cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σλος Χάρτχαϊμ
Στέγαση του Τ-4
Όταν τέθηκε σε εφαρμογή το Πρόγραμμα Ευθανασίας T-4, το Σλος Χάρτχαϊμ ήταν από τα πρώτα οικήματα που επιλέχθηκαν ως εγκατάσταση για την εφαρμογή του. Δημιουργήθηκε ένας θάλαμος αερίων, διαστάσεων 5,8 μ x 3,8 μ. και ύψους 2,7 μ. Όπως σε όλα τα ανάλογα ιδρύματα, ήταν καμουφλαρισμένος σε λουτρό και μπορούσε να χωρέσει περίπου 150 άτομα. Κατασκευάσθηκαν, επίσης, δύο (τουλάχιστον) κρεματόρια, ένα στην ανατολική πλευρά της εσωτερικής αυλής και ένα στην ίδια την αυλή. Τα γραφεία της διοίκησης στεγάστηκαν στους επάνω ορόφους, ενώ ο χώρος εξόντωσης βρισκόταν, όπως προαναφέρθηκε, στο ισόγειο. Στην δυτική πλευρά του κτηρίου κατασκευάσθηκε, επίσης, μια ξύλινη προέκταση, η οποία χρησίμευε ως χώρος πρώτης υποδοχής των "ασθενών". Ο χώρος αυτός είχε κατασκευασθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε η άφιξή τους να περνά απαρατήρητη από τους διερχόμενους ή τους γείτονες.
Η πρώτη εφαρμογή του σχεδίου στο Χάρτχαϊμ πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 1940: Θανατώθηκαν με αέριο 633 άτομα, τα οποία είχαν μεταφερθεί εκεί με τα γκρίζα λεωφορεία της "Gekrat", τα οποία οδηγούσαν τέσσερεις οδηγοί από το προσωπικό του Προγράμματος. Όταν η διαδικασία θανάτωσης ολοκληρώθηκε και πριν αποτεφρωθούν τα πτώματα, αφαιρέθηκαν από αυτά όλα τα χρυσά δόντια που τυχόν είχαν. Την επίβλεψη του θαλάμου αερίου και, πολλές φορές, τον χειρισμό του, επέβλεπε ο Γιόζεφ Βαλάστα (Josef Vallasta). Το Ίδρυμα διευθυνόταν, ως προς τον ιατρικό του προσανατολισμό, από τον ψυχίατρο του Λιντς Δρα Ρούντολφ Λονάουερ (Rudolf Lonauer), με βοηθό τον Δρα Γκέοργκ Ρένο ( Georg Renno) από το Στρασβούργο. Αυτοί οι δύο ήσαν οι υπεύθυνοι για την εξόντωση των ασθενών. Διοικητικά το Ίδρυμα διευθυνόταν από τον Λοχαγό (της Αστυνομίας αρχικά, των SS αργότερα) Κρίστιαν Βιρτ (Christian Wirth), ο οποίος είχε την ευθύνη ολόκληρου του προσωπικού και της ασφάλειας του Ιδρύματος και επέβλεπε την εφαρμογή του Προγράμματος. Βοηθοί του ήταν οι Φραντς Στανγκλ και Φραντς Ραϊχλάιτνερ (Franz Reichleitner), επιθεωρητές της Αστυνομίας (Kripo).
Ο πληθυσμός της περιοχής, όμως, σύντομα άρχισε να υποπτεύεται ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το Ίδρυμα. Οι περίοικοι έβλεπαν τα γκρί λεωφορεία να μεταφέρουν στο Χάρτχαϊμ ασθενείς, όμως δεν έβλεπαν ποτέ κάποιους από αυτούς να αναχωρούν. Σύντομα, κάποιοι συνδύασαν την άφιξη του λεωφορείου με τον μαύρο καπνό που αναδυόταν λίγη ώρα μετά από την καπνοδόχο του κτηρίου. Φήμες άρχισαν να διαδίδονται στην περιοχή, ιδιαίτερα επειδή ο καπνός διέχεε στην ατμόσφαιρα οσμές καμένης σάρκας και καμένων μαλλιών. Η διοίκηση του Ιδρύματος αναγκάστηκε να εκδώσει ανακοίνωση ότι - δήθεν - στο κτήριο καιγόταν χρησιμοποιημένο μηχανέλαιο, ωστόσο η ανακοίνωση δεν έπεισε, αν και συνοδεύτηκε από την απειλή σύλληψης όποιου ισχυριζόταν το αντίθετο. Το Χάρτχαϊμ ακολούθησε την ίδια μοίρα με τα υπόλοιπα κέντρα ευθανασίας: Η λειτουργία τους ανεστάλη (επίσημα) στα τέλη Αυγούστου του 1941, ύστερα από διαταγή του ίδιου του Χίτλερ και αφού είχαν θανατωθεί εκεί περίπου 12.700 ασθενείς. Ωστόσο, το Χάρτχαϊμ συνέχισε να λειτουργεί ως κέντρο εξόντωσης, αυτή τη φορά όχι ασθενών στα πλαίσια του Τ-4, αλλά κρατουμένων από Στρατόπεδα συγκέντρωσης. Όπως ήταν φυσικό, οι πρώτοι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν από το γειτονικό Μαουτχάουζεν, μερικοί, μάλιστα, είχαν οικειοθελώς προσφερθεί για την μεταφορά τους σε "άλλο στρατόπεδο, που έμοιαζε με σανατόριο". Θανατώθηκαν, έτσι, στο Χάρτχαϊμ Ρώσοι αιχμάλωτοι πολέμου, Εβραίοι, Μάρτυρες του Ιεχωβά και μουσουλμάνοι κρατούμενοι που μεταφέρονταν από το Νταχάου, το Γκρος-Ρόζεν και το Στρατόπεδο συγκέντρωσης Φλόσενμπεργκ. Ο συνολικός αριθμός των θυμάτων αυτών υπολογίζεται περίπου σε 20.000.
Η τελευταία εξόντωση κρατουμένων έγινε στις 11 Δεκεμβρίου 1944. Ύστερα από αυτήν, άλλοι κρατούμενοι του Μαουτχάουζεν μεταφέρθηκαν εκεί και εργάστηκαν για την κατεδάφιση των εγκαταστάσεων του θαλάμου αερίων και των κρεματορίων. Το προσωπικό φρόντισε να καταστρέψει όλα τα σχετικά αρχεία, ωστόσο η Συμμαχική Επιτροπή Έρευνας ανακάλυψε στο Χάρτχαϊμ ένα μικρό κιβώτιο με στατιστικά στοιχεία, με βάση τα οποία καταβλήθηκε προσπάθεια προσδιορισμού του αριθμού των θυμάτων στο Ίδρυμα.
Σήμερα
Το 1954 τα δωμάτια του κάστρου μετατράπηκαν προσωρινά σε διαμερίσματα προς ενοικίαση αλλά μόνο το 1969 κατασκευάσθηκε ένα μνημείο στα σημεία του κτηρίου που είχαν χρησιμοποιηθεί στις θανατώσεις των θυμάτων. Το 1995 δημιουργήθηκε ο Σύλλογος του Σλος Χάρτχαϊμ (Verein Schloss Hartheim) με στόχο την περαιτέρω διερεύνηση των γεγονότων που διαδραματίσθηκαν εκεί. Παράλληλα δημιούργησε στο κτήριο ένα μικρό μουσείο.
Κρατικός Αερολιμένας Ρόδου «Διαγόρας»
Ο Διεθνής Αερολιμένας «Διαγόρας» Ρόδου (IATA: RHO, ICAO: LGRP, ΥΠΑ: ΚΑΡΔ) βρίσκεται στη Ρόδο, 16 χλμ νοτιοδυτικά της πόλης της Ρόδου, στο χωριό Παραδείσι.
Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 28 Ιουνίου 1977, αντικαθιστώντας το ξεπερασμένο για πολιτική χρήση αεροδρόμιο που βρισκόταν μερικά χιλιόμετρα ανατολικότερα, στην περιοχή των Μαριτσών, και το οποίο σήμερα είναι στρατιωτικό με κωδικό ICAO: LGRD. Το δάπεδο στάθμευσης αεροσκαφών καλύπτει συνολική έκταση 110.600 τ.μ. με δυνατότητα στάθμευσης 13 αεροσκαφών, ενώ το κτήριο του αεροσταθμού έχει έκταση 20.753 τ.μ., με χωρητικότητα 1.700 επιβατών, με τα έργα επέκτασης και βελτίωσης να συνεχίζονται. Από το 2000 ο έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας υποστηρίζεται από ραντάρ προσέγγισης, ενώ υπάρχει και αυτοματοποιημένο σύστημα διαχείρισης σχεδίων πτήσης. Το αεροδρόμιο λειτουργεί όλες τις μέρες και ώρες του χρόνου, ενώ προσφέρονται υπηρεσίες όπως ενοικίαση αυτοκινήτων, στάθμευση αυτοκινήτων, κατάστημα αφορολογήτων ειδών.
