cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βαρούχ
Ο Βαρούχ κατέγραψε τις προφητείες του Ιερεμία «καθ' υπαγόρευση» και παρέμεινε πιστός στη διδασκαλία και τα ιδανικά του μεγάλου προφήτη, παρότι, όπως και εκείνος, καταλαμβανόταν από απελπισία και μελαγχολία. Την εποχή που ο Ιερεμίας κρυβόταν για να αποφύγει την οργή του βασιλιά Ιωακείμ, ανέθεσε στον Βαρούχ να διαβάσει τις προφητείες του, που προειδοποιούσαν για τα επερχόμενα δεινά, στον λαό που είχε συγκεντρωθεί στον Ναό μία ημέρα νηστείας. Αυτό το καθήκον ήταν δύσκολο και επικίνδυνο, αλλά ο Βαρούχ το εκτέλεσε χωρίς να δειλιάσει. Ως αποτέλεσμα, ο βασιλιάς Ιωακείμ, αφού διάβασε ένα μέρος των προφητειών, διέταξε να τις κάψουν και καταδίκασε τον Ιερεμία και τον Βαρούχ.
Τόσο ο Βαρούχ, όσο και ο Ιερεμίας έγιναν μάρτυρες της πολιορκίας και καταστροφής της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους το 587–586 π.Χ.. Στο μέσο της πολιορκίας, ο Ιερεμίας αγόρασε γη στην Ανανώθ, όπου είχαν στρατοπεδεύσει οι Βαβυλώνιοι (ως σύμβολο της πεποιθήσεώς του στην τελική ανακατάληψη της Ιερουσαλήμ), και, σύμφωνα με τον Ιώσηπο, ο Βαρούχ συνέχισε να μένει μαζί του στο Μιζπά. Αναφέρεται ότι ο Βαρούχ ασκούσε επίδραση πάνω στον Ιερεμία: με δική του συμβουλή ο προφήτης παρότρυνε τους Ισραηλίτες να παραμείνουν στη γη του Ιούδα μετά τον φόνο του Γεδαλία.
Μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ ο Βαρούχ κατέφυγε με τον Ιερεμία στην Αίγυπτο, όπου κατά μία παράδοση απεβίωσε μετά από λίγο καιρό. Εδώ σταματούν οι πληροφορίες από την Αγία Γραφή. Οι παραδόσεις όμως και οι θρύλοι προσθέτουν και άλλα στοιχεία στην ιστορία του Βαρούχ. Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, ο Βαρούχ και ο Ιερεμίας θανατώθηκαν στην Αίγυπτο με λιθοβολισμό από τους ομοθρήσκους τους. Δύο άλλες παραδόσεις ισχυρίζονται ότι ο Βαρούχ αργότερα πήγε ή μεταφέρθηκε από τον Ναβουχοδονόσορα στη Βαβυλώνα μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου από τον δεύτερο.
Στον Βαρούχ αποδίδονται το ομώνυμο δευτεροκανονικό βιβλίο της Αγίας Γραφής και δύο άλλα εβραϊκά βιβλία.
Η ραββινική παράδοση
Οι ραββίνοι περιέγραψαν τον Βαρούχ ως πιστό βοηθό και εξ αίματος συγγενή του Ιερεμία. Κατά τη σχετική βιβλιογραφία, τόσο ο Βαρούχ όσο και ο Ιερεμίας, όντες ιερείς (κοχανίμ) και απόγονοι της προσήλυτης Ραάβ, υπήρξαν υπόδειγμα ταπείνωσης στους συγχρόνους τους. Μία μιδράς στο Sifre ταυτίζει τον Βαρούχ με τον Αιθίοπα δούλο Αβδέ Μελέχ, που έσωσε τον Ιερεμία από το μπουντούμι και δηλώνει ότι πήρε την επωνυμία «βαρούχ» (ευλογημένος) εξαιτίας της ευσέβειάς του, η οποία ερχόταν σε αντίθεση με τη χαλαρή ζωή της βασιλικής αυλής «όμοια όπως το δέρμα ενός Αιθίοπα έρχεται σε αντίθεση με το δέρμα ενός λευκού». Σύμφωνα με μία συριακή παράδοση, επειδή η ευσέβειά του ίσως να είχε αποτρέψει την καταστροφή του Ναού, ο Θεός τον διέταξε να φύγει από την Ιερουσαλήμ πριν την καταστροφή, έτσι ώστε να απομακρύνει την προστατευτική παρουσία του, και στη συνέχεια ο Βαρούχ είδε από τη «Βελανιδιά του Αβραάμ» στη Χεβρώνα τον ναό να φλέγεται από φωτιά που άναψαν άγγελοι του Θεού, οι οποίοι είχαν προηγουμένως κρύψει τα ιερά σκεύη.
Είναι ο Βαρούχ προφήτης;
Ωστόσο, το Seder Olam και το Ταλμούδ περιλαμβάνουν τον Βαρούχ μεταξύ των προφητών και δηλώνουν ότι προφήτευσε μετά τη μετοικεσία της Βαβυλώνος, ότι ήταν στη Βαβυλώνα όταν μελετούσε το Τορά με τον `Εσδρα. Ούτε καν σκέφθηκε να επιστρέψει στην Ιουδαία όσο ζούσε ο δάσκαλός του, αφού θεωρούσε τη μελέτη του Νόμου σημαντικότερη από την ανοικοδόμηση του Ναού και μετά δεν μπορούσε να συνοδεύσει τους επιστρέφοντες εξόριστους εξαιτίας της ηλικίας του.
Ο τάφος του
Ο τάφος του Βαρούχ έγινε το αντικείμενο μεταγενέστερων θρύλων. Σύμφωνα με μουσουλμανική παράδοση, ένας Άραβας βασιλιάς διέταξε κάποτε να ανοιχθεί, αλλά όλοι όσοι τον άγγιξαν έπεσαν νεκροί. Τότε ο βασιλιάς διέταξε τους Εβραίους να τον ανοίξουν, και εκείνοι, μετά από τριήμερη νηστεία, το αποτόλμησαν χωρίς να συμβεί κάτι κακό. Το σώμα του Βαρούχ βρέθηκε άθικτο μέσα σε ένα μαρμάρινο φέρετρο και φαινόταν σαν να είχε μόλις πεθάνει. Ο βασιλιάς διέταξε τη μεταφορά του σε άλλο μέρος, αλλά αφού είχε διανύσει μικρή απόσταση τα άλογα και οι καμήλες που το έσερναν δεν μπορούσαν να προχωρήσουν ούτε μια σπιθαμή παραπέρα. Ο βασιλιάς, εντυπωσιασμένος από αυτά τα θαύματα, πήγε με τη συνοδεία του στον Μωάμεθ για να ζητήσει τη συμβουλή του. Φθάνοντας στη Μέκκα, οι αμφιβολίες του για την αλήθεια και τα διδάγματα του Ισλάμ αυξήθηκαν πολύ. Στο τέλος, ο ίδιος και οι αυλικοί του ασπάσθηκαν τον Ιουδαϊσμό, και έχτισε ένα γεσίβα (θρησκευτική σχολή του Ιουδαϊσμού) στο σημείο από το οποίο δεν είχε μπορέσει να μετακινήσει άλλο το σώμα του Βαρούχ, και το οποίο έγινε για πολλά χρόνια τόπος προσκυνήματος.
Ο τάφος του Βαρούχ είναι ένα μίλι μακριά από αυτόν του Ιεζεκιήλ, κοντά στο Μασάντ Αλί, και κατά μία ραββινική πηγή ένα παράξενο φυτό, τα φύλλα του οποίου λες και είναι πασπαλισμένα με χρυσόσκονη, φυτρώνει επάνω του. Σύμφωνα με τη Συριακή Αποκάλυψη Βαρούχ, ο Βαρούχ μεταφέρθηκε στον Παράδεισο μαζί με το θνητό σώμα του. Το ίδιο αναφέρεται στο Derekh Eretz Zuta (i.) του Αβδέ Μελέχ.
Αραβικές και χριστιανικές παραδόσεις
Κάποιοι θρύλοι από τη Συρία και την Αραβία ταυτίζουν τον Βαρούχ με τον Ζωροάστρη, και δίνουν πολλά στοιχεία για αυτόν: Υποτίθεται ότι ο Βαρούχ, θυμωμένος επειδή δεν του είχε δοθεί το χάρισμα της προφητείας, έφυγε μετά και την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και ίδρυσε τη θρησκεία του Ζωροαστρισμού. Η προφητεία της γεννήσεως του Ιησού Χριστού από παρθένο και η προσκύνησή του από τους Μάγους αποδίδεται επίσης στον Βαρούχ-Ζωροάστρη. Είναι δυσερμήνευτη η προέλευση αυτής της παράξενης ταυτίσεως ενός προφήτη με ένα μάγο, όπως θέλει τον Ζωροάστρη η εβραϊκή, χριστιανική και αραβική παράδοση. Ο De Sacy την ερμηνεύει από το ότι στην αραβική γλώσσα το όνομα του προφήτη Ιερεμία είναι σχεδόν ταυτόσημο με αυτό της πόλεως Urmiah, όπου λέγεται ότι έζησε ο Ζωροάστρης. Ωστόσο, η ραββινική παράδοση που προαναφέρθηκε, κατά την οποία ο Βαρούχ ταυτίζεται με τον Αιθίοπα δούλο που αναφέρεται στον Ιερεμία (λη΄ 7), συνδέεται με αυτό τον θρύλο. Από την εποχή ήδη των "Recognitiones" (iv. 27) του Κλήμεντος, ο Ζωροάστρης πιστευόταν ότι ήταν απόγονος του Χαμ, όπως και ο Κους, ο γενάρχης των Αιθιόπων (Γένεσις ι΄ 6). Οι Πέρσες πίστευαν ότι ο Ζωροάστρης είχε μεταφερθεί στους ουρανούς μέσα σε ένα άρμα, και κατά τον εβραϊκό θρύλο ο παραπάνω Αιθίοπας μεταφέρθηκε ζωντανός στον Παράδεισο. Μία άλλη παρόμοια θέση στον εβραϊκό θρύλο είναι τα λόγια του Βαρούχ-Ζωροάστρη για τον Χριστό: «Θα προέλθει από την οικογένειά μου».
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία ο Βαρούχ θεωρείται άγιος, και ως τέτοιος τιμάται η μνήμη του στις 28 Σεπτεμβρίου. Η Καθολική Εκκλησία τον θεωρεί επίσης άγιο.
Το απολυτίκιο του Βαρούχ είναι το εξής (ήχος δ΄):
«Προφητικῆς ἀξιωθεῖς λαμπηδόνας, Ἱερεμία τῷ κλεινῷ συνεδέθης, καὶ τούτω ὁμοδίαιτος ἐγένου σοφέ, ὅθεν προηγόρευσας, θεηγόρω σου γλώττη, τὴν τοῦ Λόγου κένωσιν, εἰς ἀνάπλασιν κόσμου, ἧς μετασχόντες πίστει ἀληθεῖ, Βαροὺχ Προφῆτα, ἐνθέως τιμῶμεν σε.»
Αρχαιολογικό εύρημα
Το 1996 εμφανίσθηκε ένα δεύτερο πήλινο εκτύπωμα με την ίδια επιγραφή, προφανώς από την ίδια σφραγίδα. Αυτό το εκτύπωμα έφερε και ένα δακτυλικό αποτύπωμα, το οποίο ο Χέρσελ Σανκς και άλλοι δεν δίστασαν να υποθέσουν ότι μπορεί να είναι του ίδιου του Βαρούχ. Ωστόσο, η αυθεντικότητα αμφότερων των εκτυπωμάτων αμφισβητείταιibid..
Xmms
Το Xmms είναι ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής ήχου το οποίο μοιάζει με το γνωστό winamp, το οποίο, όμως, προορίζεται για λειτουργικά συστήματα που είναι βασισμένα στο Unix (Linux, BSD, Solaris και άλλα). Είναι λογισμικό ανοικτού κώδικα.
Ιστορία
Στις 10 Ιουνίου του 1999 η 4Front Technologies αποφάσισε να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη του X11Amp και το πρόγραμμα μετονομάστηκε σε XMMS - ακρωνύμιο για το X MultiMedia System. Οι περισσότεροι χρήστες θέλουν να προέρχεται από το "X11 MultiMedia System" η το  "X Window MultiMedia System" μιας και η επίσημη ερμηνεία για το X είναι "για όλες της πλατφόρμες".
Προγράμματα Βασισμένα στο Xmms
Το Xmms συνεχίζει να χρησιμοποιεί την εργαλειοθήκη GTK+ 1.x, επίσης όμως είναι διαθέσιμη εδώ και αρκετά χρόνια και μια νέα έκδοση (2.x). Ο πρωταρχικός λόγος για την απροθυμία ανανέωσης είναι το γεγονός ότι υπάρχουν πάρα πολλά πρόσθετα για το XMMS (γραμμένα από ανεξάρτητους προγραμματιστές) που έχουν αναπτυχθεί χρησιμοποιώντας προηγούμενες εκδόσεις της GTK+ και πρέπει να λειτουργούν αποτελεσματικά. Πολλοί υπεύθυνοι για την ανάπτυξη λογισμικού επίσης πιστεύουν πως ο κώδικας του XMMS είναι κακώς σχεδιασμένος και είναι πολύ δύσκολο να συντηρηθεί. Αυτοί οι παράγοντες έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη πάρα πολλών προγραμμάτων βασισμένων στον κώδικα του Xmms:
Χαρακτηριστικά
thumb| Ο Xmms σε λειτουργία σε λειτουργικό Debian με το αντίστοιχο θέμα
Το Xmms πλέον υποστηρίζει τις ακόλουθες κωδικοποιήσεις ήχου και εικόνας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολυμέσα Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό αναπαραγωγής πολυμέσων
Αράτ ντε λα Τόρρε
Ο Αράτ ντε λα Τόρρε (Arath de la Torre, γεννημένος ως Αράτ ντε λα Τόρρε Μπαλμασέδα Arath de la Torre Balmaceda, 20 Μαρτίου 1975 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός.
Φιλμογραφία
Τηλενουβέλες
Τηλεόραση
Ταινίες
Θέατρο
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Μεξικανοί τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Μεξικανοί παρουσιαστές
Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τις Γλώσσες
Το Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τις Γλώσσες: Μάθηση, Διδασκαλία, Αξιολόγηση, (ΚΕΠΑ, αγγλικά; Common European Framework of Reference for Languages: Learning, Teaching, Assessment, CEFR) αποτελεί μια κατευθυντήρια γραμμή που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα επιτεύγματα μαθητών ξένων γλωσσών σε όλη την Ευρώπη και, όλο και περισσότερο, σε άλλες χώρες (για παράδειγμα, Κολομβία και Φιλιππίνες).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμβούλιο της Ευρώπης
Σφυροβολία
Η σφυροβολία είναι ένα από τα αγωνίσματα ρίψεων των σύγχρονων αγώνων του στίβου. Το όνομά της παραπέμπει στην παραδοσιακή μορφή της, όπου οι διαγωνιζόμενοι προσπαθούν εκσφενδονίσουν όσο γίνεται μακρύτερα ένα μεγάλο σφυρί σιδηρουργού. Στην σύγχρονη μορφή, το σφυρί έχει αντικατασταθεί από μία σιδερένια σφαίρα η οποία στερεώνεται σε ένα μακρύ μεταλλικό σύρμα που καταλήγει σε μία χειρολαβή. Το όργανο αυτό ονομάζεται σφύρα.
Το άθλημα αναπτύχθηκε πριν από αιώνες στα Βρετανικά Νησιά. Από το 1866 η σφυροβολία αποτελεί τακτικό μέρος των αγώνων στίβου στην Ιρλανδία, τη Σκωτία και την Αγγλία. Οι Άγγλοι τυποποίησαν το γεγονός το 1875 καθορίζοντας το βάρος του σφυριού στα 7,2 κιλά και το μήκος του στα 1.067,5 χιλιοστά και ορίζοντας να πεταχτεί από έναν κύκλο 2,135 μέτρων.
Η σφυροβολία είναι στο πρόγραμμα του στίβου από του Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900 στο Παρίσι και παρέμεινε αποκλειστικά ανδρικό αγώνισμα για σχεδόν έναν αιώνα. Αν και γυναίκες άρχισαν να ασχολούνται από νωρίς με το αγώνισμα, η Παγκόσμια Ομοσπονδία Κλασικού Αθλητισμού αναγνώρισε τη γυναικεία σφυροβολία μόλις το 1995, οπότε και άρχισαν να καταγράφονται και να επικυρώνονται οι επιδόσεις τους, ενώ την ενέταξε στο πρόγραμμα από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1999.
