cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελεονώρα Γκοντζάγκα (1630-1686)
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1651 τον Φερδινάνδο Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
Παράδεισος Θάσου
O Παράδεισος ή Μακρυάμμος Θεολόγου είναι οικισμός στη Θάσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Θάσου της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου. Αποτελεί έναν από τους οικισμούς της δημοτικής κοινότητας Θεολόγου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 2 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θάσου Κατηγορία:Χωριά της Θάσου
Λιβάδι Θάσου
Το Λιβάδι είναι οικισμός στη Θάσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Θάσου της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου. Αποτελεί έναν από τους οικισμούς της δημοτικής κοινότητας Θεολόγου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι ακατοίκητο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θάσου Κατηγορία:Χωριά της Θάσου
Μαρία Λεοπολδίνα της Αυστρίας (1632-1649)
Η Μαρία Λεοπολδίνα (γερμ. Maria Leopoldine, 6 Απριλίου 1632 - 7 Αυγούστου 1649) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Πέραν Αυστρίας και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας και βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Λεοπόλδου Ε΄ της Πέραν Αυστρίας και της Κλαυδίας των Μεδίκων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Τοσκάνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1648 τον Φερδινάνδο Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Δεν είχαν επιζών τέκνο.
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
Μονή Αρχαγγέλου Θάσου
Η Μονή Αρχαγγέλου βρίσκεται στη νότια πλευρά της Θάσου και διοικητικά ανήκει στο δήμο Θάσου, της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 29 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θάσου Κατηγορία:Μονές του νομού Καβάλας
Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ (καλαθοσφαίριση)
Η Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ (ρωσικά: «Сахалин» Южно-Сахалинск) ήταν ομάδα καλαθοσφαίρισης από το Γιούζνο Σαχαλίνσκ της νήσου Σαχαλίνης στη Ρωσία. Τα χρώματα της ήταν το γαλάζιο και το μπλε. Αποτελούσε μέρος του ευρύτερου σωματείου «Σαχαλίν». Η ομάδα διεξήγε τους εντός έδρας αγώνες της στο ντβόρετς σπόρτα Κρίσταλ.
Ιστορία
Για πρώτη φορά στην ιστορία της καλαθοσφαιρισης της Σαχαλίνης, το 2015, η νήσος εκπροσωπήθηκε από μια επαγγελματική ομάδα. Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία μιας ομάδας καλαθοσφαιρισης στη βάση του επαγγελματικού αθλητικού συλλόγου «Σαχαλίν» (профессиональный спортивный клуб «Сахалин»), έγινε από τον επικεφαλής της Περιφέρειας Σαχαλίνης, Ολέγκ Κοζεμιάνκο. Η πρότασή του αυτή υποστηρίχθηκε από τη Ρωσική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και επέτρεψε στην ομάδα να συμμετάσχει στη Σουπερλίγκα 1, παρακάμπτοντας τα πρωταθλήματα των κατώτερων κατηγοριών.
Ο Ολέγκ Κοζεμιάνκο πίστευε ότι η δημιουργία της πρώτης επαγγελματικής ομάδας θα δώσει μια τεράστια ώθηση για την ανάπτυξη της καλαθοσφαιρισης σε ολόκληρη την Περιφέρεια Σαχαλίνης, καθώς ανοίγονταν νέες προοπτικές για τη νεότερη γενιά. Πριν από αυτό, για πάνω από σαράντα χρόνια, η μόνη ομάδα που εκπροσώπησε τη ρωσική Άπω Ανατολή στο πρωτάθλημα και στο Κύπελλο της Ρωσίας ήταν «Σπάρτακ Πριμόριε» από το Βλαδιβοστόκ.
Τον Ιούνιο του 2016 η «Σαχαλίν» έχει υποβάλει αίτηση για συμμετοχή στην Γεντίναϊα Λίγκα για την περίοδο 2016/2017. Στις 16 Ιουλίου του 2016, στο Συμβούλιο του Συνδέσμου, η πρόταση της «Σαχαλίν» δεν έγινε αποδεκτή λόγω μη συμμόρφωσης με τους κανόνες του αεροδρομίου του Χάντι-Μανσίσκ, το οποίο μέχρι τις 30 Νοεμβρίου του 2016 δεν λειτουργούσε δύο φορές την εβδομάδα λόγο επισκευών.
Παραλία Αστρίδος Θάσου
Η Παραλία Αστρίδος είναι οικισμός στη Θάσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Θάσου της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου. Αποτελεί έναν από τους οικισμούς της δημοτικής κοινότητας Θεολόγου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 80 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θάσου Κατηγορία:Χωριά της Θάσου
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1995-96
Το Κύπελλο Κύπρου 1995-96 ήταν η 22η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (19η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι δέκα ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1995-96 και οι έξι ομάδες της Β΄ κατηγορίας 1995-96. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 12η φορά στην ιστορία της.
Διεξαγωγή
Το καλοκαίρι του 1995 η Γενική Συνέλευση της ΚΟΠΕ αποφάσισε τη διεξαγωγή Φάιναλ Φορ ώστε να προσελκύσει περισσότερο φίλαθλο κοινό. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, οι δύο ημιτελικοί διεξήχθησαν την πρώτη ημέρα του Φάιναλ Φορ στο ίδιο γήπεδο. Οι αγώνες ήταν μονοί. Ο τελικός διεξήχθη την επόμενη ημέρα.
Α΄ φάση
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης (διπλοί αγώνες, ένας στην έδρα κάθε ομάδας).
1 Ο Διόνυσος προκρίθηκε στην επόμενη φάση λόγω καλύτερης διαφοράς πόντων. 2 Δεν είναι γνωστό το αποτέλεσμα του επαναληπτικού. 3 Ο Απόλλωνας δήλωσε κώλυμα συμμετοχής στη διοργάνωση. Ο Ολυμπιακός προκρίθηκε χωρίς αγώνες.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
4 Η Ανόρθωση προκρίθηκε στην επόμενη φάση λόγω καλύτερης διαφοράς πόντων. 5 Ο Διόνυσος δήλωσε αδυναμία συμμετοχής στη διοργάνωση. Ο ΑΠΟΕΛ προκρίθηκε χωρίς αγώνες.
Ημιτελικά
6 Δεν είναι γνωστό το αποτέλεσμα του αγώνα. Προκρίθηκε ο ΑΠΟΕΛ.
Μικρός τελικός
Στον μικρό τελικό συμμετείχαν οι ομάδες που αποκλείστηκαν στην ημιτελική φάση. Ο αγώνας έγινε στις 27 Απριλίου.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και ο ΑΠΟΕΛ. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 27 Απριλίου 1996 στο Κλειστό Γυμναστήριο Ελευθερία στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ (16-17, 15-3, 15-12, 15-6).
Βιλελμίνη Αμαλία του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Η Βιλελμίνη Αμαλία (γερμ. Wilhelmine Amalia, 21 Απριλίου 1673 - 10 Απριλίου 1742) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννοβέρου ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Κάλενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε Αρχιδούκισσα της Αυστρίας και Βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Ιωάννη Φρειδερίκου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Κάλενμπεργκ και της Βενεδίκτης Ερριέττας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Εδουάρδου του Παλατινάτου-Ζίμμερν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1699 τον Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και είχε τέκνα;
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
Ρωσογκρεμός Θάσου
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θάσου Κατηγορία:Χωριά της Θάσου
Ψιλή Άμμος Θάσου
Η Ψιλή Άμμος είναι οικισμός στη Θάσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Θάσου της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου. Αποτελεί έναν από τους οικισμούς της δημοτικής κοινότητας Θεολόγου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 9 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θάσου Κατηγορία:Χωριά της Θάσου
Κόλντερε
Το Κόλντερε είναι χωριό της διοικητικής περιφέρειας της Μανίσα, στη δυτική Μικρά Ασία. Πριν τη Μικρασιατική καταστροφή κατοικούνταν κυρίως από Έλληνες.
Γεωγραφία
Το Κόλντερε είναι πεδινό χωριό στην κοιλάδα του ποταμού Έρμου (Τουρκικά: Gediz Nehri), στις υπώρειες του Τσαλ Νταγ (Çal Dağ), σε υψόμετρο περίπου 150 μ. Ανήκει στη διοικητική περιφέρεια της Μανίσα της Τουρκίας. Απέχει 18 χλμ. από την πόλη της Μανίσα και 48 χλμ. από τη Σμύρνη. Το 1905 ο πληθυσμός του Κόλντερε περιελάμβανε 1.460 Έλληνες, 250 Τούρκους και 10 ξένους. Το 1922 είχε περίπου 1.500 Έλληνες κατοίκους. Σήμερα κατοικούν εκεί 3.500 περίπου Τούρκοι, πολλοί από τους οποίους είναι απόγονοι προσφύγων από τη Μακεδονία.
Ιστορία
Οι περισσότεροι Έλληνες κάτοικοι ήρθαν στο χωριό στα τέλη του 18ου αιώνα, μετά τα Ορλωφικά, στο πλαίσιο αθρόων μεταναστεύσεων Πελοποννησίων στο βιλαέτι του Αϊδινίου, χάρη στις πρωτοβουλίες της οικογένειας Καραοσμάνογλου. Σ' αυτό συνέδραμε ο Αδαμάντιος Κοραής ο οποίος ζήτησε από τον πρωτοσύγκελλο της μητρόπολης Σμύρνης Οικονόμου να τους βοηθήσει. Εκείνος απευθύνθηκε στη μητέρα του Καραοσμάνογλου που ήταν κρυπτοχριστιανή. Έτσι εγκαταστάθηκαν στο τσιφλίκι ως κολίγοι. Ο μεγάλος πυρήνας των κατοίκων του Κόλντερε συγκροτήθηκε από Μανιάτες άποικους που φέρουν στο όνομά τους την κατάληξη –άκος (Θεοχαράκος, Συμεωνάκος κτλ.). Σ' αυτούς προστέθηκαν σταδιακά πολλοί άλλοι που ήρθαν από την Κρήτη, την Ήπειρο και τη Θεσσαλία. Το χωριό εξέλεγε δικό του μουχτάρη με εκλογές που διεξάγονταν στο σχολείο. Ήταν έδρα μουδουρλικίου και υπαγόταν στο καϊμακαμλίκι της Μαγνησίας και στο βιλαέτι Αϊδινίου. Υπήρχε αστυνομικό τμήμα, που έδρευε σε περιοχή έξω από το χωριό, και εξυπηρετούσε και τα γειτονικά χωριά. Μετά το 1912, έξω από το Κόλντερε εγκαταστάθηκαν Τούρκοι πρόσφυγες από το Μοναστήρι (Μπίτολα), την Ανατολική Θράκη και τη Βοσνία, περίπου 100 οικογένειες.
Οικονομία
Το έδαφος ήταν πολύ εύφορο και οι κάτοικοι ασχολούνταν με την καλλιέργεια σιταριού, κριθαριού, καλαμποκιού, βαμβακιού, καπνού, σταφίδας και με τη συλλογή γλυκόριζας που φυόταν στην κοιλάδα του Έρμου. Όταν απέκτησαν τίτλους κυριότητας στα χωράφια τους (μετά από ένοπλη σύγκρουση) και επέκτειναν πολύ την καλλιεργήσιμη γη, απασχολούσαν Γιουρούκους (φυλή τουρκόφωνων νομάδων) που κατοικούσαν σε μικρό οικισμό έξω από το Κόλντερε. Ελάχιστοι ζούσαν από την κτηνοτροφία (αιγοπρόβατα). Στο παζάρι του Κόλντερε, που γινόταν κάθε Σάββατο, συγκεντρώνονταν παραγωγοί από τα γειτονικά χωριά (Μουτεβελί, Χαρμανταλί, Τσαούσογλου, Φίλιο, Τσομπανισιά, Χατζηλέρι, Παπαζλί κ.ά.), για να πουλήσουν τα προϊόντα τους. Στο κέντρο του χωριού υπήρχαν καφενεία, παντοπωλεία και εργαστήρια. Μύλος υπήρχε στον λόφο του Προφήτη Ηλία.
Εκκλησία
Εκκλησιαστικά το Κόλντερε υπαγόταν στη μητρόπολη Εφέσου. Η ενοριακή εκκλησία ήταν αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, βασιλικού ρυθμού μετά τρούλου. Στο ύψωμα πάνω από την εκκλησία ήταν τα νεκροταφεία του χωριού. Είχε και δυο παρεκκλήσια, την Αγία Παρασκευή, που ήταν έξω από το χωριό κοντά στην Έξω Βρύση και τον Προφήτη Ηλία, στην κορυφή ενός λόφου όπου γινόταν λιτανεία την Τρίτη του Πάσχα. Πριν φύγουν, το 1922, η Εκκλησιαστική Επιτροπή έθαψε χρυσά και ασημικά ιερά σκεύη βάρους 15 κιλών που μέχρι σήμερα δεν έχουν βρεθεί.
Εκπαίδευση
Στον περίβολο της κεντρικής εκκλησίας βρίσκονταν τα δύο σχολεία και τα κελιά όπου διέμεναν οι δάσκαλοι. Το Αρρεναγωγείο ήταν τετρατάξιο με δύο δασκάλους και εβδομήντα μαθητές και το Παρθεναγωγείο τριτάξιο με μία δασκάλα και πενήντα μαθήτριες. Το 1905 λειτουργούσε Νηπιαγωγείο με 30 νήπια και μία νηπιαγωγό. Τα έξοδα του σχολείου τα πλήρωναν οι Κολντεριώτες (ο προϋπολογισμός το 1905 ήταν 65 λίρες για το Αρρεναγωγείο και 40 για το Παρθεναγωγείο), ενώ οι δάσκαλοι μισθοδοτούνταν από το ελληνικό κράτος. Το τελευταίο σχολικό έτος 1921-1922, είχε μεικτό σχολείο με 101 μαθητές, 59 μαθήτριες και 4 δασκάλους. Οι τελευταίοι δάσκαλοι του χωριού ήταν ο Γρηγοράκος, ο Σουσούρης, η Αργυρώ και η Μαργαρίτα Νικηφοράκου. Κάποιοι μαθητές συνέχιζαν τις σπουδές τους στη Σμύρνη και στο εξωτερικό. Έτσι, τα παιδιά του έμπορου Κωστή Τασσόπουλου σπούδασαν ο Πάνος στο Παρίσι (Ιατρική) και ο Ευάγγελος στη Λειψία (Οικονομικά).
Τα τελευταία γεγονότα
Το 1919 στην περιοχή του Κόλντερε εγκαταστάθηκε το 5/42 Σύνταγμα του Νικόλαου Πλαστήρα. Ο Πάνος Τασσόπουλος έγινε προσωπικός  γιατρός του Πλαστήρα, φίλος του και κουμπάρος. Αργότερα μάλιστα έγινε και συνεργάτης του Ελ. Βενιζέλου. Με την κατάρρευση του Μετώπου, τον Αύγουστο του ’22, οι Κολντεριώτες κατέφυγαν πρόσφυγες στη Σμύρνη. Εκεί υπέστησαν ό,τι και οι υπόλοιποι Έλληνες πρόσφυγες έως ότου η ελληνική κυβέρνηση επέτρεψε σε ελληνικά πλοία να προσεγγίσουν την προκυμαία της Σμύρνης για να παραλάβουν όσους είχαν επιζήσει. . Στην Ελλάδα οι Κολντεριώτες εγκαταστάθηκαν στο Ανατολικό Πτολεμαΐδας, στη Θήβα, στη Νέα Ιωνία Βόλου, Χαλκιδική  και λιγότεροι στον Άγιο Χριστόφορο Πτολεμαΐδας και στο Νησί Αλεξανδρείας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Σκίδια Θάσου
Τα Σκίδια είναι οικισμός στη Θάσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Θάσου της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου. Αποτελεί έναν από τους οικισμούς της δημοτικής κοινότητας Θεολόγου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 2 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θάσου Κατηγορία:Χωριά της Θάσου
Λουδοβίκος Α΄ του Λονγκεβίλ
Ο Λουδοβίκος Α΄ (1480 - 1 Αυγούστου 1516) από τον Οίκο των Βαλουά-Ορλεάνης ήταν δούκας του Λονγκεβίλ (1513-16), μέγας καγκελάριος της Γαλλίας και κυβερνήτης της Προβηγκίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου Α΄ κόμη του Λονγκεβίλ (γιου του Ιωάννη κόμη του Λονγκεβίλ) και της Αγνής, κόρης του Λουδοβίκου δούκα της Σαβοΐας.
