cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μύθος
Η Δυτική σκέψη
Στον ευρωπαϊκό πολιτισμό της Δύσης, αυτή η οργανική συνύφανση είτε εξαφανίζεται είτε επιβιώνει υποτονικά στο περιθώριο. Ο λόγος αυτονομείται και παραμερίζει ως εχθρικές τις μυθικές εικόνες και έτσι ο ελληνικός πολιτισμός μένει ουσιαστικά ανεπανάληπτος, δίνοντας μόνο επιμέρους στοιχεία στη διαμόρφωση του δυτικού πολιτισμού, χωρίς να τον καθορίζει ολοκληρωτικά. Αν και είναι περισσότερο έκδηλη η χριστιανική επίδραση στη διαμόρφωση του δυτικού πολιτισμού, εντούτοις ο πολιτισμός της Δύσης έφτασε σε μια νέα σύνθεση, όπου επικρατεί το αντιμυθικό στοιχείο με την επικράτηση της τεχνολογίας, η δομή της οποίας δεσπόζει κυριαρχικά στη σύνθεση του πολιτισμού όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε οικουμενική κλίμακα.
Χριστιανική απομύθευση
Η πολιορκία της χριστιανικής σκέψης μέσα στο πλαίσιο του δυτικού πολιτισμού γίνεται με το ερώτημα αν θα έπρεπε με την είσοδό της ανθρωπότητας σε μία άλλη φάση πολιτισμού, να επιδιώκεται η απομύθευση. Εξαρχής όμως, πρέπει να τεθεί το ερώτημα, αν είναι δυνατή η μετάδοση και η έκφραση με οποιαδήποτε γνωσιολογικά μέσα, μιας μεταφυσικής αλήθειας χωρίς τη μυθική εικόνα, χωρίς τον μύθο και τη συμβολική και ερμηνευτική γλώσσα του. Ο Χριστιανισμός, μολονότι κατευθύνεται εξαρχής από το περιεχόμενο της θείας αποκάλυψης, διατηρεί όλα τα πολιτιστικά στοιχεία. Έτσι, κάτω από ένα διαφορετικό πρίσμα, διατηρεί τη συνύφανση λόγου και μύθου, την οποία όμως ανανεώνει διαρκώς σε μια δυναμική πορεία. Το πρόβλημα της απομύθευσης που έχει κατά καιρούς τεθεί, χρειάζεται διευκρίνιση και κατανόηση, γιατί δεν μπορεί να νοηθούν διδασκαλία και έργο, που υπερβαίνουν τα φυσικά δεδομένα, χωρίς τη μυθική γλώσσα. Η αποκάλυψη στις δυναμικές της φάσεις μέσα στο σχέδιο της ιστορίας της θείας οικονομίας, δεν θα μπορούσε να εκφραστεί χωρίς τις προϋποθέσεις αυτές, σύμφωνα άλλωστε και με τους Πατέρες της Εκκλησίας. Η μυθική αυτή γλώσσα όμως, χάνει τη γνησιότητα της και δεν μπορεί να εκφράσει τις αιώνιες αλήθειες, όταν είναι στατική με αποτέλεσμα να ειδωλοποιεί συγκεκριμένες περιοχές.
Ελληνικό κοσμοείδωλο
Είναι βέβαιο ότι η ελληνική σκέψη ξεχώρισε το πρόσωπο απέναντι στο κοσμικό γίγνεσθαι, αλλά ταυτόχρονα το ενέταξε με τον μύθο σε μια ενιαία διάσταση όλης της πραγματικότητας. Η ελληνική φιλοσοφία, παράλληλα με την έξαρση του λόγου στάθηκε με πολλή προσοχή στα στοιχεία της μυθολογίας και επεξεργάστηκε λογικά τις μυθικές παραστάσεις.
Παρ' όλο όμως το δυναμισμό που περιέχουν οι παραστάσεις αυτές, δεν μπορούν να ξεφύγουν από τον χωρικό και χρονικό κύκλο του κόσμου, της προσωπικής και κοινωνικής ζωής. Η πρόοδος, σαν μια ριζική αλλαγή και μεταμόρφωση της ιστορίας, δεν αποτελεί θέμα για τον Έλληνα φιλόσοφο και το μέλλον, ως διάσταση, δεν τον προβληματίζει. Μόνο το παρελθόν και το βάθος της ανθρώπινης ύπαρξης εντοπίζεται και πέρα από τα κλειστά όρια του κόσμου δεν μπορεί να εντοπιστεί τίποτα. Το καθετί που υπάρχει, κινείται και συλλαμβάνεται μέσα στα αυστηρά περιγράμματα μιας κυκλικής περιφοράς. Οι θεότητες ταυτίζονται με τα φυσικά στοιχεία ή περιορίζονται μέσα σ' αυτά. Ακόμη και στην περίπτωση όπου παρουσιάζεται η μία κεντρική θεότητα με εξουσία πάνω στις άλλες, δεν εξαιρείται από την ταύτιση αυτή.
Επίσκοπος Κερνίτσης και Καλαβρύτων Προκόπιος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Ποταμός της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων￼￼. Συμμετείχε στην Επανάσταση του 1821 παίρνοντας μέρος σε όλες τις συναντήσεις των προκρίτων πριν την έναρξή της, και σε μάχες.
Μύθος
Ελληνικό κοσμοείδωλο
Ο Πλάτωνας στον Τίμαιο (Πλάτ., Τίμ. 58abc), παρουσιάζει την εικόνα που είχαν οι αρχαίοι για το σύμπαν: μια σφαίρα, όπου τα στοιχεία σε διαφορετικά μεγέθη κινούνται και περιφέρονται κυκλικά. Ανάμεσα στα στοιχεία υφίσταται ανισότητα και ανομοιομορφία και έτσι επικρατεί αδιάκοπη κίνηση.
Ο Ηράκλειτος θεωρεί αδιανόητη την ηρεμία και την ευθεία κίνηση ενός στοιχείου ή μιας διάστασης. Από τη μια κατάσταση γίνεται το πέρασμα στην αντίθετη της και ξανά το αντίστροφο με ακατάπαυστες κυκλικές περιφορές.
Στον Φαίδωνα πάλι (Πλάτ., Φαίδ. 72ab), ο Πλάτωνας αναπτύσσει την άποψη για την αθανασία της ψυχής, λέγοντας πως αν η ζωή συνέχεια δίνει ζωή χωρίς αυτή να ξαναγυρίζει από τον θάνατο σ' αυτήν, τότε κάποτε θα σταματήσει να υπάρχει. Κάτι παρόμοιο δηλαδή με την άντληση νερού από μια πηγή όπου αν δεν επιστρέφει το νερό σ' αυτήν, σε ορισμένο χρόνο θα στερέψει.
Επίσκοπος Κερνίτσης και Καλαβρύτων Προκόπιος
Βιογραφικά στοιχεία
Τον Μάρτιο του 1821, στάλθηκε στην Γαστούνη από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, για να ξεσηκώσει τους ντόπιους. Στις 25 Μαρτίου μαζί με τον Π.Π. Γερμανό, Ζαΐμηδες, Πετιμεζαίους, Χαραλάμπη, Θεοχαρόπουλο και άλλους σηκώνουν στην Αγία Λαύρα το Λάβαρο της Επανάστασης. Στις 26 Μαρτίου υπογράφει μαζί με τον μητροπολίτη Γερμανό την προκήρυξη προς τους Ευρωπαίους προξένους για στήριξη του ελληνικού απελευθερωτικού αγώνα.
Μύθος
Ελληνικό κοσμοείδωλο
Αυτή η συνεχής επανάληψη μέσα στο κλειστό και κυκλικό γίγνεσθαι κάνει τον χώρο στατικό, παρ' όλη την υπάρχουσα δυναμικότητα και τα περιγράμματα περιορίζουν το κοσμοείδωλο παρόλο το βάθος, την εσωτερικότητα και τις δυναμικές διαστάσεις των πραγμάτων.
Επίσης, στην Πολιτεία ο Πλάτωνας κάνει λόγο για τα δεινά της λήθης, που είναι η απώλεια της μνήμης του αιώνιου κόσμου. Εκείνο δηλαδή που μετράει, είναι η ανάμνηση του παρελθόντος. Η λειτουργία αυτή όμως, όσο κι αν δίνει βάθος και ώθηση στην ψυχή, της κόβει τελικά τον δρόμο προς το μέλλον καθώς η ανάμνηση ακινητοποιεί τον άνθρωπο στο παρελθόν.
Επίσκοπος Κερνίτσης και Καλαβρύτων Προκόπιος
Πηγές
Προκοπιος Προκοπιος
Μύθος
Χριστιανικό κοσμοείδωλο
Ο Χριστιανισμός, χρησιμοποιεί πολλά μυθικά αρχέτυπα. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να συμβεί και διαφορετικά αλλιώς θα μιλούσαμε για ανθρώπους ενός άλλου κόσμου. Όμως ο Θεός ξεχωρίζει ριζικά από τον κόσμο. Είναι η αρχή του, αλλά αυτή, δεν περιορίζεται στα πλαίσια του κοσμικού γίγνεσθαι ούτε και μπορεί να ταυτιστεί με ένα φυσικό στοιχείο. Είναι πάνω από το μυθικό κοσμοείδωλο και το εξουσιάζει τη στιγμή που λειτουργούν οι φυσικοί νόμοι. Έτσι φαίνεται και η πλήρης ανεξαρτησία του Θεού από το κοσμικό γίγνεσθαι. Όσο συχνές είναι οι εικόνες στην Αγία Γραφή που παρουσιάζουν τον Θεό στον ουράνιο θρόνο, εξίσου πολλές είναι και οι παραστάσεις που τον απομακρύνουν και τον κάνουν απρόσιτο και άγνωστο στον άνθρωπο.
Η κύρια πραγματικότητα στον Χριστιανισμό δεν είναι ο κόσμος αλλά ο Θεός. Οι πονηρές δυνάμεις υπάρχουν αλλά δεν κυριαρχούν, όπως ακριβώς οι φυσικοί νόμοι δεν αποτελούν την έσχατη και κλειστή τάξη του σύμπαντος.
Κατά συνέπεια η ειδωλοποίηση που νοείται ως εγκλωβισμός σε μια ιερή ή θεϊκή ή μαγική ή βέβηλη περιοχή, στην Αγία Γραφή καταργείται. Η φανέρωση του Θεού, καθιστά ανίσχυρο το μυθικό κοσμοείδωλο και τη δεσποτική του επιρροή.
Η έννοια της Δημιουργίας στη φιλοσοφική σκέψη, διαφέρει από τη Δημιουργία της Αγίας Γραφής. Ο θεός δεν αποτελεί μια μορφοποιητική αρχή περιορισμένη κι αυτή μέσα στα περιγράμματα του κοσμικού γίγνεσθαι αλλά παρουσία που συνεχώς ουσιώνει το κοσμικό και ανθρώπινο γίγνεσθαι, ενώ ο ίδιος είναι απρόσιτος και ανεξάρτητος από τον κόσμο και τον άνθρωπο. Ο θεός δεν ταυτίζεται με κανένα μέρος του κόσμου ούτε ο κόσμος και ο άνθρωπος μπορούν να τον φτάσουν και να εξισωθούν μαζί του.
Ο Θεός είναι απεριόριστος και ως ανεξάντλητος μπορεί διαρκώς να παράγει και να συντηρεί. Η κίνηση της δημιουργικής και ζωοποιητικής του ενέργειας είναι άπειρη και ευθεία. Δεν είναι αναγκαίο να γυρίζει πάλι στον εαυτό του και να ξαναπάει στην κτίση. Η έννοια της αναπλήρωσης κάποιας απώλειας στη ζωοποιητική θεία ενέργεια δεν υφίσταται στην Αγία Γραφή και διαφέρει ριζικά από τον αρχαιελληνικό μύθο. Ανάλογο παράδειγμα αντλούμε από τις μυστηριακές θεότητες που πεθαίνουν και ανασταίνονται κατά το πρότυπο της κυκλικής αναδημιουργίας της φύσης (Χειμώνας-Άνοιξη). Σε αντίθεση, ο Χριστός πεθαίνει και ανασταίνεται μία μόνο φορά για πάντα και κάτω από ένα τελείως διαφορετικό ιδεολογικό υπόβαθρο.
Έτσι στον χριστιανισμό έχουμε μια άλλη παράσταση του απείρου, που δεν περιγράφεται μόνο ως αυτό που δεν έχει αρχή και τέλος, αλλά κατά κύριο λόγο, ως μια πραγματικότητα που κινείται αιώνια και κατά ευθεία πορεία χωρίς κυκλική αναγκαιότητα.
Ο κύκλος αποκλείει κάθε έννοια δημιουργίας όπως την πρεσβεύει η Αγία Γραφή και η άπειρη ευθεία στη ζωοποιητική θεία ενέργεια επιβάλλει το γεγονός αυτής της δημιουργίας να βρίσκεται έξω από τα τα κλειστά περιγράμματα μιας νομοτέλειας. Οι φυσικοί νόμοι και η ιστορική πορεία υπάρχουν, γιατί ουσιώνονται και κατευθύνονται από τη θεία βούληση. Η θέωση αποτελεί μια εσχατολογική αναμονή και δεν μπορεί να θεωρηθεί στατικά τέλεια, καθώς τότε θα είχαμε σημεία ειδωλολατρίας.
Απομύθευση και Αποειδωλοποίηση
Στην περίπτωση του παραδείσου και της κόλασης ο Θεός, ως πανταχού παρών άλλωστε, βρίσκεται παντού. Η ειδωλοποίηση όμως των εικόνων αυτών στερεί τη δυναμική του μύθου. Οι δύο περιοχές δεν μπορεί να θεωρηθούν ως κτιστές όπως και το πυρ δεν μπορεί να είναι κτιστή φωτιά. Εξάπαντος πρόκειται για καταστάσεις υπερφυσικές που δεν μπορούν να περιγραφούν χωρίς τη βοήθεια του μύθου. Όπως ερμηνεύει ο Ιωάννης Δαμασκηνός: "και τούτο δε ειδέναι δει, ότι ο Θεός ου κολάζει τινά εν τω μέλλοντι, αλλ' έκαστος εαυτόν δεκτικόν ποιεί της μετοχής του Θεού" (Κατά Μανιχαίων PG 94, 1545D-1548A4). Η δόξα του Θεού είναι και στην κόλαση, άλλα το ότι οι άνθρωποι δεν μετέχουν σε αυτή ωφείλεται όχι σε κάποια δικαιική και μοιρολατρική τάξη, αλλά στην ελεύθερη κίνηση της ύπαρξης. Το είδωλο όμως αυτό της κόλασης, η ψυχή του ανθρώπου το καθιερώνει στην κοινωνική ζωή ως ενεργό φόβο και τον φόβο αυτό μεταφέρει στη θεία περιοχή. Έτσι ο άνθρωπος θεωρεί πως η κατάσταση αυτή επιβάλλεται από τον θεό, μια κατάσταση που, παραδείγματος χάριν, προβάλλεται έντονα στις περιγραφές της Παλαιάς Διαθήκης, όπου ο άνθρωπος υπό το καθεστώς του νόμου μεταθέτει στον θεό μια τιμωριτική συμπεριφορά που σχετίζεται με τις επιλογές του.
Ίσως το ζητούμενο στον Χριστιανισμό να μην είναι η απομύθευση αλλά η αποειδωλοποίηση καθώς τότε μόνο η μυθική γλώσσα χάνει την ακαμψία της. Μετά την αποειδωλοποίηση είναι πλέον δυνατή η σύζευξη του προσωπικού και χαρισματικού λόγου με τον μύθο. Τα είδωλα με τις στατικές, αμετάπλαστες έννοιες και παραστάσεις, είναι εκείνα που απειλούν πάντοτε τη γνησιότητα και την αυθεντικότητα του Χριστιανισμού και όχι ο μύθος.
Σύγχρονη πολιτική ψυχολογία
Κατά τη σύγχρονη αντίληψη μύθος είναι “μια ευρέως αποδεκτή πίστη η οποία δίνει νόημα σε γεγονότα με κοινωνική σημασία, είτε είναι επαληθεύσιμη είτε όχι” Όλοι οι άνθρωποι αποδέχονται μύθους γύρω από τον εαυτό τους και τον κόσμο, αλλά συνήθως δεν τους αποκαλούν μύθους ή ακόμη δεν τους αναγνωρίζουν καν ως μύθους. Οι μύθοι αυτοί βοηθούν στην κατανόηση του ατόμου και της θέσης του στον κόσμο. Πολλοί είναι πολιτικοί μύθοι, δηλαδή ιστορίες που βοηθούν τον άνθρωπο στην κατανόηση του πολιτικού παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος. Όταν οι πολιτικοί μύθοι είναι επιτυχημένοι στον ρόλο τους να πείθουν άτομα ή πληθυσμούς, δεν γίνονται αντιληπτοί ως μύθοι αλλά γίνονται πιστευτοί σαν αλήθειες.
Από τη οπτική της σύγχρονης ψυχολογίας η αλήθεια ή μη ενός σύγχρονου μύθου δεν έχει πρακτική σημασία. Εκείνο που έχει σημασία είναι η δυνατότητα για έναν συνηθισμένο και λογικό άνθρωπο να τους εκλαμβάνει ως αληθείς. Εξ ορισμού, οι μύθοι δεν μπορούν να αποδειχθούν ψευδείς από κάποια γενικά αποδεκτή μέθοδο. Αν ένα πρόσωπο συμπεριφέρεται σαν ο μύθος να είναι αληθής, τότε από μία άποψη ο μύθος γίνεται αληθής. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει αρχαιολογική απόδειξη ότι υπήρξε ο Χριστός, αλλά εκατομμύρια άνθρωποι πιστεύουν ότι υπήρξε και αυτό είχε μια ισχυρή επίδραση στους ίδιους και την ιστορία.
Κατά τους Nimmo & Combs (1980) οι μύθοι εξυπηρετούν τις εξής γενικές λειτουργίες στη ζωή των ανθρώπων:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθολογία
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1961
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) 1961 (τελική φάση) διεξήχθη στην Άγκυρα της Τουρκίας, από 25 ως 31 Μαΐου 1961, με συμμετοχή 4 χωρών. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Τουρκίας. Η Ελλάδα κατέλαβε τη δεύτερη θέση, αν και ισοβάθμησε με την Τουρκία, λόγω χειρότερου συντελεστή τερμάτων.
Χώρες που μετείχαν
Μετείχαν συνολικά εννιά χώρες
Σύστημα διεξαγωγής
Στην πρώτη φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε τέσσερις ομίλους που συγκροτήθηκαν με γεωγραφικά κριτήρια, οι νικητές των οποίων προκρίθηκαν στην τελική φάση. Η τελική φάση διεξήχθη στην Άγκυρα της Τουρκίας σε ενιαίο όμιλο. Η τελική κατάταξη και ο τροπαιούχος προέκυψε από τη βαθμολογία.
Αρχικά ο όμιλος θεωρήθηκε τελικός της ζώνης Ευρώπης-Μέσης Ανατολής και οι τρεις πρώτες ομάδες, Ελλάδα, Τουρκία και Γαλλία, προκρίθηκαν στην τελική φάση που θα γινόταν στη Νότια Κορέα. Τελικά, η τελική φάση ματαιώθηκε και η κατάταξη της ευρωπαϊκής ζώνης, θεωρήθηκε παγκόσμια κατάταξη.
Τελική φάση
Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στην Άγκυρα σε ενιαίο όμιλο. Στην πρώτη θέση ισοβάθμησαν Ελλάδα και Τουρκία, οι οποίες είχαν έρθει ισόπαλες 0-0 στο μεταξύ τους ματς. Την πρώτη θέση και τον τίτλο πήρε τελικά η Τουρκία, διότι είχε μεγαλύτερο συντελεστή τερμάτων: 1,50 (3/2) έναντι 1,33 (4/3) της Ελλάδας.
Αναφορές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1961
Φιλετίνο
200px|thumb|Το οικόσημο του Πριγκιπάτου. Το Φιλετίνο (ιταλικά: Filettino) είναι χωριό που βρίσκεται 70 χλμ. ανατολικά της Ρώμης και 40 χλμ. βόρεια της πόλης Φροζινόνε. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 554 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και η έκταση του είναι 77,66 τ.χλμ.
Γεωγραφία
Το Φιλετίνο υπάγεται στην περιφέρεια Λάτιο στην επαρχία του Φροζινόνε. Συνορεύει με τις κοινότητες Canistro, Capistrello, Cappadocia, Castellafiume, Civitella Roveto, Guarcino, Morino, Trevi nel Lazio και Vallepietra.
Εκστρατεία για την ανεξαρτησία
Ύστερα από τα νέα μέτρα λιτότητας που αποφάσισε η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι τον Αύγουστο του 2011 για συγχωνεύσεις οικισμών που έχουν πληθυσμό μικρότερο των χιλίων κατοίκων, ο δήμαρχος της κοινότητας Λούκα Σελλάρι, θέλει να κηρύξει το χωριό ανεξάρτητο Πριγκιπάτο και να πετύχει ολοκληρωτική απόσχιση και ανεξαρτητοποίηση από την Ιταλία και τη δημιουργία ενός αντίστοιχου κρατικού μορφώματος με αυτό του Σαν Μαρίνο.
Το Φιλετίνο έως το 1600 ήταν ήδη πριγκιπάτο, καθώς η Ιταλία ήταν γεμάτη με βασίλεια και δυναστείες πριν από την Ένωση του 1861. Οι διαδικασίες για αυτονομία σε πριγκιπάτο ξεκίνησαν με το δήμαρχο να προχωράει σε έκδοση τοπικού νομίσματος και οικοσήμου καθώς και σε σύνθεση ύμνου. Το νέο νόμισμα που εκδόθηκε είναι το Φιορίτο που η ισοτιμία του με το ευρώ είναι 1 προς 72 σεντ. Το όνομα του νομίσματος σημαίνει "άνθος", και παραπέμπει στο Φλορίνι, το νόμισμα της Φλωρεντίας του 13ου αιώνα. Το νόμισμα στη μία όψη φέρει την εικόνα του δημάρχου και το χρησιμοποιούν οι κάτοικοι στις αγορές τους στα τοπικά καταστήματα. Το οικόσημο κοσμεί το "Αμάρο", το τοπικό λικέρ του Πριγκιπάτου που δημιουργήθηκε από το κίνημα ανεξαρτησίας. Επίσης ο Σελάρι προσπαθεί να συγκεντρώσει ένα ποσό της τάξης των 5 εκ. ευρώ για τη δημιουργία εθνικής τράπεζας.
Δημογραφία
Ο πληθυσμός του χωριού κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα έως και τις αρχές του 20ου ήταν αρκετά υψηλός. Από το 1931 μέχρι και σήμερα παρουσιάζει μείωση με αποτέλεσμα ο πληθυσμός το 2011 να ανέρχεται σε 554 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λάτιο
Επαρχία Αγίου Βασιλείου
Η Επαρχία Αγίου Βασιλείου ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του Νομού Ρεθύμνης της Κρήτης. Καταργήθηκε το 1997, όταν τότε καταργήθηκε ο θεσμός των επαρχιών στην Ελλάδα, με το σχέδιο Καποδίστριας όπως τροποποιήθηκε αργότερα με το νεότερο σχέδιο Καλλικράτης. Συνόρευε βόρεια με την επαρχία Ρεθύμνης, ανατολικά με την επαρχία Αμαρίου, δυτικά την επαρχία Σφακίων του νομού Χανίων, και νότια βρεχόταν από το Λιβυκό πέλαγος. Η συνολική έκτασή της ήταν 347,8 τ.χλμ. καταλαμβάνοντας σχεδόν όλο το νότιο τμήμα του νομού.
Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν το Σπήλι Ρεθύμνης και περιελάμβανε 26 κοινότητες, εξ ων 20 ορεινές, 5 ημιορεινές και μία μόνο πεδινή. Στην επαρχία αυτή υπάγονταν και δύο ακατοίκητες νησίδες τα Παξιμάδια. Εκ της συνολικής της έκτασης τα 154.800 στρέμματα ήταν καλλιεργήσιμα εδάφη, 180.000 στρέμματα βοσκότοποι και οικοδομήσιμη έκταση 12,8. Σπουδαιότερες πεδιάδες της ήταν η ομώνυμη του Αγίου Βασιλείου στο χωριό Κοξαρέ και εκείνη της Αγίας Γαλήνης.
Θέση
Η επαρχία Αγίου Βασιλείου καταλαμβάνει το νότιο τμήμα του νομού Ρεθύμνου, εκτεινόμενη παραλιακά από την επαρχία Πυργιώτισσας, Ηρακλείου, ανατολικά, μέχρι την επαρχία Σφακίων, δυτικά. Συνορεύει προς βορά με την επαρχία Ρεθύμνου, ανατολικά με τις επαρχίες Αμαρίου και Πυργιώτισσας και δυτικά με την επαρχία Σφακίων. Έχει 38 χωριά και οικισμούς, πληθυσμό 10.079 (2001) κατοίκους και έκταση 359 τ.χ. ημιορεινού εδάφους.
Βουνά
Κυριότεροι ορεινοί όγκοι της επαρχίας Αγίου Βασιλείου είναι το Κέντρος (1777 μ.) που ‘χεν εκατό βρύσες στα τρίγυρά του (Μαρ. Μπουνιαλής), στη ανατολική συνοριακή γραμμή με το Αμάρι και στα νοτιοανατολικά του Κέδρους ο Σιδέρωτας (1177 μ.). Στο δυτικό τμήμα της επαρχίας, στην περιοχή των χωριών Μαριού, Κοξαρέ και Ατσιπάδες βρίσκεται η Κουρούπα (1001 μ.) που είναι το τελευταίο άκρο των Λευκών Ορέων, πάνω από το χωριό Σελλιά ο Τσιλίβδικας (980 μ.) και ακόμα δυτικότερα, στα σύνορα με την επαρχία Σφακίων, ο Κρυονερίτης (1310 μ.). Τέλος, από ανατολικά προς δυτικά, στην περιοχή των Μελάμπων, εκτείνεται το χαμηλότερο βουνό της επαρχίας, η Βουβάλα (945 μ.).
Ποτάμια
Τα ποτάμια της επαρχίας Αγίου Βασιλείου, λόγω της ποιότητας του εδάφους και των μικρών σχετικά βροχοπτώσεων, είναι και λίγα και πτωχά σε ποσότητες νερού, και διαρρέουν τις άφθονες κοιλάδες και τα φαράγγια της. Αναφέρουμε τον Πλατύ ή Αμαριανό (αρχαίος Ηλέκτρας), που πηγάζει κυρίως από το Αμάρι και χύνεται ανατολικά της Αγίας Γαλήνης, τον Μέγα ή Κουρταλιώτη, που εμπλουτίζεται κυρίως από τις γνωστές πηγές του Αγίου Νικολάου (Κουρταλιώτη), αλλά συγκεντρώνει, περαιτέρω, και τα νερά του μεγαλύτερου μέρους της επαρχίας, καθώς και τους χειμάρρους Ακουμιανό (ανατολικά) και Πολύρριζο (δυτικά), που διέρχεται από το φαράγγι που περνά ανάμεσα από το Πάνω και το Κάτω Ροδάκινο.
Φαράγγια
Στην επαρχία Αγίου Βασιλείου υπάρχουν αρκετά φαράγγια, εξαιρετικά θεαματικά τα περισσότερα, που χαρακτηρίζουν έντονα το ανάγλυφό της. Τα παραθέτουμε με αλφαβητική σειρά: της Γιαννούλας το φαράγγι (στο Φραττί), της Καλής Συκιάς το φαράγγι ή Καλησυκιανό φαράγγι (στην Καλή Συκιά), το εντυπωσιακό φαράγγι του Κοτσυφού (στα χωριά Άγιος Ιωάννης- Κάνεβος και νοτιότερα), το φημισμένο Κουρταλιώτικο φαράγγι απο την Κοξαρέ (η είσοδος, το Ποροφάραγγο, όπως το αποκαλούν) μέχρι και το ύψος του Ασώματου (η έξοδος), ο Φάραγγας (στο Σπήλι) και το φαράγγι τ’ Άγι’ Αντωνιού (παρά τον Άγιο Ιωάννη, διακόσια μέτρα ανατολικότερα του Καλησυκιανού φαραγγιού).
Ιστορία / ονοματολογία
Η επαρχία Αγίου Βασιλείου- και πιο συγκεκριμένα ο Φοίνικας, στη νότια Λιβυκή ακτή- ήταν κατά την αρχαιότητα το λιμάνι της αρχαίας Λάππας (παρά τη σημερινή Αργυρούπολη, επαρχίας Ρεθύμνου) (Στράβων- Σκύλακας). Κατά τη δεύτερη βυζαντινή περίοδο (961-1204) η επαρχία Αγίου Βασιλείου ήταν γνωστή ως Κάτω Σύβριτος σε αντιδιαστολή με την Απάνω Σύβριτο, που συνδεόταν με την επαρχία Αμαρίου. Το όνομα διατηρείται και στις μέρες μας στην ονομασία της οικείας Μητρόπολης (Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων), ενώ κατά τη Βυζαντινή περίοδο οι επαρχίες Αγίου Βασιλείου και Αμαρίου αποτελούσαν την επισκοπή Συβρίτου. Στα χρόνια πριν από την Ενετοκρατία (1204/1211-1645/1669) η περιοχή ήταν γνωστή ως τούρμα της Κάτω Συβρίτου και μετά τον 14ο αι. έχουμε την Καστελανία του Αγίου Βασιλείου, που έδρευε στο ομώνυμο χωριό, τον Άγιο Βασίλειο. Στα χρόνια της Ενετοκρατίας στην εν λόγω επαρχία δεν αναφέρεται επισκοπή, ίσως γιατί δεν υπήρχαν κάτοικοι καθολικοί. Ο αρχαιότερος κατάλογος των οικισμών της επαρχίας Αγίου Βασιλείου είναι αυτός του Φραγκίσκος Μπαρόκιος (κώδικας 384, fο 26v- 27r), της σειράς Fonds Italien, των χειρογράφων της Bibliothέque de Paris (απογραφή 1577), στην οποία αναφέρονται εβδομήντα χωριά υπαγόμενα στο Castelo San Basιlio chiamato Cato Sivrites (Καστέλι του Αγίου Βασιλείου, που ονομάζεται Κάτω Σύβριτος), ενώ ο Βασιλικάτα (απογραφή 1630) αναφέρει στην έκθεσή του 65 χωριά. Αργότερα, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας (1645/1669-1898), η επαρχία Αγίου Βασιλείου αποτελεί τον ναχιγιέ και αργότερα τον καζά του Αγίου Βασιλείου με πρωτεύουσα τον Νέφς Άγιο Βασίλειο και μετά την απελευθέρωση της Κρήτης (30/5/1913) της επαρχίας Αγίου Βασιλείου, με πρωτεύουσα πλέον το δροσόλουστο Σπήλι. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας και μέχρι πρόσφατα (που προστέθηκε η λέξη «Συβρίτου») η επισκοπή ονομαζόταν Λάμπης και Σφακίων. Από το έτος 1997 (νόμος Καποδίστρια) η επαρχία Αγίου Βασιλείου διαιρέθηκε σε δύο δήμους. Λάμπης, με έδρα το Σπήλι και Φοίνικα με έδρα τον Πλακιά, ενώ από 1/1/2011 (νόμος Καλλικράτη) οι δύο δήμοι (Λάμπης και Φοίνικα) επανενώνονται και πάλι στην παλιά διοικητική διαίρεση της επαρχίας Αγίου Βασιλείου, αλλ’ ως Δήμος, πλέον, του Αγίου Βασιλείου. Το δυτικό κομμάτι της επαρχίας (πρώην Δήμος Φοίνικα) που εκτείνεται απο το χωριό Κοξαρέ μέχρι το Πλακιά και απο εκεί στο Ανω Ροδάκινο και πίσω στο Νεύς Αγιο Βασίλειο είναι ακόμη επηρεασμένο απο τα Σφακιανά έθιμα και τη νοοτροπία καθώς πολλές οικογένειες εγκαταστάθηκαν απο τη γειτονική επαρχία Σφακίων στο δυτικό κομμάτι της Επαρχίας Αγίου Βασιλείου απο τα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Η ονομασία
Το όνομά της η επαρχία Αγίου Βασιλείου οφείλει στο ομώνυμο χωριό Άγιος Βασίλειος και κατά την Τουρκοκρατία Νέφς Άγιος Βασίλειος, που το όνομά του πήρε από την παλιά τοιχογραφημένη εκκλησία του χωριού, που είναι αφιερωμένη στον άγιο Βασίλειο. Στην περιοχή αυτήν υπήρχε παλιό βυζαντινό φρούριο, γνωστό με το όνομα Κάτω Σύβριτος. Ο βενετσιάνος διοικητής εγκαταστάθηκε στο χωριό αυτό και εδώ συγκεντρώνονταν οι προνομιούχοι (privilegiati) της περιοχής για την εκγύμνασή τους στον εντόπιο στρατό (ordinanze).
Αναφορές
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Ρεθύμνης
Παρθένιος Μπάλκουρας
Ο Παρθένιος Μπάλκουρας ήταν Έλληνας ιεράρχης, επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων.
Παραπομπές
Παρθενιος
224
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 224 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2006
Το 71ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2006 διεξήχθη για τρίτη φορά μέσα σε μια πενταετία στο Εθνικό Στάδιο Τρικάλων στις 10 και 11 Ιουνίου μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2006. Μετείχαν όλες οι κορυφαίες Ελληνίδες αθλήτριες. Οι αγώνες ήταν αφιερωμένοι και πάλι στη μνήμη του πρωτεργάτη του γυναικείου στίβου Ηλία Μισαηλίδη, παλιού πρωταθλητή του Πανιωνίου και βαλκανιονίκη, τον οποίο ο ΣΕΓΑΣ έχει ανακηρύξει μια από τις πέντε σπουδαιότερες αθλητικές προσωπικότητες του 20ού αιώνα.
Χρονικό των αγώνων
Είχαν προηγηθεί σε ξεχωριστές ημερομηνίες τα πρωταθλήματα του δρόμου 10χλμ εντός σταδίου και του επτάθλου. Αντίθετα τα 20χλμ βάδην αυτή τη χρονιά έγιναν στα Τρίκαλα κατά τη δεύτερη ημέρα των αγώνων. Φυσικά, τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στην τελική βαθμολογία. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 5 Νοεμβρίου στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Παναθηναϊκό Στάδιο, παράλληλα με τον Διεθνή Μαραθώνιο. Η διοργάνωση προσέλκυσε μεγάλο πλήθος δρομέων -τερμάτισαν 394 Ελληνίδες και ξένες αθλήτριες- αλλά οι επιδόσεις ήταν μέτριες εξαιτίας του δυνατού και ψυχρού αντίθετου ανέμου. Πανελληνιονίκης αναδείχθηκε η Ελένη Δοντά, η οποία παράλληλα ήταν πέμπτη στη γενική κατάταξη και πρώτη Ευρωπαία κερδίζοντας σχεδόν στο νήμα τη Ρωσίδα Μιρόνοβα. Στην πρώτη τετράδα τερμάτισαν τρεις αθλήτριες της Αιθιοπίας και μία Ιαπωνέζα.
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε με μεγάλη διαφορά ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για 15η συνεχόμενη χρονιά και 29η συνολικά. Αλλά αυτή τη φορά δεν έκανε το "νταμπλ", αφού δεν κατέκτησε το ανδρικό πρωτάθλημα.
Βαθμολογία
* Βαθμολογήθηκαν οι 12 πρώτες κάθε αγωνίσματος.
Αναφορές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2006 Κατηγορία:Τρίκαλα
Μεότο Ίουα
Περισσότερες πληροφορίες
Σε κοντινή απόσταση από την περιοχή, όπου είναι τα Μεότο Ίουα, βρίσκεται η πόλη Ίσε με τον σπουδαίο σιντοϊστικό ναό Μεγάλο Ιερό της Ίσε (Grand Shrine of Ise ή στα Ιαπωνικά Ise-jingū). Πολύ κοντά στα Μεότο Ίουα βρίσκεται επίσης ο Σιντοϊστικός ναός Φουτάμι-Οκιτάμα (Futami-Okitama) με θέα στον ωκεανό, που διαθέτει έναν μεγάλο αριθμό γλυπτών με βατράχους. Η λέξη «βάτραχος» (kaeru) στα Ιαπωνικά είναι ομόηχη με τη λέξη «επιστρέφω». Οι Ιάπωνες λατρεύουν τους βατράχους, γιατί θεωρούν ότι μπορούν να τους φέρουν καλή τύχη, που συνδυάζεται με επιστροφή χαμένων αντικειμένων, χρημάτων, κ.ά. Τα Μεότο Ίουα ουσιαστικά αποτελούν προέκταση του Σιντοϊστικού ναού Φουτάμι-Οκιτάμα (Futami-Okitama). Τα Μεότο Ίουα βρίσκονται στην άκρη της θάλασσας και αποτελούνται από δύο βράχους. Ο μεγαλύτερος βράχος συμβολίζει τον θεό Ιζανάγκι (Izanagi) και ο μικρότερος τη θεά Ιζανάμι (Izanami). Αυτοί οι δύο θεοί ήταν σύζυγοι και σύμφωνα με την Ιαπωνική μυθολογία δημιούργησαν τα νησιά του Ιαπωνικού αρχιπελάγους και πολλούς θεούς. Αυτοί οι δύο ιεροί βράχοι ενώνονται με ένα σχοινί, που είναι φτιαγμένο από στάχυα ρυζιού και ονομάζεται σιμενάουα (shimenawa). Το σχοινί αυτό συμβολίζει την ένωση των δύο θεοτήτων και γενικότερα του αρσενικού με το θηλυκό στοιχείο. Το σχοινί αντικαθίσταται τρεις φορές το χρόνο με συγκεκριμένες τελετουργίες. Στην κορυφή του μεγαλύτερου βράχου υπάρχει μία μικρή πύλη (τορίι, torii). Όταν έχει άμπωτη υποχωρεί πολύ η θάλασσα και οι δύο βράχοι ενώνονται.
Τα Μεότο Ίουα προσελκύουν όχι μόνο πιστούς, αλλά και άλλους τουρίστες, για να δουν το τοπίο, που είναι ιδιαίτερα ρομαντικό κατά την ανατολή ή τη δύση του ηλίου τους καλοκαιρινούς μήνες. Ο ήλιος συνήθως ανατέλλει ανάμεσα από τους δύο βράχους και όταν η ορατότητα είναι αρκετά καλή στο βάθος φαίνεται το όρος Φούτζι. Οι ερωτευμένοι προσεύχονται στα Μεότο Ίουα, για να έχουν ευτυχία και για να διαρκέσει πάρα πολύ ο γάμος τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνική μυθολογία Κατηγορία:Ιαπωνική θρησκεία Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία
342 Ενδυμίων
Ο Ενδυμίων (Endymion) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,22. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη μορφή της ελληνικής μυθολογίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ενδυμίωνος υπολογίσθηκε σε 60,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα του εκτιμάται σε 233 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός του τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό του είναι 0,039 (από δεδομένα του IRAS). Ο Ενδυμίων περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ώρες και 3 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 100 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ενδυμιων
225
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 225 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μάχη του Χοενφρίντμπεργκ
Η μάχη του Χοενφρίντμπεργκ (γερμανικά: Schlacht bei Hohenfriedberg ή Hohenfriedeberg), επίσης γνωστή και ως μάχη του Στρίγκαου ήταν μια από τις μάχες στο πλαίσιο του Δεύτερου Σιλεσιανού πολέμου και έφερε μια αποφασιστική νίκη των Πρώσων εναντίον του ενωμένου αυστροσαξωνικού στρατού. Η μάχη αποτέλεσε ένα από τα λαμπρότερα στρατηγικά κατορθώματα του Φρειδερίκου Β΄.
Ιστορικό πλαίσιο
Η Αυστρία ήθελε να ανακτήσει την πρόσφατα χαμένη επαρχία της Σιλεσίας. Ενωμένος στρατός Αυστριακών και Σαξόνων, περίπου 70.000 στρατιώτες, εισέβαλε στην περιοχή. Ο διοικητής του αυστριακού στρατεύματος ήταν ο Κάρολος Αλέξανδρος της Λωρραίνης, ενώ τους Σάξονες διοικούσε ο Ιωάννης Αδόλφος Β΄, δούκας του Βάισενφελς.
Ο Φρειδερίκος Β΄ έτρεφε χαμηλή εκτίμηση για τον αντίπαλο του, Κάρολο Αλέξανδρο, λέγοντας γι' αυτόν «Θα υπάρξουν κάποια ανόητα λάθη.». Στην πραγματικότητα ο Φρειδερίκος υπολόγιζε πως ο διοικητής των Αυστριακών θα εισχωρούσε στην Σιλεσία από τα βουνά Ρίζενγκεμπιργκε (γερμανικά: Riesengebirge). Εάν το έκανε αυτό, ο Πρώσος βασιλιάς σκόπευε να εφορμήσει στον αυστριακό στρατό και να τον διαλύσει με ένα χτύπημα. Πρώσοι Ουσάροι επέβλεπαν τις κινήσεις των αντιπάλων δυνάμεων και κρατούσαν ενήμερο τον βασιλιά τους, καθώς περίμενε την κατάλληλη στιγμή για την επίθεση του. Όταν τελικά οι Αυστριακοί όντως πέρασαν τα βουνά, ο Φρειδερίκος άρπαξε την ευκαιρία που περίμενε και ξεκίνησε να συναντήσει τους αντιπάλους του.
Ο αυστριακός στρατός βάδισε περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοανατολικά, από τα βουνά προς την πόλη Στρίγκαου (σημερινό Στσέγκομ,Strzegom). Οι Σάξονες βρίσκονταν βορειοδυτικά της πόλης Πίλγκριμσχαϊν (Pilgrimshain) και οι Αυστριακοί στρατοπέδευσαν δυτικά και νότια του χωριού Χοενφρίντμπεργκ. Το μπροστινό τους μέρος καλυπτόταν από τον ποταμό Στρίγκαου. Ο πρωσικός στρατός έστησε το στρατόπεδο του δυτικά της πόλης Στρίγκαου.
Οι ιχνηλάτες του Φρειδερίκου βρήκαν τις θέσεις των Αυστροσαξώνων. Ο Πρώσος βασιλιάς αποφάσισε να βαδίσει βόρεια με όλο το στράτευμα, ακριβώς μπροστά από τους Αυστριακούς, περνώντας από μια γέφυρα τον ποταμό και να επιτεθεί πρώτα τους Σάξονες. Με τους Σάξονες ηττημένους θα μπορούσε να επιτεθεί στην αυστριακή γραμμή μάχης από ανατολικά. Η πορεία των Πρώσων έγινε την νύχτα για να μην είναι ορατή. Μάλιστα για να πετύχει τον αιφνιδιασμό, διέταξε τους στρατιώτες να μην σβήσουν τις φωτιές στο στρατόπεδο και να αφήσουν τις σκηνές τους, επίσης κατά την πορεία απαγόρεψε τις ομιλίες και το κάπνισμα.
Μάχη
Το σχέδιο του Φρειδερίκου σύντομα συνάντησε δυσκολίες. Δεν υπήρχε αρκετός χώρος για όλα τα στρατεύματα στην πορεία που είχε σχεδιαστεί, με αποτέλεσμα να προκύψει συμφόρηση στην γέφυρα, ώστε λίγες μονάδες κατάφεραν να περάσουν απέναντι. Ο πρώτος πρωσικός στόχος ήταν οι δύο λόφοι μπροστά από τα σαξονικά στρατεύματα, οι οποίοι φυλάσσονταν από μια μικρή δύναμη. Η πρωσική εμπροσθοφυλακή επιτέθηκε των Σαξόνων στους λόφους, με αποτέλεσμα να ειδοποιηθεί ολόκληρη η σαξονική δύναμη και ο αιφνιδιασμός να αποτύχει.
Τότε ο αξιωματικός των Πρώσων Ντε Μουλέν αποφάσισε να προσπεράσει τους λόφους και να επιτεθεί πριν οι Σάξονες προλάβουν να αναπτυχθούν. Η επίθεση ξεκίνησε στις 7 το πρωί. To σαξονικό ιππικό ηττήθηκε από το αντίστοιχο πρωσικό και οι Πρώσοι στρατιώτες πεζικού εφόρμησαν στο αντίπαλο στρατόπεδο. Ο ανατολικός άνεμος οδηγούσε τον καπνό από τα πυρά των όπλων στα μάτια των Σαξόνων, λειτουργώντας υπέρ των επιτιθεμένων. Ολόκληρο το αριστερό άκρο των Σαξόνων καταστράφηκε τις πρώτες πρωινές ώρες.
Στο μεταξύ οι Αυστριακοί είχαν αντιληφθεί τη μάχη που ήταν σε εξέλιξη και αφήνοντας το στρατόπεδο, άρχισαν να κινούνται προς την κατεύθυνση των Πρώσων. Η πρωσική δύναμη, η οποία δεν είχε καταφέρει ακόμη να περάσει την γέφυρα ολόκληρη, γύρισε δυτικά και προχώρησε διασχίζοντας το ποτάμι από όποια περάσματα μπορούσε να βρει.
Από τα αυστριακά στρατεύματα, πρώτο το ιππικό ενεπλάκη σε σύγκρουση με τους Πρώσους και ηττήθηκε εύκολα από το πρωσικό ιππικό. Το πεζικό των Αυστριακών σχημάτισε δύο γραμμές με κατεύθυνση ανατολικά και παρόλο που είχε αριθμητικό μειονέκτημα, αντιστάθηκε πεισματικά ανταλλάσσοντας πυκνά πυρά σε μικρή απόσταση με τους Πρώσους.
Σε αυτό το σημείο το πρωσικό σύνταγμα ιππικού Δραγόνοι του Μπαϊρόιτ (γερμανικά: Bayreuth Dragoner), που αριθμούσε 1.500 ιππείς, εισήλθε στη μάχη. Μια δυνατή ριπή ανέμου καθάρισε το πεδίο της μάχης από τον καπνό του μπαρουτιού, εμφανίζοντας τις αδυναμίες των αυστριακών γραμμών πεζικού. Οι δραγόνοι επιτέθηκαν βόρεια, στο δεξί άκρο των Αυστριακών και συνέχισαν καταστρέφοντας ολόκληρη την πρώτη γραμμή. Έπειτα από νότια γύρισαν και έτρεψαν σε φυγή και τη δεύτερη γραμμή. Οι Αυστριακοί ήδη χωρίς υποστήριξη ιππικού και εγκαταλειμμένοι από τους Σάξονες, μετά την επίθεση άρχισαν να παραδίνονται μαζικά. Οι Δραγόνοι του Μπαϊρόιτ με 96 απώλειες μόνο νίκησαν μερικές χιλιάδες Αυστριακών, συνέλαβαν 2.500 αιχμάλωτους και πήραν λάφυρα 67 σημαίες και λάβαρα, καθώς και 4 κανόνια. Συνολικά οι Αυστριακοί είχαν 9.000 νεκρούς και τραυματίες, 5.000 αιχμαλώτους, ανάμεσα τους 4 Αυστριακούς στρατηγούς και έχασαν 66 κανόνια. Οι πρωσικές απώλειες αριθμούσαν περίπου 5.000 νεκρούς.
Αποτέλεσμα
Η μάχη ήταν ένας θρίαμβος του Φρειδερίκου, που σύντομα άρχισε να αποκαλείται Μέγας από τους συγχρόνους του. Η επίθεση των δραγόνων μελετήθηκε αργότερα από Πρώσους και Γερμανούς αξιωματικούς για τη δυναμικότητά της και γενικότερα για το επιθετικό πνεύμα που είχε αποκτήσει ο στρατός υπό τον Φρειδερίκο και για την αυτονομία που έδινε στους αξιωματικούς του. Επίσης η ταχύτητα και η αποφασιστικότητα της μάχης συνδέεται με τον Κεραυνοβόλο πόλεμο (Blitzkrieg).
Το πολεμικό εμβατήριο Εμβατήριο του Χοενφρίντμπεργκ συντέθηκε προς τιμή και ανάμνηση της μάχης.
2960 Οχτάκι
Ο Οχτάκι (Ohtaki) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,2. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τους Ιάπωνες αστρονόμους Χιρόκι Κοσάι και Κιιτσίρο Χουρουκάβα, που παρατηρούσαν από τον Αστρονομικό Σταθμό Κίζο του Αστεροσκοπείου του Τόκιο, στο όρος Οντάκε του Νομού Ναγκάνο. Πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη της Ιαπωνίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Οχτάκι είναι άγνωστα. Ο Οχτάκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 19 λεπτά (Polishook κ.ά. 2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οχτακι
Δοτική
Δοτική είναι η πτώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και άλλων γλωσσών, την οποία μεταχειριζόμαστε όταν θέλουμε να προσδιορίσουμε σε ποιόν πρέπει να δοθεί κάτι. Η δοτική ήταν στην αρχαία ελληνική γλώσσα μία από τις πλάγιες πτώσεις. Χρησιμοποιώντας τη δοτική απαντούμε στην ερώτηση σε ποιον; (Παράδειγμα από τα ευαγγελικά κείμενα : ἀπόδοτε οὖν τά τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι καί τά τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.)
Υπάρχουν στην νέα ελληνική γλώσσα κατάλοιπα χρήσης της δοτικής από αρχαιότερες φάσεις της γλώσσας, και χρησιμοποιούνται συνήθως επιρρηματικά, για πάράδειγμα, τω όντι, εν τω μεταξύ, τοις μετρητοίς και άλλα. Κάποιες εκκλησιαστικές εκφράσεις πολύς κόσμος τις αντιλαμβάνεται εσφαλμένα. Όταν λένε δόξα τω Θεώ, νομίζουν ότι λένε δόξα (σε) το(ν) Θεό(ν) αντί δόξα στον Θεό κι όταν λένε δόξα σοι ο Θεός, νομίζουν ότι λένε δόξα εσύ ο Θεός αντί δόξα σε σένα (που είσαι) ο Θεός.
Από τα αρχαία χρόνια, η απλοποίηση της προφοράς είχε σαν αποτέλεσμα πολλές δοτικές στον ενικό να μη διαφέρουν ακουστικά από τις αντίστοιχες αιτιατικές. Παραδείγματα, τω ουρανώ / τον ουρανό και τη πόλει / την πόλι(ν). Έτσι, η δοτική άρχισε να εκφράζεται περιφραστικά με την πρόθεση «εις» και αιτιατική. Σιγά-σιγά, από το «εις» έμεινε μόνο το σίγμα που επικολλήθηκε στην αρχή του άρθρου. Όταν το άρθρο δε χρησιμοποιείται, μπαίνει μπροστά από το ουσιαστικό η νεοελληνική μορφή της πρόθεσης, δηλαδή «σε». Η γραμματική της νέας ελληνικής γλώσσας δεν αναγνωρίζει δοτική πτώση, αλλά αυτή υπάρχει με τη νέα της μορφή εκφράζοντας το έμμεσο αντικείμενο του ρήματος. Για παράδειγμα, οι αγγλικές εκφράσεις to school, at school, και in school όλες αποδίδονται στο σχολείο στα ελληνικά. Παράδειγμα πρότασης με έμμεσα αντικείμενα: Ο ερευνητής γράφει τις μετρήσεις στην ειδική φόρμα με μαύρο στυλό. Άμεσο αντικείμενο: τις μετρήσεις (αιτιατική). Έμμεσα αντικείμενα: στη φόρμα (δοτική) και με στυλό (οργανική).
Η πτώση αυτή απαντάται στις γραμματικές άλλων γλωσσών, όπως στη γερμανική.
Αρχαία ελληνικά
Τα άρθρα στην ελληνική δοτική είναι
Πηγές
Κατηγορία:Γραμματικές πτώσεις
Κατηγορία:Συντακτικό
Κιστοφόρος
Ο κιστοφόρος ήταν το κύριο εμπορικό νόμισμα της Δυτικής Μικράς Ασίας.
Κιστοφόροι είναι γνωστό ότι εκδόθηκαν σε ένδεκα περίπου νομισματοκοπεία της Μικράς Ασίας. Δηλαδή στην Πάρο, το Αδραμύττιο και την Πέργαμο της Μυσίας· στη Σμύρνη και την Έφεσο της Ιωνίας· στα Θυάτειρα, στις Σάρδεις, στις Τράλλεις και τη Νύση της Λυδίας· στην Απάμεια και τη Λαοδίκεια της Φρυγίας· τέλος στην Κρήτη.
Πηγές
Κατηγορία:Νομίσματα
Πτώση (γραμματική)
Ορισμένα μέρη του λόγου είναι πτωτικά, δηλαδή απαντώνται σε διάφορες πτώσεις.
Στην πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα, από την οποία προέρχονται όλες οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, πιστεύεται ότι υπήρχαν οκτώ πτώσεις:
Η νέα ελληνική γλώσσα έχει διατηρήσει τέσσερις πτώσεις: ονομαστική, γενική, αιτιατική και κλητική. Η αρχαία ελληνική της Κλασικής Εποχής είχε πέντε, τις σημερινές τέσσερις και τη δοτική. Ήδη οι πτώσεις είχαν μειωθεί σε έξι στη διάρκεια της μυκηναϊκής περιόδου -η αφαιρετική έχει συγχωνευθεί στη γενική και η τοπική στη δοτική. Αργότερα, στην Αρχαϊκή Εποχή, μειώθηκαν σε πέντε, επειδή στο μεταξύ η οργανική συγχωνεύθηκε στη δοτική. Σε κείμενα της Γραμμικής Β μαρτυρούνται, πάντως, η οργανική και η τοπική.
Τα πτωτικά μέρη του λόγου είναι: το Άρθρο, το Ουσιαστικό, το Επίθετο, η Αντωνυμία και η Μετοχή.
Κατηγορία:Γραμματική Κατηγορία:Συντακτικό
226
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 226 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αύγουστος της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ (1772-1822)
Ο Αύγουστος, γερμ. August (23 Νοεμβρίου 1772 - 17 Μαΐου 1822) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ (1804-22).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και της Καρλόττας των Βέττιν, κόρης του Αντωνίου-Ούλριχ δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1797 με τη Λουίζα-Καρλόττα, κόρη του Φρειδερίκου-Φραγκίσκου Α΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Αθλητικά γεγονότα του 2009/Νοέμβριος
Σημαντικά αθλητικά γεγονότα που συνέβησαν το μήνα Νοέμβριο του 2009.
22 Νοεμβρίου
11
Ζακ Αλί Χάρβεϊ
Ο Ζακ Αλί Χάρβεϊ είναι πρώην Τζαμαϊκανός αθλητής του στίβου που πλέον συμμετέχει με την Τουρκία. Συμμετέχει στα αγωνίσματα των 100 και 200 μέτρων.
Μετάλλια και Διακρίσεις
Το 2011, κατέκτησε τον τίτλο των 100 μέτρων στην Πανεπιστημιάδα του Σεντζέν με την Τζαμάικα.
Το 2015, άλλαξε χώρα συμμετοχής από την Τζαμάικα στην Τουρκία.
Κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016 στο Άμστερνταμ.
Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 στην Ταρραγόνα, ο Χάρβεϊ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Τούρκοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Τούρκοι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2011 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Σάιμον Χέλμπεργκ
Ο Σάιμον Χέλμπεργκ (Simon Maxwell Helberg, 9 Δεκεμβρίου 1980) είναι Αμερικανός ηθοποιός, κωμικός και μουσικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1980 στο Λος Άντζελες από εβραϊκή οικογένεια. Είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής Tisch School Of The Arts της Νέας Υόρκης. Εκτός από την υποκριτική, ο Χέλμπεργκ έχει ασχοληθεί και με τη μουσική, καθώς έχει ολοκληρωμένες σπουδές στο πιάνο.
Είναι νυμφευμένος με την επίσης ηθοποιό Τζόσελιν Τόουν και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά.
Καλλιτεχνική πορεία
Έγινε ευρέως γνωστός από την τηλεοπτική σειρά The Big Bang Theory, όπου υποδύεται τον επιστήμονα Χάουαρντ Γουόλοβιτς. Για τον ρόλο αυτό έχει κερδίσει το βραβείο Β' ανδρικού ρόλου σε κωμική σειρά από την Ένωση Αμερικανών Κριτικών. Επίσης, έχει παίξει σε κάποια επεισόδια της σειράς Joey και έχει δώσει τη φωνή του σε μεταγλωττίσεις.
Στον κινηματογράφο, συμμετείχε στις ταινίες Καληνύχτα, και Καλή Τύχη του Τζορτζ Κλούνεϊ και στην κωμωδία Ένας Σοβαρός Άνθρωπος των αδερφών Κοέν. To 2016 έπαιξε στην ταινία Florence: Φάλτσο σοπράνο και έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Β' ανδρικού ρόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί πιανίστες Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί
Κριστιάν Μπολτανσκί
Ο Κριστιάν Μπολτανσκί (Christian Boltanski, 6 Σεπτεμβρίου 1944 - 14 Ιουλίου 2021) ήταν Γάλλος εικαστικός, ζωγράφος, κινηματογραφιστής, γλύπτης και φωτογράφος.
Γόνος εβραϊκής οικογένειας, γεννημένος στο Παρίσι, δεν σπούδασε ποτέ και από το 1958 άρχισε να ζωγραφίζει. Το 1986 άρχισε την δημιουργία εγκαταστάσεων (art installation) χρησιμοποιώντας φώς και σκιές.
Το 2010 πραγματοποίησε την έκθεση με τίτλο "No man's land" στο Park avenue Armory της Νέας Υόρκης. Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε ντοκυμαντέρ σχετικά με την ζωή του.
Απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών το 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες Κατηγορία:Γάλλοι φωτογράφοι
Επαρχία Ζανιμπέκ
Η επαρχία Ζανιμπέκ (Жәнібек ауданы) είναι επαρχία στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν στο δυτικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ζανιμπέκ Πληθυσμός: 16,639 (εκτίμηση 2013) 16,896 (απογραφή 2009) 19,511 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Ζανιμπεκ
2961 Κατσουραχάμα
Ο Κατσουραχάμα (Katsurahama) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,0. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Ιάπωνα αστρονόμο Τσουτόμου Σέκι, που παρατηρούσε από το Γκεϊσέι, και πήρε το όνομά του από τη διάσημη ομώνυμη ακτή (πλαζ) του Νομού Κότσι της νότιας Ιαπωνίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Κατσουραχάμα είναι άγνωστα. Ο Κατσουραχάμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες και 56 λεπτά, μία πολύ ταχεία περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κατσουραχαμα
Φρειδερίκος Δ΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ
Ο Φρειδερίκος Δ΄, γερμ. Friedrich IV (28 Νοεμβρίου 1774 - 11 Φεβρουαρίου 1825) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και της Καρλόττας των Βέττιν, κόρης του Αντωνίου-Ούλριχ δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Το 1825 απεβίωσε στο Γκότα σε ηλικία 51 ετών, άγαμος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Δημήτριος Οπρόπουλος
Ο Δημήτριος Οπρόπουλος (1921 - 22 Ιουλίου 1987 ) ήταν συνταγματάρχης του ελληνικού στρατού με σημαντική αντιδικτατορική δράση.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Γιαννιτσά. Εισήλθε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1937, από την οποία αποφοίτησε ως αρχηγός της τάξης του. Συμμαθητής του υπήρξε ο μετέπειτα δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο Ιωάννης Λαδάς καθώς και ο Νικόλαος Μακαρέζος.
Συμμετείχε στον ελληνοιταλικό πόλεμο. Την εποχή της Χούντας των Συνταγματαρχών έφερε τον βαθμό του συνταγμάταρχη ενώ υπήρξε ιδρυτής της λεγόμενης "ομάδας Οπρόπουλου", η οποία αποτελείτο από αξιωματικούς που σχεδίαζαν την κατάληψη της ΑΣΔΕΝ στο πλαίσιο του κινήματος του βασιλιά. Μετά την αποτυχία του τελευταίου αποτάχθηκε από το στράτευμα και εξορίστηκε στο Πλωμάρι Λέσβου. Ύστερα από ατύχημα που τον άφησε παράλυτο από την μέση και κάτω αναχώρησε για το Λονδίνο με δαπάνες του κράτους, όπου και συνέχισε την αντιδικτατορική του δραστηριότητα. Γι' αυτό τον λόγο η χουντική κυβέρνηση του αφαίρεσε την ελληνική ιθαγένεια.
Κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης υπήρξε άτυπος στρατιωτικός σύμβουλος του Ανδρέα Παπανδρέου.
Στην Αίγινα, όπου διατηρούσε εξοχική κατοικία, υπάρχει δρόμος που φέρει το όνομά του, όπως και στην γενέτειρά του, τα Γιαννιτσά. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει μια κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Μετοχή (γραμματική)
Η μετοχή είναι ρηματικός τύπος που φανερώνει χρόνο και διάθεση. Η μετοχή της παθητικής φωνής μοιάζει με όνομα Επίθετο αφού έχει γένη και κλίνεται.
Η μετοχή λοιπόν είναι κατά ένα μέρος ρήμα (χρόνος, διάθεση) και κατά ένα μέρος όνομα (γένος, κλίση), δηλαδή μετέχει και στα δύο είδη του λόγου.
Η ενεργητική μετοχή φανερώνει τον τρόπο που εκδηλώνεται η ενέργεια του ρήματος, και είναι άκλιτη. Έχει κατάληξη -οντας (π.χ. τρέχοντας) ή -ώντας (π.χ. τραβώντας).
Η παθητική μετοχή φανερώνει ότι η ενέργεια του ρήματος έχει επηρεάσει το υποκείμενο σε παρελθόντα χρόνο, και είναι κλιτή με τρία γένη (αρσενικό, θηλυκό, ουδέτερο) και δύο αριθμούς (ενικό, πληθυντικό). Έχει κατάληξη (για το αρσενικό γένος):
Ορισμένες μετοχές, με την συχνή χρήση, μετατρέπονται σε ουσιαστικά, π.χ. η Οικουμένη (ήταν αρχικά η Οικουμένη Γη).
Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Μέρη του λόγου Κατηγορία:Γραμματική
227
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ντένβερ
Το Ντένβερ (αγγλικά: Denver, Colorado), είναι πόλη των ΗΠΑ, πρωτεύουσα και μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της πολιτείας Κολοράντο. Επίσης, το Ντένβερ, είναι έδρα της ομώνυμης κομητείας.
Ο πληθυσμός της πόλης του Ντένβερ, αριθμεί 749,103 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021 ), καθιστώντας τη 19η μεγαλύτερη στις ΗΠΑ. Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής του Ντένβερ, ξεπερνά τους 3,038,390 κατοίκους (2021), αποτελώντας την έτσι, ως τη 19η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή σε πληθυσμό στις ΗΠΑ. Θεωρείται μία από τις γρηγορότερα αναπτυσσόμενες πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η πόλη, ιδρύθηκε το 1858 ως πόλη ορυχείων. Η κομητεία του Ντένβερ είναι η δεύτερη πιο πολυπληθής κομητεία στο Κολοράντο μετά την κομητεία Ελ Πάσο, η οποία ξεπέρασε το Ντένβερ στην απογραφή του 2010.
Η πόλη του Ντένβερ, έχει έκταση 401.24 τετραγωνικά χιλιόμετρα (km2), και η έκταση της μητροπολιτικής περιοχής του Ντένβερ ανέρχεται σε 21.793 τετραγωνικά χιλιόμετρα (km2).
Φωτοθήκη
κέντρο|μικρογραφία|752x752εσ|Πανοραμική άποψη της πόλης του Ντένβερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Κολοράντο __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κατάλογος των κοντινότερων αστέρων και φαιών νάνων
Με βάση τα πλέον πρόσφατα αποτελέσματα από τη διαστημική αποστολή Gaia (Απρίλιος 2018), εκτιμάται ότι 694 αστέρες θα πλησιάσουν ενδεχομένως το Ηλιακό Σύστημα σε απόσταση μικρότερη των 5 παρσέκ μέσα στα επόμενα 15 εκατομμύρια έτη. Από αυτούς, οι 26 έχουν μεγάλη πιθανότητα να πλησιάσουν τη Γη στο 1,0 παρσέκ (3,26 έτη φωτός) ή λιγότερο και τα 7 σε απόσταση μικρότεροη του 0,5 παρσέκ. Αυτοί οι αριθμοί είναι πιθανώς πολύ μεγαλύτεροι, καθώς χρειάζεται να μετρηθούν αστρομετρικά δεδομένα για τεράστιο αριθμό αστέρων: ένας αστέρας που θα μας πλησιάσει σε 10 εκατομμύρια έτη και κινείται με τυπικές ταχύτητες ως προς τον Ήλιο (20 ως 200 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο), θα βρίσκεται σήμερα σε απόσταση 600ως 6.000 έτη φωτός, με εκατομμύρια αστέρες να βρίσκονται σήμερα πιο κοντά. Το πλησιέστερο πέρασμα στον Ήλιο και στη Γη που έχει προβλεφθεί μέχρι σήμερα είναι αυτό του πορτοκαλί νάνου αστέρα Gliese 710 (HIP 89825), ο οποίος έχει το 60% της ηλιακής μάζας. Προβλέπεται να περάσει 19.300 ± 3.200 AU (0,305 ± 0,051 έτη φωτός) από τον Ήλιο και τη Γη 1,28 εκατομμύρια έτη μετά από σήμερα, αρκετά κοντά ώστε να διαταράξει το Νέφος του Όορτ.