cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάριαν Ρεγέφσκι
Ο Μαριάν Άνταμ Ρεγέφσκι (πολωνικά: Marian Adam Rejewski, 16 Αυγούστου 1905 - 13 Φεβρουαρίου 1980) ήταν Πολωνός μαθηματικός και κρυπτογράφος, ο οποίος κατάλαβε τη μυστική καλωδίωση της γερμανικής στρατιωτικής συσκευής κρυπτογράφησης Enigma το 1932. Το κρυπτογραφικό επίτευγμα αυτού και των συναδέλφων του, Γέζι Ρουζίτσκι και Χένρικ Ζιγκάλσκι, επέτρεψαν στους Βρετανούς να αρχίσουν διαβάζουν τα κρυπτογραφημένα μηνύματα των Ναζί, ήδη από τις αρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι πληροφορίες που απέσπασαν οι Βρετανοί από την αποκρυπτογράφηση της συσκευής έγινε μέρος της γνωστής και ως επιχείρησης Ultra, γεγονός που συνείσφερε αποφασιστικά στη νίκη επί των Ναζί.
Μέσο αποθήκευσης δεδομένων
Διάτρητη ταινία
Κάθε γραμμή της ταινίας αντιπροσώπευε ένα χαρακτήρα. Καθώς υπήρχε η δυνατότητα αναδίπλωσης της ταινίας, η δυνατότητα αποθήκευσης δεδομένων αυξήθηκε σημαντικά, συγκριτικά με τις διάτρητες κάρτες.
Λυχνία
To 1946 η RCA (Radio Corporation of America) ξεκίνησε την ανάπτυξη της λυχνίας (selectron tube), μια προγενέστερη μορφή μνήμης υπολογιστή με μέγιστο μέγεθος 10 ίντσες και μέγιστη χωρητικότητα 4.096 bits. Καθώς η τιμή των λυχνιών αυτών ήταν απαγορευτική για την εποχή τους, η ανταπόκριση από την αγορά δεν ήταν θερμή.
Μάριαν Ρεγέφσκι
Πέντε εβδομάδες πριν τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία, το 1939, ο Ρεγέφσκι και οι συνεργάτες του, είχαν παρουσιάσει στις μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας και της Γαλλίας, τα επιτεύγματά τους, στη Βαρσοβία. Αφού ξέσπασε ο Πόλεμος, ο Ρεγέφσκι, μεταφέρθηκε στη Γαλλία, όπου συνέχισε να εργάζεται επάνω στην αποκρυπτογράφηση της Enigma. Μετά και την πτώση της Γαλλίας, το 1940, αυτός και η υπόλοιπη ομάδα, μεταφέρθηκαν στη Γαλλία του Βισύ. Τον Νοέμβριο του 1942, έπεσε κι αυτή η περιοχή της Γαλλίας, με την ομάδα πλέον δραπετεύει στην Ισπανία, μετά στην Πορτογαλία, το Γιβραλτάρ και τέλος στη Βρετανία. Εκεί εντάχθηκαν στις Πολωνικές Ένοπλες Δυνάμεις, και τους ανατέθηκε να εργαστούν επάνω σε αλγορίθμους κυρπτογράφησης και αποκρυπτογράφησης.
Μέσο αποθήκευσης δεδομένων
Κασέτα μαγνητικής εγγραφής
thumb|left|Κασέτα μαγνητικής εγγραφής Η κασέτα μαγνητικής εγγραφής (compact cassette) ανήκει στην κατηγορία των μαγνητικών ταινιών. Ωστόσο αξίζει ειδικής μνείας μιας και χρησιμοποιήθηκε πάρα πολύ. Η κασέτα κυκλοφόρησε το 1963 από την Philips. Χρειάστηκαν όμως 17 χρόνια για να γίνει το γνωστό και δημοφιλές μέσο αποθήκευσης. Η κυκλοφορία των υπολογιστών ZX Spectrum, Commodore 64 και του Amstrad CPC συντέλεσε κατά πολύ στην διάδοση της. Μία κασέτα 90 λεπτών μπορούσε να αποθηκεύσει από 700 kB έως και 1 MB δεδομένων στην κάθε της πλευρά. Για την αποθήκευση δεδομένων ενός DVD θα χρειάζονταν δηλαδή 4.500 κασέτες και 281 μέρες.
Μάριαν Ρεγέφσκι
Μετά τον Πόλεμο, ο Ρεγέφσκι, επανενώθηκε με την οικογένεια του στην Πολωνία, όπου εργάστηκε ως λογιστής. Επί σειρά δύο δεκαετιών, κρατούσε μυστική όλη του την μεσοπολεμική και πολεμική δραστηριότητα, ώστε να αποφύγει να τραβήξει την προσοχή της Σοβιετικής Κυβέρνησης. Περί το 1967, έσπασε τη σιωπή του, όταν έδωσε στο Πολωνικό Στρατιωτικό Ιστορικό Ινστιτούτο τα απομνημονεύματά του, αναφερόμενος στη δουλεία που έκανε με το Biuro Szyfrów. Απεβίωσε το 1974 μετά από ανακοπή καρδιάς και ενταφιάστηκε, με στρατιωτικές τιμές στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι.
Μέσο αποθήκευσης δεδομένων
Μαγνητικός κύλινδρος
thumb|Μαγνητικός κύλινδρος πολωνικού υπολογιστή ZAM-41 Ο 16 ιντσών περιστρεφόμενος μαγνητικός κύλινδρος (magnetic drum) με δυνατότητα 12.500 περιστροφών το λεπτό, πρωτοχρησιμοποιήθηκε στον υπολογιστή ΙΒΜ 650 στα μέσα της δεκαετίας του 1950. Είχε δυνατότητα αποθήκευσης 10.000 χαρακτήρων.
Δισκέτα
thumb|left|Μέσα στο μηχάνημα μια δισκέτα 8 ιντσών, μπροστά μια δισκέτα 3½ ιντσών Το 1969 παρουσιάστηκε η πρώτη δισκέτα (floppy disk). Ήταν μία δισκέτα 8 ιντσών με δικαίωμα ανάγνωσης (όχι εγγραφής) και ο αποθηκευτικός χώρος ήταν της τάξης των 80 ΚΒ. Έπειτα από τέσσερα χρόνια, το 1973, μία παρόμοια δισκέτα με το ίδιο μέγεθος μπορούσε να αποθηκεύσει 256 ΚΒ δεδομένων και επιπλέον έδινε την δυνατότητα επανεγγραφής. Η τάση αυτή συνεχίστηκε - μικρότερο μέγεθος, μεγαλύτερος αποθηκευτικός χώρος - και στα τέλη της δεκαετίας του 1990 κυκλοφορούσαν πλέον δισκέτες 3,5 ιντσών οι οποίες μπορούσαν να αποθηκεύσουν 1.44 MB δεδομένων.
Μάριαν Ρεγέφσκι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί μαθηματικοί Κατηγορία:Πολωνοί εφευρέτες Κατηγορία:Πολωνοί κρυπτογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Πόζναν «Άνταμ Μιτσκιέβιτς» Κατηγορία:Πολωνικό στρατιωτικό προσωπικό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Γραφείο Κρυπτογράφησης (Πολωνία) Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Μέσο αποθήκευσης δεδομένων
Ο πρώτος σκληρός δίσκος
thumb|Οι πάνω και κάτω όψεις ενός σκληρού δίσκου 3,5" Η ΙΒΜ παρουσίασε τον Σεπτέμβριο του 1956 τον 305 RAMAC. Ο συγκεκριμένος υπολογιστής έφερε την επανάσταση στο χώρο, καθώς είχε αποθηκευτικό χώρο της τάξεως των 4,4 MB (5 εκατομμύρια χαρακτήρες), μέγεθος τεράστιο για εκείνη την εποχή. Τα δεδομένα αποθηκεύονταν σε 50 μαγνητικούς δίσκους των 24 ιντσών. Περισσότερα από 1.000 συστήματα 305 RAMAC κατασκευάστηκαν και η παραγωγή του διακόπηκε το 1961. Η ΙΒΜ ενοικίαζε τον υπολογιστή για το ποσό των $3.200 ανά μήνα.
Η εξέλιξη
Ο σκληρός δίσκος βρίσκεται ακόμη και σήμερα σε στάδιο περαιτέρω εξέλιξης. Ο Hitachi Deskstar 7K500 ήταν ο πρώτος σκληρός δίσκος ο οποίος μπορούσε να αποθηκεύσει 500 GB δεδομένων, δηλαδή 120.000 φορές περισσότερα δεδομένα από τον 305 RAMAC της IBM, ενώ αρκετοί σύγχρονοι σκληροί δίσκοι φθάνουν σε χωρητικότητα τα 4 ΤΒ σε εσωτερικές συσκευές και τα 8 TB σε εξωτερικές.
LaserDisc
thumb|Τα μεγέθη ενός LaserDisc (αριστερά) και ενός DVD (δεξιά). To 1958 επινοήθηκε η τεχνολογία του LaserDisc (δίσκος μεγάλου μεγέθους με αναλογική αποθήκευση δεδομένων), ωστόσο πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι την πρώτη παρουσίαση του σε κοινό (1972). Το προϊόν ήταν διαθέσιμο στην αγορά το 1978. Δεν ήταν δυνατή η αποθήκευση δεδομένων στο LaserDisc, παρά μόνο η αποθήκευση εικόνας και βίντεο σε αυξημένη ποιότητα συγκριτικά με τις τότε διαθέσιμες τεχνικές (VHS).
CD / CD-R / CD-RW
To Compact Disc (CD) είναι το πρώτο ψηφιακό μέσο για αναπαραγωγή μουσικής. Αναπτύχθηκε σε συνεργασία των Sony και Philips το 1979 και έφτασε στην αγορά στα τέλη του 1982. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 έγινε δημοφιλές και στους υπολογιστές, ενώ με την εγγράψιμη του μορφή (CD-R) και την επανεγγράψιμη (CDR-W) και την παρουσίαση των αντίστοιχων συσκευών εγγραφής/επανεγγραφής, κατέκλυσε κυριολεκτικά την αγορά καλύπτοντας μια μεγάλη γκάμα χρήσεων. Ένα τυπικό CD μπορεί να αποθηκεύσει 700 ΜΒ δεδομένων, ενώ υπάρχει και έκδοση που φτάνει τα 800 MB.
Blu-Ray Disc
Η μάχη για την επικράτηση του σημερινού μέσου πραγματοποιήθηκε το 2007 - 2008 ανάμεσα σε δυο «μονομάχους»: το Blu-Ray και το HD-DVD.
Tόσο το HD-DVD όσο και το Blu-Ray βασίζονται στην τεχνολογία του blue-violet laser και προσφέρουν πολλαπλές δυνατότητες αποθήκευσης συγκριτικά με τα σύγχρονα DVD, επειδή το μήκος κύματος του laser που χρησιμοποιείται είναι μικρότερο σε σχέση με το κόκκινο των DVD. Ωστόσο, τα δύο format είναι πλήρως ασύμβατα μεταξύ τους. Το HD DVD είναι χωρητικότητας 15 GB σε δίσκους ενός layer και η δομή του είναι αντίστοιχη με τα σημερινά DVDs. Το Blu-Ray φτάνει τα 25 GB, ενώ η δομή του εγγράψιμου layer το φέρνει πολύ πιο κοντά στο laserdisc.
Στις 19 Φεβρουαρίου 2008, η Toshiba, ο κύριος υποστηρικτής και δημιουργός του HD-DVD ανακοίνωσε τη διακοπή της παραγωγής των HD-DVD καθώς και των HD-DVD Drives, αφού το Blu-Ray Disk είχε ήδη νικήσει - όπως είχε γίνει κάποτε μεταξύ VHS και ΒΕΤΑ, τα δύο μαγνητικά format που μάχονταν για την επικράτησή τους στα γνωστά βίντεο της δεκαετίας του 1980. Κάτι παρόμοιο είχε γίνει και με τα DVD, αφού παρουσιάστηκαν τρία format (DVD-R, DVD+R και DVD-RAM) αλλά τελικά επικράτησαν δύο.
Το μέλλον
Μία καινούργια τεχνολογία, η οποία παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, είναι η ιδέα των Holographic Versatile Discs (HVD). Χρησιμοποιώντας την τεχνική της ταυτόγραμμης ολογραφίας (collinear holography), 2 laser, ένα μπλε-πράσινο και ένα κόκκινο, εστιάζουν ως μία ακτίνα στο ίδιο σημείο. Με την τεχνική αυτή το HVD καταφέρνει να αυξήσει κατά πολύ την χωρητικότητα ενός δίσκου, συγκριτικά με τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται στα HD DVD όσο και το Blu-Ray (Χωρητικότητα: 3,6 TB ή αλλιώς το περιεχόμενο 160 Blu-Ray discs).
Επίσης μια άλλη τεχνολογία έχει ως βάση το φθορισμό. Σύμφωνα με αυτή, σε ένα δισκάκι θα μπορούν να υπάρχουν έως και 10 στρώσεις (layers), σε αντίθεση με τους σημερινούς δίσκους που έχουν το πολύ δύο, αφού αυξάνοντας τις στρώσεις αυξάνεται εκθετικά η απώλεια δεδομένων στις ανώτερες στρώσεις. Έτσι θα μπορούμε να δούμε χωρητικότητες της τάξης των 47 GB (από ένα single layer DVD) έως και 500 GB (από dual layer Blu-ray), δηλαδή 0,5 TB.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία υπολογιστών Κατηγορία:Μνήμη υπολογιστή Κατηγορία:Τεχνολογία των μέσων ενημέρωσης Κατηγορία:Αποθηκευτικός χώρος μέσων
Τζουζέπε Πελίτσα
Ο Τζουζέπε Πελλίτσα ντα Βολπέντο (Giuseppe Pellizza da Volpedo, 28 Ιουλίου 1868 – 14 Ιουνίου 1907) ήταν Ιταλός νεο-ιμπρεσιονιστής ζωγράφος. Γεννήθηκε και πέθανε στο Volpedo, στο Πεδεμόντιο (βόρεια Ιταλία).
Ο Πελλίτσα ήταν μαθητής του Pio Sanquirico. Χρησιμοποίησε την τεχνική της στιγματογραφίας, κατά την οποία ένας πίνακας δημιουργείται από την παράθεση μικρών κουκίδων μπογιάς σύμφωνα με τη συγκεκριμένη θεωρία του χρώματος.
μικρογραφία|αριστερά|300x300εσ|Il Quarto Stato (1901) Το πιο γνωστό του έργο, Il Quarto Stato («Η τέταρτη τάξη») (1901), έχει γίνει ένα πολύ γνωστό σύμβολο για τα προοδευτικά και σοσιαλιστικά κινήματα στην Ιταλία και γενικά σε όλη την Ευρώπη. Ο πίνακας εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της σκηνής έναρξης της ταινίας του Bernardo  Bertolucci 1900 και σήμερα στεγάζεται στο μουσείο Museo del Novecento στο Μιλάνο. Μια παλαιότερη έκδοση βρίσκεται στην Πινακοθήκη Μπρέρα.
Ο Pellizza αυτοκτόνησε το 1907, μετά το θάνατο της γυναίκας του και του γιου του
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες
Δίον Πιερίας
thumb|Ασπίδες που αφιέρωσε ο Μέγας Αλέξανδρος για τη νίκη του επί των Περσών στον Γρανικό Ποταμό. Βρίσκονται στον Αρχαιολογικό Χώρο του Δίου.
Το Δίον (παλαιότερη ονομασία Μαλαθριά) είναι οικισμός του νομού Πιερίας με 1.554 κατοίκους (απογρ. 2001) και ανήκει στο Δήμο Δίου - Ολύμπου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 30 μ., στα ερείπια του αρχαίου Δίου, 15 χιλιόμετρα νότια της Κατερίνης. Η Τοπική Κοινότητα Δίου έχει 2 οικισμούς, το Δίον και τα Πλατανάκια και 1.554 κατοίκους. Στον οικισμό Πλατανάκια έχουν εγκατασταθεί πρόσφυγες από την περιοχή του Ευξείνου Πόντου. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η γεωργία (καπνά) και η κτηνοτροφία, ενώ ο αρχαιολογικός χώρος και το Μουσείο του Δίου έχουν αναπτύξει και τουριστικά την περιοχή. Στο Δίον λειτουργεί κάθε χρόνο και Έκθεση Ψηφιδωτού στο Κέντρο Μεσογειακών Ψηφιδωτών στα πλαίσια του Φεστιβάλ Ολύμπου. Από αθλητική άποψη, πρέπει να αναφερθεί η ύπαρξη του Ομίλου Φιλάθλων Δίου, με την επωνυμία "Ο Δευκαλίων".
Ιστορία
thumb|Η ύδραυλις, ένα από τα αρχαιότερα γνωστά μουσικά όργανα, που φυλάσσεται στο Μουσείο του Δίου Το Δίον ήταν μια αρχαιότατη πόλη στρατηγικής σημασίας και μια από τις πιο φημισμένες μακεδονικές πολιτείες. Η γεωγραφική θέση του αρχαίου Δίου τοποθετείται στους ανατολικούς πρόποδες του Ολύμπου, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η ομώνυμη κωμόπολη. Όπως μαρτυρούν ο Στράβωνας και ο Λίβιος, το Δίον «πόλις ουκ εν τω αιγιαλώ του Θερμαϊκού Κόλπου εστίν εν ταις υπωρείαις του Ολύμπου, αλλ' όσον επτά απέχει σταδίους». Η πρώτη γραπτή αναφορά στο Δίον είναι στον Θουκυδίδη, ο οποίος την αναφέρει ως την πρώτη πόλη από την οποία πέρασε ο στρατηγός της Σπάρτης Βρασίδας το 424 π.Χ.
