cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χανιά
Παλιά πόλη
Παρόλο που βομβαρδίστηκε και κάηκε αρκετές φορές στη μακρόχρονη ιστορία της, η παλιά πόλη των Χανίων θεωρείται από τις ομορφότερες πόλεις της Μεσογείου. Ο ταξιδιώτης μπορεί να περιπλανηθεί στα στενά σοκάκια και σε διάφορα σημεία μπορεί να συναντήσει δείγματα όλων των πολιτισμών που πέρασαν από αυτήν. Στο κέντρο της βρίσκεται ο λόφος του Καστελίου ο οποίος κατοικείται από τη Νεολιθική εποχή και αποτελεί οχυρή θέση δίπλα στο παλιό λιμάνι. Σε αυτόν βρίσκονται το παλάτι του Ύπατου αρμοστή Κρήτης κατά την περίοδο της Κρητικής Πολιτείας, καθώς και αρχαιολογικοί χώροι από τη μινωική εποχή.
Λίγο πιο ανατολικά από το Καστέλι βρίσκεται η Σπλάντζια, η παλιά συνοικία των μουσουλμάνων, η οποία είναι πολύ ατμοσφαιρική. Στα γραφικά σοκάκια της βρίσκονται πολλά ταβερνάκια. Εκεί βρίσκεται και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, που κατά την ενετοκρατία ήταν ο ναός του Αγίου Νικολάου των Δομινικανών και επί της τουρκοκρατίας ήταν το κεντρικό τζαμί των Χανίων ενώ λειτουργεί ως ορθόδοξος ναός από το 1918. Έξω από τη εκκλησία βρίσκεται η Πλατεία της Σπλάντζιας με τον πλάτανο στον οποίο οι Τούρκοι απαγχόνισαν τον επίσκοπο Κισάμου Μελχισεδέκ Δεσποτάκη και τον διάκονο Καλλίνικο τον εκ Βεροίας. Στη γωνία της πλατείας βρίσκεται ο Βενετσιάνικος ναός του Αγίου Ρόκκου. Στην ίδια περιοχή βρίσκονται και οι μικροί ναοί της Αγίας Ειρήνης (οδός Σαρπάκη) και των Αγίων Αικατερίνης και Ιωάννου του Ερημίτη (οδός Μελιδώνη). Περπατώντας προς τη μεριά της θάλασσας βλέπουμε τα Βενετσιάνικα νεώρια (του 1497), τα καρνάγια, που κάποτε κατασκεύαζαν πολεμικές γαλέρες, σήμερα λειτουργούν ακόμη επισκευάζοντας βάρκες και καΐκια. Εκεί κανείς θα δει και το μεγάλο Αρσενάλι, που φιλοξένησε το δημαρχείο Χανίων, μέχρι το βομβαρδισμό του από τους Γερμανούς το 1941, στο οποίο σήμερα στεγάζεται το Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου. Στον ανατολικό μυχό του Ενετικού Λιμανιού βρίσκεται το Νεώριο Μόρο, στο οποίο σήμερα στεγάζεται ο Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Χανίων. thumb|center|Ενετικό λιμάνι, και στο βάθος ο περίφημος Αιγυπτιακός Φάρος του |980x980px thumb|180px|right|Παραδοσιακός δρόμος στην παλιά πόλη, στην περιοχή της Σπλάντζιας.
Από τη δυτική πλευρά του Καστελίου βρίσκεται η πλατεία Σαντριβάνι (ή πλατεία Ελ. Βενιζέλου), η οποία αποτελεί την τουριστική καρδιά της πόλης. Από εκεί κανείς μπορεί να επιβιβαστεί σε καραβάκια που επισκέπτονται τα βενετσιάνικα κάστρα στα νησιά των Αγ. Θεοδώρων και της Γραμβούσας. Λίγο πιο πέρα βρίσκεται η πλατεία της Τριμάρτυρης με τη μητρόπολη Χανίων και το αρχαιολογικό μουσείο που φιλοξενείται στον Βενετσιάνικο ναό του St. Francesco. Εκεί βρίσκονται και τα "Στιβανάδικα". Είναι η περιοχή όπου βρίσκονται μαγαζιά που επεξεργάζονται δέρμα και κατασκευάζουν διάφορα δερμάτινα είδη. Το όνομά τους το πήραν από τα στιβάνια, τις κρητικές μπότες, όπου φτιάχνονταν εκεί εδώ και αιώνες. Επίσης, λίγο πιο ανατολικά βρίσκονται τα "Μαχαιράδικα", όπου βρίσκονται πολλά παραδοσιακά μαγαζάκια που φτιάχνουν ακόμη τα κρητικά μαχαίρια.
Ακόμη πιο δυτικά, από το Καστέλι, βρίσκονται οι συνοικίες της Οβραϊκής και του Τοπανά. Η Οβραϊκή ήταν η εβραϊκή συνοικία των Χανίων τους τελευταίους αιώνες μέχρι τη μαζική εξόντωση των Εβραίων των Χανίων από τις δυνάμεις του Άξονα στο β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Στην περιοχή υπάρχει η συναγωγή Ετζ Χαγίμ η οποία επαναλειτούργησε το 1999. Ο Τοπανάς ήταν ανέκαθεν η χριστιανική αρχοντική συνοικία της πόλης. Το όνομά της προέρχεται από το τουρκικό Top-Hane (Το χάνι με τα τόπια - μπάλες πυροβολικού - Οπλοστάσιο), αφού εκεί βρίσκονταν οι βενετσιάνικες στρατιωτικές αποθήκες. Η συνοικία αυτή, μαζί με την Οβραϊκή (ή Εβραϊκή), θεωρούνται οι ομορφότερες συνοικίες των Χανίων. Σε αυτήν βρίσκεται και το ενετικό φρούριο του Φιρκά (τουρκικά Fırka - Μεραρχία, στα ενετικά Revellino di Porto), όπου υψώθηκε η σημαία ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα (1-12-1913) και σήμερα λειτουργεί το Ναυτικό Μουσείο Κρήτης.
Τέλος, το λιμάνι της παλιάς πόλης αποτελεί το ομορφότερο και τουριστικότερο σημείο των Χανίων. Η ακτή Τομπάζη, η ακτή Κουντουριώτη και η ακτή Ενώσεως με αρκετά ιστορικά κτήρια, όπως τα νεώρια, το Γυαλί Τζαμισί (Yalı camisi - Το τζαμί στο γιαλό) και το μεγάλο Αρσενάλι, όπου σήμερα φιλοξενεί το κέντρο αρχιτεκτονικής Μεσογείου. Το κέντρο της είναι το Σαντριβάνι (Şadırvan), όπου διασταυρώνονται οι κεντρικότεροι δρόμοι της παλιάς πόλης, η οδός Χάληδων, η οδός Κανεβάρο και η Ζαμπελίου. Στην οδό Ζαμπελίου βρίσκεται ένα από τα ωραιότερα δείγματα ενετικού αρχοντικού της πόλης, η καταχρηστικά αποκαλούμενη Loggia των Ενετών, διατηρώντας οικόσημο, λατινικό ρητό και σχεδόν όλα τα αρχιτεκτονικά στοιχεία της πρόσοψης. Η ταυτοποίηση του οικόσημου επέτρεψε την αναγνώριση του ατόμου (Nicolo Clado) και τη χρονολόγηση (1615-1625) του αρχοντικού. Απέναντι από την ακτή μπορεί κανείς να θαυμάσει τον Αιγυπτιακό φάρο του 19ου αιώνα, χτισμένο στα θεμέλια του παλαιότερου βενετσιάνικου φάρου, που αποτελεί το σήμα κατατεθέν της πόλης.
Σύγχρονη πόλη
Λίγο πιο νότια από την πλατεία της τριμάρτυρης βρίσκεται η πλατεία των Νέων Καταστημάτων, που αποτελεί το όριο της νέας πόλης. Το επίσημο όνομα της πλατείας είναι Πλατεία 1866. Η πλατεία πήρε το όνομά της προς τιμήν της μεγάλης επανάστασης των Κρητών (1866-1869) εναντίον των Τούρκων. Εκεί βρίσκονται τα καταστήματα της πόλης από τις αρχές του 20ού αιώνα. Σήμερα μπορεί κανείς να βρει πολλά γραφικά μαγαζάκια και καφενεία. Εκεί βρίσκονται και οι σταθμοί αστικών και υπεραστικών λεωφορείων.
Νέα Χώρα και Συνοικισμός
Στα δυτικά της παλιάς πόλης βρίσκεται η Νέα Χώρα ενώ νοτιοδυτικά ο Συνοικισμός (κέντρο της σύγχρονης πόλης, περιοχή ΟΤΕ και ΚΤΕΛ). Είναι η ευρύτερη περιοχή όπου κατοίκησαν οι Έλληνες πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Είναι πολύ ήσυχη και όμορφη περιοχή. Κοντά στην παραλία της Νέας Χώρας βρίσκονται ο Ναυτικός Όμιλος Χανίων και το παλιό εργοστάσιο της ΑΒΕΑ, που είναι η πρώτη βιομηχανική μονάδα της Κρήτης το 19ο αιώνα και σήμερα φιλοξενεί σχολείο. Στη Νέα Χώρα βρίσκεται ο ιστορικός Ναός του Αγίου Κωνσταντίνου κτισμένος από το 1915. Επί της κεντρικής οδού Κισσάμου που διαχωρίζει τις δύο συνοικίες έχει ανεγερθεί το μνημείο της Μικρασιάτισσας Μάνας.
Δημοτική Αγορά και Δικαστήρια
thumb|Η κεντρική Αγορά. Ανάμεσα στα Νέα Καταστήματα και το Κουμ-Καπί βρίσκεται η δημοτική αγορά Χανίων. Η πρώτη απόφαση για τη δημιουργία Δημοτικής Αγοράς ελήφθη στις 22 Δεκεμβρίου του 1903 επί Δημαρχίας Νικολάου Σκαμνάκη σύμφωνα με τα Πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων 12 (Απόφαση 90). Η Δημοτική Αγορά αποτελεί ένα σταυροειδές κτήριο, που κατασκευάστηκε το 1913 στα πρότυπα της αγοράς της Μασσαλίας και από τότε φιλοξενεί διάφορα παραδοσιακά μαγαζάκια και ταβερνάκια. Από εκεί ξεκινά η οδός Δημοκρατίας, που περνά ανάμεσα από το Δημοτικό Κήπο (μέσα στον οποίο βρίσκεται το ιστορικό καφέ "Κήπος" που λειτουργεί από το 1870, έχοντας στεγάσει στο χώρο του τη Βουλή της Κρητικής Πολιτείας, καθώς και μέρος της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Χανίων) και το στάδιο, λίγο πιο κάτω συναντά το "δεσποτικό", το αρχοντικό σπίτι του μητροπολίτη Χανίων και καταλήγει στην πλατεία δικαστηρίων. Το πανέμορφο κτίριο, που θα λειτουργούσε ως στρατιωτικό νοσοκομείο του 19ου αιώνα, όπου σήμερα φιλοξενεί τα δικαστήρια και τις υπηρεσίες της νομαρχίας Χανίων. Πίσω από τα δικαστήρια βρίσκεται ο ναός Πέτρου και Παύλου, όπου βρέθηκε το αρχαίο νεκροταφείο της πόλης. thumb|220x220px|Ο καθεδρικός ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου (Τριμάρτυρη). thumb|220x220px|Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου Στα δυτικά των δικαστηρίων βρίσκεται το Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας (επί της οδού Ανδρέα Παπανδρέου) και δίπλα του βρίσκεται το Πνευματικό Κέντρο Χανίων, το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης και το Πολεμικό Μουσείο, που φιλοξενείται στον ιταλικό στρατώνα του 19ου αιώνα. Σε μια πρόσφατη πυρκαγιά του 2018, το Πολεμικό Μουσείο κάηκε ολοσχερώς.
thumb|Η βιβλιοθήκη του Πολυτεχνείου Κρήτης.
Χαλέπα και Ταμπακαριά
Από τα δικαστήρια ξεκινά επίσης και η οδός Ηρώων Πολυτεχνείου, που οδηγεί στις συνοικίες των Ταμπακαριών (τα παλιά βυρσοδεψεία) και της Χαλέπας. Στη Χαλέπα βρίσκονται πολλά νεοκλασικά κτήρια από την περίοδο της Κρητικής Πολιτείας, όπως και τα τότε προξενεία των Μεγάλων Δυνάμεων. Εκεί βρίσκεται και η οικία του Ελ. Βενιζέλου, που φιλοξενεί το Εθνικό Ίδρυμα Μελετών "Βενιζέλος", η παλιά γαλλική σχολή και το ΤΕΙ Χανίων. Επίσης στη Χαλέπα βρίσκονται και πολλές εκκλησίες, όπως η Αγ. Μαγδαληνή σε Ρώσικο ρυθμό, ή η Ευαγγελίστρια χτισμένη σε ρυθμό Μπαρόκ, καθώς και το μετέπειτα παλάτι του πρίγκηπα Γεώργιου. Στο λόφο πάνω από τη Χαλέπα, βρίσκεται ο Προφήτης Ηλίας με τους Τάφους των Ελ. και Σ. Βενιζέλου. Εκεί μπορεί κανείς να απολαύσει τον καφέ και το γλυκό του με την ομορφότερη θέα στα Χανιά. Εκεί βρίσκεται και η πολυτεχνειούπολη του Πολυτεχνείου Κρήτης (Κουνουπιδιανά). Η περιοχή είναι καταπράσινη και η θέα μαγευτική. Στη συνοικία Χαλέπα βρίσκεται το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη έργα επέκτασης συνολικού ύψους 110εκ. ευρώ στο Αεροδρόμιο Χανίων, μετά την ολοκλήρωση των οποίων θα αποτελεί το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Κρήτης.
Στα νότια της πόλης των Χανίων βρίσκονται οι συνοικίες της δεξαμενής, όπου έγιναν πολύ σκληρές μάχες το 1941, ο Αϊ Γιάννης και ο Κουμπές, όπου βρίσκονται τούρκικοι κουμπέδες (ταφικά μνημεία).
thumb|Ο Αερολιμένας των Χανίων. Άλλες συνοικίες της πόλης είναι τα Λενταριανά, το Πασακάκι, το Βαρούσι, το Φράγκικο (όπου βρίσκεται το Φράγκικο νεκροταφείο), η Πελεκαπίνα (όπου βρίσκεται το μετόχι του πολιτικού το 19ου αιώνα Κ. Μάνου) και η Χρυσοπηγή με το μοναστήρι της, καθώς και οι Μουρνιές.
Άλσος Αγίων Αποστόλων
Τρία χιλιόμετρα δυτικά από την πόλη των Χανίων, βρίσκεται η παραλιακή περιοχή των Αγίων Αποστόλων. Στην περιοχή αυτή υπάρχει ένα μικρό δάσος, το «Άλσος των Αγίων Αποστόλων» όπως λέγεται, που εκτείνεται μέχρι και το τελευταίο προς τα δυτικά ακρωτήρι, όπου υπάρχει και το εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων από το οποίο πήρε το όνομα της η περιοχή. Το Άλσος των Αγίων Αποστόλων είναι ο κυριότερος πνεύμονας πρασίνου για τα Χανιά.
Η περιοχή των Αγίων Αποστόλων αρχικά ήταν ξερότοπος αλλά σε βάθος χρόνου, σε συνεργασία διάφοροι φορείς δεντροφύτεψαν την περιοχή με πεύκα, ευκάλυπτους και άλλα δέντρα, με αποτέλεσμα τη δημιουργία του άλσους. Τη δεκαετία του 1930 η περιοχή επιλέχθηκε για τη λειτουργία των παιδικών κατασκηνώσεων του δήμου Χανίων. Αργότερα οι κατασκηνώσεις μεταφέρθηκαν στο Ακρωτήρι Χανίων και τα κτίρια ερήμωσαν. Το 1966 έγινε αναγκαστική απαλλοτρίωση και αγορά ακινήτων στη συγκεκριμένη περιοχή με σκοπό την ανέγερση λουτρικών εγκαταστάσεων, καθώς και την εκτέλεση έργων εξωραϊσμού και διαμορφώσεων στην περιοχή από τον ΕΟΤ.
Εικόνες
μικρογραφία|Λιμάνι Σούδαςμικρογραφία|Παλιό Λιμάνι, πανοραμική θέα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιμένες της Ελλάδας
Ισαβέλλα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα
Η Ισαβέλλα (γαλλ. Isabelle d' Orléans-Braganza, 13 Αυγούστου 1911 - 5 Ιουλίου 2003) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Γκράο-Παρά και με τον γάμο της έγινε Κόμισσα του Παρισιού.
Βιογραφία
Η Ισαβέλλα Μαρία Αμαλία Λουίζα Βικτωρία Θηρεσία Ιωάννα ήταν η πρώτη κόρη του Πέτρου ντε Αλκάνταρα του Γκράο-Παρά και της Ελισάβετ, κόρης του Ιωάννη Βέντσελ Β΄ Του Ντομπζένσκυ του Ντομπζένιτς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1931 τον 3ο εξάδελφό της Ερρίκο της Ορλεάνης, Κόμη του Παρισιού, διεκδικητή βασιλιά της Γαλλίας (ως Ερρίκος ΣΤ΄), και είχε τέκνα:
Ντεσιμπέλ
To ντεσιμπέλ (decibel, συντομογραφία dB) είναι μονάδα η οποία ακολουθεί λογαριθμική κλίμακα και στην οποία εκφράζεται η διαφορά στάθμης μίας φυσικής ποσότητας. Συνήθως χρησιμοποιείται για να εκφράσει λόγο ισχύων ή εντάσεων. Η κύρια χρήση της μονάδας είναι στην ακουστική και στην ηλεκτρονική. Το όνομά της μονάδας δόθηκε προς τιμή του Γκράχαμ Μπελ, πρωτοπόρου εφευρέτη της τηλεφωνίας, ενώ το πρόθεμα ντέσι δηλώνει πως είναι δεκαδική υποδιαίρεση της κύριας μονάδας Μπελ. Η μονάδα Μπελ δεν χρησιμοποιείται γιατί είναι δύσχρηστη στους υπολογισμούς και γι' αυτό τον λόγο χρησιμοποιείται αποκλειστικά το dB
Το ντεσιμπέλ ως μονάδα έντασης ήχου
Η μονάδα ντεσιμπέλ χρησιμοποιείται για να εκφραστεί στάθμη έντασης ήχου. Η στάθμη έντασης ήχου σε ντεσιμπέλ ορίζεται ως το δεκαπλάσιο του δεκαδικού λογαρίθμου του λόγου της έντασης του ήχου προς την ένταση αναφοράς του κατωφλίου ακουστότητας. Η ένταση του κατωφλίου ακουστότητας έχει οριστεί ίση με
Η έκφραση σε ντεσιμπέλ ενός ήχου έντασης Ι1 δίνεται από την σχέση:
Το ντεσιμπέλ ως μονάδα ενίσχυσης
Στην ηλεκτρονική το ντεσιμπέλ χρησιμοποιείται για να εκφραστεί την στάθμη ενίσχυσης ισχύος (κέρδος ισχύος) των ενισχυτών. Η στάθμη ενίσχυσης ισχύος σε έναν ενισχυτή ισούται με το δεκαπλάσιου του δεκαδικού λογάριθμου του λόγου της ισχύος εξόδου προς την ισχύ εισόδου:
Στην περίπτωση ενίσχυσης τάσης η σχέση μεταβάλλεται γιατί η ισχύς είναι ανάλογη του τετραγώνου της τάσεως (P~V2). Το αποτέλεσμα είναι η στάθμη ενίσχυσης τάσης να ισούται με το εικοσαπλάσιο του δεκαδικού λογάριθμου του λόγου της τάσης εξόδου προς την τάση εισόδου, όπως φαίνεται και από την παρακάτω τελική σχέση.
Πηγές
Κατηγορία:Μονάδες μέτρησης Κατηγορία:Κλίμακες Κατηγορία:Ακουστική Κατηγορία:Ηλεκτρονική
Έκτη δυναστεία Φαραώ
Φαραώ
Οι γνωστοί Φαραώ της 6ης Δυναστείας είναι (οι ακριβείς χρονολογίες είναι υποθέσεις, καθώς οι αποκλίσεις μπορεί να φτάνουν και τις δεκαετίες). Οι φαραώ αυτής της δυναστείας βασίλεψαν για περίπου 164 χρόνια. Τα Ονόματα Ώρου και τα ονόματα των βασιλισσών είναι από τους Ντόντσον και Χίλτον.
Η Έκτη Δυναστεία θεωρείται από πολλούς ειδικούς ως η τελευταία δυναστεία του Παλαιού Βασιλείου, αν και το The Oxford History of Ancient Egypt περιλαμβάνει και την Έβδομη και την Όγδοη Δυναστεία ως μέρος του Παλαιού Βασιλείου. Ο Μανέθων έγραψε ότι αυτοί οι βασιλείς κυβέρνησαν από την Μέμφιδα, καθώς οι πυραμίδες τους χτίστηκαν στη Σακάρα, πολύ κοντά η μία με την άλλη.
Τετί
Η Έκτη Δυναστεία ιδρύθηκε από τον Τετί, που είχε παντρευτεί με την Ιπούτ, που πιστεύεται ότι ήταν η κόρη του φαραώ της Πέμπτης Δυαναστείας Ουνίς. Ο Μανέθων ισχυρίζεται ότι ο Τετί τελικά δολοφονήθηκε από τον ίδιο του το σωματοφύλακα, αλλά καμία σύγχρονη με την εποχή πηγή δεν επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο.
Πεπί Α΄
Στη διάρκεια αυτής της δυναστείας στάλθηκαν αποστολές στο Ουάντι Μαγκχάρα στη Χερσόνησο του Σινά για την εξόρυξη τιρκουάζ και χαλκού, όπως και στα ορυχεία του Χατνούμπ και Ουάντι Χαμαμάτ. Ο φαραώ Ζεντκαρέ έστειλε εμπορικές αποστολές νότια στο Πουντ και βόρεια στη Βύβλο, και ο Πεπί Α΄ έστειλε αποστολές όχι μόνο σε αυτές τις τοποθεσίες, αλλά επίσης και στην Έμπλα, στη σημερινή Συρία.
Πεπί Β΄
Το πιο σημαντικό μέλος αυτής της δυναστείας είναι ο Πεπί Β΄, στον οποίο του πιστώνονται 94 χρόνια βασιλείας, το μεγαλύτερο διάστημα από κάθε μονάρχη στην ιστορία.
Νιτικρέτ
Επίσης γνωστή με το ελληνικό όνομα Νίτωκρις, η γυναίκα αυτή πιστεύεται από κάποιους ειδικούς ότι ήταν όχι μόνο η πρώτη γυναίκα φαραώ, αλλά και η πρώτη γυναίκα βασίλισσα του κόσμου, αν και σήμερα είναι αποδεκτό ότι το όνομά της είναι λάθος μετάφραση του βασιλιά Νετζερκαρέ Σιπτά.
Η άνοδος των ευγενών
Με τον αυξανόμενο αριθμό βιογραφικών επιγραφών σε μη βασιλικούς τάφους, η γνώση μας για την ιστορία της περιόδου διευρύνεται. Για παράδειγμα, μαθαίνουμε για μια μη επιτυχημένη απόπειρα εναντίον του Πεπί Α΄. Διαβάζουμε επίσης σε ένα γράμμα προς το νεαρό βασιλιά Πεπί Β΄ ότι ο συγγραφέας του είναι ενθουσιασμένος που θα γυρίσει από τις αποστολές του με ένα νάνο που χορεύει από τη γη του Γιαμ, που βρισκόταν νότια της Νουβίας.
Οι επιγραφές αυτές σε μη βασιλικούς τάφους είναι μόνο ένα παράδειγμα της αυξανόμενης δύναμης των ευγενών, που εξασθένισε ακόμα παραπάνω την απόλυτη εξουσία του βασιλιά. Ως αποτέλεσμα, πιστεύεται ότι με το θάνατο του μακρόβιου Πεπί Β΄ οι ευγενείς ήταν αρκετά εδραιωμένοι ώστε να αντισταθούν στην εξουσία των πολλών διαδόχων του, κάτι που ίσως συνέβαλε στην απότομη παρακμή του Παλαιού Βασιλείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστείες της αρχαίας Αιγύπτου
Blind Channel
Οι Blind Channel είναι ένα συγκρότημα violent pop από το Όουλου της Φινλανδίας. Η μπάντα αποτελείται απ' τους Γιόελ Χόκα (γεν. 5 Οκτωβρίου 1993), Νίκο Βιλέλμ (γεν. 17 Ιανουαρίου 1995), Γιόονας Πόρκο (γεν. 5 Οκτωβρίου 1994), Όλλι Μάτελα (γεν. 8 Νοεμβρίου 1996), Τόμμι Λάλλι (γεν. 23 Ιουνίου 1996) και Αλέξι Καουνισβέσι (γεν. 1 Νοεμβρίου 1997).
Καριέρα
Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο single τους "Naysayers" και "Calling Out" το 2014. Κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ στούντιο Revolutions στις 29 Σεπτεμβρίου 2016. Το άλμπουμ περιλαμβάνει τα single "Unforgiving", "Don't", "Darker Than Black" "Deja Fu" και "Enemy for Me". Τον Μάρτιο του 2017, κυκλοφόρησαν μια έκδοση του "Can't Hold Us". Κυκλοφόρησαν το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους, Blood Brothers, στις 20 Απριλίου 2018. Το άλμπουμ περιλαμβάνει τα singles "Alone Against All", "Sharks Love Blood", "Wolfpack" και "Out of Town". Το τρίτο στούντιο άλμπουμ τους, το Violent Pop, κυκλοφόρησε στις 6 Μαρτίου 2020. Το άλμπουμ περιλαμβάνει τα singles "Over My Dead Body", "Timebomb", "Snake", "Died Enough for You", "Fever" και "Gun". Τον Ιούλιο του 2020, κυκλοφόρησαν μια έκδοση του "Left Outside Alone". Συμμετείχαν στη φινλανδική εθνική επιλογή για το με το Nu Metal τραγούδι "Dark Side" με το οποίο κέρδισαν και εκπροσώπησαν τη Φινλανδία στο διαγωνισμό.
Dark Side
Το "Dark Side" είναι ένα τραγούδι του Φινλανδικού post-hardcore συγκροτήματος Blind Channel. Εκπροσώπησε τη Φινλανδία στο στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, έχοντας κερδίσει το Uuden Musiikin Kilpailu 2021. Έφτασε στο νούμερο ένα στα chart της Φινλανδίας στις 28 Φεβρουαρίου 2021.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Το τραγούδι επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Φινλανδία στο, μετά τη νίκη του στο Uuden Musiikin Kilpailu 2021, το μουσικό διαγωνισμό που επιλέγει τις συμμετοχές της Φινλανδίας για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Φινλανδία τοποθετήθηκε στο δεύτερο ημιτελικό, που θα διεξαχθεί στις 20 Μαΐου 2021, και έχει προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο δεύτερο μισό του σόου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ Κατηγορία:Nu metal συγκροτήματα Κατηγορία:Φινλανδικά rock συγκροτήματα Κατηγορία:Φινλανδικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Φινλανδία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Πολυκατοικία
thumb|150px|right|Εσωτ. Κανονισμός πολυκατοικίας του 1930 Η πολυκατοικία είναι κτίριο με πάνω από 3 ορόφους το οποίο χρησιμεύει για κατοικία περισσοτέρων από μια οικογενειών. Στην Ελλάδα, οι πολυκατοικίες έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλείς μετά την δεκαετία του 1960, παρέχοντας στους οικοπεδούχους καλή εκμετάλλευση του οικοπέδου τους (σύστημα αντιπαροχής), στους εργολάβους / κατασκευαστές σημαντικά κέρδη και στους κατοίκους μια σχετικά οικονομική λύση για κατοικίες σε αστικά κέντρα, με σύστημα κεντρικής θέρμανσης.
Μειονεκτήματα των πολυκατοικιών είναι η έλλειψη ιδιωτικής ζωής λόγω προβλημάτων ηχομόνωσης, δυσκολία στην συντήρηση οικιακών ζώων και γενικά έλλειψη αυτονομίας ιδίως στα θέματα των κοινοχρήστων.
Η διαχείριση των κοινοχρήστων των πολυκατοικιών γίνεται είτε από έμμισθο - υπάλληλο ή εταιρεία είτε, συνηθέστερα, από εκλεγμένο διαχειριστή, με θητεία ενός ή περισσοτέρων ετών. Η Γενική Συνέλευση Ιδιοκτητών είναι το όργανο που παίρνει σημαντικές αποφάσεις για τη διαχείριση της κάθε πολυκατοικίας. Γνωστές πολυκατοικίες είναι η Μπλε πολυκατοικία στα Εξάρχεια, η Πολυκατοικία Συντριβάνι στην περιοχή της Παραλίας Μαρκοπούλου Ωρωπού, η Πολυκατοικία Λαναρά στην Κυψέλη και άλλες πολλές.
Θάνατοι τον Δεκέμβριο του 2010
10 Δεκεμβρίου
(γερμανικά)
30 Δεκεμβρίου
12
Κυκλαδικό ειδώλιο
Ορισμός
Ειδώλιο (είδος=μορφή) στο λεξικό της Νέας Ελληνικής γλώσσας σημαίνει το μικρού μεγέθους ομοίωμα που αποδίδει με αφηρημένο ή συγκεκριμένο τρόπο τη μορφή ανθρώπου, ζώου, φυτού ή αντικειμένου, από διάφορα υλικά.
Αγαλμάτιο, αγαλματίδιο.
Σύντομο ιστορικό
Στα νησιά των Κυκλάδων έχουν βρεθεί ίχνη ενός ιδιαίτερου πολιτισμού ο οποίος ονομάστηκε Κυκλαδικός πολιτισμός. Οι Κυκλαδίτες, λαός ναυτικός, ανέπτυξαν όχι μόνο το εμπόριο, αλλά και τις τέχνες. Το άφθονο και εξαιρετικής ποιότητας μάρμαρο έδωσε την πρώτη ύλη στους γλύπτες, οι οποίοι σκάλισαν πάνω του σκεύη και μικροαντικείμενα καθώς και τα περίφημα Κυκλαδικά ειδώλια. Το ύψος τους είναι περίπου 25-30 εκατοστά, υπάρχουν όμως και ειδώλια με ύψος έως 153 εκατοστά. Συνήθως παριστάνουν γυμνές γυναίκες, όρθιες με τα χέρια στήθος, μακρύ λαιμό, πέλματα λοξά με χαραγμένες λίγες λεπτομέρειες.
Σημασία
Το τι πραγματικά αντιπροσωπεύουν δεν θα το μάθουμε ποτέ με σιγουριά. Άλλωστε αυτή είναι η γοητεία της ερμηνείας. Πέρα από τη σχέση του ανθρώπου με την θεότητα, μας οδηγούν και σε άλλες αναζητήσεις. Επειδή λοιπόν δεν υπάρχουν γραπτά κείμενα, αποτελούν βασική πηγή γνώσης, όχι μόνο για την τέχνη των ανθρώπων της εποχής εκείνης, αλλά και για την κοινωνική πραγματικότητα όπου ζούσαν, τα ταφικά τους έθιμα, τις θρησκευτικές τους δοξασίες, τις ασχολίες τους κ.α..
Τεχνική και χαρακτηριστικά
Το λευκό μάρμαρο όπου φτιαχνόταν ήταν υλικό που υπήρχε σε αφθονία στα νησιά. Επειδή όμως είναι σκληρό υλικό το λάξευαν με μεταλλικά εργαλεία κυρίως από χαλκό όπως σμίλες, βελόνα κ.α. και λείαιναν την επιφάνειά του με ελαφρόπετρα. Ήταν μια επίπονη εργασία και για ένα περίτεχνο έργο χρειαζόταν αρκετό χρόνο. Οι Κυκλαδίτες καλλιτέχνες χρησιμοποιούσαν ορυκτά χρώματα, δηλαδή που έβγαζαν από τη γη για να ζωγραφίσουν τα μάτια, το στόμα και άλλες λεπτομέρειες που χάθηκαν στο πέρασμα των χρόνων. Αλλά πώς δημιουργούσαν τα χρώματα; Πρώτα έτριβαν το ορυκτό για να γίνει πούδρα, χρησιμοποιώντας δύο πέτρες και μετά το ανακάτευαν με λάδι ή νερό (πιθανόν και αυγό) για να σταθεροποιηθεί. Μετά χρωμάτιζαν την δημιουργία τους. Στη πλειοψηφία τους τα Κυκλαδικά ειδώλια αναπαριστάνουν γυναίκες γυμνές με τα χέρια διπλωμένα στο στήθος. Προς τα μέσα της 3ης χιλιετίας π.χ. όμως κατασκευάζονται και αντρικά ειδώλια. Οι αντρικές μορφές εικονίζονται σε συγκεκριμένες δραστηριότητες όπως π.χ. ως μουσικοί ή κυνηγοί ή πολεμιστές. Η μορφοποίηση του ανθρώπινου σώματος ποικίλλει. Βρέθηκαν βιολόσχημα ειδώλια, με σώμα δηλαδή που θυμίζει περισσότερο βιολί αλλά βρέθηκαν και ορισμένα περίοπτα με ανεπτυγμένη κίνηση όπως  ο Προπίνων  που σηκώνει το χέρι σε πρόποση,  ο αυλητής , ο οποίος παίζει διπλό αυλό καθώς και  ο αρπιστής .
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυκλαδικός πολιτισμός Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Πίκο (νησί)
Το Πίκο, (πορτογαλικά: Pico) είναι νησί στον Ατλαντικό ωκεανό που ανήκει στην Πορτογαλία και συγκεκριμένα στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Αζορών. Έχει έκταση 447,7 τ.χλμ. και 14.144 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η πόλη Μαδαλένα με 6.049 κατοίκους (2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αζόρες
The Elder Scrolls
μικρογραφία|Λογότυπο The Elder Scrolls To The Elder Scrolls είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών δράσης ρόλων μεσαιωνικής φαντασίας. Η σειρά δημιουργήθηκε το 1994 από την αμερικανική εταιρεία Bethesda Softworks. Τα παιχνίδια της σειράς διαδραματίζονται στην αυτοκρατορία Tamriel, στον φανταστικό κόσμο Nirn.
Η σειρά χαρακτηρίζεται από τις πάρα πολλές δυνατότητες και επιλογές που προσφέρονται στον παίκτη και από τον τεράστιο κόσμο στον οποίο εξελίσσεται ο χαρακτήρας του.
The Elder Scrolls: Arena
Το The Elder Scrolls: Arena (1994), ο πρώτος τίτλος της σειράς, συγκεντρώνει μερικά βασικά χαρακτηριστικά που αποτελούν σήμα κατατεθέν των The Elder Scrolls: δράση σε έναν τεράστιο κόσμο φαντασίας με πολλές εκατοντάδες τοποθεσίες και εκατοντάδες χαρακτήρες, πάρα πολλές δυνατότητες και μεγάλη ελευθερία στην ανάπτυξη του χαρακτήρα του παίκτη, πολυάριθμες αποστολές (quests), μη γραμμική εξέλιξη, δράση προοπτικής πρώτου προσώπου. Το παιχνίδι επίσης χαρακτηρίζεται από open-ended gameplay, δηλαδή, δεν έχει τέλος όπως τα περισσότερα βιντεοπαιχνίδια και ακόμη και εάν ο παίκτης ολοκληρώσει τη βασική αποστολή (main quest), κάτι που είναι προαιρετικό, η δράση μπορεί να συνεχιστεί επ’ αόριστον. Το γνωμικό της σειράς υπήρξε πάντα «Ζήσε μια άλλη ζωή σε έναν άλλο κόσμο» και ο στόχος της Bethesda Softworks να δημιουργεί παιχνίδια που προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες.
Το The Elder Scrolls: Arena διαδραματίζεται σε μια αυτοκρατορία που ονομάζεται Tamriel, η οποία διαιρείται σε 9 επαρχίες. Στη βασική αποστολή (main quest), ο Αυτοκράτορας Uriel Septim VII έχει φυλακιστεί σε μια άλλη διάσταση από τον Αυτοκρατορικό Battlemage Jagar Tharn και ο παίκτης καλείται να τον σώσει. Για το σκοπό αυτό πρέπει να συγκεντρώσει τα οκτώ τμήματα του Staff of Chaos, τα οποία βρίσκονται στις επαρχίες της Tamriel, και έτσι να εξουδετερώσει τον Jagar Tharn. Παρά τα μέτρια γραφικά και τις μονότονες τοποθεσίες και πόλεις, το Arena υπήρξε ένα πρωτοποριακό για την εποχή του παιχνίδι και έθεσε τις βάσεις για την ανάπτυξη μιας μοναδικής σειράς.
Το Arena διατίθεται δωρεάν (freeware) στο επίσημο site από το 2004, στο πλαίσιο του εορτασμού των 10 χρόνων της σειράς.
The Elder Scrolls II: Daggerfall
Το The Elder Scrolls II Daggerfall (1996) διαδραματίζεται στις επαρχίες High Rock και Hammerfell και όχι σε ολόκληρη την Tamriel όπως το Arena. Ωστόσο, είναι το μεγαλύτερο παιχνίδι της σειράς και ίσως ο μεγαλύτερος κόσμος παιχνιδιού όλων των εποχών. Εκτιμάται ότι ο κόσμος του Daggerfall έχει έκταση 161.600 τετρ. χλμ. με πάνω από 15.000 οικισμούς και dungeons και περισσότερους από 750.000 non-player χαρακτήρες. Στο main quest του Daggerfall ο Αυτοκράτορας αναθέτει αρχικά στο χαρακτήρα του παίκτη δυο αποστολές: να απελευθερώσει το φάντασμα του αποθανόντος βασιλιά Lysandus από τα δεσμά του και να εξακριβώσει τι απέγινε σε μια επιστολή που έστειλε ο Αυτοκράτορας σε κατάσκοπο των Blades, μιας ομάδας ιπποτών που επιδιώκουν να επισκευάσουν το σιδερένιο γκόλεμ Numidium και χρειάζονται για το σκοπό τους ένα αντικείμενο, το Mantella, δηλαδή την καρδιά του Numidium. Η επιστολή αυτή αναφέρει ότι μόνο η μητέρα του βασιλιά Lysandus γνωρίζει που βρίσκεται το Mantella, αλλά η επιστολή πέφτει στα χέρια ενός orc, του Gortworg, γεγονός που περιπλέκει την κατάσταση…
Μια από τις σημαντικότερες διαφορές μεταξύ του Daggerfall και του Arena έγκειται στο σύστημα ανόδου του level (leveling system). Ενώ στο Arena οι χαρακτήρες ανεβαίνουν level μαζεύοντας πόντους εμπειρίας, κυρίως σφάζοντας πλάσματα, στο Daggerfall εφαρμόστηκε ένα σύστημα leveling που βασίζεται στη χρήση των skills του χαρακτήρα, δηλαδή ο χαρακτήρας ανεβαίνει level χρησιμοποιώντας τα skills. Σύμφωνα με την ίδια την Bethesda Softworks, το σύστημα αυτό συνεπάγεται μια βαθύτερη role-playing εμπειρία. Επίσης, στο Daggerfall εφαρμόστηκε μια επαναστατική 3D μηχανή, η XnGine, η οποία πρόσφερε καλύτερα γραφικά και πρωτοποριακά 3D οπτικά εφέ. Η XnGine χρησιμοποιήθηκε και στο Battlespire και το Redguard.
Το Daggerfall διατίθεται δωρεάν (freeware) στο επίσημο site από το 2009, στο πλαίσιο του εορτασμού των 15 χρόνων της σειράς.
An Elder Scrolls Legend: Battlespire
Με το An Elder Scrolls Legend: Battlespire (1997) και το The Elder Scrolls Adventures: Redguard (1998) η Bethesda Softworks δεν ακολούθησε το πρότυπο των πρώτων δυο τίτλων αλλά δημιούργησε δυο spin-offs, παιχνίδια μικρότερα σε μέγεθος και διάρκεια και με λιγότερες δυνατότητες.
Στο Battlespire, παιχνίδι ρόλων προοπτικής πρώτου προσώπου, ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο ενός αυτοκρατορικού πράκτορα που κατόπιν εντολής του Αυτοκράτορα μεταβαίνει στο βασίλειο Battlespire, τη μαγική ακαδημία των battlemages, για να εξακριβώσει τους άγνωστους λόγους για τους οποίους η επικοινωνία με την ακαδημία έχει σταματήσει. Ο παίκτης ανακαλύπτει ότι ένας στρατός Daedra, θεϊκών όντων, έχει εισβάλλει στο Battlespire και έχει σφάξει το προσωπικό, ενώ η ίδια η ακαδημία κινδυνεύει να διαλυθεί. Ο χαρακτήρας του παίκτη περιπλανιέται στα 7 επίπεδα του Battlespire για να σώσει την ακαδημία και τη ζωή του. Στο παιχνίδι αυτό προσφέρεται η επιλογή για multiplayer gaming.
The Elder Scrolls Adventures: Redguard
Σε αντίθεση με τους προηγούμενους τρεις τίτλους, το Redguard είναι παιχνίδι δράσης περιπέτειας προοπτικής τρίτου προσώπου. Η δράση εξελίσσεται περίπου 4 αιώνες πριν από τα γεγονότα του Arena, στο Hammerfell και το νησί Stros M'Kai, πατρίδα των Redguard. Ο παίκτης χειρίζεται τον Cyrus, έναν Redguard μισθοφόρο που επιστρέφει στο Stros M'Kai σε αναζήτηση της χαμένης αδελφής του, της Iszara. Στη συνέχεια, ο Cyrus ανακαλύπτει μια μεγάλη πολιτική συνωμοσία που απειλεί την πατρίδα του και θα ηγηθεί μιας ομάδας επαναστατών, της Restless League, στην προσπάθεια του να κατατροπώσει τον προσωρινό κυβερνήτη του Stros M'Kai, τον Amiel Richton.
The Elder Scrolls III: Morrowind
Τέσσερα χρόνια μετά το Redguard, η Bethesda Softworks επιφύλαξε το sequel του Daggerfall, το The Elder Scrolls III: Morrowind (2002), με φόντο το μεγάλο νησί Vvardenfell στην επαρχία Morrowind, πατρίδα των Dark elves. Στο τρίτο κεφάλαιο της σειράς, ο θεός Dagoth Ur, που κατοικεί στο ηφαιστειακό Ερυθρό Βουνό (Red Mountain), στο κέντρο του Vvardenfell, φιλοδοξεί να διώξει τους αυτοκρατορικούς κατακτητές από το Morrowind χρησιμοποιώντας κατασκόπους και ένα πελώριο γκόλεμ (Numidium), καταστρέφοντας το νησί και διαφθείροντας το νου των αδυνάτων στέλνοντας τους όνειρα. Καθώς η υπόθεση εκτυλίσσεται και μετά από δοκιμασίες, αποκαλύπτεται ότι ο χαρακτήρας του παίκτη είναι ο Nerevarine, δηλαδή, η μετενσάρκωση του Nerevar, αρχαίου ήρωα Dark elf. Με τη βοήθεια του ημίθεου Vivec, ο παίκτης αναλαμβάνει τη δύσκολη αποστολή να καταστρέψει την Καρδιά του Lorkhan, η οποία τροφοδοτεί το γκόλεμ, και να εξουδετερώσει τον Dagoth Ur.
Κατά το σχεδιασμό του Morrowind, η Bethesda Softworks εφάρμοσε την εξής σημαντική αλλαγή: ο κόσμος του Morrowind είναι πολύ μικρότερος από αυτός των Arena και Daggerfall, με λιγότερες τοποθεσίες και χαρακτήρες, αλλά πολύ πιο λεπτομερής, διαδραστικός και ουσιαστικός. Με αυτόν τον τρόπο η Bethesda Softworks απέφυγε τη μονοτονία των Arena και Daggerfall και ταυτόχρονα διατήρησε σε πολύ υψηλό επίπεδο την πολυμορφία του κόσμου και του παιχνιδιού και την ελευθερία στην ανάπτυξη του χαρακτήρα. Επίσης, δίνεται στον παίκτη η δυνατότητα επιλογής προοπτικής πρώτου και τρίτου προσώπου.
Το Morrowind υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής τίτλος και κυκλοφόρησαν δυο expansions: το The Elder Scrolls III: Tribunal (2002), που λαμβάνει χώρα στην πόλη Mournhold, την πρωτεύουσα της επαρχίας, και στην Clockwork City, και το The Elder Scrolls III: Bloodmoon (2003), με φόντο το Solstheim, ένα νησί με χιόνια και δάση, βορειοδυτικά του Vvardenfell.
The Elder Scrolls IV: Oblivion
Για το τέταρτο κεφάλαιο της σειράς, το The Elder Scrolls IV: Oblivion (2006), η Bethesda Softworks μετέφερε τη δράση στην καρδιά της αυτοκρατορίας, στην επαρχία Cyrodiil. Η επαρχία αυτή βρίσκεται στο έλεος όντων Daedra που προέρχονται από το επίπεδο Oblivion και πύλες που οδηγούν στο Oblivion ανοίγουν σε όλη την Cyrodiil. Με τη βοήθεια του Martin, διαδόχου του δολοφονημένου αυτοκράτορα Uriel Septim VII, και των Blades, ο παίκτης καλείται να βρει συμμάχους κλείνοντας πύλες (Oblivion Gates) και το κλεμμένο Amulet of Kings, ώστε να σώσει την Cyrodiil και την Tamriel από την εισβολή των Daedra και του Mehrunes Dagon, Daedric Πρίγκιπα της Καταστροφής.
The Elder Scrolls V: Skyrim
Μερικά από αυτά είναι η παρουσία δράκων και η χρήση των perks, ειδικών δυνατοτήτων που δίνονται καθώς ο παίκτης παίρνει εμπειρία, τα οποία πρωτοεμφανίστηκαν δυναμικά στο Fallout 3 της ίδιας εταιρίας, ενώ το Skyrim λαμβάνει χώρα 200 χρόνια μετά τα γεγονότα του Oblivion. Η επαρχία βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο εξ' αιτίας της δολοφονίας του βασιλιά της, ενώ την ίδια στιγμή ο θεός Alduin, με την μορφή δράκου, απειλεί τον κόσμο με καταστροφή. Ο παίκτης παίρνει τον ρόλο του τελευταίου εν ζωή Dovahkiin (δρακογεννημένου), και πρέπει να αντιμετωπίσει τον Alduin και να σώσει το Skyrim.
Τα Scrolls (Πάπυροι)
Τα Elder Scrolls αποτελούν ένα σημαντικό στοιχείο που συχνά αναφέρεται στα παιχνίδια της σειράς. Είναι περίπλοκοι και απόκρυφοι πάπυροι που χρησιμοποιούνται για την πρόβλεψη του μέλλοντος. Λέγεται ότι φυλάγονται στο Hall of Records, που πιστεύεται ότι είναι μέρος του Βασιλικού Παλατιού, από τους Moth Priests, που είναι οι μόνοι που μπορούν να τα ερμηνεύσουν.
Στιβ Άντλερ
Ο Στέφεν Άιρα Άντλερ (αγγλ. Stephen "Steve" Ira Adler, 23 Μαρτίου 1956), είναι Αμερικανός δικηγόρος, πολιτικός και νομικός σύμβουλος, που υπηρετεί ως 58ος Δήμαρχος του Ώστιν (Τέξας) από το 2015. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Στις ΗΠΑ, θεωρείται ένας από τους καλύτερους δικηγόρους, που έχει εργαστεί και ως νομικός σύμβουλος σε πολιτικούς, σε εταιρείες και σε ΜΚΟ.
Ραροτόνγκα
300px|thumb|right|Δορυφορική εικόνα της Ραροτόνγκα από τη NASA Η Ραροτόνγκα (Rarotonga), είναι ηφαιστειακή νήσος του συμπλέγματος Κουκ στο νότιο Ειρηνικό ωκεανό. Είναι το πολυπληθέστερο από τα νησιά Κουκ, με πληθυσμό 10.572 κατοίκους (2011). Μεγαλύτερη πόλη είναι η Αβαρούα, στο βόρειο τμήμα, πρωτεύουσα τόσο της Ραρατόνγκα όσο και των Νήσων Κουκ. Ο Τζον Ντιμπς (John Dibbs), πλοίαρχος του αποικιακού μπρικιού Εντέιβουρ, θεωρείται ο πρώτος ευρωπαίος που ανακάλυψε το νησί, στις 25 Αυγούστου του 1823, κατά τη μεταφορά του ιεραπόστολου Τζον Ουίλιαμς (John Williams).
Τα κτήρια του Κοινοβουλίου των Νήσων Κουκ και το διεθνές αεροδρόμιο βρίσκονται στη Ραροτόνγκα. Επειδή είναι το πιο πυκνοκατοικημένο από τα νησιά Κουκ, οι κάτοικοι της χώρας, συχνά, αναφέρονται ως Ραροτονγκανοί (Rarotongan), αν και μπορεί να κατάγονται από οποιοδήποτε από τα άλλα 14 νησιά του συμπλέγματος. Η Ραροτόνγκα είναι πολύ δημοφιλής τουριστικός προορισμός με πολλά θέρετρα, ξενοδοχεία και μοτέλ.
Γεωγραφία
Η Ραροτόνγκα στέκεται 4.500 μέτρα, περίπου, πάνω από τον πυθμένα του ωκεανού. Έχει, σχετικά, κυκλικό σχήμα, με περιφέρεια 32 χιλιόμετρα και έκταση 67,19 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Αποτελεί την κορυφή ενός πολύ μεγάλου ηφαιστειακού κώνου που, σε βάθος 4.000 μέτρων, έχει διάμετρο 50 χιλιόμετρα, περίπου. Η κορυφή Τε Μάνγκα (Te Manga), στα 658 μέτρα, είναι η υψηλότερη κορυφή του νησιού. Η Ραροτόνγκα περιβάλλεται από λιμνοθάλασσα η οποία, σε κάποια σημεία, εκτείνεται πάνω από εκατό μέτρα μέχρι τον ύφαλο που την περικλείει και, στη συνέχεια, η θάλασσα βαθαίνει απότομα. Ο ύφαλος κλείνει το βόρειο τμήμα του νησιού, καθιστώντας τη λιμνοθάλασσα ακατάλληλη για κολύμβηση και θαλάσσια σπορ σε εκείνο το σημείο, αλλά στα νοτιοανατολικά, ιδιαίτερα γύρω από τη θέση Μούρι (Muri), η λιμνοθάλασσα γίνεται πλατύτερη και βαθύτερη. Αυτό το μέρος του νησιού είναι πολύ δημοφιλές στους τουρίστες για κολύμβηση με αναπνευστήρα (σνόρκελινγκ) και κωπηλασία. Γεωργικές αναβαθμίδες, πλατώματα και βάλτοι περιβάλλουν την κεντρική ορεινή περιοχή.
Έξω από τη νοτιοανατολική ακτή Μούρι, μερικές εκατοντάδες μέτρα, βρίσκονται τέσσερις μικρές κοραλλιογενείς νησίδες εντός του κοραλλιογενούς δακτυλίου. Από βορρά προς νότο, οι νησίδες είναι:
Το εσωτερικό του νησιού κυριαρχείται από διαβρωμένες ηφαιστειακές κορυφές κρυμμένες μέσα σε πυκνή βλάστηση. Ασφαλτοστρωμένοι και μη-ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι επιτρέπουν την πρόσβαση σε κοιλάδες, αλλά το εσωτερικό του νησιού παραμένει σε μεγάλο βαθμό ακατοίκητο, λόγω του δύσβατου του εδάφους και της έλλειψης υποδομών. Μεγάλο τμήμα στα νοτιοανατολικά έχει θεσπιστεί ως περιοχή διατήρησης (περιοχή διατήρησης Τακιτούμου) για την προστασία ιθαγενών πτηνών και φυτών, ειδικά του ενδημικού απειλούμενου πτηνού κακερόρι (Pomarea dimidiata).
Επιστήμη
Στις 30 Μαΐου του 1965, πέντε πύραυλοι εφοδιασμένοι με επιστημονικό υλικό εκτοξέυτηκαν από τη Ραροτόνγκα για να μελετήσουν μια ηλιακή έκλειψη.
Αξιοθέατα
Οι κατάσπαρτες με φοίνικες και λευκή άμμο παραλίες καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του νησιού, και υπάρχει ένα δημοφιλές μονοπάτι που συνδέει την κοιλάδα Αβάτιου με τη νότια πλευρά του νησιού περνώντας από την κορυφή Τε Μάνγκα. Πεζοπορικές διαδρομές μπορούν, επίσης, να γίνουν στο βουνό Ραεμάρου, τους καταρράκτες Γουίγκμορ και τον ιερό τόπο (μαράε), Αράι τε Τόνγκα.
Η Ραροτόνγκα είναι δημοφιλές νησί για δραστηριότητες όπως, κολύμβηση με αναπνευστήρα, καταδύσεις, ποδηλασία, κάιτσερφινγκ, πεζοπορία, ψάρεμα σε βαθιά νερά, εκδρομές με σκάφος, κ.α. Υπάρχουν πολλές εκκλησίες που τις Κυριακές λειτουργούν με χορωδία. Επίσης, συνηθίζεται η παραμονή στο τέλος του διαδρόμου του αεροδρομίου, για να νοιώθει κανείς το χτύπημα του αέρα της τουρμπίνας (τζετ-μπλάστινγκ) από τα εισερχόμενα αεροσκάφη.
Συγκοινωνίες
600px|thumb|right|Άποψη της Ραροτόνγκα από τα βόρεια Υπάρχουν τρία λιμάνια, τα Αβατίου, Αβαρούα και Αβάνα, εκ των οποίων μόνο το πρώτο έχει κάποια εμπορική σημασία, εξυπηρετώντας την επικοινωνία στα νησιά, με ένα μικρό αριθμό από επηβατηγά, αλιευτικά σκάφη και φορτηγά πλοία που καταπλέουν τακτικά από τη Νέα Ζηλανδία. Τα μεγάλα κρουαζιερόπλοια πρέπει να αγκυροβολήσουν μακριά από την ακτή.
Η Ραροτόνγκα έχει έναν κεντρικό, σύγχρονο δρόμο, τον Άρα Τάπου, που πηγαίνει παράλληλα με την ακτή. Στα τρία τέταρτα του νησιού υπάρχει ο αρχαίος ηπειρωτικός δρόμος, Άρα Μέτουα. Με μήκος, περίπου, 29 χιλιόμετρα, ο δρόμος αυτός κατασκευάστηκε το 11ο αιώνα και στο μεγαλύτερο μέρος ήταν στρωμένος με μεγάλες πέτρινες πλάκες. Κατά μήκος αυτού του δρόμου υπάρχουν αρκετά, σημαντικά μαράε, συμπεριλαμβανομένου του Αράι τε Τόνγκα, του ιερότερου προσκυνήματος στη Ραροτόνγκα. Λόγω της ορεινής ενδοχώρας, δεν υπάρχει δρόμος να διασχίζει το νησί. Υπάρχουν δύο δρομολόγια λεωφορείων: ένα με δεξιόστροφη και ένα με αριστερόστροφη φορά. Αν και υπάρχουν στάσεις λεωφορείων, τα λεωφορεία επιβιβάζουν και αποβιβάζουν επιβάτες σε οποιοδήποτε σημείο καθ' οδόν. Υπάρχει και ένα μικρό τουριστικό τρενάκι. Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ραροτόνγκα είναι, ταυτόχρονα, το διεθνές αεροδρόμιο των Νήσων Κουκ, ενώ η τοπική Air Rarotonga, εκτελεί εσωτερικές πτήσεις μεταξύ των νησιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νήσοι Κουκ
K-12 (άλμπουμ)
To άλμπουμ ανέβηκε στην τρίτη θέση του Billboard 100, η υψηλότερη θέση της Μαρτινεζ στην κατάταξη, και την πρώτη θέση στις κατατάξεις των soundtracks και στα alternative.
Background
Η Μαρτίνεζ άρχισε να γράφει το άλμπουμ το 2015 λίγο μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτο άλμπουμ της Cry Baby, H Μαρτίνεζ είπε σε συνέντευξη με την Billboard ότι το ανώνυμο τότε άλμπουμ έχει τελειώσει και θα συνοδευτεί από μια ταινία που θα γράψει και θα σκηνοθετήσει η ίδια. Σε μια φωτογραφία της στο Instagram είπε Το άλμπουμ είναι έτοιμο εδώ και δύο χρόνια και πως θα κυκλοφορούσε προς το τέλος του καλοκαιριού.
Προώθηση
Το πρώτο teaser το οποίο παρουσιάζει την Μαρτίνεζ μέσα σε μια παστέλ τάξη κυκλοφόρησε στις 15 Μαΐου, 2019. Στις 16 Μαΐου, 2019, η Μαρτίνεζ αποκάλυψε το εξώφυλλο του άλμπουμ μέσω των λογαριασμών της στα social media. Η Μαρτίνεζ αποκάλυψε μαζί με το τρίτο teaser το οποίο ανέβηκε σε όλους της τους λογαριασμούς στις 29 Μαΐου, ότι το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει στις 6 Σεπτεμβρίου το οποίο θα συνοδευτεί από μια ταινία  σκοτεινού χιούμορ, σουρεαλιστική και μιούζικαλ  όπως είπε η Μαρτίνεζ μέσω του λογαριασμού της στο Instagram, την οποία έγραψε και σκηνοθέτησε η ίδια, η οποία θα έχει διάρκεια μίας ώρας και τριάντα λεπτών.
Στις 17 Ιουνίου, 2019, στα MTV Movie & TV Awards παίχτηκε το τέταρτο teaser δείχνοντας κομμάτια της ταινίας και παίζοντας ένα snippet απ'το τραγούδι Nurse's Office από πίσω. H Μαρτίνεζ συνέχισε να κυκλοφορεί διάφορα snippets τραγουδιών απ'το άλμπουμ με ένα διαδραστικό παιχνίδι, στο οποίο οι φανς έπρεπε να πάνε σε συγκεκριμένες τοποθεσίες για να το ακούσουν. Η Μαρτίνεζ κυκλοφόρησε snippets για όλα τα τραγούδια.
Στις 25 Σεπτεμβρίου, 2020, κυκλοφόρησε το EP με τίτλο After School, το οποίο βρίσκεται και στο τέλος του ντελούξ βερσιόν του άλμπουμ. Το  The Bakery  κυκλοφόρησε ως το κύριο σινγκλ του ΕΡ μαζί με το βίντεο κλιπ στο YouTube, κάνοντας το ταυτόχρονα και το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ γενικώς, αφού κανένα τραγούδι δεν κυκλοφόρησε ως σινγκλ, και τα προγραμματισμένα για σινγκλ κομμάτια  Copycat' ' και  Fire Drill '' απέτυχαν να μπουν στο ΕΡ.
Τον Δεκέμβριο του 2021, η Μαρτίνεζ δημιούργησε μια διαδικτυακή συναυλία η οποία προβλήθηκε παγκοσμίως με τίτλο  Can't Wait 'ill I'm Out Of K-12  όπου τραγούδησε μερικά τραγούδια από το άλμπουμ αλλά και κομμάτια από το ΕΡ, τα οποία όπως υποστήριξε η ίδια, θα ήταν η μόνη φορά που θα τα τραγουδήσει.
Μουσική και στίχοι
Όλα τα τραγούδια στο Κ-12 είχαν ως παραγωγό τον Michael Keenan με τον οποίο η Μαρτίνεζ είχε συνεργαστεί σε μερικά τραγούδια για το άλμπουμ Cry Baby, το μόνο τραγούδι που δεν συμμετείχε ο Keenan ήταν το Drama Club με το οποίο η Μαρτίνεζ συνεργάστηκε με τους Kinetics & One Love. Τα τραγούδια έχουν θέμα τις περιπέτειες του χαρακτήρα της Μαρτίνεζ  Cry Baby  αλλά και άλλα γενικά θέματα. Τα τραγούδια Drama Club και Strawberry Shortcake μιλάνε για διάφορα είδη σεξισμού αλλά και σεξουαλικές διακρίσεις, Lunchbox Friends στο οποίο η Μαρτίνεζ μιλάει για ψεύτικους φίλους και την θέληση για πραγματική μακρόχρονη φιλία, Orange Juice μιλάει για την Βουλιμία και διάφορες σωματικές ανασφάλειες, Teacher's Pet το οποίο μιλάει για μια ρομαντική σχέση μεταξύ δασκάλου και μαθήτριας, την οποία ο δάσκαλος καταλήγει να εκμεταλλεύεται, Τhe Principal περιέχει διάφορες μεταφορές και νοήματα τα οποία πιθανότατα μιλάνε για τον Αμερικανικό Πρόεδρο Ντόναλντ Τράμπ, Detention μιλάει για την ισότητα δυνάμεων μεταξύ των δασκάλων και των μαθητών και την άδικη μεταχείριση των μαθητών, Show & Tell μιλάει για την πίεση που ασκεί όλος ο κόσμος στις διασημότητες και πως τους κάνουν αντικείμενα αγοράς, ενώ τα υπόλοιπα τραγούδια έχουν να κάνουν με τα γεγονότα που συμβαίνουν στην ταινία.
Λίστα τραγουδιών
Η λίστα κυκλοφόρησε μαζί με την προ-παραγγελία του άλμπουμ στο Apple Music. Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το Spotify.
Φραγκίσκη της Ορλεάνης, δούκισσα του Σαρτρ
Βιογραφία
Η Φραγκίσκη Μαρία Αμαλία ήταν η μόνη κόρη του Φραγκίσκου του Ζουανβίλ, και της Φραγκίσκης των Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας (Πέτρου Δ΄ της Πορτογαλίας).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1863 τον Ροβέρτο, Δούκα του Σαρτρ, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Crusader Kings II
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2012 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Linux Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Paradox Interactive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής πραγματικού χρόνου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ιστορικό υπόβαθρο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στη Σουηδία
Γη της Βασίλισσας Μοντ
thumb|200px|right|Το τμήμα της Ανταρκτικής που διεκδίκησε η Νορβηγία Η Γη της Βασίλισσας Μοντ (Dronning Maud Land) είναι μέρος της Ανταρκτικής που βρίσκεται ανάμεσα στον τερματικό σταθμό του Παγετώνα Στάνκομπ-Γουίλς, στις 20°Δ, και του Παγετώνα Σιννάν, στις 44° 38'Α, με έκταση περίπου 2.500.000 χμ², καλυπτόμενη κυρίως από το Ανταρκτικό στρώμα πάγου. Η περιοχή αυτή διεκδικήθηκε από τη Νορβηγία στις 14 Ιανουαρίου 1939, αλλά η αξίωση αυτή, όπως και όλες οι άλλες στην Ανταρκτική, δεν είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένη και η περιοχή υπόκειται στους όρους της Ανταρκτικής Συνθήκης. Η έτερη ανταρκτική περιοχή που διεκδικείται από τη Νορβηγία είναι το Νησί του Πέτρου Α'.
Δημήτριος Αγγελόπουλος
Ο Δημήτριος Αγγελόπουλος (Βλαχορράπτης Αρκαδίας, 1907 – 8 Απριλίου 1986 ) ήταν Έλληνας βιομήχανος και πρόεδρος της Χαλυβουργικής.
Δολοφονήθηκε την Τρίτη 8 Απριλίου 1986, στην Αθήνα από την 17Ν.
Γη της Βασίλισσας Μοντ
Το 2005, εγκαινιάστηκε στην περιοχή, από τη Βασίλισσα Σόνγια της Νορβηγίας, ένας Νορβηγικός ερευνητικός σταθμός με την ονομασία Τρολλ.
Δημήτριος Αγγελόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Βλαχορράπτης της Αρκαδίας και ήταν γιος του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, προέδρου του χωριού, και της Χριστίτσας Παπαθανασίου. Αδέλφια του ήταν οι Άγγελος Αγγελόπουλος, Παναγιώτης Αγγελόπουλος, και Γιάννης Αγγελόπουλος, καθώς και ανιψιός του ο Γιάννης Παπαθανασίου, πρώην υπουργός Οικονομικών. Το 1922 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ο πατέρας του είχε ιδρύσει μια βιοτεχνία κατασκευής συρματοπλεγμάτων. Υπήρξε στενός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου. Ήταν παντρεμένος με την Τασία Σταυροπούλου και δεν είχε αποκτήσει παιδιά.
Γη της Βασίλισσας Μοντ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νορβηγίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Ανταρκτικής
Δημήτριος Αγγελόπουλος
Επιχειρηματική δραστηριότητα
Σε νεαρή ηλικία άρχισε να εργάζεται στην οικογενειακή επιχείρηση. Με τον πατέρα του και τα αδέλφια του άρχισαν το 1925 εμπόριο ειδών σιδήρου και ξύλου. Το 1932 ίδρυσαν μαζί με τον πατέρα του Θεόδωρο και τους αδερφούς του Δημήτρη και Γιάννη, στην οδό Πειραιώς 197, επιχείρηση με την επωνυμία ''«Ελληνικά Συρματουργεία Θ. Α. Αγγελόπουλος & Υιοί»''. Τα σύρματα που παρασκεύαζαν αποτελούσαν την πρώτη ύλη για γαλβανισμένα συρματοπλέγματα, καρφιά και τα πεταλόκαρφα «Άλφα». Το 1938 δημιούργησαν μια εγκατάσταση ηλεκτρικών κλιβάνων 6 έως 8 τόνων, στους οποίους έκαναν παραγωγή χάλυβα για οπλισμό σκυροδέματος.
Τον Σεπτέμβριο του 1972 η εταιρεία εγκαινίασε τη δεύτερη υψικάμινό της και άρχισε εξαγωγές σιδήρου, ενώ σταδιακά δημιούργησε επιχειρήσεις όπως, η «Geselschaft» στην Ελβετία, η «Alpha Steel» στο Κάρντιφ της Ουαλίας, η «Beta Steel» στην Ιντιάνα στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό τον έλεγχο της «Crédit Industriel Société Anonyme». Στη δεκαετία του 1980 ήταν ο μεγαλύτερος ιδιώτης παραγωγός χάλυβα παγκοσμίως, ενώ η ετήσια παραγωγή της Χαλυβουργικής στην Ελλάδα έφτανε τους 2,5 εκατ. τόνους. Παράλληλα τοποθέτησε κεφάλαια σε ναυτιλιακές και άλλες επιχειρήσεις δημιουργώντας τη «Metrofin», τη «Metrostar» και τη «Navistar», με πλοία κυρίως δεξαμενόπλοια, ενώ επένδυσε σε τίτλους τραπεζών όπως η «Union Bank of Switzerland» στην Ελβετία και σε ακίνητα.
Μέχρι και τον θάνατό του, θεωρείτο ο «ιθύνων νους» της οικογένειας Αγγελόπουλου.
Η δολοφονία του από την 17Ν.
Τον Απρίλιο του 1986, και ενώ περπατούσε στην οδό Κανάρη στο Κολωνάκι, δολοφονήθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Έλληνες θύματα τρομοκρατικών ενεργειών Δημητριος Κατηγορία:Θύματα της Ε.Ο. 17Ν
Υποκειμενική επιβεβαίωση
Υποκειμενική επιβεβαίωση (αγγλ. Subjective validation), γνωστή και ως φαινόμενο προσωπικής επιβεβαίωσης, ονομάζεται η γνωστική προκατάληψη (cognitive bias) σύμφωνα με την οποία ένας άνθρωπος θεωρεί μία πρόταση ή κάποιο άλλο είδος πληροφορίας αληθή, αν αυτή έχει κάποιο σημαντικό νόημα ή σημασία για αυτόν. Με άλλα λόγια, η υποκειμενική επιβεβαίωση αφορά την τάση των ατόμων να συσχετίζουν δύο άσχετα μεταξύ τους συμβάντα (π.χ σύμπτωση), επειδή μία πεποίθηση, μία προσδοκία, ή μία υπόθεση απαιτεί κάποιον συσχετισμό. Η αρκετά σχετική με το Φαινόμενο Φόρερ έννοια, αποτελεί σημαντικό εργαλείο στο ψυχρό διάβασμα (cold reading). Θεωρείται ως το κύριο χαρακτηριστικό πίσω από όλες τις αναφορές σε υπερφυσικά φαινόμενα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχολογικά φαινόμενα
Φερές
thumb|Χάρτης των Φερών, [[Χάρτα του Ρήγα, 1797]] Οι Φερές (αρχ. ελληνικά: Φεραί) υπήρξαν αρχαία θεσσαλική πόλη, που πήρε το όνομά της, σύμφωνα με την παράδοση, από το Φέρητα, το γιο του Κρηθέα ή από τη Φερά, την κόρη του Αιόλου.
Ήταν πάρα πολύ σπουδαία πόλη, που ανήκε στην Πελασγιώτιδα τετραρχία και είχε ως επίνειο τις Παγασές. Αναφέρεται μάλιστα και από τον Όμηρο στον κατάλογο των πόλεων που πήραν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο.
Γύρω στο 450 π.Χ. αναφέρεται η πόλη σε επιγραφή των Δελφών. Στις αρχές του Πελοποννησιακού Πολέμου, η θεσσαλική αυτή πόλη ήταν σύμμαχος των Αθηναίων. Μετά όμως από το τέλος του πολέμου εγκαθιδρύθηκε εκεί τυραννίδα με πρώτο τύραννο το Λυκόφρονα.