cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ίδας ο Αιτωλικός
Ίδας εναντίον Διοσκούρων
Ο Ίδας έμεινε ονομαστός για τους αγώνες του εναντίον των εξαδέλφων του Διοσκούρων. Στους αγώνες αυτούς δύο είναι τα κυριότερα επεισόδια-εκδοχές. Αρχικώς οι Διόσκουροι μαζί με τον Ίδα και τον Λυγκέα οργάνωσαν μια ζωοκλοπή στην Αρκαδία. Μετά την κλοπή, όρισαν τον Ίδα για να μοιράσει τη λεία. Τότε ο Ίδας έσφαξε ένα βόδι, το έκοψε στα τέσσερα και πρότεινε εκείνος που θα το έτρωγε γρηγορότερα να πάρει τα μισά από όλα τα κλεμμένα βόδια, και όποιος τελείωνε δεύτερος να πάρει τα άλλα μισά. Χωρίς να χάσει καιρό, άρπαξε το κομμάτι του, το έφαγε, άρπαξε μετά και το τέταρτο του αδελφού του, το έφαγε και αυτό, και έτσι ιδιοποιήθηκε όλη τη λεία. Οι Διόσκουροι, δυσαρεστημένοι από τη συμπεριφορά του, δεν είπαν εκείνη την ώρα τίποτα και έφυγαν. Αργότερα όμως έκαναν επίθεση κατά της Μεσσηνίας και πήραν πίσω τη λεία μαζί με πολλά άλλα. Στη συνέχεια έστησαν ενέδρα και περίμεναν τον Ίδα και τον Λυγκέα. Αλλά ο Λυγκέας, που φημιζόταν για το οξύ του βλέμμα, είδε τον Κάστορα κρυμμένο στη σχισμάδα ενός δένδρου, το είπε στον Ίδα και εκείνος τον σκότωσε με τη λόγχη του. Επιτιθέμενος ταυτοχρόνως, ο Πολυδεύκης σκότωσε τον Λυγκέα. Ο Ίδας άρπαξε τότε μία μεγάλη πέτρα (καθώς λένε από τον γειτονικό τάφο του πατέρα του, του Αφαρέως) και πλάκωσε με αυτή τον Πολυδεύκη. Τότε ο Δίας, ως πατέρας των Διοσκούρων, κεραυνοβόλησε τον Ίδα και τον σκότωσε.
Στην άλλη εκδοχή, η αιτία ήταν η αρπαγή των Λευκιππιδών: Ο Λυγκέας και ο Ίδας είχαν αρραβωνιαστεί τις εξαδέλφες τους Ιλάειρα και Φοίβη. Οι Διόσκουροι τις απήγαγαν, οπότε σε εκδίκηση ο Λυγκέας σκότωσε τον Κάστορα και ο Πολυδεύκης τον Λυγκέα. Ο Ίδας ήταν έτοιμος να σκοτώσει τον Πολυδεύκη, όταν παρενέβηκε ο Δίας και έβαλε τέλος στη μάχη. Υπάρχουν και άλλες παραλλαγές: Σε μία από αυτές, ο Κάστορας και ο Λυγκέας αποφασίζουν να λύσουν τη διαφορά τους με μονομαχία. Σε αυτή ο Κάστορας νίκησε και σκότωσε τον Λυγκέα. Ο Ίδας θέλησε να εκδικηθεί τον αδελφό του, αλλά την ώρα που ετοιμαζόταν να σκοτώσει τον Κάστορα τον κεραυνοβόλησε ο Δίας. Σε αυτή την παραλλαγή ο Πολυδεύκης δεν συμμετέχει καθόλου. Ο Υγίνος διηγείται ότι μετά τη θανάτωση του Λυγκέα από τον Κάστορα ο Ίδας θέλησε να τον θάψει και ο Κάστορας τον εμπόδισε λέγοντάς του ότι ο Λυγκέας δεν έδειξε θάρρος κατά την πάλη και ότι πέθανε «σαν γυναίκα». Εξοργισμένος τότε ο Ίδας τράβηξε το σπαθί του Κάστορα και του τρύπησε την κοιλιά. Στη συνέχεια, ο Πολυδεύκης σκότωσε τον Ίδα.
Πηγές
Ιδας Ιδας
Μπερτολέν
Το Μπερτολέν (γαλλικά: Bertholène, οξιτανικά: Bertolena) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπερτολενουά (γαλλικά: Bertholénois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Μούλος
thumb|250px|Υβρίδιο σπίνου και καναρινιού Ως μούλος είναι γνωστό το υβρίδιο από είδη της οικογένειας Fringillidae, όπως ο σπίνος, το καναρίνι, η καρδερίνα, ο φλώρος, σκαρθάκια. Η πιο συνηθισμένη διασταύρωση είναι με θηλυκό καναρίνι λόγο απώλειας των αγρίων ενστίκτων. Οι απόγονοι είναι στείροι με ελάχιστες εξαιρέσεις. Διακρίνονται γιατί μαθαίνουν να μιμούνται άλλες φωνές ωδικών πτηνών καθώς και για τα περίεργα χρώματά τους.
Κατηγορία:Σπιζίδες Κατηγορία:Υβριδικά ζώα
Μονωδία
thumb|right|Πρωτοσέλιδο του έργου Le Nuove musiche, του [[Τζούλιο Κατσίνι|Κατσίνι (1601)]]
Στη μουσική, ο όρος μονωδία έχει δύο έννοιες: 1) είναι συνώνυμος της μονοφωνίας, μιας μοναδικής μελωδικής γραμμής δηλαδή, σε αντιπαραβολή με την ομοφωνία και την πολυφωνία· 2) αναφέρεται σε ιδιαίτερο μουσικό ύφος που άνθισε στην Ιταλία του 17ου αιώνα, τα βασικά στοιχεία του οποίου συναποτελούνται από μια μελωδική, φωνητική γραμμή και την οργανική συνοδεία. Ως μουσικολογικός όρος, αναφέρεται τόσο στο συγκεκριμένο ύφος, όσο και για να περιγράψει μεμονωμένα έργα· υπ' αυτήν την έννοια η μονωδία μπορεί να θεωρηθεί και μουσικό είδος, όπως ή φρόττολα, η βιλλανέλλα κλπ. Ωστόσο, κανένα έργο της εποχής δεν αναφέρεται ως μονωδία, καθώς πρόκειται για σύγχρονη επινόηση των μουσικολόγων. Έργα της εποχής σ' αυτό το ύφος περιλαμβάνουν μαδριγάλια, μοτέτα, καθώς επίσης και κοντσέρτα (υπό την έννοια του κοντσερτάτο, με χρήση δηλαδή μουσικών οργάνων).
Η γέννηση του ύφους της μονωδίας προέκυψε περί το 1580, ως αποτέλεσμα της απόπειρας της Καμεράτα Φλωρεντίνα να αναβιώσει η αρχαία ελληνική τραγωδία. Αν και η απόπειρα δεν διέθετε ιστορική ακρίβεια, εντούτοις περιέλαβε την ιδέα της μελωδίας και της προσωδίας, όπως αυτή προέκυπτε μέσω μιας μελωδικής γραμμής (συνήθως μάλιστα με ευρεία χρήση καλλωπισμών) επί ενός ανεξάρτητου ρυθμού βάσιμου. Το βάσιμο -ήτοι η οργανική συνοδεία- εκτελούνταν από όργανα όπως το λαούτο, τη θεόρβη, το τσέμπαλο και το εκκλησιαστικό όργανο (πρβλ. συνεχές βάσιμο).
Η άνοδος της μονωδίας έπαιξε τεράστιο ρόλο στην ανάπτυξη της μουσικής, καθιερώνοντάς την ως βασικό στοιχείο της Μπαρόκ μουσικής, ιδιαιτέρως δε όταν αντιπαραβάλλεται με το μουσικό ύφος της Αναγέννησης, όπου κυριαρχεί η ισορροπία μεταξύ των φωνών, όπως εκφράζεται μέσω της πολυφωνίας. Οι δυναμικές αντιθέσεις που χαρακτηρίζουν τη μονωδία έγιναν άμεσα εμφανείς στο είδος της όπερας, εντός της οποίας άνθισε το είδος της άριας και του ρετσιτατίβο· τα δύο είδη δίνουν έμφαση αφενός στη μελωδία και αφετέρου στην προσωδία. Άλλα μουσικά είδη με εμφανές το στοιχείο της μονωδίας υπήρξαν το σόλο μαδριγάλι, το σόλο μοτέτο και η καντάτα.
Μουσική παραλληλία της μονωδίας στη Γαλλία υπήρξε η αυλική άρια (air de cour), η οποία όμως θεωρείται πιο συντηρητικού ύφους, ενώ διατηρεί πολλά χαρακτηριστικά της Αναγεννησιακής σανσόν.
Ένα σημαντικό θεωρητικό σύγγραμμα περί της μονωδίας περιλαμβάνεται στη συλλογή τραγουδιών του Τζούλιο Κατσίνι "Le nuove musiche" (οι νέες μουσικές -Φλωρεντία, 1601).
Τέλος, στην Ελλάδα ο όρος θεωρείται εφάμιλλος με το κλασικό τραγούδι εν γένει· υπ' αυτή την έννοια μπορεί να γίνει λόγος για σπουδαστές μονωδίας και επαγγελματίες μονωδούς (σολίστες) του λυρικού θεάτρου.
Πηγές
Κατηγορία:Μπαρόκ μουσική
Chevrolet Blazer
Το Chevrolet Βlazer ήταν αρχικά ένα μεσαίο αυτοκίνητο SUV που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chevrolet, μεταξύ του 1983 και του 2005, σε 2 γενιές. Από τον Δεκέμβριο του 2018 παράγεται ένα εντελώς νέο Βlazer, το οποίο είναι μεσαίο crossover SUV.
Αρχικό μοντέλο
thumb|left|3-πορτο Chevrolet Blazer του 1998 - 2005. thumb|left|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο 5-πορτο Chevrolet Blazer δεύτερης γενιάς, ιαπωνικών προδιαγραφών.]]
Η πρώτη γενιά του μοντέλου ήταν επίσημα γνωστή ως S-10 Blazer, υποδηλώνοντας έτσι ότι βασιζόταν στο pick-up Chevrolet S-10, και κατασκευάστηκε από το 1983 έως το 1994. Η δεύτερη γενιά του, εισήχθη στις αρχές του 1995, αυτή τη φορά ως Βlazer σκέτο, καθιερώνοντας από την παρουσίασή της και στάνταρ αερόσακο οδηγού. Με την έναρξη της σεζόν (model year) του 1998 ανανεώθηκε αισθητικά ανανέωση, ενώ ταυτόχρονα προστέθηκε και στάνταρ αερόσακος συνοδηγού. Παραδόξως όμως, δεν προσφέρθηκαν ποτέ πλευρικοί αερόσακοι μέχρι και τη λήξη της παραγωγής του μοντέλου το 2005.
Επίσημα αντικαταστάθηκε τον Φεβρουάριο του 2001 από το εμφανώς μεγαλύτερων διαστάσεων Chevrolet TrailBlazer, αν και ειδικά για τη Βόρεια Αμερική το Blazer συνέχισε να παράγεται παράλληλα με το TrailBlazer έως και το 2005, ως φθηνότερη εναλλακτική επιλογή. Επίσης, στη Βραζιλία το Blazer διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 2012.
Τα πρώτα χρόνια παραγωγής, η πρώτη γενιά του Blazer διατέθηκε μόνο σε 3-πορτη εκδοχή αμαξώματος, αλλά τον Μάρτιο του 1990 προστέθηκε και μια 5-πορτη εκδοχή αμαξώματος, η οποία παρουσιάστηκε ως μοντέλο 1991. Η δεύτερη γενιά του Blazer διατέθηκε εξ αρχής και σε όλα τα έτη παραγωγής του ως 3-πορτο και 5-πορτο SUV, ενώ ο διάδοχος TrailBlazer προσφέρθηκε αποκλειστικά ως 5-πορτο SUV.
Σημερινό μοντέλο
thumb|left|Chevrolet Blazer του 2019 στον [[Καναδάς|Καναδά.]]
Στα τέλη του 2018, η ονομασία Blazer αναβίωσε σε ένα εντελώς νέο μοντέλο. Το σημερινό Chevrolet Blazer είναι ένα 5-πορτο μεσαίο crossover SUV με στενή συγγένεια με τα GMC Acadia και Cadillac XT5. Η παραγωγή του Blazer ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2018 και το μοντέλο παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 2019, για τη σεζόν του 2019.
Προσφέρεται με δύο βενζινοκινητήρες του ομίλου της General Motors, τον 4-κύλινδρο σε σειρά (I4) Ecotec LCV 2.5 λίτρων, ισχύος 193 hp, και τον V6 LGX 3.6 λίτρων, ισχύος 305 hp. Και οι δύο κινητήρες συνδυάζονται με το 9-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο 9T50, που είχε πρωτοεμφανιστεί στα τέλη του 2016 στο Chevrolet Cruze hatchback Diesel και στο Chevrolet Malibu Premier, και μέσα στο 2017 στο Chevrolet Equinox Diesel, ενώ στη συνέχεια προστέθηκε σταδιακά και σε άλλα μοντέλα της General Motors.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Blazer
Συστάδα Αντιπάρου
Με τον ναυτικό όρο συστάδα Αντιπάρου χαρακτηρίζεται το σύνολο των νησίδων που βρίσκονται νοτιοδυτικά της νήσου Πάρου και πέριξ της μεγαλύτερης αυτών της Αντιπάρου που κείται στο μέσον αυτών. Την Συστάδα Αντιπάρου αποτελούν οι παρακάτω νησίδες: Όλες οι παραπάνω νησίδες και βραχονησίδες βρίσκονται Β. και ΒΑ. της Αντιπάρου μέχρι το βόρειο στόμιο του Στενού Αντιπάρου.
Στη συνέχεια: Όλη η δεύτερη αυτή παραπάνω ομάδα βρίσκεται ανατολικά της Αντιπάρου, περί το μέσον του Στενού της Αντιπάρου και περισσότερο κοντά στη Πάρο.
Τέλος, νοτιοδυτικά της Αντιπάρου βρίσκονται οι νησίδες και βραχονησίδες:
Σημείωση
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αντιπάρου
Basic Linear Algebra Subprograms
Η Basic Linear Algebra Subroutine γνωστή και με την συντομογραφία BLAS είναι μια ντεφάκτο σύμβαση για δημιουργία προγραμματιστικών διεπαφών (APIs: Application Programmers interfaces) για προγραμματιστικές βιβλιοθήκες οι οποίες υλοποιούν αλγόριθμους γραμμικής άλγεβρας που συσχετίζονται με διανυσματικές πράξεις και πίνακες (π.χ. πολλαπλασιασμό πινάκων). Η ιδέα για πρώτη φορά δημοσιεύτηκε το 1979 και έχει χρησιμοποιηθεί για την υλοποίηση μεγάλων μαθηματικών βιβλιοθηκών όπως η LAPACK.
Ανδρέας Φυτράκης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1910 στο Βαφέ Αποκορώνου Χανίων. Το 1928 άρχισε να φοιτά στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1932. Την επόμενη περίοδο, μέχρι το 1937, εργάστηκε ως βοηθός στο Θεολογικό Σπουδαστήριο και έπειτα συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, στα πανεπιστήμια Μονάχου και Βερολίνου. Αποφοίτησε το 1942, επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1945 υπέβαλε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο «Η πίστις του Μεγάλου Κωνσταντίνου κατά τα τελευταία έτη της ζωής αυτού».
Basic Linear Algebra Subprograms
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματική ανάλυση
Ανδρέας Φυτράκης
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1945 διορίστηκε στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, αναλαμβάνοντας αρχικά μέχρι το 1950 τη θέση του Τμηματάρχη Θρησκευτικών και έπειτα μέχρι το 1953 αυτή του Διευθυντή Θρησκευμάτων. Παράλληλα, από το 1946 είχε εκλεγεί υφηγητής Αγιολογίας, Υμνολογίας και Παλαιογραφίας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Δίδαξε επίσης Χριστιανική και Βυζαντινή Αρχαιολογία, καθώς και Επιγραφική, ενώ το 1955 εξελέγη τακτικός καθηγητής. Διετέλεσε δύο φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1960-1961 και 1967-1968 και πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1974-1975. Κατά τη διάρκεια της πρυτανείας του εισηγήθηκε και ίδρυσε το Κέντρο Σιναϊτικών Μελετών στη Θεολογική Σχολή, όπου συγκεντρώθηκαν μικροταινίες με σιναϊτικούς κώδικες. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1977.
Την περίοδο 1958-1961 διετέλεσε, επίσης, Γενικός Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Απεβίωσε στην Αθήνα το 2002.
Έργο
Συμμετείχε, εκπροσωπώντας την Εκκλησία της Ελλάδος, σε αρκετά διεθνή συνέδρια και συνελεύσεις. Μεταξύ αυτών, το Α΄ Συνέδριο Ορθοδόξου Θεολογίας (1936), το Θ΄ Διεθνές Βυζαντινολογικό Συνέδριο (1953), η Γ΄ Γενική Συνέλευση του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών και το Α΄ Διεθνές Κρητολογικό Συνέδριο (1961).
Συνέγραψε επίσης έργα θεολογικού περιεχομένου. Μεταξύ των σημαντικότερων:
Το 1994 δώρησε τη βιβλιοθήκη του στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
1042
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1042 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Κουραϊσίτες
Οι Κουραϊσίτες ή Κορεϊσίτες (αραβ.: قريش, Quraysh) ήταν πανίσχυρη αραβική φυλή εμπόρων που ήλεγχε τη Μέκκα και το ιερό της Κάαμπα κατά την εμφάνιση του Ισλάμ. Από την ίδια φυλή προερχόταν ο Προφήτης Μωάμεθ, του οποίου η οικογένεια ανήκε στη φατρία Χασίμ (Μπανού Χασίμ).
Γενεαλογικά, η φυλή των Κουραϊσιτών ήταν αρχικώς κλάδος της φυλής Μπανού Κινάνα, η οποία καταγόταν από το νοτιοαραβικό φυλετικό κλάδο των Μουντάρ. Για αρκετές γενιές ήταν διασκορπισμένοι μεταξύ άλλων φυλετικών ομαδοποιήσεων. Η ένωσή τους, περίπου πέντε γενιές πριν το Μωάμεθ, οφείλεται στον Κουσάι ιμπν Κιλάμπ, ο οποίος με τον πόλεμο και τη διπλωματία δημιούργησε μια συμμαχία που κατάφερε να ελέγχει τελικά την Κάαμπα, ένα σημαντικό παγανιστικό ιερό τόπο που απέφερε έσοδα στη Μέκκα εξαιτίας της πληθώρας προσκυνητών που προσέλκυε. Κατόπιν συγκέντρωσε τους συμμάχους του αρχηγούς των φυλών και εγκαταστάθηκε στη Μέκκα, όπου απήλαυσε τέτοιας λατρείας και κολακείας από το λαό του που αναγνωρίστηκε ως ντε φάκτο βασιλιάς του, θέση που δεν απήλαυσε κανένας άλλος από τους απογόνους του.
right|thumb|ο Άμπντι Μανάφ των Κουραϊσιτών, γιος του Κουσάι ιμπν Κιλάμπ
Μυθολογία
Η Μέκκα σύμφωνα με τη μουσουλμανική θρησκεία, ιδρύθηκε από τον Αβραάμ και τον γιό του Ισμαήλ. Η Άγαρ, η πρώτη γυναίκα του Αβραάμ, έφτασε ύστερα από τον διωγμό της από την Ιουδαία Σάρα, στη περιοχή της Μέκκας και εκεί ο Ισμαήλ σαν από θαύμα ανακαλύπτει τη πηγή νερού, του Ζεμζέμ, που τους σώζει και τους δυο από το θάνατο από δίψα, που καραδοκούσε. Οι Αμαληκίτες και οι Υεμενίτες των καραβανιών προσελκύστηκαν από τη πηγή νερού που βρέθηκε στη περιοχή και άρχισαν να κατοικούν εκεί κοντά. Ανάμεσά τους μεγάλωσε ο Ισμαήλ και μια γυναίκα από αυτές τις φυλές, παντρεύτηκε. Σε μια επίσκεψη του Αβραάμ στο γιό του, χτίσανε μαζί τον Κάαμπα, σαν χώρο λατρείας του μοναδικού Θεού και έτσι η Μέκκα εξελίχτηκε σε τόπο προσκυνήματος.
Ιστορική παράδοση
Όσο για την ιστορική παράδοση, τα ίχνη που συνδέουν τους Κουραϊσίτες με τη Μέκκα ανιχνεύονται μόνο από τον 2ο αιώνα μετά Χριστόν και μετά.
Πριν από αυτή τη περίοδο η φυλή των Γιουρχούμ είχε καταλάβει τη πόλη και κυριαρχούσε επί των κατοίκων της. Μετά τον 2ο αιώνα, υεμενίτικες φυλές άρχιζαν να μετακομίζουν προς βορρά. Οι περισσότερες προχώρησαν μέχρι το Ιράκ και τη Συρία αλλά η φυλή του Κουζάαχ έμεινε στη περιοχή. Οι Κουζάαχ διώχνουν τους Γιουρχουμίτες και μένουν για 200 χρόνια, οι αρχηγοί της πόλης. Ο Κουσάι και οι συγγενείς του θα νικούσαν τους Κουζάαχ και θα τους υπέτασσαν στη δική τους κυριαρχία. Θα έμεναν μόνιμα πλέον δίπλα στον Κάαμπα ενώ οι άλλες φυλές θα σπρώχνονταν προς τα έξω.
Οι Κουραϊσίτες ασχολούνταν σχεδόν αποκλειστικά με το εξωτερικό εμπόριο, από την Υεμένη και την Αιθιοπία μέχρι το Ιράκ και τη Συρία. Επίσης, σχεδόν το ίδιο σημαντική πηγή εισοδημάτων αλλά κυρίως διάκρισης και σεβασμού, ήταν η διαχείριση του ιερού της Κάαμπα. Ο Κάαμπα ήταν το πιο αξιοσέβαστο τέμενος της Αραβίας και φιλοξενούσε μια πλειάδα ειδώλων των θεών της Αραβίας, - 360 είδωλα συγκεκριμένα - ανάμεσα στα οποία ξεχώριζε ο Χουμπάλ, ο θεός ο οποίος συγκέντρωνε τις προτιμήσεις των περισσοτέρων Αράβων και ήταν ο βασικός λογος του προσκυνήματος στη Μέκκα.
Πηγές
Κατηγορία:Άραβες Κατηγορία:Ιστορία της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ
Ανσάρ (Ισλάμ)
Η λέξη Ανσάρ από την οποία προκύπτει και ο όρος Ανσαρίτες, είναι αραβική λέξη που σημαίνει "βοηθοί" και υποδηλώνει τους κατοίκους της Μεδίνας που ασπάστηκαν τον Ισλαμισμό από τον προφήτη Μωάμεθ και του έδωσαν καταφύγιο στη πόλη τους, όταν η διαμονή στη Μέκκα ήταν πλέον επικίνδυνη για τους οπαδούς της νέας θρησκείας. Τα επόμενα χρόνια οι κάτοικοι της Μεδίνας χωρίστηκαν στους Μουχατζιρίν τους πρώτους μουσουλμάνους της Μέκκας και στους Ανσάρ, τους μουσουλμάνους που ασπάστηκαν δεύτεροι τον Ισλαμισμό, αυτούς της Μεδίνας.
Ανήκαν σε δύο κύριες αραβικές φυλές, τις Μπανού Χάζρα και Μπανού Αούς.
Κατηγορία:Μουσουλμάνοι Κατηγορία:Ισλαμική ορολογία
Πράκτορες 005 εναντίον Χρυσοπόδαρου
Το Πράκτορες 005 εναντίον Χρυσοπόδαρου είναι μια κωμική ταινία του 1965, σε παραγωγή της Αφοί Ρουσσόπουλοι και σε σκηνοθεσία - σενάριο Ορέστη Λάσκου.
Πλοκή
Ο Κοσμάς (Κώστας Χατζηχρήστος) και ο Δαμιανός Μπουραλάς (Γιάννης Γκιωνάκης), θαυμαστές του Τζέιμς Μποντ, είναι ιδιοκτήτες ενός οινοζυθεστιατορίου και κάτοχοι του 5% μιας βιομηχανίας. Ο Μικές Παραράς (Κώστας Ρηγόπουλος), τον οποίο οι δυο τους βλέπουν ως άλλο "Χρυσοπόδαρο" που πρέπει να εξολοθρεύσουν, έχει στην ιδιοκτησία του το 47,5% της ίδιας βιομηχανίας και, μαζί με τον συνεργάτη του, τον Τέλη Χατζηνέφτη (Γιώργος Βρασιβανόπουλος), εκμεταλλεύεται και κακομεταχειρίζεται τους εργαζόμενους κατακλέβοντας την επιχείρηση. Εν μέσω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν, οι δυο συνέταιροι δανείζονται από τον Τέλη, ο οποίος φυσικά τους εκμεταλλεύεται μέχρι τα άκρα, βάζοντας την Αλέκα (Μπεάτα Ασημακοπούλου) και τη Φωφώ (Ντίνα Τριάντη) να τους ρίξουν στάχτη στα μάτια. Όταν έρχεται η Ρίτα Παυλίδη (Ελένη Κριτή), η κάτοχος του υπόλοιπου 47,5%, και αποκαλύπτονται οι ατασθαλίες του Χρυσοπόδαρου, ο Κοσμάς και ο Δαμιανός καταφέρνουν να πάρουν τον έλεγχο της επιχείρησης στα χέρια τους με τις αγαπημένες τους πλέον, Αλέκα και Φωφώ, στο πλευρό τους.
Παραγωγή
Ανάμεσα στα πλάνα της ταινίας περιλαμβάνεται και η εκκλησία της Αγίας Φιλοθέης στη Φιλοθέη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1965 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Παρωδία (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ορέστη Λάσκου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ντέτζον
Η πόλη Ντέτζον (Κορεάτικα: [tɛdʑʌn], 대전, 大田, λατ. Daejeon) είναι η πέμπτη σε πληθυσμό πόλη της Νότιας Κορέας, μετά τη Σεούλ (πρωτεύουσα), το Μπούσαν, το Ίντσον, και το Ντέγκου. Το 2010 είχε πληθυσμό 1,5 εκατομμυρίων. Απέχει 50 λεπτά της ώρας από την Σεούλ με τραίνο υψηλής ταχύτητας. Πρόκειται για περιοχή υψηλής τεχνολογίας και έχει εκεί βρίσκονται δεκαοκτώ πανεπιστήμια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Κορέας
Καμποχώρι Ημαθίας
Το Καμποχώρι είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Καμποχώρι βρίσκεται κοντά στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, στην πεδιάδα του Αλιάκμονα και βόρεια του ποταμού σε υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει περίπου 7 χλμ. ΝΔ. από τη Αλεξάνδρεια (έδρα του δήμου), 26 χλμ. Ν. από τα Γιαννιτσά και 60 χλμ. Δ. από την Θεσσαλονίκη (μέσω Εγνατίας Οδού) ενώ μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αλεξάνδρειας - Κοζάνης.
Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1918 με την ονομασία από την τουρκοκρατία ως Τριχοβίστα να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Επισκοπής. Το 1926 με το ΦΕΚ 401Α - 12/11/1926 μετονομάστηκε σε Καμποχώρι. Το 1947 με το ΦΕΚ 142Α - 12/07/1947 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Καμποχωρίου η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αλεξάνδρειας του Δήμου Αλεξάνδρειας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 690 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Αλεξάνδρειας
Βαν (όχημα)
Ένα βαν είναι ένα όχημα το οποίο σχεδιάστηκε συγκεκριμένα για να μεταφέρει εμπόριο από ένα μέρος στο άλλο. Ένα βαν μπορεί να είναι λίγο μεγαλύτερο από ένα SUV, αλλά είναι μικρότερο από ένα κανονικό φορτηγό. Τα βαν είναι φτιαγμένα συγκεκριμένα σε δική του πλατφόρμα σε αντίθεση με βαν που είναι φτιαγμένα σε πλατφόρμα από επιβατικά αυτοκίνητα ή από τα βαν που είναι βασισμένα σε πλατφόρμα από αγροτικά.
Τα βαν επίσης έχουν επιβατικές εκδόσεις, τα minibus. Μικρότερα επιβατικά βανάκια είναι τα πολυμορφικά ή και μικρότερες εκδόσεις. Τα βαν ήταν ο πρώτος τύπος από τέτοια οχήματα και μετά ακολούθησαν τα υπόλοιπα. Το πρώτο βαν χρονολογείται οτί φτιάχτηκε το 1896.
Κατηγορία:Οχήματα
Νίσος (Πανδίονος)
Ο Νίσος ήταν μυθικός βασιλιάς των Μεγάρων.
Ο μύθος
Ήταν ένας από τους τέσσερις υιούς του βασιλιά των Αθηνών, Πανδίονα του νεότερου και της Πυλίας. Ο Νίσος γεννήθηκε στα Μέγαρα κατά την εξορία του πατέρα του. Μετά τον θάνατο του Πανδίονα, πήγε μαζί με τα αδέλφια του στην Αθήνα. Ως σύζυγος του Νίσου αναφέρεται η Αβρώτη, αλλά και η νύμφη Κερόεσσα, με την οποία φέρεται να απέκτησε υιό τον Βύζαντα, αρχηγό των Μεγαρέων και πρώτο οικιστή της πόλης που πήρε το όνομά του, του Βυζαντίου.
Κάποιες παραδόσεις αναφέρουν ως κόρη του Νίσου την Ιφινόη, τη σύζυγο του Μεγαρέα, αλλά η επικρατέστερη εκδοχή αναφέρει ως κόρη του τη Σκύλλα, που πρόδωσε τον πατέρα της για τον έρωτα του εχθρού του, του Μίνωα. Σύμφωνα με τον μύθο αυτό, ο Νίσος μεταμορφώθηκε σε αετό.
Παραπομπές
Νισος Νισος
Μεγαρέας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μεγαρέας (Μεγαρεύς) είναι κυρίως γνωστός ένας γιος του θεού Ποσειδώνα. Ο Μεγαρέας έγινε βασιλιάς στα Μέγαρα διαδεχόμενος τον πεθερό του Νίσο: ο Μεγαρέας είχε παντρευτεί την Ιφινόη, κόρη του Νίσου. Με τη σειρά του ο Μεγαρέας, όταν ο Αλκάθους κατόρθωσε να σκοτώσει τον Κιθαιρώνειο Λέοντα, του έδωσε ως βραβείο τη δική του κόρη και τον θρόνο.
Αυτή είναι η μεγαρική παράδοση του μύθου του Μεγαρέως. Σύμφωνα όμως με τη Βοιωτική παράδοση, ο Μεγαρεύς καταγόταν από τη βοιωτική πόλη Ογχηστό, είχε βοηθήσει τον Νίσο εναντίον του Μίνωα, σκοτώθηκε στη μάχη εκείνη και ενταφιάσθηκε στα Μέγαρα, που στη συνέχεια πήραν και το όνομά του. Ο Οβίδιος γράφει ότι ο Μεγαρέας ήταν εγγονός (και όχι γιος) του Ποσειδώνα, ενώ ο Πλούταρχος ότι ήταν γιος του Ογχηστού και γαμβρός του Νίσου από την αδελφή του Νίσου. Υπάρχουν και αναφορές ότι ο Μεγαρεύς ήταν γιος του θεού Απόλλωνα ή του Αιγέα, ή ότι ήταν σύζυγος της Μερόπης και πατέρας του Ιππομένη, του Τιμάλκου, του Ευίππου, της Ευαίχμης και της Γόργης.
Πηγές
Megareus (Sohn des Kreon) Мегарей
Γεώργιος Τυπάλδος Κοζάκης (νεότερος)
Ο Γεώργιος Τυπάλδος Κοζάκης (1834 - 1899) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1834. Πατέρας του ήταν ο επίσης Γεώργιος Τυπάλδος Κοζάκης. Ανήκε στην ευγενή και αρχαία οικογένεια Τυπάλδων της Ζακύνθου. Σπούδασε στη γενέτειρά του και συνέχισε στο Παρίσι και στη Γερμανία. Συμπλήρωσε τις σπουδές του με περιοδείες στην Αίγυπτο, την Παλαιστίνη και Συρία.
Υπηρέτησε επίσης ως γραμματέας του Αλέξανδρου Υψηλάντη. Έγινε πληρεξούσιος της πατρίδας του στην Εθνοσυνέλευση μετά την ένωση των Επτανήσων με την κυρίως Ελλάδα.
Υπήρξε ιδρυτής και έφορος της Εθνικής Βιβλιοθήκης, Έφορος του Αμαλιείου Ορφανοτροφείου, Πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού, και της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας.
Απεβίωσε το 1899.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Καβουρμάς
thumb|250px|Δύο φέτες καβουρμά Ο καβουρμάς είναι αλλαντικό το οποίο παρασκευάζεται στη Βόρεια Ελλάδα, ιδιαίτερα στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Αποτελείται από βρασμένα κομμάτια κρέας, ενώ μπορεί να προέρχεται από βοδινό, χοιρινό, πρόβειο, κατσικίσιο και βουβαλίσιο κρέας ή ανάμεικτο. Μοιάζει με πηχτή.
Ο καβουρμάς παρασκευάζεται ως εξής: Στην αρχή το κρέας αλατίζεται ώστε να στεγνώσει. Στη συνέχεια σιγομαγειρεύεται μαζί με μπαχαρικά, όπως για παράδειγμα μοσχοκάρυδο, κανέλλα, γαρίφαλο, μπαχάρι, και λίπος. Μπορεί επίσης να προστεθεί και πράσο. Στη συνέχεια, συσκευάζεται. Ο καβουρμάς διαθέσιμος στην αγορά έχει κυλινδρικό σχήμα διαμέτρου περίπου 10 εκατοστών. Όταν παρασκευάζεται για οικιακή χρήση, συνήθως τοποθετείται μέσα σε δοχείο και σκεπάζεται με το λίπος του. Μπορεί να διατηρηθεί στο ψυγείο μέχρι και 10 μήνες αν δεν ανοιχθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλλαντικά Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Νίσος (Υρτάκου)
Ο Νίσος ήταν υιός του Υρτάκου, σύντροφος του Αινεία, που έγινε γνωστός για τη φιλία του με τον Ευρύαλο.
Ο Βιργίλιος στην Αινειάδα του γράφει ότι ο Νίσος και ο Ευρύαλος βγήκαν να κατασκοπεύσουν στον πόλεμο κατά των Ρουτούλων. Καταδιώχθηκαν, όμως, από ιππείς στην επιστροφή, οπότε, κατέφυγαν και κρύφτηκαν μέσα σε ένα δάσος. Τελικώς σκοτώθηκε ο Ευρύαλος, οπότε ο Νίσος για να εκδικηθεί τον θάνατο του φίλου του έπεσε μαχόμενος.
Νισος
Μέγαρος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μέγαρος είναι κυρίως γνωστός ένας γιος του Δία και μιας από τις λεγόμενες «Σιθνίδες Νύμφες». Ο Μέγαρος κατόρθωσε να ξεφύγει από τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα καταφεύγοντας στα «άκρα της Γερανίας», καθώς αναφέρει ο Παυσανίας (Α΄ 40, 1).
Αδρανειακό σύστημα αναφοράς
Ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς είναι ένα σύστημα στο οποίο ισχύουν ο πρώτος και δεύτερος νόμος του Νεύτωνα για την κίνηση των σωμάτων.
Ως εκ τούτου, σε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς, ένα σώμα επιταχύνεται μόνο όταν μια δύναμη εφαρμόζεται πάνω του, και (σύμφωνα με τον πρώτο νόμο του Νεύτωνα για την κίνηση των σωμάτων), αν δεν εφαρμόζεται πάνω του καμία δύναμη, ένα σώμα που έχει μηδενική ταχύτητα θα συνεχίσει να ηρεμεί και ένα σώμα που κινείται θα συνεχίσει να κινείται με σταθερή ταχύτητα και ευθύγραμμα.
Ισοδυναμία αδρανειακών συστημάτων αναφοράς
Μια θεμελιώδης αρχή της φυσικής είναι η ισοδυναμία των αδρανειακών συστημάτων αναφοράς. Στην ορολογία της Φυσικής, η ισοδυναμία αυτή σημαίνει ότι οι παρατηρητές που είναι μέσα σε ένα απομονωμένο σύστημα που κινείται ευθύγραμμα ομαλά δεν μπορούν να ανιχνεύσουν την κίνησή του με κανένα πείραμα που γίνεται αποκλειστικά μέσα στο απομονωμένο σύστημα.
Εν αντιθέσει, τα σώματα δέχονται τις λεγόμενες δυνάμεις αδράνειας σε ένα μη αδρανειακό σύστημα αναφοράς, δηλαδή δυνάμεις που είναι αποτέλεσμα της επιτάχυνσης του ίδιου του συστήματος αναφοράς και όχι πραγματικές δυνάμεις που δρουν πάνω στα σώματα. Παραδείγματα δυνάμεων αδράνειας είναι η φυγόκεντρος δύναμη και η δύναμη Κοριόλις σε ένα στρεφόμενο σύστημα αναφοράς.Γι' αυτό, οι επιστήμονες που είναι μέσα σε ένα απομονωμένο σύστημα αναφοράς το οποίο στρέφεται, οπότε επιταχύνεται μπορούν να μετρήσουν την επιτάχυνση τους παρατηρώντας τις δυνάμεις αδράνειας στα σώματα εντός του συστήματος.
Αδρανειακά συστήματα στην κλασική μηχανική
Η Κλασσική μηχανική παραδέχεται την ισοδυναμία όλων των αδρανειακών συστημάτων αναφοράς και κάνει ακόμα μία παραδοχή, ότι ο χρόνος περνάει με τον ίδιο ρυθμό σε όλα τα συστήματα αναφοράς. Αυτό ανταποκρίνεται στην θεωρία του Νεύτωνα του απόλυτου χώρου και χρόνου. Με αυτές τις δύο παραδοχές οι συντεταγμένες του ίδιου γεγονότος (ένα σημείο στο χώρο και το χρόνο) περιγράφονται σε δύο αδρανειακά συστήματα αναφοράς με τη σχέση απ'τους μετασχηματισμούς Γαλιλαίου
όπου και t_{0} αναπαριστούν τη μετατόπιση από την αρχή του χώρου και του χρόνου, και \mathbf{v} είναι η σχετική ταχύτητα των δύο αδρανειακών συστημάτων αναφοράς. Με τους μετασχηματισμούς Γαλιλαίου το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο γεγονότων είναι το ίδιο για όλα τα αδρανεικά συστήματα αναφοράς και η απόσταση μεταξύ δύο ταυτόχρονων γεγονότων (ή, ισοδύναμα, το μήκος οποιουδήποτε αντικειμένου, ) είναι επίσης το ίδιο.
Η θεωρία της ειδικής σχετικότητας του Αϊνστάιν
Η Ειδική θεωρία της σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν παρομοίως παραδέχεται την ισοδυναμία όλων των αδρανειακών συστημάτων αναφοράς, αλλά κάνει μια διαφορετική παραδοχή από την παραπάνω, δηλαδή ότι η ταχύτητα του φωτός είναι η ίδια όταν μετράται σε όλα τα αδρανεικά συστήματα αναφοράς. Αυτή η δεύτερη παραδοχή οδηγεί σε φαινόμενα που έρχονται σε αντίθεση με αυτά που αντιλαμβανόμαστε που όμως έχουν αποδειχθεί πειραματικά, όπως:
* Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν γιατί το φως είναι το μόνο που έχει σταθερή ταχύτητα για όλους τους παρατηρητές, όπου και αν βρίσκονται, είτε κινούνται είτε όχι.
Τα φαινόμενα αυτά εκφράζονται μαθηματικά με τους μετασχηματισμούς Lorentz:
όπου η μετατόπιση απ' την αρχή του χώρου και του χρόνου αγνοείται, η σχετική ταχύτητα θεωρείται στη κατεύθυνση του άξονα x και ο παράγοντας \gamma είναι ορισμένος ως
Οι μετασχηματισμοί Lorentz είναι ισοδύναμοι με τους μετασχηματισμούς Γαλιλαίου στο όριο ή, ισοδύναμα,  (χαμηλές ταχύτητες).
Με τους μετασχηματισμούς Lorentz, ο χρόνος και η απόσταση μεταξύ δύο γεγονότων μπορεί να ποικίλει στα διάφορα αδρανειακά συστήματα αναφοράς. Παρόλα αυτά, η μονόμετρη απόσταση s^{2} μεταξύ δύο γεγονότων είναι ίδια για όλα τα αδρανειακά συστήματα αναφοράς
όπου c είναι η ταχύτητα του φωτός. Από αυτήν την σκοπιά, η ταχύτητα του φωτός είναι μόνο κατά σύμπτωση μια ιδιότητα του φωτός, παρά μια ιδιότητα του χωροχρόνου, ένας παράγοντας μετατροπής μεταξύ συμβατικών μονάδων χρόνου (όπως τα δευτερόλεπτα και μονάδων μήκους (όπως το μέτρο).
Η γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν
Παρόλα αυτά, η γενική σχετικότητα περιορίζεται στην ειδική σχετικότητα σε ικανοποιητικά μικρές περιοχές του χωροχρόνου, όπου τα φαινόμενα καμπύλωσης είναι μειωμένης σημασίας και τα αρχικά αξιώματα των αδρανειακών συστημάτων μπορούν να εφαρμοστούν. Ως επακόλουθο, η σύγχρονη ειδική σχετικότητα περιγράφεται πλέον ως μια “θεωρία περιορισμένης εμβέλειας”, με αυτό να αναφέρεται βέβαια στις εφαρμογές της παρά στην προέλευσή της.
Πηγές
Η αρχική έκδοση αυτού του άρθρου αποτέλεσε μετάφραση του αντίστοιχου άρθρου από την αγγλική Wikipedia.
Κατηγορία:Κλασική μηχανική Κατηγορία:Σχετικότητα
Αίμη
Η αίμη (haem ή heme) είναι δακτυλιοειδής χημική ένωση που περιέχει ένα ιόν σιδήρου δεσμευμένο στο κέντρο ενός ετεροκυκλικού πορφυρινικού δακτυλίου. Η αίμη συμμετέχει συχνά ως προσθετική ομάδα σε πρωτεΐνες, όπως για παράδειγμα στην αιμοσφαιρίνη και την μυοσφαιρίνη, δίνοντας τόσο στο αίμα όσο και στους μυς το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα.
Ίχνη αίμης, καθώς και χλωροφύλλης εντοπίσθηκαν σε πετρελαϊκά κοιτάσματα και οδήγησαν τους γεωλόγους στο βάσιμο συμπέρασμα για την βιολογική προέλευση του πετρελαίου.
Πηγές
Κατηγορία:Οργανομεταλλικές ενώσεις Κατηγορία:Ενώσεις σιδήρου Κατηγορία:Τετραπυρρόλια
1041
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1041 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας Πόχανγκ
Το Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας Πόχανγκ ή το POSTECH είναι ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στην πόλη Πόχανγκ της Νότιας Κορέας. Το πανεπιστήμιο κατατάχτηκε στη 1η θέση στο "100 Under 50 Young Universities" του Times Higher Education.
Νοητικό πείραμα
Το νοητικό πείραμα είναι ένα βοήθημα της σκέψης για να υποστηριχθεί, να αντικρουσθεί ή να επεξηγηθεί κάποια θεωρία. Έτσι κατασκευάζεται νοητικά μια κατάσταση που θα ήταν αδύνατον ή πολύ δύσκολο να υπάρξει στην πραγματικότητα, όπως, για παράδειγμα, ένα ταξίδι με την ταχύτητα του φωτός.
Ένα νοητικό πείραμα αποτελείται γενικά από τρία στάδια:
Πρέπει φυσικά να έχουμε πάντα κατά νου ότι ένα νοητικό πείραμα αποτελεί συχνά ένα παράδειγμα, και άρα δεν εξηγεί πλήρως την ιδέα από την οποία προκύπτει. Διάσημα νοητικά πειράματα από τον χώρο της φυσικής είναι, μεταξύ άλλων, το καράβι του Γαλιλαίου, ο δαίμονας του Μάξγουελ στη θερμοδυναμική, το παράδοξο των διδύμων του Λανζεβέν στην ειδική θεωρία της σχετικότητας, το παράδοξο του τρένου στην ειδική θεωρία της σχετικότητας, η γάτα του Σρέντιγκερ στην κβαντική μηχανική. Και στην φιλοσοφία συναντάμε νοητικά πειράματα, όπως για παράδειγμα το παράδοξο του Ζήνωνα, το σπήλαιο του Πλάτωνα, το δαχτυλίδι του Γύγη (επίσης του Πλάτωνα), ο κακός δαίμων του Ρενέ Ντεκάρτ (Καρτέσιος) και άλλα.
Κατηγορία:Θεωρητική φυσική Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής Κατηγορία:Πηγές γνώσης Κατηγορία:Επιστημονικά πειράματα Κατηγορία:Επιστημολογία Κατηγορία:Φιλοσοφία της επιστήμης Κατηγορία:Φαντασία Κατηγορία:Φιλοσοφική μεθοδολογία
Chevrolet Bel Air
To Chevrolet Bel Air ήταν ένα τεράστιων διαστάσεων αυτοκίνητο, που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chevrolet, από το 1949 έως το 1981, σε 8 διαδοχικές γενιές. Ειδικότερα η τελευταία γενιά του μοντέλου, κατασκευάστηκε και διατέθηκε αποκλειστικά στον Καναδά, μεταξύ του 1976 και του 1981, ενώ στις ΗΠΑ η παραγωγή είχε διακοπεί από το 1975. Μεταγενέστερα, τη θέση του στην παλέτα της Chevrolet πήρε το αμέσως μικρότερο Chevrolet Impala. Οι παλαιότερες γενιές του μοντέλου έχουν εξελιχθεί σε εικονικά μοντέλα, καθώς ανήκουν στα κλασικά αμερικανικά αυτοκίνητα εξαιρετικά μεγάλων διαστάσεων και επιβλητικής εμφάνισης των τότε δεκαετιών, και είναι άκρως συλλεκτικές σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Bel Air
Παλιό Γ.Σ.Π.
Το παλιό στάδιο ΓΣΠ ήταν ποδοσφαιρικό στάδιο στη Λευκωσία. Είχε χωρητικότητα 12.000 χιλιάδων θεατών. Κατασκευάστηκε το 1902. Ανήκε στον Γυμναστικό Σύλλογο «Τα Παγκύπρια» (Γ.Σ.Π.) μέχρι το 1999 όπου η ιδιοκτησία του πέρασε στο κράτος και στη συνέχεια στον Δήμο Λευκωσίας.
Το στάδιο εγκαινιάστηκε το 1902 με τη διεξαγωγή των Ε΄ Παγκυπρίων Αγώνων Στίβου σε χώρο που αγοράστηκε με μετοχές των Ελλήνων Ορθοδόξων Χριστιανών της Λευκωσίας. Το ζεύγος Αντωνίου και Ευγενίας Θεοδότου απάλλαξε στο στάδιο από το τεράστιο χρέος. Επιπλέον, το 1904 παραχώρησε σημαντικό χρηματικό ποσό στον ΓΣΠ για τη βελτίωση των αθλητικών εγκαταστάσεων του σταδίου. Προς τιμή τους, το στάδιο μετονομάστηκε σε ΓΣΠ-Ευγενίας και Αντωνίου Θεοδότου. Αρχικά το στάδιο είχε κατεύθυνση βορράς-νότος. Τη δεκαετία του 1920 η κατεύθυνση άλλαξε σε ανατολή-δύση.
Το στάδιο ήταν η έδρα πολλών ομάδων της Λευκωσίας: Ένωσις Νέων Τραστ, ΑΠΟΕΛ, Ολυμπιακός Λευκωσίας, Ομόνοια, Ορφέας Λευκωσίας, ΑΫΜΑ Λευκωσίας και Τσετίν Καγιά Λευκωσίας.
Επιπρόσθετα, στο στάδιο έδωσε μερικούς αγώνες και η Εθνική Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών).
Στις 24 Ιουνίου 1991 υπογράφηκε συμφωνία ανταλλαγής του Παλιού Σταδίου Γ.Σ.Π. με την κυβέρνηση της Κύπρου, με σκοπό την ανέγερση νέου σύγχρονου σταδίου. Το νέο σύγχρονο στάδιο ανεγέρθηκε και άρχισε την λειτουργία του στις 6 Οκτωβρίου 1999. Το στάδιο αυτό ονομάζεται Νέο Γ.Σ.Π. και ανήκει στον ΓΣΠ. Το παλιό στάδιο ΓΣΠ σταμάτησε τη λειτουργία του το 1999, οπόταν και χρησιμοποιήθηκε ως χώρος στάθμευσης. Το 2016 αποφασίστηκε η κατεδάφιση του. Κατεδαφίστηκε τον Ιούνιο του 2017.
Στο Παλιό ΓΣΠ διεξάγονταν και συναυλίες. Σημαντική ήταν η συναυλία που έδωσε ο Μίκης Θεοδωράκης στις 12 Ιουλίου 1975, ένα χρόνο μετά την τουρκική εισβολή του 1974.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Κύπρο Κατηγορία:Ομόνοια Λευκωσίας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Ένωσις Νέων Τραστ Κατηγορία:ΑΠΟΕΛ (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ολυμπιακός Λευκωσίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ορφέας Λευκωσίας
Ποταμός Μακένζι
Ο ποταμός Μακένζι (Mackenzie River) είναι το μεγαλύτερο ποτάμιο σύστημα του Καναδά. Διατρέχει μια τεράστια ακατοίκητη περιοχή δασών και τούνδρας, η οποία βρίσκεται ολόκληρη μέσα στα Βορειοδυτικά Εδάφη, αν και πολλοί παραπόταμοι του Μακένζι διασχίζουν και άλλες περιοχές και εδάφη του Καναδά. Ο ποταμός έχει μήκος 1.738 χιλιόμετρα, αλλά μαζί με τους παραποτάμους του, το μήκος του είναι 4.241 χιλιόμετρα, είναι δηλαδή το 13ο μακρύτερο ποτάμι στη Γη και ο μακρύτερος ποταμός στον Καναδά. Πηγάζει από τη Μεγάλη Λίμνη των Σκλάβων και εκβάλει στη θάλασσα Μποφόρ, όπου σχηματίζει το δέλτα του Μακένζι.
