cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λευκός Πύργος
Νεότερη χρήση
Το 2002 παρουσιάστηκε έκθεση έργων του ζωγράφου και συντηρητή αρχαιοτήτων Φώτη Ζαχαρίου με τον τίτλο «Άθως: Αποτυπώσεις και Μνήμες». Ανήκει διοικητικά στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού και από το 2006 λειτουργεί μόνιμα ως Μουσείο Πόλης της Θεσσαλονίκης. Από το 2008 στεγάζει μόνιμη έκθεση αφιερωμένη στην ιστορική διαδρομή της πόλης από την ίδρυση της μέχρι τη σύγχρονη εποχή.
Δομικά χαρακτηριστικά του Λευκού Πύργου
Ο Λευκός Πύργος είναι κυλινδρική κατασκευή με ύψος 33,9 μέτρα και διάμετρο 22,7 μέτρα. Έχει έξι ορόφους, οι οποίοι επικοινωνούν με εσωτερικό κλιμακοστάσιο, το οποίο ελίσσεται κοχλιωτά και σε επαφή με τον εξωτερικό τοίχο. Με αυτό τον τρόπο, σε κάθε όροφο υπάρχει μια κεντρική κυκλική αίθουσα διαμέτρου 8,5 μέτρων, με την οποία επικοινωνούν μικρότερα τετράπλευρα δωμάτια, ανοιγμένα στο πάχος του εξωτερικού τοίχου. Ο έκτος όροφος έχει μόνο κεντρική αίθουσα και έξω από αυτήν ένα δώμα με θέα του τοπίου γύρω από τον πύργο. Η ύπαρξη τουαλετών, τζακιών και αγωγών καπνού υποδηλώνει πως ο πύργος προοριζόταν όχι μόνο ως αμυντικό έργο αλλά και ως στρατιωτικό κατάλυμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Φυλακές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Πύργοι στην Ελλάδα Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Μουσεία στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Ιστορικά μουσεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Μουσεία πόλεων Κατηγορία:Οθωμανικές οχυρώσεις Κατηγορία:Μνημεία της Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Χιφικεπούνιε Ποχάμπα
Ο Χιφικεπούνιε Λουκάς Ποχάμπα (Hifikepunye Lucas Pohamba, 1936-) είναι πολιτικός από τη Ναμίμπια. Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν το 2004 στην αφρικανική χώρα και ορκίστηκε δεύτερος πρόεδρος της χώρας στις 21 Μαρτίου του 2005. Είναι επίσης ηγέτης του κόμματος SWAPO από τον Νοέμβριο του 2007. Στις εκλογές που διενεργήθηκαν τον Νοέμβριο του 2009 επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό άνω του 76% των ψήφων. Παρέμεινε πρόεδρος ως τις 21 Μαρτίου 2015, οπότε τον διαδέχθηκε ο Χάγκε Γκέινγκομπ. Το 2014 του απονεμήθηκε το βραβείο Μο Ιμπραχίμ.
Πρώτα χρόνια και πολιτικός ακτιβισμός
Γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου του 1936. Μορφώθηκε σε σχολείο ιεραποστόλων της Αγγλικανικής Εκκλησίας. Σε ηλικία 25 ετών έγινε ιδρυτικό μέλος του SWAPO το 1960. Για την πολιτική του δραστηριότητα συνελήφθη και μεταφέρθηκε στη Νότια Ροδεσία, από όπου απελάθηκε λίγο αργότερα. Εξέτισε φυλάκιση 4 μηνών στη Ναμίμπια. . Το 1964 μετέβη στη Λουσάκα και ίδρυσε το εκεί γραφείο του SWAPO και ήταν αντιπρόσωπος του SWAPO σε όλη την Αφρική παρότι σπούδαζε Πολιτικές Επιστήμες τη δεκαετία του 1980 στη Σοβιετική Ένωση. .
Πολιτική καριέρα
Το 1989 ηγήθηκε της προεκλογικής εκστρατείας του SWAPO και ήταν μέλος της Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης, από το 1989 ως τον Μάρτιο του 1990. Το 1990 η χώρα του έγινε ανεξάρτητη και ο ίδιος εξελέγη μέλος της Εθνοσυνέλευσης. Υπηρέτησε ως υπουργός Εσωτερικών από τον Μάρτιο του 1990 ως το 1995, υπουργός Αλιείας και Θαλασσίων Πόρων από το 1995 ως το 1997, και υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου από το 1997 ως τον Μάρτιο του 2000. Εξελέγη γενικός γραμματέας του SWAPO το 1997 και αντιπρόεδρος του κόμματος το 2002. Διορίστηκε υπουργός Εδαφών το 2001, και στο αξίωμα αυτό παρέμεινε μέχρι την εκλογή του στην προεδρία το 2005. Ως υπουργός εδαφών προχώρησε σε αναδασμό της γης των λευκών προς όφελος των φτωχών μαύρων.
Πρόεδρος
Ανέλαβε καθήκοντα στις 21 Μαρτίου του 2005 Στις 29 Νοεμβρίου του 2007, μετά την παραίτηση του Νουγιόμα από την προεδρία του κόμματος, ο Ποχάμπα εξελέγη πρόεδρος του SWAPO από το συνέδριο του κόμματος, χωρίς να χρειαστεί καταμέτρηση των ψήφων, αφού ήταν και ο μοναδικός υποψήφιος. Το Κογκρέσο επέλεξε τον Ποχάμπα επίσης ως μοναδικό υποψήφιο του κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 2009.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ναμίμπιας
Ανεξάρτητοι Δημοκρατικοί Βουλευτές
Οι Ανεξάρτητοι Δημοκρατικοί Βουλευτές ήταν κοινοβουλευτική ομάδα της Βουλής των Ελλήνων, η οποία δημιουργήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2013 και υπήρξε η όγδοη κοινοβουλευτική ομάδα της Βουλής, μέχρι τη διάλυσή της, στις 31 Δεκεμβρίου 2014.
Είχε δημιουργηθεί από ανεξάρτητους βουλευτές οι οποίοι προέρχονταν από τη Νέα Δημοκρατία, το ΣΥ.ΡΙΖ.Α., το ΠΑ.ΣΟ.Κ., τους ΑΝ.ΕΛ. και την ΔΗΜ.ΑΡ.
Ιστορικό
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα «Ανεξάρτητοι Δημοκρατικοί Βουλευτές» συγκροτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2013 από έντεκα ανεξάρτητους βουλευτές (Παραστατίδης, Λοβέρδος, Αηδόνης, Ανδρουλάκης, Βουδούρης, Μουτσινάς, Νικολόπουλος, Κασαπίδης, Κουράκος, Μπόλαρης, Σταυρογιάννης). Οι βουλευτές, αν και προέρχονταν από διαφορετικά πολιτικά κόμματα, ίδρυσαν την Κοινοβουλευτική Ομάδα προκειμένου να απολαμβάνουν και αυτοί τα προνόμια των υπόλοιπων βουλευτών, δηλαδή τον χρόνο ομιλίας και την παροχή γραφείων στη Βουλή. Πρόεδρος της ομάδας τέθηκε ο Θεόδωρος Παραστατίδης.
Μέσα στους επόμενους μήνες, προσχώρησαν στην κοινοβουλευτική ομάδα και άλλοι ανεξάρτητοι βουλευτές (Νταβρής, Τατσόπουλος, Τζάκρη, Γιοβανόπουλος, Γιαταγάνα, Καπερνάρος, Μακρή, Μελάς ), οι οποίοι ανεξαρτητοποιήθηκαν ή διαγράφτηκαν από τις κοινοβουλευτικές ομάδες στις οποίες ανήκαν.
Το Μάρτιο του 2014 την προεδρία της Κ.Ο. ανέλαβε ο Νίκος Σταυρογιάννης. Ωστόσο, τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου παραιτήθηκε του βουλευτικού του αξιώματος προκειμένου να αναλάβει Δήμαρχος Λαμιέων. Η έδρα του επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία και τον διαδέχτηκε ο Δημήτρης Μπριάνης, ενώ πρόεδρος της Κ.Ο. ορίστηκε ο Πάρις Μουτσινάς. Επιπλέον, τον ίδιο μήνα, ο Ανδρέας Λοβέρδος επέστρεψε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.,  ενώ τον Οκτώβριο, ο Νίκος Νικολόπουλος εντάχθηκε στους ΑΝ.ΕΛ..
Μέλη κοινοβουλευτικής ομάδας
Κατά τη διάλυση της Βουλής της ΙΕ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου, στις 31 Δεκεμβρίου 2014, η Κοινοβουλευτική Ομάδα των Ανεξαρτήτων Δημοκρατικών Βουλευτών αποτελούνταν από τα παρακάτω μέλη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανεξάρτητοι Δημοκρατικοί Βουλευτές
Θάνατοι το 1968
Χωρίς γνωστή ημερομηνία
Κατηγορία:1968
Ερρίκος της Λωρραίνης-Σαλινί
Ο Ερρίκος, γαλλ. Henri de Lorraine (1570 - 1600) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Σαλινύ (Chaligny) και μαρκήσιος του Μουά (Moy). Έγινε ο διοικητής της Καθολικής Ένωσης κατά τους Γαλλικούς Θρησκευτικούς Πολέμους.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος (2ος από τον 3ο γάμο) του Νικολάου δούκα του Μερκέρ και της 3ης συζύγου του Αικατερίνης της Λωρραίνης, κόρης του Κλαυδίου δούκα του Ωμάλ.
Γεννήθηκε στο Νανσύ και ξεκίνησε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία στην υπηρεσία του εξαδέλφου του Καρόλου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης. Έγινε διοικητής των ελαφρού ιππικού, που ο δούκας έστειλε σε υποστήριξη της Καθολικής Ένωσης. Το 1589 εισήλθε στη Ρουέν μαζί με τον 2ο εξάδελφό του Κάρολο δούκα του Μαγιέν και λίγο μετά το 1590 πολέμησε για την Καθολική Ένωση εναντίον των δυνάμεων του Ερρίκου της Ναβάρρας. Αιχμαλωτίστηκε για λίγο και έμεινε φυλακισμένος, για να ενοχληθεί, του Σικό, γελωτοποιού του Ερρίκου.
Μετέβη για να υπηρετήσει υπό τον ετεροθαλή αδελφό του Φίλιππο-Εμμανουήλ δούκα του Μερκέρ στη Γαλλία και μετά στον Μακρύ Τουρκικό Πόλεμο (1593-1606). Απεβίωσε στη Βιέννη σε ηλικία 30 ετών.
Νέλσον Οντούμπερ
Ο Νέλσον Οντούμπερ (Nelson Orlando Oduber, 7 Φεβρουαρίου 1947) είναι πολιτικός από την Αρούμπα, ο οποίος χρημάτισε δύο φορές πρωθυπουργός.
Προφίλ
Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1947. Είναι μέλος του Movimiento Electoral di Pueblo (Εκλογικό Λαΐκό Κίνημα, ΜΕΡ). Ήταν Πρωθυπουργός την περίοδο 1989 - 1994 και επέστρεψε στην πρωθυπουργία στις 30 Οκτωβρίου 2001, μετά τη νίκη του κόμματός του στις εκλογές. Το Σεπτέμβριο του 2005 κέρδισε ξανά τις εκλογές με 43% των ψήφων.
Εκλογική ήττα 2009
Στις επόμενες εκλογές, που διενεργήθησαν στις 25 Σεπτεμβρίου 2009, ο Οντούμπερ ηττήθηκε. Το AVP με αρχηγό τον Μάικ Έμαν, έλαβε 48% των ψήφων και 12 έδρες στο κοινοβούλιο, με το MEP να ακολουθεί με 36% και 8 έδρες. Μία έδρα κατέλαβε το Κόμμα Αληθινή Δημοκρατία. Για πρώτη φορά έπειτα από οκτώ χρόνια απώλεσε την πλειοψηφία του κοινοβουλίου ο Οντούμπερ. Ο Οντούμπερ απέδωσε την ήττα του σε ολλανδική παρέμβαση, καθώς διατάχθηκε έρευνα για υποθέσεις διαφθοράς στην Αρούμπα. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μάικ Έμαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί της Αρούμπας
Άνω Σταροχώρι Αχαΐας
Το Άνω Σταροχώρι είναι χωριό της Αχαΐας στον Δήμο Ερυμάνθου και αποτελεί έδρα της Τοπικής Κοινότητας Σταροχωρίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 77 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Το Άνω Σταροχώρι είναι χτισμένο στις βορειοδυτικές απολήξεις του Ερυμάνθου, σε υψόμετρο περίπου 268 μέτρων και βρίσκεται νότια της Πάτρας. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Λάλουσι, το οποίο έχει αρβανίτικη προέλευση. Ονομαζόταν Λάλουσι μέχρι το 1928 ενώ έλαβε την σύγχρονη ονομασία Άνω Σταροχώρι με το ΦΕΚ 39Α της 06/04/1984, που αντικατέστησε την προηγούμενη ονομασία "Σταροχώρι".
Τοπική Κοινότητα Σταροχωρίου
Η Τοπική Κοινότητα Σταροχωρίου αποτελείται από τους οικισμούς: Άνω Σταροχώρι (πρώην: Σταροχώρι), Κάτω Σταροχώρι (πρώην: Ζώγας), Δαφνούλα, Τρούσας, με συνολική έκταση 18.762 στρέμματα και πληθυσμό 458 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή 2011. Παλιός οικισμός (1940-1961) που ανήκε στην περιφέρεια της κοινότητας είναι το Τρουσάκι. Γειτονιά της κοινότητας αποτελούν οι Γκουφάλες.
Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν ως κύρια απασχόληση την γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ και η μελισσοκομία αποτελεί βασικό τομέα.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στην πάροδο των ετών:
Αξιοθέατα
Αξίζει να δει ο επισκέπτης τον προϊστορικό τύμβο στην τοποθεσία Άι-Γιάννης, τα λείψανα αρχαίου κτίσματος στο κτήμα Σκέντζου, τα γραφικά πέτρινα σπίτια και τις βρύσες, καθώς επίσης και το όμορφο πέτρινο δημοτικό σχολείο του χωριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Πριγκίπισσα της Ουαλίας
Η Πριγκίπισσα της Ουαλίας (ουαλικά: Tywysoges Cymru, αγγλικά: Princess of Wales) είναι ένας βρετανικός τίτλος ευγενείας, ο οποίος χρησιμοποιείται από την εκάστοτε σύζυγο του Πρίγκιπα της Ουαλίας από το 1301. Ο τίτλος είχε σχετικά λίγους κατόχους, καθώς οι διάδοχοι του θρόνου συχνά δεν παντρεύονταν έως την άνοδό τους, ενώ άλλοι δεν παντρεύονταν καθόλου. Η Αυτή Βασιλική Υψηλότητα Κάθριν, η Πριγκίπισσα της Ουαλίας, Δούκισσα του Κέιμπριτζ και της Κορνουάλης, σύζυγος της Αυτού Βασιλικής Υψηλότητας του Ουίλιαμ, Πρίγκιπας της Ουαλίας, είναι Πριγκίπισσα της Ουαλίας από τις 9 Σεπτεμβρίου 2022.
Προκάτοχος του τίτλου ήταν η Καμίλα, δεύτερη σύζυγός του Βασιλιά Καρόλου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, που κατείχε τον τίτλο από το 2005 έως το 2022, που ονομάστηκε Βασίλισσα-σύζυγος του Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, δεν χρησιμοποιούσε τον τίτλο Πριγκίπισσα της Ουαλίας, εξαιτίας του έντονου δεσμού αυτού του τίτλου με την πρώτη σύζυγο του Καρόλου, την Νταϊάνα, η οποία σκοτώθηκε στις 31 Αυγούστου του 1997.
Φεντερίκο Χάλμπχερ
Ο Φεντερίκο Χάλμπχερ (ιτ. Federico Halbherr, 1857-1930 ) υπήρξε Ιταλός κλασικός αρχαιολόγος και επιγραφικός.
Βιογραφία
thumb|left|250px|Ο Χάλμπχερ ενώ μελετάει τον [[Γορτύνιος Κώδικας|Γορτύνιο Κώδικα στη Γόρτυνα]] Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1857 στο Ροβερέτο. Διεύθυνε πολλές αρχαιολογικές ανασκαφές στην Κρήτη. Ανακάλυψε, μαζί με τον Ερνστ Φαμπρίτσιους, τον Γορτύνιο Κώδικα.
Το 1885 ξεκίνησε ανασκαφές στη Σπηλιάρα της Βοσκοπούλας. Το 1900 περίπου ξεκίνησε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Φαιστό.
Απεβίωσε στις 17 Ιουλίου 1930 στην Ρώμη. Στην Αγία Τριάδα Ηρακλείου υπάρχει προτομή του και στη γενέτειρά του, το Ροβερέτο, αναθηματική πλάκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Ελληνιστές επιγραφολόγοι
Εθνικό Ίδρυμα Χωρικών Σπουδών (Γαλλία)
Το Εθνικό Ίδρυμα Χωρικών Σπουδών (Institut national des études territoriales, INET) είναι γαλλική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης πανεπιστημιακού επιπέδου. Παρέχει τόσο αρχική όσο και συνεχή εκπαίδευση στους υπαλλήλους διοίκησης των μεγάλων τοπικών και περιφερειακών αρχών.
Δημιουργήθηκε το 1990 υπό το όνομα "Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών" της τοπικής δημόσιας υπηρεσίας (IESFPT) και μετονομάστηκε το 1998. Βρίσκεται στο Στρασβούργο, κοντά στην Εθνική Σχολή Διοίκησης (École Nationale d'Administration, ΕΝΑ). Από τον Μάρτιο του 2010, διευθυντής του είναι ο Ζαν Μαρκ Λεγκράν (Jean-Marc Legrand).
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Γαλλία Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στο Στρασβούργο
Χρυσοπράσιο
Το ορυκτό χρυσοπράσιο (γαλλικά: chrysoprase, αγγλικά chrysophrase και chrysoprasus από την ελληνική λέξη με τη μεσολάβηση των λατινικών) είναι χαλκηδόνιος με πρασινωπό χρώμα σαν του πράσου, των σταφυλιών ή του μήλου, ανάλογα με το κοίτασμα -χρώμα που οφείλεται στην περιεκτικότητά του σε νικέλιο αλλά και στον τρόπο γεωλογικού σχηματισμού του. Αξιόλογη παραγωγή έχουν η Αυστραλία, οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Πολωνία, η Μαδαγασκάρη και η Γερμανία.
Είναι κρυπτοκρυσταλλικό, που σημαίνει ότι οι κρύσταλλοί του είναι τόσο μικροί που δεν διακρίνονται με απλή μεγέθυνση και αυτό το ξεχωρίζει από κρυσταλλικά πετρώματα σαν τον αμέθυστο και άλλα, τα οποία είναι σχεδόν διαφανή και σχηματίζονται από σαφή εξάπλευρα κρύσταλλα. Στην ίδια ομάδα κρυπτοκρυσταλλικών ανήκει και ο αχάτης και ο όνυχας. Εκείνο που έλκει στο χρυσοπράσιο είναι το χρώμα του παρά οι σχηματισμοί του. Εχει σκληρότητα 6 έως 7.
Συγχέεται συχνά με τον νεφρίτη και με έναν άλλο χαλκηδόνιο λίθο το πράσινο χρώμα του οποίου οφείλεται όμως στην παρουσία χρωμίου (Chrome chalcedony).
Ονομασία
Το χρυσοπράσιον ονομάστηκε έτσι από τους Έλληνες επειδή είχε λάμψη (σαν του χρυσού), αλλά πρασινωπό χρώμα σαν του φυτού πράσο. Ισως και για διαχωρισμό προς άλλη πέτρα με παρόμοιο χρώμα που την έλεγαν πράσιον. Η ονομασία χρυσοπράσιο έγινε διεθνής. Στην αρχαία Ελλάδα το πετράδι λεγόταν πιθανόν και "ὄμφαξ" (ίσως για το πρασινωπό χρώμα των άγουρων σταφυλιών, εκτός και αν επρόκειτο για παρόμοιο πετράδι που χρησιμοποιείτο ως κόσμημα). Στην ετυμολόγηση βοηθά και το βιβλίο Λιθικά που αποδίδεται στον Ορφέα: "...πέτρη, τῆς ὄνομα χροιή τε πέλλη χολεροῖο πράσοιο
Παρότι οι περισσότεροι θεωρούν ότι το πράσιο και το χρυσοπράσιο ταυτίζονται, ο Ισίδωρος της Σεβίλλης που έζησε το 600 μ.Χ. στο έργο του "Ετυμολογίαι" αναφέρεται στο "πράσιο" και αλλού στο "χρυσοπράσιο". Για το πράσιο αναφέρει ότι ονομάστηκε από το πράσο για το χρώμα του και ότι έχει τρεις ποικιλίες, μια πράσινη, μια με κηλίδες στο χρώμα του αίματος και μια ακόμη, με λευκές γραμμώσεις. Πιο κάτω μιλά χωριστά για το χρυσοπράσιο, λέει ότι προέρχεται από την Ινδία (σε τρίτο σημείο αναφέρει ότι προέρχεται από την Αιθιοπία, αλλά το ένα δεν αναιρεί απαραιτήτως το άλλο, γιατί ο Ισίδωρος είχε έδρα την Ισπανία) και εκτός του ότι τα διαχωρίζει σαφώς από το πράσιο, διευκρινίζει ότι έχει χρυσές κηλίδες. Επίσης συμπληρώνει ότι πολλοί το συγχέουν με το βηρύλλιο. Σε τρίτη σχετική αναφορά του (τη δεύτερη για το χρυσοπράσιο) αναφέρει ότι αυτό έχει ως προέλευση την Αιθιοπία και μια χαρακτηριστική λεπτομέρεια: η μέρα το κρύβει, αλλά η νύχτα το αποκαλύπτει, καθώς τη μέρα λάμπει σαν χρυσός, μα στο σκοτάδι γίνεται πύρινο. Αν όντως το πέτρωμα αυτό είχε ξεχωριστή ακτινοβολία δικαιολογείται περισσότερο ο χαρακτηρισμός χρυσοπράσιο για τη λάμψη και ίσως οι Έλληνες τον έθεσαν για να διαχωρίσουν αυτή την πέτρα από το κοινό "πράσιο"
Ιστορικά στοιχεία
Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα πετράδια που χρησιμοποιείτο στην κοσμηματοποιία και το έχουν φορέσει ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας και άλλοι. Ο Μέγας Αλέξανδρος αναφέρεται μεταξύ άλλων μεσαιωνικών αλχημιστικών δοξασιών που απέδιδαν στον ίδιο αλλά και στον Αριστοτέλη ότι έφερε πάντα στη ζώνη του μια πέτρα από χρυσοπράσιο αλλά όταν στην μεγάλη εκστρατεία του μπήκε στον ποταμό να λουστεί, την ακούμπησε με τα ρούχα του στην όχθη, απ' όπου την έκλεψε ένα φίδι -λίγες μέρες μετά ο Αλέξανδρος αρρώστησε και τελικά πέθανε.
Σύμφωνα με λαογραφικές παραδόσεις το μεσαίωνα, το χρυσοπράσιο μπορούσε να σε κάνει αόρατο ή αν είχες κλέψει, να γλιτώσεις τη φυλάκιση ή και τη θανατική καταδίκη. Επίσης σύμφωνα με τους ορφικούς η επεξεργασία του χρυσοπράσιου βοηθούσε στην καταπολέμηση δηλητηρίασης από δάγκωμα φιδιού. Και σήμερα πολλοί θεωρούν ότι έχει θεραπευτικές ή τονωτικές ιδιότητες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Χταπόδι
Το χταπόδι είναι μαλάκιο της τάξης Οκτώποδες με οκτώ πλοκάμια και μαλακό σώμα. Η τάξη περιλαμβάνει περίπου 300 είδη που συμπεριλαμβάνονται στην ομοταξία Κεφαλόποδα μαζί με τα καλαμάρια,τις σουπιές και τα ναυτιλοειδή. Όπως και τα άλλα κεφαλόποδα, το χταπόδι είναι αμφίπλευρα συμμετρικό με δύο μάτια και ένα ράμφος, με το στόμα στο κεντρικό σημείο μεταξύ των ποδιών (τα αποκαλούμενα και "πλοκάμια"). Το μαλακό σώμα μπορεί να αλλάξει γρήγορα το σχήμα του, επιτρέποντας στα χταπόδια να περάσουν μέσα από μικρά κενά. Όταν κολυμπούν το κεφάλι προηγείται των ποδιών. Το σιφόνι χρησιμοποιείται τόσο για αναπνοή όσο και για μετακίνηση, εκτοξεύοντας έναν πίδακα νερού. Τα χταπόδια έχουν περίπλοκο νευρικό σύστημα και εξαιρετική όραση, και είναι από τα πιο έξυπνα και πολύμορφα από όλα τα ασπόνδυλα.
Τα χταπόδια κατοικούν σε διάφορες περιοχές του ωκεανού, σε κοραλλιογενείς ύφαλους, σε πελάγη και τον θαλάσσιο βυθό. Μερικά ζουν στην ακτή και άλλα σε αβυσσαία βάθη. Τα περισσότερα είδη αναπτύσσονται γρήγορα, ωριμάζουν νωρίς και είναι βραχύβια. Κατά την αναπαραγωγή, το αρσενικό χρησιμοποιεί ένα ειδικά προσαρμοσμένο βραχίονα για να παραδώσει μια δέσμη σπέρματος μέσα στην κοιλότητα του θηλυκού μανδύα και έπειτα γερνά και πεθαίνει. Το θηλυκό αποθέτει τα γονιμοποιημένα ωάρια σε μια φωλιά και τα φροντίζει μέχρι να εκκολαφθούν, οπότε και πεθαίνει. Οι τεχνικές προστασίας από αρπακτικά περιλαμβάνουν την εκτόξευση μελάνης, τη χρήση καμουφλάζ και απειλητικές αντιδράσεις και τη δυνατότητα ταχείας διαφυγής και κάλυψης. Όλα τα χταπόδια είναι δηλητηριώδη, αλλά μόνο τα χταπόδια με μπλε δακτυλίους είναι θανατηφόρα για τον άνθρωπο.
Τα χταπόδια εμφανίζονται στη μυθολογία ως θαλάσσια τέρατα όπως το Κράκεν στη Νορβηγία, το Ακκορκαμούι των Αϊνού και ίσως οι Γοργόνες στην αρχαία Ελλάδα. Μια μάχη με χταπόδι εμφανίζεται στο βιβλίο του Βίκτωρ Ουγκώ Οι Εργάτες της Θάλασσας, αποτελώντας έμπνευση και για άλλα έργα όπως η Octopussy του Ίαν Φλέμινγκ. Χταπόδια εμφανίζονται στην ιαπωνική ερωτική τέχνη, σούνγκα. Είναι γευστικά εδέσματα και δημοφιλή πιάτα παντού στον κόσμο, ειδικά στη Μεσόγειο και τις Ασιατικές θάλασσες.
Ετυμολογία και πληθυντικός
Ο επιστημονικός λατινικός όρος χταπόδι προέρχεται από την αρχαία ελληνική οκτώπους, που είναι παράγωγη των ôκτώ ( "οκτώ") και πούς ("πόδι"). Η λέξη χρησιμοποιείται από τον Αλέξανδρο τον Τραλλιανό (περίπου 525-605) για το κοινό χταπόδι.
Μέγεθος
Το γιγαντιαίο χταπόδι του Ειρηνικού (Enteroctopus dofleini) θεωρείται το μεγαλύτερο γνωστό είδος χταποδιών. Τα ενήλικα ζυγίζουν περίπου 15 χλγ., με μήκος βραχίονα έως και 4,3 μ. Το μεγαλύτερο δείγμα αυτού του είδους που τεκμηριώθηκε επιστημονικά ζύγιζε ζωντανό 71 χγρ. Υπάρχουν ισχυρισμοί για πολύ μεγαλύτερα χταπόδια γίγαντες στον Ειρηνικό: ένα από τα καταγεγραμμένα δείγματα ζύγιζε 272 χγρ. με μήκος βραχίονα 9 μ. Ένα Haliphron atlanticus, χταπόδι με επτά πόδια, πεθαμένο ζύγιζε 61 χγρ. και εκτιμάται ότι ζωντανό ζύγιζε στα 75 κιλά. Το μικρότερο είδος είναι το Χταπόδι Γούλφι, με μήκος περίπου 2,5 εκατοστά και βάρος λιγότερο από 1 γραμ. μικρογραφία|Χταπόδι γίγαντας του [[Ειρηνικός Ωκεανός|Ειρηνικού στο Ενυδρείο Echizen Matsushima στην Ιαπωνία. ]]
Εξωτερικά χαρακτηριστικά
Το χταπόδι είναι αμφίπλευρα συμμετρικό κατά μήκος του κοιλιακού του άξονα· η κεφαλή και το πόδι βρίσκονται στο ένα άκρο του επιμήκους σώματος και αποτελούν το εμπρόσθιο μέρος του ζώου. Η κεφαλή περιλαμβάνει το στόμα και τον εγκέφαλο. Το πόδι έχει εξελιχθεί σε ένα σύνολο εύκαμπτων, συλληπτήρια προσαρτήματα, αποκαλούμενα πλοκάμια, που περιβάλλουν το στόμα και είναι προσαρτημένα μεταξύ τους στη βάση σε πλέγμα. Τα πλοκάμια περιγράφονται με βάση τη θέση τους, ονοματίζονται ανάλογα (όπως L1, R1, L2, R2) και διακρίνονται σε τέσσερα ζεύγη. Ο βολβοειδής και κοίλος μανδύας είναι συμπτυγμένα στο πίσω μέρος του κεφαλιού και αποτελούν τον σπλαγχνικό κορμό που περιέχει τα περισσότερα ζωτικά όργανα. Η κοιλότητα του μανδύα έχει μυϊκούς τοίχους και περιέχει τα βράγχια· συνδέεται με το εξωτερικό με έναν αγωγό ή σιφόνι. Το στόμα του χταποδιού, που βρίσκεται κάτω από τα πόδια, είναι αιχμηρό σκληρό ράμφος. αριστερά|μικρογραφία|450x450εσ|Πλευρικό διάγραμμα χταποδιού, με βράγχια, σιφώνι, μάτι, ιστό, πλοκάμια, βεντούζες, εκτοκότυλα. Το δέρμα του χταποδιού αποτελείται από μια λεπτή εξωτερική επιδερμίδα με βλεννώδη και αισθητήρια κύτταρα και ένα χόριο συνδετικού ιστού που αποτελείται κυρίως από ίνες κολλαγόνου και κύτταρα που επιτρέπουν την αλλαγή χρώματος. Το σώμα του είναι μαλακός ιστός που του επιτρέπει να επιμηκύνεται, να συστέλλεται και να αλλάζει σχήμα. Το χταπόδι μπορεί να συμπιεστεί και να περάσει μέσα από μικροσκοπικά κενά· ακόμη και τα μεγαλύτερα είδη μπορούν να περάσουν διαμέσου ανοίγματος διαμέτρου οπής περίπου 2,5 εκ. Άνευ σκελετού, τα πλοκάμια είναι οι μυώδεις δομές με διαμήκεις, εγκάρσιους και κυκλικούς μύες γύρω από ένα κεντρικό αξονικό νεύρο. Εκτείνονται και συστέλλονται, στρίβουν αριστερόστροφα ή δεξιόστροφα, κάμπτονται προς οποιαδήποτε θέση ή κατεύθυνση ή ακινητοποιούνται σε ακαμψία.
Η εσωτερική επιφάνεια των ποδιών είναι καλυμμένη με κυκλικούς, κολλώδεις μυζητήρες (βεντούζες). Οι μυζητήρες επιτρέπουν στο χταπόδι να αγκυροβολήσει ή να χειριστεί αντικείμενα. Κάθε μυζητήρας είναι συνήθως κυκλικός και λεκανοειδής και διακρίνεται σε δύο τμήματα: μια εξωτερική ρηχή κοιλότητα που ονομάζεται infundibulum και μια κεντρική κοίλη κοιλότητα που ονομάζεται κοτύλη, και οι δύο είναι πυκνοί μύες καλυμμένοι με προστατευτική χιτινώδη επιδερμίδα. Όταν ένας μυζητήρας προσκολλάται σε μια επιφάνεια, το άνοιγμα μεταξύ των δύο δομών σφραγίζεται. Το infundibulum παρέχει πρόσφυση ενώ η κοτύλη παραμένει ελεύθερη και οι συστολές των μυών επιτρέπουν την προσκόλληση και την αποσύνδεση.
Τα μάτια του χταποδιού είναι μεγάλα και βρίσκονται στην κορυφή του κεφαλιού. Είναι δομικά παρόμοια με αυτά του ψαριού και περικλείονται σε μια χονδροειδή κάψουλα συντηγμένη με το κρανίο. Ο κερατοειδής σχηματίζεται από ένα ημιδιαφανές επιδερμικό στρώμα και η κόρη βρίσκεται πίσω από τη σχισμή της ίριδας. Ο φακός βρίσκεται πίσω από την κόρη και οι φωτοϋποδοχείς του αμφιβληστροειδούς καλύπτουν το πίσω μέρος του ματιού. Η κόρη αυξομειώνεται σε μέγεθος και η συγκέντρωση του αμφιβληστροειδούς σε χρωστικές είναι ανάλογη με το προσπίπτον φως σε φωτεινές συνθήκες.
Ορισμένα είδη διαφέρουν σε μορφή από το τυπικό σχήμα χταποδιού. Τα μέλη της υπόταξης Cirrina έχουν παχουλά ζελατινώδη σώματα με ιστό που φτάνει στην άκρη των ποδιών τους και δύο μεγάλα πτερύγια πάνω από τα μάτια, που στηρίζονται από ένα εσωτερικό κέλυφος. Κατά μήκος του κάτω μέρους των ποδιών υπάρχουν σαρκώδη τριχίδια, και τα μάτια τους είναι πιο ανεπτυγμένα.
Κυκλοφορικό σύστημα
μικρογραφία|Ένα χταπόδι με πτερύγια Grimpoteuthis της υπόταξης Cirrina Τα χταπόδια έχουν κλειστό κυκλοφορικό σύστημα, όπου το αίμα παραμένει μέσα στα αιμοφόρα αγγεία. Τα χταπόδια έχουν τρεις καρδιές· μια συστηματική καρδιά που κυκλοφορεί το αίμα σε όλο το σώμα και δύο βραγχιακές καρδιές για άντληση σε κάθε ένα από τα δύο βράγχια. Η συστηματική καρδιά αδρανοποιείται όταν το ζώο κολυμπά και όταν πολύ σύντομα κουράζεται προτιμά το σύρσιμο. Το αίμα του χταποδιού περιέχει την πλούσια σε χαλκό αιμοκυανίνη για τη μεταφορά οξυγόνου. Αυτό κάνει το αίμα πολύ ιξώδες και χρειάζεται μεγάλη πίεση για άντληση σε όλο το σώμα· οι πιέσεις αίματος των χταπόδιων μπορεί να υπερβαίνουν τα 75 mmHg. Σε κρύες συνθήκες με χαμηλά επίπεδα οξυγόνου, η αιμοκυανίνη είναι πιο αποτελεσματική στη μεταφορά οξυγόνου από την αιμοσφαιρίνη. Η αιμοκυανίνη διαλύεται στο πλάσμα αντί να κινείται με τα κύτταρα του αίματος και δίνει στο αίμα ένα γαλαζωπό χρώμα.
Η συστηματική καρδιά έχει μυϊκά συσταλτικά τοιχώματα και αποτελείται από μία κοιλία και δύο κόλπους, μία για κάθε πλευρά του σώματος. Τα αιμοφόρα αγγεία περιλαμβάνουν αρτηρίες, τριχοειδή αγγεία και φλέβες και είναι επενδεδυμένα με ένα κυτταρικό ενδοθήλιο που διαφέρει αρκετά από αυτό των περισσότερων άλλων ασπονδύλων. Το αίμα κυκλοφορεί μέσω της αορτής και του τριχοειδούς συστήματος προς την κοίλη φλέβα, στη συνέχεια διέρχεται από τα βράγχια με τις βοηθητικές καρδιές και τελικά πίσω στην κύρια καρδιά. Πολλά από τα φλεβικά συστήματα είναι συστολικά, και βοηθούν στην κυκλοφορία του αίματος.
Αναπνοή
μικρογραφία|Χταπόδι με ανοιχτό σιφόνι. Το σιφόνι χρησιμοποιείται για την αναπνοή, την απέκκριση και την εκτόξευση μελάνης. Η αναπνοή περιλαμβάνει την άντληση νερού μέσα στην κοιλότητα του μανδύα μέσω ενός ανοίγματος, διέλευση από τα βράγχια και απέκκριση από το σιφόνι. Η εισροή του νερού επιτυγχάνεται με συστολή των ακτινικών μυών στο τοίχωμα του μανδύα, και οι βαλβίδες του πτερυγίου κλείνονται όταν ισχυροί κυκλικοί μύες αποβάλλουν το νερό μέσω του σιφωνίου. Τα εκτεταμένα πλέγματα συνδετικού ιστού υποστηρίζουν τους αναπνευστικούς μύες και τους επιτρέπουν να επεκτείνουν τον αναπνευστικό θάλαμο. Η πτυχοειδής δομή των βραγχίων επιτρέπει μεγάλη πρόσληψη οξυγόνου· έως και 65% σε νερό θερμοκρασίας 20 ° C. Η ροή του νερού πάνω από τα βράγχια συσχετίζεται με μετακίνηση· το χταπόδι κινείται εμπρόσθια εκτοξεύοντας νερό από το σιφόνι του.
Το λεπτό δέρμα του χταποδιού απορροφά επιπλέον οξυγόνο. Σε κατάσταση ηρεμίας, το 41% περίπου της πρόσληψης οξυγόνου γίνεται μέσω του δέρματος. Περιορίζεται σε 33% όταν κολυμπά, καθώς περισσότερο νερό ρέει πάνω από τα βράγχια· και η πρόσληψη οξυγόνου από το δέρμα αυξάνεται. Σε κατάσταση ανάπαυσης μετά από γεύμα, η πρόσληψη από το δέρμα μπορεί να πέσει σε 3% της ολικής πρόσληψης οξυγόνου.
Πέψη και κένωση
Το πεπτικό σύστημα του χταποδιού ξεκινάει από το παρειακό σύστημα που περιλαμβάνει το στόμα, το φάρυγγα, τα γλωσσίδια και τους σιελογόνους αδένες. Τα γλωσσίδια είναι ακιδωτά και χιτινώδη. Το φαγητό διασπάται και εισάγεται στον οισοφάγο με τη βοήθεια των γλωσσιδίων. Από εκεί μεταφέρεται στο γαστρεντερικό σωλήνα, που συγκρατείται στο άνω μέρος της κοιλότητας του μανδύα με πολυάριθμες μεμβράνες. Η διαδρομή περιλαμβάνει έναν πρόλοβο για προσωρινή αποθήκευση του φαγητού· ένα στομάχι για πέψη των τροφίμων· το τυφλό έντερο όπου ο χυλός του φαγητού χωρίζεται σε υγρά και στερεά σωματίδια και προηγείται της απορρόφησης· τον πεπτικό αδένα όπου τα ηπατικά κύτταρα αποικοδομούν και απορροφούν το υγρό και γίνονται «καφέ σώματα»· και το έντερο, όπου τα συσσωρευμένα απόβλητα μετατρέπονται σε περιττώματα και αποβάλλονται μέσω του ορθού.
Νευρικό σύστημα και αισθήσεις
μικρογραφία|Ένα κοινό χταπόδι (Octopus vulgaris) που κινείται. Το νευρικό του σύστημα επιτρέπει αυτονομία κινήσεων στα πόδια. Το χταπόδι (μαζί με τη σουπιά) έχει την υψηλότερη αναλογία μάζας εγκεφάλου-σώματος από όλα τα ασπόνδυλα. Έχει ένα εξαιρετικά πολύπλοκο νευρικό σύστημα, μόνο ένα μέρος του οποίου εντοπίζεται στον εγκέφαλο που περιέχεται σε μια χόνδρινη κάψουλα. Τα δύο τρίτα των νευρώνων του ζώου βρίσκονται στα νεύρα των ποδιών, στα οποία οφείλονται οι αντανακλαστικές κινήσεις που γίνονται ακόμα και άνευ εντολής από τον εγκέφαλο. Οι σύνθετες κινήσεις των χταποδιών δεν οργανώνονται στον εγκέφαλό τους μέσω ενός σωματοτοπικού χάρτη όπως γίνεται στα σπονδυλωτά· το σύστημα τους είναι μη σωματοτοπικό και αποκλειστικό για τα ασπόνδυλα με μεγάλους εγκεφάλους. αριστερά|μικρογραφία|Το μάτι του κοινού χταποδιού. Όπως και τα άλλα κεφαλόποδα, τα χταπόδια μπορούν να διακρίνουν την πόλωση του φωτός. Η έγχρωμη όραση φαίνεται πως ποικίλλει από είδος σε είδος, για παράδειγμα υπάρχει στο O. aegina αλλά απουσιάζει από τον O. vulgaris. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι οψίνες στο δέρμα είναι αισθητήρια για διαφορετικά μήκη κύματος φωτός και βοηθούν στην επιλογή χρωματισμού για καμουφλάζ, σε συνδυασμό με τα οπτικά ερεθίσματα από τα μάτια. Άλλοι ερευνητές υποθέτουν ότι τα μάτια κεφαλόποδων σε είδη που έχουν μόνο μία πρωτεΐνη φωτοϋποδοχέα μπορεί να χρησιμοποιούν χρωματική παραμόρφωση για να μετατρέψουν τη μονοχρωματική όραση σε έγχρωμη όραση, αν και αυτό θυσιάζει από την ποιότητα της εικόνας.
Τα χταπόδια έχουν και εξαιρετική αίσθηση αφής. Οι μυζητήρες έχουν χημειοϋποδοχείς για αίσθηση γεύσης. Τα πόδια του ζώου δεν μπερδεύονται και δεν συγκολλιούνται μεταξύ τους επειδή οι αισθητήρες αναγνωρίζουν το δέρμα ομοειδούς και εμποδίζουν την αυτοκόλληση.
Τα πόδια έχουν αισθητήρες τάσης, έτσι ώστε το χταπόδι να ξέρει αν τα πόδια του είναι απλωμένα, αλλά αυτό δεν επαρκεί για να καθορίσει ο εγκέφαλος τη θέση του σώματος ή των άκρων. Συνεπώς, το χταπόδι δεν έχει στερεογνωσία· δηλαδή, δεν σχηματίζεται μια πνευματική απεικόνιση για τη μορφή και χωροταξική θέση του αντικειμένου που χειρίζεται. Μπορεί να αντιληφθεί τοπικές εναλλαγές στην υφή, αλλά αδυνατεί να συνθέσει τις πληροφορίες σε μια μεγαλύτερη εικόνα. Η νευρολογική αυτονομία των άκρων σημαίνει ότι το χταπόδι δεν καταλαβαίνει εύκολα τα αποτελέσματα των κινήσεων του. Δεν έχει καλή αυτοαντίληψη και για τη γνώση των κινήσεων του βασίζεται σε οπτική παρακολούθηση.
Σάκος μελάνης
Ο σάκος μελάνης ενός χταποδιού βρίσκεται κάτω από τον πεπτικό αδένα. Ο αδένας παράγει το μελάνι που αποθηκεύεται στο σάκο. Ο σάκος είναι κοντά στον αγωγό μέσω του οποίου εκτοξεύεται το μελάνι. Προ της εκτόξευσης, το μελάνι περνά από αδένες που του προσθέτουν βλέννα, δημιουργώντας μία παχύρρευστη σκούρα κηλίδα που επιτρέπει στο ζώο να ξεφύγει από ένα θηρευτή. Η βασική χρωστική στη μελάνη είναι η μελανίνη, στην οποία οφείλεται το μαύρο χρώμα. Τα χταπόδια της υπόταξης cirrina δεν διαθέτουν σάκο μελάνης.
Κύκλος της ζωής
αριστερά|μικρογραφία|Θηλυκό χταπόδι γίγαντας του [[Ειρηνικός Ωκεανός|Ειρηνικού φυλά τα αυγά της.]] Τα χταπόδια είναι σχετικά βραχύβια· ορισμένα είδη ζουν μόνο έξι μήνες. Το γιγαντιαίο χταπόδι του Ειρηνικού, ένα από τα δύο μεγαλύτερα είδη χταποδιών, μπορεί να ζήσει μέχρι και πέντε χρόνια. Η διάρκεια ζωής των χταποδιών περιορίζεται από την αναπαραγωγή: τα αρσενικά πεθαίνουν λίγους μήνες μετά το ζευγάρωμα και τα θηλυκά πεθαίνουν λίγο μετά την εκκόλαψη των αυγών τους. Τα αναπαραγωγικά όργανα που ωριμάζουν κατόπιν ορμονικής επίδρασης του οπτικού αδένα απενεργοποιούν τους πεπτικούς αδένες με αποτέλεσμα ασιτία του ζώου και θάνατο. Πειραματικά βρέθηκε ότι η αφαίρεση και των δύο οπτικών αδένων μετά την ωοτοκία έχει ως αποτέλεσμα διακοπή της εκκόλαψης, αποφυγή του θανάτου από ασιτία, αυξημένη ανάπτυξη και επιμήκυνση της διάρκειας ζωής.
Οικότοπος
Χταπόδια υπάρχουν σε κάθε ωκεανό, και ποικιλία ειδών έχουν προσαρμοστεί για διαβίωση σε διαφορετικά θαλάσσια οικοσυστήματα. Τα νεαρά κοινά χταπόδια κατοικούν σε ρηχές λιμνούλες της παλίρροιας. Το χαβανέζικο χταπόδι (Octopus cyanea) ζει σε κοραλλιογενείς υφάλους· οι αργοναύτες πλέουν σε πελαγικά ύδατα. Το Abdopus aculeatus ζει ως επί το πλείστον σε παράκτιες περιοχές με φύκη. Ορισμένα είδη προτιμούν τα ψυχρά, ωκεάνια βάθη. Το χταπόδι Bathypolypus arcticus βρίσκεται στην αβυσσαία ζώνη σε βάθος 1.000 μ. Και το Vulcanoctopus hydrothermalis ζει κοντά σε υδροθερμικούς αγωγούς στα 2.000 μέτρα. Τα cirrina συνήθως κολυμπούν ελεύθερα και ζουν σε οικοσυστήματα μεγάλου βάθους. Φαίνεται πως δεν υπάρχουν χταπόδια του γλυκού νερού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κεφαλόποδα Κατηγορία:Αλιεύματα
Μονοθελητισμός
Ιστορία
Ο Μονοθελητισμός εμφανίστηκε ως συνέχεια του Μονοφυσιτισμού, όταν ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος εξέδωσε το διάταγμα γνωστό ως «Έκθεσις» το 638 προκειμένου να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ μονοφυσιτών υπηκόων στις περιοχές της Αιγύπτου, Παλαιστίνης και Συρίας και της υπόλοιπης Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς κατανοούσε ότι η δογματική και εθνολογική διαφορά, η μεγάλη απόσταση από την Κωνσταντινούπολη και οι συνεχείς επιθέσεις από Πέρσες και Άραβες αποξένωναν τους πληθυσμούς αυτούς από την αυτοκρατορία και καθιστούσαν εύκολη την απώλεια των εν λόγω περιοχών, όπως και τελικά έγινε κατά την αραβική κατάκτηση. Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο, οι μονοφυσίτες θα δέχονταν ότι στον Χριστό υπάρχουν δύο φύσεις μετά την ένωση θείας και ανθρωπίνης φύσεως, και οι Ορθόδοξοι θα δέχονταν ότι στον Χριστό υπάρχει μία θέληση και ενέργεια, μετά την ένωση των δύο φύσεων.
Παρά την προσπάθειά του να επιβάλει το νέο δόγμα, ο Μονοθελητισμός απέτυχε. Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής αναδείχθηκε μέγας υπέρμαχος της ορθοδόξου πίστεως, εναντιωθείς σε αποφάσεις αυτοκρατόρων και πατριαρχών, οι οποίοι χάριν πολιτικών σκοπιμοτήτων προχώρησαν σε ενέργειες δημιουργίας αιρετικών δοξασιών και υπερασπίσεως αιρετικών ομάδων και λαών και συγκεκριμένα των μονοφυσιτών, προκειμένου να τους προσεταιρισθούν, νοθεύοντας το ορθόδοξο δόγμα και την εξ αυτού απορρέουσα δυνατότητα ανθρωπίνης λυτρώσεως και σωτηρίας, την οποία μας εχάρισε η Θεία Ενανθρώπιση του Θεού στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού.Τελικά καταδικάστηκε από την ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο, η οποία απεφάνθη ότι αφού στην υπόσταση του Χριστού υπάρχουν δύο φύσεις, η θεία και η ανθρωπίνη, υπάρχουν και δύο φυσικές θελήσεις και δύο φυσικές ενέργειες, η θεία και η ανθρωπίνη, που ενεργούσαν «αδιαιρέτως, ατρέπτως, αμερίστως, ασυγχύτως», χωρίς να επικρατεί αντιπαλότητα μεταξύ τους.
Η Νέα Σχολή
Η σχολή είναι γνωστή για τη διδασκαλία της, στεγάζει τη διεθνή δεξαμενή σκέψης World Policy Institute και φιλοξενεί τα γνωστά βραβεία βιβλίου National Book Awards. Η σχολή Parsons The New School for Design είναι η ιδιαίτερα ανταγωνιστική σχολή καλών τεχνών του πανεπιστημίου.
Γύρω στους 9.300 φοιτητές φοιτούν σε μεταπτυχιακά και προπτυχιακά προγράμματα, μοιρασμένα σε επτά διαφορετικές σχολές, οι οποίες διδάσκουν μια πληθώρα γνωστικών αντικειμένων που περιλαμβάνουν κοινωνικές επιστήμες, ελευθέριες τέχνες, ανθρωπιστικές επιστήμες, καλές τέχνες, σχεδιασμό, μουσική, θέατρο, χρηματοοικονομικά, ψυχολογία και δημόσια πολιτική..
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Νέα Υόρκη
Ζωολογικός Κήπος της Βιέννης
Ο Ζωολογικός κήπος της Βιέννης (γερμανικά: Tierpark Schönbrunn) είναι ζωολογικός κήπος που βρίσκεται στην Αυστριακή πρωτεύουσα. Άνοιξε το 1752 και είναι ένας από τους παλαιότερους ζωολογικούς κήπους στην Ευρώπη και τον κόσμο.
250px|thumb|left|Ουρακοτάγκος
Στόχος αυτού του ζωολογικού κήπου είναι η διατήρηση της φύσης και η προστασία απειλούμενων ειδών. Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει εντυπωσιακά ζώα, όπως γιγάντια πάντα, ιπποπόταμους, ελέφαντες, πολικές αρκούδες και αλλά.
Ιστορία
Βιεννη Κατηγορία:Βιέννη
Εκκλησία της Νορβηγίας
Η Εκκλησία της Νορβηγίας είναι η επίσημη θρησκεία και η μεγαλύτερη Χριστιανική εκκλησία στη Νορβηγία. Ανήκει στη Λουθηρανική Χριστιανική πίστη και έχει ως δογματική βάση της την Αγία Γραφή, το Σύμβολο Νικαίας/Κωνσταντινουπόλεως, το Σύμβολο των Αποστόλων, το Σύμβολο του Αθανασίου, την Μικρή Κατήχηση του Λούθηρου και την Ομολογία της Αυγούστας.
Η Εκκλησία της Νορβηγίας έχει κονγκρεγκασιοναλιστική και επισκοπική δομή, με 1.284 ενορίες και 11 επισκοπές. Επίσης, είναι μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών. Αν και το 75.2% των Νορβηγών ανήκει στην Εκκλησία της Νορβηγίας, μόνο περίπου το 3% του πληθυσμού παρακολουθεί τις λειτουργίες της εκκλησίας πάνω από μία φορά το μήνα.
Λατρεία
Στο επίκεντρο της εκκλησιαστικής ζωής είναι η Κυριακάτική Θεία Ευχαριστία, που συνήθως τελείται στις 11:00 το πρωί. Η λειτουργία μοιάζει με αυτήν της Καθολικής εκκλησίας. Η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι αποκλειστικά η νορβηγική, εκτός από το Κύριε ελέησον (Kyrie Eleison), και η υμνωδία γίνεται με τη συνοδεία εκκλησιαστικού οργάνου. Η Εκκλησία της Νορβηγίας βαπτίζει παιδιά, συνήθως νήπια, κατά τη διάρκεια της Κυριακάτικης λειτουργίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες Κατηγορία:Λουθηρανισμός
Ενορχήστρωση
Ενορχήστρωση είναι η τέχνη της γραφής μουσικής για ορχήστρα .Η ενορχήστρωση βασίζεται στις ιδιαιτερότητες όλων των μουσικών οργάνων της ορχήστρας και στις ηχητικές σχέσεις που μπορεί να αναπτυχθούν μεταξύ τους. Για λόγους ευκολίας, η ορχήστρα διαιρείται σε μεγάλα τμήματα: τα έγχορδα, τα ξύλινα πνευστά, τα χάλκινα πνευστά και τα κρουστά. Κάθε όργανο υπάγεται υποχρεωτικά σε ορισμένες κατηγορίες (π.χ.πνευστά, έγχορδα, κρουστά), και χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένα στοιχεία και ιδιότητες, όπως η τονική του έκταση, το ηχόχρωμά του, οι εκφραστικές του δυνατότητες καθώς και συγκεκριμένες τεχνικές εκτέλεσης που είναι διαφορετικές και χαρακτηριστικές για κάθε όργανο (π.χ. σπικάτο (spiccato) και πιτσικάτο (pizzicato) στα έγχορδα, με σορντίνα (sordina) στην τρομπέτα, και με αρμονικές στην άρπα).
Με βάση τα παραπάνω χαρακτηριστικά, ο συνθέτης πρέπει να αναθέσει σε κάθε όργανο που λαμβάνει μέρος σε ένα ορχηστρικό πέρασμα ένα ρόλο που καλείται να ζωντανέψει ο εκτελεστής του μουσικού οργάνου, όσο καλύτερα μπορεί. Το τελικό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα εξαρτάται τόσο από την τεχνική του ενορχηστρωτή, αλλά και από τις ικανότητες του μαέστρου της ορχήστρας και των εκτελεστών.
Στην ενορχήστρωση ενός έργου διατηρείται η αρχική του αρμονία χωρίς αλλαγές σε αντίθεση με την διασκευή (arrangement )
Κάθε μουσική σύνθεση που έχει γραφτεί για ένα όργανο (πιάνο κιθάρα κ.α) αλλά και για μικρά μουσικά σύνολα όπως τρίο κουαρτέτα μπορεί να μετατραπεί σε ορχηστρικό έργο με περισσότερα όργανα, αυτό συμβαίνει μετά από την δημιουργία του αλλά μπορεί να είναι από την αρχή ένα έργο για ορχήστρα οπότε αυτόματα ο συνθέτης γράφει και ενορχηστρώνει παράλληλα (συμφωνίες όπερες ) Στα συγχρονα ειδη μουσικής που εκτελούνται από μικρά σύνολα και ιδίως στην ρόκ,η ενορχήστρωση μπορεί να γίνεται ταυτοχρόνως από όλα τα μέλη.
Κατηγορία:Μουσική θεωρία Κατηγορία:Μουσική σημειογραφία
Βοηθητικό ρήμα
Βοηθητικό ρήμα λέγεται εκείνο που χρησιμοποιείται για το σχηματισμό άλλου ρήματος.
Σχηματισμός Χρόνων
Στην ελληνική γλώσσα, τα ρήματα “έχω” και “είμαι” χρησιμοποιούνται για το σχηματισμό του παρακείμενου, του υπερσυντέλικου και του συντελεσμένου μέλλοντα. Παραδείγματα:
Ενεργητική Φωνή
Η πρώτη μορφή, που χρησιμοποιείται πιο συχνά, σχηματίζεται με το ενεργητικό απαρέμφατο αορίστου, ενώ η δεύτερη με τη μετοχή του παθητικού παρακείμενου στην αιτιατική.
Σχηματισμός Περιφραστικών Ρημάτων
Όλες οι γλώσσες υιοθετούν μερικές λέξεις από άλλες γλώσσες ακόμα κι όταν έχουν δικές τους. Στην ελληνική, δύσκολα μπορεί να σχηματιστεί ρήμα από ξενικό ουσιαστικό και σε τέτοιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται το ρήμα “κάνω”. Για παράδειγμα, “κάνω ντεμπούτο” αντί “πρωτοεμφανίζομαι”. Αλλά κάποτε και ουσιαστικά με ελληνική κατάληξη δεν έχουν ρήμα και απαιτείται η περιφραστική προσέγγιση: “κάνω φασαρία”.
Το “κάνω” και το “είμαι” πολλές φορές χρησιμοποιούνται χωρίς να υπάρχει πραγματικός λόγος. Σε τέτοια περίπτωση, φτωχοποιούν τη γλώσσα. Παραδείγματα:
Κατηγορία:Γραμματική
Fiat CR.20
Το Fiat CR.20 ήταν ιταλικό μονοκινητήριο διπλάνο μαχητικό το οποίο χρησιμοποιήθηκε τη δεκαετία του 1920 και του 1930. Σχεδιαστής του ήταν ο Τσελεστίνο Ροζατέλι (Celestino Rosatelli).
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Επρόκειτο για αεροσκάφος συμβατικής για την εποχή του σχεδίασης. Προωθούνταν από υδρόψυκτο κινητήρα Fiat A.20 μέγιστης ισχύος 410 hp. Αναπτύχθηκαν αρκετές παραλλαγές, όπως το υδροπλάνο-μαχητικό CR.20 Idro, το CR.20 Asso με ισχυρότερο κινητήρα Isotta-Fraschini των 450 hp και το CR.20bis που διέθετε τροποποιημένο σύστημα προσγείωσης.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το 1933 το CR.20 εξόπλιζε 27 σμήνη της Ιταλικής Βασιλικής Αεροπορίας (Regia Aeronautica). Χρησιμοποιήθηκε σε επιχειρήσεις ενάντια στους αντάρτες στη Λιβύη και στην αρχική φάση του Δεύτερου Ιταλο-Αβυσινιακού Πολέμου. Σταδιακά τα μαχητικά αντικαταστάθηκαν από πιο σύγχρονους τύπους στις τάξεις της Βασιλικής Αεροπορίας. Παρέμειναν όμως σε υπηρεσία σε άλλους ρόλους, κυριότερα ως ακροβατικά και εκπαιδευτικά. Το 1933 η Ιταλία πούλησε πέντε CR.20 στην Παραγουάη, που ήταν τότε σε πόλεμο με τη Βολιβία. Μάλιστα αυτά ήταν τα μοναδικά μαχητικά της Παραγουάης μέχρι το τέλος της σύρραξης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου CR.20 Κατηγορία:Υδροπλάνα
Νέα Τυρολόη Σερρών
Η Νέα Τυρολόη (γνωστή ως Τοπάλοβον έως το 1927 ) είναι χωριό στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, στην δημοτική ενότητα Σκοτούσσης του δήμου Ηρακλείας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 669 κατοίκων, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 614 κατοίκων. Πήρε το όνομά του από τους Θρακιώτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν σε αυτόν και προέρχονταν από την Τυρολόη της Ανατολικής Θράκης.
Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται 17 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης των Σερρών και 2 χλμ νότια της Σκοτούσσας.
Ετυμολογία
Σύμφωνα με τον Ιορντάν Ν. Ιβάνοφ, το σλαβικό τοπωνύμιο Τοπάλ προέρχεται από το τουρκικό τοπάλ, που σημαίνει κουτσός.
Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου αιώνα, η Νέα Τυρολόη ανήκε στον καζά Σερρών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Σύμφωνα με τις στατιστικές του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσοφ (« Μακεδονία. Εθνογραφία και στατιστικά στοιχεία»), για το 1900 στο χωριό κατοικούσαν 90 Βούλγαροι χριστιανοί και 140 Τούρκοι.
Ωστόσο, κανένας από τους χριστιανούς του χωριού δεν δήλωνε υπαγωγή στην Βουλγαρική εξαρχία και όλοι υπάγονταν στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.
Στην Ελλάδα
Μετά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο το 1913, το χωριό προσαρτήθηκε στην Ελλάδα. Στη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκαν εκεί Έλληνες Θρακιώτες πρόσφυγες από την πόλη Τυρολόη της Ανατολικής Θράκης (σημερινή Τσόρλου στην Τουρκία). Το 1928, η Νέα Τυρολόη ονομάστηκε μικτό τοπικό-προσφυγικό χωριό με 129 προσφυγικές οικογένειες και συνολικά 489 κατοίκους. Το 1927, μετονομάστηκε σε Νέα Τυρολόη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών
Άγιος Γεώργιος Αργυράδων Κέρκυρας
Ο Άγιος Γεώργιος Αργυράδων είναι παραθαλάσσιος οικισμός της νότιας Κέρκυρας σε υψόμετρο 5 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται στα δυτικά παράλια και νότια του νησιού σε απόσταση 32,5 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την πόλη της Κέρκυρας (μέσω Πέραμα, Μεσογγής), 3,5 χλμ. ΒΔ. από τους Αργυράδες και 14 χλμ. Δ. από τη Λευκίμμη. Είναι παραθεριστικός οικισμός, γνωστός για την παραλία του (μήκος 8 χλμ.) η οποία αποτελείται από δύο μέρη που χωρίζονται από ένα μικρό λιμανάκι και βόρεια συνορεύει με την παραλία του Ίσσου ενώ νότια με την παραλία του Μαραθιά. Πρόκειται για τουριστικό θέρετρο που διαθέτει οργανωμένες θαλάσσιες δραστηριότητες, τουριστικά καταλύματα, κέντρα εστίασης και διασκέδασης. Βορειοδυτικά του χωριού βρίσκεται ο υγροβιότοπος της λίμνης Κορισσίων, η οποία αποτελεί τον σημαντικότερο υγροβιότοπο της Κέρκυρας και έχει χαρακτηριστεί ως προστατευόμενη περιοχή Natura 2000.
Διοικητικά
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να απογράφεται στον τότε δήμο Κορισσίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τους Αργυράδες, τον Μαραθιά και το Νεοχωράκι αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Αργυράδων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κορισσίων του δήμου Νότιας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 503 κατοίκους.
Σημείωση
Για συνώνυμους οικισμούς στην Κέρκυρα δείτε: Άγιος Γεώργιος Κέρκυρας
Ινδικές γενικές εκλογές (2014)
Το 2014 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στην Ινδία για την ανάδειξη της 16ης Βουλής (Lok Sabha). Εξελέγησαν οι 543 βουλευτές σε ισάριθμες εκλογικές περιφέρειες της χώρας. Η ψηφοφορία έγινε σε 9 φάσεις, από τις 7 Απριλίου ως τις 12 Μαΐου 2014 και επρόκειτο για τις μεγαλύτερες σε διάρκεια εκλογές στην ιστορία της ασιατικής χώρας. Σύμφωνα με την Εφορευτική Επιτροπή της Ινδίας, 814,5 εκατ. ήταν οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι, αυξημένοι κατά 100 εκατ. σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές. Έτσι, ήταν οι πολυπληθέστερες εκλογές στον κόσμο. Γύρω στα 23,1 εκατομμύρια ή το 2,7% του συνόλου των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων ήταν ηλικίας 18–19 ετών. Συνολικά έλαβαν μέρος 8.251 υποψήφιοι για την πλήρωση των 543 εδρών της Lok Sabha. Η συμμετοχή κατά μέσο όρο διαμορφώθηκε στο 66,3% και πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό στην ιστορία των ινδικών γενικών εκλογών. Στις 16 Μαΐου ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα και έπειτα από 15 ημέρες τερματίστηκε η θητεία της απερχόμενης Βουλής (31 Μαΐου 2014). Η Εθνική Δημοκρατική Συμμαχία με επικεφαλής το Κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα, κέρδισε σαρωτική νίκη, καταλαμβάνοντας 336 έδρες. Το BJP μόνο του κέρδισε 31% των ψήφων και 282 (το 51,9% όλων των εδρών) έδρες. Ήταν η πρώτη φορά από το 1984 που στις ινδικές γενικές εκλογές ένα κόμμα κέρδισε τόσες πολλές έδρες, ώστε να μπορεί να κυβερνήσει χωρίς να έχει την υποστήριξη άλλων κομμάτων. Η Ενωμένη προοδευτική Συμμαχία, με επικεφαλής το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο,κέρδισε 58 έδρες, από τις οποίες οι 44 (το 8,1%)κερδήθηκαν από το Κογκρέσο, το οποίο συγκέντρωσε ποσοστό 19,3% όλων των ψήφων. Οι εκλογές αυτές ήταν η χειρότερη ήττα για το Κόμμα του Κογκρέσου στην ιστορία του. Το BJP και οι σύμμαχοί του έλαβαν εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης πλειοψηφίας, κάτι που συνέβαινε για πρώτη φορά τα τελευταία 30 χρόνια.
Παραπομπές
2014 εκλογες
Μπόικο Μπορίσοφ
Ο Μπόικο Μπορίσοφ (Бойко Методиев Борисов, 13 Ιουνίου 1959) είναι Βούλγαρος πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Βουλγαρίας από τον Μάιο του 2017 ως τις 12 Μαΐου 2021 και νωρίτερα από το 2009 ως το 2013 και από το 2014 ως το 2017. Έγινε δήμαρχος της Σόφιας στις 8 Νοεμβρίου του 2005 και παρέμεινε δήμαρχος ως τις 27 Ιουλίου 2009.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Μπάνκια, στις 13 Ιουνίου 1959, γιος του αξιωματούχου του Υπουργείου Εσωτερικών, Μετόντι Μπορίσοφ και της δασκάλας Βενέτα Μπορίσοβα. Σπουδάζει στην Ανώτερη Ειδική Σχολή του Υπουργείου Εσωτερικών, απ' όπου αποφοιτά το 1982 ως μηχανικός. Την περίοδο από το 1982 ως το 1990 ανέλαβε διάφορες θέσεις στο υπουργείο εσωτερικών, ως πυροσβέστης και έπειτα δίδαξε στην Αστυνομική Ακαδημία της Σόφιας όπου απέκτησε και τον τίτλο του διδάκτορα. Υπήρξε αξιωματικός της Υπηρεσίας για την Εθνική Ασφάλεια και έλαβε μέρος στην προστασία του σώματος κατά την επιχείρηση για την αλλαγή ονομάτων προς τους τουρκικής καταγωγής πολίτες τη δεκαετία του 1980. Παραιτήθηκε από το υπουργείο το 1990 με τον τίτλο του ταγματάρχη και την επόμενη χρονιά ίδρυσε μία ιδιωτική εταιρεία, παρέχοντας ασφάλεια σε προσωπικότητες όπως ο Τοντόρ Ζίβκοβ, ο Συμεών Β΄ και ο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ. Από το 1980 ασχολείται ενεργά με το καράτε, μετά την κτήση της μαύρης ζώνης υπήρξε προπονητής της εθνικής ομάδας της Βουλγαρίας, διαιτητής σε διεθνείς αγώνες και μέλος της Βουλγαρικής Ομοσπονδίας Καράτε.
Σήμερα συζεί με την Τσβετέλινα Μπορισλάβοβα, που είναι επικεφαλής της Οικονομικής και Επενδυτικής Τράπεζας. Από τον προηγούμενο γάμο του με γιατρό έχει μία κόρη.
Σπιναλόγκα
Ιστορία
Ο Ενετός χαρτογράφος Βιντσέντσο Κορονέλλι υποστηρίζει πως η Σπιναλόγκα δεν ήταν πάντα νησί, αλλά ήταν φυσικά ενωμένη με την γειτονική χερσόνησο Κολοκύθα. Αναφέρει πως το 1526, οι Ενετοί κατέστρεψαν μέρος της χερσονήσου και δημιούργησαν το νησί. Λόγω της τοποθεσίας του το νησί ήταν ήδη οχυρωμένο από την αρχαιότητα προκειμένου να προστατευθεί η είσοδος στο λιμάνι της αρχαίας πόλης Ολούς.
Μπόικο Μπορίσοφ
Βιογραφία
Την περίοδο από το 2001 ως το 2004 διετέλεσε πρώτος γραμματέας του βουλγαρικού Υπουργείου Εσωτερικών, με το βαθμό του Στρατηγού και από το 2004 και εξής με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού Στις βουλευτικές εκλογές του 2005 κατήλθε υποψήφιος για μία έδρα με το συνδυασμό του Εθνικού Κινήματοs του Συμεών Β΄. Εξελέγη σε δύο περιφέρειες, όμως επέλεξε να συνεχίσει στη γραμματεία του υπουργείου εσωτερικών. Αργότερα παραιτήθηκε και εξελέγη δήμαρχος στη Σόφια, με νίκη στις εκλογές.
Σπιναλόγκα
Ιστορία
Ετυμολογία
Το αρχαίο του όνομα ήταν Καλυδών, αλλά μετά την κατάληψη του από τους Ενετούς, λόγω του ότι άκουγαν συνέχεια την κρητική έκφραση "Στην Ελούντα", δεν μπορούσαν να καταλάβουν και έτσι, παρακούοντας, το πρόφεραν στα λατινικά "spina lunga" (προφορά: σπίνα λούνγκα), που σημαίνει «μακρύ αγκάθι». Έτσι με την παράφραση, το νησάκι πήρε την σημερινή του ονομασία.