cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βαρβάκειος Σχολή
Σήμερα το Βαρβάκειο είναι ένα σχολείο με πολλές καινοτομίες (όμιλοι ηθικής, ρητορικής, δημοσιογραφίας και επιστημών, ηλεκτρονικό και έντυπο περιοδικό, εκπαιδευτικές εκδρομές στο εξωτερικό). Κάθε τμήμα διαθέτει δική του αίθουσα, σύγχρονους εργαστηριακούς χώρους κ.α. Οι μαθητές του λαμβάνουν συχνά διακρίσεις σε σχολικούς διαγωνισμούς, εν συνεχεία, κάνουν λαμπρή καριέρα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η σχολή διαθέτει Σύλλογο Αποφοίτων.
Η εισαγωγή των μαθητών στο σχολείο γίνεται αυστηρά μόνο μέσω γραπτών εξετάσεων.
Ιστορία
μικρογραφία|Η Βαρβάκειος Σχολή το 1867 Το πρώτο κτήριο της σχολής, βρισκόταν στον χώρο της σημερινής Βαρβακείου Αγοράς επί της οδού Αθηνάς και στέγαζε τη Σχολή μέχρι και το 1944, οπότε το κτίριο υπέστη μεγάλες καταστροφές κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών το 1944. Έκτοτε η Σχολή στεγαζόταν σε άλλα κτήρια στην Αθήνα (οδός Κωλέττη 34, οδός Ακαδημίας και Χ. Τρικούπη, οδός Αραχώβης), ενώ το αρχικό κτήριο κατεδαφίστηκε τελικά το 1955. Από το 1983 έως και σήμερα το Πρότυπο Γυμνάσιο και Λύκειο της Βαρβακείου Σχολής στεγάζεται σε κτιριακές εγκαταστάσεις στο Παλαιό Ψυχικό. Από το 1979 παύει να είναι αποκλειστικά αρρένων. μικρογραφία|Χορωδία Προτύπου Βαρβακείου Σχολής 1933-1934
Σημαίνοντες απόφοιτοι
μικρογραφία|Το απολυτήριο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη Πολλοί σημαίνοντες και διάσημοι Έλληνες υπήρξαν μαθητές της Βαρβακείου Σχολής, όπως Επίσης, σημαντικά ονόματα της Εκπαίδευσης δίδαξαν στη Βαρβάκειο, όπως οι Πέτρος Τόγκας, Αλκίνοος Μάζης, Αχιλλέας Τζάρτζανος, Ιωάννης Μαργαζιώτης, Ευάγγελος Κοφινιώτης, Παναγιώτης Ζερβός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαρβακειος
ΕΚΟΦ
Το αρκτικόλεξο ΕΚΟΦ μπορεί να αναφέρεται στις εξής οργανώσεις:
Φερδινάνδος Φίλιππος της Ορλεάνης
O Φερδινάνδος Φίλιππος (Ferdinand-Philippe d'Orléans, 3 Σεπτεμβρίου 1810 - 13 Ιουλίου 1842) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν δούκας της Ορλεάνης (1830-42) και διάδοχος της Γαλλίας το ίδιο διάστημα.
Βιογραφία
Ο Φερδινάνδος Φίλιππος Λουδοβίκος Κάρολος Ερρίκος Ιωσήφ ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας και της Μαρίας Αμαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών.
Οικογένεια
Το 1837 νυμφεύτηκε την Ελένη, κόρη του Φρειδερίκου Λουδοβίκου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης Κατηγορία:Δούκες της Ορλεάνης Κατηγορία:Δούκες της Σαρτρ
Τομ Φαν Βέερτ
Ο Τομ Φαν Βέερτ (Tom van Weert, γεννημένος στις 7 Ιουνίου 1990) είναι Ολλανδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για την ΑΕΚ στην Σούπερ Λιγκ.
Ντεν Μπος
Ο Φαν Βέερτ έκανε το ντεμπούτο του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο στην Ντβίζι (δεύτερη κατηγορία Ολλανδίας) για την Ντεν Μπος, στις 5 Δεκεμβρίου 2008 σε έναν αγώνα απέναντι στην Ζβόλε. Στις 6 Μαρτίου 2009, σημείωσε το πρώτο του γκολ ως επαγγελματίας σε μια νίκη με 7-1 επί της ΦΚ Αιντχόβεν. Τη σεζόν 2010–11 καθιερώθηκε βασικός βασικός στον σύλλογο. Ο Φαν Βέερτ, υπέστη σοβαρό τραυματισμό κατά τη διάρκεια ενός αγώνα με την ΦΚ Αιντχόβεν, στις 28 Απριλίου 2013, με τη μαγνητική τομογραφία να αποκαλύπτει ότι είχε σχίσει τον πρόσθιο χιαστό σύνδεσμο του. Εξαιτίας αυτού του τραυματισμού, μπόρεσε να παίξει για την σεζόν 2013-14, μόνο στα πλέι-οφ.
Εξέλσιορ
Στις 10 Ιουνίου 2014, η Εξέλσιορ ανακοίνωσε την υπογραφή του Φαν Βέερτ στον σύλλογο. Στην Εξέιλσιορ, διαδέχτηκε τον Λαρς Βέκντζαικ που είχε μετακομίσει στην Νότιγχαμ Φόρεστ. Έκανε το ντεμπούτο του για τον σύλλογο του Ρότερνταμ στον πρώτο αγώνα της σεζόν, στις 9 Αυγούστου απέναντι στην Μπρέντα, αγώνας που έληξε ισόπαλος με 1–1. Μια εβδομάδα αργότερα, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Εξέλσιορ ενάντια στην Γκό Αχεντ Ιγκλς. Ο Φαν Βέερτ έπαιξε δύο σεζόν για την Εξέλσιορ, η οποία και τα δύο χρόνια τερμάτισε στη δέκατη πέμπτη θέση στην Έρεντιβιζι, μία θέση πριν από τον υποβιβασμό. Συνέβαλε στην αποφυγή του υποβιβασμού σημειώνοντας 13 και 11 γκολ, αντίστοιχα, στις δύο σεζόν του εκεί.
Χρόνινγκεν
Ο Φαν Βέερτ, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Χρόνινγκεν τον Ιούνιο του 2016, υπογράφοντας ως ελεύθερος. Έκανε 112 εμφανίσεις με τον σύλλογο, στις οποίες σημείωσε 41 γκολ.
Άλμποργκ
Στις 29 Αυγούστου 2019, ο Φαν Βέερτ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον σύλλογο του Δανέζικου πρωταθλήματος, Άλμποργκ. Αργότερα, αποκάλυψε ότι είχε επίσης προτάσεις από τον πορτογαλικό σύλλογο, Σπόρτινγκ Λισαβόνας, αλλά οι χαοτικές συνθήκες στον σύλλογο τον ανάγκασαν να μην πάει ποτέ.
Βόλος
Στις 25 Ιουνίου 2021, ο Φαν Βέερτ ανακοινώθηκε από τον Βόλο. Τελείωσε την σεζόν με 17 τέρματα, βγαίνοντας πρώτος σκόρερ της Σούπερ Λιγκ, βοηθώντας τον Βόλο να βγει στην μέση της βαθμολογίας.
ΑΕΚ
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2022, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ.
Συλλογικές
ΑΕΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βόλου Ν.Π.Σ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλμποργκ ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χρόνινγκεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΜΦ Εξέλσιορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντεν Μπος Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Δανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
3228 Πιρέ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Πιρέ είναι άγνωστα. Ο Πιρέ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 11 ώρες, 32 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πιρε
Υλίκη Εύβοιας
Η Υλίκη είναι μικρός πεδινός οικισμός της γεωγραφικής περιοχής της Στερεάς Ελλάδας, σε υψόμετρο 110 μέτρων, ενώ πολιτικά υπάγεται στο ηπειρωτικό τμήμα της Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας. Ευρίσκεται βόρεια της Υλίκης και νοτιοδυτικά της Παραλίμνης, λιμνών αρμοδιότητας του φορέα προστατευόμενων περιοχών Natura 2000 της Εύβοιας, 37 χλμ. δυτικά της Χαλκίδας, 30 χλμ. νοτιοδυτικά της Δροσιάς και 16 χλμ. νοτιοδυτικά των Λουκισίων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, η Υλίκη, η Ανθηδόνα, τα Λουκίσια και τα Σκροπονέρια συναποτελούν την Κοινότητα Λουκισίων της Δημοτικής Ενότητας Ανθηδόνος του Δήμου Χαλκιδέων. Κατά την απογραφή του 2011 η Υλίκη είχε 33 μόνιμους κατοίκους.
Αμερικανικό ποδόσφαιρο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Το αμερικανικό ποδόσφαιρο ήταν ένα από τα αθλήματα επίδειξης στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Ήταν η πρώτη φορά που το εν λόγω άθλημα έκανε την εμφάνισή του σε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων. Ακολούθησε μία ακόμα εμφάνιση ως άθλημα επίδειξης το 1932, ενώ δεν έχει συμπεριληφθεί ξανά σε άλλη Ολυμπιάδα έως και σήμερα.
Υλίκη Εύβοιας
Έως το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν Ούγγρα και μετονομάστηκε σε Υλίκη με το ΦΕΚ 54/Α/05.03.1955.
Αμερικανικό ποδόσφαιρο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Σύνοψη
Το πανεπιστήμιο του Σαιντ Λούις και το πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις επιδίωξαν αρχικά να διοργανωθεί ένα ολυμπιακό τουρνουά αμερικανικού ποδοσφαίρου κατά την περίοδο των Αγώνων, αλλά δεν κατάφεραν να το φιλοξενήσουν επίσημα. Και οι δύο ομάδες κατέληξαν απλά να παίζουν τους αγώνες της κανονικής περιόδου του κολλεγιακού πρωταθλήματός τους ενάντια σε ομάδες από όλη τη χώρα, καθιστώντας αμφίβολο για πολλούς τον χαρακτήρα επίσημου αθλήματος επίδειξης.
Σερλόν Α΄ ντε Ωτβίλ
Βιογραφία
Ήταν ο πρεσβύτερος των 4 υιών του Τανκρέδου που έμειναν στη Νορμανδία, ίσως ο πρεσβύτερος όλων των υιών του. Ένας γείτονάς του, άνδρας της Αυλής του Ροβέρτου Α΄ δούκα της Νορμανδίας τον πρόσβαλε και διαπληκτίστηκαν. Ο Σερλόν Α' τον σκότωσε και γι' αυτό εξορίσθηκε για 3 έτη. Όταν το 1041 απεβίωσε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε στο μικρό φέουδο του Ωτβίλ, στη χερσόνησο Κοντεντίν της Νορμανδίας. Επίσης η σύζυγός του ήταν κυρία του Πιρού. Όπως και τα αδέλφια του, ήταν εξαίρετος πολεμιστής. Το 1056 ο υιός του Σερλόν Β' ακολούθησε το θείο του Ρογήρο Α΄ στη Ν. Ιταλία και έκανε την τύχη του εκεί.
Υλίκη Εύβοιας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Αμερικανικό ποδόσφαιρο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Σύνοψη
Καθώς το Φράνσις Φιλντ ήταν το κύριο γήπεδο της Ολυμπιάδας του 1904, μόνο τα παιχνίδια που έλαβαν μέρος σε αυτό τον χώρο μπορούν να θεωρηθούν αγώνες επίδειξης για το κοινό των Ολυμπιακών Αγώνων. Συνολικά διεξήχθησαν αρκετές αναμετρήσεις σε διάστημα δύο μηνών, με τις περισσότερες να αφορούν την τοπική ομάδα του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, καθώς η αντίστοιχη του πανεπιστημίου του Σαιντ Λούις είχε ήδη ανακηρυχθεί πρωταθλήτρια.
Σερλόν Α΄ ντε Ωτβίλ
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Αμερικανικό ποδόσφαιρο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλήματα Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1904
Γουλιέλμος Ε΄ του Μομφερράτου
Ο Γουλιέλμος Ε΄ του Μομφερράτου ή Γουλιέλμος ο πρεσβύτερος (Guglielmo V il vecchio 1115 - 1191) μέλος του Οίκου των Αλεράμιτσι και Μαρκήσιος του Μομφερράτου (1136 - 1191) ήταν γιος τού Ρενιέ του Μομφερράτου και της Γκιζέλας της Βουργουνδίας. Η Γκιζέλα ήταν κόρη του Γουλιέλμου Α΄ της Βουργουνδίας και χήρα του Ουμβέρτου Β΄ της Σαβοΐας. Ο Γουλιέλμος Ε΄ ονομάστηκε "Πρεσβύτερος" για να διακριθεί από τον μεγαλύτερο γιο του Γουλιέλμο.
Περιγράφεται από τον Ιταλό χρονικογράφο Ακέρμπο Μορένα σαν άνθρωπος μέσου ύψους, γεροδεμένος με στρογγυλό πορφυρό πρόσωπο και μαλλιά τόσο ξανθιά που έδειχναν άσπρα, ήταν άνθρωπος ευφυής και γενναιόδωρος αλλά όχι υπερβολικά. Ο Γουλιέλμος είχε ισχυρότατες συνδέσεις : ήταν ανιψιός του πάπα Κάλλιστου Β΄, ετεροθαλής αδελφός του Αμεδαίου Γ΄ της Σαβοΐας, γαμπρός του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Παχύ που παντρεύτηκε την ετεροθαλή αδελφή του Αδελαΐδα του Μωριέν και ξάδελφος του Αλφόνσου Ζ΄ του Λεόν και της Καστίλης.
Οικογένεια
Ο Γουλιέλμος νυμφεύτηκε την Ιουδήθ του Μπάμπενμπερκ κόρη του Λεοπόλδου Γ΄ της Αυστρίας και της Αγνής του Βάιμπλινγκεν (28 Μαρτίου 1833). Η Ιουδήθ ήταν 15 ετών όταν παντρεύτηκε· δεν αναφέρονται παιδιά τους πριν το 1140. Υπάρχει πιθανότητα να πέθαναν στην γέννα· ο μικρότερος γιος τους γεννήθηκε το 1162 και η Ιουδήθ πέθανε το 1168. Οι πέντε γιοι τους διακρίθηκαν σε πολύ υψηλές θέσεις στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ και στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Συγκεκριμένα απέκτησαν:
Τη Βεατρίκη, σύζυγο τού Ερρίκου Α΄ ντελ Καρρέττο μαρκησίου της Σαβόνα, ο τροβαδούρος Ραιμπώ ντε Βακερά περιγράφει σε μερικά ποιήματά του σαν κόρη -σε άλλα ως εγγονή- τού Βονιφάτιου. Ο Οντόνε του Μομφερράτου (απεβ. 1251), επίσκοπος του Πόρτο και καρδινάλιος (1227), πολλές φορές αναγνωρίζεται σαν γιος του Γουλιέλμου Ε΄ και συγχέεται με τον Φρειδερίκο· οι ημερομηνίες τον παρουσιάζουν ως νόθο γιο του Γουλιέλμου ΣΤ΄. Οι ισχυρές συνδέσεις του Γουλιέλμου και της Ιουδήθ τους δημιούργησαν δυσκολίες να βρουν κατάλληλες νύφες για τους γιους τους και πολλοί μελλοντικοί γάμοι ακυρώθηκαν λόγω συγγένειας. Προσπάθησε να νυμφεύσει τους μεγαλύτερους γιους του με κόρες τού Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας, αλλά οι γάμοι ακυρώθηκαν, επειδή ήταν εξαδέλφια, καθώς είχαν κοινό τους πρόγονο τον Γουλιέλμος Ε΄ της Ακουιτανίας. Ο Γουλιέλμος Ε΄ προσπάθησε κατόπιν να νυμφεύσει τους γιους του με τις αδελφές του βασιλιά της Σκωτίας Γουλιέλμου Α΄ του Λέοντα· δεν είχαν κάποια συγγένεια, αλλά ήταν παντρεμένες. Συμμετείχε στην Β΄ Σταυροφορία στο πλευρό του ετεροθαλούς αδελφού του Αμεδαίου της Σαβοΐας, που πέθανε στην εκστρατεία και του ανιψιού βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Νεότερου.
Συμμαχία με τον Μανουήλ Κομνηνό
Ο Γουλιέλμος Ε΄ ήταν οπαδός των αυτοκρατορικών που έμειναν γνωστοί σαν Γιβελλίνοι, πολέμησε στο πλευρό του Φρειδερίκου Βαρβαρόσσα ανιψιού της συζύγου του Ιουδήθ. Μετά την συνθηκολόγηση του Βαρβαρόσσα στην Ειρήνη της Βενετίας (1177) προσπάθησε να συνομιλήσει με τις επαναστατημένες πόλεις αλλά ο αυτοκράτορας Μανουήλ Κομνηνός αναζητούσε συμμάχους στην Ιταλική του πολιτική. Ο Γουλιέλμος έσπασε τους δεσμούς του με τον Βαρβαρόσσα και συμμάχησε με τον Μανουήλ Κομνηνό. Ο γιος του Κορράδος αιχμαλωτίστηκε από τον Καγκελάριο του Βαρβαρόσσα αρχιεπίσκοπο Χριστιανό του Μάιντς αλλά και ο ίδιος ο Καγκελάριος συνελήφθη αιχμάλωτος στην μάχη του Καμερίνο. Ο αυτοκράτορας Μανουήλ πρότεινε τον γάμο της κόρης του Μαρίας με έναν από τους γιους του Γουλιέλμο, ο Κορράδος και ο Βονιφάτιος ήταν ήδη παντρεμένοι και η Μαρία δόθηκε σύζυγος στον μικρότερο αδελφό τους Ρενιέ που ήταν δέκα χρόνια μικρότερος της. Ο Ρενιέ δολοφονήθηκε αργότερα στην εξέγερση του Ανδρόνικου Κομνηνού και ο Γουλιέλμος συμμάχησε ξανά με τον Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα.
Σταυροφορία στην Ουτρεμέρ
Με την άνοδο στον θρόνο της Ιερουσαλήμ του μικρού του εγγονού Βαλδουίνου Ε΄ ορίστηκε συμβασιλεύς, άφησε το Μομφερράτο στους γιους του Κορράδο και Βονιφάτιο και ο ίδιος αν και ήταν άνω των 60 ετών ταξίδευσε στην Ιερουσαλήμ να συγκυβερνήσει. Πήρε το κάστρο του Σαιν Έλιας, πολέμησε στην μάχη του Χαττίν και συνελήφθη από τον Σαλαντίν. Ο δεύτερος γιος του Κορράδος έφτασε στο μεταξύ από την Κωνσταντινούπολη στην Τύρο και ανέλαβε την υπεράσπιση της πόλης. Ο Κορράδος αρνήθηκε να παραδώσει την πόλη στον Σαλαντίν ακόμα και όταν απείλησε να σκοτώσει τον πατέρα του με ένα βέλος, τελικά ο Σαλαντίν αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει. Ο Γουλιέλμος τελικά απελευθερώθηκε στην Τορτόζα και έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του μαζί με τον γιο του στην Τύρο. Πέθανε πιθανότατα το καλοκαίρι του 1191, σε ένα διάταγμα τον Μάιο του 1191 φαίνεται ότι ζούσε αφού ο Κορράδος καταγράφεται σαν "γιος του Μαρκησίου του Μομφερράτου".
Τέχνη
Ο Γουλιέλμος Ε΄ είναι στόχος δολοφονίας στην σειρά βιντεοπαιχνιδιών Assassin's Creed (2007). Στο παιχνίδι παρουσιάζεται σαν λόρδος της Άκρας υπό τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, εμφανίζεται μεσήλικας παρά το γεγονός ότι πλησίαζε τα 80.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Δίδιος Ιουλιανός
Ανέβηκε στον θρόνο εξαγοράζοντάς τον από την πραιτωριανή φρουρά, που προηγουμένως είχε δολοφονήσει τον προκάτοχό του Περτίνακα. Ακολούθησε ένας εμφύλιος πόλεμος, στον οποίο τρεις αντίπαλοι στρατηγοί διεκδίκησαν τον αυτοκρατορικό θρόνο. Ο Δ. Ιουλιανός εκδιώχθηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο από τον διάδοχό του Σεπτίμιο Σεβήρο.
Νεανικά χρόνια
Ο Δίδιος Ιουλιανός ήταν παιδί του Κουίντου Πετρόνιου Δίδιου Σεβήρου και της Αιμιλίας Κλάρας. Ο πατέρας του προερχόταν από γνωστή οικογένεια του Μεδιολάνου (Μιλάνου) και η μητέρα του ήταν Αφρικανή, αλλά με Ρωμαϊκές ρίζες και σχέσεις με την τάξη των υπάτων. Αδέρφια του ήταν οι Δίδιος Πρόκουλος και ο Δίδιος Νούμμιος Αλβίνος. Η γέννησή του αναφέρεται είτε στις 30 Ιανουαρίου του 133 (από τον Δίωνα Κάσσιο ) ή στις 2 Φεβρουαρίου 137 (στην «Ιστορία των Αυγούστων» ). Ο Ιουλιανός μεγάλωσε με τη Δομιτία Λουκίλλα, μητέρα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου. Με τη βοήθειά της κατάφερε πολύ νέος να διοριστεί ένας των 26 αξιωματούχων (Vigintisexviri, θέση που του άνοιξε τις πόρτες προς μεγαλύτερες πολιτικές θέσεις . Νυμφεύτηκε τη Μανλία Σκαντίλλα και περί το 153 απέκτησαν τη μοναχοκόρη τους Δίδια Κλάρα.
Σταδιοδρομία
Εργάστηκε διαδοχικά σαν Κυαίστωρας (κατήγορος), Αιδίλιος (αγορανόμος) και γύρω στο 162 ως Πραίτωρας. Προτάθηκε να γίνει διοικητής της ΧΧΙΙ Λεγεώνας "Πριμιγένια" στο Μογοντιάκουμ (σημερινό Μάιντς της Γερμανίας). Ξεκινώντας στα 170, έγινε έπαρχος (praefectus) της Βελγικής Γαλατίας για πέντε χρόνια. Λόγω της ανδρείας του στην κατάπνιξη της ανταρσίας της γερμανικής φυλής των Χάττων στον Έλβα ποταμό, διορίστηκε ύπατος (consul) μαζί με τον Περτίνακα το 175. Διακρίθηκε επίσης σε άλλη εκστρατεία εναντίον των Χάττων, ενώ κυβέρνησε τη Δαλματία , την Ελάσσονα Γερμανία και αργότερα έγινε υπεύθυνος για τη διανομή χρημάτων σε άπορους της Ιταλίας. Εκείνη την εποχή κατηγορήθηκε ότι συνωμότησε για να σκοτώσει τον Κόμμοδο, αλλά αθωώθηκε και είχε την τύχη να δει να τιμωρείται ο κατήγορός του. Κυβέρνησε επίσης τη Βιθυνία και διαδέχτηκε τον Περτίνκα ως ανθύπατος (proconsul) της Αφρικής.
Άνοδος στην εξουσία
Μετά τη δολοφονία του Περτίνακα (28 Μαρτίου 193), οι Πραιτωριανοί εκτελεστές ανακοίνωσαν ότι ο θρόνος θα «πωληθεί» σε όποιον προσέφερε τα περισσότερα. Ο έπαρχος της Ρώμης Τίτος Φλάβιος Σουλπικιανός (γαμπρός του νεκρού Περτίνακα), που βρισκόταν σε στρατόπεδο με σκοπό να κατευνάσει τα εκεί στρατεύματα, έκανε την πρώτη προσφορά. Ο Δ. Ιουλιανός ξύπνησε από τη γυναίκα και την κόρη του, μετά από ένα μικρό συμπόσιο και έτρεξε στο σημείο, αλλά του αρνήθηκε η είσοδος. Έτσι, αναγκάστηκε να κάνει τη δική του προσφορά έξω από τη πύλη φωνάζοντας. Καθώς η δημοπρασία συνεχιζόταν, οι στρατιώτες ενημέρωναν τους δύο αντιπάλους (εντός και εκτός του στρατώνα) για τις προσφορές του άλλου. Τελικά, ο Σουλπικιανός υποσχέθηκε 20.000 σεστέρτια σε κάθε στρατιώτη και ο Ιουλιανός, φοβούμενος πως θα χάσει το θρόνο, προσέφερε 25.000. Οι φρουροί έκλεισαν συμφωνία με τον Δ. Ιουλιανό αμέσως, άνοιξαν τις πύλες και τον αναφώνησαν «Κόμμοδο», δίδοντάς του τον τίτλο τού Αυτοκράτορα. Υπό τη στρατιωτική απειλή, η Σύγκλητος τον αποδέχθηκε ως Αυτοκράτορα. Η γυναίκα και η κόρη του έλαβαν επίσης τον τίτλο της «Αυγούστας».
Διακυβέρνηση
Ο Δ. Ιουλιανός ανακήρυξε τον Σ. Σεβήρο υπ'αριθμόν ένα εχθρό του, καθώς ο τελευταίος ήταν ο πιο κοντινός γεωγραφικά αντίπαλός του. Διορίστηκε καινούριος στρατηγός στη θέση του και απεστάλη εκατονταρχία για να τον σκοτώσει. Όμως η Πραιτωριανή Φρουρά, που είχε καιρό να ασχοληθεί με πραγματικές μάχες σε μέτωπα, αποσύρθηκε στο Πεδίον του Άρεως και άρχισε να εκπαιδεύεται στην κατασκευή φραγμάτων και άλλων πολεμικών έργων. Εν τω μεταξύ, ο Σεβήρος, που κέρδισε την εύνοια του Αλβίνου που τον αποδέχθηκε ως Καίσαρα, προέλαυνε προς τη Ρώμη, αποκτώντας τον έλεγχο του στόλου της Ραβέννας και νικώντας τον πραιτωριανό Τούλιο Κρισπίνο, που προσπάθησε να τον σταματήσει. Ο Σεβήρος πήρε επίσης με το μέρος του τους συμβούλους τού Ιουλιανού, που επιχείρησαν να μεταβάλλουν τη γνώμη των στρατιωτών του. Η πραιτωριανή φρουρά, βουτηγμένη στην κραιπάλη και τη νωθρότητα, δεν μπόρεσε φυσικά να φέρει την πραγματική αντίσταση. Καθώς τα πράγματα γίνονταν απελπιστικά, ο Ιουλιανός προσπάθησε να διαπραγματευτεί, προσφέροντας το μοίρασμα του θρόνου στον αντίπαλό του. Ο Σεβήρος αγνόησε την πρόταση αυτή και προχώρησε προς την Ιταλία, με τον λαό να τον υποστηρίζει παντού στο πέρασμά του.
Εν τέλει, όταν οι πραιτωριανοί έλαβαν τη διαβεβαίωση ότι δε θα πάθαιναν κάτι αν έδιναν τα ονόματα των δολοφόνων του Περτίνακα, συνέλαβαν τους πρωτεργάτες και ενημέρωσαν τη Σύγκλητο για τα πεπραγμένα τους. Η Γερουσία πέρασε πρόταση, που ανακήρυττε τον Σεπτίμιο Σεβήρο Αυτοκράτορα, θεοποιώντας τον Περτίνακα και καταδικάζοντας παράλληλα τον Δ. Ιουλιανό σε θάνατο. Ο Δ. Ιουλιανός εγκαταλείφθηκε από όλους, εκτός ενός εκ των πραιτωριανών και του γαμπρού του Ρεπεντίνου. Σκοτώθηκε στο παλάτι του από έναν στρατιώτη, τον τρίτο μήνα της κυριαρχίας του (Ιούνιος του 193). Ο Σεβήρος εκτέλεσε τους δολοφόνους του Περτίνακα και απέλυσε το σώμα των πραιτωριανών. Σύμφωνα με τον Δίωνα Κάσσιο, που ζούσε στη Ρώμη την εποχή εκείνη, τα τελευταία λόγια του Ιουλιανού ήταν «Μα, τι κακό έκανα; Ποιόν σκότωσα;» Το πτώμα του δόθηκε στη σύζυγο και την κόρη του, που το έθαψαν στον τάφο του προπάππου του επί της Λαβικάνας Οδού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Στάουσα Κέρκυρας
Η Στάουσα είναι οικισμός στους Αυλιώτες Κέρκυρας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Βόρειας Κέρκυρας του Νομού Κέρκυρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 56 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μπανγκλαντές
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μπανγκλαντές (βεγγαλικά: বাংলাদেশ ফুটবল ফেডারেশন‎, αγγλικά: Bangladesh Football Federation, BFF) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στο Μπανγκλαντές. Η έδρα της βρίσκεται στη Ντάκα και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της χώρας, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Μπανγκλαντές.
Ιστορία
Ο οργανισμός ιδρύθηκε στις 15 Ιουλίου 1972 από τον Γιουσούφ Αλί (πρώην Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού). Ο Αλί προέδρευσε με γενικό γραμματέα τον Αμπούλ Χασέμ. Προσχώρησε στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC) το 1973, ενώ εντάχθηκε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1976.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπαγκλαντες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Μπανγκλαντές
Ανδρεγότο Γκαλίντεθ
Η Ανδρεγότο Γκαλίντεθ Κόμισσα της Αραγωνίας (922 - 925) ήταν κόρη του Γκαλίντο Β´ Αθνάρεθ της Αραγωνίας και της δεύτερης συζύγου του Σάντσας Γκαρθές της Παμπλόνα. Αναφέρεται συχνά σαν κόμισσα και διάδοχος του πατέρα της, αν και δεν ήταν η μεγαλύτερη κόρη του· η Κομητεία της Αραγωνίας προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Παμπλόνα από τον Σάντσο Α΄ της Παμπλόνα πολλά χρόνια πριν από τον γάμο της με τον γιο του, τον Γκαρθία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνα. Πριν το 940 η Ανδρεγότο χώρισε τον σύζυγο της, πιθανότατα λόγω της συγγένειας που είχαν, αφού ήταν πρώτα εξαδέλφια. Παιδιά τους ήταν :
Μερικές πηγές αναφέρουν, ότι η Ανδρεγότο παντρεύτηκε και έκανε περισσότερα παιδιά, αλλά το γεγονός αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας
Biclustering
Δοθέντος ενός συνόλου m γραμμών σε n στήλες (δηλ., ενός πίνακα m \times n), ο αλγόριθμος biclustering παράγει biclusters - ένα υποσύνολο γραμμών που εμφανίζουν παρόμοια συμπεριφορά σε ένα υποσύνολο στηλών, ή το αντίστροφο.
Ανάπτυξη
Η τεχνική biclustering προτάθηκε αρχικά από τον J. A. Hartigan το 1972. Ο όρος biclustering εισήχθη αργότερα από τον Mirkin. Όμως ο αλγόριθμος που περιγράφει τη γενική μέθοδο δόθηκε το 2000 από τους Y. Cheng και G. M. Church, οι οποίοι και πρότειναν έναν biclustering αλγόριθμο που βασίζεται στη διακύμανση (variance) και τον εφάρμοσαν σε δεδομένα γονιδιακής έκφρασης. Η δημοσίευσή τους αυτή παραμένει ακόμα το πιο σημαντικό κομμάτι στη βιβλιογραφία που αφορά το biclustering γονιδιακής έκφρασης.
Τα έτη 2001 και 2003, ο I.S.Dhillon εξέδωσε δύο αλγορίθμους για την εφαρμογή biclustering σε αρχεία και δεδομένα. Η μία εκδοχή βασιζόταν στη διαμέριση διμερών φασματικών γράφων, ενώ άλλη στη θεωρία πληροφορίας. Ο Dhillon θεώρησε ότι η απώλεια αμοιβαίας πληροφορίας κατά το biclustering ήταν ίση με την απόσταση Kullback-Leibler (KL) ανάμεσα στα P και Q, όπου P η κατανομή των αρχείων και των βασικών λέξεων (feature words) πριν το biclustering, και Q η κατανομή μετά. Η απόσταση KL εκτιμά τη διαφορά ανάμεσα σε δύο τυχαίες κατανομές και παίρνει την τιμή μηδέν (KL = 0) όταν οι κατανομές είναι ίδιες, ενώ αυξάνεται καθώς αυξάνεται και η διαφορά μεταξύ των κατανομών. Έτσι, ο στόχος του αλγορίθμου είναι η εξεύρεση της ελάχιστης απόστασης KL ανέμεσα στα P και Q. Το 2004 ο A.Banerjee χρησιμοποίησε μια απόσταση Bregman με βάρη αντί της KL ώστε να σχεδιάσει έναν αλγόριθμο biclustering κατάλληλο για το χειρισμό κάθε είδους πίνακα.
Το 2005, ο Bekkerman επέκτεινε την αμοιβαία πληροφορία στο θεώρημα του Dhillon από ένα ζεύγος σε πολλά, ώστε να πετύχει την ομαδοποίηση περισσότερων από δύο ειδών αντικείμενα.
Πολυπλοκότητα
Η πολυπλοκότητα του προβλήματος biclustering εξαρτάται από τη διατύπωση του συγκεκριμένου προβλήματος, και κυρίως από την εκτιμήτρια συνάρτηση που χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση ενός δοσμένου bicluster. Παρ' όλα αυτά, οι πιο ενδιαφέρουσες παραλλαγές του προβλήματος είναι NP-πλήρεις. Τα NP-πλήρη προβλήματα έχουν δύο συνθήκες. Στην απλή περίπτωση όπου υπάρχει μόνο ένα στοιχείο a(i,j) με τιμή είτε 0 ή 1 στον δυαδικό πίνακα A, τότε το bicluster ισοδυναμεί με ένα biclique στο αντίστοιχο διμερές γράφημα. Το μέγιστο bicluster ιδοσυναμεί με το biclique μέγιστου πλήθους ακμών (maximum edge biclique) στο αντίστοιχο διμερές γράφημα. Στην πιο περίπλοκη περίπτωση, το στοιχείο του Α χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της ποιότητας ενός δοσμένου bicluster και την επίλυση μια πιο περιορισμένης εκδοχής του προβλήματος. Για να απλοποιηθεί ο υπολογισμός, απαιτείται μεγάλη υπολογιστική προσπάθεια ή χρήση ευριστικών.
Είδη bicluster
Κάθε αλγόριθμος biclustering ορίζει διαφορετικά το bicluster.
Υπάρχουν: '''1.Bicluster με σταθερές (constant) τιμές '''
Όταν ένας αλγόριθμος biclustering επιχειρεί να βρει σταθερά biclusters, ο πιο συνήθης τρόπος είναι να αναδιατάσσει τις γραμμές και τις στήλες του πίνακα ώστε να ομαδοποιήσει παρόμοιες γραμμές/στήλες και να βρει biclusters με παρόμοιες τιμές. Η μέθοδος αυτή είναι επαρκής όταν τα δεδομένα μας είναι καθαρά. Αλλά όταν τα δεδομένα περιέχουν θόρυβο (όπως συμβαίνει τις περισσότερες φορές), τότε θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν πιο εκλεπτυσμένες μέθοδοι. Ένα τέλειο σταθερό bicluster (perfect constant bicluster) είναι ένας πίνακας (I, J) όπου όλες οι τιμές του a(i, j) είναι ίσες με μ. Σε πραγματικά δεδομένα, το a(i, j) μπορεί να θεωρηθεί ως n(i, j) + μ, όπου το n(i, j) είναι ο θόρυβος. Σύμφωνα με τον αλγόριθμο του Hartigan, για να διαχωριστεί ο αρχικός πίνακας σε ένα σύνολο από biclusters, χρησιμοποιείται η διακύμανση (variance). Επομένως, ένα τέλειο σταθερό bicluster είναι εκείνο που εμφανίζει διακύμανση μηδέν. Επίσης, προκειμένου να αποφευχθεί ο διαχωρισμός του πίνακα σε biclusters με μόνο μία γραμμή και μία στήλη, ο Hartigan υποθέτει ότι υπάρχουν συνολικά K biclusters στον αρχικό πίνακα, κι έτσι όταν ο πίνακας διαχωριστεί σε K biclusters, ο αλγόριθμος σταματά.
'''2.Biclusters με σταθερές (constant) τιμές σε γραμμές ή στήλες '''
Αυτό το είδος bicluster δεν μπορεί να υπολογιστεί μόνο με χρήση της διακύμανσης των τιμών του. Για να ολοκληρωθεί η ταυτοποίηση του bicluster θα πρέπει πρώτα να κανονικοποιηθούν οι στήλες και οι γραμμές. Υπάρχουν όμως και άλλοι αλγόριθμοι που μπορούν να βρουν τέτοιου τύπου biclusters μέσω διαφορετικών προσεγγίσεων, χωρίς κανονικοποίηση.
'''3.Biclusters με συναφείς (coherent) τιμές '''
Για την ανεύρεση τέτοιων biclusters θα πρέπει να γίνει μια ριζική βελτίωση των αλγορίθμων biclustering των προηγούμενων δύο περιπτώσεων. Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται ένας εκλεπτυσμένος αλγόριθμος, ο οποίος μπορεί για παράδειγμα να χρησιμοποιεί τη συνδιακύμανση (covariance) ανάμεσα σε γραμμές και στήλες ή να κάνει χρήση κάποιας μετρικής ομοιότητας όπως αυτή του θεωρήματος των Cheng και Church, κατά το οποίο ένα bicluster ορίζεται ως το υποσύνολο γραμμών και στηλών που έχουν περίπου την ίδια τιμή MSR (Mean Squared Residue - Μέσο Τετραγωνικό Υπόλοιπο). Η σχέση ανάμεσα σε αυτά τα μοντέλα ομάδων και άλλα είδη ομαδοποίησης, όπως η ομαδοποίηση συσχέτισης (correlation clustering), συζητώνται στο.
Αλγόριθμοι
Με δεδομένη τη σημασία ανεύρεσης τοπικών μοτίβων σε δεδομένα χρονοσειρών (time-series), πρόσφατα έχουν προταθεί διάφορες μέθοδοι για το χειρισμό του προβλήματος biclustering στη συγκεκριμένη περίπτωση των δεδομένων χρονοσειρών γονιδιακής έκφρασης. Σε αυτή την περίπτωση, τα ενδιαφέροντα biclusters μπορούν να απομονωθούν σε εκείνα που περιέχουν διαδοχικές στήλες. Ο περιορισμός αυτός οδηγεί σε ένα υπολογίσιμο πρόβλημα και διευκολύνει την ανάπτυξη αποδοτικών αλγορίθμων εξαντλητικής αναζήτησης, όπως οι CCC-Biclustering και e-CCC-Biclustering. Τα προσεγγιστικά μοτίβα στους CCC-Biclustering αλγορίθμους επιτρέπουν ένα δοσμένο πλήθος σφαλμάτων ανά γονίδιο, συγκριτικά με το προφίλ έκφρασης που αντιπροσωπεύει το συνολικό μοτίβο έκφρασης του bicluster. Ο αλγόριθμος e-CCC-Biclustering χρησιμοποιεί εκφράσεις προσέγγισης για να βρει και να επιστρέψει όλα τα μέγιστα CCC-Biclusters από έναν διακριτοποιημένο πίνακα Α, καθώς και αποδοτικές τεχνικές επεξεργασίας συμβολοσειρών.
Αυτοί οι αλγόριθμοι εντοπίζουν κι επιστρέφουν όλα τα μέγιστα biclusters με συναφείς και διαδοχικές στήλες με τέλεια/προσεγγιστικά μοτίβα έκφρασης, σε γραμμικό/πολυωνυμικό χρόνο. Το γεγονός αυτό επιτυγχάνεται με το χειρισμό μιας διακριτοποιημένης παραλλαγής του αρχικού πίνακα, με το ίδιο μέγεθος, και χρησιμοποιώντας σε αυτόν αποδοτικές τεχνικές επεξεργασίας συμβολοσειρών βασισμένες σε δέντρα επιθέματος (suffix trees).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιοπληροφορική
Τσουκαλιό Κέρκυρας
Το Τσουκαλιό είναι οικισμός στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 63 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Αμπαντία Σαν Σαλβατόρε
Το Αμπαντία Σαν Σαλβατόρε (ιταλικά: Abbadia San Salvatore) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σιένα, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σιένα
Γκοϊάς
Ο Γκοϊάς (πορτογαλικά: Goiás) είναι πολιτεία στην κεντροδυτική περιοχή της Βραζιλίας. Συνορεύει με τις πολιτείες Τοκατσίς, Μπαΐα, Μίνας Ζεράις, Μάτου Γκρόσου ντου Σου, Μάτου Γκρόσου, καθώς και με το Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα. Έχει πληθυσμό 6.003.788 κατοίκους (12η θέση) και έκταση 340.103,5 τ.χλμ. (7η θέση). Πρωτεύουσά της είναι η Γκοϊάνια. Οι δήμοι Γκοϊάνιας και Σεναντόρ-Κανέδου διαμορφώνουν μεγάλο αστικό συγκρότημα Γκοϊάνια με πληθυσμό πιο από 2 εκατομμύρια κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή 2010.
Η Γκοϊάς διοικητικά διαιρείται σε πέντε μεσοπεριοχές και 18 μικροπεριοχές και έχει 246 δήμους.
Η βάση της οικονομίας της είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1980 η πολιτεία καταλάμβανε όλο το Τοκαντίνς αλλά αποσχίσθηκε, με αποτέλεσμα η πολιτεία να χάσει τα σύνορά της με την πολιτεία Παρά, Μαρανιάο και Πιαουί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκοιας
Ιάκωβος Α΄ Μπαρότσι
Ο Ιάκωβος Α΄ Μπαρότσι, εξελληνισμένα Βαρότσης (ιταλ.: Iacopo ή Jacopo I Barozzi, απεβ. π. 1245), ήταν Βενετός ευγενής και αξιωματούχος. Υπηρέτησε ως δούκας της Κάντια για τη Βενετική Δημοκρατία.
