cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έρλινγκ Μπράουτ Χόλαντ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορβηγοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρίνε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Νορβηγίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόλντε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τίπελιγκαεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπουντεσλίγκα Αυστρίας Κατηγορία:Νορβηγοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αυστρία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Περιφέρεια Ορχόν
Το Ορχόν Αϊμάγκ (μογγολικά: Орхон аймаг, παραδοσιακή γραφή: ᠠᠶᠢᠮᠠᠭ) είναι ένα από τα 21 αϊμάγκ (επαρχίες) της Μογγολίας, που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της χώρας. Η πρωτεύουσα είναι το Ερντενέτ. Το όνομα της επαρχίας προέρχεται από τον ομώνυμο ποταμό Ορχόν. Το συγκεκριμένο αϊμάγκ αποτελούσε μέρος του Αϊμάγκ του Μπουλγκάν μέχρι το 1994, για τον σχηματισμό μιας νέας οντότητας με την πρωτεύουσα Ερντενέτ. Μέχρι τότε, το Ερντενέτ είχε καθεστώς ομοσπονδιακού δήμου.
Διοικητική υποδιαίρεση
μικρογραφία|250x250εσ|Τα σουμ του Αϊμάγκ του Ορχόν
Παραπομπές
Κατηγορία:Αϊμάγκ της Μογγολίας
Κάμπελ Ρίβερ (Βρετανική Κολομβία)
Το Κάμπελ Ρίβερ (αγγλικά: Campbell River) είναι μια παραθαλάσσια πόλη της Βρετανικής Κολομβίας στην ανατολική ακτή της Νήσου Βανκούβερ στο νότιο άκρο του Discovery Passage το οποίο βρίσκεται κατά μήκος του Inside Passage. Βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τις γειτονικές περιοχές των Quadra Island, Discovery Islands, Σέιγουορντ, Όιστερ Ρίβερ, Κόλντ Ρίβερ, Τάχσις και Ζέβαλος. Η πόλη Κάμπελ Ρίβερ με την απογραφή του 2011 έχει 31.186 πληθυσμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βρετανικής Κολομβίας
Ελένη Φιλάνδρα
Η Ελένη Φιλάνδρα (γεννηθείσα στις 12 Ιανουαρίου 1984) είναι Ελληνίδα δρομέας μέσων αποστάσεων η οποία ειδικεύεται στα 800 μέτρα. Κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009 στην Πεσκάρα της Ιταλίας. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες εθνικές, ευρωπαϊκές και παγκόσμιες διοργανώσεις.
Βιβλιογραφία - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανελληνίου Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Κατάλογος νησιών της Ισπανίας
Ο παρών κατάλογος περιλαμβάνει τα κυριότερα νησιά της Ισπανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Ισπανίας Κατηγορία:Κατάλογοι νησιών Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ισπανία
Σήραγγα του Σαράγεβο
μικρογραφία|Η Σήραγγα του Σαράγεβο. Η Σήραγγα του Σαράγεβο (βοσνιακά, κροατικά και σερβικά: Sarajevski tunel / Сарајевски тунел), επίσης γνωστή ως Tunel spasa (Тунел спаса, Σήραγγα διάσωσης) και Σήραγγα της Ελπίδας, ήταν μια σήραγγα που κατασκευάστηκε μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου 1993 κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Σαράγεβο εν μέσω του Πολέμου της Βοσνίας. Χτίστηκε από τον Βοσνιακό Στρατό για να συνδέσει το Σαράγεβο, το οποίο βρισκόταν υπό πολιορκία από σερβικές δυνάμεις, με εδάφη της Βοσνίας στην άλλη πλευρά του αεροδρομίου του Σαράγεβο, το οποίο βρισκόταν υπό τον έλεγχο των Ηνωμένων Έθνών.
Ιστορικό
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d8/Sarajevo_Tunnel_%282%29.JPG/220px-Sarajevo_Tunnel_%282%29.JPG|δεξιά|μικρογραφία| Η νότια είσοδος της σήραγγας, έξω από τις πολιορκητικές γραμμές σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/Sarajevo_tunnel_north_entrance2.JPG/170px-Sarajevo_tunnel_north_entrance2.JPG|μικρογραφία| Η βόρεια είσοδος της σήραγγας, εντός της πολιορκούμενης περιοχής Η κατασκευή της σήραγγας ξεκίνησε μυστικά την 1η Μαρτίου 1993 με την κωδική ονομασία «Objekt BD». Η σήραγγα επρόκειτο να ενώσει τις γειτονιές Μπούτμιρ και Ντομπρίνια, που ελέγχονταν από τη Βοσνία: η μια μέσα στις σερβικές πολιορκητικές γραμμές και η άλλη εκτός. Ο Νεντζάντ Βράνκοβιτς, Βόσνιος πολιτικός μηχανικός, δημιούργησε τα σχέδια για την κατασκευή της σήραγγας κάτω από τον διάδρομο του αεροδρομίου του Σαράγεβο. Ωστόσο, λόγω του επείγοντος χαρακτήρα της κατασκευής, δεν έγινε ποτέ πλήρης κοστολόγηση και τεχνικές προδιαγραφές.
Η κατασκευή ανατέθηκε στο Πρώτο Σώμα Στρατού της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης υπό την επίβλεψη του υποδιοικητή στρατηγού Ρασίντ Ζόρλακ. Η έναρξη του έργου ήταν δύσκολη, καθώς υπήρχε έλλειψη ειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, εργαλείων και υλικών για την ολοκλήρωση της εργασίας. Κατά συνέπεια, η σήραγγα σκάφτηκε με τα χέρια, με φτυάρια και αξίνες και χρησιμοποιήθηκαν καρότσια για τη μεταφορά 1.200 κυβικών μέτρων από μπάζα. Η σήραγγα σκαβόταν 24 ώρες το 24ωρο, με τους εργάτες να εργάζονται σε 8ωρες βάρδιες σκάβοντας από αντίθετα άκρα. Η κατασκευή του χρηματοδοτήθηκε από το κράτος, τον στρατό και την πόλη του Σαράγεβο. Οι εργάτες πληρώνονταν με ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα, αντικείμενο που ήταν σε μεγάλη ζήτηση και πολύτιμο ανταλλακτικό μέσο.
Η κατασκευή της σήραγγας ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουνίου 1993, όταν οι δύο σήραγγες συναντήθηκαν στη μέση. Η χρήση της σήραγγας άρχισε την επόμενη ημέρα, την 1η Ιουλίου 1993.
Δομή
Η σήραγγα αποτελείται από 160 μέτρα σκεπασμένων τάφρων από την πλευρά της Ντομπρίνια, 340 μέτρων καλυμμένων τάφρων στην πλευρά του Μπούτμιρ και 340 μέτρων πραγματικής σήραγγας κάτω από τον διάδρομο προσγείωσης του αεροδρομίου. Στην πλευρά της Ντομπρίνια, το μέσο ύψος της σήραγγας είναι 1,6 μέτρα (εξαιρουμένου του ύψους των σιδερένιων ενισχύσεων) και κατά μέσο όρο 0,8 μέτρα σε πλάτος για το πάνω μισό και ένα μέτρο σε πλάτος για το κάτω μισό της σήραγγας. Από την πλευρά του Μπούτμιρ, η σήραγγα είναι ελαφρώς ψηλότερη: 1,8 μέτρα χωρίς τις ξύλινες ενισχύσεις. Το πλάτος στην πλευρά του Μπούτμιρ είναι το ίδιο με αυτό της πλευράς Ντομπρίνια. Υπάρχει επίσης ένα τμήμα 30 μέτρων στην πλευρά της Ντομπρίνια, που ήταν το βαθύτερο και πιο δύσκολο τμήμα της σήραγγας για κατασκευή. Στο βαθύτερο σημείο της, η σήραγγα βρίσκεται 5 μέτρα κάτω από τον διάδρομο του αεροδρομίου.
Η είσοδος στην πλευρά της Ντομπρίνια ήταν το γκαράζ μιας πολυκατοικίας. Η είσοδος από την πλευρά του Μπούτμιρ ήταν μια κατοικία κοντά στο αεροδρόμιο, που ανήκε στην οικογένεια Κόλαρ. Και οι δύο είσοδοι ήταν υπό στενή φύλαξη και περιτριγυρισμένες από χαρακώματα, που επανδρώνονταν από βοσνιακά στρατεύματα.
Στην αρχή, η σήραγγα ήταν ένα απλό, λασπωμένο μονοπάτι, μέσω του οποίου οι προμήθειες έπρεπε να μεταφερθούν με τα χέρια ή στις πλάτες των στρατιωτών. Λιγότερο από ένα χρόνο μετά τη δημιουργία του, ωστόσο, τοποθετήθηκε μια μικρή σιδηροδρομική γραμμή και κατασκευάστηκαν μικρά καρότσια για τη μεταφορά προμηθειών μέσω της σήραγγας. Η τελική κατασκευή της σήραγγας περιελάμβανε καλώδιο τροφοδοσίας 12 μεγαβάτ, αντλίες για την άντληση υπόγειων υδάτων, σωλήνα πετρελαίου και μόνιμο φωτισμό.
Υπήρχαν δύο μεγάλα προβλήματα με τη σήραγγα. Το πρώτο ήταν η πλημμύρα από υπόγεια νερά, τα οποία ανέβαιναν σχεδόν μέχρι τη μέση ενός ατόμου. Το δεύτερο ήταν η ποιότητα του αέρα. Η σήραγγα δεν είχε εξαερισμό και, κατά συνέπεια, όσα άτομα έμπαιναν αναγκάζονταν να φορούν μάσκα.
Χρήση
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ed/Sarajevo_Tunnel_Museum_public.JPG/220px-Sarajevo_Tunnel_Museum_public.JPG|δεξιά|μικρογραφία| Εκπαιδευτική προβολή βίντεο στο Μουσείο της Σήραγγας του Σαράγεβο. Η σήραγγα παρείχε έναν βασικό τρόπο ανεφοδιασμού των βοσνιακών μονάδων και των πολιτών στο Σαράγεβο, συμπεριλαμβανομένων τροφίμων, καυσίμων, εφημερίδων και όπλων. Επίσης, επέτρεψε την επικοινωνία μεταξύ των Βοσνίων και των συμμαχικών δυνάμεων της Βοσνίας στο Σεράγεβο και εκτός εδαφών. Έγινε σύμβολο του αγώνα της πόλης. Επέτρεψε την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στους Βόσνιους και τους έδωσε την ευκαιρία να φύγουν από την πόλη.
Τα βαγόνια χρησιμοποιούνταν για να περάσουν οι προμήθειες μέσω της σήραγγας και μπορούσαν να φορτωθούν με 400 κιλά αγαθών τη φορά. Τα πρώτα αντικείμενα που πέρασαν από τη σήραγγα ήταν βοσνιακοί αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί. Τρόφιμα, τσιγάρα, αλκοόλ και βενζίνη πέρασαν επίσης από τη σήραγγα μετατρέποντας τις συνοικίες Μπούτμιρ, Κολόνιγια και Χράσνιτσα να γίνουν κέντρα μαύρης αγοράς για την παράνομη πώληση αυτών των αντικειμένων. Η σήραγγα χρησιμοποιήθηκε επίσης για τη μεταφορά πετρελαίου και για τηλεπικοινωνίες.
Η σήραγγα χρησιμοποιήθηκε επίσης ως τρόπος για να βγουν οι Βόσνιοι από το Σαράγεβο. Η διέλευση από κάθε κατεύθυνση, τόσο προς την πόλη όσο και έξω από την πόλη, ήταν σταθερή. Κάθε μέρα, από τη σήραγγα περνούσαν 3.000-4.000 Βόσνιοι στρατιώτες και άμαχοι και 30 τόνοι διαφόρων εμπορευμάτων. Οι ομάδες που ταξίδευαν μέσα από τη σήραγγα κυμαίνονταν σε μέγεθος από 20 έως 1.000 άτομα. Κατά μέσο όρο, χρειάζονταν 2 ώρες για να διασχίσουν τη σήραγγα. Από τη σήραγγα πέρασαν στρατιώτες, πολίτες, πολιτικοί και στρατηγοί. Ο Αλίγια Ιζετμπέκοβιτς, Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, είναι το πιο αξιοσημείωτο άτομο, που χρησιμοποίησε τη σήραγγα. Μεταφέρθηκε μέσα από τη σήραγγα σε μια καρέκλα, που ονομαζόταν "Καρέκλα του Προέδρου", και έτσι δεν έβαλε ποτέ το πόδι του στη σήραγγα.
Η είσοδος στη σήραγγα προστατευόταν από τον Βοσνιακό Στρατό και απαιτούνταν άδεια για είσοδο και φυγή από την πόλη μέσω αυτής της υπόγειας διαδρομής. Υπήρξαν αναφορές για Βόσνιους πολίτες, που αναγκάστηκαν να πληρώσουν έως και 120 δολάρια στον Βοσνιακό Στρατό για τη διέλευση αυτών και των οικογενειών τους από τη σήραγγα.
Μουσείο Σήραγγας του Σαράγεβο
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/40/Sarajevo_tunnel_museum.jpg/220px-Sarajevo_tunnel_museum.jpg|αριστερά|μικρογραφία| Το σπίτι στο οποίο ήταν κρυμμένη η βόρεια είσοδος της σήραγγας είναι πλέον μουσείο Μετά τον πόλεμο, το Μουσείο Σήραγγας του Σαράγεβο χτίστηκε πάνω στο ιστορικό ιδιωτικό σπίτι, του οποίου το κελάρι χρησίμευε ως είσοδος στη σήραγγα. Οι επισκέπτες μπορούν ακόμα να διασχίσουν ένα μικρό κομμάτι της σήραγγας (περίπου 20 μέτρα). Το μουσείο "σπίτι" εκθέτει αρχειακό υλικό, συμπεριλαμβανομένου ενός φιλμ 18 λεπτών, πολεμικών φωτογραφιών, στρατιωτικού εξοπλισμού, σημαιών, στρατιωτικών στολών, μαζί με διάφορα άλλα απομεινάρια. Το 2004, οι τοπικές πολεοδομικές Αρχές αναζητούσαν χρηματοδότηση για την "πλήρη ανακατασκευή της σήραγγας" και την "κατασκευή κτιρίων μουσείων στα σημεία εισόδου και εξόδου της".
Όσον αφορά τον σκοπό του μουσείου, ο Βλάντιμιρ Ζούμπιτς, βουλευτής του Δημοτικού Συμβουλίου του Σαράγεβο, σημείωσε ότι το μουσείο είναι «μια υπενθύμιση για όλους, έτσι ώστε να μη χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί ποτέ ξανά μια τέτοια σήραγγα, που παρείχε στους ανθρώπους αυτής της πόλης την ελάχιστη επιβίωση. Θα είναι ένα μέρος, όπου οι νεότεροι θα μπορούν να μελετήσουν ένα μέρος του πρόσφατου παρελθόντος μας και θα είναι απόδειξη ότι αυτό το κομμάτι της ιστορίας μας δεν θα ξεχαστεί ποτέ».
Το σπίτι και η γη γύρω από την είσοδο της σήραγγας του Σεράγεβο ανήκουν στον Μπάιρο Κόλαρ, έναν ντόπιο που διευθύνει το ιδιωτικό μουσείο. Σε ένα ντοκιμαντέρ για την πολεμική σήραγγα του Σεράγεβο, μίλησε για τους λόγους που έκανε το σπίτι πολεμική εγκατάσταση. Είπε: "Ό,τι είχαμε, το δώσαμε για την άμυνα και την απελευθέρωση του Σαράγεβο". Έχοντας επιβιώσει για 15 χρόνια χωρίς καμία κρατική οικονομική υποστήριξη, το μουσείο γίνεται ένας από τους πιο επισκέψιμους χώρους της βοσνιακής πρωτεύουσας, με εκατοντάδες καθημερινούς επισκέπτες. Πολλές ξεναγήσεις στο Σαράγεβο περιλαμβάνουν το Μουσείο της Σήραγγας ως έναν από τους χώρους άξιους επίσκεψης στην πόλη.
Το μουσείο είναι ανοιχτό για τους επισκέπτες καθημερινά από τις 09:00 έως τις 16:00.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός του Σαράγεβο
Κυριακή Κούβαρη
Η Κυριακή Κούβαρη (γεννηθείσα στις 19 Ιανουαρίου του 1984 στη Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του τάε κβον ντο. Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία βαρέων βαρών στο παγκόσμιο πρωτάθλημα τάε κβον ντο του 2003 στο Γκάρμις-Παρτενκίρχεν της Γερμανίας.
Η Κούβαρη αγωνίστηκε στην κατηγορία βαρέων βαρών γυναικών (+67 κιλά) στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, αφού κέρδισε την βρετανίδα Σάρα Στίβενσον στον αγώνα για το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Τουρνουά Πρόκρισης στο Μάντσεστερ. Έχασε στο πρώτο προκαταρκτικό αγώνισμα από την βραζιλιάνα Νατάλια Φαλαβίνια με σκορ 1-3.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του Τάε Κβον Ντο
1251 Έδερα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Έδερας εκτιμάται σε 26 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X (κατά SMASSII) ή E (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της δεν είναι γνωστό με κάποια ακρίβεια. Η Έδερα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19 ώρες και 54 λεπτά, μια κάπως αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χεδερα
1250 Γάλανθος
Ο Γάλανθος (Galanthus) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,264. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο γένος φυτών.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γαλάνθου εκτιμάται σε 21,0 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0500. Ο Γάλανθος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 55 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γαλανθος
Συντριβή F-16 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στο Λος Γιάνος
Στις 26 Ιανουαρίου 2015 ένα μαχητικό αεροσκάφος F-16 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας συνετρίβη στην αεροπορική βάση Λος Γιάνος του Αλμπαθέτε της Ισπανίας σκοτώνοντας 11 ανθρώπους. Ανάμεσα στα θύματα ήταν οι δύο Έλληνες πιλότοι του αεροσκάφους και εννέα Γάλλοι, μέλη της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας. Τραυματίστηκαν επίσης είκοσι ένας ακόμη άνθρωποι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα Κατηγορία:Ελληνική Πολεμική Αεροπορία Κατηγορία:Ιστορία της Ισπανίας Κατηγορία:Αεροπορία στην Ισπανία
Αυτοκράτορας Νινμγιό
Ο Αυτοκράτορας Νινμγιό (仁明天皇, Ninmyō-tennō, 27 Σεπτέμβριος 808 – 6 Mάιος 850) ήταν ο 54ος Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακήl σειρά διαδοχής. NΗ βασιλεία του διήρκεσε από το 833 ως το 850, κατά την περίοδο Χεϊάν.
Παραδοσιακή αφήγηση
Ο Nινμγιό ήταν ο δεύτερος γιος του Αυτοκράτορα Σάγκα και της αυτοκράτειρας Tατσιμπάνα ντ Κατσίκo. Το προσωπικό του όνομα (imina) ήταν Mασάρα. Μετά το τέλος του, του δόθηκε ο τίτλος Nινμγιό.
Ο Nινμγιό είχε εννέα αυτοκράτειρες, αυτοκρατορικές συζύγους και παλλακίδες (kōi) και από αυτές απέκτησε 24 αυτοκρατορικούς γιους και κόρες.
Ο αυτοκράτορας Nινμγιό λατρεύεται παραδοσιακά στον τάφο του, η Υπηρεσία Αυτοκρατορικής Οικίας αναφέρει το Φουκακούσα νο Μισασάγκι, στο Φουσίμι-κου του Κιότο, ως τοποθεσία του μαυσωλείου του Ninmyō.
Γεγονότα της ζωής του Nινμγιό
μικρογραφία| Φουτζιβάρα νο Τζούνσι, εκτύπωση από τον [[Teisai Hokuba|Tεϊσάι Χοκούμπα, 1800 και 1805, ( Rijksmuseum Amsterdam )]] Ο Nινμγιό ανέβηκε στον θρόνο μετά την παραίτηση του θείου του, Αυτοκράτορα Τζούνα.
Λίγο μετά την ενθρόνισή του ο Nινμγιό, όρισε κληρονόμο. Ονόμασε τον πρίγκιπα Tσουνεσάντα, γιο του πρώην Αυτοκράτορα Τζούνα, ως διάδοχο.
Σύζυγοι και παιδιά
Η σύζυγος (Nyōgo), αργότερα χήρα αυτοκράτειρα (Tai-Kōtaigō): Φουτζιβάρα νο Τζούνσι (藤原順子; 809–871), κόρη του Φουτζιβάρα νο Φουγιουτσούγκου
Σύζυγος ( Nyōgo ): Fujiwara no Takushi /Sawako (藤原沢子; d.839), Fujiwara no Fusatsugu's κόρη
Σύζυγος (Nyōgo : Φουτζιβάρα νo Tεΐσι / Σαντάκο (藤原貞子; d.864), Φουτζιβάρα νo Tανταμόρι κόρη
Σύζυγος (Nyōgo): Tατσιμπάνα νo Kαγκέκo (橘影子; π. 864), κόρη του Tατσιμπάνα να Ουτζικίμι
Σύζυγος (Nyōgo): Φουτζιβάρ Mουσούκo (藤原息子)
Συνοδός του δικαστηρίου (Koui): Kι νo Tανέκo (紀種子; π. 869), κόρη του Kι νο Νατόρα
Κυρία της αυλής: Φουτζιβάρα νo Kατόκo (藤原賀登子), κόρη του Φουτζιβάρα νo Φουκουτομάρο
Κυρία της αυλής: Φουτζιβάρα νο Βαραβάκo (藤原小童子), κόρη του Φουτζιβάρα νο Μιτσιτό
Κυρία της αυλής: Πριγκίπισσα Τακαμούνε (高宗女王), κόρη του πρίγκιπα Οκάγια
Κυρία της αυλής: κόρη του γένους Γιαμαγκούτσι (山口氏の娘)
Nyoju: κόρη του Κουνραραό Τογιοφούκου
Κυρία της αυλής (Nyoju): Kουντάρ νo γιοκγιό (百済永慶), κόρη του Κουντάρα νο Κγιόφουκου
Σημειώσεις
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό kamon — ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου]]
1252 Σελεστία
Η Σελεστία (Celestia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,475. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Αμερικανό αστρονόμο Φρεντ Χουίπλ, που παρατηρούσε από το Όουκ Ριτζ της Καλιφόρνια, και πήρε το όνομά της από το μικρό όνομα της μητέρας του Χουίπλ (Σελέστια). Η Σελεστία υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανακαλύφθηκε από τον συγκεκριμένο αστρονόμο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σελεστίας εκτιμάται σε 17,38 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2573. Η Σελεστία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 38 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σελεστια
Σέλινο Ξάνθης
Το Σέλινο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Σέλινο βρίσκεται στην πεδιάδας της Ξάνθης, δυτικά της λίμνης Βιστωνίδας σε υψόμετρο 13 μέτρα. Απέχει 13 χλμ. Α. από τη Γενισέα (έδρα του δήμου) και 22 χλμ. ΝΑ. από την πόλη της Ξάνθης. Βόρεια του χωριού περνάει ο Κόσυνθος ποταμός λίγο πριν εκβάλλει στη λίμνη, νότια είναι η Νέα Κεσσάνη και περνάει η ΕΟ Ξάνθης - Κομοτηνής και δυτικά του είναι η Συδινή. Βορειοδυτικά του χωριού βρίσκεται ο Τεκές Κιουτουκλού Μπαμπά (τουρκ. Kütüklü Baba Tekkesi) σημαντικό οθωμανικό ταφικό μνημείο που χρονολογείται από τον 15ο - 16ο αιώνα. Η Φιλοπρόοδη Ένωση Ξάνθης (ΦΕΞ), κάθε καλοκαίρι τον Ιούλιο - Αύγουστο οργανώνει συναυλία ανατολικής θρησκευτικής μουσικής.
Ιστορία - Διοικητικά
Η παλιά του ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, ήταν Kερεβούς και από το 1878 ως το 1912 ανήκε στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 αρκετοί πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στο χωριό. μικρογραφία|250x250εσ|Ο μπεκτασσικός Τεκκές Κιουτουκλού ΜπαμπάΑναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, με την ονομασία Kερεβούς το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πολυσίτου. Το 1928 με το ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928 μετονομάστηκε σε Σέλινον και το 1966 με το ΦΕΚ 259Α - 24/11/1966 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Σελίνου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Βιστωνίδος του Δήμου Αβδήρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 292 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων
YARSAV
Το YARSAV (ακρωνύμιο του Yargıçlar ve Savcılar Birliği, αποδιδόμενο στα ελληνικά ως Συνδικάτο Δικαστών και Εισαγγελέων) είναι τουρκικό επαγγελματικό συνδικάτο ιδρυμένο το 2006. Πρώτο και μοναδικό συνδικάτο δικαστών στην Τουρκία, η συγκεκριμένη οργάνωση έφτασε να αριθμεί ως μέλη της έως αρκετές χιλιάδες Τούρκων δικαστών και εισαγγελέων οι οποίοι επιθυμούσαν να εκφράσουν την ανεξαρτησία τους απέναντι στην εκτελεστική εξουσία.
Στις 23 Ιουλίου 2016, έπειτα από την δημοσιοποίηση του διατάγματος εφαρμογής καταστάσεως εκτάκτου ανάγκης κατά την επαύριο της απόπειρας πραξικοπήματος στην Τουρκία, η οργάνωση διαλύθηκε από την κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ ο πρόεδρός της, Μουράτ Αρσλάν, συνελήφθη υπό τη διαδικασία του αυτοφώρου. Παράλληλα, αρκετές χιλιάδες Τούρκων ανεξάρτητων δικαστών αντικαταστάθηκαν από δικαστικούς θετικά διακείμενους προς την εξουσία, ενώ μέρος εξ'αυτών συνελήφθησαν.
Ιστορία
μικρογραφία|Η Τούρκισσα δικαστής [[Εμινέ Ουλκέρ Ταρχάν, πρόεδρος του YARSAV μεταξύ του 2009 και του 2011.]] Το συνδικάτο ιδρύθηκε στις 26 Ιουνίου 2006 στην Άγκυρα από 501 δικαστικούς (δικαστές ή εισαγγελείς), με πρόεδρο τον Εμέρ Φαρούκ Εμιναγάογλου. Επρόκειτο για την πρώτη επαγγελματική συνδικαλιστική οργάνωση η οποία δημιουργήθηκε εντός του τουρκικού δικαστικού συστήματος.
Το συνδικάτο αποτέλεσε αντικείμενο συνεχών πιέσεων εκ μέρους της εκτελεστικής εξουσίας με απώτερο σκοπό τον χαρακτηρισμό τους ως παράνομο. Αριθμός προσφυγών κατατέθηκαν ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας με απώτερο σκοπό την διάλυσή του. Η οργάνωση, η οποία αριθμούσε αρκετούς εκπροσώπους στο Ανώτατο Συμβούλιο Δικαστών και Εισαγγελέων (HSYK), είδε τα μέλη της να καθαιρούνται από το συγκεκριμένο όργανο έπειτα από σχετική μεταρρύθμιση υπό τον Ερντογάν. Στη συνέχεια, το HSYK προέβη στη λήψη μέτρων μειωτικού και απαξιωτικού χαρακτήρα σε βάρος δικαστικών μελών του YARSAV, όπως αποσύρσεις από ερευνητικές υποθέσεις, δυσμενείς μεταθέσεις (οι οποίες, ορισμένες φορές, λάμβαναν χώρα κατά τη διάρκεια δικών), καθώς και αντικαταστάσεις με δικαστικούς μέλη του προεδρεύοντος κόμματος (AKP).
Το YARSAV συμμετείχε στις διαδηλώσεις του καλοκαιριού του 2013 (γνωστές ως «κίνημα του πάρκου Γκεζί »). Η Εμινέ Ουλκέρ Ταρχάν, πρώην πρόεδρος του συνδικάτου, απέτρεψε την διάβαση τεθωρακισμένου οχήματος οπλισμένου με κανόνι νερού καθήμενη μπροστά του.
Στις 23 Ιουλίου 2016, έπειτα από το διάταγμα εφαρμογής καταστάσεως εκτάκτου ανάγκης κατά την επαύριο της απόπειρας πραξικοπήματος στην Τουρκία, η οργάνωση διαλύθηκε από την εκτελεστική εξουσία. Παράλληλα, συνολικά, περίπου 10,000 δημόσιοι υπάλληλοι, μεταξύ των οποίων 2,745 δικαστικοί, απολύθηκαν και συνελήφθησαν υπό την διαδικασία του αυτοφώρου, ενώ ορισμένοι εξ'αυτών φυλακίστηκαν. Τον Απρίλιο του 2017, συνολικά, 2,000 δικαστές και εισαγγελείς εκτιμάτο πως εξακολουθούσαν να βρίσκονται φυλακισμένοι στην Τουρκία, ενώ, συνολικά, 5,000 φέρεται να είχαν ταυτοποιηθεί από την κυβέρνηση ως μέλη αντικαθεστωτικής οργάνωσης.
Στις 27 Οκτωβρίου 2016, ο δικαστής Μουράτ Αρσλάν, πρώην πρόεδρος του συνδικάτου, συνελήφθη υπό την διαδικασία του αυτοφώρου και βρέθηκε κατηγορούμενος για «συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση». Το όνομά του βρέθηκε μεταξύ εκείνων τα οποία επιλέχθηκαν τον Αύγουστο του 2017 για την απονομή του Βραβείου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Βάτσλαβ Χάβελ, το οποίο απονέμεται από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Στις 9 Οκτωβρίου 2017, ο Αρσλάν έλαβε το Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Στόχοι
Πέραν της υπεράσπισης των επαγγελματικών συμφερόντων, καθώς και των εργασιακών συνθηκών των Τούρκων δικαστών και εισαγγελέων, το YARSAV ανέφερε πως αγωνίζεται: Ως συνέπεια, επεδείκνυε ιδιαιτέρως επικριτική στάση απέναντι στην εκτελεστική εξουσία, καταγγέλλοντας την πολιτική καταστολής η οποία ακολουθείτο από τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Αντιδράσεις και υποστηρικτές
Η οργάνωση έλαβε την υποστήριξη αριθμού διεθνών οργανώσεων κατά τον αγώνα της υπέρ της ανεξαρτησίας της τουρκικής δικαιοσύνης. Η Συνδικαλιστική Ένωση Δικαστικών και το Συνδικάτο του Δικαστικού Σώματος, τα δύο σημαντικότερα γαλλικά συνδικάτα δικαστικών, παρείχαν την υποστήριξή τους στο YARSAV και φιλοξένησαν ορισμένα εκ των μελών του σε συνελεύσεις τους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Δικηγορικών Συλλόγων, καθώς και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων πραγματοποίησαν κοινή δήλωση υποστήριξης.
Εντός σχετικού άρθρου της εφημερίδας Le Monde, ο Ρομπέρ Μπαντεντέρ, καθώς και αριθμός Γάλλων δικαστικών, τάχθηκαν υπέρ του αγώνα του YARSAV, χαρακτηρίζοντας την δράση του ως «ύστατο σήμα κινδύνου των Τούρκων ελεύθερων δικαστών».
Η τάξη του 2017 της γαλλικής Εθνικής Δικαστικής Σχολής έφερε την ονομασία της οργάνωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνδικαλιστικές οργανώσεις Κατηγορία:Δίκαιο της Τουρκίας
Σπάλαθρο Χαλκιδικής
To Σπάλαθρο ή Ρώσα ή Νησί του Φιλιππίδη, ή Σπαλαθρονήσι, είναι ακατοίκητη ιδιόκτητη νησίδα της Χαλκιδικής στον Τορωναίο κόλπο στην Σιθωνία, διοικητικά ανήκει στον Νέο Μαρμαρά. Βρίσκεται δυτικά της νησίδας Τσακονήσι απέναντι από τον οικισμό Γαλήνη Νέου Μαρμαρά.
Είναι το μεγαλύτερο από τα τρία νησιά με την ονομασία Σπαλαθρονήσια. Το όνομα Σπάλαθρο, όπως και Σπαλαθρονήσια, οφείλετε στον ακανθώδη θάμνο Σπαλαθριά που φύεται στα τρία νησάκια. Στα βόρεια του βρίσκεται η νησίδα Χτένι σε απόσταση 50 μέτρων με την οποία συνδέεται με ένα υποθαλάσσιο πέρασμα βάθους ενάμιση μέτρου, οι δύο νησίδες στο παρελθόν ήταν ενωμένες και πάνω τους βρίσκονται ερείπια παλαιοχριστιανικού οικισμού. Στα δυτικά του βρίσκεται η τρίτη νησίδα με την ονομασία Κοχύλι ή Κολόμπαρο.
Το 2013 η νησίδα είχε βγει προς πώληση, σε δημοπρασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Χαλκιδικής Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2007-08
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2007-08 ήταν η 31η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΑΕΛ για 26η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2007-08 συμμετείχαν 9 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας.
Σύμφωνα με τη σειρά κατάταξη της πρώτης φάσης, οι πρώτες τέσσερις ομάδες έδωσαν μεταξύ τους αγώνες play off για την ανάδειξη του πρωταθλητής. Οι ομάδες αναμετριόνταν ως εξής: 1η-4η και 2η-3η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες.
Οι νικήτριες των δύο ζευγαριών της ημιτελική φάσης αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας. Για να ανακηρυχθεί μια ομάδα πρωταθλήτρια έπρεπε να πετύχει 4 νίκες. Οι δύο ηττημένες αναμετρήθηκαν για την κατάκτηση της τρίτης θέσης. Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης απαιτούνταν 3 νίκες.
Σε όλους τους γύρους μετρούσαν οι νίκες που είχαν πετύχει οι ομάδες στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος. Η σειρά των αγώνων κάθε ζευγαριού ξεκινούσε στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πιο ψηλά στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος και συνεχίζονταν εναλλάξ στις έδρες των δύο ομάδων μέχρι την ολοκλήρωση της φάσης.
Οι ομάδες που είχαν τις θέσεις 5 έως 9 στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος διατήρησαν τις θέσεις τους. Οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 8 και 9 υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία 2008-09.
Σύστημα βαθμολόγησης
Κάθε νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.
Κριτήρια κατάταξης Α΄ φάσης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2006-07
Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2007-08 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 2006-07, Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν:
Αποτελέσματα
Πηγή : Αποτελέσματα 2007-08
Ημιτελική φάση
Πηγή : Αποτελέσματα 2007-08
Ανάδειξη πρωταθλητή
Για την ανάδειξη του πρωταθλητή αναμετρήθηκαν η Ανόρθωση και η ΑΕΛ. Οι δύο ομάδες είχαν πετύχει από μία νίκη στην Α΄ φάση. Μετά από 4 αγώνες το σκορ έγινε 4-2 νίκες υπέρ της ΑΕΛ, η οποία ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια.
Τρίτη θέση
Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης αναμετρήθηκαν η ΑΕΚ και ο Απόλλωνας. Η ΑΕΚ είχε πετύχει 2 νίκες στην Α΄ φάση. Στον πρώτο αγώνα των play off κέρδισε ξανά και κατέκτησε την τρίτη θέση.
Πηγή : Αποτελέσματα 2007-08
Τελική κατάταξη
Η τελική κατάταξη των ομάδων μετά την ολοκλήρωση των play off ήταν:
1 Το κύπελλο Κύπρου 2007-08 κατέκτησε η δευτεραθλήτρια Ανόρθωση. Για το λόγο αυτό η τρίτη συμμετοχή στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις πήγε στην τρίτη ομάδα της τελικής κατάταξης, ΑΕΚ.
Πηγή : Βαθμολογία 2007-08
Αυτοκράτορας Κόκο
Ο Αυτοκράτορας Κόκο (光孝天皇, Kōkō-tennō, 830 – 17 Σεπτεμβρίου 887) ήταν ο 58ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής.
Ο Κόκο βασίλευσε από το 884 έως το 887.
Παραδοσιακή αφήγηση
Πριν από την άνοδο του Αυτοκράτορα στον Θρόνο των Χρυσανθέμων, το όνομά του (imina) ήταν Toκιγιάσου σιννό ή Kομάτσου-τεϊ. Αργότερα αναφερόταν μερικές φορές ως «ο Αυτοκράτορας του Κομάτσου». Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο μετέπειτα αυτοκράτορας Γκo-Κομάτσου να υιοθετήσει αυτό το όνομα (go- σημαίνει "μετέπειτα", δηλ. "Αυτοκράτορας Κομάτσου ο μεταγενέστερος" ή "Αυτοκράτορας Κομάτσου Β΄").
Ο Toκιγιάσου σιννό ήταν ο τρίτος γιος του Αυτοκράτορα Nινμγιό. Η μητέρα του ήταν η Φουτζιβάρα νο Σαβάκo.
Ο Kοκό είχε τέσσερις αυτοκρατορικές συζύγους και 41 αυτοκρατορικούς γιους και αυτοκρατορικές κόρες.
Γεγονότα της ζωής του Κόκο
Ο πρώτος καμπάκου Φουτζιβάρα νo Mo τοτσούνε είχε επιρροή στη διαδικασία, με την οποία ο Kοκό έγινε Αυτοκράτορας. Την εποχή που καθαιρέθηκε ο Αυτοκράτορας Γιόζεϊ, ο πρίγκιπας Toκιγιάσου ήταν ήδη κυβερνήτης του Χιτάτσι και Υπουργός Τελετών (Τζίμπου-κγιό, 治部卿)
Σύμφωνα με την αφήγηση του Kιταμπατάκε Τσικαφούσα του 14ου αι., ο Moτοτσούνε έλυσε το πρόβλημα της διαδοχής, πηγαίνοντας απλώς στον Toκιγιάσου-σιννό, όπου ο καμπάκου προσφώνησε τον πρίγκιπα ως κυρίαρχο και όρισε αυτοκρατορικές φρουρές. Ο πρίγκιπας σηματοδότησε την αποδοχή του ανεβαίνοντας στο αυτοκρατορικό φορείο (παλανκίνο), το οποίο στη συνέχεια τον οδήγησε στην κατοικία του Αυτοκράτορα μέσα στο ανάκτορο. Περιέργως, φορούσε ακόμη τα ενδύματα ενός πρίγκιπα, όταν αποφάσισε να κάνει αυτόν τον περίπατο σε ένα εντελώς απρόβλεπτο μέλλον.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Kόκο αναβίωσε πολλές αρχαίες αυλικές τελετουργίες και τελετές, και ένα παράδειγμα είναι η αυτοκρατορική εκδρομή με γεράκια στη Σερικάβα, η οποία είχε ξεκινήσει το 796 από τον Αυτοκράτορα Kάνμου. Αυτό το τελετουργικό γεγονός αναβίωσε από τον Kόκο μετά από 50 χρόνια.
Η πραγματική τοποθεσία του τάφου του Kόκο είναι γνωστή. Αυτός ο Αυτοκράτορας τιμάται παραδοσιακά σε ένα Σιντοϊστικό μνημείο (misasagi) στο Κιότο.
Η Υπηρεσία Αυτοκρατορικής Οικίας ορίζει αυτήν την τοποθεσία ως το μαυσωλείο του Kόκο. Ονομάζεται επίσημα Kαγκουραγκαόκα νo Χιγκάσι νo μισασάγκι.
Ποίηση
Τον Αυτοκράτορα Kόκο τον θυμούνται καλά για την ποίησή του, και ένα από τα βάκα του εμφανίστηκε στο Oγκούρα Χγιακούνιν Ίσσου:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Πύργος του Δημαρχείου (Κρακοβία)
Ο Πύργος Δημαρχείου στην Κρακοβία της Πολωνίας (πολωνικά: Wieża ratuszowa w Krakowie) είναι ένα από τα κύρια σημεία εστίασης της Κεντρικής Πλατείας Αγοράς στην περιοχή της Παλιάς Πόλης της Κρακοβίας.
Ο Πύργος είναι το μόνο εναπομένον τμήμα του παλιού Δημαρχείου της Κρακοβίας (Ratusz «Ράτους», δείτε τον πίνακα παρακάτω), όπου κατεδαφίστηκε το 1820 ως μέρος του σχεδίου της πόλης για άνοιγμα της Κεντρικής Πλατείας. Τα κελάρια του κάποτε στέγαζαν μια φυλακή πόλης με ένα μεσαιωνικό θάλαμο βασανιστηρίων.
Το 1967, μετά από μια πολύπλοκη συντήρηση που υπογράμμισε τη γοτθική καταγωγή του, δόθηκε αντικείμενο στο Ιστορικό Μουσείο της Κρακοβίας για τη διαχείριση του.
Ιστορία
Η είσοδος στον πύργο φυλάσσεται από ένα ζευγάρι πέτρινα λιοντάρια σκαλισμένα στις αρχές του 19ου αιώνα. Μεταφέρθηκαν στην Κρακοβία από το κλασικιστικό παλάτι της οικογένειας Μόρστιν στο Πουαβοβίτσε κατά τη διάρκεια των ανακαινίσεων του 1961-1965, κατά τη διάρκεια των οποίων τα παράθυρα με προεξοχή στον δεύτερο όροφο του πύργου ανακατασκευάστηκαν λανθασμένα από μια ντόπια τηλεοπτική προσωπικότητα, τον αρχιτέκτονα Βίκτορ Ζιν. Πάνω από την είσοδο βρίσκεται η αρχική γοτθική πύλη με το οικόσημο της πόλης και το έμβλημα της Πολωνίας. Για πολλά χρόνια το υπόγειο κάτω από τον πύργο χρησιμοποιείται ως χώρος παραστάσεων που ονομάζεται Σκηνή κάτω από το Δημαρχείο, του διάσημου Λαϊκού Θεάτρου.
Ο πύργος χρησιμεύει ως ένα από τα πολλά παραρτήματα του Ιστορικού Μουσείου της Κρακοβίας, με μόνιμη προβολή φωτογραφιών της Έκθεσης της Κεντρικής Πλατείας.
Ο Πύργος του Δημαρχείου σήμερα
Ο Πύργος του Δημαρχείου είναι σήμερα ένα από τα κεντρικά σημεία της Κεντρικής Πλατείας της Κρακοβίας.
Από τον ψηλότερο όροφο, οι επισκέπτες μπορούν να θαυμάσουν την υπέροχη πανοραμική θέα της Κρακοβίας. Επιπλέον, στη μέση του καταστρώματος, υπάρχει ένας παλιός μηχανισμός ρολογιού που οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να εξετάσουν από το εσωτερικό του. Ο μηχανισμός του ρολογιού ελέγχεται από ραδιοκύματα που λαμβάνουν τα σήματα από τον πομπό του Μάινφλινγκεν, το οποίο του δίνει την ακρίβεια του προτύπου ατομικού χρόνου. Σε περίπτωση διακοπής ρεύματος, το ρολόι σταματά και επανέρχεται αυτόματα στη σωστή ώρα όταν η τροφοδοσία επανέλθει. Επίσης, το ρολόι ρυθμίζει την ίδια ώρα αλλαγής σύμφωνα με τη θερινή ώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κρακοβία Κατηγορία:Πύργοι στην Πολωνία Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Κρακοβία Κατηγορία:Κεκλιμένοι πύργοι
Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης (Καλαθοσφαίριση Γυναικών)
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης «ο Ηρακλής» είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο το οποίο εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1908 και αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα εν ενεργεία αθλητικά σωματεία στην Ελλάδα.
Αντλεί το όνομα του από τον ημίθεο Ηρακλή, ήρωα της ελληνικής μυθολογίας. Στο έμβλημα του απεικονίζεται ο ημίθεος Ηρακλής. Τα χρώματα του είναι το μπλε και το λευκό, εμπνευσμένα από τη γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας, ως ένδειξη της εθνικότητας και του πάθους των μελών του για την απελευθέρωση της υποδουλωμένης τότε Θεσσαλονίκης από την οθωμανική αυτοκρατορία.
Αποτελεί τον παλαιότερο εν ενεργεία αθλητικό σύλλογο της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας, και θεωρείται ως η ομάδα των συντηρητικών παλαιών Θεσσαλονικέων. Τα προσωνύμια που τον ακολουθούν είναι «Γηραιός» και «Ημίθεος».
Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης αποτελεί την πρώτη ομάδα που κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας και την πρώτη ελληνική ομάδα που συμμετείχε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Καλλιεργεί τμήματα τόσο ενηλίκων όσο και νεαρότερων ηλικιακά καλαθοσφαιριστριών. Διαθέτει τη νομική μορφή του ερασιτεχνικού καλαθοσφαιρικού σωματείου. H έδρα του είναι το ιδιόκτητο Ιβανώφειο Κλειστό Γυμναστήριο, το οποίο έχει χωρητικότητα 2.443 θέσεων.
Δεκαετία 1960
Ο Ηρακλής αποτέλεσε την πρώτη ομάδα που κατέκτησε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Γυναικών κατά την περίοδο 1967–68. Στο διαγωνισμό συμμετείχαν δύο ομάδες της Αθήνας και δύο της Θεσσαλονίκης, με το «Γηραιό» να σηκώνει τελικά το τρόπαιο.
Δεκαετία 1970
Η δυναμική της ομάδας κατά τη δεκαετία του 1970 αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ο σύλλογος κατέκτησε δύο ακόμη τρόπαια και συγκεκριμένα κατά τις περιόδους 1970–71 και 1971–72. Οι κορυφαίες αθλήτριες της δεκαετίας του 1970 ήταν οι Υβόννη Σακελλαροπούλου, Βούλα Αγαπίου, Βιβή Κουσαή, Παπαπαρασκευά, Διαμαντάκη, Σδούγκου, Δανδράκη, Συμεωνίδου, Σδρόλα, Ζωίδου και Νικολαΐδου.
Τη δεκαετία αυτή ο Ηρακλής πραγματοποίησε και τις δύο μοναδικές μέχρι σήμερα ευρωπαϊκές συμμετοχές του, σε διοργανώσεις του European Cup for Women's Champion Clubs (προκάτοχο της σημερινής EuroLeague). Την περίοδο 1971–72 συμμετείχε μόνο στον Προκριματικό Γύρο, όπου και υπέστη δύο ήττες από την ισπανική CREF (34–59, 46–28 τα σκορ). Την επόμενη χρονιά, 1972–73, αγωνίστηκε απευθείας στην Α' Φάση, χωρίς προκριματικούς, όπου και ηττήθηκε δύο φορές από την ιταλική Geas Basket (46–116, 124–35 τα σκορ) με συνέπεια να αποκλειστεί.
Δεκαετία 1980
Η δεκαετία του 1980 δεν αποδείχτηκε εξίσου επιτυχημένη, με το σύλλογο να μη διατηρεί σταθερή πορεία στην κορυφαία εθνική κατηγορία, αλλά να υποβιβάζεται και να ξανανεβαίνει ανά διαστήματα. Αξιοσημείωτα την περίοδο αυτή η ομάδα αποδείχτηκε πολύ δημοφιλής, κάτι που αποδεικνύει η μεγάλη προσέλευση κόσμου στους αγώνες της. Οι κορυφαίες αθλήτριες της δεκαετίας του 1980 ήταν οι Δέσποινα Φραγκιαδάκη, Κατερίνα Πεταχτή, Ελένη Σταμπουλή και Σταματία Μαρκοπούλου.
Δεκαετία 1990
Τη δεκαετία του 1990 το τμήμα στηρίχτηκε κυρίως σε νεανίδες. Διακεκριμένες αθλήτριες της δεκαετίας αυτής ήταν οι Πασχαλίνα Γκιουλέκα, Στεφανία Τότσκα, Ουρανία Πρασσά, Δήμητρα Μουστάκα και Νάσια Τόσκα.
Την αγωνιστική περίοδο 1994–95 ο Ηρακλής αναδείχθηκε Πρωταθλητής της Β' Εθνικής Κατηγορίας, κερδίζοντας παράλληλα το δικαίωμα ανόδου στην Α' Εθνική Κατηγορία.
Την επόμενη χρονιά, 1995–96, το Πρωτάθλημα Ελλάδος καθώς και το δικαίωμα συμμετοχής σε πανευρωπαϊκές διοργανώσεις διεκδίκησαν 14 ομάδες συνολικά. Στο πλαίσιο αυτό ο Ηρακλής τερμάτισε στην 7η θέση, έχοντας συλλέξει 13 νίκες και 13 ήττες. Παράλληλα έλαβε μέρος και στην πρώτη διοργάνωση του γυναικείου Κυπέλλου Ελλάδος, δίνοντας δύο αγώνες. Στη «Φάση των 16» απέκλεισε τον Απόλλωνα Καλαμαριάς με σκορ 74–57, εντούτοις η πορεία του σταμάτησε στη «Φάση των 8» όπου και ηττήθηκε με σκορ 58–62 εντός έδρας από την ομάδα του Γ.Α.Σ. Κομοτηνής.
Την περίοδο 1996–97 η ομάδα της Θεσσαλονίκης είχε παρόμοια απόδοση με την προηγούμενη, σημειώνοντας 12 νίκες και 14 ήττες. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη βρέθηκε στην 7η θέση, εξασφαλίζοντας χωρίς προβλήματα την παραμονή της στο ίδιο επίπεδο. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος, απέκλεισε στη Β' Φάση διαδοχικά τον Α.Ν.Ο. Γλυφάδας με σκορ 87–49 εντός έδρας και τη Μ.Ε.Ν. Τούμπας με σκορ 58–60 εκτός έδρας. Αυτή τη φορά αποκλείστηκε στη «Φάση των 8», έχοντας γνωρίσει την ήττα με σκορ 72–62 από τον Ολυμπιακό Βόλου.
Τη χρονιά 1997–98 έλαβαν χώρα σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές, με την Α' Εθνική να παραδίδει τη σκυτάλη στην Α1 Εθνική (τότε δημιουργήθηκε και η Α2 Εθνική που για λίγο συνυπήρχε με τη Β' Εθνική). Στην κορυφαία κατηγορία αγωνίστηκαν 12 σύλλογοι, με τον Ηρακλή να συλλέγει 10 νίκες και 12 ήττες απέναντι στους αντιπάλους του. Στην τελική βαθμολογία βρέθηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στην 7η θέση. Στο θεσμό του Κυπέλλου επικράτησε στη «Φάση των 16» επί της Μ.Ε.Ν. Τούμπας με σκορ 56–51. Αποκλείστηκε στη «Φάση των 8» όπου και έχασε με σκορ 63–56 από την Κομοτηνή.
Την αγωνιστική περίοδο 1998–99, η ομάδα παρουσίασε λιγότερο ανταγωνιστικό πρόσωπο, πέφτοντας στη 10η θέση της τελικής κατάταξης. Αναλυτικότερα είχε απολογισμό 6 νίκες και 16 ήττες, βρέθηκε, ωστόσο, εκτός της ζώνης του υποβιβασμού. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο, ο Ηρακλής ξεπέρασε επίσης επιτυχώς τη «Φάση των 16» νικώντας τον Ολυμπιακό Βόλου εντός έδρας με σκορ 74–50. Ακολούθως γνώρισε την ήττα στη «Φάση των 8» από τον Π.Α.Ο. Θρίαμβο Αθηνών με σκορ 85–68.
Την επόμενη χρονιά, 1999–00, ο Ηρακλής επέστρεψε στα γήπεδα της Α1 Εθνικής, η οποία διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 11 ομάδων μετά την αποχώρηση της Α.Ε.Κ. Τρίπολης. Η συγκομιδή του ήταν 8 νίκες και 12 ήττες, ενώ ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 9η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Η πορεία του στο Κύπελλο αυτή τη φορά ήταν συντομότερη, αφού αποκλείστηκε στην πρεμιέρα της Α' Φάσης εντός έδρας από τον Α.Σ. Ακαδημία Ηλιούπολης 1975 με σκορ 76–79.
Δεκαετία 2000
Η αλλαγή της χιλιετίας βρήκε την ομάδα σε στάδιο αγωνιστικής παρακμής. Στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής για την περίοδο 2000–01 ο Ηρακλής συγκέντρωσε 5 νίκες και 17 ήττες. Σαν αποτέλεσμα, τερμάτισε στη 12η και τελευταία θέση της βαθμολογικής κατάταξης, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό. Στο διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος ο σύλλογος αγωνίστηκε απευθείας στη Β' Φάση, όπου και ηττήθηκε από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς στην 1η Αγωνιστική με σκορ 85–61.
Την αγωνιστική περίοδο 2001–02 ο Ηρακλής αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής, ενώ επέστρεψε στο δεύτερο τη τάξει Πρωτάθλημα μετά από έξι συνεχείς περιόδους στην κορυφαία κατηγορία. Τη χρονιά αυτή οι ομάδες της Α2 Εθνικής ήταν 12 στο σύνολο, προέρχονταν από ολόκληρη την Ελλάδα και αγωνίστηκαν σε κοινό Όμιλο. Στο πλαίσιο αυτό, και με κορυφαία σε απόδοση την αθλήτρια Ζωή Κεχαγιά, ο Ηρακλής κατέκτησε το πρώτο του Πρωτάθλημα στην Κατηγορία αυτή. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν 18 νίκες και 4 ήττες. Στο θεσμό του Κυπέλλου η ομάδα της Θεσσαλονίκης νίκησε στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης τις Εσπερίδες Καλλιθέας με σκορ 54–48 και, στη συνέχεια, αποκλείστηκε από τον Θερμαϊκό Θέρμης χάνοντας οριακά εκτός έδρας με σκορ 68–66.
Την αγωνιστική περίοδο 2002–03 ο Ηρακλής αγωνίστηκε στην Α1 Εθνική υπό δυσμενέστατες οικονομικές συνθήκες και χωρίς να διαθέτει ξένες αθλήτριες. Καθήκοντα πρώτου προπονητή είχε αναλάβει ο Αντώνης Θεοχαρόπουλος. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 12η και τελευταία θέση της βαθμολογικής κατάταξης, έχοντας πετύχει μόλις μία νίκη σε 22 αγώνες. Παραγωγικότερες σκόρερ την περίοδο αυτή για την ομάδα αναδείχθηκαν οι Νάσια Τόσκα (260 πόντοι σε 19 παιχνίδια, 13,68 κατά μ.ό.) και Μαρία Ζυκιρίδου (210 πόντοι σε 19 παιχνίδια, 11,05 κατά μ.ό.). Το μεγαλύτερο μέσο όρο είχε η Βουλγάρα Σβέτλα Ζέτσεβα (74 πόντοι σε 5 παιχνίδια, 14,80 κατά μ.ό.). Σε ό,τι αφορά τη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος, η ομάδα συμμετείχε σε δύο αγώνες για τη Β' Φάση. Στον πρώτο επικράτησε εντός έδρας του Άρη Θήβας με σκορ 59–51, ενώ στο δεύτερο ηττήθηκε εκτός έδρας με σκορ 89–44 από την Α.Σ. Ακαδημία Ηλιούπολης 1975.
Την επόμενη τριετία ο σύλλογος της Θεσσαλονίκης διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής, κρατώντας πρωταγωνιστικό ρόλο. Το καλοκαίρι του 2003 το τμήμα βρέθηκε στα πρόθυρα διάλυσης, εξαιτίας της έλλειψης οικονομικών πόρων, ωστόσο ανέλαβε νέα διοίκηση με την προοπτική της ανασυγκρότησης του τμήματος και της εξάλειψης των χρεών. Στην προσπάθεια αυτή συμμετείχαν ο τότε γενικός γραμματέας του Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης, Αθανάσιος Σιάγας, και ο Πάνος Παναγόπουλος ως υπεύθυνος του τμήματος. Παράλληλα παρέμεινε στην ομάδα ο βασικός κορμός των καλαθοσφαιριστριών και με την προσθήκη ορισμένων ταλαντούχων αθλητριών μπήκαν οι βάσεις για την δημιουργία ενός δυνατού συνόλου που έθεσε ως στόχο την επιστροφή στην Α1 Εθνική.
Την αγωνιστική περίοδο 2003–04 ο «Γηραιός» εντάχθηκε στον Όμιλο Βορρά τον οποίο συνέθεσαν 12 ομάδες. Στη διάρκεια της χρονιάς συγκέντρωσε 12 νίκες και 10 ήττες, ισοβαθμώντας με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη κατέλαβε την 6η θέση, εξασφαλίζοντας με άνεση την παραμονή του στην Κατηγορία. Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος ηττήθηκε στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης από τον Πρωτέα Ελευθερίου - Κορδελιού με σκορ 64-63 και αποκλείστηκε από τη συνέχεια. Προπονητής της ομάδας την περίοδο αυτή ήταν ο Θανάσης Κυρκούσης.
Την επόμενη χρονιά, 2004–05, ο Όμιλος Βορρά οργανώθηκε με τον ίδιο τρόπο. Στο πλαίσιο αυτό ο Ηρακλής είχε συγκομιδή από 15 νίκες και 5 ήττες, τερματίζοντας με ένα βαθμό λιγότερο από τον πρωτοπόρο Γ.Α.Σ. Κομοτηνής. Εντούτοις, δεν κατάφερε να ανέλθει στην Α1 Εθνική καθώς ισοβάθμησε με τον Α.Ο. Νέας Τρίγλιας και βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων έπεσε στην 3η θέση της τελικής κατάταξης. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, η ομάδα διαγωνίστηκε και στις 4 αγωνιστικές της Α' Φάσης προτού διακοπεί η πορεία της. Συγκεκριμένα αντιμετώπισε επιτυχώς τους: Μακεδονικό Νεάπολης (εκτός έδρας νίκη με σκορ 50–53), Απόλλωνα Καλαμαριάς (εντός έδρας νίκη με σκορ 64–51) και Γ.Α.Σ. Κομοτηνής (εκτός έδρας νίκη με σκορ 58–60). Τελικά ηττήθηκε με σκορ 67-65 από το συμπολίτη της Α.Σ. Ήφαιστο Θεσσαλονίκης. Από τον Ιανουάριο του 2005 την καθοδήγηση της ομάδας από τον πάγκο ανέλαβε ο Θοδωρής Πολυμένης.
Ο στόχος της επιστροφής στο κορυφαίο ελληνικό πρωτάθλημα έγινε πραγματικότητα μετά το πέρας της χρονιάς 2005–06. Έχοντας εξαιρετικές επιδόσεις, η ομάδα κατέκτησε την κορυφή της τελικής βαθμολογίας με μόλις 1 ήττα σε 26 αγώνες. Αξιοσημείωτα ο Όμιλος περιελάμβανε τη χρονιά αυτή δύο επιπλέον ομάδες, φτάνοντας τις 14 στο σύνολο. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος ο Ηρακλής απέκλεισε στην Α' Φάση εκτός έδρας τον Σ.Φ. Πιερικό Κατερίνης με σκορ 47–70, ωστόσο γνώρισε με τη σειρά του την ήττα από τη Φ.Ε. Άτταλος με σκορ 71–60.
Την αγωνιστική περίοδο 2006–07 το Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής είχε ανεβασμένο δείκτη δυσκολίας, καθώς συμμετείχαν σε αυτό 14 ομάδες. Ο Ηρακλής έκλεισε τη χρονιά με 9 νίκες και 17 ήττες, εξασφαλίζοντας την παραμονή του μόλις την τελευταία αγωνιστική, νικώντας εκτός έδρας τον Παναθηναϊκό. Παρατηρήθηκε μάλιστα τριπλή ισοβαθμία μεταξύ του Γ.Σ. Μεγάλου Αλεξάνδρου Θεσσαλονίκης, του Α.Ο. Σπόρτιγκ Αθηνών και του Ηρακλή, με τον τελευταίο να καταλαμβάνει τελικά την 11η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Προπονητής της ομάδας μέχρι τον Ιανουάριο ήταν ο Θοδωρής Πολυμένης και στο υπόλοιπο της χρονιάς ο Γιάννης Τσιμπής. Κορυφαίες σκόρερ της ομάδας τη χρονιά αυτή ήταν η Τάνια Χαλιβέρα (294 πόντοι σε 24 αγώνες, 12,25 κατά μ.ό.), η Αμερικανίδα Τάσα Ουάσινγκτον (258 πόντοι σε 25 αγώνες, 10,32 κατά μ.ό.) και η Σταυρούλα Σπανίδου (261 πόντοι σε 26 αγώνες, 10,04 κατά μ.ό.). Την ίδια χρονιά ο Ηρακλής αγωνίστηκε απευθείας στη Β' Φάση του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου και ηττήθηκε από τον Άρη Θήβας με σκορ 69–63.