cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λύρα
Σύγχρονη εποχή
Μετεξέλιξη της Βυζαντινής λύρας με δοξάρι (lura) είναι οι σύγχρονες αχλαδόσχημες και φιαλόσχημες λύρες που χρησιμοποιούνται σε διάφορες περιοχές των Βαλκανίων και της Μικράς Ασίας και παίζονται με δοξάρι. Ακουστικά, έχουν κάποια ομοιότητα με το βιολί. Διαφορετικός όμως είναι ο τρόπος που κρατείται η λύρα, καθώς δεν ακουμπάει το σκάφος της στον λαιμό/κάτω γνάθο του οργανοπαίκτη όπως το βιολί αλλά ακουμπάει συνήθως στο γόνατο του όταν είναι καθιστός, ή στηρίζεται στην κοιλιακή χώρα όταν είναι όρθιος. Επίσης και το δοξάρι κρατείται με ανάστροφη λαβή. Στην Ελλάδα, χρησιμοποιείται κυρίως στην Κρήτη (κρητική λύρα, αχλαδόσχημη), τα Δωδεκάνησα, (ιδιαίτερα στην Κάσο και την Κάρπαθο, ενώ στη Ρόδο παιζόταν μέχρι τη δεκαετία του '60, για να επανεμφανιστεί πρόσφατα χάρη στην παρουσία του Ροδίτη Γιάννη Κλαδάκη), αλλά και στη βόρεια Ελλάδα. Οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης είχαν την πολίτικη λύρα (αχλαδόσχημη) και οι Καραμανλήδες (Έλληνες της Καππαδοκίας) τη λύρα Καππαδοκίας (κεμανές). Η θρακική λύρα ανήκει στην οικογένεια της αχλαδόσχημης λύρας και μαζί με τη μακεδονική αποτελούν τις παλαιότερες των βροντόφωνων λυρών που συναντούνται σήμερα στη χώρα μας. Η θρακική λύρα μαζί με τη θρακική γκάιντα αποτελούν την παλαιά θρακική ζυγιά.
Οι νεότερες λύρες έχουν τρεις χορδές και λόγω του έντονου ακουστικά χαρακτήρα τους, αποτελούν το κύριο όργανο (solo) με συνηθισμένη τη συνοδεία άλλων οργάνων, όπως το λαούτο, το νταούλι, την τσαμπούνα, το μαντολίνο κτλ.
Σήμερα οι λύρες μπορούν να πιστοποιηθούν, ως προς την ακουστική τους ποιότητα, με τη βοήθεια μιας νέας επιστημονικής μεθόδου πιστοποίησης εγχόρδων μουσικών οργάνων που έχει αναπτυχθεί στο ΤΕΙ Κρήτης, Τμήμα Μηχανικών Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία μουσικά όργανα Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα Κατηγορία:Αρχαία ελληνική μουσική Κατηγορία:Μουσικά όργανα
Καταρράχι Ηλείας
Το Καταρράχι είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 2 μέτρα. Βρίσκεται κοντά στα βορειοδυτικά παράλια της Πελοποννήσου και νοτιοδυτικά της λιμνοθάλασσας Κοτυχίου και απέχει 5 χλμ. Β.-ΒΔ. από τα Λεχαινά (έδρα του δήμου). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να απογράφεται στον τότε δήμο Λεχαινών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Λεχαινά, τους Αγίους Θεοδώρους και τον Άγιο Παντελεήμονα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Λεχαινών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κάστρου - Κυλλήνης του Δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 55 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς
ΟΕ Σαντ Αντρέου
Η  Ουνιό Εσπορτίβα Σαντ Αντρέου (Αθλητική Ένωση Αγίου Ανδρέα) είναι ισπανική ποδοσφαιρική ομάδα από τη Βαρκελώνη στην αυτόνομη κοινότητα της Καταλονίας. Πιο συγκεκριμένα ιδρύθηκε το 1909 στην αυτόνομη τότε περιοχή του Σάντ Αντρέου ντε Παλομάρ (Sant Andreu de Palomar). Έδρα της ομάδας είναι το Camp Municipal Narcís Sala χωρητικότητας 6.563 θεατών. Συμμετέχει στη Σεγούντα Φεντερασίον. Μετράει 11 συμμετοχές στη Σεγούντα Ντιβιζιόν και 17 στη Σεγούντα Ντιβιζιόν Β'.
Ιστορία
Η πρώτη αναφορά στη δημιουργία ενός ποδοσφαιρικού συλλόγου στην περιοχή του Σάντ Αντρέου (Sant Andreu) βρίσκεται σε ένα άρθρο της εφημερίδας Ελ Μούντο Ντεπορτίβο (El Mundo Deportivo) στις 21 Ιανουαρίου 1909. Αυτός ο σύλλογος ονομαζόταν FC Z ή απλά Ζέτα. Την ίδια χρονία αυτός ο σύλλογος έγινε επίσημος με το όνομα ΦΚ Αντρεουένκ (FC Andreuenc). Το πρώτο γήπεδο της ομάδας ήταν το Καμπ ντε λας Μεντεσίνας (Camp de les Medecines), που βρισκόταν στην διασταύρωση της οδού Εσκόσια (Carrer Escòcia) με την λεωφόρο Βαρκελώνης (σήμερα Concepció Arenal) και αργότερα μετακόμισε στο Καν Τισό (Can Tisó), στην περιοχή Τρινιτάτ. Η φανέλα της ΦΚ Αντρεουένκ είχε κόκκινες και κίτρινες ρίγες
Το 1911, ορισμένοι παίκτες χώρισαν από την Αντρεουένκ για να αναζητήσουν καταφύγιο στην Κασάλ Νασιοναλίστα Ρεπουμπλικάνα (Casal Nacionalista Republicanà), όπου γεννήθηκε η ιδέα της ίδρυσης μιας νέας ομάδας, γεννώντας έτσι την Αβενς ΦΚ (Avenç FC). Το 1913 η L'Avenç πέρασε στον σύλλογο Φένιξ Αντρεουένκ (Fénix Andreuenc), και υιοθέτησε το όνομα Λ’ Αβένς νταλ Σπορτ (L'Avenç del Sport). Η ομάδα αυτή ιδρύθηκε από τον Λιουίς Μοντέλ (Lluís Montell), ο οποίος ήταν φίλος του ποιητή του Sant Andreu Ignasi Iglésias, και το όνομα του συλλόγου παρέπεμπε στο τυπογραφείο που είχε δημιουργήσει ο ίδιος ο Iglesias μαζί με τον Àngel Guimerà.
Τη σεζόν 1914-15, η Λ’ Αβένς νταλ Σπορτ έπαιξε για πρώτη φορά στο γήπεδο που βρίσκρται μεταξύ των οδών Βιρζίλι (Virgili) και Σάντα Κολόμα (Santa Coloma), στη σημερινή τοποθεσία του σταδίου Ναρσίς Σάλα (Narcís Sala). Ο σύλλογος αρχικά υιοθέτησε τα ερυθρόλευκα χρώματα για τη φανέλα του.
Το 1925 οι διάφοροι σύλλογοι της περιοχής (Avenç, FC Andreuenc, Esport Ciclista Andreuenc και Section Atlética Vida de l'Ateneu Obrer de Sant Andreu) συγχωνεύτηκαν, παίρνοντας το οριστικό όνομα Unió Esportiva Sant Andreu, που άλλαξε μόνο κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας. (όπου ονομαζόταν και πάλι Avenç) και αναγκαστικά την περίοδο του Φράνκο (CD San ​​'Andrés). Ο σύλλογος έκανε το ντεμπούτο του στη Δεύτερη Κατηγορία τη σεζόν 1950/51, κατά το πρώτο στάδιο της προεδρίας του Ναρσίς Σάλα ι Βίλα (Narcís Sala i Vila).
Το Δημοτικό Στάδιο Ναρσίς Σάλα εγκαινιάστηκε στις 19 Μαρτίου 1970, ανοίγοντας μια δεκαετία που θα ήταν ιστορική για την πορεία της ομάδας στη Β' Κατηγορία.
Μετά από μια περίοδο επτά ετών στην Tercera και ενός στην Primera Catalana, τη σεζόν 2004-05 η ομάδα πέτυχε την άνοδο στη Σεγούντα Β. Την ίδια χρονιά, ο Ferran Martorell εντάχθηκε στο Sports Foundation ως αντιπρόεδρος και βασικό μέρος της βάσης του συλλόγου.