Το 1513 διαδέθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Φραγκίσκο Β΄ κόμη, μετά δούκα του Λονγκεβίλ, που απεβίωσε άτεκνος. Τον διαδέθηκε και ως μαρκήσιος του Ροτελέν, κόμης Τανκαρβίλ, Μονγκομερύ, πρίγκιπας του Σαλέ-Αγιόν, κά.
Οικογένεια
Το 1504 νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Τσέρινγκεν, κόρη του Φιλίππου μαργράβου του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ και είχε τέκνα:
Aναφορές
Κατηγορία:Δούκες της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος του Λονγκεβίλ
Λουδοβίκος Β΄ του Λονγκεβίλ
Ο Λουδοβίκος Β΄ (1510 - 9 Ιουνίου 1537) από τον Οίκο των Βαλουά-Ορλεάνης ήταν δούκας του Λονγκεβίλ (1524-37).
Βιογραφία
Ήταν δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Λονγκεβίλ και της Ιωάννας των Τσέρινγκεν, κόρης του Φιλίππου μαργράβου του Χόχμπεργκ.
Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Κλωντ, όταν αυτός απεβίωσε το 1524. Ο Λουδοβίκος Β΄ νυμφεύτηκε το 1534 τη Μαρία του Γκιζ και απέκτησαν ένα γιο, αλλά ο ίδιος απεβίωσε το 1537 στη Ρουέν αφήνοντάς την σε εγκυμοσύνη. Η Μαρία γέννησε δύο μήνες μετά ακόμη ένα αγόρι, που έζησε τέσσερις μήνες. Η χήρα του παντρεύτηκε έπειτα τον Ιάκωβο Ε΄ Στιούαρτ της Σκωτίας· το τελευταίο γράμμα του Λουδοβίκου Β΄ το κράτησε για όλη της τη ζωή.
Οικογένεια
Το 1534 νυμφεύτηκε τη Μαρία του Οίκου Λωρραίνης, κόρη του Κλωντ δούκα του Γκιζ και είχε τέκνο :
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Λονγκεβίλ
Παναγία (νησίδα Θάσου)
Η Παναγία ή Αστρίδα είναι βραχώδης νησίδα που βρίσκεται στα νότια της νήσου Θάσου με έκταση 0,190 τ.χλμ. Είναι στα ανοιχτά του ομώνυμου κόλπου, νοτιοδυτικά από το ακρωτήριο Σαλονικιός και την παραλία Ψιλή Άμμος ενώ πάνω της βρίσκεται σπήλαιο από όπου αναδύονται αναθυμιάσεις ανθρακικού οξέος.
Σημείωση
Στη Θάσο υπάρχει και ο συνώνυμος οικισμός Παναγία
Κατηγορία:Δήμος Θάσου Κατηγορία:Θρακικό Πέλαγος Κατηγορία:Νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου
Ιωάννης του Ντυνουά
Ο Ιωάννης της Ορλεάνης (23 Νοεμβρίου 1402 - 24 Νοεμβρίου 1468) από τον Οίκο των Βαλουά-Ορλεάνης ήταν κόμης του Ντυνουά (Dunois) (1439-68) και του Λονγκεβίλ (Longueville) (1443-68).
Βιογραφία
Το 1407 ο πατέρας του δολοφονήθηκε και το 1415 ο ετεροθαλής αδελφός του Κάρολος Α΄ δούκας της Ορλεάνης αιχμαλωτίστηκε στην καταστρεπτική μάχη του Αζενκούρ και έμεινε φυλακισμένος για 25 έτη.
Στον εμφύλιο πόλεμο της εποχής του θείου του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας, ο Ιωάννης πήρε το μέρος των Αρμανιάκ και οι Βουργουνδοί τον συνέλαβαν το 1418. Ελευθερώθηκε το 1420 και μπήκε στην υπηρεσία του διαδόχου Καρόλου, πολεμώντας στον Εκατονταετή Πόλεμο εναντίον των Άγγλων. Οδήγησε το Γαλλικό στρατό στην Ορλεάνη και μαζί με την Ιωάννα της Λωρραίνης ανακούφισε τους πολιορκούμενους. Την ακολούθησε στις εκστρατείες της του 1429 και συνέχισε και μετά το θάνατό της.
Ο Ιωάννης έλαβε μέρος στην τελετή στέψης του εξαδέλφου του Καρόλου Ζ΄. Το 1436 βοήθησε στην κατάληψη του Παρισιού. Ήταν προεξάρχων στην κατάκτηση της Γκυγιέν και της Νορμανδίας κατά τα τελευταία έτη του Εκατονταετούς Πολέμου. Έλαβε μέρος το 1440 στην εξέγερση των ευγενών (Praguerie) εναντίον του Καρόλου Ζ΄ και ήταν ο αρχηγός της Ομάδας του Δημοσίου Συμφέροντος εναντίον του Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας το 1465· κάθε φορά ανακτούσε τελικά την εύνοια της Αυλής.
Το παρωνύμιό του bâtard d'Orléans ήταν σεβαστό: ο Ιωάννης ήταν εξάδελφος του Καρόλου Ζ΄ και ανέλαβε αρχηγός του Οίκου της Ορλεάνης κατά την αιμαλωσία του αδελφού του Καρόλου Α΄. Όταν αυτός ελευθερώθηκε, του παραχώρησε την κομητεία του Ντυνουά (1439-68) και ο Κάρολος Ζ΄ τον έκανε κόμη του Λονγκεβίλ (1443-68). Επίσης ήταν κόμης του Περιγκόρ (1430-39) και Μορταίν (1424-25). Ο Ιωάννης έγινε ιππότης του Τάγματος του Ακανθόχοιρου.
Οικογένεια
Το 1422 νυμφεύτηκε τη Μαρία Λουβέ, αλλά δεν απέκτησε απογόνους. Η Μαρία απεβίωσε το 1426.
Το 1439 έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία του Αρκούρ, κυρία του Παρτεναί και είχε τέκνα:
Ευστάθιος Κωστελίδης
Ο Ευστάθιος Κωστελίδης (1908 - 27 Νοεμβρίου 1999) ήταν Έλληνας αγρότης και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Φλώρινας με την ΕΡΕ.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1908. Ήταν γιος του Ιωάννη Κωστελίδη. Ασχολήθηκε με τη γεωργία. Εξελέγη βουλευτής Φλώρινας με την ΕΡΕ 1958 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1961. Τον Δεκέμβριο του 1960 υποδέχθηκε τον διάδοχο του θρόνου Κωνσταντίνο, μαζί με άλλους βουλευτές, κατά την επίσκεψη του Κωνσταντίνου στη Φλώρινα.
Απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών στις 27 Νοεμβρίου 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Φλώρινας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Δημήτριος Βαρδουνιώτης
Ο Δημήτριος Βαρδουνιώτης (1847-1924) ήταν Έλληνας νομικός, δημοσιογράφος, ποιητής και ιστορικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1847 στο Άργος, και καταγόταν από φτωχή οικογένεια. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στην πατρίδα του μέχρι το τέλος της ζωής του. Ασχολήθηκε επίσης με το συγγραφικό έργο και ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Αργείων «Ο Δαναός». Αποχώρησε από τον σύλλογο το 1900 όταν διαφώνησε για την τακτική του συλλόγου με τον τότε πρόεδρο του Χρήστο Παπαοικονόμου. Θέλοντας λοιπόν να ενημερώσει το κοινό για την ιστορία του Άργους, ίδρυσε τον «Λαϊκό Σύλλογο Ίναχο», χωρίς όμως να έχει επιτυχία. Πραγματοποιούσε διάφορες εκδηλώσεις και εκδρομές σε διάφορες περιοχές της Πελοποννήσου. Ασχολήθηκε με την πολιτική, και την περίοδο 1883-1887 διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος Άργους. Τότε ήταν οπαδός του Θεοδώρου Δηλιγιάννη. Αργότερα όμως, έγινε υποστηρικτής του Χαριλάου Τρικούπη. Παράλληλα, την περίοδο 1885-1889 αρθρογραφούσε στην εφημερίδα «Άργος» του Σπήλιου Καλμούχου. Βασικό του έργο υπήρξε η μονογραφία του για την κατά το 1822 εκστρατεία και καταστροφή του Μαχμούτ-πασά Δράμαλη. Κατά την διάρκεια του Κινήματος του Γουδίου και στη συνέχεια, ανήκε στους μετριοπαθείς αντιβενιζελικούς. Αργότερα όμως, όταν ξέσπασε η ένταση μεταξύ Ελευθερίου Βενιζέλου και του βασιλιά Κωνσταντίνου τάχθηκε με τους αντιβενιζελικούς και έτσι τον Φεβρουάριο του 1918 εξορίστηκε στην Μυτιλήνη. Πέθανε το 1924 στο Άργος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1994-95
Το Κύπελλο Κύπρου 1994-95 ήταν η 21η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (18η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι έντεκα ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1994-95 και οι πέντε ομάδες της Β΄ κατηγορίας 1994-95. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 11η φορά στην ιστορία της.
Α΄ φάση
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης (διπλοί αγώνες, ένας στην έδρα κάθε ομάδας).
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και η Ομόνοια. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 14 Απριλίου 1995 στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1994 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1995
Διαπόρι Θάσου
To Διαπόρι είναι βραχώδης νησίδα που βρίσκεται στα ανατολικά της νήσου Θάσου. Η νησίδα είναι ακατοίκητη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Θάσου Κατηγορία:Θρακικό Πέλαγος Κατηγορία:Νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου
Α2 Εθνική υδατοσφαίρισης γυναικών
Η Α2 Εθνική υδατοσφαίρισης γυναικών είναι Ελληνικό πρωτάθλημα για γυναικείους συλλόγους υδατοσφαίρισης. Στο Ελληνικό σύστημα πρωταθλημάτων υδατοσφαίρισης γυναικών, ήταν το δεύτερο σε τάξη πρωτάθλημα της χώρας και διοργανωνόταν από την Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας (ΚΟΕ). Το πρωτάθλημα αποτελούνταν από 8 ομάδες των δύο ομίλων (2018–19) και λειτουργούσε με το σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού με την Α1 Εθνική.
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1998 και αντικατέστησε τη Β΄ Εθνική που είχε δημιουργηθεί το 1989. Η Β΄ Εθνική Κατηγορία από το 1998 έως το 2019 και ξανά από το 2021 αποτελεί το τρίτο σε τάξη πρωτάθλημα της χώρας.
Το 2019 το πρωτάθλημα καταργήθηκε λόγω της αναδιάρθρωσης των κατηγοριών και αντικαταστάθηκε από τη Β΄ Εθνική, επανήλθε όμως το 2021.
Φραγκίσκος Γ΄ του Λονγκεβίλ
Ο Φραγκίσκος Γ΄ (1535 - 1551) από τον Οίκο των Βαλουά-Ορλεάνης ήταν δούκας του Λονγκεβίλ (1537-51).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Λονγκεβίλ και της Μαρίας του Οίκου Λωρραίνης, κόρης του Κλωντ δούκα του Γκιζ.
Α2 Εθνική υδατοσφαίρισης γυναικών
Από τη δημιουργία της Α2 Εθνικής, 14 ομάδες κέρδισαν τον τίτλο. Η τελευταία πρωταθλήτρια ήταν ο Πανιώνιος Γ.Σ.Σ., ο οποίος κέρδισε τον τίτλο την περίοδο 2018−19.
Άννα Τζουλιάνα Γκοντζάγκα
Η Άννα-Τζουλιάνα, ιταλ. Anna-Juliana (16 Νοεμβρίου 1566 - 3 Αυγούστου 1621) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν κόρη του δούκα της Μάντουα και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Πέραν Αυστρίας & του Τυρόλου. Όταν χήρευσε, έγινε μοναχή στο Τάγμα της Υπηρεσίας της ημετέρας παρθένου Μαρίας (Τ.Υ.Μ.) και υπάρχει πρόταση να ανακηρυχθεί αγία.
Α2 Εθνική υδατοσφαίρισης γυναικών
Κάτοχοι τίτλου
1 Ο πρωταθλητής N.O. Ιτέας ακύρωσε τη συμμετοχή του στην Α1 Εθνική για την περίοδο 2010–11 λόγω οικονομικής δυσπραγίας και τη θέση του πήρε ο Ν.Ο. Ρεθύμνου.
Φραγκίσκος Γ΄ του Λονγκεβίλ
Βιογραφία
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1537 και ο Φραγκίσκος Γ΄ τον διαδέχθηκε 2 ετών. Η χήρα μητέρα του, που ο πρώτος της γάμος κράτησε τρία έτη, παντρεύτηκε δεύτερη φορά με τον Ιάκωβο Ε΄ Στιούαρτ της Σκωτίας, που έψαχνε Γαλλίδα σύζυγο για να ενισχύσει τη Γαλλο-Σκωτική συμμαχία του. Ο γάμος έγινε το 1538 και η Μαρία εμπιστεύτηκε τη φροντίδα του Φραγκίσκου Γ΄ στη μητέρα της Αντουανέτα των Βουρβόνων. Το 1542 έμεινε πάλι χήρα· έπρεπε να αναθρέψει την κόρη τους Μαρία Στιούαρτ. Αυτή το 1547 αρραβωνιάστηκε τον Φραγκίσκο Β΄ της Γαλλίας και η 5ετής Μαρία μετέβη στην Αυλή της Γαλλίας, ακολουθώντας τη συμφωνία του αρραβώνα.
Α2 Εθνική υδατοσφαίρισης γυναικών
Πίνακας συμμετοχών
Ο πίνακας συμμετοχών της Α2 Εθνικής, είναι μια καταγραφή όλων των συμμετοχών της κάθε ομάδας που έχει παίξει στην κατηγορία από την ίδρυσή της το 1998–99 έως και την περίοδο 2018–19.
Άννα Τζουλιάνα Γκοντζάγκα
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα Κατηγορία:Ιταλίδες δούκισσες Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Φραγκίσκος Γ΄ του Λονγκεβίλ
Βιογραφία
Το 1550 η μητέρα του Φραγκίσκου Γ΄ μπορούσε να επιστρέψει στη Γαλλία, στον 15ετή γιο της. Το επόμενο έτος ο νεαρός δούκας ασθένησε και απεβίωσε. Τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Λέονορ, γιος του θείου του Φραγκίσκου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος του Λονγκεβίλ
Α2 Εθνική υδατοσφαίρισης γυναικών
Πίνακας συμμετοχών
2007–08 (Πανιώνιος Γ.Σ.Σ. και ο πρωταθλητής), 2008–09 (τελική φάση)''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης
Μαρία Κομνηνάκα
Η Μαρία Κομνηνάκα (1988) είναι Ελληνίδα βουλευτής Λέσβου με το ΚΚΕ και δικηγόρος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λέσβο και είναι κόρη του Απόστολου Κομνηνάκα, δικηγόρου από την Αγία Παρασκευή Λέσβου, και της Στέλλας Καράβολα από την Αγιάσο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στο ποινικό δίκαιο στο ίδιο πανεπιστήμιο.
Στις εκλογές του 2019 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λέσβου με το ΚΚΕ με 1.936 ψήφους ούσα η νεότερη ηλικιακά βουλευτής που έχει εκλεγεί ποτέ στο νησί της Λέσβου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Λεονόρ ντ'Ορλεάν-Λονγκεβίλ
Ο Λέονορ (1540 - 7 Αυγούστου 1573) από τον Οίκο των Βαλουά-Ορλεάνης ήταν δούκας του Λονγκεβίλ (1551-73), πρίγκιπας του Σατέλ-Αγιόν, μαρκήσιος του Ροτελέν, κόμης του Μονγκομερύ και Τανκαρβίλ, κόμης του Νεσατέλ (1551-73). Ήταν κυβερνήτης της Πικαρδίας και της Νορμανδίας και ένας από τους στρατιωτικούς αρχηγούς των Θρησκευτικών Πολέμων στη Γαλλία.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Φραγκίσκου μαρκησίου του Ροτελέν, πρίγκιπα του Σατέλ-Αγιόν, υποκόμη του Μελύν και της Ζακελίν ντε Ροάν. Ο Φραγκίσκος ήταν γιος του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Λονγκεβίλ και νεότερος αδελφός του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Λονγκεβίλ.
Το 1551 απεβίωσε ο εξάδελφός του Φραγκίσκος Γ΄ δούκας του Λονγκεβίλ, γιος του Λουδοβίκου Β΄. Ο πατέρας τού Λέοναρ δεν ζούσε εδώ και τρία έτη, έτσι έγινε ο ίδιος δούκας του Λονγκεβίλ.
Απεβίωσε το 1573 στο Σατωντέν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Βουρβόνων, δούκισσα του Εστουτβίλ, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ κόμη του Σαιν-Πολ και είχε τέκνα:
IPhone 5C
Το iPhone 5C είναι ένα έξυπνο κινητό τηλέφωνο σχεδιασμένο και κατασκευασμένο από την Apple Inc. Είναι η έκτη γενιά του iPhone. Η συσκευή ήταν μέρος της σειράς iPhone και παρουσιάστηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2013 και κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2013  μαζί με το ακριβότερο ομόλογό του, το iPhone 5S.
Παραπομπές
Κατηγορία:IPhone Κατηγορία:IOS (Apple)
Ωριγιάκ
Το Ωριγιάκ (γαλλικά:Aurillac, οξιτανικά: Orlhac) είναι πόλη της Γαλλίας που βρίσκεται στο νομό Καντάλ, στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, στο κέντρο του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ). Είναι η πρωτεύουσα του νομού και ιστορική πρωτεύουσα της Άνω-Ωβέρνης. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 25.954 κατοίκους (2016) και είναι το κέντρο της ευρύτερης περιοχής που συγκεντρώνει 64.775 κατοίκους (2015).
Οι κάτοικοι ονομάζονται Ωριγιακουά (ζ).
Τοπωνυμία
Η προέλευση του ονόματος Ωριγιάκ είναι από το Aureliacum που σημαίνει «Ιδιοκτησία του Αυρήλιου» και χρονολογείται από τη ρωμαιογαλατική εποχή. Η προέλευση αυτή επιβεβαιώνεται από ανασκαφές στον πολυγωνικό ιερό χώρο Αρόν που χτίστηκε τον 1ο αιώνα μ.Χ. και ανακαλύφθηκε το 1977.
Στα οξιτανικά η πόλη ονομάζεται Orlhac.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η απόσταση της πόλης από το Παρίσι είναι 437 χιλιόμετρα κατ'ευθεία γραμμή (556 οδικώς) και από τη Λυών 209 χιλιόμετρα (316 οδικώς).
Η πόλη είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Ζορντάν, παραπόταμου του Σερ που ρέει κοντά στην πόλη. Με μέσο υψόμετρο 680 ​​μέτρων, το Ωριγιάκ βρίσκεται στους πρόποδες του ορεινού ηφαιστειακού όγκου Καντάλ σε ένα μικρό ιζηματογενές λεκανοπέδιο. Το λεκανοπέδιο του Ωριγιάκ βρίσκεται στη συμβολή αρκετών φυσικών περιοχών:
Η έκταση της πόλης είναι 28,76 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Κλίμα
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός Ζορντάν στο Ωριγιάκ Το Ωριγιάκ έχει ωκεάνιο κλίμα με ψυχρούς χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια λόγω της απόστασης από τον ωκεανό και το υψόμετρο. Η βροχόπτωση, ωστόσο, είναι άφθονη με 1.174 χιλιοστά και 130 ημέρες το χρόνο βροχόπτωσης. Το χιόνι είναι συχνό τον χειμώνα και μερικές φορές άφθονο με 31 ημέρες χιονόπτωσης ανά έτος και κατά τη διάρκεια ορισμένων χιονοπτώσεων η ποσότητα του χιονιού μπορεί να είναι υψηλή. Ο παγετός είναι επίσης πολύ κοινός με 80 ημέρες παγετού ετησίως, ενώ η περίοδος παγετού συχνά εκτείνεται από τον Οκτώβριο έως τον Μάιο.
Άννα του Τυρόλου
Η Άννα (γερμ. Anna, 4 Οκτωβρίου 1585 - 14 Δεκεμβρίου 1618) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Πέραν Αυστρίας & Τυρόλου και με τον γάμο της έγινε Αρχιδούκισσα της Αυστρίας και Βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Ωριγιάκ
Κλίμα
Παρά το υψόμετρό της, η πόλη έχει 8 ημέρες υψηλών θερμοκρασιών ετησίως. Οι ημέρες με βαρείς παγετούς είναι συχνές (21 ημέρες). Η πόλη έχει επίσης 2.118 ώρες ηλιοφάνειας ανά έτος.
Άννα του Τυρόλου
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου Β΄ της Πέραν Αυστρίας & Τυρόλου και της Άννα Τζουλιάνα Γκοντζάγκα, κόρης του Γουλιέλμου της Μάντουα (γιού της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας).
Ωριγιάκ
Κλίμα
Η χαμηλή θερμοκρασία ρεκόρ ήταν -24,5 ° C στις 9 Ιανουαρίου 1985 και η υψηλότερη ήταν 38,0 ° C στις 30 Ιουλίου 1983.
Ιστορία
μικρογραφία|Άγαλμα του Πάπα Σιλβέρτου Β' στο Ωριγιάκ Κατά τη Γαλατική περίοδο, ο αρχικός οικισμός βρισκόταν σε ένα ύψωμα 3 χιλιόμετρα βορειανατολικά του Ωριγιάκ. Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση εγκαταλείφθηκε, όπως και τα περισσότερα οχυρωμένα γαλατικά χωριά (oppida) και μεταφέρθηκε σε μια νέα πόλη εγκατεστημένη στην πεδιάδα. Με την επιστροφή της ανασφάλειας κατά την παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ένας νέος οχυρωμένος χώρος δημιουργήθηκε ανάμεσα στο παλιό oppidum και την παλιά γαλατο-ρωμαϊκή πόλη.
Άννα του Τυρόλου
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ματθία της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ωριγιάκ
Ιστορία
Η ιστορία της περιοχής είναι γνωστή από το 856, έτος γέννησης του κόμη Ζερώ ντ' Ωριγιάκ στο κάστρο της περιοχής. Περίπου το 885, ίδρυσε ένα αββαείο Βενεδικτίνων που αργότερα θα φέρει το όνομά του. Ο Ζερώ πέθανε γύρω στο 910, αλλά η ακτινοβολία του ήταν τέτοια που κατά τη διάρκεια των αιώνων, το όνομα Ζερώ παρέμεινε πάντα ένα κοινό βαπτιστικό όνομα στον πληθυσμό του Ωριγιάκ και της γύρω περιοχής.
Άννα του Τυρόλου
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Αννα του Τυρολου Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας
Ωριγιάκ
Ιστορία
Η μεσαιωνική πόλη ιδρύθηκε από τον Ζερώ το 898 και αναπτύχθηκε γύρω από το αββαείο.
Σ' αυτό το αββαείο, που αναστηλώθηκε τον 11ο αιώνα, έκανε τις σπουδές του ο Ζερμπέρ, ο πρώτος Γάλλος πάπας, με το όνομα Πάπας Σιλβέστρος Β΄.Τον 13ο και 14ο αιώνα, το Ωριγιάκ υπέστη αρκετές πολιορκίες από τους Άγγλους και έως και τον 16ο αιώνα συνέχισε να υποφέρει από πολιτικούς και Θρησκευτικούς πολέμους.
Το 1569, η πόλη παραδόθηκε με προδοσία στους Προτεστάντες, οι κάτοικοι ελευθερώθηκαν μετά από καταβολή λύτρων και το παλιό αββαείο καταστράφηκε. Όλη η βιβλιοθήκη του και όλα τα αρχεία του κάηκαν.
Πριν από τη Γαλλική επανάσταση, το Ωριγιάκ είχε δικαστήριο και ήταν η πρωτεύουσα της Άνω-Ωβέρνης. Το 1790 που δημιουργήθηκαν οι γαλλικοί νομοί, μετά από μια περίοδο εναλλαγής με το Σαιν-Φλουρ, το Ωριγιάκ έγινε η οριστική πρωτεύουσα του νομού Καντάλ.
Η άφιξη του σιδηροδρόμου, το 1866, επιτάχυνε την ανάπτυξη της πόλης. Κατά την πρώτη απογραφή, το 1759, το Ωριγιάκ είχε 6.268 κατοίκους, τώρα έχει περίπου 26.000 κατοίκους.
Οικονομία
μικρογραφία|Μπλε ντ'Οβέρν Το Ωριγιάκ είναι παραδοσιακό εμπορικό και διοικητικό κέντρο με ανεπτυγμένη βιομηχανία. Είναι έδρα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου του νομού Καντάλ.
Το Ωριγιάκ είναι γνωστό για το Κέντρο τυριού του που ιδρύθηκε το 1993. Είναι μια ένωση που συγκεντρώνει πολλούς οργανισμούς για την ανάπτυξη επιστημονικών προγραμμάτων σχετικά με τον τομέα των τυριών.
Πολιτιστικές εκδηλώσεις
εναλλ.=|μικρογραφία|240x240εσ|Σκηνή από το θεατρικό φεστιβάλ δρόμου
Αξιοθέατα
μικρογραφία|259x259εσ|Το κάστρο του Σαιντ-Ετιέν μικρογραφία|Το Δικαστικό μέγαρο|εναλλ.= Η κοινότητα έχει πολλά οικοδομήματα που έχουν καταχωρηθεί ως ιστορικά μνημεία:
Μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα ιστορικά κτίρια είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις της Ωβέρνης
Φιλιπίννα Βέλσερ
Η Φιλιππίνα, γερμ. Philippine (1527 - 24 Απριλίου 1580) από τον Οίκο του Βέλσερ ήταν κόρη πλούσιου εμπόρου και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Πέραν Αυστρίας & του Τυρόλου.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φραγκίσκου (Φρειδερίκου) Βέλσερ (1497-1572) πλούσιου εμπόρου, πατρίκιου του Άουγκσμπουργκ και της Άννας Άνντλερ (1507-1572). Τα μέλη του Οίκου της ήταν έμποροι και τραπεζίτες Ευρωπαϊκής εμβέλειας και με μεγάλο πλούτο. Ο θείος της πρίγκιπας Βαρθολομαίος Β. Βέλσερ ήταν τραπεζίτης και το 1528 δάνεισε στον Κάρολο Α΄ της Ισπανίας ένα ποσό με παραχώρηση της Βενεζουέλας ως το 1546. Έτσι η οικογένεια έγιναν κυβερνήτες της αποικίας.
Από νέα η Φιλιππίνα ήταν διάσημη για την ωραιότητά της και τη μόρφωσή της. Παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Β΄ της Πέραν Αυστρίας & του Τυρόλου. Επειδή η Φιλιππίνα δεν ήταν ευγενής, ο γάμος ήταν μοργανατικός, δηλ. οι δύο γιοί της δεν είχαν δικαίωμα διαδοχής. Η ίδια έλαβε τους τίτλους της βαρόνης του Τσίννερμπουργκ, μαργραβίνας του Μπούργκαου, λαντγραβίνας του Μέλλενμπουργκ και κόμισσας του Όμπερχόενμπεργκ & Νήντερχόενμπεργκ (Άνω & Κάτω Χόενμπεργκ).
Απεβίωσε 53 ετών στο ανάκτορο Άμμπρας, στο Ίννσμπρουκ του Τυρόλου. Ο σύζυγός της ξαναπαντρεύτηκε, με μία ευγενή από τον Οίκο των Αψβούργων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Το καρέ της ντάμας
(Το) Καρέ Της Ντάμας είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega Channel τις σεζόν 1997-1999. Το σενάριο υπέγραψε η Ντίνα Παντελέων, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Γρηγόρης Πετρινιώτης. Η σειρά αγαπήθηκε από το κοινό αποκτώντας αρκετή δημοτικότητα στο γυναικείο κοινό κυρίως, με αποτέλεσμα να διαρκέσει δύο σεζόν και έκτοτε προβάλλεται συχνά σε επανάληψη από τον σταθμό.
Υπόθεση
Τέσσερις κολλητές φίλες: η Μαρίνα, η Κατερίνα, η Γιάννα και η Αλίκη που είναι μαζί από την παιδική τους ηλικία μοιράζονται τα θέματά τους, άλλα και ζουν μαζί τις ευχάριστες και δύσκολες στιγμές των ζωών τους. Η Μαρίνα, που ζει με τη μητέρα της, Βενετία, γνωρίζει τον άνδρα της ζωής της Δημοσθένη, ο οποίος δείχνει να ενδιαφέρεται γι' αυτήν, η Κατερίνα και η Αλίκη είναι παντρεμένες, ενώ η Γιάννα είναι χωρισμένη και μεγαλώνει τον γιο της μόνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega
Άγιος Βενέδικτος ο εξ Εζεβών
Ο Άγιος Βενέδικτος ο εξ Εζεβών (Δάφνη Σερρών ή Παλιό Καστανοχώρι Σερρών, 1790 - Θεσσαλονίκη, 12 Ιουνίου 1821) είναι άγιος της χριστιανικής ορθόδοξης εκκλησίας που κατατάσσεται στους νεομάρτυρες. Γεννήθηκε το 1790 στην ευρύτερη περιοχή της Έζοβας (σημερινή Δάφνη Σερρών) ή της Αμουρμέης (σημερινό Παλιό Καστανοχώρι Σερρών). Αποκεφαλίσθηκε από Τούρκους μετά από βασανιστήρια που υπέστη, και τάφηκε σε άγνωστο σημείο. Εορτάζεται στις 12 Ιουνίου εκάστου έτους.
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Νεομάρτυρες
Φραγκίσκος του Φρονσάκ
Ο Φραγκίσκος (1570 - 1631) από τον Οίκο των Βαλουά-Ορλεάνης ήταν δούκας του Φρονσάκ, Σατώ-Τιερύ, κόμης του Σαιν-Πολ.
Βιογραφία
Ήταν δευτερότοκος γιος του Λεονόρ δούκα του Λονγκεβίλ και της Μαρίας των Βουρβόνων, κόρης του Φραγκίσκου κόμη του Σαιν-Πολ.
Ο ίδιος απεβίωσε το 1631 στο Σατωνέφ και τάφηκε εκεί.
Οικογένεια
Το 1595 νυμφεύτηκε την Άννα μαρκησία του Φρονσάκ και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος Κατηγορία:Οίκος του Λονγκεβίλ
Πάνος Ζερίτης
Ο Πάνος Ζερίτης Αθήνα, 1931 - 2017 ήταν Έλληνας επιχειρηματίας.
Αποφοίτησε από τη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή Αθηνών και ήταν πτυχιούχος Χημικός Μηχανικός του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (Ε.Μ.Π.). Μέλος του Technical Association of the Pulp and Paper Industry (TAPPI) από το 1974, είχε ασχοληθεί συμβουλευτικά ως μηχανικός με την εκπόνηση επιτυχών μελετών και την υλοποίηση εργοστασίων χαρτοποιίας tissue σε διάφορες χώρες, όπως Ιταλία, Γιουγκοσλαβία, Γερμανία, Κουβέιτ, Λίβανο, Νότια Αφρική, Τουρκία, Ιράν και άλλες. Θεωρείται μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στον κλάδο της χαρτοποιίας, με σημαντικότερη συμβολή την ανάπτυξη του συστήματος Z-former το 1976, με το οποίο επιτυγχάνονταν η βελτιστοποίηση της παραγωγής χαρτιού με λιγότερη κατανάλωση νερού και ενέργειας σε υψηλότερες ταχύτητες, μειώνοντας το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της παραγωγής. Είχε αναγνωρισμένη επιχειρηματική δραστηριότητα σε Ελλάδα, Βουλγαρία, Ουγγαρία και Αίγυπτο, για την οποία είχε διακριθεί και τιμηθεί σε ανώτερο κρατικό επίπεδο. Το 1992, ως Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποφοίτων του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (Ε.Μ.Π.), συμμετείχε στην ομάδα εργασίας του Υπουργείου Πολιτισμού για την παραχώρηση των Μεταλλείων Λαυρίου στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Ε.Μ.Π.), όπου αναπτύχθηκε το Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου για την προώθηση της επιστημονικής έρευνας, εκπαίδευσης, επιχειρηματικής δραστηριότητας και πολιτισμού. Απεβίωσε το 2017.