Αγωνιστικός χώρος
Το αγώνισμα διεξάγεται σε ανοικτά στάδια, στο χώρο που περιβάλλεται από τις διαδρομές των αγωνισμάτων δρόμου. Ο αθλητής πραγματοποιεί την προσπάθειά του πατώντας πάνω σε έναν τσιμεντένιο κυκλικό δίσκο διαμέτρου 2,135 μέτρων που ονομάζεται βαλβίδα. Από το κέντρο της βαλβίδας ξεκινούν δύο ευθείες γραμμές μήκους αρκετών δεκάδων μέτρων που σχηματίζουν μεταξύ τους γωνία 34,92 μοιρών. Ο χώρος μεταξύ τους ονομάζεται τομέας ρίψης και αποτελεί το πεδίο προς το οποίο κατευθύνονται οι βολές του σφυροβόλου. Η βαλβίδα περιβάλλεται από ένα ψηλό προστατευτικό πλέγμα, τον κλωβό ασφαλείας, ο οποίος έχει άνοιγμα μόνο προς τον τομέα ρίψης. Στην κατηγορία ανδρών χρησιμοποιείται σφύρα βάρους 7,26 κιλών και μήκους σύρματος 117–121,5 εκατοστά. Στις γυναίκες, το μήκος σύρματος είναι 116-119,5 εκατοστά και ζυγίζει ακριβώς 4 κιλά.
Τεχνική ρίψης
Η τεχνική που χρησιμοποιούν οι σφυροβόλοι για ρίξουν τη σφύρα όσο μακρύτερα γίνεται διαφέρει ελάχιστα από αθλητή σε αθλητή. Περιλαμβάνει τρία στάδια: τις ωθήσεις φόρας, τις περιστροφές και την εκτίναξη. Ο αθλητής στέκεται στο κέντρο της βαλβίδας με την πλάτη γυρισμένη προς το πεδίο ρίψης, με τα πόδια ανοικτά λίγο περισσότερο από το φάρδος των ώμων και ελαφρά λυγισμένα. Κρατάει τη σφύρα και με τα δύο χέρια, έχοντας τη μία παλάμη σφικτά μέσα στην άλλη και την κεφαλή να ακουμπάει έξω από τη βαλβίδα. Με τους βραχίονες όσο γίνεται πιο τεντωμένους, εκτελεί δύο ωθήσεις φόρας, πατώντας γερά με το ένα πόδι στο έδαφος, ενώ φέρνει τον ένα ώμο του προς τα πίσω και τη λεκάνη να εξισορροπεί τη φυγόκεντρη δύναμη της σφύρας με μια αντίθετη προς αυτή κυκλική κίνηση. Η δεύτερη ώθηση γίνεται γρηγορότερα και έλκει το σφυροβολο προς την πρώτη περιστροφή. Πλέον δεν περιστρέφονται μόνο οι βραχίονες αλλά ολόκληρο το σώμα. Στην ιδανική βολή, η πορεία της σφύρας φεύγοντας από τα χέρια του αθλητή, σχηματίζει γωνία 45 μοιρών με το έδαφος. Οι δεξιόχειρες σφυροβόλοι περιστρέφονται προς τη φορά των δεικτών του ρολογιού, ενω οι αριστερόχειρες προς την αντίθετη. Σε άνδρες αθλητές υψηλής κλάσης, η αρχική ταχύτητα της σφύρας μπορεί να ξεπεράσει τα 30 μ/δ (έως 112 χλμ/ω).
Άκυρη βολή
250px|right|thumb|Σχεδιάγραμμα βαλβίδας σφυροβολίας Η προσπάθεια ενός σφυροβόλου θεωρείται άκυρη όταν:
Έκδοση αποτελεσμάτων
Η μέτρηση της βολής γίνεται με μετροταινία ή, όπου είναι διαθέσιμα, με σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα. Μετριέται με ακρίβεια εκατοστού του μέτρου, από το κέντρο της βαλβίδας έως το κοντινότερο σημάδι που άφησε στο έδαφος η σφύρα κατά την προσγείωση. Οι αθλητές πραγματοποιούν έξι προσπάθειες, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά, για παράδειγμά, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα εθνικών ομάδων πραγματοποιούν τέσσερις, όπως και σε όλα τα αγωνίσματα ρίψεων. Η καλύτερη βολή από τις έγκυρες προσπάθειες, μετράει ως η επίδοση στον αγώνα. Αν δύο ή περισσότεροι αθλητές έχουν ίδια επίδοση, η δεύτερη καλύτερη προσπάθειά τους, καθορίζει την κατάταξή τους στον αγώνα. Στην εξαιρετικά απίθανη περίπτωση να έχουν ίδια και τη δεύτερη προσπάθεια, υπολογίζεται η τρίτη, και ούτω καθ' εξής.
Ασφάλεια
Η σφυροβολία είναι επικίνδυνο αγώνισμα για τους αθλητές, λόγω των ισχυρών δυνάμεων που ασκούνται στο σώμα τους κατά τη διάρκεια της περιστροφής τους στη βαλβίδα. Για την προστασία της σπονδυλικής στήλης φορούν φαρδιά δερμάτινη ζώνη, ενώ στο χέρι με το οποίο κρατάνε τη σφύρα φορούν ειδικό γάντι που αφήνει ακάλυπτες τις άκρες των δακτύλων τους. Η κακή τεχνική κατά τη διάρκεια της ρίψης μπορεί να επιφέρει τραυματισμό. Είναι όμως επικίνδυνη και για τους παρευρισκόμενους όταν μάλιστα δεν έχει τοποθετηθεί σωστά ο κλωβός ασφαλείας, καθώς η σφύρα φεύγει με πολλή μεγάλη δύναμη από τα χέρια των αθλητών. Για το λόγο αυτό, σε πολλές ελάσσονες διοργανώσεις, το αγώνισμα της σφυροβολίας γίνεται σε κάποιο προπονητήριο έξω από το κύριο στάδιο ή γίνεται πρώτο στο πρόγραμμα, όταν δεν βρίσκονται άλλοι αθλητές στον αγωνιστικό χώρο.
Αθλητές και επιδόσεις
280px|right|thumb|Ο Αμερικανός Τζον Φλάναγκαν ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης το 1900, το 1904 και το 1908, ο μόνος στην ιστορία με τρεις τίτλους. Η σφυροβολία είναι ένα αγώνισμα στο οποίο κυριαρχούν αθλητές από την Ανατολική Ευρώπη. Η Ουγγαρία και οι πρώην σοβιετικές δημοκρατίες έχουν μεγάλη παράδοση και έχουν αναδείξει τόσους σπουδαίους αθλητές, ώστε να θεωρούνται σχολές. Κατά καιρούς έχουν ξεχωρίσει σφυροβόλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, κυρίως όμως στις πρώτες Ολυμπιάδες και μέχρι τον Δευτέρο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις γυναίκες, αν και το αγώνισμα είναι σχετικά νέο, είναι παγιωμένη η κυριαρχία επίσης από Ανατολικοευρωπαίες, με την Κούβα να αποτελεί τη μόνη μη ευρωπαϊκή χώρα που οι αθλήτριές της πετυχαίνουν σταθερά διακρίσεις.
Παγκόσμια ρεκόρ
Το παγκόσμιο ρεκόρ ανδρών ανήκει στον τότε Σοβιετικό Γιούρι Σέντιχ με 86,74 μέτρα. Το σημείωσε στις 30 Αυγούστου 1986, κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στη Στουτγάρδη. Η Πολωνή Ανίτα Βλοντάρτσικ κατέχει το παγκόσμιο με 82,98 μέτρα και το ολυμπιακό ρεκόρ γυναικών με 82,29 μέτρα, επιδόσεις που πέτυχε το 2016.
Οι 10 καλύτεροι αθλητές όλων των εποχών
Πηγή: World Athletics
Οι 10 καλύτερες αθλήτριες όλων των εποχών
Πηγή: World Athletics
Ρεκόρ Ελλάδας
Τα αντίστοιχα πανελλήνια ρεκόρ ανήκουν στον Αλέξανδρο Παπαδημητρίου με 80,45 μέτρα στην Αθήνα και στην Στέλλα Παπαδοπούλου με 72,10 μέτρα, επίδοση που σημείωσε στις 20 Ιουλίου 2008 στη Νικήτη Χαλκιδικής στο πλαίσιο του μίτινγκ ρίψεων «Σιθώνεια».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Αγωνίσματα του στίβου Σφυρα
Γρηγόρης Αγανιάν
Ο  Γρηγόρης (Κρικόρ) Αγανιάν (γένν. 7 Αυγούστου 1943, Παλαιά Κοκκινιά) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, αρμενικής καταγωγής.
Βιογραφικά στοιχεία
Οι γονείς του υπήρξαν πρόσφυγες, ο πατέρας από το Αντάπαζαρι και η μητέρα από το Αφιόν Καραχισάρ. Ήρθαν στην Ελλάδα το 1922, με την πατρική οικογένεια να εγκαθίσταται στον Πειραιά κατόπιν μερικών ετών στη Χίο. Τελειώνοντας ο ίδιος το δημοτικό του Ζαβαριάν, φοίτησε σε τεχνική σχολή και ταυτόχρονα εργαζόταν ως τορναδόρος, ενώ αργότερα στην οικογενειακή επιχείρηση (κρεοπωλείο). Η συγκεκριμένη απασχόληση, τον οδήγησε να απορρίψει θέση δημοσίου υπαλλήλου ως παροχή για την ποδοσφαιρική του μετακίνηση στον Ολυμπιακό Πειραιώς, αντιπροτείνοντας να διοριστεί κάποιος συγγενής του. Το 2008 διατηρούσε πρακτορείο ΠΡΟ-ΠΟ στον Κορυδαλλό.
Χαρακτηρίζει τον εαυτό του αυστηρών αρχών και δύσπιστο, ανεξάρτητο, κλειστό και δύσκολο σε φιλίες. Θεωρεί το έθνος του αδικημένο για το Αρμενικό ζήτημα και τα επακόλουθά του από τους Νεότουρκους, όπως επισημαίνει και τα αρνητικά σχόλια που ενίοτε δεχόταν εξαιτίας της καταγωγής του (αρμενισμού) πριν γίνει γνωστός με τον αθλητισμό, δικαιολογώντας τα ωστόσο πλέον ως σημεία των τότε καιρών. Δηλώνει υπερήφανος για την Αρμενία, την οποία επιθυμεί να επισκεφτεί, και τη ζωή του σε έναν φιλόξενο τόπο.
Σε συλλογικό επίπεδο
Πρωτόπαιξε ποδόσφαιρο στην Αρμενική Ένωση και το 1959 μεταπήδησε στον Εθνικό Πειραιώς. Αργότερα αγωνίστηκε με υποσχετική στην ΑΕ Νικαίας και από το 1960 στον Παναιγιάλειο. Οι εμφανίσεις του με την ομάδα του Αιγίου είχαν ως αποτέλεσμα τη μεταγραφή του το 1964 στον Ολυμπιακό. Αν και στην αρχή δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί, η έλευση του Μάρτον Μπούκοβι τον ωφέλησε με αποτέλεσμα τα υπόλοιπα χρόνια του στους ερυθρόλευκους,με εξαίρεση τις δύο τελευταίες σεζόν όπου είχε ελάχιστο χρόνο συμμετοχής,να αποτελέσει βασικό στέλεχος της ομάδας. Στον Ολυμπιακό αγωνίστηκε μέχρι το 1971 λόγω μιας προσωπικής αντιπαράθεσης με τον τότε προπονητή των Ερυθρόλευκων και ταυτόχρονα της εθνικής Ελλάδας, Λάκη Πετρόπουλο. Έπειτα, αγωνίστηκε για ένα χρόνο στην ελβετική ΦΚ Λα Σω-ντε-Φον όντας επιλογή του Νταν Γεωργιάδη, τεχνικού του συλλόγου και πριν του Ολυμπιακού. Μάλιστα, μετά την απομάκρυνση του Έλληνα τεχνικού ανέλαβε προσωρινά χρέη προπονητή. Επέστρεψε στον Παναιγιάλειο ως παίκτης-προπονητής, μέχρι και το 1978 όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Οι φίλοι των Πειραιωτών είχαν συνθέσει το εξής δίστιχο για τις μονομαχίες του με το Μίμη Δομάζο, ηγέτη του αιώνιου αντιπάλου Παναθηναϊκού:
Με την εθνική Ελλάδας
Χρίστηκε μία φορά διεθνής με την ομάδα Ανδρών, όταν στις 28 Οκτωβρίου 1970 κατά την ήττα με 2-1 από την Ισπανία σε φιλικό στη Σαραγόσα, αντικατέστησε τον κεντρικό αμυντικό Τόλη Τόσκα από το 73'. Ο Αγανιάν οριοθετεί την έναρξη της δυσαρέσκειάς του προς τον ομοσπονδιακό τεχνικό Πετρόπουλο για άνιση αντιμετώπιση παικτών σε ζητήματα εξωαγωνιστικής πειθαρχίας, λίγες εβδομάδες νωρίτερα και κατά την προετοιμασία για την εκτός έδρας αναμέτρηση με τη Μάλτα (1-1) στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 1972 (τότε κύπελλο Εθνών).
Αποτελεί τον δεύτερο και τελευταίο ποδοσφαιριστή αρμενικής καταγωγής που αγωνίστηκε στο δεδομένο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα έπειτα από τον Δανιήλ Δανελιάν (Τανιέλ Τανιελιάν), κεντρώο του Άρη Θεσσαλονίκης με 8 εμφανίσεις το διάστημα 1933-1935 (ακόμα, σε προεπιλογή ή και αποστολή ενδέχεται να κλήθηκε ο συμπαίκτης του τελευταίου αμυντικός Βαχάκν Απραχαμιάν, χωρίς τελικά να μετάσχει σε συνάντηση αναγνωρισμένη από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία).
Τίτλοι
Με τον Ολυμπιακό
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Νίκαιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λα Σω-ντε-Φον Κατηγορία:Έλληνες αρμενικής καταγωγής
566
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Χαλκάνορας Ιδαλίου
Ο Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Χαλκάνορας Ιδαλίου είναι κυπριακό αθλητικό και πολιτιστικό σωματείο από τον δήμο Ιδαλίου της επαρχίας Λευκωσίας. Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου, νεολαίας, μουσικό και πολιτιστικό τμήμα. Η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου έχει συμμετάσχει δύο συνεχόμενες περιόδους στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας, το ανώτερο επίπεδο στην Κύπρο, στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1948 με το όνομα Εθνικός Αγροτικός Σύλλογος Ιδαλίου και χρώματα το μπλε και το άσπρο. Ο Εθνικός Αγροτικός Σύλλογος προήλθε από τη διάλυση της Ποδοσφαιρικής Ομάδας Ιδαλίου που προϋπήρχε. Τη σημερινή του ονομασία την πήρε το 1950. Το όνομα του συλλόγου προέρχεται από τον βασιλιά και οικιστή του αρχαίου Ιδαλίου, Αχαιό Χαλκάνωρ. Το Δάλι, τοποθεσία στην οποία εδρεύει ο σύλλογος, αποτελεί τη σύγχρονη κωμόπολη της αρχαίας πόλης του Ιδαλίου.
Ποδοσφαιρική ομάδα
Η ποδοσφαιρική ομάδα εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου το 1969. Από τότε συμμετείχε σε όλες τις κατηγορίες της ομοσπονδίας. Κορυφαία στιγμή στην ιστορία της ομάδας είναι η συμμετοχή σε δύο συνεχόμενες περιόδους στην πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας, την περίοδο 1976-77 και 1977-78. Έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας είναι το Στάδιο Χαλκάνορα Δημήτρης Χάματσος. Η ονομασία προέρχεται από το όνομα του ποδοσφαιριστή της ομάδας, Δημήτρη Χάματσου, που αγωνίστηκε και σκοτώθηκε στη μάχη του Αγίου Σωζομένου το 1964.
Ο Χαλκάνορας είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ), το 1960. Ήταν πρωταθλητής και κυπελλούχος της ομοσπονδίας για αρκετά χρόνια.
Περίοδος 1970-1979
Στην πρώτη συμμετοχή της ομάδας στην ανώτατη κατηγορία, τερμάτισε στη 12η θέση (από 16 ομάδες) και κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία. Ισοβαθμούσε με την 10η και 11η ομάδα, αλλά υστερούσε στην αναλογία τερμάτων. Σε 30 αγώνες, πέτυχε 10 νίκες, έφερε 5 ισοπαλίες και δέχτηκε 15 ήττες. Συγκέντρωσε 25 βαθμούς. Πέτυχε 37 γκολ και δέχθηκε 54. Την επόμενη περίοδο η ομάδα τερμάτισε στην 16η και τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Σε 30 αγώνες, πέτυχε 6 νίκες, έφερε 6 ισοπαλίας και δέχτηκε 18 ήττες. Συγκέντρωσε 18 βαθμούς, 1 και 2 βαθμούς μακριά από την 15η και 14η θέση αντίστοιχα, που παρέμεναν στην κατηγορία. Πέτυχε 22 γκολ και δέχθηκε 62. Οι ομάδες που τερμάτισαν στην 15η και 14η θέση (που δεν οδηγούσαν στη Β΄ κατηγορία), απείχαν από το Χαλκάνορα μόλις 1 και 2 βαθμούς αντίστοιχα. 1 Την περίοδο 1974-75 διοργανώθηκε Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75 χωρισμένο σε δύο ομίλους και με προαιρετική συμμετοχή των ομάδων των δύο κατηγοριών. Ο Χαλκάνορας συμμετείχε στον Β΄ όμιλο.
Δεκαετία 1980-1989
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980 συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 1984-85 τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1987-88 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος, κερδίζοντας την άνοδο για τη Β΄ κατηγορία.
Δεκαετία 1990-1999
Την περίοδο 1993-94 τερμάτισε στην προτελευταία θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1994-95 κέρδισε την άνοδο του στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 1997-98, τερμάτισε στη 12 θέση και υποβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1998-99 κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας στην ιστορία του και παράλληλα την επιστροφή στη Β΄ κατηγορία, στην οποία παρέμεινε για τέσσερις συνεχόμενες περιόδους.
Δεκαετία 2000-2009
Ακολούθησαν 3 συνεχόμενες συμμετοχές στην Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2004-05 τερμάτισε στην 6η θέση και την επόμενη περίοδο στην 8η. Την περίοδο 2006-07 υποβιβάστηκε ξανά στην Γ΄ κατηγορία, τερματίζοντας στη 12η θέση. Ακολούθησαν συνεχόμενα ανεβοκατεβάσματα. Την περίοδο 2007-08 τερμάτισε στην 3η θέση στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και ανέβηκε στη Β΄ κατηγορία, για να υποβιβαστεί και πάλι την περίοδο 2008-09, τερματίζοντας στη 12η θέση.
Δεκαετία 2010-2019
Την περίοδο 2009-10 κατέκτησε για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και μαζί το εισιτήριο ανόδου στη Β΄ κατηγορία. Παράλληλα, κατέκτησε το Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2009-10, στην πρώτη συμμετοχής της ομάδας στον θεσμό. Την περίοδο 2010-11 τερμάτισε στη 10η θέση. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην 11η θέση, αποφεύγοντας τη 12η θέση που οδηγούσε στον υποβιβασμό, αφού η 12η ομάδα είχε δεχθεί τιμωρία αφαίρεσης βαθμών. Την περίοδο 2012-13 τερμάτισε στη 12η θέση αλλά δεν διαβαθμίστηκε καθώς εκείνη την περίοδο είχε προαποφασιστεί ότι από την επόμενη περίοδο, 2013-2014, η Β΄ κατηγορία θα διαχωριζόταν σε δύο ομίλους, με τις ομάδες που θα τερμάτιζαν στις θέσεις 9-12 να συμμετέχουν στο Β2 όμιλο. Την περίοδο 2013-14, αγωνιζόμενος στο Β2 όμιλο, τερμάτισε στην 7η θέση (από 8 ομάδες) και υποβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία.
Παρέμεινε στην Γ΄ κατηγορία για τρεις περιόδους. Την περίοδο 2016-17 τερμάτισε στην τρίτη θέση και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2017-18 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως και την περίοδο 2019-20 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2018-19.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1948 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948  Κατηγορία:Δάλι
Εντοπιστής μητρώου
Ο όρος εντοπιστής μητρώου (record locator (RLOC)), είναι ένας αλφαριθμητικός κωδικός, τυπικά, με μήκος 6 χαρακτήρες, που χρησιμοποιείται στα συστήματα αεροπορικών κρατήσεων (ARS) που χρησιμοποιούν οι αεροπορικές εταιρίες, προκειμένου να έχουν πρόσβαση σε ένα συγκεκριμένο μητρώο μητρώο ονόματος επιβάτη (Passenger Name Record (PNR)), το οποίο περιέχει τις λεπτομέρειες των διαφόρων συνιστωσών του ταξιδιού.
Όταν ο επιβάτης, ο ταξιδιωτικός πράκτορας ή ο υπάλληλος της αεροπορικής εταιρίας αναφέρεται στον εντοπιστή μητρώου, συνήθως, σημαίνει ένα δείκτη σε μια συγκεκριμένη κράτηση ο οποίος είναι γνωστός ως μητρώο ονόματος επιβάτη ή PNR. Ωστόσο, ένας εντοπιστής μητρώου μπορεί να δείξει αρχεία που περιέχουν άλλες μορφές δεδομένων. Οι εντοπιστές μητρώων, είναι μοναδικοί εντός ενός δεδομένου συστήματος, σε ένα συγκεκριμένο σημείο στο χρόνο. Επειδή ο αριθμός των συνδυασμών με 6 χαρακτήρες (μολονότι πολύ μεγάλος) είναι περιορισμένος, οι εντοπιστές μητρώων, ξανά χρησιμοποιούνται μόνο εφόσον τα δεδομένα στα οποία αναφέρονται έχουν εκκαθαριστεί από το σύστημα.
Επειδή το 0 και το 1 μπορεί να μπερδευτούν αντιστοίχως με το O και το μικρό L (l), αυτοί οι χαρακτήρες συνήθως αποφεύγονται στους εντοπιστές μητρώων. Η δεξαμενή των διαθέσιμων συνδυασμών χαρακτήρων, μειώνεται περαιτέρω, επειδή ο εντοπιστής είναι στην πραγματικότητα μια διεύθυνση τοποθεσίας και υπάρχουν κανόνες σχετικά με το τι συνδυασμούς χαρακτήρων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τέτοιες διευθύνσεις.
Όταν πραγματοποιείται μια κράτηση, δημιουργείται στο σύστημα, ένα PNR, από το άτομο που έκανε την κράτηση. Αυτό το PNR θα έχει ένα εντοπιστή μητρώου. Εάν η κράτηση έγινε μέσω αεροπορικής εταιρίας και η πτήση / οι πτήσεις πραγματοποιούνται από την αεροπορική εταιρία που πραγματοποίησε την κράτηση, θα υπάρχει μόνο ένα PNR. Παρόλα αυτά, εάν η κράτηση περιέχει πτήσεις πάνω από μιας αεροπορικής εταιρίας (για παράδειγμα ο επιβάτης ταξιδεύει από το Λονδίνο προς τη Νέα Υόρκη με την British Airways και επιστρέφει (στο Λονδίνο) με την United Airlines) τότε, η κράτηση και για τις δυο πτήσεις (τυπικά) θα πρέπει να γίνει μέσα από την πρώτη αεροπορική εταιρία. Η πρώτη αεροπορική εταιρία, θα στείλει μηνύματα στη 2η που επιβεβαιώνει την κράτηση και η 2η αεροπορική εταιρία θα δημιουργήσει ένα ξεχωριστό PNR, που θα έχει το δικό του εντοπιστή μητρώου. Εάν η κράτηση έγινε μέσω γραφείου ταξιδίων, τότε το PNR (και ο εντοπιστής μητρώου) θα υπάρχουν στο σύστημα που χρησιμοποιείται από το γραφείο και τα περαιτέρω PNR (το καθένα με το δικό του εντοπιστή μητρώου) θα υπάρχουν σε κάθε σύστημα αεροπορικής εταιρίας.
Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες αεροπορικές εταιρίες έχουν σταματήσει να χρησιμοποιούν τα δικά τους συστήματα κράτησης θέσεων και έχουν γίνει πελάτες των συστημάτων όπως το Galileo, Amadeus και Sabre (Semi-Automated Business Research Environment - δηλαδή, Ημιαυτόματη Επιχειρηματική Έρευνα Περιβάλλοντος), τα οποία παρέχουν υπηρεσίες φιλοξενίας. Όταν συμβεί αυτό, ένα ενιαίο PNR (με ένα μόνο εντοπιστή μητρώου) μπορεί να δημιουργηθεί στο σύστημα φιλοξενίας, το οποίο θα περιέχει λεπτομέρειες για όλες τις πτήσεις για τις οποίες είναι υπεύθυνο το σύστημα φιλοξενίας. Για παράδειγμα, η κράτηση για επιβάτη που ταξιδεύει από το Λονδίνο προς το Παρίσι με την Air France (AF) και επιστέφοντας με την BA κρατημένη μέσω της AF θα διαμένει σε ένα PNR στο σύστημα Amadeus με ένα μόνο εντοπιστή μητρώου και αυτό γιατί και οι δυο αεροπορικές εταιρίες, χρησιμοποιούν για τις κρατήσεις τους το Amadeus. Εάν αυτή η κράτηση γίνει μέσω γραφείου ταξιδίων, χρησιμοποιώντας το Amadeus, θα υπάρχει το ίδιο μοναδικό PNR / εντοπιστής μητρώου. Ωστόσο, εάν η κράτηση γίνει μέσω γραφείου ταξιδίων, χρησιμοποιώντας ένα διαφορετικό σύστημα (π.χ. το Sabre) τότε θα υπάρχουν δυο PNR (ένα στο Sabre και άλλο ένα στο Amadeus), το καθένα με το δικό του εντοπιστή μητρώου.
Τα συστήματα των αεροπορικών εταιριών ανταλλάσσουν μεταξύ τους εντοπιστές μητρώων ως μέρος της διαδικασίας επιβεβαίωσης. Σε περίπτωση που ένα μητρώο εντοπισμού, αποτύχει να διέλθει ανάμεσα σε δύο συστήματα, το PNR μπορεί και πάλι να ανακτηθεί, χρησιμοποιώντας τον αριθμό πτήσης / ημερομηνία και το όνομα.
Δεν είναι όλες οι αεροπορικές εταιρίες που χρησιμοποιούν τον όρο «εντοπιστής μητρώου». Άλλοι όροι που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν:
Παραδείγματα εντοπιστών μητρώων: RMT33W, KZVGX5, Z7RCYC, LSHA8P..
Στο παρελθόν, το σύστημα Reservec 2 είχε εντοπιστές μητρώων, οχτώ χαρακτήρων του τύπου: xxnnnnxx όπου το x ήταν γράμμα και όπου το n ήταν αριθμός. Ορισμένα συμπαγή προγραμματισμένα συστήματα αεροπορικών κρατήσεων (Compact Programmed Airlines Reservations System (CPARS)), χρησιμοποιούσαν εντοπιστές πέντε χαρακτήρων.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Κατηγορία:Αεροπορικά εισιτήρια Κατηγορία:Τεχνολογία ταξιδίων Κατηγορία:Πληροφορίες ιδιωτικότητας Κατηγορία:Ευαίσθητες πληροφορίες ]]
Ρωσική Ορθόδοξη Αποστολή Ιεροσολύμων
Η Ρωσική Αποστολή Ιεροσολύμων (Русская духовная миссия в Иерусалиме), ευρισκόμενη πλησίον της Παλαιάς Πόλης Ιεροσολύμων περιλαμβάνει επί μίας έκτασης 6,8 εκταρίων, τον Ορθόδοξο Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδος, τα κτίρια της Αποστολής και σειρά άλλων κτιρίων αρχικώς χτισμένων για τη φιλοξενία των Ρώσων Ορθόδοξων προσκυνητών των Αγίων Τόπων.
Ιστορία
Το 1847, εστάλη μια πρώτη Εκκλησιαστική Αποστολή, η οποία οργανώθηκε από τον Αρχιμανδρίτη Πορφύριο (Ουσπένσκι), ωστόσο αυτή δεν αναγνωρίστηκε επισήμως από την κυβέρνηση της Υψηλής Πύλης, η οποία διοικούσε την Παλαιστίνη. Επέστρεψε στη Ρωσία κατά την περίοδο του Κριμαϊκού Πολέμου.
Αναγνωρίσθηκε, τελικώς, από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1857 και κατέφθασε στους Αγίους Τόπους στις 31 Ιανουαρίου 1858. Το 1860, η Ορθόδοξη Αυτοκρατορική Εταιρεία Παλαιστίνης προχώρησε στην ανέγερση της Ρωσικής Αποστολής Ιεροσολύμων. Οι δραστηριότητές της αναπτύχθηκαν ταχέως, χάρη στις εδαφικές αγορές στις οποίες προχώρησε ο Αρχιμανδρίτης Αντωνίνος (Καπούστιν) (1817-1894).
Είχε υπό τη δικαιοδοσία της 70 θρησκευτικά κτίρια και χώρους φιλοξενίας των προσκυνητών. Οι ρωσικές εκκλησίες σφραγίστηκαν από τις Οθωμανικές Αρχές (σύμμαχοι της Γερμανικής Αυτοκρατορίας) κατά τις απαρχές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ το έμψυχο δυναμικό της Αποστολής εκδιώχθηκε, ενώ τα κτίρια χρησιμοποιήθηκαν ως κατάλυμα για τους Τούρκους στρατιώτες.
Κατά την περίοδο της Βρετανικής Εντολής, τα επιστραμμένα στους Ρώσους κτίρια ενοικιάστηκαν και μια ζώνη ασφαλείας δημιουργήθηκε από τους Βρετανούς στη συγκεκριμένη περιοχή, προκειμένου οι τελευταίοι να εγκαταστήσουν εκεί το διοικητικό τους κέντρο. Η Αποστολή της Παναγιάς μετετράπη σε φυλακή. Η Ρωσική Αποστολή πέρασε στην κατοχή της Χαγάνα στις 15 Μαΐου 1948. Η ΕΣΣΔ, καθώς είχε αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κράτους του Ισραήλ, έλαβε από το τελευταίο την ιδιοκτησία των ρωσικών κτιρίων.
Το σύνολο των κτιρίων αυτών, με εξαίρεση τον Καθεδρικό Ναό και μία οικία της Αποστολής, πωλήθηκαν στις 17 Οκτωβρίου 1964 από τις Σοβιετικές Αρχές στην κυβέρνηση του Ισραήλ έναντι ποσού της τάξεως των 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων (η τιμή μιας αγοραπωλησίας πορτοκαλιών, σύμφωνα με τους επικριτές της συγκεκριμένης κίνησης). Τη συγκεκριμένη αγοραπωλησία ανέλαβαν, από τη μια πλευρά, η Γκόλντα Μέιρ και, από την άλλη, ο Πρέσβης Μιχαΐλ Μποντρόφ. Στην αγοραπωλησία περιλαμβάνονταν η Αποστολή Αγίου Βενιαμίν, η Ρωσική Αποστολή της Ναζαρέτ, καθώς και εδαφικές εκτάσεις στη Χάιφα, την Αφούλα, το Εΐν Κερέμ και το Καφρ-Κανά.
Η νομιμότητα της συγκεκριμένης αγοραπωλησίας εξακολουθεί να αμφισβητείται, ενώ προσφυγές πραγματοποιούνται σε τακτική βάση, προκειμένου τα κτίρια αυτά να επιστρέψουν υπό τον έλεγχο της Ρωσίας.
Κατάσταση της Ρωσικής Αποστολής στους Αγίους Τόπους
Το 2010, οι αποστολικές δράσεις και η υποδοχή των Ρώσων Ορθοδόξων στους Αγίους Τόπους εξαρτώνται από δύο οργανώσεις, οι οποίες επανενώθηκαν κανονικά μεταξύ τους το 2007:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ρωσικη Κατηγορία:Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Κατηγορία:Πατριαρχείο Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κατηγορία:Χριστιανισμός στο Ισραήλ
Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ
Το Κύπελλο Ιντερτότο (αγγλικά: UEFA Intertoto Cup) ήταν η τριτη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διασυλλογική διοργάνωση της UEFA. Διεξαγόταν κάθε καλοκαίρι με τη συμμετοχή ομάδων που δεν κατάφεραν να προκριθούν σε μια από τις δύο μεγάλες Ευρωπαϊκές διοργανώσεις (Τσάμπιονς Λιγκ, Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) μέσω του εθνικού τους πρωταθλήματος. Από το 2009 καταργήθηκε.
Οποιοσδήποτε σύλλογος επιθυμούσε να συμμετάσχει έπρεπε να υποβάλλει αίτηση για την είσοδο του στο θεσμό, με το σύλλογο που είχε την υψηλότερη θέση στο εθνικό του πρωτάθλημα να κερδίζει τη συμμετοχή στην διοργάνωση. Αυτό βέβαια δεν σήμαινε ότι η ομάδα πρέπει να είχε καταταγεί ακριβώς πίσω από εκείνες που κατάφεραν να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή τους στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Εάν η ομάδα η οποία βρισκόταν σε αυτή τη θέση δεν εκδήλωνε το ενδιαφέρον της, δεν είχε δικαίωμα να πάρει μέρος στο Κύπελλο Ιντερτότο, σε αντίθεση με μια κάποια άλλη ομάδα του ίδιου πρωταθλήματος, η οποία είχε υποβάλλει το αίτημα αυτό.
Ιστορικό
Το Κύπελλο Ιντερτότο διεξαγόταν υπό την αιγίδα της UEFA από το 1995 και αντικατέστησε το Κύπελλο Ράπαν που διεξαγόταν από το 1961. Ως το 1967 η επίσημη ονομασία του ήταν Διεθνές Ποδοσφαιρικό Κύπελλο (International Football Cup) αλλά έμεινε γνωστό ως Κύπελλο Ράπαν από το όνομα του εμπνευστή του, του Αυστριακού προπονητή Καρλ Ράπαν. Ιδρύθηκε ως μια θερινή διοργάνωση με τη χορηγία διαφόρων ευρωπαϊκών οργανισμών ποδοσφαιρικού στοιχήματος ώστε να υπάρχουν παιχνίδια για τα δελτία κατά τη θερινή περίοδο. Διεξαγόταν σε ομίλους, οι νικητές των οποίων διεκδικούσαν το τρόπαιο σε αγώνες νοκ-άουτ κατά τη χειμερινή σεζόν.
Από το 1967 καταργήθηκαν οι αγώνες νοκ-άουτ της β΄ φάσης ως ασύμφοροι οικονομικά. Το κύπελλο μετονομάστηκε σε Κύπελλο Ιντερτότο-Σίγκερ και μετατράπηκε σε ένα θερινό τουρνουά που γινόταν μόνο για το ποδοσφαιρικό στοίχημα. Οι ομάδες συμμετείχαν προαιρετικά με στόχο να δίνουν αγώνες προετοιμασίας και να έχουν κάποια οικονομικά οφέλη από τη συμμετοχή. Διεξαγόταν σε ομίλους των τεσσάρων ομάδων, ο αριθμός των οποίων ήταν διαφορετικός κάθε καλοκαίρι ανάλογα με τον αριθμό των συλλόγων που δήλωναν συμμετοχή στον θεσμό.
Στην ΟΥΕΦΑ
thumb|169x169px|Εκδοχή του λογότυπο όταν ανέλαβε τη διοργάνωση η UEFA. Το 1995 ανέλαβε τη διοργάνωσή του η UEFA, η οποία το ονόμασε Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ, έβαλε κανόνες στη συμμετοχή των ομάδων και το μετέτρεψε σε προκριματική διοργάνωση για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Με την ενεργή ανάμειξή της η ΟΥΕΦΑ προσπάθησε να δώσει ένα κύρος στο θεσμό. Θέλησε αφενός να διατηρήσει τη διοργάνωση για τα θερινά δελτία ποδοσφαιρικού στοιχήματος, αφετέρου να δώσει την ευκαιρία μιας ευρωπαϊκής εμπειρίας σε ομάδες που δεν κατάφερναν να προκριθούν στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Μάλιστα την πρώτη χρονιά εφαρμογής του θεσμού, η Ζιροντέν Μπορντό κατάφερε ξεκινώντας από το Ιντερτότο να φτάσει ως τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
Από το Ιντερτότο στο ΟΥΕΦΑ
Από το Κύπελλο Ιντερτότο προκρινόταν στον 1ο γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ ο εξής αριθμός ομάδων:
Τρόπος διεξαγωγής
Τις τρεις πρώτες σεζόν (1995 ως 1997) η διοργάνωση είχε δύο φάσεις. Στην α΄ φάση μετείχαν 60 σύλλογοι χωρισμένοι σε 12 ομίλους των 5 ομάδων, οι οποίοι έδιναν μονούς αγώνες μεταξύ τους (δύο εντός και δύο εκτός έδρας). Η μορφή αυτή διεξαγωγής αποτέλεσε πρόκριμα και αργότερα εφαρμόστηκε στους ομίλους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Στη β΄ φάση οι νικητές των ομίλων έδιναν αγώνες νοκ-άουτ μέχρι να απομείνουν δύο (το 1995) και τρεις (1996 και 1997) που προκρίνονταν στον 1ο γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
Από το 1998 καταργήθηκε η φάση των ομίλων. Οι σύλλογοι μετείχαν σε γύρους νοκ-άουτ έτσι ρυθμισμένους ώστε να απομείνουν τρεις ομάδες που περνούσαν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Με αυτή τη μορφή συνεχίστηκε ως το 2005. Από το 2006 συμμετέχει μόνο μία ομάδα από κάθε πρωτάθλημα. Οι γύροι μειώθηκαν σε τρεις και οι ομάδες που περνούν στο ΟΥΕΦΑ αυξήθηκαν σε έντεκα. Το 2008 το Κύπελλο Ιντερτότο διεξήχθη για τελευταία φορά.
Μέχρι το 2005 ως νικήτριες του Κυπέλλου Ιντερτότο θεωρούνταν οι 2-3 ομάδες που προκρίνονταν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Από το 2006 και μετά, που ο αριθμός τους αυξήθηκε σε έντεκα, η ΟΥΕΦΑ καθιέρωσε να αναδεικνύεται νικητής της διοργάνωσης όποια ομάδα από τις έντεκα κατάφερνε να προχωρήσει πιο πολύ στους γύρους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Όμως, σε κάποιες λίστες αναφέρονται ως νικήτριες και οι 11 ομάδες που προκρίνονταν από το Ιντερτότο στο ΟΥΕΦΑ.
Έτσι έπειτα από σχεδόν 40 χρόνια (το 1967 είχε απονεμηθεί τίτλος για τελευταία φορά, όταν λεγόταν Κύπελλο Ράπαν) το Ιντερτότο έπαψε να είναι η μοναδική στα χρονικά διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση χωρίς νικητή, το «κύπελλο χωρίς κυπελλούχο» (cup of the cupless), όπως χαρακτηριζόταν από πολλούς. Το 2006 τροπαιούχος ήταν η Νιούκασλ Γιουνάιτεντ, το 2007 το Αμβούργο και το 2008 η Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα.
2006–2008
Στη λίστα περιλαμβάνονται όλες οι νικήτριες ("συμπρωταθλήτριες") ομάδες που κέρδισαν το Κύπελλο Ιντερότο ΟΥΕΦΑ και προκρίθηκαν στον Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Ο τελικός νικητής (που καθοριζόταν από την επίδοση των ομάδων στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) αναγράφονται με έντονη γραφή.
1967–94
Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1967-94 δεν υπήρχαν νικητές της διοργάνωσης, αφού διεξάγονταν μόνο αγώνες σε ομίλους. Οι τελικοί νικητές (που καθορίζονταν από την τελική βαθμολογία σε όλους τους ομίλους) αναγράφονται με έντονη γραφή.
1961–67
Τα αποτελέσματα παρουσιάζουν το τελικό σκορ των δύο αγώνων μεταξύ των δύο ομάδων, εκτός και αν υπάρχει σημείωση.
1995 ως 2005
Την περίοδο αυτή ως νικήτριες χαρακτηρίζονταν οι ομάδες που προκρίθηκαν από το Κύπελλο Ιντερτότο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν. Την μεγαλύτερη διάκριση στην ιστορία του Ιντερτότο πέτυχε η Μπορντό, που έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ τη σεζόν 1995-96. Σε παρένθεση σημειώνεται ο γύρος του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, στον οποίο προχώρησε η καλύτερη ομάδα κάθε σεζόν κερδίζοντας τον άτυπο τίτλο της νικήτριας του Ιντερτότο, αν και αυτό το κριτήριο κατάταξης καθιερώθηκε το 2006.
2006 ως 2008
Νικήτρια ομάδα, στην οποία απονέμεται σχετικό τρόπαιο από την UEFA, αναδεικνύεται όποια προχωρήσει περισσότερο στους γύρους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
Νικητές ανά χώρα
Από το 2006 έως το 2008, ο τελικό γύρος δεν ονομαζόταν «τελικό», αλλά απλά «τρίτος γύρος». Επιπρόσθετα, υπήρχαν 11 νικητές, σε σχέση με τους 3 με το παλιό σύστημα. Οι ομάδες που προχωρούσαν όσο πιο μακριά στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, λάμβαναν ένα τρόπαιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
Μιχάλης Καμπερίδης
Ο Μιχάλης Καμπερίδης (Αθήνα, 24 Απριλίου 1994) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2.06 μέτρα, αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ / σέντερ για τον Τρίτωνα Αθηνών της Α2.
Σταδιοδρομία
Αφού αγωνίστηκε σε επίπεδο νέων με τον Μανδραϊκό, ο Καμπερίδης έπαιξε ημι-επαγγελματική καλαθοσφαίριση στη Β' Εθνική με τον Φιλαθλητικό, τη σεζόν 2011-12. Στη συνέχεια ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία τη σεζόν 2012-13, με τον Φιλαθλητικό να παίζει στην Α2 Εθνική. Δηλώθηκε για το NBA Ντραφτ του 2014, αλλά δεν επιλέχθηκε. Το 2014, εντάχθηκε στην ΑΕΚ της Α1 Εθνικής.
Στις 22 Ιανουαρίου 2015, δανείστηκε στην ισπανική Πένιας Ουέσκα της δεύτερης κατηγορίας Ισπανίας. Στις 29 Ιουλίου 2015, δανείστηκε στο Ρέθυμνο, όπου αγωνίστηκε για δύο σεζόν. Επέστρεψε στην ΑΕΚ το 2017 και κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδας του 2018, καθώς και το Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ του 2018.
Το 2018, μετακινήθηκε στον Χολαργό. Στο ελληνικό πρωτάθλημα είχε 3,1 πόντους και 2,8 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.
Στις 18 Ιουνίου 2019, επέστρεψε στο Ρέθυμνο, υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών. Την σεζόν 2019-20, μέτρησε 4,9 πόντους, 3,1 ριμπάουντ και 45,7% στα δίποντα, στα 19 παιχνίδια πρωταθλήματος που αγωνίστηκε.
Τον Αύγουστο του 2020, έκλεισε στην ομάδα της Λάρισας. Σε 20 αγώνες στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, είχε 3,2 πόντους και 2,1 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.
Στις 2 Αυγούστου 2021, ανακοινώθηκε από τον Π.Α.Ο.Κ, για την σεζόν 2021-22. Στις 31 Ιανουαρίου 2022, η ομάδα ανακοίνωσε την αποχώρηση του αθλητή, ευχαριστώντας τον παίκτη για την συνεισφορά του στην ομάδα.
Τον Σεπτέμβριο του 2022, ανακοινώθηκε η απόκτηση του από τον Τρίτωνα Αθηνών της Α2 Εθνικής.
Εθνική Ελλάδας
Ως μέλος των «μικρών» Εθνικών ομάδων της Ελλάδας, ο Καμπερίδης συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U18 του 2011, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U18 του 2012, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U20 του 2013 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U20 του 2014.
Προσωπική ζωή
Ο μικρότερος αδερφός του, Γιώργος Καμπερίδης, είναι επίσης επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ20 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φιλαθλητικού Ζωγράφου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πένιας Ουέσκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λίγα Εσπανιόλα ντε Μπαλονθέστο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Χολαργού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Β΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων
Το Πνεύμα της Θλίψεως
Το Πνεύμα της Θλίψεως είναι αλληγορικός πίνακας του Νικολάου Γύζη.
Περιγραφή
Στον πίνακα απεικονίζεται μία νεαρή ανδρική μορφή, το Πνεύμα της θλίψης, που κρατά μία λύρα. Το ένα χέρι του νεαρού παίζει τις χορδές της λύρας. Το Πνεύμα έχει φτερά αγγέλου, η συνέχεια των οποίων διακόπτεται απότομα από έναν επιβλητικό κύκλο που περιβάλλει το σχέδιο. Η έκφραση του Πνεύματος είναι αυτή της σιωπηλής οδύνης, χωρίς όμως να φαίνεται κάποια παραμόρφωση στο πρόσωπό του, είτε δάκρυα. Το στοιχείο αυτό παραπέμπει στην έκφραση των φιγούρων των κλασσικών επιτύμβιων αναγλύφων. Το Πνεύμα της Θλίψεως είναι η προσωποποίηση της ίδιας της θλίψης.
Ιστορία
Ο πίνακας δημιουργήθηκε το 1896 παράλληλα με μία πληθώρα άλλων, μεταξύ των οποίων ο "Ολυμπιονίκης", "Η Δόξα των Ψαρών" και "Ο Γέρος που Καπνίζει", τη χρονιά που ο Γύζης έλαβε αργυρό μετάλλιο για το "Δίπλωμα των Ολυμπιακών Αγώνων", με θέμα τον "Ευαγγελισμό της Ελλάδας". Το θέμα αυτό απασχόλησε έντονα το Γύζη, ο οποίος θεωρούσε πως δε μπορεί να ζωγραφίσει τη χώρα τόσο όμορφη όσο τη συλλογίζεται.
Πηγές
"Οι Μεγάλοι Έλληνες Ζωγράφοι: Νικόλαος Γύζης", Ιωάννης Παπαϊωάννου, ISBN 960-442-542-0
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Νικολάου Γύζη
Μόλπις
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μόλπις είναι γνωστός ένας ευγενής από την Ήλιδα. Ο Μόλπις θυσιάστηκε με τη θέλησή του προκειμένου να εξευμενίσει την οργή των θεών, οι οποίοι είχαν στείλει στη χώρα του μία επιδημία. Μετά από αυτό, οι Ηλείοι απέδωσαν στον Μόλπι θεΐκές τιμές.
Πηγή
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι
Σαιν-Ρεμί (Αβερόν)
Το Σαιν-Ρεμί (γαλλικά: Saint-Rémy, οξιτανικά: Sent Remèsi) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ρεμουά (γαλλικά: Saint-Rémois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Στέφανος Λεράς
Ο Στέφανος Λεράς (- 1833) ήταν κρητικός καπετάνιος, αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.
Ιστορικά Στοιχεία
Το καλοκαίρι του 1821 έδρασε μαζί με μια ομάδα συνολικά 12 ατόμων στο Ακρωτήρι εναντίον των Οθωμανών Τούρκων σώζοντας γυναικόπαιδα και άμαχους, ενώ το Μάη του 1822 συμμετείχε στην πολιορκία τούρκικου πύργου στα Κουνουπιδιανά. Το 1833 συμμετείχε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του Μουσταφά πασά, γενικού διοικητή, και συνελήφθη στις Μουρνιές μαζί με άλλους και απαγχονίστηκε.
570
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 570 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ιερά Μητρόπολις Χαλδίας
thumb|250px|Πιστοποιητικό βάπτισης, 1901 Η Ιερά Μητρόπολη Χαλδίας, Χερροιάνων και Κερασούντος ήταν μέχρι το 1923 μια από τις σπουδαιότερες και πλουσιότερες επαρχίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην περιοχή του Πόντου.
Ίδρυση
Η μητρόπολη Χαλδίας δεν ήταν παλιά επισκοπή από τα βυζαντινά χρόνια, που επιβίωσε στα χρόνια της Οθωμανικής περιόδου, αλλά νέα που η ίδρυσή της οφειλόταν σε ειδικές ιστορικές συνθήκες μετά την οθωμανική κατάκτηση του Πόντου. Τον 17ο αιώνα η Επισκοπή Κάνιν της μητρόπολης Τραπεζούντας μετονομάστηκε σε Χαλδίας, από το παλιό βυζαντινό όνομα της ευρύτερης περιοχής της Τραπεζούντας. Μεταξύ των ετών 1647-1654, όταν επίσκοπός της ήταν ο Σίλβεστρος Α΄, η Επισκοπή Χαλδίας αυτονομήθηκε από τη Μητρόπολη Τραπεζούντας και ανυψώθηκε σε Αρχιεπισκοπή. Τέλος, το 1767 η Αρχιεπισκοπή Χαλδίας προάγεται σε Μητρόπολη με έδρα την Αργυρούπολη. Στα γεωγραφικά της όρια περιλάμβανε σχεδόν όλους τους χριστιανικούς οικισμούς της επαρχίας Γκιουμούσχανε.