cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κλαύδιος
Σωματικές ταλαιπωρίες και προσωπικότητα
Σύγχρονες διαγνώσεις για την υγεία του Κλαύδιου καταλήγουν σε διαφορετικά συμπεράσματα. Πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι ιστορικοί πίστευαν ότι έπασχε από πολιομυελίτιδα (π.χ. ο Ρόμπερτ Γκρέιβς στο βιβλίο του «Κλαύδιος» που εκδόθηκε τη δεκαετία του 1930). Όμως, η πολιομυελίτιδα δεν εξηγεί κάποια από τα συμπτώματα και οι νεότερες θεωρήσεις εικάζουν ότι έπασχε από εγκεφαλική παράλυση ή το Σύνδρομο Τουρέτ. Στο χαρακτήρα, οι ιστορικοί τον περιγράφουν ως ευγενικό και με κοινά ενδιαφέροντα λέγοντας ότι πολλές φορές συνέτρωγε με τους πληβείους. Τον περιγράφουν επίσης ως αιμοβόρο και σκληρό, υπερβολικά καλό φίλο των μονομαχιών και των εκτελέσεων. Ήταν ευέξαπτος αλλά παραδεχόταν αυτήν του την αδυναμία και είχε συχνά ζητήσει συγγνώμη για τον θυμό του. Έδειχνε μεγάλη εμπιστοσύνη και ήταν αντικείμενο εκμετάλλευσης τόσο των γυναικών του όσο και των απελεύθερων που τον περιστοίχιζαν. Ταυτόχρονα, τον παρουσιάζουν ως παρανοϊκό, βαρετό, συγκεχυμένο. Παρά ταύτα, στα έργα του ίδιου του Κλαύδιου παρουσιάζεται ως οξυδερκής, καλοδιαβασμένος, δίκαιος, συνειδητός κυβερνήτης με ενδιαφέρον για την παραμικρή λεπτομέρεια. Για παράδειγμα, μετά την ανακάλυψη των δικών του «Επιστολών προς Αλεξανδρινούς», οι ιστορικοί του τελευταίου αιώνα έχουν επιχειρήσει να αποκαταστήσουν την εικόνα του, αναζητώντας την πλήρη αλήθεια για αυτόν. Ο Κλαύδιος, παραμένει πάντως ένα μυστήριο.
Επιστημονικό έργο και απόηχος
left|thumb|Τα τρία νέα [[Λατινικό αλφάβητο|λατινικά γράμματα του Κλαύδιου. Ο Κλαύδιος ήταν από τους τελευταίους Ρωμαίους που μιλούσαν Ετρουσκικά.]] Ο Κλαύδιος έγραφε μανιωδώς σε όλη του τη ζωή. Ο Αρνάλντο Μομιλιάνο αναφέρει ότι κατά τη χρόνια του Τιβέριου (όταν ο Κλαύδιος έφτασε στο αποκορύφωμα της συγγραφικής του παραγωγής), ήταν ασύνετο να μιλά κανείς για τη δημοκρατική Ρώμη. Οι νέοι ιστορικοί της εποχής έτειναν να γράφουν για τη νεόδμητη αυτοκρατορία και συσκότιζαν θέματα της αρχαιότητας. Ο Κλαύδιος ήταν από τους λίγους που έγραφαν και για τις δυο περιόδους. Εκτός από την ιστορία του Αυγούστου που του δημιούργησε τόσα προβλήματα, τα υπόλοιπα μεγάλα έργα του περιελάμβαναν την ιστορία των Ετρούσκων (καθώς και λεξικό της γλώσσας των Ετρούσκων), μια οχτάτομη ιστορία των Καρχηδονίων, καθώς και ένα βιβλίο για παιχνίδια με ζάρια. Ο Κλαύδιος ήταν ίσως ο τελευταίος άνθρωπος που μπορούσε να διαβάζει Ετρουσκικά. Παρά τη γενική αδιαφορία της αυτοκρατορικής εποχής για τον Κικέρωνα, ο Κλαύδιος τον υπερασπίστηκε ενάντια στις κατηγορίες του Ασίνιου Γάλλου. Πρότεινε, επίσης, τη μεταρρύθμιση του λατινικού αλφαβήτου με την προσθήκη τριών νέων γραμμάτων, δύο εκ των οποίων προόριζε να λειτουργήσουν όπως τα μοντέρνα αγγλικά γράμματα W και Y. Ο ίδιος τα εισήγαγε επισήμως όταν ήταν ύπατος, αλλά τελικά εγκαταλείφθηκαν κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορικής του ηγεσίας. Ο Κλαύδιος προσπάθησε, επίσης, να επαναφέρει την τακτική του να τοποθετούνται τελείες μεταξύ συνεχόμενων λέξεων (η κλασική λατινική γραφή γινόταν χωρίς κενά μεταξύ των λέξεων). Έγραψε επίσης τη δική του αυτοβιογραφία σε οκτώ τόμους, αλλά όπως λέει ο Σουητώνιος, το έργο αυτό έπασχε ποιοτικά. Φυσικά, όπως ο Κλαύδιος κριτίκαρε τους προκατόχους του, ενδέχεται ότι και ο Σουητώνιος έκανε το ίδιο με τον Κλαύδιο.
Δυστυχώς, κανένα από τα έργα του δεν διασώθηκε. Υπάρχουν μόνο ως πηγές για τους συγγραφείς της ιστορίας των Ιούλιων-Κλαύδιων. Ο Σουητώνιος αναφέρεται στην αυτοβιογραφία του Κλαύδιου μόλις μια φορά, αλλά θα πρέπει να τη χρησιμοποίησε περισσότερες στα βιβλία του. Οι λόγοι του Κλαύδιου φαίνεται πως ήταν σχολαστικοί, πολλές φορές ξεφεύγοντας σε άλλα σχετικά ζητήματα. Αυτό δείχνει βαθιά γνώση πολλών ιστορικών γεγονότων που δεν μπορούσε παρά να θέλει να τα μοιράζεται με τους άλλους. Πολλά από τα δημόσια έργα που δημιούργησε ο Κλαύδιος είχαν σχεδιαστεί για πρώτη φορά από τον Ιούλιο Καίσαρα. Ο Λέβικ πιστεύει πως η αντιγραφή του Καίσαρα πρέπει να ήταν σταθερή τακτική του Κλαύδιου σε όλες του τις πολιτικές πρωτοβουλίες. Ομοίως, όταν ήταν ύπατος, οι πολιτικές του στηρίχτηκαν σε προηγούμενούς του όπως ο Άππιος Κλαύδιος Καίκος και εκμεταλλεύτηκε τη θέση του για να περάσει πολιτικές των εποχών της Δημοκρατίας. Τότε ήταν που πραγμάτωσε πολλές από τις θρησκευτικές του αλλαγές καθώς και την κατασκευή των περισσότερων δημοσίων έργων του. Πράγματι, φαίνεται πως η επιθυμία του να γίνει ύπατος προερχόταν από τη δίψα του να υλοποιήσει τις επιστημονικές του ιδέες. Για παράδειγμα, πίστευε (όπως πολλοί Ρωμαίοι) ότι ο Άππιος Κλαύδιος Καίκος είχε χρησιμοποιήσει το ίδιο αξίωμα πριν από αυτόν για να εισαγάγει το γράμμα R, και άρα ο ίδιος μπορούσε να εισαγάγει τα τρία δικά του.
Στον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία
thumb|left|upright|Μπρούτζινο άγαλμα του Κλαύδιου, [[Βρετανικό Μουσείο]]
Η διασημότερη απεικόνιση του Κλαύδιου είναι στα βιβλία «Εγώ ο Κλαύδιος» (1934) και «Κλαύδιος ο Θεός» (1935) του Ρόμπερτ Γκρέιβς. Οι διασωθείσες επιστολές, λόγοι και αποφθέγματα του Κλαύδιου είχαν επίσης εισαχθεί στο βιβλίο του, ώστε να φαίνεται αυτό ως αυθεντική αυτοβιογραφία.
Το 1937, ο σκηνοθέτης Γιόζεφ φον Στέρνμπεργκ επιχείρησε να μεταφέρει σε ταινία το βιβλίο «Εγώ ο Κλαύδιος» διαλέγοντας τον Τσαρλς Λώτον ως πρωταγωνιστή. Δυστυχώς, η συμπρωταγωνίστριά του ηθοποιός Μερλ Όμπερον κόντεψε να πεθάνει σε ένα ατύχημα και έτσι η ταινία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Οι μπομπίνες εκείνων των λίγων γυρισμάτων εμφανίστηκαν το 1965 σε ντοκιμαντέρ του BBC με τον τίτλο «Το Έπος που δεν Έγινε Ποτέ» αποκαλύπτοντας κάποιες από τις σκηνές του Λώτον. Σήμερα, ο παραγωγός Σκοτ Ρούντιν έχει αποκτήσει τα δικαιώματα για καινούρια ταινία αφιερωμένη στον Κλαύδιο.
Τα δύο βιβλία του Γκρέιβς αποτέλεσαν τη βάση για μεταγενέστερη τηλεοπτική σειρά του BBC. Στη σειρά αυτή συμμετείχε ο Ντέρεκ Τζάκομπι ως Κλαύδιος και μεταδόθηκε το 1976 από το κανάλι BBC2. Ήταν σημαντική εμπορική επιτυχία και κέρδισε πολλά βραβεία BAFTA. Το ίδιο σίριαλ μεταδόθηκε αργότερα και στις ΗΠΑ το 1977. Εκδόθηκε επίσης σε μορφή DVD που περιλαμβάνει το ντοκιμαντέρ «Το Έπος που δεν Έγινε Ποτέ».
Ο Κλαύδιος έχει εμφανιστεί σε πολλές άλλες ταινίες, μεταξύ των οποίων το φιλμ «Καλιγούλας», όπου παρουσιάζεται ως καθυστερημένος διανοητικά - αντίθετα με τον Γκρέιβς που τον παρουσίασε ως πανέξυπνο και ικανότατο άνθρωπο, που απλά παρίστανε τον καθυστερημένο. Με επίσης συμπαθητική ματιά παρουσιάζει τον Κλαύδιο και ο Μπάρυ Τζόουνς στην ταινία «ο Δημήτριος και οι Μονομάχοι».
Στην τηλεόραση, ο ηθοποιός Φρέντι Τζόουνς έπαιξε τον Κλαύδιο στη Βρετανική σειρά «Οι Καίσαρες» του 1968, όπως και ο Ρίτσαρντ Κίλι στη μίνι-σειρά «A.D.» (μ.Χ.). Τέλος, στον Κλαύδιο γίνεται αναφορά για την καταστολή ενός από τα πραξικοπήματα εναντίον του στην ταινία «ο Μονομάχος», αν και το γεγονός είναι ιστορικά αναληθές.
Στη λογοτεχνία και πάλι, ο Κλαύδιος και οι σύγχρονοί του αναφέρονται στην ιστορική νουβέλα του Μίκα Βάλταρι, «ο Ρωμαίος». Εξάλλου, ο Καναδός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Άλφρεντ φαν Φοχτ επανέφερε τη μορφή του Κλαύδιου, όπως την είχε φανταστεί ο Γκρέιβς στα βιβλία του «Αυτοκρατορία του Ατόμου» και «ο Μάγος του Λιν».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Σχέσεις Καναδά και Ελλάδας
Ιστορία
Η ελληνική μετανάστευση στον Καναδά ξεκίνησε το 1843 όταν Έλληνες μετανάστες άρχισαν να φτάνουν και να εγκαθίστανται στο Μόντρεαλ. Μέχρι το 1941, πάνω από 5.000 Έλληνες μετανάστες κατοικούσαν στον Καναδά. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τα δύο έθνη πολεμούσαν δίπλα-δίπλα κατά τη διάρκεια της Ιταλικής Εκστρατείας. Το 1942, ο Καναδάς καθιέρωσε διπλωματικές σχέσεις με την ελληνική εξόριστη κυβέρνηση μέσης ανατολής. Λίγο αργότερα, και τα δύο έθνη άνοιξαν διπλωματικές αποστολές το ένα στην πρωτεύουσα του άλλου αντιστοίχως.
Σήμερα, περισσότεροι από 243.000 Καναδοί διεκδικούν ελληνική καταγωγή. Το 2012, και τα δύο έθνη γιόρτασαν 70 χρόνια από την καθιέρωση διπλωματικών σχέσεων μεταξύ τους.
Εμπορικές σχέσεις
Οι κυριότερες εξαγωγές του Καναδά στην Ελλάδα είναι το χαρτί, γούνες, μηχανήματα, λαχανικά, αεροσκάφη και φαρμακευτικά προϊόντα. Εισαγωγές Καναδικών εμπορευμάτων από την Ελλάδα περιλαμβάνουν κονσέρβες τροφίμων, αλουμίνιο, λίπη, έλαια και λιπάσματα. Η Επιχειρηματική κοινότητα στην Ελλάδα με τις σχέσεις με τον Καναδά και τις Καναδικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα έχει συσταθεί το Ελληνο-Καναδικό Εμπορικό Επιμελητήριο το 1996, η αποστολή του οποίου είναι να προωθήσει την ανάπτυξη των επιχειρηματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών στο εμπόριο, τη χρηματοδότηση, υπηρεσίες και επενδύσεις.
Το διμερή εμπόριο εμπορευμάτων μεταξύ του Καναδά και την Ελλάδα έφθασε τα 256.300.000$ το 2011. Οι Καναδικές εξαγωγές στην Ελλάδα ανήλθαν σε 88.100.000$, με κυρίως γούνες, λαχανικά και φαρμακευτικά προϊόντα. Οι ελληνικές εξαγωγές προς τον Καναδά ανήλθαν σε 168.200.000$ το 2011, με επικεφαλής τον προϊόντα διατροφής, λίπη, λάδι (όχι αργό) και σιδήρου ή χάλυβα.
==Κατάλογος διμερών συνθηκών και συμφωνιών ==
Πρεσβεία
Οι καναδικές πόλεις Μόντρεαλ, Τορόντο και Βανκούβερ έχουν επίσης επίτιμο ελληνικό προξενείο.
Παραπομπές
Ελλαδα Καναδας
Φελίπε Καλδερόν
Ο Φελίπε Καλδερόν (Felipe de Jesús Calderón Hinojosa, 18 Αυγούστου 1962) είναι πολιτικός από το Μεξικό. Το πλήρες όνομά του είναι Φελίπε ντε Χεσούς Καλδερόν Ινοχόσα (Felipe de Jesús Calderón Hinojosa) και κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2006 με το Κόμμα Εθνικής Δράσης(PAN),του οποίου ήταν Πρόεδρος το 1996-99.
Εκλογές 2006
Συγκεκριμένα, με καταμετρημένο το σύνολο των ψήφων, ο Καλδερόν έλαβε ποσοστό 35,88%, έναντι 35,31% του βασικού αντιπάλου του, υποψηφίου της αριστεράς Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ, ο οποίος διαφώνησε με τα αποτελέσματα και διαμαρτυρήθηκε τις επόμενες ημέρες. Το ανώτατο εκλογοδικείο του Μεξικού απέρριψε τις καταγγελίες του κεντροαριστερού υποψηφίου Λόπες Ομπραδόρ για νοθεία στις εκλογές του Ιουλίου για την ανάδειξη του Κογκρέσου, δίνοντας στον συντηρητικό υποψήφιο Φελίπε Καλδερόν την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, στις 16 Αυγούστου του 2006.
Ο κεντροαριστερός υποψήφιος Λόπες Ομπραδόρ και το κόμμα της Δημοκρατικής Επανάστασης (PRD) του οποίου ηγείται έκαναν λόγο περί νοθείας του αποτελέσματος των εκλογών της 2 Ιουλίου, στις οποίες η συντηρητική παράταξη φέρεται να κέρδισε με πολύ μικρή διαφορά. Το PRD είχε αμφισβητήσει και ορισμένα αποτελέσματα στις εκλογές για το Κογκρέσο.
Το κυβερνών κόμμα Εθνικής Δράσης (PAN) του Καλδερόν θα διαθέτει 52 έδρες στην Γερουσία, τις περισσότερες από κάθε άλλο κόμμα, αλλά δεν εξασφαλίζει την απόλυτη πλειοψηφία, σύμφωνα με την απόφαση του εκλογοδικείου. Το Θεσμικό Επαναστατικό κόμμα (PRI), που κυβέρνησε το Μεξικό το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, θα περιορισθεί σε 33 έδρες στην Γερουσία, ενώ το PRD του Ομπραδόρ θα έχει μόλις 28 έδρες. Το PAN θα έχει 206 έδρες στην κάτω βουλή, το PRD 123 και το PRI 105.
