cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιεραρχία Τσόμσκι
Κανονικές Γραμματικές
Τις κανονικές γραμματικές αναγνωρίζουν τα Πεπερασμένα Αυτόματα ή Αναγνωριστές Πεπερασμένων Καταστάσεων (Finite State Acceptors).
Σεϊχουλισλάμης
Ο τίτλος δίνεται στους οπαδούς του Κορανίου, που έχουν ενστερνιστεί τις αρχές και τους κανόνες του και θεωρούν καθήκον τους να εφαρμόσουν τους νόμους που αναγράφονται στο Κοράνι στους άλλους. Επίσης Σεϊχουλισλάμηδες αποκαλούνται συνήθως και άτομα μεγάλα σε ηλικία, που θεωρούνται σοφά από τους Μουσουλμάνους.
Ενώ κατά τους πρώτους αιώνες του Ισλάμ (από τον 8ο αιώνα) ο τίτλος δινόταν σε μία μεγάλη μερίδα ατόμων, τα οποία πολλές φορές δεν ανταποκρίνονταν στις προϋποθέσεις, αργότερα απέκτησε μεγάλη δύναμη, εξουσία και κύρος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισλαμικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Ισλάμ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Εντολή της Κοινωνίας των Εθνών
thumb|220px|Εντολές στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. thumb|220px|Εντολές στον Ειρηνικό.
Με τον όρο εντολή της Κοινωνίας των Εθνών (αγγλικά: League of Nations mandate) ορίζεται το νομικό καθεστώς, σύμφωνα με το οποίο χώρες μέλη της Κοινωνίας των Εθνών αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση των πρώην Γερμανικών και Οθωμανικών αποικιών μετά τη λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Σύμφωνα με το καθεστώς αυτό τη διακυβέρνηση μιας πρώην γερμανικής ή οθωμανικής αποικίας στην Αφρική ή στην Ασία, η οποία κρινόταν ότι δεν ήταν δυνατόν να αυτοδιοικηθεί, αναλάμβανε μία από τις νικήτριες συμμαχικές δυνάμεις του πολέμου μετά από εντολή (mandate) της Κοινωνίας των Εθνών δυνάμει του άρθρου 22 της Σύμβασης της Κοινωνίας των Εθνών στις 28 Ιουνίου 1919.
Μετά την ίδρυση του ΟΗΕ και την έναρξη της ισχύος του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών στα τέλη του 1945, το νομικό καθεστώς των εντολών της Κοινωνίας των Εθνών (εκτός από την περίπτωση της Νοτιοδυτικής Αφρικής) τροποποιείται. Το νέο καθεστώς υπό τον τίτλο Διεθνές Σύστημα Κηδεμονίας των Ηνωμένων Εθνών (αγγλ.: United Nations Trust Territories), οι αρχές του οποίου συμφωνήθηκαν στη Διάσκεψη της Γιάλτας εποπτεύεται από το Συμβούλιο Κηδεμονιών του ΟΗΕ.
Γενικά
Όλα τα εδάφη που υπόκεινται στην Κοινωνία των Εθνών ήταν προηγουμένως Διοικούσες Επιτροπές, οι οποίες ελέγχονταν από τα μέλη που ηττήθηκαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κυρίως της Αυτοκρατορικής Γερμανίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι όροι των Εντολών ήταν εντελώς διαφορετικοί από τα προτεκτοράτα στο ότι η εποπτεύουσα χώρα αναλάμβανε υποχρεώσεις προς τους κατοίκους της περιοχής και την Κοινωνία των Εθνών.
Η διαδικασία κατάρτισης των εντολών αποτελείτο από δύο φάσεις:
Συνθήκες
Η άρση της κυριαρχίας των εδαφών της Γερμανίας επιτεύχθηκε με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών το 1919 και κατανεμήθηκαν μεταξύ των Συμμαχικών Δυνάμεων στις 7 Μαΐου 1919. Οι εδαφικές διεκδικήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας καταργήθηκαν για πρώτη φορά από τη Συνθήκη των Σεβρών το 1920 και αργότερα οριστικοποιήθηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923. Τα τουρκικά εδάφη που χορηγήθηκαν στις Συμμαχικές Δυνάμεις ορίσθηκαν στη διάσκεψη του Σαν Ρέμο του 1920. Ενώ τα περισσότερα εδάφη εντολών βρίσκονταν στην Αφρική, την Ασία και τον Ειρηνικό, το καθεστώς εφαρμόσθηκε και στην Ευρώπη, κυρίως στα εδάφη της Γερμανίας: το Γκντανσκ (γερμ. Ντάντσιχ), Μέμελ και Σάαρ.
Τύποι εντολών
Το ακριβές επίπεδο ελέγχου της Διοικούσας δυνάμεως σε κάθε Διοικούσα Επιτροπή αποφασίσθηκε σε ατομική βάση από την Κοινωνία των Εθνών. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση η Διοικούσα δύναμη απαγορευόταν να κατασκευάσει οχυρώσεις ή να δημιουργήσει στρατιωτική δύναμη εντός των εδαφών της εντολής της και ήταν υποχρεωμένη να υποβάλει ετήσια έκθεση για τα εδάφη στην Κοινωνία των Εθνών.
Παρόλα αυτά, οι Διοικούσες Επιτροπές είχαν εκληφθεί ως de facto αποικίες των αυτοκρατοριών του νικητή των εθνών.
Διοικούσες Επιτροπές Κατηγορίας Α
Στην πρώτη ομάδα, κατηγορίας "Α", οι Διοικούσες Επιτροπές περιλάμβαναν περιοχές που ελέγχονταν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και θεωρείτο ότι "... έχουν φθάσει σε στάδιο ανάπτυξης, όπου η ύπαρξή τους ως ανεξάρτητων εθνών μπορεί να αναγνωρισθεί προσωρινά υπό την απόδοση των διοικητικών συμβουλών και βοήθειας της Διοικούσας Δυνάμεως μέχρι τη στιγμή που θα μπορέσει να σταθεί μόνη της. Η επιθυμία αυτών των κοινοτήτων πρέπει να είναι η κύρια εξέταση για την επιλογή της Διοικούσας Δυνάμεως".
Οι Διοικούσες Επιτροπές κατηγορίες Α ήταν:
Έως το 1948, αυτές οι Διοικούσες Επιτροπές αντικαταστάθηκαν από νέες μοναρχίες (Ιράκ, Ιορδανία) και δημοκρατικές κυβερνήσεις (Ισραήλ, Λίβανος, Συρία).
Διοικούσες Επιτροπές Κατηγορίας Β
Στη δεύτερη ομάδα κατηγορίας Β, οι Διοικούσες Επιτροπές ήταν όλες πρώην "προστατευόμενες περιοχές" (γερμ. Schutzgebiete), γερμανικά εδάφη στις Υποσαχάριες περιοχές της Δυτικής - Κεντρικής Αφρικής, οι οποίες θεωρείτο ότι απαιτούσαν μεγαλύτερο έλεγχο από τη Διοικούσα Δύναμη: "... η Διοικούσα Δύναμις ευθύνονταν για τη διαχείριση των εδαφών υπό συνθήκες που εγγυώνται την ελευθερία της συνείδησης και της θρησκείας". Η Διοικούσα Δύναμις απαγόρευσε την κατασκευή στρατιωτικών ή ναυτικών βάσεων στα πλαίσια των Διοικουσών Επιτροπών.
Οι Διοικούσες Επιτροπές κατηγορίας Β ήταν:
Δύο πρώην Γερμανικά εδάφη διαιρέθηκαν σε μία Γαλλική και μία Βρετανική Διοικούσα Επιτροπή της Κοινωνίας των Εθνών, σύμφωνα με παλαιότερες στρατιωτικές ζώνες κατοχής:
Διοικούσες Επιτροπές Κατηγορίας Γ
Η τελική ομάδα, Διοικουσών Επιτροπών Κατηγορίας Γ, συμπεριλαμβανομένων της Νοτιοδυτικής Αφρικής και ορισμένων Νησιών του Νοτίου Ειρηνικού, κρίθηκαν ως "καλύτερα διαχειριζόμενες σύμφωνα με τους νόμους της Διοικούσας Δυνάμεως ως αναπόσπαστα τμήματα της επικράτειάς της".
Οι Διοικούσες Επιτροπές Κατηγορίας Γ ήταν πρώην Γερμανικές κτήσεις:
Νεώτερη Ιστορία
Μετά την κατάργηση της Κοινωνίας των Εθνών, όλοι εκτός από έναν που διατήρησαν υπό τον έλεγχο της (αποικιακής) εξουσίας αξιολογήθηκαν εκ νέου από το διάδοχό της, τα Ηνωμένα Έθνη, ως Εδάφη Μέριμνας του ΟΗΕ, ένα σχεδόν ισοδύναμο καθεστώς, αλλά τώρα ενδεδυμένες ως οι νικηφόρες αποικιοκρατικές δυνάμεις από τη συμμαχική πλευρά του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου (η Ιαπωνία, τώρα από την πλευρά των ηττημένων, έχασε τη Διοικούσα Επιτροπή του Νοτίου Ειρηνικού, την οποία ανέλαβαν οι ΗΠΑ). Η μόνη Διοικούσα Επιτροπή που διατήρησε το παλιό καθεστώς μέχρις ότου απόκτησε κυριαρχία ήταν η Νοτιοδυτική Αφρική, η οποία κέρδισε την ανεξαρτησία της ως Ναμίμπια, το 1990, μετά από μακρύ αντάρτικο πόλεμο ανεξαρτησίας εναντίον του καθεστώτος διαχωρισμού απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής.
Σχεδόν όλες οι πρώην Διοικούσες Επιτροπές ήταν κυρίαρχα κράτη από το 1990, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που είχαν καταστεί Εδάφη Μέριμνας του ΟΗΕ, εκτός από κάποιες διάδοχες οντότητες των σταδιακά διαμελισμένων Εδαφών Μέριμνας των νήσων του Ειρηνικού (πρώην Διοικούσα Επιτροπή της Ιαπωνίας του Νότιου Ειρηνικού): κυρίως οι Βόρειες Μαριάνες Νήσοι έγιναν μέλη της Κοινοπολιτείας των ΗΠΑ (εξακολουθούν να διευθύνονται από έναν κυβερνήτη, χωρίς να έχουν δικό τους επικεφαλής του κράτους, που παραμένει ο Πρόεδρος των ΗΠΑ), ενώ τα απομεινάρια της Μικρονησίας και των Νήσων Μάρσαλ πέτυχαν στις 22 Δεκεμβρίου 1990 τελικά την ανεξαρτησία, καθώς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ επικύρωσε τον τερματισμό της κηδεμονίας και ουσιαστικά διαλύθηκε στις 10 Ιουλίου 1987, και η Δημοκρατία του Παλάου έγινε η τελευταία που ανέκτησε την ανεξαρτησία της στις 1 Οκτωβρίου 1994.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Αποικιοκρατία
Δελφικοί τρίποδες
Ο τρίποδας, επάνω στον οποίο συνήθως ήταν προσαρμοσμένος κάποιος λέβητας, αποτελούσε βασικό αντικείμενο στο τελετουργικό της λατρείας του Πύθιου Απόλλωνα. Στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών έχουν βρεθεί τρίποδες και λέβητες, ακέραιοι ή τμηματικοί, που φανερώνουν την τυπολογική εξέλιξη του ιδιότυπου αυτού αντικειμένου.
Ο τρίποδας στη λατρεία του Απόλλωνα
Χαρακτηριστικά αντικείμενα στη λατρεία του Πύθιου Απόλλωνα είναι οι τρίποδες. Ο μύθος λέει ότι ο Ηρακλής, μετά τον φόνο του Ίφιτου, πήγε στο Μαντείο των Δελφών για να ρωτήσει πώς θα μπορούσε να εξιλεωθεί και να καθαρθεί. Το μαντείο δεν του έδινε αρχικά χρησμό. Τότε ο Ηρακλής, οργισμένος, άρπαξε τον τρίποδα της Πυθίας. Ο Απόλλων προσπάθησε να τον εμποδίσει και θεός και ήρωας πιάστηκαν στα χέρια. Η διαμάχη έληξε με την παρέμβαση του Δία. Η παράδοση αυτή αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους εικονογράφους. Μία άλλη μυθολογική εκδοχή που συνδέεται με τον τρίποδα είναι η παράδοση ότι στον λέβητα του τρίποδα των Δελφών είχαν ενταφιαστεί τα λείψανα του Διονύσου. Έτσι, ο τρίποδας εξελίχθηκε σε βασικό αντικείμενο που συνδεόταν άρρηκτα με τις τελετουργίες και τη λατρεία.
Ιστορική και μορφολογική εξέλιξη του τρίποδα
Κατά τους γεωμετρικούς χρόνους οι τρίποδες  ήταν σύμφυτοι με τους λέβητες. Τμήματα τέτοιων τριπόδων εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών με χαρακτηριστικότερο αυτόν με τη δακτυλιόσχημη λαβή με δαντελωτό οπτικό αποτέλεσμα. Στα ομηρικά έπη τα αντικείμενα αυτά γίνονται συχνά πολύτιμα δώρα για τους ξένους, όπως στην περίπτωση των Φαιάκων που χάρισαν λέβητα και τρίποδα στον Οδυσσέα.
Στο τέλος της γεωμετρικής εποχής οι τρίποδες αρχίζουν να κατασκευάζονται μεμονωμένα. Ο μεγάλος χάλκινος λέβητας είναι πλέον επικαθήμενος. Στο Μουσείο υπάρχει ένα χαρακτηριστικό δείγμα: σε λεπτό χάλκινο τρίποδα που στηρίζεται σε χυτά πόδια, εδράζεται μεγάλος σφαιρικός λέβητας. Στο χείλος του αναπτύσσονταν κεφαλές γρυπών και λεόντων καθώς και φτερωτές γυναικείες μοφές, πιθανόν σειρήνες. Τα όντα αυτά είναι ανατολικής προέλευσης, ενώ και η τεχνική χύτευσης και επεξεργασίας με σφυρηλάτηση στη συνέχεια παραπέμπει σε ανατολίτικα εργαστήρια.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δελφοί
Τέιδε
280px|thumb|Τέιδε Το Τέιδε (στα ισπανικά: Teide) είναι ηφαίστειο που βρίσκεται στο νησί Τενερίφη (Κανάρια νησιά, Ισπανία). Με ύψος 3.718 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και πάνω από 7.000 μέτρα πάνω από το θαλάσσιο πυθμένα, είναι η υψηλότερη κορυφή στην Ισπανία και το τρίτο μεγαλύτερο ηφαίστειο στον κόσμο μετρώντας από τη βάση του, μετά τα Μάουνα Κέα και Μάουνα Λόα, που βρίσκονται στο νησί της Χαβάης.
Γεωλογία
250px|thumb|right|Τρισδιάστατη άποψη του Τέιδε[[Αρχείο:Teide 3d - version2.gif|250px]] Υπάρχουν στοιχεία της αρχαίας έκρηξης (περίπου 150.000 χρόνια πριν), που σημάδεψε το παρόν ανάγλυφο του νησιού. Το Τέιδε είναι ενεργό ηφαίστειο του οποίου η τελευταία δραστηριότητα σημειώθηκε το 1909 και αποτελεί το σύμβολο του νησιού.
Τελευταίες μελέτες έχουν δείξει ότι στο μέλλον θα υπάρξει κάποια βίαιη έκρηξη του Τέιδε, καθώς επίσης ότι το ηφαίστειο έχει παρόμοια δομή με αυτήν του Βεζούβιου και της Αίτνας.
Μυθολογία
Το μέγεθος του βουνού και η επιβλητική παρουσία του, έκανε τους αυτόχθονες κατοίκους "Γκουάχες" να του δώσουν μια μυθολογική διάσταση, παρόμοια με του Ολύμπου για τους Αρχαίους Έλληνες. Σύμφωνα με το μύθο, ο δαίμονας Γκουαγιότα απήγαγε τον θεό του ήλιου και του φωτός Μαχέκ και τον φυλάκισε μέσα στο βουνό καταδικάζοντας τον κόσμο στο σκοτάδι. Οι πιστοί ζήτησαν βοήθεια από τον υπέρτατο θεό Ατσαμάν και αυτός πολέμησε με τον Γκουαγιότα έτσι ώστε ο Μαχέκ να απελευθερωθεί από τα έγκατα του Τέιδε δημιουργώντας τον κρατήρα του.
Εθνικό Πάρκο
Το ηφαίστειο και ο περιβάλλων χώρος του εμπεριέχονται στο Εθνικό Πάρκο του Τέιδε, και από το 2007 αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Εκπαιδευτικής Επιστημονικής και Πολιτιστικής Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών.
Είναι το πιο συχνά επισκέψιμο πάρκο στην Ισπανία, και τις Κανάριες Νήσους, και ένα από τα πιο συχνά επισκέψιμα στον κόσμο. Το τοπίο του Τέιδε αποτελεί συχνά ιδανικό σκηνικό για γυρίσματα ταινιών. Το Εθνικό Πάρκο του Τέιδε θεωρείται επίσης ένας από τους δώδεκα θησαυρούς της Ισπανίας. Το 2016, τον επισκέφτηκαν από 4.079.823 επισκέπτες και τουρίστες την επίτευξη ενός υψηλού ρεκόρ.
