cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρχαιολογικό Μουσείο Άργους
Εξωτερικός χώρος
Στην αυλή του μουσείου υπάρχουν αξιοσημείωτα ρωμαϊκά ψηφιδωτά που απεικονίζουν τον Διόνυσο και τις εποχές του χρόνου. Τους χειμερινούς μήνες οι φιγούρες είναι τυλιγμένες με μανδύες και χοντρά κολάν αλλά το καλοκαίρι είναι ντυμένες με ελαφρούς χιτώνες και κολάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άργος Αργος
KKCG
Η KKCG είναι επενδυτική εταιρεία με έδρα τη Λουκέρνη της Ελβετίας. Κατέχει μετοχές σε εταιρείες σε 36 χώρες παγκοσμίως στους τέσσερις τομείς των λαχείων και τυχερών παιχνιδιών, της ενέργειας, της τεχνολογίας πληροφοριών και των ακινήτων. Η KKCG ιδρύθηκε στην Πράγα το 2003 από τον Τσέχο επιχειρηματία Karel Komárek, σήμερα απασχολεί 9.000 υπαλλήλους παγκοσμίως και διαχειρίζεται περιουσιακά στοιχεία αξίας άνω των 9 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Ενέργεια
Το 1992, ο Karel Komárek έλαβε δάνειο από τον πατέρα του, το οποίο του επέτρεψε να επενδύσει στην M.O.S. Hodonín, μια εταιρεία που ειδικεύεται στα βιομηχανικά εξαρτήματα. Μια από τις επόμενες επενδύσεις του ήταν στην ενεργειακή εταιρεία Moravské naftové doly (Moravian Oil Mines), που εδρεύει στη γενέτειρά του, το Hodonín.
Από το 2023, η Moravské naftové doly είναι μία από τις μεγαλύτερες ενεργειακές εταιρείες στην Τσεχική Δημοκρατία. Δραστηριοποιείται επίσης στη Σλοβακία, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες, την Αυστρία, τη Γαλλία, την Ουγγαρία, την Ουκρανία και τη Μεγάλη Βρετανία. Το 2014, μια θυγατρική της MND δραστηριοποιήθηκε στην τσεχική αγορά ενέργειας και άρχισε να προμηθεύει φυσικό αέριο σε ιδιώτες πελάτες.
Το 2016, η KKCG άρχισε να επενδύει στην παραγωγή μεθανόλης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον Απρίλιο του 2016 ίδρυσε την εταιρεία US Methanol LLC στο Τσάρλεστον της Δυτικής Βιρτζίνια, σηματοδοτώντας την πρώτη της μεγάλη επένδυση στις ΗΠΑ. Η US Methanol κατέχει και λειτουργεί μεσαίου μεγέθους εργοστάσια μεθανόλης στο Ινστιτούτο της Δυτικής Βιρτζίνια με αρχική ημερήσια παραγωγή περίπου 400-500 τόνων. Η μονάδα τέθηκε σε λειτουργία το 2022.
Λοταρία και τυχερά παιχνίδια
Το 2016, η KKCG δημιούργησε μια κοινοπραξία με την επίσης τσεχική εταιρεία EMMA Capital, η οποία διατήρησε το όνομα Sazka Group. Την ίδια χρονιά, ο όμιλος Sazka απέκτησε ποσοστό 32,5% της ιταλικής εταιρείας λοταρίας Lottoitalia με τη μορφή κοινοπραξίας, μεταξύ άλλων με τη βρετανική εταιρεία Lottomatica (IGT).
Μέχρι το 2018, ο Όμιλος Sazka ήταν ο μεγαλύτερος όμιλος λοταρίας στην Ευρώπη με εθνικές δραστηριότητες λοταρίας στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Αυστρία. Το 2019, η KKCG εξαγόρασε το 25% των μετοχών του ομίλου Sazka της EMMA Capital έναντι 630 εκατ. ευρώ, αποτελώντας ουσιαστικά τον μοναδικό ιδιοκτήτη του ομίλου Sazka. Στην ίδια συναλλαγή, η KKCG (και επομένως στη συνέχεια ο όμιλος Sazka) απέκτησε τις συμμετοχές της EMMA Capital στην ελληνική εταιρεία τυχερών παιχνιδιών ΟΠΑΠ Α.Ε. (33%), στη Lottoitalia και στην αυστριακή εταιρεία λαχείων Casinos Austria AG (CASAG- 38,29%). Από τον Ιούνιο του 2020, ο όμιλος Sazka είναι ο κύριος μέτοχος της CASAG, κατέχοντας το 55% των μετοχών της. Το 2021, αύξησε το ποσό των μετοχών του σε 59,7 %. Το 2022, ο όμιλος Sazka αύξησε τις μετοχές του στον ΟΠΑΠ σε 49,84%.
Η Sazka Group a.s. ξεκίνησε το rebranding σε Allwyn International a.s. τον Δεκέμβριο του 2021 και το ολοκλήρωσε τον Μάιο του 2022.
Τον Μάρτιο του 2022, ανακοινώθηκε ότι η βρετανική θυγατρική της Allwyn, η Allwyn Entertainment, Ltd., είχε επιλεγεί ως προτιμώμενος υποψήφιος για τη χορήγηση δεκαετούς άδειας από την Επιτροπή Τυχερών Παιχνιδιών του Ηνωμένου Βασιλείου για να αρχίσει να λειτουργεί την κρατική Εθνική Λοταρία από τον Φεβρουάριο του 2024 και μετά. Ο Oliver Gill της Daily Telegraph χαρακτήρισε την άδεια ως "τη μεγαλύτερη σύμβαση του δημόσιου τομέα του Ηνωμένου Βασιλείου" και ανέμενε ότι τα συνολικά έσοδα που θα προκύψουν από τις πωλήσεις λαχείων θα κυμαίνονταν μεταξύ 80-100 δισεκατομμυρίων λιρών Αγγλίας. Ο προηγούμενος διαχειριστής της Εθνικής Λοταρίας, η Camelot Group, η οποία κατείχε τα δικαιώματα από το 1994, άσκησε νομική δράση κατά της απόφασης της Επιτροπής Τυχερών Παιχνιδιών. Στη συνέχεια απέσυραν την απόφασή τους να ασκήσουν έφεση. Στα τέλη του 2022, ανακοινώθηκε ότι η Allywn εξαγόρασε την Camelot Group από το Ontario Teachers' Pension Plan, και έτσι έγινε ο διαχειριστής της Εθνικής Λοταρίας. Στις αρχές του 2023, η Άλγουιν εξαγόρασε επίσης τον όμιλο Camelot Lottery Solutions Group, που εδρεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο οποίος είναι ο διαχειριστής της κρατικής λοταρίας του Ιλινόις. Η εξαγορά αυτή σηματοδότησε την είσοδο της Allwyn στην αγορά λοταριών των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Allwyn έχει δηλώσει δύο φορές τις προθέσεις της να γίνει δημόσια εταιρεία. Η πρώτη φορά ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 2010, όταν ο Karel Komárek επεδίωξε δημόσια εγγραφή στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου. Ωστόσο, τα σχέδια σταμάτησαν λόγω του Brexit. Στις αρχές του 2022, η Allwyn ανακοίνωσε συγχώνευση με την εταιρεία ειδικού σκοπού Cohn Robbins Holdings, προκειμένου να εισαχθεί δημόσια στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε λόγω της "συνεχιζόμενης και αυξανόμενης αστάθειας της αγοράς", ωστόσο η Allwyn δήλωσε τις προθέσεις της να εισέλθει ακόμη στο χρηματιστήριο των ΗΠΑ σε μεταγενέστερο χρόνο.
Σαϊπίπι
Η Σαϊπίπι (σαμόα: Saipipi) είναι κωμόπολη της Φάασαλελεαγκα στα νησιά Σαμόα. Έχε πληθυσμό 657 κατοίκων (2006).
KKCG
Τεχνολογία πληροφοριών
Το 2014, η KKCG εγκαινίασε το επενδυτικό ταμείο Springtide Ventures, το οποίο υποστηρίζει νεοφυείς επιχειρήσεις πληροφορικής από την Τσεχία και το Ισραήλ, οι οποίες δραστηριοποιούνται στον τομέα της ασφάλειας των πληροφοριών.
Σαϊπίπι
Γεωγραφία
Η Σαϊπίπι βρίσκεται δυτικά των Σαμόα και ανατολικά του Σαβάι
KKCG
Τεχνολογία πληροφοριών
Το 2020, η Aricoma εξαγόρασε τη σουηδική εταιρεία ανάπτυξης λογισμικού Seavus. Το 2021 εξαγόρασε την τσεχική εταιρεία πληροφορικής Komix και τη σουηδική εταιρεία συμβούλων τεχνολογίας Stratiteq. Το 2022, η Aricoma εξαγόρασε την πολωνική εταιρεία πληροφορικής Clearcode καθώς και τη βουλγαρική εταιρεία παροχής υπηρεσιών ανάπτυξης λογισμικού Musala Soft. Στα τέλη Ιουνίου 2023, ο όμιλος Aricoma ανακοίνωσε ότι θα λειτουργεί με δύο κύρια εμπορικά σήματα: Aricoma και Qinshift. Όλες οι εταιρείες που επικεντρώνονται στην ανάπτυξη προσαρμοσμένου λογισμικού θα λειτουργούν υπό την επωνυμία Qinshift, ενώ οι υπόλοιπες εταιρείες του ομίλου θα μετονομαστούν σε Aricoma.
Σαϊπίπι
Δημογραφία
Η Σαϊπίπι είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 657 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις των Σαμόα Κατηγορία:Φάασαλελεαγκα
Σώσσιος
Ο Σώσσιος, αγνώστων λοιπών στοιχείων, ήταν κάτοικος της Πάτρας που σχετίζεται με τον Απόστολο Ανδρέα.
Ήταν ο πρώτος Πατρινός που ασπάστηκε τον χριστιανισμό και πιθανώς ο πρώτος ασθενής που θεράπευσε στην Πάτρα ο Απόστολος Ανδρέας. Κατά την παράδοση όταν ο Απόστολος Ανδρέας ήρθε στην πόλη τον φιλοξένησε σπίτι του. Ο Σωσσίας μάλιστα ήταν ασθενής, έπασχε από άγνωστη ανίατη ασθένεια, και ο απόστολος πιάνοντας τα χέρια του τον θεράπευσε , ήταν το πρώτο θαύμα που έκανε στην πόλη.
Σύμφωνα με το συναξάρι του αγίου (της 30ης Νοεμβρίου), ο Απόστολος Ανδρέας μπαίνοντας στην πόλη, πήγε στο σπίτι του Σώσιου "εις τον οποίον θέσας την αγίαν χείρα του, εθεράπευσεν αμέσως αυτόν από της επικινδύνου και ανιάτου ασθενείας του". Κατόπιν, ο Απόστολος Ανδρέας, "διά πολλών διδαχών και κηρυγμάτων, δια των αποστολικών του λόγων και δια πολλών θαυμάτων...επιστρέψας άπαντας τους κατοίκους της πόλεως Πατρών εις την θεογνωσίαν, της χριστιανικής πίστεως".
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας
Τόμας Πέρσι (Προσκύνημα της Χάριτος)
Ο Σερ Τόμας Πέρσι (κάστρο του Άλνουικ, Νορθάμπερλαντ, 1504 - 2 Ιουνίου 1537) Άγγλος ευγενής από την Οικογένεια Πέρσι ήταν δεύτερος γιος του Χένρι Πέρσι, 5ου κόμη του Νορθάμπερλαντ και της Αικατερίνης Σπένσερ (πέθανε το 1542) κόρης του Σερ Ρόμπερτ Σπένσερ. Ο Τόμας Πέρσι ήταν ένας από τους αρχηγούς της εξέγερσης των Καθολικών εναντίον του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας που έμεινε γνωστή σαν Προσκύνημα της Χάριτος. Μετά την αποτυχία καταδικάστηκε σε θάνατο για προδοσία, κρεμάστηκε και τεμαχίστηκε. Η "Καθολική Εγκυκλοπαίδεια" (2013) σημειώνει "θεωρείται από πολλούς μάρτυρας". Ο μεγαλύτερος αδελφός του Χένρι Πέρσι, 6ος κόμης του Νορθάμπερλαντ που είχε από καιρό άσχημη υγεία πέθανε αφήνοντας ολόκληρη την περιουσία του στον Ερρίκο Η΄, η κομητεία ωστόσο επανήλθε στον μεγαλύτερο γιο του Τόμας που τον διαδέχτηκε με την σειρά του ο μικρότερος αδελφός του Χένρι.
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Ελεονώρα Χαρμποτάλ, κόρη του Γυισκάρδου Χαρμποτάλ του Μπίμις απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην νομαρχία Αθηνών.
Οι πρωταθλήτριες 1ου και 2ου ομίλου της Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Αθηνών λαμβάνουν μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Αθηνών, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αθηνών είναι η εξής:
Β΄ Κατηγορία
Σε τρεις ομίλους των 16 συλλόγων διεξάγεται το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας. Οι πρωταθλητές κάθε ομίλου και οι νικητές των μπαράζ μεταξύ της 2ης και 3ης ομάδας ανεβαίνουν στην Α΄. Αν η βαθμολογική διαφορά μεταξύ 2ης και 3ης ομάδας είναι πάνω απο 2 βαθμούς ανεβαίνει η δευτεραθλήτρια χωρις αγώνα κατάταξης. Υποβιβάζονται οι τρεις τελευταίοι κάθε ομίλου κι επιπλέον θέσεις υποβιβασμού θα κριθούν με αγώνες κατάταξης των 13ων ομάδων κάθε ομίλου.
1ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αθηνών
2ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αθηνών
Γ΄ Κατηγορία
54 σύλλογοι χωρισμένοι σε 4 ομίλους (2 των 14 και 2 των 13 ομάδων) απαρτίζουν τη Γ΄ Κατηγορία της ΕΠΣ Αθηνών για την περίοδο 2015-16. Οι πρωταθλητές κάθε ομίλου και οι νικητές των μπαράζ μεταξύ της 2ης και 3ης ομάδας ανεβαίνουν στην Α΄. Αν η βαθμολογική διαφορά μεταξύ 2ης και 3ης ομάδας είναι πάνω απο 2 βαθμούς ανεβαίνει η δευτεραθλήτρια χωρις αγώνα κατάταξης. Ο 3ος ήταν ο μοναδικός όμιλος που χρειάστηκε αγώνας κατάταξης για την ανάδειξη δευτεραθλήτριας ομάδας.
3ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αθηνών
4ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αθηνών
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αθηνών που αγωνίζονται έως και τη Γ΄ Εθνική.
Αναβολή Τελικού
Η Α.Ε. Ηράκλειο κατέθεσε ένσταση κατά του αντιπάλου της στον ημιτελικό ,Ηλυσιακού με αποτέλεσμα ο τελικός να αναβληθεί και να μη συμμετέχει εκπρόσωπος της ΕΠΣΑ στο Κύπελλο Ερασιτεχνών. Ο τελικός, ορίστηκε για τις 11 Μαΐου 2016 και κυπελλούχος αναδείχθηκε η ομάδα της Α.Ε. Χαλανδρίου
Ζαν Σεφεριάδης
Ο Ζαν Σεφεριάδης (γαλλικά: Jean Séphériadès, 2 Ιανουαρίου 1922 - 21 Αυγούστου 2001) ήταν Γάλλος πρωταθλητής της κωπηλασίας στο αγώνισμα του απλού σκιφ και πρωταθλητής ευρώπης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1922 στο Παρίσι από πατέρα Έλληνα και μητέρα Γαλλίδα, από μικρή ηλικία έγινε κωπηλάτης ενώ ασχολήθηκε και με το τένις την πυγμαχία και την κολύμβηση. Ήταν αθλητής του συλλόγου Γουλντ Μιν Σπορ του Βεζινέ και αργότερα του συλλόγου Κάτω Σηκουάνας του Παρισίου. Το 1938 ήταν πρωταθλητής Γαλλίας αρχαρίων στην τετράκωπο και την επόμενη χρονιά το 1939 γίνεται μέλος της εθνικής ομάδας της Γαλλίας. Το 1946 αναδείχτηκε καλύτερος Γάλλος αθλητής στον ετήσιο διαγωνισμό της εφημερίδας L'Équipe.
Στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο πήρε μέρος υπό τις οδηγίες του στρατηγού Λεκλέρκ στα τεθωρακισμένα.
Ήταν πρωταθλητής Γαλλίας από το 1942 έως το 1946 στο σκίφ αφαιρώντας τον τίτλο από τον Ανρί Μπανός που τον κατείχε από το 1936. Το 1946 ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής νικώντας στο Ντιάμοντ'ς Σκολλ του Τάμεση τον Αμερικάνο Φ. Κέλλυ, και την ίδια χρονιά πρωταθλητής Ευρώπης στο Λουγκάνο της Ελβετίας.
Πέθανε το 2001 στο Κουρμπεβουά (Courbevoie) της Γαλλίας στην ηλικία των 79 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της κωπηλασίας Κατηγορία:Γάλλοι ελληνικής καταγωγής
Σελτζούκ
Τα βιβλικά ονόματα των τεσσάρων γιων του — Μικαήλ (Μιχαήλ ιμπν Σελτζούκ), Ισράηλ (Αρσλάν Ισραήλ), Μουσά (Μωυσής), και Γιουνούς (Ιωνάς) — υποδεικνύουν προηγούμενη εξοικείωσή του είτε με τον Ιουδαϊσμό των Χαζάρων, είτε με τον Νεστοριανισμό. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο Σελτζούκ ξεκίνησε την καριέρα του ως αξιωματικός στον χαζαρικό στρατό.
Το όνομα Σελτζούκ από τα χρόνια του Σελτζούκ και έπειτα αποτελεί κοινό αντρικό όνομα των Τούρκων.
Πηγές
Κατηγορία:Σελτζούκοι Τούρκοι
Ιωάννης του Ναρμπόν
Ο Ιωάννης, γαλλ. Jean (1450 - 1500) από τον Οίκο του Γκραγύ ήταν υποκόμης τού Ναρμπόν.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα βασίλισσας της Ναβάρρας, κόρης τού Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και της Λευκής Α΄ των Εβρέ βασίλισσας της Ναβάρρας.
732 Τγιλάκι
Ο Τγιλάκι (Tjilaki) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,33. Ανακαλύφθηκε το 1912 από τον Γερμανό αστρονόμο Άνταμ Μάσινγκερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το ποτάμι Τγιλάκι της Ινδονησίας, που διαρρέει τη Μαλαμπάρ.
Ιωάννης του Ναρμπόν
Βιογραφία
Έλαβε την υποκομητεία τού Ναρμπόν από τον πατέρα του. Ήταν σε καλές σχέσεις με τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ και τον Λουδοβίκο ΙΒ΄ βασιλείς της Γαλλίας. Νυμφεύτηκε την αδελφή τού τελευταίου, Μαρία.
732 Τγιλάκι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τγιλακι
Ιωάννης του Ναρμπόν
Βιογραφία
Το 1483 απεβίωσε ο ανιψιός του Φραγκίσκος Φοίβος της Ναβάρρας, γιος τού Γκαστόν πρίγκιπα της Βιάνα και ο Ιωάννης διεκδίκησε τη Ναβάρρα ως ο επόμενος άρρην στη διαδοχή, πλήττοντας έτσι τη διαδοχή από την αδελφή τού Φραγκίσκου-Φοίβου, την Αικατερίνη. Όμως ο Σαλικός νόμος (μόνο οι άρρενες διαδέχονται) δεν ίσχυε ποτέ στη Ναβάρρα και ο ισχυρισμός του προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο στη Ναβάρρα, που τελείωσε το 1497 υπέρ της Αικατερίνης. Ο Ιωάννης εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί της διεκδίκησής του· απεβίωσε τρία έτη μετά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1476 τη Μαρία των Βαλουά, κόρη τού Καρόλου Α΄ δούκα της Ορλεάνης και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Ινβάρ
Το Ινβάρ (αγγλ. Invar) αποτελεί ένα από τα βασικά κράματα. Πρόκειται για κράμα χάλυβα και νικελίου, περιέχοντας 36% Ni. Το κράμα αυτό παρουσιάζει ελάχιστο συντελεστή διαστολής, σχεδόν μηδενικό. Εφευρέθηκε το 1896 από τον Ελβετό Σαρλ Εντουάρ Γκιγιόμ, ο οποίος τιμήθηκε το 1920 με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας και γι' αυτή του την ανακάλυψη, καθώς το κράμα αυτό αποδείχθηκε ζωτικής σημασίας για την κατασκευή επιστημονικών οργάνων υψηλής ακρίβειας. Σήμερα ο όρος Invar αποτελεί σήμα κατατεθέν της εταιρείας ArcelorMittal.
Χρησιμοποιείται κυρίως για την κατασκευή οργάνων ακριβείας, συρμάτων και ράβδων καταμέτρησης κ.λπ.
Κατηγορία:Κράματα σιδήρου Κατηγορία:Κράματα νικελίου Κατηγορία:Τοπογραφικά όργανα
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Αυστραλία
Τα ΛΟΑΤ δικαιώματα στην Αυστραλία έχουν εξελιχθεί μέσα από την ιστορία της Αυστραλίας, με πολλές αλλαγές που σημειώθηκαν στις πρόσφατες δεκαετίες. Επί του παρόντος, η ισότητα μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου είναι αναγνωρισμένη βάσει συγκεκριμένου καταστατικού, ενώ ορισμένου άλλοι νόμοι ισχύουν για διαφορετικά για ΛΟΑΤ άτομα, η σε άτομα που ασχολούνται με τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, καθώς και για εκείνους που συμμετέχουν σε σχέσεις αντίθετου φύλου. Η αναγνώριση και τα δικαιώματα των ζευγαριών του ιδίου φύλου στην Αυστραλία σταδιακά έχουν αυξηθεί στο εσωτερικό των κρατών και των εδαφών, ενώ σε ομοσπονδιακό επίπεδο, η Κοινοπολιτεία, στο πλαίσιο των προηγούμενων "Φιλελεύθερων κυβερνήσεων" έχει σταματήσει να προσπαθεί για την τροποποίηση σχεδόν 60 νομοθετημάτων που αναγνωρίζουν μόνο τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια, ρητά. Αυτό μπορεί να αλλάξει σύντομα σύμφωνα με το σύστημα "κυβέρνηση των Εργατικών".
Νομοθετικές διατάξεις σχετικά με τη σεξουαλική δραστηριότητα, ισχύουν εξίσου για ομοφυλόφιλα και ετεροφυλόφιλα ζευγάρια σε όλες τις περιοχές και τα εδάφη της Αυστραλίας. Κάθε κράτος και έδαφος, καθώς και πολλές τοπικές κυβερνήσεις η συμβούλια, θα αναγνωρίσουν επισήμως τόσο το αντίθετο φύλο όσο και τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου με συγκεκριμένο τρόπο. Ωστόσο, από το 2007, ο γάμος μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου είναι επίσημα απαγορευμένος σε ομοσπονδιακό (Κοινοπολιτεία) κυβερνητικό επίπεδο. Ζευγάρια ιδίου φύλου δεν λαμβάνουν το ίδιο επίπεδο αναγνώρισης όπως τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια σε 58 ομοσπονδιακά νομικά καταστατικά, τα οποία χρησιμοποιούν τη φράση «μέλος του αντίθετου φύλου", οι ΛΟΑΤ άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να υιοθετούν παιδιά νόμιμα σε ορισμένα κράτη και εδάφη.
Το 1992, η "Australian Defence Force" (ADF) σταμάτησε την απαγόρευση ανοιχτά ομοφυλοφίλων και οι λεσβιών μελών που υπηρετούν στον στρατό. Το ADF αναγνωρίζει επίσης "αλληλοεξαρτώμενες σχέσεις", το οποίο περιλαμβάνει τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, αυτό σημαίνει ίσες παροχές σε στέγαση, μετακίνηση υποτροφίες, εκπαίδευση και βοηθητικό δικαίωμα άδειας. Το ADF θα αναγνωρίσει τα ομοφυλόφιλα άτομα του προσωπικού ως "αλληλοεξαρτώμενες σχέσεις". Τα οφέλη αυτά ισχύουν μόνο για τα μέλη ADF, οι οποίοι έχουν σχέσεις με ένα ομοφυλόφιλο άτομο. Για να αναγνωρισθούν ως αλληλεξαρτώμενα άτομα του ιδίου φύλου θα πρέπει να αποδείξουν ότι έχουν "στενή προσωπική σχέση" που περιλαμβάνει οικιακή και οικονομική στήριξη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αυστραλία Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία στην Αυστραλία
Ότο Βίλχελμ Χέρμαν φον Άμπιχ
Ο Ότο Βίλχελμ Χέρμαν φον Άμπιχ (Otto Wilhelm Hermann von Abich, 11 Δεκεμβρίου 1806 - 1 Ιουλίου 1886) ήταν Γερμανός ορυκτολόγος και γεωλόγος. Ήταν τακτικό μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Αγίας Πετρούπολης (επίτιμο μέλος από το 1866).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βερολίνο και σπούδασε στο πανεπιστήμιο της πόλης. Το πρώτο του επιστημονικό έργο σχετίζεται με τον σπινέλιο και άλλα ορυκτά. Αργότερα πραγματοποίησε ειδικές μελέτες για τις φουμαρόλες, για τα αποθέματα ορυκτών γύρω από τις ηφαιστειακές πηγές και για τη δομή των ηφαιστείων. Το 1842 διορίστηκε καθηγητής ορυκτολογίας στο πανεπιστήμιο του Ντόρπατ (Τάρτου) και στο εξής ασχολήθηκε με τη γεωλογία και την ορυκτολογία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Διαμένοντας για κάποιο διάστημα στην Τιφλίδα, ερεύνησε τη γεωλογία των Αρμενικών υψιπέδων (ο όρος αυτός εισήχθη από τον Άμπιχ) και του Καυκάσου. Το 1844 και το 1845 ανέβηκε αρκετές φορές στο ηφαίστειο Αραράτ, μελέτησε το γεωλογικό γεγονός του 1840 που είχε ως επίκεντρο το Αραράτ (χωριό Ακορί). Το 1877 αποσύρθηκε στη Βιέννη, όπου και πέθανε αργότερα. Το ορυκτό αβιχίτης ονομάστηκε προς τιμήν του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί γεωλόγοι Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών
Ανδρέας Μπάρκουλης
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης (4 Αυγούστου 1936 - 23 Αυγούστου 2016) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Υπήρξε ένας από τους εμβληματικούς ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Αυγούστου 1936. Οι γονείς Βασίλης και Μαρίκα ήταν δάσκαλοι. Σπούδασε υποκριτική και κατά την αποφοίτησή του χαρακτηρίστηκε εξαιρετικό ταλέντο. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1956 και στον κινηματογράφο το αμέσως επόμενο έτος με την ταινία Μαρία Πενταγιώτισσα. Ένα μικρό διάστημα της ζωής του το πέρασε στις ΗΠΑ, όπου ασχολήθηκε επαγγελματικά με το τραγούδι. Υπήρξε ένας από τους γοητευτικότερους ζεν πρεμιέ της δεκαετίας του '60. Ενδεικτικό της αίγλης του αυτής είναι το σλόγκαν: "Κορίτσια, ο Μπάρκουλης!". Εμφανίστηκε σε περισσότερες από εκατό ταινίες παίζοντας πρώτους ρόλους, σε δραματικές ταινίες όπως στην Κοινωνία ώρα μηδέν (1966), Κοντσέρτο για πολυβόλα (1967), Όλγα, αγάπη μου (1968), αλλά και σε κωμωδίες, όπως στο Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα (1958), Διακοπές στην Αίγινα (1958), Η μουσίτσα (1959), Μην είδατε τον Παναή; (1962), Το δόλωμα (1964), Τζένη Τζένη (1965), Ησαΐα μη χορεύεις (1969), Μια τρελή τρελή σαραντάρα (1970) και στο Η θεία μου η χίπισσα (1970). Ο Ανδρέας Μπάρκουλης είχε εμφανιστεί στο ρόλο του αφηγητή στην ταινία Ένας Βέγγος για όλες τις δουλειές (1970).
Θεατρικές Παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Το δις εξαμαρτείν
Το Δις Εξαμαρτείν είναι ο τίτλος μιας τηλεοπτικής κωμικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega τις σεζόν 1993 – 1996. Δημιουργοί ήταν οι Ρέππας - Παπαθανασίου και το πρωταγωνιστικό καστ πλαισίωναν η Νένα Μεντή, η Ντίνα Κώνστα, ο Χάρης Σώζος και ο Αλέξανδρος Αντωνόπουλος. Βασικό θέμα της σειράς ήταν η ταυτόχρονη ερωτική σχέση με δύο άτομα, το οποίο θεωρήθηκε πρωτοπόρο στην ελληνική τηλεόραση. Η σειρά σημείωσε τεράστια επιτυχία, καθώς ήταν η πρώτη δουλειά που επιχείρησε να μεταφέρει στη μικρή οθόνη τη κατάσταση πίσω από τις κάμερες της ελληνικής τηλεόρασης, καθώς και τη παράλληλη σχέση μιας γυναίκας με δύο άντρες. Στους τίτλους έναρξης της σειράς, ακουγόταν το γνωστό ιταλικό τραγούδι Meglio Stasera, από τη φωνή της Μιράντα Μαρτίνο.
Πλοκή
Η Άννα Ραγιά (Νένα Μεντή) είναι διευθύντρια ειδήσεων στο Media Channel, στο οποίο η μητέρα της, Γιολάντα (Ντίνα Κώνστα), είναι μέτοχος ενώ ο πατέρας της, Τίμος, ήταν ιδρυτικό μέλος. Η Άννα είναι παντρεμένη επτά χρόνια με τον Γιάννη Σωτηρόπουλο (Χάρης Σώζος), βασικό δημοσιογράφο του καναλιού, ο οποίος την απατάει κατά συρροή εν γνώσει της και ο γάμος τους έχει από καιρό αρχίσει να φθίνει.
Χαμηλές τηλεθεάσεις αναγκάζουν τους διευθυντές του καναλιού να προσλάβουν τον γνωστό δημοσιογράφο, Πέτρο Αθανασιάδη (Αλέξανδρος Αντωνόπουλος), από ένα αντίπαλο κανάλι για να αναβαθμίσουν το δελτίο ειδήσεων που παρουσιάζει ο Γιάννης. Αρχικά, η Άννα αντιτίθεται στη πρόσληψη σθεναρά και αναγκάζει τη μητέρα της να επιβάλλει την ακύρωση της πρόσληψης του στο διοικητικό συμβούλιο. Όμως μια μέρα πιάνει τον Γιάννη να φιλιέται με μια γραμματέα και για εκδίκηση και από θυμό της στιγμής πιέζει τη Γιολάντα να προσληφθεί ο Αθανασιάδης, πράγμα που τελικά γίνεται.
Ηθοποιοί
Άννα Ραγιά (Νένα Μεντή): είναι η διευθύντρια ειδήσεων του Media Channel, παντρεμένη και ερωτευμένη με τον άστατο ερωτικά Γιάννη. Μια μελαχρινή νόστιμη γυναίκα που ανέχεται τις απιστίες του άνδρα της και δε του τις ανταποδίδει. Όμως, ερωτεύεται τον Πέτρο όταν τον γνωρίζει.
Πέτρος Αθανασιάδης (Αλέξανδρος Αντωνόπουλος): είναι ο βασικός δημοσιογράφος ενός αντίπαλου καναλιού, που προσλαμβάνεται στο Media Channel για να διορθώσει τα νούμερα τηλεθέασης του δελτίου ειδήσεων. Ο Πέτρος είναι διαζευγμένος, κοκέτης, ευγενικός και ρομαντικός.
Γιάννης Σωτηρόπουλος (Χάρης Σώζος): είναι ο κεντρικός δημοσιογράφος του καναλιού και σύζυγος επί επταετία της Άννας. Όταν εκείνη ερωτευτεί και τον Πέτρο, ο Γιάννης αρχίζει να απομακρύνεται από τις άλλες γυναίκες και να τη διεκδικεί αποκλειστικά.
Γιολάντα Ραγιά (Ντίνα Κώνστα): είναι η πληθωρική και δυναμική μεγαλοαστή μητέρα της Άννας και μέτοχος του καναλιού.
Βαλεντίνη Μπίστικα (Ελένη Καστάνη): είναι η αφελής και τεμπέλα γραμματέας της Άννας Ραγιά. Ευσυγκίνητη και φοβιτσιάρα, αλλά και τρομερά κουτσομπόλα, είναι η καλύτερη φίλη της Φούλης.
Φούλη Μιτάκη (Υρώ Μανέ): είναι η σοβαρή, ευγενική και ευσυνείδητη γραμματέας και φίλη της Άννας.
Ευγένιος Μούρδαλας (Μιχάλης Ρέππας): είναι δημοσιογράφος στο Media Channel.
10η εντολή
10η εντολή είναι ο τίτλος μιας ελληνικής τηλεοπτικής θρίλερ σειράς που δημιουργήθηκε από τον Πάνο Κοκκινόπουλο και προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του Alpha τις σεζόν 2004-2007, και λόγω της επιτυχίας της επέστρεψε στην οθόνη για τη σεζόν 2014-2015. Αν και το κοινό που απευθύνεται είναι συγκεκριμένο, έκανε μεγάλα ποσοστά τηλεθέασης και έκτοτε προβάλλεται συνεχώς σε επανάληψη από τον σταθμό.
Κύριο θέμα της σειράς είναι οι συνθήκες υπό τις οποίες ένας άνθρωπος μπορεί να οδηγηθεί στον φόνο. Συνδυάζει στοιχεία δράματος, αστυνομικών ιστοριών, θρίλερ και -σε ορισμένα επεισόδια- μαύρης κωμωδίας. Η μέση διάρκεια του κάθε επεισοδίου είναι 45 λεπτά και εξελίσσεται σε μορφή ψυχογραφήματος. Πολλές από τις αυτοτελείς ιστορίες της σειράς είναι βασισμένες σε αληθινά εγκλήματα που απασχόλησαν την ελληνική κοινή γνώμη.
Τους τίτλους αρχής συνέθεσε ο Μάριος Στρόφαλης σε αφήγηση του Άκη Σακελλαρίου. Από το επεισόδιο "Συγγένια Α' Βαθμού", η πρώτη σκηνή (που συνήθως είναι η σκηνή του φόνου χωρίς να φαίνονται τα πρόσωπα των χαρακτήρων) συνοδεύεται με τη χαρακτηριστική εισαγωγή του τραγουδιού "The Invitation" των Black Heart Procession.
Παραγωγή
Η πλειοψηφία των επεισοδίων γράφτηκε από τον Βασίλη Ρίσβα με τη Δήμητρα Σακαλή, ενώ τα υπόλοιπα από τον Παναγιώτη Ιωσηφέλη, την Έλενα Σολωμού, τη Στέλλα Βασιλαντωνάκη, τον Νίκο Απειρανθίτη, τον Δημήτρη Γιαμλόγλου και τη Λένα Παπαληγούρα.
Τη σκηνοθετική επιμέλεια και τη σκηνοθεσία αρκετών επεισοδίων ανέλαβε ο ίδιος ο Πάνος Κοκκινόπουλος, ενώ τα υπόλοιπα έχουν σκηνοθετηθεί από τον Γιάννη Λαπατά, τον Χρήστο Γεωργίου, τον Παναγιώτη Κράββα, τον Άρη Μπαφαλούκα και τη Κατερίνα Γιαννάκου. Η παραγωγή της σειράς έγινε από την εταιρία Frenzy Films της Μπέσης Βουδούρη και τη δημοσιογραφική έρευνα ανέλαβε ο Τάκης Κόκκινος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Alpha Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές δράσης Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Ομισμός
μικρογραφία|Άποψη του Μανταρόμ από τη λίμνη Καστιγιόν Ο ομισμός είναι μικρό θρησκευτικό δόγμα που ιδρύθηκε το 1969 από τον Ζιλμπέρ Μπουρντέν (1924-1998). Επικεντρώνεται στην "ιερή πόλη" του Μανταρόμ, κοντά στο Καστεγιάν των Γαλλικών Άλπεων. Έχει περίπου 400 μέλη, ενώ στην ακμή της είχε 1.200. Είναι ένα συνονθύλευμα θρησκειών, ιδιαίτερα από τον βουδισμό. Το όνομα προέρχεται από τον ήχο "ωμ" του ινδουισμού.
Ιδρυτής
Ο Ζιλμπέρ Μπουρντέν (1924-1998), επίσης γνωστός ως Χαμσάχ Μαναράχ, αυτοονομάστηκε "Κοσμοπλανητικός Μεσσίας της Συνθέσεως", ίδρυσε το δόγμα το 1969 αφού ήρθε σε επαφή με πολλές ανατολικές θρησκείες.
Μανταρόμ
Η ιερή πόλη του Μανταρόμ Σαμπασάλεμ ιδρύθηκε το 1969, περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Καννών. Ο Μπουρντέν έχτισε σταδιακά ένα αριθμό ναών και άλλων κτιρίων. Μεταξύ αυτών είναι ένα άγαλμα του Βούδα Μαϊτρέγια ύψους 22 μέτρων, Επίσης, το 1987, κατασκευάστηκε ένα άγαλμα ύψους 21 μέτρων του "Κοσμικού Χριστού" που φέρενι σπαθί και ασπίδα. Το 1990 ανεγέρθηκε, στο Μανταρόμ, άγαλμα του Μπουρντέν ύψους 22 μέτρων. Η νομιμότητα της άδειας κατασκευής αμφισβητήθηκε με νομικές διαμάχες, ενώ τον Ιούνιο του 2000 κρίθηκε παράνομο μετά από μια μεγάλη νομική διαμάχη. Ως αποτέλεσμα, το άγαλμα κατεδαφίστηκε από τις αρχές στις 6 Σεπτεμβρίου 2001. Οι οπαδοί του κινήματος παραπονέθηκαν για την καταστροφή του αγάλματος του Μπουρντέν, συγκρίνοντας το με την καταστροφή των Βούδων του Μπαμιάν από τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν νωρίτερα τον ίδιο χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκεία
Λιάς Θεσπρωτίας
Η Λια (αναφέρεται και ως ο Λειάς ή Λιας) είναι ορεινό χωριό του δήμου Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης). Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 62 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Ο οικισμός βρίσκεται στο βορειότερο τμήμα του νομού κοντά στην ελληνοαλβανική μεθόριο, σε απόσταση 42 χιλιομέτρων βόρεια των Φιλιατών, 65 χλμ. βορειοανατολικά της Ηγουμενίτσας και περίπου 60 χλμ. βορειοδυτικά των Ιωαννίνων στους πρόποδες της Μουργκάνας έναντι του Τσαμαντά, σε υψόμετρο περίπου 350 μ.
Η ονομασία του πιθανότατα προέρχεται από το ξωκκλήσι του προφήτη Ηλία που δεσπόζει στην περιοχή καθώς είναι ορατό από κάθε σημείο του ορίζοντα βρισκόμενο σε ένα αντέρεισμα ύψους περίπου 900 μέτρων επί του όρους Μουργκάνα. Πρόκειται για χωριό, άλλοτε μεγαλοχώρι στη περιοχή του, ο πληθυσμός του οποίου, ασχολούμενος κυρίως με την μικροκτηνοτροφία και τη γεωργία, το 1928 αριθμούσε 814 κατοίκους, διαθέτοντας δημοτικό σχολείο, τηλεφωνείο και αστυνομικό σταθμό.
Λόγω του άγονου εδάφους ήταν συνηθισμένο φαινόμενο η μαζική μετανάστευση του ανδρικού πληθυσμού της Λιας προκειμένου να εξασφαλίσουν τα προς το ζην για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Το 2001 το χωριό αριθμούσε 95 κατοίκους. Σημαντικά αξιοθέατα του χωριού είναι ο ναός του Αγίου Δημητρίου του οποίου η ανέγερση τοποθετείται στον 18ο αιώνα και ο ναός της Αγίας Παρασκευής, ο οποίος διαθέτει τρία έργα του λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου. Έτερο σημείο ενδιαφέροντος είναι η οικία της οικογένειας του συγγραφέα Νίκου Γκατζογιάννη που λειτουργεί ως μουσείο.
Εκκλησιαστικά η Λια υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας και η κεντρική της εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα. Τα σημαντικότερα θρησκευτικά πανηγύρια του χωριού είναι αφιερωμένα στον Προφήτη Ηλία, την Αγία Μαρίνα και την Αγία Τριάδα.
Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση «Καστρί», που βρίσκεται σ' ένα αντέρεισμα της Μουργκάνας, ανάμεσα στα σημερινά χωριά Λιας και Βαβούρι, έχουν εντοπιστεί τα ερείπια ενός αρχαίου τειχισμένου οικισμού (κάστρου). Ο οικισμός φαίνεται ότι επιβίωσε (ή αναβίωσε) και στην αυτοκρατορική περίοδο, οπότε υπαγόταν διοικητικά στη ρωμαϊκή αποικία της Φωτικής. Η θέση του ήταν εξαιρετικά στρατηγική, καθώς ασκούσε έλεγχο σ' ένα ρωμαϊκό δρόμο που οδηγούσε από το Βουθρωτό στη Μολοσσία μέσω Θεσπρωτίας.
Ο σύγχρονος οικισμός φαίνεται να ιδρύθηκε κυρίως από κτηνοτρόφους προερχόμενους από τον Μαχαλά του Δελβίνου και το Σκαμνέλι του Ζαγορίου. Το 1874, σύμφωνα με την έκθεση του επισκόπου Παραμυθιάς Άνθιμου, στην Λια ζούσαν 180 οικογένειες, ενώ ο οικισμός διέθετε ελληνικό αλληλοδιδακτικό σχολείο στο οποίο φοιτούσαν 45 μαθητές. Οι ανάγκες του σχολείου καλύπτονταν από τις εισφορές της κοινότητας, τα έσοδα της τοπικής εκκλησίας και τη χορηγία της επισκοπής και μερικά χρόνια αργότερα, σύμφωνα με τον συγγραφέα Ιωάννη Λαμπρίδη, το σχολείο ενίσχυε οικονομικά η μονή του Αγίου Γεωργίου στον Τσαμαντά. Το 1876 αρκετοί κάτοικοι της Λιας αντιμετώπισαν διώξεις εξαιτίας των πιέσεων ισχυρών μουσουλμάνων αγάδων από τις Φιλιάτες: συγκεκριμένα ένας απεβίωσε στις φυλακές Ιωαννίνων και τέσσερις εξορίστηκαν από τις αρχές, ενώ οι υπόλοιποι απελευθερώθηκαν με τη μεσολάβηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Κατά τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας το χωριό αποτελούσε κατά το ήμισυ τσιφλίκι αγάδων, είχε πληθυσμό περίπου 1500 κατοίκων και διέθετε ελληνική αστική σχολή και τετρατάξιο παρθεναγωγείο, στα οποία φοιτούσαν συνολικά 180 μαθητές και μαθήτριες.
Το χωριό, όπως και η υπόλοιπη Θεσπρωτία, περιήλθε στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων. Στην περίοδο της Κατοχής λόγω της δυσπρόσιτης θέσης του αναδείχτηκε σε κέντρο των ανταρτών του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και πολλοί κάτοικοί του συμμετείχαν ενεργά στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις της συγκεκριμένης οργάνωσης. Η απελευθέρωση βρήκε 58 από τις 115 οικίες του χωριού κατεστραμμένες.
Στα χρόνια του Εμφυλίου που ακολούθησαν η Λια αποτέλεσε μαζί με την υπόλοιπη περιοχή της Μουργκάνας προπύργιο των δυνάμεων του ΔΣΕ. Για τη συγκεκριμένη περίοδο, το χωριό είναι γνωστό κυρίως για την εκτέλεση πέντε ή δεκαεπτά ατόμων από ανταρτοδικείο του ΔΣΕ. Τα συγκεκριμένα άτομα εκτελέστηκαν λόγω της εμπλοκής τους στη φυγάδευση άμαχου πληθυσμού προς τις κυβερνητικές δυνάμεις. Στους φυγάδες συγκαταλέγονταν αρκετά ανήλικα, τα οποία με αυτόν τον τρόπο απέφυγαν το λεγόμενο «παιδομάζωμα» ή «παιδοσώσιμο», ενώ η όλη ιστορία έγινε παγκόσμια γνωστή μέσω το βιβλίο «Ελένη» και την ομώνυμη ταινία του Νίκου Γκατζογιάννη, ενός από τα παιδιά που διέφυγαν αλλά και γιου ενός από τους εκτελεσθέντες (συγκεκριμένα της Ελένης Γκατζογιάννη, στην οποία αναφέρεται και το βιβλίο). Μετά την ήττα του ΔΣΕ και την εκδίωξή του από την περιοχή της Μουργκάνας, οι κάτοικοι της Λιας ακολούθησαν την υποχώρηση των ανταρτών και κατέφυγαν στην Ανατολική Ευρώπη.
Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωση στο ελληνικό κράτος, η Λια υπήχθη στην επαρχία Φιλιατών. Από το 1997 έως το 2010, σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμου Φιλιατών. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί ιδία έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου καλλικρατικού δήμου.
Διαβάστε επίσης
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Ασουνσιόν
Η Ασουνσιόν (ισπανικά: Nuestra Señora Santa María de la Asunción), είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Παραγουάης. Ο πληθυσμός είναι 1.212.112 κάτοικοι (2002). Η πόλη της Ασουνσιόν (Ciudad de Asunción) είναι αυτόνομη πρωτεύουσα και δεν εντάσσεται σε επαρχία. Η μητροπολιτική περιοχή ονομάζεται Μείζων Ασουνσιόν (Gran Asunción) και περιλαμβάνει πόλεις, όπως το Σαν Λορένσο, το Φερνάντο ντε λα Μόρα, το Λαμπαρέ και άλλες.
Η μητροπολιτική περιοχή της Ασουνσιόν αριθμεί πάνω από 1,8 εκατομμύριο κατοίκους. Είναι έδρα της κυβερνήσεως, κύριο λιμάνι και βιομηχανικό καθώς επίσης και πολιτιστικό κέντρο της χώρας. Στην πόλη λειτουργούν εργοστάσια επεξεργασίας καπνού και υφασμάτων.
Η ονομασία της πόλης προέρχεται από την ισπανική λέξη asunción που σημαίνει ανάληψη και αναφέρεται στην Ανάληψη της Παναγίας (Μαρίας). Το πλήρες όνομα μεταφράζεται ως Η Κυρία μας, Αγία Μαρία της Αναλήψεως.
Ιστορία
thumb|Ο καθεδρικός ναός στην Ασουνσιόν Αποτελεί μία από τις παλαιότερες πόλεις της Νότιας Αμερικής. Πρώτος στην περιοχή έφτασε ο Χουάν ντε Αγιόλας. Ιδρύθηκε επίσημα στις 15 Αυγούστου του 1537 από τους Χουάν ντε Σαλασάρ ντε Εσπινόσα και Γκονσάλο ντε Μεντόσα.
Κωνσταντίνος Παπαγιάννης
Ο Κωνσταντίνος Παπαγιάννης (1901 - ;) ήταν Έλληνας έμπορος, οικονομολόγος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Ευθύμιου Παπαγιάννη. Σπούδασε οικονομικά στην Ελβετία και εργάστηκε στην οικογενειακή επιχείρηση ενδυμάτων που αποτελούσε μια από τις σημαντικότερες επιχειρήσεις του είδους της στην Αθήνα επί της οδού Ερμού. Την περίοδο 1937 - 1941 διετέλεσε πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών.
Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1946 και επανεξελέγη σε αυτές του 1952 με την υποστήριξη του Ελληνικού Συναγερμού. Μετά, όμως, την οριστική ρήξη του Σπυρίδωνα Μαρκεζίνη με τον Αλέξανδρο Παπάγο ανεξαρτητοποιήθηκε και εν συνέχεια προσχώρησε στο νεοϊδρυθέν κόμμα του πρώτου (Κόμμα Προοδευτικών). Στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπάγου διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών, θέση από την οποίαν εφάρμοσε με επιτυχία αρκετά διαρθρωτικά μέτρα ενώ επί θητείας κατατέθηκε το εσωτερικό προαιρετικό δάνειο, το οποίο καλύφθηκε σε ικανοποιητικό βαθμό. Παραιτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1954.
Κατά την περίοδο 1968 - 1973 διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος ενώ το 1973 τοποθετήθηκε  διοικητής της ΕΤΕΒΑ. Στις 7 Μαΐου 1973, μετά τον θάνατο του Δημητρίου Γαλάνη, διορίστηκε Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 5 Αυγούστου 1974, οπότε και παραιτήθηκε.
Ήταν παντρεμένος και γιος του είναι ο Θύμιος Παπαγιάννης, πρόεδρος της WWF.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδος
Φιλόσοφος βασιλιάς
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ο φιλόσοφος βασιλιάς είναι ένας κυβερνήτης που κατέχει μια αγάπη για τη Σοφία, καθώς και νοημοσύνη, αξιοπιστία, και μια προθυμία να ζήει μια απλή ζωή. Αυτοί είναι οι ηγεμόνες της ουτοπικής πόλης της Καλλίπολης. Για να έρθει μια τέτοια κοινότητα στην πραγματικότητα, «οι φιλόσοφοι [πρέπει] να γίνουν βασιλιάδες ... ή εκείνοι που τώρα ονομάζονται βασιλιάδες [πρέπει] ... πραγματικά και επαρκώς να φιλοσοφούν».
Στο βιβλίο ΣΤ΄ της Δημοκρατίας
Ο Πλάτων όρισε έναν φιλόσοφο αρχικά ως το άτομο που του αρέσει η σοφία. Στη συνέχεια διακρίνει κάποιον που αγαπά την αληθινή γνώση (σε αντίθεση με την απλή εμπειρία ή την εκπαίδευση) λέγοντας ότι ο φιλόσοφος είναι το μόνο άτομο που έχει πρόσβαση στην ιδέα - τις αρχέτυπες οντότητες που υπάρχουν πίσω από όλες τις αναπαραστάσεις της μορφής (όπως η ίδια η ομορφιά σε αντίθεση με οποιαδήποτε συγκεκριμένη περίπτωση ομορφιάς). Αυτό που ακολουθεί και υποστηρίζει την ιδέα ότι οι φιλόσοφοι είναι οι καλύτεροι κυβερνήτες με την ιδέα του «Πλοίου του κράτους», μία από τις πιο συχνά αναφερόμενες ιδέες του (μαζί με την αλληγορία του σπηλαίου): ένας «αληθινός πιλότος πρέπει αναγκαστικά να δώσει προσοχή στις εποχές, τους ουρανούς, τα αστέρια, τους ανέμους και όλα όσα είναι κατάλληλα για το σκάφος, αν είναι πραγματικά του έχει οριστεί η διακυβέρνηση ενός πλοίου».
Μεγάλη Ελλάδα
Ο Αρχύτας ήταν Πυθαγόρειος φιλόσοφος και πολιτικός ηγέτης στην αρχαία ελληνική πόλη του Τάραντα στην Ιταλία. Ήταν στενός φίλος του Πλάτωνα και μερικοί μελετητές ισχυρίζονται ότι ίσως αποτελεί την έμπνευση για την ιδέα του φιλόσοφου βασιλιά που διατύπωσε ο Πλάτωνας.
Ο Δίωνας των Συρακουσών ήταν μαθητής του Πλάτωνα. Ανέτρεψε τον τύραννο Διονύσιο Β΄ και έγινε ηγέτης της πόλης, αλλά δεν ήταν δημοφιλής στη πόλη επειδή ήταν κατά των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων. Αργότερα προσκλήθηκε εκ νέου στην πόλη, όπου προσπάθησε να καθιερώσει μια αριστοκρατία βασισμένη σε πλατωνικές γραμμές, αλλά δολοφονήθηκε από άτομα που πληρώθηκαν γι'αυτόν το σκοπό από τον πρώην τύραννο Διονύσιο Β΄.
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Υποστηρίζεται ευρέως ότι ο Μάρκος Αυρήλιος είναι ένα σημαντικό παράδειγμα του ιδανικού του φιλόσοφου βασιλιά. Η Στωική του τομή με τίτλο Τα εις εαυτόν, η οποία γράφτηκε στα ελληνικά, ενώ βρισκόταν σε εκστρατεία μεταξύ του 170 και του 180 μ.Χ., εξακολουθεί να είναι σεβαστό ως λογοτεχνικό μνημείο για μια φιλοσοφία της υπηρεσίας και του καθήκοντος, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο κάποιος μπορεί να βρει και να διατηρήσει την ψυχραιμία εν μέσω σύγκρουσης ακολουθώντας τη φύση ως πηγή καθοδήγησης και έμπνευσης.
Αυτοκρατορία των Σασσανιδών
Στη Δύση, μερικοί θεωρούσαν τον Χοσρόη Α΄ ως βασιλιά φιλόσοφο. Ήταν θαυμαστός, τόσο στην Περσία όσο και αλλού, για τον χαρακτήρα, τις αρετές και τη γνώση της ελληνικής φιλοσοφίας.
Κριτική
Ο Καρλ Πόπερ κατηγόρησε τον Πλάτωνα για την άνοδο του ολοκληρωτισμού τον 20ο αιώνα, καθώς οι φιλόσοφοι βασιλείς με τα όνειρα για την "κοινωνική μηχανική" και τον "ιδεαλισμό", παραπέμπουν άμεσα στους Αδόλφο Χίτλερ και Ιωσήφ Στάλιν (μέσω των Γκέοργκ Βίλελμ Φρίντριχ Χέγκελ και Καρλ Μαρξ αντίστοιχα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά συστήματα Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία στην Αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Πλατωνισμός Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νίκος Κοτσελόπουλος
Ο Νίκος Κοτσελόπουλος(1864-1921) είναι ποιητής από το Κραμποβό Αρκαδίας (Καστανοχώρι). Πολυγραφότατος ποιητής, που ασχολήθηκε και με τη δραματουργία. Το πρώτο του κωμειδύλλιο, με τίτλο «Μετά την επιστροφήν», το έγραψε σε ηλικία 21 ετών. Ακολούθησαν η έμμετρη κωμωδία «Κουφιοκεφαλάκης», το κωμικό παιχνίδι «Η λύση του προβλήματος», «Ο μπεμπές», «Ο γεροξούρας», «Ποιητής και δικηγόρος», η μονόπρακτη κωμωδία «Οι ζηλιάρηδες».
Το πιο επιτυχημένο έργο του ήταν το κωμειδύλλιο «Οι σφουγγαράδες», ενώ η Επιθεώρησή του επιγραφόμενη «Έπεσε», η οποία είχε έντονη πολιτική σάτιρα, έκανε πρεμιέρα στις 23-2-1895 και έπεσε μετά από 4 μόλις παραστάσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Νικόλαος Ντα Κανάλε
Ο Νικόλαος Ντα Κανάλε, (Nicola Canal), ήταν Λατίνος αρχεπίσκοπος Ραβένας και Πάτρας κατά τον μεσαίωνα. Επίσης και πολιτικός διοικητής βαρώνος της Πάτρας (1347-1350).
Ήταν Αρχιεπίσκοπος Ραβένας την περίοδο 1342-1347 όταν και μετατέθηκε στον λατινικό μητροπολιτικό θρόνο της Πάτρας. Όταν το 1349, τα παράλια της Αχαΐας τα απειλούσαν οι Τουρκοι του Αγιασολούκ (παλιά Έφεσος), αγόρασε από την Βενετία ένα πλοίο για την υπεράσπιση τους. Το καλοκαίρι του 1349 τελικά οι Τούρκοι, με 80 πλοία, αποβιβάστηκαν και λεηλάτησαν την Αχαΐα και καταστρέφοντας την Πάτρα. Ο Νικόλαος ζήτησε από τον Πάπα βοήθεια για την καταδίωξη τους.
Πηγές
Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Ραβέννας
Δήμος Άνω Σύρου
Ο Δήμος Άνω Σύρου ήταν ένας από τρεις δήμους στους οποίους χωριζόταν διοικητικά η Σύρος την περίοδο που ίσχυσε το σχέδιο Καποδίστριας. Καταργήθηκε το 2011 με το σχέδιο Καλλικράτης και ενταχθηκε στο Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Καταλάμβανε το βόρειο και δυτικό τμήμα του νησιού καθώς και το νησί Γυάρος γεγονός που καθιστούσε τον Δήμο, τον μεγαλύτερο στην Ελλάδα.
Χαρακτηριστικό στοιχείο του δήμου της Άνω Σύρου, όπως και του αντίστοιχου Καποδιστριακού Δήμου Ποσειδωνίας είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων του είναι Χριστιανοί καθολικοί. Ο δήμος είχε πληθυσμό 3.376 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και έκταση 50,5 τ.χλμ. Έδρα του δήμου ήταν η Άνω Σύρος, η οποία είναι ο παλαιότερος οικισμός της Σύρου και πλέον είναι ιστορική έδρα του νέου ενιαίου δήμου του νησιού.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Ιστορικά στοιχεία
Ο Δήμος συστάθηκε το 1835 ως Δήμος Σύρου. Το 1914 μετατράπηκε σε Κοινότητα Σύρου. Μετά το Β παγκόσμιο πόλεμο, το 1948 η κοινότητα Σύρου μετατράπηκε ξανά σε δήμο. Λίγο καιρό μετά, με το ΦΕΚ A322/1949 μετονομάζεται σε Δήμο Άνω Σύρου. Περιλάμβανε ολόκληρη τη βόρεια Σύρου και το νησί Γυάρος. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1998, διευρύνθηκε με την προσάρτηση των κοινοτήτων Πάγου, Χρουσών και Γαλησσά. Καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και προσαρτήθηκε στον δήμο Σύρου - Ερμούπολης.
Δραστηριότητες
Ο Δήμος κατά την Δημοτική θητεία (1983-2002) του Γιώργου Πάπιτση γνώρισε μεγάλη άνθιση. Πολλά ακίνητα αγοράστηκαν από το Δήμο και στέγασαν αναπτυξιακές κοινωφελείς δράσεις. Στον κεντρικό δρόμο του οικισμού, δημιουργήθηκε Μουσείο Μάρκου Βαμβακάρη, Μουσείο Παραδοσιακών Επαγγελμάτων και Στεγάστηκε σε μόνιμη έκθεση το Ιστορικό Αρχείο του Δήμου. Το Δημαρχείο επισκευάστηκε και αναπτύχθηκε. Φτιάχτηκαν κοινόχρηστοι χώροι και πλακοστρώθηκαν τα σοκάκια. Ανεγέρθηκαν επίσης δύο κατοικίες τις οποίες ο Δήμος εκμεταλλεύεται. Στις πρώην κοινότητες ο Δήμος Άνω Σύρου δημιούργησε Ενυδρείο και Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης και μέσα από τη ΔΕΠΕΔΑΣ, λειτούργησε Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων και Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών. Τοποθετήθηκε επίσης ανεμογεννήτρια για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας για τα δημοτικά κτήρια και τον ηλεκτροφωτισμό. Τέλος η ΔΕΠΕΔΑΣ λειτούργησε τον πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό στις Κυκλάδες, τον έκτο στην Ελλάδα και από το 1997 και τηλεόραση.
Αποτελέσματα εκλογής Δημάρχων - Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία
Στις εκλογές του 1975, μοναδικός υποψήφιος ήταν ο Μάρκος Δάσκος. Σε σύνολο 1.050 ψηφισάντων, έλαβε 979 ψήφους συγκροτώντας ένα 9μελές δημοτικό συμβούλιο.
Στις εκλογές του 1978, υποψήφιοι ήταν οι Μάρκος Δάσκος, Βικέντιος Πάπιτσης και Ειρηναίος Αλτουβάς. Στην πρώτη Κυριακή δεν κατάφερε κανείς να συγκεντρώσει απόλυτη πλειοψηφία. Σε σύνολο 1.129 ψηφισάντων, ο Δάσκος έλαβε 602 ψήφους, λαμβάνοντας 6 από τις 9 έδρες στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Στις εκλογές του 1982, υποψήφιοι ήταν ο Βικέντιος Πάπιτσης (πατέρας) και ο Γιώργος Πάπιτσης (γιος). Σε σύνολο 1.349 ψηφισάντων, ο Γιώργος Πάπιτσης με το συνδυασμό "Λαϊκή Συμμετοχή", κέρδισε τον πατέρα του με 682 ψήφους, λαμβάνοντας 7 από τις 11 έδρες του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου.
Στις εκλογές του 1986, υποψήφιοι ήταν ο Γιώργος Πάπιτσης και ο Κωνσταντίνος Ραουζαίος. Σε σύνολο 1.457 ψηφισάντων, ο Γιώργος Πάπιτσης υπερψηφίστηκε από 834	άτομα λαμβάνοντας 7 από τις 11 έδρες του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου.
Στις εκλογές του 1990, υποψήφιοι ήταν ο Γιώργος Πάπιτσης και ο Ισίδωρος Βαφέας. Σε σύνολο 1.527 ψηφισάντων, ο Γιώργος Πάπιτσης υπερψηφίστηκε από 876	άτομα λαμβάνοντας 7 από τις 11 έδρες του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου.
Στις εκλογές του 1994, υποψήφιοι ήταν ο Γιώργος Πάπιτσης και ο Μάρκος Στεφάνου (Τσοκάκι). Σε σύνολο 1.497 ψηφισάντων, ο Γιώργος Πάπιτσης υπερψηφίστηκε από 851	άτομα λαμβάνοντας 7 από τις 11 έδρες του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου.
Στις εκλογές του 2002, υποψήφιοι ήταν ο Γιώργος Πάπιτσης και ο Ισίδωρος Σαλάχας, ο οποίος μόλις είχε συνταξιοδοτηθεί από τη θέση του Διευθυντή Διοικητικών Υπηρεσιών του Δήμου. Σε σύνολο 2.555 ψηφισάντων, ο Ισίδωρος Σαλάχας υπερψηφίστηκε από 1.142 άτομα επιτυγχάνοντας δεύτερο γύρο εκλογών τον οποίο και κέρδισε με 1.282 ψήφους, λαμβάνοντας 8 από τις 13 έδρες του Δημοτικού Συμβουλίου.
Στις εκλογές του 2006, έπειτα από μία τετραετία διαλυτική για το Δήμο, μοναδικός υποψήφιος και νικητής των εκλογών ήταν ο Φώτης Ξαγοράρης. Ο Ξαγοράρης ήταν ο τελευταίος Δήμαρχος του Δήμου Άνω Σύρου. Ο Δήμος μετά το Μνημόνιο καταργήθηκε.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ανω Συρος Δ
Aqua (δορυφόρος)
Ο Aqua (EOS AM-2) είναι ένας πολυεθνικός δορυφόρος επιστημονικής έρευνας της NASA σε τροχία γύρω από τη Γη, ο οποίος μελετά την ατμοσφαιρική κατακρήμνιση και τους κύκλους του νερού. Το όνομα Aqua είναι λατινικό και σημαίνει «νερό».
Αποτελεί το δεύτερο μεγάλο υποσύστημα του Συστήματος Παρατήρησης της Γης (Earth Observing System (EOS)) το οποίο περιλαμβάνει τον δορυφόρο Terra (εκτοξεύθηκε το 1999) και τον δορυφόρο Aura (εκτοξεύτηκε το 2004).
Ο Aqua εκτοξεύτηκε από την αεροπορική βάση Vandenberg της Καλιφόρνιας στις 4 Μαϊου 2002 προσαρτημένος σε έναν πύραυλο Delta II της Boeing.
Κινείται σε τροχιά συγχρονισμένη με τον ήλιο (ηλιοσύγχρονη τροχιά). Πετάει ηγούμενος του σχηματισμού δορυφόρων που καλείται Το τρένο και περιλαμβάνει τους δορυφόρους Aura, CALIPSO, CloudSat και τον γαλλικό PARASOL.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετεωρολογία Κατηγορία:Τεχνητοί δορυφόροι Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2002
Προτεροζωικός μεγααιώνας
Κατά τη διάρκεια του Προτεροζωικού άρχισε η εμφάνιση του οξυγόνου στη γήινη ατμόσφαιρα. Επίσης, σχηματίστηκαν οι πρώτοι πολυκύτταροι οργανισμοί. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο τοποθετήθηκε το όριο ανάμεσα στον Προτεροζωικό και την Παλαιοζωική στη βάση της Κάμβριας περιόδου όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα απολιθώματα ζώων γνωστά ως τριλοβίτες και αρχαιοκύαθα. Κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, ανακαλύφθηκε σχετικά μεγάλος αριθμός απολιθωμάτων σε προτεροζωικά πετρώματα, αλλά το κατώτερο όριο του προτεροζωικού παρέμεινε στη βάση της Κάμβριας -542 mya επί του παρόντος.
Ο προτεροζωικός συνίσταται από τρεις γεωλογικές εποχές:
Τα μείζονα ταυτοποιημένα γεγονότα της περιόδου ήταν η μετάβαση σε ατμόσφαιρα οξυγόνου κατά τη διάρκεια της Μεσοπροτεροζωικής και αρκετές παγετώδεις φάσεις. Σε ό,τι αφορά στη ζωή, σημαντική είναι η εμφάνιση των πρώτων σύνθετων μονοκύτταρων οργανισμών (ευκαρυωτικά) και κατά την Εδιακαρανική η εμφάνιση των πρώτων πολυκύτταρων οργανισμών. Από τεκτονικής άποψης ο προτεροζωικός διακρίνεται για τον σχηματισμό και τον διαχωρισμό της Ροδινίας
Κατάλογος Επισκόπων, Μητροπολιτών και Αρχιεπισκόπων Αθηνών
Αυτός είναι ένας κατάλογος των Επισκόπων, Μητροπολιτών και Αρχιεπισκόπων Αθηνών.