1957-1972
Ο Πάνος Ζερίτης ξεκινά την καριέρα του το 1957 στην Αθηναϊκή Χαρτοποιία (Softex) σαν εργοδηγός βάρδιας. Το 1961 αναλαμβάνει σαν επικεφαλής μηχανικός την ανάπτυξη και υλοποίηση της παραγωγής χαρτιού tissue της εταιρίας. Το 1972 η Αθηναϊκή Χαρτοποιία (Softex) είναι η μεγαλύτερη παραγωγός χαρτιού tissue στην Ευρώπη και μια από τις σημαντικότερες στην παραγωγή χαρτιού γραφής και χαρτονιού κυτιοποιίας.
1972
Το 1972 αναλαμβάνει τη θέση του Γενικού Διευθυντή στην ΠΑΚΟ ΑΕ και διατελεί χρέη συμβούλου στη Βιομηχανία Συσκευασιών (ΒΙΣ).
1975
Το 1975 ο Πάνος Ζερίτης ξεκινά την επιχειρηματική του δραστηριότητα ιδρύοντας μαζί με τους κυρίους Κολιόπουλο και Πανόπουλο τη Χαρτελλάς (Delica), η επιτυχημένη πορεία της οποίας οδηγεί στην εξαγορά της από την πολυεθνική εταιρία J.A. Mont το 1990 και αργότερα το 2013 από την SCA.
1976-1977
Με την αναγνωρισμένη εμπειρία του ο Πάνος Ζερίτης ξεκινά να παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες εκπονώντας τεχνοοικονομικές μελέτες και υλοποιώντας μελέτες εγκατάστασης για λογαριασμό μεγάλων εταιριών του χαρτοποιητικού κλάδου. Σε αυτό διάστημα αναλαμβάνει έργα όπως την αύξηση παραγωγής από 3.000 T/Y σε 10.000 T/Y σε καθετοποιημένο εργοστάσιο παραγωγής χαρτιού tissue της İpek Kağıt στην Κωνσταντινούπολη και τη μελέτη για την εγκατάσταση 2 χαρτοποιητικών μηχανών (6.000 T/Y M.G. tissue & 12.000 T/Y γραφής – duplex) και τη συλλογή παλαιοχάρτου 5.000 T/Y για λογαριασμό της Industrial Bank of Kuwait στο Κουβέιτ. Εκπονεί και εκτελεί τεχνοοικονομική μελέτη για τη βελτιστοποίηση διεργασιών και την απομελάνωση σε καθετοποιημένη μονάδα παραγωγής 12.000 T/Y της Premier Paper Mills στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, ενώ σχεδόν ταυτόχρονα πραγματοποιεί τη μελέτη εγκατάστασης χαρτοποιητικής μηχανής Erwepa παραγωγής 25.000 T/Y στο εργοστάσιο της Sladkogorska στη Γιουγκοσλαβία.
1985
Ο Πάνος Ζερίτης πραγματοποιεί μια τεράστια άμεση επένδυση ύψους 13 εκατομμυρίων δολαρίων στην Αίγυπτο μαζί με τη Misr Iran Development Bank και άλλους επενδυτές, εγκαθιστώντας το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής χαρτιού tissue στη χώρα. Η εταιρία Pyramids Paper Mills - (Flora) φτάνει να γίνει η 5η μεγαλύτερη παραγωγός στην Αφρική με παραγωγή πάνω από 50.000 τόνους ετησίως και δυναμικές εξαγωγές. Τα καταναλωτικά προϊόντα με την επωνυμία “Flora” γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι της αγοράς και της καθημερινότητας των Αιγυπτίων.
1994
Το 1994 πραγματοποιεί δυναμικό άνοιγμα προς την Ευρωπαϊκή αγορά. Με επένδυση ύψους 15 εκατομμυρίων δολαρίων στην Ουγγαρία, ο Πάνος Ζερίτης πραγματοποιεί την εξαγορά της St. Andre Paper Mill S.A., που εξειδικεύεται στην παραγωγή φακέλων και ειδικών προϊόντων χαρτιού, και της Piszkei Paper Mill S.A. που αποτελεί την Νο1 παραγωγό χαρτιού tissue στη χώρα. Με την επένδυση αυτή κηρύσσεται ο μεγαλύτερος Έλληνας επενδυτής στη χώρα.
1996
Το 1996 ανακηρύσσεται πλειοδότης στο Δημόσιο Πλειοδοτικό Διαγωνισμό της ΕΤΒΑ FINANCE Α.Ε. με αντικείμενο της πώληση ακινήτου της ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑΣ Α. ΛΕΚΚΑΣ & ΑΦΟΙ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ επί της οδού Αβέρωφ αρ. 30 στη Νέα Ιωνία (Περισσός) Αττικής με επιφάνεια 6.371 τ.μ. και δομημένα κτίρια 8.240 τ.μ.
1997
Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του Πάνου Ζερίτη στον τομέα της χαρτοποιίας επεκτείνονται προς τα Βαλκάνια. Με επενδυτικό πλάνο ύψους 12 εκατομμυρίων δολαρίων αποφασίζει να εισέλθει στην αγορά της Βουλγαρίας με στρατηγικό συνέταιρο μειοψηφίας την πολυεθνική SCA, εξαγοράζοντας το 68% της εταιρίας Belovo Paper Mill S.A. - (Belana). Με παραγωγή 58.000 τόνων το χρόνο αποτελεί τη μεγαλύτερη παραγωγό χαρτιού tissue της Βουλγαρίας, με το 50% της παραγωγής να διατίθεται προς εξαγωγές σε πάνω από 25 χώρες, τόσο σε προϊόντα jumbo rolls όσο και σε καταναλωτικά προϊόντα με την επωνυμία “Belana”. Την ίδια χρονιά, ο Πάνος Ζερίτης ανακηρύσσεται πλειοδότης στο Δημόσιο Πλειοδοτικό Διαγωνισμό της ΕΤΒΑ FINANCE Α.Ε. με αντικείμενο της πώληση ακινήτου της ΠΕΙΡΑΙΚΗΣ – ΠΑΤΡΑΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΒΑΜΒΑΚΟΣ Α.Ε στη Βαρυμπόμπη Αττικής επί του 18ου χλμ. Εθνικής Οδού Αθηνών – Λαμίας με επιφάνεια 112.000 τ.μ. και δομημένα κτίρια 15.560 τ.μ.
2000
Η επέκταση στην Ουγγαρία συνεχίζεται εξαγοράζοντας το 51% της Budafok Recycling, που έχει ως αντικείμενο τη συγκέντρωση και διαλογή ανακυκλώσιμου χαρτιού. Βλέποντας ότι η «πράσινη οικονομία» θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην παγκόσμια ανάπτυξη τις επόμενες δεκαετίες, ο Πάνος Ζερίτης επενδύει σε ανανεώσιμες πηγές πρώτης ύλης χαρτιού. Αυτή τη στιγμή η Budafok Recycling είναι μια από τις πιο δυναμικά αναπτυσσόμενες εταιρίες του χώρου, με δυνατότητα διαλογής 60.000 τόνων χαρτιού ετησίως.
2001
Το 2001 γίνεται ο πρωτεργάτης του κλάδου της εμπορίας ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα συστήνοντας στο κοινό την εταιρεία ATEL HELLAS S.A σε συνεργασία με τον Ελβετικό κολοσσό ATEL A.G, νυν ALPIQ A.G, η οποία κατείχε άδεια προμήθειας ισχύος 300MW με εισαγωγές από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και εξαγωγές στην Ιταλία. Η εταιρεία από τον πρώτο χρόνο λειτουργίας της είχε κύκλο εργασιών περί τα 50 εκ. ευρώ και πελάτες της τη ΔΕΗ καθώς και καταναλωτές (εταιρείες) που μέχρι πρότινος ηλεκτροδοτούνταν από τη ΔΕΗ.
2000
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας της Ουγγρικής Δημοκρατίας (Officer-Cross for Merit of the Hungarian Republic) απονεμηθείς τον Νοέμβριο του 2000 από τον Προέδρο της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας κύριο Ferenc Madl.
2001
Βραβείο «Αυτοδημιούργητου Επιχειρηματία» του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών απονεμηθέν στις 8 Μαΐου 2001 από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.
2008
Βραβείο «Εθνική Αναγνώριση Επιχειρηματικής Αρίστευσης» απονεμηθέν στις 2 Ιουνίου 2008 από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια και τον Υπουργό Ανάπτυξης Χρήστο Φώλια.
Παραπομπές
<References/>
Βυρσοδεψία
Η βυρσοδεψία είναι η διαδικασία της επεξεργασίας του δέρματος των ζώων με στόχο την παραγωγή επεξεργασμένου δέρματος με αυξημένη ανθεκτικότητα και πιθανότατα χρώμα, κατάλληλο για την κατασκευή ειδών ένδυσης, υπόδησης, κλπ. Οι εγκαταστάσεις που πραγματοποιείται η επεξεργασία ονομάζονται βυρσοδεψεία. Η διαδικασία της επεξεργασίας περιλαμβάνει την μόνιμη μετατροπή της πρωτεϊνικής δομής του δέρματος με τη χρήση κατάλληλων χημικών, όπως είναι οι τανίνες. Πριν τη χημική επεξεργασία, το δέρμα αποτριχώνεται, απομακρύνεται το λίπος και αφήνεται να μουλιάσει σε αλατόνερο από 6 ώρες ως 2 μέρες. Τα βυρσοδεψεία ανά τους αιώνες βρίσκονταν στα περίχωρα των πόλεων και έξω από οικιστικές ζώνες καθώς συνοδεύονται από μια δυσάρεστη οσμή.
Στην Ελλάδα, τα βυρσοδεψεία ονομάζονταν και "ταμπάκικα", λέξη που προέρχεται από την Τουρκική γλώσσα.
Ιστορία
Η ελληνική λέξη βυρσοδεψία είναι σύνθετη και προέρχεται από το ουσιαστικό της Αρχαίας Ελληνικής «βύρσα» που σημαίνει «δέρμα ζώου», και το ρήμα «δέφω» που σημαίνει «μαλακώνω κάτι με τα χέρια». Η βυρσοδεψία πιστεύεται ότι εξασκούνταν ήδη από το 7000-3000 π.Χ. στην Ινδία, ενώ υπάρχουν γραπτές αναφορές από τον Θεόφραστο ο οποίος ήταν και ο πρώτος που αποπειράθηκε να καταγράψει και να κατανοήσει επιστημονικά τη διαδικασία.
Η διαδικασία που ακολουθούνταν κατά τους αρχαίους χρόνους ήταν η παρακάτω: τα δέρματα έφταναν στο βυρσοδεψείο στεγνά και λερωμένα με χώμα. Αρχικά, μούλιαζαν σε νερό για να καθαρίσουν και να μαλακώσουν, ενώ τρίβονταν για να απομακρυνθεί το λίπος και τα απομεινάρια της σάρκας. Στη συνέχεια ο βυρσοδέψης έπρεπε να απομακρύνει το τρίχωμα. Αυτό γινόταν με την επάλειψη του δέρματος με κάποια αλκαλική ουσία ή απλά με την πολύμηνη παραμονή του δέρματος η οποία προκαλούσε και τη σήψη. Στη συνέχεια τα δέρματα εμβαπτίζονταν σε αλατόνερο και το τρίχωμα, το οποίο είχε στο μεταξύ χαλαρώσει, απομακρυνόταν με μαχαίρια. Αφού είχε απομακρυνθεί το τρίχωμα, ο βυρσοδέψης μαλάκωνε το δέρμα τρίβοντας πάνω του κοπριά ή μουλιάζοντας το δέρμα σε ένα διάλυμα από εντόσθια ζώου. Η παραπάνω διαδικασία αποτελούσε μια μορφή ζύμωσης που περιλάμβανε τα ένζυμα των βακτηρίων που περιείχε η κοπριά.
Στους μετέπειτα αιώνες, στη βυρσοδεψία χρησιμοποιήθηκαν δεψικές ύλες φυτικής προέλευσης όπως είναι το έλαιο κέδρου, ο φλοιός της βελανιδιάς, η στυπτηρία, οι οποίες απλώνονταν στα δέρματα ενώ αυτά τεντώνονταν με αποτέλεσμα να απορροφούν περισσότερες τανίνες και να αφυδατώνονται.
Μετά τη Βιομηχανική Επανάσταση και συγκεκριμένα μετά το 1840, στη βυρσοδεψία χρησιμοποιούνται διαλύματα τρισθενούς χρωμίου για την εμβάπτιση των δερμάτων.
Χίος
Η βυρσοδεψία στη Χίο ακμάζει ήδη από τις αρχές του 19ου αιώνα, οπότε και αριθμούνται περίπου 18 βυρσοδεψεία. Η καταστροφή της Χίου από τους Τούρκους το 1822 ανάγκασε αρκετές οικογένειες βυρσοδεψών να μετοικήσουν σε νησιά των Κυκλάδων όπως η Σύρος, μεταφέροντας μαζί και την τέχνη τους. Το σωματείο των βυρσοδεψών Χίου με την επωνυμία «Σύνδεσμος Εργατών Βυρσοδεψών Χίου» ήταν ιδιαιτέρως ισχυρό και ιδρύθηκε το 1918, μετά την απελευθέρωση. Λόγω του ρόλου της Χίου ως εμπορικό κέντρο η εκβιομηχάνιση της βυρσοδεψίας πραγματοποιήθηκε αρκετά νωρίς. Σε πρώτο στάδιο (πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο), αποκτήθηκε εξοπλισμός για την μερική αυτοματοποίηση της διαδικασίας (μηχανικά περιστρεφόμενα βαρέλια, μεχανικά σφυριά) ενώ σε ένα δεύτερο στάδιο υιοθετήθηκε η δέψη με χρώμιο που επιτάχυνε τη διαδικασία της δέψης σε 3-4 μέρες. Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το απόθεμα των Χιώτικων σολοδερμάτων διατέθηκε για τις ανάγκες του ελληνικού στρατού, ενώ όσο απέμεινε το άρπαξαν οι Γερμανοί. Το 1960 η Χίος παρήγαγε το 20-25% του συνόλου του ελληνικού σολοδέρματος, ενώ μετά τη δεκαετία του '60 επεκτάθηκε στην παραγωγή επανωδερμάτων.
Σύρος
Τα βυρσοδεψεία της Σύρου βρίσκονταν στην Ερμούπολη, στο νότιο τμήμα του λιμανιού και ήταν παραδοσιακά διώροφα. Το πρώτο βυρσοδεψείο ιδρύεται από τον Χιώτη Καλουτά το 1829. Το δεύτερο βυρσοδεψείο ιδρύθηκε από τον κρητικό Σαλούστρο το 1834 και στεγαζόταν στην οδό Μανδηλαρά. Το 1851 απαριθμούνται 12 βυρσοδεψεία, ενώ τα συριανά σολοδέρματα έχουν εκτοπίσει τα γαλλικά από την αγορά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Το 1879 η Σύρος κλονίζεται από ένα ισχυρό κύμα απεργιών που ακολουθεί την παγκόσμια νομισματική κρίση. Τα ξένα νομίσματα, και κυρίως τα Ρώσικα (με τα οποία αμοίβονταν κυρίως οι Έλληνες εργάτες) υποτιμούνται κατά 25-27%, ενώ αντίστοιχα η τιμή του ψωμιού ανεβαίνει κατά 25%, με συνολικές απώλειες 50% για τον εργάτη. Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από τους ναυτεργάτες, ενώ σύντομα και οι βυρσοδέψες ακολούθησαν. Σύμφωνα με την εφημερίδα Πατρίδα (27/2/1879) τα αιτήματά τους ήταν η πληρωμή των ημερομισθίων σε διατιμημένο νόμισμα, η διατήρηση του ημερομισθίου προ διατίμησης (δηλαδή με προσθήκη 27%), η κατάργηση των κατ' αποκοπή συμφωνιών (κουτουράδες), η διανομή των εργασιών, η ελάττωση των ωρών εργασίας και η κατάργηση της απλήρωτης δίωρης εργασίας τις Κυριακές (αγγαρεία).