cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρίτσαρντ Ραμίρεζ
Τα εγκλήματα
Στις 7 Ιουλίου 1985 μπήκε στο σπίτι της 61χρονης Joyce Lucille Nelson και πάλι στο Monterey Park και την έδειρε μέχρι θανάτου. Μερικές ώρες αργότερα εισέβαλλε στο σπίτι της 63χρονης Sophie Dickman κατοίκου της ίδιας γειτονιάς. Αφού έκλεψε τα κοσμήματά της, έφυγε αφήνοντάς την ζωντανή.
Στις 20 Ιουλίου 1985 εφοδιασμένος πλέον και με ένα μαχαίρι ματσέτα (machete) μπήκε τη νύχτα στο σπίτι των Maxson (68 χρονών) και Lela (66) Kneiling στην πόλη Glendale. Αφού τους μαχαίρωσε στο κρεβάτι τους την ώρα που κοιμόντουσαν, τους πυροβόλησε, ακρωτηρίασε τα πτώματα με την ματσέτα και παίρνοντας ότι πολύτιμο υπήρχε στο σπίτι έφυγε.
Προς τα ξημερώματα της ίδιας νύχτας, εισέβαλλε και πάλι στο σπίτι της οικογένειας Khovananth στην συνοικία Sun Valley. Σκότωσε ακαριαία πυροβολώντας τον άντρα της οικογένειας, έδειρε και βίασε τη γυναίκα απαιτώντας να του δώσει χρήματα. Η λεία του ήταν 30.000 δολάρια.
Στις 5 Αυγούστου 1985 μπήκε στο σπίτι του Chris και της Virginia Peterson στη συνοικία Northridge του Λος Άντζελες. Πυροβόλησε το ζευγάρι αλλά δεν τους πέτυχε, αφού ο νεαρός Chris κατάφερε να αντεπιτεθεί και να τον τρέψει σε φυγή.
Στις 8 Αυγούστου του 1985 μπήκε στο σπίτι της Sakina (27 χρονών) και του Elyas (31) Abowath. Σκότωσε τον άντρα και αφού έδειρε και βίασε τη γυναίκα, τους λήστεψε.
Με την Αστυνομία να έχει εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό και τον κλοιό να σφίγγει γύρω του, ο Ραμίρεζ εγκατέλειψε το Λος Άντζελες για να συνεχίσει τη δράση του στο Σαν Φρανσίσκο.
Στις 18 Αυγούστου 1985 εισέβαλλε στο σπίτι των Peter και Barbara Pan. Επανέλαβε το γνωστό μοτίβο του. Σκότωσε τον άντρα, βίασε την γυναίκα και την πυροβόλησε. Με το κραγιόν της 66χρονης ζωγράφισε μια πεντάλφα και υπέγραψε ως "Jack the Knife", τίτλος που προέρχεται από το τραγούδι "The Ripper" του χέβι μέταλ συγκροτήματος Judas Priest.
Οι έρευνες της Αστυνομίας του Σαν Φρανσίσκο και τα αποτελέσματα των βαλλιστικών εκθέσεων, συσχέτισαν αμέσως τον δράστη με τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν τους προηγούμενους μήνες στο Λος Άντζελες. Δόθηκε μια συνέντευξη Τύπου από την δήμαρχο της πόλης, όπου πληροφορούσε το κοινό για το προφίλ του καταζητούμενου. Ο Ραμίρεζ βλέποντας τη συνέντευξη Τύπου, έφυγε από το Σαν Φρανσίσκο και ξαναγύρισε στα γνωστά του εδάφη. Ωστόσο, πλέον, ο χρόνος του είναι μετρημένος.
Στις 24 Αυγούστου του 1985, χτύπησε και πάλι, σε μια κωμόπολη της Καλιφόρνια, το Mission Viejo. Προσπάθησε να μπει στο σπίτι των Romero, αλλά έγινε γρήγορα αντιληπτός από τους ενοίκους του και ετράπη σε φυγή. Ύστερα από λίγες ώρες, προσπάθησε ξανά και κατάφερε να μπει στο σπίτι του Bill Carns (30 χρονών) και της Inez Erickson (29). Πυροβόλησε τον άντρα τρεις φορές και, αφού βρήκε τα κοσμήματα της γυναίκας, την βίασε αλλά θα την άφησε ζωντανή και έφυγε. Ο Bill Carns επέζησε ύστερα από χειρουργική αφαίρεση των δυο σφαιρών από το κεφάλι του. Η εκτενής περιγραφή που έδωσε στην Αστυνομία η Inez Erickson, καθώς και το αποτύπωμα που κατάφεραν να πάρουν από το σπίτι των Ρομέρο, αλλά και από το κλεμμένο αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσε ο Ραμίρεζ για κάποιο διάστημα, ήταν ικανά ώστε να ταυτοποιήσουν τον δράστη. Η Αστυνομία έδωσε στα Μ.Μ.Ε. την φωτογραφία της Σήμανσης από την σύλληψή του στις 12 Δεκεμβρίου του 1984 για κλοπή αυτοκινήτου και μέσα σε δυο μέρες κατάφεραν να τον συλλάβουν.
Η σύλληψη
Το πρωί της 31ης Αυγούστου του 1985 και αφού ο Ραμίρεζ είχε επιστρέψει από μια επίσκεψη στον αδερφό του στο Τούσον της Αριζόνα, πολίτες τον είδαν και τον αναγνώρισαν σε ένα μίνι μάρκετ της μεξικάνικης συνοικίας του Λος Άντζελες. Ο Ραμίρεζ τράπηκε σε φυγή. Μάλιστα, προσπάθησε δυο φορές να κλέψει κάποιο αυτοκίνητα ώστε να διαφύγει γρηγορότερα, αλλά ο αριθμός των πολιτών που τον κυνηγούσαν μεγάλωνε διαρκώς και έτσι στο τέλος τον έπιασαν. Σε λίγο εμφανίστηκε και η Αστυνομία για να τον συλλάβει, σώζοντάς του ταυτόγχρονα τη ζωή από τους πολίτες που τον έδερναν αλύπητα.
Δίκη και καταδίκη
Η δίκη του Ραμίρεζ άρχισε σχεδόν τρία χρόνια μετά τη σύλληψη του. Στις 22 Ιουλίου 1988, άρχισε η διαδικασία εκλογής ενόρκων ενώ στις 30 Ιανουαρίου του 1988 άρχισε η δίκη, με την εναρκτήρια αγόρευση του δημόσιου κατηγόρου που ενοχοποιούσε τον Ραμίρεζ για 13 δολοφονίες και 30 ακόμα κακουργηματικές πράξεις. Επίσης, παρουσίασε 400 αποδεικτικά στοιχεία που τα έθεσε υπόψιν του δικαστηρίου. Στις 14 Απριλίου 1988 και αφού εξετάστηκαν 137 μάρτυρες και 521 αποδεικτικά στοιχεία, ο δημόσιος κατήγορος ολοκλήρωσε το έργο του. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, έλαβε το λόγο η υπεράσπιση, προσπαθώντας να μειώσει το εύρος των κατηγοριών και να απαλλάξει τον Ραμίρεζ από όσες ήταν δυνατόν. Από τις 22 έως τις 25 Ιουλίου, οι δικηγόροι και των δυο πλευρών έκαναν τις αγορεύσεις τους, ενώ οι ένορκοι συγκεντρώθηκαν την αμέσως επόμενη μέρα. Είχαν να μελετήσουν 8.000 σελίδες δικογραφίας και 655 πειστήρια εγκλήματος. Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1988 οι ένορκοι ανακοίνωσαν ότι είχαν φτάσει σε ομόφωνη απόφαση: έκριναν ένοχο τον Ραμίρεζ και για τις 43 κατηγορίες που του αποδόθηκαν. Έτσι, στις 3 Οκτωβρίου το δικαστήριο ανακοίνωσε ότι τον καταδίκαζε σε θανατική ποινή. Στις 9 Νοεμβρίου καθαρογράφηκε η καταδίκη του σε θάνατο 19 φορές. Μεταφέρθηκε και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του στην πτέρυγα μελλοθανάτων των φυλακών Σαν Κουέντιν της Καλιφόρνια.
Με την ανακοίνωση της ποινής του, ο Ραμίρεζ είπε στους δημοσιογράφους: «Σιγά τα λάχανα! Ο θάνατος είναι στους κινδύνους του επαγγέλματος. Θα σας δω στην Disneyland.»
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί κατά συρροή δολοφόνοι Κατηγορία:Σατανισμός
Περιφέρεια Γκεγαρκουνίκ
Η περιφέρεια Γκεγαρκουνίκ (Αρμενικά: Գեղարքունիք) είναι περιφέρεια της Αρμενίας. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της είναι η πόλη Γκαβάρ.