Ο ποταμός είναι πλατύς και η ταχύτητα των νερών του είναι μικρή. Έχει πλάτος από 2 μέχρι 5 χιλιόμετρα και βάθος μέχρι 8 και 9 μέτρα, με αποτέλεσμα να είναι εύκολα πλωτός όταν δεν είναι παγωμένος. Σε κάποια σημεία που η κοίτη του ποταμού στενεύει και το πλάτος της μειώνεται στο μισό χιλιόμετρο, η ταχύτητα των νερών αυξάνεται. Τέτοια σημεία είναι το φαράγγι βάθους 40 μέτρων στο Φορτ Γκουντ Χόουπ. Η λεκάνη απορροής του Μακένζι έχει έκταση 1.805.200 χλμ², περίπου το 20% της επικράτειας του Καναδά. Η μέση ροή του είναι 9,910 m³/s.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί του Καναδά Κατηγορία:Βορειοδυτικά Εδάφη
1045
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1045 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
2136 Τζούγκτα
Η Τζούγκτα (Jugta) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,6. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τα αρχικά του πλήρους ονοματεπωνύμου του Αμερικανού παθολόγου και ερασιτέχνη αστρονόμου Τζέι Ου. Γκάντερ (Jay U. Gunter), με την προσθήκη θηλυκής καταλήξεως.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Τζούγκτας είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τζουγκτα
Μέδωνας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μέδωνας ή Μέδοντας (Μέδων < μέδω (προστατεύω, κυβερνώ), "ο προστάτης, ο άρχοντας") αναφέρονται τα ακόλουθα 4 διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Μεδωνας
Θεόδωρος Ρεστουνί
Ο Θεόδωρος Ρεστουνί, (Թեոդորոս Ռշտունի, 590 - 654/655), που τον ταυτίζουμε με τον πατρίκιο Πασαγνάθη του Θεοφάνη του Ομολογητή, ήταν Αρμένιος ναχαράρ, διάσημος για την αντίσταση στις πρώτες αραβικές εισβολές στην Αρμενία. Ο Ρστούνι διορίστηκε ως ισκάν (πρίγκιπας) και κουροπαλάτης της Ρωμαϊκής Αρμενίας από τον αυτοκράτορα Ηράκλειο, όταν ο προηγούμενος ισκάν Δαβίδ Σαχαρούνι ανατράπηκε από άλλους ναχαράρ.
Αραβικές εισβολές
Πριν από τις Αραβικές επιδρομές, ο Ρεστουνί είχε διοριστεί ο σπαραπέτ (αρχιστράτηγος) των Αρμενιακών δυνάμεων στο Αρμενικό μαρζμπανάτο και είχε τοποθετηθεί ως ο marzban (δούκας) της Αρμενίας το 634.
Πολέμησε, μαζί με τον Ρωμαίο στρατηγό Προκόπιο, ενάντια στην πρώτη, ανεπιτυχή Αραβική επίθεση στην Αρμενία το 640. Δεν μπόρεσε να αποτρέψει τους Άραβες να λεηλατήσουν την πρωτεύουσα τού Ντβιν το 642. Κέρδισε μια νίκη επί των Αράβων και γι' αυτό αναγνωρίστηκε ως κυβερνήτης της Αρμενίας από τον Κώνστα Β΄ το 643.
Εν τω μεταξύ, η ισχύς των Αραβικών επιθέσεων συνέχισε να αυξάνεται. Ο Θεόδωρος τελικά συνήψε ανακωχή με τον τότε κυβερνήτη της Συρίας, τον Μουαβίγια Α' το 651 και οι Άραβες συγκέντρωσαν τις προσπάθειές τους ενάντια στους υπόλοιπους θύλακες αντίστασης στην Αυτοκρατορία των Σασσανιδών. Τελικά το 652 ο Ρεστουνί, απελπισμένος από τις διαρκείς επιθέσεις, αποδέχθηκε την κυριαρχία του Μουαβίγια Α΄ και διορίστηκε κυβερνήτης της Αρμενίας. Ο Ρεστουνί κατάφερε να διαπραγματευτεί μία συνθήκη, που άφησε την Αρμενία με σχετικά υψηλό επίπεδο αυτονομίας. Σε απάντηση, ο Κώνστας βάδισε προσωπικά με στρατό, που τον οδήγησε στην Αρμενία, παρά την αυξανόμενη συνωμοσία εναντίον του στην Κωνσταντινούπολη, από τον Αρμένιο (ειρωνικά) διοικητή του Στρατού της Θράκης. Ο Κώνστας Β΄ εξασφάλισε την Αρμενία και εκτόπισε τον Θεόδωρο, ο οποίος κατέφυγε στο νησί Αγταμάρ. Σε έναν Ρωμαίο διοικητή με το όνομα Μαυριανός, δόθηκε το καθήκον να υπερασπιστεί το Αρμενικό σύνορο. Το 654 ο Μαυριανός εκδιώχθηκε από την Αρμενία στον Καύκασο και ο Θεόδωρος αποκαταστάθηκε. Θεωρώντας πια τον Θεόδωρο αναξιόπιστο, οι Άραβες τον έστειλαν στη Δαμασκό, όπου πέθανε σε αιχμαλωσία τον επόμενο χρόνο. Αντικαταστάθηκε ως πρίγκιπας από τον γαμπρό του, Χαμαζάσπ Μαμικονιάν. Η σορός του μεταφέρθηκε στην πατρίδα του, το Ρεστουνίκ, όπου αποτέθηκε στον τάφο των προγόνων του.
Υστεροφημία
Σύμφωνα με τον Μανούκ Αμπεγκιάν και ορισμένους άλλους μελετητές, η δημοτικότητα του Ρστούνι στην Αρμενία εκδηλώθηκε με τον χαρακτήρα τού Κέρι Τόρος (Κύρη Θεοδώρου) στο επικό ποίημα του Δαβίδ του Σασούν. Ο Αρμένιος συγγραφέας Τσερέντς έγραψε επίσης ένα ιστορικό μυθιστόρημα με τίτλο Θεόδωρος Ρεστουνί.
Δείτε επίσης
Θεοδωρος Κατηγορία:Κουροπαλάτες Κατηγορία:Ηγεμόνες της Αρμενίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Μάριο Κιαττόνε
Ο Ιταλοελβετός αρχιτέκτονας Μάριο Κιαττόνε γεννήθηκε το 1891 στο Μπέργκαμο. Ήταν ο γιος του τυπογράφου και ζωγράφου Γκαμπριέλε Κιαττόνε. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Accademia di Brera του Μιλάνου. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών.
Βίος
Ο Κιαττόνε είχε επαφές με Αβάν γκαρντ καλλιτέχνες όπως ο Κάρλο Καρρά, ο Ουμπέρτο Μποτσιόνι, ο Ντυντρεβίλ, ο Ρόμολο Ρομάνι και ο Σαντ' Ελία. Ο τελευταίος ήταν αυτός που αποτέλεσε την σημαντικότερη επιρροή στο έργο του. Του δίδαξε την έννοια του φουτουρισμού, σε μια περίοδο που ο Κιαττόνε αναζητούσε μοντέρνες μεθόδους κατασκευής και αντίληψης του κτιρίου. Τελικά οι δυο τους συνεργάστηκαν κάτω από την ιδία στέγη και δημιούργησαν την ομάδα Nuove Tendenze. Βαθιά επηρεασμένος από τις εικονοκλαστικές ιδέες του Σαντ' Ελία θα καταφέρει να αναπτύξει μια δική του αίσθηση ακρίβειας και κατασκευαστικής δύναμης. Παρόλα αυτά τα πρώτα του σχέδια για ένα παλάτι μόδας, ένα συγκρότημα κατοικιών, μια εκκλησία κ.α. αποδείχτηκαν «πολύ φουτουριστικά» για την εποχή του, και άρα για την πραγματοποίηση τους. Μία όμως από τις προτάσεις του για έναν διαγωνισμό με θέμα μια κατοικία στο Τιτσίνο έλαβε την πρώτη θέση.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Κιαττόνε μετακομίζει μόνιμα στο Λουγκάνο. Σε αυτή την πόλη, γρήγορα έγινε γνωστός ως « εκλεκτικός αρχιτέκτονας». Μετά τους πειραματισμούς του με τον φουτουρισμό κάνει στροφή σε πιο ορθολογιστικές κατασκευές, που έχουν έντονα χαρακτηριστικά από την παράδοση.
Άρθρα
Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Ελβετοί αρχιτέκτονες
Ίδμων
Στην ελληνική μυθολογία ο Ίδμων ήταν ο μάντης της Αργοναυτικής Εκστρατείας. Ο Ίδμων ήταν γιος του Άβαντα και της Αστερίας ή Κυρήνης. Επομένως ήταν εγγονός (από τον πατέρα του) του μεγάλου μάντη Μελάμποδα. Λεγόταν ωστόσο ότι πραγματικός πατέρας του ήταν ο ίδιος ο θεός Απόλλων, και όχι ο Άβαντας. Ο Ίδμων ταυτίζεται πάντως κάποτε με τον Θέστορα, ο οποίος ήταν γιος του Απόλλωνα και πατέρας του Κάλχαντα. Σε αυτή την εκδοχή, το «ίδμων» είναι απλώς ένα επίθετο που σημαίνει «ο με δεύτερη ματιά», ο ενορατικός.
Πηγές
Κατηγορία:Αργοναύτες Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Σύγλινο
thumb|250px|Κομμάτι συγλινού Το σύγλινο, σύγκλινο ή παστό είναι αλλαντικό το οποίο παρασκευάζεται από κρέας που μαγειρεύεται και αποθηκεύεται μαζί με το λίπος του (γλίνα). Συνήθως παρασκευάζεται από χοιρινό κρέας. Παρασκευάζεται, κυρίως, στο νομό Λακωνίας, στις Κυκλάδες και στην Κρήτη, όπου είναι γνωστό και ως κουρουπιαστό.
Η παρασκευή του σύγκλινου ξεκινάει με τον τεμαχισμού του κρέατος σε λωρίδες και στη συνέχεια τοποθετείται μέσα σε αλάτι ώστε να στεγνώσει. Παλαιότερα η διαδικασία αυτή διαρκούσε ημέρες, αλλά σήμερα ο χρόνος αυτός έχει μειωθεί. Στη συνέχεια το κρέας καπνιζόταν για μέχρι μία ολόκληρη ημέρα σε ξύλα κέδρου και σχίνου, μαζί με κλαδιά φασκόμηλου, ώστε να πάρει άρωμα. Έπειτα το κρέας βράζει σε χαμηλή φωτιά μαζί με λίπος και διάφορα μπαχαρικά και μυρωδικά, όπως πορτοκάλι, μπαχάρι, πιπέρι, γαρύφαλλο, κανέλα και δεντρολίβανο. Μόλις είναι έτοιμο, αφαιρείται από το ζωμό, στεγνώνει και τοποθετείται σε βάζα με λάδι ή το λίπος του κρέατος, το οποίο είναι γνωστό και ως γλίνα. Στόχος αυτής της διαδικασίας ήταν η συντήρηση του κρέατος για αρκετό χρονικό διάστημα, ακόμη και μηνών.
Το σύγλινο μπορεί να καταναλωθεί κρύο ή ζεστό, συνήθως τηγανισμένο. Επίσης χρησιμοποιείται συχνά σε ομελέτες όπως η στραπατσάδα και η φρουτάλια.
Παραπομπές
κατηγορία:Αλλαντικά κατηγορία:Ελληνική κουζίνα κατηγορία:Καπνιστό κρέας
Guf
Ο Αλεξέι Σεργκέεβιτς Ντολμάτοφ (Ρώσικα: Алексе́й Серге́евич Долма́тов, γεννημένος 23 Σεπτεμβρίου του 1979) είναι Ρώσος ράπερ και τραγουδοποιός.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι μουσικοί Κατηγορία:Ρώσοι ράπερ
Μπαρμπάντος
Το Μπαρμπάντος (αγγλικά: Barbados, ) είναι νησιωτική χώρα. Έχει έκταση 430 τ.χλμ. και πληθυσμό 269.806, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2021. Πρωτεύουσα είναι η Μπρίτζταουν. Πολίτευμα της χώρας είναι η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και αρχηγός του Κράτους είναι η Πρόεδρος που είναι σήμερα η Σάντρα Μέισον. Το 2018 η Μία Μότλεϊ ανέλαβε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός. Είναι ανεξάρτητο κράτος από τις 30 Νοεμβρίου του 1966. Στις 30 Νοεμβρίου 2021 ανακηρύχθηκε Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
Κατοικήθηκε από ανθρώπους του Καλινάγκο από τον 13ο αιώνα, και προηγουμένως από άλλους ιθαγενείς Αμερικανούς. Ισπανοί ναυτικοί κατέλαβαν το Μπαρμπάντος στα τέλη του 15ου αιώνα και το διεκδίκησαν. Η Πορτογαλική Αυτοκρατορία διεκδίκησε το νησί μεταξύ 1532 και 1536, αλλά αργότερα, το 1620 το εγκατέλειψε. Ένα αγγλικό πλοίο, το Olive Blossom, έφτασε στο Μπαρμπάντος στις 14 Μαΐου 1625 και οι άνδρες του κατέλαβαν το νησί. Το 1627, οι πρώτοι μόνιμοι άποικοι έφτασαν από την Αγγλία και το Μπαρμπάντος έγινε αγγλική και αργότερα βρετανική αποικία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η αποικία λειτουργούσε με οικονομία φυτειών, βασιζόμενη στην εργασία των σκλάβων Αφρικανών που δούλευαν στις φυτείες του νησιού. Οι σκληρές συνθήκες εργασίας των σκλάβων είχαν ως αποτέλεσμα αρκετές σχεδιασμένες εξεγέρσεις σκλάβων, η μεγαλύτερη από τις οποίες ήταν η εξέγερση του Μπούσα το 1816 που κατεπνίγη από τους Βρετανούς. Το δουλεμπόριο στο νησί συνεχίστηκε έως ότου τέθηκε εκτός νόμου από τον Νόμο για το Εμπόριο Σκλάβων του 1807, με την τελική χειραφέτηση του σκλαβωμένου πληθυσμού στο Μπαρμπάντος να λαμβάνει χώρα σε μια περίοδο πέντε ετών μετά τον Νόμο κατάργησης της δουλείας του 1833.
Στις 30 Νοεμβρίου 1966, το Μπαρμπάντος έγινε ανεξάρτητο κράτος και Βασίλειο της Κοινοπολιτείας. Τον Οκτώβριο του 2021, η Σάντρα Μέισον εξελέγη από το Κοινοβούλιο πρώτη πρόεδρος του Μπαρμπάντος. Στις 30 Νοεμβρίου 2021, η Μέισον αντικατέστησε την Βασίλισσα Ελισάβετ Β' ως Αρχηγός Κράτους, με το Μπαρμπάντος να μεταβαίνει στη δημοκρατία.
Ο πληθυσμός των 269.806 κατοίκων είναι κατά κύριο λόγο αφρικανικής καταγωγής. Ενώ είναι νησί του Ατλαντικού, το Μπαρμπάντος συνδέονται στενά με την Καραϊβική και κατατάσσονται ως ένας από τους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς του.
Ετυμολογία
Το όνομα «Μπαρμπάντος» προέρχεται είτε από τον πορτογαλικό όρο "os barbudos" είτε από το ισπανικό ισοδύναμο, "los barbudos", και τα δύο σημαίνουν «τα γενειοφόρα». Δεν είναι σαφές εάν το «γενειοφόρος» αναφέρεται στις μακρές, κρεμασμένες ρίζες της γενειοφόρου συκής (Ficus citrifolia), ενδημική στο νησί, ή στους φερόμενους γενειοφόρους Καραΐβους που κάποτε κατοικούσαν στο νησί ή σε μία οπτική εντύπωση μιας γενειάδας που σχηματίζεται από τον αφρό της θάλασσας που ψεκάζεται πάνω από τους απομακρυσμένους υφάλους. Το 1519, ένας χάρτης που παρήγαγε ο γενουάτης χαρτογράφος Βισκόντε Ματζόλο έδειξε και ονόμασε το Μπαρμπάντος στη σωστή του θέση. Επιπλέον, το νησί της Μπαρμπούντα στις Υπήνεμες Νήσους έχει παρόμοιο όνομα και κάποτε ονομαζόταν "Las Barbudas" από τους Ισπανούς.
Το αρχικό όνομα για το Μπαρμπάντος την Προκολομβιανή εποχή ήταν Ichirouganaim, σύμφωνα με τους απογόνους των αυτόχθονων φυλών που μιλούσαν τη γλώσσα των Αραουάκων σε άλλες περιφερειακές περιοχές, με πιθανές μεταφράσεις όπως «Κόκκινη γη με λευκά δόντια» ή «Νησί της κόκκινης πέτρας με δόντια έξω (ύφαλοι)» ή απλά «Δόντια».