cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασίλισσα Μαμπ
μικρογραφία|267x267εσ|Απεικόνιση της Μαμπ το 1814 από τον Henri Fuseli. Η Bασίλισσα Μαμπ (Queen Mab) είναι μέρος της βρετανικής και κέλτικης (ιρλανδικής) παράδοσης και είναι η βασίλισσα των νεράιδων. Πρόκειται για ένα χαρακτήρα παιχνιδιάρικο που κάνει αταξίες από τη μία, αλλά από την άλλη είναι πολύ καλή. Στο "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" έχει το ρόλο μιας μαίας νεράιδας. Εκεί αναλαμβάνει να απαλλάξει από τις βαθιές επιθυμίες τους και να τις πραγματοποιήσει με τη μορφή ονείρων. Στο διάσημο ποίημα του Μάικλ Ντρέυτον Nymphidia (1627), η Μαμπ είναι η σύζυγος του βασιλιά Όμπερον και βασίλισσα άλλων νεράιδων. Απεικονίζεται σαν ξωτικό-νεράιδα στα έργα των Ρόμπερτ Έρικ, Μπεν Τζόνσον και Τζον Μίλτον. Κάποια στιγμή αντικαταστάθηκε από την Τιτάνια, σύζυγο του Όμπερον στο έργο "Όνειρο Θερινής Νυκτός".
Στον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα
Αναφέρεται στο έργο από τον Μερκούτιο στην Πρώτη Πράξη, Στίχος 4, και δεν είναι εφεύρεση του Σαίξπηρ αφού υπήρχε αιώνες πιο πριν. Ωστόσο λέγεται ότι ήταν η πρώτη αναφορά αυτής στη λογοτεχνία. Μετά από αυτό έγινε αγαπητή ανάμεσα στους ποιητές. Το 1813 γράφτηκε το ποίημα Queen Mab από τον Σέλλεϋ.
Στο έργο, ο Ρωμαίος μπερδεύει τον Μερκούτιο καθώς του λέει ότι η Μαμπ επισκέφτηκε τον αγαπημένο του φίλο. Ο αναγνώστης καταλαβαίνει αρχικά ότι πρόκειται για νεράιδα, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Μερκούτιου, όπως αυτές του "Ονείρου Θερινής Νυκτός". Όμως έπειτα γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για μια στριμμένη τιμωρό ανήθικων γυναικών που προκαλεί φούσκωμα στα χείλη τους και κόμπους στα μαλλιά με συνέπεια άσχημες πληγές στο σώμα. Από τα λόγια του Μερκούτιου μπορεί να θεωρηθεί ότι η Μαμπ είναι πρόλογος του κακού και βοηθά στην εμφάνιση της Βερόνα που μπαίνει εμπόδιο στην αγάπη των εραστών. Η παρομοίωση της Μαμπ στο "Βασιλιά Ληρ" από τον Έντγκαρ με το "foul fiend Flibbertigibbet" δεν είναι τυχαία αφού και στις δυο περιπτώσεις πρόκειται για κάτι σαν δαίμονα που προκαλεί καταρράκτη και κάνει τα παιδιά να γεννιούνται με σχισμένο χείλος.
Η Μαμπ σε άλλα έργα
Μέσα από το έργο του ο Τζόνσον αναφέρεται στην βασίλισσα Μαμπ στην μουσικοχορευτική παράσταση που προσέφερε στην Άννα της Δανίας όταν αυτή έφτασε από την Σκωτία στην Αγγλία το 1603. Το έργο αυτό αποδόθηκε αργότερα ως Entertainment at Althorpe του Μπεν Τζόνσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρύλοι
Χάιμριχ του Άνω Ράινγκαου
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Κάνκορ κόμη τού Εσμπαί και της Ανγκίλα.
Έγινε ο αρχηγός των δυνάμεων τού Καρλομάγνου κατά τους Σαξονικούς Πολέμους (772-804)· σκοτώθηκε στη μάχη τού Λύνε και τού Έλβα, πολεμώντας τους Οβότριτες Σλάβους.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Εγκίβιτς και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων
Σαριγκιουνέι
Το Σαριγκιουνέι είναι χωριό της επαρχίας Καλμπατζάρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας, στο έδαφος της μη αναγνωρισμένης δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καλμπατζάρ
Έρλεμπερτ
Ο Έρλεμπερτ, Erlebert (γενν. μετά το 600) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν κύριος τού Κερν.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Χαριβέρτου κόμη τού Εσμπαί και της Βούλφγκουρτ.
Οι μόνες πληροφορίες που έχουμε γι' αυτόν, είναι ότι ήταν αδελφός τού Χρόντμπερτ Α΄ γραμματέα, μαγιορδόμου της Βουργουνδίας και επισκόπου της Τουρ.
Οικογένεια
Δεν γνωρίζουμε το όνομα της σύζύγου του· είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων
Άλφα Ντιαλό
'''Ο Άλφα Σ. Ντιαλό''' (Νέα Υόρκη, 29 Ιουνίου 1997) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,01 μέτρα, αγωνίζεται για την Μονακό στο Πρωτάθλημα Γαλλίας και την Ευρωλίγκα. Αγωνίστηκε στο κολεγιακό πρωτάθλημα για τέσσερις σεζόν, ως μέλος του κολεγίου Πρόβιντενς.
Λύκειο
Ο Ντιαλό γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη, αλλά μετακόμισε στο Ντένβερ του Κολοράντο με τη μητέρα του. Έπαιξε στο Λύκειο του Ντένβερ, ως δευτεροετής φοιτητής και οδήγησε την ομάδα στο Sweet 16 στο τουρνουά Class 4A. Κηρύχθηκε μη επιλέξιμος από τον Σύλλογο Δραστηριοτήτων Λυκείου του Κολοράντο, μετά από προσπάθεια να μεταφερθεί στο Λύκειο Αβραάμ Λίνκολν, με καθοδήγηση του μέντορά του Vince Valdez. Ο Ντιαλό έπαιξε δύο σεζόν στο Frederick Douglass Academy στο Χάρλεμ. Έπαιξε μια χρονιά μετά την αποφοίτησή του στην Brewster Academy και είχε κατά μέσο όρο 16,5 πόντους και 6,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Σημείωσε 35 πόντους και είχε 8 ριμπάουντ και 8 ασίστ εναντίον του μετέπειτα εθνικού πρωταθλητή Hargrave Military Academy. Ο Ντιαλό εκπροσώπησε την Ομάδα της Αφρικής στην διοργάνωση της adidas Nations και είχε κατά μέσο όρο 20,5 πόντους και 10,7 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Κατατάχθηκε ως ο 95ος καλύτερος παίκτης στην τάξη του και υπέγραψε με τον Πανεπιστήμιο του Πρόβιντενς, αφού η μεταγραφή του Τζούνιορ Λομόμπα, άνοιξε μια θέση με υποτροφία. Επέλεξε το Πρόβιντενς, απορρίπτοντας τις προσφορές από το Οκλαχόμα και το VCU.
Κολέγιο
Ως πρωτοεμφανιζόμενος, ο Ντιαλό είχε κατά μέσο όρο 5,7 πόντους και 3,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Είχε κατά μέσο όρο 13,2 πόντους, 6,6 ριμπάουντ και 2,3 ασίστ ανά παιχνίδι ως φοιτητής και συχνά μάρκαρε τον καλύτερο παίκτη της αντίπαλης ομάδας. Ωστόσο, είχε μόνο 21% από το τρίποντο, και αναγκάστηκε να δουλέψει το σουτ κατά την διάρκεια του καλοκαιριού. Ως junior, ο Ντιαλό μπήκε στη δεύτερη ομάδα All- Big East. Είχε κατά μέσο όρο 16 πόντους, 8,1 ριμπάουντ, 3,1 ασίστ και 1,6 κλεψίματα ανά παιχνίδι, όντας πρώτος τις ομάδας και στις τέσσερις κατηγορίες. Ο Ντιαλό δήλωσε για το ντραφτ NBA 2019, αλλά αποφάσισε να επιστρέψει στο Πρόβιντενς. Ερχόμενος στην senior σεζόν του, μπήκε στην Preseason First Team All-Big East. Στις 16 Φεβρουαρίου 2020, σημείωσε 35 πόντους (11/15 σουτ) κάνοντας ρεκόρ καριέρας, στην ήττα με 74-71, από το δέκατο στην κατάταξη, Seton Hall. Ορίστηκε ο καλύτερος παίκτης στην Ανατολή για την εβδομάδα εβδομάδα στις 17 Φεβρουαρίου. Ως senior, είχε κατά μέσο όρο 14,1 πόντους και 7,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και μπήκε για δεύτερη φορά στη δεύτερη καλύτερη ομάδα All-Big East.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 24 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε από τον Παναθηναϊκό, για τα επόμενα τρία χρόνια. Λίγες μέρες μετά μετά από αίτημα του ίδιου, αποδεσμεύτηκε από την ομάδα, χωρίς να φορέσει ποτέ την πράσινη φανέλα.
