cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φερδινάνδος του Ωμάλ
Βιογραφία
Δεν γνωρίζουμε το τέλος του· μερικοί ιστορικοί το τοποθετούν πριν το 1264, ενώ άλλοι πριν τις 25 Ιουλίου 1269, όταν ο νεότερος αδελφός του έκανε στο Τολέδο μία δωρεά στο Τάγμα της Καλατράβα και αναφέρεται ως Λουδοβίκος κόμης τού Ποντιέ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λάουρα των Μονφόρ-λ'Αμωρί, κόρη τού Αμωρί ΣΤ΄ κόμη τού Μονφόρ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας 2017–18
Για την περίοδο 2017–18, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μεσσηνίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Μεσσηνίας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Μεσσηνίας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Μεσσηνίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Στην Α΄ Κατηγορία συμμετέχουν 16 σύλλογοι, οι δυο τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στην Α1 ΕΠΣΜ. Εάν υποβιβαστεί από τη Γ΄ Εθνική ομάδα μέλος της ένωσης θα υποβιβαστεί στην Α1 και 3ος σύλλογος.
Η Τελική Βαθμολογία:
Α1 Κατηγορία
14 σύλλογοι συμμετείχαν στην Α1 ΕΠΣΜ 2017-18. Οι τρεις πρώτες της τελικής κατάταξης κέρδισαν την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία και οι δυο τελευταίες υποβιβάζονται στη Β΄ ΕΠΣΜ.
Τελική Βαθμολογία:
Β΄ Κατηγορία
Με 26 συλλόγους σε 2 ομίλους διεξήχθη η Β΄ Κατηγορία.
Βαθμολογίες
Γ΄ Κατηγορία
Οι 10 σύλλογοι που δήλωσαν συμμετοχή στη Γ΄ Κατηγορία αγωνίστηκαν σε έναν όμιλο.
Η βαθμoλογία ήταν ως εξής Δε συμμετείχαν οι ΑΟ Βέργας και Θησέας Καλαμάτας
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Stranger Things (4ος κύκλος)
Ο τέταρτος κύκλος της Αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας τρόμου Stranger Things κυκλοφόρησε με δύο μέρη στο Netflix. Τα πρώτα εφτά επεισόδια κυκλοφόρησαν στις 27 Μάιου του 2022, ενώ τα δύο τελευταία στις 1 Ιουλίου του 2022. Η σειρά δημιουργήθηκε από τους Αδελφούς Ντάφερ, οι οποίοι είναι και παραγωγοί μαζί με τους Σον Λέβι, Νταν Κόχεν, Ιάιν Άντερσον και Κέρτις Γκγουίν.
Στον κύκλο πρωταγωνιστούν οι Ουινόνα Ράιντερ, Ντέιβιντ Χάρμπορ, Μίλι Μπόμπι Μπράουν, Φιν Γούλφχαρντ, Γκέιτεν Ματαράτσο, Κέιλεμπ Μακλάφιν, Νόα Σναπ, Σέιντι Σινκ, Ναταλία Ντάιερ, Τζο Κίρι, Μάγια Χοκ, Πράια Φέργκιουσον, Μάθιου Μοντίν, Πολ Ράιζερ, Μπρετ Γκέλμαν, Τζέιμι Κάμπελ Μπάουερ, Τζόσεφ Κουίν, Εντουάρντο Φράνκο και Κάρα Μπουόνο. Οι Τομ Βλαστσίχα, Νίκολα Τζουρίσκο και Μέισον Ντάι εμφανίζονται σε επαναλαμβανόμενους ρόλους.
Ο κύκλος έλαβε θετικές κριτικές, με επαίνους για τις ερμηνείες (κυρίως αυτές των Μπράουν, Σινκ, Μακλάφιν, Μπάουερ και Κουίν), τα οπτικά εφέ, τις σκηνές δράσεις, το συναισθηματικό βάρος και το πιο σκοτεινό ύφος, αλλά έλαβε επικρίσεις για την διάρκεια των επεισοδίων. Το πρώτο μέρος έλαβε 13 υποψηφιότητες στα 74α Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης, κερδίζοντας πέντε.
Γραμμή 6 (Τραμ Αθήνας)
Η Γραμμή 6 του τραμ Αθήνας είναι η γραμμή Πικροδάφνη-Σύνταγμα («ΠΙΚΡ-ΣΥΝ»). Διαθέτει 19 στάσεις, εξέρχεται από το κέντρο της Αθήνας και τελειώνει στην παραλία της Αθήνας, στη στάση «Πικροδάφνη». Μέχρι το 2021 μέρος της σημερινής γραμμής αποτελούσε τη γραμμή 5 «Πλάτωνας», η οποία στους χάρτες απεικονιζόταν με ανοιχτό πράσινο χρώμα. Διέθετε 37 στάσεις και το πρώτο μισό της εξερχόταν από το κέντρο της Αθήνας ενώ το δεύτερο μισό ακολουθούσε τα παράλια της νότιας Αθήνας. Εγκαινιάστηκε στις 19 Ιουλίου 2004 μαζί με τις γραμμές 3 και 4 και αρχικά ένωνε το Σύνταγμα με το Κολυμβητήριο Γλυφάδας.
Stranger Things (4ος κύκλος)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Netflix Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές με τέρατα Κατηγορία:Stranger Things
Γραμμή 6 (Τραμ Αθήνας)
Σήμερα, ξεκινάει από τo Σύνταγμα και διέρχεται από τη Νέα Σμύρνη και το Παλαιό Φάληρο. Εκεί, ενώνεται με τη γραμμή 7. Μετά συνεχίζει νοτιοανατολικά δίπλα στη Λεωφόρο Ποσειδώνος και τερματίζει στην Πικροδάφνη στον Άλιμο. Στην στάση «Έδεμ» και «Πικροδάφνη» γίνεται ανταπόκριση με την γραμμή 7 «Πειραιάς - Βούλα»
Στάσεις
Κατηγορία:Τραμ Αθήνας
Ράφτινγκ
260px|thumb|right|Ράφτινγκ στο Ρίο ντε Κόντας, στη [[Βραζιλία.]] Το Ράφτινγκ είναι ομαδικό άθλημα κατάβασης ποταμού με φουσκωτή βάρκα. Το πλήρωμα αποτελείται από έναν επαγγελματία οδηγό ποταμού και από 6-12 κωπηλάτες, ανάλογα με το μέγεθος της βάρκας, το οποίο καθορίζεται από το βαθμό δυσκολίας του ποταμού και την ποσότητα των νερών του. Ο έμπειρος οδηγός που βρίσκεται στη βάρκα, καθοδηγεί το πλήρωμα και του δίνει τις ανάλογες εντολές για να κωπηλατεί ανάλογα, έτσι ώστε να αποφεύγονται τα φυσικά εμπόδια που συναντώνται κατά τη διάρκεια της κατάβασης. Όπως όλα τα σπορ περιπέτειας, έτσι και το ράφτινγκ έχει κάποιο βαθμό επικινδυνότητας, συνεπώς και κάποιους κανόνες ασφαλείας. Έχει πάρει την ονομασία του από την αγγλική λέξη raft (σχεδία).
Βαθμοί δυσκολίας
Οι βαθμοί δυσκολίας των ποταμών με τις εντολές του οδηγού είναι από I w.w. έως VI w.w. (1 - 6). Η κλίμακα αυτή διαμορφώνεται ανάλογα με τον όγκο του νερού, την κλίση του εδάφους και τα εμπόδια (βράχια) που βρίσκονται στο ποτάμι.
thumb|right|Ποτάμι Κατηγορίας 6, το πλέον ακραίο και επικίνδυνο στην κλίμακα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα Κατηγορία:Ναυταθλήματα
Οσμάν Χαμντί Μπέης
Ο Οσμάν Χαμντί Μπέης (Osman Hamdi Bey) (γεν. 1842 – 24 Φεβρουαρίου 1910) ήταν Οθωμανός διοικητής και λόγιος.
Υπήρξε διαπρεπής ζωγράφος και καταξιωμένος αρχαιολόγος. Ίδρυσε το Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης και την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Κωνσταντινούπολης, που είναι σήμερα το Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών Μιμάρ Σινάν.
Βιογραφικό
Ο Οσμάν Χαμντί Μπέης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 30 Δεκεμβρίου 1842. Πατέρας του ήταν ο μετέπειτα Μεγάλος Βεζίρης Ιμπραήμ Εντχέμ Πασάς, ο οποίος είχε ελληνική καταγωγή. Ο Ιμπραήμ Εντχέμ Πασάς ήταν από τη Χίο, είχε μείνει ορφανός μετά τη Σφαγή της Χίου και πουλήθηκε στον Αρχιναύαρχο του Οθωμανικού Στόλου Χιουσρέφ Πασά, ο οποίος τον μεγάλωσε σαν παιδί του, μαζί με άλλα χριστιανόπουλα από τη Χίο, καθώς ο ίδιος δεν είχε παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Οθωμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Αρχαιολόγοι
Χέρμαν Γκόλντσμιντ
Η ζωή και το έργο του
Κάποιες αστρονομικές διαλέξεις έγιναν με την ευκαιρία της εκλείψεως Σελήνης της 31ης Μαρτίου 1847. Ο Υρμπαίν Λεβεριέ, που μόλις είχε ανακαλύψει τον πλανήτη Ποσειδώνα, έδωσε μία τέτοια διάλεξη στη Σορβόννη. Από καθαρή σύμπτωση ο Γκόλντσμιντ την παρακολούθησε, πράγμα που του δημιούργησε ένα έντονο ενδιαφέρον για την Αστρονομία και τον οδήγησε να την επιλέξει για μια δεύτερη σταδιοδρομία.
Ο Γκόλντσμιντ αγόρασε ένα τηλεσκόπιο με διάμετρο 5,2 cm με τα χρήματα που απέκτησε πωλώντας δύο προσωπογραφίες του Γαλιλαίου, τις οποίες είχε ζωγραφίσει κατά τη διάρκεια μιας παραμονής του στη Φλωρεντία. Ο Γκόλντσμιντ εγκατέστησε το τηλεσκόπιο στο μπαλκόνι του διαμερίσματός του, στον έκτο όροφο πάνω από το Καφέ Προκόπ. Πολύ σύντομα άρχισε να ενημερώνει τους αστρικούς χάρτες που είχε με νέους αστέρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της ασχολίας παρατηρούσε την ίδια περιοχή του ουρανού (πεδίο) αρκετές φορές σε διαφορετικές νύχτες και έτσι μπορούσε να ανιχνεύει μεταβλητούς αστέρες, πλανήτες και αστεροειδείς. Για να επιβεβαιώσει την ανακάλυψη της Λουτησίας, επικοινώνησε με τον Φρανσουά Αραγκό στο Αστεροσκοπείο των Παρισίων. Ο Αραγκό πρότεινε το όνομα «Λουτησία» από τη λατινική ονομασία του Παρισιού, αφού ήταν ο πρώτος αστεροειδής που ανακαλυπτόταν από την πόλη αυτή (αλλά και από όλη τη Γαλλία). Η ανακάλυψη του νέου πλανήτη δημοσιεύθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1852.
Προσωπογραφία του Χριστού από τον Χέρμαν Γκόλντσμιντ. Μελάνη σε χαρτί. Αχρονολόγητο.|thumb
Κατά τα επόμενα χρόνια ο Γκόλντσμιντ αγόρασε μεγαλύτερα τηλεσκόπια, το δεύτερο διαμέτρου 6,8 cm. Παρά τις περιορισμένες δυνατότητες των οργάνων του, μέχρι τον Μάιο 1856 είχε ανακαλύψει 4 ακόμα αστεροειδείς. Το επόμενο τηλεσκόπιό του είχε διάμετρο 10 cm, πράγμα που του επέτρεψε να ανακαλύψει εννέα ακόμα αστεροειδείς. Αυτή την περίοδο η Γαλλική Ακαδημία Επιστημών βράβευσε τον Γκόλντσμιντ αρκετές φορές, ενώ του απονεμήθηκε ο τίτλος του ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής το 1857. Για την ανακάλυψη των 13 πρώτων αστεροειδών του, τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας. Εκείνη την εποχή ο δεύτερος πιο επιτυχημένος σε ανακαλύψεις αστεροειδών αστρονόμος, ο Χιντ, είχε ανακαλύψει 10.
Ο Γκόλντσμιντ συνδύασε τις ικανότητές του ως ζωγράφου με την αγάπη του για την Αστρονομία, όπως γίνεται φανερό από τις απεικονίσεις του για τον Μεγάλο Κομήτη του 1858 και την έκλειψη Ηλίου της 18ης Ιουλίου 1860, την οποία είχε παρατηρήσει από την Ισπανία. Τον Απρίλιο 1861 ο Γκόλντσμιντ ανακοίνωσε την ανακάλυψη ενός ένατου δορυφόρου του Κρόνου, ανάμεσα στον Τιτάνα και τον Υπερίωνα, τον οποίο ονόμασε «Χείρωνα». Ωστόσο, έκανε λάθος: αυτός ο δορυφόρος δεν υπήρχε. Σήμερα το όνομα «Χείρων» έχει δοθεί σε ένα διαφορετικού τύπου ουράνιο σώμα, τον κένταυρο 2060 Χείρωνα. Πάντως, οι ενημερώσεις αστρικών χαρτών και η ανακάλυψη αρκετών μεταβλητών αστέρων από μέρους του Γκόλντσμιντ εκτιμήθηκαν επίσης από τους αστρονόμους της εποχής του.
Ο Γκόλντσμιντ δεν ανήκε ποτέ στο προσωπικό του Αστεροσκοπείου των Παρισίων και γι' αυτό το εισόδημά του ήταν αβέβαιο. Ωστόσο, το 1862 του απονεμήθηκε μια σύνταξη 1500 φράγκων. Για λόγους υγείας, ο Γκόλντσμιντ μετακόμισε στο Φονταινεμπλώ, αλλά η κατάστασή του δεν βελτιώθηκε. Παρέμεινε στο Φονταινεμπλώ επί τρία χρόνια και πέθανε εκεί από επιπλοκές διαβήτη σε ηλικία 64 ετών.
Βιβλιογραφία
Karl Christian Bruhns: "Goldschmidt, Hermann" στο Allgemeine Deutsche Biographie (ADB), τόμος 9, *Λειψία 1879: Duncker & Humblot. Σελ. 338 κ.ε. (στη γερμανική)
Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (1963)
Ακολουθεί κατάλογος με τα 300 μέλη που εξελέγησαν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο έπειτα από τις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1963
Πηγές
1963
Νίνα Τζίλι
Η Νίνα Τζίλι, ψευδώνυμο της Maria Chiara Fraschetta (Πιατσέντσα, 2 Φεβρουαρίου 1980), είναι Ιταλίδα τραγουδίστρια, τηλεοπτική προσωπικότητα και ραδιοφωνική παραγωγός.
Έχει συμμετάσχει τέσσερις φορές στο Φεστιβάλ του Sanremo, το 2010 στην κατηγορία New generation με το τραγούδι "L'uomo che amava le donne", που κέρδισε το βραβείο Mia Martini, το βραβείο Sala Stampa Radio TV και το βραβείο Assomusica, το 2012 με το τραγούδι "Per sempre", το 2015 με το τραγούδι "Sola" και το 2018 με το "Senza parlenere".
Το 2012 εκπροσώπησε την Ιταλία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι "L'amore è femmina (Out of Love)", κατακτώντας την 9η θέση. Επίσης, έχει κερδίσει δύο Wind Music Awards και ήταν υποψήφια για τα MTV Europe Music Awards, τα TRL Awards και τα ιταλικά Videoclip Awards.
Μετά το ντεμπούτο της το 2001 μαζί με τον Red Ronnie στο τηλεοπτικό πρόγραμμα Roxy Bar, ακολούθησε το 2011 μια τηλεοπτική και ραδιοφωνική σταδιοδρομία.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στην Πιατσέντσα και πέρασε την παιδική της ηλικία στο Gossolengo. Σπούδασε όπερα σε ωδείο και μεταξύ των δέκα και δεκαπέντε ετών έζησε στη Killala (Ιρλανδία), φιλοξενούμενη από μια οικογένεια για να μάθει αγγλικά σε ένα διεθνές σχολείο, γεγονός που της επέτρεψε να γίνει δίγλωσση (Αγγλικά - Ιταλικά). Άρχισε να παίζει μουσική σε ηλικία δεκατριών ετών με μερικά συγκροτήματα και το 1997 ίδρυσε το συγκρότημα The Jerks. Μετά την αποφοίτησή της από το λύκειο Lorenzo Respighi της Πιατσέντσα, έζησε για δύο χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, και συγκεκριμένα στο Σικάγο και τη Νέα Υόρκη. Στη συνέχεια αποφοίτησε από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων του Πανεπιστημίου IULM του Μιλάνου, αλλά αργότερα εξέφρασε αρνητικές απόψεις σχετικά με τις μελέτες του πανεπιστημίου προκαλώντας την αντίδραση του πρύτανη. Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως veejay στο μουσικό τηλεοπτικό κανάλι MTV και έπειτα ως συμπαρουσιάστρια μαζί με τον Red Ronnie στο Roxy Bar.
μικρογραφία|Η Νίνα Τζίλι σε συναυλία
2012: Sanremo και Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision
Στις 15 Ιανουαρίου 2012 ανακοινώνεται η συμμετοχή της στo 62o Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, με το τραγούδι "Per sempre", την οποία ακολούθησε η κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ της "L'amore è femmina". Ανάμεσα στα κομμάτια του άλμπουμ υπάρχει το τραγούδι "Un'altra estate", που γράφτηκε σε συνεργασία με την Carmen Consoli. Στις 18 Φεβρουαρίου 2012, κατά τη διάρκεια της τελικής βραδιάς του Φεστιβάλ Sanremo, οι τραγουδιστές Ell και Nikki ανακοίνωσαν ότι η Τζίλι επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ιταλία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2012 που πραγματοποιήθηκε στο Μπακού. H τραγουδίστρια, η οποία αρχικά επέλεξε ένα τραγούδι του Sanremo, ερμήνευσε το τραγούδι "L'amore è femmina (Out of Love)" σε μια δίγλωσση εκδοχή, καταλήγοντας στην ένατη θέση. Το Νοέμβριο του 2012 το άλμπουμ έγινε χρυσό με 30.000 αντίτυπα.
μικρογραφία|252x252εσ| Στο [[Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012|διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2012 ]]
Φωνή και μουσικές επιρροές
Η Νίνα Τζίλι ξεχωρίζει για το δυνατό βιμπράτο της με επιρροές από τη δεκαετία του '40. Οι μουσικές επιρροές της είναι κυρίως η Nina Simone (από την οποία πήρε το καλλιτεχνικό της όνομα) αλλά και ο Otis Redding και η Etta James.
Για να διαμορφώσει την μουσική της ταυτότητά, μετά την αποφοίτησή της, η Νίνα Τζίλι μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες για δύο χρόνια, όπου βελτίωσε τις γνώσεις της για την R & B, τη reggae, τη soul και την ιταλική μουσική της δεκαετίας του '60. Επηρεάστηκε επίσης από τους ροκ και πανκ ήχους της δεκαετίας του ' 70.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012 Κατηγορία:Ιταλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Βάλντεμαρ Χάφκιν
Ο Βάλντεμαρ Μορντεχάι Βολφ Χάφκιν CIE (Володимир Мордехай-Вольф Хавкін ; Мордехай-Вольф Хавкин ; 15 Μαρτίου 1860 - 26 Οκτωβρίου 1930) ήταν βακτηριολόγος από τη Ρωσική Αυτοκρατορία που αργότερα έγινε Γάλλος πολίτης. Μετανάστευσε στη Γαλλία και εργάστηκε στο Ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι, όπου ανέπτυξε ένα εμβόλιο κατά της χολέρας, που δοκίμασε με επιτυχία στην Ινδία. Αναγνωρίζεται ως ο πρώτος μικροβιολόγος, που ανέπτυξε και χρησιμοποίησε εμβόλια κατά της χολέρας και της βουβωνικής πανώλης. Δοκίμασε τα εμβόλια στον εαυτό του. Ο Λόρδος Τζόζεφ Λίστερ τον ονόμασε «σωτήρα της ανθρωπότητας».
Διορίστηκε Σύντροφος του Τάγματος της Ινδικής Αυτοκρατορίας (CIE) στις τιμές το 1897 για το διαμαντένιο ιωβηλαίο της βασίλισσας Βικτώριας. Το Εβραϊκό Χρονικό εκείνης της εποχής σημείωσε ότι «ένας Εβραίος της Ουκρανίας, εκπαιδευμένος στις σχολές της ευρωπαϊκής επιστήμης, σώζει τις ζωές των Ινδουιστών και των Μωαμεθανών και παρασημοφορήθηκε από τον απόγονο του Γουίλιαμ του Κατακτητή και Άλφρεντ του Μεγάλου».
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε ως Βλαντιμίρ Ααρόνοβιτς Μορντεχάι Βολφ Χάφκιν (Владимир (Маркус-Вольф) Аaронович Хавкин ), το τέταρτο από τα πέντε παιδιά του Ααρών και της Ροζαλί (κόρη του Δαβίδ-Αϊσίκ Λάντσμπεργκ) σε μια οικογένεια Εβραίου δασκάλου στο Μπέρντιανσκ, στη Ρωσική Αυτοκρατορία (τώρα Ουκρανία), έλαβε την εκπαίδευσή του στην Οδησσό, το Μπέρντιανσκ και την Αγία Πετρούπολη.
Ο Χάφκιν συνέχισε τις σπουδές του από το 1879 έως το 1883 με τον Μέτσνικοφ, αλλά μετά τη δολοφονία του Τσάρου Αλεξάνδρου Β΄, η κυβέρνηση πήρε μέτρα εναντίον όλο και περισσότερο ανθρώπων, που θεωρούνταν ύποπτοι, συμπεριλαμβανομένης της διανόησης. Ο Χάφκιν εργάστηκε επίσης  στο ζωολογικό μουσείο στην Οδησσό από το 1882 έως το 1888. Χωρίς καθήκοντα ως καθηγητής, ως Εβραίος, το 1888, ο Χάφκιν επιτράπηκε να μεταναστεύσει στην Ελβετία και ξεκίνησε το έργο του στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Το 1889 προσχώρησε στους Μέτσνικοφ και Λουί Παστέρ στο Παρίσι στο νεοσύστατο Ινστιτούτο Παστέρ, όπου ανέλαβε τη μόνη διαθέσιμη θέση βιβλιοθηκονόμου.
Πρωτοζωολογικές μελέτες
Ο Χάφκιν ξεκίνησε την επιστημονική σταδιοδρομία του ως πρωτοζωολόγος και πρωτολόγος,  κάτω από την καθοδήγηση του Ίλια Μέτσνικοφ στο Αυτοκρατορικό Νοβοροσίγια πανεπιστήμιο στην Οδησσό και αργότερα στο Ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι. Πρόωρη έρευνά του ήταν για τα πρώτιστα όπως αστασία, Euglena, και το Παραμήκιο (Paramecium), καθώς και τις πρώτες μελέτες για τη Χολοσπόρα (Holospora), ένα βακτηριακό παράσιτο των Paramecium. Στις αρχές της δεκαετίας του 1890, ο Χάφκιν έστρεψε την προσοχή του στις σπουδές στην πρακτική βακτηριολογία.
Το euglenid γένος Khawkinea πήρε το όνομά του προς τιμήν των πρώτων μελετών της euglenids από τον Χάφκιν, που δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στα γαλλικά περιοδικά με το όνομα συγγραφέα μεταφρασμένο από το κυριλλικό αλφάβητο ως «Mardochée-Woldemar Khawkine».
Εμβόλιο κατά της χολέρας
Εκείνη την εποχή, μια από τις πέντε μεγάλες πανδημίες χολέρας του 19ου αιώνα έπληξε την Ασία και την Ευρώπη. Παρόλο που ο Ρόμπερτ Κοχ ανακάλυψε το Vibrio cholerae το 1883, η ιατρική επιστήμη εκείνη την εποχή δεν την θεωρούσε μοναδική αιτία της νόσου. Αυτή η άποψη υποστηρίχθηκε από πειράματα αρκετών βιολόγων, ιδίως του Jaume Ferran i Clua στην Ισπανία.
Αλεξέι Κουλμπάκοφ
Ο Αλεξέι Κουλμπάκοφ (Аляксей Мікалаевіч Кульбакоў, Aleksey Mikalayevich Kulbakov· Γόμελ, 27 Δεκεμβρίου 1979) είναι Λευκορώσος διαιτητής ποδοσφαίρου.
Είναι διεθνής διατητής από το 2005, και ελίτ διαιτητής της UEFA. Διευθύνει αγώνες στο εγχώριο πρωτάθλημα Βισέισαγια Λίχα για περισσότερα από 20 χρόνια.
Τη σεζόν 2009–10, ο Κουλμπάκοφ διαιτήτευσε για πρώτη φορά αγώνα στο UEFA Europa League, ενώ τη σεζόν 2014–15 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο UEFA Champions League. Επιπλέον, έχει διαιτητεύσει αγώνες στο UEFA Nations League, στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2008, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2012, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2016 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2021, στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2010 στη Νότια Αφρική, το Παγκόσμιο Κύπελλο 2014 στη Βραζιλία, το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018 στη Ρωσία και το Παγκόσμιο Κύπελλο 2022 στο Κατάρ καθώς και φιλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λευκορώσοι διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Βάλντεμαρ Χάφκιν
Εμβόλιο κατά της χολέρας
Ο Χάφκιν εστίασε την έρευνά του στην ανάπτυξη ενός εμβολίου χολέρας και παρήγαγε μια εξασθενημένη μορφή του βακτηρίου. Διακινδυνεύοντας τη ζωή του, στις 18 Ιουλίου 1892, ο Χάφκιν πραγματοποίησε το πρώτο ανθρώπινο τεστ στον εαυτό του και ανέφερε τα ευρήματά του στις 30 Ιουλίου στη Βιολογική Εταιρεία. Παρόλο που η ανακάλυψή του προκάλεσε ενθουσιασμό στον Τύπο, δεν έγινε ευρέως αποδεκτό από τους ανώτερους συναδέλφους του, συμπεριλαμβανομένων τόσο του Μέτσνικοφ όσο και του Παστέρ, ούτε από το ευρωπαϊκό επίσημο ιατρικό ίδρυμα στη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Ρωσία.
Ο Χάφκιν θεώρησε την Ινδία, όπου εκατοντάδες χιλιάδες πέθαναν από συνεχιζόμενες επιδημίες, ως το καλύτερο μέρος, για να δοκιμάσει το εμβόλιο του. Μέσω της επιρροής του μαρκήσιου του Ντουφερίν και Άβα, που ήταν στο Παρίσι ως Βρετανός Πρέσβης, του επετράπη να επιδείξει τις ιδέες του στην Αγγλία. Προχώρησε στην Ινδία το 1893 και ίδρυσε εργαστήριο στο Μπαϊκαλά (Byculla) το 1896, το οποίο μετακόμισε στο Πάρελ και αργότερα ονομάστηκε Ινστιτούτο Χάφκιν. Ο Χάφκιν εργάστηκε για την πανούκλα και μέχρι το 1902-03 μισό εκατομμύριο εμβολιάστηκαν, αλλά στις 30 Οκτωβρίου 1902, 19 άτομα πέθαναν από τετάνο από τα 107 που εμβολιάστηκαν στο Μουλκοβάλ. Αυτή η "καταστροφή του Μουλκοβάλ" οδήγησε σε έρευνα. Διακόπηκε για λίγο η εργασία του, αλλά διορίστηκε ξανά διευθυντής του Βιολογικού Εργαστηρίου στην Καλκούτα. Αποσύρθηκε το 1915 και επειδή έπασχε από ελονοσία, έπρεπε να επιστρέψει στη Γαλλία.
Εμβόλιο κατά της πανώλης
"Σε αντίθεση με τον τέτανο ή τη διφθερίτιδα, τα οποία εξουδετερώθηκαν γρήγορα από αποτελεσματικά εμβόλια μέχρι τη δεκαετία του 1920, οι ανοσολογικές πτυχές της βουβωνικής πανώλης αποδείχθηκαν πολύ πιο τρομακτικές." Τον Οκτώβριο του 1896, μια επιδημία βουβωνικής πανώλης χτύπησε τη Βομβάη και η κυβέρνηση ζήτησε από τον Χάφκιν να βοηθήσει. Ξεκίνησε την ανάπτυξη ενός εμβολίου σε ένα πρόχειρο εργαστήριο σε έναν διάδρομο του Grant Medical College. Σε τρεις μήνες επίμονης εργασίας (ένας από τους βοηθούς του υπέστη νευρική βλάβη και δύο άλλοι παραιτήθηκαν), ένα είδος εμβολίου για ανθρώπινες δοκιμές ήταν έτοιμο και στις 10 Ιανουαρίου 1897 ο Χάφκιν το δοκίμασε στον εαυτό του. "Το εμβόλιο Χάφκιν χρησιμοποίησε μια μικρή ποσότητα βακτηρίων, για να προκαλέσει μια ανοσολογική αντίδραση." Μετά την ανακοίνωση αυτών των αποτελεσμάτων στις αρχές, εθελοντές στη φυλακή Byculla εμβολιάστηκαν και επέζησαν από τις επιδημίες, ενώ πέθαναν επτά τρόφιμοι της ομάδας ελέγχου. "Όπως και άλλα από αυτά τα πρώιμα εμβόλια, το σκεύασμα Χάφκιν είχε δυσάρεστες παρενέργειες και δεν παρείχε πλήρη προστασία, αν και λέγεται ότι έχει μειώσει τον κίνδυνο έως και 50 τοις εκατό."
Παρά τις επιτυχίες του Χάφκιν, ορισμένοι αξιωματούχοι επέμειναν κυρίως σε μεθόδους, που βασίζονται στην υγιεινή : πλύσιμο σπιτιών από μάνικα πυρκαγιάς με ασβέστη, συγκέντρωση μολυσμένων και ύποπτων ατόμων σε στρατόπεδα και νοσοκομεία και περιορισμός των ταξιδιών.
Παρόλο που η επίσημη Ρωσία αντιπαθούσε ακόμη την έρευνά του,  οι ρώσοι συνάδελφοι του Χάφκιν, οι γιατροί Βλαντιμίρ Βισόκοβιτς και ο Ντάνιλο Ζαμπολότνι, τον επισκέφτηκαν στη Βομβάη. Κατά τη διάρκεια της επιδημίας χολέρας του 1898 στη Ρωσική Αυτοκρατορία, το εμβόλιο, που ονομάζεται «лимфа Хавкина» ( «limfa Havkina», λέμφος του Χάφκιν) έσωσε χιλιάδες ζωές σε ολόκληρη την αυτοκρατορία.
Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, ο αριθμός των εμβολίων στην Ινδία και μόνο έφτασε τα τέσσερα εκατομμύρια και ο Χάφκιν διορίστηκε Διευθυντής του εργαστηρίου πανούκλας στη Βομβάη (τώρα ονομάζεται Ινστιτούτο Χάφκιν). Το 1900, του απονεμήθηκε το Βραβείο Κάμερον για τη Θεραπευτική του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου.
Ο Χάφκιν ήταν ο πρώτος, που ετοίμασε ένα εμβόλιο για την ανθρώπινη προφύλαξη, σκοτώνοντας τη μολυσματική καλλιέργεια με θερμότητα στους 60 ° C. Το κύριο όριο του εμβολίου του ήταν η έλλειψη δραστηριότητας κατά των πνευμονικών μορφών πανούκλας.
Σύνδεση με τον σιωνισμό
Το 1898, ο Χάφκιν πλησίασε τον Αγά Χαν Γ΄ με μια προσφορά για τον Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ II να επανεγκαταστήσει τους Εβραίους στην Παλαιστίνη, τότε μια επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας : η προσπάθεια «θα μπορούσε να γίνει σταδιακά στους Αγίους Τόπους », «η γη θα αποκτιούνταν με αγορά από τους υπηκόους του Σουλτάνου "," το κεφάλαιο θα πρέπει να δοθεί από τα πλουσιότερα μέλη της εβραϊκής κοινότητας ", αλλά το σχέδιο απορρίφθηκε.
Μικρή υπόθεση Ντρέιφους
Τον Μάρτιο του 1902, δεκαεννέα Ινδοί χωρικοί από το Μουλκοβάλ  στο Παντζάμπ (εμβολιάστηκαν από μία μόνο φιάλη του εμβολίου) πέθαναν από τέτανο, ενώ οι άλλοι 88 χωρικοί ήταν καλά. Τα στοιχεία έδειξαν τη μόλυνση ενός μπουκαλιού - 53Ν. Η διαδικασία αποστείρωσης στο εργαστήριο Πάρελ άλλαξε από καρβολικό οξύ σε αποστείρωση χρησιμοποιώντας θέρμανση, μια διαδικασία που είχε χρησιμοποιηθεί στο Ινστιτούτο Παστέρ με ασφάλεια για δύο χρόνια, αλλά ήταν νέα στη Βρετανική Αυτοκρατορία. Η επιτροπή του 1903 από την ινδική κυβέρνηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτή ήταν η πηγή της μόλυνσης.
Μια εξεταστική επιτροπή άσκησε δίωξη εναντίον του Χάφκιν και απαλλάχθηκε από τη θέση του και επέστρεψε στην Αγγλία. Η έκθεση ήταν ανεπίσημα γνωστή ως "Μικρή υπόθεση Ντρέιφους", ως υπενθύμιση του εβραϊκού φόντου και της θρησκείας του Χάφκιν.
Το Ινστιτούτο Λίστερ επανεξέτασε τον ισχυρισμό και ακύρωσε την ετυμηγορία: ανακαλύφθηκε ότι ένας βοηθός χρησιμοποίησε ένα βρώμικο πώμα μπουκαλιού χωρίς να το αποστειρώσει.
Δημοσιευμένο υλικό από το Υπουργείο Εσωτερικών της Ινδίας, που σχετίζεται με το περιστατικό εμβολιασμού (μαζί με τα προσωπικά ημερολόγια του Χάφκιν σεμικροφίλμ) τηρούνται στην Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βηθεσδά, στο Μαίριλαντ.
Τελευταία χρόνια
μικρογραφία| Χάφκιν σε ένα γραμματόσημο της Ινδίας το 1964 Δεδομένου ότι η θέση του Χάφκιν στη Βομβάη είχε ήδη καταληφθεί, μετακόμισε στην Καλκούτα και εργάστηκε εκεί μέχρι την αποχώρησή του το 1914. Ο καθηγητής Χάφκιν επέστρεψε στη Γαλλία και αργότερα μετακόμισε στη Λωζάνη της Ελβετίας, όπου πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Κατά τη σύντομη επίσκεψή του στη Σοβιετική Ένωση το 1927, βρήκε δραστικές αλλαγές στη χώρα της γέννησής του.
Ο Χάφκιν έλαβε πολλές διακρίσεις και βραβεία. Το 1925, το εργαστήριο πανούκλας στη Βομβάη μετονομάστηκε στο Ινστιτούτο Χάφκιν. Για τον εορτασμό της εκατονταετίας της γέννησής του, το Πάρκο Χάφκιν φυτεύτηκε στο Ισραήλ στη δεκαετία του 1960.
Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός
Σε μια βιογραφία του, ο Νομπελίστας Σέλμαν Αβραάμ Γουάκσμαν εξηγεί ότι, σε αυτήν την τελευταία φάση της ζωής του, ο Χάφκιν είχε γίνει βαθιά θρησκευτικός άνθρωπος. Ο Χάφκιν επέστρεψε στην Ορθόδοξη Εβραϊκή πρακτική και έγραψε μια Έκκληση για την Ορθοδοξία (1916). Σε αυτό το άρθρο, υποστήριξε την παραδοσιακή θρησκευτική τήρηση και επέκρινε την έλλειψη τέτοιας τήρησης μεταξύ των «φωτισμένων» Εβραίων και τόνισε τη σημασία της κοινοτικής ζωής, δηλώνοντας:
«''Μια αδελφότητα που δημιουργείται από φυλετικούς δεσμούς, μακρά παράδοση, κοινά βάσανα, πίστη και ελπίδα, είναι μια ένωση έτοιμη, που διαφέρει από τις τεχνητές ενώσεις στο ότι οι δεσμοί που υπάρχουν μεταξύ των μελών περιέχουν μια πρόσθετη υπόσχεση διάρκειας και χρησιμότητας. Μια τέτοια ένωση διαρκεί πολλούς αιώνες για να σχηματιστεί και είναι μια δύναμη για το καλό, η παραμέληση ή η κατάχρηση της οποίας είναι τόσο τραυματισμός για την ανθρωπότητα όσο η αφαίρεση ενός σημαντικού άκρου είναι για το άτομο ... κανένας νόμος της φύσης δεν λειτουργεί με περισσότερη θανάτωση και ακρίβεια από το νόμο σύμφωνα με τον οποίο αυτές οι κοινότητες επιβιώνουν στη μάχη για ύπαρξη που συμμορφώνεται με την πλησιέστερη με τις εβραϊκές διδασκαλίες σχετικά με τη σχέση του ανθρώπου με τον Δημιουργό του, σχετικά με την παραγγελία του χρόνου για εργασία και ανάπαυση, σχετικά με τη δημιουργία οικογενειών και τα καθήκοντα του συζύγου, των γονέων και των παιδιών, σχετικά με τις πρωταρχικές υποχρεώσεις της αλήθειας και της δικαιοσύνης μεταξύ γείτονα και γείτονα και προς τον ξένο μέσα στις πύλες''.»
Το 1929, ίδρυσε το Ίδρυμα Χάφκιν για την προώθηση της εβραϊκής εκπαίδευσης στην Ανατολική Ευρώπη. Ο Χάφκιν σεβόταν επίσης τις άλλες θρησκείες και "θεώρησε ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να προωθήσει τη μελέτη της Βίβλου.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ελβετοί ιατροί Κατηγορία:Ουκρανοί ιατροί Κατηγορία:Εβραίοι ιατροί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μεγάλε, Αυτό το Φάντασμα είναι Δικό μου
Το Μεγάλε, Αυτό το Φάντασμα είναι Δικό μου (Dude, That's My Ghost) είναι καναδική τηλεοπτική. Η σειρά παράχθηκε από το καναδικό στούντιο παραγωγής κινουμένων σχεδίων Gamount Animation. Έκανε πρεμιέρα στο Disney XD στις 2 Φεβρουαρίου 2013 και ξεκίνησε να μεταδίδεται στις Ηνωμένες Πολιτείες τον επόμενο μήνα.
Ημερομηνία
Έχουν κυκλοφορήσει αρκετά προϊόντα που σχετίζονται με τη σειρά, συμπεριλαμβάνοντας περιεχόμενο ζωντανής δράσης και βιντεοπαιχνίδια.
Για τον 14χρονο σκηνοθέτη Σπένσερ Ράιτ, το Μπέβερλι Χάιτς είναι η απόλυτη συναρπαστική διαδρομή. Αλλά ένα νέο παιδί σε ένα σπίτι λυκείου στο Χόλυγουντ, είναι ένας ξένος χωρίς εισιτήρια. Δεν είναι μια επιλογή μετοχών, είναι το είδος του παιδιού που πρόκειται να πάρει τα χρήματα τσέπης του σε μετρητά. Το να βρεθείς ανάμεσα σε αυτό το μπιλ και το στερέωμα είναι εκφοβιστικό. Ευτυχώς, έχει ένα πάσο πρόσβασης στη μορφή φάντασμα του καλύτερου του φίλου, ποπ σταρ Μπίλι Τζο Κόμπρα.
Δευτερεύοντες  χαρακτήρες
Κατηγορία:Καναδικές τηλεοπτικές σειρές
Γιατρός με το στανιό
Γιατρός με το στανιό (γαλλικός τίτλος: Le Médecin malgré lui) είναι τρίπρακτη κωμωδία σε πρόζα του Μολιέρου που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1666 στο θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ στο Παρίσι και δημοσιεύτηκε στις αρχές του 1667.
Το έργο είναι ένα από τα πολλά έργα του Μολιέρου με πρωταγωνιστή τον Σγαναρέλο, έναν χαρακτήρα που υποδύθηκε ο ίδιος ο Μολιέρος, και είναι μια παρωδία των ιατρικών πρακτικών και της γαλλικής ιατρικής του 17ου αιώνα και μια καταγγελία του τσαρλατανισμού και της ευπιστίας.
Στην πρώτη πράξη, το τραγούδι του Σγαναρέλου είναι του Ζαν-Μπατίστ Λυλί. Η μουσική που συνέθεσε ο Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ έχει χαθεί.
Υπόθεση
Πράξη Α: Ο Σγαναρέλος, ένας φτωχός ξυλοκόπος, κάνει τη ζωή της γυναίκας του κόλαση ξοδεύοντας τα λίγα που κερδίζει σε φαγητό και ποτό. Καθώς αρχίζει το έργο, φαίνεται να μαλώνει και τελικά χτυπά τη γυναίκα του Μαρτίνα, η οποία στη συνέχεια αποφασίζει να εκδικηθεί. Καθώς σχεδιάζει την εκδίκησή της, ακούει δύο περαστικούς υπηρέτες ενός πλούσιου άρχοντα να αναφέρουν την απογοήτευσή τους που δεν μπόρεσαν να βρουν έναν γιατρό που να μπορεί να θεραπεύσει τη μυστηριώδη ασθένεια της κόρης του κυρίου τους. Τους πείθει ότι ο σύζυγός της είναι ένας εξαιρετικός αλλά εκκεντρικός γιατρός: αρνείται να ομολογήσει τις γνώσεις του στην ιατρική, εκτός αν τον ξυλοφορτώσουν. Οι υπηρέτες βρίσκουν τον Σγαναρέλο να κόβει ξύλα και να πίνει στο δάσος εκεί κοντά και τον χτυπούν μέχρι που τελικά παραδέχεται ότι είναι γιατρός.
Πράξη Β: Ο άρχοντας Γερόντιος θρηνεί για την ασθένεια της κόρης του Λουτσίντα, η οποία έχει μυστηριωδώς χάσει την ομιλία της, γεγονός που καθυστερεί τον γάμο της με τον Οράτιο, τον γαμπρό που της έχει επιβάλει. Αρνείται να ακούσει τη σοφή συμβουλή της Ζακελίνας, της παραμάνας της κόρης του, η οποία προσπαθεί να του εξηγήσει ότι η κοπέλα θα γινόταν καλά αν ο πατέρας της της επέτρεπε να παντρευτεί τον Λέανδρο, τον νεαρό με τον οποίο είναι ερωτευμένη. Αλλά ο Λέανδρος δεν είναι αρκετά πλούσιος για τον Γερόντιο. Οι υπηρέτες παρουσιάζουν τον Σγαναρέλο ντυμένο γιατρό στον Γερόντιο και ο ψευτογιατρός, αφού εξετάζει την Λουτσίντα (και φλερτάρει τη Ζακελίνα), παρουσιάζει το πόρισμα με διάφορες επιστημονικές ασυναρτησίες σε ψεύτικα λατινικά, προσπαθώντας μανιωδώς να περάσει ως πραγματικός γιατρός, κυρίως από φόβο μην τον ξυλοκοπήσουν ξανά, και συμβουλεύει να την ταΐσουν ψωμί βουτηγμένο σε κρασί. Φεύγει αφού έχει εισπράξει γερή αμοιβή από τον Γερόντιο και αποφασίζει να εγκαταλείψει την ξυλουργική και να παραμείνει «γιατρός» για το υπόλοιπο της ζωής του.
Πράξη Γ: Καθώς επιστρέφει στο σπίτι, ο Σγαναρέλος συναντά τον Λέανδρο, ο οποίος του αποκαλύπτει ότι η ασθενής του στην πραγματικότητα προσποιείται απλώς ότι είναι άρρωστη, για να αποφύγει τον γάμο με έναν πλούσιο άνδρα που δεν αγαπά και τον παρακαλεί να τον βοηθήσει να συναντήσει τη Λουτσίντα, κάτι που ο ψευτογιατρός δέχεται όταν ο νεαρός άνδρας του προσφέρει μια καλή αμοιβή. Έτσι, ο Λέανδρος μεταμφιέζεται σε φαρμακοποιό και ακολουθεί τον Σγαναρέλο. Στο δρόμο για το σπίτι του Γερόντιου, συναντούν έναν χωρικό, ο οποίος παρακαλεί τον γιατρό να θεραπεύσει τη γυναίκα του. Ο Σγαναρέλος τον προστάζει να δώσει στην άρρωστη λίγο τυρί και πληρώνεται για την ιατρική του συμβουλή.
Ενώ ο Γερόντιος εξηγεί στον Σγαναρέλο ότι η θεραπεία που συνέστησε για την κόρη του έχει επιδεινώσει την ασθένειά της, ο Λέανδρος, τον οποίο ο Γερόντιος δεν έχει αναγνωρίσει, μιλά με τη Λουτσίντα. Στη συνέχεια, η νεαρή γυναίκα ξαναβρίσκει τη μιλιά της και μαλώνει με τον πατέρα της για τον γάμο της. Ο Σγαναρέλος διατάζει τον Λέανδρο να χορηγήσει μια διορθωτική θεραπεία στη νεαρή κοπέλα. Το νεαρό ζευγάρι βγαίνει από τη σκηνή.
Ο υπηρέτης, που ανακάλυψε την απάτη, έρχεται να ενημερώσει τον Γερόντιο για την εξαπάτηση της οποίας έπεσε θύμα: ο γέρος διατάζει να συλλάβουν τον Σγαναρέλο και θέλει να τον κρεμάσει. Η Μαρτίνα φτάνει, αναζητώντας τον άντρα της και ανακαλύπτει ότι ο Σγαναρέλος είναι φυλακισμένος. Ο Γερόντιος αρνείται κάθε επιείκεια για τον ψευτογιατρό, ο οποίος σώζεται από την απροσδόκητη επιστροφή της Λουτσίντας και του Λέανδρου, που εξηγεί ότι μόλις έμαθε πως κληρονόμησε την περιουσία του θείου του. Ο Γερόντιος τον δέχεται τότε ως γαμπρό. Η Μαρτίνα και ο Σγαναρέλος, συμφιλιωμένοι, επιστρέφουν στο σπίτι.
Διασκευές
Το έργο έχει διασκευασθεί για την όπερα κομίκ από τον Σαρλ Γκουνό το 1858 και για τον κινηματογράφο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Μολιέρου
Άνδρη Θεοδότου
Η Άνδρη Θεοδότου (Λευκωσία, 21 Αυγούστου 1976) είναι Κύπρια ηθοποιός και σεναριογράφος.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1976 στην Λευκωσία όπου και μεγάλωσε. Σε ηλικία 18 ετών μετακόμισε στην Αθήνα ξεκινώντας τις σπουδές της στην ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Παράλληλα αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική. Έτσι ξεκίνησε σπουδές θεάτρου στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» απ' όπου αποφοίτησε κάποια χρόνια μετά. Ακόμη παρακολούθησε μαθήματα θεάτρου και μιούζικαλ στο Τhe Ηertfortshire Τheater and Μusical School στο Λονδίνο.
Βιογραφικό
Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός στο θέατρο ενώ ακόμη ήταν φοιτήτρια. Πιο συγκεκριμένα το 1997 έλαβε μέρος στην παράσταση «Μια συνάντηση κάπου αλλού» ενώ μία από τις πρώτες μεγάλες της δουλειές ως ηθοποιός ήταν τη σεζόν 2000-2001 όταν συμμετείχε στην παράσταση «Η δίαιτα του αστροναύτη» σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή στο Θέατρο Αλίκη. Το 2001, έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο συμμετέχοντας στο καστ της κωμικής σειράς «Νιρβάνα». Ακολούθησαν διάφορες συμμετοχές στο θέατρο ως ηθοποιός.
Τη σεζόν 2010-2011, ερμήνευσε το ρόλο της Κύπριας ψυχολόγου Ιωάννας Ιωάννου στην κωμική σειρά του Mega Channel «Η γενιά των 592 ευρώ». Το 2014, συμμετείχε σε επεισόδια των σειρών «Καλές δουλειές» και «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα». Το 2015, ανέλαβε την διασκευή των θεατρικών έργων «Το φάντασμα του Κάντερβιλ» και «Οι φανταστικές περιπέτειες του Βαρώνου Μυνχάουζεν».
Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό τη σεζόν 2016-2017. Εκείνη την περίοδο ανέλαβε το ρόλο της Σύλβιας Σοφοκλέους στην καθημερινή κωμική σειρά του Alpha TV «Έλα στη θέση μου». Η παρουσία της στη σειρά συνεχίζεται μέχρι σήμερα για τέταρτη σεζόν. Από το 2018 μέχρι σήμερα υπογράφει ως σεναριογράφος την κυπριακή κωμική σειρά «Η Φαμίλια» που το 2019 απέσπασε παγκόσμια διάκριση στο διαγωνισμό International Format Awards 2019.
Προσωπική ζωή
Το 1996 ξεκίνησε τη σχέση της με τον επίσης ηθοποιό και σκηνοθέτη Δημήτρη Δεγαΐτη. Το ζευγάρι παντρεύτηκε το 2001. Κάποια χρόνια μετά ήρθε στη ζωή η κόρη τους Διώνη Δεγαΐτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Ροσκόβα Βόλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Ιερά Μονή Παναγίας της Ολυμπιώτισσας
Η Ιερά Μονή Παναγίας της Ολυμπιώτισσας είναι ελληνικό ορθόδοξο μοναστήρι στην Ελασσόνα της Θεσσαλίας.
Είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, όμως μέχρι τον 18ο αιώνα καταγράφεται επίσης ως αφιερωμένο στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Το επώνυμο Ολυμπιώτισσα προέρχεται από ένα περίφημο εικόνισμα της Παναγίας, το οποίο πιστεύεται ότι προέρχεται από ένα όχι πλέον υπάρχον μοναστήρι στην Καρυά, στους πρόποδες του Όλυμπου. Μια φορά το χρόνο, στις 5 Οκτωβρίου, η εικόνα περιφέρεται σε λιτανεία από το μοναστήρι έως την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.
Αρχικά ανδρικό, σήμερα είναι γυναικείο μοναστήρι και γιορτάζει στις 6 και 15 Αυγούστου. Το μοναστήρι διαθέτει επίσης ξενώνα, βιβλιοθήκη και μουσείο φυσικής ιστορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία Δήμου Ελασσόνας Κατηγορία:Μονές του νομού Λάρισας Κατηγορία:Όλυμπος
Μαγδαληνή της Σαβοΐας
μικρογραφία|«Δωμάτιο της Μαγδαληνής της Σαβοΐας», όπως δημιουργήθηκε στο Εθνικό Μουσείο της Αναγέννησης στο [[Κάστρο του Εκουάν (Écouen), το οποίο έκτισε με τον σύζυγό της.]]
Η Μαγδαληνή, γαλλ.: Μαντλέν της Σαβοΐας (1510–1586) ήταν Γαλλίδα αυλική αξιωματούχος, Πρώτη κυρία των τιμών της βασίλισσας της Γαλλίας Ελισάβετ των Αψβούργων, από το 1570 έως το 1574.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ρενέ της Σαβοΐας και της Άννας Λάσκαρις.
Παντρεύτηκε την κοντόσταυλο Αν του Μονμορανσύ, κορυφαίο στρατιωτικό και πολιτικό, τον οποίο έγημε το 1526. Αφού χήρευσε το 1567, υπηρέτησε ως Πρώτη κυρία της τιμής (Première dame d'honneur) της βασίλισσας της Γαλλίας Ελισάβετ της Αυστρίας, από το 1570 έως το 1574. Ως εκ τούτου ήταν υπεύθυνη για τις γυναίκες της αυλής, τον έλεγχο του προϋπολογισμού, των αγορών, του ετήσιου λογαριασμού και του προσωπικού, της καθημερινής ρουτίνας και των παρουσιάσεων στη βασίλισσα.
Η Μαγδαληνή της Σαβοΐας περιγράφεται ως αυστηρή και συνειδητά Καθολική, με βαθιά απέχθεια για τους Ουγενότους, αλλά όχι ως προσωπικά εμπλεκόμενη στην πολιτική, αν και ήταν μία δύναμη συγκέντρωσης για τις πολιτικά ενεργές σχέσεις και τα αδέλφια της.
Οικογένεια
Είχε δώδεκα παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1">
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Lotus Elise
Η Lotus Elise είναι ένα διθέσιο πισωκίνητο σπορ αυτοκίνητο, το οποίο σχεδιάστηκε από τη βρετανική εταιρεία σπορ αυτοκινήτων Lotus Cars στις αρχές του 1994 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 1995, αν και έφτασε στην αγορά μόλις τον Σεπτέμβριο του 1996. Τον Οκτώβριο του 2000 κυκλοφόρησε η δεύτερη γενιά της, η οποία υπέστη μια έντονη ανανέωση τον Φεβρουάριο του 2010 και μπήκε στην παραγωγή τον Μάρτιο, ως η τρίτη γενιά της, που η παραγωγή της έληξε οριστικά το 2021. Συνολικά κατασκευάστηκαν 35.124 αντίτυπα της Elise.
Ονομασία
Το μοντέλο πήρε το όνομά του από την Elisa Artioli, που είναι η εγγονή του Ιταλού επιχειρηματία Romano Artioli, πρώην ιδιοκτήτη της Bugatti και της Lotus κατά την εποχή που σχεδιάστηκε και λανσαρίστηκε η Elise.
Βασικά στοιχεία
thumb|left|Η ειδική έκδοση Lotus Elise Super Racer του 2011.
Διαχρονικά, η Elise κατασκευάζεται από υαλονήματα που καλύπτουν το αλουμινένιο του σασί. Το συγκεκριμένο είδος σασί παρέχει μια καλή πλατφόρμα για τις αναρτήσεις, διατηρώντας επίσης στο ελάχιστο δυνατό το βάρος του αυτοκινήτου και το κόστος κατασκευής, και ακολουθώντας τη βασική φιλοσοφία του ιδρυτή της Lotus, Κόλιν Τσάπμαν, για μέγιστη απόδοση μέσω του μειωμένου βάρους.
Ενδεικτικώς, ακόμα και η βασική έκδοση της αρχικής Lotus Elise, με ισχύ 122 άλογα, κατάφερνε εξ αρχής επιτάχυνση 0-100 χιλιόμετρα την ώρα σε λιγότερο από 6 δευτερόλεπτα και μπορούσε να φθάσει τα 200 χιλιόμετρα την ώρα.
Υπάρχουν διάφορες εκδόσεις και παραλλαγές της Lotus Elise. Πιο συγκεκριμένα, η εταιρεία διαθέτει εκδοχές με αποδόσεις 122, 160, 190 και 220 ίππους στην απλή έκδοση, με κινητήρες αρχικά προερχόμενους από τη Rover και αργότερα από την Toyota. Από το έτος 2000, υπήρξε και η κλειστή έκδοση, με την ονομασία Lotus Exige, που φέρει και αισθητικές αναβαθμίσεις, καθώς και ισχυρότερη ιπποδύναμη.
Το πρωτότυπο του 2010
thumb|right|Η παρουσίαση της Lotus Elise τρίτης γενιάς concept στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 2010.
Στις αρχές Οκτωβρίου του 2010, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, αποκαλύφθηκε μια πιθανή τέταρτη γενιά της Elise, υπό την μορφή ενός concept car. Την εποχή της παρουσίασης, φαινόταν ότι ένα παρόμοιο μοντέλο παραγωγής θα κυκλοφορούσε στις αρχές του 2015 και θα ήταν λίγο μεγαλύτερο από τους προκατόχους του, με βάση ένα εντελώς νέο σασί, διατηρώντας όμως την παραδοσιακή διάταξη «κινητήρας στο κέντρο, πίσω κίνηση» και έχοντας 4-κύλινδρο κινητήρα 2.0 λίτρων. Το μηχανικό της σύνολο θα ήταν της Toyota, όπως συμβαίνει πλέον και με όλα τα σημερινά μοντέλα της Lotus, πλην όμως με παρεμβάσεις στον προγραμματισμό του εκ μέρους των μηχανικών της Lotus, με την ισχύ να φτάνει έως και τους 316 hp. Ωστόσο, το πρότζεκτ τελικώς ακυρώθηκε, λόγω της τότε οικονομικής στενότητας της Lotus.
Μοντέλα που μοιράζονται το σασί της Elise
thumb|right|Το μοναδικό αντίτυπο Lotus Elise GT1 πολιτικής έκδοσης. Επίσης, κατασκευάστηκαν και 7 αγωνιστικά αντίτυπα από αυτό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Elise Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Δασάκι Άχνας
Το Δασάκι Άχνας είναι οικισμός του χωριού Άχνα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, ο οικισμός της Άχνας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Ένα μέρος της διοικητικής έκτασης της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου. Ένα μεγάλο μέρος της διοικητικής έκτασης της κοινότητας δεν βρίσκεται στο έδαφος που de facto ανήκει στην ΤΔΒΚ, αλλά βρίσκεται εντός των ορίων των Βρετανικών Βάσεων. Η περιοχή ήταν το δάσος της Άχνας, στο οποίο κατοίκησαν Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες μετά το 1974 δημιουργώντας τον οικισμό Δασάκι Άχνας.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του οικισμού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο. Οι απογραφές ξεκινούν από το 1976 αφού ο οικισμός δημιουργήθηκε το 1974.
Πηγές
Κατηγορία:Άχνα Κατηγορία:Γεωγραφία του Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
Χοβχανές Τουμανιάν
Ο Οβανές ή Χοβχανές Τουμανιάν (αρμεν. Հովհաննես Թումանյան, 7 Φεβρουαρίου 1869 – 23 Μαρτίου 1923) ήταν Αρμένιος ποιητής, συγγραφέας και μεταφραστής. Θεωρείται από πολλούς ως ο κατ΄εξοχήν εθνικός ποιητής της Αρμενίας.
Αρκετά έργα του Τουμανιάν έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο, ακόμα και ως κινούμενα σχέδια, ενώ δύο όπερες, οι Ανούς (1912) του Αρμέν Τιγκρανιάν και Αλμάστ (1930) του Αλεξάντερ Σπεντιαριάν, γράφτηκαν βασισμένες σε έργα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι ποιητές Κατηγορία:Αρμένιοι συγγραφείς
Σερβομαυροβουνιακός ενωτισμός
δεξιά|μικρογραφία|Σημαία της [[Σερβία και Μαυροβούνιο|Σερβίας και Μαυροβουνίου, γνωστή και ως Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας από το 1992 έως το 2003.]] δεξιά|μικρογραφία|Μια προτεινόμενη σημαία για τη Σερβία και το Μαυροβούνιο του 2003. Συνδυάζει την τρίχρωμη σημαία της Σερβίας και του Μαυροβουνίου (1994-2004), τόσο το ανοιχτό μπλε και το ναυτικό μπλε των δύο σημαιών. Η πρόταση δεν προχώρησε καθώς το 2004 το Μαυροβούνιο υιοθέτησε σημαία που δεν είχε το τρίχρωμο. δεξιά|μικρογραφία|Πρώην σημαία του Μαυροβουνίου, μεταξύ 1994 και 2004. Ο σερβομαυροβουνιακός ενωτισμός (Српско-црногорски унионизам) είναι η πολιτική ιδεολογία που προήλθε από τη σχέση του Μαυροβουνίου με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας και την Κρατική Ένωση της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Υποστηρίζει την ένταξη του Μαυροβουνίου σε μια ομοσπονδιακή πολιτική ένωση με τη Σερβία, και αντιτίθεται στην ανεξαρτησία του Μαυροβουνίου και την απόσχιση του από τη Σερβία. Η σχέση ανάμεσα στους Σέρβους και τους Μαυροβούνιους αναγνωρίζεται γενικά ως η πιο φιλική όλων των λαών της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Ιστορία
Όταν η Γιουγκοσλαβία μεταρρυθμίστηκε από τους γιουγκοσλάβους κομμουνιστές μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Μαυροβούνιο έγινε δημοκρατία (αλλά με μικρότερη έκταση) όπως και η Σερβία. Όταν το 1991 και το 1992, οι υπόλοιπες δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας επέλεξαν να ανεξαρτητοποιηθούν, το Μαυροβούνιο επέλεξε να παραμείνει στη Σερβία ως ΟΔ Γιουγκοσλαβίας ("Σερβία και Μαυροβούνιο" μετά το 2003). Μετά το 1996, Μαυροβούνιο – με επικεφαλής τον αντάρτη και πρώην φιλοενωτικό Μίλο Τζουκάνοβιτς – άλλαξε τη στάση του και άρχισε να παίρνει μέτρα για εσωτερική αποστασιοποίηση από τη Σερβία και να μην συνεχίσει τον ρόλο του στην ομοσπονδία. Αυτό το αίσθημα έγινε δημοφιλές στο μαυροβουνιακό έθνος, οδηγώντας στο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του 2006 όπου η ανεξαρτησία εγκρίθηκε από ένα οριακό 55.5% των ψηφοφόρων. Ακόμη και σήμερα, αλλά και τις προηγούμενες τρεις δεκαετίες, υπάρχει μια πολιτική παράταξη υπέρ της ένωσης με τη Σερβία.
Μαυροβουνιακά κόμματα υπέρ της ενοποίησης με τη Σερβία
Κοινοβουλευτικά κόμματα: Εξωκοινοβουλευτικά κόμματα:
Κόμματα που είχαν παλαιότερα φιλοενωτική άποψη: Κόμματσ που δεν υφίστανται πια:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πανσλαβισμός Κατηγορία:Πολιτική ιστορία του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Σερβίας Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας Κατηγορία:Βασίλειο του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Σχέσεις Μαυροβουνίου-Σερβίας Κατηγορία:Πολιτική του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Πολιτικές ιδεολογίες
Ντερίντζε (αποσαφήνιση)
Το Ντερίντζε είναι πόλη της Τουρκίας.
Boeing AH-64 Apache
Το Boeing AH-64 Apache (ελληνικά: Μπόινγκ ΑΗ-64 Απάτσι) είναι επιθετικό ελικόπτερο στρατιωτικής χρήσης, που αρχικά κατασκευαζόταν από την McDonnell Douglas. Πρώτη φορά πέταξε στις 30 Σεπτεμβρίου 1975.
Ιστορία
Αρχικά αναπτύχθηκε ως μοντέλο 77 από τη Hughes Helicopters, για το πρόγραμμα εξελιγμένων επιθετικών ελικοπτέρων του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Αμερικανικός Στρατός επέλεξε το AH-64 το 1976 για την αντικατάσταση του AH-1 Cobra και ενέκρινε την παραγωγή του από τη Hughes Helicopters το 1982.Το 1984 η Hughes Helicopters εξαγοράστηκε από την McDonnell Douglas που συνέχισε την εξέλιξη και παραγωγή του ελικοπτέρου μέχρι το 1997 όταν και συγχωνεύθηκε με τη Boeing. Κύριος χρήστης είναι ο στρατός των ΗΠΑ αλλά υπηρετεί και σε άλλες χώρες όπως η Ελλάδα, Ιαπωνία, Ισραήλ, Ολλανδία, Σιγκαπούρη και στο Ηνωμένο Βασίλειο ως το AgustaWestland Apache. Μέχρι σήμερα έχουν παραχθεί πάνω από χίλια ελικόπτερα αυτού του είδους. =
Περιγραφή
thumb|300px|Ελικόπτερο AH-64D Apache στο Ιρακ Το AH-64 Apache είναι δικινητήριο ελικόπτερο, μονού στροφείου,τεσσάρων πτερυγίων και πλήρωμα των δύο ατόμων.Διαθέτει σύστημα αισθητήρων τοποθετημένο στη μύτη του αεροσκάφους για απόκτηση στόχου και νυχτερινή όραση. Είναι οπλισμένο με ένα πυροβόλο όπλο M230 των 30 χιλιοστών που βρίσκεται ανάμεσα στο σύστημα προσγείωσης και κάτω από τη άτρακτο του αεροσκάφους. Έχει τέσσερα εξωτερικά σημεία τοποθέτησης AGM-114 και Hydra 70 πυραύλων στα πτερύγια.Το AH-64 διαθέτει επίσης διπλό και τριπλό-εφεδρικό σύστημα για τη βελτίωση της βιωσιμότητας του αεροσκάφους και του πληρώματος, καθώς και περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης για τους πιλότους σε περίπτωση σύγκρουσης.
Χρήστες
thumb|300px|Ελικόπτερο AH-64A Apache της [[Ελληνική Αεροπορία Στρατού|Ελληνικής Αεροπορίας Στρατού οπλιεμένο με ρουκέτες Hydra 70 και αντι-αρματικούς πυραύλους Hellfire.]]
Τεχνικά Χαρακτηριστικά
thumb|300px|Σχέδιο τριών όψεων του AH-64 Apache
Επιδόσεις
Οπλισμός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελικόπτερα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Στρατιωτικά ελικόπτερα