Βιογραφία
Ο Μπαρότσι γεννήθηκε στη Βενετία, στην ενορία του Σαν Μοϊζέ. Ξεκινώντας με τον Kαρλ Χοπφ τον 19ο αι., αρκετοί σύγχρονοι ιστορικοί υποστήριξαν, ότι στον απόηχο της Δ΄ Σταυροφορίας, ο Ιάκωβος κατέλαβε τα νησιά του Αιγαίου Σαντορίνη και Θηρασία, κυβερνώντας τα ως κύριός τους μέχρι το τέλος του π. 1245, όταν τον διαδέχθηκε ο γιος του, Ανδρέας. Αυτό διαψεύστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960, όταν αποδείχθηκε ότι η κυριαρχία των Μπαρότσι στη Σαντορίνη μπορεί να τεκμηριωθεί μόνο από τις αρχές του 14ου αι. και μετά, με τον εγγονό του Ιάκωβο Β΄.
Ο Iacopo ήταν εγγεγραμμένος στο Μεγάλο Συμβούλιο, ήταν πρεσβευτής του Βασάνου. Το 1238 ο Ιάκωβος μαζί με τον Ρομέο Κουερίνι σύναψαν μία συνθήκη με τον αλ-Καμίλ, τον ανιψιό του Σαλαντίν, που όριζε την κατασκευή μίας αποθήκης (fondaco) για εμπορικές ανταλλαγές και την αμοιβαία απαγόρευση των πειρατικών πράξεων μεταξύ τους. Είχε μία οικία στην Τύρο το 1243.
Από το 1244 έως το 1245 υπηρέτησε στο ανώτατο διοικητικό αξίωμα του δούκα της Κάντιας, στη Βενετική αποικία της Κρήτης. Τελευταία μαρτυρείται περί το 1245, και πιθανότατα απεβίωσε εκείνη την εποχή.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Κρήτης Κατηγορία:Βενετοί του 13ου αιώνα
3230 Βαμπίλοφ
Ο Βαμπίλοφ (Vampilov) είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και ονομάσθηκε προς τιμή του Ρώσου Σοβιετικού θεατρικού συγγραφέα Αλεξάντερ Βαμπίλοφ (1937-1972).
Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, λίγο πριν και μετά το περιήλιό του, ο Χάρινγκτον βρίσκεται έξω από τα όρια της Κύριας Ζώνης και πλησιάζει την τροχιά του πλανήτη Δία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Βαμπιλοφ
Ψαθύλας Κέρκυρας
Ο Ψαθύλας είναι οικισμός στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 64 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Σερλόν Β΄ ντε Ωτβίλ
Ο Σερλόν Β'  (μετά το 1027/35 - 1072) ήταν κύριος του Ωτβίλ, μέλος του Οίκου των Ωτβίλ. Ήταν υιός του Σερλόν Α' κυρίου του Ωτβίλ και της συζύγου του, κυρίας του Πιρού.
Βιογραφία
To 1072 προχωρούσε με μια μικρή ομάδα ανδρών κοντά στη Νικοζία της κεντρικής Σικελίας, όταν τους αιφνιδίασε με ενέδρα πολύς στρατός των Σαρακηνών. Οι Νορμανδοί αναρριχήθηκαν στην επίπεδη κορυφή ενός μεγάλου βράχου και έδωσαν μάχη, ως τον τελευταίο άνδρα. Ένας σταυρός φτιάχθηκε σε ανάμνηση του γεγονότος επάνω στο βράχο του Σερλόν, όπως ονομάστηκε.
Είχε γίνει κύριος των Γκεράσε και Σεράτα της Καλαβρίας, και Σεράμι της Σικελίας, αλλά ποτέ δεν άσκησε εξουσία σε αυτά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αλτρούντα, κόρη του Ροδόλφου κόμη του Μποϊάνο. Είχε τέκνα:
Όταν απεβίωσε η σύζυγός του παντρεύτηκε τον Ινγκελμάριο.
Πηγές
ΚΑτηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Ασάνο
Το Ασάνο (ιταλικά: Asciano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σιένα, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σιένα
ΜΚ Βέντσπιλς
Η ΜΚ Βέντσπιλς (λετονικά: BK Ventspils) είναι λετονικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα το Βέντσπιλς. Η ομάδα αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Λετονίας (LBL), στη Βαλτική Λίγκα (BBL) και στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ.
Ιστορία
Η ΜΚ Βέντσπιλς ιδρύθηκε το 1994. Τα πρώτα χρόνια η Βέντσπιλς αποδείχτηκε σημαντικό μέρος της λετονικής καλαθοσφαίρισης, αλλά το σημαντικό βήμα έγινε το 1997 όταν χτίστηκε το Ολυμπιακό Κέντρο Βέντσπιλς. Εκείνη την εποχή, η Βέντσπιλς ξεκίνησε να παίζει σε διεθνείς διοργανώσεις, παίζοντας στο Κύπελλο Κόρατς 1997-98 και ακολούθως αγωνίστηκε στο Κύπελλο Σαπόρτα. Εν τω μεταξύ, στο Πρωτάθλημα Λετονίας, η Βέντσπιλς έφτασε στους τελικούς τόσο το 1998 όσο και το 1999, αλλά το 2000 κέρδισε τον πρώτο εγχώριο τίτλο της και στη συνέχεια κέρδισε επτά συνεχόμενους, από το 2000 έως το 2006. Η ομάδα κέρδισε τον όγδοο τίτλο πρωταθλήματος το 2009.
Κατά τη διάρκεια αυτών των συνεχόμενων πρωταθλημάτων, η Βέντσπιλς είχε επίσης εξαιρετικές επιδόσεις σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Κατά τη σεζόν 2002–03, η Βέντσπιλς έφτασε στο Φάιναλ Φορ του FIBA Champions Cup, όπου τερμάτισε τρίτη. Τη σεζόν 2003–04, η Βέντσπιλς έκανε το ντεμπούτο της στο ULEB Cup, όπου τερμάτισε όγδοη. Τη σεζόν 2004-05 του ULEB Cup, η Βέντσπιλς έφτασε πιο ψηλά, όπου δεν πέρασε στους ημιτελικούς, χάνοντας την πρόκριση για έναν πόντο στη σιερά δύο αγώνων εναντίον της Χέμοφαρμ. Πριν από τη σεζόν 2009–10, η Βέντσπιλς συμμετείχε στον προκριματικό γύρο της Ευρωλίγκα, όπου έγινε η πρώτη λετονική ομάδα που το έκανε.
Η Βέντσπιλς υπήρξε ομάδα πολλών παικτών που στη συνέχεια εδραιώθηκαν στην ευρωπαϊκή σκηνή, όπως οι Μάιρ Τσάτμαν, Μαριγιόνας Πετραβίτσιους, Γιάνις Μπλουμς, Μπρεντ Ράιτ και άλλοι, οι οποίοι αργότερα είχαν επιτυχημένη σταδιοδρομία σε επίπεδο Ευρωλίγκα.
Το 2013, η ΜΚ Βέντσπιλς έγινε ο πρώτος λετονικός σύλλογος που κέρδισε τη Βαλτική Λίγκα, αφού κέρδισε τον πρώτο αγώνα με 69-91 και χάνοντας το δεύτερο, με μόλις 70-73, στον τελικό εναντίον της λιθουανικής ΜΚ Πριέναϊ. Την επόμενη σεζόν, η Βέντσπιλς κέρδισε τον πρώτο της τίτλο πρωταθλήματος Λετονίας από το 2009. Κατέκτησε επίση το πρωτάθλημα Λετονίας το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λετονικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1994
Μπουονκονβέντο
Το Μπουονκονβέντο (ιταλικά: Buonconvento) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σιένα, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σιένα
Περάτης Ιωαννίνων
Ο Περάτης ή το Περάτη είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Περάτης βρίσκεται σε υψόμετρο 680 μέτρα ενώ απέχει 10 χλμ. ΝΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και 16 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Το χωριό συγκαταλέγεται στα Γραμμενοχώρια, είναι νοτιοανατολικά από το Γραμμένο και χαρακτηριστικό του είναι οι τέσσερις εκκλησίες που υπάρχουν σε αυτό. Η πρώτη και ενοριακή είναι του Προφήτη Ηλία, οι άλλες δύο της Αγίας Τριάδας και της Κοίμησης της Θεοτόκου και τέλος του Αγίου Νικολάου που είναι η παλαιότερη (τέλη του 16ου αιώνα). Η ονομασία του σύμφωνα με την τοπική παράδοση οφείλεται στον πρώτο οικιστή του που που πριν 300 χρόνια ήρθε από το Πέραμα Ιωαννίνων. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Περάτης της δημοτικής ενότητας Πασαρώνος που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 39 κατοίκους.
Παραΐμπα
Η Παραΐμπα (πορτογαλικά: Paraíba) είναι πολιτεία της Βραζιλίας. Γεωγραφικά βρίσκεται στα ανατολικά της χώρας και συνορεύει με τις πολιτείες Ρίο Γκράντε ντο Νόρτε, Σεαρά, Περναμπούκο και στα ανατολικά βρέχεται από τον Ατλαντικό. Έχει πληθυσμό 3.766.528 κατοίκους (13η θέση) και έκταση 56.469,5 τετ.χλμ. (21η θέση). Διοικητικό της κέντρο είναι το Ζοάο Πεσόα.
Η Παραΐμπα αποτελεί την ανατολικότερη πολιτεία της Βραζιλίας και συγκεκριμένα το ακρωτήρι Κάμπο Μπράνκο στο Ζοάο Πεσόα είναι το ανατολικότερο σημείο της Βραζιλίας και όλης της Νότιας Αμερικής.
Η Παραΐμπα διοικητικά διαιρείται σε τέσσερις μεσοπεριοχές και 23 μικροπεριοχές και έχει 223 δήμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες της Βραζιλίας
Φιλίπ ντ'Ορλεάν (1838-1894)
Ο Φίλιππος (Philippe d'Orléans, 24 Αυγούστου 1838 - 8 Σεπτεμβρίου 1894) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν βασιλιάς των Γάλλων για 2 μέρες το 1848 και δούκας της Ορλεάνης (1842-94), αν και προτιμούσε τον τίτλο Κόμης του Παρισιού. Ήταν, επίσης, τιτουλάριος βασιλιάς της Γαλλίας (1850-94) και τον διαδέχθηκε ο Φίλιππος της Ορλεάνης.
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Φίλιππος Αλβέρτος ήταν γιος του Φερδινάνδου Φιλίππου της Ορλεάνης, διαδόχου της Γαλλίας, και της Ελένης, κόρης του Φρειδερίκου Λουδοβίκου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Οικογένεια
Το 1864 νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μαρία Ισαβέλλα της Ορλεάνης, κόρη του Αντωνίου, Δύκα του Μονπανσιέ, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Ορλεάνης Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Κάζολε ντ'Έλσα
Το Κάζολε ντ'Έλσα (ιταλικά: Casole d'Elsa) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σιένα, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σιένα
Παραθυρεοειδής αδένας
thumb|200px|Διάγραμμα το οποίο δείχνει τις δομές του λαιμού. Με πράσινη σκιά σημειώνονται οι θέσεις των παραθυρεοειδών. Οι παραθυρεοειδείς αδένες είναι μικροί ενδοκρινείς αδένες στο λαιμό των ανθρώπων και άλλων τετράποδων. Οι άνθρωποι έχουν συνήθως τέσσερις παραθυρεοειδείς αδένες, που βρίσκονται στο πίσω μέρος του θυρεοειδούς αδένα σε ποικίλες θέσεις. Ο παραθυρεοειδής αδένας παράγει και εκκρίνει παραθορμόνη ως απόκριση σε χαμηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα, το οποίο παίζει βασικό ρόλο στη ρύθμιση της ποσότητας ασβεστίου στο αίμα και μέσα στα οστά.
Οι παραθυρεοειδείς αδένες έχουν παρόμοια παροχή αίματος, φλεβική παροχέτευση και λεμφική παροχέτευση με τους θυρεοειδείς αδένες. Οι παραθυρεοειδείς αδένες προέρχονται από την επιθηλιακή επένδυση της τρίτης και τέταρτης φαρυγγικής σχισμής, με τους ανώτερους αδένες να προέρχονται από την τέταρτη σχισμή και τους κάτω αδένες να προέρχονται από την υψηλότερη τρίτη σχισμή. Η σχετική θέση των κατώτερων και άνω αδένων, που ονομάζονται ανάλογα με την τελική τους θέση, αλλάζει λόγω της μετανάστευσης των εμβρυικών ιστών.
Ο υπερπαραθυρεοειδισμός και ο υποπαραθυρεοειδισμός, που χαρακτηρίζονται από αλλαγές στα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα και στον μεταβολισμό των οστών, είναι καταστάσεις είτε πλεονάζουσας είτε ανεπαρκούς λειτουργίας του παραθυρεοειδούς.
Δομή
Οι παραθυρεοειδείς αδένες είναι δύο ζεύγη αδένων που συνήθως βρίσκονται πίσω από τον αριστερό και τον δεξιό λοβό του θυρεοειδούς. Κάθε αδένας είναι ένα κιτρινωπό-καφέ επίπεδο ωοειδές που μοιάζει με σπόρο φακής, με μήκος συνήθως περίπου 6 χιλιοστά και 3 έως 4 mm πλάτος και 1 έως 2 mm πάχος. Υπάρχουν τυπικά τέσσερις παραθυρεοειδείς αδένες. Οι δύο παραθυρεοειδείς αδένες σε κάθε πλευρά που βρίσκονται ψηλότερα ονομάζονται ανώτεροι παραθυρεοειδείς αδένες, ενώ οι δύο κάτω ονομάζονται κατώτεροι παραθυρεοειδείς αδένες. Οι υγιείς παραθυρεοειδείς αδένες γενικά ζυγίζουν περίπου 30 mg σε άνδρες και 35 mg σε γυναίκες. Αυτοί οι αδένες δεν είναι ορατοί ή δεν γίνονται αισθητοί κατά την εξέταση του λαιμού.
Κάθε παραθυρεοειδική φλέβα παροχετεύεται στην άνω, μέση και κάτω φλέβα του θυρεοειδούς. Η άνω και η μέση φλέβα του θυρεοειδούς παροχετεύονται στην έσω σφαγίτιδα φλέβα και η κάτω φλέβα του θυρεοειδούς παροχετεύεται στη βραχιοκεφαλική φλέβα.
Τα λεμφαγγεία από τους παραθυρεοειδείς αδένες παροχετεύονται σε εν τω βάθει τραχηλικούς λεμφαδένες και στους παρατραχειακούς λεμφαδένες.
Παραλλαγές
Οι παραθυρεοειδείς αδένες ποικίλλουν σε αριθμό: τρεις ή περισσότεροι μικροί αδένες, και μπορούν συνήθως να βρίσκονται στην οπίσθια επιφάνεια του θυρεοειδούς αδένα. Περιστασιακά, ορισμένα άτομα μπορεί να έχουν έξι, οκτώ ή και περισσότερους παραθυρεοειδείς αδένες. Σπάνια, οι παραθυρεοειδείς αδένες μπορεί να βρίσκονται εντός του ίδιου του θυρεοειδούς αδένα, του θώρακα ή ακόμα και του θύμου αδένα.
Ιστολογία
Οι παραθυρεοειδείς αδένες ονομάζονται έτσι λόγω της γειτνίασής τους με τον θυρεοειδή - έχουν εντελώς διαφορετικό ρόλο από τον θυρεοειδή αδένα. Οι παραθυρεοειδείς αδένες ξεχωρίζουν αρκετά εύκολα από τον θυρεοειδή, καθώς έχουν πυκνά συσσωρευμένα κύτταρα, σε αντίθεση με τη ωοθυλακική δομή του θυρεοειδούς. Δύο μοναδικοί τύποι κυττάρων υπάρχουν στον παραθυρεοειδή αδένα:
Ανάπτυξη
Στην πρώιμη ανάπτυξη του ανθρώπινου εμβρύου, σχηματίζεται μια σειρά από πέντε βραγχιακά τόξα και τέσσερις φαρυγγικές σχισμές που δημιουργούν το πρόσωπο, το λαιμό και τις γύρω δομές. Οι σχισμές αριθμούνται έτσι ώστε η πρώτη σχισμή να είναι η πλησιέστερη στην κορυφή του κεφαλιού του εμβρύου και η τέταρτη να είναι η πιο απομακρυσμένη από αυτό. Οι παραθυρεοειδείς αδένες προέρχονται από την αλληλεπίδραση του ενδοδερμίου της τρίτης και τέταρτης σχισμής και του μεσεγχύματος της νευρικής ακρολοφίας. Η θέση των αδένων αντιστρέφεται κατά τη διάρκεια της εμβρυολογικής ζωής. Το ζεύγος των αδένων που είναι τελικά κατώτερο αναπτύσσεται από την τρίτη σχισμή με τον θύμο αδένα, ενώ το ζεύγος των αδένων που είναι τελικά ανώτερα αναπτύσσεται από την τέταρτη σχισμή. Κατά την εμβρυολογική ανάπτυξη, ο θύμος μεταναστεύει προς τα κάτω, παρασύροντας μαζί του τους κατώτερους αδένες. Το ανώτερο ζευγάρι δεν παρασύρεται προς τα κάτω από την τέταρτη σχισμή στον ίδιο βαθμό. Οι αδένες ονομάζονται από την τελική, όχι εμβρυολογική, θέση τους. Δεδομένου ότι ο τελικός προορισμός του θύμου είναι στο μεσοθωράκιο, είναι περιστασιακά πιθανό να έχουμε έκτοπους παραθυρεοειδείς που προέρχονται από τον τρίτο θύλακα εντός της θωρακικής κοιλότητας, εάν δεν παραμείνουν στον λαιμό.
Λειτουργία
Η κύρια λειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων είναι να διατηρούν τα επίπεδα ασβεστίου και φωσφορικών του σώματος σε ένα πολύ στενό εύρος, έτσι ώστε το νευρικό και το μυϊκό σύστημα να μπορούν να λειτουργούν σωστά. Οι παραθυρεοειδείς αδένες το κάνουν αυτό εκκρίνοντας παραθορμόνη (PTH).
Διαταραχές
Η νόσος του παραθυρεοειδούς συμβατικά χωρίζεται σε καταστάσεις όπου ο παραθυρεοειδισμός είναι υπερδραστήριος ( υπερπαραθυρεοειδισμός) και σε καταστάσεις όπου ο παραθυρεοειδισμός είναι υπολειτουργικός (υποπαραθυρεοειδισμός). Και οι δύο καταστάσεις χαρακτηρίζονται από τα συμπτώματά τους, τα οποία σχετίζονται με την περίσσεια ή την έλλειψης της παραθορμόνης στο αίμα.
Πρωτοπαθής
εναλλ.=3D Medical Animation still shot showing Hyperparathyroidism|μικρογραφία| Τρισδιάστατη ιατρική απεικόνιση που δείχνει τον υπερπαραθυρεοειδισμό Υπερπαραθυρεοειδισμός είναι η κατάσταση κατά την οποία κυκλοφορεί περίσσεια παραθορμόνης. Αυτό μπορεί να προκαλέσει πόνο και ευαισθησία στα οστά, λόγω της αυξημένης οστικής απορρόφησης. Λόγω του αυξημένου ασβεστίου στην κυκλοφορία, μπορεί να υπάρχουν άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με υπερασβεστιαιμία, πιο συχνά αφυδάτωση. Ο υπερπαραθυρεοειδισμός προκαλείται συχνότερα από έναν καλοήθη πολλαπλασιασμό των κύριων κυττάρων σε ένα αδένα και σπάνια από το σύνδρομο MEN. Αυτό είναι γνωστό ως πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός οποίος γενικά αντιμετωπίζεται με χειρουργική αφαίρεση του παθολογικού παραθυρεοειδούς αδένα.
Δευτεροπαθής
Η νεφρική νόσος μπορεί να οδηγήσει σε υπερπαραθυρεοειδισμό. Όταν χάνεται πολύ ασβέστιο, υπάρχει αντιστάθμιση από τον παραθυρεοειδή και απελευθερώνεται παραθυρεοειδική ορμόνη. Οι αδένες υπερτρέφονται για να συνθέσουν περισσότερη παραθυρεοειδική ορμόνη. Αυτό είναι γνωστό ως δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός.
Τριτογενής
Εάν αυτή η κατάσταση υπάρχει για παρατεταμένη χρονική περίοδο δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, ο παραθυρεοειδικός ιστός μπορεί να μην ανταποκρίνεται στα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα και να αρχίσει να απελευθερώνει αυτόνομα την παραθυρεοειδική ορμόνη. Αυτό είναι γνωστό ως τριτογενής υπερπαραθυρεοειδισμός.
Υποπαραθυρεοειδισμός
Περιστασιακά, οι ιστοί ενός ατόμου καθίστανται ανθεκτικοί στις επιδράσεις της παραθυρεοειδούς ορμόνης. Αυτό είναι γνωστό ως ψευδουποπαραθυρεοειδισμός. Σε αυτή την περίπτωση οι παραθυρεοειδείς αδένες είναι πλήρως λειτουργικοί και η ίδια η ορμόνη δεν είναι σε θέση να λειτουργήσει, με αποτέλεσμα να μειώνονται τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα. Ο ψευδουποπαραθυρεοειδισμός συχνά σχετίζεται με τη γενετική πάθηση κληρονομική οστεοδυστροφία του Ολμπράιτ. Ο ψευδο-ψευδουποπαραθυρεοειδισμός χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα άτομο με κληρονομική οστεοδυστροφία του Ολμπράιτ με φυσιολογικά επίπεδα παραθυρεοειδούς ορμόνης και ασβεστίου στον ορό.
Ο υποπαραθυρεοειδισμός μπορεί να εμφανιστεί με συμπτώματα που σχετίζονται με μειωμένο ασβέστιο και γενικά αντιμετωπίζεται με ανάλογα βιταμίνης D.
Ιστορία
Οι παραθυρεοειδείς αδένες ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά στον ινδικό ρινόκερο από τον Ρίτσαρντ Όουεν το 1852. Στην περιγραφή του για την ανατομία του λαιμού, ο Όουεν αναφέρθηκε στους αδένες ως «ένα μικρό συμπαγές κίτρινο αδενικό σώμα που συνδέεται με τον θυρεοειδή στο σημείο όπου αναδύονται οι φλέβες». Οι αδένες ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά στους ανθρώπους από τον Ίβαρ Βίκτορ Σάντστρεμ (1852–1889), έναν Σουηδό φοιτητή ιατρικής, το 1880 στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Χωρίς να γνωρίζει την περιγραφή του Όουεν, περιέγραψε τους αδένες στη μονογραφία του «Περί ενός νέου αδένα στον άνθρωπο και σε άλλα ζώα» ως «glandulae parathyroidae», σημειώνοντας την ύπαρξή τους σε σκύλους, γάτες, κουνέλια, βόδια, άλογα και ανθρώπους. Για αρκετά χρόνια, η περιγραφή του Σάντστρεμ έλαβε λίγη προσοχή.
Ο φυσιολόγος Εζέν Γκλε κατέγραψε για πρώτη φορά την υποτιθέμενη λειτουργία των αδένων το 1891, σημειώνοντας τη σύνδεση μεταξύ της αφαίρεσής τους και της ανάπτυξης μυϊκής τετανίας. Ο Ουίλιαμ ΜακΚάλουμ το 1908, ερευνώντας όγκους των παραθυρεοειδών, πρότεινε το ρόλο τους στο μεταβολισμό του ασβεστίου. Σημείωσε ότι «η τετανία εμφανίζεται αυθόρμητα σε πολλές μορφές και μπορεί να παραχθεί από την καταστροφή των παραθυρεοειδών αδένων».
Η παραθυρεοειδική ορμόνη απομονώθηκε το 1923 από τον Άντολφ Χάνσον και το 1925 από τον Τζέιμς Κόλιπ. Μελέτες των επιπέδων της παραθυρεοειδούς ορμόνης από τους Ροζέ Γκυγιεμέν, Άντριου Σάλι και Ρόζαλιν Γιάλοου οδήγησαν στην ανάπτυξη ανοσοπροσδιορισμών ικανών να μετρούν τις σωματικές ουσίες και το βραβείο Νόμπελ το 1977.
Άλλα ζώα
Οι παραθυρεοειδείς αδένες βρίσκονται σε όλα τα ενήλικα τετράποδα. ποικίλλουν ως προς τον αριθμό και τη θέση τους. Τα θηλαστικά έχουν συνήθως τέσσερις παραθυρεοειδείς αδένες, ενώ άλλοι τύποι ζώων έχουν τυπικά έξι. Η αφαίρεση των παραθυρεοειδών αδένων στα ζώα προκαλεί μια κατάσταση που μοιάζει με οξεία δηλητηρίαση με ακανόνιστες μυϊκές συσπάσεις.
Τα ψάρια δεν διαθέτουν παραθυρεοειδείς αδένες. Πολλά είδη έχουν βρεθεί ότι εκφράζουν παραθορμόνη. Τα αναπτυξιακά γονίδια και οι υποδοχείς που ανιχνεύουν το ασβέστιο στα βράγχια των ψαριών είναι παρόμοιοι με εκείνους στους παραθυρεοειδείς αδένες των πτηνών και των θηλαστικών. Έχει προταθεί ότι οι αδένες των τετραπόδων μπορεί να προέρχονται εξελικτικά από αυτά τα βράγχια ψαριών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αδένες