cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2,3-διμεθυλοπεντάνιο
Οξείδωση
4. Οξείδωση με υπερμαγγανικό κάλιο προς σχεδόν ισομοριακό μίγμα 2,3-διμεθυλοπεντανόλης-2 και 2,3-διμεθυλοπεντανόλης-3:
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μίγμα 3,4-διμεθυλεξάνιου (~37,5%), 2,2,3-τριμεθυλοπεντάνιου (~6,3%), 2,3,3-τριμεθυλοπεντάνιου (~6,3%), 2,3,4-τριμεθυλοπεντάνιου (~12,5%), 2,3-διμεθυλεξάνιου (~18,8%) και αιθυλο-2-μεθυλοπεντάνιου (~18,8%).
Καταλυτική ισομερείωση
2,3-διμεθυλοπενάνιο μπορεί να υποστεί καταλυτική ισομερείωση προς όλα τα ισομερή του:
Πηγές
Κατηγορία:Επτάνια
Σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ
μικρογραφία|Η σημερινή μορφή της σημαίας Η σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ (ΛΔΝ) είναι το επίσημο κρατικό σύμβολο της μη αναγνωρισμένης Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ, μαζί με το εθνόσημο και τον ύμνο.
Ιστορία
thumb|right|200px|Μια από τις σημαίες που χρησιμοποιήθηκαν στα συλλαλητήρια (σημαία "Ιντερντβιζενίγια" με αναλογία 2:3) thumb|right|200px|Η σημαία της Ουκρανικής περιφέριεας Ντονέτσκ ; καθώς και έμβλημα των ομάδων Ελεύθερο Ντονμπάς και άλλων. Αρχικά υπήρξε μια κόκκινη-μπλε-μαύρη σημαία δημιουργήθηκε από τον Ντμίτρι και τον Βλαντιμίρ Κορνίλοφ για το Διεθνές Ρουχ του Ντονμπάς. Η σημαία ήταν μια τροποποιημένη έκδοση της σημαίας της Ουκρανικής ΣΣΔ, με μόνη διαφορά τη προσθήκη μιας μαύρης λωρίδας, που συμβολίζει τα κοιτάσματα άνθρακα, ενώ η σημαία δεν περιλάμβανε το σφυροδρέπανο. Στη συνέχεια, ο οργανισμός "Δημοκρατία του Ντονέτσκ" τροποποίησε τη σημαία και πρόσθεσε ένα δικέφαλο αετό.
thumb|right|200px|Σημαία του οργανισμού «Δημοκρατία του Ντονέτσκ» (2005 — άνοιξη 2014) thumb|right|200px|Σημαία για το δημοψήφισμα (Μάιος του 2014) thumb|right|200px|Παραλλαγή της σημαίας, χωρίς τις επιγραφές
Η πρώτη σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ δημιουργήθηκε την άνοιξη του 2014 από την οργάνωση Δημοκρατία του Ντονέτσκ, η οποία έβαλε στη σημαία τις λέξεις ДОНЕЦКАЯ (ντονέτσκαγια, μετάφραση: του Ντονέτσκ) και РЕСПУБЛИКА (ρεσπούμπλικα, δημοκρατία), γραμμένες στα ρωσικά, πάνω και κάτω από το εθνόσημο, αντίστοιχα. Γενικά, αυτή η σημαία, με τη σειρά της, βασιζόταν στη σημαία της οργάνωσης που χρησιμοποιούταν από την έναρξή της. Η μόνη διαφορά ήταν η αλλαγή του εθνόσημου. Σε αντίθεση με την πρωτόγονη εικόνα που χρησιμοποιήθηκε νωρίτερα, το οικόσημο στη νέα σημαία αντέγραψε σχεδόν πλήρως το εθνόσημο της Ρωσικής Ομοσπονδίας (με μικρές αλλαγές και προσθήκες). Αυτή η έκδοση της σημαίας χρησιμοποιήθηκε τόσο ως σημαία του οργανισμού όσο και ως κρατική σημαία μέχρι τις 21 Ιουνίου 2014, ενώ στην πραγματικότητα χρησιμοποιήθηκε μέχρι το τέλος του καλοκαιριού του 2014.
Πριν από το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ της 11ης Μαΐου 2014, σε αφίσες της εκστρατείας για το δημοψήφισμα χρησιμοποιήθηκε μια νέα έκδοση της σημαίας, όπου χρησιμοποιήθηκε ένας δικέφαλος αετός που κρατούσε ασπίδα στα πόδια του. Γενικά, ένας τέτοιος αετός (ή κάτι παρόμοιο) χρησιμοποιήθηκε ή χρησιμοποιείται στα εμβλήματα ορισμένων ρωσικών υπουργείων και τμημάτων (για παράδειγμα, το Υπουργείο Πολιτισμού και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ελέγχου Φαρμάκων).
Η νέα σημαία εγκρίθηκε στις 21 Ιουνίου 2014, χρησιμοποιώντας το εθνόσημο χωρίς το αυτοκρατορικό στέμμα και με κάποιες άλλες αλλαγές. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκδόσεις του πέλματος, ο αετός στο έμβλημα είναι απλά απών. Μετά την αλλαγή, η σημαία έφερε την επιγραφή «ДОНЕЦКАЯ НАРОДНАЯ» (ντονέτσκαγια ναρόντναγια) πάνω και το «РЕСПУБЛИКА» (ρεσπούμπλικα) κάτω.
Η τρέχουσα σημαία εγκρίθηκε από το νόμο της 27ης Φεβρουαρίου 2018 αρ. 216-ΙΝΣ. Σύμφωνα με τον νόμο, η σημαία είναι το τρίχρωμο μαύρο-μπλε-κόκκινο χωρίς πρόσθετα χαρακτηριστικά.
Στις 19 Οκτωβρίου 2018 (Ημέρα Σημαίας της ΛΔΝ) αποκαλύφθηκε μια σημαία σε ένα από τους πύργους του εργοστασίου παραγωγής Ζουέφσκαγια που ανήκει στην εταιρεία Ενέργκια Ντονμπάς. Το εργοστάσιο βρίσκεται στην πόλη Ζουγκρές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ
Μάρκος Σανούδος, κύριος της Γκρίφα
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Σανούδων
Βίγκο του Ρόσενμπορκ
Ο Βίγκο, δανικά Viggo (25 Δεκεμβρίου 1893 - 4 Ιανουαρίου 1970) από τον Οίκο του Γκλύκσμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας και μετά τον μοργανατικό γάμο του έγινε κόμης του Ρόσενμπορκ.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Βάλντεμαρ πρίγκιπα και ναυάρχου της Δανίας (αδελφού του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας) και της Μαρίας των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρης του Ροβέρτου δούκα του Σαρτρ.
Νυμφεύτηκε χωρίς την άδεια του βασιλιά και έτσι έχασε τον τίτλο του πρίγκιπα της Δανίας και τη σειρά διαδοχής στο θρόνο. Έλαβε τον τίτλο του κόμη του Ρόσενμπορκ από τον εξάδελφό του Χριστιανός Ι΄ της Δανίας.
Το 1970 απεβίωσε στην Κοπεγχάγη σε ηλικία 77 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1924 την Ελεονόρα-Μαργαρίτα Γκρην, κόρη του Τζέιμς-Όλιβερ Γκρην.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Λευκή ουσία
Η λευκή ουσία βρίσκεται στην εξωτερική περιοχή της φαιάς ουσίας (στον νωτιαίο μυελό) ενώ στον εγκέφαλο οι μάζες λευκής ουσίας βρίσκονται κάτω από τον φλοιό των ημισφαιρίων του. Η λευκή ουσία θεωρούταν επί μακρόν ως παθητικός ιστός. Η λευκή ουσία επηρεάζει τις λειτουργίες της μάθησης και εμπλέκεται σε δυσλειτουργίες του εγκεφάλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκέφαλος
Ιερός Ναός Αγίων Ασωμάτων Θησείου
Ο Ιερός Ναός Αγίων Ασωμάτων είναι κτίσμα της βυζαντινής εποχής και βρίσκεται στην Αθήνα, σε μικρή απόσταση από το Θησείο, στην οδό Ερμού και στην ομώνυμη πλατεία (Πλατεία Αγίων Ασωμάτων).
Ιστορικά στοιχεία
Ο μικρός σε διαστάσεις ναός των Αγίων Ασωμάτων, αν και λείπουν σαφείς χρονολογικές αναφορές, οι ειδικοί εκτιμούν ότι χτίσθηκε στο δεύτερο μισό του 11ου αι. ή στον 12ο αι. Στο πέρασμα των αιώνων δέχθηκε πολλές μετατροπές, ιδιαίτερα κατά τον 19ο και 20ο αι. με αποτέλεσμα να αλλοιωθεί η αρχική μορφή του .Το 1959-1960 έγιναν εργασίες αποκατάστασης και επαναφοράς του στην αρχική μορφή. Σήμερα βρίσκεται περίπου δύο μέτρα κάτω από το επίπεδο του δρόμου.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|αριστερά|Η είσοδος του ναού Πρόκειται για σταυροειδή ναό εγγεγραμμένο μεαθηναϊκό τρούλο, ο οποίος στηρίζεται σε τέσσερις κίονες και αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της Αθηναϊκής σχολής ναοδομίας εκείνης της περιόδου. Τα χαμηλότερα τμήματα των πλευρικών τοίχων σχηματίζονται από μεγάλες πέτρες, τοποθετημένες σε σχήμα σταυρού, χαρακτηριστικό πολλών ναών αυτής της εποχής .Τις όψεις του διακοσμούσε ζωφόρος από πήλινα πλακίδια με ανάγλυφη διακόσμηση παλαιάς αραβικής γραφής (κουφικής), δύο από τα οποία είναι εντοιχισμένα στη δυτική όψη του ναού. Ισλαμικής έμπνευσης είναι και η πεταλοειδής αψίδα πάνω από τη βόρεια είσοδο. Πρόκειται για διακοσμητικά στοιχεία που μιμούνται ανατολίτικα πρότυπα και ίσως συνδέονται με την παρουσία μικρής κοινότητας Αράβων εμπόρων στην Αθήνα. Αναστηλώθηκε το 1960, οπότε αφαιρέθηκαν οι μεταγενέστερες προσθήκες και αποκαταστάθηκε στην αρχική του μορφή. Κατά τη διάρκεια των εργασιών αποκατάστασης αποκαλύφθηκαν φθαρμένες τοιχογραφίες μεταγενέστερης εποχής, πιθανόν υστεροβυζαντινών χρόνων, και στην Αγία Τράπεζα βρέθηκε μια αργυρή θήκη με ιερά λείψανα αγνώστου αγίου.
Χρήση
Ο ναός Αγίων Ασωμάτων λειτουργεί ως ενοριακός ναός εξυπηρετώντας τις λατρευτικές ανάγκες των ορθόδοξων χριστιανών της περιοχής και ανήκει στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εορτάζει στις 8 Νοεμβρίου ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τις αγγελικές δυνάμεις. μικρογραφία|Άποψη του ναού Αγίων Ασωμάτων με τον χαρακτηριστικό "αθηναϊκό τρούλο".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ασωματων Θησειου Ασωματων Θησειου
Σπρίνγκμποκς Αττικής
Η Σπρίνγκμποκς Αττικής είναι είναι ένας από τους πιο πετυχημένους Συλλόγους ράγκμπι στην Ελλάδα με έδρα την Αθήνα.
Ιστορία
Ο Σύλλογος ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2000. Πολλά από τα ιδρυτικά του μέλη κατάγονται από τη Νότια Αφρική, της οποίας η εθνική ομάδα ονομάζεται Σπρίνγκμποκς, εξ' ου και το όνομα. Ο Ελληνικός Σύλλογος αναγνωρίζεται επισήμως ως ερασιτεχνικός αθλητικός Σύλλογος (Ν.2725/1999) και συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Ελλάδας ράγκμπι γιούνιον ανδρών από 2005 που διοργανώνεται από την Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπυ (η οποία το 2014 απορροφήθηκε από την Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος). Κέρδισε για πρώτη φορά το Εθνικό Πρωτάθλημα Ράγκμπι τη σεζόν 2011-2012.
Κορυσχάδες Ευρυτανίας
Οι Κορυσχάδες είναι χωριό και τοπική κοινότητα του Δήμου Καρπενησίου του Νομού Ευρυτανίας. Βρίσκεται 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Καρπενησίου, σε υψόμετρο 940 μέτρων. Το 1955 μετονομάστηκε σε Κυψέλη, ονομασία που διατήρησε έως το 1965 , οπότε και μετονομάστηκε εκ νέου. Κατά την απογραφή του 2011 είχε πραγματικό πληθυσμό 44 κατοίκων.
μικρογραφία|αριστερά|Το χωριό Κορυσχάδες Ευρυτανίας
Ιστορία
Το χωριό συνδέθηκε με την ιστορία της Εθνικής Αντίστασης. Ο λόγος είναι ότι σε αυτό το χωριό συνήλθε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ύστερα από πανελλήνιες μυστικές εκλογές, το Εθνικό Συμβούλιο, το οποίο αποτελούσαν αντιπρόσωποι των περισσότερων περιοχών της Ελλάδας. Τη διενέργεια των εκλογών αποφάσισε και ανήγγειλε η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), η λεγόμενη κυβέρνηση των βουνών, που είχε σχηματιστεί με πρωτοβουλία του ΕΑΜ τον Μάρτιο του 1944. Στις εκλογές έλαβαν μέρος περισσότεροι από ένα εκατομμύριο Έλληνες και εκλέχθηκαν 250 εθνοσύμβουλοι, από ευρύτατο φάσμα.
Σπρίνγκμποκς Αττικής
Τροπαιοθήκη
thumb|right|Οι Σπρίνγκμποκς κατακτούν το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ράγκμπυ τη σεζόν 2011-12 για πρώτη φορά στην Ιστορία τους
Κορυσχάδες Ευρυτανίας
Ιστορία
μικρογραφία|αριστερά|Το κτήριο όπου κάποτε στεγαζόταν οι εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου. Σήμερα στεγάζει μουσείο Εθνικής Αντίστασης. Στις συνεδρίες του Εθνικού Συμβουλίου συμμετείχαν πέντε καθηγητές πανεπιστημίου, δύο μητροπολίτες, οκτώ στρατηγοί, είκοσι δημόσιοι υπάλληλοι, πέντε βιομήχανοι, δέκα δημοσιογράφοι, δεκαπέντε γιατροί, είκοσι πέντε δικηγόροι, είκοσι τρεις αγρότες, δέκα καθηγητές γυμνασίου, είκοσι δύο εργάτες κ.ά. Από την Αττικοβοιωτία και την Εύβοια είχαν εκλεγεί 41 αντιπρόσωποι, από την Ήπειρο 14, από τη Θεσσαλία 22, από τη Μακεδονία 38, από τη Στερεά 21, από την Πελοπόννησο 44 και άλλοι από άλλες περιοχές. Η πρώτη συνέδρια του Εθνικού Συμβουλίου πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαΐου 1944 και στις 27 Μαΐου ψηφίστηκε το πρόγραμμά του  στο οποίο προτάσσεται η διακήρυξη: "Το Εθνικό Συμβούλιο, συγκροτημένο από αντιπροσώπους ολόκληρου του Ελληνικού λαού που συνήλθαν για να διακηρύξουν την ακατάβλητη θέλησή του να πολεμήσει ως την τελευταία του πνοή για την απελευθέρωση της Χώρας, την πλήρη συντριβή του φασισμού και την αποκατάσταση της εθνικής ενότητας και της λαϊκής κυριαρχίας" και καθορίζει με το ψήφισμά του, που αποτελείται από 15 άρθρα, τον τρόπο άσκησης όλων των εξουσιών στην Ελεύθερη Ελλάδα.
Σπρίνγκμποκς Αττικής
Τροπαιοθήκη
Κύπελλα Ελλάδος Πρωταθλήματα Ελλάδος Rugby Sevens
Ακαδημίες
Οι Σπρίνγκμποκς διαθέτουν
Κορυσχάδες Ευρυτανίας
Τοπική κοινότητα Κορυσχάδων
Η Τοπική κοινότητα αποτελείται, εκτός των Κορυσχάδων, από τον οικισμό Μεσαμπελιά (31 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας Κορυσχάδων ανέρχεται σε 75 κατοίκους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Σπρίνγκμποκς Αττικής
Ακαδημίες
Υπό ανάπτυξη
Παιδιά ηλικίας 5-17 ετών
Στις αρχές του 2001, η Ακαδημία αποτελεί μέρος του συλλόγου Attica Springboks Rugby.
Πολλοί νέοι της Ακαδημίας, προέρχονται από την Ελληνογαλλική Σχολή Αθηνών, γεγονός που οφείλεται στην εθελοντική συμμετοχή της ομάδας στην "Έναρξη της εθνικής ημέρας του σχολικού αθλητισμού" και στη δράση "Νοιώστε σπορ", ένα πρόγραμμα που συνδιοργανώνεται με το Γαλλικό Υπουργείο επί των σπορ, και τη Γαλλική Εθνική Επιτροπή των Ολυμπιακών Σπορ CNOSF με στόχο να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά στις ωφέλειες των σπορ για την υγεία.
Η Ακαδημία έχει ως στόχο, όχι μόνο την εκμάθηση των κανόνων και της τεχνικής του rugby, αλλά επίσης τη μύηση στο πνεύμα αυτού του σπορ και στις αξίες του: φιλία, συνεργασία, ομαδικό πνεύμα, σεβασμός του αντιπάλου, βασικές αξίες για να αντιμετωπίσουμε τον κόσμο που μας περιβάλλει.
Αποστολή της Ομάδας μας είναι να διατηρήσει σταθερές σχέσεις με το σχολικό περιβάλλον, ώστε να επιτρέψει στα παιδιά να προετοιμαστούν και να προσαρμοστούν καλύτερα για μια κοινωνία σε πλήρη μετάλλαξη, που πρέπει να καταπολεμήσει την αγένεια και να δεχτεί το συλλογικό πνεύμα, βάση του αυτοελέγχου μας και εγγύηση για το μέλλον μας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ράγκμπι γιούνιον στην Ελλάδα
Ραψίστα (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Ραψίστα  αναφέρονταν παλιότερα τα παρακάτω σημερινά τοπωνύμια:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
2352 Κουρτσάτοφ
Ο Κουρτσάτοφ (Kurchatov) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,1. Ανακαλύφθηκε το 1969 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού φυσικού Ιγκόρ Κουρτσάτοφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κουρτσάτοφ είναι άγνωστα.
1960
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1960 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Στερεά γωνία
Στερεά γωνία είναι το τρισδιάστατο γεωμετρικό ανάλογο της επίπεδης γωνίας, μετρά κατευθύνσεις στο τρισδιάστατο χώρο. Η στερεά γωνία θ κορυφής Ο είναι το εμβαδόν Α τμήματος σφαίρας ακτίνας R με κέντρο το Ο, το οποίο ισούται με θR2. Δηλαδή η στερεά γωνία έχει τύπο θ=Α/R2.
Επίπεδη γωνία
Έστω κύκλος κέντρου Ο, τυχαίας ακτίνας R. Έστω τμήμα του κύκλου B, τότε η γωνία που αντιστοιχεί στο τμήμα Β ισούται με B/R. Λόγω της αναλογίας, ο λόγος B/R είναι σταθερός, άρα η μέτρηση της γωνίας δεν εξαρτάται από την επιλογή του κύκλου, αρκεί το κέντρο του να είναι το Ο.
Στερεά γωνία
Έστω σφαίρα κέντρου Ο, τυχαίας ακτίνας R. Έστω τμήμα της σφαίρας Β, τότε η γωνία που αντιστοιχεί στο τμήμα Β ισούται με B/R2. Λόγω της αναλογίας, ο λόγος B/R2 είναι σταθερός, άρα η μέτρηση της γωνίας δεν εξαρτάται από την επιλογή της σφαίρας, αρκεί το κέντρο να είναι το Ο.
Κατηγορία:Γεωμετρικά σχήματα
Καρλ Μιλλαίκερ
Η διεθνής επιτυχία του κορυφαίου έργου του «Ο ζητιάνος φοιτητής» (Der Bettelstudent) τού έδωσε τη δυνατότητα να αποσυρθεί από τη διεύθυνση ορχήστρας. Ωστόσο, μετά από αυτήν την επιτυχία δεν είχε άλλο συγκρίσιμο συνθετικό επίτευγμα.
Πέθανε στο Μπάντεν μπάι Βιν στις 31 Δεκεμβρίου 1899 και κηδεύτηκε σε τιμητικό μνήμα στο νεκροταφείο Τσεντράλφριντχοφ (Zentralfriedhof) της Βιέννης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Συνθέτες οπερέτας
Πεντάγωνο
Στη γεωμετρία, πεντάγωνο ή 5-γωνο λέγεται ένα πολύγωνο που έχει πέντε πλευρές (και γωνίες). Το άθροισμα των εσωτερικών γωνιών ενός απλού πενταγώνου είναι 540°.
Ένα πεντάγωνο μπορεί να είναι απλό ή αυτοτεμνόμενο. Ένα αυτοτεμνόμενο κανονικό πεντάγωνο (πεντάγωνο αστέρι) ονομάζεται πεντάγραμμο.
Κανονικό πεντάγωνο
Το Κανονικό πεντάγωνο είναι το δισδιάστατο κυρτό σχήμα που έχει πέντε ίσες πλευρές, δηλαδή ένα απλό πεντάγωνο που έχει τις πλευρές του ίσες.
Το ύψος (\Upsilon):
Το πλάτος (\Pi) και η διαγώνιος (\Delta):
Επίσης, η διαγώνιος με βάση την ακτίνα R του περιγεγραμμένου κύκλου:
Η χρυσή τομή:
Το εμβαδόν ενός κυρτού κανονικού πενταγώνου με μήκος πλευράς t δίνεται από τον τύπο:
Κατασκευή κανονικού πενταγώνου
μικρογραφία|δεξιά|Μια μέθοδος κατασκευής κανονικού πενταγώνου Το κανονικό πεντάγωνο είναι πολύγωνο που μπορεί να κατασκευαστεί χρησιμοποιώντας κανόνα και διαβήτη ως εγγεγραμμένο σε κύκλο, είτε κατασκευάζοντας το από μια δοσμένη γωνία. Αυτή η διαδικασία αναφέρθηκε από τον Ευκλείδη, περίπου το 300 π.Χ. στο έργο του Στοιχεία.
Αφού κατασκευάσεις ένα κυρτό πεντάγωνο, όταν φέρεις τις διαγώνιές του κατασκευάζεις ένα πεντάγραμμο, με ένα μικρότερο κανονικό πεντάγωνο στο κέντρο του. Εφόσον επεκτείνεις τις πλευρές ώστε να ενωθούν, κατασκευάζεις ένα μεγαλύτερο κανονικό πεντάγωνο.
Κατασκευή με κανόνα και διαβήτη
Μια μέθοδος κατασκευής με κανόνα και διαβήτη, είναι η ακόλουθη:
Κατασκευή πενταγώνου με δίπλωμα χαρτιού
μικρογραφία|δεξιά|Κατασκευή πενταγώνου με δίπλωμα χαρτιού Μια απλή μέθοδος κατασκευής κανονικού πενταγώνου είναι από μια λωρίδα χαρτί την οποία πρέπει να δέσουμε κόμπο με τέτοιο τρόπο, ώστε το τελικό σχήμα να είναι συμμετρικό ως προς άξονα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολύγωνα
Κουζίνα (αποσαφήνιση)
Η λέξη κουζίνα μπορεί να αναφέρεται:
Ιωάννα Ασημακοπούλου
Η Ιωάννα Ασημακοπούλου (Αθήνα ,5 Ιουνίου 1984) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Απόφοιτησε από την Δραματική Σχολή του Γ. Κιμούλη το 2006. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από τη σειρά Το σόι σου ενώ ακολούθησαν κι άλλες συμμετοχές σε σειρές όπωςΠέτα τη φριτέζα, Η Φαμίλια, Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 1984 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε ενώ κατάγεται από τη Ναύπακτο. Τελειώνοντας το σχολείο αποφάσισε να γίνει ηθοποιός και γι' αυτό το λόγο έδωσε εξετάσεις στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Γιώργου Κιμούλη ξεκινώντας τις σπουδές της. Αποφοίτησε το 2006 ξεκινώντας την πορεία της ως ηθοποιός σε τηλεόραση, θέατρο και κινηματογράφο.
Καϊταζαντέ Μεχμέτ Ναζίμ
Ο Καϊταζαντέ Μεχμέτ Ναζίμ (1857 – 1924) ήταν ένας από τους κορυφαίους τουρκοκύπριους ποιητές του δέκατου ένατου αιώνα.
Ιωάννα Ασημακοπούλου
Θεατρογραφία
Έχει συμμετάσχει σε πλήθος παραστάσεων και έχει συνεργαστεί με διάσημους ηθοποιούς όπως ο Παύλος Χαϊκάλης, ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο Παύλος Ορκόπουλος, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης και η Βάσω Γουλιελμάκη.
Καϊταζαντέ Μεχμέτ Ναζίμ
Γεννήθηκε το 1857 στην Λευκωσία. Το 1884, ο Ναζίμ εργάστηκε ως υπάλληλος στη δημόσια υπηρεσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Χίο, τα Άδανα, την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη και την Προύσα. Στη συνέχεια παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του και επέστρεψε στην πατρίδα του, την Κύπρο, όπου συνέχισε να ασχολείται με την ποίηση.
Ιωάννα Ασημακοπούλου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Καϊταζαντέ Μεχμέτ Ναζίμ
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές
Μαμνούν Χουσαΐν
Ο Μαμνούν Χουσαΐν (Ουρντού: ممنون حسین, γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1940 και πέθανε στις 14 Ιουλίου 2021) ήταν Πακιστανός επιχειρηματίας στον τομέα των υφασμάτων και πολιτικός, ο οποίος εξελέγη πρόεδρος του Πακιστάν το 2013. Υπηρέτησε στην προεδρία ως τις 8 Σεπτεμβρίου 2018.
Ο Χουσαΐν διετέλεσε για μικρό χρονικό διάστημα κυβερνήτης της επαρχίας Σιντ το 1999, οπότε και καθαιρέθηκε από τη θέση αυτή μετά το πραξικόπημα του 1999. Εξελέγη ως ο δωδέκατος πρόεδρος του Πακιστάν στις 30 Ιουλίου 2013 και ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 8 Σεπτεμβρίου, διαδεχόμενος τον Ασίφ Αλί Ζαρντάρι, ο οποίος δεν έθεσε υποψηφιότητα για την επανεκλογή του.
Προσωπική ζωή
Ο Μαμνούν Χουσαΐν γεννήθηκε στην Άγκρα της σημερινής Ινδίας. Αυτός και η οικογένειά του μετακόμισαν στο Καράτσι μετά τον Διαχωρισμό της Ινδίας το 1949. Απέκτησε το πτυχίο του από το Ινστιτούτο Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Καράτσι κατά τη δεκαετία του 1960. Διετέλεσε πρόεδρος του Επιμελητηρίου Εμπορίου και Βιομηχανίας του Καράτσι, ενώ διετέλεσε για μικρό χρονικό διάστημα κυβερνήτης του Σιντ το 1999.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο σημερινός πρόεδρος του Επιμελητηρίου Εμπορίου και Βιομηχανίας του Καράτσι Αζάρ Χαρούν δήλωσε: «Δεν ανήκε σε κάποιο κόμμα μέχρι το 1999, αλλά η ευγενική του ομιλία και οι επαγγελματικές δυνατότητές του εντυπωσίασαν τον Ναουάζ Σαρίφ, ο οποίος τον διόρισε ως κυβερνήτη του Σιντ». Θεωρείται ως μία λιγότερο γνωστή πολιτική φιγούρα, καθώς και πιστός στον Ναουάζ Σαρίφ. Εξελέγη πρόεδρος του Πακιστάν στις 30 Ιουλίου 2013 ως η επίσημη υποψηφιότητα του Μουσουλμανικού Συνδέσμου του Πακιστάν (Ναουάζ). Στις εκλογές, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από το Εκλογικό Κολλέγιο του Πακιστάν, στο οποίο συμμετέχουν τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης του Πακιστάν, οι γερουσιαστές και τα μέλη των συνελεύσεων των περιφερειών, ο Χουσαΐν κέρδισε τον μοναδικό του αντίπαλο Ουατζιχουντίν Αχμέντ του Κινήματος Δικαιοσύνης του Πακιστάν, με 432 ψήφους έναντι 77 του Αχμέντ.
Δίεδρη γωνία
Δίεδρη γωνία είναι το γεωμετρικό σχήμα που ορίζουν τα κοινά σημεία δύο τεμνόμενων ημιχώρων. Αν ένα επίπεδο είναι κάθετο στους δύο ημιχώρους, τότε η τομή της δίεδρης γωνίας με αυτό το επίπεδο είναι μια επίπεδη γωνία. Όταν ο όρος χρησιμοποιείται για την περιγραφή της μοριακής γεωμετρίας στην χημεία, τότε αναφέρεται συγκεκριμένα στη γωνία που σχηματίζουν δύο επίπεδα τα οποία ορίζονται από τρία άτομα το κάθε ένα, με δύο άτομα κοινά σε κάθε ένα επίπεδο (π.χ. Α-Β-Γ και Β-Γ-Δ).
Κατηγορία:Στερεοχημεία Κατηγορία:Στερεομετρία Κατηγορία:Γωνία
Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία στην Αμερική
Η Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία στην Αμερική ή Αναμορφωμένη Εκκλησία στην Αμερική (αγγλ.: Reformed Church in America ή εν συντομία RCA), είναι Προτεσταντικό Χριστιανικό εκκλησιαστικό δόγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, με Καλβινιστική θεολογία.
Ιδρυμένη το 1628 ως κλάδος της Ολλανδικής Μεταρρυθμισμένης Εκκλησίας, αποτελεί την αρχαιότερη Προτεσταντική εκκλησία με διαρκή διακονία, και επιπλέον ο αρχαιότερος οργανισμός στη Βόρεια Αμερική. Αργότερα, το 1819 έχοντας πλέον ανεξαρτησία από την Ολλανδική εκκλησία ονομάστηκε Μεταρρυθμισμένη Προτεσταντική Ολλανδική Εκκλησία, ενώ το σημερινό της όνομα επιλέχθηκε το 1867. Σήμερα έχει γύρω στα 240,000 μέλη.
Η Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία στην Αμερική είναι ιδρυτικό μέλος αρκετών οικουμενικών οργανισμών μεταξύ των οποίων και του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, καθώς και μέλος της Παγκόσμιας Κοινωνίας Αναμορφωμένων Εκκλησιών. Μέρος του δόγματος συμμετέχει στον Εθνικό Σύνδέσμο Ευαγγελικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Καθεδρικός της Σεγόβια
thumb|250px|Άποψη του ναού thumb|right|250px|Άποψη της πρόσοψης. thumb|250px|Ο καθεδρικός ναός του βράδυ. Ο Καθεδρικός ναός της Σεγόβια είναι ρωμαιοκαθολικός καθεδρικός ναός στη Σεγόβια, Ισπανία. Βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της πόλης, την Πλάθα Μαγιόρ, και είναι αφιερωμένος στην Παρθένο Μαρία. Ο Καθεδρικός της Σεγόβια είναι ένας από τους τελευταίους γοτθικούς ναούς που κατασκευάστηκαν στην Ευρώπη και στην Ισπανία. Κατασκευάστηκε στα μέσα του 16ου αιώνα, όταν στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, η αναγεννησιακή αρχιτεκτονική ήταν το νέο σημείο αναφοράς.
Ιστορία
Ο καθεδρικός κατασκευάστηκε από το 1525 μέχρι το 1577 σε ύστερο γοτθικό ρυθμό, ο οποίος θεωρούταν απαρχαιωμένος στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ο προηγούμενος καθεδρικός της Σεγόβια βρισκόταν δίπλα στο Αλκάθαρ, και χρησιμοποιήθηκε από τους βασιλικούς στρατούς ώστε να το υπερασπιστούν στη διάρκεια πολιορκιών. Οι επαναστάτες Κομουνέρος σκόπευαν να καταλάβουν τον καθεδρικό ώστε να προφυλάξουν τα ιερά του λείψανα, και χρησιμοποίησαν τη θέση του στα τείχη του Αλκάθαρ ώστε να νικήσουν τους αμυνόμενους. Σε μία γνωστή ανταλλαγή, επιφανείς αξιωματούχοι της πόλης ζητούσαν από τους κομουνέρος να σταματήσουν τις επιθέσεις τους στον ναό, λέγοντας ότι πρέπει να σκεφτούν την αδικία της ισοπέδωσης ενός τόσο μεγαλοπρεπούς ναούς εναντίον όσον, υπηρετώντας τον βασιλιά τους, υπερασπίζονταν το Αλκάθαρ. Όμως, οι εκκλήσεις δεν ισακούστηκαν και οι κομουνέρος απάντησαν: η Εκκλησία ανήκει στην Πόλη. Ύστερα από πολύμηνη πολιορκία, ο καθεδρικός είχε καταστραφεί. Εξαιτίας φόβων ότι η επίθεση θα επαναλαμβανόταν, ο καθεδρικός μετακινήθηκε στον σημερινό χώρο και κατασκευάστηκε με βάση σχέδια του Χουάν Χιλ δε Οντανιόν, και το έργο συνεχίστηκε από τον γιό του Ροδρίγο Χιλ δε Οντανιόν.
Ο καθεδρικός φέρει τρία ψηλά κλίτη, με όμορφα παράθυρα και πολυάριθμα βιτρώ. Το εσωτερικό χαρακτηρίζεται από την ομοιομορφία του ρυθμού του, με εξαίρεση τον τρούλο του, ο οποίος κατασκευάστηκε περίπου το 1630 από τον Πέδρο δε Μπριθούελα. Τα γοτθικά κλίτη έχουν ύψος 33 μέτρα, 50 μέτρα πλάτος και 105 μήκος. Το κωδωνοστάσιο έχει ύψος περίπου 90 μέτρα. Ο σημερινός πέτρινος οβελός στην κορυφή του κωδωνοστασίου χρονολογείται από το 1614 και ανεγέρθη μετά από μία μεγάλη πυρκαγιά που προκλήθηκε από κεραυνό. Ο αρχικός οβελός, ολόκληρος γοτθικός, κατασκευάστηκε από αμερικανικό μαόνι, είχε πυραμοειδές σχήμα και ήταν ο ψηλότερος πύργος στην Ισπανία.
Τα πιο εξέχοντα παρεκκλήσια είναι αυτά των Σαντίσιμο Σακραμέντο, με τέμπλο φιλοτεχνημένο από τον Χοσέ δε Τσουρριγκέρα, του Σαν Ανδρές, με ένα τρίπτυχο της Αποκαθήλωσης του Αμπρόσιους Μπένσον, και της Αποκαθήλωσης.
Στο μουσείο του καθεδρικό βρίσκονται έργα του Πέδρο Μπερρουγκέτε, Σάντσεθ Κοέγιο και Βαν Ορλέι. Στα αρχεία του καθεδρικού βρίσκεται ένα από τα πρώτα εκτυπωμένα βιβλία που δημοσιεύθηκαν στην Ισπανία, το Sinodal de Aguilafuente
Παραπομπές
Σεγοβια Κατηγορία:Σεγόβια Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Καστίλλη και Λεόν
Κουζίνα (χώρος)
''* Αυτό το λήμμα αναφέρεται στο χώρο της κουζίνας. Για τη τέχνη της ετοιμασίας και μαγειρικής των τροφών δείτε Κουζίνα. Για άλλες χρήσεις, δείτε Κουζίνα (αποσαφήνιση).''
thumb|right|250px|[[Εντοιχισμένη κουζίνα]] Η κουζίνα είναι ένας χώρος όπου προετοιμάζονται και μαγειρεύονται τα φαγητά. Έχει την προέλευσή της στην οικιακή εστία. Η εξέλιξη της κουζίνας έχει συνδεθεί με την ανάπτυξη της μαγειρικής και της τεχνολογίας. Μέχρι τον 18ο αιώνα, η ανοικτή εστία ήταν ο μόνος τρόπος μαγειρέματος. Αν και η κουζίνα είναι χώρος μαγειρικής, μπορεί να είναι και το κέντρο άλλων δραστηριοτήτων, όπως το πλύσιμο των ρούχων. Μερικές φορές, είναι επίσης το καθιστικό ή η τραπεζαρία του σπιτιού. Η επίπλωση είναι συνήθως εντοιχισμένη κουζίνα.
Ανοιχτή κουζίνα
Στις αρχές του 1980, η εξέλιξη της τεχνολογίας του απορροφητήρα επέτρεψε την ανοιχτή κουζίνα, ενσωματωμένη λίγο πολύ στο σαλόνι χωρίς να προκαλεί οσμή σε ολόκληρο το διαμέρισμα ή το σπίτι. Πριν από αυτήν την εξέλιξη, μόνο σε μερικές πειραματικές καταστάσεις, συνήθως σε νεόκτιστα σπίτια ανώτερης μεσαίας τάξης, είχαν ανοιχτές κουζίνες. Παραδείγματα είναι οι Frank Lloyd Wright's House Willey (1934) και House Jacobs (1936). Και οι δύο είχαν ανοιχτές κουζίνες, με ψηλά ταβάνια (μέχρι την οροφή) και ο εξαερισμός γινόταν από φεγγίτες. Ο απορροφητήρας κατέστησε δυνατή την κατασκευή ανοιχτών κουζινών και στα διαμερίσματα, όπου δεν είναι εφικτές οι πολύ ψηλές οροφές ή οι φεγγίτες.
Αρχαία Ελλάδα
Τα σπίτια στην αρχαία Ελλάδα ήταν συνήθως του τύπου αίθριο: τα δωμάτια ήταν γύρω από ένα κεντρικό προαύλιο. Σε πολλά το ανοικτό αίθριο χρησίμευε και ως κουζίνα. Τα σπίτια των πλούσιων είχαν την κουζίνα ως ξεχωριστό δωμάτιο, συνήθως δίπλα σε ένα λουτρό (έτσι ώστε και τα δύο δωμάτια να μπορούν να θερμανθούν από την φωτιά της κουζίνας). Σε τέτοια σπίτια, υπήρχε συχνά ένας ξεχωριστός μικρός χώρος αποθήκευσης στο πίσω μέρος της κουζίνας που χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση των εργαλείων και των τροφίμων της κουζίνας. Επίσης το συχνότερο μέρος επικοινωνίας ήταν εκεί εφόσον ήταν ένα μέρος συγκέντρωσης όλης της οικογένειας.
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ο κοινός λαός στις πόλεις δεν είχε συχνά καμία δική του κουζίνα. Μαγείρευαν στις μεγάλες δημόσιες κουζίνες. Μερικοί είχαν μικρές κινητές σόμπες χαλκού.
Οι πλούσιοι Ρωμαίοι είχαν σχετικά καλά εξοπλισμένες κουζίνες. Στη ρωμαϊκή βίλα, η κουζίνα ενσωματώθηκε στο κύριο κτήριο ως ξεχωριστό δωμάτιο. Η εστία ήταν κοντά στο πάτωμα, έτσι ώστε κάποιος έπρεπε να γονατίσει στο μάγειρα. Δεν υπήρχε καπνοδόχος.
Μεσαίωνας
Τα μεσαιωνικά ευρωπαϊκά σπίτια είχαν μια ανοικτή εστία κάτω από το υψηλότερο σημείο του κτηρίου. Η «κουζίνα» βρισκόταν μεταξύ της εισόδου και της εστίας. Αντί για καπνοδόχο, αυτά τα κτήρια είχαν μια τρύπα στη στέγη μέσω της οποίας ο καπνός μπορούσε να φύγει. Εκτός από το μαγείρεμα, ήταν επίσης μια πηγή θερμότητας. Στα ιαπωνικά σπίτια, η κουζίνα άρχισε να γίνεται ένα ξεχωριστό δωμάτιο μέσα στο κύριο κτήριο εκείνη την περίοδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαγειρική Κατηγορία:Κατοικία Κατηγορία:Προετοιμασία φαγητών και ποτών
2353 Άλβα
Η Άλβα (Alva) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1975 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ και της έδωσε το όνομα μιας φίλης του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Άλβα είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλβα
Οίκος των Άμπερφραου
μικρογραφία|253x253εσ|Παραδοσιακός θυρεός του οίκου των Άμπερφραου και του Γκουίνεθ. Ο Οίκος των Άμπερφραου (αγγλικά: House of Aberffraw) ήταν βασιλική δυναστεία του Ουαλικού βασιλείου Γκουίνεθ που δημιουργήθηκε από τους γιούς του Ρόντρι του Μέγα κατά τον 9ο αιώνα. Ο οίκος κατάφερε να αποκτήσει τους τίτλους του πρίγκιπα της Ουαλίας, βασιλιά της Ουαλίας και βασιλιά του Άμπερφραου, οι οποίοι αναγνωρίστηκαν από την Αγγλία και τα υπόλοιπα Ουαλικά βασίλεια.
Ο οίκος ιδρύθηκε από την οικογένεια του Ρόντρι του Μέγα, ο οποίος καταγόταν από την βασιλική δυναστεία του Γκουίνεθ. Ο γιός και διάδοχος του Ρόντρι, Άναραουντ, ίδρυσε την κοινότητα Άμπερφραου στο νησί Άνγκλεσι βορειο-δυτικά της Ουαλίας, την οποία όρισε πρωτεύουσα του Γκουίνεθ και έδρα του δυναστικού οίκου. Ο νεοϊδρυθείς οίκος διοίκησε την Ουαλία από την δεκατία του 870 έως την κατάκτηση της Ουαλίας από τον Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας το 1283.
Κώδικας (παλαιογραφία)
Ο κώδικας αποτελεί τύπο συλλογής χειρογράφων από πάπυρο, περγαμηνή ή χαρτί, στερεωμένων σε ένα σώμα με τη μορφή βιβλίου, που ήταν σε χρήση κυρίως πριν από την εφεύρεση της τυπογραφίας.
Ο παλαιότερος ελληνικός κώδικας που σώζεται και ο οποίος προέρχεται από τον 4ο μ.Χ. αιώνα είναι ο Σιναϊτικός Κώδικας (Codex Sinaiticus), ένα χειρόγραφο της Αγίας Γραφής σε ελληνική γλώσσα. Οι άλλοι δύο από τους τρεις παλαιότερους που σώζονται, επίσης περιέχουν βιβλία της Αγίας Γραφής και είναι ο Αλεξανδρινός και ο Βατικανός.
Εισαγωγικά
thumb|250px|right|[[Αλεξανδρινός Κώδικας.]] Με τη λατινική λέξη codex (η ελληνική αντίστοιχη είναι σωμάτιο) χαρακτηρίζεται από το τέλος της Αρχαιότητας το βιβλίο, με μια μορφή που θυμίζει τη σημερινή. Στα παλαιότερα χρόνια, όταν ο τύπος αυτός του βιβλίου δεν ήταν ακόμη γνωστός, με τη λέξη codex αναφέρονταν σε μια εναλλακτική μορφή που την αποτελούσαν μικροί, ξύλινοι πίνακες γραφής, με επίστρωση κεριού, συνενωμένοι ανά δύο ή και περισσότεροι, με ιμάντα.
Από τη συνένωση πολλών φύλλων προήλθε μια μορφή βιβλίου η οποία μπορούσε να περιλαμβάνει και λογοτεχνικά έργα σημαντικής έκτασης. Αρχικά παπύρινοι και περγαμηνοί κώδικες συνυπήρχαν, στο τέλος όμως επικράτησαν οι περγαμηνοί.
Αν και οι κώδικες που περιέχουν κλασική λογοτεχνία έως το 200 μ.Χ. αποτελούν σπάνιες εξαιρέσεις, αργότερα ο αριθμός τους αυξήθηκε και από τα τέλη του 4ου αι. άρχισε ο κώδικας να γίνεται η συνηθισμένη μορφή βιβλίου για τέτοια έργα. Η μετάβαση αυτή, από τον 2ο έως τον 4ο αιώνα, περιγράφεται ενδεικτικά στον παρακάτω πίνακα:
Σε αντίθεση με την κλασική (μη χριστιανική) φιλολογία, που έφτασε στον κώδικα μέσα από μια μεταβατική διαδικασία, τα περισσότερα χριστιανικά κείμενα που χρονολογούνται πριν από τα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ. ήταν γραμμένα σε κώδικες με φύλλα, κυρίως, από πάπυρο. Ενώ οι μη χριστιανικοί κώδικες σπάνιζαν τον 2ο αιώνα, το σχήμα του κώδικα ήταν ήδη εκείνη την εποχή σε γενική χρήση για την αντιγραφή βιβλικών κειμένων.
Μία από τις επιστημονικές ερμηνείες που δόθηκαν για την εξήγηση του φαινομένου αυτού ήταν η υπόθεση πως εξαρχής οι ευαγγελικές διδασκαλίες του Ιησού καταγράφηκαν σε περγαμηνά σημειωματάρια και έτσι, από τη στιγμή που κυκλοφόρησε σε τέτοιο σχήμα το πρώτο ευαγγέλιο, το κύρος του άλλα και καθαρά συναισθηματικοί και συμβολικοί λόγοι καθόρισαν ότι το σχήμα στο οποίο πρέπει να γράφονται τα χριστιανικά κείμενα είναι ο κώδικας και όχι ο κύλινδρος.
Ιστορία: Από τον κύλινδρο στον κώδικα
thumb|300px|left|Βατικανός κώδικας.
Όσο και αν οι ειδικοί έχουν δώσει διάφορες ερμηνείες για τους λόγους που ο περγαμηνός κώδικας επικράτησε εις βάρος του παπύρινου κυλίνδρου, η πραγματικότητα είναι πως αυτό συνέβη την ίδια εποχή που ο πάπυρος αντικαταστάθηκε από την περγαμηνή. Είναι γεγονός ότι η διάδοση της παιδείας και ο πολλαπλασιασμός των σχολείων στα πλαίσια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ακόμη και στις επαρχίες, οδήγησε σε σοβαρά πρακτικά προβλήματα: ο πάπυρος άρχισε να μην επαρκεί στη μεγάλη ζήτηση, ενώ οι αρχαίες μαρτυρίες μάς μιλούν για μια μεγάλη ξηρασία στα χρόνια του Τιβερίου που έκανε πιο αισθητή την έλλειψη. Αυτό ήταν ένα πρώτο βήμα για τη σταδιακή επικράτηση της περγαμηνής, η οποία στην αρχή είχε χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατο του παπύρου. Αν και ο κύλινδρος από πάπυρο υπήρξε ως τα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ. το κυρίαρχο μέσο για τη διάδοση των κειμένων της κλασικής φιλολογίας, από την εποχή αυτή και ύστερα, τα φύλλα από πάπυρο ή και περγαμηνή, αντί να τα συγκολλούν και να σχηματίζουν μεγάλους ρόλους, άρχισαν σταδιακά να τα διπλώνουν και να συγκροτούν τεύχη, όπως στα σύγχρονα βιβλία. Η περγαμηνή μάλιστα ήταν υλικό πιο εύκολο στο δίπλωμα για τον σχηματισμό των φύλλων του κώδικα.
Πλέον, η λέξη codex χρησιμοποιήθηκε όχι για τους συνενωμένους ξύλινους πίνακες γραφής, αλλά για να δηλώσει τα φύλλα ή τα τεύχη που δεν ήταν τυλιγμένα σε ρόλο αλλά ήταν τοποθετημένα απλωτά ανάμεσα σε εξώφυλλα από ξύλο ή άλλο υλικό. Αυτό το σχήμα αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως βοήθημα για πρόχειρες σημειώσεις και καταγραφή σχολικών ασκήσεων.
Είναι γεγονός ότι την πρώτη (και μεμονωμένη) παραπομπή σε λογοτεχνικά έργα με τη μορφή κώδικα προσφέρει αρκετά νωρίς ο Λατίνος επιγραμματοποιός Μάρκος Βαλέριος Μαρτιάλης (Marcus Valerius Martialis, Βίλβιλις, Ισπανία 40;–104;):
Το λατινικό κείμενο έχει ως εξής:
Σύμφωνα με τη μαρτυρία αυτή που ανάγεται στο τέλος του 1ου αιώνα μ.Χ., ο ποιητής προτείνει την αγορά των ποιημάτων του σε μια έκδοση με τη μορφή κώδικα με μικρά φύλλα (brevibus tabellis) από περγαμηνή (membrana), που λόγω του μικρού του σχήματος, μπορεί εύκολα κάποιος να παίρνει μαζί του στο ταξίδι.
Πάντως, παρ' όλη την προσπάθεια του Μαρτιάλη και ελάχιστων άλλων, (όπως είδαμε και στον παραπάνω πίνακα) οι κώδικες που αποδεδειγμένα περιέχουν κλασική γραμματεία (Πίνδαρο, Ξενοφώντα, Πλάτωνα) στο διάστημα μεταξύ 2ου και αρχών 3ου αιώνα είναι ελάχιστοι. Αντίθετα, πολλά άλλα δείγματα κωδίκων που περιείχαν μή χριστιανικά συγγράμματα είχαν ως περιεχόμενο κείμενα κατώτερης ποιότητας κατά την έννοια εκείνης της εποχής (μαντικούς στίχους, ομηρικά αποσπάσματα για σχολική χρήση, τεχνικο-ιατρικά και μυθιστορήματα περιορισμένα στην αγοραία γραμματεία). thumb|200px|right|Σιναϊτικός Κώδικας
Ο λόγος μπορεί να έγκειται στο γεγονός ότι τα συντηρητικά στρώματα των αναγνωστών, των κοινωνικά ανεβασμένων, συνέδεαν σε μεγάλο βαθμό τη νέα μορφή του βιβλίου με το απλό "σημειωματάριο" που χρησίμευε για καταγραφή του καθημερινού και του παροδικού και τελικά την έβλεπαν ως μη αξιοπρεπή λύση για απαιτητική, κλασική γραμματεία.
Σε σχέση με τη διαπίστωση αυτή, μερικοί μελετητές προσθέτουν μία ακόμη λύση στο ζήτημα της επικράτησης του κώδικα για τα χριστιανικά συγγράμματα: καθώς οι πρώτοι χριστιανοί συνειδητά κρατούσαν απόσταση από την τότε κοινωνική ελίτ, έκαναν αμέσως τον κώδικα δικό τους αφού αποτελούσε μια μορφή βιβλίου προορισμένη για τον απλούστερο λαό. Έγινε έτσι το βιβλίο και η γραφή μέσον και έκφραση κοινωνικής χειραφέτησης.
Το βέβαιο είναι πως στην καινοτομία αυτή της μετάβασης από τον κύλινδρο στον κώδικα έπαιξε σημαντικό ρόλο η διάδοση του Χριστιανισμού. Η Βίβλος ήταν σε ευρεία χρήση στις διάφορες εκκλησίες και ανάμεσα στους πιστούς, όχι σε μορφή κυλίνδρων από πάπυρο (που επιπλέον ήταν φορείς και των "ειδωλολατρικών" συγγραμμάτων), αλλά σε περγαμηνούς κώδικες. Έτσι μπορούσε να διαβάζεται με μεγαλύτερη ευκολία το κείμενο και δεν χρειαζόταν να ξετυλίξει κανείς πολλά μέτρα παπύρου για να βρει ένα χωρίο. Αυτό ήταν άλλωστε ένα από τα μεγάλα προβλήματα του κυλίνδρου: ο έλεγχος των παραπομπών ήταν δύσκολος, καθώς σε πολλές περιπτώσεις έπρεπε να ξετυλιχτεί ολόκληρος ο κύλινδρος, ενώ η συνεχής χρήση του έφθειρε το υλικό. Εύκολα κατανοεί κανείς για ποιον λόγο οι συγγραφείς συνήθιζαν να αντλούν τα μετρικά ή γραμματικά παραδείγματά τους από τους πρώτους μόνο στίχους των συγγραφέων της κλασικής γραμματείας.
Ο κώδικας, αντίθετα, πιο εύκολος στην ανάγνωση, δεν απασχολούσε και τα δύο χέρια για να ξετυλιχθεί, ενώ μπορούσε να τοποθετηθεί πάνω σε αναλόγιο ώστε να μην κρατιέται με τα χέρια. Είχε μεγαλύτερη αντοχή και διάρκεια από τον κύλινδρο (που, όπως ελέχθη, καταστρεφόταν ευκολότερα με το συνεχές ξετύλιγμα και τύλιγμα), επέτρεπε τη χρήση ενός στερεού δεσίματος που τον προστάτευε και προσφερόταν καλύτερα για διακόσμηση με μικρογραφίες ή κοσμήματα. Επιπλέον, κάθε φύλλο μπορούσε να γραφτεί και στις δύο πλευρές, με σημαντική οικονομία υλικών γραφής και χώρου για τη φύλαξή του, ενώ μπορούσε να ξεπλυθεί και να ξαναγραφτεί.
Για δύο περίπου αιώνες, ο πάπυρος και η περγαμηνή είχαν τη μορφή είτε του κυλίνδρου είτε του κώδικα και μόνο από τα τέλη του 4ου αιώνα και μετά επικράτησε κατά τρόπο οριστικό η περγαμηνή διπλωμένη σε τεύχη.
Το πέρασμα από τον κύλινδρο στον κώδικα είχε ως συνέπεια ολόκληρη η αρχαία λογοτεχνία να μεταφερθεί σταδιακά από τους κυλίνδρους σε κώδικες, γεγονός που απετέλεσε την πρώτη κρίσιμη δοκιμασία της κλασικής λογοτεχνίας. Η διαδικασία αυτή στάθηκε αιτία να χαθούν αρκετά κείμενα, είναι όμως δύσκολο να υπολογιστούν ή να εντοπιστούν οι απώλειες αυτές. Πολλές φορές, αν συνέβαινε να μην είναι πρόχειροι μερικοί από τους κυλίνδρους που αποτελούσαν το πολύτομο έργο κάποιου συγγραφέα, ήταν ενδεχόμενο οι τόμοι που έλειπαν να μη βρεθούν ποτέ και έτσι το έργο του συγγραφέα να μείνει για πάντα λειψό.
Η κατασκευή του κώδικα
thumb|260px|right|[[Κώδικας Βέζα.]]
Η μορφή του κώδικα είχε δύο βασικούς τύπους: Μετά τη συγκρότηση των τευχών, ακολουθούσε η χαράκωση της περγαμηνής με τη δημιουργία κάθετων και οριζόντιων γραμμών, που καθόριζαν το χώρο της κάθε στήλης κειμένου και των περιθωρίων, δηλ. την ακριβή επιφάνεια μέσα στην οποία ο αντιγραφέας έπρεπε να περιορίσει τη γραφή, τα σχόλια και τους τίτλους. Στους περισσότερους κώδικες κάθε φύλλο περιελάμβανε μία ή δύο στήλες κειμένου και, κατ' εξαίρεση, τρεις ή τέσσερις.
Το γράψιμο του κώδικα κανονικά γινόταν πριν από τη βιβλιοδεσία. Ο γραφέας, προτού ξεκινήσει την εργασία του, έπρεπε να υπολογίσει με βάση το κείμενο τη γραφική του ύλη και να τη διατάξει κατά τεύχη. Ο αριθμός των φύλλων ανά τεύχος έπρεπε να καθορίζεται από πριν, διότι μετά το ξεκίνημα του γραψίματος ήταν πλέον αδύνατον να μεταβληθεί ο αριθμός των σελίδων.
Συχνά στους κώδικες βρίσκουμε αρίθμηση των σελίδων, συνήθως στο μέσον του άνω άκρου της σελίδας. Αρχικά πιστευόταν ότι η αρίθμηση αυτή γινόταν για τον προσανατολισμό του γραφέα. Η έρευνα όμως έδειξε ότι σε πολλές περιπτώσεις η σελιδαρίθμηση έγινε μετά το δέσιμο του κώδικα, το οποίο σημαίνει ότι ο κύριος σκοπός της ήταν η διευκόλυνση του αναγνώστη, ώστε να βρίσκει γρηγορότερα και ευκολότερα κάποιο χωρίο του κειμένου.
Αντίθετα προς τους παπύρινους κυλίνδρους που εξωτερικά ήταν απροστάτευτοι, ο κώδικας είχε στερεό κάλυμμα. Η εύρεση δεκατριών παπύρινων κωδίκων του 4ου αιώνα με κείμενα Γνωστικών, που βρέθηκαν το 1945/1946 κοντά στο Nag Hammadi (Ναγκ Χαμαντί) στην Αίγυπτο, πλούτισαν τις γνώσεις των ειδικών για τα περικαλύμματα των κωδίκων. Στην απλούστερη μορφή τους ακολουθούσαν ένα σχήμα από δύο λεπτές ορθογώνιες ξύλινες πλάκες, οι οποίες συγκρατούνταν με ένα επικολλημένο δερμάτινο λουρί, που σχημάτιζε τη ράχη του βιβλίου. Οι πλάκες αυτές, επενδεδυμένες με δέρμα, συχνά έφεραν κοσμήματα και παραστάσεις.
Το μέγεθος του κώδικα, για όσο διάστημα το υλικό γραφής ήταν η περγαμηνή, ποίκιλλε, καθώς το δέρμα του ζώου μπορούσε να είναι σε διάφορα μεγέθη και από αυτό έκοβαν τα μεμονωμένα φύλλα και σχημάτιζαν τα τεύχη στο μέγεθος που ήθελαν. Δίπλα σε κώδικες με μεσαίο ή μεγάλο σχήμα υπάρχουν ακόμη και μικροσκοπικοί, όπως ο κώδικας του Μάνεντα (Manicodex) του Πανεπιστημίου της Κολωνίας (4ος- 6ος αι.) με διαστάσεις 4,5 x 3,8 εκ. που περιγράφει τη ζωή του Πέρση ιδρυτή της θρησκείας του μανιχαϊσμού, Μάνη. Ο Αλεξανδρινός Κώδικας (Codex Alexandrinus), μια Βίβλος του 5ου αι., που αρχικά περιείχε τουλάχιστον 1640 σελίδες, έχει σελίδες διαστάσεων 26,4 Χ 31,6 εκ., ενώ του Σιναϊτικού κώδικα (Codex Sinaiticus) έχουν διαστάσεις 35 Χ 40 εκ.
Όταν η διάδοση του χαρτιού ως γραφικής ύλης άρχισε να επικρατεί, οι διαστάσεις έγιναν πιο συγκεκριμένες. Το μεγαλύτερο σε μέγεθος φύλλο, που το έλεγαν αυτοκρατορικό, είχε διαστάσεις 70 x 50 εκατοστά. Τα φύλλα που προορίζονταν να χρησιμοποιηθούν σε βιβλία είχαν συνήθως διαστάσεις 56 x 44 εκατοστά. Ανάλογα με το δίπλωμα του φύλλου, προέκυπταν βιβλία με τις παρακάτω διαστάσεις:
Μετά την τελειοποίηση των μηχανημάτων χαρτοποιίας, οι διαστάσεις αυτές έπαψαν να είναι σταθερές και ίσχυαν μόνο κατά προσέγγιση. Παρ' όλα αυτά, ως τα τέλη του 19ου αιώνα για την περιγραφή του μεγέθους των χειρογράφων χρησιμοποιούσαν στους καταλόγους τις παραπάνω εκφράσεις (in folio, in quarto κ.λπ.) αν το μέγεθος του κώδικα πλησίαζε τα παραπάνω μεγέθη.
Όσον αφορά στην εικονογράφηση των κωδίκων, παρατηρούμε διαφορετική αντιμετώπιση ανάμεσα στα λογοτεχνικά κείμενα και στα φυσιογνωστικά, μαθηματικά και τεχνολογικά έργα. Ανάμεσα στα διασωθέντα χειρόγραφα, ο αριθμός των εικονογραφημένων δειγμάτων της καλλιτεχνικής γραμματείας είναι πολύ μικρός και πρέπει να αποτελούσαν μάλλον εξαίρεση. Στις εξαιρέσεις αυτές ανήκουν και οι πολυτελείς κώδικες που τοποθετούνται χρονικά στο τέλος της Αρχαιότητας. Προφανώς, σε ένα τέτοιο κείμενο δινόταν προτεραιότητα στη φαντασία του αναγνώστη, που ήταν και είναι απαραίτητη, εντελώς διαφορετικά από ό,τι συμβαίνει σε έργα επιστημονικού χαρακτήρα, που σε πολλές περιπτώσεις χρειάζονται τις εικονογραφίες για την καλύτερη κατανόηση του περιεχομένου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλαιογραφία
24 Carat Purple
Το 24 Carat Purple είναι μια συλλογή τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1975 και ανέβηκε στο Top-20 αρκετών ευρωπαϊκών τσαρτ. Ο δίσκος περιλαμβάνει τραγούδια από τη δεύτερη γραμμή μελών του συγκροτήματος, ηχογραφημένα από το 1970 ως το 1973. Οι δίσκοι από τους οποίους προέρχονται τα τραγούδια είναι το "Deep Purple in Rock", το "Fireball", το "Machine Head", το "Who Do We Think We Are" και το ζωντανά ηχογραφημένο "Made in Japan ".
Τα τραγούδια
1. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
2. Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
3. Strange Kind of Woman (Live) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
4. Never Before (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
5. Black Night (Live) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
6. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
7. Smoke on the Water (Live) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
8. Child in Time (Live) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
Θέσεις τσαρτ
24 Carat Purple (άλμπουμ)
Βραβεία
24 Carat Purple (άλμπουμ)
Τα μέλη των Deep Purple
Το 24 Carat Purple περιέχει κομμάτια τα οποία ηχογραφήθηκαν από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Η εν λόγω σειρά έμεινε στην ιστορία ως η πιο επιτυχημένη και χαρακτηριστική των Deep Purple. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1975
Αρχαιολογική θέση
Ως αρχαιολογική θέση ή αρχαιολογικός τόπος εννοείται εκείνη η περιοχή στην επιφάνεια της γης στην οποία κατανέμονται τα αρχαιολογικά δεδομένα. Όσον αφορά στο περιεχόμενό της, μια αρχαιολογική θέση είναι δυνατόν να είναι δυνατόν να συνδέεται με μια κατηγορία δεδομένων (π.χ. τέχνεργα, οικοδεδομένα) ή οποιονδήποτε συνδυασμό τους.
Μέγεθος - μορφή - χρονική διάρκεια
Ως προς το μέγεθος και τη μορφή, μια αρχαιολογική θέση μπορεί να αντιπροσωπεύεται είτε στο σύνολό της από έναν οικισμό ή από κάποιο μεμονωμένο κτίσμα, ή ακόμη από την απλή παρουσία εργαλείων ή κεραμεικής. Όσον αφορά στους οικισμούς -ειδικότερα όταν αυτοί δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμοι και τα όριά τους δεν είναι σαφώς καθορισμένα (από οχυρωματικά τείχη, τάφρους, περιβόλους, από την εμφανή τοπογραφική τους θέση -για παράδειγμα λόφος, ακρωτήριο) ή όταν δεν χαρακτηρίζονται από σημαντικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα, είναι δυνατόν να αναγνωριστούν από την κατανομή και την πυκνότητα των υλικών καταλοίπων τους στο χώρο.
Ως προς τη διάρκεια χρήσης, υπάρχουν αρχαιολογικές θέσεις που χρησιμοποιήθηκαν για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, άλλες που διήρκεσαν για μία ή περισσότερες γενεές και άλλες που χρησιμοποιήθηκαν επανειλημμένα (ενδεχομένως με περιόδους εγκατάλειψης) επί αιώνες ή ακόμη και χιλιετίες.
Αρχαιολογική γεωγραφική περιοχή
Οι αρχαιολογικές θέσεις αποτελούν βασικές μονάδες έρευνας στην αρχαιολογία και πολλές αρχαιολογικές μελέτες στις μέρες μας εξακολουθούν να διεξάγονται στο επίπεδο μεμονωμένων θέσεων. Τις τελευταίες δεκαετίες, όμως, διαπιστώνεται η τάση να μελετώνται οι αρχαιολογικές θέσεις ως τμήμα ενός ευρύτερου φυσικού περιβάλλοντος, με αποτέλεσμα να δίνεται έμφαση σε μεγαλύτερες και πιο περιεκτικές μονάδες έρευνας, τις αρχαιολογικές γεωγραφικές περιοχές.
Η αρχαιολογική γεωγραφική περιοχή περιλαμβάνει μια σειρά από αρχαιολογικές θέσεις. Πρόκειται για μια οριοθετημένη γεωγραφική έκταση βάσει εμφανών τοπογραφικών στοιχείων, όπως είναι οι θάλασσες, τα όρη, ή τα ποτάμια. Τούτη η οριοθετημένη έκταση στο παρελθόν αποτελούσε ταυτόχρονα μια σαφώς καθορισμένη οικολογική και πολιτισμική επικράτεια, στην οποία αναπτύχθηκαν κοινωνίες ή σύνολα κοινωνιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορολογία της αρχαιολογίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι
Αστέριος Καραγιάννης
Ο Αστέριος Καραγιάννης είναι Ομότιμος Καθηγητής Παθολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, το 1953. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Καραγιάννης (1922-1999), γεωπόνος, Διευθυντής του Ινστιτούτου Σιτηρών στη Θέρμη Θεσσαλονίκης και μητέρα του η Αθηνά Καραγιάννη-Γκουντή (1926-2016). Σύζυγός του είναι η Κωνσταντία Βαρτακτσόγλου (1961), με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Ιωάννα (1991). Έχει και δύο προγονούς, το Θωμά (1980) και το Μιχάλη (1982).