cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elf (συγκρότημα)
Βιογραφία
Στις αρχές της επόμενης χρονιάς, ο Φάινσταϊν αντικαταστάθηκε από τον Στιβ Έντουαρντς και στο συγκρότημα εντάχθηκε ο μπασίστας Γκρεγκ Γκρούμπερ, αφήνοντας στον Ντίο αποκλειστικά το μικρόφωνο. Το καλοκαίρι του 1973, το συγκρότημα υπέγραψε στην Purple Records και την επόμενη χρονιά μετέβησαν στην Μεγάλη Βρετανία για να ηχογραφήσουν στα The Manor Studios το "Carolina County Ball", με παραγωγό και πάλι τον Ρότζερ Γκλόβερ. Το άλμπουμ εκδόθηκε στην Αμερική με τον τίτλο "L.A. / 59" και με διαφορετικό εξώφυλλο. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους, περιόδευσαν και πάλι μαζί με τους Deep Purple, αυτή την φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ οι Ντίο και Λι Σουλ συμμετείχαν στον προσωπικό δίσκο του Γκλόβερ, "The Butterfly Ball and the Grasshopper's Feast". Ακολούθησε άλλη μία αμερικάνικη περιοδεία μαζί με τους Deep Purple και τους Aerosmith.
Τα μέλη του συγκροτήματος, συνεργάστηκαν με τον κιθαρίστα των Deep Purple, Ρίτσι Μπλάκμορ, για την ηχογράφηση του σινγκλ "Black Sheep Of The Family" και λίγους μήνες αργότερα ο Μπλάκμορ επικοινώνησε με τον Ντίο, με σκοπό την σύνθεση ενός ακόμη κομματιού, το οποίο ήταν τελικά το "Sixteenth Century Greensleeves". Μετά το τέλος της συγκεκριμένης ηχογράφησης, ο Μπλάκμορ πρότεινε στα μέλη των Elf αν ενδιαφέρονταν να σχηματίσουν μαζί του τους Rainbow.
Το συγκρότημα επέστρεψε στην Μεγάλη Βρετανία στις αρχές του 1975 με νέο μέλος τον Μαρκ Νόσεφ στα κρουστά, ηχογραφώντας στα Kingsway Studios το τρίτο τους άλμπουμ, "Trying to Burn the Sun". Οι Elf διαλύθηκαν αμέσως μετά το πέρας των ηχογραφήσεων, με τους Ντίο, Λι Σουλ, Γκρούμπερ και Ντρίσκολ να σχηματίζουν τους Ritchie Blackmore's Rainbow, μαζί με τον πρώην κιθαρίστα των Deep Purple. Ο τρίτος τους δίσκος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1975 σε όλο τον κόσμο εκτός Βρετανίας, με σκοπό να αποφύγουν τη σύγχυση με το πρώτο άλμπουμ των Rainbow.
Πηγές
Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Αμερικανικά blues rock συγκροτήματα Κατηγορία:Dio (συγκρότημα)
Γάτα της Αβάνας
Η Καφέ Αβάνας γνωστή και ως Γάτα της Αβάνας ήταν αποτέλεσμα προγραμματισμένης αναπαραγωγής μεταξύ σιαμέζας γάτας και εγχώριων μαύρων γάτων, από την ομάδα των θαυμαστών της γάτας στην Αγγλία, στη δεκαετία του 1950. Οι εκτροφείς εισήγαγαν μια σιαμέζα τύπου Ρωσική Μπλε στην αναπαραγωγή τους, χρησιμοποιώντας όμως τον τρέχοντα γενετικό έλεγχο, και πιστεύεται ότι σχεδόν καθόλου δεν παραμένει στη γονιδιακή δεξαμενή.
Έχει τεκμηριωθεί ότι η καφέ γάτες παρουσιάστηκαν στην Ευρώπη τη δεκαετία του 1890, και τους δόθηκε το όνομα Ελβετική Βουνίσια Γάτα (Swiss Mountain Cat). Αυτές οι ράτσες εξαφανίστηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με την πιο πιθανή εξήγηση ότι η Λέσχη της Βρετανίας αποθαρρύνθηκε και σταμάτησε την αναπαραγωγής τους. Η Ελβετική Βουνίσια Γάτα δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ στα προγράμματα αναπαραγωγής της σύγχρονης Καφέ Αβάνας, ωστόσο, πιθανόν το γενετικό μερίδιο να το κληρονόμησε από την σιαμέζα.
Παραπομπές
http://www.havanaandorientallilaccc.co.uk/history-of-the-breed.html
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές γατών
Φανταστικός χάρτης
Ο φανταστικός χάρτης ή χάρτης φαντασίας είναι τύπος σχεδιασμού χάρτη μιας οπτικής αναπαράστασης μιας ανύπαρκτης ή φανταστικής γεωγραφίας. Ενώ μερικοί φανταστικοί χάρτες συνοδεύουν έργα μυθοπλασίας και θεωρούνται φανταστικοί χάρτες, οι φανταστικοί χάρτες δημιουργούνται για να δείξουν φανταστικούς χώρους και δεν περιλαμβάνονται αναγκαστικά σε έργα λογοτεχνικής φαντασίας. Ανάλογα με την πληρότητα και την πολυπλοκότητα του χάρτη, η απεικόνιση των γεωγραφικών συνιστωσών μπορεί να κυμαίνεται από απλά σχέδια μιας μικρής περιοχής όπως στο The Twenty-One Balloons του William Pène du Bois σε έναν ολόκληρο φανταστικό κόσμο, όπως στον Άρχοντα τον Δαχτυλιδιών από τον Τόλκιν ακόμη και σε έναν ολόκληρο γαλαξία όπως στο Σταρ Τρεκ. Οι φανταστικοί χάρτες μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν αφηρημένα έργα τέχνης, που συνδυάζουν υπάρχουσες χαρτογραφικές πληροφορίες για να παρουσιάσουν μια φανταστική τοποθεσία ή να συνδυάσουν τις υπάρχουσες χαρτογραφικές πληροφορίες για να δείξουν μια διαφορετική προοπτική μιας τοποθεσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαντασία (μυθοπλασία)
Στίβεν Μπάουερ
Ο Στίβεν Μπάουερ (αγγλ.: Steven Bauer,2 Δεκεμβρίου 1956), είναι Κουβανό-Αμερικανός ηθοποιός. Το πραγματικό του όνομα είναι Εστέμπαν Ερνέστο Ετσεβαρία Σαμψών. Ο πιο γνωστός ρόλος του είναι του Μάνι Ριμπέρα στην ταινία Ο Σημαδεμένος του 1983.
Βιογραφία
Ο Μπάουερ γεννήθηκε στην Αβάνα το 1956 από την Λίλιαν Σαμψών Αγκοστίνι, μιας δάσκαλας και τον Εστέμπαν Ετσεβαρία, έναν πιλότο των Κουβανικών Αερογραμμών. Ο προ-παππούς του Μπάουερ ήταν ένας εβραίος προσφύγας από τη Γερμανία, και η γιαγιά του ήταν μια κουβανή με ιταλική καταγωγή. Το Καλλιτεχνικό όνομα το πήρε από τους Γερμανούς προγόνους του. Οι γονείς του Μπάουερ θα φύγουν από την Κούβα για το Μαϊάμι, της Φλόριντα στις 4 Ιουλίου, του 1960, μετά την Κουβανική Επανάσταση από τον Φιντέλ Κάστρο. Αποφοίτησε από το Λύκειο του Κόραλ Παρκ το 1974. Αρχικά σκοπεύει να γίνει μουσικός, αλλά στράφηκε στην ηθοποιία, Πήγε στο Κολλέγιο του Ντάντε Κομμιούνιτι, αλλά στη συνέχεια μπήκε  στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, όπου σπούδασε στο Τμήμα του Θεάτρου Τέχνης  και επαίξε σε θεατρικές παραστάσεις. Εκεί γνώρισε τον ηθοποιό Ρέι Λιότα, όπου έγιναν φίλοι.
Καριέρα
Στον Μπάουερ δόθηκε ο ρόλος του Μάνι Ριμπέρα στο ριμέικ της ταινίας του 1932 "Ο Σημαδεμένος", παρότι ήταν ακόμη ένας σχετικά άγνωστος ηθοποιός εκείνη την εποχή. Οι παραγωγοί της ταινίας ήταν πεπεισμένοι ότι ήταν ιδανικός για τον ρόλο που βασίζοταν στη ισχυρή ακρόασή, καθώς και στο κουβανέζικο υπόβαθρό του. Με την απόδοσή του κέρδισε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα β' Ανδρικού Ρόλου. Το 1986 είχε άλλους δύο σημαντικούς ρόλους.Ο πρώτος ήταν ως Ντετέκτιβ Φρανκ Σιγκλιάνο στη αστυνομική κωμωδία "Scared Running" με τον Μπίλι Κρίσταλ και τον Γκρέγκορι Χάινς. O δεύτερος ήταν ως ένας ισραηλινός στρατιώτης στην καναδική τηλεοπτική ταινία "Το σπαθί του Γεδεών", το οποίο αφηγείται την ιστορία της Μοσάντ και στο κυνήγι των τρομοκρατών στον απόηχο της σφαγής του Μονάχου το 1972. Το 1990 ο Μπάουερ έπαιξε το ρόλο του πράκτορα της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών Ενρίκε «Κικέ» Καμαρένα στη τηλεοπτική μίνι σειρά "War Drugs" μαζί με τον Μπενιτσίο Ντελ Τόρο και τον Γκρεγκ Νέλσον. Την ίδια χρονιά, ο Μπάουερ ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη τηλεοπτική σειρά "Wiseguy" μετά την αποχώρηση του Κεν Γουόλ, για την τέταρτη και τελευταία σεζόν της σειράς, παίζοντας τον Εισαγγελέα των ΗΠΑ Μάικλ Σαντάνα. Από τότε, ο Μπάουερ έχει κάνει την καριέρα του κυρίως, όχι μόνο αποκλειστικά σε ταινίες δράσης και δραματικές με θέμα το έγκλημα στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Ένα παράδειγμα είναι η ταινία «The Lost City», όπου ο Στίβεν Μπάουερ πρωταγωνίστησε σε έναν μικρό ρόλο παράλληλα με τον πρωταγωνιστή Άντι Γκαρσία. Έκανε επίσης μια εμφάνιση στο βίντεοπαιχνίδι "Scarface: The world is yours", παίζοντας έναν έμπορο ναρκωτικών τον Σάντμαν. Το 2007 εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο του Burn Notice.
Κατάλογος καλύτερων ελληνικών κινηματογραφικών ταινιών μεγάλου μήκους έως το 2006 σύμφωνα με την ΠΕΚΚ
Το 2006 και στα πλαίσια της συμπλήρωσης 30 χρόνων από τη δημιουργία της, η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ) ανέδειξε τις καλύτερες ταινίες μεγάλου μήκους του ελληνικού κινηματογράφου από καταβολής του. Η διαδικασία δεν περιλάμβανε προεπιλογή υποψηφιοτήτων (shortlist) και ολοκληρώθηκε σε ένα στάδιο, όπου 39 κριτικοί-μέλη της ένωσης υπέβαλαν από 10 προσωπικές επιλογές χωρίς σειρά αξιολόγησης. Ίδιου σκοπού ψηφοφορία είχε διενεργηθεί το 1986, η δε επανάληψή της είναι προγραμματισμένη για το 2026. Ενδιάμεσα, πραγματοποιήθηκε η ανάδειξη των κορυφαίων έργων της 40ετίας 1975-2015.
Συνολικά επιλέχθηκαν 114 ταινίες, παραγωγής μεταξύ 1954 και 2006 από 57 σκηνοθέτες/τριες.
Σημειώσεις
<references group="σ."/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα Κατηγορία:Κατάλογοι ταινιών
Ελεύθερο Προσφύγων Γρεβενών
Το Ελεύθερο Προσφύγων ή Ελεύθερο Β΄ είναι ορεινός συνοικισμός του χωριού Ελεύθερο της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 670 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Ελεύθερο Προσφύγων βρίσκεται στα βόρεια του νομού προς τα όρια με το νομό Κοζάνης. Απέχει 12,5 χλμ. Β.-ΒΑ. από τα Γρεβενά και 45,5 χλμ. ΝΔ. από την Κοζάνη. Το χωριό είναι κτισμένο δυτικά της ΕΟ Γρεβενών - Καστοριάς και σε απόσταση 800 μέτρα ανατολικά από το Ελεύθερο. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ελευθέρου που ανήκε στο νομό Κοζάνης. Το 1964 με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάστηκε στο νομό Γρεβενών. Το χωριό σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Ελεύθερο ή Ελεύθερο Α' αποτελούν την τοπική κοινότητα Ελευθέρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 172 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Ελευθερο
Τορόντο Μπλου Τζέις
Η Τορόντο Μπλου Τζέις (αγγλικά: Toronto Blue Jays) είναι καναδική επαγγελματική ομάδα μπέιζμπολ με έδρα το Τορόντο του Οντάριο. Η Μπλου Τζέις μετέχει στο Μέιτζορ Λιγκ Μπέιζμπολ (MLB) ως μέλος της Αμέρικαν Λιγκ (AL) στην Ανατολική κατηγορία. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Rogers Center.
Η ονομασία Μπλου Τζέις προέρχεται από το ομώνυμο πουλί και το μπλε είναι επίσης το παραδοσιακό χρώμα και για δύο άλλες επαγγελματικές αθλητικές ομάδες του Τορόντο, της Μέιπλ Λιφς (χόκεϊ επί πάγου) και της Άργκονοτς (καναδικό ποδόσφαιρο). Επιπλέον, η ομάδα ήταν αρχικά ιδιοκτησία της Labatt Brewing Company, κατασκευάστριας της δημοφιλούς μπύρας Labatt's Blue. Συναφώς με το όνομα Jays, τα επίσημα χρώματα της ομάδας είναι μπλε, κυανό, κόκκινο και λευκό. Ο σύλλογος ιδρύθηκε στο Τορόντο το 1977, με δικαιόχρηση επέκτασης. Αρχικά με έδρα το Exhibition Stadium, η ομάδα ξεκίνησε διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο SkyDome το 1989. Από το 2000, οι Μπλου Τζέις ανήκουν στην Rogers Communications και το 2004, το SkyDome αγοράστηκε από αυτή την εταιρεία, η οποία το μετονόμασε σε Rogers Center. Είναι η δεύτερη δικαιόχρηση του MLB που εδρεύει εκτός Ηνωμένων Πολιτειών και σήμερα η μόνη ομάδα που εδρεύει εκτός των ΗΠΑ μετά την πρώτη καναδική δικαιόχρηση, τη Μόντρεαλ Έξπος, που μετεξελίχθηκε στην Ουάσινγκτον Νάσιοναλς.
Η Μπλου Τζέις είναι μία από τις δύο ομάδες του MLB υπό εταιρική ιδιοκτησία, ενώ η άλλη είναι η Ατλάντα Μπρέιβς (Liberty Media).
1977–1981
Η Μπλου Τζέις έπαιξε τον πρώτο της αγώνα στις 7 Απριλίου 1977 εναντίον της Σικάγο Γουάιτ Σοξ μπροστά σε 44.649 θεατές. Το παιχνίδι έμεινε στη μνήμη για τη μικρή χιονοθύελλα που άρχισε λίγο πριν ξεκινήσει το παιχνίδι. Η Τορόντο κέρδισε στο χιονισμένο στάδιο με 9–5, με επικεφαλής τον Νταγκ Ολτ με δύο τρεξίματα. Αυτή η νίκη ήταν μια από τις μόλις 54 της περιόδου του 1977, καθώς η Μπλου Τζέις τελείωσε τελευταία στην Ανατολική κατηγορία της Αμέρικαν Λιγκ, με ρεκόρ 54–107. Μετά την εποχή, ο βοηθός γενικός διευθυντής Πατ Τζίλικ διαδέχτηκε τον Πίτερ Μπάβασι ως γενικός διευθυντής της ομάδας, θέση που θα κρατούσε μέχρι το 1994.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Η.Π.Α. Κατηγορία:Μπέιζμπολ στις Ηνωμένες Πολιτείες
NGC 912
Ο NGC 912 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα και απέχει περίπου 197 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) το 1878.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός) 0912 09222
Κορράδος της Βαυαρίας (1883-1969)
Ο Κορράδος (γερμ. Konrad, 22 Νοεμβρίου 1883 - 6 Σεπτεμβρίου 1969) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας.
Οικογένεια
Το 1921 νυμφεύτηκε τη Μαρία Μπόνα της Σαβοΐας, κόρη του Θωμά, Δούκα της Γένουας, και είχε τέκνα:
Γεώργιος της Βαυαρίας (1880-1943)
Ο Γεώργιος (γερμ. Georg, 2 Απριλίου 1880 - 31 Μαΐου 1943) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ο Γεώργιος Φραγκίσκος Ιωσήφ Λεοπόλδος Μαρία γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν γιος του Λεοπόλδου της Βαυαρίας και της Γκίζελας των Αψβούργων-Λωρραίνης κόρης του Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο πατέρας του, ως ανιψιός του Όθωνα της Ελλάδας, ήταν διεκδικητής βασιλιάς της Ελλάδας και όταν απεβίωσε το 1930, ο Γεώργιος τον διαδέχθηκε στην αξίωση.
Οικογένεια
Το 1911 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Φρειδερίκου, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Τέσσεν. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Γερμανίας
Βίας (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα Βίας υφίστανται οι ακόλουθοι χαρακτήρες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Παλάτσο Φερέρια
Το Παλάτσο Φερέρια (μαλτέζικα: Palazzo Ferreria ή Palazzo Buttiġieġ-Francia) είναι ένα παλάτι που βρίσκεται στην είσοδο της πόλης της Βαλέτας στη Μάλτα. Σχεδιάστηκε από τον Μαλτέζο αρχιτέκτονα Τζουζέπε Μποναβία και χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Πρόκειται για μια καινοτόμα κατασκευή για την εποχή, καθώς ήταν το πρώτο κτίριο στο νησί στο οποίο τοποθετήθηκαν ξύλινα μπαλκόνια. Το Παλάτσο Φερέρια που αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο παλάτι στη Βαλέτα μετά το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, χαρακτηρίζεται ως εθνικό μνημείο «βαθμού 1» της χώρας.
Στο χώρο του παλατιού υπήρχε ένα πρώην χυτήριο του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη, το οποίο χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή του εξοπλισμού των ιπποτών. Ο Τζουζέπε Μπουτίγκιεγκ και η σύζυγός του Τζοβάνα Καμιλέρι αγόρασαν τη ιδιοκτησία του από την κυβέρνηση και έχτισαν το Παλάτσο Φερέρια στα τέλη του 19ου αιώνα. Στην πρόσοψη του κτιρίου είναι ακόμη εμφανές το οικόσημο της οικογένειας Μπουτίγκιεγκ. Το παλάτι δώθηκε ως προίκα στην κόρη τους Τερέζα Μπουτίγκιεγκ. Εκείνη παντρεύτηκε τον συνταγματάρχη Τζον Λούις Φράνσια, το όνομα του οποίου απέκτησε για ένα σύντομο διάστημα το παλάτι. Ο Φράνσια ήταν ένας Ισπανός πολίτης που ζούσε στη βρετανική αποικία του Γιβραλτάρ και βρέθηκε στη Μάλτα στο πλαίσιο της θητείας του στο Βρετανικό Στρατό.
Η οικογένεια Φράνσια κατοικούσε στο παλάτι μέχρι το 1947, όταν και είχε τελειώσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο πόλεμος κατέστρεψε μάλιστα ολικώς ή μερικώς πολλά κτίρια στη Βαλέτα. Η κυβέρνηση των Εργατικών, με επικεφαλής τον Ντομ Μιντόφ, νοίκιασε μέρος του παλατιού των Φράνσια για τη στέγαση του Τμήματος Δημοσίων Έργων, που σκοπό είχε την αποκατάσταση της πόλης από τις συνέπειες του πολέμου. Η οικογένεια κράτησε ένα μικρό μέρος του παλατιού για τη διαμονή της, το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται ως κυβερνητικό κτίριο. Η οικογένεια πώλησε στην κυβέρνηση το παλάτι το 1979, όταν στην πρωθυπουργία βρισκόταν και πάλι ο Ντομ Μιντόφ. Σήμερα, το ισόγειο του κτιρίου στεγάζει διάφορα εμπορικά καταστήματα.
Εικόνες
Εσωτερικό του Παλάτσο Φερέρια
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλέτα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μάλτα Κατηγορία:Παλάτια στη Βαλέτα
Φιλότιμο
Το Φιλότιμο είναι αρχαία ελληνική λέξη. Πρόκειται για ουσιαστικό, και μεταφράζεται «αγάπη για την τιμή». Ωστόσο, το φιλότιμο είναι σχεδόν αδύνατο να μεταφραστεί επαρκώς, γιατί περιγράφει ένα σύνθετο πλέγμα αρετών.
Αρχαίες χρήσεις
Η λέξη χρησιμοποιείται εκτενώς στη λογοτεχνία της Ελληνιστικής περιόδου, μερικές φορές έχοντας αρνητική έννοια. Στην Πολιτεία του Πλάτωνα χρησιμοποιείται ειρωνικά «αγαπώντας την τιμή η την διάκριση, τον φιλόδοξο», ενώ ο Δημοσθένης τη χρησιμοποιεί για τον «άσωτο» ή «πλούσιο» άνθρωπο. Από το ξεκίνημα της χριστιανικής εποχής, η λέξη είχε σταθερά θετική έννοια και η χρήση της στη Βίβλο πιθανώς εδραίωσε τη χρήση της στη σύγχρονη ελληνική κουλτούρα.
Η λέξη φιλότιμον χρησιμοποιείται εκτενώς στη λογοτεχνία της ελληνιστικής περιόδου.
Βιβλικές χρήσεις
Η λέξη εμφανίζεται τρεις φορές στο κείμενο στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου. Ο Παύλος μιλούσε πολύ καλά τα Ελληνικά, από το γράψιμο του, δείχνει ότι ήταν καλά εκπαιδευμένος στην ελληνική λογοτεχνία. Οι επιστολές του γράφτηκαν αρχικά στην ελληνική και ως εκ τούτου η επιλογή της λέξης ήταν σκόπιμη και η εκλεπτυσμένη επιλογή ενός μορφωμένου ανθρώπου.
Είναι μια δύσκολη λέξη για να μεταφραστεί στην νέα ελληνική και πολύ δυσκολότερο να μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες και για αυτό καθίσταται ποικιλοτρόπως, ανάλογα με τη μετάφραση της Βίβλου. Ισχύουν εναλλακτικές λύσεις που περιλαμβάνουν την φιλοδοξία, προσπάθεια με ζήλο. Σε κάθε περίπτωση, ο Παύλος μεταφέρει την επιθυμία να κάνουνε κάτι καλό και η επιλογή του όρου δίνει αυτή την έντιμη άσκηση μια επιπλέον έμφαση.
Στην Επιστολή προς Ρωμαίους 15:20 λέει ότι κάνεις φιλότιμο με το να κηρύξεις τα καλά νέα του Ευαγγελίου σε ανθρώπους που δεν έχουν ακούσει.
Στο 2η Επιστολή προς Κορινθίους 5:9, που χρησιμοποιεί για να περιγράψει την «εργασία» του κατά την έννοια του έργου της ζωής του και τους πόθους.
Στην 1η Επιστολή προς Θεσσαλονικείς 4:11 ο ίδιος χρησιμοποιεί για να περιγράψει το είδος των πιστών με φιλοδοξία που πρέπει να διεξάγουν τη ζωή τους με φιλότιμο: - μια ζωή άμεμπτη.
Σύγχρονες χρήσεις
Το Φιλότιμο θεωρείται ως το υψηλότερο από όλες τις ελληνικές αρετές, τα πρότυπα οικογενειακής και κοινωνικής ζωής. Η βασική ιδέα είναι αυτή του σεβασμού και του περπατήματος σε σωστά μονοπάτια. Στην απλούστερη μορφή του, ο όρος σημαίνει «να κάνεις καλό», πράξεις που διασφαλίζουν ότι η συμπεριφορά κάποιου είναι υποδειγματική και δείχνει την προσωπικότητα κάποιου και τον τρόπο με τον οποίο μεγάλωσε. Το Φιλότιμο σε έναν Έλληνα είναι ουσιαστικά ένας τρόπος ζωής.
Τα παιδιά λένε ότι επιδεικνύουν φιλότιμο όταν επιδεικνύουν άνευ όρων αγάπη και σεβασμό στους γονείς, τους παππούδες και γιαγιάδες και τους φίλους τους, ακόμη και μέσω μικρών ενεργειών όπως εκφράσεις ευγνωμοσύνης για μικρά δώρα ή τυχαίες πράξεις καλοσύνης. Περιλαμβάνει την εκτίμηση και τον θαυμασμό για την κληρονομιά και τους προγόνους. Η ιδέα χρησιμοποιήθηκε για να ενσωματώσει τη βοήθεια που παρέχεται στους συμμάχους στρατιώτες στην Κρήτη μετά την εισβολή του Άξονα στο νησί. Οι ντόπιοι αισθάνονταν ότι ωθούνται από φιλότιμο να κρύψουν Αυστραλούς και Βρετανούς παρά τη θανατική ποινή για την προστασία των στρατιωτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συναισθήματα
Ευγένιος της Βαυαρίας
Ο Ευγένιος (γερμ. Eugen, 16 Ιουλίου 1925 - 1 Ιανουαρίου 1997) από τον Οίκο του Βίττελσμαπχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ο Ευγένιος Λεοπόλδος Αδελαΐδα Θωμάς Μαρία γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν ο μόνος γιος του Κορράδου και της Μαρίας Μπόνας της Σαβοΐας, κόρης του Θωμά, Δούκα της Γένουας.
Το 1969, μετά τον θάνατο του πατέρα του, έγινε ιδιοκτήτης της φάρμας Alpe Mitterhaus στο Μπαντ Όμπερντορφ.
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Γερμανίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Πολυσυστηματικό φλεγμονώδες σύνδρομο των παιδιών
190px|μικρογραφία|Εικόνα του ιού [[SARS-CoV-2 όπως απεικονίζεται στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο TEM.]] Το πολυσυστημικό φλεγμονώδες σύνδρομο των παιδιών (στα αγγλικά ευρέως γνωστό ως MIS-C) ή παιδιατρικό πολυσυστημικό φλεγμονώδες σύνδρομο (αγγλ. PIMS, PIMS-TS), ή αλλιώς συστηματικό φλεγμονώδες σύνδρομο στην COVID-19 (αγγλ. SISCoV), είναι σπάνια συστημική, σοβαρή ασθένεια που περιλαμβάνει επίμονο πυρετό και οξύτατη φλεγμονή μετά από έκθεση των παιδιών στον SARS-CoV-2, τον ιό που ευθύνεται για την πανδημική ασθένεια, COVID-19.
Γενικά
Το σύνδρομο MIS-C δύναται να οδηγήσει γρήγορα σε επείγοντα περιστατικά, λ.χ. σε ανεπαρκή ροή αίματος στο σώμα (κατάσταση γνωστή ως καταπληξία ή σοκ). Μπορεί να εμφανιστεί επίσης ανεπάρκεια ή δυσλειτουργία ενός ή περισσότερων ζωτικών οργάνων.
Ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα του συνδρόμου αυτού είναι ο ανεξήγητος επίμονος πυρετός, με πολύ σοβαρά επιπλέον συμπτώματα, μετά από τη νόσηση από την COVID-19. Η έγκαιρη παραπομπή σε ειδικούς παιδιάτρους είναι επιτακτική και οι γονείς θα πρέπει να αναζητήσουν επείγουσα ιατρική βοήθεια.
Με βάση την μέχρι τώρα γνώση, τα περισσότερα από τα νοσούντα παιδιά θα χρειαστούν εντατική θεραπεία σε παιδιατρική μονάδα.
Συμπτώματα
Όλα τα προσβεβλημένα παιδιά έχουν επίμονο πυρετό. Άλλα κλινικά χαρακτηριστικά ποικίλουν. Τα πρώτα συμπτώματα συχνά περιλαμβάνουν οξύ κοιλιακό άλγος με διάρροια ή έμετο.
Ο μυϊκός πόνος και η βαριά κόπωση είναι συχνές ενδείξεις και η χαμηλή αρτηριακή πίεση είναι επίσης συχνή. Τα συμπτώματα μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν ροζ μάτια (επιπεφυκίτιδα), εξανθήματα, διογκωμένους λεμφαδένες, πρησμένα χέρια ή πόδια και ρόζ χρωματισμό της γλώσσας.
Είναι πιθανές διάφορες ψυχικές διαταραχές. Μπορεί επίσης να λάβει χώρα υπερκυτοκιναιμία κατά την οποία το έμφυτο ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού αντιδρά με υπερβολική και ανεξέλεγκτη φλεγμονώδη απόκριση. Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι συχνή. Οι κλινικές επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν βλάβη στον καρδιακό μυ, αναπνευστική δυσχέρεια, οξεία νεφρική βλάβη ή/και αυξημένη πήξη του αίματος. Μπορεί ακόμα να αναπτυχθούν ανωμαλίες της στεφανιαίας αρτηρίας, που κυμαίνονται από διάταση έως ανευρύσματα.
Θεραπευτική αντιμετώπιση
Αυτή η απειλητική για τη ζωή ασθένεια έχει αποδειχθεί θανατηφόρα σε λιγότερο από το 2% των περιπτώσεων που αναφέρθηκαν.
Η έγκαιρη αναγνώριση και η άμεση προσοχή από τον ειδικό είναι απαραίτητες. Έχουν χρησιμοποιηθεί αντιφλεγμονώδεις θεραπείες, με καλές αποκρίσεις να έχουν καταγραφεί για ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIG) με ή χωρίς κορτικοστεροειδή. Συχνά απαιτείται οξυγόνο. Η συμπτωματική θεραπεία είναι το κλειδί για τη θεραπεία των κλινικών επιπλοκών της νόσου. Τα περισσότερα παιδιά που λαμβάνουν εξειδικευμένη νοσοκομειακή περίθαλψη επιβιώνουν.
Είναι σημαντικό να αποκλειστούν εναλλακτικές μη μολυσματικές ή/και μολυσματικές αιτίες της φλεγμονώδους κατάστασης, συμπεριλαμβανομένης της βακτηριακής σήψης, του σταφυλοκοκκικού και στρεπτοκοκκικού σοκ και λοιμώξεων που σχετίζονται με μυοκαρδίτιδα, όπως π.χ. ο εντεροϊός. Μπορεί μερικές φορές να εμφανιστεί συνλοίμωξη με πρόσθετα παθογόνα, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπινου μεταπνευμοϊού και διαφόρων άλλων μικροβίων. Άλλες δυνητικά (μη-σχετιζόμενες) πηγές κοιλιακού πόνου περιλαμβάνουν τη σκωληκοειδίτιδα και τη μεσεντερική αδενίτιδα.
Ιστορικό
Τα κλινικά χαρακτηριστικά της μπορεί να φαίνονται κάπως παρόμοια με τη νόσο Καβασάκι, μια σπάνια ασθένεια άγνωστης αιτιολογίας, που συνήθως επηρεάζει μικρά παιδιά, στην οποία τα αιμοφόρα αγγεία φλεγμονώνονται σε όλο το σώμα. Μπορεί επίσης να εμφανίσει χαρακτηριστικά άλλων σοβαρών φλεγμονωδών καταστάσεων της παιδικής ηλικίας, συμπεριλαμβανομένων των συνδρόμων τοξικού σοκ (σύνδρομο τοξικής καταπληξίας) και ενεργοποίησης μακροφάγων. Ωστόσο, φαίνεται να είναι ένα ξεχωριστό σύνδρομο. Τα μεγαλύτερα παιδιά τείνουν να επηρεάζονται περισσότερο.
Αυτή η σημερινή νόσος (εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού) έχει οριστεί με ελαφρώς διαφορετικά ονόματα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το Βασιλικό Κολλέγιο Παιδιατρικής και Παιδικής Υγείας (RCPCH), και τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC). Αν και πιστεύεται ότι η πάθηση ακολουθεί τη μόλυνση από τον ιό SARS-CoV-2, τα τεστ αντιγόνου ή αντισωμάτων δεν είναι πάντα θετικά.
Ο αποκλεισμός εναλλακτικών αιτιών, συμπεριλαμβανομένων των βακτηριακών και άλλων λοιμώξεων, είναι απαραίτητος για τη διαφορική διάγνωση. Ορισμένες γενικές κλινικές οδηγίες έχουν παρασχεθεί από το Βασιλικό Κολλέγιο RCPCH, τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, το Αμερικανικό Κολλέγιο Ρευματολογίας και την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παιδιατρική Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:COVID-19
Πανώλη του Ιουστινιανού
thumb|255x255px|Ένα χαρακτηριστικό στην Πανώλη του Ιουστινιανού ήταν η νέκρωση του χεριού. Η Πανώλη του Ιουστινιανού (541-549) ήταν μια πανδημία που έπληξε την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, και ιδιαίτερα την πρωτεύουσα της την Κωνσταντινούπολη, επίσης την αυτοκρατορία των Σασσανιδών, και τις παραθαλάσσιες πόλεις σε όλη την λεκάνη της Μεσόγειου. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες πληγές στην ιστορία, αυτή η καταστροφική πανδημία προκάλεσε το θάνατο περίπου 25 εκατομμυρίων ανθρώπων (πρώτο κρούσμα) με 50.000.000 μετά από δύο αιώνες από το πρώτο κρούσμα.
Ποσοστό τοξικότητας και τη θνησιμότητας
Ο αριθμός των θανάτων είναι αβέβαιος, ενώ οι σύγχρονοι μελετητές πιστεύουν ότι η πανούκλα σκότωνε πάνω από 5.000 άτομα την ημέρα στην Κωνσταντινούπολη κατά την κορύφωση της πανδημίας. Η αρχική πανούκλα σκότωσε τελικά ίσως το 40% των κατοίκων της πόλης και προκάλεσε το θάνατο έως και του ενός τέταρτου του ανθρώπινου πληθυσμού της Ανατολικής Μεσογείου. Τα συχνά μετέπειτα κύματα της πανώλης συνέχισαν να εμφανίζονται κατά τη διάρκεια των 6ου, 7ου και 8ου αιώνα, με την ασθένεια να γίνεται πιο περιορισμένη γεωγραφικά και λιγότερο λοιμογόνα.
Αυτή η επιδημία φαίνεται να έχει αφήσει ένα ίχνος στο γονιδίωμα του Y. pestis μόνη της.
Μετά την τελευταία επανεμφάνιση κατά το 750, οι πανδημίες της κλίμακας της πανούκλας του Ιουστινιανού δεν εμφανίστηκαν ξανά στην Ευρώπη μέχρι τον Μαύρο Θάνατο του 14ου αιώνα.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Πανδημίες Κατηγορία:Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Αλμπέρικ Β΄ του Σπολέτο
Ο Αλμπέρικ Β΄, γερμ.: Alberic II (912 – 954) από τον Οίκο του Τούσκουλου, ήταν ηγεμόνας της Ρώμης από το 932 έως το 954, αφού καθαίρεσε τη μητέρα του Μαροζία και τον πατριό του Ούγο των Μποζονιδών βασιλιά της Λομβαρδίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Aλμπέρικ Α΄ δούκα του Σπολέτο και της Mαροζίας, κόρης του Θεοφυλάκτου Α΄ κόμη του Τούσκουλου. Αδελφός του, μάλλον ετεροθαλής (από μη νόμιμη σχέση της Μοροζίας), ήταν ο πάπας Ιωάννης ΙΑ΄. Η μητέρα του έκανε δεύτερο γάμο: στον γάμο της μητέρας του με τον βασιλιά Ούγο της Λομβαρδίας, ο Aλμπέρικ Β΄ και ο νέος πατριός του μάλωσαν βίαια, αφότου ο Ούγος χαστούκισε τον Aλμπέρικ Β΄ για αδεξιότητα. Εξοργισμένος από αυτό, και ίσως παρακινημένος από τις φήμες ότι ο Ούγος σκόπευε να τον τυφλώσει, ο Αλμπέρικ Β΄ άφησε τους γαμήλιους εορτασμούς και υποκίνησε έναν Ρωμαϊκό όχλο να επαναστατήσει εναντίον του Ούγου. Τον Δεκέμβριο του 932 ο Ούγος έφυγε από την πόλη, η Μαροζία οδηγήθηκε στη φυλακή και ο Αλμπέρικ Β΄ πήρε τον έλεγχο της Ρώμης.
Οικογένεια
Το 936 ο Αλμπέρικ Β΄ νυμφεύτηκε τη θετή αδελφή του Άλντα, κόρη του βασιλιά Ούγου της Λομβαρδίας από προηγούμενο γάμο του και απέκτησε από αυτήν έναν γιο, τον Γρηγόριο Α΄ κόμη του Τούσκουλου. Σύμφωνα με τον Βενέδικτο του Σοράκτε, είχε επίσης έναν νόθο γιο, τον Οκταβιανό, από μία άγνωστη ερωμένη. Στην επιθανάτια κλίνη του ο Αλμπέρικ Β΄ ζήτησε από τη Ρωμαϊκή αριστοκρατία και τον κλήρο να ορκιστούν, ότι θα εκλέξουν τον Οκταβιανό ως πάπα. Έγινε ο πάπας Ιωάννης ΙΒ΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κόμητες του Τούσκουλου
Αλγερινά αραβικά της Σαχάρας
Τα αλγερινά αραβικά της Σαχάρας (ISO 639-3: aao, Ethnologue: aao, Glottolog: alge1240) είναι αραβική γλώσσα σε χρήση στην δυτική Σαχάρα, στην περιοχή της οροσειράς του Άτλαντα η οποία εκτείνεται στην Αλγερία και το Μαρόκο. Σύμφωνα με μελέτη του 1996 χρησιμοποιούνταν από 100.000 στην Αλγερία, και από επιπλέον 30.500 σε Μαρόκο, Τυνησία, Νίγηρα και Μάλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α Α Α Α Α Α
Αρωγή Ροδόπης
Η Αρωγή είναι μικρό παραθαλάσσιο χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 20 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αρωγή βρίσκεται δίπλα στα δυτικά παράλια του όρμου Βιστονίας στο Θρακικό πέλαγος, ανάμεσα στις λιμνοθάλασσες Ξηρολίμνη και Καρατζά, σε απόσταση 33 χλμ. ΝΔ. από την Κομοτηνή. Είναι γνωστή για την παραλία της που αποτελεί τη φυσική συνέχεια της παραλίας του Φαναρίου (στα βορειοδυτικά) ενώ ανατολικά συνεχίζει η παραλία Μέσης. Υπάρχουν αρκετά ξενοδοχειακά και τουριστικά καταλύματα καθώς και το πρώτο θαλάσσιο πάρκο της περιφέρειας. Πρόκειται για πολυσύχναστη και οργανωμένη παραλία μήκους 3 χιλιομέτρων που βραβεύεται με γαλάζια σημαία, έχει ψιλή άμμο και ρηχά νερά.
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γλυκονερίου. Το 1981 προσαρτήθηκε σε αυτήν ο καταργούμενος οικισμός Παραλία Αρωγής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Αρωγής που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 9 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 4,100 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Ανθοχώρι Ροδόπης
Το Ανθοχώρι είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης Το χωριό βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής (υψόμετρο 40 μέτρα ), σε απόσταση 13 χλμ. Α.-ΝΑ. από το κέντρο της πόλης. Είναι κτισμένο δίπλα στην δυτική είσοδο του Άρατου από τον οποίο χωρίζεται με τον χείμαρρο Μακροπόταμο ενώ στη νότια άκρη του περνάει η ΕΟ Κομοτηνής - Αλεξανδρούπολης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αράτου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Ανθοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 82 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 15,207 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Φιλίππα της Αντιόχειας
Η Φιλίππα, γαλλ. Philippa de Poitiers (1148 - 1178) από τον Οίκο του Πουατιέ-Αντιόχειας ήταν κόρη της πριγκίπισσας του Πουατιέ και με τον γάμο της έγινε κυρία του Τορόν.
Βιογραφία
Αδέλφια της ήταν ο Βοημούνδος Γ΄ της Αντιόχειας και η Μαρία, σύζυγος του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Το 1149 ο πατέρας της απεβίωσε στη μάχη του Ινάμπ. Το 1153 η μητέρα της έκανε 2ο γάμο με τον Ραϋνάλδο των Σατιγιόν και απέκτησε μία κόρη, την Αγνή, σύζυγο του Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας.
Ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός είχε εξάδελφο τον Ανδρόνικο (Α΄), που ζούσε στην Αυλή. Ο Αυτοκράτορας, που δεν είχε ακόμη αποκτήσει γιο, θέλησε να παντρέψει την κόρη του Μαρία (από τον 1ο γάμο του με τη Βέρθα) με τον Μπέλα (Γ΄) της Ουγγαρίας, που τον ονόμασε διάδοχο και κάλεσε όλους να ορκιστούν πίστη σε αυτόν. Ο Ανδρόνικος, που ήταν πιθανός διάδοχος αν δεν αποκτούσε γιο ο Μανουήλ Α΄, αρνήθηκε και εκτοπίστηκε από την Αυλή. Του δόθηκε η επαρχία της Κιλικίας. Ο Ανδρόνικος (Α΄) είχε ερωμένη την Ευδοκία Κομνηνή, ανιψιά του Αυτοκράτορα.
