cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παρθόλον
Foras Feasa ar Érinn
Η συλλογή του Seathrún Céitinn από τον 17ο αιώνα Foras Feasa ar Érinn λέει ότι έφτασαν το 2061 π.Χ. Ισχυρίζεται ότι ο Παρθολόν ήταν γιος του Σέρα, του βασιλιά της Ελλάδας, και εγκατέλειψε την πατρίδα του αφού δολοφόνησε τον πατέρα και τη μητέρα του. Έχασε το αριστερό του μάτι από την επίθεση στους γονείς του. Αυτός και οι οπαδοί του ξεκίνησαν από την Ελλάδα, απέπλευσαν μέσω της Σικελίας και έφτασαν στην Ιρλανδία από τα δυτικά, έχοντας ταξιδέψει για δυόμισι μήνες.
Στην εκδοχή της ιστορίας από την Céitinn, στη μάχη του Mag Itha, η πρώτη μάχη που έγινε στην Ιρλανδία, ο Παρθολόν πολέμησε και νίκησε τους Φομόριαν, τους οποίους ηγήθηκε ο Cichol Gricenchos.
Annals of the Four Masters
Το Annals of the Four Masters λέει ότι έφτασαν το 2520ο έτος κτίσης κόσμου. Αυτό το έργο αναφέρει ότι η πανούκλα ήρθε 300 χρόνια μετά την άφιξή τους, τον Μάιο και ότι ένας άνδρας επέζησε: ο Tuan, γιος του αδερφού του Παρθολόν, Starn. Γνωστός ως θρυλικός «Ορατής», ο Tuan λέγεται ότι ήταν μια αποθήκη γνώσης της ιρλανδικής ιστορίας επειδή έζησε στις γενιές σε διαφορετικές μορφές ενσαρκώσεων. Επέζησε μέσα στους αιώνες, μεταμορφωμένος σε διάφορα ζώα, για να αναγεννηθεί ως γιος ενός οπλαρχηγού με το όνομα Cairell την εποχή του Colm Cille (6ος αιώνας). Θυμήθηκε όλα όσα είχε δει και έτσι διατήρησε την ιστορία του Παρθολόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνικά ονόματα
Αναστασία Πριχόντκο
Η Αναστασία Κονστιαντίνιβνα Πριχόντκο (ουκρανικά: Анастасія Костянтинівна Приходько, 21 Απριλίου 1987) είναι Ουκρανή τραγουδίστρια.
Eurovision
Η Πριχόντκο αν και Ουκρανή εκπροσώπησε τη Ρωσία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2009, με το τραγούδι «Μάμο». Το τραγούδι περιέχει Ουκρανικές και Ρώσικες λέξεις. Κατέκτησε την 11η θέση, αμέσως μετά το διαγωνισμό η Πριχόντκο πήρε το πρώτο αεροπλάνο για να γυρίσει πίσω στην πατρίδα της, την Ουκρανία.
Προσωπική ζωή
Η Πριχόντκο απέκτησε το 2010 το πρώτο της παιδί, ένα κοριτσάκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανές τραγουδίστριες Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρωσία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Samsara (ταινία)
Το Samsara είναι μια ταινία του 2011 μη αφηγηματικό ντοκιμαντέρ, σε σκηνοθεσία του Ron Fricke και παράγωγο τον Mark Magidson, ο οποίος συνεργάστηκε επίσης στην ταινία Baraka(1992), μια ταινία με το ίδιο πνεύμα. Το Samsara γυρίστηκε πάνω από πέντε χρόνια σε 25 χώρες σε όλο τον κόσμο. Γυρίστηκε σε μορφή 70 mm και έξοδο σε ψηφιακή μορφή. Η ταινία έκανε πρεμιέρα το 2011 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο. και έκανε περιορισμένη κυκλοφορία, τον Αύγουστο του 2012.
Σύνοψη
Σύμφωνα με τον επίσημο δικτυακό τόπο της ταινίας, δεν πρόκειται για παραδοσιακό ντοκιμαντέρ, αλλά για ένα είδος οπτικοακουστικού διαλογισμού, δίχως λέξεις.
Τοποθεσίες γυρισμάτων
Το Samsara γυρίστηκε σε σχεδόν εκατό περιοχές σε 25 χώρες κατά τη διάρκεια των πέντε ετών. Μερικές περιοχές περιλαμβάνουν: την Αγκόλα, Βραζιλία, Κίνα, Δανία, Αίγυπτο, Αιθιοπία, Γαλλία, Γκάνα, Χονγκ Κονγκ, Ινδία, Ινδονησία, το Ισραήλ/Παλαιστίνη, Ιταλία, Ιαπωνία, Ιορδανία, Μάλι, Μιανμάρ, Ναμίμπια, Φιλιππίνες, Σαουδική Αραβία, Νότια Κορέα, Ταϊλάνδη, Τουρκία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ηνωμένες Πολιτείες. [15]
Αφρική
Αγκόλα
Αίγυπτος
Γκάνα
Μάλι
Ναμίμπια
Ασία
Κίνα Χονγκ Κονγκ Ινδία Ινδονησία Ισραήλ
Παλαιστίνη
Ιαπωνία Ιορδανία Μιανμάρ
Φιλιππίνες Σαουδική Αραβία Νότια Κορέα Ταϊλάνδη Τουρκία Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Ευρώπη
Δανία
Γαλλία
Ιταλία
Αμερική
Βραζιλία
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά ντοκιμαντέρ Κατηγορία:Ταινίες του 2011
Κωστής Μεραναίος
Ο Κωστής Μεραναίος  ήταν συγγραφέας, δημοσιογράφος και μεταφραστής λογοτεχνικών και φιλοσοφικών κειμένων. Γεννήθηκε το 1913 στο χωριό Σκριπού που μαζί με την Πετρομαγούλα δημιούργησαν το 1960 την κωμόπολη του Ορχομενού. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του στη Λιβαδειά, φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
«Η ανυπόταγη δίψα για γνώση», τον οδήγησε στη μάθηση ξένων γλωσσών με τη μέθοδο «άνευ διδασκάλου». Έμαθε τέλεια γαλλικά και μπόρεσε έτσι να μελετήσει τα βασικότερα κείμενα της γαλλικής φιλολογίας. Τα γερμανικά ήταν η δεύτερη γλώσσα που τον βοήθησε στο μεταφραστικό του έργο. Στον κύκλο των νεανικών του ανησυχιών ιδιαίτερη θέση είχε ο Φρόϊντ, που κείνη την εποχή, οι θεωρίες του έφεραν νέες απόψεις για τη λειτουργία του υποσυνείδητου. Το 1937 μεταφράζει την εργασία του Στάουμπ Εγκληματολογία και Ψυχανάλυση και λίγο αργότερα -για πρώτη φορά στα ελληνικά- το φιλοσοφικό έργο του Σαίρεν Κίρκεγκωρ In vino veritas με δικά του εισαγωγικά σχόλια και παρουσίαση του Δανού συγγραφέα. Πολύ σύντομα, ο Μεραναίος εγκαταλείπει τη δικηγορία για να αφοσιωθεί στα πνευματικά του ενδιαφέροντα.
Το 1939 συνεργάζεται με την εφημερίδα Η Καθημερινή, όπου δημοσιεύει τα πρώτα επιστημονικά του άρθρα. Το 1943 αναλαμβάνει την αρχισυνταξία του περιοδικού Καλλιτεχνικά Νέα. Εκεί διατυπώνει τη στάση του απέναντι στον διεξαγόμενο τότε εθνικό και κοινωνικό αγώνα και τις ιδεαλιστικές του απόψεις για την τέχνη. Την έκδοση του αξιόλογου αυτού έντυπου την απαγόρευσαν οι γερμανικές αρχές κατοχής. Μετά την απελευθέρωση, διορίστηκε στη Ραδιοφωνία, ενώ παράλληλα ήταν υπεύθυνος ύλης στην εφημερίδα Ελευθερία. Στο Ε.Ι.Ρ. δημιούργησε την επιστημονική εκπομπή Ομιλούν οι ειδικοί, που παραλλαγή της μεταφέρθηκε το 1968 στην τηλεόραση με τίτλο εκπομπής «Από τον κόσμο της επιστήμης». Το 1947 διευθύνει το καλλιτεχνικό περιοδικό Ο Αιώνας μας. Στα 1950 είναι μέλος του Συνεταιρισμού  Αιξωνή και εκδίδει το ομώνυμο περιοδικό, στο οποίο συνεργάζονται ο Δ. Πικιώνης, ο Ν. Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, ο Άγγελος Σικελιανός κ.ά. Το τελευταίο του βιβλίο -και ίσως το πιο πλήρες- είναι Η γέννηση της Φιλοσοφίας. Με αυτό, γράφει ο ίδιος, «επέστρεψα στους γενήτορες /…/, τους Προσωκρατικούς». Ο Μεραναίος, πέρα από τις πολυάριθμες μεταφράσεις του, έγραψε αρκετά βιβλία, μεταξύ των οποίων είναι Η θέση της φιλοσοφίας στην εποχή μας (1956), τα Μελετήματα (1957), τα δοκίμια Φυσική και Ποίηση (1970) και Βιολογική τάξη και κοινωνική αταξία (1973). Ο Κωστής Μεραναίος, πέθανε το 1986 στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
545
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
VTB Λίγκα
Η VTB Λίγκα (αγγλικά: VTB United League, ρωσικά: Единая Лига ВТБ) είναι διεθνής διοργάνωση καλαθοσφαίρισης που ιδρύθηκε το 2008. Συμμετέχουν ομάδες της βορειοανατολικής Ευρώπης και σκοπός της δημιουργίας της ήταν να δημιουργηθεί ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα με τις ισχυρότερες ομάδες κρατών, της βόρειας και ανατολικής Ευρώπης. Χορηγός της διοργάνωσης είναι η VTB Bank, η οποία συμπεριλαμβάνεται στην επίσημη επωνυμία της διοργάνωσης.
Συμμετείχαν αρχικά ομάδες από τη Ρωσία, την Ουκρανία, τη Λιθουανία, τη Λετονία και την Εσθονία. Από τη σεζόν 2010-11 προστέθηκαν ομάδες από τη Φινλανδία την Πολωνία και τη Λευκορωσία ενώ από τη σεζόν 2011-12 προστέθηκαν και ομάδες από την Τσεχία και το Καζακστάν. Σε μεγάλο βαθμό η λίγκα έχει οδηγήσει στην ανασύσταση του πρωταθλήματος της Σοβιετικής Ένωσης. Σήμερα, συμμετέχουν ομάδες μόνο από τη Ρωσία (10), τη Λευκορωσία (1) και το Καζακστάν (1).
Τη σεζόν 2019-20, το πρωτάθλημα ακυρώθηκε και δεν υπήρξε πρωταθλητής, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.
Η VTB Λίγκα είναι μέλος της ULEB. Οι ομάδες που συμμετέχουν στην VTB Λίγκα, συμμετέχουν τόσο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, όσο και στα εθνικά τους πρωταθλήματα, με εξαίρεση το ρωσικό πρωτάθλημα το οποίο συγχωνεύθηκε πλήρως στη συγκεκριμένη διοργάνωση.
Λογότυπο
Το λογότυπο του πρωταθλήματος έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Το 2017 παρουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο, στο οποίο προστέθηκε το τρόπαιο της διοργάνωσης. Αναπόσπαστο στοιχείο του λογότυπου, αποτελεί ο κεντρικός χορηγός του πρωταθλήματος, η «VTB Bank».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:VTB Λίγκα Κατηγορία:Πολυεθνικά επαγγελματικά αθλητικά πρωταθλήματα
Σύμβολο συν-πλην
thumb|200px|Το σύμβολο συν-πλην Το σύμβολο συν-πλην (±) είναι ένα μαθηματικό σύμβολο που χρησιμοποιείται για να δείξει την ακρίβεια μιας προσέγγισης. Για παράδειγμα, αν το σημείο τήξης ενός στοιχείου είναι 100±5 °C σημαίνει πως το σημείο τήξης εκτείνεται μεταξύ των ορίων 95 °C και 105 °C. Έχει πολλαπλές σημασίες:
Γαλοπούλα
Οι γαλοπούλες (επίσης ινδόρνιθες, κούρκοι, διάνοι και γάλοι ) είναι πουλιά του γένους Μελεαγρίς (Meleagris). Το είδος Μ. gallopavo, γνωστό και ως άγρια γαλοπούλα είναι αυτόχθονο της Βόρειας Αμερικής και είναι το βαρύτερο μέλος των ορνιθόμορφων, με φυσιολογικό βάρος μέχρι 11 κιλά. Από αυτό το είδος προέρχεται η οικόσιτη γαλοπούλα, της οποίας η εξημέρωση έγινε πριν περίπου 2.000 χρόνια στο κεντρικό Μεξικό. Το άλλο υπάρχον είδος είναι η Meleagris ocellata (Μελεαγρίς η οσελοτωτή), η οποία ζει στη χερσόνησο Γιουκατάν, επίσης στο Μεξικό.
Σύμβολο συν-πλην
Κανονικά, το σύμβολο προφέρεται "συν ή πλην".
Γαλοπούλα
Οι γαλοπούλες ταξινομικά ανήκουν στην τάξη ορνιθόμορφα και την οικογένεια φασιανίδες. Τα αρσενικά και των δύο ειδών έχουν μια σαρκώδη προεξοχή που κρέμεται από την κορυφή του ράμφους τους, η οποία αποκαλείται λειρί. Είναι ανάμεσα στα μεγαλύτερα πτηνά της τάξης τους. Όπως και στα υπόλοιπα ορνιθόμορφα, τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα και πιο πολύχρωμα από τα θηλυκά, εμφανίζουν δηλαδή σεξουαλικό διμορφισμό.
Σύμβολο συν-πλην
Παραπομπές
συν πλην Κατηγορία:Στοιχειώδης αριθμητική
Γαλοπούλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φασιανίδες Κατηγορία:Πανίδα της Βόρειας Αμερικής
Ναυάγιο του Sea Diamond
Το ναυάγιο του Sea Diamond αναφέρεται στη βύθιση που ξεκίνησε στις 5 Απριλίου του 2007 με πρόσκρουση του ομώνυμου κρουαζιερόπλοιου χωρητικότητας 22.412 τόνων της εταιρείας «Louis Hellenic Cruises», το οποίο μετέφερε 1163 επιβάτες και 391 μέλη πληρώματος, σε ξέρα στον όρμο των Φηρών της Σαντορίνης και κατέληξε στην καταπόντισή του στον όρμο του Αθηνιού, 10 χιλιόμετρα πιο μακριά από το σημείο της πρόσκρουσης. Από το ναυάγιο του πλοίου σώθηκαν όλοι οι επιβάτες και το πλήρωμα, εκτός από δύο Γάλλους, έναν πατέρα και την κόρη του, που ως σήμερα αγνοούνται. Η πλοιοκτήτρια εταιρεία εισέπραξε από την ασφάλεια το ποσό των 55 εκατομμυρίων δολαρίων για ολική απώλεια του πλοίου. Η Louis plc ανακοίνωσε στις 7 Νοεμβρίου 2007 ότι το εν λόγω ποσό, στην ολότητα του, έχει δαπανηθεί για την αποπληρωμή δανείων που σχετίζονταν με την αγορά και ανακαίνιση του κρουαζιερόπλοιου. Από το ναυάγιο και έπειτα στην περιοχή της βύθισης η επιφάνεια της θάλασσας και οι ακτές τελούν υπό συνεχή καθαρισμό και χρησιμοποιούνται πλωτά φράγματα για τη μη διασπορά της επιφανειακής ρύπανσης καθώς συνεχίζουν και αναβλύζουν έλαια, χημικά και πετρελαιοειδή. Το κουφάρι του πλοίου "κρέμεται" σήμερα γαντζωμένο από την προπέλα σε βράχο, από όπου εκτιμάται πως αναπόφευκτα θα κυλήσει πολύ βαθύτερα, συντελώντας πιθανώς σε αύξηση της ρύπανσης αν τραυματιστεί το κουφάρι του.
Πριν τη σύγκρουση
Τη Μεγάλη Πέμπτη, 5 Απριλίου του 2007, το κρουαζιερόπλοιο «Sea Diamond» της εταιρείας «Louis Hellenic-Cruises» ξεκίνησε από το λιμάνι του Ηρακλείου περίπου στις 12 το μεσημέρι με προορισμό τη Σαντορίνη, όπου και θα παρέμενε για 4-5 ώρες. Μια ώρα μετά την αναχώρηση συνέβη βλάβη στη μία από τις τέσσερις κύριες μηχανές του πλοίου σε αντλία πετρελαίου και η μηχανή βγήκε εκτός λειτουργίας. Ο πλοίαρχος δεν ενημέρωσε το νορβηγικό νηογνώμονα που είχε την ευθύνη να παρακολουθεί το πλοίο, ούτε τον Κλάδο Επιθεώρησης Εμπορικών Πλοίων του ΥΕΝ και δε φαίνεται να ενημέρωσε ούτε την πλοιοκτήτρια εταιρεία, όπως όφειλε από τη νομοθεσία. Κατ' επέκταση δεν ενημερώθηκαν, ως όφειλαν, οι επιθεωρητές που θα καθοδηγούσαν το πλοίο να ελλιμενιστεί στο πλησιέστερο λιμάνι ώστε να γίνουν οι απαραίτητοι έλεγχοι πριν δώσουν την άδεια για τη συνέχιση της κρουαζιέρας. Μετά από περίπου τρεις ώρες ταξιδιού, με τις τρεις μόνο μηχανές, και ταυτόχρονες επισκευές εν πλω, η μηχανή μπήκε σε λειτουργία, 15 λεπτά πριν την πρόσκρουση. Το πλοίο είχε θέσει την επισκευασμένη μηχανή σε λειτουργία μπαίνοντας στον κόλπο της Σαντορίνης, και έκτοτε παρέκκλινε συστηματικά της πορείας πρόσδεσης. Αντί να ευθυγραμμιστεί μεταξύ της σημαδούρας Νο4 και της «γλώσσας» που έβγαζε στη στεριά, βρέθηκε δύο ναυτικά στάδια νοτιότερα, προς το ακρωτήριο Αλωνάκι.
Κατά τη σύγκρουση
thumb|Το σημείο όπου βρίσκεται το ναυάγιο του πλοίου Sea Diamond, στη [[Σαντορίνη (σημειωμένο με κόκκινο).]] Στο σημείο εκείνο το πλοίο προσέκρουσε σε ξέρα κοντά στην πλώρη του, με τη δεξιά του πλευρά, στις 15:30, και άρχισε να "μπάζει" νερά. Οι 19 υδατοστεγείς πόρτες των στεγανών φρακτών του πλοίου παρέμεναν ανοικτές καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού, κατά παράβαση του συστήματος ασφαλούς διαχείρισης του απόπλου, κατάπλου και της πλεύσης του πλοίου, σύμφωνα με το οποίο θα έπρεπε να είναι όλες κλειστές, και δόθηκε εντολή από τον πλοίαρχο να κλείσουν αμέσως μετά τη σύγκρουση που αποδείχθηκε αδύνατο να εφαρμοστεί. Ο κύριος ηλεκτρολογικός πίνακας του πλοίου που βρισκόταν στο θάλαμο ελέγχου της μηχανής άρχισε να εκπέμπει λάμψεις και ακούγονταν εκρήξεις από τα βραχυκυκλώματα σε αυτόν, ενώ μύριζαν καμένα καλώδια. Μη διαθέτοντας κατάλληλα και επαρκή στοιχεία προστασίας, ως όφειλε αυστηρά, ξεκίνησε πυρκαγιά. Επειδή ούτε τα κατά τόπους ηλεκτρικά μηχανήματα διέθεταν ανάλογα συστήματα ασφαλείας, οι αντλίες δε λειτούργησαν για να απαντλήσουν τα ύδατα. Οι μηχανές συνέχισαν να δουλεύουν και αποκόλλησαν το πλοίο οδηγώντας το μέσα τον όρμο των Φηρών, όπου και οι μηχανές σταμάτησαν λόγω της εισροής των υδάτων και το πλοίο παρέμεινε ακυβέρνητο.
Η εκκένωση του κρουαζιερόπλοιου
Το λιμεναρχείο ενημερώθηκε 17 λεπτά μετά την πρόσκρουση από τον πλοίαρχο, όπως λέει ο ίδιος, ενώ στη συνέχεια ο πλοίαρχος δεν απαντούσε για μισή ώρα «στις επανειλημμένες προσπάθειες που έγιναν από πλευράς λιμεναρχείου για επικοινωνία μέσω VHF». Στις 15:40 το πλοίο είχε πάρει μεγάλη κλίση και ζητήθηκε από τους ιδιώτες λεμβούχους της περιοχής να σπεύσουν σε βοήθεια κοντά στο Sea Diamond και στις 16:10 ανακοινώνεται από το λιμεναρχείο πως έχει δοθεί εντολή εγκατάλειψης του πλοίου. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα ξεκίνησε η διαδικασία διάσωσης του κόσμου, με καλές καιρικές συνθήκες. Αρχικά ο κόσμος κατέβαινε μέσα στις βάρκες που αφήνονταν στο νερό αργά με τη βαρύτητα καθώς τα ηλεκτρικά βίντσια δε λειτουργούσαν. Η διαδικασία ήταν αργή και οι βάρκες δε μπορούσαν να τραβηχτούν πάλι στο πλοίο για να μεταφέρουν και τους υπόλοιπους στα παραπλέοντα σκάφη. Επίσης δύσκολα οι ιδιώτες λεμβούχοι περισυνέλεγαν τον κόσμο από τις ανεμόσκαλες, και έπειτα μόνο από αυτές όταν όλες οι βάρκες είχαν πια κατέβει στο νερό. Η πρύμνη του πλοίου ήταν δεμένη στη στεριά ενώ την πλώρη την κρατούσε το Ε/Γ-Ο/Γ ανοιχτού τύπου «Νήσος Θηρασία» που είχε βοηθήσει στην αποκόλληση του S.D. όταν οι μηχανές του είχαν σταματήσει. Στη συνέχεια ανέλαβε να συγκρατεί το πλοίο το ρυμουλκό «Λέων 1» και το «Νήσος Θηρασία» έσπευσε στην αριστερή του πλευρά που βρισκόταν ο μικρός καταπέλτης, από όπου και συνεχίστηκε με πιο γρήγορους ρυθμούς η εκκένωση του πλοίου και συνέλεξε και τους υπόλοιπους επιβάτες και πλήρωμα, περί τα 500 άτομα. Στις 18:30 η διαδικασία της εκκένωσης είχε ολοκληρωθεί, και παρέμεναν εντός του πλοίου 27 άτομα του πληρώματος.
Πώς το πλοίο βυθίστηκε ολοκληρωτικά ενώ είχε μεταφερθεί σε αβαθή
Στη συνέχεια ήταν σχεδιασμένο το ρυμουλκό να "πάρει κάβο" από την πρύμνη του S.D. ώστε να την τραβήξει επίσης στη στεριά και το πλοίο να μη βυθιστεί. Ο ιδιοκτήτης και κυβερνήτης του ταχύπλοου «Καλόγερος», που είχε αναλάβει να συλλέξει την άκρη του κάβου που είχε αφεθεί από την πρύμνη του S.D. για τη στρέψη της πρύμνης στη στεριά, την πήρε και την παρέδωσε στο ρυμουλκό ώστε αυτό να φέρει τη δεξιά πλευρά του πλοίου παράλληλα στην παραλία. Ο κάβος όμως δεν ήταν δεμένος στο S.D. και έπεσε στη θάλασσα. Οι εκκλήσεις του κυβερνήτη του «Καλόγερος» στο VHF για τη ρίψη νέου κάβου από την πρύμνη δεν απαντήθηκαν. Πήγε κοντά στο πλοίο στα σημεία που έβλεπε ανθρώπους με φακούς πάνω σε αυτό και τους φώναζε και επίσης δεν απαντούσαν. Πήγε ξανά στην πρύμνη του πλοίου για να βρει τις ανεμόσκαλες που κρέμονταν από εκεί αλλά είχαν τραβηχτεί.
Οι Γάλλοι αγνοούμενοι
Ο Ζαν Κριστόφ Αλέν 45 ετών, η σύζυγός του Αν 43 ετών και η κόρη τους Μοντ 16 ετών, ειδοποίησαν τηλεφωνικά τη ρεσεψιόν πως στην καμπίνα 2024 του δευτέρου καταστρώματος, όπου βρίσκονταν, έμπαιναν νερά. Τους είπαν να περιμένουν μέχρι να έρθει κάποιο μέλος του πληρώματος για βοήθεια. Ανήσυχη για το γιο της που βρισκόταν εκτός της καμπίνας, η Αν βγήκε περνώντας με μακροβούτι από τον πλημμυρισμένο διάδρομο και φτάνοντας πάνω ενημέρωσε τον επικεφαλής του γαλλικού γκρουπ. Οι δύο Γάλλοι, πατέρας και κόρη, κηρύχθηκαν «σε αφάνεια» από γαλλικό δικαστήριο, καθώς με τη σύγκρουση το δεύτερο κατάστρωμα ήταν απροσπέλαστο από την εισροή των υδάτων σε αυτό και στο βυθισμένο πλέον πλοίο, παρόλο που έσπευσαν δύτες λίγες μέρες μετά για τον εντοπισμό τους, δε βρέθηκαν ποτέ οι σωροί τους. Για το λόγο αυτό δεν έχουν ασκηθεί ποινικές διώξεις για ανθρωποκτονία σε βάρος του πλοιάρχου και της πλοιοκτήτριας εταιρείας.
Ο οικολογικός κίνδυνος
Το ναυάγιο παραμένει ως σήμερα στο βυθό, κρεμάμενο σε χείλος γκρεμού, θεωρείται τοξική απειλή για την περιοχή και έχει χαρακτηριστεί «απόβλητο». Στην περίπτωση που γλιστρήσει, ανάλογα με το πότε αυτό θα συμβεί και την κατάσταση αποσύνθεσης του πλοίου, είναι πιθανό να μην αντέξει το κουφάρι και η ρύπανση να επιταχυνθεί σε μεγάλα επίπεδα, ενώ η διαδικάσια ανέλυκυσής του θα γίνει πιο δυσχερής. Ήδη από τις πρώτες εβδομάδες έχουν αρχίσει να ηλεκτρολύονται τα μεταλλικά του μέρη και από κάποια στιγμή και πλέον θα είναι αδύνατο να ανελκυθεί λόγω εκτεταμένης διάβρωσης. Εκτός από τα πετρελαιοειδή και τα έλαια που αναβλύζουν αδιάλυτα στην επιφάνεια της θάλασσας και συλλέγονται, σημαντικότερος κίνδυνος είναι οι υδατοδιαλυτές και μη διαλυτές τοξικές ουσίες που προέρχονται από την αποσύνθεση των μερών του πλοίου και χαρακτηρίζονται ως εξαιρετικά επικίνδυνες.
Οι ρυπογόνες ουσίες του πλοίου
Ενδεικτικά αναφέρονται τα τοξικά υγρά στο δίκτυο των σωληνώσεων και των συστημάτων ψύξης, οι μεγάλες ποσότητες αμιάντου που βρίσκονται στα σημεία θερμομόνωσης και στους χώρους του μηχανοστασίου, οι ίνες του οποίου χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα καρκινογόνες και ικανές να διαπλεύσουν χιλιάδες μίλια χωρίς να αλλοιωθούν, υδράργυρος από τους 5610 λαμπτήρες φθορισμού, αρσενικό και άλλα επικίνδυνα στοιχεία που περιέχονται στις 92 οθόνες τηλεοράσεων, ηλεκτρονικών υπολογιστών και άλλων ηλακτρονικών συσκευών, ραδιενεργά στους 1050 ανιχνευτές καπνού, μόλυβδος και ηλεκτρολύτες στις μπαταρίες κλπ. Στο «Πράσινο Διαβατήριο» του πλοίου καταγράφονται όλα τα ρυπογόνα υλικά και ο εξοπλισμός, όμως δεν παραδίδεται στους ενδιαφερόμενους φορείς και τους επιστήμονες, των οποίων οι μελέτες συντάσσονται από τα στοιχεία που παρέχει η πλοιοκτήτρια εταιρεία, από τη λίστα της οποίας απουσιάζουν οι πλέον επικίνδυνες ουσίες για το περιβάλλον όπως ο αμίαντος, τα PCb's και κασσιτερωμένα χρώματα. Μόνο ο Νηογνώμονας είναι σε θέση να επιβεβαιώσει την απουσία ή μη αυτών των υλικών και αυτό δεν έχει ακόμα συμβεί, προκαλώντας τα σχόλια του προέδρου του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Ν. Μαρκάτου.
Οι εκτιμήσεις των ειδικών για την εν δυνάμει ρύπανση
Εκτιμάται πως η ισορροπία στη θέση του ναυαγίου δεν είναι ευσταθής και πως με τον πρώτο σεισμό το πλοίο θα κυλήσει προς το βάθος της Καλντέρας. Όσο δε γίνεται η ανέλκυση, η κατάσταση γίνεται όλο και μη αναστρέψιμη σε όσο αφορά την οικολογική καταστροφή. Θα κοστίσει πιο πολύ να αφεθεί ως «βραδυφλεγής βόμβα» στο βυθό, από το να ανελκυστεί και να γίνει καθαρισμός. Η ανέλκυσή του μπορεί να θεωρηθεί ως η καλύτερη λύση για την προστασία του περιβάλλοντος της περιοχής, από τους σοβαρότατους κινδύνους που εγκυμονούνται για το θαλάσσιο περιβάλλον, καθώς δε μπορεί να είναι γνωστή η ιδιάζουσα γεωδυναμική συμπεριφορά της περιοχής λόγω του ηφαιστείου. Η απομάκρυνση του ναυαγίου από την Καλντέρα θεωρείται απολύτως αναγκαία, καθώς, όταν θα προχωρήσει η διάβρωση των τοιχωμάτων του, το φορτίο ρύπανσης που θα προκύψει από τις ουσίες που θα ελευθερωθούν θα είναι σοβαρό.
Από το ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. έγινε μελέτη σε μετρήσεις των συγκεντρώσεων ουσιών στην υδάτινη στήλη, όχι δηλαδή σε ιζήματα και θαλάσσιους οργανισμούς. Οι μετρήσεις λήφθηκαν τον Οκτώβρη του 2009 σε διάφορα σημεία στην Καλντέρα και τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν τον Ιανουάριο του 2010. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα, δεν παρατηρήθηκαν συγκεντρώσεις επιβλαβών ουσιών (πετρελαιοειδή, βαρέα μέταλλα, οργανικές ουσίες ανθρωπογενούς προέλευσης, θρεπτικά άλατα) πέραν του φυσιολογικού. Συνεπώς το θαλάσσιο οικοσύστημα θεωρείται μη επιβαρυμένο με ρύπανση και αναμένεται ολοκλήρωση της εικόνας όταν, εκτός από το θαλασσινό νερό, γίνουν και μετρήσεις συσσώρευσης ουσιών σε ιζήματα, θαλάσσιους οργανισμούς και μύδια που τοποθετήθηκαν για τον έλεγχο βιοσυσσώρευσης πιθανής ρύπανσης.
Σύμφωνα με τη μελέτη «Ποιοτικός και ποσοτικός χαρακτηρισμός των επικίνδυνων και τοξικών ουσιών του ναυαγίου του "Sea Diamond" - Περιβαλλοντικές επιπτώσεις παρούσες και μελλοντικές» που ολοκληρώθηκε το 2011 από το Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης, με επιστημονικό υπεύθυνο τον καθηγητή Ευάγγελο Γιδαράκο, τονίζεται πως είναι ήδη αναγκαία η απομάκρυνση του ναυαγίου από την περιοχή της Καλντέρας ή να γίνει με εναλλακτικό τρόπο η εξουδετέρωσή του ως απειλή. Η μελέτη τονίζει πως η επιβάρυνση στην περιοχή είναι ήδη σαφής και κάθε καθυστέρηση θα έχει ως αποτέλεσμα την οικολογική καταστροφή της περιοχής. Επισημαίνεται πως η διάβρωση του πλοίου έχει σαφώς ξεκινήσει, θα συνεχιστεί με σταθερούς ρυθμούς και στο μέλλον θα λάβουν χώρα αναξέλεγκτες διαρροές επικίνδυνων ουσιών στο περιβάλλον της Καλντέρας. Στην πίεση των 15 bar, που βρίσκεται προς το παρόν το ναυάγιο, έχουν ήδη σπάσει σωλήνες από λάμπες φθορισμού και τηλεοράσεις. Η συγκεκριμένη πιθανή οικολογική καταστροφή έχει τη μοναδικότητα πως δεν έχει ξαναβυθιστεί ένα τέτοιο κρουαζιερόπλοιο με τόσο τοξικό μείγμα ουσιών, σε μικρό σχετικά βάθος και σε κλειστό κόλπο. Τα θαλάσσια ρεύματα της Καλντέρας δε βοηθούν τη διασπορά της ρύπανσης. Οι συνέπειες θα είναι μετρήσιμες σε 10-20 χρόνια και υπάρχουν αντίστοιχα δείγματα καταστροφής, όπως αυτό ανάλογου ναυαγίου του "Έξον Βαλντέζ" (Exxon Valdez) στον κόλπο Πρινς Ουίλιαμ Σάουντ της Αλάσκας το 1989 που μετράται σήμερα η αποσύνθεσή του.
Η κατάσταση έκτοτε
Σήμερα συμβαίνουν συνεχώς καθαρισμοί και γίνεται χρήση των πλωτών φραγμάτων που δεν επιτρέπουν τη διασπορά της επιφανειακής μόλυνσης από τα πετρελαιοειδή και τα έλαια που αναβλύζουν στην επιφάνεια. Έχουν γίνει αποτυχημένες προσπάθειες απάντλησης των πετρελαιοειδών που λιμνάζουν στο εσωτερικό του κουφαριού. Το ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. επισημαίνει πως βάσει των μετρήσεων που πραγματοποιεί η κατάσταση της ρύπανσης είναι ελεγχόμενη και η επιβάρυνση λόγω του ναυαγίου είναι πλέον μικρή στην παρούσα φάση. Στην πλοιοκτήτρια εταιρεία έχει επιβληθεί πρόστιμο που δεν έχει πληρωθεί, καθώς η υπόθεση εκκρεμεί στο στάδιο της προανάκρισης στα δικαστήρια και το βάρος της ευθύνης για την οικολογική καταστροφή πέφτει πλέον στο ελληνικό δημόσιο, το οποίο δεσμεύεται κατά καιρούς στους κατοίκους της Σαντορίνης, που διαμαρτύρονται σθεναρά, πως θα πραγματοποιήσει την ανέλκυση όσο είναι νωρίς.
Η απάντληση των πετρελαιοειδών που επιχειρήθηκε διήρκεσε τέσσερις εβδομάδες, είχε κόστος μεγαλύτερο από 6 εκατ. δολάρια, και απαντλήθηκαν 929 κυβικά μέτρα μείγματος νερού και ρυπογόνων ουσιών, από τα οποία τα 145 κυβικά μέτρα ήταν πετρελαιοειδή και δεν διαπιστώθηκαν άλλες ρυπογόνες ουσίες, σύμφωνα με την πλοιοκτήτρια εταιρεία. Το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Θήρας έστειλε για ανάλυση στο Γενικό Χημείο του Κράτους, δείγμα από τα 155 κυβικά μέτρα των πετρελαιοειδών και η εκτίμηση έδειξε πως το 99% αυτού ήταν κατά κύριο λόγο θαλασσινό νερό και μόνο 1% πετρελαιοειδή. Η πλοιοκτήτρια εταιρεία του S.D. θεωρεί πως «το αίτημα ανέλκυσης στερείται κάθε επιστημονικής προσέγγισης» και επικαλείται τη σύμβαση του Ναϊρόμπι βάσει της οποίας υποστηρίζει, φέρνοντας παραδείγματα και από άλλα ναυάγια, πως δε συντρέχει λόγος ανέλκυσης του συγκεκριμένου ναυαγίου.
Το 2008, το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Θήρας έδωσε ανοιχτή πρόσκληση σε ενδιαφερόμενους ναυπηγικούς μελετητικούς οίκους, ώστε να συντάξουν μελέτες κόστους για ανέλκυση ή απομάκρυνση του βυθισμένου πλοίου. Οκτώ εταιρείες εκδήλωσαν ενδιαφέρον, όμως δεν προχώρησε ποτέ κάτι.
Το Φεβρουάριο του 2011 ο Συνήγορος του Πολίτη εξέδωσε πόρισμα με το οποίο επισήμανε «αδράνεια και έλλειψη οποιοδήποτε σχεδίου και μελέτης για τις επιπτώσεις του ναυαγίου». Η αδράνεια αφορούσε το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Θήρας και τα συναρμόδια υπουργεία Εμπορικής Ναυτιλίας (νυν Υπ. Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας) και ΥΠΕΧΩΔΕ (νυν Υπ. Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής), όσον αφορά την πρόβλεψη και αντιμετώπιση των επιπτώσεων του ναυαγίου. Τονίστηκε πως δεν είχε γίνει ακόμη ολοκληρωμένη περιβαλλοντολογική εκτίμηση για τον ενδεχόμενο περιβαλλοντολογικό κίνδυνο ώστε να υπολογιστούν οι εν δυνάμει επιπτώσεις στο οικοσύστημα, τον τουρισμό και την οικονομία και πως δεν είχε ακόμη καταρτιστεί σχέδιο, ως οφείλετο, αντιμετώπισης για τις πιθανές διαρροές ρυπογόνων ουσιών. Ο Συνήγορος πρότεινε την εκπόνηση περιβαλλοντολογικής μελέτης ώστε να χαρακτηριστεί, ή όχι, το ναυάγιο, ή τμήμα του ναυαγίου, ως απόβλητο. Επίσης ζήτησε τροποποίηση στο νομοθετικό πλαίσιο, ώστε στο εξής να συντάσσονται υποχρεωτικά ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες σε περιπτώσεις ναυαγίων, για την ανάλυση των ενδεχόμενων περιβαλλοντικών «κινδύνων». Τέλος πρότεινε να μεταφερθούν οι αρμοδιότητες για την αντιμετώπιση περιστατικών θαλάσσιας ρύπανσης από ναυάγια, από τα Δημοτικά Λιμενικά Ταμεία, στις κεντρικές υπηρεσίες των αρμόδιων υπουργείων ή στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση.
Το Μάρτιο του 2011 προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας η «Διεθνής Δράση για το Περιβάλλον και τον Πολιτισμό της Σαντορίνης», το «Αρχιπέλαγος-Ινστιτούτο Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Έρευνας Αιγαίου» (με έδρα την Ικαρία), η Κοινότητα Οίας και εννέα κάτοικοι της Σαντορίνης για το θέμα του μη ανελκυμένου ναυαγίου. Επισημαίνουν τη συνεχώς επιδεινώμενη μείζονα και πολλαπλή βλάβη του θαλάσσιου περιβάλλοντος και υπογραμμίζουν την υποχρέωση του κράτους να αποκαταστήσει τη βλάβη που προκύπτει από την ελληνική, την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομοθεσία για περιπτώσεις αδράνειας, κωλυσιεργίας ή μη συμμόρφωσης των υπευθύνων του ναυαγίου. Αναφέρουν, τέλος, πως ενώ έχουν ζητήσει την ανέλκυση του ναυαγίου από τρία συναρμόδια υπουργεία και από το Λιμενικό Ταμείο Θήρας, ουδείς έχει δώσει απάντηση.
Ο πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Θήρας, για το 2011, Γεώργιος Μητροπίας, τονίζει ότι θα ανακοινωθεί άμεσα νέα πρόσκληση για μελέτες ανέλκυσης ή απομάκρυνσης του ναυαγίου, λαμβάνοντας υπόψη τη χειρότερη δυνατή εκδοχή κινδύνου, βάσει των τελευταίων συμπερασμάτων από την ομάδα μελέτης του Πολυτεχνείου Κρήτης. Φαίνεται πως ετοιμάζεται νομική μελέτη από ομάδα του πανεπιστημίου Γέιλ, για την κατάθεση συγκεκριμένων προτάσεων που θα κατοχυρώνουν πλήρως την αναγκαιότητα της ανέλκυσης βάσει του ελληνικού, ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου.
Η δίκη
Την Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012, ξεκίνησε η δίκη στο τριμελές πλημμελειοδικείο Πειραιά, με κατηγορούμενους 13 άτομα, εκ των οποίων 7 μέλη του πληρώματος, 5 της εταιρείας διαχείρισης και 1 του Νορβηγικού Νηογνώμονα. Η πλοιοκτήτρια εταιρεία υποστηρίζει πως το ατύχημα οφείλεται σε λανθασμένη χαρτογράφηση του υφάλου στον οποίο προσέκρουσε το πλοίο, ο οποίος εμφανιζόταν και σε διαφορετικό σημείο και με διαφορετικό βάθος. Οι περιβαλλοντικές μετρήσεις του ΕΛΚΕΘΕ που προσκομίστηκαν δεν διαπιστώνουν ρύπανση ή όποια επιβάρυνση στο θαλάσσιο περιβάλλον. Στη δίκη κατέθεσαν πάνω από 60 μάρτυρες. Τελικά, ύστερα από τέσσερις μήνες, οι έννεα από τους κατηγορουμένους, ο πλοίαρχος, ο αρχιπλοίαρχος, ο εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος της πλοιοκτήτριας εταιρείας στη ξηρά, ο αρχιμηχανικός, ο αξιωματικός ναυτιλίας, ο αξιωματικός ασφαλείας, ο επιθεωρητής του νηογνώμονα 15 μήνες και οι νόμιμοι εκπρόσωποι της εταιρείας καταδικάστηκαν με ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη από όλες αυτή του καπετάνιου (12 χρόνια και 2 μήνες) και του αρχιπλοίαρχου και του εξουσιοδοτημένου εκπροσώπου της Louis Cruises στη ξηρά (8 χρόνια). Οι υπόλοιποι τέσσερις αθώωθηκαν (ο πρώτος μηχανικός, ο ύπαρχος, ο αρχιθαλαμηπόλος και η υπεύθυνη καμπινών). Οι ποινές είναι εξαγόρασιμες με 10€ την ημέρα ή έχουν ανασταλεί από το δικαστήριο. Η Louis Cruises ζήτησε έφεση.
Ο πλοίαρχος, ο γενικός διευθυντής της εταιρείας Core Marine Limited (θυγατρική της Louis Cruises) και ο ανθυποπλοίαρχος αξιωματικός υπηρεσίας–γέφυρας κατέφυγαν στον Άρειο Πάγο ο οποίος πρότεινε τη μερική αναίρεση της ποινής τον Δεκέμβριο του 2014. Οι λόγοι της μερικής αναίρεσης ήταν η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας για την απόρριψη του πορίσματος πραγματογνωμοσύνης που απέδιδε ως αίτιο τη μη αποτύπωση στον χάρτη του σημείου που προσέκρουσε το πλοίο και η ασαφής και αντιφατική αιτιολογία ως προς τις ευθύνες του διευθυντή επιχειρήσεων στόλου της επίμαχης εταιρείας. Επίσης ζητήθηκε μερική αναίρεση για κατηγορίες που βαρύνουν τον πλοίαρχο και τον υποπλοίαρχο, όπως διατάραξη υδάτινης συγκοινωνίας. Απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης σχετικά με κατηγορίες για ρύπανση και παράλειψη διάσωσης ναυτιλιακών εγγράφων.
Μετά την αναίρεση η υπόθεση εκδικάστηκε ξανά στο Εφετειό Πειραιά, οπότε και οι νέες ποινές ήταν 36 μήνες φυλάκιση για τον πλοίαρχο, 24 μήνες για τον γενικό διευθυντή επιχειρήσεων στόλου της εταιρείας σε 24 μήνες και 21 μήνες για τον ανθυποπλοίαρχο αξιωματικό υπηρεσίας–γέφυρας. Ακολούθησε νέα αίτηση αναίρεσης στον Άρειο Πάγο, η οποία απορρίφθηκε για τον πλοίαρχο και τον εκπρόσωπο της εταιρείας, ενώ έγινε δεκτή για τον ανθυποπλοίαρχο, με αποτέλεσμα να σταματήσει η δίωξή του, καθώς κρίθηκε ότι ο πλοίαρχος είχε την ευθύνη του σκάφους.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναυάγια Κατηγορία:Ναυτικά ατυχήματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιστορία της Σαντορίνης
Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2013-14
Χορηγός για τις μπάλες όλων των αγώνων είναι η Nike, με τη χρήση της νέας Nike Incyte Liga BBVA.
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 20 ομάδες. Οι 17 προέρχονται από το Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2012-13 και άλλες τρεις έχουν προαχθεί από τη δεύτερη κατηγορία. Οι Ρεάλ Μαγιόρκα, Ντεπορτίβο Λα Κορούνια και Ρεάλ Σαραγόσα υποβιβάστηκαν τη περασμένη σεζόν και δεν θα συμμετάσχουν στο πρωτάθλημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014
546
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γιατί δεν ρώτησαν τον Έβανς
Το μυθιστόρημα «Γιατί δεν ρώτησαν τον Έβανς;» (Why Didn't They Ask Evans? στο πρωτότυπο) είναι ένα έργο αστυνομικής φαντασίας της Αγκάθα Κρίστι, που πρωτοεκδόθηκε στο Λονδίνο από τον Οίκο Collins Crime Club τον Σεπτέμβριο του 1934, προς 7 σελίνια και 5 πέννες. Στις ΗΠΑ κυκλοφόρησε από τον Οίκο Dodd, Mead & Co. το 1935 υπό τον τίτλο «Το Στοιχείο του Μπούμερανγκ» προς $ 2. Στα ελληνικά έχει αποδοθεί και ως «Οκτώ κόκκοι μορφίνης» (εκδ. Λυχνάρι).
Ο Μπόμπι Τζόουνς βρίσκει στο γήπεδο γκολφ της περιοχής του έναν άνδρα ετοιμοθάνατο. Πριν πεθάνει λέει «Γιατί δεν ρώτησαν τον/την Έβανς;». Ο Μπόμπι ανακαλύπτει στην τσέπη του θανόντος την φωτογραφία μιας κοπέλας. Ψάχνοντας απαντήσεις για την ταυτότητα του θύματος, την κοπέλα της φωτογραφίας και τον/την Έβανς, μπλέκει μαζί με την φίλη του Φράνκι σε έναν κυκεώνα δολοπλοκιών και φόνων.
Το μυθιστόρημα επαινέθηκε από την πρώτη έκδοσή του ως «μία ιστορία που σε ελκύει». Ο Μπόμπι με τη φίλη του αρχίζουν έρευνες και ο ερασιτεχνισμός τους γοητεύει τους αναγνώστες. Η αφήγηση είναι ζωντανή, γεμάτη δράση, όπου οι δύο ερασιτέχνες ντετέκτιβ κινούνται με αφέλεια και καλή τύχη. Ο κριτικός Ρ. Μπέρναρτντ το 1990 το βρίσκει «ζωηρό έργο», αλλά σε σχέση με το "Αχρεία Σώματα" της E. Waugh θεωρεί ότι οι πρωταγωνιστές παραείναι ερασιτέχνες.
Η πλοκή του έργου
Ο Μπόμπι Τζόουνς παίζει γκολφ με τον γιατρό Τόμας στην παραλιακή πόλη Μάρτσμπολτ της Ουαλίας. Καθώς ψάχνει την μπάλα του γκολφ που χτύπησε πέρα από την άκρη του γκρεμού, βλέπει έναν άνδρα ξαπλωμένο. Ο γιατρός λέει πως ο άνδρας είναι θανάσιμα χτυπημένος και πηγαίνει για βοήθεια. Ο Μπόμπυ μένει με τον άνδρα, ο οποίος ανακτά τις αισθήσεις του προς στιγμήν και λέει «Γιατί δεν ρώτησαν τον/την Έβανς;» και ξεψυχά. Ο Μπόμπι βρίσκει τη φωτογραφία μίας όμορφης νέας γυναίκας στην τσέπη τού θύματος, αλλά όχι το όνομά του. Ένας ξένος, ο Ρότζερ Μπάσινγκτον-φφρεντς, με παντελόνι του γκολφ, προσφέρεται να μείνει με το θύμα, ώστε ο Μπομπ να παίξει όργανο στην εκκλησία του πατέρα του.
Το θύμα κατά την έρευνα ταυτοποιείται ως Άλεξ Πρίτσαρντ από την αδελφή του Αμαλία Κέυμαν. Αυτή λέει πως είναι η γυναίκα της φωτογραφίας και ο Μπόμπι αναρωτιέται πώς το ωραίο κορίτσι της φωτογραφίας μπορεί να γίνει μία τόσο άξεστη ηλικιωμένη. Έπειτα από την έρευνα, η Αμαλία και ο σύζυγός της ρωτούν αν το θύμα είπε κάτι πριν εκπνεύσει. Ο Μπόμπυ λέει όχι. Αργότερα, μιλώντας με τη φίλη του λαίδη Φράνις Ντέργουεντ, ο Μπόμπι θυμάται την τελευταία φράση του θύματος και τη γράφει στους Κέυμαν.
Απροσδόκητα του προσφέρεται εργασία σε μία εταιρεία στο Μπουένος Άιρες, αλλά ο Μπόμπι την αρνείται. Λίγο αργότερα, παρά λίγο να δηλητηριαστεί - κάποιος τον κέρασε ένα μπουκάλι μπίρα, στο οποίο υπήρχε μορφίνη. Η τοπική αστυνομία δεν προχωρά σε έρευνες. Η Φράνσις εκτιμά ότι έχουν στοχοποιήσει τον Μπόμπι. Ο Μπόμπι συμφωνεί, όταν βλέπει στην τοπική εφημερίδα τη φωτογραφία, με την οποία αναζητούσαν την αδελφή τού θύματος. Η φωτογραφία δεν είναι ίδια με αυτή που είχε βρει. Αυτός και η Φράνσις συνειδητοποιούν ότι ο Μπάσινγκτον-φφρεντς άλλαξε τη φωτογραφία και πως η κα Κέυμαν δεν σχετίζεται με το θύμα. Οι δύο τους αρχίζουν την αναζήτηση του Ρότζερ. Τον βρίσκουν στο Χάμπσαϊρ, στο μέγαρο Μέρογουεϋ Κορτ, το οποίο ανήκει στον αδελφό του Χένρι και τη σύζυγό του, Σύλβια. Σκηνοθετούν ένα ατύχημα με το αμάξι τους έξω από το σπίτι, με τη βοήθεια ενός φίλου τους γιατρού. Έτσι η Φράνσις, που προσποιείται την τραυματία, θα προσκληθεί να μείνει για να αναρρώσει. Ο Μπόμπι προσποιείται τον οδηγό της. Η Φράνσις κρατά ένα απόκομμα εφημερίδας με τη φωτογραφία του θύματος και η Σύλβια παρατηρεί ότι μοιάζει με τον Άλαν Κάρστεϊρς, ταξιδιώτη και κυνηγό μεγάλων θηραμάτων, φίλο του Τζον Σάβατζ, εκατομμυριούχου που -όταν έμαθε ότι είχε προχωρημένο καρκίνο- έγινε αυτόχειρας.
Η Φράσις συναντά δύο γείτονες των Μπάσινγκτον-φφρεντς: τον δρα Νίκολσον και τη νεαρή του σύζυγο Μόιρα - που μοιάζει πολύ με το κορίτσι στη φωτογραφία του θύματος. Ο δρ Νίκολσον έχει το τοπικό σανατόριο. Η Φράνσις λέει στον Μπόμπι να ερευνήσει το ίδρυμα. Εκείνος πηγαίνει το βράδυ και συναντά την Μόιρα, που λέει ότι φοβάται για τη ζωή της. Είναι το κορίτσι της (αρχικής) φωτογραφίας, που είχε βρεθεί στην τσέπη του θύματος. Μερικές ημέρες αργότερα η Μόιρα εμφανίζεται στο τοπικό πανδοχείο, όπου μένει ο Μπόμπι. Λέει πως ο άνδρας της προσπαθεί να τη σκοτώσει και πώς ήξερε τον Άλαν Κάρστεϊρς πριν τον γάμο της. Ο Μπόμπι τη συστήνει στην Φράνσις. Η Μόιρα προτείνει να ρωτήσουν τον Ρότζερ αν πήρε τη φωτογραφία και εκείνος το παραδέχεται. Ομολογεί ότι ήθελε να αποφύγει το σκάνδαλο για τη Μόιρα. Η Φράνσις φεύγει από το μέγαρο Μέρογουεϋ Κορτ μετά την “αυτοκτονία” του Χένρι.
Η Φράνσις ενδιαφέρεται για τη διαθήκη του Τζον Σάβατζ και συμβουλεύεται τον δικηγόρο της οικογένειας στο Λονδίνο. Εκεί μαθαίνει ότι και ο Κάρστεϊρς έκανε το ίδιο. Ο Σάβατζ έμενε με τον κο και την κα Τέμπλετον, όταν πείστηκε ότι είχε καρκίνο, αν και ένας ειδικός τού είχε πει ότι είναι πολύ καλά. Όταν αυτοκτόνισε, με την διαθήκη του άφησε 700.000 λίρες στους Τέμπλετον, που από τότε έφυγαν από την Αγγλία. Ο Κάρστεϊρς ήταν στα ίχνη τους, όταν σκοτώθηκε. Ο Μπόμπι απαγάγεται και η Φράνσις παρασύρεται στο ίδιο απομονωμένο εξοχικό από τον Ρότζερ. Καταφέρνουν να δραπετεύσουν με την έγκαιρη άφιξη του Μπάντζερ Μπήντον και βρίσκουν στο σπίτι τη Μόιρα να έχει πάρει ναρκωτικά. Όταν η αστυνομία φθάνει, ο Ρότζερ έχει διαφύγει.
Ο Μπόμπι και Φράνκι ψάχνουν τους μάρτυρες που υπέγραψαν στη διαθήκη. Είναι η μαγείρισσα και ο κηπουρός, από το πρώην προσωπικό του κου και της κας Τέμπλετον. Ο κος Τέμπλετον είναι γνωστός και ως Λέο Κέυμαν. Η μαγείρισσα λέει ότι δεν ζήτησαν από τη Γκλάντις, την καμαριέρα, να γίνει μάρτυρας στη διαθήκη που έγινε μία νύχτα πριν το τέλος του Τζον Σάβατζ. Η Φράνκι αντιλαμβάνεται ότι η μαγείρισσα και ο κηπουρός δεν είχαν δει τον κο Σάβατζ πριν την υπογραφή, ενώ η καμαριέρα τον είχε δει και αν της ζητούσαν να υπογράψει, θα είχε καταλάβει ότι ήταν ο Ρότζερ στην επιθανάτιο κλίνη που έγραψε τη διαθήκη και όχι ο κος Σάβατζ. Η καμαριέρα είναι η Γκλάντις Έβανς, έτσι ο Κάρστεϊρς ρώτησε «γιατί δεν ζήτησαν (από) την Έβανς» να υπογράψει;
Αναζητώντας την καμαριέρα, τη βρίσκουν να είναι η νιόπαντρη οικονόμος στο σπίτι του Μπόμπι. Ο Κάρστεϊρς την έψαχνε. Επιστρέφουν στην Ουαλία, όπου βρίσκουν τη Μόιρα, που ισχυρίζεται ότι την ακολουθεί ο Ρότζερ και ήλθε εδώ για να τη βοηθήσουν. Η Φράνκι δεν εξαπατάται και εμποδίζει την προσπάθεια της Μόιρας να δηλητηριάσει τον καφέ τους. Η Μόιρα είναι η κα Τέμπλετον και η συνεργάτιδα του Ρότζερ στο σχέδιο. Η Μόιρα προσπαθεί να πυροβολήσει τη Φράνκι και τον Μπόμπι στο καφέ, όταν εντοπίζεται και συλλαμβάνεται. Μερικές εβδομάδες μετά η Φράνκι λαμβάνει μία επιστολή από τον Ρότζερ, ταχυδρομημένη από τη Ν. Αφρική, στην οποία ομολογεί τον θάνατο του Κάρστεϊρς, του αδελφού του και ότι συμμετείχε σε όλα τα περασμένα εγκλήματα της Μόιρας. Ο Μπόμπι και η Φράνκι είναι ερωτευμένοι και αρραβωνιάζονται.
Πηγές
Κατηγορία:Αστυνομικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αστυνομικές σειρές Κατηγορία:Αγκάθα Κρίστι
Αριστείδης Ρουμπάνης
Ο Αριστείδης Ρουμπάνης (9 Μαρτίου 1932 - 13 Ιανουαρίου 2018) ήταν Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και ακοντιστής, γιος του γυμναστή   Σάββα Ρουμπάνη  και αδελφός του Ολυμπιονίκη  Γιώργου Ρουμπάνη.
Γεννήθηκε το 1932 στην Τρίπολη. Αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ με ύψος 1,92. Ήταν μέλος της περίφημης χρυσής πεντάδας του Πανελληνίου και κατέκτησε 3 πρωταθλήματα Ελλάδος (1953, 1955, 1957). και πολλά εγχώρια  και  διεθνή  τουρνουά, με υπερομάδες της εποχής. Αγωνίστηκε και στο ιταλικό πρωτάθλημα. με την  Ρέγιερ  Βενετίας το 1955 -  1956  και  με την  Μοτομορίνι  Τορίνο  το  1956 -  1957,  συμπαίκτης  με τον Γιάννη  Σπανουδάκη του  Ολυμπιακού, πριν ο τελευταίος  μετακομίσει  στην   Βίρτους  Μπολόνια,  και,   στις  Η.Π.Α. . Το ψευδώνυμο  Μπουλντόζας τα  λέει  όλα.. Διέθετε εκπληκτική σωματική  διάπλαση και  φυσική  δύναμη. Διεκδικούσε και κέρδιζε τα ριμπάουντ απο παίκτες τουλάχιστον είκοσι πόντους  ψηλότερους του. Ενώ όποιος  ερχότανε σε επαφή μαζί  του έφευγε  μελανιασμένος... από  το γήπεδο. Ήτανε σκληρός  και  δυνατός  αμυντικός. Διέθετε καλό  σουτ, ενώ  έπαιζε με  άνεση  και στις  δυο θέσεις  των φόργουοντ  και του  σέντερ. Στον πανελλήνιο φορούσε τον αριθμό  6, στην  Ρέγιερ Βενετίας,  το 11 στην  Μοτομορίνι το  5, και στην εθνική Ελλάδος  το  4, 9,15. Αποσύρθηκε, σε μικρή ηλικία από  τον χώρο, και  έφυγε  για τις  Η.Π.Α. , για σπουδές, όπου  τελικά  διέμεινε  μόνιμα.
.Στην εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 25 αγώνες σημειώνοντας 275 πόντους (11 μ.ο.). Αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ 1951 (στο οποίο ήταν ο πρώτος σκόρερ για την Ελλάδα με 61 πόντους), στους Μεσογειακούς Αγώνες 1955 (3η θέση) και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι το 1952.
Υπήρξε επίσης και επιτυχημένος ακοντιστής και σφαιροβόλος, καθώς κατείχε το Πανελλήνιο ρεκόρ ρίψης ακοντίου με 65,98 μ. και 16,97 μ. αντίστοιχα.
Ο Αριστείδης Ρουμπάνης απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών το 2018., στις Η.Π.Α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σφαιροβολίας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του ακοντισμού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Ακοντιστές Κατηγορία:Σφαιροβόλοι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1955 Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Τρελό Άλογο
Το Τρελό Άλογο (Crazy Horse, 1840 - 5 Σεπτεμβρίου 1877) ήταν ιθαγενής της Αμερικής και αρχηγός της φυλής Σιου. Γεννήθηκε το 1840 και είχε από μικρός πολεμική εμπειρία και συμμετείχε σε αρκετές μάχες εναντίον των Αμερικάνων όπως στην γνωστή μάχη του Λiτλ Μπιγκχορν στην οποία μαζί με τους αρχηγούς Καθιστό Ταύρο και Πικρόχολο κατατρόπωσαν τις δυνάμεις του Κάστερ.
Το 1877 μετά από μία αποτυχημένη μάχη εναντίον των Αμερικάνων αιχμαλωτίστηκε, μα χάρη την ευφυΐα του δραπέτευσε, αλλά αναγκάστηκε να γυρίσει εξ αιτίας της έλλειψης τροφής. Πέθανε σε ηλικία 37 το 1877 ενώ ο λόγος του θανάτου του παραμένει άγνωστος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιου
Spirituals
Τα σπιρίτσουαλς (αγγλικά: spirituals) είναι ένα είδος λαϊκού, Αφρο-αμερικάνικου τραγουδιού με έντονο το θρησκευτικό στοιχείο. Τα σπιρίτσουαλς συνδέονται παραδοσιακά τόσο με τα μπλουζ όσο και με την τζαζ μουσική και αποτελούν κυρίως έκφραση της θρησκευτικής πίστης. Είναι γνωστό ότι πολύ σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της τζαζ έπαιξε η θρησκευτικότητα των νέγρων. Η νέα θρησκεία ήταν ένα μέσο που μπορούσε να προσφέρει λυτρωτική διέξοδο και ελπίδα στους δούλους. Οι νέγροι παρατήρησαν μια μεγάλη ομοιότητα ανάμεσα στη δική τους καταπίεση και την καταπίεση των Εβραίων της Βίβλου. Καθώς από την Αφρική είχαν φέρει το μουσικό ένστικτό τους και τη δυνατότητα να συνθέτουν αυθόρμητα απλές μελωδίες, ήταν φυσικό να εκφράσουν την ελπίδα τους στο Θεό με θρησκευτικά τραγούδια. Τα λόγια σ' αυτές τις μελωδίες είναι συχνά παρμένα από χωρία της Βίβλου, όπου θριαμβεύει τό καλό.
Η πεντατονική κλίμακα (ο ήχος της οποίας αποδίδεται αν παιχθούν μόνο τα 5 μαύρα πλήκτρα μιας οκτάβας στο πιάνο), που τη συναντάμε στη λαϊκή μουσική πολλών λαών, υπήρξε βάση για τη μελωδία των χορωδιακών σπιρίτσουαλς, τα οποία δε σταμάτησαν να τραγουδιούνται μέχρι σήμερα από συγκροτήματα, ως κοσμικό μουσικό είδος, παρόλη τήν εξέλιξη της τζαζ. Η πρωτόγονη πεντατονική κλίμακα με το πέρασμα του χρόνου και την προσθήκη των λεγόμενων Blue Notes (πρόσθετες αλλοιωμένες νότες σε συγκεκριμένα σημεία της πεντατονικής κλίμακας), οδήγησαν στη λεγόμενη Μπλου κλίμακα (Blues Scale), που αποτέλεσε βάση για τη μελωδία των τραγουδιών Μπλουζ (Blues), αλλά και για την τζαζ μέχρι σήμερα.
Μουσικά δείγματα
(Πιθανόν να χρειαστείτε ειδικό λογισμικό για να ακούσετε τα παραπάνω μουσικά αρχεία)
547
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 547 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Spirituals
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζαζ μουσική
547
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Δήμος Ιθώμης Μεσσηνίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιθωμης
Ακανές
Ο ακανές είναι παραδοσιακό γλύκισμα των Σερρών. Εμφανισιακά, μοιάζει πολύ με λουκούμι, αλλά έχει μία μοναδική και πολύ έντονη γεύση επειδή περιέχει πρόβειο και κατσικίσιο βούτυρο. Έτσι είναι πολύ πιο βαρύ και λιγωτικό από το κανονικό λουκούμι. Συνήθως είναι γεμιστό με καβουρδισμένα αμύγδαλα.
Ονομασία
Σύμφωνα με έναν από τους κατασκευαστές, η αρχική ονομασία στα τούρκικα ήταν (χ)ακανέ χαλβά. Είναι γενικά παραδεκτό ότι ο ακανές είναι γλυκό που παραγόταν κατά την Τουρκοκρατία, αλλά δεν υπάρχει παραδεκτή ετυμολογία.
Οι εμπορικές ονομασίες του ακανέ συνοδεύονται με το χαρακτηριστικό «Λαϊλιά» (ακανές Λαϊλιά), που αναφέρεται στο βουνό Λαϊλιάς των Σερρών.
Άλλη χρήση
«Ακανέδες» αποκαλούν τους Σερραίους (και τους οπαδούς του Πανσερραϊκού) πειραχτικά οι υπόλοιποι Βορειοελλαδίτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρρες Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Γλυκά
Παναγιώτης Φάκλαρης
Ο '''Παναγιώτης Β. Φάκλαρης''', (1947-), είναι Έλληνας, αρχαιολόγος,  αναπληρωτής καθηγητής της κλασικής αρχαιολογίας στο Τμήμα Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ανασκαφέας της ακρόπολης των τειχών και μέρους της Μεγάλης Τούμπας της Βεργίνας.
Βίος - σπουδές
Ο Παναγιώτης Φάκλαρης γεννήθηκε στα Βέρβενα Αρκαδίας, τον Απρίλιο του 1947. Μετά την ολοκλήρωση των εγκυκλίων του σπουδών, σπούδασε αρχαιολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ (University of Cambridge) του Ηνωμένου Βασιλείου με κύρια πεδία εξειδίκευσης την τοπογραφία της αρχαίας Μακεδονίας, την τοπογραφία της αρχαίας Κυνουρίας, καθώς και διάφορα άλλα ερευνητικά θέματα, σχετικά με τα αρχαία όπλα, τις πανοπλίες, τις ιπποσκευές, τα τείχη και τα οχυρωματικά έργα, την αρχαία ελληνική καθημερινή ζωή, τα μετάλλινα αντικείμενα, την αρχαία τεχνολογία και την ελληνική μυθολογία.
Σταδιοδρομία - δραστηριότητες
Από το 1978 ως το 1992 υπήρξε βοηθός και άμεσα συνεργάτης του διάσημου αρχαιολόγου Μανόλη Ανδρόνικου. Είναι μέλος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας από το 1986, της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας από το 1977, ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας (ΕΜΑΕΤ), μέλος της Ιστορικής και Επιγραφικής Εταιρείας Μελετών, της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών και ιδρυτικό μέλος της Αρκαδικής Ακαδημίας. Το 1993 τιμήθηκε με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το βιβλίο του «Αρχαία Κυνουρία. Ανθρώπινη δραστηριότητα και περιβάλλον». Από το 1985, ο Παναγιώτης Φάκλαρης έχει διδάξει σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο θέματα της Κλασικής Αρχαιολογίας στο Τμήμα Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και διετέλεσε επίσης διευθυντής διαφόρων ερευνητικών προγραμμάτων του ιδίου Πανεπιστημίου. Τα μαθήματά του συνδυάζουν τη διδασκαλία στο αμφιθέατρο με τις πολυάριθμες επιτόπιες επισκέψεις και ασκήσεις σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους. Επί σειρά ετών επίσης, διδάσκει το αντικείμενό του και στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, ενώ έχει διδάξει και στη Σχολή Ξεναγών Θεσσαλονίκης.
Προσδιορισμός της θέσης των Αιγών
Ως ιδιαίτερη ερευνητική συμβολή του Παναγιώτη Φάκλαρη θεωρείται ο προσδιορισμός της θέσης της πρώτης πρωτεύουσας της αρχαίας Μακεδονίας, των Αιγών, κοντά στους «Κήπους του Μίδα», στις πλαγιές του Βερμίου. Οι Αιγές, προηγουμένως πιστευόταν, ότι ήταν σε άλλα μέρη, όπως η Έδεσσα, στην περίπτωση αυτή όμως η αρχαία Έδεσσα, που θα έπρεπε να τοποθετηθεί; Αν και η σημερινή κυρίαρχη άποψη θεωρεί ότι οι αρχαιότητες της Βεργίνας ανήκουν στις αρχαίες Αιγές και ότι εκεί βρίσκονται άλλωστε οι βασιλικοί τάφοι, η διεθνώς βεβαιωμένη χρονολόγησή τους αρκετά χρόνια μετά τη δολοφονία του Φιλίππου δημιουργεί ερμητευτικά κενά στο σύνολο της θεωρίας. Έτσι, ορισμένοι επιστήμονες, εξακολουθούν να την αμφισβητούν, όπως και ο ίδιος ο Π. Φάκλαρης,ο οποίος το δημοσίευσε το 1994, την αντίθεσή του ύστερα από τοπογραφική μελέτη, τοποθετώντας τις Αιγές στην περιοχή Λευκαδίων-Κοπανού της Νάουσας.