cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πασαλίκι της Σκόδρας
Το πασαλίκι της Σκόδρας (1757–1831) ήταν ένα ημιαυτόνομο πασαλίκι υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία που δημιούργησε η αλβανική οικογένεια Μπουσάτι από το προηγούμενο σαντζάκι της Σκόδρας, το οποίο βρισκόταν γύρω από την πόλη της Σκόδρας στη μετέπειτα Αλβανία και σε μέρη του σύγχρονου Μαυροβουνίου. Στην ακμή του κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρά Μαχμούτ Μπουσάτι, το πασαλίκι κάλυπτε μεγάλο μέρος της Αλβανίας, μεγάλων τμημάτων του Κοσσυφοπεδίου, της δυτικής Μακεδονίας και του νοτιοδυτικού Μαυροβουνίου.
Υπόβαθρο
thumb|Η διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1795 Η αποδυνάμωση της οθωμανικής κεντρικής εξουσίας και του τιμαριωτικού συστήματος ιδιοκτησίας γης, έφεραν αναρχία στις βορειοδυτικές περιοχές της Oθωμανικής Aυτοκρατορίας. Στα τέλη του 18ου αιώνα εμφανίστηκαν δύο κέντρα εξουσίας: τη Σκόδρα, υπό την οικογένεια Μπουσάτι και τα Ιωάννινα, υπό τον Αλή Πασά Τεπελενλή. Και οι δύο περιοχές συνεργάστηκαν και αψήφησαν την Υψηλή Πύλη καθώς τα συμφέροντά τους το απαιτούσαν.
Ιστορία
Το 1757, ο Μεχμέτ Μπουσάτι, έχοντας εξαλείψει δύο αντίπαλες οικογένειες και επικεφαλής του Ταμπάκ εσνάφ της Σκόδρας ως πνευματικός τους σεΐχης διακήρυξε τον εαυτό του πασά της Σκόδρας. Ο Μεχμέτ Μπουσάτι, γνωστός ως Μεχμέτ ο Γηραιός (Plaku), μετέτρεψε το σαντζάκι της Σκόδρας, το οποίο δημιουργήθηκε το 1479, σε ένα ημιαυτόνομο πασαλίκι της Σκόδρας. Δέχτηκε εγκωμιαστικά σχόλια από την Κωνσταντινούπολη για τον τερματισμό της τρομοκρατίας των Αράβων και των Βέρβερων πειρατών στα βενετικά πλοία της Αδριατικής.
Ο γιος και ο τρίτος διάδοχός του Μεχμέτ Μπουσάτι, Καρά Μαχμούτ Μπουσάτι, ακολουθούσε μια πολιτική στρατιωτικής επέκτασης και εδραίωσε τον έλεγχό του στη βόρεια Αλβανία μέχρι την Τοσκερία και το Κοσσυφοπέδιο. Απέκρουσε αρκετές οθωμανικές αποστολές που αποσπάστηκαν για να τον υποτάξουν για την ανεξέλεγκτη συμπεριφορά του. Ο Καρά Μαχμούτ υπέταξε τις φυλές του Μαυροβουνίου και ανάγκασε τους Βενετούς να του καταβάλουν φόρο (haraj). Αμφισβήτησε τόσο την Αυστριακή όσο και τη Ρωσική Αυτοκρατορία, λαμβάνοντας υπόσχεση από τη Βιέννη ότι θα τον αναγνώριζαν ως άρχοντα όλης της περιοχής της μετέπειτα Αλβανίας με αντάλλαγμα μια συμμαχία ενάντια στην Υψηλή Πύλη. Ωστόσο, αφού πήρε χρήματα από τους Αυστριακούς, αποκεφάλισε τους Βιενέζους απεσταλμένους, έστειλε τα κεφάλια τους στην Κωνσταντινούπολη και υποσχέθηκε πίστη στον σουλτάνο. Απαντώντας, οι Οθωμανοί εκ των υστέρων συγχώρεσαν τον Καρά Μαχμούτ για τις επιθέσεις του ενάντια στη Βενετία και τον επαναδιόρισαν ως κυβερνήτη της Σκόδρας.
Το 1796, οι Μαυροβούνιοι και οι αλβανικές καθολικές φυλές των Πίπερ και Πάλαμπαρντ απέκρουσαν επιτυχώς μια εκστρατεία που ξεκίνησε εναντίον τους από τους μουσουλμάνους της Σκόδρας και αποκεφάλισαν τον Καρά Μαχμούτ Μπουσάτι. Το κρανίο του εξακολουθεί να εκτίθεται στο μοναστήρι του Τσέτινιε στο Μαυροβούνιο. Ο θάνατός του σήμανε τον τερματισμό της αυτονομίας για το πασαλίκι. Ο διάδοχος του Κάρα Μαχμούτ, Ιμπραήμ Μπουσάτι συνεργάστηκε με την Οθωμανική Αυτοκρατορία μέχρι το θάνατό του (1810). Ορίστηκε μπεηλέρμπεης της Ρούμελης και υπέταξε τους Σέρβους κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών αποστολών του κατά του Βελιγραδίου.
Η κυριαρχία της δυναστείας των Μπουσάτι τερματίστηκε όταν ο οθωμανικός στρατός υπό τον Μεχμέτ Ρεσίτ Πασά πολιορκούσε το κάστρο Φατίχ στη Σκόδρα και ανάγκασε την παράδοση του τελευταίου πασά Μουσταφά Μπουσάτι που είχε επαναστατήσει εναντίον του σουλτάνου τον οποίο κατηγόρησαν ως Γιαούρ - ινφιντέλ (1831). Η ήττα αυτή όχι μόνο έληξε μια προγραμματισμένη συμμαχία μεταξύ των Αλβανών και των Βοσνίων, οι οποίοι επιδίωκαν εξίσου την αυτονομία, αλλά είχε ως αποτέλεσμα και τη διάλυση του πασαλικίου.
Συνέπειες
Το 1867, ο σαντζάκι της Σκόδρας συγχωνεύθηκε με το σαντζάκι των Σκοπίων, σχηματίζοντας το βιλαέτι της Σκόδρας. Το βιλαέτι διαιρέθηκε στη συνέχεια σε τρία σαντζάκια: Σκόδρας, Πρίζρεν και Ντίμπρα. Το 1877, το σαντζάκι του Πρίζρεν τέθηκε υπό τη διοίκηση του βιλαετίου του Κοσσυφοπεδίου και το σαντζάκι της Ντίμπρα τέθηκε υπό τη διοίκηση του βιλαετίου του Μοναστηρίου. Μετά τις εδαφικές μεταβολές, ο σαντζάκι της Σκόδρας χωρίστηκε στη συνέχεια σε δύο σαντζάκια: το σαντζάκι της Σκόδρας και το σαντζάκι του Δυρραχίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανική Αλβανία
Μουσουλμανική κοινότητα των Δωδεκανήσων
δεξιά|μικρογραφία|320x320εσ| Το [[Τζαμί του Σουλεϊμάν (Ρόδος)|Τζαμί του Σουλεϊμάν στη Ρόδο. ]] Η μουσουλμανική κοινότητα των Δωδεκανήσων απαρτίζεται από περίπου 5.500 μουσουλμάνους τουρκικής κυρίως καταγωγής, που ζουν στα νησιά των Δωδεκανήσων, Ρόδος (Rodos) και Κως (İstanköy), τα οποία δεν επηρεάστηκαν από την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, δεδομένου ότι τα νησιά βρίσκονταν τότε υπό την κυριαρχία του Βασιλείου της Ιταλίας (από το 1912). Όλοι οι κάτοικοι των νησιών έγιναν Έλληνες πολίτες μετά το 1947, όταν τα νησιά έγιναν μέρος της Ελλάδας.
Ιστορία
Ως αποτέλεσμα αυτής της ενσωμάτωσης στην Ελλάδα και λόγω της κατάστασης μετά το Κυπριακό και της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974, πολλοί μουσουλμάνοι Τούρκοι εγκατέλειψαν τα νησιά και εγκαταστάθηκαν στην Τουρκία. Πολλοί από αυτούς στερήθηκαν την ελληνική ιθαγένεια και την ιδιοκτησία τους. Μερικοί από αυτούς που παρέμειναν, εγκατέλειψαν την τουρκική γλώσσα και τη θρησκεία τους.
Οι Τούρκοι στην Κω είναι μερικώς οργανωμένοι γύρω από τη Μουσουλμανική Κοινότητα της Κω, η οποία δίνει τον αριθμό των 2.000 για τον συνολικό πληθυσμό των μουσουλμάνων στο νησί.
Εκείνοι στη Ρόδο, οργανώνονται γύρω από τη Μουσουλμανική Κοινότητα της Ρόδου, η οποία δίνει τον αριθμό των 3.500 για τον συνολικό πληθυσμό των μουσουλμάνων στο νησί.
Μερικές φορές, χρησιμοποιείται  ο πιο γενικός όρος Adalı (δηλαδή «νησιώτες»).
Ο πρόεδρος της κοινότητας τους Μαζλούμ Παϊζάνογλου, εκτιμά τον αριθμό στη Ρόδο ως 2.500 και στην Κω ως 2.000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι στην Ελλάδα *Δωδεκανησων Κατηγορία:Μεσανατολική διασπορά στην Ελλάδα Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας Κατηγορία:Μουσουλμανικές κοινότητες στην Ευρώπη
Μεταδιδακτορικός συνεργάτης
Ο όρος μεταδιδακτορικός συνεργάτης, ή μεταδιδακτορικός ερευνητής ή απλά μεταδιδακτορικός (αγγλ. postdoc), αναφέρεται σε άτομο - νέο ερευνητή που διεξάγει βασική ή εφαρμοσμένη έρευνα μετά την ολοκλήρωση των διδακτορικών σπουδών του (συνήθως μετά το διδακτορικό), συνήθως σε ένα πανεπιστήμιο ή ερευνητικό κέντρο.
Ο απώτερος στόχος μιας μεταδιδακτορικής ερευνητικής θέσης είναι να επιδιώξει πρόσθετη έρευνα, κατάρτιση ή διδασκαλία προκειμένου να αποκτήσει καλύτερες δεξιότητες για να ακολουθήσει σταδιοδρομία στον ακαδημαϊκό χώρο, την έρευνα ή οποιονδήποτε άλλο συναφή τομέα. Οι μεταδιδακτορικοί συχνά, αλλά όχι πάντα, έχουν ένα προσωρινό ακαδημαϊκό συμβόλαιο, συνήθως 3τίας ή 4-ετίας, ενώ μερικές φορές προετοιμάζονται για μια θέση ακαδημαϊκού διδακτικού προσωπικού.
Συνεχίζουν τις σπουδές τους ή πραγματοποιούν έρευνα και αυξάνουν περαιτέρω την τεχνογνωσία σε ένα εξειδικευμένο αντικείμενο, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσης τους σε μια ερευνητική ομάδα (research group), όπως και της απόκτησης νέων δεξιοτήτων και μεθοδολογιών έρευνας. Η μεταδιδακτορική έρευνα θεωρείται απαραίτητη κατά την προώθηση της επιστημονικής αποστολής του ιδρύματος υποδοχής, αναμένεται να παράγει σχετικές δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά ή σε συνέδρια με κριτές. Σε ορισμένες χώρες, η μεταδιδακτορική έρευνα μπορεί να οδηγήσει στην κτήση περαιτέρω τυπικών προσόντων ή σε πιστοποίηση των ακαδημαϊκών προσόντων, ενώ σε άλλες χώρες όχι απαραίτητα.
Η μεταδιδακτορική έρευνα μπορεί να χρηματοδοτηθεί μέσω συμβολαίου με μισθό ή σύμβασης με υποτροφία ή χορηγία. Οι διορισμοί για μια τέτοια ερευνητική θέση μπορεί εξ αρχής να καθορίζονται ως: μεταδιδακτορικός ερευνητής, μεταδιδακτορικός ερευνητικός συνεργάτης ή μεταδιδακτορικός βοηθός έρευνας. Οι μεταδιδακτορικοί ερευνητές συνήθως εργάζονται υπό την επίβλεψη ενός κύριου ερευνητή. Σε πολλές αγγλόφωνες χώρες, οι μεταδιδακτορικοί ερευνητές αναφέρονται στην καθομιλουμένη ως «μεταδιδακτορικοί» (postdocs).
Λόγω της φύσης της εργασίας τους,    και εξαιτίας της υπερπροσφοράς διδακτόρων σε πολλούς τομείς,  ορισμένοι μεταδιδακτορικοί ερευνητές αντιμετωπίζουν αβέβαιο μέλλον στον ακαδημαϊκό χώρο, και ένα μεγάλο ποσοστό δύναται να μην  θα αποκτήσει θητεία ή μια πολυπόθητη θέση σε επιλεγμένο τομέα έρευνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έρευνα
Ωκονκούρ
Το Ωκονκούρ (Χαλκενχόφεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Τόμας Μπέρμπερι
Ο Τόμας Μπέρμπερι (Αγγλικά :Thomas Burberry ) (27 Αυγούστου 1835 - 4 Απριλίου 1926) ήταν ένας Άγγλος μόδιστρος, επιχειρηματίας και ιδρυτής του πασίγνωστου οίκου μόδας Burberry, που αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις ένδυσης της Βρετανίας. Είναι ευρέως γνωστός για την εφεύρεση της καμπαρντίνας
Τα πρώτα χρόνια και το ξεκίνημα της καριέρας του
Αρχικά το ενδιαφέρον του επικεντρώνονταν τόσο στην κατασκευή αδιάβροχων ρούχων όσο και σε μια ευρύτερη ποικιλία προϊόντων. Για να τα καταφέρει ,συνεργάστηκε με άλλους Βρετανούς σχεδιαστές ενδυμάτων. Στόχος του ήταν να αποδείξει ότι τα αδιάβροχα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα θα προσελκύσουν την αναπτυσσόμενη μεσαία τάξη καθώς και τους ανθρώπους της υπαίθρου.
Καριέρα
Η ενασχόληση του Τόμας Μπέρμπερι με την ανάπτυξη αδιάβροχων αθλητικών ενδυμάτων γνώρισε μεγάλη επιτυχία και η επιχείρησή του επεκτάθηκε γρήγορα. Σύμφωνα με μια απογραφή του 1871, η Burberry απασχολούσε πάνω από 70 άτομα (αριθμός πολύ μεγάλος για την εποχή εκείνη). Το 1878, εγκαινίασε ένα μεγαλύτερο εργοστάσιο, το οποίο επικεντρώθηκε στην μαζική κατασκευή ενδυμάτων, κυρίως στα λεγόμενα «ready to wear clothes» δηλαδή μπλούζες παντελόνια κτλ, το οποίο εργοστάσιο απασχολούσε πάνω από 200 εργαζόμενους έως το 1881.
Ο Burberry αναγνώρισε την ανάγκη να προωθήσει και να κάνει γνωστά τα δημιουργήματά του. Έτσι εξασφάλισε ότι γνωστά πρόσωπα της εποχής όπως ο Λόρδος Κίτσενερ και ο Λόρδος Μπάντεν-Πάουελ φορούσαν αμφότεροι τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα του. Με αυτά τα μέσα επέκτεινε την επιχείρησή του σε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις ένδυσης στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Το 1879, η Burberry έφερε την επανάσταση στον χώρο της μόδας με την ανακάλυψη της καμπαρντίνας. Ένα σκληρό, σφιχτά δεμένο και ανθεκτικό στο νερό ύφασμα από αιγυπτιακό βαμβάκι μέσω μιας καινοτόμου διαδικασίας, η οποία προσέλκυσε θετικά σχόλια στη Διεθνή Έκθεση Υγείας στο Νότιο Κένσινγκτον κερδίζοντας τελικά το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας 1888. Αυτή η ανακάλυψη οδήγησε τον Burberry να γίνει ένα παγκοσμίως γνωστό όνομα. Εμφανίστηκε στο εμπορικό περιοδικό Men's Wear τον Ιούνιο του 1904, όπου το νέο ύφασμα χαρακτηρίστηκε ανθεκτικό στον κρύο και τον ζεστό άνεμο, τις βροχές και τα αγκάθια, χαρακτηριστικά που το καθιστούσαν ένα ιδανικό αδιάβροχο παλτό.
Μετά την επιτυχία της καμπαρντίνας, ο Burberry διέταξε τον γιο του, τον Arthur, να αρχίσει να παίρνει παραγγελίες από την ελίτ της Αγγλίας στο Jermyn Street Hotel, το οποίο τελικά οδήγησε στο άνοιγμα της ναυαρχίδας Burberry στο 30 Haymarket. Μέχρι το 1891, αποτελούσε κατάστημα χονδρικής, με δημοφιλή κομμάτια όπως το "Walking Burberry".
Το ύφασμα της καμπαρντίνας Burberry δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο από διάσημα πρόσωπα, αλλά και από εξερευνητές. Το 1893, ο Νορβηγός πολικός εξερευνητής και ο βραβευμένος με το βραβείο Noble Peace, ο Δρ. Fridtjof Nansen, έγινε ο πρώτος εξερευνητής που χρησιμοποίησε την περίφημη καμπαρντίνα στο ταξίδι του στον Αρκτικό Κύκλο. Ο Βρετανός εξερευνητής Sir Ernest Shackleton φόρεσε την Burberry καμπαρντίνα για συνολικά τρεις αποστολές στις αρχές του 20ού αιώνα.
Εξέλιξη της καμπαρντίνας
Το 1900, ο Burberry ήρθε σε επαφή με το Βρετανικό Πολεμικό Γραφείο όπου του ζήτησαν να σχεδιάσει ένα παλτό για να αντικαταστήσει τα τότε βαριά παλτά του στρατού. Αυτό το αίτημα οδήγησε τον Burberry να δημιουργήσει το περίφημο παλτό καμπαρντίνα: "ένα ελαφρύ βαμβακερό αδιάβροχο με βαθύ πίσω ζυγό, επωμίδες, λουράκια με μανσέτες, ένα καπάκι με κουμπιά κάτω στον έναν ώμο, τσέπες και κλιπάκι ζώνης D-ring για την τοποθέτηση στρατιωτικών εργαλείων ". Το παλτό αποτέλεσε βασικό προϊόν για τους στρατιώτες του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου και τελικά και εν τέλει στην πολεμική ζωή. Έγινε το σήμα κατατεθέν της Burberry και συνεχίζει να προβάλλεται από τα μίντια ακόμη και σήμερα. Η καμπαρντίνα φορέθηκε από τον Humprey Bogart, στην Καζαμπλάνκα και τον Audrey Hepburn, στο Breakfast at Tiffany's, συμβάλλοντας στη φήμη του ως ένα θρυλικό προϊόν μόδας που εθεάθη παντού ανά τον κόσμο.
Συνταξιοδότηση και θάνατος
Ο Burberry αποσύρθηκε στο Abbot's Court κοντά στο Weymouth, Dorset το 1917. Στο υπόλοιπο της ζωής του αφιερώθηκε στις θρησκευτικές και ανθρωπιστικές του πεποιθήσεις. Ακολούθησε υγιεινό τρόπο ζωής ,ο οποίος τον επηρέασε καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας στην κατασκευή ρούχων για στρατιώτες και αθλητές. Αγωνίστηκε κατά του καπνίσματος. Ήταν επίσης ένας ευσεβής βαπτιστής που του άρεσε να προσεύχεται κάθε πρωί.
Αφού είδε το μικρό του μαγαζάκι να μεταμορφώνεται σε έναν εμπορικό κολοσσό την Burberry, το 1920, ο Τόμας πέθανε ειρηνικά στο σπίτι του στο Hook κοντά στο Basingstoke το 1926, σε ηλικία 90 ετών, από απροσδιόριστες αιτίες.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα με την Catherine Hannah Newman και την δεύτερη φορά με τη Mary Marshall. Είχε δύο γιους και τέσσερις κόρες από τον πρώτο του γάμο.
Απεικόνιση στην ταινία
Την 1η Νοεμβρίου 2016, η Burberry κυκλοφόρησε το The Tale of Thomas Burberry, μια ταινία μικρού μήκους εμπνευσμένη από τη ζωή και τα επιτεύγματα του Thomas Burberry, επαναπροσδιορίζοντας βασικά γεγονότα από την ιστορία της μάρκας. Γυρισμένο στο στιλ ενός κινηματογραφικού τρέιλερ από τον βραβευμένο με Όσκαρ σκηνοθέτη Asif Kapadia και σε σενάριο από τον υποψήφιο για Όσκαρ Matt Charman, πρωταγωνίστησε ο ηθοποιός Domhnall Gleeson ο οποίος υποδύθηκε τον Thomas Burberry
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μόδα Κατηγορία:Ένδυση Κατηγορία:Θρύλοι της μόδας Κατηγορία:Άγγλοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Μπέρμπερι Κατηγορία:19ος αιώνας στην Αγγλία Κατηγορία:Πατέρας της καμπαρντίνας
The Stripped Tour
Η περιοδεία «Stripped Tour» (επίσης γνωστή ως «Stripped Live») ήταν η τρίτη σειρά συναυλιών της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας, Κριστίνα Αγκιλέρα. Αποτελούσε την παρουσίαση του τέταρτου στούντιο άλμπουμ της, «Stripped» (2002). Ήταν συνέχεια της συναυλίας «Justified and Stripped Tour» με τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ, που έφτασε στην Ευρώπη, την Ασία και την Αυστραλία.
Η Αγκιλέρα αναμενόταν να επιστρέψει στη Βόρεια Αμερική το καλοκαίρι του 2004, ωστόσο, οι 29 ημερομηνίες ακυρώθηκαν την τελευταία στιγμή λόγω του τραυματισμού της Αγκιλέρα στις φωνητικές χορδές.
Η συναυλία συγκέντρωσε μεικτά σχόλια από σύγχρονους κριτικούς της μουσικής, οι οποίοι διχάστηκαν για τη λίστα των τραγουδιών και των παραστάσεων της Αγκιλέρα στις περιοδείες.
Ακύρωση περιοδείας στη Βόρεια Αμερική
Μετά την επιτυχία της περιοδείας που προώθησε το 2003, προγραμματίστηκε μια καλοκαιρινή περιοδεία στις ΗΠΑ, με τον Chingy, να ξεκινάει το 2004 με ένα νέο θέμα, ωστόσο ακυρώθηκε λόγω τραυματισμού που υπέστη στις φωνητικές χορδές της λίγο πριν την ημερομηνία έναρξης. Οι γιατροί είπαν στην Αγκιλέρα ότι δεν θα έπρεπε να τραγουδά για τις επόμενες έξι εβδομάδες, ακυρώνοντας έτσι την περιοδεία. Είπε, «Είμαι εξαιρετικά απογοητευμένη που πρέπει να ακυρώσω αυτήν την περιοδεία. Ανυπομονώ να είμαι ξανά σε περιοδεία και να περνάω χρόνο με τους θαυμαστές μου». Η εταιρεία παροχής υπηρεσιών FansRule είχε υποβάλλει αίτηση για προστασία πτώχευσης του Κεφαλαίου 11 και δεν είχε τη δυνατότητα να επιστρέψει τα χρήματα στους αγοραστές. Η ομάδα της Αγκιλέρα προσέλαβε τότε νομική εκπροσώπηση για να ασχοληθεί με τους διαχειριστές της FansRule, Joe Baldiga και John Aquino και το δικαστήριο πτώχευσης για να βοηθήσει τους θαυμαστές. Ήταν όμως μια αργή διαδικασία, που διακοπτόταν συχνά από ακροάσεις, όπου οι δικηγόροι της τραγουδίστριας έπρεπε να καταπολεμήσουν τις κινήσεις της FansRule για να πληρώσουν τους διαχειριστές πριν ξεπληρώσουν τους θαυμαστές. Σύμφωνα με τη Baldiga, 320.000 δολάρια οφείλονταν ως αποπληρωμή για τους εκατοντάδες θαυμαστές της Αγκιλέρα που είχαν αγοράσει VIP εισιτήρια. Οι υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων της Αγκιλέρα δήλωσαν: "« Πρέπει να γνωρίζετε ότι η Κριστίνα τακτοποίησε μέσω των δικηγόρων της να εξασφαλιστεί ότι οι καταναλωτές θα λάβουν τη μέγιστη δυνατή επιστροφή, λόγω του γεγονότος ότι η Κριστίνα συμφώνησε ότι τα ποσά που οφείλονται σε αυτήν και στην εταιρεία της θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν για να ικανοποιήσουν την διεκδίκηση των πολλών θαυμαστών που αγόρασαν εισιτήρια μέσω του FansRule. »"
Σύνοψη συναυλιών
Η σύνοψη του «Stripped Tour» είναι παρόμοια με αυτή της Αγκιλέρα κατά τη διάρκεια της περιοδείας «Justified and Stripped Tour» το 2003. Η περιοδεία άρχισε με ένα εισαγωγικό βίντεο του «Stripped Intro», δείχνοντας την Αγκιλέρα με χειροπέδες, δεμένα μάτια και να κάθεται σε μια καρέκλα καθώς λέξεις όπως «σκάνδαλο», «κουτσομπολιά» και «ψέματα» εμφανίζονται στην οθόνη. Στη συνέχεια, η αυλαία έπεσε, βγήκε έξω τραγουδώντας το «Dirrty» και το «Get Mine, Get Yours», με μεγάλες μαύρες σγουρές μπούκλες, ένα μαύρο εξώπλατο, βαθύ ντεκολτέ μέχρι τη κοιλιά, παντελόνι με κόκκινες γραμμές και τακούνια. Ερμήνευσε το «The Voice Within» στη συνέχεια, με ένα μακρύ μαύρο φόρεμα. Η ακουστική εκδοχή του «Come On Over Baby (All I Want Is You)» ακούστηκε «σαν μια έμπειρη βετεράνος δεκαετιών». Κατά τη διάρκεια της παράστασης, έδωσε μια ομιλία: «Σας ευχαριστώ πολύ που ήρθατε. . . Παίρνω ξανά αυτό το συναίσθημα και είναι ευλογία. Ναι, έχω μεγαλώσει λίγο. Τώρα είμαι 22. . . Είμαι τόσο χαρούμενη που έχετε μεγαλώσει μαζί μου». Η Αγκιλέρα βγήκε ξανά στη σκηνή, ερμηνεύοντας την «Αιγυπτιακή προς μέταλ» έκδοση του «Genie in a Bottle», όπου ήταν δεμένη σε ένα γιγάντιο «Χ» το οποίο απεικόνιζε την τότε νεοσύστατη alter ego της «Xtina». Φορώντας «θερμά ροζ λουριά δεμένα στο ρούχο της», σιγά-σιγά απελευθερώνεται όπως το «τζίνι» στο τραγούδι, χορεύοντας προκλητικά προς την έξοδο από το μπουκάλι.
Η ερμηνεία του «Can't Hold Us Down» παρουσίας μια μοτοσικλέτα, με κορίτσια που χορεύουν τριγύρω και ενάντια σε αγόρια που προσπαθούν να τα σπρώξουν. Στη συνέχεια, τραγούδησε το «Make Over», ένα «πλούσιο», midtempo ποπ ροκ τραγούδι με το «ρυθμικό τροτ ενός ισπανικού spaghetti western». Κατά τη διάρκεια των δύο ισπανικών τραγουδιών «Mi Reflejo», «Contigo en la Distancia» και « Falsas Esperanzas», ένας χορευτής της έβγαλε τη φούστα που φόρεσε, αποκαλύπτοντας ένα κοντό τζιν σορτς. Αργότερα, απάντησε «πονηρά»: «Επειδή το άλμπουμ μου ονομάζεται «Stripped» (=γυμνός-η), δεν σημαίνει ότι μπορείτε να μου βγάλετε τα ρούχα». Μετά από το βίντεο ιντερλούδιο του «Loving Me 4 Me», εκτέλεσε την μπαλάντα «Impossible». Άλλαξε φορώντας ένα «μεταξένιο αυτοκρατορικό που στενεύει στη μέση» κόκκινο φόρεμα για να συνδεθεί με την αγαπημένη της τραγουδίστρια Έτα Τζέιμς και να ερμηνεύσει δυο επιτυχίες της, το «At Last» και το «I Prefer You». Η ερμηνεία του «Lady Marmalade» από το τραγούδι της ταινίας «Moulin Rouge!» περιγράφηκε ως «παιχνιδιάρικο» μεταξύ τεσσάρων χορευτών ντυμένοι ως ναύτες και τεσσάρων γυναικών μελών του θιάσου με εσώρουχα. Συνέχισε με τον «πανέμορφο πόνο» της δικής της μπαλάντας βαλς, «Walk Away». Η ερμηνεία του «Fighter» είχε περισσότερα συναισθήματα και ενθουσιασμό, αν και η μίξη του ήχου ήταν ανεπαρκής και η ερμηνεία του «What a Girl Wants (Christina Aguilera song)» είχε μερικές καλές κινήσεις χορού, όπου ντύθηκε με ένα μοβ μπλουζάκι και σορτς. Η Αγκιλέρα τελείωσε με το «Beautiful», φορώντας ένα τζιν και ένα μπλουζάκι με τη φράση «Ο Θεός δεν βλέπει κανένα χρώμα».
Επίτιτλο
Το επίτιτλο είναι ο τυπωμένος διάκοσμος στο κενό διάστημα στην αρχή ενός κεφαλαίου, ή σε κάποιο άλλο μέρος του βιβλίου και δηλώνει διαχωρισμό. Το επίτιτλο, όπως και το πρωτόγραμμα, αναλαμβάνει συνήθως επαγγελματίας μικρογράφος και απαντάται και στα δύο κοινό ύφος. Στην μεσαιωνική Δύση συναντάμε επίτιτλα σε χειρόγραφα με ζωόμορφα και ανθρωπόμορφα μοτίβα. Στις εκδόσεις της Βίβλου κατά τον 15ο αιώνα γίνεται ευρεία χρήση με εξαιρετικό διάκοσμο. Αρχικά η μήτρα του επίτιτλου ήταν φτιαγμένη από σκαλιστό ξύλο. Από τα τέλη του 15ου αιώνα συναντάμε και μεταλλικά επίτιτλα (από μόλυβο). Η τεχνοτροπία πέρασε απο τα χειρόγραφα στα έντυπα βιβλία και κατά την περίοδο της Αναγέννησης υπήρξε εξαιρετικά δημοφιλής. Τον εικοστό αιώνα προστέθηκαν οι τεχνικές της φωτομηχανικής και η βαθυτυπία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκδόσεις Κατηγορία:Τυπογραφία Κατηγορία:Σχεδιασμός βιβλίων Κατηγορία:Γραφιστική
Οραλχάν Ομιρτάγιεφ
Ο Οραλχάν Ομιρτάγιεφ (γεννηθείς στις 16 Ιουλίου 1998) είναι Καζάκος ποδοσφαιριστής που παίζει ως επιθετικός στην ΦΚ Σαχτιόρ Καραγκαντί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σαχτιόρ Καραγκαντί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Καζακστάν
Ρουντνίτσνι (Καζακστάν)
Το Ρουντνίτσνι είναι χωριό στην Περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Κασσίνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Ψαλτήρι του Δαβίδ
μικρογραφία|Σελίδα τίτλου του Ψαλτηρίου του Δαβίδ Το Ψαλτήρι του Δαβίδ (πρωτότυπος πολωνικός τίτλος: Psalterz Dawidow) είναι ποιητική μετάφραση στα πολωνικά του Βιβλίου των Ψαλμών, του Γιαν Κοχανόφσκι, του πιο εξέχοντος ποιητή της Πολωνικής Αναγέννησης. Τυπώθηκε το 1579 στην Κρακοβία, στο τυπογραφείο Λάζαρους.
Ο Κοχανόφσκι, όπως και οι σύγχρονοί του στη Δυτική Ευρώπη, χρησιμοποίησε μια λατινική μετάφραση του Βιβλίου των Ψαλμών ως βάση για τη μετάφρασή του. Γνωρίζοντας καλά τα αρχαία κλασικά, συνδύασε το βιβλικό πνεύμα του πρωτότυπου με τα λογοτεχνικά επιτεύγματα Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων.
Το Ψαλτήρι του Δαβίδ του Κοχανόφσκι κέρδισε την αναγνώριση τόσο από τους Προτεστάντες όσο και από τους Καθολικούς στην Πολωνία, και είχε επίσης απήχηση στο εξωτερικό, κυρίως στο έργο του Μητροπολίτη της Μολδαβίας Ντοσοφτέι. Μερικές από τις αποδόσεις των Ψαλμών του Κοχανόφσκι εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται στις πολωνικές καθολικές λειτουργίες.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνικά ποιήματα Δαβιδ ψαλμος Κατηγορία:Έργα του Γιαν Κοχανόφσκι
Χιλδέριχος Γ΄
Ο Χιλδέριχος Γ΄ (Childéric III, περί το 714 – περί το 755) ήταν Βασιλιάς των Φράγκων (741 - 751), εκθρονίστηκε τον Μάρτιο του 751 από τον Πάπα Ζαχαρία με την υποκίνηση του Πεπίνου του Βραχύ. Αν και η καταγωγή του είναι αβέβαιη, θεωρείται ότι είναι ο τελευταίος βασιλιάς από την Δυναστεία των Μεροβίγγειων. Μόλις εκθρονίστηκε ο Χιλδέριχος, ο Πεπίνος ο Βραχύς, ο οποίος ήταν ο πατέρας του αυτοκράτορα Καρλομάγνου, στέφτηκε ο πρώτος βασιλιάς των Φράγκων από τη Δυναστεία των Καρολιδών.
Υπόβαθρο
Από τη βασιλεία του Δαγοβέρτου Α΄ (629-634), η εξουσία των Μεροβίγγειων βασιλιάδων σταδιακά περιορίστηκε σε τελετουργικό ρόλο, ενώ την πραγματική εξουσία στο Φραγκικό βασίλειο την ασκούσαν οι μαγιορδόμοι. Το 718, ο Κάρολος Μαρτέλος συνδύασε τους ρόλους του μαγιορδόμου της Νευστρίας και της Αυστρασίας, ισχυροποιώντας έτσι τη θέση του ως τον πιο ισχυρό άντρα στην Φραγκία. Μετά το θάνατο του βασιλιά Θευδέριχου Δ΄ το 737, ο θρόνος παρέμεινε κενός, και ο Κάρολος Μαρτέλος έγινε ντε φάκτο βασιλιάς.
Μετά το θάνατο του Κάρολου το 741, ο Καρλομάν και ο Πεπίνος, γιοι του από ην πρώτη του γυναίκα Ροτρούδη, έγιναν συν-κύριοι του παλατιού. Όμως, σύντομα ήρθαν αντιμέτωποι με εξεγέρσεις από τον νεότερο ετεροθαλή αδελφό τους Γκρίφο και τον γαμπρό τους Οντίλο. Οι εξεγέρσεις αυτές μπορεί να έπαιξαν ρόλο στην απόφασή τους το θρόνο να πάρει Μεροβίγγειος βασιλιάς μετά από 6 χρόνια που ήταν κενός, για να ενισχύσουν τη νομιμοποίηση της βασιλείας τους.
Ζωή
Η γενεαλογία του Χιλδέριχου και η σχέση του με την οικογένεια των Μεροβίγγειων είναι ασαφής. Μπορεί να είναι είτε γιός του Χιλπεριχου Β΄ ή του Θευδέριχου Δ΄.
Ο Χιλδέριχος δεν συμμετείχε στην δημόσια ζωή, η οποία ήταν, όπως και πριν, κατευθυνόμενη από τους μαγιορδόμους. Μία φορά το χρόνο μεταφερόταν με κάρο που το τραβούσαν βόδια που το οδηγούσε ένας χωρικός, και προήδρευε σε δικαστήριο, δίνοντας απαντήσεις τις οποίες είχαν προετοιμάσει οι μαγιορδόμοι, σε πρέσβεις που έκαναν επίσκεψη.
Μετά την απόσυρση του Καρλομάν σε μοναστήρι το 747, ο Πεπίνος ήταν αποφασισμένος να πάρει το βασιλικό στέμμα για τον εαυτό του. Ο Πεπίνος έστειλε επιστολές στον Πάπα Ζαχαρία, ρωτώντας αν ο τίτλος του βασιλιά ανήκει σε αυτόν που είχε ασκήσει την εξουσία, ή σε αυτόν που είχε βασιλική καταγωγή. Ο πάπας απάντησε ότι αυτός που είχε την πραγματική εξουσία πρέπει να έχει επίσης και τον τίτλο του βασιλιά. Στις αρχές του Μαρτίου του 751 ο Χιλδέριχος εκθρονίστηκε από τον Πάπα Ζαχαρία και του έγινε κουρά. Τα μακριά του μαλλιά ήταν το σύμβολο της δυναστείας του και έτσι και των βασιλικών δικαιωμάτων και μαγικών δυνάμεων. Με την κουρά τους, του αφαιρέθηκαν όλα τα βασιλικά του δικαιώματα. Αφού εκθρονίστηκε, αυτός και ο γιος του Θευδέριχος μπήκαν στο Μοναστήρι του Σεν Μπερτέν (Saint-Bertin) ή εκείνος στο Σεν Ομέρ και ο Θευδέριχος στο Saint-Wandrille.
Βιβλιογραφία
Η Βικιθήκη έχει το κείμενο Encyclopædia Britannica, 11η έκδοση (1911), για το λήμμα  1911 Encyclopædia Britannica/.
Κατηγορία:Βασιλείς των Φράγκων Κατηγορία:Βασιλείς της Αυστρασίας Κατηγορία:Βασιλείς της Νευστρίας Κατηγορία:Βασιλείς της Βουργουνδίας Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Σεμπαστιάν
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Σεμπαστιάν (ισπανικά: Festival de San Sebastian, και στα βασκικά: Donostia Zinemaldia), είναι ένα από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ κινηματογράφου. Διεξάγεται κάθε χρόνο τον μήνα Σεπτέμβριο, στην πόλη του Σαν Σεμπαστιάν, στη Χώρα των Βάσκων (Ισπανία), από το 1953.
Ιστορία
Το φεστιβάλ ιδρύθηκε το 1952. Αν και αρχικά προοριζόταν να τιμήσει τις ταινίες του ισπανικού κινηματογράφου, τρία χρόνια μετά το 1955 ταινίες από άλλες χώρες επιλέχθηκαν να εξεταστούν, όταν το φεστιβάλ εξειδικεύτηκε σε έγχρωμες παραγωγές.
Έχει αναγνωριστεί από το FIAPF ως φεστιβάλ κατηγορίας Α' από το 1957, με εξαίρεση την περίοδο 1980-1984, όταν δεν είχαν δοθεί σημαντικά βραβεία.
Ιωάννα Εμμανουέλα της Καστίλης
Η Ιωάννα Εμμανουέλα (1339 - 27 Μαρτίου 1381) από τον Οίκο της Ιβρέας-Καστίλης ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Βιγιένα και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Καστίλης.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη Εμμανουήλ της Βιγιένα και της 1ης συζύγου του Μπλάνκα δε λα Θέρδα υ Λάρα, κόρης του Φερδινάνδου δε λα Θέρδα, Διαδόχου της Καστίλης.
Στις 27 Ιουλίου 1350 η Ιωάννα Εμμανουέλα παντρεύτηκε στο βασιλικό παλάτι της Σεβίλλης μυστικά τον Ερρίκο, νόθο γιο του Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης και της Ελεονώρας δε Γκουθμάν. Ο Ερρίκος έγινε το 1369 κυρίαρχος της Καστίλης, όταν σκότωσε τον αδελφό του Πέτρο μετά τη μάχη του Μοντιέλ.
Η Ιωάννα Εμμανουέλα χήρεψε το 1379, αποσύρθηκε στη Σαλαμάνκα, όπου και πέθανε στις 27 Μαρτίου 1381 και θάφτηκε στο Τολέδο, στο μοναστήρι της Αγίας Μαρίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ της Καστίλης, ιδρυτή του κλάδου των Τραστάμαρα, και είχε τέκνα   :
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης Κατηγορία:Βασίλισσες της Καστίλλης Κατηγορία:Βασίλισσες της Γαλικίας Κατηγορία:Βασίλισσες του Λεόν
Ευφροσύνη Λόντου-Δημητρακοπούλου
Η Ευφροσύνη Λόντου-Δημητρακοπούλου (1888-1972) ήταν Ελληνίδα δασκάλα, μυθιστοριογράφος, θεατρική συγγραφέας και ιδρυτής της πρώτης «Παιδικής Σκηνής» στην Αθήνα.
Βιογραφία
Η Ευφροσύνη Δημητρακοπούλου γεννήθηκε το 1888 στην Αθήνα και ήταν κόρη του πολιτικού Δημήτριου Δημητρακόπουλου, ανιψιά του Πολύβιου Δημητρακόπουλου και σύζυγος του Κωνσταντίνου Λόντου.
Σπούδασε στο Αρσάκειο, στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Το 1923 ολοκλήρωσε τη διδακτορική της διατριβή με επιβλέποντα καθηγητή τον παιδαγωγό Νικ. Ι. Εξαρχόπουλο.
Κασσινέλλε
Το Κασσινέλλε (ιταλικά: Cassinelle) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Βαγράτ Β΄ του Κλαρτζέτι
Ο Βαγράτ Β΄ ბაგრატ Bagrat II (απεβ. το 988) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Κλαρτζέτι ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Σουμπάτ Β΄ πρίγκιπα του Κλαρτζέτι.
Aπεβίωσε σαράντα ημέρες μετά το τέλος του πατέρα του.
Φέσι
thumb|200px|Κόκκινο φέσι με φούντα Το φέσι είναι τύπος καλύμματος της κεφαλής με κυλινδρικό σχήμα, επίπεδη κορυφή και χωρίς γείσο, φτιαγμένο από μαλλί (τσόχα ή κιλίμι) και το οποίο μπορεί να φέρει φούντα. Στις αραβικές χώρες είναι γνωστό και ως ταρμπούς. Το όνομά του το πήρε από την μαροκινή πόλη Φεζ, όπου φτιαχνόταν, αλλά η προέλευσή του δεν είναι γνωστή. Το φέσι γνώριζε ευρεία διάδοση στον μουσουλμανικό κόσμο (και ιδίως στην Οθωμανική Αυτοκρατορία) μέχρι τον 20ό αιώνα και αποτελεί τμήμα της ενδυμασίας των Ευζώνων (και αποκαλείται φάριο ή φάρεο).
Βαγράτ Β΄ του Κλαρτζέτι
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γεωργιανοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Μονάρχες της Γεωργίας
Κατάλογος έργων της Ny Carlsberg Glyptotek
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων της Ny Carlsberg Glyptotek της Κοπεγχάγης.
Φέσι
Ιστορία
thumb|200px|Ο Σουλτάνος [[Μαχμούτ Β΄ μετά την ενδυματολογική μεταρρύθμιση.]] Η προέλευση του φεσιού και του ταρμπούς δεν είναι γνωστή. Μπορεί να προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα, τα Βαλκάνια ή την πόλη Φεζ στο Μαρόκο, από την οποία πήρε και το όνομά του και όπου παρασκευαζόταν η βαφή η οποία χρωμάτιζε τα φέσια. Το φέσι είναι τμήμα της παραδοσιακής φορεσιάς της Κύπρου. Παραδοσιακά, οι γυναίκες φορούσαν κόκκινο φέσι αντί για μαντήλι και οι άντρες ένα μαύρο ή κόκκινο καπέλο χωρίς γείσο. Σε περιήγησή του στην Κύπρο το 1811, ο Τζον Πίνκερτον περιγράφει το φέσι, ως τη σωστή ελληνική ενδυμασία.
Το 1826, ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας διέλυσε του Γενίτσαρους και προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις στις ένοπλες δυνάμεις. Ο εκσυγχρονισμένος στρατός υιοθέτησε στολές δυτικού τύπου, και για κάλυμμα κεφαλής το φέσι. Το 1829, ο Σουλτάνος διέταξε τους δημόσιους υπαλλήλους να φορούν απλό φέσι, ενώ απαγόρευσε το τουρμπάνι. Η πρόθεση ήταν ο πληθυσμός να εξαναγκαστεί να φορέσει φέσι και το σχέδιο απέδωσε. Το χωρίς γείσο φέσι ήταν καθαρότερο από το τουρμπάνι και επίσης δεν εμπόδιζε την προσευχή. Η υιοθέτηση του φεσιού ήταν ένα μέτρο ισότητας, το οποίο αντικατέστησε τους περίπλοκους νόμους σχετικά με την υπόδειξη της τάξης, θρησκείας και επαγγέλματος. Αν και οι έμποροι και οι τεχνίτες γενικά απέρριψαν το φέσι, αυτό έγινε σύμβολο του εκσυγχρονισμού στην Εγγύς Ανατολή, με αποτέλεσμα να υιοθετηθεί και από άλλα κράτη (όπως το Ιράν το 1873).
Όμως, αν και αρχικά σύμβολο του οθωμανικού εκσυγχρονισμού, το φέσι έγινε με τον καιρό τμήμα της ανατολίτικης πολιτισμικής ταυτότητας. Θεωρούμενο εξωτικό και ρομαντικό στη δύση, αποτέλεσε αντικείμενο μόδας για τους άντρες στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο στις αρχές του 20ού αιώνα. Το φέσι είχε γίνει παραδοσιακό σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ το απαγόρευσε στην Τουρκιά το 1925, ως τμήμα των εκσυγχρονιστικών μεταρρυθμίσεών του. Το 1958, το φέσι καταργήθηκε από τον Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ και στην Αίγυπτο, η οποία τότε ήταν η μεγαλύτερη παραγωγός φεσιών. Εξακολουθούν να παράγονται φέσια στην Αίγυπτο, αλλά για τουριστική κατανάλωση. Σήμερα, το μόνο μουσουλμανικό κράτος που διατηρεί το φέσι ως τμήμα της επίσημης ενδυμασίας είναι το Μαρόκο, όπου αποτελεί σύμβολο αντίστασης στους Γάλλους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξεσουάρ Κατηγορία:Παραδοσιακές φορεσιές Κατηγορία:Πολιτισμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ενδύματα κεφαλής
Κατάλογος έργων της Ny Carlsberg Glyptotek
Γλυπτική
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Ω-Κλοσέ
Το Ω-Κλοσέ (Τσίτερσντορφ, 1574: Ζίτερσντορφ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Τράπεζα Κρήτης (1980–1999)
Η Τράπεζα Κρήτης ήταν ελληνική εμπορική τράπεζα που λειτούργησε από το 1980 έως το 1999.
Ιστορία
Ο Γιώργος Κοσκωτάς εξαγόρασε τη νεοϊδρυθείσα Τράπεζα Κρήτης το 1984. Στην ακμή της, η τράπεζα λειτουργούσε 86 υποκαταστήματα και είχε παρουσία σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Ακόμη κατείχε αντιπροσωπευτικό γραφείο στο Λονδίνο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Κοσκωτάς και η τράπεζα του συμμετείχαν σε ένα μεγάλο σκάνδαλο διαφθοράς.
Συγκεκριμένα, τον Νοέμβριο του 1988, ανακαλύφθηκε ότι η Τράπεζα Κρήτης είχε έλλειμμα 132.000.000 δολαρίων. Μερικούς μήνες μετά, οι ισχυριζόμενες συνδέσεις μεταξύ του Κοσκωτά και της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ακόμη και με τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, έφεραν την παραίτηση πολλών υπουργών ενώ υπήρχαν και φωνές που ζητούσαν ψήφο δυσπιστίας προς την κυβέρνηση. Ο Παπανδρέου αθωώθηκε το 1992.
Η Τράπεζα Κρήτης πουλήθηκε στην Eurobank Ergasias σε ιδιωτικοποίηση το 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην τράπεζες της Ελλάδας Κατηγορία:Διαφθορά στην Ελλάδα
Φοροκάρτα
Η Κάρτα Αποδείξεων, γνωστή και ως "φοροκάρτα" υπήρξε μια ηλεκτρονική κάρτα συναλλαγών.
Η εισαγωγή της κάρτας συνέβη σε συνδυασμό με άλλες αλλαγές στο φορολογικό σύστημα. Επειδή η κάρτα χρησιμοποιούταν για να παρακολουθεί τις πληρωμές που πραγματοποιούσε ο κάτοχος και δεν περιείχε προσωπικές πληροφορίες, η κλοπή της φοροκάρτας δεν ήταν θέμα μεγάλης ανησυχίας. Το Ινστιτούτο Καταναλωτή εξέφρασε την αντίθεσή του στο μέτρο εγείροντας ζητήματα ιδιωτικότητας και "φακελώματος", όπως και για τις ταυτότητες νέου τύπου. Η Κάρτα Αποδείξεων, ωστόσο, γνώρισε περισσότερη απαξίωση ως μέτρο-και δη προαιρετικό, παρά αντίδραση.
Το εγχείρημα ατόνησε εξ αιτίας διαφόρων παραγόντων, πρωτίστως λόγω της ευρείας χρήσεως μετρητών σε επίπεδα που άγγιζαν το 90% των συναλλαγών και της έλλειψης αντισταθμιστικών οφελών που θα προωθούσαν τη χρήση της (σε σχέση με τη συλλογή αποδείξεων). Το σύστημα καταγραφής τερματίστηκε την 31η Δεκεμβρίου του 2017, αφενός καθώς η τελευταία ΠΟΛ που ανέφερε τη χρήση της αφορούσε τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος για το έτος 2017, αφετέρου επειδή η ίδια η ΑΑΔΕ δεν παρέχει στοιχεία για τη χρήση της πέραν της ημερομηνίας αυτής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φορολογία στην Ελλάδα
Έγκμουντουρ Κρίστινσον
Ο Έγκμουντουρ Κρίστινσον (ισλανδικά: Ögmundur Kristinsson, γενν. στις 19 Ιουνίου 1989) είναι Ισλανδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Κηφισιά.
Φραμ
Έκανε το ντεμπούτο του για τη Φραμ στις 12 Ιουνίου 2006, μία εβδομάδα πριν από τα 17α γενέθλιά του, τη σεζόν 2006 της 2ης κατηγορίας Ισλανδίας, ξεκινώντας εναντίον της Χάουκαρ, όπου διατήρησε ανέπαφη την εστία του, στην εκτός έδρας νίκη με 3–0. Ο επόμενος αγώνας του ήρθε στον τελευταίο αγώνα της σεζόν του 2009 του πρωταθλήματος Ισλανδίας, αντικαθιστώντας τον Χάνες Θορ Χάλντορσον στο ημίχρονο και διατηρώντας ανέπαφη εστία για όσο αγωνίστηκε, καθώς η Φραμ ηττήθηκε εντός έδρας με 1–0 από τη Θρόττουρ. Παρέμεινε ο δεύτερος τερματοφύλακας, πίσω από το Χάλντορσον, για τη σεζόν 2010. Όταν ο Χάλντοροσν μετακινήθηκε στην Ρέικιαβικ μετά τη σεζόν 2010, ο Έγκμουντουρ έγινε ο βασικός τερματοφύλακας της Φραμ. Αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες από την αρχή της σεζόν 2011.
Στις 30 Δεκεμβρίου 2011 του δόθηκε ο τιμητικός τίτλος «Αθλητής της Χρονιάς της Φραμ», και έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που κέρδισε αυτόν τον τίτλο.
Δοκιμαστικά στο εξωτερικό/Ράντερς
Μετά τη σεζόν 2013 πέρασε δοκιμαστικά στη νορβηγική Σάντνες Ουλφ και στη σκωτσέζικη Μάδεργουελ. Το δοκιμαστικό στη Μάδεργουελ πήγε καλά, αν και δεν ήθελαν να αγοράσουν έναν τερματοφύλακα εκείνη τη στιγμή.
Στις 16 Ιουλίου 2014, στα μισά του πρωταθλήματος Ισλανδίας 2014, εντάχθηκε στη Ράντερς, υπογράφοντας μονοετές συμβόλαιο. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2014–15 στη Σουπερλίγκα Δανίας έκανε μόνο τέσσερις εμφανίσεις πρωταθλήματος, καθώς ως επί το πλείστον ενεργούσε ως ο εφεδρικός τερματοφύλακας, πίσω από τον Καρλ-Γιόχαν Γιόνσον.
Χάμαρμπι
Στις 2 Ιουνίου 2015 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Χάμαρμπι, έχοντας συνολικά 15 συμμετοχές στη σεζόν 2015 στην Άλσβενσκαν. Ο Έγκμουντουρ αντικατέστησε τον Γιοχάνες Χοπφ ως πρώτο τερματοφύλακα του συλλόγου κατά τη διάρκεια της σεζόν, αφού ο τελευταίος επέλεξε να μετακινηθεί σε σύλλογο του εξωτερικού.
Το 2016 σημείωσε το πρώτο του γκολ στην επαγγελματική σταδιοδρομία του, όταν σημείωσε το καθοριστικό πέναλτι στον ημιτελικό του Κυπέλλου Σουηδίας εναντίον της AΪK Στοκχόλμης. Αγωνίστηκε και στους 30 αγώνες του πρωταθλήματος, καθώς η Χάμαρμπι τερμάτισε 11η, κρατώντας 7 φορές ανέπαφη εστία κατά τη διάρκεια της σεζόν.
Ξεκίνησε τη σεζόν 2017 ως ο βασικός τερματοφύλακας της Χάμαρμπι, υπό το νέο προπονητή Γιάκομπ Μίκελσεν. Επικρίθηκε από τον τελευταίο το Μάιο του 2017, ύστερα από αρκετές κακές εμφανίσεις. Στα τέλη Ιουλίου του ίδιου έτους ο σύλλογος απέκτησε το Γιόχαν Βίλαντ από τους τρέχοντες πρωταθλητές Μάλμε. Ο Έγκμουντουρ θεωρήθηκε πλεονάζοντας μετά τη νέα προσθήκη.
Εξέλσιορ
Στις 31 Αυγούστου 2017 εντάχθηκε στην Εξέλσιορ της Έρεντιβιζι. Μετακινήθηκε με ελεύθερη μεταγραφή και υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο (με επιλογή για ένα ακόμα έτος) με τον ολλανδικό σύλλογο.
ΑΕΛ
Στις 2 Αυγούστου 2018 η ανακοινώθηκε επίσημα από την ΑΕΛ, έχοντας υπογράψει διετές συμβόλαιο. Στις 26 Φεβρουαρίου 2020, υπέγραψε διετή επέκταση συμβολαίου με την ομάδα.
Κάστρο των Αρχιεπισκόπων (Αρτάν-συρ-Αντρ)
Το Κάστρο των Αρχιεπισκόπων (γαλλικά: Château des Archevêques) είναι κάστρο στο Αρτάν-συρ-Αντρ της Αντρ-ε-Λουάρ, στη Γαλλία, το οποίο χρονολογείται από τον 15ο αιώνα, ενώ, παράλληλα, υπέστη σημαντικές τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα.
Έγκμουντουρ Κρίστινσον
Ολυμπιακός
Στις 7 Ιουλίου 2020 ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του Κρίστινσον από την ΑΕΛ έναντι 400.000 ευρώ.
Κάστρο των Αρχιεπισκόπων (Αρτάν-συρ-Αντρ)
Ιστορία
Το κτήμα εντός του οποίου βρισκόταν το κάστρο αποτελούσε βασιλική κτήση, μέσω του Κάστρου της Τουρ. Το κάστρο ανήκε στους Αρχιεπισκοπή της Τουρ. Το 1180, ο Ερρίκος Β΄ Πλανταγενέτης το κατέστησε ως βαρονία.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Γαλλικής Επανάστασης η περιουσία των αρχιεπισκόπων κατασχέθηκε, ενώ, παράλληλα, το κάστρο πωλήθηκε.
Έγκμουντουρ Κρίστινσον
Εθνική ομάδα
Έκανε την πρώτη του διεθνή εμφάνιση στις 4 Ιουνίου 2014 σε έναν αγώνα εναντίον της Εσθονίας, όταν πέρασε ως αλλαγή στο ημίχρονο. Στο δεύτερο μισό κράτησε ανέπαφη την εστία του, για να διατηρήσει το προβάδισμα της Ισλανδίας με 1–0.
Κάστρο των Αρχιεπισκόπων (Αρτάν-συρ-Αντρ)
Ιστορία
Οι προσόψεις του, καθώς και οι στέγες του, κατεγράφησαν ως ιστορικά μνημεία, μέσω σχετικού διατάγματος, στις 14 Σεπτεμβρίου 1949.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Αντρ-ε-Λουάρ Αρχιεπισκοπων Αρχιεπισκοπων Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1949
Έγκμουντουρ Κρίστινσον
Εθνική ομάδα
Στις 13 Οκτωβρίου 2015 έκανε το ανταγωνιστικό του ντεμπούτο σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2016 εναντίον της Τουρκίας, με την Ισλανδία να έχει ήδη προκριθεί στη διοργάνωση.
Επιλέχθηκε στην αποστολή της Ισλανδίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016.
Προσωπική ζωή
Η αγαπημένη του ομάδα είναι η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, της οποίας ο Δανός πρώην τερματοφύλακας Πέτερ Σμάιχελ ήταν ο παιδικός του ήρωας.
Ο Κρίστινσον και η γυναίκα του Σάντρα εξάγουν κρασιά από την Ελλάδα στην Ισλανδία.
Κουνιγκούντα του Άιζενμπεργκ
H Κουνιγκούντε, γερμ. Kunigunde/Kunne (π. 1245 - πριν τις 31 Μαΐου 1286) από τον Οίκο του Άιζενμπεργκ ήταν κόρη του κόμη του Άιζενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μάισσεν.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Όθωνα κόμη του Άιζενμπεργκ και της Άννας του Κόττβοτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Καστελλάνια Κόππι
Η Καστελλάνια Κόππι (ιταλικά: Castellania Coppi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Γκλεν Ντέιβις
Ο Γκλεν Άμπρι Ντέιβις  (Glenn Ashby Davis, 12 Σεπτεμβρίου 1934 – 28 Ιανουαρίου 2009) ήταν Αμερικανός αθλητής στίβου που αγωνιζόταν στους δρόμους με εμπόδια (400 μέτρα). Ήταν τρεις φορές χρυσός Ολυμπιονίκης, δύο φορές σε ατομικό επίπεδο, στους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1956 στη Μελβούρνη και το 1960 στη Ρώμη. Στη δεύτερη διοργάνωση κέρδισε τρίτο χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4x400 μέτρα. Είναι μέλος του Hall of Fame της IAAF.
Βαγράτ Γ΄ του Κλαρτζέτι
Ο Βαγράτ Γ΄, ბაგრატ (απεβ. το 1028) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Κλαρτζέτι ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας.
Γκλεν Ντέιβις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF
Βαγράτ Γ΄ του Κλαρτζέτι
Βιογραφία
Ήταν γιος του Σουμπάτ Γ΄ πρίγκιπα του Κλαρτζέτι.
Ο πρίγκιπας Βαγράτ Γ΄ επαναστάτησε εναντίον του βασιλιά Βαγράτιος Γ΄ της Γεωργίας και αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς του Κλαρτζέτι. Κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη.
Το 1028 ο νέος βασιλιάς Βαγράτιος Δ΄ της Γεωργίας τον φυλάκισε και ο Βαγράτ Γ΄ απεβίωσε κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γεωργιανοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Μονάρχες της Γεωργίας
Νέγρα (πίνακας ζωγραφικής)
Η Νέγρα (πολωνικά: Murzynka) είναι ελαιογραφία του 1884 από την Πολωνή καλλιτέχνιδα Άννα Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα. Ο πίνακας κλάπηκε από το Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και παρέμεινε χαμένος μέχρι να ανακτηθεί και να επιστραφεί το 2012.
Περιγραφή
Το έργο ζωγραφίστηκε στο Παρίσι, ενώ η καλλιτέχνιδα μελετούσε υπό τον Τονί Ρομπέρ-Φλορί στην Ιουλιανή Ακαδημία. Μπορεί να πήρε έμπνευση από την Προσωπογραφία της Μαντελέν που δημιουργήθηκε το 1800 από την Μαρί-Γκιγιεμίν Μπενουά.
Ο πίνακας είναι μία ρεαλιστική προσωπογραφία μισού μήκους μιας μαύρης γυναίκας, που φαίνεται από τη μέση και πάνω, ντυμένη με μια λευκή ρόμπα που έχει γλιστρήσει από έναν ώμο για να εκθέσει το αριστερό στήθος. Φορά ένα χρυσό κολιέ, χρυσά σκουλαρίκια και ένα κόκκινο μαντήλι και κρατά μια ιαπωνική βεντάλια με πράσινο ύφασμα στα δεξιά της. Ο καθίμενη μπορεί να ήταν ένα μοντέλο ζωής που τέθηκε σε μια σκηνή. Φαίνεται από κάτω, σε στενό πλαίσιο με απλό ανοιχτό φόντο, κοιτάζοντας πίσω από το κεφάλι του θεατή, με μια άβολη έκφραση: ίσως αυτοσυνειδητότητας ή αμηχανίας. Το χρώμα εφαρμόζεται λεπτό, αλλά το έργο έχει τελειώσει με επαρκές χρώμα, σε ακαδημαϊκό στιλ. Αυτός ο τύπος ζωγραφικής ενός εξωτικού προσώπου ήταν δημοφιλής στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο καμβάς είναι εμφανώς υπογεγραμμένος και χρονολογείται στην επάνω δεξιά γωνία, «Anna Bilińska/- Paryż 1884 -».
Ιστορία
Ο πίνακας εκτέθηκε στο Παρίσι και στο Λονδίνο το 1888 και πιθανότατα μεταφέρθηκε στην Πολωνία μετά το θάνατο της καλλιτέχνιδος το 1893 από τον άντρα της, τον ιατρό Αντόνι Μποχντανόβιτς. Αγοράστηκε από τον Πολωνό συλλέκτη τέχνης Ντομίνικ Βίτκε-Γεζέφσκι πριν από το 1916. Εξέθεσε τον καμβά με την υπόλοιπη συλλογή του στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας το 1933. Το 1939, ο πίνακας αγοράστηκε από το Εθνικό Μουσείο για 700 ζλότι (περίπου ισοδύναμα με 2.500 $ το 2019). Ο πίνακας είχε κλαπεί υπό άγνωστες συνθήκες κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και αναζητήθηκε από την Πολωνία μετά το 1945. Ο πίνακας επανεμφανίστηκε το 2011 όταν τέθηκε σε δημοπρασία στη Villa Grisebach στη Γερμανία. Αγοράστηκε για την Πολωνία χάρη στην προσπάθεια του πολωνικού Υπουργείου Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς και την υποστήριξη του Ιδρύματος Λεόπολντ Στανίσουαφ Κρόνενμπεργκ της Bank Handlowy. Από το 2012, ο πίνακας εμφανίζεται για άλλη μια φορά στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ζωγραφική στην Πολωνία Κατηγορία:Προσωπογραφίες γυναικών Κατηγορία:Κλεμμένα έργα τέχνης Κατηγορία:Πίνακες ζωγραφικής στη συλλογή του Εθνικού Μουσείου της Βαρσοβίας
Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας
Ο Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας ( Председатель Государственной Думы ), που ονομάζεται και Ομιλητής (спикер), εκλέγεται από τα μέλη της Κρατικής Δούμας του Ρωσικού Κοινοβουλίου με μυστική ψηφοφορία. Καθήκον του είναι να προεδρεύει στις συνεδριάσεις της Κρατικής Δούμας και να διασφαλίζει ότι τηρούνται οι κανονισμοί όπως έχουν οριστεί από το Ρωσικό Σύνταγμα. Είναι εξουσιοδοτημένος να παίρνει αποφάσεις για την καλή λειτουργία της κάτω βουλής, να διορίζει και να απολύει ορισμένα μέλη του προσωπικού, να εγκρίνει τον προϋπολογισμό, να εκδίδει διατάγματα και να δίνει οδηγίες για θέματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του. Στο πλαίσιο της νομοθετικής λειτουργίας, παρουσιάζει τα προσχέδια νόμων στην Κρατική Δούμα, υπογράφει τους νόμους και τις αποφάσεις που εγκρίθηκαν, αποστέλλει τα σχετικά έγγραφα στον Πρόεδρο της Ρωσίας και στις αρμόδιες επιτροπές. Εξετάζει τα νομοσχέδια και διατυπώνει απόψεις. Είναι, επίσης, υπεύθυνος για την οργάνωση του Συμβουλίου της Κρατικής Δούμας.
Μαζί με τον Πρόεδρο της Κρατικής Δούμας εκλέγονται, επίσης, οι αντιπρόεδροί του. Οι αντιπρόεδροι αντικαθιστούν τον Πρόεδρο στις συνεδριάσεις όταν αυτός λείπει, συντονίζουν τις δραστηριότητες των επιτροπών της Κρατικής Δούμας, και επιλύουν ζητήματα για την καλή λειτουργία της βουλής. Οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντα μοιράζονται μεταξύ των αναπληρωτών με διάταγμα που εκδίδεται από τον Πρόεδρο κατόπιν συζητήσεως με το Συμβούλιο της Κρατικής Δούμας.
Ιστορία
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Serov._Portrait_of_Muromtsev._1910.jpg|εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|243x243εσ|Ο Σεργκέι Μουρόμτσεφ, ο πρώτος Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας Η θέση του Προέδρου της Κρατικής Δούμας θεσπίστηκε το 1906, όταν ιδρύθηκε η Κρατική Δούμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, και ο πρώτος Πρόεδρος ήταν ο Ρώσος δικηγόρος και πολιτικός Σεργκέι Μουρόμτσεφ. Έντεκα χρόνια μετά, με τη Ρωσική Επανάσταση η Κρατική Δούμα διαλύθηκε. Ως τότε, πέντε πρόεδροι είχαν περάσει από την θέση.
Η θέση αποκαταστάθηκε μετά από 76 χρόνια, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την συνταγματική κρίση του 1993. Ο πρώτος Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας μετά την επαναφορά της θέσης ήταν ο Ιβάν Ρίμπικιν.
Από τον Ιανουάριο του 1995 ο Ομιλητής της Κρατικής Δούμας είναι επίσης μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Ο σημερινός πρόεδρος Βιάτσεσλαβ Βολόντιν εξελέγη στις 5 Οκτωβρίου 2016.
Εκλογή
Σύμφωνα με το άρθρο 101 του Ρωσικού Συντάγματος και τους κανονισμούς της Κρατικής Δούμας, ο Πρόεδρος και οι αντιπρόεδροι εκλέγονται από τα μέλη της βουλής με μυστική ψηφοφορία. Η Κρατική Δούμα μπορεί να αποφασίσει να διεξαγάγει ανοικτή ψηφοφορία. Έκαστος βουλευτής μπορεί να ψηφίσει μόνο έναν υποψήφιο.
Πρόσφατα αποτελέσματα εκλογών
5 Οκτωβρίου 2016:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ρωσίας