Στις 18 Νοεμβρίου 2008, η U.E Sant Andreu έγινε αθλητική ανώνυμη εταιρεία (sociedad anónima deportiva). Συνολικά, τέθηκαν προς πώληση 35.200 μετοχές, συνολικής αξίας 3,52 εκατ. ευρώ. Ο Joan Gaspart Solves έγινε ο μεγαλομέτοχος του συλλόγου μέχρι το 2011, όταν και πούλησε τις μετοχές του στον νέο πρόεδρο Manuel Camino. Ο Camino είναι ο πρόεδρος της Sant Andreu μέχρι σήμερα, με εξαίρεση τη σεζόν 2014/2015, όταν πούλησε και αργότερα αγόρασε πίσω την ιδιοκτησία του συλλόγου από τη Βραζιλιάνα Ντινόρα Σάντα Άνα, γνωστή μάνατζερ ποδοσφαριστών.
Εμφάνιση Ομάδας
Η φανέλα της ομάδας είναι κίτρινη με τις τέσσερις κόκκινες ρίγες και το παντελόνι είναι μαύρο. Το έτος 2005 το σήμα του συλλόγου τροποποιήθηκε μετά από ψηφοφορία των μελών, καταργώντας έτσι την ισπανική σημαία και τοποθετώντας στη θέση της τη σημαία της περιοχής του Σάντ Αντρέου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1909
Ζαφείρι
thumb|right|250px|Διάφορα ζαφείρια thumb|right|250px|Το ζαφείρι "Αστερίας"
Το ζαφείρι (σάπφειρος, αγγλ. Sapphire) είναι ποικιλία του κορουνδίου (οξείδιο του αργιλίου), φυσική ή συνθετική, και ανήκει στους πολύτιμους λίθους.
Τα ζαφείρια με την ονομασία «Αστερίας» έχουν μικρά ρινίσματα ρουτιλίου (TiO2) εσωτερικά και μαζί με επιμήκη κοιλώματα δημιουργούν αστεροειδείς λάμψεις, θεωρούνται δε τα πιο εντυπωσιακά και ακριβά. Γενικά, τα ζαφείρια που έχουν την μεγαλύτερη εμπορική αξία είναι αυτά που "παίζουν" με τις αποχρώσεις του γαλάζιου.
Το ζαφείρι υφίσταται κατεργασία ώστε να πάρει μία μορφή όπως του μπριλαντιού και να χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή κοσμημάτων. Τα μπριλάντια από ζαφείρι έχουν εκθαμβωτική λάμψη αλλά μικρή φωτεινότητα. Η επεξεργασία και κατεργασία διαφόρων ποικιλιών με διάφορους χρωματισμούς τα μετατρέπει σε πολύτιμους λίθους που έχουν ομοιόμορφη εμφάνιση.
Παρά τη σκληρότητα του, μπορεί να χαραχτεί και να δημιουργηθούν επάνω του σχέδια. Έτσι, συνήθως στην Ανατολή, δημιουργούνται στην επιφάνειά του διάφορες ανάγλυφες παραστάσεις.
Από το 1900 παράγονται και συνθετικά ζαφείρια που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή κοσμημάτων. Τα υλικά από τα οποία τα κατασκευάζουν είναι στέρεα, σκληρά και φωτεινά, με σχήμα σφαίρας ή ράβδου. Είναι πολύ φθηνότερα από τα φυσικά και πιο εύκολα στην κατεργασία. Εκτός από κοσμήματα χρησιμοποιούνται και στην κατασκευή σφραγίδων, βάσεων κοσμημάτων και σε ορισμένα οπτικά όργανα.
Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου Κατηγορία:Διηλεκτρικά
Ρεάλ Αβιλές
Η Ρεάλ Αβιλές είναι μια ισπανική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Αβιλές, Αστούριες. Ιδρύθηκε το 1903. Έδρα της ομάδας είναι το Nuevo Román Suárez Puerta χωρητικότητας 5400 θεατών. Συμμετέχει στη Σεγούντα Ντιβιζιόν Β', την οποία έχει κατακτήσει 1 φορά (1989-90). Μετράει 13 συμμετοχές στην Σεγούντα Ντιβιζιόν και 18 στη Σεγούντα Ντιβιζιόν Β'.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας] Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1903
Ιμορτάλ ΝΚ
Η Ιμορτάλ ΝΚ είναι μια πορτογαλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1920. Έδρα της ομάδας είναι το Municipal de Albufeira, χωρητικότητας 3500 θεατών. Τις περιόδους 1999-2000 και 2000-01 συμμετείχε στη Σεγκούντα Λίγκα, τη δεύτερη κατηγορίας Πορτογαλίας. Συμμετέχει στην AF Algarve - 1ª Divisão.
Λίμνη Τσέλιε
μικρογραφία|Η λιμνη Τσελιε μικρογραφία|Χάρτης της λίμνης Η Λίμνη Τσέλιε (σερβικά : Бело) είναι τεχνητή λίμνη της νότιας Σερβίας στην περιφέρεια Ρασίνσκι.
Ιμορτάλ ΝΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιμορτάλ ΝΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1920
Λίμνη Τσέλιε
Η λίμνη δημιουργήθηκε το 1972 με κατασκευή φράγματος στο φαράγγι Ζλατάρσκε του ποταμού Ρασίνα. Το φράγμα είναι ύψους 55 μέτρων και η πλήρωση της δεξαμενής ολοκληρώθηκε το 1979. Κατά τη διάρκεια της πλήρωσης της δεξαμενής διαπιστώθηκε ότι το νερό είναι υψηλής ποιότητας και θεωρείται δυνατή η ύδρευση του Κρούσεβατς. Η επιφάνεια της λίμνης είναι από 3,5 τετραγωνικά χλμ έως 5 τετραγωνικά χλμ, ενώ η περιοχή της λεκάνης απορροής είναι 598 τετραγωνικά χλμ. Μέση ετήσια ροή του φράγματος στον ποταμό Ρασίνε είναι 6,13 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Στην λεκάνη της λίμνης έχουν συσσωρεύσει 51,5 εκατ. κυβικά μέτρα νερού που χρησιμοποιείται για άρδευση της γης και του ύδρευσης του Κρούσεβατς. Το μέσο βάθος είναι περίπου 12 μέτρα, ενώ το μέγιστο πλάτος της λίμνης 45 μέτρα. Η διαφάνεια του νερού το καλοκαίρι είναι μέχρι 4 μέτρα.
Η λίμνη έχει 8 είδη ψαριών, πολλά ερπετά, αμφίβια, 117 είδη πουλιών και 278 είδη φυτών.
Αναφορές
Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Σερβίας
Καταλανική Βικιπαίδεια
Η Καταλανική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην καταλανική γλώσσα. Δημιουργήθηκε στις 17 Μαρτίου 2001 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει πάνω από 595.000 λήμματα. Ακόμη είναι μια από τις μεγαλύτερες Βικιπαίδειες ως προς τη μετάφραση λημμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καταλανι Καταλανικα
Νέα Πέραμος
Το όνομα Νέα Πέραμος είναι τοπωνύμιο το οποίο μπορεί να αναφέρεται στα εξής μέρη:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μάρκο Μπαζαΐτι
μικρογραφία| Η κλήση των τέκνων του [[Ζεβεδαίος|Ζεβεδαίου 1510]] Ο Μάρκο Μπαζαΐτι (Marco Basaiti (περ. 1470–1530) ήταν αναγεννησιακός ζωγράφος που εργάστηκε κυρίως στη Βενετία και ήταν σύγχρονος των Τζοβάννι Μπελλίνι και Τζοβάννι Μπαττίστα Τσίμα. Έχει αναφερθεί από διάφορα ονόματα όπως Marco Baxaiti, Marcus Basitus και Marcus Baxiti. (Ο Τζόρτζο Βαζάρι πίστευε ότι ο Marco Basarini και ο Marco Basaiti ήταν δύο καλλιτέχνες, αλλά μεταγενέστερες πληροφορίες αποκαλύπτουν ότι αυτοί οι δύο ήταν στην πραγματικότητα ο ίδιος ζωγράφος.)  Υπάρχει μικρή τεκμηρίωση για τον Μάρκο Μπαζαΐτι, εκτός από τις ζωγραφικές του υπογραφές και ένα κατάστιχο συντεχνίας του 1530 που τον καταγράφει ως ζωγράφο μορφών.
Τα έργα του είναι κυρίως πορτρέτα και συχνά επικεντρώνονται σε θρησκευτικά θέματα. Δεν υπάρχει γνωστός πίνακας που να αποδίδεται στον Μάρκο Μπαζαΐτι με μυθολογικό θέμα. Παρόλο που εκπαιδεύονται στο ύφος του 1400, η σταδιοδρομία του Μάρκο Μπαζαΐτι ξεκίνησε από την αρχή του αναγεννησιακού ύφους του 1500 που τον ανάγκασε να προσπαθήσει να προσαρμόσει το ύφος του ώστε να παραμείνει επίκαιρος.
Προσωπική ζωή, εκπαίδευση και επιρροές
Ο Μάρκο Μπαζαΐτι γεννήθηκε περίπου το 1470, είτε στη Βενετία είτε στο Φρίουλι. Η οικογένειά του ήταν αλβανικής    ή πιθανώς ελληνικής καταγωγής, όπως ανέφερε ο Βαζάρι. Σε κάθε περίπτωση, αυτό εξηγεί την ποικιλία των ονομάτων που είναι γνωστά από το "Basaiti" επειδή η ελληνική και η αλβανική κοινότητα, καθώς και άλλες ξένες κοινότητες, ως επί το πλείστον, παρέμεναν κλειστές και δεν εμφανίζονταν συχνά στα ενετικά αρχεία. Μια διαθήκη με ημερομηνία 1526 μπορεί να παρέξει αποδεικτικά στοιχεία για την οικογένειά του, αλλά συζητείται η σχέση μεταξύ του Μπαζαΐτι και αυτής της διαθήκης. Λόγω αυτής της έλλειψης τεκμηρίωσης, δεν είναι γνωστά πολλά για τη ζωή του Μπαζαΐτι, εκτός από ότι οι μελετητές μπορούν να μάθουν για τον καλλιτέχνη μέσω της τέχνης του. αριστερά|μικρογραφία| Ρετάμπλ του Αγίου Αμβροσίου, [[Αλβίζε Βιβαρίνι και Μάρκο Μπαζαΐτι, 1503]] Υπάρχουν στοιχεία ότι ο Μπαζαΐτι εκπαιδεύτηκε με τον Μπαρτολομέο Βιβαρίνι, καθώς οι πρώιμοι πίνακες του Μπαζαΐτι πιστεύεται ότι αντικατοπτρίζουν το ύφος και τη σύνθεση του Βιβαρίνι. Όταν απεβίωσε ο Βιβαρίνι στα τέλη του 1490, πιστεύεται ότι ο Μπαζαΐτι άρχισε να συνεργάζεται με τον Αλβίζε Βιβαρίνι, ανεψιό του Μπαρτολομέο. Αυτό υποστηρίζεται από το γεγονός ότι, όταν ο Αλβίζε πέθανε το 1505, στον Μπαζαΐτι ανατέθηκε να ολοκληρώσει το ρετάμπλ με τίτλο Ο Άγιος Αμβρόσιος ένθρονος με Αγίους, που ο Αλβίζε είχε αφήσει ημιτελές. Συνήθως, μόνον από μείζονες βοηθούς, που απασχολούνται στο εργαστήριο, θα είχε ζητηθεί να κάνουν αυτό το είδος εργασίας, κάτι που υποδηλώνει ότι ο Μπαζαΐτι ήταν στενά συνδεδεμένος με τον Αλβίζε μέχρι τότε. Επιπλέον, το έργο του Μπαζαΐτι φαίνεται να επηρεάζεται στιλιστικά και από τους δύο Βιβαρίνι, υπονοώντας περαιτέρω τη σχέση μεταξύ του Μπαζαΐτι και αυτών των δύο Δασκάλων.
Πρώιμη περίοδος (1495–1510)
μικρογραφία| Πορτρέτο νεαρού άνδρα, 1495 Περισσότερα από τα μισά από τα γνωστά έργα του Μπασαίτη προέρχονται από αυτήν την πρώτη περίοδο στη σταδιοδρομία του. Αυτή η περίοδος έρχεται αμέσως μετά την εκπαίδευσή του και χαρακτηρίζεται από ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο στυλ καθώς ο Μπαζαΐτι πειραματίζεται με την τέχνη του για να βρει το δικό του προσωπικό στυλ. Αυτή η εποχή χαρακτηρίζεται από το πορτρέτο ενός νεαρού άνδρα (1495) που αντιπροσωπεύει τον πρώτο του ολοκληρωμένο πίνακα ως ανεξάρτητος ζωγράφος.
Υφολογικά υπάρχουν ισχυρές επιρροές από τους δύο προτεινόμενους μέντορες του στη σύνθεση των ζωγραφικών του έργων, με τον Μπαρτολομέο να επηρεάζει συγκεκριμένα τον μελλοντικό σχεδιασμό του. Αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά του περιλαμβάνουν δυνατές γεωμετρικές μορφές και έντονη αντίθεση στο φωτισμό. Επιπλέον, σύμφωνα με το ύφος των προτεινόμενων ως δασκάλων του, οι πίνακες του Μπαζαΐτι συχνά διαθέτουν έντονα χρωματισμένα ενδύματα και δροσερούς τόνους δέρματος. Πράγματι, τα πρώτα έργα του Μπαζαΐτι μοιάζουν πολύ με μερικούς από τους καθιερωμένους μαθητές του Αλβίζε, όπως ο Γιάκοπο ντα Βαλέντσα (Jacopo da Valenza), ο οποίος επιβεβαιώνει περαιτέρω τη σχέση μεταξύ Μπαζαΐτι και Αλβίζε. αριστερά|μικρογραφία| Πορτρέτο νεαρού άνδρα, 1505 Γύρω στο 1500, η επιρροή της Σχολής του Αντονέλλο γίνεται λιγότερο ευδιάκριτη. οα παρασκήνιο του Μπαζαΐτι γίνεται πιο ανεπτυγμένο, αποδεικνύοντας την επιρροή των Τζοβάννι Μπελλίνι και των καλλιτεχνών του Βορρά. Αυτή η εξέλιξη μπορεί να φανεί σε πίνακες όπως το Πορτρέτο ενός νεαρού άνδρα (1505), όπου, σε αντίθεση με το πρώτο του πορτρέτο ενός νεαρού άνδρα (1495), το παρασκήνιο πίσω από τη μορφή έχει αφαιρεθεί εντελώς και το τοπίο έχει μεγαλύτερη σημασία. Εκτός από την ανάπτυξη μιας πιο σύνθετης σύνθεσης τοπίου, ο Μπαζαΐτι φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για τη χωρική συνέπεια μετά το 1500.
Αυτή η αλλαγή σε πιο εκφραστικά τοπία συνέπεσε με τη διαμονή του Ντύρερ στη Βενετία κατά τη διάρκεια του 1505-1506. Έχει προταθεί ότι το στυλ τοπίου που υιοθέτησε ο Μπαζαΐτι επηρεάζεται περισσότερο από τους πίνακες των ζωγράφων των Κάτω Χωρών παρά από τον Μπελλίνι.
Καθώς ο Μπαζαΐτι συνέχισε να αναμιγνύει τα στυλ του Αλβίζε και του Μπελλίνι, οι πίνακές του γίνονται συγκρίσιμοι με αυτούς του Τσίμα. Ωστόσο, ο Μπαζαΐτι έφθασε σε αυτό το μείγμα στυλ μετά τον Τσίμα και δεν ήταν ποτέ σε θέση να ασκήσει την ίδια επιρροή.
Ενδιάμεση περίοδος (1510–1520)
μικρογραφία| Αγωνία στον Κήπο, 1510–1516 Αυτή η περίοδος αντιπροσωπεύει τον πιο συνεκτικό χρόνο στιλιστικά για τους πίνακες του Μπαζαΐτι. Ήταν μια ευημερούσα δεκαετία για τον ζωγράφο και περιελάμβανε αρκετές μεγάλες παραγγελίες, όπως το ψηλό ρετάμπλ στον ναό Sant'Andrea della Certosa, το Κάλεσμα των υιών του Ζεβεδαίου. Αυτός ο πίνακας ιδιαίτερα σηματοδότησε την αρχή της ώριμης περιόδου του και θεωρείται από τον Βαζάρι και πολλούς μεταγενέστερους κριτικούς ως ένας από τους καλύτερους πίνακές του. Σε αντίθεση με τα πορτρέτα που μέχρι τώρα ήταν η κύρια καλλιτεχνική του προσπάθεια, το Κάλεσμα των υιών του Ζεβεδαίου είναι αφηγηματικός πίνακας, που απαιτεί πιο περίπλοκη σύνθεση και περιλαμβάνει λεπτομερές και εκτεταμένο τοπίο. Αν και ο Μπασαίτι προσπάθησε να συνθέσει αφηγηματικούς πίνακες αργότερα, κανένας δεν ήταν τόσο επιτυχημένος όσο αυτός ο πρώτος. αριστερά|μικρογραφία| Ανάσταση του Χριστού, 1520 Ένα άλλο αξιοσημείωτο παράδειγμα της δουλειάς του Μπαζαΐτι με αφηγηματικά κομμάτια είναι η Αγωνία του Χριστού. Αυτό αντιπροσωπεύει μια μεγάλη παραγγελία του ρετάμπλ των Φοσκάρι στον San Giobbe. Αυτό το ρετάμπλ έχει δημιουργηθεί όπως οι επόμενοι παρόμοιοι πίνακες του Μπελλίνι και η επιρροή του στη ζωγραφική του Μπαζαΐτι είναι εμφανής.
Αργότερα, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι πίνακες του Μπαζαΐτι έγιναν πιο εστιασμένοι και επανήλθαν σε πίνακες με μία μορφή, καθώς οι περιπλοκές των αφηγηματικών ζωγραφικών αποδείχθηκαν πολύ δύσκολες. Όπως φαίνεται στον Αναστηθέντα Χριστό και στον Ευλογημένο Λυτρωτή, ενώ παραμένουν πολλές πτυχές της αρχικής επιτυχίας του Μπαζαΐτι, ο πίνακας διαθέτει μόνο μία κύρια μορφή.
Συνεχίζοντας την έμφαση του στη χρήση τοπίων σε πίνακες, τα υπόβαθρα ενσωματώθηκαν περισσότερο στη συνολική εικόνα, αλλά η επιρροή του Μπελλίνι και των καλλιτεχνών των Κάτω Χωρών είναι ακόμα εμφανής. Καθώς αναπτύχθηκε το ύφος του Μπαζαΐτι, το φως στις εικόνες του έγινε πιο απαλό και τα στοιχεία του πίνακα αναμίχθηκαν με μεγαλύτερη ρευστότητα. Αυτή η σταδιακή αλλαγή προς πιο απαλές γραμμές και η έμφαση στον φυσικό φωτισμό ήταν το δημοφιλές ύφος που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής. Το ύφος του quattrocento, στο οποίο εκπαιδεύτηκε ο Μπαζαΐτι μειωνόταν σε δημοτικότητα, και οι προσπάθειές του να ενσωματώσει μερικές από τις νέες τεχνικές είναι ιδιαίτερα εμφανείς στα μετέπειτα έργα του.
Ύστερη περίοδος (1520–1530)
μικρογραφία| Θρήνος, 1527 Αυτή ήταν η τελευταία περίοδος του Μπαζαΐτι και δεν έχουν χρονολογηθεί πίνακες μετά το 1530. Ο Μπαζαΐτι εμφανίζεται σε ένα κατάστιχο από μια συντεχνία ζωγράφων το 1530, αλλά δεν υπάρχει καμία γνωστή αναφορά γι 'αυτόν μετά από αυτό το κατάστιχο και θεωρείται ότι πέθανε στα πρώτα χρόνια αυτής της δεκαετίας. Σύμφωνα με τις τρέχουσες εκτιμήσεις, θα πρέπει να ήταν 60 ετών περίπου τη στιγμή του θανάτου του. Σε αυτήν την τελευταία δεκαετία της ζωγραφικής καριέρας του, η σύνθεσή του έγινε ελαφρώς πιο ανεπτυγμένη και περισσότερο σε αρμονία με το σύγχρονο στυλ, αλλά παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό επηρεασμένο από το ύφος του quattrocento. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου επικεντρώθηκε κυρίως σε πορτρέτα, τα οποία ήταν ο τομέας όπου μπορούσε καλύτερα να προσαρμόσει το ύφος του στις μεταβαλλόμενες εποχές. Τα τοπία άρχισαν να μειώνονται σημαντικά στους πίνακές του, αν και η παρουσία τους δεν εξαφανίστηκε ποτέ τελείως.
Μια εξαίρεση από αυτήν την τάση είναι η ζωγραφική Ο Θρήνος, που δείχνει για άλλη μια φορά την ικανότητα του Μπαζαΐτι να συνθέτει αφηγηματικές σκηνές. Ο Θρήνος συνδυάζει πολλές από τις επιρροές σε όλη τη ζωή του Μπαζαΐτι και δείχνει την πρόοδό του προς πιο οργανικό φωτισμό και τις φόρμες.
Κάποιοι αποκαλούν τον Μπαζαΐτι έναν από τους τελευταίους δασκάλους της πρώιμης Αναγέννησης και τα έργα του δείχνουν ένα εκλεπτυσμένο στυλ quattrocento. Ωστόσο, παρά τις καλύτερες προσπάθειές του, τα έργα του θεωρούνται γενικά ένα βήμα πίσω από τις τάσεις της ενετικής ζωγραφικής εκείνης της εποχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Ηλεκτρεγερτική δύναμη
Ηλεκτρεγερτική δύναμη (συντομογραφικά: ΗΕΔ) είναι το πηλίκο του έργου ανά μονάδα ηλεκτρικού φορτίου κατά μήκος μιας κλειστής ηλεκτρικής διαδρομής (ηλεκτρικό κύκλωμα), το οποίο (έργο) χρειάζεται να αποδοθεί στη μονάδα του φορτίου ώστε αυτό (το μοναδιαίο φορτίο) να διατρέξει έναν πλήρη κύκλο στη διαδρομή αυτή. Στην περίπτωση που το κύκλωμα είναι ανοικτό, όπως σε μια ασύνδετη μπαταρία, το έργο αφορά τη μετακίνηση του μοναδιαίου φορτίου από τον ένα πόλο της μπαταρίας στον άλλο και ισούται με την ηλεκτρική τάση μεταξύ των πόλων (πολική τάση) της ασύνδετης πηγής. Η ΗΕΔ μετράται σε μονάδες: ενέργεια προς φορτίο, δηλαδή σε βολτ, στο διεθνές σύστημα μονάδων. Δεν πρόκειται όμως για διαφορά ηλεκτρικού δυναμικού και αυτό γίνεται εμφανές όταν εξετάζουμε την περίπτωση επαγωγικής ανάπτυξης ΗΕΔ σε κύκλωμα κλειστού βρόχου (συρμάτινο δαχτυλίδι), όπου η έννοια της διαφοράς δυναμικού δεν ορίζεται. Η ορολογία «Ηλεκτρεγερτική δύναμη» χρησιμοποιήθηκε ακριβώς για να δώσει έμφαση στο διαχωρισμό της έννοιας της ΗΕΔ από την έννοια της «διαφοράς δυναμικού». Πρέπει να προσεχθεί όμως πως δεν πρόκειται για δύναμη.
Εφαρμογή πηγής ΗΕΔ σε κλειστό ηλεκτρικό κύκλωμα
Αν τα δύο άκρα μιας πηγής ΗΕΔ, όπως μια μπαταρία, συνδεθούν σε διάταξη με τρόπο που να προκύψει κλειστό ηλεκτρικό κύκλωμα, θα έχουμε σε αυτό ροή ηλεκτρικού ρεύματος και κατανάλωση της ισχύος, που προσδίδεται από την ΗΕΔ, στην πηγή και στο υπόλοιπο σύστημα. Το ρεύμα διαρρέει και την εξωτερικά συνδεδεμένη διάταξη αλλά και την πηγή, με αποτέλεσμα η πολική τάση, η οποία τροφοδοτεί την εξωτερικά συνδεδεμένη ηλεκτρική διάταξη, να είναι πλέον μικρότερη από την ΗΕΔ της πηγής, λόγω της εσωτερικής αντίστασης της πηγής, στην οποία καταναλώνεται μέρος της προσδιδόμενης, στο κύκλωμα, ισχύος.
Ορισμός
Το πηλίκο της ενέργειας W προς το φορτίο q είναι ένα μέγεθος, που χαρακτηρίζει την πηγή και ονομάζεται ηλεκτρεγερτική δύναμη της πηγής (ΗΕΔ).       ή
Η μονάδα μέτρησης της ΗΕΔ είναι το Volt.
Πηγές ΗΕΔ
Ηλεκτρεγερτική δύναμη μπορεί να παρέχει οποιαδήποτε πηγή ηλεκτρικής τάσης, όπως:
ΗΕΔ λόγω μεταβαλλόμενου μαγνητικού πεδίου
Ενώ σε μια μπαταρία, η ΗΕΔ οφείλεται στην αποθηκευμένη χημική της ενέργεια που προκαλεί το χωρισμό των θετικών από τα αρνητικά φορτία κατευθύνοντάς τα προς τους δύο πόλους της, την άνοδο(+) και την κάθοδο(-) αντίστοιχα, σε μια ηλεκτρογεννήτρια παράγεται από μαγνητικό πεδίο το οποίο κινείται σε σχέση με αγωγό.
Ορισμός
Ορίζουμε σαν ροή Φ που περνά από μια διατομή εμβαδού S, το γινόμενο της εντάσεως Β του μαγνητικού πεδίου επί το εμβαδόν S
Με την βοήθεια αυτής της σχέσης ορίζεται η Ηλεκτρεγερτική Δύναμη \mathcal{E} σαν:
Εφαρμογή
Όταν ένας αγωγός με μήκος κινείται μέσα σε μαγνητικό πεδίο εντάσεως, διαρρέεται από ρεύμα εντάσεως  και έχει ταχύτητα , τότε παρατηρείται ότι ανάμεσα στα άκρα του δημιουργείται ΗΕΔ μέτρου  και στον αγωγό ασκείται δύναμη Laplace μέτρου  με φορά που δείχνεται από τον κανόνα του δεξιού χεριού.
Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητισμός
Στιχίος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Στιχίος αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου ένας από τους αρχηγούς του εκστρατευτικού σώματος των Αθηναίων κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Στιχίος σκοτώθηκε από τον Έκτορα.
Πηγές
Στιχιος
Εκδόσεις Διόπτρα
Η Διόπτρα είναι ελληνικός εκδοτικός οίκος ο οποίος ιδρύθηκε το 1978.
Ο ίδιος ο οίκος ισχυρίζεται ότι αποτελεί ένα από τους πρώτους σε πωλήσεις εκδοτικούς οίκους της Ελλάδας. Ιδρυτής του οίκου είναι ο Γεώργιος Παπαδόπουλος (1931-2020).
Ιστορικό
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1978. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ιδρυτής του οίκου παρουσιάζει σαν αιτία για την ίδρυση του οίκου την απόκτηση των δικαιωμάτων ενός βιβλίου από ένα βιβλιοδέτη. Το βιβλίο αποδείχθηκε ζημιογόνο και ο ίδιος αποφάσισε να ιδρύσει έναν οίκο ο οποίος θα εξέδιδε βιβλία «χρήσιμα για τον αναγνώστη». Αρχικά εξέδιδε βιβλία που ασχολούνταν με την διατροφή και υγεία, την προσωπική ανάπτυξη, την ψυχολογία και την πνευματική Αναζήτηση. Με την πάροδο του χρόνου ο οίκος άρχισε να εκδίδει βιβλία πεζογραφίας, γονικής φροντίδας, αστυνομικά μυθιστορήματα και μαγειρικά βιβλία.
Παραπομπές
Διοπτρα
Μενελίκ Β΄
Ο Μενελίκ Β΄ (17 Αυγούστου 1844 - 12 Δεκεμβρίου 1913) ή Μενιλέκ ήταν αυτοκράτορας της Αιθιοπίας την χρονική περίοδο 1889 μέχρι 1913 οπότε η Αιθιοπία άρχισε να αποκτά χαρακτηριστικά ενιαίου κράτους και εθνική ταυτότητα.
Βιογραφία
Ο Μενελίκ Β΄ ήταν γιός του βασιλιά (Ρας) της φυλής Σόα, Χαϊλέ Μαλακότ και επί των ημερών του, το 1896, αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία της Αιθιοπίας. Πριν γίνει αυτοκράτορας, ήρθε σε αντιπαράθεση με τον βασιλιά της Αιθιοπίας Ιωάννη Δ’, από τον οποίο ηττήθηκε 1887. Τα επόμενα χρόνια όμως, με τη βοήθεια των Ιταλών, εκμεταλλευόμενος τον πόλεμο μεταξύ του Ιωάννη Δ΄ και των μουσουλμάνων οπαδών του Μάχντι του Σουδάν, κατάφερε να καταλάβει τη χώρα των Γκάλα και τη Χαράρε και να μεταφέρει το 1889 την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας από την πόλη Εντότο στην Αντίς Αμπέμπα. Όταν την ίδια χρονιά πέθανε ο Ιωάννης Δ’ έρχεται σε ρήξη με τους Ιταλούς, αν και υπέγραψε με την Ιταλία τη συνθήκη του Ουτσάλι (Μάιος 1889), σύμφωνα με την οποία η Ερυθραία θεωρείτο προτεκτοράτο της Ιταλίας. Τον Οκτώβριο του 1896 μεταξύ Αιθιοπίας και Ιταλίας διεξάγεται η Μάχη της Άντουα που τέλειωσε με ήττα των Ιταλών και με την αναγνώριση της ανεξαρτησία της Αιθιοπίας.
Volkswagen Arena
Ιστορία
Το ολοκληρώθηκε το 2002. Πιο πριν η Βόλφσμπουργκ χρησιμοποιούσε το VFL Stadion σας έδρα της. Το χρησιμοποιείται κυρίως για τα εντός έδρας παιχνίδια της Βόλφσμπουργκ.
Μενελίκ Β΄
Βιογραφία
Στα χρόνια του Μενελίκ Β΄, η Αιθιοπία επεκτάθηκε εδαφικά στο Αρούσι, στην Κάφρα, στο Ογκαντίν και στην εσωτερική Σομαλία. Την ίδια περίοδο, με τη βοήθεια του Ρας Μακόνεν, πρωτοξάδελφού του, κυβερνήτη της επαρχίας του Χαράρ και εμπίστου συμβούλου αλλά και πατέρα του μετέπειτα αυτοκράτορα Χαϊλέ Σελασιέ, πέτυχε τον εκσυγχρονισμό της χώρας τόσο με κοινωνικά μέτρα, όπως η κατάργηση της δουλείας, η υποχρεωτική παιδεία, όσο και με έργα υποδομής, όπως η κατασκευή των σιδηροδρομικών γραμμών Τζιμπουτί - Αντίς Αμπέμπα. Ο Μενελίκ Β΄, το 1909, ενώ ήταν ήδη παράλυτος από το 1906, συγκάλεσε συμβούλιο του θρόνου και αποσύρθηκε το 1909, παραχωρώντας την εξουσία στον γιο του, Ιγιάσου.
Volkswagen Arena
Χωρητικότητα
Το έχει χωρητικότητα 30.000 θεατών. Οι 22.000 είναι για καθισμένους θεατές ενώ 8.000 για όρθιους. Στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις χρησιμοποιούνται μόλις 26.385 θέσεις.
Μενελίκ Β΄
Βιογραφία
Προς τιμή της νίκης του στην Άντουα και των προσπαθειών του να αναμορφώσει την Αιθιοπία με το δικό του τρόπο, υπάρχει ένα άγαλμα του Μενελίκ Β΄ στη περιοχή Arada στο κέντρο της Αντίς Αμπέμπα, το δε μαυσωλείο του, έργο του Έλληνα Βασιλείου Ηλ. Λεντάκη, είναι ένα από τα τουριστικά αξιοθέατά της.
Volkswagen Arena
Χωρητικότητα
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Γερμανία Κατηγορία:ΦφΛ Βόλφσμπουργκ
Μενελίκ Β΄
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Αιθιοπίας
Brabançonne
Brabançonne είναι ο τίτλος του εθνικού ύμνου του Βελγίου και σημαίνει "το τραγούδι της Βραβάντης". Αν και οι επίσημες γλώσσες του βελγικού κράτους είναι τρεις (Γαλλικά, Ολλανδικά και Γερμανικά) ο εθνικός ύμνος έχει μόνο δύο επίσημες εκδοχές, για τις δύο βασικές γλώσσες της χώρας, δηλαδή τα Γαλλικά και τα Ολλανδικά.
Ο θρύλος λέει ότι ο ύμνος γράφτηκε στα 1830 από έναν νεαρό επαναστάτη ονόματι Ζενεβάλ. Ο Ζενεβάλ (κατά κόσμον Αλεξάντρ Ντεσέτ) διετέλεσε ηθοποιός στο θέατρο όπου τον Αύγουστο του 1830, ξεκίνησε η επανάσταση η οποία και κατέληξε στην ανεξαρτητοποίηση της περιοχής που σήμερα είναι το Βέλγιο από τους Ολλανδούς.
Το τραγούδι του Ζενεβάλ αναγνωρίστηκε επίσημα ως Εθνικός Ύμνος το 1860.
Γαλλικά
Ο Belgique, ô mère chérie,
A toi nos cœurs, à toi nos bras,
A toi notre sang, ô Patrie !
Nous le jurons tous, tu vivras !
Tu vivras toujours grande et belle
Et ton invincible unité'''
Aura pour devise immortelle :
le Roi, la Loi, la Liberté !
Ολλανδικά
Ο dierbaar België
Ο heilig land der Vaad'ren
Onze ziel en ons hart zijn u gewijd.
Aanvaard ons hart en het bloed van onze ad'ren,
Wees ons doel in arbeid en in strijd.
Wees immer u zelf en ongeknecht,'''
Het woord getrouw, dat g' onbevreesd moogt spreken:
Voor Vorst, voor Vrijheid en voor Recht.
Γερμανικά
Ο liebes Land, ο Belgiens Erde,
Dir unser Blut, dem Heimatherde,
Γιάννης Μανδρέκας
Ο Γιάννης (Ιωάννης) Μανδρέκας (γεν. Πειραιάς, 22 Ιανουαρίου 1953) είναι έλληνας πρώην μεσοαμυντικός ποδοσφαιριστής και μέχρι πρόσφατα προπονητής.
Brabançonne
Γερμανικά
Wir schworen’s Dir, ο Vaterland!
Γιάννης Μανδρέκας
Αποτελεί ένας εκ των κορυφαίων σε συμμετοχές ποδοσφαιριστής της Β' Εθνικής κατηγορίας, έχοντας καταγράψει συνολικά 480, από τις οποίες οι 421 συμμετοχές είναι με τη φανέλα της της Προοδευτικής, αποτελώντας τον πρώτο σε συμμετοχές παίκτη στην ιστορία του συλλόγου.
Brabançonne
Γερμανικά
So blühe froh in voller Schöne,
Γιάννης Μανδρέκας
Ως ποδοσφαιριστής
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομών της Προοδευτικής και το 1971, σε ηλικία 18 ετών, προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα. Με τη φανέλα των "βυσσινί" ανδρώθηκε και συνδέθηκε, καθώς αγωνίστηκε μέχρι και το 1985 στη Β' Εθνική, επί πολλά έτη ως αρχηγός και έπαιξε σε οποιαδήποτε θέση είχε ανάγκη η ομάδα, ακόμα και σε αυτή του τερματοφύλακα.
Brabançonne
Γερμανικά
Zu der die Freiheit Dich erzog,
Und fortan singen Deine Söhne:
Γιάννης Μανδρέκας
Ως ποδοσφαιριστής
Το καλοκαίρι του 1985 μεταγράφηκε στον Ιωνικό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε δυόμησι χρόνια στη Β΄ Εθνική μέχρι και τον Δεκέμβριο του 1987, όποτε και αποδεσμεύτηκε. Ακολούθως μεταγράφηκε στον Α.Ο. Ζέας, όπου αγωνίστηκε το υπόλοιπο της σεζόν 1987-88 και βοήθησε να κατακτήσει το πρωτάθλημα Πειραιά (2ου ομίλου) και την άνοδο στην Δ' Εθνική. Με τη λήξη της περιόδου ανανέωσε το συμβόλαιό του και τερμάτισε την καριέρα του το 1989 αγωνιζόμενος στην Δ' Εθνική.
Μετά το ποδόσφαιρο
Έπειτα την απόσυρσή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, ασχολήθηκε με την προπονητική. Αρχικά επέστρεψε στην Προοδευτική και την περίοδο 1989-90 εργάστηκε ως βοηθός του προπονητή της ομάδας Γιάννη Κυράστα. Ανανέωσε τη συνεργασία του υπό αυτό το πόστο και την επόμενη περίοδο, όντας βοηθός του προπονητή Αντώνη Τζανετουλάκου και έπειτα την παραίτησή του τον Σεπτέμβριο του 1990 στην αρχή της σεζόν, τον αντικατέστησε ο Γιάννης Μανδρέκας, ξεκινώντας έτσι ουσιαστικά, την επίσημη καριέρα του ως προπονητής. Παρέμεινε προπονητής της ομάδας μέχρι και τα τέλη του Ιανουαρίου του 1991, όποτε και υπέβαλλε την παραίτησή του.
Brabançonne
Γερμανικά
„Gesetz und König und die Freiheit hoch!“
Μετάφραση
Μεγαλοπρεπές Βέλγιο, αγαπημένη γη για πάντα,
Γιάννης Μανδρέκας
Μετά το ποδόσφαιρο
Στη συνέχεια ανέλαβε τον Α.Ο. Περιστερίου, ενώ τα επόμενα χρόνια διετέλεσε προπονητής σε αρκετές ομάδες του Πειραιά, μεταξύ των οποίων οι Α.Ο. Μοσχάτου, Αμφιάλη, Χαλκηδόνα, Ατρόμητος Πειραιώς, Ερμής Κορυδαλλού, Α.Ε. Περάματος, Περαμαϊκός, Οδηγήτρια, Α.Ο. Καστέλλας, Δίας Κορυδαλλού κ.α. Επίσης υπήρξε προπονητής στην ομάδα νέων της Προοδευτικής.
Brabançonne
Μετάφραση
Σου προσφέρουμε τις καρδιές μας και την ανδρεία μας.
Γιάννης Μανδρέκας
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής
Brabançonne
Μετάφραση
Στο αγνό αίμα που χύσαμε για σένα, γη των προγόνων μας,
Ορκιζόμαστε με μία κραυγή ότι θα ζήσεις!
Θα ζεις για πάντα σπουδαίο και όμορφο
Και η αήττητη ενότητά σου
θα έχει σαν την αήττητη ενότητά σου
θα έχει σαν αθάνατο έμβλημα
Για τον Βασιλιά, τη Δικαιοσύνη και την Ελευθερία!
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Βελγίου Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Φυλετική τέχνη
μικρογραφία| Μάσκα της φυλής Punu. Γκαμπόν Δυτική Αφρική μικρογραφία|Έργα τέχνης στο Μουσείο Ινδικής Τερακότας, Νέο Δελχί, Ινδία. μικρογραφία|Κονγκό Nkisi Nkondi, θηλυκή φιγούρα, με καρφιά, συλλογή BNK, Royal Tribal Art μικρογραφία|Αρσενική μάσκα Kifwebe. Φυλή Songye. Λ. Δ. Κονγκό. Κεντρική Αφρική Φυλετική Τέχνη ( Tribal Art ) είναι οι εικαστικές τέχνες και ο υλικός πολιτισμός των αυτοχθόνων λαών. Επίσης γνωστή ως εθνογραφική τέχνη, ή, με τον αμφιλεγόμενο πια όρο, πρωτόγονη τέχνη,  η φυλετική τέχνη συλλέγονται ιστορικά από δυτικούς ανθρωπολόγους, συλλέκτες ιδιώτες και μουσεία, ιδιαίτερα εθνογραφικά και μουσεία φυσικής ιστορίας. Ο όρος "πρωτόγονη" έχει επικριθεί ως Ευρωκεντρικ ός και υποτιμητικός.
Περιγραφή
Η Φυλετική Τέχνη είναι συχνά τελετουργικής ή θρησκευτικής φύσεως. Προερχόμενη τυπικά από αγροτικές περιοχές, η φυλετική τέχνη αναφέρεται στο θέμα και τη δεξιοτεχνία των αντικειμένων από πρωτόγονους πολιτισμούς.
Στις συλλογές των μουσείων, η φυλετική τέχνη χωρίζεται σε τρεις βασικές κατηγορίες:
Οι συλλογές φυλετικής τέχνης έχουν ιστορικά συνδεθεί με τον δυτικό μύθο του "ευγενή άγριου", και η έλλειψη πολιτιστικού πλαίσιου αποτελεί πρόκληση όσον αφορά την επικρατούσα αντίληψη του δυτικού κοινού για τη φυλετική τέχνη. Κατά τον 19ο αιώνα, η μη δυτική τέχνη δεν αναγνωρίζονταν καν ως τέχνη απο τους δυτικούς επαγγελματίες της τέχνης. Η αντίληψη του κόσμου της τέχνης όσον αφορά την φυλετική τέχνη γίνεται όλο και λιγότερο πατερναλιστική, καθώς ιθαγενείς και μη ιθαγενείς υποστηρικτές αγωνίστηκαν για μια πιο αντικειμενική μελέτη της φυλετικές τέχνης. Πριν την εμφάνιση του Μετα-Μοντερνισμ ού τη δεκαετία του 1960, οι κριτικοί τέχνης πλησίαζαν τις φυλετικές τέχνες από μια καθαρά φορμαλιστική προσέγγιση,  ανταποκρινόμενοι μόνο στα οπτικά στοιχεία του έργου και αγνοώντας το ιστορικό πλαίσιο, τον συμβολισμό, ή την πρόθεση του καλλιτέχνη.
Οι καταραμένοι (ταινία)
Οι καταραμένοι (The Damned) είναι ιστορική δραματική ταινία του 1969 σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι, σε σενάριο από κοινού από τον Βισκόντι με τους Νικόλα Μπανταλούκο και Ενρίκο Μεντιόλι και με πρωταγωνιστές τους Χέλμουτ Μπέργκερ, Ντερκ Μπόγκαρντ, Ίνγκριντ Τούλιν, Χέλμουτ Γκρίεμ, Σάρλοτ Ράμπλινγκ, Φλορίντα Μπόλκαν και Άλμπρεχτ Σένχελς στην τελευταία του ταινία. Διαδραματίζεται στη Γερμανία της δεκαετίας του 1930, η ταινία επικεντρώνεται στους Έσσενμπεχ, μια πλούσια βιομήχανη οικογένεια που έχει αρχίσει να συνεργάζεται με το Ναζιστικό Κόμμα και της οποίας ο αμοραλιστής και ασταθής κληρονόμος, ο Μάρτιν, είναι μπλεγμένος στις μηχανορραφίες της οικογένειάς του. Βασίζεται χαλαρά στην οικογένεια βιομηχάνων χάλυβα Κρουπ από το Έσσεν της Γερμανίας.
Φυλετική τέχνη
Η Επιρροή στον Μοντερνισμό
Σημαντικές εκθέσεις φυλετικής τέχνης στα τέλη του 19ου μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα παρουσίασαν την μη δυτική τέχνη στον δυτικό κόσμο της τέχνης. Στις σημαντικότερες από αυτές τις εκθέσεις περιλαμβάνονται η έκθεση στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης του 1935 Africa Negro Art (Αφρικανική και Νέγρικη Τέχνη) και του 1941 Indian Art of the United States (Ινδιάνικη Τέχνη των Ηνωμένων Πολιτειών). Οι εκθέσεις φυλετικής τέχνης αποτελέσαν πηγή έμπνευσης για πολλούς μοντέρνους καλλιτέχνες, κυρίως Εξπρεσιονιστές, Κυβιστές, και Σουρεαλιστές, και ειδικότερα για τον σουρεαλιστή Max Ernst. Ο κυβιστής ζωγράφος, Πάμπλο Πικάσο, δήλωσε ότι "η πρωτόγονη γλυπτίκη είναι αξεπέραστη."
Οι καταραμένοι (ταινία)
Η κύρια φωτογραφία της ταινίας έγινε σε τοποθεσίες σε όλη την Ιταλία και τη Δυτική Γερμανία, συμπεριλαμβανομένων των στούντιο Τσινετσιτά της Ρώμης. Η ταινία είχε ευρέως διαδεδομένη κριτική, αλλά αντιμετώπισε επίσης διαμάχες από πίνακες αξιολόγησης για το σεξουαλικό της περιεχόμενο, συμπεριλαμβανομένων απεικονίσεων ομοφυλοφιλίας, παιδεραστίας, βιασμού και αιμομιξίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ταινία έλαβε βαθμολογία Χ από το MPAA και μειώθηκε σε ένα πιο εμπορεύσιμο R μόνο μετά από δώδεκα λεπτά προσβλητικών πλάνα που κόπηκαν.
Ο Βισκόντι κέρδισε το Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερης Σκηνοθεσίας και προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου με συν-σεναριογράφους τους Μπανταλούκο και Μεντιόλι. Ο Μπέργκερ έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα για τον πιο υποσχόμενο πρωτοεμφανιζόμενο ηθοποιό.
Φυλετική τέχνη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τέχνες
Οι καταραμένοι (ταινία)
δεξιά|μικρογραφία|Ο Ντερκ Μπόγκαρντ και η Ίνγκριντ Τούλιν στους καταραμένους.
Πλοκή
Στη Γερμανία της δεκαετίας του 1930, οι Έσενμπεκ είναι μια πλούσια και ισχυρή οικογένεια βιομηχάνων που έχουν αρχίσει να συνεργάζονται με το νεοεκλεγμένο Ναζιστικό Κόμμα. Τη νύχτα της πυρκαγιάς του Ράιχσταγκ στις αρχές του 1933, ο συντηρητικός πατριάρχης της οικογένειας, βαρόνος Γιοακίμ φον Έσενμπεκ, ο οποίος εκπροσωπεί την παλιά αριστοκρατική Γερμανία και απεχθάνεται τον Αδόλφο Χίτλερ, γιορτάζει τα γενέθλιά του. Κατά τη διάρκεια της οικογενειακής συγκέντρωσης, ο ηλικιωμένος βαρόνος ορίζει αντιπρόεδρο της χαλυβουργίας τον αξιωματικό των SA Κονσταντίν για να εξευμενίσει το ναζιστικό κόμμα. Η απόφαση αναγκάζει τον φιλελεύθερο Χέρμπερτ να παραιτηθεί. Την ίδια νύχτα, ο Γιοακίμ δολοφονείται, και το έγκλημα αποδίδεται στον Χέρμπερτ. Στην πραγματικότητα, οι φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας που έγινε ύστερα από προτροπή του αξιωματικού των SS Εσενμπεχ, είναι η Σοφία φον Έσενμπεχ και ο εραστής της, Φρίντριχ Μπρούνμαν. Την πλειοψηφία των μετοχών αποκτά ο Μάρτιν, ανιψιός του Γιοακίμ και γιος της Σοφίας, ο οποίος, όντας υποχείριο της μητέρας του, ορίζει πρόεδρο της εταιρείας τον εραστή της. Για να κατακτήσει το επίζηλο αξίωμα, ο Κονσταντίν εκβιάζει τον Μάρτιν με όπλο την αυτοκτονία μιας Εβραιοπούλας την οποία είχε αποπλανήσει. Όμως, κατά τη διάρκεια της νύχτας των μεγάλων μαχαιριών, ο Κονσταντίν σκοτώνεται από τον Φρίντριχ. Τώρα, όλη η εξουσία βρίσκεται στα χέρια της Σοφίας και του εραστή της, οι οποίοι, για ν’ αναγκάσουν τον Χέρμερτ να γυρίσει πίσω και να παραδοθεί, εξοντώνουν τη σύζυγό του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου και κλείνουν σε άσυλο τις μικρές του κόρες. Ο Χέρμπερτ επιστρέφει στη Γερμανία και παραδίδεται στη Γκεστάπο, με αντάλλαγμα την απελευθέρωση των κορών του. Ανήσυχος από την άνοδο των δύο εραστών, ο Άσενμπαχ, υποστηρίζει τον Μάρτιν. Υπό το βάρος ψυχο-σεξουαλικών διαταραχών και γεμάτος οργή, ο Μάρτιν βιάζει τη μητέρα του, κι αφού συναινέσει στο γάμο της Σοφίας με τον Φρίντριχ, τους αναγκάζει ν’ αυτοκτονήσουν.
"Η γερμανική τριλογία"
Η ταινία έχει θεωρηθεί ως η πρώτη από τις ταινίες του Βισκόντι που περιγράφεται ως "Η γερμανική τριλογία", ακολουθούμενη από το Θάνατο στη Βενετία (1971) και το λυκόφως των θεών (1973). Ο συγγραφέας Χένρι Μπέικον, στο βιβλίο του Visconti: Explorations of Beauty and Decay (1998), κατηγοριοποιεί συγκεκριμένα αυτές τις ταινίες μαζί σε ένα κεφάλαιο "Visconti & Germany".
Οι προηγούμενες ταινίες του Βισκόντι είχαν αναλύσει την ιταλική κοινωνία κατά τη διάρκεια της Ιταλικής ενοποίησης και της μεταπολεμικής περιόδου. Ο ιταλικός κινηματογράφος του Πίτερ Μποντανέλλα (2002) απεικονίζει την τριλογία ως μια κίνηση για μια ευρύτερη άποψη της ευρωπαϊκής πολιτικής και κουλτούρας. Στυλιστικά: «Δίνουν έμφαση στα πολυτελή σκηνικά και κοστούμια, τον αισθησιακό φωτισμό, την επιμελώς αργή κάμερα και την τάση για εικόνες που αντανακλούν υποκειμενικές καταστάσεις ή συμβολικές αξίες», σχολιάζει ο Μποντανέλλα.
Παραγωγή
αριστερά|μικρογραφία|Unterach am Attersee, όπου γυρίστηκε η σεκάνς "Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών". Η ταινία γυρίστηκε επιτόπου στη Δυτική Γερμανία, την Αυστρία και την Ιταλία και στα στούντιο Τσινετσιτά στη Ρώμη. Οι τοποθεσίες περιλάμβαναν τη λίμνη Attersee, το Ντύσσελντορφ, το Έσσεν, το Unterach am Attersee και το χαλυβουργείο στο Τέρνι.
Η ταινία αποτέλεσε σημαντικό ρόλο για τον Χέλμουτ Μπέργκερ, στον οποίο αποδίδεται το βραβείο "Εισαγωγή" (αν και είχε ήδη εμφανιστεί στην τανία του Βισκόντι Μάγισσες). Εκείνη την εποχή, ο Μπέργκερ διατηρούσε ρομαντική σχέση με τον Βισκόντι. Ο Ντερκ Μπόγκαρντ αργότερα εξέφρασε την απογοήτευσή του για τον Βισκόντι που θυσίασε την ανάπτυξη του χαρακτήρα του αντί για μεγαλύτερη εστίαση στον Μπέργκερ. Στα απομνημονεύματά του, ο Μπόγκαρντ αναφέρει συγκεκριμένα μια μακρά σκηνή που δείχνει τον Φρίντριχ αμέσως μετά τη δολοφονία του Γιοακείμ, να κατακλύζεται αμέσως από ενοχές, η οποία κινηματογραφήθηκε αλλά κόπηκε.
Ο συνθέτης Μωρίς Ζαρ προσλήφθηκε από τους παραγωγούς χωρίς να το γνωρίζει ο Βισκόντι, ο οποίος αρχικά ήθελε η ταινία να ακούγεται εξ ολοκλήρου με προϋπάρχουσα κλασική μουσική των Γκούσταβ Μάλερ και Ρίχαρντ Βάγκνερ. Σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν δυσαρεστημένος με τις προσπάθειες του συνθέτη, τις οποίες συνέκρινε απαξιωτικά με τη δουλειά του για τον Δόκτωρ Ζιβάγκο, αλλά αναγκάστηκε να συμπεριλάβει τις συνθέσεις του λόγω συμβατικών υποχρεώσεων.
Ο χαρακτήρας «Εσσένμπαχ» ονομάστηκε για τον πρωταγωνιστή του Τόμας Μαν, τον οποίο ο Βισκόντι διασκεύασε αργότερα στην ομώνυμη ταινία του 1971.
Μοντάζ
δεξιά|μικρογραφία|Ο Ράινχαρντ Κόλντεχοφ στην αμφιλεγόμενη σεκάνς "Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών", η οποία κόπηκε από την αμερικανική έκδοση.
Μετά την πρώτη προβολή της ταινίας, κόπηκαν 12 λεπτά, συμπεριλαμβανομένης μιας σκηνής όπου μια νεαρή Εβραία κοπέλα κρεμιέται μετά από κακοποίηση. Η αμερικανική έκδοση επιπλέον έκοψε μεγάλο μέρος της σεκάνς του Bad Wiessee και της επακόλουθης Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών. Το υλικό αποκαταστάθηκε αργότερα στην κυκλοφορία του DVD του 2004, αν και στα γερμανικά, και υπάρχει επίσης με αγγλικά/γερμανικά ή ιταλικά κομμάτια ήχου στο 2021 Criterion Collection DVD και κυκλοφορία blu-ray.
Η ταινία υποβλήθηκε σε αρκετό μοντάζ όταν προβλήθηκε στην τηλεόραση του CBS αργά το βράδυ, με αποτέλεσμα ένα στέλεχος να αστειευτεί ότι η ταινία έπρεπε να πάρει τον τίτλο The Darned. Αυτό τεχνικά την έκανε την πρώτη ταινία με βαθμολογία Χ που προβλήθηκε στην αμερικανική τηλεόραση του δικτύου.
Στην αγγλόφωνη εκδοχή, η φωνή του Ουμπέρτο Ορσίνι μεταγλωττίζεται εκ νέου από έναν άγνωστο ηθοποιό, λόγω της παχιάς ιταλικής προφοράς του.
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε την παγκόσμια αναγνώριση. Έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου και ονομάστηκε Καλύτερη Ξένη Ταινία από το Εθνικό Συμβούλιο Κριτικής. Μεταξύ του διεθνούς καστ, ο Χέλμουτ Μπέργκερ ξεχώρισε για την ερμηνεία του ως Μάρτιν, έναν μοχθηρό παιδεραστή που χρησιμοποιεί τις ανήθικες ορέξεις του. Η ταινία ήταν η δέκατη πιο δημοφιλής ταινία στο γαλλικό box office το 1970.
Η ταινία έχει εμφανιστεί σε λίστες κριτικών, όπως οι 1000 καλύτερες ταινίες που έγιναν ποτέ στους New York Times και το Top 1000 του Halliwell: The Ultimate Movie Countdown.
Η εισαγωγή της ταινίας στο Lexikon des Internationalen Films την επαινεί για την παρουσίαση της σύνδεσης «ηθικής παρακμής, σεξουαλικής νεύρωσης, επιθυμίας θανάτου του αισθητιστή, ναρκισσιστικού εγωκεντρισμού και πολιτικού οπορτουνισμού», λέγοντας επίσης ότι το αποτέλεσμα αποδυναμώνεται εν μέρει από την ταινία διακοσμητική κυκλικότητα και τεχνητό στυλιζάρισμα».
Ο σκηνοθέτης Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ αποκάλεσε τους καταραμένους την αγαπημένη του ταινία. Την ονόμασε «ίσως η σπουδαιότερη ταινία, η ταινία που νομίζω ότι σημαίνει τόσο πολλά για την ιστορία του κινηματογράφου όσο ο Σαίξπηρ για την ιστορία του θεάτρου».
Οικιακά μέσα
Οι καταραμένοι κυκλοφόρησαν σε DVD από την Warner Home Video το 2004. Μια αποκατάσταση 2K της ταινίας από την Cineteca di Bologna και το Institut Lumière κυκλοφόρησε σε Blu-ray και DVD από τη Συλλογή Criterion στις 28 Σεπτεμβρίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1969 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τσινετσιτά Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστρία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μωρίς Ζαρ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία Κατηγορία:Βιασμός σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την παιδοφιλία Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την παιδική σεξουαλική κακοποίηση Κατηγορία:Ταινίες από Δυτική Γερμανία Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ιταλικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Λουκίνο Βισκόντι
Σώκος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σώκος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Baby K
Η Claudia Judith Nahum (Σιγκαπούρη, 5 Φεβρουαρίου 1983), γνωστή και με το ψευδώνυμο Baby K, είναι Ιταλίδα τραγουδίστρια και ράπερ.
Βιογραφία
Λόγω της εργασίας του πατέρα της, γεωφυσικού, γεννήθηκε στη Σιγκαπούρη και πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής της στην Τζακάρτα. Αργότερα έζησε στο Λονδίνο, στο προάστιο του Pinner. Εκεί παρακολούθησε το Harrow School of Young Musicians, το οποίο της επέτρεψε να έχει μια ποικιλία μουσικών εμπειριών, συμπεριλαμβανομένης μιας περιοδείας στην Ευρώπη. Εκείνη την περίοδο πλησιάζει το MC (συντομογραφία του Emcee και σημαίνει <<ο αρχηγός της τελετής>>).
Το 2000, σε ηλικία δεκαεπτά ετών, μετακόμισε στην Ιταλία, στη Ρώμη, και φιλοξένησε ορισμένα ραδιοφωνικά προγράμματα στο χιπ χοπ. Το 2007 έκανε το ντεμπούτο της στη μουσική σκηνή συνεργαζόμενη με τον ράπερ Amir στο τραγούδι You are not ready, παρόντες στο Life of prestige. Αργότερα συμμετείχε σε πολλά άλμπουμ και μίγματα ράπερ όπως Bassi Maestro, Vacca και Rayden, εκτός από τον προαναφερθέντα Amir.
Το 2008 έκανε το ντεμπούτο της ως σόλο καλλιτέχνης στη σκηνή του χιπ χοπ, ενώ με το Quadraro Basement ηχογράφησε το EP SOS, αποτελούμενο από έξι τραγούδια. Δύο χρόνια αργότερα ήταν η σειρά του Female Alpha, του οποίου το τραγούδι με το ίδιο όνομα θα ηχογραφήσει πάνω από 10.000 λήψεις τους πρώτους μήνες.
Τον Σεπτέμβριο του 2021, η Baby K κυκλοφόρησε τον τίτλο "Non dire una parola" με τον Avaro Soler.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλίδες τραγουδίστριες
Μαρία Δημητριάδη
Η Μαρία Δημητριάδη (1951 – 7 Ιανουαρίου 2009) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια. Συνδέθηκε από νωρίς με το πολιτικό τραγούδι. Επιχείρησε αρκετές φορές στην καριέρα της (και) την ερμηνεία λυρικότερων στίχων. Αδελφή της είναι η Αφροδίτη Μάνου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Ταύρο το 1951 από Μικρασιάτη πατέρα. Ξεκίνησε την καριέρα της στη δισκογραφία με το «Ένα Πρωινό (Άνναμπελ)», ένα ερωτικό τραγούδι του Σταύρου Ξαρχάκου που ακουγόταν στην ταινία «Κορίτσια στον ήλιο», με τον Γιάννη Βόγλη και την Αν Λόμπεργκ. Ήταν βασική ερμηνεύτρια των τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη και του Θάνου Μικρούτσικου. Ήταν από τις πρώτες τραγουδίστριες του Γιάννη Μαρκόπουλου. Στη δεκαετία του 1980 επέστρεψε στη δισκογραφία ερμηνεύοντας έργα διαφορετικού ύφους, όπως Μάνο Χατζιδάκι και Στέφανο Κορκολή.
Η Μαρία Δημητριάδη ήταν αδερφή της Αφροδίτης Μάνου και πρώτη σύζυγος του παρουσιαστή και μουσικού Ανδρέα Μικρούτσικου, με τον οποίο γνωρίστηκε κατά τη διάρκεια των γεγονότων του Πολυτεχνείου όντας και οι δύο μέλη του παράνομου τότε ΕΚΚΕ. Μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Στέργιο, χάριν του οποίου είχε αποσυρθεί από τη δισκογραφία. Υπήρξε επίσης στη δεκαετία του 1970 δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Ταύρου. Απεβίωσε στις 7 Ιανουαρίου 2009 στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», όπου είχε εισαχθεί για σπάνια πνευμονική νόσο. Επιθυμία της ήταν να μην ταφεί και να αποτεφρωθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός