cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κύμινο
Ιστορία
Το κύμινο ήταν στην αρχαία Κρήτη ένα σημαντικό μπαχαρικό για τον Μινωικό πολιτισμό. Ιδεογράμματα για το κύμινο, εμφανίζονται σε αρχεία Γραμμικής Β, όπου τεκμηριώνονται στις αποθήκες των Μινωικών παλατιών, κατά την τελευταία περίοδο του Μινωικού πολιτισμού. thumb|[[Σπόρος|Σπόροι κύμινου (Κούμινον το κύμινον ή Κύμινον το ήμερον).]]Αρχικά καλλιεργήθηκε στο Ιράν και στην περιοχή της Μεσογείου. Το κύμινο αναφέρεται στην Αγία Γραφή, τόσο στην Παλαιά Διαθήκη (Ησαΐας 28:27) όσο και στην Καινή Διαθήκη (κατά Ματθαίον 23:23). Οι αρχαίοι Έλληνες διατηρούσαν το κύμινο στο τραπέζι, σε δικό του περιέκτη (όπως συχνά διατηρείται και σήμερα το πιπέρι) και αυτή η πρακτική ακόμα συνεχίζεται στο Μαρόκο. Το κύμινο, χρησιμοποιήθηκε επίσης σε μεγάλο βαθμό, στην κουζίνα της αρχαίας Ρώμης. Στην Ινδία, έχει χρησιμοποιηθεί για χιλιάδες χρόνια ως παραδοσιακό συστατικό των αναρίθμητων kormas,  masalas, σούπες και αποτελεί τη βάση πολλών άλλων μειγμάτων μπαχαρικών.
Το κύμινο εισήχθη στην Αμερική από τους Ισπανούς και Πορτογάλους αποίκους. Υπάρχουν αρκετοί διαφορετικοί τύποι κύμινου, αλλά οι πιο γνωστοί από αυτούς είναι το μαύρο και το πράσινο κύμινο· και οι δύο από αυτούς τους τύπους χρησιμοποιούνται στην Περσική κουζίνα.
Σήμερα, το φυτό καλλιεργείται κυρίως στην Ινδία, το Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν, το Ιράν, στην Τουρκία, το Μαρόκο, την Αίγυπτο, τη Συρία, το Μεξικό, τη Χιλή και την Κίνα. Από τότε που το κύμινο χρησιμοποιείται ως συστατικό για τα κατοικίδια πτηνά και εξάγεται σε πολλές χώρες, το φυτό μπορεί να εμφανιστεί περιστασιακά ως σπάνιο σε πολλές περιοχές συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας. Το κύμινο εμφανίζεται περιστασιακά στις Βρετανικές νήσους, κυρίως στη Νότια Αγγλία· ωστόσο η συχνότητα εμφάνισής του έχει μειωθεί σημαντικά. Σύμφωνα με τον πιο πρόσφατο Άτλαντα της Βοτανικής Εταιρείας των Βρετανικών Νήσων, από το 2000, έχει επιβεβαιωθεί μόνο μία εγγραφή.
Περιοχές καλλιέργειας
Ο κύριος παραγωγός και καταναλωτής κύμινου είναι η Ινδία. Παράγει το 70% της παγκόσμιας παραγωγής και καταναλώνει το 90% της δικής της παραγωγής (πράγμα που σημαίνει ότι η Ινδία καταναλώνει το 63% του παγκόσμιου κύμινου). Άλλοι παραγωγοί είναι η Συρία (7%), η Τουρκία (6%) και το Ιράν (6%). Το υπόλοιπο 11% προέρχεται από άλλες χώρες. Συνολικά, παράγονται ετησίως περίπου 300.000 τόνοι κύμινου, παγκοσμίως. Το 2007, η Ινδία παρήγαγε περίπου 175.000 τόνους κύμινου, σε μια έκταση περίπου 410.000 εκτάρια. Δηλαδή η μέση απόδοση ήταν 0,43 τόνοι ανά εκτάριο.
Κλιματικές απαιτήσεις
Το κύμινο είναι ανθεκτικό στην ξηρασία και είναι τροπική ή ημι-τροπική καλλιέργεια. Η καταγωγή του είναι πιθανότατα από την Αίγυπτο, το Τουρκμενιστάν και την ανατολική Μεσόγειο. Το κύμινο έχει μια σύντομη εποχή ανάπτυξης των 100 - 120 ημερών. Οι θερμοκρασίες για τη βέλτιστη ανάπτυξη, είναι μεταξύ 25° και 30°C. Το Μεσογειακό κλίμα είναι το πλέον κατάλληλο για την ανάπτυξη του· καθώς το κύμινο απαιτεί ένα μέτρια δροσερό και ξηρό κλίμα. Η καλλιέργεια του κύμινου, απαιτεί ένα μακρύ, καυτό καλοκαίρι διάρκειας τριών έως τεσσάρων μηνών. Σε χαμηλές θερμοκρασίες, το χρώμα των φύλλων αλλάζει από πράσινο σε μωβ. Η υψηλή θερμοκρασία, μπορεί να μειώσει την περίοδο ανάπτυξης και να προκαλέσει την πρόωρη ωρίμανση. Στην Ινδία, το κύμινο σπέρνεται από τον Οκτώβριο μέχρι το αρχές του Δεκεμβρίου και η συγκομιδή ξεκινά τον Φεβρουάριο. Στη Συρία και το Ιράν το κύμινο σπέρνεται από τα μέσα Νοεμβρίου μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου (επεκτάσεις έως τα μέσα Ιανουαρίου, είναι δυνατές) και συλλέγεται τον Ιούνιο / Ιούλιο.
Παράμετροι καλλιέργειας
Το κύμινο καλλιεργείται από τους σπόρους. Οι σπόροι πρέπει να είναι σε θερμοκρασία από 2 έως 5°C (36 έως 41°F) για να αναδυθούν, με την προτεινόμενη βέλτιστη να είναι 20-30°C (68-86°F). Το κύμινο είναι ευάλωτο στον παγετό, ιδιαίτερα κατά την ανθοφορία και στο στάδιο του πρώιμου σχηματισμού των σπόρων. Οι μέθοδοι για τη μείωση των ζημιών λόγω παγετού, είναι ο ψεκασμός με θειικό οξύ (0,1%), η άρδευση των καλλιεργειών πριν από τη συχνότητα εμφάνισης του παγετού, η δημιουργία ανεμοφρακτών ή η δημιουργία ενός καλύμματος καπνού, νωρίς το πρωί. Τα σπορόφυτα του κύμινου είναι μάλλον μικρά και το σθένος τους είναι χαμηλό. Η ενυδάτωση των σπόρων για 8 ώρες πριν από τη σπορά, ενισχύει τη βλαστική τους ικανότητα. Για ένα βέλτιστο πληθυσμό φυτών, συνιστάται η πυκνότητα σποράς των να είναι 12-15 κιλά ανά εκτάριο (11-13 πάουντς (lb) / έικρ). Προτιμώνται τα γόνιμα, αμμώδη, αργιλώδη εδάφη με τον καλό αερισμό, τη σωστή αποστράγγιση και την υψηλή διαθεσιμότητα οξυγόνου. Το βέλτιστο pH του εδάφους κυμαίνεται από pΗ 6,8 με 8,3. Τα σπορόφυτα του κύμινου, είναι ευαίσθητα στην αλατότητα και η ανάδυσή τους από βαρέα εδάφη, είναι πιθανώς επιζήμια. Ως εκ τούτου, η κατάλληλη προετοιμασία του εδάφους για σπορά (ομαλό φυτώριο) είναι ζωτικής σημασίας για τη βέλτιστη ανάπτυξη του κύμινου.
Δύο μέθοδοι σποράς χρησιμοποιούνται για το κύμινο, η αναμεταδοτική (broadcasting) και η γραμμική σπορά. Για την αναμεταδοτική σπορά, το χωράφι διαιρείται σε παρτέρια και οι σπόροι μεταδίδονται ομοιόμορφα σε αυτά (τα παρτέρια). Στη συνέχεια καλύπτονται με χώμα, χρησιμοποιώντας μια τσουγκράνα. Για τη γραμμική σπορά, προετοιμάζονται ρηχά αυλάκια με άγκιστρα, σε απόσταση 20 έως 25 εκ. (8 έως 10 ίντσες). Οι σπόροι κατόπιν τοποθετούνται σε αυτά τα αυλάκια και καλύπτονται με χώμα. Η γραμμική σπορά προσφέρει πλεονεκτήματα για τις μετακαλλιεργητικές εργασίες όπως το ξεχορτάριασμα, το σκάλισμα ή τον ψεκασμό. Το συνιστώμενο βάθος σποράς είναι 1-2 εκατοστά και η συνιστώμενη πυκνότητα σποράς είναι περίπου 120 φυτά ανά τετραγωνικό μέτρο. Οι ανάγκες σε νερό του κύμινου, είναι χαμηλότερες από εκείνες πολλών άλλων ειδών. Παρά ταύτα, μετά τη σπορά, το κύμινο ποτίζεται συχνά για να εξασφαλιστεί ότι αρκετή υγρασία είναι διαθέσιμη για την ανάπτυξη του φυτού. Η ποσότητα και η συχνότητα της άρδευσης εξαρτάται από τις κλιματικές συνθήκες.
Η διαχείριση της καλλιέργειας
thumb|left|250px|Κούμινον το κύμινον (Cuminum cyminum) Linn. Η σχετική υγρασία στο κέντρο της προέλευσης του κύμινου είναι μάλλον χαμηλή. Η υψηλή σχετική υγρασία (δηλαδή υγρές εποχές) ευνοεί τις μυκητιάσεις. Το κύμινο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στη σήψη (blight) Alternaria και τη μάρανση Fusarium. Οι πρόωρες εσπαρμένες καλλιέργειες (early sown crops) εμφανίζουν εντονότερα τις συνέπειες της νόσου απ'ότι οι αργά εσπαρμένες καλλιέργειες (late sown crops). Η πιο σημαντική ασθένεια είναι ο μαρασμός (wilt) που προκαλείται από τους μύκητες του γένους Fusarium και που προκύπτουν απώλειες απόδοσης έως και 80%. Ο Fusarium είναι σπορο- ή χωματο-μεταδιδόμενος και απαιτεί ξεχωριστές θερμοκρασίες εδάφους για την ανάπτυξη επιδημιών. Η ανεπαρκής λίπανση μπορεί να ευνοήσει τις επιδημίες Fusarium. Η σήψη (blight) του κύμινου, η Alternaria, εμφανίζεται με τη μορφή σκούρων καφέ κηλίδων στα φύλλα και τους μίσχους. Όταν ο καιρός είναι συννεφιασμένος και μετά την ανθοφορία, αυξάνεται η συχνότητα εμφάνισης της νόσου. Μια άλλη αλλά λιγότερο σημαντική ασθένεια, είναι ο περονόσπορος υπό τη μορφή σκόνης (powdery mildew). Η συχνότητα εμφάνισης του περονόσπορου υπό τη μορφή σκόνης, κατά την αρχική ανάπτυξη μπορεί να προκαλέσει δραστική μείωση της απόδοσης, επειδή δεν σχηματίζονται σπόροι. Αργότερα στην ανάπτυξη, ο περονόσπορος υπό τη μορφή σκόνης, προκαλεί αλλοίωση του χρώματος, μικρούς σπόρους.
Η ανοικτή κόμη του κύμινου είναι ένα άλλο πρόβλημα. Απορροφάται μόνο ένα μικρό ποσοστό του εισερχόμενου φωτός. Ο Δείκτης Φυλλικής Επιφανείας (Leaf Area Index (LAI)) του κύμινου είναι χαμηλός (περίπου 1,5). Αυτό μπορεί να είναι πρόβλημα, διότι τα ζιζάνια μπορούν να ανταγωνιστούν το κύμινο για βασικούς πόρους όπως το νερό και το φως και ως εκ τούτου τη χαμηλότερη απόδοση. Η αργή ανάπτυξη και το κοντό ανάστημα του κύμινου ευνοούν επιπλέον και τον ανταγωνισμό των ζιζανίων. Απαιτούνται, δύο συναντήσεις για σκάλισμα και ξεχορτάριασμα (30 και 60 ημέρες μετά τη σπορά), προκειμένου να ελεγχθούν τα ζιζάνια. Κατά τη διάρκεια της πρώτης συνάντησης του ξεχορταριάσματος (30 ημέρες μετά τη σπορά), πρέπει επίσης, να γίνει και η αραίωση, για την απομάκρυνση των περίσσειων φυτών. Η χρήση των προ-φυτών ή προ-φυτρωτικών (pre-plant or pre-emergence) ζιζανιοκτόνων είναι πολύ αποτελεσματική στην Ινδία. Αλλά αυτό το είδος εφαρμογής του ζιζανιοκτόνου, απαιτεί την υγρασία του εδάφους για τον επιτυχή έλεγχο των ζιζανίων.
Συστάσεις Γονιμοποίησης στην Ινδία
Συστάσεις Γονιμοποίησης στη Συρία
Αναπαραγωγή κύμινου
Το κύμινο είναι διπλοειδές είδος και με 14 χρωμοσώματα (δηλαδή 2n = 14). Τα χρωμοσώματα των διαφόρων ποικιλιών έχουν μορφολογικές ομοιότητες και δεν υπάρχει διακριτή μεταβολή στο μήκος και στον όγκο. Στη φύση η αναπαραγωγή γίνεται με επικονίαση στην οποία μεσολαβούν συνήθως οι μέλισσες. Οι περισσότερες από τις ποικιλίες που διατίθενται σήμερα είναι επιλογές. Οι μεταβλητότητες στην απόδοση και στην απόδοση συστατικών είναι υψηλές. Οι ποικιλίες αναπτύχθηκαν από συγγενή ζευγαρώματα (sib mating) σε κλειστούς θαλάμους ή με τη βιοτεχνολογία. Το κύμινο είναι διασταυρούμενος επικονιαστής (cross-pollinator), δηλαδή οι φυλές είναι ήδη υβρίδια. Ως εκ τούτου, η μέθοδος που χρησιμοποιείται για την αναπαραγωγή είναι εργαστηριακές (in vitro) αναπλάσεις, τεχνολογιών DNA και μεταφορά γονιδίων. Η εργαστηριακή (in vitro) καλλιέργεια του κύμινου επιτρέπει την παραγωγή γενετικά πανομοιότυπων φυτών. Οι κύριες πηγές για τα μοσχεύματα που χρησιμοποιούνται στις in vitro αναγεννήσεις είναι έμβρυα, υποκοτύλια, μεσογονιαίοι βλαστοί (shoot internodes), φύλλα και κοτυληδόνες. Ένας στόχος στην αναπαραγωγή κύμινου, είναι η βελτίωση της αντοχής του στις βιοτικές (μυκητιάσεις) και αβιοτικές (κρύο, ξηρασία, αλατότητα) καταπονήσεις. Η δυνατότητα γενετικής ποικιλότητας για την συμβατική καλλιέργεια του κύμινου είναι περιορισμένη και η έρευνα σχετικά με τη γενετική του είναι σπανία.
Χρήσεις
Το κύμινο μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε τριμμένο είτε ολόκληροι οι σπόροι. Βοηθά στο να προστεθεί μια γήινη και μια ζεστή αίσθηση στο φαγητό, καθιστώντας το βασικό σε ορισμένα βραστά και σούπες καθώς και σε καρυκευμένες σάλτσες όπως το τσίλι. Επίσης, χρησιμοποιείται ως συστατικό σε μερικά τουρσιά και γλυκά.
Στην Κύπρο το χρησιμοποιούν ευρέως, σαν πιπέρι.
Φαρμακευτικές χρήσεις
thumb|Αιθέριο έλαιο κύμινου σε διαφανές γυάλινο φιαλίδιο.|εναλλ.=Στα Σανσκριτικά, το κύμινο είναι γνωστό ως "jira ή jeera" "αυτό που βοηθά την πέψη". Στο σύστημα Αγιουρβέδα, αποξηραμένοι σπόροι κύμινου χρησιμοποιούνται για ιατρικούς σκοπούς. Αυτοί οι σπόροι κονιορτοποιούνται και χρησιμοποιούνται σε διάφορες μορφές, όπως kashaya (αφέψημα), arishta (αφέψημα, το οποίο έχει υποστεί ζύμωση), βάτι (δισκίο / χάπια) και επεξεργασμένα με ghee. Χρησιμοποιείται εσωτερικά και μερικές φορές και για εξωτερικές εφαρμογές, επίσης, ενισχύει την όρεξη, την αντίληψη της γεύσης, την πέψη, την όραση, τη δύναμη και τη γαλουχία. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του πυρετού, την απώλεια της όρεξης, τη διάρροια, τον εμετό, το φούσκωμα στη κοιλία, τα οιδήματα και τις επιλόχειες διαταραχές.
Στη νότια Ινδία, δημοφιλή ποτά όπως στην Κεράλα και στην Ταμίλ Ναντού, ονομάζονται "νερό jira" και γίνονται με το βρασμό σπόρων κύμινου. Πιστεύεται, ότι το κύμινο είναι ευεργετικό για τις καρδιακές παθήσεις, τα οιδήματα, τα άτομα με έλλειψη γεύσης (tastelessness), τον εμετό, την κακή πέψη και το χρόνιο πυρετό.
Οι Ahmad Reza Gohari και Soodabeh Saeidnia έχουν εξετάσει τη φυτοχημεία (phytochemistry) των σπόρων του Κούμινον το κύμινον (Cuminum cyminum) και τα πρότυπά του. Έχουν αναφέρει πολλές φαρμακολογικές επιδράσεις όπως αντι-διαβητικές, ανοσολογικές, αντι-επιληπτικές, αντι-καρκινικές (anti-tumour) και αντιμικροβιακές δραστηριότητες. Μια μελέτη από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Mysore της Ινδίας αναφέρουν τις πιθανές αντι-διαβητικές ιδιότητες του κύμινου.
Δευτερογενείς μεταβολίτες
Η Cuminaldehyde, το κυμένιο (p-Cymene) και τα τερπενοειδή (terpenoids) είναι τα κύρια πτητικά συστατικά του κύμινου. Τα αποτελέσματα μιας μελέτης που πραγματοποιήθηκε στην Ινδία, έδειξαν ότι κύμινο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα αντιοξειδωτικό. Η αντιοξειδωτική δυναμική του, συσχετίζεται με το περιεχόμενο της φαινόλης στο κύμινο. Η Cuminaldehyde έχει επίσης αντιμικροβιακές και αντιμυκητιακές ιδιότητες οι οποίες θα μπορούσαν να δειχθούν π.χ. με το Escherichia coli και το Penicillium chrysogenum.
Διατροφική αξία
Σύμφωνα με το USDA, μία κουταλιά της σούπας από το μπαχαρικό κύμινο περιέχει
Προφίλ αρώματος
Η χαρακτηριστική γεύση του κύμινου και το δυνατό, ζεστό άρωμά του οφείλονται στα αιθέρια έλαια που περιέχει. Το κύριο συστατικό των ενώσεων του αρώματος είναι η cuminaldehyde (ένας πολλά υποσχόμενος παράγοντας κατά της άλφα-συνουκλεΐνης (alpha-synuclein) συσσωμάτωσης (aggregation)) και cuminic alcohol. Άλλες σημαντικές ενώσεις αρώματος ψημένου κύμινου είναι οι υποκατεστημένες (substituted) πυραζίνες (pyrazines), 2-αιθοξυ-3-ισοπροπυλοπυραζίνης (2-ethoxy-3-isopropylpyrazine), 2-methoxy-3-sec-butylpyrazine, και 2-μεθοξυ-3-μεθυλοπυραζίνης (2-methoxy-3-methylpyrazine). Άλλα συστατικά περιλαμβάνουν γ-τερπινένιο (γ-terpinene), σαφρανάλη (safranal), ρ-κυμένιο (p-cymene) και β-πινένιο (β-pinene).
Δείτε επίσης
• 5
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Κλίμακα θερμοκρασίας
Ως κλίμακα θερμοκρασίας ονομάζεται οποιαδήποτε βαθμονομημένη ακολουθία μέτρησης θερμοκρασίας.
Σήμερα σε ισχύ εφαρμόζονται τρεις τέτοιες κλίμακες, η κλίμακα Κέλβιν, η κλίμακα Κελσίου και η κλίμακα Φαρενάιτ. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν χρησιμοποιούνται και άλλες κλίμακες περιορισμένων θερμοκρασιών σε ερευνητικά προγράμματα, τα οποία τυγχάνουν πολύ περιορισμένης χρήσης. Παλαιότερα ήταν σε χρήση και η κλίμακα Ρεωμύρου.
Για τη δημιουργία μιας κλίμακας θερμοκρασίας αρκεί να ορισθούν τα δύο σταθερά σημεία της, ανώτερο και κατώτερο, όπου η μεταξύ τους απόσταση διαιρείται κατά ελεύθερη επιλογή βαθμών. Συνηθέστερα όμως ως τέτοια σημεία έχουν ληφθεί το απόλυτο μηδέν ή το σημείο πήξης και το σημείο βρασμού του νερού.
Κατηγορία:Θερμοκρασία
Εδμόνδος Τορόν
Ο Εδμόνδος Τορόν (... - 5 Μαρτίου 1943) ήταν Έλληνας αντιστασιακός εβραϊκής καταγωγής που εκτελέστηκε το 1943 από τις κατοχικές δυνάμεις.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λάρισα και εισήχθη σπουδαστής στη σχολή Εργοδηγών Πολιτικών Μηχανικών μιας προσαρτημένης σχολής στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και έγινε μέλος της ΕΠΟΝ. Στη γενική απεργία της 5 Μαρτίου 1943 για τη ματαίωση της πολιτικής επιστράτευσης και αποστολής Ελλήνων στη Γερμανία ως εργάτες, ο Εδμόνδος Τορόν συμμετείχε στη διαδήλωση που κατευθύνθηκε μέσα στο Υπουργείο Εργασίας και έκαψε τις ονομαστικές καταστάσεις των πολιτών. Εκτελέστηκε έξω από τα γραφεία του Υπουργείου Εργασίας στην οδό Μπουμπουλίνας από τον υπαστυνόμο Παπαδάκη της Αστυνομίας Πόλεων. .
Υστεροφημία
Το 2000 τοποθετήθηκε μνημείο από τον Δήμο Αθηναίων σε συνεργασία με την κίνηση Ενωμένη Εθνική Αντίσταση στη γωνία του πεζοδρομίου Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας. χωρίς-πλαίσιο|δεξιά
Παραπομπές
Κατηγορία:Εβραίοι Κατηγορία:Μέλη της ΕΠΟΝ
Ρολάντο Αμπρέου Σεπέδα
Ο Ρολάντο Αμπρέου Σεπέδα (Rolando Abreu Cepeda, γεννημένος στις 13 Μαρτίου του 1989) είναι Κουβανός πετοσφαιριστής που αγωνιζόταν στον Π.Α.Ο.Κ..
Καριέρα
Σε συλλογικό επίπεδο ξεκίνησε την καριέρα του στην Σπίριτους από το 2010 έως το καλοκαίρι του 2015, όπου πήρε μεταγγραφή για την ομάδα του Π.Α.Ο.Κ.. Ήταν ένας από τους παίκτες κλειδιά για την κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2016, κάνοντας τον Π.Α.Ο.Κ. την πρώτη ομάδα που παίρνει τον τίτλο ως τέταρτος της κανονικής περιόδου. Ανακηρύχθηκε επίσης πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος. Τον Μάιο του 2016 κέρδισε ένα από τα επτά συμβόλαια που πρόσφεραν οι ομάδες της Κορέας μέσω της διαδικασίας των try outs, καταλήγοντας στην πρωταθλήτρια ομάδα της χώρας, Ανσάν OK Savings. Παρόλα αυτά, εξαιτίας της εμπλοκής του σε σκάνδαλο διεθνών κουβανών πετοσφαιριστών στη Φινλανδία τον Ιούλιο του 2016, έχασε το συμβόλαιο με την κορεατική ομάδα.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Ρολάντο Αμπρέου Σεπέδα αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Κούβας από το 2014.
Πηγές
Κατηγορία:Κουβανοί πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Αιθυλοσιλάνιο
Το αιθυλοσιλάνιο (αγγλικά ethylsilane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και πυρίτιο, με μοριακό τύπο C2H8Si, αν και συνήθως παριστάνεται από τον ημισυντακτικό του τύπο, CH3CH2SiH3, ή ακόμη και συντομογραφικά EtSiH3. Είναι ένα αλκυλοσιλάνιο.
Ονοματολογία
Από τις παραπάνω ονομασίες:
Ισομέρεια
Με βάση το χημικό τύπο του, C2H8Si, έχει ένα ισομερές θέσης: το διμεθυλοσιλάνιο.
Δομή
Η δομή του ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν του προπανίου. Ωστόσο οι δεσμοί C-Si και Si-Η είναι πολωμένοι κατά την έννοια Cδ--Siδ+ και Siδ+-Hδ-, αντίστοιχα, γιατί το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα (1,90 κατά Paouling) και από τον άνθρακα (2,55 κατά Paouling) και από το υδρογόνο (2,20 κατά Paouling).
Με οργανομαγνησιακή ένωση
Με επίδραση αιθυλομαγνησιοϊωδίδιου (CH3CH2MgI) σε χλωροσιλάνιο (SiH3Cl) παράγεται αιθυλοσιλάνιο :
Με αιθυλολίθιο και σιλυλοχλωρίδιο
Με επίδραση αιθυλολιθίου (CH3CH2Li) σε χλωροσιλάνιο (SiH3Cl) παράγεται αιθυλοσιλάνιο :
Με αντιδράσεις προσθήκης
1. Με προσθήκη σιλανίου σε αιθένιο παράγεται σιλυλαιθάνιο :
2. Με προσθήκη υδρογόνου σε βινυλοσιλάνιο ή σε αιθυλιδενοσιλάνιο ή σε σιλιράνιο παράγεται σιλυλαιθάνιο : frameless|50x50px
Χαρακτηριστικά
Το χημικά καθαρό αιθυλοσιλάνιο, στις κανονικές συνθήκες, δηλαδή σε θερμοκρασία 0°C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρό με θερμοκρασία βρασμού 19°C, ελάχιστη θερμοκρασία ανάφλεξης -60°C και με όρια εκρηκτικών μειγμάτων με τον αέρα 1,3-88,9%.
Χημική συμπεριφορά και παράγωγα
Το αιθυλοσιλάνιο έχει ισχυρές αναγωγικές ιδιότητες, καθώς συνδυάζει τη συμπεριφορά καρβιδίου με εκείνη υδριδίου.
Πυρηνόφιλη υποκατάσταση
Διάφορα πυρηνόφιλα (Nu-) αντιδραστήρια, διασπούν, ανάλογα με τις συνθήκες, το δεσμό C-Si ή έναν από τους δεσμούς Si-Η (πιο εύκολα). Οι μηχανισμοί που επικρατούν είναι οι SN2 και SNi. Στην πρώτη περίπτωση σχηματίζεται ενδιάμεσο ασταθές προϊόν γενικού τύπου [CH3CH2SiH3Nu]- με δομή τριγωνικής διπυραμίδας, αφού το πυρίτιο μπορεί να αξιοποιεί και τα 3d τροχιακά του με υβριδισμό 3sp3d. Η γενική μορφή της πυρηνόφιλης υποκατάστασης σε αιθυλοσιλάνιο είναι η ακόλουθη:.
Αιθυλοσιλανόλη
2. Με επίδραση αλκοόλης (ROH) σε αιθυλοσιλάνιο παράγεται το αντίστοιχο στην αλκοόλη αλκάνιο (RH) και αιθυλοσιλανόλη
Αιθυλαλκοξυσιλάνιο
Με επίδραση αιθέρα (ROR) σε αιθυλοσιλάνιο παράγεται το αντίστοιχο στον αιθέρα αλκάνιο (RH) και αιθυλαλκοξυσιλάνιο (CH3CH2SiH2OR)
αιθυλαλκινυλοσιλάνιο
Με επίδραση αλκινίων (RC ≡ CH) σε αιθυλοσιλάνιο παράγεται υδρογόνο και αιθυλολκινυλοσιλάνιο (CH3CH2SiH2C ≡ CR)
Αιθυλοκαρβαλκοξυσιλάνιο
Με επίδραση εστέρα (RCOOR) σε αιθυλοσιλάνιο παράγεται το αντίστοιχο στον εστέρα αλκάνιο (RH) και αιθυλοκαρβαλκοξυσιλάνιο (CH3CH2SiH2OOCR, εστέρας της αιθυλοσιλανόλης)
Αιθυλοσιλανονιτρίλιο
Με επίδραση νιτριλίων (RCN) σε μεθυλοσιλάνιο παράγεται το αντίστοιχο στο νιτρίλιο αλκάνιο (RH) και αιθυλοσιλανονιτρίλιο
Αιθυλοαλκυλοσιλάνιο
Με επίδραση οργανομεταλλικών ενώσεων (π.χ RNa) σε αιθυλοσιλάνιο παράγεται το αντίστοιχο υδρίδιο (π.χ. NaH) και αιθυλαλκυλοσιλάνιο (CH3CH2SiH2R)
Αιθυλοσιλανοθειόλη
Με επίδραση θειόλης (RSH) σε αιθυλοσιλάνιο παράγεται το αντίστοιχο στη θειόλη αλκάνιο (RH) και αιθυλοσιλανοθειόλη
Αλαλκυλοσιλάνιο
Με επίδραση αλκυλαλογονίδιου (RX) σε αιθυλοσιλάνιο παράγεται το αντίστοιχο αλκάνιο (RH) και αλαλκυλοσιλάνιο (CH3CH2SiH2Χ)
Αιθυλοσιλαναμίνες
1. Με επίδραση αμμωνίας (NH3) σε αιθυλοσιλάνιο παράγεται υδρογόνο και αιθυλοσιλαναμίνη:
2. Με επίδραση πρωτοταγούς αμίνης (RNH2) σε αιθυλοσιλάνιο παράγεται υδρογόνο και αιθυλο-Ν-αλκυλοσιλαναμίνη (CH3CH2SiH2NHR):
3. Με επίδραση δευτεροταγούς αμίνης (R2NH) σε αιθυλοσιλάνιο παράγεται υδρογόνο και αιθυλο-Ν,N-διαλκυλοσιλαναμίνη (CH3CH2SiH2NR2):
Προσθήκη
1. Προσθήκη σε διπλούς δεσμούς. Π.χ. με αιθένιο δίνει αιθυλοσιλυλαιθάνιο:
2. Προσθήκη σε τριπλούς δεσμούς.. Π.χ. με αιθίνιο δίνει αιθυλοσιλυλαιθένιο:
3. Προσθήκη σε συζηγείς διπλούς δεσμούς. Π.χ. με βουταδιένιο-1,3 δίνει 1-αιθυλοσιλυλοβουτένιο-2:
Παρεμβολή μεθυλενίου
Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH2]) σε αιθυλοσιλάνιο παράγονται προπυλοσιλάνιο (CH3CH2CH2SiH3), ισοπροπυλοσιλάνιο (CH3CH(SiH3)CH3) και αιθυλομεθυλοσιλάνιο (CH3CH2SiH2CH3) :
Άγγελος
εναλλ.=Tzanfournaris Emmanuel - The Annunciation - Google Art Project|μικρογραφία|[[Ευαγγελισμός της Θεοτόκου|Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Εμμανουήλ Τζανφορνάρης, 16ος αιώνας. Στα αριστερά εικονίζεται ο Αρχάγγελος Γαβριήλ]] Οι άγγελοι αποτελούν υπερφυσικά όντα που συναντώνται σε πολλά θρησκευτικά συστήματα. Οι άγγελοι συνήθως αποτελούν τη μεσολαβητική βαθμίδα ανάμεσα στο βασίλειο του υπερβατικού και του κοσμικού. Στις δυτικές θρησκείες τα αγαθά πνεύματα αποκαλούνται άγγελοι, ενώ τα πονηρά δαίμονες.
Ετυμολογία
Η έννοια άγγελος μπορεί να σημαίνει:
Στην αρχαία Ελλάδα η έννοια άγγελος χαρακτήριζε κάποιον ο οποίος μετέδιδε ειδήσεις, πληροφορίες ή αγγελίες. Ο Όμηρος στα έργα του ήδη εμφανίζει τη λέξη με αυτή την έννοια, ενώ και οι Ηρόδοτος και Ξενοφών τη χρησιμοποιεί για να περιγράψει ειδικούς απεσταλμένους μεταφοράς μηνυμάτων ή πληροφοριών. Επίσης οι άγγελοι χρησιμοποιούνται και σε άλλα καθήκοντα, όπως σύναψη συνθηκών ή είσπραξη χρημάτων. Ως θεϊκή ή υπερβατική παρουσία η έννοια άγγελος εμφανίζεται για πρώτη φορά στο πρόσωπο του Ερμή, ο οποίος προσφωνείται ως άγγελος της Περσεφόνης από τον Όμηρο. Επίσης κατά τον Πλάτωνα ο Κάτω Κόσμος έχει τους αγγέλους του, οι οποίοι καλούνται «άγγελοι καταχθόνιοι».
Στα Εβραϊκά η αντίστοιχη λέξη mal'akh χρησιμοποιείται για να δηλώσει είτε θείο είτε ανθρώπινο αγγελιαφόρο. Η λατινική εκδοχή, εντούτοις, διακρίνει τον θείο ή πνευματικό αγγελιαφόρο από τον άνθρωπο με τις έννοιες angelus (δάνειο από την Ελληνική γλώσσα) και legatus «απεσταλμένος».
Χριστιανισμός
Οι άγγελοι αντιπροσωπεύονται σε όλη την Παλαιά Διαθήκη ως σώμα του πνευματικού μεσάζοντος των όντων μεταξύ του Θεού και των ατόμων, ενώ σύμφωνα με τον ψαλμό 148,2 του Δαυίδ, αποτελούν και αυτά κτίσματα. Οι άγγελοι στον χριστιανισμό παρίστανται ενώπιον του θρόνου του Θεού, όπου και διαρκώς Τον υμνούν. Στην Παλαιά Διαθήκη κατά κύριο λόγο εμφανίζονται ως αγγελιαφόροι του Θεού στην ανθρωπότητα, δηλαδή αποτελούν όργανά Του, από τα οποία διαβιβάζει τη θέλησή Του. Με μια προσεκτικότερη ματιά όμως, φαίνεται να αποτελούν και προσωπικοί φύλακες, όπως υπονοείται επανειλημμένα, καθώς κάθε μεμονωμένη ψυχή έχει τον κηδεμονικό άγγελό της. Στον Ποιμένα του Ερμά μάλιστα γίνεται σαφής νύξη για το προσωπικό φύλακα άγγελο τού κάθε ανθρώπου. Στόχος των αγγέλων είναι η προσπάθεια σωτηρίας των ψυχών, ο άγγελος είναι σωτήρας. Τέλος, οι άγγελοι λειτουργούν ως εκτελεστές του λόγου του Θεού στον φυσικό κόσμο. Στην Καινή Διαθήκη οι άγγελοι εμφανίζονται συχνά ως απεσταλμένοι του Θεού και φορείς του μηνύματος της Αποκάλυψης. Εμφανίζονται στον Ιησού, στη Μαρία, τη μητέρα του Χριστού, στον Απόστολο Πέτρο, ενώ ο Ιησούς μιλά για τους αγγέλους ως φορείς τέτοιων λειτουργιών , υπονοώντας ότι δεν παντρεύονται. Οι άγγελοι τονίζονται ιδιαίτερα ως παρουσία στη γέννηση του Ιησού, τη Μεταμόρφωση και την Αποκάλυψη. Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός αναφέρεται στους αγγέλους, ενώ κατά γενική ομολογία στα κορυφαία σημεία του βίου Του εμφανίζονται ως λειτουργοί, υπηρέτες και συμπαραστάτες Του, ενισχύοντας την ανθρώπινη φύση Του και παρεμβαίνοντες ως δευτεραγωνιστές. Έτσι ο Γαβριήλ ευαγγελίζεται την έλευσή του, ο "άγγελος Κυρίου" εμφανίζεται στον Ιωσήφ και τους ποιμένες, στρατιά αγγέλων δοξολογεί τη γέννηση του Σωτήρος, άλλοι Τον διακονούν στην έρημο μετά το πέρας των πειρασμών, άγγελος Τον ενισχύει στο όρος των Ελαιών προ του πάθους, ενώ λεγεώνες θα παρίσταντο προς υπεράσπισή Του κατά τη σύλληψη. Δύο άγγελοι βεβαιώνουν την ανάστασή Του, δύο επίσης μιλούν στους μαθητές περί της δευτέρας παρουσίας κατά την Ανάληψή Του.
Ιεραρχία και αριθμός
thumb|Ο [[Αρχάγγελος Μιχαήλ|Αρχάγγελος Μιχαήλ. Τοιχογραφία στον ναό της Αγίας Παρασκευής στην Κονταριώτισσα Πιερίας.|234px]] Ο αριθμός των αγγελικών όντων φαίνεται να είναι ανυπολόγιστος και απροσμέτρητος. Ο ίδιος ο Ιησούς ομιλεί στη Γεθσημανή για περισσότερες από δώδεκα λεγεώνες αγγέλων, ενώ ο Ευαγγελιστής Ιωάννης μαρτυρεί ότι είδε και άκουσε σε όραμα που του δόθηκε από τον Θεό γύρω από τον Θεϊκό θρόνο χορωδία από μυριάδες μυριάδων και χιλιάδες χιλιάδων αγγέλων.
Μεταξύ των εκκλησιαστικών πατέρων δεν υπάρχει ομοφωνία σχετικά με τον αριθμό και την ονομασία των αγγελικών δυνάμεων. Ο Μέγας Βασίλειος, ακολουθώντας τον Ωριγένη, δεν αποδέχεται την απαρίθμηση και κατονομασία των αγγελικών δυνάμεων καθώς πίστευε ότι είναι αδύνατον να βρεθούν οι ονομασίες των λογικών και αόρατων φύσεων που υπερβαίνουν την ανθρώπινη διάνοια. Εντούτοις, ο ψευδο-Διονύσιος Αρεοπαγίτης εισήγαγε διακρίσεις σε αγγελικά τάγματα και διακοσμήσεις, οι οποίες επικράτησαν στην Ορθόδοξη παράδοση. Με βάση την ιεραρχία τους, διαχωρίζονται σε 3 τάξεις που έκαστος φέρει τριχώρους ή αλλιώς «Ταξιαρχίες»:
Εωσφόρος, ο έκπτωτος άγγελος
Σύμφωνα με πολλά αποσπάσματα (Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, Αποκάλυψη του Ιωάννη), ο Εωσφόρος πριν από την πτώση του ήταν ο σπουδαιότερος, ο πρώτος στην ιεραρχία των αγγέλων. Το όνομά του σήμαινε «αυτός που μεταφέρει το φως». Η μετέπειτα ονομασία του ως «Σατανάς» προέρχεται από την εβραϊκή λέξη σατάν, η οποία χρησιμοποιήθηκε στην ελληνική μετάφραση των Εβδομήκοντα με τις λέξεις «Σατανάς» ή «Διάβολος» και δηλώνει τον επίβουλο, τον εχθρό. Αυτός που άλλοτε «έφερε το φως» μετατράπηκε στον κατ’ εξοχήν εχθρό του ανθρώπου. Λόγω της ομορφιάς, της θέσης που του είχε δοθεί σε ύψιστο σημείο των Ασωμάτων Δυνάμεων αλλά και της πνευματικής τελειότητας του και επειδή είχε μεγάλη δόξα, η σοφία του διεφθάρη και η υπερηφάνεια του μετατράπηκε σε αλαζονεία, με αποτέλεσμα να απαιτεί να είναι ίσος με τον Θεό. Η αλαζονεία λοιπόν ήταν ένα από τα βασικά αίτια που οδήγησαν τον Εωσφόρο στην πτώση.
Αγγελολογία
Η αγγελολογία είναι ένας κλάδος της θεολογίας που εξετάζει το ιεραρχικό σύστημα των αγγέλων, των αγγελιοφόρων, των ουράνιων δυνάμεων. Αφορά πρώτιστα τον Καββαλιστικό Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό, όπου είναι ένας από τους δέκα σημαντικούς κλάδους της θεολογίας του, αν και είναι σχετικά παραμελημένος. Πολλοί μελετητές θεωρούν ότι ο Ιουδαϊσμός και ο Χριστιανισμός οφείλουν μεγάλο χρέος στον Ζωροαστρισμό στην εισαγωγή της αγγελολογίας και της δαιμονολογίας, καθώς επίσης και στον εκπεσόντα άγγελο Εωσφόρο ως ο υπέρτατος πράκτορας του κακού, συγκρίνοντάς τον με το κακό πνεύμα Αριμάν (Ahriman). Όπως ο Ιρανικής προέλευσης των βεδικών παραδόσεων, Αβεστάν (Avestan). Αλλά και άλλοι κλάδοι των ινδοευρωπαϊκών μυθολογιών υποστηρίζουν ότι η έννοια των δαιμόνων είχε υπάρξει πολύ νωρίτερα. Μερικοί μελετητές θεωρούν ότι Ζωροαστρισμός είχε επιρροές στην εβραϊκή αγγελολογία και επομένως και η σύγχρονη Χριστιανική αγγελολογία, λόγω της εμφάνισης στοιχείων του Ζωροαστρισμού στον Ιουδαϊσμό, ύστερα από την εκτεταμένη επαφή του έθνους Ισραήλ με την Περσική Αυτοκρατορία, δανειζόμενος έννοιες, κατά την εξορία του στη Βαβυλώνα. Οι δανεισμένες έννοιες μπορούν να περιλάβουν την εισαγωγή της έννοιας του «Σατανά» ως κυβερνήτη των δυνάμεων του κακού, σε αντίθεση με τον Θεό (κυρίως στη δυτική χριστιανική και ισλαμική θεολογία) που συγκρίνει τον Σατανά με τον Angra Mainyu (επίσης γνωστό ως Ahriman) της πίστης του Ζωροαστρισμού, που ήταν ο εχθρός Αχούρα Μάζντα, τον ανώτατο Θεό της ανθρωπότητας. Οι άγγελοι, μερικοί θεωρούν πως μπορεί να είχαν απεικονιστεί πρώτα ως βοηθοί του Θεού στο Ζωροαστρισμό, ενώ η ιεραρχία τους είναι συγκρίσιμη με την ιεραρχία της σύγχρονης Αγγελολογίας.
Υδρίδιο του λιθίου
Το υδρίδιο του λιθίου (αγγλικά lithium hydride) είναι ανόργανη δυαδική χημική ένωση, με εμπειρικό τύπο LiH. Το χημικά καθαρό υδρίδιο του λιθίου, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο κρυσταλλικό στερεό, αν και εμπορικά δείγματά του παρουσιάζουν (συχνά) γκρι χροιά, λόγω προσμείξεων.
Demy
μικρογραφία|Η Demy στον [[Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017|Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017 στο Κίεβο]] Η Δήμητρα Παπαδέα (γενν. 21 Αυγούστου 1991, Αθήνα), ευρύτερα γνωστή ως Demy, είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια. Από την αρχή της καριέρας της, έχει συγκεντρώσει 30 υποψηφιότητες για τα ετήσια Mad Video Music Awards. Έχει έως τώρα επιτυχώς κερδίσει συνολικά 11 βραβεία MAD VMA ενώ επιπλέον έχει βρεθεί υποψήφια και έχει κερδίσει στα Mad VMA Cyprus (Βραβεία Κύπρου) καθώς επίσης και στα MTV Europe Music Awards (Ευρωπαϊκά Βραβεία) στην κατηγορία Best Greek Act (Καλύτερη Ελληνική Δράση). Στο τραγούδι "Fallin'" στο οποίο συνεργάζεται με τους Playmen, της έχει απονεμηθεί χρυσός δίσκος. Ο πρώτος της προσωπικός δίσκος, #1 έγινε πλατινένιος. Το 2014 κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος της με τίτλο Ρόδινο όνειρο, ο οποίος έγινε τελικά χρυσός. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Eurovision 2017 με το τραγούδι "This is love", κατακτώντας την 19η θέση με 77 βαθμούς στον τελικό του διαγωνισμού.
Υδρίδιο του λιθίου
Είναι χαρακτηριστικό αλατόμορφο ιονικό υδρίδιο, με (σχετικά) υψηλή κανονική θερμοκρασία τήξης (692°C). Το ίδιο το υδρίδιο είναι αδιάλυτο σε όλους τους οργανικούς και τους πρωτικούς διαλύτες, αλλά όμως, με τους τελευταίους αντιδρά χημικά. Από την άλλη, είναι διαλυτό σε τήγματα αλάτων και άλλων υδριδίων όπως το φθοριούχο λίθιο (LiF), το λιθιοβοριοϋδρίδιο (LiBH4) και το υδρίδιο του νατρίου (NaH). Με αυτές τις ενώσεις δεν αντιδρά.
Demy
2011-2012: Επαγγελματικό Ξεκίνημα
Η Demy ξεκίνησε τη μουσική της καριέρα, όταν η δισκογραφική εταιρία Panik την ανακάλυψε στο YouTube. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο τραγούδι του Μηδενιστή «Μια ζωγραφιά» το οποίο είχε μεγάλη επιτυχία σε Ελλάδα και Κύπρο. Το τραγούδι αυτό κέρδισε 2 βραβεία MAD, το ένα για το καλύτερο βίντεο κλιπ Hip Hop/Urban και το άλλο για το Ντουέτο της Χρονιάς. Το τραγούδι της «Πόσες χιλιάδες καλοκαίρια» κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2012 και γρήγορα πήρε την πρώτη θέση στα ελληνικά τσαρτ. Επίσης, την ίδια χρονιά, συνεργάστηκε με τους Playmen στο τραγούδι "Fallin". Το καλοκαίρι του 2012 περιόδευσε σε Ελλάδα, Κύπρο και Ρωσία. Στις 28 Ιουλίου, 2012, η Demy εμφανίστηκε μαζί με τους Playmen, στο μουσικό φεστιβάλ Europa Plus στη Μόσχα. Το τραγούδι είχε γίνει πολύ γνωστό στη Ρωσία, και έφτασε στο νούμερο 1 στο Europa Plus Chart. Στις 22 Οκτωβρίου 2012, κυκλοφόρησε το νέο της τραγούδι, «Η ζωή». Το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ της Demy, #1 κυκλοφόρησε στα τέλη του 2012 και έγινε πλατινένιο.
Υδρίδιο του λιθίου
Έχει σταθερή θερμοχωρητικότητα 29,73 J/mole·K, ενώ η θερμική αγωγιμότητά του μεταβάλλεται ανάλογα με τη σύνθεση (που αλλοιώνεται από την παρουσία προσμείξεων) και την πίεση, αλλά μειώνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας. Με μοριακή μάζα ελαφρά μικρότερη από 8 amu, αποτελεί την ελαφρύτερη ιονική ένωση.
Demy
2013-2016
Τον Μάιο του 2013 συμμετείχε στο The Sun του Alex Leon, το οποίο κέρδισε 2 βραβεία MAD. Τον Μάρτιο του 2014 η Demy συνεργάστηκε με τους Playmen για το ταγούδι "Nothing better". Το βίντεο κλιπ σκηνοθέτησε ο Γιάννης Παπαδάκος και κυκλοφόρησε από την Panik. Τον Μάιο του 2014, κυκλοφόρησε το «Όσο ο κόσμος θα έχει εσένα», μαζί με τον Έλληνα ράπερ Mike. Το τραγούδι κέρδισε 1 βραβείο στα MAD 2015, αυτό για το καλύτερο ντούετο της χρονιάς. Στις 22 Δεκεμβρίου κυκλοφόρησε το δεύτερο ολοκληρωμένο της άλμπουμ, Ρόδινο όνειρο, το οποίο περιελάμβανε 15 τραγούδια.
Υδρίδιο του λιθίου
Σύνθεση και κατεργασία
Παράγεται με ολική σύνθεση, δηλαδή με αντίδραση μεταλλικού λιθίου και αέριου υδρογόνου :
Αυτή η αντίδραση πραγματοποιείται και σε χαμηλότερες θερμοκρασίες, αλλά είναι ιδιαίτερα γρήγορη σε θερμοκρασίες πάνω από 600 °C. Η παρουσία άνθρακα σε αναλογία 0,001–0,003%, η αύξηση της θερμοκρασίας και η χρήση πίεσης, αυξάνουν την απόδοση της αντίδρασης μέχρι και στο 98%, εφόσον δοθεί (επαρκής) χρόνος (ως 2 ώρες). Ωστόσο, η αντίδραση αρχίζει να πραγματοποιείται από τη θερμοκρασία των 29 °C. Η απόδοση είναι ήδη 60% στους 99 °C και 85% στους 125 °C. Η ταχύτητα της αντίδρασης επιδρά σημαντικά στην κατάσταση της επιφάνειας του παραγόμενου υδριδίου του λιθίου.
Demy
2013-2016
Το 2015 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του The Music School, το οποίο προβλήθηκε στο Mega. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού η Demy συμμετείχε σε ένα ακόμα μιούζικαλ πρωταγωνιστώντας στη Μελωδία της Ευτυχίας, το οποίο και κατά τη διάρκεια της περιοδείας του έκοψε μεγάλο αριθμό εισιτηρίων. Στις 10 Μαΐου κυκλοφόρησε το επίσημο σάουντρακ της ελληνικής ταινίας δράσης Short Fuse, με τίτλο Κάτι πήγε στραβά για την εκτέλεση του οποίου συνεργάστηκαν η Demy, ο DiGi και οι RadioAct.
2017
Η Demy επιλέχθηκε από την ΕΡΤ ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στον 62ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision που διεξήχθη στις 9, 11 και 13 Μαΐου στο Κίεβο της Ουκρανίας. Μαζί της ήταν ο παραγωγός Δημήτρης Κοντόπουλος και ο χορογράφος Φωκάς Ευαγγελινός. Το τελικό τραγούδι με το οποίο έλαβε μέρος η ίδια στο διαγωνισμό, επιλέχθηκε από μια ειδική εκπομπή την οποία ετοίμασε η ΕΡΤ και στην οποία παρουσιάστηκαν τα τρία υποψήφια τραγούδια τα οποία ονομάζονται: "When the morning comes around", "This is Love", "Angels". Τους στίχους έχουν γράψει η Ρώμη Παπαδέα και ο John Ballard. Το αποτέλεσμα κρίθηκε από το κοινό (τηλεοπτικό και διαδικτυακό) μαζί με εννέα κριτικές επιτροπές από εκπροσώπους συλλόγων της ομογένειας, οι οποίοι ψήφισαν με γραπτό μήνυμα (SMS) ή μέσω κλήσης από σταθερό τηλέφωνο. Το τραγούδι που συγκέντρωσε το 70% των ψήφων και με το οποίο εκπροσωπήθηκε η χώρα στο διαγωνισμό ήταν το "This is Love", το οποίο προκρίθηκε στον τελικό όπου και κατατάχθηκε 19ο με 77 βαθμούς, 29 βαθμούς από televote και 48 από κριτικές επιτροπές.
Υδρίδιο του λιθίου
Σύνθεση και κατεργασία
Λιγότερο συνηθισμένοι τρόποι παραγωγής του υδριδίου του λιθίου συμπεριλαμβάνουν τη θερμική διάσπαση του λιθιοαργιλιοϋδρίδιου (LiAlH4, στους 200 °C), του λιθιοβοριοϋδρίδιου (LiBH4, στους 300 °C), του βουτυλολίθιου (C4H9Li, στους 150 °C), του αιθυλολίθιου (C2H5Li, στους 120 °C), όπως και αρκετών άλλων ενώσεων του λιθίου με (σχετικά) περιορισμένη σταθερότητα, αρκεί (βέβαια) να συμπεριέχουν υδρογόνο : Οι (παραπάνω) χημικές αντιδράσεις αποδίδουν υδρίδιο του λιθίου σε μορφή συγκεντρωμένης σκόνης, που μπορεί να συμπιεστεί σε ταμπλέτες, χωρίς την ανάγκη χρήσης συνδετικού υλικού. Πιο πολύπλοκα σχήματα μπορούν να παραχθούν με (κατάλληλη) πήξη από τήγμα. Μεγάλοι απλοί κρύσταλλοι (περίπου ως 80 χιλιοστόμετρα μήκος και ως 16 χιλιοστόμετρα διάμετρο), μπορούν να αναπτυχθούν από τήγμα σκόνης υδριδίου του λιθίου σε ατμόσφαιρα υδρογόνου, με την τεχνική Μπρίγκντμαν-Στόκμπαργκερ (Bridgman–Stockbarger technique). Έχουν ενίοτε μια μπλε χροιά, που οφείλεται στην παρουσία κολλοειδούς διασποράς μεταλλικού λιθίου. Η χροιά μπορεί να αφαιρεθεί μετά την ανάπτυξη συγκόλλησης σε χαμηλότερες θερμοκρασίες (~550 °C) και χαμηλότερες θερμικές κλίσεις. Κύριες (άλλες) προσμείξεις σε τέτοιους κρυστάλλους μπορούν να αποτελούν το νάτριο (20-200 ppm), το οξυγόνο (10-100 ppm), το μαγνήσιο (0,5-6 ppm), ο σίδηρος (0,5-2 ppm) και ο χαλκός (0,5-2 ppm).
Demy
2017
Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, παρουσίασε μέσω των ΜVMA το νέο της τραγούδι "Μ' εκδικείσαι". Τον Οκτώβριο του 2017 κυκλοφόρησε το νέο της τραγούδι, με τίτλο Στον αέρα το οποίο είναι το σάουντρακ της ταινίας του Νίκου Περάκη Success Story.
Υδρίδιο του λιθίου
Φυσικές ιδιότητες
Το υδρίδιο του λιθίου είναι μια διαμαγνητική ουσία και ένας ιονικός αγωγός, με μια αγωγιμότητα που σταδιακά αυξάνεται από 2·10-5 Ohm-1cm-1 στους 443 °C σε 1,8 ·10-1 Ohm-1cm-1 στους 754 °C. Το διάγραμμα αγωγιμότητας - θερμοκρασίας δεν παρουσιάζει ασυνέχεια καθώς η θερμοκρασία διέρχεται από τη θερμοκρασία τήξης. Η διηλεκτρική σταθερά του υδριδίου του λιθίου ελαττώνεται από 13,0 (στατικές, χαμηλές συχνότητες σε 3,6 (συχνότητες ορατού φωτός) . Το υδρίδιο του λιθίου είναι ένα μαλακό υλικό με 3,7 σκληρότητα Mohs.
Demy
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες ποπ Κατηγορία:Αγγλόφωνοι τραγουδιστές από την Ελλάδα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελλάδα
Υδρίδιο του λιθίου
Φυσικές ιδιότητες
Η θερμική αγωγιμότητα του υδριδίου του λιθίου μειώνεται με τη θερμοκρασία και εξαρτάται από τη μορφολογία. Κυμαίνεται από 0,25 W/(cm K) για κρυστάλλους σε επαφή με θερμοκρασία 50 °C ως 0,036 W/(cm K) για κρυστάλλους σε επαφή με θερμοκρασία 500 °C. Η γραμμική θερμική διαστολή του ανέρχεται σε 4,2·10-5/°C στη θερμοκρασία δωματίου (20 °C).
Χημική συμπεριφορά και εφαρμογές
Η σκόνη υδριδίου του λιθίου αντιδρά τάχιστα με τον ατμοσφαιρικό αέρα (ακόμη και) χαμηλής υγρασίας, σχηματίζοντας υδροξείδιο του λιθίου (LiOH), οξείδιο του λιθίου (Li2O) και ανθρακικό λίθιο (Li2CO3). Αν δε η υγρασία είναι αρκετά υψηλή στον αέρα, τότε αναφλέγεται έντονα, σχηματίζοντας ένα μείγμα προϊόντων που συμπεριλαμβάνει, επιπλέον, κάποιες αζωτούχες ενώσεις. Αν το υδρίδιο του λιθίου βρίσκεται με τη μορφή μεγαλύτερου συσσωματώματος, τότε αντιδρά επίσης με τον υγρό αέρα, σχηματίζοντας ένα επιφανειακό επίστρωμα προϊόντων, το οποίο βρίσκεται με τη μορφή παχύρρευστου ρευστού. Αυτό εμποδίζει την παρά πέρα αντίδραση του αέρα με το εσωτερικό του, παρ' όλο που η εμφάνιση του λεπτού επιφανειακού στρώματος είναι αρκετά εμφανής. Στην περίπτωση αυτή (δηλαδή της αντίδρασης υγρού αέρα - συσσωματώματος υδριδίου του λιθίου), σχηματίζονται λίγες ή καθόλου αζωτούχες ενώσεις (ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες). Τα συσσωματώματα υδριδίου του λιθίου, τοποθετημένα σε κάποιο μεταλλικό δίσκο, μπορούν να θερμανθούν, παρουσία ατμοσφαιρικού αέρα, ακόμη ως και λίγο κάτω από τους 200 °C, χωρίς να αναφλεγούν, αλλά αναφλέγονται έντονα αν αγγίξουν μια γυμνή φλόγα. Η επιφανειακή κατάσταση του υδριδίου του λιθίου και η τυχόν παρουσία (κάποιων) οξειδίων στο μεταλλικό δίσκο έχουν σημαντική επίδραση στη θερμοκρασία ανάφλεξης. Πάντως, το ξηρό οξυγόνο δεν αντιδρά με κρυσταλλικό υδρίδιο του λιθίου, εκτός βέβαια αν το μείγμα θερμανθεί ισχυρά, οπότε συμβαίνει μια σχεδόν εκρηκτική καύση :
Είναι αναφλέξιμο και αντιδρά με το νερό (και άλλα πρωτικά αντιδραστήρια), το οποίο διασπά το υδρίδιο σε υδροξείδιο του λιθίου και υδρογόνο:
Ως αποθήκη υδρογόνου και ως καύσιμο
Έχοντας περιεκτικότητα σε υδρογόνο τριπλάσια (κατά μάζα) σε σύγκριση με το υδρίδιο του νατρίου (NaH), το υδρίδιο του λιθίου έχει την υψηλότερη περιεκτικότητα σε υδρογόνο από κάθε υδρίδιο (γενικά). Το υδρίδιο του λιθίου τραβά κατά περιοδικά χρονικά διαστήματα το (ερευνητικό) ενδιαφέρον ως (χημική) αποθήκη υδρογόνου, αλλά οι (σχετικές) εφαρμογές προσκρούουν στη (σχετική) σταθερότητα της ένωσης, γεγονός που επιδεικνύει η (σχετικά) υψηλή ενέργεια που απαιτεί η αποσύνθεσή του. Η απόσπαση υδρογόνου από το υδρίδιο του λιθίου απαιτεί θερμοκρασίες πάνω από τους 700 °C, που χρησιμοποιούνται για τη σύνθεσή του. Τέτοιου ύψους θερμοκρασίες είναι δαπανηρές για να παραχθούν και για να διατηρηθούν. Το υδρίδιο του λιθίου δοκιμάστηκε μια φορά, το 1967, ως συστατικό καυσίμων σε ένα μοντέλο πυραύλου.
Πρόδρομη ένωση για απλά και σύμπλοκα υδρίδια μεταλλοειδών
Αν και δεν είναι συνηθισμένη η χρήση του για το σκοπό αυτό, είναι αναγωγικό αντιδραστήριο. Χρησιμοποιείται στην παραγωγή υδριδίων μεταλλοειδών. Για παράδειγμα, χρησιμοποιείται για την παραγωγή σιλανίου από τετραχλωροπυρίτιο:
Το υδρίδιο του λιθίου χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή μιας ποικιλίας αντιδραστηρίων για οργανικές συνθέσεις, όπως το λιθιοαργιλιοϋδρίδιο και το λιθιοβοριοϋδρίδιο. Το τριαιθυλοβοράνιο αντιδρά με το υδρίδιο του λιθίου και δίνει τριαιθυλολιθιοβοριοϋδρίδιο (LiBHEt3):
Ως δευτεριούχο λίθιο
Το αντίστοιχο δευτεριούχο λίθιο-6 (6LiD) είναι το πυρηνικό καύσιμο σύντηξης για θερμοπυρηνικά όπλα: Οι πυρηνικές κεφαλές σχεδίου Teller-Ulam, που είναι πυροδοτικές κεφαλές πυρηνικής σχάσης, συμπιέζονται και παράγουν νετρόνια, για να βομβαρδίσουν 6LiD, παράγοντας έτσι τρίτιο, με μια εξώθερμη πυρηνική αντίδραση. Το δευτέριο και το τρίτιο παράγουν με πυρηνική σύντηξη ήλιο-4, ένα νετρόνιο, καθώς και 17,59 MeV ενέργειας.
Πριν από την πυρηνική δοκιμή Καστλ Μπράβο (Castle Bravo nuclear test) θεωρούνταν ότι μόνο το σπανιότερο λίθιο-6 μπορεί να παραγάγει τρίτιο, μετά από κρούση με ταχεία νετρόνια. Ωστόσο, η παραπάνω αναφερόμενη δοκιμή έδειξε ότι και το πιο άφθονο λίθιο-7 μπορεί να το κάνει, αλλά χρησιμοποιεί ενδοθερμική αντίδραση.
Ασφάλεια
Το υδρίδιο του λιθίου είναι διπλά επικίνδυνο: Αναφλέγεται στον αέρα και αντιδρά βίαια και εξώθερμα με το νερό, παράγοντας και υδρογόνο, το οποίο μπορεί (με τη σειρά του) να αναφλεγεί από τη θερμότητα της υδρόλυσης. Επιπλέον, δίνει (με υδρόλυση) και υδροξείδιο του λιθίου (LiOH), που είναι καυστικό. Συνεπώς, σκόνη υδριδίου του λιθίου μπορεί να εκραγεί αν εκτεθεί σε αέρα με υγρασία ή ακόμη και σε ξηρό αέρα, εξαιτίας ύπαρξης στατικού ηλεκτρισμού. Σε συγκεντρώσεις 5-55 mg/m³ στον αέρα, η σκόνη υδριδίου του λιθίου είναι εξαιρετικά ερεθιστική για τους βλεννογόνους και για το δέρμα, ενώ μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση. Εξαιτίας του ερεθισμού αυτού, κανονικά το υδρίδιο του λιθίου μάλλον αποβάλλεται παρά συσσωρεύεται στο σώμα.
Κάποια άλατα του λιθίου, που μπορούν να παραχθούν ως προϊόντα αντιδράσεων του υδριδίου του λιθίου είναι τοξικά. Μια πυρκαγιά με υδρίδιο του λιθίου ως καύσιμο δεν μπορεί να σβήσει χρησιμοποιώντας διοξείδιο του άνθρακα, τετραχλωράνθρακα ή υδατούχα πυροσβεστικά υλικά. Τα υλικά αυτά πρέπει να αποφεύγονται σε περίπτωση τέτοιου είδους πυρκαγιάς (με υδρίδιο του λιθίου). Μια τέτοια πυρκαγιά θα πρέπει να «πνιγεί» με την κάλυψη από ένα μεταλλικό αντικείμενο ή με σκόνη γραφίτη ή δολομίτη. Η άμμος είναι, επίσης, ακατάλληλη για πυρκαγιά με υδρίδιο τιου λιθίου, γιατί αν χρησιμοποιηθεί θα εκραγεί, ιδιαίτερα αν περιέχει υγρασία. Το υδρίδιο του λιθίου μεταφέρεται κανονικά μέσα σε πετρέλαιο, χρησιμοποιώντας δοχεία από κεραμικό υλικό, κάποια πλαστικά ή χάλυβα, και χρησιμοποιείται μέσα σε αδρανή ατμόσφαιρα, από ξηρό αργό ή ήλιο. Το άζωτο μπορεί να χρησιμοποιείται, αλλά με την προειδοποίηση ότι σε αυξημένες θερμοκρασίες αντιδρά επίσης με το λίθιο. Τα δείγματα υδριδίου του λιθίου αναμένεται να περιέχουν κάποια ποσότητα μεταλλικού λιθίου, που διαβρώνει χαλύβδινα ή πυριτιούχα δοχεία σε αυξημένες θερμοκρασίες.
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Ενώσεις λιθίου
Μπαρτολομέους Σπράνγκερ
Ο Μπαρτολομέους Σπράνγκερ (φλαμανδικά: Bartholomeus Spranger (παραλλαγές του ονόματός του: Bartholomaeus ή Bartholomäus και Spraneers; Αμβέρσα, 21 Μαρτίου 1546 - Πράγα, 1611) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, σχεδιαστής και χαράκτης, ο οποίος έγινε ο επίσημος ζωγράφος στην αυτοκρατορική Αυλή της Πράγας. Το μοναδικό ύφος του, στο οποίο συνδυάζονταν τα στοιχεία της φλαμανδικής ζωγραφικής και των ιταλικών επιρροών, ιδιαίτερα του ρομανικού μανιερισμού είχαν μεγάλη επίδραση στους καλλιτέχνες της Πράγας και όχι μόνον.
Βιογραφία
Ο Σπράνγκερ γεννήθηκε το 1546 στην Αμβέρσα. Εκπαιδεύτηκε στη ζωγραφική έχοντας ως δασκάλους τους Κορνέλις φαν Ντάλεμ, Γιαν Μαντάιν και Φρανς Μόστερτ, και οι τρεις τοπιογράφοι. Αργότερα αντέγραψε χαρακτικά του Φρανς Φλόρις και του Παρμιτζανίνο. Πραγματοποίησε ταξίδι στο Παρίσι την 1η Μαρτίου 1565, όπου εργάστηκε επί έξι εβδομάδες στο εργαστήριο του Μαρκ Ντυβάλ. Από το Παρίσι ξεκίνησε για την Ιταλία, παραμένοντας αρχικά για οκτώ μήνες στο Μιλάνο. Στη συνέχεια εργάστηκε επί τρίμηνο στην Πάρμα ως βοηθός του Μπερναρντίνο Γκάττι στη ζωγραφική του θόλου στο ιερό της Σάντα Μαρία ντελλα Στεκκάτα.
Εργάστηκε σε τοιχογραφίες διαφόρων ναών. Στη Ρώμη έγινε, όπως ο Ελ Γκρέκο, προστατευόμενος του Τζούλιο Κλόβιο (Juraj Julije Klović), κροατικής καταγωγής ζωγράφου και μικρογράφου. Εκεί συνάντησε, επίσης, και τον Κάρελ φαν Μάντερ, ο οποίος αργότερα περιέλαβε τη βιογραφία του στο Schilder-boeck. Ο Πάπας Πίος Ε΄ τον ονόμασε Αυλικό ζωγράφο το 1570. Ο αυτοκράτορας Μαξιμιλιανός Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον προσκάλεσε στη Βιέννη, αλλά απεβίωσε λίγο μετά την άφιξή του το 1576. Ωστόσο, ο διάδοχος και γιος του Ροδόλφος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας επιθυμούσε περισσότερο κι από τον πατέρα του να τον προσλάβει κι έτσι τον ονόμασε Αυλικό ζωγράφο και "θαλαμηπόλο" (valet de chambre), ενώ η έδρα της αυτοκρατορίας είχε μεταφερθεί στην Πράγα, όπου ο καλλιτέχνης παρέμεινε ως τον θάνατό του το 1611, λίγο πριν τον θάνατο του ίδιου του Ροδόλφου (1612). Ο Ροδόλφος είχε επίσης εξασφαλίσει στον καλλιτέχνη μια πλούσια σύζυγο και η κατοικία τους ήταν κέντρο των καλλιτεχνών της Πράγας.
Έργο
Οι πίνακες που φιλοτέχνησε ο Σπράνγκερ για λογαριασμό του Ροδόλφου απεικονίζουν κυρίως μυθολογικά γυμνά σε διάφορες πολύπλοκες στάσεις, με ορισμένες συσχετίσεις με τις εσωτεριστικές φιλοσοφικές ιδέες της ύστερης Αναγέννησης του αυτοκράτορα. Οι πίνακες αυτοί είναι οι πλέον χαρακτηριστικοί της τελευταίας φάσης του μανιερισμού του βορρά. Τα σχέδιά του περικλείουν μεγάλη ενεργητικότητα σε πολύ ελεύθερη τεχνική.
Ο Σπράνγκερ εργάστηκε επίσης και ως γλύπτης. Πιθανόν απέκτησε γνώσεις γλυπτικής λόγω της συνεργασίας του με τον Φλαμανδό γλύπτη Χανς Μοντ, ο οποίος επίσης εργαζόταν στην Αυλή της Πράγας. Όταν ο Μοντ έφυγε, ο Σπράνγκερ πιθανόν εργάστηκε περιοδικά ως γλύπτης για λογαριασμό του αυτοκράτορα, τουλάχιστον ως την άφιξη του Άντριεν ντε Φρις στην Πράγα το 1601. Ένα ανάγλυφο από τερρακότα με το Σώμα του Χριστού υποβασταζόμενο από Άγγελο (σήμερα στο Ινστιτούτο Τέχνης Κουρτώ) έχει φτιαχτεί από αυτόν. Το Μουσείο Γουόλτερς εκθέτει επίσης το μπρούτζινο γλυπτό Αχελώος και Διηάνειρα, το οποίο αποδίδεται στον Σπράνγκερ. Δεν αναφέρεται κανένα γλυπτό του στη συλλογή του Ροδόλφου Β΄.
Συλλογές
Η καλύτερη συλλογή έργων του Σπράνγκερ βρίσκεται στο Kunsthistorisches Museum της Βιέννης, με έργα προερχόμενα από την Αυτοκρατορική Συλλογή. Υπάρχουν επίσης πολλά χαρακτικά του. Τρεις ελαιογραφίες του καλλιτέχνη βρίσκονται στο Μουσείο Τέχνης Μπλάντον του Ώστιν στο Τέξας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μαργκάτ
To Μαρ(γ)κάτ, επίσης γνωστό ως Μα(ρ)κάμπ (قلعة المرقب Qalaat al-Marqab), είναι ένα κάστρο κοντά στην πόλη Μπανιγιάς της Συρίας, το οποίο ήταν φρούριο Σταυροφόρων και ένα από τα σημαντικότερα προπύργια των Οσπιτάλιων Ιπποτών. Βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα από τις ακτές της Μεσογείου και περίπου 6 χιλιόμετρα νότια της Μπανιγιάς.
Το κάστρο παρέμεινε σε κακή κατάσταση μέχρι το 2007, όταν άρχισαν εργασίες ανακατασκευής και αναστήλωσης.
Ιστορία
Το Μαργκάτ βρίσκεται σε έναν λόφο, που σχηματίζεται από ένα ηφαίστειο ύψους περίπου 360 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στο δρόμο μεταξύ Τρίπολης (του Λιβάνου) και Λαττάκειας, με θέα στη Μεσόγειο Θάλασσα.
Σύμφωνα με αραβικές πηγές, ο τόπος του Κάστρου Μαργκάτ οχυρώθηκε για πρώτη φορά το 1062 από μουσουλμάνους, οι οποίοι συνέχισαν να το κατέχουν στο Χριστιανικό Πριγκιπάτο της Αντιόχειας μετά από την Πρώτη Σταυροφορία. Όταν το Πριγκιπάτο ηττήθηκε στη Μάχη του Χαρράν το 1104, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία τους και κατέλαβε το Μαργκάτ ''από τους Μουσουλμάνους. Λίγα χρόνια αργότερα κατελήφθη από τον Τάγκρέδο, τον Πρίγκιπα της Γαλιλαίας, αντιβασιλέα της Αντιόχειας, και έγινε μέρος του Πριγκιπάτου.''
Το 1188, ο Σαλαντίν ήρθε εναντίον του Μαργκάτ έχοντας αφήσει το Κρακ των Ιποττών αναζητώντας ευκολότερο θήραμα. Σύμφωνα με τον Αμπούλ-Φεντά, "αναγνωρίζοντας ότι το Μακάμπ ήταν απόρθητο και ότι δεν είχε καμία ελπίδα να το καταλάβει, πέρασε στην Τζαμπάλα". Ήταν ένα από τα λίγα εδάφη, που έμειναν σε χριστιανικά χέρια, μετά τις κατακτήσεις του Σαλαντίν.