cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διεθνοποίηση και επιχώρια προσαρμογή
Εμπορικά κριτήρια
Τέλος, οι πωλήσεις, το μάρκετινγκ και η τεχνική υποστήριξη πρέπει επίσης να διευκολύνουν τις δικές τους διαδικασίες στις νέες γλώσσες, προκειμένου να υποστηρίξουν τους πελάτες για τα επιχώρια προσαρμοσμένα προϊόντα. Συνεπώς, ιδιαίτερα για σχετικά μικρούς γλωσσικούς πληθυσμούς, μπορεί να μην είναι ποτέ οικονομικά βιώσιμη η προσφορά ενός επιχώρια προσαρμοσμένου προϊόντος. Ακόμη και εκεί όπου μεγάλοι γλωσσικοί πληθυσμοί θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την επιχώρια προσαρμογή για ένα συγκεκριμένο προϊόν και η εσωτερική δομή του προϊόντος επιτρέπει ήδη την επιχώρια προσαρμογή, κάποιος σχεδιαστής/εκδότης λογισμικού μπορεί να μην έχει το μέγεθος και την γνώση για να διαχειριστεί τις βοηθητικές λειτουργίες που σχετίζονται με τη λειτουργία σε πολλαπλές γλώσσες. Για παράδειγμα, το Microsoft Windows 7 είχε διαθέσιμα 96 πακέτα γλωσσών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι Κατηγορία:Διεθνές εμπόριο Κατηγορία:Μετάφραση
Ψηλότερα κτήρια στην Ελλάδα
Στις περισσότερες χώρες όπου έχουν στην πλειοψηφία τους ψηλούς ουρανοξύστες χαρακτηρίζουν ως ουρανοξύστη κτήρια άνω των 150-200 μέτρων. Στην Ελλάδα λόγω του πολύ "σκληρού" νομοθετικού περιεχομένου πλαισίου για το ύψος των κτιρίων δεν υπάρχουν ουρανοξύστες, εκτός αν θεωρήσουμε ότι κτήρια άνω των 100 μέτρων είναι ουρανοξύστες άρα έχουμε έναν.
Κατάλογος
Αυτά προς το παρόν είναι τα υψηλότερα κτήρια της χώρας.
Κατηγορία:Κατάλογοι κτιρίων και κατασκευών στην Ευρώπη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ελλάδα
Ρένος Πρέντζας
Ο Ρένος Πρέντζας ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας την περίοδο 1991-1996 εκλεγμένος με την ΕΔΕΚ.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Ρένος Πρέντζας γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1945. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε ιστορία και αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος και συνδικαλιστής.
Απεβίωσε στις 20 Νοεμβρίου 1998.
Πολιτική διαδρομή
Την περίοδο 1974-1997 διετέλεσε μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΕΔΕΚ. Την περίοδο 1982-1997 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της Δημοκρατικής Εργατικής Ομοσπονδίας Κύπρου (ΔΕΟΚ).
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με την ΕΔΕΚ για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Κύπριοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Κύπριοι συνδικαλιστές Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ισαβέλλα ντε Μαρ
Η Ισαβέλλα ντε Μαρ (Isabella of Mar, πέθανε λίγο μετά το 1296) πρώτη σύζυγος του θρυλικού Ροβέρτου Μπρους ήταν κόρη του Ντόναλντ Α΄, κόμητος του Μαρ και της Έλενας, κόρης του Λιουέλιν Δε Γκρέιτ (πέθανε το 1282). Η Ισαβέλλα πέθανε πριν ανέβει ο σύζυγος της στον θρόνο της Σκωτίας συνεπώς δεν μπόρεσε να στεφθεί βασίλισσα, η ίδια και ο Ροβέρτος Μπρους ήταν οι παππούδες του μελλοντικού Ροβέρτου Β΄ της Σκωτίας. Ο πατέρας της Ισαβέλλας ήταν σύντροφος του Ρόμπερτ ντε Μπρους, 5ου λόρδου του Άναντεϊλ ενός άντρα που είχε ισχυρές απαιτήσεις για τον θρόνο της Σκωτίας. Οι στενές σχέσεις ανάμεσα στον Ντόναλντ και τον Ρόμπερτ ντε Μπρους επιβεβαιώθηκαν με δυο γάμους. Ο πρώτος ήταν ο γάμος του εγγονού του Ρόμπερτ του ομώνυμου Ρόμπερτ ντε Μπρους, κόμη του Κάρικ και μελλοντικού μεγάλου βασιλιά με την Ισαβέλλα, ο δεύτερος γάμος που αμφισβητείται ήταν ο γάμος ανάμεσα στην Χριστίνα Μπρους αδελφή του Ροβέρτου Μπρους με τον Γκάρτναιτ γιο του Ντόναλντ.
Ο γάμος ανάμεσα στον Ροβέρτο Μπρους και την Ισαβέλλα έγινε στα μέσα της δεκαετίας του 1290, το μοναδικό τους παιδί η κόρη τους Μάρτζορι Μπρους γεννήθηκε το 1296. Μετά τον θάνατο της Ισαβέλλας ο Ροβέρτος Μπρους παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Ελισάβετ του Μπουργκ (πέθανε το 1327). Η Μάρτζορι Μπρους παντρεύτηκε τον Γουόλτερ Στιούαρτ, 6ο Υψηλό Στιούαρτ της Αγγλίας και από τον γάμο γεννήθηκε ο μελλοντικός βασιλιάς Ροβέρτος Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος Μπρους
Δημήτριος Γαλάνης (οπλαρχηγός)
Ο Δημήτριος Γαλάνης ήταν Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δημήτριος Γαλάνης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Σαϊτά (Λαγκάδι) Βισαλτίας Σερρών. Οργάνωσε ένοπλο σώμα προκειμένου να συνδράμει στις προσπάθειες των Ελλήνων της περιοχής να αποκρούσουν τις Βουλγαρικές βιαιότητες. Έδρασε στις περιοχές Βισαλτίας, Σερρών, Κάτω Τζουμαγιάς (Ηρακλείας), Βερτίσκου και Βόρειας Χαλκιδικής. Συνεργάστηκε πολλές φορές σε κοινές επιχειρήσεις με τον οπλαρχηγό Αθανάσιο Χατζηπανταζή και μετά το θάνατό του, με τη σύζυγό του Σοφία Χατζηπανταζή. Κατά τη διάρκεια του Α' και του Β' Βαλκανικών πολέμων συμμετείχε ως εθελοντής, συνδράμοντας ποικιλοτρόπως τον Ελληνικό στρατό. . Έχει διασωθεί δημοτικό τραγούδι για τον Δ. Γαλάνη.
Πηγές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 1993
Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών της περιόδου 1992–93 ήταν το 16ο στην ιστορία του θεσμού. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 2η συνεχόμενη φορά, που ήταν και η 2η φορά στην ιστορία του.
Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Αλέξανδρος Παπανελλόπουλος του Ν.Α.Ο. Κέρκυρας με 17 τέρματα.
Α' φάση
Στους αγώνες της A' φάσης του Κυπέλλου συμμετείχαν οι ομάδες της Α2 και αυτές που ανέβηκαν στην Α1 για την περίοδο 1992-93.
B' φάση
Στους αγώνες της B' φάσης του Κυπέλλου εισήλθαν και οι υπόλοιπες ομάδες της Α1.
Προημιτελικοί
Οι προημιτελικοί ήταν μονοί και διεξήχθησαν στις έδρες των ομάδων που προέκυψαν ύστερα από κλήρωση.
Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί ήταν διπλοί και διεξήχθησαν εναλλάξ στην έδρα κάθε ομάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1993
Χανς Βερμέερ
Ο Χανς Γιόζεφ Βερμέερ (γερμανικά: Hans Josef Vermeer) ήταν Καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς στο Γκερμερσχάιμ και κατείχε έδρα στις Σπουδές Μετάφρασης  στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Μετά τη συνταξιοδότησή του, έγινε επισκέπτης καθηγητής σε εθνικά και διεθνή πανεπιστήμια. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, επέστρεψε στα πανεπιστήμια του Μάιντς και της Χαϊδελβέργης. Στις 17 Ιανουαρίου 2010, λίγο πριν από το θάνατό του, τιμήθηκε με επίτιμο διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Μάιντς.
Ζωή και ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Ο Χανς Βερμέερ γεννήθηκε στο Ίζερλον το 1930. Το 1950 ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην ίδια πόλη. Την ίδια χρονιά, ξεκίνησε τις προπτυχιακές σπουδές του στην αγγλική και ισπανική μετάφραση στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, οι οποίες ολοκληρώθηκαν το 1952. Το 1953, αφού πέρασε λίγο χρόνο στην Πορτογαλία στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας, απέκτησε πτυχίο και στην πορτογαλική μετάφραση. Ένα χρόνο αργότερα, πήρε το μεταπτυχιακό του  στην πορτογαλική μετάφραση και διερμηνεία.
Από το 1954 έως το 1962 δίδαξε πορτογαλικά στο Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Το 1962 του απονεμήθηκε Διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης για την διατριβή του με θέμα τους επιθετικούς και ρηματικούς όρους χρωμάτων στις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, καθώς και το ζήτημα της μετάφρασής τους.
Από το 1962 έως το 1964, δίδαξε γλώσσες της Νότιας Ασίας όπως Ουρντού και Χίντι στο Τμήμα Σύγχρονων Γλωσσών στη Χαϊδελβέργη. Το 1968 πέτυχε την Αποκατάσταση με την ολοκλήρωση της μεταδιδακτορικής του διατριβής σχετικά με τη δομή των γλωσσών της Κεντρικής και Νότιας Ασίας, συμβάλλοντας στο ζήτημα «Sprachbund». Από το 1968 έως το 1970 εργάστηκε ως επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης.
Το 1970 μεταφέρθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς στο τμήμα Σπουδών Μετάφρασης και Διερμηνείας, Γλωσσολογίας και Πολιτισμικών Σπουδών, όπου θα κρατήσει την Έδρα της Γενικής και Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας μέχρι το 1983. Από το 1984 έως το 1992, κατείχε την Έδρα του Καθηγητή στις σπουδές  Γενικής Μετάφρασης, με ιδιαίτερη αναφορά στα πορτογαλικά στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης.
Το 1992, αποσύρθηκε από την έδρα του, αλλά συνέχισε να διδάσκει. Ήταν, επίσης,επισκέπτης καθηγητής σε διάφορα πανεπιστήμια: το Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ (1999-2002), Πανεπιστήμιο Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη (2002-2003) και Πανεπιστήμιο Οκάν, επίσης στην Κωνσταντινούπολη (2004-2007). Επέστρεψε στο τμήμα Σπουδών Μετάφρασης και Διερμηνείας, Γλωσσολογίας και Πολιτισμικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς ως επισκέπτης καθηγητής το 2008.
Ο Βερμέερ είναι γνωστός για την εγκαθίδρυση της θεωρίας του σκοπού αλλά δημοσίευσε ευρέως σε μια ποικιλία από θέματα στη γλωσσολογία, μετάφραση και διερμηνεία. Έχει συγγράψει περισσότερα από 80 άρθρα, κεφάλαια και βιβλία. Το 2012, μια ειδική έκδοση της mTm εκδόθηκε για να τιμήσει το έργο και τη ζωή του. Εκτός από τα επιτεύγματά του στον ακαδημαϊκό χώρο, ο Χανς Βερμέερ ήταν μεταφραστής για τα πορτογαλικά, τα γαλλικά και τη γλώσσα των Βάσκων, και εργάστηκε ως διερμηνέας για τα πορτογαλικά.
Πέτρος Μ. Ζωγράφος
Ο Πέτρος Ζωγράφος (Σαμαρίνα Γρεβενών, 1876 - Μαρούσι, Σεπτέμβριος 1948) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1876. Ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και εργάστηκε αργότερα ως δικηγόρος τόσο στα Γρεβενά όσο και στη Θεσσαλονίκη. Σε νεαρή ηλικία πολέμησε για την απελευθέρωση της πατρίδας του και το 1912 κατάφερε να συλλάβει τον Τούρκο λοχαγό Τσιακμά, έπειτα από την κατάληψη των Γρεβενών από τον ελληνικό στρατό. Εξελέγη βουλευτής Γρεβενών στις εκλογές του 1923 και με το Κόμμα Φιλελευθέρων του 1928. Διατέλεσε διοικητής Κατερίνης. Πέθανε στο Μαρούσι το 1948. Ήταν παντρεμένος με την Ειρήνη Π. Ζωγράφου.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Γρεβενών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Τέσσερις γάμοι και μία κηδεία
Το Τέσσερις γάμοι και μία κηδεία (αγγλικά: Four Weddings and a Funeral) είναι μια βρετανική ρομαντική κομεντί του 1994 σε σκηνοθεσία Μάικ Νιούελ. Είναι η πρώτη από τις πολλές ταινίες του σεναριογράφου Ρίτσαρντ Κέρτις στην οποία συμμετέχει ο Χιου Γκραντ και αφηγείται τις περιπέτειες του Τσαρλς (Γκραντ) και του κύκλου των φίλων του μέσα από μια σειρά κοινωνικών περιστάσεων, καθώς ο καθένας τους γνωρίζει τον έρωτα. Η Άντι Μακ Ντάουελ πρωταγωνιστεί στον ρόλο της Κάρι που αγαπά τον Τσαρλς, με τους Κριστίν Σκοτ Τόμας, Τζέιμς Φλιτ, Σάιμον Κάλοου, Τζον Χάνα, Σάρλοτ Κόλμαν, Ντέιβιντ Μπάουερ, Κόριν Ρεντγκρέιβ και Ρόουαν Άτκινσον σε δεύτερους ρόλους.
Η ταινία γυρίστηκε μέσα σε έξι εβδομάδες, με κόστος κάτω από 3 εκατομμύρια λίρες, και έγινε η βρετανική ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις μέχρι εκείνη την εποχή, κόβοντας συνολικά εισιτήρια αξίας 245,7 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως. Απέσπασε υποψηφιότητες για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου. Επιπλέον, ο Γκραντ κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού σε Μιούζικαλ ή Κωμωδία και το Βραβείο BAFTA Α' ανδρικού ρόλου, ενώ η ταινία κέρδισε τα Βραβεία BAFTA Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας και ερμηνείας για την Σκοτ Τόμας. Η επιτυχία της ταινίας έκανε τον Χιου Γκραντ διεθνή σταρ, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1999, το Τέσσερις γάμοι και μία κηδεία κατέλαβε την 23η θέση στον κατάλογο με τις 100 καλύτερες βρετανικές ταινίες του 20ού αιώνα του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου. Το 2016, το περιοδικό Empire κατέταξε την ταινία στην 21η θέση στον κατάλογο με τις 100 καλύτερες βρετανικές ταινίες. Τέλος, μια δημοσκόπηση του 2017 με 150 ηθοποιούς, σκηνοθέτες, συγγραφείς, παραγωγούς και κριτικούς για το περιοδικό Time Out την κατέταξε στην 74η καλύτερη βρετανική ταινία όλων των εποχών.
Πλοκή
Στον γάμο του Άνγκους και της Λόρας στο Σόμερσετ, ο εργένης κουμπάρος Τσαρλς, η συγκάτοικός του Σκάρλετ η φίλη του Φιόνα και ο αδελφός της Τομ, ο Γκάρεθ με τον Σκωτσέζο εραστή του Μάθιου και ο κωφός αδερφός του Τσαρλς, Ντέιβιντ, ανέχονται την εκδήλωση. Στη δεξίωση, ο Τσαρλς γνωρίζει την Καρολάιν (Κάρι), μια όμορφη νεαρή Αμερικανίδα, και οι δυο τους περνούν τη νύχτα μαζί. Το πρωί, η Κάρι αστειευόμενη απαιτεί από τον Τσαρλς να της κάνει πρόταση γάμου, προσθέτοντας ότι μπορεί να «έχασαν μια μεγάλη ευκαιρία» και μετά φεύγει για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τρεις μήνες αργότερα, στον γάμο του Μπέρναρντ και της Λίντια στο Λονδίνο, οι οποίοι είχαν σχετιστεί ερωτικά στον προηγούμενο γάμο, ο Τσαρλς συναντά ξανά την Κάρι, η οποία τώρα συνοδεύεται από τον Σκωτσέζο αρραβωνιαστικό της Χέιμις. Ο Τσαρλς αντιμετωπίζει διάφορες ταπεινώσεις από πρώην φιλενάδες του που βρίσκονται στη δεξίωση, μεταξύ των οποίων και η ευσυγκίνητη Χενριέτα, και αποσύρεται σε μια άδεια σουίτα του ξενοδοχείου, από όπου παρακολουθεί την Κάρι και τον Χέιμις να φεύγουν. Ο ίδιος παγιδεύεται στο δωμάτιο όπου έρχονται οι νεόνυμφοι για να κάνουν σεξ. Αργότερα, έρχεται αντιμέτωπος με τη θυμωμένη Χενριέτα που αναφέρεται στην "κατά συρροή" μονογαμία του και τον φόβο του να αφήσει κάποια να τον πλησιάσει. Η Κάρι επανεμφανίζεται και περνά μία ακόμα νύχτα με τον Τσαρλς.
Έναν μήνα αργότερα, ο Τσαρλς λαμβάνει προσκλητήριο για τον γάμο της Κάρι. Ενώ ψάχνει στα μαγαζιά να της πάρει δώρο γάμου, συναντά την Κάρι και τη βοηθά να επιλέξει νυφικό. Εκείνη του αφηγείται έναν-έναν τους 33 σεξουαλικούς της συντρόφους. Ο Τσαρλς, ο οποίος αποδεικνύεται ότι ήταν ο αριθμός 32 στη λίστα της, σύντομα της εκμυστηρεύεται αμήχανα τον έρωτά του, αλλά δεν καταφέρνει τίποτα.
Άλλον ένα μήνα αργότερα, ο Τσαρλς και οι φίλοι του παρευρίσκονται στον γάμο της Κάρι στη Σκωτία. Ο πληθωρικός Γκάρεθ δίνει οδηγίες στην παρέα να βρει πιθανούς συντρόφους. Η Σκάρλετ τα καταφέρνει βρίσκοντας έναν Αμερικανό ονόματι Τσέστερ. Καθώς ο Τσαρλς παρακολουθεί την Κάρι και τον Χέιμις να χορεύουν, η Φιόνα καταλαβαίνει τα αισθήματα του φίλου της για την Κάρι. Όταν ο Τσαρλς ρωτά τη Φιόνα γιατί δεν έχει σχέση, εκείνη ομολογεί ότι αγαπά τον Τσαρλς από τότε που πρωτογνωρίστηκαν. Ο Τσαρλς είναι τρυφερός απέναντί της, αλλά δεν ανταποδίδει τα συναισθήματά της. Ενώ ο γαμπρός κάνει πρόποση, ο Γκάρεθ πεθαίνει ξαφνικά από καρδιακή προσβολή.
Στην κηδεία του Γκάρεθ, ο Μάθιου απαγγέλλει το ποίημα "Funeral Blues" του Αγγλοαμερικανού Ουίσταν Όντεν, μνημονεύοντας τη σχέση του με τον Γκάρεθ. Στη συνέχεια, ο Τσαρλς και ο Τομ συλλογίζονται το γεγονός ότι παρά την περηφάνια της παρέας τους που είναι εργένηδες, ο Γκάρεθ και ο Μάθιου ήταν στην ουσία "παντρεμένο" ζευγάρι όλον αυτόν τον καιρό, και αν η αναζήτηση για την "αληθινή αγάπη "είναι μάταιη.
Δέκα μήνες αργότερα, έρχεται η ημέρα του γάμου του ίδιου του Τσαρλς. η νύφη είναι η Χενριέτα. Λίγο πριν από τη γαμήλια τελετή, φτάνει η Κάρι και λέει στον Τσαρλς ότι έχει χωρίσει με τον Χέιμις. Ο Κάρολος παθαίνει κρίση αυτοπεποίθησης και ζητά συμβουλές από τον Ντέιβιντ και τον Μάθιου (που είναι κουμπάρος στο μυστήριο), αλλά αποφασίζει να συνεχίζει τον γάμο. Όταν ο ιερέας ρωτά αν κάποιος ξέρει οποιονδήποτε λόγο που να εμποδίζει το ζευγάρι να παντρευτεί, ο κωφός Ντέιβιντ λέει στη νοηματική (ενώ ο Τσαρλς μεταφράζει μεγαλόφωνα) ότι υποψιάζεται πως ο γαμπρός αγαπά άλλη, κάτι που επιβεβαιώνει ο Τσαρλς. Τότε, η Χενριέτα χτυπάει τον Τσαρλς θυμωμένη και ο γάμος διακόπτεται.
Η Κάρι προσπαθεί να ζητήσει συγγνώμη από τον Τσαρλς, ο οποίος ομολογεί ότι, την τελευταία στιγμή, συνειδητοποίησε ότι εκείνη είναι το μοναδικό πρόσωπο που αγαπά πραγματικά. Ο Τσαρλς, που φοβάται τον γάμο, της προτείνει ισόβια δέσμευση χωρίς γάμο και εκείνη δέχεται.
Στο τέλος της ταινίας, η Χενριέτα παντρεύεται έναν αξιωματικό της φρουράς των Γρεναδιέρων. Ο Ντέιβιντ παντρεύεται τη φίλη του Σερίνα, την οποία γνώρισε στον δεύτερο γάμο, η Σκάρλετ παντρεύεται τον Τσέστερ και ο Τομ παντρεύεται την Ντίντρε, μια μακρινή ξαδέρφη του την οποία γνώρισε στο γάμο του Τσαρλς. Ο Μάθιου βρίσκει επίσης νέο σύντροφο. Η Φιόνα εμφανίζεται σε μια φωτογραφία με τον πρίγκιπα Κάρολο και ο Τσαρλς και η Κάρι αποκτούν μωρό.
Συγγραφή
Χρειάστηκαν 17 προσχέδια μέχρι να φτάσει ο Κέρτις στην τελική έκδοση του σεναρίου. Έχει σχολιάσει την επιρροή του σκηνοθέτη Μάικ Νιούελ: «Προέρχομαι από μια σχολή όπου το να διακωμωδείς είναι αυτό που έχει σημασία. Ο Μάικ είχε εμμονή να το κρατήσουμε αληθινό. Κάθε ρόλος, όσο μικρός κι αν είναι, έχει μια ιστορία, όχι μόνο τρεις αστείες γραμμές. Είναι μια ρομαντική ταινία για την αγάπη και τη φιλία, βουτηγμένη σε πελάγη αστείων».
Ο Κέρτις επέλεξε να παραλείψει οποιαδήποτε αναφορά στις δουλειές των χαρακτήρων, γιατί δεν πίστευε ότι μια ομάδα φίλων θα συζητούσε ρεαλιστικά αυτό το θέμα σε έναν γάμο.
Κάστινγκ
Η αρχική επιλογή για τον ρόλο της Κάρι ήταν η Τζιν Τρίπλχορν, αλλά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το εγχείρημα λόγω θανάτου στην οικογένειά της. Η Μαρίζα Τομέι και, σύμφωνα με πληροφορίες, η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ ήταν επίσης υποψήφιες πριν επιλεγεί η Άντι Μακ Ντάουελ.
Γυρίσματα
Για να κάνουν τον Γκραντ να φαίνεται πιο σπασίκλας, οι παραγωγοί του επέβαλαν φουντωτά μαλλιά, γυαλιά και σκόπιμα μη κολακευτικά, φαρδιά ρούχα. Ο σκηνοθέτης Μάικ Νιούελ συμβούλεψε τον Γκραντ να να κομπιάζει και να μπερδεύει τις ατάκες του, γραμμένες με «περίπλοκη σύνταξη», όπως τις περιγράφει ο Γκραντ, προκειμένου να κάνει τον Τσαρλς να φαίνεται αγχωμένος. Ο Γκραντ, ο οποίος υπέφερε από αλλεργική ρινίτιδα καθ' όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων, δεν ήταν σίγουρος για την σκηνοθεσία του Νιούελ και τη δική του ερμηνεία, την οποία θεωρούσε "απαίσια".
Η ταινία γυρίστηκε κυρίως στο Λονδίνο αλλά και σε μέρη όπως Hampstead, Islington, Greenwich Hospital, Betchworth στο Σάρεϊ, Amersham στο Μπάκιγχαμσιρ κ.ά.
Μουσική και σάουντρακ
Η πρωτότυπη μουσική συντέθηκε από τον Βρετανό συνθέτη Ρίτσαρντ Ρόντνεϊ Μπένετ. Το σάουντρακ της ταινίας περιλάμβανε επίσης δημοφιλή τραγούδια, μεταξύ των οποίων μια διασκευή του "Love Is All Around" των Troggs που ερμηνεύουν οι Wet Wet Wet, κομμάτι που παρέμεινε στο νούμερο 1 στον κατάλογο των σινγκλ στη Βρετανία για δεκαπέντε εβδομάδες και στη συνέχεια έγινε το ένατο (τώρα δωδέκατο) σινγκλ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών στη χώρα. Το άλμπουμ του σάουντρακ πούλησε περισσότερα από 750.000 αντίτυπα.
Κυκλοφορία
Στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφόρησε στις 11 Μαρτίου 1994 σε πέντε αίθουσες. Οι εισπράξεις από τις πρώτες πέντε ημέρες κυκλοφορίας της ταινίας στις Ηνωμένες Πολιτείες εντυπωσίασαν τόσο τον διανομέα της ταινίας, που αποφάσισε να ξοδέψει αφειδώς για την προώθησή της, αγοράζοντας ολοσέλιδες διαφημίσεις σε εφημερίδες και τηλεοπτικά σποτ συνολικού ύψους περίπου 11 εκατομμυρίων δολαρίων.
Στην πρεμιέρα της ταινίας στο Ηνωμένο Βασίλειο στην πλατεία Λέστερ, στις 11 Μαΐου 1994, η τότε κοπέλα του Χιου Γκραντ, Ελίζαμπεθ Χάρλεϊ, φορούσε ένα μαύρο φόρεμα Βερσάτσε που έγινε αίσθηση στον Τύπο. Η ταινία κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 13 Μαΐου 1994.
Υποδοχή
Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία 96% με βάση 69 κριτικές, με μέση βαθμολογία 7,6/10. Η Metacritic δίνει στην ταινία μέσο όρο βαθμολογίας 81 στα 100 με βάση 19 κριτικές, υποδεικνύοντας «καθολική αναγνώριση».
Η εφημερίδα Guardian, σε αφιέρωμά της για την 20ή επέτειο της ταινίας, δήλωσε ότι «Η επιρροή της στη βρετανική κινηματογραφική βιομηχανία, στη γραφή ρομαντικών κομεντί, στα pop charts, στις κηδείες και στα κουρέματα, ήταν τεράστια».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής PolyGram Filmed Entertainment Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάικ Νιούελ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1994 Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Κακοτάρι Ηλείας
Το Κακοτάρι είναι ορεινός οικισμός του Νομού Ηλείας. Αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας.
Τοποθεσία
Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 620 μέτρων περίπου, στις νοτιοανατολικές υπώρειες του Κακοταροβουνίου (Σκιαδοβούνι), πρόβουνου του Ερυμάνθου, και βορείως του οροπεδίου της Κάπελης και του παρακείμενου εκεί ομώνυμου πεδινού δρυοδάσους. Νότια του χωριού και σε κοντινή απόσταση διέρχεται ο ποταμός Πηνειός ενώ νοτιότερα βρίσκεται ο μικρός κάμπος της Μπουκούτας. Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Πανόπουλο, Αγία Τριάδα, Άγιος Γεώργιος (Ζαχαραίικα), Αντρώνι, Σπαρτουλιά, ο συνοικισμός Ντιναίικα, οι ερειπωμένοι οικισμοί Σταυράκι και Τσεροβούνι, καθώς και ο χώρος όπου διεξήχθη το 1821 η Μάχη του Κατσαρού.
Δύσβατο ανηφορικό μονοπάτι οδηγεί από το χωριό στο Μοναστήρι των Νοτενών, που βρίσκεται βορειοδυτικά του στις νότιες υπώρειες του Σκιαδοβουνίου, και ακολούθως από εκεί κατηφορίζει προς το κεφαλοχώρι του Σκιαδά από την πλευρά της Αχαΐας.
Ιστορικά στοιχεία
Κατά την τελευταία περίοδο της Τουρκοκρατίας, αγάς του χωριού υπήρξε ο Αβδούλ, αδελφός του λαλαίου Κόκκα αγά από την οικογένεια του Αλή αγά, και είχε πυργό σε μικρό λοφίσκο με αποθήκες επανδρωμένο με στρατιώτες, για να παρακολουθούν τις κινήσεις των κλεφτών της περιοχής. Ο Αβδουλ αγάς, ως κύριος της περιοχής, κατείχε κτήματα τόσο στο χωριό όσο και στου Σκιαδά και τη Δερβινή καθώς μεγάλο αριθμό ζώων, όπως λ.χ. αιγοπρόβατα, άλογα και βόδια, ενώ είχε εμπορικές συναλλαγές με τους κατοίκους, στρατιώτες και αξιωματικούς στου Λάλα εμπορευόμενος αρωματικό καπνό. Για την αύξηση της παραγωγής καπνού είχε επινοήσει σχέδιο δημιουργίας αρδευτικού αυλακιού για την άρδευση του ξερόκαμπου της Μπουκούτας.
Παλιότερα οι κάτοικοι του Κακοταρίου και των χωριών της ευρύτερης περιοχής δραστηριοπούνταν στην εκμετάλλευση νερόμυλων και νεροτριβών, εκμεταλλευόμενοι τα νερά του Πηνειού· υπάρχουν επ' αυτού και λαογραφικές καταγραφές τραγουδιών σχετιζόμενα με τους νερόμυλους αυτούς. Τέτοιοι μύλοι υπήρξαν λ.χ. του Αθανασόπουλου (Ζούρτσου), του Γιαννόπουλου (Κουρλιαμπάτση), του Xρ. Μπούμπαλη, του Κ. Παπανικολάου, ο Μποσδόμυλος, ο καλογερικός μύλος της Ιεράς Μονής Νοτενών.
Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20/04/1835 και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Φολόης. Την περίοδο 08/03/1841-28/08/1912 αποτέλεσε τμήμα του τότε Δήμου Λαμπείας, προτού αποτελέσει έδρα, με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, της νεοσύστατης τότε Κοινότητας Κακοταρίου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Λασιώνος και υπήρξε έδρα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Κακοταρίου.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Μνημεία-Αξιοθέατα
Στις ανατολικές πλαγιές του «Κακοταροβουνίου» τοποθετείται το λεγόμενο Κάστρο της Οχιάς ή Ωρειάς ή Ωριάς, ευρισκόμενο κοντά στο Κακοτάρι. Στην ίδια με το Κάστρο της Οχιάς ευρύτερη περιοχή σώζεται το ιστορικό και θρησκευτικό μνημείο της «σπηλιάς του Τουρκο-Παναή» (Μπελογιάννη)». Αξιόλογο μνημείο της περιοχής αποτελεί και το γεφύρι «Πετρωτός», ευρισκόμενο κοντά στο συνοικισμό των Ντιναίικων και το Ζωοδότι, το οποίο γεφυρώνει χείμαρρο του Πηνειού.
Πολιτισμός
Στο χωριό δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος, που διοργανώνει το ετήσιο «Αντάμωμα Κακοταραίων», ενώ από τον Σύλλογο Προστασίας της Φύσης και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς Φολόης-Ερυμάνθου ο «Ωλονός» διοργανώνεται φεστιβάλ τσίπουρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας Κατηγορία:Δήμος Λασιώνος
Ελληνική Αστρονομική Εταιρεία
thumb|Η σφραγίδα της ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. Η Ελληνική Αστρονομική Εταιρεία (ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ.), στα αγγλικά Hellenic Astronomical Society (Hel.A.S.), είναι ο επιστημονικός μη κερδοσκοπικός σύλλογος των επαγγελματιών αστρονόμων στην Ελλάδα. Έδρα της είναι το Τμήμα Φυσικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο κυριότερος σκοπός της ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. είναι να προάγει την έρευνα στην αστρονομία και στους στενά συνδεόμενους με αυτή επιστημονικούς κλάδους στην Ελλάδα, καθώς και η ενίσχυση τόσο της δευτεροβάθμιας όσο και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην αστρονομία. Τακτικά μέλη της είναι κάτοχοι διδακτορικού διπλώματος στην αστροφυσική και συναφείς τομείς, ενώ έχει επίσης έκτακτα, συνεργαζόμενα και επίτιμα μέλη.
Ιστορία
Η ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. ιδρύθηκε επίσημα στις 25 Μαΐου 1993. Ο Γιάννης Σειραδάκης, καθηγητής αστρονομίας στο ΑΠΘ, ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από το σχεδιασμό του Καταστατικού της Εταιρείας (στο οποίο συνεισέφεραν επίσης και οι κκ. Δ. Συναχόπουλος, Σ. Αυγολούπης, Χ. Βάρβογλης, Β. Μπαρμπάνης, Σ. Περσίδης, Ν. Σπύρου) καθώς και τα πρώτα της οργανωτικά βήματα. Η τελική μορφή του Καταστατικού παρουσιάστηκε στο 1ο Ελληνικό Αστρονομικό Συνέδριο που έλαβε χώρα στις 21-23 Σεπτεμβρίου 1992 στην Αθήνα και υποστηρίχθηκε από 66 ιδρυτικά μέλη. Τον Ιανουάριο του 1994 ο αριθμός των μελών της ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. έφτασε τα 140 και οι πρώτες εκλογές του Διοικητικού Συμβουλίου έγιναν στις 2 Ιουνίου 1994. Ο σημερινός αριθμός των μελών της ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. είναι περίπου 300 με το 40% αυτών να εργάζονται εκτός της Ελλάδας. Η ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. είναι συνεργαζόμενη επιστημονική εταιρεία (affiliate member) με την Ευρωπαϊκή Αστρονομική Εταιρεία.
Διοίκηση
μικρογραφία|Φωτογραφία των 5 πρώτων Προέδρων της ΕΛ.ΑΣ.ΣΕΤ Πρόεδροι της ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. διετέλεσαν οι ακόλουθοι καθηγητές Πανεπιστημίου:
Εκδόσεις και συνέδρια
Η ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. εκδίδει ετησία από την ίδρυσή της ένα επιστημονικό περιοδικό, τον Ίππαρχο, και από τον Μάρτιο του 1998 ένα μηνιαίο ηλεκτρονικό δελτίο (electronic newsletter), το οποίο διανέμεται στα μέλη της και είναι επίσης διαθέσιμο στον ιστότοπο της Εταιρείας.
Η ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. διοργανώνει επίσης από την ίδρυσή της ένα διεθνές επιστημονικό συνέδριο αστροφυσικής κάθε δύο χρόνια σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδος.
Στις 7 Ιούνιου του 2021 το Δοικοιητικό Συμβούλιο της ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. αποφάσισε να τιμήσει την μνήμη του Γιάννη Χ. Σειραδάκη, πρώην Προέδρου της ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ., και να ονομάσει τη μία από τις 4 προσκεκλημένες ομιλίες του διεθνούς επιστημονικού συνεδρίου που διοργανώνει ως "John H. Seiradakis Plenary Lecture". Ομιλητές υπήρξαν οι:
Στις 26 Ιουνίου 2023 στα πλαίσια του 16ου Συνεδρίου της ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. και με αφορμή τα 30 χρόνια από την ίδρυση της Εταιρείας, διοργανώθηκε ειδική τελετή κατά την οποία τιμήθηκαν όλοι οι πρώην Πρόεδροι της ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ.
Βραβεία
Η ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. απονέμει το βραβείο καλύτερης διδακτορικής διατριβής σε θέματα αστρονομίας κάθε δύο έτη. Ο βραβευμένος, που πρέπει να είναι μέλος της ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. προσκαλείται στο Συνέδριο της Εταιρείας όπου και παρουσιάζει τα αποτελέσματα της εργασίας του. Οι ακόλουθοι διδάκτορες και έχουν λάβει το βραβείο:
Το Σεπτέμβριο του 2020 το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας, μετονόμασε το βραβείο σε "Βραβείο Καλύτερης Διδακτορικής Διατριβής - Αιμίλιος Χαρλαύτης", αποδεχόμενο μια ευγενική χορηγία από την οικογένεια του Δρ. Αιμίλιου Χαρλαύτη, αστροφυσικού και ενεργού μέλους της Εταιρείας που έφυγε από τη ζωή σε νεαρή ηλικία.
Η ΕΛ.ΑΣ.ΕΤ. και τα μέλη της στηρίζουν επίσης συστηματικά τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Αστρονομίας-Αστροφυσικής και Διαστημικής με θέματα για μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου που διοργανώνει κάθε χρόνο η Εταιρεία Αστρονομίας και Διαστήματος του Βόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστρονομικές Εταιρείες
Θάσος Σοφοκλέους
Ο Θάσος Σοφοκλέους είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας την περίοδο 1993-1996 εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Θάσος Σοφοκλέους γεννήθηκε στην Κυθρέα το 1932. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο μαθηματικών. Στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό στην εκπαιδευτική διοίκηση και επιθεώρηση. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός.
Πολιτική διαδρομή
Συμμετείχε στις Βουλευτικές εκλογές του 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ αλλά δεν εξελέγη. Ωστόσο, επειδή το 1993 ο βουλευτής εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας του ΔΗΣΥ, Ιωάννης Κασουλίδης, διορίστηκε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος στην κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, καθήκοντα βουλευτής ανέλαβε ο Θάσος Σοφοκλέους στις 4 Μαρτίου 1993 ως ο επόμενος επιλαχών, για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59 Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ένωση Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων
Η Ένωση Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων ήταν ένα με έδρα την Ελβετία εμπορικό σωματείο το οποίο σχετιζόταν  με την μετάφραση του λογισμικού υπολογιστών (και συναφή υλικά) σε πολλαπλές φυσικές γλώσσες, το οποίο προϋπήρχε από το 1990 έως τον Φεβρουάριο του 2011. Περιελάμβανε μεταξύ των μελών της περισσότερες από τις μεγαλύτερες εταιρίες της τεχνολογίας των πληροφοριών  της εποχής, συμπεριλαμβανομένων των Adobe, Cisco, Hewlett-Packard, η IBM, η McAfee, η Nokia, η Novell και η Xerox.
Η Ένωση Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εκπροσώπηση των εταίρων της στο Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO), και η TermBase eXchange (TBX) πρότυπο που αναπτύχθηκε από LISA και υποβλήθηκε στο ISO το 2007 και έγινε το πρότυπο ISO 30042:2008. Η Ένωση Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων παρουσιάστηκε στο W3C.
Μια σειρά από πρότυπα της Ένωσης Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της OASIS Ανοικτή Αρχιτεκτονική για Συγγραφής XML και Εντοπισμός.
Η Ένωση Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων εκλεισε στις 28 φεβρουαρίου 2011, και η ιστοσελίδα έκλεισε λίγο αργότερα. Στον απόηχο του κλεισίματος της Ένωσης Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων, το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τηλεπικοινωνιακών Προτύπων ξεκίνησε μια Ομάδα Βιομηχανικών Προδιαγραφών  (ISG) για την τοπικοποίηση. Το ISG έχει πέντε στοιχεία: Μια άλλη οργάνωση που δημιουργήθηκε ως απάντηση στο κλείσιμο της 'Ενωσης Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων είναι η Ορολογία για Μεγάλους Οργανισμούς (TerminOrgs), μια κοινοπραξία επαγγελματιών ορολογίας που προωθούν την διαχείριση ορολογιών των βέλτιστων πρακτικών.
Αναφορές
Κατηγορία:Τεχνολογία πληροφοριών
Lisa
Η Lalisa Manobal (προφέρεται και Manoban 27 Μαρτίου 1997), γνωστή απλώς ως Lisa, είναι Ταϊλανδή ράπερ, τραγουδίστρια και χορεύτρια με έδρα τη Νότια Κορέα. Είναι μέλος του γυναικείου συγκροτήματος Blackpink, της εταιρείας YG Entertainment. Η Lisa έκανε τη σόλο πρώτη εμφάνισή της με τον δίσκο Lalisa τον Σεπτέμβριο 2021.
Βιογραφία
Γεννημένη ως Pranpriya Manobal στις 27 Μαρτίου 1997 στην επαρχία Buriram Province της Ταϊλάνδης, αργότερα άλλαξε νόμιμα το όνομά της σε Lalisa, που σημαίνει αυτόν που επαινείται και φέρνει ευημερία. Ως μοναχοπαίδι, ανατράφηκε από την Ταϊλανδή μητέρα της και τον Ελβετό πατριό της. Η μητέρα της ονομάζεται Chitthip Brüschweiler και ο πατριός της ονομάζεται Marco Brüschweiler και είναι γνωστός σεφ, που δραστηριοποιείται στην Ταϊλάνδη. Η Lisa ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της στο Praphamontree School I και II.
Το 2010, η 13-χρονη Lisa πέρασε από οντισιόν για να ενταχθεί στη δισκογραφική εταιρεία YG Entertainment στην Ταϊλάνδη. Από νεαρή ηλικία, εκδήλωσε ένα ενδιαφέρον για την K-Pop και θαύμαζε τους καλλιτέχνες Big Bang, 2ΝΕ1 ενώ επιθυμούσε κάποια στιγμή να ακολουθήσει μια παρόμοια καριέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταϊλανδοί τραγουδιστές
Κάτω Λεχώνια Μαγνησίας
Τα Κάτω Λεχώνια είναι χωριό στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Τα Κάτω Λεχώνια βρίσκονται σε υψόμετρο 80 μέτρα, σε απόσταση περίπου 11 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο ενώ είναι ανάμεσα στη Βροχιά (Α.) και τα Άνω Λεχώνια (ΝΔ.). Είναι κτισμένα σε πεδινή περιοχή, εύφορη από οπωροκηπευτικά και ανθοκαλλιέργιες. Αναφέρονται, την περίοδο της Φραγκοκρατίας, να δίνονται από τον Μιχαήλ Β΄ Κομνηνός Δούκας ως δώρο για τον γάμο της κόρης του στον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο (13ος αιω.) και στη συνέχεια να περνούν στην κυριαρχία των Καταλανών και κατόπιν των Οθωμανών. Την περίοδο της κατοχής, στο κέντρο του χωριού 3 γυναίκες απαγχονίστηκαν από τους Ναζί ως αντίποινα για την αντιστασιακή τους δράση.
Αξιοθέατα
Είναι η εκκλησιά του Αγίου Γεωργίου στην κεντρική πλατεία, το Μοναστηράκι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και η εκκλησία του  Αγίου Νικολάου, στην αρχή της διαδρομής Κάτω Λεχώνια - Άγιος Λαυρέντιος. Το κτίριο κατοικίας, το ελαιοτριβείο και οι αποθήκες στη θέση "Ασβεσταριές" έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο αγροτικής εγκατάστασης "διότι αποτελεί ιδιαίτερα σημαντική και χαρακτηριστική αγροτική εγκατάσταση, που σχετίζεται με την καλλιέργεια και την επεξεργασία της ελιάς, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί στις αρχές του 20ου αιώνα". Οι παραλίες του χωριού "Καρνάγιο" και "του Χατζηβαγγέλλη", είναι από τις πιο κοντινές και εύκολα προσβάσιμες στον Βόλο.
Κάθε χρόνο διοργανώνονται τα «Ανθεστήρια», γιορτή λουλουδιών που σηματοδοτούν την αρμονία φύσης και ανθρώπων, παράλληλα με πολιτιστικές εκδηλώσεις. Γι΄αυτό και τα Κάτω Λεχώνια αποκαλούνται «χωριό των λουλουδιών».
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, το 1883, ως Λεχώνια ή Κάτω Λεχώνια στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Νηλείας. Το 1887 με το ΦΕΚ 114Α - 18/05/1887 ορίστηκε έδρα του δήμου Νηλείας. Το 1940 το όνομά τους διορθώθηκε σε Κάτω Λεχώνια. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Μηνά αποτελούν την κοινότητα Κάτω Λεχωνίων που που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρτέμιδας του Δήμου Βόλου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 1.487 κάτοικοι.
Αναμετάφραση
Ο όρος αναμετάφραση αναφέρεται στην πράξη της «μετάφρασης ενός έργου που έχει ήδη μεταφραστεί στην ίδια γλώσσα» ή στο ίδιο το αναμεταφρασμένο κείμενο. Η αναμετάφραση των κλασικών λογοτεχνικών έργων και θρησκευτικών κειμένων είναι συχνή. Αναμετάφραση μπορεί να πραγματοποιηθεί για πολλούς λόγους, π.χ. για να επικαιροποιηθεί μια παρωχημένη γλώσσα, προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα της μετάφρασης, προκειμένου να αιτιολογηθεί μια αναθεωρημένη έκδοση του κειμένου-πηγή, ή επειδή ο μεταφραστής επιθυμεί να παρουσιάσει μια νέα ερμηνεία ή δημιουργική απάντηση σε ένα κείμενο. Αυτό είναι πιο συχνό στην ποίηση και το θέατρο. Ο ακαδημαϊκός της μετάφρασης Λόρενς Βενούτιέχει υποστηρίξει ότι κείμενα με πολύ μεγάλη πολιτιστική σημασία, συμπεριλαμβανομένων της "Αγίας Γραφής, [...] των επών του Ομήρου, της Θείας Κωμωδίας του Δάντη, τα έργα του Σαίξπηρ, ή  ο Δον Κιχώτης του Θερβάντες, είναι πιθανό να χρειάζονται αναμετάφραση, γιατί διαφορετικό αναγνωστικό κοινό στον απευθυνόμενο πολιτισμό μπορεί να έχει διαφορετικές ερμηνείες, και μπορεί να θέλει να εφαρμόσει τις δικές του αξίες στο κείμενο. Η αναμετάφραση είναι συχνή στον υποτιτλισμό. Είναι λιγότερο συχνή στη μεταγλώττιση και η ανταπόκριση των θεατών δεν είναι πάντα θετική.
Διαφορετικές χρήσεις του όρου
Ο όρος "αναμετάφραση" έχει χρησιμοποιηθεί για να σημαίνει διάφορα πράγματα, συμπεριλαμβανομένης της έμμεσης μετάφρασης ή προωθημένης μετάφρασης, όταν ένα κείμενο έχει μεταφραστεί σε μία γλώσσα και, στη συνέχεια, η μετάφραση αυτή μεταφράζεται σε μια επιπλέον γλώσσα. Στις Μεταφραστικές Σπουδές, η αποδεκτή έννοια θεωρείται πλέον μια νέα μετάφραση στην ίδια γλώσσα-στόχο του ήδη μεταφρασμένου έργου.
Θεωρία της Αναμετάφρασης
Σε ένα τεύχος του μεταφραστικού περιοδικού Palimpsestes του 1990, ο Πολ Μπένσιμον και ο Αντουάν Μπέρμαν έθεσαν ευθέως αυτό που είναι γνωστό ως η «υπόθεση αναμετάφρασης». Ισχυρίστηκαν ότι η πρώτη μετάφραση ενός κειμένου σε μια συγκεκριμένη γλώσσα τείνει να προσαρμόσει το κείμενο με τους κανόνες και τις συμβάσεις της γλώσσας-στόχου και του πολιτισμού της, ενώ αργότερα οι μεταφράσεις τείνουν να μένουν πιο κοντά στο πρωτότυπο, γιατί αν ένα κείμενο μεταφράζεται ξανά, είναι επειδή το κύρος του στη νέα κουλτούρα έχει επιφέρει μια δεύτερη (ή περαιτέρω) μετάφραση. [6] [7] Η υπόθεση έχει εξεταστεί από έναν αριθμό μετέπειτα μελετητών οι οποίοι έχουν δηλώσει ότι είναι πολύ απλοϊκή. Σε ένα άρθρο για την αναμετάφραση στη Φινλανδία ο Παλοπόσκι και o Κοσκινέν υποστηρίζουν ότι παρόλο που πολλές αναμεταφράσεις είναι σύμφωνες με το μοντέλο Μπέρμαν και Μπένσιμον, «δεν υπάρχουν εγγενείς ιδιότητες στη διαδικασία της αναμετάφρασης που θα υπαγόρευαν μια κίνηση από οικίες στρατηγικές προς περισσότερο ξένες».
Αναφορές
Κατηγορία:Μετάφραση Κατηγορία:Λογοτεχνία
Φρανσίσκο ντε Μιράντα
Ο Φρανσίσκο ντε Μιράντα (ισπανικά:Sebastián Francisco de Miranda y Rodríguez de Espinoza, 28 Μαρτίου 1750-14 Ιουλίου 1816) ήταν στρατιωτικός ηγέτης και επαναστάτης με καταγωγή από τη Βενεζουέλα της Λατινικής Αμερικής. Αν και τα σχέδια του περί ανεξαρτησίας των ισπανικών αποικιών απέτυχαν μνημονεύεται ως ο πρόδρομος του Σιμόν Μπολίβαρ. Η ζωή του ήταν ρομαντική και συνάμα περιπετειώδης. Ήταν μέλος τριών ιστορικά και πολιτικά σημαντικών κινημάτων της εποχής του: στην Αμερικανική Επανάσταση, στη Γαλλική Επανάσταση και στη Λατινοαμερικανική Επανάσταση. Ήταν ιδεαλιστής με όραμα την απελευθέρωση και την ενοποίηση όλων των ισπανόφωνων χωρών της Αμερικής.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Φρανσίσκο ντε Μιράντα γεννήθηκε στο Καράκας της Βενεζουέλας. Πατέρας του ήταν ο Σεμπαστιάν ντε Μιράντα Ραβέλο, μετανάστης από τα Κανάρια νησιά και πετυχημένος και πλούσιος έμπορος. Η μητέρα του, Φρανθίσκα Αντόνια Ροντρίγκεθ ντε Εσπινόζα, εθεωρείτο εύπορη. Επομένως, ο Μιράντα μεγάλωσε σε εύπορη οικογένεια και απολάμβανε τα οφέλη μιας πλούσιας ανατροφής.
Εκπαίδευση
Ο Μιράντα ξεκίνησε τις σπουδές του στις 10 Ιανουαρίου 1762 στο Βασιλικό Παπικό Πανεπιστήμιο του Καράκας, όπου σπούδασε λατινικά, γραμματική του Αντόνιο ντε Νεμπρίχα και κατήχηση για 2 έτη.
Μέχρι το 1766 συνέχισε τις σπουδές του μελετώντας τα έργα των Κικέρωνα και Βιργιλίου και γραμματική, ιστορία, γεωγραφία και αριθμητική. Το 1767 έλαβε το πτυχίο απολυτήριου στις ανθρωπιστικές σπουδές. Άγνωστο παραμένει αν έλαβε ποτέ τον τίτλο του ιατρού, αν και ο ίδιος σε δήλωση του είπε ότι τον έλαβε.
Η σχέση του με την Ελλάδα
Στην τρίμηνη παραμονή του επισκέπτεται τους σημαντικότερους ιστορικούς τόπους στους οποίους έλαβαν χώρα σπουδαίες μάχες. Επισκέπτεται Ζάκυνθο, Πάτρα, Κόρινθο, Αθήνα, Πειραιά, Σαλαμίνα και Μαραθώνα. Σημαντική θεωρείται και η αγάπη του για την αρχαία ελληνική γραμματεία με πάνω από 150 τόμοι Ελλήνων κλασσικών να βρίσκονται στην βιβλιοθήκη του.
Τιμητικές διακρίσεις
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Βόρειος πυλώνας, Στήλη 4).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βενεζουελάνοι επαναστάτες Κατηγορία:Πολιτικοί της Βενεζουέλας Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Ο γάμος του Κρετσίνσκι
Ο γάμος του Κρετσίνσκι (ρωσικά: Свадьба Кречинского, Svadba Krechinskogo) είναι κωμωδία σε τρεις πράξεις του Αλεξάντερ Σούχοβο-Κομπίλιν, που γράφτηκε το 1854 και παίχτηκε για πρώτη φορά στη Μόσχα στις 28 Νοεμβρίου 1855. Η πρώτη έκδοση ήταν στο περιοδικό Sovremennik το 1856.
Το έργο βασίζεται σε μια ιστορία που κυκλοφορούσε στην κοινωνία της Μόσχας για έναν απατεώνα των κοσμικών κύκλων που εξαπάτησε έναν τοκογλύφο δίνοντάς του για ενέχυρο ένα ψεύτικο κόσμημα. Της κυκλοφορίας του έργου είχε προηγηθεί ένα δράμα: ο συγγραφέας, κατηγορούμενος για τη δολοφονία της ερωμένης του, φυλακίστηκε και έγραψε την κωμωδία στη φυλακή.
Είναι το πρώτο μέρος της δραματικής τριλογίας του Σούχοβο-Κομπίλιν Σκηνές από το παρελθόν, η οποία περιλαμβάνει επίσης τα έργα Η υπόθεση (1861) και Ο θάνατος του Ταρέλκιν (1869).
Πράξη πρώτη
Η δράση ξεκινά στο διαμέρισμα του γαιοκτήμονα Μουρόμσκι στη Μόσχα. Ο ηλικιωμένος προτιμά τη ζωή στο κτήμα του, αλλά πείστηκε από την Άννα Αντόνοβνα Ατούγιεβα, θεία της κόρης του Λίντοτσκα, να περάσει τον χειμώνα στην πόλη. Οι δυο τους συζητούν για το μέλλον της εικοσάχρονης κοπέλας και η διαμάχη περιστρέφεται γύρω από τους πιθανούς μνηστήρες. Ο Μουρόμσκι επαινεί τον γαιοκτήμονα Βλαντιμίρ Νέλκιν, γείτονά του, σοβαρό άνθρωπο και αδιάφορο για την κοσμική ζωή ενώ η Ατούγιεβα λατρεύει τη μεγαλοπρέπεια και θα ήθελε να δει έναν άντρα του καλού κόσμου ως σύζυγο για την ανιψιά της.
Η Λίντοτσκα λέει στη θεία της ότι ο Μιχαήλ Κρετσίνσκι της έκανε πρόταση γάμου σε ένα χορό και τον έχει ερωτευτεί - η θεία αναλαμβάνει να πείσει τον πατέρα της. Ο Κρετσίνσκι επισκέπτεται το σπίτι του Μουρόμσκι όλο τον χειμώνα, αλλά λίγα είναι γνωστά για αυτόν, αν και αρκετά για να ξετρελάνει τη θεία και τη Λίντοτσκα. Είναι όμορφος, χορεύει υπέροχα, μιλάει άριστα γαλλικά, έχει τον πιο εκλεκτό κύκλο γνωριμιών στην υψηλή κοινωνία! Φαίνεται επίσης ότι έχει ένα κτήμα κάπου στην επαρχία ... Και τι αριστοκρατικούς τρόπους έχει! Τι γοητευτική γενναιοδωρία! Τι εξαίσιο γούστο!
Εν τω μεταξύ, ο Νέλκιν, ο νεαρός ερωτευμένος με τη Λίντοτσκα, μαθαίνει ότι ο Κρετσίνσκι έχει κακή φήμη, παίζει χαρτιά και έχει σπαταλήσει την περιουσία του. Στο τέλος της πράξης, όμως, ο πατέρας αιφνιδιάζεται από τον Κρετσίνσκι και τη θεία και επειδή και η κόρη του είναι αποφασισμένη να τον παντρευτεί, τελικά συμφωνεί. Ο Νέλκιν αποφασίζει να τον παρακολουθήσει.
Δεύτερη πράξη
μικρογραφία|Πορτρέτο του [[Αλεξάντρ Σούχοβο-Κομπίλιν (1847)]] Το σκηνικό αυτής και της επόμενης πράξης είναι το διαμέρισμα του Κρετσίνσκι. Από τον υπηρέτη του Φιοντόρ, μαθαίνουμε ότι ο Κρετσίνσκι ήταν πλούσιος, αλλά σπατάλησε την περιουσία του με συνεχείς διασκεδάσεις στην υψηλή κοινωνία και κυρίως στα χαρτιά. Στο μεταξύ όλα του τα χρήματα έχουν τελειώσει. Από τους προσωπικούς του φίλους, έμεινε μόνο ο Ράσπλιουεφ.
Σε έναν μονόλογο, ο Κρετσίνσκι αποκαλύπτει το σχέδιό του να εγκαταλείψει τη νύφη αμέσως μετά το γάμο και να ταξιδέψει στην Αγία Πετρούπολη για να αυξήσει την αναμενόμενη προίκα (1.500 ψυχές και 200.000 ρούβλια) στα χαρτιά. Ξαφνικά, οι πιστωτές αρχίζουν να καταφθάνουν: ένας αμαξάς, μια πλύστρα, ένας έμπορος ξύλων και ο ιδιαίτερα ανησυχητικός έμπορος Στσέμπνιοφ, που απαιτεί την εξόφληση του χρέους αλλιώς θα ενημερώσει τον μελλοντικό πεθερό του. Ο Κρετσίνσκι στέλνει τον Ράσπλιουεφ να δανειστεί χρήματα, ωστόσο αυτός επιστρέφει άπρακτος.
Η διέξοδος βρίσκεται σε μια ψεύτικη καρφίτσα που βρέθηκε στο γραφείο του. Θυμάται ότι η Λίντοσκα έχει ακριβώς την ίδια, αλλά με διαμάντια, έτσι της γράφει ένα γράμμα ζητώντας της να του τη στείλει με τον Ράσπλιουεφ. Ο Κρετσίνσκι παίρνει τις δύο παρόμοιες καρφίτσες και πηγαίνει στον τοκογλύφο Μπεκ, τον οποίο εξαπατά δείχνοντάς του πρώτα την αυθεντική και στη συνέχεια αλλάζοντάς την με την ψεύτικη. Επιστρέφοντας με ένα σωρό χρήματα, ζητά από τον Ράσπλιουεφ να πληρώσει τους πιστωτές και ανακοινώνει ότι το βράδυ, όταν η νύφη και ο πατέρας της θα έλθουν στη γιορτή που ετοιμάζει, η καρφίτσα θα επιστραφεί στη μνηστή του.
Τρίτη πράξη
Κατά τη διάρκεια του δείπνου στο διαμέρισμα του Κρετσίνσκι, εμφανίζεται ο Νέλκιν και ενημερώνει τους καλεσμένους ότι ο Κρετσίνσκι είναι κατάχρεος και απατεώνας: έλαβε μια διαμαντένια καρφίτσα από τη νύφη και την έβαλε ενέχυρο στον τοκογλύφο. Όλοι ταράζονται. Τότε, ο Κρετσίνσκι βγάζει την καρφίτσα, τη δίνει στη Λίντοσκα και μετά διώχνει τον αντίζηλό του ως συκοφάντη. Ο Μουρόμσκι ζητά συγγνώμη από τον μελλοντικό γαμπρό του για την προηγούμενη δυσπιστία του. Με πρόταση του γαμπρού αποφασίζουν ο γάμος να γίνει την επόμενη μέρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσικά θεατρικά έργα
Φαμ φατάλ
Η φαμ φατάλ (γαλλικά: femme fatale), μερικές φορές ονομάζεται μοιραία γυναίκα ή δαιμόνισσα, είναι αναγνωρίσιμος χαρακτήρας μυστηριώδους, όμορφης και σαγηνευτικής γυναίκας της οποίας οι γοητείες της παγιδεύουν εραστές, οδηγώντας τους συχνά σε θανατηφόρες παγίδες. Η ικανότητά της να μαγεύει, να δελεάζει και να υπνωτίζει το θύμα της σαν ξόρκι πολλές φορές θεωρείται υπερφυσική και γι' αυτό σήμερα εξακολουθεί να περιγράφεται συχνά ως μάγισσα, γόησσα, σειρήνα, που έχει εξουσία στους άνδρες.
Η ονομασία είναι γαλλική και μεταφράζεται ως "μοιραία γυναίκα". Μια φαμ φατάλ προσπαθεί να επιτύχει τον κρυμμένο σκοπό της χρησιμοποιώντας γυναικεία τεχνάσματα όπως η ομορφιά, γοητεία και η σεξουαλικότητα. Σε πολλές περιπτώσεις, η στάση της απέναντι στη σεξουαλικότητα είναι ελκυστική, ενδιαφέρουσα ή επιπόλαια. Σε ορισμένες περιπτώσεις, χρησιμοποιεί ψέματα ή εξαναγκασμούς και όχι γοητεία. Μπορεί επίσης να κάνει χρήση κάποιου φονικού όπλου.
Ιστορία
Η φαμ φατάλ υπάρχει στην ιστορία, τη λαογραφία και τους μύθους πολλών πολιτισμών. Αρχαία μυθικά παραδείγματα περιλαμβάνουν την Λίλιθ, Κίρκη, Μήδεια, Κλυταιμνήστρα. Τα ιστορικά παραδείγματα περιλαμβάνουν την Κλεοπάτρα και τη Μεσσαλίνα, καθώς και τις Βιβλικές φιγούρες Ιεζάβελ και Σαλώμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναπαραστάσεις γυναικών
Εθνικό άθλημα
Ως εθνικό άθλημα αναφέρεται ένα παιχνίδι που θεωρείται ότι είναι εγγενές κομμάτι της κουλτούρας ενός έθνους. Ορισμένα αθλήματα είναι de facto (μη καθιερωμένα από το νόμο) εθνικά αθλήματα, όπως το μπέιζμπολ στις Ηνωμένες Πολιτείες και το κρίκετ είναι στην Αγγλία, ενώ άλλα είναι de jure (καθιερωμένα από το νόμο) εθνικά αθλήματα, όπως το λακρός και το χόκεϊ επί πάγου στον Καναδά. Αυτά τα αθλήματα δεν πρέπει απαραίτητα να είναι τα πιο δημοφιλή, όπως το ποδόσφαιρο, η καλαθοσφαίριση ή το μπέιζμπολ, αλλά θεωρούνται ευρέως διαδεδομένα για τη χώρα ή σημαντικά για τον πολιτισμό της.
Σπίρου Χαρέτ
Ο Σπίρου Χαρέτ (Spiru C. Haret, 15 Φεβρουαρίου 1851 – 17 Δεκεμβρίου 1912) ήταν Ρουμάνος μαθηματικός, αστρονόμος και πολιτικός αρμενικής καταγωγής. Ο Χαρέτ συνεισέφερε στο πρόβλημα των Ν σωμάτων στην ουράνια μηχανική, αποδεικνύοντας ότι η χρήση μιας προσεγγίσεως τρίτου βαθμού για διαταράσσουσες δυνάμεις συνεπάγεται την αστάθεια των μεγάλων ημιαξόνων των τροχιών, και εισάγοντας την έννοια των διαταραχών μη περιοδικού αποτελέσματος (secular perturbations) σε σχέση με την παραπάνω απόδειξη.
Ως πολιτικός, κατά τη διάρκεια των τριών θητειών του ως υπουργού Παιδείας ο Χαρέτ πραγματοποίησε μεταρρυθμίσεις σε βάθος, εκσυγχρονίζοντας το ρουμανικό εκπαιδευτικό σύστημα. Επίσης, ίδρυσε το αστεροσκοπείο του Βουκουρεστίου. Το 1892 έγινε πλήρες μέλος της Ρουμανικής Ακαδημίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χαρέτ γεννήθηκε στο Ιάσιο, σε μία παλαιά αρμενική οικογένεια της πόλης, και επέδειξε από νωρίς ταλέντο για τα μαθηματικά, συγγράφοντας δύο σχετικά διδακτικά βιβλία (το ένα στην άλγεβρα και το άλλο στην τριγωνομετρία) όταν ήταν ακόμα μαθητής γυμνασίου. Το 1869 εισάχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου, όπου σπούδασε φυσική και μαθηματικά. Το 1870, όντας φοιτητής, έγινε καθηγητής των μαθηματικών στο Σεμινάριο Nifon στο Βουκουρέστι, αλλά παραιτήθηκε μετά από ένα έτος προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του.
Μετά την αποφοίτησή του, ο Χαρέτ νικήσε σε έναν διαγωνισμό που είχε διοργανώσει ο Τίτος Μαγιορέσκου και κέρδισε μία υποτροφία για σπουδές μαθηματικών στη Σορβόννη. Εκεί απέκτησε τίτλους σπουδών στα μαθηματικά το 1875 και στη φυσική το 1876. Δύο χρόνια αργότερα, στις 18 Ιανουαρίου 1878, πήρε το διδακτορικό του υπερασπιζόμενος τη διατριβή του με τίτλο Sur l’invariabilité des grandes axes des orbites planétaires (Επί του αμετάβλητου των μεγάλων αξόνων των πλανητικών τροχιών). Επικεφαλής της εξεταστικής επιτροπής ήταν ο Βικτόρ Πυζέ. Σε αυτή την εργασία, ο Χαρέτ απέδειξε ένα θεμελιώδες αποτέλεσμα για το πρόβλημα των Ν σωμάτων στην αστρονομία και η διατριβή του δημοσιεύθηκε στον τόμο XVIII των Annales de l' Observatoire de Paris. Ο Χαρέτ υπήρξε ο πρώτος Ρουμάνος που απέκτησε διδακτορικό στο Παρίσι.