cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σέρχιο Αγουέρο
Μπαρτσελόνα και τέλος καριέρας
Στις 31 Μαΐου 2021 υπέγραψε διετές συμβόλαιο από την 1η Ιουλίου 2021 μέχρι τη σεζόν 2022–23 με τη Μπαρτσελόνα. Στην Μπαρτσελόνα ο Αγουέρο αγωνίστηκε σε μόλις πέντε παιχνίδια, σημειώνοντας ένα γκολ. Στις 30 Οκτωβρίου του 2021, σε αγώνα του ισπανικού πρωταθλήματος με την Αλαβές, έπεσε στο έδαφος έχοντας δυσκολία στην αναπνοή και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο. Οι εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε έδειξαν ότι είχε καρδιακή αρρυθμία, και ο ποδοσφαιριστής απαιτούνταν να ακολουθήσει ειδική θεραπεία για τουλάχιστον τρεις μήνες για να δει αν θα είναι σε θέση να μπει ξανά στους αγωνιστικούς χώρους. Εν τέλει, στις 15 Δεκεμβρίου του 2021 ο Αγκουέρο ανακοίνωσε επίσημα το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας σε ηλικία 33 ετών λόγω του καρδιακού προβλήματος που παρουσίασε.
Διεθνής καριέρα
Ο Αγουέρο έχει αγωνιστεί με τις εθνικές ομάδες της Αργεντινής κάτω των 20 και κάτω των 23 ετών. Με την Εθνική ομάδα των ανδρών έκανε την πρώτη του εμφάνιση στις 3 Σεπτεμβρίου 2006 σε ένα φιλικό αγώνα με αντίπαλο τη Βραζιλίας.
FIFA U-20 Cup 2007
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2007 για παίκτες κάτω των 20 ετών, στον Καναδά, σκόραρε δύο φορές και συνέβαλε στη δημιουργία άλλων τριών τερμάτων στη νίκη με 6-0 επί του Παναμά, στο δεύτερο παιχνίδι της φάσης των ομίλων. Σκόραρε επίσης το μοναδικό γκολ στον τρίτο αγώνα της Αργεντινής στη φάση των ομίλων, κατά της Βόρειας Κορέας, με εκτέλεση φάουλ. Η Αργεντινή πέρασε στον γύρο των "16", με τον Αγουέρο να σημειώνει εκεί τα δύο από τα τρία γκολ στο τελικό 3-1 κατά της Πολωνίας, αποτέλεσμα που τους έδωσε την πρόκριση στον επόμενο γύρο. Η Αργεντινή νίκησε το Μεξικό στα προημιτελικά και τη Χιλή στους ημιτελικούς και αντιμετώπισε την Τσεχία στον τελικό, με την οποία είχαν έρθει νωρίτερα ισόπαλοι με 0-0 στη φάση των ομίλων. Ο Αγουέρο, αρχηγός της ομάδας στον τελικό, κατάφερε να πετύχει ένα τέρμα στο 62ο λεπτό, με το οποίο η ομάδα της Αργεντινής ισοφάρισε το σκορ σε 1-1. Η Αργεντινή σημείωσε και δεύτερο τέρμα, κατακτώντας το τρόπαιο (τελικό σκορ 2-1). Στον Αγουέρο απονεμήθηκε το Χρυσό Παπούτσι (πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης), έχοντας σημειώσει έξι γκολ σε επτά αγώνες, και η Χρυσή Μπάλα ως ο καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης.
Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Το καλοκαίρι του 2008, ως μέλος της ομάδας της Αργεντινής κάτω των 23 ετών (Ολυμπιακή ομάδα) για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, ο Αγουέρο σημείωσε δύο γκολ σε διάστημα πέντε λεπτά στον ημιτελικό, στη νίκη με 3-0 επί της Βραζιλίας, στις 19 Αυγούστου 2008. Η Αργεντινή κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, για δεύτερη συνεχόμενη φορά μετά το 2004.
Παγκόσμιο Κύπελλο 2010
Έκανε το ντεμπούτο του σε αγώνα παγκοσμίου κυπέλλου στο δεύτερο παιχνίδι της ομάδας της Αργεντινής κατά της Νότιας Κορέας, στις 12 Ιουνίου 2010, αντικαθιστώντας τον Κάρλος Τέβες στο 75ο λεπτό. Ο Αγουέρο έδωσε την πάσα στις καθυστερήσεις του παιχνιδιού με την οποία ο Γκονσάλο Ιγουαΐν πέτυχε το τρίτο του γκολ στο παιχνίδι, στο τελικό 4-1 υπέρ της Αργεντινής. Δεν κατάφερε, όμως, να σημειώσει κάποιο γκολ στη διοργάνωση και η Αργεντινή αποκλείστηκε από τη Γερμανία στα προημιτελικά. thumb|Με την Αργεντινή σε προσπάθειά του το 2017
Παγκόσμιο Κύπελλο 2014 και Κόπα Αμέρικα 2015
Ο Αγουέρο δεν είχε αξιόλογη παρουσία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Αντίθετα, στο Κόπα Αμέρικα του 2015, εναντίον της Βολιβίας, σημείωσε το πρώτο του χατ-τρικ στη νίκη με 5-0. Στις 13 Ιουνίου, σκόραρε το πρώτο γκολ στην ισοπαλία με την Παραγουάη.
Κόπα Αμέρικα 2016
Στο επετειακό Κόπα Αμέρικα σημείωσε το πρώτο του γκολ στο δεύτερο αγώνα της Αργεντινής, στη νίκη με 5-0 επί του Παναμά στις 10 Ιουνίου 2016. Σκόραρε ακόμα το μοναδικό γκολ κατά της Ουρουγουάης, και ένα ακόμα τέρμα στον ημιτελικό κατά της Παραγουάης (6-1), αλλά η Αργεντινή έχασε πάλι το τρόπαιο στον τελικό.
Στυλ παιχνιδιού
Ο Σέρχιο Αγουέρο θεωρείται ως ένα κλασικός επιθετικός, αλλά μπορεί επίσης να παίξει και ως δεύτερος επιθετικός, όπως πολύ συχνά έκανε στη Ατλέτικο Μαδρίτης δίπλα στον Ντιέγο Φορλάν. Διαθέτοντας μικρού μεγέθους αλλά γεροδεμένης κατασκευής σώμα, έχει οδηγηθεί πολλές φορές σε συγκρίσεις με άλλους παρόμοιας σωματοδομής επιθετικούς όπως ο συμπαίκτης του στη Μάντσεστερ Σίτι Κάρλος Τέβες και στο παρελθόν οι Ρομάριο και Μαραντόνα. Ο προπονητής του στην ομάδα, Ρομπέρτο ​​Μαντσίνι, έχει συγκρίνει τον Αγουέρο με τον πρώην Βραζιλιάνο επιθετικό, Ρομάριο. Ο Λιονέλ Μέσι πιστεύει πως ο Αγουέρο διαθέτει «τεράστια ενέργεια, δύναμη και μια απίστευτη ηθική στη δουλειά του». Σε συνδυασμό με τον έλεγχο και τη δύναμη να κρατά την μπάλα, θεωρείται ως απειλή για τη μεγάλη περιοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιντεπεντιέντε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2015 Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του ποδοσφαίρου
Εθνική Οδός 44β (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 44β (ΕΟ44β) είναι εθνική οδός στην Στερεά Ελλάδα. Ξεκινάει δυτικά της Χαλκίδας στην διασταύρωση με την ΕΟ 44 και κινούμενη παράλληλα με τις γραμμές του προαστιακού καταλήγει στο Σχηματάρι στην διασταύρωση με την ΕΟ 1. Πλέον έχει δευτερεύουσα σημασία καθώς ο κύριος όγκος οχημάτων διέρχεται από τον Αυτοκινητόδρομο Σχηματαρίου-Χαλκίδας (Α11), στον οποίο η εθνική οδός λειτουργεί σαν παρακαμπτήριος.
44β Κατηγορία:Νομός Εύβοιας Κατηγορία:Δρόμοι στη Βοιωτία
Τριγλυκερίδια
Με τον όρο «τριγλυκερίδια» εννοούνται οι εστέρες της γλυκερόλης (γλυκερίνης) με λιπαρά οξέα. Η γλυκερόλη είναι αλκοόλη που περιέχει τρεις υδροξυλομάδες (ΟΗ-). Κάθε υδροξυλομάδα σχηματίζει εστέρα με ένα μόριο λιπαρού οξέος, που σημαίνει ότι τα τρία γλυκερίδια («τριγλυκερίδια»), αποτελούν τριεστέρες της γλυκερόλης.
Τα λιπαρά οξέα είναι γραμμικά αλειφατικά καρβοξυλικά οξέα που περιέχουν 12 έως 20 άτομα C. Διακρίνονται σε κορεσμένα και ακόρεστα, που περιέχουν έναν ή περισσότερους διπλούς δεσμούς, με cis γεωμετρία. Λιπαρά οξέα εντοπίζονται και στη φύση.
Ανάλογα με τους διπλούς δεσμούς άνθρακα
Υπάρχουν δύο σχετικές υποκατηγορίες: Στη πρώτη υποκατηγορία ανήκουν τα λιπαρά οξέα που περιέχουν ένα διπλό δεσμό, όπως είναι το ελαϊκό οξύ και ονομάζονται μονοακόρεστα λιπαρά οξέα. Στη δεύτερη υποκατηγορία ανήκουν τα λιπαρά οξέα που περιέχουν περισσότερους διπλούς δεσμούς, όπως είναι το λινελαϊκό οξύ και ονομάζονται πολυακόρεστα λιπαρά οξέα.
Ανάλογα με την ομοιότητα των λιπαρών οξέων
Κάθε τριγλυκερίδιο αποτελείται είτε από αντίγραφα του ίδιου λιπαρού οξέος, οπότε ορίζεται ως απλό τριγλυκερίδιο, είτε από διαφορετικά λιπαρά οξέα, οπότε ορίζεται μικτό τριγλυκερίδιο. thumb|350px|right|Δομή τριγλυκεριδίου
Ανάλογα με την προέλευσή τους
Τα τριγλυκερίδια τα οποία προέρχονται από φυτικές πρώτες ύλες ονομάζονται έλαια και σε θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι σε υγρή μορφή, ενώ αυτά που προέρχονται από ζωικούς οργανισμούς ονομάζονται λίπη και η μορφή τους είναι στερεά ή ημιστέρεα. Η αιτιολογία αυτής της διαφοροποίησης οφείλεται στη σύσταση των τριγλυκεριδίων. Τα φυτικά τριγλυκερίδια (έλαια) περιέχουν μεγάλες ποσότητες ακόρεστων λιπαρών οξέων. Τα ακόρεστα λιπαρά οξέα χαρακτηρίζονται από σημαντικά μικρότερα σημεία τήξεως, σε σύγκριση με αυτά των κορεσμένων, με αποτέλεσμα τα τριγλυκερίδια τους να έχουν μικρά σημεία τήξεως και σε θερμοκρασία περιβάλλοντος να βρίσκονται σε υγρή μορφή. Αντίθετα, τα ζωικά τριγλυκερίδια (λίπη) περιέχουν κατά κύριο λόγο κορεσμένα λιπαρά οξέα, τα οποία χαρακτηρίζονται από υψηλότερα σημεία τήξεως (1). Τα τριγλυκερίδια είναι αδιάλυτα στο νερό, ελαφρότερα από αυτό, και κατά την διαδικασία της υδρόλυσης δίνουν γλυκερόλη και λιπαρά οξέα. Ειδικότερα, η υδρόλυση τους με αλκάλεα λέγεται σαπωνοποίηση και τα παραγόμενα προϊόντα, συνήθως τα άλατα καλίου ή νατρίου, λεγονται σάπωνες (2).
thumb|right|Σάπωνες
Η λειτουργία των τριγλυκεριδίων
Η βασική φυσιολογική λειτουργία των τριγλυκεριδίων του πλάσματος είναι η μεταφορά των λιπιδίων μεταξύ του ήπατος και των περιφερικών ιστών. Τα συστήματα μεταφοράς των λιπιδίων στο αίμα, διακρίνονται σε δυο κατηγορίες: στο εξωγενές και στο ενδογενές (3).
Εξωγενές σύστημα μεταφοράς λιπιδίων
Το εξωγενές σύστημα μεταφοράς των λιπιδίων μεταφέρει το λίπος της τροφής, κυρίως τα τριγλυκερίδια, στο ήπαρ και τους περιφερικούς ιστούς, με την μορφή των χυλομικρών και των υπολειμμάτων τους, δηλαδή λιποπρωτεϊνών πλουσίων σε τριγλυκερίδια. Μόνο πολύ πρόσφατα ενοχοποιήθηκε ο πιθανός ρόλος αυτού του συστήματος στην εμφάνιση της στεφανιαίας νόσου. Ωστόσο, διαταραχή αυτού του μεταφορικού συστήματος ενδέχεται να οδηγεί σε υψηλά επίπεδα αθηρογόνων τριγλυκεριδίων.
Ενδογενές σύστημα μεταφοράς των λιπιδίων
Το ενδογενές σύστημα μεταφοράς των λιπιδίων είναι υπεύθυνο για τη διακίνηση των λιπιδίων μεταξύ του ήπατος και των περιφερικών ιστών. Τα κύρια φορτία είναι τα τριγλυκερίδια, (υπεύθυνα για παροχή ενέργειας) και η χοληστερόλη (δομικό υλικό ανατομικών στοιχείων του κυττάρου και στεροειδών ορμονών). Αναφορικά με την κυκλοφορία των τριγλυκεριδίων, αυτή είναι κατά κύριο λόγο μονοδρομική, με κατεύθυνση από το ήπαρ προς τους περιφερικούς ιστούς, ενώ η μεταφορά της χοληστερόλης πραγματοποιείται και προς τις δυο κατευθύνσεις. Αυτό έχει σημαντικές επιπτώσεις στην εναπόθεση, την συσσώρευση και την απομάκρυνση της χοληστερόλης από τους αρτηριακούς ιστούς καθώς και στην ανάπτυξη της στεφανιαίας νόσου και των πλούσιων σε χοληστερόλη πλακών της. Στην κλινική πράξη, οι διαταραχές του ενδογενούς συστήματος, οι οποίες είναι σημαντικές για την ανάπτυξη των αθηροσκληρωτικών καρδιαγειακών παθήσεων, μπορούν να εκτιμηθούν με τον προσδιορισμό των επιπέδων νηστείας της ολικής χοληστερόλης, της LDL-C, της HDL-C και των τριγλυκεριδίων.
Μηχανισμοί μεταφοράς
Η κυκλοφορία των λιπιδίων από το ήπαρ αρχίζει με την έκκριση των πλουσίων σε τριγλυκερίδια μορίων VLDL, οι οποίες είναι λιποπρωτεΐνες πολύ χαμηλής πυκνότητας. Τα μόρια της VLDL παρέχουν τριγλυκερίδια με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Φυσιολογικά, η μεταφορά αυτή ανταποκρίνεται με επάρκεια στις υπάρχουσες ενεργειακές ανάγκες του οργανισμού. Ωστόσο, στην περίπτωση της παχυσαρκίας ενδέχεται να εκκρίνονται πλεονάζουσες ποσότητες VLDL, σαν αποτέλεσμα την υπερβολική πρόσληψη θερμίδων. Η περίσσεια ροή των τριγλυκεριδίων εναποθηκεύεται στον λιπώδη ιστό. Η μεταφορά των λιπιδίων από το ήπαρ αποδίδει τη χοληστερόλη στους περιφερικούς ιστούς, η οποία κρίνεται απαραίτητη για εξεργασίες, όπως η σύνθεση της μεμβράνης και η παραγωγή των στεροειδών ορμονών. Όσον αφορά στα λιπαρά οξέα των τριγλυκεριδίων, απομακρύνονται από την VLDL στην κυκλοφορία, με την διαδικασία της λιπόλυσης. Με τον τρόπο αυτό, το μόριο της VLDL συρρικνώνεται και εμπλουτίζεται, με αυξανόμενο ρυθμό, σε χοληστερόλη. Στη τελική φάση παράγεται το μόριο LDL, δηλαδή η «χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη». Το μόριο της LDL έχει τώρα την δυνατότητα να μεταβολισθεί περαιτέρω, σε μια από τρεις διαφορετικές οδούς.
Μέτρηση τριγλυκεριδίων
Η ακριβέστερη και ορθότερη μέτρηση των τριγλυκεριδίων γίνεται μετά από δωδεκάωρη νηστεία.
Χαμηλά τριγλυκερίδια
Τα χαμηλά τριγλυκερίδια δεν παρουσιάζουν συμπτώματα στον οργανισμό, ωστόσο ο εντοπισμός τους μπορεί να γίνει τυχαία κατά την διάρκεια εργαστηριακών ελέγχων (4). Τα χαμηλά επίπεδα των τριγλυκεριδίων δεν επιφέρουν συνήθως προβλήματα στον οργανισμό και πολλές φορές δεν αποτελούν καν παθολογικό φαινόμενο. Ωστόσο, ο εντοπισμός τους μπορεί να αποτελεί ένδειξη υποκειμενικής παθολογίας και ένδειξη μειωμένης ενεργειακής προσφοράς (4). Ειδικότερα, τα πλέον συνήθη νοσήματα και παθολογικές καταστάσεις, που προκαλούν πτώση των τριγλυκεριδίων του αίματος είναι τα ακόλουθα:
Η σωστή κλινική εξέταση κρίνεται κομβικής σημασίας στην διαφορική διάγνωση και θεραπεία (4).
Υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων
Η αύξηση των τριγλυκεριδίων αποτελεί ένα συχνό παθολογικό πρόβλημα. Δεν συνοδεύεται από την παρουσία συμπτωμάτων με αποτέλεσμα η αύξηση τους να διαπιστώνεται τυχαία κατά την διάρκεια κοινού εργαστηριακού ελέγχου (4). Οι σημαντικότερες αιτίες της αύξησης των τριγλυκεριδίων είναι οι:
Παθολογικές επιπτώσεις από την αύξηση των τριγλυκεριδίων
Για τους περισσότερους ανθρώπους η μεμονωμένη, ήπια, αύξηση των τριγλυκεριδίων δεν εγκυμονεί κανένα κίνδυνο. Ωστόσο, όταν η αύξηση των τριγλυκεριδίων είναι μεγάλη, δύναται να προκαλέσει παγκρεατίτιδα, μια επικίνδυνη νόσο του παγκρέατος, η οποία χαρακτηρίζεται από φλεγμονή του οργάνου. Σε ευαίσθητους οργανισμούς η τριγλυκεριδιακή αύξηση, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες (π.χ αύξηση σακχάρου, κάπνισμα) συντελεί στην εμφάνιση και εκδηλώσεων στυτικής δυσλειτουργίας, εμφράγματος, εγκεφαλικού επεισοδίου, ανευρυσμάτων και αγγειακής άνοιας. Η αύξηση των τριγλυκεριδίων σε άτομα τα οποία πάσχουν από μεταβολικό σύνδρομο, εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους. Το μεταβολικό σύνδρομο συνδέεται με αυξημένη επίπτωση καρδιοεγκεφαλικών επεισοδίων, διαβήτη και πρόωρων θανάτων, ενώ χαρακτηρίζεται από ένα σύνολο επιμέρους μεταβολικών προβλημάτων, στα οποία διαπιστώνονται τρεις ή περισσότερες από τις ακόλουθες διαταραχές (4).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιπίδια
Αρχαίοι ολυμπιακοί αγώνες σε διάφορες περιοχές
Στην Αρχαία Ελλάδα, διοργανώνονταν διάφορες αθλητικές εκδηλώσεις με την επωνυμία «Ολυμπιάδα», οι οποίες ήταν απομιμήσεις των αρχαιών Ολυμπιακών Αγώνων της Ολυμπίας, οι εκδηλώσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες περιοχές σε όλο τον ελληνικό κόσμο. Μερικές από αυτές μας είναι γνωστές από σχετικές επιγραφές και αναμνηστικά νομίσματα, αλλά κάποιες άλλες, όπως τα Ολύμπια στην Αντιόχεια, απέκτησαν μεγάλη διασημότητα. Σε αυτά τα "Ολύμπια" που είχαν ιδρυθεί σε διάφορες περιοχές, μερικές φορές μνημονευόταν σε επιγραφές και η μεγάλη εορτή των Ολυμπιακών Αγώνων, συχνά με την προσθήκη της Πίσας.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες
Πολυδύναμο Κέντρο Αστέγων
Το Πολυδύναμο Κέντρο Αστέγων είναι χώρος υποδοχής, φιλοξενίας και διημέρευσης άστεγων ατόμων της Αττικής που εδρεύει στον Δήμο Αθηναίων. Τέθηκε σε λειτουργία στις 8 Απριλίου του 2020, από τον Δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη, και δύναται να φιλοξενήσει ως και 400 αστέγους. Η δομή βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αχαρνών & Λιοσίων, αποτελείται από 55 διαμερίσματα και στεγάζει Κέντρο Ημέρας, Υπνωτήριο και Ξενώνα. Είναι 24ωρης λειτουργίας και μπορεί να καλύψει πλήρως τις στεγαστικές ανάγκες του άστεγου πληθυσμού της πόλης.
Στο έργο της δομής συνδράμουν επιπλέον οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην προστασία των αστέγων, όπως o Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, η Αποστολή, η Praksis, οι Γιατροί του Κόσμου, και η Equal Society. Κάθε διαμέρισμα  της νέας δομής  διαθέτει το δικό του μπάνιο, κουζίνα με ψυγείο  και τηλεόραση. Όλα τα διαμερίσματα διαθέτουν διπλά τζάμια, θέρμανση με φυσικό αέριο και πυρασφάλεια. Στελεχώνεται από ιατρούς, φροντιστές, νοσηλευτές, κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους και οι ωφελούμενοι, εκτός από σίτιση και στέγη, λαμβάνουν ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα και ψυχοκοινωνική στήριξη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα Κατηγορία:Δήμος Αθηναίων Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αθήνα
Ιεροκήρυκας
300px|thumb|Ένας [[Κουάκεροι|Κουάκερος ιεροκήρυκας και η κοινότητα.]]
Ιεροκήρυκας σύμφωνα με τη θρησκεία ονομάζεται αυτός που κηρύσσει από τον άμβωνα το θείο λόγο και τα ηθικά καθήκοντα του ανθρώπου.
Στην ορθόδοξη Εκκλησία, ο ιεροκήρυκας σε μια μητρόπολη είναι αυτός που κηρύσσει τον θείο λόγο, κάνει κηρύγματα και ομιλίες. Ο ιεροκήρυκας συνήθως είναι άγαμος κληρικός, όπως αρχιμανδρίτης ή βοηθός επισκόπου ή και τιτουλάριος μητροπολίτης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Θρησκεία
Ευάγγελος Σπανός
Ο Ευάγγελος Σπανός ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από τη Χρούπιστα (Άργος Ορεστικό) περιφερειακής ενότητας Καστοριάς.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ευάγγελος Σπανός γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στη Χρούπιστα (Άργος Ορεστικό) περιφερειακής ενότητας Καστοριάς. Ο Ευάγελος Σπανός ήταν ράφτης στη Χρούπιστα (Άργος Ορεστικό). Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, η Χρούπιστα (Άργος Ορεστικό) ξεσηκώθηκε και ο ίδιος έγινε αρχηγός των επαναστατικών δυνάμεων. Σκοτώθηκε σε συμπλοκές με τους Τούρκους και στη συνέχεια την αρχηγία των επαναστατών ανέλαβε ο μικρότερος αδελφός του Στέργιος.
Αναφορές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών της Βοϊβοντίνα
Η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών της Βοϊβοντίνα (Σερβικά: Vojvođanska akademija nauka i umetnosti / Војвођанска академија наука и уметности, Ουγγρικά: Vajdasági Tudományos és Művészeti Akadémia, ρουμανικά: Academia Voivodeană de ștințe și arte, κροατικά: Vojvođanska akademija nauka i umetnosti, συντομογραφία: VANU, ВАНУ) είναι ακαδημαϊκό ίδρυμα στην Αυτόνομη Επαρχία της Βοϊβοντίνα της Σερβίας. Βρίσκεται στην πρωτεύουσα της επαρχίας, το Νόβι Σαντ. Ο σημερινός πρόεδρος της ακαδημίας είναι ο Έντρε Παπ.
Ίδρυμα
Η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών της Βοϊβοντίνα (VANU) ιδρύθηκε το 1979. Η σύγχρονη ακαδημία ιδρύθηκε ως μια ομάδα πολιτών στις 23 Οκτωβρίου 2003 με διάταγμα του Νέναντ Τσάνακ, τότε Πρόεδρο της Συνέλευσης της Βοϊβοντίνα. Από τις 15 Δεκεμβρίου 2009 έχει αναγνωριστεί ως ακαδημαϊκό ίδρυμα που λειτουργεί στην ΑΕ Βοϊβοντίνας. Ήταν ντε γιούρε μη αναγνωρισμένο ως ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από τις αρχές μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 2009 όταν αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Συνέλευση της Βοϊβοντίνα. Η κατάστασή της έχει επιλυθεί από το νέο καταστατικό της Βοϊβοντίνα.
Σκοπός
Η VANU είναι η ακαδημία της Αυτόνομης Επαρχίας της Βοϊβοντίνα. Κύριος στόχος του είναι να μεταδώσει τις παραδόσεις των επιστημών και των τεχνών στη πολυπολιτισμική και πολυεθνική περιοχή μέσω της συνεργασίας με άλλες ακαδημίες και ιδρύματα. Ο δευτερεύων στόχος της είναι να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης στην επαρχία της Βοϊβοντίνα, χρησιμοποιώντας τους πνευματικούς και φυσικούς πόρους της Βοϊβοντίνα.
Η VANU είναι περιφερειακή ακαδημία με τη φιλοδοξία να εξελιχθεί σε κεντροευρωπαϊκή. Είναι προσανατολισμένη προς το σύστημα αξιών της περιοχής και το περιβάλλον στο οποίο ενεργεί, ξεκινώντας με ορισμένες αρχές. Βλέπει την παγκοσμιοποίηση ως αναπόφευκτη με σεβασμό στα πρότυπα της επιστημονικής και τεχνολογικής ανάπτυξης αλλά να διατηρηθούν οι αξίες της περιοχής, του έθνους, ο πολιτισμός και οι παραδόσεις τους, εφόσον αυτά είναι σύμφωνα με τον ανθρωπισμό και την ανεκτικότητα.
Διαμάχη
Ο οργανισμός έχει έρθει σε διαμάχη με την Σερβική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών (SANU). Μετά την διακοπή λειτουργίας της αρχικής VANU (1974-1992), η ιδιοκτησία και τα μέλη είχαν απορροφηθεί από τη SANU παρά τη δυσαρέσκεια ορισμένων μελών της. Σύμφωνα με δήλωση που εκδόθηκε από τη VANU, επίσης ήρθε σε σύγκρουση με ακραίες εθνικιστικές οργανώσεις, των οποίων οι ταυτότητες παραμένουν άγνωστες. Μερικά μέλη έλαβαν ακόμη και επιστολές με θανατικές απειλές από αυτοαποκαλούμενης "πατριωτικές" ομάδες στη Σερβία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστημονικές εταιρείες Κατηγορία:Πολιτισμός της Βοϊβοντίνα
Ρέγκιναλντ Α΄ του Χέλρε
Ο Ρέγκιναλντ Α΄, ολλανδ.: Reginald I van Gerle (1255 - Μονφόρ, 9 Οκτωβρίου 1326) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ ήταν κόμης του Γκέλρε από τις 10 Ιανουαρίου 1271 μέχρι το τέλος του.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Όθωνα Β΄ κόμη του Χέλρε και της Φιλίππης των Νταμαρτίν, κόρης του Σίμωνα κόμη του Ωμάλ.
Το 1286 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Νταμπιέρ (1272–1331), κόρη του Γκυ κόμη της Φλάνδρας από τον δεύτερο γάμο του με την Iσαβέλλα του Λουξεμβούργου. Είχαν 5 παιδιά:
Επειδή καταστράφηκε οικονομικά μετά τη μάχη του Βέρινγκεν, οι Γκέρλε ήρθαν υπό την επιρροή του πεθερού του, του κόμη της Φλάνδρας. Από το 1318 αντικαταστάθηκε από τον γιο του, ο οποίος φυλάκισε τον πατέρα του το 1320 στο κάστρο του Μονφόρ. Ο Ρέγκιναλντ Α΄ απεβίωσε εκεί 6 χρόνια αργότερα.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Βάσενμπεργκ
Σπήλαιο της Αποκάλυψης
Το Σπήλαιο της Αποκάλυψης βρίσκεται στην Πάτμο, στο δρόμο μεταξύ της Χώρας και της Σκάλας. Θεωρείται ότι το σπήλαιο αυτό είναι το σημείο όπου απόστολος Ιωάννης είχε τα οράματα που κατέγραψε στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Το 1999 κηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO μαζί με την Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
thumb|left|300px|Μωσαϊκό πάνω από την είσοδο του Σπηλαίου της Αποκάλυψης
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ελλάδα Κατηγορία:Πάτμος Κατηγορία:Καινή Διαθήκη Κατηγορία:Αποκάλυψη του Ιωάννη
Ερμενγάρδη του Λίμπουργκ
Η Ερμενγάρδη, γερμ.: Ermengarde ή Ermengard ή Irmgard (απεβ. το 1283) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν κόρη του δούκα του Λίμπουργκ και τον διαδέχθηκε ως κόμισσα του Λίμπουργκ από το 1279 έως το 1283. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χέλρε.
Βιογραφία
Οι γονείς της ήταν ο Βάλεραν Δ΄ δούκας του Λίμπουργκ και η 2η σύζυγός του Ιουδήθ της Κλέβης. Ονομάστηκε από την εκ πατρός γιαγιά της Ίρμγκαρντ του Μπεργκ.
Μάλλον ήταν το μόνο παιδί των γονιών της, ίσως όμως να είχε μία μικρότερη αδελφή, τη Σοφία.
Η Ερμενγάρδη παντρεύτηκε τον Ρέχιναλντ Α΄ κόμη του Χέλρε · έμειναν άτεκνοι. Η Ερμενγάρδη απεβίωσε το 1283.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ρέχιλαντ Α΄ των Βάσενμπεργκ κόμη του Χέλρε. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Λίμπουργκ
Αλεξάνδρα Σμίλιανιτς
Η Αλεξάνδρα Σμίλιανιτς (σερβικά : Александра Смиљанић) γεννημένη στις 12 Ιουνίου 1970 στο Βελιγράδι της τότε Γιουγκοσλαβίας, είναι Σέρβα πολιτικός.
Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου στη σχολή ηλεκτρολόγων μηχανικών. Αργότερα έλαβε MA και Ph.D. στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον το 1996 και το 1999 αντίστοιχα.
Εργάστηκε ως καθηγητής στη σχολή ηλεκτρολόγων μηχανικών του Βελιγραδίου και ως καθηγητής της έρευνας στο πολυτεχνικό πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Ήταν επίσης επίκουρος καθηγητής στο πανεπιστήμιο Stony Brook σην Νέα Υόρκη, και εργάστηκε στο ίδρυμα ερευνών από το 1999 έως 2004 στον τομέα της έρευνας στην αρχιτεκτονική και σχεδιασμό των δρομολογητών ίντερνετ υψηλής χωρητικότητας. Είναι συγγραφέας πολλών περιοδικών στον τομέα της μεταγωγής υψηλής απόδοσης και δρομολόγησης. Είναι εφευρέτης και κατέχει εννέα αμερικανικά διπλώματα ευρεσιτεχνίας, και μία αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Μερικά από αυτά τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας έχουν κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στην Ευρώπη, την Ιαπωνία και την Κίνα.
Ήταν συντάκτης στην εφημερίδα osa από το 2003 μέχρι το 2009, και της "IEEE επικοινωνίας και γραμμάτων" από το 2005.
Η μητέρα της Βλαντάνα Λίλακ Σμίλιανιτς είναι γνωστή Σέρβα εικονογράφος παιδικών βιβλίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι εφευρέτες Κατηγορία:Υπουργοί τηλεπικοινωνιών της Σερβίας
Στυλιανός Γαλερός
Ο Στυλιανός Γαλερός (Καλονύκτης Ρεθύμνου, Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 1878 - Καλονύκτης Ρεθύμνου, Tετάρτη 21 Φεβρουαρίου 1934) υπήρξε Έλληνας έφεδρος αξιωματικός και οπλαρχηγός της Κρήτης.
Βιογραφία
Πατέρας του ήταν ο Ανδρέας Γαλερός (Γαλεραντρέας), γόνος της μεγάλης αγωνιστικής και πολεμικής οικογένειας των Γαλερών, συνδεόμενος με φιλία με τον συμπολεμιστή του οπλαρχηγό Ιωσήφ Λιάπη από την Νίμπρο Σφακίων και από τους Καλονυχτιανούς υπογράψαντες το ψήφισμα του Δήμου Ρουστίκων για ένωση με την Ελλάδα, στις 16 Μαρτίου 1905. Μητέρα του η Καλλιρόη (Καλλιρή) ή Πηνελόπη Ηλιομαρκάκη από τα Ρούστικα Ρεθύμνης, κόρη του Βασιλείου ή Αναγνώστη Ηλιομαρκάκη, αγωνιστή Β' Τάξεως Νομού Ρεθύμνης και αρχηγού των επαναστάσεων 1866 και 1878 στη περιοχή του Ρεθύμνου, από τον οποίο πήρε και τα πρώτα πατριωτικά διδάγματα.
Απελευθέρωση Επαρχίας Χειμάρρας Βορείου Ηπείρου
Ως ταμίας του Σκοπευτικού συλλόγου Ρεθύμνης "Το Αρκάδι", συνέβαλε στην εκπαίδευση των Ρεθύμνιων και μελών του συλλόγου στα όπλα, αναμεσά τους και ο ξάδερφος του Γαλερός Ι. Γεώργιος, ώστε να λάβουν μέρος στις επερχόμενες πολεμικές περιπέτειες του Έθνους. Στους Βαλκανικούς πολέμους, ως οπλαρχηγός συγκρότησε και εξόπλισε τον Οκτώβριο του 1912 με δικά του έξοδα, αντάρτικο και άτακτο σώμα 44 ανδρών από Κρήτες και άλλους Έλληνες εθελοντές. Το σώμα των εθελοντών, το οποίο ήταν ένα από τα 77 σώματα Κρητών των Βαλκανικών Πολέμων, συμμετείχε στο Αποβατικό σώμα Χειμάρρας που συγκροτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1912 στην Κέρκυρα , μαζί με τμήματα του Ελληνικού Στρατού και συνολικά 200 Κρήτες κατά πλειοψηφία (μετά των επίσης Κρητών οπλαρχηγών Παπαγιαννάκη, Τζουλάκη ή Τσολάκη Γεώργιο, Παπαδάκη Εμμανουήλ και Πολυξίγγη καθώς και των Βορειοηπειρωτών οπλαρχηγών Πανάτση Θεόδωρου και Μήλιου Ιωάννη) υπό τις διαταγές τις οποίες έδιδε ο Ταγματάρχης Σπύρος Σπυρομήλιος. Όλοι αυτοί μαζί με μικρή δύναμη Χειμαρριωτών, επιχειρούν με απόβαση στον όρμο Σπήλια για την κατάληψη της Χειμάρρας και την απελευθέρωσή της από τους Τούρκους με τους οποίους συνεπλάκησαν στις 5 Νοεμβρίου 1912 και ο Σημαιοφόρος Κωνσταντίνος Αγγελάκης από το καπετανάτο Κυρβιτσάκη του σώματος Γαλερού υψώνει την ελληνική σημαία στην Χειμάρρα. Πέραν της Χειμάρρας απελευθερώνουν και τα χωριά του κατά πλειοψηφίαν ελληνικού καζά της Χειμάρρας, Βούνο,  Λιάτες, Δρυμάδες και Παλάσα, φθάνοντας ως την διάβαση του Λογαρά και διακρίθηκε με το σώμα του και τους λοιπούς Κρήτες εναντίων των Αλβανών στη μάχη του Λογαρά στις 12/11/1912 και στη νικηφόρα μάχη της Παλάσσης (θέση Γκρόπα της περιοχής Λογαρά) εναντίων των Τούρκων στις 27 και κυρίως 28 Δεκεμβρίου 1912. Στη μάχη αυτή χάνει 4 στρατιώτες, τους Χρήστο Δημητριάδη από Λαμία, Κοσμά Μπάμπη από Παλάσσα, Νικόλαο Σωτηράκο από Οίτο Οιτύλου Μάνης και Ιωάννη Στυλ. Νικητάκη από Καλή Συκιά Ρεθύμνης. Στις 13/11/1912 το αποβατικό σώμα ενισχύθηκε με λόχο 100 ανδρών από την Κέρκυρα. Συνολικά με το σώμα του, έμεινε 5 μήνες στην περιοχή της επαρχίας Χειμάρρας.
Επαγγελματική Δράση
Διέμενε στο Ρέθυμνο σε σπίτι στην οδό Παπαμιχελάκη που του είχε παραχωρήσει για τις πατριωτικές του υπηρεσίες το Κράτος και εργαζόταν ως εμπορομελισσουργός.
Δημαρχιακός Πάρεδρος Πόλεως Ρεθύμνης
Υπάρχει οδός του Ρεθύμνου που φέρει το όνομά του (απόφαση επί τελευταίας δημαρχίας Δημήτρη Αρχοντάκη, χωροθέτηση οδού επί δημαρχίας Γιώργη Μαρινάκη), μεταξύ της συμβολής των οδών Κονδυλάκη και Ετεάρχου, καθώς και της οδού Μάρκελλου, στον Μασταμπά (ταχυδρομικός κώδικας 741 32), καθώς είχε υπηρετήσει και τον Δήμο Πόλεως Ρεθύμνης επί δημαρχίας του συγγενή του Μενέλαου Παπαδάκη από τη θέση του αντιδημάρχου (δημαρχιακού ή δημάρχοντος παρέδρου δήμου πόλεως Ρεθύμνης)   )  , ή δημάρχου αντ αυτού όταν απουσιάζε από την πόλη ο δήμαρχος και του συνεργάτη του στην υπηρεσία πρασίνου , από την 5η Δεκεμβρίου 1922 έως 11/10/1924 ή τον Οκτώβριο 1925 ή 1η Δεκεμβρίου του 1925 ή τα τέλη του 1925. Σημαντική η δράση του, όπως η διάθεση τροχοφόρου καταβρεχτήρα για την λείανση των χωματινών οδών της πόλης του Ρεθύμνου και ως δημαρχών Ρεθύμνου αποτρέπει κυβερνητικά μέτρα απαλλαγής κακοποιών στοιχείων που λυμαίνονταν την Κρήτη. Είχε εκδηλώσει υποψηφιότητα το 1924 για νομαρχιακός σύμβουλος επαρχίας Ρεθύμνης.
Πολιτική Δραστηριότητα
Στην Ακρόπολη του Βενιζελισμού, το Ρέθυμνο, θεωρούνταν ακραιφνής και καβίδικος φίλος του Κόμματος των Βενιζελικών Φιλελευθέρων, γεγονός που αποδεικνύει με αρθογραφία του ο ιατρός Σταμάτης Ρολόγης, αναφερόμενος σε απεύχθεια του προς τον Μπολσεβικισμό. Το 1916 ήταν αναπληρωματικό μέλος επαρχίας Ρεθύμνης του διοικητικού συμβουλίου του Κέντρου των Φιλελευθέρων.
Εφεδρικό Κίνημα
Θεωρεί την οργάνωση εφεδρικού σωματείου στον νομό Ρεθύμνης ως απαραίτητη, προκειμένου να ελεγθούν όσοι από τους συνοπαδούς του ενήργησαν για τα δικά τους συμφέροντα, αντί να αποτρέψουν την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του 1920 και την συνεπακόλουθη Μικρασιατική Καταστροφή.
Συμμετέχει σε επιτροπή εφέδρων τον Ιανουάριο του 1925, ως έφεδρος αξιωματικός, η οποία με υπόμνημα της προς τον πρωθυπουργό Ανδρέα Μιχαλακόπουλο στις 11/1/1925 ημέρα Κυριακή ζητάει την απαγόρευση βίαιης έξωσης εφέδρων εκ Μουσουλμανικών αστικών κτημάτων από τις τοπικές αρχές του Ρεθύμνου, καθώς ήταν έντονο το στεγαστικό πρόβλημα, ένεκα της συσσώρευσης προσφύγων στην πόλη του Ρεθύμνου μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Αποδοκίμασαν προς τούτον τους συμπολίτες μέλη της επιτροπής επί του ελέγχου των αστικών κτημάτων ανηκόντων σε ανταλλαγέντας Μουσουλμάνους Χαρίλαο Πετυχάκη, Λεωνίδα Δρανδάκη και Ιωάννη Σκευάκη που έσπευσαν να υπογράψουν αποφάσεις εξώσεως εφέδρων.
To 1928 με τον χωριανό του Ιωάννη Βούρβαχη και άλλους οπλαρχηγούς έθεσαν στην Βουλή εκκρεμή ζητήματα όπως την μέριμνα που έπρεπε να δείξει το Κράτος για τις υπηρεσίες τους στα πολεμικά μέτωπα.
Θάνατος
Πέθανε στις 21 Φεβρουαρίου του 1934, ημέρα Τετάρτη, από ανακοπή καρδιάς, εν μέσω μίας μεγάλης διαχρονικά χιονιάς που είχε καταστρέψει ελαιόδεντρα και η νεκρώσιμος ακολουθία εψάλη την ίδια μέρα στον Ναό των Εισοδείων Ρεθύμνης (Μητρόπολη) χοροστατούντος του Μητροπολίτη Κρήτης Τιμοθέου Β΄ Βενέρη, ο οποίος και τον νεκρολόγησε. Επίσης επικήδειους γι' αυτόν δημοσίευσαν και εκφώνησαν ο γιατρός Μιχάλης Ευκλείδης, ο Επίσκοπος Ρεθύμνου και Αυλοποτάμου Τιμόθεος Βενέρης, από την εφημερίδα «Τύπος» ο διευθυντής Μάνος Τσάκωνας και ο προϊστάμενος τυπογραφείου Γεώργιος Γεωρβασάκης, ο αρχηγός του Πανεφεδρικού Συλλόγου Νομού Ρεθύμνου Αντρέας Παπαδάκης, ο Νομάρχης Ρεθύμνης Γ. Σήφακας, ο Ατσιπουλιανός οπλαρχηγός Μάρκος Αβάτζος  και ο πρόεδρος της λεγεώνας αγωνιστών Στυλιανός Μαρκιανός. Στεφάνια κατατέθηκαν από τον Γενικό Διοικητή Κρήτης Ιωάννη Μουτζουρίδη δια του Μάρκου Παχουλού, Δήμαρχο Ρεθύμνης Τίτο Πετυχάκη, Πανεφεδρικό Σύνδεσμο Νομού Ρεθύμνης, Ταμείο Ελαίας, Οικογένεια αδερφού του Ιωάννου Ανδρ. Γαλερού, συμπολεμιστές οπλαρχηγούς Ρεθύμνης, Ταμείο Εφέδρων πολεμιστών, Γεωργική Υπηρεσία και Γεωργικό Επιμελλητήριο Ρεθύμνης, του οποίου υπήρξε ταμίας.
Ο θάνατος του προκάλεσε αίσθηση και στο Πανελλήνιο, καθώς σε συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων, τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή εις μνήμην του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί
Στέργιος Σπανός
Ο Στέργιος Σπανός ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από τη Χρούπιστα (Άργος Ορεστικό) περιφερειακής ενότητας Καστοριάς.
Αναφορές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ψυχή (Μολιέρος)
Ψυχή (γαλλικός τίτλος: Psyché) είναι πεντάπρακτο θεατρικό έργο με μπαλέτο διάρκειας πέντε ωρών, γραμμένο από τον Μολιέρο σε συνεργασία με τον Πιέρ Κορνέιγ και τον Φιλίπ Κινώ με συμμετοχές μπαλέτου και μουσικά ιντερμέδια που συνέθεσε ο Ζαν-Μπατίστ Λυλί, θεαματικά σκηνικά και ειδικά εφέ. Παρουσιάστηκε, κατόπιν παραγγελίας του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄, στο θέατρο του ανακτόρου του Κεραμεικού κατά τη διάρκεια του καρναβαλιού του έτους 1671 και γνώρισε αμέσως τεράστια επιτυχία.
Για να μπορέσει να ανεβάσει τη μεγαλοπρεπή παράσταση στο θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ, ο θίασος του Μολιέρου πραγματοποίησε σημαντικές εργασίες ανακαίνισης και το έργο παρουσιάσθηκε στο παριζιάνικο κοινό από τον Ιούλιο 1671 έως τον Ιανουάριο 1672. Όταν ανέβηκε στην Κομεντί Φρανσαίζ από τον Οκτώβριο έως το τέλος του 1684, η μουσική ήταν του Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ (χαμένη).
Το έργο
Το έργο του Μολιέρου ήταν ένα από τα πολλά πολυτελή θεάματα που παρουσιάσθηκαν στο Παρίσι για τον εορτασμό της συνθήκης του Άαχεν. Η συνθήκη υπογράφηκε το 1668, αλλά οι εορτασμοί συνεχίστηκαν μέχρι το 1671.
Ο Μολιέρος δεν είχε χρόνο να ολοκληρώσει το έργο, έτσι συνεργάστηκε με τον Φιλίπ Κινώ και τον Πιέρ Κορνέιγ, ο οποίος ποτέ δεν το συμπεριέλαβε στα έργα του.
Η υπόθεση βασίζεται στην ιστορία του Έρωτα και της Ψυχής που περιλαμβάνεται στο μυθιστόρημα του Απουλήιου Μεταμορφώσεις (2ος αιώνας μ.Χ.), αν και οι συγγραφείς έχουν κάνει αρκετές τροποποιήσεις, μεταξύ των οποίων η εισαγωγή των δύο μνηστήρων της Ψυχής, η αφαίρεση της σκηνής με τη λάμπα όπου η κοπέλα ανακαλύπτει το πρόσωπο του Έρωτα και τον τραυματίζει και η μείωση των τεσσάρων άθλων που επιβλήθηκαν από την Αφροδίτη μόνο σε ένα, την κάθοδο στον Κάτω Κόσμο.
Υπόθεση
Στον πρόλογο, μια χορωδία θεών προσκαλεί την Αφροδίτη να κατέβει στη γη (για τον εορτασμό της ειρήνης που έφερε στον κόσμο ο Λουδοβίκος ΙΔ') αλλά η θεά υποφέρει γιατί επισκιάζεται από τη νεαρή Ψυχή, μια απλή θνητή, πλανεύτρα των καρδιών. Για να την εκδικηθεί, η θεά της Ομορφιάς απαιτεί από τον γιο της τον Έρωτα, να κάνει την Ψυχή να τον αγαπήσει χωρίς αυτός να ανταποκρίνεται. Χαμένος κόπος. μικρογραφία|250x250εσ|Η Ψυχή δείχνει στις αδελφές της τα δώρα του Έρωτα[[Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ (1753)]] Πράξη πρώτη: Οι αδερφές της Ψυχής ζηλεύουν τη μικρή αδελφή τους και προσπαθούν να γοητεύσουν τους δύο τελευταίους υποψήφιους μνηστήρες της, χωρίς επιτυχία. Η Ψυχή αρνείται και τους δύο μνηστήρες. Στη συνέχεια, ο αγγελιοφόρος ενημερώνει τις αδερφές της ότι η Ψυχή πρέπει να θυσιαστεί στην κορυφή του βουνού και να καταβροχθιστεί από ένα τέρας. Οι αδερφές δεν κρύβουν τη χαρά τους. Για το πρώτο ιντερμέδιο, μια χορωδία εμφανίζεται στη σκηνή και θρηνεί. Πράξη δεύτερη: Ο βασιλιάς πατέρας της ενημερώνει την Ψυχή για τη μοίρα της. Αυτή την αποδέχεται αδιαμαρτύρητα, αν και ο πατέρας της θα προτιμούσε να αψηφήσει τους θεούς. Αφού την αποχαιρετά, οι αδερφές της φτάνουν και δείχνουν απρόθυμες να την αφήσουν μόνη. Η Ψυχή τις διώχνει για να σωθούν, αλλά της απαντούν ότι οι χρησμοί είναι πάντα μυστηριώδεις και ίσως η μοίρα της να μην είναι τόσο μαύρη. Τελικά φεύγουν και η Ψυχή πιστεύει ότι είναι πια μόνη για να αντιμετωπίσει την καταδίκη της όταν οι μνηστήρες της εμφανίζονται για να την υπερασπισθούν. Η κοπέλα καταδικάζει την ασέβειά τους. Η προσπάθειά τους να την υπερασπιστούν είναι σε κάθε περίπτωση μάταιη, καθώς η Ψυχή παρασύρεται από τον Ζέφυρο.
Το σκηνικό αλλάζει για την τρίτη πράξη, παρουσιάζεται ένα υπέροχο παλάτι. Ο Ήφαιστος τραγουδά το δεύτερο ενδιάμεσο, ενθαρρύνοντας τους εργάτες του Κύκλωπες να ολοκληρώσουν την κατασκευή του παλατιού.
Πράξη τρίτη: Ο Ζέφυρος ενημερώνει τον Έρωτα ότι έφερε την Ψυχή στο καινούργιο παλάτι και εκφράζει την έκπληξή του για τη νέα, ενήλικη εμφάνιση του Έρωτα. Η Ψυχή ξυπνά και απορεί για το υπέροχο περιβάλλον. Αντί να δεχθεί επίθεση από ένα τέρας, βλέπει τον πανέμορφο Έρωτα που της εκφράζει την αγάπη του. Μετά από μια ερωτική σκηνή, η Ψυχή λέει στον Έρωτα (την ταυτότητα του οποίου δεν γνωρίζει ακόμη) ότι πρέπει να μοιραστεί την ευτυχισμένη μοίρα της με τις αδερφές και τον πατέρα της. Ο Έρως αντιστέκεται, αλλά τελικά το δέχεται και στέλνει τον Ζέφυρο να φέρει τις αδερφές της Ψυχής. Για το τρίτο ιντερμέδιο, ο Έρως προσκαλεί έναν Έρωτα και έναν Ζέφυρο να τραγουδήσουν προς τιμήν του έρωτα. μικρογραφία|Έρως και Ψυχή, [[Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ (1889)]] Πράξη τέταρτη: Οι αδερφές της Ψυχής, έχοντας δει το νέο σπίτι της αδελφής τους, ζηλεύουν και προσπαθούν να βρουν έναν τρόπο να της καταστρέψουν την ευτυχία. Της τρέφουν την περιέργεια σχετικά με την ταυτότητα του εραστή της και την κάνουν να φοβάται, λέγοντας ότι όλο το παλάτι μπορεί να είναι μόνο ένα ψέμα. Ο Ζέφυρος τις παίρνει μακριά. Η Ψυχή ζητάει να μάθει την ταυτότητα του εραστή της. Ο Έρωτας αντιστέκεται, λέγοντάς της ότι αν μάθει ποιος είναι σημαίνει ότι θα τον χάσει για πάντα. Εκείνη επιμένει και ο Έρωτας ομολογεί την ταυτότητά του και μετά εξαφανίζεται παίρνοντας μαζί του το παλάτι. Μόνη σε ένα θλιβερό σκηνικό, η Ψυχή θρηνεί για τη μοίρα της και αποφασίζει να πνιγεί στο ποτάμι. Ο ποταμός Θεός της το απαγορεύει, λέγοντας ότι οι ουρανοί μπορεί να της επιφυλάσσουν μια καλύτερη μοίρα. Αλλά στο μεταξύ, η Αφροδίτη φτάνει για να τιμωρήσει την Ψυχή. Στο τέταρτο ιντερμέδιο η Ψυχή κατεβαίνει στον Κάτω Κόσμο, όπου οκτώ Ερινύες χορεύουν σε μπαλέτο για την οργή που έχουν προκαλέσει σε μια τόσο γλυκιά θεά όπως η Αφροδίτη. Η Ψυχή περνάει στη βάρκα του Χάροντα με το κουτί που η Αφροδίτη την διέταξε να πάρει από την Προσερπίνα.
Πράξη πέμπτη: Η Ψυχή βρίσκεται στο βασίλειο του Άδη και συναντά τους δύο υποψήφιους μνηστήρες της. Της αφηγούνται ότι έπεσαν από τον βράχο στον οποίο θυσιάστηκε η Ψυχή, αφού δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν το θάνατό της. Αφηγούνται επίσης τον θάνατο των αδελφών της, οι οποίες έπεσαν από έναν γκρεμό, πιστεύοντας ότι ο Ζέφυρος θα τις μετέφερε πίσω στο παλάτι του Έρωτα. Η Ψυχή, αποφασισμένη να ξανακερδίσει την αγάπη του Έρωτα, ανοίγει το κουτί της Προσερπίνας, ελπίζοντας να ενισχύσει την ομορφιά της. Όμως ένας δηλητηριώδης ατμός βγαίνει από το κουτί και τη σκοτώνει. Ο Έρωτας κατεβαίνει για να θρηνήσει τον θάνατό της και τη συγχωρεί. Η Αφροδίτη κατεβαίνει για να τιμωρήσει τον γιο της για την εξέγερσή του αλλά αυτός την κατηγορεί για τη σκληρότητά της απέναντι στην αγαπημένη του. Καλεί τον Δία για βοήθεια, ο οποίος παίρνει το μέρος του και δίνει στην Ψυχή αθανασία. Η σκηνή αλλάζει από τον Κάτω κόσμο στον Ουρανό και ένα μπαλέτο από ακόλουθους του Απόλλωνα, του Διόνυσου, του Μώμου και του Άρη χορεύει για να γιορτάσουν την ένωση του Έρωτα και της Ψυχής.
Υποδοχή
«Η γοητεία του μύθου, η εκπληκτική ευρηματικότητα των σκηνικών και των μηχανικών κατασκευών, ο πλούτος των κοστουμιών, η γοητεία της μουσικής, η τελειότητα μιας ορχήστρας 300 μουσικών και ενός μπαλέτου 70 χορευτών, όλα αυτά έκαναν την Ψυχή την πιο εξαιρετική από τις παραστάσεις που ανέβηκαν μέχρι τότε και το μεγάλο θέμα συζήτησης στα σαλόνια του Παρισιού και στις βασιλικές αυλές της Ευρώπης. »
Ο Μολιέρος συνέχισε να παρουσιάζει το έργο στον συνηθισμένο χώρο του, το θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ. Χρειάστηκε ωστόσο να ανακαινίσει το θέατρό του για να ανεβάσει το έργο. Αυτές οι ανακαινίσεις, που αποτελούνταν κυρίως σε μηχανήματα σκηνής, στοίχισαν στον θίασο πάνω από 4000 λίιβρς (περίπου 50.000 ευρώ σήμερα), χωρίς να περιλαμβάνεται το κόστος των επιπλέον μουσικών, τραγουδιστών και χορευτών. Η επένδυση όμως αποδείχθηκε αξιόλογη, αφού η επιτυχία του έργου ήταν θεαματική. Κατά τη διάρκεια της ζωής του Μολιέρου (δηλαδή κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο ετών), το έργο ανέβηκε 82 φορές (χωρίς τις αρχικές παραστάσεις στο παλάτι του Κεραμεικού) με συνολική είσπραξη 79.128 λιβρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Μολιέρου
Μίχαελ Σκίμπε
Ο Μίχαελ Σκίμπε (γερμανικά Michael Skibbe), γεννημένος στις 4 Αυγούστου του 1965 στο Γκελζενκίρχεν της (τότε) Δυτικής Γερμανίας, είναι Γερμανός προπονητής ποδοσφαίρου για την Ιαπωνική Σανφρέτσε Χιροσίμα. Από τις 29 Οκτωβρίου 2015 έως τις 24 Οκτωβρίου 2018 ήταν ο ομοσπονδιακός προπονητής της Ελλάδας.
Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
Ο Σκίμπε σε νεαρή ηλικία ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στη Βάτενσαϊντ και στη συνέχεια μεταπήδησε στην επαγγελματική ομάδα της Σάλκε. Από το 1985 έως το 1986 εμφανίστηκε σε 14 αγώνες της Μπουντεσλίγκα, αλλά στη συνέχεια υπέστη ρήξη χιαστού συνδέσμου τρεις φορές, η οποία τον ανάγκασε να τερματίσει την σταδιοδρομία του.
Προπονητική σταδιοδρομία
Στην ηλικία των 22 ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητής με την ομάδα νέων της Σάλκε.
Εθνική Γερμανίας
Ο Σκίμπε παραιτήθηκε από τη θέση αυτή, αφού του προσφέρθηκε η θέση του διευθυντή της γερμανικής εθνικής ομάδας και το 2000 έγινε προπονητής της, όμως ο Ρούντι Φέλερ ήταν αυτός που έπαιρνε τις περισσότερες από τις αποφάσεις, αλλά δεν είχε άδεια προπονητή και έτσι δεν μπορούσε να είναι ο επίσημος προπονητής. Μετά τη Γερμανία η οποία αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο του Euro 2004, οι Φέλερ και Σκίμπε παραιτήθηκαν από τις θέσεις τους. Ο Σκίμπε έμεινε διευθυντής της ομάδας νέων της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας από τις 24 Αυγούστου του 2004 έως τις 8 Οκτωβρίου του 2005.
Μπάγερ Λεβερκούζεν
Στις 8 Οκτωβρίου 2005 ο Σκίμπε ανέλαβε προπονητής της Μπάγερ Λεβερκούζεν, από την οποία απολύθηκε στις 18 Μαΐου 2008, μετά τον αποκλεισμό της από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Γαλατασαράι
Στις 11 Ιουνίου 2008 ο Σκίμπε ήρθε σε συμφωνία με την τουρκική Γαλατασαράι. Κατέκτησε το τουρκικό Super Cup με νίκη 2-1 επί της Καϊσερίσπορ, απέτυχε όμως να προκριθεί στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, αφού έχασε με 3-2 στο σύνολο από τη Στεάουα Βουκουρεστίου. Ο Σκίμπε απολύθηκε από τη Γαλατασαράι στις 23 Φεβρουαρίου 2009, μετά από μια βαριά ήττα με 5-2 από την Κοτσαέλισπορ.
Άιντραχτ Φρανκφούρτης
Στις 4 Ιουνίου 2009, η Άιντραχτ Φρανκφούρτης ανακοίνωσε ότι ο Σκίμπε θα διαδεχθεί τον Φρίντχελμ Φούνκελ ως επικεφαλής προπονητής του συλλόγου. Στις 22 Μαρτίου του 2011, μετά τον υποβιβασμό από την Μπουντεσλίγκα στη 2η Μπούντεσλιγκα, ο Σκίμπε απολύθηκε από τον σύλλογο.
Εσκισεχίρσπορ
Στις 17 Ιουλίου 2011, η Εσκισεχίρσπορ ανακοίνωσε ότι ο Σκίμπε θα διαδεχθεί τον Μπουλέντ Γιουγκούν ως επικεφαλής προπονητής του συλλόγου, όμως στις 27 Δεκεμβρίου 2011, η σύμβαση λύθηκε για να αναλάβει τη Χέρτα Βερολίνου.
Χέρτα Βερολίνου
Η παρουσία του στον γερμανικό σύλλογο υπήρξε βραχύβια, καθώς έπειτα από πέντε ήττες σε ισάριθμους αγώνες, ο Σκίμπε απολύθηκε από τη Χέρτα Βερολίνου στις 12 του Φεβρουαρίου 2012.
Καραμπούκσπορ
Στις 17 Μαΐου του 2012, ανακοινώθηκε επισήμως ως ο νέος προπονητής της Καραμπούκσπορ, με συμβόλαιο για 1+1 έτη, τελικά όμως ο Σκίμπε έφυγε από τον σύλλογο στις 5 Νοεμβρίου 2012.
Γκρασχόπερς
Στις 15 Ιουνίου 2013 ο Σκίμπε ανέλαβε ως ο νέος προπονητής της Γκρασχόπερς, διαδεχόμενος τον Ούλι Φόρτε. Τον Ιανουάριο του 2015, η σύμβασή του τερματίστηκε κοινή συναινέσει, καθώς η διοίκηση του συλλόγου ήρθε σε αντίθεση με την επιθυμία του Σκίμπε για ανανέωση της ομάδας, καθώς και του τρόπου που αυτή θα γινόταν.
Εσκισεχίρσπορ
Στις 12 Ιανουαρίου 2015 ο Σκίμπε ανέλαβε για δεύτερη φορά στην προπονητική του καριέρα την τουρκική Εσκισεχίρσπορ, επιστρέφοντας έπειτα από το 2011 όταν βρέθηκε στον πάγκο της για έξι μήνες.
Εθνική Ελλάδας
Στις 29 Οκτωβρίου του 2015, η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία τον προσέλαβε ως τον νέο προπονητή της εθνικής ομάδας της Ελλάδας, σε αντικατάσταση του υπηρεσιακού Κώστα Τσάνα, ο οποίος παρέμεινε ως βοηθός του, με σκοπό την πρόκριση στην τελική φάση του Μουντιάλ 2018, έπειτα από τα ανεπιτυχή αποτελέσματα των προκατόχων του, Κλαούντιο Ρανιέρι και Σέρχιο Μαρκαριάν, για τα προκριματικά του Euro 2016 και τον αποκλεισμό από την τελική φάση της διοργάνωσης.
Μετά απο τις αποτυχημένες προσπάθειες της Εθνικής Ελλάδος στην τριετή θητεία του Γερμανού προπονητή να προκριθεί στα διεθνή τουρνουά, η ΕΠΟ αποφάσισε την απομάκρυνση του Σκίμπε από τη θέση του ως προπονητή της Ελλάδας στις 24 Οκτωβρίου 2018 με τον εγγενή έμπειρο προπονητή Άγγελο Αναστασιάδη να τον διαδέχεται και να αναλαμβάνει και τα δύο εναπομείναντα παιχνίδια για τους προκριματικούς του Euro 2020.
Αλ-Αΐν
Μετά την προσωρινή προπονητική του καριέρα δύο χρόνων στην Κ19 της Γερμανικής Μπορούσια Ντόρτμουντ, ο Σκίμπε ανέλαβε προπονητής της Αλ-Αΐν της Σαουδικής Αραβίας στις 17 Οκτωβρίου 2020. Το ντεμπούτο του Σκίμπε ως προπονητής της ομάδας ήταν στην ήττα με 1–0 από την Αλ Χιλάλ. Τελικά ο Σκίμπε αποχώρησε από την ομάδα τέσσερις μήνες μετά, λόγω και οτι βρισκόταν στην τελευταία θέση του Σαουδικού Πρωταθλήματος, έξι βαθμούς μακριά από την παραμονή.
Σανφρέτσε Χιροσίμα
Στίς αρχές του 2022, ο Σκίμπε ανέλαβε προπονητής της Ιαπωνικής Σανφρέτσε Χιροσίμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Χέρτα Βερολίνου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γαλατασαράι Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπούντεσλιγκα
IATA
Η Διεθνής Ένωση Αερομεταφορών (αγγλικά: International Air Transport Association, IATA) είναι ένας διεθνής μη κρατικός οργανισμός αερομεταφορέων, με έδρα το Μόντρεαλ του Κεμπέκ, στον Καναδά και εκτελεστικά γραφεία στη Γενεύη της Ελβετίας. Οι τιμές των εισιτηρίων μεταξύ των αεροπορικών εταιρειών καθορίζονται μέσω της ΙΑΤΑ. Δεν είναι λίγες οι φορές που η ΙΑΤΑ έχει κατηγορηθεί ότι λειτουργεί ως καρτέλ με τα μέλη της, ενώ πολλοί αερομεταφορείς χαμηλού κόστους δεν είναι πλήρη μέλη της ΙΑΤΑ.
Κανονισμοί
Η ΙΑΤΑ έχει θεσπίσει για την αεροπορική μεταφορά Επικίνδυνων Αγαθών (εκρηκτικών, διαβρωτικών, δηλητηρίων κτλ) έναν ευρέως αποδεκτό κανονισμό από όλες τις αεροπορικές εταιρείες που μεταφέρουν τέτοιου είδους αγαθά.
Μεταξύ άλλων κανονισμών, έχει θεσπίσει και τον Κανονισμό Αεροπορικής Μεταφοράς Ζώων, στον οποίο διευκρινίζει τις συνθήκες αεροπορικής μεταφοράς πάσης φύσεως ζώων. Μάλιστα, είναι τόσο λεπτομερής, που διευκρινίζει τις συνθήκες αερισμού, φωτισμού, θερμοκρασίας, τροφής/νερού και ωρών παραμονής στο κλουβί μεταφοράς για κάθε είδος και υποείδος του ζωικού βασιλείου.
Ίδρυση
Η ΙΑΤΑ ιδρύθηκε στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Απρίλιο του 1945, στην Αβάνα της Κούβας. Είναι στην ουσία ο συνεχιστής του ίδιου οργανισμού που ιδρύθηκε με το ίδιο όνομα στη Χάγη το 1919, τη χρονιά που ξεκίνησαν οι πρώτες επιβατικές τακτικές πτήσεις. Ο λόγος δημιουργίας της είναι να υπάρχει ομοιομορφία στις τιμές των εισιτηρίων στις αεροπορικές εταιρείες, αλλά και ο έλεγχος του ανταγωνισμού που αναπτύσσεται μεταξύ τους.
Το 1945 τα μέλη του ανέρχονταν σε 57 από 31 κράτη, κυρίως από την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Σήμερα, τα μέλη της έχουν ξεπεράσει τα 270 από 140 κράτη και από τις πέντε ηπείρους.
Στόχοι
Οι στόχοι της IATA είναι οι εξής:
Κωδικοί
Η ΙΑΤΑ παρέχει 3-γράμματους κωδικούς αεροδρομίων και 2-ψήφιους κωδικούς αερομεταφορέων, οι οποίοι χρησιμοποιούνται ευρύτατα σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο ICAO χρησιμοποιεί 4-γράμματους και 3-γράμματους κωδικούς αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Αεροπορικές αρχές
RW Κύκνου
Απόσταση
Η διαστημική αποστολή HIPPARCOS έδωσε μια παράλλαξη για τον RW Κύκνου, 0,91 χιλιοστά του δευτερολέπτου της μοίρας, αλλά με πολύ μεγάλο εύρος σφάλματος. Ο αστέρας θεωρείται μέλος της Ομάδας OB Κύκνος OB9, και από αυτή την παραδοχή συνάγεται ότι απέχει περίπου 3.600 έτη φωτός από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα.
Χαρακτηριστικά
Η αρχική μάζα του RW Κύκνου έχει εκτιμηθεί από τη θέση του ως προς θεωρητικές πορείες αστρικής εξελίξεως ότι ήταν περίπου εικοσαπλάσια της ηλιακής. Παρατηρήσεις της ατμόσφαιράς του υποδεικνύουν ότι χάνει μάζα με ρυθμό 3,2 δισεκατομμυριοστά της ηλιακής μάζας ανά έτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπεργίγαντες αστέρες τύπου M Κατηγορία:Ημιπεριοδικοί μεταβλητοί αστέρες Κατηγορία:Κύκνος (αστερισμός)
Άντονι Μπουρντέν
Ο Άντονι Μάικλ Μπουρντέν (αγγλικά: Anthony Michael Bourdain, 25 Ιουνίου 1956 - 8 Ιουνίου 2018) ήταν Αμερικανός σεφ, διασημότητα, συγγραφέας και προσωπικότητα της τηλεόρασης, που πρωταγωνίστησε σε τηλεοπτικές εκπομπές, ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο, οι οποίες επικεντρώνονταν κυρίως στην κουζίνα, τον πολιτισμό και τις συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων στις χώρες που επισκεπτόταν. Θεωρείτο ως ένας από τους σπουδαιότερους σεφ στον κόσμο. Αυτοκτόνησε δι' απαγχονισμού στα 61 του χρόνια, ενώ βρισκόταν στη Γαλλία για γυρίσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεφ Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεοπτικοί παραγωγοί Κατηγορία:Αμερικανοί μυθογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί εκδότες Κατηγορία:Αυτόχειρες
Brilliantovaya ruka
Το Brilliantovaya ruka (ρωσικά: Бриллиантовая рука, αγγλικά: The Diamond Arm) είναι σοβιετική κωμική ταινία του 1969, σε σκηνοθεσία Λέονιντ Γκαϊντάι και σε σενάριο του ίδιου του σκηνοθέτη, το οποίο το έγραψε σε συνεργασία με τους Γιάκοβ Κοστικόφσκι και Μόρις Σλομπότσκοι. Πρωταγωνιστούν οι Γιούρι Νικούλιν, Άντρεϊ Μιρόνοφ, Ανατόλι Παπάνοφ, Νόνα Μοριντιούκοφα και Σβετλάνα Σβετλιτσάναγια.