cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Assassin's Creed: Revelations
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Assassin's Creed Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2011 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Συρία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Ubisoft Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo Switch Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στον Καναδά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 13ο αιώνα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 16ο αιώνα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Τουρκία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 2012 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Havok Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών
Άγιος Νείλος (περιοχή)
thumb|300px|Ιερός ναός Αγίου Νείλου
Ο Άγιος Νείλος είναι μέρος της συνοικίας της Καλλίπολης στην πόλη του Πειραιά και βρίσκεται στα όρια της Καλλίπολης με την συνοικία των Υδραίικων.
Σε αυτήν την περιοχή, επί της οδού Γ.Θεοτόκη, βρίσκεται ο ομώνυμος επιβλητικός ναός, που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Όσιο Νείλο τον Μυροβλήτη (+12 Νοεμβρίου 1651).
Ο ναός βρίσκεται μεταξύ των οδών Γεωργίου Θεοτόκη, Ηροδότου, Αντωνίου Θεοχάρη και Σπυρίδωνος Τρικούπη. Χτίστηκε το 1928 με πρωτοβουλία της Ελένης Μαμάη ως μία μικρή εκκλησία, η οποία άρχισε να ανοικοδομείται στη σημερινή της μορφή από το 1956. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν τον Νοέμβριο του 1973 και τότε έγιναν τα εγκαίνια του ναού. Ο ναός του Αγίου Νείλου στην Καλλίπολη είναι ο μοναδικός ναός αφιερωμένος στον συγκεκριμένο άγιο με καταγωγή από την Κυνουρία, ο οποίος είχε ζήσει σαν ασκητής στο Άγιο Όρος και μετά τον θάνατο του τα οστά του ανέβλυζαν μύρο. Σε αυτόν τον ναό υπάρχει μέρος των λειψάνων του, ενώ τα υπόλοιπα έχουν μεταφερθεί στο Άγιο Όρος.
Η περιοχή αυτή είναι γνωστή και ως γενέτειρα του ηθοποιού Δημήτρη Παπαμιχαήλ, αλλά και από τους στίχους του τραγουδιού του Μπαγιαντέρα "Αποβραδίς ξεκίνησα / μ' έναν παλιό μου φίλο / για το Χατζηκυριάκειο / και για τον Άγιο Νείλο", που ερμήνευσε ο Βασίλης Τσιτσάνης και του λαϊκού σμυρνέικου τραγουδιού Παποράκι "Κάθε νύχτα στ' όνειρό μου σεργιανάω / Άγιο Νείλο, Κερατσίνι, Κοκκινιά".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές του Πειραιά
Ορταομπά
Η Ορταομπά είναι χωριό στην επαρχία Χατσμάζ του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Γιαλάμα, και βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Κληρονομικό Δίκαιο
Το Κληρονομικό Δίκαιο είναι κλάδος του Αστικού Δικαίου.
Στον υφιστάμενο σήμερα στην Ελλάδα Αστικό Κώδικα, τις περί του Κληρονομικού Δικαίου διατάξεις περιλαμβάνει στο πέμπτο και τελευταίο μέρος (βιβλίο) που χωρίζεται σε 20 κεφάλαια από το άρθρο 1710 μέχρι τέλος, άρθρο 2035.
* Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο
Φλώρα Ρεντούμη
Η Φλώρα Ρεντούμη (Μάνδρα Αττικής, 11 Σεπτεμβρίου 1976) είναι Ελληνίδα αθλήτρια. Είναι η δεύτερη καλύτερη αθλήτρια στα 100μ. μετ' εμποδίων όλων των εποχών στην Ελλάδα και η καλύτερη στα 60μ. μετ' εμποδίων στον κλειστό στίβο. Ανήκει στον Ολυμπιακό ΣΦΠ και έχει σημειώσει τις σημαντικότερες επιτυχίες της στον κλειστό στίβο.
Η πρώτη επιτυχία ήρθε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2002 στη Βιέννη, όπου στον ημιτελικό σημειώνοντας επίδοση 8.01, πανελλήνιο ρεκόρ τότε, προκρίθηκε στον τελικό με την 3η καλύτερη επίδοση. Εκεί όμως με το 8.02 που σημείωσε πλασαρίστηκε στην 5η θέση, χάνοντας το μετάλλιο για 0.04 δευτερόλεπτα.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2003 στο Μπέρμιγχαμ συμμετείχε για άλλη μια φορά σε ημιτελικό, όπου κατέκτησε την 5η θέση με 8.12 και τελικώς κατετάγη 9η στο σύνολο.
Το 2004, σημείωσε ατομικά ρεκόρ τόσο στα 60μ. μετ' εμποδίων όσο και στα 100μ. μετ' εμποδίων. Αρχικά, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου σημείωσε επίδοση 7.97, πανελλήνιο ρεκόρ τότε, κατακτώντας την 1η θέση. Συμμετείχε, επίσης, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2004 στη Βουδαπέστη και εξασφάλισε για άλλη μια φορά την παρουσία της σε ημιτελικό. Εκεί, με γρήγορη κούρσα σημείωσε επίδοση 7.91, που αποτελεί μέχρι σήμερα το ατομικό της ρεκόρ, τερμάτισε 2η και προκρίθηκε στον τελικό. Τελικά κατέλαβε την 7η θέση στον τελικό με 7.94, σε μία πολύ γρήγορη κούρσα.
Αργότερα, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανδρών-Γυναικών σημείωσε ατομικό ρεκόρ με 12.86 και εξασφάλισε τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, όπου δεν κατάφερε να ξεχωρίσει.
Το 2005, ήταν 3η στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Μπρούνο Τζάουλι στη Super League με 13.03 και 3η στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005 στην Αλμερία με 13.16. Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2006 στο Γκέτεμποργκ όπου κατετάγη 10η στο σύνολο σημειώνοντας επίδοση 13.15 στον ημιτελικό, χάνοντας την ευκαιρία να μετάσχει σε ένα μεγάλο τελικό στα 100μ. μετ' εμποδίων.
Το Μάρτιο του 2008, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου στη Βαλένθια της Ισπανίας, η Ρεντούμη αποκλείστηκε στα προκριματικά, καθώς έχασε το βηματισμό της, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει.
Η εξέλιξη της Φλώρας Ρεντούμη στα 100μ. μετ' εμποδίων:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΟΣΦΠ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2001 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2001 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κώστας Γκατσιούδης
Ο Κώστας Γκατσιούδης (Διδυμότειχο, 17 Δεκεμβρίου 1973) είναι Έλληνας πρώην πρωταθλητής του ακοντισμού, ο οποίος διακρίθηκε σημαντικά σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
Γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1973 στο Διδυμότειχο, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια.
Αγωνίστηκε στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο και προπονητής του υπήρξε ο παλαίμαχος ακοντιστής, Αντώνης Παπαδημητρίου. Κατέχει επίδοση 91,69 μ., που πέτυχε στη Φινλανδία το 2000, και η οποία είναι η δέκατη καλύτερη όλων των εποχών στον κόσμο.
Καριέρα
Είχε μεγάλες επιτυχίες από τα πρώτα του βήματα. Το 1990 ήταν 6ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων, ενώ στην ίδια διοργάνωση δύο χρόνια μετά ήταν δεύτερος. Το 1994 ήταν Πρωταθλητής Ευρώπης για αθλητές κάτω των 23 ετών και το 1995 ήταν τρίτος στο Παγκόσμιο Στρατιωτικό Πρωτάθλημα.
Στην πρώτη του συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1996 στην Ατλάντα, προκρίθηκε στον τελικό, αλλά κατετάγη μόλις 10ος. Το 1997 ήταν χρυσός μεσογειονίκης και λίγο αργότερα πήρε την πρώτη του μεγάλη διάκριση σε επίπεδο ανδρών καθώς κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1997 στην Αθήνα.
Το 1999 επιβεβαίωσε την κλάση του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στη Σεβίλλη, κατακτώντας τη δεύτερη θέση με βολή στα 89,18 μ., ενώ ήταν πρώτος στον τελικό του Γκραν Πρι στο Μόναχο με βολή στα 89,84 μ.
Το 2000 στο Σίτνευ, όντας καλά προετοιμασμένος για ολυμπιακό μετάλλιο, επέτυχε στον προκριματικό αγώνα βολή στα 88,44 μ., ωστόσο, στον τελικό κατέλαβε την 6η θέση με βολή στα 86,53 μ.
Το σμαραγδένιο δάσος
Το Σμαραγδένιο Δάσος (The Emerald forest) είναι βρετανική δραματική ταινία περιπέτειας του 1985 που διαδραματίζεται στο βραζιλιάνικο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, σε σκηνοθεσία Τζον Μπούρμαν, και σενάριο Ρόσπο Πάλενμπεργκ. Πρωταγωνιστούν οι Πάουερς Μπουθ, Μεγκ Φόστερ και Τσάρλι Μπούρμαν.
Κώστας Γκατσιούδης
Καριέρα
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 2001,με βολή στα 89,95 μ. κατέκτησε την 3η θέση και το τρίτο διαδοχικό μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου.
Το σμαραγδένιο δάσος
Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός Αμερικανού αγοριού που υιοθετείται από μια ιθαγενή φυλή στη ζούγκλα του Αμαζονίου. Υποτίθεται ότι βασίζεται σε αληθινή ιστορία, αν και η ακρίβεια αυτού του ισχυρισμού έχει αμφισβητηθεί. Η ταινία προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ των Καννών το 1985, όπου επιλέχθηκε ως ταινία λήξης. Κατά την προώθηση της ταινίας για το διαγωνισμό βραβείων, ο Μπόρμαν δημιούργησε τους πρώτους προβολείς Όσκαρ, αλλά η ταινία δεν έλαβε καμία υποψηφιότητα για Όσκαρ.
Κώστας Γκατσιούδης
Καριέρα
Το 2002 στο μοναδικό αγώνα που έκανε στη Θεσσαλονίκη έριξε 91,24 μ. Στη συνέχεια τραυματίστηκε χάνοντας έτσι το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2002. Τα επόμενα χρόνια αντιμετώπισε προβλήματα σοβαρών τραυματισμών στον ώμο, που τον υποχρέωσαν να μείνει εκτός δράσης το 2003, το 2004 και το 2005.
Το σμαραγδένιο δάσος
Πλοκή
Ο Μπιλ Μάρκαμ είναι ένας μηχανικός που έχει μετακομίσει στη Βραζιλία με την οικογένειά του για να εργαστεί σε ένα μεγάλο υδροηλεκτρικό φράγμα. Η ταινία ξεκινάει με τον Μάρκαμ, τη σύζυγό του Τζιν, τον μικρό του γιο Τόμι και την κόρη του Χέδερ να κάνουν πικνίκ στην άκρη της ζούγκλας, η οποία καθαρίζεται για την κατασκευή του φράγματος. Ο Τόμι περιπλανιέται από την καθαρή περιοχή και ένας ντόπιος από μια από τις φυλές των ιθαγενών που είναι γνωστή ως Αόρατοι Άνθρωποι παρατηρεί τον Τόμι και τον απαγάγει. Ο Μάρκαμ καταδιώκει το ζευγάρι στο δάσος αλλά δεν βρίσκει τον γιο του.
Κώστας Γκατσιούδης
Αξιοσημείωτες βολές
Ο Γκατσιούδης ξεπέρασε το εξαιρετικά υψηλό όριο των 90 μ. στον ακοντισμό, ως εξής:
Το σμαραγδένιο δάσος
Πλοκή
Δέκα χρόνια αργότερα, το φράγμα πλησιάζει στην ολοκλήρωση. Ένας 17χρονος Τόμι, που τώρα ονομάζεται Τόμμε, έχει γίνει ένας από τους Αόρατους ανθρώπους. Όταν ο πατέρας του, ο αρχηγός Γουανάντι, ο άντρας που πήρε και υιοθέτησε τον Τόμι, παρατηρεί ότι ο Τομ έχει χτυπηθεί από κορίτσια, ξεκινά την ιεροτελεστία της ενηλικίωσης του Τομ, μετά την οποία ο Τομ υποβάλλεται σε μια αναζήτηση οράματος . Το πνευματικό ζώο του Τόμμε του λέει ότι πρέπει να ανακτήσει ιερές πέτρες από ένα απομακρυσμένο σημείο βαθιά στη ζούγκλα. Ο Γουανάμτι τον προειδοποιεί ότι η αποστολή θα είναι επικίνδυνη, καθώς θα τον οδηγήσει στην επικράτεια των κανίβαλων Άγριων Ανθρώπων.
Κώστας Γκατσιούδης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του ακοντισμού Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανελληνίου Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010 Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1993 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Το σμαραγδένιο δάσος
Πλοκή
Εν τω μεταξύ, ο Μάρκαμ εντόπισε επιτέλους τους απαγωγείς του γιου του. Ο Μάρκαμ και ένας δημοσιογράφος αποφασίζουν να εκτοξεύσουν οβίδες για να τραβήξουν την προσοχή των Αόρατων Ανθρώπων. Αντίθετα, προσελκύουν τους άγριους ανθρώπους και αιχμαλωτίζονται. Οπλισμένος με μία καραμπίνα, ο Μάρκαμ είναι σε θέση να αμυνθεί αρκετά για να μιλήσει με τον αρχηγό Τζακάρεχ που αφήνει ελεύθερο τον Μαρκαμ για τη νύχτα, υποσχόμενος να τον κυνηγήσει το πρωί, ενώ οι Άγριοι Άνθρωποι σκοτώνουν και σφάζουν τον δημοσιογράφο. Κοντά στο ξημέρωμα, ο Μάρκαμ σκοντάφτει στον Τομ μαζεύοντας τις ιερές πέτρες. Οι δυο τους αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον τη στιγμή που φτάνουν οι Άγριοι Άνθρωποι, πυροβολώντας τον Μάρκαμ στον ώμο. Ο Τόμμε και ο πατέρας του καταφέρνουν να δραπετεύσουν, αφήνοντας πίσω την καραμπίνα του Μαρκαμ. Υπό τη φροντίδα των Αόρατων Ανθρώπων, ο Μάρκαμ αναρρώνει από τα τραύματά του και ανακαλύπτει ότι ο γιος του έχει επιλέξει σύζυγο, μια νεαρή γυναίκα που ονομάζεται Καχίρι.
Ο Τζακάρεχ, αναγνωρίζοντας την καταστροφική δύναμη της καραμπίνας του Μάρκαμ, επισκέπτεται έναν άθλιο οίκο ανοχής στην άκρη της ζώνης κατασκευής και κανονίζει να ανταλλάξει γυναίκες με πυρομαχικά και περισσότερα όπλα.
Ο Γουανάντι προεδρεύει του γάμου, με τον Μάρκαμ να κάθεται προς τιμήν δίπλα στον αρχηγό. Ο Μάρκαμ παρακολουθεί καθώς ο Τόμμ και η Καχίρι παντρεύονται. Είναι ακόμα στενοχωρημένος με τον Γουανάντι, για τον απαγωγή του γιου του. Ο Μάρκαμ ρωτά τον Αρχηγό Γουανάντι γιατί πήρε τον Τόμι πριν από όλα αυτά τα χρόνια. Ο Γουανάντι απαντά ότι πίστευε ότι οι λευκοί άνθρωποι πρέπει να είναι τρομερά δυστυχισμένοι, αφού κατέστρεφαν το δάσος, αλλά ο Τόμι χαμογέλασε στους Αόρατους ανθρώπους όταν τους είδε. Έτσι ο Αρχηγός πήρε τον Τόμι για να τον σώσει.
Ο Τόμμε και οι φίλοι του επιστρέφουν στο χωριό τους για να ανακαλύψουν ότι πολλοί από τους Αόρατους ανθρώπους έχουν δολοφονηθεί και όλες οι νεαρές γυναίκες έχουν απαχθεί από τους σκληρούς ανθρώπους. Παρακολουθώντας τους Άγριους Ανθρώπους, βρίσκουν τις γυναίκες τους μέσα σε ένα κτίριο που προστατεύεται από άγνωστη και θανατηφόρα τεχνολογία. Στη μάχη που ακολούθησε, οι Άγριοι Άνθρωποι σκοτώνουν αρκετά μέλη των Αόρατων Ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένου του Αρχηγού Γουανάντι. Απελπισμένος για βοήθεια, ο Τόμμε ταξιδεύει στην πόλη στο διαμέρισμα των γονιών του, όπου ο Μάρκαμ συμφωνεί να τον βοηθήσει στη διάσωση των γυναικών από τον οίκο ανοχής.
Εκείνο το βράδυ, ο Μάρκαμ ξεκινά μια ανταλλαγή πυροβολισμών στον οίκο ανοχής, ενώ ο Τόμμε και οι φίλοι του απελευθερώνουν τις σκλαβωμένες γυναίκες από την αιχμαλωσία. Οι Άγριοι Άνθρωποι φτάνουν για να πολεμήσουν τους Αόρατους Ανθρώπους, αλλά ηττούνται με τον Μάρκαμ να σκοτώνει τον Αρχηγό Τζακάρεχ. Ο Τόμμε ορκίζεται αργότερα ως νέος αρχηγός της φυλής. Ο Μάρκαμ προειδοποιεί τον Τόμμε ότι το σχεδόν ολοκληρωμένο φράγμα θα τερματίσει τον τρόπο ζωής της φυλής, ωστόσο ο Τόμμε επιμένει ότι οι Αόρατοι Άνθρωποι είναι ασφαλείς και θα ζητήσουν από την άγρια ζωή να φέρει αρκετή βροχή για να σπάσει το φράγμα. Ο Μάρκαμ δεν συμφωνεί ότι το φράγμα μπορεί να σπάσει με όποια ποσότητα νερού που μπορούν να φέρουν τα ζώα, οπότε αποφασίζει να «βοηθήσει» την αιτία και να καταστρέψει ο ίδιος το φράγμα. Κατά τη διάρκεια της καταιγίδας, ο Μάρκαμ τοποθετεί εκρηκτικά κατεδάφισης σε βασικά σημεία κατά μήκος του φράγματος, αλλά ακριβώς όπως ο πυροκροτητής αστοχεί από ένα κομμάτι εξοπλισμού που πέφτει, το νερό σπάει και καταστρέφει το φράγμα, όπως επέμεινε ο Τόμμε ότι θα μπορούσε να συμβεί. Ο Μάρκαμ παρακολουθεί την καταστροφή με ανάμεικτα συναισθήματα.
Η ταινία τελειώνει με τον Τόμμε και την Καχίρι να κάθονται σε έναν νερόλακκο κοντά στο χωριό τους στη ζούγκλα, βλέποντας τα μέλη της φυλής τους να πιτσιλίζουν και να παίζουν.
Παραγωγή
Η Ντίρα Πάες επιλέχθηκε μετά από μια ακρόαση στην οποία επωφελήθηκε επειδή απάντησε στον διευθυντή κάστινγκ στα αγγλικά. Έστω και μετρώντας ως εμπειρία μόνο τα έργα που έπαιζε στο σχολείο, είχε ήδη δείξει τον εαυτό της αρκετά επαγγελματία ώστε να ξεχάσει τι σημαίνει η λέξη «σεμνότητα». «Είμαι γυμνή όλη την ώρα, αλλά με το στήθος και τους γλουτούς εκτεθειμένους. Ήμουν 15 και είχα τα 16α γενέθλιά μου την τελευταία μέρα των γυρισμάτων. Ήμουν κορίτσι και το έχω σαν υπενθύμιση της εποχής που ήμουν ακόμα παρθένα. Αλλά δεν ήταν δύσκολο να γίνει, γιατί όλοι ήταν Ιθαγενείς και γυμνοί. Δεν ήταν υπέροχο, αλλά ήταν καλό να είσαι ανεμπόδιστη»,.
Εσπράξεις
Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στη Γαλλία στις 25 Ιουνίου 1985 στις Κάννες με μεγάλη επιτυχία. Με 2.652.685 εισητήρια σε εθνικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων 711.929 στο Μεγάλο Παρίσι, ήταν η 12η πιο δημοφιλής ταινία της χρονιάς στη χώρα και η 10η πιο δημοφιλής στην περιοχή της πρωτεύουσας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, άνοιξε στις 5 Ιουλίου 1985 μέσω του ανεξάρτητου διανομέα Embassy Pictures, σε μέτριες 1.110 αίθουσες. Ολοκλήρωσε την κυκλοφορία της στο τοπικό box office με $24.468.550. Η ταινία άνοιξε στη γενέτειρά της στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 23 Αυγούστου 1985, στο Νο2, αλλά γρήγορα έπεσε από την κατάταξη, αποσπώντας μόνο 765.000 £ στο εσωτερικό.
Κριτικές
Στον ιστότοπο συγκέντρωσης κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία έχει αποδοχή 83% με 18 κριτικές έδωσαν, με μέσο όρο 7,2/10. Το Σμαραγδένιο δάσος χαρακτηρίστηκε από έναν κριτικό των New York Times «συναρπαστικό και πλούσια ατμοσφαιρικό». Ο Derek Malcolm του The Guardian έγραψε: «Αυτή η απλότητα της έκφρασης, σε συνδυασμό με τη συνηθισμένη εξελιγμένη οπτική τεχνική του Μπούρμαν, το κάνει μια αυθεντική περίεργη εμφάνιση. Όμως, όποια κι αν είναι τα ελαττώματα του, φαίνεται λαμπρή, αφηγείται μια συναρπαστική ιστορία και είναι ένα κομμάτι καθαρού κινηματογράφου που πρέπει να δείτε». Σε μια αρνητική κριτική, ο Πολ Ατανάσιο της Washington Post το χαρακτήρισε "μακροχρόνιο αφιέρωμα στον Noble Savage" και περισσότερο ως "ένα ειδικό του National Geographic" παρά μια σωστή ταινία.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Εκτός από την επιλογή του στις Κάννες, το σμαραγδένιο δάσος έλαβε τρεις υποψηφιότητες στα 39α βραβεία BAFTA, για την καλύτερη φωτογραφία (Philippe Rousselot), την καλύτερη πρωτότυπη μουσική (Junior Homrich και τον Brian Gascoigne) και το καλύτερο μακιγιάζ ( Peter Frampton, Paul Engelen, Anna. Dryhurst, Luis Michelotti και Beth Presares).
Εμπνευση
Σε αντίθεση με το συμπέρασμα του Έλισον, μια σύγχρονη κριτική του Ιανουαρίου 1985 στο περιοδικό Variety δηλώνει εκ των προτέρων ότι η ταινία «βασίζεται σε μια απίστευτη αληθινή ιστορία για έναν Περουβιανό του οποίου ο γιος εξαφανίστηκε στις ζούγκλες της Βραζιλίας». Το άρθρο των Los Angeles Times ανέφερε επίσης ότι το παιδί από το Περού είχε αποφασίσει τότε ως ενήλικας να μείνει με τη θετή φυλή του.
Πρώτη προβολή Όσκαρ
Επειδή η Embassy Pictures δυσκολευόταν τη χρονιά της κυκλοφορίας της, η ταινία δεν έλαβε μια παραδοσιακή διαφημιστική καμπάνια για τα Βραβεία Όσκαρ του 1985. Ο Μπούρμαν ανέλαβε την πρωτοβουλία να προωθήσει ο ίδιος την ταινία κάνοντας αντίγραφα VHS διαθέσιμα δωρεάν στα μέλη της Ακαδημίας σε πολλά καταστήματα ενοικίασης βίντεο στην περιοχή του Λος Άντζελες. Η ιδέα του Μπούρμαν έγινε αργότερα πανταχού παρούσα κατά τη διάρκεια της σεζόν των βραβείων του Χόλιγουντ, και μέχρι τη δεκαετία του 2010, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο προβολές Όσκαρ ταχυδρομούνταν στα μέλη της Ακαδημίας κάθε χρόνο. Ωστόσο, το ίδιο το ''Σμαραγδένιο Δάσος' δεν έλαβε υποψηφιότητες από τη στρατηγική του Μπούρμαν.
Εξωτερικοί σύδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1985 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την οικογένεια Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες με θέμα το περιβάλλον Κατηγορία:Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Μπουζέν
Το Μπουζέν (γαλλικά: Bouzin, οξιτανικά: Bosin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουζινουά (γαλλικά: Bouzinois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Ιστάλος-κο
μικρογραφία|250x250εσ|Άποψη από το βουνό Το Ιστάλος-κο (ουγγρικά: Istállós-kő, προφέρεται [ˈiʃtaːlloːʃkøː]) είναι βουνό στην Ουγγαρία. Με ύψος 958.1 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της οροσειράς Μπιουκ και το έκτο μεγαλύτερο της Ουγγαρίας. Πριν από το 2014 θεωρούταν ως το υψηλότερο σημείο της περιοχής, αλλά πρόσφατες έρευνας απέδειξαν ότι το Σιλβάσι-κο έχει ύψος 960.71,5 μέτρων.