Αφού εγκαταλείφθηκε από τον Ανδρόνικο, η Φιλίππη παντρεύτηκε τον Χάμφρεϋ Β΄ κύριο του Τορόν (Τεμπνίν) μετά το 1166. Για τον Χάμφρεϋ Β΄ ήταν ο 2ος γάμος. Από τον 1ο του γάμο με μία αγνώστου σε εμάς ονόματος γυναίκα είχε γιο τον Χάμφρεϋ Γ΄. Η Φιλίππη δεν απέκτησε απογόνους ούτε από τον Χάμφρεϋ Β΄. Απεβίωσε το 1178, περίπου 30 ετών. Τάφηκε στον ναό της Αγ. Μαρίας στην Κοιλάδα του Ιωσαφάτ. Ο σύζυγός της απεβίωσε το επόμενο έτος.
Το 1180 απεβίωσε ο Μανουήλ Α΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του (από τον 2ο γάμο του με τη Μαρία) Αλέξιος Β΄ Κομνηνός, που ήταν 11 ετών. Αντιβασίλισσα ανέλαβε η Μαρία. Τότε ο Ανδρόνικος επέστρεψε να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη και εκεί βρήκε τη χήρα Μαρία, αδελφή της Φιλίππης, που τη συνέλαβε. Έπειτα από καιρό την έπνιξε, μαζί με τον γιο της Αλέξιο Β΄, 14 ετών πια, και ανέλαβε ο ίδιος Αυτοκράτορας ως Ανδρόνικος Α΄. Δύο έτη μετά κατακρεουργήθηκε από τον όχλο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε μετά το 1166 τον Χάμφρεϋ Β΄ κύριο του Τορόν. Ήταν η 2η σύζυγός του. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Ερρίκος της Βαυαρίας (1884-1916)
Ο Ερρίκος (γερμ. Heinrich, 24 Ιουνίου 1884 - 8 Νοεμβρίου 1916) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν αξιωματικός και τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις.
Βιογραφία
Στα 17 έτη του ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και έγινε υπολοχαγός, πρώτα στο σώμα του Συντάγματος Πεζικού και έπειτα στο 1ο Βαρύ Ιππικό "πρίγκιπας Κάρολος της Βαυαρίας". Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δραστηριοποιήθηκε στο Δυτικό μέτωπο και τραυματίστηκε βαριά. Όταν ανέρρωσε επέστρεψε στο Σύνταγμα Πεζικού και το 1915 προήχθη σε Ταγματάρχη. Πέθανε στη Ρουμανία το 1916.
Αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Γερμανίας
Γλώσσες της Βολιβίας
Οι γλώσσες της Βολιβίας περιλαμβάνουν τα ισπανικά και αρκετές δεκάδες αυτόχθονες γλώσσες. Οι πιο σημαντικές είναι οι Αϊμάρα, Κέτσουα, Τσικιτάνο και Τούπι Γκουαρανί, τη Βολιβιακή Νοηματική Γλώσσα (στενά συνδεδεμένη με την Αμερικανική Νοηματική Γλώσσα) και γλώσσες μεταναστών όπως η Πλάουτντιτς. Οι αυτόχθονες γλώσσες και τα ισπανικά είναι επίσημες γλώσσες του κράτους σύμφωνα με το σύνταγμα του 2009. Το σύνταγμα λέει ότι όλες οι αυτόχθονες γλώσσες είναι επίσημες, αναφέροντας 36 γλώσσες, με μερικές από αυτές να έχουν εξαφανιστεί. Τα Ισπανικά και Κέτσουα ομιλούνται κυρίως στην περιοχή των Άνδεων, τα Αϊμάρα στο Αλτιπλάνο γύρω από τη Λίμνη Τιτικάκα, ενώ τα Τσικιτάνο ομιλείται στο κεντρικό τμήμα του Σάντα Κρουζ και τα Γκουαρανί στα νοτιοανατολικά, στα σύνορα με την Παραγουάη.
Κατάλογος επίσημων γλωσσών
μικρογραφία|282x282εσ|Γεωγραφική κατανομή των αυτόχθωνων γλωσσών της Βολιβίας. μικρογραφία|281x281εσ|Κατανομή των ανθρώπων που μιλούν κυρίως ισπανικά ανά δήμο στη Βολιβία Οι ακόλουθες γλώσσες αναφέρονται ως επίσημες γλώσσες στο Σύνταγμα της Βολιβίας.
Επίσημο καθεστώς
Η κυβέρνηση της Βολιβίας και οι κυβερνήσεις των διαμερισμάτων οφείλουν να χρησιμοποιούν τουλάχιστον δύο γλώσσες στη λειτουργία τους. Αυτές είναι τα ισπανικά και μια άλλη γλώσσα που επιλέγεται ανάλογα με τις περιστάσεις και τις ανάγκες του διαμερίσματος. Οι απαιτήσεις αυτές εμφανίζονται στο Άρθρο 234 του Συντάγματος του 2009 και το Γενικό Δίκαιο των Γλωσσικών Δικαιωμάτων και Πολιτικών (Νόμος 269 της 2ας Αυγούστου 2012). Ο νόμος παρείχε προθεσμία τριών ετών στα όργανα της κυβέρνησης, αν και δεν υπήρχε άμεση τιμωρία για τους υπαλλήλους που απέτυχαν να συμμορφωθούν. Οι διαμερισματικές και δημοτικές αυτόνομες κυβερνήσεις οφείλουν να χρησιμοποιούν τις γλώσσες της περιοχής τους, συμπεριλαμβάνοντας πάντα τα ισπανικά.
Ακολουθώντας την Εθνική Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση του 1994, όλες οι τριάντα αυτόχθονες γλώσσες εισήχθησαν μαζί με τα ισπανικά στα σχολεία της χώρας. Ωστόσο, πολλά σχολεία δεν εφάρμοσαν τις μεταρρυθμίσεις, κυρίως τα αστικά σχολεία.
Ο Εθνικός Ύμνος της Βολιβίας έχει μεταφραστεί σε έξι αυτόχθονες γλώσσες: Αϊμάρα, Μπέσιρο-Τσικιτάνο, Γκουαρανί, Γκουαράγιου, Κέτσουα και Μοχένιο-Τρινιτάριο.
Γλώσσες χωρίς επίσημο καθεστώς
Τα Πρότυπα Γερμανικά ομιλούνται από 160.000 άτομα εκ των οποίων περίπου 70.000 είναι Μεννονίτες στο διαμέρισμα Σάντα Κρουζ. Αυτοί οι Μεννονίτες ομιλούν τα Πλάουτντιτς, μια γερμανική διάλεκτο ως καθημερινή γλώσσα αλλά χρησιμοποιούν τα Πρότυπα Γερμανικά για την ανάγνωση και τη γραφή και ως επίσημη γλώσσα, π.χ. στην εκκλησία.
Ντέιλε
Ο Ντέιλε (παλαιότερα αναφερόμενος ως Θιλία ή Δύλη, ολλανδικά: Dijle, γαλλικά: Dyle, βαλλωνικά: Tîle) είναι ποταμός του Βελγίου, με μήκος 86 χιλιόμετρα. Πηγάζει στην πόλη του Ουτέν-λε-Βαλ, ρέει μέσω των επαρχιών της Βαλλωνικής Βραβάντης, της Φλαμανδικής Βραβάντης, και της Αμβέρσας και και τελικά εκβάλλει στο Ρύπελ κοντά στην πόλη του Ρυμστ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί του Βελγίου
Τσάρλι Γκαρθία
Ο Τσάρλι Γκαρθία, γεννημένος Κάρλος Αλμπέρτο Γκαρθία Μορένο (στα ισπανικά Charly García) (23 Οκτωβρίου 1951), είναι ένας τραγουδοποιός, μουσικός και παραγωγός της Αργεντινής. Με μια μακρά σταδιοδρομία, σχημάτισε μπάντες που θεωρήθηκαν από τις πιο δημοφιλείς στην ιστορία της Αργεντινής, το Sui Generis στη δεκαετία του 1970 και το Serú Girán στη δεκαετία του '80, καθώς και τις λατρευτικές ομάδες όπως η λαϊκή παράσταση La Machina de Hacer Pájaros. Από τη δεκαετία του '80 ο Γκαρσία έχει εργαστεί κυρίως ως σόλο μουσικός. Τα βασικά του όργανα είναι το πιάνο, μαζί με κιθάρα και πληκτρολόγια.
Η Γκαρθία θεωρείται ευρέως από τους κριτικούς ως ένας από τους σημαντικότερους ροκ καλλιτέχνες στην ισπανική ροκ σκηνή και (μαζί με τον Luis Alberto Spinetta) ως "ο Πατέρας της Αργεντινής Ροκ".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ροκ μουσική Κατηγορία:Αργεντινοί μουσικοί Κατηγορία:Αργεντινοί συνθέτες
Μπουμερντές
Το Μπουμερντές (بومرداس, καβυλιακά: Bumerdes, Bumardas ή Bomardas, πρώην Rocher Noir) είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της Αλγερίας. Βρίσκεται στη Μεσόγειο Θάλασσα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 41.685 κατοίκους.
Το Μπουμερντές είναι παραθαλάσσια πόλη η οποία βρίσκεται στα βόρεια της Αλγερίας περίπου 50 χλμ. ανατολικά του Αλγερίου και 50 χλμ δυτικά του Τιζί Ουζού. Κατά τη γαλλική κατοχή της Αλγερίας, η πόλη ονομαζόταν Ροσέ Νουάρ (Rocher Noir), το οποίο στα γαλλικά σημαίνει Μαύρος Βράχος.
Στις 21 Μαΐου 2003, η περιοχή της βόρειας Αλγερίας χτυπήθηκε από σεισμό μεγέθους 6,8 μονάδων σεισμικής ροπής και με μέγιστη ένταση Μερκάλι X (Ακραίος). Περισσότεροι από 2.200 άνθρωποι σκοτώθηκαν, πάνω από 10.000 τραυματίστηκαν και ένα ήπιας κλίμακας τσουνάμι βύθισε σκάφη στις Βαλεαρίδες Νήσους. Η πόλη έγινε πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, σύμφωνα με την διοικητική διαίρεση του 1984.
Η πόλη είναι γνωστή ως επιστημονικό κέντρο, η οποία περιλαμβάνει πολλά εθνικά ιδρύματα και το Πανεπιστήμιο Μουχαμέντ Μπουγκερά. Η πόλη είναι επίσης γνωστή ως βιομηχανικό κέντρο μιας και περιλαμβάνει την έδρα της Sonatrach Exploration, της Εθνικής Εταιρείας Γεωφυσικής (ENAGEO) και του Κέντρου Έρευνας και Ανάπτυξης της Sonatrach.
Παραπομπές
Μπουμερντες
Νεβίλ Σίνακ
Ο Σερ Ιμάνιουελ Νεβίλ Σίνακ (Sir Emmanuel Neville Cenac, GCMG (γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1939 ) ήταν ο Γενικός Κυβερνήτης της Αγίας Λουκίας. Διορίστηκε στο αξίωμα τον Ιανουάριο του 2018 και παραιτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2021. Προηγουμένως ήταν πολιτικός, υπηρετώντας ως υπουργός Εξωτερικών από το 1987 ως το 1992.
Στις 18 Ιανουαρίου 2018 διορίστηκε Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου (GCMG).
Οικογένεια
Ο Σίνακ είναι αδερφός του αποβιώσαντα Ουίνστον Σίνακ, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως πρωθυπουργός της Αγίας Λουκίας επί 8 μήνες, από το 1981 ως το 1982.
Αντιπολίτευση στη Βουλή
Ο Σίνακ ήταν αρχηγός του Εργατικού Κόμματος της αντιπολίτευσης τον Δεκέμβριο του 1982, στη διάρκεια συνταγματικής κρίσης για τον Γενικό Κυβερνήτη Μπόσγουελ Ουίλιαμς. Ο τότε πρωθυπουργός Τζον Κόμπτον κινήθηκε για την αποπομπή του Ουίλιαμς, με αποτέλεσμα να αντιδράσει με επιστολή του προς τη βασίλισσα ο Σίνακ. Η κρίση τερματίστηκε με την παραίτηση του Σίνακ, στις 13 Δεκεμβρίου 1982.
Ο Νεβίλ επέστρεψε στην κυβέρνηση, έπειτα από τη νίκη του σε δύο απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις το 1987.
Υπουργός
Ο πολιτικός άλλαξε στρατόπεδο στις 2 Ιουνίου 1987 και έγινε μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας του Κόμματος Ενωμένων Εργατών. Με την προχώρηση του Σίνακ, οι συσχετισμοί στη Βουλή άλλαξαν σε 10-7 (σε έδρες για τα δύο μεγάλα κόμματα).
Σε ομιλία του ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, τον Οκτώβριο του 1987 ο Σίνακ τάχτηκε υπέρ της πολιτικής ένωσης της Αγίας Λουκίας με άλλα μικρά κράτη της Καραϊβικής. Ο υπουργός ανέφερε ότι η ποιότητα ζωής στην περιοχή θα μπορούσε να βελτιωθεί αν αυτή δεν θα πρέπει πλέον να υποστηρίζει "επτά γενικούς κυβερνήτες, επτά πρωθυπουργούς και 60 υπουργούς για πληθυσμό περίπου 500.000." Επίσης, ο Σίνακ κατηγόρησε τη Γουατεμάλα για απειλή της εδαφικής κυριαρχίας του Μπελίσε.
Τον Αύγουστο του 1989 ο Σίνακ μαζί με άλλους υπουργούς Εξωτερικών μεσολάβησαν για τη διεξαγωγή εκλογών στην Αϊτή το 1990.
Από το 1993 ως το 1997 ήταν πρόεδρος της Γερουσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Αγίας Λουκίας
Χάμφρεϋ Γ΄ του Τορόν
Ο Χάμφρεϋ Γ΄, γαλλ. Honfroi, αγγλ. Humphrey (1140 - 1179) ήταν κύριος του Τορόν (1179).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Χάμφρεϋ Β΄ κυρίου του Τορόν (Τεμπνίν) και της πρώτης συζύγου του, κόρης του Ρενιέ Μπρυς, κυρίου του Μπανιάς.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1179, όταν αυτός απεβίωσε από βαριές πληγές κατά την επίθεση του Βαλδουίνου Δ΄ της Ιερουσαλήμ σε μία μικρή Μουσουλμανική δύναμη κοντά στο Μπανιάς. Ο Χάμφρεϋ Β΄ προσπάθησε και κατάφερε να σώσει τη ζωή του βασιλιά.
Έκοψε νομίσματα, αλλά δεν έχουν διασωθεί. Έπειτα από λίγο διάστημα, το ίδιο έτος, ο Χάμφρεϋ Γ΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Χάμφρεϋ Δ΄, ηλικίας 13 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Στεφανία του Μιγύ κυρία της Υπεριορδανίας, κόρη του Φιλίππου του Μιγύ κυρίου του Ναμπλούς (Νεάπολης) και της Ισαβέλλας κυρίας της Υπεριορδανίας. Είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Άρχοντες του Τορόν
Αλμπέρικ Α΄ του Σπολέτο
Ο Αλμπέρικ Α΄ (απεβ. π. 925) από τον Οίκο του Τούσκουλου ήταν ο Λομβαρδός δούκας του Σπολέτο μεταξύ 896 και 900 έως το 920, 922 ή περίπου εκεί. Ήταν επίσης μάργραβος του Καμερίνο και γαμπρός του Θεοφύλακτου Α΄, κόμη του Τούσκουλουμ, του πιο ισχυρού άνδρα στη Ρώμη.
Βιογραφία
Εμφανίζεται για πρώτη φορά ως ακόλουθος στον Γουίδων Γ΄ του Σπολέτο στη μάχη της Τρέμπια το 889. Μπορεί αργότερα να ήταν ο κόμης του Φέρμο, αλλά όποια και αν ήταν η περίπτωση, διαδέχθηκε στο Σπολέτο μετά τη δολοφονία του δούκα Γουίδων Δ΄.
Αναγνωρίστηκε σύντομα από τον βασιλιά Βερεγγάριο Α΄, με τον οποίο πολέμησε τους Μαγυάρους το 899 ή το 900.
Ο Θεοφύλακτος κόμης του Τούσκουλου, στους Αλβανούς λόφους νοτιοανατολικά της Ρώμης υπηρετούσε ως παλατινός δικαστής (palatinw iudex ή αρχηγός της πολιτοφυλακής) για τον βασιλιά Λουδοβίκο Γ΄ των Φράγκων. Παρέμεινε στη Ρώμη, διοικώντας μία ομάδα στρατιωτών μετά την επιστροφή του βασιλιά στην Προβηγκία το 902 και ήταν εξέχων στην ανατροπή του αντιπάπα Χριστόφορου τον Ιανουάριο του 904. Μαζί με τον Αλμπέρικ εξασφάλισαν τη διαδοχή του πάπα Σέργιου Γ΄. Υπό τον Σέργιο Γ΄, ο Θεοφύλακτος έγινε sacri palatii vestararius και magister militum. Καθώς με το πρώτοαξίωμα επέβλεπε τις ακροάσεις και με το δεύτερο επέβλεπε τους στρατιώτες, ο Θεοφύλακτος είχε τον αποτελεσματικό έλεγχο της πόλης. Ο Θεοφύλακτος ήταν νυμφευμένος με τη Θεοδώρα και απέκτησαν δύο κόρες: τη Μαροζία και τη Θεοδώρα. Το 909 η Mαροζία παντρεύτηκε τον Aλμπέρικ Α΄. Αυτή η συμμαχία με τους Tουσκουλανούς ήταν πολύ επωφελής και έλαβε τον τίτλο του πατρικίου των Ρωμαίων (patricius Romanorum).
Αν και ο Αλμπέρικ ήταν υποστηρικτής του Πάπα Σέργιου Γ΄, γύρω στο 906, όταν ο πάπας συμφώνησε να στέψει τον Βερεγγάριο ως βασιλιά των Φράγκων, ο Αλμπέρικ συμμάχησε με τον γείτονά του, τον Αδαλβέρτο Β΄ μάργραβο της Τοσκάνης. Μαζί οι συνδυασμένες δυνάμεις τους απέκλεισαν τον δρόμο, εμποδίζοντας τον Βερεγγάριο να φτάσει στη Ρώμη.
Ο Αλμπέρικ ήταν μάργραβος του Καμερίνο και δούκας του Σπολέτο. Ήταν ένας από τους ηγέτες της Χριστιανικής Ένωσης, που νίκησε τους Σαρακηνούς στη μάχη του Γκαριλιάνo τον Ιούνιο του 915. Οδήγησε τα στρατεύματά του από το Σπολέτo και το Καμερίνo μαζί με αυτά του Θεοφύλακτου του Τούσκουλου για να ενωθούν με τον πάπα Ιωάννη Ι΄ —και το σώμα του από το Λάτιο και τον Aδελβέρτο της Τοσκάνης— και τον Nικόλας Πιτσίνλι, τον στρατηγό του Μπάρι, επικεφαλής των Βυζαντινών δυνάμεων και των Λομβαρδών και Ελλήνων πριγκίπων του Νότου: Γκουαίϊμάρ Β΄ του Σαλέρνο, Λάντουλφ Α΄ του Μπενεβέντο, Ατένουλφ της Κάπουα, Ιωάννη Β΄ της Νάπολης και ο μετέπειτα Ντοσιμπίλις Β΄ της Γαέτα, και ο Γρηγόριος Δ΄ και ο μετέπειτα Ιωάννης Β΄ της Νάπολης. Ακόμη και ο Βερεγγάριος έστειλε ένα σώμα από την μαρκιωνία του Φρίουλι. Η μάχη πήγε περίφημα και πολλοί μικροπρίγκιπες έλαβαν τίτλους μεγάλης τιμής. Ο Αλμπέρικ διορίστηκε ύπατος της Ρώμης το 917.
Έγινε, όμως, τύραννος στην Αιώνια Πόλη και οι άνθρωποι και ο πάπας τον έδιωξαν. Στη συνέχεια δολοφονήθηκε στο Όρτε μεταξύ 924 και 926, πιθανώς λόγω της εξάρτησής του από επιδρομείς Ούγγρους, που υποστήριζαν τη δύναμή του. Οι ημερομηνίες της πτώσης και του τέλους του είναι εξίσου αβέβαιες με αυτές της ανόδου του. Εμφανίζεται για τελευταία φορά σε ένα έγγραφο του 917, το Liber largetitorius του αβαείου Φάρφα. Είχε τέσσερις ή πέντε γιους από τη Μαροζία:
Ο Λιουτπράνδος της Κρεμόνας λέει, ότι ο πρώτος γιος της Μαροζίας, ο οποίος αργότερα έγινε πάπας Ιωάννης ΙΔ΄, ήταν νόθος: ήταν το αποτέλεσμα μίας σχέσης με τον πάπα Σέργιο Γ΄. Οι επόμενοι σχολιαστές επανέλαβαν αυτήν την αναφορά. Ο Έντουαρντ Γκίμπον λέει, ότι η γέννηση του Ιωάννη το 910, μετά τον γάμο της με τον Aλμπέρικ Α΄, φαίνεται να δείχνει ότι ο Σέργιος Γ΄ δεν ήταν ο πατέρας. Ο Χόρασε Μανν λέει, ότι η αναφορά «...πρέπει να θεωρηθεί ως εξαιρετικά αμφίβολη» και είναι ισχυρισμοί, που γίνονται μόνο από πικρόχολους ή κακώς ενημερωμένους αντιπάλους και δεν συνάδουν με όσα λέγονται από αξιόπιστους σύγχρονους.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Κόμητες του Τούσκουλου Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτο
Ρύπελ
Ο Ρύπελ (ολλανδικά: Rupel) είναι σύντομος παραπόταμος του Σκάλδη, με μήκος 12 χιλιόμετρα, που ξεκινάει κοντά στην πόλη του Ρυμστ, λογώ της συμβολής του Νέτε και του Ντέιλε. Εκβάλλει στο Σκάλδη στα σύνορα μεταξύ Χίνγκενε και Σχέλλε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί του Βελγίου
Fenway Sports Group
Η Fenway Sports Group (FSG) είναι αμερικανική εταιρεία επενδύσεων σε αθλητικές δραστηριότητες. Είναι η μητρική εταιρεία των συλλόγων Μπόστον Ρεντ Σοξ και Λίβερπουλ.
Η FSG ιδρύθηκε το 2001 ως New England Sports Ventures (NESV) όταν ο Τζον Ο. Χένρι ένωσε τις δυνάμεις του με τον Τομ Γουέρνερ, τον Λες Ότεν, την The New York Times Company και άλλους επενδυτές με σκοπό μια επιτυχημένη προσφορά για τη Ρεντ Σοξ. Η NESV ανακοίνωσε επίσημα την αλλαγή της επωνυμίας της σε Fenway Sports Group το Μάρτιο του 2011.
Εκτός από την ιδιοκτησία της Ρεντ Σοξ και της Λίβερπουλ, η εταιρεία με έδρα τη Βοστώνη κατέχει επίσης τα γήπεδα των δύο ομάδων (Fenway Park και Anfield) και της Fenway Sports Management (η οποία με τη σειρά της κατέχει τη Σέιλεμ Ρεντ Σοξ της Καρολίνα Λιγκ, δικαιόχρηση του MiLB) όπως και το 50% της New England Sports Network (NESN) και το 50% της Roush Fenway Racing, με τα αυτοκίνητα να μετέχουν στους αγώνες ταχύτητας NASCAR Sprint Cup, NASCAR Xfinity και IMSA Sports.
Σε άρθρο του Απριλίου του 2014, ο συντάκτης Κερτ Μπάντενχαουζεν ονόμασε την FSG ως "ο πιο εξελιγμένος συνεργάτης στην εποχή των διεθνών αθλητικών ομίλων".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Κώστας Κοφινιώτης
Ο Κώστας Κοφινιώτης (1915 - Αθήνα, 22 Ιουλίου 1987) ήταν Έλληνας στιχουργός. Έγραψε τους στίχους σε πολλά, ερωτικά κυρίως, τραγούδια, όπως τα «Σε μαγικά νησιά», «Ήρθε ο χειμώνας κι ο κοσμάκης τα 'χει χάσει», «Εγώ θα σ'αγαπώ και μη σε νοιάζει», κ.ά.. Επί δεκαπενταετία οργάνωνε συνοικιακά καλλιστεία.
Ένθερμος οπαδός του Παναθηναϊκού, έγραψε και τους στίχους για τον πρώτο ύμνο του Παναθηναϊκού, το 1948.
Πέθανε από θερμοπληξία κατά τον μεγάλο καύσωνα της Αθήνας, τον Ιούλιο του 1987.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Παναθηναϊκός Α.Ο.
Γιάνια Μιχαΐλοβιτς
Ο Γιάνια Μιχαΐλοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Јања Михаиловић, σερβικά λατινικά: Janja Mihailović) ήταν Σέρβος αρχιτέκτονας των αρχών του 19ου αιώνα. Το έργο του αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της αρχιτεκτονικής παράδοσης της συγκεκριμένης περιόδου, η οποία αποτελούσε συνδυασμό παραδοσιακών στοιχείων και δυτικών επιρροών.