cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ποδηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – 25 χιλιόμετρα ανδρών
Τα 25 χιλιόμετρα ανδρών ήταν ένα από τα δύο αγωνίσματα ποδηλασίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1900 στο Παρίσι.
Σύνοψη αγωνίσματος
Ήταν το δεύτερο από τα δύο αγωνίσματα και πραγματοποιήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου. Στον αγώνα συμμετείχαν τέσσερις ποδηλάτες που είχαν ήδη συμμετάσχει στο σπριντ. Ο Γάλλος Λουί Μπαστιέν ήταν το φαβορί, με τον Αμερικανό Τζον Χένρυ Λέικ και τον Γαλλο-Βρετανό Λόιντ Χίλντεμπραντ να αναμένεται ότι θα πάνε επίσης καλά. Το αποτέλεσμα του αγώνα ανέδειξε τον Μπαστιέν ως τον κορυφαίο ποδηλάτη σε μεγάλες αποστάσεις. Ο Χίλντεμπραντ τερμάτισε στη δεύτερη θέση, ενώ ο Αμερικανός Λέικ εγκατέλειψε και δεν τελείωσε τον αγώνα. Το 1905, ένας άλλος από τους διαγωνιζόμενους, ο Λουί Τρουσελιέρ, θα κερδίσει το Τουρ της Γαλλίας.
Βαλλωνικό Κοινοβούλιο
Το Βαλλωνικό Κοινοβούλιο, ή Βαλλωνικό Τοπικό Κοινοβούλιο (Γαλλικά: Parlement wallon ή Parlement régional wallon, παλαιότερα γνωστό ως Βαλλωνικό Τοπικό Συμβούλιο ή Conseil régional wallon), είναι το κοινοβούλιο της Βαλλωνίας, της νότιας περιοχής του Βελγίου. Η έδρα του βρίσκεται στην πόλη Ναμύρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινοβούλια Κατηγορία:Πολιτική του Βελγίου Κοινοβουλιο
NGC 2997
Ο NGC 2997 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Αντλία. Απέχει περίπου 40 εκατομμύρια έτη φωτός. Σε αυτήν την απόσταση η διάμετρός του υπολογζίεται σε 140.000 έτη φωτός. Ο NGC 2997 έχει δύο κύριους σπειροειδείς βραχίονες οι οποίοι είναι καλά καθορισμένοι (μεγάλου σχεδίου, grand design), και φτάνουν μέχρι τον πυρήνα του γαλαξία. Στους βραχίονες υπάρχουν περιοχές ΗΙΙ, όπου γεννιόνται νέα άστρα. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του NGC 2997 είναι η ύπαρξη ενός δακτυλίου με «θερμά σημεία» (μάλλον περιοχές ΗΙΙ) γύρω από τον πυρήνα. Αυτός ο δακτύλιος έχει διάμετρο 570 παρσέκ και πλάτος 55.
Τον ανακάλυψε ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1793. Στον NGC 2997 έχουν παρατηρηθεί δύο σουπερνόβα, οι SN 2003jg και SN 2008eh.
Ο NGC 2997 είναι ο κύριος γαλαξίας μιας μικρής, χαλαρής ομάδας γαλαξιών, η οποία ονομάζεται ομάδα NGC 2997 και ανήκει στο τοπικό υπερσμήνος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Αντλία (αστερισμός) κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες 2997
Οι επτά συνήθειες των εξαιρετικά αποτελεσματικών ανθρώπων
Το βιβλίο Οι επτά συνήθειες των εξαιρετικά αποτελεσματικών ανθρώπων (αγγλ. The 7 Habits of Highly Effective People), που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1989, είναι ένα βιβλίο αυτοβοήθειας γραμμένο από τον Stephen R. Covey. Έχοντας πουλήσει πάνω από 25 εκατομμύρια αντίτυπα σε 38 γλώσσες σε όλο τον κόσμο, ενώ η ηχητική έκδοση έχει πουλήσει 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα, εξακολουθεί να είναι ένα από τα καλύτερα μη λογοτεχνικά βιβλία επιχειρηματικότητας. Ο Covey προσεγγίζει την έννοια της αποτελεσματικότητας για την επίτευξη των στόχων δια μέσου της ευθυγράμμισης του εαυτού του με αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «Πραγματικό Βορρά» («True North») και τις αρχές του, τις οποίες παρουσιάζει ως καθολικές και διαχρονικές. Τον Αύγουστο του 2011 το περιοδικό Time συμπεριέλαβε τις «Επτά συνήθειες...» ανάμεσα στα «25 πιο σημαντικά βιβλία διοίκησης επιχειρήσεων».
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον διάβασε το βιβλίο και κάλεσε τον Covey στο Καμπ Ντέιβιντ για να τον συμβουλέψει πώς να ενσωματώσει το βιβλίο στην άσκηση της προεδρίας του.
Οι 7 συνήθειες
Το βιβλίο εισάγει αρχικά την έννοια της «επαναστατικής αλλαγής» (Paradigm Shift) και προετοιμάζει τον αναγνώστη για αλλαγή της νοοτροπίας του. Βοηθάει τον αναγνώστη να καταλάβει ότι υπάρχει μια διαφορετική οπτική στα πράγματα, μια άποψη που μπορεί να είναι διαφορετική από τη δική του και ισχυρίζεται ότι δύο άνθρωποι μπορεί να βλέπουν το ίδιο πράγμα αλλά να διαφωνούν σχετικά μ' αυτό. Αφού προετοιμάσει τον αναγνώστη για κάτι τέτοιο, εισάγει τις επτά συνήθειες, με συγκεκριμένη σειρά.
Κάθε κεφάλαιο είναι αφιερωμένο σε μία από τις συνήθειες, οι οποίες αναλύονται στις ακόλουθες επιταγές:
Ανεξαρτησία ή αυτοκυριαρχία
Οι τρεις πρώτες συνήθειες αφορούν τη μετάβαση από την εξάρτηση στην ανεξαρτησία (δηλαδή, την αυτοκυριαρχία):
Πάρε πρωτοβουλία στη ζωή. Συνειδητοποίησε ότι οι αποφάσεις σου (και το πώς ευθυγραμμίζονται με τις αρχές της ζωής) είναι ο πιο καθοριστικός παράγοντας αποτελεσματικότητας στη ζωή σου. Ανάλαβε την ευθύνη για τις επιλογές σου και τις συνέπειες που αυτές έχουν.
Προσπάθησε να ανακαλύψεις και να ξεκαθαρίσεις βαθιά μέσα σου ποιες είναι οι σημαντικότερες αξίες σου και οι στόχοι που έχεις στη ζωή. Σκέψου ποια θα ήταν τα ιδανικά χαρακτηριστικά για κάθε ένα από τους διάφορους ρόλους σου και τις σχέσεις της ζωής σου. Δημιούργησε δική σου δήλωση αποστολής (mission statement).
Βάλε προτεραιότητες, οργάνωσε και φέρε εις πέρας τις υποχρεώσεις της εβδομάδας με βάση το πόσο σημαντικές είναι και όχι το πόσο επείγουσες. Αξιολόγησε το κατά πόσον οι προσπάθειες σου ανταποκρίνονται στα προσόντα του χαρακτήρα που θα ήθελες έχεις, κατά πόσο σε ωθούν προς τους στόχους σου, και εμπλουτίζουν τους ρόλους και τις σχέσεις που επεξεργάστηκες στο στάδιο της Συνήθειας 2.
Αλληλεξάρτηση
Οι επόμενες τρεις συνήθειες σχετίζονται με την αλληλεξάρτηση (δηλαδή τη συνεργασία με άλλους):
Προσπάθησε με ειλικρίνεια ώστε οι σχέσεις σου να βασίζονται σε λύσεις και συμφωνίες που ωφελούν και τους δύο. Δώσε στους ανθρώπους την αξία και τον σεβασμό που δικαιούνται και κατάλαβε ότι όταν «κερδίζουν όλοι» το αποτέλεσμα θα έχει περισσότερη διάρκεια από όταν κάνει ο ένας μόνο «το δικό του».
Άκουσε τον άλλο με ενσυναίσθηση και δέξου να επηρεαστείς από αυτόν: έτσι τον αναγκάζεις να σε ακούσει κι αυτός και να γίνει δεκτικός στην δική σου επίδραση. Έτσι δημιουργείται μια ατμόσφαιρα αλληλεγγύης, σεβασμού, και επίλυσης προβλημάτων με θετικό τρόπο.
Συνδύασε τις αρετές των μέσα σε θετική ομαδική εργασία για να πετύχεις στόχους που κανείς δε θα μπορούσε να καταφέρει μόνος. Κέρδισε από τους ανθρώπους την καλύτερη δυνατή απόδοσή τους ενθαρρύνοντας τη συμμετοχή τους σε δραστηριότητες με νόημα και γίνε υπόδειγμα ηγέτη εμπνέοντας και υποστηρίζοντάς τους.
Αυτοανανέωση
Η τελευταία συνήθεια σχετίζεται με αυτοανανέωση:
Εξισορρόπησε και ανανέωσε τους πόρους, την ενέργεια, την υγεία σου και δημιούργησε ένα βιώσιμο, μακροπρόθεσμο και αποτελεσματικό τρόπο ζωής. Εδώ τονίζει κυρίως τη σημασία της ασκήσεως για τη σωματική ανανέωση, της προσευχής, του διαλογισμού, της γιόγκα, κ.λπ., αλλά και των καλών αναγνωσμάτων για την ψυχική ανανέωση. Προτείνει, επίσης, πνευματική ανανέωση μέσω κοινωνικής εργασίας.
Νοοτροπία της αφθονίας
Ο Covey επινόησε την έννοια της «νοοτροπίας της αφθονίας» (abundance mentality ή abundance mindset) σύμφωνα με την οποία το άτομο πιστεύει ότι υπάρχουν αρκετοί πόροι και επιτυχία για όλους. Την αντιπαραθέτει με τη «νοοτροπία της έλλειψης» (scarcity mindset), δηλαδή του καταστροφικού και περιττού ανταγωνισμού, που βασίζεται στην ιδέα ότι αν σε μια κατάσταση κερδίσει ή επιτύχει κάποιος άλλος, εσύ είσαι ο χαμένος κι ότι δεν υπάρχει πιθανότητα να βγουν όλοι κερδισμένοι σε μια κατάσταση με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Τα άτομα με τη νοοτροπία της αφθονίας είναι σε θέση να χαίρονται με την επιτυχία των άλλων αντί να απειλούνται από αυτή.
Μετά την έκδοση του βιβλίου, εμφανίστηκαν αρκετά βιβλία στην κατηγορία των επιχειρήσεων που ασχολήθηκαν με αυτή την ιδέα. Ο Covey υποστηρίζει ότι η νοοτροπία της αφθονίας είναι δείγμα υψηλής αυτοεκτίμησης και σιγουριάς (βλ. Συνήθειες 1, 2, και 3), και ότι οδηγεί στην κατανομή των κερδών, την αναγνώριση και την υπευθυνότητα. Οι οργανισμοί μπορούν επίσης να εφαρμόζουν τη νοοτροπία της αφθονίας όσον αφορά την επιχειρηματική τους δραστηριότητα.
Η ανοδική σπείρα
Ο Covey εξηγεί το μοντέλο της «ανοδικής σπείρας» στην ενότητα για το ακόνισμα του μαχαιριού. Μέσα από τη συνείδησή μας, μαζί με ουσιαστική και σταθερή πρόοδο, η σπείρα θα έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη, την αλλαγή και τη συνεχή βελτίωση. Στην ουσία, ο άνθρωπος πάντα προσπαθεί να ενσωματώσει και να κατακτήσει τις αρχές που περιγράφονται στις 7 συνήθειες σε όλο και υψηλότερο βαθμό με κάθε επανάληψη. Η πρόοδος που θα επιτυγχάνεται σε κάθε συνήθεια θα είναι μια διαφορετική εμπειρία και θα μάθεις τις αρχές αποκτώντας βαθύτερη κατανόηση. Το μοντέλο της ανοδικής σπείρας αποτελείται από τρία μέρη: μάθε, αποφάσισε, πράξε. Σύμφωνα με τον Covey, πρέπει διαρκώς να εκπαιδεύουμε τη συνείδηση, προκειμένου να αναπτυχθούμε και να εξελιχθούμε στην ανοδική σπείρα. Η ιδέα της ανανέωσης με τη βοήθεια εκπαίδευσης θα μας οδηγήσει στον δρόμο της προσωπικής ελευθερίας, της ασφάλειας, της σοφίας και της δύναμης.
Ο Sean Covey (γιος του Stephen) έχει γράψει μια εκδοχή του βιβλίου για εφήβους, «Οι επτά συνήθειες των εξαιρετικά αποτελεσματικών εφήβων». Αυτή η έκδοση απλοποιεί τις 7 συνήθειες για τους νεαρούς αναγνώστες, έτσι ώστε να μπορούν να τις καταλάβουν καλύτερα. Τον Σεπτέμβριο του 2006 ο Sean Covey δημοσίευσε επίσης τις «6 σημαντικότερες αποφάσεις που θα πάρετε ποτέ: Οδηγός για εφήβους». Αυτός ο οδηγός επισημαίνει τις σημαντικότερες στιγμές στη ζωή ενός εφήβου και δίνει συμβουλές για το πώς να τις αντιμετωπίσουν.
Ο μεγαλύτερος γιος του Stephen Covey, Stephen Covey M.R., έχει γράψει ένα βιβλίο με τίτλο Η ταχύτητα της εμπιστοσύνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλία ψυχολογίας Κατηγορία:Διαχείριση χρόνου Κατηγορία:Προσωπική πρόοδος
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1984-1985
Πρωταθλητής: Άρης
Το πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης της σεζόν 1984/85 ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1984 και τελείωσε στις 4 Μαΐου του 1985. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Άρης αφήνοντας τον προηγούμενο πρωταθλητή Παναθηναϊκό στην τρίτη θέση. Η μονη ήττα του Άρεως προήλθε από το επεισοδιακό επαναληφθέν ματς με τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη. Αυτό ήταν το τέταρτο πρωτάθλημα που κατέκτησε ο Άρης και το πρώτο από μία σειρά επτά συνεχόμενων μέχρι το 1991. Πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδείχθηκε για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά ο Νίκος Γκάλης. Αξιοσημείωτο είναι επίσης, ότι αυτή ήταν η πρώτη σεζόν που πραγματοποίησε με την ομάδα του Άρεως ο Παναγιώτης Γιαννάκης, ο οποίος μεταγράφηκε το καλοκαίρι του 1984 στην ομάδα της Θεσσαλονίκης από τον Ιωνικό Νίκαιας.
Βαθμολογία
Πηγές
Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Α Ανδρων 1984 1985 Πρωταθλημα Ελλαδος Α Ανδρων 1984 1985
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 26
Το συγκρότημα εκτοξεύσεων πυραύλων με τον αριθμό LC-26 στο ακρωτήριο Κανάβεραλ ήταν διαστημική βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα. Χρησιμοποιήθηκε για την εκτόξευση πυραύλων τύπου Δία και Δίας C, και ιδιαίτερα για την εκτόξευση του Explorer 1, του πρώτου δορυφόρου των ΗΠΑ το 1958.
Ιστορικό
Από την αρχή χρησιμοποιήθηκε για την εκτόξευση των βαλλιστικών βλημάτων δοκιμαστικών πτήσεων. Εκτός αυτού ήταν προορισμένο και είχε την αποστολή να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση πυρηνικού κρούσματος της Σοβιετικής Ένωσης ή και πυρηνικού πολέμου.
Στις 1 Φεβρουαρίου του 1958, η USAF εκτόξευσε από εδώ τον πρώτο δορυφόρο των ΗΠΑ, τον Explorer 1.
Σήμερα το συγκρότημα παρέχει στέγη στο Μουσείο Air Force Space and Missile Museum. Για την έκδοση άδειας εισόδου στο μουσείο του συγκροτήματος LC-26, καθώς και στα γειτονικά συγκροτήματα LC-5 και LC-6 το κοινό μπορεί να απευθύνεται στο κέντρο πληροφοριών του Kennedy Space Center.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκροτήματα εκτόξευσης πυραύλων Κέιπ Κανάβεραλ
Ποταμός Τάνα (Κένυα)
Ο ποταμός Τάνα (Tana River) είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος (708 ή 1.014 χιλιόμετρα, αναλόγως του ποια θεωρείται η κύρια πηγή) ποταμός στην Κένυα και δίνει το όνομά του στην Κομητεία του Ποταμού Τάνα. Παραπόταμοί του είναι οι Θίκα, Καθίτα, Μουτόνγκα, Θίμπα, Ραγκάτι, Κουρούρου και Μουχούχι. Αρκετοί από αυτούς έχουν νερό μόνο την εποχή των βροχών. Οι δεξιοί παραπόταμοι είναι περισσότεροι.
Ο Τάνα πηγάζει στα όρη Άμπερντερ, δυτικά του Νυέρι. Κατευθύνεται αρχικώς προς τα ανατολικά και μετά στρέφεται προς τα βόρεια, μετά πάλι ρέει προς τα ανατολικά και τελικώς προς τα νοτιοανατολικά-νότια. Στον άνω ρου του σχηματίζει τις τεχνητές λίμνες Μασίνγκα και Κιαμπέρε, που δημιουργήθηκαν από τα ομώνυμα φράγματα, χάρη στα οποία παράγεται υδροηλεκτρική ενέργεια και εξασφαλίζεται νερό για άρδευση καλλιεργειών. Τρία ακόμα φράγματα έχουν ανεγερθεί μεταξύ Μασίνγκα και Κιαμπέρε, αλλά χρησιμεύουν μόνο για την παραγωγή ενέργειας: τα Καμπούρου, Τζιτάρου και Κινταρούμα.
Μετά από τα παραπάνω φράγματα, ο Τάνα ρέει στο όριο ανάμεσα σε καταφύγια άγριας ζωής. Κατόπιν διέρχεται από την πόλη Γκαρίσα και τις κωμοπόλεις Χόλα και Γκάρσεν, προτού εκβάλει στον Ινδικό Ωκεανό, στην περιοχή του κόλπου Ουνγκουάνα, κοντά στον οικισμό Κιπίνι, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 2°35΄56΄΄ Νότιο και μήκος 40°20΄19΄΄ Ανατολικό, σχηματίζοντας ποτάμιο δέλτα που εκτείνεται στα τελευταία 30 χιλιόμετρα περίπου του μήκους του ποταμού. Στον κάτω ρου του διέρχεται από ξηρή περιοχή, αρδεύοντας τα γύρω εδάφη. Η λεκάνη απορροής του Τάνα έχει έκταση 126.026 τ.χλμ. (σχεδόν ίση με την έκταση της Ελλάδας), και σε αυτή κατοικούν 6,1 εκατομμύρια άνθρωποι.
Η μέση ετήσια παροχή του ποταμού Τάνα ανέρχεται σε πάνω από 5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, αλλά παρουσιάζει πολύ μεγάλες διακυμάνσεις, όχι μόνο εποχικές (με δύο πλημμυρικές περιόδους ανά έτος), αλλά ακόμα και από ένα έτος σε άλλο. Π.χ. μεταξύ των ετών 1944 και 1978 η μέση παροχή (μετρούμενη στην Γκαρίσα) ήταν 6,1 δισεκατομμύρια κυβ. μέτρα, αλλά το 1949 ήταν μόνο 1,79 δισεκατομμύριο κυβ. μέτρα, ενώ το 1968 ήταν 13,34 δισεκ. κυβ. μέτρα, δηλαδή επτάμισυ φορές μεγαλύτερη.
Το πρώτο φράγμα που ανεγέρθηκε στον ποταμό ήταν το Κινταρούμα το 1968 και ακολούθησε το Καμπούρου το 1975. Σύμφωνα με μελέτη του 2003, η σειρά των φραγμάτων κατά μήκος του ποταμού Τάνα προμήθευε συνολικά τα δύο τρίτα της καταναλωνόμενης ηλεκτρικής ενέργειας στην Κένυα, με μέγιστη εγκατεστημένη ισχύ 599 μεγαβάτ.
Νερά λαμβάνονται από τον ποταμό για τρία μείζονα αρδευτικά προγράμματα: το Μπούρα, το Tana Irrigation Scheme και το Αρδευτικό Πρόγραμμα του Δέλτα του Τάνα.
Πήραν το όνομά του
Εκτός από την ομώνυμη κομητεία, δύο είδη ερπετών της Αφρικής ονομάσθηκαν από τον ποταμό Τάνα: η μυριοφολίς του Τάνα (Myriopholis tanae) και το λυγόσωμα του Τάνα (Mochlus tanae ή Lygosoma tanae). Επίσης, ο αστεροειδής 1641 Τάνα (Tana), που ανακαλύφθηκε το 1935, πήρε το όνομά του από τον Ποταμό Τάνα της Κένυας.
Citroën C-Elysée
Το Citroën C-Elysée είναι ένα μικρομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας C, αποκλειστικά 4-πορτο σεντάν 3 όγκων, που παράγεται από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Σεπτέμβριο του 2012.
Αρχικό μοντέλο
Εδώ να σημειωθεί ότι από το 1994 οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες εξαναγκάζονταν, λόγω της κινεζικής νομοθεσίας, να δημιουργήσουν μια κοινή επιχείρηση / κοινοπραξία (50:50) με μια κινεζική εταιρεία προκειμένου να παράγουν αυτοκίνητα επί κινεζικού εδάφους, γλιτώνοντας έτσι τους φόρους εισαγωγής. Το κέρδος της Κίνας από αυτή τη κίνηση ήταν ότι οι τοπικές αυτοκινητοβιομηχανίες απέκτησαν τεχνολογική και επιχειρησιακή τεχνογνωσία στη παραγωγή αυτοκινήτων.
Από την 1η Ιανουαρίου 2022, ωστόσο, τα πράγματα άλλαξαν, με την Κίνα να επιτρέπει σε όλες τις ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες να κατασκευάζουν, αν θέλουν, αυτοκίνητα στη Κίνα αποκλειστικά μόνες τους.
Σημερινό μοντέλο
Το σημερινό C-Elysée αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά στις 20 Ιουνίου 2012, ενώ παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Σεπτέμβριο του 2012 και μπήκε τον ίδιο μήνα στη μαζική παραγωγή. Ειδικότερα στην Ελλάδα, παρουσιάστηκε και κυκλοφόρησε στις 10 Ιανουαρίου 2013.
Το μοντέλο είναι μια παράλληλη έκδοση του Peugeot 301 του 2012, που μάλιστα παρουσιάστηκε στο ίδιο Σαλόνι, ενώ και τα δύο εξελίχθηκαν με βάση το αυτοκίνητο πόλης Peugeot 208, που ανήκει στην κατηγορία Β, αλλά με μακρύτερο μεταξόνιο από αυτό του 208. Το C-Elysée και το 301 είναι σεντάν 3 όγκων και ανήκουν στο ανώτερο άκρο διαστάσεων της μικρομεσαίας κατηγορίας C, καθώς έχουν συνολικό μήκος 4,43 και 4,44 μέτρα αντίστοιχα, και το μεγαλύτερο μεταξόνιο στην κατηγορία τους, στα 2,65 μέτρα. Ιδιαίτερα μεγάλος είναι και ο χώρος αποσκευών τους, με όγκο 506 λίτρα.
Διαθεσιμότητα
thumb|left|Citroën C-Elysée 1.6i του 2013. thumb|left|E-Elysée του 2016 στην [[Κίνα.]]
Και τα δύο κατασκευάζονται στη Βίγο της Ισπανίας, ως μοντέλα σχετικά χαμηλού κόστους, και προορίζονται κυρίως για αναπτυσσόμενες αγορές της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, καθώς και για τη Ρωσία και την Ουκρανία. Ωστόσο, εκδόσεις με πληρέστερο εξοπλισμό πωλούνται και σε χώρες όπου τα σεντάν 3 όγκων έχουν, παραδοσιακά, μεγάλη εμπορική απήχηση, όπως στην Ελλάδα, ενώ ειδικότερα το Citroën C-Elysée διατίθεται και σε αρκετές ακόμα χώρες της Ευρώπης. Για την ακρίβεια, στην Ελλάδα το C-Elysée παρουσιάστηκε στις 10 Ιανουαρίου 2013, όπως προαναφέρθηκε (με βασική τιμή τότε στα 11.990 ευρώ με την τότε ισοτιμία και σε τρία επίπεδα εξοπλισμού, Trend, Atraction και Exclusive), ενώ από το 2015 και στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, και τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάστηκε επίσης στη Γερμανία (με βασική τιμή τότε στα 12.590 €), στη Γαλλία (με βασική τιμή τότε στα 13.750 €) και στην Ιταλία. Επίσης, από το 2014 και τα δύο μοντέλα παράγονται και στη Γουχάν, την πρωτεύουσα της επαρχίας Χουμπέι, Κίνα, για την εγχώρια αγορά. Μάλιστα τον Απρίλιο του 2016 η Citroën παρουσίασε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο και μια πλήρως ηλεκτροκίνητη έκδοση του μοντέλου, με την ονομασία E-Elysée.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|right|Citroën C-Elysée 1.2 VTi PureTech 82 hp Confort, μοντέλο του 2017, γαλλικής κυκλοφορίας. thumb|right|Citroën C-Elysée 1.6 HDi Seduction του 2014 στη [[Χιλή.]]