Είναι εύκολα προσβάσιμο από το Σιλβασβαράντ σε ένα μικρό τουριστικό μονοπάτι μήκους λίγων εκατοντάδων μέτρων, το οποίο οδηγεί σε μια σπηλιά στο βουνό.
Σπηλιά Ιστάλος-κο
Το σπήλαιο εξερευνήθηκε για πρώτη φορά από τον Παλ Ροσκό το 1911. Είναι πλούσιος αρχαιολογικός χώρος με ευρήματα ηλικίας 30.000-40.000 ετών. Τα εκθέματα περιλαμβάνουν απολιθώματα αρκούδας των σπηλαίων, οστά και χαυλιόδοντες του βίσωνα του λατιφρόνιου, λίθινα και οστέινα εργαλεία, και μια Παλαιολιθική εστία η οποία εκτίθεται στο ουγγρικό Εθνικό Μουσείο.
Η τοποθεσία ανασκάφηκε από τον Οτοκάρ Κάντιτς το 1929 και την Μαρία Μοτλ το 1938. Το 1947, ξεκίνησε η λεπτομερή ανασκαφή του χώρου, με επικεφαλής τον Λάσλο Βέρτες. Με βάση την διαστρωμάτωση και τα ζωικά υπολείμματα, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως δείκτες για τις χρονικές περιόδους, οι αρχαιολόγοι εξερεύνησαν το ιστορικό του σπηλαίου, κατορθώνοντας να βρουν την ηλικία των τριών πολιτιστικών στρωμάτων και τα χαρακτηριστικά των ανθρώπινων πληθυσμών που ζούσαν εκεί. Το σπήλαιο απέκτησε καθεστώς προστασίας το 1944, ενώ το 1982 αναβαθμίστηκε σε περιοχή με ειδικό καθεστώς προστασίας.
Οι νεότερες ανασκαφές που άρχισαν το 2000, με επικεφαλής τον Άρπαντ Ρίνγκερ. Η σημασία του σπηλαίου στηρίζεται στα ευρήματα 66 διαφορετικών ειδών που χρονολογούνται από την εποχή των Παγετώνων, γεγονός που καθιστά την περιοχή μέρος με πλούσια πανίδα. Επίσης, βρέθηκαν τρία νέα είδη θηλαστικών και είκοσι νέα είδη πουλιών βάσει της μικροπανίδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ουγγαρία Κατηγορία:Γεωγραφία της Ουγγαρίας
Σκιερνιέφκα (ποταμός)
Ο Σκιερνιέφκα (πολωνικά: Skierniewka, πρώην Γεζούφκα [Jeżówka] ) είναι ποταμός στην κεντρική Πολωνία, δεξιός παραπόταμος του Μπζούρα, μήκους 61,2 χλμ. και έκταση λεκάνης απορροής 340 χλμ². Ρέει στην Κεντρική Μασοβιανή Πεδιάδα, στο Βοεβοδάτο Λοτζ.
Ο ποταμός ρέει από τους λόφους Γούτσκιε (Łódzkie) σε δύο ρέματα: το δεξιό - Γούπια (Łupia), που θεωρείται πηγή υδάτινου ρεύματος, με πηγή κοντά στο χωριό Κροσνόβα και το αριστερό - Γεζούφκα (Jeżówka), με πηγή κοντά στο χωριό Γιασιένιν Μάουι. Εκβάλλει στον Μπζούρα κάτω από το Γουόβιτς, στην περιοχή του χωριού Μισουάκουφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Μπζούρα Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ
Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ (αγγλικά: The Talented Mr. Ripley) είναι αμερικανικό ψυχολογικό θρίλερ, παραγωγής 1999. Πρωταγωνιστούν οι Ματ Ντέιμον, Γκουίνεθ Πάλτροου, Τζουντ Λο, Κέιτ Μπλάνσετ και Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν. Τη σκηνοθεσία και το σενάριο ανέλαβε ο Άντονι Μινγκέλα και είναι βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Πατρίσια Χάισμιθ, το οποίο είχε μεταφερθεί ξανά στη μεγάλη οθόνη το 1960 με τον τίτλο Γυμνοί στον ήλιο (Plein Soleil) με τον Αλέν Ντελόν στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Τομ Ρίπλεϊ.
Στα τέλη της δεκαετίας του '50 στη Νέα Υόρκη, ο εκατομμυριούχος εφοπλιστής Χέρμπερτ Γκρίνλιφ, ζητά από τον νεαρό Τομ Ρίπλεϊ να ταξιδέψει μέχρι την Ιταλία για να πείσει το γιο του, Ντίκι, να επιστρέψει στην Αμερική. Ο κύριος Ρίπλεϊ, που έχει προσποιηθεί ότι γνωρίζει τον Ντίκι, πηγαίνει στην Ιταλία για να τον βρει και γοητεύεται από τον πλούσιο και ανέμελο τρόπο ζωής του. Ο Ντίκι και η αρραβωνιαστικιά του, Μαρτζ, θα τον ξεναγήσουν στα μικρά χωριά της Νότιας Ιταλίας και ο Ρίπλεϊ θα νιώσει έντονη έλξη προς το πρόσωπο του Ντίκι, ο οποίος γίνεται το τέλειο πρότυπο προς μίμηση. Ο αρχικά φιλικός Ρίπλεϊ θα αποδειχθεί απρόβλεπτος και σατανικός και θα προσπαθήσει να κλέψει τη ζωή του Ντίκι.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 25 Δεκεμβρίου 1999. Έλαβε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς ενώ έγινε και μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, αποφέροντας 128,7 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Έλαβε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Προσαρμοσμένου Σεναρίου και Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Τζουντ Λο.
Πλοκή
Ο Τομ Ρίπλεϊ είναι ένας νεαρός άνδρας που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του '50, χρησιμοποιώντας τα "ταλέντα" του: πλαστογραφία, ψέματα, μιμήσεις. Ενώ εργάζεται σε ένα πάρτι, παίζοντας πιάνο φορώντας ένα δανεικό σακάκι του Πρίνστον, προσεγγίζεται από τον πλούσιο εφοπλιστή Χέρμπερτ Γκρίνλιφ, ο οποίος πιστεύει ότι ο Ρίπλεϊ είναι όντως απόφοιτος του πανεπιστημίου και φίλος του γιου του, Ντίκι. Ο Χέρμπερτ προτείνει στον Ρίπλεϊ να ταξιδέψει μέχρι την Ιταλία και να πείσει τον Ντίκι να επιστρέψει στην Αμερική με αντάλλαγμα 1.000 δολάρια. Ο Ρίπλεϊ δέχεται, αν και δεν φοίτησε ποτέ στο Πρίνστον και δεν γνωρίζει τον Ντίκι.
Λίγο μετά την άφιξή του στην Ιταλία, ο Ρίπλεϊ οργανώνει μια "τυχαία" συνάντηση στην παραλία με τον Ντίκι και την κοπέλα του, Μαρτζ Σέργουντ και γρήγορα διεισδύει στις ζωές τους. Σε μία από τις εξόδους τους, οι Ντίκι και Ρίπλεϊ συναντούν τον φίλο του Ντίκι, Φρέντι Μάιλς, ο οποίος δείχνει την αντιπάθειά του στο πρόσωπο του Ρίπλεϊ. Τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν όταν ένα ντόπιο κορίτσι, το οποίο ο Ντίκι είχε αφήσει έγκυο, αυτοκτονεί όταν αυτός αρνείται να τη βοηθήσει οικονομικά. Σύντομα, ο Ντίκι αρχίζει να βαριέται το νέο του φίλο. Τα αισθήματα του Ρίπλεϊ μπερδεύονται από την επιθυμία να διατηρήσει το πλούσιο λαϊφστάιλ που του πρόσφερε ο Ντίκι καθώς και από τη σεξουαλική εμμονή που έχει στο πρόσωπό του.
Ο Ντίκι δέχεται να ταξιδέψει μαζί με τον Ρίπλεϊ στο Σανρέμο για ολιγοήμερες διακοπές. Οι δυο τους νοικιάζουν ένα μικρό σκάφος και πάνε στη θάλασσα μαζί. Ο Ντίκι έρχεται αντιμέτωπος με τον Ρίπλεϊ όταν του λέει για τη συμπεριφορά του και τα αισθήματα που έχει γι' αυτόν και ένας καβγάς ξεκινά, στον οποίο ο Ρίπλεϊ χτυπάει τον Ντίκι με το κουπί. Ο Ντίκι του επιτίθεται και ο Ρίπλεϊ τον χτυπά με το κουπί μέχρι θανάτου. Για να κρύψει το έγκλημά του, ο Ρίπλεϊ βυθίζει το σκάφος με το πτώμα του Ντίκι μέσα και ο ίδιος κολυμπά μέχρι την ακτή. Όταν ο ρεσεψιονίστ του ξενοδοχείου κατά λάθος μπερδεύει τον Ρίπλεϊ για τον Ντίκι, ο Ρίπλεϊ συνειδητοποιεί ότι μπορεί να κλέψει την ταυτότητα του Ντίκι. Πλαστογραφεί την υπογραφή του Ντίκι, αλλάζει το διαβατήριό του και ξεκινά να ζει με το χαρτζιλίκι του. Χρησιμοποιεί τη γραφομηχανή του Ντίκι για να επικοινωνεί με τη Μαρτζ και την κάνει να πιστεύει ότι την εγκατέλειψε.
Ο Ρίπλεϊ νοικιάζει ένα ακριβό διαμέρισμα στη Ρώμη και περνάει τα Χριστούγεννα αγοράζοντας ακριβά δώρα για τον εαυτό του. Ο Φρέντι επισκέπτεται το διαμέρισμα, το οποίο θεωρεί ότι είναι του Ντίκι και αμέσως υποπτεύεται τον Ρίπλεϊ. Το διαμέρισμα δεν είναι επιπλωμένο, κάτι που δεν είναι στο στιλ του Ντίκι, και ο Ρίπλεϊ έχει άψογα αντιγράψει το ντύσιμο και τους τρόπους συμπεριφοράς του Ντίκι. Φεύγοντας, ο Φρέντι πέφτει πάνω στη σπιτονοικοκυρά, η οποία φωνάζει τον Ρίπλεϊ Κύριο Γκρίνλιφ. Ο Φρέντι πηγαίνει πίσω να ξεμπροστιάσει τον Ρίπλεϊ και ο Ρίπλεϊ τον σκοτώνει.
Μέσα στις επόμενες εβδομάδες, ο Ρίπλεϊ παίζει το παιχνίδι γάτας και ποντικού με την αστυνομία και τους φίλους του Ντίκι. Τα πράγματα περιπλέκονται από την πλούσια κληρονόμο Μέρεντιθ Λογκ, την οποία ο Ρίπλεϊ γνώρισε πριν φτάσει στην Ιταλία και της συστήθηκε ως Ντίκι Γκρίνλιφ πριν γνωρίσει τον Ντίκι. Ο Ρίπλεϊ πλαστογραφεί ένα σημείωμα αυτοκτονίας στο όνομα του Ντίκι και μετακομίζει στη Βενετία. Σύντομα, η Μαρτζ και ένας Αμερικανός ιδιωτικός ντετέκτιβ ξεμπροστιάζουν τον Ρίπλεϊ. Η Μαρτζ, συγκεκριμένα, υποπτεύεται την ανάμιξη του Ρίπλεϊ στη δολοφονία του Ντίκι. Ο Ρίπλεϊ ετοιμάζεται να τη δολοφονήσει όταν ο φίλος της Μαρτζ, Πίτερ Σμιθ-Κίνγκσλεϊ τον διακόπτει.
Ο ιδιωτικός ντετέκτιβ αποκαλύπτει ότι ο Κύριος Γκρίνλιφ αποφάσισε να δώσει μια μερίδα από το εισόδημα του Ντίκι στον Ρίπλεϊ με αντάλλαγμα ότι συγκεκριμένες πληροφορίες για το παρελθόν του γιου του, όπως η βίαιη επίθεση σε συμφοιτητή του στο Πρίνστον, να μην αποκαλυφθεί στην ιταλική αστυνομία.
Ο Ρίπλεϊ πηγαίνει σε κρουαζιέρα με τον τώρα εραστή του, Σμιθ-Κίνγκσλεϊ, μόνο που μαζί τους είναι και η Μέρεντιθ. Ο Ρίπλεϊ συνειδητοποιεί ότι θα είναι αδύνατο να κρατήσει τον Σμιθ-Κίνγκσλεϊ από το να μην ανακαλύψει ότι συστηνόταν ως Ντίκι, από τη στιγμή που γνωρίζει τη Μέρεντιθ και σίγουρα θα μιλήσουν. Δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημά του σκοτώνοντας τη Μέρεντιθ, καθώς ταξιδεύει με την οικογένειά της και γρήγορα θα αντιλαμβάνονταν την εξαφάνισή της. Η ταινία τελειώνει με τον Ρίπλεϊ, κλαίγοντας να στραγγαλίζει τον Σμιθ-Κίνγκσλεϊ στο κρεβάτι του και να επιστρέφει στην καμπίνα μόνος του.
Box office
Με προϋπολογισμό 40.000.000 δολάρια, η ταινία Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ άνοιξε στη 2η θέση συγκεντρώνοντας 12,7 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο τριήμερο. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 81,2 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο οι εισπράξεις άγγιξαν τα 47,5 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 128,7 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Miramax Films Κατηγορία:Ταινίες του 1999 Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές θρίλερ ταινίες
Χέλμουτ Κρέμερς
Ο Χέλμουτ Κρέμερς (Helmut Kremers) γεννήθηκε στις 24 Μαρτίου του 1949 και είναι παλαίμαχος διεθνής Γερμανός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως πλάγιος αμυντικός.
Καριέρα
Παρότι γεννήθηκε στη Φραγκφούρτη, ο Κρέμερς ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα απο την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ, στην οποία παρέμεινε ως το 1969. Ακολούθησε η Κίκερς Όφφενμπαχ, με την οποία πανηγύρισε το πρωτάθλημα του Νοτίου Ομίλου της Ρεγκιονάλλιγκα (Regionalliga Süd), τότε Β' κατηγορίας, καθώς και το Κύπελλο Γερμανίας το 1970. Το καλοκαίρι του 1971 μεταγράφηκε μαζί με τον δίδυμο αδελφό του Έρβιν στη Σάλκε, όπου έμεινε μέχρι το 1980, πανηγυρίζοντας ένα ακόμη Κύπελλο Γερμανίας το 1972. Αργότερα αγωνίστηκε στη Ροτ-Βάις Έσσεν (1980-81) και την καναδική Calgary Boomers, όπου και κρέμασε τα παπούτσια του στο τέλος της αγωνιστιικής περιόδου. Συνολικά πέτυχε 50 τέρματα σε 273 αγώνες στο πλαίσιο της Μπούντεσλιγκα.
Ο Χέλμουτ Κρέμερς αγωνίστηκε 8 φορές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Δυτικής Γερμανίας απο το 1973 ως το 1975 και ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Μουντιάλ του 1974.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάλκε 04 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας κ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ροτ-Βάις Έσσεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κίκερς Όφφενμπαχ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Γενέτειρα του Φρεντερίκ Σοπέν
Η οικία γέννησης του Φρεντερίκ Σοπέν είναι ένα μικρό αρχοντικό (πολωνικά: dworek) που περιβάλλεται από ένα μεγάλο (πάνω από 17 στρέμματα) φυσικό πάρκο στις όχθες του ποταμού Ουτράτα στη Ζελαζόβα Βόλα, κοντά στο Σοχάτσεφ, στην Πολωνία – σήμερα μουσείο του συνθέτη, τμήμα του Μουσείου Φρεντερίκ Σοπέν στη Βαρσοβία.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| [[Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν (Ζελαζόβα Βόλα)|Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν στη Ζελαζόβα Βόλα, του Γιούζεφ Γκοσουάφσκι]] Η πρώτη καταγραφή του χωριού βρέθηκε σε ένα έγγραφο του 1579, στο οποίο ο Μικόουαϊ και ο Πιοτρ Ζελάζο αναφέρονταν ως ιδιοκτήτες τη; Ζελαζόβα Βόλα. Στα τέλη του 18ου αιώνα, ο Πιοτρ Γουστσέφσκι και η οικογένεια Παπρότσκι ήταν οι ιδιοκτήτες. Υπήρχαν 8 σπίτια στο χωριό εκείνη την εποχή.
Στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα, το χωριό αγοράστηκε από την οικογένεια Σκάρμπεκ. Ο Κάτσπερ και η Λουντβίκα Σκάρμπεκ ζούσαν σε μια έπαυλη, η οποία πλαισιωνόταν από δύο μικρά βοηθητικά κτίρια. Δάσκαλος των παιδιών τους ήταν ο Νικολά Σοπέν, ο οποίος παντρεύτηκε το 1806 την Γιουστίνα Κσιζανόφσκα, διαχειρίστρια της έπαυλης.
Ο Φρεντερίκ Σοπέν γεννήθηκε εδώ την 1η Μαρτίου 1810, δεύτερο παιδί του Νικολά Σοπέν. Όλες οι αδερφές του: η μεγαλύτερη Λουντβίκα Μαριάννα, καθώς και δύο μικρότερες, η Γιουστίνα Ιζαμπέλα και η Εμίλια, γεννήθηκαν στη Βαρσοβία. Δεν έμεινε για πολύ στη Ζελαζόβα Βόλα (το φθινόπωρο του ίδιου έτους οι Σοπέν μετακόμισαν στη Βαρσοβία), αλλά ο νεαρός Φρεντερίκ επισκεπτόταν αργότερα συχνά τη Ζελαζόβα Βόλα, πηγαίνοντας εκεί για διακοπές και οικογενειακές εκδηλώσεις. Το 1812, η έπαυλη του Σκάρμπεκ κάηκε ολοσχερώς, αλλά και τα δύο βοηθητικά κτίρια επέζησαν.
Μετά την αυτοκτονία του Μίχαου Σκάρμπεκ το 1834, η οικογένειά του πούλησε τη Ζελαζόβα Βόλα στους Σούμπερτ (Szubert). Το 1840, η ιδιοκτησία του χωριού μεταβιβάστηκε στον βαρόνο Έουγκενχαρντ και αμέσως μετά στην οικογένεια Πέσελ (Peszel). Αργότερα, στα έτη 1859–1879, ο ιδιοκτήτης ήταν ο Άνταμ Τοβιάνσκι. Οι ιδιοκτησίες του περιλάμβαναν αγροκτήματα στο Μόκας και στη Ζελαζόβα Βόλα, καθώς και τα χωριά Ζελαζόβα Βόλα, Χοντακούβεκ, Μπούντι Ζελαζόφσκιε και Τοβιάνι. Εκείνη την εποχή υπήρχαν 11 σπίτια χτισμένα από τούβλα, 12 ξύλινα και 1 νερόμυλος. Από το 1879 το αρχοντικό ανήκε στον Αλεξάντερ Παβουόφσκι, ο οποίος χρησιμοποιούσε την οικία του Σοπέν ως αποθήκη.
Το 1894 – με πρωτοβουλία του Ρώσου συνθέτη Μίλι Μπαλάκιρεφ – το μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν χτίστηκε στο πάρκο από τους Μπρονίσουαφ Ζοχόφσκι και Γιαν Βοϊντίγκα. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το δεύτερο κτίριο κάηκε. Το 1918, το αγρόκτημα της Ζελαζόβα Βόλα κληρώθηκε και παραδόθηκε στους ντόπιους αγρότες.
Το 1928, η «Εταιρεία φίλων της Οικίας του Σοπέν» (πολ.: Towarzystwo Przyjaciół Domu Chopina) και η Επιτροπή Σοπέν (πολ.: Komitet Chopinowski) του Σοχάτσεφ αγόρασε το σπίτι και 36.000 μ2 του εδάφους για 40 000 ζλότι από τον Ροχ Σιμάνιακ, ο οποίος κατείχε το μέρος μετά το 1918. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν το κτίριο. Το καλοκαίρι του 1944 χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό νοσοκομείο.
Από το 1969 υπάρχει ένα μνημείο του πιανίστα, σχεδιασμένο από τον Γιούζεφ Γκοσουάφσκι, στο πάρκο δίπλα στη γενέτειρα του Σοπέν.
Πηγές
Κατηγορία:Φρεντερίκ Σοπέν Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βοεβοδάτο Μασοβίας Κατηγορία:Βιογραφικά μουσεία στην Πολωνία Κατηγορία:Ιστορικά σπίτια μουσεία στην Πολωνία Κατηγορία:Μουσικά μουσεία Κατηγορία:Πόβιατ Σοχάτσεφ
Road Trippin' Through Time
Το Road Trippin' Through Time είναι μια συλλογή τραγουδιών από τους Red Hot Chili Peppers. Κυκλοφόρησε για προωθητικούς λόγους στις 5 Μαΐου του 2011 μέσω της Warner Bros. Records. Περιέχει τραγούδια της περιόδου 1991-2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Red Hot Chili Peppers
Χρήστος Χωμενίδης (ΕΑΜ)
Ο Χρήστος Χωμενίδης (1901 - 9 Μαΐου 1944) ήταν Έλληνας σοσιαλιστής, αντιστασιακός και συνιδρυτής του ΕΑΜ. Εκτελέστηκε για την αντιστασιακή του δράση. Είναι ο παππούς του λογοτέχνη Χρήστου Χωμενίδη.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στην Ακράτα Αχαΐας το 1901. Πολέμησε στη Μικρά Ασία. Σπούδασε κοινωνιολογία και νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο εξωτερικό. Συνδέθηκε με το κίνημα των δημοτικιστών με τον Δημήτρη Γληνό και τη δεκαετία του 1920 έγινε αντιπρόεδρος του Εκπαιδευτικού Ομίλου. Αναμίχθηκε στην πολιτική ως στέλεχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΣΚΕ). Το 1931 ήταν μέλος της τριμελούς γραμματείας του κόμματος μαζί με τους Νίκο Γιαννιό και Στρατή Σωμερίτη και μετά το 1932 ο ηγέτης του, με πρόγραμμα την προσήλωση στις αρχές του επιστημονικού σοσιαλισμού και το πέρασμα της ελληνικής κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας σε κοινωνία σοσιαλιστική. Σε συσκέψεις των σοσιαλιστών το 1936 υποστήριξε την ανάγκη για την δημιουργία Λαϊκού Μετώπου σε συνεργασία με το ΚΚΕ. Στην Δικτατορία του Μεταξά είχε αντιδικτατορική δράση και εκτοπίστηκε στην Κέα, στη Σέριφο και στην Ακροναυπλία. Στον πόλεμο του 1940-41 στρατεύθηκε και υπηρέτησε ως στρατιώτης.
Παντρεύτηκε την αδελφή του Δημήτρη Γληνού και απέκτησαν έναν γιό. Χώρισαν μετά από λίγους μήνες.
Δράση στην Κατοχή, και εκτέλεση
Πήρε μέρος στις συσκέψεις για την ίδρυση του ΕΑΜ και υπέγραψε την ιδρυτική του πράξη ως εκπρόσωπος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΣΚΕ). Κατά μια εκδοχή ήταν αυτός που επινόησε το όνομα Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο. Στις συσκέψεις αυτές έθετε ζήτημα σοσιαλιστικού προγράμματος   και ζητούσε να μην υπάρχει καμία συνεργασία με τους βασιλόφρονες κάτι που δεν έγινε δεκτό για να μη διασπαστεί το μέτωπο του ΕΑΜ. Το 1942 ήταν υπεύθυνος της εφημερίδας Σοσιαλιστική Φλόγα. Στα τέλη του 1942 σε σύσκεψη που περιφρουρούνταν από αστυνομικούς του αρχηγού της αστυνομίας πόλεων Άγγελου Έβερτ προσπάθησε να πείσει τα μέλη των σοσιαλιστών να αποχωρήσουν από το ΕΑΜ θεωρώντας ότι το ΚΚΕ μονοπωλεί τον αγώνα με αποτέλεσμα να διαγραφεί με βαρείς χαρακτηρισμούς από το κόμμα του , να διαγραφεί από το ΕΑΜ  καθώς και να του επιτεθεί ανάλογα το ΚΚΕ. Επανήλθε όμως αργότερα και με εντολή της ΠΕΕΑ ορίστηκε πρόεδρος της Πελοποννησιακής Διοικητικής Επιτροπής. Τον Απρίλιο του 1944 προσπάθησε να περάσει στην Πελοπόννησο μαζί με το στέλεχος της ΠΕΕΑ Δημήτρη Πετρίδη (οργάνωση Δημοκράτης) όπου και συνελήφθησαν μέσα στο πλοιάριο που τους μετέφερε. Κατά την φυλάκιση του κράτησε θαρραλέα στάση. Στις 9 Μαΐου τον απαγχόνισαν μαζί με άλλα 10 μέλη του ΕΑΜ ως κομμουνιστές για αντίποινα για τη δράση του ΕΛΑΣ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοσιαλιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Caramel
Το Caramel (سكر بنات) είναι λιβανέζικη ταινία του 2007 και η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Λιβανέζας σκηνοθέτριας και ηθοποιού Ναντίν Λαμπακί. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 20 Μαΐου στο Φεστιβάλ Καννών του 2007. Ήταν μία από τις υποψηφιότητες για το βραβείο Χρυσής Κάμερας.
Το Caramel προβλήθηκε στις αίθουσες περισσότερων από 40 χωρών. Η πλοκή επικεντρώνεται στις ζωές πέντε Λιβανέζων γυναικών και ασχολείται με ζητήματα όπως ο απαγορευμένος έρωτας, οι καταπιεστικές παραδόσεις, η καταπιεσμένη σεξουαλικότητα, ο αγώνας για αποδοχή της φυσικής διαδικασίας της ηλικίας και το καθήκον έναντι της επιθυμίας. Η ταινία της Λαμπακί είναι μοναδική γιατί δεν παρουσιάζει μια κατεστραμμένη από τον πόλεμο Βηρυτό, αλλά μάλλον μια ζεστή και φιλόξενη τοποθεσία, όπου οι άνθρωποι ασχολούνται με οικουμενικά ζητήματα.
Ο τίτλος Caramel αναφέρεται σε μια μέθοδο αποτρίχωσης που γίνεται με τη θέρμανση ζάχαρης, νερού και χυμού λεμονιού. Η Λαμπακί υπονοεί επίσης συμβολικά την «ιδέα του γλυκού και του αλατιού, του γλυκόξινου» και δείχνει ότι οι καθημερινές σχέσεις μπορεί μερικές φορές να κολλάνε, αλλά τελικά η αδελφότητα που μοιράζονται οι κεντρικοί γυναικείοι χαρακτήρες επικρατεί.
Πλοκή
Το Caramel περιστρέφεται γύρω από τις διασταυρούμενες ζωές πέντε Λιβανέζων γυναικών. Η Λεϊάλ (Ναντίν Λαμπακί) εργάζεται σε ένα κομμωτήριο στη Βηρυτό μαζί με άλλες δύο γυναίκες, τη Νισρίν (Γιασμίν Αλ Μασρί) και τη Ρίμα (Τζοάνα Μουκαρζέλ). Η Λεϊάλ έχει κολλήσει σε μια αδιέξοδη σχέση με έναν παντρεμένο. Η Νισρίν δεν είναι πλέον παρθένα, αλλά πρόκειται να παντρευτεί και στη συντηρητική οικογένειά της δεν γίνεται αποδεκτό το προγαμιαίο σεξ. Η Ρίμα έλκεται από γυναίκες. Η Τζαμάλ (Γκιζέλ Αουάντ), μια τακτική πελάτισσα που ονειρεύεται να γίνει ηθοποιός, ανησυχεί μήπως γεράσει. Η Ρόουζ (Σιχαμέ Χαντάντ), μια μοδίστρα που έχει κατάστημα δίπλα στο κομμωτήριο, είναι μια ηλικιωμένη που είχε αφιερώσει τη ζωή της στη φροντίδα της διανοητικά ασθενούς μεγαλύτερης αδελφής της Λίλι (Αζίζα Σεμάαν), αλλά ζει τον πρώτο της έρωτα. Η ταινία δεν αναφέρεται σε κανένα από τα πολιτικά προβλήματα ούτε στον πρόσφατο πόλεμο που έχει ταλανίσει τον Λίβανο. Αντίθετα, το παραμύθι της Λαμπακί ζωγραφίζει καθημερινούς ανθρώπους με καθημερινά προβλήματα.
Μεγαλογραφία
Κατηγορία:Ζωγραφική
Caramel
Παραγωγή
Η Λαμπακί επέλεξε να συνεργαστεί κυρίως μη επαγγελματίες ηθοποιούς.
Τα γυρίσματα του Caramel τελείωσαν μόλις εννέα ημέρες προτού ξεσπάσει ο πόλεμος Ισραήλ-Λιβάνου τον Ιούλιο του 2006 και κυκλοφόρησε στις Κάννες ακριβώς έναν χρόνο μετά την έναρξη των γυρισμάτων. Ένα παλιό κατάστημα ρούχων στην περιοχή Gemmayzeh της Βηρυτού μετατράπηκε σε κομμωτήριο όπου έγιναν τα γυρίσματα της ταινίας. Η Καρολίν Λαμπακί, η αδερφή της Ναντίν, ήταν η ενδυματολόγος. Τη μουσική συνέθεσε ο Χαλίντ Μουζανάρ. Λίγο μετά την κυκλοφορία της ταινίας, η Λαμπακί τον παντρεύτηκε.
Κριτικές
Η ταινία απέσπασε την αποδοχή των κριτικών. , ο ιστότοπος κριτικών Rotten Tomatoes ανέφερε ότι το 92% των κριτικών έδωσαν στην ταινία θετικές κριτικές, με μέση βαθμολογία 7,1/10. Ο ιστότοπος αναφέρει: "Το Caramel είναι ταυτόχρονα μια έξυπνη πολιτιστική μελέτη και ένα γοητευτικό κωμικό δράμα από μια ταλαντούχα νεοφερμένη". Το Metacritic αναφέρει ότι η ταινία έχει μέσο όρο βαθμολογίας 70 στα 100, με βάση 17 κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αραβόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Λιβανεζικές ταινίες
Δύναμη
Στην Κλασική Μηχανική, δύναμη Άθροιση είναι η αιτία που προκαλεί κάθε μεταβολή της κίνησης ή της γεωμετρίας των σωμάτων. Ένα σώμα μπορεί να δεχθεί ταυτόχρονα πολλές δυνάμεις το άθροισμα των οποίων θα είναι σε κάθε σημείο μία συνισταμένη δύναμη και μία συνισταμένη ροπή. Όταν οι δυνάμεις αυτές εξουδετερώνονται μεταξύ τους τότε λέγεται ότι το σώμα βρίσκεται σε κατάσταση ισορροπίας.
Σε ότι αφορά τα ελεύθερα σώματα, η δύναμη είναι γενικά η αιτία μεταβολής της κινητικής τους κατάστασης, δηλαδή αυτή που τα επιταχύνει ή τα επιβραδύνει. Αυτό ισχύει και για την περιστροφή τους, που μπορεί να επιταχυνθεί ή να επιβραδυνθεί. Για σώματα που δεν είναι ελεύθερα να κινηθούν με όλους τους τρόπους, αυτά δηλαδή που είτε είναι αναρτημένα κάπου και μπορούν να κινηθούν μόνο γύρω από σημείο ή άξονα ή σε προκαθορισμένη τροχιά, καθώς και σε όσα εφαρμόζονται δυνάμεις τριβής ή γενικά αντιδράσεις στήριξης, ανάγουμε τις δυνάμεις σε χαρακτηριστικά σημεία. Στην περίπτωση των μη ελεύθερων σωμάτων δύναμη είναι η αιτία που προκαλεί την κίνησή τους ή την κινητικότητά τους σε σχέση με τα σημεία στήριξης ή σύνδεσής τους, ή αυτή που προκαλεί την εντατική τους κατάσταση, την πίεση ή την παραμόρφωσή τους. Η αδράνεια ενός ελεύθερου σώματος επιτρέπει επίσης να προκαλείται στο σώμα εντατική κατάσταση, πίεση ή παραμόρφωση, όταν του εφαρμόζονται αντίστοιχες δυνάμεις.
Τη Δύναμη την ορίζουμε από τον Δεύτερο νόμο κίνησης του Νεύτωνα και μετριέται σε «newton» (νιούτον). Από τον Νόμο Κίνησης με βάση το Διεθνές Σύστημα SI (1961) ορίζεται Ν=Kg*m/sec2. Το Πεδίο βαρύτητας της Γης δίνει Επιτάχυνση βαρύτητας g(0°) =9.780 m/sec2 στα σώματα που βρίσκονται σε γεωγραφικό πλάτος 0° (στον Ισημερινό), και Επιτάχυνση βαρύτητας g(90°) =9.832 m/sec2 στα σώματα που βρίσκονται σε γεωγραφικό πλάτος 90° (στους Πόλους).
1newton =1Kg*1m/sec2 = *9.780m/sec2 =0.102Kg*g(0°) και άρα μπορούμε να το εξισώσουμε με Δύναμη βαρύτητας σε σώμα 100gr περίπου όσο και το βάρος ενός μήλου.
Η δύναμη δεν είναι άμεσα αντιληπτό ή άμεσα μετρήσιμο Μέγεθος, είναι όμως τα αποτελέσματά της (επιτάχυνση, παραμόρφωση). Χρησιμοποιήθηκε από τον Αρχιμήδη σε Μηχανές (Μηχανισμούς που μεταβιβάζουν ή μετατρέπουν Φορτία Εισόδου σε Φορτία Εξόδου), όμως η θεωρητική της θεμελίωση και η μαθηματική της περιγραφή έγινε με τους νόμους της κίνησης του Νεύτωνα τον 17ο αιώνα (Philosophiae Naturalis Principia Mathematica, Ουράνια μηχανική) που χρησιμοποιούσε τα απειροστά (Εύδοξος/Αρχιμήδης) και κατέρριψε τη θεωρία Δύναμης του Αριστοτέλη (θεωρούσε ότι έπρεπε να υπάρχει δύναμη γι' αυτό που ο Νεύτωνας ονόμασε αδράνεια, και ότι ο ουρανός αποτελούνταν από το 5ο στοιχείο τον αιθέρα).
Αναπαράσταση
Σχεδιάζουμε ένα Διάγραμμα Ελευθέρου Σώματος για ένα μηχανικό σύστημα σωμάτων (ή ένα σώμα, ή ένα τμήμα σώματος) περιβάλλοντάς το με μία νοητή επιφάνεια και οι εξωτερικές Κατανεμημένες Δυνάμεις όπως και οι Μοναχικές ή Συγκεντρωμένες Δυνάμεις παριστάνονται γραφικά με ένα διάνυσμα.
Περιγραφές
Ο Δεύτερος νόμος του Νεύτωνα, μας λέει ότι η συνολική δύναμη που ασκείται σε ένα σώμα ισούται με τη μάζα του σώματος επί την επιτάχυνση του:
Από την παραπάνω σχέση, και από τον ορισμό της επιτάχυνσης
συνάγεται πως η μεταβολή της ορμής ενός σώματος με τον χρόνο οφείλεται σε κάποια δύναμη:
Η συνισταμένη δύο δυνάμεων ισούται με μια τρίτη δύναμη που φέρει τα ίδια αποτελέσματα με τις άλλες δύο και σύμφωνα με τον νόμο των συνημιτόνων υπολογίζεται από τη σχέση
όπου F1, F2 οι δυνάμεις, και φ η μεταξύ τους γωνία.
Η Δύναμη στην ειδική σχετικότητα
Στην ειδική θεωρία της σχετικότητας, η ενέργεια και η μάζα είναι ισοδύναμες. Όταν η ταχύτητα ενός σώματος αυξάνεται, αυξάνεται και η ενέργειά του και κατά συνέπεια και η μάζα του. Έτσι, χρειάζεται όλο και μεγαλύτερη δύναμη για να επιταχυνθεί ένα σώμα, καθώς αυξάνεται η ταχύτητά του. Ο ορισμός F=dp/dt ισχύει ακόμη, μόνο που χρησιμοποιείται η σχετικιστική μορφή της ορμής:
όπου v είναι η ταχύτητα του σώματος και c η ταχύτητα του φωτός.
Είδη δυνάμεων
Οι δυνάμεις διακρίνονται κυρίως σε δυνάμεις εξ επαφής (όπως π.χ. ρυμούλκηση πλοίου) και σε δυνάμεις εξ επιδράσεως, γνωστότερη τέτοια δύναμη είναι αυτή με την οποία η Γη έλκει τα διάφορα σώματα όπου και ονομάζεται βάρος. Γενικότερα όμως υπάρχει μεγάλο πλήθος δυνάμεων στη φύση: η βαρύτητα, οι ηλεκτρικές και οι μαγνητικές δυνάμεις, η τριβή, η τάση είναι μόνο μερικές από αυτές. Όμως, μόνο τέσσερις δυνάμεις θεωρούνται σήμερα θεμελιώδεις:
Όλες οι υπόλοιπες δυνάμεις δεν θεωρούνται θεμελιώδεις και μπορούν να οριστούν και να αναχθούν στις παραπάνω τέσσερις δυνάμεις.
Δύναμη και δυναμικό
Αντί της δύναμης, χρησιμοποιείται συχνά η έννοια του δυναμικού, η οποία διευκολύνει την περιγραφή του προβλήματος. Για παράδειγμα, η βαρυτική δύναμη που ασκείται σε ένα σώμα, μπορεί να περιγραφεί και ως το αποτέλεσμα του βαρυτικού πεδίου που βρίσκεται στο σημείο όπου βρίσκεται το σώμα. Ανάμεσα στη δύναμη και στο δυναμικό U(r) ισχύει η σχέση:
Οι δυνάμεις μπορούν να χωριστούν σε διατηρητικές (ή συντηρητικές) και μη διατηρητικές. Οι διατηρητικές δυνάμεις είναι αυτές που είναι ισοδύναμες με την κλίση ενός δυναμικού, όπως είναι η βαρύτητα και η ηλεκτρομαγνητική δύναμη. Παράδειγμα μη διατηρητικής δύναμης είναι η τριβή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής Κατηγορία:Φυσικά μεγέθη
Δήμος Λευκιμμαίων
thumb|Δήμος Λευκιμμαίων Ο Δήμος Λευκιμμαίων ήταν δήμος του νομού Κέρκυρας που βρισκόταν στο νοτιότερο τμήμα του νησιού. Λειτούργησε την περίοδο 1986 -2010. Συστάθηκε αρχικά το 1986 με την συνένωση των κοινοτήτων Λευκίμμης και Άνω Λευκίμμης. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας ο δήμος διευρύνθηκε συμπεριλαμβάνοντας επίσης τις κοινότητες Νεοχωρίου και Βιταλάδων. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κέρκυρας.
Διοικητική διαίρεση την περίοδο της Βενετοκρατίας
Το βαϊλίκι της Λευκίμμης ήταν εξαρτημένο κατευθείαν από τον βάιλο και πλήρωνε φόρο σαράντα ρεάλια στη διετία. Είχε έναν Πρωτοπαππά υποκείμενο στον Μέγα Πρωτοπαππά, και είχε σημαία-bandiera-όπως και τα άλλα βαϊλίκια. Σε αυτή τη "σημαία" ανάλογα με τον πληθυσμό διορίζονταν προεστοί και κλητήρες που είχαν αστυνομικά καθήκοντα.
Όλα τα χωριά είναι χτισμένα μακριά από τη θάλασσα για τον φόβο των επιδρομών πειρατών που λυμαίνονταν τον τόπο. Άλλα χωριά είναι χτισμένα σε κορυφές λόφων ανάμεσα στα δέντρα ή σε πεδινές εκτάσεις μακριά πάντα από την θάλασσα. Ο πληθυσμός της περιοχής σε διάφορες χρονικές περιόδους αποδεκατίστηκε από την πανούκλα και ολόκληρα χωριά εξαφανίστηκαν από το χάρτη, όπως ο Μαραθιάς που οι κάτοικοι -όσοι απέμειναν- άλλαξαν τοποθεσία, οι κάτοικοι του Χλωμού, και των Ρουμανάδων. Τον καιρό των Βενετσιάνων μεγάλο μέρος της γης ανήκε σε τιμάρια και σε εκκλησιαστικά κτήματα που ήταν αναπαλλοτρίωτα. Ο τιμαριούχος είχε επάνω στους ανθρώπους που του ανήκαν και ήταν δούλοι,και δικαστική εξουσία. Οι καλλιεργητές ήταν δουλοπάροικοι των κτημάτων της περιοχής. Σύμφωνα με αυτό ο γαιοκτήμονας-αγροδότης παραχωρούσε στο χωρικό-αγρολήπτη χέρσα γη σε μια διηνεκή αγροληψία, αλλά ιδιοκτήτης δεν ήταν, το είχε "μισιακό" ο χωρικός.