Σαρλίν Γουόρεν-Πιου
Η Σαρλίν Γουόρεν-Πιου (Charlene Evelyn Dolly Warren-Peu, γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου 1979) είναι πολιτικός των Πίτκαιρν, η οποία υπηρέτησε ως δήμαρχος των Νήσων Πίτκαιρν από το 2020 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2022. Είναι η πρώτη γυναίκα που κατέχει τη θέση σε μόνιμη βάση. Υπηρέτησε προηγουμένως ως Αντιδήμαρχος και ήταν μέλος του Νησιωτικού Συμβουλίου.
Περιφέρεια Γκεγαρκουνίκ
Ο κρατικός αυτοκινητόδρομος Γερεβάν-Σεβάν-Ντιλιτζάν διασχίζει την περιφέρεια.
Παραπομπές
Γκεγαρκουνίκ
Σαρλίν Γουόρεν-Πιου
Βιογραφία
Η Γουόρεν-Πιου γεννήθηκε στις Νήσους Πίτκαιρν και γονείς της είναι ο Τζέι Γουόρεν και η Κάρολ Γκρέις Κρίστιαν. Είναι απόγονος της όγδοης γενιάς των πρωταγωνιστών της ανταρσίας του Μπάουντι του 1789, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν πρώτοι και στα νησιά Πίτκαιρν. Διαχειρίζεται το ταχυδρομείο του νησιού, διευθύνει επίσης ένα κατάλυμα φιλοξενίας για τους επισκέπτες και παράγει μέλι με τον σύζυγό της Βέιν Γουόρεν-Πιου, ο οποίος κατάγεται από τα Νησιά Κουκ. Το ζευγάρι έχει πέντε παιδιά.
Η Γουόρεν εξελέγη στο Νησιωτικό Συμβούλιο στις εκλογές του 2013. Εκλέχθηκε Αντιδήμαρχος το 2015 και επανεκλέχθηκε στη θέση το 2017. Στις γενικές εκλογές του 2019, εξελέγη δήμαρχος, πετυχαίνοντας σαρωτική νίκη.
Παραπομπές
Γουροεν Πιου, Σαρλιν
Ζοζεφίν Λάνγκφορντ
Η Ζοζεφίν Λάνγκφορντ (Περθ, 18 Αυγούστου, 1997) είναι Αυστραλή ηθοποιός, ευρέως γνωστή για το ρόλο της ως Τέσα Γιανγκ στη σειρά ταινιών After (ελ. Μετά). Έχει επίσης πραγματοποιήσει αρκετά έργα όπως η ταινία  Moxie  που κυκλοφόρησε το 2021.
Βιογραφία
Η Λάνγκφορντ γεννήθηκε στο Περθ της Αυστραλίας. Είναι η μικρότερη κόρη της Ελίζαμπεθ Λάνγκφορντ, μια παιδιάτρου, και του Στέφεν Λάνγκφορντ, ενός γιατρού και διευθυντή ιατρικών υπηρεσιών στο Royal Flying Doctor Service της Αυστραλίας. Έχει μια μεγαλύτερη αδερφή που είναι επίσης ηθοποιός, την Κάθριν Λάνγκφορντ, γνωστή για τον ρόλο της ως Χάνα Μπέικερ στη σειρά του Netflix, 13 Reasons Why.
Σπούδασε στο St. Brendan's College και στο All Saints College.
Καριέρα
Εκτός από τις σπουδές της στην υποκριτική, το 2005 άρχισε να παρακολουθεί και μαθήματα τραγουδιού.
Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός το 2013, σε ηλικία 16 ετών, στη μικρού μήκους ταινία "Sex Ed" όπου έπαιξε έναν μικρό ρόλο. Έπαιξε επίσης στις ταινίες μικρού μήκους "When Separating",  "Gypsy Blood",  Wreck , και  Into the Tunnel . Έκανε το ντεμπούτο της στη μεγάλη οθόνη στην ανεξάρτητη ταινία Pulse (2017), η οποία προβλήθηκε σε φεστιβάλ κινηματογράφου.
Το 2017, είχε έναν δεύτερο ρόλο στην ταινία θρίλερ 7 Wishes, ως Ντάρτσι Τσάπμαν, όπου πρωταγωνίστησε με την Τζόι Κινγκ.
Στις 9 Ιουλίου 2018, επιλέχθηκε να πρωταγωνιστήσει, μαζί με τον Χίρο Φάινς-Τίφιν, στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος After: Everything Begins Here βασισμένο στο βιβλίο της συγγραφέα Άννα Τοντ. Αρχικά, η Ζοζεφίν πέρασε από οντισιόν για δευτερεύοντα ρόλο (Μόλι Σάμουελς, την οποία υποδύθηκε αργότερα η Ινάνα Σάρκες), αλλά τελικά επιλέχτηκε για τον ρόλο της Τέσα Γιανγκ, της πρωταγωνίστριας, αφού η ηθοποιός που έλαβε την πρώτη θέση αποφάσισε να το απορρίψει. για μια σύγκρουση χρονοδιαγραμμάτων. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 16 Ιουλίου 2018 και ολοκληρώθηκαν στις 24 Αυγούστου 2018. Η ταινία κυκλοφόρησε παγκοσμίως στους κινηματογράφους στις 12 Απριλίου 2019. Στις 19 Μαΐου 2019, η Τοντ επιβεβαίωσε τη συνέχεια της σειράς ταινιών με την δεύτερη ταινία, After We Collided, ξεκινώντας τα γυρίσματα τον Αύγουστο. Η ταινία κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2020. Το 2021, είχε έναν δεύτερο ρόλο στην ταινία του Netflix, Moxie, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Τζένιφερ Μάθιου, και επέστρεψε για να υποδυθεί την Tέσα Γιανγκ στην τρίτη ταινία του έπους After, After We Fell, που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2021. Το 2022, κυκλοφόρησε και η τέταρτη ταινία After Ever Happy όπου έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Λονδίνο στις 10 Αυγούστου 2022 και βγήκε στους κινηματογράφους στις 7 Σεπτεμβρίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί ηθοποιοί
Μκρτιτς Αρμέν
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|205x205εσ|Αναμνηστική πλάκα για τον λογοτέχνη στο Γκιουμρί της Αρμενίας. Γεννήθηκε στις 14/27 Δεκεμβρίου του 1906 στο Αλεξαντροπόλ (νυν Γκιουμρί της σημερινής Αρμενίας) ως Μκρτιτς Γκριγκόρεβιτς Αρουτιουνιάν και ήταν γιος βιοτέχνη. Αρχικά φοίτησε σε σχολεία της γενέτειράς του και το 1925 εγκαταστάθηκε στο Γερεβάν, όπου έκανε και την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία εκδίδοντας το ίδιο έτος ποιητική συλλογή. Την ίδια περίοδο δημιούργησε λογοτεχνική ομάδα στο Λενινακάν και συνδέθηκε με τον σημαντικό Αρμένιο συγγραφέα Γιεγισέ Τσαρέντς, ενώ στον κύκλο του συγκαταλέγονταν ακόμη οι Γκουργκέν Μαχάρι και Άξελ Μπακούντς. Το 1930 εισήχθη στο Ινστιτούτο Κινηματογράφου της Μόσχας, από το οποίο αποφοίτησε το 1932 και δύο χρόνια αργότερα έγινε μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Αρμενίας.
Το 1937 εξορίστηκε, μαζί με άλλους Αρμένιους συγγραφείς και διανοούμενους, στη Σιβηρία στο πλαίσιο των σταλινικών διώξεων της περιόδου που έμειναν γνωστές ως Μεγάλη Εκκαθάριση ή Μεγάλος Τρόμος. Απαλλάχτηκε από τις κατηγορίες μετά από οκτώ χρόνια και επέστρεψε στο Γερεβάν το 1954. Για το λογοτεχνικό του έργο, ο Αρμέν έλαβε το παράσημο της Εργατικής Κόκκινης Σημαίας. Απεβίωσε το 1972.
Έργο
Ο Μκρτιτς Αρμέν εμφανίστηκε στα γράμματα το 1925 με την ποιητική συλλογή «Σιρκανάλ», ενώ έγραψε ακόμη νουβέλες, μυθιστορήματα, άρθρα και έργα παιδικής λογοτεχνίας. Κύρια έργα του είναι τα μυθιστορήματα «Η πηγή του Χεγκνάρ» (μέσα από το οποίο δίνει μια εικόνα για τη ζωή στο Γκιουμρί κατά τα τελευταία χρόνια ύπαρξης της Ρωσικής Αυτοκρατορίας ), «Γερεβάν» (το οποίο ξεχωρίζει για την ταυτόχρονη χρήση πολλών λογοτεχνικών τεχνοτροπιών ) και «Ιάσβα» (όπου παρουσιάζει τη ζωή Αρμενίων εργατών στον Ρωσικό Άπω Βορρά κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ), η συλλογή διηγημάτων «Με διέταξαν να σας το παραδώσω» κ.ά. Τα γραπτά του Αρμέν έχουν μεταφραστεί στα ρωσικά, τα γαλλικά , τα αγγλικά και τα γερμανικά, ενώ ο ίδιος μετέφρασε στην αρμενική γλώσσα έργα των Ρώσων λογοτεχνών Μιχαήλ Σόλοχοφ και Αλεξάντρ Φαντέγεφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι συγγραφείς Κατηγορία:Αρμένιοι ποιητές Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς Κατηγορία:Εξόριστοι Κατηγορία:Μεταφραστές Κατηγορία:Σοβιετικοί αρμενικής καταγωγής
Λολίτα
Λολίτα (αγγλικά: Lolita) είναι ο τίτλος του μυθιστορήματος του Ρωσο-Αμερικανού συγγραφέα Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ και εκδόθηκε το 1955. Πολλοί συγγραφείς το καθιστούν ως ένα από τα καλύτερα έργα του εικοστού αιώνα, και έχει συμπεριληφθεί σε αρκετές λίστες για τα καλύτερα βιβλία, όπως τις Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα (Time), Τα 100 βιβλία του Αιώνα (Le Monde), Τα 100 καλύτερα βιβλία όλων των εποχών, Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα της Σύγχρονης Βιβλιοθήκης, και The Big Read. Το μυθιστόρημα είναι γνωστό για το αμφιλεγόμενο περιεχόμενό του. Ο πρωταγωνιστής και αναξιόπιστος αφηγητής, ο μεσήλικας καθηγητής λογοτεχνίας υπό το ψευδώνυμο Χάμπερτ Χάμπερτ, παθαίνει ψύχωση με ένα δωδεκάχρονο κορίτσι, την Ντολόρες Χέιζ, με την οποίαν εμπλέκεται σεξουαλικώς αφότου γίνεται πατριός της. Το "Λολίτα" αποτελεί προσωπικό του ψευδώνυμο για το όνομα Ντολόρες. Το μυθιστόρημα γράφτηκε αρχικά στα αγγλικά και εκδόθηκε πρώτα στο Παρίσι. Αργότερα μεταφράστηκε στα ρωσικά από τον ίδιον τον Ναμπόκοφ και εκδόθηκε στη Νέα Υόρκη το 1967 από τις εκδόσεις Phaedra Publishers.
Το μυθιστόρημα Λολίτα θεωρήθηκε γρήγορα κλασικό και μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ το 1962., και αργότερα σε μια άλλη προσαρμογή από τον Έιντριαν Λάιν το 1997. Έχει μεταφερθεί αρκετές φορές επί σκηνής και αποτέλεσε θέμα για δύο παραστάσεις όπερας, δύο μπαλέτα, και ένα αναγνωρισμένο μα εμπορικά ανεπιτυχές μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ. Η αφομοίωσή του στην ποπ κουλτούρα είναι τέτοια, που το όνομα "Λολίτα" χρησιμοποιείται για ένα νεαρό κορίτσι που είναι σεξουαλικά αναπτυγμένο.
Υπόθεση
Η εισαγωγή του μυθιστορήματος γίνεται από τον Τζον Ρέι Τζούνιορ, διδάκτορα της φιλολογίας, εκδότης βιβλίων ψυχολογίας. Ο Ρέι δηλώνει ότι παρουσιάζει τα απομνημονεύματα ενός άνδρα που χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο "Χάμπερτ Χάμπερτ", ο οποίος πέθανε πρόσφατα από καρδιακή πάθηση, ενώ περίμενε την θανατική ποινή του. Τα απομνημονεύματα ξεκινάνε με τη γέννηση του Χάμπερτ στο Παρίσι το 1910. Διανύει την παιδική του ηλικία στη Γαλλική Ριβιέρα, όπου ερωτεύεται τη φίλη του Άναμπελ Λι. Αυτός ο νεανικός και πλατωνικός έρωτας διακόπτεται από τον πρόωρο θάνατο της Άναμπελ από τύφο, με αποτέλεσμα ο Χάμπερτ να πάθει σεξουαλική ψύχωση με ένα συγκεκριμένο τύπο κοριτσιών -ηλικίας 9 έως 14- στα οποία αναφέρεται ως "νυμφίδια". Μετά την αποφοίτησή του, ο Χάμπερτ εργάζεται ως καθηγητής αγγλικών και αρχίζει τη συγγραφή ενός ακαδημαϊκού βιβλίου λογοτεχνίας. Πριν το ξέσπασμα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χάμπερτ μετακομίζει στη Νέα Υόρκη. Το 1947, μετακομίζει στο Ράμσντεϊλ, μια μικρή πόλη στην Νέα Αγγλία, όπου μπορεί να συνεχίσει με ηρεμία την συγγραφή του βιβλίου του. Το σπίτι στο οποίο είχε σκοπό να μείνει καταστράφηκε από μια φωτιά, και στην αναζήτησή του για ένα καινούργιο σπίτι, γνωρίζει την χήρα Σάρλοτ Χέιζ, η οποία δέχεται ενοίκους. Ο Χάμπερτ επισκέπτεται την κατοικία της Σάρλοτ και αρχικά επρόκειτο να απορριφθεί την προσφορά της με ευγένεια. Ωστόσο, η Σάρλοτ οδηγεί τον Χάμπερτ στον κήπο της, όπου η δωδεκάχρονη κόρη της Ντολόρες (αποκαλούμενη και ως Ντόλι, Λο, Λόλα και Λολίτα), κάνει ηλιοθεραπεία. Ο Χάμπερτ βλέπει την Ντολόρες ως το τέλειο νυμφίδιο, και ως μετενσάρκωση της παλιάς του αγάπης, Άναμπελ, και γρήγορα αποφασίζει να μετακομίσει εκεί.
Ο παθιασμένος Χάμπερτ συνεχώς αναζητά διακριτικές μορφές, για να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές του ορμές, συνήθως μέσω των πιο ασήμαντων σωματικών επαφών με την Ντολόρες. Όταν η Ντολόρες στέλνεται στην κατασκήνωση, ο Χάμπερτ λαμβάνει ένα γράμμα από την Σάρλοτ, που του εξομολογείται τον έρωτά της για εκείνον και του δίνει ένα τελεσίγραφο -είτε θα τον παντρευτεί, είτε θα πρέπει να μετακομίσει αμέσως. Αρχικά τρομοκρατείται, έπειτα ο Χάμπερτ συνειδητοποιεί την γοητεία του να είναι ο πατριός της Ντολόρες, συνεπώς παντρεύεται την Σάρλοτ για συγκεκριμένους λόγους. Αργότερα, η Σάρλοτ ανακαλύπτει το ημερολόγιο του Χάμπερτ, στο οποίο μαθαίνει για την επιθυμία του για την κόρη της και την αηδία που αισθάνεται για την Σάρλοτ. Αποστομωμένη και ταπεινωμένη, η Σάρλοτ αποφασίζει να φύγει με την Ντολόρες, και γράφει ένα γράμμα προς τους φίλους της, για να τους προειδοποιήσει για τον Χάμπερτ. Δυσπιστώντας για την ψεύτικη δικαιολογία του Χάμπερτ ότι το ημερολόγιο αποτελεί σχέδιο για ένα μελλοντικό μυθιστόρημα, η Σάρλοτ φεύγει τρέχοντας από το σπίτι, για να στείλει τις επιστολές, αλλά ένα αυτοκίνητο την πατά, σκοτώνοντάς την. Ο Χάμπερτ καταστρέφει τις επιστολές και παίρνει την Ντολόρες από την κατασκήνωση, ισχυριζόμενος ότι η μητέρα της αρρώστησε βαριά και νοσηλεύεται. Έπειτα την παίρνει μαζί του σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο, το οποίο του είχε προτείνει η Σάρλοτ νωρίτερα. Ο Χάμπερτ αισθάνεται τύψεις να βιάσει συνειδητά την Ντολόρες, συνεπώς βάζει ηρεμιστικά στο παγωτό της. Ενώ περιμένει να δράσει το χάπι, περιπλανάται στο ξενοδοχείο και συναντά έναν μυστηριώδη άνδρα, ο οποίος φαίνεται να έχει γνώση για τα σχέδιά του Χάμπερτ για τη Ντολόρες. Ο Χάμπερτ αποχωρεί από τη συζήτηση και επιστρέφει στο δωμάτιο του ξενοδοχείου. Εκεί, ανακαλύπτει ότι μπέρδεψε το χάπι με ένα πιο ήπιο φάρμακο, καθώς η Ντολόρες κοιμάται ελαφριά και ξυπνά συνεχώς. Τολμά να μην την αγγίξει καθόλου εκείνη τη νύχτα. Το πρωί, η Ντολόρες αποκαλύπτει στον Χάμπερτ ότι στην πραγματικότητα ήδη έχασε την παρθενία της με ένα μεγαλύτερο αγόρι στην κατασκήνωση ένα χρόνο πριν. Αφότου φεύγουν από το ξενοδοχείο, ο Χάμπερτ αποκαλύπτει στην Ντολόρες ότι η μητέρα της είναι νεκρή.
Ο Χάμπερτ και η Ντολόρες ταξιδεύουν σε όλη την χώρα, οδηγώντας όλη την ημέρα και διαμένοντας σε μοτέλ. Ο Χάμπερτ προσπαθεί απελπισμένα να διατηρήσει το ενδιαφέρον της Ντολόρες στα ταξίδια και σε εκείνον, και την δωροδοκεί όλο και περισσότερο σε αντάλλαγμα για σεξουαλικές χάρες. Εγκαθίστανται στο Μπέρσντλεϊ, μια μικρή πόλη στην Νέα Αγγλία. Ο Χάμπερτ υιοθετεί τον ρόλο του πατέρα της Ντολόρες και την γράφει σε ένα ιδιωτικό σχολείο θηλέων. Ο Χάμπερτ διακατέχεται από ζήλεια και ασκεί αυστηρό έλεγχο στη ζωή της Ντολόρες, απαγορεύοντάς της να παρευρίσκεται σε κοινωνικές εκδηλώσεις και εσπερίδες. Μόνο με την υπόδειξη του διευθυντή του σχολείου, ο οποίος θεωρεί τον Χάμπερτ αυστηρό και συντηρητικό Ευρωπαίο γονέα, συμφωνεί με τη συμμετοχή της Ντολόρες στο σχολικό θεατρικό, ο τίτλος του οποίου είναι ίδιος με το ξενοδοχείο στο οποίο ο Χάμπερτ συναντήθηκε με τον μυστηριώδη άνδρα. Μια μέρα πριν την πρεμιέρα της παράστασης, ένας σοβαρός καβγάς ξεσπά ανάμεσα στην Ντολόρες και τον Χάμπερτ, και η Ντολόρες φεύγει τρέχοντας από το σπίτι. Όταν ο Χάμπερτ την βρίσκει, του λέει ότι θέλει να φύγει από την πόλη και να συνεχίσει να ταξιδεύει. Αρχικά, ο Χάμπερτ χαίρεται, αλλά ενώ ταξιδεύει, γίνεται ολοένα και πιο ύποπτος -αισθάνεται ότι ακολουθείται από κάποιον που γνωρίζει η Ντολόρες. Ο άνδρας που τους ακολουθεί είναι ο Κλερ Κίλτυ -ένας φίλος της Σάρλοτ και διάσημος θεατρικός συγγραφέας, που έγραψε το θεατρικό στο οποίο η Ντολόρες θα συμμετείχε. Στα βουνά του Κολοράντο, η Ντολόρες αρρωσταίνει. Ο Χάμπερτ την πηγαίνει σε ένα τοπικό νοσοκομείο, από όπου παίρνει εξιτήριο σε μία νύχτα από τον "θείο" της. Ο Χάμπερτ γνωρίζει ότι η Λολίτα δεν έχει συγγενείς εν ζωή και τρέπεται αμέσως σε μια μανιώδης αναζήτηση για να βρει την Ντολόρες και τον απαγωγέα της, χωρίς να τα καταφέρει. Για τα επόμενα δύο χρόνια, ο Χάμπερτ μετά βίας διατηρεί σχέση με μια νεαρή αλκοολική ονόματι Ρίτα. Βαθιά στενοχωρημένος, ο Χάμπερτ λαμβάνει προς έκπληξή του ένα γράμμα από την Ντολόρες, πλέον 17 ετών, που του λέει ότι είναι παντρεμένη, έγκυος, και έχει μεγάλη ανάγκη κάποια χρήματα. Ο Χάμπερτ, οπλίζεται με ένα πιστόλι, εντοπίζει τη διεύθυνση της Ντολόρες και της δίνει τα χρήματα, τα οποία είναι η κληρονομιά της μητέρας της. Ο Χάμπερτ μαθαίνει ότι ο σύζυγος της Ντολόρες, ένας κωφός μηχανικός, δεν είναι ο απαγωγέας της. Η Ντολόρες αποκαλύπτει στον Χάμπερτ ότι ο Κίλτυ την πήρε από το νοσοκομείο και ότι ήταν ερωτευμένη μαζί του, αλλά την απέρριψε όταν εκείνη αρνήθηκε να πρωταγωνιστήσει σε μια από τις πορνογραφικές του ταινίες. Η Ντολόρες απορρίπτει το αίτημα του Χάμπερτ να φύγει μαζί του. Ο Χάμπερτ πηγαίνει στην έπαυλη του Κουίλτι, ο οποίος είναι υπό την επιρροή ναρκωτικών ουσιών και τον πυροβολεί αρκετές φορές. Λίγο αργότερα, ο Χάμπερτ συλλαμβάνεται, και με τις τελευταίες του σκέψεις, επιβεβαιώνει τον έρωτά του για την Ντολόρες, και ζητά να μην δημοσιευτούν τα απομνημονεύματά του μέχρι τον θάνατό της. Η Ντολόρες πεθαίνει κατά τη διάρκεια του τοκετού την Παραμονή των Χριστουγέννων το 1952.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλία μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Παιδοφιλία στη λογοτεχνία Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν όπερες Κατηγορία:Αμερικανικά ερωτικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ρωσικά ερωτικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ρωσικά μυθιστορήματα μαγικού ρεαλισμού Κατηγορία:Ρωσικά μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1955
Φόργουορντ-σέντερ
δεξιά|μικρογραφία|463x463εσ| Ο [[Πάτρικ Γιούιν|Πάτρικ Γιούινγκ]] Ο φόργουορντ-σέντερ ή μπίγκμαν είναι μία θέση στην καλαθοσφαίριση για παίκτες που παίζουν ή έχουν παίξει τόσο ως φόργουορντ όσο και ως σέντερ σε σταθερή βάση. Συνήθως, αυτό σημαίνει πάουερ φόργουορντ και σέντερ, καθώς αυτές είναι συνήθως οι δύο μεγαλύτερες θέσεις παικτών σε κάθε ομάδα μπάσκετ και, ως εκ τούτου, επικαλύπτονται συχνότερα η μία από την άλλη.
Ο φόργουορντ-σέντερ εισήχθη στην ορολογία του μπάσκετ καθώς το παιχνίδι εξελίχθηκε και έγινε πιο εξειδικευμένο τη δεκαετία του 1960. Οι πέντε θέσεις στο γήπεδο ήταν αρχικά γνωστές μόνο ως γκαρντ, φόργουορντ και σέντερ, αλλά τώρα είναι γενικά αποδεκτό ότι οι πέντε βασικές θέσεις είναι πόιντ γκαρντ, σουτινγκ γκαρντ, σμολ φόργουορντ, πάουερ φόργουορντ και σέντερ.
Συνήθως, ένας φόργουορντ-σέντερ είναι ένας ταλαντούχος φόργουορντ που ήρθε επίσης να παίξει λεπτά στη θέση του σέντερ σε ομάδες που χρειάζονται βοήθεια σε αυτή τη θέση. Ο παίκτης θα μπορούσε επίσης να είναι ένας σέντερ που είναι κάπως ψηλός στο παρκέ, κάτω από 1,80 μέτρων στο επίπεδο του ΝΒΑ, του οποίου οι ικανότητες του ταιριάζουν σε θέση πάουερ φόργουορντ, ειδικά αν αυτή η ομάδα έχει καλύτερο σέντερ. Ένας τέτοιος παίκτης είναι ο Μάρκους Κάμπι των Νιου Γιορκ Νικς. Με ύψος 2,11 μέτρων, γενικά παίζει ως σέντερ, αλλά όταν έπαιζε στους Νιου Γιορκ Νικς νωρίτερα στην σταδιοδρομία του, έπαιζε ως επί το πλείστον ως πάουερ φόργουορντ επειδή η ομάδα του είχε έναν από τους καλύτερους καθαρούς σέντερ στο πρωτάθλημα τον 2,13 μέτρωνΠάτρικ Γιούινγκ. Ο ίδιος ο Γιούινγκ χρησιμοποιήθηκε ως φόργουορντ-σέντερ στην αρχή της ενεργού δράσης του για να συμπληρώσει τον τότε σέντερ των Νικς, με ύψος 2,16 μέτρων Μπιλ Κάρτραϊτ. Ο επίσης θρύλος των Νικς Ουίλις Ριντ μετακινήθηκε στη θέση του φόργουορντ-σέντερ όταν η ομάδα απέκτησε τον επίσης σέντερ Ουόλτ Μπέλαμι το 1965. Ο Ριντ επέστρεψε στη θέση του σέντερ το 1968 αφού οι Νικς αντάλλαξαν τον Μπέλαμι στους Ντιτρόιτ Πίστονς για τον Ντέιβ Ντε Μπουσέρ. Ο Ραλφ Σάμπσον, με ύψος 2,24 μέτρων, ήταν ένας άλλος αξιοσημείωτος φόργουορντ-σέντερ που έπαιζε ως σέντερ την πρώτη χρονιά, το 1983. Το 1984, μετακινήθηκε στη θέση του πάουερ φόργουορντ, όταν ο ύψους 2,13 μέτρων Χακίμ Ολάζουον επιλέχτηκε εκείνη τη χρονιά. Το ύψος των περισσοτέρων φόργουορντ-σέντερ κυμαίνεται από 2,06 μέτρα έως 2,13 μέτρα.
Άλλοι αξιοσημείωτοι φόργουορντ-σέντερ είναι οι: Κέβιν Γκαρνέτ, Τίμ Ντάνκαν, Πάου Γκασόλ, Κρις Μπος, Λαμάρκους Όλντριντζ, Άντονι Ντέιβις, Αλ Χόρφορντ, Μπαμ Αντεμπάγιο και Γιάννης Αντετοκούνμπο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ορολογία καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Θέσεις στην καλαθοσφαίριση Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γιώργος Ψυχογιός
Ο Γιώργος Ψυχογιός (Ξυλόκαστρο Κορινθίας, 14 Μαΐου 1983) είναι Έλληνας πολιτικός, δικηγόρος και βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, εκλεγμένος στην Κορινθία με με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Βιογραφία
Κατάγεται από την Λυκοποριά. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και μετέπειτα ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Διεθνές Δίκαιο στο City University του Λονδίνου.
Έγινε μέλος της Νεολαίας Συνασπισμού από το 2002 και ακολούθως του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ. Στις Περιφερειακές εκλογές του Μαΐου 2014 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Πελοποννήσου.
Τον Ιανουάριο του 2015 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κορινθίας του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ επανεξελέγη τον Σεπτέμβριο. Τον Οκτώβριο του 2015 εξελέγη Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων με ευρεία πλειοψηφία, ενώ στις εκλογές του Ιουλίου 2019 επανεξελέγη βουλευτής Κορινθίας με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και μέλος στα αντίστοιχα Τμήματα Δικαιωμάτων και Αθλητισμού του κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας
Καγκαρέικα Μεσσηνίας
Τα Καγκαρέικα Καλαμάτας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 37 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Ασπροχώματος και υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Ζέλενγκορα
Η Ζελενγκόρα (που στα σερβοκροατικά σημαίνει «πράσινο βουνό») είναι οροσειρά στο εθνικό πάρκο Σουτιέσκα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Έχει μέγιστο υψόμετρο 2.014 μέτρων.
Τοπογραφία
Γεωλογικά, η σειρά Ζελενγκόρα ανήκει στις Δειναρικές Άλπεις και σχηματίζεται κυρίως από δευτερογενή και τριτογενή ιζηματογενή πετρώματα, κυρίως από ασβεστόλιθο. Η οροσειρά Ζελενγκόρα συνορεύει στα νοτιοδυτικά με τον ποταμό Νερέτβα, ανατολικά με τον ποταμό Σουτιέσκα και στα βόρεια με την οροσειρά Λέλιγια. Ορισμένες ορεινές λίμνες είναι διάσπαρτες σε όλη την οροσειρά, μεταξύ των οποίων την όμορφη λίμνη Ορλοβάτσκο Γιεζέρο. Ο ποταμός Νερέτβας πηγάζει από αυτή την οροσειρά. Επίσης από εκεί πηγάζει και ο Χρτσάβκα, παραπόταμος του Σουτιέσκα και ο Μπιελάβα, παραπόταμος του Δρίνου. Η υψηλότερη κορυφή είναι το Μπρέγκοτς με υψόμετρο 2014 μέτρων. Άλλες αξιοσημείωτες κορυφές είναι η Κόζιε Στράνε (2013 μ.), Ντρταρ (1970 μ.), Τρέμποβα Πλάνινα (1872 μ.) και Ορλόβατσα (1969 μ.). μικρογραφία|Ζελενγκόρα
Περιγραφή
Τα όρη της Ζελενγκόρα δεν ήταν μέρος της πρώτης γραμμής κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης του 1990-1995 και συνεπώς δεν έχουν ουσιαστικά καμία μόλυνση με νάρκες και μη εκραγέντα όπλα. Νωρίτερα, το 1943, η Ζελενγκόρα έγινε σκηνή έντονης μάχης κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ειδικά σε μια αποφασιστική φάση της μάχης του Σουτιέσκα. Μέσω μιας επιχείρησης που ονομάζεται Φαλλ Σβαρτς, οι γερμανικές κατοχικές δυνάμεις προσπάθησαν να περικυκλώσουν και να καταστρέψουν τους Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους, τις κομματικές δυνάμεις του στρατάρχη Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, οι οποίοι είχαν πάρει θέσεις γύρω από το όρος Ντουρμιτόρ στο σημερινό Μαυροβούνιο.
Ο Τίτο σχεδίαζε να ξεφύγει από την περικύκλωση προς το βορρά πέρα ​​από τον ποταμό Σουτιέσκα. Σε μια μάχη που ξεκίνησε στις 5 Ιουνίου 1943, οι παρτιζανικές μονάδες της 2ης Δαλματικής Ταξιαρχίας των Γιουγκοσλάβων Παρτιζάνων ανέλαβαν θέσεις για να επιτρέψουν τη διαφυγή των δυνάμεων των Γιουγκοσλάβων Παρτιζάνων μέσω του Ζελενγκόρα. Ασχολήθηκαν με τη γερμανική 118η Διοίκηση Γιέγκερ. Παρά την εξάντληση, τις ασθένειες και τις φθίνουσες προμήθειες πυρομαχικών, οι παρτιζάνοι της 2ης Δαλματικής Ταξιαρχίας συγκρούστηκαν με τις πολύ ανώτερες γερμανικές δυνάμεις μέχρι να ενισχυθούν από την 1η Ταξιαρχία Μαγιέβιτσα στις 9 Ιουνίου, και είχαν τη δυνατότητα να υποχωρήσουν για να ενταχθούν στους Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους στις 10 Ιουνίου. Μέχρι τότε, η 2η Ταξιαρχία είχε χάσει τα δύο τρίτα των στρατιωτών της, αλλά είχε καταφέρει να σταματήσει την πρόοδο των Γερμανών αρκετά ώστε να επιτρέψει στις δυνάμεις του Τίτο να διασχίσουν τον ποταμό Σουτιέσκα και να ξεφύγουν από τη γερμανική περικύκλωση.
Αργότερα, τον Μάιο του 1945, αυτά τα βουνά έγιναν ο τόπος της τελευταίας στρατιωτικής στάσης μεταξύ του Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού και των δυνάμεων του Τσέτνικ του Ντράζα Μιχάλοβιτς σε μια μάχη που διήρκεσε από τις 8 έως τις 13 Μαΐου 1945.
Το Ζελενγκόρα είναι πλέον γνωστό ως "μια ερημιά εξαιρετικής ομορφιάς" Οι διαβρωμένες κορυφές του Ζελενγκόρα που προέρχονται από μεγάλα μικτά δάση προσελκύουν, επίσης λόγω της απομακρυσμένης περιοχής, σχετικά λίγους πεζοπόρους. Η αγριότητα της φύσης και η πλήρης έλλειψη ενδείξεων σύγχρονου πολιτισμού δίνουν στα βουνά αυτά μια ιδιαίτερη εμφάνιση. Η περιοχή γύρω από το Ορλοβάτσκο Γιεζέρο - και αλλού - φέρει ορατά ίχνη ιστορικής κατοίκησης. Η προστασία ως μέρος του εθνικού πάρκου Σουτιέσκα μιας μεγάλης περιοχής αυτών των βουνών διασφαλίζει την ακεραιότητα της ερημιάς. Ένα αξιοσημείωτο μονοπάτι που οδηγεί στην υψηλότερη κορυφή, το Μπρέγκοτς, ξεκινά από το Ορλοβάτσκο Γιεζέρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Δειναρικές Άλπεις
Μπρίντει Δ΄ των Πίκτων
Ο Μπρίντει Δ΄ των Πίκτων (Bridei IV, πέθανε το 706) βασιλιάς των Πίκτων (697 - 706) διαδέχθηκε τον Τάραν των Πίκτων μετά την εκθρόνιση του. Διάδοχος του ήταν ο αδελφός του Νέχταν μακ Ντερ-Ίλει, έχει προταθεί ότι πατέρας του ήταν ο Ντάργκαρτ μακ Φινγκουίν από την δυναστεία των Κένελ Κομγκέιλ της Νταλ Ριάτα που είχε υπό τον έλεγχο της την Κόοουαλ και το Μπιουτ. Η καταγωγή της μητέρας του Ντερ-Ίλει δεν είναι γνωστή. Ένας μεγάλος αριθμός από αδελφούς, ετεροθαλείς αδελφούς και θετούς αδελφούς του Μπρίντει αναγνωρίζονται ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν ο Τάλοργκαν γιος του Ντρεστ, ο Κόγκους γιος του Ντάργκαρτ και ο Κένεθ γιος του Ντερ-Ίλει. Ο Μπρίντνει Δ΄ έμεινε γνωστός σαν ένας από τους σημαντικότερους βασιλείς στην Ιρλανδία και την Σκωτία, διατήρησε τους "Νόμους της Αθωότητας"΄ που συντάχθηκαν στο Μπιρ (697).
Σε μάχη ανάμεσα στους Πίκτες και τους Σάξονες (698) σύμφωνα με τους Ιρλανδούς ιστορικούς σκοτώθηκε ο Μπέρτραντ γιος του Μπέορχιθ. Η ήττα από την Νταλ Ριάτα (704) στο Λοχ Λόμοντ ή στο Λέβεν πιο πιθανό αναφέρεται τους Κέλτες του Αλτ Κλάτ παρά στους Πίκτες. Οι συγκρούσεις στο νησί του Σκάι που σκοτώθηκε ο Κοναίνγκ γιος του Ντάνσαντ ήταν εσωτερικές διαμάχες ανάμεσα στις φυλές της Νταλ Ριάτα. Τα Σκωτσέζικα Χρονικά καταγράφουν ότι ο χειμώνας του 700 ήταν τόσο βαρύς που "η θάλασσα ανάμεσα στην Ιρλανδία και την Σκωτία πάγωσε". Ο Μπρίντει σύμφωνα με τα Χρονικά του Ούλστερ και τα Χρονικά του Τίγκερναχ πέθανε το 706, τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Νέχταν.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Πίκτων
Μπολέσλαφ του Τόσεκ
Ο Μπολέσλαφ, πολων. Bolesław Toszecki (1276/78 - Δεκέμβριος 1328) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Τόσεκ (από το 1303, επίσημα από το 1315) και αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ (από το 1321).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καζιμίρ δούκα του Μπύτομ, Οπόλε και της Ελένης, ίσως κόρης του Λέοντα Α΄ της Γαλικίας-Βολυνίας.
Από τον πατέρα του προορίστηκε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, παρά το γεγονός ότι ήταν ο πρωτότοκος. Ήδη από το 1294 διορίστηκε Σχολαστικός (Εκπαιδευτικός) της Κρακοβίας και το 1297 έλαβε τον τίτλο του μέλους του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού του Βρότσλαφ. Μία βούλα του πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ αναφέρεται στην "εμβρίθειά του στις επιστήμες". Ο Ούγγρος ιστορικός Άνταλ Πορ θεωρεί ότι ταυτίζεται με τον ομώνυμό του κοσμήτορα του Οπόλε, που λειτούργησε ως πρύτανης των υπερορινών (ultramontani, μη Ιταλών) φοιτητών στο Πανεπιστήμιο της Πάδουας το 1308. Ο Πολωνός ιστορικός Στανίσλαφ Σρόκα αντιτίθεται σε αυτό, λέγοντας ότι ο Μπολέσλαφ ίσως ήταν φοιτητής σε κάποιο πανεπιστήμιο της Ιταλίας, καθώς ήταν ικανός στην Ιταλική γλώσσα και αργότερα έκανε διπλωματικές αποστολές στην Ιταλία.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Παλαιά Αμμόχωστος
H Παλαιά Αμμόχωστος είναι συνοικία του Δήμου Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Αμμοχώστου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Στα νότια συνορεύει με τον Άγιο Ιωάννη, στα δυτικά με τον Άγιο Λουκά και στα ανατολικά και βόρεια με τη Σαλαμίνα. Το ανατολικά τμήμα της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Ιστορία
Πριν την έναρξη της Τουρκοκρατίας, η πόλη της Αμμοχώστου περιοριζόταν στην εντός των τειχών πόλη, στη σημερινή Παλαιά Αμμόχωστο. Όταν οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Κύπρο το 1571 δεν επέτρεπαν σε χριστιανούς να κατοικούν μέσα στην Αμμόχωστο, δηλαδή στην εντός των ενετικών τοίχων πόλη. Οι χριστιανοί άρχισαν να κατοικούν έξω από την Παλαιά Αμμόχωστο, σε νοτιότερο σημείο, δημιουργώντας ένα προάστιο. Η τουρκική λέξη για το προάστιο είναι βαρούς, από την οποία προέκυψε η ονομασία της περιοχής, τα Βαρώσια ή Βαρώσι. Η περιοχή αυτή αποτέλεσε τη νέα Αμμόχωστο, η οποία γνώρισε, έως το 1974, σημαντική τουριστική ανάπτυξη. Έως το 1974, στην Παλαιά Αμμόχωστο κατοικούσαν οι Τουρκοκύπριοι ενώ στα Βαρώσια οι Ελληνοκύπριοι.
Μνημεία και σημεία ενδιαφέροντος
Στην Παλαιά Αμμόχωστο βρίσκονται:
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Αμμοχώστου
Τέμενος Βαγιαζίτ Β´
Το Τέμενος Βαγιαζίτ Β΄ (τούρκικα: Beyazıt Camii, Bayezid Camii), είναι οθωμανικό αυτοκρατορικό τέμενος, που βρίσκεται στην πλατεία Βαγιαζίτ, κοντά στο Φόρουμ του Θεοδόσιου, στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας.
Ιστορία
Το Τέμενος Βαγιαζίτ Β΄, χτίστηκε με εντολή του οθωμανού σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄ και ήταν το δεύτερο μεγάλο αυτοκρατορικό τέμενος που χτίστηκε στην Κωνσταντινούπολη, μετά την κατάκτησή της από τους οθωμανούς. Όπως και το παλαιότερο συγκρότημα, το Τέμενος Φατίχ, που στη συνέχεια από καταστράφηκε από σεισμούς και ανακατασκευάστηκε πλήρως σε διαφορετικό στυλ, το συγκρότημα Βαγιαζιτιγιέ, έχει μεγάλη ιστορική και αρχιτεκτονική σημασία. Ο αρχιτέκτονας του τζαμιού, Γιακούμπ Σαχ, ήταν ανιψιός του έλληνα αρχιτέκτονα του τεμένους Φατίχ, Ατίκ Σινάν και ήταν γνωστός από την επιχορήγηση του Βαγιαζίτ Β΄. Η επιχορήγηση αυτή, επιβεβαιώνει την προικοδότηση, από τον σουλτάνο Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή, της ορθόδοξης εκκλησίας της Παναγίας της Μουχλιώτισσας, της μοναδικής εκκλησίας που δεν μετατράπηκε σε τζαμί, στην μητέρα του Ατίκ Σινάν (και γιαγιά του αρχιτέκτονα του τεμένους Βαγιαζίτ), ως αναγνώριση του έργου των δύο αρχιτεκτόνων. Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τον αρχιτέκτονα, έκτος από το ότι έχτισε χάνι στην Προύσα. Ωστόσο το «γυαλισμένο» στυλ του, δείχνει την εμπειρία του με την παλιά οθωμανική και δυτική αρχιτεκτονική. Το γύρω Κουλιγιέ συγκρότημα (μεντρεσές, δημοτικό σχολείο, ιμαρέτ (δημόσια κουζίνα) και χαμάμ), χτίστηκε από το 1501 μέχρι το 1506.
Ο θόλος του τζαμιού, εν μέρει, ξαναχτίστηκε μετά τον σεισμό του 1509 και ο Μιμάρ Σινάν, έκανε περαιτέρω επισκευές από το 1573 μέχρι το 1574. Οι μιναρέδες κάηκαν ξεχωριστά το 1683 και το 1764. Μία επιγραφή στην είσοδο του τζαμίου, υποδηλώνει ότι οι επισκευές ολοκληρώθηκαν το 1767.
Εξωτερικό
thumb|right|200px|Αρχιτεκτονικό σχέδιο του τζαμιού από τον Κορνήλιο Γκουρλίτ, το 1912
Το τζαμί είναι προσανατολισμένο κατά μήκος του άξονα, βορειοδυτικά - νοτιοανατολικά, με την αυλή να βρίσκεται στα βορειοδυτικά του τεμένους, με έκταση σχεδόν ίση με το τζαμί. Η αυλή έχει μνημειακές πύλες εισόδου σε κάθε μία πλευρά. Η αυλή είναι περιτρυγιρισμένη από ένα περιστύλιο, με 20 αρχαίες κολώνες από πορφυρίτη και γρανίτη, που έχουν διασωθεί από εκκλησίες και αρχαία ερείπια, στεγασμένο με 24 μικρούς θόλους και με ένα πεζοδρόμιο από πολύχρωμο μάρμαρο.