Όλα τα Citroën C-Elysée ευρωπαϊκών προδιαγραφών έφεραν εξ αρχής στάνταρ:
Στα τεστ πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) τον Ιούνιο του 2014, το Citroën C-Elysée ευρωπαϊκών προδιαγραφών απέσπασε 3 στα 5 αστέρια στα τεστ πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, με ποσοστά:
Ωστόσο, στην πράξη το σκορ που κατάφερε στη δοκιμή ήταν ακόμα μεγαλύτερο, αλλά ειδικότερα στην πλαγιομετωπική πρόσκρουση, παρά τις καλές επιδόσεις στην προστασία ενηλίκων, διαπιστώθηκε μια πιθανότητα τραυματισμού για επιβάτες διαφορετικών διαστάσεων και σε λίγο διαφορετικές θέσεις. Ως αποτέλεσμα, το μοντέλο υπέστη ποινή αφαίρεσης κάποιων βαθμών.
Ανανέωση του 2016
thumb|right|Citroën C-Elysée του 2017 στην [[Κίνα.]]
Τον Νοέμβριο του 2016, το C-Elysée υπέστη μια ελαφρά ανανέωση, που αποκαλύφθηκε επίσημα στις 14 Νοεμβρίου. Εξωτερικά, απέκτησε μπροστινά και πίσω φώτα τρισδιάστατης σχεδίασης, διακόσμηση με χρώμιο στο μπροστινό μέρος και φώτα ημέρας με τεχνολογία LED, τα οποία είναι πάνω από τα φώτα ομίχλης. Στο ταμπλό, τοποθετήθηκε μια νέα οθόνη αφής 7 ιντσών με σύστημα πολυμέσων (multimedia) Citroën Connect Nav και Citroën Connect Radio, ενώ προστέθηκε και έξτρα κάμερα οπισθοπορείας. Ταυτόχρονα, εμφανίστηκε προαιρετικό 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο στον κινητήρα 1.6 VTi των 115 hp, που αντικατέστησε το προηγούμενο έξτρα 4-τάχυτο αυτόματο.
Αντίθετα με το αρχικό C-Elysée του 2012, η ανανεωμένη εκδοχή του μοντέλου παρουσιάστηκε πρώτα στη Γαλλία, στις 7 Ιανουαρίου 2017, με τιμή εκκίνησης τότε στα 13.750 ευρώ, ενώ σύντομα ακολούθησαν και οι άλλες αγορές διεθνώς.
Τεχνικά στοιχεία
Ο μοναδικός διαθέσιμος κινητήρας ντίζελ είναι ο 1.6 λίτρων HDi 92 hp, με ή χωρίς φίλτρο κατακράτησης σωματιδίων, αναλόγως με τη χώρα. Ειδικότερα όμως τα C-Elysée ευρωπαϊκών προδιαγραφών, φέρουν όλα στάνταρ το σχετικό φίλτρο σωματιδίων.
Αγωνιστική έκδοση
thumb|right|Η επίσημη έκδοση ράλλυ του Citroën C-Elysée στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της [[Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2013.]]
Η εκδοχή ράλλυ του Citroën C-Elysée αποκαλύφθηκε επίσημα στις 24 Ιουλίου 2013 και ξεκίνησε τη συμμετοχή της από το παγκόσμιο πρωτάθλημα της σεζόν του 2014. Φέρει τον κινητήρα βενζίνης 1.6 λίτρων του αγωνιστικού DS3 WRC, με την ισχύ όμως στο αγωνιστικό C-Elysée να έχει ρυθμιστεί στους 380 ίππους. Σε αντίθεση με την πολιτική έκδοση του C-Elysée, που δεν είχε αρχικά κυκλοφορήσει σε όλες τις αγορές διεθνώς, το αγωνιστικό μοντέλο είχε εξ αρχής πλήρως διεθνή παρουσία στο σύνολο όλων των αγώνων ράλλυ και μάλιστα κέρδισε 3 συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα κατασκευαστών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
C-Elysee Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Θαλάσσιες μεταφορές
Οι θαλάσσιες μεταφορές αποτελούν ένα ιδιαίτερα ευρύ πεδίο των γενικών μεταφορών ανθρώπων και φορτίων, που εκτελούνται με εμπορικά πλοία, η ιστορία των οποίων χάνεται στα βάθη των αιώνων. Ποσοστό 80-85% του παγκόσμιου εμπορίου διεξάγεται με πλοία. Η ναυπήγηση σκαφών από την εποχή του Ομήρου και η συνεχής εξέλιξη από το κουπί στο ιστίο, την εφεύρεση της πυξίδας, όπου επέτρεψε στους θαλασσοπόρους την ανακάλυψη νέων θαλάσσιων οδών και τόπων ανάπτυξης εμπορίου και στη συνέχεια η εφαρμογή του ατμού, της έλικας και της επιλογής του σιδήρου και του χάλυβα ως μέσον υλικού, έδωσαν μια εκπληκτική πρόοδο στις θαλάσσιες μεταφορές.
Η σύγχρονη ναυπηγική βιομηχανία, με την παράλληλη διάνοιξη διωρύγων, την βελτίωση των λιμενικών εγκαταστάσεων και την ίδρυση μεγάλων ναυτιλιακών εταιρειών, παρουσιάζει μια εκπληκτική άνοδο που όμοιά της δεν υφίσταται σε άλλους τομείς μεταφορών. Με τη σύγχρονη και ευρύτατη εξειδίκευση των τύπων των πλοίων το διεθνές εμπόριο πραγματοποιείται σε τεράστιες ποσότητες με το μικρότερο δυνατό κόστος. Για παράδειγμα η ανάγκη μεταφορών μεγάλων ποσοτήτων φορτίων ιδιαίτερα χύδην (χύμα) οδήγησε στη ναυπήγηση των φορτηγών μπαλκ κάριερς, των φορτηγιδοφόρων, των εμπορευματοκιβωτιοφόρων (Κοντέινερς) αλλά και αυτών των δεξαμενοπλοίων, καθώς και άλλων πολλών, που συνεχίζουν με σταδιακή αύξηση μεγεθών. Οι άλλοτε, πριν μερικών δεκαετιών, υφιστάμενες διεθνείς γραμμές τακτικών (δρομολογίων) και ελεύθερων, στις μέρες μας φέρονται να έχουν υποστεί μεγάλο πλήγμα από τους παραπάνω εξειδικευμένους τύπους πλοίων. Σήμερα μόνο ιδιαίτερα ακριβά είδη μεταφέρονται με αεροπλάνα που όμως έχουν αυξήσει την μεταφορά προσώπων. Οι δε χερσαίες μεταφορές συνεχίζουν τη διακίνηση αγαθών σε επιμέρους μικρές ποσότητες αλλά και με αύξηση του επιβατηγού κοινού χωρίς όμως ιδιαίτερη ανάγκη εξειδικευμένων μέσων μεταφορών.
Θαλάσσιες μεταφορές που εκτελούνται με σταθερή περιοδικότητα μεταξύ λιμένων χαρακτηρίζονται γενικά θαλάσσιες συγκοινωνίες. Οι θαλάσσιες συγκοινωνίες διακρίνονται σε διεθνείς και εσωτερικές, (εντός της επικράτειας). Και οι μεν πρώτες αν επεκτείνονται σε ανοικτές θάλασσες, ωκεανούς χαρακτηρίζονται ποντοπόρες, οι δε δεύτερες εφαρμόζοντας ακτοπλοΐα κατά το μεγαλύτερο μέρος τους ονομάζονται ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες.
Κατηγορία:Θαλάσσιες μεταφορές
Μιχράμπ
Ο όρος μιχράμπ (Αραβικά:محراب) αναφέρεται στην ημικυκλική εσοχή που υπάρχει στο τείχος ενός ισλαμικού τεμένους το οποίο υποδεικνύει την κίμπλα (η κίμπλα είναι η κατεύθυνση προς την Κάαμπα στην Μέκκα κατά την οποία ο μουσουλμάνος πρέπει να στραφεί κατά την διάρκεια της προσευχής). Το τείχος στον οποίο βρίσκεται το μιχράμπ ονομάζεται ο τείχος της κίμπλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισλαμική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Ναοδομία
Σαμπίνα Σπιλρέιν
Η Σαμπίνα Νικολάγιεβνα Σπιλρέιν (ρωσικά: Сабина Николаевна Шпильрейн, προφορά: : sɐˈbʲinə nʲɪkɐˈlajɪvnə ʂpʲɪlʲˈrɛjn, 25 Οκτωβρίου 1885 - 11 Αυγούστου 1942) ήταν Ρωσίδα ιατρός και μία από τις πρώτες γυναίκες ψυχαναλύτριες. Γεννήθηκε στο Ροστόφ επί του Ντον, της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, μέσα σε μία εύπορη εβραϊκή οικογένεια. Η μητέρα της λεγόταν Εύα κι ο πατέρας της Νικολάι, οι οποίοι απέκτησαν συνολικά πέντε παιδιά με τη Σαμπίνα να είναι το μεγαλύτερο, και τα πέντε ακολούθησαν επιστημονική καριέρα. Ωστόσο ο γάμος των γονιών της ήταν προβληματικός κι εκείνη είχε κακοποιηθεί σωματικά κι από τους δύο. Μάλιστα, πολλοί σχολιαστές της ζωής της θεωρούν ότι υπέστη και σεξουαλική κακοποίηση, από κάποιον εντός της οικογενείας.
Μετά τον θάνατο της αδελφής της Εμίλια από τύφο, η Σαμπίνα, απέκτησε διάφορα σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, αναγκάζοντάς την να κλειστεί σε κλινική. Μέσα σε όλη αυτήν την περιπέτεια, θα γνωρίσει και τον Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ, ο οποίος θα της υπάρξει, ιατρός, δάσκαλος και αργότερα συνάδελφος, ενώ όπως γράφει και στο ημερολόγιό τους, η σχέση του είχε γίνει στενότερη μεταξύ το 1908 και το 1910. Σχέσεις, αλλά καθαρά συναδελφικές, είχε και με τον Αυστριακό Σίγκμουντ Φρόιντ. Από το 1905 έως και το 1911, παρακολούθησε μαθήματα ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Αργότερα, εργάστηκε ως ψυχίατρος, ψυχαναλυτής, καθηγήτρια και παιδίατρος, τόσο στη Ρωσία όσο και στην Ελβετία. Στη Ρωσία εργάστηκε για μία εικοσαετία (1923-1943).
Μέσα στην τριαντάχρονη καριέρα της, εξέδωσε πάνω από 35 εργασίες, σε τρεις γλώσσες, τα ρωσικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά, αναλύοντας θέματα όπως η ψυχανάλυση, η αναπτυξιακή ψυχολογία, η ψυχογλωσσολογία και η εκπαιδευτική ψυχολογία. Πιθανόν η πιο γνωστή της εργασία, που άσκησε δε και μεγάλη επιρροή στον τομέα της ψυχολογίας είναι το Destruction as the Cause of Coming Into Being, γραμμένο στη γερμανική γλώσσα, το 1912. Η Σπιλρέιν δολοφονήθηκε κατά την περίοδο του Ολοκαυτώματος, με τη ομάδα των SS, να πυροβολεί αυτήν και τις δυο της κόρες, που ήταν τότε 29 και 16 ετών. Αν και κατά κύριο λόγο η Σπιλρέιν, μνημονευόταν για τη συνολική σχέση της με τον Γιουνγκ, πλέον θεωρείται σημαντική στο τομέα της και μια μεγάλη στοχάστρια.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχαναλυτές Κατηγορία:Ιστορία της ψυχιατρικής Κατηγορία:Εβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Ρώσοι ψυχολόγοι Κατηγορία:Ρώσοι ιατροί Κατηγορία:Ρωσίδες συγγραφείς Κατηγορία:Ρώσοι φεμινιστές Κατηγορία:Εβραίοι φεμινιστές
Salve a ti, Nicaragua
Salve a ti, Nicaragua (Χαίρε εσύ, Νικαράγουα) είναι ο εθνικός ύμνος της Νικαράγουα. Έγινε αποδεκτός στις 20 Οκτωβρίου 1939 και υιοθετήθηκε επίσημα στις 25 Αυγούστου 1971. Οι στίχοι γράφτηκαν από το Σαλομόν Ιμπάρρα Μαγιόργα (Salomón Ibarra Mayorga) και μελοποιήθηκαν από το Λουίς Α. Ντελγαδίγιο (Luis A. Delgadillo).
Η μουσική χρονολογείται από τα 1700, όταν χρησιμοποιόταν σαν θρησκευτικόε ύμνος από έναν Ισπανό μοναχό, τον Αδερφό Καστινόβε, όταν η χώρα ήταν ισπανική επαρχία. Ο ύμνος κατά καιρούς αντικαθίστατο από άλλους ύμνους,λόγω πολιτικών αναταραχών, αλλά επαναφέρθηκε το 1918. Πραγματοποιήθηκε διαγωνισμός για νέους στίχους, που θα μιλούσαν μόνο για ειρήνη και εργασία, εφόσον η χώρα είχε μόλις βγει από έναν εμφύλιο πόλεμο. Ως αποτέλεσμα, ο εθνικός ύμνος της Νικαράγουα είναι από τους μοναδικούς ύμνους της Λατινικής Αμερικής που μιλούν για ειρήνη αντί για πόλεμο.
Στίχοι
¡Salve a ti, Nicaragua! En tu suelo
ya no ruge la voz del cañón,
ni se tiñe con sangre de hermanos
tu glorioso pendón bicolor.
Brille hermosa la paz en tu cielo,
nada empañe tu gloria inmortal,
¡que el trabajo es tu digno laurel
y el honor es tu enseña triunfal!
Μετάφραση στα ελληνικά
Χαίρε εσύ, Νικαράγουα! Στη γη σου
δεν ηχεί πια ο ήχος του κανονιού,
ούτε το αίμα αδερφών κηλιδώνει πια
Ας λάμψει ωραία η ειρήνη στον ουρανό σου,
και τίποτα να μη θολώσει την αθάνατη δόξα σου,
γιατί η δουλειά είναι οι άξιες δάφνες σου
κι η τιμή είναι το θριαμβευτικό σου έμβλημα!
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Νικαράγουας
Καϊναρτζή
Η Καϊναρτζή (βουλγαρικά: Кайнарджа, Ρουμανικά: Cainargeaua Mică, Τουρκικά: Kaynarca) είναι χωριό στη βορειοανατολική Βουλγαρία, μέρος της Επαρχίας Σιλίστρα. Είναι το διοικητικό κέντρο του Δήμου Καϊναρτζή, που βρίσκεται στο ανατολικότερο τμήμα της επαρχίας Σιλίστρα, στην ιστορική περιοχή της Νότιας Δοβρουτσά, κοντά στα ρουμανικά σύνορα.
Το χωριό έπαψε να είναι υπό Οθωμανική κυριαρχία το 1878, μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-78. Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, παραχωρήθηκε από το Βασίλειο της Βουλγαρίας στο Βασίλειο της Ρουμανίας μαζί με όλη τη Νότια Δοβρουτσά. Ως μέρος της κομητείας Durostor του μεσοπολέμου, ήταν γνωστό ως Καϊναργκουέα Μικά, μετάφραση του Κιουσούκ (μικρός) Καϊναρτζή. Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Κραϊόβα του 1940, όλη η Νότια Δοβρουτζά επεστράφη στη Βουλγαρία.
Από τον Οκτώβριο του 2017, η Καϊναρτζή συνδέεται με τη γειτονική κοινότητα Λιπνίτα στη Ρουμανία μέσω της συνοριακής διέλευσης Καϊναρτζή-Λιπνίτα.
Κατηγορία:Βουλγαρίας γεωγραφία-επέκταση Κατηγορία:Χωριά της Βουλγαρίας
Ιωάννης Ε΄ του Όλντενμπουργκ
Ο Ιωάννης Ε΄, γερμ. Johann V. (1460 - 10 Φεβρουαρίου 1526) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν Κόμης του Όλντενμπουργκ (1500-1526).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος του Γεράρδου ΣΤ΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Αδελαΐδας του Χάγκεν, κόρης του Όθωνα Ζ΄, κόμη του Τέκλενμπουργκ.
Τότε ο Ιωάννης Ρόντε φον Βάλε, αρχιεπίσκοπος της Βρέμης, συμμάχησε με τις πόλεις Βρέμη, Αμβούργο και Στάντε, για τις οποίες οι περιοχές αυτές του Έλβα ήταν σημαντικές για το θαλάσσιο εμπόριό τους. Με την επιπλέον υποστήριξη της Ανατολικής Φρισίας, οι αγρότες των περιοχών αυτών ελευθερώθηκαν το 1500.
Στη Διαμάχη της Σαξονίας (1514-17) ο Ιωάννης Ε΄ συμμάχησε με τους δούκες του Μπράουνβαϊγκ-Λύνεμπουργκ εναντίον του Έντσαρντ Α΄, κόμη της Ανατολικής Φρισίας το 1514. Ανέκτησε τις περιοχές Στάντλαντ & Μπουτγιάντινγκεν και ήθελε να τις κρατήσει ελεύθερες φεουδαλικά (in allodium), αλλά τελικά αναγνώρισε ως επικυρίαρχο τον Ερρίκο Ε΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ.
Απεβίωσε το 1526 και τον διαδέχθηκαν από κοινού οι υιοί του Ιωάννης Ε΄, Χριστόφορος, Γεώργιος και Αντώνιος Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα των Ασκάνια, κόρη του Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Ντέιβιντ Χαντ
Ο Ντέιβιντ Ντοντ Χαντ (αγγλικά: David Dodd Hand, 23 Ιανουαρίου 1900 - 11 Οκτωβρίου 1986) ήταν Αμερικανός animator και σκηνοθέτης κινουμένων σχεδίων, περισσότερο γνωστός για το έργο του στη Walt Disney Productions. Εργάστηκε σε πολυάριθμες ταινίες της Disney κατά τη διάρκεια της δεκαετία του 1930, ως που στις ταινίας Η Χιονάτη και οι εφτά νάνοι και Μπάμπι, ανέλαβε την επίβλεψη στο σκηνοθετικό τμήμα. Περί το 1932 ήταν από τους κορυφαίος animator της Disney, παρά τις κατηγορίες ότι εργαζόταν υπέρ το δέον "μηχανικά".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άνθρωποι της Disney Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανοί animators
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2006-2007
Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2006-07 ήταν το 36ο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ από την ίδρυση του θεσμού. Ο τελικός έγινε στις 16 Μαΐου 2007 στο Χάμπντεν Παρκ στη Γλασκόβη. Η Σεβίλλη κατέκτησε τον τίτλο για δεύτερη φορά, νικώντας στον τελικό την Εσπανιόλ με 3-1 στα πέναλτι (2-2).
Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης ήταν ο Βάλτερ Παντιάνι της Εσπανιόλ με 11 γκολ.
Πρώτος προκριματικός γύρος
Οι αγώνες έγιναν στις 13 και 27 Ιουλίου 2006.
!colspan="5"|Νότια-Μεσογειακή περιοχή
!colspan="5"|Κεντρική-Ανατολική περιοχή
Δεύτερος προκριματικός γύρος
!colspan="5"|Κεντρική-Ανατολική περιοχή
!colspan="5"|Βόρεια περιοχή
Πρώτος γύρος
Οι αγώνες έγιναν στις 14 Σεπτεμβρίου (πρώτος αγώνας) και στις 28 Σεπτεμβρίου 2006 (δεύτερος αγώνας)
}
Φάση ομίλων
Οι πρώτες τρεις ομάδες προκρίθηκαν στην φάση των 32.
Φάση των 32
Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 14 και 15 Φεβρουαρίου, ενώ οι δεύτεροι αγώνες στις 22 Φεβρουαρίου 2007.
1 Η Φέγενορντ τιμωρήθηκε από την UEFA.
Φάση των 16
Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 8 Μαρτίου 2007, ενώ οι δεύτεροι αγώνες στις 14 και 15 Μαρτίου 2007.
Προημιτελικοί
Οι προημιτελικοί έγιναν στις 5 και 12 Απριλίου 2007.
Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 26 Απριλίου και 3 Μαΐου 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2006 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2007
Σύστημα Τειρεσίας
Το σύστημα Τειρεσίας είναι βάση δεδομένων για την πιστοληπτική ικανότητα εμπόρων και καταναλωτών. Σε αυτό καταχωρίζονται φυσικά και νομικά πρόσωπα που κατά το παρελθόν έχουν φανεί αφερέγγυοι ως οφειλέτες. Περιπτώσεις αφερεγγυότητας είναι η έκδοση ακάλυπτης επιταγής, η μη πληρωμή συναλλαγματικής κατά τη λήξη της, η πτώχευση, η μη εξόφληση δανείου κλπ. Η ύπαρξη μητρώου αφερέγγυων οφειλετών εξυπηρετεί την καλή λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, διότι μειώνει τον κίνδυνο να εξαπατηθούν οι τράπεζες και να χορηγήσουν πίστωση σε άτομα και επιχειρήσεις που δεν έχουν σκοπό να την αποπληρώσουν. Παράλληλα λειτουργεί ως κίνητρο στους οφειλέτες να αποπληρώνουν έγκαιρα τα χρέη τους, γιατί αλλιώς γνωρίζουν ότι θα μπουν στη «μαύρη λίστα» και δε θα μπορούν να συμβληθούν με τράπεζες στο μέλλον.
Κάθε άτομο ή εταιρία έχει δικαίωμα να πληροφορηθεί αν και τι εγγραφές υπάρχουν στον Τειρεσία στο όνομά του/της και να ζητήσει τη διόρθωση τυχόν λαθών και ανακριβειών.
Η Τειρεσίας συστάθηκε αρχικά ως μη κερδοσκοπική εταιρεία και από τον Σεπτέμβριο του 1997, λειτουργεί ως ανώνυμη εταιρεία, διατηρώντας αμιγώς τη φιλοσοφία της μη κερδοσκοπικής εταιρείας, αλλά εξασφαλίζοντας παράλληλα τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανάπτυξή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραπεζικό Δίκαιο
Ρασταφαριανισμός
right|thumb|300px|Ρας Ταφάρι Μακόνεν, Χαϊλέ Σελασιέ Α'
Ο Ρασταφαριανισμός είναι θρησκευτικό και πολιτικό κίνημα που συνδυάζει στοιχεία του προτεσταντισμού με το μυστικισμό και μία παναφρικανική πολιτική συνείδηση. Τα μέλη του αποδέχονται τον πρώην αυτοκράτορα της Αιθιοπίας Χαϊλέ Σελασιέ Α' (1892-1975) ως μεσσία και ενσάρκωση του Θεού, ο οποίος αποκαλείται Γιαχ (Jah), όνομα που χρησιμοποιείται στην Παλαιά Διαθήκη. Οι οπαδοί του ονομάζονται Ρασταφάρι (Rastafari ή Ras Tafari), σύμφωνα με το όνομα που κατείχε ο Χαϊλέ Σελασιέ Α', Ras Tafari Makonnen (Ρας Ταφάρι Μακόνεν), πριν από την ενθρόνισή του. Συχνά αποκαλούνται και «Ρασταφαριανοί» (rastafarians) ή απλούστερα «Ράστας» (Rastas). Στην αμχαρική γλώσσα, η λέξη Ras σημαίνει κυριολεκτικά την κεφαλή αλλά αποτελεί και τίτλο, ισοδύναμο με εκείνο του Δούκα ή του Βασιλιά. Το κίνημα αναπτύχθηκε στην Τζαμάικα στις αρχές της δεκαετίας του 1930 και εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο, ιδιαίτερα χάρη στη διάδοσή του μέσα από το μουσικό είδος της ρέγκε κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970 και τον ασπασμό του από καλλιτέχνες διεθνούς εμβέλειας, όπως ο Μπομπ Μάρλεϊ και ο Πήτερ Τος.
Οι ρίζες του εντοπίζονται στη διδασκαλία του πολιτικού ακτιβιστή Μάρκους Γκάρβεϊ (1887-1940), ο οποίος προώθησε μία αφροκεντρική ιδεολογία, πιστεύοντας στην επιστροφή των μαύρων στην Αφρική. Εκτός από την πίστη στον αυτοκράτορα Χαϊλέ Σελασιέ Α', κεντρικά σημεία των δοξασιών και των αντιλήψεων των Ρασταφάρι, τουλάχιστον όπως εκφράστηκαν κατά την πρώιμη περίοδο του κινήματός τους, ήταν η πεποίθηση πως οι μαύροι λαοί είναι οι γνήσιοι απόγονοι των Ισραηλιτών, που εξαιτίας της καταπίεσης λευκών δυνάμεων έχουν εξοριστεί από την Αφρική, όπου στο μέλλον θα επιστρέψουν για να κυριαρχήσουν επί των λευκών. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και ειδικότερα μετά το θάνατο του Χαϊλέ Σελασιέ το 1975, πολλές από τις πεποιθήσεις των Ρασταφάρι υπέστησαν τροποποιήσεις ή αποδόθηκαν με περισσότερο συμβολικό τρόπο, απορρίπτοντας εν μέρει τον αφροκεντρισμό και την αυστηρή τοποθέτηση σε ζητήματα φυλετικής ταυτότητας. Εξαιτίας της απουσίας μίας κεντρικής διοίκησης ή επίσημης εκκλησίας, δεν υπάρχει ένα ρασταφαριανό δόγμα per se, αλλά στη βάση ενός πυρήνα βασικών πεποιθήσεων υφίστανται αποκλίσεις ως προς τις δοξασίες ή το βαθμό προσήλωσης στην καθεμία από αυτές.
Τα πρώτα μέλη του Ρασταφαριανισμού ήταν κατά το μεγαλύτερο ποσοστό αφρικανικής καταγωγής και πρώην μέλη άλλων χριστιανικών δογμάτων. Ο προσδιορισμός του αριθμού των μελών του κινήματος παγκοσμίως είναι δύσκολος καθώς δεν υπάρχουν επίσημες στατιστικές. Διαφορετικές εκτιμήσεις αναφέρονται σε συνολικά 200.000-1.000.000 Ρασταφάρι στον κόσμο. Παραδοσιακά, προέρχονται κυρίως από το χώρο των κατώτερων οικονομικών τάξεων, αν και σήμερα έχουν διεισδύσει σε σημαντικό βαθμό στη μεσαία τάξη. Στις καθημερινές πρακτικές τους περιλαμβάνονται αυστηρές διατροφικές συνήθειες που περιλαμβάνουν κυρίως τη χορτοφαγία, η χρήση της κάνναβης για θρησκευτικούς σκοπούς καθώς και η υιοθέτηση χαρακτηριστικής κόμμωσης των μαλλιών σε πλεξίδες («ράστα»).
Ιστορική εξέλιξη
right|thumb|240px|Μάρκους Γκάρβεϊ
Κατά την πρώτη περίοδο της διαμόρφωσης του Ρασταφαριανισμού, από τις αρχές του 1930 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950, κεντρική φυσιογνωμία του κινήματος υπήρξε ο Λέοναρντ Χάουελ (1898-1981), ο οποίος αναφέρεται συχνά και ως ιδρυτής του. Εκτός από την πίστη στον Χαϊλέ Σελασιέ Α' και την επιστροφή στην Αφρική, ο Χάουελ υποστήριξε και κήρυξε την ανωτερότητα της μαύρης φυλής σε συνδυασμό με το μίσος και την εκδικητικότητα έναντι των λευκών. Τα κοινωνικά μηνύματα που εξέφραζαν οι Ρασταφάρι συνέπεσαν χρονικά με μία περίοδο κατά την οποία επικρατούσαν εξαιρετικά δυσμενείς κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες στη Τζαμάικα, ενώ συχνά ερμηνεύονται ως μία αντίδραση σε αυτές. Ο Χάουελ υπήρξε επίσης ιδρυτής της πρώτης οργανωμένης κοινότητας Ρασταφάρι που ονομάστηκε Pinnacle (Απόγειο) και αριθμούσε περίπου 500-1600 μέλη. Η κοινότητα οργανώθηκε στην ενορία της Αγίας Αικατερίνης, κοντά στην πρωτεύουσα της Τζαμάικας, και υπήρξε ιδιαιτέρως σημαντική στα πρώιμα στάδια εξέλιξης του ρασταφαριανισμού καθώς καθιερώθηκαν μέσα από αυτή ορισμένες πρακτικές και τελετουργίες που μέχρι σήμερα χαρακτηρίζουν τους Ρασταφάρι, όπως η χρήση της κάνναβης και η κόμμωση που υιοθετήθηκε. Η δράση της κοινότητας, όπως μεταξύ άλλων η καλλιέργεια της κάνναβης, προκάλεσε την επέμβαση των αστυνομικών αρχών, για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 1941 και αργότερα στις αρχές του 1954, οδηγώντας στη συλλήψη του Χάουελ και άλλων μελών της, και εν τέλει στην οριστική διάλυσή της.
Τα επόμενα χρόνια, μέχρι το 1959, χαρακτηρίζονται ως μία περίοδος ανασύνταξης της ομάδας των Ρασταφάρι, οι οποίοι μετά τη διάλυση της κοινότητας Pinnacle εγκαταστάθηκαν στο Κίνγκστον, ειδικότερα στις περισσότερο φτωχικές συνοικίες, δυτικά της πρωτεύουσας. Σταδιακά οργανώθηκαν διαφορετικές ομάδες, ενώ αξιοσημείωτη δημοσιότητα δόθηκε στο κίνημά τους το 1958, όταν διοργανώθηκε το πρώτο «Παγκόσμιο Συνέδριό» τους, υπό την καθοδήγηση του Τσαρλς Έντουαρντς και συνοδευόμενο από νέες συμπλοκές με τις αστυνομικές αρχές. Τον επόμενο χρόνο, η δράση του αιδεσιμότατου Claudius Henry, ιδρυτή της Αναθεωρημένης Αφρικανικής Εκκλησίας, προσέλκυσε πολυάριθμους Ρασταφάρι, στα πλαίσια μίας γενικής πρόσκλησης επιστροφής στην αφρικανική ήπειρο. Ο Henry, εξέδωσε εικονικά εισιτήρια που θα επέτρεπαν στους κατόχους τους – έναντι ενός χρηματικού ποσού – να ταξιδέψουν στην Αφρική, ορίζοντας ως ημερομηνία του ταξιδιού την 5η Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Εκατοντάδες άνθρωποι από τη Τζαμάικα συγκεντρώθηκαν για τον σκοπό αυτό, που ουδέποτε πραγματοποιήθηκε, γεγονός που οδήγησε τελικά στη σύλληψη του Henry, ο οποίος επιχείρησε να το αποδώσει σε παρερμηνεία των εξαγγελιών του, υποστηρίζοντας πως είχαν συμβολικό χαρακτήρα. Αργότερα, ο ίδιος συνελήφθη και καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκιση, όταν μετά από επέμβαση της αστυνομίας στο αρχηγείο του, ανακαλύφθηκε πως είχε στην κατοχή του βαρύ οπλισμό, ενώ ανάλογη δράση ανέπτυξε και ο γιος του, Ρόναλντ Χένρι, ο οποίος τελικά καταδικάστηκε σε θάνατο. Οι εξελίξεις αυτές, που συνδέονταν με τους Ρασταφάρι, είχαν σημαντική επίδραση στο κίνημά τους αλλά και στην κοινή γνώμη της χώρας, η οποία αντιλαμβανόταν τους Ρασταφάρι ως μία «βίαιη σέκτα». Οδήγησαν επίσης στη διενέργεια μιας αναλυτικής μελέτης των κοινοτήτων τους, εκ μέρους της τζαμαϊκανής κυβέρνησης και κατόπιν πρότασης των Ρασταφάρι. Αυτή η εκτεταμένη έρευνα που εκπονήθηκε στο Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών αποτέλεσε την πρώτη συστηματική εξέταση των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που διαμόρφωναν το κίνημά τους, αλλά και την πρώτη επίσημη καταγραφή των πεποιθήσεων τους, αναγνωρίζοντας μεταξύ άλλων πως η πλειοψηφία των οπαδών του Ρασταφαριανισμού ήταν φιλειρηνική. Στα πλαίσια της μελέτης, προτάθηκε επίσης στην τζαμαϊκανή κυβέρνηση η αποστολή διπλωματικής αποστολής σε αφρικανικές χώρες, με συμμετοχή των ηγετικών μορφών του κινήματος των Ρασταφάρι. Η επαφή των τελευταίων με τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούσαν στην αφρικανική ήπειρο συνέβαλε ενδεχομένως στο μετριασμό της τάσης των Ρασταφάρι για εγκατάσταση στην Αφρική.
Κατά τη δεκαετία του 1960, ο Ρασταφαριανισμός εδραιώθηκε σταδιακά στην κοινωνική και θρησκευτική ζωή της Τζαμάικας. Σημαντικό ρόλο σε αυτό διαδραμάτισε η συμμετοχή του ποιητή και σημαντικού μέλους του κινήματος των Ρασταφάρι, Σάμουελ Μπράουν, στην ενεργό πολιτική, συμμετέχοντας στις εκλογές του 1961 ως επικεφαλής πολιτικού σχηματισμού. Παρά το γεγονός πως δεν κατόρθωσε να αποσπάσει περισσότερες από 100 ψήφους, μετέδωσε τη φιλοσοφία του κινήματος σε ένα ευρύ κοινωνικό φάσμα συμπυκνώνοντας τη σε ένα σύνολο από διακηρύξεις, γνωστές ως «21 σημεία», απομακρυνόμενος εν μέρει από ορισμένες παραδοσιακές αρχές του ρασταφαριανισμού. Η ίδια η υποψηφιότητά του ήταν αντίθετη στην πρακτική των Ρασταφάρι να απέχουν από την πολιτική και να μην ψηφίζουν. Ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός στην ιστορία του Ρασταφαριανισμού υπήρξε επίσης η επίσκεψη του Χαϊλέ Σελασιέ στην Τζαμάικα, στις 21 Απριλίου του 1966, ημέρα που εορτάζεται από τους Ρασταφάρι μέχρι σήμερα ως θρησκευτική εορτή. Σε επαφή με τον αυτοκράτορα της Αιθιοπίας, διαμορφώθηκε η πεποίθηση πως η αδελφότητα των Ρασταφάρι δεν θα έπρεπε να επιδιώκει την άμεση επιστροφή στην Αφρική πριν από την «απελευθέρωση» των Τζαμαϊκανών, όπως είχε υποστηρίξει νωρίτερα και ο Μπράουν. Η νέα ιδεολογία της «απελευθέρωσης πριν τη μετανάστευση» λειτούργησε ευεργετικά ως προς την ενσωμάτωση και αφομοίωση των Ρασταφάρι στις συνθήκες ζωής της Τζαμάικας. Στη δεκαετία του 1970, η δημοφιλία του κινήματος των Ρασταφάρι αυξήθηκε σημαντικά, κυρίως μέσα από την εμβέλεια της προσωπικότητας του Μπομπ Μάρλεϊ, οπαδού του Ρασταφαριανισμού από το 1975, αλλά και εν γένει μέσω της διάδοσης τής ρέγκε. Παράλληλα, ευεργετική για την εξάπλωση του ήταν και η πολιτική που ακολούθησε ο πρωθυπουργός της Τζαμάικα, Μάικλ Μάνλεϊ, δίνοντας περισσότερες ελευθερίες στους Ρασταφάρι. Τα επόμενα χρόνια χαρακτηρίστηκαν ως μία περίοδος σημαντικής εξάπλωσης του Ρασταφαριανισμού, τόσο στη Τζαμάικα όσο και σε άλλες χώρες όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (ειδικά με τη μετανάστευση αρκετών Τζαμαϊκανών στην Αμερική) και στην Αγγλία.
Ομάδες Ρασταφάρι υπάρχουν σήμερα σε πολλές χώρες του κόσμου. Κατά τη δεκαετία του 1980, αρκετά από τα σύμβολα του Ρασταφαριανισμού έχασαν τη θρησκευτική ή ιδεολογική σημασία τους, ενώ ορισμένα από αυτά υιοθετήθηκαν μαζικά.
Πεποιθήσεις
right|thumb|280px|Σημαία που χρησιμοποιείται συμβολικά από τους Ρασταφάρι, παραλλαγή της σημαίας της [[Αιθιοπία|Αιθιοπίας. Το κόκκινο συμβολίζει το αίμα των μαρτύρων του κινήματος, όσων δηλαδή πέθαναν αντιστεκόμενοι στη Βαβυλώνα. Το πράσινο αντιπροσωπεύει τη βλάστηση της Αιθιοπίας, ενώ το κίτρινο (χρυσαφί) συμβολίζει τον πλούτο της γης της επαγγελίας . Ο λέοντας αποτελεί σύμβολο του μεσσία Χαϊλέ Σελασιέ Α'.]]
Η Βίβλος θεωρείται ιερό βιβλίο, ωστόσο δεν είναι αποδεκτή στο σύνολό της. Για τους Ρασταφάρι, το περιεχόμενό της είναι συμβολικό και απαιτείται η κριτική ερμηνεία της για την άντληση των πραγματικών μηνυμάτων που περιέχει, καθώς εξαιτίας διαδοχικών μεταφράσεών της από την αμχαρική γλώσσα έχει υποστεί στρεβλώσεις. Υπό αυτή τη θεώρηση, οι Ρασταφάρι χρησιμοποιούν σχεδόν αποκλειστικά τη μετάφραση του Βασιλέως Ιακώβου (King James Version) και στηρίζουν αρκετές δοξασίες και πρακτικές τους επί συγκεκριμένων βιβλικών εδαφίων. Άλλα κείμενα που στηρίζουν ή διαμορφώνουν τις δοξασίες των Ρασταφάρι είναι το αιθιοπικό έπος Kebra Nagast (Γκιζ: ክብረ ነገሥት, «Η Δόξα των Βασιλέων») καθώς και η «Βίβλος των Μαύρων» (Holy Piby) του Robert Athlyi Rogers. Το πρώτο αφηγείται την επίσκεψη της Μακέδα, Βασίλισσας του Σαβά, στον βασιλέα Σολομώντα, με τον οποίο απέκτησε σύμφωνα με το θρύλο, τον Μενελίκ Α', ιδρυτή του βασιλείου της Αιθιοπίας. Η «Βίβλος των Μαύρων» ολοκληρώθηκε κατά την περίοδο 1913-17 και εκδόθηκε το 1924 για να ακολουθήσει σύντομα η απαγόρευσή της στη Τζαμάικα και άλλα νησιά της Καραϊβικής. Αποτελεί κατεξοχήν θρησκευτικό βιβλίο που δίνει έμφαση στην επιστροφή των μαύρων στην Αφρική και αναγνωρίζει μεταξύ άλλων τον Μάρκους Γκάρβεϊ ως απόστολο του Θεού.
Οι Ρασταφάρι πρεσβεύουν πως κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται με το δικό του τρόπο την αλήθεια, γεγονός που εξηγεί εν μέρει το ευρύ φάσμα πεποιθήσεων που παρατηρείται στις τάξεις τους. Τα ηθικά πρότυπα που ακολουθούν διαφέρουν, αν και έχουν παράλληλα ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Οι περισσότεροι υιοθετούν το ιδανικό της «μιας αγάπης», δηλαδή της ανιδιοτελούς αγάπης προς τον πλησίον, και πιστεύουν πως κάθε άνθρωπος οφείλει να συμπεριφέρεται με ανεκτικότητα, ειλικρίνεια και ακεραιότητα και να αντιστέκεται ειρηνικά σε κάθε μορφή καταπίεσης. Αρκετοί ζουν σύμφωνα με την ερμηνεία που οι ίδιοι δίνουν στους βιβλικούς κανόνες, όπως αυτοί συναντώνται στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη.
Κόμμωση
Ένα από τα κύρια εξωτερικά χαρακτηριστικά των Ρασταφάρι είναι η κόμμωση που υιοθετούν, συνηθίζοντας να αφήνουν μακριά μαλλιά, με τα οποία αργότερα δημιουργούν πλεξίδες (dreadlocks). Η εμφάνιση αυτή πιστεύεται από τους ίδιους πως εναρμονίζεται με το εδάφιο 21:5 από το Λευιτικόν της Παλαιάς Διαθήκης («») και το εδάφιο 6:5 του Βιβλίου του Αριθμών («»), ενώ συχνά συνδέεται και με τη βιβλική αναφορά στις επτά «σειρές» της κεφαλής του Σαμψών (Κριταί, Κεφ. ΙΣΤ'.13). Η κόμμωση των Ρασταφάρι έχει συνδεθεί επίσης με ευρύτερους συμβολισμούς, έχοντας χαρακτηριστεί ως πράξη επιθετικής κοινωνικής αντίδρασης και κοινωνικής απομόνωσης. Οι Ρασταφαριανοί έχουν αντιδράσει σε οποιαδήποτε απόπειρα για αλλαγή της εμφάνισης αυτής, ακόμα και όταν υποχρεώνονταν διά νόμου να κόψουν τις πλεξίδες, όπως σε περιπτώσεις κρατουμένων στις ΗΠΑ.