cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μίκυ Μάους
Βραβεία και τιμές
μικρογραφία|δεξιά|Το αστέρι του Μίκυ στη [[Λεωφόρος της Δόξας στο Χόλυγουντ|Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ.|223x223px]] Ο Μίκυ Μάους έχει αποσπάσει δέκα υποψηφιότητες για Βραβείο Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους. Αυτές είναι οι εξής: Mickey's Orphans (1931), Building a Building (1933), Brave Little Tailor (1938), The Pointer (1939), Lend a Paw (1941), Squatter's Rights (1946), Mickey and the Seal (1948), Mickey's Christmas Carol (1983), Runaway Brain (1995) και Get a Horse! (2013). Από αυτές τις ταινίες, η μόνη που τελικά απέσπασε το βραβείο είναι το Lend a Paw. Επιπλέον, το 1932 ο Γουώλτ Ντίσνεϋ απέσπασε ένα τιμητικό Βραβείο Ακαδημίας για την αναγνώριση της δημιουργίας του Μίκυ.
Στις 18 Νοεμβρίου του 1978, ως φόρο τιμής από τα 50ά του γενέθλια, ο Μίκυ έγινε ο πρώτος χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων που απέκτησε ένα αστέρι στη Λεωφόρος της Δόξας του Χόλυγουντ. Το αστέρι βρίσκεται στον αριθμό 6925 της Λεωφόρου Χόλυγουντ.
Το 1994, τέσσερα από τα καρτούν του Μίκυ συμπεριλήφθηκαν στο βιβλίο του ιστορικού κινουμένων σχεδίων Τζέρι Μπεκ με τίτλο Τα 50 Καλύτερα Καρτούν (1994), μία λίστα με τα καλύτερα καρτούν όλων των εποχών έτσι όπως ψηφίστηκαν από μέλη του κόσμου των κινουμένων σχεδίων. Πρόκειται για τα εξής: The Band Concert (θέση 3), Steamboat Willie (θέση 13), Brave Little Tailor (θέση 26) και Clock Cleaners (θέση 27).
Ο δημιουργός των Disney Studios, Φρανκ Τόμας, δήλωσε πως "Ο Μίκυ ήταν ο Γουώλτ και ο Γουώλτ ήταν ο Μίκυ".
Ονόματα του Μίκυ ανά τον κόσμο
thumb|right|223x223px|Ο Μίκυ Μάους, άγαλμα στο Disneyland Resort Station στο [[Χονγκ Κονγκ.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κόμικς) Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων) Κατηγορία:Χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Πολιτισμός των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Ανθρωπόμορφα ζώα Κατηγορία:Μασκότ
Αντώνης Ασημακόπουλος
Ο Αντώνης Ασημακόπουλος, γεννημένος στην Αθήνα στις 24 Ιουλίου 1976, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,04 m και αγωνίζεται στη θέση του πάουερ φόργουορντ στην ομάδα του Ιπποκράτη Κω.
Καριέρα
Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος του 2005, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 72-68 από τον Παναθηναϊκό. Την επόμενη χρονιά, ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, νικώντας το Μαρούσι εκτός έδρας, ενώ ηττήθηκε στον τελικό του ULEB Cup από την Ντιναμό Μόσχας με 73-60.
Την σεζόν 2006-07 αγωνίστηκε με την Ολυμπιάδα Πατρών, με την οποία κατέλαβε την δέκατη θέση του πρωταθλήματος, πριν συνεχίσει την καριέρα του για πέντε χρόνια στον Κολοσσό Ρόδου όπου και κατέκτησε την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα.
Το 2014, υπέγραψε στην ομάδα του Ιπποκράτη Κω, με την οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Γ' Εθνικής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολυμπιάδας Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιπποκράτη Κω Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ανατόλια Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Σανατράκης Β΄ της Παρθίας
Ο Σανατράκης Β΄ της Παρθίας, ήταν διεκδικητής τού θρόνου της Παρθικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια της αμφισβητούμενης βασιλείας τού θείου του Οσρόη Α΄. Είναι γνωστός μόνο από τα γραπτά του Βυζαντινού ιστορικού Ιωάννη Μαλάλα (Χρονογραφία), ο οποίος συχνά δεν είναι πολύ αξιόπιστος. Το πρόσωπο αυτού τού ηγεμόνα και τα σχετικά γεγονότα παραμένουν επομένως αινιγματικά.
Όταν ο Οσρόης Α΄ καθαιρέθηκε από τον εισβολέα Αυτοκράτορα Τραϊανό το 116 υπέρ τού ανδρεικέλου-ηγεμόνα Παρθαμασπάτη, ο Σανατράκης Β΄ και ο πατέρας του, ο αδελφός τού Οσρόη Α΄ Μιθριδάτης Ε΄, διεκδίκησαν μαζί το διάδημα και συνέχισαν τον αγώνα κατά των Ρωμαίων στη Μεσοποταμία. Στη συνέχεια ο Τραϊανός βάδισε νότια προς τον Περσικό Κόλπο, τους νίκησε και ανακήρυξε τη Μεσοποταμία επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά την αποχώρηση των Ρωμαίων, ο Oσρόης έδιωξε τον Παρθαμασπάτη και ανέκτησε τον Παρθικό θρόνο.
Ο Μιθριδάτης Ε΄ τελικά διαδέχθηκε τον Οσρόη περί το 129 και βασίλεψε π. το 140, όταν πέθανε σε επίθεση στη Ρωμαϊκή Κομμαγηνή. Ο Σανατράκης Β΄, τον οποίο είχε ορίσει διάδοχό του, προηγήθηκε, πέφτοντας επίσης σε μάχη με τους Ρωμαίους. Έτσι, η προηγούμενη «βασιλεία» τού ζευγαριού κατά τη διάρκεια της αποτυχημένης εκστρατείας τού 116 απέδειξε τη μοναδική δοκιμή τού Σανατράκη Β΄ για τη βασιλεία.
Ο μακροχρόνιος αντίπαλος τού πατέρα του Βολογέσης Γ΄ ανέλαβε το βασίλειο τού Μιθριδάτη Ε΄, αλλά ένας άλλος γιος του Μιθριδάτη Ε΄, ο Βολογέσης Δ', ήρθε τελικά στον θρόνο μετά το τέλος τού Βολογέση Γ΄ το 147.
Αρχαίες Πηγές
Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Αριοδάντης (Χαίντελ)
Ο Αριοδάντης (Ariodante, HWV 33) είναι μια σοβαρή όπερα (οpera seria) σε τρεις πράξεις του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ, σε ιταλικό λιμπρέτο που βασίστηκε σε μια εργασία του Αντόνιο Σάλβι, η οποία στη συνέχεια προσαρμόστηκε στο έπος Ορλάνδος μαινόμενος του Αριόστο.
Η όπερα πρωτοπαρουσιάστηκε στο θέατρο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου στις 8 Ιανουαρίου 1735. Με τον Αριοδάντη ο Χαίντελ ξεκίνησε την πρώτη του σαιζόν στο θέατρο Κόβεντ Γκάρντεν και ανταγωνίσθηκε επιτυχώς την κυριαρχούσα όπερα της αριστοκρατίας, ενώ είχε και την πλήρη υποστήριξη του πρίγκηπα της Ουαλίας. Εκτός αυτού, ο Χαίντελ είχε τη σιωπηρή και οικονομική ενίσχυση του βασιλιά και της βασίλισσας της Αγγλίας. Η όπερα ανεβάστηκε 11 φορές στο θέατρο Κόβεντ Γκάρντεν κατά τη διάρκεια της πρώτης της σαιζόν.
Όπως και οι άλλες όπερες του Χαίντελ, παρά την αρχική επιτυχία του, ο Αριοδάντης ξεχάστηκε γρήγορα και για περισσότερο από διακόσια χρόνια. Μια έκδοση του δημοσιεύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, από το Hallische Händel Ausgabe. Στη δεκαετία του 1970 η όπερα άρχισε να γίνεται γνωστή, μέχρι που συνειδητοποιήθηκε ότι είναι μια από τις πιο ωραίες όπερες του Χαίντελ.