Δεκάδες χιλιάδες υποστηρικτές του Ομπραδόρ πραγματοποιούσαν καθημερινά διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις διαμαρτυρόμενοι για το ότι το εκλογοδικείο δεν αποφάσισε πλήρη επανακαταμέτρηση των ψήφων. Οι υποστηρικτές του Ομπραδόρ είχαν κατασκηνώσει στην γιγάντια πλατεία Σόκαλο της πόλης του Μεξικού -το συμβολικό κέντρο της εξουσίας στη χώρα- και κατά μήκος της κεντρικής λεωφόρου Ρεφόρμα. Στις 28 Αυγούστου του 2006 το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας απεφάνθη ότι οι όποιες παρατυπίες δεν αλλοιώνουν το εκλογικό αποτέλεσμα, και κατά συνέπεια ο συντηρητικός Καλντερόν κέρδισε έστω και με 0,6%.Ο Καλδερόν ορκίστηκε Πρόεδρος την 1η Δεκεμβρίου του 2006.
Βουλευτικές εκλογές 2009
Στις ενδιάμεσες βουλευτικές εκλογές για την Κάτω Βουλή, οι οποίες διεξήχθησαν στις 5 Ιουλίου του 2009, το κυβερνών κόμμα (Κόμμα Εθνικής Δράσης, PAN) του προέδρου Καλδερόν υπέστη ήττα. Αντίθετα, το κόμμα της αντιπολίτευσης (Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα, PRI) έγινε ξανά το μεγαλύτερο κόμμα στο Κογκρέσο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το PRI κέρδισε γύρω στο 37 τοις εκατό των ψήφων στο Κογκρέσο, έναντι γύρω στο 28% για το κυβερνών συντηρητικό κόμμα του Καλδερόν (PAN).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού
Βασίλειο της Δανίας
Το Βασίλειο της Δανίας ή το Βασίλειο της Δανιμαρκίας (δανικά: Kongeriget Danmark, φεροϊκά: Kongsríki Danmarkar, γροιλανδικά: Kunngeqarfik Danmarki, αγγλικά: Danish Realm ή επίσημα: Kingdom of Denmark) είναι ενιαίο κύριαρχο κράτος της Βόρειας Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Έχει συνολική έκταση 2.210.579 τ.χλμ. και πληθυσμό 6.031.089 κατοίκους.
Αποτελείται από τρεις συνιστώσες χώρες: τη μητροπολιτική Δανία, η οποία βρίσκεται στην ηπειρωτική Ευρώπη, και δύο αυτοδιοικούμενες περιοχές: τη Γροιλανδία και τις Φερόες Νήσους. Οι δύο αυτοδιοικούμενες περιοχές, εκτός του ότι μοιράζονται το ίδιο Στέμμα, εξαρτώνται από τη μητροπολιτική Δανία, για θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, καθώς επίσης χρησιμοποιούν το νόμισμα της Δανίας, την Κορόνα Δανίας.
Η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού του Βασιλείου, βρίσκεται στη μητροπολιτική Δανία, ενώ αντίθετα η μεγάλη έκταση που διαθέτει το Βασίλειο, πηγάζει από τη Γροιλανδία.
Το Βασίλειο της Δανίας, αποτελεί μια από τις αρχαιότερες μοναρχίες στον κόσμο, αφού η ενοποίηση του βασιλείου εντοπίζεται γύρω στο 900 μ.Χ. με τον Γκρομ τον Παλαιό. Το πολίτευμα του κράτους, είναι Συνταγματική Κοινοβουλευτική Μοναρχία και σημερινή μονάρχης, είναι η βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄.
Η Δανία εν αντιθέσει με τις δύο υπόλοιπες συνιστώσες χώρες του βασιλείου, είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το 1973. H Γροιλανδία, αποτελούσε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το 1973 έως το 1985, λόγω του γεγονότος ότι έως το 1979 δεν είχε καθεστώς αυτονομίας από τη μητροπολιτική Δανία. Έτσι το 1985 αποχώρησαν από την Ε.Ε. ύστερα από δημοψήφισμα, διατηρώντας όμως το καθεστώς των ειδικών συμφωνιών. Τα Νησιά Φερόες, είχαν αυτονομία από το 1948, και έτσι επέλεξαν να μην εισέλθουν ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1973, αλλά όμως υπέγραψαν Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου και Συμφωνία Σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανία Κατηγορία:Βασίλειο της Δανίας Κατηγορία:Σκανδιναβία Κατηγορία:Μοναρχίες της Ευρώπης Κατηγορία:Τρέχουσες μοναρχίες
Μαθία Μεσσηνίας
Η Μαθία είναι χωριό του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 61 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Τοποθεσία
Η Μαθία ανήκει στην Κοινότητα Μαθίας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πεταλιδίου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 500 μέτρων, στους πρόποδες του όρους Λυκόδημου (η Μαθία των Αρχαίων Ελλήνων) και μέχρι το 1927 ονομαζόταν Δράγκα. Απέχει 7 χιλιόμετρα από το Καλαμάκι και την παραλία (στη Μαθία υπάρχουν ενοικιαζόμενα διαμερίσματα), 11 χιλιόμετρα από το Πεταλίδι και 38 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα.
Καπετάν Νταβής Τριανταφυλλόπουλος
Στη Μαθία κατά την Επανάσταση του 1821, ο θρυλικός Καπετάν Νταβής Τριανταφυλλόπουλος με τα παλλικάρια του, νίκησε τους Τούρκους. Υπάρχει μνημείο στην είσοδο του χωριού, για να θυμίζει στους νεώτερους, τη μάχη αυτή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Άλογο
Το πορτάλογο ή ίππος είναι τετράποδο περισσοδάκτυλο θηλαστικό της οικογένειας των ιππιδών (Equidae), που χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα ως μέσο μετακίνησης και αποτέλεσε βασική κινητήρια δύναμη των αμαξών, αλλά και χρήσιμο εργαλείο στον πόλεμο, όπως και σε αθλητικούς αγώνες. Βοήθησε επίσης την εξάπλωση των ανθρώπων σε νέες περιοχές, καθώς και τη μετανάστευση ολόκληρων λαών. Εξημερώθηκε από τον άνθρωπο γύρω στο 4.500 π.Χ. Στην αρχαία ελληνική, η ονομασία του ήταν ίππος, ενώ από την εποχή της εμφάνισης των αυτοκινήτων χρησιμοποιείται ως η μονάδα ισχύος των μηχανών τους.
Περιγραφή
Το άλογο είναι ψηλό ζώο (υπάρχουν 1.000 φυλές αλόγων που το ύψος τους ξεκινάει από 50 εκατοστά μέχρι και 180 εκατοστά), γνωστό για την περήφανη όψη του. Γεννάει κάθε φορά συνήθως ένα μωρό, σπανιότερα δύο, και το θηλυκό τα θηλάζει μέχρι την ηλικία των 6-7 μηνών και στη φύση μέχρι την ηλικία του ενός έτους. αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ|Διάφοροι τύποι αλόγων Έχει πυκνό τρίχωμα που αποτελείται από κοντές και απαλές τρίχες. Ζει πολλά χρόνια και ο μέσος όρος ζωής του φτάνει τα 25 έως 30 χρόνια. Αν και πιστευόταν ότι δεν είναι ιδιαίτερα έξυπνο ζώο, όπως δείχνει και το όνομά του, έχει αποδειχτεί ότι κατέχει ευφυΐα που έχει να κάνει με την εκμάθηση καθηκόντων, τη μνήμη και τη λύση προβλημάτων.
Σήμερα η χρήση του ως μεταφορικό μέσο στην Ευρώπη έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Παραμένει όμως σε πολλές χώρες της Ασίας, και σε ενδοχώρες της Λατινικής Αμερικής. Άλογα απαντώνται, εκτός από άθλημα στην ιππασία και τον ιππόδρομο, σε προεδρικές και βασιλικές φρουρές αλλά και σε ορισμένες άλλες περιπτώσεις, όπως σε έφιππες αστυνομικές δυνάμεις, καθώς και στις κοινωνίες των Άμις. Το πορτάλογο χρησιμοποιείται επίσης στις παραδοσιακές γιορτές, καθώς και στο κυνήγι αλεπούδων στη Σκωτία και στην Αγγλία.
Το άλογο προήλθε από τον ηώιππο, ένα μικρό τετράποδο θηλαστικό της εποχής του Ηωκαίνου, πριν 55 εκατομμύρια χρόνια. Ο ηώιππος εξελίχθηκε στο μεσόιππο, το μειόιππο και το πλειόιππο αυξάνοντας το μέγεθός του. Ο σημερινός ίππος μάλλον εμφανίστηκε στη Βόρεια Αμερική, κατά την εποχή του Πλειστοκαίνου, και από εκεί μετανάστευσε στον υπόλοιπο κόσμο. Από το ίδιο εξελικτικό δέντρο προήλθαν το γαϊδούρι, η ζέβρα, η Κουάγκα, το άλογο Przewalski και άλογο Παλλάς.