Το τζαμί είναι περίπου 40 τετραγωνικά μέτρα, με 17 μέτρα διάμετρο του θόλου. Από τον κεντρικό τρούλο, κατέχονται ημιθόλοι και στις τέσσερις πλευρές. Το τζαμί είναι κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από λαξευμένη, κυρίως χρωματιστές πέτρες και μάρμαρα από κοντινά βυζαντινά ερείπια.
Εσωτερικό
thumb|right|200px|Το εσωτερικό του τζαμιού
Το εσωτερικό του τζαμιού, είναι διαμορφωμένο σαν την Αγία Σοφία, σε μικρότερη όμως κλίμακα. Εκτός από τον μεγάλο κεντρικό, οι ημιθόλοι προς τα δυτικά και τα ανατολικά σχηματίζουν ένα κλίτος, ενώ στα βόρεια και στα νότια, εκτείνονται πλάγια κλίτη, το καθένα με τέσσερις μικρούς θόλους, που παρατείνουν το μήκος του τζαμιού. Ο τρούλος στηρίζεται σε μία τεράστια, ορθογώνια προεξοχή, με λεία σφαιρικά τρίγωνα και σταλακτιτικούς διακόσμους. Ο χώρος φωτίζεται από είκοσι παράθυρα στη βάση του θόλου και επτά παράθυρα σε κάθε ημιθόλο.
Στη δυτική πλευρά, μια ευρεία διευρυμένη ζώνη, εκτείνεται σημαντικά πέρα από την κύρια δομή του κτιρίου. Αρχικά είχαν σχεδιαστεί ως τέσσερις θολωτές αίθουσες, για να χρησιμοποιηθούν ως ξενώνες για τους δερβίσηδες. Οι πτέρυγες προστέθηκαν στην αίθουσα προσευχής, τον 16ο αιώνα και τώρα αποτελείται από τρία συνεχόμενα δωμάτια που χωρίζονται με καμάρες. Στα άκρα των πτερυγών βρίσκονται οι δύο μιναρέδες.
Άλλα κτίσματα
Πίσω από το τζαμί, υπάρχει ένας κήπος, που περιέχει τους τουρμπέδες (τάφους) του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄, της κόρης του, Σελτζούκ Χατούν και του Μεγάλου Βεζίρη Κοτζά Μουσταφά Ρεσίτ Πασά. Κάτω από τον κήπο, υπάρχει μία στοά με καταστήματα, που με τα έσοδά τους, στήριζαν οικονομικά το τζαμί. Η στοά σχεδιάστηκε από τον Μιμάρ Σινάν το 1580 και ανακαινίστηκε το 1960. Το πρώην Ιμαρέτ του τζαμιού, μετατράπηκε σε κρατική βιβλιοθήκη, από τον σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ το 1882 και στεγάζει πάνω από 120.000 βιβλία και 7.000 χειρόγραφα. Παρόμοια ο πρώην μεντρεσές τώρα στεγάζει την δημοτική βιβλιοθήκη της Κωνσταντινούπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη
Floriade
thumb|right|Ο εκθεσιακός χόρος το 2002 στο Haarlemmermeer. Η Floriade είναι διεθνής έκθεση κηπουρικής η οποία διοργανώνεται κάθε 10 χρονια σε μια περιοχή της Ολλανδίας. Η επομενη έκθεση αναμένεται να λάβει χώρα στο Φένλο το έτος 2012. Ένα από τα νέα θέματα που θα πραγματευτεί το 2012 είναι το περιβάλλον εργασίας και η οικολογία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ολλανδίας Κατηγορία:Βοτανική
Πόιντ φόργουορντ
μικρογραφία|336x336εσ| Ο παίκτης του ΝΒΑ, [[ΛεΜπρόν Τζέιμς|Λεμπρόν Τζέιμς, συχνά παίζει ως πόιντ φόργουορντ, χειριζόμενος εναλλάξ την μπάλα όπως ένας πόιντ γκαρντ στην επίθεση και στη συνέχεια παίζοντας άμυνα στους αντιπάλους φόργουορντ .]] Ο πόιντ φόργουορντ είναι μία μη παραδοσιακή θέση στην καλαθοσφαίριση, με έναν σμολ φόργουορντ —ή μερικές φορές έναν πάουερ φόργουορντ ή έναν κόμπο φόργουορντ —να προσθέτει τις ευθύνες του πόιντ γκαρντ στο παιχνίδι του.
Χαρακτηριστικά
Γενικά, οι ομάδες χρησιμοποιούν έναν πόιντ φόργουορντ όταν ο καλύτερος πλέι μέικερ τους είναι φόργουορντ και όχι γκαρντ. Ο πόιντ φόργουορντ είναι συνήθως υπεύθυνος για να φέρνει τη μπάλα στο γήπεδο και να είναι ο κύριος διαμεσολαβητής στην επίθεση για να δίνει ασίστ,  αλλά μπορεί απλώς να κατευθύνει το παιχνίδι όταν ένας γκαρντ φέρνει τη μπάλα στο γήπεδο.
Η ανάληψη της θέσης του πόιντ φόργουορντ μπορεί να μειώσει το σκοράρισμα του παίκτη αυτού, καθώς η διανομή της μπάλας σε άλλους μειώνει τις προσπάθειες για σουτ. Ο σμολ φόργουορντ, Λάρι Μπερντ, ένας παραγωγικός σκόρερ με εξαιρετικές ικανότητες στην πάσα, είπε χαρακτηριστικά: "Τώρα είμαι ένας πόιντ φόργουορντ", αφού οι προπονητές του τον έψαχναν να σκοράρει λιγότερο και να πασάρει περισσότερο.
O Ντον Νέλσον, ένας προπονητής που συνδέεται συχνά με τοn πόιντ φόργουορντ στο σύστημα Νέλι Μπολ, χρησιμοποιούσε την θέση αυτή όταν οι γκαρντ του δεν ήταν δυνατοί χειριστές της μπάλας. Άλλοι προπονητές έχουν χρησιμοποιήσει πόιντ φόργουορντ για να απελευθερώσουν τους γκαρντ τους για να σκοράρουν περισσότερο, μία στρατηγική που αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία καθώς το σουτ τριών πόντων έχει γίνει το κύριο επιθετικό όπλο του αθλήματος.
Ο αναλυτής του ESPN, Ντέιβ Τέλεπ, υποστήριξε ότι ένας πόιντ φόργουορντ πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από ένας επιδέξιος πασέρ, αλλά και να διευκολύνει την επίθεση για τους συμπαίκτες του τουλάχιστον τον μισό χρόνο.
Ετυμολογία
Η προέλευση του όρου πόιντ φόργουορντ είναι θολή. Δύο πρώην μέλη των Μιλγουόκι Μπακς του ΝΒΑ ισχυρίζονται ότι το επινόησαν: ο σμολ φόργουορντ των Μπακς, Μαρκς Τζόνσον, υποστηρίζει ότι το δημιούργησε κατά τη διάρκεια των πλέι οφ του 1984, όταν η ομάδα ήταν ανεπαρκής στους πόιντ γκαρντ, μετά τον τραυματισμό στον μηριαίο αφού του Νέιτ Άρτσιμπαλντ. Όταν ο προπονητής Ντον Νέλσον έδωσε εντολή στον Τζόνσον να τρέξει την επίθεση, λέει ότι απάντησε: "Εντάξει, οπότε αντί για πόιντ γκαρντ, είμαι πόιντ φόργουορντ". Ο τότε βοηθός προπονητή των Μπακς, Ντελ Χάρις, ισχυρίζεται ότι ανέφερε για πρώτη φορά τον όρο στον Νέλσον, ενώ συζητούσε για το πώς να χρησιμοποιήσει καλύτερα τον Πωλ Πρέσεϊ. Ο Χάρις λέει ότι σκέφτηκε τον όρο ενώ προπονούσε τον Ρόμπερτ Ριντ στους Χιούστον Ρόκετς. Ο Χάρις αποδίδει στον προκάτοχό του ως προπονητή των Ρόκετς, τον Τομ Νισάλκε, τη χρήση του σμολ φόργουορντ Ρικ Μπάρι ως αφετηρία της θέσης του πόιντ φόργουορντ.
Ιστορία
Ιστορικά, ένας από τους πρώτους που γέμισε την θέση αυτή ήταν ο Τζον Τζόνσον, ο οποίος την έπαιξε για τους Σιάτλ Σουπερσόνικς της δεκαετίας του 1970, δίπλα σε δύο επιθετικογενείς γκαρντ, τον Γκας Ουίλιαμς και τον Ντένις Τζόνσον. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, οι Μάρκες Τζόνσον και Πολ Πρέσεϊ έπαιξαν ως πόιντ φόργουορντ στους Μιλγουόκι Μπακς υπό τον προπονητή Ντον Νέλσον. Ο Λάρι Μπερντ, ένας σμολ φόργουορντ ύψους 1,90 μέτρων που διέπρεψε τόσο στο σκοράρισμα όσο και στα ριμπάουντ σε αυτή τη θέση, ήταν επίσης εξαιρετικός πασέρ και διευκολυντής των άλλων στην επίθεση. Στη ροή των αγώνων, έπαιζε συχνά σε θέση πόιντ φόργουορντ για τις μεγάλες ομάδες των Μπόστον Σέλτικς της δεκαετίας του 1980. Ο ύψους 1,90 μέτρων Έρβιν "Μάτζικ" Τζόνσον, ο οποίος ενορχήστρωσε την επίθεση των Λος Άντζελες Λέικερς τη δεκαετία του 1980 ως πόιντ γκαρντ της ομάδας, μετακινήθηκε στη θέση του πόιντ φόργουορντ όταν επέστρεψε κατά 12 κιλά βαρύτερος μετά την διάγνωσή του για τον HIV.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορολογία καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Θέσεις στην καλαθοσφαίριση Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Λόρα Κλαρκ
Η Λόρα Κλαρκ (Laura Clarke) είναι η σημερινή Βρετανίδα Ύπατη Αρμοστής στη Νέα Ζηλανδία, η οποία υπηρέτησε ως Κυβερνήτρια των Πίτκαιρν από τις 25 Ιανουαρίου 2018 έως τις 7 Ιουλίου 2022.
Βιογραφικό και καριέρα
Προτού αναλάβει κυβερνήτρια, εργάστηκε ως επικεφαλής του Παραρτήματος Νότιας Ασίας στο υπουργείο Εξωτερικών της Βρετανίας και ως πολιτική σύμβουλος στην κυβέρνηση της Πρετόρια, στη Νότια Αφρική και στο βρετανικό υπουργείο Δικαιοσύνης.
Τον Νοέμβριο του 2018 η Ύπατη Αρμοστεία της Βρετανίας προσέλαβε τον πρώτο σύμβουλο Μάορι και διδάσκαλο ξένης γλώσσας για την Κλαρκ, καθώς η γλώσσα των αυτοχθόνων της Νέας Ζηλανδίας ομιλείται γενικά μαζί με τα αγγλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες των Νήσων Πίτκαιρν Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες
1234 Ελύνα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ελύνα εκτιμάται σε 25,70 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι K, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0672. Η Ελύνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 36 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελυνα
Ιτσιάρ Ιτούνιο
Η Ιτσιάρ Ιτούνιο Μαρτίνεθ (Μπασάουρι, Μπισκάγια, 18 Ιουνίου, 1974) είναι Ισπανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια, ευρέως γνωστή για την ερμηνεία της ως ανακρίτρια Ράκελ Μουρίγιο στη σειρά La casa de papel του Netflix.
Πρώτα χρόνια
Η Ιτούνιο σπούδασε υποκριτική στη θεατρική σχολή του Μπασαούρι. Σπούδασε κοινωνιολογία. Η μητρική της γλώσσα είναι τα Καστιλιάνικα, αλλά έμαθε τα βάσκικα στην ηλικία των 19, κάτι που της επέτρεψε να συμμετάσχει σε τηλεοπτικές σειρές σε Βασκικά δημόσια κανάλια.
Καριέρα
Η πρώτη της εμφάνιση ήταν στη Βασκική ταινία Agur Olentzero, agur (Αντίο Ολεντσέρο, Αντίο) η οποία κυκλοφόρησε το 1997.
Το 2001 κέρδισε ρόλο στην Βασκική σαπουνόπερα Goenkale. Σε αυτή την τηλεοπτική σειρά, έπαιζε τον ρόλο της Νεκάνε Μπεϊτία, μιας λεσβίας αστυνομικίνας από το φανταστικό χωριό Αράλδε. Έπαιξε το ρόλο μέχρι το 2015, όταν η εκπομπή σταμάτησε να παράγεται. Τότε έγινε διάσημη στην χώρα Χώρα των Βάσκων.
Εκτός από τους ρόλους της στη τηλεόραση, τον κινηματογράφο και το θέατρο, τραγουδάει στις μπάντες Dangiliske, EZ3, και INGOT.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
Τζακ Γκρίφο
Ο Τζακ Ντέιβις Γκρίφο (γέννηση 11 Δεκεμβρίου 1996) είναι αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής. Από το 2013, πρωταγωνιστεί στη σειρά The Thundermans ως Μάξιμος "Μαξ" Οκτάβιος Θάντερμαν. Επίσης, ήταν πρωταγωνιστής και στη ταινία του Nickelodeon Jinxed. Το 2013, κυκλοφόρησε το πρώτο του τραγούδι ονόματι "Slingshot".
Ηθοποιός
Ο Γκρίφο έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 2011 στις σειρές Kickin' It και Bucket & Skinner's Epic Adventures. Από το 2013, ο Γκρίφο πρωταγωνιστεί στη σειρά The Thundermans, ως Μαξ Θάντερμαν, μαζί με την Κίρα Κόζαριν. Επίσης, ο Γκρίφο πρωταγωνιστεί και στην ταινία  Jinxed μαζί με την Κιάρα Μπράβο. Επιπλέον, έχει εμφανιστεί και στην σειρά See Dad Run ως Ζάντερ ΜακΓκίνλι, όπως και στην σειρά Jessie ως Μπρετ Σάμερς. Τέλος, πρωταγωνιστεί, μαζί με τους Ιζαμπέλα Μόνερ, Τόνι Καβαλέρο και Τζέις Νόρμαν στην ταινία του Nickelodeon Splitting Adam, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 16 Φεβρουαρίου του 2015.
Τραγουδιστής
Ο Γκρίφο έχει ένα κανάλι στο Youtube, όπου μεταφορτώνει τα τραγούδια του. Ανάμεσα στα τραγούδια του περιλαμβάνεται το "Hold Me", το οποίο το τραγούδησε μαζί με τη φίλη του, Κέλσι, όπως και το "Slingshot". Το "Hold Me" κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου του 2011, ενώ το μουσικό βίντεο στις 29 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Το "Slingshot" κυκλοφόρησε στις 13 Νοεμβρίου του 2013, ενώ το μουσικό βίντεο στις 14 Ιανουαρίου του 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αρτούρς Κούρουκς
Ο Αρτούρς Κούρουκς (Τσέσις, 19 Ιανουαρίου 2000), είναι Λετονός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1.93μ. αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για την ομάδα του Προμηθέα Πατρών.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα του τη σεζόν 2017-18 από τις θυγατρικές ομάδες της Μπασκόνια, αγωνιζόμενος εκεί ως τη σεζόν 2018-19, για να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Βάσκους με την ενηλικίωσή του.
Τη σεζόν 2019-20 παραχωρήθηκε ως δανεικός στη Ρίγα, όπου είχε πολύ καλή παρουσία, μετρώντας 14.4 πόντους, 3.1 ριμπάουντ και 3 ασίστ κατά μέσο όρο στη Βαλτική Λίγκα.
Την επόμενη χρονιά, ο Κούρουκς επέστρεψε στη Μπασκόνια, με την οποία έπαιξε τα επόμενα τρία χρόνια, αποκτώντας εμπειρίες από το ισπανικό πρωτάθλημα και την Ευρωλίγκα. Μάλιστα στις 30 Ιουνίου 2020, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ισπανίας κόντρα στην Μπαρτσελόνα.
Τη σεζόν 2022-23, αγωνίστηκε σε 29 παιχνίδια στην Ισπανία και σε 23 στην Ευρωλίγκα, με χαρακτηριστικό του γνώρισμα την ευστοχία στα τρίποντα, καθώς σούταρε με ποσοστό πάνω από 40% και στις δύο διοργανώσεις. Στις 24 Ιουλίου 2023, αποτέλεσε παρελθόν από την ισπανική ομάδα.
Στις 3 Αυγούστου 2023, ανακοινώθηκε από τον Προμηθέα Πατρών με συμβόλαιο ενός έτους.
Προσωπική ζωή
Ο αδερφός του Κούρουκς, Ρόντιονς, είναι επίσης επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λετονοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ ΒΕΦ Ρίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων
Λαγκάδα Καλαμάτας
Η Λαγκάδα - Δημητρακοπουλέικα Καλαμάτας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 19 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Ασπροχώματος και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας