cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τέταρτη βιομηχανική επανάσταση
Αποτελέσματα
Τον Ιούνιο του 2013, η συμβουλευτική εταιρεία McKinsey έδωσε μια συνέντευξη με ειδικούς σε στελέχη του Robert Bosch - Siegfried Dais (Συνεργάτης Robert Bosch Industrietreuhand KG) και τον Heinz Derenbach (CEO της Bosch Software Innovations GmbH) - καθώς και εμπειρογνώμονες του McKinsey. Αυτή η συνέντευξη εξέτασε την επικράτηση του Διαδικτύου των Πραγμάτων στον τομέα της μεταποίησης και τις επακόλουθες αλλαγές που βασίζονται στην τεχνολογία, οι οποίες υπόσχονται να προκαλέσουν μια νέα βιομηχανική επανάσταση. Στη Bosch, και γενικά στη Γερμανία, το φαινόμενο αυτό αναφέρεται ως Βιομηχανία 4.0. Η βασική αρχή της Βιομηχανίας 4.0 είναι ότι με τη σύνδεση μηχανών, εργατών και συστημάτων, οι επιχειρήσεις δημιουργούν έξυπνα δίκτυα σε όλη την αλυσίδα αξίας που μπορούν να ελέγχουν ο ένας τον άλλον αυτόνομα.
Μερικά παραδείγματα για τη βιομηχανία 4.0 είναι μηχανές που μπορούν να προβλέψουν τις αποτυχίες και να ενεργοποιήσουν διαδικασίες συντήρησης με αυτόνομη ή αυτο-οργανωμένη εφοδιαστική, οι οποίες αντιδρούν στις απρόσμενες αλλαγές στην παραγωγή.
Σύμφωνα με τον Dais, «είναι πολύ πιθανό ο κόσμος της παραγωγής να γίνει όλο και περισσότερο συνδεδεμένος με το δίκτυο έως ότου όλα να συνδέονται με όλα τα υπόλοιπα». Ενώ αυτό ακούγεται σαν μια δίκαιη υπόθεση για την κινητήρια δύναμη πίσω από το Διαδίκτυο των πραγμάτων, σημαίνει επίσης ότι η πολυπλοκότητα των δικτύων παραγωγής και προμηθευτών θα αυξηθεί πολύ. Τα δίκτυα και οι διαδικασίες έχουν μέχρι στιγμής περιοριστεί σε ένα εργοστάσιο, αλλά σε ένα σενάριο του Industry 4.0, αυτά τα όρια των επιμέρους εργοστασίων πιθανότατα δεν θα υπάρχουν πλέον. Αντ 'αυτού, θα αρθούν για να διασυνδέσουν πολλά εργοστάσια ή ακόμα και γεωγραφικές περιοχές.
Υπάρχουν διαφορές μεταξύ ενός τυπικού παραδοσιακού εργοστασίου και ενός εργοστασίου της βιομηχανίας 4.0. Στο σημερινό βιομηχανικό περιβάλλον, η παροχή υπηρεσιών υψηλής ποιότητας ή προϊόντος με το μικρότερο κόστος είναι το κλειδί για την επιτυχία και τα βιομηχανικά εργοστάσια προσπαθούν να επιτύχουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόδοση για να αυξήσουν τα κέρδη τους καθώς και τη φήμη τους. Με αυτόν τον τρόπο διατίθενται διάφορες πηγές δεδομένων για την παροχή αξιόλογων πληροφοριών σχετικά με διάφορες πτυχές του εργοστασίου. Σε αυτό το στάδιο, η αξιοποίηση δεδομένων για την κατανόηση των τρεχουσών συνθηκών λειτουργίας και η ανίχνευση σφαλμάτων και αποτυχιών είναι ένα σημαντικό θέμα για την έρευνα. π.χ. στην παραγωγή, υπάρχουν διάφορα εμπορικά εργαλεία που είναι διαθέσιμα για να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα του εξοπλισμού (ΟΕΕ) στη διεύθυνση του εργοστασίου, προκειμένου να επισημανθούν οι βαθύτερες αιτίες των προβλημάτων και πιθανών σφαλμάτων στο σύστημα. Αντίθετα, σε ένα εργοστάσιο Industry 4.0, εκτός από την παρακολούθηση της κατάστασης και τη διάγνωση σφαλμάτων, τα εξαρτήματα και τα συστήματα είναι σε θέση να αποκτήσουν αυτογνωσία και αυτοπροβλεψιμότητα, γεγονός που θα δώσει στη διοίκηση περισσότερες πληροφορίες για την κατάσταση του εργοστασίου. Επιπλέον, η μεταφορά δεδομένων μεταξύ συστημάτων και η ανταλλαγή πληροφοριών για την «υγεία» αυτων των συστημάτων από διάφορα μηχανήματα παρέχει μια ακριβή πρόβλεψη για την «υγεία» σε επίπεδα συνιστωσών και συστημάτων και αναγκάζει τη διοίκηση της επιχείρησης να ενεργοποιήσει την απαιτούμενη συντήρηση στην καλύτερη δυνατή στιγμή ώστε να μειωθεί στο ελάχιστο δυνατό ο απαιτούμενος χρόνος παύσης λειτουργίας των μηχανημάτων για να συντηρηθούν.
Κατά τη διάρκεια της Ανοικτής Καινοτομίας EDP που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2018 στη Λισαβόνα, στην Πορτογαλία, η εννοιοποίηση της Βιομηχανίας 4.0 επεκτάθηκε από την Sensfix B.V., μιας ολλανδικής εταιρείας, με την εισαγωγή ορολογίας M2S. Είναι ουσιαστικά ένας κορυφαίος κλάδος εξυπηρέτησης που εξυπηρετεί εκατομμύρια μηχανές που διαχειρίζονται οι ίδιες οι μηχανές, ευτυχώς χρησιμοποιώντας Τεχνητή νοημοσύνη που αναπτύσσεται από τον άνθρωπο!
Προκλήσεις
Οι προκλήσεις στην εφαρμογή της βιομηχανίας 4.0:
Ο ρόλος των big data και των analytics
Οι σύγχρονες τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών, όπως το κυβερνο-φυσικό σύστημα, οι μεγάλες αναλύσεις δεδομένων (big data) και οι υπολογιστικές εφαρμογές cloud, θα βοηθήσουν στην έγκαιρη ανίχνευση ελαττωμάτων και αποτυχιών παραγωγής, επιτρέποντας έτσι την πρόληψή τους και την αύξηση της παραγωγικότητας, της ποιότητας και της ευελιξίας.
Οι μεγάλες αναλύσεις δεδομένων αποτελούνται από 6Cs στο ολοκληρωμένο περιβάλλον βιομηχανικών συστημάτων 4.0 και Cyber Physical Systems. Το σύστημα 6C περιλαμβάνει: Σε αυτό το σενάριο, για να δοθούν χρήσιμες πληροφορίες για τη διαχείριση του εργοστασίου, τα δεδομένα πρέπει να επεξεργαστούν με προηγμένα εργαλεία (αναλύσεις και αλγόριθμοι) για τη δημιουργία σημαντικών πληροφοριών. Λαμβάνοντας υπόψη την παρουσία ορατών και αόρατων προβλημάτων σε ένα βιομηχανικό εργοστάσιο, ο αλγόριθμος παραγωγής πληροφοριών πρέπει να είναι ικανός να ανιχνεύει και να αντιμετωπίζει αόρατα ζητήματα όπως η υποβάθμιση του μηχανήματος, η φθορά εξαρτημάτων κλπ. στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου.
Ο αντίκτυπος της 4ΒΕ
Ο τομέας της αεροναυπηγικής βιομηχανίας έχει χαρακτηριστεί μερικές φορές ως «πολύ χαμηλού μεγέθους παραγωγής για εκτεταμένο αυτοματισμό», ωστόσο οι αρχές του Industry 4.0 έχουν διερευνηθεί από αρκετές εταιρείες αεροναυπηγικής, έχουν αναπτυχθεί τεχνολογίες για τη βελτίωση της παραγωγικότητας σε βιομηχανίας όπου το κόστος εκκίνησης του αυτοματισμού δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Ένα παράδειγμα είναι η κατασκευάστρια εταιρία εξαρτημάτων αεροσκαφών Meggitt PLC, M4. Η συζήτηση σχετικά με το πώς η μετατόπιση προς τη Βιομηχανία 4.0, ιδίως η ψηφιοποίηση, θα επηρεάσει την αγορά εργασίας συζητείται στη Γερμανία με θέμα το Work 4.0.
Τα οφέλη κλειδιά του οδικού χάρτη της τεχνολογίας
• Δημιουργία συμμαχίας τεχνικών και εμπορικών γενικών σχεδίων
• Την καλύτερη επικοινωνία μεταξύ ομάδων και εταιρειών
• Έλεγχος των αναμενόμενων ανταγωνιστικών στρατηγικών και τρόπων υλοποίησης αυτών των στρατηγικών
• Ικανότητα στον χρόνο διαχείρισης και σχεδίασης/χαρτογράφησης
• Εννοιοποίηση των αποτελεσμάτων, συμπεριλαμβανομένων των στόχων, των δραστηριοτήτων και των εξελίξεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Μονή Αγίων Αναργύρων Φθιώτιδας
Η Μονή Αγίων Αναργύρων ή Ιερά Μονή Αγίων Αναργύρων Αταλάντης βρίσκεται στη Στερεά Ελλάδα, στα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας με την Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας. Είναι κτισμένη στις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Χλωμό με υψόμετρο 300 μέτρα με θέα προς τον κόλπο Αταλάντη (ή Οπούντιο) και τον Βόρειο Ευβοϊκό Κόλπο. Απέχει 8 χλμ. ΝΔ. από την Αταλάντη, 86 χλμ. ΝΔ. της Λαμίας και 35 χλμ. ΒΔ. από τη Λιβαδειά.
Ιστορία
Η Μονή Αγίων Αναργύρων είναι γυναικείο μοναστήρι το οποίο επανιδρύθηκε το 2000 από οκταμελή αδελφότητα καλογραιών, είναι αφιερωμένο στους Αγίους Ανάργυρους και εορτάζει 1η Ιουλίου και 1η Νοεμβρίου. Η χρονολογία κτίσεως του μοναστηριού δεν είναι προσδιορισμένη, αλλά από το συναξάρι των τοπικών αγίων Οσίου Δαβίδ του Γέροντος και Οσίου Σεραφείμ οι οποίοι μόνασαν σε αυτό, συμπεραίνεται ότι ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα ενώ το 1833 διαλύθηκε με το Βασιλικό Διάταγμα 2/1833. Συχνές αναφορές για τη μονή γίνονται σε πολλά έγγραφα των Γενικών Αρχείων του Κράτους, με αρχαιότερο ένα του 1710. Οι ανασκαφές που έγιναν δείχνουν ότι είχε οχυρωματική μορφή με τεράστιο τείχος καθώς και πολλές στοές και υπόγειες αίθουσες. Το καθολικό ήταν βυζαντινού ρυθμού με τεράστιους κίονες από πωρόλιθο λείψανα των οποίων υπάρχουν σήμερα στην αυλή της μονής.
Διοικητικά
Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται μαζί με την Αταλάντη, τον Άγιο Βλάσιο, την Παλίρροια και τη Σκάλα στη δημοτική κοινότητα Αταλάντης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αταλάντης του Δήμου Λοκρών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 7 μοναχές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοναστήρια στη Φθιώτιδα Κατηγορία:Δήμος Λοκρών
805 Χορμούτια
Η Χορμούτια (Hormuthia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,563. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της Χόρμουτ Κοπφ (Hormuth Kopff), συζύγου του Γερμανού αστρονόμου Άουγκουστ Κοπφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χορμούτιας εκτιμάται σε 67 ως 73 χιλιόμετρα (συγκαταλέγεται μεταξύ των 500 μεγαλύτερων αστεροειδών της Κύριας Ζώνης). Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,047.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χορμουτια
1615 Μπάρντγουελ
Ο Μπάρντγουελ (Bardwell) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,38. Ανακαλύφθηκε το 1950 στα πλαίσια του Προγράμματος Αστεροειδών του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Κόνραντ Μπάρντγουελ (Conrad Bardwell).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο Μπάρντγουελ έχει διάμετρο 27,78 χλμ και το άλβεδό του είναι 0,0642, ενώ ο φασματικός τύπος του είναι B. Πιθανώς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 18 ώρες περίπου.
2253 Εσπινέτ
Η Εσπινέτ (Espinette) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,682. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον ολλανδικής καταγωγής Αμερικανό αστρονόμο Τζωρτζ Βαν Μπίσμπρεκ, που παρατηρούσε από το Γουίλιαμς Μπέι του Γουισκόνσιν, στις ΗΠΑ (Αστεροσκοπείο Γιέρκς), και πήρε το όνομά της από την ονομασία της οικίας του Μπίσμπρεκ στο Γουίλιαμς Μπέι.
Εξαιτίας και της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς της, η Εσπινέτ κοντά στο περιήλιο εξέρχεται από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης και διασχίζει την τροχιά του πλανήτη Άρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εσπινετ
215 Οινώνη
Η Οινώνη (Oenone) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,59. Ανακαλύφθηκε το 1880 από τον Γερμανορώσο αστρονόμο Βίκτορ Κνόρε, που παρατηρούσε από το Βερολίνο, και έλαβε το όνομά της από τη μυθική ερωμένη του Πάρι στην ελληνική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Οινώνης εκτιμάται σε 36 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό της. Δεν είναι επίσης γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Οινώνη γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οινωνη
Αυλώνας
Ο Αυλώνας (αλβανικά: Vlorë Βλόρε) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι της Αλβανίας, μετά το Δυρράχιο, με πληθυσμό 79.948 ( 2011). Είναι η πόλη, όπου κηρύχθηκε η Αλβανική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας στις 28 Νοεμβρίου 1912 και ήταν για ένα μικρό διάστημα πρωτεύουσα της Αλβανίας.
Ιδρυμένη ως αρχαία ελληνική αποικία τον 6ο αιώνα π.Χ με το όνομα Αυλών και κατοικούμενη έκτοτε για 26 περίπου αιώνες, η πόλη του Αυλώνα είναι σήμερα το πλέον σημαντικό οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της Νότιας Αλβανίας και αποτελεί έδρα του Πανεπιστημίου του Αυλώνα. Το 1994 στην πόλη ζούσαν 8.000 ’Ελληνες ντόπιοι ελληνόφωνοι.
Ονομασίες
Το πρώτο του όνομα Αυλών, δηλαδή κοιλάδα στα αρχαία ελληνικά, που χρησιμοποιείται σήμερα και στην Ελλάδα, είναι η πιθανή ερμηνεία αντίστοιχης προελληνικής λέξης. Στα καθιερωμένα αλβανικά η πόλη ονομάζεται Βλόρ (Vlorë) ή Βλόρα (Vlora), στη δε Γκεγκική διάλεκτο της Αλβανικής είναι γνωστή ως Βλόνε (Vlonë). Στις αρχές του περασμένου αιώνα, ο Αυλώνας ήταν γνωστός στα Αγγλικά ως Avlona ή με την ιταλική ονομασία Valona. Κατά την Οθωμανική περίοδο, σε χρήση ήταν και ο τουρκικός τύπος Avlonya.
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στον νομό Αυλώνα της επαρχίας Αυλώνα στην Αλβανία.
Είναι κτισμένη στον ομώνυμο κόλπο, μια εσοχή της Αδριατικής θάλασσας, σχεδόν περικυκλωμένη από ορεινούς όγκους. Το λιμάνι του Αυλώνα είναι το κοντινότερο στον ιταλικό λιμένα του Μπάρι, σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο λιμάνι, ενώ απέχει μόλις 70 ναυτικά μίλια (130 χλμ) από τις ακτές του Σαλέντο. Κοντά στην πόλη βρίσκεται το νησάκι Σάσων, σε στρατηγική θέση στην είσοδο του κόλπου της Αυλώνας. Ο Αυλώνας περιβάλλεται από κήπους και ελαιώνες. Η κοινή ονομασία βαλόνια για τα καπάκια των βελανιδιών, από τα γειτονικά δάση βελανιδιάς, και που χρησιμοποιούνται (λόγω των χημικών παραγώγων τους) από τους βυρσοδέψες, πήραν το όνομά τους από το παλιό όνομα της πόλης Βαλόνα.
Κατασκευάζεται ένας νέος αυτοκινητόδρομος, που συνδέει την πόλη με το Φιέρι και την Αλβανία συνολικά. Ένας από τους πιο πανοραμικούς δρόμους της Αλβανικής Ριβιέρας ξεκινά στα νότια της πόλης και φτάνει μέχρι τους Άγιους Σαράντα στο νότιο άκρο της Αλβανίας.
Ιστορία
Ο Αυλώνας δημιούργησε ένα εξαιρετικό λιμάνι χάρη στην θέση του σε Αδριατική Θάλασσα στην περιοχή που βρίσκεται ο Κόλπος του Αυλώνα, στην Κλασική αρχαιότητα ήταν ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά κέντρα. Η πόλη ιδρύθηκε από τους αρχαίους Έλληνες τον 6ο αιώνα π.Χ. και είναι μία από τις σημαντικότερες στην περιοχή. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος στο έργο του Γεωγραφία 3 12.2 γράφει ότι ήταν μια από τις σημαντικότερες Ελληνικές αποικίες στην Ιλλυρία. Οι ίδιοι οι κάτοικοι ισχυρίζονταν ότι κατάγονταν από τους Νόστοι που επέστρεψαν σαν ήρωες όταν έληξε ο Τρωικός Πόλεμος. Ο Αυλώνας αναφέρεται και σε άλλα γεωγραφικά έγγραφα όπως ο Χάρτης του Πόιτινγκερ και ο Συνέκδημος που έγραψε ο Ιεροκλής ο γραμματικός. Στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν επίσης σημαντικό λιμάνι και τμήμα της Ηπείρου.
Κατά τον πέμπτο αιώνα η Αυλώνα έγινε επισκοπική έδρα. Μεταξύ των γνωστότερων επισκόπων είναι ο Ναζάριος (458 μ.Χ.) κι ο Σωτήρ (553 μ.Χ.) (Δανιήλ Φαρλάτι Illyricum sacrum, VII, 397-401). Την εποχή εκείνη, η επισκοπή του Αυλώνα ανήκε στο Πατριαρχείο της Ρώμης. Το 733 προσαρτήθηκε, μαζί με όλη την ανατολική Ιλλυρία, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, παρόλο που δεν καταγράφεται σε κανένα από τα επισκοπικά αρχεία του Πατριαρχείου. Φαίνεται πως η επισκοπεία της πόλης καταπιεζόταν, αφού ο Αυλώνας δεν έχει καταγραφεί ούτε και στα αρχεία του Πατριαρχείου της Αχρίδας, αν και οι Βούλγαροι κατείχαν την περιοχή για ένα διάστημα. Ο Αυλώνας έπαιξε κεντρικό ρόλο στις διαμάχες μεταξύ του Νορμανδικού Βασιλείου της Σικελίας, του Μεσαιωνικού Βασιλείου της Αλβανίας και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, κατά την διάρκεια του 11ου και 12ου αιώνα. Επί Φραγκοκρατίας, οι Λατίνοι εγκαθιστούν ρωμαιοκαθολική επισκοπεία, και ο Κορράδος Έουμπελ αναφέρει πολλούς από τους επισκόπους της (Hierarchia catholica medii aevi, I, 124). Διάφοροι Λατίνοι επίσκοποι που αναφέρονται κι από τον ΛεΚιέν (Oriens christianus, III, 855-8) υπάγονται, σύμφωνα με τον Έουμπελ (I, 541), στην έδρα της Βαλεάνα στη Συρία- δεν είναι όμως ξεκάθαρο αν ο Έουμπελ αναφερόταν στον Αυλώνα Αττικής της Ελλάδος ή στον Αυλώνα (Aulon) της Αλβανίας, που μην όντας πια κανονική επισκοπή, αναφέρεται σήμερα από την Καθολική Εκκλησία ως τιτουλάριος επισκοπή, υπαγόμενη στο Δυρράχιο, διακρινόμενη από άλλη ομώνυμη τιτουλάριο επισκοπή με τη χρήση για αυτήν του επίθετου Aulonitanus, ενώ το επίθετο που αφορά τον Αυλώνα στην Εύβοια ήταν Aulonensis.
Η Σερβική Αυτοκρατορία κατέλαβε τον Αυλώνα, ή Βαλώνα, όπως λεγόταν τότε, το 1345 και αποτέλεσε την έδρα ανεξάρτητου πριγκιπάτου έως την κατάληψη της πόλης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1417. Υπό Οθωμανική κυριαρχία, έγινε το κέντρο σαντζακίου στο Εγιαλέτι Ρούμελης ως Αυλώνυα (Αvlonya), ενώ το 1690 έγινε Βενετική κτήση. Επανήλθε υπό τουρκική διοίκηση τον επόμενο χρόνο (1691), οπότε κι έγινε καζάς στο σαντζάκιο του Βερατίου, στο Βιλαέτι Ιωαννίνων. Την εποχή αυτή, η πόλη είχε περί τους 10.000 κατοίκους καθώς και μια καθολική ενορία που ανήκε στην αρχιεπισκοπεία Δυρραχίου. Κατά τον 16ο αιώνα, αποτέλεσε σημαντικό κέντρο Σεφαρδιτών Εβραίων που είχαν έλθει πρόσφυγες από την Ισπανία και την Πορτογαλία.
Το 1861 υπέστη σοβαρές ζημιές από σεισμό.
Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το νησί Σάσων στον Κόλπο του Αυλώνα έγινε τόπος βάσης υποβρυχίων και ναυτικών εγκαταστάσεων Ιταλών και Γερμανών, που βομβαρδίσθηκαν σφοδρά από τους Συμμάχους.
Μετά το Β΄ΠΠ το λιμάνι εκμισθώθηκε στη Σοβιετική Ενωση και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη σύγκρουση μεταξύ του Ενβέρ Χότζα και του Νικίτα Χρουστσόφ το 1960-61, καθώς η Σοβιετική Ενωση είχε κάνει σημαντικές επενδύσεις στις γειτονικές ναυτικές εγκαταστάσεις του Πασαλιμάνι και αντιτάχθηκε σθεναρά στην απώλειά τους, ως συνέπεια της καταγγελίας, εκ μέρους της Αλβανίας, της ΕΣΣΔ ως "ρεβιζιονιστικής" και της σύμπλευσής της με την Κινεζική πλευρά στη διάσπαση του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Η Σοβιετική Ενωση απείλησε να καταλάβει τον Αυλώνα τον Απρίλιο του 1961 και να διακόψει όλη τη Σοβιετική οικονομική, στρατιωτική και τεχνική βοήθεια. Η απειλή δεν υλοποιήθηκε, λόγω της ταυτόχρονης εξέλιξης της κρίσης των πυραύλων της Κούβας, αλλά ο Χότζα συνειδητοποίησε πόσο ευάλωτη ήταν η Αλβανία και, μετά τη Σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία το 1968, κατασκεύασε τα εκατοντάδες τσιμεντένια οχυρά, που ακόμα κηλιδώνουν το τοπίο σε όλη την Αλβανία. Υπό τον Χότζα ο Αυλώνας ήταν σημαντικό κέντρο στρατολόγησης για τη Σιγκουρίμι, τη μυστική αστυνομία.
Εκπαίδευση
Ο Αυλώνας έχει το δεύτερο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στην Αλβανία. Το Πανεπιστήμιο Τζούτζινο Ισμαήλ Κεμάλ ιδρύθηκε το 1994 ως Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο. Ξεκίνησε με λίγες εκατοντάδες φοιτητές και σήμερα έχει σχεδόν 15.000. Εξακολουθεί να εστιάζει στην τεχνολογία, αλλά έχει επεκταθεί στους τομείς οικονομίας και χρηματοοικονομικών, εκπαίδευσης, ιατρικής και νομικής και είναι το κορυφαίο ερευνητικό πανεπιστήμιο της Αλβανίας. Είναι το παραγωγικότερο πανεπιστήμιο της χώρας στη διοργάνωση επιστημονικών συνεδρίων, στην πρόσκληση ερευνητών από κορυφαία ιδρύματα και στην αποστολή δικών του ερευνητών στο εξωτερικό. Μερικοί από τους σημαντικότερους επιστημονικούς τομείς είναι τα μαθηματικά, η επιστήμη των υπολογιστών και η μηχανική. Εχει επίσης ομάδες που ασχολούνται με την Αλβανική λογοτεχνία, την οικονομία και τα χρηματοοικονομικά, την παραδοσιακή μουσική και χορό, την εκπαίδευση κ.λπ. Το Συνεδριακό Κέντρο του Αυλώνα είναι πρωτοπόρο στη διοργάνωση συνεδρίων στην Αλβανία και το διοικητικό συμβούλιό του αποτελείται από διεθνώς γνωστούς επιστήμονες.
Υπάρχουν τρία διεθνώς γνωστά επιστημονικά περιοδικά του Πανεπιστημίου του Αυλώνα. Είναι τα υψηλόετρς ποιότητας επιστημονικά περιοδικά οποιουδήποτε Αλβανόφωνου πανεπιστημίου, το Αλβανικό Περιοδικό Μαθηματικών, το Αλβανικό Περιοδικό Μηχανολογίας και ένα επιστημονικό περιοδικό που εκδίδεται τριμηνιαία στα Αλβανικά, το Buletini Shkencor i Universitetit te Vlorës. Από το 2008 έχει και το Διεθνές Επιστημονικό Περιοδικό Academicus, επιστημονική έκδοση στην Αγγλική γλώσσα. Στο Πανεπιστήμιο οργανώνονται πολλά θερινά σχολεία και εκπαιδευτικά σεμινάρια. Ο Αυλώνας είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός και αυτό τον κάνει πολύ ελκυστικό για τη διοργάνωση επιστημονικών συνεδρίων.
Ακόμη το Πανεπιστήμιο του Αυλώνα έχει εξαιρετικά προγράμματα στη ναυπηγική και στη ναυτιλία. Η μελέτη του Κόλπου του Αυλώνα έχει γίνει ένα από τα κύρια έργα του ναυτιλιακού τμήματος τα λίγα τελευταία χρόνια. Ο κόλπος αυτός αποτελεί σημαντικό τόπο για την παγκόσμια ιστορία, με σημαντικά γεγονότα όπως ναυμαχίες του Καίσαρα και κατά τη μεσαιωνική εποχή, τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κ.λπ. Στον κόλπο βρίσκεται μια από τις αρχαιότερες στρατιωτικές ναυτικές βάσεις στον κόσμο, που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα. Η Ναυτική Βάση του Πασαλιμάν ήταν η μοναδική Ρωσική βάση στη Μεσόγειο τη δεκαετία του 1950 και ήταν το επίκεντρο της σύγκρουσης μεταξύ Ρώσων και Αλβανών το 1961, όταν η Αλβανία αποχώρησε από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Το Ναυτιλιακό Τμήμα χαρτογραφεί όλα τα βυθισμένα πλοία στην περιοχή του κόλπου και κάνει έρευνες στον τομέα της υποβρύχιας αρχαιολογίας στην αρχαία πόλη Ωρικό.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο συμμετέχουν σε συνέδρια και διασκέψεις σε όλο τον κόσμο. Το Πανεπιστήμιο έχει κοινά προγράμματα και προγράμματα ανταλλαγών με μερικά από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου και προσπαθεί πολύ ενεργά να επεκτείνει αυτά τα προγράμματα. εχει αναλάβει ηγετικό ρόλο, μεταξύ όλων των Αλβανικών ιδρυμάτων, να αυξήσει την ενεργό συνεργασία με δυτικά πανεπιστήμια και να έχει την έρευνα ως κύρια προτεραιότητά του.
Εκτός από το κρατικό πανεπιστήμιο υπάρχουν δύο ιδιωτικά: το Universiteti Pavarësia Vlorë, που ιδρύθηκε το 2009, και η Akademia e Studimeve të Aplikuara "Reald", που ξεκίνησε ως πρωτοβάθμιο-δευτρεροβάθμιο σχολείο και από το 2011 λειτουργεί επίσης ως πανεπιστήμιο.
Οικονομία
Ο Αυλώνας παραμένει μεγάλο θαλάσσιο λιμάνι και εμπορικό κέντρο, με σημαντικό αλιευτικό και βιομηχανικό τομέα στην Αλβανία. Η γύρω περιοχή παράγει πετρέλαιο, φυσικό αέριο, πίσσα και αλάτι. Η πόλη είναι επίσης θέση σημαντικών εγκαταστάσεων του Αλβανικού Ναυτικού. Ο Αυλώνας έχει αυξήσει τη σημασία του ως αγροτικό κέντρο ευρύτατης κλίμακας φυτεύσεων ελαιόδενδρων και οπωροφόρων και ως κέντρο βιομηχανιών επεξεργασίας τροφίμων, πετρελαίου και εξαγωγής πίσσας. Η γύρω περιοχή είναι κυρίως γεωργική και κτηνοτροφική, παράγοντας βρώμη, αραβόσιτο, βαμβάκι, ελαιόλαδο, βοοειδή, πρόβατα, δέρματα και βούτυρο, που εξάγονται. Ο τουρισμός έχει γίνει βασικός κλάδος τα τελευταία χρόνια με πολλά ξενοδοχεία, κέντρα αναψυχής και απέραντες παραλίες. Είναι ευχάριστο μέρος για χαλάρωση, καφέ και να θαυμάσεις την ωραία θέα πάνω από τον Κόλπο του Αυλώνα, αν και προς τα ηπειρωτικά το τοπίο χαλάει ιδιαίτερα λόγω των κακών υποδομών.
Κύριο αξιοθέατο είναι το κτίριο, όπου κηρύχθηκε η Αλβανική ανεξαρτησία στις 28 Νοεμβρίου 1912. Απεικονίζεται στην πίσω όψη του Αλβανικού χαρτονομίσματος των 200 λεκ του 1992-1996 και σε εκείνο των 500 λεκ, που εκδίδεται μετά το 1996.
Τα τελευταία χρόνια, λόγω της ανάπτυξης του τουρισμού, έχουν ανοίξει παμπ, νάιτ κλαμπ, εστιατόρια και μπαρ, ιδιαίτερα στην περιοχή "Κρύα Νερά" (Uji i Ftohte), γύρω στα 3 χλμ. από το κέντρο της πόλης.
Δημογραφικά
Ο πληθυσμός της πόλης είναι 79.948, με τον ομώνυμο νομό, που μπορεί να θεωρηθεί ως μητροπολιτική περιοχή, να έχει πληθυσμό 184.279. Το 1994 η Ελληνική κοινότητα της πόλης αριθμούσε 8.000 ανθρώπους, ενώ ένα Ελληνικό σχολείο λειτουργούσε στην πόλη το 1741.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
2635 Χάγκινς
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Χάγκινς είναι S (λιθώδης). Ο Χάγκινς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 24 λεπτά (Mazzone 2012).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Χαγκινς
Δημοτικό Στάδιο Άνω Λιοσίων Ιωάννης Παθιακάκης
Το Δημοτικό Στάδιο Άνω Λιοσίων «Ιωάννης Παθιακάκης» είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στα Άνω Λιόσια, της Αθήνας. Χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι έδρα του Ακράτητου. Η χωρητικότητα του σταδίου είναι 5.000 θεατές και κατασκευάστηκε το 1965, ενώ ανακατασκευάστηκε μερικώς το 2001, όταν η ομάδα του Ακράτητου προβιβάστηκε στην Α΄ Εθνική Κατηγορία. Η μέγιστη προσέλευση που έχει πραγματοποιηθεί στο γήπεδο ήταν σε αγώνα μεταξύ ΑΕΚ και Παναθηναϊκού στις 7 Απριλίου 2004. Πήρε το όνομα του Γιάννη Παθιακάκη, ο οποίος οδήγησε την ομάδα του Ακράτητου από τις χαμηλές ποδοσφαιρικές κατηγορίες, στη πρώτη, αλλά απεβίωσε το 2002 εντός γηπέδου και εν ώρα προπόνησης. Το γήπεδο ανήκει στο Δήμο Άνω Λιοσίων.
Κατάλογος Κινηματογραφικών Βραβείων
Αυτός είναι ένας κατάλογος με ενώσεις, οργανισμούς και φεστιβάλ που απονέμουν βραβεία σε αναγνώριση επιτευγμάτων στο χώρο του κινηματογράφου. Τα βραβεία μερικές φορές έχουν δημοφιλή ανεπίσημα ονόματα (όπως η ονομασία "Όσκαρ" για τα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου του Χόλυγουντ). Πολλά βραβεία είναι απλά αναγνωρίσιμα από το όνομα της ένωσης που απονέμει τα βραβεία.
Διεθνή
FIPRESCI
2987 Σαραμπάι
Ο Σαραμπάι (Sarabhai) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,214. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ινδού φυσικού Βικράμ Σαραμπάι, πατέρα του διαστημικού προγράμματος της Ινδίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σαραμπάι εκτιμάται σε 17,97 ± 1,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,079 ± 0,017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Σαραμπαι
389 Ιντούστρια
Η Ιντούστρια (Industria) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,88. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Ιντούστρια υπολογίσθηκε σε 79 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 516 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,200 (από δεδομένα του IRAS). Η Ιντούστρια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 32 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιντουστρια
Στέφανος Λάντσας
Ο Στέφανος Λάντσας (Stefano Lanza, Αθήνα, 1861-1933) ήταν Έλληνας ζωγράφος ιταλικής καταγωγής που ασχολήθηκε με την τοπιογραφία.
Τεχνοτροπία
Συνεχίζοντας μια παράδοση που ξεκίνησε από τον πατέρα του, ο Λάντσας απεικόνιζε στα έργα του αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία, επηρεασμένος από τον ρομαντισμό των Ευρωπαίων περιηγητών του παρελθόντος. Η απόδοση των θεμάτων των έργων του χαρακτηρίζεται ως ρεαλιστική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Οι ατσίδες με τα μπλε
Οι Ατσίδες με τα μπλε (πρωτότυπος τίτλος: The Blues Brothers) είναι μια αμερικανική μουσική κωμωδία του 1980 σε σκηνοθεσία Τζον Λάντις. Πρωταγωνιστεί ο Τζον Μπελούσι ως "Τζολιέτ" Τζέικ Μπλουζ και ο Νταν Ακρόιντ ως Έλγουντ Μπλουζ. Οι δύο χαρακτήρες, που είναι αδελφοποιτοί, αναπτύχθηκαν στο επαναλαμβανόμενο μουσικό σκετς "The Blues Brothers" της ψυχαγωγικής σειράς του NBC Saturday Night Live. Η ταινία διαδραματίζεται μέσα και γύρω από το Σικάγο του Ιλινόι, όπου και γυρίστηκε. Το σενάριο γράφτηκε από τους Ακρόιντ και Λάντις. Η ταινία περιέχει μουσικά νούμερα ρυθμ εντ μπλουζ (R&B) και εμφανίζονται οι σόουλ και μπλουζ τραγουδιστές και μουσικοί Τζέιμς Μπράουν, Καμπ Κάλογουεϊ, Αρίθα Φράνκλιν, Ρέι Τσαρλς, Τσάκα Καν και Τζον Λι Χούκερ. Δεύτεροι ρόλοι της ταινίας ερμηνεύονται από τους Κάρι Φίσερ, Χένρι Γκίμπσον, Τσαρλς Νάπιερ και Τζον Κάντι.
Τα Universal Studios, τα οποία είχαν κάνει την καλύτερη χρηματική προσφορά για την ταινία, ήλπιζαν να επωφεληθούν από τη δημοτικότητα του Μπελούσι στον απόηχο της εκπομπής Saturday Night Live, της ταινίας Ένα τρελό... τρελό θηριοτροφείο (National Lampoon's Animal House) και της μουσικής επιτυχίας της ταινίας. Σύντομα, όμως, στάθηκαν ανίκανα να ελέγξουν το κόστος παραγωγής. Η έναρξη των γυρισμάτων καθυστέρησε όταν ο Ακρόιντ, που δεν είχε πείρα ως σεναριογράφος, χρειάστηκε έξι μήνες για να παραδώσει ένα μακρύ και αντισυμβατικό σενάριο που έπρεπε να ξαναγραφτεί από τον Λάντις πριν από την παραγωγή, η οποία ξεκίνησε χωρίς να υπάρχει τελικός προϋπολογισμός. Οι εξαλλοσύνες και η χρήση ναρκωτικών του Μπελούσι προκάλεσαν μεγάλες και δαπανηρές καθυστερήσεις που, μαζί με τιε καταστρεπτικές καταδιώξεις με αυτοκίνητα που προβάλλονται επί οθόνης, έκαναν την ταινία μια από τις πιο ακριβές κωμωδίες που γυρίστηκαν ποτέ.
Λόγω ανησυχίας ότι η ταινία θα αποτύχει, οι αρχικές παραγγελίες της ήταν λιγότερες από τις μισές από όσες γίνονταν κανονικά για παρόμοιες ταινίες. Η ταινία κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 20 Ιουνίου 1980 και έλαβε ως επί το πλείστον θετικές κριτικές. Είχε έσοδα 5 εκατομμύρια δολάρια μόνο το πτώτο Σαββατοκύριακο και πάνω από 115 εκατομμύρια δολάρια στις αίθουσες παγκοσμίως πριν κυκλοφορήσει σε βίντεο. Έγινε καλτ ταινία και οδήγησε στο σίκουελ με τίτλο Blues Brothers 2000 (1998), που απέτυχε τόσο στα ταμεία όσο και στις κριτικές.
Το 2020, η ταινία επιλέχθηκε για αρχειοθέτηση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως "πολιτισμικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική".
Υπόθεση
Ο Τζέικ Μπλουζ απελευθερώνεται από το σωφρονιστικό ίδρυμα Τζολιέτ μετά από τρία χρόνια κράτησης. Έξω από τη φυλακή, το παραλαμβάνει ο αδελφός του, Έλγουντ, με το Bluesmobile του, ένα ταλαιπωρημένο πρώην περιπολικό. Ο Έλγουντ επιδεικνύει τις δυνατότητες του αυτοκινήτου πηδώντας με αυτό πάνω από μια ανοιχτή κινούμενη γέφυρα. Τα δύο αδέλφια επισκέπτονται το ορφανοτροφείο Αγία Ελένη της Ιεράς Σινδόνης όπου μεγάλωσαν και μαθαίνουν από την αδελφή Μαίρη Στιγκμάτα ότι το ορφανοτροφείο πρόκειται να κλείσει, αν καταβληθούν φόροι ιδιοκτησίας ύψους 5.000 δολαρίων εντός 11 ημερών. Στη διάρκεια ενός κηρύγματος του αιδεσιμότατου Κλέοπους Τζέιμς στην εκκλησία των βαπτιστών Triple Rock, έρχεται στον Τζέικ θεία φώτιση: μπορούν να ξαναδημιουργήσουν το συγκρότημά τους, τους Blues Brothers, που διαλύθηκε όσο ο Τζέικ ήταν στη φυλακή, και να συγκεντρώσουν χρήματα για να σώσουν το ορφανοτροφείο.
Εκείνο το βράδυ, έφιπποι αστυνομικοί του Ιλινόι επιχειρούν να συλλάβουν τον Έλγουντ που οδηγεί με ληγμένο δίπλωμα εξαιτίας 116 κλήσεων για παράνομη στάθμευση και 56 για άλλες παραβάσεις. Μετά από κυνηγητό μεγάλων ταχυτήτων στο εμπορικό κέντρο Dixie Square, τα αδέλφια δραπετεύουν. Καθώς μπαίνουν στον κοιτώνα όπου μένει ο Έλγουντ, μια άγνωστη ρίχνει στον Τζέικ μια ρουκέτα, καταστρέφοντας την είσοδο του κτιρίου, αλλά παραδόξως αφήνοντας τους αδελφούς σώους και αβλαβείς. Το επόμενο πρωί, στη διάρκεια αστυνομικής επιδρομής, η ίδια γυναίκα πυροδοτεί βόμβα που γκρεμίζει το κτίριο αλλά, ως εκ θαύματος, οι Τζέικ και Έλγουντ είναι και πάλι σώοι και αβλαβείς.
Τα δυο αδέλφια αρχίζουν να εντοπίζουν μέλη του συγκροτήματος. Πέντε από αυτούς, οι Γουίλι "Τεράστιος" Χολ, Μέρφι "Μερφ" Νταν, Στιβ "Συνταγματάρχης" Κρόπερ, Τομ "Κοκάλας" Μαλόουν και Ντόναλντ "Ντακ " Νταν, παίζουν σε ένα σχεδόν άδειο σαλόνι του ξενοδοχείου Holiday Inn και γρήγορα συμφωνούν στην επανένωση. Ένας άλλος (ο Άλαν "κος Υπέροχος" Ρούμπιν) αρνείται, διαμαρτυρόμενος ότι ζει καλά ως μετρ του εστιατορίου Chez Paul, αλλά τα αδέλφια συμπεριφέρονται απρεπώς μέσα στο εστιατόριο και τον πείθουν. Πηγαίνοντας να βρουν τα δύο τελευταία μέλη του συγκροτήματος, τα αδέλφια βρίσκουν κλειστό τον δρόμο μέσα από το Τζάκσον Παρκ λόγω διαδήλωσης του Αμερικανικού Ναζιστικού Κόμματος που γίνεται πάνω σε μια γέφυρα. Ο Έλγουντ τους κυνηγά με το αυτοκίνητο από τη γέφυρα μέχρι το East Lagoon και ο αρχηγός τους διατάζει έναν υφιστάμενο να σημειώσει την πινακίδα του οχήματος. Οι Τζέικ και Έλγουντ επισκέπτονται τα δύο τελευταία τα δύο τελευταία μέλη του συγκροτήματος, τον Ματ "Κιθάρα" Μέρφι και τον "Μπλου Λου" Μαρίνι, οι οποίοι τώρα διευθύνουν ένα εστιατόριο, μαζί με τη γυναίκα του Ματ. Οι δυο μουσικοί ξαναμπαίνουν στο συγκρότημα αγνοώντας τις συμβουλές της κυρίας Μέρφι. Η ομάδα που επανενώθηκε αγοράζει όργανα και εξοπλισμό από το Ray's Music Exchange και ο Ρέι, ο ιδιοκτήτης, δέχεται όπως πάντα να πληρωθεί με IOU.
Καθώς τα αδέλφια προσπαθούν να κλείσουν λάιβ εμφάνιση, η μυστηριώδης γυναίκα προσπαθεί με ένα φλογοβόλο M9A1-7 να ανατινάξει τον τηλεφωνικό θάλαμο που χρησιμοποιούν, ο οποίος βρίσκεται δίπλα σε μια δεξαμενή καυσίμων. Για τρίτη φορά, τα αδέλφια σώζονται ως εκ θαύματος. Το συγκρότημα εμφανίζεται λάιβ στο Bob's Country Bunker, έναν τοπικό μπαρ. Κερδίζουν το θορυβώδες πλήθος, αλλά καταναλώνουν περισσότερες μπίρες από την αμοιβή τους και εξοργίζουν το κάντρι συγκρότημα που είχε αρικά κλείσει για το λάιβ, τους Good Ol' Boys. μικρογραφία| Ομοίωμα του Bluesmobile, μουσείο Rusty's TV & Movie Car στο Τζάκσον του [[Τενεσί.]] Συνειδητοποιώντας ότι χρειάζονται μια μεγάλη εμφάνιση για να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα χρήματα, τα αδέλφια πείθουν τον παλιό τους ατζέντη να τους κλείσει τη μεγάλη αίθουσα του ξενοδοχείου Palace, στα βόρεια του Σικάγου. Τοποθετούν ένα μεγάφωνο στην οροφή του Bluesmobile και γυρίζουν όλο το Σικάγο διαφημίζοντας τη συναυλία. Έτσι, ειδοποιούν άθελά τους την αστυνομία, τους ναζί και τους Good Ol' Boys για το πού βρίσκονται. Στην κατάμεστη αίθουσα της συναυλίας βρίσκονται το κοινό, αστυνομικοί και οι Good Ol 'Boys. Ο Τζέικ και ο Έλγουντ ερμηνεύουν δύο τραγούδια και στη συνέχεια ξεγλιστρούν εκτός σκηνής, καθώς η προθεσμία πληρωμής του φόρου πλησιάζει. Ένα στέλεχος δισκογραφικής εταιρείας τους προσφέρει μια προκαταβολή 10.000 δολαρίων σε ένα συμβόλαιο ηχογράφησης - περισσότερα από αρκετά για να εξοφληθούν οι φόροι του ορφανοτροφείου και το IOU του Ρέι - και στη συνέχεια δείχνει στα αδέλφια πώς να το σκάσουν από το κτίριο απαρατήρητοι. Καθώς διαφεύγουν μέσω ενός τούνελ, έρχονται και πάλι αντιμέτωποι με τη μυστηριώδη γυναίκα, την εκδικητική αρραβωνιαστικιά του Τζέικ, την οποία είχε στήσει στα σκαλιά της εκκλησίας. Όταν όλες οι σφαίρες της καραμπίνας Μ16 τους αφήνουν ως εκ θαύματος αβλαβείς για μία ακόμα φορά, ο Τζέικ δίνει μια σειρά από γελοίες δικαιολογίες στην αρραβωνιαστικιά του η οποία τις δέχεται, επιτρέποντας στα αδέλφια να διαφύγουν.
Ο Τζέικ και ο Έλγουντ τρέχουν με 170 χλμ/ώρα προς το Σικάγο καταδιωκόμενοι από δεκάδες κρατικούς/πολιτειακούς αστυνομικούς και τους Good Ol' Boys. Τελικά ξεφεύγουν από όλους με μια σειρά απίθανων ελιγμών. Σπεύδουν να μπουν στο Δημαρχείο του Σικάγου, ακολουθούμενου από εκατοντάδες αστυνομικούς, έφιππους στρατιώτες, ομάδες κρούσης, πυροσβέστες, εθνοφρουρούς του Ιλινόι και τη στρατιωτική αστυνομία. Μόλις εντοπίσουν το γραφείο του εφόρου της κομητείας Κουκ, τα αδέλφια πληρώνουν τον φόρο. Ακριβώς τη στιγμή που αυτός σφραγίζει την απόδειξή τους, συλλαμβάνονται από το πλήθος των εκπροσώπων του νόμου. Στη φυλακή, οι Blues Brothers παίζουν το "Jailhouse Rock" για τους κρατούμενους.
Ιστορικό
Οι χαρακτήρες Τζέικ και Έλγουντ Μπλουζ, δημιουργήθηκαν από τους Μπελούσι και Ακρόιντ στο πλαίσιο της εκπομπής Saturday Night Live. Το όνομα The Blues Brothers ήταν ιδέα του σκηνοθέτη Χάουαρντ Σορ. Η πλοκή αναπτύχθηκε από τον Ακρόιντ σε συνεργασία με τον Ρον Γκουίν, που αναφέρεται ως σύμβουλος σεναρίου στους τίτλους της ταινίας. Όπως αναφέρεται στις σημειώσεις του πρώτου δίσκου του συγκροτήματος με τίτλο Briefcase Full of Blues, τα αδέλφια μεγάλωσαν σε ορφανοτροφείο, έμαθαν τα μπλουζ από έναν επιστάτη που ονομαζόταν Κέρτις και αδελφοποιήθηκαν κόβοντας τα μεσαία τους δάχτυλα με μια χαλύβδινη χορδή από την κιθάρα του Έλμορ Τζέιμς.
Το 1978, ο Μπελούσι ήταν ήδη σταρ ως αποτέλεσμα τόσο της μουσικής επιτυχίας των Blues Brothers όσο και του ρόλου του στην ταινία Ένα τρελό... τρελό θηριοτροφείο. Κάποια στιγμή, έκανε το τριπλό κατόρθωμα να είναι πρωταγωνιστής της ταινίας με τα υψηλότερα κέρδη της εβδομάδας, της τηλεοπτικής σειράς με την κορυφαία τηλεθέαση και να τραγουδάει στο Νο 1 άλμπουμ μέσα στην ίδια χρονιά. Όταν ο Ακρόιντ και ο Μπελούσι αποφάσισαν ότι θα μπορούσαν να γυρίσουν ταινία τους Blues Brothers, ο πόλεμος των προσφορών ήταν έντονος και τα Universal Studios κέρδισαν οριακά την Paramount Pictures. Ο Τζον Λάντις, ο οποίος είχε σκηνοθετήσει τον Μπελούσι στο Ένα τρελό... τρελό θηριοτροφείο, προσελήφθη ως σκηνοθέτης.
Ο Ακρόιντ δεν είχε γράψει ποτέ σενάριο στο παρελθόν, όπως παραδέχτηκε στο ντοκιμαντέρ του 1998 Stories Behind the Making of The Blues Brothers, ούτε κάν είχε διαβάσει κάποιο σενάριο, και δεν μπόρεσε να βρει συνεργάτη για τη συγγραφή. Κατά συνέπεια, έγραψε έναν πολύ λεπτομερή τόμο, όπου εξηγούσε την προέλευση των χαρακτήρων και τον τρόπο με τον οποίο στρατολογήθηκαν τα μέλη της μπάντας. Το τελικό του προσχέδιο ήταν 324 σελίδες, τρεις φορές μεγαλύτερο από ένα μέσο σενάριο, και γραμμένο σε μη τυπική μορφή σεναρίου, αλλά περισσότερο σαν ελεύθερος στίχος. Αστειευόμενος, ο Ακρόιντ έδεσε τον παχύ τόμο με το εξώφυλλο του Χρυσού Οδηγού του Λος Άντζελες και το παρέδωσε στον παραγωγό Ρόμπερτ Βάις. Το ονόμασε The Return of the Blues Brothers (Η επιστροφή των Blues Brothers). Ο Λάντις ανέλαβε το έργο της επεξεργασίας του σεναρίου ώστε να γίνει αξιοποιήσιμο, έργο που του πήρε περίπου δύο εβδομάδες.
Διανομή
αριστερά|μικρογραφία|Άγαλμα των Blues Brothers στο Ντάνελον της [[Φλόριντα|Φλόριντας.]] Κατόπιν απαίτησης του Ακρόιντ, δόθηκαν στους σταρ της σόουλ και του R&B Τζέιμς Μπράουν, Καμπ Κάλογουεϊ, Ρέι Τσαρλς και Αρίθα Φράνκλιν ομιλούντες ρόλοι, για να υποστηρίξουν τα αντίστοιχα μουσικά νούμερα που δημιουργήθηκαν. Αυτό αργότερα προκάλεσε τριβές στην παραγωγή μεταξύ του Λάντις και της Universal, καθώς το κόστος της ξεπέρασε κατά πολύ τον αρχικό προϋπολογισμό. Δεδομένου ότι κανείς τους εκτός από τον Τσαρλς δεν είχε επιτυχίες τα τελευταία χρόνια, το στούντιο ήθελε ο σκηνοθέτης να τους αντικαταστήσει με ή να προσθέσει ερμηνείες νεότερους ερμηνευτές, όπως οι Rose Royce, που με το "Car Wash" είχαν γίνει σταρ της ντίσκο αφότου ακούστηκε στην ομότιτλη ταινία του 1976.
Άλλοι μουσικοί στο καστ είναι οι Μπιγκ Γουόλτερ Χόρτον, Πάιντοπ Πέρκινς και Τζον Λι Χούκερ (που ερμήνευσε το "Boom Boom" στον δρόμο). Τα μέλη των The Blues Brothers Band ήταν και τα ίδια αξιοσημείωτα. Ο Στιβ Κρόπερ και ο Ντόναλντ Νταν είναι πρωτοπόροι του ήχου της Stax Records (η κιθάρα του Κρόπερ ακούγεται στην αρχή του τραγουδιού των Sam & Dave "Soul Man") και ήταν οι μισοί από τους Booker T. & the MG's. Οι πνευστοί Λου Μαρίνι, Τομ Μαλόουν και Άλαν Ρούμπιν έπαιζαν όλοι στο Blood, Sweat & Tears και στο συγκρότημα της εκπομπής Saturday Night Live. Ο ντράμερ Γουίλι Χολ είχε παίξει στους Bar-Kays και έκανε σαπόρτ στον Άιζακ Χέιζ. Ο Ματ Μέρφι είναι βετεράνος μπλουζ κιθαρίστας. Καθώς η μπάντα γεννήθηκε στο Saturday Night Live, ο πιανίστας Πολ Σάφερ ήταν μέλος της ομάδας και έτσι συμπεριλήφθηκε στο κάστινγκ. Ωστόσο, λόγω συμβατικών υποχρεώσεων με το Saturday Night Live, δεν μπόρεσε να συμμετάσχει, οπότε προσλήφθηκε ο ηθοποιός-μουσικός Μέρφι Νταν (του οποίου ο πατέρας, Τζορτζ Νταν, ήταν Πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου της κομητείας Cook) για να αναλάβει τον ρόλο του.
Οι Φίσερ, Φρίμαν, Γκίμπσον και Κάντι συμμετείχαν σε μη μουσικούς δεύτερους ρόλους. Η ταινία είναι επίσης αξιοσημείωτη για τον αριθμό των κάμεο εμφανίσεων διασημοτήτων της βιομηχανίας της ψυχαγωγίας, όπως ο Στιβ Λόρενς ως καλλιτεχνικός πράκτορας, η Τουίγκι ως σικάτη κυρία με μια ανοιχτή Τζάγκουαρ, την οποία φλερτάρει ο Έλγουντ σε ένα βενζινάδικο, τον Στίβεν Σπίλμπεργκ ως έφορο, τον Λάντις ως αστυνομικό στην καταδίωξη στο εμπορικό κέντρο, τον Πολ Ρούμπενς (πριν γίνει γνωστός ως Πι-γουι Χέρμαν) ως σερβιτόρο στο εστιατόριο Chez Paul, τον Τζο Γουόλς σε ως τον πρώτο κρατούμενο που πηδάει πάνω στο τραπέζι στην τελευταία σκηνή και την Τσάκα Καν ως σολίστ στην εκκλησιαστική χορωδία. Ο καλλιτέχνης του Μάπετ Σόου Φρανκ Οζ υποδύεται έναν αστυνομικό ενώ, στη σκηνή όπου τα αδέλφια πέφτουν πάνω στο κατάστημα παιχνιδιών, τον πελάτη που ζητά μια κούκλα Μις Πίγκι υποδύεται ο κασκαντέρ Γκάρι Μακλάρτι. Ο τραγουδιστής/τραγουδοποιός Στίβεν Μπίσοπ υποδύεται έναν αστυνομικό που παραπονιέται ότι τα αδέλφια έσπασαν το ρολόι του. Ο μακιγιέρ Λέιν Μπρίτον είναι ο γέρος χαρτοπαίκτης που ρωτάει τον Έλγουντ αν του έφερε την κρέμα τυριού του. Ο χαρακτήρας που υποδύεται ο Καμπ Κάλογουεϊ ονομάζεται Κέρτις ως φόρος τιμής στον Κέρτις Σαλγκάντο, έναν μουσικό μπλουζ από το Όρεγκον που ενέπνευσε τον Μπελούσι ενώ βρισκόταν στην περιοχή γυρίζοντας το Θηριοτροφείο.
Πάνω από 500 κομπάρσοι χρησιμοποιήθηκαν στην προτελευταία σκηνή, τον αποκλεισμό του Δημαρχείου, συμπεριλαμβανομένων 200 εθνοφρουρών, 100 αστυνομικών, 15 αστυνομικών αλόγων (και τριών αρμάτων M4 Sherman, τριών ελικοπτέρων και τριών πυροσβεστικών οχημάτων).
Γυρίσματα
Τον πρώτο μήνα του 1979, τα πράγματα κυλούσαν ομαλά εντός και εκτός γυρισμάτων. Όταν ο Βάις είδε τον υποτιθέμενο τελικό προϋπολογισμό ύψους 17,5 εκατομμυρίων δολαρίων, φέρεται να αστειεύτηκε: "Νομίζω ότι τόσα έχουμε ξοδέψει ήδη".
Τον επόμενο μήνα, η παραγωγή άρχισε να αποκλίνει από το χρονοδιάγραμμα. Μεγάλο μέρος της καθυστέρησης οφειλόταν στα γλέντια του Μπελούσι. Όταν δεν ήταν στα γυρίσματα, πήγαινε στα γνωστά του στέκια στο Σικάγο, όπως το Wrigley Field και το Old Town Ale House. Ο κόσμος συχνά τον αναγνώριζε και του έδιναν κοκαΐνη, ένα ναρκωτικό που έπαιρνε ήδη πολύ, ελπίζοντας να κάνουν χρήση μαζί του. Ως αποτέλεσμα της έντονης χρήσης ναρκωτικών και αλκοόλ, ο Μπελούσι συχνά έχανε τα γυρίσματα ή πήγαινε στο τρέιλερ του και κοιμόταν κατά τη διάρκειά τους, χάνοντας ώρες χρόνου παραγωγής. Ένα βράδυ, ο Ακρόιντ τον βρήκε στον καναπέ ενός κοντινού σπιτιού, όπου ο Belushi είχε ήδη μπει από μόνος του για να πάρει φαγητό από το ψυγείο.
Η κοκαΐνη ήταν ήδη τόσο διαδεδομένη στα γυρίσματα (όπως πολλές άλλες κινηματογραφικές παραγωγές εκείνης της εποχής) που ο Ακρόιντ, ο οποίος έκανε χρήση πολύ λιγότερο από τον συνάδελφό του, ισχυρίζεται ότι μέρος του προϋπολογισμού είχε πράγματι διατεθεί για αγορές του ναρκωτικού στη διάρκεια νυχτερινών γυρισμάτων. Οι σταρ είχαν ένα ιδιωτικό μπαρ, το Blues Club, χτισμένο στο πλατό, για τους ίδιους, το συνεργείο και τους φίλους τους. Η Κάρι Φίσερ, η οποία είχε σχέση με τον Ακρόιντ εκείνη την εποχή, είπε ότι οι περισσότεροι υπάλληλοι του μπαρ έκαναν και τους εμπόρους, προμηθεύοντας τους θαμώνες με όποιο ναρκωτικό επιθυμούσαν.
Στα γυρίσματα, η χρήση ναρκωτικών του Μπελούσι επιδεινώθηκε. Η Φίσερ, η οποία πάλεψε αργότερα με τον εθισμό της στην κοκαΐνη, είπε ότι ο Λάντις της ζήτησε να κρατάει τον Μπελούσι μακριά από τα ναρκωτικά. Παρ' όλα αυτά, κάποια στιγμή, ο Λάντις βρήκε τον Μπελούσι με ένα "βουνό" κοκαΐνης στο τραπέζι του τρέιλερ του. Ακολούθησε μια αντιπαράθεση με κλάματα, στην οποία ο Μπελούσι παραδέχτηκε τον εθισμό του λέγοντας πως φοβόταν ότι τελικά θα μπορούσε να τον σκοτώσει.
Αφότου ο Ακρόιντ και η σύζυγος του Μπελούσι, Τζούντι, μίλησαν στον Μπελούσι για όλα αυτά που έκανε, η παραγωγή επέστρεψε στο Λος Άντζελες. Τα γυρίσματα εκεί συνεχίστηκαν ομαλά μέχρι που ήρθε η ώρα να γυριστεί η τελευταία σκηνή στο Hollywood Palladium. Λίγο νωρίτερα, ο Μπελούσι είχε πέσει με ένα δανεικό σκέιτμπορντ τραυματίζοντας σοβαρά το γόνατό του, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να βγάλει τη σκηνή, η οποία απαιτούσε να τραγουδά, να χορεύει και να κάνει τροχό. Ο Βάσερμαν έπεισε τον κορυφαίο ορθοπεδικό της πόλης να αναβάλει τα σχέδιά του για το Σαββατοκύριακο για να περάσει και να αναισθητοποιήσει επαρκώς το γόνατο του Μπελούσι και η σκηνή γυρίστηκε κανονικά.
Εξωτερικά γυρίσματα
Μεγάλο μέρος της ταινίας γυρίστηκε μέσα και γύρω από το Σικάγο μεταξύ Ιουλίου και Οκτωβρίου 1979. Με τη συνεργασία της δημάρχου Τζέιν Μ. Μπερν, η ταινία θεωρείται ότι έβαλε το Σικάγο στον χάρτη ως τοποθεσία κινηματογραφικών γυρισμάτων. Στην πόλη έχουν γυριστεί σχεδόν 200 ταινίες. Σε ένα άρθρο για την 25η επέτειο κυκλοφορίας της ταινίας σε DVD, ο Ακρόιντ είπε στην εφημερίδα Chicago Sun-Times: «Το Σικάγο είναι ένα από τα αστέρια της ταινίας. Το γράψαμε ως φόρο τιμής».
Το κυνήγι αυτοκινήτων του εμπορικού κέντρου γυρίστηκε στο πραγματικό, αν και κλειστό, Dixie Square Mall, στο Χάρβεϊ του Ιλινόι. Το άλμα πάνω από τη γέφυρα γυρίστηκε σε μια πραγματική γέφυρα, στην 95η Οδό, πάνω από τον ποταμό Calumet, στη νοτιοανατολική πλευρά του Σικάγου. Η τελευταία συνάντηση του Τζέικ με την αρραβωνιαστικιά του γυρίστηκε σε ένα αντίγραφο τμήματος του εγκαταλελειμμένου αποχετευτικού συστήματος του Σικάγου. μικρογραφία| Το Richard J. Daley Center είναι το κορυφαίο διοικητικό κτίριο του Σικάγου, μπροστά από το οποίο βρίσκεται ένα τεράστιο γλυπτό του [[Πάμπλο Πικάσο.]] Η αίθουσα του ξενοδοχείου Palace, όπου το συγκρότημα δίνει την κορυφαία συναυλία του, ήταν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων λέσχη, αλλά αργότερα έγινε το Πολιτιστικό Κέντρο South Shore, που πήρε το όνομά του από τη γειτονιά του Σικάγου όπου βρίσκεται. Οι εσωτερικές σκηνές της συναυλίας γυρίστηκαν στο Hollywood Palladium.
Εισπράξεις
Οι ατσίδες με τα μπλε έκαναν πρεμιέρα στις 20 Ιουνίου 1980 σε 594 αίθουσες. Έκοψαν εισιτήρια αξίας 4.858.152 δολαρίων, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση εκείνη την εβδομάδα (μετά το Η αυτοκρατορίας αντεπιτίθεται). Η ταινία απέφερε συνολικά 57.229.890 δολάρια στην εγχώρια αγορά και 58.000.000 δολάρια στο εξωτερικό (115.229.890 δολάρια στο σύνολο). Κατέλαβε τη 10η θέση στην εγχώρια αγορά εισιτηρίων εκείνη τη χρονιά. Είναι το ένατο μιούζικαλ με τα υψηλότερα κέρδη και η δεύτερη πιο επιτυχημένη ταινία, μεταξύ του Ο απίθανος κόσμος του Γουέιν και του Ο απίθανος κόσμος του Γουέιν 2 (Wayne's World Ι & ΙΙ), που προήλθε από τα σκετς της εκπομπής Saturday Night Live. Ο σκηνοθέτης Τζον Λάντις ισχυρίστηκε ότι Οι ατσίδες με τα μπλε ήταν επίσης η πρώτη αμερικανική ταινία που έβγαλε περισσότερα χρήματα στο εξωτερικό από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κριτικές
Οι ατσίδες με τα μπλε έλαβαν ως επί το πλείστον θετικές κριτικές. Στο Rotten Tomatoes, η ταινία έχει 73% θετικές κριτικές, με βάση 89 κριτικούς και με μέση βαθμολογία 7,60/10. Ο ιστότοπος αναφέρει: «Απίστευτα υπερβολικό, αλλά τελικά σώζεται από τη γοητεία του καστ, τη χάρη του σκηνοθέτη Τζον Λάντις και πολλά σόουλ μουσικά κομμάτια». Η ταινία κέρδισε το βραβείο Golden Reel καλύτερης επεξεργασίας ήχου και ηχητικών εφέ, είναι 14η στη λίστα των 50 καλύτερων κωμωδιών όλων των εποχών του περιοδικού Total Film, 20ή στη λίστα του περιοδικού Empire με τις 50 καλύτερες κωμωδίες και είναι νούμερο 69 στις 100 πιο αστείες ταινίες του δικτύου Μπράβο.
Καλτ ταινία
Οι ατσίδες με τα μπλε έχουν γίνει το βασικό κομμάτι του νυχτερινού σινεμά, και σιγά σιγά μεταμορφώνονται σε εκδήλωση συμμετοχής του κοινού στις τακτικές προβολές της ταινίας στον κινηματογράφο Valhalla, στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Ο Τζον Λάντις αναγνώρισε την υποστήριξη του κινηματογράφου και του κοινού του τηλεφωνόντας στον κινημαογράφο κατά την προβολή της 10ης επετείου και αργότερα κάλεσε τους τακτικούς θαμώνες να κάνουν κάμεο εμφανίσεις στην ταινία Blues Brothers 2000. Οι θαμώνες εμφανίζονται ως μέλη του πλήθους στη διάρκεια της ερμηνείας του "Ghost Riders in the Sky".
Τον Αύγουστο του 2005, πραγματοποιήθηκε τελετή για την 25η επέτειο της ταινίας στο Κινέζικο Θέατρο Grauman στο Λος Άντζελες. Παρευρίσκονταν ο Λάντις, το πρώην στέλεχος των Universal Studios Θομ Μάουντ, ο κινηματογραφικός συντάκτης Τζορτζ Φόλσεϊ και τα μέλη του καστ.
Στην Ελλάδα, η πρωτοποριακή κινηματογραφική "λέσχη" Midnight Express συμπεριέλαβε την ταινία στο πρόγραμμα των μεταμεσονύχτιων προβολών της στις 2 Νοεμβρίου 2019, στον αθηναϊκό κινηματογράφο Ααβόρα. Την προβολή προλόγισε ο Φοίβος Δεληβοριάς.
Σάουντρακ
Το σάουντρακ The Blues Brothers: Original Soundtrack Recording (που αργότερα επανακυκλοφόρησε ως The Blues Brothers: Music from the Soundtrack) κυκλοφόρησε στις 20 Ιουνίου 1980, ως το δεύτερο άλμπουμ των Blues Brothers Band, οι οποίοι εκείνη τη χρονιά περιόδευαν για την προώθηση της ταινίας. Το "Gimme Some Lovin'" έγινε επιτυχία του Billboard και έφτασε στο νούμερο 18. Το άλμπουμ ήταν η συνέχεια του πρώτου τους, λάιβ άλμπουμ, Briefcase Full of Blues. Μέσα στην ίδια χρονιά, έβγαλαν και δεύτερο ζωντανό άλμπουμ, με τίτλο Made in America, το οποίο περιελάμβανε το Top 40 κομμάτι, "Who's Making Love".
Τα τραγούδια του σάουντρακ έχουν αισθητά διαφορετική μίξη ήχου απ' ό,τι στην ταινία, με το βαρύτονο σαξόφωνο να ξεχωρίζει και γυναικεία φωνητικά στο "Everybody Needs Somebody to Love", αν και στην ταινία το συγκρότημα δεν είχε άλλους τραγουδιστές εκτός από τον Τζέικ και/ή τον Έλγουντ. Μια σειρά από τακτικά μέλη των Blues Brothers, όπως ο σαξοφωνίστας Τομ Σκοτ και ο ντράμερ Στιβ Τζόρνταν, παίζουν στο άλμπουμ, αλλά όχι στην ταινία.