cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθελοντικός στρατός
Κριτική
Ο Εθελοντικός Στρατός έχει επικριθεί για τη συμπεριφορά του στους πολιτικούς κρατούμενους (και τις αντίστοιχες κοινότητες των κρατουμένων). Ο Κ.Ν. Σοκολόφ, ένας αντι-Μπολσεβίκος ακτιβιστής και πολιτευτής των Καντέτ, που υποστήριζε τη μετατόπιση της Ρωσικής κυβέρνησης προς τη συνταγματική μοναρχία, καυτηρίασε αυτό το χαρακτηριστικό της δικής του οργάνωσης. Έγραψε, “Η ανεξέλεγκτη ληστεία του πληθυσμού από τις στρατιωτικές μας δυνάμεις, η ακολασία και η καταπίεση των στρατιωτικών αξιωματούχων σε τοπικό επίπεδο, η απίστευτη διαφθορά των εκπροσώπων της εξουσίας, η ανοικτή τους κερδοσκοπία, δωροληψία, και, τελικά, η ανεξέλεγκτη αυθαιρεσία τους που επικρατούν στους οργανισμούς τους αντικατασκοπείας, εδώ ήταν οι πληγές του καθεστώτος μας, αναγκάζοντας τον πληθυσμό να πει: όχι, αυτό δεν είναι το καθεστώς που μπορεί να σώσει τη Ρωσία”.
Ο Έντουαρτ Ντουν, μέλος της Ερυθροφρουράς, της οργάνωσης που εξάλειψε τη δύναμη των Καντέτ μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, συνέκρινε τη συμπεριφορά του Ερυθρού Στρατού με αυτήν του Εθελοντικού Στρατού. Για παράδειγμα, σε σχέση με την εξέγερση των Κοζάκων του Κουμπάν, ο Ντουν εξηγεί, “Οι ενέργειές μας… διέφεραν λίγο από τη συμπεριφορά του Λευκού Στρατού κατά τη διάρκεια του ίδιου του πολέμου”.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος
Live at Berkeley
Live at Berkeley είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή CD τον Σεπτέμβριο του 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA Records". Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στις 30 Μαΐου 1970 στο "Berkeley Community Theatre".
Η συναυλία αυτή έγινε στο πλαίσιο της αναδημιουργίας των Experience με τον Μπίλι Κοξ στο μπάσο και τον Μιτς Μίτσελ στα τύμπανα. Το συγκρότημα εμφανιζόταν με το εναλλακτικό όνομα The Cry of Love.
Τραγούδια του δίσκου
1. Introduction (Hendrix) - 1:47
2. Pass It On (Straight Ahead) (Hendrix) - 6:58
3. Hey Baby (New Rising Sun) (Hendrix) - 6:07
4. Lover Man (Hendrix) - 2:59
5. Stone Free (Hendrix) - 4:08
6. Hey Joe (Roberts) - 4:49
7. I Don't Live Today (Hendrix) - 5:26
8. Machine Gun (Hendrix) - 11:22
9. Foxey Lady (Hendrix) - 6:30
10. The Star Spangled Banner (Key, Smith) - 2:45
11. Purple Haze (Hendrix) - 3:48
12. Voodoo Child (Slight Return) (Hendrix) - 10:49
Θέσεις τσαρτ
Live at Berkeley (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 16 Σεπτεμβρίου 2003
Τα μέλη του συγκροτήματος
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live at Berkeley" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
Τλαξκάλα (πόλη)
Η Τλαξκάλα (ισπανικά: Tlaxcala, προφορά: [tla(k)sˈkala]) είναι η πρωτεύουσα της μεξικανικής πολιτείας Τλαξκάλα και έδρα του δήμου. Η πόλη δεν υπήρχε κατά την προ-ισπανική περίοδο, αλλά ορίστηκε από τους Ισπανούς ως κέντρο ευαγγελισμού και διακυβέρνησης μετά την ισπανική κατάκτηση της αυτοκρατορίας των Αζτέκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Αλία της Ρόδου
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η Αλία της Ρόδου (το όνομα της σημαίνει "κάτοικος της θάλασσας") ήταν μυθική μορφή που σύμφωνα με την Ροδιακή παράδοση έγινε η μετέπειτα θεά Λευκοθέα. Η Αλία ήταν κόρη της Θάλασσας, οι αδελφοί της ήταν οι θαλάσσιοι Τελχίνες, διάσημα όντα που θεωρούνται μύστες της μυθολογίας και εφευρέτες του πολιτισμού. Ο Διόδωρος Σικελιώτης αναφέρει ότι ο θεός Ποσειδώνας τον οποίο ανέθρεψαν οι Τελχίνες όταν ενηλικιώθηκε ερωτεύτηκε την αδελφή του Αλία. Με τον γάμο τους απέκτησαν έξι γιους και μια κόρη την Ρόδη επώνυμου της νήσου Ρόδος, θα παντρευτεί τον θεό Ήλιο και θα αποκτήσει τους επτά Ηλιάδαι, γενάρχες και οικιστές των πόλεων του νησιού. Την εποχή που η θεά Αφροδίτη ταξίδευε από την Κύπρο στα Κύθηρα οι γιοι της χλευαστικά της απαγόρευσαν να σταματήσει στο νησί. Η θεά εξοργίστηκε, τους έσπειρε έρωτα απέναντι στην μητέρα τους και την βίασαν, η Αλία έπεσε από την ντροπή της στην θάλασσα και πνίγηκε και ο Ποσειδώνας από την οργή του έθαψε τους γιους της κάτω από την γη. Η Αλία έγινε η μετέπειτα θεά Λευκοθέα η οποία ταυτίζεται και με την Ινώ την κόρη του θρυλικού ιδρυτή των Θηβών Κάδμου, οι κάτοικοι της Ρόδου την λάτρεψαν σαν θεότητα.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Ρόδου Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Πατρικάτα Κεφαλονιάς
Τα Πατρικάτα είναι οικισμός στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 36 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Αγγελής Βαλλής Καμινάρης
Ο Αγγελής Βαλλής ήταν Έλληνας Φιλικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στους Επιβάτες Ανατολικής Θράκης το 1781 από εύπορη οικογένεια και σε ηλικια 14 ετών ακολούθησε στη Μολδαβία τον μέγα Δραγουμάνο της Υψηλής Πύλης και μετέπειτα Ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας, πρίγκιπα Αλέξανδρο Καλλιμάχη. Εκεί, δημιούργησε τεράστια περιουσία και τιμήθηκε με τον τίτλο του "Καμινάρη", ενώ αργότερα έγινε και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Μετά το θάνατο των τριών τέκνων και της συζύγου του μετακόμισε στην συνοικία Τζιβαλί Κωνσταντινουπόλεως, όπου και πέθανε το 1857.
Με διαθήκη του κληροδότησε στην Αστική Σχολή της γενέτειράς του περισσότερες από 2.000 χρυσές λίρες Τουρκίας, από τους τόκους των οποίων καλύπτονταν οι μισθοδοσίες των διδασκάλων.
Βιβλιογραφία
Λουΐζος Κ., «Ευεργέται Επιβατών». Θρακικά 3 (1932)
Κατηγορία:Επιβατιανοί Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Γερουσία
Γερουσία, ονομάζεται το Δεύτερο Νομοθετικό Σώμα που υφίσταται σήμερα σε ορισμένες Χώρες που διοικούνται κοινοβουλευτικά.
Αρχαίοι χρόνοι
Στην αρχαία Ελλάδα ο θεσμός της Γερουσίας (Γερωσίας ή Γερωνίας κατά Αριστοφάνη, ενώ κατά ρήτρα Λυκούργου αναφέρεται Γερουσία) αντιπροσώπευσε συνήθως το αριστοκρατικό στοιχείο της Σπάρτης καθώς και άλλων δωρικών πόλεων. Η Γερουσία της Σπάρτης, που ήταν αντίστοιχη με την Βουλή των Πεντακοσίων της αρχαίας Αθήνας, συγκροτούνταν από τους δύο Βασιλείς και από 28 υπερήλικες "γέροντες" ή "πρεσβυγενείς" που εκλέγονταν από τις ισάριθμες "ωβές" στις οποίες ήταν διαιρεμένες οι φυλές της Σπάρτης. Η εκλογή αυτών, που είχαν συμπληρώσει το 60ο έτος ηλικίας, γίνονταν με ένα πρωτότυπο όσο και απλούστατο τρόπο εκλογής. Οι υποψήφιοι υπερήλικες εμφανίζονταν αλληλοδιαδόχως προ της Απέλλας (Εκκλησίας του Δήμου) που συνεδρίαζε γι΄ αυτόν ακριβώς το σκοπό, η οποία και εκδήλωνε τη προτίμησή της δια βοής (με φωνές) ανάλογης έντασης. Οι αιρετοί κριτές της διαδικασίας αυτής παραμένοντας σε παρακείμενο οίκημα άκουγαν τις φωνές χωρίς να βλέπουν τον κρινόμενο υποψήφιο. Έτσι αναγόρευαν σε "γέροντα" εκείνον τον υποψήφιο που υπήρξε αποδέκτης της εντονότερης βοής.
Η αρχή των γερόντων ήταν ισόβιος και κάθε φορά που γίνονταν εκλογή για πλήρωση κενής θέσης, λόγω θανάτου, το ενδιαφέρον των πολιτών ήταν μεγάλο. Οι αρμοδιότητες της Σπαρτιατικής Γερουσίας αφορούσαν βουλευτικά, δικαστικά και νομο-εκτελεστικά έργα. Αυτή σύντασσε τα προσχέδια των νόμων τα «πρωτοβουλεύματα» τα οποία στη συνέχεια ψήφιζε ή καταψήφιζε η Εκκλησία του Δήμου χωρίς να έχει το δικαίωμα της τροποποίησής των. Στα δικαστικά καθήκοντα η Γερουσία περιοριζόταν μόνο για απόδοση θανατικής ποινής, ή εξορίας, ή ατιμίας στους ενόχους. Τα εκτελεστικά της δε καθήκοντα μάλλον φέρονται να συγχέονταν μ΄ εκείνα των Εφόρων και των Βασιλέων.
Ανάλογη με την Γερουσία της Σπάρτης ήταν και η Γερουσία ή Γερωνία των δωρικών πόλεων της Κρήτης που την αποτελούσαν 20-30 μέλη.
Γερουσίες επίσης καλούνταν κατά την Ελληνιστική περίοδο τα πολιτικά Σώματα των αριστοκρατικών πόλεων-κρατών του ελλαδικού χώρου και των παραλίων της Ιωνίας (Μικρά Ασία) μέχρι και τους ρωμαϊκούς χρόνους.
Ρωμαϊκοί χρόνοι
Κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους παρεμφερές νομοθετικό Σώμα που συστήθηκε στην αρχαία Ρώμη ήταν η "Γερουσία της Ρώμης" ή Σύγκλητος, η γνωστή "Senatus" που όμως είχε περισσότερο τον χαρακτήρα της Βουλής και όχι του δεύτερου νομοθετικού Σώματος.
Μετέπειτα χρόνια
Κατά τον 13ο αιώνα εμφανίσθηκε στην Αγγλία η έννοια του Κοινοβουλίου που θεμελιώθηκε κυρίως από την Μάγκνα Κάρτα. Η δημιουργία του προκλήθηκε εξ ανάγκης προκειμένου να υφίσταται κάποιος πολιτειακός σύνδεσμος μεταξύ του Βασιλέως και του λαού ώστε να λαμβάνουν αμφίδρομη γνώση διαθέσεων σε επικείμενους νόμους, φορολογίες κ.λπ. και ανάλογα να προετοιμάζεται η κοινή γνώμη. Έτσι οι Βαρώνοι των Κομητειών, οι επίσκοποι και άλλοι εκπρόσωποι του κατώτερου κλήρου απετέλεσαν τα πρώτα μέλη εκείνου του Κοινοβουλίου. Με τη πάροδο του χρόνου προσταθέθηκαν στα μέλη αυτού και οι ιππότες των κομητειών καθώς και οι εκλεγόμενοι αντιπρόσωποι των ελεύθερων ιδιοκτητών των περιοχών αυτών. Η κοινωνικά ανομοιογενής όμως αυτή σύνθεση αφενός και η άνιση δύναμη των μελών του κοινοβουλίου αφετέρου επέφεραν την οριστική διάσπασή του το 1333. Έτσι οι μεν επίσκοποι ενούμενοι μεταξύ τους και με τους Βαρώνους των Κομητειών συνέστησαν τη Βουλή των Λόρδων ή και καλούμενη "Άνω Βουλή", και οι δε ιππότες και οι αστοί τη "Βουλή των Κοινοτήτων" ή την λεγόμενη "Κάτω Βουλή" όπου οι αρμοδιότητές τους καθορίσθηκαν μετά και πλέον μιας τεσσαρακονταετίας. Αμφότερες οι Βουλές αυτές ασκούσαν παράλληλα τη νομοθετική εξουσία, και επομένως στη κατάρτιση και ψήφιση των νόμων ήταν αναγκαία η σύμπραξη της Βουλής των Κοινοτήτων, άνευ της οποίας δεν ήταν δυνατόν ν΄ αναγνωρίζεται ως νόμος ο μόνο από τη Βουλή των Λόρδων ψηφιζόμενος, έστω και αν ο Βασιλεύς τον είχε επικυρώσει. Ακόμη η Βουλή των Κοινοτήτων είχε το δικαίωμα της έρευνας και τον έλεγχο του τρόπου διακυβέρνησης καθώς και το δικαίωμα να κατηγορήσει τους υπουργούς και να τους παραπέμψει σε δίκη, ενώπιον της Βουλής των Λόρδων. Έτσι η απεικόνιση των σχέσων των δύο αυτών Σωμάτων διατυπώθηκε φλεγματικά στην ακόλουθη παροιμιώδη αγγλική φράση:
Στο νεοσύστατο κράτος της Ελλάδας
Γερουσία στο 1829 ονομάστηκε το σώμα που όρισε η Δ' Εθνοσυνέλευση του Άργους τον Ιούλιο του 1829 για να αντικαταστήσει το Πανελλήνιον (συμβουλευτικό σώμα που είχε ιδρύσει το 1828 ο Ιωάννης Καποδίστριας).
1844-1864
Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Μαρτίου του 1844 ιδρύθηκε το σώμα της Γερουσίας του 1844. Με το Σύνταγμα του 1864 η Γερουσία καταργήθηκε ως θεσμός αντιδημοκρατικός και ως όργανο του μονάρχη με σκοπό τον έλεγχο των κυβερνήσεων.
Νεότεροι χρόνοι στην Ελλάδα
Η Γερουσία του 1927 ιδρύθηκε με το ελληνικό Σύνταγμα του 1927 ως δεύτερο νομοθετικό σώμα. Οι πρώτες εκλογές για την συγκρότησή της έγιναν στις 21 Απριλίου 1929 στις Βουλευτικές εκλογές. Με καθολική ψηφοφορία εξελέγησαν από τον λαό 92 γερουσιαστές ενώ επιπλέον 18 εξελέγησαν από τα διοικητικά συμβούλια επαγγελματικών οργανώσεων και τα πνευματικά ιδρύματα. Σε αυτούς προστέθηκαν άλλοι 10 που εξέλεξε η βουλή, σύνολο 120. Η θητεία του γερουσιαστή ήταν 9 χρόνια αλλά κάθε τρία χρόνια ανανεωνόταν η σύνθεσή της κατά το ένα τρίτο με καθολική ψηφοφορία στο τρίτο των εκλογικών διαμερισμάτων της χώρας. Η γερουσία καταργήθηκε στις 1 Απριλίου 1935 με το κίνημα του Κονδύλη.
*
Σιουδάδ Βικτόρια
Η Σιουδάδ Βικτόρια (ισπανικά: Ciudad Victoria, προφορά: [sjuˈðað βikˈtoɾja]) είναι η πρωτεύουσα και δήμος της μεξικανικής πολιτείας Ταμαουλίπας.
Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του Μεξικού, στους πρόποδες της Σιέρα Μάδρε Οριεντάλ. Η πόλη βρίσκεται 246 χλμ (153 μίλια) από το Μοντερρέι και 319 χλμ (198 μίλια) από τα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού. Η Σιουδάδ Βικτόρια πήρε το όνομά της, από τον πρώτο πρόεδρο του Μεξικού, Γουαδαλούπε Βικτόρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Μαρκιωνία της Βοδονίτσας
Η Μαρκιωνία της Βοδονίτσας ήταν φράγκικο φέουδο, το οποίο ιδρύθηκε στην σημερινή Ελλάδα στις αρχές του 13ου αιώνα μετά τη Δ' Σταυροφορία.
Ιστορία
Η περιοχή της Βοδονίτσας, σημερινής Μενδενίτσας της Φθιώτιδας, κατακτήθηκε από τον Βονιφάτιο τον Μομφερρατικό, Βασιλιά της Θεσσαλονίκης το 1204. Αυτός την παραχώρησε στον Μαρκήσιο Γκουίντο Παλαβιτσίνι, απόγονο μιας ισχυρής οικογένειας της Βόρειας Ιταλίας. Μία από τις αρμοδιότητες του Μαρκησίου ήταν η ανάληψη της φύλαξης των στενών των Θερμοπυλών. Ο Μαρκήσιος Γάιος αντιστάθηκε στις επιθέσεις του Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρου Άγγελου, ο οποίος κατέλυσε το Βασίλειο της Θεσσαλονίκης το 1224. Χάρη στη λυσσαλέα αντίσταση των Μαρκησίων Παλαβιτσίνι, κυρίως, τα Λατινικά Κράτη της Νότιας Ελλάδας (Αθήνα, Αχαΐα και Σάλωνα) γλίτωσαν για αρκετά χρόνια από τη Ρωμαϊκή ανάκτηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βοδονιτσας Μαρκιζατο Βοδονιτσας Μαρκιζατο Κατηγορία:Διάδοχα κράτη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Βικτορόβκα (περιφέρεια Ακμόλα)
Η Βικτορόβκα είναι χωριό στην επαρχία Ζερέντι, στην περιφέρεια Ακμόλα του Καζακστάν.
Γεωγραφική θέση
Το επαρχιακό κέντρο, το Ζερέντι απέχει 16 χιλιόμετρα από την Βικτορόβκα. Ακόμη, δίπλα από το χωριό υπάρχει η λίμνη Αϊνταμπόλ.
Πληθυσμός
Το 1999, ο πληθυσμός ήταν 1758 κάτοικοι, 850 άνδρες και 908 γυναίκες. Το 2009 μειώθηκε σημαντικά, σε 1419 κατοίκους, 689 άνδρες και 730 γυναίκες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ζι γουέι ντου σου
Ζι γουέι ντου σου ( Κινέζικα :紫微斗數), που συνήθως αναφέρεται στα Αγγλικά ως Purple Star Astrology, είναι μια μορφή μαντείας στην κινεζική κουλτούρα. Η μελέτη του πεπρωμένου ( κινεζικά :命學, ming xue) είναι μία από τις πέντε τέχνες της κινεζικής μεταφυσικής. Μαζί με το διάγραμμα Bazi, το Zi Wei Dou Shu είναι μια από τις πιο γνωστές μεθόδους μαντείας που χρησιμοποιούνται σε αυτή τη μελέτη. Όπως και η δυτική αστρολογία, ο Zi Wei Dou Shu ισχυρίζεται ότι χρησιμοποιεί τη θέση του σύμπαντος τη στιγμή της γέννησής του για να κάνει αποφάσεις σχετικά με την προσωπικότητα, την καριέρα και τις προοπτικές γάμου και πολλά άλλα.
Ιστορία
Παραδοσιακά, το Zi Wei Dou Shu θεωρείται ότι δημιουργήθηκε από έναν Ταοϊστή ονόματι Lu Chun Yang (呂純陽) κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Τανγκ. Αναπτύχθηκε περαιτέρω από τον Chen Xi Yi (陳希夷) κατά τη διάρκεια της δυναστείας Song και αργότερα από τον Luo Hong Xian (羅洪先) κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Μινγκ στη σημερινή της μορφή. Η ακριβής προέλευσή του, ωστόσο, εξακολουθεί να συζητείται μεταξύ διαφορετικών σχολών.
Σε αντίθεση με το πιο γνωστό σύστημα Four Pillars of Destiny για τη μαντεία του γενέθλιου χάρτη, το Zi Wei Dou Shu βασίζεται σε ένα καθαρά σεληνιακό ημερολόγιο και στη θέση του νυχτερινού ουρανού. Αντίθετα, το Bazi συνδέεται με το σύστημα χρονομέτρησης του σεξουαλικού κύκλου, το οποίο συχνά αντιστοιχίζεται με τους παραδοσιακούς κινεζικούς ηλιακούς όρους. Ορισμένοι πιστεύουν ότι αυτή η διαφορά καθιστά τα δύο συστήματα συμπληρωματικά και όχι ανταγωνιστικά.
Η μελέτη του πεπρωμένου (命學, ming xue), μέρος του οποίου είναι το Zi Wei Dou Shu, είναι παραδοσιακά στενά συνυφασμένο με την αστρονομία. Ιστορικά, προικισμένοι αστρονόμοι και αστρολόγοι στρατολογήθηκαν ως αξιωματούχοι για να εργαστούν σε Αυτοκρατορικές Αυλές κατά τη διάρκεια των δυναστικών εποχών, παράγοντας αστρολογικούς χάρτες για τον αυτοκράτορα, καθώς η προσωπική του μοίρα είχε άμεση σχέση με το βασίλειό του. Οι αστρολόγοι της αυλής έπαιξαν επίσης σημαντικό ρόλο στον καθορισμό του διαδόχου του θρόνου.
Όπως συμβαίνει με πολλές άλλες μορφές μαντείας, οι επαγγελματίες δεν βλέπουν γενικά τον γενέθλιο χάρτη ως έναν αλάνθαστο οδηγό για το τι θα συμβεί, αλλά περισσότερο ως μια μορφή λεπτομερούς πρόβλεψης. Το πεπρωμένο και η τύχη θεωρούνται δομικά πολύπλοκα και είναι απίθανο να αλλάξουν από ένα μόνο στοιχείο. Μια υπερβολικά απλοϊκή εφαρμογή - για παράδειγμα - αλλαγής των τυχερών χρωμάτων και αριθμών δεν αναμένεται να επηρεάσει ή να αλλάξει τη μοίρα του με κανέναν σημαντικό τρόπο. Ωστόσο, οι επαγγελματίες πιστεύουν ότι η γνώση σχετικά με τις μελλοντικές πιθανότητες μπορεί να επιτρέψει σε κάποιον να μετρήσει εκ των προτέρων την κατάσταση και να λάβει αποφάσεις από μια θέση ισχύος. Ο Zi Wei Dou Shu προσεγγίζει τον κόσμο και τα γεγονότα από την ιδέα ότι για να δούμε τα πράγματα στο σωστό τους πλαίσιο, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε την «πνευματική δυναμική του σύμπαντος » για να βρούμε το μοτίβο της αλλαγής που οδηγεί στη «θεμελιώδη αλήθεια».
Δομή γραφήματος Zi Wei Dou Shu
Τα 12 παλάτια, ή 十二宫) διατάσσονται και σχεδιάζονται σε αριστερόστροφη περιστροφή. Η παρουσία ορισμένων αστεριών σε κάθε παλάτι μπορεί να θεωρηθεί είτε ευοίωνος είτε δυσοίωνος οιωνός για αυτό το μέρος της ζωής κάποιου. Σε ορισμένες γενεαλογίες, σε αυτά τα ανάκτορα εκχωρούνται επίσης φάσεις με βάση τον σεξογενή κύκλο που χρησιμοποιείται επίσης στην ανάγνωση του Μπαζί.
Τα 14 μεγάλα αστέρια
Διαφορετικά σχολεία αποδίδουν σημασία στην παρουσία και τη δύναμη πολλών διαφορετικών «αστέρων», που κυμαίνονται από 18 έως δεκάδες, που συχνά περιλαμβάνουν αλληλεπιδράσεις και μετασχηματισμούς μεταξύ αυτών των αστεριών. Ωστόσο, 14 "μείζονα" αστέρια χρησιμοποιούνται με συνέπεια σε διαφορετικές γενεές:
Σημειώσεις
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ασίας Κατηγορία:Μαντεία
Τσερνομόρετς
Το Τσερνομόρετς (βουλγαρικά: Черноморец) είναι πόλη στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας στη νοτιοανατολική Βουλγαρία. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Σωζόπολης της Επαρχίας Μπουργκάς και είναι ένα δημοφιλές παραθαλάσσιο θέρετρο.
Το Τσερνομόρετς βρίσκεται περίπου 24 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας της επαρχίας, Μπουργκάς, στη νότια ακτή του κόλπου του Μπουργκάς, του μεγαλύτερου κόλπου της Βουλγαρικής Ακτής του Εύξεινου Πόντου. Μέχρι το 1951, ήταν γνωστό ως Σβέτι Νίκολα (Свети Никола, «Άγιος Νικόλαος»). Τσερνομόρετς σημαίνει «άνθρωπος της Μαύρης Θάλασσας».
Προηγουμένως ήταν χωριό και έλαβε προνόμια πόλης στις 2 Δεκεμβρίου 2009 με το σκεπτικό ότι πληρούσε τις δημογραφικές απαιτήσεις και τις απαιτήσεις υποδομής λόγω της ιδιότητάς του ως θερέτρου. Η πόλη διαθέτει δημοτικό σχολείο, νηπιαγωγείο και πολιτιστικό κέντρο.
Το Τσερνομόρετς βρίσκεται στις χαμηλές βόρειες πλαγιές του Όρους Στράντζα, μεταξύ του Ακρωτηρίου Έμινε στα βόρεια και του βάλτου Αρκουτίνο στα νότια. Στα ανατολικά βρίσκεται η Νήσος Αγίου Ιβάν, με τη Σωζόπολη στα νοτιοανατολικά της πόλης κατά μήκος του παραθαλάσσιου δρόμου.
Το Τσερνομόρετς έχει μια ανατολική ορθόδοξη εκκλησία αφιερωμένη στον προστάτη της πόλης, Άγιο Νικόλαο. Ένας διαμορφωμένος κήπος που ονομάζεται «Κήπος της Εδέμ» βρίσκεται ακριβώς μπροστά της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βουλγαρίας Κατηγορία:Παραθαλάσσια θέρετρα στη Βουλγαρία
Τρίστενο Ιωαννίνων
Το Τρίστενο είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων, του δήμου Ζαγορίου. Βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές της Τύμφης σε υψόμετρο 850 μέτρων. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 71 κάτοικοι.
Ιστορία
250px|thumb|right|Το Τρίστενο από μακριά Το Τρίστενο Ανατολικού Ζαγορίου δεν είναι γνωστό πότε δημιουργήθηκε ως χωριό. Γραπτώς πρώτη φορά αναφέρεται σ' ένα χρυσόβουλο το 1319 (παραχωρητήριο περίπου) του Ανδρόνικου Β' σε κάποιο άρχοντα των Ιωαννίνων με το όνομα Δρεστενίκος του οποίου το όνομα υπήρχε τουλάχιστον μέχρι τον περασμένο αιώνα στα Γιάννινα. Προφανώς από το όνομα του Βυζαντινού αυτού τιμαριούχου, ονομάστηκε το χωριό Δρεστενίκου και αργότερα Δρεστένικο και Ντρεστένικο. Αρκετά χρόνια μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου (1912-1913), το 1927 με διάταγμα, μετονομάσθηκε σε Τρίστενο, από τα τρία στενά που υπάρχουν πάνω από το χωριό. Σαν πρώτοι οικιστές του αναφέρονται ποιμένες από τη Χειμάρρα που έφερναν τα πρόβατά τους για βοσκή στο Ζαγόρι το καλοκαίρι. Αυτήν την εκδοχή δεν τη δέχονται οι κάτοικοί του που αντιπαρατάσουν την άποψη ότι οι πρώτοι οικιστές ήρθαν από τη Βέροια και ήταν τεχνίτες σκαφιδίων. Το Τρίστενο, αναφέρεται σαν τόπος θανάτου του Αγωνιστή των Βαλκανικών Πολέμων, Χατζημιχαήλ Κωνσταντίνου, το 1913. Ο Πέτρος Αποστολίδης μαθητής γυμνασίου τότε, και μετέπειτα Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος και εκλεγμένος το 1944 Δήμαρχος Ιωαννίνων, γράφει για την απελευθέρωση του 1913 : "Πριν μερικές μέρες είχε περάσει από το χωριό μας ένα τάγμα τούρκικος στρατός προς το Τρίστενο που είχε απελευθερωθεί, δεν ενόχλησαν όμως τους κατοίκους στο χωριό, μόνο ψωμί ζήτησαν και τους έδωκε η κοινότητα. Τους έστησαν όμως ενέδρα Κρητικοί αντάρτες, τους τσάκισαν και γύρισαν πίσω στα Γιάννενα κουβαλώντας και κάποιον βαριά τραυματισμένο, το δύστυχο το Βασίλη, απ’ τους Βορειοηπειρώτες που είχαν επιστρατεύσει."
Περίοδος της κατοχής
Επί Ιταλικής κατοχής, πριν την εμφάνιση των Γερμανών 150 κάτοικοι του χωριού φυλακίστηκαν διαδοχικά. Οι Γερμανοί ήρθαν για πρώτη φορά στις 28/12/1943 και έκαψαν 14 σπίτια, ενώ λίγο έξω από την είσοδο του χωριού, στην εκκλησία του Αγ. Νικολάου, τμήμα του 85 Συν/τος και της ΙΧ Μεραρχίας εξόντωσε χιτλερικό απόσπασμα από 60 άνδρες. Σκότωσαν 13 και αιχμαλώτισαν τους άλλους. Ως αντίποινα οι Γερμανοί έκαψαν τα περισσότερα σπίτια του χωριού.
Εκδηλώσεις
Στις 23 Αυγούστου διεξάγεται κάθε χρόνο το πανηγύρι στο Τρίστενο που κρατάει ακόμα και σήμερα τον παραδοσιακό του χαρακτήρα.
Αξιοθέατα
Αξιοθέατο του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, χτισμένη με κλασική Ζαγορίσια αρχιτεκτονική το 1793. Λίγα είναι τα κτίσματα που διατηρούν την κλασική Ζαγορίσια αρχιτεκτονική αφού όπως και τα υπόλοιπα χωριά του Ανατολικού Ζαγορίου, έτσι και το Τρίστενο γνώρισε τρομακτικές καταστροφές από τους βομβαρδισμούς των Γερμανών κατά το 1943. Σημείο αναφοράς του χωριού είναι ο παραδοσιακός πέτρινος νερόμυλος ο οποίος κτίστηκε το 1835 και έχει χαρακτηριστεί νεώτερο μνημείο. Στην αρχή ήταν διπλός με δύο μονάδες παραγωγής και είχε τη δυνατότητα να αλέθει 100 οκάδες δημητριακών την ώρα. Τα τελευταία χρόνια ανακαινίστηκε και ξαναλειτουργεί. Πρόκειται για έναν από τους τελευταίους νερόμυλους στη χώρα που βρίσκεται σε λειτουργία. Τέλος το πέτρινο γεφυράκι που ενώνει το χωριό που έχει κόψει στα δύο το ρέμα Γκούρα που το διασχίζει. Εκεί κατά το έτος 1975 η Αδελφότητα των Τριστενιωτών θέλοντας να αξιοποιήσει τον καταρράκτη κατασκεύασε φράγμα δημιουργώντας μια μικρή λίμνη επιφανείας 200 τ.μ. περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ανατολικού Ζαγορίου Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Αρλεκίνος
thumb|right|150px|Αρλεκίνος με μάσκα Ο Αρλεκίνος (Αθανάσιος Πανταλης)είναι ένας από τους βασικούς χαρακτήρες της ιταλικής Κομέντια ντελ άρτε.
Κομέντια ντελ Άρτε
Το όνομα του χαρακτήρα σημαίνει "μικρός διάβολος" και δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα στη Γαλλία. Υπηρετεί συνήθως τον Πανταλόνε, τον Ντοτόρε, αλλά και τον Καπιτάνο, ενώ κατά την εξέλιξη της Κομέντια ντελ άρτε είναι από τους βασικότερους χαρακτήρες. Το γυναικείο ανάλογο του Αρλεκίνου, και αρκετές φορές συμπρωταγωνίστριά του επί σκηνής, είναι η Κολομπίνα.
Βισέντε Γκερρέρο (Τλαξκάλα)
Το Βισέντε Γκερρέρο (ισπανικά: Vicente Guerrero) είναι η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας Τλαξκάλα του Μεξικού και είναι η δημοτική έδρα του δήμου Σαν Πάμπλο ντελ Μόντε.
Βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο της πολιτείας, κοντά στα σύνορα με την παρακείμενη πολιτεία της Πουέμπλα. Είναι ένα προάστιο της πόλης της Πουέμπλα και αποτελεί μέρος της μητροπολιτικής της περιοχής. Κατά την απογραφή του 2005 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 55.760.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Αρλεκίνος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του θεάτρου Κατηγορία:Κομέντια ντελ άρτε
Πλαγιά Κεφαλονιάς
Η Πλαγιά είναι οικισμός στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 71 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Ναϊλέα Νόρβιντ
Φιλμογραφία
Θέατρο
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Μπέρτα του Τορίνο
Η Μπέρτα, ιταλ.: Bertha, (π. 1020/4 – μετά το 1064/5) από τον Οίκο των Aρδουινιδών ήταν κόρη του μαργράβου του Τορίνο και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Δυτικής Λιγουρίας.
Καλλίπολη Συρίας
Η Καλλίπολη ήταν αρχαία πόλη της Συρίας, η οποία σύμφωνα με τον ιστορικό Αππιανό (Συριακά 57) ιδρύθηκε από το Σέλευκο Α' Νικάτορα. Ο ιστορικός Χόνιγκμαν υποστηρίζει ότι η Καλλίπολις πρέπει να είναι η μεταγενέστερη Καλλικώμη, η οποία υπήρξε προάστιο της Βέροιας (σημερινό Αλέππο).
Μπέρτα του Τορίνο
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Όττο (ή Τέτο) της Σαβόνα, μάργαβο της Δυτικής Λιγουρίας, περί το 1036. Ο Όττο ήταν μέλος της δυναστείας των Αλεράμιτσι, του κλάδου των ντελ Βάστο. Με τον Όττο είχε τουλάχιστον έξι παιδιά:
Σημειώσεις
Κατηγορία:Κόμισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Οίκος των Αρδουινιδών
Στεγνά Ρόδου
Τα Στεγνά είναι οικισμός και παραλία στην Ρόδο και τα Δωδεκάνησα. Βρίσκονται στην ανατολική ακτή του νησιού σε απόσταση περίπου 31 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Ρόδο και μόλις 4 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Αρχάγγελο. Πρόκειται για περιοχή όπου τα παλιότερα χρόνια λειτουργούσαν εργαστήρια αγγειοπλαστικής και καμίνια ενώ πλέον αποτελεί την παραλία του Αρχάγγελου. Είναι αμμώδης και με βότσαλα ενώ υπάρχουν ένα περίπτερο, θαλάσσια αθλήματα, λίγες ταβέρνες και ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Αναφέρονται ως ξεχωριστός οικισμός επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφονται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Αρχαγγέλου του δήμου Αρχαγγέλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Αρχάγγελο και τη Μονή Παναγιάς Τσαμπίκας αποτελούν την κοινότητα Αρχαγγέλου που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αρχαγγέλου του δήμο Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 57 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου Κατηγορία:Δήμος Ρόδου
Μπελγκορόντσκογιε
Το Μπελγκορόντσκογιε είναι οικισμός στην επαρχία Σαντικτάου, στην περιφέρεια Ακμόλα του Καζακστάν.
Γεωγραφική θέση
Το επαρχιακό κέντρο, το Μπαλκάσινο απέχει 60 χιλιόμετρα ενώ το Κοκσετάου απέχει 160 χιλιόμετρα.
Πληθυσμός
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ναζ Μήτρου-Λονγκ
Ο Νάζαρετ «Ναζ» Τζέρσεϊ Μήτρου-Λονγκ (αγγλικά: Nazareth "Naz" Jersey Mitrou-Long) είναι Καναδός-Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/πόιντ γκαρντ για την Ζάλγκιρις Κάουνας.
Προσωπική ζωή
Ο Μήτρου-Λονγκ γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1993 στη Μισισάγκα του Οντάριο του Καναδά από τους Τζέρσεϊ Λονγκ και Γεωργία Μήτρου. Ο πατέρας του έχει καταγωγή από το Τρίνινταντ και Tομπάγκο ενώ η μητέρα του είναι ΕλληνοΚαναδή. Η μητέρα του, Γεωργία, γεννήθηκε στη Σπάρτη της Ελλάδας και μετανάστευσε στον Καναδά μαζί με την οικογένειά της όταν ήταν παιδί. Ο Μήτρου-Λονγκ έχει τρία αδέρφια και έξι ετεροθαλή αδέρφια. Ο αδερφός του, Ελάιζα Μήτρου-Λονγκ, είναι επίσης καλαθοσφαιριστής. Το καλοκαίρι του 2015, ο Μήτρου-Λονγκ αποφάσισε να φέρει το πλήρες επώνυμό του στη φανέλα του για να τιμήσει τη μητέρα του. Μέχρι εκείνο το σημείο η φανέλα του είχε μόνο το όνομα του πατέρα του.
Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς (2017)
Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2017, ο Μήτρου-Λονγκ έπαιξε για τους Σακραμέντο Κινγκς στο NBA Σάμερ Λιγκ του 2017. Αργότερα υπέγραψε με τους Γιούτα Τζαζ για την περίοδο προετοιμασίας. Αφού δεν υπέγραψε μόνιμα με την ομάδα, διορίστηκε στους Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς στη G League.
Γιούτα Τζαζ (2017–2019)
Αφού έδειξε πολλά υποσχόμενα χαρακτηριστικά με το παιχνίδι του στους Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς, στις 22 Δεκεμβρίου 2017, ο Μήτρου-Λονγκ υπέγραψε two-way συμβόλαιο με τους Γιούτα Τζαζ, παίρνοντας τη θέση που κατείχε αρχικά ο Νέιτ Γουόλτερς. Αυτή η κίνηση τον είδε να μοιράζει τον χρόνο παιχνιδιού μεταξύ των Τζαζ και των Σταρς για το υπόλοιπο της διάρκειας του συμβολαίου του. Ο Μήτρου-Λονγκ έκανε το ντεμπούτο του στο ΝΒΑ τέσσερις ημέρες αργότερα, καταγράφοντας ένα τρίποντο στην ήττα με 107–83 από τους Ντένβερ Νάγκετς. Ωστόσο, στις 13 Ιανουαρίου 2018, ο Μήτρου-Λονγκ αποδεσμεύθηκε από τους Τζαζ. Υπέγραψε ξανά με τους Τζαζ στις 11 Φεβρουαρίου 2018, με 10ήμερο συμβόλαιο. Αφού έληξε το πρώτο του 10ήμερο συμβόλαιο στις 21 Φεβρουαρίου, υπέγραψε ένα δεύτερο 10ήμερο συμβόλαιο με τους Τζαζ, τρεις μέρες αργότερα.
Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς (2018–2019)
Στις 16 Ιανουαρίου 2018, ο Μήτρου-Λονγκ επαναποκτήθηκε από τους Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς. Επέστρεψε στην ομάδα για άλλη μια φορά στις 21 Φεβρουαρίου 2018, αφού έληξε το 10ήμερο συμβόλαιό του. Ο Μήτρου-Λονγκ άφησε ξανά τους Σταρς για το δεύτερο 10ήμερο συμβόλαιό του με τους Γιούτα Τζαζ και επέστρεψε στο Σολτ Λέικ Σίτι μετά τη λήξη του δεύτερου συμβολαίου 10 ημερών. Στις 4 Μαρτίου 2019, 39 πόντους (13/13 βολές, 4/8 τρίποντα και 7/13 δίποντα). Με τους Σταρς είχε μέσο όρο 18 πόντους, 6.1 ριμπάουντ και 4.6 ασίστ ανά αγώνα. Τον Ιούλιο του 2019, ο Μήτρου-Λονγκ εντάχθηκε στους Κλίβελαντ Καβαλίερς για το NBA Σάμερ Λιγκ 2019.
Ιντιάνα Πέισερς (2019–2020)
Στις 31 Ιουλίου 2019, ο Μήτρου-Λονγκ υπέγραψε two-way συμβόλαιο με τους Ιντιάνα Πέισερς. Στις 18 Νοεμβρίου 2019, κατέγραψε 12 πόντους, 3 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 1 κλέψιμο σε μια νίκη με 115–86 εναντίον των Μπρούκλιν Νετς. Στη G League είχε κατά μέσο όρο 13.7 πόντους, 6.1 ασίστ και 5.9 ριμπάουντ ανά αγώνα. Στις 19 Νοεμβρίου, ο Μήτρου-Λονγκ αποδεσμεύθηκε από τους Πέισερς. Αγωνίστηκε σε 5 ματς στο ΝΒΑ, μετρώντας 2.8 πόντους, 1.6 ριμπάουντ και 1.4 ασίστ.
Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς (2021)
Στις 11 Ιανουαρίου 2021, ο Μήτρου-Λονγκ υπέγραψε με τους Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς της NBA G League ως θυγατρικός παίκτης. Είχε κατά μέσο όρο 13.2 πόντους, 4.7 ριμπάουντ, 6 ασίστ και 1.1 κλεψίματα ανά αγώνα.
Παλλακανέστρο Μπρέσια (2021–2022)
Στις 30 Ιουλίου 2021, ο Μήτρου-Λονγκ υπέγραψε με την ιταλική Παλλακανέστρο Μπρέσια. Είχε μέσο όρο 17.5 πόντους, 4.3 ριμπάουντ και 5 ασίστ ανά παιχνίδι, οδηγώντας την ομάδα στην 3η θέση στην κατάταξη της κανονικής περιόδου του εγχώριου πρωταθλήματος.
Ζάλγκιρις Κάουνας (2023–σήμερα)
Στις 27 Ιουνίου 2023, ανακοινώθηκε από την Ζάλγκιρις Κάουνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Ελληνοκαναδοί Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γιούτα Τζαζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιντιάνα Πέισερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Μπρέσια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Λιθουανίας
Γερμανός Δημάκος
Ο καθηγούμενος Γερμανός Δημάκης (1912 - 9 Ιουνίου 2004) ήταν ένας από τους πιο ονομαστούς ιερείς που πήρανε μέρος στην Αντίσταση, γνωστός ως «Πάπα-Ανυπόμονος».
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1912 στο Αγρύδιο Γορτυνίας. Το κόσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος και όταν χειροτονήθηκε έλαβε το Γερμανός. Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1934 στις 29 Ιουλίου. Όταν ο Βελουχιώτης, στις 14 Μαΐου του 1943 συγκροτούσε το αντιστασιακό σώμα και στρατολογούσε άνδρες στη περιοχή δυτικά του χωρίου Κουκουβίστα της Γκιώνας, πήγε και τον βρήκε ο αρχιμανδρίτης Γερμανός, ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγάθωνος, μια μονή κοντά στην Υπάτη όπου ήταν και πρόεδρος της κοινότητας και ταυτόχρονα επίτροπος της Μονής Δαδιού-Αμφίκλειας. Ύστερα από παρότρυνση του, αφού τον καταζητούσανε πλέον οι Ναζί, προσχώρησαν στον ΕΛΑΣ και ο μητροπολίτης Κοζάνης Ιωακείμ και ο μητροπολίτης Ηλείας Αντώνιος. Είχε χαρίσει ως φυλαχτό στον Άρη Βελουχιώτη ένα σταυρό, που ο αντιστασιακός καπετάνιος, κουβάλαγε πάντα μαζί του. Ως έμπιστος του Άρη Βελουχιώτη έμεινε γνωστός ως ο «παπάς του Άρη» και επειδή ριχνόταν πρώτος στη μάχη και παρότρυνε και τους συμπολεμιστές έμεινε πιο γνωστός ως «Πάπα-Ανυπόμονος». Διορίστηκε ως Στρατιωτικός Ιερέας του Γενικού Αντιστασιακού Στρατηγείου. Το 1946 μετά τη περίφημη Συμφωνία της Βάρκιζας επέστρεψε στο μοναστήρι του Αγάθωνος, όπου και έμεινε ως ηγούμενος όλα τα επόμενα χρόνια. Η συμμορία του εθνικόφρονα Βουρλάκη απήγαγε τον ηρωικό μοναχό και τον βασάνισε μέχρι να υποσχεθεί ότι θα αναθεματίσει τους Αριστερούς της Φθιώτιδας. Η Χούντα των Συνταγματαρχών δεν τον άφησε να ξεκουραστεί και να ασχοληθεί με το συγγραφικό του έργο. Τον κατήγγειλε ως ακραίο αριστερό και άπιστο χριστιανό και τον οδήγησε το 1968 στο Συνοδικό Δικαστήριο, το οποίο όμως τον αθώωσε. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του η εκκλησία τον αναγνώρισε ως ήρωα, και ως έναν από τους ελάχιστους κληρικούς που συμμετείχε στον αγώνα εναντίον του κατακτητή με τα όπλα και τις σφαίρες, ενώ η πολιτεία τον τίμησε ως σύμβολο της Αντίστασης. Το 2000 συγκεκριμένα η Ιερά Σύνοδος έκδωσε έναν τόμο με τίτλο «Μνήμες και Μαρτυρίες από το ’40 και την Κατοχή» με αναφορές στη δράση του τον καιρό της Κατοχής. Δεν ξέχναγε ποτέ ως ανθρωπιστής ιερέας να υπενθυμίζει στους ανώτερους κληρικούς ότι έχουν χρέος να νοιάζονται και για τις ανάγκες των κατοίκων τις επαρχίας. Συγκεκριμένα τον Ιανουάριο του 1998 συνομιλώντας με τον Μητροπολίτη Φθιώτιδας Νικόλαο ήθελε να αποστείλει στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Σεραφείμ μερικές ιδέες του για να ανακατασκευάσουν την ιστορική γέφυρα του Γοργοποτάμου, αναπλάθοντας και τη γύρω περιοχή.
Συνέγραψε το βιβλίο: Στο βουνό με τον Σταυρό, κοντά στον Άρη.
Πέθανε στις 9 Ιουνίου του 2004 σε ηλικία 92 χρονών σε κλινική της Λαμίας.
Πηγές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Μπάρμπορα Σποτάκοβα
Βιογραφία
Η Μπάρμπορα Σποτάκοβα γεννήθηκε στις 30 Ιουνίου του 1981 στην πόλη Γιάμπλονετς ναντ Νίσου, στη βόρεια Βοημία. Η μητέρα της Λιουντμίλα είναι πρώην κορυφαία αθλήτρια και δίδαξε φυσική αγωγή σε αθλητικό σχολείο, ενώ ο πατέρας της Φράντισεκ (ουγγρικής και σλοβακικής καταγωγής) ασχολούνταν στο τρέξιμο και στο δέκαθλο. Αρχικά ήταν αθλήτρια του επτάθλου κατακτώντας την τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Νεανίδων το 2000, όταν όμως πήγε για σπουδές στις Η.Π.Α άρχισε να ασχολείται αποκλειστικά με τον ακοντισμό. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ταλαιπωρηθηκε από πρόβλημα στην κνήμη της για το οποίο χρειάστηκε να χειρουργηθεί και έτσι η πρώτη ολυμπιακή συμμετοχή της το 2004 ήταν χωρίς ιδιαίτερες προσδοκίες. Το 2005, κέρδισε χρυσό μετάλλιο στην Πανεπιστημιάδα, που ήταν η πρώτη αξιοσημείωτη διεθνής διάκριση. Η καλύτερη επίδοση της σεζόν, 65,74 μέτρα, την ανέβασε στη δεύτερη θέση του πίνακα της Τσεχίας.
Το 2006 ήταν δεύτερη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Γκέτεμποργκ με βολή στα 66 μέτρα και 12 εκατοστά. Την επόμενη χρονιά κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου στην Οσάκα ρίχνοντας το ακόντιο στα 67 μ. και 7 εκ. Κατά τη διάρκεια του αγώνα κατέρριψε δύο φορές το ρεκόρ Τσεχίας.
Το 2008 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου ήταν χρυσή ολυμπιονίκης (71 μ. και 42 εκ.) καταρρίπτοντας το ευρωπαϊκό ρεκόρ, με τη νικητήρια προσπάθεια να έρχεται στην τελευταία της προσπάθεια. Περίπου ένα μήνα αργότερα, στις 13 Σεπτεμβρίου του 2008, στον τελικό των Γκραν Πρι της IAAF (IAAF World Athletics Final) στη Στουτγάρδη της Γερμανίας, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ με βολή στα 72 μ. και 28 εκ. στην πρώτη της προσπάθεια. Ήταν η ένατη κατάρριψη παγκοσμίου ρεκόρ στην ιστορία με το ακόντιο νέου τύπου.
Το 2009, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που έγινε στο Βερολίνο, ήταν δεύτερη όπως και δύο χρόνια αργότερα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Νταεγού. Στη Νότια Κορέα το 2011, αρχικά τερμάτισε δεύτερη με βολή 71,58 μέτρων (τρίτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών) πίσω από τη Ρωσίδα Αμπακούμοβα, αλλά το χρυσό μετάλλιο τελικά θα της απονεμηθεί αφαιρεθεί το 2018 και απονεμήθηκε στην Τσέχα. Το 2012 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου ήταν και πάλι χρυσή ολυμπιονίκης με βολή στα 69 μ. και 55 εκ. Την επόμενη χρονιά 2013 γέννησε τον γιο της και απείχε της ενεργού δράσης. Ο κύριος στόχος της χρονιάς επετεύχθη με την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου με βολή στα 64 μ. και 41 εκ. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει κερδίσει και ένα χάλκινο μετάλλιο, το 2010, στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που έγινε στη Βαρκελώνη. Το 2016 ήταν τρίτη στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο, αν και είχε την καλύτερη βολή της χρονιάς πρωτύτερα και φαίνονταν ως φαβορί.
Το 2017 επανήλθε στην κορυφή του κόσμου με την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Λονδίνου με τη βολή στα 66,76 μέτρα. Το 2018 έκανε αθλητικό διάλειμμα για να γεννήσει το δεύτερο γιο της και το 2019 επανήλθε χωρίς επιτυχία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ντόχα. Τον Ιανουάριο του 2020 άλλαξε προπονητή με στόχο την Ολυμπιάδα του Τόκιο, κέρδισε πριν τους Αγώνες το Ντάιμοντ Λιγκ του Μονακό με βολή 63,08 μέτρων όμως στην κορυφαία διοργάνωση κατετάγη μόλις 14η με βολή 60,52 μ. στα 40 της χρόνια ήδη.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 2022 και στα 41 της χρόνια κέρδισε το πρώτο της μετάλλιο μετά την κατάκτηση του παγκόσμιου τίτλου το 2017 - και το πρώτο της ευρωπαϊκό μετάλλιο μετά το χρυσό στη Ζυρίχη το 2014: με βολή 60,68 μέτρων στην τρίτη της προσπάθεια κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Αυτό ήταν το τέταρτο ευρωπαϊκό μετάλλιο της ιστορικής καριέρας της που χρονολογείται από την τελευταία φορά που το Μόναχο φιλοξένησε αυτά τα πρωταθλήματα το 2002. Ο τελευταίος αγώνας της καριέρας της ήταν στο Ντάιμοντ Λιγκ της Ζυρίχης στις 6 Σεπτεμβρίου 2022. Ολοκληρώνοντας την καριέρα της είχε κατακτήσει 15 τίτλους εθνικών πρωταθλημάτων. Η Σποτάκοβα έχει βραβευτεί έξι φορές από την Τσέχικη Ομοσπονδία Αθλητισμού ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι αθλητές Κατηγορία:Τσέχοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Ακοντιστές Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Τζαμαρελλάτα Κεφαλονιάς
Τα Τζαμαρελλάτα είναι οικισμός στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 64 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Νεοχώρι Μεσολογγίου
μικρογραφία|Νεοχώρι: από ταράτσα οικίας Το Νεοχώρι είναι κωμόπολη του νομού Αιτωλοακαρνανίας με 2.827 κατοίκους (απογραφή 2011). Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και τη νέα διοικητική διαίρεση της Ελλάδος, το Νεοχώρι υπάγεται στον Δήμο της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.
Διοικητικά
Το 1912, σύμφωνα με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912, το Νεοχώρι αποσπάστηκε από το Δήμο Παραχελωΐτιδος και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Νεοχωρίου Μεσολογγίου, που συστάθηκε για πρώτη φορά. Το 1997, σύμφωνα με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, ορίσθηκε έδρα του Δήμου Οινιάδων και παρέμεινε έτσι μέχρι την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, οπότε μαζί με τον οικισμούς Μαγούλα και Μάρμαρα συναποτελούν τη Δημοτική Κοινότητα Νεοχωρίου Μεσολογγίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Οινιάδων με συνολικό πληθυσμό 3.454 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή της ΕΣΥΕ του 2011. Ο πληθυσμός του Νεοχωρίου είναι 2.827 κάτοικοι, ενώ για τη Μαγούλα και τα Μάρμαρα 422 και 205 αντίστοιχα. Είναι το έβδομο μεγαλύτερο Δημοτικό διαμέρισμα στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας.
Τοποθεσία
Η κωμόπολη του Νεοχωρίου βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Αχελώου βορειοδυτικά του Μεσολογγίου σε απόσταση περίπου 20 χιλιομέτρων. Το χαμηλότερο ηπειρωτικό σημείο της Ελλάδας βρίσκεται στην περιοχή με αρνητικό υψόμετρο στα -7.98 μέτρα.
Παραλία Λούρου
Ο Λούρος, με μήκος 16 - 17 χιλιομέτρων, αποτελεί μια από τις πιο σύγχρονες παραλίες του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται 17 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Νεοχωρίου. Είναι η μεγαλύτερη παραλία στην Ελλάδα. Η αμμώδης παραλία προστατεύεται από το 1974 από τη Σύμβαση RAMSAR, γεγονός που πιστοποιεί τη μοναδικότητα και την αδιαμφισβήτητη αξία του τόπου ως βιότοπου και χώρου οικολογικά ομοιότυπου με τον υγροβιότοπο του Μεσολογγίου. Η χλωρίδα της περιοχής περιλαμβάνει δάφνες, κέδρους, κρίνα της άμμου και αρμυρίκια. Είναι από τα λίγα μέρη στην Ελλάδα με αμμοθίνες. Η επίσης πλούσια πανίδα του βιότοπου περιλαμβάνει πλήθος πουλιών, όπως πελεκάνων, πελαργών, αγριόχηνων, καρδερίνων, κοτσυφιών, αηδονιών. Επίσης περιλαμβάνει άγρια άλογα που ζουν στον υγρότοπο της ευρύτερης περιοχής του Λούρου.
Αχελώος Ποταμός
thumb|200px|Ο ποταμός Αχελώος Ο Αχελώος διασχίζει το Νεοχώρι στην βορειοδυτική πλευρά του και στην ουσία το χωρίζει από τη γειτονική Κατοχή. Παλαιότερα τα δύο χωριά επικοινωνούσαν με την περαταριά, ένα είδος μικρής βάρκας. Το χειμώνα τα ορμητικά νερά του Αχελώου έκαναν δύσκολη την επικοινωνία. Το 1958 κατασκευάστηκε μια γέφυρα 200 περίπου μέτρων που έλυσε το πρόβλημα επικοινωνίας μεταξύ των δύο χωριών.
Οικονομία
Σύμφωνα με στοιχεία το Νεοχώρι τη δεκαετία το '80 και του '90 αποτελούσε ένα από τα πιο πλούσια μέρη σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Η γεωργία στο Νεοχώρι
Καλλιεργούμενη έκταση 200000 στρέμματα.
Η κτηνοτροφία στο Νεοχώρι
Αριθμός ζώων: Πρόβατα: 25000
Αίγες: 3000
Βοοειδή: 2599
Πάπιες-Χήνες: 1200
Ίπποι: 50
Περιστέρια: 1753
Μελίσσια: 120
Γεωργικά Μηχανήματα
Γεωργικοί Ελκυστήρες(τρακτέρ): 920
Θεριζοαλωνιστικές Μηχανές: 8
Η Αλιεία στο Νεοχώρι
thumb|left|200px|Η Λιμνοθάλασσα
Τέως Δήμος Οινιαδών
με-πλαίσιο|Ο πρώην Δήμος Οινιαδών
Ο Δήμος Οινιάδων ήταν δήμος της Αιτωλοακαρνανίας και αριθμεί 10.227 κατοίκους (2001). Η έδρα του δήμου ήταν το Νεοχώρι. Το όνομά του οφειλόταν στην αρχαία πόλη των Οινιάδων που βρισκόταν μέσα στα όρια του δήμου. Το 2010 με εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου. Διαίρεση [Επεξεργασία]
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί: Δ.δ. Νεοχωρίου Μεσολογγίου [3.733] το Νεοχώρι [3.208] η Μαγούλα [390] τα Μάρμαρα [135] Δ.δ. Γουριάς—η Γουριά [1.071] Δ.δ. Κατοχής—η Κατοχή [2.890] Δ.δ. Λεσινίου—το Λεσίνι [913] Δ.δ. Μάστρου [630] το Μάστρο [469] τα Πλατάνια [161] Δ.δ. Πενταλόφου—το Πεντάλοφο [990]
Δήμαρχοι
Ο πρώτος δήμαρχος στην ιστορία του δήμου ήταν ο Γεράσιμος Μ. Νεστοράτος, ο οποίος ήταν δήμαρχος για τα έτη 1998 - 2002 (1η τετραετία) και 2002 - 2006 (2η τετραετία). Την τετραετία 2006 - 2010 δήμαρχος Οινιαδών ήταν ο Αντ. Ι. Αλετράς που αποτέλεσε και τον τελευταίο στη ιστορία του Δήμου.
Ο Δήμος Παραχελωίτιδος
Σύμφωνα με τον νέο καταστατικό χάρτη του 1864 ιδρύεται ο Δήμος Παραχελωίτιδος. Έδρα του νέου Δήμου είναι το Νιχώρι και τον συμπληρώνουν άλλα τρία χωριά, η Μαγούλα, η Μάστρου και η Γουριά. Με τις εκλογές που έγιναν το Μάρτιο του 1866 δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Απ. Καρατζογιάννης. Ο Δήμος θα κλείσει το κεφάλαιο της ζωής του το Φεβρουάριο του 1912 σύμφωνα με το Νόμο ΔΝΖ'. Ο Νόμος όριζε ότι ως δήμοι αναγνωρίζονται μόνο οι πρωτεύουσες των νομών και όσες πόλεις είχαν τουλάχιστον 10.000 κατοίκους.
Υπόθεση "Πετροχημικά"
Το 1979 μπήκε ξαφνικά στη ζωή των κατοίκων της Παραχελωίτιδας η υπόθεση "Πετροχημικά", μια υπόθεση που θα κρατήσει σε αναταραχή την τοπική κοινωνία επί δύο χρόνια περίπου.
Η κυβέρνηση ανήγγειλε την ίδρυση μονάδας πετροχημικών στην περιοχή Μπούκα. Οι κάτοικοι της Παραχελωίτιδας χωρίς να έχουν σοβαρή και ανοιχτή ενημέρωση για τα υπέρ και τα κατά, προσπαθούσαν να μαντέψουν τι σήμαινε η εγκατάσταση ενός πετροχημικού συγκροτήματος στην περιοχή τους.
Οι κάτοικοι, ανήσυχοι, ζητούσαν ανοιχτές, σοβαρές κατ' αντιμωλίαν συζητήσεις, προκειμένου να διαφωτιστούν για ένα θέμα που τους έκαιγε. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 1981 μέσα σε τεταμένη ατμόσφαιρα.Το θερμόμετρο ανέβηκε πολλές φορές κατά τη διάρκεια του διαλόγου. Οι κάτοικοι δεν πείσθηκαν ότι δεν επρόκειτο να υπάρξει ρύπανση και έτσι ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις. Είκοσι πέντε μέρες αργότερα στις 8 Απριλίου του 1981 προχώρησαν στην πρώτη δυναμική αντίδραση. Ξήλωσαν και έκαψαν τα γεωτρύπανα τα οποία είχε εγκαταστήσει στην Μπούκα η εταιρεία.
Τέσσερις μήνες περίπου μετά η νέα κυβέρνηση που προέκυψε από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 1981 ανήγγειλε ότι τα πετροχημικά δεν θα γίνουν στην Μπούκα. Στις 7 Μαΐου του επόμενου χρόνου ανακλήθηκε η πράξη του προηγούμενου Υπουργικού Συμβουλίου.
Έτσι θα κλείσει οριστικά για την Παραχελωίτιδα ο φάκελος "Πετροχημικά".
Ναυμαχία της Ναυπάκτου
Με την ονομασία Ναυμαχία της Ναυπάκτου παρέμεινε στην ιστορία η ναυμαχία που έγινε στις 7 Οκτωβρίου του 1571 μεταξύ των ενωμένων στόλων της Ισπανίας, της Βενετίας, της Γένουας, της Νεάπολης και Σικελίας και του Πάπα αφενός και του ενιαίου στόλου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αφετέρου παρά την είσοδο του Κορινθιακού Κόλπου κοντά στις νήσους νότιες Εχινάδες παρά το Ακρωτήριο Σκρόφα. Η δε ονομασία της προήλθε όχι από την πόλη της Ναυπάκτου αλλά από την ονομασία (θέση) του κόλπου που έγινε η ναυμαχία, επειδή τότε ολόκληρος ο κόλπος λεγόταν από τους Ενετούς "Κόλπος της Ναυπάκτου".
Κλίμα
Το κλίμα στο Νεοχώρι είναι εύκρατο με ήπιους χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια. Ένα χαρακτηριστικό είναι η μεγάλη υγρασία που επικρατεί όλο το χρόνο.
Συχνά τα καλοκαίρια ιδιαίτερα τον Ιούλιο και τον Άυγουστο οι θερμοκρασίες ξεπερνούν τους 40 °C ενώ το χειμώνα πολύ σπάνια πέφτει κάτω από τους 0 °C.
Πολιτιστικά
Στο Νεοχώρι έχουν την έδρα τους αρκετοί πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι ενώ λειτουργεί και δημοτική βιβλιοθήκη. Επίσης ανά τακτά χρονικά διαστήματα διοργανώνονται εκδηλώσεις με συχνότερες τις χορευτικές.
Πανηγύρι Αγίας Παρασκευής
Είναι εθνικο-θρησκευτική γιορτή η οποία γίνεται κάθε χρόνο το διήμερο 26-27 Ιουλίου και γιορτάζεται η χάρη της Αγίας Παρασκευής. Στο πανηγύρι συμμετέχουν από το 1900, παρέες αρματωμένων καθώς και καβαλαραίων. Την πρώτη μέρα οι εορτασμοί λαμβάνουν χώρα στο ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής. Το ξωκκλήσι βρίσκεται ανατολικά του βουνού του Σκοπά στη θέση "Πόρτες" και σε μια απόσταση 8 χιλιομέτρων από το Νεοχώρι. Τη δεύτερη μέρα οι παρέες των αρματωμένων μεταφέρονται στις κεντρικές πλατείες του χωριού και μαζί με τους κατοίκους γλεντούν μέχρι πρωίας. Ως πρώτοι αρματωμένοι αναφέρονται οι Σπύρος Τίγκας, Απόστολος Αλέτράς και Νικόλαος Καρατζογιάννης. Η μουσική κατά την διάρκεια των εορτασμών παίζεται από ρομά και είναι παραδοσιακή με κύρια όργανα το νταούλι και το ζουρνά.
Σύλλογος Γυναικών Νεοχωρίου
Ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1988. Ο Σύλλογος, στα 24 χρόνια ζωής του, έχει να παρουσιάσει αξιόλογο έργο.
Μουσικό συγκρότημα Σατράπς (Shot Raps)
Το Νεοχώρι είναι και γενέτειρα των Σατραπς που ιδρύθηκαν το 2015 και διαμένουν προσωρινά στα Ιωάννινα.
Υπηρεσίες
Στο Νεοχώρι λειτουργούν οι εξής υπηρεσίες:
Υπεραστικό Κ.Τ.Ε.Λ
Το Νεοχώρι συνδέεται καθημερινά με την Αθήνα με δρομολόγια του Κ.Τ.Ε.Λ.
Αστικό Κ.Τ.Ε.Λ
Με το αστικό Κ.Τ.Ε.Λ. Μεσολογγίου το Νεοχώρι συνδέεται καθημερινά με το Μεσολόγγι το Αιτωλικό και τα χωριά Κατοχή και Λεσίνι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου Κατηγορία:Ακραία σημεία της Ελλάδας
Αχαΐα Συρίας
Η Αχαΐα ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη σημερινή Συρία, βρισκόταν σε άγνωστη σήμερα τοποθεσία.