cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αιγυπτιακές πυραμίδες
Αμπού Ροάς
thumb|Η κατά μεγάλο μέρος κατεστραμμένη [[Πυραμίδα του Ρετζεντέφ.]] Το Αμπού Ροάς είναι η τοποθεσία με τις πιο βορειότερης πυραμίδας στην Αίγυπτο (εκτός από τα ερείπια της Πυραμίδας Λέψιους 1), της στο μεγαλύτερο βαθμό κατεστραμμένης Πυραμίδας του Ρετζεντέφ, γιου και διαδόχου του Χέοπα. Αρχικά πιστευόταν ότι αυτή η πυραμίδα δεν είχε ολοκληρωθεί ποτέ, αλλά η τωρινή συμφωνία μεταξύ των αρχαιολόγων είναι ότι όχι μόνο ότι είχε ολοκληρωθεί, αλλά αρχικά είχε το ίδιο περίπου μέγεθος με την Πυραμίδα του Μυκερίνου, κάτι που θα την τοποθετούσε ανάμεσα στις 6 μεγαλύτερες πυραμίδες στην Αίγυπτο.
Η τοποθεσία της κοντά σε μεγάλες διασταυρώσεις την κατέστησε εύκολη πηγή πέτρας. Η αφαίρεση πέτρας από εκεί – που άρχισε ήδη από τη ρωμαϊκή εποχή – έχει αφήσει λίγα εκτός από περίπου 15 σειρές πέτρας πάνω από το φυσικό υπόστρωμα βράχου που σχημάτιζε τον πυρήνα της πυραμίδας. Μια μικρή πυραμίδα-«δορυφόρος» κοντά βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση.
Γκίζα
right|thumb|300px|Χάρτης των [[Πυραμίδες της Γκίζας|Πυραμίδων της Γκίζας.]] thumb|300px|Εναέρια άποψη των Πυραμίδων της Γκίζας. Η Γκίζα είναι η τοποθεσία της Πυραμίδας του Χέοπα, γνωστής επίσης και ως «Μεγάλη Πυραμίδα», της Πυραμίδας του Χεφρήνου, και της Πυραμίδας του Μυκερίνοιυ. Επίσης υπάρχουν οι πυραμίδες-δορυφόροι, γνωστές ως οι Πυραμίδες των Βασιλισσών, καθώς και η Μεγάλη Σφίγγα.
Από τις τρεις πυραμίδες, μόνο του Χεφρήνου διατηρεί μέρος από τις αρχικές πέτρες επικάλυψης, κοντά στην κουφή της. Η πυραμίδα μοιάζει μεγαλύτερη από τη διπλανή του Χέοπα καθώς είναι χτισμένη σε πιο ανυψωμένο επίπεδο και έχει μεγαλύτερη κλίση, ενώ στην πραγματικότητα είναι πιο μικρή και σε ύψος και σε όγκο.
Το σύμπλεγμα των πυραμίδων της Γκίζας ήταν δημοφιλής τουριστικός προορισμός ήδη από την αρχαιότητα, και έγιναν ιδιαίτερα γνωστές όταν κατά τους ελληνιστικούς χρόνους η Μεγάλη Πυραμίδα κατατάχθηκε από τον Αντίπατρο στα Επτά Θαύματα. Σήμερα είναι το μόνο από αυτά που συνεχίζει να υφίσταται.
Ζαουιέτ ελ Αριάν
Στα μέσα μεταξύ Γκίζας και Αμπουσίρ, το Ζαουιέτ ελ Αριάν είναι η τοποθεσία δύο ημιτελών πυραμίδων του Παλαιού Βασιλείου. Ο ιδιοκτήτης του πιο βόρειου από τις δύο πιστεύεται ότι ήταν ο Νέμπκα, ενώ της νοτιότερης, γνωστής ως Στρωματώδης Πυραμίδα μπορεί να αποδοθεί στον Χαμπά, κοντινό διάδοχο του Σεχεμχέτ. Αν η αντιστοίχιση αυτή είναι σωστή, η μικρή βασιλεία του Χαμπά μπορεί να εξηγήσει την κατά τα φαινόμενα ημιτελή κατάσταση της πυραμίδας του. Σήμερα έχει περίπου 17 μέτρα ύψος, ενώ αν είχε ολοκληρωθεί θα ήταν πιθανόν πάνω από 40 μέτρα.
Αμπουσίρ
thumb|Η [[Πυραμίδα του Σαχουρέ στο Αμπού Σιρ, όπως φαίνεται από το τελετουργικό διάδρομό της.]]
Σε αυτή τη τοποθεσία υπάρχου συνολικά πάνω από δεκατέσσερις πυραμίδες, η οποία χρησίμευσε ως βασιλική νεκρόπολη κατά την Πέμπτη Δυναστεία. Η ποιότητα της κατασκευής των πυραμίδων στο Αμπουσίρ είναι κατώτερη από εκείνη της Τέταρτης Δυναστείας – κάτι που ίσως σηματοδοτεί μια μείωση της βασιλικής εξουσίας ή μείωση της οικονομίας της χώρας. Είναι μικρότερες από τις προηγούμενες από εκείνες, και χτισμένες με κατώτερης ποιότητας ασβεστόλιθο.
Σακάρα
right|thumb|Η [[Πυραμίδα του Ζοζέρ.]] Οι κυριότερες πυραμίδες που βρίσκονται εδώ περιλαμβάνουν την Πυραμίδα του Ζοζέρ – που γενικά θεωρείται το παλιότερο χτισμένο με πέτρα μεγάλο κτίριο στον κόσμο–, η Πυραμίδα του Ουζερκάφ, η Πυραμίδα του Τετί, και η Πυραμίδα του Μερικαρέ, που χρονολογείται από την Πρώτη μεταβατική περίοδο. Στη Σακάρα επίσης βρίσκεται η Πυραμίδα του Ουνίς, η οποία διατηρεί τον τελετουργικό διάδρομό της, ο οποίος είναι ένας από τους καλύτερα διατηρημένους στην Αίγυπτο. Μαζί με εκείνη του Ουζερκάφ, αυτή η πυραμίδα ήταν το αντικείμενο μιας από τις πιο παλιές γνωστές απόπειρες ανοικοδόμησης, και την οποία έκανε ο Χαεμουασέτ, γιος του Ραμσή Β΄. Η Σακάρα είναι επίσης η τοποθεσία της ημιτελούς πυραμίδας του διαδόχου του Ζοζέρ Σεχεμχέτ, γνωστή ως Θαμμένη Πυραμίδα. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν αν αυτή η πυραμίδα είχε ολοκληρωθεί, θα ήταν μεγαλύτερη από εκείνη του Ζοζέρ.
Νότια από το κύριο συγκρότημα των πυραμίδων στη Σακάρα είναι μια ομάδα πιο κατοπινών, μικρότερων πυραμίδων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των Πεπί Α΄, Ιζεζί, Μερενρέ, Πεπί β΄, κα Ιμπί. Οι περισσότερες από αυτές είναι σε κακή κατάσταση συντήρησης.
Ο φαραώ της Τέταρτης Δυναστείας Σεψεσκάφ είτε δεν ενδιαφέρθηκε είτε δεν είχε τη δυνατότητα να αναλάβει το έργο της κατασκευής πυραμίδας όπως οι προκάτοχοί του. Ο τάφος του, που βρίσκεται επίσης στη νότια Σακάρα, είχε χτιστεί ως ασυνήθιστα μεγάλος μασταμπάς και συγκρότημα ταφικού ναού προσφορών. Είναι γνωστός ως Μασταμπάς Φαρούν.
Μια προηγουμένως άγνωστη πυραμίδα ανακαλύφθηκε στη βόρεια Σακάρα στα τέλη του 2008. Πιστεύεται ότι ανήκε στη μητέρα του Τετί, και σήμερα έχει 5 μέτρα ύψος, αν και το αρχικό της ύψος πιστεύεται ότι ήταν κοντά στα 14 μέτρα.
Νταχσούρ
Η περιοχή αυτή είναι σαφώς η πιο σημαντική τοποθεσία με πυραμίδες στην Αίγυπτο μετά τη Γκίζα και τη Σακάρα, αν και μέχρι το 1996 η πρόσβαση απαγορευόταν καθώς βρισκόταν μέσα σε στρατιωτική βάση, και είναι σχετικά άγνωστη έξω από τους αρχαιολογικούς κύκλους.
Η νοτιότερη πυραμίδα του Σνεφρού, κοινώς γνωστή ως Κυρτή Πυραμίδα (ή Ρομβοειδής Πυραμίδα), πιστεύεται ότι ήταν η πρώτη αιγυπτιακή πυραμίδα που ήταν σχεδιασμένη από την αρχή να είναι «αληθινή» (με λείες εξωτερικές πλευρές) πυραμίδα. Η παλιότερη από τις πυραμίδες στο Μεϊντούμ έχει λείες πλευρές στην τελική της μορφή, αλλά σχεδιάστηκε ως βαθμιδωτή πυραμίδα, και κατόπιν οι βαθμίδες γεμίστηκαν με μπάζα και μπήκαν οι εξωτερικές πλάκες επικάλυψης.
Ως κατασκευή με λείες πλευρές η Κυρτή Πυραμίδα είχε επιτυχία εν μέρει, αν και είναι επιβλητική ως θέαμα. Είναι επίσης ή μόνη μεγάλη αιγυπτιακή πυραμίδα που διατηρεί ακόμα σημαντικό μέρος της εξωτερικής επικάλυψης με πλάκες από ασβεστόλιθο, και ως τέτοια είναι το καλύτερο παράδειγμα σήμερα για το πώς οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ήθελαν να φαίνονται η πυραμίδες τους.
Αρκετά χιλιόμετρα στα βόρεια της Κυρτής Πυραμίδας είναι η τελευταία από τις τρεις – και πιο πετυχημένη – από τις τρεις που κατασκευάστηκαν κατά τη βασιλεία του Σνεφρού. Η Κόκκινη Πυραμίδα είναι η πρώτη επιτυχημένα κατασκευασμένη πυραμίδα του κόσμου με λείες πλευρές. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη πυραμίδα της Αιγύπτου, μετά τις πυραμίδες του Χέοπα και του Χεφρήνου.
Επίσης στο Ντχσούρ βρίσκεται η πυραμίδα που είναι γνωστή ως η Πυραμίδα του Αμενεμχέτ Γ', όπως και κάποιες μικρές, κατά κύριο λόγο κατεστραμμένες, πυραμίδες.
Μαζγούνα
Νότια του Νταχσούρ βρίσκονται αρκετές πυραμίδες από πλίνθους που χτίστηκαν σε αυτήν την περιοχή κατά την εποχή του ύστερου Μέσου Βασιλείου, ίσως από τον Αμενεμχέτ Δ΄ και τη Νεφρουσομπέκ.
Λιστ
thumb|Η [[Πυραμίδα του Αμενεμχέτ Α'|Πυραμίδα του Αμενεμχέτ στο Λιστ.]]
Στο Λιστ είναι γνωστές δύο πυραμίδες, αυτή του Αμενεμχέτ Α΄, και του γιου του, Σέσωστρι Α΄. Η τελευταία περιβάλλεται από ερείπια δέκα μικρότερων πυραμίδων. Η μία από αυτές είναι γνωστή ως η πυραμίδα του ξαδέλφο του Αμενεμχέτ, Χαμπά Β΄. Η τοποθεσία, η οποία βρίσκεται κοντά στην Όαση του Φαγιούμ, στη μέση μεταξύ Νταχσούρ και Μεϊντούμ, πιστεύεται ότι βρίσκεται κοντά στην τοποθεσία της αρχαίας αιγυπτιακής πόλης Ιτί-Ταουΐ (η ακριβή τοποθεσία της οποίας είναι άγνωστη), και η οποία υπήρξε πρωτεύουσα της Αιγύπτου κατά τη Δωδέκατη Δυναστεία.
Μεϊντούμ
thumb|Η πυραμίδα στο [[Μεϊντούμ.]]
Η πυραμίδα του Μεϊντούμ είναι μία από τις τρεις που κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια βασιλείας του Σνεφρού, και πιστεύεται από κάποιους ότι η κατασκευή της άρχισε από τον πατέρα και προκάτοχό του Ουνί. Όμως η απόδοση αυτή στον Ουνί δεν είναι βέβαιη, καθώς στη τοποθεσία δεν έχει βρεθεί καμία αναφορά στο όνομά του.
Κατασκευάστηκε ως βαθμιδωτή πυραμίδα, και αργότερα μετατράπηκε σε αληθινή πυραμίδα με την κάλυψη των βαθμίδων με λείο ασβεστόλιθο.
Η πυραμίδα υπέστη αρκετές καταστροφικές κατολισθήσεις κατά την αρχαιότητα και τους μεσαιωνικούς χρόνους. Οι μεσαιωνικοί Άραβες συγγραφείς την περιγράφουν να έχει επτά βαθμίδες – αν και σήμερα έχουν απομείνει μόνο οι τρεις ψηλότερες δίνοντας την εντύπωση μια παράξενη όψη που μοιάζει με πύργο. Ο λόφος πάνω στον οποίο βρίσκεται η πυραμίδα δεν είναι φυσικός, αλλά σχηματίστηκε από τα μπάζα των χαμηλότερων βαθμίδων, οι οποίες κατέρρευσαν.
Χαουάρα
right|thumb|Η πυραμίδα του [[Αμενεμχέτ Γ΄ στη Χαουάρα.]]
Ο Αμενεμχέτ Γ΄ ήταν ο τελευταίος ισχυρός ηγεμόνας της Δωδέκατης Δυναστείας, και η η πυραμίδα που έχτισε στη Χαουάρα, κοντά στο Φαγιούμ, πιστεύεται ότι είναι μετά τη χρονολογία κατασκευής της λεγόμενης Μαύρης Πυραμίδας που έχτισε ο ίδιος στο Νταχσούρ. Πιστεύεται ότι αυτή η πυραμίδα στη Χαουάρα ήταν ο τόπος ταφής του Αμενεμχέτ.
Ελ Λαχούν
thumb|right|Η [[Πυραμίδα του Σέσωστρις Β΄|Πυραμίδα του Σέσωστρι Β΄.]]
Η πυραμίδα του Σέσωστρι Β΄ στο Ελ Λαχούν είναι ο νοτιότερος βασιλικός τάφος-πυραμίδα στην Αίγυπτο. Οι κατασκευαστές της μείωσαν την απαιτούμενη εργασία για την πυραμίδα χρησιμοποιώντας ως πυρήνα της ένα φυσικό λόφο ύψους 12 μέτρων από ασβεστόλιθο.
Ελ Κούρου
thumb|right|Η πυραμίδα του [[Πιανκί|Πιύ στο Ελ Κούρου.]]
Ο Πιύ, ο πρώτος ηγεμόνας της 25ης Δυναστείας, έχτισε μια πυραμίδα στο Ελ Κούτου. Ήταν ο πρώτος φαραώ που θα θαβόταν σε πυραμίδα μετά από αιώνες.
Νούρι
thumb|right|Η πυραμίδα του [[Τιρχάκα|Ταχάρκα στο Νούρι.]]
Ο Ταχάρκα έχτισε την πυραμίδα του στο Νούρι, η οποία είναι η μεγαλύτερη στην περιοχή (Βόρειο Σουδάν).
Χρονολογίες κατασκευής
thumb|right|300px|Σκίτσο που δείχνει τη μεταφορά κολοσσού. Το νερό που ρίχνεται μπροστά από το έλκηθρο, που για πολύ καιρό οι αιγυπτιολόγοι απέρριπταν ως τελετουργικό, αλλά σήμερα επιβεβαιώνεται ως ρεαλιστική αναπαράσταση, είχε σκοπό την ενδυνάμωση της σύστασης της άμμου, και πιθανόν μείωνε στο 50% τη δύναμη που απαιτούνταν για τη μετακίνηση του αγάλματος.
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει την χρονολογία κατασκευής των περισσότερων από τις μεγάλες πυραμίδες της Αιγύπτου, αρχίζοντας από την αρχαιότερη.
Τεχνικές κατασκευής
Η κατασκευή των πυραμίδων απαιτούσε τη μετακίνηση τεράστιας ποσότητας πέτρας. Πάπυροι που ανακαλύφθηκαν κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα το 2013, αποκάλυψαν το Ημερολόγιο του Μερέρ, ενός αξιωματούχου που ήταν υπεύθυνος για τη μεταφορά ασβεστόλιθου μέσω του Νείλου. Οι πάπυροι αυτοί αποκάλυψαν κάποιες από τις διαδικασίες κατασκευής της Μεγάλης Πυραμίδας στη Γκίζα. Η μεταφορά γινόταν μέσω του Νείλου και όχι από την ξηρά, καθώς εκτός από το ημερολόγιο του Μερέρ έχουν διατηρηθεί ίχνη αρχαίων καναλιών καθώς και έχουν ανακαλυφθεί μεταφορικές βάρκες. Είναι πιθανόν κατόπιν τα κομμάτια πέτρας να μεταφέρονταν στην τοποθεσία της κατασκευής με ξύλινα έλκηθρα, ενώ μπροστά ριχνόταν νερό, το οποίο έκανε την άμμο πιο συμπαγή και γλιστερή, μειώνοντας την τριβή, και άρα και την προσπάθεια μετακίνησης.
Μάρκος Τερέντιος Βάρρων
Ο Μάρκος Τερέντιος Βάρρων (Marcus Terentius Varro, 116 π.Χ. - 27 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και συγγραφέας.
Σπούδασε στην Ρώμη και στην Αθήνα, έγινε πραίτορας και υποστήριξε τον Πομπήιο. Ο Καίσαρ τον συγχώρησε και τον διόρισε διευθυντή της δημόσιας βιβλιοθήκης της Ρώμης. Μετά τον θάνατο του Καίσαρα ο Βάρρων αφοσιώθηκε στην συγγραφή.
Έγραψε ένα τεράστιο αριθμό βιβλίων επί παντός επιστητού (78 έργα σε 620 τόμους). Γνωρίζουμε τους τίτλους πενήντα πέντε έργων του και σώζεται πλήρες το Rerum rusticarum libri III (Περί αγροτικών πραγμάτων βιβλία τρία). Σώζονται επίσης πέντε βιβλία του έργου του De lingua latina libri XXV (Περί της λατινικής γλώσσης βιβλία 25).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς Κατηγορία:Ρωμαίοι πραίτορες
Εγκεφαλίτιδα
Η εγκεφαλίτιδα είναι μια φλεγμονή του εγκεφάλου. Ο όρος συνήθως χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια μόλυνση που προκαλείται από βακτηρίδια, παράσιτα, εμβόλια και ιούς. Μη μολυσματικοί παράγοντες, όπως τα δηλητήρια, μεταβολικές ανωμαλίες που οφείλονται σε ανεπάρκεια ήπατος ή νεφρού και όγκοι, μπορούν επίσης να προκαλέσουν καταστάσεις σαν την εγκεφαλίτιδα. Οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται σε ιούς: εντεροϊούς,ερπητοϊούς, αρμποϊούς. Η ιοί της ιλαράς, παρωτίτιδας και ερυθράς σήμερα είναι σπάνιο αίτιο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν αυτοάνοσες ασθένειες και ορισμένα φάρμακα. Σε πολλές περιπτώσεις η αιτία παραμένει άγνωστη.
Η σοβαρότητα ποικίλει με συμπτώματα όπως μειωμένη συνείδηση, πονοκέφαλο, πυρετό, σύγχυση, άκαμπτο λαιμό και εμετό. Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, ψευδαισθήσεις, προβλήματα ομιλίας, μνήμης και ακοής. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν ένα ασθενές ανοσοποιητικό σύστημα. Η διάγνωση βασίζεται συνήθως σε συμπτώματα και υποστηρίζεται από εξετάσεις αίματος, ιατρική απεικόνιση και ανάλυση εγκεφαλονωτιαίου υγρού.
Η πρόληψη ορισμένων τύπων εγκεφαλίτιδας μπορεί να γίνει με εμβόλια. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει αντιιικά φάρμακα, αντισπασμωδικά και κορτικοστεροειδή, η οποία πραγματοποιείται γενικά στο νοσοκομείο. Μερικά άτομα χρειάζονται τεχνητή αναπνοή. Μόλις τεθεί υπό έλεγχο το άμεσο πρόβλημα, μπορεί να χρειαστεί αποκατάσταση. Το 2015, η εγκεφαλίτιδα εκτιμάται ότι επηρέασε 4,3 εκατομμύρια ανθρώπους και είχε ως αποτέλεσμα 150.000 θανάτους παγκοσμίως.
Κλινική εικόνα
Παρόμοια με τη μηνιγγίτιδα και περιλαμβάνει τρία χαρακτηρηστικά συμπτώματα.
Ιογενή
Επιπρόσθετες πιθανές ιογενείς αιτίες είναι ο φλαβοϊός (εγκεφαλίτιδα St. Louis, ο ιός του Δυτικού Νείλου), ο ιός bunya (στέλεχος La Crosse), ο αρεναϊός (ιός λεμφοκυτταρικής χοριομηνιγγίτιδας), και ο ρεοϊός. Ο ιός Powassan (φλαβοϊός) προκαλεί εγκεφαλίτιδα σε σπάνιες περιπτώσεις.
Βακτηριακά παθογόνα
[[Αρχείο:Granulomatous amoebic encephalitis (2).png|μικρογραφία|300x300εσ|A: Μαγνητική τομογραφία ακολουθίας Τ2 μιας 15χρονης Αμερικανίδας που δείχνει υγροποιημένο, νεκρωτικό εγκεφαλικό ιστό ως αποτέλεσμα κοκκιωματώδους αμοβικής εγκεφαλίτιδας που προκαλείται από Balamuthia mandrillaris
Β: Μαγνητική τομογραφία ακολουθίας Τ1 που δείχνει επέκταση και αύξηση νεκρωτικών περιοχών 4 ημέρες αργότερα.]] Η εγκεφαλίτιδα μπορεί να προκληθεί από βακτηριακή λοίμωξη, όπως βακτηριακή μηνιγγίτιδα, ή μπορεί να είναι επιπλοκή μιας μολυσματικής νόσου σύφιλης (δευτερογενής εγκεφαλίτιδα).
Ορισμένες παρασιτικές ή πρωτοζωικές προσβολές, όπως η τοξοπλάσμωση, η ελονοσία ή η πρωτογενής αμοβική μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, μπορούν να προκαλέσουν εγκεφαλίτιδα σε άτομα με ασθενές ανοσοποιητικό σύστημα. Η βορρελίωση (νόσος του Lyme) ή το Bartonella henselae μπορούν επίσης να προκαλέσουν την ασθένεια αυτή.
Άλλα βακτηριακά παθογόνα, όπως το μυκόπλασμα και εκείνα που προκαλούν τύφο, προκαλούν μηνιγγίτιδα και κατά συνέπεια εγκεφαλίτιδα. Τέλος μια μη μολυσματική αιτία εγκεφαλίτιδας είναι η οξεία διάχυτη εγκεφαλίτιδα που απομυελινώνεται.
Μεταιχμιακή εγκεφαλίτιδα
μικρογραφία|300x300εσ|Με τη χρήση της τεχνικής άμεσου ανοσοφθορισμού (DFA), αυτή η φωτομικρογραφία απεικονίζει τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με μια περίπτωση πρωτογενούς αμοβικής μηνιγγοεγκεφαλίτιδας που προκαλείται από Naegleria fowleri. Η μεταιχμιακή εγκεφαλίτιδα αναφέρεται σε φλεγμονώδη νόσο που περιορίζεται στο μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου. Η κλινική παρουσίαση περιλαμβάνει συχνά τον αποπροσανατολισμό, την απώλεια μνήμης, τις επιληπτικές κρίσεις και τις ανωμαλίες συμπεριφοράς. Η απεικόνιση μαγνητικής τομογραφίας ακολουθίας Τ2 αποκαλύπτει υπεραισθησία στις δομές των μεσαίων κροταφικών λοβών και, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε άλλες μεταιχμιακές δομές. Κάποιες περιπτώσεις μεταιχμιακής εγκεφαλίτιδας έχουν αυτοάνοση αιτία.
Αυτοάνοση εγκεφαλίτιδα
Η αυτοάνοση εγκεφαλίτιδα μπορεί να περιλαμβάνει κατατονία, ψύχωση, μη φυσιολογικές κινήσεις και συναισθηματική απορρύθμιση. Παραδείγματα αυτοάνοσης εγκεφαλίτιδας είναι η NMDA εγκεφαλίτιδα και η εγκεφαλίτιδα Rasmussen. Η NMDA εγκεφαλίτιδα είναι η πιο κοινή αυτοάνοση μορφή και συνοδεύεται από τεράτωμα των ωοθηκών στο 58% των προσβεβλημένων γυναικών ηλικίας 18-45 ετών.
Ληθαργική εγκεφαλίτιδα
Η ληθαργική εγκεφαλίτιδα αναγνωρίζεται από υψηλό πυρετό, πονοκέφαλο, καθυστερημένη φυσική απόκριση και λήθαργο. Τα άτομα μπορεί να παρουσιάσουν αδυναμία στο άνω σώμα, μυϊκούς πόνους και τρέμουλο, αν και η αιτία της εγκεφαλίτιδας αυτής δεν είναι επί του παρόντος γνωστή. Από το 1917 έως το 1928, μια επιδημία ληθαργικής εγκεφαλίτιδας εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, αλλά έκτοτε δεν έχει αναφερθεί επανάληψη της επιδημίας.
Διάγνωση
μικρογραφία|300x300εσ|Εγκεφαλίτιδα απλού έρπητα σε χρώση αιματοξυλίνης ηωσίνης. Τα άτομα πρέπει να διαγιγνώσκονται με εγκεφαλίτιδα μόνο εάν έχουν μειωμένο ή αλλοιωμένο επίπεδο συνείδησης, λήθαργου ή αλλαγής προσωπικότητας για τουλάχιστον είκοσι τέσσερις ώρες χωρίς καμία άλλη εξήγηση. Η διάγνωση για εγκεφαλίτιδα γίνεται μέσω διαφόρων εξετάσεων :
Πρόληψη
Υπάρχουν διάφορα εμβόλια διαθέσιμα έναντι τσιμπουριών και ιού της ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας. Σε ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με εγκεφαλίτιδα μετά τον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς μπορεί να προκληθεί η μετα-μολυσματική εγκεφαλομυελίτιδα και γι' αυτό ο εμβολιασμός μπορεί να αποφευχθεί, καθώς η ευλογιά έχει σχεδόν εξαλειφθεί. Επιπλέον, για ίδια κατηγορία ασθενών υπάρχουν αντενδείξεις για εμβολιασμό κατά του κοκκύτη.
