cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Απουλήιος
Βιογραφία
Η κύρια κατηγορία της γοητείας κατά της Πουντεντίλας ήταν μάλλον γελοία και ο Απουλήιος απάντησε εύκολα: «Εκπλήσεσθε για το γεγονός ότι μια γυναίκα παντρεύεται μετά από 13 χρόνια χηρείας, αλλά η πραγματική απορία είναι γιατί έμεινε ανύπανδρη τόσο καιρό. Προσποιείστε λέγοντας ότι μόνο η μαγεία θα μπορούσε να ωθήσει μια χήρα στα χρόνια της να παντρευτεί έναν νέο άνδρα, αλλά αυτή είναι ακριβώς η περίπτωση για την οποία η μαγεία θα ήταν περιττή. Προφανώς ο Απουλήιος αθωώθηκε, αλλά την ίδια στιγμή χάθηκαν και τα ίχνη του. Ήλθε και πάλι στο προσκήνιο αργότερα στην Καρχηδόνα, όπου έλαβε το ανώτατο ιερατικό αξίωμα sacerdos provinciae, ιδρύοντας μάλιστα και αγώνες (iudi sacerdotates).
Πολυγραφότατος ως συγγραφέας και διάσημος ως ρήτωρ, ο Απουλήιος εμφανιζόταν συχνά δημόσια, με αποτέλεσμα να εγερθούν αγάλματα προς τιμήν του τόσο στην Καρχηδόνα, όσο και σε άλλες πόλεις. Εκτός από ιερέας του Ασκληπιού, του θεού της Ιατρικής, έγινε και ιερέας της Ίσιδας και του Όσιρι εξαιτίας της μεγάλης του αγάπης προς την αιγυπτιακή θεά, ορατή στο έργο του Χρυσός Γάιδαρος. Ο Λακτάντιος γράφει ότι οι πρώιμοι παγανιστές διανοητές θεωρούσαν τον Απουλήιο μέγα θαυματουργό και του απέδιδαν θαύματα ίσα ή μεγαλύτερα από εκείνα του Χριστού. Μια γενιά αργότερα ο Αυγουστίνος απορούσε αν ο Χρυσός Γάιδαρος αναφερόταν σε πραγματικά γεγονότα ή ήταν απλά ένα παραμύθι.
Τα έργα του
Από τα πολλά έργα του Απουλήιου μόνο τέσσερα θεωρούνται αδιαμφισβήτητα δικά του: το De Magia [Περί της Μαγείας] (επίσης γνωστό ως Απολογία) και το διάσημο διήγημά του Asinus Aureus [Ο Χρυσός Γάιδαρος] (ή Μεταμορφώσεις, βιβλία 11). Επίσης θεωρείται δικό του το De deo Socratis, (Ο Θεός του Σωκράτη), που δέχθηκε την επίθεση του Αγ. Αυγουστίνου και το Florida [Ανθηρά], ανθολογία των λόγων που εκφώνησε περιερχόμενος τις διάφορες πόλεις. Δύο άλλα έργα που η απόδοσή τους στον Απουλήιο αμφισβητείται είναι τα De Dogma Platonis [Περί του Δόγματος του Πλάτωνος] και De Mundo Liber [Περί Κόσμου], μια μετάφραση της ελληνικής πραγματείας Περì Κόσμου που αποδίδεται στον Αριστοτέλη. Έργα που λέγεται ότι γράφτηκαν από τον Απουλήιο, αλλά δε διασώζονται είναι τα De arboribus (Περί των δένδρων), De medicinalibus (Περί των φαρμακών); De proverbiis (Περί των παροιμιών), De republica (Περί της δημοκρατίας); Epitome historiarum (Επιτομή ιστοριών), Eroticus (Ερωτικός), Hermagoras, (Ερμαγόρας), Ludicra (Παίγνια), Phaedo, μετάφραση του πλατωνικού διαλόγου περί της αθανασίας της ψυχής και Quaestiones conviviales (Ζητήματα εορταστικά).
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρωμαίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς Κατηγορία:Ρωμαίοι ρήτορες Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Άνω Σαλμενίκο Αχαΐας
Το Άνω Σαλμενίκο είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας και αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Σαλμενίκου.
Γιάννης Κωνσταντόπουλος
Ο Γιάννης Κωνσταντόπουλος (πέθανε στις 9 Ιουνίου 2021) ήταν Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τα Χανάκια Ηλείας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στον Πύργο Ηλείας. Υπήρξε πρόεδρος της νομαρχιακής επιτροπής Νέας Δημοκρατίας, υποψήφιος βουλευτής με αυτή καθώς και πρόεδρος του Μανωλοπούλειου Νοσοκομείου. Στις βουλευτικές εκλογές Μαΐου 2012 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας με το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Απεβίωσε στις 9 Ιουνίου 2021. Ήταν παντρεμένος και κατέλιπε τη σύζυγό του και δύο παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες
Μάρια Μπαλτσερκιεβιτσούβνα
Η Μάρια Μπαλτσερκιεβιτσούβνα (πολωνικά: Maria Balcerkiewiczówna) (21 Δεκεμβρίου 1903, Βαρσοβία - 11 Φεβρουαρίου 1975, Λονδίνο) ήταν Πολωνή ηθοποιός θεάτρου και κινηματογράφου.
Βιογραφία
Οι γονείς της ήταν η Ζόφια και Καζίμιες Μπαλτσερκιέβιτς. Αποφοίτησε από τη Σχολή Κινηματογράφου Τσ. Ρϊνο-Λούπο το 1921. Αργότερα, έκανε ιδιαίτερα μαθήματα υποκριτικής από τον διάσημο ηθοποιό Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς. Έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός στις 20 Ιουνίου 1922 στο Κωμικό Θέατρο της Βαρσοβίας. Τον Αύγουστο εμφανίστηκε στην επαρχία με τον θίασο αυτού του θεάτρου, π.χ. σε Κάλις, Πιότρκουφ Τριμπουνάλσκι Πουότσκ και Βουοτσουάβεκ. Την ίδια χρονιά εργάστηκε και στο Θέατρο Μάσκα. Τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του επόμενου έτους, μαζί με την ομάδα του Κάρολ Αντβεντόβιτς, έπαιξε, μεταξύ άλλων, στο Βουοτσουάβεκ και στο Τσιεχοτσίνεκ. Τη σεζόν 1923/24, αρραβωνιασμένη με τον Άρνολντ Σίφμαν, έπαιξε στις σκηνές των θεάτρων Polski, Mały και Komedia, και τη σεζόν 1924/25 των θεάτρων Polski και Mały. Τον Οκτώβριο του 1924, μαζί με τους ηθοποιούς του Ποικίλου Θεάτρου της Βαρσοβίας, έπαιξε στο Κάλις και στο Πουότσκ. Την επόμενη σεζόν, ήταν στο σύνολο του Θεάτρου Βόιτσεχ Μπογκουσουάφσκι και από τη σεζόν 1926/27 έπαιζε στο Θέατρο Πόλης. Το φθινόπωρο του 1926, προσκλήθηκε σε παραστάσεις στο Δημοτικό Θέατρο του Τόρουν.
Το 1927 ηχογράφησε άλμπουμ με απαγγελίες λογοτεχνικών έργων για τη δισκογραφική εταιρεία Syrena.
Παράλληλα, εμφανίστηκε και στη μεγάλη οθόνη, παίζοντας σε πολλές μεγάλου μήκους ταινίες. Ήταν επίσης γνωστή ως αναγνώστρια και μεταφράστρια (ήξερε 9 γλώσσες).
Εκτός από την υποκριτική, ασχολήθηκε και με την κολύμβηση, καθώς ανήκε στον Ακαδημαϊκό Αθλητικό Όμιλο.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου βρέθηκε στο Λονδίνο, όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Ανήκε στους μετανάστες της Ένωσης Πολωνών Καλλιτεχνών Σκηνής, αλλά εμφανιζόταν στη σκηνή περιστασιακά. Λόγω δύσκολων οικονομικών συνθηκών ασχολήθηκε με τη μετάφραση για αγγλική εταιρεία εξαγωγής γούνας. Συνεργάστηκε επίσης με το «Times Literary Supplement».
Οουάβα
Η Οουάβα (πολωνικά: Oława, γερμανικά: Ohlau) είναι ιστορική πόλη στη νοτιοδυτική Πολωνία. Βρίσκεται στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας (τα έτη 1975-1998 ανήκε στο πρώην Βοεβοδάτο Βρότσουαφ), εντός της μητροπολιτικής περιοχής του Βρότσουαφ. Είναι η έδρα του Πόβιατ Οουάβα και της μικρότερης διοικητικής περιοχής, Γκμίνα Οουάβα (αν και δεν είναι μέρος της επικράτειας της τελευταίας, καθώς η πόλη είναι από μόνη της μια αστική γκμίνα). Ο πληθυσμός της πόλης είναι 32.997 κάτοικοι (2021).
Ιστορία
Η Οουάβα άρχισε να αναπτύσσεται κατά τον 11ο ή στις αρχές του 12ου αιώνα σε μια τοποθεσία που προστατεύεται από τους ποταμούς Όντερ και Οουάβα, όταν αποτελούσε μέρος του βασιλείου της Πολωνίας του Οίκου των Πιαστ. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά ως Oloua σε ένα έγγραφο του 1149 που επιβεβαίωσε τη δωρεά του Πιοτρ Βουοστόβιτς στο μοναστήρι του Αγίου Βικεντίου στο Βρότσουαφ. Το 1206, η Οουάβα έγινε μια από τις κατοικημένες πόλεις των δούκων του Οίκου των Πιαστ-Σιλεσίας, η οποία έλαβε επίσης καθεστώς πόλης το 1234. Ως αποτέλεσμα του κατακερματισμού της Πολωνίας, η Οουάβα κατά καιρούς αποτελούσε μέρος των δουκάτων της Σιλεσίας, της Λεγκνίτσα και του Μπζεγκ. αριστερά|μικρογραφία| Το [[Κάστρο της Οουάβα τον 18ο αιώνα]] Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, η Οουάβα καταστράφηκε πλήρως τρεις φορές. Το 1241 καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της πρώτης μογγολικής εισβολής στην Πολωνία, το 1448 από τους Χουσιτες, και πάλι το 1634 κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου. Αφού ο Πολωνός Βασιλιάς Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του στη Σιλεσία με το συμβόλαιο του Τρέντσιν το 1335, η Σιλεσία έγινε μέχρι το 1806 μέρος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ως βοημικό φέουδο, αν και η πόλη παρέμεινε υπό την κυριαρχία του πολωνικού Οίκου των Πιαστ ως μέρος του Δουκάτου της Λεγκνίτσα έως το 1675. Το 1526, όταν ο Οίκος των Αψβούργων κέρδισε το στέμμα της Βοημίας, η Σιλεσία τέθηκε υπό αυστριακή κυριαρχία. Το 1527, η μεταρρυθμιστική υψηλή γερμανική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε και με αυτήν αναφέρεται η πρώτη χρήση της έκδοσης του ονόματος της πόλης, Ohlau. Μετά το θάνατο του τελευταίου δούκα των Πιαστ-Σιλεσίας Γεώργιου Γουλιέλμου της Λεγκνίτσα το 1675, η Οουάβα έπαψε να είναι πόλη κατοικίας. Παρά την πολιτική επιρροή των Αψβούργων, τον 17ο αιώνα, η πόλη εξακολουθούσε να αποτελεί μέρος του εδάφους που κυριαρχούταν από την πολωνική γλώσσα. Η Οουάβα βρέθηκε ξανά υπό την πολωνική κυριαρχία, όταν ο Πολωνός Πρίγκιπας Ιάκωβος Λουδοβίκος Σομπιέσκι, γιος του Βασιλιά Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι, έγινε δούκας της Οουάβα στα έτη 1691-1737. Μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της Σιλεσίας, η πόλη έγινε μέρος του Βασιλείου της Πρωσίας το 1742.
Ο 18ος και ο 19ος αιώνας ήταν μια περίοδος οικονομικής ανάπτυξης και η Οουάβα (τότε ως Όχλαου) έγινε γνωστή ως κέντρο καλλιέργειας καπνού. Οι εθνοτικές πολωνικές παραδόσεις και ο πληθυσμός παρέμειναν επίσης ισχυροί στην περιοχή, με μεγάλη εισροή ανθρώπων από την κοντινή Πολωνία του Συνεδρίου. Το 1842 άνοιξε μια σιδηροδρομική σύνδεση μεταξύ Όχλαου και Βρότσουαφ, η πρώτη στη Σιλεσία. Οι Πολωνοί διακίνησαν λαθραία μεγάλες ποσότητες πυρίτιδας μέσω της πόλης στο ρωσικό διαμελισμό της Πολωνίας κατά την Ιανουαριανή Εξέγερση το 1863.
Η ιστορική πόλη Όχλαου δεν υπέστη ζημιά κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ωστόσο, στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, περίπου το 60% των κτιρίων καταστράφηκαν. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1939, ένα πολωνικό βομβαρδιστικό-αναγνωριστικό αεροπλάνο πολέμου βομβάρδισε ένα γερμανικό εργοστάσιο εντός της πόλης στην πρώτη επίθεση στη γερμανική επικράτεια μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία και το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου την προηγούμενη ημέρα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι Γερμανοί δημιούργησαν και χρησιμοποίησαν δύο υποστρατόπεδα εργασίας του στρατοπέδου αιχμαλώτων πολέμου Stalag VIII-B/344 στην πόλη. Μετά την ήττα της Ναζιστικής Γερμανίας στον πόλεμο, η πόλη έγινε ξανά μέρος της Πολωνίας. Η Οουάβα έγινε επίσης μια πόλη φρουράς της Βόρειας Ομάδας Ενόπλων Δυνάμεων του Κόκκινου Στρατού και παρέμεινε έτσι μέχρι το 1992. μικρογραφία|220x220εσ| Δημαρχείο στην Οουάβα
Οικονομία
Η Οουάβα είναι το κέντρο της βιομηχανίας και της παραγωγής στο Πόβιατ Οουάβα. Οι βιομηχανίες της πόλης περιλαμβάνουν την παραγωγή ηλεκτρονικών (συγκεκριμένα Electrolux Poland και Nardi Appliances), επίπλων και ανταλλακτικών αυτοκινήτων.
Αθλητισμός
Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η Μότο Γελτς Οουάβα. Αγωνίζεται στις κατώτερες κατηγορίες. μικρογραφία| Κτίριο μητρώου
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Ουάβα είναι αδελφοποιημένη με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Κάτω Σιλεσίας Κατηγορία:Πόβιατ Οουάβα
Βαχτάνγκ του Αράγκβι
Ο Βαχτάνγκ ο Καλός, ვახტანგ კარგი, (1738 ή 1742 – 1 Φεβρουαρίου 1756 ή 1760 ) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) από τον Οίκο Μπαγκρατιόνι. Ήταν το πρώτο παιδί και ο μεγαλύτερος γιος τού Ηρακλή Β΄, τότε πρίγκιπα τού Καχέτι, που γεννήθηκε από τον πρώτο του γάμο με την Κετεβάν Ορμπελιάνι ή, σύμφωνα με πιο πρόσφατες έρευνες, την Κετεβάν Πχεΐτζε.
Βιογραφία
Ο Βαχτάνγκ γεννήθηκε την εποχή, που η ανατολική Γεωργία ανακαταλήφθηκε από τον επεκτεινόμενο ηγεμόνα τού Ιράν Ναντέρ σαχ από την Οθωμανική αυτοκρατορία (που είχε πριν την ανατολική Γεωργία) και οι ιθαγενείς μοναρχίες και στα δύο βασίλεια της Γεωργίας, Κάρτλι (κεντρικά) και Καχέτι (δυτικά), ήταν ακόμη αδρανείς. Το 1744, ο Nαντέρ σαχ αναγνώρισε τον Ηρακλή Β΄ και τον πατέρα του Tεϊμουράζ Β΄ ως βασιλείς τού Kαχέτι και του Kάρτλι, αντίστοιχα. Έτσι, ο Βαχτάνγκ έγινε κληρονομικός διάδοχος τού θρόνου τού Καχέτι. Επιπλέον, το 1747, ο παππούς του Τεϊμουράζ Β΄ παραχώρησε στον Βαχτάνγκ το φέουδο του Αράγκβι, ο κληρονομικός δούκας (eristavi) τού οποίου Μπεζάν, δολοφονήθηκε από τους επαναστάτες αγρότες το 1743. Στο εξής, το δουκάτο τού Αράγκβι πέρασε στην κατοχή της βασιλικής οικογένειας. Καθώς ο Βαχτάνγκ ήταν ακόμη ανήλικος, το δουκάτο διοικούνταν για λογαριασμό του από τον πρίγκιπα Τζιμσέρ Τσολοκασβίλι, ο οποίος έπρεπε να αντιμετωπίσει μία εξέγερση αγροτών και τις επιδρομές από το Νταγκεστάν. Αργότερα, μετά το πρόωρο τέλος τού Βαχτάνγκ από ευλογιά στην Τιφλίδα, το Αράγκβι παραχωρήθηκε στον ετεροθαλή αδελφό του, Λέβαν.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Sonic CD
Το Sonic the Hedgehog CD είναι ένα παιχνίδι πλατφόρμας του 1993 για το Sega CD. Η ιστορία ακολουθεί τον Sonic the Hedgehog καθώς προσπαθεί να σώσει ένα εξωγήινο σώμα, το Little Planet, από το Doctor Robotnik. όπως ένα παιχνίδι πλατφόρμας της σειράς Sonic the Hedgehog, ο Sonic τρέχει και πηδάει σε διάφορα θεματικά επίπεδα, συλλέγοντας δαχτυλίδια και νικώντας ρομπότ. Το Sonic CD διακρίνεται από τα άλλα παιχνίδια Sonic από τη δυνατότητα ταξιδιού στο χρόνο, βασική πτυχή της ιστορίας και του παιχνιδιού. Ταξιδεύοντας στο χρόνο, οι παίκτες μπορούν να έχουν πρόσβαση σε διαφορετικές εκδόσεις των σταδίων, με εναλλακτικές διατάξεις, μουσική και γραφικά.
Το κορυφαίο παιχνίδι του Sega CD, το Sonic CD σχεδιάστηκε ως μια βελτιωμένη έκδοση του Sonic the Hedgehog 2, αλλά επανεπεξεργάστηκε μετά από της λίγες πωλήσεις του Sonic 2 στην Ιαπωνία. Ο συν-δημιουργός του Sonic, Naoto Ohshima σκηνοθέτησε και οι προγραμματιστές της Sega σχεδίασαν το παιχνίδι για να αναδείξουν τις τεχνικές δυνατότητες του Sega CD. Το παιχνίδι διαθέτει τα ντεμπούτα των Amy Rose και Metal Sonic και περιλαμβάνει κινούμενα cutscenes που παράγονται από την Toei Animation. Δύο ηχητικά κομμάτια συντάχθηκαν για το παιχνίδι: το αρχικό σκορ συντέθηκε από τους Naofumi Hataya και Masafumi Ogata, ενώ το σκορ της Βόρειας Αμερικής συντάχθηκε από μέλη του Sega Technical Institute.
Το Sonic CD ονομάζεται συχνά ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της σειράς Sonic και του είδους παιχνιδιών πλατφόρμας. Οι σχολιαστές επαίνεσαν το εξαιρετικό του μέγεθος, τη μουσική και τη δυνατότητα ταξιδιού στο χρόνο, αν και ορισμένοι πίστευαν ότι το παιχνίδι δεν χρησιμοποίησε πλήρως τις δυνατότητες του Sega CD. Πούλησε πάνω από 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα, καθιστώντας το το best-seller του Sega CD. Το παιχνίδι μεταφέρθηκε στα Windows ως μέρος της μάρκας Sega PC το 1996 και στο PlayStation 2 και το GameCube ως μέρος της Sonic Gems Collection το 2005. Μια remastered έκδοση, που αναπτύχθηκε από τον Christian Whitehead χρησιμοποιώντας το Retro Engine, κυκλοφόρησε για διάφορες πλατφόρμες και κινητές συσκευές το 2011.
Παιχνίδι
Το Sonic CD είναι ένα παιχνίδι πλατφόρμας πλευρικής κύλισης παρόμοιο με το αρχικό Sonic the Hedgehog. Οι παίκτες ελέγχουν τον Sonic the Hedgehog καθώς προσπαθεί να σταματήσει τον εχθρό του δόκτορ Robotnik από το να αποκτήσει τις μαγικές Time Stones και να κατακτήσει το Little Planet. Όπως και τα προηγούμενα παιχνίδια, ο Sonic μπορεί να καταστρέψει εχθρούς και αντικείμενα (όπως ορισμένους τοίχους και οθόνες τηλεόρασης που περιέχουν power-ups ) κυλώντας σε μια μπάλα και συλλέγει δαχτυλίδια ως μορφή υγείας. Ο Sonic μπορεί επίσης να εκτελέσει ένα "spin dash" και ένα "super peel-out" που μπορούν να αυξήσουν την ταχύτητά του. Το παιχνίδι χωρίζεται σε επτά επίπεδα που ονομάζονται γύροι. κάθε γύρος χωρίζεται σε τρεις ζώνες, η τρίτη εκ των οποίων καταλήγει σε μια μάχη αφεντικού με τον Ρομπότνικ. Οι παίκτες ξεκινούν με τρεις ζωές, οι οποίες χάνονται όταν υποστούν οποιοδήποτε είδος ζημιάς χωρίς δαχτυλίδια στην κατοχή τους. Η απώλεια όλων των ζωών έχει ως αποτέλεσμα ένα Game Over.
Το Sonic CD διαφοροποιείται από άλλα παιχνίδια Sonic μέσω του ταξιδιού του χρόνου, το οποίο επιτρέπει στους παίκτες να έχουν πρόσβαση σε διαφορετικές εκδόσεις των σταδίων που έχουν οριστεί στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον. ο Sonic ξεκινά τις δύο πρώτες ζώνες στο παρόν και μπορεί να ταξιδέψει στο χρόνο χτυπώντας πινακίδες με την ένδειξη "παρελθόν" ή "μέλλον" και διατηρώντας την ταχύτητα του για αρκετά δευτερόλεπτα. Από προεπιλογή, τα μελλοντικά στάδια απεικονίζουν την παραμέληση και παρακμή μετά την κατάκτηση του Little Planet από τον Robotnik. Οι παίκτες ενθαρρύνονται να μετατρέψουν κάθε ζώνη σε "καλό μέλλον", με φωτεινά χρώματα, χωρίς εχθρούς και λίγα εμπόδια. Για να επιτύχουν ένα καλό μέλλον σε κάθε ζώνη, οι παίκτες πρέπει να ταξιδέψουν στο παρελθόν - ένα πρωτόγονο, κατάφυτο τοπίο - και να καταστρέψουν έναν κρυφό μεταφορέα όπου γεννήθηκαν τα εχθρικά ρομπότ. Η επίτευξη ενός καλού μέλλοντος σε κάθε ζώνη ξεκλειδώνει το καλύτερο δυνατό τέλος. Η τρίτη ζώνη καθορίζεται πάντα στο μέλλον, το μέλλον της εξαρτάται από το εάν ο παίκτης κατέστρεψε και τους δύο μεταφορείς.
Ολοκληρώνοντας ένα επίπεδο με περισσότερους από 50 δακτυλίους, ο Sonic μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση σε ένα σπέσιαλ στάδιο, στο οποίο πρέπει να καταστρέψει έξι UFO σε ένα ψευδο-τρισδιάστατο περιβάλλον εντός ενός χρονικού ορίου. Ο χρόνος μειώνεται γρήγορα εάν ο παίκτης τρέχει μέσα από νερό, αν και ένα ειδικό UFO που εμφανίζεται όταν τελειώνει ο χρόνος δίνει επιπλέον χρόνο εάν καταστραφεί. Εάν ο παίκτης καταστρέψει όλα τα UFO πριν τελειώσει ο χρόνος, κερδίζουν ένα Time Stone. Η συλλογή και των επτά δημιουργεί αυτόματα ένα καλό μέλλον σε κάθε ζώνη και ξεκλειδώνει το καλύτερο τέλος. Το παιχνίδι διαθέτει επίσης μια λειτουργία επίθεσης χρόνου, όπου οι παίκτες μπορούν να επαναλάβουν τα ολοκληρωμένα επίπεδα στον ταχύτερο δυνατό χρόνο, το "DA Garden", όπου οι παίκτες μπορούν να ακούσουν τη μουσική των ολοκληρωμένων ζωνών και μια "Οπτική λειτουργία", όπου οι παίκτες μπορούν να δουν τα κινούμενα σχέδια έναρξης και λήξης. Το παιχνίδι περιλαμβάνει επίσης μια δυνατότητα αποθήκευσης, η οποία χρησιμοποιεί την εφεδρική μνήμη του Sega CD.
Πλοκή
Το παιχνίδι Βρίσκεται ανάμεσα στο Sonic the Hedgehog (1991) και το Sonic the Hedgehog 2 (1992), το Sonic CD ανοίγει με τον Sonic να ταξιδεύει στο Never Lake, όπου ένα εξωγήινο σώμα, Little Planet, εμφανίζεται τον τελευταίο μήνα κάθε έτους. Η Νέμεσις του Sonic ο Δρ Ρομπότνικ έδεσε τον πλανήτη σε ένα βουνό και άρχισε να τον μετατρέπει σε ένα τεράστιο φρούριο με τον στρατό του ρομπότ. Ο Robotnik αναζητά τα Time Stones, επτά κοσμήματα ικανά να αλλάξουν το πέρασμα του χρόνου. Ο Sonic ξεκινάει στον πλανήτη, ακολουθούμενη από την ταραγμένη Amy Rose, την αυτοανακηρυγμένη φίλη του. ο Ρομπότνικ στέλνει τον κορυφαίο ρομποτικό ενισχυτή του, τον Metal Sonic, ο οποίος απαγάγει την Amy για να δελεάσει τον Sonic σε κίνδυνο. ο Sonic συγκρούεται με τον Robotnik και τον Metal Sonic και χρησιμοποιεί ταξίδια χρόνου για να σταματήσει το Robotnik.
Αφού αγωνίστηκε και νίκησε τον Metal Sonic στο Stardust Speedway και σώζει την Amy, ο Sonic παλεύει και νικά τον Robotnik στη βάση του. Υπάρχουν δύο τέλη, ανάλογα με το αν ο παίκτης συνέλεξε ή όχι τα Time Stones ή πέτυχε ένα καλό μέλλον σε κάθε επίπεδο. Σε ένα τέλος, το Little Planet επιστρέφει στη σωστή του κατάσταση και φεύγει από το Never Lake. στο άλλο, το Little Planet φεύγει από το Never Lake, αλλά ο Robotnik χρησιμοποιεί το Time Stones για να το ξαναπάρειι και ο παίκτης καλείται να προσπαθήσει ξανά και να ελευθερώσει το Little Planet για πάντα.
Ιστορικό και σύλληψη
Το πρωτότυπο Sonic the Hedgehog (1991) αναπτύχθηκε από την Sonic Team στην Sega. Ήταν μια σημαντική εμπορική επιτυχία και τοποθέτησε την Sega ως τον κύριο αντίπαλο της Nintendo στην αγορά. Ο επικεφαλής προγραμματιστής Yuji Naka, δυσαρεστημένος με τις των αυστηρές εταιρικές πολιτικές της Sega της Ιαπωνίας, μετακόμισε με πολλά μέλη της Sonic Team στις Ηνωμένες Πολιτείες για να αναπτύξει το Sonic the Hedgehog 2 με το Sega Technical Institute (STI). Εν τω μεταξύ, η Sega σχεδίασε να κυκλοφορήσει το πρόσθετο Sega CD για το Genesis, και ήθελε ένα παιχνίδι Sonic που θα έδειχνε τα πιο προηγμένα χαρακτηριστικά του. Ο σχεδιαστής του Sonic, Naoto Ohshima ήταν διευθυντής του Sonic CD ' Το υπόλοιπο της ομάδας περιελάμβανε προσωπικό της Sega που είχε αναπτύξει το The Revenge of Shinobi, το Golden Axe 2 και το Streets of Rage. Η ομάδα δημιούργησε το Sonic CD χρησιμοποιώντας τον αρχικό κωδικό του πρωτότυπου Sonic the Hedgehog ως βάση.
Το παιχνίδι σχεδιάστηκε ως μια βελτιωμένη έκδοση του Sonic 2 για το Sega CD. Σε αυτό το σημείο, ήταν κωδικοποιημένο ως Super Sonic και θα διάθετε επιπλέον επίπεδα, ένα πλήρως ενορχηστρωμένο soundtrack, εφέ sprite-scaling και κινούμενα cutscenes. Οι πενιχρές πωλήσεις του Sonic 2 στην Ιαπωνία και η ομάδα είχε το δικό της όραμα είχε ως αποτέλεσμα την αναδιάρθρωση της έκδοσης. Ο τίτλος του ήταν CD Sonic the Hedgehog πριν μετονομαστεί σε Sonic CD. Ο Ohshima δεν θεωρεί ότι το Sonic CD αποτελεί συνέχεια των δύο προηγούμενων παιχνιδιών Sonic, αν και ο καλλιτέχνης Yasushi Yamaguchi είπε ότι οι παίκτες μπορεί να υποθέσουν ότι η ιστορία του βρίσκεται ανάμεσα στο Sonic the Hedgehog και το Sonic 2.
Σχέδιο
Το Sonic the Hedgehog είχε ισορροπία στην ταχύτητα και την πλατφόρμα. Η STI έχτισε πιο πολύ στην την ταχύτητα με τα επίπεδα του Sonic 2. Ωστόσο, η ομάδα του Ohshima προσπάθησε να επικεντρωθεί στις πτυχές της πλατφόρμας και της εξερεύνησης. Ο Ohshima είπε, "οι ιδέες μας ήταν να κάνουμε τον κόσμο και το σκηνικό μεγαλύτερο και να προσθέσουμε περισσότερη δυνατότητα αναπαραγωγής, οπότε θα ήταν κάτι που θα μπορούσατε να απολαύσετε παίζοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα". Σύμφωνα με τον καλλιτέχνη Kazuyuki Hoshino, επειδή ήταν ένα παιχνίδι για το Sega CD, η ομάδα ήθελε το Sonic CD να ξεχωρίζει σε σύγκριση με τα προηγούμενα παιχνίδια Sonic. Οπτικά, το παιχνίδι σχεδιάστηκε για να μοιάζει με εικόνες CG. Το Sonic sprite στην οθόνη του τίτλου βασίστηκε σε ένα ειδώλιο Sonic από τον Taku Makino που η ομάδα φωτογράφισε και σάρωσε.
Το Sonic CD σηματοδοτεί τα ντεμπούτα των Amy Rose και Metal Sonic, και οι δύο σχεδιάστηκαν από τον Hoshino. Παρόλο που ο Hoshino δημιούργησε τα γραφικά της Amy στο παιχνίδι, πολλά μέλη του προσωπικού συνέβαλαν ιδέες στο σχεδιασμό της. Τα κορδόνια και τα παπούτσια της αντικατοπτρίζουν τις προτιμήσεις του Ohshima, ενώ οι συμπεριφορές της αντικατοπτρίζουν τα χαρακτηριστικά που έψαχνε η Hoshino στις γυναίκες εκείνη την εποχή. Ο Hoshino σχεδίασε τον Metal Sonic ως απάντηση στο Ohshima που θέλει έναν ισχυρό αντίπαλο για το Sonic. Ο Hoshino είχε μια καθαρή εικόνα του Metal Sonic στο μυαλό του από τη στιγμή που ενημερώθηκε και το σχέδιό του εμφανίστηκε μετά από λίγα σκίτσα. Τα γραφικά χαρακτήρων δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας το ιδιόκτητο σύστημα γραφικών της Sega για το Genesis, το "Sega Digitizer MK-III", με ένα πρόγραμμα επεξεργασίας bitmap και animation. Η ομάδα χρησιμοποίησε ως επί το πλείστον το Macintosh IIcis. Τα δεδομένα γραφικών αποθηκεύτηκαν σε δισκέτες 3,5 ιντσών, οι οποίες παραδόθηκαν στον προγραμματιστή για να εργαστούν στο παιχνίδι. Αν και ο Naka δεν ασχολήθηκε άμεσα με το Sonic CD, αντάλλαξε ιδέες σχεδιασμού με τον Ohshima.
Ο Ohshima ανέφερε το Back to the Future ως επιρροή στο ταξίδι στο χρόνο. Οι προγραμματιστές σχεδίασαν τέσσερις παραλλαγές κάθε σταδίου (μία για κάθε χρονική περίοδο). Ο Ohshima ήλπιζε να αλλάξει αμέσως η χρονική περίοδος με 'ενα "sonic boom", αλλά οι προγραμματιστές υποστήριξαν ότι αυτό ήταν αδύνατο και δημιούργησαν μια ακολουθία φόρτωσης. Η Sega δεν πίεσε την ομάδα που ανέπτυξε το Sonic CD όσο και αυτή που ανέπτυξε το Sonic 2. Ο Ohshima το θεώρησε αυτό επειδή το Sonic CD δεν είναι μια αριθμημένη συνέχεια. το θεώρησε αναδημιουργία του αρχικού παιχνιδιού. Τα συνολικά δεδομένα του Sonic CD είναι 21 megabytes (ΜΒ), σε σύγκριση με το Sonic 2 που είναι 1 ΜΒ. Το παιχνίδι περιλαμβάνει κινούμενα cutscenes που παράγονται από την Toei Animation. η ομάδα χρησιμοποίησε μια μορφή που παρείχε ασυμπίεστες εικόνες στον επεξεργαστή οθόνης βίντεο, η οποία επέτρεπε ανώτερα αποτελέσματα σε αντίθεση με τη συμπίεση Cinepak που χρησιμοποιήθηκε για άλλα παιχνίδια Sega CD. Τα σπέσιαλ στάδια διαθέτουν εφέ περιστροφής sprite τύπου 7. Οι χρονικοί περιορισμοί οδήγησαν στην αφαίρεση ενός από τα επίπεδα.
Μουσική
Το ιαπωνικό soundtrack συντέθηκε από τους Naofumi Hataya και Masafumi Ogata, οι οποίοι είχαν συνεργαστεί στην έκδοση 8-bit του <i id="mw_g">Sonic the Hedgehog 2</i>. Το παιχνίδι διαθέτει δύο τραγούδια: "Sonic - You Can Do Anything", που συχνά αναφέρεται ως "Toot Toot Sonic Warrior", που συνέθεσε ο Ogata και γράφτηκε αρχικά για το Sonic the Hedgehog 2 και το "Cosmic Eternity - Believe in Yourself"., που συντάχθηκε από τον Hataya. Και τα δύο τραγουδούνται από τον Keiko Utoku. Η ομάδα σύνθεσης αντλεί έμπνευση από τη μουσική κλαμπ, όπως το house and techno, ενώ ο Hataya ανέφερε το C + C Music Factory, τον Frankie Knuckles και το KLF ως επιρροές.
Κυκλωφορία και τοπικοποίηση
Το Sonic CD κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 23 Σεπτεμβρίου 1993, και στην Ευρώπη τον Οκτώβριο του 1993. Η Sega της Αμερικής καθυστέρησε το παιχνίδι για δύο μήνες για να γράψει ένα νέο soundtrack απο τους των Spencer Nilsen και David Young του STI, και τον Mark Crew. σύμφωνα με τον Nilsen, η Sega πίστευε ότι χρειαζόταν ένα πιο «πλούσιο και περίπλοκο» soundtrack. Δεν ήταν δυνατή η αντικατάσταση των κομματιών στα στάδια του παρελθόντος, καθώς ήταν ακολουθία κομματιών ήχου PCM αντί για συνεχή ροή ήχου CD μικτής λειτουργίας. Το "You Can Do Anything" αντικαταστάθηκε από το "Sonic Boom", το οποίο συνέθεσε ο Nilsen και ερμήνευσε η γυναικεία φωνητική ομάδα Pastiche. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική το Νοέμβριο του 1993. Το Sonic CD ήταν το κορυφαίο παιχνίδι Sega CD και το μοναδικό Sonic παιχνίδι του συστήματος. Ακυρώθηκε μια βελτιωμένη έκδοση του αρχικού Sonic the Hedgehog και η <i id="mwASc">Sonic</i> -themed localization του <i id="mwASg">Popful Mail</i>.
Επανακυκλοφορίες
Δύο εκδόσεις του Sonic CD κυκλοφόρησαν για Windows : μία το 1995 για επεξεργαστές Pentium και άλλη το 1996 για DirectX. Η έκδοση Pentium συνδυάστηκε μόνο με νέους υπολογιστές και δεν πωλήθηκε ποτέ σε καταστήματα. Η Sega συνεργάστηκε με την Intel για να κάνει το παιχνίδι να λειτουργεί σωστά. Η έκδοση DirectX κυκλοφόρησε με την επωνυμία Sega PC και διανεμήθηκε από τη SoftKey στη Βόρεια Αμερική στις 8 Ιουλίου και στην Ιαπωνία στις 9 Αυγούστου. Αυτή η έκδοση είναι ως επί το πλείστον ίδια με την αρχική έκδοση, αλλά προστέθηκαν οθόνες φόρτωσης και είναι συμβατή μόνο με παλαιότερες εκδόσεις των Windows. Και οι δύο εκδόσεις των Windows χρησιμοποιούν το soundtrack της Βόρειας Αμερικής.
Η έκδοση των Windows του 1996 μεταφέρθηκε στο GameCube και το PlayStation 2 τον Αύγουστο του 2005 για τη Sonic Gems Collection. Αυτή η έκδοση χρησιμοποιεί το αρχικό soundtrack στην Ιαπωνία και το soundtrack της Βόρειας Αμερικής στις υπόλοιπες περιοχές. Οι εκδόσεις εισήγαγαν ορισμένα γραφικά προβλήματα, όπως μια θολή παρουσίαση εναντίον του τρεμουλιάσματος, αλλά το κινούμενο σχέδιο στην αρχή του παιχνιδιού παρουσιάζεται σε προβολή πλήρους οθόνης υψηλότερης ποιότητας.
Το 2009, ο ανεξάρτητος προγραμματιστής Christian Whitehead δημιούργησε ένα βίντεο απόδειξης εννοιολογικής έννοιας μιας αναδιαμορφωμένης έκδοσης του παιχνιδιού, χρησιμοποιώντας το Retro Engine, που εκτελείται σε iOS. Η Sega κυκλοφόρησε αυτήν την έκδοση το 2011 για Xbox 360, PlayStation 3, iOS, Android και PC, με τη βοήθεια του Blit Software. Το remaster διαθέτει βελτιώσεις όπως γραφικά ευρείας οθόνης, λεπτομερή ανίχνευση σύγκρουσης για να κάνει το χρόνο να ταξιδεύει πιο συνεπές, επιλογή ανάμεσα στο ιαπωνικό Soundtrack και το Αμερικανικό τη δυνατότητα ξεκλειδώματος του Tails ως χαρακτήρα, και επιτεύματα ή τρόπαια. Ο Whitehead σχεδίασε επίσης δύο πρωτότυπα στάδια, αλλά αποκλείστηκαν καθώς η Sega ήθελε να διατηρήσει το παιχνίδι πιστό στην αρχική κυκλοφορία. Το remaster δεν κυκλοφόρησε στο Wii καθώς ξεπέρασε το μέγεθος λήψης του WiiWare
Το Sonic CD έλαβε καλές κριτικές. Η έκδοση Sega CD πούλησε περισσότερα από 1,5 εκατομμύρια αντίτυπα, καθιστώντας το το best-seller του συστήματος.
Η παρουσίαση, τα οπτικά και ο ήχος επαινέθηκαν. Οι υπολογιστές και τα βιντεοπαιχνίδια έγραψαν ότι, αν και το Sonic CD δεν χρησιμοποίησε τις δυνατότητες του Sega CD στο έπακρο, τα γραφικά και ο ήχος του παιχνιδιού ήταν ακόμα άριστα, αποκαλώντας τη μουσική "από τους 2Unlimited και Bizarre Inc ". Η Electronic Games είπε ότι το παιχνίδι έμοιαζε με παλαιότερα παιχνίδια και χρησιμοποίησε τις ειδικές δυνατότητες του Sega CD ελάχιστα, αλλά αυτό δεν μειώνει την ποιότητα. Η μουσική έκανε το Sonic CD να ξεχωρίζει από το πλήθος και ο κριτικός έγραψε ότι βοήθησε στην προσθήκη πλούτου στο παιχνίδι. Οι αναθεωρητές του Electronic Gaming Monthly ( EGM ) επαίνεσαν τα κινούμενα σχέδια και τον ήχο του παιχνιδιού, αλλά σημείωσαν πτώση του ρυθμού καρέ κατά τη διάρκεια σπέσιαλ σταδίων. Οι αναδρομικές απόψεις της παρουσίασης ήταν επίσης θετικές. Το IGN επαίνεσε τα ζωντανά χρώματα του και ένιωθε ότι το παιχνίδι φαινόταν ωραίο, και η GamesRadar πίστευε ότι η μουσική του ήταν διαχρονική, γράφοντας: "Αυτό που πρέπει να χρονολογείται πολύ γρήγορα στη δεκαετία του 1990 είναι κάπως εντελώς φρέσκο σήμερα."
Ωστόσο, ορισμένοι κριτικοί διαιρέθηκαν λόγω της αλλαγής του soundtrack μεταξύ των διεθνών και των βορειοαμερικανικών εκδόσεων. Το GameFan, το οποίο είχε δώσει στην Ιαπωνική έκδοση του Sonic CD ένα τέλειο σκορ 100%, έχασε την έκδοση της Βόρειας Αμερικής λόγω της αλλαγής του soundtrack. Ο συντάκτης του GameFan, Dave Halverson, χαρακτήρισε την αλλαγή "μια φρικαλεότητα που παραμένει η μεγαλύτερη αδικία στην ιστορία του εντοπισμού". Ο κριτικός για το GamesRadar ισχυρίστηκε ότι έκλεισε το GameCube του με αηδία όταν συνειδητοποίησε ότι η Sonic Gems Collection χρησιμοποίησε το αμερικανικό soundtrack. Σε μια συνέντευξη του 2008, ο Nilsen είπε: "Νομίζω ότι οι κριτικοί έψαχναν έναν τρόπο να πατήσουν το παιχνίδι ... ήταν σαν να αντικαταστήσαμε τη μουσική για το Star Wars αφού η ταινία βγήκε για λίγο".
Το Gameplay ήταν επίσης ευρέως επαινεμένο. Η EGM θαύμαζε τα διαφορετικά επίπεδα και την ικανότητα να ταξιδεύουν μέσα στο χρόνο, κάτι που ένιωσαν οτι πρόσθεται βάθος. Το Electronic Games έγραψε ότι το Sonic CD έπαιζε όπως και τα προηγούμενα παιχνίδια Sonic, και ότι το ταξίδι στο χρόνο - σε συνδυασμό με μεγάλα επίπεδα πλούσια με μυστικά και ειδικές σκηνές σαν το Super Mario Kart - πρόσθεσε την αναπαραγωγή. Η Sega Pro σημείωσε τα διευρυμένα περιβάλλοντα και η αξία επανάληψης που προστέθηκε από το ταξίδι στον χρόνο, γράφοντας ότι "όσο περισσότερο παίζετε Sonic CD τόσο καλύτερο γίνεται", αλλά ένιωσε ότι το παιχνίδι ήταν πολύ εύκολο. Το Sega Magazine είπε ότι το Sonic CD ήταν «δυνητικά κλασικό», ξεπερνώντας την πρωτοτυπία στα σπέσιαλ στάδια και το ταξίδι στο χρόνο. Το GameSpot ξεχώρισε τον "ενδιαφέρον σχεδιασμό των επιπέδων και το ταξίδι στον χρόνο" ως ένα σημαντικό σημείο πώλησης, λέγοντας ότι παρείχε μια μοναδική ιδέα για την κλασική φόρμουλα Sonic.
Οι κριτικοί έγραψαν ότι το Sonic CD ήταν ένα από τα καλύτερα παιχνίδια Sega CD. Η Electronic Games το ονόμασαν must-have και η Sega Pro είπε ότι ήταν "λαμπρό" και ευφάνταστο και αξίζει περισσότερο από την τιμή της. Το Destructoid το περιέγραψε ως «σήμα κατατεθέν της αριστείας», δημιουργικό, παράξενο και συναρπαστικό, και δήλωσε ότι «αν χάσετε το Sonic CD θα ήταν να χάσετε μερικά από τα καλύτερα του franchise».
Κληρονομιά
Δύο χαρακτήρες που εισήχθησαν στο παιχνίδι, η Amy Rose και ο Metal Sonic, έγιναν επαναλαμβανόμενοι χαρακτήρες στη σειρά Sonic. Ο Metal Sonic εμφανίστηκε ως σημαντικός ανταγωνιστής στο Knuckles 'Chaotix (1995), Sonic Heroes (2003), και Sonic the Hedgehog 4: Episode II (2012), των οποίων η ιστορία συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με το Sonic CD. Η Amy Rose εμφανίζεται κυρίως στο Sonic Adventure. Οι κινούμενες ακολουθίες Sonic CD συμπεριλήφθηκαν ως μπόνους στη συλλογή Sonic Jam (1997) και το "Sonic Boom" χρησιμοποιήθηκε ως ένα από τα τραγούδια του Sonic στο Super Smash Bros. Brawl (2008).
βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ταξίδι στον χρόνο Κατηγορία:Side-scrolling βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Side-scrolling βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega-CD Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Network Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Android Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1993 Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τηλέμαχος Χυτήρης
Ο Τηλέμαχος Χυτήρης (1945) είναι Έλληνας πολιτικός και ποιητής.
Βιογραφικό
Ο Τηλέμαχος Χυτήρης γεννήθηκε το 1945 στην Κέρκυρα. Ο πατέρας του Γεράσιμος Χυτήρης υπήρξε γνωστός λόγιος του νησιού με πλούσιο συγγραφικό, ιστορικό, κοινωνιολογικό και λογοτεχνικό έργο. Σπούδασε στην Ιταλία. Είναι πτυχιούχος Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας και Γεωπονίας του Πανεπιστημίου της Πίζας. Μέλος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, συμμετείχε ενεργά στο φοιτητικό κίνημα (1965-1970) και στον αντιδικτατορικό αγώνα (1967-1974).
Στη Φλωρεντία συνάντησε για πρώτη φορά την τραγουδίστρια Μαρία Φαραντούρη, την οποία παντρεύτηκε αργότερα και με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Στέφανο, το 1985.
Το 1979-1981 διηύθυνε την πολιτιστική έκδοση «Χρονικό». Διετέλεσε σύμβουλος Τύπου της ελληνικής πρεσβείας στο Βουκουρέστι (1981-1984) και στο Λονδίνο (1984-1987) και ειδικός γραμματέας στο υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως (1987-1989).
Το 1989 ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέας Παπανδρέου, τον ορίζει εκπρόσωπό του στα ΜΜΕ. Έκτοτε, ο Τηλέμαχος Χυτήρης παραμένει στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου έως τις τελευταίες στιγμές της ζωής του (1996). Μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ από το 1990.
Υπήρξε υπεύθυνος Πολιτισμού, Αθλητισμού και ΜΜΕ του Κοινοβουλευτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και σήμερα μέλος του Εθνικού Συμβουλίου και Πολιτικός Εκπρόσωπος Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Το 1993 εκλέγεται Βουλευτής στη Β΄ περιφέρεια της Αθήνας.
Στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε υφυπουργός Προεδρίας, υφυπουργός Τύπου, υπουργός Τύπου και ΜΜΕ και κυβερνητικός εκπρόσωπος από το 1993 έως το 1996. Στις εκλογές του 1996 επανεκλέγεται βουλευτής στη Β΄ Αθηνών. Στις εκλογές του 2000 εκλέγεται και πάλι βουλευτής στη Β΄ Αθηνών και αναλαμβάνει υφυπουργός Τύπου και ΜΜΕ, εκπρόσωπος της Διυπουργικής Επιτροπής για την Ολυμπιάδα του 2004 και συντονιστής για τα θέματα Επικοινωνίας του πρωθυπουργού στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη.
Στις εκλογές του 2004, 2007 και 2009 επανεκλέγεται Βουλευτής στη Β΄ Αθηνών. Το 2010 τοποθετήθηκε αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού αρμόδιος για θέματα ΜΜΕ, έως το 2011.
Εργογραφία
Ποιητικές Συλλογές
Σεργκέι Μερκούροφ
Ο Σεργκέι Ντμιτρίεβιτς Μερκούροφ (ρωσικά: Серге́й Дми́триевич Мерку́ров, 7 Νοεμβρίου (Π.Η. 26 Οκτωβρίου) 1881 – 8 Ιουνίου 1952) ήταν εξέχων σοβιετικός γλύπτης και δημιουργός μνημείων, ελληνικής καταγωγής. Ήταν Λαϊκός Καλλιτέχνης της ΕΣΣΔ, ακαδημαϊκός στη Σοβιετική Ακαδημία Τεχνών, και διευθυντής του Μουσείου Καλών Τεχνών Πούσκιν από το 1944 έως το 1949. Ο Μερκούροφ θεωρούταν ως ο μεγαλύτερος σοβιετικός δημιουργός μεταθανάτιων μάσκων. Ήταν ο γλύπτης των τριών μεγαλύτερων μνημείων του Ιωσήφ Στάλιν στην ΕΣΣΔ.
Ήταν ο ξάδελφος του Τζορτζ Γκούρντζιεφ, μυστικιστής και πνευματικός δάσκαλος.
Βιογραφία
Ο Σεργκέι Μερκούροφ γεννήθηκε στο Αλεξαντραπόλ (σημερινό Γκιούμρι, Αρμενία). Εγκατέλειψε από το Πολυτεχνείο του Κιέβου μετά από ένα πολιτικό σκάνδαλο και μετακόμισε στην Ελβετία, όπου έγινε φοιτητής του ελβετού γλύπτη Άντολφ Μέγιερ. Παρακολούθησε το κολέγιο τέχνης στη Γερμανία (1902-05) και στη συνέχεια εισήλθε στο στούντιο του Ωγκύστ Ροντέν στο Παρίσι.
Ο Μερκούροφ συναντήθηκε με τον Βλαντιμίρ Λένιν όταν ο επαναστατικός ηγέτης ζούσε στο εξωτερικό και άκουγε τις ομιλίες του. Μεταξύ πολλών άλλων, το άγαλμα του Λένιν που βρισκόταν στην πλατεία Λένιν του Γερεβάν κατά τη σοβιετική εποχή ήταν επίσης έργο του Μερκούροφ.
Ο Μερκούροφ επέστρεψε στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1907, καθώς κλήθηκε από τις Αρμενικές Αποστολικές Εκκλησιαστικές Αρχές για να εκτελέσει μια μεταθανάτια μάσκα του Καθολικού Μκρτιτς Χριμιάν. Ήταν το πρώτο του έργο αυτού του είδους. Στη συνέχεια, έζησε στη Τιφλίδα, τη Γιάλτα της Μόσχας και έκανε μεταθανάτιες (θανάσιμες) μάσκες του Λέον Τολστόι, του Χοβχάνες Τουμανιάν, του Βλαντιμίρ Λένιν και της συζύγου του, του Μαξίμ Γκόρκυ, του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι και άλλων διάσημων ατόμων. Η ίδια η τεχνική δεν είναι μια εύκολη διαδικασία. Ο συγγραφέας ρίχνει γύψο στο πρόσωπο του σώματος και βάζει ένα νήμα στη μέση του. Στη συνέχεια, ένα άλλο υλικό, όπως ο χαλκός ή ο γύψος, χύνεται μέσα στη μάσκα και έτσι εμφανίζεται ένα πραγματικό μέγεθος των νεκρών.
Ο Μερκούροφ ήταν εκπληκτικός εκπρόσωπος του ακαδημαϊκού μοντέρνου στυλ, που απασχολούσε τα θέματα του θανάτου και των λίθων. Ως φιλόσοφος των τεχνών, ο Μερκούροφ χρησιμοποίησε επίσης μοτίβα σκέψης (Μνημείο του Ντοστογιέφσκι, 1911-1913, Εικόνα-πορτρέτο της Σκέψης, 1918).
Ο Μερκούροφ ήταν γνωστός ως ελεύθερος στοχαστής και ασυνήθης άνθρωπος. Ήταν μέλος της «Αδελφότητας Ενωμένων Εργατών», της Ένωσης Ζωγράφων της Επαναστατικής Ρωσίας και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης.
Ως διευθυντής του Μουσείου Καλών Τεχνών Πούσκιν έσωσε το μνημείο της Μεγάλης Αικατερίνας και το απέστειλε κρυφά στο Ερεβάν, όπου ήταν κρυμμένο για δεκαετίες και τελικά επεστράφη στη Ρωσία το 2006.
Για τα 70α γενέθλια του Ιωσήφ Στάλιν, ο Μερκούροφ έδωσε ένα ιδιαίτερο δώρο, ένα δαπανηρό γρανιτένιο μνημείο που ονομάζεται "Θάνατος του ηγέτη". Ο Στάλιν αρνήθηκε να το δεχτεί και άρχισε μια δύσκολη περίοδος στη ζωή του γλύπτη.
Ο Μερκούροφ τιμήθηκε με ταφή στο νεκροταφείο Νοβοντεβίτσι της Μόσχας. Το 1953 δημοσιεύθηκε το βιβλίο του Οι Σημειώσεις ενός Γλύπτη.
Μουσείο Μερκούροφ στο Γκιούμρι
Το 1984 εγκαινιάστηκε το μουσείο Μερκούροφ στο οικογενειακό του σπίτι στο Γκιούμρι. Οι μεταθανάτιες μάσκες 59 σοβιετικών ηγετών και διάσημων ανθρώπων εμφανίζονται στο μουσείο, συμπεριλαμβανομένης της μοναδικής αρχικής μάσκας θανάτου του Λένιν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι γλύπτες Κατηγορία:Σοβιετικοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Σοβιετικοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Έλληνες της Σοβιετικής Ένωσης
Παίγνιο των πειρατών
Το Παίγνιο των Πειρατών είναι ένα απλό μαθηματικό παίγνιο. Αποδεικνύει πώς, αν οι υποθέσεις που είναι σύμφωνες με το homo economicus μοντέλο της ανθρώπινης συμπεριφοράς ισχύουν, τότε τα αποτελέσματα μπορεί να είναι εκπληκτικά.
Το παίγνιο
Υπάρχουν 5 ορθολογικοί πειρατές Α, Β, Γ, Δ και Ε. Βρίσκουν 100 νομίσματα χρυσού. Πρέπει να αποφασίσουν πώς θα τα διανείμουν.
Οι πειρατές έχουν μια αυστηρή σειρά αρχαιότητας: ο Α είναι ανώτερος από τον Β, ο οποίος είναι ανώτερος από τον Γ, που είναι ανώτερος από τον Δ, που είναι ανώτερος από τον Ε.
Οι κανόνες διανομής που ακολουθούν παγκοσμίως οι πειρατές είναι οι εξής: ο ανώτερος πειρατής θα πρέπει να προτείνει τη διανομή των κερμάτων. Οι πειρατές, συμπεριλαμβανομένου και του ανωτέρου, στη συνέχεια ψηφίζουν για το αν θα γίνει αποδεκτή η εν λόγω διανομή. Αν η προτεινόμενη κατανομή εγκρίνεται με πλειοψηφία ή ισοψηφία, τότε ακολουθείται. Αν όχι, ο προτείνων ρίχνεται στη θάλασσα από το πειρατικό καράβι και πεθαίνει, και ο αμέσως ανώτερος πειρατής κάνει μια νέα πρόταση για να αρχίσει ξανά το παίγνιο.
Οι πειρατές βασίζουν τις αποφάσεις τους σε τρεις παράγοντες. Πρώτα απ 'όλα, κάθε πειρατής θέλει να επιβιώσει. Δεύτερον, δεδομένης της εξασφάλισης της επιβίωσης, κάθε πειρατής θέλει να μεγιστοποιήσει τον αριθμό των χρυσών νομισμάτων που λαμβάνει. Τρίτον, κάθε πειρατής θα προτιμούσαν να ρίξει άλλον ένα στη θάλασσα, ακόμη και αν ειδάλλως πρόκειται να πάρει τα ίδια κέρδη. Οι πειρατές δεν εμπιστεύονται ο ένας τον άλλο, και ούτε να τιμήσει κανείς τους κάποια τυχούσα υπόσχεση που έγινε μεταξύ των, εκτός από την κύρια πρόταση.
Το αποτέλεσμα
Θα μπορούσε να αναμένεται διαισθητικά ότι ο πειρατής Α θα πρέπει να διαθέσει ελάχιστα ή καθόλου νομίσματα για τον εαυτό του από φόβο μήπως τον καταψηφίσουν οι υπόλοιποι σκεπτόμενοι ότι θα υπάρχουν λιγότεροι πειρατές να μοιραστούν τα νομίσματα μεταξύ τους. Ωστόσο, αυτό απέχει πολύ από το τελικό θεωρητικό αποτέλεσμα.
Αυτό είναι προφανές αν εργαστούμε προς τα πίσω: αν όλοι εκτός του Δ και του E έχουν ριχτεί στη θάλασσα, τότε ο Δ προτείνει 100 για τον εαυτό του και 0 για τον Ε. Και από την στιγμή που αυτός έχει την ψήφο του ανωτέρου,η μοιρασιά θα γίνει όπως την ορίζει αυτός.
Αν οι Β, Γ, Δ και Ε είναι οι επιζώντες, ο Β ξέρει το εξής όταν κάνει την απόφασή του. Για να αποφύγει να ριχτεί στη θάλασσα, αρκεί να προσφέρει μόνο 1 νόμισμα στον Δ. επειδή έχει τη ισχυρότερη ψήφο (λόγω ανώτατης ιεραρχίας, η υποστήριξη μόνο του Δ είναι επαρκής. Έτσι, προτείνει την διανομή Β: 99, Γ: 0, Δ: 1, E: 0. Θα μπορούσε κανείς να εξετάσει το ενδεχόμενο πρότασης Β: 99, Γ: 0, Δ: 0, E: 1, από την στιγμή που ο Ε ξέρει ότι δεν θα πάρει περισσότερο όπως και να έχει, ακόμα και αν ρίξει τον Β στη θάλασσα. Αλλά, όπως κάθε πειρατής είναι πρόθυμος να ρίξει ο ένας τον άλλον στη θάλασσα, ο E θα προτιμούσε να σκοτώσει τον Β, για να πάρει την ίδια ποσότητα χρυσού από την πρόταση του Γ.
Εάν υποτεθεί ότι ο Α γνωρίζει όλα αυτά τα πράγματα, μπορεί να βασίζεται στην ψήφο του Γ και του Ε για την ακόλουθη κατανομή, η οποία είναι και η τελική λύση αυτού του παιγνίου:
Σημείωση: η πρόταση Α: 98, Β: 0, Γ: 0, Δ: 1, E: 1 ή άλλες παραλλαγές δεν είναι αρκετά καλές, γιατί ο Δ θα ρίξει τον Α στη θάλασσα για να πάρει το ίδιο ποσό χρυσού από τον Β.
Αναφορές
Κατηγορία:Θεωρία παιγνίων
The Muppet Show
thumb|right|300px|Η έναρξη του Μάπετ Σόου, διακρίνεται ο [[Κέρμιτ]] Το The Muppet Show ήταν τηλεοπτική σειρά στην οποία εμφανιζόταν ένας θίασος από μαριονέτες, τα Μάπετς, τις οποίες χειρίζονταν μαριονετίστες. Η σειρά δημιουργήθηκε από τον γνωστό μαριονετίστα και τηλεοπτικό παραγωγό Τζιμ Χένσον (Jim Henson), ο οποίος μαζί με την ομάδα του υπέγραφαν και την παραγωγή της. Τα επεισόδια του Μάπετ Σώου εμφανίστηκαν σε διάφορα Αμερικάνικα κανάλια την περίοδο μεταξύ 1976 και 1981. Κάθε επεισόδιο λαμβάνει χώρα στο «θέατρο των Μάπετς» όπου υποθετικά δίνουν την παράσταση τους τα Μάπετς και ο θεατής του επεισοδίου παρακολουθεί τα δρώμενα της σκηνής καθώς και των παρασκηνίων. Επίσης, σε κάθε επεισόδιο εμφανίζεται ένας άνθρωπος ως καλεσμένος ο οποίος παίζει ή και τραγουδάει μαζί με τις μαριονέτες σε σκετς. Το Μάπετ Σώου έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές και εμφανίστηκαν μεγάλοι αστέρες του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και της μουσικής σκηνής ως καλεσμένοι.
Ιστορία
Από το 1969 η σειρά Sesame Street είχε προσφέρει στον Τζιμ Χένσον και τις μαριονέτες του αρκετή αναγνωρισιμότητα. Ο Τζιμ Χένσον ωστόσο ήθελε να αποφύγει τη σύνδεση του ονόματος του αποκλειστικά με την παιδική ψυχαγωγία και επιζητούσε τη δημιουργία ενός σώου το οποίο θα άρεσε εξίσου σε ενήλικες και παιδιά.
Ο Χένσον βρισκόταν σε επικοινωνία με κάποια αμερικάνικα τηλεοπτικά δίκτυα για την παραγωγή της νέας σειράς που ετοίμαζε και οι χαρακτήρες του Μάπετ Σώου έδωσαν αρκετές ακροάσεις. Επίσης, γύρισε ένα μικρό φιλμ για το δίκτυο CBS και το ABC τον χρηματοδότησε για να γυρίσει δύο πιλοτικά επεισόδια με τίτλους: The Muppets Valentine Show και The Muppet Show: Sex and Violence. Ωστόσο, το δίκτυο ABC, τελικά δεν δέχτηκε να χρηματοδοτήσει ημίωρο εβδομαδιαίο σώου.
Ο Χένσον ήταν διστακτικός ως προς την συλλογική παραγωγή του σώου γιατί φοβόταν ότι δε θα είχε την κατάλληλη χρηματοδότηση. Εντούτοις ένας Άγγλος παραγωγός ο Lord Lew Grade, διευθυντής του δικτύου Associated TeleVision έκανε στην εταιρεία του Χένσον μία πρόταση για παραγωγή η οποία εξασφάλιζε την κατάλληλη χρηματοδότηση για κάθε επεισόδιο. Παράλληλα το αμερικάνικο CBS δέχτηκε να προβάλλει το Μάπετ Σώου μεταξύ 19:30 με 20:00, ανατολική ώρα ΗΠΑ, σε κάποιο άλλο κανάλι του δικτύου του. Το σώου γυριζόταν στα στούντιο της Associated TeleVision στην Αγγλία και η ITC Entertainment έκανε τη διανομή σε κανάλια στις ΗΠΑ και αλλού στον κόσμο. Έτσι έγινε η προβολή του πρώτου επεισοδίου του Μάπετ Σώου τον Σεπτέμβριο του 1976. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η σειρά γνώρισε άμεσα μεγάλη επιτυχία ενώ στις ΗΠΑ δεν έγινε δεκτή το ίδιο καλά. Κατά τη δεύτερη σεζόν της προβολής της όμως και με την παρουσία μεγάλων αστέρων του θεάματος και του τραγουδιού όπως των: Τζων Κληζ (John Cleese), Στιβ Μάρτιν (Steve Martin), Έλτον Τζων (Elton John) και Πίτερ Σέλερς (Peter Sellers), το Μάπετ Σώου γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία και στην Αμερική.
Το Μάπετ Σώου κυκλοφόρησε μεταγλωττισμένο σε διάφορες γλώσσες και με αφορμή αυτό, το περιοδικό Time το χαρακτήρισε ως «το πιο δημοφιλές ψυχαγωγικό πρόγραμμα στη γη» («the most popular television entertainment on earth»). Προβλήθηκε για 5 συνεχόμενες σεζόν και μετά διακόπηκε λόγω της επιθυμίας του Τζιμ Χένσον να προχωρήσει σε μεγαλύτερα εγχειρήματα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές με μαριονέτες Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του CBS
20 Απριλίου
19 Απριλίου | 20 Απριλίου | 21 Απριλίου
Η 20η Απριλίου είναι η 110η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 255 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Κάτω Σαλμενίκο Αχαΐας
Το Κάτω Σαλμενίκο είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας και αποτελεί έδρα της Τοπικής Κοινότητας Σαλμενίκου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ερινεού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Μπαρμπάρα Γκιλέφσκα
Η Μπαρμπάρα Γκιλέφσκα (πολωνικά: Barbara Gilewska) (16 Οκτωβρίου 1911 - 23 Σεπτεμβρίου 1986, Βαρσοβία) ήταν Πολωνή ηθοποιός και χορεύτρια.
Αρχικά ήταν γνωστή ως χορεύτρια και έπαιξε σε πολλές επιθεωρήσεις στη Βαρσοβία, όπως οι Nowym Ananasie (1931–32), Qui Pro Quo (1932), Morskie Oko (1932), Feminie (1932), Rexie (1933) και Nowej Rewii (1934). Εργάστηκε επίσης σε τουριστικές εταιρείες, ταξιδεύοντας στο Κιέλτσε, στο Νόβι Σοντς και στο Τάρνουφ. Έπαιξε επίσης για το Δραματικό Θέατρο (Teatrze Dramatycznym) της Δεύτερης Πολωνικής Στρατιάς στο Λοτζ.
Στον κινηματογράφο, είχε πολλές συμμετοχές σε ταινίες, δουλεύοντας με σημαντικούς Πολωνούς ηθοποιούς, συμπεριλαμβανομένων των Εουγκένιους Μπόντο, Βίτολντ Κόντι και Γιαντβίγκα Σμοσάρσκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνές χορεύτριες
Ανάβρα Καρδίτσας
Η Ανάβρα (παλαιότερα γνωστή ως Ταμάσι ή Τσαμάσι) είναι χωριό του δήμου Σοφάδων στον νομό Καρδίτσας.
Ιστορία
Ιστορικά είναι γνωστό ως Ταμάσι λόγω της Συνθήκης του Ταμασίου, με την οποία η περιοχή των Αγράφων απέκτησε καθεστώς αυτονομίας κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Την περίοδο 1906-1907 εγκαταστάθηκαν στον οικισμό Έλληνες πρόσφυγες από την περιοχή της Ανατολικής Ρωμυλίας. Το χωριό μετονομάστηκε σε Ανάβρα το 1927.
Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ανάβρας της Δημοτικής Ενότητας Ταμασίου του Δήμου Σοφάδων της Π.Ε. Καρδίτσας, ενώ με το Πρόγραμμα Καποδίστριας υπαγόταν στον Δήμο Ταμασίου, έως την 31η Δεκεμβρίου 2010.
Στο χωριό δραστηριοποιούνται οι παρακάτω σύλλογοι:
Μορφωτικός, Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ανάβρας «Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ»
Αθλητικός Σύλλογος Κένταυρος Ανάβρας καθώς και πολλοί άλλοι....
Υπάρχει επίσης η ποδοσφαιρική ομάδα Κένταυρος Ανάβρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Σοφάδων
Θέρμες Ξάνθης
thumb|270px|right|Άνω Θέρμες. thumb|270px|right|Μέσες Θέρμες. thumb|270px|right|Κάτω Θέρμες. Οι Θέρμες (Πομάκικα: Ναγκόρνε Μααλέ (Άνω Θέρμες), Σρέντνα Λίτζα (Μέσες Θέρμες), παλιά ονομασία Ιλίτσα ) είναι ένα ορεινό Πομάκικο  χωριό το οποίο βρίσκεται 40,5 χιλιόμετρα οδικώς βόρεια από την Ξάνθη στα Ελληνο-Βουλγαρικά σύνορα. Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 500μ περίπου και έχει συνολικό πληθυσμό 1.221 κατοίκους. Χωρίζεται στους παρακάτω οικισμούς: τις Άνω Θέρμες, τις Μέσες Θέρμες, τις Κάτω Θέρμες και τις Ιαματικές Πηγές Θερμών. Στο χωριό υπάρχει Γυμνάσιο το οποίο βρίσκεται στην περιοχή των Ιαματικών Πηγών.
Εθνοτικές εντάσεις
Το Σεπτέμβριο του 2010, το Γαλλικό Τηλεοπτικό συνεργείο του καναλιού TF3 δοκίμασε να τραβήξει πλάνα από το χωριό και τους κατοίκους για την δημιουργία βίντεο-ρεπορτάζ με θέμα τα Πομάκικα χωριά της Θράκης. Το τηλεοπτικό συνεργείο ζήτησε τη βοήθεια του προέδρου του Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων και διευθυντή της Ζαγάλισα κ. Ιμάμ Αχμέτ. Όταν το συνεργείο - μετά τη Γλαύκη - έφθασε στις Θέρμες, και άρχισε να τραβά πλάνα, εμφανίστηκε μία μικρή ομάδα «σεσημασμένων» κατοίκων με επικεφαλής τον ιμάμη και δήλωσαν ότι «οι κάτοικοι δεν είναι Πομάκοι, αλλά Τούρκοι και απαγορεύεται να βιντεοσκοπήσουν το σχολείο και το τζαμί».