cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διόδια Μεσσηνίας
Θολωτός τάφος στα Διόδια
Περίπου 1 χιλιόμετρο νοτιοδυτικά του χωριού, στην θέση Πουρνάρια ανασκάφηκε, το 1995, από την αρχαιολόγο Γεωργία Χατζή - Σπηλιοπούλου ηµιυπόγειος θολωτός μυκηναϊκός τάφος, ο οποίος έντοπίστηκε, το 1992, τυχαία από κάτοικο της περιοχής και ο οποίος καλυπτόταν από τύμβο στα ανώτερα σηµεία της θόλου του. Ο τάφος με διάµετρο 4,20 µέτρα και σωζόµενο ύψος 2,30 µέτρα χρησιμοποιήθηκε από την ΥΕΙ έως την ΥΕΙΙΙΒ περίοδο, και απέφερε σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, τόσο κτερισµατικά, όσο και οστεολογικά, καθώς περιείχε τουλάχιστον 15 ταφές. Οι νεκροί ήταν κτερισµένοι σε πήλινα αγγεία, ενώ αποκαλύφθηκαν επίσης χάλκινα αγγεία, περόνες, πήλινα σφονδύλια, αιχµές βελών κ.α. Η θεματολογία των σχηµάτων και η διακόσµηση των αγγείων έδωσε την εκτίμηση, ότι ο Θολωτός τάφος των Διοδίων, χρονολογείται περί την ΥΕ ΙΙΙ Α-Β περίοδο (1400-1150 ΠΚΕ), αλλά υπήρχουν και κτερίσµατα, τα οποία χρονολογούνται στην ΥΕ Ι/ΙΙ περίοδο (1700-1400 ΠΚΕ).
Παλιόπυργος
Κοντά στο χωριό, στη θέση Παλιόπυργος, στο κέντρο ενός ευρύτερου οχυρού συγκροτήματος, που βρίσκεται στην κορυφή χαμηλού λόφου, υπάρχουν τα κατάλοιπα ενός ορθογώνιου διώροφου πύργου. Περιμετρικά του πύργου, στη βάση του λόφου, σώζεται, σε ικανό μήκος και σε ύψος 2 περίπου μέτρων το τείχος του οχυρού. Το οχυρό αυτό συγκρότημα, με βάση τα κατασκευαστικά του στοιχεία, χρονολογείται στην υστεροβυζαντινή περίοδο. Κατά πάσα πιθανότητα το οχυρό – φρούριο αυτό συνδέεται με τα υπόλοιπα μεσαιωνικά κάστρα της περιοχής, όπως αυτά στα κοντινά χωριά Πελεκανάδας και Στρεφίου ως μιας συνεχούς αμυντικής γραμμής - συνοριακής αλυσίδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Daddy Cool (τηλεοπτική σειρά)
Daddy Cool είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς, που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 την σεζόν 2016 και 2017. Η σειρά αποτελείται από 2 θεματικούς κύκλους  και συνολικά 46 επεισόδια.
Ο πρώτος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 7 Απριλίου 2016, με το τελευταίο επεισόδιο να είναι διπλό και να προβάλλεται στις 24 Ιουνίου 2016, και περιλαμβάνει 12 επεισόδια, και ο δεύτερος ξεκίνησε στις 18 Οκτωβρίου 2016 και τελείωσε στις 12 Ιουλίου 2017, αποτελούμενος από 34 επεισόδια.
Βασικοί πρωταγωνιστές της σειράς ήταν οι: Θανάσης Τσαλταμπάσης, Ιωάννα Πηλιχού, Βασιλική Τρουφάκου, Λευτέρης Ελευθερίου και Βασίλης Χαλακατεβάκης. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Νίκος Ζαπατίνας, ενώ το σενάριο έγραψε η Τίνα Καμπίτση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κωμικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΑΝΤ1
Σπύρος Σγουρόγλου
Ο Σπύρος Σγουρόγλου (23 Νοεμβρίου 1901, Σαράντα Εκκλησίες - 25 Μαρτίου 1975, Αθήνα) ήταν Έλληνας πολιτικός του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Ο πολιτικός γεννήθηκε στις Σαράντα Εκκλησίες της Ανατολικής Θράκης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, δοθέντος ότι αποφοίτησε κανονικά από το Γυμνάσιο Αδριανουπόλεως το 1919. Γονείς του ήταν η Ευλαβώ και ο Γεώργιος, φούρναρης και πρόεδρος των αρτοποιών. Ανήκε σε εύπορη οικογένεια και συμμετείχε στην μικρασιατική εκστρατεία. Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Κομοτηνή και εργάστηκε στην Επιτροπή αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ). Το 1927 ως μαχητής της γραμμής των πρόσω ενεγράφη στο τελευταίο έτος στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου παρακολούθησε τα μαθήματα του τετάρτου έτους αλλά και προγενεστέρων ετών που εξετάζονταν στο πτυχίο και έλαβε πτυχίο Νομικής με λίαν καλώς το 1928. Μετά δε την άσκησή του και κατόπιν εξετάσεων διορίσθηκε δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Ροδόπης το 1928. Το 1927 εντάχθηκε στο Λαϊκό Κόμμα. Στις εκλογές του 1935 εξελέγη βουλευτής του νομού Ροδόπης
Πέθανε στις 25 Μαρτίου 1975 και ετάφη στη Κομοτηνή.
Πολιτική καριέρα
Το 1935 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής Ροδόπης στην Ε΄Εθνοσυνέλευση με το Λαϊκό κόμμα. Κατά την περίοδο της Κατοχής αρνήθηκε πρόταση του <<υπερυπουργού>> των δύο πρώτων κατοχικών κυβερνήσεων Σωτηριου Γκοτζαμάνη να διορισθεί νομάρχης σε νομό της Δυτικής Μακεδονίας, ενώ συμμετείχε στην <<Επιτροπή Μακεδόνων και Θρακών εν Αθήναις>>, η οποία είχε ως βασικούς σκοπούς την αντίδραση στον εκβουλγαρισμό της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και την περίθαλψη των εξ αυτών προσφύγων, η οποία, κατά αρχεία του ΓΕΣ, αναγνωρίσθηκε ως αντιστασιακή οργάνωση (βλ. Αρχεία Γενικού Επιτελείου Στρατού 5 <<Κατοχή και Αντίσταση 1941-1944>> εκδ. Το Βήμα/Ιστορικά Β΄ Μέρος)
Στις εκλογές του Μαρτίου 1946 εξελέγη βουλευτής με το Λαϊκό κόμμα και συμμετείχε στις εργασίες της Δ΄ Αναθεωρητικής Βουλής, της οποίας μάλιστα εκλέχθηκε Γραμματεύς του Προεδρείου. Την περίοδο του εμφυλίου παρέμεινε με την οικογένειά του στην Κομοτηνή, ενώ άλλοι χριστιανοί βουλευτές τις εγκατέστησαν για ασφάλεια στην Αθήνα, και όταν δεν κατέβαινε στην Αθήνα για ορισμένες συνεδριάσεις της Βουλής που αφορούσαν ενδιαφέροντα ζητήματα περίθαλψης των ανταρτόπληκτων πληθυσμών των χωριών περιόδευε στα χωριά του νομού φροντίζοντας για την ενίσχυση κι ανύψωση του ηθικού των χωρικών και τη δημιουργία ομάδων ασφαλείας καθώς και τον επισιτισμό τους. Παράλληλα φρόντισε για στέγαση των χωρικών που έρχονταν στην Κομοτηνή για ασφάλεια, τον επισιτισμό και την εν γένει περίθαλψή τους.
Συμμετείχε ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στο Παρίσι κατά την οποία ψηφίσθηκε ο χάρτης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στις εκλογές του 1950 ήταν και πάλι υποψήφιος του Λαϊκού κόμματος, το οποίο, όμως συνετρίβη. Το 1951 προσχώρησε στο Ελληνικό Συναγερμό του στρατάρχη Παπάγου, αλλά δεν εκλέχθηκε βουλευτής, ενώ στις εκλογές του 1952 δεν συμπεριελήφθη στον συνδυασμό, διότι τις δύο θέσεις χριστιανών υποψήφιων   κατέλαβαν υποψήφιοι άλλων κομμάτων που είχαν προσχωρήσει στον Ελληνικό Συναγερμό,.
Ύστερα χρόνια
Υπήρξε από τους πρωτεργάτες της ιδρύσεως Ταμείου Προνοίας των δικηγόρων Ροδόπης για την παροχή εφάπαξ, του οποίου συνέταξε το καταστατικό και διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος μέχρι την παραίτησή του από τη δικηγορία.Τον Μάιο του 1966 υπέβαλε την παραίτησή του από δικηγόρος (ο γιος του είχε διοριστεί τον Φεβρουάριο) και του απενεμήθη ο τίτλος του επίτιμου δικηγόρου. Τον Νοέμβριο του 1968 κι επειδή ο γιός του είχε διορισθεί, κατόπιν διαγωνισμού, δικαστής στα τότε Φορολογικά, νυν Διοικητικά Δικαστήρια κι είχε τοποθετηθεί στο δικαστήριο του Πειραιά, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Απεβίωσε στις 25 Μαρτίου 1975 στην Αθήνα και την επομένη κηδεύτηκε στην Κομοτηνή που τόσο είχε αγαπήσει.
Αγρικόλα (οχήματα)
Η  Αγρικόλα (Γ. Τσολακίδης & Co. O.E.) ήταν ελληνικ ή κατασκευαστική εταιρεία φορτηγών 4x4 πολλαπλών χρήσεων και άλλων αγροτικών μηχανημάτων που έδρευε στη Θεσσαλονίκη. Το Agricola 25 GT 4x4 truck, ήταν ένα αρκετά προηγμένο σχέδιο που εισήχθη το 1975, με ενισχυμένες δυνατότητες παντός εδάφους, με μεταλλική καμπίνα και με κινητήρα Mercedes-Benz 180D Diesel. Ήταν ένα τυπικό ελληνικό φορτηγό πολλαπλών χρήσεων με ωφέλιμο φορτίο 1650 kg και μέγιστη ταχύτητα 80 km/h. Το ταξί σχεδιάστηκε από τον Γεώργιο Μιχαήλ, σχεδιαστή και άλλων ελληνικών οχημάτων, όπως και των Neorion Chicago και MAVA-Renault Farma. Το όχημα ήταν στην παραγωγή μέχρι το 1984.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην ελληνικές αυτοκινητοβιομηχανίες Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Δρομόμετρο
Δρομόμετρο ονομάζεται το ναυτιλιακό όργανο, το οποίο μετράει την ταχύτητα του πλοίου. Πρόκειται για όργανο παρόμοιο με το κοντέρ των αυτοκινήτων και των μοτοσυκλετών. Η μονάδα μέτρησης της ταχύτητας που αποτυπώνεται στα δρομόμετρα είναι ο κόμβος, ο οποίος αντιστοιχεί με ένα ναυτικό μίλι την ώρα.
Ιστορική εξέλιξη
Κατά το 19ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε το μηχανικό δρομόμετρο, που αποτελείται από ελεύθερα περιστρεφόμενη έλικα, η οποία ρίχνεται στη θάλασσα και ρυμουλκείται από το πλοίο. Η δυναμική πίεση του θαλάσσιου νερού, λόγω της κίνησης του πλοίου, εξαναγκάζει την έλικα σε περιστροφή, ενώ με το σχοινί ρυμουλκήσεως οι στροφές μεταδίδονται σε μειωτήρες τροχούς του κυρίως δρομομέτρου, στους άξονες των οποίων προσαρμόζονται δείκτες που περιστρέφονται μπροστά από κυκλικές κλίμακες αποστάσεως, βαθμολογημένες σε ναυτικά μίλια. Αφού το βήμα της έλικας είναι γνωστό και σταθερό, η ταχύτητα περιστροφής της έλικας είναι ανάλογη με την ταχύτητα του πλοίου. Έτσι, οι υποδιαιρέσεις των κλιμάκων αποστάσεως στις οποίες θα βρίσκονται οι δείκτες που προσαρμόζονται στους άξονες των μειωτήρων τροχών, θα αντιστοιχούν στην απόσταση που διανύθηκε. Από την απόσταση αυτή προκύπτει με υπολογισμό και η ταχύτητα του πλοίου. Η χρησιμοποίηση όμως του μηχανικού δρομόμετρου παρουσίαζε πολλές δυσκολίες και η ακρίβεια των ενδείξεών του δεν ήταν ικανοποιητική. Γι΄ αυτό και έπαψε να χρησιμοποιείται.
Στην αρχή λειτουργίας του μηχανικού δρομόμετρου βασίστηκε η κατασκευή των ηλεκτρικών δρομομέτρων. Αυτά αποτελούνται από μόνιμες εγκαταστάσεις και με ηλεκτρομηχανικά συστήματα παρέχουν ταυτόχρονα την ένδειξη της ταχύτητας και της διανυθείσας απόστασης. Επίσης, έχουν τη δυνατότητα να συνδέονται και να παρέχουν ηλεκτρικώς την πληροφορία της ταχύτητας του πλοίου στους ενδείκτες ραντάρ αληθούς κινήσεως που είναι απαραίτητη για τη λειτουργία τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναυτικά όργανα Κατηγορία:Όργανα μέτρησης
Εκλογές στην Παπούα Νέα Γουινέα
Εκλογές διεξάγονται στην Παπούα Νέα Γουινέα ανά 5 χρόνια (τακτικά).
Το Εθνικό Κοινοβούλιο αριθμεί 111 αιρετά μέλη, που εκλέγονται για πενταετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες.
Στη χώρα λειτουργεί πολυκομματικό σύστημα, με μεγάλο αριθμό από πολιτικά κόμματα και συχνές είναι οι κυβερνήσεις συνεργασίας.
Πρόσφατες εκλογές (2022)
Οι τελευταίες γενικές εκλογές έγιναν τον Ιούλιο του 2022.
Πριν την ανεξαρτησία
Προτού ανακηρυχθεί ανεξάρτητη η χώρα από την Αυστραλία, το 1975, εκλογές έγιναν το 1951, 1961, 1964, 1968 και το 1972.
1977
Οι πρώτες γενικές εκλογές από την εποχή της ανεξαρτησίας διεξήχθησαν από τις 18 Ιουνίου ως τις 9 Ιουλίου 1977. Κέρδισε το Κόμμα Πανγκού, με 40 από τις συνολικά 109 έδρες, με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 60,3%. Στο κοινοβούλιο εξελέγησαν και 3 γυναίκες, από τις συνολικά 10 που κατήλθαν ως υποψήφιες.
1982
Το 1982 στο διήμερο 5-6 Ιουνίου, έγιναν βουλευτικές εκλογές, με αποτέλεσμα τη νίκη για το Κόμμα Πανγκού, το οποίο κατέλαβε τις 61 από τις συνολικά 109 έδρες, με συμμετοχή 52%.
Συνολικά έλαβαν μέρος 17 γυναίκες στις εκλογές ως υποψήφιοι. Μόνο μία, η Ναχάου Ρούνεϊ, κατάφερε να εκλεγεί.
1987
Με τη συμμετοχή 18 γυναικών υποψηφίων, διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές του 1987 (13 Ιουνίου - 4 Ιουλίου). Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το Κόμμα Πανγκού, κερδίζοντας τις 27 από τις συνολικά 109 έδρες. Η προσέλευση ήταν 76%.
Καμία γυναίκα δεν εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας.
1992
Με συμμετοχή 81,2% έγιναν εκλογές στο διάστημα από τις 13 ως τις 27 Ιουνίου 1992. To Κόμμα Πανγκού κέρδισε τις 22 από τις συνολικά 109 έδρες.
1997
Το 1997 έγιναν εκλογές στις 14 - 28 Ιουνίου 1997. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα, το οποίο κέρδισε τις 16 από τις συνολικά 109 έδρες, παρότι έλαβε λιγότερες ψήφους από το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 66%.
2002
Στις γενικές εκλογές του 2002, που διενεργήθηκαν στο διάστημα από τις 15 ως τις 29 Ιουνίου, το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού του Μάικλ Σομάρε κέρδισε τις περισσότερες έδρες, και ο Σομάρε έγινε πρωθυπουργός.
2007
Οι γενικές εκλογές του 2007 έγιναν από τις 30 Ιουνίου 2007 ως τις 14 Ιουλίου 2007.
Παραπομπές
*
Ορνιθόπτερο
thumb|Το ορνιθόπτερο Pteryx Skybird εν πτήσει.
Ένα ορνιθόπτερο (από το αρχαιοελληνικό: όρνιθος (πτηνό) και πτερόν) είναι αεροσκάφος που πετά με την κίνηση (φτερούγισμα) των πτερύγων του. Οι σχεδιαστές προσπαθούν να μιμηθούν την κίνηση των πτερύγων των πτηνών, των νυχτερίδων και των εντόμων όταν αυτά πετούν. Αν και οι μηχανές διαφέρουν σε μορφή, κατασκευάζονται συνήθως στην ίδια κλίμακα με τα ιπτάμενα αυτά πλάσματα. Ακόμη, κατασκευάστηκαν επανδρωμένα ορνιθόπτερα, και μερικά από αυτά ήταν επιτυχημένα. Οι ιπτάμενες αυτές μηχανές είναι δύο γενικών τύπων: αυτές με κινητήρες, και αυτές που τροφοδοτούνται από τους μύες του κυβερνήτη τους.
Πρώιμη ιστορία του ορνιθόπτερου
Το 1841, ένας μεταλλουργός kalfa (οδοιπόρος) Μανόιλο (Manojlo) ο οποίος «μετέβη από το Βελιγράδι στη Βοϊβοντίνα» προσπάθησε να πετάξει με μια συσκευή που περιγράφεται ως ορνιθόπτερο («φτερά που φτερουγίζουν όπως ενός πτηνού»). Οι αρχές αρνήθηκαν να του δώσουν άδεια να απογειωθεί από το καμπαναριό του Σερβορθόδοξου Καθεδρικού Ναού του Βελιγραδίου, και αυτός σκαρφάλωσε με μυστικότητα στην κορυφή του Dumrukhana (κεντρικό γραφείο του Τελωνείου) και απογειώθηκε, πραγματοποιώντας προσγείωση σε ένα σωρό από χιόνι, καταφέροντας να επιζήσει.
Τα πρώτα ορνιθόπτερα που κατάφεραν να πετάξουν κατασκευάστηκαν στη Γαλλία. Ο Ζομπέρ το 1871 χρησιμοποίησε ένα λαστιχάκι για να τροφοδοτήσει ένα μικρό μοντέλο πτηνού. Ο Αλφόνς Πενώ, ο Αμπέλ Ουρώ ντε Βιλνέβ και ο Βικτόρ Τατέν, κατασκεύασαν επίσης ορνιθόπτερα με λαστιχάκι κατά τη δεκαετία του 1870. Το ορνιθόπτερο του Τατέν ήταν πιθανώς το πρώτο που χρησιμοποίησε την ενεργή συστροφή των φτερών, και προφανώς χρησιμοποιήθηκε ως η βάση για ένα εμπορικό παιχνίδι που κατασκευάστηκε από τον Πισανκούρ περίπου του 1889. Ο Γκυστάβ Τρουβέ ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε εσωτερική καύση, και το μοντέλο του 1890 που κατασκεύασε πέταξε σε απόσταση 80 μέτρων σε μια επίδειξη για τη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών. Τα φτερά κινούνταν μέσω πυρίτιδας που ενεργοποιούσε έναν σωλήνα Μπουρντόν.
Από το 1884 και έπειτα, ο Λόρενς Χάργκρεϊβ σχεδίασε ορνιθόπτερα τροφοδοτούμενα από λαστιχάκια, ελατήρια, ατμό, και συμπιεσμένο αέρα. Εισήγαγε τη χρήση μικρών πτερύγων που φτερουγίζουν και παρέχουν την ώθηση σε μια μεγαλύτερη σταθερή πτέρυγα. Η εφεύρεση αυτή περιόρισε την ανάγκη για έναν μειωτήρα, και εκ τούτου απλοποίησε την κατασκευή.
Τη δεκαετία του 1930, ο Αλεξάντερ Λίπις και η NSFK στη Γερμανία κατασκεύασαν και πέταξαν με επιτυχία μια σειρά από ορνιθόπτερα εσωτερικής καύσης, χρησιμοποιώντας την ιδέα του Χάργκρεϊβ για μικρές πτέρυγες, αλλά με αεροδυναμικές βελτιώσεις που ήλθαν ως αποτέλεσμα της μεθοδολογικής μελέτης.
Ο Έριχ φον Χολστ, που επίσης εργαζόταν πάνω στο θέμα τη δεκαετία του 1930, πέτυχε μεγάλη αποτελεσματικότητα και ρεαλισμό στο έργο του με ορνιθόπτερα που τροφοδοτούνταν από λαστιχάκια. Ίσως πέτυχε την πρώτη επιτυχία ενός ορνιθοπτέρου με λυγισμένη πτέρυγα, με σκοπό να μιμηθεί πιο έντονα τα πτυσσόμενα φτερά των πτηνών, αν και δεν διέθετε πραγματικά μεταβλητό άνοιγμα φτερών όπως συμβαίνει με τα πτηνά.
Περίπου το 1960, ο Πέρσιβαλ Σπένσερ πέταξε με επιτυχία μια σειρά μη επανδρωμένων ορνιθοπτέρων χρησιμοποιώντας κινητήρες εσωτερικής καύσης με εκτόπισμα που κυμαινόταν από 0,33 έως 13,11 κυβικά εκατοστά (0,020 έως 0,80 κυβικές ίντσες), και άνοιγμα φτερών έως 2,4 μέτρα (8 πόδια). Το 1961, ο Πέρσιβαλ Σπένσερ και ο Τζάκ Στέφενσον πέταξαν με το πρώτο επιτυχημένο ορνιθόπτερο με κινητήρα, γνωστό και ως Spencer Orniplane. Το Orniplane είχε άνοιγμα φτερών 2.300 χιλιοστών (90,7 ίντσες), είχε βάρος 3,4 κιλών (7,5 λίβρες), και τροφοδοτούνταν από δίχρονο κινητήρα εκτοπίσματος 5,7 κυβικών εκατοστών (0,35 κυβικές ίντσες). Είχε διάταξη διπλάνου, για να μειωθεί η ταλάντωση στην άτρακτο του.
Επανδρωμένη πτήση
thumb|Ο [[Ότο Λίλιενταλ στις 16 Αυγούστου 1894 με το kleiner Schlagflügelapparat του.]] Τα επανδρωμένα ορνιθόπτερα χωρίζονται σε δύο γενικές κατηγορίες: Αυτά που τροφοδοτούνται από τη μυϊκή δύναμη του κυβερνήτη τους (ανθρωποκίνητα ανεμόπτερα), και αυτά που τροφοδοτούνται από κινητήρα.
Περίπου το 1894, ο Ότο Λίλιενταλ, πρωτοπόρος της αεροπορίας, έγινε γνωστός στη Γερμανία για τις ευρέως δημοσιοποιημένες και επιτυχείς πτήσεις του με ανεμόπτερα. Ο Λίλιενταλ μελέτησε ακόμη το πέταγμα των πτηνών και πραγματοποίησε μερικά σχετικά πειράματα. Κατασκεύασε ένα ορνιθόπτερο, αν και η πλήρης ανάπτυξη του διακόπηκε απροσδόκητα με τον θάνατό του στις 9 Αυγούστου 1896 σε ατύχημα με ανεμόπτερο.
Το 1929, ο Αλεξάντερ Λίπις (σχεδιαστής του Me163 Komet) σχεδίασε ένα ανθρωποκίνητο ορνιθόπτερο το οποίο πέταξε σε απόσταση 250 με 300 μέτρα μετά από εκτόξευση μέσω ρυμούλκυσης. Μιας και χρησιμοποιήθηκε αυτή η μέθοδος απογείωσης, πολλοί διερωτήθηκαν αν το αεροσκάφος είχε τη δυνατότητα να πετάξει μόνο του. Ο Λίπις ισχυρίστηκε πως το αεροσκάφος πετούσε, και πως δεν πραγματοποιούσε εκτεταμένη αιώρηση. (Ακριβής μέτρηση του υψομέτρου και της ταχύτητας του αεροσκάφους χρειάζονται για να δωθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό.) Τα περισσότερα μεταγενέστερα ανθρωποκίνητα ορνιθόπτερα χρησιμοποίησαν τη μέθοδο της εκτόξευσης μέσω ρυμούλκυσης, και το πέταγμα τους ήταν σύντομο επειδή η ανθρώπινη μυϊκή δύναμη ελλατώνεται γρήγορα στον χρόνο.
Το 1968, ο Άνταλμπερτ Σμιντ πραγματοποίησε μια κατά πολύ μεγαλύτερη πτήση με ανθρωποκίνητο ορνιθόπτερο στο Μόναχο-Λάιμ. Πέταξε σε απόσταση 900 μέτρων, σε ύψος 20 μέτρων στη μεγαλύτερη διάρκεια της πτήσης. Αργότερα, τοποθετήθηκε στο αεροσκάφος κινητήρας μοτοποδηλάτου Sachs 3 αλόγων (2,2 kW). Με τον κινητήρα, πραγματοποίησε πτήσεις έως και 15 λεπτά σε διάρκεια. Ο Σμιντ κατασκεύασε αργότερα ορνιθόπτερο 10 αλόγων (7,5 kW) βασισμένο στο υδροπλάνο Grunau-Baby IIa, το οποίο πέταξε για πρώτη φορά το 1947. Το δεύτερο αεροσκάφος διέθετε εξωτερικά πλαίσια πτερύγων που κινούνταν.
Το 2005, ο Υβ Ρουσσώ απέκτσε το Δίπλωμα Πωλ Τισαντιέρ, το οποίο του απονεμήθηκε από τη Διεθνή Ομοσπονδία Αεροναυτικής (FAI) για τη συνεισφορά του στον χώρο της αεροπορίας. Ο Ρουσσώ πραγματοποίησε την πρώτη προσπάθεια για πτήση που στηριζόταν στους ανθρώπινους μύες με πτέρυγες που φτερουγίζουν το 1995. Στις 20 Απριλίου 2006, στην 212η προσπάθεια του, κατάφερε να πετάξει για 64 μέτρα, και καταγράφηκε από τις επίσημες αρχές της Γαλλικής Αερολέσχης. Στη 213η προσπάθεια που επιχείρησε μια ριπή ανέμου έσπασε την πτέρυγα, προκαλώντας τον σοβαρό τραυματισμό του, αφήνοντας τον παραπληγικό.
Μία ομάδα στο Ινστιτούτο Αεροδιαστημικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Τορόντο, με επικεφαλής τον Καθηγητή Τζέιμς Ντελωριέ, εργάστηκε για πολλά χρόνια σε επανδρωμένα ορνιθόπτερα με κινητήρα. Τον Ιούλιο του 2006, στο Αεροδρόμιο Μπομπάρντιερ (Bombardier) στο Νταουνσβιού Παρκ (Downsview Park) του Τορόντο, η μηχανή του Καθηγητή Ντελωριέ, η UTIAS Ornithopter No.1 πραγματοποιήσε απογείωση υποβοηθούμενη από αεριώθηση και πτήση 14 δευτερολέπτων. Σύμφωνα με τον Ντελωριέ, η αεριώθηση ήταν αναγκαία για να πραγματοποιηθεί σταθερή πτήση, αλλά η κίνηση των πτερύγων δεν λειτούργησε στο μεγαλύτερο μέρος της πτήσης.
Στις 2 Αυγούστου 2010, ο Τοντ Ράιχερτ του Ινστιτούτου Αεροδιαστημικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Τορόντο χειρίστηκε ανθρωποκίνητο ορνιθόπτερο με το όνομα Snowbird. Με άνοιγμα φτερών 32 μέτρων (105 πόδια) και βάρος 42 κιλών (93 λίβρες) το αεροσκάφος ήταν κατασκευασμένο από ανθρακονήματα, αρμό και αφρολέξ. Ο κυβερνήτης καθόταν σε μικρό πιλοτήριο το οποίο κρεμόταν κάτω από τις πτέρυγες και τραβούσε μια μπάρα με τα πόδια του για να χειριστεί το σύστημα καλωδιώσεων που κινούσαν τις πτέρυγες πάνω και κάτω. Αφού ελκύθηκε από αυτοκίνητο μέχρι να απογειωθεί, στη συνέχεια πραγματοποίησε σταθερή πτήση για περίπου 20 δευτερόλεπτα. Πέταξε για 145 μέτρα με μέση ταχύτητα 25,6 χλμ/ώρα (7,1 μ/δ). Παρόμοιες πτήσεις με αυτή τη μέθοδο απογείωσης πραγματοποιήθηκαν στο παρελθόν, αλλά η βελτιωμένη δυνατότητα συλλογής δεδομένων απέδειξε πως το ορνιθόπτερο είχε τη δυνατότητα να πετάξει μόνο του όταν θα βρισκόταν στον αέρα.
Εφαρμογές μη επανδρωμένων ορνιθοπτέρων
Οι πρακτικές εφαρμογές αξιοποιούν την ομοιότητα με τα πτηνά ή τα έντομα. Το Τμήμα Άγριας Ζωής του Κολοράντο χρησιμοποιεί τα ορνιθόπτερα για να βοηθήσει στη διάσωση των υπο εξαφάνιση σοφών περδικών Gunnison. Ένα τεχνητό γεράκι υπό τον έλεγχο ενός χειριστή κάνει τις πέρδικες να παραμένουν στο έδαφφος ώστε αυτές να ληφθούν για μελέτη.
Μιας και τα ορνιθόπτερα κατασκευάζονται για να αναπαριστούν πτηνά ή έντομα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε στρατιωτικές εφαρμογές όπως η εναέρια παρατήρηση χωρίς οι εχθροί να καταλάβουν πως βρίσκονται υπό επιτήρηση. Πολλά ορνιθόπτερα πέταξαν διαθέτοντας βιντεοκάμερες πάνω τους, και μερικά μπορούν να αιωρηθούν και να ελιχθούν σε μικρές περιοχές. Το 2011, η AeroVironment, Inc. παρουσίασε ένα τηλεχειριζόμενο ορνιθόπτερο το οποίο αναπαριστά ένα τεράστιο κολιμπρί για πιθανές κατασκοπευτικές αποστολές.
Η AeroVironment, Inc., τότε υπό την καθοδήγηση του Πωλ Μακκρίντι (Gossamer Albatross) ανέπτυξε στα μέσα της δεκαετίας του 1980, για το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν, μια ραδιοελεγχόμενη ρέπλικα μισής κλίμακας του γιγαντιαίου πτερόσαυρου, Quetzalcoatlus northropi. Κατασκευάστηκε για να συμμετάσχει στην ταινία On the Wing της IMAX. Το μοντέλο αυτό έχει άνοιγμα φτερών 5,5 μέτρων (18 πόδια) και διαθέτει ένα περίπλοκο μηχανογραφημένο σύστημα αυτόματου πιλότου, όπως ο αυθεντικός πτερόσαυρος στηριζόταν στο νευρομυικό σύστημα του για να πραγματοποιεί συνεχείς τροποποιήσεις στο πέταγμα του.
Οι ερευνητές ελπίζουν να περιορίσουν τους κινητήρες και τους μηχανισμούς των παρόντων μοντέλων μιμούμενοι όλο και περισσότερο τους μύες πετάγματος των ζώων. Ο Ρόμπερτ Μίκελσον του Ινστιτούτου Τεχνολογικών Ερευνών της Τζόρτζια αναπτύσσει έναν παλλινδρομικό χημικό μυ για χρήση σε μικρής κλίμακας αεροσκάφη με κινούμενες πτέρυγες. Ο Μίκελσον χρησιμοποιεί τον όρο «εντομόπτερο» για αυτό τον τύπο ορνιθοπτέρου. Η SRI International αναπτύσσει πολυμερείς τεχνητούς μύες οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πτήσεις με κινούμενες πτέρυγες.
Το 2002, η Κρίστερ Βολφ και ο Πέτερ Νόρντιν του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας Σάλμερς στη Σουηδία, κατασκεύασαν ένα ρομπότ με κινούμενες πτέρυγες το οποίο έμαθε τις τεχνικές πετάγματος. Η κατασκευή από ξύλο μπάλσας καθοδηγείται από τεχνολογία λογισμικού μηχανικής μάθησης γνωστή και ως σταθερός γραμμικός εξελικτικός αλγόριθμος. Εμπνευσμένο από τη φυσική εξέλιξη, το λογισμικό «εξελίσσεται» ως απάντηση στα σχόλια του πόσο καλά λειτούργησε σε ένα έργο. Αν και περιορίζεται ως εργαστηριακή συσκευή, το ορνιθόπτερο τους ανέπτυξε συμπεριφορά για την απόκτηση δύναμης άνωσης και οριζόντιας κίνησης.
Από το 2002, ο Καθηγητής Τέο φαν Χόλτεν εργάζεται πάνω σε ένα ορνιθόπτερο το οποίο κατασκευάζεται ως ελικόπτερο. Η συσκευή ονομάζεται ορνικόπτερο και φτιάχτηκε μέσω της κατασκευής του κυρίως στροφείου ούτως ώστε να μην έχει καθόλου ροπή αντίδρασης.
Το 2008, το Αεροδρόμιο Σχίπχολ άρχισε να χρησιμοποιεί ένα ρεαλιστικής όψης μηχανικό γεράκι σχεδιασμένο από τον ιερακοτρόφο Ρόμπερτ Μούστερς. Το ραδιοελεγχόμενο πτηνό ρομπότ χρησιμοποιείται για να τρομάχει τα πουλιά ώστε αυτά να φεύγουν μακριά από τους κινητήρες των αεροπλάνων τους οποίους μπορούν να καταστρέψουν.
Τον Μάρτιο του 2011, επιστήμονες και μηχανικοί από το Δίκτυο Βιονικής Μάθησης Festo παρουσίασαν ένα ρομποτικό SmartBird, βασισμένο στην κίνηση του γλάρου. Το SmartBird ζυγίζει μόνο 450 γραμμάρια και ελέγχεται από ραδιοχειριστήριο. Σε εικόνα το πέταγμα του φαίνεται αξιοσημείωτα ρεαλιστικό.
Το 2014, η Clear Flight Solutions, υποτμήμα του Πανεπιστημίου του Τβέντε, άρχισε αν κατασκευάζει τεχνητά αρπακτικά πτηνά (ονομαζόμενα Robird) για αεροδρόμια, καλλιέργειες και χώρους διαχείρισης απορριμάτων.
Ορνιθόπτερα ως μέσο ψυχαγωγίας
Οι χομπίστες μπορούν να κατασκευάσουν και να πετάξουν τα δικά τους ορνιθόπτερα. Αυτά εκτείνονται από ελαφροβαριά μοντέλα τροφοδοτούμενα από λαστιχάκια έως μεγαλύτερα με τηλεχειρισμό.
Τα μοντέλα με λαστιχάκια μπορούν να είναι σχετικά απλά σε σχεδιασμό και κατασκευή. Οι χομπίστες συναγωνίζονται για τους μεγαλύτερους χρόνους πτήσης με τα μοντέλα αυτά. Ένα εισαγωγικό μοντέλο μπορεί να είναι σχετικά απλό σε σχέδιο και κατασκευή, αλλά τα μοντέλα μεγάλου ανταγωνισμού είναι εξαιρετικά ευπαθή και προκλητικά στην κατασκευή. Ο Ρόι Γουάιτ κατέχει το εθνικό ρεκόρ των Ηνωμένων Πολιτειών για εσωτερική πτήση σκάφους με λαστιχάκια, με χρόνο 21 λεπτών και 44 δευτερολέπτων.
Τα εμπορικά ορνιθόπτερα παιχνίδια ελεύθερης πτήσης τροφοδοτούμενα από λαστιχάκια κυκλοφορουν εδώ και πολλά χρόνια. Το πρώτο από αυτά πωλήθηκε με το όνομα Tim Bird στο Παρίσι το 1879. Τα μεταγενέστερα μοντέλα πωλήθηκαν επίσης ως Tim Bird (κατασκευασμένα από τον Γκι ντε Ρουιμπέκε στη Γαλλία, από το 1969).
Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας
Η Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας (ουκρανικά: Асоціація аматорського футболу України, συντομογραφία: ААФУ) ιδρύθηκε στις 2 Μαρτίου του 1998. Στο πλαίσιο της συμφωνίας με την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Ουκρανίας (ФФУ), είναι εξουσιοδοτημένη να διοργανώνει το Πανουκρανικό Εθνικό Πρωτάθλημα και το Κύπελλο ερασιτεχνικών ομάδων ποδοσφαίρου. Είναι επιφορτισμένη με το τέταρτο επίπεδο του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ουκρανίας, που αποτελεί το κορυφαίο επίπεδο για ερασιτεχνικά σωματεία.
Ορνιθόπτερο
Ορνιθόπτερα ως μέσο ψυχαγωγίας
Τα ορνιθόπτερα είναι επίσης πεδίο ενδιαφέροντος στην Ολυμπιάδα Επιστήμης. Το συμβάν απαιτεί τη χρήση ενός κτιρίου όπου τα αυτοκινούμενα ορνιθόπτερα ώστε να εξεταστούν τα χαρακτηριστικά τους. Οι πόντοι δίνονται στον μεγαλύτερο χρόνο πτήσης και το χαμηλότερο βάρος. Εάν το ορνιθόπτερο μοιάζει με πραγματικό πτηνό τότε του απονέμονται βαθμοί μπόνους.
Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας
Ιστορία
Επί Σοβιετικής Ένωσης, το πρωτάθλημα του τέταρτου επιπέδου της τότε Ουκρανικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ΟΣΟΣΔ), διοργανωνόταν από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της ΟΣΟΣΔ, υπό τη μορφή συλλογικοτήτων φυσικής αγωγής (коллективов физической культуры, КФК). Το 1992, την ευθύνη της διοργάνωσης του πρωταθλήματος και του κυπέλλου ερασιτεχνικών σωματείων ανέλαβε η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Ουκρανίας (ФФУ). Το 1998 συστάθηκε η Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας (ААФУ), αντικαθιστώντας την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της χώρας.
Ορνιθόπτερο
Αεροδυναμική
Όπως φαίνεται και από τα πτηνά, οι κινούμενες πτέρυγες προσφέρουν δυνητικά πλεονεκτήματα στους ελιγμούς και την εξοικονόμηση ενέργειας σε σύγκριση με τα αεροσκάφη σταθερών πτερύγων, καθώς και σε πιθανή κάθετη προγείωση ή απογείωση. Θεωρήθηκε πως αυτά τα πλεονεκτήματα είναι μεγαλύτερα σε μικρά μεγέθη και μικρές ταχύτητες πτήσης.
Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ουκρανία
Ορνιθόπτερο
Αεροδυναμική
Εν αντιθέσει με τα αεροπλάνα και τα ελικόπτερα, οι κινούμενες αεροτομές των ορνιθοπτέρων έχουν κίνηση φτερουγίσματος ή ταλάντωσης, αντί για περιστροφική. Όπως συμβαίνει και με τα ελικόπτερα, οι πτέρυγες έχουν συνήθως μια συνδυασμενη λειτουργία που παρέχει τόσο άνωση όσο και ώθηση. Θεωρητικά, οι κινούμενες πτέρυγες μπορούν να τεθούν σε μηδενική γωνία προσβολής κατά την ανοδική κίνηση, και έτσι προχωρά με ευκολία στον αέρα. Μιας και τυπικά οι κινούμενες αεροτοτμές παράγουν τόσο άνωση όσο και ώθηση, οι δομές που προκαλούν αντίσταση είναι περιορισμένες. Αυτά τα δύο πλεονεκτήματα επιτρέπουν μεγαλύτερο βαθμό αποτελσματικότητας.
Σχεδιασμός πτερύγων
Έαν τα μελλοντικά επανδρωμένα ορνιθόπτερα με κινητήρες παύσουν να είναι «εξωτικά», φανταστικά, και μη ρεαλιστικά αεροσκάφη και ξεκινήσουν να εξυπηρετούν ανθρώπους ως τα μικρά μέλη της οικογένειας των αεροσκαφών, οι σχεδιαστές και οι μηχανικοί θα χρειαστεί να λύσουν όχι μόνο τα προβλήματα σχεδιασμού των πτερύγων αλλά και πολλά άλλα προβλήματα συμπεριλαμβανομένων και των διαδικασιών για να τα κάνουν ασφαλή και αξιόπιστα αεροσκάφη. Μερικά από αυτά τα προβλήματα, όπως η σταθερότητα, η δυνατότητα ελέγχου, και η αντοχή, είναι συμφυή σε όλα τα αεροσκάφη. Άλλα προβλήματα ειδικά για ορνιθόπτερα, θα εμφανιστούν. Η βελτιστοποίηση του σχεδιασμού των κινούμενων πτερύγων είναι μόνο ένα από αυτά.
Ένα αποτελεσματικό ορνιθόπτερο πρέπει να διαθέτει πτέρυγες με τη δυνατότητα παραγωγής τόσο ώθησης, της δύναμης που κινεί το σκάφος μπροστά, και άνωσης, της δύναμης (κάθετη στη διεύθυνση της πτήσης) η οποία κρατά το σκάφος στον αέρα. Αυτές οι δυνάμεις πρέπει να είναι αρκετά ισχυρές ώστε να αντιμετωπίσουν τα φαινόμενα της αντίστασης και του βάρους του σκάφους.
Τα σχέδια ορνιθοπτέρων του Λεονάρντο εμπνεύστηκαν από τη μελέτη που πραγματοποίησε στα πτηνά, και συνέλαβε τη χρήση της κίνησης του φτερουγίσματος για να δημιουργηθεί άνωση καθώς και να παρέχει εμπρόσθια κίνηση η οποία είναι αναγκαία για την αεροδυναμική άνωση. Ωστόσο, η χρήση υλικών την εποχή εκείνη θα έκανε το αεροσκάφος πολύ βαρύ και θα απαιτούνταν αρκετή ενέργεια για να παραχθεί επαρκής άνωση ή ώθηση για την πτήση. Ο Αλφόνς Πενώ παρουσίασε την ιδέα ενός μηχανοκίνητου ορνιθόπτερου το 1874. Το μοντέλο του είχε περιορισμένη ισχύ και ήταν μη ελεγχόμενο, κάτι που οδήγησε στη μετατροπή του σε παιδικό παιχνίδι. Σε πιο πρόσφατα οχήματα, όπως τα ανθρωποκίνητα ορνιθόπτερα του Λίπις (1929) και του Έμιλ Χάρτμαν (1959), ήταν πρακτικά ανεμόπτερα, αλλά χρειαζόταν ένα όχημα να τα ελκύσει ώστε να απογειωθούν και ίσως για να αποκτήσουν επαρκή άνωση για σταθερή πτήση. Το ορνιθόπτερο του Χάρτμαν υστερούσε το θεωρητικό υπόβαθρο των άλλων με βάση τη μελέτη της πτήσης με πτέρυγες, αλλά διευκρίνιζε την ιδέα ενός ορνιθοπτέρου ως μηχανή σε σχήμα πτηνού παρά ως μηχανή που αντιγράφει τη μέθοδο πετάγματος των πτηνών. Η δεκαετία του 1960 είδε τα μηχανοκίνητα μη επανδρωμένα ορνιθόπτερα διάφορων μεγεθών να πετυχαίνουν σταθερή πτήση, παρέχοντας πολύτιμα πραγματικά παραδείγματα της πτήσης με μηχανικές πτέρυγες. Το 1991, οι Χάρις και Ντελωριέ πέταξαν με το πρώτο επιτυχημένο τηλεχειριζόμενο ορνιθόπτερο στο Τορόντο του Καναδά. Το 1999, πέταξε ένα επανδρωμένο ορνιθόπτερο που βασίστηκε σε αυτό το σχέδιο, με τη δυνατότητα απογείωσης από το επίπεδο της γης και της εκτέλεσης σταθερής πτήσης.
Με σκοπό την επίτευξη της επιθυμητής ευελιξίας και του ελάχιστου βάρους, οι μηχανικοί και οι ερευνητές πειραματίστηκαν με πτέρυγες που χρειάζονται ίνες άνθρακα, κόντρες πλακέ, ύφασμα και ραβδώσεις, με δύσκαμπτες πλευρές ισχυρής έλκυσης. Οποιαδήποτε μάζα τοποθετημένη πίσω από το ουραίο πτέρωμα μειώνει την επίδοση του αεροσκάφους, έτσι τα ελαφρά υλικά και το κενό διάστημα χρησιμοποιούνται όπου είναι δυνατό. Για την ελαχιστοποίηση της αντίστασης και τη διατήρηση του επιθυμητού σχεδίου, η επιλογή υλικού για την επιφάνεια της πτέρυγας είναι εξίσου σημαντική. Στα πειράματα του Ντελωριέ, μια ομαλή αεροδυναμική επιφάνεια με αεροτομή διπλής επιφανείας είναι πιο αποτελεσματική στην παραγωγή άνωσης παρά μια αεροτομή απλής επιφανείας.
Άλλα ορνιθόπτερα δεν λειτουργούν απαραίτητα όπως τα πτηνά ή οι νυχτερίδες εν πτήσει. Κατά κανόνα τα πτηνά και οι νυχτερίδες έχουν λεπτά και κυρτά φτερά για να δημιουργούν άνωση και ώθηση. Τα ορνιθόπτερα με λεπτότερες πτέρυγες έχουν περιορισμένη γωνία προσβολής αλλά έχουν τη δυνατότητα για επιδόσεις μειωμένης αντίστασης για τον συντελεστή της απλής άνωσης.
Αν και τα κολιμπρία πετούν με τα φτερά τους πλήρως ανοιχτά, μια τέτοιου είδους πτήση δεν είναι δυνατή σε ένα ορνιθόπτερο. Εάν μια πτέρυγα ορνιθοπτέρου εκτεινόταν πλήρως, περιστρεφόταν και φτερούγιζε σε μικρές κινήσεις θα προκαλούσε απώλειες ισορροπίας, και αν χρειαζόταν να περιστραφεί και να φτερουγίσει με πολύ μεγάλες κινήσεις, θα λειτουργούσε ως ανεμόμυλος προκαλώντας μη αποτελεσματική πτητική κατάσταση.
Μια ομάδα μηχανικών και ερευνητών με το όνομα "Fullwing" δημιούργησε ένα ορνιθόπτερο το οποίο είχε μέση άνωση σε 8 λιβρών, και 0,88 λίβρες μέσης ώθησης, με προωθητική αποτελσματικότητα 54%. Οι πτέρυγες δοκιμάστηκαν σε αεροδυναμικές σήραγγες με χαμηλή ταχύτητα μετρώντας τις αεροδυναμικές επιδόσεις, αποδεικνύοντας πως όσο μεγαλύτερη ήταν η συχνότητα του χτύπου της πτέργυας, τόσο υψηλότερη και η μέση ώθηση του ορνιθόπτερου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αεροσκάφη
Γενικές εκλογές στην Παπούα Νέα Γουινέα (2007)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Παπούα Νέα Γουινέα για το διάστημα από τις 30 Ιουνίου 2007 ως τις 14 Ιουλίου 2007.
Αρχικά ήταν προγραμματισμένο να ολοκληρωθούν στις 10 Ιουλίου. Οι εκλογές παρατάθηκαν για 5 ημέρες εξαιτίας καθυστερήσεων στη μεταφορά των καλπών λόγω κακοκαιρίας.
Αποτελέσματα
'''Εθνικό Κοινοβούλιο της Παπούα- Νέας Γουινέας, 30 Ιουνίου – 14 Ιουλίου 2007 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top rowspan="2"|Κόμμα !style="background-color:#E9E9E9" align=right colspan="2"|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right rowspan="2"|+/– !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Εξελέγησαν !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Μετακομματικές αλλαγές
Παραπομπές
2007
Κοινότητα Μαργαριτών
Η Κοινότητα Άνω Βιάννου είναι κοινότητα του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άνω Τριπόδο, Βεργιανά, Κυνηγιανά, Λαγκά, Πιγουνιανά, Πλευριανά, Σταυρωμένος και Τζαννακιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 575 κατοίκους.
Κοινοτάρχες Μαργαριτών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της κοινότητος Μαργαριτών
Ποτάμι (αποσαφήνιση)
Το ποτάμι μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα εξής:
Πατριωτική Δύναμη Αλλαγής
Η Πατριωτική Δύναμη Αλλαγής (ΠΑΤΡΙ.Δ.Α.) είναι ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2022. Ιδεολογικά ανήκει στον χώρο της δεξιάς, αυτοπροσδιοριζόμενο ως συντηρητικό και φιλελεύθερο. Θεωρείται μετεξέλιξη της δεξιάς πολιτικής κίνησης Εθνική Συμφωνία.
Πρόεδρος και ιδρυτής του είναι ο εν ενεργεία ανεξάρτητος βουλευτής Κωνσταντίνος Μπογδάνος. Το σύνθημα του κόμματος το οποίο εκφράζει τις αρχές και αξίες που πρεσβεύει, είναι «Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια και Οικονομική Ελευθερία».
Από τις 14 Μαρτίου 2023 αποφασίστηκε η συμπόρευση με την Πατριωτική Ένωση του Προδρόμου Εμφιετζόγλου και ως συνασπισμός η κοινή κάθοδος στις επερχόμενες εκλογές του 2023. Έπειτα από διαφωνία για την εν λόγω απόφαση διαγράφτηκε η έως τότε αντιπρόεδρος του κόμματος Αφροδίτη Λατινοπούλου, η οποία αργότερα ανακοίνωσε την ίδρυση κόμματος με την ονομασία «Πατρίδα».
Η Διάπλασις των Παίδων
Η Διάπλασις των παίδων ήταν ελληνικό παιδικό περιοδικό που κυκλοφόρησε από το 1879 έως το 1949.
Ιδρυτής, συνεργάτες
Ιδρυτής και πρώτος εκδότης του ήταν ο Νικόλαος Παπαδόπουλος, Υδραίος και μετά το θάνατό του, τον Ιούνιο του 1941, τον διαδέχθηκε ο Γρηγόριος Ξενόπουλος. Ο βιομήχανος Αντώνιος Κονοπισόπουλος συνδράμει οικονομικά το εκδοτικό εγχείρημα του Παπαδόπουλου. Αρχισυντάκτης του περιοδικού ως το 1894 ήταν ο Αριστοτέλης Κουρτίδης ο οποίος υπέγραφε ως Αιμίλιος Ειμαρμένος. Άλλοι που συνεργάστηκαν με το περιοδικό ήταν οι Ιάκωβος Δραγάτσης, συγγραφέας σειράς μυθολογικών άρθρων, ο Αλέξανδρος Κατακουζηνός με δημοσιεύσεις παιδικών ποιημάτων και έμμετρων μύθων, ο Δημήτριος Καμπούρογλους με παιδικά ποιήματα, ο Παναγιώτης Φέρμπος μεταφραστής ξένων παιδικών μυθιστορημάτων και διασκευαστής σε έμμετρο λόγο Αισώπιων μύθων, η Σταματίνα Κουρτίδη μεταφράστρια διαδακτικών αφηγημάτων, ο Χριστόφορος Σαμαρτσίδης με ποιήματα, ο Μιχαήλ Γιαννουκάκης ο Γιώργος Φακίρης με ποιήματα επίσης. Ο Ιωάννης Γιαννούκος υπογράφων τους παιδαγωγικούς μύθους του ως Γιάννης Περγιαλίτης, ο Νικόλαος Χατζιδάκης ως Ζέφυρος Βραδυνός, ο μεταφραστής μύθων και παραμυθιών Αγαθοκλής Κωνσταντινίδης και ο Σέργιος Μαυρίδης διηγήματα. Τέλος η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου δημοσιεύει εθνικά διηγήματα. Ο Κωνσταντίνος Πατριαρχόπουλος μεταφράζει παιδικά δράματα και κωμωδίες. Επίσης ο Κωστής Παλαμάς, ο Μιχαήλ Στασινόπουλος υπογράφοντας ως Μεσσηνιακή Ακτή, ο Πέτρος Χάρης ως Κυανόλευκο Λάβαρο, ο Ιωάννης Κακριδής ως Τραγούδι της Λευτεριάς, ο Ναπολέων Λαπαθιώτης ως Αιθήρ, ο Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος ως Υπερίων. Ο Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος χωρίς ψευδώνυμο και ο Τέλλος Άγρας
Εκδοτικές περίοδοι-περιοδικότητα
Εβδομήντα περίπου χρόνια εκδοτικής παρουσίας διακρίνονται σε τέσσερις περιόδους: α) 1879 -1894 με αρχισυντάκτη τον Αρ. Κουρτίδη. β)1894-1945 με αρχισυντάκτη τον Γρηγόριο Ξενόπουλο γ)Μάιος 1945 δ) 1947
Συνδρομητές-αναγνώστες
Τα αριθμητικά δεδομένα που δίνει το περιοδικό υπολογίζονται σε 3000 για το 1879 και είναι λιγότεροι από 5.000 το 1897. Το 1906 η Διάπλασις απαντώντας σε αναγνώστη της αναφέρει πως οι συνδρομητές της πρέπει να κυμαίνονται σε 8 με 10.000 Το 1909 υπολογίζονται σε 3.000 και το 1920 σε 6.000. Οι διεθνείς καταστάσεις και οι πολεμικές περιπέτειες που γνωρίζει ο Ελληνισμός της Διασποράς (Α παγκόσμιος πόλεμος, Ρωσική Επανάσταση και Μικρασιατική καταστροφή ) συρρικνώνουν αριθμητικά (και ποιοτικά) τον αριθμό των αναγνωστών. Αρχικά εκδιδόταν κάθε μήνα, από το 1885 κάθε δεκαπέντε ημέρες και από το 1894 κάθε εβδομάδα (Σάββατο). Οι συνδρομές αρχικά ήταν προπληρωτέες από την 1η Ιανουαρίου για ένα χρόνο, στη συνέχεια ξεκινούσαν από την πρώτη κάθε μήνα και πάλι προπληρωτέες για ένα έτος και από το 1904 γίνεται δεκτή κατά φύλλο η πληρωμή. Τα κόστη των τευχών και των ετήσιων συνδρομών ήταν: η ετήσια συνδρομή και των 12 τευχών του τόμου δύο δραχμές για το εσωτερικό και τρεις δραχμές για το εξωτερικό. Το 1894 το φύλλον τιμάται δέκα λεπτά και η ετήσια συνδρομή πέντε δραχμές. Οι τόμοι της πρώτης περιόδου προσφέρονταν μία δραχμή έκαστος
Τεχνικά-εκδοτικά χαρακτηριστικά
Από το 1894-1945 το κάθε τεύχος έχει διαστάσεις 24Χ17 με δεκαέξι σελίδες δίστηλες και το 1894-1945 έχει 28Χ21 με οκτώ σελίδες τρίστηλες.
Η απήχηση και οι αντιδράσεις
Ο ημερήσιος και περιοδικός τύπος σχολιάζει εγκωμιαστικά την ποικιλία του περιεχομένου, την καλλιτεχνική του εικονογράφηση το καινοτόμο παιδαγωγικό πνεύμα του που συνδυάζει τη μόρφωση και την ψυχαγωγία, την απλότητα στη διατύπωση, τη γνώση της παιδικής ψυχολογίας, την πρωτοτυπία στην διάρθρωση των στηλών,την μακροβιότητα της έκδοσης. Η εμφάνιση του Εκπαιδευτικού Ομίλου θα δρομολογήσει έναν διαφορετικό προβληματισμό για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών και από τους κόλπους του θα προέλθουν οι πρώτες αμφισβητήσεις σχετικά με τον διαπαιδαγωγικό ρόλο της Διάπλασις. Χαρακτηριστικά ο Αλέξανδρος Δελμούζος σε επιστολή του στην Πηνελόπη Δέλτα έγραψε πως μεταξύ των προθέσεων του Ομίλου είναι και η έκδοση ενός παιδικού περιοδικού που θα αντικαταστήσει σιγά-σιγά τη Διάπλαση. Και η Πηνελόπη Δέλτα, η οποία απορρίπτει τις αξίες των ηθικών αφηγημάτων της Διάπλασις που στηρίζονται στην ανταμοιβή της καλοσύνης και στην τιμωρία της κακίας,  υπερθεματίζει  με τη σειρά της στον Δελμούζο, πως αυτό το νέο περιοδικό του Ομίλου θα πρέπει «να κτυπήσει και να ρίξει κάτω τη Διάπλαση, που την αηδιάζω όσο δεν φαντάζεστε. Η προστυχιά του φύλλου αυτού.η σαχλάδα των διηγημάτων, η κακοριζικιά των αστείων του, δεν περιγράφονται».
Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος και Η Διάπλασις των Παίδων
Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος αρχικά ξεκίνησε τη σχέση του με το περιοδικό ως συνδρομητής με τα ψευδώνυμα Εύοσμον Μυριάνθεμον και Κόμης Μοντεχρίστος: η πρώτη συνεργασία με το περιοδικό ήταν ένα έμμετρο αίνιγμα που το έστειλε για δημοσίευση το 1880 Έκτακτος συνεργάτης γίνεται με τη δημοσίευση του παιδικού μυθιστορήματος Η αδελφούλα μου το 1891, του πρώτου του μυθιστορήματος στην δημοτική γλώσσα. Έτσι ασχολείται από αρκετά νωρίς με την αρχισυνταξία του περιοδικού καθώς τα οικονομικά του περιοδικού για εύρεση συνεργατών ήταν περιορισμένα. Στις 26 Ιουλίου 1941 πρωτοτυπώνεται το όνομά του στην προμετωπίδα του φύλλου της 26ης Ιουλίου 1941 το όνομά του ως διευθυντή. Η ακαταπόνητη προσφορά του μέσα από τις σελίδες της Διάπλασις εκτιμήθηκαν ως πολύ μεγάλης σημασίας από τον Παλαμά στην εισηγητική έκθεσή που συνέταξε το 1931 για την εκλογή του Ξενόπουλου ως μέλους της Ακαδημία Αθηνών.
Η καταστροφή του 1944
Τα γραφεία του περιοδικού καταστράφηκαν στα Δεκεμβριανά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χαθεί το μητρώο των συνδρομητών του περιοδικού, πολύτιμου για την έρευνα των αριθμητικών δεδομένων της κυκλοφορίας του περιοδικού.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Έγκλημα στους άσπρους βράχους
Το Έγκλημα στους άσπρους βράχους (Πρωτότυπος τίτλος: The Prowler) είναι ένα φιλμ νουάρ αμερικανικής παραγωγής του 1951 σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λόουζι και σενάριο του Ντάλτον Τράμπο, ο οποίος εκείνη την περιόδο είχε μπει στη μαύρη λίστα του Χόλυγουντ λόγω του Μακαρθισμού, και υπέγραψε με το όνομα "Χιούγκο Μπάτλερ". Την παραγωγή ανέλαβε ο Ντον Σίγκελ και ως σύμβουλος συμμετείχε ο Τζων Χιούστον. Πρωταγωνιστούν ο Βαν Χέφλιν και η Έβελυν Κέις.
Υπόθεση
Ο Γουέμπ Γκάργουντ, ένας αστυνομικός ο οποίος, κατά την διάρκεια μιας νυχτερινής περιπολίας, καλείται από την Σούζαν Τζιλβρέι, σύζυγο ενός ραδιοφωνικού παραγωγού, η οποία υποψιάζεται ότι κάποιος την παρακολουθεί με σκοπό να την ληστέψει. Ο Γουέμπ θα την συμβουλέψει να κλείνει καλά τα παραθυρα και να είναι προσεκτική. Εντυπωσιασμένος από την ομορφιά της, ο Γουέμπ με πρόσχημα ότι θέλει να ελεγξεί την ασφάλεια της θα πάει να την ξαναδεί.
Η Σούζαν του προσφέρει ένα φλιτζάνι τσάι. Συνεχίζοντας να ακούει το ραδιόφωνο, εξηγεί στον Γουέμπ ότι ο σύζυγός της, Τζον εργάζεται ως νυχτερινός ραδιοφωνικός παραγωγός και ότι τώρα ακούει μόνο την εκπομπή του. Ο Γουέμπ θα ερωτευθεί την νεαρή και όμορφη Σούζαν, η οποία παρά την αρχική απροθυμία της, θα ενδώσει και οι δύο τους ξεκινούν μια ερωτική σχέση. Ο Γουέμπ στη συνέχεια ανακαλύπτει ότι ο συζυγός της Σούζαν έχει κάνει μια ασφάλιση ζωής και τότε του έρχεται μια ιδέα : Να πάει το βράδυ έξω από το σπίτι της Σούζαν και να κάνει θορύβο, παριστανόντας τον ληστή. Στη συνέχεια να γυρίσει πίσω στο περιπολικό για να δεχθεί επίσημα κλήση από το τμήμα, αφού είχε προηγηθεί τηλεφώνημα της Σούζαν στη αστυνομία όπου καλούσε να γίνει έλεγχος για πιθανή ληστεία. Τότε ο Γουέμπ να πάει πάλι στους θάμνους περιμενόντας τον Τζον να βγει από το σπίτι μέσα και να τον σκοτώσει. Πράγματι ο Γουέμπ βάζει το σχέδιο του σε εφαρμογή και όντως σκοτώνει τον Τζον καλυπτόμενος στους θάμνους. Έπειτα ο ίδιος αυτοτραυματιζέται για να φανεί στη αστυνομία ότι και οι δύο είχαν ανταλλάξει πυρά.
Η εξαπάτηση του Γουέμπ πείθει τον εισαγγελέα κατά την ανάκριση του, υποστηριζόνταςτόσο η Σούζαν αλλά και ο ίδιος ότι δεν γνωρίζαν ο ένας τον άλλο πριν από το θάνατο του συζύγου της.
Η Σούζαν πιστεύει στη αθωότητα του Γουέμπ και στη συνέχεια τον παντρεύεται. Λίγο μετά τον γάμο τους, η Σούζαν πληροφορεί τον Γουέμπ ότι είναι έγκυος στον τέταρτο μήνα. Αυτό όμως δημιουργεί πρόβλημα επειδή η ημερομηνία της σύλληψης του παιδιού θα έδειχνε ότι οι δύο είχαν πει ψέματα στη κατάθεση τους για να καλύψουν την προηγούμενη σχέση τους και έτσι θα φαινόταν ότι η δολοφονία του σύζυγο της Σούζαν δεν ήταν ατύχημα.
Τότε οι δύο τους αποφασίζουν να πάνε σε μια πόλη-φάντασμα που λεγέται Καλίκο για να γεννήσει η Σούζαν το μωρό χωρίς να το μάθει κανένας.
Απολαμβάνουν μια ευτυχισμένη ζωή μέχρις ότου η Σούζαν νιώθει ότι θα γεννήσει πρόωρα. Ο Γουέμπ βρίσκει και αναγκάζει τον Δρ. Γουίλιαμ να έρθει στο Καλίκο για να βοήθησει την Σούζαν να γεννήσει, η οποία όμως ξαφνικά συνειδητοποιεί ότι ο Γουέμπ σκοπεύει να σκοτώσει τον Δρ. Γουίλιαμ για να διατηρήσει το μυστικό τους, γι' αυτό προειδοποιεί τον γιατρό, ο οποίος τότε φεύγει μαζί με το νεογέννητο.
Η Σούζαν λέει στον Γουέμπ ότι είχε καταλάβει τι είχε προγραμματίσει να κάνει και ότι τώρα συνειδητοποιεί ότι δολοφονήθηκε σκοπίμως ο σύζυγός της. Ο Γουέμπ συνειδητοποιώντας ότι ο γιατρός θα ειδοποιήσει την αστυνομία να πάει στο Καλίκο φεύγει, αφήνοντας την Σούζαν μόνη της στο σπίτι.
Κατά την έξοδο του από την πόλη ο Γουέμπ βλέπει πολλά αρκετά αυτοκίνητα της αστυνομίας να έρχονται προς αυτόν και κατευθύνεται προς τα βουνά με τα πόδια. Η αστυνομία τον καλεί να παραδοθεί αλλά αυτός αρνείται και ακολουθεί ανταλλαγή πυροβολισμών, όπου ο βοηθός του σερίφη τον πετυχαίνει και ο Γουέμπ πέφτει νεκρός.
Μονή Αμάρας
Η Μονή Αμάρας (αρμενικά: Ամարաս վանք) είναι ένα αρμενικό μοναστήρι, που βρίσκεται κοντά στο χωριό Ούνου της Δημοκρατίας του Αρτσάχ, στην διαφιλονικούμενη περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Αποτελούσε ένα πολύ σημαντικό θρησκευτικό και εκπαιδευτικό κέντρο της μεσαιωνικής Αρμενίας. Το Αζερμπαϊτζάν δεν αναγνωρίζει το μοναστήρι ως αρμενικό, χαρακτηρίζοντάς το ως μνημείο της Αλβανίας του Καυκάσου.
Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με τους μεσαιωνικούς χρονικογράφους Φαύστος ο Βυζάντιος και Μωυσής Καγκανκατβάτσι, ο Άγιος Γρηγόριος ο Φωτιστής, προστάτης άγιος και ευαγγελιστής της Αρμενίας, ίδρυσε τη Μονή Αμάρας στις αρχές του 4ου αιώνα. Εκεί ενταφιάστηκε ο εγγονός του Γρηγορίου, ο Καθολικός Γρηγόριος (πέθανε το 338). Ο τάφος του βρίσκεται εντός της εκκλησίας του Αγίου Γρηγορίου που χτίστηκε τον 19ο αιώνα.
Στις αρχές του πέμπτου αιώνα ο Άγιος Μεσρώπ Μαστότς, ο εφευρέτης του αρμενικού αλφαβήτου, ίδρυσε στη Μονή Αμαράς το πρώτο σχολείο που χρησιμοποίησε τη γραφή του.
Το μοναστήρι λεηλατήθηκε τον 13ο αιώνα από τους Μογγόλους, καταστράφηκε το 1387 κατά την εισβολή του Ταμερλάνου και κατεδαφίστηκε και πάλι τον 16ο αιώνα. Υπέστη ριζική αναδιάρθρωση κατά το δεύτερο τέταρτο του 17ου αιώνα, όταν κατασκευάστηκαν τα σωζόμενα αμυντικά τείχη. Η Μονή αργότερα εγκαταλείφθηκε, όμως στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα χρησίμευσε ως συνοριακό φρούριο για τα ρωσικά αυτοκρατορικά στρατεύματα.
Η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία διεκδίκησε το Μοναστήρι το 1848. Ο ναός του Μοναστηριού είχε υποστεί σοβαρές ζημιές, σε βαθμό που χρειάστηκε να χτιστεί ένας νέος στη θέση του παλιού. Αυτή η νέα εκκλησία, αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο, χτίστηκε το 1858 με έξοδα των Αρμενίων της πόλης Σουσί.
Τάφος του Αγίου Γρηγορίου
Κάτω από την Αγία Τράπεζα της εκκλησίας του Αγίου Γρηγορίου βρίσκεται ένας επιτύμβιος θάλαμος που φτάνει στο δυτικό άκρο της. Ένα φραγμένο πέρασμα στο ανατολικό άκρο της δείχνει ότι αρχικά υπήρχε είσοδος και από αυτή την κατεύθυνση. Ο θολωτός θάλαμος του τάφου έχει πλάτος 1,9 μέτρα, μήκος 3,75 μέτρα και ύψος 3,5 μέτρα. Σκαλιστές λεπτομέρειες χρονολογούν το μνημείο στον 5ο αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Αρμενίας Κατηγορία:Αρμενική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Αρμενική Αποστολική Εκκλησία Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια
Smooth Criminal
Το Smooth Criminal είναι τραγούδι από το άλμπουμ Bad του Μάικλ Τζάκσον. Το τραγούδι αυτό περιέχει ένα γρήγορο ρυθμό, ενώ οι στίχοι αναφέρονται σε μια γυναίκα, ονόματι Άννι, η οποία δέχθηκε επίθεση από ένα γρήγορο εγκληματία. Ακόμη, είναι το έβδομο single από το Bad που κυκλοφόρησε ως single στις 24 Οκτωβρίου 1988, και έφθασε έως τη 7η θέση του Billboard Hot 100. Κυκλοφόρησε ξανά στις 10 Απριλίου 2006, ως μέρος του Visionary: The Video Singles, και έφθασε έως τη 19η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το τραγούδι είναι ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του Τζάκσον και εμφανίζεται στα άλμπουμ Number Ones, The Essential Michael Jackson, Michael Jackson: The Ultimate Collection, King of Pop και This Is It (για την νέα εκδοχή του κομματιού). Το κομμάτι αποτελεί το θεματικό τραγούδι της ταινίας Moonwalker.
Τραγούδι
Το Smooth Criminal παρ´ολίγο να μην συμπεριληφθεί στο Bad, αλλά ο Τζάκσον έπεισε στο τέλος τον Κουίνσι Τζόουνς ότι το τραγούδι ήταν καλό για το άλμπουμ. Ο Τζάκσον αρχικά αποφάσισε να κάνει μια ταινία μικρού μήκους σε ύφος γουέστερν. Ωστόσο, αργότερα αποφάσισε να αλλάξει το ύφος σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης της δεκαετίας του 1930.