Η πόλη φαίνεται να ιδρύθηκε από τους Περραιβούς της Θεσσαλίας, προς τιμήν του Δία (σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο ιστορικός Δήμιτσας). Το όνομα της πόλης αποδίδεται στον Δία. Κάθε χρόνο γίνονταν τα «Δία», με κέντρο τον ναό του πατέρα των θεών. Στο Δίον τελούνταν και αθλητικοί αγώνες, τα "Ολύμπια τα εν Δίω", και επινίκιες εορτές και θυσίες. Οι κάτοικοι του τόπου λέγονταν και Δίοι, Διείς και Διασταί. Ο πρώτος μήνας του μακεδονικού έτους ονομάστηκε Δίος. Η πόλη συνδέθηκε επίσης με τον Ορφέα, καθώς μία παράδοση αναφέρει ότι ο τελευταίος σκοτώθηκε από γυναίκες του Δίου και στον τόπο εκείνο τοποθετήθηκε πέτρινη υδρία με τα οστά του.
Το Δίον έγινε εκπολιτιστικό κέντρο στα χρόνια του προοδευτικού βασιλιά Αρχέλαου της Μακεδονίας, ο οποίος επέλεξε την πόλη λόγω της σύνδεσής της με τη λατρεία των Μουσών και του Δία. Ο βασιλιάς αυτός κατέστησε την πόλη πνευματικό και πολιτιστικό κέντρο στη Μακεδονία, εφάμιλλο με τους Δελφούς και την Ολυμπία. Έτσι, οικοδομήθηκαν ναοί, θέατρο, στάδιο, τείχη και τοποθετήθηκαν γλυπτά και αγάλματα. Ο Ευριπίδης, ο μεγάλος τραγωδός της αρχαιότητας, παρουσίασε στο θέατρο του Δίου τις «Βάκχες» του, τον «Αρχέλαο» και άλλα έργα. Επίσης επί Αρχέλαου διεξήχθηκαν στη Μακεδονία, στους πρόποδες του Ολύμπου, αθλητικοί αγώνες στα πρότυπα των Ολυμπιακών Αγώνων - ενός είδους μακεδονικοί Ολυμπιακοί (Διόδωρος XVII.16.3). Εικάζεται, ότι η ίδρυση αυτών των αγώνων έγινε από τον Αρχέλαο κάποια στιγμή μετά τη νίκη του στους κανονικούς Ολυμπιακούς το 408 π. Χ. στον τέθριππο. Ο Φίλιππος Β΄ το 348 π. Χ. οργάνωσε στην πόλη αγώνες, ευχαριστώντας τους θεούς για τη νίκη του στην Όλυνθο, την οποία κατάφερε να υποτάξει (το γεγονός αναφέρεται από τον Δημοσθένη (Περί παραπρεσβείας, ΧΙΧ.192 - 195), και από τον Διόδωρο (XVI.55.1-4)). Οι αγώνες αυτοί ονομάζονταν «Ολύμπια». Επίσης, στο Δίον θυσίασαν ο Φίλιππος και ο γιος του, Αλέξανδρος, μετά τη νίκη τους στη Χαιρώνεια το 338 π. Χ. Στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου το Δίον έχει σημαίνουσα θέση για τη Μακεδονία αλλά και για την Ελλάδα γενικότερα. Μετά την καταστροφή των Θηβών, ο Μέγας Αλέξανδρος το 335 π.Χ. θυσίασε στο Δίον - ο Αρριανός ανέφερε ότι θυσίασε στον Δία Ολύμπιο όπως παρεδώθηκε στους Μακεδόνες από τον βασιλιά Αρχέλαο, ενώ ίδρυσε και αθλητικούς αγώνες στις Αιγές. Οι αγώνες αυτοί ήταν οι Ολύμπιοι, αλλά και κάποιοι άλλοι, αφιερωμένοι στις Μούσες (Αρριανός, Αλεξάνδρου Ανάβασις I.11.1). Όμως ο Διόδωρος Σικελιώτης λέει κάπως διαφορετικά: ότι ο Αλέξανδρος θυσίασε στους θεούς στο Δίον, και διεξήγε θεατρικές παραστάσεις προς τιμήν του Δία και των εννέα Μουσών. Η γιορτή διήρκεσε 9 ημέρες, που η κάθε μια ήταν αφιερωμένη σε μια από τις Μούσες (Διόδωρος XVII.16.3-4, Δίων Χρυσόστομος II.2). Από εκεί ξεκίνησε ο στρατηλάτης την εκστρατεία του για την Ασία και έστειλε στους ναούς του Δίου τους χάλκινους ανδριάντες των 25 νεκρών στη μάχη του Γρανικού, το 334 π. Χ. Επίσης οι Μακεδόνες στρατιώτες από την πόλη (ίσως οι απόμαχοι) ίδρυσαν ομώνυμη αποικία στη Δεκάπολη της Παλαιστίνης.
Αργότερα, οι Πιεριείς ασπάζονται τον Χριστιανισμό, όπως φαίνεται από τα ερείπια της παλαιοχριστιανικής βασιλικής, που ήρθαν στο φως στο Δίον και τα οποία χρονολογούνται από τον 4ο αιώνα. Το Δίον έγινε έδρα επισκοπής και επίσκοπος ήταν ο Παλλάδιος. Στα χρόνια του Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου η πόλη ονομάζεται Δίος.
Στις αρχές του 19ου αι. τα ερείπια του Δίου είχαν χαθεί μέσα στην πυκνή βλάστηση και τα νερά. Ο Άγγλος συνταγματάρχης και περιηγητής Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, που σταμάτησε στο Δίον την 21η Δεκεμβρίου του 1806, ήταν ο πρώτος που ταύτισε με βεβαιότητα τη θέση του αρχαίου Δίου και την έκανε γνωστή στην επιστήμη.
Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται σε απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων από τη θάλασσα. Οι αρχαιολογικές έρευνες στην περιοχή ξεκίνησαν το 1928 και το 1973 συνεχίστηκαν υπό την εποπτεία του καθηγητή Δημητρίου Παντερμαλή. Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως ιερά αφιερωμένα στη λατρεία των αιγυπτίων θεών, του Σαράπιδος, της Ίσιδος και του Ανούβιδος, τον μικρό ναό της Υπολυμπιδίας Αφροδίτης, το αρχαιότατο Ιερό της Δήμητρας, ελληνιστικό θέατρο της εποχής του Φιλίππου του Ε΄, ρωμαϊκό θέατρο του 2ου αιώνα, στάδιο, την έπαυλη του θεού Διονύσου με τα υπέροχα ψηφιδωτά, νεκροταφείο, καταστήματα, λίθινες στήλες (στο τέμενος του Δία), ωδείο, τείχη, μουσικά όργανα (όπως η ύδραυλις, ένα πνευστό μουσικό όργανο) και λουτρά.
Στο Δίον λειτουργεί από το 1983 αρχαιολογικό μουσείο και σε αυτό εκτίθενται όλα τα ευρήματα του Δίου και της υπόλοιπης Πιερίας.
Η επιλογή της θέσης του ιερού του Διός υπαγορεύτηκε από τα θεϊκά σημάδια. Ήταν τα κρυστάλλινα νερά που αναβλύζουν από πηγές και αιωνόβια δέντρα, τα οποία δέχονται τις συχνές ριπές των κεραυνών στη διάρκεια των καλοκαιρινών καταιγίδων. Ακολουθώντας την παράδοση, σύμφωνα με την οποία ο Δευκαλίων, βασιλιάς της Θεσσαλίας, είχε στήσει βωμό προς τιμήν του Δία στο Δίον, οι Μακεδόνες ανέδειξαν την πόλη σε θρησκευτικό κέντρο.
Ο αρχαιολογικός χώρος
thumb|160px|Λουτρά του αρχαίου Δίου.
