SMS_Goeben
Γενικά χαρακτηριστικά
Ναυπηγήθηκε στο Αμβούργο (ναυπηγεία Blohm und Voss) για λογαριασμό του γερμανικού ναυτικού μέσα σε 16 μήνες (Δεκ. 1909 μέχρι Μαρτ. 1911) με συνολικό κόστος 41,5 εκατομμύρια Μάρκα. Καθελκύστηκε στις 28 Μαρτίου του 1911 και τέθηκε σε ενεργό υπηρεσία, μετά τους απαραίτητους εξοπλισμούς και δοκιμές στις 2 Ιουλίου του 1912. Ναυπηγικά χαρακτηριστικά: Ολικό Μήκος: 186 m, Μέγιστο Πλάτος: 29,5 m, Μέσο Βύθισμα: 8,2 m, πλήρες φόρτου 9 m. Εκτόπισμα 22.640 τόν., και πλήρους φόρτου 25.400 τον. Έφερε μία μακρά υπερκατασκευή (μεσόστεγο) από του μέσου και πρύμνηθεν επί της οποίας έδραζαν δύο μονοί ισοϋψείς μονοκέραιοι ιστοί μεταξύ των οποίων δύο φαρδείς καπνοδόχοι, καθώς και δύο βαρέος τύπου φορτωτήρες για ανάγκες φόρτωσης πυρομαχικών, ανθράκευσης, ανέλκυσης - καθαίρεσης ατμακάτων κ.ά. Στη δε οξύρυγχη πλώρη του έφερε τρεις άγκυρες, μία στη δεξιά μάσκα και δύο στην αριστερή. Μηχανικά χαρακτηριστικά: Για την πρόωσή του το Γκαίμπεν έφερε ως κύριες μηχανές, τέσσερις ατμοστροβίλους, τύπου Πάρσονς, που κατέληγαν σε τέσσερις άξονες και συνεπώς σε τέσσερις έλικες (τριπτέρυγες), συνολικής ιπποδύναμης 51.290 ίππων (SHP), προσδίδοντας μεγίστη ταχύτητα 28,5 κόμβους, ικανή ώστε το πλοίο να χαρακτηρίζεται εξ αυτής "καταδρομικό γραμμής". Οι δε παραπάνω ατμοστρόβιλοι, φερόμενοι σε δύο μηχανοστάσια, εν σειρά, τροφοδοτούνταν με ατμό από 24 γαιανθρακολέβητες, υδραυλωτούς ταχείας κυκλοφορίας ατμολέβητες τύπου Σούλτς-Θόρνυκροφτ (Schulz-Thornycroft), φερόμενοι σε δύο μπλοκ, ανά 6, δηλαδή σε 4 λεβητοστάσια. Πρώραθεν των λεβητοστασίων έφερε δύο ανθρακαποθήκες χωρητικότητας 1500 τόνων έκαστη. Η δε κατανάλωση γαιανθράκων σε πορεία έξι ωρών ήταν 0.712 κιλά ανά hp / ώρα σε 70.300 SHP (52.400 kW ). Έτσι με ταχύτητα πλεύσης, ή οικονομική ταχύτητα, 14 κόμβων η ακτίνα ενέργειάς του, χωρίς ανεφοδιασμό, κάλυπτε απόσταση 4.120 ν.μ. Στις δε βοηθητικές μηχανές του πλοίου περιλαμβάνονταν έξι ηλεκτρογεννήτριες που απέδιδαν 1.200 kW (1.600 hp) ισχύος 225 βολτ. Οπλισμός: Το κύριο ή βαρύ πυροβολικό του σκάφους συγκροτούσαν 10 τηλεβόλα (κανόνια) των 280 mm, μήκους 14 μ. και βάρους 41,5 τόνων έκαστο, φερόμενα στο κύριο κατάστρωμα σε πέντε θωρακισμένους δίδυμους πύργους, εκκεντρισμένους κατά το διάμηκες άξονα, ένα πρώραθεν του μεσοστέγου, δύο πρύμνηθεν αυτού, σε ανισόπεδη διάταξη, και από ένα ανά πλευρά, στο μεσόστεγο, σε διαγώνια μεταξύ τους διάταξη. Τα τηλεβόλα αυτά είχαν δυνατότητα ύψωσης 16 μοιρών από του οριζοντίου επιπέδου, (σε γαλήνη), μετά από βελτίωση που υπέστησαν το 1916 με μέγιστο δραστικό βεληνεκές τα 19.000 m. Η δε ταχύτητα μηχανικής αναχορηγίας τους (βολής) ήταν τρία βλήματα ανά λεπτό, βάρους έκαστου 300 kgr (670 λιβρών). Συνολικά σε συνήθη φόρτο το πλοίο έφερε αποθηκευμένα 300 τέτοια βλήματα (30 ανά τηλεβόλο), ενώ σε μέγιστο φόρτο έφθαναν και τα 800. Το δευτερεύον πυροβολικό αποτελούνταν α) από δώδεκα πυροβόλα των 150 mm (5,9 in) τύπου SK-L / 45 φερόμενα σε θωρακισμένα πυροβολεία στο κεντρικό τμήμα, επί του μεσοστέγου, με αποθηκευμένα 1800 βλήματα (150 ανά πυροβόλο) με δραστικό βεληνεκές, κατόπιν βελτίωσης, περίπου 18.300 μ. καθώς και β) από δώδεκα ελαφρύτερα πυροβόλα των 88 χιλιοστών (3,5 ιντσών) εμπρός, πίσω και γύρω από τη θωρηκτή γέφυρα του πλοίου που αργότερα (το 1916) αντικαταστάθηκαν από τέσσερα πυροβόλα τύπου Flak εγκατεστημένα στο πρυμναίο τμήμα του μεσοστέγου (υπερδομής). Τέλος γ) τον βοηθητικό οπλισμό του σκάφους συμπλήρωναν τέσσερις τορπιλοσωλήνες των 500 χιλιοστών (ή 40 ιντσών) που έφερε υπό την ίσαλο γραμμή σε διάταξη ανά ένα στην πλώρη, την πρύμνη, και ανά πλευρά πλοίου, χρησιμοποιώντας τορπίλες τύπου G/7, με μέγιστο βεληνεκές 9.500 m, με ταχύτητα 27 κόμβους, ή 4.000 m, με 32 κόμβους. Το Γκαίμπεν έφερε 11 τέτοιες τορπίλες. Θωράκιση: Το Γκαίμπεν έφερε θωράκιση τύπου K/C, ή K.C. (εκ του Krupp-Cimented) του ομώνυμου γερμανικού εργοστασίου που αποτελούσε την τελευταία εξέλιξη του είδους σε ποιότητα, αντοχή και βάρος ανατρέποντας κάθε προηγούμενη παραδεκτή θωράκιση, ακόμα και την αμερικανική. Τούτο σε συνδυασμό με την πρόοδο που σημειώθηκε ως προς τη διάταξη των θωράκων και θωρακισμένων στεγανών διαμερισμάτων που εφαρμόστηκε στο πλοίο καθιστούσε αυτό "ακαταβύθιστο" τουλάχιστον από εχθρικά πυρά ακόμα και μεγαλυτέρου διαμετρήματος τηλεβόλων που έφερε. Συγκεκριμένα η θωράκιση του Γκαίμπεν κάλυπτε υπέρ το κύριο κατάστρωμα πέραν του μεσοστέγου κατά 50 μ. εκτεινόμενο μέχρι και τους πύργους των τηλεβόλων δημιουργώντας μεταξύ αυτού και του κυρίου καταστρώματος θωρακισμένα διαμερίσματα, καλύπτοντας πλήρως τις βληματαποθήκες και τους μηχανισμούς αναχορηγίας των τηλεβόλων και πυροβόλων. Εκατέρωθεν των πλευρών του πλοίου και παρά την ίσαλλο έφερε θωρακική ζώνη ενισχυμένη περισσότερο προς την πλώρη από την προς την πρύμνη προστατεύοντας έτσι ζωτικά μέρη του πλοίου (μηχανοστάσια, λεβητοστάσια, βληματαποθήκες κ.λπ.) δημιουργώντας έτσι ομοίως όπως στο κατάστρωμα πλευρικές θωρακισμένες δεξαμενές. Σημειώνεται ότι η παραπάνω θωρακική διάταξη είχε αρχίσει να εφαρμόζεται σε θωρηκτά από το έτος 1905 όπου και καθιερώθηκε στη συνέχεια ευρύτατα. Πλήρωμα: