cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο
Παρεκκλήσιο Τσεράζι
Η επιλογή του Τσεράζι να φιλοτεχνήσει μια Ανάληψη για την Αγία Τράπεζα είναι εύκολα κατανοητή. Από την πλευρά του ο Καραβάτζο ήθελε να τιμήσει τους δύο Απόστολους – θεμελιωτές της Καθολικής Εκκλησίας, καθώς και τα προσφιλή θέματα της Αντιμεταρρύθμισης, αυτά της μεταστροφής και του μαρτυρίου. Οι δραματικά φωτισμένοι Πέτρος και Παύλος του Καραβάτζο είναι έτσι ζωγραφισμένοι ώστε να διακρίνονται από το πλάι αντί για ευθεία και να μεταβιβάζουν ομαλά την προσοχή στην Ανάληψη, ώστε το παρεκκλήσι να δένει ως αισθητικό σύνολο, παρά τη διαφορετική τεχνοτροπία των δύο καλλιτεχνών.
Παρεκκλήσιο Κίτζι
Το παρεκκλήσι Κίτζι (ιταλ. Capella Chigi) είναι επίσης ένα από τα διασημότερα της Ρώμης. Σχεδιάστηκε από τον Ραφαήλ για τον φίλο και προστάτη του, τραπεζίτη Αγκοστίνο Κίτζι. Τη διακόσμηση συμπλήρωσε ο Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι έναν αιώνα περίπου μετά το θάνατο του Ραφαήλ, το 1520. Με τη σειρά του ο Μπερνίνι είχε ως ευεργέτη τον Φάμπιο Κίτζι, ο οποίος έγινε Κεφαλή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας το 1655, με το όνομα Πάπας Αλέξανδρος Ζ'.
Μπρούσκο (τηλεοπτική σειρά)
Το Μπρούσκο είναι ελληνοκυπριακή δραματική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε από τον ANT1 και τον ANT1 Κύπρου από το Σεπτέμβριο του 2013 έως τον Ιούλιο του 2017. Το πρώτο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2013, ενώ το τελευταίο στις 10 Ιουλίου 2017. Η σειρά αποτελείται συνολικά από 772 επεισόδια και τέσσερις κύκλους επεισοδίων.
Το σενάριο της σειράς υπογράφει η Βάνα Δημητρίου, ενώ τη σκηνοθεσία επιμελούνται οι Ανδρέας Γεωργίου, Στάμος Τσάμης, Γιώργος Ευαγγέλου και Χρίστος Συμεωνίδης.
Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο
Παρεκκλήσιο Κίτζι
Ο Ραφαήλ έδωσε στο παρεκκλήσι ένα οκταγωνικό σχέδιο, το οποίο στεφανώνει ένας εντυπωσιακός θόλος (1516), διακοσμημένος με ψηφιδωτά που αναπαριστούν τη Δημιουργία του Κόσμου, τον οποίο περιτριγυρίζουν ο ήλιος και οι επτά κλασικοί πλανήτες, καθέναν από τους οποίους κινεί ένας άγγελος. Πρόκειται για σπάνιο παράδειγμα μωσαϊκού που δημιουργήθηκε βάσει σχεδίου της ανώτερης Αναγέννησης. Το καθαρό και εκλογικευμένο σχέδιο περιλαμβάνει τέσσερις αψίδες σε καθέναν από τους τοίχους, εκ των οποίων μόνο αυτή της εισόδου είναι ανοιχτή. Λεπτή χρήση χρωματιστών μαρμάρων δίνει έμφαση στις κορινθιακές κολόνες και τα στοιχεία διακόσμησης των τοίχων.
Μπρούσκο (τηλεοπτική σειρά)
Το πρωταγωνιστικό καστ της σειράς περιλαμβάνει τους Αποστόλη Τότσικα, Ανδρέα Γεωργίου, Ελένη Βαΐτσου, Εβελίνα Παπούλια, Γιώργο Ζένιο και Τζόυς Ευείδη, που συμμετέχουν και στους τέσσερις κύκλους της σειράς. Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών της σειράς, διάφοροι ηθοποιοί προστέθηκαν στο πρωταγωνιστικό καστ, ενώ κάποιοι άλλοι αποχώρησαν. Κάποιοι από αυτούς είναι οι Αντώνης Καρυστινός, Νίκος Βερλέκης, Μάνος Γαβράς, Κοραλία Καράντη, Ιωσήφ Μαρινάκης και άλλοι.
Η σειρά, εκτός από την προβολή της στην Ελλάδα και στην Κύπρο, προβλήθηκε και σε ακόμη 52 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων η Ουκρανία, η Εσθονία, η Σλοβενία, το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Αργεντινή, η Κολομβία, το Περού, η Ουρουγουάη, το Μεξικό, η Βενεζουέλα, ο Παναμάς και η Χιλή, σημειώνοντας εξίσου μεγάλη επιτυχία.
Η σειρά προβαλλόταν στις 19:00 τα πρώτα δύο χρόνια. Την τρίτη σεζόν μεταφέρθηκε στο prime time και προβαλλόταν στις 21. Στην τέταρτη σεζόν προβαλλόταν στις 20:00.
Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο
Παρεκκλήσιο Κίτζι
Με το κυρίως θέμα του παρεκκλησίου να είναι ο προϊδεασμός της Νέας Τάξης που έφερε η Καινή Διαθήκη, ο Ραφαήλ ζωγράφισε μια τοιχογραφία που απεικονίζει τέσσερις Σίβυλλες πάνω από την είσοδο του παρεκκλησίου. Παλαιότερα εδώ βρισκόταν και το πρώιμο έργο του Ραφαήλ που απεικονίζει τον Γάμο της Παρθένου, το περίφημο Σποζαλίτσιο, το οποίο σήμερα βρίσκεται στην Πινακοθήκη Μπρέρα στο Μιλάνο. Τη διακόσμηση ολοκληρώνουν γλυπτά, ανάγλυφα από μπρούντζο, έργα ζωγραφικής και μαρμάρινα προτειχίσματα. Την Αγία Τράπεζα κοσμεί Η Γέννηση της Παρθένου από τον Σεμπαστιάνο ντελ Πιόμπο και ένα χάλκινο ανάγλυφο του Λορεντσέτο που αναπαριστά τον Χριστό και τη Σαμαρείτισσα. Υπάρχουν επίσης τα αγάλματα του Προφήτη Ιωνά, που προφήτευσε την Ανάσταση και του Ηλία, που προφήτευσε τον ερχομό του Κυρίου. Τα τελευταία είναι έργο επίσης του Λορεντσέτο, σε σχέδιο του Ραφαήλ. Σε δύο κόγχες υπάρχουν δύο γλυπτά του Μπερνίνι: ο Αββακούμ και ο Άγγελος από τη μία πλευρά, ο Δανιήλ και το Λιοντάρι από την άλλη.
Στους πλαϊνούς τοίχους υπάρχουν δυο αντικριστοί τάφοι, αυτοί του Αγκοστίνο Κίτζι (πέθανε το 1520) και του αδερφού του, Σιγισμόνδου (πέθανε το 1526). Καθένας τους αναπαρίσταται σε ένα μετάλλιο και κοιτά προς την Αγία Τράπεζα. Στο παρεκκλήσι υπάρχει επίσης ο τάφος του 18ου αιώνα της Μαρία Φλαμίνια Οντεσκάλκι Κίτζι, τον οποίο σχεδίασε ο Πιερ Πάολο Ρόσι.
Μπρούσκο (τηλεοπτική σειρά)
1ος Κύκλος
Το βράδυ μετά από ένα μπάτσελορ πάρτι, ο Αχιλλέας και η Μελίνα μεθούν και καταλήγουν μαζί στο κρεβάτι. Έτσι στη Κρήτη η Μελίνα παντρεύεται τον Σήφη και στην Κύπρο ο Αχιλλέας παντρεύεται την Ευριδίκη. Ωστόσο ο Αχιλλέας και η Μελίνα θα ξανασυναντηθούν κι ο έρωτας αρχίζει να φουντώνει. Ο Νεκτάριος, ο αδελφός του Αχιλλέα έχει εξωσυζυγική σχέση. Ο μεγάλος αδελφός του Αχιλλέα, ο Ματθαίος δεν έχει ξεπεράσει την Αναστασία, την αδελφή του Σήφη την οποία στη συνέχεια πρόκειται να διεκδικήσει. Ο Σήφης μαθαίνει ότι έχει μια εξώγαμη κόρη με την Αγγελική. Στο τέλος της 1ης σεζόν η Μελίνα χωρίζει τον Σήφη και ο Αχιλλέας χωρίζει την Ευριδίκη. Έτσι ο Αχιλλέας και η Μελίνα γίνονται ζευγάρι.
2ος Κύκλος
Η Μελίνα και ο Αχιλλέας παντρεύονται. Στην συνέχεια αντιμετωπίζουν τις πρώτες δυσκολίες στο γάμο τους αλλά το ζευγάρι τα ξαναβρίσκει. Ο Ματθαίος προσπαθεί να φτιάξει τη ζωή του με την Όλγα. Ο Ματθαίος χωρίζει την Όλγα και τα φτιάχνει ξανά με την Αναστασία. Στη συνέχεια εμφανίζεται ο πατέρας του Σήφη και της Αναστασίας, ο Παύλος. Κάποιοι απαγάγουν την Μελίνα αλλά ο Αχιλλέας καταφέρνει να τη σώσει. Ο Αχιλλέας και η Μελίνα σύντομα αποκτάνε το πρώτο τους παιδί, την Αγάπη. Ο Νεκτάριος μαθαίνει ότι ο βιολογικός του πατέρας είναι ο Διαμαντής, ο θείος του Σήφη και της Αναστασίας.
3ος Κύκλος
Ο Νεκτάριος ερωτεύεται την Αλεξάνδρα και αρχίζουν να έχουν κρυφή σχέση. Η Αγγελική πεθαίνει κι έτσι ο Σήφης πρέπει να φροντίσει τη κόρη του τη Στεφανία.Ο Αχιλλέας ανακαλύπτει ότι ο Πάτροκλος έχει κρυφή σχέση με την Δήμητρα. Ο Αχιλλέας και η Μελίνα αποκτάνε το 2ο τους παιδί, τη Σοφία. Ο Χρήστος κάνει σχέση με την Αλίκη την οποία παντρεύεται. Αργότερα εμφανίζεται η Χρυσάνθη η οποία στη συνέχεια αποκαλύπτεται ότι είναι η μητέρα του Νεκτάριου και του Πάτροκλου. Ο Ματθαίος παντρεύτηκε την Αναστασία. Ο Αχιλλέας με τον Σήφη μόλις μαθαίνουν ότι ο Πάτροκλος κρυβόταν πίσω από την απαγωγή της Μελίνας τον βρίσκουν και τον χτυπάνε. Η Αλεξάνδρα μένει έγκυος από τον Νεκτάριο και η Δήμητρα μαθαίνει τη κρυφή τους σχέση κι ζητά να χωρίσουν. Αργότερα ο Νεκτάριος μαζί με τα αδέλφια του και τον Χρήστο πιάνουν τη Δήμητρα με τον Πάτροκλο. Ο Αχιλλέας με τον Χρήστο αποτρέπουν τον Νεκτάριο και τον Ματθαίο από το να πιαστούν στα χέρια με τον Πάτροκλο.
4ος Κύκλος
Ο Ματθαίος και η Αναστασία προσπαθούν να προχωρήσουν τις ζωές τους. Τελικά ο Ματθαίος χωρίζει τη Στέλλα και η Αναστασία χωρίζει τον Ανδρέα. Έτσι η Αναστασία και ο Ματθαίος γίνονται πάλι ζευγάρι. Η Άλκηστη χωρίζει τον Σήφη. Ο Ανδρέας ερωτεύεται την Άλκηστη και κάνουν σχέση. Ο Παύλος και η Χρυσάνθη παντρεύτηκαν. Ο Μύρος ερωτεύεται την Δάφνη την οποία αργότερα παντρεύτηκε. Ο Αχιλλέας και η Μελίνα αντιμετωπίζουν δυσκολίες αλλά τα ξαναβρίσκουν. Η Μελίνα μένει έγκυος κι αυτό δίνει μεγάλη χαρά στον Αχιλλέα. Ο Νεκτάριος παντρεύτηκε την Αλεξάνδρα. Ο Πάτροκλος σκοτώνει τη Δήμητρα στο οινοπειο και αργότερα αυτοκτονεί. Ο Αχιλλέας με την Μελίνα αποκτάνε δίδυμα. Έτσι μια νέα ζωή περιμένει τους ήρωες μας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπρούσκο Κατηγορία:Ελληνικές σαπουνόπερες
Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο
Άλλα αξιοσημείωτα
Εκτός από τα παραπάνω διάσημα παρεκκλήσια άλλα έργα ενδιαφέροντος είναι:
Περισσότερες φωτογραφίες
Κάνοντας κλικ στις παρακάτω φωτογραφίες μπορείτε να τις μεγενθύνετε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαρια ντελ Πόπολο Μαρια ντελ Πόπολο
Βουκοβάλλας
Βιογραφικά στοιχεία
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή και τη δράση του. Είναι σίγουρα από τους παλαιότερους και σημαντικότερους κλέφτες, προγενέστερος του Μηλιώνη. Η καταγωγή του ήταν από την Ακαρνανία, όπου και πολέμησε τους Τούρκους.
Κάποτε πολέμησε τον Βελή μπέη του Τεπελενίου (παππούς του Αλή Πασσά) και τον νίκησε. Η νίκη του αυτή έγινε κλέφτικο τραγούδι.
Πηγές
Κατηγορία:Κλέφτες
Εγχειρίδιο
thumb|right|300px|Εγχειρίδιο του 1874 Το εγχειρίδιο είναι ένα βιβλίο στο οποίο περιέχονται πληροφορίες ή οδηγίες για ένα θέμα ή για ένα αντικείμενο. Το εγχειρίδιο μπορεί να παρέχει συνοπτικές οδηγίες για τη λειτουργία και τη χρήση ενός αντικειμένου ή γενικές πληροφορίες, τη θεωρία ή /και τη φιλοσοφία ενός θέματος. Για παράδειγμα ένα εγχειρίδιο που συνοδεύει κάποιο περιοδικό μπορεί να παρέχει περαιτέρω πληροφορίες για τα πρόσωπα και τα θέματα που περιέχονται στο κυρίως υλικό καθώς επίσης και πρόσθετες πληροφορίες για τη συχνότητα έκδοσης. Γενικότερα, υπάρχουν πολλών ειδών εγχειρίδια που καλύπτουν διάφορους τομείς και ουσιαστικά βοηθούν τους χρήστες τεκμηρίων ή αντικειμένων να κατανοήσουν την χρησιμότητα και τον τρόπο λειτουργίας τους. Αποτελεί πηγή πληροφοριών για τον μέσο πολίτη που επιθυμεί να λάβει γενική γνώση για ένα θέμα, αλλά εργαλείο συμβουλής για έναν επαγγελματία ερευνητή. Συνοψίζοντας μπορούμε να πούμε ότι ένα εγχειρίδιο απευθύνεται στο κοινό/ χρήστες, ενός αντικειμένου καλύπτοντας βασικές πληροφορίες γι’ αυτό το αντικείμενο αλλά και για τους τρόπους χρήσης του. Τέλος, παρατηρείται συχνά τα εγχειρίδια να εκδίδονται σε μικρό/μεσαίο μέγεθος ώστε να είναι εύχρηστα και λειτουργικά στον τρόπο διαχείρισης τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθηκονομία
Υδρογονόλυση
Η υδρογονόλυση συχνά ακολουθεί την υδρογόνωση και αναφέρεται συνηθέστερα σε περιπτώσεις αντιδράσεων όπου πηγές υδρογόνου σε ατομική ή μοριακή μορφή ενώνονται με το υπόστρωμα. Η υδρογονόλυση απαντάται σε πλήθος βιομηχανικών χημικών διεργασιών με επικρατέστερη τη σύνθεση της αμμωνίας, καθώς και στη πετροχημεία σε αντιδράσεις αποαλκυλίωσης, αποθείωσης κ.λπ.
Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Ισορροπία
Ως ισορροπία αναφέρεται γενικά μια κατάσταση κατά την οποία ανταγωνιστικοί παράγοντες που το επηρεάζουν συμβάλλουν σε ίσα μέρη και μπορεί να αναφέρεται:
Χιλιοποδαρούσα
Η Χιλιοποδαρούσα ήταν ελληνική παιδική τηλεοπτική εκπομπή που προβαλλόταν στην ΕΡΤ. Μεταδόθηκε για πρώτη φορά στις 6 Νοεμβρίου του 1983 και τελευταία στις 14 Ιουνίου του 1987. Παρουσιαστής ήταν ο Νίκος Πιλάβιος, ο οποίος πλαισιωνόταν από δύο κούκλες κατασκευής της Οικογένειας Σοφιανού, ονόματι Ροζαλία Μπουρμπουρίδου, Τιμολέων Αλαλέων και Χιλιοποδαρούσα. Στις κούκλες δάνειζαν τις φωνές τους η Ήβη Σοφιανού, ο Φαίδων Σοφιανός και η Ρένα Καζάκου, αντίστοιχα. Η μουσική της σειράς γράφτηκε από τους Σταμάτη Σπανουδάκη, Σάκη Τσιλίκη και Ροζάνα Λαδά και οι τίτλοι αρχής από τον πρώτο. Το 1989, στο τραγούδι τίτλων της εκπομπής βασίστηκε το τραγούδι του Σπανουδάκη με τον τίτλο Γιορτή, το οποίο τραγούδησε η Άλκηστις Πρωτοψάλτη και κυκλοφόρησε στο δίσκο Δύο Βήματα απ' την Άμμο (1989).
Η Χιλιοποδαρούσα διαθέτει πολλές ενότητες, όπως οι: Γράψε την Ιστορία, Η Ορχήστρα των Ζώων, Χειροτεχνία, Θέματα για Ζωγραφιές, Κατασκευές με Μηλό, Διάφορα Παιχνίδια, Βρες την Παροιμία και Ο Δόκτωρ Χουρχουρίζης. Τον Μάρτιο του 1987, η τελευταία σειρά επαναπροβλήθηκε με εβδομαδιαία επεισόδια στην ΕΡΤ, ως αυτοτελής εκπομπή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπομπές ΕΡΤ Κατηγορία:Τηλεοπτικές εκπομπές
Παρμενίσκος ο Κερκυραίος
Ο Παρμενίσκος ο Κερκυραίος (2ος/1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Κέρκυρα, ο οποίος στέφθηκε 2 φορές νικητής στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 171ους (96 π.Χ.) και 173ους (88 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται επίσης πως υπήρξε νικητής στα Αμφιάρεια του Ωρωπού στα αγωνίσματα του δόλιχου και διαύλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι Κερκυραίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Υδρογονοβακτήριο
Στη Βακτηριολογία με τον όρο υδρογονοβακτήρια, (αγγλ.: hydrogen oxidizing bacteria), χαρακτηρίζονται τα χημειοτρόφα ή φωτοτρόφα βακτήρια που επιβιώνουν λαμβάνοντας την απαραίτητη ενέργεια με οξείδωση του ελεύθερου υδρογόνου.
Κατηγορία:Βακτήρια
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2001
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2001 διεξήχθη στις 11 Φεβρουαρίου στο Ναύπλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Χαραμής, του Πανελληνίου πλέον, για 6η συνεχόμενη χρονιά (απόσταση 12.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2001 Κατηγορία:Ναύπλιο
Ολυμπιακό στάδιο του Μονάχου
Το Ολυμπιακό στάδιο του Μονάχου (γερμανικά: Olympiastadion) είναι στάδιο το οποίο βρίσκεται στο Μόναχο της Γερμανίας. Το στάδιο κατασκευάστηκε ως το κύριο στάδιο των Ολυμπιακών Αγώνων του 1972. Το στάδιο επίσης έχει φιλοξενήσει σημαντικούς ποδοσφαιρικούς αγώνες, όπως τον τελικό του Mουντιάλ του 1974 και του Euro του 1988, καθώς και τους τελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ το 1979, 1993 και 1997. Το γήπεδο ήταν έδρα της Μπάγερν Μονάχου και του Μόναχο 1860 από το 1972 μέχρι το 2005, όταν ολοκληρώθηκε το Allianz Arena.
Το στάδιο έχει χαρακτηριστικούς μεγάλους κυρτούς θόλους από ακρυλικό τζάμι το οποίο σταθεροποιείται από ατσάλινα καλώδια. Είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε ακρυλικό τζάμι σε μεγάλη κλίμακα. Η ιδέα πίσω από αυτό το σχέδιο ήταν το γήπεδο να μοιάζει με τις Άλπεις. Το στάδιο κατασκευάστηκε από την Bilfinger την περίοδο 1968-1972 σε ένα σκάμμα το οποίο είχε δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια των συμμαχικών βομβαρδισμών της πόλης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διευκολύνοντας την κατασκευή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Γερμανία Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1972 Κατηγορία:Μόναχο Κατηγορία:Μόναχο 1860 Κατηγορία:Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1974
Χαμομήλι
right|thumb|220px|Άνθη χαμομηλιού
Χαμομήλι είναι η κοινή ονομασία για πολλά ποώδη φυτά που ανήκουν στην οικογένεια Αστεροειδή. Περιλαμβάνονται περί τα 45 είδη.
Ετυμολογία
Η ετυμολογία του είναι από το αρχαίο χαμαίμηλον, από το «χαμαί» (χάμω, κάτω στο χώμα, στη γη) και το «μῆλον» επειδή η μυρωδιά των ανθέων θυμίζει αυτήν του μήλου. Το χαμομήλι
Είδη
Τα είδη που χρησιμοποιούνται πιο συχνά είναι τα εξής:
thumb|Τσάι από χύμα άνθη χαμομηλιού.
Τα δύο παραπάνω είδη είναι πολύ δημοφιλή για την παρασκευή ροφήματος. Πολλά φυτά που δεν χρησιμοποιούνται τόσο για αυτόν τον σκοπό μοιάζουν σε μεγάλο βαθμό με τα παραπάνω. Οι συγγενείς και σωσίες αυτοί είναι:
Μορφολογία
Στο κοινό χαμομήλι, τα άνθη κατανέμονται σε ταξιανθίες-κεφάλια που μοιάζουν ιδιαίτερα με αυτές της μαργαρίτας. Το όνομα του σημαίνει μήλο που είναι κάτω στο έδαφος (χάμω - μήλο). Είναι φυτό ποώδες και ζει ένα χρόνο (μονοετές). Αρωματικό και φαρμακευτικό. Έχει λείο βλαστό και είναι πολύκλαδο.
Ιδιότητες
Το χαμομήλι έχει ηρεμιστικές, τονωτικές αλλά και αντισηπτικές και εντομοκτόνες ιδιότητες. Δρα επίσης κατά των αερίων των εντέρων. Με απόσταξη των ανθέων λαμβάνεται πολύτιμο αιθέριο έλαιο οι ιδιότητες του οποίου μοιάζουν με εκείνες του αιθέριου ελαίου της Ανθεμίδος της ευγενούς (Anthemis nobilis), ιθαγενούς φυτού της Καλιφόρνιας όπου και καλλιεργείται ως διακοσμητικό.
Χρήσεις
Από τα άνθη του χαμομηλιού κατασκευάζεται τo ομώνυμο αφέψημα (τσάι).Επίσης, εκχυλίσματα χαμομηλιού χρησιμοποιούνται σε διάφορα καλλυντικά ή σαμπουάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστεροειδή Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Αφέψημα Κατηγορία:Αρωματικά φυτά
Επαρχία του Λέκκο
Η επαρχία του Λέκκο (ιταλικά: Provincia di Lecco) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 816 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 328.057 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι το Λέκκο (Lecco). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 90 δήμους.
Η ακτή μεταξύ Mandello del Lario και Varenna είναι γνωστή ως η «Χρυσή Ακτή», που θεωρείται η απόλυτη καλύτερη, με τις καλύτερες καιρικές συνθήκες και πανοραμική θέα στη λίμνη Κόμο. όχθη της λίμνης Κόμο Λόγω της σπουδαιότητάς της, οι πόλεμοι για την κατάκτηση αυτής της όχθης της λίμνης ήταν πολυάριθμοι και αν κράτησαν για δεκαετίες, ακόμη και μεταξύ των στρατών του Μιλάνου και του Serenissima.
Συνορεύει βόρεια και δυτικά με την επαρχία του Κόμο, νότια με την επαρχία της Μόντσα-Μπριάντσα, ανατολικά και βόρεια με την επαρχία του Σόντριο και ανατολικά με την επαρχία του Μπέργκαμο.
Βλαντίσλαφ Α΄ Χέρμαν
Ο Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν (πολων.: Władysław I Herman, 1043 - 4 Ιουνίου 1102) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Πολωνίας (1079-1102).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καζιμίρ Α΄ τού αποκαταστάτη βασιλιά της Πολωνίας και της Μαρία Ντομπρονιέγκα των Ρουρικιδών, κόρης τού Βλαντίμιρ Α΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου.
Δεν προοριζόταν για τη διαδοχή, αλλά όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Μπολέσλαφ Β΄ έφυγε από την Πολωνία το 1079, ο Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν προήχθη σε δούκα της Πολωνίας. Οι απόψεις διαφέρουν στο αν έπαιξε ενεργό ρόλο στην εκτόπιση τού αδελφού του ή τού δόθηκε η εξουσία, επειδή ήταν ο πιο κατάλληλος. Το 1080 με σκοπό να βελτιώσει τις σχέσεις της χώρας με τη Βοημία, νυμφεύτηκε την κόρη τού Βρατισλάου Β΄ δούκα της Βοημίας. Μετά από αυτό η πολιτική του έκλινε υπέρ του κατευνασμού με τη Γερμανία, της οποίας αποδέχθηκε την επικυριαρχία. Το 1085 στο Μάιντς ο Ερρίκος Δ΄ της Γερμανίας ανακοίνωσε τον Βρατίσλαο Β΄ ως βασιλιά της Βοημίας και της Πολωνίας. Ο Βρατίσλαος Β΄ ήταν σύζυγος της Σβιετοσλάβας των Πιαστ, αδελφής τού Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν· ο τελευταίος αποδέχθηκε την αναγόρευση.
Δεν ζήτησε το Πολωνικό στέμμα, λόγω του ότι ήταν υποτελής. Σύντομα οι ευγενείς της Πολωνίας τον πίεσαν να επαναφέρει τον γιο τού Μπολέσλαφ Β΄, τον Μιέσκο, που ζούσε εξόριστος στην Πολωνία και ήταν ο νόμιμος διάδοχος. Ο νεαρός έγινε πρίγκιπας της Κρακοβίας, υποτελής τού Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν και εγκατέλειψε τη διεκδίκησή του στον θρόνο, με αντάλλαγμα να είναι πρώτος στη διαδοχή. Ο Βλάντισλαφ Β΄ Χέρμαν δέχθηκε, διότι είχε ως τότε ένα μόνο νόθο τέκνο. Το 1089 έκανε δεύτερο γάμο με την κόρη τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας.
Οικογένεια
Είχε σχέση από τη δεκαετία τού 1070 με την Πσετσλάβα, ίσως από τη γενιά των Πράβντζιτς. Ήταν ερωμένη του ή σύζυγος με παγανιστικό γάμο· η Εκκλησία δεν αναγνώριζε τον δεσμό. Το 1080, ένα έτος μετά από την αναγόρευσή του σε δούκα, η Πσετσλάβα απεβίωσε ή (άλλη εκδοχή) ο Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν την έδιωξε, έγινε μοναχή με το όνομα Χριστίνα και απεβίωσε το 1092. Είχαν τέκνο:
Το 1080 ο Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν νυμφεύτηκε τη Ιουδήθ των Πρεμυσλιδών, κόρη τού Βρατισλάου Β΄ δούκα και μετά πρώτου βασιλιά της Βοημίας. Είχαν τέκνο:
Το 1086 απεβίωσε η Γιούντιτ των Πρεμυσλιδών και ο Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν έκανε δεύτερο γάμο με τη Γιούντιτ/Ιουδήθ των Σαλίων, κόρη τού Ερρίκου Γ΄ της Γερμανίας. Είχαν τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Μηχανική ισορροπία
right|thumb|Ένα [[εκκρεμές σε ευσταθή ισορροπία (αριστερά) και σε ασταθή ισορροπία (δεξιά).]] Ένας ορισμός της μηχανικής ισορροπίας είναι:
Ένα σωματίδιο σε μηχανική ισορροπία δεν υπόκειται σε γραμμικές ή περιστροφικές επιταχύνσεις, εντούτοις μπορεί να μετατοπίζεται ή να περιστρέφεται έχοντας σταθερή ταχύτητα.
Ο παραπάνω ορισμός ωστόσο, δεν έχει ευρεία χρήση στη μηχανική συνεχών μέσων, για την οποία η έννοια του σωματιδίου δε χρησιμοποιείται. Επιπρόσθετα, αυτό ο ορισμός δε δίνει ιδιαίτερες πληροφορίες ως προς τις πιο σημαντικές και ενδιαφέρουσες διαστάσεις των καταστάσεων ισορροπίας, τη σταθερότητά τους.
Ένας εναλλακτικός ορισμός της ισορροπίας που είναι πιο γενικός και πολλές φορές πιο χρήσιμος είναι:
Σε περισσότερες της μίας διάστασης, είναι δυνατό να λάβουμε διαφορετικά αποτελέσματα για διαφορετικές κατευθύνσεις, για παράδειγμα η σταθερότητα ως προς τη μετατόπιση στον άξονα των x μπορεί να υπάρχει, ενώ ταυτόχρονα να υπάρχει αστάθεια στον άξονα των y, μία περίπτωση που λέμε πως έχουμε σαγματικό σημείο, όπου τη συναντούμε. Γενικά, η ισορροπία είναι ευσταθής όταν είνα ευσταθής προς όλες τις κατευθύνσεις.
thumb|right|Ένα Gomboc το οποίο είναι κατασκευασμένο έτσι ώστε να ανακτά την ισορροπία από μόνο του, αν τη χάσει. Η ειδική κατάσταση μηχανικής ισορροπίας ενός ακίνητου αντικειμένου λέγεται στατική ισορροπία. Μία οθόνη πάνω σε ένα γραφείο μπορεί να βρίσκεται σε στατική ισορροπία. Ο ελάχιστος αριθμός καταστάσεων στατικής ισορροπίας που εμφανίζεται σε ομογενή κυρτά σώματα (που βρίσκονται υπό βαρύτητα σε οριζόντια επιφάνεια) παρουσιάζει ειδικό ενδιαφέρον. Στην περίπτωση που βρίσκονται στο επίπεδο, ο ελάχιστος αριθμός είναι 4, ενώ στις τρεις διαστάσεις μπορεί κάποιος να δημιουργήσει ένα αντικείμενο με μόνο ένα σημείο ευσταθούς ισορροπίας και ένα σημείο ασταθούς ισορροπίας, που λέγεται Gomboc, http://www.gomboc.eu.
Σπλήνας
thumb|250px|Λαπαροσκόπηση ανθρώπινου σπλήνα Ο σπλήνας (ή η σπλήνα) είναι λεμφοειδές όργανο των ζώων. Στον ανθρώπινο οργανισμό βρίσκεται στην κοιλιά επί της αριστερής πλευράς μεταξύ της 9ης και 12ης πλευράς. Αποτελεί το μεγαλύτερο όργανο του λεμφικού συστήματος του οργανισμού.
Θεωρίες στην ιστορική πορεία της ιατρικής
Η κατανόηση των λειτουργιών του σπλήνα απασχολεί τον άνθρωπο για περισσότερα από 2.500 χρόνια. Ο Ιπποκράτης δίδασκε ότι ο σπλήνας είναι απαραίτητος για να απορροφά τις υγρές τροφές από το στομάχι, ο Αριστοτέλης πίστευε ότι ο σπλήνας δε συμμετέχει στις ζωτικές λειτουργίες του οργανισμού, ενώ οι αρχαίοι Έλληνες νόμιζαν ότι η διόγκωσή του χειροτερεύει την απόδοση των αθλητών και χρησιμοποιούσαν καυτά επιθέματα σιδήρου για να ελαττώσουν το μέγεθός του. Αργότερα, ο Γαληνός περιγράφει τον σπλήνα ως "όργανο μυστηριώδες" και μόλις το 18ο αιώνα άρχισαν οι γιατροί να αντιλαμβάνονται τη σπουδαιότητά του και να συσχετίζουν τις λειτουργίες του με το ανοσολογικό και αιμοποιητικό σύστημα. Το 1919, οι χειρουργοί Morris και Bullock ήταν οι πρώτοι που παρατήρησαν σε πειραματόζωα ότι η εκτομή του σπλήνα δεν οδηγεί σε θάνατο, αλλά αυξάνει την ευπάθεια στις λοιμώξεις.
Λειτουργίες
Ο σπλήνας είναι υπεύθυνος για τις ακόλουθες λειτουργίες:
Ρόλος στην άμυνα του οργανισμού
Ο σπλήνας αποτελείται από λεμφικό ιστό και φαγοκύτταρα και συμμετέχει στη μη ειδική και ειδική άμυνα του οργανισμού. Παράγοντας ουσίες, όπως οι οψωνίνες, βοηθά στην απομάκρυνση των μικροβίων από την κυκλοφορία. Ο κίνδυνος νόσησης από σοβαρές λοιμώξεις μετά από αφαίρεση του σπλήνα (σπληνεκτομή) ή λειτουργική παύση των δράσεών της (ασπληνία) είναι αυξημένος. Φαίνεται ότι τα παιδιά που έχουν υποστεί σπληνεκτομή έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο λοίμωξης από ό,τι οι ενήλικες. Ο παθογενετικός μηχανισμός της θανατηφόρου λοίμωξης στα άτομα με ασπληνία δεν είναι πλήρως διασαφηνισμένος, ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν αμφισβητήσεις ως προς τον αποτελεσματικότερο τρόπο πρόληψης.
Περιγραφή
Ο καφεκόκκινος σπλήνας βρίσκεται στο άνω αριστερό μέρος της κοιλίας. Στους ενήλικες ακουμπά στο διάφραγμα. Ο σπλήνας συνδέεται με δύο συνδέσμους στο στομάχι και στον αριστερό νεφρό. Διαθέτει μία πύλη, από την οποία μπαίνουν στον σπλήνα τα αιμοφόρα αγγεία. Περιβάλλεται από κάψα συνδετικού ιστού, από την οποία ξεκινούν ινώδεις δοκίδες (ίνες συνδετικού ιστού) που εκτείνονται προς τα μέσα. Αποτελούν το στήριγμα για το σπληνικό ιστό ή πολφό.
Ο σπλήνας διαιρείται σε ερυθρό και λευκό πολφό. Ο ερυθρός πολφός αποτελείται από πολφικές χορδές (του Μπίλροθ), οι οποίες παρεμβάλλονται ανάμεσα σε κολποειδή, ενώ ο λευκός πολφός αποτελείται από λεμφικό ιστό, ο οποίος συνδέεται στενά με αρτηρίες. Ο εν λόγω λεμφικός ιστός σχηματίζει καλύμματα λεμφοκυττάρων Τ γύρω από τα αιμοφόρα αγγεία (περιαρτηριακά λεμφικά έλυτρα), ή λεμφοζίδια από λεμφοκύτταρα Β. Η περιοχή μεταξύ ερυθρού και λευκού πολφού είναι γνωστή ως επιχείλια ζώνη και είναι πλούσια σε αγγεία και δραστήρια φαγοκύτταρα. Ο ερυθρός πολφός διαθέτει δενδροειδές δίκτυο αιμοφόρων αγγείων με διευρυμένες περιοχές κατά τόπους, τα σπληνικά κολπώματα.
Παρά τη σπουδαιότητα του έργου που επιτελεί δε θεωρείται ζωτικό όργανο και μπορεί να αφαιρεθεί αν χρειαστεί. Σε αυτή τη περίπτωση, οι λειτουργίες που επιτελεί ανατίθενται σε άλλα όργανα, π.χ. η καταστροφή των γερασμένων ερυθροκυττάρων γίνεται στο ήπαρ και η παραγωγή λεμφοκυττάρων στο μυελό των οστών και τους λεμφαδένες.
Ρήξη σπλήνα
Ο σπλήνας είναι το πιο ευπαθές από όλα τα όργανα της κοιλιάς σε ρήξεις από χτυπήματα εξαιτίας του λεπτού περιβλήματός της. Η ρήξη εκδηλώνεται με πόνο που μπορεί να φτάνει μέχρι τον αριστερό ώμο. Συχνά η ρήξη γίνεται αντιληπτή μόνο από το σοκ από την εσωτερική αιμορραγία. Επίσης, ρήξη μπορεί να συμβεί έμμεσα, με αιμάτωμα που μεγαλώνει στο εσωτερικό του οργάνου και την αύξηση της πίεσης του σπλήνα. Αυτή είναι η λεγόμενη δευτερογενής ρήξη. Σε περιπτώσεις εκτεταμένης ρήξης, τότε η χειρουργική αφαίρεση(σπληνεκτομή) είναι ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του περιστατικού. Αν είναι παιδί καταβάλλεται η μέγιστη προσπάθεια για να διατηρηθεί έστω και ένα μικρό μέρος του σπλήνα για να μην επηρεαστεί πολύ η λειτουργία του ανοσοποιητικού του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοιλία Κατηγορία:Λεμφικό σύστημα Κατηγορία:Κορμός του σώματος Κατηγορία:Όργανα (βιολογία) Κατηγορία:Ανοσοποιητικό σύστημα Κατηγορία:Αδένες
Δικός της
Δικός της (αγγλικά: Her) είναι αμερικανική αισθηματική ταινία επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 2013, σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή του Σπάικ Τζονς. Η ταινία εστιάζει σε έναν άνδρα που αναπτύσσει δεσμό με μια θηλυκή φωνή που παρέχει ένα λειτουργικό σύστημα υπολογιστή. Πρωταγωνιστούν οι Χοακίν Φίνιξ, Έιμι Άνταμς, Ρούνι Μάρα Ολίβια Γουάιλντ και η Σκάρλετ Τζοχάνσον που δανείζει τη φωνή της. Η ταινία σηματοδοτεί το σεναριακό ντεμπούτο του Τζονζ και η πρεμιέρα της πραγματοποιήθηκε στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 18 Δεκεμβρίου 2013. Απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε τρεις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα στις κατηγορίες Καλύτερη Ταινία - Κωμωδία/Μιούζικαλ, Α' Ανδρικού Ρόλου - Κωμωδία/Μιούζικαλ για την ερμηνεία του Φίνιξ, κερδίζοντας εκείνη για το Καλύτερο Σενάριο. Βραβεύτηκε επίσης με το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου από τις συνολικά πέντε υποψηφιότητες.
Box office
Η ταινία Δικός της έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 11η θέση με 5,3 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 25,5 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 22,9 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 48,5 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την τεχνητή νοημοσύνη Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τις τεχνολογικές επιπτώσεις Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη σεξουαλικότητα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Στήλη του Σιγισμούνδου
Η Στήλη του Σιγισμούνδου (πολωνικά: Kolumna Zygmunta), η οποία αρχικά χτίστηκε το 1644, βρίσκεται στην Πλατεία του Κάστρου στη Βαρσοβία της Πολωνίας και είναι ένα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα της Βαρσοβίας, καθώς και το πρώτο κοσμικό μνημείο με τη μορφή στήλης στη σύγχρονη ιστορία. Η στήλη και το άγαλμα τιμούν τον Βασιλιά Σιγισμούνδο Γ΄ της Πολωνίας, ο οποίος το 1596 μετέφερε την πρωτεύουσα της Πολωνίας από την Κρακοβία στη Βαρσοβία.
Στην κορινθιακού ρυθμού στήλη (που ήταν από κόκκινο μάρμαρο), ύψους 8,5 μ., είναι τοποθετημένο ένα γλυπτό του Βασιλιά, ύψους 2,75 μέτρων, με αρχαϊκή πανοπλία. Η Στήλη του Σιγισμούνδου στέκεται τώρα στα 22 μέτρα και είναι στολισμένη από τέσσερις αετούς. Ο βασιλιάς είναι ντυμένος με πανοπλία και φέρει σταυρό στο ένα χέρι και κρατά ένα σπαθί στο άλλο.
Προέλευση και σχεδιασμός
αριστερά|μικρογραφία| Κατασκευή της Στήλης του Σιγισμούνδου, λεπτομέρεια της χαρακτικής του 1646 από τον [[Βίλεμ Χόντιους.]] Ανεγέρθη μεταξύ 1643 και 1644 και η στήλη κατασκευάστηκε με εντολή του γιου και του διαδόχου του Σιγισμούνδου, Βασιλιά Βλαδίσλαου Δ΄. Σχεδιάστηκε από τον γεννημένο στην Ιταλία αρχιτέκτονα, Κονσταντίνο Τενκάλα και τον γλύπτη Κλέμεντε Μόλι. Η Στήλη του Σιγισμούνδου διαμορφώθηκε από ιταλικά μνημεία σε σχήμα στήλης μπροστά από τη Βασιλική της Σάντα Μαρία Ματζόρε (που δημιουργήθηκε το 1614 με σχέδια του Κάρλο Μαντέρνο) και τη Στήλη του Φωκά στη Ρώμη (ο Βλαδίσλαος Βάσα είχε δει και τις δύο κατά τη διάρκεια του επίσκεψη στη Ρώμη το 1625).
Το 1681 το μνημείο περιβαλλόταν από έναν ξύλινο φράχτη, ο οποίος αργότερα αντικαταστάθηκε από έναν μόνιμο σιδερένιο φράχτη.
Η ίδια η μαρμάρινη στήλη ανακαινίστηκε αρκετές φορές τους επόμενους αιώνες, κυρίως το 1743, το 1810, το 1821 και το 1828. Το 1854 το μνημείο περιβαλλόταν από ένα σιντριβάνι με μαρμάρινο γλυπτό του Τρίτωνα από το Γερμανό Αουγκούστ Κις.
Το 1863, η στήλη ανακαινίστηκε και πάλι, αλλά χρειαζόταν ακόμη εργασία, και μεταξύ 1885 και 1887 αντικαταστάθηκε με μια νέα στήλη από γρανίτη. Μεταξύ 1927 και 1930, το μνημείο ανακαινίστηκε και πάλι, και αποκαταστάθηκε στην αρχική του εμφάνιση όταν αφαιρέθηκε η κρήνη και ο φράκτης γύρω από αυτό. δεξιά|μικρογραφία|175x175εσ| Γκρεμισμένο άγαλμα, 1945
Την 1η Σεπτεμβρίου 1944, κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας, η στήλη του μνημείου κατεδαφίστηκε από τους Γερμανούς και το χάλκινο άγαλμα του υπέστη σοβαρές ζημιές. Μετά τον πόλεμο το άγαλμα επισκευάστηκε, και το 1949 στήθηκε σε μια νέα στήλη, κατασκευασμένη από γρανίτη από το ορυχείο του Στσέγκομ, μερικά μέτρα από την αρχική τοποθεσία. Τα αρχικά σπασμένα κομμάτια της στήλης εξακολουθούν να βρίσκονται δίπλα στο Βασιλικό Κάστρο.
Η επιγραφή
Στο πλάι του βάθρου που βλέπει το Κρακόφσκιε Πσεμιέστσε είναι μια πινακίδα που φέρει τις λέξεις με καλλιτεχνικά γράμματα: HONORI·ET·PIETATI
SACRAM·STATVAM·HANC·SIGISMVNDO·III·VLADISLAVS·IV
NATURA·AMORE·GENIO·FILIVS
ELECTIONE·SERIE·FELICITATE·SVCCESSOR
VOTO·ANIMO·CVLTV·GRATVS
PATRI·PATRIAE·PARENTI·OPT: MER: ANNO·DNI·MDCXLIII PONI·IVSSIT·CVI·IAM
GLORIA·TROPHEVM·POSTERITAS·GRATITVDINEM
AETERNITAS·MONVMENTVM·POSVIT·AVT·DEBET Η επιγραφή στη χάλκινη πλάκα της στήλης:
«Ο Βασιλιάς Σιγισμούνδος Γ΄, λόγω της ελεύθερης εκλογής Βασιλιά της Πολωνίας, λόγω κληρονομιάς και νόμου - Βασιλιάς της Σουηδίας, που αγαπά την ειρήνη και τη φήμη, ο πρώτος ανάμεσα στους βασιλιάδες, σε πόλεμο και νίκες που δεν ήταν κατώτερες από κανέναν, πήρε αιχμαλώτους Τσάρους και Μοσχοβίτες αρχηγούς, κατέκτησε την πρωτεύουσα και τα εδάφη [της Μόσχας], νίκησε τον ρωσικό στρατό, ανέκτησε το Σμόλενσκ, έσπασε την εξουσία της Τουρκίας κοντά στο Χότιν, κυβέρνησε για σαράντα τέσσερα χρόνια, ως τεσσαρακοστός τέταρτος βασιλιάς».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία στη Βαρσοβία Κατηγορία:Ανακατασκευασμένα κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία Κατηγορία:Υπαίθρια γλυπτά στην Πολωνία
Φαϊζάλ της Σαουδικής Αραβίας
Ο Βασιλιάς Φαϊζάλ της Σαουδικής Αραβίας (Απρίλιος 1906 - 25 Νοεμβρίου 1975) ήταν ο 3ος βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας και διαδέχτηκε τον Σαούντ της Σαουδικής Αραβίας, αφού πρώτα τον εξανάγκασε σε παραίτηση και τον εξόρισε στην Ευρώπη. Βασίλευσε 11 χρόνια και 23 ημέρες από τις 2 Νοεμβρίου 1964 μέχρι τις 25 Νοεμβρίου 1975, ημερομηνία δολοφονίας από τον Χαλίντ της Σαουδικής Αραβίας. Ο τελευταίος τον δολοφόνησε και τον διαδέχτηκε στον θρόνο, στις 25 Νοεμβρίου 1975.
Ανάμεσα στις αποφάσεις του ήταν η απόσυρση του σαουδικού πετρελαίου από τις διεθνείς αγορές, ως αντίδραση στην υποστήριξη που παρείχαν στο Ισραήλ οι Δυτικοί στον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της τιμής του πετρελαίου, η οποία ήταν μία από τις κύριες αιτίας της πετρελαϊκής κρίσης του 1973. Ο Φαϊζάλ ανακηρύχθηκε Πρόσωπο της χρονιάς από το περιοδικό Time το 1974.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονάρχες της Σαουδικής Αραβίας
Κέδρος
right|thumb|200px|Κέδρος της Κύπρου Ο κέδρος (Cedrus) είναι κωνοφόρο αειθαλές δέντρο που ανήκει στην οικογένεια των Πευκοειδών (Pinaceae). Περιλαμβάνει τρία είδη και ένα υποείδος. Δάση από κέδρους συναντώνται στην Τουρκία και στο Λίβανο (Cedrus libani subsp. libani - Κέδρος του Λιβάνου), στα όρη του Άτλαντα στην Αλγερία (Cedrus atlantica - Κέδρος του Άτλαντα), στα Ιμαλάια (Cedrus deodara - Κέδρος των Ιμαλαΐων) και στην Κύπρο (Cedrus libani subsp. brevifolia - Κέδρος της Κύπρου ή ο βραχύφυλλος). Ο κέδρος αναφέρεται στο γένος Cedrus και διαφέρει από το κέδρο που αναφέρεται στο γένος Juniperus (η άρκευθος).
Μορφολογία
Ο κέδρος χαρακτηρίζεται από το μεγάλο μέγεθος του κορμού του Τα φύλλα του είναι βελονοειδή και άκαμπτα, ενώ καθένα από αυτά διαθέτει δύο ρητινοφόρους αγωγούς. Το φύλλο ενός κέδρου παραμένει στο δέντρο από 3 ως 6 χρόνια. Οι θηλυκοί κώνοι του κέδρου έχουν πράσινο ή πορφυρό χρώμα. Κέδρους συναντάμε συχνά σε ελατοδάση, διότι οι κέδροι αρχικά παρέχουν τη σκιά που απαιτούν τα έλατα για να μεγαλώσουν κατά τα πρώτα στάδια της ζωής τους. Το ξύλο ενός κέδρου όταν καίγεται δίνει ένα άρωμα, και γι' αυτό χαρακτηρίζεται και ως αρωματικό δέντρο. Ο κέδρος δεν χρειάζεται πολύ νερό για να αναπτυχθεί, ούτε έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις από το έδαφος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Πευκοειδή Κατηγορία:Γένη φυτών
Γυφτάκης
Ο Γυφτάκης ήταν κλέφτης επί Τουρκοκρατίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή και τη δράση του. Προφανώς καταγόταν από την οικογένεια του Βουκοβάλλα. Πατρίδα του ήταν η Ακαρνανία. Το παρατσούκλι «γυφτάκης» το έλαβε λόγω του μαυριδερού του δέρματος. Έζησε στα τέλη του 18ου αιώνα και έπεσε στον αγώνα εναντίον των Τούρκων. Αρχηγός των Τούρκων ήταν κάποιος Γιασούμπ, Άραβας στην καταγωγή και στρατηγός του Αλή πασά, που τον ονόμαζαν «αιμοβόρο» λόγω των φρικτών του πράξεων. Οι συγγενείς του Γυφτάκη και απόγονοι του Βουκουβάλλα καταδιώκονταν με φρικτά αντίποινα, από τα οποία δεν ξέφευγαν ούτε και οι αρματολοί ή οι κλέφτες, άνδρες και γυναίκες. Τελευταίο μέλος της οικογένειας αυτής ήταν μια γυναίκα, την οποία ο Αλή πασάς πάντρεψε με έναν αξιωματικό του, και λίγο μετά δηλητηριάστηκε και πέθανε.
Πηγές
Κατηγορία:Κλέφτες
Διογένης Βυζαντίου
Ο Διογένης (ή Διομένης) ήταν επίσκοπος Βυζαντίου για δεκαπέντε χρόνια (114 - 129). Επί αρχιερατείας του ξέσπασε ο διωγμός του αυτοκράτορα Αδριανού. Μετά την κοίμησή του τάφηκε στον επισκοπικό ναό της Αργυρούπολης, όπως και οι προκάτοχοί του.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Διογένης Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Ριγκβέντα
Η Ριγκβέντα ή Ριγκβέδα (ή και Ργκβέντα, από τα σανσκριτικά Ργκ "έπαινος" και βέντα "γνώση") είναι μια αρχαία ινδική συλλογή Βεδικών σανσκριτικών ύμνων. Είναι ένα από τα τέσσερα ιερά κανονικά κείμενα (utiruti) του Ινδουισμού που είναι γνωστά ως Βέδες.
Η Ριγκβέντα είναι το παλαιότερο γνωστό Βεδικό σανσκριτικό κείμενο. Τα πρώτα στρώματά του είναι από τα παλαιότερα υπάρχοντα κείμενα σε οποιαδήποτε ινδοευρωπαϊκή γλώσσα και τα κείμενα της Ριγκβέντα έχουν μεταδοθεί προφορικά από τη 2η χιλιετία π.Χ. Τα φιλολογικά και γλωσσικά στοιχεία δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου συνίστατο στη βορειοδυτική περιοχή της Ινδικής υποηπείρου, πιθανότατα μεταξύ του 1500 και 1200 π.Χ., αν και δόθηκε μια ευρύτερη προσέγγιση της χρονολόγισής του το 1700–1100 π.Χ..
Χρονολόγηση
Σύμφωνα με τους Τέιμισον και Μπρέρετον, στη μετάφραση της Ριγκβέντα του 2014, η χρονολόγηση αυτού του κειμένου "ήταν και είναι πιθανό να παραμείνει ζήτημα διαμάχης και επανεξέτασης". Οι προτάσεις χρονολογίας μέχρι στιγμής συνάγονται από το στιλ και το περιεχόμενο μέσα στους ίδιους τους ύμνους. Οι φιλολογικές εκτιμήσεις τείνουν να χρονολογούν το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου στο δεύτερο μισό της δεύτερης χιλιετίας. Συνθέτονταν σε μια πρώιμη Ινδοάρια γλώσσα, έτσι οι ύμνοι πρέπει να είναι μεταγενέστεροι του Ινδο-Ιρανικού διαχωρισμού, που χρονολογείται περίπου στο 2000 π.Χ. Μια λογική ημερομηνία κοντά στη σύνθεση του πυρήνα της Ριγκβέντα είναι εκείνη των εγγράφων της πόλης Μιτάνι της βόρειας Συρίας και του Ιράκ, περ. 1450–1350 π.Χ.), τα οποία αναφέρουν επίσης Βεδικούς θεούς όπως η Βαρούνα, η Μίτρα και η Ίντρα. Άλλα στοιχεία δείχνουν επίσης μια σύνθεση κοντά στο 1400 π.Χ..
Ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο
εναλλ.=Χάρτης των περιοχών και τον φυλών που αναφέρονται στην Ριγκβέντα.|αριστερά|μικρογραφία|Χάρτης των περιοχών και τον φυλών που αναφέρονται στην Ριγκβέντα. Η Ριγκβέντα είναι το αρχαιότερο ινδοάριο κείμενο. Για αυτόν τον λόγο, ήταν στο επίκεντρο της προσοχής της δυτικής λογιότητας από την εποχή των Μαξ Μιούλερ και Ρούντολφ Ροθ και ύστερα. Η Ριγκβέντα καταγράφει ένα πρώιμο στάδιο της Βεδικής θρησκείας. Υπάρχουν ισχυρές γλωσσικές και πολιτισμικές ομοιότητες με την πρώιμη ιρανική Αβέστα, που προέρχεται από την πρωτοϊνδοϊρανική εποχή και συνδέεται συχνά με τον πρώιμο πολιτισμό του Ανδρόνοβο περί τα 2000 Π.Κ.Χ.
Η Ριγκβέντα δεν προσφέρει καμία άμεση απόδειξη κοινωνικού ή πολιτικού συστήματος στη Βεδική εποχή, είτε συνηθισμένο είτε ελίτ. Μόνο υποδείξεις όπως η κτηνοτροφία και οι ιπποδρομίες είναι διακριτές και το κείμενο προσφέρει πολύ γενικευμένες ιδέες για την αρχαία ινδική κοινωνία. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη, δηλώνει ο Τζέιμισον και ο Μπρέρετον, για οποιοδήποτε περίπλοκο, διάχυτο ή δομημένο σύστημα κάστας. Η κοινωνική διαστρωμάτωση φαίνεται εμβρυϊκή και περισσότερο ως ένα κοινωνικό ιδανικό παρά μια κοινωνική πραγματικότητα.
Οι ύμνοι της Ριγκβέντα αναφέρουν ρύζι και χυλό ωστόσο δεν υπάρχει συζήτηση για την καλλιέργεια του ρυζιού. Ο όρος άγιας (áyas, μέταλλο) εμφανίζεται στο κείμενο, αλλά δεν είναι σαφές ποιο μέταλλο ήταν. Ο σίδηρος δεν αναφέρεται στη Ριγκβέντα, κάτι που οι μελετητές χρησιμοποίησαν για να χρονολογήσουν τη δημιουργία της Ριγκβέντα πριν από το 1000 π.Χ. Ο ύμνος 5.63 αναφέρει "το μέταλλο που είναι επενδυμένο με χρυσό", υποδηλώνοντας ότι η επεξεργασία μετάλλων είχε προχωρήσει στον πολιτισμό των Βεδών.
Μερικά από τα ονόματα των θεών που βρέθηκαν στη Ριγκβέντα βρίσκονται μεταξύ άλλων συστημάτων πεποιθήσεων που βασίζονται στην πρωτο-ινδοευρωπαϊκή θρησκεία, ενώ οι περισσότερες από τις λέξεις που χρησιμοποιούνται έχουν κοινές ρίζες με λέξεις από άλλες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες. Ωστόσο, περίπου 300 λέξεις στη Ριγκβέντα δεν είναι ούτε Ινδοάριες ούτε Ινδοευρωπαϊκές, δηλώνει ο Σανσκριτικός και Βεδικός λογοτεχνικός μελετητής Φριτς Στάαλ.
Το παλαιότερο κείμενο συντάχθηκε σε βορειοδυτικές περιοχές της ηπείρου της Ινδίας και τα πιο φιλοσοφικά μεταγενέστερα κείμενα συντάχθηκαν κατά πάσα πιθανότητα στην περιοχή γύρω από τη σημερινή Χαρυάνα.
Σύνθεση
Τα "οικογενειακά βιβλία" (2 ως 7) συνδέονται με διάφορες φυλές και αρχηγούς, περιέχοντας ύμνους από μέλη της ίδιας φυλής σε κάθε βιβλίο αλλά και άλλες φυλές εκπροσωπούνται επίσης στη Ριγκβέντα. Τα οικογενειακά βιβλία συνδέονται με συγκεκριμένες περιοχές και αναφέρονται στους εξέχοντες βασιλιάδες Μπαράτα και Πουρίμ. Η παράδοση συνδέει έναν ρίσι (φωτισμένος σοφός του Ινδουισμού) με κάθε ύμνο της Ριγκβέντα. Συνολικά, 10 οικογένειες ρίσι αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 95 τοις εκατό των ύμνων.
Συλλογή και οργάνωση
Η κωδικοποίηση της Ριγκβέντα πραγματοποιήθηκε αργά στη Ριγκβεδική ή μάλλον στην πρώιμη μετα-Ριγκβεδική περίοδο περί τα 1200 π.Χ., από μέλη της πρώιμης φυλής Κούρου, όταν το κέντρο του Βεδικού πολιτισμού ανατολικά από το Παντζάμπ στο σημερινό Ούταρ Πραντές. Η Ριγκβέντα κωδικοποιήθηκε με τη σύνταξη των ύμνων, συμπεριλαμβανομένης της διάταξης των μεμονωμένων ύμνων σε δέκα βιβλία, σύμφωνη με τη σύνθεση των νεότερων Βέντα Σαμίτα. Σύμφωνα με τον Ουίτζελ, η αρχική συλλογή πραγματοποιήθηκε μετά τη νίκη των βασιλέων της φυλής Μπαράτα στη Μάχη των Δέκα Βασιλέων, υπό τον βασιλιά Σουδάς, έναντι άλλων βασιλιάδων της φυλής Πουρίμ. Αυτή η συλλογή ήταν μια προσπάθεια να συμφιλιωθούν διάφορες φατρίες που ενώθηκαν στο βασίλειο του Κουρού υπό έναν βασιλιά της φυλής Μπαράτα.
Μετάδοση
Όπως και με τις άλλες Βέδες, το αναδιατυπωμένο κείμενο έχει παραδοθεί σε διάφορες εκδόσεις, συμπεριλαμβανομένης της Παντάπατα (Padapatha), στην οποία κάθε λέξη είναι απομονωμένη σε μορφή παύσης και χρησιμοποιείται για έναν μόνο τρόπο απομνημόνευσης, και το Σαμιτάπατα (Samhitapatha), το οποίο συνδυάζει λέξεις σύμφωνα με τους κανόνες του σαντί (η διαδικασία περιγράφεται στο Πρατισάχια) και είναι το απομνημονευμένο κείμενο που χρησιμοποιείται για την απαγγελία της Ριγκβέντα. Τα Παντάπατα και Πρατισάχια αγκυροβολούν το πραγματικό νόημα του κειμένου και το σταθερό κείμενο διατηρήθηκε με απαράμιλλη πιστότητα για περισσότερο από μια χιλιετία μόνο από την προφορική παράδοση. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, η προφορική παράδοση όρισε πολύ δομημένη προφορά, που περιλαμβάνει τη διάσπαση των σανσκριτικών ενώσεων σε στελέχη και καμπές, καθώς και ορισμένες παραλλαγές. Αυτή η αλληλεπίδραση με ήχους προκάλεσε μια επιστημονική παράδοση μορφολογίας και φωνητικής.
Κριτικές αναθεωρήσεις
Στην έκδοση του 1877 του Άουφρεχτ, οι 1028 ύμνοι της Ριγκβέντα περιέχουν συνολικά 10.552 στίχους ή 39.831 πάντας. Το Σατάπατα Βραχμάνα (βιβλίο με ερμηνευτικά σχόλια) δίνει τον αριθμό των συλλαβών στις 432.000, ενώ το μετρικό κείμενο του 1994 των Νούτεν και Χόλαντ έχει συνολικά 395.563 συλλαβές (ή κατά μέσο όρο 9,93 συλλαβές ανά πάντας). Η μέτρηση του αριθμού των συλλαβών δεν είναι απλή λόγω προβλημάτων με την προ-Ριγκβεντική προφορά συλλαβών (όπως με την λέξη súvar (σούβαρ) που προφέρεται και ως svàr (σβαρ)).
Χειρόγραφα
Οι ύμνοι του Ριγκβέντα συνθέθηκαν και διατηρήθηκαν από την προφορική παράδοση. Απομνημονεύθηκαν και μεταδόθηκαν προφορικά με «απαράμιλλη πιστότητα» σε γενιές για πολλούς αιώνες. Σύμφωνα με την Μπάρμπαρα Ουέστ, πιθανότατα γράφτηκε για πρώτη φορά τον 3ο αιώνα π.Χ.. Τα χειρόγραφα ήταν φτιαγμένα από φλοιό σημύδας ή φύλλα φοίνικα, τα οποία αποσυντίθενται και ως εκ τούτου αντιγράφηκαν τακτικά κατά τη διάρκεια των γενεών για να βοηθήσουν στη διατήρηση του κειμένου.
Περιεχόμενο
Συνολικά η Ριγκβέντα αποτελείται από:
Στη δυτική χρήση, η Ριγκβέντα αναφέρεται συνήθως ως Ριγκβέντα Σαμίτα, ενώ τα κείμενα της Βραχμάνα αναφέρονται ως "Ριγκβέντα Βραχμάνας" (κ.λπ.). Από τεχνικής απόψεως, ωστόσο, το "Ριγκβέντα" αναφέρεται σε ολόκληρο το σώμα των κειμένων που μεταδίδονται μαζί με το τμήμα Σαμίτα. Διαφορετικά σώματα σχολιασμού μεταδόθηκαν στα διαφορετικά σάχα. Μόνο ένα μικρό μέρος αυτών των κειμένων έχει διατηρηθεί: Τα κείμενα μόνο δύο από τα πέντε σάχα που αναφέρονται από την Ριγκβέντα Πρατισάχια έχουν επιβιώσει.
Υποδοχή στον Ινδουισμό
εναλλ.=Χειρόγραφο του Μάνταλα 1, Ριγκβέντα.|μικρογραφία|250x250εσ|Χειρόγραφο του Μάνταλα 1, Ριγκβέντα. Οι Βέδες στο σύνολό τους χαρακτηρίζονται ως "σρούτι" στην ινδουιστική παράδοση. Αυτό έχει συγκριθεί με την έννοια της θεϊκής αποκάλυψης στη δυτική θρησκευτική παράδοση, αλλά ο Στάαλ υποστηρίζει ότι «πουθενά δεν αναφέρεται ότι η Βέδα αποκαλύφθηκε», και ότι σρούτι σημαίνει απλά «αυτό που ακούγεται, με την έννοια ότι μεταδίδεται από πατέρα σε γιο ή από δάσκαλο σε μαθητή.". H Ριγκβέντα, ή άλλες Βέδες, δεν υποστηρίζουν πουθενά ότι είναι απαουρουσέγια και αυτός ο σεβαστικός όρος εμφανίζεται μόνο αιώνες μετά το τέλος της Βεδικής περιόδου στα κείμενα της σχολής της ινδουιστικής φιλοσοφίας Μιμάμσα. Το κείμενο της Ριγκβέντα υποδηλώνει ότι «συντάχθηκε από ποιητές, ανθρώπινα άτομα των οποίων τα ονόματα ήταν λέξεις του νοικοκυριού» στην εποχή των Βεδών, δηλώνει ο Στάαλ.
Μεταφράσεις
Το 1994, ο Μπάρεντ Α. βαν Νούτεν και ο Γκάρυ Μπ. Χόλαντ δημοσίευσαν την πρώτη απόπειρα αποκατάστασης της Ριγκβέντα στο σύνολό της. Προσδιόρισαν στοιχεία που τους φαίνονται ακατάλληλοι συνδυασμοί και αποκρύπτουν την έννοια του κειμένου. Αναδόμησαν το κείμενο σε ποιητική μορφή.
Κάρτεπε
Το Κάρτεπε (Kartepe) είναι πόλη και περιοχή της επαρχίας Κοτζάελι στην Τουρκία.
Γεωγραφία
Το Κάρτεπε, του οποίου το όνομα σημαίνει «χιονισμένος λόφος» (αναφέρεται στα βουνά προς τα νότια) είναι κτισμένο στα ανατολικά του κόλπου Κοτζάελι. Σχηματίζει σχεδόν ένα πολεοδομικό συγκρότημα με το Ιζμίτ, το κέντρο της επαρχίας και συμπεριλαμβάνεται στο Ευρύτερο Κοτζάελι (βλ. Μητροπολιτικοί δήμοι στην Τουρκία). Τα όρη Κάρτεπε βρίσκονται στα νότια και η λίμνη Βοάνη (Sapanca) στα ανατολικά του. Ο πληθυσμός της πόλης το 2016 ήταν 111.790 κάτοικοι.
Ιστορία
Το Κάρτεπε, τότε γνωστό ως Köseköy, ιδρύθηκε τον 17ο αιώνα. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, Τούρκοι από την Ελλάδα εγκαταστάθηκαν εκεί μετά το 1923. Αργότερα εγκαταστάθηκαν επίσης εσωτερικοί μετανάστες από τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Ως βιομηχανική περιοχή, ο πληθυσμός της αυξανόταν γρήγορα και το 1970 ανακηρύχθηκε έδρα δήμου. Το 2008 συγχωνεύτηκε με κοντινές πόλεις, μετονομάστηκε σε Κάρτεπε και έγινε περιφερειακό κέντρο της επαρχίας.
Οικονομία
Οι βιομηχανικές περιοχές γύρω από το Κάρτεπε αποτελούν τα κύρια έσοδα της πόλης. Ένας άλλος σημαντικός τομέας είναι ο χειμερινός τουρισμός. Αν και βρίσκεται σε χαμηλό υψόμετρο, τα βουνά στα νότια διαθέτουν συγκρότημα χειμερινών σπορ για τους πολίτες της Κωνσταντινούπολης.
Ιωάννα Σίβυλλα του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
Η Ιωάννα-Σίβυλλα, γερμ.: Johanna Sibylla von Hanau-Lichtenberg (6 Ιουλίου 1564 στο κάστρο του Λίχτενμπεργκ - 24 Μαρτίου 1636 στο Ρούνκελ) ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βηντ-Ρούνκελ.
Βιογραφία
Ήταν το πρώτο παιδί του Φιλίππου Ε΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ από τον πρώτο γάμο του με τη Λουδοβίκα-Μαργαρίτα των Τσβάιμπρυκεν (1540-1569), κόρη του Ιακώβου κόμη του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς.
Την 1η Φεβρουαρίου 1582 η Γιοχάνα-Σίβυλλα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Δ΄ κόμη του Βηντ-Ρούνκελ και του Ίζενμπεργκ (1581 - 13 Σεπτεμβρίου 1612), γιο του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Βηντ-Ρούνκελ και του Ίζενμπουργκ (15 Ιουνίου 1581) και της Αικατερίνης του Χάναου (1525-1581). Ο Γουλιέλμος διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1581 ως κόμης στο Άνω Βηντ (δηλ. στο Ρούνκελ και στο Ντήρντοφ) και στο υπόλοιπο Βηντ το 1595.
Ναός Ε της Ήρας στον Σελινούντα
Ο ναός Ε στον Σελινούντα της Σικελίας είναι ένας ελληνικός δωρικός ναός. Είναι γνωστός και ως Ναός της Ήρας από μία επιγραφή, που βρέθηκε σε αφιερωματικό άστρο και δείχνει, ότι ήταν αφιερωμένος στην Ήρα. Ορισμένοι ερευνητές θεωρούν, πως πρέπει να αποδοθεί στην Αφροδίτη, στην οποία ανήκουν παρόμοιοι με αυτόν αρχιτεκτονικά ναοί. Οικοδομήθηκε στα μέσα του 6ου αι. π.Χ. επάνω από τη βάση ενός παλαιότερου ναού. Επειδή έχει αναστυλωθεί το 1959 από τον αρχαιολόγο Iόλε Μπόβιο Μαρκόνι, είναι ο καλύτερα διατηρημένος από τους επτά ναούς του Σελινούντα.