cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σχέδιο Ακρίτας
Το Σχέδιο Ακρίτας ήταν ένα συνωμοτικό σχέδιο της Ελληνοκυπριακής παρακρατικής «Οργάνωσης Ακρίτας», η οποία ιδρύθηκε το 1961, το οποίο σκοπό είχε την επίτευξη της Ένωσης Κύπρου-Ελλάδας. Θεωρείται από τους τουρκοκύπριους ως «οδηγός γενοκτονίας», κατηγορώντας την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος τρομοκράτη ενώ η Ελληνοκύπριακή πλευρά ισχυρίζεται ότι η οργάνωση είχε αμυντικό χαρακτήρα.
Ιστορικό Πλαίσιο
Με την μετάβαση από την Οθωμανοκρατία στην Αγγλοκρατία, οι ελπίδες για Ένωση Κύπρου Ελλάδας αναπτερώθηκαν ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους, οι οποίοι ήταν η πλειοψηφία στο νησί. Αντιθετα όμως, η Τουρκοκυπριακή κοινότητα ανησυχούσε μπροστά στο ενδεχόμενο γιατί υπήρξε κύμα φυγής Τούρκων από περιοχές που προσαρτήθηκαν στην Ελλάδα (Ήπειρος, Θεσσαλία και κυρίως Κρήτη). Η άρνηση της Βρετανικής αυτοκρατορίας να επιτρέψει την Ένωση, οδήγησε στον αγώνα της ΕΟΚΑ και τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου για ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960. Ο ένοπλος αντάρτικος αγώνας επιδείνωσε τις σχέσεις των δυο κοινοτήτων δραματικά, τόσο με την έναρξη του αγώνα, όσο και μετά την διακοινοτική βία του 1958.
Με την έναρξη της λειτουργίας του Κυπριακού Κράτους, οι πόθοι των Ελληνοκυπρίων για ένωση δεν είχανε εκλείψει. Ο Μακάριος περιγράφει την ανεξαρτησία ως «ένα βήμα στο δρόμο για την "ένωση"». Ταυτόχρονα, υπήρχε διάχυτη δυσαρέσκεια ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους για το στάτους της ισότιμης κοινότητας το οποίο είχανε κερδίσει οι τουρκοκύπριοι. Όμως ούτε οι τουρκοκύπριοι ήταν ευχαριστημένοι με την κατάσταση, καθώς δεν κατάφεραν να πετύχουν την διχοτόμηση που επεδίωκαν. Οι ηγεσίες των δυο κοινοτήτων (πρόεδρος Μακάριος και δρ Κιουτσούκ) ήταν δέσμιες της προηγούμενης τους πολιτικής και αντιμετώπιζε κατηγορίες για προδοσία του αγώνα.
Τα 13 σημεία και τα Ματωμένα Χριστούγεννα του 1963
Στις 16 Νοεμβρίου 1963, ο Μακάριος επέβαλε συνταγματικές αλλαγές σε 13 σήμεία, και ουσιαστικά αφαιρούσαν τα προνόμια της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας όπως το βέτο σε διάφορα θέματα, τους χωριστούς δήμους, τις αναλογίες στο κράτος και τον στρατό. Η Τούρκικη πλευρά αντέδρασε έντονα. Σε κλίμα έντασης ξεσπάσανε οι διακοινοτικές ταραχές του 1963, γνωστές ως Ματωμένα Χριστούγεννα. Ομάδες της οργάνωσης Ακρίτας και της τουρκοκυπριακής εθνικιστικής οργάνωσης ΤΜΤ συγκρουστήκανε. Η κρίση είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 364 Τουρκοκυπρίων και 174 Ελληνοκυπρίων ενώ 18,667-25,000 τουρκοκύπριοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους. Πέραν του κόστους σε ανθρώπινες ζωές, η αποχώρηση των τουρκοκυπρίων από την Κυπριακή Δημοκρατια και ο εγκλεισμός τους σε θύλακες, σήμαινε και την κατάρρευση της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως την όριζαν οι συνθήκες Ζυρίχης Λονδίνου. Οταν αργότερα οι τουρκοκύπριοι βουλευτές θέλησαν να επανελθουν στην βουλή, ο Μακάριος τους ζήτησε πρώτα να αποδεκτούνε τα 13 σημεία, πράγμα που αρνήθηκαν.
Αποτίμηση της οργάνωσης και του σχεδίου Ακρίτας
Ανάμεσα στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα, η οποία έχει αποδεκτεί την αυθεντικότητα του «σχεδιου Ακρίτας» υπαρχει ακόμη συζήτηση για την συνεισφορά του σχεδίου Ακρίτας. Ένα σημείο συζήτησης είναι κατά πόσο ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είχε γνώση για την δράση και τους σχεδιασμούς της Οργάνωσης. Το σχέδιο Ακρίτας, δείχνει έντονο συχρονισμό των στρατιωτικών και των πολιτικών κινήσεως, πράγμα που υποδηλώνει τον συντονισμό του αρχηγού της οργάνωσης με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για εθνικό ξεκαθάρισμα των τουρκοκυπρίων.
Οι Τουρκοκύπριοι θεώρησαν το σχέδιο Ακρίτας ως «οδηγίες για γενοκτονία» και θεωρείται ως πλανο για εξαφάνιση της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Το Τούρκικο Υπουργείο Εξωτερικών γράφει πως το σχέδιο ήτανε "συνωμοσία για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατιας με προκαθορισμένα και στάδια και μεθόδους, με τελικό στόχο την Ένωση Κύπρου-Ελλάδας".
Γιώργος Χατζηγεωργίου
Ο Γιώργος Χατζηγεωργίου είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1996-2006.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιώργος Χατζηγεωργίου γεννήθηκε στον Κάθηκα στις 23 Δεκεμβρίου 1955. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε πολιτική μηχανική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Είναι πολιτικός μηχανικός.
Είναι νυμφευμένος με την Κατερίνα Ζούλια και έχει δύο υιούς.
Πολιτική διαδρομή
Στη διάρκεια των σπουδών διετέλεσε πρόεδρος της Προοδευτικής Κίνησης Φοιτητών Αθήνας (1977-1980). Διετέλεσε γραμματέας του ομίλου Ελεύθερη Σκέψη Πάφου και της Ομοσπονδίας Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου Πάφου. Επιπλέον, ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του αθλητικού σωματείου ΑΠΟΠ.
Διετέλεσε μέλος της Γραμματείας της Επαρχιακής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Πάφου και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1996 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με το ΑΚΕΛ για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2001 για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2006 αλλά δεν εκλέχθηκε.
Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων. Επιπλέον, ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κυπριακής Ομάδας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση.
Μπλεν
Το Μπλεν (γαλλικά: Blennes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπλενουά (γαλλικά: Blennois).
Οίκος του Στένκιλ
Ο Οίκος του Στένκιλ, σουηδ. Stenkil, είναι ένας δυναστικός Οίκος της Σουηδίας, που έξι μέλη του ήταν βασιλείς της Σουηδίας από τον 11ο ως τον 12ο αι. (π. 1060-π. 1125).
Ιστορία
Τον πρώτο της Σουηδίας Οίκο του Μούνσο διαδέχθηκε ο Οίκος του Στένκιλ. Του τελευταίου των Μούνσο Εδμόνδου της Σουηδίας η κόρη Ίνγκαμοντερ, παντρεύτηκε τον Στένκιλ, πρώτο βασιλιά του Οίκου. Οι πριν από αυτόν ήταν κόμητες και μεγιστάνες στη Δυτική Γοτθία (Västergötland). Γιος του Στένκιλ ήταν ο Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας, του οποίου η δισεγγονή Χριστίνα παντρεύτηκε τον Κάρολο Ζ΄ της Σουηδίας (1161-67) από τον επόμενο Οίκο του Σβέρκερ.
Βασιλείς της Σουηδίας από τον Οίκο του Στένκιλ:
Στένκιλ
Την ίδια περίοδο βασίλευσαν και οι:
Δείτε ακόμη
Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας Στενκιλ
Μπουά-λε-Ρουά (Σεν-ε-Μαρν)
Το Μπουά-λε-Ρουά (γαλλικά: Bois-le-Roi) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπακό (γαλλικά: Bacots).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μολόχα Αιτωλοακαρνανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του Πατραϊκού κόλπου Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Λούλα Αναγνωστάκη
Η Λούλα (Αγγελική-Θεανώ) Αναγνωστάκη (13 Δεκεμβρίου 1928 – 8 Οκτωβρίου 2017) ήταν Ελληνίδα θεατρική συγγραφέας και από τις σπουδαιότερες γυναικείες μορφές των ελληνικών γραμμάτων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν μικρότερη αδελφή του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στην Αυστρία. Παντρεύτηκε τον συγγραφέα και καθηγητή ψυχιατρικής Γιώργο Χειμωνά και ήταν η μητέρα του συγγραφέα Θανάση Χειμωνά. Πέθανε στις 8 Οκτωβρίου 2017.
Θέατρο
Έγραψε 12 θεατρικά έργα με τα οποία αναμοχλεύει τα σημαντικότερα θέματα της μεταπολεμικής περιόδου στην Ελλάδα όπως το τραύμα, η μοναξιά, η ενοχή και η ήττα.
Τα πρώτα τρία μονόπρακτα έργα της ανέβηκαν για πρώτη φορά στη σκηνή το 1965 και εκδόθηκαν σε βιβλίο το 1974 : ήταν η Η διανυκτέρευση, Η πόλη και Η παρέλαση. Αυτά πρωτοπαρουσιάσθηκαν σε μία ενιαία παράσταση στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» από τον Κάρολο Κουν. Ακολούθησε το τρίπρακτο έργο Η συναναστροφή, που παρουσιάσθηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1967.
Τα μεταγενέστερα έργα της έχουν ανεβεί στην Ελλάδα από το Εθνικό Θέατρο και το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» και σε πολλές ευρωπαϊκές σκηνές όπως στην Κύπρο, τη Γαλλία, την Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Πολωνία, τη Γερμανία, την Ισπανία και τις ΗΠΑ. Τα ερμήνευσαν καλλιτέχνες όπως οι Πιττακή, Ζαβιτσιάνου, Κονιόρδου, Λαζαρίδου, Αρμένης, Τζώρτζογλου και τα σκηνοθέτησαν οι Κουν, Βογιατζής, Τριβιζάς, Παπαβασιλείου, Κουγιουμτζής και Αρδίττης. Αυτά είναι τα ακόλουθα :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Δέκα μυθιστορήματα και οι συγγραφείς τους
Δέκα μυθιστορήματα και οι συγγραφείς τους (αγγλικός τίτλος:Ten Novels and Their Authors) είναι έργο λογοτεχνικής κριτικής του Σόμερσετ Μομ που δημοσιεύθηκε το 1954. Ο συγγραφέας συγκέντρωσε αυτά που θεωρούσε ότι ήταν τα δέκα σημαντικότερα μυθιστορήματα και έγραψε κριτική για τα βιβλία και τους συγγραφείς.
Τα δέκα μυθιστορήματα
Το βιβλίο είναι μια συλλογή άρθρων που ο Σόμερσετ Μομ είχε γράψει στο παρελθόν για το περιοδικό Redbook. Τα μυθιστορήματα που αναφέρονται σε αυτά τα άρθρα είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα του Ουίλιαμ Σόμερσετ Μομ
Κανάλι του Γιουκατάν
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης της περιοχήςΤο Κανάλι του Γιουκατάν ή Στενά του Γιουκατάν (ισπανικά: Canal de Yucatán) είναι στενό ανάμεσα στο Μεξικό και την Κούβα. Συνδέει τη λεκάνη Γιουκατάν της Καραϊβικής Θάλασσας με τον Κόλπο του Μεξικού. Έχει πλάτος μόλις πάνω από 200 χιλιόμετρα και σχεδόν 2.800 μέτρα βάθος στο βαθύτερο σημείο κοντά στην ακτή της Κούβας.
Ρεύματα
Το Κανάλι του Γιουκατάν χωρίζει την Κούβα από το Μεξικό και συνδέει τη Καραϊβική Θάλασσα με τον Κόλπο του Μεξικού. Το στενό έχει πλάτος 217 χιλιόμετρα ανάμεσα στο ακρωτήριο Κατότσε στο Μεξικό και το Ακρωτήριο του Σαν Αντόνιο στην Κούβα. Το μέγιστο βάθος είναι κοντά στις ακτές της Κούβας, στα 2.779 μέτρα. Το νερό ρέει μέσα από την Καραϊβική Θάλασσα από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Αυτή η ροή αποτελείται από 5 σβέρντρουπ νερού από το Βόρειο Ισημερινό Ρεύμα που ρέει μέσα από το πέρασμα Ουίντγουορντ και 12 σβέρντρουπ νερού από το Νότιο Ισημερινό Ρεύμα που ρέει κατά μήκος των ακτών της Βραζιλίας. Η συνολική ροή είναι περίπου 17 σβέρντρουπ σε θερμοκρασία τουλάχιστον 17 °C. Όταν το νερό ρέει πέρα από τη Χερσόνησος Γιουκατάν γίνεται ρεύμα Γιουκατάν. Αυτό το ρεύμα ευθύνεται για το μεγαλύτερο μέρος της εισροής νερού στον Κόλπο του Μεξικού, καθώς η ποσότητα του νερού που εισέρχεται από τα Στενά της Φλόριντα είναι μικρή και διαλείπουσα. Το ρεύμα του Γιουκατάν ρέει έντονα στη δυτική πλευρά του καναλιού, ενώ το Κουβανικό αντίρροπο ρεύμα ρέει προς την αντίθετη κατεύθυνση στην ανατολική πλευρά του καναλιού. Κάτω από το ρεύμα Γιουκατάν υπάρχει ένα υπόγειο ρεύμα Γιουκατάν με ροή προς τα νότια που παίρνει το νερό μακριά από τον Κόλπο του Μεξικού.
Κοραλλιογενείς ύφαλοι
Καθώς το νερό που ρέει μέσα από το Κανάλι του Γιουκατάν μπαίνει στον Κόλπο του Μεξικού, περνά πάνω από την όχθη του Καμπέτσε, μια ρηχή θαλάσσια περιοχή. Εδώ υπάρχουν κοραλλιογενείς ύφαλοι στις εξωτερικές παρυφές της υφαλοκρηπίδας του Γιουκατάν περίπου 100 χιλιόμετρα έξω από την ακτή. Τα κύρια κοράλλια είναι τα Acropora cervicornis, Acropora palmata και Montastraea annularis όπου στα τέλη της δεκαετίας του 1990 πολλά από αυτά πέθαναν. Έχει πραγματοποιηθεί μερική επαναποικιοποίηση. Η όχθη του Καμπέτσε είναι περιοχή πλούσια σε βιοποικιλότητα και άλλα μέρη του καναλιού του Γιουκατάν αλιεύονται σε μεγάλο βαθμό, κυρίως κατά μήκος της ακτής του Μεξικού. Η περιοχή απειλείται από την υπερεκμετάλλευση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς πορθμοί
Ο Τίγρης του Τίπου
thumb|right|Ο Τίγρης του Τίπου Ο Τίγρης του Τίπου είναι ένα μηχανικό χειροκίνητο έργο τέχνης του 18ου αιώνα, το οποίο ανήκε στον σουλτάνο Τίπου, τον de facto κυβερνήτη του Μαισόρε. Αναπαριστά έναν τίγρη να κατασπαράσσει έναν Άγγλο στρατιώτη. Εκτίθεται στο μουσείο Victoria and Albert στο Λονδίνο.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Τέχνες στην Ινδία
Μοχάμετ Ουλντ Γκαζουανί
Ο Μοχάμετ Ουλντ Γκαζουανί (Mohamed Ould Cheikh Mohamed Ahmed Ould Ghazouani (محمد ولد الشيخ محمد أحمد ولد الغزواني; 31 Δεκεμβρίου 1956-), επίσης γνωστός ως Ghazouani και Ould Ghazouani, είναι Μαυριτανός απόστρατος και πολιτικός, ο οποίος εξελέγη Πρόεδρος της Μαυριτανίας. Η ορκωμοσία του έγινε την 1η Αυγούστου 2019.
Προσωπική ζωή
Ο Γκαζουανί γεννήθηκε στην Μπουμντέιντ της περιφέρειας Ασάμπα στις 31 Δεκεμβρίου 1956. Προέρχεται από ονομαστή οικογένεια των Σούφι. Είναι γιος του πνευματικού ηγέτη της φυλής Μαραμπουτίκ Ιντεϊμπουσάτ. Είναι παντρεμένος με τη γιατρό Μαριάμ Μιντ Μοχάμετ Βαντέλ Ουλντ Ντα (Mariam Mint Mohamed Vadhel Ould Dah). Έχουν πέντε παιδιά.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Εισήλθε στις τάξεις του μαυριτανικού στρατού στα τέλη της δεκαετίας του '70. Συνέχισε την εκπαίδευσή του ως αξιωματικού στο Μαρόκο. Απέκτησε διδακτορικό και μεταπτυχιακό τίτλο στη Διοίκηση και τις Στρατιωτικές Επιστήμες και παρακολούθησε σειρά μαθημάτων για την πολεμική εκπαίδευση, αποκτώντας αρκετά διπλώματα και πτυχία.
Είναι σύμμαχος του προκατόχου του στην αρχηγία του κράτους Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ, και ήταν συνεργάτης του όταν εκδηλώθηκε το στρατιωτικό πραξικόπημα του 2008, το οποίο οδήγησε στην ανατροπή του προέδρου Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί. Επίσης ήταν μέλος του Στρατιωτικού Συμβουλίου που ανέτρεψε το 2005 τον πρόεδρο Μααούγια Ουλντ Σιντ Αχμέντ Τάγια.
Πολιτική σταδιοδρομία
Τον Οκτώβριο του 2018 διορίστηκε από τον πρόεδρο Αμπντέλ Αζίζ ως υπουργός Άμυνας της Μαυριτανίας.
Την 1η Μαρτίου 2019 ο Γκαζουανί ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την προεδρία.
Λίγες ημέρες μετά, στις 15 Μαρτίου 2019, παραιτήθηκε από υπουργός Άμυνας, προκειμένου να κατέλθει υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές.
Εξελέγη πρόεδρος στις 22 Ιουνίου 2019, κερδίζοντας άλλους 5 υποψηφίους στις προεδρικές εκλογές. Με τον απερχόμενο πρόεδρο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ να μην κατέρχεται υποψήφιος, οι εκλογές αναφέρθηκαν ως η πρώτη ειρηνική μεταφορά της εξουσίας από την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γαλλία το 1960.
Την 1η Αυγούστου 2019 ορκίστηκε πρόεδρος της χώρας.
Παραπομπές
Γκαζουανι Γκαζουανι
Κορεσμένα λιπαρά
Το κορεσμένο λίπος είναι ένας τύπος λίπους στο οποίο οι αλυσίδες των λιπαρών οξέων έχουν όλες απλούς χημικούς δεσμούς. Ένα λιπίδιο αποτελείται από δύο μικρότερα μόρια: γλυκερόλη και λιπαρό οξύ. Τα λίπη αποτελούνται από μακριές αλυσίδες ατόμων άνθρακα (C). Μερικά άτομα άνθρακα συνδέονται μεταξύ τους με απλούς δεσμούς (-C-C-) και άλλα συνδέονται με διπλούς δεσμούς (-C=C-). Οι διπλοί δεσμοί μπορούν να αντιδράσουν με υδρογόνο προς σχηματισμό απλών δεσμών. Ονομάζονται κορεσμένα, επειδή ο δεύτερος δεσμός έχει σπάσει και το κάθε μέρος του δεσμού έχει συνδεθεί (κορεστεί) με ένα άτομο υδρογόνου. Τα περισσότερα ζωικά λίπη είναι κορεσμένα. Τα λίπη από τα φυτά και τα ψάρια είναι γενικά ακόρεστα. Τα κορεσμένα λίπη γενικά έχουν υψηλότερα σημεία τήξης από τα αντίστοιχο ακόρεστα λίπη, συνεπώς γενικά τα κορεσμένα λίπη είναι στερεά σε θερμοκρασία δωματίου ενώ τα ακόρεστα λίπη υγρά με διάφορους βαθμούς ιξώδους (δηλαδή τα κορεσμένα και τα ακόρεστα λίπη είναι υγρά στη θερμοκρασία του σώματος).
Διάφορα λίπη περιέχουν διαφορετικές αναλογίες από  κορεσμένα και ακόρεστα λιπαρά. Μεγάλη περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη έχουν τα προϊόντα ζωικών λιπών όπως η κρέμα γάλακτος, το τυρί, το βούτυρο, τα πλήρη γαλακτοκομικά προϊόντα  και τα λιπαρά κρέατα που περιέχουν διαιτητική χοληστερόλη. Ορισμένα φυτικά προϊόντα έχουν πολλά κορεσμένα λιπαρά, όπως το λάδι καρύδας και το φοινικοπυρηνέλαιο. Πολλά έτοιμα φαγητά έχουν πολλά κορεσμένα λιπαρά, όπως η πίτσα, τα γαλακτοκομικά επιδόρπια, και τα λουκάνικα.
Οι κατευθυντήριες γραμμές που κυκλοφόρησαν από πολλούς ιατρικούς οργανισμούς, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστούν μείωση της πρόσληψης κορεσμένων λιπαρών για καλύτερη υγεία και λιγότερους κινδύνους για καρδιαγγειακά νοσήματα. Και σε πολλά άρθρα υγείας συνιστάται μια διατροφή χαμηλή σε κορεσμένα λιπαρά και υποστηρίζεται ότι θα περιορίσει την πιθανότητα καρδιαγγειακών παθήσεων, διαβήτη, ή θανάτου. Ωστόσο, ορισμένα άλλα άρθρα έχουν καταλήξει σε διαφορετικά συμπεράσματα.
Λιπαρά συστατικά
Στις διατροφικές ετικέτες είναι κατηγοριοποιημένα μαζί, όμως τα κορεσμένα λιπαρά οξέα βρίσκονται σε διαφορετικές αναλογίες μεταξύ των ομάδων τροφίμων. Τα οξέα λαυρικό και μυριστικό βρίσκονται περισσότερο σε "τροπικά" έλαια (π. χ., φοινικοπυρηνέλαιο, καρύδα) και σε γαλακτοκομικά προϊόντα. Τα κορεσμένα λίπη σε κρέατα, αυγά, κακάο και καρύδια είναι κυρίως τα τριγλυκερίδια των οξέων παλμιτικό και στεατικό.
Συσχέτιση με ασθένειες
Από τη δεκαετία του 1950, έχει αποδειχθεί ότι η κατανάλωση τροφών με μεγάλη περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά (όπως λιπαρά κρέατα, λίπος γάλατος,  βούτυρο, λαρδί, έλαιο καρύδας, φοινικέλαιο και φοινικοπυρηνέλαιο) βλάπτει την υγεία. Λιγότερα κορεσμένα λιπαρά και περισσότερα ακόρεστα λιπαρά περιλαμβάνονται σε: ελαιόλαδο, φυστικέλαιο, κραμβέλαιο, και έλαια αβοκάντου, καλαμποκιού, ηλίανθου, σόγιας και βαμβακόσπορου.
Καρδιαγγειακή νόσος
Υπάρχει άμεση, απόλυτη, και μετρήσιμη σύνδεση μεταξύ της προσλαμβανόμενης ποσότητας κορεσμένων λιπαρών, των επιπέδων χοληστερόλης στο αίμα, και της πιθανότητας εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Οι σχέσεις είναι παραδεκτές ως αιτιολογικές.
Πολλές υγειονομικές αρχές όπως ο Αμερικανικός Σύλλογος Διατροφολόγων,  ο Βρετανικός Σύλλογος Διατροφολόγων, ο Αμερικάνικος Σύλλογος Καρδιολόγων,  η Παγκόσμια Καρδιολογική Ομοσπονδία, το Βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας,   μεταξύ άλλων, συμβουλεύουν ότι τα κορεσμένα λιπαρά είναι παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας από τον Μάιο 2015 συνιστά μετάβαση της διατροφής από κορεσμένα σε ακόρεστα λίπη.
Σε ολιγάριθμες συστηματικές ανασκοπήσεις εξετάστηκε η σχέση μεταξύ κορεσμένων λιπαρών και καρδιαγγειακών παθήσεων και κατέληξαν σε διαφορετικά συμπεράσματα. Ωστόσο, βασίζονταν σε μελέτες παρατήρησης και είναι ακατάλληλες για προσδιορισμό σχέσεων αιτίας και αποτελέσματος:
Το 2017 μία συστηματική ανασκόπηση του Αμερικανικού Συλλόγου Καρδιολόγων από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές έδειξε ότι με μείωση της διαιτητικής πρόσληψης κορεσμένων λιπαρών και αντικατάστασης από μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λίπη περιορίζεται η πιθανότητα καρδιαγγειακής νόσου κατά 30%, όπως επιτυγχάνει η θεραπεία στατίνης στη διατήρηση της χοληστερόλης του αίματος σε φυσιολογικά επίπεδα.
Το 2017 μία διαφορετική ανασκόπηση από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές συμπέρανε ότι η αντικατάσταση των κορεσμένων λιπαρών με n-6 πολυακόρεστα λίπη δεν θα μειώσει την πιθανότητα στεφανιαίας καρδιακής νόσου, τη θνησιμότητα αυτής, ή την ολική θνησιμότητα. Έδειξε ότι ανεπαρκώς ελεγχόμενες δοκιμές (π. χ., αδυναμία ελέγχου άλλων παραγόντων του τρόπου ζωής) που είχαν περιληφθεί σε προηγούμενες μετα-αναλύσεις εξηγούν τα προηγούμενα αποτελέσματα.
Το 2015 μία συστηματική ανασκόπηση δεν βρήκε συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης κορεσμένων λιπαρών και του κινδύνου για καρδιακή νόσο, εγκεφαλικό επεισόδιο, διαβήτη, ή θάνατο. Ωστόσο, η μελέτη αυτή βασίστηκε μόνο σε μελέτες παρατήρησης, και είναι ακατάλληλη για προσδιορισμό σχέσης αιτίου και αποτελέσματος.
Δυσλιπιδαιμία
Η κατανάλωση κορεσμένων λιπαρών γενικά θεωρείται παράγοντας κινδύνου για δυσλιπιδαιμία, που με τη σειρά της αποτελεί παράγοντα κινδύνου για ορισμένα είδη καρδιαγγειακής νόσου.
Καρκίνος του μαστού
Το 2003 μία μετα-ανάλυση βρήκε συσχέτιση μεταξύ κορεσμένων λιπαρών και καρκίνου του μαστού. Ωστόσο, δύο επόμενες αναθεωρήσεις βρήκαν αμελητέα τη συσχέτιση.
Καρκίνος του παχέος εντέρου
Μια ανασκόπηση βρήκε περιορισμένα στοιχεία για συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης ζωικών λιπών και της συχνότητας εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.
Καρκίνος των ωοθηκών
Το 2001 μια μετα-ανάλυση οκτώ μελετών παρατήρησης βρήκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ κορεσμένων λιπαρών και καρκίνου των ωοθηκών. Το 2013, ωστόσο, μία μελέτη έδειξε ότι από συγκεντρωτική ανάλυση 12 μελετών κοόρτης δε βρέθηκε τέτοια συσχέτιση. Περαιτέρω ανάλυση αποκάλυψε ότι τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα προστατεύουν από τον καρκίνο των ωοθηκών και ότι τα τρανς λιπαρά είναι παράγοντας κινδύνου. Η μελέτη αποκάλυψε ότι πρέπει να εξετάζονται οι ιστολογικοί υποτύποι κατά τον προσδιορισμό των επιπτώσεων του διαιτητικού λίπους στον καρκίνο των ωοθηκών.
Καρκίνος του προστάτη
Μερικοί ερευνητές έχουν δείξει ότι τα οξέα μυριστικό και παλμιτικό  του ορού και τα κορεσμένα λιπαρά οξέα μυριστικό και παλμιτικό  της τροφής και το παλμιτικό σε συνδυασμό με συμπλήρωμα άλφα-τοκοφερόλης  σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του προστάτη με δοσο-εξαρτώμενο τρόπο. Ωστόσο, οι συσχετίσεις αφορούν διαφορές στην πρόσληψη ή το μεταβολισμό των λιπαρών οξέων μεταξύ περιστατικών, και δεν αποτελούν την πραγματική αιτία.
Οστά
Η προσλαμβανόμενη ποσότητα και ποιότητα λιπαρών επηρεάζει την υγεία των οστών. Από μελέτες σε ζώα αποδείχθηκε ότι η οστική πυκνότητα μειώνεται με αύξηση της κατανάλωσης λιπών, και ότι οι άνδρες είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι.
Διαιτητικές συμβουλές
Συστάσεις για μείωση ή περιορισμό της προσλαμβανόμενης ποσότητας κορεσμένων λιπαρών κάνουν οι: Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, Αμερικάνικος Σύλλογος Καρδιολόγων, το υπουργείο Υγείας του Καναδά, το Αμερικανικό Υπουργείο Υγείας, η Βρετανική Υπηρεσία Τυποποίησης Τροφίμων, το Αυστραλιανό Υπουργείο Υγείας και Γήρανσης,  ο τομέας Υγείας της Κυβέρνησης της Σιγκαπούρης, η Πύλη Υγείας της Ινδικής Κυβέρνησης, το Νεοζηλανδέζικο Υπουργείο Υγείας, ο τομέας Τροφίμων και Φαρμάκων της Γκάνα,  το Υπουργείο Υγείας της Δημοκρατίας της Γουιάνα, και το Κέντρο για την Ασφάλεια των Τροφίμων του Χονγκ Κονγκ.
Το 2003, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) σε έκθεση διαβούλευσης εμπειρογνωμόνων συμπέραναν ότι "η πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών οξέων σχετίζεται άμεσα με καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ο παραδοσιακός στόχος ήταν να περιορίσουν την πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών σε λιγότερο από 10% της ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης και λιγότερο από 7% για τις ομάδες υψηλού κινδύνου. "
Μοριακή περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|350x350px|Δισδιάστατη αναπαράσταση του κορεσμένου λιπαρού οξέος μυριστικό οξύ|εναλλ.= μικρογραφία|350x350px|Ένα τρισδιάστατο μοντέλο του κορεσμένου λιπαρού οξέος μυριστικό οξύ|εναλλ.= Η χαρακτηριστική μορφή των κορεσμένων λιπαρών, όπως φαίνεται και στη δισδιάστατη απεικόνιση, είναι άτομα υδρογόνου που συνδέονται με κάθε ένα από τα άτομα του άνθρακα της ανθρακικής αλυσίδας του μυριστικού οξέος (υπάρχουν 13 άτομα άνθρακα στην αλυσίδα · 14 άτομα άνθρακα σε ολόκληρο το μόριο).
Τα άτομα άνθρακα απεικονίζονται ως τομές μεταξύ δύο ευθείων γραμμών. Ο όρος "κορεσμένα" γενικά αναφέρεται στο μέγιστο αριθμό ατόμων υδρογόνου που συνδέονται με κάθε άνθρακα της ανθρακικής αλυσίδας, όπως επιτρέπεται από τον Κανόνα της Οκτάδας. Που σημαίνει ότι μόνο απλοί χημικοί δεσμοί (δεσμοί σ) θα υπάρχουν μεταξύ των παρακείμενων ατόμων άνθρακα της αλυσίδας..
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λιπαρά οξέα Κατηγορία:Λιπίδια Κατηγορία:Διατροφολογία
Αλ-Σαμπάμπ
thumb|230px|Η πολεμική σημαία της Αλ Σαμπάμπ Η Χαρακάτ αλ-Σαμπάμπ αλ-Μουτζαχεντίν (αραβικά: حركة الشباب المجاهدين, Ḥarakat ash-Shabāb al-Mujāhidīn, σομαλικά: Xarakada Mujaahidiinta Alshabaab, δηλαδή Κίνημα της Νεολαίας των Μουτζαχεντίν), εν συντομία Αλ Σαμπάμπ (στα αραβικά «η νεολαία»), είναι εξτρεμιστική ισλαμιστική τρομοκρατική οργάνωση που δρα στη Σομαλία. Στόχος της είναι η δημιουργία ενός φονταμενταλιστικού ισλαμικού κράτους στη Σομαλία.
Η Αλ Σαμπάμπ προέρχεται από την οργάνωση Αλ-Ιτιχάντ αλ-Ισλάμι, η οποία απέκτησε δύναμη κατά τη διάρκεια της αναρχίας της χώρας μετά τη πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1991. Συνεργάστηκε με την Ένωση Ισλαμικών Δικαστηρίων μέχρι το 2006, όταν και αποσχίστηκε από αυτήν μετά την ήττα της πρώτης από τη μεταβατική κυβέρνηση της Σομαλίας και τις αιθιοπικές δυνάμεις. Κατάφεραν να κατακτήσουν αρκετές πόλεις, συμπεριλαμβανομένου του Μογκαντίσου, το οποίο οι κυβερνητικές δυνάμεις και οι δυνάμεις της Αφρικανικής Ένωσης ανακατέλαβαν του Αύγουστο του 2011. Στις περιοχές που κατέκτησε επέβαλε τον ισλαμικό νόμο και παρουσιάστηκε ως εγγυητής της σταθερότητας και της τάξης, αντικαθιστώντας τις κρατικές δομές. Τον Φεβρουάριο του 2012 προσχώρησε και επίσημα στο δίκτυο της Αλ Κάιντα.
Ανάμεσα στις επιθέσεις της Αλ Σαμπάμπ περιλαμβάνονται επιθέσεις αυτοκτονίας στην Καμπάλα, πρωτεύουσα της Ουγκάντα τον Ιούλιο του 2010, με 76 νεκρούς,, επειδή η χώρα είχε συμμετάσχει στις δυνάμεις της Αφρικανικής Ένωσης, η επίθεση σε εμπορικό κέντρο στην Κένυα στις 21 Σεπτεμβρίου 2013, όπου αντάρτες άνοιξαν πυρ σκοτώνοντας 62 άτομα, και η δολοφονία 147 ομήρων μετά από εισβολή στο πανεπιστήμιο της Γκαρίσα στις 2 Απριλίου 2015, λόγω της συμμετοχής Κενυατών στις δυνάμεις της Αφρικανικής Ένωσης. Η Αλ Σαμπάμπ από το 2013 μέχρι τον Απρίλιο του 2015 είχε διαπράξει 17 επιθέσεις σε κενυατικό έδαφος με περίπου 500 νεκρούς.
Γκεταβάν (Αζερμπαϊτζάν)
Το Γκεταβάν (επίσης, Μπουρντούζ και Γκουεταβάν) είναι ένα χωριό της περιφέρειας Μαρτακέρτ στην δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το Αζερμπαϊτζάν το θεωρεί ως μέρος της επαρχίας Καλμπατζάρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καλμπατζάρ
Μουρκουζτάλα
Το Μουρκουζταλά (επίσης, Μουρτουζτάλα και Μουργκουζτάλα) είναι ένα χωριό στην επαρχία Μπαλακάν του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ροτσεχμέντ.
Caudron C.530 Rafale
Το Caudron C.530 Rafale ήταν διθέσιο μονοκινητήριο αγωνιστικό αεροσκάφος του Μεσοπολέμου. Κατασκευάστηκαν μονάχα επτά αεροσκάφη αυτού του τύπου, τα οποία σημείωσαν όμως μεγάλη επιτυχία σε διάφορους διαγωνισμούς του 1934.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το C.530 ήταν ένα χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο ξύλινης κατασκευής, με υφασμάτινη επικάλυψη. Ήταν παρόμοιο σχεδιαστικά με το προγενέστερο C.430 Rafale, από το οποίο διέφερε κυρίως ως προς το ότι είχε μικρότερο πτερυγικό φόρτο. Προωθούνταν από έναν αερόψυκτο κινητήρα Renault Bengali Junior ισχύος 152 hp, ο οποίος έστρεφε δίφυλλη έλικα μεταβλητού βήματος. Οι δύο χειριστές κάθονταν ο ένας πίσω από τον άλλο. Το Rafale διέθετε σταθερό σύστημα προσγείωσης, με τους δύο κύριους τροχούς να καλύπτονται από αεροδυναμικά φέρινγκ.
Το αρχικό πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση εντός του πρώτου μισού του 1934, ενώ σύντομα ολοκληρώθηκαν έξι επιπλέον αεροσκάφη.
Στριγανιά Αιτωλοακαρνανίας
Η Στριγανιά είναι ένα χωριό της Αιτωλοακαρνανίας.
Ερρίκος δε Αραγόν υ Πιμέντελ
O Ερρίκος, ισπαν. Enrique (25 Ιουλίου 1445 - 2 Ιουλίου 1522) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν κόμης τού Αμπούριας και κόμης, αργότερα 1ος δούκας, τού Σεγόρβε. Υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς της Καταλωνίας (1479-93).
Στριγανιά Αιτωλοακαρνανίας
Θέση
Το χωριό βρίσκεται στην ορεινή Τριχωνίδα, στους πρόποδες του Παναιτωλικού, σε υψόμετρο 640 μέτρων. Αποτελεί οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Σπαρτιάς της δημοτικής ενότητας Παραβόλας του Δήμου Αγρινίου. Βρίσκεται σε απόσταση 32 χιλιομέτρων απο την ομώνυμη πόλη, καθώς και σε απόσταση 45 χιλιομέτρων απο το Καρπενήσι. Κοντινότερα γνωστά σημεία της περιοχής είναι στα νοτιοανατολικά του χωριού η κωμόπολη του Θέρμου, που βρίσκεται σε απόσταση 20 χιλιομέτρων, ενώ στη βόρεια πλευρά του χωριού, σε απόσταση 21 χιλιομέτρων, βρίσκεται ο Προυσός, με το ομώνυμο ιστορικό μοναστήρι.
Πρόσβαση
Τη Στριγανιά διασχίζει ο επαρχιακός οδικός άξονας Αγρινίου-Καρπενησίου, που έχει συνολικό μήκος 78 περίπου χιλιομέτρων.
Ο ταξιδιώτης μπορεί να επισκεφτεί ή το χωριό περνώντας διαδοχικά τις κωμοπόλεις της Επαρχίας Τριχωνίδας: Παναιτώλιο, Καινούργιο, Παραβόλα, όπου στρίβει αριστερά για Προυσό, και κατόπιν διασχίζοντας τα χωριά Άγιος Γεώργιος, Νερομάννα, Καλλιθέα (Προστοβά), Μακρά Λογκά, φθάνει στη Στριγανιά. Στα επόμενα χωριά, σε απόσταση 2 και 4 χιλιομέτρων αντίστοιχα, ο ταξιδιώτης συναντά το Κάτω Λαμπίρι και το Λαμπίρι αντίστοιχα, που αποτελούν τα τελευταία χωριά της Αιτωλοακαρνανίας απο την πλευρά της Επαρχίας Τριχωνίδας. Αμέσως μετά, αφού διασχίσει τους τελευταίους ορεινούς όγκους, που σκεπάζονται με πυκνά έλατα και έχουν μέσο υψόμετρο 1.300 μέτρα, εισέρχεται στην Ευρυτανία, με πρώτο σταθμό το χωριό του Προυσού.
Ταυτότητα του χωριού
Αρκετές είναι και οι πηγές που αναβλύζουν από τα γύρω βουνά που εξασφαλίζουν την ύδρευση των κατοίκων, αλλά και την άρδευση των χωραφιών του χωριού. Γνωστότερες είναι η πηγή Αβήρλω με τα κρυστάλλινα νερά της, η πηγή του Παλιοπρίονου που φημίζεται για το χωνευτικό της νερό, καθώς και η πηγή του Τσακανίκα, που βρίσκεται εκεί που υπήρχε κάποτε το χάνι της περιοχής, το "Χάνι του Τσακανίκα".
Η πυκνή βλάστηση του χωριού και της γύρω περιοχής χαρακτηρίζεται απο τα υπεραιωνόβια έλατα, τα πλατάνια, τους κέδρους, τα πουρνάρια, τις κρανιές, ενώ μέσα στο χωριό υπάρχουν αγριομηλιές, αγριοαχλαδιές (απιδιές), κορομηλιές, καθώς και αγριομουριές.
Στην καρδιά του χωριού δεσπόζει η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής με το παραδοσιακό καμπαναριό, που άρχισε να χτίζεται το 1906 και τέλειωσε το 1910, αλλά και με τον πέτρινο περίβολο που περατώθηκε στα τελευταία χρόνια, ενώ στην κορυφή του βουνού βρίσκεται η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, όπου πολύ παλαιά λέγεται ότι υπήρχε ένα μικρό μοναστήρι.
Ιστορία
Το χωριό είχε γνωρίσει μεγάλη άνθιση πριν ακόμα την εποχή της Τουρκοκρατίας. Λέγεται ότι φιλοξενούσε πάνω απο 3.000 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι είχαν αναπτύξει αρκετές βιοτεχνικές μονάδες που είχαν σχέση με το ξύλο και τον πηλό. Η θέση του χωριού τότε ήταν αρκετά ψηλότερα σε σχέση με τη σημερινή. Στους αιώνες που ακολούθησαν ο πληθυσμός γνώρισε φθίνουσα πορεία, ιδίως μετά τον 19ο αιώνα, με αποτέλεσμα σήμερα το χωριό να συνεχίζει την ιστορία του με τους λιγοστούς κατοίκους του, καθώς και με τους μετακινούμενους σε αστικά κέντρα (όπως το Αγρίνιο, την Πάτρα και την Αθήνα) ή στις κοντινές πεδινές αγροτικές περιοχές, αλλά και τους απογόνους τους.
Η υλοτομία και η κατεργασία του ξύλου για την κατασκευή αρκετών καθημερινών χειροποίητων αντικειμένων και οικιακών σκεύων, όπως αρίστης ποιότητας κέδρινα και δρύινα βαρέλια κρασιού και τυριού, ήταν η συνήθης εργασία των κατοίκων. Το ξύλο παράλληλα αποτελούσε αντικείμενο εμπορίου για αρκετά χρόνια ακόμη και μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Για τις ανάγκες μεταφοράς του, ιδίως στις αρχές της πρώτης δεκαετίας του 1900, είχε κατασκευασθεί απέναντι απο το χωριό η " γραμμή Τασσόπουλου ", μια μορφή σιδηροδρομικής γραμμής της εποχής που τα βαγόνια έσερναν άλογα της περιοχής. Η πρώιμη αυτή γραμμή σταθερής τροχιάς, που λειτούργησε στις αρχές του 20ού αιώνα, πήρε το όνομα της απο τον Πατρινό ξυλέμπορο Τασσόπουλο που την κατασκεύασε προκειμένου να εκμεταλλεύεται με οργανωμένο τρόπο την ξυλεία της περιοχής. Στην δεύτερη δεκαετία του 1900, λόγω των καταστάσεων της εποχής και των υπέρογκων δαπανών για τη λειτουργία και την συντήρησή της, σταμάτησε τη λειτουργία της. Ο ίδιος ο ξυλέμπορος πτώχευσε. Ακόμα και σήμερα ο παρατηρητής μπορεί να διακρίνει σε ορισμένα σημεία απέναντι απο το χωριό απομεινάρια της γραμμής.
Ασχολίες των κατοίκων
Σήμερα, η Στριγανιά είναι γεωργικό και κτηνοτροφικό χωριό με λιγοστούς πλέον μόνιμους κατοίκους. Στην τελευταία απογραφή ο πληθυσμός ανέρχονταν στους 33 κατοίκους. Εκτός απο τη γεωργία και της κτηνοτροφία, που μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970 φιλοξενούνταν μεγάλα κοπάδια απο αιγοπρόβατα σε όλη την ευρύτερη περιοχή της Στριγανιάς, οι λιγοστοί κάτοικοι πλέον ασχολούνται και με τις οικοδομικές εργασίες, καθώς και το εμπόριο τοπικών ειδών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Caudron C.530 Rafale
Επιχειρησιακή ιστορία
Το Rafale αναπτύχθηκε ως αγωνιστικό αεροσκάφος και το 1934 σημείωσε σημαντικές επιτυχίες: στις 8 Ιουλίου αεροσκάφη αυτού του τύπου πήραν τις τρεις πρώτες θέσεις στο δωδεκάωρο αεροπορικό event του Ανζέ, ενώ αργότερα τον ίδιο μήνα πήραν τις έξι πρώτες θέσεις στο Esders Cup. Στα τέλη Αυγούστου ένα Rafale κέρδισε το Zénith Cup, πραγματοποιώντας πτήση συνολικού μήκους 1.578 km με ταχύτητα 240 km/h.
Το 1935 δύο C.530 μετατράπηκαν σε C.660 Rafale, με ισχυρότερο κινητήρα Renault των 180 hp. Ένα εξ αυτών κέρδισε ξανά στο αεροπορικό event του Ανζέ.
Παραπομπές
• 2
C.530 Rafale Κατηγορία:Αγωνιστικά αεροσκάφη
Ερρίκος δε Αραγόν υ Πιμέντελ
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο τού Ερρίκου κόμη τού Αμπούριας και της Βεατρίκης δε Πιμέντελ.
Ο Ερρίκος απεβίωσε το 1522 στο κάστρο τού Εμπούριες και τάφηκε στη μονή Ποβλέτ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα
Λουδοβίκειο
μικρογραφία|300px|Νόμισμα των 4 χρυσών λουδοβικείων του Λουδοβίκου ΙΓ΄. Επιγρ.: LUD. XIII D. G. FR. ET NAV. REX 1640 / CHRS REGN, VIC, IMP. 0,948 ουγγιάς 22 καρατίων (δηλ. 0,869 ουγγ. καθαρού χρυσού) του χαράκτη Ζαν Βαρέν. Παρίσι.
Το χρυσό λουδοβίκειο, γαλλ. louis d'or προφ. /lwi dɔʁ/, είναι το Γαλλικό νόμισμα που κόπηκε για πρώτη φορά από τον Λουδοβίκο ΙΓ΄ το 1640. Το όνομα προέρχεται από την απεικόνιση τού πορτρέτου τού βασιλιά Λουδοβίκου στη μία όψη του νομίσματος. Ο βασιλικός θυρεός των Βουρβόνων βρίσκεται στην πίσω όψη. Το νόμισμα αντικαταστάθηκε από το γαλλικό φράγκο την εποχή της Επανάστασης και αργότερα από το όμοιας αξίας Nαπολεόνι. Η πραγματική αξία των νομισμάτων κυμάνθηκε ανάλογα με τη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική (βλ. λίβρα Τουρ), αλλά το 1726 η αξία σταθεροποιήθηκε.
Η έκδοση των χρυσών λουδοβικείων του 1640 περιείχε πέντε ονομαστικές αξίες: 1/2, 1, 2, 4 και 8 λουδοβίκεια. Όλες οι μετέπειτα εκδόσεις μέχρι το 1793 ήταν μόνο σε 1/2, 1 και 2 λουδοβίκεια.
Λουδοβίκος ΙΓ΄
Το χρυσό λουδοβίκειο αντικατέστησε το φράγκο, που ήταν σε κυκλοφορία (θεωρητικά) από τον Ιωάννη Β΄. Στην πράξη το κύριο χρυσό νόμισμα που κυκλοφορούσε στη Γαλλία στις αρχές του 17ου αι., ήταν ισπανικό: ήταν το διπλό εσκούδο των 6,7 γραμ. ή "δουβλόνι", του οποίου το χρυσό λουδοβίκειο ήταν ακριβές αντίγραφο. Υπήρχε επίσης ένα νόμισμα του 1/2 λουδοβίκειου (το demi-louis d' or) και ένα νόμισμα 2 λουδοβικείων (το double louis d' or).
Το χρυσό λουδοβίκειο διόρθωσε αρκετά προβλήματα των προηγουμένων γαλλικών χρυσών νομισμάτων. Ο Λουδοβίκος ΙΓ΄ έκοψε κέρματα από χρυσό 23 καρατίων, παρόλο που ο Κάρολος Ε΄ είχε κάνει τα 22 καράτια το de facto διεθνές πρότυπο για την κοπή χρυσού έναν αιώνα νωρίτερα. Τα βασιλικά διατάγματα είχαν θέσει τις επίσημες αξίες των χρυσών νομισμάτων του τόσο χαμηλά, που ήταν επικερδής η εξαγωγή τους. Δεδομένου ότι κατασκευάζοντο ακόμη στο χέρι, οι απατεώνες μπορούσαν να ξύσουν κομμάτια χρυσού από τις άκρες των νομισμάτων πριν τα κυκλοφορήσουν, μία παράνομη διαδικασία που ονομάζεται αποκοπή. Για να το διορθώσει αυτό ο Ζαν ντε Βαρέν, ένας χαράκτης μεταλλίων από τη Λιέγη, τοποθέτησε μηχανήματα στο νομισματοκοπείο τού Παρισιού, που έφτιαχναν τέλεια στρογγυλά νομίσματα, έτσι ώστε το ξύσιμο να μην μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Το νέο μισό λουδοβίκειο διατήρησε το βάρος του παλαιού χρυσού εσκούδου (écu d'or), αλλά μείωσε την καθαρότητά του στα 22 καράτια, επιτρέποντάς του να κυκλοφορεί σε αξία πέντε λιβρών. Το διπλό του, το χρυσό λουδοβίκειο είχε το βάρος και τη λεπτότητα του ισπανικού πιστόλε, ή δύο νομισμάτων εσκούδων, που ήταν ένα διεθνές εμπορικό νόμισμα.
Μικρότερες αξίες ήταν διαθέσιμες μέσω ενός αριθμού αργυρών νομισμάτων: το εσκούδο (écu) (μερικές φορές αποκαλείται αργυρό λουδοβίκειο, louis d'argent), επίσης διαθέσιμο στο 1/2, 1/4 και 1/8 écu (60, 30 και 15 σολδία, sols) και χάλκινα νομίσματα (σολδία και δηνάρια).
Το χρυσό λουδοβίκειο υπό τον Λουδοβίκο ΙΓ΄ είχε διάσταση περίπου 25 χλστ. και βάρος 6,75 γραμ.
Λουδοβίκος ΙΔ'
Το χρυσό λουδοβίκειο επί Λουδοβίκου ΙΔ΄ ήταν παρόμοιο από πολλές απόψεις με το προηγούμενό του και είχε διάσταση +/- 25 χλστ. και βάρος 6,75 γραμ.
Λουδοβίκος ΙΕ΄
Επί Λουδοβίκου ΙΕ΄ η κοπή του χρυσού λουδοβίκειου αρχικά μειώθηκε, όταν ο Τζον Λω εισήγαγε το χαρτονόμισμα. Μετά την αποτυχία του συστήματος του Λω και μετά που ο καρδινάλιος Φλερύ έγινε ο επικεφαλής αξιοματούχος του Λουδοβίκου ΙΕ΄ το 1726, η Γαλλία επέστρεψε σε μία πολιτική υγιούς χρήματος και η νομισματοκοπία του χρυσού λουδοβικείου επέστρεψε σε κανονικά επίπεδα. Το βάρος του χρυσού λουδοβικείου αυξήθηκε τώρα στα 8,1580 γραμ. και η περιεκτικότητα σε χρυσό 0,2405 ουγγιές Troy, ανατιμήθηκε στα 20 λίβρες και δεσμεύτηκε να διατηρηθεί αυτή η ισοτιμία. Αυτή η υπόσχεση τηρήθηκε μέχρι το 1740, όταν το χρυσό λουδοβίκειο ανατιμήθηκε σε 24 λίβρες, με αποτέλεσμα να υποτιμηθεί κατά 20% η λίβρα. Αυτή ήταν η τελευταία υποτίμηση, έως ότου η Γαλλική επανάσταση αντικατέστησε το χρυσό λουδοβίκειο με το φράγκο.
Λουδοβίκος ΙΣΤ΄
μικρογραφία|300x300εσ|Χρυσό λουδοβίκειο του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄. Επιγρ.: LUD. XVI D. G. FR. ET NAV. REX * / CHRS REGN, VINC, IMPER 1788.
Το χρυσό λουδοβίκειο υπό τον Λουδοβίκο ΙΣΤ΄ κόπηκε μεταξύ 1785 και 1792 και είχε διάσταση 23 χλστ., και βάρος 7,6490 γραμ., καθαρότητα 0,917 και περιεκτικότητα σε χρυσό 0,2255 ουγγιές τρόυ. Το διπλό λουδοβίκειο έχει μέγεθος 28,5 χλστ. και βάρος 15,26 γραμ.
Συνταγματικό χρυσό λουδοβίκειο
Κατά τη Γαλλική Επανάσταση υπήρχε ένα νόμισμα με το όνομα συνταγματικό χρυσό λουδοβίκειο (louis d'or constitutionnel), ένα νόμισμα της Α΄ Γαλλικής Δημοκρατίας. Στο νόμισμα είναι χαραγμένο το «24 livres».
Λουδοβίκος ΙΗ΄
Σε αντίθεση με ό,τι θα περίμενε κανείς, το χρυσό νόμισμα των 20 φράγκων υπό τον Λουδοβίκο ΙΗ΄ δεν ήταν χρυσό νόμισμα του Λουδοβίκου, αλλά του Ναπολέοντα Α΄. Λόγω του νέου νομισματικού νόμου υπό τον Ναπολέοντα Α΄, όλα τα χρυσά νομίσματα των 20 φράγκων από τον Ναπολέοντα Α΄ έως αυτό με τον πετεινό (coq) των 20 φράγκων είναι χρυσά νομίσματα του Ναπολέοντα Α΄.
Εκδόσεις Βασιλικού Καναδικού Νομισματοκοπείου
Τον Ιούλιο του 1725 το πλοίο Σαμώ (Chameau, καμήλα) έφυγε από τη Γαλλία για το Κεμπέκ, μεταφέροντας δεκάδες στρατιωτικούς και πολιτικούς VIP και μία περιουσία σε χρυσό και άργυρο, αλλά βυθίστηκε κοντά στο τέλος του ταξιδιού. Το 1961 μία ανακάλυψη κανονιών διάσπαρτων στον βυθό της θάλασσας έκανε εντύπωση τον Άλεξ Στορμ, έναν δύτη που εργαζόταν με μερική απασχόληση σε μία ψαρότρατα από το Λούισμπουργκ. Ο Στορμ χαρτογράφησε προσεκτικά τα συντρίμμια του Σαμώ για να εντοπίσει το δωμάτιο του θησαυρού. Το 1965, μετά από αρκετά χρόνια αναζήτησης, βρέθηκε ο χρυσός και λύθηκε το μυστήριο του θησαυρού.
Το Βασιλικό Καναδικό Νομισματοκοπείο, σε ανάμνηση του γεγονότος αυτού, έκοψε ένα χρυσό νόμισμα 1/20 ουγγιάς. Το νόμισμα κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2006 και αποτελείτο από 99,99% καθαρό χρυσό. Η ονομαστική του αξία ήταν ένα καναδικό δολάριο και είχε περιορισμένη κοπή 10.000 νομισμάτων. Αυτό το νομισματικό νόμισμα, που ονομάστηκε Gold Louis, είχε βάρος 1.555 γραμ. και διάμετρο 14,1 χλστ. Εμπροσθότυπος: Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄. 'Οπισθότυπος: το βασιλικό μονόγραμμα (4 διπλά "L") που καλύπτεται από μία κορώνα, κρινάνθεμα και το μότο "CHRS REGN, VINC, IMP" (Christus regnat, vincit et imperat, που στα λατινικά σημαίνει Ο Χριστός βασιλεύει, νικά και εξουσιάζει»). Χαράκτες: αυτοί του Βασιλικού Καναδικού Νομισματοκοπείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρυσά νομίσματα Κατηγορία:Νομίσματα της Γαλλίας
Βίκτωρ Γκάρτχαουζεν
Ο Βίκτωρ Γκάρτχαουζεν (γερμ. Victor Emil Gardthausen) (26 Αυγούστου 1843 - 27 Δεκεμβρίου 1925) ήταν Γερμανός ιστορικός, παλαιογράφος, βιβλιοθηκάριος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1843 στην Κοπεγχάγη. Σπούδασε φιλοσοφία στο Κίελο και στην Βόννη μεταξύ 1865 και 1869. Ήταν μαθητής του Άλφρεντ φον Γκούτσμιτ. Μετά τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο περιόδευσε την Ιταλία και Ελλάδα για παλαιογραφικές μελέτες. Διορίστηκε το 1873 στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και το 1875 στην εκεί κρατική βιβλιοθήκη. Διορίστηκε επίσης έκτακτος καθηγητής αρχαίας ιστορίας το 1877. Απεβίωσε στις 27 Δεκεμβρίου 1925 στην Λειψία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλαιογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί περιηγητές
Ιωάννης Καρατζάς (λόγιος)
thumb|right|250px|Αναμνηστική πλάκα στο πύργο [[Νεμπόισα, όπου ο Ρήγας και οι επτά σύντροφοί του βρήκαν φρικτό θάνατο: οι χιώτες Ευστράτιος Αργέντης και Αντώνιος Κορωνιός, οι Καστοριανοί Ιωάννης και Παναγιώτης Εμμανουήλ, ο Γιαννιώτης Δημήτριος Νικολίδης, ο Σιατιστιανός Θεοχάρης Τουρούντζας και ο Κύπριος Ιωάννης Καρατζάς]] Ο Ιωάννης Καρατζάς (Λευκωσία, 1767 - Βελιγράδι, 24 Ιουνίου 1798) ήταν Κύπριος λόγιος και συνεργάτης του Ρήγα Φεραίου.
Βιογραφία
Ο Καρατζάς γεννήθηκε στην Λευκωσία το 1767.
Το 1790 βρέθηκε στην Πέστη και ήταν νεωκόρος στον τοπικό ναό της ελληνικής κοινότητας, ενώ λίγο αργότερα βρέθηκε στη Βιέννη την εποχή της δράσης του Ρήγα Φεραίου. Επίσης είχε ασχοληθεί με την έκδοση έργων αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων.
Ο Καρατζάς ήταν ανάμεσα στους 17 που συνελήφθησαν από τους Αυστριακούς σαν συνεργάτες του Φεραίου, είναι άγνωστο πώς γνωρίστηκε με τον Φεραίο, ποια η συμβολή του στις επαναστατικές ενέργειες του Ρήγα αλλά και γενικά η ζωή του πριν από την σύλληψή του.
Κατά την ανάκριση ο Καρατζάς, όπως συμβαίνει σ΄αυτές τις περιστάσεις, αρνήθηκε την ανάμειξή του, ισχυριζόμενος, ότι τυχαία έπεσε στα χέρια του προκήρυξη του Ρήγα Φεραίου και πήγαινε να την καταγγείλει. Οι Αυστριακοί δεν πείσθηκαν και πίστευαν ότι προσπάθησε να βγάλει προκηρύξεις και να τις μοιράσει. Ισχυρή φρουρά παρέλαβε, σιδεροδέσμιους, τον Ρήγα και εφτά συντρόφους του από τις φυλακές της Βιέννης, τους οδήγησε στο Σεμλίνο (Zemun), παραδουνάβιο φρούριο του Δούναβη κοντά στο Βελιγράδι, και στις 10 Μαϊου τους παρέδωσε στο αντικρινό φρούριο Πύργο Νεμπόισα του Βελιγραδίου στον εκεί Τούρκο Διοικητή. Ύστερα από 40 περίπου μέρες βασανιστηρίων ήρθε το σχετικό φιρμάνι από την Κωνσταντινούπολη και 13/24 Ιουνίου 1798 τους θανάτωσαν· και αφού πρώτα τους στραγγάλισαν, πετάχτηκαν τα σώματά τους στον παραπόταμο του Δούναβη, Σάβο. Οι οθωμανικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι πνίγηκαν, ενώ προσπαθούσαν να δραπετεύσουν.
Η περίπτωση του I. Καρατζά είναι πολύπτυχη και ιδιάζουσα. Ανάγεται είτε σε απλουστευμένες, είτε σε σύνθετες και περιπλεγμένες θεωρήσεις, που απέχουν από την ιστορική αλήθεια. Ο νεαρός πιστός σύντροφος και συμμάρτυρας του Ρήγα αναμίχθηκε ενεργά στον προεπαναστατικό αγώνα και στις δράσεις για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Η διττή ιδιότητά του εμπόδισε όμως να διαφανεί το μέγεθος της προσωπικής του συμβολής.
Άλλοι τον χαρακτηρίζουν απλά και υποτιμητικά ως φτωχό κανδηλανάπτη και άλλοι ως λόγιο με αξιόλογη πνευματική δράση. Στο μόνο που συγκλίνουν όλοι, καθώς δεν υπάρχουν περιθώρια αμφισβήτησης, είναι ότι συμμαρτύρησε με τον Ρήγα.
Όσοι υποβαθμίζουν την προσωπικότητά του, λόγω της ενασχόλησής του με το έργο του κανδηλανάπτη, μοιάζει να διολισθαίνουν στην ανευθυνότητα και σε αυθαίρετα, γενικόλογα και αφοριστικά συμπεράσματα. Παραβλέπουν ότι στον αντίποδα της εκδοχής αυτής ευρίσκεται εκείνη του λογίου με την πλούσια συγγραφική, μεταφραστική και εκδοτική δράση. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα αξιόλογη προσπάθεια, μέσα από την οποία αναδεικνύεται έμπρακτα το ενδιαφέρον του Καρατζά για την πνευματική αφύπνιση των σκλαβωμένων Ελλήνων και η συνεισφορά του στην προετοιμασία του επαναστατικού αγώνα. [. . .] (Από την έκδοση του βιβλίου Ιωάννης Καρατζάς. Ο Κύπριος συμμάρτυρας του Ρήγα του Γεωργίου Ι. Σούρλα https://www.politeianet.gr/books/9789963271481-sourlas-ioan-georgios-epifaniou-ioannis-karatzas-285961)
Έργο
Του αποδίδεται οτι το 1792 εξέδωσε στη Βιέννη μαζί με τον Αθανάσιο Ψαλίδα από τα Ιωάννινα το Έρωτος αποτελέσματα. Πρόκειται για ένα από τα πρώτα σωζόμενα πεζογραφήματα στα ελληνικά με ερωτικό περιεχόμενο, μαζί ίσως με το Σχολείον των ντελικάτων εραστών του Ρήγα που εκδοθηκε λίγο πριν (1790) από το ίδιο τυπογραφείο των αδερφών Μαρκίδη Πούλιου από τη Σιάτιστα. Ο τρόπος ανάπτυξής του εκφράζει τις νεωτεριστικές φιλοσοφικές ιδέες που διαμορφώθηκαν στο πλαίσιο του Διαφωτισμού σχετικά με τη φυσική καταγωγή των παθών, για τα οποία κανείς δεν έπρεπε να ντρέπεται αλλά να τα αποδέχεται. Το έργο περιλαμβάνει πολλά φαναριώτικα στιχουργήματα. Η επιτυχία του ήταν αξιοσημείωτη και τυπώθηκε πέντε φορές από το 1792 ως το 1836.
Περικλής Παναγόπουλος
Ο Περικλής Παναγόπουλος (29 Δεκεμβρίου 1935 – 5 Φεβρουαρίου 2019) ήταν Έλληνας εφοπλιστής. Θεωρείται ότι υπήρξε ιδρυτής της σύγχρονης ναυτιλιακής βιομηχανίας και ο πιο επιτυχημένος Έλληνας επιχειρηματίας της ναυτιλίας μετά τον Αριστοτέλη Ωνάση. Κέρδισε την αναγνώριση για τη δημιουργία τριών ναυτιλιακών επιχειρηματικών οντοτήτων, στη διάρκεια της ζωής του.
Πρώτα χρόνια
Ο Περικλής Παναγόπουλος γεννήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1935 στην μαιευτική Κλινική Θεοφιλάκη στα Πατήσια, στην πλατεία Κολιάτσου, από τον Σταύρο και την Δαρεία Παναγόπουλου. Ο πατέρας του καταγόταν από το χωριό Μπάστα (σημερινό Πλατύ) από τον Νόμο Μεσσηνίας. Το 1907 ο Σταύρος Παναγόπουλος έφυγε μετανάστης για τις Ηνωμένες Πολιτείες και αρκετά χρόνια αργότερα επέστρεψε πίσω στην Ελλάδα, όπου δημιούργησε μια ξενοδοχειακή επιχείρηση στην Αθήνα. Μετά τον ξαφνικό θάνατο της συζύγου του, Δαρείας, ο Σταύρος Παναγόπουλος παντρεύτηκε για δεύτερη φορά 31 Ιανουαρίου 1935. Το καλοκαίρι όμως του 1942 ο πατέρας του Περικλή Παναγόπουλου, έπεσε θύμα των Γερμανών κατακτητών στο ξενοδοχείο του, οι οποίοι τον χτύπησαν ανελέητα και τον μετέφεραν στο σπίτι του, όπου και πέθανε λίγους μήνες αργότερα.
Ο Ευγένιος Ευγενίδης, συγγενής της γιαγιάς του Παναγόπουλου, διαμέσου της αδελφής του Μαριάνθης Σίμου, έκανε την πρόταση στη μητέρα του και τον ίδιο, να πάνε στην Ελβετία, όπου εκεί συνέχισε τις σπουδές του. Ο Περικλής Παναγόπουλος θυμάται: «Μεγάλωσα μέσα σε μια εφοπλιστική οικογένεια. Ημουν ο φτωχός συγγενής μιας πλούσιας οικογένειας, του Ευγένιου Ευγενίδη. Ο άνθρωπος αυτός και η αδελφή του δεν απέκτησαν παιδιά κι έψαχναν να βρουν τη συνέχεια για τις επιχειρήσεις τους. Ο Ευγενίδης υπήρξε πανέξυπνος άνθρωπος με ορίζοντα και ενόραση σπάνια».
Επιχειρηματική καριέρα
Το 1972 ο Παναγόπουλος σε συνεργασία με τον Μπάρνεϊ Α. Έμπσγουορθ, ίδρυσε τη Royal Cruise Line. Το κρουαζιερόπλοιο Golden Odyssey ήταν το πρώτο της εταιρείας, το οποίο και κατασκευάστηκε στο ναυπηγείο Helsingor. Παραδόθηκε το 1974, ικανό για να μεταφέρει 450 επιβάτες καθώς αυτή ήταν η χωρητικότητα του αεροπλάνου Boeing 747. Το 1980 η εταιρεία αναπτύχθηκε περαιτέρω με την απόκτηση του πλοίου «Doric» 850 επιβατών, ναυπηγημένο το 1964 από τη Home Lines του ομίλου Ευγενίδη και το οποίο μετονομάστηκε το 1982 σε «Royal Odyssey». Τρία χρόνια μετά η Royal Cruise Line αποφάσισε την ναυπήγηση δύο νέων πλοίων και το 1988 παρελήφθη το ένα: το «Crown Odyssey» χωριτικότητας 1000 επιβατών. Το 1989 προς έκπληξη όλων ο Παναγόπουλος αποφάσισε να αποσυρθεί από την κρουαζιέρα και πούλησε την εταιρεία του στη νορβηγική Norwegian Cruise Line της οικογένειας Κλόστερ.
Με την έναρξη των Γιουγκοσλαβικών πολέμων και το κλείσιμο των οδικών αξόνων από την Ελλάδα προς την Ευρώπη, ο Παναγόπουλος διαβλέποντας την ανάπτυξη των ακτοπλοικών μεταφορών στην Αδριατική θάλλασα, το 1992 προχώρησε στην εξαγορά της εταιρείας Κυλινδρόμυλοι Αττικής Α.Ε. που ήταν εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών, την οποία και μετονόμασε σε Επιχειρήσεις Αττικής Α.Ε. μετατρέποντας την σε εταιρεία συμμετοχών για να στεγάσει τις δραστηριότητες στο χώρο της ακτοπλοΐας. Η αρχή έγινε με την ίδρυση της Super Fast Ferries Ναυτιλιακή Α.Ε. αποκτώντας υπερσύγχρονα οχηματαγωγά πλοία και το 1999 εξαγόρασε την Στρίντζης Ναυτιλιακή A.E., η οποία είχε 11 πλοία, καθώς και παραγγελίες νέων πλοίων σε ναυπηγεία της Νότιας Κορέας και της Ολλανδίας.