cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράυερ
Θεωρία περί ελληνικής φυλετικής ασυνέχειας
Η θεωρία του Φαλμεράυερ περί των νεοελλήνων διατυπώθηκε κυρίως στο βιβλίο του "Ιστορία της χερσονήσου της Πελοποννήσου κατά τους Μεσαιωνικούς Χρόνους", όπου - μεταξύ άλλων - συνοψίζει την ιστορία της περιοχής της Ελλάδας από την αρχαιότητα μέχρι και τα τέλη του Μεσαίωνα, ενώ λίγα χρόνια μετά κυκλοφόρησε και το βιβλίο "περί της καταγωγής των σημερινών Ελλήνων" το οποίο ουσιαστικά ήταν μια απάντηση στους επικριτές του πρώτου βιβλίου συμπληρωμένο με κάποια καινούργια στοιχεία που στήριζαν τη θεωρία του. Την εποχή της εμφάνισης της θεωρίας του περί της μη καταγωγής των Νεοελλήνων από τους αρχαίους ξέσπασε μεγάλος θόρυβος τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα, προκαλώντας αρνητικά-εν είδει αντιρρητικής φιλολογίας-αλλά και κάποια θετικά σχόλια. Οι Έλληνες λόγιοι προσπάθησαν να αποδείξουν αβάσιμους τους ισχυρισμούς του με συγκριτικές μελέτες της γλώσσας, των ηθών και των εθίμων των Ελλήνων διαχρονικά. Αρκετοί Έλληνες λόγιοι δημοσίευσαν έργα, ενώ οι εφημερίδες δημοσίευσαν πολεμικές και γελοιογραφίες εναντίον του. Φέρεται ότι διάφοροι ρήτορες τον απαξίωναν σε διαλέξεις, ενώ τα παιδιά τον αποδοκίμαζαν στο δρόμο. Χαρακτηριστικό της ανασφάλειας ή και της εχθρότητας με την οποία αντιμετωπίστηκε η θεωρία του Φαλμεράυερ μέσα στην Ελλάδα είναι ότι τα δύο επίμαχα βιβλία δεν μεταφράστηκαν στα Ελληνικά και δεν κυκλοφόρησαν στην αγορά παρά μόνο κατά τα έτη 2002 και 1984 αντίστοιχα.
Η θεωρία του, αν και περιέχει μεγάλη δόση υπερβολής, εμπεριέχει μερικά έγκυρα στοιχεία, ιδιαίτερα την άρνηση της ιδέας της φυλετικής καθαρότητας. Σύμφωνα με τις απόψεις του - που στηρίχθηκαν κυρίως σε έργα Βυζαντινών συγγραφέων,ιστορικά στοιχεία και σε αρκετά σλαβικής προέλευσης τοπωνύμια της Ελλάδας - η φυλή των αρχαίων Ελλήνων εξαφανίστηκε παντελώς εξαιτίας της καθόδου σλαβικών φύλων στην Πελοπόννησο και την υπόλοιπη Ελλάδα μεταξύ του 6ου και του 8ου αιώνα μ.Χ.,ενώ αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να υπάρχουν μόνο κάποια μικρά αρχαιοελληνικά υπολείμματα κατοίκων στην Τσακωνιά και στη Μάνη. Συγκεκριμένα αναφέρει:
''Η ελληνική φυλή έχει τελείως εξολοθρευτεί από την Ευρώπη. Η φυσική ομορφιά, το μεγαλείο του πνεύματος, η απλότητα των συνηθειών, η καλλιτεχνική δημιουργία, οι αθλητικοί αγώνες, οι πόλεις, τα χωριά, το μεγαλείο των μνημείων και των αρχαίων ναών, ακόμα και το όνομα του λαού, έχουν εξαφανισθεί από την Ελλάδα''
Για τον Φαλμεράυερ, πρόγονοι των συγχρόνων Ελλήνων είναι οι Σλάβοι, κατά κύριο λόγο, και οι Αλβανοί που μετανάστευσαν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, εξαφανίζοντας την ελληνική φυλή, με αποτέλεσμα οι σύγχρονοι Έλληνες να αποτελούν στην ουσία μια σλαβική φυλή αναμεμειγμένη με Αλβανούς και ελληνόφωνους Βυζαντινούς πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία,τον Βόσπορο,τη Θράκη κλπ.:
''Ούτε μία απλή σταγόνα αίματος, γνησίου ελληνικού αίματος, δεν τρέχει στις φλέβες των χριστιανών κατοίκων της σημερινής Ελλάδας. Μια τρομερή καταιγίδα διασκόρπισε έως την πιο απόμακρη γωνιά της Πελοποννήσου μια νέα φυλή, συγγενή προς την μεγάλη φυλή των Σλάβων. Οι Σκύθες-Σλάβοι, οι Ιλλυριοί-Αρβανίτες, οι συγγενικοί με τους Σέρβους και τους Βουλγάρους λαοί, είναι εκείνοι που τώρα ονομάζουμε Έλληνες. Ένας λαός με σλαβικά χαρακτηριστικά, τοξοειδείς βλεφαρίδες και σκληρά χαρακτηριστικά Αλβανών βοσκών του βουνού, που φυσικά δεν προέρχεται από το αίμα του Νάρκισσου, του Αλκιβιάδη και του Αντίνοου. Μόνο μια δυνατή ρομαντική φαντασία μπορεί να ονειρεύεται ακόμα μια αναγέννηση των αρχαίων Ελλήνων'' Η θεωρία έχει την βάση της στην αναστροφή της εξιδανικευμένης εικόνας που κατασκεύασαν οι Ευρωπαίοι για τους σύγχρονους Έλληνες. Η σκληρή πραγματικότητα της Ελλάδας στη συγκεκριμένη περίοδο ήταν η εικόνα της εξαθλίωσης και της προσαρμογής στα "βάρβαρα", κατά τους Ευρωπαίους διανοούμενους, ήθη της Ανατολής. Στο βαθμό που οι σύγχρονοι Έλληνες διέψευδαν τις προσδοκίες των ρομαντικών φιλελλήνων, άρχισε σταδιακά να αμφισβητείται και η ίδια τους η ταυτότητα, δηλαδή η αρχαιοελληνική καταγωγή, πάνω στην οποία αυτοί θεμελίωσαν τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό και την επανάστασή τους.
''Ένα διπλό στρώμα από ερείπια και ο βόρβορος δύο νέων και διαφορετικών λαών σκεπάζει τους τάφους των αρχαίων Ελλήνων. Τα αθάνατα έργα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος και μερικά ερείπια, που βρίσκονται στην Ελλάδα, αποτελούν τώρα την μόνη απόδειξη πως πριν από πολλά χρόνια υπήρχε ένας λαός σαν τους Έλληνες''
Οι ιστορικοί που έγραψαν προκειμένου να αντικρούσουν τη θεωρία του υποστηρίζουν πως ο Φαλμεράυερ παρερμήνευσε χωρία Βυζαντινών ιστορικών. Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος υπήρξε από τους πιο σημαντικούς Έλληνες ιστορικούς οι οποίοι επέκριναν ως εσφαλμένη τη θεωρία του Αυστριακού, μέσα από τη μελέτη του περί της εποίκισης των Σλάβων στην Πελοπόννησο
Το ζήτημα της καταγωγής των σύγχρονων Ελλήνων τέθηκε, ως ήταν φυσικό, στο επίκεντρο της έρευνας της ελληνικής και ξένης ιστοριογραφίας της περιόδου, σαφώς επηρεασμένης από τον ρομαντικό ιστορισμό. Το πλαίσιο μέσα στο οποίο έγινε αυτός ο προσδιορισμός ήταν καθαρά πολιτισμικό. Εφόσον ο ελληνικός πολιτισμός επιβιώνει ιστορικά, είναι διαχρονικός, ενιαίος και μοναδικός, καθώς παρουσιάζεται σε όλη την διάρκεια της ιστορικής του πορείας να έχει αφομοιωτικές δυνατότητες των εξωγενών στοιχείων, διατηρώντας τον πυρήνα της ταυτότητάς του. Αυτή ήταν η βασική ιδέα, μέσω της οποίας επιχειρήθηκε η αποκατάσταση της ιστορικής συνέχειας του ελληνικού έθνους ανά τους αιώνες και συνεπώς η αντίκρουση της θεωρίας Φαλμεράυερ.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι θεωρίες του Φαλμεράυερ απορρίφθηκαν ως υποκειμενικές και αντιεπιστημονικές από την Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών και Κλασικών Μελετών, ενώ ο ίδιος δέχτηκε επικρίσεις και από αρκετούς Ευρωπαίους ιστορικούς. Για πολλούς από τους επικριτές του Φαλμεράυερ, το έργο του είναι βαθιά ιδεολογικό, οδηγούμενο από πολιτικά κίνητρα και φιλοδοξίες. Θεωρούν ότι γράφτηκε ως αντίβαρο στον επικρατούντα φιλλεληνισμό των Βαυαρών και υπό τον παρανοϊκό φόβο της ρωσικής επέκτασης στη Μεσόγειο, επιδιώκοντας της διατήρηση μιας ισχυρής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατά τον Νίκο Σβορώνο η «επιστημονική» αυτή θεωρία (τα εισαγωγικά δικά του) ήρθε την κατάλληλη στιγμή για να ενισχύσει τις αντιδραστικές δυνάμεις της Ευρώπης οι οποίες είχαν ανησυχήσει σοβαρά από την Ελληνική Επανάσταση και το φιλελληνικό κίνημα, εκφράσεις κυρίως του ευρωπαϊκού φιλελευθερισμού. Κατά τον ίδιο, οι επήλυδες Σλάβοι δεν κατάφεραν να εκτοπίσουν τους ελληνικούς πληθυσμούς Το νότιο βαλκανικό τμήμα της αυτοκρατορίας διέθετε στα μέσα του 8ου αιώνα αρκετούς ελληνικούς πληθυσμούς ώστε ο Κωνσταντίνος ο Ε’ να μεταφέρει «εκ των νήσων και Ελλάδος και των κατωτικών μερών» πληθυσμούς για να πυκνώσει τον πληθυσμό της Κωνσταντινούπολης που είχε αραιωθεί από τον λιμό του 746. Την ίδια εποχή άλλες πηγές μιλούν για ολόκληρα τμήματα του ελληνικού χώρου, κυρίως τα παράλια, που είχαν ξεφύγει εντελώς από τις σλαβικές επιδρομές. Γενικά αυτές οι πηγές ισχυρίζονται πως ο ελληνισμός που έμεινε επί τόπου ήταν αρκετός σε όγκο και συνοχή ώστε, βοηθούμενος από την πολιτική της κεντρικής εξουσίας να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη και να αφομοιώσει τα ξένα στοιχεία και πως κάποιοι εκ των Σλάβων μεταφέρθηκαν στη Μικρά Ασία και αντικαταστάθηκαν από ελληνικούς ή εξελληνισμένους πληθυσμούς από την ίδια περιοχή και πως ταυτόχρονα, ελληνικοί πληθυσμοί που είχαν καταφύγει στα νησιά του Αιγαίου και στις οχυρές πόλεις επιστρέφουν στους τόπους τους.
Φυλογενετικές έρευνες
Από τις γενετικές έρευνες που διεξάγονται τα τελευταία χρόνια τα αποτελέσματα καταρρίπτουν τη θεωρία Φαλμεράυερ. Για παράδειγμα σύγχρονη επιστημονική έρευνα, η οποία στηρίχθηκε στην ανάλυση του DNA, συμπεραίνει ότι το γενετικό υλικό των σημερινών κατοίκων της Πελοποννήσου διαθέτει ελάχιστα (ποσοστό 0,2 έως 14,4%) στοιχεία σλαβικής προέλευσης. Ιδιαίτερα για την περιοχή της Μάνης και της Τσακωνίας, οι οποίες κατά τον Φαλμεράυερ είχαν αποικιστεί από σλαβικές φυλές, η έρευνα έδειξε πολύ χαμηλά ποσοστά συσχέτισης με τους Σλάβους. Πρόκειται για γενετική έρευνα διεθνούς επιστημονικής ομάδας για την καταγωγή των Ελλήνων της Πελοποννήσου, η οποία δημοσιεύτηκε στο European Journal of Human Genetics στις 8 Μαρτίου 2017 και συμπεραίνει ότι οι Έλληνες της περιοχής έχουν ισχυρότερη γενετική σχέση με άλλους νοτιοευρωπαϊκούς πληθυσμούς (Σικελούς και Ιταλούς) παρά με τους Σλάβους. Κατά την έρευνα αυτή, ο σλαβικός εποικισμός φαίνεται να ήταν περιορισμένος σε σχέση με το μέγεθος του τοπικού μεσαιωνικού πληθυσμού ο οποίος δεν εξαφανίστηκε, όπως είχε υποστηρίξει ο Φαλμεράυερ. Σε μελέτη του περιοδικού Nature οι ερευνητές συμπέραναν ότι υπάρχει φυλετική σύνδεση των Ελλήνων της Μυκηναϊκής περιόδου με τους σύγχρονους Έλληνες, όχι όμως σε βαθμό "φυλετικής απομόνωσης" προς τους γειτονικούς πληθυσμούς.
Υιοθέτηση των θέσεων στη ναζιστική Γερμανία
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής της Ελλάδας από τον Άξονα (1941-1944) οι απόψεις του Φαλμεράυερ φέρεται να ήταν δημοφιλείς στους ναζιστικούς κύκλους και να χρησίμευαν, κατά κάποιο τρόπο, ως άλλοθι για όσα κακά διέπραξαν στην Ελλάδα. Μάλιστα για αυτό το λόγο θεωρήθηκε σκόπιμο να πειστούν οι μορφωμένοι στην κλασική παιδεία αξιωματικοί του Γερμανικού Στρατού ότι οι σύγχρονοι κάτοικοι της Ελλάδας δεν είχαν ουδεμία σχέση με την Αρχαία Ελλάδα ώστε να μπορέσουν να προβούν πιο εύκολα σε βιαιοπραγίες και δολοφονίες κατά Ελλήνων. Επίσης σημειώθηκαν και περιπτώσεις που ναζί ερευνητές πραγματοποίησαν έρευνες κατά τη διάρκεια της Κατοχής για τον ίδιο σκοπό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί πολιτικοί Κατηγορία:Αυστριακοί ιστορικοί Κατηγορία:Περιηγητές
Πιέβε α Νιέβολε
Το Πιέβε α Νιέβολε (ιταλικά: Pieve a Nievole) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιστόια, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιστόια
Κασμίρ
thumb|250px|Χάρτης του Κασμίρ
Ετυμολογία
Μια εναλλακτική, αλλά και αβέβαιη, ετυμολογία θεωρεί ότι το όνομα προέρχεται από το όνομα του σοφού Kashyapa που πιστεύεται ότι εγκατάστησε ανθρώπους σε αυτή τη γη. Κατά συνέπεια, το Κασμίρ προέρχεται είτε από το kashyapa-mir (η λίμνη του Kashyapa) είτε από το kashyapa-meru (βουνό του Kashyapa).
Οι Αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν την περιοχή Κασπερία, η οποία έχει ταυτιστεί με τον Κασπάπυρο του Εκαταίου του Μιλήσιου (συμφ. Στέφανο του Βυζαντίου) και τον Κασπάτυρο του Ηροδότου (3.102, 4.44). Το Κασμίρ πιστεύεται επίσης ότι είναι η χώρα που αναφέρεται από τον Πτολεμαίο ως Κασπειρία.
Το Cashmere είναι μια αρχαϊκή ορθογραφία του σημερινού Κασμίρ, και σε ορισμένες χώρες εξακολουθεί να γράφεται με αυτόν τον τρόπο.
Στη γλώσσα του Κασμίρ, το ίδιο το Κασμίρ είναι γνωστό ως Κασείρ (Kasheer).
Συνοπτική ιστορία
Κατά το πρώτο μισό της πρώτης χιλιετίας η περιοχή του Κασμίρ έγινε σημαντικό κέντρο του Ινδουισμού και αργότερα του Βουδισμού. Αργότερα, κατά τον ένατο αιώνα, γνώρισε άνθιση ο σαϊβισμός του Κασμίρ, σέκτα του σαϊβισμού. Το 1349 ο Σαχ Μιρ έγινε ο πρώτος μουσουλμάνος κυβερνήτης του Κασμίρ, αναγορεύοντας τη Σαλατίν-ι-Κασμίρ ή δυναστεία Σαχ Μίρι. Για τους επόμενους πέντε αιώνες κυβέρνησαν το Κασμίρ μουσουλμάνοι μονάρχες ανάμεσά τους και οι Μογγόλοι, από το 1526 έως το 1751 και η Αυτοκρατορία των Ντουράνι, από το 1747 έως το 1820. Εκείνη τη χρονιά οι Σιχ υπό τον Ραντζίτ Σιγχ προσάρτησαν το Κασμίρ. Το 1846, μετά την ήττα των Σιχ στον πρώτο Αγγλο-Σιχ πόλεμο, και την προσάρτηση της περιοχής από τους Βρετανούς με τη συνθήκη του Αμρίτσαρ ο Ράτζα (βασιλέας) του Τζαμού, Γκούλαμπ Σιγχ, έγινε ο νέος κυβερνήτης του Κασμίρ. Η διακυβέρνηση των απογόνων του, υπό την εποπτεία του Βρετανικού Στέματος διήρκεσε έως το 1947, όταν το πριγκιπάτο Τζαμού και Κασμίρ έγινε αμφισβητούμενη περιοχή, διοικούμενη πλέον από τρεις χώρες: Ινδία, Πακιστάν, Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κασμίρ
Χέιστινγκς
Το Χέιστινγκς (αγγλικά: Hastings) είναι κωμόπολη στη δυτική Αγγλία, 53 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Λονδίνου. Έχει πληθυσμό 90254 ατόμων.
Η περιοχή έδωσε το όνομα της στη Μάχη του Χέιστινγκς, η οποία δόθηκε 8 χιλιόμετρα νοτιότερα, το 1066.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Κεντρικό (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Κεντρικό αναφέρονται στην Ελλάδα οι παρακάτω οικισμοί:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πόντε Μπουτζανέζε
Το Πόντε Μπουτζανέζε (ιταλικά: Ponte Buggianese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιστόια, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιστόια
Καθεδρικός Ναός Αγίου Ιακώβου (Ιερουσαλήμ)
Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ιακώβου Ιεροσολύμων (Սրբոց Յակոբեանց Վանք Հայոց) ευρίσκεται εντός της Μονής Αγίου Ιακώβου, στην αρμενική συνοικία της παλαιάς πόλης της Ιερουσαλήμ. Είναι αφιερωμένος στον Ιάκωβο τον Δίκαιο, «αδελφό» του Μεσσία και πρώτο επίσκοπο της Ιερουσαλήμ, καθώς και τον Άγιο Ιάκωβο τον Μέγα, Απόστολο. Η παράδοση αναφέρει πως ανεγέρθηκε επί της τοποθεσίας στην οποία ευρισκόταν η οικία, όπου έζησε ο Ιάκωβος. Το τρίτο παρεκκλήσι στα αριστερά είναι η ακριβής τοποθεσία, όπου φέρεται να ετάφη η κεφαλή του Αποστόλου Ιακώβου, έπειτα από την εκτέλεσή του από τον Βασιλέα Ηρώδη, στην διάρκεια του 1ου αιώνα μ.Χ. Κοντά στο ιερό, ένας κενός θρόνος ευρίσκεται τοποθετημένος επάνω από τα λείψανα του Ιακώβου, τα οποία μεταφέρθηκαν εκεί από την κοιλάδα των Κέδρων.
Ο συγκεκριμένος Καθεδρικός Ναός αποτελεί έδρα του Αρμενικού Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.
Ιστορία
Ο πρώτος Καθεδρικός Ναός κατεστράφη κατά την εισβολή των Περσών το 614. Η σημερινή τρίκλιτη κατασκευή, την οποία δεσπόζει τρούλος, χρονολογείται από τον 12ο αιώνα. Δύο ακόμη σημαντικοί τάφοι ευρίσκονται εντός του μοναστηριού: αυτός του 94ου Πατριάρχη, Γκουρέγκ (20ός αιώνας), καθώς κι εκείνος ενός άλλου Πατριάρχη, του Αβραάμ, ο οποίος έζησε την εποχή του Σαλαντίν.
Στην διάρκεια του Ισραηλοαραβικού Πολέμου του 1948, ο Καθεδρικός Ναός χρησίμευσε ως αντιαεροπορικό καταφύγιο στους Αρμένιους της Ιερουσαλήμ, καθώς οι τοίχοι του είχαν πάχος ένα μέτρο.
Πηγή
Ιακωβου, Καθεδρικος Ιακωβου, Καθεδρικος Κατηγορία:Αρμενικό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων Κατηγορία:Αρμενική αρχιτεκτονική
Κουαρράτα
Το Κουαρράτα (ιταλικά: Quarrata) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιστόια, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιστόια
ALGOL
Η ALGOL (συντομογραφία των αγγλικών λέξεων ALGOrithmic Language) είναι μια οικογένεια προστακτικών γλωσσών προγραμματισμού που αναπτύχθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1950 και άσκησε σημαντική επιρροή σε πολλές άλλες γλώσσες, ενώ έγινε ο ντε φάκτο τρόπος που περιγράφονταν οι αλγόριθμοι σε βιβλία και ακαδημαϊκά έργα για τα επόμενα 30 χρόνια. Σχεδιάστηκε ώστε να διορθωθούν κάποια από τα προβλήματα της FORTRAN και οδήγησε σε πολλές γλώσσες, μεταξύ αυτών στη BCPL, τη B, την Pascal, τη Simula και τη C. Η ALGOL εισήγαγε τις ενότητες κώδικα (code blocks) και τα ζεύγη  και   για την οριοθέτησή τους, ενώ ήταν η πρώτη γλώσσα που υλοποίησε εμφωλευμένους ορισμούς συναρτήσεων (nested function definitions) με λεκτική εμβέλεια. Συχνά χρησιμοποιούνται τμήματα σύνταξης που μοιάζουν με ALGOL σαν ψευδοκώδικας (περιγραφή αλγορίθμων που απευθύνεται σε αναγνώστες). thumb|200px|Σχέση μεταξύ της ALGOL, της FORTRAN και κάποιων από τις προστακτικές γλώσσες προγραμματισμού που ακολούθησαν. Υπήρξαν τρεις σημαντικοί ορισμοί:
Ο Niklaus Wirth βάσισε τη δική του ALGOL W στην ALGOL 60 πριν αναπτύξει την Pascal. Η Algol-W επρόκειτο να ήταν η επόμενη γενιά της ALGOL αλλά η επιτροπή της ALGOL 68 αποφάσισε μια σχεδίαση που ήταν πολυπλοκότερη και πιο προχωρημένη από μια καθαρότερη και απλοποιημένη ALGOL 60. Οι επίσημες εκδόσεις της ALGOL ονομάζονται σύμφωνα με το χρόνο που δημοσιεύτηκαν αρχικά.
Η Algol 68 ήταν αρκετά διαφορετική από την Algol 60 αλλά δεν έτυχε καλής υποδοχής, με αποτέλεσμα ο όρος "Algol" γενικά να σημαίνει την Algol 60 και της διαλέκτους της.
Σημαντικές υλοποιήσεις
Η International Algorithmic Language (IAL ή ALGOL 58) υπήρξε επιδραστική και γενικά θεωρείται ο πρόγονος πολλών σύγχρονων γλωσσών προγραμματισμού. Επιπλέον, στην επιστήμη υπολογιστών, ο αντικειμενικός κώδικας της ALGOL (ALGOL object code) ήταν ένας απλός και περιεκτικός τρόπος να περιγραφεί σε αρχιτεκτονική με στοίβες, που χρησιμοποιούνταν στη διδασκαλία κατασκευής μεταγλωττιστών και άλλων γλωσσών υψηλού επιπέδου (με την Algol να θεωρείται γενικά η πρώτη από αυτές).
Ιστορία
Η ALGOL αναπτύχθηκε από μια επιτροπή Ευρωπαίων και Αμερικανών επιστημόνων της επιστήμης των υπολογιστών, σε μια συνάντηση στο ETH Ζυρίχης το 1958 (ALGOL 58). Ορίστηκαν τρεις διαφορετικοί τρόποι σύνταξης: μια σύνταξη αναφοράς (reference syntax), μια σύνταξη δημοσίευσης (publication syntax) και μια σύνταξη υλοποίησης (implementation syntax). Αυτοί οι τρεις διαφορετικοί τρόποι επέτρεπαν τη χρήση διαφορετικών ονομάτων λέξεων-κλειδιών και διαφορετικές συμβάσεις για τα δεκαδικά ψηφία (κόμμα ή περίοδος), για διαφορετικές γλώσσες.
Η ALGOL χρησιμοποιήθηκε κυρίως από ερευνητές της επιστήμης υπολογιστών στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρώπη. Υπήρξαν δυσχέρειες στη χρήση της σε εμπορικές εφαρμογές λόγω έλλειψης ενός πρότυπου συστήματος εισόδου/εξόδου και επίσης έλλειψης ενδιαφέροντος από τις μεγάλες εταιρείες του χώρου. Η ALGOL 60 όμως εδραιώθηκε όσον αφορά τη δημοσίευση αλγορίθμων και είχε πρωτοφανείς επιπτώσεις στην ανάπτυξη μελλοντικών γλωσσών προγραμματισμού.
Ο John Backus ανέπτυξε ειδικά για την ALGOL 58, την κανονική μορφή Μπάκους-Νάουρ (Backus–Naur Form), μια μέθοδο περιγραφής γλωσσών προγραμματισμού. Η μέθοδος αναθεωρήθηκε και επεκτάθηκε από τον Peter Naur για την ALGOL 60 και σύμφωνα με πρόταση του Ντόναλντ Κνουθ, μετονομάστηκε σε κανονική μορφή Μπάκους-Νάουρ.
Σύμφωνα με τον Peter Naur:
Τη συνάντηση στο Παρίσι παρακολούθησαν οι εξής άνθρωποι (1-16 Ιανουαρίου): Ο Alan Perlis περιέγραψε τη συνάντηση με εύγλωττο τρόπο: "Οι συναντήσεις ήταν εξαντλητικές, ατέρμονες και ευφορικές. Δείχναμε εκνευρισμό όταν καλές μας ιδέες απορρίπτονταν μαζί με κακές ιδέες άλλων. Παρόλα αυτά, υπήρξαμε επιμελείς σε όλη τη διάρκεια των συναντήσεων. Η χημεία των 13 ήταν εξαιρετική."
Ο John Backus και ο Peter Naur υπήρξαν μέλη της επιτροπής που δημιούργησε την ALGOL 60, μαζί με το Wally Feurzeig, ο οποίος αργότερα θα δημιουργούσε τη Logo.
Η ALGOL 60 ενέπνευσε πολλές από τις επόμενες γλώσσες προγραμματισμού. Ο Τόνυ Χόαρ έχει δηλώσει: "Ορίστε μια γλώσσα τόσο μπροστά από την εποχή της που υπήρξε βελτίωση όχι μόνο σε σχέση με τους προκατόχους της αλλά σε σχέση και με σχεδόν όλους τους απογόνους της." Η γλώσσα προγραμματισμού Scheme, η οποία είναι παρακλάδι της Lisp και πήρε τη δομή ενοτήτων (blocks) και τη λεκτική εμβέλεια της ALGOL, υιοθέτησε επίσης και τον τίτλο "Revised Report on the Algorithmic Language Scheme" για τα έγγραφα που περιγράφουν τα πρότυπά της, σαν φόρο τιμής στην ALGOL και στην αναθεωρημένη αναφορά της.
Η Algol και η έρευνα στις γλώσσες προγραμματισμού
Όπως παρατήρησε και ο Peter Landin, η Algol ήταν η πρώτη γλώσσα που συνδύασε επιτυχημένα τα προστακτικά εφέ (imperative effects) με το λ-λογισμό με κλήση κατ' όνομα (call-by-name). Ο John C. Reynolds ίσως έδωσε τον πιο κομψό τυπικό ορισμό της γλώσσας, με τρόπο που επιδεικνύει τη συντακτική και σημασιολογική της καθαρότητα. Η "ιδανική" Algol του Reynolds υπήρξε επίσης επιχείρημα υπέρ της σύγκρισης των τοπικών εφφέ ("local" effects) των γλωσσών με κλήση κατ' όνομα σε σχέση με τα καθολικά εφφέ ("global" effects) που χρησιμοποιούνται από τις γλώσσες με κλήση κατά τιμή (call-by-value), όπως η ML. Η θεωρητική ακεραιότητα της γλώσσας υπήρξε σημαντική για τη χρήση της στην έρευνα της σημασιολογίας, μαζί με την PCF και την ML.
Οι υλοποιήσεις της IAL
Έχουν υπάρξει τουλάχιστον 70 εμπλουτισμένες, εκτεταμένες ή παράγωγες εκδόσεις, καθώς και υπογλώσσες της Algol 60 μέχρι σήμερα.
Οι διάλεκτοι της Burroughs περιλάμβαναν ειδικές διαλέκτους για την εκκίνηση του συστήματος (Bootstrapping), όπως η ESPOL και η NEWP.
Χαρακτηριστικά
Όπως ορίστηκε επίσημα, η ALGOL 60 δεν είχε δυνατότητες εισόδου/εξόδου - κάθε υλοποίηση όριζε το δικό της τρόπο με αποτέλεσμα συνήθως να υπάρχει θέμα συμβατότητας μεταξύ διαφορετικών υλοποιήσεων. Αντίθετα, η ALGOL 68 προσέφερε μια εκτενή βιβλιοθήκη από δυνατότητες transput (όρος της ALGOL 68 για την είσοδο και την έξοδο).
Η ALGOL 60 επέτρεπε δύο ειδών στρατηγικές αποτίμησης για το πέρασμα παραμέτρων: τη συνηθισμένη κλήση κατά τιμή (call-by-value), και την κλήση κατ' όνομα (call-by-name). Η κλήση κατ' όνομα είχε κάποιους περιορισμούς σε σχέση με την κλήση κατ' αναφορά (call-by-reference), με αποτέλεσμα να έχει κάποιες ανεπιθύμητες ιδιότητες όσον αφορά τη σχεδίαση προστακτικών γλωσσών. Για παράδειγμα, είναι αδύνατο στην ALGOL 60 να γραφεί μια διαδικασία που να ανταλλάσσει τις τιμές δύο παραμέτρων, αν αυτές είναι μια παράμετρος τύπου ακεραίου και ένας πίνακας που δεικτοδοτείται από την ίδια μεταβλητή ακεραίου. Έστω ότι περνιέται ένας δείκτης στη swap(i, A[i]) σε μια συνάρτηση. Τότε, κάθε φορά που γίνεται αναφορά στη swap, αυτή αποτιμάται πάλι. Έστω ότι i := 1 και A[i] := 2, ώστε κάθε φορά που γίνεται αναφορά στη swap, αυτή θα επιστρέψει τον άλλο συνδυασμό των τιμών ([1,2], [2,1], [1,2], και ομοίως). Άλλη προβληματική περίπτωση είναι το πέρασμα μιας συνάρτησης random που να επιστρέφει τυχαίες τιμές.
Η ALGOL 68 ορίστηκε χρησιμοποιώντας ένα φορμαλισμό γραμματικής δύο επιπέδων που εφευρέθηκε από τον Adriaan van Wijngaarden και από τότε έχει το όνομά του. Οι γραμματικές van Wijngaarden χρησιμοποιούν μια γραμματική χωρίς συμφραζόμενα (context-free grammar) για να παράγουν ένα άπειρο σύνολο από παραγωγές που αναγνωρίζουν ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα ALGOL 68 - ειδικότερα, μπορούν να εκφράσουν τις απαιτήσεις αυτές που σε άλλα πρότυπα γλωσσών προγραμματισμού αποκαλούνται "σημασιολογία" και πρέπει να εκφραστούν σε (μη ακριβή) φυσική γλώσσα, σαν κείμενο, και στη συνέχεια να υλοποιηθούν στο μεταγλωττιστή σαν ad hoc κώδικας που συνδέεται με το συντακτικό αναλυτή της γλώσσας.
ALGOL 60
READ D'
FOR A:= 0.0 STEP D UNTIL 6.3 DO BEGIN PRINT PUNCH(3),££L??' B := SIN(A)' C := COS(A)' PRINT PUNCH(3),SAMELINE,ALIGNED(1,6),A,B,C' END' END'
η PUNCH(3) στέλνει την έξοδο στον εκτυπωτή (teleprinter) αντί για το διατρητή ταινίας (tape punch). η SAMELINE αποκρύπτει την αλλαγή γραμμής που τυπώνεται κανονικά ανάμεσα σε δύο παραμέτρους. η ALIGNED(1,6) θέτει τη μορφή της εξόδου σαν 1 ψηφίο πριν και 6 ψηφία μετά από την υποδιαστολή.
ALGOL 68
Ο ακόλουθος κώδικας είναι ο αντίστοιχος σε ALGOL 68 του πρηγούμενου κώδικα σε ALGOL 60.
Η ALGOL 68 κάνει χρήση του stropping της ALGOL 60. Στην ALGOL 68, οι λέξεις με έντονα γράμματα είναι δεσμευμένες λέξεις, τύποι (modes) ή τελεστές.
proc abs max = ([,]real a, ref real y, ref int i, k)real: comment Το απόλυτα μεγαλύτερο στοιχείο του πίνακα a, μεγέθους ⌈a επί 2⌈a μεταφέρεται στην y και οι δείκτες του στοιχείου είναι i και k; comment begin real y := 0; i := ⌊a; k := 2⌊a; for p from ⌊a to ⌈a do for q from 2⌊a to 2⌈a do if abs a[p, q] > y then y := abs a[p, q]; i := p; k := q       fi od od; y end # abs max # Σημείωση: τα κατώτερα (⌊) και ανώτερα (⌈) όρια ενός πίνακα, και οι "φέτες" πίνακα (array slicing), είναι διαθέσιμα στον προγραμματιστή.
δοκιμή με αριθμούς κινητής υποδιαστολής (floating point) σε algol68: (  real a,b,c,d;
printf(($pg$,"Εισάγετε d:")); read(d);
for step from 0 while a:=step*d; a <= 2*pi do printf($l$); b := sin(a); c := cos(a); printf(($z-d.6d$,a,b,c)) od ) printf - στέλνει την έξοδο στο αρχείο πρότυπη έξοδος (stand out). printf($p$); - επιλέγει μια νέα σελίδα (new page). printf($l$); - επιλέγει μια νέα γραμμή (new line). printf(($z-d.6d$,a,b,c)) - μορφοποιεί την έξοδο με 1 ψηφίο πριν και 6 ψηφία μετά την υποδιαστολή.
Χρονοδιάγραμμα: Hello world
Οι διαφορές και η έλλειψη φορητότητας των προγραμμάτων μεταξύ των υλοποιήσεων φαίνεται από το κλασικό πρόγραμμα που εκτυπώνει τη φράση "hello world".
ALGOL 58 (IAL)
Η ALGOL 58 δεν είχε δυνατότητες εισόδου/εξόδου.
Οικογένεια της ALGOL 60
BEGIN FILE F(KIND=REMOTE); EBCDIC ARRAY E[0:11]; REPLACE E BY "HELLO WORLD!"; WRITE(F, *, E); END.
Ένα απλό πρόγραμμα που χρησιμοποιεί απευθείας μορφή:
BEGIN FILE F(KIND=REMOTE); WRITE(F, <"HELLO WORLD!">); END.
Ακολουθεί ένα εναλλακτικό παράδειγμα, που χρησιμοποιεί την είσοδο/έξοδο της Elliott Algol. Η Elliott Algol χρησιμοποιούσε διαφορετικούς χαρακτήρες για τα δεξιά εισαγωγικά και τα αριστερά εισαγωγικά, τους ‘ και ’.
program HiFolks; begin print ‘Hello world’; end;
Ακολουθεί μια έκδοση για την Elliott 803 Algol (A104). Το Elliott 803 κλασικά χρησιμοποιούσε χαρτοταινία με 5 τρύπες και είχε μόνο κεφαλαία γράμματα. Ο κώδικας δεν είχε χαρακτήρες εισαγωγικών και χρησιμοποιούνταν το £ (σύμβολο της λίρας του Ηνωμένου Βασιλείου) για το αριστερό εισαγωγικό και το ? (αγγλικό ερωτηματικό) για το δεξιό εισαγωγικό. Οι ειδικές ακολουθίες τοποθετούνταν σε διπλά εισαγωγικά (π.χ. η ££L?? παρήγαγε μια νέα γραμμή στον εκτυπωτή).
HIFOLKS' BEGIN PRINT £HELLO WORLD£L??' END'
Η ICT 1900 Algol επέτρεπε είσοδο από χαρτοταινία ή διάτρητη κάρτα. Σε κατάσταση χαρτοταινίας, επέτρεπε πεζά γράμματα. Η έξοδος εμφανιζόταν σε έναν εκτυπωτή γραμμής (line printer). 'BEGIN' 'WRITE TEXT'("HELLO WORLD"); 'END'
ALGOL 68
Ο κώδικας σε ALGOL 68 εμφανιζόταν με τις δεσμευμένες λέξεις σε πεζά γράμματα αλλά με έντονη γραφή ή υπογράμμιση. begin printf(($gl$,"Hello, world!")) end Οι δυνατότητες εισόδου/εξόδου στην αναφορά της γλώσσας ("Algol 68 Report") αποκαλούνταν "Transput".
Χρονοδιάγραμμα των ειδικών χαρακτήρων της ALGOL
Οι εκδόσεις της ALGOL εμφανίστηκαν σε μια εποχή που τα διάφορα σύνολα χαρακτήρων διέφεραν μεταξύ τους και εξελίσσονταν γρήγορα ενώ η ίδια η γλώσσα οριζόταν έτσι ώστε να χρειάζονται μόνο τα κεφαλαία γράμματα.
1960: IFIP - Η γλώσσα Algol 60 και η αναφορά για αυτήν περιλάμβαναν διάφορα μαθηματικά σύμβολα που είναι διαθέσιμα στους σύγχρονους υπολογιστές και λειτουργικά συστήματα αλλά δεν υποστηρίζονταν στους περισσότερους υπολογιστές της εποχής. Για παράδειγμα: ×, ÷, ≤, ≥, ≠, ¬, ∨, ∧, ⊂, ≡, ␣ και ⏨.
1962: ALCOR - Αυτό το σύνολο χαρακτήρων περιλάμβανε τον ασυνήθιστο χαρακτήρα "᛭" (iron/runic cross) και το σύμβολο "⏨" (Decimal Exponent Symbol) για το συμβολισμός κινητής υποδιαστολής.
1964: GOST - Το Ρωσικό πρότυπο GOST 10859 του 1964 επέτρεπε την κωδικοποίηση χαρακτήρων 4-bit, 5-bit, 6-bit και 7-bit characters στην ALGOL.
1968: Η αναφορά ("Algol 68 Report") - έκανε χρήση των ήδη υπαρχόντων χαρακτήρων της ALGOL, και αργότερα υιοθέτησε τους χαρακτήρες →, ↓, ↑, □, ⌊, ⌈, ⎩, ⎧, ○, ⊥ και ¢ του πληκτρολογίου IBM 2741 με τις κεφαλές εκτύπωσης τύπου "golf-ball" (όπως και στην APL), που ήταν διαθέσιμοι στα μέσα της δεκαετίας του 1960, όσο προδιαγραφόταν η ALGOL 68. Η αναφορά μεταφράστηκε στα Ρώσικα, τα Γερμανικά, τα Γαλλικά και τα Βουλγάρικα, και επέτρεπε τον προγραμματισμό σε γλώσσες με μεγαλύτερα σύνολα χαρακτήρων, όπως το Κυριλλικό αλφάβητο του Ρωσικού BESM-4. Όλοι οι χαρακτήρες της ALGOL είναι επίσης μέρος του προτύπου unicode και οι περισσότεροι από αυτούς είναι διαθέσιμοι σε πολλές από τις γνωστές γραμματοσειρές.
2009, Οκτώβριος: Unicode - Το "⏨" (Decimal Exponent Symbol) του συμβολισμού αριθμών κινητής υποδιαστολής προστέθηκε στο Unicode 5.2 για συμβατότητα με ιστορικό λογισμικό σε ALGOL για το διαστημόπλοιο Μπουράν.
Τζέιν Μαρτς
Η Τζέιν Μαρτς -με πλήρης ονομασία στην αγγλική Jane March Horwood- είναι ηθοποιός ταινιών και πρώην μοντέλο από την Βρετανία. Είναι γεννημένη στις 20 Μαρτίου το 1973. Στα 14 χρόνια της κέρδισε ένα διαγωνισμό μοντέλων ενώ έγινε γνωστή μέσα από την ταινία "Ο Εραστής".
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννημένη στο Έντγουεαρ στο Λονδίνο, έχει ένα αδερφό τον Jason ενώ οι γονείς της είναι οι Jean και Bernard Horwood, η μητέρα της με βιετναμέζικες και κινέζικες ρίζες και ο πατέρας της με ισπανοβρετανικές.
Το 1994, στο Color of Night συμμετείχε με τον Μπρους Γουίλις σε μια ρομαντική και συνάμα τρόμου ταινία. Η Μαρτς είπε για αυτήν την ταινία ότι δεν της άρεσε και θα μπορούσε να αφήσει τη συνεργασία με τον Γουίλις.
Το 1998 συνεργάστηκε με τον Κάσπερ Βαν Ντίεν και τον Στίβεν Γουάντιγκτον στην ταινία Tarzan and the Lost City στον ρόλο της Τζέιν Πόρτερ.
Το 2000 έκανε την εμφάνισή της σε μια σειρά μικρού μήκους την Relic Hunter, ενώ την ίδια χρονιά ενσαρκώνει τη Λίντια στο Dark Prince: The True Story of Dracula. Δέκα χρόνια πιο μετά έπαιξε στο the Clash of Titans την Εστία ενώ τελευταία έπαιξε στο Film: The Movie μια κωμικοτραγική ταινία.
Προσωπική ζωή
Στα γυρίσματα του Color of Night γνώρισε το σύζυγό της Carmine Zorrora που ήταν συμπαραγωγός του φιλμ. Στις 14 Ιουνίου του 1993 παντρεύτηκαν με μια 11λεπτη τελετή με κουμπάρους τον Μπρους Γουίλις και την Ντέμι Μουρ. Το 1997 χώρισαν και το 2001 πήραν διαζύγιο. Η Μαρτς αργότερα παντρεύτηκε τον συμπρωταγωνιστή της Στίβεν Γουάντιγκτον στην ταινία Ταρζάν και απέκτησαν ένα γιο.
Σύμφωνα με συνέντευξή της στο evening standard (2010) έχει σπίτι βόρεια του Λονδίνου ενώ της αρέσει να ταξιδεύει επίσης στο Λος Άντζελες και στο Παρίσι. Έζησε στις Ηνωμένες Πολιτείες πολλά χρόνια γιατί είχε παντρευτεί, ενώ γύρισε στην Αγγλία στα μέσα του 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βρετανοί μοντέλα
Σαμπούκα Πιστοϊέζε
Το Σαμπούκα Πιστοϊέζε (ιταλικά: Sambuca Pistoiese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιστόια, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιστόια
Μήδοι
thumb|right|350px|Περιοχή των Μήδων το 625 – 549 π.Χ. Οι Μήδοι ήταν ιστορικός αρχαίος λαός με ινδοευρωπαϊκή γλώσσα και είχαν υπό τον έλεγχό τους την Περσική Αυτοκρατορία και τη Μικρά Ασία κατά τον 7ο και 6ο αιώνα π.Χ.. Πρωτεύουσά τους ήταν τα Εκβάτανα, η σημερινή Χαμαντάν του Ιράν (Περσίας).
Το 550 π.Χ. ο Κύρος της Περσίας ενσωμάτωσε τη χώρα τους Μηδία στη αυτοκρατορία του. Από το σημείο αυτό και μετά οι Μήδοι κατείχαν εξέχουσα θέση στη περσική ζωή. Αναφέρεται επίσης ότι Μήδοι βρίσκονταν στην Ιερουσαλήμ ως προσκυνητές στην Πεντηκοστή, όπως και Ελαμίτες.
Δημιουργία της αυτοκρατορίας
Οι Μήδοι ήταν ο πρώτος λαός που απελευθερώθηκε από τον Ασσυριακό ζυγό που κυριαρχούσε στην Ασία για μια διάρκεια πεντακοσίων είκοσι χρόνων. Μετά την απελευθέρωση τους έγιναν αυτοί κυρίαρχοι της Ασίας για τέσσερις γενιές, ώσπου υποτάχτηκαν στους Πέρσες. Κατά τη βασιλεία του Κυαξάρη, γιου του Φραόρτη, οι Μήδοι έχασαν για ένα διάστημα την υπεροχή τους στην Ασία από τους Σκύθες οι οποίοι κυριάρχησαν για μια διάρκεια είκοσι οχτώ χρόνων.
Σκυθική υπεροχή και το τέλος της
Οι Σκύθες κέρδισαν την υπεροχή τους στην Ασία όταν νίκησαν σε μάχη τους Μήδους όταν αυτοί πολιορκούσαν τη Νινευή, πρωτεύουσα των Ασσύριων. Οι Σκύθες μπήκαν στην Ασία καταδιώκοντας του Κιμμέριους γεγονός που εξηγεί την παρουσία τους σε Μηδικό έδαφος. Σ ’αυτή τη μάχη αρχηγός του Σκυθικού στρατεύματος ήταν ο βασιλιάς Μαδύας, γιος του Προτοθύη. Ύστερα οι Σκύθες άρχισαν να έχουν βλέψεις και στην Αίγυπτο, αλλά μετά από ικεσίες και δωροδοκίες του Αιγύπτιου βασιλιά, Ψαμμήτιχου, υποχώρησαν. Οι Σκύθες όταν ήταν κύριοι στην Ασία φέρονταν σαν κοινοί ληστές και η βία και η παρανομία κυριαρχούσαν. Έτσι ο Κυαξάρης και οι Μήδοι κάλεσαν και σκότωσαν τους περισσότερους από αυτούς σ ’ένα συμπόσιο ξανακερδίζοντας την υπεροχή τους στην Ασία.
Τέλος της Μηδικής υπεροχής
Ο Κύρος κατέλαβε τη Μηδία όταν ήταν υπό τη βασιλεία του Αστυάγη, γιου του Κυαξάρη.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Λαοί της Βίβλου * Μηδια Μηδια
AS-202
Η αποστολή AS-202 ήταν η τρίτη μη επανδρωμένη δοκιμαστική πτήση στα πλαίσια του Προγράμματος Απόλλων της NASA. Ακολούθησε την αποστολή AS-201 και είχε ως στόχο την αύξηση της διάρκειας της πτήσης, καθώς και της δοκιμής διαδοχικών πυροδοτήσεων του προωθητικού συστήματος, που ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για τη διεξαγωγή των αναγκαίων ελιγμών κατά τη διάρκεια της πτήσης στο διάστημα.
Σαν Μαρτσέλλο Πιτέλιο
Το Σαν Μαρτσέλλο Πιτέλιο (ιταλικά: San Marcello Piteglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιστόια, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιστόια
Σερραβάλλε Πιστοϊέζε
Το Σερραβάλλε Πιστοϊέζε (ιταλικά: Serravalle Pistoiese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιστόια, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιστόια
Ουτσάνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιστόια
Πολιτιστικός τουρισμός
Ο πολιτιστικός τουρισμός περιλαμβάνει τον τουρισμό σε αστικές περιοχές, ιδιαίτερα σε ιστορικές, μεγάλες πόλεις και στις πολιτιστικές εγκαταστάσεις όπως μουσεία και θέατρα. Μπορεί ακόμα να περιλαμβάνει τουρισμό σε αγροτικές περιοχές αποτυπώνοντας τις παραδόσεις ιθαγενών πολιτιστικών κοινωνιών. Κατά γενική ομολογία η πολιτιστικοί τουρίστες ξοδεύουν ουσιαστικά περισσότερα από τους καθιερωμένους/τυπικούς τουρίστες.
Αυτή η μορφή τουρισμού γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής στο κόσμο και πρόσφατα η αναφορά του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης επισήμανε το πόσο ο πολιτιστικός τουρισμός μπορεί να συνδράμει στην Περιφερειακή ανάπτυξη σε ποικίλες περιοχές ανά τον κόσμο.
Ως πολιτιστικός τουρισμός έχει οριστεί η μετακίνηση ανθρώπων σε πολιτιστικά αξιοθέατα μακριά από την (καθιερωμένη) περιοχή κατοικίας τους, με την προϋπόθεση να συλλέξουν νέες πληροφορίες και εμπειρίες ώστε να ικανοποιήσουν τις πολιτιστικές τους ανάγκες. Σε αυτές τις πολιτιστικές ανάγκες μπορεί να συγκαταλέγεται η σταθεροποίηση-στερεοποίηση της προσωπικής πολιτιστικής ταυτότητας κάποιου, μέσω της παρατήρησης του “εξωτικού” άλλου/ξένου.
Προορισμοί
Ένας τύπος πολιτιστικού τουριστικού προορισμού είναι οι κατοικημένες πολιτιστικές περιοχές με ζωή. Η επίσκεψη σε οποιοδήποτε άλλο πολιτισμό διαφορετικό από τον ιδιόκτητο, όπως ένα ταξίδι σε μία ξένη χώρα. Άλλοι προορισμοί περιλαμβάνουν ιστορικά αξιοθέατα μοντέρνες αστικές συνοικίες, εθνοτικές τσέπες μιας πόλης, γιορτές/ φεστιβάλ, θεματικά πάρκα και φυσικά οικοσυστήματα.
Είναι ορατό ότι τα πολιτιστικά αξιοθέατα και γιορτές αποτελούν ιδιαίτερα σημαντικούς πόλους έλξης για τον τουρισμό.
Σχεδιασμός Προορισμού
Καθώς η ιδέα της παγκοσμιοποίησης εδραιώνεται στη σύγχρονη εποχή, η πρόκληση της διατήρησης των ελάχιστων εναπομείναντων πολιτιστικών κοινοτήτων/ταυτοτήτων, έχει καταστεί αρκετά δυσχερής. Κάθε σχεδιαστής προορισμού έχει ως θεμελιώδη στόχο την χωρίς αντίκτυπο οικονομική άνθιση μιας φυλετικής κοινότητας .Δεδομένου ότι ο πολιτισμός μιας περιοχής χρησιμοποιείται ως κύριο μέσο προσέλκυσης, η βιώσιμη ανάπτυξη προορισμού της περιοχής είναι ζωτικής σημασίας για την αποφυγή αρνητικών επιρροών(π.χ καταστροφή αυθεντικής ταυτότητας φυλετικής κοινότητας) που πιθανά να προκαλείται λόγω τουρισμού.
Ζητήματα Διαχείρισης
Οπωσδήποτε, η αρχή  'ένα μέγεθος για όλους' δεν απαντάται στον σχεδιασμό προορισμού. Οι ανάγκες, οι προσδοκίες και τα προβλεπόμενα ωφέλη του τουρισμού διαφέρουν σημαντικά από προορισμό σε προορισμό. Το παραπάνω διαφαίνεται μέσα από το παράδειγμα τοπικών κοινοτήτων, εξαρτώμενων πάντα από θέματα και προβληματισμούς που θέλουν να αποκατασταθούν ή να ικανοποιηθούν. Οι τοπικές κοινότητες σε περιοχές με τουριστικές δυνατότητες(προορισμούς), αναπτύσσουν ένα όραμα για το ποιο είδος τουρισμού θέλουν να υιοθετήσουν.
Οδηγοί σχεδιασμού
Πολιτισμός: Η καρδιά της αναπτυξιακής πολιτικής
Είναι σημαντικό ο σχεδιαστής προορισμού να λαμβάνει υπόψιν τον διαφορετικό κάθε φορά ορισμό του πολιτισμού καθώς ο όρος είναι υποκειμενικός. Η ικανοποίηση τουριστικών πόλων ενδιαφέροντος όπως τοπία, τέχνη, φύση, παραδόσεις, τρόπου ζωής και άλλα προϊόντα συσχετιζόμενα με αυτά – τα οποία μπορεί να κατηγοριοποιούνται ως πολιτιστικά βάσει της ευρύτερης κοινωνικής αντίληψης (του κόσμου), αποτελεί την πρωταρχική σκέψη καθώς σημαίνει την αρχική φάση ανάπτυξης του πολιτιστικού προορισμού.
Η ποιότητα των υπηρεσιών και του προορισμού, που δεν εξαρτώνται μόνο από την πολιτιστική κληρονομιά αλλά και από το πολιτιστικό περιβάλλον, μπορούν να αναπτυχθούν περαιτέρω με το να εφαρμόζονται έλεγχοι και πολιτικές βάσει των οποίων θα κυβερνηθούν η κοινωνία και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι της(stakeholders). Συνεπώς μπορεί να θεωρηθεί ότι ο σχεδιαστής πρέπει να γνωρίζει σε βάθος τα ποικίλα νοήματα του πολιτισμού καθαυτού, καθώς αυτά πυροδοτούν την διατύπωση των αναπτυξιακών πολιτικών, οι οποίες ακολουθούνται από αποδοτικό σχεδιασμό και ελεγχόμενη ανάπτυξη.(π.χ αυστηρή πολιτική σχετικά με την προστασία και διατήρηση της κοινότητας)
Τοπική κοινωνία, Τουρίστες, Προορισμός και βιώσιμος τουρισμός
Η ικανοποίηση του τουριστικού ενδιαφέροντος και απαιτήσεων αποτελεί κύριο μέλημα, ωστόσο εξίσου επιτακτικού χαρακτήρα είναι και ο συλλογισμός αναφορικά με τα υποσυστήματα των προορισμών(κάτοικοι/residents). Οι αναπτυξιακές πιέσεις πρέπει να περιοριστούν στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο και να προλαμβάνονται, έτσι ώστε να διατηρηθούν οι πόροι της εκάστοτε περιοχής και να αποφευχθεί ο κορεσμός του προορισμού, έτσι ώστε να μην υπάρχει κατάχρηση του προϊόντος και των κατοίκων αντιστοίχως.
Πηγές δεδομένων
Ο πυρήνας του επαγγέλματος ενός σχεδιαστή είναι να σχεδιάζει μια κατάλληλη σχηματική διαδικασία και να διευκολύνει τις αποφάσεις της κοινότητας. Κρίσιμη προϋπόθεση αποτελούν οι επαρκείς πληροφορίες που αναδύονται μέσω διαφόρων τεχνικών ερευνών και αναλύσεων.
Παρατίθενται χρήσιμα εργαλεία που χρησιμοποιούνται από τους σχεδιαστές προορισμού για περαιτέρω βοήθεια:
Ιδρύματα- Κλειδιά
Οι συμμετέχοντες φορείς καθοδηγούνται κυρίως από τις κυβερνητικές τοπικές αρχές και τον επίσημο Οργανισμό ή Συμβούλιο τουρισμού με την παράλληλη συμμετοχή διαφόρων Μ.Κ.Ο, κοινωνικούς και ιθαγενείς εκπροσώπους, αναπτυξιακούς οργανισμούς και την ακαδημία άλλων χωρών.
Μελέτη Περίπτωσης: Ορεινές Περιοχές της Κεντρικής Ασίας και στα Ιμαλάια
Ο τουρισμός ενσωματώνεται στις μέχρι πρότινος απομονωμένες αλλά και θεαματικές ορεινές περιοχές της Κεντρικής Ασίας του Hindu Kush και των Ιμαλαΐων. Κλειστές εδώ και πάρα πολλά χρόνια για τους μακρινούς επισκέπτες, πλέον προσελκύουν έναν αυξανόμενο αριθμό από ξένους τουρίστες λόγω του μοναδικού πολιτισμού και της έξοχης φυσικής ομορφιάς. Η εισροή τουριστών αποφέρει οικονομικές ευκαιρίες και εργασία στους τοπικούς πληθυσμούς, βοηθώντας έτσι την προώθηση αυτών των ελάχιστα γνωστών περιοχών του κόσμου. Παράλληλα όμως η εισροή αυτή έφερε μαζί της και προκλήσεις: να διαβεβαιωθεί ότι θα είναι καλά οργανωμένη και τα οφέλη της θα είναι κοινά σε όλους.
Ως απάντηση σε αυτόν τον προβληματισμό η Νορβηγική Κυβέρνηση, όπως και η UNESCO οργάνωσαν ένα διεπιστημονικό πρόγραμμα που ονομάζεται Ανάπτυξη Πολιτισμού και Οικοτουρισμού στις Ορεινές Περιοχές και Σχέδιο «Ιμαλάια». Το πρόγραμμα αυτό στοχεύει στο να δημιουργηθούν σύνδεσμοι και να προωθηθεί η συνεργασία τοπικών κοινοτήτων, εθνικών και διεθνών Μ.Κ.Ο και τουριστικών υπηρεσιών προκειμένου να ενισχυθεί ο ρόλος της τοπικής κοινωνίας και να εμπλακεί πλήρως στις ευκαιρίες εργασίας και σε προσοδοφόρες δραστηριότητες που προκύπτουν από τον τουρισμό. Στις δραστηριότητες του έργου συγκαταλέγονται η κατάρτιση τοπικών ξεναγών, η παραγωγή αντικειμένων τέχνης υψηλής ποιότητας και η προώθηση κατοικιών και καταλυμάτων τύπου «κρεβάτι και πρωινό»(bed and breakfast). Μέχρι τώρα, το έργο αυτό υλοποιείται με βάση την εμπειρογνωμοσύνη των διεθνών Μ.Κ.Ο και των επαγγελματιών/ειδικών τουρισμού στις επτά συμμετέχουσες χώρες, συνεισφέροντας πρακτικά και θετικά στην εξάλειψη της φτώχειας. Αυτό συμβαίνει με το να βοηθούν τις τοπικές κοινωνίες να «τραβήξουν» το μέγιστο όφελος από το τουριστικό δυναμικό της περιοχής τους ενώ ταυτόχρονα προστατεύουν την περιβαλλοντική και πολιτιστική κληρονομιά της οικείας περιφέρειας.
Μελέτη Περίπτωσης(Ελλάδα): Πολιτιστική διαδρομή στα αρχαία θέατρα της Ηπείρου
Σύμφωνα με την τελευταία στρατηγική μελέτη μάρκετινγκ του Ελληνικού Τουρισμού η Ελλάδα πρέπει να ασχοληθεί με την δημιουργία εξειδικευμένων επώνυμων προϊόντων με την μορφή διαδρομών ή δικτύων που θα συμβάλλουν στην ανάπτυξη του βιώσιμου τουρισμού της Το σωματείο «Διάζωμα, Πολίτες για τα αρχαία θέατρα» κατέθεσε πρόταση για πολιτιστική διαδρομή στα αρχαία θέατρα της Ηπείρου. Μια πολιτιστική διαδρομή αποτελεί ένα εξειδικευμένο προϊόν πολιτιστικού τουρισμού, προσφέροντας μια σύγχρονη προσέγγιση της πολιτιστικής κληρονομιάς και μία κατεξοχήν θεματική εμπειρία. Ένα εξειδικευμένο πολιτιστικό προϊόν προϋποθέτει οργάνωση και ενσωμάτωση στην αγορά, αλλά πρωταρχική προϋπόθεση αποτελεί η επιλογή κοινού σημείου αναφοράς  μεταξύ των χώρων επίσκεψης και τεκμηρίωση ή οποία εκτός από το καθιερωμένο κοινό, απευθύνεται και σε άτομα με εξεζητημένα ενδιαφέροντα(π.χ ιστορικούς, θεατρολόγους, αρχαιολόγους)
Το Διάζωμα σε συνεργασία με την Περιφέρεια Ηπείρου και σε συνεννόηση με τα Υπουργεία Ανάπτυξης-Πολιτισμού-Τουρισμού και του Ε.Ο.Τ ανέλαβε τον σχεδιασμό μιας πολιτιστικής διαδρομής στους εξής αρχαιολογικούς χώρους-θέατρα:
Το εν λόγω έργο αποτελεί οδηγό για την βιώσιμη ανάπτυξη κάθε περιφέρειας συνδυάζοντας ανάδειξη πολιτιστικού αποθέματος και οικονομική κινητοποίηση των τοπικών κοινοτήτων, μέσω βιώσιμης επιχειρηματικότητας, η οποία θα επιφέρει νέες θέσεις εργασίας και βελτίωση του βιοτικού επιπέδου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τύποι τουρισμού
Βασιλικό Αχαΐας
Το Βασιλικό (παλαιά ονομασία: Μπρακουμάδι) είναι χωριό του Νομού Αχαΐας καθώς και έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Φαρρών του Δήμου Ερυμάνθου.
Τοπική Κοινότητα Βασιλικού
Η Τοπική Κοινότητα Βασιλικού έχει έκταση 10.555 στρέμματα και πληθυσμό 733 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την ελληνική απογραφή του 2011, αποτελούμενη από τον ομώνυμο οικισμό (411 κάτοικοι) καθώς και τους οικισμούς Αγριλιά (96 κάτοικοι), Στεφάνη (98 κάτοικοι), Κυδωνίες (91 κάτοικοι) και Στέρνα (37 κάτοικοι).
Γενικές πληροφορίες
Είναι χτισμένο στα πεδινά του δήμου, στο βόρειο μέρος του, και αποτελεί ένα από τα κεφαλοχώρια της ευρύτερης περιοχής. Απέχει 16 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας, όπου συνδέετε οδικώς μέσω της Ε.Ο. Πατρών - Τριπόλεως («111»), η οποία διέρχεται εγγύς του χωριού στα ανατολικά του.
Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο, ενώ υπάρχει μεταξύ άλλων και το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου, που από αυτό έχει πάρει και το όνομά του ο τοπικός πολιτιστικός σύλλογος, ο οποίος ιδρύθηκε το 1988. Στο χωριό υπάρχει Νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.
Κοντά στο χωριό υπήρχε χτισμένο ενετικό φρουρίο, όπου σήμερα διασώζονται μόνο ερείπιά του, ευρισκόμενα σε θέση όπου έχει πάρει το τοπωνύμιο Κάστρο.
Ονομασία
Το παλιό όνομα του χωριού είναι «Μπρακουμάδι» και παραμένει αρκετά γνωστό ακόμα και σήμερα και κυρίως από τους ντόπιους. Το χωριό μετονομάστηκε επίσημα σε «Βασιλικό» στις 3 Σεπτεμβρίου του 1940. Για την μετονομασία του υπήρξε και άλλη μια πρόταση από την πλευρά των νεότερων της εποχής, οι οποίοι πρότειναν ως όνομα το «Παλλάδιο», χωρίς όμως αυτό να εισακουστεί τελικά.
Η παλιά ονομασία «Μπρακουμάδι» είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο των οικιστών του ή τιμαριούχου και έχει ετυμολογία αλβανική, δηλ. μεγαλόβρακος. Άλλη άποψη σχετικά με την προέλευση της ονομασίας θεωρεί ότι έχει ετυμολογία επίσης αλβανική και δηλώνει τοποθεσία, δηλ. σημαίνει μεγάλο κατώφλι ή μεγάλη είσοδος -σε σχέση με τη θέση του οικισμού στην πεδιάδα του ποταμού Πείρου- προερχόμενη από τις λέξεις prak-u και madhe.
Η σύγχρονη ονομασία «Βασιλικό» είναι πιθανόν φυτωνυμική και ίσως επιλέχθηκε από την παρουσία πολλών φυτών βασιλικού στην περιοχή. Αναφέρεται ότι η ονομασία επιλέχθηκε από τον διδάσκαλο Χρήστο Παναγόπουλο λόγω ομώνυμης αμπελόφυτης τοποθεσίας στα νοτιοδυτικά του χωριού. Το τοπωνύμιο «Βασιλικό» υπάρχει ακόμα και σήμερα.
Διοικητική εξέλιξη
Με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 προσαρτάται το Μπρακουμάδι στον τότε Δήμο Φαρών. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και την κατάργηση των δήμων, αποσπάται από τον Δήμο Φαρών και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Μπρακουμαδίου. Το 1940 μετονομάστηκε σε Βασιλικό, ομοίως και η κοινότητα. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Φαρρών μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Δημογραφική εξέλιξη
Το Βασιλικό ως οικισμός σήμερα αριθμεί 411 κατοίκους και ως κοινότητα 733 κατοίκους, βάσει της απογραφής του 2011.
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Αθλητισμός
Στο χωριό εδρεύει ποδοσφαιρική ομάδα, ο Α.Ο. Βασιλικού, που ιδρύθηκε το 1976, με επίσημα χρώματα της το μπλε και το άσπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Κάτω Σπήλαιο Κέρκυρας
Το Κάτω Σπήλαιο ή Σπήλαιο είναι χωριό της Κέρκυρας σε υψόμετρο 100 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Κάτω Σπήλαιο βρίσκεται προς το νότιο τμήμα του νησιού σε απόσταση 24 χλμ. Ν. της πόλης της Κέρκυρας (μέσω Πέραμα) και 23 χλμ. ΒΔ. από τη Λευκίμμη. Το χωριό είναι αραιοκτισμένο σε  περιοχή κατάφυτη από δένδρα, ακριβώς πάνω από τη Μεσσογγή και τον Ψαρά. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κορισσίων, ενώ το 1869 με το ΦΕΚ 55Α - 23/12/1869 προσαρτήθηκε στο δήμο Μελιτειέων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Βραγκανιώτικα, τη Μεσογγή και τα Χλοματιανά αποτελούν την τοπική κοινότητα Χλοματιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μελιτειέων του δήμου Νότιας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 51 κατοίκους.
Τζάνετ Γέλεν
Η Τζάνετ Λουίζ Γέλεν (αγγλικά: Janet Louise Yellen, 13 Αυγούστου 1946), είναι Αμερικανίδα οικονομολόγος, ακαδημαϊκός και κυβερνητική αξιωματούχος, που υπηρετεί ως 78η Υπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Ιανουάριο του 2021, στην Κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Προηγουμένως, διατέλεσε ως 15η Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2014 έως το 2018. Παλαιότερα είχε διατελέσει επικεφαλής του συμβουλίου του προέδρου Μπιλ Κλίντον για οικονομικά θέματα. Είναι η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει υπηρετεί στο αξίωμα αυτό.
Βιογραφία
Η Τζάνετ Γέλεν γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1946 από μία εβραιοπολωνική οικογένεια στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Fort Hamilton High School" στο Μπρούκλιν το 1963. Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Μπράουν και έλαβε πτυχίο (BA) με διάκριση το 1967. Από το 1967 έως το 1971 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, και έλαβε μεταπτυχιακό (MA) και διδακτορικό δίπλωμα (PhD) στα Οικονομικά το 1971.
Δίδαξε ως καθηγήτρια, οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια.