cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκκαθαρίσεις έπειτα από την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 στην Τουρκία
Οι εκκαθαρίσεις έπειτα από την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 στην Τουρκία είναι μια σειρά διώξεων και εξοντώσεων από την κυβέρνηση της Τουρκίας που επετράπησαν σε μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης ως αντίδραση στο αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Οι διωγμοί ξεκίνησαν με τη σύλληψη προσωπικού των Τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων θεωρούμενου ότι συνδέονταν με την απόπειρα πραξικοπήματος, αλλά οι συλλήψεις επεκτάθηκαν ώστε να συμπεριληφθούν και άλλες ομάδες ατόμων του τουρκικού στρατού, καθώς και δημόσιοι υπάλληλοι και ιδιώτες. Αυτές οι μετέπειτα ενέργειες αντικατόπτρισαν μια διαμάχη εξουσίας μεταξύ κοσμικών και ισλαμιστών πολιτικών ελίτ στην Τουρκία, επηρέασε άτομα που δεν ήταν ενεργά ούτε γνώριζαν για το πραξικόπημα, αλλά τα οποία η κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι ήταν συνδεδεμένα με το κίνημα του Γκιουλέν, μιας ομάδας αντιπολίτευσης την οποία η κυβέρνηση κατηγόρησε για το πραξικόπημα. Η κατοχή βιβλίων που συνέγραψε ο Γκιουλέν θεωρήθηκε έγκυρη απόδειξη μιας τέτοιας σχέσης και αιτίας συλλήψεως.
Δεκάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι και στρατιώτες διώχθηκαν την πρώτη εβδομάδα μετά το πραξικόπημα. Για παράδειγμα, στις 16 Ιουλίου 2016, μόλις μία ημέρα μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος, 2.745 δικαστές απολύθηκαν και τέθηκαν υπό κράτηση. Ακολούθησε η απόλυση, η κράτηση ή η αναστολή περισσότερων από 100.000 υπαλλήλων, αριθμός που είχε αυξηθεί σε πάνω από 110.000 μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου 2016, πάνω από 125.000 μετά το διάταγμα της 22ης Νοεμβρίου, φτάνοντας τουλάχιστον 135.000 με τα διατάγματα του Ιανουαρίου, περίπου 160.000 μετά το διάταγμα για τις αναστολές και τις συλλήψεις της 29ης Απριλίου και 180.000 μετά από ένα διάταγμα μαζικής απόλυσης τον Ιούλιο του 2018. Συλλογικά, περίπου το 10% των 2 εκατομμυρίων δημοσίων υπαλλήλων της Τουρκίας απομακρύνθηκαν ως αποτέλεσμα των διωγμών. Οι διωγμένοι πολίτες εμποδίζονται να εργαστούν ξανά για την κυβέρνηση, συνεπώς ωθούνται στην επισφάλεια και τον οικονομικό θάνατο.
Οι διωγμοί επεκτείνονται επίσης στα μέσα ενημέρωσης, τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες και άλλα μέσα ενημέρωσης που θεωρήθηκαν επικριτικά για την κυβέρνηση διακόπηκαν, συνελήφθησαν επικριτικοί δημοσιογράφοι και τέθηκε φραγή στη Wikipedia το 2017 στην Τουρκία, η οποία διήρκεσε από τον Απρίλιο του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2020. Από τις αρχές Σεπτεμβρίου 2016, η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης μετά το πραξικόπημα επέτρεψε τη στροφή εναντίον κουρδικών ομάδων και της κουρδικής κουλτούρας, συμπεριλαμβανομένης της απόλυσης περισσότερων από 11.000 Κούρδων δασκάλων     και δεκάδων εκλεγμένων δημάρχων  και τη σύλληψη των συμπροέδρων του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP)   για φερόμενους δεσμούς με το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (PKK). Τον Αύγουστο του 2018, το τουρκικό κοινοβούλιο ενέκρινε έναν νέο «αντιτρομοκρατικό» νόμο για την αντικατάσταση της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικές και πολιτισμικές εκκαθαρίσεις Κατηγορία:Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν Κατηγορία:Δίκαιο της Τουρκίας Κατηγορία:Μεταβατική δικαιοσύνη Κατηγορία:Διωγμός στην Τουρκία
Novum Testamentum Graece
Το Novum Testamentum Graece (ή κείμενο Νέστλε-Άλαντ) είναι το λατινικό όνομα της ελληνόγλωσσης έκδοσης της Καινής Διαθήκης. Είναι μια κριτική έκδοση του αρχαίου ελληνικού κειμένου. Η πρώτη τυπωμένη έκδοση ήταν η Complutensian Polyglot Bible  από τον καρδινάλιο Francisco Jiménez de Cisneros, που εκδόθηκε το 1514, αλλά δεν δημοσιεύτηκε μέχρι το 1520. Η πρώτη δημοσιευμένη έκδοση της Ελληνικής Καινής Διαθήκης παρήχθη από τον Έρασμο το 1516. Σήμερα θεωρείται η πιο αξιόπιστη έκδοση για το αρχαίο κείμενο της Καινής Διαθήκης. Οι περισσότερες Θεολογικές σχολές διεθνώς καθώς επίσης και οι περισσότεροι μελετητές της Αγίας Γραφής παραπέμπουν στο κείμενο των Νέστλε-Άλαντ για μελέτη της Καινής Διαθήκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταφράσεις και αποδόσεις της Αγίας Γραφής
Πολύμετρο
Το πολύμετρο είναι ένα ηλεκτρολογικό/ηλεκτρονικό όργανο το οποίο μετράει την τάση, την ένταση και την αντίσταση σ΄ ένα ηλεκτρικό κύκλωμα.
Ένα πολύμετρο μπορεί να είναι μια φορητή συσκευή χρήσιμη για τη εύρεση ελαττωμάτων ή ένα όργανο που μπορεί να μετρήσει σε έναν πολύ υψηλό βαθμό ακριβείας. Ένα τέτοιο όργανο βρίσκεται συνήθως σε εργαστήρια και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να χαρακτηρίσει τα πρότυπα αντίστασης και τάσης ή να ρυθμίσει και να ελέγξει την απόδοση των πολλών χρήσεων.
Γεώργιος Τζωρτζόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1905 και ο πατέρας του, Δημήτριος Τζορτζόπουλος, ήταν βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας. Το 1945 ο Γεώργιος, ο οποίος σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία, διορίστηκε Νομάρχης Αχαΐας και την ίδια περίοδο Νομάρχης Ηλείας. Νωρίτερα χρημάτισε και υφυπουργός γενικός Διοικητής Ηπείρου. Στη συνέχεια έλαβε μέρος στις εκλογές του 1946 και εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (του Ναπολέοντα Ζέρβα) και έλαβε  5.551 ψήφους. Πολιτεύτηκε και το 1950 χωρίς να εκλεγεί βουλευτής. Ήταν παντρεμένος με την Ελλη Τζορτζοπούλου και είχαν 2 παιδιά,τη Μαρία και την Αλεξάνδρα.< Πέθανε τον Νοέμβριο του 1983 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 18 Νοεμβρίου 1983.
Πολύμετρο
Το ρεύμα, η τάση, και οι μετρήσεις αντίστασης θεωρούνται τυποποιημένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα για το πολύμετρο. Τα πολύμετρα AVO, είναι κατασκευαστής πολυμέτρων που άντλησαν το όνομά τους από τα αμπέρ (Α), τα βολτ (V), και τα ωμ (Ω), μονάδες που χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση του ρεύματος, της τάσης, και της αντίστασης αντίστοιχα.
Γεώργιος Τζωρτζόπουλος
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας Κατηγορία:Νομάρχες Ηλείας Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Διοικητές Ηπείρου
Πολύμετρο
Είναι εξαιρετικά πρακτικές συσκευές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ανιχνεύσουν ηλεκτρικά προβλήματα σε οικιακές συσκευές, στα ηλεκτρονικά συστήματα ενός αυτοκινήτου κ.α.
Είναι η συσκευή που έχει όλες τις δυνατότητες των παραπάνω οργάνων(ωμόμετρο, βολτόμετρο, αμπερόμετρο)και ανάλογα την μέτρηση που κάνουμε αλλάζουμε τον μεταγωγέα στο κατάλληλο όργανο ενώ ταυτόχρονα απομονώνουμε τα υπόλοιπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όργανα μέτρησης Κατηγορία:Συσκευές εργαστηρίου
Μπόρουτ Πάχορ
Ο Μπόρουτ Πάχορ (Borut Pahor, 2 Νοεμβρίου 1963), είναι πολιτικός από τη Σλοβενία και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το 2008 έγινε πρωθυπουργός στη χώρα του, έπειτα από τη νίκη του κόμματός του (Σοσιαλδημοκράτες) στις βουλευτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς. Από το 2012 έως το 2022 χρημάτισε Πρόεδρος της Σλοβενίας.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στην Ποστόινα, τότε τμήμα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σλοβενίας, στην πρώην Γιουγκοσλαβία, στις 2 Νοεμβρίου του 1963. Τα παιδικά και νεανικά του χρόνια τα πέρασε στη Σέμπετερ, στα σύνορα της Σλοβενίας με την Ιταλία. Το 1983 εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνας, όπου σπούδασε στον τομέα της Δημόσιας Πολιτικής στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών. Αποφοίτησε το 1987 και εν συνεχεία βραβεύτηκε με το ανώτατο ακαδημαϊκό βραβείο για Σλοβένους φοιτητές, που είναι Φοιτητικό Βραβείο Πρέσερεν. Στα φοιτητικά του χρόνια εργάστηκε και ως φωτομοντέλο και για το λόγο αυτό οι εθνικιστές αντίπαλοί του του έδωσαν το παρατσούκλι "Κούκλα Μπάρμπι". Έχει έναν γιο. Ομιλεί απταίστως ιταλικά, αγγλικά και σερβοκροάτικα, ενώ μιλά και γαλλικά.
Πολιτική καριέρα
Στα φοιτητικά του χρόνια έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 αναδείχθηκε σε ισχυρό υποστηρικτή της ανανεωτικής πτέρυγας του κόμματος, που είχε αρχηγό το Μίλαν Κούτσαν. Τον Απρίλιο του 1990 διεξήχθησαν οι πρώτες ελεύθερες εκλογές στη Σλοβενία, στις οποίες ηττήθηκαν οι κομμουνιστές. Ο Πάχορ όμως εξελέγη βουλευτής και το 1997 αρχηγός του Κομμουνιστικού Κόμματος- Κόμματος για τη Δημοκρατική Ανανέωση. Από το 2000 ως το 2004 ήταν πρόεδρος της Βουλής και το 2004 εξελέγη ευρωβουλευτής. Μετά το 2007, το κόμμα του αναδείχθηκε σε δεύτερο μεγαλύτερο στη Βουλή και ο Πάχορ έγινε ανεπίσημα ο αρχηγός της αριστερής πτέρυγας της αντιπολίτευσης στον τότε πρωθυπουργό, Γιάνεζ Γιάνσα. Στις 21 Σεπτεμβρίου του 2008 διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές, στις οποίες οι Σοσιαλδημοκράτες του Πάχορ αναδείχθηκαν νικητές και ξεκίνησαν τις ζυμώσεις με σκοπό το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Ο Πάχορ έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον πρόεδρο Ντανίλο Τιρκ στις 3 Νοεμβρίου του 2008.
Πρωθυπουργός
Ο διορισμός του Πάχορ στην πρωθυπουργία επικυρώθηκε από το Κοινοβούλιο στις 7 Νοεμβρίου του 2008, με 59 ψήφους υπέρ έναντι 24 κατά στο Κοινοβούλιο, το οποίο αποτελείται από 90 μέλη. Πέρα από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα στον κυβερνητικό συνασπισμό μετέχουν και τα δύο κεντροαριστερά κόμματα, το Ζάρες και το Φιλελεύθερο-Δημοκρατικό, όπως επίσης και το Ντέσους, το κόμμα των συνταξιούχων.
Πρόεδρος
Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές επικρατώντας του Ντανίλο Τιρκ στο δεύτερο γύρο στις 2 Δεκεμβρίου 2012.
Επανεκλογή
Ο Πάχορ επανεξελέγη πρόεδρος στις εκλογές που διενεργήθηκαν στον δεύτερο γύρο στις 12 Νοεμβρίου 2017, με ποσοστό 53% των ψήφων έναντι περί το 47% για τον αντίπαλό του, Μάριαν Σάρετς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σλοβενίας Κατηγορία:Πρόεδροι της Σλοβενίας
Πολεμιστές του Ριάτσε
Οι πολεμιστές του Ριάτσε είναι δύο μοναδικά έργα αρχαίας ελληνικής τέχνης μπρούντζινα αγάλματα του αυστηρού ρυθμού τα οποία χρονολογούνται στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Bρέθηκαν στον βυθό της θάλασσας ανοικτά του Ριάτσε και φιλοξενούνται στο Εθνικό Μουσείο της Μεγάλης Ελλάδας στο Ρέτζιο Ντι Καλάμπρια με αριθμό καταλόγου 12801 και 12802, που έγιναν σήμα κατατεθέν της πόλης αυτής.
Ιστορικό της ανακάλυψης
Το καλοκαίρι του 1972, μια μέρα μετά τον δεκαπενταύγουστο, ο ερασιτέχης ψαράς Στεφάνο Μαριοτίνι έκανε κατάδυση 300 μέτρα στα ανοικτά της ακτής, όταν σε βάθος οκτώ μέτρων ανακάλυψε κάτι που έμοιαζε με ανθρώπινο σκέλος. Αμέσως ειδοποίησε δύο συναδέλφους του, και μαζί εντόπισαν τα δύο μπρούντζινα αγάλματα στον πυθμένα της θάλασσας. Ειδοποίησαν τις αρχές, ήρθαν οι καραμπινιέροι και με φουσκωτές συσκευές στις 20 Αυγούστου ανέσυραν τα αρχαιολογικά ευρήματα. Το επόμενο έτος μια ομάδα ερευνητών έψαξε το μέρος αναζητώντας κάποιο ναυάγιο, αλλά βρήκαν μόνο μερικούς μολύβδινους κρίκους και μια μπρούτζινη λαβή μιας ασπίδας.
Περιγραφή
Τα αγάλματα είναι χυτά με την τεχνική του χαμένου κεριού. Προέρχονται από Αθηναϊκό εργαστήριο του 5ου αιώνα π.Χ., ενώ η προέλευση του μετάλλου είναι από το Άργος. Εκτός από χαλκό χρησιμοποιήθηκαν και άλλα υλικά: άργυρος για τα δόντια, ελεφαντόδοντο για τις κόρες των οφθαλμών. Παρά τις ομοιότητες, η μελέτη αποκάλυψε σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο αγαλμάτων, που αποδίδονται σε δύο διαφορετικούς καλλιτέχνες. Οι λεπτομέρειες του σώματος αποδίδονται με κάθε λεπτομέρεια στους μυς, τις φλέβες, και όλα τα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης ανατομίας. Τα δύο αγάλματα που ονομάζονται «ηλικιωμένος» και «έφηβος» ή «Α» και «Β» έχουν και ύψος 2,05 και 1,98 μέτρα αντίστοιχα, πολύ υψηλά για την εποχή τους. Ζυγίζουν 400 kg το ένα. Η κοντραπόστο στάση του σώματος υποδεικνύει ότι κρατούσαν ασπίδα στο αριστερό και σπαθί, δόρυ ή σφενδόνα στο δεξί. Ο ηλικιωμένος φοράει ταινία στα μαλλιά, ενώ ο έφηβος φοράει κράνος στο κεφάλι.
Χρονολόγηση
Τα δύο αγάλματα σποδίδονται σε δύο διαφορετικούς καλλιτέχνες. Ο έφηβος χρονολογείται στο 460 π.Χ. και ο ηλικιωμένος στο 430 π.Χ. Ο πρώτος είναι αυστηρού ρυθμού και ο δεύτερος κλασσικού ρυθμού. Αποδίδονται στην σχολή του Πολύκλειτου, ενώ μπορεί και να είναι έργο του Φειδία ή του εργαστηρίου του.
Ερμηνεία
Μετά την ανακάλυψή τους, έχουν αναπτυχθεί διάφορες προτάσεις για την ερμηνεία των εικονιζόμενων προσώπων. Υπάρχει πλέον συμφωνία ότι τα δύο χάλκινα αγάλματα ανήκουν μεταξύ τους και αναπαριστούν μορφές της ελληνικής μυθολογίας. Έχει θεωρηθεί, για παράδειγμα, ότι απεικονίζονται ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης.
Πρόσφατες έρευνες, μετρήσεις και η διαδικασία πειραματικής ανακατασκευής που πραγματοποιήθηκαν από το ερευνητικό πρόγραμμα πολυχρωμίας Liebieghaus (Vinzenz Brinkmann, Ulrike Koch-Brinkmann) με την υποστήριξη του Salvatore Settis και του ιταλικού Υπουργείου Πολιτισμού αποτελούν τη βάση για μια νέα πρόταση ερμηνείας των μορφών.
Ο μόνος Θρακιώτης ήρωας της ελληνικής μυθολογίας που ξεχωρίζει για τις πολεμικές του ικανότητες είναι ο Εύμολπος, ο γιος του Ποσειδώνα. Στον λεγόμενο Ελευσίνιο πόλεμο απειλεί την Αθήνα και τα στρατεύματα του Ερεχθέα, γιου της Αθηνάς.
Ο Παυσανίας (1.27.4) αναφέρει μια ομάδα χάλκινων αγαλμάτων που βρισκόταν στην αθηναϊκή Ακρόπολη και έδειχνε τον Εύμολπο και τον Ερεχθέα λίγο πριν από τη μονομαχία τους. Ίσως αυτή η ομάδα να έχει διατηρηθεί ως πρωτότυπο στους δύο πολεμιστές Riace.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Περγούσσα Νισύρου
Η Περγούσσα ή Περγούσα ή Ριγούσα είναι νησίδα των Δωδεκανήσων και βρίσκεται δυτικά της Νισύρου. Η έκταση της νησίδας είναι είναι 1,169 τ.χλμ. και στο έδαφός της υπάρχουν δύο ορθογώνιοι αρχαίοι πύργοι που είναι λείψανα φρουριακών εγκαταστάσεων. Όπως όλη η Νίσυρος μαζί με τις γύρω της νησίδες έχει χαρακτηριστεί ως καταφύγιο πουλιών και με το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Αετογερακίνα (Buteo rufinus), Χαλκοκουρούνα (Coracias garrulus), Σκουρόβλαχος (Emberiza caesia) και Μουστακοτσιροβάκος (Sylvia rueppelli). Διοικητικά, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Νικιά, το Αυλάκι και τη νησίδα Παχειά αποτελούν την τοπική κοινότητα Νικιών που ανήκει στο Δήμο Νισύρου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται.
Η Περγούσσα βρίσκεται 8 χιλιόμετρα δυτικά της Νισύρου και έχει διαστάσεις 1,5 επί 1 χιλιόμετρα. Από γεωλογικής άποψης αποτελείται από ανδεσιτικούς δόμους λάβας, λατυποπαγή και ηφαιστειακές φλέβες. Η ηλικία τους έχει υπολογιστεί σε 1,9 εκατομμύρια χρόνια, που σημαίνει ότι χρονολογούνται πριν τη μεγάλη έκρηξη που δημιούργησε τον ιγνυμβρίτη της Κω πριν 160.000 χρόνια. Η έκρηξη αυτή δημιούργησε ένα στρώμα τόφφου που στην Περγούσσα έχει πάχος πέντε μέτρα. Από πάνω υπάρχει ένα στρώμα ασβεστόλιθων με θαλάσσια απολιθώματα, το οποίο δημιουργήθηκε όταν η επιφάνεια της θάλασσας ήταν ψηλότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Νισύρου
Βασίλειο της Ιρλανδίας
Το Βασίλειο της Ιρλανδίας (κλασσικά ιρλανδικά: Ríoghacht Éireann, σύγχρονα ιρλανδικά: Ríocht Éireann) ήταν ονομαστικό κράτος που κυβερνούσε ο βασιλιάς ή βασίλισσα της Αγγλίας και αργότερα ο βασιλιάς ή βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας που υπήρχε στην Ιρλανδία από το 1542 μέχρι το 1800. Ενώ κυβερνούσε ο βασιλιάς της Αγγλίας σε προσωπική ένωση με τα άλλα του βασίλεια, διέθετε το δικό του νομοθέτη (Κοινοβούλιο της Ιρλανδίας), τη δική του αριστοκρατία (Ευγένεια της Ιρλανδίας) και το δικό του νομικό σύστημα και κώδικες μέχρι να συγχωνευθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας το 1800. Δημιουργήθηκε όταν το Κοινοβούλιο της Ιρλανδίας ψήφισε την Πράξη Στέμματος της Ιρλανδίας 1542 και κήρυξε τον βασιλιά Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας ως βασιλιά της Ιρλανδίας. Η επικράτεια του βασιλείου είχε προηγουμένως το καθεστώς της κυριαρχίας που κατείχε το Στέμμα. Το βασίλειο διοικήθηκε από το Κάστρο του Δουβλίνου ονομαστικά από τον βασιλιά της Αγγλίας, ο οποίος όρισε έναν αντιβασιλέα (που ήταν ο Λόρδος Αναπληρωτής της Ιρλανδίας από το 1542-1688 και ο Λόρδος Λοχαγός της Ιρλανδίας από το 1688-1800) να κυβερνά στη θέση του.
Το Κοινοβούλιο της Ιρλανδίας ψήφισε τις πράξεις της Ένωσης του 1800 με τις οποίες καταργούσε το ίδιο το κοινοβούλιο και το βασίλειο. Η πράξη ψηφίστηκε επίσης από το Κοινοβούλιο της Μεγάλης Βρετανίας. Η πράξη είχε επίσης ως αποτέλεσμα την ίδρυση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας την πρώτη ημέρα του 1801 με την ένωση των Στεμμάτων της Ιρλανδίας και της Μεγάλης Βρετανίας. Στα πρώτα χρόνια του, το Βασίλειο της Ιρλανδίας είχε περιορισμένη αναγνώριση. Ενώ κάποιες προτεσταντικές δυνάμεις στην Ευρώπη αναγνώρισαν τον Ερρίκο και τον κληρονόμο Εδουάρδο ως μονάρχη της Ιρλανδίας, καμία καθολική εξουσία δεν το έπραξε. Η κόρη του Ερρίκου, η βασίλισσα Μαρία Α΄ της Αγγλίας, αναγνωρίστηκε ως βασίλισσα της Ιρλανδίας από τον Πάπα Παύλο Δ΄ το 1555.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης
Ηρακλείδης ο Κυμαίος
Ο Ηρακλείδης ο Κυμαίος ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός συγγραφέας γεννημένος στην Κύμη Αιολίδας, που από το κυρίως έργο του χαρακτηριζόταν «ο τα Περσικά συγγράψας» για να μη συγχέεται με τον συνώνυμό του δάσκαλο της ρητορικής τον Λύκιο. Κυριότερο σύγγραμμά του ήταν τα «Περσικά» που διακρίνονταν για την ακρίβεια και την παραστατική περιγραφή και που χρησίμευσαν ωε πηγή στους μεταγενέστερους συγγραφείς μεταξύ των οποίων και ο Πλούταρχος. Η χρονολογία όμως της ακμής του δεν είναι γνωστή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Αθανάσιος Δαλκαφούκης
Ο '''Αθανάσιος Π. Δαλκαφούκης''' (1927-1983) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως νομάρχης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Διαβολίτσι Μεσσηνίας και ανέπτυξε στρατιωτική δράση. Αποστρατεύτηκε ως υποστράτηγος σε πολεμική διαθεσιμότητα. Τη δεκαετία του '70 (μεταπολιτευτικά) ήταν πρόεδρος του ΟΠΑΠ. Στη συνέχεια διορίστηκε Νομάρχης Φθιώτιδας, έπειτα Τρικάλων το 1979, Κυκλάδων το 1980 και από το 1980 ως το 1981 Νομάρχης Φλώρινας.
Με τη σύζυγό του, Ελευθερία, απέκτησε έναν γιο, τον Παναγιώτη. Πέθανε σε ηλικία 56 ετών τον Νοέμβριο του 1983 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 18 Νοεμβρίου 1983, ενώ η ταφή του έγινε στη γενέτειρά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Κυκλάδων Κατηγορία:Νομάρχες Τρικάλων Κατηγορία:Νομάρχες Φλώρινας Κατηγορία:Νομάρχες Φθιώτιδας
Παθ Βέγα
Η Παθ Βέγα (πραγματικό όνομα: Μαρία Παθ Κάμπος Τρίγο, María Paz Campos Trigo, γενν. 2 Ιανουαρίου 1976) είναι Ισπανίδα ηθοποιός.
Η Βέγα γεννήθηκε στη Σεβίλλη από νοικοκυρά μητέρα και συνταξιούχο ταυρομάχο πατέρα. Η νεότερη αδελφή της Παθ έχει παρουσιαστεί ως χορεύτρια του φλαμένκο. Η Βέγα έχει περιγράψει την οικογένειά της ως «παραδοσιακή» και καθολική. Πήρε το σκηνικό όνομά της από τη γιαγιά της. Μετά την ολοκλήρωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης στα 16, έγινε δεκτή στο περίφημο σκηνικό σχολείο Centro Andaluz de Teatro. Μετά από δύο χρόνια στο σκηνικό σχολείο και δύο χρόνια μελετώντας δημοσιογραφία, η Βέγα μετακόμισε στη Μαδρίτη. Η Βέγα έκανε το τηλεοπτικό ντεμπούτο της στην ισπανική τηλεοπτική σειρά Menudo es mi padre.
Η Βέγα βρήκε την επιτυχία στο 7 Vidas του 1999. Η σειρά θεωρήθηκε ως Τα Ισπανικά Φιλαράκια και έγινε μια από τις πιο αγαπημένες εσωτερικές κωμικές σειρές (σίτκομ) της χώρας.
Η ταινία Το Σεξ και η Λουσία (ισπ. Lucía y el sexo) του 2001, σκηνοθετημένη από τον Χούλιο Μέδεμ, έφερε την ηθοποιό στην προσοχή ενός μεγαλύτερου ακροατηρίου.
Η Βέγα εργάζεται επίσης ως μοντέλο.
Προσωπική ζωή
Η Βέγα και ο Βενεζουελανός σύζυγός της Όρσον Σαλασάρ, απέκτησαν το πρώτο παιδί τους, τον Όρσον, στις 2 Μαΐου 2007. Το δεύτερο παιδί τους, κόρη Άβα, γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 2009.. Το τρίτο παιδί τους, γιος Λένον, γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Ισπανοί μοντέλα Κατηγορία:Γυναίκες ηθοποιοί φωνής
Καρλότα Φελίσιτας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Βιογραφία
Στις 11 Φεβρουαρίου 1696 παντρεύτηκε τον Ρινάλντο, Δούκας της Μόντενα στη Μόντενα. Μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
Παρά την οικονομική δυσχέρεια του δουκάτου ο γάμος εορτάστηκε με μεγαλοπρέπεια και ο Μαρκαντόνιο Φρανκεσκίνι ανέλαβε να ζωγραφίσει ένα δωμάτιο, το Σαλόνε ντ' ονόρε στο δουκικό ανάκτορο, ως ανάμνηση του γεγονότος.
Πέθανε κατά τον τοκετό του έβδομου παιδιού της, στις 29 Σεπτεμβρίου 1710 στο Δουκικό Παλάτι της Μόντενα σε ηλικία 39 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία του Σαν Βιτσέντζο στη Μόντενα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Έστε Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς Κατηγορία:Δούκισσες της Μόντενα Κατηγορία:Δούκισσες του Ρέτζο Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Βίλεμπρορντ Σνελ
Ο Βίλεμπρορντ Σνελ φαν Ρόυεν (Willebrord Snel van Royen, 13 Ιουνίου 1580 – 30 Οκτωβρίου 1626), που αργότερα εκλατίνισε το επώνυμό του σε Σνέλ(λ)ιους (Snellius) , ήταν Ολλανδός αστρονόμος, φυσικός και μαθηματικός. Το όνομά του συνδέεται συχνά με την ανακάλυψη του νόμου της διαθλάσεως του φωτός, που αποκαλείται και «νόμος του Σνελ», για τον οποίο είναι κυρίως γνωστός. Ωστόσο ο νόμος αυτός ήταν ήδη γνωστός στον Πέρση φυσικομαθηματικό Ιμπν Σαλ το 984 μ.Χ.. Σημαντικό είναι το έργο του Σνελ και στη γεωδαισία.
Βιογραφία
Ο Σνελ γεννήθηκε στην πόλη Λέιντεν (εξελλην. Λούγδουνο) και το 1613 διαδέχθηκε τον πατέρα του, τον Ρούντολφ Σνέλ φαν Ρόυεν (1546-1613), στη θέση του καθηγητή των μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν, το παλαιότερο στην Ολλανδία.
Γεωδαιτικό έργο
thumb|right|225px|Το [[τεταρτοκύκλιο του Σνελ (Μουσείο Boerhaave, Λέιντεν)]] Το 1615 ο Σνελ έγινε ίσως ο πρώτος άνθρωπος μετά τον Ερατοσθένη (3ος αι. π.Χ.) που επεχείρησε να πραγματοποιήσει ένα μεγάλης κλίμακας πείραμα για να μετρήσει την περιφέρεια της Γης, με χρήση τριγωνισμού. Βοηθήθηκε στις μετρήσεις του από δύο φοιτητές του, τους Αυστριακούς ευγενείς Έρασμο και Κασπάρ Στέρενμπεργκ (Sterrenberg). Σε αρκετές πόλεις έτυχε επίσης αρωγής από φίλους του μεταξύ των τοπικών αρχών (regenten). Ο Σνελ περιγράφει τη μέθοδο που εφάρμοσε στο έργο του Terrae Ambitus vera quantitate (1617) γνωστότερο ως «Ολλανδός Ερατοσθένης» (Eratosthenes Batavus). Η εκτίμησή του για μια μοίρα γεωγραφικού πλάτους ήταν 28.500 ράβδοι Ρηνανίας, δηλαδή σε σύγχρονες μονάδες 107,37 χιλιόμετρα. Η περιφέρεια της Γης είναι αυτό επί 360, άρα ο Σνελ βρήκε την τιμή 38.653 χιλιόμετρα (km). Η πραγματική περιφέρεια ανέρχεται σε 40.075 km, οπότε ο Σνελ υποεκτίμησε την περιφέρεια της Γης κατά 3,5%, ένα σφάλμα μεγαλύτερο από εκείνο του Ερατοσθένους (2,4% το πολύ).
Μαθηματικά και φυσική
Ο Σνελ ήταν επίσης ένας διακεκριμένος μαθηματικός και επενόησε μια νέα μέθοδο για τον υπολογισμό του π, την πρώτη βελτίωση στο θέμα μετά τους αρχαίους χρόνους. Το 1621 ανεκάλυψε εκ νέου τον νόμο της διαθλάσεως.
Λοιπά έργα
thumb|Το βιβλίο Cyclometricus (1621) Εκτός των ανωτέρω, ο Σνελ δημοσίευσε τα έργα Cyclometricus, de circuli dimensione (1621) και Tiphys Batavus (1624). Επιπλέον επιμελήθηκε το Coeli et siderum in eo errantium observationes Hassiacae (1618), που περιείχε τις αστρονομικές παρατηρήσεις του of Landgrave Γουλιέλμου Δ΄ της Έσσης. Ακόμα ένα βιβλίο με συγγραφέα τον Σνελ, το τριγωνομετρικό Doctrina triangulorum, δημοσιεύθηκε μετά τον θάνατό του.
Θάνατος
Ο Σνελ απεβίωσε στο Λέιντεν τον Οκτώβριο του 1626, σε ηλικία 46 ετών, από μία ασθένεια που περιγράφηκε απλώς ως «κολικός». Ο τάφος του σώζεται στον Ναό του Αποστόλου Πέτρου (Pieterskerk) του Λέιντεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί αστρονόμοι Κατηγορία:Ολλανδοί φυσικοί Κατηγορία:Γεωδαίτες Κατηγορία:Αστρονόμοι του 17ου αιώνα
Στέφαν Λόχνερ
Ο Στέφαν Λόχνερ (γερμανικά: Stefan Lochner, περ. 1410 - 1451) ήταν Γερμανός ζωγράφος. Απαντά στη βιβλιογραφία και ως Διδάσκαλος Στέφαν του Κολν και θεωρείται ο σπουδαιότερος ζωγράφος της Σχολής της Κολωνίας κατά το 15ο αιώνα, ένας από τους τελευταίους μεγάλους καλλιτέχνες της Γερμανικής Γοτθικής Τέχνης. Είναι ευρέως γνωστός για τους μυστικιστικούς θρησκευτικούς του πίνακες.
Όντας αξιοσημείωτος για τα εκλεκτά χρώματα και τη λεπτεπίλεπτη υφή των έργων που φιλοτέχνησε για Άγιες Τράπεζες, συνδύαζε χαρακτηριστικά γνωρίσματα της γοτθικής τέχνης (χρώματα που θυμίζουν πολύτιμα πετρώματα και ρέουσες γραμμές) με την ολλανδική έμφαση στη λεπτομέρεια. Ο Λόχνερ συνδέεται με την «Εικόνα των Τριών Μάγων» (περ.1440), ένα μεγάλο τρίπτυχο που απεικονίζει την «Προσκύνηση των Μάγων» στο κεντρικό τμήμα, το οποίο στεγάζεται σήμερα στον Καθεδρικό Ναό της Κολωνίας. Άλλα έργα του γοτθικής τεχνοτροπίας είναι τα ακόλουθα: «Ο Άγιος Ιερώνυμος στο σπουδαστήριό του» (Μουσείο Βόρειας Καρολίνας, Ράλεϊ), «Η Προσκύνηση του Βρέφους» (1445, λάδι σε καμβά, Παλαιά Πινακοθήκη, Μόναχο), «Η Υπαπαντή» (1447, Μουσείο Τέχνης, Ντάρμστατ), «Η Μαντόνα στον Κήπο με τα Τριαντάφυλλα» (1440-42, Μουσείο Wallraf-Richartz, Κολώνια) και «Οι Τρεις Άγιοι» (1450, Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο).
Ζωή, εκπαίδευση και επιρροές
Τον Οκτώβρη του 1520 ο Άλμπρεχτ Ντύρερ (1471-1528), που ταξίδευε προς τις Κάτω Χώρες, έκανε στάση στην Κολωνία και σημείωσε στο ημερολόγιό του πως πλήρωσε τέσσερα Weissspfennig προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση σε ένα πίνακα του Maister Steffan zu Koln στο Παρεκκλήσιο του Δημαρχείου. Με τον τρόπο αυτό, ο διασημότερος ζωγράφος της Κολωνίας κατά το 15ο αιώνα βγήκε από την ανωνυμία. Το όνομά του εμφανίζεται στα λογιστικά αρχεία της πόλης το 1442, και για τελευταία φορά το 1451, οπότε και πιθανώς απεβίωσε κατά τη διάρκεια του Μαύρου Θανάτου. Η επαναλαμβανόμενη εκλογή του στο δημοτικό συμβούλιο μαρτυρά πόση εκτίμηση απολάμβανε από τους συνδημότες του. Κάποιο έγγραφο αναφέρεται σε εκείνον ως Στέφαν από την Κωνσταντία, αφήνοντας να εννοηθεί πως γεννήθηκε σε αυτή την περιοχή.
Η καλλιτεχνική του εξέλιξη παραμένει μέχρι τις ημέρες μας σκιώδης. Πιθανώς εκπαιδεύτηκε στην Άνω Σουηβία, όπου και γεννήθηκε, ωστόσο η υπόθεση αυτή δεν επιβεβαιώνεται από αδιάσειστα στοιχεία. Μέχρι την εποχή που το όνομά του εμφανίζεται στα αρχεία της Κολωνίας, είχε ήδη υιοθετήσει το καλλιτεχνικό ιδίωμα της περιοχής. Κατά πάσαν πιθανότητα εγκαταστάθηκε εκεί κάποια στιγμή της δεκαετίας του 1430, μετά από ένα ταξίδι στις Κάτω Χώρες όπου και εμποτίστηκε από την τέχνη των καλλιτεχνών της Βορειοευρωπαϊκής Αναγέννησης, όπως ο Γιαν βαν Άικ (1390-1441) και ο Ρομπέρ Καμπέν (Δάσκαλος του Φλεμάλ) (1378-1444).
Πρώτα έργα
Τα παλαιότερα γνωστά έργα του Λόχνερ, όλα τέμπερα σε ξύλο, φαίνεται πως δημιουργήθηκαν κατά τη δεκαετία του 1430. Ανάμεσά τους συναντούμε το έργο «Ο Άγιος Ιερώνυμος στο σπουδαστήριό του» το οποίο είναι πολύ γοτθικό ως προς τη μορφή και το πνεύμα, σε αντίθεση με το νέο ρεαλισμό που αναδυόταν εκείνη την εποχή στη Φλάνδρα. Αποκαλύπτει την προτίμηση του καλλιτέχνη προς τις απαλά σχεδιασμένες μορφές, τοποθετημένες σε ένα αρχιτεκτονικό περιβάλλον που θυμίζει σκηνή θεάτρου. Το πρώτο σημαντικό του έργο για Άγια Τράπεζα, η φυσικού μεγέθους «Μαντόνα με Βιολέτες» (περ. 1435), είναι μια κομψή, χαρωπά γλυκιά εικόνα της Μητέρας του Χριστού. Στα πόδια της, η μορφή της δωρήτριας του έργου, μικροσκοπική όπως συνηθίζεται στη μεσαιωνική τέχνη, γονατίζει ως ένδειξη σεβασμού.
thumb|320px|left|«Η Δευτέρα Παρουσία» (περ. 1435), Wallraf-Richartz-Museum, Κολωνία, Γερμανία.
Δευτέρα Παρουσία (1435-1440)
Άλλο έργο για Αγία Τράπεζα είναι η κατακλυσμική «Δευτέρα Παρουσία» (περ. 1435-1440). Το κεντρικό τμήμα σφύζει από ευλογημένους που χαμογελούν, από καταραμένους που ουρλιάζουν, από λεγεώνες διαβόλων και από χαρακτηριστικούς του καλλιτέχνη μπλε αγγέλους. Η διαίρεση των πλαϊνών φύλλων σε έξι διακριτές σκηνές (σήμερα στο Μουσείο Σταίντελ της Φραγκφούρτης) εξακολουθεί να βρίσκεται σε συμφωνία με τη μεσαιωνική παράδοση και φέρνει στο μυαλό τις εικόνες βωμών των πρώτων δεκαετιών του 15ου αιώνα. Στο κεντρικό τμήμα επίσης αντιπαραβάλλονται ανεξάρτητες σκηνές. Ωστόσο, σε ό,τι αφορά τις λεπτομέρειες, ο Λόχνερ εισήγαγε καινοτομίες στα καθιερωμένα της Σχολής της Κολωνίας. Οι μικρές φιγούρες διαθέτουν μια καινούρια ελευθερία. Η ανθρώπινη μορφή είτε γυμνή είτε σε προφίλ, ειδωμένη από πίσω ή σε κίνηση, ποτέ πριν δεν είχε αναπαρασταθεί στην Κολωνία με αυτό τον τρόπο. Κάθε λεπτομέρεια έχει αντιμετωπιστεί με την ίδια προσοχή, ωστόσο η αντίθεση ανάμεσα στον πλούτο των ρεαλιστικών μορφών που προέκυψε από την έξυπνη παρατήρηση της φύσης, και την έλλειψη συνοχής του συνόλου, αφήνουν να εννοηθεί πως το τρίπτυχο αποτελεί ένα από τα πρώτα έργα του καλλιτέχνη. Ορισμένοι δε μελετητές εικάζουν, επειδή το έργο αυτό διαφέρει αρκετά από άλλα του καλλιτέχνη, πως δεν το φιλοτέχνησε ο ίδιος ή πως τις μορφές των καταραμένων ζωγράφισαν μαθητές του.
Τρίπτυχο των Τριών Μάγων (περ. 1440)
thumb|320px|right|«Τρίπτυχο των Τριών Μάγων» (περ. 1440), Κεντρικό Τμήμα, Καθεδρικός Ναός της Κολωνίας, Γερμανία. Το περίφημο «Τρίπτυχο των Τριών Μάγων», που αποδίδεται στο Λόχνερ βάσει σχετικής αναφοράς του Άλμπρεχτ Ντύρερ (1471-1528), πρέπει να έχει φιλοτεχνηθεί ελάχιστα μετά το 1440 και στεγάζεται στις ημέρες μας στον Καθεδρικό Ναό της Κολωνίας. Αρχικά προοριζόταν για το Δημαρχείο της πόλης, ωστόσο μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση το 1810. Το κεντρικό τμήμα αναπαριστά την «Προσκύνηση των Μάγων». Στη μέση, καθισμένη σε θρόνο, είναι η Παρθένος με το Θείο Βρέφος, ταπεινοί αλλά και μεγαλειώδεις, σε παραδοσιακά εξιδανικευμένα ρούχα. Το Αστέρι λάμπει από ψηλά και γύρω πετούν άγγελοι. Σε κάθε πλευρά προσεύχεται και προσφέρει δώρο ένας Μάγος, ενώ ο τρίτος στέκεται πίσω από το θρόνο. Στα δεξιά και αριστερά οι συνωστίζονται οι ακόλουθοί τους. Στη μέσα πλευρά των πλευρικών φύλλων εικονίζονται οι προστάτες άγιοι της πόλης, Ούρσουλα και Γκέρεον, με τις ακολουθίες τους. Το εξωτερικό απεικονίζει τον Ευαγγελισμό στο εσωτερικό κτίσματος με ξύλινη οροφή και τοίχους καλυμμένους με μπροκάρ. Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει το θέμα του με μεγάλη αυτοσυγκράτηση και το θέμα είναι εύκολα κατανοητό χάρις στην ξεκάθαρη διάταξη των μορφών στο χώρο. Τίποτε εδώ δε θυμίζει τις διστακτικές προσπάθειες με την προοπτική ή με τη μετάδοση στο θεατή της αίσθησης του χώρου, χαρακτηριστικά στοιχεία της «Δευτέρας Παρουσίας». Απαρνούμενος κάθε βοηθητική λεπτομέρεια, ο Λόχνερ περιορίζεται στα βασικά και παραμένει πιστός στην τακτική αυτή ακόμη και στο κεντρικό τμήμα, όπου το αίσθημα του μνημειώδους και το αυστηρό στυλ είναι ακόμη πιο έντονα. Τα αντικείμενα, οι μορφές και ο ρουχισμός αποδίδονται με μεγάλη φροντίδα, σε ευχάριστο στυλ, πλούσια σε προσωπικά στοιχεία, ωστόσο κύριο μέλημα του καλλιτέχνη παραμένει η συνοχή της σύνθεσης. Από εδώ και στο εξής η σύνθεση παίρνει εξέχουσα θέση σε βάρος της λεπτομέρειας, η οποία παραμένει υποταγμένη στο σύνολο.
thumb|250px|left|«Η Μαντόνα στον Κήπο με τα Τριαντάφυλλα» (περ. 1448), Wallraf-Richartz-Museum, Κολωνία, Γερμανία.
Μαντόνα στον Κήπο με τα Τριαντάφυλλα (περ. 1438-1440)
Το πιο τρυφερό, προσωπικό και χαρωπό από τα έργα του Λόχνερ είναι «Η Μαντόνα στον Κήπο με τα Τριαντάφυλλα» (Wallraf-Richartz Museum, Κολωνία, περ. 1438-1440). Εδώ αποτυπώνεται με όρους ζωγραφικής όσο καλύτερα γίνεται η εμπειρία του μύστη όταν «χάνει τον εαυτό του μέσα στο Θεό». Ενώ ο Πατέρας επιβλέπει από ψηλά και το Άγιο Πνεύμα ως περιστέρι κατεβαίνει, η όλο γλύκα και στοχαστικότητα Παρθένος κρατά στα χέρια της ένα αθώο Βρέφος. Ένα κουαρτέτο μικρών αγγέλων παίζει μουσική, ενώ άλλοι μαζεύουν τριαντάφυλλα και προσφέρουν τους καρπούς του Παραδείσου στη Βασίλισσα των Ουρανών και το Γιο της. Στις άνω γωνίες δύο άγγελοι συγκρατούν παραπετάσματα αποκαλύπτοντας το μυστήριο, που ξεδιπλώνεται σε ολόχρυσο φόντο.
Άλλα έργα
Παρόλο που ο Λόχνερ δεν υπέγραφε τα έργα του, σε δύο από αυτά αναγράφεται ημερομηνία. Αυτά είναι τα δύο φύλλα ενός τρίπτυχου που αναπαριστά τη «Θεία Γέννηση» (με τη «Σταύρωση» στην αντίθετη πλευρά, Παλαιά Πινακοθήκη, Μόναχο) και την «Υπαπαντή» (με τον «Άγιο Φραγκίσκο ενώ δέχεται τα Στίγματα» στην αντίθετη πλευρά, Gulbenkian Foundation, Λισαβόνα), και μία άλλη «Υπαπαντή» (Μουσείο Τέχνης, Ντάρμστατ), κεντρικό τμήμα της διακόσμησης του βωμού στο Ναό των Τευτόνων Ιπποτών. Τα έργα χρονολογούνται το 1445 και 1447 αντίστοιχα και καθιστούν δυνατή τη σύνταξη ενός χρονολογίου.
Προσωπική τεχνοτροπία
Σε σύγκριση με τα έργα του Konrad Witz (1400-46) της Ελβετικής Σχολής στη Βασιλεία, του Χανς Μούλτσερ (1400-1467) με έδρα την Ουλμ, του Χανς Μέμλινγκ (περ.1433-94) της Σχολής της Μπριζ ή του Χιούγκο βαν ντερ Γκόες (1440–1482) με έδρα τη Γάνδη, η τέχνη του Λόχνερ δεν υπήρξε ιδιαίτερα πρωτοποριακή. Στην πραγματικότητα προσέγγισε τα προβλήματα που απασχόλησαν τους ανωτέρω - όπως την απόδοση του χώρου και την αναπαράσταση του τοπίου - σχετικά άτολμα. Υπερβολικά ίσως προσκολλημένος στην παράδοση της Σχολής της Κολωνίας, φαίνεται πως θεωρούσε τα ζητήματα αυτά δευτερεύοντα σε σχέση με τη δεξιοτεχνία, το χρώμα και το αίσθημα της ευσέβειας. Ανέπτυξε το «απαλό στυλ» της Διεθνούς Γοτθικής τεχνοτροπίας και είχε την τάση να αποδίδει στο μέγιστο βαθμό χαρακτήρα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στις μορφές του. Η λεπτή χρήση των χρωμάτων προσδίδει ελαφρότητα και την αίσθηση της απαλής επισημότητας στις ζωγραφιές του. Τίποτα δεν διαταράσσει την ήρεμη, εσωστρεφή ατμόσφαιρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού Κατηγορία:Σχολή της Κολωνίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Βοιωτίας 2014–15
Η περίοδος '''Ε.Π.Σ. Βοιωτίας 2014–15''' είναι η 41η στην ιστορία της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, ενός διαγωνισμού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, από την ίδρυσή της το 1973.
Πρωτάθλημα
Το πρωτάθλημα της Ένωσης αποτελεί το τέταρτο και πέμπτο επίπεδο στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Ελλάδας, με δύο κατηγορίες να υπάρχουν σε αυτό. Οι ομάδες χωρίζονται στην Α΄ Κατηγορία και την Β΄ Κατηγορία με δύο ομίλους ανά γεωγραφικά κριτήρια.
Η κορυφαία ομάδα της Α΄ Κατηγορίας λαμβάνει μέρος στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα 2015 για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική την περίοδο 2015-16, ενώ οι τέσσερις τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στους δύο ομίλους της Β΄ Κατηγορίας την περίοδο 2015–16 ανά γεωγραφικά κριτήρια. Οι πρωταθλήτριες και δευτεραθλήτριες ομάδες του πρώτου και του δεύτερου ομίλου προβιβάζονται στην Α΄ Κατηγορία την περίοδο 2015–16.
Ομάδες
Συνολικά δεκαέξι ομάδες αγωνίζονται στο πρωτάθλημα, συμπεριλαμβανομένων των δώδεκα ομάδων από την περίοδο 2013–14 και τεσσάρων που προβιβάστηκαν από τη Β΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας 2013–14.
Βαθμολογία
1 Ο Νέος ΠΑΟ Κυριακίου αγωνίστηκε στη Β΄ Κατηγορία την επόμενη περίοδο
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 23 συλλόγων χωρισμένων σε 2 ομίλους
2ος Όμιλος
1 Ο Α.Ο. Πλαταιών δε δήλωσε συμμετοχή για την Α΄ της επόμενης περιόδου. Ο ΑΟ Μαυροματίου ανέβηκε στην Α΄ καθως ηταν η μοναδικη ομάδα που δέχτηκε να αναπληρώσει κενές θέσεις της Α΄ για την επόμενη περίοδο
Κύπελλο
Στο θεσμό του Κυπέλλου της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας συμμετείχαν 22 σύλλογοι. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 6 Σεπτεμβρίου 2014 με αγώνες του 1ους γύρου και ολοκληρώθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2016 με τον τελικό. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η ομάδα του «Α.Ο. η Θήβα».
Οι 22 συμμετέχουσες ομάδες χωρίστηκαν σε 11 ζευγάρια μετά από κλήρωση. 6 από τους 11 νικητές των μονών αυτών αγώνων,μετά από κλήρωση, σχημάτισαν 3 ζευγάρια κι αγωνίστηκαν σε μονούς αγώνες στον 2ο γύρο, ενώ οι 5 υπόλοιποι προκρίθηκαν κατευθείαν στον 3ο γύρο (προημιτελικοί)
Τελικός
Π.Α.Ο. Κόκκινου - '''Α.Ο. Θήβα''' 1-5
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Βοιωτίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2014–2015
Πολ Ντρέιπερ
O Πολ Ντρέιπερ (Paul Draper) (γεννημένος το 1957) είναι Αμερικανός φιλόσοφος, γνωστός για το έργο του στη φιλοσοφία της θρησκείας. Η εργασία του στο αποδεικτικό πρόβλημα του κακού είχε μεγάλη επιρροή. Σήμερα είναι καθηγητής στο Purdue University. Υπήρξε εκδότης σε θέματα φιλοσοφίας της θρησκείας στο Stanford Encyclopedia of Philosophy.
Σπούδασε στο University of California, αποφοιτώντας με B.A. το 1979, M.A. το 1982 και Ph.D. το 1985. Διδαξε φιλοσοφία στο Florida International University μεταξύ 1987 και 2006, όταν μετακόμισε στο Purdue University.
Ο Πολ Ντρέιπερ ήταν εκδότης του ακαδημαϊκού περιοδικού Philo από το 2007 ως το 2012. Η φιλοσοφικές του αναζητήσεις εστιάζονταν στη φιλοσοφία της θρησκείας. Εγραψε εκτεταμένα για το πρόβλημα του κακού, συμπεριλαμβανομένου και του επιχειρήματος πως η διαδικασία της φυσικής επιλογής είναι αρκετά βίαιη ώστε να αποτελεί πρόβλημα σε όσους πιστεύουν σε ένα παντοδύναμο και πανάγαθο θεό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι της θρησκείας Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Αχιλλέας Μπέος
Ο Αχιλλέας Μπέος (Βόλος, 27 Μαρτίου 1959) είναι Έλληνας επιχειρηματίας νυχτερινών κέντρων, πρόεδρος της ΠΑΕ Βόλος και ο εν ενεργεία δήμαρχος Βόλου από τον Σεπτέμβριο του 2014. Τον Δεκέμβριο του 2015 τέθηκε σε αργία, ωστόσο τον Μάρτιο του 2018 επέστρεψε στα καθήκοντά του.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1959 στον Βόλο, αλλά μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη, όπου εγκαταστάθηκε η οικογένειά του όταν ο ίδιος ήταν παιδί. Ο πατέρας του ήταν μαραγκός και μέλος του ΚΚΕ Εσωτερικού. Ο ίδιος ο Αχιλλέας Μπέος δηλώνει ότι απεχθάνεται τους Έλληνες πολιτικούς, με εξαίρεση τον Ανδρέα Παπανδρέου, του οποίου υπήρξε θαυμαστής και ψηφοφόρος, αν και μετά το θάνατό του σταμάτησε να στηρίζει το ΠΑΣΟΚ.
Ο Μπέος τελικά εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ, όπου υποστηρίζεται ότι απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα, το οποίο ο ίδιος διαψεύδει. Στις ΗΠΑ αρχικά εργάστηκε ως σωματοφύλακας, ενώ στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε στον τομέα της εστίασης και της νυχτερινής διασκέδασης. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1996 συνεχίζοντας τις ίδιες επιχειρηματικές δραστηριότητες συνεργαζόμενος με σημαντικούς τραγουδιστές του λαϊκού ρεπερτορίου. Παράλληλα διοργάνωνε συναυλίες Ελλήνων τραγουδιστών σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας αλλά και στο εξωτερικό.
Έχει πέντε παιδιά.
Ενασχόληση με τον αθλητισμό
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα άρχισε να ασχολείται με τα διοικητικά της ποδοσφαιρικής ομάδας του Πανιωνίου διατελώντας, το 1996, γενικός αρχηγός του. Το 1999 αναλαμβάνει την διαχείριση της ομάδας και το 2002, εκμεταλλευόμενος σχετικό νόμο, την μετονομάζει σε «Νέο Πανιώνιο» διαγράφοντας τα χρέη της και τοποθετώντας ως πρόεδρο της ΠΑΕ τον γνωστό τραγουδιστή Λευτέρη Πανταζή. Την ίδια εποχή οι μετοχές της ομάδας μεταβιβάζονται από τον Δήμο Νέας Σμύρνης στον Λευτέρη Πανταζή. Υποστηρίζεται όμως ότι ο ουσιαστικός έλεγχος της ομάδας ασκείτο από τον ίδιο τον Μπέο. Παράλληλα ήρθε σε σύγκρουση με τους αδελφούς Θωμά και Βίκτωρα Μητρόπουλο, καθώς και με τον Κωνσταντίνο Τσακίρη, πρόεδρο τότε του ερασιτέχνη Πανιωνίου και μετέπειτα πρόεδρο της ΠΑΕ. Το 2006 ανέλαβε για τελευταία φορά την προεδρία, αποχώρησε όμως λίγο αργότερα λόγω της κόντρας του με τους οργανωμένους φιλάθλους, την θύρα των οποίων είχε κλείσει για ένα διάστημα. Αργότερα ενεπλάκη για μικρό χρονικό διάστημα στη διοίκηση του Ηρακλή, ασχολούμενος με τον μεταγραφικό σχεδιασμό της ομάδας.
Κατόπιν επιχείρησε να αναμειχθεί με τα διοικητικά της Νίκης Βόλου προωθώντας την συγχώνευση των δύο τοπικών ομάδων χωρίς όμως επιτυχία, με αποτέλεσμα να στραφεί στον Ολυμπιακό Βόλου, τον οποίο και απέκτησε το 2008. Τον επόμενο χρόνο ανέβηκε στην Α΄ Εθνική καταφέρνοντας να αγωνιστεί και σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Από το 2011 δεν είναι πρόεδρος της ομάδας λόγω ποινής που του έχει επιβληθεί από την ΕΠΟ λόγω της φερόμενης εμπλοκής του στα στημένα παιχνίδια.
Ως αθλητικός παράγοντας έχει συμμετάσχει σε αρκετά επεισόδια δημιουργώντας αρκετές κόντρες με διάφορους παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου, όπως με τον επί σειρά ετών πρόεδρο της ΕΠΟ Βασίλη Γκαγκάτση, τον Μάκη Ψωμιάδη, τον οποίο αποκάλεσε «δίμετρη αδελφή με μουστάκι» και τον Αλέξη Κούγια, τον οποίο χτύπησε στο πρόσωπο τον Σεπτέμβριο του 2005 κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Ανώνυμων Εταιρειών (ΕΠΑΕ).
Δικαστικές διαμάχες
Η πρώτη αναφορά του ονόματος του Μπέου σε στημένα παιχνίδια έγινε σε αυτό του Πανιωνίου με την Ντιναμό Τιφλίδας, παιχνίδι που έχει χαρακτηριστεί ως στημένο από την UEFA. Παρ'όλα αυτά δεν αποδείχθηκε η συμμετοχή του σε παράνομη ενέργεια.
Δημαρχία
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου 2014 εξελέγη δήμαρχος Βόλου. Συγκεκριμένα στον πρώτο γύρο συγκέντρωσε 38,29% καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση ενώ στον δεύτερο γύρο συγκέντρωσε 53,13% έναντι 46,87% του αντιπάλου του, Μαργαρίτη Πατσιαντά. Η εκλογή του σχολιάστηκε αρνητικά από μερίδα του Τύπου.
Στις 14 Δεκεμβρίου 2015, μετά από διαπιστωτική πράξη της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδας τέθηκε σε αργία, εξαιτίας της παραπομπής του σε δίκη για το σκάνδαλο των στημένων αγώνων ποδοσφαίρου του 2011. Έπειτα από πρόταση του ίδιου, στη θέση του δημάρχου αναδείχτηκε κατά πλειοψηφία ο έως τότε αντιδήμαρχος Τουρισμού, Θάνος Θεοδώρου. Ο Μπέος επανήλθε στο αξίωμα στις 12 Μαρτίου 2018, μετά την απαλλαγή του από τις κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα.
Σύμφωνα με έρευνες εταιρειών δημοσκοπήσεων που πραγματοποιήθηκαν τον Φεβρουάριο του 2017 και τον Νοέμβριο του 2018, η πλειοψηφία των πολιτών του δήμου Βόλου φέρονταν ικανοποιημένοι από το έργο της δημοτικής αρχής. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο, καθώς συγκέντρωσε ποσοστό 57,31%.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμαρχοι Βόλου Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων Κατηγορία:Αθλητικά σκάνδαλα στην Ελλάδα
Τζοσάια Ουόρρεν
Ο Τζοσάια Ουόρρεν (αγγλικά: Josiah Warren ? 1798 - 14 Απρ. 1874) ήταν Αμερικανός ατομικιστής αναρχικός, εφευρέτης, μουσικός, τυπογράφος και συγγραφέας. Θεωρείται από ορισμένους ως ο πρώτος Αμερικανός αναρχικός (αν και ο Ουόρρεν ποτέ δεν χρησιμοποίησε τον όρο του αναρχισμού στον εαυτό του) και την τετρασέλιδη εβδομαδιαία εφημερίδα που άλλαξε κατά τη διάρκεια του 1833, Ο Ειρηνικός Επαναστάτης, το πρώτο αναρχικό περιοδικό που δημοσίευσε, ήταν μια επιχείρηση για την οποία δημιούργησε το δικό του τυπογραφικό πιεστήριο, έβαλε το δικό του τύπο και έφτιαξε τις δικές του εκτυπωτικές πλάκες.
Νεανική ζωή
Ο Ουόρρεν γεννήθηκε στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης, το 1798, απόγονος του Τζον Ουόρρεν (1555-1613), ηταν ο αδελφός του επιβάτη του Mayflower, Ρίτσαρντ Ουόρεν. Έδειξε απο νωρίς ταλέντο για τη μουσική και ήταν μέλος του "Old Boston Brigade Band" σε νεαρή ηλικία. Το 1819 παντρεύτηκε την Caroline Cowing (1795-1872) και στη συνέχεια μετακόμισε στο Σινσινάτι του Οχάιο, όπου εργάστηκε ως δάσκαλος μουσικής και ηγέτης ορχήστρας. Είχαν δύο παιδιά, την Caroline (1820-1850) και τον George (1826-1902), και ο George έγραψε μια ανάμνηση του πατέρα του που μπορεί να βρεθεί στη βιβλιοθήκη Labadie στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Ανακάλυψε ένα λαμπτήρα καύσης στέαρ το 1821 και παρασκεύαζε την εφεύρεσή του για αρκετά χρόνια στο Σινσινάτι.
Οουενισμός και Νέα Αρμονία
Το 1825, ο Ουόρρεν γνώρισε το «κοινωνικό σύστημα» του Ρόμπερτ Όουεν και άρχισε να μιλά με άλλους στο Σινσινάτι για την ίδρυση μιας κομμουνιστικής αποικίας. Όταν αυτή η ομάδα δεν κατάφερε να καταλήξει σε συμφωνία σχετικά με τη μορφή και τους στόχους της προτεινόμενης κοινότητάς τους, ο Ουόρρεν "πούλησε το εργοστάσιό του μετά από δύο μόνο χρόνια λειτουργίας, προετοιμαζοντας τη νεαρή του οικογένεια και πήρε τη θέση του ως ένας από τους 900 περίπου Οουενιτες που είχαν αποφασίσει για να γίνουν μέρος του ιδρυτικού πληθυσμού της New Harmony, Indiana." Η αποικία του Σινσινάτι επιχειρήθηκε χωρίς τη συμμετοχή του Ουόρρεν, αλλά απέτυχε. Ο Ουόρρεν ταξίδεψε με πλοίο από το Σινσινάτι, φτάνοντας στη Νέα Αρμονία στις αρχές Μαΐου του 1825. Μέχρι το 1827, είχε επιστρέψει στο Σινσινάτι, πεπεισμένος ότι η πλήρης εξατομίκευση των συμφερόντων ήταν απαραίτητη για τη συνεργασία. Θεωρούσε το πείραμα του Όουεν ως «κομμουνισμό», το οποίο απέρριψε με αβέβαιους όρους, αλλά ανέπτυξε έναν θερμό και διαρκή σεβασμό για τον Ρόμπερτ Όουεν και τους γιους του. Ένα από τα πρώτα του γραπτά, που δημοσιεύτηκε στο The March of Mind το 1827, το επιβεβαιώνει, όπως και τα μεταγενέστερα γραπτά.
Σινσινάτι και Ουτοπία
Έβαλε τις θεωρίες του σε δοκιμασία δημιουργώντας ένα πειραματικό "labor for labor store" που ονομάζεται Cincinnati Time Store στο κέντρο του Σινσινάτι, το οποίο διευκόλυνε το εμπόριο με σημειώσεις που υποστηρίζονταν από την υπόσχεση για εκτέλεση εργασίας. Αυτό ήταν το πρώτο κατάστημα που χρησιμοποίησε ένα σημείωμα εργασίας για εργασία. "Όλα τα αγαθά που προσφέρονται προς πώληση στο κατάστημα του Ουόρρεν προσφέρθηκαν στην ίδια τιμή που ο ίδιος ο έμπορος είχε πληρώσει για αυτά, συν μια μικρή επιβάρυνση, στη γειτονιά 4 έως 7 τοις εκατό, για να καλύψει τα γενικά έξοδα του καταστήματος." Μεταξύ 1827 και 1830, το κατάστημα αποδείχθηκε επιτυχές. Ο Ουόρρεν έκλεισε το κατάστημα για να συνεχίσει την ίδρυση αποικιών με βάση τον οικονομικό μουτουαλισμό, συμπεριλαμβανομένων των «Ουτοπία» και «Σύγχρονοι καιροί».
Σύγχρονοι Καιροί
Η κοινοτητα Σύγχρονοι καιροί (Modern Times), που βρισκόταν σε αυτό που τώρα είναι το Μπρέντγουντ της Νέας Υόρκης, διήρκεσε από το 1851 έως το 1864. Ήταν η τελευταία προσπάθεια του Τζοσάια Ουόρρεν να θέσει τις ιδέες του για το δίκαιο εμπόριο και την κυριαρχία του ατόμου, που είχε αναπτύξει για μια ολόκληρη διάρκεια μελέτης και πειραματισμού, σε δράση. Το 1850, ο Ουόρρεν επέστρεψε στη Βοστώνη από τα Midwest και άρχισε να ψάχνει για μια περιοχή κοντά σε μια μεγάλη πόλη, με χαμηλές τιμές γης, για να ιδρύσει μια ουτοπική κοινότητα. Η φθηνή γη επέτρεψε στον Ουόρρεν να μπορεί να εφαρμόσει το σχέδιό του για την παροχή σπιτιών για οικογένειες που δεν είχαν ποτέ ένα. Το Pine Barrens ένα μεγάλο νησί όπου βρισκόταν η κοινοτητα Σύγχρονοι Καιροί είχε ανεπιθύμητη φήμη ότι είχε φτωχό έδαφος οπότε κατάφερε να αγοράσει 400 στρέμματα στα 2,75$ το στρέμμα με πολύ μικρή προκαταβολή. Η κοινοτητα Σύγχρονοι Καιροί ήταν μια πόλη χωρίς κυβέρνηση και χρήματα ούτε νόμους και μπορεί να περιγραφεί με ακρίβεια ως αναρχική αλλά δεν υπήρχε έγκλημα και πολύ λίγες αναταραχές. Οι πολίτες της κοινότητας Σύγχρονοι Καιροί αν και απέφευγαν το κίνητρο κέρδους, δεν ήταν σοσιαλιστικοί στη στάση τους απέναντι στην ιδιοκτησία ιδιοκτησίας ή στα μέσα παραγωγής. Σύμφωνα με τον συγγραφέα Ρότζερ Βούντερλιτς, "Στις 7 Σεπτεμβρίου 1864 το όνομα του χωριού άλλαξε σε Μπρέντγουντ."
Μετέπειτα ζωή και θάνατος
Ο Ουόρρεν επέστρεψε αργότερα στην περιοχή της Βοστώνης. Από το 1864 έως το 1869, κατοικούσε στο Cliftondale της Μασαχουσέτης, όπου προσπάθησε δύο φορές να ιδρύσει μια μουτουαλιστικη πόλη. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Βοστώνη, όπου παρέμεινε εκει μέχρι τον θάνατό του.
Ο Ουόρρεν πέθανε στις 14 Απριλίου 1874, στο Τσαρλστάουν στο σπίτι ενός φίλου του μετά την εμφάνιση οιδήματος.
Φιλοσοφία
Όπως ο Πιερ-Ζοζέφ Προυντόν, έτσι και ο Ουόρρεν επέλεξε τον ελευθεριακό σοσιαλιστικό δρόμο του αναρχισμού και του ατομικισμού. αν και αρνήθηκε να αναφερθεί στον εαυτό του είτε ως καπιταλιστής είτε ως σοσιαλιστής στοχαστής. Ο Μπέντζαμιν Τούκερ αφιέρωσε τη συλλογή του από δοκίμια, αντί για ένα βιβλίο, στη μνήμη του Ουόρρεν, «ο φίλος μου και ο κύριος μου ... των οποίων οι διδασκαλίες ήταν η πρώτη μου πηγή φωτός» Ο Τούκερ πιστώνει στον Ουόρρεν ότι είναι «ο πρώτος άνθρωπος που εξήγησε και διατύπωσε το δόγμα που είναι τώρα γνωστό ως Αναρχισμός». Ο Τζον Στιούαρτ Μιλ είπε ότι η φιλοσοφία του Ουόρρεν, «αν και υπάρχει επιφανειακή ομοιότητα με κάποιο από τα έργα των Σοσιαλιστών, διαμετρικά αντιτίθεται σε αυτούς κατ 'αρχήν, καθώς δεν αναγνωρίζει καμία εξουσία στην Κοινωνία, έναντι του ατόμου, εκτός από την επιβολή της ίσης ελευθερίας ανάπτυξης για όλα τα άτομα." Η αρχή του Ουόρρεν για την «κυριαρχία του ατόμου» υιοθετήθηκε αργότερα από τον Μιλ και τον Χέρμπερτ Σπένσερ.