Στις 30 Αυγούστου 2021, ανακοινώθηκε από την γαλλική Μονακό. Στις 26 Οκτωβρίου, κόντρα στον Ερυθρό Αστέρα, έκανε 7 ρεκόρ καριέρας στην Ευρωλίγκα όσον αφορά την αξιολόγηση (28), το σκοράρισμα (19), τα επιθετικά ριμπάουντ (2), τα αμυντικά ριμπάουντ (5), τα συνολικά ριμπάουντ (7), τις ασίστ (2) και τα κλεψίματα (3). Συνολικά τη σεζόν 2021-22, ήταν από τους καλύτερους παίκτες της Μονακό στην πρώτη του σεζόν στην Ευρωλίγκα έχοντας 9,6 πόντους, 4,8 ριμπάουντ, 1,7 ασίστ και 11,5 PIR σε 34 αγώνες. Στις 18 Μαΐου, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί μέλος της καλύτερης πεντάδας του Πρωταθλήματος Γαλλίας. Στις 20 Ιουλίου 2022, ανανέωσε το συμβόλαιό του με τους Μονεγάσκους για ακόμα τρία χρόνια. Στις 22 Απριλίου 2023, κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας αφού η Μονακό νίκησε στον τελικό την Βιλερμπάν 90-70, με τον ίδιο να έχει 6 πόντους και 6 ριμπάουντ. Στις 15 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γαλλίας αφού η Μονακό κέρδισε στη σειρά των τελικών την Μετροπολιτάν 3-0.
Εθνική ομάδα
Το καλοκαίρι του 2019, ο Ντιαλό ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας των Ηνωμένων Πολιτειών που συμμετείχε στους Παναμερικανικούς Αγώνες στο Περού. Η ομάδα κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο, νικώντας τη Δομινικανή Δημοκρατία 92–83. Ο ίδιος είχε στον μικρό τελικό 23 πόντους και 5 ριμπάουντ. Ο Ντιαλό ήταν ο πρώτος παίκτης της ομάδας σε πόντους (15.0), ριμπάουντ (5.6) και κλεψίματα (1.6) ανά παιχνίδι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λαυρίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας
Έξω Διδύμα Χίου
μικρογραφία|260x260εσ|Η Μόνη της Παναγίας της Σικελιάς Η Έξω Διδύμα είναι ένα από τα μικρότερα χωριά της νότιας Χίου και έλαβε την οριστική της μορφή κατά την περίοδο της Γενουοκρατίας.Υπάγεται στον Δήμο Χίου (της ομώνυμης περιφερειακής ενότητας) της περιφέρειας Βορείου Αιγαιού, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης που προσδιορίζει τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας. Μέχρι το 2010 (σχέδιο Καποδίστριας) το χωριό άνηκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Έξω Διδύμας του Δήμου Ιωνίας. Η Έξω Διδύμα βρίσκεται σε υψόμετρο 185 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας,καταλαμβάνει έκταση 2,33 km2 ενώ απέχει 15,6 χιλιόμετρα από την πόλη της Χίου. Παράλληλα, είναι ένα από τα 24 μαστιχοχώρια της νότιας Χίου, τα μοναδικά μέρη στον κόσμο οπού καλλιεργείται συστηματικά το μαστιχόδεντρο (μαστιχοφόρος σχίνος) από το οποίο εξάγεται η μαστίχα.
Μονή Παναγίας της Σικελιάς
Σε απόσταση τριών περίπου χιλιομέτρων δυτικά της Έξω Διδύμας βρίσκεται η Μονή της Παναγίας της Σικελιάς, ο βυζαντινός αυτός ναός με οχυρό περίβολο ,που αποτελεί αξιοσημείωτο χριστιανικό μνημείο. Αρχιτεκτονικά, ο ναός εντάσσεται στον τύπο των μονόκλιτων σταυροειδών με τρούλο και βάσει των χαρακτηριστικών του, χρονολογείται ανάμεσα στην τελευταία δεκαετία του 13ου και την πρώτη δεκαετία του 14ου αιώνα. Παλαιότερα η Μονή ήταν ανδρική, αλλά εγκαταλείφθηκε μετά τον θάνατο του τελευταίου μοναχού. Έκτοτε ο ναός εορτάζει δύο φορές το χρόνο, στην εορτή της Μεσοπεντηκοστής και στη Γέννηση της Θεοτόκου στις 8 Σεπτεμβρίου.
Πληθυσμός
Ο σεισμός του 1881 σχεδόν ισοπέδωσε το χωριό με αποτέλεσμα να σωθούν λιγότεροι από τους μισούς κατοίκους. Μετά τον σεισμό ο κόσμος άρχισε να χτίζει νέα σπίτια στην ευρύτερη περιοχή. Στη σημερινή εποχή το χωριό έχει ελάχιστους κατοίκους με τους περισσότερους από αυτούς να είναι ηλικιωμένοι.
Παραπομπές
Κατηγορία: Χωριά του νομού Χίου
Κουβέλλες Εύβοιας
Οι Κουβέλλες  ή Κουβέλες ή Κουβέλα είναι πεδινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας σε υψόμετρο 80 μέτρα.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Οι Κουβέλλες βρίσκονται προς τη νότια Εύβοιας, δίπλα και ανατολικά των Νέων Στύρων σε απόσταση 89 χλμ. ΝΑ. από τη Χαλκίδα και 40 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου). Υπήρξαν ο χώρος όπου στρατοπέδευσε τον Ιανουάριο του 1822 ο Ηλίας Μαυρομιχάλης, όταν μαζί με το θείο του Κυριακούλη και τους οπλαρχηγούς Μαυροβουνιώτη και Κριεζώτη, μετά την πρόσκληση του επισκόπου Καρυστίας Νεόφυτου, ξεκίνησαν εναντίον των Τούρκων την μάχη των Στύρων αλλά τελικά ηττήθηκαν. Μετά την επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας αναφέρεται επίσημα το 1835 με την ονομασία Κουβέλα να προσαρτάται στον τότε δήμο Στυρέων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα Νέα Στύρα, το Βαθύρεμα, το Δήλησο, τη Ζωοδόχο Πηγή και τα Κελλιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Νέων Στύρων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυρέων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 44 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Πάπας Ονώριος Β΄
Ο Πάπας Ονώριος Β' (Papa Onorio II, 9 Φεβρουαρίου 1060 - 13 Φεβρουαρίου 1130), γεννημένος ως Λαμπέρτο Σκαναμπέτσι, ήταν Πάπας από τις 21 Δεκεμβρίου του 1124 έως το θάνατό του το 1130.
Καταγόταν από την ιταλική Ίμολα. Ο Πάπας Πασχάλης Β' (1099 - 1118) τον κάλεσε στην Ρώμη (1117), όπου τον διόρισε καρδινάλιο. Ήταν ένας απο τους καρδιναλίους που συνόδευσαν τον πάπα Γελάσιο Β' στην εξορία (1118 - 1119), ενώ στάλθηκε (1119) για διαπραγματεύσεις με τον αυτοκράτορα Ερρίκο Ε' της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με τον οποίο ο Γελάσιος είχε έρθει σε σύγκρουση. Τον διαδέχθηκε ο Ιννοκέντιος Β'.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 12ου αιώνα
Ριγοβέρτα Μεντσού
Η Ριγοβέρτα Μεντσού Τουμ (, γεν. 9 Ιανουαρίου 1959) είναι ιθαγενής φεμινίστρια Κιτσέ και ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα από τη Γουατεμάλα. Η Μεντσού έχει αφιερώσει στη ζωή της στη δημοσιοποίηση των δικαιωμάτων των ιθαγενών λαών της Γουατεμάλας κατά τη διάρκεια και μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο της Γουατεμάλας, καθώς και στην προώθηση των δικαιωμάτων των ιθαγενών παγκοσμίως.
Βραβεύτηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1992 και το Βραβείο Πρίγκιπας της Αστούριας το 1998, μεταξύ άλλων βραβεύσεων. Έχει γράψει την αυτοβιογραφία της με τίτλο Εγώ, η Ριγοβέρτα Μεντσού (1983) και είναι ο συγγραφέας του έργου Διασχίζοντας τα σύνορα (1998), μεταξύ άλλων έργων. Είναι Πρέσβειρα Καλής Θέλησης της ΟΥΝΕΣΚΟ. Ήταν υποψήφια πρόεδρος της Γουατεμάλας το 2007 και το 2011, έχοντας ιδρύσει το πρώτο κόμμα ιθαγενών της χώρας, το Ουινάκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γουατεμαλτέκοι πολιτικοί Κατηγορία:Γουατεμαλτέκοι ακτιβιστές Κατηγορία:Γουατεμαλτέκοι συγγραφείς
Dogecoin
Το Dogecoin ("ντόζκοϊν", κωδικός: DOGE, σύμβολο: Ɖ και D), είναι κρυπτονόμισμα προερχόμενο από το Litecoin (το οποίο προέρχεται από το Bitcoin) που διαθέτει ως σύμβολό του έναν σκύλο ράτσας “Shiba Inu”, από το γνωστό meme του διαδικτύου “Doge”. Παρουσιάστηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 2013 και δημιουργήθηκε αρχικά ως ανέκδοτο. Κυκλοφόρησαν στην αγορά συνολικά 100 δισεκατομμύρια τέτοια νομίσματα μέχρι το τέλος του 2014. Στην συνέχεια θα παράγονται 5,2 δισεκατομμύρια κάθε χρόνο. Παρ' όλο που σήμερα υπάρχουν λίγες εμπορικές εφαρμογές για το συγκεκριμένο νόμισμα, διαρκώς κερδίζει έδαφος επειδή πολλοί χρήστες μέσων κοινωνικής δικτύωσης δίνουν φιλοδωρήματα ο ένας στον άλλο με Dogecoin. Το Dogecoin συσχετίζεται με το σύνθημα “Στο φεγγάρι!” (“To the moon!”).
Περίληψη και ιστορία
Το Dogecoin δημιουργήθηκε από τον προγραμματιστή και πρώην μηχανικό της IBM Billy Markus. Αρχικά προσπαθούσε να πειραματιστεί με ένα άλλο κρυπτονόμισμα που δημιούργησε με το όνομα “Bells” βασισμένο στο παιχνίδι της Nintendo. Ο σκοπός του ήταν να δημιουργήσει ένα κρυπτονόμισμα που θα απευθυνόταν σε ένα ευρύτερο κοινό από αυτό του Bitcoin, χωρίς να έχει εμπλακεί σε διάφορες αμφιλεγόμενες υποθέσεις (όπως το σκάνδαλο με την ιστοσελίδα Silk Road η οποία χρησιμοποιούσε το Bitcoin ως μέσο συναλλαγής κυρίως για την πώληση παράνομων ουσιών).
Την ίδια στιγμή, ο φίλος του Jackson Palmer, ένας εργαζόμενος στο τμήμα μάρκετινγκ της επιχείρησης Adobe Systems, ήταν ο πρώτος που συνέλαβε την ιδέα του Dogecoin, αφού είχε ενθαρρυνθεί από έναν φοιτητή από το Front Range Community College μέσω Twitter να κάνει αυτή την ιδέα πραγματικότητα. Αυτό οδήγησε τον Palmer να συναντηθεί με τον Markus.
Μετά από πολλές αναφορές στο Twitter, ο Palmer αγόρασε το όνομα για την ιστοσελίδα dogecoin.com, η οποία παρουσιάστηκε στον Markus και έτσι ξεκίνησε η συνεργασία τους. Το νόμισμα το παρουσίασαν πολύ σύντομα μετά την δημιουργία του ψηφιακού πορτοφολιού για τα Dogecoins, που προγραμμάτισε ο Markus. Ο ίδιος δημιούργησε το Dogecoin βασισμένο στο υπάρχον νόμισμα Litecoin, το οποίο χρησιμοποιεί έναν αλγόριθμο που είναι ακατάλληλος για τον εξειδικευμένο εξοπλισμό εξόρυξης του Bitcoin, κάνοντας το πιο προσιτό σε ιδιοκτήτες απλών συμβατικών υπολογιστών. Το δίκτυο του Dogecoin προορίστηκε αρχικά να παράγει 100 δισεκατομμύρια Dogecoins.
Στις 19 Δεκεμβρίου του 2013, το Dogecoin ανέβηκε σε αξία κατά 300 τις εκατό μέσα σε 24 ώρες, με αύξηση από $0,00026 σε $0,00095, την στιγμή που το Bitcoin και τα υπόλοιπα νομίσματα έχαναν αξία μετά από την απόφαση της Κίνας να απαγορεύσει στις κινεζικές τράπεζες να επενδύσουν το κινέζικο Yuan στην οικονομία του Bitcoin. Στις 22 Δεκεμβρίου, το Dogecoin βίωσε την πρώτη μεγάλη του πτώση αφού η αξία του μειώθηκε κατά 80 τις εκατό εξαιτίας των μεγάλων mining pools που εκμεταλλεύθηκαν την ευκαιρία να εξορύξουν Dogecoin με πολύ μικρή υπολογιστική δύναμη.
Στις 24 Δεκεμβρίου 2013, η κεντρική τράπεζα της Ινδίας προειδοποίησε τους χρήστες του Dogecoin και άλλων εικονικών νομισμάτων σχετικά με τους κινδύνους που συνδέονται με αυτά. Τα Χριστούγεννα του 2013, συνέβη η πρώτη σημαντική προσπάθεια υποκλοπής των Dogecoin όταν εκατομμύρια των νομισμάτων κλάπηκαν κατά τη διάρκεια μιας προσπάθειας από χάκερς που χτύπησαν την διαδικτυακή πλατφόρμα πορτοφολιού Dogewallet. Ο χάκερ απόκτησε πρόσβαση στο σύστημα αρχείων της πλατφόρμας και τροποποίησε την αποστολή / λήψη της σελίδας για να στείλει όλα τα κέρματα σε μια στατική διεύθυνση. Αυτό το περιστατικό αναφέρθηκε σε πολλά Tweets καθιστώντας το Dogecoin το πιο πολυσυζητημένο εναλλακτικό κρυπτονόμισμα στο Twitter. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2014 ο όγκος των συναλλαγών του Dogecoin ξεπέρασε εκείνη του Bitcoin και όλων των άλλων εικονικών νομισμάτων.
Στις 19 Ιανουαρίου 2014, ιδρύθηκε ένας έρανος από την κοινότητα του Dogecoin για να μαζέψουν $30.000 για την ομάδα του αγωνιστικού έλκηθρου της Τζαμάικα, η οποία είχε τα προσόντα για να συμμετέχει, αλλά δεν μπορούσαν να παρέχουν οικονομικά την συμμετοχή τους, στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο Sochi της Ρωσίας. Τη δεύτερη ημέρα δωρήθηκε το ποσό των $30.000, και η σχέση Dogecoin με Bitcoin αυξήθηκε κατά 50 τις εκατό. Στις 29 Ιανουαρίου η συνολική αξία της αγοράς του Dogecoin ανέρχεται στα 58,9 εκατομμύρια δολάρια. Η κοινότητα του Dogecoin αύξησε τις δωρεές της και για μια άλλη αθλήτρια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, την Shiva Keshavan.
Στις 26 Ιανουαρίου 2014, το reality show της Oprah “The Diamond Collar”, ανακοίνωσε στο Facebook ότι θα είναι το πρώτο πρόγραμμα ανεφοδιασμού και φροντίδας ζώων και κατοικίδιων που θα δέχεται Dogecoin για πληρωμή και δωρεές στο Keno's Animal Rescue. Το σόου αυτό είναι βασισμένο στους James & Lena Guiliani. Ο James δούλευε για τον John Gotti και έκανε μεταμόσχευση καρδιάς μετά από την διάσωση του από έναν σκύλο. Στο ”The Diamond Collar” δέχονται Bitcoin, Dogecoin και Catcoin.
Χρήση και συνάλλαγμα
Πολλές διαδικτυακές σελίδες προσφέρουν ανταλλαγές DOGE/BTC και DOGE/LTC. Μία μόνο σελίδα προσφέρει ανταλλαγές DOGE/CNY. Την 8η Ιανουαρίου, το AltQuick.co ήταν η πρώτη σελίδα που ξεκίνησε ανταλλαγές DOGE/USD. Στις 30 Ιανουαρίου, η Καναδέζικη ιστοσελίδα Vault of Satoshi επίσης ανακοίνωσε DOGE/USD και DOGE/CAD ανταλλαγές. Την πρώτη μέρα συναλλαγών, το Dogecoin ήταν το δεύτερο πιο δημοφιλές νόμισμα ανταλλαγών στην πλατφόρμα, μετά το BTC. Στις 31 Ιανουαρίου 2014, ο όγκος των συναλλαγών μεταξύ των μεγάλων σελίδων, εκτιμήθηκε σε 1,05 δις USD. Η συνολική αγορά του ήταν 60 εκατομμύρια USD. Τρεις σελίδες ευθύνονταν για το μεγαλύτερο μέρος: Bter (60%), Cryptsy (23%) και Vircurex (10%). Τα πιο δημοφιλή ζευγάρια ανταλλαγών ήταν DOGE/BTC (50%), DOGE/CNY (44%) και DOGE/LTC (6%). Η ανταλλαγή πραγματικών αντικειμένων για DOGE γίνεται σε διαδικτυακές κοινωνίες όπως το Reddit και το Twitter.
Κανονισμός
Αντίθετα με πολλά δημοφιλή εικονικά νομίσματα, το DOGE ανταλλάσσεται κυρίως στον ιστότοπο Cryptsy, μία μεγάλη διαδικτυακή σελίδα συναλλάγματος, εγκεκριμένη από τη FinCEN, με βάση τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Το DOGE είναι το νόμισμα με το μεγαλύτερο όγκο συναλλάγματος σε αυτόν τον ιστότοπο, και ανταγωνίζεται τον όγκο των μεγαλύτερων μη αναγνωρισμένων συναλλαγμάτων έξω από τις ΗΠΑ.
Συναλλαγές
Το Dogecoin λειτουργεί χρησιμοποιώντας δημόσια κρυπτογράφηση, στην οποία ο χρήστης δημιουργεί ένα ζευγάρι κρυπτογραφικών κλειδιών: ένα δημόσιο και ένα ιδιωτικό. Μόνο το ιδιωτικό κλειδί μπορεί να αποκρυπτογραφήσει πληροφορία που έχει κρυπτογραφηθεί με το δημόσιο κλειδί. Έτσι, ο ιδιοκτήτης των κλειδιών μπορεί να δημοσιεύσει το δημόσιο κλειδί χωρίς φόβο πως κάποιος θα μπορέσει να αποκτήσει πρόσβαση στην κωδικοποιημένη πληροφορία του. Όλες οι διευθύνσεις Dogecoin είναι κωδικοί των δημοσίων κλειδιών. Είναι μια σειρά από 34 αριθμούς και γράμματα, η οποία ξεκινά με το γράμμα D. Ένα παράδειγμα διεύθυνσης (δημοσίου κλειδιού) είναι το DDZuS1VRAxzx5Z69BuN7bs8MfoFEzAvSr3, που ανήκει στους δημιουργούς του Dogecoin. Το δημόσιο κλειδί είναι η Dogecoin address στην οποία οι άλλοι χρήστες μπορούν να στείλουν Dogecoins. Το ιδιωτικό κλειδί, παρ'όλα αυτά, πρέπει να παραμένει κρυφό και ασφαλές.
Βιοτεχνία
Σε αντίθεση με μία βιομηχανία, οι βιοτεχνίες παράγουν με πολύ μικρότερο ρυθμό και ταχύτητα προϊόντα, καθώς έχουν μικρό αριθμό εργαζομένων αλλά και μηχανών, που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην παραγωγή υλικών αγαθών. Γι'αυτό συνήθως το μέγεθος μίας βιοτεχνίας είναι αρκετά μικρότερος από αυτόν της βιομηχανίας.
Η λέξη βιοτεχνία χωρίζεται σε δύο συνθετικα, (βιο - τεχνία) συνεπώς για ν'αναπτυχθεί σωστά μία βιοτεχνία θα χρειαστεί να υπάρξει τέχνη, καθώς υπερτερεί η χειρωνακτική εργασία διότι δεν υπάρχουν πολλές μηχανές. Το αποτέλεσμα είναι να μην χρειάζεται ιδιαίτερα μεγάλος χώρος για να δημιουργηθεί η βιοτεχνία, έτσι οι περισσότερες επιχειρήσεις επιλέγουν αυτόν τον τρόπο ώστε να αρχίσουν την παραγωγή των υλικών αγαθών. Βιοτεχνία είναι μία μικρή μονάδα παρασκευής προϊόντων σε αντίθεση με τη βιομηχανία.
Όπως λέει και η λέξη (βιο-τεχνία) είναι μία μονάδα παραγωγής που κατασκευάζει προϊόντα χρήσιμα για τον άνθρωπο και για να φτιαχτούν απαιτείται τέχνη.
Είναι σαν ένα μικρό εργοστάσιο με πολύ μικρό μέγεθος εγκαταστάσεων που από πρώτες ύλες (όχι πάντα), παράγει το τελικό προϊόν. Δεν έχει το μέγεθος μιας βιομηχανίας, μπορεί να έχει ελάχιστο εξοπλισμό, παράγει σε μικρές ποσότητες και σχετικά με αργούς ρυθμούς και απασχολεί λίγα άτομα.
Κατηγορία:Παραγωγή
Κότυς Β´
Ο Κότυς Β΄ ήταν βασιλιάς των Οδρυσών (πιθανώς 171 π.Χ. – 162 π.Χ. ή 168 π.Χ. – 142 π.Χ.) και κατ΄ επέκταση όλης της αρχαίας Θράκης.
Βίος
Ήταν σύγχρονος του τελευταίου βασιλέως της Μακεδονίας Περσέα, του οποίου ήταν και ο μοναδικός σύμμαχος όταν άρχισε τον πόλεμο κατά των Ρωμαίων το 171 π.Χ.. Οι Ρωμαίοι αν και τελικά νίκησαν τον Περσέα κατά κράτος και υπέταξαν και την τελευταία ελλαδική περιοχή που τους αντιστάθηκε εντούτοις εσύναψαν ειρήνη μετά του Κότυος χωρίς και να του επιβάλλουν κάποιους βαρείς όρους.
Αναφορές
Κατηγορία:Βασιλείς των Οδρυσών
Διόδωρος ο Ταρσεύς (επίσκοπος)
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε φιλοσοφία στην Αθήνα μαζί με τον σύντροφό του Βασίλειο Καισαρείας. Διέπρεψε στην Αντιόχεια και υπερασπίστηκε την ορθοδοξία έναντι του Αρειανισμού. Μετά την παρακμή της σχολής της Αντιόχειας ίδρυσε μια χριστιανική κοινότητα. Το έτος 378 εγκατέλειψε την Αντιόχεια για να αναλάβει τα καθήκοντα επισκόπου στην Ταρσό. Το έτος 449 κατηγορήθηκε ως αιρετικός και τα συγγράμματά του απαγορεύτηκαν από τη σύνοδο της Κωνσταντινούπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Ρόδωνας
Ο Ρόδωνας ήταν αντιαιρετικός λαϊκός θεόλογος και συγγραφέας, ο οποίος έζησε τον 2ο αιώνα μετά Χριστόν.
Βίος
Καταγόταν από τη Μικρά Ασία και μετανάστευσε στη Ρώμη όπου μαθήτευσε στον Τατιανό πριν το 172. Όταν ο δάσκαλός του άρχισε να αναπτύσσει τις αιρετικές του θέσεις εκείνος τον αντέκρουσε με γραπτά του. Επικεντρώθηκε στην ανατροπή των ερμηνειών που έδινε σε δυσερμήνευτα χωρία της Αγίας Γραφής Κυρίως ανέπτυξε αντιγνωστικές θέσεις συνομιλώντας με τους επικεφαλής των γνωστικών, όπως τον Απελλή και τον Μαρκίωνα.
Συγγραφικό έργο
Ο Ευσέβιος Καισαρείας μας πληροφορεί ότι έχει γράψει ο Ρόδωνας διάφορα έργα, μεταξύ των οποίων: α)΄΄Κατά Μαρκίωνος΄΄: απευθύνεται στον Καλλιστίωνα και του επικρίνει την αίρεση του Μαρκίωνα αναφέροντας τις έριδες μεταξύ των οπαδών του Μαρκίωνα και τις συζητήσεις που είχε ο Ρόδωνας με τον Απελλή. Απόσπάσματά του παραθέτει ο Ευσέβιος β)΄΄Εις την Εξαήμερον υπόμνημα΄΄, χωρίς λεπτομέρειες για το περιεχόμενό του. Ο Ιερώνυμος εσφαλμένα αποδίδει το ανώνυμο ΄΄Κατά Μοντανιστών΄΄ στον Ρόδωνα.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Όμιλος Β΄ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016
Ο Όμιλος Β΄ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016 περιλαμβάνει τέσσερις ομάδες εκ των οποίων οι δύο πρώτες και μπορεί και η τρίτη (αν είναι μέσα στις τέσσερις καλύτερες τρίτες) προκρίνονται στην φάση των δεκαέξι.
Αγώνες
Όλες οι ώρες σε Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (UTC+02:00)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016
Τζέιμσταουν (Αγία Ελένη)
thumb|right|300px|Τζέιμσταουν απο ψηλά. Η Τζέιμσταουν (αγγλικά: Jamestown) είναι η πρωτεύουσα της Νήσου της Αγίας Ελένης που είναι υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου στο Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό. Βρίσκεται στα Βορειοδυτικά του νησιού (15°55′31″N 5°43′5″Δ) και ο πληθυσμός της είναι μόλις 714 άτομα σε καταμέτρηση που έγινε το 2008.
Αξιοθέατα
Η πόλη διαθέτει μερικά κτήρια βρετανικής αποικιακής αρχιτεκτονικής και έχει προταθεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Πολλά κτίρια είναι χτισμένα από τοπική ηφαιστειακή πέτρα.Ο ναός του Αγίου Ιάκωβου χρονολογείται από το 1774 και είναι το παλαιότερο Αγγλικανική εκκλησία στο νότιο ημισφαίριο. Ένα άλλο αξιοθέατο της πόλης είναι η σκάλα του Ιάκωβου από 699 σκαλοπάτια, χτίστηκε το 1829 για να συνδέει την Τζέιμσταουν με το παλιό φρούριο στην Σκάλα του Λόφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νήσος Αγίας Ελένης
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1969
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1969 διεξήχθη στις 23 Φεβρουαρίου στην Αθήνα. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Πειραϊκός Σύνδεσμος για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1969 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Κώστας Σφήκας
Ο Κώστας Σφήκας (Αθήνα, 1927 - Αθήνα 25 Μαΐου 2009) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός του κινηματογράφου. Για την ταινία του Το Μοντέλο κέρδισε εξ ημισείας το βραβείο καλύτερης καλλιτεχνικής ταινίας στο 15ο Φεστιβάλ ελληνικού κινηματογράφου.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Σφήκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1927. Από εφηβική ηλικία ξεκίνησε να εργάζεται στα Ελληνικά Ταχυδρομεία, όπου και παρέμεινε μέχρι που συνταξιοδοτήθηκε.
Σκηνοθετικό ξεκίνημα
Το 1961 ξεκίνησε ως ντοκιμαντερίστας με τις μικρού μήκους ταινίες του Εγκαίνια (1962), η οποία καταγράφεται ως σκηνοθετημένο ντοκιμαντέρ, Αναμονή (1963) και Θηραϊκός όρθρος (1968), με συνσκηνοθέτη τον Σταύρο Τορνέ, που αγοράζεται αργότερα από το ΜΟΜΑ της Νέας Υόρκης. Στα χρόνια της δικτατορίας φαίνεται πως αναπτύσσει μία τελείως διαφορετική κινηματογραφική προσέγγιση-προβληματική, εντελώς έξω απ’ οτιδήποτε είχε φανεί έως τότε στο εγχώριο σινεμά. Ταγμένος στον πειραματικό κινηματογράφο, ο Κώστας Σφήκας σκηνοθέτησε ντοκιμαντέρ και ταινίες μυθοπλασίας, αποτελώντας μια σταθερά εναλλακτική φωνή στο χώρο ελληνικού κινηματογράφου, τον "τελευταίο ιδαλγό του μοναχικού μας σινεμά".
Μετέπειτα κινηματογραφική πορεία
Ο Κώστας Σφήκας είναι ένας σκηνοθέτης που δοκίμασε, θα έλεγε κανείς στα άκρα, τις ανοχές και τις αντοχές της κινηματογραφικής δημιουργικότητας, στοχάστηκε και μόχθησε για μια άλλη, εντελώς ριζοσπαστική και αποκλίνουσα από το συνήθη αφηγηματικό σινεμά, προσέγγιση του κινηματογραφικού πολιτισμού. Σε άλλες εποχές και σε άλλες συνθήκες θα ήταν ένας απόκληρος. Σ’ εκείνες τις εποχές και σ’ εκείνες τις συνθήκες αντιμετωπίστηκε σαν μια βεβαίως ακραία αλλά σεβαστή και υπαρκτή τάση, που εμπλούτιζε τους προβληματισμούς για το τι είναι, πώς κατασκευάζεται, πώς διαβάζεται, πώς γίνεται αποδεκτή η κινηματογραφική δημιουργία. Το Μοντέλο είναι μια ταινία, έξω από τα ελληνικά δεδομένα και καθιερωμένα, που από την αρχή ξαφνιάζει. Είναι βουβή, χωρίς ήχο και μουσική –βασικά δεν έχει ηθοποιούς, παρότι υπάρχουν ανθρώπινες φιγούρες, δεκάδες φιγούρες, που κινούνται στο κάδρο–, αποτελούμενη από ένα μόνο πλάνο! Η ταινία βασίζεται πάνω σε μια ιδέα συγγενική της ιδέας του Αϊζενστάιν για κινηματογράφηση των οικονομικών σχέσεων όπως περιγράφονται στο Κεφάλαιο του Καρλ Μαρξ. Μετά από αυτό το πρωτοποριακό ξεκίνημα ο Σφήκας θα συνεχίσει με την ταινία Μητροπόλεις (1975), Αλληγορία (1986), Το προφητικό πουλί των θλίψεων του Πάουλ Κλέε (1995), Προμηθεύς εναντιοδρομών (1998), Η γυναίκα της… και ο συλλέκτης (2002), Μεταμόρφωση (2007).
Μεταφραστικό έργο
Το μεταφραστικό έργο του Σφήκα είναι σημαντικό. Μετέφρασε τα έργα των Σεργκέι Αϊζενστάιν: Κινηματογράφος και ζωγραφική, Πέρα από τους αστέρες, και Η μορφή του φιλμ, Αντρέ Μπαζέν: Τι είναι ο κινηματογράφος (οντολογία και γλώσσα, Μια αισθητική του ρεαλισμού και του νεορεαλισμού), Νοέλ Μπερτς: Πράξη του κινηματογράφου. Κορυφαία στιγμή του μεταφραστικού του έργου αποτελεί η εργασία του πάνω στη Θεία κωμωδία του Δάντη Αλιγκέρι. Έχει μεταφράσει επίσης τα έργα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ Λαμπρότητες και αθλιότητες εταιρών και Χαμένα όνειρα.
Άλλες δραστηριότητες
Οι επισκέψεις του Κώστα Σφήκα στα γραφεία της Cinetic για 30 ολόκληρα χρόνια, δημιούργησαν μια παράδοση συζητήσεων υψηλού επιπέδου με τον Λάκη Παπαστάθη και τον Τάκη Χατζόπουλο, δημιουργών της εκπομπής και οδήγησαν στη δημιουργία δέκα εκπομπών του για το Παρασκήνιο: Ο βιολονίστας Τάτσης Αποστολίδης, Η σημειογραφία στο έργο του Γιάννη Χρήστου, Το κατά Μάρκον ευαγγέλιο, Το τσίρκο, Φωνές και στέκια του ρεμπέτικου, Ο εξπρεσιονισμός στον κινηματογράφο, Ο μισάνθρωπος του Μολιέρου, Το μοντάζ στον Αϊζενστάϊν, Μια αλληγορία της εξουσίας, Ο αινιγματικός κύριος Ιούλιος Βερν.
Ηθοποιός, Αφηγητής
Μέρες του '36 1972 του Θόδωρου Αγγελόπουλου
Ιωάννης ο βίαιος 1973 της Τώνιας Μαρκετάκη
Κιέριον 1974 του Δήμου Θέου
Τα χρώματα της ίριδος 1974 του Νίκου Παναγιωτόπουλου
Η διαδικασία 1976 του Δήμου Θέου
Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας 1978 του Νίκου Παναγιωτόπουλου
Ανατολική περιφέρεια 1979 του Βασίλη Βαφέα
Μελόδραμα 1980 του Νίκου Παναγιωτόπουλου
Ρεπό 1982 του Βασίλη Βαφέα
Η γυναίκα που έβλεπε τα όνειρα 1989 του Νίκου Παναγιωτόπουλου
Σταγόνα στον ωκεανό 1995 της Ελένης Αλεξανδράκη
Μέρες Οργής 1995 του Βασίλη Μαζωμένου
Ο θρίαμβος του Χρόνου 1996 του Βασίλη Μαζωμένου
Αφιερώματα
Το 2004, το 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έκανε αφιέρωμα στον Αμπάς Κιαροστάμι με τίτλο Ο μοναχικός δρόμος του Κώστα Σφήκα. Στο πλαίσιο αυτού του αφιερώματος, προβλήθηκαν οι ταινίες Μοντέλο (1974), Μητροπόλεις (1975), Αλληγορία (1986), Το προφητικό πουλί των θλίψεων του Πάουλ Κλέε (1995), Προμηθεύς εναντιοδρομών (1998), Η γυναίκα της... και ο συλλέκτης - Αλληγορία ΙΙΙ (2002), Αναμονή (1962), Θηραϊκός όρθρος (1962), Κατά Μάρκον ευαγγέλιο (1979), Θρήνος για τον Γιάννη Χρήστου (1980), Ο εξπρεσιονισμός στον κινηματογράφο (1982), Η ποίησις του Ανδρέα Εμπειρίκου (1982), Το μοντάζ του Αϊζενστάιν (1983), Η αποκάλυψη του ηγεμόνα (1992), Ο αινιγματικός κύριος Ιούλιος Βερν - Αλληγορία ΙΙ (1993).
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Ίρις
Το όνομα Ίρις (δημοτική: Ίριδα) μπορεί να αναφέρεται στα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Νάσι
Στην ιρλανδική μυθολογία, και πιο συγκεκριμένα στον Κύκλο του Όλστερ, ο Νάσι (ιρλ. Naoise) είναι ανιψιός του βασιλιά Κόνορ μακ Νέσσα του Όλστερ.
Η ιστορία του Νάσι είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ηρωίδα Ντέιρντρε. Όταν εκείνη γεννήθηκε, ένας δρυΐδης προφήτεψε ότι θα γινόταν πανέμορφη κι ότι άρχοντες και βασιλιάδες θα ξεκινούσαν πόλεμο για χάρη της. Ο Κόνορ λοιπόν την έκλεισε σε έναν πύργο και μεγάλωσε απομονωμένη, έτσι ώστε να την παντρευόταν αργότερα. Η Ντέιρντρε όμως ερωτεύτηκε το Νάσι και το 'σκασε μαζί του, συνοδευόμενη από τα δυο αδέρφια του Νάσι.
Κατέφυγαν στη Σκωτία, αλλά ο βασιλιάς προσπάθησε να τους σκοτώσει για να αποκτήσει τη Ντέιρντρε. Κατέληξαν σε ένα νησί, αλλά τους εντόπισε ο βασιλιάς Κόνορ κι έστειλε το Φέργκους να τους μηνύσει ότι μπορούσαν να γυρίζουν ασφαλείς στην πατρίδα. Στο γυρισμό όμως, έστησαν στο Φέργκους παγίδα κι ο Κόνορ διέταξε τους στρατιώτες του να σκοτώσουν το Νάσι και τ' αδέρφια του, προκειμένου να γίνει δική του η Ντέιρντρε. Εξαγριωμένος από την προδοσία, ο Φέργκους αυτοεξορίστηκε στο Κόνναχτ, ενώ η Ντέιρντρε αυτοκτόνησε πηδώντας από το άρμα της πάνω στα βράχια.
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία
Οικογένεια Λάγγουρα
300px|thumb|right|Η κατοικία της οικογένειας Λάγγουρα στην ομώνυμη συνοικία. Η Οικογένεια Λάγγουρα είναι εύπορη πατρινή οικογένεια κτηματιών και εμπόρων.
Τα μέλη της οικογένειας απέκτησαν τεράστια περιουσία απο το εμπόριο, την οποία και επένδυσαν στην αγορά γης. Αγόρασαν τεράστιες εκτάσεις στην περιοχή της Εγλυκάδας, όπου ο Γεώργιος Λάγγουρας, γεωπόνος, καλλιέργησε σαγκουίνια, δενδρύλια κ.α. ενώ παράλληλα κατασκεύασε και θερινή κατοικία, η οποία υπάρχει ακόμα και σήμερα. Απο τότε η περιοχή έχει πάρει το όνομα της οικογένειας Λάγγουρα. Σήμερα το κτήμα ανήκει στην οικογένεια Ανδρικάκου-Λάγγουρα. Επίσης είχαν μεγάλη ακίνητη περιουσία στην οδό Ρήγα Φεραίου, και συγκεκριμένα στο στενό Καραμπίνη.
Σημαντικά μέλη της οικογένειας ήταν οι Θεόδωρος Λάγγουρας, δημοτικός σύμβουλος, κτηματίας & χρηματοδότης του δημοτικού θεάτρου Απόλλων, Δημήτριος, έμπορος, κτηματίας και σύμβουλος της ασφαλιστικής εταιρείας Ανατολή, Γεώργιος, πρώτος γεωπόνος της Πάτρας και κτηματίας, Ανδρέας Λάγγουρας, στρατηγός του ιππικού, ο οποίος απεβίωσε το 1943 καθώς και Μαρία, που πρόσφερε σημαντικά ποσά για την ανέγερση του δημοτικού νοσοκομείου Πατρών. Ο οικογενειακός τάφος βρίσκεται στο Α΄ νεκροταφείο Πατρών, στον οποίο έχει ταφεί και ο Κωνσταντίνος Λάγγουρας, γιος του Θεοδώρου, ο οποίος σε ηλικία 20 χρονών στις 8 Νοεμβρίου του 1899 αυτοκτόνησε ζητώντας ως τελευταία χάρη να τον θάψουν στην Εγλυκάδα.
Αναφορές
Λάγγουρα
Ιωάννης Παπαρέσκας
Ο Ιωάννης Παραρέσκας ή Βαρβαρέσκος (1779 - 1822) ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Καστοριά.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης Παπαρέσκας γεννήθηκε το 1779 στην Καστοριά της Μακεδονίας. Υπήρξε αρχικά, γραμματέας του Οθωμανού έπαρχου (καϊμακάμη) Μεχμέτ μπέη. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία το 1820 και κατήχησε αρκετούς Έλληνες στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας. Το Φεβρουάριο του 1822 συμμετείχε στη σύνοδο της μονής της Παναγίας Δοβράς με τους πρόκριτους της Νάουσας (Ζαφειράκη Θεοδοσίου), της Σιάτιστας (Γεώργιο Νιόπλιο), της Έδεσσας (Παναγιώτη Ναούμ), τους οπλαρχηγούς Αναστάσιο Καρατάσο και Αγγελή Γάτσο κ.α., ως εκπρόσωπος της Καστοριάς. Εκεί μετά από πρόταση του Ζαφειράκη Θεοδοσίου καταρτίστηκε επιτροπή αγώνα στην οποία συμμετείχε ο Ιωάννης Παπαρέσκας, ο πρωτοσύγγελος Γρηγόριος, ο Παναγιώτης Ναούμ και ο Ζαφείριος Γεωργίου από το Βόιο. Επιπλέον ο Ιωάννης Παπαρέσκας επιφορτίστηκε με την οργάνωση του αποκλεισμού των στενών της Καστοριάς (Κλεισούρας) και των ορεινών διαβάσεων του Βερμίου, ώστε να αποτραπεί η από δυσμάς αποστολή Οθωμανικού στρατού από την περιοχή της Αλβανίας. Ο ίδιος με σώμα Καστοριανών ανέλαβε προσωπικά τον αγώνα στο Βέρμιο. Μετά την επίθεση των Οθωμανικών στρατιωτικών δυνάμεων και την υποχώρηση των επαναστατών, ο Ιωάννης Παπαρέσκας μαζί με τα λοιπά σώματα εισέρρευσαν στην πόλη της Νάουσας, όπου βρέθηκαν πολιορκούμενοι. Κατά την είσοδο των Οθωμανών στην πόλη, ο Ιωάννης Παπαρέσκας έμεινε ως οπισθοφυλακή με 40 Δαρζιλοβίτες (από τη Μεταμόρφωση Ημαθίας) και 25 Τεχοβίτες, προκειμένου να διευκολύνει τη φυγή των γυναικόπαιδων. Εκεί οχυρωμένοι, πολέμησαν μέχρι τέλους καθυστερώντας όσο ήταν δυνατόν, τους επιτιθέμενους. Σκοτώθηκε στις 6 Απριλίου του 1822. Γιος του ήταν ο επίσης αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Γεώργιος Παπαρέσκας.
Πηγές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι
Κουνουπίτσα Μεθάνων
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κουνουπίτσα βρίσκεται Β. - ΒΔ. των Μεθάνων σε απόσταση 12 χλμ. . Η ονομασία του χωριού προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη "Καναπίτσα", που είναι το φυτό λυγαριά. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, Είναι ένας παραδοσιακός οικισμός με παλαιά πετρόχτιστα σπίτια και καλντερίμια, όπου τριγύρω υπάρχουν τα βυζαντινά εξωκλήσια, του Αγίου Δημητρίου, του Αγίου Ιωάννη και του Αγίου Κωνσταντίνου. Επίνειο της Κουνουπίτσας είναι ο οικισμός του Αγίου Γεωργίου, μέρος της αποβάθρας του λιμανιού είναι ένα τσιμεντένιο γερμανικό πλοίο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Από την Κουνουπίτσα καταγόταν ο οπλαρχηγός Ιωάννης Δεδεγκίκας (Ντέντες) ο οποίος συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 και σκοτώθηκε στην Περαχώρα Κορινθίας.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Κουνουπίτσας παρέμεινε σταθερός απο το 1879 μέχρι το 1940 και έκτοτε έχει μειωθεί σημαντικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Τροιζηνίας Κατηγορία:Μέθανα
Λούνασα
Η Λούνασα (ή Λουνάσα, ή πιο σπάνια Λιούνεσεντ , αγγλικά: Lughnasadh ή Lughnasa, προφορά ιρλανδικα: Lúnasa, σκωτικά γαελικά: Lùnastal, μανξ: Luanistyn) είναι κελτική γιορτή, η οποία εορτάζεται στην πανσέληνο μεταξύ θερινού ηλιοστασίου και φθινοπωρινής ισημερίας, κατά την περίοδο του θερισμού. Αποτελεί μια από τις τέσσερις κύριες γιορτές του μεσαιωνικού ιρλανδικού ημερολογίου, ενώ οι άλλες τρεις είναι το Ίμπολκ, το Μπελτέιν και το Σόουιν.
Το Λούγνασαντ σηματοδοτούσε την αρχή του θερισμού και συνεπώς ήταν γιορτή αφιερωμένη στη Μητέρα Θεά και την αφθονία της φύσης. Η ονομασία της γιορτής σημαίνει "ο γάμος του Λουγ". Αναφέρεται στο Λου των Τουάθα ντε Ντανάν, θεό του φωτός στην κελτική μυθολογία.
Η γιορτή κρατούσε από τις 15 Ιουλίου μέχρι τις 15 Αυγούστου. Για τρεις μέρες πραγματοποιούνταν θρησκευτικές τελετές, ενώ τις υπόλοιπες μέρες πραγματοποιούνταν διαγωνισμοί δύναμης και ικανοτήτων, γίνονταν νομικές συμφωνίες, ακόμα και πολιτικές συζητήσεις. Καλλιτέχνες έδειχναν τα ταλέντα τους, έμποροι κατέφταναν να πουλήσουν την πραμάτεια τους, ενώ υπήρχε πολλή μουσική και ξεφάντωμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία
Γαλικιανή ακτή
Η λεγόμενη γαλικιανή ακτή αποτελεί ιδιαίτερο τύπο ακτής που απαντάται κυρίως στη δυτική Κορσική, τη Βρετάνη, την Κορέα, στη νότια Κίνα καθώς και στην Κολομβία. Αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των ακτών της Γαλικίας (της Γκαλίθια) της Ισπανίας εξ ου και η ονομασία της.
Οι ακτές αυτού του τύπου διατέμνονται από ιδιαίτερο τύπο κολπώσεων που παρουσιάζουν πολλές διακλαδώσεις, με μεγάλη διείσδυση, που καλούνται διεθνώς «ρίες» ή ρίας (rias). Κλασσικό παράδειγμα ρίας αποτελούν οι κόλποι του Βίγγο και του Φερόλ που παρουσιάζουν πολλές τέτοιου τύπου κολπώσεις. Στις κολπώσεις ρίας συνηθέστερα οι ακτές είναι απόκρημνες με μεγάλα σχεδόν χαωτικά βάθη που πιστεύεται ότι είναι απότοκοι θαλάσσιου κατακλυσμού αρχαίων κοιλάδων.
Ο τύπος αυτών των ακτών ήταν περίπου γνωστοί στους αρχαίους Έλληνες που τις αποκαλούσαν αναχύσεις, βέβαια με την εικόνα που παρουσιάζουν παρόχθιες περιοχές στη διάρκεια πλημμυρίδας. Στην ελληνική ακτογραφία δεν παρατηρούνται γαλικιανές ακτές, εκτός από μεμονωμένες περιπτώσεις όπως στη δυτική Μάνη, στη Χαλκιδική κ.α. με πολύ μικρές διεισδύσεις, και χωρίς ρίες.
Σημειώνεται ότι η διαφορά των ακτών αυτών από τα φιόρδ είναι ότι τα δεύτερα παρουσιάζουν μεν μεγάλη διείσδυση με μεγάλα βάθη και απόκρημνες ακτές χωρίς όμως διακλαδώσεις (ρίες).
Κατηγορία:Παραλίες Κατηγορία:Ναυτική γεωγραφία
Γαλατάς (επάγγελμα)
thumb|Γαλατάς στο Βερολίνο του 19ου αιώνα thumb|Σύγχρονος γαλατάς στην Βρετανία (2008) Ο γαλατάς ήταν επάγγελμα πλανόδιου μικροπωλητή παλαιότερων εποχών, που διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, και σήμερα έχει εκλείψει σχεδόν τελείως από αρκετές χώρες της Ευρώπης. Ο γαλατάς εργαζόταν στα μεγάλα αστικά κέντρα και όχι στα χωριά, καθώς εκεί υπήρχε η δυνατότητα, εξ ανάγκης, για άμεση πώληση φρέσκου γάλακτος. Ο γαλατάς αναλάμβανε τη διάθεση του γάλακτος και άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων (συνηθέστερα γιαουρτιού η βουτύρου) στα σπίτια. Το μεταφορικό του μέσο ήταν ένα υποζύγιο (γάιδαρος ή μουλάρι, μερικές φορές ρυμουλκούσαν και ανοικτή ή κλειστή ελαφριά άμαξα) και αργότερα το ποδήλατο ή μηχανοκίνητο δίτροχο.
Λαογραφία
Στην Ιταλία και στον Καναδά και ειδικότερα στα αστικά κέντρα του 18ου αιώνα, (Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Πάτρα κ.λπ.) το επάγγελμα αυτό ασκούσαν μικροποιμένες που περιφέρονταν γύρω από τις πόλεις με τα αιγοπρόβατά τους τα οποία και άρμεγαν οι ίδιοι προ του αγοραστή ή κάποιοι βοηθοί τους.Το επάγγελμα αυτό ασκούσαν αρχικά, κατά μεγάλο ποσοστό, Αλβανοί από την περιοχή των Σκοπίων, που απαντιόνταν κυρίως στην Ήπειρο, Μακεδονία, Θράκη, Κωνσταντινούπολη και νότια μέχρι τη Θεσσαλία και πολύ σπάνια σε περιοχές της Στερεάς Ελλάδας, (Ρούμελη). Με τον καιρό όμως οι πλανόδιοι αυτοί γαλακτοπώλες εκτοπίστηκαν από τους εγχώριους "γαλατάδες" που προέρχονταν κυρίως από τη Δωρίδα που ήταν τότε, επίσημα, επαρχία της Φωκίδας
Στα μέσα του 19ου αιώνα το επάγγελμα του γαλατά ασκούσαν κυρίως Στερεοελλαδίτες που κατάγονταν κυρίως από τα χωριά Λιδωρίκι, Αρτοτίνη, Μουσουνίτσα, Γρανίτσα, Βοστινίτσα, Κοσταρίτσα κ.ά. Απ΄ αυτούς προήλθαν και τα σημαντικότερα γαλακτοπωλεία που δημιουργήθηκαν στη συνέχεια, ειδικά στην Αθήνα και τον Πειραιά. Μάλιστα οι Ρουμελιώτες γαλακτοπώλες των (τότε) Αθηνών, δημιούργησαν μια ισχυρότατη επαγγελματική τάξη με ετήσια εορτή, τα κούλουμα που γιόρταζαν στους στύλους του Ολυμπίου Διός.
Στη δεκαετία του 1950 οι τελευταίοι πλανόδιοι γαλατάδες που διαλαλούσαν το εμπόρευμά τους με τη λέξη "γαλατάς!" ή μόνο την κατάληξη "τας!", μετέφεραν το γάλα σε μεταλλικά κυλινδρικά δοχεία και το μοίραζαν στις γειτονιές χύμα σε οκάδες ή δράμια. Στην αρχή της δεκαετίας του 1960 η διάθεση του γάλακτος άρχισε να γίνεται σε γυάλινες φιάλες που διανέμονταν παστεριωμένο γάλα, κάθε πρωί στις διάφορες γειτονιές με διάφορα μέσα, ποδήλατα ή τρίκυκλες μοτοσικλέτες, όπως συνεχίζεται σήμερα η διάθεση των φιαλών γκαζιού.
Όμως μετά από μια σειρά αγορανομικών διατάξεων στη δεκαετία του 1970 απαγορεύθηκε και ο τρόπος αυτός, της πλανόδιας διάθεσης, προκειμένου να διασφαλισθεί περισσότερο η ποιότητα και η υγειονομική ασφάλεια των προς διάθεση γαλακτοκομικών προϊόντων με περιορισμό τόσο στο χρόνο της διάθεσης, (ημερομηνία λήξης), όσο και από συγκεκριμένα μόνο καταστήματα που είναι εφοδιασμένα με κατάλληλα ψυκτικά μέσα.
Κινηματογράφος
Το επάγγελμα του γαλατά στην ελληνική κινηματογραφική σκηνή έχουν μεταφέρει και αποδώσει με μεγάλη επιτυχία τόσο ο Κώστας Χατζηχρήστος, όσο και ο Γιάννης Γκιωνάκης με πολλές κωμικοτραγικές καταστάσεις, όχι και ασυνήθιστες την εποχή εκείνη.
Παραπομπές-Πηγές
Κατηγορία:Παραδοσιακά επαγγέλματα Κατηγορία:Γάλα
Ροζαμάουντ Πάικ
Η Ρόζαμουντ Πάικ (Rosamund Mary Ellen Pike, 27 Ιανουαρίου 1979) είναι Αγγλίδα ηθοποιός. Έγινε γνωστή το 2002 όταν υποδύθηκε το κορίτσι του Μποντ, Μιράντα Φροστ, στην ταινία Πέθανε Μια Άλλη Μέρα (Die Another Day). Ακολούθησαν ρόλοι στις ταινίες Περηφάνια και Προκατάληψη (Pride and Prejudice, 2005), Johnny English: Η Επιστροφή (Johnny English Reborn, 2011) και Η Οργή των Τιτάνων (Wrath of the Titans, 2012). Το 2014 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Μπεν Άφλεκ στην ταινία Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε (Gone Girl) σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ. Το 2021 πρωταγωνιστησε ως Moraine στην Πρωτότυπη σειρά της Amazon "Τροχός του Χρόνου". Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητες για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, Screen Actors Guild Award Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο , Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου - Δράμα και BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου.
Πρώτα Χρόνια
Η Ροζαμάουντ Πάικ γεννήθηκε στο Χάμερσμιθ, στο Λονδίνο, το μοναδικό παιδί της Καρολίνας (γένος: Φρεντ-Friend), μιας τραγουδίστριας της όπερας και του Τζούλιαν Πάικ. Ο πατέρας της είναι τώρα πια καθηγητής της μουσικής και διευθυντής των Σπουδών της Όπερας στο Ωδείο Μπίρμινγκαν.
Η ίδια ταξίδευε μαζί με την οικογένεια της σε όλην την Ευρώπη, ανάλογά με την επαγγελματική δραστηριότητα των γονιών της, μέχρι την ηλικία των επτά ετών. Κέρδισε μια υποτροφία στο Σχολείο του Μπάτμιντον στο Μπρίστολ, και όταν μια ημέρα εμφανίστηκε ως Ιουλιέτα σε μια παραγωγή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας στο Εθνικό Θέατρο Νεολαίας, παρατηρήθηκε από έναν επρόσωπο τύπου υποκριτικής ο οποίος την βοήθησε να αρχίσει την επαγγελματική της καριέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Κωνσταντίνος Παπασταύρου
Ο Κωνσταντίνος Παπασταύρου ή Μαυρομάτης ήταν Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από το Μαύροβο (Μαυροχώρι) περιφερειακής ενότητας Καστοριάς.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κωνσταντίνος Παπασταύρου γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Μαύροβο (Μαυροχώρι) περιφερειακής ενότητας Καστοριάς. Λόγω των χαρακτηριστικών ματιών του, έλαβε το προσωνύμιο "Μαυρομάτης".
Ένοπλη δράση
Συγκρότησε ένοπλο σώμα από Μαυροβίτες και Καστοριανούς και έδρασε στις περιοχές Καστοριάς, Εορδαίας και Αμυνταίου καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα εναντίον Βουλγαρικών και Οθωμανικών στόχων. Το σώμα του αποτελούνταν από 40 - 45 άντρες.
Συνεργάστηκε επίσης με τους οπλαρχηγούς Αλέξανδρο Γεωργιάδη και Στέργιο Κουντουρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Μακεδόνες
Ένωση για την Πατρίδα και τον Λαό
Ιστορικό
Η Ένωση για την Πατρίδα και τον Λαό ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων και ανεξάρτητο βουλευτή Βύρωνα Πολύδωρα, τους ανεξάρτητους βουλευτές Γιάννη Κουράκο και Νίκο Σταυρογιάννη, και με τη συμμετοχή της Νέας Μεταρρυθμιστικής Ριζοσπαστικής Ανασυγκρότησης του Χρήστου Ζώη, στις 5 Φεβρουαρίου 2014. Η επίσημη παρουσίαση του κόμματος έγινε την επόμενη ημέρα, κατά την οποία παρουσίασε τα βασικά προτάγματα και τις προτεραιότητες του πολιτικού φορέα.
Στις 6 Μαρτίου 2014, ο πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος και ανεξάρτητος βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος, ανακοίνωσε την προσχώρησή του στην Ένωση για την Πατρίδα και τον Λαό.
Στις 14 Απριλίου 2014, ανακοινώθηκε σε κοινή συνέντευξη τύπου η συνεργασία της Ένωσης για την Πατρίδα και τον Λαό με τον Παναγιώτη Ψωμιάδη και το Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνισης το οποίο είχε ιδρύσει λίγες ημέρες πριν. Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης θα συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του κόμματος.
Στις ευρωεκλογές ο συνασπισμός κατάφερε να συγκεντρώσει μόλις το 1,04% της λαϊκής ψήφου, και δεν εξέλεξε ευρωβουλευτή. Πρώτος σε σταυρούς αναδείχθηκε ο Παναγιώτης Ψωμιάδης.
Στις 26 Αυγούστου 2014 ο Νίκος Σταυρογιάννης παραιτήθηκε του βουλευτικού του αξιώματος προκειμένου να αναλάβει Δήμαρχος Λαμιέων. Η έδρα του επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία και τον διαδέχτηκε ο Δημήτρης Μπριάνης.
Το Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνισης και η Νέα Μεταρρυθμιστική Ριζοσπαστική Ανασυγκρότηση αποφάσισαν αυτόνομη πορεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Πάδος
thumb|right|225px|Γεωφυσικός χάρτης της διαδρομής του Πάδου ποταμού στη Β. Ιταλία Ο Πάδος (ιταλικά: Po) είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός της Ιταλίας, που διαρρέει σχεδόν ολόκληρη τη βόρεια χώρα από δυτικά προς ανατολικά, δίνοντας το όνομά του στη μεγάλη πεδιάδα που πλαισιώνεται από τρία σημεία: από τις Άλπεις και τα Απέννινα, ενώ εκτείνεται μέχρι την Αδριατική, όπου και οι εκβολές του.
Ρους ποταμού
Η μεγαλύτερη ποτάμια ναυσιπλοΐα στον Πάδο παρατηρείται μεταξύ της Πλακεντίας και της Γκουαστάλλας. Εξαιτίας όμως των πολλών νησίδων που φέρει, η ναυσιπλοΐα μεγάλων πλοίων καθίσταται επικίνδυνη.
Παραπόταμοι
Ο Πάδος δέχεται τα νερά πολλών παραποτάμων του, που κατέρχονται ομοίως από τις Άλπεις και τα Απέννινα. Κυριότεροι εξ αυτών από δεξιά είναι οι Τιντόνε, Ιρέμπια, Νούρε, Άρντα, Τάρο, Πάρμα, Έντσα, Κροστόλο, Στέκια, Πανάρο και Ρένο. Εξ αριστερών είναι οι Ντόρια, Ριπάρια, Στούρα, Όρκο, Ντόρα, Μάλτσεα, Σέζια, Αγκόνια, Τιτσίνο, Ολόνα, Λάμπρο, Άντα, Όλιο, Σάρκα, ο οποίος και σχηματίζει τη λίμνη της Γκάρντα, από την οποία ο ίδιος ποταμός εξέρχεται με το όνομα Μίτσιο και συνεχίζει με αυτό μέχρι τις εκβολές.
Οι εξ αριστερών παραπόταμοι είναι μεγαλύτεροι με περισσότερα νερά, που χρησιμεύουν στην άρδευση της περιοχής τους, σε αντίθεση των εκ δεξιών παραποτάμων που είναι βραχύτεροι, με απότομο ρου και με λιγότερα νερά.