cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γλαυκίας
Τα μετέπειτα χρόνια
Ο Πύρρος ο Μέγας ταξίδευσε αργότερα στην Ιλλυρία (302 π.Χ.) για να παραβρεθεί στους γάμους ενός από τους γιους του Γλαυκία. Ο Γλαυκίας συμμάχησε με δύο από τις μεγαλύτερες Ελληνικές αποικίες στην περιοχή, την Απολλωνία και την Επίδαμνο όπως και με την Κέρκυρα. Ο Κάσσανδρος επιτέθηκε στην Απολλωνία (314 π.Χ.) την κατέλαβε στην συνέχεια προχώρησε βόρεια τον ποταμό Σκούμπιν νίκησε με δόλο τον στρατό του Γλαυκία στην Επίδαμνο και τοποθέτησε φρουρά στην πόλη. Ο Γλαυκίας είχε υπογράψει Συνθήκη να μην επιτεθεί σε πόλεις συμμάχους των Μακεδόνων αλλά αργότερα την παραβίασε (313 π.Χ.). Ο βασιλιάς της Σπάρτης Ακρότατος ο Λακεδαιμόνιος βοήθησε την ίδια χρονιά τον Γλαυκία να καταλάβει την Απολλωνία και να διώξει την Μακεδονική φρουρά. Η Κέρκυρα με πλεονέκτημα την ισχύ της έστειλε βοήθεια στον Γλαυκία με την οποία ανακατέλαβε την Επίδαμνο και την Απολλωνία. Πριν κερδίσει τον έλεγχο στην Επίδαμνο ο Γλαυκίας έδιωξε τους δημοκρατικούς και τους Κερκυραίους και τοποθέτησε Ολιγαρχικό καθεστώς. Δεν είναι γνωστό το έτος του θανάτου του αλλά ζούσε όταν έφτασε ο βασιλιάς της Ηπείρου Πύρρος να παραβρεθεί στον γάμο ενός από τους γιους του (302 π.Χ.), δεν είναι γνωστό πως μοίρασαν ο Βάρδυλις Β΄ και ο Πύρρος το βασίλειο μετά τον θάνατο του.
Πηγές
Κατηγορία:Ιλλυριοί Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες της Ιλλυρίας
Μαριάνθη Ζαφειρίου
Η Μαριάνθη Ζαφειρίου (29 Ιανουαρίου 1994) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής. Εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις όπως στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο. Έχει επίσης συμμετάσχει σε παγκόσμιες διοργανώσεις όπως στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ρυθμικής Γυμναστικής το 2010 και το 2011.
Η Συμμορία των Έντεκα
Η Συμμορία των Έντεκα (αγγλικά: Ocean's Eleven) είναι αμερικανική κωμική περιπέτεια παραγωγής 2001, σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ. Αποτελεί ριμέικ της ομότιτλης ταινίας του 1960. Πρωταγωνιστούν οι Τζορτζ Κλούνεϊ, Μπραντ Πιτ, Ματ Ντέιμον, Άντι Γκαρσία, Μπέρνι Μακ, Ντον Τσιντλ και η Τζούλια Ρόμπερτς. Η ταινία έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία παγκοσμίως και απέσπασε κυρίως καλές κριτικές.
Ο Σόντερμπεργκ σκηνοθέτησε και τις δύο συνέχειες που ακολούθησαν, Η Συμμορία των Δώδεκα (Ocean's Twelve) το 2004 και Η Συμμορία των Δεκατριών (Ocean's Thriteen) το 2007.
Πλοκή
Όταν ο Ντάνιελ Όσιαν αποφυλακίζεται, έχει ήδη στο μυαλό του το επόμενο κόλπο. Ο στόχος του Ντάνι είναι τρία καζίνο του Λας Βέγκας: τα Bellagio, Mirage και MGM Grand. Όλα ανήκουν στον Τέρι Μπένεντικτ, ο οποίος κατά σύμπτωση δείχνει έντονο ενδιαφέρον για την πρώην σύζυγο του Ντάνι, Τες. Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα μποξ, θα υπάρχουν 150 εκατομμύρια δολάρια στο χρηματοκιβώτιο. Έτσι, ο Ντάνι αρχίζει να προσλαμβάνει επαγγελματίες απατεώνες από όλο τον κόσμο: τον δεξιοτέχνη Ράστι Ράιαν, τον τέλειο κλεφτοπορτοφολά Λάινους Κάλντγουελ και τον πυροτεχνικό Μπάσερ Ταρ. Ο Ρούμπεν Τίσκοφ που έχασε εξαιτίας του Μπένεντικτ ένα καζίνο, θα χρηματοδοτήσει τη ληστεία, τα αδέρφια Βίρτζιλ και Τερκ Μαλόι θα οδηγούν και ο Φρανκ Κάτον, επαγγελματίας ντίλερ, πιάνει δουλειά στο καζίνο. Ο Σολ Μπλουμ, αν και έχει συνταξιοδοτηθεί, θα υποδυθεί τον πλούσιο επιχειρηματία και θα μένει στο ξενοδοχείο του καζίνο ενώ ο Λίβινγκστον Ντελ θα "πειράξει" τα συστήματα παρακολούθησης του καζίνο. Τελευταίος, ο Κινέζος ακροβάτης Γιν θα είναι ο μόνος που θα μπει μέσα στο χρηματοκιβώτιο πριν απενεργοποιηθούν οι αισθητήρες κίνησης. Υπάρχουν τρεις κανόνες της συμμορίας. Πρώτον να μη χυθεί αίμα. Δεύτερον να ληστεύουν μόνο όσους το αξίζουν. Τρίτον να το κάνεις σαν να μην έχεις τίποτα να χάσεις. Η ημέρα του αγώνα φτάνει και όλα είναι έτοιμα.
Box office
Με προϋπολογισμό 85.000.000 δολάρια, Η Συμμορία των Έντεκα άνοιξε στην 1η θέση με 38,1 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στις ΗΠΑ έφτασαν τα 183,4 εκατομμύρια δολάρια ενώ παγκοσμίως απέφερε 450,7 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 8η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική και η 5η παγκοσμίως για το 2001. Ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες της σειράς είναι η πιο επιτυχημένη, ακολουθεί στη δεύτερη θέση Η Συμμορία των Δώδεκα και στην τρίτη Η Συμμορία των Δεκατριών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λας Βέγκας
Σίκο του Σαλέρνο
Ο Σίκο (Β΄) (απεβ. το 855) ήταν ο πρώτος πρίγκιπας του Σαλέρνο. Γιος και διάδοχος του Σίκονουλφ, εξουσίασε από το τέλος του πατέρα του το 851 έως την εκτόπισή του το 853. Μερικές φορές του δίνεται το αριθμητικό "Β΄", επειδή ήταν ο δεύτερος Σίκο που κυβέρνησε στο νότο· ο προηγούμενος Σίκο (Α΄) ήταν πρίγκιπας του Μπενεβέντο.
Ο Σίκο ήταν ανήλικος, όταν απεβίωσε ο πατέρας του και τέθηκε υπό την κηδεμονία του Πέτρου. Ο Πέτρος τον καθαίρεσε και κατέφυγε βόρεια στον Λουδοβίκο Β΄ της Λομβαρδίας και αυτοκράτορα των Φράγκων. Σύμφωνα με το Χρονικό του Σαλέρνο (Chronicon Salernitanum), τελικά ενηλικιώθηκε το 855 και επέστρεψε για να διεκδικήσει το πριγκιπάτο του, αλλά δηλητηριάστηκε.
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνο
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2008-09
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2008-09 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας οι τρεις πρώτες ομάδες και στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας τρεις ομάδες.
Διοργάνωση
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2008-09 διεξήχθη ξανά με 18 ομάδες και δεν υπήρξαν καινοτομίες σε σχέση με το προηγούμενο του 2007-08. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν τρεις ομάδες και υποβιβάστηκαν τρεις στη Γ΄ Εθνική, τις οποίες αντικατέστησαν ισάριθμες ομάδες. Το πρωτάθλημα δεν ταλαιπωρήθηκε από εξωαγωνιστικές περιπέτειες.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009
Το πορτραίτο (Γκόγκολ)
Το πορτραίτο (Ρωσικά: Портрет) είναι φανταστική νουβέλα του Νικολάι Γκόγκολ που δημοσιεύτηκε σε πρώτη έκδοση στη συλλογή διηγημάτων Αραβουργήματα το 1835 και από το 1843 περιλαμβάνεται στη συλλογή Ιστορίες της Πετρούπολης.
Η υπόθεση αναφέρεται στην ιστορία ενός φτωχού καλλιτέχνη που αποκτά τυχαία έναν πίνακα, οι δαιμονικές δυνάμεις του οποίου του επιτρέπουν να γίνει πλούσιος και διάσημος αλλά του επιφυλάσσουν ένα θλιβερό τέλος.
Πρώτο μέρος
Το πρώτο μέρος είναι η ιστορία ενός ταλαντούχου ζωγράφου, του Αντρέι Πετρόβιτς Τσερτκόφ, που βρίσκεται στην αρχή της καριέρας του, είναι νέος και φτωχός. Ο Τσερτκόφ είναι η επιτομή του ρομαντικού καλλιτέχνη, που αφιερώνει τη ζωή του στην τέχνη. Σε μια από τις βόλτες του στην Αγία Πετρούπολη, σταματάει σε ένα παλαιοπωλείο ειδών τέχνης, όπου, σε μια ανεξήγητη παρόρμηση, αγοράζει με τα τελευταία του είκοσι καπίκια του ένα πορτρέτο που τον μαγνητίζει και απεικονίζει έναν ηλικιωμένο άντρα με ασιατική φορεσιά με μάτια ολοζώντανα και τόσο εκφραστικά, που φαινόταν έργο μεγάλου ζωγράφου.
Ο Τσαρτκόφ επιστρέφει στο φτωχό διαμέρισμά του και σκεπάζει τον πίνακα με ένα σεντόνι πριν πάει για ύπνο. Τη νύχτα, ο πίνακας ζωντανεύει, ο άντρας βγαίνει από το κάδρο, κοιτάζει με τα ολοζώντανα μάτια του τον ζωγράφο και βγάζει χρυσά νομίσματα από τις τσέπες του. Ο ζωγράφος ξυπνάει και ξανακοιμάται, ο εφιάλτης επαναλαμβάνεται τρεις φορές. Την επόμενη μέρα έρχεται ο ιδιοκτήτης να του ζητήσει το ενοίκιο. Ο αστυνομικός που τον συνοδεύει σπάει κατά λάθος το πλαίσιο του πορτρέτου και ο ζωγράφος ακούει τον ήχο των νομισμάτων. Σπεύδει να τους διώξει, υποσχόμενος να πληρώσει την επόμενη μέρα. Πλησιάζοντας τον πίνακα, ανακαλύπτει κρυμμένο στο πλαίσιο ένα πουγγί με χίλια χρυσά νομίσματα. μικρογραφία|Ο Τσερτκόφ στο παλαιοπωλείο ειδών τέχνης, εικονογράφηση του 1928 Βρίσκεται τότε μπροστά σε ένα δίλλημα: είτε να ζήσει σεμνά, συνεχίζοντας να εργάζεται για να ολοκληρώσει τον εαυτό του καλλιτεχνικά, είτε να επιλέξει τον εύκολο τρόπο και να ζωγραφίζει πορτρέτα αστών χωρίς καλλιτεχνική αξία, να γίνει δηλαδή ζωγράφος της μόδας. Επιλέγει την εύκολη λύση. Με τα χρήματά του, πολύ γρήγορα δικτυώνεται και γίνεται ένας μοντέρνος, κοσμικός, πλούσιος ζωγράφος, μέλος της υψηλής κοινωνίας, ωστόσο η ζωγραφική του έχει χάσει κάθε ενδιαφέρον, έγινε άκαμπτη και το ταλέντο του τελικά εξαφανίστηκε.
Περνούν πολλά χρόνια και ο Τσαρτκόφ έχει αποκτήσει τόσο μεγάλη φήμη που καλείται από την Ακαδημία Καλών Τεχνών να εξετάσει το έργο ενός εξέχοντος καλλιτέχνη, που αφιέρωσε τη ζωή του στις σπουδές τέχνης στην Ιταλία και στην τελειοποίηση της τέχνης του. Όταν ο Τσαρτκόφ φτάνει στην γκαλερί, εντυπωσιάζεται από τον πίνακα και συνειδητοποιεί τι έχασε, ξεσπά σε κλάματα και φεύγει από τη γκαλερί.
Στο σπίτι του, προσπαθεί να αναβιώσει το ταλέντο που είχε κάποτε, αλλά αναπόφευκτα αποτυγχάνει. Σε μια κρίση παράνοιας αρχίζει να αγοράζει «ό,τι καλύτερο παρήγαγε η τέχνη» και να το φέρνει σπίτι του για να το καταστρέψει. Η τρέλα του εκδηλώνεται τελικά και με μια σωματική ασθένεια και ο Τσαρτκόφ πεθαίνει, στοιχειωμένος μέχρι το τέλος από την ανάμνηση του φρικτού πορτρέτου.
Δεύτερο μέρος
μικρογραφία|250x250εσ|Το πορτρέτο, από τη ρωσική βωβή ταινία του 1915 Το δεύτερο μέρος διαδραματίζεται χρόνια αργότερα σε μια δημοπρασία που πραγματοποιείται σε ένα παλιό αρχοντικό, όπου το απαίσιο πορτρέτο εκτίθεται προς πώληση. Στη μέση των προσφορών, εμφανίζεται ένας νεαρός άνδρας που ισχυρίζεται ότι έχει «ίσως περισσότερα δικαιώματα σ' αυτό το πορτρέτο από οποιονδήποτε άλλον» και αρχίζει αμέσως να λέει στο κοινό την ιστορία του. Αυτό είναι ένα πορτρέτο ενός τοκογλύφου που ζούσε σε μια φτωχή συνοικία της Αγίας Πετρούπολης, η παρουσία του τρόμαζε τόσο τον κόσμο που τον συνέδεε με τον διάβολο. Δάνειζε σε όποιον του ζητούσε αλλά περίεργα και τρομερά γεγονότα που οδηγούσαν τις περισσότερες φορές σε θάνατο φαινόταν πάντα να συμβαίνουν σε όσους δανείζονταν από αυτόν.
Ο τοκογλύφος γέρασε και για να ξεγελάσει τον θάνατο, ζήτησε από έναν ζωγράφο, τον πατέρα του νεαρού αφηγητή, να τον απεικονίσει. Αυτός δέχθηκε, ωστόσο, μόλις άρχισε να ζωγραφίζει τα μάτια του τοκογλύφου «είχε μια τέτοια παράξενη αποστροφή στην ψυχή του» που αρνήθηκε να ζωγραφίσει άλλο. Ο τοκογλύφος πέθανε λίγο αργότερα, αφήνοντας το πορτρέτο στην κατοχή του καλλιτέχνη.
Από τότε, στη ζωή του καλλιτέχνη άρχισαν να συμβαίνουν ανεξήγητα παράξενα γεγονότα, ο ήρεμος χαρακτήρας του άλλαξε και έγινε μοχθηρός και εκδικητικός, λίγο έλειψε να χτυπήσει τη γυναίκα του. Για να επανορθώσει, ο καλλιτέχνης αποφάσισε να κάψει το πορτρέτο, αλλά ένας φίλος τον σταμάτησε και πήρε τον πίνακα για δικό του. Αφού έγινε αιτία για διάφορες καταστροφές, τα ίχνη του πίνακα χάθηκαν. Ο καλλιτέχνης νιώθοντας τεράστιες ενοχές για το έργο του - σε σημείο που αποσύρθηκε σε μοναστήρι - έβαλε τον γιο του να του υποσχεθεί ότι θα το βρει και θα το καταστρέψει. Έτσι, μετά από δεκαπέντε χρόνια αναζήτησης, το βρήκε σ' αυτή τη δημοπρασία.
Ωστόσο, μόλις ολοκλήρωσε την ιστορία του και οι παρευρισκόμενοι γύρισαν να εξετάσουν το πορτρέτο, είδαν ότι είχε εξαφανιστεί: κάποιος πρέπει να το πήρε ενώ άκουγε την ιστορία του νεαρού. Αναρωτιούνται αν το είχαν δει καθόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νουβέλες του Νικολάι Γκόγκολ
Διαζωμεθάνιο
Το διαζωμεθάνιο (αγγλικά: diazomethane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο CH2N2. Ανακαλύφθηκε από το γερμανό χημικό Χανς φον Πέχμαν (Hans von Pechmann) το 1894. Είναι η απλούστερη διαζωένωση. Σε (χημικά) καθαρή μορφή και σε θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι εξαιρετικά ευαίσθητο και εκρηκτικό κίτρινο αέριο. Γι' αυτό, σχεδόν καθολικά χρησιμοποιείται σε μορφή διαλύματός του σε διαιθυλαιθέρα. Η ένωση είναι δημοφιλές μεθυλενιωτικό μέσο στο εργαστήριο, αλλά είναι πολύ επικίνδυνο να χρησιμοποιηθεί σε βιομηχανική κλίμακα, χωρίς ειδικές προφυλάξεις.
Παραγωγή
Το διαζωμεθάνιο παράγεται με υδρόλυση διαιθερικού διαλύματος N-μεθυλονιτρωζαμίδιου με υδατικό διάλυμα βάσης. Η παραδοσιακή πρόδρομη ένωση του N-μεθυλονιτρωζαμίδιου ήταν η N-νιτρωζο-N-μεθυλουρία, αλλά αυτή η ένωση είναι κάπως ασταθής, οπότε στις μέρες μας προτιμούνται στη θέση της περισσότερο ενώσεις όπως η N-μεθυλο-N΄-νιτρο-N-νιτρωζογουανιδίνη (MNNG) και η N-μεθυλυ-N-νιτρωζο-π-τουλουενοσουλφοναμίδιο (Diazald). Το διαζωμεθάνιο αντιδρά με βασικά διαλύματα βαρέος ύδατος (D2O), δίνοντας το διαζωδιδευτεριομεθάνιο (CD2N2).
Χημική συμπεριφορά και εφαρμογές
Για λόγους ασφαλείας και ευκολίας, το διαζωμεθάνιο πάντα παράγεται, όταν χρειάζεται, και χρησιμοποιείται σε μορφή διαιθυλαιθερικού διαλύματος. Μετατρέπει τα καρβοξυλικά οξέα στους αντίστοιχους μεθυλεστέρες ή και σε ομόλογες ενώσεις, όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στη σύνθεση Αρντ-Αϊστέρν (Arndt-Eistert synthesis). Στην αντίδραση Μπούχνερ-Κούρτιους Σχλόττερμπεκ (Büchner–Curtius–Schlotterbeck reaction) το διαζωμεθάνιο αντιδρά με αλδεΰδη ή κετόνη για να σχηματίσει δύο νέα καρβονυλικά παράγωγα και ένα οξιρανικό: Όταν το διαζωμεθάνιο αντιδρά με αλκοόλες και φαινόλες, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγονται μεθυλαιθέρες.
Το διαζωμεθάνιο συχνά χρησιμοποιείται ως πηγή μεθυλενίου. Γρήγορα παίρνει μέρος (μεταξύ άλλων) σε 1,3-διπολικές κυκλοπροσθήκες.
Ασφάλεια
Το διαζωμεθάνιο μπορεί να εκραγεί αν έρθει σε επαφή με οξείες επιφάνειες, όπως θραύσματα γυαλιού ή ακόμη και γρατζουνιές σε γυαλικά. Γι' αυτό πριν από την παραγωγή και τη χρήση του πρέπει να επιθεωρούνται σχολαστικά τα γυαλικά που βρίσκονται τριγύρω, και καλύτερα τα σχετικά πειράματα να γίνονται πίσω από αντιεκρηκτική ασπίδα. Εξειδικευμένα κιτ για την παραγωγή διαζωμεθανίου με αρθρώσεις γυαλισμένες με φλόγα, είναι εμπορικά διαθέσιμα.
Η ένωση εκρήγνυται και αν θερμανθεί πάνω από τους 100 °C, αν εκτεθεί σε έντονο φως, σε αλκαλιμέταλλα ή με ενώσεις όπως θειικό ασβέστιο. Η χρήση αντιεκρηκτικής ασπίδας προτίνεται ιδιαίτερα για κάθε χρήση της ένωσης.
Η διεργασία προσδιορισμού της ένωσης γίνεται με μικρορευστοχημεία, με την οποία γίνεται συνεχής προσδιορισμός της συγκέντρωσης σύνθεση διαζωμεθανίου από N-μεθυλο-N-νιτρωζουρία και 0,93 M υδατικό διάλυμα υδροξειδίου του καλίου, που ακολουθείται με επίδραση από βενζοϊκό οξύ, δίνοντας με απόδοση 65% βενζοϊκό μεθυλεστέρα, μέσα σε δευτερόλεπτα, σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται μεταξύ 0 και 50°C. Η απόδοση γίνεται καλύτερη αν η αντίδραση πραγματοποιηθεί υπό τριχοειδείς συνθήκες, όπου η μικρορευστοχημεία πιστώνεται με «καταστολή των θερμών σημείων, χαμηλή κατακράτηση υλικών, ισόθερμες συνθήκες και εκτεταμένη ανάμειξη».
Αξιοσημείωτες θυγατρικές ενώσεις
Πολλά υποκατεστημένα θυγατρικά παράγωγα του διαζωμεθανίου έχουν παραχθεί. Για παράδειγμα:
Σημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:C1 Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με άζωτο
Ελληνικά τυπογραφικά συμπλέγματα
Τα ελληνικά τυπογραφικά συμπλέγματα, γνωστά και ως λιγατούρες, είναι συνδυασμοί γραμμάτων του ελληνικού αλφάβητου οι οποίοι χρησιμοποιούνταν κατά την μεσαιωνική περίοδο και μεταφέρθηκαν κατόπιν στην πρώιμη τυπογραφία. Τα συμπλέγματα χρησιμοποιήθηκαν ευρέως στην ελληνική μικρογράμματη γραφή, και υπάρχουν δεκάδες διαφορές αναπαραστάσεις των συνδυασμών γραμμάτων. Κάποια από τα σύμβολα χρησιμοποιούνταν στην θέση συχνών συνδυασμών γραμμάτων όπως χωρίς-πλαίσιο|31x31px για την κατάληξη σε οὖν, και κάποια για αντικατάσταση ολόκληρων λέξεων.
Περιγραφή
Κατά την πρώιμη τυπογραφία των έργων στην ελληνική γλώσσα περί το 1500, πολλά από τα συμπλέγματα αυτά υιοθετήθηκαν από παλαιότερα χειρόγραφα. Σημαντικά δείγματα από την περίοδο αυτή προήλθαν από τα σχέδια του Άλδου Μανούτιου στην Βενετία, και του Κλωντ Γκαραμόντ στο Παρίσι ο οποίος δημιούργησε την ιδιαίτερα επιτυχημένη γραμματοσειρά Grecs du roi το 1541.
Ωστόσο η χρήση των συμπλεγμάτων άρχισε να μειώνεται κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, και μετέπειτα εξαφανίστηκε σχεδόν τελείως. Ανάμεσα στα συμπλέγματα που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται είναι το Ȣ ως ου, το οποίο μοιάζει με λειψό 8 ή με ο που έχει υ στην κορυφή του, καθώς και το ϗ ως και. Το σύμπλεγμα του ου χρησιμοποιείται για καλλιγραφικούς σκοπούς, ενώ το σύμπλεγμα του και ως αντικατάσταση του λατινικού &. Ένα άλλο σύμπλεγμα το οποίο χρησιμοποιούνταν πολύ συχνά κατά το παρελθόν είναι το χωρίς-πλαίσιο|20x20px ως σύμπλεγμα του ο και ς για τον σχηματισμό του τελικού -ος.
Κωδικοποίηση Unicode
Παρόλα αυτά είναι δυνατή η κωδικοποίηση οποιουδήποτε συμπλέγματος είτε μέσω δημιουργίας νέων γραμματοσειρών, είτε μέσω του συμβατού με το Unicode προτύπου OpenType, είτε με απλούστερες αλλά μη τυποποιημένες μεθόδους όπως κωδικοποίηση του κάθε συμβόλου ξεχωριστά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική τυπογραφία Κατηγορία:Καλλιγραφία Κατηγορία:Ελληνικό αλφάβητο
Καλόχι Γρεβενών
Το Καλόχι, επίσημα Καλόχιον, είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 570 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καλόχι βρίσκεται δυτικά του Αλιάκμονα, βόρεια του Βενέτικου και σε απόσταση 12 χλμ. Α.-ΝΑ. από τα Γρεβενά. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία (σιτηρά) και την κτηνοτροφία (αιγοπρόβατα, βοοειδή). Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό δεν μετακινήθηκε ποτέ από την θέση του και την περίοδο της τουρκοκρατίας υπήρξε κεφαλοχώρι. Πολιτισμικά συγκαταλεγόταν στα βλαχοχώρια των Γρεβενών και εκτός των μουσουλμάνων κατοίκων είχε και βλαχόφωνους Κουτσαπαραίους. Στη νοτιονατολική άκρη του χωριού βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου που έχει κηρυχθεί από το 1996 ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται για μονόχωρο μεταβυζαντινό ναό του 18ου αιώνα, με νάρθηκα του 19ου αιώνα και αξιόλογες τοιχογραφίες. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ζυγοστίου (Μεσόλακκος). Το 1926 ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το χωριό σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Μεσόλακκο και την Αγάπη αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλοχίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 106 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 31.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Καλόχι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ζακύνθου 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ζακύνθου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ζακύνθου.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Ζακύνθου έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ζακύνθου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ζακύνθου είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Α Κατηγορίας διεξήχθη με τη συμμετοχή 10 ομάδων αντί για 12 όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί καθώς την ημέρα της κλήρωσης δυο ομάδες (ΑΕ Γερακαρίων, ΑΟ Βασιλικού) επέλεξαν να αγωνιστούν στη Β΄ Κατηγορία. Η διοργάνωση προγραμματίστηκε σε δυο φάσεις. Στην πρώτη φάση οι 10 σύλλογοι αγωνίστηκαν σε έναν γύρο 9 αγωνιστικών. Οι 5 πρώτες συνέχισαν στη 2η φάση στα play off ανόδου και οι 5 τελευταίες στα play out για τον υποβιβασμό μιας ομάδας.
Η βαθμολογία των play off (άγνωστα αποτελέσματα σε τρεις αγώνες)
Η βαθμολογία στην α φαση του πρωταθλήματος ήταν Λόγω αποχώρησης του Απόλλωνα Ζακύνθου τα play out δεν είχαν ουσιαστικό νόημα
Β΄ Κατηγορία
Στη Β κατηγορία συμμετείχαν αρχικά 12 ομάδες αν και οι ΑΕ Γερακαρίων, ΑΟ Βασιλικών δεν αγωνίστηκαν στο πρωτάθλημα.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ζακύνθου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ζακύνθου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Σικάρδος του Μπενεβέντο
Ο Σίκαρντ (απεβ. το 839) ήταν πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 832. Ήταν ο τελευταίος πρίγκιπας ενός ενωμένου Μπενεβέντο, που κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της Νότιας Ιταλίας. Με το τέλος του, το πριγκιπάτο περιέπεσε σε εμφύλιο πόλεμο, που το διέλυσε οριστικά (εκτός από πολύ σύντομο διάστημα υπό τον Πάντουλφ τον Σιδηροκέφαλο από το 977 έως το 981). Ήταν γιος και διάδοχος του Σίκο του Σπολέτο.
Πολέμησε συνεχώς ενάντια στους Σαρακηνούς και τους γείτονές του, ιδιαίτερα το Σορέντο, τη Νάπολη και το Αμάλφι. Ήταν η ισχυρότερη στρατιωτική και οικονομική δύναμη στην περιοχή. Με το Σύμφωνο του Σικάρντι (Pactum Sicardi) της 4ης Ιουλίου 836, υπέγραψε πενταετή ανακωχή με τις τρεις προαναφερθείσες πόλεις και αναγνώρισε το δικαίωμα διέλευσης στους εμπόρους τους. Ωστόσο, ο πόλεμος συνεχίστηκε. Σε έναν πόλεμο του 837 με τον Ανδρέα Β΄ δούκα της Νάπολης, ο τελευταίος κάλεσε τους πρώτους Σαρακηνούς ως συμμάχους και άρχισε μία τάση, που έλκυε όλο και περισσότερους Μουσουλμάνους σε Χριστιανικούς πολέμους στη χερσόνησο. Κατέλαβε επίσης το Αμάλφι το 838 δια θαλάσσης.
Κυριαζής
Το ελληνικό επώνυμο Κυριαζής (πατρωνυμικό, τύπος του βαφτιστικού Κυριάκος) μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Σικάρδος του Μπενεβέντο
Ο Σίκαρντ δολοφονήθηκε το 839 και ο θησαυροφύλακας Ράντελχις αυτοανακηρύχθηκε αμέσως πρίγκιπας. Αλλά ο αδελφός του Σίκαρντ, ο Σίκονουλφ, τον οποίο είχε φυλακίσει, βγήκε από τη φυλακή και ανακηρύχθηκε πρίγκιπας στο Σαλέρνο: ακολούθησε δεκαετής εμφύλιος πόλεμος. Ο αδελφός τής συζύγου τού Σίκαρντ, της Aντελχίζας, Γουαϊφέρος από το Σαλέρνo, βοήθησε τον Σίκονουλφ βγάζοντάς τον με τη βία από τη φυλακή.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνο Κατηγορία:Πρίγκιπες του Μπενεβέντο
Αγριόγατα των Άνδεων
Η Αγριόγατα των Άνδεων (Leopardus jacobita), είναι μία μικρή αγριόγατα, που ζει στην οροσειρά των Άνδεων και έχει χαρακτηριστεί από την IUCN ως «Απειλούμενη», αφού πιστεύεται ότι ζούνε λιγότερα από 2.500 άτομα στην άγρια φύση.
Περιγραφή
Η Αγριόγατα των Άνδεων, έχει μαύρη μύτη και χείλη και στρογγυλεμένα αυτιά. Στο πίσω μέρος της ουράς της, οι τρίχες, φτάνουν τα 40 - 45 mm. Τα ίχνη τους, έχουν μήκος 3,5 - 4 εκ. Τα «μαξιλαράκια» των ποδιών της, καλύπτονται από τρίχες.
Τα ενήλικα άτομα, έχουν μήκος από 57,5 έως 85 εκ., με 41,3 έως 48,5 εκ. μήκος ουράς. Το ύψος της στους ώμους, είναι περίπου 36 εκ., ενώ ζυγίζει μέχρι 5,5 κιλά.
Κατανομή και οικότοποι
thumb|left|200px|Η Αγριόγατα των Άνδεων
Οι οικότοποί τους, στις Άνδεις, είναι διασκορπισμένοι σε βαθιές κοιλάδες, όπου ζουν λαγοί, που αποτελούν την κύρια λεία τους. Σε όλη αυτή την περιοχή, το επίπεδο γενετικής ποικιλομορφίας, είναι πολύ χαμηλό.
Ενώ η κύρια λεία της είναι ο λαγός, είναι επίσης πιθανό ότι το Τσιντσιλά, είναι σημαντικό θήραμα της Αγριόγατας, ο πληθυσμός του οποίου, όμως, απειλείται λόγω του κυνηγιού και του εμπορίου γούνας. Δεδομένου ότι ζει μόνο στα ψηλά βουνά, οι άνθρωποι που ζουν στις πεδινές περιοχές, απειλούν τον πληθυσμό της Αγριόγατας των Άνδεων, λόγω της λαθροθηρίας. Συχνά, φονεύονται στη Χιλή και στη Βολιβία, λόγω τοπικών δεισιδαιμονιών.
Αναπαραγωγή
Η εποχή του ζευγαρώματος, για τις Αγριόγατες των Άνδεων, λαμβάνει χώρα μεταξύ Ιουλίου - Αυγούστου, αλλά μπορεί να πραγματοποιηθεί και μεταξύ Νοεμβρίου - Δεκεμβρίου. Σε κάθε γέννα, γεννιούνται 1 ή 2 μικρά, κατά την άνοιξη ή το καλοκαίρι, όπου η τροφή για τα μικρά, είναι άφθονη.
Ταξινόμηση
Παλαιότερα, η Αγριόγατα των Άνδεων, ανήκε στο γένος Οριαίλουρος (Oreailurus), με την ονομασία Oreailurus jacobita.Σήμερα ανήκει στο γένος Λεόπαρδος (Leopardus).
Κατηγορία:Αιλουρίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Νότιας Αμερικής
Ελένη Δόικα
Η Ελένη Δόικα (15 Νοεμβρίου 1995) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής. Εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις όπως στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο. Έχει επίσης συμμετάσχει σε παγκόσμιες διοργανώσεις όπως στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ρυθμικής Γυμναστικής το 2011, 2013, 2014 και 2015. Συμμετείχε επίσης στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2015 στο Μπακού.
Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας ρυθμικής γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η ομάδα κατέλαβε την 13η θέση στους προκριματικούς αγώνες και δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό.
Μια φορά είχε ζήσει μια τρομερή ιστορία ενώ έκανε σκι. Έφυγε το πέδιλο ενός φίλου της και άρχισε να τσουλάει μόνο του στην πλαγιά και ήταν πραγματικά αδιανόητο και τρομερά αστείο. ΜΟΝΟ του!! Το φαντάζεστε;
Μερικά αλλά facts είναι ότι είναι παθιασμένη γατομαμά, πιθανότατα μπορεί να σε βγάλει νοκάουτ με το δυάρι της και νόμιζε ότι μπορείς απλά να συνδέσεις δύο χειριστήρια σε smart tv και να παίξεις videogames, έτσι χωρίς να υπάρχει κάποια κονσόλα π.χ playstasion ή xbox.
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2015-16
Η 24η σεζόν της Πρέμιερ Λιγκ ξεκίνησε στις 8 Αυγούστου 2015 και ολοκληρώθηκε στις 17 Μαΐου 2016. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Λέστερ Σίτι.
Κορυφαίοι σκόρερ
Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν πετύχει τα περισσότερα γκολ στο πρωτάθλημα.
Κορυφαίοι στις ασίστ
Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν δώσει τις περισσότερες ασίστ στο πρωτάθλημα.
Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016
Χανάτο του Άστραχαν
Το Χανάτο του Άστραχαν (ταταρικά: Xacitarxan Hanlığı) ήταν ένα ταταρικό κράτος που εμφανίστηκε μετά την κατάρρευση της Χρυσής Ορδής. Το χανάτο υπήρξε τον 15ο και 16ο αιώνα στην περιοχή δίπλα στο στόμιο του ποταμού Βόλγα, όπου βρίσκεται η σύγχρονη πόλη του Άστραχαν. Οι χάνοι του ήταν απόγονοι του Τουγκ Τεμύρ, 13ου γιου του Ζούτσι και εγγονού του Τζένγκις Χαν.
Το χανάτο ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1460 από τον Κασίμ Α΄ του Άστραχαν. Πρωτεύουσά του ήταν η πόλη Χατζιταρχάν, γνωστή ως Άστραχαν στα ρωσικά χρονικά. Η περιοχή του περιελάμβανε την κοιλάδα του Κάτω Βόλγα και το δέλτα του ποταμού (δηλ. σχεδόν το σύνολο της σημερινής περιφέρειας Άστραχαν της Ρωσίας), ενώ περιελάμβανε επίσης και τη στεπώδη περιοχή στη δεξιά όχθη του Βόλγα, τη σημερινή περιοχή Καλμυκία. Η βορειοδυτική ακτογραμμή της Κασπίας Θάλασσας αποτελούσε το νότιο σύνορο του χανάτου, ενώ στα δυτικά συνόρευε με το Χανάτο της Κριμαίας. Στα νότια συνόρευε με το Βασίλειο της Γεωργίας και στα βορειοανατολικά με την Ορδή Νογκάι (μια συνομοσπονδία περίπου 18 τουρκικών και μογγολικών φυλών).
Ίδρυση του χανάτου
Η περιοχή που περιβάλλει τον Κάτω Βόλγα κατοικείτο από διάφορες τουρκικές φυλές από τον 6ο αιώνα μ.Χ., όπως οι Χάζαροι για παράδειγμα. Μετά την εισβολή των Μογγόλων από τα ανατολικά και το διαμοιρασμό της αυτοκρατορίας των Χαζάρων, η περιοχή περιήλθε υπό την εξουσία των χάνων της Χρυσής Ορδής. Και αυτή η αυτοκρατορία όμως διαλύθηκε από εμφύλιους πολέμους, και το ημιαυτόνομο Χανάτο του Άστραχαν ιδρύθηκε από τον Κασίμ Α΄ γύρω στο 1466. Η περιοχή του στο στόμιο του ποταμού Βόλγα, σταυροδρόμι σημαντικών εμπορικών οδών, του επέτρεψε να συγκεντρώσει σημαντική ποσότητα πλούτου, ενώ επίσης προσέλκυσε την προσοχή των γειτονικών κρατών και νομαδικών φυλών, με αποτέλεσμα ν' ακολουθήσουν αναρίθμητες εισβολές στα εδάφη του. Ο χαν Μενγκλί Α΄ Γκιράι, ο χαν της Κριμαίας που είχε καταστρέψει την πρωτεύουσα της Μεγάλης Ορδής, Σαράι-αλ-Γιαντίντ, προκάλεσε σημαντικές καταστροφές στην επικράτεια του Άστραχαν.
Δημογραφία και κοινωνία
Το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού του χανάτου ήταν Τάταροι της περιοχής του Άστραχαν και Νογκάι Τάταροι. Υπήρχε σημαντικό διαμετακομιστικό εμπόριο με τη Μοσχοβία, το Χανάτο του Καζάν, το Χανάτο της Κριμαίας, την Κεντρική Ασία και την περιοχή της Υπερκαυκασίας.
Η αριστοκρατία του χανάτου αποτελείτο από φεουδάρχες, τα αξιώματα των οποίων ήταν, από τα μεγαλύτερα στα μικρότερα: ο χαν, οι σουλτάνοι, οι μπέηδες, και οι μορζαλάρ (πρίγκηπες). Ο υπόλοιπος πληθυσμός ήταν γνωστός με τον συλλογικό όρο καρά χαλίκ (δηλ. "μαύροι άνθρωποι").
Ιστορία
Τη δεκαετία του 1530 το χανάτο συνεργάστηκε με το Χανάτο της Κριμαίας και την Ορδή Νογκάι σε μια εκστρατεία ενάντια στη Μοσχοβία. Αργότερα, αναμείχθηκε σε πολεμικές συγκρούσεις εναντίον των, μέχρι προσφάτως, Τατάρων συμμάχων του. Το 1552 ο τσάρος Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας, γνωστός ως Ιβάν ο Τρομερός, κατέλαβε το Καζάν (Χανάτο του Καζάν). Λίγο αργότερα, μια ρωσόφιλη φατρία ευγενών του χανάτου πήρε την εξουσία στο Άστραχαν.
Ο Ιβάν Δ΄ έστειλε στρατό στο Άστραχαν, τοποθετώντας τον Ντερβίς Αλί (δερβίσης Αλί) ως υποτελή ηγεμόνα (χαν) του Άστραχαν, το 1554. Η ρωσόφιλη φατρία των ευγενών καθώς και φύλαρχοι φυλών που συναποτελούσαν την Ορδή Νογκάι, συνέδραμαν τις ρωσικές δυνάμεις στην κατάληψη του Άστραχαν. Μετά το πέρας της απειλής από την επακόλουθη επιδρομή δυνάμεων του Χανάτου της Κριμαίας στο Άστραχαν, ο χαν Ντερβίς Αλί συνωμότησε με το τελευταίο για να εκδιώξουν τους Ρώσους από την περιοχή. Ο Ιβάν Δ΄ απέστειλε τα επίλεκτα ρωσικά στρατιωτικά σώματα των Στρέλτσι και των Κοζάκων, που κατέκτησαν και προσάρτησαν στο Βασίλειο της Ρωσίας την περιοχή, το 1556. Η πρωτεύουσα Χατζιταρξάν, περίπου 12 χλμ. από το σημερινό Άστραχαν, πολιορκήθηκε και κάηκε. Το χανάτο ως εκ τούτου καταλύθηκε και απορροφήθηκε από τους Ρώσους. Ο Ντερβίς Αλί διέφυγε στο κάστρο του Αζόφ.
Μετά την πτώση του χανάτου, οι Τάταροι του Άστραχαν επιτέθηκαν ανατολικά στους Καλμούκους, οι οποίοι είχαν αντικαταστήσει τους Νογκάι Τάταρους νομάδες σε εκείνη την περιοχή. Πολλοί Νογκάι μεταφέρθηκαν στο Καζακστάν και το Νταγκεστάν. Παρόλα αυτά, περίπου 70.000 Τάταροι της περιοχής του Άστραχαν ζουν ακόμα στην ομώνυμη περιφέρεια της Ρωσίας.
Το εμπόριο συνέχιζε να ακμάζει, έμποροι δε της μακρινής Μογγολικής Αυτοκρατορίας της Ινδίας είναι γνωστό ότι εμπορεύονταν με το Άστραχαν.
Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας Κατηγορία:Χανάτα Κατηγορία:Ταταρικά κράτη Κατηγορία:Τουρκικά κράτη
Αναγέννηση (πολιτικό κόμμα)
Η Αναγέννηση (γαλλικά: Renaissance) είναι γαλλικό φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα. Το κόμμα ιδρύθηκε στις 6 Απριλίου 2016 στην Αμιάν από τον τρέχοντα πρόεδρο της Γαλλίας Εμμανουέλ Μακρόν, ενώ σημερινός του γενικός γραμματέας αποτελεί ο Στεφάν Σεζουρνέ. Το κόμμα είναι ο κύριος υποστηρικτής των πολιτικών του προέδρου Μακρόν.
Ιδεολογία
Παρόλο που ο Μακρόν ήταν μέλος του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος από το 2006 μέχρι το 2009, το κόμμα αυτοπροσδιορίζεται ως υπερκομματικό. Συγκεκριμένα, ο Μακρόν έχει χαρακτηρίσει το En Marche! ως ένα προοδευτικό κόμμα τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς.
Το κόμμα έχει συγκριθεί με το ισπανικό κόμμα των Πολιτών, ενώ ο ίδιος ο Μακρόν έχει συγκριθεί με τον επικεφαλής των Πολιτών Αλβέρ Ριβέρα.
Το κόμμα διαφοροποιείται σε σχέση με διάφορα κόμματα της Δεξιάς και της Αριστεράς για τη φιλοευρωπαϊκή του στάση.
Παραπομπές
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα
Βοηδρόμια
Τα Βοηδρόμια ήταν αρχαία ελληνική εορτή η οποία λάμβανε χώρα στην Αθήνα την 7η ημέρα του Βοηδρομίωνος μηνός (μέσα Αυγούστου έως μέσα Σεπτεμβρίου) προς τιμή του Απόλλωνα Βοηδρομίου. Ο όρος βοηδρομία σήμαινε παροχή βοηθείας με την έννοια της βοηθείας κατά τη μάχη. Η εορτή διέθετε στρατιωτική πτυχή, και κατά την εκδήλωση προσφέρονταν ευχαριστίες στον Απόλλωνα για τη βοήθεια που παρασχόταν στους Αθηναίους κατά τις πολεμικές τους επιχειρήσεις. Ωστόσο υπάρχουν διαφορετικές μαρτυρίες από τους ιστορικούς της αρχαιότητας σχετικά με την προέλευση της εκδήλωσης. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως κατά την παράδοση ο Θησέας πριν πολεμήσει τις Αμαζόνες είχε κάνει προσφορά στους θεούς και κατόπιν νίκησε στη μάχη η οποία συνέβη εντός του Βοηδρομίωνα, έτσι οι Αθηναίοι συνεχίσαν την παράδοση έκτοτε. Σύμφωνα με το λεξικό Σουίδα όμως, η εκδήλωση απέκτησε την ονομασία της από το γεγονός ότι κατά τη βασιλεία του βασιλιά Ερεχθέα, οι Αθηναίοι δέχτηκαν επίθεση την οποία απέκρουσαν επιτυχώς μετά από στρατιωτική βοήθεια (βοηδρομία) που τους δόθηκε από τον Ξούθο. Δεν είναι γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες για την εορτή, παρά το ότι προσφέρονταν θυσίες στη θεά Άρτεμη.
Παραπομπές
Βοηδρομια
Αρχαϊκά ελληνικά αλφάβητα
Ως αρχαϊκά ελληνικά αλφάβητα αναφέρονται οι διάφορες τοπικές παραλλαγές του ελληνικού αλφάβητου στις περιοχές όπου βρισκόταν σε χρήση η ελληνική γλώσσα, ιδίως κατά την αρχαϊκή και πρώιμη κλασική περίοδο, πριν την εμφάνιση της τελικής εκδοχής των 24 γραμμάτων περί το 400 π.Χ. η οποία επικράτησε ως ενιαία μορφή έκτοτε. Όλες οι μορφές του αλφαβήτου πηγάζουν από τα αρχικά 22 σύμβολα του φοινικικού αλφάβητου, με την εξαίρεση του γράμματος Σαμέχ το οποίο εξελίχθηκε στο γράμμα ξι (Ξ) και χρησιμοποιήθηκε από μερικά μόνο από τα ελληνικά αλφάβητα, και με την εξαίρεση του γράμματος ύψιλον (Υ) για το φωνήεν ου (ΔΦΑ:/u, ū/), ενώ τα ήτα (Η), χι (Χ), φι (Φ), ψι (Ψ), ωμέγα (Ω) αποτελούν παραλλαγές των άλλων γραμμάτων και εξελίχθηκαν σε διαφορετικά γράμματα αργότερα.
Τα τοπικά αλφάβητα, λεγόμενα και επιχωρικά, έχουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους σε ότι αφορά τα γράμματα των συμφώνων χι (Χ), φι (Φ) και ψι (Ψ), στη χρήση των μακρόχρονων φωνηέντων Ω|ωμέγα (Ω) και ήτα (Η|Η), στην απουσία ή την παρουσία του ήτα (Η) με την αρχική του μορφή, καθώς και στη χρήση διαφορετικών γραμμάτων όπως τα δίγαμμα (Ϝ ως /w/), κόππα (Ϙ ως /k/), σαν (Ϻ ως /s/) και σαμπί (Ͳ ως /ss/).
Το σύστημα το οποίο επικράτησε ως η τελική μορφή του ελληνικού αλφάβητου ανταποκρίνεται περισσότερο στην έκδοση του ιωνικού αλφαβήτου στα βορειοδυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, το οποίο υιοθετήθηκε από την Αθήνα το 403 π.Χ. και από εκεί έως τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. εξαπλώθηκε στον υπόλοιπο ελληνικό κόσμο.
Ομαδοποιήσεις παραλλαγών
μικρογραφία|400x400εσ|Γεωγραφική κατανομή των ομάδων ελληνικών αλφαβήτων
Η συνήθης ομαδοποίηση των διαφόρων τοπικών αλφαβήτων διακρίνεται σε 4 κύριους τύπους. Οι συμβατικές ονομασίες των ομάδων αυτών είναι Πράσινη, Ερυθρά, Ανοικτή κυανή, και Σκοτεινή κυανή, με την ομαδοποίηση αυτή να έχει τεθεί σε εφαρμογή από τον 19ο αιώνα βάσει της μελέτης Studien zur Geschichte des griechischen Alphabets (ιστορική μελέτη των ελληνικών αλφάβητων) του Άντολφ Κίρχοφ (Adolf Kirchhoff) το 1867.
Πράσινη ομάδα
Η πράσινη ομάδα (νότια ομάδα) βρίσκεται πολύ κοντά στους χαρακτήρες του φοινικικού αλφάβητου και δεν χρησιμοποιεί επιπλέον γράμματα, με την εξαίρεση του ύψιλον (Υ) το οποίο ωστόσο προκύπτει από το φοινικικό βάου πέρα από τη χρήση του βάου ως δίγαμμα (Ϝ). Επίσης δεν χρησιμοποιεί το ξι (Ξ) για την προφορά του οποίου απλώς χρησιμοποιεί τον συνδυασμό ΚΣ, ενώ στη θέση του ψι (Ψ) το οποίο δεν υπάρχει ως γράμμα χρησιμοποιεί απλώς ΠΣ. Το σύστημα αυτό της νότιας ομάδας έχει βρεθεί στην Κρήτη και στα νησιά του νοτίου Αιγαίου, κυρίως στη Θήρα, τη Μήλο, και την Ανάφη.
Ερυθρά ομάδα
Στην ερυθρά ομάδα (δυτική) λείπει επίσης το Ξ, αλλά αντί αυτού εισάγεται ένα νέο σύμβολο, το Χ (το οποίο δεν προφέρεται ως χι στην περίπτωση αυτή αλλά ξι - /ks/, και ως χι άρχισε να χρησιμοποιείται μόνο σε αργότερα στάδια). Επιπλέον εισάγονται και τα γράμματα του φι (Φ) και ψι (Ψ). Ιδιαίτερα το Φ, είναι το μόνο γράμμα των επιπλέον χαρακτήρων το οποίο είναι κοινό σε όλα τα μη νότια αλφάβητα. Τα αλφάβητα της ερυθράς ομάδας ήταν σε χρήση στις περισσότερες περιοχές του ηπειρωτικού ελλαδικού χώρου (Θεσσαλία, Βοιωτία, και την πλειοψηφία της Πελοποννήσου), στα νησιά της Εύβοιας και της Κεφαλονιάς, καθώς και στις αποικίες των πόλεων-κρατών από τις πόλεις αυτές. Ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας, το λατινικό αλφάβητο βασίστηκε στην εκδοχή του αλφάβητου της Κύμης, το οποίο ανήκε στην ερυθρά ομάδα.
Κυανές ομάδες
Στην ανοικτή κυανή ομάδα εξακολουθεί να λείπει το ξι (Ξ), ενώ υπάρχουν τα γράμματα του φι (Φ) και χι (Χ), τα οποία συναντώνται και στο σύγχρονο αλφάβητο, ωστόσο εξακολουθούν να μην υπάρχουν τα γράμματα για ψι (Ψ) και ξι (Ξ), στη θέση των οποίων χρησιμοποιείται το ΦΣ και ΧΣ αντίστοιχα. Ο τύπος αυτός συναντάται στην Αθήνα (πριν το 403 π.Χ.) και σε διάφορα νησιά του Αιγαίου.
Στη σκούρα κυανή ομάδα, υπάρχουν όλα τα γράμματα του σύγχρονου ελληνικού αλφάβητου, με τα Φ, Χ, Ψ, Ξ και Ω. Τα αλφάβητα της ομάδας αυτής χρησιμοποιούνταν στο κοινό των Ιώνων και την Κνίδο στη Μικρά Ασία, καθώς και στην Κόρινθο και το Άργος στη βορειοανατολική Πελοπόννησο.
Χρήση του ήτα
Το γράμμα ήτα (Η) είχε 2 διαφορετικές λειτουργίες, οι οποίες κληρονομήθηκαν από το φοινικικό Χετ. Στις περισσότερες ελληνικές διαλέκτους χρησιμοποιούνταν αρχικά ως χι (Χ, /h/), ως παρόμοιο με το φοινικικό /ħ/. Ωστόσο η χρήση αυτή αντικαταστάθηκε σταδιακά μέσω της διαδικασίας της ψίλωσης, και άρχισε να χρησιμοποιείται για την απόδοση του ήχου ε. Οι πρώτες ομάδες διαλέκτων όπου συνέβει αυτό, ήταν η ανατολική ιωνική διάλεκτος, η αιολική διάλεκτος σε χρήση στη Λέσβο, καθώς και η δωρική διάλεκτος σε Κρήτη και Ηλεία.
Στη Νάξο το σύστημα ήταν ελαφρά διαφορετικό, καθώς η χρήση του γράμματος εξαρτώνταν ανάλογα με τους συνδυασμούς γραμμάτων και πιθανώς προσέγγιζε περισσότερο τον ήχο /æ/.
Στη βορειοδυτική Πελοπόννησο υπήρχαν διάφορες χρήσεις κυρίως στην Κόρινθο, όπου το Ε χρησιμοποιούνταν ως το κλειστό αντί για το, ενώ χρησιμοποιούνταν το ξεχωριστό σύμβολο του  (ή  στη Σικυώνα) και για τους 2 ήχους. Επιπλέον στην Τίρυνθα, χρησιμοποιούνταν τα ξεχωριστά γράμματα του κορινθιακού αλφάβητου ( έναντι E) αλλά με τον τρόπο της κλασικής αρχαιότητας του Η έναντι του Ε.
Δίγαμμα
Επίσης η μορφή του γράμματος διέφερε ανάλογα με την τοποθεσία και τον χρόνο. Η πιο κοινή πρώιμη μορφή είναι, ενώ με τον χρόνο άρχισε να μοιάζει με το έψιλον (το οποίο εν τω μεταξύ είχε αλλάξει από σε Ε), και κατόπιν το δίγαμμα κατέληξε ως F ή. Στην πρώιμη μορφή του στην Κρήτη είχε διαφορετικές μορφές ως και.
Σαν
Κάποια άλλα τοπικά αλφάβητα χρησιμοποιούσαν το σαν (Ϻ) αντί για το σίγμα (Σ) για την απόδοση του ήχου σ (/s/). Είναι αβέβαιο το κατά πόσο τα 2 αυτά γράμματα χρησιμοποιούνταν για διαφορετικές αποδόσεις του /s/ ανάλογα με τη διάλεκτο, ενώ έχει γίνει η υπόθεση πως πιθανώς το σαν αρχικά χρησιμοποιούνταν για την απόδοση του ήχου ζ ([z]), ενώ οι δωρικές διάλεκτοι που χρησιμοποιούσαν το σαν το χρησιμοποιούσαν ως /s/. Άλλη υπόθεση που έχει γίνει είναι πως το σαν χρησιμοποιούνταν ως τσ ([ts]). Σε κάθε περίπτωση, η κάθε διάλεκτος φαίνεται πως χρησιμοποιούσε είτε το σαν είτε το σίγμα, αλλά όχι και τα 2 μαζί. Παρότι στα πρώτα αλφαβητάρια παρουσιάζονται και τα 2 γράμματα να είναι παρόντα στις αντίστοιχες τους θέσεις, από τον 6ο αιώνα και έπειτα εμφανίζεται μόνο είτε το ένα είτε το άλλο. Το σαν χρησιμοποιούνταν στο Άργος έως τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., στη Σικυώνα έως περίπου το 500 π.Χ., στην Κόρινθο έως το πρώτο μισό του του 5ου αιώνα π.Χ., και στην Κρήτη για λίγο καιρό περισσότερο.
Κόππα
Το γράμμα κόππα (Ϙ) χρησιμοποιούνταν για το αλλόφωνο του /k/ πριν τα [o, u], και ήταν κοινό στα περισσότερα επιχωρικά αλφάβητα. Η χρήση ξεκίνησε να εξαφανίζεται από τα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ., ενώ σε κάποιες δωρικές περιοχές όπως η Κόρινθος, Άργος, Κρήτη, και Ρόδο, η χρήση του συνεχίστηκε έως τον 5ο αιώνα π.χ..
Νέα γράμματα
Κάποια νέα γράμματα που προέκυψαν στα τοπικά αλφάβητα ήταν τα παρακάτω.
Ωμέγα
Το γράμμα ωμέγα δημιουργήθηκε στις πόλεις της Ιωνίας κάποια στιγμή πριν το 600 π.Χ. για την απόδοση του ήχου [ɔː] (μακρύ ο). Δημιουργήθηκε με μετατροπή του όμικρον, και αρχικά είχε διάφορους προσανατολισμούς όπως, , ,.
Στη δωρική πόλη της Κνίδου, καθώς και στα νησιά της Πάρου, Θάσου και Μήλου, συνέβη το αντίθετο, όπου το μακρύ ο συμβολίζονταν με έναν κλειστό κύκλο (Ο), ενώ το βραχύ ο με έναν διασπασμένο κύκλο όπως το ωμέγα.
Σαμπί
Σε κάποιες ιωνικές πόλεις χρησιμοποιούνταν το σαμπί, το οποίο σε ότι αφορά την αλφαβητική σειρά βρισκόταν πίσω από το ωμέγα. Ο ήχος του χρησιμοποιούνταν για τον συριστικό ήχο ΣΣ ή ΤΤ (π.χ. τέͳαρες αντί για το ιωνικό τέσσαρες και το αττικό τέτταρες). Αργότερα το σύμβολο αυτό σταμάτησε να χρησιμοποιείται στο αλφάβητο, αλλά απέκτησε τη μορφή ϡ και χρησιμοποιούνταν πλέον ως αριθμός (900) στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης. Με την αριθμητική του χρήση χρησιμοποιήθηκε στην περιοχή της Ιωνίας σε Μίλητο, Έφεσο, Αλικαρνασσό, Ερυθρές, και Τέω, ενώ σε άλλες περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκε στη Σάμο, τη Μασσαλία, και στον Κύζικο (περιοχή της Μυσίας).
Στη Μεσημβρία του Εύξεινου Πόντου χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο στα νομίσματα όπου η ονομασία της πόλης αναγράφονταν ως ΜΕͲΑ, κάτι που υποδηλώνει πως η χρήση του στην περιοχή ήταν πιθανώς παρόμοια με το με /s/.
Αρκαδικό σαν
Σε γραφή που ανακαλύφθηκε στην αρκαδοκυπριακή διάλεκτο της Μαντίνειας, χρησιμοποιήθηκε ένα γράμμα το οποίο έμοιαζε πολύ με το σαν (И, ), και πιθανώς αποτελούσε παράγωγο του για την απόδοση του [ts] ετυμολογικά προερχόμενο από το πρωτοελληνικό */kʷ/.
Παμφυλιακό δίγαμμα
Στα παμφυλιακά ελληνικά, το δίγαμμα (Ϝ) βρισκόταν δίπλα από ένα άλλο γράμμα παρόμοιο με το σαν. Έχει γίνει η υπόθεση πως στη διάλεκτο αυτή ο ήχος /w/ ίσως άλλαξε σε σε κάποια περιβάλλοντα και το F χρησιμοποιούνταν ως /v/ ενώ το И για τη διατήρηση του παλιού ήχου του /w/.
Βοιωτικό ανυψωμένο E
Μια άλλη ειδική περίπτωση γράμματος είναι του Έψιλον στις Θεσπιές της Βοιωτίας, όπου χρησιμοποιούνταν το για την απόδοση του βραχέως ε (/e/). Η χρήση αυτή φαίνεται πως συνέβη για μικρό χρονικό διάστημα στα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ., και χρησιμοποιούνταν με τον τρόπο αυτό όταν ο ήχος του κανονικού Έψιλον βρισκόταν πριν από άλλο φωνήεν. Πιθανώς αποτελούσε μια ενδιάμεση μορφή μεταξύ του Ε και του Ι, ως /i/. Συναντάται μόνο σε μια περίπτωση επιγραφής, σε νεκρική στήλη του 424 π.Χ..
Ως αριθμοί
Τα γράμματα του αλφαβήτου χρησίμευαν και ως αριθμοί κατά το ελληνικό σύστημα αρίθμησης. Σε ότι αφορά τους μεγάλους αριθμούς χρησιμοποιούνταν διάφορες μορφές του σαμπί για την αναπαράσταση τους.
Σχήματα
Ανάμεσα στα κοινά γράμματα των τοπικών αλφαβήτων, παρουσιάζονται αρκετές διαφοροποιήσεις ως προς την εμφάνιση τους. Χαρακτηριστικά, όλα τα γράμματα μπορούσαν να αναπαρασταθούν και με ανεστραμένη/καθρεπτίζουσα μορφή όταν η γραφή γίνονταν από τα δεξιά στα αριστερά, χαρακτηριστικό κυρίως της πρώιμης περιόδου.
Αθήνα
Έως τα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ., στην Αθήνα χρησιμοποιούνταν μια μορφή του ανοικτού κυανού αλφάβητου, με το ΧΣ αντί του ξι (Ξ) και ΦΣ αντί του ψι (Ψ). Το Ε χρησιμοποιούνταν για όλο το εύρος των συσχετιζόμενων ήχων (/e, eː, ɛː/, ε, ει, και η) και παρομοίως και το όμικρον (Ο) για το σχετικό εύρος (/o, oː, ɔː/, ο, ου, ω). Το ήτα (Η) χρησιμοποιούνταν για το σύμφωνο /h/. Ανάμεσα στα γράμματα σε χρήση στην Αθήνα υπήρχαν επίσης κάποιες τοπικές παραλλαγές, κάποιες από τις οποίες ήταν κοινές με την Εύβοια, όπως η μορφή του λάμδα (Λ) ως που έμοιαζε με το λατινικό L, και η μορφή του σίγμα (Σ) ως που έμοιαζε με το λατινικό S.
Σταδιακά, η χρήση στοιχείων του ιωνικού αλφάβητου επικράτησε στην πόλη, και έως το 403 π.Χ. είχε ψηφιστεί πως η γραφή θα γινόταν πλέον με χρήση του ιωνικού αλφάβητου, ως μέρος των μεταρρυθμίσεων μετά την περίοδο των Τριάκοντα Τυράννων. Το νέο αλφάβητο αποκλήθηκε και ως Ευκλείδιο αλφάβητο, από τον άρχοντα Ευκλείδη ο οποίος επέβλεψε τη διαδικασία υιοθέτησης του.
Εύβοια
Nestor Cup Pithekoussai.svg, ευβοϊκό αλφάβητο, 8ος αιώνας π.Χ..
ΝΕΣΤΟΡΟΣ:...:ΕΥΠΟΤΟΝ:ΠΟΤΕΡΙΟ[Ν]
ΗΟΣΔΑΤΟΔΕΠ[ΙΕ]ΣΙ:ΠΟΤΕΡΙ..:ΑΥΤΙΚΑΚΕΝΟΝ
ΗΙΜΕΡ[ΟΣ ΗΑΙΡ]ΕΣΕΙ:ΚΑΛΛΙΣΤ[ΕΦΑΝ]Ο:ΑΦΡΟΔΙΤΕΣ ]]
Το ευβοϊκό αλφάβητο χρησιμοποιήθηκε στις πόλεις της Ερέτριας και της Χαλκίδος καθώς και στις αποικίες τους στη Μεγάλη Ελλάδα, κυρίως στην Κύμη και τις Πιθηκούσες. Από το αλφάβητο αυτό προέρχεται το λατινικό αλφάβητο μαζί με τα παλαιότερα διάφορα παλαιοιταλικά αλφάβητα και το ετρουσκικό, με τα χαρακτηριστικά γράμματα του λατινικού αλφάβητου να υπάρχουν ήδη στο ευβοϊκό.
Το ευβοϊκό αλφάβητο χρησιμοποιούσε το Χ για τον ήχο του ξι και το Ψ για τον ήχο του χι. Του έλλειπε το ωμέγα (Ω) ενώ χρησιμοποιούσε το Η για το σύμφωνο παρά για το φωνήεν. Διατήρησε επίσης τα γράμματα του δίγαμμα (F) ως και του κόππα (Q) ως. ενώ το σαν (Ϻ) ως κανονικά δεν χρησιμοποιούνταν στη γραφή αλλά εξακολουθούσε να αποτελεί μέρος του αλφάβητου, ενώ αργότερα υιοθετήθηκε από τους Ετρούσκους.
Όπως και στην Αθήνα, στην Εύβοια υπήρχε μορφή του λάμδα (Λ) ως λατινικό L, και σίγμα (Σ) ως το λατινικό S. Άλλα γράμματα των οποίων η μορφή αποτέλεσε χαρακτηριστική μορφή των γραμμάτων του μετέπειτα λατινικού αλφάβητου ήταν το γάμμα (Γ) γραμμένο ως το οποίο έγινε C στο λατινικό αλφάβητο, δέλτα (Δ) ως  το οποίο αργότερα έγινε το λατινικό D, και το ρω (Ρ) ως  το οποίο αργότερα έγινε το λατινικό R.
Έχει προταθεί πως το ευβοϊκό αλφάβητο αποτελεί το παλαιότερο σε σύγκριση με όλα τα υπόλοιπα, και πως τέθηκε σε χρήση περί το 775-750 π.Χ. για τους σκοπούς της καταγραφής επικής ποίησης.
Κόρινθος
Η δωρική διάλεκτος στην Κόρινθο χρησιμοποιούσε μια ξεχωριστή μορφή όπου το σαν (Ϻ) χρησιμοποιούνταν αντί του σίγμα (Σ) για τον συριστικό ήχο του σ, ενώ διατηρούσε το κόππα (Ϙ) ως αλλόφωνο του κ - πριν από τα πίσω φωνήεντα. Το σύμβολο χρησιμοποιούνταν για την απόδοση του ε - /e/ και η - /ɛː/, ενώ το σύμβολο του Ε χρησιμοποιούνταν μόνο για τα μακρά κλειστά ει - /eː/. Για το σύμφωνο του Β, χρησιμοποιούνταν η ειδική μορφή, ενώ το ιώτα (Ι) γραφόταν ως μοιάζοντας με σίγμα (Σ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικό αλφάβητο
Τζερόμ Πάουελ
Ο Τζερόμ Χέιντεν Πάουελ (αγγλικά: Jerome Hayden "Jay" Powell, 4 Φεβρουαρίου 1953), είναι Αμερικανός τραπεζίτης, κυβερνητικός αξιωματούχος και δικηγόρος, που υπηρετεί ως 16ος Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών, από τον Φεβρουάριο του 2018.
Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed), από τον Μάιο του 2012. Υπηρέτησε ως Υφυπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών αρμόδιος για ζητήματα Εσωτερικών Οικονομικών στην κυβέρνηση του Τζορτζ Χ.Ο. Μπους, από το 1992 έως το 1993.
Προτάθηκε τον Δεκέμβριο του 2011, από τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, για να υπηρετήσει ως μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, προκειμένου να καλύψει το υπόλοιπο της θητείας του παραιτηθέντος μέλους του Δ.Σ. Φρέντερικ Μίσκιν. Τον Ιανουάριο του 2014, προτάθηκε να υπηρετήσει πλήρη 14-ετη θητεία (έως τις 31 Ιανουαρίου 2028). Η υποψηφιότητά του, επικυρώθηκε από την Γερουσία των ΗΠΑ, τον Ιούνιο του 2014, με 67–24 ψήφους.
Στις 2 Νοεμβρίου 2017, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, τον πρότεινε να υπηρετήσει ως Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, αντικαθιστώντας την Τζάνετ Γέλεν. Η υποψηφιότητά του, εγκρίθηκε από την Γερουσία των ΗΠΑ, στις 23 Ιανουαρίου 2018, με 84–13 ψήφους. Στις 22 Νοεμβρίου 2021, ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, πρότεινε εκ νέου τον Πάουελ, για να συνεχίσει για 2η θητεία να προεδρεύει της Ομοσπονδιακής Τράπεζας. Η υποψηφιότητά του, εγκρίθηκε τον Μάιο του 2022, με 80–19.
Βιογραφία
Ο Τζερόμ Πάουελ, γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1953 στην Ουάσινγκτον Π.Κ., όπου και μεγάλωσε. Το 1971, αποφοίτησε από το Λύκειο "Georgetown Prepatory School" στην Ουάσινγκτον. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1975. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν της Ουάσινγκτον, και έλαβε πτυχίο (JD) το 1979.