cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιορκία της Σούδας (1715)
Οι δυνάμεις των αντιμαχομένων
Σε αναφορά του προς τη βενετική κυβέρνηση του έκτακτου προνοητή της Σούδας Αλβίζε Μάνιο, υπογραμμίζει πως χρειάζεται για την άμυνά του σε όλη του την έκταση, τουλάχιστον από εξακόσιους εβδομήντα άντρες και από ανάλογο αριθμό εφέδρων. Στην αρχή της πολιορκίας η φρουρά δεν ξεπερνά τους εκατόν ενενήντα τέσσερις άνδρες μαζί με τους αξιωματικούς. Είχαν στρατολογηθεί και εκατό Έλληνες. Ως προς τα πυρομαχικά υπήρχαν εβδομήντα επτά πυροβόλα διαφόρων βεληνεκών και εικοσιδύο λιθοβόλα. Μετά την τελική καταμέτρηση οι άνδρες της φρουράς δεν ξεπερνούν τους εκατόν σαράντα εννιά δυτικούς στρατιώτες και εκατό Έλληνες. Ο Οθωμανικός στόλος περιλαμβάνει σαράντα ένα πλοία της γραμμής, δύο παλλάνδρες, δύο πυρπολικά, επτά γαλέρες και είκοσι γαλιότες.
Η παράδοση της Σούδας
Στις 21 Σεπτεμβρίου ο Αλβίζε Μάνιο έστειλε στον Καπουδάν πασά έναν εκπρόσωπό του με σκοπό να διαπραγματευθεί με τους πολιορκητές και επιστρέφει με μια Οθωμανική αντιπροσωπεία η οποία ζητά την άμεση παράδοση της Σούδας, όμως η βενετική πλευρά ζητά μια οκταήμερη παράταση μέχρι την οριστική παράδοση (για να καθυστερήσει μέχρι την άφιξη του Βενετικού στόλου), πρόταση που τελικά απορρίπτεται. Οι λόγοι της παράδοσης της Σούδας συνδέονται με την αναμονή γενικευμένης επίθεσης από τους πολιορκητές, με τις εκτεταμένες φθορές των τειχών από τις οβίδες των Τουρκικών κανονιών, πολλά σπίτια,επίσης,εντός του φρουρίου έχουν καταρρεύσει ή υποστεί ζημιές, ενώ οι στρατιώτες έχουν μεγάλη κόπωση, και οι άμαχοι επίσης. Τέλος και οι δύο είναι με ηθικό σε κάμψη μετά την πληροφόρησή τους πως οι Βενετικές κτίσεις της Πελοποννήσου έχουν περιέλθει στους Τούρκους. Τελικά στις 22 Σεπτεμβρίου γίνονται δεκτοί οι όροι της παράδοσης και ανταλλάσσονται όμηροι από τις δύο πλευρές ως εγγύηση. Σύμφωνα με τους όρους της παράδοσης εντός τριών ημερών πρέπει να εκκενωθεί το φρούριο, οι στρατιώτες και οι αξιωματικοί μπορούν να αποχωρήσουν με τα ξίφη και τις σημαίες τους, ενώ οι άμαχοι παίρνοντας μαζί τους τις αποσκευές τους και οδηγούμενοι σε βενετικές περιοχές. Οι κυβερνήτες των πλοίων που θα τους μετέφεραν εφοδιάστηκαν με φιρμάνι του καπουδάν πασά που θα εγγυόταν να μην τους πηράξουν εντός της οθωμανικής θαλάσσιας περιοχής. Τέλος όσον αφορά τους πρώην Μουσουλμάνους και τους Έλληνες που αντιστάθηκαν μπορούσαν να εγκατασταθούν ανενόχλητοι όπου επιθυμούσαν μέσα στην Οθωμανική επικράτεια.
Πηγές
Σούδα 1715 Κατηγορία:Οθωμανική Κρήτη
Ποταμοί
Σύμφωνα με τον Ησίοδο
Στη Θεογονία, ο Ησίοδος αναφέρει ότι υπάρχουν 3.000 Ωκεανίδες και άλλοι τόσοι Ποταμοί.
ΗΣΙΟΔΟΣ - Θεογονία - 364-370
Γενεαλογικό δένδρο
Ελληνικές θαλάσσιες θεότητες
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Νεφέλωμα ανέμου πάλσαρ
μικρογραφία| Το [[Πάλσαρ των Ιστίων (κέντρο) και το γύρω νεφέλωμα του ανέμου πάλσαρ]] μικρογραφία| Το εσωτερικό [[Νεφέλωμα του Καρκίνου|νεφέλωμα του καρκίνου . Το κεντρικό τμήμα δείχνει το νεφέλωμα του ανέμου πάλσαρ, με το κόκκινο αστέρι στο κέντρο να είναι το PSR B0531+21 . Η εικόνα συνδυάζει οπτικά δεδομένα από το Χαμπλ (με κόκκινο χρώμα) και δεδομένα ακτίνων Χ από το Τσάντρα (με μπλε).]] Ένα νεφέλωμα ανέμου πάλσαρ είναι ένας τύπος νεφελώματος που μερικές φορές βρίσκεται μέσα στο κέλυφος ενός υπολείμματος σουπερνόβα ( SNR), που τροφοδοτείται από ανέμους που παράγονται από ένα κεντρικό πάλσαρ. Αυτά τα νεφελώματα προτάθηκαν ως κατηγορία το 1976 ως βελτιώσεις σε μήκη κύματος ραδιοφώνου μέσα σε υπολείμματα σουπερνόβα. Από τότε έχει βρεθεί ότι είναι υπέρυθρες, οπτικές, χιλιοστών, πηγές ακτίνων Χ και ακτίνων γάμμα.
Εξέλιξη νεφελωμάτων ανέμου πάλσαρ
Τα νεφελώματα του ανέμου Pulsar εξελίσσονται σε διάφορες φάσεις. Νέα νεφελώματα ανέμου πάλσαρ εμφανίζονται αμέσως μετά τη δημιουργία ενός πάλσαρ και τυπικά κάθονται μέσα σε ένα υπόλειμμα σουπερνόβα, για παράδειγμα το νεφέλωμα του Καβουριού, ή το νεφέλωμα μέσα στο μεγάλο Κατάλοιπο του Υπερκαινοφανούς Βέλας. Καθώς το νεφέλωμα του ανέμου πάλσαρ γερνά, το υπόλειμμα σουπερνόβα εξαφανίζεται και εξαφανίζεται. Με την πάροδο του χρόνου, τα νεφελώματα του ανέμου πάλσαρ μπορεί να μετατραπούν σε νεφελώματα τόξου σοκ που περιβάλλουν πάλσαρ χιλιοστών του δευτερολέπτου ή αργά περιστρεφόμενα.
Ιδιότητες νεφελωμάτων ανέμου πάλσαρ
Οι άνεμοι πάλσαρ αποτελούνται από φορτισμένα σωματίδια (πλάσμα) που επιταχύνονται σε σχετικιστικές ταχύτητες από τα ταχέως περιστρεφόμενα, εξαιρετικά ισχυρά μαγνητικά πεδία άνω του 1 teragauss (100 εκατομμύρια τέσλα) που δημιουργούνται από το περιστρεφόμενο πάλσαρ. Ο άνεμος του πάλσαρ συχνά ρέει στο περιβάλλον διαστρικό μέσο, δημιουργώντας ένα μόνιμο κρουστικό κύμα που ονομάζεται "κρουστικό κύμα τερματισμού του ανέμου", όπου ο άνεμος επιβραδύνεται σε υποσχετικιστική ταχύτητα. Πέρα από αυτή την ακτίνα, η εκπομπή σύγχροτρον αυξάνεται στη μαγνητισμένη ροή.
Τα νεφελώματα του ανέμου πάλσαρ παρουσιάζουν συχνά τις ακόλουθες ιδιότητες:
Τα νεφελώματα του ανέμου πάλσαρ μπορούν να είναι ισχυροί ανιχνευτές της αλληλεπίδρασης ενός αστέρα πάλσαρ/νετρονίων με το περιβάλλον του. Οι μοναδικές τους ιδιότητες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να συμπεράνουμε τη γεωμετρία, την ενέργεια και τη σύνθεση του ανέμου πάλσαρ, τη διαστημική ταχύτητα του ίδιου του πάλσαρ και τις ιδιότητες του περιβάλλοντος περιβάλλοντος.
Ελεονώρα Σοφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ
Η Ελεονώρα-Σοφία, γερμ.: Eleonore Sophie von Schleswig-Holstein-Sonderburg, von Anhalt-Bernburg (14 Φεβρουαρίου 1603 - 5 Ιανουαρίου 1675) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν κόρη του δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σόντερμποργκ ως η έννατη κόρη (3η από τον 2ο γάμο) του Ιωάννη Β΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ (γιο του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας) και της Aγνής-Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.
Το 1630 ο σύζυγός της διαδέχθηκε τον πατέρα του Χριστιανό Α΄ ως πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Μετά το τέλος του συζύγου της το 1656, ο γιος τους Βίκτωρ-Αμεδαίος έγινε πρίγκιπας της Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.
Απεβίωσε στο Μπάλενστετ στις 5 Ιανουαρίου 1675. Τάφηκε στην κρύπτη της εκκλησίας του κάστρου του Αγίου Αιγιδίου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1625 τον Χριστιανό πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ στο Άρενσμποκ. και είχαν παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ
Χουάν Μανουέλ Κορέα
Ο Χουάν Μανουέλ Κορέα(γεν. στο Κίτο στις 9 Αυγούστου του 2019) είναι Εκουαδοριανός οδηγός αγώνων Αμερικανικής καταγωγής. Το 2019 εντάχθηκε στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 2 με την ομάδα Νέων Sauber. Στις 31 Αυγούστου στο Βελγικό Γκραν Πρι σημειώθηκε ένα σοκαριστικό ατύχημα στο οποίο ενεπλάκησαν ο Κορέα και ο Γάλλος Αντουάν Χουμπέρτ. Ο 2ος δυστυχώς δεν κατάφερε να επιζήσει ενώ ο Κορέα τραυματίστηκε και οι γιατροί τον έσωσαν.
Παραπομπές
Κορφέα Χουάν Μανουέλ
Skype
Το Skype είναι μια εφαρμογή VoIP με εκατομμύρια χρήστες από όλον τον κόσμο. Αρχικά ήταν για επικοινωνία από υπολογιστή σε υπολογιστή. Πλέον προσφέρει κλήσεις σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, σε οποιοδήποτε δίκτυο τηλεφωνίας, σταθερής και κινητής, με χαμηλές χρεώσεις, Instant Messenger, δυνατότητα αποστολής SMS, αποστολής αρχείων και βιντεοκλήσης. Διατίθεται σε εκδόσεις για Windows, Mac και Linux και για τις πλατφόρμες φορητών συσκευών Android, και iOS όπως επίσης και στην κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών της Microsoft, Xbox One,
Το Skype εφαρμόζει επιχειρηματικό μοντέλο freemium. Μεγάλο μέρος της υπηρεσίας είναι δωρεάν, αλλά απαιτείται πίστωση Skype ή συνδρομή για να καλέσετε σταθερό ή κινητό τηλέφωνο. Στα τέλη του 2010, υπήρχαν πάνω από 660 εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως, με περισσότερους από 300 εκατομμύρια εκτιμώμενους ενεργούς κάθε μήνα από τον Αύγουστο του 2015. Τον Φεβρουάριο του 2012 υπήρχαν 34 εκατομμύρια χρήστες ταυτόχρονα στο διαδίκτυο στο Skype.
Με πρώτη κυκλοφορία τον Αύγουστο του 2003, το Skype δημιουργήθηκε από τον Σουηδό Νίκλας Ζένστρομ και τον Dane Janus Friis, σε συνεργασία με τους Ahti Heinla, Priit Kasesalu και Jaan Tallinn, Εσθονούς που ανέπτυξαν το backend που χρησιμοποιήθηκε και στην εφαρμογή Kazaa. Το Σεπτέμβριο του 2005, το eBay απέκτησε το Skype έναντι 2,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Τον Σεπτέμβριο του 2009, η Silver Lake, Andreessen Horowitz και η Canada Investment Plan Investment Board ανακοίνωσαν την εξαγορά του 65% του Skype για 1,9 δισ. δολάρια από το eBay, το οποίο απέδωσε στην επιχείρηση αξία 2,92 δισ. δολαρίων. Η Microsoft αγόρασε το Skype τον Μάιο του 2011 για 8,5 δισ. δολάρια. Η έδρα του Skype είναι στο Λουξεμβούργο, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της ομάδας ανάπτυξης και το 44% του συνόλου των υπαλλήλων του τμήματος βρίσκονται ακόμα στο Τάλιν και το Τάρτου της Εσθονίας.
Το Skype επιτρέπει στους χρήστες να επικοινωνούν μέσω του διαδικτύου με φωνή χρησιμοποιώντας μικρόφωνο, με βίντεο χρησιμοποιώντας κάμερα web και μέσω άμεσων μηνυμάτων. Οι κλήσεις Skype-to-Skype σε άλλους χρήστες είναι δωρεάν, ενώ οι κλήσεις σε σταθερά τηλέφωνα και κινητά τηλέφωνα (μέσω παραδοσιακών τηλεφωνικών δικτύων) χρεώνονται μέσω λογαριασμού χρήστη με χρέωση που ονομάζεται Skype Credit. Ορισμένοι διαχειριστές δικτύων έχουν απαγορεύσει το Skype σε εταιρικά, κυβερνητικά, οικιακά και εκπαιδευτικά δίκτυα, αναφέροντας λόγους όπως ακατάλληλη χρήση πόρων, υπερβολική χρήση εύρους ζώνης και προβλήματα ασφάλειας.
Το Skype παρουσίασε αρχικά ένα υβριδικό σύστημα peer-to-peer και client-server. Το Skype έχει τροφοδοτηθεί εξ ολοκλήρου από υπερφόρδων που λειτουργούν από τη Microsoft από το Μάιο του 2012. Οι κοινοποιήσεις μαζικής επιτήρησης του 2013 αποκάλυψαν ότι η Microsoft είχε χορηγήσει στους οργανισμούς πληροφοριών μυστική πρόσβαση σε υπερκείμενα και περιεχόμενο επικοινωνίας Skype.
Σε ολόκληρο το 2016 και το 2017, η Microsoft επανασχεδίασε το Skype με τρόπο που μετέφερε το Skype από την υπηρεσία peer-to-peer σε μια κεντρική υπηρεσία Azure και προσαρμόζει τις διεπαφές χρήστη των εφαρμογών για να κάνουν τα μηνύματα με βάση το κείμενο πιο εμφανή από τις φωνητικές κλήσεις. Το Skype για Windows, iOS, Android, Mac και Linux έλαβε σημαντικές, ορατές επισκευές.
Ιστορία
μικρογραφία|Ο Νίκλας Ζένστρομ, ιδρυτής του Skype Το Skype ιδρύθηκε το 2003 από τον Νίκλας Ζένστρομ, από τη Σουηδία, και τον Janus Friis, από τη Δανία. Το λογισμικό Skype δημιουργήθηκε από τους Εσθονούς Ahti Heinla, Priit Kasesalu και Jaan Tallinn. Η πρώτη δημόσια beta έκδοση κυκλοφόρησε στις 29 Αυγούστου 2003.
Τον Ιούνιο του 2005, η Skype συνήψε συμφωνία με την πολωνική διαδικτυακή πύλη Onet.pl για μια ολοκληρωμένη προσφορά στην πολωνική αγορά. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2005, η eBay Inc. συμφώνησε να αποκτήσει την τεχνολογία Skype Technologies SA με έδρα το Λουξεμβούργο για περίπου 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια σε εκ των προτέρων μετρητά και στο eBay, συν ενδεχόμενη αντιπαροχή βάσει επιδόσεων.
Την 1η Σεπτεμβρίου 2009, η eBay ανακοίνωσε ότι πωλούσε το 65% του Skype στη Silver Lake, Andreessen Horowitz και το Καναδόσαστο συνταξιοδοτικό επενδυτικό συμβούλιο για 1,9 δισ. δολάρια, εκτιμώντας το Skype σε 2,75 δισ. δολάρια ΗΠΑ.
Απόκτηση από τη Microsoft
Στις 10 Μαΐου 2011, η Microsoft Corporation εξαγόρασε τη Skype Communications, S.à r.l για ποσό 8,5 δισ. δολαρίων ΗΠΑ. Η εταιρεία ενσωματώθηκε ως τμήμα της Microsoft, η οποία απέκτησε όλες τις τεχνολογίες της με την αγορά. Η εξαγορά ολοκληρώθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2011.
Λίγο μετά την εξαγορά, η Microsoft άρχισε να ενσωματώνει την υπηρεσία Skype σε δικά της προϊόντα. Παράλληλα με την ανάληψη της ανάπτυξης των υπαρχουσών εφαρμογών Skype και εφαρμογών για κινητά, η εταιρεία ανέπτυξε μια εξειδικευμένη εφαρμογή για τα πρόσφατα κυκλοφορούντα λειτουργικά συστήματα Windows 8 και Windows RT. Αυτό έγινε διαθέσιμο από την αποθήκευση των Windows όταν το νέο λειτουργικό σύστημα ξεκίνησε στις 26 Οκτωβρίου 2012. Το επόμενο έτος, έγινε η προεπιλεγμένη εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων για τα Windows 8.1, αντικαθιστώντας την εφαρμογή Windows 8 Messaging εκείνη την εποχή και έγινε προεγκατεστημένο λογισμικό σε κάθε συσκευή που ήρθε με ή αναβαθμίστηκε σε 8.1. Όταν η εταιρεία παρουσίασε το Office 2013 στις 27 Φεβρουαρίου 2013, ανακοινώθηκε ότι 60 τηλεοπτικά λεπτά Skype ανά μήνα θα περιλαμβάνονται στα προγράμματα καταναλωτών του Office 365 (Home and Personal και University).
Επιπλέον, η Microsoft διέκοψε δύο από τα δικά της προϊόντα υπέρ του Skype: Σε μια μεταβατική περίοδο ενός μηνός από τις 8 έως τις 30 Απριλίου 2013, η Microsoft διέκοψε τη μακροχρόνια υπηρεσία άμεσων μηνυμάτων του Windows Live Messenger υπέρ του Skype, παρόλο που το Messenger συνέχισε ηπειρωτική Κίνα. Στις 11 Νοεμβρίου 2014, η Microsoft ανακοίνωσε ότι το 2015, το Lync θα αντικατασταθεί από το Skype for Business. Η τελευταία έκδοση του λογισμικού επικοινωνίας συνδυάζει τις λειτουργίες του Lync και του λογισμικού Skype του καταναλωτή. Υπάρχουν δύο διεπαφές χρηστών - οι οργανισμοί μπορούν να αλλάξουν τους χρήστες τους από την προεπιλεγμένη διεπαφή Skype για επιχειρήσεις στη διεπαφή Lync.
Ετυμολογία
Το όνομα για το λογισμικό προέρχεται από το "Sky peer-to-peer", το οποίο στη συνέχεια συντομεύτηκε στο "Skyper". Ωστόσο, ορισμένα από τα ονόματα τομέα που σχετίζονται με το "Skyper" έχουν ήδη ληφθεί. Η απόρριψη του τελικού "r" άφησε τον τρέχοντα τίτλο "Skype", για το οποίο υπήρχαν ονόματα τομέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό VoIP Κατηγορία:Λογισμικό Android Κατηγορία:Ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης Κατηγορία:Τηλεφωνία
Captain Fantastic (ταινία)
Το Captain Fantastic είναι μια ταινία του 2016 αμερικανικής παράγωγης, κωμωδίας-δράματος γραμμένη και σκηνοθετημένη από τον Ματ Ρος με πρωταγωνιστή τον Βίγκο Μόρτενσεν. Η ιστορία επικεντρώνεται σε μια οικογένεια που αναγκάζεται από τις περιστάσεις να επανενταχθεί στην κοινωνία αφού ζήσει απομονωμένη για μια δεκαετία.
Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance στις 23 Ιανουαρίου 2016. Διαγωνίστηκε στο τμήμα Un Certain Regard στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2016. Κυκλοφόρησε στο θέατρο στις 8 Ιουλίου 2016 από την Bleecker Street. Επιλέχθηκε από το National Board of Review ως μία από τις δέκα πρώτες ανεξάρτητες ταινίες του 2016 και ο Μόρτενσεν ήταν υποψήφιος για μια Χρυσή Σφαίρα για τον Καλύτερο Ηθοποιό και στο 70ο Βραβείο Κινηματογράφου της Βρετανικής Ακαδημίας για τον Καλύτερο Ηθοποιό σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο και το Βραβείο Όσκαρ για τον Καλύτερο Ηθοποιό στα 89α Βραβεία Οσκαρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον (πολιτεία) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Όρεγκον Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη διπολική διαταραχή
Λόγκεγια
Το Λόγκεγια (Νορβηγικά: Lågøya) είναι νησί της Νορβηγίας και ειδικότερα το ενδέκατο μεγαλύτερο νησί, σε έκταση, στο αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ. Έχει έκταση 103,5 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ
Αμυνείο
Το Αμυνείο(ν) ή Αμύνειο(ν) ήταν ένα ιερό στη δυτική πλευρά της Ακροπόλεως των Αθηνών.
Το Αμυνείο είχε ανεγερθεί προς τιμή του θεραπευτή των ασθενειών ήρωα Αμύνου, από όπου και η ονομασία του, αλλά και προς τιμή του θεού Ασκληπιού και της θυγατέρας του, της Υγιείας. Ωστόσο, οι δύο τελευταίες θεότητες παραμερίσθηκαν με το πέρασμα των αιώνων και έτσι το ιερό παρέμεινε ως «Αμυνείο». Στο μέσο του ιερού υπήρχε φρέαρ (πηγάδι) βάθους 4 μέτρων, το οποίο, όπως πιστεύεται, κατασκευάσθηκε κατά τον 6ο αιώνα π.Χ..
right|upright|thumb|Τάμα στον Άμυνο για θεραπεία ποδιού
Πηγές
Αμυνειο
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηρακλείου 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηρακλείου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηρακλείου.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηρακλείου λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηρακλείου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2015–16, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου είναι η εξής:
Σύστημα Διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α1 ΕΠΣ Ηρακλείου συμμετέχουν 20 σύλλογοι χωρισμένοι σε δυο ομίλους των 10. Ο πρωταθλητής και οι ομάδες που υποβιβάζονται κρίνονται μέσω δυο «περιόδων» διπλών αγώνων και στη συνέχεια αγώνων κατάταξης Play Off και Play Out.
Μετά το τέλος της «1ης περιόδου» διπλών αγώνων οι πέντε πρώτες από κάθε όμιλο, σύνολο 10 ομάδες σχηματίζουν τον «Όμιλο Τίτλου». Κάθε ομάδα παίρνει μπόνους βαθμούς εκκίνησης το 1/3 της βαθμολογικής διαφοράς από την 5η και αγωνίζεται σε διπλούς αγώνες μόνο με τις 5 ομάδες του άλλου ομίλου της «1ης περιόδου» (σύνολο 10 αγωνιστικές). Οι πέντε πρώτες ομάδες του «Ομίλου Τίτλου» αυτής της «2ης περιόδου» δίνουν αγώνες κατάταξης (Play Off) για την ανάδειξη πρωταθλητή, εκτός αν η βαθμολογική διαφορά του 1ου με τον 2ο είναι από 5 βαθμούς και πάνω. Στην περίπτωση αυτή ο 1ος του «Ομίλου Τίτλου» αυτόματα ανακηρύσσεται Πρωταθλητής.
Αντίστοιχο είναι και το σύστημα για την ανάδειξη των ομάδων που θα υποβιβαστούν με τη συμμετοχή των 5 τελευταίων κάθε ομίλου της «1ης περιόδου» στον «Όμιλο Υποβιβασμού» της «2ης περιόδου».
Play Out Υποβιβασμού
Μέσω των Play Out κρίνεται ακόμα μια ομάδα που θα υποβιβαστεί στην Α2, καθώς και η τελική κατάταξη στις θέσεις 5-8 του «Ομίλου Υποβιβασμού». Τα αποτελέσματα των Play Out ουσιαστικά δεν άλλαξαν την τελική κατάταξη των ομάδων. Έτσι ο 8ος Ραύκος υποβιβάζεται και ο 7ος Αλμυρός ελπίζει σε άνοδο του Ατσαλένιου στη Γ΄ Εθνική.
Α2 Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Α2 ΕΠΣΗ διεξάγεται με τη συμμετοχή 16 ομάδων σε έναν όμιλο. Οι δυο πρώτοι κερδίζουν την άνοδο στην Α1 και οι τρεις τελευταίοι υποβιβάζονται στη Β΄ Κατηγορία. Μια ακόμα θέση ανόδου και υποβιβασμού κρίνεται με αγώνες κατάταξης (Play Off και Play Out αντίστοιχα) εκτός αν η βαθμολογική διαφορά της 3ης με την 6η για τα Play Off ή της 10ης με την 13η για τα Play Out υπερβαίνει τους 12 βαθμούς.
Play Off
Την τρίτη θέση ανόδου κατέκτησε η ΑΕ Φαιστός
Β΄ Κατηγορία
Με τη συμμετοχή 30 συλλόγων χωρισμένων σε 2 ομίλους των 15 ξεκίνησε η Β΄ Κατηγορία. Στη διάρκεια δυο σύλλογοι του πρώτου ομίλου (ΑΟ Ίνατος Ινίου, ΟΦ Πατούχας Βιάννου) αποβλήθηκαν. Οι δυο πρώτοι κάθε ομίλου ανεβαίνουν κατηγορία και οι δυο τελευταίοι υποβιβάζονται στη Γ΄.
Γ΄ Κατηγορία
Με 14 ομάδες διεξάγεται η Γ΄ Κατηγορία με σχεδόν τις μισές να αποτελούν θυγατρικές/ομάδες νέων, συλλόγων μεγαλύτερων κατηγοριών (ΟΦΗ 94, Ερμής Ατσαλένιου , Κανάρια Εργοτέλη, Νέοι Μινωικής ,ΑΣ Αγίου Βασιλείου-Νέοι Αστερα Μυρτιάς , Γοργολαΐνι θυγατρικη της ΑΕ Ασιτών και Χείμαρος θυγατρική της ΑΣ Γόρτυς ). Είχαμε και την πρώτη εμφάνιση της νεοϊδρυθείσας αυτοδιαχειριζόμενης ομάδας Τηγανίτης Ηρακλείου.
Οι 4 πρώτες ομάδες θα αγωνίζονται στη Β΄ κατηγορία την επόμενη περίοδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηρακλείου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Οικογένεια Κορλεόνε
Η Οικογένεια Κορλεόνε (αγγλικά: Corleone family) είναι μια ομάδα φανταστικών χαρακτήρων στα μυθιστορήματα και τις ταινίες της σειράς Ο Νονός, που δημιουργήθηκαν από τον Μάριο Πούζο και εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο μυθιστόρημα του 1969 Ο Νονός. Είναι μια οικογένεια του οργανωμένου εγκλήματος που προέρχεται από το χωριό Κορλεόνε της Σικελίας, και έχει έδρα την Νέα Υόρκη.
Η Οικογένεια Κορλεόνε έχει πάρει στοιχεία από τις πραγματικές οικογένειες εγκλήματος Τζενοβέζε και Μπονάννο.
Φανταστική ιστορία
Η οικογένεια εγκλημάτος Κορλεόνε εντοπίζει τις ρίζες της έως το 1920, όταν ο Βίτο Κορλεόνε δολοφόνησε τον Νονό της Μικρής Ιταλίας, Δον Φανούτσι, και ανέλαβε την επικράτεια του Φανούτσι μαζί με τους συναδέλφους εγκληματίες Τζένκο Αμπαντάντο, Πίτερ Κλεμένζα και Σαλβατόρε Τέσιο. Λίγο αργότερα, ίδρυσε την εταιρεία ελαιολάδου Genco Pura ως βιτρίνα για τις εγκληματικές του δραστηριότητες. Γύρω στο 1925, ο Βίτο οργάνωσε επίσημα την οικογένεια, με τον Τζένκο ως συνέταιρο του και τον Κλεμένζα και τον Τέσιο ως λοχαγούς. Έγινε η πιο ισχυρή εγκληματική οικογένεια στη Νέα Υόρκη αφού νίκησε τον Σαλβατόρε Μαραντζάνο κατά τη διάρκεια του πολέμου του ελαιολάδου στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο μεγαλύτερος γιος του Βίτο, ο Σαντίνο «Σάνι» Κορλεόνε, έκανε τη φήμη του και τελικά έγινε ο ίδιος λοχαγός. Με αυτή την επιτυχία, η οικογένεια μετακόμισε σε ένα συγκρότημα κατοικιών στο Λονγκ Αΐλαντ.
Ο Νονός I:Σκοτώνοντας τον Τούρκο
Το 1945, ο Δον Βίτο Κορλεόνε απορρίπτει την επιχειρηματική πρόταση του βαρόνου ναρκωτικών Βίρτζιλ «Ο Τούρκος» Σολότσο, και αυτό σχεδόν καταστρέφει την οικογένεια. Ο Σολότσο πίστευε ότι ο μεγαλύτερος γιος του Βίτο Σάνι ήθελε να αποδεχτεί τη συμφωνία, και βάζει τους άντρες του να πυροβολήσουν τον Δον Βίτο έξω από το γραφείο του. Ωστόσο, ο Βίτο επιβιώνει και νοσηλεύεται. Ο Σάνι αναλαμβάνει ως Δον της οικογένειας Κορλεόνε. Μετά από μια δεύτερη απόπειρα δολοφονίας στον Δον Βίτο, ο Σάνι δολοφονεί τον Μπρούνο Τατάγκλια, γιο του Δον Τατάγκλια. Η κατάσταση κλιμακώνεται ακόμη περισσότερο όταν ο μικρότερος γιος του Ντον Βίτο. Μάικλ δολοφονεί τόσο τον Σόλοτζο όσο και τον διεφθαρμένο αστυνόμο Μαρκ Μακλάσκι κατά τη διάρκεια συνάντησης τους στο Μπρονξ, γεγονός που αναγκάζει τον Μάικλ να φύγει στη Σικελία. Αυτό πυροδοτεί τον πόλεμο των πέντε οικογενειών, κατά τον οποίο δολοφονείται ο Σάνι. Μετά το θάνατο του Σάνι, ο Ντον Βίτο που συνεχίζει να ανακάμπτει κάνει ειρήνη με τις άλλες οικογένειες, συνειδητοποιώντας ότι ο αληθινός εχθρός του είναι ο Εμίλιο Μπαρζίνι, ο οποίος ήθελε να συντρίψει τους Κορλεόνε για να γίνει το πιο ισχυρό αφεντικό της μαφίας στη Νέα Υόρκη.
Ο Νονός II:Λας Βέγκας
Μετά την ημι-συνταξιοδότηση του Ντον Βίτο, ακολουθούμενη από μια θανατηφόρα καρδιακή προσβολή, ο Μάικλ διαδέχεται τον πατέρα του ως Ντον. Ο Μάικλ πραγματοποιεί το σχέδιο του Σάνι να δολοφονήσει τα άλλα αφεντικά της Μαφίας της Νέας Υόρκης, μαζί με τον Μο Γκριν, ο οποίος εμπόδισε τα επιχειρηματικά συμφέροντα της οικογένειας στο Λας Βέγκας και τον Σαλβατόρε Τέσιο, ο οποίος πρόδωσε τον Μάικλ για τον Μπαρζίνι και τον Κάρλο Ρίζι, ο οποίος συμμετείχε η δολοφονία του Σόνι. Μετά από αυτό, ο Μάικλ μεταφέρει την οικογένεια στη Λίμνη Ταχόε. Ο Μάικλ προσπαθεί να νομιμοποιήσει τις επιχείρησεις των Κορλεόνε, αλλά επιστρέφεται στο έγκλημα μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα στη ζωή του από τον γκάνγκστερ του Μαϊάμι και τον επιχειρηματικό συνεργάτη των Κορλεόνε, Χάιμαν Ροθ, προσπαθώντας να σταματήσει την εξαγορά του Λας Βέγκας. Ο Ροθ δολοφονείται τελικά με εντολή του Μάικλ. Ο μεγαλύτερος αδερφός του Μάικλ, ο Φρέντο Κορλεόνε, παγιδεύτηκε από τον Ροθ για συνωμοσία εναντίον των Κορλεόνε. Κατά την κηδεία της μητέρας τους, ο Μάικλ παίρνει εκδίκηση για τη δολοφονία του μεγαλύτερου αδερφού του Σάνι.
Ο Νονός III:Νομιμοποίηση
Στον Νονό III, μέχρι το 1979, οι δραστηριότητες της οικογένειας Κορλεόνε ήταν σχεδόν εντελώς νόμιμες. Ο Μάικλ Κορλεόνε πούλησε τα ενδιαφέροντά του σε όλα τα καζίνο και τα ξενοδοχεία και επένδυσε μόνο σε επιχειρήσεις που δεν είχαν σχέση με τις δραστηριότητες της Μαφίας. Ο προϊστάμενος της εγκληματικής επιχείρησης του Κορλεόνε, Τζόι Ζάζα, αγανακτισμένος από τις μεταρρυθμίσεις, ευθυγραμμίστηκε με τον γηράσκοντα βασιλιά Δον Αλτομπέλο, και μαζί ενορχήστρωσε μια απόπειρα δολοφονίας στον Μάικλ Κορλεόνε κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Ατλάντικ Σίτι.
Το 1980, ο Μάικλ διόρισε τον ανιψιό του και παράνομο γιο του Σάνι, τον Βίνσεντ Μαντσίνι, για να είναι ο διάδοχός του ως Δον της οικογένειας Κορλεόνε, και του επέτρεψε να αλλάξει το όνομά του σε Βίνσεντ Κορλεόνε. Σε αντάλλαγμα για αυτό, ο Μάικλ τον διέταξε να τερματίσει τη σχέση του με την κόρη του Μάικλ (και την ξαδέλφη του Βίνσεντ) Μαίρη Κορλεόνε. Ο Βίνσεντ τον διαβεβαίωσε ότι θα το κάνει.
Υπό την καθοδήγηση του Μάικλ, ο Βίνσεντ μεταμορφώνεται σε έναν νέο άνθρωπο - σοφότερος, ασθενής και γνωρίζει την κατάστασή του ως νέου Δον. Ωστόσο, διατήρησε ένα βίαιο σερί δολοφονιών, όπως αποδεικνύεται στα πρώτα του καθήκοντα ως Δον. Με τη σιωπηρή ευλογία του Μάικλ, διέταξε τους θανάτους του Αρχιεπίσκοπου Γκίλντεϊ, του Ελβετού τραπεζίτη Κάινζιγκ και του Δον Λουκέζι σε μια μαζική σφαγή. Ωστόσο, η Μαίρη σκοτώθηκε σε μια αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας στον Μάικλ. Ο Βίνσεντ σκότωσε γρήγορα και αδίστακτα τη Μόσκα, τον υπεύθυνο δολοφόνο. Παρ' όλα αυτά, ο Μάικλ εξακολουθεί να πεθαίνει μόνος και απογοητευμένος μετά από μια άγνωστη χρονική περίοδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ο Νονός (χαρακτήρες)
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στο Αφγανιστάν
thumb|Το Αφγανιστάν στα χρώματα των ΛΟΑΤ+ Οι λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι και τρανσέξουαλ (ΛΟΑΤ) στο Αφγανιστάν αντιμετωπίζουν νομικές προκλήσεις που δεν αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι μη ΛΟΑΤ. Τα μέλη της κοινότητας ΛΟΑΤΚ+ αναγκάζονται να κρατήσουν μυστική την ταυτότητα φύλου και τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους, φοβούμενοι την παρενόχληση, τον εκφοβισμό, τη δίωξη και κυρίως τον θάνατο. Ο μουσουλμανικά θρησκευτικός χαρακτήρας του έθνους και η έλλειψη δημόσιας εκπαίδευσης επί του θέματος περιόρισε κάθε ευκαιρία για δημόσια συζήτηση, με οποιαδήποτε αναφορά της ομοφυλοφιλίας και των σχετικών όρων να θεωρείται ταμπού.
Το Σύνταγμα του Αφγανιστάν καθιερώνει την ανάδειξη του νόμου της Σαρία ως πρόδρομο όλων των άλλων νόμων, πολιτικών και κανονισμών, επιτρέποντας θρησκευτικές ερμηνείες από το κράτος για την απαγόρευση όλων των μορφών σεξουαλικής δραστηριότητας του ιδίου φύλου. Αν και ο Ποινικός Κώδικας του 1976 αποκαταστάθηκε μετά την αμερικανική εισβολή του 2001, ο νέος Ποινικός Κώδικας της χώρας του 2017 τέθηκε σε ισχύ στις 14 Φεβρουαρίου 2018. Ο νέος Ποινικός Κώδικας περιγράφει και απαγορεύει συγκεκριμένες δραστηριότητες σεξουαλικής φύσης, και θεωρείται ότι επηρεάζει δυσανάλογα τα μέλη της κοινότητας ΛΟΑΤΚ+.
Παραπομπές
Αφγανισταν Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στο Αφγανιστάν
Παναγιουρίστε
Η Παναγιουρίστε (Панагюрище) είναι βουλγαρική πόλη στο άνω άκρο του ποταμού Έβρου. Βρίσκεται 43 χιλιόμετρα βόρεια του Πάζαρτζικ στο όρος Sredna Gora. Παράλληλα, είναι το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου δήμου. Το Δεκέμβριο του 2009 αριθμούσε 17.959 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βουλγαρίας
Μπορ Νίγδης
Το Μπορ ή ο Πόρος (τουρκικά: Bor) είναι κωμόπολη της κεντρικής Τουρκίας στην περιοχή της Καππαδοκίας. Διοικητικά αποτελεί έδρα ομώνυμης περιφέρειας που υπάγεται στην επαρχία Νίγδης της περιοχής Κεντρικής Ανατολίας. Σύμφωνα με υπολογισμό του 2022, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 41999 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Πόρος βρίσκεται σε οροπέδιο νοτιοδυτικά της Νίγδης, κτισμένος σε υψόμετρο 1115 μέτρων. Ανασκαφές που διενεργήθηκαν στην ευρύτερη περιοχή από το 1964 μέχρι το 1966 έφεραν στο φως προϊστορικούς οικισμούς που ανάγονται στη Νεολιθική περίοδο. Επιπλέον έχει υποστηριχθεί πως ο Πόρος συνδέεται με τη βυζαντινή Βορησσό. Από τον 11ο αιώνα πέρασε διαδοχικά υπό τον έλεγχο των Σελτζούκων, των Καραμανιδών και εν τέλει των Οθωμανών, οι οποίοι παγίωσαν την κυριαρχία τους στην ευρύτερη περιοχή κατά τα έτη 1470-1471. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, ο Πόρος παρουσίασε μεγάλη πληθυσμιακή ανάπτυξη τον 16ο αιώνα, εποχή κατά την οποία ορίστηκε ως έδρα καζά.
Αν και επρόκειτο για κατεξοχήν μουσουλμανική κωμόπολη ήδη από την οθωμανική περίοδο, διαχρονικά διέθετε μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα μια υπολογίσιμη χριστιανική μειονότητα, αποτελούμενη από Έλληνες και Αρμένιους. Το 1815 περιγράφεται από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κύριλλο ΣΤ΄ ως κωμόπολη με πλούσια βλάστηση και πολλά αμπέλια. Μερικές δεκαετίες αργότερα, στα μέσα του 19ου αιώνα, δημιουργήθηκε σχολείο για τις ανάγκες της τουρκόφωνης ελληνικής κοινότητας. Σύμφωνα με τον λόγιο Αναστάσιο Λεβίδη, ο πληθυσμός του Πόρου κατά το 1885 αποτελούνταν από 3000 μουσουλμανικές και 430 χριστιανικές οικογένειες (από τις οποίες οι 350 ήταν ορθόδοξες και οι υπόλοιπες αρμενικές). Μια δεκαετία αργότερα, το 1895, το Μπορ διέθετε 20000 κατοίκους, ανάμεσά τους 1500 Ορθόδοξους και 600 Αρμένιους. Επρόκειτο για σημαντικό εμπορικό και οικονομικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής με αξιόλογο παζάρι και ανεπτυγμένη ταπητουργία, ενώ η οικονομία του βρισκόταν κυρίως στον έλεγχο Ελλήνων και Αρμενίων.
Το 1924, στο πλαίσιο της ελληνοτουρκικής ανταλλαγής πληθυσμών, αποχώρησαν από το Μπορ περίπου 1200 Έλληνες κάτοικοί του. Κατά τα χρόνια που ακολούθησαν τη δημιουργία του σύγχρονου τουρκικού κράτους, στην περιοχή πραγματοποιήθηκαν διάφορα έργα υποδομών και σύμφωνα με την τουρκική απογραφή του 1940, ο πληθυσμός της κωμόπολης ανερχόταν στους 10598 κατοίκους. Στη σύγχρονη εποχή, το Μπορ αναφέρεται ως μια από τις περιοχές της Τουρκίας με υψηλό ποσοστό γάμων ανηλίκων.
Αξιοθέατα
Σημαντικά αξιοθέατα του Μπορ είναι - μεταξύ άλλων - το Σεΐχ Ιλιάζ Τζαμί, το κτιριακό συγκρότημα του Σοκολού Μεχμέτ Πασά που περιλαμβάνει τζαμί και μπεζεστένι, τα λουτρά Εσκί και Ερκεκλέρ Χαμάμ και το τριώροφο κτίριο του 19ου αιώνα που στέγαζε τον ελληνορθόδοξο ναό του Αγίου Γεωργίου και το σχολείο της ελληνικής κοινότητας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Καππαδοκία
Ρόμουλο Καϊκέδο
Ο Ρόμουλο Καϊκέδο (ισπ. Rómulo Caicedo Muñetón, 1929, 2007 ), ήταν διάσημος Κολομβιανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός, που θεωρείται ένας από τους καλύτερους ερμηνευτές και τραγουδοποιούς της λατινικής μουσικής.
Γεννήθηκε στην Ζιραρντότ της Κουντιναμάρκα στις 17 Φεβρουαρίου 1929. Παιδί ακόμα, και πριν τελειώσει το σχολείο, άρχισε να εργάζεται ως αγροτικός εργάτης, και αργότερα σε γιαπιά. Με την σύνθεση «Pajarito ribereño» που κυκλοφόρησε σε δίσκο έγινε γνωστός και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Απεβίωσε στην Κούκουτα της Κολομβίας στις 23 Δεκεμβρίου 2007 σε ηλικία 78 ετών, ως αποτέλεσμα πνευμονικής πάθησης.
Αναμφίβολα ήταν ένας από τους πρωτοπόρους αυτού του μουσικού είδους και ακολούθησε σε μια νέα εποχή τραγουδιστές όπως ο Luis Alberto Posada και ο Darío Gómez που συνέχισαν την κληρονομιά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολομβιανοί τραγουδιστές
Κοινότητα Αηδονοχωρίου
Η Κοινότητα Αηδονοχωρίου είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Προήλθε από την μετονομασία (ΦΕΚ 349Α - 21/12/1953) της Κοινότητας Μετοχίου Καμαριώτου (Ρεθύμνης) που συστάθηκε αρχικά το 1927 με το ΦΕΚ 296Α - 30/11/1927 με την απόσπαση του οικισμού Μετόχι Καμαριώτου (παλιά ονομασία του σημερινού Αηδονοχωρίου) από την κοινότητα Καμαριώτου και τον ορισμό του ως έδρα της. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 8,918 χμ² (2011).
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 87 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και  εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Αγαμέμνων Πιτσούλη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Απόδειξη (δικονομία)
Γενικά στη Δικονομία και την Ανακριτική με τον όρο απόδειξη, χαρακτηρίζεται το σύνολο των ενεργειών, μεθόδων, δια των οποίων είναι δυνατόν να σχηματιστεί η πεποίθηση για την αλήθεια ή όχι γεγονότων ή προβαλλομένων ισχυρισμών. Κάθε μία ενέργεια ή μέσο που λαμβάνεται ή ακολουθείται επ΄ αυτού αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο.
Έννοια
Ειδικότερα στη Δικονομία με την ευρύτερη έννοια του όρου χαρακτηρίζονται οι ενέργειες και τα μέσα που λαμβάνονται υπόψη στη πορεία της δίκης, με τα οποία ο δικαστής άγεται στο συμπέρασμα περί της τέλεσης ή όχι αξιόποινης πράξης εκ μέρους του κατηγορουμένου, όπου σε καταφατική περίπτωση περί του βαθμού της ενοχής αυτού, αλλά και της διαπίστωσης κάθε άλλου γεγονότος που σχετίζεται στον προσδιορισμό του δράστη ή των δραστών.
Αντικείμενο απόδειξης
Αντικείμενο απόδειξης μπορεί ν΄ αποτελέσει οποιοδήποτε αμφίβολο πραγματικό γεγονός, η διαλεύκανση του οποίου, συνηθέστερα, αποτελεί τη βάση επί της οποίας ο δικαστής στηρίζεται στην έκδοση της απόφασής του. Ειδικότερα αντικείμενο απόδειξης μπορεί να είναι
Είδη αποδείξεων
Βασική διάκριση των αποδείξεων στη ποινική δικονομία είναι Στην αρχαιότητα ο Αριστοτέλης διέκρινε στη ρητορική τέχνη την "άτεχνη" και την "έντεχνη απόδειξη".
Ιδιαίτερη διάκριση της απόδειξης κατά θεωρητική αλλά και πρακτική σημασία είναι: η νομική απόδειξη και η ηθική απόδειξη.
Ηθική απόδειξη λέγεται εκείνη δια της οποίας η δικανική πεποίθηση προέρχεται από άμεση και ελεύθερη διάγνωση που απορρέει συνηθέστερα από την πείρα και τη σκέψη.
Το ουσιαστικό στη πράξη των δύο παραπάνω ειδών είναι ότι ενώ στη νομική απόδειξη ένας μάρτυρας ισοδυναμεί με κανένα, στην ηθική απόδειξη μπορεί ο ένας μάρτυρας κρινόμενος αξιόπιστος να διαμορφώσει δικανική πεποίθηση περί αθώωσης ή ενοχής παρά την ύπαρξη περισσοτέρων μαρτύρων πλην όμως αναξιόπιστων με αντίθετες καταθέσεις.
Βάρος της απόδειξης
Το βάρος της απόδειξης των γεγονότων που έλαβαν χώρα σε υπόθεση μίας ποινικής δίκης, σε αντίθεση προς την πολιτική, φέρει τόσο η ανακριτική Αρχή όσο και η δικαστική Αρχή ενώ οι διάδικοι απλά υποβοηθούν το έργο αυτών. Ειδικότερα ο δικαστής οφείλει να ερευνήσει κάθε αποδεικτικό μέσο και να προβεί σε κάθε δυνατή έρευνα και ιδία δράση προκειμένου ν΄ αποκαλύψει την όλη αλήθεια και τις συνθήκες υπό τις οποίες τελέστηκε η υπό εξέταση αξιόποινη πράξη.
Σπουδαιότητα
Πολλοί είναι εκείνοι που χαρακτηρίζουν τις αποδείξεις ως τη "ψυχή" της ποινικής διαδικασίας και "κέντρο βαρύτητας" αυτής. Και δεν έχουν άδικο αν ληφθεί υπόψη ότι μπορεί η διαδικασία να ξεκινήσει από μια απλή υπόθεση πλην όμως η καταδικαστική απόφαση θα πρέπει να βασίζεται επί πραγματικών και βεβαιωμένων γεγονότων.
Αλλά και ότι ακόμη αυτό που κυριαρχεί στο σύνηθες μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ του χρόνου άσκησης ποινικής δίωξης και της οριστικής και τελεσίδικης απόφασης είναι η προσπάθεια που καταβάλλεται της ανεύρεσης της όλης αλήθειας σε σχέση προς την αξιόποινη πράξη και τον δράστη ή δράστες αυτής ο ομολογούμενος παραπάνω χαρακτηρισμός είναι απόλυτα δίκαιος.
Πηγές
Κατηγορία:Δικονομικό Δίκαιο Κατηγορία:Ποινική Δικονομία
Χάρτινα φορέματα
Τα χάρτινα φορέματα έκαναν την πρώτη εμφάνιση τους τον Μάρτιο του 1966. Η εισαγωγή τους στην αγορά έγινε από την εταιρία Scott ως διαφημιστικό τέχνασμα για την προώθηση μιας νέας σειράς από χαρτοπετσέτες, χαρτιά υγείας και κουζίνας, που ονομάστηκε "ζωηρόχρωμες εκρήξεις".
Όταν ο καταναλωτής αγόραζε κάποιο προϊόν, έπαιρνε και ένα κουπόνι και πληρώνοντας 1 δολάριο και 25 σεντς μπορούσε να αγοράσει ένα χάρτινο φόρεμα μέσω ταχυδρομείου. Το φόρεμα κυκλοφόρησε σε ένα πατρόν, δύο τύπους εμπριμέ και 4 μεγέθη. Το όνομα του, "Paper Caper". Έως τον Αύγουστο η Scott είχε αποστείλει 500.000 παραγγελίες.
Στην πραγματικότητα τα ρούχα δεν ήταν χάρτινα αλλά φτιαγμένα από Dura-Wave, πατέντα της εταιρίας το 1958. Κυτταρίνη με πλέγμα από ρεγιόν, όχι φυσικά υφασμένος αλλά με μια διαδικασία συμπίεσης παρόμοια με της τσόχας.
Το κόστος εξαιρετικά χαμηλό, και άλλοι επιχειρηματίες μπήκαν στο παιχνίδι, τον Ιούνιο η εταιρία Mars μπαίνει στην αγορά και ως τον Αύγουστο έχει στείλει 120.000 δικά της πρωτότυπα στα πολυκαταστήματα, έκαστο πωλούμενο έναντι 1,29 δολαρίων. Στην συνέχεια βγήκαν νέα σχέδια φόρμες με παντελόνι καμπάνα ένα παιδικό φόρεμα με φουσκωτό μανίκι, ανδρικά γιλέκα και ένα ρηχό φόρεμα από ασημόχαρτο από την μονωτική ύλη που χρησιμοποιούσαν στις στολές των αστροναυτών.
Κρόνιος λόφος
Ιστορικά στοιχεία
Ο λόφος γεωλογικά σχηματίστηκε πριν χιλιάδες χρόνια στην Πλειστόκαινο γεωλογική περίοδο του καινοζωικού αιώνα πριν από περίπου 800.000 έως 1.600.000 χρόνια. Δημιουργήθηκε από ιζήματα ποταμών και δεν έχει συμπαγή πετρώματα. Ήταν πλούσιος σε βλάστηση και δέντρα αλλά γνώρισε πολλές καταστροφές από πυρκαγιές, όπως κατά την επανάσταση του 1821 από τον Ιμπραήμ και τελευταία φορά στις φωτιές του 2007. Εξαιτίας των καταστροφών αυτών της βλάστησής του και της μετέπειτα διάβρωσής του, το ύψος του σήμερα είναι 113,9 μέτρα ενώ το 1880 ήταν 122,6 μέτρα.
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία το όνομά του το έδωσε ο Ηρακλής προς τιμήν του θεού Κρόνου και στην κορυφή του οι ιερείς έκαναν θυσίες στον Κρόνο. Επίσης αναφέρονται στον λόφο λατρείες κι άλλων θεοτήτων ή νυμφών.
Σύμφωνα με τον Παυσανία
Πηγή :
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ηλείας Κατηγορία:Λόφοι της Ηλείας Κατηγορία:Αρχαία Ολυμπία
Ιμπραΐμα Κασορί Φοφανά
O Ιμπραΐμα Κασορί Φοφανά  (Ibrahima Kassory Fofana, γεννημένος στις 15 Απριλίου 1954) είναι πρώην οικονομολόγος και πολιτικός από τη Γουινέα. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από τον Μάιο του 2018 έως τις 5 Σεπτεμβρίου 2021. Το 2010 ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές εκείνης της χρονιάς.
Πολιτική σταδιοδρομία
Αρχικά ήταν δημόσιος υπάλληλος του υπουργείου Συνεργασίας, Το 1990  ανέλαβε διευθυντής Δημοσίων Επενδύσεων. Το 1994 δέχτηκε τον διορισμό από τον Πρόεδρο Λανσάνα Κοντέ στο αξίωμα του "Διαχειριστή και Ελεγκτή Μεγάλων Έργων". Σταδιακά έγινε όλο και περισσότερο φίλα προσκείμενος στον Κοντέ, με αποτέλεσμα να του ανατεθεί το 1996 να υπηρετήσει στο γραφείο του πρωθυπουργού, ως αρμόδιος για τον εθνικό προϋπολογισμό και τις ΜΚΟ. Το 1997 προήχθη στο αξίωμα του υπουργού Οικονομικών και Οικονομίας.
Σε αυτή τη θέση, ο Φοφανά έγινε ολοένα και πιο αντίθετος με τον Κοντέ και τον Ιανουάριο του 2000 απομακρύνθηκε από τη θέση του. Ο ίδιος αποφάσισε να αυτοεξοριστεί στο Ντακάρ, όπως επέτρεψε ο συνάδελφός του και υπουργός Ασφαλείας Σεκού Κουρεϊσί Κοντέ. Στη συνέχεια, του δόθηκε άσυλο στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να σπουδάσει στη Φλόριντα και στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. Από το εξωτερικό, συνέχισε να ασκεί κάποια επιρροή στη Γουινέα μέσω της φιλίας του με τον Σαλιφού Καμαρά.
Ήταν ένας από τους 24 υποψηφίους στις προεδρικές εκλογές του 2010. Κατήλθε με το κόμμα της Γουινέας για όλους (GPT) που ο ίδιος ίδρυσε, όμως έλαβε ποσοστό μόλις 0,66% των ψήφων.
Πρωθυπουργός
Το 2014 ο Φοφανά έγινε μέλος της κυβέρνησης του Αλφά Κοντέ έπειτα από τη σύσταση μιας πολιτικής συμμαχίας ανάμεσα στο κόμμα του και στο κυβερνών Ουράνιο Τόξο RPG.
Έπειτα από τις διαδηλώσεις και απεργιακές κινητοποιήσεις που ξέσπασαν με αφορμή το αποτέλεσμα των -πρώτων στην ιστορία της χώρας- άμεσων τοπικών εκλογών του Φεβρουαρίου του 2018 και τον θάνατο δεκάδων ατόμων στις μετεκλογικές ταραχές, ο πρόεδρος Αλφά Κοντέ κινήθηκε προς ανασχηματισμό της κυβέρνησης.
Το 2018 μέσω ενός άλλου πολιτικού συνασπισμού συμφώνησε στη συγχώνευση του κόμματός του στον κυβερνώντα συνασπισμό Ουράνιο Τόξο RPG, προκειμένου να αναλάβει την πρωθυπουργία. Μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού Μαμαντί Γιουλά, ο Φοφανά διορίστηκε πρωθυπουργός στις 22 Μαΐου 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γουινέας
Αγιούμπ Χαν
Ο Μουχάμαντ Αγιούμπ Χαν (14 Μαΐου 1907- 19 Απριλίου 1974) ήταν Πακιστανός στρατηγός ο οποίος διατέλεσε Πρόεδρος του Πακιστάν από το 1958 έως το 1969.
Βιογραφία
Ο Αγιούμπ Χαν γεννήθηκε το 1907 στη Ρεχάνα, ένα χωριό στο βορειοδυτικό Πακιστάν, που τότε αποτελούσε κτήση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και ονομαζόταν Βρετανική Ινδία. Αφού τέλειωσε τη βασική εκπαίδευση ακολούθησε στρατιωτική καριέρα, εκπαιδευόμενος στο Βρετανικό Βασιλικό Στρατιωτικό Κολέγιο, στο οποίο εισήλθε το 1926. Μετά την ολοκλήρωση των στρατιωτικών του σπουδών διορίστηκε στο Βρετανικό Ινδικό Στρατό το 1929. Το 1930 προήχθη σε υπολοχαγό και το 1937 σε λοχαγό. Έλαβε μέρος στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το 1942 έγινε αντισυνταγματάρχης και στάλθηκε στη Μπούρμα όπου συμμετείχε στην πρώτη φάση της εισβολής των Βρετανών στην περιοχή, από το 1942 έως το 1943. Το 1945 προήχθη σε ταγματάρχη. Το 1947 ήταν ένα έτος καταιγιστικών εξελίξεων, καθώς η Ινδία και το Πακιστάν, που μέχρι τότε ανήκαν στη Βρετανική Αυτοκρατορία απέκτησαν την ανεξαρτησία τους. Τα δύο κράτη διαχωρίστηκαν το ίδιο έτος, λόγω της έντονης εχθρότητας μεταξύ των ινδουιστών που αποτελούσαν πλειοψηφία στην Ινδία και των μουσουλμάνων που κυριαρχούσαν στο Πακιστάν. Ο Αγιούμπ Χαν επέλεξε να λάβει την πακιστανική υπηκοότητα και να καταταγεί στον νέο Πακιστανικό Στρατό και διορίστηκε διοικητής της 14ης Μεραρχίας της Ανατολικής Βεγγάλης. Στις 23 Ιανουαρίου 1951, μετά την αποχώρηση του τελευταίου Βρετανού διοικητή του επιτελείου του Πακιστανικού Στρατού, ο Αγιούμπ Χαν διορίστηκε σε αυτή τη θέση από τον τότε πρωθυπουργό του Πακιστάν Λιακάτ Αλί Χαν και έγινε έτσι ο πρώτος πακιστανικής καταγωγής διοικητής του στρατού του Πακιστάν. Από το 1953 έως το 1958 υπηρέτησε σε διάφορες κυβερνητικές θέσεις και διατέλεσε Υπουργός Άμυνας από το 1954 έως το 1955, διατηρώντας παράλληλα την ηγεσία του στρατεύματος. Ο Αγιούμπ Χαν υποστήριξε την απόφαση του Προέδρου του Πακιστάν Ισκάντερ Μίρζα να επιβάλει στρατιωτικό νόμο στο Πακιστάν το 1958 εναντίον της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Φερόζε Χαν. Στις 7 Οκτωβρίου 1958 ορίστηκε πρωθυπουργός της στρατιωτικής κυβέρνησης, αλλά βλέποντας την κατάσταση να ξεφεύγει από τον έλεγχο, ανέτρεψε τον πρόεδρο Ισκάντερ Μίρζα στις 27 Οκτωβρίου 1958.
Πρόεδρος του Πακιστάν
Ο Αγιούμπ Χαν ανέλαβε Πρόεδρος του Πακιστάν στις 27 Οκτωβρίου 1958, διορίζοντας ταυτόχρονα νέο αρχηγό του επιτελείου Πακιστανικού Στρατού. Στην εξωτερική πολιτική, ο Αγιούμπ Χαν επιδίωξε διπλωματική συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και επέτρεψε την αμερικανική πρόσβαση σε στρατιωτικές βάσεις του Πακιστάν, ιδίως στην αεροπορική βάση έξω από το Πεσαβάρ, από όπου οι Η.Π.Α. πραγματοποίησαν κατασκοπευτικές αποστολές στη Σοβιετική Ένωση. Οι σχέσεις με την γειτονική Κίνα αναπτύχθηκαν σε σημαντικό βαθμό, όμως επιδεινώθηκαν με τη Σοβιετική Ένωση το 1962 και κυρίως με την Ινδία το 1965. Από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο του 1965 διεξήχθη πόλεμος μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, που επικεντρώθηκε κατά μήκος των συνόρων των δύο χωρών και στο Κασμίρ. Το Πακιστάν πήρε τροχιά ήττας στον πόλεμο, καθώς ο ινδικός στρατός κατέλαβε το Μπαρκί, νοτιοανατολικά της Λαχόρης, ωστόσο κηρύχθηκε εκεχειρία προτού διαφανεί ξεκάθαρα ο νικητής. Στις 10 Ιανουαρίου 1966 υπογράφηκε η διακήρυξη της Τασκένδης μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, με την οποία τερματίζονταν ο πόλεμος και δε γίνονταν καμία αλλαγή στα εδάφη που κατείχαν οι δύο χώρες. Στο εσωτερικό του Πακιστάν, στη διάρκεια της διακυβέρνησης του Αγιούμπ Χαν υλοποιήθηκαν πολλά έργα υποδομής, όπως η κατασκευή υδροηλεκτρικών σταθμών, φραγμάτων και δεξαμενών, ενώ δόθηκε έμφαση στην ανάπτυξη του διαστημικού προγράμματος της χώρας. Στη διάρκεια της προεδρίας του Αγιούμπ Χαν τέθηκαν και τα θεμέλια για την μετέπειτα ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το Πακιστάν.
Στις πρώτες προεδρικές εκλογές στην ιστορία του ανεξάρτητου Πακιστάν το 1965, ο Αγιούμπ Χαν αναμετρήθηκε ως υποψήφιος της Πακιστανικής Μουσουλμανικής Ένωσης με τη δημοφιλή Φατιμά Τζίνα, αδελφή του ιδρυτή και <<Πατέρα του Έθνους>> Μοχάμεντ Αλί Τζίνα και επανεξελέγη πρόεδρος σε μια αμφιλεγόμενη εκλογή, η οποία σημαδεύτηκε από κατηγορίες για εκλογική νοθεία και πολιτικές δολοφονίες στην πόλη Καράτσι. Η Τζίνα πέτυχε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά σε πολλές περιοχές του Πακιστάν και τα αντιπολιτευόμενα κόμματα δεν αναγνώρισαν τη νίκη του Αγιούμπ Χαν. Το 1966 αντιμετώπισε αυξανόμενη αποδοκιμασία λόγω της διακήρυξης της Τασκένδης, την οποία ο πακιστανικός λαός θεωρούσε ως ντροπιαστική υποχώρηση του Πακιστάν. Το 1967 έγιναν εκτεταμένες διαδηλώσεις εναντίον του, οι οποίες οργανώθηκαν από τον Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο, λόγω της μεγάλης αύξησης των τιμών των τροφίμων. Το 1969 μία λαϊκή εξέγερση στο Ανατολικό Πακιστάν (σημερινό Μπαγκλαντές) σηματοδότησε την αρχή της πτώσης του καθεστώτος του Αγιούμπ Χαν. Στο υπόλοιπο Πακιστάν άρχισαν να ξεσπούν εκτεταμένες ταραχές εναντίον του Αγιούμπ Χαν, με την αστυνομία να μην είναι σε θέση να ελέγξει τους διαδηλωτές. Ο Αγιούμπ Χαν την ίδια περίοδο αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας, καθώς υπέστη μία σχεδόν θανατηφόρα καρδιακή προσβολή και αργότερα προσβλήθηκε από παράλυση που τον καθήλωσε για ένα διάστημα σε αναπηρική καρέκλα. Καθώς μερίδες του στρατού άρχισαν να υποστηρίζουν την απομάκρυνση του Αγιούμπ Χαν από την εξουσία, ο τελευταίος παραιτήθηκε από την προεδρία του Πακιστάν στις 25 Μαρτίου 1969, παραχωρώντας τη θέση του στον αρχηγό του επιτελείου του Πακιστανικού Στρατού, Γιαχία Χαν.
Ύστερα χρόνια
Ο Αγιούμπ Χαν αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή του Πακιστάν μετά την παραίτησή του, ζώντας στη βίλα του στην πρωτεύουσα του Πακιστάν, Ισλαμαμπάντ, στην οποία απεβίωσε από καρδιακή προσβολή το 1974. Ο Αγιούμπ Χαν άφησε μία μικτή πολιτική κληρονομιά στο Πακιστάν, καθώς από την μία πλευρά υπήρξε εμφανής οικονομική πρόοδος στη διάρκεια της διακυβέρνησής του, αλλά από την άλλη επικρίθηκε για το γεγονός ότι δε φρόντισε να περιορίσει το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών και για τη συσσώρευση πλούτου στα χέρια μίας μικρής διεφθαρμένης ελίτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Πακιστάν
Καστέλ Βόλκενσταϊν
thumb|200px|Το κάστρο σε χαρακτικό του 1850 Το Καστέλ Βόλκενσταϊν ή Μπουργκ Βόλκενσταϊν, Κάστρο Βόλκενσταϊν, (ιταλικά : Castel Wolkenstein, γερμανικά : Burg Wolkenstein), είναι κάστρο του νότιου Τιρόλου στην βορειοανατολική Ιταλία. Βρίσκεται στον Ιταλικό δήμο Σέλβα ντι Βαλ Γκαρντένα στις Δολομιτικές Άλπεις στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Ιστορία του κάστρου
Το κάστρο είναι η έδρα του οίκου των Βόλκενσταϊν-Τρόστμπουργκ του Τιρόλου. Το κάστρο χτίστηκε τον δέκατο τρίτο αιώνα, σε μια στενή κοιλάδα μέσα σε μια σχισμή των Άλπεων. Δεν είχε μάλιστα σε όλες τις πλευρές τοίχο χτισμένο αλλά χρησιμοποιήθηκαν τα πετρώματα του βουνού. Το 1237 αναφέρεται ότι ανήκε στον Άρνολντ φον Μάουλραπ, το κτίριο στη συνέχεια πέρασε στα χέρια του οίκου των φον Καστελρούτ. Το 1293 ανήκε στην οικογένεια φον Πράντελ Φιλλάντερς όπου η τελευταία απόγονος παντρεύτηκε το 1360 κάποιον Βόλκενσταϊν από τον οποίο απέκτησε και το σημερινό του όνομα.
Το κάστρο σήμερα είναι ερειπωμένο, ελάχιστα ίχνη σώζονται από τα εξωτερικά του τείχη και ερείπια κτιρίων. Εδώ, αναφέρει μια τοπική παράδοση ότι πέρασε κάποια από τα παιδικά του καλοκαίρια, ο Αυστριακός ποιητής και συνθέτης Όσβαλντ φον Βόλκενσταϊν (Oswald von Wolkenstein) κάτι που σήμερα αμφισβητείται.
Πηγές
ΒολκενσταινΚαστελ
Γεράρδος της Ωβέρνης
Ο Γεράρδος της Ωβέρνης (Γαλλική γλώσσα : Gerard d'Auvergne, ... - 25 Ιουνίου 841) ήταν κόμης της Ωβέρνης (839 - 841). Ο Γεράρδος ήταν πιστός οπαδός του αυτοκράτορα Λουδοβίκου του Ευσεβούς, αργότερα υποστήριξε τον μικρότερο γιο του και διάδοχο του στην Δυτική Φραγκία Κάρολο τον Φαλακρό. Ο Γεράρδος της Ωβέρνης έπεσε τον Ιούνιο του 841 στην αιματηρή εμφύλια "μάχη του Φοντενόι" όπου ο αυτοκράτορας Λοθάριος Α΄ και ο Πεπίνος Β΄ της Ακουιτανίας συμμάχησαν εναντίον του Λουδοβίκου του Γερμανικού και του Καρόλου του Φαλακρού. Το όνομα της συζύγου του είναι άγνωστο, το μόνο βέβαιο ήταν κόρη του Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας, του δεύτερου γιου του αυτοκράτορα Λουδοβίκου του Ευσεβούς. Με την σύζυγο του, από μερικούς καταγράφεται ως Ροτρούδη απέκτησε :
Σε δεύτερο γάμο του παντρεύτηκε την αδερφή της πρώτης συζύγου του, πιθανότατα το όνομα της ήταν Αδελτρούδη, δεν απέκτησαν παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς Κατηγορία:Ωβέρνη