cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγιώτης Γιαννάκης
2005–2008: Πρώτος στην Ευρώπη και δεύτερος στον κόσμο με την Εθνική Ελλάδας
Κρατώντας σταθερά το Μαρούσι στις πρώτες θέσεις του ελληνικού πρωταθλήματος συμμετείχε με την Εθνική Ελλάδας στο Ευρωμπάσκετ του Βελιγραδίου και 18 χρόνια μετά το Ευρωμπάσκετ του 1987 που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο ως αρχηγός και παίκτης της εθνικής το κατέκτησε το 2005 και ως προπονητής, ο μόνος που έχει καταφέρει κάτι τέτοιο. Διαδέχθηκε τον Γιάννη Ιωαννίδη και έβαλε στην ομάδα του 2004 τους Νίκο Ζήση, Κώστα Τσαρτσαρή, Βασίλη Σπανούλη. Δε δίστασε να πάρει σκληρές αποφάσεις, όπως όταν ανακοίνωσε το κόψιμο του Ευθύμη Ρεντζιά από τη δωδεκάδα των Ολυμπιακών Αγώνων, στους οποίους οδήγησε την ομάδα στην πέμπτη θέση. Έναν χρόνο αργότερα, στο Βελιγράδι, ήταν ακόμη πιο δυναμικός καθώς δεν κάλεσε τους Φραγκίσκο Αλβέρτη και Δημήτρη Παπανικολάου. Η εθνική είχε μπει στη νέα εποχή, με τον προπονητή να κινεί να εκφράζει τις επιθυμίες του. Το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα επιβεβαίωσε με απόλυτο τρόπο ότι οι επιλογές Γιαννάκη ήταν οι σωστότερες. Στον τελικό του Βελιγραδίου κέρδισε εύκολα τη Γερμανία με 78—62. Το 2006 οδήγησε την Εθνική στη δεύτερη θέση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στη Σαϊτάμα, αποκλείοντας στον ημιτελικό της διοργάνωσης τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μία ιστορική νίκη με 101—95. Είναι από τις σπουδαιότερες νίκες στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού και φέρει την υπογραφή του «Δράκου». Οι Αμερικανοί ήταν αήττητοι μέχρι εκείνη τη στιγμή και ετοιμάζονταν για το χρυσό μετάλλιο που έχασαν στις δύο προηγούμενες διοργανώσεις, του 1998 και του 2002, ενώ είχαν αποτύχει και στην Ολυμπιάδα της Αθήνας. Η γαλλική L'Équipe έγραψε: «Η Ελλάδα δίνει το μάθημα. Οι Λεμπρόν Τζέιμς, Καρμέλο Άντονι και Ντουέιν Γουέιντ υπέκυψαν στην τακτική και τον έλεγχο των Ελλήνων». Στην Ελλάδα χρειάστηκαν μόνο λίγα λεπτά για να ξεσπάσει πανηγύρι στους δρόμους και τα χέρια των οδηγών να πέσουν πάνω στις κόρνες. Οι Αμερικάνοι μετά από εκείνο το παιχνίδι παρέμειναν αήττητοι, όπου κι αν έπαιξαν για 13 χρόνια. Το 2007 οδήγησε την Εθνική στην τέταρτη θέση του Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ισπανίας.
2008–2010: Ημιτελικός και τελικός Ευρωλίγκα με τον Ολυμπιακό
Το Φεβρουάριο του 2008 παράλληλα με την εθνική Ελλάδος ανέλαβε και την ομάδα του Ολυμπιακού. Το καλοκαίρι της ίδιας σεζόν συμμετείχε με την εθνική Ελλάδας στην Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και κατέκτησε την πέμπτη θέση, ενώ το Δεκέμβριο του 2008 απομακρύνθηκε από την εθνική. Το 2009 οδήγησε τον Ολυμπιακό μετά από 10 χρόνια σε φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα όπου αποκλείστηκε στις λεπτομέρειες από τον Παναθηναϊκό. Την επόμενη χρονιά οδήγησε τον Ολυμπιακό στον τελικό της Ευρωλίγκα και κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας. Αποτέλεσε έτσι το μοναδικό Έλληνα που συμμετείχε σε τελικό Ευρωλίγκα ως παίκτης και προπονητής.
Από το 2012 ως σήμερα
Τον Ιούνιο 2012 ανέλαβε προπονητής της γαλλικής Λιμόζ έχοντας υπογράψει διετές συμβόλαιο, όπου παρέμεινε για μία σεζόν, μη έχοντας επιτυχίες με το σύλλογο. Τον Απρίλιο του 2013 ανέλαβε την Εθνική μπάσκετ ανδρών της Κίνας, με συμβόλαιο τριετούς διαρκείας, αλλά αποχώρησε το 2014 από τον πάγκο της. Στις 7 Ιουλίου 2017 υπέγραψε συμβόλαιο με τον Άρη. Έτσι επανήλθε στην ομάδα που έδρασε και σημείωσε μεγάλη επιτυχία ως παίκτης. Ο Άρης είναι η πρώτη ομάδα που προπόνησε ο Γιαννάκης μετά από το 2014. Ο ίδιος δήλωσε ότι «γύρισε πίσω στο σπίτι του». Απομακρύνθηκε από τον Άρη, μετά από τα ανεπιτυχή αποτελέσματα της ομάδας, στις 21 Μαρτίου 2018.
Η κληρονομιά του
Αν ο Νίκος Γκάλης θεωρείται ως ο κορυφαίος Έλληνας καλαθοσφαιριστής, τότε ο Παναγιώτης Γιαννάκης μπορεί να θεωρηθεί ως ο κορυφαίος γηγενής. Η κοινή τους πορεία στον Άρη και στην Εθνική ομάδα τους συνέδεσε με τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ελληνικού αθλητισμού στο τελευταίο τέταρτο του 20ού αιώνα. Ο «δράκος» έχει όνομα και υστεροφημία τόσο σημαντικά, όσο και η μεγάλη επιτυχία του 1987, όταν όλη η Ελλάδα έμαθε να βλέπει και να παίζει μπάσκετ, με ίσως μεγαλύτερο ενδιαφέρον, πάθος και ελπίδα σε σύγκριση με το λαοφιλέστερο των αθλημάτων, το ποδόσφαιρο. Με πρωτεργάτες τον Γιαννάκη και τον Γκάλη, η Εθνική πετύχαινε τη σημαντικότερη επιτυχία της στα χρονικά αφήνοντας απόλυτα έκπληκτη την Ευρώπη, σηματοδοτώντας μία κοσμογονική αλλαγή για την κατάσταση του αθλήματος στη χώρα. Εκεί ακριβώς εντοπίζεται και η κληρονομιά που άφησε κατά κύριο λόγο ο Νικαιώτης. Ήταν μέλος εκείνης της «χρυσής» γενιάς που έστρεψε το ενδιαφέρον του κόσμου μαζικά στο μπάσκετ και αποτέλεσε τον προπομπό για όλες τις μετέπειτα εθνικές και συλλογικές επιτυχίες. Και ο τρόπος που το έκανε με την μαχητικότητα και το αγωνιστικό του πνεύμα αποτέλεσαν υπόδειγμα του «ευ αγωνίζεσθε». Ήταν αρχηγός και ψυχή της ομάδας, φτάνοντας να κάνει το όνομά του ταυτόσημο με την Εθνική, που από το 1987 έγινε δίκαια, η «επίσημη αγαπημένη» όλων των Ελλήνων. Έβαλε κάτω το «εγώ» του για να φτιάξει μαζί με τον Γκάλη το κορυφαίο δίδυμο στην ιστορία της Εθνικής. Και κυριαρχούνταν από συναίσθημα κάθε στιγμή σε κάθε αγώνα, για να γίνει σύνθημα ακόμα κι από τους αντιπάλους του που τον πικάριζαν με το περίφημο «κλάψε-κλάψε». «Σήμερα κλαίμε όχι γιατί αποχωρεί ο Παναγιώτης Γιαννάκης, αλλά διότι αποσύρεται το ίδιο το μπάσκετ...», είχε πει με μία δόση μελαγχολίας αλλά συνάμα και περηφάνιας ο Γιώργος Σιγάλας, ο οποίος τον διαδέχθηκε ως αρχηγός της Εθνικής. Όταν μάλιστα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της «γαλανόλευκης» και την έφερε στην κορυφή της Ευρώπης το 2005 και στη δεύτερη θέση του κόσμου το 2006, με την ιστορική νίκη επί των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Γιαννάκης απέκτησε «μυθικό» χαρακτήρα για όσα προσέφερε στο άθλημα, τόσο σαν παίκτης όσο και σαν προπονητής. Έγινε ο συνδετικός κρίκος, ως παίκτης και ως προπονητής, στις δύο χρυσές γενιές του ελληνικού μπάσκετ και τα δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα που κατέκτησε η εθνική ομάδα. Η παρουσία του στον Άρη, στον Παναθηναϊκό, στον Ολυμπιακό και στην Εθνική «σμιλεύουν» ένα προφίλ υπεράνω οπαδικών διαφορών και διαχωρισμών, ενώ το σκεπτόμενο μπάσκετ που εισήγαγε, τόσο ως παίκτης, όσο και ως προπονητής, συνοδεύτηκε από μοναδικές στιγμές εθνικής υπερηφάνειας, άλλαξαν τα δεδομένα του αθλήματος στην Ελλάδα.
