cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκούφυ
Ο Γκούφυ (αγγλ.: Goofy) είναι δημοφιλής χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από την εταιρεία Walt Disney. Είναι ένας ψηλός, ανθρωπόμορφος σκύλος που συνήθως φοράει ζιβάγκο και γιλέκο, παντελόνι, παπούτσια, λευκά γάντια και ένα ψηλό καπέλο που αρχικά σχεδιάστηκε ως τσαλακωμένο φεντόρα. Ο Γκούφυ είναι στενός φίλος του Μίκυ Μάους και του Ντόναλντ Ντακ και είναι ο πατέρας του Μαξ Γκούφ. Συνήθως χαρακτηρίζεται ως απελπιστικά αδέξιος και χαζός, αν και συχνά επιδεικνύει εξυπνάδα αλλά με τον δικό του εκκεντρικό τρόπο.
Η πρώτη εμφάνιση του χαρακτήρα σε κινούμενα σχέδια έγινε το 1932 στην ταινία Mickey's Revue ως Dippy Dawg. Με το όνομα με το οποίο καθιερώθηκε εμφανίστηκε την ίδια χρόνια στο The Whoopee Party. Σιγά σιγά εμφανιζόταν όλο και συχνότερα ως αναπόσπαστο σχεδόν μέρος της τριάδας Μίκυ, Ντόναλντ, Γκούφυ. Από το 1939 πρωταγωνιστούσε στην δική του ομώνυμη τηλεοπτική σειρά. Η σειρά ήταν ιδαιτέρως δημοφιλής τη δεκαετία του 1940 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1950.
Δύο ταινίες με πρωταγωνιστή τον Γκούφυ, προτάθηκαν για το Όσκαρ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους : το How to Play Football (1944) και το Aquamania (1961). Τρεις ακόμη μικρού μήκους ταινίες με τον Γκούφυ παρήχθησαν την δεκαετία του 1960. Έκτοτε εμφανιζόταν μόνο στην τηλεόραση και στις ιστορίες των κόμικς της Disney.
Στο κινηματογράφο επανεμφανίστηκε το 1983 με την χριστουγεννιάτικη ταινία Mickey's Christmas Carol και το 2007 με το How to Hook Up Your Home Theater. Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στα Goof Troop (1992), House of Mouse (2001–2003), Mickey Mouse Clubhouse (2006–2016) Mickey Mouse (2013–2019) και Mickey Mouse Mixed-Up Adventures (2017–2021).
Η δημιουργία του χαρακτήρα
Σύμφωνα με τον Πίντο Κόλβιγκ (Pinto Colvig), τον πρώτο ηθοποιό που ενσάρκωσε τον Γκούφυ, εμπνεύστηκε τον τρόπο κίνησή του από τους ανθρώπους της ιδιαίτερης πατρίδας του, το Τζάκσονβιλ του Όρεγκον, και αφού πρώτα είχε δημιουργήσει έναν παρόμοι θεατρικό χαρακτήρα με  το όνομα « The Oregon Appleknocker». Μετά από μια συζήτηση με τον Γουώλτ Ντίσνεϋ και τον σκηνοθέτη Γουίλφρεντ Τζάκσον (Wilfred Jackson), αποφασίστηκε ότι αυτή θα ήταν η βάση για το νέο μέλος του επεκτεινόμενου καστ του Μίκυ Μάους. Ο Κόλβιγκ ενσάρκωσε τον χαρακτήρα που φαντάστηκε στον σχεδιαστή κόμικς Τομ Πάλμερ (Tom Palmer), ο οποίο με βάση τις στάσεις, τις κινήσεις και τις εκφράσεις του Κόλβιγκ, σκιαγράφησε τα βασικά σημεία του χαρακτήρα. Ωστόσο, η ανάπτυξη του χαρακτήρα έγινε από τον Αρτ Μπάμπιτ (Art Babbit). Ο Μπάμπιτ περιέργραψε το 1930 τον Γκούφυ ως εξής: «Σκεφτείτε τον Γκουφ ως μία σύνθεση ενός αιώνια αισιόδοξου, ευκολόπιστου, καλού Σαμαρείτη, με έναν ημιμαθή, άβουλο, αλλά καλοπροαίρετο χωριάτη».
Ο σχεδιαστής που του έδωσε ζωή
Ο Άρθουρ Μπάμπιτ (1907-1992), εξαίρετος γραφίστας και εκπαιδευτής των σχεδιαστών κινουμένων σχεδίων της Disney, ήταν βραδυκίνητος και καμπούριαζε ελαφρώς. Το ίδιο και ο Γκούφυ, και ενδεχομένως για το λόγο αυτό να ήταν ο πρώτος που οραματίστηκε τις δυνατότητες του έως τότε παραγνωρισμένου ήρωα. Αφότου προσελήφθη από τα Studio Disney το 1932, σε διάστημα εννέα ετών ο Αρτ Μπάμπιτ δημιούργησε ήρωες που έμειναν στην ιστορία των κινουμένων σχεδίων, από την Κακιά Βασίλισσα της ιστορίας «Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι» (1937) έως τον Τζεπέτο του «Πινόκιο» (1940), τα μικρά μανιτάρια που χορεύουν στην ταινία «Φαντασία» (1940) και τον πελαργό στο «Ντάμπο, το ελεφαντάκι» (1941). Το 1941, εγκατέλειψε την Disney για να επιστρέψει πάλι μόνο από το 1946 έως το 1947, οπότε και αποφάσισε να μετατρέψει τον Γκούφυ σε κύριο πρωταγωνιστή και ηθοποιό τόσο ολοκληρωμένο όσο και διασκεδαστικό. Έτσι, τον έπλασε ως καρικατούρα των νευρώσεων του σύγχρονου ανθρώπου. Παρά ταύτα, έβαζε πάντα σε πρώτο πλάνο την ατάραχη ηρεμία του, καθώς όπως ο ίδιος ο Μπάμπιτ συνήθιζε να λέει στους γραφίστες μαθητές του: Ο Γκούφυ έχει μουσική στην καρδιά, παρότι παίζει αιωνίως την ίδια μελωδία, κι εγώ τον ακούω να τη σιγοτραγουδά ενόσω σκέφτεται ή εργάζεται.
Η αρχή
Τον Ιανουάριο του 1933, στο κυριακάτικο στριπ που σχεδίασε ο Φλόυντ Γκότφρεντσον, οι αναγνώστες αντίκρισαν τον Μίκυ να δέχεται στο σπίτι του τον φίλο του Ντίππυ, ο οποίος προσφέρεται να τον βοηθήσει να καθαρίσει το χιόνι από την αυλή του. Σε λίγα χρόνια θα επισκιάσει τα μέλη του αρχικού καστ των στριπ και θα καταξιωθεί ως ο πιο πιστός φίλος του Μίκυ.
Οι ιστορίες του Έκτορ Αδόλφο Ντε Ουρτιάγκα
Πολύ πιο εύπλαστος από τον Μίκυ και τον Ντόναλντ, ο Γκούφυ έχει πρωταγωνιστήσει σε μερικά από τα πιο αξέχαστα επεισόδια της πληθωρικής παραγωγής του Έκτορ Αδόλφο Ντε Ουρτιάγκα. Χάρη στο σχέδιο του Αργεντινού δημιουργού, ο Γκούφυ απέδειξε πως μπορεί να πρωταγωνιστήσει ακόμα και σε ιστορική υπερπαραγωγή, όπως είναι η ιστορία Στον Καιρό της Κλεοπάτρας, και να δώσει απολαυστικές ερμηνείες στον ρόλο διάσημων ηρώων και μεγάλων ιστορικών μορφών, από τον Μίδα μέχρι και τον Φρανκενστάιν και από τον Κολόμβο μέχρι τον Καζανόβα.
Σούπερ Γκούφυ
Το 1965, χάρη στη δημιουργία του Πολ Μάρι, θα κάνει το ντεμπούτο του και ως σούπερ ήρωας. Ο Σούπερ Γκούφυ αποκτάει τις δυνάμεις του τρώγοντας φιστίκια από μια σούπερ φιστικιά που βλάστησε τυχαία στον κήπο του. Τρώγοντας το φιστίκι, ο Γκούφυ μεταμορφώνεται σε Σούπερ Γκούφυ και ξεφωνίζει την διάσημη κραυγή "ΤΑΝΤΑΧ". Οι δυνάμεις που αποκτά δεν διαφέρουν πολύ από τις δυνάμεις του Σούπερμαν. Ο Σούπερ Γούφυ, μπορεί να δει μέσα από αντικείμενα, να ακούσει ήχους γαλαξίες μακριά, έχει σούπερ δύναμη, μπορεί να πετάξει και να φυσήξει με δύναμη σίφωνα. Δυστυχώς οι δυνάμεις του Σούπερ Γκούφυ εξασθενούν αναλόγως με το πόσο δυνατό είναι το φιστίκι. Για να ενεργοποιήσει ξανά τις δυνάμεις του, πρέπει να ξαναφάει φιστίκια από την φιστικιά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κόμικς) Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων) Κατηγορία:Χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ανθρωπόμορφα ζώα Κατηγορία:Φανταστικοί σκύλοι
Εκσκαφέας
thumb|400px|Ερπυστριοφόρος εκσκαφέας Caterpillar 325C Ο εκσκαφέας είναι τύπος οικοδομικών οχημάτων που χρησιμεύουν στην εξόρυξη και τοπική μεταφορά χώματος, και για την περάτωση οικοδομικών έργων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οχήματα Κατηγορία:Εργαλεία
Ίππος (γυμναστική)
thumb|Ίππος, όργανο γυμναστικής. Ο Ίππος (ή πλάγιος ίππος) είναι ένα όργανο ενόργανης γυμναστικής με λαβές που χρησιμοποιείται για την εκτέλεση γυμνασμάτων από άνδρες αθλητές, όπως περιστροφές του κορμού και ψαλίδια. Έχει ύψος 115 εκατοστά, μήκος 160 εκ., πλάτος 35 εκ. και η απόσταση μεταξύ των λαβών κυμαίνεται μεταξύ 40 και 45 εκατοστών.
Κατηγορία:Ενόργανη γυμναστική
Ζώσιμος ο Πανοπολίτης
Ο Ζώσιμος από την Πανόπολη (350-420) ήταν Έλληνας αλχημιστής που έζησε στα τέλη του 4ου μέχρι τις αρχές του 5ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Πανόπολη (σήμερα Αχμίμ) της Αιγύπτου.
Εργάστηκε με την αλχημίστρα Θεοσέβεια που σύμφωνα με ορισμένους ήταν αδελφή του. Μπορεί όμως να ήταν απλά φίλη του που θεωρήθηκε αδελφή του από τους μεταγενέστερους λόγω της συνήθειας των αλχημιστών να ονομάζουν τα αλχημικά ζευγάρια που δημιουργούσαν "μυστικιστικά αδέλφια". Ο λόγος που οι αλχημιστές εργάζονταν σε ζεγάρια που αποτελούνταν από έναν άντρα και μία γυναίκα ήταν η προσπάθειά τους να εξισορροπήσουν το αρσενικό και το θηλυκό στοιχείο στα πειράματά τους.
Ο Ζώσιμος και η Θεοσέβεια έκαναν διάφορες μεταλλουργικές μελέτες, εξέλιξαν την απόσταξη και καθιέρωσαν τον όρο της χημείας.
Σερβέν
Το Σερβέν (γαλλικά: Servin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Ζώσιμος ο Πανοπολίτης
Δίδαξε στην Αλεξάνδρεια και έγραψε 28 βιβλία περί Αλχημείας, από τα οποία μόνο ένα διασώθηκε. Θεωρείται ότι είναι ένας από τους πρώτους αλχημιστές και τα βιβλία του, τα αρχαιότερα σωζόμενα αλχημικά κείμενα. Στα βιβλία του αναφέρεται στον πρώτο μη μυθολογικό αλχημιστή της Δύσης, την Μίριαμ την Προφήτισσα καθώς και στην διάσημη κατά την εποχή της Κλεοπάτρα την Χρυσοποιό που, όπως γράφει, τον επηρέασαν σημαντικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλχημιστές
Το Μαγικό Κλειδί (άλμπουμ)
Το Μαγικό Κλειδί κυκλοφόρησε το 1987 από τη MINOS E.M.I. και αποτελεί την πρώτη εμφάνιση στη δισκογραφία, τόσο του συνθέτη Στέφανου Κορκολή, όσο και του στιχουργού Παρασκευά Καρασούλου, ενώ είναι η δέκατη τρίτη δουλειά της ερμηνεύτριας του δίσκου, Μαρίας Δημητριάδη.
Συγγραφή και Παραγωγή
Ο δίσκος περιλαμβάνει έντεκα κομμάτια, εκ των οποίων οι στίχοι των περισσότερων γράφτηκαν ενώ ο Παρασκευάς Καρασούλος υπηρετούσε τη θητεία του στο στρατό και μελοποιήθηκαν και ενορχηστρώθηκαν από τον εικοσιεπτάχρονο, τότε, Στέφανο Κορκολή, που είχε ήδη διαγράψει μία σημαντική πορεία ως μουσικός. Την παραγωγή του δίσκου υπογράφει ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, την καλλιτεχνική επιμέλεια ο Patrick Marin, και το εξώφυλλο, όπου εμφανίζονται οι τρεις συντελεστές του δίσκου, ο Αντώνης Γιαννακόπουλος.
Κυκλοφορία και προώθηση
Με την κυκλοφορία του δίσκου, το 1987, ξεχώρισαν τα τραγούδια «Έτσι όπως έμπαινε το φως», «Χάρισμά σου αν το βρεις» και «Το μαγικό κλειδί». Μάλιστα, ο συνθέτης και η ερμηνεύτρια εμφανίστηκαν αρκετές φορές στην τηλεόραση είτε παρουσιάζοντας τα τραγούδια του δίσκου, είτε παίζοντας τραγούδια προηγούμενων δεκαετιών. Αργότερα ακολούθησε και η επανέκδοσή του σε CD.
Κατάλογος τραγουδιών
Κατηγορία:Δισκογραφία της Μαρίας Δημητριάδη Κατηγορία:Δισκογραφία του Παρασκευά Καρασούλου Κατηγορία:Δισκογραφία του Στέφανου Κορκολή Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Νιζνιβάρταφσκ
Το Νιζνεβάρτοφσκ  (Нижневартовск) είναι πόλη του Αυτόνομου θύλακα της Χαντίας - Μανσίας, στην Ρωσική Ομοσπονδία. Το Νιζνεβάρτοφσκ είναι μία από τις λίγες πόλεις της Ρωσίας που ξεπερνά τον πληθυσμό του διοικητικού κέντρου του ομοσπονδιακού κράτους που ανήκει. Σύμφωνα με την Ρωσική απογραφή του 2010, η πόλη είχε 251.694 κατοίκους, αριθμός που έχει αυξηθεί σε σχέση με απογραφές άλλων ετών.
Το Νιζνεβάρτοφσκ είναι επίσης μια από τις πιο πλούσιες πόλεις της Ρωσίας λόγω της έντονης παρουσίας και εξόρυξης πετρελαίου στην περιοχή.
Ιστορία
Το Νιζνεβάρτοφσκ παρέμεινε σχετικά μικρός οικισμός μέχρι τη δεκαετία του 1960, όταν οι σοβιετικές αρχές άρχισαν ευρεία έρευνα για εύρεση πετρελαίου στην περιοχή της Δυτικής Σιβηρίας, ανακαλύπτοντας το πετρελαϊκό πεδίο Σαμοτλόρ (Самотло́р), ένα από τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά πεδία στον κόσμο, κάτω από την κοντινή λίμνη Σαμοτλόρ, στα βόρεια του Νιζνεβάρτοφσκ. Η ανακάλυψη αυτή, μεταμόρφωσε το Νιζνεβάρτοφσκ από ένα απλό και ασήμαντο χωριό σε ένα τεράστιο βιομηχανικό κέντρο. Εθελοντές και εργάτες μεταφέρθηκαν από όλη τη χώρα για να κατασκευάσουν την πόλη και ο πληθυσμός του Νιζνεβάρτοφσκ αυξήθηκε από 2.300 άτομα το 1959 σε 15.663 το 1970. Το καθεστώς της πόλης δόθηκε στο Νιζνεβάρτοφσκ στις 9 Μαρτίου 1972.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Δήμος Επισκοπής
Το παρόν λήμμα αφορά τον πρώην καποδιστριακό δήμο Επισκοπής.
Για τον σημερινό δήμο βλέπε: Δήμος Χερσονήσου.
Ο Δήμος Επισκοπής ήταν δήμος του νομού Ηρακλείου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Χερσονήσου. Βρισκόταν στο κέντρο του νομού Ηρακλείου, ανατολικά του δήμου Ηρακλείου και είχε σαν έδρα του το χωριό Επισκοπή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 2.533 κατοίκους και έκταση 45.500 στρέμματα.
Χωριά της Δημοτικής Ενότητας Επισκοπής
Ο δήμος περιλάμβανε 5 δημοτικά διαμερίσματα:
Αϊτάνια
Το χωριό Αϊτάνια βρίσκεται πάνω σε ένα λόφο δυτικά του χωριού Επισκοπή, στην ενδοχώρα του Δήμου Χερσονήσου, και ανατολικά της κοιλάδας του Καρτερού ποταμού με βορινή θέα στη θάλασσα σε υψόμετρο 255 μ., με πληθυσμό που ανέρχεται στους 319 κατοίκους. Τα γραφικά εκκλησάκια του καθώς και το ιδιαίτερο τοπίο της κοιλάδας του Καρτερού ποταμού, το καθιστούν ένα μοναδικό προορισμό για τους λάτρεις της φύσης, που μετά την περιήγηση τους μπορούν να ξεκουραστούν στα φιλόξενα και παραδοσιακά καφενεδάκια της πλατείας του χωριού που είναι στρωμένη με κυβόλιθους και διακοσμημένη με πορτοκαλιές, μουριές, πικροδάφνες και ροδιές. Τέλος είναι εκ των ουκ άνευ η επίσκεψη στις εκκλησιές του Αγίου Ιωάννη, της Γέννησης της Θεοτόκου και της Αγίας Παρασκευής που και οι τρεις χρονολογούνται στον 13ο αιώνα. Ο επισκέπτης θα βιώσει αξέχαστες στιγμές χαλάρωσης καθώς και τη θέα μια μοναδικής και άγριας ομορφιάς του τόπου.
Γάλιπε
Το χωριό Γάλιπε βρίσκεται 21 χλμ. νοτιοανατολικά της πόλης του Ηρακλείου και μόλις 5 χλμ νότια του παραθαλάσσιου χωριού Γούρνες, σε υψόμετρο 280 μ. στην ενδοχώρα του Δήμου Χερσονήσου. Το χωριό είναι κτισμένο σε ένα λόφο προσφέροντας μια ιδιαίτερη θέα που στην βόρεια πλευρά του, ο επισκέπτης θα μπορέσει να δει μια εύφορη έκταση που κατεβαίνοντας το βουνό παντρεύεται με το παραθαλάσσιο μέτωπο σε ένα μαγευτικό και άξιο φωτογραφίας τοπίο. Επίσης στο χωριό θα βρείτε παραδοσιακά καφενεδάκια, την πλατεία του που είναι στρωμένη με κυβόλιθους και στο κέντρο της βρίσκεται μια βρύση, διακοσμημένη με 4 πέτρινα λιονταράκια, καθώς και ένα πλήθος από καλλωπιστικά φυτά και δέντρα που προσφέρουν σκίαση και ευωδιές κατά την καλοκαιρινή περίοδο. Τέλος ο επισκέπτης πρέπει να δει τον ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου η οποία χρονολογείται από τον 14ο αιώνα και στο εσωτερικό της υπάρχουν μοναδικές στο είδος τους αγιογραφίες. Μια σειρά εκδηλώσεων κατά την καλοκαιρινή περίοδο λαμβάνουν χώρα στο χωριό όπως και στα γειτονικά αλλά αυτή της 15 Αυγούστου ξεχωρίζει, εκεί επισκέπτες και ντόπιοι τιμούν την Παναγία με εκκλησιαστική τελετή και μετά με παραδοσιακό γεύμα, μουσική και χορό μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.
Γαλίφα
Το χωριό Γαλίφα βρίσκεται 25 χλμ νοτιοανατολικά της πόλης του Ηρακλείου, κτισμένο στο πλάτεμα της κορυφής ενός λόφου δίπλα στο Άρμενο και το Κεφαλόπουλο, στην ενδοχώρα του Δήμου Χερσονήσου. Το χωριό προσφέρει μια θέα άγριας και συνάμα επιβλητικής ομορφιάς από μακρινά γυμνά βουνά αλλά και κοντινά εύφορα μέρη γεμάτα από ελαιώνες, ασπαλάθους, φασκομηλιές και πρίνους. Η Γαλίφα έχει μεγάλη και μακρά ιστορία που φτάνει ως τα Μινωικά έτη, όπως μαρτυρούν και τα αρχαία ευρήματα της περιοχής, επίσης σημαντική συνεισφορά σε όλους τους εθνικούς αγώνες και πολέμους καταγράφεται επίσημα. Χαρακτηριστική είναι η ανηλεής και αστέρευτη δίψα του τοπικού πληθυσμού για την απελευθέρωση τόσο από την γερμανική κατοχή όσο και παλιότερα από την τουρκική όπου και στις δυο αντίστοιχα προσέφερε εκτός από αγωνιστές και αβάσταχτες θυσίες. Σήμερα το χωριό χαρακτηρίζεται από την φιλοξενία των κατοίκων του, που ασχολούνται κυρίως με την αγροτική και ζωική παραγωγή, είναι εμφανείς σε όλους τους επισκέπτες. Τέλος η όρεξη για γλέντι, φαγητό και χορό θα εκπλήξει αλλά και θα εντυπωσιάσει κάθε επισκέπτη χαρίζοντας του μια χαρακτηριστική εμπειρία Κρητικής φιλοξενίας.
Καινούργιο Χωριό
Το Καινούργιο Χωριό βρίσκεται 18.5 χλμ νοτιοανατολικά της πόλης του Ηρακλείου και μόλις 4.8 χλμ. από το παραθαλάσσιο χωριό Γούρνες, σε υψόμετρο 220 μ. στην ενδοχώρα του Δήμου Χερσονήσου. Το χωριό είναι ένας μικρός οικισμός με μεγάλη ιστορία και εμπειρία στην παραγωγή κρασιού, ξεκινώντας από τον 16ο αιώνα. Σήμερα οι κάτοικοι του ασχολούνται με την γεωργία και συγκεκριμένα στην παραγωγή εξαιρετικής ποιότητας κρασιού και ελαιολάδου. Ο επισκέπτης θα συναντήσει στο χωριό την γραφική πλατεία του, που στο κέντρο της βρίσκεται μια πέτρινη βρύση και στην άκρη της ο ιερός ναός της Παναγίας όπου και στην αυλή της τηρείτε το θρησκευτικό έθιμο της καύσης του Ιούδα το Πάσχα. Ακόμα στο χωριό βρίσκεται το Μουσείο Οίνου, δωρεά του Ιωάννη Παπαδάκη, όπου και εκτίθενται υφαντά, αργαλειός ενώ το υπόγειο λειτουργεί σαν κελάρι που φυλάσσονται βαρέλια κρασιού με πολλά διαφορετικά είδη κρασιού, όπως επίσης και εγκαταστάσεις παραγωγής κρασιού που διασώζονται από την Ενετική εποχή. Ο Πύργος του Φώσκολου όπως και η εκκλησία της Αγίας Αναστασίας που είναι κτισμένη στα σπλάχνα ενός τεράστιου βράχου, αποτελούν αξιόλογα σημεία επίσκεψης. Ένα γραφικό χωριό με παραδοσιακά καφενεδάκια, με ατμόσφαιρα χαλάρωσης και ηρεμίας καθώς και αξιοσημείωτα αξιοθέατα που θα εντυπωσιάσουν όλους τους επισκέπτες ανεξαιρέτως.
Σγουροκεφάλι
Το χωριό Σγουροκεφάλι βρίσκεται 18 χλμ. νοτιοανατολικά της πόλης του Ηρακλείου και μόλις 10 χλμ από το παραθαλάσσιο χωριό Γούρνες, στην ενδοχώρα του Δήμου Χερσονήσου σε υψόμετρο 330 μ. Στο χωριό ο επισκέπτης θα βρει την εκκλησία της Αγίας Τριάδας, όπου μπορεί να θαυμάσει τις αγιογραφίες που κοσμούν το εσωτερικό της και χρονολογούνται στα μέσα του 18ου αιώνα, επίσης θα συναντήσει την πανέμορφη πλατεία με το Ηρώο, ένα ιστορικό μνημείο που αναγράφονται οι πεσόντες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και στην κορυφή του ένας μαρμάρινος αετός δεσπόζει προς τιμή τους. Συνεχίζοντας θα βρείτε τη πέτρινη βρύση του χωριού που βρίσκεται σε ένα πλακόστρωτο χώρο και απέναντι της βρίσκονται παραδοσιακά καφενεδάκια που μπορείτε να απολαύσετε δροσιστικά ποτά και τοπικές λιχουδιές. Λίγο έξω από το χωριό και στην κοντινή περιοχή του, πρέπει να επισκεφτείτε το φαράγγι του Καρτερού, εκεί θα σας συνεπάρει η άγρια και μοναδική ομορφιά του με διάφορες μικρές πηγές και μικρούς καταρράκτες που απλώνονται στο μονοπάτι του. Κατά την καλοκαιρινή περίοδο και ακριβώς 50 ημέρες μετά το Πάσχα, γιορτάζεται η Αγία Τριάδα με εκκλησιαστική τελετή και μετά ακολουθεί γλέντι στην πλατεία του χωριού, όπου ντόπιοι και επισκέπτες διασκεδάζουν με τοπική κουζίνα και ποτό καθώς και με παραδοσιακή μουσική και χορό που κρατεί μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.
Σκόπελα
Το χωριό Σκόπελα βρίσκεται 6.5 χλμ νότια του χωριού Γούρνες και 18 χλμ από την πόλη του Ηρακλείου, στην ενδοχώρα του Δήμου Χερσονήσου, σε υψόμετρο 280 μ. Ένα γραφικό χωριό με εύκολη και γρήγορη πρόσβαση όπου ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει στιγμές χαλάρωσης σταματώντας στο παραδοσιακό καφενεδάκι του που βρίσκεται στην πλατεία μόλις στην είσοδο του. Η πλατεία είναι διακοσμημένη με λουλούδια και δέντρα που προσφέρουν σκίαση κατά τους καλοκαιρινούς μήνες καθώς επίσης και με ένα αναπαλαιωμένο πηγάδι που βρίσκεται στο κέντρο της. Συνεχίζοντας αξίζει να επισκεφτείτε την εκκλησία των Αγίων Πάντων που το εσωτερικό της διακοσμείται από αγιογραφίες της Βρεφοκρατούσας και του Παντοκράτορος που χρονολογούνται πίσω στις αρχές του 19ου αιώνα. Μια περιήγηση στο χωριό αρκεί για να  εντυπωσιαστεί ο επισκέπτης με την γραφικότητα και την ζεστασιά που εκπέμπει το χωριό, ένας ιδανικός προορισμός για χαλάρωση αλλά και φωτογραφία.
Εικονική μνήμη
Ιστορικά
Το πρόβλημα με τα μεγαλύτερα από την μνήμη προγράμματα εμφανίστηκε από την αρχή της ύπαρξης των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Μια λύση που υιοθετήθηκε το 1960 ήταν να χωρίσουν τα προγράμματα σε τμήματα, τα οποία ονομάστηκαν υπερθέματα. Όταν ξεκινούσε η εκτέλεση ενός προγράμματος, το μόνο που φορτώνονταν στην μνήμη ήταν ο διαχειριστής υπερθεμάτων, ο οποίος φόρτωνε και εκτελούσε αμέσως το υπέρθεμα 0 (μηδέν). Εν συνεχεία φορτώνονταν γραμμικά και τα υπόλοιπα υπερθέματα (1, 2, 3, ...) είτε αντικαθιστώντας τα προηγούμενα είτε στοιβάζοντάς τα (εφόσον υπήρχε διαθέσιμος χώρος). Αν και την πραγματική δουλειά της εναλλαγής των υπερθεμάτων από και προς την μνήμη την αναλάμβανε το λειτουργικό σύστημα, η διαίρεση των προγραμμάτων σε τμήματα ήταν στην ευθύνη του προγραμματιστή. Η διαίρεση των προγραμμάτων σε μικρά αυτόνομα τμήματα απαιτούσε πολύ χρόνο και παράλληλα ήταν επιρρεπής σε σφάλματα. Ένα χρόνο αργότερα, ο Fotheringham (Manchester University) ανέθεσε εξ ολοκλήρου την διαίρεση των προγραμμάτων σε τμήματα στο λειτουργικό σύστημα. Η μέθοδος αυτή είναι πλέον γνωστή ως εικονική μνήμη.
Εισαγωγή
Η εκτέλεση πολλών προγραμμάτων ταυτόχρονα έκανε αναγκαία την ύπαρξη εικονικής μνήμης στους Η/Υ διότι το μέγεθός των πρώτων ξεπερνούσε αυτό της φυσικής μνήμης (RAM). Έτσι χρησιμοποιήθηκε ένα κομμάτι του σκληρού δίσκου για να μπορούν να εκτελεστούν όλα τα προγράμματα ταυτόχρονα. Το κόστος της φυσικής μνήμης είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό ενός σκληρού δίσκου κάτι που εξηγεί γιατί αυτοί είναι πολύ μεγαλύτερης χωρητικότητας από τις μνήμες. Σήμερα το κόστος της μνήμης RAM έχει μειωθεί κατά πολύ και οι σύγχρονοι H/Y είναι εξοπλισμένοι με RAM άνω των 2GB. Καθώς όμως αυξάνεται το μέγεθος της μνήμης και οι αποδόσεις των Η/Υ, αυξάνονται και οι απαιτήσεις των εφαρμογών που εκτελούνται. Έτσι ακόμη και σήμερα είναι αναγκαία η ύπαρξη εικονικής μνήμης ακόμα και σε συστήματα που διαθέτουν 3-4GB φυσικής μνήμης. Σε ισχυρά συστήματα που διαθέτουν άνω των 4GB μνήμης RAM δεν είναι πάντα αναγκαία η ύπαρξη εικονικής μνήμης διότι ένας σκληρός δίσκος έχει πολύ χαμηλότερη ταχύτητα ανάγνωσης από την φυσική μνήμη, είτε πρόκειται για μηχανικό σκληρό δίσκο HDD (Hard Disk Drive) είτε για SSD (Solid State Drive). Έτσι η χρήση του ως εικονική μνήμη έχει σαν συνέπεια την καθυστέρηση στην επεξεργασία των δεδομένων.
Σελιδοποίηση
Ακολουθεί ένα πολύ απλό παράδειγμα του τρόπου λειτουργίας αυτής της χαρτογράφησης. Ο χώρος των εικονικών διευθύνσεων διαιρείται σε μονάδες σταθερού μεγέθους οι οποίες ονομάζονται σελίδες (pages). Οι αντίστοιχες μονάδες στην φυσική μνήμη ονομάζονται πλαίσια σελίδας (page frames). Οι σελίδες και τα πλαίσια σελίδας έχουν, ως επί το πλείστον, το ίδιο μέγεθος. Όταν ένα πρόγραμμα καλεί μια εικονική διεύθυνση η μονάδα που ανέλαβε την χαρτογράφηση (MMU) ελέγχει αν η συγκεκριμένη διεύθυνση αντιστοιχίζεται στην φυσική μνήμη. Αν βρίσκεται τότε με βάση την αντιστοίχηση προσκομίζεται η ζητούμενη διεύθυνση. Τι θα συμβεί όμως αν το πρόγραμμα προσπαθήσει να αναφερθεί σε μια σελίδα που δεν έχει χαρτογραφηθεί στην φυσική μνήμη; Η MMU διαπιστώνει ότι η ζητούμενη σελίδα δεν αντιστοιχίζεται στην φυσική μνήμη και αναγκάζει την ΚΜΕ (Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας) να καταφύγει σε παγίδευση (trap) του λειτουργικού συστήματος. Η παγίδευση αυτή ονομάζεται σφάλμα σελίδας (page fault). Το λειτουργικό σ’ αυτή την περίπτωση επιλέγει ένα πλαίσιο σελίδας που έχει χρησιμοποιηθεί ελάχιστα και αποθηκεύει τα περιεχόμενά του στον δίσκο. Εν συνεχεία, προσκομίζει από τον δίσκο την ζητούμενη σελίδα και την τοποθετεί στο πλαίσιο σελίδας που μόλις ελευθερώθηκε. Τέλος επαναχαρτογραφείται η MMU και επανεκκινεί την εντολή που προκάλεσε την παγίδευση.
Μονάδα Διαχείρισης Μνήμης (MMU)
Η μονάδα διαχείρισης μνήμης (MMU) βρίσκεται στην Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας. Ανήκει δηλαδή στο υλικό του υπολογιστή και όχι στο λογισμικό και είναι υπεύθυνη για την αντιστοίχηση και την μετάφραση των εικονικών διευθύνσεων σε φυσικές. Άλλες δευτερεύουσες λειτουργίες της είναι η προστασία μνήμης, ο έλεγχος της κρυφής μνήμης και η διαχείριση του διαύλου (bus).
Πίνακες σελίδων
Η λειτουργία της MMU υλοποιείται με την χρήση των πινάκων σελίδων (page tables). Σε μία απλή υλοποίηση, η χαρτογράφηση των εικονικών διευθύνσεων σε φυσικές διευθύνσεις μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: η εισερχόμενη εικονική διεύθυνση διαιρείται σε έναν αριθμό εικονικής σελίδας (bit υψηλής τάξης) και μια σχετική διεύθυνση (bit χαμηλής τάξης). Ο αριθμός της εικονικής σελίδας χρησιμοποιείται ως αριθμοδείκτης θέσης στον πίνακα σελίδων προκειμένου να εντοπίζεται η καταχώριση της συγκεκριμένης εικονικής σελίδας. Από την καταχώρηση του πίνακα σελίδων υπολογίζεται ο αριθμός του πλαισίου σελίδας (αν υπάρχει). Ο αριθμός πλαισίου σελίδας προσαρτάται στα αριστερά της σχετικής διεύθυνσης (πιο σημαντικά bit) αντικαθιστώντας τον αριθμό εικονικής σελίδας, ώστε να σχηματίσει μια φυσική διεύθυνση που μπορεί πλέον να σταλεί στη μνήμη. Από μαθηματική σκοπιά, ο πίνακας σελίδων είναι μια συνάρτηση, με όρισμα τον αριθμό εικονικής σελίδας και αποτέλεσμα τον αριθμό φυσικού πλαισίου.
Πιο αναλυτικά η ακριβής μορφή μίας καταχώρησης στον πίνακα σελίδων εξαρτάται από το υπολογιστικό σύστημα, ωστόσο το είδος των πληροφοριών που περιέχει σε γενικές γραμμές είναι το ίδιο.
Το μέγεθος της καταχώρησης ποικίλει ανάλογα με τον υπολογιστή αλλά το πιο συνηθισμένο είναι τα 32bit. Το σημαντικότερο πεδίο και αυτό που καταλαμβάνει και τον περισσότερο χώρο είναι ο αριθμός πλαισίου σελίδας, εφόσον ο σκοπός της χαρτογράφησης είναι να ληφθεί αυτή η τιμή ως έξοδος. Το επόμενο από τα αριστερά bit είναι αυτό της παρουσίας/απουσίας, αν το συγκεκριμένο bit είναι 1 τότε η καταχώρηση είναι έγκυρη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Αν είναι 0 τότε προκαλείται σφάλμα σελίδας καθώς η εικονική σελίδα στην οποία ανήκει αυτή η καταχώρηση δε βρίσκεται στη μνήμη την συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Τα bit προστασίας δηλώνουν τα είδη πρόσβασης που επιτρέπονται. Συνήθως είναι 3 bit, καθένα από τα οποία επιτρέπει ή όχι ( 0 ή 1 ) την ανάγνωση, την εγγραφή και την εκτέλεση αντίστοιχα. Τα bit τροποποίησης διατηρούν πληροφορίες για τη χρήση της σελίδας όπου χρησιμεύουν κυρίως κατά την απόσυρση του πλαισίου από τη μνήμη και την εγγραφή του στο δίσκο. Το bit αναφοράς χρησιμοποιείται κατά την επιλογή από το λειτουργικό σύστημα της σελίδας που πρόκειται να αφαιρεθεί από τη μνήμη όταν συμβεί σφάλμα σελίδας καθώς παίρνει τιμή 1 κάθε φορά που γίνεται αναφορά στη συγκεκριμένη σελίδα, γεγονός που βοηθά στο να επιλέγονται σελίδες που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί πρόσφατα. Το τελευταίο bit επιτρέπει την απενεργοποίηση της κρυφής μνήμης για τη σελίδα αυτή, το οποίο είναι σημαντικό για σελίδες που χαρτογραφούνται σε καταχωρητές συσκευών και όχι στη μνήμη. Κάτι σημαντικό που πρέπει να διευκρινιστεί εδώ είναι ότι η διεύθυνση στο δίσκο όπου αποθηκεύεται η σελίδα όταν δεν βρίσκεται στη μνήμη, δεν αποτελεί μέρος του πίνακα σελίδων καθώς ο πίνακας σελίδων διατηρεί μόνο πληροφορίες που χρειάζονται στο υλικό για τη μετάφραση μίας εικονικής διεύθυνσης σε φυσική, ενώ οι πληροφορίες που χρειάζονται στο λειτουργικό σύστημα για τη διαχείριση των σφαλμάτων σελίδας διατηρούνται σε πίνακες λογισμικού και είναι άχρηστες για το υλικό.
Επιτάχυνση της σελιδοποίησης
Σε οποιοδήποτε σύστημα σελιδοποίησης, υπάρχουν δύο σημαντικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν: Η ανάγκη για ταχύτατη χαρτογράφηση μιας μεγάλης μνήμης περιορίζει τον τρόπο κατασκευής των Η/Υ. Ο πιο απλός σχεδιασμός εννοιολογικά, είναι να υπάρχει ένας μόνο πίνακας σελίδων ο οποίος να αποτελείται από έναν πίνακα από γρήγορους καταχωρητές υλικού και να χαρτογραφεί μια καταχώριση σε κάθε εικονική σελίδα, χρησιμοποιώντας ως αριθμοδείκτη θέσης τον αριθμό εικονικής σελίδας.Κατά την έναρξη μιας διεργασίας, το λειτουργικό σύστημα φορτώνει στους καταχωρητές τον πίνακα σελίδων της διεργασίας ο οποίος προέρχεται από ένα αντίγραφο που υπάρχει στην αρχική μνήμη. Κατά την εκτέλεση της διεργασίας ο πίνακας σελίδων δε χρειάζεται άλλες αναφορές στη μνήμη. Πλεονεκτήματα της παραπάνω μεθόδου είναι η απλότητα της και δεν απαιτείται αναφορά στη μνήμη κατά τη διάρκεια της χαρτογράφησης. Ως μειονέκτημα σημειώνεται πως είναι χρονοβόρα η παραπάνω μέθοδος αν ο πίνακας σελίδων είναι μεγάλος.
Κρυφή μνήμη αναζήτησης μετάφρασης
Παρακάτω αναφέρονται ευρέως χρησιμοποιούμενες μέθοδοι υλοποίησης για την επιτάχυνση της σελιδοποίησης. Το βασικό για τις περισσότερες τεχνικές βελτιστοποίησης είναι ότι ο πίνακας σελίδων βρίσκεται στη μνήμη. Ο σχεδιασμός αυτός είναι σημαντικός στην απόδοση. Οι σχεδιαστές των υπολογιστών γνωρίζουν το πρόβλημα αυτό και έχουν καταλήξει σε μια λύση. Η λύση βασίζεται στην παρατήρηση ότι τα περισσότερα προγράμματα συνήθως κάνουν πολλές αναφορές σε ελάχιστο αριθμό σελίδων και όχι το αντίστροφο. Επομένως μόνο ένα μικρό κλάσμα των καταχωρίσεων του πίνακα σελίδων διαβάζονται συχνά ενώ οι υπόλοιπες χρησιμοποιούνται ελάχιστα έως καθόλου. Η λύση ήταν να εξοπλιστούν οι υπολογιστές με μια μικρή συσκευή υλικού που χρησιμεύει στη χαρτογράφηση των εικονικών διευθύνσεων σε φυσικές χωρίς να χρησιμοποιεί τον πίνακα σελίδων. Η συσκευή ονομάζεται TLB (Translation Lookaside Buffer-Κρυφή μνήμη αναζήτησης μετάφρασης) ή συνειρμική ή συσχετιστική μνήμη (associative memory).
Λειτουργία και διαχείριση της TLB
Όταν μια εικονική διεύθυνση μεταφέρεται στην MMU προκειμένου να μεταφραστεί, γίνεται έλεγχος αν ο αριθμός της εικονικής σελίδας υπάρχει στην TLB με παράλληλη σύγκριση όλων των καταχωρήσεων. Εφόσον υπάρχει και αφού η πρόσβαση δεν παραβιάζει τα bit προστασίας, το πλαίσιο σελίδας λαμβάνεται απευθείας από την TLB χωρίς να χρησιμοποιηθεί ο πίνακας σελίδων. Αν όμως ο αριθμός της εικονικής σελίδας υπάρχει στην TLB σημαίνει ότι η εντολή προσπαθεί να κάνει εγγραφή σε σελίδα όπου επιτρέπεται μόνον η ανάγνωση. Επομένως προκύπτει σφάλμα προστασίας. Στις σύγχρονες μηχανές RISC (όπως οι SPARC, MIPS και η HP PA) όλη η διαχείριση σελίδων υλοποιείται με λογισμικό, η TLB φορτώνεται από το λειτουργικό σύστημα και όταν συμβαίνει κάποια αστοχία TLB προκύπτει απλώς σφάλμα TLB. Επομένως και σ’ αυτήν την περίπτωση το πρόβλημα μεταβιβάζεται στο λειτουργικό σύστημα. Η διαχείριση της TLB με λογισμικό είναι αποδοτική εφόσον η TLB είναι αρκετά μεγάλη (π.χ με 64 καταχωρήσεις). Η αύξηση της αποδοτικότητας οφείλεται στη μείωση των αστοχιών. Για να μειώσει τις αστοχίες στην TLB το λειτουργικό σύστημα μπορεί να χρησιμοποιήσει "διαίσθηση" προκειμένου να βρει ποιες σελίδες πρόκειται να χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια, ώστε να φορτώσει από πριν τις σελίδες αυτές στην TLB. Υπάρχουν διάφορες στρατηγικές για την βελτίωση της απόδοσης σε μηχανές που διαχειρίζονται την TLB με λογισμικό.
Παράδειγμα διαχείρισης της TLB
Μια διεργασία-πελάτης στέλνει κάποιο μήνυμα σε μια διεργασία-διακομιστή η οποία βρίσκεται στην ίδια μηχανή. Το σύστημα καταλαβαίνει ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να εκτελεστεί στο άμεσο μέλλον ο διακομιστής. Με αυτό το δεδομένο στη διάρκεια της επεξεργασίας της κλήσης send, υπάρχει η δυνατότητα να εντοπιστούν οι σελίδες που περιέχουν τον κώδικα καθώς και αυτές που περιέχουν τα δεδομένα και τη στοίβα του διακομιστή. Επομένως οι σελίδες φορτώνονται στην TLB πριν προκαλέσουν σφάλματα.
Πηγές
Κατηγορία:Μνήμη υπολογιστή
Ολλανδικό Πρωτάθλημα Στίβου 1911
Το Ολλανδικό Πρωτάθλημα Στίβου 1911 (ολλανδ: Nederlandse kampioenschappen atletiek 1911) ήταν η 5η διοργάνωση του Ολλανδικού Πρωταθλήματος Στίβου, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Ολλανδικής Ένωσης Στίβου. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε σε τέσσερις διαφορετικές πόλεις: την Μπρέντα, τη Χάγη, το Ζβόλε και το Άρνεμ στις 11 Ιουνίου, 20 Αυγούστου, 27 Αυγούστου και 10 Σεπτεμβρίου 1911.
Στο Άρνεμ έγινε ένας πολύ γρήγορος γύρος στα 1500 μέτρα. Στη Χάγη, το Ολλανδικό ρεκόρ στα 800 μέτρα βελτιώθηκε από τον Τζόμπ Μπούσερ, ο οποίος έκανε χρόνο 2:07.0. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 11 αγωνίσματα ανδρών.
Αποτελέσματα
1909 | 1910 | 1911 | 1912 | 1913
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδικά Πρωταθλήματα Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1911 Κατηγορία:Μπρέντα Κατηγορία:Χάγη Κατηγορία:Ζβόλε Κατηγορία:Άρνεμ
Σιγιέ-Αμανσέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Εθνική Τανζανίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Τανζανίας αντιπροσωπεύει την Τανζανία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Τανζανίας (Tanzania Basketball Federation).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τανζανια Γυναικων
Λέαρχος
Ο Λέαρχος ήταν αρχαίος Αθηναίος πολιτικός, γιος του στρατηγού Καλλιμάχου. Με απόφαση των συμπολιτών του εστάλη μαζί με τον Αμεινιάδη, το 430 π.Χ., στον Βασιλιά των Θρακών, τον Σιτάλκη, προκειμένου να εμποδίσει την επιτυχή έκβαση του προσεταιρισμού του που επιχείρησαν προηγουμένως Σπαρτιάτες πρέσβεις, ώστε να τον εξεγείρουν κατά της Αθήνας. Τελικά ο Λέαρχος κατάφερε να φέρει σε πέρας την αποστολή του, αφού προηγουμένως είχε προσεγγίσει τον γιο του Βασιλιά και εκείνος έπεισε με τη σειρά του τον πατέρα του να μη προδώσει τη συμμαχία του με τους Αθηναίους. Μάλιστα ο Λέαρχος και ο Αμεινιάδης κατάφεραν και να τους παραδώσει ο Βασιλιά των Θρακών, τους Σπαρτιάτες πρέσβεις, ως ένδειξη πίστης προς την Αθήνα, τους οποίους και ακολούθως μετέφεραν στην Αθήνα, όπου με απόφαση της Εκκλησίας του Δήμου εκτελέστηκαν δι' αποκεφαλισμού.
Αμοιβαίος αποκλεισμός (υπολογιστές)
Στην επιστήμη των υπολογιστών με τον όρο αμοιβαίο αποκλεισμό (Αγγλικά: Mutual exclusion) αναφερόμαστε στην διασφάλιση παράλληλων διεργασιών να αποκτήσουν αποκλειστική πρόσβαση όταν φτάσουν σε μια κρίσιμη περιοχή (όπου υπάρχει διαμοιρασμός πόρων όπως για παράδειγμα μια κοινή θέση μνήμης). Η ιδέα είναι να υπάρξει ένας μηχανισμός ώστε όταν δύο παράλληλες διεργασίες θέλουν να χρησιμοποιήσουν ένα κοινό πόρο να μην υπάρχει σύγκρουση επεξεργασίας αλλά να διασφαλίζεται ένας αμοιβαίος αποκλεισμός. Το πρόβλημα αυτό μελετήθηκε από τον Ντάικστρα σε ακαδημαϊκή δημοσίευση το 1965 με τίτλο Λύση στο πρόβλημα ελέγχου παράλληλων και ταυτόχρονων προγραμμάτων. Θεωρείται ο πρώτος που ασχολήθηκε με παράλληλους αλγόριθμους.
Με τον αμοιβαίο αποκλεισμό μπορούν να επιλυθούν πολλά προβλήματα που προκύπτουν από την ταυτόχρονη προσπέλαση κοινών πόρων. Τέτοια ζητήματα εμφανίζονται κυρίως (αλλά όχι αποκλειστικά) στο χώρο των λειτουργικών συστημάτων αλλά και των βάσεων δεδομένων. Οι σημαφόροι (semaphores) υλοποιούν τον μηχανισμό με τον οποίο μπορεί να επιτευχθεί αμοιβαίος αποκλεισμός μεταξύ δύο ή περισσοτέρων διεργασιών.
Ένα απλό παράδειγμα γιατί ο αμοιβαίος αποκλεισμός είναι σημαντικός στην πράξη μπορεί να φανεί στο παράδειγμα μιας απλής συνδεδεμένης λίστας. Σε αυτή την λίστα η αφαίρεση ενός κόμβου γίνεται αλλάζοντας τον δείκτη που δείχνει στον επόμενο κόμβο. Για παράδειγμα εάν ο κόμβος i θέλουμε να αφαιρεθεί τότε το επόμενος δείκτης του i-1 θα αλλαχθεί ώστε να δείχνει τον κόμβο i+1. Στην περίπτωση που η συνδεδεμένη λίστα είναι προσβάσιμη από δύο παράλληλες διεργασίες και στην περίπτωση που και οι δύο διεργασίες προσπαθήσουν να αφαιρέσουν δύο διαφορετικούς κόμβους παράλληλα ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε το παρακάτω πρόβλημα: έστω οι κόμβοι i και i+1 θέλουμε να αφαιρεθούν. Μετά την αφαίρεση ο κόμβος i-1 θα δείχνει τον i+1 ενώ ο κόμβος i θα δείχνει στον i+2. Παρόλο που οι δύο διεργασίες θα ολοκληρώσουν παράλληλα και με επιτυχία τις αφαιρέσεις των δύο κόμβων στην πράξη ο κόμβος i+1 δεν αφαιρείται. Για να λυθεί σωστά το πρόβλημα θα πρέπει να απαιτείται ο αμοιβαίος αποκλεισμών των διεργασιών όταν οι διεργασίες φτάνουν στην κρίσιμη περιοχή αφαίρεσης του κόμβου. Όταν η μια διεργασία αμοιβαία αποκλείει την άλλη κατά την κρίσιμη περιοχή η αφαίρεση και των δύο κόμβων συνδεδεμένη λίστα μπορεί να γίνει με επιτυχία.
Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών
Το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών δημιουργήθηκε στις 21 Μαρτίου 2002 με το Π.Δ. 81/2002, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, με συγχώνευση του Υπουργείο Οικονομικών με το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Διατηρήθηκε μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2009 όταν, με το Π.Δ. 185/2009, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, καταργήθηκε και οι υπηρεσίες του αποσπάστηκαν στο Υπουργείο Οικονομικών το οποίο ανασυστάθηκε.
Το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών (ΥΠ.ΟΙΚ. ΟΙΚ.) ήταν αρμόδιο για τη δημοσιονομική πολιτική και το σχεδιασμό και την εκτέλεση του προϋπολογισμού του Κράτους (υπεύθυνο για τα δημόσια έσοδα και έξοδα).
Υπό την ευθύνη του βρίσκονταν, μεταξύ άλλων, οι φορολογικές και τελωνειακές αρχές, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, οι Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί (Δ.Ε.Κ.Ο.), ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (Ο.Δ.ΔΗ.Χ.) και το Γενικό Χημείο του Κράτους.
Υπουργία Γιώργου Αλογοσκούφη (2004 - 2009)
Στην περίοδο 2004-2008, η ελληνική οικονομία παρουσίασε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Η οικονομική πολιτική που εφαρμόστηκε απλοποίησε το φορολογικό σύστημα, μείωσε σταδιακά τη φορολογία εισοδήματος και ακινήτων και προώθησε αποκρατικοποιήσεις οι οποίες οδήγησαν σε σημαντική αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων. Ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης ήταν 3,4%, με αποτέλεσμα στην πενταετία 2004-2008 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδος να αυξηθεί από το 81,3% του μέσου όρου του κατά κεφαλήν ΑΕΠ των 15 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο 84,5%. Σε τρέχουσες τιμές το συνολικό ΑΕΠ σε ετήσια βάση αυξήθηκε κατά 64,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Δημιουργήθηκαν 300.000 νέες θέσεις εργασίας, οι πραγματικοί μισθοί αυξάνονταν και η ανεργία μειώθηκε από το 10,5% το 2004 στο 7,7% το 2008.
Διαρθρωτικές Μεταρρυθμίσεις
Στην περίοδο 2004-2008 οι κυβερνήσεις Καραμανλή προχώρησαν σε φορολογική μεταρρύθμιση, μεγάλης κλίμακας αποκρατικοποιήσεις, συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, συνέχιση της ένταξης της Ελλάδας στην ψηφιακή εποχή, μεταρρύθμιση της λειτουργίας των ΔΕΚΟ, εφαρμόστηκε το Εθνικό Πρόγραμμα Περιφερειακής Ανάπτυξης, δημιουργήθηκε το Εθνικό Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές είχαν θετικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη και την απασχόληση.
Φορολογική Μεταρρύθμιση
Η φορολογική μεταρρύθμιση της περιόδου 2004-2008 που προωθήθηκε από το Γιώργο Αλογοσκούφη βασίστηκε στην απλοποίηση του συστήματος της άμεσης φορολογίας και την προγραμματισμένη, σταδιακή μείωση των συντελεστών άμεσης φορολογίας για τις επιχειρήσεις (από το 35% στο 25% στην τριετία 2005-2007) και τα μεσαία εισοδήματα (από το 35-40% στο 25% στην τριετία 2006-2008). Για τα χαμηλά εισοδήματα επελέγη η αύξηση του αφορολογήτου ορίου στις 12.000 ευρώ, ενώ ήταν ξεκάθαρο ότι, τυχόν φορολογικά μέτρα που ενδεχομένως θα απαιτούνταν στο πλαίσιο της δημοσιονομικής προσαρμογής, δεν θα αναιρούσαν τις προγραμματισμένες μειώσεις των συντελεστών της άμεσης φορολογίας.
Οι προγραμματισμένες μειώσεις των φορολογικών συντελεστών εφαρμόστηκαν με συνέπεια. Το 2005, το 2006 και το 2008, όταν χρειάστηκαν επιπλέον έσοδα για να ενισχυθεί η δημοσιονομική προσαρμογή, υπήρξε προσφυγή στην αύξηση του ΦΠΑ (1% το 2005), στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης των καυσίμων (2006) και στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης (κατάργηση αφορολογήτου ελεύθερων επαγγελματιών, φόρος μερισμάτων 2008).
Επιπλέον, εισήχθη για πρώτη φορά ο ΦΠΑ στις νέες οικοδομές, το χαμηλό τέλος ακίνητης περιουσίας (ΤΑΠ) με ποσοστό 0,1%, ενώ καταργήθηκε ο φόρος κληρονομιών και γονικών παροχών.
Η φορολογική αυτή μεταρρύθμιση, που υπήρξε σε κάποιο βαθμό και συνέχεια ανάλογων πρωτοβουλιών από προηγούμενες κυβερνήσεις, αναιρέθηκε μετά τις εκλογές του 2009.
Αποκρατικοποιήσεις Στρατηγικού Χαρακτήρα
Στην περίοδο 2004-2008, το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, με πρωτοβουλίες του Γιώργου Αλογοσκούφη, έδωσε έμφαση στις αποκρατικοποιήσεις στρατηγικού χαρακτήρα, κυρίως στο τραπεζικό σύστημα και τις τηλεπικοινωνίες. Τα συνολικά έσοδα από το Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων (2004-2009) ανήλθαν σε €7.63 δις, σχεδόν 10% της αύξησης του ΑΕΠ μέσα στην πενταετία. Μέσα από τις αποκρατικοποιήσεις η Ελλάδα «ξαναμπήκε στο διεθνή επενδυτικό χάρτη», καθώς το 77% περίπου των εσόδων προήλθε από εισροές ξένων κεφαλαίων.
Υπήρξε αποκρατικοποίηση της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος και της Εμπορικής Τράπεζας, ενώ το ελληνικό δημόσιο διέθεσε σημαντικό ποσοστό των μετοχών του στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και τον ΟΠΑΠ, όπου κατέστη μέτοχος μειοψηφίας. Το 2008, ο ΟΤΕ απέκτησε στρατηγικό εταίρο την Deutsche Telekom, ο οποίος ανέλαβε και τη διοίκηση του οργανισμού, με σημαντικά όμως δικαιώματα αρνησικυρίας, προς όφελος του ελληνικού δημοσίου. Δεν έγινε προώθηση των αποκρατικοποιήσεων στους τομείς της ενέργειας και της ύδρευσης. Ειδικά στον τομέα της ενέργειας επελέγη η προώθηση συμφωνιών για τη διέλευση αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου. Στον τομέα των μεταφορών, μετά από προσπάθειες χρόνων, ολοκληρώθηκε η αποκρατικοποίηση της Ολυμπιακής Αεροπορίας.
Το 2008 έγινε η σύναψη της συμφωνίας για τη αποκρατικοποίηση του ΟΤΕ, με βάση την οποία τόσο η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας όσο και η επόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προχώρησαν το 2008, το 2009 και το 2011 σε διάθεση μετοχών του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom.
Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα
Με το πλαίσιο των ΣΔΙΤ, (νόμος 3389/2005), προγραμματίστηκαν σημαντικές επενδύσεις για την ανάπτυξη και βελτίωση κοινωνικών υποδομών και υπηρεσιών, με τη σύμπραξη του ιδιωτικού τομέα. Προγραμματίστηκαν 327 νέες υποδομές σε όλη την Ελλάδα, μέσω 52 έργων ΣΔΙΤ. Ο συνολικός προϋπολογισμός τους ανερχόταν σε €5.7 δις. Τα έργα αυτά, τα οποία προβλεπόταν να πραγματοποιηθούν με χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα, θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό αναπτυξιακό εργαλείο.
Κοινωνική Πολιτική
Κατά την περίοδο 2004-2008, οι κυβερνήσεις Καραμανλή μείωσαν την ανεργία, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για πραγματική βελτίωση των μισθών, ενίσχυσαν τα εισοδήματα των χαμηλοσυνταξιούχων και τα επιδόματα ανεργίας, μείωσαν τη φορολογική επιβάρυνση για τα μεσαία εισοδήματα και στήριξαν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Με τις πολιτικές αυτές ενισχύθηκε η οικονομική ανάπτυξη και η απασχόληση και στηρίχθηκαν τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
Φορολογική Πολιτική και Φορολογικά Έσοδα
Από το 2000, χωρίς να μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές, τα έσοδα από την άμεση και την έμμεση φορολογία μειώθηκαν από 23,3% του ΑΕΠ στο 20,0% το 2003 και στο 19,6% το 2004. Υπήρξε μια συνολική απώλεια εσόδων της τάξης του 3,7% του ΑΕΠ.
Μεταξύ των ετών 2004 και 2008, παρά τις μεγάλες μειώσεις των φορολογικών συντελεστών στην άμεση φορολογία, τα φορολογικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 0,8% του ΑΕΠ. Αυτό υποδεικνύει μία ελαφρά βελτίωση των μηχανισμών είσπραξης των φόρων, καθώς δεν υπήρξαν απώλειες εσόδων από τη μείωση των φορολογικών συντελεστών.
Η Διεθνής Κρίση του 2008
Η κυβέρνηση Καραμανλή κατά το 2008 κινήθηκε πριν εκδηλωθεί η δεύτερη και σοβαρότερη φάση της κρίσης, στις 15 Σεπτεμβρίου 2008, ημέρα κατάρρευσης της Lehman, με μέτρα για τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, τον έλεγχο των δημοσίων δαπανών, την εγγύηση των καταθέσεων, την προστασία των δανειοληπτών, την ενίσχυση της ρευστότητας και την προστασία των χαμηλοσυνταξιούχων, των ανέργων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Παρά τα μέτρα αυτά όμως, η διεθνής κρίση έπληξε και την ελληνική οικονομία, προκαλώντας ύφεση και διεύρυνση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, ιδίως στο τελευταίο τρίμηνο του 2008 και κατά το 2009.
Η Δημοσιονομική Απογραφή και τα Στατιστικά Στοιχεία
Η δημοσιονομική απογραφή του 2004, που αποτελούσε προγραμματική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας το 2004, πραγματοποιήθηκε από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία σε συνεργασία με την ΕΣΥΕ και παρουσίασε μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ της πραγματικότητας και των στοιχείων που είχε παρουσιάσει η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Επιπλέον, ελήφθησαν σημαντικά μέτρα για την ενίσχυση της αξιοπιστίας και της διαφάνειας των δημοσιονομικών στοιχείων, όπως η γενικευμένη έρευνα της ΕΣΥΕ για τα οικονομικά αποτελέσματα των φορέων της γενικής κυβέρνησης, η σύσταση διυπουργικής επιτροπής για τον ενδελεχή έλεγχο των προϋπολογισμών και ισολογισμών τους, η ένταξη των ειδικών λογαριασμών στον προϋπολογισμό, η συνεχής συνεργασία με τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας για τη βελτίωση της ακρίβειας των στοιχείων. Παρέμειναν προβλήματα ακρίβειας των στοιχείων, κυρίως σε σχέση με τις εκτός κρατικού προϋπολογισμού δαπάνες των φορέων της γενικής κυβέρνησης, αλλά αυτά σε σχέση με το παρελθόν.
Μεταξύ των άλλων, ως Υπουργός προώθησε τη φορολογική μεταρρύθμιση, με την οποία μειώθηκαν φορολογικοί συντελεστές επιχειρήσεων και φυσικών προσώπων, προώθησε τις αποκρατικοποιήσεις, αλλά και την απογραφή (που αποκάλυψε τα τεράστια ελλείμματα της περιόδου 2000-2004 και οδήγησε στην επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Ενωση).
Αναθεώρηση ΑΕΠ
Το 2006, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδας προχώρησε σε αναθεώρηση του ΑΕΠ, που οδήγησε κατ' επέκταση σε αναθεώρηση κρίσιμων δημοσιονομικών μεγεθών. Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, η νέα μέτρηση του ΑΕΠ ήταν επιβεβλημένη με βάση τον Κανονισμό ΕΚ 2223/96 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που ορίζει την ανανέωση των στοιχείων του ΑΕΠ ανά πενταετία και είχε ζητηθεί από την ΕΕ από το 2002, ενώ ο Γ. Αλογοσκούφης αναφέρθηκε επίσης σε πίεση της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας με τελική προθεσμία μέχρι το Σεπτέμβριο του 2006. Στην αναθεώρηση, που αναμενόταν να οδηγήσει σε αύξηση του ΑΕΠ κατά 25,7% από το 2000, συνυπολογίστηκαν έρευνες για το εμπόριο, τις μεταφορές, τα ξενοδοχεία, τις κατασκευές, τα στοιχεία μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων καθώς και η απογραφή του 2001, ενώ συμπεριλήφθηκαν και παράνομες δραστηριότητες οι οποίες όμως αφορούσαν συνολικά το 0,7% του 25%.
Απόκρυψη του πραγματικού δημοσιονομικού ελλείμματος
Ο Γιώργος Αλογοσκούφης κατηγορήθηκε έντονα για απόκρυψη του πραγματικού ελλείμματος και για ψευδή στοιχεία λίγο πριν τη συντριβή της Νέας Δημοκρατίας στις βουλευτικές εκλογές του 2009. Ο ίδιος υποστηρίζει από τότε πλήρως τη πολιτική που ακολούθησε αλλά ουδέποτε δόθηκαν ουσιαστικές εξηγήσεις απ'τον ίδιο για το πως οδηγήθηκε το έλλειμμα της Ελλάδας σε τόσο υψηλά επίπεδα.
Αναφορές
Οικονομιας και Οικονομικων Κατηγορία:Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών (Ελλάδα) Κατηγορία:Υπουργεία Οικονομικών
Παραλογοτεχνία
Ο όρος Παραλογοτεχνία (paraliterature) πρωτοεμφανίστηκε το 1967 σε ένα συνέδριο στο Παρίσι (Cerisy 1-10 Σεπτεμβρίου 1967) και συνδέεται με πλήθος εμπειριών και εντυπώσεων: με τον 19ο αιώνα, τη δικτατορία στην Ελλάδα και τη δυναμική παρουσία της νεολαίας.
Ο όρος λαϊκή λογοτεχνία δε δημιουργούσε προβλήματα, αφού θεωρούνταν συνδεδεμένος με την ελληνική παράδοση, η οποία ήταν και είναι αποδεκτή απ’ όλους. Παράλληλα, παρέπεμπε στην αγροτική ύπαιθρο και την προφορικότητα (:προφορικό πολιτισμό/κουλτούρα). Απεναντίας ο όρος παραλογοτεχνία ηχούσε παράφωνα ήταν και είναι terra incognita˙ ένας ξένος απρόσιτος ή/και αδιάφορος «χώρος», που, ωστόσο, παρουσίαζε ενδιαφέρον για τους δημοσιογράφους, τους μελετητές-θαυμαστές, τους ερασιτέχνες, τους κοινωνιολόγους και, βέβαια, τους κριτικούς.
Η παραλογοτεχνία, τέκνο του 19ου αιώνα, των έντυπων και του Τύπου, συνδέεται άμεσα με τα δρώμενα των τελευταίων δύο αιώνων την αστική επιβολή, την αστικοποίηση, υποχώρηση του αναλφαβητισμού, την κυριαρχία της αγοράς και των πόλεων.
Με δυο λόγια, τα κύρια αίτια εμφάνισης της παραλογοτεχνίας μπορούν να αναζητηθούν: α)στο βιομηχανοποιημένο 19ο αιώνα, β) στην οικονομία της αγοράς και γ)στην πληθυσμιακή ανάπτυξη των πόλεων.
Η ιστορία του όρου παραλογοτεχνία ανακύπτει μέσα από διάφορα τεκμήρια που υπάρχουν, λέξεις ή εκφράσεις που αναφέρονται στον όρο λαϊκή λογοτεχνία ή παραλογοτεχνία. Γυρνώντας πίσω στο 1810 στη Γαλλία θα συναντήσουμε όρους-χαρακτηρισμούς όπως: μυθιστόρημα για καμαριέρες, για μαγείρισσες, για θυρωρίνες που μας υποδεικνύει ότι οι αναγνώστες αυτών των βιβλίων είναι πάντα γυναίκες και συγκεκριμένα των λαϊκών στρωμάτων. Λίγο αργότερα το 1830 οι όροι γίνονται όλο και περισσότεροι. Και εκεί αρχίζει να φαίνεται η εξέλιξη της μορφής της παραλογοτεχνίας στο πέρασμα του χρόνου. Μερικοί από αυτούς είναι: Λογοτεχνία για δυο πεντάρες, Φθηνή λογοτεχνία, Εμπορική λογοτεχνία, Ελαφρά λογοτεχνία, Λογοτεχνία για έξι πεντάρες, εύκολη λογοτεχνία, Εύκολο μυθιστόρημα, Βιομηχανική λογοτεχνία, Νόθα λογοτεχνία. Και οι οροί πληθαίνουν ως τους καιρούς μας και πλουτίζονται με νέες παραλλαγές όπως Λογοτεχνία ικανοποίησης, Περιθωριακή λογοτεχνία, Μυθιστόρημα-παρίας, Υπολογοτεχνία, Τυποποιημένη λογοτεχνία. Αλλά και στη Γερμάνια δεκάδες εκφράσεις χρησιμοποιούνται: Λαϊκά αναγνώσματα, Λογοτεχνία για τους πολλούς, Μυθιστορήματα για κατώτερα στρώματα, Λογοτεχνία για τρέχουσα χρήση, Διασκεδαστική λογοτεχνία, Λογοτεχνία για πέταμα. Ανάλογες εκφράσεις όμως βρίσκουμε και στη γλώσσα μας: διασκεδαστική τέχνη, λαϊκή λογοτεχνία, λαϊκό ρομάντζο, παραλογοτεχνία, παραφιλολογία. Μέσ’ απ’ αυτούς τους όρους φανερώνεται ότι οι εν λόγω χαρακτηρισμοί –που σχεδόν στην πλειοψηφία τους αντιστοιχούν σε αξιολογήσεις αυτού του, υπό μία έννοια, ιδιότυπου και διαφορετικής υφής, λογοτεχνικού είδους- καθορίζονται από διαφόρους παράγοντες όπως α)ο όγκος παράγωγης, β)ο σκοπός παράγωγης γ)ο τρόπος δημοσίευσης, δ)ο τρόπος διανομής, ε)το χρησιμοποιούμενο υλικό, στ)η χαμηλή τιμή, ζ)η ιδιότητα του αναγνώστη και η)η φύση της ανάγνωσης.