Πράξη 1η
Η πριγκίπισσα Τζινέβρα είναι ερωτευμένη. Αγαπάει τον ιππότη Αριοδάντη. Ο πατέρας της Τζινέβρας, ο βασιλιάς της Σκωτίας προορίζει τον Αριοδάντη για γαμπρό και διάδοχό του. Ο Πολινέσσο, δούκας του Άλμπανυ θέλει να αναλάβει τον θρόνο, αλλά η Τζινέβρα τον απεχθάνεται.
Η Δαλιδά, καμαριέρα της Τζινέβρας είναι κρυφά ερωτευμένη με τον Πολινέσσο, ενώ δεν δίνει σημασία στον αδερφό του Αριοδάντη, τον Λουρκάνιο που την αγαπάει ειλικρινά. Ο Πολινέσσο θα χρησιμοποιήσει τη Δαλιδά για να πραγματοποιήσει τα σχέδιά του. Της υπόσχεται να την αγαπήσει, αλλά για να το κάνει αυτό, η Δαλιδά θα πρέπει να ντυθεί σαν την Τζινέβρα και να κρυφτεί στο δώμα της πριγκίπισσας και να τον περιμένει τη νύχτα.
Πράξη 2η
Ο Αριοδάντης είναι χαρούμενος και ανακοινώνει στον Πολινέσσο, ότι πρόκειται να παντρευτεί την Τζινέβρα. Ο Πολινέσσο του απαντάει ότι η Τζινέβρα είναι η ερωμένη του και μπορεί να του το αποδείξει. Τον παίρνει μαζί του το βράδυ και τον βάζει να κοιτάξει στο παράθυρο της πριγκίπισσας. Ο Πολινέσσο σκαρφαλώνει και μπαίνει μέσα, όπου η μασκαρεμένη αλλά και ανύποπτη Νταλίντα τον υποδέχεται ερωτικά, ενώ ο Αριοδάντης νομίζοντας ότι είναι η αρραβωνιαστικιά του απογοητεύεται πικρά. Στην απόγνωση του θέλει να αυτοκτονήσει. Ο Λουρκάνιος τον συγκρατεί και του λέει, ότι ο θάνατος αξίζει στην άπιστη Τζινέβρα.
Πράξη 3η
Ο βασιλιάς ελπίζει και περιμένει να παρουσιαστεί ένας ιππότης ικανός να υπερασπιστεί την προδομένη τιμή της πριγκίπισσας. Ο Πολινέσσο παρουσιάζεται και από υπολογισμό θέλει να την «υπερασπιστεί». Επειδή νομίζει ότι ο Αριοδάντης είναι νεκρός, πιστεύει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τον Λουρκάνιο και έτσι, όταν τον νικήσει να κερδίσει το χέρι της φυλακισμένης πριγκίπισσας και να ανεβεί στον θρόνο. Χάνει όμως την ξιφομαχία που θα ακολουθήσει, και, σοβαρά τραυματισμένος από το σπαθί του Λουρκάνιου, ομολογεί την προδοσία του πριν να ξεψυχήσει.
Ο Αριοδάντης επιστρέφει στο παλάτι και ανακοινώνει ότι η Τζινέβρα είναι αθώα. Ζητάει επίσης να συγχωρέσουν τη Δαλιδά που ουσιαστικά δεν έφταιξε σε τίποτα. Ο Λουρκάνιος, που ακόμα αγαπάει τη Δαλιδά, την συγχωρεί.
Η τιμή της Τζινέβρας θα αποκατασταθεί και οι γάμοι θα γίνουν.
Μιχαήλ Δούκας, πρωτοστράτωρ
Ο Μιχαήλ (π. 1061 – πριν το 1117) από τη Δυναστεία των Δουκών ήταν επ' αδελφή γαμπρός του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού (1081-1118) και ανώτερος αξιωματικός του στρατού με τον βαθμό του πρωτοστράτορος κατά τη βασιλεία εκείνου. Η ζωή του είναι γνωστή από την Αλεξιάδα της Άννας Κομνηνής και την Ιστορία του συζύγου της Νικηφόρου Βρυεννίου του νεοτέρου.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ανδρονίκου δομεστίκου των Σχολών, δηλ. αρχηγού του Στρατού (γιου του Καίσαρα Ιωάννη) και της Μαρίας Κομητοπούλου, κόρης του Τρόιαν (γιου του Ιβάν Βλάντισλαβ της Βουλγαρίας). Αδέλφια του ήταν ο Ιωάννης, η Ειρήνη, σύζυγος του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού και η Άννα, της οποίας δισεγγονός είναι ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος.
Το 1074 ο Νορμανδός μισθοφόρος Ρουσέλ ντε Μπαγιέλ εξεγέρθηκε και αιχμαλώτισε τον Ανδρόνικο. Ο Μιχαήλ και ο αδελφός του Ιωάννης βρισκόταν στα κτήματα του πάππου τους Καίσαρα Ιωάννη και ο Ρουσέλ ζήτησε από τον Καίσαρα ομήρους τα δύο αδέλφια για να ελευθερώσει τον τραυματισμένο Ανδρόνικο. Ο Καίσαρας δέχθηκε και ο Μιχαήλ και ο Ιωάννης έγιναν κρατούμενοι του Ρουσέλ. Οι σκλάβοι υπηρέτες τους κατάφεραν να πείσουν έναν αγρότη της περιοχής να τους βοηθήσει να αποδράσουν και να τους οδηγήσει στη Νικομήδεια. Τελικά μόνο ο Μιχαήλ με τον ευνούχο παιδαγωγό του Λεοντάκιο μπόρεσε να διαφύγει και να φθάσει με ασφάλεια. Ο Ιωάννης έμεινε πίσω, ώσπου ελευθερώθηκε, όταν ο Ρουσέλ ηττήθηκε αργότερα το ίδιο έτος.
Το 1078 έπαιξε καίριο ρόλο στο γάμο του Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτη με την Αυτοκράτειρα Μαρία των Βαγρατιδών. Αυτή ήταν σύζυγος του Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα που εκθρονίστηκε, ο οποίος ζούσε, έτσι ο γάμος δεν ήταν νόμιμος· αλλά ο Καίσαρ Ιωάννης βρήκε έναν ιερέα πρόθυμο να τελέσει το γάμο. Το 1081 ο Αλέξιος Γ΄ στασίασε εναντίον του Νικηφόρου Γ΄ και ο Μιχαήλ συνόδευσε τον πάππο του Καίσαρα στο στρατόπεδο του Κομνηνού στη Σχίζα. Εκεί υποστήριξαν την εκλογή του Αλεξίου Γ΄ για τον Ρωμαϊκό θρόνο, αντί του μεγαλύτερου αδελφού του Ισαακίου Κομνηνού. Όταν ο Αλέξιος Γ΄ επέτυχε να ανέλθει στον θρόνο, ο Μιχαήλ ανταμείφθηκε με τον τίτλο του σεβαστού και το αξίωμα του πρωτοστράτορος, ενός από τα υψηλότερα στο στρατό.
Το 1083 συμμετείχε στην εκστρατεία στη Θεσσαλία εναντίον των Νορμανδών του Βοημούνδου πρίγκιπα του Τάραντα· εκεί διοίκησε το ελαφρύ πεζικό. Ηττήθηκε στη μάχη από τον Βοημούνδο κοντά στη Λάρισσα και ο στρατός του σκορπίστηκε. Τέσσερα έτη μετά συμμετείχε στην αποτυχημένη εκστρατεία ενάντια των Πετσενέγκων στη Βουλγαρία και ώθησε τον Αλέξιο Α΄, μετά την ήττα στο Δορύστολο, να διαφύγει. Κατά τη διαφυγή το άλογο του Μιχαήλ γλίστρησε και έπεσε, αλλά ένας στρατιώτης του έδωσε το δικό του, έτσι μπόρεσε να επανενωθεί με το μέρος του Αυτοκράτορα. Λίγα έτη μετά, το 1091 συμμετείχε στην τελική νίκη επί των Πετσενέγκων στη μάχη του Λεβουνίου.
Μετά από αυτό καταγράφεται να έχει συμμετοχή στη Σύνοδο του 1094, η οποία καταδίκασε τον Λέοντα της Χαλκηδόνας και σε μία επιστολή, σύμφωνα με την οποία ο Μιχαήλ κατά τη Νορμανδική εισβολή του 1107-08 απεστάλη στην Ήπειρο για να στρατολογήσει άτομα. Απεβίωσε μετά από μακρά ασθένεια στις 9 Ιανουαρίου. Το έτος δεν είναι γνωστό· θα πρέπει να είναι πριν το 1117, όταν αναφέρεται ως αποβιώσας στο Τυπικόν της μονής Κεχαριτωμένης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία αγνώστου ονόματος και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Δουκών Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Πρωτοστράτορες
Κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου 1967
Η κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου (Δεκέμβριος 1967 - Οκτώβριος 1973), αυτο-ονομαζόμενη «Ἐθνική Ἐπαναστατική Κυβέρνησις», σχηματίστηκε από τους πραξικοπηματίες της 21ης Απριλίου και παρέμεινε στην εξουσία 5 χρόνια και 10 μήνες. Ήταν η δεύτερη και μακροβιότερη κυβέρνηση της Χούντας των Συνταγματαρχών, διαδεχόμενη την Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κόλλια του 1967.
Επί κυβερνήσεως Παπαδόπουλου, και συγκεκριμένα τον Μάρτιο του 1968 ολοκληρώθηκε η επεξεργασία του νέου Συντάγματος που είχε ήδη αρχίσει από την προηγούμενη κυβέρνηση. Στις 29 Σεπτεμβρίου του 1968 με το δημοψήφισμα που διενέργησε η κυβέρνηση, ο ελληνικός λαός επικύρωσε το νέο Σύνταγμα που τέθηκε αμέσως εν ισχύ. Ωστόσο, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος χαλκεύτηκαν από την Κυβέρνηση, προκειμένου να δώσουν λαϊκή αποδοχή στις ενέργειές της.
Η πραγματική γνώμη του ελληνικού λαού προς το καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967, θα εκφραστεί πρώτη φορά στη κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Γ. Παπανδρέου ήταν ο τελευταίος πολιτικός που είχε ψηφιστεί από τον ελληνικό λαό και μάλιστα με πολύ μεγάλο ποσοστό, ωστόσο μετά την επιβολή της δικτατορία ζούσε σε κατ΄ οίκον περιορισμό. Την 1η Νοεμβρίου του 1968 θα αποβιώσει ήδη νοσηλευόμενος στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός και η κηδεία του (που η κυβέρνηση υποτιμώντας τις λαϊκές αντιδράσεις επέτρεψε να γίνει δημόσια) που θα γίνει στις 3 Νοεμβρίου στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, θα δώσει για πρώτη φορά την ευκαιρία στον κόσμο (σε περίπου 300.000 Αθηναίους υπολογίζονται οι συμμετέχοντες στην πομπή από την Μητρόπολη έως το νεκροταφείο) και υπό το πρόσχημα της τελετής να διαδηλώσει την αντίθεσή του στο καθεστώς.
Στις 23 Μαΐου του 1973, αξιωματικοί και υπαξιωματικοί του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού προχώρησαν σε κίνημα κατά του καθεστώτος. Αν και το Κίνημα δεν τελεσφόρησε γιατί προδόθηκε η ανταρσία εν τη γενέσει της, ωστόσο γνώρισε πανευρωπαϊκή δημοσιότητα, συμβάλλοντας στην ενδυνάμωση των αντιδράσεων εναντίον της Χούντας. Σαν απάντηση, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, θεωρώντας τον Βασιλιά ως υποκινητή της ανταρσίας, προχώρησε στην έκπτωσή του από το αξίωμα και στην ανακήρυξη της χώρας σε Προεδρική Δημοκρατία. (δείτε και : Σχέδιο φιλελευθεροποίησης (Χούντα)
Με την Συντακτική Πράξη «Περί εγκαθιδρύσεως πολιτεύματος Προεδρικής Κοινοβουλευτικής Δημοκατίας, τροποποιήσεως του Συντάγματος και διενέργειας δημοψηφίσματος», η κυβέρνηση εγκαθίδρυσε το πολίτευμα της Προεδρικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, κηρύσσοντας έκπτωτο τον Βασιλέα και τους διαδόχους του, διόρισε προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον ήδη Πρωθυπουργό, και εξήγγειλε την διενέργεια δημοψηφίσματος μέχρι το τέλος Ιουλίου 1973, για να νομιμοποιήσει με την ψήφο του ο λαός, το νέο πολίτευμα. Επίσης ορίστηκε ως έμβλημα του Προέδρου της Δημοκρατίας ο αναγεννώμενος εκ της τέφρας του Φοίνιξ.
Στις 29 Ιουλίου 1973 πραγματοποιήθηκε το δημοψήφισμα, το οποίο με συντριπτική πλειοψηφία (που όμως οι ιστορικοί θεωρούν κατασκευασμένη), επικύρωσε την αλλαγή του πολιτεύματος και την ανάδειξη του Γεωργίου Παπαδόπουλου ως Προέδρου της Δημοκρατίας.
Ο Γ. Παπαδόπουλος θα προχωρήσει στην διεξαγωγή σειράς συνομιλιών με όσους (λιγοστούς) πολιτικούς είναι διατεθειμένοι να τον ακούσουν, προκειμένου να ορίσει τον διάδοχό του στην κυβέρνηση. Οι συνομιλίες καρποφόρησαν με τον αρχηγό του Κόμματος Προοδευτικών, Σπυρίδωνα Μαρκεζίνη, ο οποίος στις 8 Οκτωβρίου σχημάτισε κυβέρνηση.
Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου (21 Νοεμβρίου 1968 - 25 Αυγούστου 1971)
Στις 21 Νοεμβρίου δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, το νομοθετικό διάταγμα υπ΄αριθμόν 1, ο «Νόμος περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργών» το οποίο έφερε αλλαγές στην δομή της κυβέρνησης και των υπουργείων.
Συγκεκριμένα, με αυτό το διάταγμα, δημιουργήθηκε το «Κυβερνητικό Πολιτικό Συμβούλιο», και τα : «Υπουργικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής», «Κοινωνικής Πολιτικής» και «Εθνικής Πολιτικής».
Άλλαξε η σειρά των Υπουργείων, αναβαθμίζοντας το «Υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως»
Δημιουργήθηκε θέση «Υφυπουργού Εξωτερικών» στην οποία διορίζεται Υφυπουργός μόνο σε περίπτωση που η θέση του «Μονίμου Υφυπουργού Εξωτερικών» είναι κενή.
Συστάθηκε η «Γενική Διεύθυνση Γραφείου Πρωθυπουργού» ή οποία αντικατέστησε το «Πολιτικό γραφείο του Πρωθυπουργού»
Στο «Υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως» υπήχθησαν «Διεύθυνση Γραμμάτων - Θεάτρου και Κινηματογράφου» και η «Διεύθυνση Καλών Τεχνών» που μέχρι τότε ήταν αρμοδιότητα του «Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων», ενώ και σε άλλα υπουργεία έγιναν μεταφορές αρμοδιοτήτων. Με το νομοθετικό διάταγμα 585 του 1970, το οποίο τροποποίησε το προηγούμενο του 1968, συστάθηκαν 3 θέσεις «Υφυπουργών παρά τω Πρωθυπουργώ», ενώ διατηρήθηκαν οι 2 θέσεις «Υφυπουργών Προεδρίας της Κυβερνήσεως».
Συστάθηκε θέση «Μόνιμου Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας» στην οποία θα διοριζόταν ο εκάστοτε αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, ο οποίος θα είχε και την υποχρέωση να αντιπροσωπεύει την Ελλάδα σε διεθνή πολιτικά όργανα αντί του Υπουργού.
Ολόκληρη η νομοθεσία κωδικοποιήθηκε στο βασιλικό διάταγμα υπ΄αριθμόν 500 του 1970
Ανασχηματισμός της 25ης Αυγούστου 1971
Στις 25 Αυγούστου 1971 δημοσιεύτηκε νέος νόμος «Περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργών». Με αυτόν το νόμο συστάθηκαν επιπλέον κυβερνητικά συμβούλια και συγκεκριμένα η «Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων», η «Νομισματική Επιτροπή», το «Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Αμύνης».
Τα Υπουργεία αναδιαρθρώθηκαν με αποτέλεσμα ο αριθμός τους να μειωθεί σε 13.
Αυτό το νομοθετικό διάταγμα κατάργησε όλα τα προηγούμενα.
σχόλια για τον ανασχηματισμό
Για τον ίδιο λόγο, το δημοσίευμα της ιταλικής εφημερίδας Λα Στάμπα αναφέρει, ότι η ελληνική κυβέρνηση θα προχωρήσει σε φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος τους επόμενους μήνες με άρση του στρατιωτικού νόμου και επαναφορά εν ισχύ ορισμένων άρθρων του Συντάγματος. Στο ίδιο μήκος κύματος και το ειδησεογραφικό πρακτορείο Ασσοσιέιτεντ Πρες ανέφερε ότι ο Γ. Παπαδόπουλος «απέτυχε στην προσπάθειά του να γεφυρώσει το χάσμα του υπό του στρατού υποστηριζόμενου καθεστώτος και του πολιτικού κόσμου αφού δεν κατάφερε να πείσει πρώην βουλευτές να συμμετάσχουν στη νέα κυβέρνηση».
Κύριο χαρακτηριστικό αυτού του ανασχηματισμού είναι η συμμετοχή δυο πρώην βουλευτών στην κυβέρνηση. Πρόκειται για τους Κλεάνθη Δαμιανό και Σπύρο Κατσώτα, πρώην βουλευτές της ΕΡΕ και της Ένωσης Κέντρου αντίστοιχα.
Αναβαθμισμένος εξήρθε και ο αδερφός του Πρωθυπουργού, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος, αφού ο τέως υφυπουργός Εσωτερικών, διορίστηκε Υπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ (πρώτος σύμφωνα με την ιεραρχία, υπουργός).
Τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, επισημαίνουν την επανα-δραστηριοποίηση των πρώτων συνεργατών του Πρωθυπουργού, των ανθρώπων που τον βοήθησαν στην κατάληψη της εξουσίας, που με τον προηγούμενο ανασχηματισμό είχαν παραγκωνιστεί, να καταλαμβάνουν σημαντικές υπουργικές θέσεις (18 μέλη του υπουργικού συμβουλίου ήταν απόστρατοι αξιωματικοί). Το πρακτορείο Ρώυτερ διαβλέπει περαιτέρω καθυστέρησις εις την επιστροφήν της χώρας εις κοινοβουλευτικήν κυβέρνησιν, αλλά και η ελληνική εκπομπή του γερμανικού ραδιοφώνου Ντόιτσε Βέλλε, παρατηρεί ότι «...διπλωματικοί παρατηρητές στην ελληνική πρωτεύουσα χαρακτηρίζουν τον ανασχηματισμόν, ως μία κατ΄ουσίαν στρατικοποίηση της κυβερνήσεως αντί της αναμενομένης πολιτικοποιήσεώς της...»
Αναφορές
Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών 1971 Κατηγορία:1967 Κατηγορία:1968 Κατηγορία:1969 Κατηγορία:1970 Κατηγορία:1971 Κατηγορία:1972 Κατηγορία:1973
Φοίβη (όνομα)
Φοίβη, ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα.
Ετυμολογία του ονόματος
Σύμφωνα με τον Γ. Μπαμπινιώτη, το όνομα προέρχεται από το αρχαιοελληνικό επίθετο φοῖβος «καθαρός, αγνός», αβέβαιου ετύμου. (Βλ. Φοίβος). Το Online Etymology Dictionary  ερμηνεύει το επίθετο ως «λαμπρός, αγνός».
Στην αρχαιοελληνική μυθολογία, η Τιτανίδα Φοίβη, κόρη του Ουρανού και της Γαίας, σύμφωνα με τον Ησίοδο, ήταν μητέρα της Λητώς και γιαγιά της Άρτεμης. Επίσης, το Φοίβη ήταν επίθετο της θεάς Άρτεμης, γυναικείος τύπος του αντρικού Φοίβος (ο Απόλλων).
Το όνομα με τη σημασία «αγνή» είναι παρεμφερές με ονόματα όπως Αγνή ή Ανέζα ή Ινές, ενώ με τη σημασία «λαμπρή» με ονόματα όπως Αγλαΐα, Ηλέκτρα, Κλάρα, Λουκία, Ρωξάνη, Σβετλάνα, Φωτεινή κτλ.
Διάδοση του ονόματος
Το Φοίβη ανήκει στα αρχαιοελληνικά ονόματα που επανήλθαν στο ελληνικό ονοματολόγιο ύστερα από αιώνες, τις παραμονές της επανάστασης του 1821, μαζί με άλλα ονόματα σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο. Ενδεικτικά, σήμερα στον ελλαδικό χώρο, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων από τον Απρίλιο του 2009, το βαφτιστικό Φοίβη παρουσιάζεται ανάμεσα στις θέσεις 562η–609η των πιο συχνών ονομάτων (409ο–441ο ανάμεσα στα γυναικεία). Το φέρουν γύρω στους 383 Ελληνίδες ή ποσοστό 0,005%. Στην Κύπρο, κατά την απογραφή του πληθυσμού το 2011, το όνομα Φοίβη παρουσιάζεται 390ό σε συχνότητα, με 168 εμφανίσεις σε σύνολο 145.612 ή ποσοστό 0,12%.
Σύμφωνα με τη Θετίμα, το όνομα Φοίβη εμφανίζεται στο Lexicon of Greek Personal Names (LGPN) να το φέρουν 40 διαφορετικά πρόσωπα. Παράλληλοι τύποι: Phoebe (1ος αι. π.Χ.–1ος αι. μ.Χ., αυτοκρατορική περίοδος, 1ος–2ος αι. μ.Χ., Κάτω Ιταλία· 2ος αι. μ.Χ., Μικρά Σκυθία), Fybe (αυτοκρατορική περίοδος, Κάτω Ιταλία), Phyeba (αυτοκρατορική περίοδος, Κάτω Ιταλία). Γεωγραφικά το όνομα απλώνεται στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, την Πελοπόννησο (Αρκαδία, Κορινθία), το Αιγαίο (Κρήτη, Κως, Λέσβος), τη Μικρά Ασία (Λυκία, Λυδία, Βιθυνία, Ιωνία, Καρία, Μυσία, Τρωάδα), τη Δαλματία, την Ιλλυρία, τη Μικρά Σκυθία και την Ιταλία (Σικελία, Καμπανία, Καλαβρία, Bruttium, Απουλία).
Στο LGPN καταχωρίζεται και το παράγωγο όνομα Φοιβιανή (αντρικό Φοιβιανός), με παράλληλο τύπο Phoebiane (αυτοκρατορική περίοδος, Κάτω Ιταλία), το 2ο–3ο αι. μ.Χ.
Τέλος, στο Athenian Onomasticon, αναφέρεται και το όνομα Φοιβίς (2ος αι. μ.Χ.).
Αντρικός τύπος του ονόματος
Φοίβος (όνομα).
Το όνομα σε άλλες γλώσσες
Το όνομα διαδόθηκε και σε άλλες γλώσσες μέσω του λατινικού τύπου Phoebe.
Το όνομα στην τηλεόραση
thumb|right|160 px|Η Φοίβη ([[Λίζα Κούντροου) της τηλεοπτικής σειράς Τα φιλαράκια.]]
Δείτε επίσης
Φοίβη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Ονόματα από την αρχαιοελληνική μυθολογία
Ομοσπονδία Πράσινων Κομμάτων Αμερικής
Μέλη
Κατηγορία:Οικολογικά κόμματα
Τεκίρι Ταμουέρα
Ο Τεκίρι Ταμουέρα (Tekiree Tamuera, 16 Φεβρουαρίου 1940-) είναι πολιτικός από το Κιριμπάτι. Γεννήθηκε στην Μαϊάνα. Υπηρέτησε ως υπηρεσιακός πρόεδρος (πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου) από τις 24 Μαΐου 1994 ως τις 28 Μαΐου 1994 και πρόεδρος του Κοινοβουλίου ως το 2002.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Κιριμπάτι
Διεθνής Ημέρα Τζαζ
Η Διεθνής Ημέρα Τζαζ είναι η 30η Απριλίου, η οποία ανακηρύχθηκε ως τέτοια από τη Γενική Συνέλευση της ΟΥΝΕΣΚΟ τον Νοέμβριο του 2011. Στόχος είναι να επισημάνει στη διεθνή κοινότητα τις αρετές της τζαζ ως εκπαιδευτικό εργαλείο και ως δύναμη προώθησης της ειρήνης, του διαλόγου και της συνεργασίας μεταξύ των ανθρώπων.
Η ημερομηνία 30 Απριλίου επιλέχθηκε επειδή συμπίπτει με την τελευταία μέρα του μήνα Απριλίου που είναι αφιερωμένος στη μουσική τζαζ στις ΗΠΑ, η οποία και είναι πατρίδα αυτής της μουσικής. Η πρωτοβουλία για την ανακήρυξη οφείλεται στον Αμερικανό τζαζίστα και πρέσβη καλής θελήσεως της ΟΥΝΕΣΚΟ Χέρμπι Χάνκοκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιες ημέρες
Βόλφσμπαχ (Κάτω Αυστρία)
Το Βόλφσμπαχ (γερμανικά: Wolfsbach) είναι πόλη ευρισκόμενη εντός του Διαμερίσματος του Αμστέτεν της Κάτω Αυστρίας, στην Αυστρία.
Γεωγραφία
Το Βόλφσμπαχ βρίσκεται στο Μόστφιρτελ της Κάτω Αυστρίας. Ποσοστό περίπου 6,84% του συνόλου της έκτασης του δήμου είναι δασώδες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κάτω Αυστρίας
Άτα Τεαοτάι
Ο Άτα Τεαοτάι (Ata Teaotai, OBE) είναι πολιτικός από το Κιριμπάτι.
Το 1978 ήταν μέλος της αποστολής που διαπραγματεύτηκε την ανεξαρτησία του Κιριμπάτι από τη Βρετανία. Από τις 28 Μαΐου 1994 ως την 1η Οκτωβρίου 1994 υπηρέτησε υπηρεσιακά Πρόεδρος του Κιριμπάτι ως Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου. Υπηρέτησε επίσης ως υπουργός.
Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Κιριμπάτι
Φράγμα Θησαυρού
Το Φράγμα Θησαυρού είναι λιθόρριπτο φράγμα στον ποταμό Νέστο στην περιφερειακή ενότητα Δράμας στο βορειοανατολικό τμήμα της Ελλάδας. Βρίσκεται 21 χιλιόμετρα βόρεια του Νικηφόρου και 21 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης της Δράμας. Το φράγμα ύψους 172 μέτρων είναι το ψηλότερο στην Ελλάδα. Κατασκευάστηκε μεταξύ του 1986 και του 1996. Ο σκοπός του φράγματος είναι η άρδευση και η παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. Οι δεξαμενές του βοηθούν στην άρδευση 200.000 στρεμμάτων και ο ηλεκτροπαραγωγός σταθμός του έχει εγκατεστημένη χωρητικότητα 384 μεγαβάτ. Ο ηλεκτροπαραγωγός σταθμός είναι υδροηλεκτρικού υδραντλητικού τύπου που επιτρέπει όχι μόνο την παραγωγή ενέργειας, αλλά οι στρόβιλοι μπορούν να αντιστρέψουν και να αντλήσουν νερό πίσω στη δεξαμενή. Η παραγωγή ενέργειας συμβαίνει σε περιόδους υψηλής ζήτησης και η άντληση κατά τη διάρκεια περιόδων με χαμηλή ζήτηση, όπως τη νύχτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φράγματα της Ελλάδας
Αντώνιος Κολοκοτρώνης
Ο Αντώνιος Κολοκοτρώνης ήταν σημαντικός κλέφτης και αγωνιστής της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, μέλος της ευρύτερης οικογένειας των Κολοκοτρωναίων που έδωσε και άλλους αγωνιστές στην Επανάστασης.
Βιβλιογραφικές Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Αντωνιος
Όρος Τρόμος
Το όρος Τρόμος (Mount Terror) είναι ένα μεγάλο εσβεσμένο ασπιδοειδές ηφαίστειο που σχηματίζει το ανατολικό μέρος της Νήσου Ρος, στην Ανταρκτική. Το ύψος του είναι 3.262 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το όρος Τρόμος έχει πολυάριθμους κώνους στάχτης και θόλους στις πλαγιές του, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από χιόνια και πάγους. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο από τα 4 ηφαίστεια που σχηματίζουν τη Νήσο Ρος και η φήμη του επισκιάζεται κάπως από το υψηλότερο από αυτά, το Όρος Έρεβος, σε απόσταση 30 km προς τα δυτικά. Το ηφαίστειο πήρε το όνομά του το 1841 από τον σερ Τζέιμς Κλαρκ Ρος προς τιμή του δεύτερου πλοίου του, του HMS Terror. Ο κυβερνήτης του πλοίου, Φράνσις Κρόζιερ, ήταν στενός φίλος του Ρος.
Τα ηφαίστεια της νήσου Ρος είναι τα νοτιότερα της Γης. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της κορυφής του όρους Τρόμος είναι 77°31΄ νότιο πλάτος και 168°32΄ ανατολικό μήκος.
Τα πετρώματα κοντά στην κορυφή του όρους δεν έχουν μελετηθεί, αλλά δείγματα από χαμηλότερα σημεία υποδεικνύουν ηλικία του ηφαιστείου από 820 χιλιάδες μέχρι 1,75 εκατομμύριο έτη. Το όρος Τρόμος δεν φέρει ίχνη ηφαιστειακής δραστηριότητας πιο πρόσφατης από τις ηλικίες αυτές.
Η πρώτη ανάβαση του όρους έγινε από μία νεοζηλανδική αποστολή το έτος 1959.
Το όρος Τρόμος έδωσε με τη σειρά του το όνομά του στα παρακάτω γειτονικά τοπωνύμια:
Πηγές
Τρομος Τρομος
Ασέα Αρκαδίας
Αρχαιότητα
Η αρχαία Ασέα ήταν Αρκαδική πόλη.
Σύμφωνα με τον Στράβωνα απείχε 545 στάδια από την Άραξο και ήταν κώμη της Μεγαλόπολης. Θεωρείται ότι πήρε το όνομά της από τον Ασεάτα, γιο του αρχαίου Αρκάδα βασιλιά Λυκάονα. Από την ευρύτερη περιοχή πήγαζαν οι ποταμοί Ευρώτας και Αλφειός
Κάτοικοι της Ασέας πήραν μέρος στις μάχες των Πλαταιών (479 π.Χ.) και Μαντινείας (362 π.Χ.). Νομίσματα της πόλης της Ασέας χρονολογούνται στο 196 π.Χ. Η Ασέα πήρε μέρος στην ίδρυση της Μεγαλόπολης.
Αρχαιολογικοί χώροι αρχαίας Ασέας και Μαινάλου
Ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Ασέας βρίσκεται δίπλα στον οικισμό της Κάτω Ασέας όπου είναι ορατό σήμερα τμήμα του αρχαίου τείχους της στη θέση Παλιόκαστρο.
Στην κορυφή του όρους Αγιο-Λιάς σώζονται τα ερείπια αρχαίου ναού αφιερωμένου στην Αθηνά Σώτηρα. To 2011 ανακαλύφθηκε το ιερό της Λυκοάτιδας Αρτέμιδας στην Αγία Παρασκευή Αραχαμητών, γεγονός το οποίο οδήγησε στην ταύτιση με ασφάλεια του αρχαίου όρους Μαίναλος με το σημερινό βουνό του Αγιο-Λιά στους πρόποδες του οποίου βρίσκονται τα χωριά Αραχαμίτες, Κεραστάρι, Αθήναιον και Ασέα.
Οι αρχαιολογικοί της θησαυροί βρίσκονται στα μουσεία της Αθήνας, του Ναυπλίου και της Τρίπολης.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Ασέας παρέμεινε σταθερός με σημαντικές αυξομειώσεις απο το 1879 μέχρι και το 1928. Έπειτα ο πληθυσμός της συρρικνώθηκε σημαντικά.
Σύλλογος Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής Ασέας
αριστερά|μικρογραφία|Το αστεροσκοπείο Ασέας τη μέρα. Ο σύλλογος Αστροφυσικής Ασέας δημιουργήθηκε το 2013 και έχει έδρα το δημοτικό σχολείο στην κοινότητα Ασέας Αρκαδίας. Αποτελείται από επιστήμονες φυσικομαθηματικών και πολυτεχνικών σχολών και απευθύνεται σε όλους τους Αρκάδες που θέλουν είτε να συμμετέχουν είτε να παρακολουθούν τις εκδηλώσεις του. Το καλοκαίρι ο σύλλογος δραστηριοποιείται στο χωριό Ασέα και στα γειτονικά  χωριά της Δ.Ε. με επιστημονικές διαλέξεις και αστρονομικές παρατηρήσεις.
Αστεροσκοπείο Ασέας
Το αστεροσκοπείο Ασέας βρίσκεται στο Σπετσεροπούλειο Άλσος, δίπλα από το δημοτικό σχολείο της κοινότητας και αποτελείται από ένα διώροφο κυλινδρικό κτήριο με ξύλινη επένδυση και θόλο αλουμινίου διαμέτρου 3,6 μέτρων. Το αστεροσκοπείο μελετήθηκε και κατασκευάστηκε από το σύλλογο αστροφυσικής Ασέας, αποκλειστικά με δωρεές μελών, ιδρυμάτων, κατοίκων και φίλων της επιστήμης.
Επιφανείς κάτοικοι
, ευεργέτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Χάαγκ (Αυστρία)
Το Χάαγκ (γερμανικά: Haag) είναι πόλη ευρισκόμενη εντός του Διαμερίσματος του Αμστέτεν της Κάτω Αυστρίας, στην Αυστρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κάτω Αυστρίας
Τίον Οτάνγκ
Στις 28 Μαρτίου 2003 ο Πρόεδρος του Κιριμπάτι Τεμπουρόρο Τίτο ανατράπηκε με πρόταση δυσπιστίας. Υπηρεσιακά καθήκοντα προέδρου ανέλαβε ο Οτάνγκ, ως Πρόεδρος της Επιτροπής Δημοσίων Υπηρεσιών. Παρέμεινε υπηρεσιακός πρόεδρος ως τον Ιούλιο του 2003 οπότε αντικαταστάθηκε από τον νεοεκλεγέντα Ανότε Τονγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Κιριμπάτι
Λετονικές προεδρικές εκλογές 2019
Έμμεσες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Λετονία στις 29 Μαΐου 2019.
Σύστημα ψηφοφορίας
Πριν τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στη Saeima (Βουλή) επιλέγουν τον υποψήφιό τους.
Ο πρόεδρος εκλέγεται από τον πρώτο γύρο αν συμπληρώσει την απαιτούμενη απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών, δηλαδή τις 51 ψήφους επί συνόλου 100.
Σε περίπτωση αποτυχίας να εκλεγεί από τον πρώτο γύρο, οργανώνεται 2ος γύρος με τους ίδιους υποψηφίους και υπό τις ίδιες συνθήκες. Εάν πάλι δεν εκλεγεί κανείς, τότε οι δύο πρώτοι υποψήφιοι προκρίνονται σε έναν τρίτο γύρο και εκείνος που θα συγκεντρώσει 51 ψήφους εκλέγεται πρόεδρος. Ο πρόεδρος της Saeima ηγείται του εκλεκτορικού κολεγίου.
Σε περίπτωση αποτυχίας, η διαδικασία επαναλαμβάνεται από την αρχή.
Εκλογές
Ο πρώην δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Έγκιλς Λέβιτς εξελέγη πρόεδρος με 61 ψήφους.
Αναλυτικά τα αποτελέσματα:
Έχοντας λάβει την υποστήριξη 61 βουλευτών, ο Λέβιτς εξελέγη για να υπηρετήσει τετραετή θητεία στην προεδρία της χώρας. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 8 Ιουλίου 2019 και διαδέχθηκε στο αξίωμα τον Ράιμοντς Βέγιονις.
Παραπομπές
2019 Λετον
Μάργκαρετ Τουτγουίλερ
Η Μάργκαρετ Τουτγουίλερ (Margaret DeBardeleben Tutwiler, γενν. στις 28 Δεκεμβρίου 1950 στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα) ήταν Αμερικανίδα υφυπουργός διπλωματίας και δημοσίων υποθέσεων κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Μπους του νεότερου, διπλωμάτης και πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μαρόκο.
Βιογραφικά στοιχεία
Από τα πρώτα χρόνια της πολιτικής της σταδιοδρομίας, αποτελεί μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στη πολιτεία της Αλαμπάμα. Υπηρέτησε ως βοηθός υφυπουργός Δημοσίων Υποθέσεων και εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ από το 1989 έως το 1992 υπό την προεδρία του Τζωρτζ Μπους του πρεσβύτερου. Από το 1992 έως το 1993, διετέλεσε εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου. Από το 2001 έως το 2003, διετέλεσε πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μαρόκο. Τον Δεκέμβριο του 2003, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζωρτζ Μπους ο νεότερος, τη διόρισε υφυπουργό Διπλωματίας και Δημοσίων Υποθέσεων, αντικαθιστώντας έπειτα από έγκριση της Γερουσίας τη Σάλροτ Μπηρς, θέση που διατήρησε εντέλει μέχρι τον Ιούνιο του 2004. Ωστόσο, παραιτήθηκε για να αναλάβει τη θέση εκτελεστικού αντιπροέδρου για θέματα επικοινωνιών στο χρηματοοικονομικό όμιλο "NYSE Euronext". Το 2007, διορίστηκε υπεύθυνη επικοινωνίας στη εταιρεία διαχείρισης κεφαλαίων "Μέριλ Λιντς", και το 2010, ξεκίνησε να εργάζεται στη χρηματοοικονομική εταιρεία χαρτοφυλακίου "CIT Group".
Αποτελεί μέλος του διοικητικού συμβουλίου της μη κυβερνητικής πολιτικής οργάνωσης "International Republican Institute".
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Πρέσβεις των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μαρόκο
Νίκος Αρσενόπουλος
Ο Νικόλαος (Νίκος) Αρσενόπουλος, (Μαρούσι, 19 Μαΐου 2000), είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 198 εκατοστά,   αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ και σούτινγκ γκαρντ για τον Π.Α.Ο.Κ.
Πρώτα βήματα
Ο Αρσενόπουλος ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το μπάσκετ στις ακαδημίες του Ηλυσιακού και αργότερα της Ακαδημίας Αθηνών. Ο Αρσενόπουλος ξεκίνησε να γίνεται γνωστός, όταν το 2016, κηρύχθηκε πρωταθλητής, MVP πρωταθλήματος και MVP τελικής φάσης, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νέων, με την ομάδα Teleunicom BAC. Επίσης, υπήρξε μέλος και της καλύτερης πεντάδας του πρωταθλήματος. Εκείνη τη σεζόν, προπονητής του υπήρξε ο Κώστας Παταβούκας.
Ολυμπιακός Πειραιώς
Από τον Ιούνιο του 2016, είχε γίνει γνωστό ότι ο προπονητής του Ολυμπιακού, Γιάννης Σφαιρόπουλος, είχε εισηγηθεί στην απόκτηση του νεαρού αθλητή, μετά τις πολύ καλές εμφανίσεις του στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νέων. Στις 4 Ιουλίου του 2016, ο Αρσενόπουλος υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο, εξαετούς διάρκειας με τον Ολυμπιακός Πειραιώς. Παρόλα αυτά, την πρώτη του σεζόν εκεί την πέρασε στις ακαδημίες της ομάδας.
Τη σεζόν 2017-18, ο Σφαιρόπουλος, τον έκανε μέλος της πρώτης ομάδας του Ολυμπιακού, κάνοντάς τον τον 15ο παίχτη του ρόστερ. Ενώ πήρε και τη φανέλα με το νούμερο 19. Στις 15 Οκτωβρίου του 2017, στη δεύτερη αγωνιστική της Basket League, ο Αρσενόπουλος, έκανε το ντεμπούτο του, σημειώνοντας μάλιστα και 4 πόντους ενώ μοίρασε και 2 ασίστ. Μετά το νικηφόρο ντεμπούτο του, το οποίο συνδυάστηκε και με νίκη του Ολυμπιακού, ο Αρσενόπουλος, δήλωσε, πώς αυτό ήταν μία μεγάλη εμπειρία. Την σεζόν 2018-19 αγωνίστηκε δανεικός στο Ψυχικό. Τη σεζόν 2019-20 ήταν μέλος της αναπτυξιακής ομάδας του Ολυμπιακού που αγωνίστηκε στην Α2 Εθνική, με τον ίδιο, ειδικά από τα μέσα της σεζόν και μετά, να ανεβάζει την απόδοσή του και να συμβάλει σημαντικά στην πορεία των ερυθρόλευκων. Στο πρωτάθλημα της Α2 μέτρησε 16 συμμετοχές, έχοντας κατά μέσο όρο 8.1 πόντους, 1.6 ριμπάουντ και 1.1 ασίστ. Στις 5 Αυγούστου 2020, αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα.
Κολοσσός Ρόδου
Στις 27 Αυγούστου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Κολοσσό Ρόδου. Στις 16 Μαρτίου 2021, υποβλήθηκε σε επέμβαση στον καρπό, χάνοντας τους επόμενους 2 μήνες αγωνιστικής δράσης.
Ιωνικός Νίκαιας
Στις 18 Αυγούστου 2021, ανακοινώθηκε επίσημα από τον Ιωνικό Νίκαιας. Την σεζόν 2021-22, είχε 7.1 πόντους και 1.4 ριμπάουντ μέσο όρο με 37.1% στα τρίποντα σε 18 λεπτά συμμετοχής και 19 αγώνες. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2022, ανανέωσε τη συνεργασία του με τον Ιωνικό για ακόμα ένα χρόνο. Τη σεζόν 2022-23, σκόραρε 7.4 πόντους, 2.2 ριμπάουντ και 1.5 ασίστ κατά μέσο όρο σε 21 παιχνίδια.
ΠΑΟΚ
Στις 31 Ιουλίου 2023, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Π.Α.Ο.Κ.
Εθνική Ελλάδας
Από το 2016, συμμετέχει και στην Εθνική Ελλάδας U16. Τη χρονιά αυτή αγωνίστηκε στην Πρώτη Κατηγορία Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U16, λαμβάνοντας τη 16η και τελευταία θέση, ενώ βγήκε και στους πέντε καλύτερους, της ομάδας του, στους πόντους με 6.9 ανά αγώνα και μέσα στους πέντε καλύτερους σε ασίστ με 2.3 ανά αγώνα. Το 2017, αυτή τη φορά με την ίδια Εθνική Ελλάδας U18, αγωνίστηκε στην Πρώτη Κατηγορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U18, λαμβάνοντας την 7η θέση, ενώ βγήκε και 4ος στις ασίστ στην ομάδα του με 1.3 ανά αγώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Ψυχικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολυμπιακού Β - Αναπτυξιακής Ομάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας
Κάσιο Μότα
Ο Κάσιο Μότα (λατινικό αλφάβητο: Cássio Motta), γεννημένος στο Σάο Πάολο στις 22 Φεβρουαρίου 1960, ήταν Βραζιλιάνος πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Το 1989 ήταν στο νο 134 στον κόσμο.
Ο Μότα αγωνίστηκε με τη Βραζιλία στο κύπελλο Ντέιβις από το 1979 έως το 1993 σε 11 διοργανώσεις με ρεκόρ 28 νίκες και 21 ήττες. Ήταν με την εθνική ομάδα νικητής της Αμερικανικής ζώνης το 1987, φιναλίστ το 1983, το 1984, το 1985, στα ημιτελικά το 1979, 1980, 1986, και το 1992 στα ημιτελικά του παγκοσμίου, στην τελική φάση
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι αθλητές της αντισφαίρισης
Μάρκος Κολοκοτρώνης
Ο Μάρκος Κολοκοτρώνης ήταν κλέφτης και αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το Λυμποβίσι της επαρχίας Καρύταινας και ήταν αδελφός του Θ. Κολοκοτρώνη. Έμεινε στην πατρίδα του επειδή οι Τούρκοι δεν τον κυνήγησαν και ήταν κάπος (σωματοφύλακας) του Ταμπακόπουλου. Όταν έφτασε η ημέρα της επανάστασης πήρε τα όπλα του παρόλο που ήταν γέρος, και με τα τέσσερα παιδιά του βγήκε να πολεμήσει. Ήταν εκείνος που έσωσε τον Νικολή Ταμπακόπουλο με τον Σεϊδή Λαλιώτη και την συνοδεία του στον Φονιά. Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες που έγιναν πριν πέσει η Τριπολιτσά. Όταν ήρθε ο Δράμαλης έλαβε μέρος και στις μάχες που έγιναν μαζί με όλους τους στρατιώτες του χωριού του και με άλλους. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης τον έστειλε επί κεφαλής των εκεί στρατιωτών. Είδε την μεγάλη μάχη του Δερβενακίου. Έμεινε μαχόμενος μέχρι την καταστροφή του Δράμαλη.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Μαρκος
Φράγμα Μεσοχώρας
Το Φράγμα Μεσοχώρας είναι λιθόρριπτο φράγμα με ανάντη πλάκα σκυροδέματος στον ποταμό Αχελώο κοντά στη Μεσοχώρα στα Τρίκαλα, Ελλάδα. Το φράγμα ύψους 150 μέτρων είναι μέρος της Εκτροπής του Αχελώου Ποταμού που προορίζεται να εκτρέψει ένα τμήμα του Αχελώου δυτικά για να αρδεύσει 590.000-940.000 στρέμματα στις πεδιάδες της Θεσσαλίας. Το έργο περιλαμβάνει τα φράγματα Μεσοχώρας, Συκιάς, Μουζακίου και Πύλης μαζί με ένα κανάλι μήκους 17,4 χλμ.
Το φράγμα Μεσοχώρας ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2001, αλλά ο ταμιευτήρας δεν έχει ακόμη καλυφθεί με νερό, και ακολούθως ο σταθμός παραγωγής ενέργειας δεν έχει τεθεί σε λειτουργία λόγω δικαστικών διαμαχών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φράγματα της Ελλάδας
Καρλ Χάλλερ φον Χάλλερσταϊν
Ο Γιόχαν Καρλ Κρίστοφ Βίλχελμ Γιοάχιμ Χάλλερ φον Χάλλερσταϊν (γερμ. Johann Carl Christoph Wilhelm Joachim Haller von Hallerstein, 1774-1817) υπήρξε Γερμανός αρχιτέκτονας και κλασικός αρχαιολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1774 στον Πύργο Χίλτπολτσταϊν. Καταγόταν από παλιά οικογένεια της Νυρεμβέργης. Σπούδασε καλές τέχνες αρχιτεκτονικής στην Στουτγάρδη και συνέχισε την ακαδημία του Βερολίνου. Διορίστηκε το 1806 αυτοκρατορικός επιθεωρητής στην Νυρεμβέργη. Ταξίδευσε το 1808 στην Ρώμη για να μελετήσει τα χριστιανικά μνημεία. Συνόδευσε το 1810 τους Γιάκομπ Λινκ, Πήτερ Ούλουφ Μπρόντστεντ, Όττο Μάγκνους φον Στάκελμπεργκ και Γκέοργκ Κοές στην Νάπολι, Ζάκυνθο, Κόρινθο και Αθήνα. Στην Αθήνα γνώρισε το 1811 τους Βρετανούς αρχιτέκτονες Τσαρλς Ρόμπερτ Κόκρελλ και Τζων Φόστερ, με τους οποίους μελέτησε τα μνημεία της Αθήνας. Ερεύνησε τον Ναό της Αφαίας στην Αίγινα και τον ναό του Απόλλωνα στις Βάσσες. Αργότερα διεύθυνε αρχαιολογικές ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο του θεάτρου της Μήλου.
Απεβίωσε στα Αμπελάκια της Θεσσαλίας στις 5 Νοεμβρίου 1817 μετά από πυρετό. Τάφηκε εκεί και η σορός του μεταφέρθηκε αργότερα στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες
Ελληνικές ευρωεκλογές 2004
Οι Ευρωεκλογές 2004 διεξήχθησαν την Κυριακή 13 Ιουνίου 2004 στην Ελλάδα και ταυτόχρονα στα υπόλοιπα είκοσι τέσσερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το εκλογικό σύστημα ήταν η απλή αναλογική, με τη διαδικασία της λίστας και ελάχιστο ποσοστό 3% για την είσοδο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ οι έδρες της Ελλάδας μειώθηκαν κατά μία (24 από 25). Το ποσοστό αποχής έφτασε στο 36,78%.
Οι εκλεγμένοι ευρωβουλευτές
1 Ο Αντώνης Σαμαράς αντικαταστάθηκε από τον Μαργαρίτη Σχοινά τον Σεπτέμβριο του 2007. 2 Ο Κωστής Χατζηδάκης αντικαταστάθηκε από τον Μανώλη Αγγέλακα τον Σεπτέμβριο του 2007. 3 Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου αντικαταστάθηκε από την Άννυ Ποδηματά τον Σεπτέμβριο του 2007. 4 Ο Πάνος Μπεγλίτης αντικαταστάθηκε από τον Κωνσταντίνο Μποτόπουλο τον Σεπτέμβριο του 2007. 5 Ο Νίκος Σηφουνάκης αντικαταστάθηκε από τη Μαριλένα Κοππά τον Σεπτέμβριο του 2007. 6 Η Διαμάντω Μανωλάκου αντικαταστάθηκε από τον Κώστα Δρούτσα τον Μάιο του 2008. 7 Ο Γιώργος Καρατζαφέρης αντικαταστάθηκε από τον Γιώργο Γεωργίου τον Σεπτέμβριο του 2007.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ευρωεκλογές Ελλαδα
Κέματεν αν ντερ Ιμπς
Το Κέματεν αν ντερ Ιμπς (γερμανικά: Kematen an der Ybbs) είναι πόλη ευρισκόμενη εντός του Διαμερίσματος του Αμστέτεν της Κάτω Αυστρίας, στην Αυστρία.
Γεωγραφία
Το Κέματεν αν ντερ Ιμπς βρίσκεται στο Μόστφιρτελ της Κάτω Αυστρίας, στην όχθη του ποταμού Ιμπς. Ποσοστό περίπου 22% του συνόλου της έκτασης του δήμου είναι δασώδες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κάτω Αυστρίας
Φράγμα Συκιάς
Το Φράγμα Συκιάς είναι ένα κυρίως κατασκευασμένο, αλλά αχρησιμοποίητο, χωμάτινο γεώφραγμα στον ποταμό Αχελώο, κατά μήκος των ορίων των περιφερειακών ενοτήτων Καρδίτσας και Άρτας. Το φράγμα ύψους 170 μέτρων αποτελεί μέρος της Εκτροπής του Αχελώου Ποταμού που προορίζεται να εκτρέψει ένα τμήμα του Αχελώου δυτικά για να αρδεύσει 590.000-940.000 στρέμματα στις πεδιάδες της Θεσσαλίας. Το έργο περιλαμβάνει τα φράγματα Συκιάς, Μεσοχώρας, Μουζακίου και Πύλης μαζί με ένα κανάλι μήκους 17,4 χλμ.
Η ιδέα για το φράγμα Συκιάς και το συνολικό έργο εκτροπής είχε συλληφθεί για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1930, αλλά η έλλειψη χρηματοδότησης απέκλεισε την κατασκευή. Το ενδιαφέρον για το έργο αναβίωσε το 1984 και η κατασκευή του φράγματος άρχισε το 1996. Κατά τα επόμενα χρόνια υπήρξε μια σειρά δικαστικών διαμαχών που οδήγησαν στο σταμάτημα της τελικής κατασκευή, πιο πρόσφατα το 2005. Οι αντίπαλοι του σχεδίου αναφέρουν τις σημαντικές αλλαγές στο περιβάλλον, πλημμύρες χωριών και ότι το σχέδιο θα εκτρέπει 490.000 στρέμματα νερού ετησίως από τον Αχελώο. Οι υποστηρικτές επικαλούνται το όφελος από τις προσοδοφόρες καλλιέργειες βαμβακιού που θα βοηθήσουν στην άρδευση και την προγραμματισμένη μονάδα υδροηλεκτρικής ενέργειας 120 MW του φράγματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φράγματα της Ελλάδας
Μακρίνος
Ο Μάρκος Οπέλλιος Μακρίνος (Marcus Opellius Macrinus, 164 – Ιούνιος 218) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από τον Απρίλιο του 217 μέχρι τις 8 Ιουνίου του 218. Υπήρξε ο πρώτος αυτοκράτορας που κυβέρνησε χωρίς να περάσει πρώτα από το αξίωμα του συγκλητικού.
Η ταχύτατη εξέλιξη του
Ως ικανότατος δικηγόρος ανέβηκε γρήγορα την πολιτική ιεραρχία φτάνοντας στο αξίωμα του πραιτωριανού έπαρχου. Η ανέλιξη του πραγματοποιήθηκε επί αυτοκρατορίας Καρακάλλα, ενώ υποστηρίζεται ότι συμμετείχε στη συνωμοσία για τη δολοφονία του αυτοκράτορα από έναν αξιωματικό τον Απρίλιο του 217, στη διάρκεια εκστρατείας κατά των Πάρθων.
Η ανάρρηση του στο θρόνο
Τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του Καρακάλλα ο Μακρίνος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τα στρατεύματα του. Συνέχισε τον πόλεμο κατά των Πάρθων στην Μεσοποταμία, ωστόσο σύνηψε ειρήνη όχι ιδιαίτερα ευνοϊκή για τη Ρώμη. Αυτή η απόφαση του αποδείχθηκε μοιραία καθώς η οικονομική επιβάρυνση λόγω της ατυχούς συμφωνίας μείωσε τα εισοδήματα του στρατού του. Τα συριακά στρατεύματα έπαψαν να τον υποστηρίζουν και συμμάχησαν με τον μετέπειτα αυτοκράτορα Ηλιογάβαλο γιο ενός εξάδελφου του Καρακάλλα.
Το τέλος
Κατά τη διάρκεια της αναγκαστικής του επιστροφής στη Ρώμη με τις λίγες δυνάμεις που του είχαν απομείνει, συγκρούστηκε με τους αντιπάλους του, επίσης ρωμαϊκά στρατεύματα. Ηττήθηκε, αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε κοντά στην Αντιόχεια μαζί με τον γιο του και τυπικά συναυτοκράτορα Διαδυμενιανό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Βουλευτικές εκλογές στο Κιριμπάτι (2007)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Κιριμπάτι στις 22 Αυγούστου και στις 30 Αυγούστου του 2007, κατήλθαν 146 υποψήφιοι στον πρώτο γύρο, μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος, Ανότε Τονγκ, ο οποίος επανεξελέγη βουλευτής με μεγάλη πλειοψηφία.
Οι περισσότεροι από αυτούς πρόσκεινται στο κόμμα Πυρσοί της Αλήθειας (Pillars of Truth- έλαβε 12 από τις 18 έδρες του α΄ γύρου) ή στο Προστατέψτε τη Μανεάμπα (Protect the Maneaba). Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 30 Αυγούστου του 2007.
Τα κύρια ζητήματα των εκλογών ήταν η παιδεία και η απασχόληση.
Δημοψήφισμα των νήσων Φώκλαντ (1986)
Στις 2 Απριλίου 1986 έλαβε χώρα ένα ανεπίσημο δημοψήφισμα για το καθεστώς των Νήσων Φώκλαντ στις 2 Απριλίου 1986. Το αποτέλεσμα ήταν 96% υπέρ της συνέχισης της Βρετανικής κυριαρχίας, με το 88% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων να λαμβάνουν μέρος.
Βουλευτικές εκλογές στο Κιριμπάτι (2007)
Αποτελέσματα
Οι υποψήφιοι του κόμματος του προέδρου Ανότε Τονγκ Πυρσοί της Αλήθειας και οι ανεξάρτητοι κέρδισαν 12 από τις συνολικά 18 έδρες που αποφασίστηκαν στον πρώτο γύρο. Στον δεύτερο γύρο αποφασίστηκαν οι υπόλοιπες 26 έδρες. '''Βουλή, 22 Αυγούστου και 30 Αυγούστου 2007 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top width=350 rowspan=2|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right colspan=3|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right|1ος γύρος !style="background-color:#E9E9E9" align=right|2ος γύρος !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Σύνολο
Δημοψήφισμα των νήσων Φώκλαντ (1986)
Παραπομπές
Κατηγορία:Νήσοι Φώκλαντ Κατηγορία:Δημοψηφίσματα στην Βρετανία
Κλαούντια Μοντέιρο
Η Κλαούντια Μοντέιρο (λατινικό αλφάβητο: Cláudia Monteiro), γεννημένη στις8 Μαίου 1961, είναι Βραζιλιάνα πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.