Ατομικές διακρίσεις
Παίκτης Ως προπονητής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1979 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1981 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1983 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1993 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Έλληνες Μεσογειονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αμαρουσίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Κίνας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA
Στενό του Ντόβερ
Το Στενό του Ντόβερ, ή Πορθμός του Ντόβερ (αγγλικά: Strait of Dover), ιστορικά γνωστό ως τα Στενά του Ντόβερ (αγγλικά: Dover Narrows, γαλλικά: Pas de Calais, «Στενό του Καλαί», ολλανδικά: Nauw van Calais,  ή το λιγότερο χρησιμοποιούμενο Straat van Dover), είναι ο πορθμός στο στενότερο τμήμα της Μάγχης, που σηματοδοτεί το όριο μεταξύ της Μάγχης και της Βόρειας Θάλασσας, χωρίζοντας τη Μεγάλη Βρετανία από την ηπειρωτική Ευρώπη. Η συντομότερη απόσταση από το στενό, η οποία είναι 33,3 χιλιόμετρα, είναι από το Σάουθ Φόρλαντ, βορειοανατολικά του Ντόβερ στην αγγλική κομητεία του Κεντ, μέχρι το ακρωτήριο Γκρι-Νε, ένα ακρωτήριο κοντά στο Καλαί στο γαλλικό νομό του Πα-ντε-Καλαί. Μεταξύ αυτών των σημείων βρίσκεται η πιο δημοφιλής διαδρομή για κολυμβητές του καναλιού. Ολόκληρο το στενό βρίσκεται στα χωρικά ύδατα της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά υπάρχει δικαίωμα διέλευσης από τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας που επιτρέπει απεριόριστες ακτοπλοϊκές μεταφορές.
Σε μια καθαρή μέρα, είναι δυνατό να δει κάποιος την απέναντι ακτογραμμή της Αγγλίας από τη Γαλλία και το αντίστροφο με γυμνό μάτι, με το πιο διάσημο και ξεκάθαρο θέαμα να είναι οι λευκοί βράχοι του Ντόβερ από τις γαλλικές ακτές και τα κτήρια ακτών και στις δύο ακτές, όπως καθώς και τα φώτα και στις δύο ακτές τη νύχτα, όπως στο ποίημα του Μάθιου Άρνολντ «Παραλία του Ντόβερ».
Κίνηση πλοίων
αριστερά|μικρογραφία| Οθόνη [[Αυτόματο Σύστημα Αναγνώρισης|αυτόματου συστήματος αναγνώρισης που δείχνει την κυκλοφορία στο στενό το 2006.]] Οι περισσότερες θαλάσσιες μεταφορές μεταξύ του Ατλαντικού Ωκεανού και της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής Θάλασσας περνούν από το Στενό του Ντόβερ, αντί να ακολουθούν τη μεγαλύτερη και πιο επικίνδυνη διαδρομή γύρω από τα βόρεια της Σκωτίας. Το στενό είναι η πιο πολυσύχναστη διεθνής θαλάσσια οδός στον κόσμο, που χρησιμοποιείται από περισσότερα από 400 εμπορικά εμπορικά πλοία καθημερινά. Αυτό έχει κάνει την ασφάλεια της κυκλοφορίας ένα κρίσιμο ζήτημα, με τον Ακτοφυλακή της Μεγαλειοτάτης και τη Ναυτική Χωροφυλακή της Γαλλίας να διατηρούν 24ωρες βάρδιες πάνω από το στενό και να επιβάλλουν ένα αυστηρό καθεστώς ναυτιλιακών λωρίδων.
Εκτός από την εντατική κίνηση βορρά-ανατολής προς τα νοτιοδυτικά, το στενό διασχίζεται από βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά με πλοία που συνδέουν το Ντόβερ με το Καλαί και τη Δουνκέρκη. Μέχρι το 1994 αυτά παρείχαν τη μοναδική διαδρομή πέρα από αυτήν, εκτός από τις αεροπορικές μεταφορές. Η Σήραγγα της Μάγχης παρέχει τώρα μια εναλλακτική διαδρομή, με διαδρομή κάτω από το στενό, σε μέσο βάθος 45 μέτρων κάτω από τον βυθό.
Η πόλη του Ντόβερ δίνει το όνομά της σε μία από τις θαλάσσιες περιοχές της βρετανικής πρόβλεψης ναυτιλιακής κίνησης.
Γεωλογικός σχηματισμός
δεξιά|μικρογραφία| Χάρτης που δείχνει την υποθετική έκταση του [[Ντόγκερλαντ (περ. 10.000 π.Χ.), που παρείχε μια χερσαία γέφυρα μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της ηπειρωτικής Ευρώπης.]] Το στενό πιστεύεται ότι δημιουργήθηκε από την αποσάθρωση μιας χερσαίας γέφυρας που συνέδεσε το Ουίλντ στη Μεγάλη Βρετανία με το Μπουλονέ στο Πα-ντε-Καλαί. Η κυρίαρχη γεωλογία τόσο στις βρετανικές όσο και στις γαλλικές πλευρές και στον πυθμένα της θάλασσας αποτελείται από κιμωλία. Αν και κάπως ανθεκτικό στην αποσάθρωση, η αποσάθρωση και των δύο ακτών έχει δημιουργήσει τα διάσημους λευκούς βράχους του Ντόβερ στο Ηνωμένο Βασίλειο και το ακρωτήριο Μπλάν-Νε στη Γαλλία. Η Σήραγγα της Μάγχης ανοίχθηκε μέσω των πετρωμάτων κιμωλίας.
Ο Ρήνος (ως Ούρστρομ) ρέει βόρεια προς τη Βόρεια Θάλασσα, καθώς η στάθμη της θάλασσας έπεσε κατά την έναρξη της πρώτης Πλειστόκαινης Εποχής των Παγετώνων. Ο πάγος δημιούργησε ένα φράγμα από τη Σκανδιναβία στη Σκωτία και ο Ρήνος, σε συνδυασμό με τον Τάμεση και την αποχέτευση από μεγάλο μέρος της βόρειας Ευρώπης, δημιούργησε μια τεράστια λίμνη πίσω από το φράγμα, το οποίο τελικά χύθηκε πάνω από το Ουίλντ στη Μάγχη. Αυτό το κανάλι υπερχείλισης έγινε το Στενό του Ντόβερ πριν από περίπου 425.000 χρόνια. Ένα στενό βαθύ κανάλι κατά μήκος της μέσης του στενού ήταν η κοίτη του Ρήνου την Τελευταία Παγετωνική Περίοδο. Μια γεωλογική εναπόθεση στην Ανατολική Αγγλία σηματοδοτεί την παλιά προπαγετωνική βόρεια πορεία του Ρήνου. αριστερά|μικρογραφία| Δορυφορική εικόνα της NASA, Δεκέμβριος 2002. Μια μελέτη του 2007 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Σήραγγα της Μάγχης σχηματίστηκε από διάβρωση που προκλήθηκε από δύο μεγάλες πλημμύρες. Η πρώτη ήταν πριν από περίπου 425.000 χρόνια, όταν μια λίμνη με βότσαλα στη νότια Βόρεια Θάλασσα ξεχείλισε και έσπασε την οροσειρά κιμωλίας Ουίλντ-Αρτουά σε καταστροφική διάβρωση και πλημμύρα. Στη συνέχεια, ο Τάμεσης και ο Σκάλδης έρρευσαν από το χάσμα στη Σήραγγα της Μάγχης, αλλά οι Μεύσης και Ρήνος συνέχισαν να ρέουν προς τα βόρεια. Σε μια δεύτερη πλημμύρα πριν από περίπου 225.000 χρόνια, ο Μεύσης και ο Ρήνος καταπνίχθηκαν από πάγο σε μια λίμνη που έσπασε καταστροφικά μέσω ενός υψηλού αδύναμου φράγματος (ίσως κιμωλία, ή ένα λιθώνα που άφησε το φύλλο πάγου). Και οι δύο πλημμύρες έκοψαν μαζικά κανάλια πλημμύρας στην ξηρά κοίτη της Σήραγγας της Μάγχης. Μια περαιτέρω ενημέρωση το 2017 απέδωσε μια σειρά από υποβρύχιες τρύπες που είχαν περιγραφεί προηγουμένως στο δάπεδο του καναλιού, «βάθους 100 μέτρων» και σε μέρη «διαμέτρου αρκετά χιλιομέτρων», σε νερό της λίμνης που βυθίστηκε πάνω σε μια κορυφογραμμή βράχου προκαλώντας απομονωμένες καταθλίψεις ή «πισίνες» καταρράκτη. Ο λιωμένος πάγος και η άνοδος της στάθμης της θάλασσας βύθισαν το Ντόγκερλαντ,τηνη περιοχή που συνέδεε τη Βρετανία με τη Γαλλία το 6.500–6.200 π.Χ..
Το στενό του Λόμπουργκ, ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του θαλάσσιου πυθμένα του στενού, τρέχει τον έξι χιλιομέτρων ευρείο κάθετο άξονα ΒΒΔ-ΝΝΔ. Κοντά στη γαλλική ακτή παρά στην αγγλική ακτή, διασχίζει την όχθη Βάρνε όπου βυθίζεται σε 68 μέτρα στο βαθύτερο σημείο του και κατά μήκος του νοτιοανατολικού γείτονα του τελευταίου, η όχθη Ριντζ (γαλλική ονομασία «Colbart», «Κολμπάρ») με μέγιστο βάθος 62 μέτρων.
Θαλάσσια άγρια φύση
δεξιά|μικρογραφία| Δορυφορική εικόνα του [[NASA Terra, Μάρτιος 2001.]] Το υποβρύχιο βάθος του στενού κυμαίνεται μεταξύ 68 μέτρων στο στενό του Λόμπουργκ και 20 μέτρων στις υψηλότερες όχθες. Παρουσιάζει μια σειρά από βραχώδεις περιοχές σχετικά έρημες από πλοία που θέλουν να ρίξουν τα δίχτυα τους, καθώς και από αμμώδη διαμερίσματα και υποϋδατικούς αμμόλοφους. Τα δυνατά ρεύματα του καναλιού επιβραδύνονται γύρω από τις βραχώδεις περιοχές του στενού, με σχηματισμό αντίθετων ρευμάτων και πιο ήρεμων ζωνών όπου πολλά είδη μπορούν να βρουν καταφύγιο. Σε αυτές τις πιο ήρεμες ζώνες, το νερό είναι πιο καθαρό από ότι στο υπόλοιπο στενό και έτσι τα φύκια μπορούν να αναπτυχθούν παρά το μέσο βάθος των 46 μέτρων και ενισχύουν την ποικιλομορφία στα τοπικά είδη - μερικά από τα οποία είναι ενδημικά στο στενό. Επιπλέον, αυτή είναι μια ζώνη μετάβασης για τα είδη του Ατλαντικού Ωκεανού και εκείνα του νότιου τμήματος της Βόρειας Θάλασσας.
Μία περιοχή του στενού μεγέθους 682 χλμ2 ταξινομείται ως ζώνη προστασίας Natura 2000 που αναφέρεται με το όνομα Ridens et dunes hydrauliques du Pas de Calais (Ριντάνς και υποϋδατικοί αμμόλοφοι του Στενού του Ντόβερ). Αυτή η περιοχή περιλαμβάνει τους υποϋδατικούς αμμόλοφους Βάρνε, Κολμπάρ, Βεργκογιέ και Μπασουρέλ, το Ριντάνς ντε Μπουλόν και το κανάλι Λόμπουργκ που παρέχει πιο ήρεμα και καθαρότερα νερά λόγω του βάθους του που φτάνει τα 68 μέτρα.
Ασυνήθιστες διασχίσεις
Έχουν πραγματοποιηθεί πολλές διασχίσεις εκτός από τα συμβατικά σκάφη, όπως με θαλάσσιο ποδήλατο, με jet pack, με μπανιέρα, με αμφίβιο όχημα και πιο συχνά κολυμπόντας. Ο γαλλικός νόμος απαγορεύει πολλά από αυτά, ενώ το αγγλικό δίκαιο δεν ισχύει, οπότε τα περισσότερα τέτοια περάσματα προέρχονται από την Αγγλία.
Πάγος
Στα τέλη του 17ου αιώνα κατά τη διάρκεια της «Μικρής Εποχής των Παγετώνων», υπήρχαν αναφορές για σοβαρούς χειμερινούς πάγους στη Μάγχη και το Στενό του Ντόβερ, συμπεριλαμβανομένης μιας υπόθεσης το 1684, όπου μόνο μια λεύγα ανοιχτού νερού είχε απομείνει μεταξύ του Ντόβερ και του Καλαί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντόβερ Ντόβερ Ντόβερ Ντόβερ Ντόβερ
Κωνσταντίνος Έσσλιν
Ο Κωνσταντίνος Έσσλιν (Konstantin von Hößlin) ή Κωνσταντίνος Έσλιν (1844-1920), ήταν Έλληνας πολιτικός βαυαρικής καταγωγής. Διετέλεσε νομάρχης Φθιώτιδος και Φωκίδος και αργότερα πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
Προσωπική ζωή και πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 3 Δεκεμβρίου 1844. Ήταν γιος του Ιουλίου Έσσλιν (γερμ. Julius Heinrich Balthasar von Hößlin), τραπεζίτη και μεγαλέμπορου, και της Χριστίνας Χατζηαποστόλου, κόρης Έλληνα προξένου στην Σμύρνη. Είχε δύο αδέλφια, τον Πολιτικό Μηχανικό Αριστείδη Έσσλιν, που ήταν νυμφευμένος με την Μαρία Νοταρά, εγγονή του Γεωργίου Καραϊσκάκη και τον Φερδινάνδο Έσσλιν. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου των Αθηνών, όπου εκπόνησε και τη διδακτορική του διατριβή. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Λειψίας, του Μονάχου, της Ζυρίχης και των Βρυξελλών. Στις 24 Οκτωβρίου 1866 έχασε τον 25χρόνο αδελφό του Φερδινάνδο, που ενώ αγωνιζόταν ως εθελοντής από την ελεύθερη Ελλάδα, για την απελευθέρωση την Κρήτης, έπεσε ηρωικά μαχόμενος εναντίον των Οθωμανών, στο Βαφέ.
Νομικός και νομάρχης
Μετά τον ατυχή για την Ελλάδα πόλεμο, παραιτήθηκε από την θέση του νομάρχη και επανήλθε στη δικηγορία, έχοντας όμως την πικρία της ήττας, αλλά και την βούληση να αλλάξουν τα κακώς κείμενα στην Ελληνική Πολιτεία. Για να επιτύχει το σκοπό αυτόν, αρχικά ίδρυσε ένα σύλλογο πολιτικού προβληματισμού, που συγκέντρωσε στους κόλπους του αρκετά μέλη, χωρίς όμως να μακροημερεύσει. Ο ίδιος έλαβε τότε την απόφαση της ενεργότερης συμμετοχής στα κοινά, δεδομένων και των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα.
Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και πρόταση πρωθυπουργίας
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1910, ο Κωνσταντίνος Έσσλιν εκλέχθηκε πρόεδρος της Α΄ Αναθεωρητικής Βουλής, γεγονός που προκάλεσε έκπληξη, αφού στην εν λόγω θέση εκλέγονταν συνήθως βουλευτές με παρουσία ετών. Σε σύνολο 334 ψηφισάντων βουλευτών, ο Κωνσταντίνος Έσσλιν λαμβάνει 175 ψήφους, ο Κωνσταντίνος Ρακτιβάν 103 και ο Α. Μοµφεράτος 48.
Στις 29 Σεπτεμβρίου 1910, η κυβέρνηση του Στέφανου Δραγούμη υπέβαλε την παραίτηση της. Κύρια αιτία που οδήγησε σε αυτή την εξέλιξη υπήρξε η διχοστασία σχετικά με το χαρακτήρα της Εθνοσυνελεύσεως, εάν θα ήταν Συντακτική ή Αναθεωρητική. Ο Έσσλιν ήταν τοποθετημένος με δημόσιες αρθρογραφικές παρεμβάσεις του υπέρ του αναθεωρητικού χαρακτήρα της Βουλής όπως και ο Ελευθέριος Βενιζέλος παρά την ανένδοτη στάση των προσκείμενων σε αυτόν βουλευτών. Ο Βασιλέας Γεώργιος Α΄ ξεκίνησε ένα γύρο επαφών με τους ηγέτες των πολιτικών κομμάτων και άλλους θεσμικούς παράγοντες, προκειμένου να εξευρεθεί λύση στο κυβερνητικό πρόβλημα που είχε ανακύψει. Μεταξύ των άλλων, συναντήθηκε και με τον πρόεδρο της Βουλής, Κωνσταντίνο Έσσλιν, τον οποίο βολιδοσκόπησε για το κατά πόσον θα ήταν διατεθειμένος να αναλάβει το σχηματισμό νέας κυβέρνησης. Ο έγκριτος Αθηναίος νομικός υπογράμμισε στον βασιλέα, πως μόνο εάν του παρεχόταν πλήρης ελευθερία χειρισμών θα δεχόταν να αναλάβει μια τέτοια πρωτοβουλία, απαίτηση που δεν απεδέχθη ο ανώτατος άρχων.
Εξορία στην Κορσική και απόδοση τιμών
Ο Γεώργιος Α΄, προς έκπληξη πολλών πολιτικών παραγόντων της εποχής, ανέθεσε ύστερα από την εξέλιξη αυτή, το σχηματισμό νέας κυβέρνησης στον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος ανέλαβε για πρώτη φορά την πρωθυπουργία της χώρας. Εν συνεχεία, ο Κωνσταντίνος Έσσλιν, πρωταγωνίστησε στην αναθεώρηση του Συντάγματος. Μετά το πέρας της βουλευτικής του θητείας, το 1916, εκλέγεται, μεταξύ σημαντικών ιδρυτικών μελών, πρώτος πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών. Το 1917, με τα δραματικά γεγονότα του Εθνικού Διχασμού, οι σύμμαχοι εξορίζουν τον Κωνσταντίνο Έσσλιν μαζί με τους Ιωάννη Μεταξά, Δημήτριο Γούναρη, Βίκτωρα Δούσμανη, Ίωνα Δραγούμη, Σπυρίδωνα Μερκούρη, Γεώργιο Πεσμαζόγλου, Ιωάννη Σαγιά στο Αιάκειο της Κορσικής.
Μετά την εξορία, στις 11 Ιουνίου 1919, παραπέμφθηκε σε δίκη από έκτακτο στρατοδικείο και καταδικάστηκε σε θάνατο για συμμετοχή στα Νοεμβριανά, παρ' ότι τότε είχε δημόσια αντιταχθεί στα έκτροπα. Η απόφαση ακυρώθηκε στη συνέχεια, αλλά στο μεταξύ ο Κωνσταντίνος Έσσλιν ασθένησε στην φυλακή και πέθανε στο Δημοτικό Νοσοκομείο της Αθήνας στις 30 Ιανουαρίου 1920. Το όνομα του φέρει, προς τιμήν του για την συμβολή του στην ιστορία της πόλης, κεντρικός δρόμος της Λαμίας, καθώς επίσης και κεντρικός δρόμος στους Αμπελόκηπους του Δήμου των Αθηναίων.
Υποσημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Νομάρχες Φθιώτιδος και Φωκίδος Κωνσταντινος Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί
Άσα Ακίρα
Η Άσα Ακίρα (αγγλικά:Asa Akira, γενν. στις 3 Ιανουαρίου 1986) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός πορνογραφικών ταινιών και παραγωγός πορνογραφικών ταινιών. Η Ακίρα έχει εμφανιστεί σε πάνω από 505 πορνογραφικές ταινίες από το Μάιο του 2016. Το 2013, έγινε το δεύτερο ασιατικό πρόσωπο που κέρδισε το Βραβείο AVN για τη Γυναίκα Καλλιτέχνη της Χρονιάς.
Πρώιμη ζωή
Η Ακίρα γεννήθηκε στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, το μοναδικό παιδί Ιαπώνων μεταναστών γονέων. Ζούσε στο Σόχο και μετακόμισε στο Τόκιο στην ηλικία των εννέα, όταν ο πατέρας της, ένας φωτογράφος προσώπου, μετεγκαταστάθηκε εκεί για δουλειά. Επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες στην ηλικία των 13 ετών και μετακόμισε στο Ντάουνταουν Μπρούκλιν και αργότερα στο Κλίντον Χιλ. Σε μια συνέντευξη το 2014, περιέγραψε την παιδική της ηλικία ως «απόλυτα φυσιολογική». Η οικογένειά της μιλούσε ιαπωνικά στο σπίτι και ήταν «τρελαμένοι με την υγιεινή ζωή» που απέφευγαν το πρόχειρο φαγητό. Ως έφηβη, η Ακίρα εργάστηκε σε παιδικό βιβλιοπωλείο, το Books of Wonder, ως ταμείας.
Η Ακίρα ήταν σε θέση να εξασφαλίσει υποτροφία για να παρακολουθήσει τη Διεθνή Σχολή των Ηνωμένων Εθνών στο Μανχάταν, επειδή ο παππούς της ήταν Ιάπωνας διπλωμάτης για 45 χρόνια. Δεν προσκλήθηκε να επιστρέψει στη δευτεροετή φοιτητική της χρονιά εξαιτίας των κακών βαθμών της, οπότε εγγράφηκε στο λύκειο Ουάσιγκτον Έρβινγκ στο Γκράμερσι Παρκ. Μετακόμισε στο λύκειο City-As-School για το τελευταίο της έτος.
Σταδιοδρομία
δεξιά|μικρογραφία| Η Ακίρα το 2009. Η Ακίρα άρχισε να εργάζεται ως ντομινατρίξ όταν ήταν 19 ετών. Αργότερα εργάστηκε ως στρίπερ στο Hustler Club στη Νέα Υόρκη. Το 2006-2007 ήταν μόνιμη στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα Bubba the Love Sponge, όπου ήταν γνωστή ως «Show Whore». Συνάντησε την ηθοποιό πορνογραφικών ταινιών Τζίνα Λιν στο show, η οποία της προσέφερε πορνογραφική δουλειά. Η πρώτη της σκηνή άντρα-γυναίκα ήταν με τον Τράβις Νάιτ για τη Gina Lynn Productions, αφού έχει ήδη κάνει αρκετές λεσβιακές σκηνές, κυρίως με τη Λιν. Έπειτα, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Vouyer Media, προτού να γίνει ελεύθερος επαγγελματίας έξι μήνες αργότερα. Το Άσα είναι το πραγματικό της όνομα, το οποίο σημαίνει «πρωί» στα ιαπωνικά και το επώνυμο στο καλλιτεχνικό όνομα της το πήρε από την ταινία anime, Akira.
Η Ακίρα έλαβε πολλές υποψηφιότητες για το ρόλο της στην ταινία του 2009 Pure του Ντέιβιντ Άαρον Κλαρκ, στην οποία παίζει μία τηλεφωνήτρια σε ένα φετιχιστικό μπουντρούμι, η οποία έχει σχέση με τον σύζυγο της αρχιαφέντρας.
Η Ακίρα συμπαρουσίασε το 30α Βραβεία AVN μαζί με την πορνογραφική ηθοποιό Τζέση Τζέην και την κωμικό Έιπριλ Μέισι. Εκείνο το βράδυ, κέρδισε το Βραβείο AVN για τη Γυναίκα Καλλιτέχνη της Χρονιάς. Ήταν επίσης το πιο βραβευμένο πρόσωπο κατά τη διάρκεια αυτής της τελετής.
Το 2013, έκανε το σκηνοθετικό ντεμπούτο της με το Gangbanged του Elegant Angel.
Στις 9 Οκτωβρίου 2013, η Ακίρα ανακοίνωσε ότι υπέγραψε αποκλειστικό συμβόλαιο με τη Wicked Pictures. Η ταινία-ντεμπούτο της ταινία ως καλλιτέχνης της εταιρείας ήταν η Asa Is Wicked.
Mainstream εμφανίσεις
Ο Ακίρα έκανε μία σύντομη εμφάνιση στην mainstream ταινία Starlet.
Τον Ιανουάριο του 2014, οι Ακίρα, Ντέινα ΝτεΆρμοντ, Σανέλ Πρέστον και Τζέσι Άντριους παρουσιάστηκαν σε ένα άρθρο του περιοδικού Cosmopolitan με τίτλο «4 Porn Stars on How They Stay Fit». Το άρθρο ήταν εμπνευσμένο από το σχόλιο της ηθοποιού Γκάμπριελ Γιούνιον που έγινε στο talk show του Κόναν Ο' Μπράιεν, σχετικά με την προσπάθεια να ακολουθήσει τις ρουτίνες γυμναστικής των αστέρων του πορνό που είδε στο γυμναστήριο της.
Το Φεβρουάριο του 2014, η Ακίρα ήταν καλεσμένη στη ραδιοφωνική εκπομπή Loveline του Δρ. Ντρου Πίνσκι.
Το Νοέμβριο του 2014, η Ακίρα ήταν καλεσμένη στο The Eric Andre Show.
Το 2017, η Ακίρα εμφανίστηκε σε ένα live-action κομμάτι στο επεισόδιο του Family Guy «Emmy-Winning Episode».
Άλλα μέσα
Το 2013, η Ακίρα και ο καλλιτέχνης Ντέιβιντ Τσόου ξεκίνησαν ένα podcast που αποτελούταν από επεισόδια 90 λεπτών με την ονομασία DVDASA. Απευθύνονταν σε ένα νεανικό κοινό ενηλίκων, με στόχο να βοηθά τη νεολαία με τα προβλήματα που σχετίζονται με τη σεξουαλικότητα, την καριέρα, τις σχέσεις, κ.λπ..
Τον Ιούνιο του 2014, η Ακίρα εμφανίστηκε σε βίντεο του YouTube με τον vlogger Κάσπαρ Λι.
Η Ακίρα έγραψε ένα βιβλίο απομνημονευμάτων με τίτλο Insatiable: Porn-A Love Story, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2014 από τη Grove Press. Τον Ιούλιο του 2015, υπέγραψε συμβόλαιο με την Cleis Press για να δημοσιεύσει το δεύτερο βιβλίο της με τίτλο Dirty Thirty: A Memoir, μία συλλογή από δοκίμια, που κυκλοφόρησε το φθινόπωρο του 2016.
Το 2015, η Ακίρα αντικατέστησε την Μπελ Νοξ ως παρουσιάστρια του The Sex Factor, μία επερχόμενη reality εκπομπή, όπου οκτώ άνδρες και οκτώ γυναίκες ανταγωνίζονται για ένα βραβείο αξίας ενός εκατομμυρίου δολαρίων και ένα τριετές συμβόλαιο πορνογραφίας.
Στις 6 Απριλίου 2015,η εταιρεία The Hundreds ξεκίνησe να κυκλοφορεί επεισόδια για μία σειρά με τίτλο Hobbies with Asa Akira, η οποία παρουσίαζε την Ακίρα να δοκιμάζει διάφορες δραστηριότητες, όπως τατουάζ, πυγμαχία, ταρίχευση και γλυπτική πάγου.
Προσωπική ζωή
Η Ακίρα προσδιορίζεται ως φεμινίστρια.
Βραβεία και υποψηφιότητες
μικρογραφία| Η Ακίρα κραταέι το κατέχει το Βραβείο AVN για τη Γυναίκα Καλλιτέχνη της Χρονιάς στα παρασκήνια της τελετής απονομής των βραβείων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Τιτανοφονεύς
thumb|right|300px|Ο τιτανοφονεύς Ο τιτανοφονεύς ήταν ένα σαρκοφάγο θηριαψιδωτό της υπόταξης των δινοκεφάλιων που συγκενεύει με τον εστεμμενόσουχο. Έζησε στο μέσο της πέρμιας περιόδου στην σημερινή Ρωσία.
Το κεφάλι των ενηλίκων έφτανε τα 80 εκατοστά. Είχε τα πόδια στο πλάι και πιο χαμηλό ισχύο και ήταν πρωτόγονο θηριαψιδώτο, σε αντίθεση με την Ινοστρανσέβια που ήταν πιο ανεπτυχμένη. Έφτανε σε μήκος τα 2,85 μέτρα. Τα δόντια του ήταν μεγάλα, με 12 κοπτήρες και 2 κυνόδοντες και μικρότερα δόντια προς τα πίσω. Η εμφάνισή του θύμιζε τους σφενακοδοντίδες πελυκόσαυρους, όπως ο Διμετρόδοντας.
thumb|left|200px|Σκελετός τιτανοφονέα
Ανδρομέδα (αστερισμός)
Βρίσκεται νότια του αστερισμού Κασσιόπη, και μεταξύ των αστερισμών Πηγάσου και Περσέως, νότια δε αυτού 3 λαμπροί αστέρες δημιουργούν τον αστερισμό του Τριγώνου. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα.
Η «Ανδρομέδα» αναγνωρίζεται σχετικά εύκολα από τους τρεις λαμπρούς αστέρες δεύτερου μεγέθους που συνδέουν το τετράπλευρο του Πηγάσου με το τόξο του Περσέως. Από το τετράπλευρο του Πηγάσου ο βορειότερος αστέρας ανήκει στην Ανδρομέδα και είναι ο «α» Ανδρομέδας, που κακώς από πολλούς προσμετράται ως αστέρας του Πήγασου, προκειμένου να συμπληρώνεται το τετράπλευρο. Ο αστέρας αυτός, ο α, είναι δευτέρου μεγέθους και ο μεν Πτολεμαίος τον αποκαλεί «ο εν τη κεφαλή» οι δε Άραβες τον ονόμαζαν «Σιρράχ». Εξ αυτού στη συνέχεια ο «β», ο κατά Πτολεμαίο «κείμενος εν τη ζώνη» και κατά τους Άραβες ο «Μιραχ» του οποίου και ακολουθεί ο «γ» ο «εν τω αριστερώ πόδι» στον κατάλογο του Πτολεμαίου που σήμερα ονομάζεται « ' Αλαμάκ» εκ των Αράβων. Οι «β» και «γ» αν και αμυδρότεροι είναι εξ ίσου δευτέρου μεγέθους (2,4).
Οι τρεις αυτοί αστέρες «α», «β» και «γ» ευρισκόμενοι σε ίση σχεδόν απόσταση μεταξύ τους αποτελούν τους σημαντικότερους του αστερισμού, παρόλο που σ΄ αυτόν περιλαμβάνονται «εν συνόλω» 86 αστέρες από δευτέρου μέχρι και έκτου μεγέθους δυνάμενοι να παρατηρηθούν δια γυμνού οφθαλμού (εκτός πόλεων και κατά ασέληνη νύκτα).
Επίσης άνωθεν του «β» και κάθετα προς τη νοητή ευθεία των «α», «β» και «γ» κύριων αστέρων υπάρχουν έτεροι δύο αμυδρότεροι μεν αλλά λαμπροί, οι «μ» και «ν» της Ανδρομέδας, ειδικά ο «ν» απέχει από τον «β» όσο ο «β» από τον «α». Επίσης οι «β», «μ» και «ν» αποτελούν και το περίζωμα της Ανδρομέδας.
Τώρα άνωθεν και λίγο δεξιότερα του αστέρα «ν» της Ανδρομέδας υπάρχει ο περίφημος «Νεφελοειδής της Ανδρομέδας», που αποτελεί ένα ολόκληρο γαλαξία σαν τον δικό μας: Είναι ο Μέγας Γαλαξίας της Ανδρομέδας, το μακρινότερο ουράνιο «αντικείμενο» που γίνεται ορατό με γυμνό μάτι.
Προσοχή (Ιδιαίτερη σημείωση)
Σε αντίθεση με τους πάσης φύσεως επίγειους χάρτες (πολιτικούς, γεωφυσικούς, ναυτιλιακούς κλπ.) οι χάρτες της ουράνιας χαρτογράφησης απεικονίζουν δεξιά την επίγεια Δύση και αριστερά την επίγεια Ανατολή, επειδή όταν κοιτάμε προς τον Πολικό αστέρα (σταθερό σημείο του Βορρά) η ανατολή είναι δεξιά μας. Στις περιγραφές ουρανίων σωμάτων προς αποφυγή λαθών συνηθίζεται να χρησιμοποιούνται όροι όπως δεξιότερα, ύπερθεν, πιο κάτω κλπ..
Σκοτ Κάαν
Ο Σκοτ Άντριου Κάαν (Scott Αndrew Caan) (γεννημένος 23 Αυγούστου, 1976) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Aυτή την περίοδο πρωταγωνιστεί ως ντετέκτιβ Danny "Danno" Williams στην τηλεοπτική σειρά του CBS Hawaii Five-0, για την οποία ήταν υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα. Ο Caan είναι επίσης γνωστός για το ρόλο του ως ο διευθυντής Scott Lavin στην τηλεοπτική σειρά του HBO "Entourage". Είναι επίσης γνωστός για τους ρόλους του στις ταινίες Η Συμμορία των Έντεκα, Η Συμμορία των Δώδεκα, Η Συμμορία των Δεκατριών, Into the Blue και άλλες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Δήμος Ανθηδόνος
Ο Δήμος Ανθηδόνος ήταν διοικητική οντότητα που είχε συσταθεί το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας και καταργήθηκε το 2011 με το σχέδιο Καλλικράτης, συγχωνευόμενος στο νέο Δήμο Χαλκιδέων. Νομαρχιακά ανήκε στο Νομό Ευβοίας, αλλά γεωγραφικά βρίσκεται στη βοιωτική ακτή απέναντι από τον πορθμό του Ευρίπου στη Χαλκίδα. Αποτελείτο από το Δημοτικό Διαμέρισμα Δροσιάς, στο οποίο βρισκόταν και η πρωτεύουσα του δήμου, Δροσιά και το Δημοτικό Διαμέρισμα των Λουκισίων. Ο Δήμος Ανθηδόνος συνόρευε στα νοτιοανατολικά με τον Δήμο Αυλίδος, ο οποίος ανήκε κι αυτός στο Νομό Ευβοίας, στα νότια με τον Δήμο Θηβαίων και στα δυτικά με τον Δήμο Ακραιφνίας. Οι δύο τελευταίοι δήμοι ανήκαν στη νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Βοιωτίας.
Σημαντικές λίμνες υπάρχουν στα όρια του Δήμου Ανθηδόνος, η Παραλίμνη και η Υλίκη, οι οποίες μαζί με τον Μόρνο, τον Εύηνο και την τεχνητή λίμνη του Μαραθώνα, αποτελούν το υδροδοτικό σύστημα του λεκανοπεδίου της Αττικής. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια να έχουν μειωθεί σημαντικά τα υδάτινα αποθέματα στις ανωτέρω λίμνες της Βοιωτίας και να υπάρχει ορατός κίνδυνος οικολογικής καταστροφής, για την ευρύτερη περιοχή.
Ο πληθυσμός του Δήμου Ανθηδόνος σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 6.104 κάτοικοι κι είχε έκταση 137.266 στρέμματα. Εκτός από τα δημοτικά διαμερίσματα της Δροσιάς και των Λουκισίων, περιλάμβανε και τους οικισμούς των Σκροπονερίων, της Υλίκης, της Ξηρόβρυσης, του Ονταθίου που βρίσκεται στις στροφές της Ριτσώνας και τον οικισμό με την ονομασία Κρόνια. Αυτή η ονομασία αποτελεί παραφθορά του αρβανίτικου τοπωνυμίου Κρόνιεζα, που σημαίνει το μέρος με τις βρύσες. Πράγματι σε αυτή την περιοχή υπάρχουν πηγές με πολλά νερά. Σύμφωνα με μια γλωσσολογική άποψη, η ονομασία Κρόνιεζα, είναι παραφθορά του αρχαιοελληνικού Κρήνη (βρύση). Σημαντικά αρχαιολογικά μνημεία αποτελούν το βενετικό κάστρο Κανήθου ή αλλιώς Καράμπαμπας, στη βοιωτική ακτή της Χαλκίδας, η αρχαία πόλη της Ανθηδόνος, η οποία χρονολογείται από τους Ομηρικούς χρόνους και ο τύμβος του Σαλγανέα.
Αναλυτικά τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του δήμου ήταν (σε αγκύλες ο πληθυσμός το 2001):
Παραπομπές
Ανθηνοδος
Μάχη στο Νικολίτσι (1944)
Η Μάχη στο Νικολίτσι έγινε στις 17 Μαϊου 1944 από αντιστασιακούς της οργάνωσης ΕΔΕΣ, στο χωριό Νικολίτσι της Λάκας Σουλίου έγινε μάχη μεταξύ των ανταρτών του ΕΔΕΣ και των Γερμανών. Στη μάχη αυτή σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν Γερμανοί. Μετά τη μάχη η Γερμανική αεροπορία βομβάρδισε το χωριό με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και να τραυματιστούν πολλοί και να καταστραφούν ολοσχερώς το σχολείο και σημαντικά σπίτια του χωριού.
Σύμφωνα με τον τότε επιτελάρχη της 9ης Μεραρχίας ΕΟΕΑ – ΕΔΕΣ αντισυνταγματάρχη Δημοσθένη Χρήστου, ο οποίος βρισκόταν στην έδρα της Μεραρχίας  στο χωριό Πολυστάφυλο, την προηγουμένη της μάχης ήρθε στο Θεσπρωτικόν Πρεβέζης τάγμα Γερμανικό. Η πληροφορία αναφέρθηκε τηλεφωνικά. Ο ΕΔΕΣ είχε το 24ο Σύνταγμα Πεζικού υπό τον Ταγματάρχη τότε Χρήστο Παπαδάτο στο χωριό Σκιαδά. Οι Γερμανικές δυνάμεις βρίσκονταν στον προφήτη Ηλία.
Ο αντισυνταγματάρχης Δημοσθένης Χρήστου κάλεσε τηλεφωνικά τον Παπαδάτο και τον διέταξε να καταλάβει πρώτος την διάβαση του προφήτου Ηλία και να απαγορεύσει την διάβαση στους Γερμανούς. Οι ελληνικές δυνάμεις δεν κοιμήθηκαν εκείνο το βράδυ και κινήθηκαν κατά την νύχτα προς κατάληψη της τοποθεσίας. Παράλληλα ο λόχος Στρατηγείου της Μεραρχίας υπό τον υπολοχαγό πυροβολικού Μπαγλανέα Θεόδωρο κατέλαβε την διάβαση της Μπογόρτσας, ενώ ο Χρήστου ζήτησε εκ του Γεν. Στρατηγείου την ενίσχυση δια τάγματος τουλάχιστον προς απόφραξη πληρεστέρα της ως άνω διαβάσεως. Τις πρωινές ώρες 17-5-1944 οι Γερμανοί κινήθηκαν εκ Θεσπρωτικού προς Νικολίτσι και μετά από ανάπαυση προς προφήτη Ηλία.
Το χρονικό της μάχης
Ο ΕΔΕΣ επιτέθηκε στην Μογόρτσα από την δεξιά πλευρά. Η μάχη του προφήτου Ηλία Νικολιτσίου άρχισε με πλήρη ανάπτυξη (χρήση βαρέων όπλων πεζικού, όλμων, πολυβόλων κ.α.). Στην Μπογόρτσα ήρθε ένα ακόμα τάγμα, και κατέλαβε θέσεις άμυνας της διάβασης. Μετά την κατάληψη της Μπογόρτσας και την πλήρη ανάπτυξην της μάχης Δυτικά του Νικολιτσίου προς προφήτην Ηλία, ο λόγος στρατηγείου με τον υπολοχαγό Θεόδωρο Μπαγλανέα κινήθηκε ανατολικά του Μπαλντενεζίου. Το τάγμα του Γενικού Στρατηγείου έχοντας διαταγή για την κατάληψη της Μπογόρτσας δεν δέχθηκε να κινηθεί.
Ομάδα οπλιτών από την Άσσο με οπλαρχηγό τον Θωμά Ζήκα ήρθε στο πεδίο και κινήθηκε ανατολικά της κορυφογραμμής Μπαλντενέζι προσβάλοντας τους Γερμανούς από τα δεξιά μέχρι και την τοποθεσία του Αγίου Μηνά, βόρεια του Νικολιτσίου. Μετά την πάροδον ωρών διεπιστώθει ανακοπή προχωρήσεως των Γερμανών, έπειτα κάμψης και έναρξης υποχωρήσεως που συνεχίστηκε μέχρι το βράδυ. Στην τοποθεσία Άγιος Μηνάς συνελήφθησαν τρεις Γερμανοί αιχμάλωτοι, δύο μουλάρια και ένα εκπαιδευμένο λυκόσκυλο. Στον περίβολο της εκκλησίας Αγίας Κυριακής είχαν συγκεντρωθεί δέκα Γερμανοί στρατιώτες. Ο υπολοχαγός Μπαγλανέας με την ομάδα του πλησίασε για να τους συλλάβει. Ένας Έλληνας στρατιώτης έριξε μία ριπή πολυβόλου και οι Γερμανοί απομακρύνθηκαν πηδώντας τον μαντρότοιχο της εκκλησίας και φεύγοντας από τον κάμπο του Νικολιτσίου.
Απολογισμός της Μάχης
3 – 4 νεκροί και ισάριθμοι τραυματίες του εχθρού. Οι Έλληνες έλαβαν αρκετά λάφυρα συμπεριλαμβανομένων και πολλών όλμων, πολυβόλων, αυτομάτων τυφεκίων και ενός φορητού ασυρμάτου. Αποκτήθηκαν επίσης 2 ημίονοι και 1 λυκόσκυλο. Από την μάχη πιάστηκαν αιχμάλωτοι 3 οπλίτες.
Δείτε επίσης
Ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου
Ραμαγιάνα
Η Ραμαγιάνα είναι ένα από τα μεγαλύτερα έπη της ινδικής λογοτεχνίας.
Περιεχόμενο
Αποτελούμενο από 48000 στίχους, προβάλει έναν ιδεώδη ανθρώπινο τύπο καθορίζοντάς του τις υποχρεώσεις του έναντι των γονέων του, των συνανθρώπων του, των κατωτέρων του, αλλά και προσδιορίζοντας την ορθή διοίκηση ενός κράτους και την ειρηνική ζωή της κοινωνίας. Εξυμνείται η τιμή, η καλοσύνη, η αλήθεια ως οι μόνοι δρόμοι που οδηγούν στον Θεό.
Ο ιδεώδης αυτός ανθρώπινος τύπος ενσαρκώνεται από τον ημίθεο Ράμα ο οποίος υφίσταται πολλές περιπέτειες από τη στιγμή που ενώ ζούσε ευτυχισμένος με τη σύζυγό του Σίτα, του την άρπαξε ο κακός δαίμονας Ραβάνα και την μετέφερε στο παλάτι του. Την απελευθερώνει με τη βοήθεια των πιθήκων και του βασιλιά τους, αλλά την υποψιάζεται για απιστία. Εκείνη φεύγει και κρύβεται στο δάσος. Όμως ο Βάλμικι, ο μυθικός ποιητής του έπους, Ραμαγιάνα, την βρίσκει και του την επιστρέφει. Πρέπει να υποστεί τη δοκιμασία της φωτιάς που θα κρίνει αν λέει αλήθεια ή ψέματα. Όμως αιφνιδίως η Σίτα εξαφανίζεται μέσα στη γη και τότε είναι που ο Ράμα συνειδητοποιεί τη θεία του καταγωγή και ανεβαίνει στους ουρανούς, όπου στο μεταξύ έχει μεταστεί η Σίτα, αφήνοντας πίσω το σώμα του.
Χρόνος σύνθεσης
Η τελική εκδοχή του έπους έλαβε την μορφή της τον 2ο ή 3ο αι. μ.Χ. αλλά η οι ρίζες του ανάγονται τον 4ο αιώνα π.Χ.
Aπήχηση
Τα περιγραφόμενα στο έπος επεισόδια του βίου του Ράμα, αναπαριστάνονται από θρησκευτικούς αλλά και κοσμικούς  λαϊκούς θιάσους. Είναι επίσης μέρος της θρησκευτικής μυθολογίας της Ταϋλάνδης και της Καμπότζης. Εκεί υπάρχουν ναοί διακοσμημένοι με πληθώρα αγαλμάτων των ηρώων του έπους Ραμαγιάνα.
Νικόλαος Δ΄ Μουζάλων
Ο Νικόλαος Μουζάλων ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1147-1151.
Καταγωγή
Ο Νικόλαος Μουζάλων καταγόταν από επιφανή Κωνσταντινουπολίτικη οικογένεια: από αυτήν προέρχονταν ο επίσκοπος Αμυκλών Νικόλαος Μουζάλων, (β΄ μισό 12ου αι.). Οι αδελφοί, Γεώργιος, Θεόδωρος και Ανδρόνικος Μουζάλωνες ήταν πολιτικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι: ο Θεόδωρος ήταν Μεγάλος Λογοθέτης επί αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγου και στη Σύνοδο του 1284 άσκησε κριτική στους λατινίζοντες Ιωάννη Βέκκο, Κωνσταντίνο Μελιτηνιώτη και Γεώργιο Μετοχίτη.
Σχετικά με τη ζωή του Νικόλαου Μουζάλωνος οι πηγές είναι περιορισμένες: κυρίως στηριζόμαστε στην έμμετρη αυτοβιογραφική Απολογία του που συνέθεσε όταν παραιτήθηκε από τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κύπρου, και από ένα Εγκώμιον που συντάχθηκε από ανώνυμο ρήτορα και εκφωνήθηκε όταν ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Επί πατριάρχη Νικόλαου Γ' Γραμματικού (1084-1111) του ανατέθηκαν καθήκοντα λαϊκού ιεροκήρυκα.
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου
Όταν χήρευσε ο Αρχιεπισκοπικός θρόνος της Κύπρου, ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός εκτιμώντας τη λογιοσύνη του τον έκρινε ως πιο κατάλληλο για τη θέση αυτή, ενώ ήταν λαϊκός. Ο Μουζάλων θέλοντας να αποφύγει την εκλογή κατέφυγε σε μοναστήρι κοντά στην Κωνσταντινούπολη ίσως στη μονή Κοσμιδίου, όπου εκάρη μοναχός. Τελικά ο αυτοκράτορας έκαμψε την αντίδραση του μοναχού -πλέον- Μουζάλωνος, ο οποίος εστάλη στην Κύπρο. Είναι άγνωστο ακριβώς το χρονικό διάστημα της αρχιεπισκοπείας του, αλλά σίγουρα παραιτήθηκε οικειοθελώς το 1110. Οι λόγοι της παραίτησής του έχουν να κάνουν με την αδυναμία του να ελέγξει την νοσηρή κατάσταση που επικρατούσε στην Αρχιεπισκοπή: κληρικοί συνεργάζονταν με τους φοροεισπράκτορες, ενώ οι κληρικοί που καταπατούσαν τους εκκλησιαστικούς κανόνες έβρισκαν κάλυψη από τους κοσμικούς άρχοντες.
Μετά την παραίτησή του γύρισε στη μονή Κοσμιδίου ως ηγούμενός της στην οποία παρέμεινε για τριανταεπτά χρόνια.
Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Οι συνθήκες ανόδου του στον Πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης συνδέονται με την παραίτηση του Πατριάρχη Κοσμά Β' του Αττικού τον Φεβρουάριο του 1147 λόγω πλημμελούς άσκησης των καθηκόντων του και καθαίρεσής του. Μετά από δεκάμηνη χηρεία, και καθώς η Σύνοδος αδυνατούσε να συμφωνήσει στην εκλογή κατάλληλου προσώπου, ζήτησε τη συνδρομή του Μανουήλ Κομνηνού, ο οποίος προέκρινε τον Νικόλαο Μουζάλων λόγω της εκτίμησης που έχαιρε από τον λαό και λόγω του προηγούμενου ποιμαντικού έργου του στην Κύπρο. Οι επίδοξοι διεκδικητές του θρόνου της Βυζαντινής Πρωτεύουσας προέβαλαν κανονικά ζητήματα, καθώς η προηγούμενη παραίτησή του από τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κύπρου ήγειρε ζήτημα παραίτησης και από την ιερωσύνη. Ο ίδιος αρνούνταν την εκλογή για αρκετό χρόνο και χρειάστηκε η πίεση του Αυτοκράτορα για να μεταπειστεί.
Ο Μουζάλων ως Νικόλαος Δ' παρέμεινε στον πατριαρχικό θρόνο από τον Δεκέμβριο του 1147 έως τον Απρίλιο του 1151, οπότε υποχρεώθηκε σε παραίτηση. Η δράση του κυρίως εξαντλήθηκε στη ρύθμιση καθημερινών νομοκανονικών θεμάτων. Συνέγραψε αρκετά θεολογικά έργα, μεταξύ αυτών και μια διατριβή που αποδομεί το φιλιόκβε. Στην διάρκεια της πατριαρχίας του η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, εκμεταλλευόμενη το κενό που προηγήθηκε της εκλογής του, εξέλεξε αντικανονικώς μητροπολίτη ερήμην του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Κύπρου Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Κύπριοι ιεράρχες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Νίκος Μαρίνος
Ο Νίκος Μαρίνος (1958-2008) ήταν Έλληνας αθλητής της καλαθοσφαίρισης και στη συνέχεια προπονητής. Ως προπονητής κατέκτησε δυο πρωταθλήματα Ελλάδος γυναικών κι ένα Κύπελλο Ελλάδος γυναικών.
Αθλητής
Ο Νίκος Μαρίνος γεννήθηκε το 1958 και υπήρξε γέννημα θρέμμα της Νέας Σμύρνης. Ξεκίνησε το μπάσκετ στον Πανιώνιο τη δεκαετία 1970-80 στα χρόνια του Ανδρέα Βαρίκα. Στο σύλλογο αγωνίστηκε ως το 1979 και στη συνέχεια μεταπήδησε στον Α.Ο. Δάφνης, με τον οποίο αγωνίστηκε στις τοπικές κατηγορίες της Αθήνας και ανέβηκε ως την Α2 εθνική. Έπαιξε μπάσκετ ως το 1987.
Πρωταθλητής Ελλάδας
Το 2005 κατέκτησε το πρώτο Πρωτάθλημα Ελλάδος στην καριέρα του ως προπονητής της γυναικείας ομάδας του ΠΑΟ. Νωρίτερα, το 1998 είχε κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδος με τη γυναικεία ομάδα του Θρίαμβου, την οποία είχε οδηγήσει στον τελικό και το 1999.
Στη συνέχεια ανέλαβε τη γυναικεία ομάδα του Πανιώνιου. Το 2006 ανέβασε την ομάδα από την Α2 κατηγορία και την αμέσως επόμενη περίοδο 2006-07 κατέκτησε μαζί της το Πρωτάθλημα Ελλάδας, που ήταν το πρώτο και το μοναδικό ως σήμερα πανελλήνιο πρωτάθλημα του ιστορικού συλλόγου σε ομαδικό άθλημα.
Στην Κύμη
Σε δικές του ενέργειες οφείλεται η ανάπτυξη του αθλήματος του μπάσκετ στην Κύμη της Εύβοιας, που ήταν η γενέτειρα πόλη του πατέρα του και τη θεωρούσε και δική του πατρίδα, αφού εκεί περνούσε τις καλοκαιρινές διακοπές. Με πρωτοβουλία του ιδρύθηκε τοπικός σύλλογος μπάσκετ και διοργανώθηκαν θερινά τουρνουά, στα οποία είχε αγωνιστεί και ο ίδιος. Για να τιμήσει την προσφορά του, το 2009 ο Δήμος της πόλης έδωσε στο γυμναστήριο της Κύμης την ονομασία: Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Νίκος Μαρίνος.
Σπουδές – Προσωπική ζωή
Είχε σπουδάσει οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και προγραμματισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών, που ήταν και το επάγγελμά του. Γνώριζε τρεις ξένες γλώσσες: αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά. Από το 2002 αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας. Πέθανε στις 21 Νοεμβρίου 2008.
Τουρνουά «Νίκος Μαρίνος»
thumb|150px|Αφίσα του τουρνουά Ν. Μαρίνος 2011. Από το 2010 για να τιμήσει τη μνήμη του Ν. Μαρίνου, του προπονητή με τον οποίο κατέκτησε τον πρώτο πανελλήνιο τίτλο σε ομαδικό σπορ, ο Πανιώνιος Γ.Σ. διοργανώνει τουρνουά γυναικείου μπάσκετ που φέρει το όνομά του, στο Κλειστό Γυμναστήριο Ν. Σμύρνης (Αρτάκης).
2010
Το 1ο Τουρνουά «Νίκος Μαρίνος» διεξήχθη στις 25-26 Σεπτεμβρίου 2010, σε συνεργασία με το Δήμο Ν. Σμύρνης. Συμμετείχαν άλλες τρεις γυναικείες ομάδες, στις οποίες ο Μαρίνος θήτευσε ως προπονητής: Παναθηναϊκός, Θρίαμβος Νέου Κόσμου και Αστέρας Εξαρχείων. Τα αποτελέσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Δάφνης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ιωνικού Νικαίας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Κρόνου Αγίου Δημητρίου
Βάλτερ Πούχνερ
Ο Βάλτερ Πούχνερ (γερμανικά: Walter Puchner, Βιέννη, 1947) είναι Αυστριακός συγγραφέας, κριτικός και καθηγητής πανεπιστημίου στις Θεατρικές σπουδές με σημαντικό συγγραφικό έργο στη θεατρολογία της Ελλάδας, της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου, των Βαλκανίων αλλά και του Βυζαντίου, στη λαογραφία αλλά και σε ποικιλία άλλων θεμάτων του πολιτισμού της περιοχής με περισσότερα από 80 βιβλία και πολυάριθμες μελέτες και κριτικές.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1947 στη Βιέννη. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης από το οποίο απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Φιλοσοφία το 1972. Το 1977 ανακηρύχθηκε υφηγητής του Πανεπιστημίου της Βιέννης, και έκτοτε διαμένει στην Ελλάδα, μιας και παντρεύτηκε την παιδίατρο Αριάδνη Μαλαμίτση. Στη συνέχεια δίδαξε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, του οποίου έγινε και πρόεδρος το 1987, ενώ παράλληλα δίδασκε και στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς. Άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1989, και πλέον είναι ομότιμος καθηγητής του.
Έχει διδάξει σε πολλά πανεπιστήμια ως επισκέπτης, σε κάποια ως Κύριος επισκέπτης ερευνητής (Senior Visiting Scholar) του παραρτήματος Ηνωμένων Πολιτειών του Ιδρύματος Ωνάση (Alexander S. Onassis Public Benefit Foundation (USA)).
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Βάλτερ Πούχνερ έχει λάβει τιμητικές διακρίσεις και στη χώρα καταγωγής του, την Αυστρία, αλλά και στην Ελλάδα.
Έργα
Κάποια από τα γραπτά του είναι :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί του θεάτρου Κατηγορία:Αυστριακοί κριτικοί του θεάτρου Κατηγορία:Αυστριακοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Wolf Trap Opera Company
Η Wolf Trap Opera Company διεξάγει ένα θερινό φεστιβάλ όπερας ως μέρος του προγάμματος του Wolf Trap Foundation που βρίσκεται στο Wolf Trap National Park for the Performing Arts στη Βιέννα, Βιρτζίνια.
Το πρόγραμμα ιδρύθηκε το 1971, και έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο επιφανή συνολικά προγράμματα κατοίκων για αναδυόμενους επαγγελματίες τραγουδιστές όπερας. Η αποστολή του είναι να ανακαλύπτει και να ενθαρρύνει αναδυόμενα ταλέντα στο πεδίο της όπερας, και εξυπηρετεί νεαρούς τραγουδιστές εξαιρετικών επιτευγμάτων και προοπτικών εκπαιδεύοντάς τους και δίνοντας τους εμπειρία παραστάσεων με παραγωγές όπερας, κονσέρτα και ρεσιτάλ κάθε καλοκαίρι στο Filene Center και στο The Barns at Wolf Trap.
Οι παραγωγές επίσης παρουσιάζουν το έργο ανερχόμενων σκηνοθετών, μαέστρων, διευθυντών σκηνής, σκηνικών καλλιτεχνών και τεχνικών.
Η Company παρέχει ευκαιρίες ανάπτυξης επιδόσεων και καριέρας για δύο βαθμίδες αναδυόμενων επαγγελματιών τραγουδιστών. Οι Filene Young Artists έχουυν συνήθως πρόσφατα τελειώσει ακαδημαϊκές σπουδές και μαθητειακή εκπαίδευση και πρόκειται να εισέλθουν στην πλήρους απασχόλησης επαγγελματική σκηνή της καριέρας τους. Τραγουδούν όλους τους πρώτους κα δεύτερους ρόλους σε παραγωγές του WTOC και παρουσιάζονται σε κονσέρτο και ρεσιτάλ.
Οι Studio Artists είτε πρόκειται να τελειώσουν τις προπτυχιακές σπουδές τους ή έχουν μόλις αρχίσει να εργάζονται σε μια διπλωματική εργασία. Τραγουδούν συνολικά και μικρούς ρόλους σε παραγωγές της WTOC και παρουσιάζουν ένα σκηνικό πρόγραμμα σκηνών.
Από μια δεξαμενή πάνω από 1.000 τραγουδιστών, τυπικά 400-500 επιλέγονται για ακρόαση. Από αυτήν την ομάδα 15-20 επιλέγονται ως Filene Young Artists και 12-16 επιλέγονται ως Studio Artists.
Άνω του 90% πρόσφατων Filene Young Artists εργάζονται ως επαγγελματίες τραγουδιστές. Μεταξύ των αξιοσημείωτων αποφοίτων είναι οι Στέφανι Μπλάιθ (1995 and 1996), ο Λόρενς Μπράουνλι (2001), η Ελίζαμπεθ Φούτραλ (1991), η Ντένυς Γκρέιβς (1989), η Κριστίν Γκέρκε (1995), ο Νέιθαν Γκαν (1994 and 1995), η Λίζα Χόπκινς (2007), ο Μάικλ Μανιάκι (2002), ο Σάιμον Ο'Νιλ (2003), η Ντον Άπσο (1985), η Τζέννιφερ Λάρμορ (1983), ο Μαρκ Ντέλαβαν (1988), ο Πολ Όστιν Κέλλυ (1987), ο Τζέιμς Μανταλένα (1975, 1976, και 1977), η Μέρι Ντάνλιβι (1993 και 1994), ο Ρόμπερτ Ορθ (1975, 1976 και 1979), ο Ρίκγουελ Μπλέικ (1974 και 1976), ο Ρίτσαρντ Κροφτ (1985), και η Άννα Κρίστυ (2000 και 2001).