Η πόλη διέθετε σύστημα κάθετα τεμνόμενων δρόμων, οι οποίοι πλακοστρώθηκαν στα αυτοκρατορικά χρόνια. Στο νότιο τμήμα της πόλης βρίσκονταν τα δημόσια λουτρά, οι Μεγάλες Θέρμες, οι οποίες χρονολογούνται από το 200 μ.Χ. Δίπλα είναι το Ωδείο και στον ανατολικό τομέα η εντυπωσιακή Έπαυλη του Διονύσου, με τα ψηφιδωτά. Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται η επισκοπική βασιλική του 4ου αιώνα μ.Χ. και έξω από τα τείχη η κοιμητηριακή βασιλική του 5ου αιώνα. Στο Δίον υπάρχουν και σώζονται διάφορα ιερά, με σημαντικότερα αυτά της θεάς Δήμητρας (το αρχαιότερο μακεδονικό ιερό) και της Ίσιδας, το ελληνιστικό θεάτρο (χτίστηκε από τον Φίλιππο Ε΄) και μέρος του σταδίου όπου διεξάγονταν οι γυμνικοί αγώνες Ολύμπια. Σώζεται μόνο το θέατρο των ελληνιστικών χρόνων. Υπήρχε όμως και θέατρο στα κλασικά χρόνια.
Νεότερη ιστορία
Μέχρι το 1961 το χωριό είχε την ονομασία Μαλαθριά. Η ονομασία αυτή προέρχεται από τα μάλαθρα, το φυτό μάραθος που ευδοκιμούσε τότε στην περιοχή.
Σημειώνεται ότι οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού που είναι Βλάχοι που κατάγονται από τον Κοκκινοπλό Θεσσαλίας και Σαρακατσαναίοι που πιθανότατα κατάγονται από το Συρράκο της Ηπείρου. Οι Βλάχοι κατοίκησαν στην περιοχή κάτω από το σημερινό χωριό, όπου βρίσκεται το εξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου, τότε ενοριακός ναός τους. Στη δεκαετία 1920-30 οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να μετακινηθούν δυτικότερα, λόγω των επικίνδυνων κουνουπιών που απειλούσαν την υγεία τους.
Οι Σαρακατσαναίοι εγκαταστάθηκαν πιο πάνω, στον χώρο πάνω από το σημερινό δημοτικό σχολείο. Ζούσαν σε καλύβες και ασχολούνταν αποκλειστικά με την κτηνοτροφία.
Ξένοι περιηγητές του 19ου αιώνα αναφέρουν την ύπαρξη οικισμού στη Μαλαθριά στα χρόνια του Αλή Πασά αλλά και ενός προγενέστερου, της Παλαιομαλαθριάς. Η Μαλαθριά τότε ήταν τσιφλίκι του Βελή πασά. Είναι γνωστό ότι κατά την εξέγερση του 1878 οι Τούρκοι έκαψαν τις καλύβες των Κοκκινοπλιτών Βλάχων στη Μαλαθριά. Για αρκετές δεκαετίες, οι Μαλαθριώτες, για να αποφύγουν την ελονοσία που μάστιζε το χωριό, εξαιτίας του έλους του Βαρικού, συνέχιζαν να στέλνουν τις γυναίκες και τα παιδιά τους στον Κοκκινοπλό, όπου διατηρούσαν την ακίνητη περιουσία τους. Η τελευταία μετακίνηση του χωριού των Βλάχων χρονολογείται στο διάστημα 1920-37, όταν εγκαταστάθηκαν στο ανατολικό τμήμα του οικισμού. Μαζί με τους Σαρακατσαναίους δημιούργησαν το ενιαίο χωριό της Μαλαθριάς, το οποίο μετονομάστηκε αργότερα σε Δίον.
Κατά την επίσημη απογραφή του 1913 στη Μαλαθριά απογράφηκαν 116 κάτοικοι.
Οι κάτοικοι του Δίου διατηρούν ζωντανή την ανάμνηση του παλιού χωριού της Μαλαθριάς, γιορτάζοντας στον Άγιο Δημήτριο, τη μνημειακή εκκλησία και επίκεντρο του οικισμού των Κοκκινοπλιτών, τη Δεύτερη Ανάσταση, την Κυριακή του Πάσχα και αναβιώνοντας την παράδοση με εθιμικά δρώμενα.
Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, οι κάτοικοι της Μαλαθριάς αναγκάστηκαν να φύγουν στην Καρίτσα. Επέστρεψαν λίγο μετά.
Ακόμα και σήμερα οι κάτοικοι ονομάζουν τον οικισμό τους Κάστρο, καθώς φαίνεται να υπήρχε κάποιο κάστρο εκεί κοντά.
Δήμαρχοι Δίου
Ο Δήμος συστάθηκε το 1997 με την κατάργηση της κοινότητας Δίου. Κοινοτάρχες και δήμαρχοι Δίου (σε παρένθεση το ποσοστό που πήραν στις εκλογές) έχουν διατελέσει οι εξής:
Πρόεδροι Κοινότητας Δίου
... ...
Υποδομή
Η πολιούχος αγία του Δίου είναι η Αγία Παρασκευή και ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος σε αυτήν. Ο εν λόγω ναός κάηκε στη δεκαετία του '60, από ατύχημα και ξαναχτίστηκε, ως παράρτημα της Μονής Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω. Υπάρχουν επίσης τα εξωκκλήσια του Αγίου Γεωργίου, στον συνοικισμό των Σαρακατσαναίων, και του Αγίου Δημητρίου, που χρονολογείται στη μεταβυζαντινή περίοδο. Ο Άγιος Δημήτριος είναι μονόχωρο κτίσμα του 15ου αιώνα μ.Χ. και στη δυτική του όψη σώζεται τοιχογραφία του 18ου αιώνα με παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας.
Στο Δίον λειτουργούν διθέσιο νηπιαγωγείο, εξαθέσιο δημοτικό σχολείο, αγροτικό ιατρείο, αγροτικός συνεταιρισμός, και η κύρια καλλιέργεια είναι αυτή του ακτινιδίου. Οι κάτοικοι ασχολούνται επίσης με την κτηνοτροφία και τις τουριστικές επιχειρήσεις, λόγω της αρχαιολογικής σημασίας του Δίου και της ύπαρξης μουσείου και αρχαίου θεάτρου.
Στο ποδόσφαιρο, η ομάδα Δίας Δίου αγωνίζεται στον 3ο όμιλο της Γ' Εθνικής Κατηγορίας.
Έθιμα
Υπάρχει επίσης δραστήριος Πολιτιστικός Σύλλογος, με το όνομα "Ολύμπιος Ζευς". Ένα από τα γνωστότερα έθιμα του χωριού που επιβιώνει μέχρι τις μέρες μας είναι το κάψιμο των κέδρων, το οποίο λαμβάνει χώρα τις Απόκριες και συνοδεύεται από χορούς γύρω από φωτιές. Κάθε χρόνο στον Άγιο Γεώργιο γίνεται και αντάμωμα.
Κάψιμο ορφανού
Την ημέρα των Αποκριών λαμβάνει χώρα η φαντασμαγορική γιορτή με το όνομα "Το κάψιμο του Ορφανού". Στη γιορτή προσφέρονται νηστίσιμα, κρασί, μουσική και γίνεται χορός γύρω από τις φλόγες της μεγάλης φωτιάς που καίει το βράδυ στο κέντρο του χωριού.
Αντάμωμα
Ένα άλλο έθιμο που λαμβάνει χώρα στο Δημοτικό Διαμέρισμα του Δίου είναι το αντάμωμα των απανταχού καταγομένων από το Δίον κάθε χρόνο μια Κυριακή. Αυτό γίνεται πριν την Κυριακή της Αποκριάς και την όλη διοργάνωση την αναλαμβάνει ο εφημέριος ιερέας του χωριού με τη συνδρομή του Δήμου Δίου. Κατά το έθιμο γίνεται πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία χοροστατούντος του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη Κίτρους Κατερίνης και Πλαταμώνος και των καταγομένων από το Δίον ιερέων. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας το τμήμα του πολιτιστικού συλλόγου που αποτελείται από τους ηλικιωμένους, τραγουδά το παραδοσιακό τραγούδι φίλοι μ' καλωσορίσατε να φάμι κι να πιούμι με ένα φλάμπουρο κάνοντας το γύρο της εκκλησίας συνοδεία γκάιντας.
Έπειτα συμβολικά ένας νεαρός και μια νεαρή πηγαίνουν καβάλα σε άλογο στη βρύση που είναι έξω από την εκκλησία και παίρνουν νερό με τη στάμνα. Όλες οι γυναίκες του χωριού συνδράμουν στη διεξαγωγή του εθίμου καθώς προετοιμάζουν από μέρες πριν το τραπέζωμα. Κατά κύριο λόγο ετοιμάζουν παραδοσιακά φαγητά του χωριού, όπως διάφορες πίτες, λαχανόπιτες, γαλατόπιτες, τυρόπιτες αλλα και βραστό κρέας (πρόβειο η ζυγούρι) αλλα και ψητά αρνιά. Το κρασί ρέει άφθονο και όλα είναι έτοιμα για το μεγάλο πανηγύρι. Στον προαύλειο χώρο της εκκλησίας στήνεται μια μεγάλη εξέδρα όπου όλα τα τμήματα του πολιτιστικού συλλόγου συνοδεία κλαρίνου επιδίδονται σε παραδοσιακούς χορούς ενώ στο τέλος συμμετέχει όλος ο κόσμος. Η έναρξη των εκδηλώσεων γίνεται από τον ιερέα του χωριού, που λέει «Φράτι Γκίνι Βίνις» που σημαίνει αδελφοί μου καλώς ήρθατε. Χωριανοί εκτός του χωριού βρίσκονται στην Κατερίνη, Θεσσαλονίκη, Αθήνα αλλά και στο εξωτερικό.
Δίια
Στο τέλος της άνοιξης εορτάζονται τα Δίια, πολιτιστικές εκδηλώσεις αφιερωμένες στον Ολύμπιο Δία. Στη διάρκεια των Δίιων γίνονται αθλητικές εκδηλώσεις με αγώνες δρόμου από το Δίον στην Κατερίνη.
Αρχαιολογικό Μουσείο του Δίου
Το Μουσείο εγκαινιάστηκε το 1983 και στεγάζει ευρήματα που προέρχονται κυρίως από το Δίον αλλά και από τον Όλυμπο και άλλες περιοχές της Πιερίας, όπως η Πύδνα και η Ρητίνη. Έχει τρεις ορόφους κατά ενότητες, ανάλογα με τις περιοχές ή τους χώρους όπου συντελέστηκε η ανάσυρση των ευρημάτων.
Η έκθεση περιλαμβάνει αγάλματα, αναθηματικά και επιτύμβια μνημεία, αρχιτεκτονικά μέλη, νομίσματα και διάφορα άλλα αντικείμενα, τα οποία αποκαλύφθηκαν στα ιερά, στις μεγάλες θέρμες και στη νεκρόπολη του Δίου, καθώς και ευρήματα που σχετίζονται με την καθημερινή ζωή στην αρχαία πόλη του Δίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πιερίας Διον Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Πιερίας Κατηγορία:Όλυμπος
Χαρικλώ (νύμφη)
Η νύμφη Χαρικλώ στην ελληνική μυθολογία ήταν συντρόφισσα της θεάς Αθηνάς, σύζυγος του Ευήρου και μητέρα του γνωστού μάντη Τειρεσία.
Όταν η Αθηνά τύφλωσε τον Τειρεσία, γιατί την είδε γυμνή, η Χαρικλώ πέτυχε τη χάρη για το γιο της να κατανοεί τη φωνή των πτηνών και, ακόμη, τον εφοδιασμό του με ειδικό σκήπτρο, με το οποίο μπορούσε να περπατεί σαν να διατηρούσε την όρασή του.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Δυτική επαρχία (Κένυα)
Η Δυτική Επαρχία ήταν μία από τις οκτώ επαρχίες της Κένυας. Πρωτεύουσα είναι η Κακαμέγκα.
Γεωγραφία
Η Δυτική Επαρχία συνορεύει στα βόρεια και ανατολικά με την Πεδιάδα Ριφτ, στα νότια με τη Νυάνζα και στα δυτικά βρέχεται από την λίμνη Τανγκανίκα. Έχει έκταση 7.400,4 τ.χλμ.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, η Ανατολική επαρχία είχε 4.334.202 κατοίκους και πυκνότητα 585,7 κατοίκων ανά τ.χλμ.
Δείτε επίσης
Επαρχίες της Κένυας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών 1968-1969
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών 1969 έγινε από 18 Ιουλίου έως 20 Ιουλίου στο γήπεδο της ΧΑΝΘ. Συμμετείχαν τέσσερις ομάδες, από το πρωτάθλημα Κέντρου ο πρωταθλητής Πειραϊκός Σύνδεσμος και το Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Αθηνών, και από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης ο Ηρακλής και ο Π.Α.Ο.Κ. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πειραϊκός.
Ερυθροβλάστης
Οι ερυθροβλάστες είναι πρόγονα κύτταρα των ερυθροκυττάρων (ερυθρών αιμοσφαιρίων). Αποτελούν το ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ προερυθροβλαστών και δικτυοερυθροκυττάρων.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών 1968-1969
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1968 1969 Πρωταθλημα Ελλαδος Γυναικών 1968 1969 Πρωταθλημα Ελλαδος Γυναικών 1968 1969
Ερυθροβλάστης
Ορολογία
Μερικές φορές στη βιβλιογραφία οι ερυθροβλάστες απαντώνται με τον όρο νορμοβλάστες. Γενικώς, ως νορμοβλάστες χαρακτηρίζονται οι ερυθροβλάστες οι οποίοι έχουν αναπτυχθεί σωστά. Αντιθέτως, με τον όρο μεγαλοβλάστες περιγράφονται οι αφύσικα μεγάλοι σε μέγεθος ερυθροβλάστες που παρατηρούνται σε ασθενείς με μεγαλοβλαστική αναιμία.
Ανάπτυξη/Διαφοροποίηση
Ανάλογα με το στάδιο ωρίμανσής τους οι ερυθροβλάστες χαρακτηρίζονται ως:
Καθώς ωριμάζουν, οι ερυθροβλάστες γίνονται πιο μικροί σε μέγεθος, ενώ παράλληλα ο πυρήνας τους συμπυκνώνεται και μετατοπίζεται προς τη μια πλευρά του κυττάρου κοντά στην πλασματική μεμβράνη προκειμένου στο στάδιο του ορθοχρωματικού ερυθροβλάστη να απωλέσουν τον πυρήνα τους και να μετατραπούν σε δικτυοερυθροκύτταρα. Τα στάδια της ανάπτυξης των ερυθροβλαστών απεικονίζονται παρακάτω.
Κατηγορία:Ζωικά κύτταρα Κατηγορία:Καρδιαγγειακό σύστημα
Erythropoese
Γουλιέλμος Φρειδερίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος Φρειδερίκος Χριστιανός Γκύντερ Αλβέρτος Αδόλφος Γεώργιος ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου Φερδινάνδου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Καρολίνας Ματθίλδης, κόρης του Φρειδερίκου Η΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Γεννήθηκε στο μέγαρο Γκρύνχολτς του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν της Πρωσίας. Ο πατέρας του ήταν εξάδελφος του Φρειδερίκου Η΄ της Δανίας. Ο Γουλιέλμος Φρειδερίκος το 1934 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως τιτουλάριος δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και ως επικεφαλής του Οίκου του Όλντενμπουργκ.
Το 1944 απεβίωσε ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης Αλβέρτος σε μάχη κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1965 ο Γουλιέλμος Φρειδερίκος απεβίωσε στο Κοβούργο της Άνω Φραγκονίας σε ηλικία 74 ετών και τον διαδέχθηκε ο τριτότοκος (δεύτερος επιζών) γιος του Πέτρος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1916 τη δεύτερη εξαδέλφη του Μαρία Μελίτα, κόρη του Ερνέστου Β΄ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ, και είχε τέκνα :
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ
Κομήτης Μπιέλα
Ο Κομήτης αυτός διαπιστώθηκε ότι ήταν περιοδικός και ανήκε στην οικογένεια του Διός με περίοδο 6 ετών, 7 μηνών και 13 ημερών. Ενώ λοιπόν επανέρχοταν κανονικά ανά 6,6 έτη περίπου, έξαφνα το 1845 παρατηρήθηκε να παρουσιάζει ένα τεράστιο διόγκωμα στη κεφαλή του το οποίο και τελικά αποκόπηκε και απομακρύνθηκε από το κυρίως σώμα του κομήτη, ενώ γέφυρα φωτεινής ύλης ένωνε τα δύο πλέον χωριστά μέρη του.
Στην επόμενη εμφάνισή του το 1852 ο κομήτης φαίνονταν διπλός και από τότε δεν επανήλθε. Όταν τέλος στις 27 Νοεμβρίου του 1872 η Γη πέρασε από το σημείο εκείνο της τροχιάς της που διασταυρωνόταν με την τροχιά του άλλοτε κομήτη, παρατηρήθηκε μια έντονη βροχή μετεώρων (διαττόντων αστέρων) που ανέρχονταν σε εκατομμύρια, η οποία και προερχόταν από αναρίθμητους κόκκους υλικού που διέσπειρε ο κομήτης κατά μήκος της τροχιάς του. Οι κόκκοι αυτοί φθάνοντας στην ατμόσφαιρα της Γης υπερθερμαίνονταν από τη τριβή τους με τα μόρια της ατμόσφαιρας και εξατμίζονταν. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρήθηκε και το 1885 την ίδια ημερομηνία όταν και πάλι η Γη πέρασε από το σημείο της άλλοτε τροχιάς του Κομήτη Μπιέλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπιέλα
Τειρεσίας (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία ο Τειρεσίας ήταν περίφημος ανά το πανελλήνιο Θηβαίος μάντης, γιος του Ευήρους και της νύμφης Χαρικλούς.
Ο μύθος
Ο τυφλός Τειρεσίας, ο πιο φημισμένος μάντης της εποχής στην Ελλάδα, ήταν εκείνος που ζήτησε ακρόαση από τον Οιδίποδα.
Λέγεται ότι ο Τειρεσίας τυφλώθηκε από τη Αθηνά, επειδή την είδε τυχαία γυμνή την ώρα που λουζόταν, μετά όμως συγκινήθηκε τόσο από τις ικεσίες της μητέρας του Τειρεσία, ώστε απέσπασε από την αιγίδα της το φίδι Εριχθόνιο και το πρόσταξε: "Καθάρισε τα αφτιά του Τειρεσία με τη γλώσσα σου για να καταλαβαίνει τη λαλιά των προφητικών πουλιών".
Μια άλλη εκδοχή, αναφέρει ότι, ο Τειρεσίας σε ένα περίπατό του στο όρος Κυλλήνη παρακολούθησε δύο φίδια, που ζευγάρωναν. Όταν τα φίδια του επιτέθηκαν εκείνος τα χτύπησε με το ραβδί του σκοτώνοντας το θηλυκό. Τότε μεταμορφώθηκε ο ίδιος σε γυναίκα και έγινε ξακουστή εταίρα. Επτά χρόνια αργότερα όμως, στο ίδιο μέρος, είδε πάλι δυο φίδια που ζευγάρωναν και επειδή αυτή τη φορά σκότωσε το αρσενικό, ξανάγινε άνδρας. Σε πρωτόγονους λαούς γενικά θεωρείται ότι το να σκοτώσει κανείς φίδια κατά τη διάρκεια της συνουσίας μπορεί να προκαλέσει μεγάλη δυστυχία.
Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι όταν η Αφροδίτη και οι τρεις Χάριτες - η Πασιθέα, η Καλή και η Ευφροσύνη - διαφώνησαν για το ποια από όλες ήταν η πιο όμορφη, η Αφροδίτη τον μεταμόρφωσε σε γριά. Η Καλή όμως τον πήγε στην Κρήτη όπου του χάρισε υπέροχους βοστρύχους. Μετά από μερικές ημέρες, η Ήρα άρχισε να κατηγορεί τον Δία για τις πολυάριθμες απιστίες του. Εκείνος απολογήθηκε λέγοντας ότι έτσι κι αλλιώς όταν πλαγιάζει μαζί της, αυτή απολαμβάνει περισσότερο.
Η Ήρα θύμωσε τόσο πολύ με το σαρκαστικό χαμόγελο του Δία, ώστε τύφλωσε τον Τειρεσία (αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται για να δικαιολογήσει την τύφλωσή του η ψευδοησιόδειος Μελαμποδία). Ο Δίας τότε, για να τον αποζημιώσει, του έδωσε το χάρισμα της μαντικής και διάρκεια ζωής εφτά γενεών.
Η κυρίως δράση του Τειρεσία τοποθετείται στη Θήβα, όπου υπήρχε οιωνοσκοπείο του, ενώ το μαντείο του βρισκόταν στον γειτονικό Ορχομενό. Ο Τειρεσίας ήταν ο επίσημος σύμβουλος των βασιλέων της Θήβας και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον μύθο του Λαΐου και του Οιδίποδα. Ο Τειρεσίας αποκάλυψε στον Οιδίποδα ότι ο λοιμός στην πόλη της Θήβας θα σταματούσε, αν εγκατέλειπε την πόλη. Αργότερα, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Θήβας από τον στρατό του Πολυνείκη, προφήτευσε ότι η πόλη θα σωζόταν, αν ο Μενοικέας, ο γιος του Κρέοντα, θυσιαζόταν. Σε άλλη χρονική στιγμή προφήτευσε ότι η αιτία του λοιμού, που υπήρχε στην πόλη, ήταν το γεγονός ότι ο Κρέοντας είχε αφήσει άταφο το σώμα του Πολυνείκη.
Ο θάνατος του Τειρεσία, σε βαθύτατο γήρας, τοποθετείται χρονικά μετά την κατάληψη των Θηβών από τους Επιγόνους. Ο Τειρεσίας ήπιε από το παγωμένο νερό της πηγής Τιλφούσσας. Και επειδή ήταν πολύ γέρος πέθανε.
Ο τάφος του Τειρεσία υποτίθεται ότι υπήρχε στο Τιλφώσσιον Όρος, κοντά στην Τιλφούσσα πηγή, ενώ στη Θήβα βρισκόταν απλώς ένα κενοτάφιό του.
Αναφορές
Ο Τειρεσίας παίρνει μέρος στις εξής τραγωδίες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Οδύσσεια
Πέτρος Ρουτζιέρης
Ο Πέτρος Ρουτζιέρης (γενν. Ρόδος, 4 Ιανουαρίου 1973) είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Σαν ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σε όλες τις Εθνικές κατηγορίες. Από τον Οκτώβριο του 2018 αποτελεί τεχνικός του Διαγόρα Ρόδου.
Βιογραφικό
Ξεκίνησε επαγγελματικά το ποδόσφαιρο από τον Διαγόρα Ρόδου. Το 1993 πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε μέχρι και το 1996 στην Β' Εθνική. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους πήρε μεταγραφή στον Αθηναϊκό, με τη φανέλα του οποίου έκανε ντεμπούτο στην Α' Εθνική και αγωνίστηκε μέχρι και το 1999, όποτε και τον Ιανουάριο του έτους αυτού επέστρεψε στην Προοδευτική. Τον Ιανουάριο του 2001 πήρε μεταγραφή στην Χαλκηδόνα με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε μέχρι και το 2002. Το καλοκαίρι αυτού του έτους επέστρεψε στον Διαγόρα Ρόδου με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι και το 2007, όποτε και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Με το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας το καλοκαίρι του 2007, παρέμεινε στον σύλλογο του Διαγόρα αναλαμβάνοντας καθήκοντα βοηθού προπονητή. Σαν προπονητής εργάστηκε επίσης στον Διαγόρα, αλλά και στην Α.Ε.Ρ. Αφάντου Ρόδου. Το 2014 ανέλαβε ξανά την τεχνική ηγεσία του Διαγόρα, ένώ από τον Οκτώβριο του 2018 αποτελεί εκ νέου προπονητής του Διαγόρα Ρόδου. Επίσης, έχει εργαστεί ως προπονητής ακαδημιών στον Α.Σ. Αρένα Ρόδου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Διαγόρα Ρόδου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλκηδόνας
Ταυτότητα φύλου
thumb|Τα σύμβολα των φύλων συχνά χρησιμοποιούνται για να αντιπροσωπεύσουν μία γυναίκα (αριστερά) ή έναν άνδρα (δεξιά)
Ταυτότητα φύλου, έμφυλη ταυτότητα ή ταυτότητα γένους είναι η αντίληψη ενός ανθρώπου για το φύλο του (βιολογικό ή ψυχολογικό). Σε όλες τις κοινωνίες υπάρχει μία φόρμα φύλων που αποτελεί βάση για τη διαμόρφωση της κοινωνικής ταυτότητας ενός ατόμου όσον αφορά στην αλληλεπίδρασή του με τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας.
Στις περισσότερες κοινωνίες, ο βασικός διαχωρισμός των έμφυλων συμπεριφορών διακρίνεται στους άνδρες και στις γυναίκες, ένα δίπολο φύλων, το οποίο και ακολουθούν οι περισσότεροι, το οποίο επιβάλλει συμμόρφωση στις αντιλήψεις της αρρενωπότητας ή της θηλυκότητας σε όλες τις μορφές του φύλου: βιολογικό φύλο, ψυχολογικό φύλο, ταυτότητα φύλου και έκφραση φύλου.
Σε όλες τις κοινωνίες, υπάρχουν άτομα που δεν ταυτίζονται με όλα τα χαρακτηριστικά του φύλου που τους αποδόθηκε κατά τη γέννηση, ορισμένα εκ τον οποίων είναι τρανς ή άτομα με ασαφή ταυτότητα φύλου. Κάποιες κοινωνίες έχουν κατηγορίες τρίτου φύλου. Ο πυρήνας της ταυτότητας του φύλου διαμορφώνεται στην ηλικία των τριών. Μετά τα τρία, είναι τρομερά δύσκολο να αλλάξεις και οι προσπάθειες επαναπροσδιορισμού μπορεί να οδηγήσει σε δυσφορία φύλου. Αμφότεροι βιολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες φέρονται να επηρεάζουν τη μορφολογία του φύλου.
Ηλικία διαμόρφωσης
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το πώς και το πότε σχηματίζεται η ταυτότητα φύλου και η μελέτη του αντικειμένου είναι εξαιρετικά δύσκολη καθώς η γλωσσική έλλειψη των παιδιών προϋποθέτει από τους ερευνητές να κάνουν υποθέσεις μέσω έμμεσων στοιχείων. Ο John Money υποστήριξε ότι τα παιδιά πιθανόν να έχουν επίγνωση και δίνουν σημασία στο φύλο από την ηλικία των 18 μηνών έως δύο ετών. Ο Lawrence Kohlberg υποστηρίζει την άποψη ότι η ταυτότητα φύλου δεν σχηματίζεται πριν την ηλικία των τριών. Είναι ευρέως αποδεκτό ότι η βασική ταυτότητα διαμορφώνεται σταθερά στην ηλικία των τριών. Από αυτό το σημείο, τα παιδιά είναι σε θέση να κάνουν βάσιμες δηλώσεις σχετικά με το φύλο τους και τείνουν να διαλέγουν δραστηριότητες και παιχνίδια που υποδεικνύουν έμφυλη πόλωση (όπως ότι οι κούκλες είναι για κορίτσια και τα αυτοκίνητα για τα αγόρια) αν και δεν κατανοούν πλήρως τις επιπτώσεις του φύλου τους. Μετά την ηλικία των 3, είναι εξαιρετικά δύσκολο να αλλάξει η ταυτότητα φύλου και οι προσπάθειες επαναπροσδιορισμού μπορεί να προκαλέσουν Δυσφορία φύλου. Η σταθεροποίηση της ταυτότητας φύλου επεκτείνεται από το 4ο μέχρι το 6ο έτος της ηλικίας του και συνεχίζει μέχρι την ενηλικίωση.
Οι Μάρτιν και Ράμπλ ιδεάζουν τη διαδικασία της ανάπτυξης σε τρία στάδια: (1) ως νήπια, τα παιδιά μαθαίνουν τα καθοριστικά χαρακτηριστικά, που είναι οι κοινωνικές όψεις του φύλου, (2) περί την ηλικία των 5 έως 7 ετών, η ταυτότητα παγιώνεται και γίνεται άκαμπτη, (3) είναι η κορύφωση της παγίωσης και η αρχή της ρευστότητας και οι κοινωνικά καθορισμένοι ρόλοι των φύλων χαλαρώνουν ελαφρώς. Η Barbara Newmann το διαχωρίζει σε 4 σημεία: (1) η κατανόηση της ιδέας του φύλου, (2) η εκμάθηση των ρόλων και των στερεοτύπων των φύλων, (3) η συνταύτιση με τους γονείς και (4) η διαμόρφωση των προτιμήσεων του φύλου.
Ποικιλομορφία φύλων
Σε κάποιες περιπτώσεις, η ταυτότητα φύλου ενός ατόμου έχει ασυνέπεια με τα χαρακτηριστικά του βιολογικού του φύλου (γεννητικά όργανα και δευτερεύοντα γενετικά χαρακτηριστικά), με αποτέλεσμα να ντύνεται ή να συμπεριφέρεται με τρόπο που κάποιοι θεωρούν ότι δεν ταιριάζει στις κοινωνικές νόρμες των φύλων. Αυτές οι εκφράσεις φύλου περιγράφονται ως τρανς ή genderqueer και τα άτομα που έχουν αυτές τις εκφράσεις ενδέχεται να υφίστανται δυσφορία φύλου.
Πολλοί άνθρωποι προσδιορίζουν τον εαυτό τους με ένα από τα δυαδικά κοινωνικά φύλα (άνδρας/γυναίκα), το οποίο προκύπτει από το βιολογικό τους φύλο (αρσενικό/θηλυκό), στην οποία περίπτωση αναφέρεται ο όρος cisgender. Πριν τον 20ο αιώνα, το φύλο ενός ανθρώπου καθοριζόταν αποκλειστικά από τα εξωτερικά γεννητικά τους όργανα, αλλά όταν τα χρωμοσώματα και τα γονίδια έγιναν γνωστά, ο καθορισμός γινόταν πλέον μέσω αυτών. Τα άτομα που εκ της ανατομίας ορίζονται ως γυναίκες, έχουν γεννητικά όργανα που θεωρούνται θηλυκά και έχουν δύο χρωμοσώματα Χ. Τα άτομα που ορίζονται ως άνδρες έχουν αρσενικά γεννητικά όργανα και έχουν ένα χρωμόσωμα Χ και ένα Υ. Ωστόσο, κάποια άτομα έχουν συνδυασμούς από αυτά τα χρωμοσώματα, ορμόνες και γεννητικά όργανα, που δεν ακολουθούν τους παραδοσιακούς ορισμούς "άνδρας" και "γυναίκα". Επιπλέον, τα γεννητικά όργανα ποικίλλουν και κάποια άτομα έχουν παραπάνω από έναν τύπο γεννητικών οργάνων. Η περίπτωση αυτή συνοψίζεται στον όρο-ομπρέλα "ίντερσεξ". Επίσης, άλλα σωματικά γνωρίσματα σχετικά με το φύλο ενός ατόμου (σωματότυπος, γένια, ψηλή ή βαθιά φωνή κτλ.) μπορεί να συμπίπτουν ή να μη συμπίπτουν με την κοινωνική κατηγορία του άνδρα ή της γυναίκας. Παραδείγματος χάρη, ένα άτομο με θηλυκά γεννητικά όργανα, με βαθιά φωνή και με γένια ίσως έχει δυσκολία να ορίσει την ταυτότητα με την οποία θα αυτοπροσδιοριστεί. Μία έρευνα αποδεικνύει ότι ένα στα 100 άτομα ίσως έχει ίντερσεξ χαρακτηριστικά. Ίντερσεξ φαινόμενα δεν παρουσιάζονται μόνο στους ανθρώπους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φύλο Φυλου
Γκόραν Μπρέγκοβιτς
Ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς (σερβικά: Goran Bregović, 22 Μαρτίου 1950) είναι Σέρβος-Κροάτης μουσικός και συνθέτης, γεννημένος και μεγαλωμένος στη Βοσνία Ερζεγοβίνη και από τους πιο γνωστούς της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Ειδικεύεται κυρίως στο βαλκανικό και τσιγγάνικο είδος μουσικής.
Τα πρώτα χρόνια- Εθνικότητα
Ο Μπρέγκοβιτς γεννήθηκε στο Σαράγεβο της Βοσνίας από πατέρα Κροάτη και μητέρα Σέρβα. Λόγω της τριπλής καταγωγής του, ακόμα και σήμερα ανήκει στην κατηγορία ανθρώπων που δηλώνουν Γιουγκοσλάβοι στην εθνικότητα. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός. Οι γονείς του χώρισαν σε πολύ μικρή ηλικία, έτσι ο Γκόραν έζησε και μεγάλωσε με τη μητέρα του στη γενέτειρά του.
Από μικρή ηλικία, ο Μπρέγκοβιτς ασχολήθηκε με τη μουσική, συγκεκριμένα με το βιολί. Εξαιτίας της φαινομενικής έλλειψης ταλέντου του όμως, χρειάστηκε να αλλάξει αρκετές φορές μουσικά σχολεία. Στην εφηβεία ζήτησε από τη μητέρα του να γραφτεί σε μουσική ακαδημία, όμως εκείνη τον απέτρεψε, ισχυριζόμενη ότι εκεί φοιτούν κυρίως ομοφυλόφιλοι. Όταν, μερικά χρόνια αργότερα, η μητέρα του χρειάστηκε να μετακομίσει στις ακτές τις Αδριατικής, έφηβος ακόμα χρειάστηκε να επιβιώσει μόνος του, παίζοντας μουσική σε μπαρ και κάνοντας διάφορες άλλες μικροδουλειές.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Η πρώτη επαγγελματική επαφή του Μπρέγκοβιτς με τη μουσική ήταν μέσω του συγκροτήματος Kodeksi, το οποίο αργότερα εμπλουτίστηκε με νέα μέλη και μετονομάστηκε σε Bijelo Dugme (Λευκό Κουμπί). Το συγκρότημα αυτό από το Σαράγεβο έμελλε να γίνει ένα από τα πιο γνωστά της Γιουγκοσλαβίας. Όταν το συγκρότημα άρχισε να διαλύεται, εκείνος στράφηκε στη σύνθεση μουσικής για ταινίες. Το στυλ του επηρεάστηκε έντονα από τη μουσική των Ρομά, ενώ διατήρησε και πολλά από τα στοιχεία της παραδοσιακής μουσικής της περιοχής. Τις πιο γνωστές δουλειές του αποτελούν η μουσική για τις ταινίες του Εμίρ Κουστουρίτσα Ο Καιρός των Τσιγγάνων, Arizona Dream και Underground, καθώς και για το Βασίλισσα Μαργκό του Πατρίκ Σερό, ωστόσο έχει γράψει μουσική για πάνω από 30 ταινίες.
Πιο πρόσφατα, ο Μπρέγκοβιτς συνεργάστηκε με διάφορους γνωστούς καλλιτέχνες των Βαλκανίων, ανάμεσα στους οποίους η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Στέλιος Ρόκκος, οι Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή, αλλά και η μεγάλη Τουρκάλα τραγουδίστρια Σεζέν Ακσού.
Το 2005, συμμετείχε σε μια σειρά συναυλιών για τον εορτασμό της σύντομης επανένωσης των Bijelo Dugme. Στις συναυλίες, που έλαβαν χώρα σε διάφορες πόλεις της πρώην Γιουγκοσλαβίας, προσήλθαν χιλιάδες θαυμαστών.
Προσωπική Ζωή
Ο Μπρέγκοβιτς είναι παντρεμένος και έχει τρεις κόρες. Κουμπάρος του είναι ο γνωστός Σερβοβόσνιος σκηνοθέτης Εμίρ Κουστουρίτσα. Το 2008, υπέστη ένα σοβαρό ατύχημα, καθώς έπεσε από ένα δέντρο κινδυνεύοντας να παραμείνει παράλυτος. Ωστόσο, ανάρρωσε γρήγορα και επέστρεψε στις προγραμματισμένες συναυλίες του. Μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα στις κύριες κατοικίες του στο Βελιγράδι και το Παρίσι και κυρίως στην ιδιαίτερη πατρίδα του στο Σαράγεβο.
Στην πρώτη σεζόν, ο Σουρεαλιστής έγινε παρωδία με το όνομα Μπόραν Γέγκοβιτς και στη δεύτερη σεζόν, ως πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Εκτελεστικού Συμβουλίου, δέχθηκε τον Bruce Springsteen ως Αμερικανό σκέιτερ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Μπρεγκοβιτς Γκοραν Μπρεγκοβιτς Γκοραν Μπρεγκοβιτς Γκοραν
Καρίμ Μουζαουί
Ο Καρίμ Μουζαουί (Karim Hocine Mouzaoui) (γεν. 1975) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής με καταγωγή από την Αλγερία, που έχει αγωνιστεί κυρίως στην Ελλάδα σε διάφορες ομάδες Β΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής, καθώς και στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο. Έχει ύψος 1,86 μ. και αγωνίζεται στην επίθεση.
Βιογραφικό
Ο Καρίμ Μουζαουί γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1975 στην πόλη Μπιτσέ (Bitche) στη ΒΑ Γαλλία. Ως έφηβος αγωνίστηκε αρχικά στην Ουγενό (Réunis Haguenau) κι έπειτα στη Στρασμπούρ, στην οποία το 1997 έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις ως επαγγελματίας. Ακολούθησε μια σεζόν δανεικός στη Λαβάλ και από 1999 ήρθε στην Ελλάδα. Έπαιξε σε Απόλλωνα Καλαμαριάς και Πανιώνιο. Έπειτα πήγε δυο σεζόν στην Κύπρο, στον Απόλλωνα Λεμεσού κι επέστρεψε στην Ελλάδα, στην Καλαμαριά. Οι επόμενες ομάδες που έπαιξε ήταν η Βέροια, ο Πιερικός και από το 2009 ο Θερμαϊκός Θέρμης.
Βόλφγκανγκ Χαν
Ο Βόλφγκανγκ Χαν (Wolfgang Hahn, 30 Απριλίου 1911 – 10 Ιανουαρίου 1998) ήταν Γερμανός μαθηματικός ο οποίος εργάσθηκε πάνω στα ορθογώνια πολυώνυμα. Εισήγαγε τα πολυώνυμα Χαν, την κλάση Χαν καθώς και την συνάρτηση Hahn–Exton q-Bessel. Επίσης ήταν επίτημο μέλος της Αυστριακής Μαθηματικής Εταιρείας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Νόννοσος
Ο Νόννοσος ήταν Βυζαντινός πρεσβευτής κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Ιουστινιανού Α΄. Σε αυτόν οφείλεται αναφορά σχετικά με την διπλωματική αποστολή του στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας, η οποία διασώθηκε υπό τη μορφή αποσπασμάτων εντός των κειμένων του Πατριάρχη Φωτίου Α΄.
Βιογραφία
Ο Νόννοσος γεννήθηκε περίπου το 500 σε οικογένεια πιθανώς συριακής καταγωγής, η οποία ωστόσο κατοικούσε στην Κωνσταντινούπολη. Η οικογένειά του είχε διεξάγει σειρά διπλωματικών αποστολών για λογαριασμό των βυζαντινών αυτοκρατόρων και διατηρούσε στενούς δεσμούς με τους λαχμιδικούς (νότια του σημερινού Ιράκ) και κινδιτικούς (σημερινή Σαουδική Αραβία) αραβικούς πληθυσμούς. Ο πάππος από την πλευρά του πατέρα του, Ευφράσιος, υπήρξε απεσταλμένος στον κινδίτη ηγεμόνα αλ-Χαρίθ το 502 εκ μέρους του αυτοκράτορα Αναστάσιου, ενώ ο πατέρας του, ο ιερέας Αβράμιος, ηγήθηκε αποστολής στον λαχμίδη βασιλέα αλ-Μουντίρ Γ΄ το 523/524, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιουστίνου Α΄, στη συνέχεια στον κινδίτη ηγεμόνα Καΐς το 528, καθώς και το 531/532 κατά την διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού Α΄. Ο ίδιος ο Νόννοσος διετέλεσε απεσταλμένος στον Καΐς το 530, καθώς και στον βασιλέα της Αιθιοπίας, Έλλα Ασμπέχα.
Εργογραφία
Η αναφορά του στην συγκεκριμένη αποστολή διασώθηκε υπό τη μορφή αποσπάσματος εντός των κειμένων του Φώτιου. Ο Νόννοσος πιθανώς να ολοκλήρωσε την αναφορά του το 532, καθώς αναφέρεται στην δεύτερη διπλωματική αποστολή του πατέρα του, το 531/532, ωστόσο η δική του διπλωματική αποστολή αναφέρεται εντός της τρίτης εκδόσεως της Ιστορίας του Μαλάλα, το οποίο χρονολογείται από το 533. Η ίδια αυτή αναφορά χρησιμοποιήθηκε από τον Ιωάννη Μαλάλα, καθώς και τον Θεοφάνη Ομολογητή.
Η διπλωματική αποστολή του Νόννοσου είχε τρεις στόχους: ο πρεσβευτής όφειλε, αρχικώς, να πείσει τον Καΐς να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη στον Αυτοκράτορα, ενώ, στην συνέχεια, θα έπρεπε να κατευθυνθεί προς την Αιθιοπία, προκειμένου να πείσει τον βασιλέα Έλλα Ασμπέχα να συμμαχήσει με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία εναντίον των Περσών, προτού μεταβεί στην Υεμένη, προκειμένου να πείσει τους Χιμιαρίτες βασσάλους του τελευταίου, ώστε αυτοί να προχωρήσουν σε ανάλογες επιθέσεις. Απέτυχε στην πρώτη αποστολή του, ωστόσο, αναφέρει πως ο πατέρας του είχε μεγαλύτερη επιτυχία σε διπλωματική αποστολή η οποία ακολούθησε τη δική του. Αφότου διέσχισε την Ερυθρά Θάλασσα, έπλευσε κατά μήκος του ποταμού Νείλου έως την αιθιοπική πρωτεύουσα Ακσούμ, όπου ο Έλλα Ασμπέχα δέχθηκε οι Χιμιαρίτες να προχωρήσουν σε επιδρομές εντός των περσικών εδαφών. Από εκεί, μετέβη στην Υεμένη, κτήση των τελευταίων, οι οποίοι, πράγματι, προχώρησαν σε σειρά επιδρομών εναντίον των Περσών.
Η διήγησή του, ιδιαιτέρως εξωτική, αφηγείται τις περιπέτειές του (για τις οποίες, σύμφωνα με τον Φώτιο, πιθανώς υπερβάλει ως προς την προσωπική του ανδρεία), ενώ βρίθει περιγραφών αναφορικά με τη θρησκεία των Αράβων (προϊσλαμική), τις τοπικές γλώσσες, τους ελέφαντες και τους Πυγμαίους.
Δευτερογενείς πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες
Κορρελλιανή παράδοση
Η Κορρελλιανή Παράδοση της Wicca (Correllian Nativist Tradition ) είναι Νεοπαγανιστική Θρησκεία με στοιχεία Σαμανισμού, Ερμητισμού, Πνευματισμού και Wicca.