Τον χειμώνα μπορεί να καλυφθεί με χιόνι, ενώ ο καλύτερος τρόπος για να φτάσει ο επισκέπτης στο υψηλότερο σημείο της κορυφής είναι με το τελεφερίκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κανάριες νήσοι Κατηγορία:Βουνά της Ισπανίας Κατηγορία:Κανάριες νήσοι Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία
PlayStation Portable
right|250px|thumb|Το λογότυπο του PSP. Το PlayStation Portable ή PSP είναι φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών έβδομης γενιάς της Sony. Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 12 Δεκεμβρίου του 2004, στη βόρεια Αμερική στις 24 Μαρτίου του 2005 και στην Ευρώπη στη 1 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του σημείωσε 1 εκατομμύριο πωλήσεις. Η πρώτη έκδοση του PSP είχε το κωδικό όνομα PSP-1000.
PSP 1000-2000-3000
right|250px|thumb|Το PSP 1000 στη μαύρη του έκδοση. right|250px|thumb|Το PSP 2000 στη μαύρη του έκδοση right|250px|thumb|Το PSP 3000 στη μαύρη του έκδοση Η Sony έφερε μετά από 1,5 (2007) χρόνο στην αγορά το PSP-2000 που ήταν μια βελτιωμένη έκδοση του PSP-1000. Βασικές βελτιώσεις υπήρχαν κυρίως στο μέγεθος καθώς το PSP-2000 ήταν αρκετά ελαφρύτερο (17%), επίσης η μνήμη flash διπλασιάστηκε από τα 32 στα 64MB δίνοντας αρκετές δυνατότητες στους προγραμματιστές. Αρκετές όμως ήταν και οι λοιπές αλλαγές, όπως η αλλαγή των ηχείων που βρίσκονται πλέον δίπλα στην οθόνη, που βελτιώθηκε αποκτώντας πιο ζωντανά και πλούσια χρώματα.
Το 2008 η Sony κυκλοφόρησε στην αγορά το PSP 3000. Το μοντέλο αυτό είχε τρεις αλλαγές. Είχε καλύτερη οθόνη, ενσωματωμένο μικρόφωνο επειδή έχει προεγκατέστημενη την εφαρμογή του Skype και το κουμπί HOME μετονομάστηκε σε PS.
Στην αγορά το πρώτο εξάμηνο κατάφερε να κάνει πωλήσεις ρεκόρ και να ξεπεράσει σε παγκόσμιες πωλήσεις κάθε είδος παιχνιδομηχανής φορητής και μη (25,39 εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως). Το 2011 αντικαταστάθηκε από το PlayStation Vita.
PSP Go
right|250px|thumb|Το PSP GO - μπροστά μέρος, ανοιχτό
Το 2009 η Sony έβγαλε στην αγορά το PSP Go. Το μοντέλο δεν διαβάζει δισκάκια UMD αλλά τα παιχνίδια μπορεί να τα κατεβάσει από το Playstation Store. Το PSP Go δεν αντικατέστησε το PSP 3000. Δυστυχώς έχει αποσυρθεί από την παραγωγή εκτός της βόρειας Αμερικής.
PSP E1000
Το 2011 η Sony έβγαλε το τελευταίο μοντέλο στη σειρά του PSP. To PSP Street. Το μοντέλο δεν είχε WiFi αλλά μπορούσε να παίξει δισκάκια UMD. Η Sony έβγαλε το μοντέλο στην αγορά τον Νοέμβριο του 2011. Το μοντέλο τιμάται 99 ευρώ και βγήκε μόνο στην Ευρώπη. Τον Ιούνιο του 2012 βγήκε το χρώμα Ice White.
PlayStation Vita
250px|thumb|Το PS VITA (PCH-1000) To PlayStation Vita είναι το νέο μοντέλο PSP που αντικατέστησε το PSP με τα μοντέλα 1000-2000-3000-GO-E1000. Είναι μια φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών της Sony Computer Entertainment. Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία και τμήματα της Ασίας στις 17 Δεκεμβρίου, 2011. Κυκλοφόρησε στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική στις 22 Φεβρουαρίου 2012 και στην Αυστραλία στις 23 Φεβρουαρίου 2012.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Περιλαμβάνει δύο αναλογικούς μοχλούς, και υποστηρίζει Bluetooth, WiFi και οθόνη αφής 5 ιντσών. Επίσης, προαιρετικά διαθέτει 3G. Η μνήμη του είναι 4, 8 ,16,32 και 64 GB μόλις βγει το Slim (PCH-2000).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:PlayStation Κατηγορία:PlayStation Portable Κατηγορία:Φορητές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών έβδομης γενιάς Κατηγορία:Κονσόλες της Sony
Λούκα Σινιορέλλι
Ο Λούκα Σινιορέλλι (Luca Signorelli, Κορτόνα, c.1450-1523) ήταν Ιταλός ζωγράφος, δεξιοτέχνης της προοπτικής.
Βιογραφία
Μαθήτευσε πρώτα στο Αρέτσο, δίπλα στον Πιέρο ντελλα Φραντσέσκα, όπου έμαθε την χρήση της προοπτικής, και πήγε μετά στην Φλωρεντία, μαθητής του Βερρόκκιο και των Πολλαϊουόλο.
Εργάστηκε στην Τοσκάνη, στις Μάρκε και στην Ούμπρια, καθώς και στην Ρώμη το 1481-82, στην Καππέλλα Σιξτίνα, όπου ως βοηθός του Περουτζίνο, δημιούργησε το πρώτο του εξακριβωμένο έργο, την τοιχογραφία «Διαθήκη και θάνατος του Μωυσή».
Το αριστούργημά του είναι οι τοιχογραφίες με θέμα την Αποκάλυψη, στο παρεκκλήσιο Σαν Μπρίτζιο του καθεδρικού ναού του Ορβιέτο (1499-1502). Κατά πολλούς ιστορικούς της Τέχνης οι τοιχογραφίες αυτές ενέπνευσαν στον Μιχαήλ Άγγελο την Δευτέρα Παρουσία της Καπέλλα Σιξτίνα.
Τελείωσε τις μέρες του στην Κορτόνα, διοικητικός και κοινωνικός παράγων, και επί κεφαλής εργαστηρίου, τις πολυάριθμες παραγγελίες του οποίου εκτελούσαν κατά κανόνα βοηθοί του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων (Ε.Π.Σ.Κ.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Κυκλάδων. Εδρεύει στην Ερμούπολη και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.
Ιστορία
Παλιότερα, τα περισσότερα κυκλαδίτικα ποδοσφαιρικά σωματεία δεν μετείχαν σε επίσημες διοργανώσεις. Τις δεκαετίες του '40 και '50 ο Άρης Σύρου και η Ελλάς Σύρου που είχαν επισημοποιηθεί, ανήκαν στην Ένωση Αιγαίου αλλά δεν μετείχαν σε επίσημες διοργανώσεις. Αργότερα, ορισμένα σωματεία εντάχθηκαν μεμονομένα στην Ε.Π.Σ. Πειραιώς, αλλά όσα τόλμησαν να λάβουν μέρος στα πρωταθλήματά της, αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες λόγω των συνεχών ακτοπλοϊκών μετακινήσεων. Οι δύο αυτές ομάδες της Σύρου συμμετείχαν στο Κύπελλο Ελλάδος, πριν καθιερωθεί το Κύπελλο Ερασιτεχνών. Η Α.Π.Ο. Ελλάς Σύρου από το 1947-48, ο Άρης Σύρου από το 1952-53, ενώ μερικά χρόνια αργότερα (1968) συμμετείχε και ο Α.Ο. Σύρου, που αποκλείστηκε από τον Βύζαντα Μεγάρων (σκορ 0-1 στη Σύρο).
Την περίοδο 1967-68 οι ομάδες της Σύρου πέτυχαν την ένταξή τους στην Ε.Π.Σ. Σάμου αλλά καμιά ομάδα της Σάμου δεν ταξίδεψε στο νησί. Έτσι, η εγγραφή έμεινε κενό γράμμα. Από τη σεζόν 1968-69 έγινε δεκτή η συμμετοχή του Α.Ο. Σύρου στην Ε.Π.Σ.Π. και σε δύο σεζόν ανέβηκε στην Α΄ κατηγορία. Μάλιστα το 1973 κατέκτησε τον τίτλο και προήχθη στη Β΄ Εθνική, όπου έπαιξε δύο σεζόν (1973 ως 1975). Επίσης, στη Γ΄ κατηγορία έπαιξαν: το 1970-71 ο Α.Ο. Μυκόνου και από το 1971 ο Αστέρας Σύρου, ο οποίος από το 1976 ως το 1979 προήχθη στη Β΄. Οι υπόλοιπες ομάδες περιορίζονταν σε διοργάνωση τοπικών τουρνουά είτε εντός του νησιού τους είτε με ομάδες κοντινών νησιών.
Το 1972 είχε υποβάλει αίτηση ένταξης στην Ένωση Πειραιά και ο Πανθηραϊκός. Με αφορμή την αίτησή του έγιναν κάποιες ενέργειες να δημιουργηθεί Όμιλος Κυκλάδων στην Γ΄ κατηγορία της ΕΠΣΠ, αλλά το αίτημα απορρίφθηκε, αφού δεν βρέθηκε τρόπος να επιλυθούν αφενός το οικονομικό ζήτημα (κάλυψη εξόδων μετακίνησης) και αφετέρου το τεχνικό (δρομολόγια πλοίων κλπ). Έτσι, το αίτημα απορρίφθηκε μετά πολλών επαίνων, αλλά ούτε και η αίτηση του Πανθηραϊκού έγινε δεκτή. Τη σεζόν 1979-80, τόσο ο ΑΟ Σύρου όσο και ο Αστέρας Σύρου ανήκαν στη Β΄ ΕΠΣΠ. Όμως, δεν έλαβαν μέρος στο πρωτάθλημα.
Με την ίδρυση της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων το 1980, διοργανώθηκε για πρώτη φορά κυκλαδίτικο πρωτάθλημα και αργότερα το κύπελλο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αναζωογόνηση του ενδιαφέροντος και τη δημιουργία και άλλων σωματείων. Στο πρώτο πρωτάθλημα (1980-81), που ξεκίνησε στις 4 Ιανουαρίου 1981, έλαβαν μέρος οι εξής 12 ομάδες: Αρχίλοχος Πάρου, Α.Ο. Σύρου, Α.Ο. Αστέρας Σύρου, Πανθηραϊκός Α.Ο., Πανναξιακός Α.Ο., Α.Ο. Παντηνιακός, Ερμής Τήνου, Α.Π.Ο. Ελλάς Σύρου, Α.Μ.Ε.Σ. Νηρέας Πάρου, Α.Μ.Σ. Φιλωτίου Νάξου, ΚΕΜΑΣ Ίου, Α.Ο. Άνδρου.
Νίκος Γιαννόπουλος
Με το όνομα Νίκος Γιαννόπουλος αναφέρονται οι:
Ματθίλδη της Σουαβίας
Η Ματθίλδη, γερμ.: Mathilde von Schwaben (π.988/989 - 29 Ιουλίου 1032), από τον Οίκο των Κοραδιδών, ήταν κόρη του δούκα της Σουαβίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Καρινθίας και μετά δούκισσα της Άνω Λωρραίνης. Έπαιξε ενεργό ρόλο στην προώθηση τού γιου της Κορράδου Β΄ δούκα της Καρινθίας ως υποψήφιου για τον γερμανικό θρόνο το 1024 και για τον σκοπό αυτό αλληλογραφούσε με τον Mιέσκο Β΄ της Πολωνίας.
Βιογραφία
Μετά το τέλος του Όθωνα Γ΄ της Γερμανίας το 1002, ο πατέρας της Ματθίλδης Χέρμαν Β΄ αντιτάχθηκε στην εκλογή του εξαδέλφου της, Ερρίκου (Β΄) (Δ΄ ως δούκα της Βαυαρίας), ως βασιλιά της Γερμανίας, και προωθούσε τον εαυτό του ως αντίπαλο υποψήφιο για τον θρόνο. Ο Χέρμαν Β΄ και ο Ερρίκος (Β΄) προέβαλαν και οι δύο, ότι ήταν απόγονοι του Όθωνα Α΄ γενάρχη της Οθωνικής δυναστείας.
Περίπου το 1001/02 η Ματθίλδη παντρεύτηκε τον Κορράδο Α΄ δούκα της Καρινθίας, γιο του Όθωνα Α΄ δούκα της Καρινθίας, μέλος της δυναστείας των Σαλίων. Η Κορράδος Α΄ υποστήριξε την υποψηφιότητα του πατέρα της για τον γερμανικό θρόνο το 1002. Ο γάμος τους ήταν μάλλον μεταξύ συγγενών και ως εκ τούτου καταδικάστηκε από τον Ερρίκο Β΄ (αντίπαλο του πατέρα της, που τώρα στέφθηκε Γερμανός βασιλιάς) στη Σύνοδο του Τιονβίλ τον Ιανουάριο του 1003. Ξεκίνησε μία έντονη συζήτηση για το θέμα. Ωστόσο το ζευγάρι παρέμεινε μαζί μέχρι το τέλος του Κορράδου Α΄ το 1011.
μικρογραφία|Το δουκάτο της Καρινθίας, περί το 1000.
Μετά το τέλος του Κορράδου Α΄, ο ανήλικος γιος του με τη Ματθίλδη, ο Κορράδος ο Νεότερος, προσπεράστηκε στη διαδοχή για το δουκάτο της Καρινθίας. Αντ' αυτού, ο Ερρίκος Β΄ παραχώρησε τη δουκάτα στον Αντάλμπερο κόμη του Έπενσταϊν, ο οποίος ήταν παντρεμένος με την αδελφή της Ματθίλδης, τη Βεατρίκη. Ο Ματθίλδη έθεσε τον Κορράδο τον Νεότερο στη φροντίδα ενός των Σαλίων εξαδέλφων του, τού Κορράδου του Πρεσβύτερου (μέλλοντα Κορράδου Β΄ της Γερμανίας). Λίγα χρόνια αργότερα (π.1016 / 7), η αδελφή τής Mατθίλδης Γκίζελα της Σουαβίας παντρεύτηκε τον Κορράδο τον Πρεσβύτερο. Η Mατθίλδη διατήρησε καλές σχέσεις με το ζεύγος. Το 1019 ο κουνιάδος της Κορράδος ο Πρεσβύτερος υποστήριξε τον γιο της Κορράδο τον Νεότερο, όταν προσπάθησε να ανακτήσει την Καρινθία από τον δούκα Αντάλμπερο. Ωστόσο η απόπειρα ήταν ανεπιτυχής, και πιθανώς ανάγκασε τον Κορράδο τον Πρεσβύτερο να εξοριστεί.
Η ενότητα των Σαλίων έπαυσε, όταν το 1024 ο Ερρίκος Β΄ απεβίωσε χωρίς κληρονόμους: και ο Κορράδος ο Πρεσβύτερος και ο εξάδελφός του Κορράδος ο Νεότερος έγιναν υποψήφιοι για τον θρόνο, ως απόγονοι του Ερρίκου Α΄ του Ορνιθοθήρα. Ο Κορράδος ο Πρεσβύτερος εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας (ως Κορράδος Β΄) σε συνέλευση στο Κάμπα (κοντά στο Όπενχαϊμ) στη Φραγκονία του Ρήνου στις 4 Σεπτεμβρίου 1024. Ο Κορράδος ο Νεότερος αρνήθηκε να δεχτεί τον νέο βασιλιά, και η μητέρα του Ματθίλδη με τον δεύτερο σύζυγό της Φρειδερίκο Β΄ και την ακολουθία του στη Λωρραίνη έφυγαν από τον χώρο, ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Ο Φρειδερίκος Β΄ δούκας της Άνω Λωρραίνης συνέχισε να υποστηρίζει τον Κορράδο το Νεότερο, όπως και ο εξάδελφος τού Κορράδου, ο Eρνέστος Β΄ των Μπάμπεμπεργκ δούκας της Σουαβίας.
Η ίδια η Ματθίλδη παρέμεινε ενεργή για λογαριασμό τού γιου της. Μεταξύ 1025 και 1027 άνοιξε διαπραγματεύσεις με τον νέο πολωνό βασιλιά Mιέσκο Γ΄ Λάμπερτ, ο οποίος ήταν επίσης σε αντίθεση με τον Κορράδο τον Πρεσβύτερο (τώρα Κορράδο Β΄ της Γερμανίας), καθώς εκείνος είχε αρνηθεί να αναγνωρίσει τον Μιέσκο Γ΄ ως βασιλιά· μάλιστα ζήτησε τα πολωνικά εμβλήματα από αυτόν. Η εξουσία του Mιέσκο Γ΄ δεν αμφισβητείτο μόνο από τον Κορράδο Β΄, αλλά και από τους συγγενείς του Πιάστ. Η Mατθίλδη του πρόσφερε ένα πολύτιμο λειτουργικό χειρόγραφο, το Liber de Officiis divinis. Η αφιερωτική σελίδα τού βιβλίου περιέχει μία επιστολή από τη Mατθίλδη προς τον Mιέσκo Γ΄ (Epistola ad Mathildis Suevae Misegonem II Poloniae Regem), στην οποία τον ονομάζει διακεκριμένο βασιλιά, τον επαινεί για την οικοδόμηση νέων εκκλησιών και τη γνώση των λατινικών, και του εύχεται δύναμη εναντίον των εχθρών του. Η σελίδα της αφιέρωσης περιέχει επίσης μία μικρογραφία, που απεικονίζει τη Mατθίλδη να δίνει το βιβλίο στον Mιέσκο Γ΄, ο οποίος εμφανίζεται φορώντας στέμμα και καθισμένος σε θρόνο.
Το δώρο της Ματθίλδης είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα και ο Mιέσκο υποσχέθηκε να αναλάβει στρατιωτική δράση· ακολούθησαν αρκετές συγκρούσεις όπλων. Ωστόσο μέχρι το 1028 ο Κορράδος Β΄ είχε νικήσει όλους τους αντιπάλους του. Μέχρι το 1030 η Ματθίλδη φαίνεται να ήταν σε καλή σχέση με τον Κορράδο Β΄ ξανά. Προσχώρησε σε αυτόν και την αδελφή της Γκίζελα, στην Αυλή του βασιλείου της Γερμανίας, στο Ίνγκελχαϊμ, το Πάσχα του 1030. Τελικά το 1035 ο Κορράδος Β΄ εκτόπισε τον Αντάλμπερο από την Καρινθία, επειδή εκείνος εξεγέρθηκε εναντίον του, και επέστρεψε το δουκάτο στον Κορράδο τον Νεότερο.
Ένεκα μίας καταγραφής στο Σαξονικά Χρονικά, λέγεται μερικές φορές ότι η Ματθίλδη παντρεύτηκε για τρίτη φορά, π. το 1026, με τον Έζικο κόμη του Μπάλενστετ. Έτσι θα ήταν η γενάρχης του Οίκου των Ασκάνια, δουκών της Σαξονίας. Ωστόσο αυτό δεν θα είναι δυνατό, εάν ο πρώτος σύζυγός της Φρειδερίκος έζησε μέχρι το 1033.
Το τέλος
Η Ματθίλδη απεβίωσε κάποια στιγμή μετά το Πάσχα του 1030, όταν ήταν στην Αυλή του βασιλείου, και πριν από τον Ιανουάριο του 1034, όταν ο βασιλιάς Κορράδος Β΄ εξέδωσε δίπλωμα μετά από την παρέμβαση τής συζύγου του Γκίζελας, για την επέτειο του τέλους της. Θεωρείται συχνά ότι απεβίωσε στις 29 Ιουλίου 1032. Τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Βορμς. Μετά το τέλος της Mατθίλδης, οι μικρές της κόρες Βεατρίκη και Σοφία, από τον δεύτερο γάμο της με τον Φρειδερίκο Β΄, υιοθετήθηκαν από την αδελφή της βασίλισσα Γκίζελα.
Οικογένεια
Με τον πρώτο της σύζυγο, τον Κορράδο Α΄ των Σαλίων δούκα της Καρινθίας, η Mατθίλδη απέκτησε τρία παιδιά:
Με τον δεύτερο σύζυγό της, Φρειδερίκο Β΄ των Αρντέν δούκα της Άνω Λωρραίνης & κόμη του Μπαρ, η Ματθίλδη είχε τρία παιδιά:
Εάν ήταν παντρεμένη με τον Έζικο κόμη του Μπάλενστετ, η Mατθίλδη θα έχει δύο ακόμη παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Κορραδιδών
Άρης Ταταρούνης
Ο Άρης Ταταρούνης (4 Μαΐου 1989) είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 1,92 μέτρα, αγωνίζεται ως Point Guard και Shooting Guard.
Βιογραφικά στοιχεία
Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού Α.Ο. Η επιτυχημένη εξέλιξή του τον έφερε στην πρώτη ομάδα του Παναθηναϊκού τη σεζόν 2005-2006 την οποία κατέκτησε Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδας. Τη σεζόν 2006-2007 αγωνίστηκε στην ομάδα του Παγκρατίου ως δανεικός. Επανεντάχθηκε στον ΠΑΟ το καλοκαίρι του 2007 και αναδείχτηκε ξανά πρωταθλητής και Κυπελλούχος Ελλάδας. Τον Ιανουάριο του 2008 έκανε το ντεμπούτο του στην Ευρωλίγκα εναντίον της γαλλικής Ροάν. Μετά τον Παναθηναϊκό έπαιξε διαδοχικά στον Πανελευσινιακό, τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας, την Αγία Παρασκευή, την Νήαρ Ήστ. Από το 2013 είναι μέλος του Σπόρτινγκ.
Έχει επίσης στο ενεργητικό του συμμετοχές με την εθνική παίδων και εφήβων, με την οποία και κατέκτησε την 2η θέση στον Βαλκανικό πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Βόλο το Δεκέμβριο του 2006.
Τίτλοι
Παναθηναϊκός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκρατίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελευσινιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Ρήνεια Σκύρου
Η Ρήνεια (ή Ερηνιά ή Ερηνία ) είναι μικρή νησίδα του Αιγαίου πελάγους, που βρίσκεται δυτικά της Σκύρου, ανάμεσα στις νησίδες Βάλαξα και Σκυροπούλα. Διοικητικά ανήκει στον νομό Ευβοίας στον δήμο Σκύρου και είναι ακατοίκητη. Η έκταση της είναι 0,533 τ.χλμ. και είναι κατάφυτη από κέδρους. Το νησί ανήκει στην βουλευτή και υπουργό επί χρόνια της Νέας Δημοκρατίας, Φάνη Πάλλη Πετραλιά.
Μετρικός χώρος
Στα μαθηματικά, μετρικός χώρος είναι ένα σύνολο στο οποίο έχει οριστεί η έννοια της «απόστασης». Συγκεκριμένα, ας είναι X ένα μη κενό σύνολο, και μία συνάρτηση. Η συνάρτηση θα λέγεται μετρική, και το ζεύγος (X,d) θε λέγεται μετρικός χώρος, αν για κάθε x,y,z\in X ικανοποιεί τα ακόλουθα:
Απόσταση δύο σημείων x, y του χώρου, ονομάζεται η τιμή d(x,y).
Σε έναν μετρικό χώρο επιπλέον, μπορεί να δείξει κανείς ότι για κάθε x,y\in X. Πράγματι, για κάθε x και για κάθε y, η τριγωνική ανισότητα δίνει · από τα αξιώματα ταύτισης και συμμετρίας παίρνουμε, δηλαδή. Τυπικό παράδειγμα μετρικού χώρου αποτελεί ο τριδιάστατος ευκλείδειος χώρος, εφοδιασμένος με την ευκλείδεια μετρική. Άλλο τυπικό παράδειγμα μετρικού χώρου είναι ο Διακριτός Μετρικός χώρος ο οποίος ορίζεται αν σε ένα τυχαίο σύνολο ορίσουμε την μετρική ως εξής: d(x,y)= 1 αν x \neq y και d(x,y)= 0 αν x = y Εύκολα δείχνουμε ότι ισχύουν και οι τρεις ιδιότητες της μετρικής.
Γενικεύσεις
λέγεται ψευδομετρικός χώρος. Ακόμη, ένα σύνολο εφοδιασμένο με μια συνάρτηση που ικανοποιεί το αξίωμα ταύτισης και το αξίωμα τριγώνου, αλλά όχι απαραίτητα και το αξίωμα συμμετρίας, λέγεται οιονεί μετρικός χώρος (quasi-metric space) ή μη συμμετρικός μετρικός χώρος.
Κατηγορία:Μαθηματική ανάλυση Κατηγορία:Τοπολογία Κατηγορία:Τοπολογικοί χώροι Κατηγορία:Μετρική γεωμετρία
Κατάλογος μεγαλύτερων εισπρακτικών αποτυχιών
Στην βιομηχανία ταινιών και μέσων, αν μια ταινία που κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους είναι αποτυχημένη, θεωρείται εισπρακτική αποτυχία, με τον διανομέα, την εταιρεία, και τις εταιρείες παραγωγής να χάνουν χρήματα.
Κάποιες ταινίες σε αυτόν τον κατάλογο εισέπραξαν παραπάνω από το κόστος παραγωγής, αλλά θεωρούνται και πάλι αποτυχίες. Αυτό γίνεται καθώς ο διανομέας δεν συλλέγει όλα τα χρήματα της ταινίας, και το συνολικό κόστος της ταινίας περιλαμβάνει και την προώθηση, οι οποία, κυρίως σε μικρότερες ταινίες, είναι ακριβότερη από το κόστος παραγωγής. Σε κάποιες περιπτώσεις, μια εταιρεία μπορεί να έχει έσοδα από μια αποτυχία, μέσω της συνδρομής, τις οικιακές πωλήσεις, και τις νοικιάσεις, και την τηλεοπτική μετάδοση.
Η πανδημία COVID-19, που ξεκίνησε γύρω στον Μάρτιο του 2020, οδήγησε σε ένα προσωρινό κλείσιμο των κινηματογράφων, και οι διανομείς κυκλοφόρησαν κάποιες ταινίες τους σε συνδρομητικές υπηρεσίες, όπως τα HBO Max, Disney+, και Peacock, με ελάχιστα ή καθόλου εισιτήρια. Παρόλο που αυτές οι ταινίες μπορεί να ήταν επιτυχημένες σε εκείνες τις υπηρεσίες, οι προβολές τους εκεί ξεχωρίζονται από τις εισπράξεις τους. Έτσι, πολλές ταινίες από το 2020 μέχρι το 2022 συμπεριλαμβάνονται σε αυτόν τον κατάλογο, ακόμα και αν ήταν επιτυχημένες για τις εταιρείες τους μέσω συνδρομής.
Πηγές για το box office
Κατηγορία:Κατάλογοι για ταινίες Κατηγορία:Box office
Τίλμαν Τόμας
Ο Τίλμαν Τόμας (Tillman Thomas, 1945-) είναι πολιτικός από τη Γρενάδα και πρωθυπουργός της χώρας από τον Ιούλιο του 2008 ως το Φεβρουάριο του 2013. Είναι αρχηγός του κόμματος Εθνικό Δημοκρατικό Κογκρέσο (NDC).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1945 στο Χέρμιτεϊτζ του Αγίου Πατρικίου στη Γρενάδα.
Φυλακίστηκε για δύο έτη επί καθεστώτος του Μορίς Μπίσοπ.
Εκλογική νίκη και πρωθυπουργία
Το κόμμα του ήταν στην αντιπολίτευση επί 13 συναπτά έτη μέχρι τη μεγάλη εκλογική νίκη που κατήγαγε στις 8 Ιουλίου του 2008, καταλαμβάνοντας 11 επί συνόλου 15 εδρών και νικώντας το Νέο Εθνικό Κόμμα Ο ίδιος ο Τόμας εξελέγη στην εκλογική ανατολική εκλογική περιφέρεια του Αγίου Πατρικίου. Στις 9 Ιουλίου του 2008, ορκίστηκε πρωθυπουργός ενώπιον του Γενικού Κυβερνήτη, Ντάνιελ Ουίλιαμς. Μεταξύ άλλων, στην ομιλία του κατά την ανάληψη των καθηκόντων του υποσχέθηκε "διαφάνεια".
Το 2013, ηττήθηκε στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Φεβρουαρίου και δεν επανεκλέχθηκε στην εκλογική του περιφέρεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τομας
Όττο Στερν
Ο Όττο Στερν (γερμ.: Otto Stern, 17 Φεβρουαρίου 1888 – 17 Αυγούστου 1969) ήταν Γερμανός φυσικός και νομπελίστας.
Βιογραφία
Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Βρότσουαφ το 1912 με πτυχίο στη φυσικοχημεία. Στη συνέχεια ακολούθησε τον Άλμπερτ Αϊνστάιν στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου της Πράγας και αργότερα στο ETH Ζυρίχης. Έλαβε την υφηγεσία του στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης το 1915 και το 1921, έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ρόστοκ, από το οποίο έφυγε το 1923 για να εργαστεί στο νεοϊδρυθέν Ινστιτούτο Φυσικοχημείας στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.
thumb|right|Πλάκα στα ινστιτούτα φυσικής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου προς τιμήν της παρουσίας του Στερν στο Πανεπιστήμιο. Μετά την παραίτηση του από το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου το 1933 λόγω της αναρρίχησης στην εξουσία των Ναζί (Machtergreifung), έγινε καθηγητής φυσικής στο Ινστιτούτο Κάρνεγκι και αργότερα ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.
Ο Στερν βραβεύθηκε το 1943 με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής, το πρώτο που απονεμήθηκε μετά το 1939. Ήταν ο μοναδικός αποδέκτης του βραβείου φυσικής τη χρονιά αυτή, και στην απονομή δεν έγινε καμία αναφορά στο πείραμα των Στερν και Γκέρλαχ, καθώς ο τελευταίος συνέχιζε να εργάζεται στη Ναζιστική Γερμανία.
Στεπάν Μνατσακανιάν
Ο Στεπάν Μνατσακανιάν (Ստեփան Մնացականյան, 1917-1994) ήταν Σοβιετικός Αρμένιος αρχιτέκτονας. Προέδρευσε του Τμήματος Αρχιτεκτονικής του Ινστιτούτου Τεχνών της Αρμενικής Ακαδημίας Επιστημών μεταξύ του 1983 και του 1988.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αρμένιοι αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Σοβιετικοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Σοβιετικοί αρμενικής καταγωγής
Σεργκέι Ιβανόφ
Ο Σεργκέι Βασίλιεβιτς Ιβάνοφ (ρωσικά: Сергей Васильевич Иванов, 16 Ιουνίου 1864 στη Ρουζά - 16 Αυγούστου 1910 στο Σβίστουχ της επαρχίας Ντμιτρόφσκι του κυβερνείου Μόσχας) ήταν Ρώσος ζωγράφος, γνωστός για τον κοινωνικό ρεαλισμό του.
Βιογραφία
μικρογραφία|Γυναίκα μετανάστης (1886) Ο πατέρας του ήταν συλλέκτης φόρων για την τελωνειακή υπηρεσία. Έδειξε ένα πρώιμο ταλέντο για την τέχνη, αλλά ο πατέρας του ήταν αντίθετος με το σκεπτικό ότι δεν θα ήταν ένας ασφαλής τρόπος για να ζήσει και έτσι όταν ήταν 11 ετών εγγράφηκε στο Ινστιτούτο Ερευνών Γης Κονσταντίνοφ.
Το Ινστιτούτο δεν ήταν στην αρεσκεία του και ήταν ένας αδιάφορος μαθητής, έτσι ένας οικογενειακός φίλος που ήταν ερασιτέχνης καλλιτέχνης ενθάρρυνε τον πατέρα του να τον στείλει στη σχολή ζωγραφικής, γλυπτικής και αρχιτεκτονικής της Μόσχας (ΣΖΓΑΜ). Με σύσταση του Βασίλ Περόφ, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα εκεί το 1878. μελετώντας με τους Ιλλαρίον Πριανίσνικοφ και Εβγκράφ Σορόκιν.
Έφυγε εκεί το 1882 για να παρακολουθήσει την Αυτοκρατορική Ακαδημία Τεχνών. Η δυσαρέσκεια με τη διοίκηση του σχολείου και τις οικονομικές δυσκολίες τον ανάγκασαν να επιστρέψει στη Μόσχα το 1884. Επέστρεψε στη ΣΖΓΑΜ και αποφοίτησε το 1885.
Εκείνη την εποχή άρχισε να ασχολείται με μια σειρά έργων ζωγραφικής αφιερωμένων στο Περεσελεντσέστβο, τη διαδικασία επανεγκατάστασης των αγροτών σε απομακρυσμένες και κενές περιοχές (κυρίως στη Σιβηρία) σε μια προσπάθεια να καταπολεμηθεί ο υπερπληθυσμός των χωριών μετά τη απελευθέρωση των δουλοπάροικων το 1861. Η κίνηση ήταν συχνά πολύ επίπονη και πολλοί πέθαναν στο δρόμο. Από το 1885 έως το 1889 περιόδευσε στις περιφέρειες Σαμάρα, Σαράτοφ, Αστραχάν και Αρινμπούρκ, καταγράφοντας τη ζωή των μεταναστών. Ακολούθησε μια σειρά καταδίκων. Στα μέσα της δεκαετίας του 1890 άρχισε να επικεντρώνεται σε ιστορικά έργα.
Το 1899 έγινε μέλος της Περεντβίζνικι, αλλά σύντομα δυσαρεστήθηκε από την έμφαση που δινόταν στις "υπέροχες σκηνές". Το 1903, ήταν ένας από τους ιδρυτές της Ένωσης Ρώσων Καλλιτεχνών, αντικαθιστώντας προσωρινά το γνωστότερο Μιρ Ισκούσστβα. Το 1905, η Αυτοκρατορική Ακαδημία τον ονόμασε "Ακαδημαϊκό". Αργότερα εκείνο το έτος, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Μόσχας, έκανε πολλά σκίτσα και βοήθησε τους τραυματίες.
Από το 1903 έως το 1910 δίδαξε στη ΣΖΓΑΜ. Ήταν επίσης γνωστός ως εικονογράφος. δημιουργώντας σχέδια για τα κλασικά από τους Γκογκόλ, Λερμόντοφ και Πούσκιν. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στην ντάτσα του κοντά στον ποταμό Γιαχρομά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι
Μη-δυαδικό φύλο
Το μη-δυαδικό, (αγγλ: non-binary) ή genderqueer (ελληνικά: φυλοπαράξενο), είναι η ιδέα που υποστηρίζει την ύπαρξη ενός φάσματος ταυτοτήτων φύλου που δεν είναι αποκλειστικά αρρενωπές ή θηλυκές —ταυτότητες που βρίσκονται έξω από το δυαδικό φύλο. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές αυτής της ιδεολογίας, οι μη δυαδικές ταυτότητες μπορεί να εμπίπτουν στην ομπρέλα των τρανς, καθώς πολλά μη δυαδικά άτομα ταυτίζονται με ένα φύλο διαφορετικό από το φύλο που τους έχει ανατεθεί.
Η ταυτότητα του φύλου είναι ξεχωριστή από τον σεξουαλικό ή ρομαντικό προσανατολισμό και τα μη-δυαδικά άτομα έχουν μια ποικιλία σεξουαλικών προσανατολισμών, όπως και τα άτομα που νιώθουν αυθεντικά με το φύλο που τους έχει ανατεθεί (cisgender→ μη τρανς, φυλοαμετάβατα ή / και χωρίς φυλοεπαναστατική συμπεριφορά).
Μιλησιακός Πόλεμος
250px|right|thumb|Η Μίλητος και οι πόλεις της αρχαίας Ιωνίας
Μη-δυαδικό φύλο
Ένα μη δυαδικό φύλο δεν σχετίζεται με μία συγκεκριμένη έκφραση φύλου, όπως είναι ο ανδρογυνισμός. Τα μη-δυαδικά άτομα ως ομάδα, έχουν μια μεγάλη ποικιλία εκφράσεων φύλου και μερικά μπορεί να απορρίψουν εντελώς τις ταυτότητες του φύλου. Μερικά αντιμετωπίζονται ιατρικά για τη δυσφορία φύλου με χειρουργική επέμβαση ή ορμόνες, όπως οι τρανς άνδρες και γυναίκες.
Μιλησιακός Πόλεμος
Ο Μιλησιακός πόλεμος ήταν πόλεμος που διεξήχθη τον 7ο αιώνα π.Χ. μεταξύ της Μιλήτου και της Λυδίας, και διήρκεσε 12 χρόνια.
Μη-δυαδικό φύλο
Ορισμοί και ταυτότητα
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Marche_des_Fiert%C3%A9s_Paris_02_07_2016_06.jpg|μικρογραφία|Μία μη-δυαδική σημαία υπερηφάνειας σε μια παρέλαση στο Παρίσι, που γράφει "Το φύλο μου είναι μη-δυαδικό". Ο όρος genderqueer προήλθε από queer περιοδικά της δεκαετίας του 1980 και είναι πρόδρομος του όρου non-binary/μη-δυαδικό. Εκτός από τη χρήση της λέξης ως όρο ομπρέλας, η λέξη genderqueer έχει χρησιμοποιηθεί ως επίθετο για να αναφερθεί κάποιος σε οποιοδήποτε άτομο που υπερβαίνει τις διακρίσεις του φύλου, ανεξάρτητα από την αυτοπροσδιορισμένη ταυτότητα φύλου του.Τα άτομα μπορούν να εκφράσουν την εμφύλη μη-ετεροκανονικότητα, με το να μη συμμορφωθούν με τις δυαδικές κατηγορίες φύλου «άντρας» και «γυναίκα». Η λέξη genderqueer χρησιμοποιείται συχνά από ατομα που αμφισβητούν τις δυαδικές κοινωνικές δομές του φύλου, για να αυτοπροσδιοριστούν.
Ο όρος έχει επίσης χρησιμοποιηθεί από εκείνους που περιγράφουν αυτό που βλέπουν ως αμφισημία φύλου. Η λέξη ανδρόγυνο (αγγλ: Αndrogyne ή androgynous) χρησιμοποιείται συχνά ως περιγραφικός όρος για άτομα αυτής της κατηγορίας. Αυτό συμβαίνει επειδή ο όρος «ανδρόγυνο» συνδέεται στενά με ένα μείγμα, κοινωνικά καθορισμένων, αρρενωπών και θηλυκών χαρακτηριστικών. Ωστόσο, δεν αυτοπροσδιορίζονται όλα τα genderqueer άτομα ως ανδρόγυνα. Ορισμένα αυτοπροσδιορίζονται ως αρρενωπή γυναίκα ή θηλυκός άνδρας ή συνδυάζουν τη λέξη genderqueer με άλλη επιλογή φύλου.
Μιλησιακός Πόλεμος
Διάρκεια
Ο πόλεμος αρχίζει το 624 π.Χ. και τερματίζεται δώδεκα έτη αργότερα, επί της βασιλείας του Αλυάττη
Άννα της Κλέβης
Η Άννα της Κλέβης (Anna von Kleve, 22 Σεπτεμβρίου 1515 – 16 Ιουλίου 1557) ήταν βασίλισσα της Αγγλίας (6 Ιανουαρίου - 9 Ιουλίου 1540) ως η τέταρτη σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. Μετά την ακύρωση του γάμου τους, η Άννα απέκτησε ένα πλούσιο τόπο κατοικίας από τον Βασιλιά και έκτοτε αναφερόταν ως  η Αγαπημένη Αδελφή του Βασιλιά. Απεβίωσε τελευταία από τις υπόλοιπες συζύγους του Ερρίκου.
Μιλησιακός Πόλεμος
Στρατηγική του πολέμου
Οι Λυδοί πραγματοποιούσαν εφόδους κάθε χρόνο την περίοδο του θέρους, με σκοπό να καταστρέφουν την γεωργική παραγωγή της Μιλήτου ώστε να προκληθεί έλλειψη των αποθεμάτων σιτηρών στους Μιλήσιους
Μη-δυαδικό φύλο
Ορισμοί και ταυτότητα
Πολλές αναφορές χρησιμοποιούν τον όρο τρανς για να συμπεριλάβουν τα genderqueer/μη-δυαδικά άτομα. Το Ίδρυμα Εκστρατείας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και το Φάσμα των Φύλων χρησιμοποιούν τον όρο «επεκτατικό φύλο» για να εκφράσουν "ένα ευρύτερο, πιο ευέλικτο φάσμα ταυτότητας ή / και έκφρασης φύλου από αυτό που συνήθως σχετίζεται με το δυαδικό σύστημα φύλου".
Μιλησιακός Πόλεμος
Στρατηγική του πολέμου
Όμως η ναυτική δύναμη των Μιλησίων αντισταθμίζει τις ελλείψεις, εξουδετερώνει το πολιτικό και οικονομικό κόστος και την απειλή των λυδικών εισβολών και προασπίζει την αυτονομία της πόλης.
Άννα της Κλέβης
Η Άννα ήταν το θέμα δύο πορτραίτων από τον Χανς Χόλμπαϊν τον νεότερο, ο οποίος την ζωγράφισε το 1539.
Μιλησιακός Πόλεμος
Τα τελευταία χρόνια του πολέμου
Ο Αλυάττης αντιλαμβάνεται ότι η επιμήκυνση του πολέμου εναντίων της Μιλητού παρεμποδίζει τον σκοπό της επιβολής της λυδικής κυριαρχίας στα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας. Έτσι ο Αλυάττης επιδίωξε ειρήνευση με τους Μιλήσιους. Για το σκοπό αυτό προκαλεί την παρέμβαση του Μαντείου των Δελφών. Το Μαντείο αποκρίνεται με κύρια απαίτηση να ανοικοδομήσουν οι Λυδοί τον ναό της Ασσησαίας Αθηνάς, τον οποίο είχαν πυρπολήσει κατά την διάρκεια της εισβολής του 612. Με την ίδια απαίτηση υπαγορεύονται και οι κύριοι όροι της ειρήνευσης, που είναι:
Άννα της Κλέβης
Πρώιμος βίος
Η Άννα γεννήθηκε κοντά στο Ντύσσελντορφ ως δεύτερη κόρη του Ιωάννη Γ΄ της Κλέβης, Δούκα του Γύλιχ και του Μπεργκ, Κόμη του Λα Μαρκ και του Ράβενσμπεργκ (συχνά αναφέρεται ως δούκας της Κλέβης), ο οποίος απεβίωσε το 1538 και της συζύγου του Μαρίας του Γύλιχ-Μπεργκ (1491-1543). Ο πατέρας της επηρεάστηκε από τον Έρασμο και ακολούθησε μια μετριοπαθή εκδοχή της Μεταρρύθμισης. Συντάχθηκε με την Σμαλκαλδική Ένωση των Λουθηρανών πριγκίπων και αντιτάχθηκε στον Κάρολο Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που ήταν ένθερμος Καθολικός. Μετά τον θάνατο του Ιωάννη Γ΄, ο αδελφός της Άννας, Γουλιέλμος, έγινε δούκας του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ, φέροντας το πολλά υποσχόμενο επίθετο "ο πλούσιος". Το 1526 η μεγαλύτερη αδελφή της Σίβυλλα παντρεύτηκε τον Ιωάννη Φρειδερίκο Α΄ της Σαξονίας, αρχηγό της Σμαλκαλδικής Ένωσης και θεωρούμενο "Πρωτοστάτη της Μεταρρύθμισης". Η Άννα στην ηλικία των 12 ετών (το 1527) αρραβωνιάστηκε τον Φραγκίσκο της Λωρραίνης, γιο και κληρονόμο του Δούκα της Λωραίνης, ο οποίος ήταν μόνο 10 ετών και έτσι ο αρραβώνας θεωρήθηκε 'ανεπίσημος' και ακυρώθηκε το 1535. Ο αδελφός της Γουλιέλμος ήταν Λουθηρανός, αλλά η οικογένεια ήταν πολύ θρησκευόμενη, με τη μητέρα τους, δούκισσα Μαρία, να περιγράφεται ως μια "αυστηρή Καθολική". Η συνεχιζόμενη διαμάχη του Δούκα για το Γκέλντερν με τον Κάρολο Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον έκανε κατάλληλο σύμμαχο για τον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας στη διατάραξη της Ανακωχής της Νίκαιας. Ο γάμος με την Άννα προτάθηκε στον Βασιλιά της Αγγλίας από τον καγκελάριό του Τόμας Κρόμγουελ.
Μιλησιακός Πόλεμος
Τα τελευταία χρόνια του πολέμου
Η ειρηνευτική διαδικασία υποβοηθήθηκε από τον τύραννο της Κορίνθου Περίανδρο, ο οποίος αφού πληροφορήθηκε την απαίτηση των Δελφών, απέστειλε στον τύραννο της Μιλήτου Θρασύβουλο την επιδίωξη του Αλυάττη για ειρήνη.
Μη-δυαδικό φύλο
Ορισμοί και ταυτότητα
Τα άφυλα/agender άτομα (' α -' που σημαίνει "χωρίς")  είναι εκείνα που αυτοπροσδιορίζονται έχοντας κανένα φύλο ή έχοντας καμία ταυτότητα φύλου. Αν και αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα ταυτοτήτων που δεν συμμορφώνονται με τους παραδοσιακούς κανόνες του φύλου, ο μελετητής Finn Enke δηλώνει ότι τα άτομα που ταυτίζονται με οποιαδήποτε από αυτές τις θέσεις μπορεί να μην αυτοπροσδιορίζονται απαραίτητα ως τρανς. Το ουδέτερο φύλο (neutrois) και το άφυλο, ήταν δύο από τα 50 διαθέσιμα προσαρμοσμένα φύλα στο Facebook, τα οποία προστέθηκαν στις 13 Φεβρουαρίου 2014. Το άφυλο είναι επίσης διαθέσιμο ως επιλογή φύλου στο OkCupid από τις 17 Νοεμβρίου 2014.
Άννα της Κλέβης
Γαμήλιες Προετοιμασίες
Ο καλλιτέχνης Χανς Χόλμπαϊν ο νεότερος κλήθηκε να ζωγραφίσει πορτραίτα της Άννας και της νεότερης αδερφής της, Αμαλίας, κάθε μία από τις οποίες θεωρούσε ο Ερρίκος Η΄ ως πιθανή τέταρτη σύζυγό του. Ο Βασιλιάς ζήτησε από τον καλλιτέχνη να είναι όσο το δυνατόν πιο ακριβής και να μην κολακεύσει τις αδελφές. Οι δύο εκδοχές του πορτραίτου του Χόλμπαϊν είναι η μία στο Λούβρο στο Παρίσι και η άλλη στο Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου στο Λονδίνο. Οι διαπραγματεύσεις με την Αυλή της Κλέβης εξελισσόταν ομαλά τον Μάρτιο του 1539. Ο Κρόμγουελ επέβλεψε τις συνομιλίες και στις 4 Οκτωβρίου του ίδιου έτους υπογράφηκε ένα γαμήλιο σύμφωνο. Ενώ ο Ερρίκος Η΄ εκτιμούσε την εκπαίδευση και την πνευματική αναζήτηση στις γυναίκες, η Άννα στερείτο αυτών από την ανατροφή της· δεν έλαβε επίσημη εκπαίδευση ως παιδί και αντί να μπορεί να τραγουδά ή να παίζει ένα όργανο, ήταν επιδέξια στη ραπτική και αρεσκόταν να παίζει χαρτοπαίγνια. Είχε μάθει να διαβάζει και να γράφει, αλλά μόνο στα γερμανικά. Παρόλα αυτά η Άννα θεωρείτο ευγενής, ενάρετη και πειθήνια, αξίες που την έκαναν μια κατάλληλη υποψήφια σύζυγο για τον βασιλιά.
Μιλησιακός Πόλεμος
Τα τελευταία χρόνια του πολέμου
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο αυτή παρέμβαση της Κορίνθου απέτρεψε τον αιφνιδιασμό τους απο την πρόταση του Αλυάττη για ανακωχή και τους βοήθησε να διαμορφώσουν την διπλωματική τους στρατηγική, ώστε να διαφυλάττονται οι κατάλληλοι όροι ειρήνευσης για τα συμφέροντα τους.
Άννα της Κλέβης
Γαμήλιες Προετοιμασίες
Η Άννα περιγράφηκε από τον Γάλλο πρέσβη Σαρλ ντε Μαριγιάκ ως ψηλή και αδύνατη, "μέτριας ομορφιάς και με σίγουρη και αποφασιστική εμφάνιση". Είχε σκούρα μαλλιά, αρκετά μελαψή χροιά, εμφανιζόταν επίσημη για τα Αγγλικά δεδομένα και έδειχνε μεγαλύτερη από την ηλικία της.
Μη-δυαδικό φύλο
Ορισμοί και ταυτότητα
Το bigender/αμφίφυλο (δεν πρέπει να μπερδευτεί με την αμφιφυλοφιλία) ή αλλιώς το διπλό φύλο, είναι μια ταυτότητα φύλου που περιλαμβάνει δύο οποιεσδήποτε έμφυλες ταυτότητες και συμπεριφορές. Το να αυτοπροδιορίζεται κάποιο ως bigender, νοείται συνήθως ότι αυτοπροσδιορίζεται ταυτόχρονα ως άνδρας και γυναίκα ή κινείται μεταξύ της αρρενωπής έκφρασης φύλου και της θηλυκής έκφρασης φύλου, έχοντας ταυτόχρονα δύο ξεχωριστές ταυτότητες φύλου ή παρουσιάζοντας διακυμάνσεις μεταξύ τους. Αυτό διαφέρει από το να αυτοπροσδιορίζεται κάποιο ως genderfluid (ελ: Ρευστόφυλο), καθώς όσα αυτοπροσδιορίζονται ως genderfluid ενδέχεται να μην «μετακινούνται» πίσω-μπρος μεταξύ οποιωνδήποτε σταθερών ταυτοτήτων φύλου και ίσως να βιώσουν ένα ολόκληρο εύρος ή φάσμα ταυτοτήτων, με την πάροδο του χρόνου. Η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση περιγράφει τη bigender ταυτότητα ως μέρος της ομπρέλας των τρανς ταυτοτήτων. Μερικά bigender άτομα εκφράζουν δύο διαφορετικές περσόνες, οι οποίες μπορεί να είναι θηλυκές, αρρενωπές, άφυλες, ανδρόγυνες ή άλλες ταυτότητες φύλου : Άλλα βρίσκουν ότι ταυτίζονται ταυτόχρονα με δύο φύλα. Μια έρευνα του 1999 που διεξήχθη από το Τμήμα Δημόσιας Υγείας του Σαν Φρανσίσκο παρατήρησε ότι, μεταξύ της κοινότητας των τρανς, το 3% εκείνων που είχαν ανατεθεί ως άνδρες κατά τη γέννηση και το 8% αυτών που είχαν ανατεθεί ως γυναίκες κατά τη γέννηση, αυτοπροσδιορίζονταν είτε ως «τραβεστί, παρενδυτικοί, drag queens, ή ως bigender". Μια δημοσκόπηση του 2016 από την εταιρία Harris Insights & Analytics που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της GLAAD, διαπίστωσε ότι το 1% των γεννηθέντων 1980-2000 αυτοπροσδιορίζονται ως bigender.
Μιλησιακός Πόλεμος
Το τέλος του πολέμου
Το 611/10 επήλθε η λήξη του πολέμου και η σύναψη συνθήκης ειρήνης μεταξύ Μιλήτου και Λυδίας, με την οποία όλα τα συμφέροντα των Μιλησίων εξασφαλιζόταν.
Άννα της Κλέβης
Γαμήλιες Προετοιμασίες
Ο Ερρίκος ήταν ανυπόμονος να δει τη μελλοντική του νύφη. Πήγε να τη συναντήσει στο Ρότσεστερ, καθώς αυτή ερχόταν προς το Λονδίνο και απογοητεύτηκε αμέσως. Ένιωσε ότι είχε παραπλανηθεί, καθώς όλοι είχαν επαινέσει τις χάρες της Άννας: "Δεν είναι τόσο όμορφη, όσο την περιγράφουν", παραπονέθηκε. Ο Ερρίκος Η΄ πίεσε τον Κρόμγουελ να βρει έναν νόμιμο τρόπο να αποφύγει τον γάμο, αλλά σε αυτό το σημείο το να πράξουν έτσι θα ήταν αδύνατο χωρίς να διακινδυνεύσουν την πολύτιμη συμμαχία με τους Γερμανούς.