Η εξημέρωση του αλόγου
Τα εξημερωμένα άλογα προέρχονται από το είδος Ταρπάν το οποίο εξημερώθηκε στην Ασία, καθώς και από το είδος Πρζεβάλσκι (Przewalski) που εξημερώθηκε από τους Μογγόλους. μικρογραφία|Ο καλπασμός του αλόγου Ως τόπος εξημέρωσης του αλόγου θεωρείται η περιοχή της νότιας Ρωσίας και Ουκρανίας, όπου υπήρχαν μεγάλες στέπες με αγέλες από άγρια άλογα. Αργότερα το άλογο εξαπλώθηκε σε άλλες περιοχές με τις μετακινήσεις μεγάλων πληθυσμών. Κατά την εποχή του χαλκού είχε επεκταθεί από τη νότια Ρωσία μέχρι το Καζακστάν και την Αρμενία, ενώ εμφανίστηκε κοντά στη Μεσοποταμία το 3.000 π.Χ. Οι Υξώς διέδωσαν το άλογο στην Αίγυπτο, όπου χρησιμοποιήθηκε επίσης για τη μεταφορά της άρχουσας τάξης και αναπτύχθηκε και η ιπποφορβεία. Στην Περσική αυτοκρατορία ήταν ξακουστοί ιππείς οι Σκύθες, που κατοικούσαν σε περιοχή βόρεια της Μαύρης θάλασσας.
Τα εξημερωμένα άλογα χρησιμοποίησαν αρκετοί πολιτισμοί από την προϊστορία μέχρι το Μεσαίωνα, όπως οι Ασσύριοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Πέρσες, οι Έλληνες, οι Εβραίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Ρωμαίοι και οι Άραβες.
Λαογραφία
thumb|right|Άλογα χρησιμοποιούνται επίσης σε αθλήματα όπως το πόλο. Στην ελληνική παράδοση το άλογο γενικά κατέχει ιδιαίτερη θέση. Η αγάπη των Ελλήνων στα άλογα διαφαίνεται από τους μυθικούς χρόνους. Πολλοί αρχαίοι ημίθεοι και Βασιλείς διέπρεψαν με ονομαστά άλογα όπως ο Ηρακλής, ή ο Περσέας με τον περίφημο φτερωτό Πήγασο, αλλά και ο Μέγας Αλέξανδρος με τον ονομαστό "Βουκεφάλα" που τον μετέφερε μέχρι την Ινδία. Οι αρχαίοι Έλληνες γλύπτες άρχισαν πρώτοι να παρουσιάζουν την τέλεια τέχνη τους σμιλεύοντας σε μάρμαρο τέλεια άλογα στολίζοντας τους καλύτερους ναούς τους, όπως τον Παρθενώνα, και ιερούς χώρους όπως την Ελευσίνα. Σήμερα ακόμη οι ωραιότεροι ανδριάντες θεωρούνται εκείνοι των έφιππων που στολίζουν τις κυριότερες πλατείες των πόλεων.
Στη λαϊκή ελληνική συνείδηση ο ίππος έχει συνδεθεί με ιδιαίτερα χαρίσματα αλλά και με πλήθος από δοξασίες. Όπως για παράδειγμα αν χλιμιντρίζει στον ύπνο του το άλογο θα πεθάνει τ΄ αφεντικό του, ή ανάλογα με το χλιμίντρισμα προαναγγέλλει τη μεταβολή του καιρού. Στα άλογα οι Έλληνες δίνουν διάφορες ονομασίες όπως "Καράς", "Ρούσος", "Ψαρρής", "Ντορής" ή "Μπάλιος" που περισσότερο έχουν να κάνουν με το χρώμα του τριχώματός τους. Στα Μεσαιωνικά ποιήματα τα λεγόμενα Ακριτικά, κυριαρχούν τα ονόματα "Γρίβας" και "Πέπανος". Πολλά επίσης κλέφτικα τραγούδια κάνουν αναφορά σε άλογα με την έννοια του πιστότερου συντρόφου του πολεμιστή που δεν τον εγκαταλείπει ακόμα και τραυματισμένο, προτρέποντάς τον μάλιστα να καβαλικέψει και πάλι για να συνεχίσουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιππίδες Κατηγορία:Εξημερωμένα ζώα Κατηγορία:Ιππασία  Κατηγορία:Κτηνοτροφία
Κάπου μες στη νύχτα
μικρογραφία|393x393εσ|Τζον Χόντιακ και Νάνσι Γκιλντ Το Κάπου μες στη νύχτα (αγγλικά: Somewhere in the Night) είναι ένα ψυχολογικό φιλμ νουάρ αμερικανικής παραγωγής του 1946 σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς ο οποίος συνέγραψε το σενάριο μαζί με τον Χάουαρντ Ντίμσντεϊλ που βασισμένο σε μια ιστορία του Μάρβιν Μπορόφσκι. Πρωταγωνιστούν οι Τζον Χόντιακ, Νάνσι Γκιλντ και ο Ρίτσαρντ Κόντε.
Πλοκή
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ένας στρατιώτης τραυματίζεται από μια χειροβομβίδα που παραμορφώνει το πρόσωπό του και του προκαλεί αμνησία. Κάποια στιγμή αργότερα, αναρρώνει και μαθαίνει από το ιατρικό προσωπικό ότι το όνομά του είναι Τζορτζ Τέιλορ και απολύεται από τον στρατό. Καθώς παίρνει τα πράγματα του, βρίσκει σε μια τσέπη του μια επιστολή που γράφτηκε από έναν άντρα, ονόματι Λάρι Κραβάτ. Ο Τέιλορ στη προσπάθεια του να ανακτήσει την μνήμη του αποφασίζει να πάει στο στο Λος Άντζελες για να αναζητήσει τον Κραβάτ, θεωρώντας ότι μπορεί να τον βοηθήσει.
Φτάνοντας εκεί πηγαίνει σε διάφορα μέρη, όπως τράπεζες, ξενοδοχεία, χαμάμ και νυχτερινά κλαμπ αναζητώντας πληροφορίες για το που μπορεί να βρει τον Κραβάτ. Σε ένα νυχτερινό κλαμπ θα γνωρίσει την τραγουδίστρια Κρίστι Σμιθ, η οποία προσφέρεται να τον βοηθήσει, όταν ο Τέιλορ της λέει την ιστορία του. Η Σμιθ καλεί στο τραπέζι το αφεντικό και φίλο της, Μελ Φίλιπς, όπου εκείνος προγραμματίζει ένα μεσημεριανό γεύμα με τον φίλο του αστυνομικό Ντόναλντ Κένταλ.
Ο Κραβάτ είναι εξαφανισμένος και ο Ανσέλμο πιστεύει ότι ο Τέιλορ είναι ο άνθρωπος που ήταν μαζί του και πιθανώς ο δολοφόνος. Η περαιτέρω έρευνα του Τέιλορ διαπιστώνει ότι ένας άντρας με το όνομα Κονρόι ήταν μάρτυρας του εγκλήματος, αλλά τραυματίστηκε από ένα διερχόμενο φορτηγό και νοσηλεύεται στο Σανατόριο Λάμπεθ. Ο Τέιλορ μεταβαίνει στο σανατόριο όπου συναντά τον Κονρόι, ο οποίος λίγο αργότερα μαχαιρώνεται από έναν άγνωστο άνδρα. Προτού ο Κονρόι πεθάνει, προλαβαίνει και αποκαλύπτει στον Τέιλορ που είναι η βαλίτσα με τα χρήματα. Φτάνοντας στην αποβάθρα μαζί με την Νάνσι, εμφανίζεται ο Μελ Φίλιπς, όπου αποκαλύπτει στον Τέιλορ την αλήθεια: ο Λάρι Κραβάτ είναι ο ίδιος ο Τζορτζ Τέιλορ, ο οποίος με την δολοφονία του άνδρα στη αποβάθρα, εξαφανίστηκε μυστηριώδως. Ο Φίλιπς απαιτεί από τον Τέιλορ να του παραδώσει την βαλίτσα με τα χρήματα, διαφορετικά θα τον καταδώσει στην αστυνομία. Ο Τέιλορ δείχνει να συμφωνεί και κλείνει ένα ραντεβού στον υπεραστικό σταθμό. Ωστόσο την στιγμή που ο Τέιλορ ετοιμάζεται να παραδώσει την βαλίτσα, ένα διερχόμενο φορτηγό χτυπά τον Φίλιπς, με αποτέλεσμα αυτός να βρει τον θάνατο. Ο Τέιλορ αποφασίζει να φύγει μακριά, με την Σμιθ να του ανακοινώνει ότι θα τον ακολουθήσει.
Παραγωγή
Η 20th Century Fox αγόρασε την πρωτότυπη, αδημοσίευτη ιστορία του Μάρβιν Μπορόφσκι "The Lonely Journey" και το σενάριο που τον συνοδεύει τον Δεκέμβριο του 1944 έναντι 11.000 δολαρίων. Η ταινία αυτή αποτέλεσε το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Νάνσι Γκιλντ.
Μια ραδιοφωνική έκδοση της ταινίας, με πρωταγωνιστές τους Τζον Χόντιακ και Λυνν Μπάρι, μεταδόθηκε στο Lux Radio Theatre στις 3 Μαρτίου 1947.
Κριτικές
Όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά η ταινία, ο κριτικός κινηματογράφου Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times έδωσε μια αρνητική κριτική στην ταινία, γράφοντας: «Οι Λόιντ Λόλαν, Ρίτσαρντ Κόντε, Τζοζεφίν Χάτσινσον και αρκετοί άλλοι είναι ικανοί ως διάφορα πιόνια. Οι παραστάσεις τους είναι ενδιαφέρουσες. Είναι πολύ άσχημο που έχουν τέτοια θορυβώδη και ασαφή πράγματα που πρέπει να κάνουν. Μετά από λίγο, η τρελή σύγχυση της ιστορίας εμπνέει μια πλήρη απάθεια».
Πιο πρόσφατα, ο κριτικός κινηματογράφου Ντένις Σβαρτς επαίνεσε την ταινία, γράφοντας πως: «Ένα σκοτεινό μελαγχολικό παραμύθι για έναν στρατιώτη που τραυματίστηκε από μια χειροβομβίδα στον Νότιο Ειρηνικό κατά τη διάρκεια μιας αψιμαχίας στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και επιβιώνει, μόνο για να γίνει θύμα αμνησίας....Ο Μάνκιεβιτς κάνει ωραία δουλειά για να δημιουργήσει τη σκοτεινή διάθεση του νουάρ. Η ταινία είναι γεμάτη κωμωδία, εξαιρετικές παραστάσεις, άφθονη αγωνία, καθώς και μια ένταση από τον Τζον Άιρλαντ και καταφέρνει να διατηρήσει την πλοκή με μια ιστορία αμνησίας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1946 Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες
Σεισμός 2008 της Ισλανδίας
Ο Σεισμός 2008 της Ισλανδίας ή Σεισμός της Σέλφος ήταν ένας σεισμός που έγινε στην Ισλανδία το 2008. Το επίκεντρο ήταν ανάμεσα στη Σέλφος και τη Χβεραγκέρδι, 45 χιλιόμετρα ανατολικά-νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας, Ρεϋκιαβίκ. Η δόνηση σημειώθηκε το απόγευμα της Πέμπτης στις 29 Μαΐου 2008, είχε ένταση 6,3 ρίχτερ και έφτασε το επίπεδο VIII (8) στην Κλίμακα Μερκάλι, δηλαδή «Καταστροφικός». Εξαιτίας του, καταστράφηκαν κτήρια και δρόμοι, ενώ τραυματίστηκαν περισσότεροι από 30 άνθρωποι, αλλά ευτυχώς χωρίς ανθρώπινες απώλειες, ωστόσο πέθαναν αρκετά πρόβατα. Ήταν ο δυνατότερος σεισμός της Ισλανδίας μετά το καλοκαίρι του 2000.
Γιόβαν Μίσκοβιτς
Ο Γιόβαν Μισκοβιτς (σερβικά : Јован Мишковић), (Νεγκοτίν 6 / 18, Ιουλίου 1844 - Βελιγράδι 20 Οκτωβρίου / 2 Νοεμβρίου 1908) ήταν Σέρβος στρατιωτικός, πολιτικός, συγγραφέας, γενικός διοικητής του σερβικού στρατού και πρόεδρος της Σερβικής βασιλικής ακαδημίας.
Βιογραφία
Το 1865 αποφοίτησε από τη στρατιωτική ακαδημία, τότε σχολή πυροβολικού, του Βελιγραδίου , συμμετείχε στον πρώτο Σερβοτουρκικό πόλεμο του 1876-1877 στην ταξιαρχία του Ούζιτσε. Μετά από αυτό ήταν διοικητής του στρατού στο Κνέζεβατς. Στον δεύτερο Σερβοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878 ήταν αρχηγός επιχειρήσεων στο Τιομόσκι.
Καρύδι
Καρύδι ονομάζεται ο καρπός της καρυδιάς. Το εσωτερικό του καρυδιού, η καρυδόψιχα, αποτελείται από δύο μεγάλες κοτυληδόνες οι οποίες περιβάλλονται από ένα λεπτό σπερματικό περίβλημα. Η καρυδόψιχα τρώγεται σκέτη ως ξηρός καρπός, χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική, στη μαγειρική και τρώγεται με μέλι. Το χλωρό καρύδι γίνεται γλυκό του κουταλιού.
Γιόβαν Μίσκοβιτς
Βιογραφία
Το 1878 διορίζεται υπουργός άμυνας και το 1885 αρχηγός του επιτελείου στρατού. Σον σερβοβουλγαρικό πόλεμο το 1885 ήταν διοικητής του τμήματος του Ντρίνα και πήρε μέρος στη Μάχη της Κλιβίνιν και στην μάχη στο Πίροτ. Το 1888 ήταν και πάλι αρχηγός του γενικού επιτελείου του.
Ήταν πλήρες μέλος της Σερβικής ακαδημίας μαθηματικών, μέλος της Σερβικής ακαδημίας επιστημών. Πρόεδρος και γραμματέας της ακαδημίας κοινωνικών επιστημών.
Καρύδι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάρυα και ελαιούχοι σπόροι Κατηγορία:Ξηροί καρποί Κατηγορία:Δρύπες
Γιόβαν Μίσκοβιτς
Συγγραφικό του έργο
Μελέτες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς Κατηγορία:Υπουργοί άμυνας της Σερβίας Κατηγορία:Σερβοτουρκικός πόλεμος 1876-1878 Κατηγορία:Σερβοβουλγαρικός πόλεμος του 1885
Διοικητική διαίρεση νομού Πρέβεζας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Νομός Πρέβεζας   [ 59.356 ]
thumb|right|300px
-- Δήμος Πρέβεζας --
Ο δήμος Πρέβεζας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 19.605 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ανώγειου --
Ο δήμος Ανώγειου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.539 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ζαλόγγου --
Ο δήμος Ζαλόγγου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.043 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Θεσπρωτικού --
Ο δήμος Θεσπρωτικού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.474 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Λούρου --
Ο δήμος Λούρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.270 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Πάργας --
Ο δήμος Πάργας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.033 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Φαναρίου --
Ο δήμος Φαναρίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 8.911 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Φιλιππιάδος --
Ο δήμος Φιλιππιάδος έχει (πραγματικό) πληθυσμό 8.429 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Κοινότητα Κρανέας --
Κατηγορία:Νομός Πρέβεζας Πρεβεζας
Μπιριντσί Καζαχλάρ
Το Μπιριντσί Καζαχλάρ, έως το 2015 γνωστό ως Καζαχλάρ, είναι χωριό στο Νεζιρλί δήμο της επαρχίας Μπαρντά του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπαρντά
Αυτόματο
Αυτόματο ονομάζεται μια μηχανή με βάση την οποία ελέγχεται αν μια λέξη ανήκει σε μια τυπική γλώσσα. Λειτουργεί σαν μία μηχανή Τούρινγκ χωρίς έξοδο (εναλλακτικά ως έξοδος μπορεί να θεωρηθεί ένα δυαδικό ψηφίο). Εισέρχεται ως είσοδος η λέξη γράμμα-γράμμα, το αυτόματο μεταβαίνει ανάλογα με την είσοδο σε διάφορες καταστάσεις, με μία μετάβαση ανά γράμμα και μόλις ολοκληρωθεί η είσοδος αν η τελική κατάσταση είναι κατάσταση "αποδοχής" η λέξη εγκρίνεται αλλιώς η λέξη απορρίπτεται. Ο αριθμός των καταστάσεων είναι πεπερασμένος για κάθε αυτόματο. Τα αυτόματα απεικονίζονται γραφικά με λογικά διαγράμματα. Αυτόματη είναι μια συσκευή η οποία μπορεί να εκτελέσει εργασίες αυτόματα, δηλαδή χωρίς τον χειρισμό κάποιου.
Κατηγορία:Θεωρητική πληροφορική
Γερμανική Βικιπαίδεια
Η Γερμανική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη γερμανική γλώσσα. Δημιουργήθηκε στις 16 Μαρτίου 2001 και στις 27 Δεκεμβρίου 2009 συμπλήρωσε το ένα εκατομμύριο άρθρα. Σήμερα (Φεβρουάριος 2017) έχει σχεδόν 2.489.000 άρθρα.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βικιπαίδειες ανά γλώσσα Βικιπαιδ
Καζαχλάρ (Μπαρντά)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπαρντά
Χρήστος Τσακμάκης
Ο Χρήστος Τσακμάκης (6 Σεπτεμβρίου 1987) είναι Έλληνας (γεννημένος στη Γερμανία) πρωταθλητής και 7ος στους Ολυμπιακούς Αγώνες (2008) του κανόε καγιάκ. Έχει στο ενεργητικό του σημαντικές επιτυχίες, με μετάλλια σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα.
Πρώτες επιτυχίες
Γεννήθηκε στο Άουγκσμπουργκ της Γερμανίας με καταγωγή από το Αρμενοχώρι Φλώρινας. Το 2004, σε ηλικία μόλις 17 ετών, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εφήβων στη γενέτειρά του. Πήρε μέρος στην Ολυμπιάδα του 2004 στην Αθήνα στο μονό κανόε σλάλομ και αποκλείστηκε από τα ημιτελικά (κατατάχτηκε 15ος).
To 2005 κέρδισε χάλκινο μετάλλιο σε διεθνή αγώνα. Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κανόε-καγιάκ εφήβων, στην Πολωνία, στο αγώνισμα του σλάλομ, ο Χρήστος Τσακμάκης πήρε το αργυρό μετάλλιο, στις 21 Αυγούστου του 2005. Στον τελικό ο πρωταθλητής του Ναυτικού Ομίλου Μεθάνων με επίδοση 227 δευτερόλεπτα και 17 εκατοστά ήρθε δεύτερος, χάνοντας για περίπου έξι δευτερόλεπτα το χρυσό μετάλλιο από τον Γάλλο Νόρμπερτ Νεβού (221",15).
2006-2007
Ο Τσακμάκης (C1 ανδρών) έκανε καλή εμφάνιση στα προκριματικά  στο πλαίσιο της δεύτερης φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου σλάλομ, στο Άουσμπουργκ, τον Ιούνιο του 2006, κατορθώνοντας να προκριθεί στα ημιτελικά.Κατέλαβε την 15η θέση στο μονοθέσιο κάνοε ανδρών με χρόνο 204’’,57 σε σύνολο 52 αθλητών και πήρε το εισιτήριο για τα ημιτελικά, όπου προκρίθηκαν οι 40 πρώτοι αθλητές από το συγκεκριμένο αγώνισμα. Ο Τσακμάκης αγωνίστηκε στα ημιτελικά του C1 ανδρών και υπέπεσε σε ένα λάθος στη δεύτερη πόρτα, με αποτέλεσμα να χάσει χρόνο και να καταλάβει την 23η θέση με επίδοση 111’’69 (οι πρώτοι 10 προκρίθηκαν στο τελικό). Στα ημιτελικά του C1 ανδρών, ο Τσακμάκης κατέλαβε τη 12η θέση (109''69), χάνοντας την πρόκριση στο τελικό για ένα δευτερόλεπτο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σλάλομ στην Πράγα, τον Αύγουστο του 2006.
Ωστόσο, μερικές ημέρες αργότερα, στις 27 Αυγούστου του 2006, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κανόε-καγιάκ εφήβων, νεανίδων, νέων κάτω των 23 ετών του Νότιγχαμ της Αγγλίας, ο Τσακμάκης κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Στον τελικό του C1 ο Ελληνας πρωταθλητής τερμάτισε στην τρίτη θέση.
Στις 16 Ιουνίου του 2007 ο Τσακμάκης κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο C1. Τον Ιούλιο του 2007 στον τελικό του C1 του παγκοσμίου Κυπέλλου σλάλομ στην Πράγα, ήταν 8ος.
Χρυσά μετάλλια 2007-2008
Τον Αύγουστο του ιδίου έτους κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα εφήβων κάτω των 23 ετών στην Πολωνία.
Τον Ιούλιο του 2008 κατέκτησε χρυσό μετάλλιο για δεύτερη συνεχή φορά στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σλάλομ Εφήβων-Νεανίδων και νέων κάτω των 23 ετών, στο Σόλκαν της Σλοβενίας.Ο πρωταθλητής πρώτευσε στο C1, σημειώνοντας συνολικό χρόνο 208.84.
Επιτυχία στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο
Ο Τσακμάκης αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο το 2008 και κατέλαβε την 7η θέση στον τελικό του C1 στο κανόε καγιάκ, πραγματοποιώντας έτσι εξαιρετική εμφάνιση αν σκεφτεί κανείς ότι προκρίθηκε την τελευταία στιγμή στου Ολυμπιακούς, εξαιτίας αποχώρησης άλλου αθλητή.
2009
Ο αθλητής κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στη ρεγκάτα του Σόλκαν με επίδοση 89.16 στο μονοθέσιο κανό τον Απρίλιο του 2009.
Ολυμπιακοί Αγώνες 2012
Ο Τσακμάκης αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο και αποκλείστηκε από τον τελικό, τον Ιούλιο του 2012 (ήταν 15ος στα προκριματικά με 105,22).
Παραπομπές
Τσακμακης Τσακμακης Τσακμακης Χρηστος
Πάπας Ιννοκέντιος Β΄
Ο Πάπας Ιννοκέντιος Β' (Papa Innocenzo II, ... - 24 Σεπτεμβρίου 1143), κατά κόσμο Γκρεγκόριο Παπαρέτσι, ήταν πάπας της Ρώμης (1130 - 1143). Ο πάπας Πασχάλης Β' (1099 - 1118) τον έκανε διάκονο, ενώ ακολούθησε τον πάπα Γελάσιο Β' (1118 - 1119) στο ταξίδι του στη Γαλλία.
Ο Ιννοκέντιος κέρδισε την υποστήριξη στη Γαλλία αρχικά του Αγίου Βερνάρδου, και του αυτοκράτορα Λοθάριου Β΄ της Γερμανίας. Από το 1134, κέρδισε και την στήριξη του Γουλιέλμου Ι' της Ακουιτανίας, μή αναγνωρίζοντας τον Ανάκλητο λόγω της Εβραϊκής καταγωγής του. Τον Ιανουάριο του 1131, κέρδισε και την υποστήριξη του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Α'. Τον Αύγουστο του 1132, ο Λοθάριος Β' εκστράτευσε στη Ρώμη, αλλά χωρίς να καταφέρει τελικά να απομακρύνει τον σφετεριστή Ανάκλητο. Το πρόβλημα λύθηκε οριστικά μονάχα με τον θάνατο του Ανάκλητου (1138), όταν ο Ιννοκέντιος έμεινε ανενόχλητος.
Συγκάλεσε (1139) την Β' Λατερανή Σύνοδο στη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη Λατερανού με συμμετοχή χιλίων περίπου ιεραρχών. Αιτία σύγκλησης ήταν το Παπικό Σχίσμα στους κόλπους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Η Σύνοδος ακύρωσε τις πράξεις του Αντίπαπα Αντίκλητου Β΄ βάζοντας τέλος στο Σχίσμα. Καταδίκασε τη νέο – μανιχαϊστική διδασκαλία του Πέτρου Μπρούις (Petrus von Bruis) καθώς και τη διδασκαλία του Αρνόλδου της Μπρέσια, ο οποίος υποστήριζε την κατάργηση της ιδιοκτησίας για την Εκκλησία. Κυρίαρχο ρόλο στη Σύνοδο διαδραμάτισε ο Λατίνος Εκκλησιαστικός Πατέρας Άγιος Βερνάρδος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 12ου αιώνα
Κατάλογος συγκοινωνιών Τραμ στην Ελλάδα
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραμ Κατηγορία:Τραμ στην Ελλάδα Κατηγορία:Τραμ ανά χώρα Κατηγορία:ΟΑΣΑ Κατηγορία:Τραμ Αθήνας Κατηγορία:Μεταφορές στην Αθήνα
Οφθαλμοκαλλυντικά
Τα οφθαλμοκαλλυντικά αποτελούν καλλυντικά προϊόντα νεότερης γενιάς. Προσεγγίζοντας ετυμολογικά την έννοια του οφθαλμοκαλλυντικού, ορίζεται ως το καλλυντικό για τους οφθαλμούς, δηλαδή τα μάτια.
Η ιδέα των οφθαλμοκαλλυντικών έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα, όταν οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν μίγματα φυσικών συστατικών για την υγεία και την ομορφιά των ματιών τους. Η ιδέα παρασκευής των οφθαλμοκαλλυντικών, εκ νέου, γεννήθηκε από τις συνθήκες της σύγχρονης ζωής, σε περιβαλλοντικό, αλλά και ψυχοσυναισθηματικό επίπεδο (stress). Η επίδραση αυτών των παραγόντων υπήρξε αφορμή πολλών και εκτεταμένων κλινικών μελετών. Λόγω του ενδιαφέροντος των ευρημάτων τους, οι έρευνες επεκτάθηκαν μες το χρόνο και συνεχίζονται ακόμη και σήμερα. Τα νέα οφθαλμολογικά στοιχεία παρουσιάζουν επιβαρυντικά για την κατάσταση των ματιών στοιχεία και συγκλίνουν όλο και περισσότερο στην αποδοχή και επιβεβαίωση παλιότερης υπόθεσης και θεωρίας περί οφθαλμογήρανσης. Οι περισσότερες ενοχλήσεις και παθήσεις των ματιών δείχνουν το μεγάλο βαθμό ευαισθησίας τους και σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν προ-ενδείξεις για μελλοντικά οφθαλμικά προβλήματα.
Τα οφθαλμοκαλλυντικά αποτελούνται από μείγμα φιλικών προς τα μάτια ουσιών και από ωφέλιμα και αντιοξειδωτικά συστατικά. Ενισχύουν τις φυσικές λειτουργίες των ματιών, προστατεύουν από μολυσματικούς μικροοργανισμούς και βακτήρια. Παρασκευάζονται από φαρμακευτικές εταιρείες και γνωστοποιούνται στον ΕΟΦ για χρήση οφθαλμοκαλλυντική.
Οι μορφές κυκλοφορίας τους είναι ως δάκρυα-σταγόνες ματιών και ως αντιβακτηριακά μαντηλάκια.
Οφθαλμοκ
Νέμεα (αναβίωση)
Ιστορικό
Το 1974 άρχισε η ανασκαφή του αρχαίου σταδίου της Αρχαίας Νεμέας από την Αμερικανική Αρχαιολογική Σχολή. Ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Berkley, Στήβεν Γ. Μίλλερ, ήταν εκείνος που με την επιμονή του ανέδειξε το αρχαίο στάδιο. Η ανασκαφή ολοκληρώθηκε το 1991 και ξεκίνησε μια πρωτοβουλία για την αναβίωση των Νεμέων αγώνων.
Στις 5 Απριλίου 1995, στο Μουσείο Μπενάκη, έγινε η επίσημη ιδρυτική ανακοίνωση του «Συλλόγου για την Αναβίωση των Νεμέων αγώνων», με σκοπό να αναβιώσει τα Νέμεα ως μια διεθνή αθλητική συνάντηση όχι για τον κατ' επάγγελμα αθλητή αλλά για το μέσο άνθρωπο ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, εθνικότητας, γλώσσας ή θρησκείας. Σήμερα ο Σύλλογος έχει περισσότερα από 2200 μέλη σε όλο τον κόσμο.
Τα σύγχρονα Νέμεα καθιερώθηκε να διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια στο αρχαίο στάδιο της Νεμέας, το οποίο είναι το πιο καλοδιατηρημένο του αρχαίου κόσμου. Ξεκίνησαν το 1996 και διεξήχθησαν κανονικά το 2000, 2004 και 2008.
Ως τώρα έχουν συμμετάσχει περισσότεροι από 1800 άνθρωποι από 45 χώρες, ηλικίας από 5 ως 97 ετών! Εκτός από τα αγωνίσματα δίνονται παραστάσεις θεάτρου, μουσικής και χορού. Στις πλαγιές του σταδίου κάθονται οικογένειες που συμμετέχουν στην εορτή μαζί με τους αθλητές.
Στους αγώνες δεν καταγράφονται ρεκόρ ούτε απονέμονται μετάλλια. Οι συμμετέχοντες αγωνίζονται ξυπόλυτοι, σε αγώνες δρόμου φορώντας μόνο ένα λευκό χιτώνα στο αρχαίο αποδυτήριο και είναι χωρισμένοι ανά φύλο και ηλικία. Μπαίνουν στο στάδιο από την αρχαία θολωτή είσοδο και εκκινούν από τη λίθινη αφετηρία με τη βοήθεια του αρχαίου μηχανισμού εκκίνησης.
Όπως στην αρχαιότητα, οι νικητές δένουν μια κορδέλα στο κεφάλι και λαμβάνουν ένα κλαδί φοίνικα. Στο τέλος της ημέρας στεφανώνονται με ένα στεφάνι αγριοσέλινου, σύμβολο του εφήμερου χαρακτήρα της νίκης.
Επίσης, δεν επιτρέπεται η εμπορευματοποίηση των εκδηλώσεων και δεν υπάρχουν χορηγοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κορινθία Κατηγορία:Νέμεα
Μπορσουνλού (Γκορανμπόι)
Το Μπορσουνλού είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Γκορανμπόι του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 3,348. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Μπορσουνλού και Καζαχλάρ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκορανμπόι
Νίκος Μάθεσης
Ο Νίκος Μάθεσης ή «Τρελάκιας» (1907 – 27 Απριλίου 1975) ήταν Έλληνας στιχουργός του ρεμπέτικου τραγουδιού. Θεωρείται ως ένας από τους πρωτοπόρους στιχουργούς του ρεμπέτικου και αξιόλογη συνεισφορά και καλλιτεχνική αξία. Στην εποχή της ακμής του ρεμπέτικου, έδρασε ως σκληρός, βίαιος μάγκας στους ημιπαράνομους χώρους του Πειραιά, στον υπόκοσμο και τον κόσμο των ρεμπέτηδων.
Βιογραφία
Ο Νίκος Μάθεσης γεννήθηκε στη Σαλαμίνα το 1907. Περί το 1916-1917 η οικογένειά του μετακινήθηκε στον Πειραιά, στην περιοχή του Αγίου Νικολάου, στο Τελωνείο. Καθώς ο πατέρας του, Γιώργος Μάθεσης, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους ιχθυεμπόρους της Κεντρικής Ψαραγοράς του Πειραιά, το 1922 ο Νίκος Μάθεσης άρχισε να εργάζεται σε αυτή, σε ηλικία 15 ετών. Από εκεί μπήκε, αργότερα, στην πιάτσα του Πειραιά. Στον σκληρό εκείνο κόσμο, που ο ίδιος ο Μάθεσης χαρακτήρισε κόλαση, και όπου κάθε μέρα γίνονταν φόνοι, θέλησε και πέτυχε να γίνει πρωτοπαλλήκαρο και νταής. Στη διάρκεια του μεσοπολέμου, όλοι οι κουτσαβάκηδες κι οι νταήδες τον υπολόγιζαν και έγινε πασίγνωστος μάγκας, με το ψευδώνυμο Νίκος Τρελάκιας. Το 1938 διέπραξε και φόνο, όταν ευρισκόμενος σε άμυνα, σκότωσε τον Στρίγκλα, γνωστό και επίφοβο μάγκα της Φρεαττύδας.
Τα τραγούδια του Μάθεση θεωρούνται από τα πιο αντιπροσωπευτικά εκείνης της περιόδου. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Γιάννη Παπαϊωάννου, τον Σταύρο Τζουανάκο και τον Βασίλη Τσιτσάνη. Το τραγούδι του Τσιτσάνη «Σε διώξαν απ’ την Κοκκινιά» (1950), σε στίχους του Μάθεση, ήταν μεγάλη επιτυχία της εποχής. Μετά τον θάνατό του ηχογραφήθηκε το ανέκδοτο τραγούδι του «Ένας λεβέντης έσβησε», το οποίο είχε γράψει για τον θάνατο του Άρη Βελουχιώτη, από τον Γιώργο Νταλάρα, στον δίσκο «Τα ρεμπέτικα της κατοχής» (1980).
Το 2004 εκδόθηκε βιβλίο του στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου όπου παρατίθεται συνέντευξη που είχε δώσει, το 1972, στον συγγραφέα. Επίσης ο τίτλος του βιβλίου (Να συλληφθεί το ντουμάνι) οφείλεται στον Μάθεση: περιγράφοντας πώς απομάκρυναν τον αργιλέ από τον τεκέ, όταν γινόταν έφοδος της αστυνομίας, χαριτολογώντας ανέφερε πως το μόνο που απέμενε να συλλάβουν ήταν το ντουμάνι (καπνός) από το χασίς.
