cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίκος Χατζηνικολάου
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Τον Φεβρουάριο του 2012 δημιούργησε την ενημερωτική ιστοσελίδα enikos.gr.
Από τις 16 Σεπτεμβρίου 2013 ήταν κεντρικός σχολιαστής στο δελτίο ειδήσεων του STAR με τη Μάρα Ζαχαρέα. Παρέμεινε στο κανάλι μέχρι το 2016.
Από τις 30 Ιανουαρίου 2017 παρουσιάζει το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1. Επιπλέον, από το 2019 παρουσιάζει την εκπομπή Ενώπιος ενωπίω, η οποία επέστρεψε στις οθόνες μετά από 16 χρόνια απουσίας από τη συχνότητα του ΑΝΤ1.
Οικογενειακή κατάσταση
Από τον πρώτο του γάμο με τη δημοσιογράφο Έλενα Κατρίτση (1987-2001) απέκτησε ένα γιο, τον Πάνο (γενν. 19 Δεκεμβρίου 1994).
Από το 2004 είναι παντρεμένος με τη Κρίστη Τσολακάκη - κόρη της Ελληνίδας χορεύτριας Μαργαρίτας Μπρόγιερ - και πρώην υπεύθυνης δημοσίων σχέσεων της Άννας Βίσση. Έχουν αποκτήσει τρία παιδιά, τον Κωνσταντίνο (γενν. 17 Αυγούστου 2007), τον Αλέξανδρο (γενν. 19 Φεβρουαρίου 2009) και την Εύα (γενν. 11 Αυγούστου 2012).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Δημοσιογράφοι στο ραδιόφωνο
Φόραρλμπεργκ
Το Φόραρλμπεργκ (γερμανικά: Vorarlberg) είναι το πιο δυτικό και δεύτερο μικρότερο ομόσπονδο κρατίδιο της Αυστρίας. Έχει έκταση 2.601 τ. χλμ. και πληθυσμό 406.398 κατοίκους (1η Ιανουαρίου 2023). Η πρωτεύουσα είναι το Μπρέγκεντς με 28.000 κατοίκους ενώ η μεγαλύτερη πόλεις είναι το Ντόρνμπιρν (44.589) το Φέλντκιρχ (30.373). Το μεγαλύτερο και σημαντικότερο ποτάμι είναι ο Ρήνος. Οικονομική σημασία έχει και η λίμνη της Κωνσταντίας στα σύνορα με την Ελβετία και Γερμανία.
Το κρατίδιο με το σύνταγμα του είναι επίσημα συγχρόνως απόλυτα ανεξάρτητο αλλά επίσης και κομμάτι τις Αυστριακής Ομοσπονδίας. Ως πολιτιστική διαφορά δεν ομιλείται η αυστριακή-βαυαρική διάλεκτος της Γερμανικής γλώσσας, αλλά η αλεμανική διάλεκτος (που ομιλείται και στην Ελβετία).
Διοικητική διαίρεση
Οι τέσσερις νομοί του κρατίδιο από βορά προς νότο είναι:
Πολιτική
Ο Μάρκους Βάλνερ από το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα είναι κυβερνήτης από τις 7 Δεκεμβρίου 2011. Στις κρατιδιακές βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 13 Οκτωβρίου 2019, το Λαϊκό Κόμμα ήρθε πρώτο κερδίζοντας 17 έδρες στην τοπική βουλή από τις συνολικά 56.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συστατικά μέλη της Αυστριακής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ομόσπονδα κρατίδια της Αυστρίας
ΝΚ ΓΚΟΣΚ Γκάμπελα
Η ΝΚ ΓΚΟΣΚ Γκάμπελα είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την Γκάμπελα στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Ιδρύθηκε το 1919. Έδρα της ομάδας είναι το Podavala χωρητικότητας 3000 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Ζόραν Φιλίποβιτς
Ο Ζόραν Φιλίποβιτς (Зоран Филиповић - Zoran Filipović) (6 Φεβρουαρίου 1953 στο Τίτογκραντ, σημ. Ποντγκόριτσα) είναι πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής από το Μαυροβούνιο. Υπήρξε διεθνής με την εθνική ομάδα Γιουγκοσλαβίας, τη δεκαετία 1970-80. Σήμερα είναι προπονητής της εθνικής ομάδας του Μαυροβουνίου. Ως προπονητής έχει εργαστεί και στην Ελλάδα στον Πανιώνιο.
ΝΚ ΓΚΟΣΚ Γκάμπελα
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Ζόραν Φιλίποβιτς
Ποδοσφαιριστής
Αν και γεννήθηκε στο Μαυροβούνιο, η ομάδα στην οποία ξεκίνησε το ποδόσφαιρο και με την οποία αναδείχθηκε ήταν ο Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου, στον οποίο έπαιξε για δέκα χρόνια, από το 1970 ως το 1980. Με την ομάδα από το Βελιγράδι κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (1972-73, 1976-77, 1979-80) και ένα Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας (1971). Ήταν δεινός σκόρερ και το 1976-77 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 21 γκολ. Μάλιστα κατέχει ακόμα το συνολικό ρεκόρ σκοραρίσματος της ομάδας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με 28 γκολ. Με τον Ερυθρό Αστέρα σε 207 παιχνίδια πρωταθλήματος πέτυχε 93 γκολ, ενώ σε όλες γενικά τις διοργανώσεις (συμπεριλαμβανόμενων και των εφηβικών) αγωνίστηκε σε 477 αγώνες της ομάδας και πέτυχε 302 γκολ, ρεκόρ που τον φέρνει στην τρίτη θέση των σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου.
Το 1980-81 μεταγράφηκε στην Κλαμπ Μπρυζ στο Βέλγιο και στη συνέχεια αγωνίστηκε τρία χρόνια στην Μπενφίκα της Πορτογαλίας, με την οποία πήρε δύο πρωταθλήματα (1982-83, 1983-84) και ένα κύπελλο (1983-νταμπλ). Επίσης, το 1983 ήταν βασικός συντελεστής στην πορεία της Μπενφίκα ως τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 8 γκολ σε 12 ματς. Μεταξύ άλλων πέτυχε χατ-τρικ επί της Ρόμα και σημείωσε το αποφασιστικό γκολ για την πρόκριση επί της Κραϊόβα. Όμως, στο διπλό τελικό η Μπενφίκα έχασε το κύπελλο από την ΡΣΚ Άντερλεχτ (σκορ: 0-1, 1-1).
Στο τέλος της καριέρας του αγωνίστηκε δυο σεζόν στην Μποαβίστα. Υπήρξε 13 φορές διεθνής με την εθνική Γιουγκοσλαβίας.
Προπονητής
Ως προπονητής ο Φιλίποβιτς ξεκίνησε να εργάζεται στην Πορτογαλία. Αρχικά δούλεψε τρία χρόνια ως βοηθός προπονητή στην Μποαβίστα. Το 1988 προσλήφθηκε στη Σαλγκέιρος, όπου έμεινε πέντε σεζόν. Το 1993 δούλεψε στην Μπέιρα Μαρ. Στη συνέχεια επέστρεψε στην πατρίδα του και ως το 1998 υπήρξε μέλος του προπονητικού τιμ της εθνικής Γιουγκοσλαβίας. Τη σεζόν 1998-99 εργάστηκε αρχικά στην Πορτογαλία, στη Βιτόρια Γκιμαράες, αλλά στο β΄ μισό της σεζόν πήγε βοηθός του Μποσκόφ στην ιταλική ΟΚ Σαμπντόρια. Ως βοηθός του Μποσκόφ συνέχισε και την επόμενη σεζόν στην εθνική Γιουγκοσλαβίας, την οποία συνόδεψε στην τελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Το 2000-01 εργάστηκε στην Ελλάδα, στον Πανιώνιο.
Ακολούθησαν δυο σεζόν στον Ερυθρό Αστέρα, με τον οποίο το 2002 κατέκτησε το Κύπελλο ποδοσφαίρου Σερβίας και Μαυροβουνίου. Από το 2007 ως το Φεβρουάριο του 2010 ο Φιλίποβιτς διετέσε ομοσπονδιακός προπονητής στην εθνική ομάδα της ιδιαίτερής του πατρίδας, του Μαυροβούνιου.
Αναφορές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μαυροβούνιοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποαβίστα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΣΚ Μπέιρα Μαρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλαμπ Μπρυζ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βιτόρια Γκιμαράες Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Μαυροβουνίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Τσεαχλάου Πιάτρα Νέαμτς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΣΚ Σαλγκέιρος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Βαζελίνη
thumb|220px|Το εμπορικό σήμα της βασελίνης Βαζελίνη (Vaseline) είναι όνομα προϊόντων γέλης πετρελαίου τα οποία παράγονται από την εταιρία Unilever. Συνήθως χρησιμοποιείται ως λιπαντικό, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διατήρηση της υγρασίας στο δέρμα, σε ιστούς που έχουν αφυδατωθεί. Δημιουργήθηκε το 1872 από την Chesebrough Manufacturing Co. και η ετυμολογία του όρου είναι από τη γερμανική λέξη wasser (νερό) και την ελληνική λέξη έλαιο, με την κατάληξη -ίνη.
Παραπομπές
κατηγορία:Προϊόντα του πετρελαίου κατηγορία:Λιπαντικά
Δήλιο
Το Δήλιο ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη που αποτελούσε επίνειο της Τανάγρας. Η πόλη ήταν χτισμένη στις ακτές του Ευβοϊκού κόλπου στην θέση του σημερινού οικισμού Δήλεσι. Ήταν γνωστό για τον σπουδαίο ναό του Απόλλωνα που ήταν παρόμοιος με τον ναό του Απόλλωνα στην Δήλο. Στο Δήλιο συγκρούστηκαν κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, το 424 π.Χ. οι Αθηναίοι με τους Βοιωτούς. Η μάχη είναι γνωστή ως μάχη του Δηλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
Ολέγκ της Ντρέλινια
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Σβιατοσλάβ Α΄ πρίγκιπα του Κιέβου.
Το 1044 ο γιος του Βλαδίμηρου Α΄, ο Γιαροσλάβ Α΄ έκανε εκταφή των οστών του Ολέγκ και αφού τα βάπτισε και ξαναέθαψε στο ναό της Δεκάτης (της Κοιμήσεως της Θεοτόκου).
Οικογένεια
Υπάρχει ένας Τσεχικός θρύλος, που αναφέρεται από λογίους του 16ου-17ου αι. όπως ο Κομένιος, ότι ο ευγενής Οίκος των Ζεροτίν κατάγεται από τον Ολέγκ.
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Δουμενά Αχαΐας
Τα Δουμενά είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας που αποτελεί σήμερα Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Καλαβρύτων του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε την Κοινότητα Δουμενών ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Καλαβρύτων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 825 μέτρων βορειοανατολικά των Καλαβρύτων και σε απόσταση 16 χιλιομέτρων από αυτά. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 156 κάτοικοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Άλφρεντ Φλάτοβ
thumb|150px|left|Οι Άλφρεντ και Γουσταύος Φλάτοβ σε Γερμανικό γραμματόσημο
Ο Άλφρεντ Φλάτοβ, στην ελληνική βιβλιογραφία γνωστός και σαν Φλάτοου, (Alfred Flatow) (Γκντανσκ 3 Οκτωβρίου 1869 - Τερέζιενσταντ 28 Δεκεμβρίου 1942) ήταν Γερμανός αθλητής της γυμναστικής και Ολυμπιονίκης το 1896.
Ο Φλάτοβ γεννήθηκε στο Γκντανσκ της σημερινής Πολωνίας, που τότε ανήκε στη Γερμανία και κατοικούνταν από Γερμανούς. Ήταν εβραϊκής καταγωγής. Συμμετείχε στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα στη γυμναστική όπου κατέκτησε 4 μετάλλια, τρία χρυσά κι ένα αργυρό. Αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης στο μονόζυγο, στο ομαδικό του μονόζυγου και στο ομαδικό του δίζυγου. Στο αγώνισμα του δίζυγου ήταν δεύτερος Ολυμπιονίκης, με πρώτο τον επίσης Γερμανό Βάινγκερτνερ.
Το 1997 η πόλη του Βερολίνου τίμησε τον Άλφρεντ Φλάτοβ μαζί με τον ξάδελφό του Γουσταύο, επίσης ολυμπιονίκη το 1896, δίνοντας το όνομά τους σε δρόμο της πόλης κοντά στο ολυμπιακό χωριό. Επίσης το όνομά τους δόθηκε σε γυμναστήριο της πόλης, ενώ τα Γερμανικά ταχυδρομεία εξέδωσαν γραμματόσημο με τη μορφή τους.
Ματαράγκα Αχαΐας
Η Ματαράγκα είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Λαρισσού (Λαρίσου) ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος.
Θεόδωρος Μακρίδης (αρχαιολόγος)
Ο Θεόδωρος Μακρίδης (Κωνσταντινούπολη,1872 – 1940, Κωνσταντινούπολη), ήταν Ρωμιός, αρχαιολόγος, που έδρασε κυρίως στα όρια της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, υπήρξε υποδιευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου Κωνσταντινούπολης και από το 1931 διετέλεσε διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη.
Βίος - σπουδές
Ο Θεόδωρος Μακρίδης (που αναφερόταν και ως Θεόδωρος Μακρίδης Μπέης, Theodore Makridi Bey), γεννήθηκε το 1872, μεγάλωσε και σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη, που τότε ήταν πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν μέλος της ακμάζουσας, στις αρχές του 20ου αιώνα, ρωμέικης κοινότητας σε ένα από τα πιο γνωστά προάστια της Κωνσταντινούπολης, που βρισκόταν στη θέση του βυζαντινού Εβδόμου (προάστιο επτά μίλια δυτικά του κέντρου της Πόλης) και το οποίο μετά την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ονομαζόταν "Μακρόν Χωρίον" ή Μακροχώρι (Makri-Keuy, Μακρίκιοϊ το έλεγαν οι Τούρκοι, ως το 1923, όταν η Τουρκική Δημοκρατία το παρονόμασε σε Bakir-Kӧy). Ο Θεόδωρος ήταν γιος του στρατιωτικού ιατρού Κωνσταντίνου Μακρίδη Πασά και σπούδασε στο Λύκειο Γαλατασαράι. Εργάστηκε ως αρχαιολόγος για 38 χρόνια στην Υπηρεσία του Αρχαιολογικού Μουσείου της Κωνσταντινούπολης. Μετά τη συνταξιοδότησή του το 1930 μετακόμισε στην Αθήνα και από 1931 ανέλαβε τη διεύθυνση του Μουσείου Μπενάκη. Απεβίωσε το Δεκέμβριο του 1940, μετά από σύντομη ασθένεια, στην Κωνσταντινούπολη.
Ματαράγκα Αχαΐας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λαρισσού Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Θεόδωρος Μακρίδης (αρχαιολόγος)
Σταδιοδρομία - δραστηριότητες
250px|right|thumb|Αρχαιολογικό Μουσείο Κωνσταντινούπολης Την 1η Απριλίου 1892, ο Θεόδωρος Μακρίδη-Μπέης εισήλθε στην υπηρεσία του νεοσύστατου Αρχαιολογικού Μουσείου της Κωνσταντινούπολης, που είχε επικεφαλής τον Οσμάν Χαμντί Μπέη (Osman Hamdi Bey, 1842-1910, 1ος διευθυντής του Μουσείου, μεταξύ 1891–1910). Πρώτα εργάσθηκε ως γραμματέας υπεύθυνος για τους Γάλλους αρχαιολόγους. Παρέμεινε εκεί για 38 χρόνια και εργάστηκε επίσης υπό τις οδηγίες του διαδόχου του Οσμάν Χαμντί Μπέη, του Χαλίλ Ετέμ Μπέη, (Halil Edhem Eldem 1851-1938, 2ος διευθυντής του Μουσείου, μεταξύ 1910–1931). Από το 1923 ο Θεόδωρος Μακρίδη-Μπέης ήταν υποδιευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου Κωνσταντινούπολης (τότε ονομαζόταν “Οθωμανικό Αυτοκρατορικό Μουσείο”). Το 1931 Θεόδωρος Μακρίδης ανέλαβε τη διεύθυνση του Μουσείου Μπενάκη.
Ανασκαφικό έργο
250px|right|thumb|Ερείπια του ναού του Απόλλωνα στην [[Κλάρος|Κλάρο.]] Ανάμεσα στο ποικίλο ανασκαφικό έργο, ξεχωρίζουν οι πρώτες ανασκαφές στην πρωτεύουσα των Χετταίων, την Χαττούσα (αγγλικά: Hattusas). Έκαμε επίσης τις ανασκαφές του βυζαντινού “Εβδόμου” και δημοσίευσε επίσης τα ευρήματά του. Υπό την ιδιότητά του, ως Επιτρόπου του Οθωμανικού Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, συμμετείχε γενικώς ή εν μέρει, στις ανασκαφές των Αυστριακών αρχαιολόγων στην Έφεσο (1897-1898, 1902-1903, 1905-1906), καθώς επίσης στις γερμανικές ανασκαφές στο Μπάαλμπεκ (1900 έως 1902) και τη Σιδώνα (1902). Οι συμμετοχές του σ’ αυτές τις ανασκαφές, έκαναν γνωστό στον κόσμο της εποχής εκείνης τον Μακρίδη, αλλά εξαιρετικά δημοφιλή τον έκανε κυρίως η συμμετοχή του, ως συνεργάτη του Χούγκο Βίνκλερ, στις ανασκαφές μεταξύ των ετών 1906-1907 και 1911-1912 στην πρωτεύουσα πόλη της Αυτοκρατορίας των Χετταίων, την Χαττούσα, κοντά στο σημερινό Μπογιάζκιοϊ (Bogazkoy) της Τουρκίας. Ο ίδιος διακρίθηκε και σε άλλες ανασκαφές στις οποίες συμμετείχε για λογαριασμό του Μουσείου Κωνσταντινούπολης, ιδιαίτερα λόγω του οργανωτικού του ταλέντου και χάρη στην ικανότητά του στις σχετικές συνεννοήσεις με τους κατά τόπους γαιοκτήμονες, καθώς και στην ανεύρεση αρμόδιου εργατικού προσωπικού για τις ανασκαφές. Η συνεργασία του με τον Χούγκο Βίνκλερ, ο οποίος συχνά περιγραφόταν “ως δύσκολος στις σχέσεις του”, θεωρείται γενικά θετική. Ο Θεόδωρος Μακρίδης, διηύθυνε επίσης και δικές του ανασκαφές, μεταξύ άλλων, στην Κλάρο (1904) και στο Νότιον, (1907), πόλεις-κράτη της Μικράς Ασίας κοντά στον Κολοφώνα της Ιωνίας.
1899: Ανασκαφές στην "Τούμπα της Θεσσαλονίκης" ή "Τούμπα της Καλαμαριάς"
Το 1899, διενήργησε ανασκαφή για να αποκαλύψει τον τάφο, που πιθανολογούσε ότι υπάρχει κάτω από την "Τούμπα της Θεσσαλονίκης", γνωστή επίσης και ως "Τούμπα της Καλαμαριάς", γιατί βρισκόταν εκτός των τειχών της πόλης. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους που συνεχίζουν σήμερα τις ανασκαφές στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης: «Γρήγορα ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι ο επιβλητικός ελλειψοειδής λόφος στα ανατολικά της πόλης είχε δημιουργηθεί από τα αλλεπάλληλα στρώματα μιας μακρόχρονης εγκατάστασης στο συγκεκριμένο σημείο, που ξεκινούσε από τα προϊστορικά και συνέχιζε μέχρι και τα ιστορικά χρόνια». «Έγινε δηλαδή κατανοητό ότι επρόκειτο για μια αρχαιολογική θέση παρόμοια με τα γνωστά «tell», που είχαν αρχίσει τον 19ο αι. να ανασκάπτονται στη Μικρά Ασία και στη Μέση Ανατολή. Μια διάσημη, μεγαλύτερη αλλά παρόμοιου τύπου θέση είναι αυτή της Τροίας».
1906-1907 και 1911-1912: Ανασκαφές στην Χαττούσα
Τις ανασκαφές στην Χαττούσα έκανε μαζί με τον Γερμανό αρχαιολόγο Χούγκο Βίνκλερ (αγγλικά: Hugo Winckler, 1863-1913), μεταξύ των ετών 1906-1907 και 1911-1912, υπό την αιγίδα της Γερμανικής Εταιρείας της Ανατολής.
Η αρχική ανακάλυψη της Χαττούσας είχε γίνει τυχαία από τον Ιρλανδό ιεραπόστολο Ουίλιαμ Ράιτ (1837-1899) όταν ανακάλυψε στο τουρκικό χωριό Μπογιάζκιοϊ, 150 χιλιόμετρα ανατολικότερα της Άγκυρας, μνημείο με ιερογλυφικά όμοια με αυτά, που έχουν εμφανιστεί στις αρχαιολογικές έρευνες στο Χαλέπι της Συρίας, όπου και ζούσε.
Οι δυο αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το βασιλικό αρχείο της πόλης με 10.000 πινακίδες σε σφηνοειδή ακκαδική γραφή, σε μια γλώσσα άγνωστη τότε, αλλά όμοια με εκείνη του λαού των Kheta στις αιγυπτιακές επιστολές.
Συνέχισε πάντως, να εργάζεται ως κρατικός υπάλληλος και να επιδιώκει αρχαιολογικές ανασκαφές και μετά την ανακήρυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας.
1912: Ανασκαφές στη Λητή Θεσσαλονίκης
Λίγο πριν από την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1912, ο Θεόδωρος Μακρίδης ανέσκαψε έναν από τους μακεδονικούς τάφους της Λητής, του νομού Θεσσαλονίκης, κοντά στο Δερβένι. Ο τάφος είναι τυπικός μακεδονικός, δίχωρος, καμαροσκέπαστος, με ιωνική πρόσοψη, μίμησης ναού και ονομάστηκε "Τάφος του Λαγκαδά", ενώ σήμερα λέγεται “Μακεδονικός Τάφος Μακρίδη Μπέη”, προς τιμή του πρώτου ερευνητή.
Μεταφορές αρχαιολογικών ευρημάτων στην Κωνσταντινούπολη
Ο Μακρίδη Μπέης, μετέφερε επίσης πληθώρα αρχαιολογικών ευρημάτων στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης:
Εργογραφία
Η εργογραφία του Μακρίδη είναι σημαντική. Η διεθνής αναφορά του ονόματός του με διάφορες παραλλαγές δυσχεραίνει στην ταξινόμησή της. Έγραψε επίσης κοινές εκθέσεις, μαζί με πολλούς από τους αρχαιολόγους με τους οποίους συνεργάστηκε, καθώς και σε διάφορα ξενόγλωσσα περιοδικά, όπως τα: "Bulletin de correspondance hellénique", "Recherches françaises en Turquie", "Archaeologia", κ.α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στα γερμανικά
Κατηγορία:Έλληνες έφοροι αρχαιοτήτων Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Νίκος Γαρδέλης
Ο Νίκος Γαρδέλης (1931) είναι Έλληνας διευθυντής φωτογραφίας και σκηνοθέτης. Έχει κάνει τη διεύθυνση φωτογραφίας για την υποψήφια για Όσκαρ ταινία Τα κόκκινα φανάρια και μεγάλες εμπορικές επιτυχίες όπως οι Γάμος αλά ελληνικά, Επαναστάτης ποπολάρος, Μια τρελή, τρελή σαραντάρα κ.ά. Η μοναδική ταινία που σκηνοθέτησε, Ξεχασμένοι ήρωες, κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο 7ο Φεστιβάλ ελληνικού κινηματογράφου.
Βιογραφικό
Ο Νίκος Γαρδέλης γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας το 1931. Σπούδασε αρχικά ζωγραφική στην ΑΣΚΤ και το 1954 συνέχισε τις σπουδές του σε σκηνοθεσία και φωτογραφία στη Σχολή Σταυράκου. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1956 όταν ο σκηνοθέτης Φρίξος Ηλιάδης του εμπιστεύτηκε τη διεύθυνση φωτογραφίας στην ταινίας του Γραφείο συνοικεσίων, έχοντας μείνει ικανοποιημένος από τα πλάνα που είχε τραβήξει ο Γαρδέλης με την ερασιτεχνική του κάμερα για μια ημιτελή ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη. Το 1963 είχε μια πολύ πιο πετυχημένη συνεργασία με το Γεωργιάδη σαν διευθυντής φωτογραφίας της ταινίας «Τα κόκκινα φανάρια» η οποία προτάθηκε για βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας. Το 1964 κέρδισε το βραβείο φωτογραφίας στο 5ο Φεστιβάλ ελληνικού κινηματογράφου, όπως λεγόταν τότε το μετέπειτα γνωστό ως Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, για την πολεμική ταινία Προδοσία του Κώστα Μανουσάκη. Το 1966 σκηνοθέτησε την ταινία Ξεχασμένοι ήρωες, μια πολεμική παραγωγή του Τζέιμς Πάρις. Αν και κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο 7ο Φεστιβάλ ελληνικού κινηματογράφου, ο Γαρδέλης δεν σκηνοθέτησε ξανά.
Από το 1968 μέχρι το 1976 συνεργάστηκε σχεδόν αποκλειστικά με τη Φίνος Φιλμ σαν διευθυντής φωτογραφίας σε γνωστές ταινίες όπως οι Ξύπνα, Βασίλη, Γάμος αλά ελληνικά, Μια τρελή, τρελή σαραντάρα κ.ά. Μετά την παρακμή του εμπορικού κινηματογράφου εργάστηκε κυρίως για ντοκιμαντέρ και δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές όπως το Λούνα παρκ και τα Βαμμένα κόκκινα μαλλιά. Παράλληλα για πολλά χρόνια δίδαξε διεύθυνση φωτογραφίας στη Σχολή Σταυράκου.
Παραπομπές
<References/>
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες κινηματογραφιστές
Αντίος, Σαμπάτα
Αντίος, Σαμπάτα (ιταλικά: Adios, Sabata) είναι ένα σπαγκέτι γουέστερν ιταλικής παραγωγής 1971 σε σκηνοθεσία Τζιανφράνκο Παρολίνι και πρωταγωνιστούν οι Γιουλ Μπρίνερ, Ιγκνάσιο Σπάλα και Γκερχαρντ Έρτερ.
Η ταινία αποτελεί το δεύτερο μέρος της Τριλογίας Σαμπάτα με τον Γιουλ Μπρίνερ να αντικαθιστά τον Λι Βαν Κλιφ, ο οποίος ήταν και ο πρωταγωνιστής της πρώτης και τρίτης ταινίας της Τριλογίας.
Υπόθεση
Οι Μεξικανοί αντάρτες προσλαμβάνουν τον πιστολέρο Σαμπάτα (Γιουλ  Μπρίνερ) για να ληστέψει ένα φορτίο χρυσό από τις αυστριακές κατοχικές δυνάμεις.
Όταν όμως ο Σαμπάτα βρίσκει την άμμο, υποψιάζεται ότι ο αυστριακός συνταγματάρχης Σκίμελ (Γκέραρντ Έρτερ) έχει κλέψει τον χρυσό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζιανφράνκο Παρολίνι Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Αλμπέρτο Γκριμάλντι Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αλμερία Κατηγορία:Σπαγκέτι γουέστερν ταινίες
Κάτω Αυστρία
thumb|right|280px|Η Κάτω Αυστρία και οι τέσσερις περιοχές τις: ([[Waldviertel (πράσινο), Weinviertel (κόκκινο), Mostviertel (κίτρινο) και Industrieviertel (μπλε). Το κενό στη μέση είναι η Βιέννη.]] Η Κάτω Αυστρία (γερμανικά: Niederösterreich, Νίντερεστερραϊχ) είναι με 19.186 τ. χλμ. το μεγαλύτερο ομόσπονδο κρατίδιο της Αυστρίας και από πλευράς πληθυσμού το δεύτερο με 1.718.529 κατοίκους (1η Ιανουαρίου 2023) . Πρωτεύουσα είναι από το 1986 το Σανκτ Πέλτεν, ενώ πολλές υπηρεσίες είναι στη Βιέννη, όπου βρισκόταν η έδρα του κρατιδίου μέχρι το 1986. Μεγαλύτερος ποταμός και σημαντική αρτηρία είναι ο Δούναβης.
Εκλογές
Η Γιοχάνα Μικλ-Λάιτνερ είναι κυβερνήτρια από τις 19 Απριλίου 2017. Στις κρατιδιακές βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Ιανουαρίου 2018, το κυβερνών Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα διατήρησε την πλειοψηφία του στην τοπική βουλή, με 29 έδρες από τις συνολικά 56.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομόσπονδα κρατίδια της Αυστρίας
Ξυλιτόλη
Ιστορικά, ο σπουδαίος Γερμανός χημικός Εμίλ Φίσερ ήταν αυτός που πρώτος την αναγνώρισε χημικώς στο εργαστήριο. Λόγω του ότι τη βρήκε από "ξύλο", την έδωσε αυτό το όνομα (ξυλιτόλη = σάκχαρο του ξύλου). Υπάρχει επίσης σε πολλά βρώσιμα λαχανικά λ.χ. μαρούλι, μούρα αλλά και στα μανιτάρια, ενώ θεωρείται ενδιάμεσος μεταβολίτης στο μεταβολισμό των υδατανθράκων.
Παραγωγή της ξυλιτόλης
Η ξυλιτόλη για πρώτη φορά παρασκευάστηκε στη Φινλανδία τον 20ο αιώνα από το είδος Σημύδα. Έγινε γνωστή ως Natsuc σε όλη τη Σκανδιναβία, και αργότερα διαδόθηκε και στην υπόλοιπη Ευρώπη ως ασφαλής γλυκαντική ουσία, ιδίως για άτομα με διαβήτη. Σήμερα η εταιρία που παράγει τις μεγαλύτερες ποσότητες ξυλιτόλης, χρησιμοποιώντας καλαμπόκι, είναι δανέζικη και ονομάζεται Danisco, ενώ αρκετοί ακόμα προμηθευτές δραστηριοποιούνται στην Κίνα.
Διαιτητική χρήση
Η ξυλιτόλη χρησιμοποιείται ευρέως στη Φινλανδία, την «πατρίδα» της. Πολλά ζαχαρωτά που παρασκευάζονται στη Φινλανδία χρησιμοποιούν ξυλιτόλη ή διατίθενται και με και χωρίς ξυλιτόλη. Ουσιαστικά όλες οι τσίχλες που πωλούνται στη Φινλανδία έχουν την ξυλιτόλη ως γλυκαντικό.
Η άλλοτε ισπανική εταιρία «Chupa Chups» (η οποία τώρα είναι Ολλανδοϊταλική) παράγει καραμέλες για καθαρή αναπνοή βασισμένες στην ξυλιτόλη, οι οποίες πωλούνται σε όλο τον κόσμο.
Στην Κίνα, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα η ξυλιτόλη βρίσκεται σε μεγάλη ποικιλία προϊόντων τσίχλας. Υπάρχει ένα προϊόν που πωλείται και στις τρεις χώρες και ονομάζεται «Xylitol». Στην Ιαπωνία, επίσης, υπάρχει ένα προϊόν που ονομάζεται «Xylish».
To 2004 η τότε γνωστή στη βόρεια Αμερική τσίκλα Trident άλλαξε έτσι, ώστε να περιέχει ξυλιτόλη, αλλά όχι ως την κύρια γλυκαντική ουσία (που παραμένουν η ασπαρτάμη, η σορβιτόλη και η μαλτιτόλη). Η γεύση «ξινόμηλο», βέβαια, μπορεί να βρεθεί και χωρίς ασπαρτάμη. Μια μάρκα τσίκλας χωρίς ζάχαρη που σήμερα δεν υπάρχει, η «Carefree Koolerz», χρησιμοποιούσε αποκλειστικά ξυλιτόλη ως γλυκαντική ουσία. Επίσης, η Xylichew, που πρωτοκατασκευάστηκε στη Φινλανδία (τώρα υπάρχει στις ΗΠΑ), υφίσταται γλύκανση επίσης αποκλειστικά με ξυλιτόλη.
Το 2006, η εταιρία «William Wrigley Jr.» άλλαξε τις τσίκλες Orbit έτσι ώστε να περιέχουν ξυλιτόλη και κυκλοφόρησαν με το όνομα «Orbit Complete». Από τις κριτικές φαινόταν ότι το ποσοστό ξυλιτόλης σε μερικές τσίκλες ήταν πολύ μικρό και θα έπρεπε να χρησιμοποιείται σε μεγαλύτερη ποσότητα, όπως και άλλα υποκατάστατα της ζάχαρης.
Οδοντιατρική χρήση
Η ξυλιτόλη είναι κάτι σαν «φιλική προς τα δόντια» ζάχαρη. Κάποιες παλιότερες έρευνες στη Φινλανδία βρήκαν ότι μια ομάδα που μασούσε τσίκλες με ζάχαρη είχε 2,92 αλλοιωμένα, χαμένα ή σφραγισμένα δόντια, ενώ μια ομάδα που μασούσε τσίκλες με ξυλιτόλη είχε 1,04 αλλοιωμένα, χαμένα ή σφραγισμένα δόντια. Σε άλλη έρευνα οι ερευνητές παρακολούθησαν μητέρες που μασούσαν τσίκλες με ξυλιτόλη 3 μήνες μετά τον τοκετό έως ότου τα παιδιά τους γίνουν 2 ετών. Οι ερευνητές βρήκαν ότι η ομάδα με τις τσίκλες που είχαν ξυλιτόλη είχε 70% μείωση στις κοιλότητες. Κάποιες πιο πρόσφατες έρευνες επιβεβαιώνουν ότι η ξυλιτόλη, έχοντας παρόμοιες ιδιότητες με τη σακχαρόζη, μειώνει την οδοντική πλάκα και, αφού προσελκύσει τους επιβλαβείς μικροοργανισμούς, τους «σκοτώνει» μέσω αθρεψίας, επιτρέποντας έτσι στο στόμα να αναδομήσει τα δόντια που έχουν φθαρεί με λιγότερη ενόχληση.
Μια πρόσφατη έρευνα ανακοίνωσε ότι ένα προσθετικό του νερού για τα ζώα που περιέχει ξυλιτόλη ήταν αποτελεσματικό στη μείωση της πλάκας στις γάτες.
Οστεοπόρωση
Η ξυλιτόλη επίσης φαίνεται να έχει και την ιδιότητα να θεραπεύει την οστεοπόρωση. Μια ομάδα Φινλανδών ερευνητών βρήκε ότι η διαιτητική ξυλιτόλη εμποδίζει την αποδυνάμωση των κοκάλων σε αρουραίους που χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα και ουσιαστικά βελτιώνει την πυκνότητα των κοκάλων.
Μολύνσεις
Η ξυλιτόλη έχει βρεθεί ότι αυξάνει τη δράση των λευκών αιμοσφαιρίων, τα οποία βοηθούν στην καταπολέμηση πολλών βακτηριδίων. Αυτό το αποτέλεσμα φαίνεται να είναι ευρύ και δρά ακόμα και σε περιπτώσεις σήψης.
Μύκητας Candida
Μία πρόσφατη αναφορά προτείνει ότι η κατανάλωση ξυλιτόλης μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή στοματικών μολύνσεων από το μύκητα Candida, σε αντίθεση με τη λακτόζη, τη γλυκόζη και τη ζάχαρη που μπορεί να αυξήσουν τη δραστηριότητά τους.
Προτερήματα για τις έγκυες γυναίκες
Η ξυλιτόλη δεν είναι μόνο ασφαλής για τις έγκυες, αλλά έρευνες έχουν δείξει ότι η τακτική χρήση μειώνει σημαντικά την πιθανότητα μετάδοσης μεταλλαγμένου στρεπτόκοκκου στο παιδί. Αυτό το βακτηρίδιο είναι υπεύθυνο και για την αλλοίωση των δοντιών και μπορεί να μεταφερθεί στο παιδί τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του από τη μητέρα του. Οι πιθανότητες να γίνει κάτι τέτοιο, όσο η μητέρα καταναλώνει προϊόντα με ξυλιτόλη είναι κατά 80% μικρότερες.
Ανησυχίες
Η ξυλιτόλη, όπως και οι περισσότερες ουσίες που μπορούν να αντικαταστήσουν τη ζάχαρη, βοηθάει την εμφάνιση ευκοίλιας, επειδή όλοι οι αντικαταστάτες της ζάχαρης δεν διαλύονται εντελώς κατά την πέψη. Επίσης δεν έχει βρεθεί να είναι τοξική και κάποιοι άνθρωποι κατανάλωναν έως και 400 γραμμάρια ξυλιτόλης την ημέρα για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς ορατές επιπτώσεις που έχουν να κάνουν με κάποια αρρώστια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλκοόλες Κατηγορία:Γλυκαντικές ουσίες Κατηγορία:Τσίχλα
Οι Δύο Ορφανές
Οι Δύο Ορφανές (αγγλ. Orphans of the Storm) είναι αμερικάνικη ταινία του βωβού κινηματογράφου σε σκηνοθεσία του Ντ. Γ. Γκρίφιθ με πρωταγωνίστριες τη Λίλιαν Γκις και την Ντόροθι Γκις.
Πλοκή
Βρισκόμαστε στη Γαλλία του 18ου αιώνα, λίγο πριν τη Γαλλική επανάσταση. Έξω από μια εκκλησία ένα νεογέννητο βρέφος βρίσκεται εγκαταλελειμμένο. Είναι η Λουίζα, το εξώγαμο παιδί ενός αριστοκράτη. Ένας άπορος χωρικός, ο Ζεράρ, που έχει και αυτός μια θυγατέρα, την Εριέττα, θα περιμαζέψει το φτωχό ορφανό και θα το πάρει μαζί του στο σπίτι. Η Λουίζα και η Εριέττα θα μεγαλώσουν σαν αδερφούλες. Ο Ζεράρ και η γυναίκα του θα πεθάνουν από την πανούκλα, και η Λουίζα θα χάσει το φως των ματιών της. Οι δύο αδελφές θα καταφύγουν στο Παρίσι, για να γιατρευτεί η τυφλή Λουίζα. Εκεί θα τους βρει το ξέσπασμα της Γαλλικής επανάστασης. Η Εριέττα απαγάγεται από τον Μαρκήσιο ντε Πρελ, ενώ ο Σεβαλιέ ντε Βολντρί που πάει να τη βοηθήσει θα καταδικαστεί σε θάνατο. Η Εριέττα καταδικάζεται να αποκεφαλιστεί στη γκιλοτίνα. Κατά την εκτέλεση παρουσιάζεται ο Δαντόν για να σώσει την Εριέττα. Η ταινία τελειώνει με ένα φλογερό κήρυγμα του Δαντόν.
Ιστορική αναδρομή
Το έργο βασίζεται στο ομώνυμο γαλλικό θεατρικό έργο των Αντόλφ ντ΄ Ενερύ και Εζέν Κορμόν. To έργο αυτό είναι και το τελευταίο της συνεργασίας της πρωταγωνίστριας Λίλιαν Γκις και του Γκρίφιθ εν σειρά 42 κινηματογραφικών έργων. Για τα σκηνικά κατασκευάστηκαν 57.000 τετραγωνικά μέτρα ιστορικών κτιρίων του Παρισιού. Το έργο γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1921 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ορφανά Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Παλαιός Νότος
thumb|300px|Οι τοπικοί ορισμοί ποικίλουν από πηγή σε πηγή. Οι πολιτείες που φαίνονται με σκούρο κόκκινο περιλαμβάνονται συνήθως, αν και τα σύγχρονα όρια διαφέρουν από τα όρια των [[Δεκατρείς Αποικίες|Δεκατριών Αποικιών.]]
Γεωγραφικά, ο Παλαιός Νότος είναι μια υποπεριοχή του Αμερικανικού Νότου, διαφοροποιημένος από τον «Βαθύ Νότο». Περιέχει τις Νότιες Πολιτείες που περιλαμβάνονται στις αρχικές δεκατρείς Αμερικανικές αποικίες-πολιτείες. Επίσης, ο όρος υποδηλώνει τον πρώην τρόπο ζωής στις Νότιες ΗΠΑ. Πολιτισμικά, ο όρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει την προπολεμική περίοδο.
Γεωγραφική χρήση
Ο «Παλαιός Νότος» συχνά ορίζεται σε αντίθεση με τον Βαθύ Νότο που περιλαμβάνει την Αλαμπάμα, την Λουιζιάνα, την Τζόρτζια και το Μισισίπι, και είναι επίσης περισσότερο διαφοροποιημένος από τις εσωτερικές συνοριακές πολιτείες όπως το Κεντάκι και τη Δυτική Βιρτζίνια, καθώς και τις περιφερειακές νότιες πολιτείες της Φλόριντα και του Τέξας.
Ο «Παλαιός Νότος» επίσης αναφέρεται στην παράδοση των Νότιων να ψηφίζουν το ψηφοδέλτιο των Δημοκρατικών. Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Ανοικοδόμησης μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, πολλοί Δημοκρατικοί έχασαν το δικαίωμα ψήφου. Αυτό οδήγησε σε ένα Ρεπουμπλικανικό Νότο μέχρι το 1877, οπότε οι νότιοι Δημοκρατικοί επέστρεψαν στην εξουσία. Πρόσφατα αυτή η Δημοκρατική κυριαρχία έχει διαβρωθεί, και όμως ακόμη ο νότος διατηρεί τη συντηρητική του στάση. Η πλειοψηφία του νότιου πληθυσμού ταυτίζεται με το Ρεπουμπλικανικό κόμμα.
Πολιτισμική χρήση
Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, πολλοί νότιοι λευκοί χρησιμοποίησαν τον όρο με νοσταλγία για να ονομάσουν τις αναμνήσεις μιας εποχής ευημερίας, κοινωνικής θέσης, και ευχάριστης διαβίωσης. Μια πλειονότητα μαύρων το είδε ως αναφορά σε παρελθοντικές εποχές της δουλείας και της φυτείας. Είναι το αντίθετο του «Νέου Νότου».
Όταν κάποτε αυτά με τις προσωπικές αναμνήσεις του προπολεμικού Νότου πέθαναν, ο όρος συνέχισε να χρησιμοποιείται. Χρησιμοποιήθηκε ακόμη και ως ένας διαφημιστικός όρος, όπου προϊόντα διαφημίζονταν να έχουν την «αυθεντική μαγεία του Παλαιού Νότου» και τη γεύση.
Συγκεκριμένες ομάδες τώρα προσπαθούν να διασώσουν τον όρο από ρατσιστικές προεκτάσεις δηλώνοντας ότι αρέσκονται να γιορτάζουν μόνο τα πράγματα σχετικά με τον Παλαιό Νότο τα οποία μπορούν να θεωρηθούν καλά, όπως ο ιπποτισμός των Νοτίων.
Παραπομπές
Παλαιος Νοτος
Κατάλογος συζύγων βασιλέων του Βασιλείου της Ρουμανίας
thumb|150px|[[Εθνόσημο της Ρουμανίας|Βασιλικό εθνόσημο της Ρουμανίας (από το 1881 έως το 1947).]] Οι σύζυγοι βασιλέων των Ρουμάνων μοναρχών ήταν τα πρόσωπα εκείνα που ήταν παντρεμένοι με έναν Ρουμάνο μονάρχη κατά την διάρκεια της βασιλείας του. Όλοι οι μονάρχες της σύγχρονης Ρουμανίας ήταν άρρενες και κατείχαν τον τίτλο του Βασιλιά της Ρουμανίας. Οι σύζυγοι αυτών κατείχαν τον τίτλο της Βασίλισσας της Ρουμανίας και τον τίτλο της Μεγαλειοτάτης, ενώ ο τίτλος της Βασίλισσας των Ρουμάνων δεν χρησιμοποιούνταν. Οι ακόλουθες βασίλισσες υπήρξαν Βασίλισσες της Ρουμανίας ως σύζυγοι των βασιλέων της σύγχρονης Ρουμανίας την περίοδο από το 1881 έως το 1947:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλική οικογένεια της Ρουμανίας Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν τη Ρουμανία Ρουμανιας
Αριστείδης Δόσιος
Ο Αριστείδης Δόσιος (1844 - Απρίλιος 1881) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, συγγραφέας και τραπεζίτης και επίδοξος δολοφόνος. Έγινε γνωστός για την απόπειρα δολοφονίας της Βασίλισσας Αμαλίας που επιχείρησε στην Αθήνα στις 6 Σεπτεμβρίου του 1861.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αριστείδης ήταν γιος του πολιτειολόγου και πολιτικού Κωνσταντίνου Δόσιου από τη Βλάστη Εορδαίας και της μεταφράστριας Αικατερίνης Δόσιου. Ήταν νέος δραστήριος, λίαν φιλομαθής, και εργατικός. Σε ηλικία 17 χρονών αποπειράθηκε με όπλο να δολοφονήσει την Βασίλισσα Αμαλία μετά από κάποιο περίπατό της πιστεύοντας και διατρανώνοντας πως "η διάκρισις των φύλων παύει, όταν ανέλθη εις τον θρόνον γυνή"!. Συνέπεια αυτού ήταν να καταδικαστεί σε θάνατο, ποινή η οποία μετά την επέμβαση της ίδιας της Αμαλίας μετατράπηκε σε ισόβια, παραμένοντας τελικά στη φυλακή (Μεντρεσές Αθηνών), μόνο ένα χρόνο. Πέρασε πολλά χρόνια στην Πρωσία και το Βέλγιο σπουδάζοντας τις επιστήμες και τα οικονομικά. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα επί βασιλέως Γεωργίου του Α΄ εξέδωσε πολλά άρθρα ακαδημαϊκού και πολιτικού περιεχομένου στα Ελληνικά και Γαλλικά. Διετέλεσε διευθυντής της Ναυτικής Τράπεζας «ο Αρχάγγελος» που ιδρύθηκε το 1870 στην Αθήνα και λειτούργησε περισσότερο ως ασφαλιστική εταιρία. Πέθανε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1881.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Γουσταύος Φλάτοβ
thumb|150px|right|Οι Άλφρεντ και Γουσταύος Φλάτοβ σε Γερμανικό γραμματόσημο Ο Γουσταύος Φλάτοβ (στην ελληνική βιβλιογραφία συναντάται και ως Φλάτοου, Gustav Felix Flatow, 7 Ιανουαρίου 1875 - 29 Ιανουαρίου 1945) ήταν Γερμανός αθλητής της γυμναστικής και ολυμπιονίκης.
Η ζωή του
Ο Γουσταύος Φλάτοβ γεννήθηκε στο Μπέρεντ της Δυτικής Πρωσίας (σημερινή Κοστσιεζίνα της Πολωνίας). Αποφοίτησε από το σχολείο το 1890 και το 1893 γράφτηκε σε εμπορική σχολή στο Βερολίνο, ενώ από το 1893 ήταν αθλητής του συλλόγου Turnverein 1850. Πήρε μέρος στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα στην γυμναστική. Κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια με την εθνική ομάδα της Γερμανίας στο ομαδικό του δίζυγου και του μονόζυγου.
Αφού συμμετείχε χωρίς να κατακτήσει μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, εγκατέλειψε τον αθλητισμό και αφιερώθηκε στη διεύθυνση του εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας που είχε αναλάβει ένα χρόνο νωρίτερα. Αργότερα, την δεκαετία του '30 ίδρυσε δική του κλωστοϋφαντουργία.
Το 1933 το Ναζιστικό καθεστώς κατάσχεσε την περιουσία του επειδή ήταν Εβραίος και ο ίδιος αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στη Ολλανδία. Το 1940 με την κατάληψη της Ολλανδίας από τον Γερμανικό στρατό συνελήφθη και στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Τερέζιενσταντ στην Βοημία, όπου και πέθανε το 1945.
Το 1997 η πόλη του Βερολίνου τίμησε τον Γουσταύο μαζί με τον ξάδελφο του επίσης ολυμπιονίκη το 1896 Άλφρεντ δίνοντας το όνομα τους σε δρόμο κοντά στο ολυμπιακό χωριό και σε γυμναστήριο της πόλης. Επίσης τα Γερμανικά Ταχυδρομεία εξέδωσαν γραμματόσημο με την μορφή τους.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της γυμναστικής Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Μίνως Κυριακού
Ο Μηνάς (Μίνως) Κυριακού (Πόρος, 31 Μαΐου 1942 – Αθήνα, 2 Ιουλίου 2017) ήταν Έλληνας μεγαλοεπιχειρηματίας και εφοπλιστής από την Αθήνα. Ανάμεσα στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες περιλαμβάνονταν η ιδιοκτησία του ομίλου Antenna. Ήταν επίσης ιδιοκτήτης του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου και πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (2004–2009).
Επιχειρηματικές δραστηριότητες
Γόνος οικογένειας εφοπλιστών της οποίας η οικογενειακή ναυτιλιακή επιχείρηση ιδρύθηκε το 1852, ο Μίνωας Κυριακού δραστηριοποιήθηκε στον τομέα της ναυτιλίας από τη μικρή ηλικία των 17 ετών και σε ηλικία 23 ετών, το 1965, ίδρυσε την Athenian Tankers Inc. Το 1976, ίδρυσε δύο εταιρείες εμπορίου πετρελαιοειδών, την Bacoil International και την Athenian Oil Trading Inc.
Στα τέλη της δεκαετίας του '80 ο Κυριακού δραστηριοποιήθηκε στον χώρο των μέσων ενημέρωσης με την ίδρυση του ραδιοφωνικού σταθμού ANT1 FM 97.1 (νυν Easy 97.2) στην Αθήνα. Το 1989, ένα έτος μετά την ίδρυση του ραδιοφωνικού σταθμού, εγκαινιάστηκε η τηλεόραση του ΑΝΤ1. Ο Όμιλος Antenna, από το 1999 μέχρι σήμερα δραστηριοποιείται τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων.
Προσωπική ζωή
Σπούδασε σε Γαλλία και Ελβετία.
Είχε δύο γιους και μία κόρη από τον πρώτο γάμο του. Τον Δεκέμβριο του 2004 νυμφεύθηκε για δεύτερη φορά, με την Ελληνίδα ηθοποιό Μαρί Κωνσταντάτου. Τον Μάρτιο του 2017 το ζευγάρι ανακοίνωσε το διαζύγιό του λόγω οικονομικών ζητημάτων.
Τον Φεβρουάριο του 2007 του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 48 μηνών χωρίς αναστολή και χρηματική ποινή 15.000 ευρώ για αυθαίρετες κατασκευές στο εξοχικό του κτήμα στον Άγιο Αιμιλιανό στο Πόρτο Χέλι και συγκεκριμένα την κατασκευή λιμανιού, με καταπάτηση όχι μόνο του αιγιαλού αλλά και επέκταση της ακτής μέσα στην θάλασσα. Κατόπιν τούτου, υπέβαλε έφεση και κλήθηκε να καταβάλει χρηματική εγγύηση 100.000 ευρώ έως ότου έγινε η δίκη σε δεύτερο βαθμό το 2010 και καταδικάστηκε σε εξαγοράσιμη ποινή 28 μηνών.
Απεβίωσε αιφνιδίως στις 2 Ιουλίου 2017, έχοντας όμως επί χρόνια αντιμετωπίσει προβλήματα υγείας, κυρίως όσον αφορά την καρδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων Κατηγορία:Όμιλος ΑΝΤ1 Κατηγορία:Πρόεδροι Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής
Ματς Χούμελς
Ο Ματς Γιούλιαν Χούμελς (γερμ. Mats Julian Hummels, 16 Δεκεμβρίου 1988) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Μπορούσια Ντόρτμουντ και στην Εθνική Γερμανίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Μπέργκις Γκλάντμπαχ στις 16 Δεκεμβρίου του 1988. Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Μπάγερν. Δεν είχε χρόνο συμμετοχής στην πρώτη ομάδα (αγωνίστηκε μόνο για ένα ματς), έτσι έπαιζε στη Β΄ ομάδα. Σκόραρε 5 γκολ σε 42 αγώνες.
Τον Ιανουάριο του 2008 ο Χούμελς πήγε δανεικός στη Μπορούσια Ντόρτμουντ, όπου κέρδισε την εμπιστοσύνη του προπονητή. Το Φεβρουάριο του 2009 ο διεθνής αμυντικός υπέγραψε συμβόλαιο με την Ντόρτμουντ έναντι 4.000.000€. Οι επόμενες σεζόν ήταν πολύ επιτυχημένες με 2 πρωταθλήματα και ένα κύπελλο. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους αμυντικούς της Μπούντεσλιγκα. Στις 10 Μαΐου 2016 επέστρεψε στην ομάδα από την οποία ξεκίνησε την καριέρα του, την Μπάγερν Μονάχου έναντι 38.000.000€.
Τον Ιούνιο του 2019 επέστρεψε στην Μπορούσια Ντόρτμουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεγκιονάλλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Shallow (τραγούδι, Lady Gaga και Μπράντλεϊ Κούπερ)
Το Shallow είναι τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Lady Gaga και του Αμερικανού ηθοποιού και σκηνοθέτη Μπράντλεϊ Κούπερ. Πρωτοεμφανίστηκε στα media στις 27 Σεπτεμβρίου του 2018 και γράφτηκε ως το κύριο soundtrack της ταινίας A Star Is Born (2018).
Το Shallow γράφτηκε από τους Lady Gaga, Μαρκ Ρόνσον, Άντριου Γουάιατ και Άνθονι Ροσσομάντο. Γυρίστηκε μπροστά σ'ένα ζωντανό ακροατήριο στο Greek Theatre στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Το κομμάτι έλαβε μεγάλη αναγνώριση από τους κριτικούς μουσικής, ενώ επίσης σε 13 χώρες έπιασε το νούμερο 1 στα chart, ενώ στα αμερικανικά Billboard Hot 100 και τα Billboard 200 ήρθε στο νούμερο 1.
Το τραγούδι είναι μπαλάντα και συνδυάζει την κάντρι, την ποπ και την φολκ μουσική.
Βραβεία
Το Shallow είναι πλέον το πιο πολυβραβευμένο τραγούδι στην Ιστορία της Μουσικής με περίπου 60 Βραβεία και 150 Υποψηφιότητες. Έχει κερδίσει 1 Βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού, 1 Χρυσή Σφαίρα, 2 Βραβεία Γκράμι στις κατηγορίες Βραβείο Γκράμι Καλύτερης Ποπ Ερμηνείας από Συγκρότημα ή Ντουέτο και Βραβείο Γκράμι Καλύτερου Τραγουδιού Γραμμένο για Οπτικά Μέσα, 1 Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μουσικής Κινηματογράφου, 1 Κινηματογραφικό Βραβείο Critics' Choice Καλύτερου Τραγουδιού, 1 Βραβείο Satellite, και άλλα Βραβεία από σωματεία και τοπικές οργανώσεις.
Κατηγορία:Τραγούδια βραβευμένα με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100 Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες Κατηγορία:Τραγούδια της Lady Gaga Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στην Αυστρία
Έβαν Πίτερς
Ο Έβαν Πίτερς (αγγλικά: Evan Thomas Peters, 20 Ιανουαρίου 1987) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως ηθοποιός το 2004 στην δραματική ταινία Clipping Adam και έπαιξε ως πρωταγωνιστής στην σειρά Invasion από το 2005 μέχρι το 2006. Είναι γνωστός για τους πολλούς του ρόλους στην τηλεοπτική σειρά American Horror Story του τηλεοπτικού σταθμού FX. Έπαιξε τον ρόλο του Todd Haynes το 2010 στην ταινία Kick-Ass, του Quicksilver το 2014 στην ταινία X-Men: Days of Future Past, καθώς υποδύθηκε και το ρόλο του κατά συρροή δολοφόνου Τζέφρυ Ντάμερ στην σειρά του Netflix Monster: The Jeffrey Dahmer Story.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
ΝΚ Τσέλικ Ζένιτσα
Η ΝΚ Τσέλικ Ζένιτσα είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από τη Ζένιτσα στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Ιδρύθηκε στις 16 Ιουνίου 1945. Έδρα της ομάδας είναι το Bilino Polje, χωρητικότητας 13.632 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Έχει κερδίσει δύο φορές το Μιτρόπα Καπ (1971, 1972) και μία φορά το Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ (1975).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1945 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Μελιτιανό σχίσμα
Το Μελιτιανό σχίσμα ή Μελιτιανισμός αποτελούσε ένα αποσχιστικό ρεύμα σε τοπική εκκλησία της Αιγύπτου στις αρχές του 4ου αιώνα, το οποίο συνέβη με αφορμή του ζήτημα των Πεπτωκότων. Προεξάρχων της απόσχισης αυτής ήταν ο Μελέτιος (ή Μελίτιος), ένας δραστήριος επίσκοπος της εκκλησίας της Λυκόπολης της Αιγύπτου με αρχηγικές τάσεις, ο οποίος και εκδιώχθηκε από τον επίσκοπο Πέτρο Α΄ Αλεξανδρείας.
Άουγκουστ Λαντμέσερ
O Άουγκουστ Λαντμέσερ (August Landmesser, γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1910, ΕΣΚ στις 17 Οκτωβρίου 1944) ήταν εργαζόμενος στα ναυπηγεία Blohm+Voss στο Αμβούργο της Γερμανίας. Είναι γνωστός ως o πιθανός άνδρας που εμφανίζεται σε μια φωτογραφία του 1936, αρνούμενος εμφανώς να εκτελέσει το ναζιστικό χαιρετισμό με τους άλλους εργαζόμενους. Ο Λαντμέσερ είχε εκδιωχθεί από το Ναζιστικό Κόμμα που ήταν μέλος από το 1931 λόγω της παράνομης σχέσης του με την Εβραία Ίρμα Έκλερ. Αργότερα φυλακίστηκε και τελικά αναγκάστηκε σε ποινική στρατιωτική θητεία, όπου έπεσε στο καθήκον. Η Εκλερ είχε σταλθεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπου πιθανόν να σκοτώθηκε.
Μελιτιανό σχίσμα
Τα αίτια
Τα αίτια του Μελιτιανού σχίσματος δεν είναι πλήρως εξακριβωμένα, λόγω κυρίως των αντιθέσεων των πηγών που διαθέτουμε σήμερα. Το κλίμα στις αρχές του 4ου αιώνα στους κόλπους της εκκλησίας σε πολλές περιοχές ήταν τεταμένο λόγω των σχισμάτων με αφορμή τη σταδιακή εφαρμογή της επιείκειας στο ζήτημα της μετάνοιας. Υπό αυτό το πρίσμα στην Αίγυπτο υπήρχαν σπόροι αυτής της έντασης. Αυτοί οι σπόροι όμως αναπτύχθηκαν περισσότερο από τον επίσκοπο Λυκοπόλεως Μελίτιο. Ο Μελίτιος όπως περιγράφεται από τους ιστορικούς παρουσιαζόταν ως φίλαρχος, σφετεριστής του επισκοπικού θρόνου, ενώ αυτοαποκαλούταν «αρχιεπίσκοπος Αιγύπτου». Σύμφωνα δε με το Θεοδώρητο, το σχίσμα έχει ως κύριο αίτιο τις αρχηγικές του βλέψεις.
Άουγκουστ Λαντμέσερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί
Μελιτιανό σχίσμα
Τα αίτια
Ο Μελίτιος επίσης τασσόταν υπέρ της αυστηρότητας της τήρησης στη μετάνοια, ενώ προέβη και σε χειροτονίες γειτονικών επισκοπών, χωρίς όμως να έχει το δικαίωμα, το οποίο ανήκε στον Αρχιεπίσκοπο Αλεξανδρείας Πέτρο. Η αρχική σύγκρουση φαίνεται δε, να αφορούσε μόνο τις αντικανονικές χειροτονίες αφού οι απόψεις διίσταντο ούτως ή άλλως σε όλες τις τοπικές εκκλησίες για το ζήτημα της μετάνοιας. Στη διαφωνία αυτή όμως ο Μελίτιος επιχειρηματολόγησε και την περί των πεπτοκότων μετάνοια και έτσι έκανε μια αρχική κίνηση προς απόσχιση. Ο Πέτρος όμως με σύνοδο που συγκάλεσε το 306 και ενώ αρχικά είχε αποκόψει από την κοινωνία τον Μελίτιο τον καθαίρεσε. Ο Μελίτιος αντέδρασε διεκδικώντας μάλιστα τη πρωτοκαθεδρία του Αρχιεπισκοπικού θρόνου, εντείνοντας τη δραστηριότητά του με βασική επιχειρηματολογία την επιείκεια που είχε εισάγει ο Πέτρος στην τοπική εκκλησία.
Το σχίσμα
Ο Μελίτιος στην προσπάθεια που κατέβαλε βρήκε ιδιαίτερη ανταπόκριση από τοπικούς πρεσβυτέρους και επισκόπους, ενώ η σύνοδος του 306 επικύρωνε ουσιαστικά την επιείκεια στην αντιμετώπιση των πεπτωκότων. Το σχίσμα δε, απέκτησε ιδιαίτερη ευρύτητα αφού προσπάθησε να εξομοιώσει στην απόσχισή του, με την ορολογία «καθαροί» όπως και οι Νοβατιανοί. Επίσης για μικρό διάστημα ο Άρειος είχε υπεισέλθει στο σχίσμα αυτό, έχοντας ήδη διατυπώσει τις πρώτες αιρετικές του απόψεις ενώ προέβηκαν το 324 σε ένωση με τους Κολλουθιανούς, μια μικρή αποσχιστική ομάδα από την Αίγυπτο. Το ζήτημα του Μελιτιανισμού απασχόλησε τόσο την Α΄ Οικουμενική σύνοδο όσο και τον Αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο. Η ευρύτητα του Μελιτιανισμού φάνηκε στην Οικουμενική Σύνοδο όταν ο Μελίτιος υποχρεώθηκε να ετοιμάσει κατάλογο (βρεβίον) των επισκόπων του, που αριθμούσαν τους 30. Έτσι παρότι στην Σύνοδο της Νίκαιας κυρίως αντιμετωπίστηκε ο Άρειος σε δεύτερη μοίρα αντιμετωπίστηκε και ο Μελίτιος, σε μια προσπάθεια να εισαχθούν οι σχισματικοί πάλι στην εκκλησία. Τελικά δεν βρέθηκε η χρυσή τομή, όμως οι Μελιτιανοί είχαν αρχίσει να φθίνουν τόσο από τη σημαντική επιρροή που ασκούσε ο Αρειανισμός όσο και από τους Εκκλησιαστικούς Πατέρες.
Πρόσθετη ανάγνωση
Κατηγορία:Εκκλησιαστικά Σχίσματα
Σανκτ Πέλτεν
thumb|200px|Ο καθεδρικός ναός του Σανκτ Πέλτεν, μπαρόκ ρυθμού. Το Σανκτ Πέλτεν (γερμανικά: Sankt Pölten ή St.Pölten) είναι από το 1986 η πρωτεύουσα του ομόσπονδου κρατιδίου της Κάτω Αυστρίας. Έχει 108,48 τ.χλμ. και 52.048 κατοίκους (2012).
Ιστορία
Η σημερινή πόλη ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους και ήταν μαζί με το Βελς ένα από τα διοικητικά και εμπορικά κέντρα. Επί αυτοκράτορα Αδριανού απέκτησε δικαιώματα πόλης. Το 1529 και το 1683 τα τείχη της πλέον μικρής πόλης άντεξαν στην εισβολή τον Τούρκων στην Αυστρία. Μετά τα εγκαίνια του σιδηροδρομικού σταθμού το 1858, η πόλη σύντομα έγινε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο.
Στην πόλη γεννήθηκε ο πρωθυπουργός της Αυστρίας, από το Ιανουάριο του 2007 μέχρι το Δεκέμβριο του 2008, Άλφρεντ Γκούζενμπαουερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Νορβηγικές βουλευτικές εκλογές 2021
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2021 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στη Νορβηγία, για τα 169 μέλη του Νορβηγικού Κοινοβουλίου.
Μετά τις εκλογές το Εργατικό Κόμμα και το Κόμμα Κέντρου σχημάτισαν κυβέρνηση συνεργασίας. Στις 14 Οκτωβρίου 2021 ο Γιούνας Γκαρ Στόρε, ο αρχηγός του Εργατικού Κόμματος, ανέλαβε καθήκοντα ως Πρωθυπουργός.
Εκλογικό σύστημα
Το πολίτευμα της Νορβηγίας είναι συνταγματική μοναρχία. Τα 169 μέλη του Νορβηγικού Κοινοβουλίου εκλέγονται για τετραετή θητεία, ως εξής:
Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Νορβηγίας, ηλικίας άνω των 18 ετών. Για να ψηφίσουν πρέπει να εγγραφούν στον επίσημο κατάλογο ψηφοφόρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγικές εκλογές Κατηγορία:Εκλογές του 2021
Ιζιασλάβ του Πολότσκ
O Ιζιασλάβ Βλαντιμίροβιτς, ουκρανικά: Ізяслав (978 - 1001) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Πολότσκ ήταν πρίγκιπας του Πολότσκ (989-1001).