cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεωγραφικός πόλος
Σε σχέση με την επιφάνεια της Γης, η θέση των γεωγραφικών πόλων μεταβάλλεται κατά λίγα μέτρα σε περιόδους κάποιων ετών. Αυτός είναι ένας συνδυασμός της ταλάντωσης του Τσάντλερ, μια ελεύθερη ταλάντωση η οποία διαρκεί περίπου 433 ημέρες. Αυτή είναι μια ετήσια κίνηση η οποία ανταποκρίνεται στις εποχιακές κινήσεις των αέριων μαζών που μεταφέρουν αέρα και νερό. Επίσης αποτελεί μια παράτυπη μετατόπιση προς τον 80ο δυτικό μεσημβρινό. Καθώς η χαρτογραφία απαιτεί τη δήλωση των ακριβών και αμετάβλητων γεωγραφικών συντεταγμένων, οι μέσες τοποθεσίες των γεωγραφικών πόλων θεωρούνται σταθεροί χαρτογραφικοί πόλοι και αποτελούν τα σημεία όπου διασταυρώνονται οι μεγάλοι κύκλοι του γεωγραφικού πλάτους ενός σώματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολικές περιοχές της Γης Κατηγορία:Γεωδαισία
21 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
22 π.Χ.
''Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 22 π.Χ. κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο ''
Μπεριόζοβσκι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ
Volkswagen T-Cross
Το Volkswagen T-Cross είναι ένα κόμπακτ crossover SUV αυτοκίνητο της κατηγορίας B, που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen. Βασίζεται στην πλατφόρμα MQB και κυκλοφόρησε επίσημα τον Απρίλιο του 2019. Το Volkswagen T-Cross, ιεραρχικά, βρίσκεται κάτω από το T-Roc, καθιστώντας το έτσι το μικρότερο SUV αυτοκίνητο της Volkswagen.
Πρώτη Έκδοση (2018 - σήμερα)
Το όχημα παραγωγής παρουσιάστηκε επίσημα στις 25 Οκτωβρίου 2018, στο Άμστερνταμ, τη Σαγκάη και το Σάο Πάολο. Από τις 19 Απριλίου 2019, ξεκίνησαν οι πρώτες παραδόσεις. Τα αρχικά μοντέλα περιλαμβάνουν τα 1.0 TSI (95 PS, 115 PS), 1.5 TSI (150 PS), 1.6 TDI (95 PS). O κινητήρας 1.5 λίτρων TSI (150 PS) προστέθηκε αρχικά για την αγορά της Γερμανίας τον Νοέμβριο του 2019, και μέσα στο έτος 2020 κυκλοφόρησε διεθνώς.
Τα μοντέλα της πρώτης έκδοσης βασίστηκαν στην έκδοση του T-Cross Style 1.0 TSI (115 PS) με 150 αντίτυπα με χειροκίνητο κιβώτιο, και 50 αντίτυπα με αυτόματο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη (DSG).
Εξοπλισμός και ασφάλεια
Οι εξοπλισμοί που εισαγάγει η ελληνική αντιπροσωπεία της Volkswagen, Kosmocar, είναι σε σύγκριση με άλλες αγορές, υπερπλήρεις. Για την ακρίβεια, το T-Cross διατίθεται στις εκδόσεις «Life» και «Style». Από τη βασική έκδοση «Life», το T-Cross είναι εξοπλισμένο με τα συστήματα της οικογένειας IQ.DRIVE, τα οποία υποστηρίζουν τον οδηγό σε καθημερινές καταστάσεις, για παράδειγμα κατά την ακούσια αλλαγή λωρίδας κυκλοφορίας (Lane Assist) ή σε καταστάσεις διατήρησης απόστασης ασφαλείας από προπορευόμενο όχημα («ACC») (διαθέσιμο μόνο στην έκδοση «Style») και βοηθούν σε συνθήκες περιορισμένης ορατότητας («Blind Spot Monitor» με «Rear Traffic Alert»). Επιπλέον συστήματα που περιλαμβάνονται στον βασικό εξοπλισμό του αυτοκινήτου, είναι:
Στις δοκιμές πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP, το T-Cross απέσπασε την μέγιστη δυνατή διάκριση των 5 αστέρων, με τα εξής σκορ:
Παραγωγή
Το μοντέλο παράγεται μαζί με το Volkswagen Polo στο εργοστάσιο της Volkswagen Navarra S. A. στην Παμπλόνα της Ισπανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
t-Cross Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1984-1985
right|200px|thumb|Χειρόγραφο αρχείο με τις συμμετοχές των ομάδων Γ' Εθνικής 1984-85 (Πηγή:http://athlometro.blogspot.com/)
Το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής κατηγορίας αντρών 1984-85 ξεκίνησε στις 2 Σεπτεμβρίου του 1984 και ήταν η τρίτη (ανεπίσημα) και η δεύτερη επίσημα διοργάνωση στην κατηγορία αυτή.
Χαρακτηρίσθηκε και πάλι από σχεδιαστική προχειρότητα, αφού όπως και το 1983-84, δυο επιπλέον ομάδες έγιναν καθυστερημένα δεκτές, πλην των αρχικά δικαιούχων. Πρόκειται για τον Παναυπλιακό ο οποίος εντάχθηκε στο Νότιο όμιλο και την Αναγέννηση Καρδίτσας που για δεύτερη συνεχή χρονιά προστέθηκε στο Βορρά. Έτσι, είχαμε και πάλι αγώνες κάθε Κυριακή και Τετάρτη, προκειμένου να ολοκληρωθούν εγκαίρως οι αγωνιστικές υποχρεώσεις των 42 ομάδων (από 21 σε κάθε όμιλο).
Νεοφώτιστοι σύλλογοι
Από το Εθνικό Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της προηγούμενης περιόδου απόκτησαν δικαίωμα συμμετοχής ο Α.Ο. Κέρκυρα, ο Χαραυγιακός Ηλιούπολης, ο Αίας Σαλαμίνας, ο Παναρκαδικός, ο Π.Ο. Ελασσόνας, ο Ποσειδώνας Ν. Μηχανιώνας και ο Ηρακλής Καβάλας. Από τη Β' Εθνική 1983-84 προέρχονταν οι Α.Ο. Χαλκίδα, Νίκη Βόλου, Ολυμπιακός Βόλου και Παναιτωλικός.
Πρωταθλητές
Τους τίτλους κατέκτησαν ο Παναιτωλικός στο Νότο και ο Κιλκισιακός (που κέρδισε και τους 20 εντός έδρας αγώνες του) στο Βορρά.
Εισιτήρια ανόδου στη Β' Εθνική 1985-86 πήραν και οι δυο δευτεραθλητές, Ιωνικός Νικαίας και Νάουσα, αντίστοιχα.
Μεγάλος χαμένος στο Βόρειο όμιλο ήταν ο Ολυμπιακός Βόλου που ηττήθηκε την τελευταία αγωνιστική με 3-1 από τη Λαμία και έμεινε τρίτος. Με τον τρόπο αυτό, η ομάδα της Φθιώτιδας για δεύτερο συνεχόμενο χρόνο στέρησε από έναν διεκδικητή την άνοδο (το 1983-84 άτυχος ήταν ο Εορδαϊκός) και μάλιστα με το ίδιο σκορ!
Πρώτοι σκόρερ
Τους τίτλους του πρώτου σκόρερ κατέκτησαν οι Κώστας Κοττάκης του Ιωνικού στο Νότο (35 γκολ) και ο Χρήστος Καλαϊτζίδης της Αναγέννησης Γιαννιτσών στο Βορρά με 30 τέρματα.
Πηγές
Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1984-1985
Κρο-Μανιόν
μικρογραφία|Ο αρχικός "Γέρος του Κρο-Μανιόν", [[Μουσείο του Ανθρώπου, Παρίσι.]] μικρογραφία|Εργαλεία του Κρο-Μανιόν - από τη συλλογή του Louis Lartet μικρογραφία|Υπόθεση μετανάστευσης Κρο-Μανιόν Κρο-Μανιόν είναι όρος που έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει τους πρώτους πρώιμους σύγχρονους ανθρώπους (πρώιμο Homo sapiens sapiens) που ζούσαν στην Ευρωπαϊκή ανώτερη παλαιολιθική εποχή (45.000 έως 12.000 έτη πριν).
Το 1868 βρέθηκε το καταφύγιο του Κρο-Μανιόν, στο Λεζ Εϊζί-ντε-Τεγιάκ-Σιρέιγ, στο νομό Δορδόνης στη Γαλλία, με κατάλοιπα οστών ανθρώπων Κρο-Μανιόν, εργαλεία και κοσμήματα. Η ηλικία των ευρημάτων τοποθετείται γύρω στα 28.000 έτη πριν από σήμερα.
Κόμπλεντς
Το Κόμπλεντς (γερμ. Koblenz) είναι πόλη στη νοτιοδυτική Γερμανία, στη συμβολή των ποταμών Ρήνου και Μοζέλα. Μετά από το Μάιντς και το Λούντβιχσχαφεν, είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη του γερμανικού κρατιδίου Ρηνανίας-Παλατινάτου. Αποτελεί το βόρειο σύνορο της Κοιλάδας του κεντρικού Ρήνου, η οποία από το 2002, έχει συμπεριληφθεί στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Στην πόλη εδρεύει η ποδοσφαιρική ομάδα ΤΟΣ Κόμπλεντς.
Προϊστορική εποχή
Οι πρώτοι οικισμοί στη συμβολή των δύο ποταμών χρονολογούνται από την Παλαιολιθική εποχή (περίπου 9000 π.Χ.). Στην ευρύτερη περιοχή της πόλης έχουν εντοπιστεί αρκετά ευρήματα οικισμών από την Μέση Νεολιθική περίοδο (Πολιτισμός Ρέσσεν 4600-4300 π.Χ.) έως τους Κέλτες. Το 2005, κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στο φρούριο Έρενμπραϊτσταϊν (Ehrenbreitstein), βρέθηκε μια ξύλινη περίφραξη που χρονολογείται γύρω στα 1000 π.Χ. Είναι επομένως φανερό ότι ήδη από εκείνη την εποχή ο λόφος Έρενμπραϊτσταϊν ήταν οχυρωμένος.
Ρωμαϊκή εποχή
Κατά τη διάρκεια της κατάκτησης της Γαλατίας, τα ρωμαϊκά στρατεύματα υπό την ηγεσία του Ιούλιου Καίσαρα έφθασαν στο Ρήνο γύρω στο 55 π.Χ. και έχτισαν ένα πρώτο πέρασμα στο Ρήνο μεταξύ Κόμπλεντς και Άντερναχ. Στο κέντρο της πόλης τα ευρήματα πιστοποιούν την αρχή του αποικισμού γύρω στο 20 π.Χ. Κατά το έτος 9 π.Χ. ένα φρούριο χτίστηκε στη συμβολή των ποταμών Ρήνου και Μοζέλα, για την προστασία της οδού μεταξύ Μάιντς και Κολωνίας, που ονομαζόταν Castellum apud Confluentes. Αυτή η λατινική ονομασία, που σημαίνει «Κάστρο στη συμβολή ποταμών», είναι η ετυμολογική ρίζα του ονόματος Κόμπλεντς. Το κάστρο ανήκε στη ρωμαϊκή επαρχία της Άνω Γερμανίας. Και στους 2 ποταμούς είχαν χτιστεί αρκετές γέφυρες. Σε μια από αυτές, κατασκευασμένη το 49 μ.Χ., με μήκος 350 μέτρα, ανήκουν 51 δρύινοι πάσσαλοι με την αιχμή τους καλυμμένη από μέταλλο, που σώζονται μέχρι σήμερα. Η γέφυρα στηριζόταν σε 650-700 τέτοιους πασσάλους. Τον 2ο αιώνα κατασκευάστηκε ένα ακόμη κάστρο για την προστασία του γερμανικού Λίμες αλλά καταστράφηκε από τους Φράγκους το 259 μ.Χ.
Μεσαίωνας
Με την κατάρρευση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η πόλη κατελήφθη από τους Φράγκους και έγινε βασιλική έδρα. Με τη διαίρεση του βασιλείου του Καρλομάγνου, που έγινε το 806 η Κόμπλεντς δόθηκε στον γιο του Κάρολο και όταν αυτός πέθανε, το 811 η πόλη πέρασε στην εξουσία του Λουδοβίκου του Ευσεβούς. Το 830 ξεκίνησε διαμάχη μεταξύ του Λουδοβίκου και του γιου του, διαμάχη που είχε ως αποτέλεσμα μια νέα ανακατανομή των εδαφών και το 837 η Κόμπλεντς πέρασε στην εξουσία του Καρόλου του Φαλακρού. Αυτή η νέα ανακατανομή προκάλεσε καινούργιες διαμάχες κι έτσι το 842 κοντά στην Βασιλική του Αγίου Κάστορα συναντήθηκαν οι εγγονοί του Καρλομάγνου για διαβουλεύσεις, οι οποίες κατέληξαν την επόμενη χρονιά στη Συνθήκη του Βερντέν. Σύμφωνα με αυτήν, το Κόμπλεντς ανήκε στο νέο βασίλειο, την Λοθαριγγία, μέχρι τον θάνατο του Λοθάριου το 870, οπότε και πέρασε στη δικαιοδοσία του θείου του Λουδοβίκου του Γερμανικού. Το 882 η πόλη λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τους Νορμανδούς. Από το 925 το Κόμπλεντς ανήκε στο βασίλειο των Φράγκων της Ανατολής που στη συνέχεια έγινε η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Λιμπρεβίλ
Η Λιμπρεβίλ (αγγλικά: Libreville, με πληθυσμό 541.000 -αστική περιοχή, ενώ η πόλη αριθμεί 467.000- σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2002) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Γκαμπόν. Αποτελεί λιμάνι στον ποταμό Κόμο, κοντά στον Κόλπο της Γουινέας και εμπορικό κέντρο για τη μεταφορά ξυλείας. Η πόλη έχει μεταξύ άλλων διεθνές αεροδρόμιο, πανεπιστήμιο και νοσοκομείο.
Κόμπλεντς
Μεσαίωνας
Ο αυτοκράτορας Ερρίκος Β΄ το 1018 χάρισε την περιοχή του Κόμπλεντς στον αρχιεπίσκοπο της Τριρ Πόππο φον Μπάμπενμπεργκ. Από το 1198 ο αρχιεπίσκοπος έγινε ένας από τους πρίγκιπες-εκλέκτορες του αυτοκράτορα και μάλιστα από το 1356 ήταν ο δεύτερος σε προτεραιότητα, ενώ στην εκλογή του αυτοκράτορα ψήφιζε πρώτος από όλους στη Δίαιτα. Από τον 17ο αιώνα το Κόμπλεντς έγινε έδρα του αρχιεπισκόπου. Το 1250 άρχισε η κατασκευή των τειχών της πόλης, ενώ η πρώτη αναφορά στο Δημοτικό Συμβούλιο είναι του 1276.
Λιμπρεβίλ
Ιστορία
Η περιοχή όπου βρίσκεται η Λιμπρεβίλ κατοικήθηκε από τη φυλή των Μπονγκουέ (Mpongwé- προφορά: Εμπονγκουέ) πολύ πριν κατακτηθεί από τους Γάλλους το 1839. Το 1846 το βραζιλιάνικο πλοίο L'Elizia, που μετέφερε σκλάβους προς πώληση, πιάστηκε από το γαλλικό ναυτικό κοντά στο Λοάνγκο. Οι δούλοι απελευθερώθηκαν και ίδρυσαν τη Λιμπρεβίλ (στα γαλλικά σημαίνει: «Ελεύθερη Πόλη», σε αντιστοιχία με τη Φρίταουν της Σιέρα Λεόνε), το 1848. Η πόλη ήταν το σημαντικότερο λιμάνι στη Γαλλική Ισημερινή Αφρική την περίοδο από το 1934 ως το 1946 και το 1940 διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη Μάχη της Γκαμπόν. Η πόλη αναπτύχθηκε αρχικά με αργούς ρυθμούς (το πρώτο υποκατάστημα τράπεζας άνοιξε το 1930) και είχε 31.000 κατοίκους όταν η Γκαμπόν έγινε ανεξάρτητη, το 1960. Σήμερα περισσότερο από το ήμισυ του συνολικού πληθυσμού της χώρας ζουν στην πρωτεύουσα.
Κόμπλεντς
Νεότερη εποχή
Το 1632, κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, η πόλη κατακτήθηκε από τους Γάλλους και ελευθερώθηκε 4 χρόνια αργότερα. Το Κόμπλεντς πολιορκήθηκε ξανά από τα στρατεύματα του Λουδοβίκου ΙΕ΄ το 1688, τα οποία προκάλεσαν σοβαρές καταστροφές στην πόλη.
Λιμπρεβίλ
Γεωγραφία
Από το βορρά ως το νότο, οι σημαντικότερες περιοχές της πόλης είναι η περιοχή Μπατερί 4 (Batterie IV), η Καρτιέ Λουί (Quartier Louis), γνωστή για τη νυχτερινή της ζωή, η Μον-Μπουέ (Mont-Bouët) και η Νομπακελέ (Nombakélé), η Γκλας (Glass, ο πρώτος ευρωπαϊκός οικισμός στην Γκαμπόν), η Ολουμί (βιομηχανική περιοχή) και η Λαλαλά. Το λιμάνι και ο σιδηροδρομικός σταθμός της πόλης στη γραμμή του Διαγκαμπονέζικου Σιδηροδρόμου βρίσκονται στην Οβέντο (Owendo) στα νότια της κυρίως περιοχής. Πιο εσωτερικά βρίσκονται οι φτωχές περιοχές.
Κόμπλεντς
Νεότερη εποχή
Το 1786, ο τελευταίος αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας της Τριρ, ο Κλήμης Βεγκέσλαος της Σαξονίας φρόντισε ιδιαίτερα για την επέκταση και τον καλλωπισμό της πόλης. Μετά την πτώση της Βαστίλης το 1789 στο Κόμπλεντς βρήκαν καταφύγιο πολλοί Γάλλοι αριστοκράτες εμιγκρέδες διότι ο αρχιεπίσκοπος Κλήμης ήταν θείος του Βασιλιά της Γαλλίας, του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄. Οι εμιγκρέδες σχημάτισαν έναν στρατό για να πολεμήσουν τη Γαλλική Επανάσταση και να αποκαταστήσουν το αριστοκρατικό καθεστώς. Δίπλα στον στρατό των συμμαχικών δυνάμεων των Πρώσων και των Αυστριακών επιτέθηκαν στη Γαλλία το 1792. Η κίνηση αυτή εξόργισε την Γαλλική Δημοκρατία που αντεπιτέθηκε και κατέλαβε το Κόμπλεντς το 1794. Το 1814 οι Γάλλοι εκδιώχθηκαν και η πόλη κατελήφθη από τους Ρώσους. Τελικά το Συνέδριο της Βιέννης έδωσε το Κόμπλεντς στην Πρωσία. Η παλιά πόλη είχε τριγωνικό σχήμα, τις δυο πλευρές του τριγώνου όριζαν ο Ρήνος και ο Μοζέλας ενώ την τρίτη πλευρά έκλειναν τα τείχη της πόλης. Αυτά τα τείχη γκρεμίστηκαν το 1890 και η πόλη επεκτάθηκε προς αυτήν την πλευρά. Από το 1890 η πόλη αποτελείται από την Άλτστατ (παλιά πόλη) και την Νόιστατ (νέα πόλη) ή Κλέμενστατ.
Σύγχρονη εποχή
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Γαλλία κατέλαβε πάλι την περιοχή. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου στο Κόμπλεντς είχε την έδρα της η διοίκηση του Β' Σώματος Στρατού των Γερμανών και όπως πολλές άλλες γερμανικές πόλεις, βομβαρδίστηκε ανηλεώς και ανοικοδομήθηκε αργότερα. Μεταξύ 1947 και 1950, το Κόμπλεντς υπήρξε έδρα της κυβέρνησης της Ρηνανίας-Παλατινάτου.
Λιμπρεβίλ
Πολιτισμός και εκπαίδευση
μικρογραφία|200px|Η αμερικανική πρεσβεία στη Λιμπρεβίλ Στα αξιοθέατα της πόλης συμπεριλαμβάνονται το Εθνικό Μουσείο Τεχνών και Παραδόσεων, το Γαλλικό Πολιτιστικό Κέντρο, ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Μαρίας, ο ναός του Αγίου Μιχαήλ (κατασκευασμένος από ξύλο) στο Νκέμπο και πολλά άλλα. Η κύρια αγορά βρίσκεται στη Μον-Μπουέ. Στη Λιμπρεβίλ εδρεύουν βιβλιοθήκη, ερευνητικά ινστιτούτα, σχολή δημόσιας διοίκησης, νομική σχολή και το πανεπιστήμιο Ομάρ Μπόνγκο, το οποίο ιδρύθηκε το 1970. Κοντά στον ποταμό Κόμο βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Πονγκαρά, που καλύπτει έκταση 929 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Πίσω από το ακρωτήρι Εστεριάς (Cap Esterias) βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Ακαντά, όπου φωλιάζουν σμήνη μεταναστευτικών πτηνών.
Κόμπλεντς
Οικονομία
Το Κόμπλεντς είναι η κύρια έδρα εμπορίας των κρασιών του Ρήνου και του Μοζέλα, αλλά αποτελεί και κόμβο εξαγωγής εμφιαλωμένου μεταλλικού νερού. Στα περίχωρα της πόλης βρίσκονται βιομηχανίες κατασκευής εξαρτημάτων αυτοκινήτου (συστήματα πέδησης από την TRW Automotive, ελατήρια αερίου και υδραυλικοί αποσβεστήρες κραδασμών από την Stabilus, που ιδρύθηκε στην Κόμπλεντς το 1934), σκαφών, πηνίων αλουμινίου (από την Aleris Aluminium), πιάνων, χάρτου κ.ά. Από τον 17ο αιώνα λειτουργεί το ζυθοποιείο Königsbacher. Η πόλη είναι ένα σημαντικό κέντρο διέλευσης της σιδηροδρομικής γραμμής του Ρήνου και της ναυσιπλοΐας του Ρήνου. Από τις 19 Σεπτεμβρίου 2012 ξεκίνησε τη λειτουργία του ένα κέντρο εφοδιασμού της Amazon, περίπου 15 χιλιόμετρα έξω από την πόλη, στο Autobahnkreuz Koblenz. Στο Κόμπλεντς εδρεύει το Γερμανικό Επιτελείο Στρατιωτικών Δυνάμεων.
Λιμπρεβίλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γκαμπόν Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Κόμπλεντς
Οδικό δίκτυο
Δυτικά της πόλης περνά ο αυτοκινητόδρομος A 61, που συνδέει το Λουντβιχσχάφεν με τη Μενχενγκλάντμπαχ, στα βόρεια περνά ο αυτοκινητόδρομος A 48, που συνδέει τον A 1 (Σααρμπρύκεν-Κολωνία), με τον A 3, (Φρανκφούρτη-Κολωνία). Από τα περίχωρα της πόλης περνούν αρκετοί περιφερειακοί αυτοκινητόδρομοι όπως οι 9, 42, 49, 416, 258 and 327. Το τούνελ Glockenberg συνδέει την γέφυρα Pfaffendorf με τον αυτοκινητόδρομο B 42. Τις δυο όχθες του Ρήνου συνδέουν οι εξής γέφυρες: Bendorfer Autobahnbrücke, Pfaffendorfer, Horchheim (σιδηροδρομική) και η Südbrücke. Πάνω από τον ποταμό Μοζέλα υπάρχουν οι εξής γέφυρες: Balduinbrücke, Moseleisenbahnbrücke, Europabrücke, Staustufe Koblenz, Kurt-Schumacher-Brücke, Gülser Eisenbahnbrücke.
Σιδηροδρομικό δίκτυο
Η πόλη εξυπηρετείται κυρίως από τον σταθμό Koblenz Hbf, άλλοι σταθμοί στη γύρω περιοχή είναι οι Koblenz-Ehrenbreitstein, Koblenz-Güls, Koblenz-Lützel, Koblenz-Moselweiß και Koblenz-Stadtmitte. Η πόλη είναι κόμβος τόσο της Δυτικής Σιδηροδρομικής γραμμής του Ρήνου (Βόννη-Μάιντς) όσο και της Ανατολικής (Βιζμπάντεν-Κολωνία). Το Κόμπλεντς είναι η αφετηρία της Σιδηροδρομικής γραμμής του Μοζέλα -Τριρ, Κόμπλεντς- Λουξεμβούργο και της γραμμής της κοιλάδας του ποταμού Λαν, προς Λιμβούργο και Γκίσεν.
Εκπαίδευση
Το Πανεπιστήμιο Κόμπλεντς και Λαντάου είναι ένα από τα πιο καινούρια πανεπιστημιακά ιδρύματα της Γερμανίας. Από την Παιδαγωγική Ακαδημία, που υπήρχε μέχρι το 1990 προέκυψε ένα Πανεπιστήμιο με 8 σχολές και 2 Πανεπιστημιουπόλεις, μια στο Κόμπλεντς και μια στο Λαντάου, με ευρύ φάσμα τμημάτων και πτυχίων. Η πόλη του Μάιντς χρησιμεύει ως σύνδεσμος ανάμεσα στις 2 Πανεπιστημιουπόλεις, φιλοξενώντας την Πρυτανεία και τα γραφεία διοίκησης του Πανεπιστημίου. Το ακαδημαϊκό προφίλ του πανεπιστημίου χαρακτηρίζεται από τον συνδυασμό της Επιστήμης της Πληροφορικής και της Ψυχολογίας μαζί με τα παραδοσιακά τμήματα της Παιδαγωγικής, των Ανθρωπιστικών και σπουδών και των Φυσικών και Κοινωνικών Επιστημών.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Έχουν γίνει αδελφοποιήσεις με τις παρακάτω πόλεις :
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
NGC 5713
Ο NGC 5713 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο και απέχει περίπου 82 εκατομμύρια έτη φωτός από το ηλιακό σύστημα. Αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον γειτονικό γαλαξία NGC 5719. Ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ ανακάλυψε τον NGC 5713 στις 11 Απριλίου 1787.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
5713 52412 09451 Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός) Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ιδιόμορφοι γαλαξίες
Ακουαμαρίνα
Η ακουαμαρίνα είναι μια γαλαζοπράσινη παραλλαγή της βηρύλλου. Αν και δεν είναι τόσο ακριβή όσο το σμαράγδι, χρησιμοποιείται, ως πολύτιμος λίθος, στην κοσμηματοποιία. Το χρώμα της αποδίδεται στην ύπαρξη μικρών ποσοτήτων Fe+2 και το όνομά της σημαίνει «θαλασσινό νερό», λόγω του χρώματός της. Θεωρείται ένας από τους πιο γνωστούς και δημοφιλείς πολύτιμους λίθους.
Η ακουαμαρίνα έχει σκληρότητα 7,5-8 στην κλίμακα Mohs (με μέγιστη τιμή το 10) που χρησιμοποιείται για την μέτρηση της σκληρότητας των ορυκτών. Το ειδικό βάρος του είναι 2,72. Η ακουαμαρίνα όντας διαφανής έως αδιαφανής, έχει δείκτες διαθλάσεως 1,577 έως 1,583.
Η ακουαμαρίνα έχει αποχρώσεις από γαλάζιο μέχρι γαλαζοπράσινο. Επειδή η ακουαμαρίνα με γαλάζια απόχρωση χρησιμοποιείται περισσότερο στη κοσμηματοποιία, η γαλαζοπράσινη μετατρέπεται σε γαλάζια με θερμική κατεργασία, σε θερμοκρασία περίπου 400 με 450°C. Το χρώμα με την θερμική κατεργασία είναι σταθερό, ενώ η διαδικασία δεν προκαλεί να ανιχνευτεί στα γεμολογικά εργαστήρια. Η πιο συνηθισμένη επεξεργασία της ακουαμαρίνας είναι η εδροποίηση, συνήθως τύπου μπριγιάν, ενώ να γίνει και επεξεργασία της με τη τεχνική καμπουσόν.
Η καλύτερη ποιότητα ακουαμαρίνας εξορύσσεται στη Βραζιλία, στην πολιτεία Μίνας Ζεράις, κοντά στο Μπέλο Οριζόντε. Άλλες χώρες με σημαντική εξόρυξη είναι η Κένυα, η Νιγηρία, η Μαγαδασκάρη, η Ζάμπια, η Τανζανία, η Σρι Λάνκα, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και η Ρωσία. Στην Μίνας Ζεράις εξορύχθηκε το 1910 το μεγαλύτερο κομμάτι ακουαμαρίνας με ποιότητα πολυτίμου λίθου που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, περίπου 110 κιλά, το οποίο στη συνέχεια κόπηκε σε χιλιάδες μικρότερα κομμάτια. Το κομμάτι αυτό ονομάστηκε Papamel. Έχουν βρεθεί ακόμη μεγαλύτερα κομμάτια ακουαμαρίνας, με βάρος αρκετών τόνων, τα οποία όμως δεν ήταν καλής ποιότητας.
588 Αχιλλεύς
Ο Αχιλλεύς (Achilles) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,67. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Ο Αχιλλεύς είναι ο πρώτος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας που ανακαλύφθηκε και πήρε το όνομά του από τον μυθικό ήρωα Αχιλλέα της Ιλιάδας. Περιφέρεται σε μία μέση θέση γύρω από το Λαγκρανζιανό σημείο L4 του συστήματος Ηλίου-Δία, είναι δηλαδή όπως λέμε ένα «ηγούμενο» μέλος της Τρωικής Ομάδας (ή μέλη του «Ελληνικού στρατοπέδου»). Μετά την ανακάλυψη μερικών ακόμα αστεροειδών της Τρωικής Ομάδας, επεκράτησε η συνήθεια μεταξύ των αστρονόμων να δίνονται ονόματα Ελλήνων ηρώων του Τρωικού Πολέμου στα ηγούμενα μέλη της Ομάδας και ονόματα Τρώων στα «επόμενα» μέλη (του Λαγκρανζιανού σημείου L5, γνωστά επίσης και ως μέλη του «Τρωϊκού στρατοπέδου»). Στο μεταξύ όμως είχαν ονομασθεί δύο εξαιρέσεις στον κανόνα αυτόν, οι οποίες και παραμένουν, αποκαλούμενες και «κατάσκοποι»: είναι ο 624 Έκτωρ στο ελληνικό «στρατόπεδο» και ο 617 Πάτροκλος στο τρωικό.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Αχιλλέως εκτιμάται σε 135,5 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα του έχει εκτιμηθεί σε 2,6 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2,0 gr/cm³. Για την πυκνότητα αυτή, η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό του εκτιμάται σε 3,79 cm/s², ενώ η ταχύτητα διαφυγής σε 71,6 m/sec (258 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος του είναι D, ενώ το άλβεδό του είναι 0,0328. Ο Αχιλλεύς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του με περίοδο που δεν είναι γνωστή επακριβώς, αλλά πάντως μεγαλύτερη από 12 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 124 Κ (149 βαθμοί Κελσίου κάτω από το μηδέν).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αχιλλευς
Αλμπέρτο Ιγκλέσιας
Ο Αλμπέρτο Ιγκλέσιας Φερνάντεζ-Μπεριντί (ισπανικά: Alberto Iglesias Fernández-Berridi, 21 Οκτωβρίου 1955) είναι Ισπανός συνθέτης. Περισσότερο είναι γνωστός για τις συνθέσεις του στον κινηματογράφο, κυρίως, συνεργαζόμενος με τον Πέδρο Αλμοδόβαρ, καθώς και με τον Χούλιο Μεδέμ. Ενώ, κατά τις αρχές του 2000 έγινε περισσότερο δημοφιλής, αφού συνέθεσε σε ταινίες του Χόλυγουντ. Εκτός από κινηματογραφικές μουσικές συνθέσεις, έχει ασχοληθεί και με το μπαλέτο και την κλασική μουσική.
Γεννημένος στο Σαν Σεμπαστιάν, σπούδασε αρμονία και αντίστιξη σε τοπικό ωδείο. Αργότερα πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε σύνθεση και πιάνο, και, τέλος, ηλεκτρονική μουσική, στη Βαρκελώνη, στα Phonos Studios. Στις αρχές του 1980, ασχολήθηκε κυρίως με τη σύνθεση ηλεκτρονικής μουσικής, όμως έπειτα, ξεκίνησε την καριέρα του στον κινηματογράφο. Συνεργάστηκε σε πολυάριθμες περιπτώσεις με τον διακεκριμένο Ισπανό σκηνοθέτη Πέδρο Αλμοδόβαρ, σε ταινίες όπως: Καυτή Σάρκα (1997), Όλα για τη μητέρα μου (1997), Μίλα της (2002), Γύρνα πίσω (2006), Ραγισμένες Αγκαλιές (2009), Το δέρμα που κατοικώ (2011), Πόνος και δόξα (2019).
Ενώ έγραψε και μουσική για ταινίες του Χόλιγουντ, όπως το Ο Επίμονος Κηπουρός (2005), το The Kite Runner (2007), το Che (2008) και το Tinker Tailor Soldier Spy (2011). Έως τώρα, έχει υπάρξει τρεις φορές υποψήφιος για Όσκαρ και BAFTA (για τα τρία παραπάνω εκτός του Che) και μία Χρυσή Σφαίρα, έχοντας, από την άλλη, κερδίσει δέκα φορές το βραβείο Goya. Έχει, επίσης, κερδίσει κι ένα βραβείο στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου. Αδελφός του ήταν ο γνωστός γλύπτης Χουάν Μουνιόζ και αδελφή του η Κριστίνα Ιγκλέσιας, κι αυτή καλλιτέχνις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Ισπανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα
23 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γάζι Ηρακλείου
Το Γάζι  (επίσημο: Γάζιον ) είναι Δυτικό προάστιο του Ηρακλείου και έδρα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου του Νομού Ηρακλείου.
Μεταξύ άλλων, στο Γάζι υπάρχουν υπηρεσίες του δήμου, δημοτικά σχολεία, Γυμνάσιο, Λύκειο, ΚΕΠ, ΚΑΠΗ και ιατρείο.
Ιωάννης Μουτζουρίδης
Ο Ιωάννης Μουτζουρίδης (1879 - 1935), ήταν Έλληνας στρατιωτικός, (συνταγματάρχης) και πολιτικός.
Γάζι Ηρακλείου
Ιστορικά στοιχεία
thumb|200px|Ειδώλιο θεάς με στεφάνι με κάλυκες μήκωνος Στην περιοχή έχουν βρεθεί σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα. Έτσι, στη θέση "Μπαΐρια", αριστερά του δρόμου προς Κρουσώνα βρέθηκαν τυχαία το 1936 δύο πήλινα ειδώλια που παρίσταναν θεά από τη μινωική εποχή. Αποκαλύφθηκε επίσης σε ανασκαφές του Μαρινάτου δωμάτιο 4Χ4μ. , τμήμα μεγαλύτερης οικοδομής όπου βρέθηκαν σκεύη λατρείας και άλλα τρία ειδώλια της θεάς των φιδιών και των περιστεριών. Βρήκαν επίσης σωληνωτά αγγεία όμοια με εκείνα που βρέθηκαν στην Κνωσό και τα οποία σύμφωνα με τον Έβανς ήταν φωλιές των ιερών φιδιών. Όλα τα ευρήματα ανάγονται στα Υστερομινωικά χρόνια (Περίοδος ΙΙΙ). Σύμφωνα με το Μαρινάτο σε όλα τα ειδώλια παριστάνεται η ίδια θεά των φιδιών, χθόνια ή οικιακή και επίσης θεά των περιστεριών και του έρωτα αλλά και θεά της Μήκωνος (=υγείας) και της ευφορίας. Αυτό γιατί σε ένα από τα ειδώλια η θεά φορά στεφάνι με κάλυκες μήκωνος (=παπαρούνας), από όπου παράγεται το όπιο. Η μινωική θεά με τα χέρια υψωμένα θυμίζει την Παναγία την Πλατυτέρα, που συναντούμε στις βυζαντινές αγιογραφίες.
Ιωάννης Μουτζουρίδης
Βιογραφία
Ο Ι. Μουτζουρίδης γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1879. Κατατάχθηκε ως εθελοντής στον ελληνικό στρατό όπου και αποφοίτησε από τη Σχολή Υπαξιωματικών με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού το 1912. Συμμετείχε και στους δύο Βαλκανικούς πολέμους όπου και τραυματίσθηκε σοβαρά στη μάχη της Πέτρας - Πόρτας με αχρήστευση του αριστερού χεριού του, με συνέπεια να τεθεί στη συνέχεια σε τιμητική διαθεσιμότητα, εξελισσόμενος στο βαθμό του συνταγματάρχη.
Γάζι Ηρακλείου
Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη μνεία του πληθυσμού χρονολογείται από το 1379, όταν αναφέρεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα. Το 1583 το Γάζι αναφέρεται ως Gasi με 108 κατοίκους. Το 1881 κατοικούνταν από 292 Τούρκους.
Ιωάννης Μουτζουρίδης
Βιογραφία
Από το 1925 στράφηκε στη πολιτική. Το 1926, πολιτευόμενος με το Λαϊκό Κόμμα την αρχηγία του οποίου είχε αναλάβει ο Παναγής Τσαλδάρης εκλέχθηκε βουλευτής Ναυπλίας και Αργολίδας στην Α΄ Περίοδο (1926), στη Β΄ Περίοδο )1928), στη Γ΄ Περίοδο (1932), στη Δ΄ Περίοδο (1933) καθώς και στην Ε΄ Εθνοσυνέλευση (1935).
Γάζι Ηρακλείου
Πληθυσμική εξέλιξη
Ακολουθεί η πληθυσμιακή εξέλιξη του κεντρικού οικισμού Γαζιου (και όχι του δ.δ.), σύμφωνα με τις εκάστοτε απογραφές:
Ιωάννης Μουτζουρίδης
Βιογραφία
Επί κυβερνήσεως Π. Τσαλδάρη του 1933 διετέλεσε υπουργός των Εσωτερικών από 9 Αυγούστου 1933 μέχρι τις 21 Μαρτίου 1934 και στην συνέχεια μέχρι το τέλος του ίδιου έτους διορίστηκε υπουργός Γενικός Διοικητής Κρήτης. Πέθανε στην Αθήνα το 1935. Αδελφός του Ιωάννη Μουτζουρίδη ήταν ο βουλευτής Πραξιτέλης Μουτζουρίδης και γιος του ο μετέπειτα βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, Γεώργιος Μουτζουρίδης.
Γάζι Ηρακλείου
Διοικητικά στοιχεία
Δείτε Κοινότητα Γαζίου
Ιωάννης Μουτζουρίδης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Κρήτης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Βουλευτές Αργολίδος Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας
Γάζι Ηρακλείου
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότες κοινότητα Τυλίσσου και το 1930 με το ΦΕΚ 120Α - 19/04/1930 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1994 με το ΦΕΚ 144Α - 31/08/1994 ορίστηκε έδρα του Δήμου Γαζίου ενώ το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 έδρα του δήμου Μαλεβιζίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς: Άγιοι Θεοδώροι, Άγιος Γέωργιος Μεθυστής, Καβροχώρι, Κολλυβάς, Σκαφιδαράς και Τίμιος Σταυρός, αποτελούν την κοινότητα Γαζίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γαζίου του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 12.606 κατοίκους.
Πηγές
Γάζι Γάζι Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Εθνική Αυστραλίας Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αυστραλίας Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Αυστραλίας, για ποδοσφαιριστές μέχρι 17 ετών. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αυστραλίας. Συμμετέχεις στις διοργανώσεις κάτω των 17 ετών (Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου U17, OFC U-17 Championship, AFF U-16 Youth Championship). Έχει κερδίσει 10 OFC U-17 Championship, κερδίζοντας όλες τις διοργανώσεις στις οποίες συμμετείχε, εκτός από μία (1997) που ήταν φιναλίστ. Επιπρόσθετα, έχει κερδίσει 1 AFF U-16 Youth Championship το 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Αυστραλίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-17 Ασίας
Ρουχακάνα Ρουγκούντα
Ο Ρουχακάνα Ρουγκούντα (Ruhakana Rugunda, γενν. στις 7 Νοεμβρίου 1947) είναι γιατρός και πολιτικός από την Ουγκάντα και πρωθυπουργός από το 2014. Από το 1986 υπηρέτησε σε διάφορα αξιώματα κατά την προεδρία του Γιουέρι Μουσέβενι. Ήταν υπουργός Εξωτερικών από το 1994 ως το 1996 και υπουργός Εσωτερικών από το 2003 ως το 2009. Συνακόλουθα, έγινε μόνιμος αντιπρόσωπος της χώρας του στα Ηνωμένα Έθνη από το 2009 ως το 2011 και υπουργός Υγείας από το 2013 ως το 2014.
Διορίστηκε πρωθυπουργός στις 18 Σεπτεμβρίου 2014. Αντικατέστησε τον Αμάμα Εμπαμπάζι, ο οποίος αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση.
Ιστορία
Γεννήθηκε στην Επαρχία Καμπάλε και από μικρό παιδί συνήθιζε να διαβάζει τις εφημερίδες στον πατέρα του Σουρουμανί Ρουγκούντα. Οι εμπειρίες του αυτές τον έκαναν να ασχοληθεί αργότερα με την πολιτική. Παρακολούθησε μαθήματα στο σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Κιγκέζι και έπειτα στο κολέγιο Μπουσόγκα Μουίρι. Λίγο μετά εισήλθε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Μακέρερε. Έπειτα συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Ζάμπιας. Ειδικεύτηκε στην Ιατρική και αποφοίτησε με το πτυχίο μπάτσελορ της Ιατρικής και της Χειρουργικής. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στις ΗΠΑ και έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο στη Δημόσια Υγεία (MSc.Pub.Hlth) Προτού κατέλθει στον πολιτικό στίβο, εργάστηκε ως διοικητικός ιατρός στη Ζάμπια και στο νοσοκομείο της Ουάσινγκτον, όπως επίσης και στο Εθνικό Νοσοκομείο Κενυάτα στο Ναϊρόμπι της Κένυας.Kenyatta National Hospital in Nairobi, Kenya.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ήταν πρόεδρος της Φοιτικής Ένωσης του Πανεπιστημίου Μακέρερε (NUSU) και ήταν ενεργός αρχικά με το Κογκρέσο του Λαού (UPC). Το 1986 όταν κατέλαβε την εξουσία ο Μουσέβενι, ο Ρουχακάνα διορίστηκε σε σειρά κυβερνητικών θέσεων: υπουργός Υγείας (1986-88), υπουργός Δημοσίων Έργων, Μεταφορών και Επικοινωνιών (1988-94), υπουργός Εξωτερικών (1994-96), υπουργός Τύπου (1996-98), Προεδρίας (1998-2001), Νερών, Γης και Περιβάλλοντος (2001-03) και υπουργός Εσωτερικών από το 2003 ως το 2009.
Υπηρέτησε μεταξύ άλλων ως επικεφαλής του Διοικητικού Συμβουλίου για το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNEP). Τον Ιούλιο του 2006 ο Ρουγκούντα ηγήθηκε της διαπραγματευτικής ομάδας που είχε στείλει η κυβέρνηση της Ουγκάντας στην Τζούμπα του Σουδάν, για συνομιλίες με τον Στρατό Αντίστασης του Κυρίου.
Τον Ιανουάριο του 2009 διορίστηκε μόνιμος αντιπρόσωπος της Ουγκάντας στα Ηνωμένα Έθνη. Την ίδια περίοδο η θέση του προήχθη σε επίπεδο υπουργού. Δύο φορές υπηρέτησε ως πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας τον Ιούλιο του 2009 και τον Οκτώβριο του 2010 στη διάρκεια της διετούς θητείας της Ουγκάντας στο Συμβούλιο. Έπειτα από τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης στις 27 Μαΐου 2011, διορίστηκε υπουργός Τύπου και Επικοινωνιών. Το Μάιο του 2013 έγινε υπουργός Υγείας.
Το Σεπτέμβριο του 2014 διορίστηκε πρωθυπουργός.
Προσωπικά
Είναι παντρεμένος με τη Ζοκλίν Ρουγκούντα και έχουν 4 γιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ουγκάντας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Μπογκντανόβιτς
Το Μπογκντανόβιτς (ρωσ. Богданович) είναι πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στην Περιφέρεια Σβερντλόβσκ, με πληθυσμό 32.300 κατοίκους. Βρίσκεται 99 χλμ ανατολικά από το Αικατερίνενμπουργκ, στο ποτάμι Κουνάρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ
589 Κροατία
Η Κροατία (Croatia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,87. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Κατά τη στιγμή της ανακαλύψεώς του ο αστεροειδής είχε φαινόμενο μέγεθος 12,5 και βρισκόταν στην Παρθένο. Ονομάσθηκε Κροατία μετά από υπόδειξη του Μαξ Βολφ, για να τιμηθεί το νεοσύστατο τότε Αστεροσκοπείο της Κροατικής Εταιρείας Φυσικών Επιστημών στο Ζάγκρεμπ. Πολλοί αστρονόμοι από διαφορετικές χώρες συνεργάσθηκαν για τον προσδιορισμό των τροχιακών παραμέτρων της Κροατίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κροατίας των 57 χιλιομέτρων που υπολογίσθηκε αρχικά, με χρήση της μεθόδου του Αργκελάντερ έρχεται σε αντίθεση με αυτή που εκτιμήθηκε από τα δεδομένα του IRAS, 87,54 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι πιθανώς CX, ενώ το άλβεδό της είναι 0,051. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Κροατία γύρω από τον εαυτό της.
Τζόζεφ Κέλερ
Ο Τζόζεφ Κέλερ (Joseph Bishop Keller, 31 Ιουλίου 1923 - 7 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Αμερικανός μαθηματικός με ειδίκευση στα εφαρμοσμένα μαθηματικά. Είναι περισσότερο γνωστός για το έργο του πάνω στη "γεωμετρική θεωρία της περίθλασης" (GTD).
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Πάτερσον του Νιου Τζέρσεϊ στις 31 Ιουλίου 1923 και φοίτησε στο Eastside High School, όπου ήταν μέλος της ομάδας μαθηματικών. Αφού έλαβε το προπτυχιακό του δίπλωμα το 1943 από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, ο Κέλερ έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1948 στο ίδιο πανεπιστήμιο υπό την καθοδήγηση του Ρίτσαρντ Κούραντ. Διετέλεσε καθηγητής Μαθηματικών στο Ινστιτούτο Courant του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης μέχρι το 1979. Στη συνέχεια ήταν καθηγητής μαθηματικών και μηχανολογίας στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ μέχρι το 1993, οπότε και έγινε ομότιμος καθηγητής.
Ἐρευνα
Ο Κέλερ ασχολήθηκε με την εφαρμογή των μαθηματικών σε προβλήματα της επιστήμης και της μηχανικής, όπως η διάδοση των κυμάτων. Συνέβαλε στη μέθοδο Αϊνστάιν - Μπριλούιν - Κέλερ για τον υπολογισμό των ιδιοτιμών σε κβαντομηχανικά συστήματα.
Βραβεία
Ο Κέλερ τιμήθηκε με το Βραβείο Lester R. Ford (από κοινού με τον David W. McLaughlin) το 1976 και (χωρίς να το μοιραστεί) το 1977. Το 1988 τού απονεμήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο Επιστήμης των ΗΠΑ και το 1997 έλαβε το Βραβείο Βολφ από το Ίδρυμα Βολφ που εδρεύει στο Ισραήλ. Το 1996 του απονεμήθηκε το βραβείο Νέμερς στα Μαθηματικά. Το 1999, του απονεμήθηκε το βραβείο Ig Nobel για τον υπολογισμό του τρόπου κατασκευής ενός στόμιου τσαγιέρας που δεν στάζει. Μαζί με τους Πάτρικ Β. Γουόρεν, Ρόμπιν Κ. Μπολ και Ρέιμοντ Ε. Γκόλντσταϊν, ο Κέλερ τιμήθηκε με το Ig Nobel το 2012 για τον υπολογισμό των δυνάμεων που διαμορφώνουν και μετακινούν τα μαλλιά σε αλογοουρές. Το 2012, έγινε μέλος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας.
Προσωπική ζωή
Η δεύτερη σύζυγος του Κέλερ, η Αλίς Σ. Γουίτεμορ, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της ως καθαρή μαθηματικός, αλλά άρχισε να ενδιαφέρεται για την επιδημιολογία και τη βιοστατιστική. Ο Κέλερ είχε έναν αδελφό που ήταν επίσης μαθηματικός, τον Χέρμπερτ Μ. Κέλερ, ο οποίος μελέτησε αριθμητική ανάλυση, επιστημονικό λογισμό, θεωρία διακλάδωσης, μεθόδους παρακολούθησης μονοπατιών και ομοτοπίας και υπολογιστική δυναμική ρευστών. Ο Χέρμπερτ Κέλερ ήταν καθηγητής στο Caltech. Και τα δύο αδέλφια συνέβαλαν στους τομείς του ηλεκτρομαγνητισμού και της δυναμικής ρευστών. Ο Τζόζεφ Κέλερ πέθανε στο Στάνφορντ της Καλιφόρνια στις 7 Σεπτεμβρίου 2016, μετά από υποτροπή του καρκίνου των νεφρών που διαγνώστηκε για πρώτη φορά το 2003.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Διυλιστήριο πετρελαίου
Το διυλιστήριο πετρελαίου είναι βαρεία εγκατάσταση βιομηχανικής επεξεργασίας στην οποία υφίσταται επεξεργασία αργό πετρέλαιο και διυλίζεται σε άμεσα χρησιμοποιήσιμα προϊόντα όπως νάφθα, βενζίνη, καύσιμο ντίζελ, άσφαλτος, πετρέλαιο θέρμανσης, κηροζίνη και υγραέριο. Τα διυλιστήρια πετρελαίου είναι τυπικά μεγάλα, εκτεταμένα βιομηχανικά συγκροτήματα με εκτεταμένες σωληνώσεις που μεταφέρουν ρευστά μεταξύ μεγάλων μονάδων χημικής επεξεργασίας. Τα διυλιστήρια πετρελαίου χρησιμοποιούν υψηλή τεχνολογία και μπορούν να θεωρηθούν ως τύποι χημικών εγκαταστάσεων. Η τροφοδοσία του αργού (ακατέργαστου) πετρελαίου υφίσταται επεξεργασία τυπικά από μια εγκατάσταση παραγωγής πετρελαίου. Υπάρχει συνήθως μια δεξαμενή καυσίμου στο διυλιστήριο πετρελαίου ή κοντά σε αυτό για αποθήκευση του εισερχομένου αργού πετρελαίου καθώς και των χύμα υγρών προϊόντων.
Λειτουργία
Το ακατέργαστο αργό πετρέλαιο δεν είναι γενικά χρήσιμο σε βιομηχανικές εφαρμογές, αν και "ελαφρύ, γλυκό" (με χαμηλό ιξώδες, χαμηλό θείο) αργό πετρέλαιο έχει χρησιμοποιηθεί άμεσα ως καύσιμο για την παραγωγή ατμού για την προώθηση υπερωκεάνιων πλοίων. Τα ελαφρύτερα στοιχεία, όμως, σχηματίζουν εκρηκτικούς ατμούς στις δεξαμενές καυσίμων και είναι συνεπώς επικίνδυνα, ειδικά σε πολεμικά πλοία. Τα εκατοντάδες είδη διαφορετικών ενώσεων υδρογονανθράκων στο αργό πετρέλαιο διαχωρίζονται στο διυλιστήριο σε συστατικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν άμεσα ως καύσιμα, λιπαντικά και ως πρώτες ύλες για πετροχημικές διεργασίες που παράγουν προϊόντα όπως πλαστικά, απορρυπαντικά, διαλύτες, ελαστομερή καθώς και ίνες, όπως νάιλον και πολυεστέρες.
Πετρελαϊκά ορυκτά καύσιμα καίγονται σε μηχανές εσωτερικής καύσης για να παράσχουν την απαραίτητη ενέργεια για πλοία, αυτοκίνητα, κινητήρες αεροσκαφών, χορτοκοπτικά, αλυσοπρίονα και άλλα μηχανήματα. Τα διαφορετικά σημεία βρασμού επιτρέπουν στους υδρογονάνθρακες να διαχωρίζονται με απόσταξη. Επειδή τα ελαφρύτερα υγρά προϊόντα είναι σε μεγάλη ζήτηση για χρήση σε μηχανές εσωτερικής καύσης, ένα σύγχρονο διυλιστήριο μετατρέπει βαρείς υδρογονάνθρακες και ελαφρύτερες αέριες ενώσεις σε αυτά τα υψηλότερες αξίας καύσιμα. Το πετρέλαιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους, επειδή περιέχει υδρογονάνθρακες ποικίλων σχετικών μοριακών μαζών, μορφών και μεγεθών όπως αλκάνια, αρωματικοί υδρογονάνθρακες, κυκλοαλκάνια (ή ναφθένια), αλκίνια, αλκαδιένια, και αλκίνια. Ενώ τα μόρια στο αργό πετρέλαιο περιλαμβάνουν διάφορα άτομα όπως θείο και άζωτο, οι υδρογονάνθρακες είναι η πιο συνηθισμένη μορφή μορίων, που είναι μόρια ποικίλων μεγεθών και πολυπλοκότητας αποτελούμενα από άτομα υδρογόνου και άνθρακα. Οι διαφορές στη δομή αυτών των μορίων είναι η αιτία για τις διαφορετικές φυσικές και χημικές ιδιότητες και αυτή η ποικιλία είναι που κάνει το αργό πετρέλαιο χρήσιμο σε μια ευρεία περιοχή διαφόρων εφαρμογών.
Κύρια προϊόντα
Τα πετρελαϊκά προϊόντα ομαδοποιούνται συνήθως σε τρεις κατηγορίες: ελαφρά αποστάγματα (υγραέριο, βενζίνη, νάφθα), μεσαία αποστάγματα (κηροζίνη, ντίζελ), βαριά αποστάγματα και υπόλειμμα (βαρύ καύσιμο έλαιο, λιπαντικά λάδια, κερί, άσφαλτος). Αυτή η κατηγοριοποίηση βασίζεται στον τρόπο απόσταξης του αργού πετρελαίου καθώς και στον τρόπο διαχωρισμού σε κλάσματα όπως στο παραπάνω διάγραμμα.
Τα διυλιστήρια πετρελαίου παράγουν επίσης ποικίλα ενδιάμεσα προϊόντα όπως υδρογόνο, ελαφρείς υδρογονάνθρακες, αναμορφωμένη και πυρολυμένη βενζίνη. Αυτά δεν μεταφέρονται συνήθως, αλλά αναμειγνύονται και επεξεργάζονται παραπέρα επί τόπου. Οι χημικές εγκαταστάσεις είναι συνεπώς συχνά γειτονικές με διυλιστήρια πετρελαίου. Παραδείγματος χάριν, ελαφρείς υδρογονάνθρακες πυρολύονται με ατμό σε εγκατάσταση αιθενίου και το παραγόμενο αιθένιο πολυμερίζεται για να παραγάγει πολυαιθένιο.
Διάγραμμα ροής τυπικού διυλιστηρίου
Η παρακάτω εικόνα είναι ένα σχηματικό διάγραμμα ροής επεξεργασίας ενός τυπικού διυλιστηρίου πετρελαίου που δείχνει τις ποικίλες διεργασίες μιας μονάδας χημικής εγκατάστασης και τη ροή των ενδιάμεσων προϊόντων ρευμάτων που συμβαίνει μεταξύ της εισερχόμενης τροφοδοσίας αργού πετρελαίου και των τελικών προϊόντων. Το διάγραμμα απεικονίζει μόνο μία από τις κυριολεκτικά εκατοντάδες διαφορετικές διαμορφώσεις ενός διυλιστηρίου πετρελαίου. Το διάγραμμα επίσης δεν περιλαμβάνει οποιεσδήποτε από τις συνηθισμένες εγκαταστάσεις διυλιστηρίου που παρέχουν άλλες εγκαταστάσεις όπως ατμό, νερό ψύξης και ηλεκτρικό ρεύμα, καθώς και δεξαμενές αποθήκευσης για το τροφοδοτούμενο ακατέργαστο πετρέλαιο, για τα ενδιάμεσα προϊόντα και τα τελικά προϊόντα. Υπάρχουν πολλές ρυθμίσεις διεργασιών που είναι διαφορετικές από τις απεικονιζόμενες. Παραδείγματος χάριν, η μονάδα απόσταξης σε κενό μπορεί επίσης να παραγάγει κλάσματα που μπορούν να εξευγενιστούν σε τελικά προϊόντα όπως: λάδι αξόνων που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία υφασμάτων, ελαφρύ έλαιο μηχανημάτων, λάδι κινητήρων και διάφορους κηρούς.
Η μονάδα απόσταξης του αργού πετρελαίου
Η μονάδα απόσταξης του αργού πετρελαίου (CDU) είναι η πρώτη μονάδα επεξεργασίας ουσιαστικά σε όλα τα διυλιστήρια πετρελαίου. Αυτή αποστάζει το εισερχόμενο αργό πετρέλαιο σε διάφορα κλάσματα διαφορετικών περιοχών βρασμού, που καθεμιά τους επεξεργάζεται παραπέρα σε άλλες μονάδες επεξεργασίας του διυλιστηρίου. Η CDU αναφέρεται συχνά ως η μονάδα ατμοσφαιρικής απόσταξης επειδή λειτουργεί σε ελαφρά μεγαλύτερη πίεση από την ατμοσφαιρική πίεση.
Παρακάτω είναι ένα σχηματικό διάγραμμα ροής μιας τυπικής μονάδας απόσταξης αργού πετρελαίου. Το εισερχόμενο αργό πετρέλαιο προθερμαίνεται ανταλλάσσοντας θερμότητα με κάποιο από τα θερμά, αποσταγμένα κλάσματα και άλλα ρεύματα. Στη συνέχεια αφαλατώνεται για να αφαιρεθούν τα ανόργανα άλατα (κυρίως το χλωριούχο νάτριο).
Μετά την αφαλάτωση, το αργό πετρέλαιο θερμαίνεται παραπέρα ανταλλάσσοντας θερμότητα με κάποιο θερμό απεσταγμένο κλάσμα και με άλλα ρεύματα. Έπειτα θερμαίνεται σε έναν φούρνο σε μια θερμοκρασία περίπου 398 °C και παροχετεύεται στον πυθμένα της αποστακτικής μονάδας.
Η ψύξη και η συμπύκνωση του πύργου απόσταξης της κορυφής απόσταξης παρέχεται μερικώς με ανταλλαγή θερμότητας με το εισερχόμενο αργό πετρέλαιο και μερικώς από έναν αερόψυκτο ή υδρόψυκτο συμπυκνωτή. Πρόσθετη θερμότητα αφαιρείται από την αποστακτική στήλη με ένα σύστημα άντλησης όπως φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα.
Όπως φαίνεται στο διάγραμμα ροής, το κορυφαίο κλάσμα απόσταξης από την αποστακτική στήλη είναι νάφθα. Τα κλάσματα αφαιρούνται πλευρικά από την στήλη απόσταξης σε διάφορα σημεία μεταξύ της κεφαλής και του πυθμένα της στήλης και λέγονται πλευρικά κλάσματα. Καθένα από τα πλευρικά κλάσματα (δηλαδή, η κηροζίνη, ελαφρύ αεριέλαιο και βαρύ αεριέλαιο) ψύχεται ανταλλάσσοντας θερμότητα με το εισερχόμενο αργό πετρέλαιο. Όλα τα κλάσματα (δηλαδή, η νάφθα κορυφής, τα πλευρικά κλάσματα και το υπόλειμμα του πυθμένα) στέλνονται σε ενδιάμεσες δεξαμενές αποθήκευσης πριν να επεξεργαστούν παραπέρα.
Επιλογή τοποθεσίας διυλιστηρίων πετρελαίου
Η αναζήτηση τοποθεσίας για κατασκευή ενός διυλιστηρίου ή μιας χημικής εγκατάστασης πρέπει να λάβει υπόψη τα παρακάτω θέματα:
Τα διυλιστήρια που χρησιμοποιούν μεγάλες ποσότητες ατμού και νερού ψύξης χρειάζονται άφθονο νερό. Συνεπώς, τα διυλιστήρια πετρελαίου τοποθετούνται συχνά κοντά σε πλωτά ποτάμια ή σε ακτές, κοντά σε λιμάνια. Μια τέτοια τοποθεσία δίνει επίσης πρόσβαση σε μεταφορές μέσω θαλάσσης ή ποταμού. Τα πλεονεκτήματα της μεταφοράς αργού πετρελαίου με σωλήνες είναι προφανή, και οι εταιρείες πετρελαίου μεταφέρουν συχνά μεγάλες ποσότητες καυσίμων σε τερματικά διανομής με σωλήνες. Οι σωληνώσεις μπορεί να μην είναι πρακτικές για προϊόντα μικρού όγκου, οπότε χρησιμοποιούνται βυτιοφόρα, φορτηγίδες και τρένα.
Οι πετροχημικές εγκαταστάσεις και οι εγκαταστάσεις παρασκευής διαλυτών χρειάζονται χώρο για παραπέρα επεξεργασία μεγάλων ποσοτήτων προϊόντων διυλιστηρίου, ή για την ανάμειξη χημικών προσθέτων με ένα προϊόν στην πηγή παρά σε τερματικά ανάμειξης.
Ασφάλεια και περιβαλλοντικές ανησυχίες
Η επεξεργασία διύλισης απελευθερώνει διάφορα χημικά στην ατμόσφαιρα και μια σημαντική οσμή συνοδεύει την παρουσία ενός διυλιστηρίου. Πέρα από τις επιπτώσεις της ρύπανσης του αέρα, υπάρχουν επίσης ανησυχίες για τη διάθεση του απόβλητου νερού, για τους κινδύνους βιομηχανικών ατυχημάτων όπως φωτιά και έκρηξη και επιπτώσεις στην υγεία λόγω του βιομηχανικού θορύβου.
Πολλές κυβερνήσεις σε όλον τον κόσμο έχουν νομοθετήσει περιορισμούς στους ρύπους που εκπέμπουν τα διυλιστήρια και τα περισσότερα διυλιστήρια έχουν εγκαταστήσει τον απαιτούμενο εξοπλισμό για να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις των σχετικών περιβαλλοντικών νόμων. Στις ΗΠΑ, υπάρχει ισχυρή πίεση για την αποτροπή ανάπτυξης νέων διυλιστηρίων και κανένα μεγάλο διυλιστήριο δεν έχει κατασκευαστεί από την εγκατάσταση της Marathon Petroleum Company στο Γκάριβιλ της Λουιζιάνας το 1976. Όμως, πολλά υφιστάμενα διυλιστήρια έχουν επεκταθεί στο μεταξύ. Οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί και η πίεση αποτροπής κατασκευής νέων διυλιστηρίων μπορεί να έχει συμβάλλει στην αύξηση των τιμών στις ΗΠΑ. Επιπλέον, αρκετά διυλιστήρια (περισσότερα από 100 από τη δεκαετία του 1980) έχουν κλείσει λόγω της παλαίωσης του εξοπλισμού ή/και των συγχωνεύσεων.
Προβλήματα διάβρωσης και αποτροπή
Τα διυλιστήρια πετρελαίου προσπαθούν να ελαχιστοποιήσουν το κόστος. Ένας κύριος παράγοντας που αυξάνει το κόστος είναι η διάβρωση των μεταλλικών μερών που βρίσκονται σε όλη τη διεργασία διύλισης. Η διάβρωση προκαλεί την αστοχία τμημάτων εξοπλισμού και επιβάλλει τον σχεδιασμό συντήρησης του διυλιστηρίου, κατά την διάρκεια της οποίας τμήμα ή όλο το διυλιστήριο πρέπει να κλείσει. Τα άμεσα κόστη τα σχετικά με τη διάβρωση στην πετρελαϊκή βιομηχανία των ΗΠΑ υπολογίζονται σε US$3,7 δισεκατομμύρια ανά έτος.
Η διάβρωση συμβαίνει σε διάφορες μορφές στην επεξεργασία διύλισης, όπως σημειακή διάβρωση από σταγονίδια νερού, ψαθυροποίηση από υδρογόνο και διάβρωση με μηχανική καταπόνηση από επίθεση σουλφιδίων. Από άποψη υλικών, ο κοινός χάλυβας χρησιμοποιείται σε πάνω από 80% των υλικών του διυλιστηρίου, που είναι χρήσιμο λόγω του χαμηλού του κόστους. Ο κοινός χάλυβας αντιστέκεται στις περισσότερες μορφές διάβρωσης, ειδικά από ακαθαρσίες υδρογονανθράκων σε θερμοκρασίες κάτω από 205 °C, αλλά άλλα διαβρωτικά χημικά και περιβάλλοντα αποτρέπουν τη χρήση του παντού. Συνηθισμένα υλικά αντικατάστασης είναι χαμηλά κράματα χάλυβα που περιέχουν χρώμιο και μολυβδαίνιο, με τους ανοξείδωτους χάλυβες που περιέχουν περισσότερο χρώμιο να αντιμετωπίζουν καλύτερα πιο διαβρωτικά περιβάλλοντα. Πιο δαπανηρά υλικά που χρησιμοποιούνται συνήθως είναι κράματα νικελίου, τιτανίου και χαλκού. Αυτά συνήθως κρατιούνται για τις πιο προβληματικές περιοχές όπου ακραίες υψηλές θερμοκρασίες και/ή πολύ διαβρωτικά χημικά είναι παρόντα.
Η διάβρωση αντιμετωπίζεται με ένα σύνθετο σύστημα παρακολούθησης, προληπτικών επισκευών, και προσεκτικής χρήσης υλικών. Οι μέθοδοι παρακολούθησης περιλαμβάνουν και ελέγχους εκτός λειτουργίας που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της συντήρησης και παρακολούθηση εν λειτουργία. Οι έλεγχοι εκτός λειτουργίας μετρουν τη διάβρωση αφού έχει συμβεί, λέγοντας στον μηχανικό πότε πρέπει να αντικατασταθεί μια συσκευή με βάση τις πληροφορίες του ιστορικού που έχει συλλέξει. Αυτό αναφέρεται ως προληπτική διαχείριση.
Οι μέθοδοι υλικών περιλαμβάνουν την επιλογή του κατάλληλου υλικού για την εφαρμογή. Σε περιοχές ελάχιστης διάβρωσης, προτιμώνται φθηνά υλικά, αλλά όπου μπορεί να συμβεί άσχημη διάβρωση, πρέπει να χρησιμοποιούνται πιο ακριβά υλικά αλλά με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Άλλες μέθοδοι υλικών έρχονται με τη μορφή προστατευτικών εμποδίων μεταξύ διαβρωτικών ουσιών και του μεταλλικού εξοπλισμού. Αυτές μπορεί να είναι είτε μια επένδυση από πυρίμαχο υλικό όπως το τυπικό τσιμέντο Πόρτλαντ ή άλλο ειδικό τσιμέντο με αντοχή στα οξέα που εγχέεται στην εσωτερική επιφάνεια του δοχείου. Διατίθενται επίσης λεπτές στρώσεις πιο ακριβών μετάλλων που προστατεύουν πιο φθηνά μέταλλα κατά της διάβρωσης χωρίς να απαιτείται πολύ υλικό.
Ιστορικό
Το πρώτο διυλιστήριο παγκοσμίως άνοιξε στο Πλοέστι της Ρουμανίας, το 1856-1857, με επένδυση από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Αφού κατελήφθησαν από τη Ναζιστική Γερμανία, τα διυλιστήρια στο Πλοέστι βομβαρδίστηκαν από τους συμμάχους.