Τραγούδια
Μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια του Νίκου Μάθεση είναι τα παρακάτω:
Λαίδη Γκοντάιβα
Η Λαίδη Γκοντάιβα (Lady Godiva, ; - 1067) ήταν ευγενής αγγλοσαξονικής καταγωγής, γνωστή για τη θρυλική έφιππη εμφάνισή της στους δρόμους του Κόβεντρυ στο Γουέστ Μίντλαντς. Ήταν σύζυγος του Λεόφρικ (Leofric), κόμη της Μερκίας (11ος αι.), με τον οποίο ίδρυσε ένα μοναστήρι στο Κόβεντρυ.
Ο χρονικογράφος Φλόρενς του Γούστερ (πέθανε το 1118) αναφέρει με σεβασμό τον Λεόφρικ και την Γκοντάιβα, αλλά δεν κάνει λόγο για τη θρυλική εμφάνισή της. Η αρχαιότερη καταγραφή του περιστατικού βρίσκεται στα «Χρονικά» (Chronica) του χρονικογράφου Ρότζερ του Ουέντοβερ. Αναφέρει ότι ο σύζυγός της Λεόφρικ, απηυδισμένος από τις ικεσίες της, με τις οποίες του ζητούσε να μειώσει τους βαρείς φόρους που είχε επιβάλλει στους πολίτες του Κόβεντρυ, της δήλωσε ότι θα ικανοποιούσε την επιθυμία της, αν ολόγυμνη πάνω στο άλογό της περνούσε από την πολυσύχναστη αγορά της πόλης.
Η Γκοντάιβα αποδέχτηκε την πρόταση του άντρα της και, με τα μαλλιά της μόνο να καλύπτουν το γυμνό κορμί της, περιδιάβηκε τους δρόμους του Κόβεντρυ. Ο Ράναλφ Χίτζεν (πέθανε το 1364) λέει στο «Πολυχρονικό» του, ότι η γυμνή εμφάνιση της Γκοντάιβα είχε ως αποτέλεσμα να απαλλάξει ο Λεόφρικ την πόλη από όλους τους φόρους. Μεταγενέστερο χρονικό αναφέρει ότι η Γκοντάιβα είχε ζητήσει από τους κατοίκους της πόλης να μείνουν στα σπίτια τους την ώρα που θα γυρνούσε γυμνή στην πόλη.
Από ευγνωμοσύνη για την πράξη της αυτή, όλοι οι κάτοικοι κλειδώθηκαν στα σπίτια τους την καθορισμένη ώρα και μόνο ένας ράφτης, ο Τομ, την παρακολουθούσε κρυφά από το παράθυρό του. Ο Πήπινγκ Τομ (Peeping Tom) έγινε από τότε συνώνυμο του ηδονοβλεψία. Η ιστορία του ράφτη έγινε μέρος του θρύλου κατά το 17ο αιώνα, όπου σύμφωνα με τις περισσότερες περιγραφές, για τιμωρία, τυφλώνεται επιτόπου.
Η Λαίδη Γκοντάιβα πέθανε γύρω στο 1080 και σύμφωνα με το «Χρονικό του Έβεσαμ» τάφηκε στην Εκκλησία της Αγίας Τριάδας στο Έβεσαμ, που δεν υπάρχει σήμερα. Υποστηρίζεται όμως και η άποψη ότι είχε ταφεί μαζί με το σύζυγό της στην πόλη του Κόβεντρυ. Σήμερα, ένας περίτεχνος έφιππος ανδριάντας της γυμνής Γκοντάιβα, έργο του Σκώτου γλύπτη William Reid Dick (1879 – 1961), κοσμεί από το 1949 την πόλη.
Πηγές
Κατηγορία:Αγγλική μυθολογία
Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ (22 Φεβρουαρίου 1939 - 21 Ιανουαρίου 2020) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια.
Βίος
Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ γεννήθηκε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1939. Γονείς της ήταν οι Γιάννης Αγγελάκης και Ελένη Σταμάτη. Ήταν πνευματική κόρη του Νίκου Καζαντζάκη, που διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον πατέρα της. Μόλις στα 17 της χρόνια δημοσίευσε στο περιοδικό Καινούργια εποχή το ποίημα της «Μοναξιά» μετά από παρότρυνση του Νίκου Καζαντζάκη, ο οποίος έστειλε γράμμα στον Γιάννη Γουδέλη, τον διευθυντή της Καινούργιας εποχής γράφοντας: «Παρακαλώ, δημοσιεύστε αυτό το ποίημα, το έχει γράψει μία κοπέλα που δεν έχει βγάλει ακόμα το γυμνάσιο. Είναι το ωραιότερο ποίημα που διάβασα ποτέ!». Από τότε άνοιξε ο δρόμος για την ενασχόληση της με την ποίηση και τη μετάφραση. Άρθρα για την ποίηση και την μετάφραση της ποίησης έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες. Το έργο της έχει μεταφραστεί σε περισσότερες των δέκα γλωσσών και ποιήματα της εμπεριέχονται σε λογοτεχνικές ανθολογίες. Αρχή και τέλος για εκείνη η ποίηση του Καβάφη. Σπούδασε ξένες γλώσσες στην Αθήνα, τη Γαλλία και την Ελβετία. Ήταν διπλωματούχος μεταφράστρια-διερμηνέας. Είχε μεταφράσει, μεταξύ άλλων, Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς Μαγιακόβσκι, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ κ.ά. Η ποίησή της διακρίνεται από μια έντονη καταφυγή σε φανταστικές χώρες. Το 2014 συμμετείχε στην ταινία Μητριαρχία. Απεβίωσε στις 21 Ιανουαρίου 2020.
Διακρίσεις
Το 1962 τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο Ποίησης της πόλης της Γενεύης (Prix Hensch). Το 1985 τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Έχει δώσει διαλέξεις και διάβασε ποιήματά της σε Πανεπιστήμια των ΗΠΑ και Καναδά (Harvard, Cornell, Darmouth, N.Y.State, Princeton, Columbia κ.α.) Το 2000 τιμήθηκε με το βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη (Ακαδημία Αθηνών). Το 2014 βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου της.
Το έργο της
Πρωτοδημοσίευσε στην Καινούργια εποχή το 1956. Έργα της είναι:
Παρατηρήσεις
Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ λειτούργησε από την πρώτη της ποιητική συλλογή ως «προπομπός της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς (της λεγόμενης γενιάς της αμφισβήτησης)». Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα της ποιητικής της είναι η «σωματικότητα των αισθημάτων και η κατάφαση στη μοναξιά ως του βαθύτερου γνωρίσματος της ύπαρξης», ενώ στα πιο πρόσφατα έργα της η έμφαση δίνεται στις αυτοβιογραφικές αναφορές και σε έναν εσωτερικό διάλογο με τον θάνατο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Howaldtswerke-Deutsche Werft
Η Howaldtswerke-Deutsche Werft GmbH (HDW) στο Κίελο, από το 2012 υπό την ονομασία ThyssenKrupp Marine Systems GmbH (TKMS) είναι ιστορική εταιρεία και το μεγαλύτερο γερμανικό ναυπηγείο. Χρονολογείται από την ίδρυση ενός χυτηρίου σιδήρου και κατασκευής λέβητα ατμού το 1838.
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας Κατηγορία:Ναυπηγεία
Peugeot 404
Το Peugeot 404 ήταν μεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot, από τις 10 Μαΐου 1960 έως τον Μάιο του 1975 στη Γαλλία, αν και η παραγωγή της έκδοσης pick-up (που είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά στην αγορά μόλις τον Ιούλιο του 1967) συνεχίστηκε στο ίδιο εργοστάσιο έως τον Οκτώβριο του 1978. Συνολικά παρήχθησαν 1.847.568 αντίτυπα όλων των εκδοχών του 404 στη Γαλλία, ενώ υπήρξε συναρμολόγηση και σε εργοστάσια άλλων ηπείρων, ιδίως σε κάποια κράτη της Αφρικής. Σε παγκόσμια κλίμακα, η λήξη της παραγωγής έλαβε χώρα μόλις το 1989 στην Κένυα, αν και κάποιες άλλες πηγές αναφέρουν ως χρονολογία οριστικής λήξης το 1991 στο ίδιο εργοστάσιο, με συνολικά 2.885.374 αντίτυπα σειράς 404 να έχουν κατασκευαστεί παγκοσμίως.