη σφαιρών, είναι γνωστή για την έρευνά της στα σφαιρικά σχέδια μαζί με τους Μπονταρένκο και Ραντσένκο. Μαζί τους απέδειξε την εικασία των Κόρεβααρ και Μέγιερς σχετικά με την ύπαρξη μικρών σχεδίων σε τυχαίες διαστάσεις. Αυτό ήταν μία από τις εργασίες για τις οποίες ο συνεργάτης της Αντρίι Μπονταρένκο κέρδισε το Βραβείο Βασίλ Α. Ποπόφ για την θεωρία προσέγγισης το 2013. Το 2016 έλαβε το βραβείο Σαλέμ και το 2017 το βραβείο έρευνας Κλέι και το Βραβείο Ραμανούτζαν της Ακαδημίας Τεχνών, Επιστημών, Τεχνολογίας και Έρευνας Σανμούγκα για το έργο της στη στοίβαξη σφαιρών και τις δομοστοιχειωτές μορφές. Τον Δεκέμβριο του 2017 έλαβε το βραβείο Μαθηματικών Νιου Χοράιζονς για το 2018. Ήταν προσκεκλημένη εισηγήτρια στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών του 2018, και το 2019 έλαβε το βραβείο Σάτερ.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Αμμώνιος ο Αλεξανδρινός
Ο Αμμώνιος ο Αλεξανδρινός (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα δρόμου του σταδίου κατά τους 131ους (256 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Περιοδικό Ισπανικής Φιλολογίας
Το Περιοδικό Ισπανικής Φιλολογίας (Revista de Filología Española, RFE) είναι ακαδημαϊκό περιοδικό της Ισπανίας που εξειδικεύεται σε θέματα φιλολογίας, γλωσσολογίας και διαλεκτολογίας.
Ιστορία
Το πρώτο της τεύχος δημοσιεύθηκε από το Συμβούλιο για την Επέκταση των Σπουδών (πρόγονο του Ανώτατου Συμβούλιου Επιστημονικών Ερευνών της Ισπανίας) το 1914 υπό την διεύθυνση των πρωτοπόρων γλωσσολόγων Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ και Τομάς Ναβάρο Τομάς. Σύντομα έγινε το κύριο μέσο έκδοσης των ακαδημαϊκών ερευνών του Κέντρου Ιστορικών Μελετών και της πρώτης γενιάς της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας (Αμάδο και Ντάμασο Αλόνσο, Αμέρικο Κάστρο, Ραφαέλ Λαπέσα και Αλόνσο Θαμόρα Μπιθέντε) ενώ φιλοξένησε άρθρα και Ευρωπαίων ισπανιστών και ρομανιστών όπως του Βίλχελμ Μέγερ-Λύμπκε. Το 1915 ο Τομάς Ναβάρο δημιούργησε ένα σύστημα φωνητικής μεταγραφής που θα αποτελούσε σταθερά της ισπανικής γλωσσολογίας μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα, γνωστό ως Φωνητικό αλφάβητο του Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας.
Κατά τις δεκαετίες 1920 και 1930 αποτέλεσε σημείο αναφοράς της ισπανικής φιλολογίας και γλωσσολογίας στην Ευρώπη. Ωστόσο, με την έκρηξη του Ισπανικού Εμφυλίου η δραστηριότητα του Κέντρου Ιστορικών Μελετών και του περιοδικού διακόπηκαν. Οι περισσότεροι πρωταγωνιστές της φιλολογίας στη χώρα εξορίστηκαν (άλλοι προσωρινά όπως ο Μενέντεθ Πιδάλ, άλλοι για πάντα όπως ο Τομάς Ναβάρο) λόγω της απόρριψης των επιστημών και την υποταγή του στην καθολική εκκλησία από τη δικτατορία του στρατηγού Φράνκο.
Κατά τα πρώτα χρόνια της δικτατορίας, ο Μενέντεθ Πιδάλ απομακρύνθηκε από το επίκεντρο των ερευνών στο νέο Ανώτατο Συμβούλιο Επιστημονικών Ερευνών της χώρας, δίνοντας χώρο σε έτερους ερευνητές όπως ο Ντάμασο Αλόνσο που ηγήθηκαν των φιλολογικών και γλωσσολογικών σπουδών της εποχής και προώθησαν την αναγέννηση του περιοδικού που εκδίδεται μέχρι σήμερα.
Παράλληλα, το 1948, ο εξόριστος Αμάδο Αλόνσο, τότε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, δημοσίευσε το πρώτο τεύχος του Νέου Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας, συνεχιστή του ιστορικού περιοδικού στο Μεξικό στα πλαίσια του Κολέγιου του Μεξικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακαδημαϊκές εκδόσεις Κατηγορία:Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας Κατηγορία:Ισπανικές Σπουδές
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2017–18
Για την περίοδο 2017–18, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λάρισας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Λάρισας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Λάρισας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Λάρισας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Λάρισας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Η A΄ Κατηγορία διεξάγεται σε έναν όμιλο με 16 ομαδες. Ο πρωταθλητής θα ανακηρυχθεί μέσω αγώνων κατάταξης (Play Off) μεταξύ των 4 πρώτων της κανονικής διάρκειας και κερδίζει την άνοδο στη Γ' Εθνική. Ο τελευταίος της κανονικής περιόδου καθώς και μια ή δυο (αν υποβιβαστεί ο μοναδικός εκπρόσωπος της ΕΠΣΛ στη Γ΄ Εθνική Αχιλλέας Φαρσάλων) ακόμα ομάδες που θα κριθούν επίσης με αγώνες κατάταξης (play out) θα υποβιβαστουν στην Α1 κατηγορία.
Πρωταθλήτρια για την περίοδο 2017-18 ανακηρύχθηκε η ομάδα του Οικονόμου Τσαριτσάνης
Αλλαγές από προηγούμενη περίοδο
Τον Αχιλλέα Φαρσάλων που προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική τις δυο ομάδες που υποβιβάστηκαν από την προηγούμενη περίοδο καθώς και την Αναγέννηση Καλοχωρίου που επέλεξε να δηλώσει συμμετοχή στην Α1 κατηγορία αντικατέστησαν οι τέσσερεις πρώτες της Α1. Για το σύλλογο «ΑΕ Βουναίνων» ήταν η παρθενική εμφάνιση στην κορυφαία κατηγορία της ΕΠΣΛ.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία της κανονικής περιόδου: Πηγή: ΕΠΣ Λάρισας
Play Off
Συμμετείχαν οι 4 πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου. Η πρώτη στην κατάταξη πριμοδοτήθηκε με 2 βαθμούς και οι τρεις πρώτες με το 1/3 της βαθμολογικής διαφοράς από την 4η Πηγή: ΕΠΣ Λάρισας
Play Out
Οι ομάδες από 12η - 15η θέση ξεκινούν με 4,2,1 και 0 βαθμούς αντίστοιχα. Λόγω του υποβιβασμού του Αχιλλέα Φαρσάλων από τη Γ΄ Εθνική οι δυο τελευταίες ομαδες των Play out υποβιβάστηκαν στην Α1 Πηγή: ΕΠΣ Λάρισας
Α1 Κατηγορία
Στην Α1 ΕΠΣΝΛ της περιόδου 2017-18 συμμετείχαν 16 ομάδες. Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος τρεις ομάδες ανεβαίνουν στην μεγάλη κατηγορία (ο πρωταθλητής και δυο ακόμα με τη διαδικασία των play off), ενώ 5 ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β' κατηγορία (οι τρεις τελευταίοι της κανονικής περιόδου και δυο ακόμα με τη διαδικασία των play out).
Την άνοδο κέρδισαν η πρωταθλήτρια ΑΕ Κιλελέρ και μέσω των playoff οι Αετός Μακρυχωρίου και Αμπελωνιακός. Μετά και τη διαδικασία των play out, υποβιβάστηκαν οι 5 τελευταίοι της κανονικής περιόδου. Στη Β κατηγορία για την επόμενη περίοδο επέλεξε να δηλώσει συμμετοχή και η Ακαδημία Τυρνάβου.
Β΄ Κατηγορία
Στη Β κατηγορία συμμετείχαν 42 σύλλογοι χωρισμένοι σε τρεις ομίλους. Οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε ομίλου καθως και 2 δευτεραθλήτριες μετά από αγώνες κατάταξης προβιβάστηκαν στην Α1. Τελικά κατηγορία ανέβηκαν και οι τρεις δευτεραθλήτριες για να καλυφτεί το κενό της Ακαδημίας Τυρνάβου που επέλεξε να μην αγωνιστει στην Α1.
Μετά την απόφαση που λήφθηκε στη Γενική Συνέλευση της ΕΠΣΛ της 21ης Ιουνίου 2018 για την αναδιάρθρωση των κατηγοριών (ουσιαστικά κατάργηση της Γ κατηγορίας), καμία ομάδα δεν υποβιβάστηκε.
Γ΄ Κατηγορία
Στην Γ κατηγορία συμμετείχαν συνολικά 27 σύλλογοι χωρισμένοι σε τρεις ομίλους. Όλες οι ομάδες προβιβάστηκαν στη Β κατηγορία καθώς η Γ καταργήθηκε.
Οι ομάδες που συμμετείχαν ήταν οι εξής:
Επαναδραστηριοποιήθηκαν τρεις σύλλογοι, οι Όλυμπος Αιγάνης, Φορτούνα Κουτσοχέρου και Θύελλα Βασιλή και αγωνίστηκε για πρώτη φορά η Ακαδημία Ελασσόνας. Αρκετοί σύλλογοι αδρανοποιήθηκαν μη δηλώνοντας καθόλου συμμετοχή: στην Α1 η Ολύμπικ-ΑΟ Νεων Καρυων 2012, στη Β οι Λύκοι Λάρισας , οι Ατρόμητοι/Θύελλα και ο Ηρακλής Χάλκης, και στη Γ οι ΑΟ Βρυοτόπου, Γεωργάκης Ολύμπιος Λιβαδίου , ΑΣ Ελάφου , Όλυμπος Πύθιου, ΑΟ Ζωοδόχου Πηγής , Μελιβοιακός, Ακαδημία Νίκη Μιχαήλ και Εθνικός Ολύμπου.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Λάρισας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Κατάλογος προέδρων της Γουινέας-Μπισσάου
Παραπομπές
Προεδρ
Στάμφορντ Μπριτζ
To Στάμφορντ Μπριτζ (αγγλικά: Stamford Bridge) είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο που βρίσκεται στην περιοχή Φούλαμ της πόλης του Λονδίνου στην Αγγλία. Το γήπεδο είναι η έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας της Τσέλσι. Η χωρητικότητα του είναι 41.663 θεατές.
Ιστορία του γηπέδου
Το γήπεδο εγκαινιάστηκε στις 28 Απριλίου 1877 και τα πρώτα χρόνια χρησιμοποιήθηκε από την Αθλητική Λέσχη του Λονδίνου μέχρι το 1905.Το 1904 το γήπεδο αγοράστηκε από τα αδέρφια Γκάς και Τζέι ΤΙ Μιαρς, οι οποίοι αγοράζοντας και μια επιπλέον γειτονική έκταση δημιούργησαν ένα καθαρά ποδοσφαιρικό γήπεδο. Το νέο στάδιο σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Άρτσιμπαλντ Λέιτς.
Αρχικά, οι αδερφοί Μιαρς πρόσφεραν το Στάμφορντ Μπριτζ στην ομάδα της περιοχής, την Φούλαμ ΦΚ, αλλά δεν βρήκαν ανταπόκριση. Τότε αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα νέο σωματείο, στο οποίο να ανήκει το γήπεδο. Έτσι η Τσέλσι ιδρύθηκε για να στεγαστεί στο νέο γήπεδο, σε αντίθεση με τις περισσότερες ομάδες που πρώτα ιδρύθηκαν κι αργότερα στεγάστηκαν σε δικό τους γήπεδο. Επειδή υπήρχε ήδη ομάδα με το όνομα της συνοικίας, η Φούλαμ, έδωσαν την ονομασία Τσέλσι στον σύλλογο, δηλαδή το όνομα της γειτονικής περιοχής, αφού απέρριψαν διάφορες ιδέες, όπως Κένσιγκτον ΦΚ, Στάμφορντ Μπριτζ ΦΚ και Λόνδινο ΦΚ. thumb|left|200px|Φωτογραφία του καινούργιου Στάμφορντ Μπριτζ το 1905 Το αυθεντικό Στάμφορντ Μπριτζ είχε χωρητικότητα 100.000 θέσεων, κυρίως ορθίων και από τις αρχές της δεκαετίας του ’30 είχε μια σκεπαστή εξέδρα, την Shed End, που ήταν ο χώρος των φανατικών οπαδών. Το 1935 σημειώθηκε το πρώτο επίσημο ρεκόρ προσέλευσης 82.905 θεατών σε αγώνα πρωταθλήματος εναντίον της Άρσεναλ. Όμως, στις 13 Νοεμβρίου 1945 πάνω από 100.000 συγκεντρώθηκαν για να παρακολουθήσουν το φιλικό αγώνα της Τσέλσι εναντίον της Ντιναμό Μόσχας, χωρίς να καταμετρηθούν ακριβώς.
Για να αποφευχθούν στο μέλλον τα οικονομικά προβλήματα που προέκυψαν από την περιπέτεια αυτή, τα δικαιώματα του γηπέδου έχουν παραχωρηθεί στον μη κερδοσκοπικό οργανισμό "Chelsea Pitch Owners", ο οποίος κατέχει και την ιδιοκτησία του ονόματος. Έτσι αν κάποιος θελήσει να μετακινήσει το σύλλογο σε άλλο στάδιο, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το όνομα "Τσέλσι".
Ο μέσος όρος θεατών που παρακολουθεί την ομάδα είναι σήμερα πάνω από 40.000, τοποθετώντας το σύλλογο στην πέμπτη θέση στην Αγγλία.Το γήπεδό αναφέρεται συχνά και ως «Μπριτζ».
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αγγλία Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στο Λονδίνο Κατηγορία:Τσέλσι ΦΚ
Επόν
Το Επόν (γαλλικά: Épône) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Επονουά (γαλλικά: Épônois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Κατάλογος βουνών στην Αλγερία
Ακολουθεί κατάλογος βουνών στην Αλγερία.
Παραπομπές
* βουνα
Λεζ Εσάρ-λε-Ρουά
Το Λεζ Εσάρ-λε-Ρουά (γαλλικά: Les Essarts-le-Roi) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εσαρτουά (γαλλικά: Essartois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Λ'Ετάν-λα-Βιλ
Το Λ'Ετάν-λα-Βιλ (γαλλικά: L'Étang-la-Ville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Στανιοβιλουά (γαλλικά: Stagnovillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Εβεκμόν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Επισκομοντουά (γαλλικά: Épiscomontois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Σιμύλος ο Νεαπολίτης
Ο Σιμύλος ο Νεαπολίτης (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Νεάπολη της Καμπανίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα δρόμου του σταδίου κατά τους 133ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (248 π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μεγάλη Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Ξενοφάνης ο Αμφισσαίος
Ο Ξενοφάνης ο Αμφισσαίος (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Άμφισσα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα δρόμου του σταδίου κατά τους 132ους (252 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Σε επιγραφή που ανακαλύφθηκε στην πόλη Θέρμο της Αιτωλίας και χρονολογείται κατά την περίοδο 262-236 π.Χ. και αναφέρεται σε αυτήν ως Ξενοφάνης Ἀμφισσεύς, αναφέρεται πως υπήρξε οικοδεσπότης (ἔν̣γυ̣ος) του προξένου της Ρόδου, είναι αβέβαιο όμως αν πρόκειται για τον ίδιο Ξενοφάνη.
Παραπομπές
Ξενοφανης Ξενοφανης Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Μαγίμ Μπιάλικ
Η Μαγίμ Μπιάλικ (1975) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και νευροεπιστήμονας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1975 στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια από εβραϊκή οικογένεια. Έχει σπουδάσει Νευροπιστήμη και Εβραϊκές Σπουδές στο UCLA, ενώ το 2007 απέκτησε το διδακτορικό της στη Νευροεπιστήμη.
Η ίδια έχει δηλώσει πως είναι υποστηρίκτρια του σιωνισμού και ότι πλέον θεωρει τον εαυτο της Σύγχρονη Ορθόδοξη Εβραϊα Μάλιστα, είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, όταν το 2014 είχε δημοσιοποιήσει ότι χρηματοδότησε τον ισραηλινό στρατό για την αγορά αλεξίσφαιρων γιλέκων.
Καριέρα
Ξεκίνησε από την παιδική της ηλικία να παίζει στην τηλεόραση, στο Blossom, και συνέχισε με συμμετοχές σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές. Επίσης, έχει παίξει στην τηλεταινία Κατά λάθος κατάσκοπος του Γούντι Άλεν.
Έγινε γνωστή το 2010, όταν εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά The Big Bang Theory, όπου υποδύεται την νευροεπιστήμονα Έιμι Φάρα Φάουλερ. Για το ρόλο αυτό, έχει προταθεί τέσσερις φορές για βραβείο Emmy και μία φορά για βραβείο Satellite.
Λα Φαλαίζ
Το Λα Φαλαίζ (γαλλικά: La Falaise) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φαλαιζιέν (γαλλικά: Falaisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ασκληπιγένεια
Η Aσκληπιγένεια (Ἀσκληπιγένεια, άκμασε το 430–485 μ.Χ.) υπήρξε Αθηναία φιλόσοφος και μυστικίστρια. Πατέρας της ήταν ο Πλούταρχος ο Aθηναίος, επικεφαλής της Aκαδημίας, την οποία είχε ιδρύσει ο Πλάτωνας. Aυτός δίδαξε στην κόρη του στα μυστικά της θεουργίας -όρος που σήμαινε «θείο έργο, θαύμα», αλλά και την τέχνη του να προκαλείς θαύματα. Οι πληροφορίες γι’ αυτήν προέρχονται κυρίως από το έργο Πρόκλος του Mαρίνου, που ήταν ενθουσιώδης μαθητής του φιλοσόφου και διάδοχός του στη διεύθυνση της Ακαδημίας.
Mαθητής της Ασκληπιγένειας ήταν ο Πρόκλος, ένας από τους πιο γνωστούς νεοπλατωνικούς, ο οποίος ανέλαβε τη διεύθυνση της αθηναϊκής σχολής μετά τον Πλούταρχο και το Συριανό. Εκείνη του αποκάλυψε παλαιές μυστηριακές τελετές (τα ιερά «Ὄργια») και τον μύησε στη θεουργία και τις παραδόσεις των Χαλδαίων. Ήταν η μόνη που κατείχε τις γνώσεις αυτές από τότε που πέθανε ο πατέρας της, ο οποίος τις είχε διδαχτεί από το δικό του πατέρα, τον Νεστόριο, σύμφωνα με τον Μαρίνο.
O φιλόσοφος, μετά τη μαθητεία του κοντά της, απόκτησε, όπως λέγεται, την ικανότητα να βλέπει θεία οράματα, να προκαλεί βροχή, να προβλέπει το μέλλον, ακόμη και να θεραπεύει ανίατες ασθένειες. Αναφέρεται μάλιστα ότι γιάτρεψε την κόρη του φίλου του Aρχιάδα, η οποία λεγόταν επίσης Aσκληπιγένεια, προκαλώντας την άμεση παρέμβαση του Aσκληπιού.
Ο Πρόκλος πέθανε την άνοιξη του 485, όμως η Aσκληπιγένεια εξακολούθησε να διδάσκει και μετά το θάνατό του. Συγχρόνως, συνεργαζόταν με αρκετές άλλες γυναίκες ώστε η σχολή των Αθηνών να συνεχίσει απρόσκοπτα τη λειτουργία της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Μυστικιστές Κατηγορία:Ακαδημεικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Φιλώτεια Πέλλας
Η Φιλώτεια (μέχρι το 1922 Κουζούσιανη ) είναι χωριό του δήμου Αλμωπίας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Φιλώτεια έχει 543 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 190 μέτρων, στην πεδιάδα της Αλμωπίας. Απέχει 40 χιλιόμετρα από την Έδεσσα.
Ιστορικό
Το χωριό στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε μικτό μουσουλμανικό και χριστιανικό πληθυσμό. Στην απαρίθμηση του 1913 είχε 1.132 κατοίκους και στην απογραφή του 1920 είχε 972 κατοίκους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, οι μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να μετοικήσουν στην Τουρκία και στο χωριό εγκαταστάθηκαν 87 προσφυγικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1928 είχε 476 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του είχε αυξηθεί σε 825. Η Φιλώτεια είχε οριστεί έδρα ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Εξαπλατάνου το 1997. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμωπίας.
Αξιοθέατα
Στο χωριό βρίσκεται ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο που έχει ανάγκη από ειδική κρατική προστασία. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική με νάρθηκα, υπερώο, χαγιάτι και πυργοειδές κωδωνοστάσιο.
Υπάρχει επίσης και ναός του Αγίου Ευθυμίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λασιθίου 2017–18
Για την περίοδο 2017–18, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λασιθίου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Λασιθίου.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Λασιθίου έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Λασιθίου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Λασιθίου είναι η εξής:
Α΄ κατηγορία
Διεξήχθη σε έναν όμιλο των 12 ομάδων, και πρωταθλήτρια ήταν η ομάδα της Α.Ε. Νεάπολης.
Β΄ κατηγορία
Διεξάγεται σε έναν όμιλο των 10 ομάδων. Οι δυο πρώτες ομάδες κέρδισαν την άνοδο στην Α κατηγορία. Η πρωταθλήτρια Θύελλα Ιεράπετρας επέλεξε να αγωνιστεί εκ νέου στη Β κατηγορία και τη θέση της αναπλήρωσε η 3η ΑΕ Λακωνίων.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Λασιθίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λασιθίου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 2003
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών Α' κατηγορίας 2003 έγινε στη Φλώρινα, 15 με 17 Δεκεμβρίου του 2003. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Π.Α.Ο.Κ. για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Πηγές
2003 Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2003 Κατηγορία:Φλώρινα
Ναβοναΐδ
Ο Ναβοναΐδ (... - 538 π.Χ.) ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της νεο-βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας, βασιλεύοντας από το 556 π.Χ. έως το 539 π.Χ.. Το όνομά του σημαίνει «δοξάστε τον Ναμπού». Η καταγωγή του ήταν από την Ασσυρία και θρησκεία του η λατρεία της σεληνιακής θεάς Σιν. Η πατρίδα του είχε καταλυθεί το 609 π.Χ. από τους Βαβυλωνίους και τους Μήδους. Μεταρρύθμισε το οικονομικό καθεστώς της συγκεντρωτικής διοίκησης που είχε επιβάλει ο Ναβουχοδονόσωρ και επέφερε σημαντική οικονομική ανάπτυξη της χώρας, ενώ βελτίωσε τις συνθήκες τροφοδοσίας των επαρχιών. Οι θρησκευτικές του μεταρρυθμίσεις περιελάμβαναν την επαναφορά της λατρείας ασσυριακών θεοτήτων καθώς και την επανόρθωση αρχαίων ναών. Οι μεταρρυθμίσεις του αυτές επέφεραν ρήξη με τους ιερείς της λατρείας του Μαρντούκ, και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την χώρα για δέκα χρόνια, και να εγκατασταθεί στην έρημο της σημερινής Σαουδικής Αραβίας. Όταν επέστρεψε και υποβάθμισε την λατρεία του Μαρντούκ, οι ιερείς συμμάχησαν με τον Κύρο επιφέροντας έτσι την κατάλυση και το τέλος της Βαβυλωνίας.
Ιστοριογραφία
Ελάχιστες ιστορικές πηγές και στοιχεία έχουμε για την ζωή του Ναβοναΐδ πριν ανέβει στον θρόνο. Επί βασιλείας του όμως πληθαίνουν οι επιγραφές που περιγράφουν τα έργα του. Οι περιστάσεις του θανάτου του είναι αντιφατικές και προέρχονται από κείμενα πολιτικών και θρησκευτικών αντιπάλων του. Σε σύγκριση με τις σφηνοειδείς επιγραφές, οι πληροφορίες που παρέχουν τα αρχαία ελληνικά κείμενα είναι πενιχρές.
Σφηνοειδείς επιγραφές
thumb|right|250px|Ο [[κύλινδρος του Ναβοναΐδ από τον ναό της θεάς Σιν στην πόλη Ουρ της Μεσοποταμίας.]] Την εποχή της βασιλείας του Ναβοναΐδ πληθαίνουν οι επιγραφές σφηνοειδούς γραφής, και μας μεταφέρουν μια αρκετά συγκεκριμένη εικόνα των εκτεταμένων πολεοδομικών έργων του, της θρησκευτικής ζωής του βασιλιά, καθώς και των οικονομικών δραστηριοτήτων της εποχής. Συγκριτικά έχουμε περίπου 3000 έγγραφα οικονομικού περιεχομένου της δεκαεπτάχρονης εποχής της βασιλείας του Ναβοναΐδη, ενώ από την σαραντατριάχρονη βασιλεία του Ναβουχοδονόσορα Β΄ διασώζονται μόλις 1700 κείμενα. Η εποχή της εξορίας του Ναβοναΐδ στην έρημο αρχίζει τώρα μόλις να τεκμηριώνεται, ενώ είναι αντικείμενο σύγχρονων αρχαιολογικών ερευνών.
Πολλές επιγραφές, ιδίως τα χρονικά του Ναβοναΐδ, είναι συνοπτικές μα και αξιόπιστες καταγραφές γεγονότων. Τα κείμενα αυτά είναι ευανάγνωστες και δίνουν μια αρκετά καλή εικόνα του πρώτου, έκτου, ενδέκατου, δεκάτου έκτου και δεκάτου εβδόμου έτους της βασιλείας του. Χιλιάδες άλλα ιδιωτικά έγγραφα που σώζονται, χρησιμοποιούν ως χρονολογία το εκάστοτε έτος της βασιλείας του.
Το 1879 ανακαλύφθηκε ο κύλινδρος του Κύρου, που περιέχει ένα κείμενο σε σφηνοειδή γραφή, το οποίο αναφέρει τις περιστάσεις της καθαίρεσης του Ναβοναΐδ. Πρόκειται για λίβελο που συνέταξαν οι ιερείς του Μαρντούκ εκ των υστέρων για να τον κατηγορήσουν, αποδίδοντάς του ληστρικές και εγκληματικές πράξεις, καθώς και φρενοβλάβεια. Τα κείμενα αυτά αποσκοπούσαν σίγουρα στην εκ των υστέρων νομιμοποίηση του εκθρονισμού του και γι'αυτό δεν θεωρούνται αξιόπιστες πηγές από τους σημερινούς ιστορικούς. Η χρήση τους είναι επιτρεπτή μόνο κατόπιν διασταύρωσης και με άλλες, αξιόπιστες πηγές.
Ιστορικοί της αρχαιότητας και Παλαιά Διαθήκη
Στα αρχαία ελληνικά κείμενα συναντούμε τον Ναβοναΐδ στις ιστορίες του Ηροδότου, ο οποίος τον αναφέρει ως Λαβύνητο, και στα αποσπάσματα του Βηρωσσού, που διασώθηκαν στις επιτομές του Ιώσηπου και του Ευσέβιου. Γενικά όμως τα στοιχεία που παραθέτει ο Ηρόδοτος είναι ανακριβή, ακόμα και λανθασμένα, και δεν είναι σίγουρο, αν ο Λαβύνητος που το έτος 585 π.Χ. σύναψε συμμαχία με τον βασιλιά της Λυδίας Αλυάττη και τον βασιλιά της Μηδίας Κυαξάρη ταυτίζεται πράγματι με τον Ναβοναΐδ. Γενικά, ο Ηρόδοτος δεν θεωρείται αξιόπιστη πηγή ως προς τον Ναβοδαΐδ και τα στοιχεία του δεν είναι αξιολογήσιμα.
Άλλες αρχαίες ελληνικές ιστορικές πηγές αναφέρουν τον Ναβοναΐδ με τα χειρότερα λόγια. Σύμφωνα με τον Ξενοφώντα, τελευταίος βασιλιάς της Βαβυλωνίας (τον οποίο δεν αναφέρει ονομαστικά) ήταν ένας «άρχοντας άθεος».
Στην Παλαιά Διαθήκη, και συγκεκριμένα στο βιβλίο Δανιήλ, κεφάλαιο 4 και 5, αναφέρεται η βασιλεία του Ναβοναΐδ. Επίσης τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας περιέχουν την επική «προσευχή του Ναβοναΐδ» σε αραμαϊκή γλώσσα.
Πρώιμα χρόνια
Λίγα στοιχεία έχουμε για την ζωή του Ναβοναΐδ πριν την στέψη του. Γονείς του ήταν ο Ναμπού-Μπαλάτσου-ικμπί ή Νουσκού-Μπαλάτσου-ικμπί, και η Αντάντ-Χαπέ. Γεννήθηκε μετά το 609 π.Χ. και ανέβηκε στο αξίωμα του κυβερνήτη της Χαρράν. Στις κατοπινές επιγραφές της εποχής του γιου του αναφέρεται ως «σοφός πρίγκηπας» και «ισχυρός πολιούχος». Η μητέρα του παριστάνεται σε στήλες ως υψηλή ιέρεια της θεάς Σιν. Πιθανόν ο Ναβοναΐδ να κατείχε σημαντική θέση στο παλάτι του Ναβουχοδονόσωρα Β΄και του Νεγκράλ-σαρρα-ουσούρ. Επίσης το όνομα κάποιου πολιούχου Ναβοναΐδ αναφέρεται σε μια δικογραφία του έτους 596 π.Χ., στην οποία παρουσιάστηκε ως μάρτυρας, ενώ σε άλλες επιγραφές το όνομα του Ναβοναΐδ συνοδεύεται με τον τίτλο «έμπιστος του βασιλιά» και «γιος του βασιλιά». Η ταυτοπροσωπία των ονομάτων αυτών δεν έχει όμως εξακριβωθεί.
Ο Ναβοναΐδ απόκτησε τουλάχιστον τρεις θυγατέρες, τις Εν-νιγκαλντί-Νάννα, Ίνα-Εσαγγίλα-ρισάτ και Ακκαμπού. Απόκτησε επίσης και έναν γιο, τον Μπελ-σαρρού-ουσούρ, οποίος διετέλεσε αναπληρωτής βασιλιάς την εποχή της εξορίας του στην έρημο, αλλά αναφέρεται περιστασιακά, χωρίς να έχουν βρεθεί ακόμη επιγραφές του.
Kalush Orchestra
Οι Kalush (στιλιζαρισμένο με όλα στα κεφαλαία) είναι ουκρανικό ραπ συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 2019. Το γκρουπ αποτελείται από τον ιδρυτή και ράπερ Όλεχ Πσιούκ (γεν. 16 Μαΐου 1994), τον πολυοργανιστή Ιχόρ Ντιντεντσούκ και τον DJ MC Kilimmen. Ο Ντιντεντσούκ είναι επίσης μέλος του electro-folk συγκροτήματος Go A. Το συγκρότημα εκπροσωπώντας την Ουκρανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2022 αναδείχθηκαν νικητές με το τραγούδι "Stefania", λαμβάνοντας συνολικά 631 βαθμούς.
Ναβοναΐδ
Η άνοδος στον θρόνο
Όταν ο Ναβουχοδονόσωρ Β' ανέβηκε στον θρόνο, ανακήρυξε την Βαβυλώνα προσωπικό του αγαπημένο μέρος, και διέθεσε τεράστια χρηματικά ποσά από κρατικούς φόρους και εισοδήματα, τα οποία διέθεσε για την προώθηση της ανάπτυξης της νέας μητρόπολης.
Οι πολεοδομικές αυτές εργασίες ήταν καταστρεπτικές για πολλούς και ισχυρούς κατοίκους των προαστίων της Βαβυλώνας καθώς και των ιερέων στους ναούς και στους τόπους λατρείας, διότι οι εκτάσεις τους και τα υλικά τους αγαθά επρόκειτο να απαλλοτριωθούν. Το ιερό του Μαρντούκ, Εσάγκιλα ευνοήθηκε με την νέα αυτή πολιτική, διότι άρχισε να εισπράττει τα εισοδήματα όλων των ναών από όλα τα προάστια της Βαβυλώνας. Το νέο ανάκτορο που κτίστηκε έλαβε τον τίτλο «Δεσμός φιλίας του κράτους και των μεγάλων φυλών.» Μετά τον θάνατο του Ναβουχοδονόσωρα όμως, ξέσπασαν έριδες και διαμάχες μεταξύ των αυλικών. Αντιμαχούμενοι ολιγαρχικοί κύκλοι δολοφόνησαν τον διάδοχο Αμέλ Μαρδούκ στο δεύτερο έτος της βασιλείας του, και ανέβασαν στον θρόνο τον φιλικά προσκείμενο Νεριγκλισσάρ. Μετά τον θάνατο και αυτού, στον θρόνο ανέβηκε ο γιος του, Λαβασί Μαρδούκ, για να δολοφονηθεί και αυτός με την σειρά του μετά από λίγα χρόνια. Διάδοχος έγινε τότε ο Ναβοναΐδης. Η πρώτη γνωστή διαταγή του χρονολογείται στις 18 Μαΐου 556 π.Χ., μόλις 22 ημέρες μετά την πρώτη διαταγή του προκατόχου του. Ο Βήρωσσος αναφέρει ότι ο Ναβοναΐδης ανέβηκε στο θρόνο με προδοσία, στην οποία έπαιξε ο ίδιος σημαντικό ρόλο.
Kalush Orchestra
Ιστορία
Μετά την κυκλοφορία του δεύτερου μουσικού τους βίντεο "Ty honysh" (Ти гониш) τον Νοέμβριο του 2019, οι Kalush υπέγραψαν συμβόλαιο ηχογράφησης με την αμερικανική δισκογραφική χιπ-χοπ Def Jam Recordings. Στις 19 Φεβρουαρίου 2021, κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος με τίτλο Hotin. Στις 23 Ιουλίου 2021 οι Kalush μαζί με τον ράπερ Σκόφκα κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο Yo-yo (Йо-йо).
Ναβοναΐδ
Η άνοδος στον θρόνο
Η ακριβής ημερομηνία της βασιλικής στέψης του Ναβοναΐδη περιγράφεται στην βασιλική έκθεση των δύο πρώτων ετών δια αστρονομικών παρατηρήσεων. Αναφέρεται, ότι «οι πλανήτες Άρης και Ερμής δεν ήταν ορατοί κατά την δύση του ηλίου, ενώ η Αφροδίτη, Δίας και Ποσειδώνας ήταν ευδιάκριτοι». Χάρη στην ιδιαίτερη αυτή αστρονομική συγκυρία, μπορούμε να υπολογίσουμε ότι ο Ναβοναϊδης έγινε βασιλιάς στα τέλη Μαΐου 555 π.Χ..
Kalush Orchestra
Kalush Orchestra
Το 2021, οι Kalush ανακοίνωσαν την έναρξη ενός παράλληλου project, του Kalush Orchestra. Σε αντίθεση με το κύριο συγκρότημα, οι Kalush Orchestra επικεντρώνονται στο ραπ με λαϊκά μοτίβα και την ουκρανική παραδοσιακή μουσική. Τα βασικά μέλη του Kalush προστέθηκαν από τους πολυοργανιστές Τίμοφι Μουζουτσούκ και Βιτάλι Ντουζούκ.
Ναβοναΐδ
Τα πρώτα χρόνια της εξουσίας του
Σημαντικότερος στόχος του Ναβοναΐδ ήταν η οικονομική και θεολογική επανόρθωση του κράτους, και η επαναφορά του στην προηγούμενη κατάσταση. Συνεργάστηκε με οικονομικά ισχυρά κοινωνικά στρώματα, τα οποία τον βοήθησαν στις μεταρρυθμίσεις του. Αρχικά εστίασε τις προσπάθειές του στην αναδιοργάνωση της διοικήσεως και της οικονομίας, ιδιαίτερα στην διαρρύθμιση του μεγάλου ναού της λατρείας του Μαρντούκ.
Kalush Orchestra
Kalush Orchestra
Στις 12 Φεβρουαρίου 2022, οι Kalush Orchestra διαγωνίστηκαν για το δικαίωμα να εκπροσωπήσουν την Ουκρανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 με το τραγούδι "Stefania". Στον τελικό της εθνικής επιλογής Vidbir, κατέλαβαν τη δεύτερη θέση με 14 βαθμούς (έξι από την κριτική επιτροπή και οκτώ από το κοινό). Ο Πσιούκ πίστευε ότι λόγω τεχνικών δυσκολιών που παρουσιάστηκαν κατά τη διαδικασία της ψηφοφορίας, η Αλίνα Πας είχε επιλεγεί λανθασμένα ως νικήτρια. Παρά το γεγονός ότι ήρθε στη δεύτερη θέση, το συγκρότημα είχε την ευκαιρία να εκπροσωπήσει την Ουκρανία μετά την απόσυρση της Πας λόγω διαμάχης σχετικά με την ιστορία του ταξιδιού της στην Κριμαία. Στις 22 Φεβρουαρίου, οι Kalush Orchestra αποδέχτηκαν την προσφορά. Την ίδια ημέρα, ο ουκρανικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας Suspilne δημοσίευσε τα επίσημα αποτελέσματα ψηφοφορίας του Vidbir 2022, επιβεβαιώνοντας ότι η Πας είχε επιλεγεί σωστά ως νικήτρια, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του Πσιούκ.
Stefania
Το "Stefania" (Ουκρανικά: Стефанія) είναι τραγούδι του 2022 από την ουκρανική φολκ-ραπ ομάδα Kalush Orchestra. Το τραγούδι θα εκπροσωπήσει την Ουκρανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022, αφού η νικήτρια του Vidbir 2022, Αλίνα Πας, αρνήθηκε να πάει στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 αφού ανακρίθηκε ως νόμιμος συμμετέχων στο Vidbir. Είναι η τρίτη συνεχόμενη φορά που ένα τραγούδι ερμηνευμένο εξ ολοκλήρου στα Ουκρανικά επιλέγεται για να εκπροσωπήσει τη χώρα στη Eurovision, αλλά η δεύτερη στη σειρά που πραγματικά πηγαίνει μπροστά στην εκδήλωση.
Ιστορικό
Το τραγούδι είναι μια ωδή στη μητέρα, με τον αφηγητή στο τραγούδι να μιλά για καλές αναμνήσεις από τη μητέρα τους. Το τραγούδι αρχικά μιλάει για το πόσο έχει γεράσει η μητέρα τους, επικαλούμενος ένα νοσταλγικό παρελθόν για τη μητέρα τους. Στη συνέχεια, το τραγούδι μιλά για τις δυσκολίες μιας μητέρας, με τον αφηγητή να συνειδητοποιεί πόσα έχει κάνει η μητέρα για αυτόν. Ένα «νανούρισμα» στο τέλος κάθε στίχου ραπ φέρνει τον αφηγητή πίσω στο χρόνο που τους φρόντιζε η μητέρα τους.
Ναβοναΐδ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Βαβυλώνας Κατηγορία:Βασιλείς του Σύμπαντος
Kalush Orchestra
Vidbir 2022
Το "Stefania" ήταν μια συμμετοχή στο Vidbir 2022, έναν τηλεοπτικό μουσικό διαγωνισμό που χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό της συμμετοχής της Ουκρανίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022. Η επιλογή των διαγωνιζόμενων συμμετοχών για το Vidbir πραγματοποιήθηκε σε τρία στάδια. Στο πρώτο στάδιο, καλλιτέχνες και τραγουδοποιοί είχαν την ευκαιρία να υποβάλουν αίτηση για τον διαγωνισμό μέσω ηλεκτρονικής φόρμας υποβολής. Είκοσι επτά πράξεις περιλήφθηκαν στη λίστα και ανακοινώθηκαν στις 17 Ιανουαρίου 2022. Το δεύτερο στάδιο ήταν μια προγραμματισμένη ακρόαση σε καθορισμένες ημερομηνίες και περιλάμβανε τις είκοσι επτά πράξεις στη μακρά λίστα. Επιλέχθηκαν οκτώ πράξεις για να προχωρήσουν, οι οποίες ανακοινώθηκαν στις 24 Ιανουαρίου 2022. Το τρίτο στάδιο ήταν ο τελικός, ο οποίος έλαβε χώρα στις 12 Φεβρουαρίου 2022 και περιλάμβανε τις οκτώ πράξεις που διεκδικούσαν να εκπροσωπήσουν την Ουκρανία στο Τορίνο. Ο νικητής επιλέχθηκε μέσω ενός συνδυασμού ψήφων 50/50 από μια δημόσια τηλεψηφοφορία και μια τριμελή κριτική επιτροπή ειδικών, αποτελούμενη από τους Ουκρανούς συμμετέχοντες του και του, Τίνα Κάρολ και Τζαμάλα, μαζί με το μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Suspilne, Yaroslav Lodyhin.
Μέλη
thumb|right|Οι Kalush Orchestra το 2022.
Τζίτζι Χαντίντ
Η Τζελένα Νούρα Χαντίντ (Λος Άντζελες,23 Απριλίου,1995), γνωστή ως Τζίτζι Χαντίντ, είναι Αμερικανίδα μοντέλο και τηλεοπτική προσωπικότητα. Τον Νοέμβριο του 2014, έκανε το ντεμπούτο της στην κατάταξη Top 50 Models του Models.com. Το 2016, ανακηρύχθηκε Διεθνές Μοντέλο της Χρονιάς από το Βρετανικό Συμβούλιο Μόδας. Σε διάστημα τεσσάρων ετών, έχει κάνει 35 εμφανίσεις στα εξώφυλλα των διεθνών περιοδικών Vogue.
Γεννημένη στο Λος Άντζελες, η Χαντίντ ξεκίνησε την καριέρα της ως παιδικό μοντέλο για την Baby Guess. Υπέγραψε με την IMG Models το 2013 και έκανε το ντεμπούτο της στην Εβδομάδα Μόδας της Νέας Υόρκης τον επόμενο χρόνο. Έχει παρουσιαστεί σε πολλές καμπάνιες ραπτικής και editorial και είναι εκπρόσωπος τύπου της Maybelline.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1995 στο Λος Άντζελες, όπου και μεγάλωσε. Είναι κόρη του κτηματομεσίτη Μοχάμεντ Χαντίντ και της πρώην μοντέλου Γιολάντα Χαντίντ (το γένος Βαν ντεν Χέρικ). Ο πατέρας της είναι Παλαιστίνιος και η μητέρα της, Ολλανδή. Έχει δύο μικρότερα βιολογικά αδέλφια, την Μπέλα και τον Ανουάρ, που είναι επίσης μοντέλα. Ακόμη, έχει και δύο μεγαλύτερες ετεροθαλείς αδελφές από τον πατέρα της, την Μαριέλ και την Αλάνα.
Καριέρα
Η καριέρα της στο modeling, ξεκίνησε σε ηλικία μόλις δύο ετών αφού την ανακάλυψε ο σχεδιαστής Πολ Ματσιάνο, της συλλογής ρούχων Guess. Ξεκίνησε το modeling με την κατηγορία Baby Guess αλλά έπειτα σταμάτησε για να αφοσιωθεί στο σχολείο. Τελικά, επέστρεψε στο modeling το 2011. Συνέχισε να συνεργάζεται με τον Ματσιάνο και έγινε το πρόσωπο της καμπάνιας Guess το 2012. Έχει πραγματοποιήσει τρεις καμπάνιες με την Guess ως ενήλικη.
Αφού μετακόμισε στην Νέα Υόρκη και υπέγραψε συμβόλαιο με το πρακτορείο IMG Models το 2013, έκανε το ντεμπούτο της στην εβδομάδα μόδας της Νέας Υόρκης τον Φεβρουάριο του 2014 συμμετέχοντας στη πασαρέλα με την εταιρεία Desigual. Τον ίδιο μήνα έλαβε δόξα στο χώρο της μόδας με το εξώφυλλο του περιοδικού CR Fashion Book. Στις 15 Ιουλίου 2014 πρωταγωνίστησε μαζί με τον ηθοποιό και μοντέλο Πάτρικ Σβαρτζενέγκερ στην φθινοπωρινή / χειμερινή κολεξιόν για τα γυαλιά οράσεως του Tom Ford. Συμμετείχε στην εκδήλωση για τα Fashion Media Awards του Daily Front Row, που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 5 Σεπτεμβρίου 2014. Έχει πρωταγωνιστήσει και στις καμπάνιες για την φθινοπωρινή / χειμερινή κολεξιόν του Tom Ford το 2014, για το Tom Ford Velvet Orchard Fragrance και για το Tom Ford Beauty - και τα δυο το 2014. Ήταν στο εξώφυλλο του περιοδικού Galore και στο βιβλίο μόδας της Carine Roitfeld για το 2014.
Το 2015 έγινε η εκπρόσωπος της αυστραλιανής εταιρείας μαγιό Seafolly. Τον Ιανουάριο του 2015 χαρακτηρίστηκε ως Μοντέλο της Χρονιάς από την Daily Front Row και παράλληλα έγινε εκπρόσωπος της εταιρείας καλλυντικών Maybelline. Τον Μάρτιο του 2015, πρωταγωνίστησε με τον τότε σύντροφο της και τραγουδιστή, Κόντι Σίμπσον, στο project "Towel Series" του φωτογράφου Μάριο Τεστίνο. Από τον Μάιο του 2015 περπάτησε στην πασαρέλα για τους σχεδιαστές Marc Jacobs, Chanel, Michael Kors, Jean Paul Gaultier και Max Mara. Επίσης, έπαιξε στο videoclip της Τέιλορ Σουίφτ για το τραγούδι "Bad Blood". Τον Δεκέμβριο του 2015, έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο σόου μόδας της Victoria's Secret.
Εμφανίστηκε επίσης σε εξώφυλλα περιοδικών όπως Vogue (ΗΠΑ, Παρίσι, Ιταλία, Μεγάλη Βρετανία, Ιαπωνία, Ισπανία, Αυστραλία, Βραζιλία, Ολλανδία, Γερμανία & Κίνα), Numero, Allure, W Magazine, Teen Vogue, Elle (Καναδάς), Dazed και Harper's Bazaar (ΗΠΑ, Μαλαισία). Επιπλέον φωτογραφήθηκε για editorials των περιοδικών Elle, VMAN, Grazia, Vogue, Sports Illustrated, Vanity Fair, V Magazine και Paper Magazine. Ακόμη πρωταγωνίστησε σε καμπάνιες των Guess, Versace, Penshoppe, Balmain, Topshop, Max Mara και Stuart Weitzman.
Το 2016 περπάτησε στην πασαρέλα για τους Versace, Chanel, Elie Saab, Fendi, Marc Jacobs, Anna Sui, Miu Miu, Balmain, Diane Von Furstenberg, Tommy Hilfiger, Fenty X Puma, Isabel Marant και Giambattista Valli. Τον Ιανουάριο του 2016 έγινε παγκόσμια εκπρόσωπος του Tommy Hilfiger, πρωταγωνιστώντας σε καμπάνιες εσωρούχων και αρωμάτων.
Στις 19 Ιουνίου 2016 παρουσίασε τα βραβεία iHeartRadio Much Music Video στο Τορόντο. Συνεργάστηκε με τον Tommy Hilfiger δημιουργώντας την συλλογή Gigi by Tommy Hilfiger, η οποία κυκλοφόρησε το φθινόπωρο του 2016 στην εβδομάδα μόδας της Νέας Υόρκης. Τον Οκτώβριο κυκλοφόρησε τη συλλογή με μπότες "Gigi Boot" με τον Stuart Weitzman και ανακοινώθηκε η συνεργασία της με την εταιρεία Reebok για την καμπάνια #PerfectNever. Στις 20 Νοεμβρίου 2016 παρουσίασε τα American Music Awards και τον Δεκέμβριο περπάτησε ξανά στο σόου μόδας της Victoria's Secret.
Φωτογραφήθηκε στο εξώφυλλο τεσσάρων περιοδικών Vogue τον Μάρτιο του 2017: (Ηνωμένες Πολιτείες, Μεγάλη Βρετανία, Κίνα και στην πρώτη έκδοση στην Αραβία). Εμφανίστηκε και στο εξώφυλλο για το Βιβλίο Μόδας CR (Άνοιξη / Καλοκαίρι 2017), Jolie (Απρίλιος 2017) και The Daily (Άνοιξη 2017). Τον Μάιο του 2017 φωτογραφήθηκε στα εξώφυλλα για τις ολλανδικές εκδόσεις των Vogue, Cosmopolitan και Glamour καθώς και για το Harper's Bazaar του Ιουνίου/Ιουλίου. Έκανε επίσης editorials σε περιοδικά για την αμερικανική Vogue (Απρίλιος 2017) και το περιοδικό LOVE (Άνοιξη/Καλοκαίρι 2017). Κατά την διάρκεια του Μήνα Μόδας φθινόπωρο / χειμώνας 2017 σε Νέα Υόρκη, Μιλάνο και Παρίσι, άνοιξε τα σόου των Jeremy Scott, Anna Sui, Versus (Versace), Alberta Ferretti, Missoni, H&M και Balmain ενώ έκλεισε τα σόου των Isabel Marant, Moschino, Max Mara και Anna Sui. Στα τρίτα ετήσια Βραβεία Μόδας στο Λος Άντζελες τιμήθηκε με το Βραβείο του Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Σχεδιαστή για την συλλογή της με τον Tommy Hilfiger.
Το 2018 ξεκίνησε με πολλές καμπάνιες υψηλής μόδας όπως Valentino, Moschino, Versace & Fendi. Επίσης, κυκλοφόρησαν οι δεύτερες συνεργασίες της με Vogue Eyewear και τα κοσμήματα Messika. Φωτογραφήθηκε σε πολλά εξώφυλλα του περιοδικού Vogue διεθνώς, μεταξύ των οποίων British Vogue τον Μάρτιο, Vogue Italia τον Μάιο και Vogue Brazil τον Σεπτέμβριο. Τον Μάιο του 2018 ανακοίνωσε τη συνεργασία της με τον φιλανθρωπικό οργανισμό UNICEF προσφέροντας βοήθεια σε παιδιά όλου του κόσμου. Στις 25 Αυγούστου πραγματοποίησε την πρώτη της αποστολή με την UNICEF, ταξιδεύοντας στο Μπανγκλαντές. Τον Νοέμβριο του 2018, ανακοίνωσε τη πρώτη της συνεργασία με την Reebok για το σχεδιασμό αθλητικών παπουτσιών και επέστρεψε στο σόου μόδας της Victoria's Secret για τρίτη φορά.
Μέσα στο 2019 φωτογραφήθηκε σε διάφορα εξώφυλλα της Vogue διεθνώς, όπως σε Τσεχία, Αραβία, Χονγκ Κονγκ, Ιταλία, Μεξικό, Γερμανία και Βραζιλία.
Το 2020, πόζαρε στα εξώφυλλα των περιοδικών Vogue (Γαλλία, Ρωσία, Ηνωμένο Βασίλειο), Harper's Bazaar (ΗΠΑ) ενώ παράλληλα συμμετείχε στις καμπάνιες των Versace, Chanel, Burberry & Calvin Klein.
Προσωπική ζωή
Η Χαντίντ αποκάλυψε το 2014 ότι πάσχει από τη νόσο του Χασιμότο, και το επανέλαβε το 2016.
Στις 7 Νοεμβρίου 2022, η Χαντίντ διέγραψε τον λογαριασμό της στο Twitter και είπε στο Instagram: «Για πολύ καιρό, αλλά ειδικά με τη νέα σας ηγεσία, γίνεται όλο και περισσότερο ένας βόθρος μίσους και φανατισμού, και δεν είναι ένα μέρος για το οποίο θέλω να είμαι μέρος».
Σχέσεις
Από το 2013 μέχρι το 2015 είχε σχέση με τον τραγουδιστή Κόντι Σίμπσον και μάλιστα εμφανίστηκε στο videoclip του τραγουδιού του, "Surfboard".
Τον Νοέμβριο του 2015 ξεκίνησε τη σχέση της με τον τραγουδιστή Ζέιν Μάλικ. Τον Μάρτιο του 2018, ανακοίνωσαν το χωρισμό τους αλλά δύο μήνες αργότερα, επανασυνδέθηκαν. Χώρισαν ξανά τον Νοέμβριο του 2018 αλλά ύστερα από έναν χρόνο, επανασυνδέθηκαν τον Δεκέμβριο του 2019. Τον Απρίλιο του 2020 έγινε γνωστή η εγκυμοσύνη της, στο πρώτο τους παιδί. Τον Σεπτέμβριο του 2020 γέννησε την κόρη τους, Κάι Μάλικ. Τον Οκτώβριο του 2021, ο Μάλικ ομολόγησε την ενοχή του σε τέσσερις κατηγορίες για παρενόχληση κατά της μητέρας της Χαντίντ, Γιολάντα. Καταδικάστηκε από δικαστήριο της Πενσυλβάνια σε 360 ημέρες αναστολής και προγράμματα ενδοοικογενειακής βίας και διαχείρισης θυμού.Η Χαντίντ και ο Μάλικ τελείωσαν τη σχέση τους μετά το περιστατικό. Από τον Σεπτέμβριο του 2022, η Χαντίντ φημολογείται ότι βγαίνει με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο, καθώς φωτογραφήθηκαν μαζί στους δρόμους του Παρισιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Φωτομοντέλα
Συνταγματική κρίση στη Ρωσία (1993)
Η συνταγματική κρίση του 1993, γνωστή και ως πραξικόπημα του Οκτώβρη του 1993, ή βομβαρδισμός του Λευκού Οίκου, ήταν μια πολιτική αντιπαράθεση και μια συνταγματική κρίση μεταξύ του Ρώσου προέδρου Μπορίς Γέλτσιν και του Ανώτατου Σοβιέτ της Ρωσίας που κατέληξε σε μια αιματηρή σφαγή φιλοκοινοβουλευτικών διαδηλωτών όταν ο Γέλτσιν διέταξε τη χρήση στρατιωτικής βίας.
Οι σχέσεις του προέδρου με το κοινοβούλιο είχαν επιδεινωθεί εδώ και καιρό. Η μάχη για την εξουσία έφτασε στην κρίση της στις 21 Σεπτεμβρίου 1993, όταν ο Γέλτσιν σκόπευε να διαλύσει το ανώτατο όργανο της χώρας (Κογκρέσο των Λαϊκών Αντιπροσώπων) και το κοινοβούλιο (Ανώτατο Σοβιέτ), αν και το σύνταγμα δεν έδινε στον πρόεδρο την εξουσία να το κάνει. Ο Γέλτσιν δικαιολόγησε τις εντολές του με τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος του Απριλίου 1993, αν και πολλοί στη Ρωσία τόσο τότε όσο και τώρα ισχυρίζονται ότι το δημοψήφισμα δεν ήταν δίκαιο.
Σε απάντηση, το κοινοβούλιο ακύρωσε την απόφαση του προέδρου και ανακήρυξε τον αντιπρόεδρο Αλεξάντρ Ρούτσκοϊ ως αναπληρωτή πρόεδρο. Στις 3 Οκτωβρίου, διαδηλωτές αφαίρεσαν τους κλοιούς της πολιτοφυλακής γύρω από το κοινοβούλιο και, με την προτροπή των αρχηγών τους, κατέλαβαν τα γραφεία του Δημάρχου και προσπάθησαν να εισβάλουν στο τηλεοπτικό κέντρο του Ostankino. Ο στρατός, ο οποίος αρχικά είχε δηλώσει την ουδετερότητά του, εισέβαλε στο κτίριο του Ανώτατου Σοβιέτ τις πρώτες πρωινές ώρες της 4ης Οκτωβρίου με εντολή του Γέλτσιν και συνέλαβε τους ηγέτες της αντίστασης. Στο αποκορύφωμα της κρίσης, ορισμένοι θεωρούσαν ότι η Ρωσία ήταν στο χείλος του εμφυλίου πολέμου. Η δεκαήμερη σύγκρουση έγινε το πιο θανατηφόρο γεγονός οδομαχιών στην ιστορία της Μόσχας από την εποχή της Οκτωβριανής Επανάστασης.
Σύμφωνα με τη Γενική Εισαγγελία, 147 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 437 τραυματίστηκαν.
Εντατικοποίηση της πάλης εκτελεστικής-νομοθετικής εξουσίας
Η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1991. Στη Ρωσία, το πρόγραμμα οικονομικής μεταρρύθμισης του Γέλτσιν τέθηκε σε ισχύ στις 2 Ιανουαρίου 1992. Αμέσως μετά, οι τιμές εκτοξεύτηκαν στα ύψη, οι κρατικές δαπάνες μειώθηκαν και τέθηκαν σε ισχύ δυσβάσταχτοι νέοι φόροι. Μια βαθιά πιστωτική κρίση έκλεισε πολλές βιομηχανίες και οδήγησε σε παρατεταμένη ύφεση. Ως αποτέλεσμα, η ανεργία έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ. Το πρόγραμμα άρχισε να χάνει την υποστήριξη και η επακόλουθη πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ του Γέλτσιν από τη μια πλευρά και της αντίθεσης στη ριζοσπαστική οικονομική μεταρρύθμιση από την άλλη, επικεντρώθηκε ολοένα και περισσότερο στους δύο κλάδους της κυβέρνησης. Καθ' όλη τη διάρκεια του 1992, η αντίθεση στις μεταρρυθμιστικές πολιτικές του Γέλτσιν έγινε ισχυρότερη και πιο δυσεπίλυτη μεταξύ των γραφειοκρατών που ανησυχούσαν για την κατάσταση της ρωσικής βιομηχανίας και μεταξύ των περιφερειακών ηγετών που ήθελαν περισσότερη ανεξαρτησία από τη Μόσχα. Ο αντιπρόεδρος της Ρωσίας, Aleksandr Rutskoy, κατήγγειλε το πρόγραμμα Γέλτσιν ως «οικονομική γενοκτονία». Από το 1991 έως το 1998 τα πρώτα επτά χρόνια της εξουσίας του Γέλτσιν, το ρωσικό Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (μετρούμενο σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης) μειώθηκε από πάνω από δύο τρισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ετησίως σε λιγότερο από 1, 4 τρισεκατομμύριο ΗΠΑ ετησίως. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρείχαν περίπου 2,58 δισεκατομμύρια δολάρια επίσημης βοήθειας στη Ρωσία κατά τα οκτώ χρόνια της προεδρίας του Κλίντον, για να οικοδομηθεί ένα νέο οικονομικό σύστημα και ενθάρρυνε τις αμερικανικές επιχειρήσεις να επενδύσουν. Οι ηγέτες πλούσιων σε πετρέλαιο δημοκρατιών όπως το Ταταρστάν και η Μπασκιρία ζήτησαν πλήρη ανεξαρτησία από τη Ρωσία.
Επίσης καθ' όλη τη διάρκεια του 1992, ο Γέλτσιν συγκρούστηκε με το Ανώτατο Σοβιέτ (το μόνιμο νομοθετικό σώμα) και το Ρωσικό Κογκρέσο των Λαϊκών Αντιπροσώπων (το ανώτατο νομοθετικό σώμα της χώρας, από το οποίο προέρχονται τα μέλη του Ανώτατου Σοβιέτ) για έλεγχο της κυβέρνησης και της κυβερνητικής πολιτικής. Το 1992, ο πρόεδρος του Ανώτατου Σοβιέτ της Ρωσίας, Ρουσλάν Χασμπουλάτοφ, αντιτάχθηκε στις μεταρρυθμίσεις, παρόλο που ισχυρίστηκε ότι υποστήριξε τους γενικούς στόχους του Γέλτσιν.
Ο πρόεδρος ανησυχούσε για τους όρους των συνταγματικών τροποποιήσεων που εγκρίθηκαν στα τέλη του 1991, πράγμα που σήμαινε ότι οι ειδικές του εξουσίες επρόκειτο να λήξουν μέχρι τα τέλη του 1992 (ο Γιέλτσιν επέκτεινε τις εξουσίες της προεδρίας πέρα από τα κανονικά συνταγματικά όρια για την πραγματοποίηση της μεταρρύθμισης). Ο Γέλτσιν, εν αναμονή της εφαρμογής του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεών του, ζήτησε από το κοινοβούλιο να αποκαταστήσει τις εξουσίες του για τα διατάγματα (μόνο το κοινοβούλιο είχε την εξουσία να αντικαταστήσει ή να τροποποιήσει το σύνταγμα). Αλλά στο Ρωσικό Κογκρέσο των Λαϊκών Αντιπροσώπων και στο Ανώτατο Σοβιέτ, οι βουλευτές αρνήθηκαν να υιοθετήσουν ένα νέο σύνταγμα που θα κατοχύρωνε το εύρος των προεδρικών εξουσιών που απαιτούσε ο Γέλτσιν.