Χαράλαμπος_Παπαστάθης
Βίος
Ο '''Χαράλαμπος Κ. Παπαστάθης''' γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1940 με καταγωγή από την Κρανιά Ασπροποτάμου. Στη Θεσσαλονίκη ολοκλήρωσε τον κύκλο των εγκύκλιων γραμμάτων και κατά τα έτη 1959-1964 σπούδασε Νομικά στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από όπου πήρε το πτυχίο του. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στην ίδια σχολή αλλά και ως υπότροφος στο Ανατολικό Ινστιτούτο της Ρώμης, στην Ακαδημία Επιστημών της Πράγας και την ομώνυμη της Σόφιας καθώς και στο Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών DumbartonOaks της Ουάσινγκτον με υποτροφία του Ιδρύματος Fulbright. Το 1978 πήρε το διδακτορικό δίπλωμα από τη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αφού από το 1974 και εξής υπηρετούσε ως βοηθός – ερευνητής στο Τμήμα Δικαίου του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών κατά την εποχή της ακμής αυτού του μοναδικού Επιστημονικού Ιδρύματος του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1982 εξελέγη υφηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή και το 1988 καθηγητής, θέση από την οποία υπηρέτησε ως την αφυπηρέτησή του με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Υπό την επίβλεψή του εκπονήθηκαν εννέα διδακτορικές διατριβές και μία διατριβή επί υφηγεσία καθώς και ένα πλήθος μεταπτυχιακών εργασιών. Στη Θεσσαλονίκη ήταν ενεργό μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, όπου υπήρξε αντιπρόεδρος και γενικός γραμματέας, συνεργάτης του Ιδρύματος Μελετών Χερσονήσου του Αίμου, όπου διετέλεσε πρόεδρος του Δ.Σ., και στέλεχος της Ελληνικής Εταιρείας Σλαβικών Μελετών,( μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Αντιπρόεδρός). Ο Χαράλαμπος Παπαστάθης λημματογραφήθηκε στην Κυριλλομεθοδιανή Εγκυκλοπαιδεία (τόμ. 3, σ. 92-95). Η σχέση του με τις Βαλκανικές Σπουδές και το πολιτιστικό έργο που αναπτύχθηκε στις σλαβικές χώρες τον οδήγησαν στην απόφαση να δεχτεί την Προεδρεία του Επιστημονικού Συμβουλίου του Κέντρου «Κύριλλος και Μεθόδιος» της Πολιτιστικής Εταιρείας Επιχειρηματιών Βορείου Ελλάδος. Υπήρξε μέλος της Ελληνικής Παλαιογραφικής Εταιρείας που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Συνέβαλέ στη δημιουργία του Κέντρου Ιστορίας της Θεσσαλονίκης και εργάστηκε με στο Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών και στο Μουσείο του Μακεδονικού Αγώνα. Στην Αθήνα κλήθηκε στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, όπου τοποθετήθηκε Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων (1987-1988). Διετέλεσε, επίσης, Πρόεδρος της Εφορείας των Γενικών Αρχείων του Κράτους Ήταν ακόμη μέλος του Εφορευτικού Συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος. Στο ακαδημαϊκό επίπεδο δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας και στο Paris XI, καθώς επίσης και στο Καθολικό Ινστιτούτο του Παρισιού και το Ανατολικό Ινστιτούτο της Ρώμης. Τιμήθηκε με τη χορήγηση του τίτλου του επίτιμου διδάκτορα του Πανεπιστημίου της Σόφιας αλλά και στην παρουσία του σε διεθνή fora, όπως η Προεδρεία του στο European Consortium for Church and StateResearch που εδρεύει στο Μόναχο, και η επιλογή του ως εμπειρογνώμονος του Office for Democratic Institutions and Human Rights του OSCE. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο του απένειμε τον τίτλο του Άρχοντος Νομοφύλακος, και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων τον τίμησε με τον τίτλο του Μεγάλου Λογοθέτη. Συμμετείχε ως τακτικό μέλος στη Συνοδική Επιτροπή επί των Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων της Εκκλησίας της Ελλάδος (Μάρτιος 2012 κ.εξ) Πέθανε στις 17 Ιουνίου 2012.