Στατιστικά στοιχεία
Τα στοιχεία αντλούνται από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) μέχρι το 2015 και από το 2016 και μετά από την επίσημη ιστοσελίδα του αεροδρομίου.
Διατμητικοί άνεμοι
Στην περιοχή του αεροδρομίου παρατηρούνται συχνά διατμητικοί άνεμοι, οι οποίοι μπορούν να αποτελέσουν σοβαρό κίνδυνο για τις πτήσεις. Για το λόγο αυτό πολλές φορές είναι πιθανό να ματαιωθούν πτήσεις από και προς το αεροδρόμιο, όταν πνέουν άνεμοι άνω των 5 μποφόρ. Ενδεικτικά, οι Ολυμπιακές Αερογραμμές συστήνουν στους πιλότους τους να μην προσγειώνονται ή απογειώνονται όταν πνέουν άνεμοι νότιοι ή νοτιοανατολικοί (από 110° μέχρι 180°), ταχύτητας άνω των 15 κόμβων, ενώ ανάλογες συστάσεις υπάρχουν και στο Εγχειρίδιο Αεροναυτικών Πληροφοριών της Ελλάδας (AIP Greece).
Συμβάντα
Στις 21 Μαρτίου 2007 και ώρα 10:15 π.μ. αεροσκάφος των Ολυμπιακών Αερογραμμών, τύπου ATR 42-320 με στοιχεία νηολογίου SX-BIC, προερχόμενο από Θεσσαλονίκη, εξήλθε του διαδρόμου κατά την προσγείωση και τροχοδρόμησε παράλληλα αυτού για 150 μέτρα, με αποτέλεσμα να σπάσει το ελαστικό και η ζάντα του αριστερού εξωτερικού τροχού. Το αεροσκάφος επανήλθε στο διάδρομο και συνέχισε την τροχοδρόμηση μέχρι το χώρο στάθμευσης, χωρίς να τραυματιστεί κανένας από τους 29 επιβάτες ή τα τρία μέλη πληρώματος. Το πόρισμα των εμπειρογνωμόνων αποφάνθηκε ότι τα ελαφρώς υπερυψωμένα φρεάτια καλωδίων τα οποία προκάλεσαν τις ζημιές στο αεροσκάφος ήταν αντίθετα με τους διεθνείς κανονισμούς περί προδιαγραφών αεροδρομίων και σύστησε τη συμμόρφωση με αυτές τις προδιαγραφές. Ευθύνες επίσης αποδόθηκαν και στον πιλότο, καθώς δεν ακολούθησε το εγχειρίδιο λειτουργίας των Ολυμπιακών Αερογραμμών που υπαγόρευε να ματαιωθεί η προσγείωση λόγω έντονων ανέμων στην περιοχή του αεροδρομίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ροδος Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρόδο
Ρέιμοντ Ρόμπινς
Ο Ρέιμοντ Ρόμπινς (αγγλικά: Raymond Robins, 17 Σεπτεμβρίου 1873, Στέιτεν Άιλαντ, Νέα Υόρκη – 26 Σεπτεμβρίου 1954) ήταν Αμερικανός οικονομολόγος και συγγραφέας. Ήταν υπέρμαχος της συνδικαλισμένης εργασίας και των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας με κυβέρνηση Μπολσεβίκων.
Βιογραφία
Μετά από οικονομικά προβλήματα, ο πατέρας του άφησε τα παιδιά στη φροντίδα της μητέρας τους και έφυγε να ασχοληθεί με την εξόρυξη στο Κολοράντο. Όταν η μητέρα του πήγε σε ψυχιατρείο, η ανατροφή του αφέθηκε στους συγγενείς. Μορφώθηκε ιδιωτικά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1890 εργάσθηκε σαν ανθρακωρύχος στο Τενεσί και στο Κολοράντο. Μετά από μια κακή νομική εμπειρία σε μια συμφωνία γης, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Τζόρτζ Ουάσιγκτον (τότε Πανεπιστήμιο Κολούμπια) απ’ όπου αποφοίτησε το 1896. Προσχώρησε και αυτός στην εξόρμηση χρυσού του Κλοντάικ το 1897, όπου έβγαλε κάποια χρήματα, ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό, και έγινε πάστορας (ιερέας) της Κονγκρεγκασιοναλιστικής εκκλησίας στη Νομ της Αλάσκας. Το 1900 μετακόμισε στο Σικάγο. Συνδέθηκε εκεί με την κοινωνική εργασία το 1902 ως το 1905, και ήταν μέλος του Συμβουλίου Εκπαίδευσης του Σικάγο από το 1906 ως το 1909. Υπηρέτησε επίσης ως ειδικός των κοινωνικών υπηρεσιών για τους Άνδρες και Θρησκεία Κίνημα προς τα Μπρος το 1911-12 και έκανε παγκόσμια περιοδεία για τα συμφέροντά του το 1913. Ήταν επικεφαλής της Εθνικής Χριστιανικής Κοινωνικής Ευαγγελικής καμπάνιας το 1915.
Ταυτίστηκε με το Προοδευτικό Κόμμα και υπηρέτησε ως πρόεδρος της Πολιτειακής Κεντρικής Επιτροπής. Το 1914 ήταν υποψήφιος του κόμματος στο Ιλινόις για Γερουσιαστής των ΗΠΑ, και ήταν προσωρινός και μόνιμος πρόεδρος του Προοδευτικού Εθνικού Συνεδρίου το 1916.
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συνδέθηκε με το έργο της Y.M.C.A. (ΧΕΝ) και του Ερυθρού Σταυρού στη Γαλλία. Το 1917, ήταν επικεφαλής της εκστρατείας του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού στη Ρωσία, και εργάστηκε χωρίς επιτυχία για την καθιέρωση διπλωματικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, όμως μερικά χρόνια αργότερα, το 1933, κατάφερε να πείσει τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ να ανταλλάξει πρεσβευτές. Με την επιστροφή του από την εκστρατεία του 1917, παρουσίασε μια λεπτομερή έκθεση για τις συνθήκες στη Ρωσία, η οποία προκάλεσε πολύ συζήτηση εξ αιτίας της υποτιθέμενης ροπής της έκθεσης προς το Σοβιετικό κίνημα. Αν και όχι συμπαθών από ιδεολογία με το αποτέλεσμα της Ρωσικής Επανάστασης του 1917, αντιλαμβανόταν ότι ήταν δημοφιλής, και ότι οι αντεπαναστατικές προσπάθειες ήταν αντιπαραγωγικές.
Οικογένεια
Η ηθοποιός και συγγραφέας Ελίζαμπεθ Ρόμπινς ήταν αδελφή του. Το 1905, παντρεύτηκε τη συνδικαλίστρια Μάργκαρετ Ντρέιερ Ρόμπινς.
Φρούτο του δράκου
thumb|230px|Το φρούτο του δράκου ή δρακόγια μικρογραφία|Πιτάγια με κόκκινη σάρκα Φρούτο του δράκου ή δρακόγια είναι η ονομασία των καρπών αρκετών κάκτων, κυρίως του γένους Υλοκέρεος    (Hylocereus). Είναι δημοφιλές στην Νοτιοανατολική Ασία. Λέγεται επίσης φρούτο δράκος (dragon fruit) ή Πιτάγια (Pitaya), λόγω της εξωτερικής του επιφάνειας που θυμίζει τις φολίδες του δράκου. Εξωτερικά ο καρπός έχει ροζ χρώμα, ενώ το εσωτερικό του είναι άσπρο με μαύρους κόκκους που θυμίζουν ακτινίδιο.
Οι κάκτοι του γένους Υλοκέρεος κατάγονται από την Νότια και Κεντρική Αμερική και το Μεξικό. Οι κάκτοι καλλιεργούνται επίσης στην Νοτιοανατολική Ασία (Ινδονησία, Βιετνάμ, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Σρι Λάνκα, Μπανγκλαντές και Μαλαισία). Επίσης, βρίσκονται στην ανατολική Μεσόγειο, κυρίως στο Ισραήλ, στην Ελλάδα σε νησιά όπως η Ρόδος και η Κρήτη, στην Τουρκία και στην Παλαιστίνη, τη βόρεια Αυστραλία, τη Χαβάη και τη νότια Κίνα. Οι κάκτοι μεταφέρθηκαν μαζί με τους Ευρωπαίους. Οι κάκτοι αυτού του είδους ανοίγουν τα άνθη τους κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η γεύση του είναι υπόγλυκη και έχει ελάχιστες θερμίδες, ενώ βοηθάει και στο αδυνάτισμα. Καταναλώνεται ως φρούτο, τσάι, ή χυμός ο οποίος είναι πολύ δροσιστικός. Είναι αρκετά διαδεδομένο στις περιοχές της Ινδοκίνας. Το φρούτο δρακόγια είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, σίδηρο, ασβέστιο, φώσφορο, βιταμίνη E και βιταμίνη C. Δεν υπάρχουν προς το παρόν επαρκείς μελέτες που να επιβεβαιώνουν ότι το φρούτο του δράκου, βελτιώνει σημαντικά την όραση και βοηθάει στα προβλήματα άσθματος, καθώς και στον βήχα.
Έρευνα επαναπροσδιορισμού φαρμάκων για την COVID-19
Η επανατοποθέτηση φαρμάκων (επίσης γνωστή ως επανατοποθέτηση φαρμάκων, επαναπροφίλ, επανατοποθέτηση ή θεραπευτική μεταστροφή) είναι η επανατοποθέτηση ενός εγκεκριμένου φαρμάκου για τη θεραπεία μιας διαφορετικής νόσου ή ιατρικής κατάστασης από εκείνη για την οποία αναπτύχθηκε αρχικά. This is one line of scientific research which is being pursued to develop safe and effective COVID-19 treatments. Αυτή είναι μια γραμμή επιστημονικής έρευνας που επιδιώκεται για την ανάπτυξη ασφαλών και αποτελεσματικών θεραπειών COVID-19. Άλλες ερευνητικές κατευθύνσεις περιλαμβάνουν την ανάπτυξη εμβολίου COVID-19 και τη μετάγγιση πλάσματος ανάρρωσης.
Αρκετά υπάρχοντα αντιιικά φάρμακα, τα οποία είχαν προηγουμένως αναπτυχθεί ή χρησιμοποιηθεί ως θεραπείες για το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο (SARS), το αναπνευστικό σύνδρομο της Μέσης Ανατολής (MERS), το HIV/AIDS και την ελονοσία, έχουν ερευνηθεί ως πιθανές θεραπείες για το COVID-19, με ορισμένα να προχωρούν σε κλινικές δοκιμές.
Σε δήλωσή του στο περιοδικό Nature Biotechnology τον Φεβρουάριο του 2020, ο επικεφαλής της Μονάδας Ιικής Οικολογίας των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ Vincent Munster δήλωσε: "Η γενική γονιδιωματική διάταξη και η γενική κινητική της αντιγραφής και η βιολογία των ιών MERS, SARS και SARS-CoV- είναι πολύ παρόμοια, οπότε η δοκιμή φαρμάκων που στοχεύουν σε σχετικά γενικά τμήματα αυτών των κορονοϊών είναι ένα λογικό βήμα".
Μονοκλωνικά αντισώματα
Τα μονοκλωνικά αντισώματα που διερευνώνται για επαναχρησιμοποίηση περιλαμβάνουν παράγοντες κατά της IL-6 (tocilizumab) και κατά της IL-8 (BMS-986253). (Αυτό γίνεται παράλληλα με τα νέα φάρμακα μονοκλωνικών αντισωμάτων που αναπτύσσονται ειδικά για το COVID-19).
Το mavrilimumab είναι ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα που αναστέλλει τον υποδοχέα του ανθρώπινου παράγοντα διέγερσης αποικιών μακροφάγων κοκκιοκυττάρων (GM-CSF-R). Έχει μελετηθεί για να διαπιστωθεί εάν μπορεί να βελτιώσει την πρόγνωση για ασθενείς με πνευμονία COVID-19 και συστηματική υπερφλεγμονή. Μια μικρή μελέτη έδειξε κάποιες ευεργετικές επιδράσεις της θεραπείας με mavrilimumab σε σύγκριση με εκείνους που δεν έλαβαν.
Τον Ιανουάριο του 2021, η Εθνική Υπηρεσία Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου εξέδωσε οδηγίες σύμφωνα με τις οποίες τα ανοσοτροποποιητικά φάρμακα tocilizumab και sarilumab είναι ευεργετικά όταν χορηγούνται αμέσως σε άτομα με COVID-19 που εισάγονται σε μονάδα εντατικής θεραπείας, μετά από έρευνα που διαπίστωσε μείωση του κινδύνου θανάτου κατά 24%.
Silent Hill: Ascension
Το Silent Hill: Ascension αποτελεί ένα παιχνίδι διαδραστικής επαφής το οποίο θα κυκλοφορήσει με την μορφή μιας ζωντανής μετάδοσης η οποία δημιουργείται από τις Genvid Technologies, την Bad Robot Games, την Behaviour Interactive και την DJ2 Entertainment. Η νέα αυτή προσθήκη θα κυκλοφορήσει από την Konami Digital Entertainment. Πρόκειται για ένα spin-off του Silent Hill, στο οποίο οι παίκτες ελέγχουν την έκβαση της ιστορίας. Στα πλαίσια της παραγωγής η Genvid Technologies παρείχε την τεχνική υποστήριξη, ενώ η Bad Robot ανέπτυξε την οπτικοακουστική εμπειρία του παιχνιδιού.
Έρευνα επαναπροσδιορισμού φαρμάκων για την COVID-19
Tocilizumab
Η τοσιλιζουμάμπη είναι ένας αναστολέας της ιντερλευκίνης 6 που έχει εγκριθεί για χρήση σε διάφορες παθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της γιγαντοκυτταρικής αρτηρίτιδας, της συστηματικής νεανικής ιδιοπαθούς αρθρίτιδας και του συνδρόμου σοβαρής απελευθέρωσης κυτταροκινών. Η χρήση του έχει μελετηθεί σε διάφορες δοκιμές.
Η Hoffmann-La Roche και ο ΠΟΥ έχουν πραγματοποιήσει ξεχωριστές δοκιμές σε σοβαρές περιπτώσεις. Η Roche ανακοίνωσε στις 29 Ιουλίου 2020 ότι η τυχαιοποιημένη διπλή-τυφλή δοκιμή της tocilizumab για τη θεραπεία της πνευμονίας σε ασθενείς με Covid δεν έδειξε κανένα όφελος.
Silent Hill: Ascension
Παραγωγή
Το Silent Hill: Ascension αποτελεί παιχνίδι με διαδραστικό χαρακτήρα καθώς το ίδιο δίνει την δυνατότητα στους παίχτες να διαμορφώσουν την εξέλιξη της ιστορίας και τους χαρακτήρες της. Η λειτουργία αυτή συνδυάζει τη συμμετοχή της κοινότητας, τη ζωντανή αφήγηση και τη διαδραστικότητα για να δημιουργήσει μια βαθύτερη και πιο τρομακτική εμπειρία όταν τη μοιράζονται όλοι μαζί.
Το παιχνίδι θα μεταδοθεί μόνο μία φορά και οι επιλογές που θα κάνει το κοινό θα προκύψουν στα κανονικά αποτελέσματα, επηρεάζοντας τις τύχες των χαρακτήρων, τις σχέσεις και τα γεγονότα της διακλαδισμένης αφήγησης.
Έρευνα επαναπροσδιορισμού φαρμάκων για την COVID-19
Tocilizumab
Η μελέτη REMAP-CAP στο Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσε ότι η tocilizumab ήταν επωφελής σε ενήλικες με σοβαρή πνευμονία COVID-19, οι οποίοι ήταν βαριά άρρωστοι και λάμβαναν αναπνευστική ή καρδιαγγειακή οργανική υποστήριξη σε περιβάλλον εντατικής θεραπείας, όταν αυτή ξεκίνησε εντός 24 ωρών από την ανάγκη για οργανική υποστήριξη. Η χρήση της tocilizumab και η θέση της στη θεραπεία έχουν επικαιροποιηθεί από το βρετανικό NICE τον Ιανουάριο του 2021.
Υπήρξε μέρος της μεγάλης δοκιμής RECOVERY στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα δημοσιευμένα αποτελέσματα έχουν επανεξεταστεί ως τα πιο οριστικά στοιχεία που αντιμετωπίζουν τη διαμάχη σχετικά με το αν η tocilizumab πρέπει να συμπεριληφθεί στη θεραπεία για τους βαρέως πάσχοντες ασθενείς με COVID-19. Πάνω από 4.000 ενήλικες διανεμήθηκαν τυχαία σε θεραπεία μεcilizumab ή συνήθη φροντίδα, αρκετές φορές περισσότεροι από το σύνολο των προηγούμενων τυχαιοποιημένων δοκιμών, και οι περισσότεροι ασθενείς έλαβαν συστηματικά κορτικοστεροειδή. Η θνησιμότητα εντός 28 ημερών ήταν 31% στους ασθενείς που διατέθηκαν σε tocilizumab και 35% σε εκείνους που έλαβαν συνήθη φροντίδα (αναλογία ποσοστών 0-85- p=0-0028). Η έξοδος από το νοσοκομείο εντός 28 ημερών ήταν επίσης πιο πιθανή.
Silent Hill: Ascension
Πλοκή
Η ιστορία θα μεταδίδεται μέσω εκτεταμένων σκηνών των βιντεοπαιχνιδιών, οι οποίες θα κυκλοφορούν με χρονοδιάγραμμα και θα εξερευνήσουν νέες πτυχές της ιστορίας του Silent Hill. Κάθε ημέρα θα προβάλεται ένα επεισόδιο της σειράς του παιχνιδιού, στο οποίο οι παίκτες θα έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν στα γεγονότα της ιστορίας, να λύνουν γρίφους και να λαμβάνουν αποφάσεις μέσα σε περιορισμένο χρονικό διάστημα. Ενώ οι παίκτες θα μπορούν να ξεκινήσουν ξανά το παιχνίδι μετά την προβολή του, τα κανονικά αποτελέσματα θα παραμείνουν οριστικά και τα επεισόδια θα μπορούν να προβληθούν μέσω ενός αρχείου. Για όσους προτιμήσουν να παρακολουθήσουν χωρίς κάποια ενεργή συμμετοχή, θα μπορούν ακόμα να παρακολουθούν την εξέλιξη της ιστορίας και να συμμετέχουν σε συνομιλίες της κοινότητας. Επιπλέον, ο ζωντανός χαρακτήρας του παιχνιδιού σημαίνει ότι τα γεγονότα θα συνεχίσουν να εξελίσσονται ακόμη και όταν οι θεατές απουσιάζουν, αλλά θα παρέχεται ένας οδηγός που θα τους ενημερώνει για τις σημαντικές εξελίξεις κατά τη διάρκεια της απουσίας τους.
Στις 30 Μαΐου του 2023 δημοσιεύθηκε περαιτέρω υλικό σχετικά με την διαδραστική αυτή εμπειρία η οποία προσφέρει μια σύντομη εισαγωγή στους χαρακτήρες και την ανατριχιαστική ατμόσφαιρα του κόσμου στον οποίο θα πρέπει να αγωνιστούν για να επιβιώσουν. Ο αφηγητής μιλά για την ενοχή και το κατά πόσο μπορεί να μολύνει τους κοντινούς μας ανθρώπους με την μορφή ασθένειας, τη στιγμή που μια σειρά από σκηνές του παιχνιδιού μαρτυρούν το γνωστό ομιχλώδες περιβάλλον της σειράς.
Έρευνα επαναπροσδιορισμού φαρμάκων για την COVID-19
Tocilizumab
Τον Ιούνιο του 2021, ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) εξέδωσε άδεια επείγουσας χρήσης (EUA) για την tocilizumab για τη θεραπεία του COVID-19 σε νοσηλευόμενα άτομα ηλικίας δύο ετών και άνω που λαμβάνουν συστηματικά κορτικοστεροειδή και χρειάζονται συμπληρωματικό οξυγόνο, μη επεμβατικό ή επεμβατικό μηχανικό αερισμό ή οξυγόνωση με εξωσωματική μεμβράνη (ECMO).
Από τον Αύγουστο του 2021, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) αξιολογεί το tocilizumab για να επεκτείνει τη χρήση του ώστε να συμπεριλάβει τη θεραπεία νοσηλευόμενων ενηλίκων με σοβαρή COVID-19 που λαμβάνουν ήδη θεραπεία με κορτικοστεροειδή και χρειάζονται επιπλέον οξυγόνο ή μηχανικό αερισμό (αναπνοή υποβοηθούμενη από μηχάνημα).
Silent Hill: Ascension
Κυκλοφορία
Το παιχνίδι ανακοινώθηκε στην επίσημη μετάδοση της Konami τον Οκτώβριο του 2022 όπου παρουσιάστηκε η επιστροφή της σειράς μετά από περίπου μια δεκαετία. Το παιχνίδι ανακοινώθηκε μαζί με το Silent Hill: Townfall, το Silent Hill ƒ και το Silent Hill 2 της Bloober Team.
Μέχρι και σήμερα η ημερομηνία κυκλοφορίας αναμένεται να ανακοινωθεί, η οποία τοποθετείται εντός του 2023.
Έρευνα επαναπροσδιορισμού φαρμάκων για την COVID-19
Αντιιικά
Η έρευνα επικεντρώνεται στην επαναχρησιμοποίηση εγκεκριμένων αντιικών φαρμάκων που έχουν προηγουμένως αναπτυχθεί κατά άλλων ιών, όπως ο MERS-CoV, ο SARS-CoV και ο ιός του Δυτικού Νείλου. Σε αυτά περιλαμβάνονται η φαβιπιραβίρη, η ρεμδεσιβίρη, η ριμπαβιρίνη, η τριαζαβιρίνη και η ουμιφενοβίρη.
Διαπιστώθηκε ότι ο συνδυασμός αρτεσουνάτης/πυραναριδίνης έχει ανασταλτική δράση στον SARS-CoV-2 σε in vitro δοκιμές με χρήση κυττάρων Hela. Η αρτεσουνάτη/πυραναριδίνη παρουσίασε ποσοστό αναστολής του τίτλου του ιού 99% ή περισσότερο μετά από 24 ώρες, ενώ η κυτταροτοξικότητα ήταν επίσης μειωμένη. Σε προδημοσίευση που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2020, αναφέρθηκε ότι η πυροναριδίνη και η αρτεσουνάτη παρουσιάζουν αντιιική δράση έναντι των ιών SARS-CoV-2 και της γρίπης χρησιμοποιώντας ανθρώπινα επιθηλιακά κύτταρα του πνεύμονα (Calu-3). Βρίσκεται σε κλινική δοκιμή φάσης ΙΙ στη Νότια Κορέα και στη Νότια Αφρική.
Το GS-441524 είναι το νουκλεοζίτη του remdesivir ProTide. Έχει αποδειχθεί ότι θεραπεύει γάτες που έχουν μολυνθεί με λοιμώδη περιτονίτιδα των αιλουροειδών (FIP), μια αιλουροειδή μορφή κοροναϊού με ποσοστό ίασης 96%. Μελέτες έχουν δείξει ότι ακόμη και όταν χορηγείται remdesivir, το GS-441524 είναι ο κυρίαρχος μεταβολίτης που κυκλοφορεί στον ορό λόγω της ταχείας υδρόλυσης των προ-φαρμάκων remdesivir, ακολουθούμενης από αποφωσφορυλίωση.[αναξιόπιστη ιατρική πηγή; ] Ορισμένοι ερευνητές έχουν προτείνει τη χρησιμότητά του ως θεραπεία για το COVID-19, επισημαίνοντας την ευκολότερη σύνθεση, την έλλειψη μεταβολισμού πρώτης διέλευσης στο ήπαρ, τη μεγαλύτερη υδροφιλικότητα και τον σχηματισμό τριφωσφορικών σε κυτταρικούς τύπους ανεξάρτητα από την έκφραση των CES1 και CTSA, των ενζύμων που απαιτούνται για τη βιοενεργοποίηση της ρεμδεσιβίρης.
Το molnupiravir είναι ένα φάρμακο που αναπτύχθηκε για τη θεραπεία της γρίπης. Βρίσκεται σε δοκιμές φάσης ΙΙ ως θεραπεία για το COVID-19. Τον Δεκέμβριο του 2020 οι επιστήμονες ανέφεραν ότι το αντιιικό φάρμακο molnupiravir που αναπτύχθηκε για τη θεραπεία της γρίπης μπορεί να καταστείλει πλήρως τη μετάδοση του SARS-CoV-2 εντός 24 ωρών σε κουνάβια, των οποίων η μετάδοση του COVID-19 βρίσκουν ότι μοιάζει πολύ με την εξάπλωση του SARS-CoV-2 σε ανθρώπινους πληθυσμούς νεαρών ενηλίκων.
Η νικολοσαμίδη αναγνωρίστηκε ως υποψήφιο αντιικό σε μια δοκιμή διαλογής φαρμάκων in vitro που έγινε στη Νότια Κορέα.
Στο εργαστήριο ερευνώνται και αναπτύσσονται αναστολείς πρωτεάσης, οι οποίοι στοχεύουν ειδικά στην πρωτεάση 3CLpro, όπως οι CLpro-1, GC376 και Rupintrivir.
Favipiravir
Η φαβιπιραβίρη είναι ένα αντιιικό φάρμακο που έχει εγκριθεί για τη θεραπεία της γρίπης στην Ιαπωνία. Υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία που υποδηλώνουν ότι, σε σύγκριση με άλλα αντιιικά φάρμακα, η φαβιπιραβίρη μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα για τα άτομα με COVID-19, αλλά απαιτούνται πιο αυστηρές μελέτες προτού εξαχθούν συμπεράσματα.
Κινεζικές κλινικές δοκιμές στο Wuhan και στο Shenzhen ισχυρίστηκαν ότι έδειξαν ότι η φαβιπιραβίρη ήταν "σαφώς αποτελεσματική". Από τους 35 ασθενείς στο Shenzhen η εξέταση ήταν αρνητική σε διάμεση διάρκεια 4 ημερών, ενώ η διάρκεια της ασθένειας ήταν 11 ημέρες στους 45 ασθενείς που δεν το έλαβαν. Σε μια μελέτη που διεξήχθη στο Wuhan σε 240 ασθενείς με πνευμονία οι μισοί έλαβαν φαβιπιραβίρη και οι άλλοι μισοί ουμιφενοβίρη. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς ανέκαμπταν ταχύτερα από το βήχα και τον πυρετό όταν έλαβαν θεραπεία με φαβιπιραβίρη, αλλά δεν υπήρξε καμία αλλαγή στο πόσοι ασθενείς σε κάθε ομάδα προχώρησαν σε πιο προχωρημένα στάδια της νόσου που απαιτούσαν θεραπεία με αναπνευστήρα.
Στις 22 Μαρτίου 2020, η Ιταλία ενέκρινε το φάρμακο για πειραματική χρήση κατά του COVID-19 και άρχισε τη διεξαγωγή δοκιμών στις τρεις περιοχές που πλήττονται περισσότερο από τη νόσο. Ο Ιταλικός Φαρμακευτικός Οργανισμός υπενθύμισε στο κοινό ότι τα υπάρχοντα στοιχεία που υποστηρίζουν το φάρμακο είναι ελάχιστα και προκαταρκτικά.
Στις 30 Μαΐου 2020, το ρωσικό Υπουργείο Υγείας ενέκρινε μια γενική έκδοση του favipiravir με την ονομασία Avifavir, η οποία αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στην πρώτη φάση των κλινικών δοκιμών.
Τον Ιούνιο του 2020, η Ινδία ενέκρινε τη χρήση μιας γενόσημης έκδοσης της φαβιπραβίρης με την ονομασία FabiFlu, που αναπτύχθηκε από την Glenmark Pharmaceuticals, για τη θεραπεία ήπιων έως μέτριων περιπτώσεων COVID-19.
Στις 26 Μαΐου 2021, μια συστηματική ανασκόπηση διαπίστωσε 24% μεγαλύτερη πιθανότητα κλινικής βελτίωσης όταν χορηγείται τις πρώτες επτά ημέρες της νοσηλείας, αλλά καμία στατιστικά σημαντική μείωση της θνησιμότητας για καμία από τις ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που νοσηλεύονται σε νοσοκομείο και εκείνων με ήπια ή μέτρια συμπτώματα.
Lopinavir/ritonavir
Μια μελέτη για το lopinavir/ritonavir (Kaletra), έναν συνδυασμό των αντιιικών lopinavir και ritonavir, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι "δεν παρατηρήθηκε κανένα όφελος". Τα φάρμακα σχεδιάστηκαν για να αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό του HIV με τη δέσμευση στην πρωτεάση. Μια ομάδα ερευνητών στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο προσπαθεί να τροποποιήσει τα φάρμακα για να βρει μια ένωση που θα συνδέεται με την πρωτεάση του SARS-CoV-2. Υπάρχουν επικρίσεις από την επιστημονική κοινότητα σχετικά με την κατεύθυνση πόρων για την επαναχρησιμοποίηση φαρμάκων που αναπτύχθηκαν ειδικά για τον ιό HIV/AIDS, επειδή τα φάρμακα αυτά είναι απίθανο να είναι αποτελεσματικά έναντι ενός ιού που δεν διαθέτει τη συγκεκριμένη πρωτεάση του HIV-1 στην οποία στοχεύουν. Ο ΠΟΥ συμπεριέλαβε τη λοπιναβίρη/ριτοναβίρη στη διεθνή δοκιμή Solidarity.
Στις 29 Ιουνίου, οι επικεφαλής ερευνητές της βρετανικής δοκιμής RECOVERY Trial ανέφεραν ότι δεν υπήρξε κλινικό όφελος από τη χρήση της λοπιναβίρης-ριτοναβίρης σε 1.596 άτομα που νοσηλεύτηκαν με σοβαρή λοίμωξη COVID-19 σε διάστημα 28 ημερών θεραπείας.
Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2020, ελέγχοντας τα εγκεκριμένα από τον FDA φάρμακα που στοχεύουν την πρωτεΐνη SARS-CoV-2 spike (S), πρότεινε ότι η τρέχουσα μη ισορροπημένη φόρμουλα συνδυασμού της λοπιναβίρης μπορεί στην πραγματικότητα να παρεμβαίνει στην ανασταλτική δράση της ριτοναβίρης στην αλληλεπίδραση της περιοχής δέσμευσης του υποδοχέα-ανθρώπινου μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης-2 (RBD-hACE2), περιορίζοντας έτσι αποτελεσματικά το θεραπευτικό της όφελος σε περιπτώσεις COVID-19.
Remdesivir
Το Remdesivir, που πωλείται με την εμπορική ονομασία Veklury, είναι ένα αντιιικό φάρμακο ευρέος φάσματος που αναπτύχθηκε από τη βιοφαρμακευτική εταιρεία Gilead Sciences. Χορηγείται μέσω ένεσης σε φλέβα. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, το remdesivir εγκρίθηκε ή εγκρίθηκε για επείγουσα χρήση για τη θεραπεία του COVID-19 σε περίπου 50 χώρες. Οι επικαιροποιημένες κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας τον Νοέμβριο του 2020 περιλαμβάνουν σύσταση υπό όρους κατά της χρήσης της ρεμδεσιβίρης για τη θεραπεία του COVID-19.
Η ρεμδεσιβίρη αναπτύχθηκε αρχικά για τη θεραπεία της ηπατίτιδας C και στη συνέχεια διερευνήθηκε για τη νόσο του ιού Έμπολα και τις λοιμώξεις από τον ιό Μάρμπουργκ προτού μελετηθεί ως θεραπεία μετά τη μόλυνση για το COVID-19.
Η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια σε υγιείς εθελοντές είναι τα αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων στο αίμα (ένδειξη ηπατικών προβλημάτων). Η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια σε άτομα με COVID-19 είναι η ναυτία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν φλεγμονή του ήπατος και αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση με ναυτία, χαμηλή αρτηριακή πίεση και εφίδρωση.
Η ρεμδεσιβίρη είναι ένα προφάρμακο που προορίζεται να επιτρέψει την ενδοκυττάρια χορήγηση του μονοφωσφορικού GS-441524 και την επακόλουθη βιομετασχηματισμό σε τριφωσφορικό GS-441524, έναν αναστολέα ριβονουκλεοτιδικού αναλόγου της ιικής RNA πολυμεράσης.
Ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) θεωρεί ότι πρόκειται για ένα φάρμακο πρώτης κατηγορίας. Αντιπαρασιτικά Η ιδέα της επαναπροσδιορισμού των φαρμάκων που κατευθύνονται από τον ξενιστή για αντιιική θεραπεία έχει γνωρίσει μια αναγέννηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις η έρευνα έχει αναδείξει θεμελιώδεις περιορισμούς στη χρήση τους για τη θεραπεία οξέων λοιμώξεων από ιούς RNA. Τα αντιπαρασιτικά που έχουν διερευνηθεί περιλαμβάνουν τη χλωροκίνη, την υδροξυχλωροκίνη, τη μεφλοκίνη, την ιβερμεκτίνη και την ατοβακόνη.
Χλωροκίνη και υδροξυχλωροκίνη
Αυτή η ενότητα αποτελεί απόσπασμα από το Χλωροκίνη και υδροξυχλωροκίνη κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα].
Η χλωροκίνη και η υδροξυχλωροκίνη είναι φάρμακα κατά της ελονοσίας που χρησιμοποιούνται επίσης κατά ορισμένων αυτοάνοσων νοσημάτων. Η χλωροκίνη, μαζί με την υδροξυχλωροκίνη, ήταν μια πρώιμη αποτυχημένη πειραματική θεραπεία για το COVID-19. Δεν είναι αποτελεσματικά για την πρόληψη της λοίμωξης.
Αρκετές χώρες χρησιμοποίησαν αρχικά χλωροκίνη ή υδροξυχλωροκίνη για τη θεραπεία ατόμων που νοσηλεύονται με COVID-19 (από τον Μάρτιο του 2020), αν και το φάρμακο δεν εγκρίθηκε επίσημα μέσω κλινικών δοκιμών. Από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του 2020, υπήρξε έγκριση επείγουσας χρήσης για τη χρήση τους στις Ηνωμένες Πολιτείες και χρησιμοποιήθηκε εκτός επισήμανσης για πιθανή θεραπεία της νόσου. Στις 24 Απριλίου 2020, επικαλούμενος τον κίνδυνο "σοβαρών προβλημάτων καρδιακού ρυθμού", ο FDA ανήρτησε προειδοποίηση κατά της χρήσης του φαρμάκου για το COVID-19 "εκτός νοσοκομειακού περιβάλλοντος ή κλινικής δοκιμής".
Η χρήση τους αποσύρθηκε ως πιθανή θεραπεία για τη λοίμωξη COVID-19 όταν αποδείχθηκε ότι δεν είχε κανένα όφελος για τους νοσηλευόμενους ασθενείς με σοβαρή νόσο COVID-19 στη διεθνή δοκιμή Solidarity και στη βρετανική δοκιμή RECOVERY Trial. Στις 15 Ιουνίου, ο FDA ανακάλεσε την άδεια επείγουσας χρήσης, δηλώνοντας ότι "δεν ήταν πλέον λογικό να πιστεύεται" ότι το φάρμακο ήταν αποτελεσματικό κατά του COVID-19 ή ότι τα οφέλη του υπερέβαιναν τους "γνωστούς και δυνητικούς κινδύνους". Το φθινόπωρο του 2020, τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας εξέδωσαν θεραπευτικές κατευθυντήριες γραμμές που συνιστούσαν την αποφυγή της χρήσης υδροξυχλωροκίνης για το COVID-19, εκτός αν αυτή γίνεται στο πλαίσιο κλινικής δοκιμής.
Το 2021, η υδροξυχλωροκίνη ήταν μέρος της συνιστώμενης θεραπείας για ήπιες περιπτώσεις στην Ινδία.
Ιβερμεκτίνη
In vitro, η ιβερμεκτίνη έχει αντι-ιικά αποτελέσματα έναντι πολλών διαφορετικών θετικών-ευαίσθητων ιών μονόκλωνου RNA, συμπεριλαμβανομένου του SARS-CoV-2. Μεταγενέστερες μελέτες διαπίστωσαν ότι η ιβερμεκτίνη μπορούσε να αναστείλει τον πολλαπλασιασμό του SARS-CoV-2 σε καλλιέργεια κυττάρων νεφρού πιθήκου με IC50 2,2-2,8 μΜ. Με βάση αυτές τις πληροφορίες, ωστόσο, θα απαιτούνταν δόσεις πολύ υψηλότερες από τις μέγιστες εγκεκριμένες ή με ασφάλεια επιτεύξιμες για χρήση στον άνθρωπο για αντιιική δράση. Εκτός από τις πρακτικές δυσκολίες, τόσο υψηλές δόσεις δεν καλύπτονται από τις τρέχουσες εγκρίσεις του φαρμάκου για χρήση στον άνθρωπο και θα ήταν τοξικές, καθώς ο αντιιικός μηχανισμός δράσης θεωρείται ότι λειτουργεί μέσω της καταστολής μιας κυτταρικής διεργασίας του ξενιστή, συγκεκριμένα της αναστολής της πυρηνικής μεταφοράς από την importin α/β1. Η αυτοθεραπεία με ένα εξαιρετικά συμπυκνωμένο σκεύασμα που προορίζεται για άλογα έχει οδηγήσει σε πολυάριθμες νοσηλείες και η υπερδοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο, ενδεχομένως λόγω αλληλεπίδρασης με άλλα φάρμακα. Για την επίλυση των αβεβαιοτήτων που προέκυψαν από προηγούμενες μικρές ή κακής ποιότητας μελέτες, από τον Ιούνιο του 2021 βρίσκονται σε εξέλιξη δοκιμές μεγάλης κλίμακας στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Πολλές μελέτες σχετικά με την ιβερμεκτίνη για το COVID-19 έχουν σοβαρούς μεθοδολογικούς περιορισμούς, με αποτέλεσμα πολύ χαμηλή βεβαιότητα τεκμηρίωσης. Ως αποτέλεσμα, αρκετές οργανώσεις έχουν εκφράσει δημοσίως ότι τα αποδεικτικά στοιχεία για την αποτελεσματικότητα κατά του COVID-19 είναι αδύναμα. Τον Φεβρουάριο του 2021, η Merck, ο κατασκευαστής του φαρμάκου, εξέδωσε δήλωση στην οποία ανέφερε ότι δεν υπάρχουν καλές αποδείξεις ότι η ιβερμεκτίνη είναι αποτελεσματική κατά του COVID-19 και ότι η απόπειρα τέτοιας χρήσης μπορεί να είναι επισφαλής. Οι κατευθυντήριες γραμμές των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ για τη θεραπεία του COVID-19 αναφέρουν ότι τα στοιχεία για την ιβερμεκτίνη είναι πολύ περιορισμένα για να επιτρέψουν τη σύσταση υπέρ ή κατά της χρήσης της. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η εθνική συμβουλευτική επιτροπή θεραπείας COVID-19 καθόρισε ότι η βάση των στοιχείων και η αληθοφάνεια της ιβερμεκτίνης ως θεραπείας COVID-19 ήταν ανεπαρκείς για τη συνέχιση περαιτέρω ερευνών.
Η ιβερμεκτίνη δεν έχει εγκριθεί από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για χρήση στη θεραπεία οποιασδήποτε ιογενούς νόσου και δεν έχει εγκριθεί για χρήση για τη θεραπεία του COVID-19 εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αφού εξέτασε τα στοιχεία για την ιβερμεκτίνη, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) δήλωσε ότι "τα διαθέσιμα δεδομένα δεν υποστηρίζουν τη χρήση της για το COVID-19 εκτός καλά σχεδιασμένων κλινικών δοκιμών". Ο ΠΟΥ δήλωσε επίσης ότι η ιβερμεκτίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του COVID-19 παρά μόνο σε κλινική δοκιμή. Η Ρυθμιστική Υπηρεσία Υγείας της Βραζιλίας, η Βραζιλιάνικη Εταιρεία Λοιμωδών Νοσημάτων και η Βραζιλιάνικη Θωρακική Εταιρεία εξέδωσαν δηλώσεις θέσης στις οποίες συμβουλεύουν κατά της χρήσης της ιβερμεκτίνης για την πρόληψη ή τη θεραπεία του COVID-19 σε πρώιμο στάδιο.
Η παραπληροφόρηση, ο χαμηλότερος βαθμός εμπιστοσύνης και το αίσθημα απόγνωσης για τον αυξανόμενο αριθμό κρουσμάτων και θανάτων οδήγησαν σε αύξηση της χρήσης της ιβερμεκτίνης στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική και τη Νότια Αφρική. Σε πολλές από αυτές τις χώρες, όπου δεν έχει χορηγηθεί επίσημη έγκριση, έχει επίσης αναπτυχθεί μια μαύρη αγορά.
Η viral παραπληροφόρηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με την ιβερμεκτίνη έχει κερδίσει ιδιαίτερη προσοχή στη Νότια Αφρική, όπου μια ομάδα κατά του εμβολιασμού με την ονομασία "Η Νότια Αφρική έχει δικαίωμα στην ιβερμεκτίνη" ασκεί πιέσεις για να καταστεί το φάρμακο διαθέσιμο για συνταγογράφηση. Μια άλλη ομάδα, η "Ivermectin Interest Group" (Ομάδα Ενδιαφέροντος για την ιβερμεκτίνη), ξεκίνησε δικαστική διαδικασία κατά της Ρυθμιστικής Αρχής Προϊόντων Υγείας της Νότιας Αφρικής (SAHPRA), με αποτέλεσμα να χορηγηθεί εξαίρεση για χρήση σε συμπονετική βάση. Η SAPHRA δήλωσε τον Απρίλιο του 2021 ότι "επί του παρόντος, δεν υπάρχουν εγκεκριμένες θεραπείες για τις λοιμώξεις από COVID-19".
Παρά την απουσία στοιχείων υψηλής ποιότητας που να υποδηλώνουν οποιαδήποτε αποτελεσματικότητα και τις αντίθετες συμβουλές, ορισμένες κυβερνήσεις έχουν επιτρέψει την εκτός επισήμανσης χρήση του για την πρόληψη και τη θεραπεία του COVID-19. Οι χώρες που έχουν χορηγήσει τέτοια επίσημη έγκριση για την ιβερμεκτίνη περιλαμβάνουν την Τσεχική Δημοκρατία, τη Σλοβακία, το Μεξικό, το Περού (αργότερα ανακλήθηκε), την Ινδία (αργότερα ανακλήθηκε) και την κολομβιανή πόλη Κάλι.
Αντιπηκτικά
Για τη θεραπεία έχουν προταθεί φάρμακα για την πρόληψη της πήξης του αίματος και η αντιπηκτική θεραπεία με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους φαίνεται να σχετίζεται με καλύτερα αποτελέσματα σε σοβαρές περιπτώσεις COVID-19 που εμφανίζουν σημεία πηκτικότητας (αυξημένα D-dimer). Αρκετά αντιπηκτικά έχουν δοκιμαστεί στην Ιταλία, με την ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους να χρησιμοποιείται ευρέως για τη θεραπεία των ασθενών, γεγονός που ώθησε τον Ιταλικό Οργανισμό Φαρμάκων να δημοσιεύσει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη χρήση της.
Οι επιστήμονες εντόπισαν την ικανότητα της ηπαρίνης να συνδέεται με την πρωτεΐνη spike του ιού SARS-CoV-2, εξουδετερώνοντάς την, και πρότειναν το φάρμακο ως πιθανό αντιϊκό φάρμακο.
Στις 14 Απριλίου ανακοινώθηκε στην Ιταλία πολυκεντρική μελέτη σε 300 ασθενείς για την έρευνα της χρήσης νατριούχου ενοξαπαρίνης σε δόσεις προφύλαξης και θεραπείας.
Το αντιπηκτικό διπυριδαμόλη προτείνεται ως θεραπεία για το COVID-19 και βρίσκεται σε εξέλιξη κλινική δοκιμή.
Ανοσοκατασταλτικά
Από τον Ιούλιο του 2021, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) αξιολογεί αίτηση για την επέκταση της χρήσης του anakinra (Kineret) ώστε να συμπεριλάβει τη θεραπεία του COVID-19 σε ενήλικες με πνευμονία που κινδυνεύουν να αναπτύξουν σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια (αδυναμία των πνευμόνων να λειτουργήσουν σωστά).
Ιντερφερόνες
Τα φάρμακα με ανοσοτροποποιητικές επιδράσεις που μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμα στη θεραπεία του COVID-19 περιλαμβάνουν ιντερφερόνες τύπου Ι, όπως η ιντερφερόνη-β, η πεγκιντερφερόνη άλφα-2α και -2β.
Δεξαμεθαζόνη
Στις 16 Ιουνίου, η μελέτη RECOVERY Trial του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης εξέδωσε δελτίο Τύπου με το οποίο ανακοίνωσε προκαταρκτικά αποτελέσματα σύμφωνα με τα οποία το φάρμακο θα μπορούσε να μειώσει τους θανάτους κατά περίπου ένα τρίτο στους συμμετέχοντες σε αναπνευστήρα και κατά περίπου ένα πέμπτο στους συμμετέχοντες σε οξυγόνο- δεν ωφέλησε τους ασθενείς που δεν χρειάζονταν αναπνευστική υποστήριξη. Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι η θεραπεία 8 ασθενών σε αναπνευστήρα με δεξαμεθαζόνη έσωσε μία ζωή και η θεραπεία 25 ασθενών σε οξυγόνο έσωσε μία ζωή. Αρκετοί εμπειρογνώμονες ζήτησαν να δημοσιευθεί γρήγορα το πλήρες σύνολο των δεδομένων, ώστε να καταστεί δυνατή η ευρύτερη ανάλυση των αποτελεσμάτων. Ένα προδημοσίευμα δημοσιεύθηκε στις 22 Ιουνίου και το άρθρο με αξιολόγηση από ομοτίμους εμφανίστηκε στις 17 Ιουλίου.
Με βάση αυτά τα προκαταρκτικά αποτελέσματα, η θεραπεία με δεξαμεθαζόνη έχει συστηθεί από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ (NIH) για ασθενείς με COVID-19 που αερίζονται μηχανικά ή που χρειάζονται συμπληρωματικό οξυγόνο αλλά δεν αερίζονται μηχανικά. Το NIH συνιστά να μην χρησιμοποιείται δεξαμεθαζόνη σε ασθενείς με COVID-19 που δεν χρειάζονται συμπληρωματικό οξυγόνο. Τον Ιούλιο του 2020, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δήλωσε ότι βρίσκεται στη διαδικασία επικαιροποίησης των κατευθυντήριων οδηγιών θεραπείας ώστε να συμπεριλάβει τη δεξαμεθαζόνη ή άλλα στεροειδή.
Η ομάδα κατευθυντήριων γραμμών της Εταιρείας Λοιμωδών Νοσημάτων της Αμερικής (IDSA) προτείνει τη χρήση γλυκοκορτικοειδών για ασθενείς με σοβαρή COVID-19. όπου ως σοβαρή ορίζεται η περίπτωση ασθενών με κορεσμό οξυγόνου (SpO2) ≤94% στον αέρα δωματίου και εκείνων που χρειάζονται συμπληρωματικό οξυγόνο, μηχανικό αερισμό ή οξυγόνωση με εξωσωματική μεμβράνη (ECMO). Η IDSA συνιστά την αποφυγή της χρήσης γλυκοκορτικοειδών για τα άτομα με COVID-19 χωρίς υποξαιμία που απαιτεί συμπληρωματικό οξυγόνο.
Τον Ιούλιο του 2020, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) άρχισε να εξετάζει τα αποτελέσματα από το σκέλος της μελέτης RECOVERY που περιελάμβανε τη χρήση δεξαμεθαζόνης στη θεραπεία ασθενών με COVID-19 που εισήχθησαν στο νοσοκομείο για να γνωμοδοτήσει σχετικά με τα αποτελέσματα. Επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στη δυνητική χρήση του φαρμάκου για τη θεραπεία ενηλίκων με COVID-19.
Τον Σεπτέμβριο του 2020, ο ΠΟΥ δημοσίευσε επικαιροποιημένες οδηγίες σχετικά με τη χρήση κορτικοστεροειδών για το COVID-19. Ο ΠΟΥ συνιστά συστηματικά κορτικοστεροειδή αντί της μη χορήγησης συστηματικών κορτικοστεροειδών για τη θεραπεία ατόμων με σοβαρό και κρίσιμο COVID-19 (ισχυρή σύσταση, βάσει στοιχείων μέτριας βεβαιότητας). Ο ΠΟΥ συνιστά να μη χρησιμοποιούνται κορτικοστεροειδή για τη θεραπεία ατόμων με μη σοβαρή COVID-19 (υπό όρους σύσταση, με βάση στοιχεία χαμηλής βεβαιότητας).
Τον Σεπτέμβριο του 2020, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) ενέκρινε τη χρήση της δεξαμεθαζόνης σε ενήλικες και εφήβους (από δώδεκα ετών και με βάρος τουλάχιστον 40 κιλά) που χρειάζονται συμπληρωματική θεραπεία με οξυγόνο. Η δεξαμεθαζόνη μπορεί να ληφθεί από το στόμα ή να χορηγηθεί ως ένεση ή έγχυση (σταγόνα) σε φλέβα.
Υδροκορτιζόνη
Τον Σεπτέμβριο του 2020, μια μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε από την ομάδα εργασίας REACT (Rapid Evidence Appraisal for COVID-19 Therapies) του ΠΟΥ διαπίστωσε ότι η υδροκορτιζόνη είναι αποτελεσματική στη μείωση του ποσοστού θνησιμότητας των βαρέως πασχόντων ασθενών με COVID-19 σε σύγκριση με άλλη συνήθη φροντίδα ή εικονικό φάρμακο.
Budesonide
Η χορήγηση αυτού του εισπνεόμενου στεροειδούς νωρίς στην πορεία της λοίμωξης από COVID-19 έχει διαπιστωθεί ότι μειώνει την πιθανότητα ανάγκης επείγουσας ιατρικής περίθαλψης και μειώνει το χρόνο ανάρρωσης. Περισσότερες μελέτες βρίσκονται σε εξέλιξη. Τον Απρίλιο του 2021, η βουδεσονίδη εγκρίθηκε από τις αρχές στο Ηνωμένο Βασίλειο για χρήση εκτός επισήμανσης για τη θεραπεία του COVID-19 κατά περίπτωση.
Άλλα
Η τικλεσονίδη, ένα εισπνεόμενο κορτικοστεροειδές για το άσθμα, ταυτοποιήθηκε ως υποψήφιο αντιικό σε μια δοκιμασία διαλογής φαρμάκων in vitro που έγινε στη Νότια Κορέα. Έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ασθενών με προ-συμπτωματικό COVID-19 και βρίσκεται σε εξέλιξη κλινικές δοκιμές.
Βιταμίνη C
Η συμπλήρωση με μικροθρεπτικά συστατικά, συμπεριλαμβανομένης της βιταμίνης C, έχει προταθεί ως μέρος της υποστηρικτικής διαχείρισης του COVID-19, καθώς τα επίπεδα της βιταμίνης C στον ορό και τα λευκοκύτταρα εξαντλούνται στο οξύ στάδιο της λοίμωξης λόγω των αυξημένων μεταβολικών απαιτήσεων. Έχει μελετηθεί η χρήση υψηλής δόσης ενδοφλέβιας βιταμίνης C. Σύμφωνα με το ClinicalTrials.gov, υπάρχουν τουλάχιστον 34 τρέχουσες κλινικές δοκιμές που περιλαμβάνουν βιταμίνη C, οι οποίες έχουν ολοκληρωθεί ή προσλαμβάνουν άτομα, νοσηλευόμενα και βαριά πάσχοντα από COVID-19.
Βιταμίνη D
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, υπήρξε ενδιαφέρον για την κατάσταση της βιταμίνης D και τα συμπληρώματα, δεδομένης της σημαντικής επικάλυψης των παραγόντων κινδύνου για σοβαρό COVID-19 και ανεπάρκεια βιταμίνης D. Σε αυτούς περιλαμβάνονται η παχυσαρκία, η μεγαλύτερη ηλικία και η μαύρη ή ασιατική εθνοτική καταγωγή, και είναι αξιοσημείωτο ότι η ανεπάρκεια βιταμίνης D είναι ιδιαίτερα συχνή σε αυτές τις ομάδες.
Οι κατευθυντήριες γραμμές των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας (NIH) για τη θεραπεία του COVID-19 δήλωσαν τον Ιούλιο του 2020 ότι "δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για να συστήσουμε είτε υπέρ είτε κατά της χρήσης της βιταμίνης D για την πρόληψη ή τη θεραπεία του COVID-19".
Η γενική σύσταση να εξεταστεί το ενδεχόμενο λήψης συμπληρωμάτων βιταμίνης D, ιδίως δεδομένων των επιπέδων ανεπάρκειας βιταμίνης D στους δυτικούς πληθυσμούς, έχει επαναληφθεί. Από τον Φεβρουάριο του 2021, το αγγλικό Εθνικό Ινστιτούτο Αριστείας για την Υγεία και τη Φροντίδα (NICE) συνέχισε να συνιστά μικρές δόσεις συμπληρωματικής βιταμίνης D για άτομα με μικρή έκθεση στον ήλιο, αλλά συνέστησε ότι οι επαγγελματίες δεν θα πρέπει να προσφέρουν συμπλήρωμα βιταμίνης D αποκλειστικά για την πρόληψη ή τη θεραπεία του COVID-19, παρά μόνο στο πλαίσιο κλινικής δοκιμής.
Πολλαπλές μελέτες έχουν αναφέρει συνδέσεις μεταξύ της προϋπάρχουσας ανεπάρκειας βιταμίνης D και της σοβαρότητας της νόσου. Αρκετές συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις αυτών δείχνουν ότι η ανεπάρκεια βιταμίνης D μπορεί να σχετίζεται με μεγαλύτερη πιθανότητα μόλυνσης από COVID-19 και έχουν καταδείξει σαφώς ότι υπάρχουν σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της ανεπάρκειας και της μεγαλύτερης σοβαρότητας της νόσου, συμπεριλαμβανομένων σχετικών αυξήσεων στα ποσοστά νοσηλείας και θνησιμότητας κατά περίπου 80%. Έχει αμφισβητηθεί η ποιότητα ορισμένων από τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν και το κατά πόσον αυτό καταδεικνύει αιτιώδη σχέση.
Οι επιδράσεις της από του στόματος χορήγησης συμπληρώματος βιταμίνης D στην ανάγκη εισαγωγής σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) και στη θνησιμότητα σε νοσηλευόμενους ασθενείς με COVID-19 έχουν αποτελέσει αντικείμενο μετα-ανάλυσης. Διαπιστώθηκε πολύ χαμηλότερο ποσοστό εισαγωγής στη ΜΕΘ σε ασθενείς που έλαβαν συμπλήρωμα βιταμίνης D, το οποίο ήταν μόνο 36% του ποσοστού που παρατηρήθηκε σε ασθενείς χωρίς συμπλήρωμα (p<0,0001). Σε αυτή τη μετα-ανάλυση δεν βρέθηκαν σημαντικές επιδράσεις στη θνησιμότητα. Η βεβαιότητα αυτών των αναλύσεων περιορίζεται από την ετερογένεια των μελετών που περιλαμβάνουν τόσο τη βιταμίνη D3 (χοληκαλσιφερόλη) όσο και την ασβεστιδιόλη, αλλά τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν έναν πιθανό ρόλο στη βελτίωση της σοβαρότητας του COVID-19, ενώ απαιτούνται πιο ισχυρά δεδομένα για να τεκμηριωθούν τυχόν επιδράσεις στη θνησιμότητα.
Η καλσιφενδιόλη, η οποία είναι η 25-υδροξυβιταμίνη D, ενεργοποιείται ταχύτερα και έχει χρησιμοποιηθεί σε αρκετές δοκιμές. Η ανασκόπηση των δημοσιευμένων αποτελεσμάτων υποδηλώνει ότι το συμπλήρωμα ασβεστιοφενδιόλης μπορεί να έχει προστατευτική επίδραση στον κίνδυνο εισαγωγής στη ΜΕΘ σε ασθενείς με COVID-19.
Άλλοι
Μια μορφή του μετατρεπτικού ενζύμου 2 της αγγειοτενσίνης, μια δοκιμή Φάσης ΙΙ βρίσκεται σε εξέλιξη με 200 ασθενείς που θα προσληφθούν από σοβαρά, νοσηλευόμενα περιστατικά στη Δανία, τη Γερμανία και την Αυστρία για να προσδιοριστεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας.
Ορισμένα αντιβιοτικά που έχουν αναγνωριστεί ως δυνητικά επαναχρησιμοποιήσιμα ως θεραπείες COVID-19, συμπεριλαμβανομένης της τεϊκοπλανίνης, της οριταβανσίνης, της νταλβαβανσίνης, της μονενσίνης και της αζιθρομυκίνης. Η Πολιτεία της Νέας Υόρκης ξεκίνησε δοκιμές για το αντιβιοτικό αζιθρομυκίνη στις 24 Μαρτίου 2020.