Θεραπεία
Η υποστηρικτική θεραπεία είναι η εξής:
Η θεραπεία συντήρησης με βάση την πυριμεθαμίνη χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία της τοξοπλασμικής εγκεφαλίτιδας (ΤΕ), η οποία προκαλείται από το Toxoplasma gondii και μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή ατόμων με ασθενές ανοσοποιητικό σύστημα. Η χρήση αντιρετροϊκής θεραπείας υψηλής δραστικότητας (HAART), σε συνδυασμό με την καθιερωμένη θεραπεία συντήρησης με βάση την πυριμεθαμίνη, μειώνει την πιθανότητα υποτροπής σε ασθενείς με HIV και TE από περίπου 18% σε 11%.
Η αποτελεσματικότητα της ενδοφλέβιας ανοσοσφαιρίνης για τη διαχείριση της εγκεφαλίτιδας σε παιδιά είναι ασαφής. Οι συστηματικές ανασκοπήσεις δεν μπορούν να εξαγάγουν σταθερά συμπεράσματα λόγω της έλλειψης τυχαιοποιημένων διπλών τυφλών μελετών με επαρκή αριθμό ασθενών και επαρκή παρακολούθηση. Υπάρχει η πιθανότητα οφέλους της ενδοφλέβιας ανοσοσφαιρίνης για ορισμένες μορφές εγκεφαλίτιδας παιδιών σε ορισμένους δείκτες όπως η διάρκεια της παραμονής στο νοσοκομείο, ο χρόνος μείωσης των σπασμών, ο χρόνος απόκτησης της συνείδησης ​​και ο χρόνος για την επίλυση των νευροπαθητικών συμπτωμάτων και του πυρετού. Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη για ιαπωνική εγκεφαλίτιδα φαίνεται να μην έχει κανένα όφελος σε σύγκριση με τη θεραπεία με εικονικό φάρμακο.
Πρόγνωση
Οι αρνητικοί προγνωστικοί παραγόντες για την εξέλιξη της εγκεφαλίτιδας περιλαμβάνουν εγκεφαλικό οίδημα, επιληπτική κατάσταση και θρομβοπενία. Αντίθετα, ένα φυσιολογικό ηλεκροεγκεφαλογράφημα στα αρχικά στάδια της διάγνωσης σχετίζεται με υψηλά ποσοστά επιβίωσης.
Ορολογία
Η εγκεφαλίτιδα με μηνιγγίτιδα είναι γνωστή ως μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, ενώ η εγκεφαλίτιδα με εμπλοκή του νωτιαίου μυελού είναι γνωστή ως εγκεφαλομυελίτιδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις Κατηγορία:Οξύς πόνος
Μεντρεσές
thumb|Άποψη του μεντρεσέ Σερ-Ντορ στη [[Σαμαρκάνδη]]
Αίθουσα του Σφαιριστηρίου
thumb|Η αίθουσα του Σφαιριστηρίου, τον 17ο αιώνα. Γενικά ως αίθουσα σφαιριστηρίου χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε αίθουσα που χρησιμοποιείται για άθληση, ή ψυχαγωγία με ρίψη σφαίρας ή σφαιρών (μπάλες), διαθέτοντας έτσι κατάλληλο εξοπλισμό όπως τέτοιες είναι οι αίθουσες μπιλιάρδων, αντισφαίρισης, σκοποβολής με μπάλες κ.ά.. Ειδικότερα όμως με την ονομασία αίθουσα του σφαιριστηρίου φέρεται μια ιστορική τέτοια αίθουσα που βρίσκεται στις Βερσαλίες, κοντά στο Παρίσι, έχοντας διαμορφωθεί σήμερα σε μουσείο της περιόδου της Γαλλικής Επανάστασης.
Μεντρεσές
Ο Μεντρεσές (αραβ.:مدرسة, madrasah, [πληθυντικός مدارس, madāris]) είναι αραβική λέξη που χρησιμοποιείται για οποιοδήποτε θρησκευτικό μορφωτικό ίδρυμα. Τέτοια ιεροσπουδαστήρια υπάρχουν σε όλες τις Μουσουλμανικές χώρες.
Αίθουσα του Σφαιριστηρίου
Σφαιριστήριο των Βερσαλλιών
Η αίθουσα αυτή, αυτόνομου κτιρίου, βρίσκεται στον ομώνυμο δρόμο (Οδός Σφαιριστηρίου) στη συνοικία του Αγίου Λουδοβίκου των Βερσαλλιών στην περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς. Πρόκειται για την αίθουσα εκείνη όπου οι βουλευτές της Τρίτης Τάξεως στις 20 Ιουνίου του 1789 έδωσαν τον ομώνυμο υποσχετικό όρκο του Σφαιριστηρίου.
Η αίθουσα αυτή καλύπτει όλο τον εσωτερικό χώρο αυτόνομου κτιρίου διαστάσεων περίπου 30μ. μήκους, 10μ. πλάτους και 12μ. ύψους, φέροντας ξύλινη κεραμοσκεπή. Οικοδομήθηκε το 1686 επί βασιλείας Λουδοβίκου ΙΔ΄ από τον αρχιτέκτονα Νικολά Κρετέ για εξυπηρέτηση αναγκών άθλησης και διασκέδασης σε ένα είδος πρώιμης μορφής τένις, που υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλές μεταξύ των τότε ευγενών. Για τις ανάγκες του παιχνιδιού αυτού τα παράθυρα της αίθουσας φέρονται περιμετρικά παρά τη στέγη, ενώ η αίθουσα ήταν βαμμένη μαύρη προκειμένου το μπαλάκι να είναι περισσότερο ευδιάκριτο, η δε οροφή της σε χρώμα μπλε έφερε διάσπαρτους χρυσούς κρίνους.
Μεντρεσές
Ετυμολογία
Η λέξη μεντρεσές προέρχεται από την αραβική λέξη ντερς (=μάθημα) και σημαίνει "μουσουλμανικό ιεροσπουδαστήριο". Ωστόσο, είναι πιθανό να προέρχεται από την εβραϊκή λέξη μιντράς (מדרש).
Αίθουσα του Σφαιριστηρίου
Σφαιριστήριο των Βερσαλλιών
Το κτίριο αυτό μετά τα χρόνια της Επανάστασης δεν φέρεται να χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα, μέχρι την ανακήρυξη της Δεύτερης Δημοκρατίας, (25 Φεβρουαρίου του 1848), όταν στις 14 Μαρτίου του 1848 πραγματοποιήθηκε ένα μεγάλο πολιτικό συμπόσιο. Από τότε σχεδόν εγκαταλείφθηκε τελείως.
Μεντρεσές
Ιστορία
Οι μεντρεσέδες δεν υπήρχαν στις αρχές της εξάπλωσης του Ισλάμ και το τζαμί αποτελούσε τον κυριότερο εκπαιδευτικό θεσμό στον μουσουλμανικό κόσμο. Ωστόσο, καθώς η ζήτηση για μάθηση αυξανόταν, δεν ήταν πλέον πρακτικό να δίνονται ζωηρές συζητήσεις στο τζαμί, όπου πολλοί πιστοί επιθυμούσαν να προσευχηθούν και να απομνημονεύσουν το Κοράνιο. Κατά συνέπεια, οι Μουσουλμάνοι εκπαιδευτικοί δημιούργησαν το θεσμό του μεντρεσέ.
Αίθουσα του Σφαιριστηρίου
Μουσειακός χώρος
280px|thumb|Η Αίθουσα ως μουσειακός χώρος σήμερα Πλησιάζοντας ο εορτασμός της εκατονταετηρίδας από την Γαλλική Επανάσταση αποφασίσθηκε η αίθουσα του Σφαιριστηρίου ν' αποτελέσει μνημείο πολιτικής κληρονομιάς της επίμαχης περιόδου διαμορφώνοντας το χώρο της σε μουσείο. Την αποκατάσταση και την αναμόρφωση αυτής ανέλαβε το 1879 ο Ουΐλιαμ Εντμόντ αρχιτέκτονας των Βερσαλλιών και του Τριανόν, εγείροντας περί το μέσον και επί της δεξιάς πλευράς μνημειακό πρόστυλο δωρικού ρυθμού με αέτωμα που επιστέφει ένας επιχρυσωμένος ορειχάλκινος γαλατικός κόκορας. Προ του μνημείου και επί μαρμάρινου βάθρου τοποθετήθηκε ο ανδριάντας του Ζαν Συλβαίν Μπαγύ, δημάρχου του Παρισιού και προέδρου της Τρίτης Τάξης το 1789 ενώ ο χώρος συμπληρώθηκε περιμετρικά με τις προτομές των σημαντικότερων προσώπων που είχαν λάβει μέρος στην ορκωμοσία του σφαιριστηρίου. Τέλος, στο βάθος της αίθουσας και στον υπερκείμενο χώρο δεσπόζει ο σχετικός με την ιστορική ορκωμοσία πίνακας του Νταβίντ σε μονόχρωμη γιγαντοαναπαραγωγή. Τα δε εγκαίνια του μουσείου έγιναν τελικά στις 20 Ιουνίου του 1883 από τον τότε Πρόεδρο Βαλντέκ Ρουσσώ.
Μεντρεσές
Ιστορία
Παρ' όλα αυτά, οι μεντρεσέδες, δημιουργήθηκαν για να διδάξουν τη θρησκεία και την επιστήμη, από τη σουνιτική άποψη. Έτσι, παρείχαν την καλύτερη εκπαίδευση μονάχα στους σουνίτες μουσουλμάνους, οι οποίοι κατόπιν διορίζονταν στις σημαντικότερες θέσεις της δικαιοσύνης, της διοίκησης και της θρησκείας. Κατ' αυτόν τον τρόπο, οι Σελτζούκοι ηγεμόνες, πιστοί σουνίτες οι ίδιοι, κατάφεραν βαρύ πλήγμα στην σιιτική προπαγάνδα.
Λουδοβίκος Α΄ του Κοντέ
Ο Λουδοβίκος A΄, πρίγκιπας του Κοντέ (Louis Ier de Bourbon, prince de Condé, 7 Μαΐου 1530 - 13 Μαρτίου 1569) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν εξέχων Ουγενότος ηγέτης και στρατηγός, ιδρυτής του κλάδου των Κονντέ.
Μεντρεσές
Ιστορία
left|thumb|Μεντρεσές στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη το 1906
Αίθουσα του Σφαιριστηρίου
Μουσειακός χώρος
Το 1988, με την ευκαιρία των εορτασμών της διακοσαετίας της επανάστασης του 1789, ο Πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Μιτεράν επέλεξε την αίθουσα αυτή προκειμένου να τιμήσει την μνήμη του Μπαγύ και το πνεύμα του 1789.
Λουδοβίκος Α΄ του Κοντέ
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Καρόλου δούκα του Βαντόμ και της Φραγκίσκης των Βαλουά, κόρης τού Ρενέ δούκα του Αλανσόν. Ως νεότερος αδελφός του Αντωνίου δούκα του Βαντόμ, ο Λουδοβίκος Α΄ ήταν θείος του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.
Μεντρεσές
Ιστορία
Οι Σελτζούκοι σουλτάνοι πείστηκαν εύκολα να ιδρύσουν μεντρεσέδες, σε μια κλίμακα χωρίς προηγούμενο. Πιθανώς, η πρώτη τέτοια σχολή ήταν το Αλ-Καραουιγίν, στην πόλη Φεζ του Μαρόκου, χτισμένη γύρω στο 859. Ο σημαντικότερος μεντρεσές, όμως, ήταν αυτός της Νιζαμίγια στη Βαγδάτη (1065), ο οποίος ιδρύθηκε από το βεζίρη Νιζάμ αλ-Μουλκ. Εκεί δίδαξαν οι διασημότεροι λόγιοι του μουσουλμανικού κόσμου, ανάμεσα στους οποίους και ο Αλ-Γκαζαλί.
Αίθουσα του Σφαιριστηρίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βερσαλίες Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Μεντρεσές
Ιστορία
Άλλοι σημαντικοί μεντρεσέδες στην Αφρική και την Ασία ήταν η Μιστανρίγια της Βαγδάτης, το Αλ-Άζχαρ του Καΐρου, η Νιζαμίγια της Νισαπούρ, η Σαλιχίγια του Καΐρου. Στην Ευρώπη υπάρχει ο Μεντρεσές της Γρανάδας, ο Μεντρεσές των Αθηνών και ο Μεγάλος Μεντρεσές στη Λευκωσία.
Τα μουσουλμανικά ιεροσπουδαστήρια αποτέλεσαν στόχους των Ευρωπαίων αποικιοκρατών, ώστε να "ευνουχίσουν" οποιαδήποτε πνευματική δραστηριότητα των ντόπιων. Για παράδειγμα, όταν οι Ολλανδοί κατέλαβαν την Ινδονησία το 1595, έκλεισαν όλους τους μεντρεσέδες και τις βιβλιοθήκες, απαγορεύοντας την εκπαίδευση.
Λουδοβίκος Α΄ του Κοντέ
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος παρόλα αυτά συνέχιζε τις προσπάθειες του κυριεύοντας το Ντρε (1562). Στην Ορλεάνη, ο Φραγκίσκος, δούκας του Γκιζ, δολοφονήθηκε και οι φόβοι της βασίλισσας για ανατροπή της την οδήγησαν να καταλήξει στην ειρήνη του Αμπουάζ (1563, σύμφωνα με τους όρους της οποίας οι Ουγενότοι αποκτούσαν θρησκευτική ελευθερία.
Μεντρεσές
Ιστορία
Μετά τη μεταρρύθμιση του Μουσταφά Κεμάλ, οι μεντρεσέδες περιορίστηκαν στο ελάχιστο στην Τουρκία. Ωστόσο, σε πολλές μουσουλμανικές χώρες η ίδρυση νέων μεντρεσέδων συνεχίστηκε ακόμη και τον 20ό αιώνα. Κύρια παραδείγματα αποτελούν το Αλ Τζαμιατούλ Ασραφία στο Μουμπαρακπούρ της Ινδίας (1898) και το Αλ-Ιρσυάντ Αλ-Ισλαμίαχ στη Σιγκαπούρη (1947).
Λειτουργία
Ο δάσκαλος (αραβ.:شيخ σέιχ) καθόταν σε μια χαμηλή καρέκλα, με τους μαθητές καθισμένους γύρω του σε κύκλο. Κάθε καθηγητής είχε έναν αριθμό βοηθών και μερικές φορές έναν ειδικό "αναγνώστη" για μεγαλόφωνη ανάγνωση των κειμένων. Δεν υπήρχε επίσημο πρόγραμμα και οι μαθητές μπορούσαν να συνεχίσουν τις σπουδές τους για όσο καιρό, θεωρούσαν οι ίδιοι και οι καθηγητές ότι χρειαζόταν. Ο καθηγητής ξεκινούσε το μάθημα με μια προεπισκόπηση του θέματος, και συνέχιζε με μια γενική παρουσίαση και τις διαφορετικές απόψεις των ειδικών.
Λουδοβίκος Α΄ του Κοντέ
Βιογραφία
Σκοτώθηκε στη μάχη του Ζαρνάκ (1569) και τον διαδέχθηκε ο γιος, του Ερρίκος Α΄των Βουρβόνων πρίγκιπας του Κονντέ, ένας άλλος δυναμικός Ουγενότος.
Μεντρεσές
Λειτουργία
Στους μεντρεσέδες διδάσκονταν η ανάγνωση και η ερμηνεία του Κορανίου, η μουσουλμανική κατήχηση, ιστορία και το θρησκευτικό δίκαιο. Ειδικά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι μαθητές διδάσκονταν γραμματική και συντακτικό της αραβικής γλώσσας και μαθηματικά, καθώς και καλλιγραφία. Παράλληλα, εντρυφούσαν στην ισλαμική φιλοσοφία, ηθική και θεολογία.
Λουδοβίκος Α΄ του Κοντέ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1551 την Ελεονώρα, κόρη του Καρόλου κόμη του Ρουσύ & κυρίου του Ρουά και είχε επιζόντα τέκνα:
Μεντρεσές
Λειτουργία
Τη διοίκηση της σχολής ασκούσε ο επίτιμος επικεφαλής του μεντρεσέ, ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος, συνεπικουρούμενος από από έναν αναπληρωτή.
Έλεγχος Λόγου Πιθανοφανειών
Στη στατιστική, ένας έλεγχος λόγου πιθανοφανειών είναι ένα στατιστικό τεστ που χρησιμοποιείται για να τη σύγκριση  της καλής προσαρμογής δύο μοντέλων, ένα εκ των οποίων (το μηδενικό μοντέλο) είναι μια ειδική περίπτωση του άλλου (το εναλλακτικό μοντέλο). Το τεστ βασίζεται στον λόγο πιθανοφανειών, που εκφράζει πόσες φορές είναι πιο πιθανό τα δεδομένα να βρίσκονται κάτω από το ένα μοντέλο παρά στο άλλο. Αυτός ο λόγος πιθανοφανειών, ή αντίστοιχα ο λογάριθμος του, μπορεί στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό της p-τιμής (τιμή σημαντικότητα ς), ή σε σύγκριση με μια κρίσιμη τιμή  (σημείο αποκοπής) να αποφασισθεί εάν  θα απορριφθεί τo μηδενικό μοντέλο υπέρ του εναλλακτικού. Όταν χρησιμοποιείται ο λογάριθμος του λόγου των  πιθανοφανειών, το στατιστικό αυτό είναι γνωστό και ως λογαριθμικός λόγος πιθανοφανειών, και η κατανομή της πιθανότητας του ελέγχου αυτού του στατιστικού, με την αποδοχή του μηδενικού μοντέλου, μπορεί να προσεγγιστεί χρησιμοποιώντας του θεώρημα του Wilks.
Στην περίπτωση  διάκρισης μεταξύ των δύο μοντέλων, καθένα από το οποίο δεν έχει άγνωστους παραμέτρους, η χρήση του ελέγχου του λόγου πιθανοφανειών μπορεί να προσδιοριστεί από το λήμμα των Neyman–Pearson, το οποίο αποδεικνύει ότι ο εν λόγω έλεγχος έχει τη μεγαλύτερη ισχύ (ισχυρότατος έλεγχος) ανάμεσα σε όλους τους "ανταγωνιστές" .
Λουδοβίκος Α΄ του Κοντέ
Οικογένεια
Το 1564 απεβίωσε η Ελεονώρα και ο Λουδοβίκος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο το επόμενο έτος με τη Φραγκίσκη των Βαλουά-Ορλεάνης, κόρη του Φραγκίσκου μαρκησίου του Ροτελέν (γιου του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Λονγκεβίλ) και είχε επιζόν τέκνο:
Έλεγχος Λόγου Πιθανοφανειών
Έλεγχος Απλών Υποθέσεων
Ένα στατιστικό μοντέλο είναι συχνά μια παραμετρική οικογένεια από συναρτήσεις πυκνότητας πιθανότητας ή συναρτήσεις μάζας πιθανότητας f(x|\theta).
Λουδοβίκος Α΄ του Κοντέ
Οικογένεια
Θεωρείται ότι με την ερωμένη του Ισαβέλλα ντε Λιμέιγ, κυρία των τιμών της Αικατερίνης των Μεδίκων και μέλος της περίφημης Ιπτάμενης Μοίρας κατασκόπων της, απέκτησε έναν γιο· ο Λουδοβίκος Α΄ αρνήθηκε σθεναρά αυτό, προς θλίψη της Ισαβέλλας.
Έλεγχος Λόγου Πιθανοφανειών
Έλεγχος Απλών Υποθέσεων
Ένας έλεγχος απλών υποθέσεων έχει εντελώς συγκεκριμένα μοντέλα κάτω από τις μηδενικές και εναλλακτικές υποθέσεις, το οποίο για ευκολία είναι γραμμένο σε όρους σταθερών τιμών μιας πλασματικής παραμέτρου \theta : Να σημειωθεί ότι κάτω από κάθε υπόθεση, η κατανομή των δεδομένων είναι πλήρως καθορισμένη; δεν υπάρχουν άγνωστοι παράμετροι για την εκτίμηση. Ο έλεγχος λόγου πιθανοφανειών βασίζεται στον λόγο πιθανοφανειών, ο οποίος συχνά συμβολίζεται με \Lambda (το κεφαλαίο ελληνικό γράμμα λάμδα).
Λουδοβίκος Α΄ του Κοντέ
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Κοντέ Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Κόμητες του Σουασόν Κατηγορία:Δούκες του Ανγκιέν
Έλεγχος Λόγου Πιθανοφανειών
Έλεγχος Απλών Υποθέσεων
ή όπου L(\theta|x) είναι η συνάρτηση πιθανοφάνειας, και \sup είναι η συνάρτηση supremum.
Να σημειωθεί ότι ορισμένες αναφορές μπορεί να το χρησιμοποιούν αμοιβαία, ως τον ορισμό.
Με τη μορφή που αναφέρεται εδώ, ο λόγος πιθανοφανειών είναι μικρός αν το εναλλακτικό μοντέλο είναι "καλύτερο" από το μηδενικό και ο  έλεγχος λόγου πιθανοφανειών  παρέχει ως κανόνα απόφασης τον εξής:
Οι τιμές c, \; q συνήθως επιλέγονται για να εξασφαλισθεί  μια  καθορισμένη στάθμη σημαντικότητας  \alpha, μέσα από τη σχέση.
Το λήμμα των Neyman-Pearson αναφέρει ότι αυτός ο έλεγχος λόγου πιθανοφανειών είναι ο πιο ισχυρός ανάμεσα σε όλους τους ελέγχους μεγέθους (με επίπεδο σημαντικότητας) \alpha για αυτό το πρόβλημα..
Ορισμός (Έλεγχος λόγου πιθανοφανειών για σύνθετες υποθέσεις)
Μια μηδενική υπόθεση, συχνά αναφέρεται λέγοντας ότι η  παράμετρος \theta  ανήκει σε ένα συγκεκριμένο υποσύνολο \Theta_0 του παραμετρικού χώρου \Theta. Η συνάρτηση πιθανοφάνειας είναι η  (με f(x|\theta) να είναι η συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας ή συνάρτηση μάζας πιθανότητας), η οποία είναι συνάρτηση της παραμέτρου \theta με το x να διατηρείται σταθερό στην τιμή που πράγματι παρατηρήθηκε, δηλαδή, τα δεδομένα.
Εδώ, ο συμβολισμός \sup αναφέρεται στη συνάρτηση supremum.
Ένας έλεγχος λόγου πιθανοφανειών είναι κάθε έλεγχος με κρίσιμη περιοχή (ή  περιοχή απόρριψης ) της μορφής, όπου c  είναι κάθε αριθμός ο οποίος  ικανοποιεί τη συνθήκη 0\le c\le 1.
Πολλοί κοινοί στατιστικοί έλεγχοι, όπως το Z-τεστ, το  F-τεστ, τo \chi^2 -τεστ του Pearson   και το G-τεστ είναι έλεγχοι για φωλιασμένα μοντέλα και μπορεί να διατυπωθούν ως λογαριθμικοί λόγοι πιθανοφανειών  ή ως προσεγγίσεις τους.
Ερμηνεία
Ως συνάρτηση των δεδομένων  x, ο λόγος πιθανοφάνει<font style="background-color: transparent;">ων είναι συνεπώς ένα στατιστικό. Ο έλεγχος λόγου πιθανοφανειών απορρίπτει τη μηδενική υπόθεση αν η αξία αυτού του στατιστικού είναι πάρα πολύ μικρή. Το πόσο μικρή θα είναι,  εξαρτάται από το επίπεδο σημαντικότητας του ελέγχου, δηλαδή, μέχρι ποια τιμή της πιθανότητας για το σφάλμα Τύπου Ι θεωρείται ανεκτή (Τα σφάλματα "Τύπου Ι"  αποτελούνται από την απόρριψη της μηδενικής υπόθεσης ενώ αυτή είναι αληθής).
Ο αριθμητής αντιστοιχεί στην μέγιστη πιθανοφάνεια που παρατηρήθηκε ως αποτέλεσμα κάτω από την μηδενική υπόθεση. Ο παρονομαστής αντιστοιχεί στην μέγιστη πιθανοφάνεια που παρατηρήθηκε ως αποτέλεσμα από διάφορες παραμέτρους σε όλο τον παραμετρικό χώρο. Ο αριθμητής αυτού του λόγου είναι μικρότερος από τον παρονομαστή. Ο λόγος πιθανοφανειών ως εκ τούτου, βρίσκεται μεταξύ 0 και 1. Οι χαμηλές τιμές τ<font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">ου λόγου πιθανοφανειών σημαίνουν ότι το παρατηρούμενο αποτέλεσμα ήταν λιγότερο πιθανό να συμβεί κάτω από την μηδενική υπόθεση, σε σύγκριση με την εναλλακτική. Οι υψηλές τιμές του στατιστικού σημαίνουν ότι το παρατηρούμενο αποτέλεσμα ήταν σχεδόν το ίδιο πιθανό να πραγματοποιηθεί κάτω από την μηδενική όπως και την εναλλακτική. Συνεπώς, η μηδενική υπόθεση δεν μπορεί να απορριφθεί.
Κατανομή: Το θεώρημα του Wilks
Αν η κατανομή του λόγου πιθανοφανειών που αντιστοιχεί σε μια συγκεκριμένη μηδενική και εναλλακτική υπόθεση μπορεί να είναι καθορίζεται επακριβώς, τότε μπορεί άμεσα να χρησιμοποιηθεί για να σχηματιστούν οι περιοχές απόφασης (για την αποδοχή/απόρριψη της μηδενικής υπόθεσης). Στις περισσότερες περιπτώσεις, ωστόσο, η ακριβής κατανομή του λόγου  πιθανοφανειών που αντιστοιχεί σε συγκεκριμένες υποθέσεις είναι πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί. Ένα βολικό αποτέλεσμα από τον Samuel S. Wilks, λέει ότι καθώς το μέγεθος του δείγματος n προσεγγίζει το \infty (άπειρο), ο στατιστικός έλεγχος   για ένα φωλιασμένο μοντέλο θα προσεγγίζει ασυμπτωτικά την \chi^2- κατανομή με βαθμούς ελευθερίας ίσους με τη διαφορά των διαστάσεων των \Theta και \Theta_0. Αυτό σημαίνει ότι για μια μεγάλη ποικιλία υποθέσεων, ένας ειδικός μπορεί να υπολογίσει τον λόγο  πιθανοφανειών \Lambda για τα δεδομένα και να συγκρίνει την ποσότητα   στην  τιμή της \chi^2 ,<font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">ό που αντιστοιχεί σε μια επιθυμητή στατιστική σημαντικότητα ( αυτός είναι ένας προσεγγιστικός έλεγχος).
Το θεώρημα του Wilks υποθέτει  ότι οι αληθείς αλλά άγνωστες τιμές των εκτιμώμενων παραμέτρων ανήκουν στο εσωτερικό του παραμετρικού  χώρου. Αυτό συχνά παραβιάζεται, για παράδειγμα, σε μοντέλα με τυχαία ή με μικτά αποτελέσματα όταν μια από τις συνιστώσες διακύμανσης, είναι αμελητέα σε σχέση με τις υπόλοιπες. Σε ορισμένες τέτοιες περιπτώσεις, με τη μία συνιστώσα διακύμανσης του να έχει ουσιαστικά μηδενική σε σχέση με τις υπόλοιπες ή όταν  τα μοντέλα δεν είναι σωστά εγκιβωτισμένα, οι Pinheiro και Bates, έδειξαν ότι η πραγματική κατανομή αυτού του  λόγου πιθανοφανειών \chi^2 στατιστικού  θα μπορούσε να είναι σημαντικά διαφορετική από το απλό  \chi^2 στατιστικό, συχνά ακόμη και σε σημαντικό βαθμό. Οι απλές υποθέσεις θα μπορούσαν  να δώσουν στατιστικές πιθανότητες (p-τιμές)  οι οποίες θα ήταν, κατά μέσο όρο, αρκετά πιο μεγάλες σε ορισμένες περιπτώσεις και αρκετά πιο μικρές σε άλλες.
Σε γενικές γραμμές, για τον έλεγχο τυχαίων αποτελεσμάτων, συνιστάται η χρήση της μεθόδου  Περιορισμένης μέγιστης πιθανοφάνεια ς. Για ελέγχους  σταθερών  αποτελεσμάτων, αναφέρεται ότι, "δεν είναι εφικτή η προσαρμογή  ενός ελέγχου  λόγου πιθανοφανειών στη μέθοδο Περιορισμένης μέγιστης πιθανοφάνειας, επειδή  μεταβάλλοντας  τον προσδιορισμό των σταθερών  αποτελεσμάτων αλλάζει το νόημα των μεικτών , και το περιορισμένο μοντέλο, συνεπώς, δεν είναι φωλιασμένο μέσα στο μεγαλύτερο."
Προσομοιώθηκαν  έλεγχοι  θέτοντας μία και δύο τυχαίες συνιστώσες διακύμανσης με μηδέν. Σε αυτά τα συγκεκριμένα παραδείγματα, οι προσομοιωμένες  p-τιμές με k περιορισμούς αντιστοιχούν, αρκετά κοντά, σε ένα 50-50 μείγμα τιμών από  \chi^2(k) και  \chi^2(k-1).
(Για k = 1, η τιμή \chi^2(0)  είναι 0 με πιθανότητα1. Αυτό σημαίνει ότι μια καλή προσέγγιση θα ήταν η .)
Οι Pinheiro και Bates, επίσης, προσομοίωσαν ελέγχους για διαφορετικά σταθερά αποτελέσματα. Σε μια δοκιμή ενός παράγοντα με 4 επίπεδα (οι βαθμοί ελευθερίας = 3), βρήκαν ότι ένα 50-50 μείγμα τιμών από  \chi^2(3) και \chi^2(4) ήταν μια καλή αντιστοιχία  για πραγματικές  p-τιμές που προκύπτουν από την προσομοίωση – και το σφάλμα χρησιμοποιώντας το απλό \chi^2(3) "να μην είναι πάρα πολύ ανησυχητικό". Ωστόσο, σε μια άλλη δοκιμή ενός παράγοντα με 15 επίπεδα, βρήκαν μια λογική αντιστοιχία απο \chi^2(18)  – 4 περισσότερους βαθμούς ελευθερίας από τους 14 που κάποιος θα έπαιρνε από μία απλή(ακατάλληλη) εφαρμογή του θεωρήματος  Wilks, και  η προσομοιωμένη  p-τιμή ήταν πολλές φορές η απλή τιμή της \chi^2(14)." Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι για τον έλεγχο σταθερών αποτελεσμάτων, είναι σοφό να χρησιμοποιηθεί η προσομοίωση". (Οι ίδιοι έχουν εμπλουτίσει με την συνάρτηση "simulate.lme"  το πακέτο τους "nlme" για τα λογισμικά S-PLUS και R ώστε να υποστηρίζουν αυτή την προσομοίωση.)
Για να είμαστε σαφείς, οι παραπάνω περιορισμοί σχετικά με το θεώρημα του Wilks δεν αναιρούν οποιεσδήποτε ισχυρές ιδιότητες του συγκεκριμένου ελέγχου λόγου πιθανοφανειών, μόνο τη χρήση της \chi^2- κατανομής για την εκτίμηση της στατιστικής σημαντικότητας.
Χρήση
Κάθε ένα από τα δύο "ανταγωνιζόμενα" μοντέλα, το μηδενικό και το εναλλακτικό μοντέλο, είναι ξεχωριστά προσαρμοσμένο στα δεδομένα και ο πιθανολογάριθμος   καταγράφεται.
Το στατιστικό αποτέλεσμα της δοκιμής (που συχνά συμβολίζεται με D) είναι δύο φορές ο λογάριθμος του λόγου των πιθανοφανειών, δηλαδή, είναι δύο φορές η διαφορά των πιθανολογαρίθμων:
Το μοντέλο με τις περισσότερες παραμέτρους ( εδώ είναι το εναλλακτικό) θα ταιριάζει πάντα τουλάχιστον εξίσου καλά. Αυτό συμβαίνει, γιατί έχει  <font style="background-color: rgb(254, 252, 224);">μεγαλύτερο ή ίσο πιθανολογάριθμο  από το μοντέλο με τις  λιγότερες παραμέτρους ( εδώ είναι το μηδενικό). Αν ταιριάζει σημαντικά πιο καλά, και ως εκ τούτου θα πρέπει να προτιμάται, θα πρέπει να  καθορίζεται από την παραγώγιση της πιθανότητας ή από την  p-τιμή της διαφοράς D.
Όπου η μηδενική υπόθεση αποτελεί μια ειδική περίπτωση της εναλλακτικής, η κατανομή της πιθανότητας του στατιστικού ελέγχου είναι περίπου μια \chi^2- κατανομή με βαθμούς ελευθερίας ίσους με. .Τα σύμβολα    και     αντιπροσωπεύουν τον αριθμό των ελεύθερων παραμέτρων των μοντέλων εναλλακτικό και μηδενικό, αντίστοιχα.
Εδώ, ακολουθεί ένα παράδειγμα της χρήσης όσων αναφέρθηκαν παραπάνω:
Αν το μηδενικό μοντέλο έχει 1 παράμετρο και έναν πιθανολογάριθμο ίσο με -8024 και το εναλλακτικό μοντέλο έχει 3 παραμέτρους και έναν πιθανολογάριθμο ίσο με -8012, τότε η πιθανότητα αυτής της διαφοράς είναι η αξία εκείνης της \chi^2  με 3 - 1 = 2  βαθμούς ελευθερίας, και είναι ίση με.
Ορισμένες παραδοχές πρέπει να πληρούνται για το στατιστικό , ώστε αυτό να ακολουθήσει μια \chi^2 κατανομή, και συχνά οι εμπειρικές p-τιμές πρέπει να υπολογίζονται.
Ο έλεγχος λόγου πιθανοφανειών απαιτεί φωλιασμένα μοντέλα – μοντέλα στα οποία το πιο πολύπλοκο απο αυτά, μπορεί να μετατραπεί στο πιο απλούστερο μοντέλο, επιβάλλοντας ένα σύνολο περιορισμών σχετικά με τις παραμέτρους. Αν τα μοντέλα δεν είναι φωλιασμένα, τότε μια γενίκευση του ελέγχου λόγου πιθανοφανειών μπορεί συνήθως να χρησιμοποιηθεί στη θέση του : η σχετική πιθανοφάνεια.
Ρίψη νομισμάτων
Ένα παράδειγμα, στην περίπτωση της δοκιμασίας του Pearson είναι το εξής:
Μπορούμε να προσπαθήσουμε να συγκρίνουμε δύο νομίσματα για να προσδιορίσουμε αν έχουν την ίδια πιθανότητα να έρθει κορώνα. Η παρατήρησή μας μπορεί να τεθεί σε έναν  πίνακα ενδεχομένων με τις σειρές να αντιστοιχούν στο νόμισμα και τις στήλες να αντιστοιχούν στις κορώνες  ή τα γράμματα . Τα στοιχεία του πίνακα ενδεχομένων θα είναι ο αριθμός των φορών που το νόμισμα για τη συγκεκριμένη ρίψη ήρθε κορώνα ή γράμματα. Τα στοιχεία αυτού του πίνακα είναι η παρατήρηση μας  X.
Ο χώρος της μηδενικής υπόθεσης H_0 είναι το υποδιάστημα όπου.
Γράφοντας  n_{ij} για τις "καλύτερες " τιμές των p_{ij} κάτω από την υπόθεση H, η εκτίμηση της μέγιστης πιθανοφάνειας δίνεται από τη σχέση: Ομοίως, οι εκτιμήσεις της μέγιστης πιθανοφάνειας των p_{ij} κάτω από την μηδενική υπόθεση H_0 δίνονται από τη σχέση: οι οποίες  δεν εξαρτώνται  από το νόμισμα i.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στατιστικοί Έλεγχοι Κατηγορία:Στατιστική Συμπερασματολογία
Αναστάσης Βιστωνίτης
Ο Αναστάσης Βιστωνίτης (Κομοτηνή 1952 - ) είναι σύγχρονος Έλληνας ποιητής, αρθρογράφος, δοκιμιογράφος και μεταφραστής. Το πραγματικό του επώνυμο είναι Παπαδόπουλος. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε είκοσι γλώσσες. Πέντε ποιητικά βιβλία του κυκλοφορούν στις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Σλοβενία, την ΠΓΔΜ και το Ισραήλ κι ένα πεζογραφικό στη Σερβία.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αναστάσης Βιστωνίτης γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1952. Παρουσιάστηκε στα Γράμματα το 1970 και από τότε εξέδωσε δέκα ποιητικές συλλογές, δύο συγκεντρωτικές εκδόσεις της ποίησής του, έξι πεζογραφικά βιβλία, τέσσερις τόμους δοκιμίων,  ένα βιβλίο μεταφράσεων του Κινέζου ποιητή της δυναστείας των Τανγκ, Λι Χο, τη μετάφραση μιας εκλογής ποιημάτων του σημαντικού ισραηλινού ποιητή Αμίρ Ορ και τη μετάφραση μιας εκλογής ποιημάτων του κορυφαίου σύγχρονου κινέζου ποιητή Μπέι Ντάο. Έχει δημοσιεύσει πλήθος άρθρα, δοκίμια, ταξιδιωτικά κείμενα, ποιήματα και κριτικά σημειώματα στις εφημερίδες Η Καθημερινή και Η Αυγή και στα περιοδικά Αντί, Νέα Πορεία, η λέξη, Χάρτης, Γράμματα και Τέχνες, Το Δέντρο, Εντευκτήριο, Ρ εύματα, Φρέαρ και Poetix, καθώς και σ’ εφημερίδες και περιοδικά κύρους στο εξωτερικό (Haaretz, Delo, Herald Tribune, Lettre International, Sodobnost, Translation, 2B, 91st Meridian, Versopolis, Ρ.Ε.Ν.International, Pangolin House  κ.α.). Ποίησή του παρουσιάστηκε σε διεθνή φεστιβάλ και σε κορυφαία πανεπιστήμια (Harvard, Columbia, Renmin, Nankai, Peking University και Baptist University, όπου ήταν φιλοξενούμενος του διεθνούς προγράμματος συγγραφέων για ένα μήνα, Humboldt Universitat κ.α.). Υπήρξε μέλος της επιτελικής ομάδας που συνέταξε τον φάκελο υποψηφιότητας της Αθήνας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και για ένα χρόνο εργάστηκε στην Οργανωτική Επιτροπή Αθήνα 2004. Από το 1983 ως το 1988 έζησε στις ΗΠΑ (Νέα Υόρκη και Σικάγο), όπου υπήρξε αρχισυντάκτης της καθημερινής ελληνοαμερικανικής εφημερίδας Πρωινή. Από το 2015 ως το 2017 διέμενε στην Κεντρική Ευρώπη ως ανταποκριτής του Βήματος, συντάκτης του οποίου είναι από το 1991. Από το 1996 ως το 2001 υπήρξε μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Ευρωπαίων Συγγραφέων (European Writers’ Congress) και από το 2003 ως το 2008 αντιπρόεδρός της. Ποιήματα και πεζογραφήματά του έχουν  μεταφραστεί σε είκοσι γλώσσες. Έξι ποιητικά βιβλία του εκδόθηκαν στα αγγλικά, τα γερμανικά, τα σλαβομακεδονικά, τα σλοβενικά, τα εβραϊκά και τα κινέζικα κι ένα πεζογραφικό στα σερβικά. Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Συγγραφέων από το 1994 ως το 1996 και αντιπρόεδρός της από το 1996 ως το 1997.
Έργο
Το 1970 έγραψε το πρώτο του έργο με τίτλο Σονέτα. Ο Βιστωνίτης παρουσιάστηκε σχετικά πρώιμα στα γράμματα, με ποιήματα ελλειπτικά στη μορφή, μεγάλης συναισθηματικής έντασης, αλλά και εντυπωσιακά ώριμα ως προς τη συνειδητοποίηση και τη γνώση του τοπίου των εσωτερικών αναζητήσεων. Η πυκνή σύνθεση αυτού του ψυχικού τοπίου και η έκφραση του με μία γλώσσα ρυθμική αλλά και στοχαστική τονίζει και υπογραμμίζει, επίσης το πρώιμο καταστάλαγμα ως προς το είδος της ποίησης που προτιμούσε.
Μετά το 1980, διάστημα κατά το οποίο ζούσε στις Η.Π.Α. και ήρθε σε επαφή με την αμερικανική ποίηση, το έργο του πήρε μια άλλη τροπή. Η γλώσσα έγινε πλαστικότερη, οι εικόνες λιγότερο σκοτεινές και τα ρυθμικά στοιχεία πλουτίστηκαν ακόμα περισσότερο. Η συνεχής υπόμνηση του Βιστωνίτη ότι ο κόσμος κυριαρχείται από τις αμφίπλευρες, αντιθετικές έννοιες του γήινου και του ουράνιου, του ζωώδους και του θεϊκού, του ονειρικού και του χθόνιου (απτό παράδειγμα οι τίτλοι των περισσότερων συλλογών του) συμβαδίζει με τη ρομαντική του αντίληψη για την «ιερότητα» της ποίησης, την ικανότητά της να επικοινωνεί διαισθητικά και τη μυστική ανταπόκρισή της στα αιτήματα του ανθρώπου. Τα γνωρίσματα της ποίησης του Βιστωνίτη, η σφοδρά αρνητική της διάθεση απέναντι στο κοινωνικό περιβάλλον, το ελεγχόμενα δραματικό συναίσθημα, αλλά και η νοσταλγική της μνήμη για έναν χαμένο παράδεισο ενισχύονται από μια γλώσσα τελετουργική, με πολλές συμβολικές προεκτάσεις.
Στα δοκίμιά του ο Βιστωνίτης κινείται γύρω από ιστορικά πρόσωπα και λογοτεχνικά φαινόμενα καθοριστικής σημασίας για τον δυτικό πολιτισμό. Στα κείμενά του προωθείται η ιδέα της πλουραλιστικής κοινωνίας. Ο λόγος του χαρακτηρίζεται από ρυθμικότητα και αποκαλύπτει τις γνώσεις του σε θέματα αισθητικής και παιδείας.
Πηγές
Αλέξης Ζήρας, "Αναστάσης Βιστωνίτης" στο Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας: πρόσωπα, έργα, ρεύματα, όροι., Αθήνα: Πατάκης, 2007
http://www.biblionet.gr/author/13871/%CE%92%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%89%CE%BD%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82,_%CE%91%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%B7%CF%82
http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=462&t=190
http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=84
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τα κείμενα του Βιστωνίτη στην εφημερίδα Το Βήμα : http://www.tovima.gr/editors/editor/?edid=288
Άξιον Εστί (ΕΡΤ3) - Ο συγγραφέας Αναστάσης Βιστωνίτης
Ο ποιητής Αναστάσης Βιστωνίτης διαβάζει ποιήματά του για το POETICANET
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Βωρέιγ
Το Βωρέιγ (γαλλικά: Vaureilles, οξιτανικά: Vaurelhas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βωρεϊουά (γαλλικά: Vaureillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
BASF Plant Science
Η BASF Plant Science GmbH είναι θυγατρική της BASF και συγκεντρώνει όλες τις βιοτεχνολογικές δραστηριότητες της εταιρίας που σχετίζονται με τα φυτά. Τα κεντρικά της γραφεία βρίσκονται στο Αγκραρζέντρουμ Λιμπουργκέρχοφ (BASF Agrarzentrum Limburgerhof) στη Γερμανία και στο Research Triangle Park της Βόρειας Καρολίνας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
Προφίλ της εταιρίας
Η BASF Plant Science ιδρύθηκε το 1998 και έχει 700 υπαλλήλους σε 8 τοποθεσίες ανά τον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας