cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρχαία Ήπειρος
Δημοκρατική περίοδος
Τον 3ο αιώνα π.Χ. η Ήπειρος παρέμεινε υπολογίσιμη, ενωμένη υπό το Κοινό των Ηπειρωτών ως ομόσπονδο κράτος με το δικό της κοινό αντιπροσώπων (ή «συνέδριο» όπως αναφέρονταν). Όμως βρέθηκε στο επίκεντρο των Μακεδονικών Πολέμων, συγκρούσεων μεταξύ της Μακεδονίας και της ανερχόμενης δύναμης της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Το Κοινό των Ηπειρωτών παρέμεινε ουδέτερο στη διαμάχη αυτή, όμως στον Γ΄ Μακεδονικό Πόλεμο (172-168 π.Χ.) οι Μολοσσοί πήραν το μέρος των Μακεδόνων, ενώ οι Χάονες και οι Θεσπρωτοί το μέρος των Ρωμαίων. Οι συνέπειες ήταν καταστροφικές για την Ήπειρο, οι Μολοσσοί υποτάχθηκαν το 167 π.Χ. και 150.000 κάτοικοι πάρθηκαν σκλάβοι. Η περιοχή λεηλατήθηκε τόσο έντονα από τους Ρωμαίους, που έπρεπε να περάσουν 500 χρόνια για να επανακάμψει και πάλι.
Ρωμαϊκή κατάκτηση
Με τη ρωμαϊκή κατάκτηση του 168 π.Χ. από τις λεγεώνες του ύπατου Αιμιλίου Παύλου, έπαψε και η ανεξαρτησία της Ηπείρου. Το 146 π.Χ. προσαρτήθηκε οριστικά με το όνομα «Παλαιά Ήπειρος» (λατινικά: Epirus Vetus). Η παράκτια περιοχή γνώρισε σχετική εμπορική άνθιση, ενώ η κατασκευή της Εγνατίας Οδού, έδωσε περαιτέρω ώθηση στην εμπορική και οικονομική δραστηριότητα.
Το αρχαίο νόμισμα της Ηπείρου
Το βασίλειο της Ηπείρου είχε κόψει νόμισμα, και μερικά αρχαία κέρματα έχουν διασωθεί. Το αργυρό κερκυραίικο τετράδραχμο της Ηπείρου του 2ου-1ου αι. π.Χ. απεικονίζει της κεφαλές του Δωδώνιου Δία και της Διώνης. Ο Δίας είναι στεφανωμένος με φύλλα βελανιδιάς, ενώ η Διώνη φοράει πέπλο και χιτώνα. Το νόμισμα φέρει επιγραφή με τον αριθμό 71. Η πίσω όψη που φέρει την επιγραφή ΑΠΕΙ | ΡΩΤΑΝ στο δεξιό άκρο και απεικονίζει έναν ταύρο που χυμάει και ένα ρόπαλο με τη λαβή στα αριστερά, έχει γύρω γύρω ένα στεφάνι από φύλλα βελανιδιάς. Το κέρμα έχει διάμετρο 28,5 χιλ. και ζυγίζει 9,77 γραμ.
Κατάλογος βασιλέων της Ηπείρου
Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει όλους τους ηγεμόνες του ενιαίου βασιλείου μέχρι την κατάληψη του από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Στις παρενθέσεις περιλαμβάνεται η περίοδος βασιλείας του κάθε προσώπου. Το 168 π.Χ., οι Ρωμαίοι, υπό τον Ανίκιο Γάλλο, κατακτούν την Ήπειρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ηπειρος
The Life Pursuit
Το "The Life Pursuit" είναι το έβδομο άλμπουμ των Belle and Sebastian. Κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στις 6 Φεβρουαρίου του 2006 από την Rough Trade Records και στην Βόρεια Αμερική στις 7 Φεβρουαρίου του 2006 από την Matador Records. Το 2009, το Pitchfork Media έβαλε το άλμπουμ στη θέση 86 στη λίστα με τα καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας του 2000. Τα μοντέλα στο εξώφυλλο του άλμπουμ είναι οι Alex Klobouk, Natasha Noramly και Marisa Privitera.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2006
Ταμπλόιντ δημοσιογραφία
Η δημοσιογραφία ταμπλόιντ (tabloid) είναι ένα δημοφιλές στυλ σε μεγάλο βαθμό συναισθηματικής δημοσιογραφίας, που παίρνει το όνομά του από τη μορφή: μια εφημερίδα μικρού μεγέθους (μισό ευρύ φύλλο). Όμως, όλες οι εφημερίδες που σχετίζονται με τη δημοσιογραφία των ταμπλόιντ δεν έχουν μέγεθος ταμπλόιντ και δεν εμπλέκονται όλες οι εφημερίδες σε μέγεθος ταμπλόιντ στην ταμπλόιντ δημοσιογραφία. Συγκεκριμένα, από περίπου το 2000 πολλές εφημερίδες ευρέως φύλλου μετατράπηκαν σε πιο συμπαγή μορφή ταμπλόιντ. Σε ορισμένες περιπτώσεις, διασημότητες έχουν κάνει μήνυση για δυσφήμιση με επιτυχία αποδεικνύοντας ότι άρθρα των ταμπλόιντ τις έχουν δυσφημίσει.
Οι εκδόσεις που ασχολούνται με τη δημοσιογραφία ταμπλόιντ είναι γνωστές ως εφημερίδες κουρέλια. Οι εκδόσεις ταμπλόιντ περιλαμβάνουν τις National Enquirer, New York Post και Globe στη Βόρεια Αμερική, και τις Daily Mail, Daily Express, Daily Mirror, Daily Star, Daily Record, Sunday Mail, The Sun και την πρώην News of the World στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η ταμπλόιντ δημοσιογραφία έχει αλλάξει την τελευταία δεκαετία σε περισσότερες διαδικτυακές πλατφόρμες που επιδιώκουν να στοχεύουν και να προσελκύουν νέους καταναλωτές με ειδήσεις για ψυχαγωγία και διασημότητες.
Τα ταμπλόιντ μπορεί να πληρώσουν για ιστορίες. Εκτός από τα αποκλειστικά άρθρα που προορίζονται να είναι πρωτοσέλιδες ιστορίες, αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη λογοκρισία ιστοριών που βλάπτουν τους συμμάχους της εφημερίδας. Οι εφημερίδες ταμπλόιντ ενδέχεται να πληρώσουν σε κάποιον για τα αποκλειστικά δικαιώματα μιας ιστορίας και, στη συνέχεια, να επιλέξουν να μην την δημοσιεύσουν. Ο εκδότης American Media έχει κατηγορηθεί ότι θάβει ιστορίες ενοχλητικές για τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, Ντόναλντ Τραμπ, και τον Χάρβι Γουάνστιν.
Σύγχρονη δημοσιογραφία ταμπλόιντ
Την τελευταία δεκαετία, μεγάλο μέρος της ταμπλόιντ δημοσιογραφίας και παραγωγής ειδήσεων άλλαξε τα μέσα σε διαδικτυακές μορφές λόγω της μετάβασης σε ψηφιακά μέσα. Αυτή η αλλαγή προέκυψε για να συμβαδίζει με την εποχή των ψηφιακών μέσων και να επιτρέπει αυξημένη προσβασιμότητα των αναγνωστών. Με μια σταθερή μείωση των επί πληρωμή εφημερίδων, το κενό έχει καλυφθεί από αναμενόμενα δωρεάν καθημερινά άρθρα, κυρίως σε μορφή ταμπλόιντ. Οι αναγνώστες ταμπλόιντ είναι συχνά νέοι και μελέτες δείχνουν ότι οι καταναλωτές των ταμπλόιντ είναι κατά μέσο όρο λιγότερο μορφωμένοι. Ένα πρόβλημα με τη δημοσιογραφία των ταμπλόιντ είναι ότι συχνά μπορεί να είναι ανακριβείς ειδήσεις, και η εσφαλμένη παρουσίαση προσώπων και καταστάσεων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Είδη δημοσιογραφίας
Απόλυτο μέγεθος
Στην Αστρονομία, ως απόλυτο μέγεθος M ενός ουράνιου σώματος που βρίσκεται έξω από το Ηλιακό Σύστημα ορίζεται το φαινόμενο μέγεθος m που θα είχε το ουράνιο αυτό σώμα αν βρισκόταν σε απόσταση 10 parsec από τον επίγειο παρατηρητή και δεν υπήρχε καθόλου διαστρική απορρόφηση. Το απόλυτο μέγεθος επιτρέπει τη σύγκριση της πραγματικής λαμπρότητας των ουράνιων σωμάτων ανεξάρτητα από την απόσταση στην οποία βρίσκονται από εμάς.
Από τον παραπάνω ορισμό έπεται ότι το απόλυτο μέγεθος χρησιμοποιεί την ίδια σύμβαση με το φαινόμενο, με διαφορά στη λαμπρότητα δύο σωμάτων γειτονικών μεγεθών (π.χ. 4ου και 5ου) περίπου 2,512 φορές (για την ακρίβεια την πέμπτη ρίζα του 100), και με τα λαμπρότερα σώματα να έχουν μικρότερα μεγέθη. Οι μεγαλύτεροι αστέρες και οι γαλαξίες φθάνουν σε αρνητικά απόλυτα μεγέθη.
Παραδείγματα:
Το απόλυτο μέγεθος M συνδέεται με το φαινόμενο μέγεθος m και την απόσταση r σε παρσέκ με τη σχέση:
Απόλυτο μέγεθος στο Ηλιακό Σύστημα
Για τα σώματα του Ηλιακού Συστήματος (πλανήτες, κομήτες και ιδίως αστεροειδείς) χρησιμοποιείται ένα «απόλυτο μέγεθος» με διαφορετικό ορισμό: Συγκεκριμένα, εδώ το απόλυτο μέγεθος ορίζεται ως το φαινόμενο μέγεθος m που θα είχε το ουράνιο αυτό σώμα αν βρισκόταν σε απόσταση μιας αστρονομικής μονάδας τόσο από τον Ήλιο όσο και από τη Γη, και σε γωνία φάσεως μηδέν. Αυτό στην πραγματικότητα θα ήταν αδύνατο, αφού θα απαιτούσε ο παρατηρητής να βρίσκεται στο κέντρο του Ηλίου, αλλά είναι βολικό ως μέτρο συγκρίσεως. Για να μετατρέψουμε ένα αστρικό απόλυτο μέγεθος σε «πλανητικό», απλώς αφαιρούμε 31,67.
Πηγές
Απολυτο μεγεθος Κατηγορία:Ουράνια σώματα Κατηγορία:Αστρονομικές μονάδες μέτρησης
Φουρκατιέ-ε-Μαιζόν-Νεβ
Το Φουρκατιέ-ε-Μαιζόν-Νεβ (γαλλικά: Fourcatier-et-Maison-Neuve) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Χάρης Γεωργιάδης
Ο Χάρης Γεωργιάδης (Λευκωσία, 9 Απριλίου 1972) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Είναι αναπληρωτής Πρόεδρος του ΔΗΣΥ από τον Ιανουάριο του 2020 και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ από τον Μάιο του 2021. Διατέλεσε Υπουργός Οικονομικών της Κύπρου, Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ την περίοδο 2011-2013.
Βιογραφικά Στοιχεία
Είναι νυμφευμένος με την Εύα Γιάγκου και έχει μία κόρη.
Πολιτική σταδιοδρομία
Διατέλεσε γενικός γραμματέας της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (2001-2003), πρόεδρος της Οργάνωσης Νέων Επιστημόνων (ΟΝΕ) του ΔΗΣΥ (2004-2005), διευθυντής του γραφείου του προέδρου του ΔΗΣΥ (2006-2011), εκπρόσωπος τύπου του ΔΗΣΥ (2009-2013) καθώς και μέλος του Εκτελεστικού και του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος.
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2011 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής, διατέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων.
Υπουργός Οικονομικών (2013-2019)
Την 1 Μαρτίου 2013 παραιτήθηκε από το αξίωμα του βουλευτή για να αναλάβει το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Τις μέρες που ακολούθησαν, κορυφώθηκε η πολιτική κρίση λόγω των οικονομικών προβλήματων που αντιμετώπιζε η Κύπρος, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί ο Υπουργός Οικονομικών, Μιχάλης Σαρρής. Ο Νίκος Αναστασιάδης διόρισε στη θέση του τον Χάρη Γεωργιάδη, στις 3 Απριλίου 2013.
Μνημόνιο
Ανέλαβε το υπουργείο μία μέρα αφότου συμφωνήθηκε το Πρόγραμμα Οικονομικής Προσαρμογής, γνωστό ως μνημόνιο, μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και τριών διεθνών θεσμών (της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου). Ο Χάρης Γεωργιάδης επέβλεψε το πρόγραμμα μέχρι την ολοκλήρωσή του. Τα σημαντικότερα μνημονιακά μέτρα που προωθήθηκαν επί υπουργίας Γεωργιάδη αφορούσαν τη μεταρρύθμιση του πλαισίου αποκρατικοποίησης κρατικών και ημικρατικών οργανισμών, την αύξηση των φορολογικών συντελεστών και την φορολόγηση της ακίνητης ιδιοκτησίας, τις περικοπές στο κρατικό μισθολόγιο, την μεταρρύθμιση του πλαισίου εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων, το κλείσιμο της Λαϊκής Τράπεζας και την ανακεφαλαιοποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα της χώρας. Επί υπουργίας Χάρη Γεωργιάδη, τον Ιούνιο του 2014, η Κύπρος ανέκτησε την πρόσβαση στο δανεισμό από τις διεθνείς αγορές. Κατά την λήξη του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής, η κυπριακή οικονομία παρουσίαζε ανάπτυξη, μείωση της ανεργίας, πλεονασματικούς προϋπολογισμούς και διαδοχικές αναβαθμίσεις που επανέφεραν την Κύπρο στην επενδυτική βαθμίδα.
Κυπριακές Αερογραμμές
Ένα ακόμα σημαντικό γεγονός κατά την διάρκεια της θητείας του ήταν το κλείσιμο των Κυπριακών Αερογραμμών, στις 9 Ιανουαρίου 2015. Η απόφαση αυτή ελήφθη από την κυβέρνηση Αναστασιάδη την μέρα της δημοσιοποίησης της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που κατέστησε παράνομη την ενίσχυση 100 εκατομμυρίων ευρώ, η οποία είχε δοθεί στην εταιρία από την κυβέρνηση Χριστόφια το 2012. Η Επιτροπή έκρινε ότι η ενίσχυση «προσέδωσε στην επιχείρηση αδικαιολόγητο πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών της, κατά παράβαση των κανόνων της ΕΕ περί κρατικών ενισχύσεων». Ο Χάρης Γεωργιάδης υπερασπίστηκε το κλείσιμο της εταιρείας δηλώνοντας ότι οι Κυπριακές Αερογραμμές «ήταν μια υπόθεση, ουσιαστικά, χαμένη από την αρχή» και ότι, για να είχε αποφευχθεί το κλείσιμο, «έπρεπε έγκαιρα να αποκρατικοποιηθούν». Υπήρξαν επικρίσεις για αυτή την απόφαση αλλά και για τις ίδιες τις δηλώσεις του υπουργού, οι οποίες έδιναν την εντύπωση ότι η απόφαση για κλείσιμο των Κυπριακών Αερογραμμών ήταν προειλημμένη. Παράλληλα, υπήρξε κριτική για την ταχύτητα με την οποία η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την εταιρεία, δεδομένου ότι υπήρχε περιθώριο κάποιων μηνών για την επιστροφή των 100 εκατομμυρίων ευρώ και διότι θα μπορούσε να είχε ασκηθεί έφεση κατά της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Περαιτέρω δράση
Εκλέχθηκε πρόεδρος του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης για την περίοδο 2014-15. Επιλέχθηκε από το περιοδικό POLITICO ως ένας από τους 28 ευρωπαίους πολιτικούς με επιρροή για το 2016 και μετείχε στην ομάδα νέων ηγετών για την Ευρώπη του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Το 2019 προήδρευσε της συνόδου των υπουργών Οικονομικών της Κοινοπολιτείας.
Μετά το πέρας των προεδρικών εκλογών του 2018 και την επανεκλογή του Νίκου Αναστασιάδη, ο Χάρης Γεωργιάδης δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να παραμείνει στο Υπουργείο Οικονομικών και θα προτιμούσε να αναλάβει κάποια άλλη θέση μέσα στην κυβέρνηση, όμως αποφάσισε να παραμείνει μετά από την επιμονή του Προέδρου και κάποιων συνεργατών του στο Υπουργείο Οικονομικών.
Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα
Ο Χάρης Γεωργιάδης διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην κρίση της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας (ΣΚΤ). Αν και υπήρξαν διαβεβαιώσεις από τον ίδιο και τον Πρόεδρο Αναστασιάδη πριν τις προεδρικές εκλογές του 2018 ότι υπάρχουν θετικές εξελίξεις στον τραπεζικό τομέα, οι εκροές καταθέσεων (ύψους 2 δις ευρώ την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2018) και οι φήμες για δομικά προβλήματα δεν μπόρεσαν να περιοριστούν. Τον Ιούνιο του 2018, όταν κορυφώθηκε η κρίση της ΣΚΤ, η κυβέρνηση Αναστασιάδη συνήψε συμφωνία με την Ελληνική Τράπεζα για πώληση μέρους των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων της ΣΚΤ. Τον Ιούλιο του 2018, υπό το βάρος της έντονης κριτικής και εν μέσω εκκλήσεων για παραίτηση, ο Χάρης Γεωργιάδης υπέβαλε την παραίτησή του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος δεν την δέχτηκε ισχυριζόμενος ότι τα προβλήματα της ΣΚΤ δεν οφείλονταν σε αυτόν.
Τον Μάρτιο του 2019, καταλογίστηκαν στον Χάρη Γεωργιάδη βαριές ευθύνες από την Ερευνητική Επιτροπή που διόρισε ο Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας με σκοπό την διεξαγωγή Έρευνας για την Κατάρρευση του Συνεργατικού Πιστωτικού Συστήματος. Το πόρισμα της έρευνας απέδωσε στον Χάρη Γεωργιάδη την «κύρια, αν όχι την αποκλειστική ευθύνη» για την πορεία της ΣΚΤ. Χαρακτηρίζοντάς τον ως ντε φάκτο ιδιοκτήτη της τράπεζας, το πόρισμα καταγράφει ότι είχε δικαίωμα διορισμού και παύσης των μελών της Επιτροπείας της ΣΚΤ και επομένως άμεσα ή έμμεσα ευθυνόταν για την καταλληλότητα των ανώτατων διευθυντικών στελεχών. Το πόρισμα συνεχίζει αναφέροντας ότι ο Υπουργός είχε λάβει επανειλημμένες προειδοποιήσεις από επόπτες στην Κύπρο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την προβληματική εταιρική διακυβέρνηση της τράπεζας όμως δεν έκανε τίποτα για να βελτιώσει την κακοδιαχείριση, παρόλο που γνώριζε «από πρώτο χέρι τη διαχείριση της Τράπεζας». Το πόρισμα χαρακτηρίζει τον υπουργό «αδιάφορο» προς τις αντιδράσεις των εποπτών και καταλήγει λέγοντας ότι δεν ενημέρωσε το Υπουργικό Συμβούλιο για τα προβλήματα παρά μόνο όταν ήταν ήδη πολύ αργά.
Ο Χάρης Γεωργιάδης έσπευσε να διαχωρίσει την πολιτική ευθύνη που του καταλογίζει το πόρισμα από την, κατά τον ίδιο, «πολιτική υπευθυνότητα που χαρακτηρίζει τις αποφάσεις της κυβέρνησης». Η δημοσιοποίηση του πορίσματος προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία ζήτησαν την παραίτησή του από το Υπουργείο Οικονομικών. Ωστόσο, το κυβερνόν κόμμα (ΔΗΣΥ) και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, επιβεβαίωσαν την συνεχιζόμενη εμπιστοσύνη τους προς τον Χάρη Γεωργιάδη. Λίγες μέρες αργότερα, ο Χάρης Γεωργιάδης ανακοίνωσε ότι προτίθεται να παραιτηθεί από το Υπουργείο Οικονομικών το αργότερο στο τέλος του 2019. Παρόλ' αυτά, στις 12 Απριλίου 2019, η Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας ενέκρινε ψήφισμα που απαιτούσε την άμεση παραίτηση του Χάρη Γεωργιάδη.
Αποχώρηση
Η θητεία του στο υπουργείο οικονομικών ολοκληρώθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2019 με την κυπριακή οικονομία να καταγράφει το μεγαλύτερο δημοσιονομικό πλεόνασμα στην ΕΕ αλλά και στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Βουλευτής (2021-σήμερα)
Για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο συμμετέχει ως πρόεδρος στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού καθώς και μέλος στην Επιτροπή Άμυνας.
Είναι επικεφαλής της αντιπροσωπίας της Βουλής των Αντιπροσώπων στη Διάσκεψη Κοινοβουλευτικών Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων (COSAC) και στη Διάσκεψης για το Μέλλον της Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Υπουργοί Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Κύπρος, 1960-2014) Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013 Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018 Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηρακλείου 2008–09
Για την περίοδο 2008–09, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηρακλείου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηρακλείου.
Κατηγορίες
Την περίοδο 2008-09 στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Ηρακλείου ανά κατηγορία συμμετέχουν οι σύλλογοι:
Α΄ κατηγορία
Διεξάγεται σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Η πρωταθλήτρια προβιβάζεται στον Όμιλο Κρήτης της Δ΄ Εθνικής. Υποβιβάζονται τέσσερις ομάδες.
Β΄ κατηγορία
Διεξάγεται σε δύο ομίλους των 16 ομάδων. Οι δύο πρώτες ανεβαίνουν στην Α΄ κατηγορία.
1ος Όμιλος
2ος Όμιλος
Γ΄κατηγορία
Διεξάγεται σε δύο ομίλους των 13 και 14 ομάδων. Οι δύο πρώτες ανεβαίνουν στην Α΄ κατηγορία.
1ος Όμιλος
2ος Όμιλος
Ομάδες ανώτερων κατηγοριών
Τη σεζόν 2008-09 οι παρακάτω σύλλογοι από την ΕΠΣ Ηρακλείου μετέχουν στις εθνικές κατηγορίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηρακλείου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2008-2009
Σχέδιο Μάρσαλ
right|thumb|250px|Οι χώρες που έλαβαν την οικονομική ενίσχυση του σχεδίου Μάρσαλ σημειώνονται με κόκκινες στήλες που υποδεικνύουν αναλογικά και το ποσό της οικονομικής ενίσχυσης ανά έθνος Με τον όρο σχέδιο Μάρσαλ εννοείται η οικονομική ενίσχυση κρατών της ευρωπαϊκής ηπείρου, αποκύημα της εξωτερικής πολιτικής των Η.Π.Α. μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και της αντίληψης ότι η επικράτηση του κομμουνισμού θα αποτελούσε κίνδυνο για τα συμφέροντα και των Ηνωμένων Πολιτειών. Πήρε το όνομά του από τον υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ Τζορτζ Μάρσαλ.
"«[…] το κύριο χαρακτηριστικό της αμερικανικής πολιτικής απέναντι στην Σοβιετική Ένωση θα πρέπει να είναι μία υπομονετική αλλά σταθερή και άγρυπνη ανάσχεση (containment) των επεκτατικών τάσεων της […]». - Τζορτζ Κίναν, Αμερικανός διπλωμάτης"
Με τα λόγια αυτά δόθηκε το στίγμα της αμερικανικής πολιτικής που ακολουθήθηκε τα επόμενα χρόνια. Στις 12 Μαρτίου του 1947 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν, αγορεύοντας στο Κογκρέσο, δεσμεύθηκε ότι η χώρα του θα παρείχε γενναία οικονομική ενίσχυση στα κράτη που θα επιθυμούσαν και θα «[…] αντιστέκονταν σε απόπειρες καθυπόταξης από οπλισμένες μειοψηφίες ή από ξένες πιέσεις […]».
Οι θέσεις, αυτές, της αμερικανικής εξουσίας εκδηλώθηκαν στην Ευρώπη διαμέσου του Σχεδίου Μάρσαλ. Επρόκειτο για οικονομική βοήθεια που χορηγήθηκε σε χώρες της Ευρώπης. Αποσκοπούσε αφενός στην τόνωση των οικονομιών τους, (που με σημαντικά δάνεια χρηματοδότησαν έτσι τις κατεστραμμένες από τον πόλεμο αγορές τους) και αφετέρου, εξυπηρετούσε άμεσα την αμερικανική εξωτερική πολιτική, που επιθυμούσε να αποφευχθεί ο κίνδυνος να περιέλθουν οι χώρες αυτές, εξαιτίας ανέχειας, στη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης. Η χορηγία της βοήθειας αυτής δεν έγινε με διμερείς διαδικασίες, αλλά με όρους που τέθηκαν από την Ουάσιγκτον. Αυτοί περιλάμβαναν την καταστολή των κομμουνιστικών απειλών και την έμμεση περιστολή της ανεξαρτησίας των δικαιούχων κρατών, μιας και με όπλο το μπλοκάρισμα των πιστώσεων η αμερικανική ηγεσία μπορούσε να πιέσει τις κυβερνήσεις σε περίπτωση που αρνούνταν να ανταποκριθούν στις επιθυμίες της. Τον Ιούλιο του 1947 ιδρύθηκε η «Επιτροπή για την Ευρωπαϊκή Οικονομική Συνεργασία» (OEEC), που αποσκοπούσε στη διαχείριση του Σχεδίου Μάρσαλ, ενώ το 1949 ακολούθησε η ίδρυση από τους Σοβιετικούς του «Συμβουλίου Αμοιβαίας Οικονομικής Βοήθειας (COMECON).
Πρώτοι παραλήπτες της βοήθειας που παρείχε το σχέδιο Μάρσαλ, ήταν οι χώρες που κατά τη γνώμη της αμερικανικής ηγεσίας κινδύνευαν άμεσα από την εξάπλωση του κομμουνισμού, δηλαδή της Ελλάδας και της Τουρκίας. Ήδη την ίδια περίοδο, δηλαδή αμέσως μετά το τέλος του πολέμου, στην Ελλάδα, κομμουνιστές αντάρτες είχαν έρθει σε ένοπλη αντιπαράθεση ενάντια στη φιλομοναρχική κυβέρνηση η οποία υποστηριζόταν από τους Βρετανούς που διατηρούσαν σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις στην χώρα. Στις 21 Φεβρουαρίου του 1947, όμως, η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα διέκοπτε κάθε βοήθεια στην Ελλάδα, αδυνατώντας να επωμιστεί το βάρος. Η αμερικανική κυβέρνηση αντέδρασε άμεσα, θεωρώντας ότι αν η Ελλάδα έπεφτε στα χέρια των κομμουνιστών, τότε όλη η Μέση Ανατολή και ένα μέρος της Βόρειας Αφρικής θα υπάγονταν στον έλεγχο της Μόσχας. Οι Αμερικανοί αντικατέστησαν τους Βρετανούς και η παρέμβασή τους αυτή κατέληξε στην επικράτηση της μοναρχικής κυβέρνησης τον Αύγουστο του 1949.
Με τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο έχουμε την απαρχή ενός αμερικανικού παρεμβατισμού που με πρόσχημα τον κομμουνιστικό κίνδυνο «πρόσφερε» την πλήρη συμπαράσταση, οικονομική και στρατιωτική, σε οποιαδήποτε χώρα κινδύνευε να συμπεριληφθεί στη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης. Ο παρεμβατισμός αυτός καθόρισε την αμερικανική εξωτερική πολιτική για τα επόμενα είκοσι χρόνια, ενώ παράλληλα αποτέλεσε και τον ακρογωνιαίο λίθο του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (North Atlantic Treaty Organization ή NATO), που ιδρύθηκε στις 4 Απριλίου του 1949.
Δαπάνες
thumb|300px|right|Εργάτες στρώνουν το δρόμο μπροστά από σπίτια που κατασκευάστηκαν στα πλαίσια του σχεδίου Μάρσαλ στην [[Ελλάδα]] Η οικονομική βοήθεια του σχεδίου Μάρσαλ διαιρέθηκε ανάμεσα στις συμμετέχουσες χώρες, βασισμένη στο "κατά κεφαλήν" εισόδημα. Περισσότερη ενίσχυση δόθηκε στις μεγάλες βιομηχανικές δυνάμεις, καθώς επικρατούσε η άποψη ότι η αποκατάστασή τους ήταν στοιχειώδης για τη γενική αναβίωση της Ευρώπης. Ακόμη, περισσότερη "κατά κεφαλήν" βοήθεια δόθηκε στους Συμμάχους του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ λιγότερη δόθηκε σε αυτούς που αποτελούσαν τις Δυνάμεις του Άξονα, ή σε αυτούς που απλώς παρέμειναν ουδέτεροι. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει την ενίσχυση του σχεδίου Μάρσαλ ανά χώρα και έτος (σε εκατομμύρια δολάρια) από Το Σχέδιο Μάρσαλ Πενήντα Χρόνια Μετά. Δεν υπάρχει ξεκάθαρη ομοφωνία όσον αφορά τα ακριβή ποσά, καθώς διάφοροι στοχαστές διαφωνούν στο ποια ακριβώς στοιχεία της αμερικανικής βοήθειας εκείνη την περίοδο, ήταν μέρος του σχεδίου Μάρσαλ.
Κριτική
thumb|300px|Εργάτες περιεργάζονται αμερικανικό εκσκαφικό μηχάνημα που χρησιμοποιήθηκε για τη βελτίωση των τηλεπικοινωνιών στην [[Ελλάδα, στα πλαίσια του σχεδίου Μάρσαλ]] Οι πρώτοι ιστορικοί του σχεδίου Μάρσαλ το είδαν ως μία ολοκληρωτική επιτυχία της γενναιοδωρίας των Αμερικανών. Η κριτική όμως του σχεδίου Μάρσαλ έγινε δημοφιλής σε ιστορικούς της ρεβιζιονιστικής σχολής, όπως ο Ουώλτερ ΛαΦίμπερ, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και του 1970. Υποστήριζαν πως το σχέδιο ήταν δείγμα του αμερικανικού οικονομικού ιμπεριαλισμού και πως αποτελούσε απόπειρα απόκτησης του ελέγχου της Δυτικής Ευρώπης, όπως ακριβώς οι Σοβιετικοί ήλεγχαν την Ανατολική. Όντας κάθε άλλο από γενναιόδωρο, οι κριτικοί του σχεδίου Μάρσαλ υποστήριξαν πώς ήταν αποτέλεσμα των γεωπολιτικών στόχων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο οικονομολόγος Τάιλερ Κόουεν παρατήρησε πως τα κράτη που έλαβαν τη μεγαλύτερη "κατά κεφαλήν" ενίσχυση (Ηνωμένο Βασίλειο, Σουηδία, Ελλάδα) είδαν τη μικρότερη ανάπτυξη ανάμεσα στα έτη 1947 και 1955, ενώ τα κράτη που έλαβαν τη μικρότερη ενίσχυση (Γερμανία, Αυστρία, Ιταλία) αναπτύχθηκαν περισσότερο από τα υπόλοιπα. Πρέπει όμως να τονισθεί πως τα τελευταία ήταν και τα πιο κατεστραμμένα, άρα είχαν και τις μεγαλύτερες προοπτικές αποκατάστασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία Κατηγορία:Ψυχρός Πόλεμος Κατηγορία:Χάρυ Τρούμαν Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας
Παλαιά Καμένη Θήρας
Η Νέα και η Παλαιά Καμένη έχουν ενταχθεί στο κοινοτικό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών NATURA 2000.
Συνοπτικά στοιχεία ηφαιστειακής δραστηριότητας
*Ο Δείκτης Μεγέθους Ηφαιστειακής Εκρήξεως (VEI) και ο όγκος της λάβας είναι εκτιμήσεις που προέκυψαν από τη μελέτη ιστορικών πηγών.
Σημερινή κατάσταση
Έρευνα επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Καίμπριτζ, η οποία διεξήχθη το 2006, έδειξε ότι σε περίπτωση που γινόταν ηφαιστειακή έκρηξη στην περιοχή των νησιών Παλαιά και Νέα Καμένη μέσα στο 2006, αυτή θα είχε αρκετή ενέργεια για να διαρκέσει περισσότερο από 2,7 χρόνια και να φτιάξει ηφαιστειακό θόλο με ύψος 115-125 μέτρα.
Στα δύο νησιά υπάρχει σήμερα ολοκληρωμένο σύστημα παρακολούθησης της σεισμικής δραστηριότητας και δεκάδων άλλων παραμέτρων, το οποίο έχει εγκατασταθεί από το Ινστιτούτο Μελέτης και Παρακολούθησης του Ηφαιστείου Σαντορίνης (Ι.Μ.Π.Η.Σ.).
Λαογραφία
Τα παλιά χρόνια, οι κάτοικοι της Σαντορίνης θεωρούσαν ότι η Παλαιά και η Νέα Καμένη ήταν κατοικίες δαιμόνων.
Σημείωση
Σε πολλά παλιά κείμενα υπάρχει σύγχυση μεταξύ του νησιού Ιερά και της Παλαιάς Καμένης και του νησιού Θεία και της Μικρής Καμένης. Η επικρατούσα σήμερα άποψη είναι ότι το νησί Ιερά που εμφανίστηκε το 197 π.Χ. αργότερα καταβυθίστηκε και σήμερα ταυτίζεται με τον ύφαλο Μπάγκος που βρίσκεται ανατολικά της Νέας Καμένης κοντά στον οποίο πολλά χρόνια αργότερα εμφανίστηκε η Μικρή Καμένη. Επίσης η νήσος Θεία, που αναφέρεται από αρχαίους συγγραφείς, σήμερα ταυτίζεται με την Παλαιά Καμένη.
Τη χρονική περίοδο κατά την οποία στην καλντέρα της Σαντορίνης υπήρχε μόνο η Παλαιά και η Μικρή Καμένη, η Παλαιά Καμένη ονομαζόταν και Μεγάλη Καμένη, όνομα που προφανώς προερχόταν από τη σύγκριση της με την κατά πολύ μικρότερη Μικρή Καμένη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Θήρας Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Τόμας Μόρλεϋ
μικρογραφία|Εξώφυλλο από το έργο A Plaine and Easie Introduction to Practicall Musicke Ο Τόμας Μόρλεϋ (αγγλ. Thomas Morley, 1557 ή 1558 – Οκτώβριος 1602) ήταν Άγγλος συνθέτης, θεωρητικός της μουσικής, εκδότης και οργανίστας της περιόδου της ώριμης Αναγέννησης. Στις μέρες μας είναι περισσότερο γνωστός για τα μαδριγάλια του, τα οποία εντάσσονται στην Αγγλική Σχολή Μαδριγαλιστών· στην εποχή του ο Μόρλεϋ ήταν περίφημος για την κοσμική του μουσική, αλλά και ως οργανίστας του Καθεδρικού του Αγίου Παύλου. Μαζί με τον Ρόμπερτ Τζόνσον θεωρούνται οι μόνοι σύγχρονοι του Σαίξπηρ συνθέτες που μελοποίησαν έργα του.
Βιογραφικά στοιχεία
Την ίδια χρονιά, έχοντας χάσει τον πρώτο του υιο, εκδίδεται το έργο του Musica transalpina, μια συλλογή από ιταλικά μαδριγάλια, τα οποία έχει προσαρμόσει σε αγγλικό στίχο. Ο ζωηρός και πολύχρωμος χαρακτήρας τους γίνεται αμέσως πολύ δημοφιλής, κάνοντας το μαδριγάλι μια πολύ αγαπητή μουσική φόρμα της εποχής. Μέσα από το ιταλικό μαδριγάλι, ο Μόρλεϋ φαίνεται να έχει βρει την κατεύθυνσή του ως συνθέτης, γράφοντας έκτοτε δεκάδες μαδριγάλια, τα οποία εξέδωσε σταδιακά σε ένδεκα τόμους.
Σύγχρονος του Μόρλεϋ ήταν και ο Σαίξπηρ, ο οποίος διέμενε στην ίδια ενορία· πιθανότατα διατηρούσαν και προσωπικές επαφές, ωστόσο δεν υπάρχει αδιάψευστη μαρτυρία. Κάποια τραγούδια του πιθανώς να χρησιμοποιήθηκαν σε παραστάσεις του μεγάλου δραματουργού, καθώς περί τα 1590 ο Μόρλεϋ ήταν ήδη γνωστός· η επαφή των μουσικών με τον κόσμο του θεάτρου -όπως άλλωστε και στις μέρες μας- φαντάζει κάτι περισσότερο από προφανής, και υπ' αυτό το πρίσμα γίνεται λόγος για την παραπάνω εικασία.
Εκτός από τα κοσμικού χαρακτήρα μαδριγάλια, ο Μόρλεϋ έγραψε και κάποια θρησκευτικά έργα, στα οποία διαφαίνεται το ύφος του Μπερντ. Ωστόσο, το μαδριγάλι έμελε να καθορίσει την πορεία του ως συνθέτη, καθιστώντας τον έναν απ' τους κύριους συνεισφέροντες στο εν λόγω είδος. Πράγματι, τα μαδριγάλια αυτά παραμένουν στο ρεπερτόριο μέχρι τις μέρες μας, συνδιάζοντας εν πολλοίς τον εύστοχο παραλληλισμό κειμένου και αρμονίας, αλλά και επιδεικνύοντας μια ευφάνταση ποικιλία ρυθμικού στοιχείου, φόρμας και τεχνικής της εποχής. Σε σχέση με άλλους μαΐστορες στο αγγλικό μαδριγάλι, π.χ. τον Τόμας Ουίλκς και Τζων Ουίλμπυ, ο Μόρλεϋ δείχνει μια πιο ανάλαφρη διάθεση, που μπορεί να συγκριθεί άμεσα με το ιταλικό μαδριγάλι της εποχής.
Τα οργανικά έργα του Μόρλεϋ, παρότι λίγα σε αριθμό, δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητα. Ορισμένα κατέλαβαν επάξια μια θέση στο περίφημο Fitzwilliam Virginal Book, την υπέρτατη ανθολογία μουσικής για πληκτροφόρο της ελισαβετιανής περιόδου. Άλλα, για μικρά σύνολα δωματίου, εξεδόθησαν πολλές φορές, ενώ το έργο A Plaine and Easie Introduction to Practicall Musicke (1597) αποτελεί μέχρι τις μέρες μας έναν αξιόπιστο οδηγό στη σύνθεση και εκτέλεση της σύγχρονής του μουσικής.
Πανθεϊσμός
Πανθεϊσμός είναι η πεποίθηση κατά την οποία η φύση και ο Θεός είναι ένα και συμπερασματικά ο κόσμος είναι θείος. Αυτοί που θέτουν ως αίτημα ότι η Αρχή του σύμπαντος είναι υπερβατική και διαχωρισμένη από τον σύμπαν, θεωρούν ότι ο πανθεϊσμός είναι αθεϊσμός. Έτσι, πολλοί Χριστιανοί θεολόγοι και φιλόσοφοι θεωρούν ότι ο Ινδουισμός και ο Βουδισμός, καθώς επίσης και η φιλοσοφία του Σπινόζα, είναι αθεϊστικές.
Στο φιλοσοφικό πεδίο ο πανθεϊσμός είναι δοξασία που ταυτίζει τον θεό με τον κόσμο. Δέχεται δηλαδή ότι ο θεός είναι το μόνο πραγματικό ον και ο κόσμος το φανέρωμά του, η απορροή ή η εκπόρευσή του και πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον Άγγλο Τζον Τόλαντ.
Στα νεώτερα χρόνια πήρε συστηματική και αυστηρά λογική μορφή από τον Σπινόζα που θεωρούσε τον θεό σαν μια απόλυτη και αιώνια ουσία, που είναι η αιτία όλου του κόσμου.
Δήμος Κόζιακα
Ο Δήμος Κόζιακα υπήρξε δήμος της Ελλάδας στον νομό Τρικάλων. Λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον οικισμό Πρίνος.
Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού και συνόρευε στα βόρεια με το Δήμο Φαλώρειας, στα ανατολικά με το Δήμο Φαλώρειας και το Δήμο Καλλιδένδρου, στα νότια με το Δήμο Πιαλείων και στα δυτικά με το Δήμο Αιθήκων και το Δήμο Κλεινοβού. Ήταν δήμος αγροτικός και είχε μέσο σταθμικό υψομέτρου 258 μέτρων. Αποτελούνταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα (από το 2006 ονομάζονταν τοπικά διαμερίσματα), καταλάμβανε έκταση 59,193 τ.χλμ. και είχε μόνιμο πληθυσμό 2503 κατοίκων στην απογραφή του 2001.
Με τη διοικητική μεταρρύθμιση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), ο Δήμος Κόζιακα ενσωματώθηκε στον νέο διευρυμένο Δήμο Τρικκαίων της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Τα όρια του πρώην Δήμου Κόζιακα ταυτίζονται με τα όρια της Δημοτικής Ενότητας Κόζιακα του Δήμου Τρικκαίων.
Διοικητική διαίρεση
Ο Δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά/τοπικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι Κόζιακα διετέλεσαν οι εξής:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
K
Φουρ (Ντου)
Το Φουρ (γαλλικά: Fourg) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αποστόλ Πέτκωφ
Ο Αποστόλ Πέτκωφ (Πραγματικό όνομα: Αποστόλ Τερζίεφ), γνωστός και ως Αποστόλ Βοεβόδας, (Βουλγαρικά: Апостол Петков) (Μποέμιτσα (Αξιούπολη Κιλκίς), 6 Μαΐου 1869 - Κρουσιάρι (Αμπελειές Πέλλας), 2 Αυγούστου 1911) ήταν Βούλγαρος κομιτατζής και βοεβόδας (αρχηγός ένοπλης ομάδας) της Εσωτερικής Μακεδονο-Ανδριανουπολιτικής Επαναστατικής Οργάνωσης (ΕΜΑΟ-IMRO).
Νεαρή ηλικία
Ο Αποστόλ Πέτκωφ (άλλες γραφές: Απόστολ Πετκώφ/Πέτκοφ/Πετκόφ) γεννήθηκε στην κωμόπολη Μποέμιτσα (σημερινή Αξιούπολη Κιλκίς) στις 6 Μαΐου 1869 και το πραγματικό του επώνυμο ήταν Τερζίεφ. Ο οπλαρχηγός καπετάν Γκόνος Γιώτας ήταν πρώτος του ξάδερφος.
Ο Πέτκωφ αρχικά εργάστηκε ως επιστάτης της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Σκοπίων. Το έτος 1892 μαζί με τον αδελφό του Τάνο και τρεις ακόμη άνδρες συγκρότησε τσέτα (αντάρτικη ομάδα, τουρκικά çete = ληστοσυμμορία) η οποία έδρασε στις περιοχές Γευγελής και Γιαννιτσών, στο όρος Πάικο και στη λίμνη των Γιαννιτσών. Την ίδια εποχή στην κοιλάδα του Αξιού εμφανίστηκε και η ανταρτική ομάδα του Ιβάντσο Καρασουλιάτα, που για πολλά χρόνια ήταν βοεβόδας μιας τσέτας στην περιοχή της Γευγελής.
Βοεβόδας της ΕΜΕΟ
Κατά το έτος 1897 ο Ντάμιεν Γκρούεφ, ένας από τους ιδρυτές της ΕΜΕΟ που δρούσε στην κοιλάδα του Αξιού, συναντάται και μυεί τον Αποστόλ Πέτκωφ και τον Ιβάντσο Καρασουλιάτα στους σκοπούς της οργάνωσης. Την ίδια μέρα ο ιερωμένος της Βουλγαρικής Εξαρχίας Σταμάτ Τάντσεφ, ορκίζει τους δύο αντάρτες ως κομιτατζήδες της ΕΜΕΟ. Ο Αποστόλ Πέτκωφ γρήγορα δημιουργεί ισχυρό επαναστατικό δίκτυο στις περιοχές Γιαννιτσών και Γευγελής και γίνεται βοεβόδας της οργάνωσης ΕΜΕΟ. Ο στερημένος οποιασδήποτε μόρφωσης αυτός Βούλγαρος, αναδεικνύεται σε προστάτη του Βουλγαρισμού στην περιοχή. Χάρη στο γεγονός αυτό, κερδίζει την αναγνώριση του Βουλγαρικού λαού με την προσφώνησή του Ήλιος των Γιαννιτσών.
Ο Αποστόλ καταφέρνει να στρέψει στην οργάνωση τους περισσότερους σλαβόφωνους πατριαρχικούς της περιοχής Γουμένισσας, οι οποίοι εγκαταλείπουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τάσσονται με τη Βουλγαρική Εξαρχία. Κατά το έτος 1903 πατριαρχικοί Έλληνες απομένουν μόνο στη Γουμένισσα και στα χωριά Κρίβα (Γρίβα) και Πέτροβο (Άγιος Πέτρος).
Συμμετοχή στην εξέγερση του Ίλιντεν
250px|thumb|Ταχυδρομική κάρτα με τη φωτογραφία του Αποστόλ Πέτκωφ, σφραγισμένη με τη σφραγίδα του βοεβόδα και γραμμένη από τον ίδιο, στον βοεβόδα Τάνε Νικόλοφ.
Παρόλο τον ελαφρύ οπλισμό που έφεραν τα μέλη των τσετών των Γιαννιτσών, η περιφέρεια, κάτω από την καθοδήγηση του Αποστόλ βοεβόδα, μετέχει ενεργά στην εξέγερση του Ίλιντεν το έτος 1903. Ο Αποστόλ Πέτκωφ είχε από πριν διαμοιράσει τους τομείς δράσης στους τοπικούς αρχηγούς. Στις 18 Ιουλίου, ο Σάβα Μιχαΐλοφ και ο Αργίρ Μανασίεφ μαζί με αντάρτες της περιοχής Αξιούπολης ανατίναξαν τη γέφυρα του Αξιού στη Γευγελή. Στις 19 Ιουλίου ο τοπικός αρχηγός των Γκουρμπών (Αγροσυκιάς) Ζαχάρι Γκαόρεφ με 20 ένοπλους άνδρες από το χωριό, κόβουν τα τηλεγραφικά καλώδια και ρίχνουν τηλεγραφικές κολώνες σε συγκεκριμένα προκαθορισμένα σημεία. Στις 20 Ιουλίου 1903, ημέρα εορτής του προφήτη Ηλία, στο χωριό Κορνισόρ (Κρώμνη) οι ανταρτικές ομάδες τού Κράστιο Ασένοφ από την περιοχή του Κιλκίς και αυτές του Αποστόλ Πέτκωφ και του Ιβάντσκο Καρασουλιάτα από την περιοχή των Γιαννιτσών ενώνονται. Εκεί, μπροστά σε 250 μέλη τσετών, γίνεται ο αγιασμός του λαβάρου. Στις 30 Ιουλίου ο Αποστόλ καταφθάνει στη Γρίβα για να επιτεθεί στην ευρισκόμενη εκεί Οθωμανική φρουρά, αλλά ειδοποιημένοι από ντόπιους Έλληνες, οι στρατιώτες μαζεύονται στη Γουμένισσα. Η τσέτα του Αποστόλ προχωρά προς τη Γουμένισσα και καταλαμβάνει θέσεις στα υψώματα Άσπρα Χώματα πάνω από αυτήν. Στην πόλη στέλνονται άνδρες εφοδιασμένοι με βόμβες, με σκοπό να διεξάγουν δολοφονικές επιθέσεις, αλλά οι βόμβες δεν εκρήγνυνται, εκτός από μία η οποία προκαλεί πανικό στον στρατό. Η τσέτα του Αποστόλ οπισθοχωρεί πυροβολώντας προς την πόλη και καταφεύγει στο όρος Πάικο.
Στη συνέχεια, ο Αποστόλ Πέτκωφ διαιρεί τη μεγάλη του τσέτα σε μικρότερα τμήματα. Στις 9 Σεπτεμβρίου τμήμα από 63 αντάρτες υπό τον ίδιο τον βοεβόδα, εμπλέκεται σε μάχη με οθωμανικό τμήμα το οποίο αριθμούσε 110 στρατιώτες, κοντά στην πεδιάδα του χωριού Ράμνα (Ομαλό), κατά την οποία σκοτώνονται ένας αντάρτης και ένας Οθωμανός στρατιώτης. Στις 13 Σεπτεμβρίου οι τσέτες των Αποστόλ Πέτκωφ, Ιβάντσο Καρασουλιάτα και Γκότσε Νιστόροφ οι οποίες αριθμούσαν συνολικά 103 άτομα, αρχίζουν μάχη στην κορυφή Γκαντάτς (Καντάστι) του όρους Πάικο εναντίον 1.200 Οθωμανών στρατιωτών. Στις 14 Σεπτεμβρίου, ο Αποστόλ μαζί με άλλους έξι αντάρτες βρίσκεται σε μάχη στη Γκόλα Τσούκα πάνω από τη Γρίβα με 80 στρατιώτες, κατά την οποία σκοτώνονται δύο αντάρτες και τέσσερεις Οθωμανοί στρατιώτες. Στις 13 Οκτωβρίου οι τσέτες των Αποστόλ Πέτκωφ, Ιβάντσο Καρασουλιάτα και Τράικο Γκαότοφ διεξάγουν μεγάλη μάχη, κατά την οποία εξοντώνουν μικτό τμήμα πεζικού και ιππικού το οποίο είχε σταλθεί εναντίον τους από τη Γευγελή, τα Γιαννιτσά και τη Γουμένισσα.
Μακεδονικός αγώνας
Στις 28 Αυγούστου 1904, ο Αποστόλ βοεβόδας με τους κομιτατζήδες του, σε αντίποινα της εξόντωσης του κομιτατζή Τσιόπκα και του σώματός του από τον τουρκικό στρατό, κατόπιν ενεργειών του Ελληνικού Προξενείου της Θεσσαλονίκης, μπαίνουν στο σπίτι του προκρίτου Τράικου στο χωριό Γραδεμπόριο (Πεντάλοφος) Θεσσαλονίκης και σκοτώνουν τον ίδιο, τη γυναίκα του Βελίκα και τους δυο γιους του Αναστάσιο και Αστέριο.
thumb|left|250px|Ελληνικό σώμα ανταρτών του [[Καπετάν Άγρας|καπετάν Άγρα στη λίμνη των Γιαννιτσών.]]
Τον Νοέμβριο του 1904, άνδρες του ένοπλου σώματος του Αποστόλ Πέτκωφ απαγχονίζουν σε ένα δέντρο, ένα χιλιόμετρο έξω από τη Γουμένισσα, τον Έλληνα δάσκαλο Ιωάννη Πίτσουλα από τη Ναύπακτο, αφού πρώτα τον μαχαίρωσαν πάνω από 20 φορές. Στις 26 Δεκεμβρίου του 1904 η κομιτατζίδικη ομάδα του Αποστόλ συγκρούεται με το σώμα του Γεωργίου Πέτρου, από τη Νεγοβάνη (Φλάμπουρο) στον Άγιο Πέτρο, όπου αιχμαλωτίζονται 12 κομιτατζήδες της τσέτας του, από τους Έλληνες αντάρτες.
Την 1 Μαρτίου του έτους 1905, οι τσέτες του Αποστόλ Πέτκωφ και του Σάββα Μιχαΐλοφ, οι οποίες αριθμούν 42 άνδρες, περικυκλώνονται στο χωριό της Γευγελής Σμόλι (Μικρό Δάσος) από Οθωμανικό στρατό και μπασιμποζούκους (ατάκτους, τουρκικά başıbozuk). Μετά από 4-5 ώρες αιματηρών συγκρούσεων σκοτώνονται 36 μέλη από τις τσέτες μαζί με τον βοεβόδα Σάββα Μιχαΐλοφ. Σώζονται μόνον ο πληγωμένος στη φτέρνα Αποστόλ Πέτκωφ και 5 άνδρες. Η Οθωμανική κυβέρνηση επιβραβεύει όλους όσοι συμμετείχαν στην επιχείρηση απονέμοντας μετάλλια, δίνοντας προαγωγές και διανέμοντας χρήματα. Όμως ο Αποστόλ γρήγορα επανασυγκροτεί την τσέτα του και από την άνοιξη κιόλας του ίδιου έτους δίνει μεγάλες μάχες διαδοχικά με τον Οθωμανικό στρατό και τους Έλληνες αντάρτες μέσα στη λίμνη των Γιαννιτσών. Το 1905, ο Αποστόλ Πέτκωφ, στο πλαίσιο της τρομοκράτησης του ντόπιου Ελληνικού πληθυσμού, στέλνει επιστολή στους πρόκριτους της Γουμένισσας, στην οποία απαιτεί να δηλώσουν στις αρχές ότι είναι Βούλγαροι· στην αντίθετη περίπτωση δήλωνε ότι θα τους σκοτώσει. Ζητάει μάλιστα, να διωχθεί από την πόλη ο ιατρός Άγγελος Σακελλαρίου, ο οποίος ήταν από τους ιδρυτές του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Γουμενίσσης. Η επιστολή κατέληγε ως εξής: "…ελπίζω να μη με αναγκάσετε να εκτελέσω τις αποφάσεις μου…". Κατά τα τέλη του 1905 ο Αποστόλ Πέτκωφ με την ομάδα του περιφερόταν και παρενοχλούσε τους κατοίκους των χωριών Τοσίλοβο (Στάθης), Τούμπα, Μπόζιτς (Άθυρα), Κοσίνοβο (Πολύπετρο), Ορυζάρτζι (Ρύζια), Ράμελ (Ραχώνα), και άλλα χωριά, και λεηλατούσε και θησαύριζε εις βάρος των κατοίκων των χωριών Ίσβορ (Πηγή), Τοσίλοβο (Στάθης), Τούμπα και Ορυζάρτζι (Ρύζια).
right|thumb|250px|Η τσέτα του Αποστόλ Πέτκωφ. Καθισμένος αριστερά του Αποστόλ, είναι ο Βάντο Γκαόσεφ.
Στις αρχές του 1906, αποστέλλει απειλητικές επιστολές στην Ιερά Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ Αλμωπίας, όπου είχαν περιθαλφθεί οι Μακεδονομάχοι καπετάν Ματαπάς (Μιχαήλ Αναγνωστάκος), Γεώργιος Βολάνης και Αριστείδης Δράγας (Γεώργιος Κακουλίδης). Κατά το καλοκαίρι του έτους 1906, ο Πέτκωφ μάχεται με το σώμα του αντάρτη καπετάνιου Κώστα Ακρίτα (λοχαγός και αργότερα στρατηγός του Ελληνικού στρατού Κωνσταντίνος Μαζαράκης) και αποτεφρώνει το Ελληνικό χωριό Νησί Ημαθίας. Τον ίδιο χρόνο οι τσέτες της οργάνωσης κάτω από την καθοδήγηση του Αποστόλ Πέτκωφ δίνουν πολυάριθμες μάχες με τους Έλληνες αντάρτες, οι οποίοι μάχονταν υπό την καθοδήγηση των καπετάνιων Ακρίτα, Άγρα (λοχαγός Σαράντος Αγαπηνός), Νικηφόρου (ο μετέπειτα ναύαρχος Ιωάννης Δεμέστιχας), και άλλων. Μετά την αποτυχία τους να εξοντώσουν τον Αποστόλ Πέτκωφ, οι Τουρκικές αρχές δοκιμάζουν να τον αναγκάσουν να σταματήσει την ένοπλη εξέγερση με χρηματισμούς, ενώ ο Έλληνας πρόξενος στη Θεσσαλονίκη Λάμπρος Κορομηλάς δοκιμάζει να τον τραβήξει προς την Ελληνική πλευρά.
Ο σημαντικός ρόλος του Αποστόλ Πέτκωφ, στην αντίσταση ενάντια στους Έλληνες αντάρτες, αναγνωρίζεται ακόμη και από τους Έλληνες αντιπάλους του. Μετά από 20 χρόνια η Ελληνίδα συγγραφέας Πηνελόπη Δέλτα γράφει στο μυθιστόρημά της Τα Μυστικά του Βάλτου, στο οποίο περιγράφει τον αγώνα των Ελλήνων ανταρτών εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων:
Κατά το έτος 1906 ο Αμερικανός δημοσιογράφος Άλμπερτ Σόνικσεν μαζί με τον βοεβόδα Λούκα Ιβανόφ επισκέπτεται τον Αποστόλ Πέτκωφ στη λίμνη των Γιαννιτσών και μας παραδίδει μια γλαφυρή περιγραφή για τη ζωή του κομιτατζή στο βιβλίο του "Η εξομολόγηση ενός μέλους τσέτας της Μακεδονίας":
Η φήμη του Αποστόλ Πέτκωφ φτάνει ως την Κωνσταντινούπολη όπου κυκλοφορούν, εντελώς διαφορετικές απίθανες φήμες για τον φοβερό καταστροφέα του Οθωμανικού κράτους. Στα μάτια του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, ο Αποστόλ Πέτκωφ αρχίζει να προσωποποιεί όλη την επαναστατική οργάνωση. Γι' αυτόν τον λόγο, στέλνει συγγενικό του πρόσωπο να συζητήσει με τον βοεβόδα, και ο οποίος του προσφέρει 20.000 λίρες για να σταματήσει τον αγώνα.
Την άνοιξη του 1907 μία κοινή ελληνοτουρκική εκκαθαριστική επιχείρηση του τουρκικού στρατού και πυροβολικού και των ελληνικών σωμάτων εξανάγκασε το σώμα του Αποστόλ να εγκαταλείψει τα κρυσφήγετά της λίμνης των Γιαννιτσών.
Τον Νοέμβριο του 1907 γίνεται συμπλοκή μεταξύ ομάδων του Αποστόλ Πέτκωφ και του Λάζου Δογιάμα από την Καστανερή (Μπαροβίτσα) έξω και στη συνέχεια μέσα στο χωριό Γρίβα, κατά την οποία τραυματίστηκε στην ωμοπλάτη ο αδερφός του Λάζου, Μήτρος Δογιάμας.
Περίοδος της Χουριέτ (Συντάγματος)
left|thumb|Τα πτώματα του Αποστόλ Πέτκωφ, Κασάπτσετο και Πούφκα.
Μετά την επανάσταση των Νεότουρκων το έτος 1908, ο βοεβόδας αμνηστεύεται, αλλά απογοητευμένος από την πολιτική των Νεότουρκων, καθώς σύντομα η προσδοκία για δημοκρατία εξανεμίζεται, και από φόβο μήπως τον φονεύσουν μέσω προδοσίας καταφεύγει στη Βουλγαρία. Κατά το έτος 1910, ο βοεβόδας γίνεται μέλος της κεντρικής επιτροπής της νεοϊδρυθείσας Βουλγαρικής Εθνικής Μακεδονο-Αδριανουπολίτικης Επαναστατικής Οργάνωσης, μπαίνει ξανά με τσέτα στη Μακεδονία, μαζί με τους βοεβόδες Ίτσκο Ντιμιτρόφ, Χρίστο Τσερνοπέεφ και Βάντο Γκαόσεφ και ανανεώνει την παράνομη επαναστατική του δράση.
right|thumb|150px|Ο Θεόδωρος Τσιφτές, πρώην μέλος της τσέτας του Αποστόλ Πέτκωφ, πέρασε στην Ελληνική πλευρά και θεωρείται, κατά μία εκδοχή, ως ο φονιάς του.
Στις 2 Αυγούστου 1911, κατά μία εκδοχή, ο Αποστόλ Πέτκωφ μαζί με τους βοεβόδες Γκεόργκι Μουτσιτάνοφ Κασάπσετο και Βασίλ Πούφκα δηλητηριάζονται από το πρώην μέλος και γραμματέα της τσέτας του Αποστόλ Θεόδωρο Τσιφτέ στο σπίτι του και πεθαίνουν, στο χωριό των Γιαννιτσών Κρουσιάρι (Αμπελειές). Κατά μία άλλη εκδοχή, σκοτώθηκε σε ενέδρα που του έστησαν Βούλγαροι ομοεθνείς του, με σκοπό να αποσπάσουν τα χρήματα του κομιτάτου που είχε μαζί του και να κερδίσουν την αμοιβή της επικήρυξης από τους Οθωμανούς και τους Έλληνες.
Μετά τον θάνατο του Αποστόλ Πέτκωφ, επικεφαλής της επαναστατικής περιφέρειας Θεσσαλονίκης γίνεται ο Ίτσκο Ντιμιτρόφ.
Άλλα
Από τους Βούλγαρους τιμάται ως εθνικός ήρωας και είναι γνωστός και με τα προσωνύμια «Ήλιος των Γιαννιτσών» και «Ήλιος του Βαρδαρίου»,
Ο Αποστόλ Πέτκωφ είναι ο κεντρικός ήρωας στη βουλγαρική ταινία του 1981 "Мера според мера" (Με το ίδιο μέτρο), η οποία υπήρξε το κύκνειο άσμα του μεγάλου Βούλγαρου ηθοποιού Γκριγκόρ Βάτσκοφ (Григор Вачков). Η ταινία συνέπεσε με τα 70 χρόνια από τον θάνατο του Αποστόλ Πέτκωφ, ενώ το 1988 προβλήθηκε ως τηλεοπτική σειρά σε τρεις συνέχειες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούλγαροι επαναστάτες Κατηγορία:Βούλγαροι Μακεδόνες Κατηγορία:Βούλγαροι Μακεδονικής καταγωγής
Λε Φουρ
Το Λε Φουρ (γαλλικά: Les Fourgs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Έμιλυ Γιολίτη
Η Έμιλυ Γιολίτη είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Έμιλυ Γιολίτη γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1976. Μιλά, εκτός από Ελληνικά , την αγγλική, τη γαλλική και την ιταλική γλώσσα. Σπούδασε νομική (BA, MA Jurisprudence) στο Κολέγιο Τρίνιτι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Επιπλέον, απέκτησε μεταπτυχιακό στη νομική από το Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο στη Φλωρεντία. Επιπλέον, έτυχε εκπαίδευσης στη Νομική Υπηρεσία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Λουξεμβούργο (εσωτερικοί κανονισμοί διαδικασίας) με Υποτροφία Ρομπέρ Σουμάν. Είναι μέλος του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου από το 1998.
Έχει εργαστεί ως διευθύντρια και νομικός σύμβουλος στην εταιρεία Trident Trust (2001-2002) και στην εταιρεία Totalserve Management Limited (2002-2006). Το 2006 έγινε συνέταιρος στο δικηγορικό γραφείο Αριστοδήμου, Λοιζίδης, Γιολίτης ΔΕΠΕ, το οποίο το 2010 συγχωνεύθηκε με το Harneys ΔΕΠΕ. Δραστηριοποιείται στο εταιρικό δίκαιο, στο δίκαιο ανταγωνισμού, στο δίκαιο καταπιστευμάτων και στο φορολογικό δίκαιο.
Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου.
Επίσης, είναι ιδρυτικό μέλος του διεθνούς οργανισμού Association Internationale pour la Promotion des Femmes d' Europe (AIPFE) Κύπρου για την προώθηση των δικαιωμάτων των γυναικών.
Έχει ένα υιό και μία κόρη.
Πολιτική διαδρομή
Στις 29 Ιουνίου 2020 διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018. Παραιτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2021, δημοσιεύοντας επιστολή σύμφωνα με την οποία θεωρούσε προσβλητική τη μη αναγνώρισης του έργου της και ειδικά την άποψη του ίδιου του προέδρου ότι πλήττει την εικόνα της κυβέρνησης και του ιδίου. Η παραίτηση της έγινε αποδεχτή.
Συγγραφικό έργο
Είναι συγγραφέας του βιβλίου The Cyprus Holding Company, ενώ έχει δημοσιεύσει άρθρα σε διεθνή περιοδικά (π.χ. STEP Journal, Offshore Investment, Trust and Trustees).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Υπουργοί Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
IC 2602
Το IC 2602 (άλλες ονομασίες: Νότιες Πλειάδες, σμήνος του θ Τρόπιδος, Caldwell 102) είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Τρόπιδα. Το σμήνος απέχει 480 έτη φωτός από τη Γη και με συνολικό φαινόμενο μέγεθος +1,9 είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού. Αποτελείται από περίπου 60 άστρα από τα οποία το λαμπρότερο είναι το θ Τρόπιδος, με φαινόμενο μέγεθος 2,74, ενώ τα υπόλοιπα είναι πέμπτου μεγέθους ή αχνότερα. Η ηλικία του υπολογίζεται σε 45 εκατομμύρια έτη.
Το ανακάλυψε ο Νικολά Λουί ντε Λακάιγ τις 3 Μαρτίου 1752, ο οποίος έγραψε ότι μοιάζουν με τις Πλειάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Τρόπις (αστερισμός) κατηγορία:Ανοικτά σμήνη 2602 102
Ρόμπερτ Μίτσαμ
Το 1999, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον κατέταξε στην 23η θέση στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Σταθάς Αιτωλοακαρνανίας
Ο Σταθάς είναι χωριό της Αιτωλοακαρνανίας, πρώην κοινότητα της επαρχίας Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας και πρώην διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ινάχου.
Σήμερα αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Αμφιλοχίας. Η έκταση του διαμερίσματος ανέρχεται σε 32.170 στρέμματα, βρίσκεται σε υψόμετρο 640 μέτρων και ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 467 κατοίκους (απογραφή 2001).
Ιστορία
Κατά την Τουρκοκρατία, αποτελούσε την έδρα του αρματολικίου του Γερο-Δήμου Σταθά και αργότερα του δευτερότοκου γιου του, Γιάννη Σταθά. Προς τιμήν του προηγούμενου, το χωριό μετονομάστηκε Σταθάς και αναρτήθηκε προτομή του στην πλατεία του χωριού. Στην ίδια περιοχή έδρασε και η οικογένεια των Ισκαίων.
Από εδώ κατάγονταν οι αρματολοί:
Ονομασία
Παλαιότερα το χωριό έφερε την ονομασία Δούνιστα ή Ντούνιστα μέχρι το 1928, οπότε συστάθηκε η Κοινότητα Σταθά.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας