cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αναστάσιος Α΄ ο Δίκορος
Στάση του Βιταλιανού
Μετά την καθαίρεση του Πατριάρχη Μακεδόνιου, οι φανατικοί Ορθόδοξοι της Κωνσταντινούπολης υποκίνησαν σοβαρή στάση στην πρωτεύουσα, η οποία όμως κατεστάλη. Στη συνέχεια όμως εκδηλώθηκε κίνημα στη Θράκη υπό την ηγεσία του Βιταλιανού, που ήταν εγγονός του Άσπαρος. Ο Βιταλιανός -κόμης των φοιδεράτων, δηλαδή αρχηγός των Γότθων, Αλανών και άλλων βαρβάρων μισθοφόρων του Βυζαντινού στρατού- κατευθύνθηκε προς τις βορειότερες επαρχίες του κράτους, όπου συγκέντρωσε στρατό από Βουλγάρους και Ούννους. Στη συνέχεια ναυπήγησε στόλο και εμφανίστηκε μπροστά στην πρωτεύουσα, απειλώντας να την κυριεύσει, ζητώντας την επαναφορά του Μακεδόνιου και το διορισμό τού ίδιου ως γενικού διοικητή της Θράκης. Η επανάστασή του όμως απέτυχε. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ι. Μαλάλα, ο στόλος του καταστράφηκε από εύφλεκτη ουσία κατασκευασμένη με βάση το θειάφι. Αυτό ήταν το περίφημο ελληνικόν πυρ (υγρό πυρ), που επινόησε ο Αθηναίος φιλόσοφος, φυσικός και χημικός Πρόκλος, το οποίο εκτοξευόταν επάνω στα ξύλινα καράβια και άναβε με μόνη τη θερμότητα του ήλιου, κατακαίγοντας τον στόλο των πολιορκητών.
Επίλογος
Ο Αναστάσιος Α΄ απεβίωσε σε βαθύ γήρας, το 518, χωρίς να αφήσει απογόνους. Είχε βέβαια τρεις ανεψιούς, από τους οποίους όμως δεν εξέλεξε κανέναν για διάδοχό του. Πολλοί σύγχρονοί του έγραψαν ατελείωτους επαίνους για τα έργα του και την προσφορά του στην Αυτοκρατορία, ενώ άλλοι τον πολέμησαν με φανατισμό, επικρίνοντας τα θρησκευτικά του πιστεύω και τη στάση του απέναντι στην Εκκλησία. Όπως και να έχουν τα πράγματα, μπορεί μεν να μην έφερε τον χρυσό αιώνα στο Βυζάντιο, επέτυχε όμως όσο λίγοι να αντιμετωπίσει πολλούς εξωτερικούς κινδύνους, να ανακουφίσει τον λαό, να προάγει την τεχνολογία, την οικονομία και τη δικαιοσύνη, και να αφήσει γεμάτα τα κρατικά ταμεία. Ήταν ο τελευταίος Ρωμαίος Αυτοκράτορας που θεοποιήθηκε. Ετάφη στον ναό των Αγίων Αποστόλων.
Νέος Αυτοκράτορας αναγορεύτηκε ο αρχηγός των βασιλικών σωματοφυλάκων Ιουστίνος Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αριάδνη, κόρη του Λέοντα Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στην Ανατολή. Δεν απέκτησε απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί Αυτοκράτορες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Ιλλυριοί Κατηγορία:Δυναστεία του Λέοντος
Εθνικός Γ.Σ. (πάλη)
Ιστορία
Η πάλη είναι το αρχαιότερο, μαζί με το στίβο, τμήμα του Εθνικού Γ.Σ., αφού δημιουργήθηκε το 1893 χρονιά ίδρυσης του σωματείου. Αθλητές του συλλόγου συμμετείχαν και διακρίθηκαν στα "Τήνια" το 1895 (Ιω. Γιαννούλης) και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1896 (Σ. Χριστόπουλος).
Ο Εθνικός Γ.Σ. ανέδειξε δεκάδες πρωταθλητές στην πάλη και αποτελεί ένα από τα ιστορικά ελληνικά σωματεία του αθλήματος των ολυμπιονικών. Έχει αναδείξει πανελληνιονίκες, βαλκανιονίκες, μεσογειονίκες, πρωταθλητές Ευρώπης, παγκόσμιους πρωταθλητές και ολυμπιονίκες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικός Γ.Σ. Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πάλης
Κατεπανάτο
Το Κατεπανάτο ή Κατεπανίκιον ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Διοικούνταν από έναν κατεπάνω και χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει δύο διαφορετικούς τύπους διοικητικών διαιρέσεων :
Γνωστά κατεπανάτα και δουκάτα της πρώτης περιόδου ήταν τα :
Φιλάρετος Καλτσίδης
Ο Φιλάρετος Καλτσίδης (ρωσ. Филарет Ильич Гальчев, Φιλαρέτ Ιλίτς Γκάλτσεφ, 26 Μαΐου 1963, Τσάλκα) είναι ο πλουσιότερος Έλληνας στον κόσμο για το έτος 2013. Η περιουσία του εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 6,8 δισεκατομμύρια δολάρια και κατέχει την 175η θέση στη λίστα των πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο σύμφωνα με το αμερικανικό επιχειρηματικό περιοδικό Φόρμπς και την 21η θέση στη Ρωσία.
Προσωπική ζωή
Ο Φιλάρετος είναι παντρεμένος και έχει δυο παιδιά μια κόρη και έναν γιο. Ο τόπος μόνιμης διαμονής του είναι στη Ρωσία, όμως είναι συχνές οι εμφανίσεις του ιδιαιτέρως την καλοκαιρινή περίοδο στην Ελλάδα, πού ταξιδεύει με το πολυτελές σκάφος του.
Γιώργος Στεφανάκης
Το 1982 συλλαμβάνει την ιδέα να ελευθερωθούν οι καλλιτέχνες από τις εταιρείες και ιδρύει μαζί με άλλους έξι συνθέτες τον Δισκογραφικό συνεταιρισμό καλλιτεχνών. Από αυτόν τον συνεταιρισμό κυκλοφορεί ο δίσκος "Φεγγαρόγιομα", σε ποίηση Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ και ερμηνεία από τους Άριελ Κωνσταντινίδη, Ελένη Τσαγκαράκη και Μάκη Κολοβό. Το 1983 κυκλοφορεί το δίσκο του "Σλόγκαν" σε στίχους της Αρλέτας και ερμηνεία από τον ίδιο. Ταυτόχρονα συνεργάζεται ως πιανίστας με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, την Γλυκερία, τον Αντώνη Βαρδή, τον Μάριο Τόκα και άλλους.
Έχει ενορχηστρώσει και διασκευάσει τα τραγούδια των δίσκων "Χριστούγεννα με τον Γιάννη Βογιατζή" και "30 χρόνια Μίκης Θεοδωράκης", καθώς και του δίσκου "Τραγούδια αγάπης", ο οποίος περιλαμβάνει τραγούδια μεγάλων συνθετών (Χατζηδάκη, Μαμαγκάκη, Χατζηνάσιου, Σπανού κ.α.), που ερμηνεύουν ο Κώστας Καράλης, η Αιμιλία Σαρρή και η Ισιδώρα Σιδέρη. Έχει αναπαλαιώσει στο δικό του στούντιο 27 όπερες από ζωντανές ηχογραφήσεις της Μαρίας Κάλλας, οι οποίες κυκλοφόρησαν από την εφημερίδα "Τα Νέα" και τις εκδόσεις Viktory. Το 2004 κυκλοφορεί από την WEA "Ο Μπάρμπας μου ο Παναής" σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, που ερμήνευσε ο Μιχάλης Ζαμπέτας, γιος του λαϊκού συνθέτη Γιώργου Ζαμπέτα.
Από το 2002 έχει αφιερωθεί αποκλειστικά στη μελοποίηση των ποιημάτων του Γίντου Κρισναμούρτι. Από τον περασμένο Σεπτέμβριο κυκλοφορεί το πρώτο cd από αυτά τα μελοποιημένα ποιήματα με τίτλο "Come away" στα Αγγλικά και αναμένεται να κυκλοφορήσει και στα Ελληνικά, ενώ είναι σχεδόν έτοιμα εννέα ακόμη cds.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Γερμανικά Ταχυδρομεία
Ως Γερμανικά Ταχυδρομεία αναφέρεται η ταχυδρομική υπηρεσία του Γερμανικού κράτους από της ιδρύσεώς τους μέχρι σήμερα. Ανάλογα με την πολιτική κατάσταση στη χώρα, η ονομασία της υπηρεσίας άλλαζε ακριβές όνομα. Σήμερα ονομάζονται Deutsche Post AG και περιλαμβάνουν και άλλες υπηρεσίες, πλην της ταχυδρομικής.
Ίδρυση
Ήδη από το 1290 οι πρόγονοι της οικογενείας του Φραντς φον Τάξις (Franz von Taxis) είχαν δημιουργήσει ένα σύστημα ανταλλαγής μηνυμάτων ανάμεσα στα ιταλικά κρατίδια. Ο Φραντς φον Τάξις, (αναφερόμενος λόγω του παλαιού, ιταλικής καταγωγής ονόματος της οικογενείας και ως Franz von Tassis, 1459 - 1517)) ), θεωρούμενος και ιδρυτής της ταχυδρομικής υπηρεσίας παγκοσμίως, δημιούργησε υπό την αιγίδα της δυναστείας των Αψβούργων ένα σύστημα ταχυδρομικού δικτύου, με έδρα το Μπέργκαμο στην Ιταλία, το οποίο βαθμιαία επεκτάθηκε ώστε γύρω στα μέσα του 16ου αιώνα να καλύπτει σχεδόν όλη τη δυτική περιοχή της κεντρικής Ευρώπης. Οι Αψβούργοι ήθελαν να ελέγχουν το σύστημα αυτό, προσέφεραν την προστασία τους και το 1490 ο αυτοκράτορας προσέφερε στον φον Τάξις και την οικογένειά του το μονοπώλιο της υπηρεσίας αυτής. Κατασκευάστηκαν μόνιμοι ταχυδρομικοί "σταθμοί" σε απόσταση μιας ημέρας ταξιδιού με άλογο ο ένας από τον άλλο. Βαθμιαία, οι σταθμοί αυτοί εξελίχθηκαν σε σημαντικά κέντρα οικονομικών δραστηριοτήτων, αφού χρησίμευαν ως σημεία συνάντησης και εμπορικά κέντρα, όπου κάθε ταξιδιώτης μπορούσε να βρει, εκτός από τις αμιγώς οικονομικές συναλλαγές, καταστήματα για σίτιση (ταβέρνες), πανδοχεία και στάβλους. Αποτέλεσαν σημεία εκκίνησης για πολλά χωριά και πόλεις. Μολονότι η υπηρεσία του φον Τάξις προοριζόταν για το "Βασιλικό ταχευδρομείο", λόγω αδυναμίας εκπλήρωσης των οικονομικών υποχρεώσεων από τη βασιλική πλευρά προς την υπηρεσία, που οφειλόταν σε πολέμους και σε αδυναμία των ευγενών να εκπληρώσουν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους αδυνατίζοντας έτσι το βασιλικό ταμείο, η υπηρεσία ήδη από το 1506 άρχισε, ανεπίσημα, να εξυπηρετεί και ιδιώτες.
19ος αιώνας
Το 1806 η "Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους" κατέρρευσε υπό την πίεση του κατακτητή Μεγάλου Ναπολέοντα. Η ταχυδρομική υπηρεσία αφέθηκε στην τύχη της και το 1808 το νεοσχηματισμένο Βασίλειο της Βαυαρίας διεκδίκησε το δικαίωμα να ελέγχει τη δική του ταχυδρομική υπηρεσία και αποζημίωσε την οικογένεια Τουρν και Τάξις για τις οικονομικές απώλειές της. Έτσι το μονοπώλιο της οικογένειας έπαυσε να ισχύει στη Βαυαρία. Διατηρήθηκε όμως σε άλλες περιοχές της Γερμανίας και το 1852 η εταιρεία εξέδωσε δικά της γραμματόσημα. Ο τελευταίος ταχυδρομικός σταθμός της οικογένειας αγοράστηκε και εθνικοποιήθηκε από την πρωσική κυβέρνηση το 1867.
Το 1862 ο Όττο φον Μπίσμαρκ αναλαμβάνει Καγκελάριος της Πρωσίας και εγκαθιδρύει τη Βόρεια Γερμανική συνομοσπονδία, στην οποία σταδιακά προσχώρησαν και τα κρατίδια της νότιας Γερμανίας (Βαυαρία, Βάδη και Βυρτεμβέργη) σε οικονομική και στρατιωτική συμμαχία. Το 1869 η γερμανική ενοποίηση, υπό την ηγεσία του Πρώσου ηγεμόνα Κάιζερ Γουλιέλμου του Α' γίνεται πραγματικότητα. Το νέο γερμανικό κράτος, ύστερα από την επικράτηση στη μάχη του Σεντάν απέναντι στους Γάλλους είναι πλέον η ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη. Στις 4 Μαΐου 1871 ιδρύονται τα κρατικά Γερμανικά Ταχυδρομεία (Deutsche Reichspost), ενοποιώντας τις ξεχωριστές ταχυδρομικές υπηρεσίες που υπήρχαν σε κάθε κρατίδιο. Τα γραμματόσημα που χρησιμοποιήθηκαν εκδίδονταν πλέον από τα Γερμανικά Ταχυδρομεία, με εξαίρεση τη Βυρτεμβέργη, που εξακολούθησε να εκδίδει τα δικά της αλλά μόνο για χρήση εντός της δικής της επικράτειας, και της Βαυαρίας που διατήρησε το προνόμιο έκδοσης δικών της γραμματοσήμων ως το 1920.
Στις 9 Οκτωβρίου 1874 ο Χάινριχ φον Στέφαν (Heinrich von Stephan), επικεφαλής τότε των Γερμανικών Ταχυδρομείων, υπογράφει διεθνή σύμβαση, στην οποία συμμετέχουν εικοσιδύο κράτη, για αμοιβαία συνεργασία στον τομέα των ταχυδρομικών υπηρεσιών. Πρόκειται για τη "Γενική Ταχυδρομική Ένωση", η οποία θα γίνει η "Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση" το 1878.
Το 1876 ο Βίσμαρκ αποφασίζει να ενοποιήσει την ταχυδρομική και την τηλεγραφική υπηρεσία (η οποία είχε αρχίσει να χρησιμοποιείται ήδη από το 1844) του Ράιχ σε ενιαίο διοικητικό φορέα, τον οποίο ονομάζει "Reichs-Post und Telegraphenverwaltung" (Διοίκηση Ταχυδρομείων και Τηλεγραφείων). Αναθέτει τη διεύθυνση του νέου φορέα και πάλι στον φον Στέφαν. Η ενοποίηση αυτή αποσκοπούσε στον καλύτερο κρατικό έλεγχο των επικοινωνιών με στόχο την εθνική κυριαρχία και παράλληλα την παροχή καλύτερων υπηρεσιών για το ευρύ κοινό: Μέσω των ταχυδρομικών γραφείων άρχισαν να διανέμονται τα κοινωνικά επιδόματα, οι συντάξεις κτλ. γεγονός που αποτέλεσε σημαντική ανακούφιση για τους ανήμπορους και τους υπέργηρους. Η υπηρεσία αυτή προσφερόταν δωρεάν ως το 1921.
Τα Γερμανικά Ταχυδρομεία εκμεταλλεύονται κάθε τεχνολογική επινόηση της εποχής. Το 1886 απέπλευσε από τη Γερμανία το πρώτο ατμόπλοιο που μετέφερε αλληλογραφία στις γερμανικές αποικίες της Ανατολικής Ασίας, ενώ ήδη από το 1876 το τηλεγραφικό δίκτυο έχει αρχίσει να επεκτείνεται, με αποτέλεσμα το 1896 να υπάρχουν περισσότερα από 17.000 δημόσια τηλεγραφεία σε ολόκληρη τη χώρα. Φυσικά, το νέο σύστημα διανομής αλληλογραφίας υιοθέτησε τη χρήση του σιδηροδρόμου, αμέσως μόλις άρχισε η λειτουργία του στη Γερμανία, ενώ πολλά κρατίδια υιοθετούν και τη χρήση αυτοκινήτων οχημάτων.
Μια πραγματικά καινοτόμος υπηρεσία είναι αυτή της οποίας η κατασκευή ανατέθηκε στην εταιρεία "Siemens & Halske": Ένα σύστημα υπόγειων σωλήνων με πεπιεσμένο αέρα, μέσω των οποίων μεταφερόταν η αλληλογραφία. Η υπηρεσία αυτή αποκλήθηκε "Pneumatische Depechenbeförderung" (σωλήνες αέρα για την παράδοση επιστολών και δεμάτων). Η πρώτη γραμμή σωλήνων εγκαταστάθηκε μεταξύ Χρηματιστηρίου και κεντρικού ταχυδρομείου το 1865, μια δεύτερη άρχισε να λειτουργεί το 1868. Το σύστημα επεκτάθηκε για το ευρύ κοινό το 1876 και επονομάστηκε "Rohr Post" (ταχυδρομείο μέσω σωλήνα). Η επέκταση του συστήματος δεν σταμάτησε: Το 1939 υπήρχαν 400 χλμ. εγκατεστημένων σωλήνων με 12 "γραμμές" υψηλής ταχύτητας και 90 ανάλογα γραφεία εξυπηρέτησης.
Παράλληλα είχαν αρχίσει να λειτουργούν και ιδιωτικές εταιρείες διανομής αλληλογραφίας.
20ός αιώνας
Τον Απρίλιο του 1900 ψηφίζεται νόμος για την αναμόρφωση των ταχυδρομείων. Ορισμένες ιδιωτικές εταιρείες, όπως η Packetfahrt του Βερολίνου, η οποία προσέφερε ταχυδρομικές υπηρεσίες σε πολύ χαμηλότερες τιμές σε σχέση με το κρατικό ταχυδρομείο, αποζημιώθηκε και υποχρεώθηκε να αναστείλει τη λειτουργία της, ενώ οι περισσότεροι από τους περίπου 1.000 εργαζομένους της απορροφήθηκαν από τα κρατικά ταχυδρομεία.
Το 1912 είναι η χρονιά που τα ταχυδρομεία χρησιμοποιούν τα νέα εναέρια μέσα: Τα μεγάλα αερόπλοια Ζέπελιν χρησιμοποιούνται τόσο για τη μεταφορά επιβατών όσο και ταχυδρομείου. Η πρωτοποριακή αυτή υπηρεσία πρακτικά καταργείται λόγω του ξεσπάσματος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια του οποίου λειτούργησαν κανονικά εξυπηρετώντας τους στρατευμένους στα μέτωπα. Ύστερα από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών η αερομεταφορά αλληλογραφίας έγινε πολύ δυσχερής, καθώς η συνθήκη απαγόρευε στη Γερμανία να χρησιμοποιεί πρώην πολεμικά αεροσκάφη εκτός της χώρας, ενώ παράλληλα απαγόρευε και την κατασκευή νέων αεροσκαφών. Το 1926 η απαγόρευση αυτή άρθηκε μερικά και το αεροπορικό ταχυδρομείο άρχισε να λειτουργεί ξανά. Για τις υπερατλαντικές παραδόσεις και επειδή η Γερμανία δεν διέθετε αεροσκάφη ικανά να διασχίσουν τον Ατλαντικό υιοθετήθηκε το εξής σύστημα: Το ταχυδρομείο μαζί με ένα αεροσκάφος φορτώνονταν σε πλοίο. Όταν το πλοίο έφθανε σε απόσταση από τις αμερικανικές ακτές που το αεροπλάνο μπορούσε να καλύψει, η αλληλογραφία τοποθετούνταν στο αεροσκάφος, το οποίο έφευγε από το πλοίο κι έφθανε στην Αμερική συντομεύοντας έτσι αρκετά τον χρόνο παράδοσης.
Οι καινοτομίες από πλευράς Γερμανικών Ταχυδρομείων συνεχίζονται: Το 1923 πραγματοποιείται η πρώτη ραδιοφωνική εκπομπή στη Γερμανία και ακολουθεί, το 1928, η πρώτη τηλεοπτική εκπομπή. Παρά το γεγονός ότι επιτράπηκε σε ιδιωτικές εταιρείες να δημιουργήσουν ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς, τα Γερμανικά Ταχυδρομεία είχαν υπό την κατοχή τους όλες τις υποδομές και παρείχαν τις υπηρεσίες εκπομπής.
Νέα αλλαγή σημειώνεται το 1924: Σύμφωνα με τη Νομοθετική πράξη περί οικονομικών των Ταχυδρομείων της 18ης Μαρτίου 1924, τα Γερμανικά Ταχυδρομεία υπάγονται στο Υπουργείο Ταχυδρομείων του Ράιχ ως ανεξάρτητη επιχείρηση. Με τον τρόπο αυτό τα Ταχυδρομεία αποσυνδέονται από τον άμεσο κυβερνητικό έλεγχο, έχοντας σχετική διοικητική αυτονομία και μπορούν έτσι να αναλάβουν τις δικές τους πρωτοβουλίες.
Ναζιστική περίοδος
Όταν ο Χίτλερ ανέλαβε την εξουσία, το 1933, τα Γερμανικά ταχυδρομεία επανήλθαν υπό άμεσο κρατικό έλεγχο ως τμήμα της Κυβέρνησης. Το 1937 ο Χίτλερ επανασυνέστησε το Υπουργείο Ταχυδρομείων, στο οποίο περιέλαβε όλες τις ως τότε υπηρεσίες με σημαντικά τεχνολογικά επιτεύγματα, σχετικά με το ραδιόφωνο, το τηλέφωνο και την τηλεόραση. Ο λόγος ήταν απλός: Τόσο ο ίδιος όσο και ο Γιόζεφ Γκέμπελς είχαν αντιληφθεί ότι τα μέσα που διέθετε η Υπηρεσία Ταχυδρομείων ήταν ιδιαίτερα κατάλληλα για την άσκηση προπαγάνδας - ιδιαίτερα το ραδιόφωνο και τα γραμματόσημα. Το 1937 ο Χίτλερ διόρισε Υπουργό Ταχυδρομείων τον Βίλχελμ Ονεζόργκε (γερμ. Karl Wilhelm Ohnesorge), ο οποίος παρέμεινε σε αυτή τη θέση ως την κατάρρευση της Ναζιστικής Γερμανίας. Έχοντας ιδιαίτερα φιλικές σχέσεις με τον Χίτλερ και συμμεριζόμενος τις πολιτικές του απόψεις, ο Ονεζόργκε υιοθετεί τις πρακτικές του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος: Θεσπίζονται αρχικά ειδικά ωράρια χρήσης των ταχυδρομικών υπηρεσιών από Εβραίους, οι οποίοι αποκλείονται από τη δυνατότητα διανομής τύπου και από υπεραστικές τηλεφωνικές κλήσεις. Προφανώς όλοι οι εβραϊκής καταγωγής υπάλληλοι απολύονται, όπως συνέβη σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Η τηλεφωνική υπηρεσία παρακολουθεί ανελλιπώς όλες τις υπεραστικές κλήσεις και, από το 1942, όλες τις κλήσεις προς Μεγάλη Βρετανία και ΗΠΑ. Ο Ονεζόργκε δανείζει, επίσης, μεγάλα χρηματικά ποσά σε ανώτερους αξιωματούχους του Κόμματος, λαμβάνοντάς τα από τον προϋπολογισμό της υπηρεσίας.
Κυκλοφορούν, επίσης, προπαγανδιστικές κάρτες, με τις οποίες "πληροφορούν" το ευρύ κοινό γιατί είναι απαραίτητο να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα επανεξοπλισμού της Γερμανίας, καλούν τον λαό να συμμετάσχει σε προγράμματα αεράμυνας, στην "υπηρεσία παροχής εργασίας", ενώ ακόμη και σε καρτ-ποστάλ με προορισμό το εξωτερικό, αναγράφονται συνθήματα όπως "He, who wants to save a people, has to think heroicly". (Αυτός που θέλει να σώσει τον λαό πρέπει να σκέφτεται ηρωικά).
Το Υπουργείο, υπό την ηγεσία του Ονεζόργκε, προωθεί όσο μπορεί τις τεχνολογικές έρευνες και υιοθετεί καινοτομίες. Διαθέτει το δικό του ερευνητικό κέντρο, με συνολική επιφάνεια 500.000 τ.μ. στην περιοχή Μίρσντορφ (Miersdorf) στα περίχωρα του Βερολίνου. Του κέντρου ηγείται ο Δρ. Φρίντριχ Μπάναϊτζ (Dr. Friedrich Wilhelm Banneitz), θεωρούμενος αυθεντία στον τομέα της τηλεόρασης, συνεπικουρούμενος από τον Δρα Φρίντριχ Φίλμπιχ (Dr. Friedrich Vilbig), επίσης αυθεντία στον τομέα των υψηλών συχνοτήτων.
Το 1936 τίθεται σε λειτουργία το πρώτο σύστημα βιντεοκλήσεων στον κόσμο. Δημιούργημα του Δρα Γκέοργκ Σούμπερτ (Dr. Georg Schubert), χρησιμοποιούσε τετράγωνη οθόνη πλευράς 20 εκατ. Η υπηρεσία αυτή σταμάτησε να προσφέρεται το 1940 λόγω της έναρξης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Τα Γερμανικά Ταχυδρομεία υιοθετούν την "κεφαλή του Χίτλερ" ως παράσταση της πλέον ευρείας σειράς γραμματοσήμων τους και ο Χίτλερ αμείβεται με μεγάλα ποσά για την εκχώρηση της μορφής του στα γραμματόσημα. Στις 25 Ιουλίου 1941 τα Γερμανικά Ταχυδρομεία υιοθετούν το πρώτο στον κόσμο σύστημα ταχυδρομικών κωδικών με διψήφιους αριθμούς, αρχικά για επιστολές και στη συνέχεια και για δέματα. Το 1944 η επιγραφή στα γραμματόσημα αλλάζει και από "Deutsches Reich" γίνεται "Grossdeutsche Reich". Το φθινόπωρο του ίδιου έτους ιδρύεται, με εντολή του υπουργού, μια ειδική υπηρεσία διανομής αλληλογραφίας στα μέτωπα του πολέμου, υπό την επωνυμία "Fernkraftpost Wilna-Smolensk". Τον Μάιο του 1942 μετονομάζεται σε "Fronthilfe Deutsche Reichspost Kraftfahrstaffel Ost" και το φθινόπωρο ο έλεγχός της μεταβιβάζεται στην SS και επονομάζεται "Fronthilfe Deutsche Reichspost SS-Kraftfahrstaffel". Τελευταία μετονομασία της υπηρεσίας γίνεται το 1943, οπότε και "βαπτίζεται" "SS-Fronthilfe Deutsche Reichspost" Βασικός στόχος της "υπηρεσίας" δεν ήταν πλέον η διανομή (αν και εξακολούθησε να γίνεται κανονικά) όσο ο έλεγχος της αλληλογραφίας μεταξύ των στρατευμένων και των οικογενειών ή των φιλικών επαφών τους. Η χρήση γραμματοσήμων από τους στρατιώτες, όπως και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο δεν είναι απαραίτητη, εκτός αν πρόκειται για αεροπορική αλληλογραφία.
Τα γερμανικά γραμματόσημα χρησιμοποιήθηκαν επίσης από τις συμμαχικές μυστικές υπηρεσίες ως όργανο προπαγάνδας. Τον Οκτώβριο του 1944 ο Ουίλιαμ Ντόνοβαν (William H. ("Wild Bill") Donovan), επικεφαλής του OSS απέστειλε στον τότε Πρόεδρο Φράνκλιν Ρούζβελτ επιστολή στην οποία επισύναπτε αντίγραφο της εφημερίδας "Frankfurter Zeitung" με επικολλημένα παραχαραγμένα γραμματόσημα των Γερμανικών Ταχυδρομείων. Όπως πληροφορούσε τον Πρόεδρο ο Ντόνοβαν, τα γραμματόσημα ήταν τυπωμένα στην Ελβετία από το O.W.I. (Office of War Information, Γραφείο Πληροφοριών Πολέμου), γεγονός που αποτελούσε τμήμα της ευρύτερης προπαγάνδας των Συμμάχων στο εσωτερικό της Γερμανίας ήδη από το 1942, επιχείρηση γνωστή ως "Operation Cornflakes". Κάθε δεκαπενθήμερο, 500 ως 1200 αντίτυπα της εφημερίδας αποστέλλονταν με αυτό τον τρόπο σε παραλήπτες στη Γερμανία των οποίων τις διευθύνσεις το Γραφείο έβρισκε σε αναγγελίες θανάτων στρατιωτών που αναφερόταν ότι είχαν πεθάνει υπέρ πατρίδος.
Ο έλεγχος του ραδιοφώνου ήταν επίσης σημαντικός για την προπαγάνδα του Γ' Ράιχ. Ο Γκέμπελς θεωρούσε πάντοτε το ραδιόφωνο ως το βασικό όργανο προπαγάνδας σε μια σύγχρονη κοινωνία και διέθετε ειδική υπηρεσία στο υπουργείο του (Υπουργείο Προπαγάνδας) που ασχολείτο αποκλειστικά με το ραδιόφωνο. Ραδιοσταθμοί είχαν κατασκευαστεί στη Γερμανία από το 1928 και το 1930 παραδόθηκε και πομπός ισχύος 60 kW με αποτέλεσμα να καλύπτεται εμβελειακά το σύνολο της χώρας, ενώ παράλληλα η ναζιστική κυβέρνηση είχε δώσει εντολή οι ραδιοφωνικοί δέκτες να πωλούνται φθηνά, για να μπορέσει να αποκτήσει έναν "κάθε γερμανική οικογένεια". Το Ραδιοφωνικό Επιμελητήριο που εγκαθίδρυσε απέκτησε τον πλήρη έλεγχο των ραδιοφωνικών εκπομπών και, καθώς οι ραδιοφωνικές εκπομπές βρίσκονταν εκείνη την εποχή, τόσο στη Γερμανία όσο και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, υπό τον πλήρη έλεγχο του κράτους, αποτελούσε κρατικό μονοπώλιο στην κατοχή και τη χρήση του. Το 1933 η Ναζιστική κυβέρνηση βρέθηκε αυτομάτως να κατέχει τη ραδιοφωνική υπηρεσία του Ράιχ. Οι εκπομπές, ωστόσο, υπέστησαν αρχικά τόσο σφοδρές κριτικές, που ο Χορστ Ντρέσλερ-Άντερς (Horst Dressler-Andress), επικεφαλής του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος του Ράιχ, εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ανέφερε ότι "παρόμοια στάση είναι προδοτική και δεν θα γίνει ανεκτή".
Προς τη λήξη του Πολέμου τα Γερμανικά Ταχυδρομεία έχασαν μεγάλο μέρος του ανθρώπινου δυναμικού τους, το οποίο μεταφέρθηκε σε στρατιωτικές μονάδες για την άμυνα της χώρας και οι υπηρεσίες που παρείχαν μειώθηκαν στο ελάχιστο, ορισμένες δε καταργήθηκαν εντελώς. Με τη λήξη του Πολέμου τα Γερμανικά Ταχυδρομεία κατέρρευσαν ολοσχερώς.
Ο Ονεζόργκε συνελήφθη από τους Συμμάχους αλλά κατά περίεργο τρόπο ουδέποτε προσήχθη σε δίκη, καθώς όλες οι εναντίον του κατηγορίες αποσύρθηκαν. Αφέθηκε ελεύθερος και έκτοτε τα ίχνη του χάθηκαν τελείως - η ζωή του μεταπολεμικά παραμένει ατεκμηρίωτη. Απεβίωσε στο Μόναχο την 1η Φεβρουαρίου 1962. Ωστόσο, ο Χανς Φρίτσε (Hans Fritzsche), επικεφαλής του Ραδιοφωνικού Επιμελητηρίου συνελήφθη και δικάστηκε στη Δίκη της Νυρεμβέργης, όπου αθωώθηκε.
Μετά τον Πόλεμο
Αρχικά στην ηττημένη Γερμανία και για διάστημα μερικών μηνών απαγορεύτηκε η ανταλλαγή ιδιωτικών μηνυμάτων, ενώ όσα επιτρέπονταν λογοκρίνονταν. Όταν αυτός ο περιορισμός άρθηκε, οι τέσσερις ζώνες κατοχής αποτέλεσαν αντίστοιχες ταχυδρομικές ζώνες και η ταχυδρομική υπηρεσία άρχισε να λειτουργεί εκ νέου το 1947. Το 1950 επανιδρύθηκε η Γερμανική Ταχυδρομική Υπηρεσία υπό την επωνυμία "Deutsche Bundespost" στις ζώνες κατοχής των δυτικών δυνάμεων, ενώ στη σοβιετική ζώνη δημιουργήθηκε ανάλογη υπηρεσία με την επωνυμία "Deutsche Post" και το διακριτικό "DDR" (Deutsche Demokratische Republik). Η ταχυδρομική υπηρεσία στην Ανατολική Γερμανία παρέμεινε υπό απόλυτο κρατικό έλεγχο, όπως παρέμειναν και οι ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές και η διανομή τύπου (εφημερίδες και περιοδικά). Η διανομή της αλληλογραφίας όχι μόνον δεν υιοθέτησε νέες μεθόδους, αλλά λόγω ελλείψεως κονδυλίων οι παρεχόμενες υπηρεσίες υποβαθμίστηκαν. Όταν, το 1961, κατασκευάστηκε το Τείχος του Βερολίνου οι δύο υπηρεσίες ήρθαν σε προστριβές: Ο αριθμός των δεμάτων από τη Δυτική στην Ανατολική Γερμανία που δεν γίνονταν δεκτά αύξανε σταδιακά, ενώ λίγο αργότερα η Στάζι, κάνοντας σάρωση στο περιεχόμενο των δεμάτων, άνοιγε όσα περιείχαν πολύτιμα αντικείμενα και/ή χρήματα και αφαιρούσε το συγκεκριμένο περιεχόμενο.
Το 1989 η δυτικογερμανική ταχυδρομική υπηρεσία αναμορφώθηκε, με τη δημιουργία τριών νέων, ανεξάρτητων πλέον, υπηρεσιών: "Deutsche Bundespost Postdienst", (αμιγώς ταχυδρομικές υπηρεσίες) "DBP Postbank" (μια μορφή "Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου") και "DBP Telekom" (τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες).
Το 1990 πραγματοποιείται η συνένωση των δύο Γερμανιών (Ανατολικής και Δυτικής). Οι υπηρεσίες των δύο περιοχών συγχωνεύτηκαν σε μία, που αρχικά ονομάστηκε "Bundespost". Το 1995 οι τρεις αυτοί κλάδοι ανεξαρτητοποιήθηκαν και τα Γερμανικά Ταχυδρομεία αποτέλεσαν την, ανεξάρτητη πλέον εταιρεία υπό την επωνυμία "Deutsche Post AG". Το 1999 τα Γερμανικά Ταχυδρομεία απορρόφησαν την εταιρεία "Danzas" και το 2002 την εταιρεία "DHL"
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταχυδρομεία Ταχυδρομεια
Κατάλογος εντύπων της Αχαΐας
Ο κατάλογος περιλαμβάνει έντυπα, περιοδικά και εφημερίδες, που κυκλοφόρησαν στην Αχαΐα από την απελευθέρωση το 1828 έως σήμερα, με αλφαβητική σειρά.
Ρένα Μόρφη
Η Ρένα Μόρφη (15 Μαρτίου 1988, Βόλος) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια, η οποία έχει γίνει γνωστή, επίσης, και με το ψευδώνυμο Σούλη Ανατολή. Είναι μέλος του συγκροτήματος Imam Baildi από το 2010.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βόλο. Είναι απόφοιτη του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Καριέρα
Από τα σχολικά της χρόνια βρέθηκε δίπλα σε καλλιτέχνες όπως η Βάσω Ζαγόρη, Claudia Delmer, Φώφη Ρούσου, Έλλη Πασπαλά και Νατάσα Φλουρή.
Πρωτοεμφανίστηκε τραγουδώντας στο πλάι του Φοίβου Δεληβοριά. Από τον Δεκέμβριο του 2010, είναι η τραγουδίστρια του συγκροτήματος Imam Baildi. Μαζί τους, συμμετείχε σε Διεθνή Φεστιβάλ όπως το Lowlands – Ολλανδία (2012), το South by Southwest Festival – Αμερική (2013), το International Jazz Festival – Μοντρεάλ (2014) και το Sziget – Ουγγαρία (2012, 2015). Έχουν πραγματοποιήσει 6 περιοδείες σε Κύπρο, Ελβετία, Γερμανία, Αυστρία, Ολλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Γαλλία, Σκωτία, Νορβηγία, Δανία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Αραβικά Εμιράτα, Μπαχρέιν, Η.Π.Α., Καναδά, Ισπανία, Ιταλία, Τσεχία, Κίνα, Βόρεια Μακεδονία, Τουρκία και πολλές συναυλίες στην Ελλάδα.
Το 2016 κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό δίσκο με τίτλο Σούλη Ανατολή. Η Σούλη Ανατολή είναι μια φανταχτερή, πανεποχική λαϊκή ντίβα, αλλά και το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε η γιαγιά της όταν ήταν τραγουδίστρια στο Βόλο τη δεκαετία του 1950. Το τραγούδι που ξεχώρισε από το δίσκο είναι το «Όταν σου χορεύω».
Κάνει μεταγλωττίσεις τραγουδιών σε ταινίες της Disney και της Μattel. Έχει ερμηνεύσει, μεταξύ άλλων, τα τραγούδια ελληνικής μεταγλώττισης της ταινίας κινουμένων σχεδίων Μαλλιά Κουβάρια (πρωτότυπος τίτλος Tangled) και έχει χαρίσει τη φωνή της στην κούκλα Barbie Rock Star.
Το 2018 συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά «Το σόι σου», υποδυόμενη τη Σούλη Ανατολή.
Toν Μάϊο του 2019, κυκλοφόρησε το πρώτο single από το δεύτερο άλμπουμ της, με τίτλο «Θα ανέβω να σε βρω», που είναι μια πολύχρωμη cumbia και, επίσης, ντουέτο με τον Μάρκο Κούμαρη των Locomondo. Το video clip σκηνοθέτησε ο Χρήστος Δήμας. Το δεύτερο άλμπουμ με τίτλο Σάμπα Τσικίτα κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2020.
Τον Ιούνιο του 2019, ολοκλήρωσε τα γυρίσματα του πρωταγωνιστικού της ρόλου στην ταινία Φαντασία του Αλέξη Καρδαρά που προβλήθηκε το Δεκέμβριο του 2019. Για την ερμηνεία της, βραβεύτηκε από την Hellenic Film Society USA (HFS) στη Νέα Υόρκη με το βραβείο «2020 Αlexis Mouyiaris Memorial Award for Βest Performance in an Expo Feature Film».
Από το Νοέμβριο του 2020 συμπαρουσιάζει τη μουσική εκπομπή της ΕΡΤ1 Μουσικό Κουτί με τον Νίκο Πορτοκάλογλου. Στην εκπομπή συναντιούνται σε ένα στούντιο-σπίτι τραγουδιστές, μουσικοί και συνθέτες από διαφορετικούς μουσικούς χώρους και αποκαλύπτουν στιγμές της ζωής και της επαγγελματικής τους πορείας, ερμηνεύοντας αγαπημένα τραγούδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Ελβετικά δημοψηφίσματα (2013)
Στη διάρκεια του 2013 διεξήχθησαν 8 δημοψηφίσματα στην Ελβετία. Τα πρώτα 3 έγιναν στις 3 Μαρτίου, οπότε οι ψηφοφόροι τάχθηκαν υπέρ της περικοπής στις υπέρογκες αμοιβές και αποζημιώσεις για τα στελέχη των εταιρειών.
Παραπομπές
2013
GSAT-4
Ο δορυφόρος GSAT-4, γνωστός και ως HealthSat, ήταν δορυφόρος επικοινωνιών και πλοήγησης, ο οποίος εκτοξεύθηκε τον Απρίλη του 2010 από τον Ινδικό Οργανισμό Διαστημικής Έρευνας. Ο δορυφόρος εκτοξεύτηκε με τον πύραυλο Geosynchronous Satellite Launch Vehicle Mk.II αλλά έπεσε στον Κόλπο της Βεγγάλης μετά από λίγα λεπτά.
Ιστορία
Η Ινδία προσπαθούσε εδώ και πολλά χρόνια να αγοράσει κρυογονική τεχνολογία από τη Ρωσία κάτι το οποίο και δεν έγινε λόγω αντίδρασης των ΗΠΑ. Αυτό οδήγησε σε μία 20ετή περίπου έρευνα για την ανάπτυξη της αντίστοιχης τεχνολογίας. Έτσι οδηγήθηκε στην δημιουργία του πρώτου πυραύλου που βασίζεται σε κρυογονικό πυραυλοκινητήρα ινδικής τεχνολογίας με το όνομα Geosynchronous Satellite Launch Vehicle Mk.II (GSLV) ο οποίος και θα μετέφερε τον βάρους 2,2 τόνων δορυφόρο.
Εκτόξευση
Η αποτυχία αυτή ήταν ένα μεγάλο πλήγμα για την Ινδία η οποία και προσπαθεί να γίνει μεγάλη διαστημική δύναμη. Η Ινδία στην προσπάθεια της να το επιτύχει σκοπεύει να επενδύσει 2,8 δισ. δολάρια για το διαστημικό πρόγραμμα της.
Κατηγορία:Τεχνητοί δορυφόροι Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2010
GSAT
Ένωσις Αγίων Ομολογητών
Ιστορία
Η Ένωσις Αγίων Ομολογητών ιδρύθηκε το 1944 .Στις 22 Σεπτεμβρίου 1957 εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Β΄ κατηγορίας. Η πρώτη της συμμετοχή στο πρωτάθλημα ήταν την περίοδο 1957-58. Την περίοδο εκείνη η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε γεωγραφικές περιφέρειες. Η Ένωσις Αγίων Ομολογητών συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Αμμοχώστου-Κερύνειας. Την περίοδο 1957-58 δεν διεξήχθη πρωτάθλημα. Ωστόσο, η ΚΟΠ διοργάνωσε το κύπελλο Κύπρου με την Ένωσις Αγίων Ομολογητών να λαμβάνει για πρώτη και μοναδική φορά μέρος στη διοργάνωση. Αντιμετώπισε στον Α΄ γύρο την Νέα Σαλαμίνα. Στο πρώτο παιχνίδι έχασε εκτός έδρας με 4-0 ενώ στο δεύτερο κέρδισε εντός έδρας με 3-2 και αποκλείστηκε.
Την περίοδο 1959-60 κατέκτησε την πρώτη θέση του ομίλου της και έδωσε αγώνες μπαράζ με την νικήτρια του ομίλου Λεμεσού-Λάρνακας-Πάφου, Αλκή Λάρνακας. Η νικήτρια των μπαράζ θα αναδεικνυόταν πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας. Επιπλέον, θα αντιμετώπιζε σε αγώνες μπαράζ την τελευταία ομάδα της Α΄ κατηγορίας 1959-60, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 1960-61. Ο πρώτος αγώνας έγινε στο Παλιό Γ.Σ.Π. στις 26 Ιουνίου 1960 με την Αλκή να κερδίζει 1-6. Ο δεύτερος αγώνας έγινε στο Παλιό ΓΣΖ στις 29 Ιουνίου με την Ένωση Αγίων Ομολογητών να κερδίζει με 3-4. Η Αλκή στέφθηκε πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων.
Την περίοδο 1960-61 κατέκτησε την πρώτη θέση του ομίλου της και έδωσε αγώνες μπαράζ με τον νικητή του ομίλου Λεμεσού-Λάρνακας-Πάφου, Πανελλήνιο. Η νικήτρια των μπαράζ θα αναδεικνυόταν πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας. Στον πρώτο αγώνα η Ένωσις Αγίων Ομολογητών κέρδισε με 6-5 εκτός έδρας (στάδιο ΓΣΟ). .Στο δεύτερο αγώνα (παλιό Γ.Σ.Π.) κέρδισε ξανά με 3-2 και αναδείχθηκε πρωταθλήτρια. Ωστόσο, δεν ίσχυσε ο προβιβασμός στην Α΄ κατηγορία και θα συνέχιζε στη Β΄ κατηγορία.
Το Δεκέμβριο του 1961 ενοποιήθηκε με τον Κεραυνό Στροβόλου (του οποίου η αίτηση για ένταξη στην ΚΟΠ είχε απορριφθεί το Σεπτέμβριο του 1961 επειδή δεν ήταν σωματείο που προερχόταν από πόλη ), δημιουργώντας την ομάδα Ένωσις-Κεραυνός, η οποία πήρε τη θέση της Ένωσις Αγίων Ομολογητών στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1961-62. 1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Η Ένωσις Νέων Αγίων Ομολογητών συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1944 Κατηγορία:Άγιοι Ομολογητές (συνοικία Λευκωσίας)
Φαντάρος
Ο στρατιώτης, κυριολεκτικά το προσωπικό του όπλου του Στρατού Ξηράς.
Ρίζες
Στις νεολατινικές γλώσσες ο όρος προέρχεται από το Λατινικό infantem (νεαρός) και κατά το Μεσαίωνα υποδήλωνε στρατιώτες οι οποίοι ήταν πολύ νέοι ή κατώτερης κοινωνικής καταγωγής ώστε να πολεμούν πεζοί. Από τον 16ο αιώνα με την ίδρυση μονίμων στρατιωτικών μονάδων, ο όρος Infantry και οι αντίστοιχοι σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες χαρακτηρίζουν τις μονάδες του Πεζικού. Από «Infanteria» προήλθε το «Φανταρία» και κατ' επέκταση το «Φαντάρος» που έχασε την ειδική σημασία τη σχετιζόμενη με τον σκοπό του σώματος, αλλά διατήρησε την σημασία της ιδιότητας του μέλους στρατιωτικού σώματος.
Χρήση
Στη νεοελληνική καθομιλουμένη γλώσσα ο όρος υποδηλώνει τους κληρωτούς του Στρατού Ξηράς. Ανάλογα με τη χρήση μπορεί να εξαιρούνται οι Δόκιμοι Έφεδροι Αξιωματικοί και το προσωπικό της Στρατονομίας και της Προεδρικής Φρουράς.
Η χρήση του όρου από επαγγελματίες στρατιωτικούς για αναφορά σε στρατευσίμους έχει συνήθως υποτιμητική σημασία και κανονικά αποφεύγεται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Τάμι Έιμπραχαμ
Ο Κέβιν Ογκενετέγκα Ταμαραέμπι Μπακούμο-Έιμπραχαμ (Kevin Oghenetega Tamaraebi Bakumo-Abraham, γεννημένος στις 2 Οκτωβρίου 1997), γνωστός ως Τάμι Έιμπραχαμ (Tammy Abraham), είναι Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως επιθετικός για την ομάδα της Ρόμα και την εθνική ομάδα της Αγγλίας.
Απόφοιτος της ακαδημίας της Τσέλσι, ο Έιμπραχαμ πραγματοποίησε την πρώτη εμφάνιση για τον σύλλογο το 2016 προτού περάσει μια σεζόν δανεικός στην Μπρίστολ Σίτι. Εκεί, πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις, και κέρδισε το βραβείο Παίκτη της Σεζόν του συλλόγου, νεαρό παίκτη της σεζόν και το βραβείο κορυφαίου σκόρερ, και έγινε ο πρώτος παίκτης που το έπραξε σε μία σεζόν. Ακολούθησε μια ακόμη περίοδος δανεισμού στη Σουόνσι Σίτι, αλλά η σεζόν τελείωσε με τον σύλλογο να υποβιβάζεται από την Πρέμιερ Λιγκ. Έπειτα εντάχθηκε στην Άστον Βίλα το 2018 και έγινε ο πρώτος παίκτης από το 1977 που σημείωσε 25 γκολ σε μία μόνο καμπάνια για τον σύλλογο και ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς της Τσάμπιονσιπ. Τον Αύγουστο του 2021 αποκτήθηκε από τη Ρόμα για 34 εκατομμύρια λίρες.
Στο παρελθόν διεθνής με τις νεανικές ομάδες της Αγγλίας, ο Έιμπραχαμ εκπροσώπησε το έθνος στο επίπεδο κάτω των 18 ετών και συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U-21 του 2017 στην Πολωνία. Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών τον Νοέμβριο του 2017.
Ο Έιμπραχαμ γεννήθηκε στην Αγγλία αλλά κατάγεται απο τη Νιγηρία παρ όλα αυτά είναι διεθνής με την εθνική Αγγλίας και όλες τις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρίστολ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουόνσι Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Αθέρας Κεφαλονιάς
right|thumb|250px|Η παραλία Πόρτο Αθέρας Ο Αθέρας (ιταλικά: Aterra) είναι ένα ορεινό χωριό στη βορειοδυτική Κεφαλλονιά με υψόμετρο παραπάνω από 250 μέτρων, στη χερσόνησο της Παλλικής. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας και ανήκε διοικητικά στον Δήμο Παλλικής ο οποίος καταργήθηκε το 2010 και από τότε ανήκει στον νέο δήμο Κεφαλονιάς και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 129 κάτοικοι. Σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από τον Αθέρα βρίσκεται η παραλία του χωριού Πόρτο Αθέρα. Πρόκειται για έναν γραφικό κόλπο, ιδανικό για κολύμπι, αλλά και για μικρά παιδιά, καθώς τα νερά του είναι καθαρά και προστατευμένα, στην άκρη του οποίου υπάρχει το κτητορικό εκκλησάκι του Αγίου Σπυρίδωνα, βαμμένο σε ένα εντυπωσιακό μπλέ χρώμα. Πηγές θέτουν την κατοικία του Οδυσσέα κοντά στον Αθέρα αφού είναι το μόνο μέρος σε Κεφαλονιά και Ιθάκη που ανταποκρίνεται στις περιγραφές του Ομήρου για το μέρος όπου βρισκόντουσαν τα ανάκτορα του Οδυσσέα στην Οδύσσεια. Η τοπική κοινότητα Αθέρος είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 19,621 χμ² (2011).
Πολιτισμός
Ο Αθέρας γιορτάζει της Αγίας Παρασκευής στις 26 Ιουλίου. Είναι η μεγάλη εκκλησία στην πλατεία του χωριού με το ξύλινο τέμπλο που χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα και το πέτρινο επιβλητικό καμπαναριό με τις δίδυμες καμπάνες. Στο χωριό γίνεται μεγάλο πανηγύρι, με παραδοσιακή μουσική και γλέντι ως το πρωί. Ο Αθέρας πλημμυρίζει με κόσμο και επισκέπτες από όλη την Κεφαλονιά και την Ελλάδα που έρχονται να ακούσουν ζωντανή μουσική και να χορέψουν παραδοσιακούς χορούς, κεφαλονίτικους και όχι μόνο.
Μονοπάτια
Από τον Αθέρα ξεκινούν αρκετά μονοπάτια, τα οποία οδηγούν σε αρκετές περιοχές πέριξ του οικισμού. Χαρακτηριστική διαδρομή απαράμιλλης αμορφίας είναι το μονοπάτι που οδηγεί στην παραλία Αμύδι, η οποία δεν είναι προσβάσιμη με αυτοκίνητο.
Ο Αθέρας απέχει 14 χιλιόμετρα από το Ληξούρι και 35 χιλιόμετρα από τη πρωτεύουσα του νησιού το Αργοστόλι.
Η παραλία Αθέρας βρίσκεται στο ομώνυμο μικρό χωριό και ανήκει στο δήμο Κεφαλονιάς. Πρόκειται για μια ήσυχη αμμώδη παραλία με καθαρά νερά. Στην παραλία υπάρχει η μικρή μαρίνα του Πόρτο Αθέρα, η οποία φιλοξενεί αρκετά σκάφη.
Ο Αθέρας είναι δημοφιλής παραλία στην Κεφαλονιά εξαιτίας της μορφολογίας της, που προσφέρει εύκολη και ασφαλή κολύμβηση. Θεωρείται ιδανική για οικογένειες με παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Κεφαλονιάς Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Τσακ Μπίλι
Ο Τσακ Μπίλι (αγγλικά: Chuck Billy) είναι Αμερικανός τραγουδιστής της χέβι μέταλ μουσικής, γνωστός ως μέλος των Testament.
Βιογραφία
Το 1986, έγινε μέλος των Legacy αντικαθιστώντας τον Στηβ Σόουζα, ο οποίος εντάχθηκε στους Exodus. Την επόμενη χρονιά, άλλαξαν το όνομα τους σε Testament και κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "The Legacy", στο οποίο συνέγραψε το κομμάτι "Do or Die". Αν και η σύνθεση του συγκροτήματος έχει αλλάξει πολλές φορές μέσα στα χρόνια, ο Μπίλι και ο κιθαρίστας Έρικ Πίτερσον αποτελούν τα δύο μόνιμα στελέχη του συγκροτήματος, τα οποία έχουν παίξει σε όλους τους δίσκους τους.
left|thumb|230px|Ο Τσακ Μπίλι στο Norway Rock Festival του 2009 Η χροιά της φωνής του Τσακ Μπίλι έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια, από ένα καθαρό thrash metal ύφος στους πρώτους δίσκους του συγκροτήματος, σε death φωνητικά για το "Demonic" του 1997, ενώ μετά τον δίσκο "The Gathering" αναμειγνύει τα δύο στυλ, μερικές φορές ακόμη και στο ίδιο κομμάτι.
Το 2001, διαγνώστηκε με σεμίνωμα των γεννητικών κυττάρων, σε μία σπάνια περίπτωση όπου αυτή η μορφή καρκίνου των γεννητικών οργάνων εμφανίζεται κοντά στην καρδιά. Στις 11 Αυγούστου 2001, οργανώθηκε προς τιμή του Μπίλι και του Τσακ Σούλντινερ των Death, το φεστιβάλ "Thrash of the Titans" στο Maritime Hall του Σαν Φρανσίσκο, με την συμμετοχή των Exodus, Anthrax, Death Angel, S.O.D., Sadus, κ.α..
Το 2005, δημιούργησε τους Dublin Death Patrol μαζί με τον τραγουδιστή Στηβ Σόουζα και άλλους διακεκριμένους μουσικούς, κυκλοφορώντας τα άλμπουμ "DDP 4 Life" το 2007 και "Death Sentence" το 2012. Έχει συμμετάσχει στον δίσκο "Numbers from the Beast" προς τιμή των Iron Maiden με την διασκευή στο "Fear of the Dark", ενώ έχει ηχογραφήσει με τους Exodus, Susperia, Forbidden, The Haunted, Sadus, κ.α..
Ο Μπίλι έχει αφιερώσει τα τραγούδια "Allegiance", "Trail of Tears" και "Native Blood" σε ιθαγενείς Αμερικάνους οπαδούς των Testament. Το 2010, έλαβε αναγνώριση από το Εθνικό Αμερικανικό Μουσείο των Ιθαγενών Αμερικανών του ιδρύματος Σμιθσόνιαν συμπεριλαμβανόμενος στο αφιέρωμα με τίτλο "Up Where We Belong: Native Musicians in Popular Culture".
Σε συνέντευξη του το 2016, ανέφερε ως κύριες εμπνεύσεις του τους Ρόνι Τζέιμς Ντίο, Ρομπ Χάλφορντ και Μπρους Ντίκινσον.
Βιογεωγραφία
Η Βιογεωγραφία δεν περιορίζεται μόνο στο να καταγράφει τη κατανομή των βιοκοινοτήτων που ζουν σε μια μεγαδιάπλαση, αλλά παράλληλα ερμηνεύει και αναλύει τις διεργασίες που συμβάλλουν στην εξέλιξη των οικοσυστημάτων.Για να είναι κατανοητός ο συγκεκριμένος κλάδος και βασικές έννοιες χρειάζεται να υπάρχουν γνώσεις στο αντικείμενο της Οικολογίας, καθώς και της Γεωμορφολογίας που εστιάζει στην εξέλιξη του αναγλύφου και τη μορφολογία του εδάφους (Βουνά, ποταμούς, λίμνες, θάλασσα, κλπ). Επιπροσθέτως είναι απαραίτητο να τονιστεί ότι η Βιογεωγραφία ανήκει στην επιστήμη της Γεωγραφίας όπως αυτή παρουσιάζεται σήμερα, διότι έχει τη δυνατότητα να προβλέπει την εξέλιξη του χώρου με το πέρασμα του χρόνου και τις επιδράσεις που δέχονται οι βιοκοινότητες εντός των μεγαδιαπλάσεων.
Δείτε επίσης
* Κατηγορία:Ωκεανογραφία Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Βιολογικοί όροι Κατηγορία:Φυσική γεωγραφία Κατηγορία:Ενδιαίτημα Κατηγορία:Περιβαλλοντική ορολογία
Βέλες
Ο Βέλες (κυρ.:Велес, αρχ. σλαβον.: Велесъ), γνωστός και ως Βόλος, είναι σλαβική θεότητα. Ο Βέλες ήταν ένας από τους λίγες σλαβικές θεότητες που λατρευόταν σε όλα τα Σλαβικά έθνη. Για πρώτη φορά αναφέρεται στις συνθήκες ειρήνης του 10ου αιώνα μεταξύ των Βασιλέων του κράτους των Ρως και των βυζαντινών αυτοκρατόρων, όπου οι Σλάβοι κάνουν έναν όρκο ειρήνης όπου ορκίζονταν στους θεούς Περούν και Βέλες.
Ο Βέλες ήταν ο θεός των κτηνοτρόφων και των αγροτών ο οποίος τους τιμωρεί με ασθένειες, το αντίθετο του θεού Περούν που ήταν ο θεός του πολέμου. Στα μέσα του 10ου αιώνα ο Βλαδίμηρος Α' του Κιέβου είχε στήσει στο Κίεβο επτά αγάλματα θεών και αυτό του Βέλες είχε στηθεί σε ξεχωριστή θέση στην αγορά της πόλης, κάτι που δείχνει ότι η λατρεία του Βέλες συνδεόταν και με το εμπόριο, ενώ του Περούν στον λόφο που βρισκόταν το κάστρο. Η ξεχωριστή λατρεία των Περούν και Βέλες είναι σήμερα ζωντανή στην τοπογραφία: χωριά και πόλεις στα πεδινά, έλκουν τ' όνομά τους από τον Βέλες, ενώ στις κορυφές των λόφων από τον Περούν.
Ο λόγος της εχθρότητας μεταξύ δύο Θεών είναι η κλοπή από τον Βέλες της συζύγου του Περούν, ή συνήθως, των βοοειδών. Στην σλαβική μυθολογία ο Βέλες εμφανίζεται με την μορφή τεράστιου φιδιού από τις σπηλιές του υποκόσμου και ανεβαίνει προς τα πάνω το σλαβικό παγκόσμιο δέντρο προς τη θεϊκή περιοχή του Περούν. Ο Περούν εκδικείται και επιτίθεται στον Βέλες με τις αστραπές του. Ο Βέλες φεύγει, και κρύβεται μέσα σε δέντρα, σε ζώα ή σε ανθρώπους. Στο τέλος σκοτώνεται από Περούν, και σε αυτόν τον τελετουργικό θάνατο, απελευθερώνετε το σώμα που βρισκόταν μέσα ο Βέλες από αυτόν, με μορφή βροχής που πέφτει από τους ουρανούς. Αυτόν το μύθο σήμερα πιστεύουν ότι οι αρχαίοι Σλάβοι τον σχέτιζαν με την αλλαγή του καιρού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες του εμπορίου Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου Κατηγορία:Θεότητες της μαγείας Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου Κατηγορία:Θεότητες της απάτης και της πονηριάς κατηγορία:σλαβικός παγανισμός Κατηγορία:Δράκοι
Αμάλιενμποργκ
Τα Ανάκτορα Αμάλιενμποργκ είναι η χειμερινή κατοικία της Βασιλικής Οικογένειας της Δανίας και βρίσκονται στην Κοπεγχάγη. Τα ανάκτορα αποτελούνται από τέσσερα όμοια κτήρια (Slotsplads) αρχιτεκτονικού ρυθμού Ροκοκό, γύρω από μία οκτάγωνη πλατεία. Στο κέντρο της βρίσκεται ο μνημειώδης έφιππος ανδριάντας του βασιλιά Φρειδερίκου Ε΄, ιδρυτή του Αμαλίενμποργκ.
Αρχικά τα ανάκτορα Αμάλιενμποργκ χτίστηκαν για τέσσερις οικογένειες ευγενών, όμως, όταν το Παλάτι Κρίστιανσμποργκ κάηκε τον Φεβρουάριο του 1794, η Βασιλική Οικογένεια της Δανίας αγόρασε τα τέσσερα κτήρια και μετακόμισε εκεί. Στο πέρασμα των ετών διάφοροι μονάρχες με τις οικογένειές τους έζησαν στα τέσσερα διαφορετικά ανάκτορα.
Τα πρώτα ανάκτορα στην περιοχή
Η περιοχή Frederiksstaden οικοδομήθηκε στη θέση δύο άλλων παλαιών ανακτόρων. Το πρώτο από αυτά ονομαζόταν Σοφί Αμάλιενμποργκ και είχε κτιστεί από τη Σοφία Αμαλία του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, σύζυγο του Φρειδερίκου Γ΄, σε ένα μέρος της έκτασης που ο πεθερός της Χριστιανός Δ΄ είχε αποκτήσει έξω από τα τείχη της παλαιάς πόλης της Κοπεγχάγης, τώρα γνωστής ως Indre By (=Εσωτερική Περιοχή) στις αρχές του 17ου αι., όταν αυτός ήταν βασιλιάς. Άλλα μέρη της έκτασης χρησιμοποιήθηκαν για το κάστρο Ρόζενμποργκ, το Nyboder (= Νέο Κτήριο) και το νέο Ανατολικό οχυρωμένο τείχος γύρω από την πόλη.
Αυτή η έκταση περιελάμβανε έναν κήπο, αντί του "Κήπου της βασιλίσσης", που βρισκόταν πέρα από τη δυτική πύλη της πόλης Vesterport, μία περιοχή που τώρα είναι γνωστή ως Vesterbro και ο οποίος είχε καταστραφεί κατά την πολιορκία από τους Σουηδούς το 1659. Οι εργασίες στον κήπο άρχισαν το 1664 και το κάστρο κτίστηκε το διάστημα 1663-73. Ο βασιλιάς απεβίωσε το 1670 και η χήρα βασίλισσα έζησε εκεί ως το τέλος της, τον Φεβρουάριο του 1685.
Τέσσερα έτη μετά, στις 15 Απριλίου 1689, ο γιος της Χριστιανός Ε΄ εόρτασε τα 44α γενέθλιά του στο ανάκτορο με την παρουσίαση μίας Γερμανικής όπερας (ίσως την πρώτη παρουσίαση όπερας στη Δανία) σε ένα ειδικά κτισμένο, προσωρινό θέατρο. Επειδή η παράσταση είχε μεγάλη επιτυχία, επαναλήφθηκε τέσσερις ημέρες μετά. Όμως κατά την έναρξη της 2ης πράξης, μία διακόσμηση της σκηνής έπιασε φωτιά, που έκανε το θέατρο και το ανάκτορο να καούν ως το έδαφος· περίπου 180 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.
Ο βασιλιάς σχεδίασε να ξανακτίσει το ανάκτορο, του οποίου η εκκλησία, τα βασιλικά διαμερίσματα και τα κτήρια του κήπου είχαν μείνει άθικτα. Ο Όλε Ρέμερ ήταν ο επικεφαλής των προπαρασκευαστικών εργασιών για την επανοικοδόμηση του Αμαλίενμποργκ στις αρχές της δεκαετίας του 1690. Το 1694 ο βασιλιάς διαπραγματεύτηκε μία συμφωνία με τον Σουηδό αρχιτέκτονα Νικόντεμους Τέσσιν τον Νεότερο, που πέρασε ένα χρονικό διάστημα στην Κοπεγχάγη το θέρος εκείνο μελετώντας το οικοδόμημα. Τα σχέδιά του και η μακέτα του ολοκληρώθηκαν το 1697. Ωστόσο ο βασιλιάς βρήκε τα σχέδια πολύ φιλόδοξα και αντί αυτών άρχισε να κρημνίζει τα υπάρχοντα κτήρια το ίδιο έτος και με τα δομικά υλικά τους έκτισε μία νέα Εκκλησία της Φρουράς.
Το δεύτερο Αμαλίενμποργκ κτίστηκε από τον Φρειδερίκο Δ΄ στην αρχή της βασιλείας του. Αυτό αποτελείτο από μία θερινή κατοικία, ένα κεντρικό περίπτερο με δενδρόκηπο και στοές στις δύο πλευρές του περιπτέρου. Στη μία πλευρά του κτηρίου υπήρχε κήπος γαλλικού τύπου και στην άλλη πλευρά υπήρχε στρατώνας. Το περίπτερο είχε μία τραπεζαρία στο ισόγειο. Στον επάνω όροφο υπήρχε ένα σαλόνι με θέα προς το λιμάνι, τον κήπο και τον στρατώνα.
Η ανάπτυξη του Frederiksstaden από τον Φρειδερίκο Ε΄
Το Αμαλίενμποργκ είναι το επίκεντρο του Frederiksstaden, περιοχής που κτίστηκε από τον Φρειδερίκο Ε΄ σε ανάμνηση των 300 ετών από την άνοδο του Οίκου του Όλντενμπουργκ στον θρόνο της Δανίας (1448) και τη στέψη του (1449). Αυτό θεωρείται έμπνευση του Γιόχαν-Χάρτβιχ-Ερνστ Μπέρνστορφ, πρέσβη της Δανίας στο Παρίσι. Επικεφαλής του έργου ήταν ο λόρδος Άνταμ-Γκότομπ Μόλτκε, Ανώτερος Επιμελητής και ένας από τους πιο ισχυρούς και με επιρροή άνδρες της χώρας, μαζί με τον Νικολάι Άιγκτβεντ ως βασιλικό αρχιτέκτονα και επόπτη.
Το σχέδιο περιελάμβανε τέσσερα ίδια μέγαρα, κτισμένα για να στεγάσουν τέσσερις διακεκριμένες οικογένειες ευγενών από τον κύκλο του βασιλιά, τα οποία τοποθετήθηκαν γύρω από μία οκτάγωνη πλατεία. Τα μέγαρα αυτά (που τώρα καλούνται ανάκτορα) αποτελούν το σύγχρονο ανάκτορο του Αμαλίενμποργκ, αν και τροποποιήθηκαν πολύ με τα χρόνια.
Ως βασιλική κατοικία
Όταν η Βασιλική Οικογένεια βρέθηκε χωρίς κατοικία έπειτα από την πυρκαγιά του 1794, τα ανάκτορα ήταν άδεια για μακρές περιόδους του έτους, με την εξαίρεση του ανακτόρου Μπρόκντορφ που στέγαζε τη Ναυτική Ακαδημία. Οι ευγενείς που τα κατείχαν ήταν πρόθυμοι να αποχωριστούν τα μέγαρά τους, αντί προώθησης της θέσης τους και χρημάτων, έτσι τα ανάκτορα Μόλτκε και Σακ αποκτήθηκαν τις επόμενες ημέρες. Από τότε έζησαν διαδοχικά μέλη της Βασιλικής Οικογένειας στο Αμαλίενμποργκ, που το είχαν ως βασιλική κατοικία και βασιλείς έδωσαν τα ονόματά τους στα τέσσερα ανάκτορα: ανάκτορο του Χρισιτανού Ζ΄, του Χρισιτανού Η΄, του Φρειδερίκου Η΄ και του Χριστιανού Θ΄.
Μία κιονοστοιχία, που σχεδιάστηκε από τον βασιλικό αρχιτέκτονα Κάσπαρ-Φρέντερικ Χάρσντορφ, προστέθηκε το 1794-95 για να συνδέσει το πρόσφατα αποκτημένο ανάκτορο Μόλτκε με αυτό του διαδόχου, το ανάκτορο Σακ.
Πηγές
Αμάλιενμποργκ Αμάλιενμποργκ Κατηγορία:Ανάκτορα στη Δανία
Πον Νεφ (γέφυρα)
Η Πον Νεφ, (Pont Neuf, Νέα Γέφυρα) είναι, παρά το όνομά της, η παλαιότερη, σε χρήση σήμερα, γέφυρα στο Παρίσι. Βρίσκεται στα δυτικά του Ιλ ντε λα Σιτέ και ενώνει το νησάκι με τις δύο όχθες του Σηκουάνα.
Χτισμένη στις αρχές του 17ου αιώνα, έλαβε το όνομά της για να διακρίνεται από παλαιότερες γέφυρες που ήταν πλαισιωμένες και στις δύο πλευρές τους με οικήματα. Μια άλλη καινοτομία ήταν τα πεζοδρόμια που είχε για να προστατεύουν τους πεζούς από λάσπη και άλογα. Είναι επίσης η πρώτη πέτρινη γέφυρα στο Παρίσι που διασχίζει τον Σηκουάνα.
Έχει καταχωρηθεί από το 1889 ως ιστορικό μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας. Το 1991 εγγράφηκε στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco, όπως και όλες οι όχθες του Σηκουάνα.
Εξυπηρετείται από το σταθμό Πον Νεφ του μετρό.