cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνική Παράταξις
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Φιλομοναρχικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Ανάρτηση αυτοκινήτου
Άκαμπτος άξονας
Η παλαιότερη μορφή ανάρτησης, αν και βασικά στη διάταξη αυτή δεν υπήρχε ανάρτηση! Για την ακρίβεια, οι τροχοί συνδέονταν απευθείας με τον άξονα, ο οποίος συνδεόταν στο πλαίσιο με διάφορους τρόπους, ακριβώς όπως συνέβαινε στο παρελθόν στις άμαξες. Όταν στον άκαμπτο άξονα δεν μεταδίδεται κίνηση, τότε λέγεται και «νεκρός» άξονας, κάτι που είχε συμβεί στο παρελθόν σε κάποια μοντέλα με κίνηση στους μπροστινούς τροχούς και άκαμπτο πίσω άξονα.
Ημιάκαμπτος άξονας (τύπου «γέφυρας»)
Τα άκρα της «γέφυρας» ενός ημιάκαμπτου άξονα είναι συγκολλημένα με δύο παράλληλους διαμήκεις χαλύβδινους βραχίονες, δεξιά και αριστερά, ενώ πάνω στους βραχίονες στερεώνονται οι τροχοί, έτσι ώστε η κίνηση του ενός τροχού να μην επηρεάζει τον άλλον (όπως, αντιθέτως, συνέβαινε στον άκαμπτο άξονα). Επίσης τα άκρα της γέφυρας στο άνω μέρος της έχουν ειδικά διαμορφωμένα στηρίγματα πρόσδεσης, όπου μέσω ελαστικών εδράνων, στηρίζονται με κοχλίες στο αμάξωμα.
Ελατήρια
Αποτελεί το κύριο στοιχείο μιας ανάρτησης και είναι ένα σώμα που καθώς συμπιέζεται και αλλάζει σχήμα, αποθηκεύει μέσα του ένα ποσό μηχανικής ενέργειας και το απελευθερώνει αμέσως μόλις επανέλθει στο αρχικό του σχήμα. Κάθε ελατήριο διαθέτει έναν συγκεκριμένο συντελεστή σκληρότητας, δηλαδή έναν αριθμό ο οποίος περιγράφει το λόγο της δύναμης που παραμορφώνει το ελατήριο, προς το μέγεθος της παραμόρφωσης που προκαλείται. Ο συντελεστής αυτός προέρχεται από ένα σύνολο δεδομένων όπως είναι ο συντελεστής ελαστικότητας του υλικού από το οποίο είναι κατασκευασμένο, αλλά και από τον τρόπο και το είδος της παραμόρφωσης που του γίνεται, πάντα βέβαια σε σχέση με την επιλεγμένη διατομή του υλικού στην περιοχή της παραμόρφωσης.
Ελάσματα
Τα ελάσματα μπορούν να παίξουν και το ρόλο του ψαλιδιού μιας ανάρτησης, δηλαδή αποτελούν και το βραχίονα έδρασης του άξονα των τροχών χωρίς να χρειάζεται άλλο εξάρτημα. Επιπλέον, η εσωτερική τριβή που δημιουργείται ανάμεσα στα φύλλα όταν αυτά κάμπτονται, μετατρέπει την κινητική ενέργεια σε θερμότητα και αποσβένει τις ταλαντώσεις, γι' αυτό και πολλά από τα πρώτα αυτοκίνητα δεν χρησιμοποιούσαν καθόλου επιπρόσθετα αμορτισέρ.
Ελικοειδή ελατήρια
Τα ελικοειδή ελατήρια αποτελούνται από κυκλικής διατομής χαλύβδινη ράβδο που έχει περιελιχθεί ελικοειδώς. Τα ελατήρια αυτά που από τη φύση τους δέχονται μόνο θλιπτικά φορτία και χρησιμοποιούνται σε συστήματα ανεξάρτητης ανάρτησης, τοποθετούμενα μεταξύ του άνω η κάτω βραχίονα (ψαλιδιού) και αμαξώματος ή πλαισίου σε κατάλληλες υποδοχές. Η δυνατότητα φόρτισης τους εξαρτάται από τη διάμετρο της χαλύβδινης ράβδου που διαθέτουν, από το μέγεθος της διαμέτρου του ελατηρίου και από τον αριθμό των σπειρών που έχουν.
Το πιο κοινό είδος ελατηρίου είναι το «απλό», με σταθερό συντελεστή σκληρότητας σε όλες τις σπείρες, οι οποίες είναι ίδιας διαμέτρου, βήματος και πάχους. Το ελατήριο αυτό συμπεριφέρεται γραμμικά και διατηρεί τον ίδιο συντελεστή σκληρότητας όσο κι αν συμπιεστεί ή εκταθεί από την έδραση κάποιου αναρτημένου φορτίου. Το ελάχιστο μήκος που μπορεί να έχει ένα τέτοιο ελατήριο, ορίζεται από το σημείο όπου όλες οι σπείρες του θα ακουμπήσουν η μία πάνω στην άλλη ταυτόχρονα, το σε συμπαγή μεταλλικό κύλινδρο. Για να αποφευχθεί η πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο, τα ελατήρια αυτά έχουν συνήθως ελαστικά στόπερ (bump stop), τα οποία αναλαμβάνουν δράση λίγο πριν τον τερματισμό.
Άλλο ένα είδος ελατηρίου είναι το ελικοειδές ελατήριο με μεταβλητό συντελεστή σκληρότητας, το οποίο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε, προς τις άκρες του, οι σπείρες να είναι πιο πυκνά διατεταγμένες, ενώ στο κεντρικό τμήμα να απέχουν μεταξύ τους αρκετά. Καθώς το ελατήριο συμπιέζεται, οι σπείρες με τα μικρά διάκενα ακουμπούν, αφήνοντας μόνο ένα μικρό κεντρικό κομμάτι του ελατηρίου να λειτουργεί. Μετά τα πρώτα εκατοστά «μαλακής» βύθισης, δηλαδή, το εναπομείναν λειτουργικό τμήμα συμπεριφέρεται σαν σκληρότερο ελατήριο.
Σήμερα χρησιμοποιούνται διάφορων ειδών ελατήρια, που μπορεί, πέρα από την κανονική κυλινδρική μορφή τους, να παρουσιάζουν είτε σμίκρυνση στη μέση του κυλίνδρου, είτε να έχουν κωνική ή οβάλ μορφή.
Στρεπτική ράβδος
Ένα από τα πλεονεκτήματά τους, είναι το μικρό βάρος και η ευκολία τοποθέτησής τους χαμηλά σε περιοχές του πλαισίου, όπου δεν ενοχλούν κανέναν με την παρουσία τους.
Οι στρεπτικές ράβδοι χρησιμοποιήθηκαν από τις δεκαετίες του 1930 και του 1940, αρχικά σε αγωνιστικά αυτοκίνητα και μεταγενέστερα στα αυτοκίνητα παραγωγής. Σήμερα χρησιμοποιούνται στην ανεξάρτητη μπροστινή ανάρτηση μερικών τετρακίνητων και στην πίσω ανάρτηση αρκετών μικρών μπροστοκίνητων, κυρίως από την Renault.
Αποσβεστήρας ταλαντώσεων («αμορτισέρ»)
Οι αποσβεστήρες ταλαντώσεων γνωστοί και ως αμορτισέρ, έχουν ως σκοπό να αποσβέσουν τις ταλαντώσεις που δημιουργούνται από τα ελατήρια και είναι ενοχλητικές για τους επιβάτες.
Υδραυλικός τηλεσκοπικός αποσβεστήρας
Η αρχή λειτουργίας του υδραυλικού αμορτισέρ βασίζεται στο ότι, με την κίνηση της ανάρτησης, ένα μικρό έμβολο αναγκάζεται σε παλινδρόμηση μέσα σε έναν κύλινδρο γεμάτο με κάποιο υγρό. Το υγρό πιέζεται και αναγκάζεται να περάσει μέσα από κάποια ή κάποιες οπές. Επειδή κάτι τέτοιο δεν του είναι εύκολο, ενεργοποιεί μια δύναμη αντίδρασης στην κίνηση του πιστονιού, άρα και στην κίνηση της ανάρτησης. Δηλαδή αυτό που κάνει το υδραυλικό αμορτισέρ είναι να μετατρέπει την κινητική ενέργεια της πάνω / κάτω κίνησης του τροχού, σε τριβή μεταξύ των μορίων του λαδιού και σε θερμότητα, η οποία αποβάλλεται.
Τα σημερινά αμορτισέρ είναι όλα απλές τηλεσκοπικές υδραυλικές τρόμπες και έχουν στο έμβολο τους οπές διαφορετικών διαστάσεων και μονόδρομες βαλβίδες (reed valves), που φροντίζουν να μεταβάλλουν ανάλογα την αποσβεστική δύναμη, όταν κινούνται προς τη μία ή προς την άλλη κατεύθυνση (συμπίεση ή έκταση της ανάρτησης).
Η παρουσία αέρα μέσα στο υδραυλικό σύστημα τροποποιεί τη συμπεριφορά του υγρού μετατρέποντας το σε ελαστικό, ενώ κανονικά θα έπρεπε να είναι ασυμπίεστο. Πολλά αμορτισέρ, ιδίως αυτά των αυτοκινήτων υψηλών επιδόσεων, περιέχουν ένα θάλαμο αερίου υψηλής πίεσης (συνήθως αζώτου) που αποτρέπει το σχηματισμό φυσαλίδων, αλλά και προφυλάσσει τα υλικά από άμεση επαφή με το φθοροποιό οξυγόνο.
Ρυθμιζόμενα αμορτισέρ
Τα περισσότερα τέτοια συστήματα λειτουργούν μέσω μίας ή δύο ηλεκτρομαγνητικά ελεγχόμενων διόδων του υδραυλικού υγρού, οι οποίες παίζουν το ρόλο του bypass μίας κεντρικής μόνιμα ανοιχτής διόδου. Στις διόδους αυτές υπάρχουν βαλβίδες που λειτουργούν σε θέσεις On-Off, δηλαδή κρατούν τις διόδους εντελώς ανοιχτές ή εντελώς κλειστές. Με τον τρόπο αυτό ελέγχεται το συνολικό εμβαδόν των ανοιγμάτων διέλευσης του υγρού και επιτρέπονται δύο ή τρεις διαφορετικές ρυθμίσεις των χαρακτηριστικών απόσβεσης του αμορτισέρ.
Μαγνητοροϊκά αμορτισέρ
Αποτελούν δημιουργία της αμερικανικής εταιρείας Delphi και είναι γνωστά με το εμπορικό όνομα Magnetic Ride Control. Η μαγνητοροϊκή αρχή λειτουργίας του συστήματος βασίζεται στην ιδιότητα ενός ειδικού υγρού, να μεταβάλλει την ρευστότητά του ανάλογα με την ένταση του μαγνητικού πεδίου μέσα στο οποίο βρίσκεται. Το υγρό αυτό μπορεί να γίνει από τόσο λεπτόρρευστο, όσο ένα λιπαντικό SAE 10, έως τόσο παχύρρευστο όσο μία βαλβολίνη SAE 80. Και αυτό σχεδόν ακαριαία, χωρίς τη συμμετοχή κινούμενων μερών. Το μαγνητοροϊκό αμορτισέρ είναι ένας απλός μηχανισμός χωρίς βαλβίδες, οπές, ελατήρια και κλαπέτα. Το μόνο που χρειάζεται είναι κάποιος αυλός που να περνάει κοντά από έναν ηλεκτρομαγνήτη. Η αυξομείωση της έντασης του πεδίου κάνει όλη την υπόλοιπη δουλειά.
Σάιλεντ Μπλοκ (Σινεμπλόκ) - («Silent block»)
Τα διάφορα μέρη της ανάρτησης συνδέονται με το πλαίσιο ή αμάξωμα και, σπανιότερα, μεταξύ τους, με μεταλλοελαστικούς συνδέσμους. Συνήθως, οι σύνδεσμοι αυτοί περιλαμβάνουν δύο μεταλλικά χιτώνια μεταξύ των οποίων παρεμβάλλεται με ειδική συγκόλληση, ελαστικό χιτώνιο (ελαστικός δακτύλιος). Οι σύνδεσμοι αυτοί που είναι γνωστοί ως «σάιλεντ μπλοκ» (λανθασμένα αναφέρονται και ως "σινεμπλόκ"), έχουν ως σκοπό τη μεταφορά δυνάμεων μεταξύ αναρτημένων και μη αναρτημένων μερών του αυτοκινήτου με ελαστικότητα και παράλληλα, με αθόρυβη λειτουργία.
Αντιστρεπτική ράβδος
Η αντιστρεπτική ράβδος (γνωστή και ως «ζανφόρ») είναι μία ράβδος-ελατήριο που συνήθως έχει σχήμα Π και δεν συνδέει τους τροχούς με το σασί, όπως όλα τα ελατήρια των αναρτήσεων, αλλά συνδέει τον κάθε τροχό με τον απέναντι της άλλης πλευράς, έτσι που όταν η ανάρτηση του ενός τροχού συμπιεστεί, να μεταφερθεί η πίεση, ελαστικά, και στην ανάρτηση του άλλου. Ανάλογα με τη σκληρότητα της ράβδου αυτής, αλλά και των μοχλικών δυνάμεων της έδρασής της, επηρεάζεται η αντίσταση του αυτοκινήτου στο φυγοκεντρικό ρολάρισμα. Η αντιστρεπτική μπορεί να περιορίσει το ρολάρισμα επειδή κάνει το ελατήριο του εξωτερικού τροχού να συμπεριφέρεται σαν πιο σκληρό απ' όσο πραγματικά είναι, γιατί «βοηθιέται» απ' το ελατήριο του εσωτερικού τροχού, το οποίο χωρίς αυτήν θα ήταν ελάχιστα ή καθόλου φορτισμένο. Έτσι σε επίπεδο σχεδιασμού, οι αντιστρεπτικοί ράβδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ρυθμίσουν την οδική συμπεριφορά.
Ανάρτηση με διπλά ψαλίδια
Αποτελείται από βραχίονες που έχουν διχαλωτό σχήμα, παρόμοιο με αυτό του κεφαλαίου ελληνικού γράμματος «λάμδα» (Λ). Στην ανάρτηση του κάθε τροχού τα ψαλίδια είναι δύο, το πάνω και το κάτω, κι έχουν δύο πόδια (σκέλη) το καθένα. Η βάση του κάθε ψαλιδιού, δηλαδή τα δύο του πόδια συνδέονται αρθρωτά σε κάποιο σταθερό σημείο του σασί και στην κορυφή του το κάθε ψαλίδι έχει έναν ακόμα αρθρωτό σύνδεσμο, με τον οποίο συνδέεται με την τέταρτη κατακόρυφη πλευρά του αρθρωτού τετράπλευρου, που δεν είναι άλλη απ' το φορέα του άξονα του τροχού.
Αν πρόκειται για μπροστινό τροχό, τότε ο φορέας του άξονα του πρέπει να μπορεί να στρέφεται γύρω από τον νοητό άξονα που ορίζουν τα σημεία της σύνδεσης του με τις κορυφές των ψαλιδιών. Στην πράξη, μόνο ένα από τα δύο ψαλίδια χρειάζεται να έχει σχήμα διχαλωτό, δηλαδή να αρθρώνεται σε δύο σημεία του σασί. Το άλλο μπορεί να είναι ένας απλός βραχίονας, ένα μπράτσο, με μία μόνο σύνδεση.
Ανάρτηση με γόνατα Μακ-Φέρσον («Mac-Pherson»)
thumb|300px|Ανάρτηση ΜακΦέρσον Στο σύστημα αυτό χρησιμοποιείται μόνο ένα αρθρωτό διχαλωτό (ψαλίδι), το οποίο συνδέει το σασί με το κάτω μέρος του φορέα του τροχού. Στην πάνω πλευρά δεν υπάρχει ψαλίδι, αλλά μια κατακόρυφη τηλεσκοπική αντηρίδα, η οποία έχει μέσα της τα αμορτισέρ και γύρω της ένα μακρύ σπειροειδές ελατήριο, Αυτή η τηλεσκοπική αντηρίδα ενσωματώνεται στο κάτω μέρος της (χωρίς άρθρωση) με το φορέα του άξονα του τροχού και στο επάνω μέρος της στερεώνεται με μια ειδικά σχεδιασμένη πυργοειδή εσοχή του ενοποιημένου σήμερα σασοαμαξώματος.
Ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων («Multi-link suspension»)
Η ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων μοιάζει με μία ανάρτηση με διπλά ψαλίδια, όπου το καθένα απ' αυτά έχει χωριστεί σε δύο βραχίονες (συνολικά τέσσερις) και μερικές φορές προστίθεται και ένας πέμπτος. Ο κάθε βραχίονας είναι υπεύθυνος για μια συγκεκριμένη παράμετρο της θέσης και της κινησιολογίας του τροχού, όπως είναι η μεταβολή της γωνίας κάμπερ, η διαμήκης σταθερότητα και η εγκάρσια τοποθέτηση.
Η εγκάρσια τοποθέτηση του κέντρου του τροχού, δηλαδή η απόστασή του από τον διαμήκη άξονα του αυτοκινήτου, δεν είναι σταθερή και αμετάβλητη, γιατί αν ένας τροχός μεταβάλει τη γωνία κάμπερ και διατηρεί το κέντρο του σταθερό ως προς το αυτοκίνητο, τότε τα πέλματα των δύο απέναντι τροχών θα πλησιάζουν ή θα απομακρύνονται, πράγμα που δεν πρέπει να είναι και τόσο ευχάριστο για τα ελαστικά. Οι βραχίονες ενός τέτοιου μηχανισμού, πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται για τον ίδιο σκοπό, χωρίς όμως ο ένας να παρεμποδίζει τη δουλειά του άλλου, και να βρίσκονται και σε τέτοιες θέσεις και σχήμα, που να αφήνουν χώρο στον σχεδιαστή για την τοποθέτηση άλλων εξαρτημάτων του αυτοκινήτου.
Αεροανάρτηση («Air suspension»)
Η αερανάρτηση αυτοκινήτου αναφέρεται σε μια προηγμένη τεχνολογία αυτοκινήτου που βελτιώνει την ποιότητα κύλισης, το χειρισμό και την άνεση των οχημάτων μέσω της χρήσης πεπιεσμένου αέρα. Αυτό το σύστημα αντικαθιστά τα παραδοσιακά σπειροειδή ελατήρια με αερόφουσκες, παρέχοντας την δυνατότητα ρύθμισης ύψους της ανάρτησης για κάθε συνθήκη οδήγησης και φόρτου. Η αερανάρτηση αυτοκινήτου έχει κερδίσει εξέχουσα θέση στην αυτοκινητοβιομηχανία λόγω της ικανότητάς της να βελτιώνει την ευστάθεια, την ευελιξία και τη συνολική οδηγική εμπειρία.
Η αεροανάρτηση αποτελείται από τις αερόφουσκες, κομπρεσέρ αέρα, σωλήνες και βαλβίδες αέρα και την κεντρική μονάδα ελέγχου η οποία είναι υπεύθυνη να παρακολουθεί και να ρυθμίζει το όλο σύστημα της αερανάρτησης για το επιθυμητό ύψος χρησιμοποιώντας πολλαπλούς σένσορες σε πραγματικό χρόνο.
Υστερούντες και ημι-υστερούντες βραχίονες
Στην διάταξη αυτή, οι τροχοί είναι συνδεδεμένοι στο άκρο ενός απλού αρθρωτού βραχίονα, ο οποίος θα μπορεί να ανεβοκατεβαίνει περιστρεφόμενος γύρω από το άλλο άκρο, που συνδέεται με μία εγκάρσια άρθρωση με το αυτοκίνητο.
Όταν ο άξονας περιστροφής των βραχιόνων είναι κάθετος προς τη διεύθυνση κίνησης του οχήματος, δηλαδή προς τον διαμήκη άξονα του αυτοκινήτου, τότε οι βραχίονες ονομάζονται διαμήκεις βραχίονες και μπορεί να είναι «οδηγοί» (leading arm suspension) ή «υστερούντες» (trailing arm suspension), αναλόγως με το αν ο τροχός ωθείται ή σύρεται από τον βραχίονα αντίστοιχα.
Όταν ο άξονας περιστροφής των βραχιόνων βρίσκεται υπό οποιαδήποτε άλλη γωνία ως προς τη διεύθυνση κίνησης του αυτοκινήτου, δηλαδή ως προς τον διαμήκη άξονα του αυτοκινήτου, τότε οι βραχίονες ονομάζονται "ημι-υστερούντες".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων
Περιφέρεια Τζαλάλ-Αμπάντ
Το νότιο άκρο της περιφέρειας αποτελεί τμήμα της εύφορης κοιλάδας Φεργκάνα. Κατά βάση όμως η υπόλοιπη περιοχή είναι ορεινή. Ο βασικός αυτοκινητόδρομος Βορρά-Νότου (Μ41) που ξεκινά από το Μπισκέκ και καταλήγει στο Ος, ακολουθεί μια στρεβλή διαδρομή διασχίζοντας το κεντρικό τμήμα της περιφέρειας Τζαλάλ-Αμπάντ ενώ ένας άλλος αυτοκινητόδρομος (κλειστός το χειμώνα, ενώ απαιτείται χρήση τζιπ 4Χ4 για τις υπόλοιπες εποχές) πηγαίνει ανατολικά προς Κάζαρμαν και το Ναρίν.
Αναπόσπαστο μέρος του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας είναι ο υδροηλεκτρικός σταθμός Τοκτογκούλ, ο οποίος παρέχει ηλεκτρική ενέργεια και νερό τόσο στο Κιργιστάν όσο και στις γειτονικές χώρες.
Εθνοτικές διαμάχες
Στις αρχές του 21ου αιώνα, αιματηρές εθνοτικές συγκρούσεις μεταξύ των Κιργιζίων και των Ουζμπέκων ξεσπούσαν συχνά στην περιοχή του Τζαλάλ-Αμπάντ. Τον Νοέμβριο του 2005, η πιο ηχηρή εξέγερση φυλακών στον μετασοβιετικό χώρο έλαβε χώρα στα σωφρονιστικά ιδρύματα των Περιφερειών Τζαλάλ-Αμπάντ και Τσούι. Η εξέγερση κατεστάλη με τη βοήθεια πυροβόλων όπλων και τεθωρακισμένων οχημάτων. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, αρκετές δεκάδες άνθρωποι πέθαναν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης.
Οικολογία και περιβάλλον
Η περιοχή έχει πολλές ορεινές λίμνες, δάση καρυδιάς και μεταλλικά νερά. Διατηρεί επίσης το μεγαλύτερο (έχει έκταση 30.000 εκταρίων) φυσικά αναπτυσσόμενο δάσος καρυδιάς στον κόσμο, που ονομάζεται Αρσλαμπόμπ, και βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης Τζαλάλ-Αμπαντ. Επί του παρόντος επιδιώκεται η αναγνώρισή του ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Επίσης η IUCN έχει ορίσει πολλές διεθνώς αναγνωρισμένες προστατευόμενες περιοχές λόγω της απομακρυσμένης και παρθένας φύσης των ορεινών περιοχών στο Τζαλάλ-Αμπάντ.Ειδικότερα υπάρχουν στην κατηγορία IUCN Ia : το Σαρί-Τσελέκ, το Μπες-Αραλ, Ντασμάν και το Παντίσα-Ατά.
Παράλληλα η περιοχή διαθέτει τρία Εθνικά Πάρκα (IUCN κατηγορία II): το Αλατάι, το Καν-Ατζουού και Σαιμαλουού-Τας. αλλά και φυσικά Μνημεία της Φύσης (κατηγορία ΙΙΙ της IUCN) όπως: τον καταρράκτη Τεγκερέκ που βρίσκεται στο ανώτερο ρεύμα του ποταμού Καρά-Ουνγκούρ, το σπήλαιο Σογκόν-Τας και τους βράχους Καρά-Τζιγκάτς, οι οποίοι αποτελούνται από κόκκινο ψαμμίτη.
Μεταξύ άλλων προστατευόμενων περιοχών είναι και : Τα Δασικά αποθέματα (Kuru-Köl, Miskin-Say, Dashman, Baltyr-Khan, Uzun-Akmat) Τα Βοτανικά αποθέματα (Chanach, Kosh-Tektir, Chatkal, Ryazan-Say, Jel-Tiybes, Kyrgyz-Gava) και Τα Καταφύγιο θηραμάτων (Toguz-Toro, Chychkan, Chandalash)
Διοικητική υποδιαίρεση
Η Περιφέρεια Τζαλάλ-Αμπάντ υποδιαιρείται διοικητικά σε πέντε πόλεις περιφερειακής σημασίας (Τζαλάλ-Αμπάντ, Καρά-Κιόλ, Κοκ-Τζανγκάκ, Μαιλουού-Σου και Τας-Κομούρ) και σε οκτώ επαρχίες:
Οικονομία
Στην περιοχή καλλιεργούνται: φρούτα, λαχανικά, σιτάρι, καλαμπόκι, ξηροί καρποί, καπνός καθώς και κουκούλια μεταξοσκώληκα. Η περιοχή διαθέτει επίσης μερικά εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας και υδροηλεκτρικούς σταθμούς. Ορυκτά, φυσικό αέριο, άνθρακας, μέταλλα και πετρέλαιο βρίσκονται κυρίως γύρω από την πόλη Κοτσκόρ-Ατά, η οποία φιλοξενεί μικρής κλίμακας βιομηχανία πετρελαίου. Το μεγαλύτερο μέρος της εξόρυξης ορυκτών, φυσικού αερίου, άνθρακα, μετάλλων και πετρελαίου της σοβιετικής εποχής έχει σταματήσει. Ένα πραγματικό μαργαριτάρι της περιοχής είναι το Καταφύγιο της Φύσης Σαρί-Τσελέκ με τη ομώνυμη λίμνη, που περιβάλλεται από οπωρώνες άγριων φρούτων και χιονισμένες κορυφές. Επίσης μερικά θέρετρα της σοβιετικής εποχής προσφέρουν θεραπευτικά προγράμματα με ιαματικά νερά για άτομα με χρόνιες ασθένειες. Ακόμη ορισμένες τοπικές εταιρείες έχουν επιτύχει να εμπορεύονται εμφιαλωμένο μεταλλικό νερό σε όλη τη χώρα και στο εξωτερικό.
Τουρισμός
Πάντως, πέραν από κάποιες μικρές εύφορες περιοχές της κοιλάδας Φεργκάνα η ευρύτερη περιοχή είναι ορεινή. Υπάρχουν απεριόριστες δυνατότητες πεζοπορίας στην περιοχή, αλλά η έλλειψη υποδομής, εκτός από το Αρσλανμπόμπ, δημιουργεί προβλήματα στους επισκέπτες.
Ένα πρόγραμμα διατήρησης της βιοποικιλότητας που υποστηρίζεται από την κυβέρνηση και το Παγκόσμιο Ταμείο Περιβάλλοντος (GEF) εργάζεται για την προστασία αυτών των φυσικών πόρων και την προώθηση του ήπιου τουρισμού.
Εξωτερικές πηγές
Τζαλαλ-Αμπαντ
Τόνι Χάρντινγκ
Ο Τόνι Χάρντινγκ (Anthony John Harding, 9 Ιανουαρίου 1942 – 12 Ιανουαρίου 2014) ήταν Βρετανός σχεδιαστής εικονογραφημένων εκδόσεων (κόμικς) που σχετίζονταν, κυρίως, με το ποδόσφαιρο. Συνεργάσθηκε με γνωστούς εκδοτικούς οίκους της Βρετανίας, δημιουργώντας μια πληθώρα χαρακτήρων, σε σειρές που κυκλοφόρησαν από παιδικά περιοδικά, ενώ αρκετές από αυτές αναδημοσιεύθηκαν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Ο Χάρτινγκ υπήρξε, επίσης, ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής.
Βιογραφία και εργογραφία
Γεννημένος στο West Ham του Λονδίνου ο Χάρντινγκ έπιασε αρχικά δουλειά ως εκπαιδευόμενος στα Link Studios και το 1962 ξεκίνησε να εργάζεται σε μόνιμη βάση σαν καλλιτέχνης εικονογραφημένων ιστοριών για περιοδικά των εταιριών DC Thomson και IPC, ενώ παράλληλα φοιτούσε στην Σχολή Καλών Τεχνών Saint Martin’s, τα απογεύματα. Ταυτόχρονα έπαιζε ποδόσφαιρο για την ομάδα Gartan Sports FC του ανατολικού Λονδίνου. Όντας προικισμένος παίκτης, βοήθησε το σύλλογό του να κερδίσει αρκετές διακρίσεις από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 έως τις αρχές των ‘70ς. Αργότερα αγωνίσθηκε στην ομάδα St Martin's FC, την περίοδο που γνώρισε τη μελλοντική του σύζυγο, Ann, την οποία νυμφεύθηκε το 1967.
Το 1972 εγκατέλειψε το Λονδίνο και μετακόμισε στη νήσο Γουάιτ, εξακολουθώντας να εργάζεται από το σπίτι. Παράλληλα συνέχισε το ποδόσφαιρο, αυτή τη φορά με το σύλλογο Rookley FC με τον οποίο ξεπέρασε τις 300 συμμετοχές, κερδίζοντας αρκετά τρόπαια. Μάλιστα, για τη μεγάλη του προσφορά εκεί ως αρχηγός, η ομάδα τον τίμησε με την ανάδειξή τους ως επίτιμου προέδρου της. Εκτός των άλλων του δραστηριοτήτων, ο Χάρντινγκ ασχολήθηκε και με τα εκκλησιαστικά, καθώς διετέλεσε αντιπρόεδρος του τοπικού ιδρύματος Full Gospel Business Men’s Fellowship, αλλά και με τη μουσική, ως μέλος του συγκροτήματος Jesus. Τα επόμενα χρόνια, από την αρχή της δεκαετίας του ’90 και μετά, ο Χάρντινγκ ανέλαβε πρωτοβουλίες κοινωνικού και φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Το 2003 τερμάτισε την ενασχόλησή του με τα κόμικς, αφού αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας με την καρδιά του. Πέθανε αιφνίδια στην ηλικία των 72 ετών, ενώ επέστρεφε στο σπίτι του.
Από τις πιο γνωστές δουλειές του ήταν η σειρά Wonder Man για το περιοδικό Victor (1961-62). Γνωστό επίσης έργο του ήταν το Bouncing Briggs με πρωταγωνιστή έναν παλαιοπώλη που παράλληλα αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Ο Χάρντινγκ φιλοτέχνησε επίσης αρκετές ιστορίες της σειράς Roy of the Rovers που δημοσιεύθηκαν σε ετήσιες εκδόσεις του περιοδικού Tiger, όπως και τη σειρά του Τομ Τάλι με τίτλο Look Out for Lefty για το περιοδικό Action, στην οποία διαδέχθηκε το στενό φίλο του Μπάρι Μίτσελ.
Άλλες δουλειές του ήταν οι εξής:
Παραπομπές
Χαρντινγκ Τονι
Ερρίκος Μπωφόρ, 2ος κόμης του Σόμερσετ
Ο Ερρίκος Μπωφόρ, 2ος κόμης του Σόμερσετ (Henry Beaufort, 2nd Earl of Somerset, 26 Νοεμβρίου 1401 - 25 Νοεμβρίου 1418) από τον Οίκο των Μπωφόρ ήταν μεγαλύτερος γιος του Ιωάννη Μπωφόρ, 1ου κόμη του Σόμερσετ και της Μάργκαρετ Χόλλαντ, δούκισσας του Κλάρενς.
Βιογραφία
Ο πατέρας του ήταν μεγαλύτερος γιος του Ιωάννη της Γάνδης από την τελευταία σύζυγο του και πρώην ερωμένη του Αικατερίνη Σουίνφορντ. Ο Ερρίκος Μπωφόρ διαδέχθηκε τον πατέρα του στις 16 Μαρτίου 1410 και τέθηκε υπό την κηδεμονία της μητέρας του μέχρι 15 ετών. Σε ηλικία 17 ετών βρέθηκε στις διαταγές του θείου του Τόμας Μπωφόρ, δούκα του Έξετερ στον Εκατονταετή Πόλεμο, στην πολιορκία της Ρουέν βρήκε τον θάνατο μαζί με πολλούς άλλους ευγενείς αν και τα ακριβή αίτια του θανάτου του παραμένουν άγνωστα. Δεν παντρεύτηκε ποτέ, δεν απέκτησε παιδιά και τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Ιωάννης Μπωφόρ, 1ος δούκας του Σόμερσετ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος Μπωφόρ
Ινεμούρι
«Ινεμούρι» (居眠り) ονομάζεται στην ιαπωνική γλώσσα η συνήθεια του να κοιμάται κανείς σε ώρα εργασίας, σε καθιστή στάση. Η ιαπωνική αυτή λέξη σημαίνει κυριολεκτικά «ύπνος ενώ είναι κάποιος παρών» και αποτελεί μια κοινωνικά αποδεκτή πρακτική στην Ιαπωνική κοινωνία, καθώς υποτίθεται ότι αυτός που λαγοκοιμάται έχει κουραστεί πολύ από προηγούμενη εργασία και ενδέχεται να θεωρηθεί σκληρά εργαζόμενος. Ινεμούρι θεωρείται και ο ύπνος στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Η λέξη «ινεμούρι» προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων «ιρού» (το «ι») που σημαίνει υπάρχω και «νεμούρι» που σημαίνει ύπνος. Όλο μαζί, ινεμούρι, σημαίνει ότι αν και κοιμάμαι είμαι παρών. Αναπόσπαστο μέρος της συνήθειας αυτής είναι και ο τρόπος με τον οποίο κοιμάται κανείς. Είναι αποδεκτή η καθιστή, όσο δυνατόν στητή στάση που δείχνει ότι δεν κοιμάται κάποιος βαθιά, αλλά συμμετέχει. Από κοινωνιολογική άποψη, το ινεμούρι είναι διαφορετικό όχι μόνο μόνο από τον νυχτερινό ύπνο, αλλά και από τον μεσημεριανό ύπνο ή τον ύπνο σε μια πολυθρόνα. Σε πολυχρονικές κοινωνίες, όπως είναι η Ιαπωνική, μια τέτοια δραστηριότητα γίνεται αποδεκτή και δείχνει τη συμμετοχή κάποιου, ενώ σε δυτικές, μονοχρονικές, κοινωνίες μια τέτοια πρακτική δε γίνεται αποδεκτή ή θεωρείται προβλητική.
Χαρακτηριστικά, οι μαθητές που κοιμούνται κατά τη διάρκεια του μαθήματος θεωρούνται σκληρά εργαζόμενοι που ίσως ξενύχτησαν το βράδυ για να αντεπεξέλθουν στην εξαντλητική ύλη και απαιτήσεις των εκεί σχολείων. Η στάση τους αυτή δε θεωρείται προβληματική ούτε από άλλους μαθητές, ούτε από καθηγητές. Αντίστοιχα, βουλευτές κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών διαδικασιών μπορούν να αποκοιμηθούν, χωρίς αυτός ο ύπνος να κατακριθεί ούτε από άλλους συμμετέχοντες, ούτε από τον τύπο. Στην εργασιακή ηθική θεωρείται σημαντικότερο το κατά πόσο είναι δεσμευμένος κανείς με τους στόχους του, το χρόνο που επενδύει και την προσπάθειά του για την οργάνωση στην οποία ανήκει και λιγότερο με την συγκέντρωση που μπορεί να έχει σε κάποιες χρονικές στιγμές. Το ινεμούρι σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να θεωρηθεί αποτέλεσμα εξάντλησης από την κούραση της εργασίας ή τη νυχτερινή εργασία (και συνεπώς έλλειψη ύπνου). Αντίθετα, ο νυχτερινός ύπνος δε θεωρείται τόσο σημαντικός, οπότε είναι αποδεκτό να εργάζεται κανείς αρκετά αργά αντί να αφιερώνει όλες τις νυχτερινές ώρες σε ύπνο.
Αναφορές
Κατηγορία:Ύπνος Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός
ΠΦΚ Σπάρτακ Βάρνα
Η ΠΦΚ Σπάρτακ Βάρνα είναι μια βουλγαρική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Βάρνα, η οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Bulgarian B Professional Football Group, τη δεύτερη κατηγορία της χώρας.
Η ομάδα επίσημα ιδρύθηκε στις 28 Αυγούστου 1918, με το όνομα SC Sokol. Από την ίδρυση της, το ποδοσφαιρικό τμήμα της ομάδας κέρδισε μία φορά το πρωτάθλημα και ήταν κυπελλούχος Βουλγαρίας δύο φορές. Επιπρόσθετα, είναι η πρώτη βουλγαρική ομάδα που συμμετείχε στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (ποδόσφαιρο) το 1961, ως φιναλίστ του κυπέλλου. Προπονητής της ομάδας είναι ο Έλληνας Κυριάκος Γεωργίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1918 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας
Αναστάσιος Δρούλιας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Αίγιο το 1899 και ήταν γιος του σταφιδέμπορου Ανδρέα Δρούλια. Καταγόταν από τους Λαπαναγούς και ο παππούς του, Αναστάσιος Δρούλιας, είχε διατελέσει δήμαρχος Κερπίνης. Είχε άλλα τρία αδέλφια μεταξύ των οποίων και τον Κωνσταντίνου Δρούλια. Σπούδασε οικονομικές & πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.
Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1936. Εξελέγη βουλευτής Αιγιαλείας το 1952 και βουλευτής Πατρών (στο Μητρώο της Βουλής η εκλογική περιφέρεια αναφέρεται ως Αχαΐας) στις εκλογές του 1956 με την υποστήριξη της ΕΡΕ. Επανεξελέγη σε εκείνες του 1958. Το 1961 αποχώρησε από την ΕΡΕ και προσχώρησε στην Ένωση Κέντρου, με την οποία εξελέγη βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1963 και του 1964. Το 1965 αποχώρησε μαζί με άλλους βουλευτές από την Ένωση Κέντρου σχηματίζοντας τις λεγόμενες κυβερνήσεις των Αποστατών.
Διετέλεσε υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου στις κυβερνήσεις Τσιριμώκου και Στεφανόπουλου. .
Απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στην Πάτρα στις 12 Ιουνίου 1982.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών Κατηγορία:Βουλευτές Αιγιαλείας Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Άνευ Χαρτοφυλακίου
Φιλία 106.7
Το Ράδιο Φιλία ήταν το ξενόγλωσσο ραδιόφωνο της ΕΡΤ, το οποίο καλλιεργούσε αμοιβαία αισθήματα αποδοχής και αλληλεγγύης μεταξύ Ελλήνων και μεταναστών του εξωτερικού. Ξεκίνησε την λειτουργία του το 1999, όταν βγήκε στον αέρα από τους 107 MHz FM (εκεί όπου εξέπεμψε αργότερα ο Kosmos 93.6) και τους 666 χιλιόκυκλους στα μεσαία, αντικαθιστώντας το Τρίτο Πρόγραμμα.
Το πρόγραμμά του περιελάμβανε κλασική μουσική και προγράμματα σε πολλές γλώσσες για τους μετανάστες του εξωτερικού και των ελλήνων πολιτών. Ο σταθμός μετέδιδε δελτία ειδήσεων και ειδικές ψυχαγωγικές εκπομπές στα Αγγλικά, στα Γαλλικά, στα Γερμανικά, στα Ισπανικά, στα Αλβανικά, στα Αραβικά, στα Βουλγαρικά, στα Πολωνικά, στα Σέρβικα, στα Ρώσικα, στα Ρουμάνικα και στα Τούρκικα. Το 2010 επέστρεψε στα FM από τη συχνότητα 106.7 και το κέντρο εκπομπής της Πάρνηθας διατηρώντας την εκπομπή του στα μεσαία, ενώ στις 11 Ιουνίου 2013 με αιφνιδιαστική απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης, με το κλείσιμο της ΕΡΤ, σταμάτησε να εκπέμπει ο ραδιοφωνικός σταθμός. Από τότε και μετά, ο Φιλία είχε 1 ώρα το 24ωρο, στην ενωμένη πλέον ΕΡΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία Κατηγορία:Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Ευρωπαϊκό Φόρουμ Συστημάτων Εγγύησης Καταθέσεων
Το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Συστημάτων Εγγύησης Καταθέσεων είναι μία διεθνής Μη Κερδοσκοπική Ένωση διεπόμενη από το Βελγικό Δίκαιο (AISBL). Ιδρύθηκε το 2002 και από το 2007 λειτουργεί ως Διεθνής Μη Κερδοσκοπική Ένωση διεπόμενη από το Βελγικό Δίκαιο. Έδρα της είναι οι Βρυξέλλες. Στα μέλη της ανήκουν 68 Συστήματα Εγγύησης Καταθέσεων και Συστήματα Αποζημίωσης Επενδυτών από 44 χώρες.
Ιστοσελίδα: http://www.efdi.eu
Σχετικές πληροφορίες
To Ευρωπαϊκό Φόρουμ Συστημάτων Εγγύησης Καταθέσεων (EFDI) ιδρύθηκε το 2002 με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αποτελείτο αρχικά από 25 ιδρυτικά μέλη, τα οποία αποφάσισαν να δημιουργήσουν από κοινού μια ενιαία πλατφόρμα για την αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών. Τον Ιούνιο του 2007 το EFDI υιοθέτησε τη νομική μορφή του Διεθνούς Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού διεπόμενου από το Βελγικό Δίκαιο. Η καταστατική του έδρα βρίσκεται στις Βρυξέλλες (B-1000 Brussels, 10 Rue Montoyer, Belgium). Τα γραφεία του Προέδρου και της Γραμματείας του EFDI βρίσκονται στη Ρώμη (Via del Plebiscito, 102, 00186 Rome, Italy). Το EFDI σήμερα αριθμεί 68 μέλη ιδρύματα από συνολικά 44 κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης (Άρθρο 6 του Καταστατικού του EFDI). Εξ αυτών, τα 57 Συστήματα Εγγύησης Καταθέσεων (ΣΕΚ) είναι πλήρη μέλη τα και 11 Συστήματα Αποζημίωσης Επενδυτών (ΣΑΕ) είναι συνδεδεμένα μέλη. Το EFDI συνεργάζεται στενά με τους σημαντικότερους ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς, καθώς και ακαδημαϊκούς κύκλους και ειδικότερα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (European Commission), την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (European Central Bank), την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (European Banking Authority), την Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank), το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (International Monetary Fund), την Ευρωπαϊκή Στρογγυλή Τράπεζα για τις Χρηματοοικονομικές Υπηρεσίες (European Financial Services Roundtable), την Ευρωπαϊκή Τραπεζική Ομοσπονδία (European Banking Federation) και την Διεθνή Ένωση Συστημάτων Εγγύησης Καταθέσεων (International Association of Deposit Insurers).
Σκοπός του EFDI
Πρωταρχικός σκοπός του EFDI είναι η συνεισφορά στη σταθερότητα των χρηματοπιστωτικών συστημάτων, μέσω αφενός της προώθησης της ευρωπαϊκής και διεθνούς συνεργασίας στους τομείς της εγγύησης των καταθέσεων, της διαχείρισης κρίσεων και της αποζημίωσης επενδυτών και αφετέρου της διευκόλυνσης της επικοινωνίας και της ανταλλαγής τεχνογνωσίας και πληροφόρησης σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Περαιτέρω, το EFDI επιδιώκει την προώθηση συζητήσεων επί ρυθμιστικών και λοιπών θεμάτων αμοιβαίου ενδιαφέροντος και την διερεύνηση διασυνοριακών ζητημάτων, στα οποία συμπεριλαμβάνονται η βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ ευρωπαϊκών κρατών και η επικοινωνία με ΣΕΚ εκτός Ευρώπης. Επιπροσθέτως, το EFDI εστιάζει στην εξέταση και ανάπτυξη πρακτικών εφαρμογής της Οδηγίας της ΕΕ περί Συστημάτων Εγγύησης Καταθέσεων. Το EFDI δεν προβαίνει σε δεσμευτικές διακηρύξεις εκ μέρους των μελών του. Το EFDI δύναται να εκφέρει απόψεις εκ μέρους του συνόλου ή υποομάδων των μελών του, υπό τον όρο της σύμφωνης γνώμης τους. Σε κάθε περίπτωση, οι ανακοινώσεις ή οι δραστηριότητες του EFDI δεν επηρεάζουν την ανεξαρτησία των μελών του.
Ομάδα Εργασίας Διαχείρισης Κρίσεων και Εξυγίανσης
Η Ομάδα Εργασίας Διαχείρισης Κρίσεων και Εξυγίανσης αναλύει και διατυπώνει προτάσεις στο Διοικητικό Συμβούλιο του EFDI επί θεμάτων / σχεδίων που άπτονται της ανάκαμψης και εξυγίανσης πιστωτικών ιδρυμάτων, προκειμένου το EFDI να είναι σε θέση να ανταποκρίνεται και να αντιδρά σε σχετικές πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Ιδιαζούσης σημασίας για τα μέλη του EFDI είναι ο σύνδεσμος μεταξύ ΣΕΚ και Ταμείων Εξυγίανσης.
Διοικητικό Συμβούλιο του EFDI
Πρόεδρος: Roberto Moretti (Ιταλία) Αντιπρόεδρος: Dirk Cupei (Γερμανία) Ταμίας: Helmut Starnbacher (Αυστρία)
Λοιπά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου:
Andras Fekete-Gyor (Ουγγαρία) Francois de Lacoste Lareymondie (Γαλλία) Andrey Pekhterev (Ρωσία) Patrick Loeb (Ελβετία)
Πρόεδροι των Επιτροπών και Ομάδων Εργασίας και λοιπές αρμοδιότητες
Πρόεδρος της Επιτροπής της ΕΕ: Roberto Moretti (Ιταλία) Συντονιστής της Επιτροπής της ΕΕ: Alex Kuczynski (Ηνωμένο Βασίλειο)
Πρόεδρος της ΟΕ ΣΑΕ: Dirk Cupei (Γερμανία) Συντονιστής της ΟΕ ΣΑΕ: Johanna Palin (Φινλανδία)
Εκπρόσωπος Τύπου: Dr. Stephan Rabe (Γερμανία) Γραμματεία: Debora Poli (Ιταλία)
Σύνδεσμοι
European Forum of Deposit Insurers Καταστατικό του EFDI
Μνημόνιο Συνεργασίας EFDI
Οδηγίες 94/19/ΕΚ και 2009/14/ΕΚ
Οδηγία 97/9/ΕΚ
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Κομιτατζής
Ο όρος Κομιτατζής ή Κομίτης (Βουλγαρικά, Σερβικά : Комити, Komiti, Ρουμανικά: Comitagiu, Τουρκικά: Komitacı, Αλβανικά: Komitaji) αναφέρεται στους αντάρτες, μέλη μιας μυστικής επαναστατικής οργάνωσης και συγκεκριμένα σε μέλη ανταρτικών ομάδων που δρούσαν στα Βαλκάνια κατά την διάρκεια της τελευταίας ιστορικής περιόδου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, εναντίον των οθωμανικών αρχών. Ο όρος κομιτατζήδες, στη Μακεδονία χρησιμοποιούνταν για να χαρακτηρίσει τους εξαρχικούς Ελληνικής καταγωγής που μεταστράφηκαν και υπηρετούσαν τους σκοπούς της Βουλγαρίας, διαχωρίζοντάς τους έτσι από τους καθεαυτούς Βούλγαρους.
Ετυμολογία
Η λέξη Κομιτατζής προέρχεται από την αγγλική λέξη committee (προφ. κομίτι) που σημαίνει επιτροπή λέξη που χρησιμοποιήθηκε ως δάνειο στη τουρκική γλώσσα. Οι αντάρτες, ως μέλη της επιτροπής (σσ. του κομιτάτου), ταυτίστηκαν με τις επαναστατικές επιτροπές, έτσι ώστε να τους αποδοθεί η συγκεκριμένη ονομασία. Στην τουρκική ιστοριογραφία, σε αυτήν την ομάδα εντάσσονται, εκτός από τα μέλη των Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης και της Εσωτερικής Θρακικής Επαναστατικής Οργάνωσης, και οι Μακεδονομάχοι ως μέλη του Μακεδονικού Κομιτάτου.
Υπόβαθρο
thumb|left|250x250px|Κομιτατζήδες στα όρια μεταξύ [[Θράκης και Μακεδονίας, με επικεφαλής τον Τάνε Νικολόφ.]]
Από τα τέλη του 19ου αιώνα και μετά το τέλος του Ρωσοτουρικού πολέμου το 1878, αρχίζει μια περίοδος έντονων εθνικών ανταγωνισμών στις ευρωπαϊκές περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εκτός από την Ελλάδα που είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830 και την προσάρτηση της Θεσσαλίας και της Άρτας με την διμερή Συμφωνία της Κωνσταντινούπολης το 1881, μόνο η Σερβία και η Βουλγαρία είχαν επιτύχει κάποιο καθεστώς αυτονομίας στο πλαίσιο μιας οθωμανικής επικυριαρχίας. Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, η διδασκαλία στα σχολεία του χριστιανικού πληθυσμού της Μακεδονίας και οι ακολουθίες των εκκλησιών γίνονταν στην ελληνική γλώσσα. Ο έλεγχος των σχολείων και των εκκλησιών αυτή την περίοδο, γίνεται μέσω των τοπικών μητροπολιτών που ανήκαν στο Πατριαρχείο. Η ελλιπής εκπαίδευση όμως σε αρκετές αγροτικές περιοχές αποτέλεσε τον κύριο παράγοντα αναλφαβητισμού και η ελληνική γλώσσα δεν μπόρεσε να αποτελέσει σε μεγάλο βαθμό την μητρική γλώσσα του σλαβόφωνου πληθυσμού. Με την αυτο-ανακήρυξη ντε φάκτο της αυτοκεφαλίας της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (γνωστή τότε ως Βουλγαρική Εξαρχία) το 1870, αποσχίζεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Από αυτήν την περίοδο, οι βαλκανικές κυβερνήσεις της Βουλγαρίας, της Σερβίας και της Ελλάδας, προσπαθούν να ενδυναμώσουν την διδασκαλία τη γλώσσας τους ώστε να μπορέσουν στις κατάλληλες συνθήκες να αιτηθούν στις Μεγάλες Δυνάμεις την αυτονόμηση των οθωμανικών ευρωπαϊκών περιοχών με σκοπό την προσάρτηση των εδαφών αυτών. Οι πιέσεις των βουλγαρικών παραγόντων προς τον ορθόδοξο πληθυσμό στο ευρωπαϊκό τμήμα της Αυτοκρατορίας εντείνονται προκειμένου να ενσωματωθούν στην Βουλγαρική Εξαρχία. Η προσπάθεια ελέγχου της εκπαίδευσης των σχολείων και της λειτουργίας των εκκλησιών, σταδιακά γίνεται εντονότερη από τον βουλγαρικό παράγοντα, ο οποίος επιθυμεί με κάθε τρόπο την επιστροφή των εδαφών που της παραχωρήθηκαν με την Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου και που περιόρισε η τελική Συνθήκη του Βερολίνου το 1878. Από το 1890, η βουλγαρική πλευρά με το σύνθημα «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες», προσπαθεί να αποκτήσει την αποδοχή κυρίως του σλαβόφωνου πληθυσμού, που μέχρι εκείνη την εποχή δεν είχε έντονη εθνική συνείδηση.
Ένοπλες ομάδες
thumb|250x250px|Έλληνες αντάρτες και Τούρκοι αξιωματικοί μετά την επικράτηση την [[Νεότουρκοι|Νεότουρκων και τη κατάπαυση των εχθροπραξιών, έπειτα από την αμνηστία που δόθηκε το 1908.]]
Η Συνθήκη του Βερολίνου αποτέλεσε άμεσα ή έμμεσα, ηθελημένα ή όχι, τη γενέτειρα του Μακεδονικού Ζητήματος και την κύρια αιτία αντιπαλότητας μεταξύ των τριών βαλκανικών κυβερνήσεων και τριών Αυτοκρατοριών. Η προσπάθεια ελέγχου της εκπαίδευσης και της τοπικής εκκλησίας αποκτά μορφή ένοπλου αγώνα, με την εμφάνιση ανταρτικών ομάδων που καθοδηγούνταν από τις βαλκανικές κυβερνήσεις. Οι ανταρτικές ομάδες αναφέρονται από τους Οθωμανούς ως κομιτατζίδες ή μέλη της επιτροπής. Συχνά αναφέρεται για τις μυστικές ομάδες που συνδέονταν με την Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση και την Εξέγερση του Ίλιντεν.
Ο όρος κομιτατζήδες χρησιμοποιούνταν από τους Έλληνες στη Μακεδονία και για να χαρακτηρίσει τους εξαρχικούς Ελληνικής καταγωγής που μεταστράφηκαν και υπηρετούσαν τους σκοπούς της Βουλγαρίας, διαχωρίζοντάς τους έτσι από τους καθεαυτού Βούλγαρους Ο αντίστοιχος όρος που χρησιμοποιείται από την βουλγαρική ιστοριογραφία είναι «Γκραικομάνοι» για τους σλαβόφωνους κατοίκους της Μακεδονίας, που είχαν ελληνική συνείδηση και μάχονταν με τα σώματα των μακεδονομάχων. Ο όρος χρησιμοποιείται και εξασθενεί σταδιακά μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους.
Περίοδος του Μεσοπολέμου
thumb|250px|Κομιτατζήδες στον Βουλγαρικό Στρατό.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά την περίοδο της Κατοχής στην Ελλάδα στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, γίνεται ξανά χρήση του όρου στην Ελλάδα, προκειμένου να περιγράψει την δράση στις περιοχές της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Θράκης, αλβανόφωνων, βλαχόφωνων και σλαβόφωνων στα σώματα της πολιτοφυλακής των κατακτητών.
Αθλητισμός
Ο όρος Κομίτι ή κομιτατζήδες χρησιμοποιείται για να ονομαστούν οι οπαδοί της ομάδας ΦΚ Βαρντάρ της Βόρειας Μακεδονίας. Η πρώτη χρήση του όρου, έγινε το 1987, όταν Σλαβομακεδόνες οπαδοί της ποδοσφαιρικής ομάδας, ίδρυσαν τον σύνδεσμο φιλάθλων Κομίτι στην πόλη των Σκοπίων. Εκτός όμως από την φίλαθλη δραστηριότητα του, ο σύνδεσμος έχει έντονη δράση πάνω στο ζήτημα της ανεξαρτησίας της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας από την Γιουγκοσλαβική ομοσπονδία, σε μια περίοδο που τέτοια συζήτηση στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας θεωρούνταν από μη δημοφιλή έως και απαγορευμένη. Οι εκδηλώσεις των οπαδών πριν και μετά τον αγώνα, είχαν ως σκοπό να αφυπνίσουν την κοινωνία της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και να θέσουν το ζήτημα της ανεξαρτησίας στην κοινωνική και πολιτική ατζέντα. Η ανακίνηση του ζητήματος προωθήθηκε ιδιαίτερα στην κοινή γνώμη της εποχής, όταν η ομάδα του Βαρντάρ Σκοπίων κατέκτησε την πρώτη θέση στο Ομοσπονδιακό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου της Α' Κατηγορίας την αγωνιστική περίοδο 1986-1987. Η ευαισθησία του συλλόγου πάνω στα ιστορικά θέματα, διαφαίνεται μέχρι σήμερα με συνθήματα εθνικιστικού περιεχομένου. Ορισμένες φορές υπάρχουν επεισόδια σε αγώνες της Βαρτνάρ με αθλητικές ομάδες περιοχών που κατοικεί η αλβανική μειονότητα στη χώρα, αλλά και με αθλητικές ομάδες του Κοσσυφοπεδίου, λαμβάνοντας έτσι χαρακτηριστικά εθνοτικής βίας.
Λογοτεχνία
Ο Αμερικανός συγγραφέας Τίμοθυ Ζαν (Timothy Zahn), στη νουβέλα του επιστημονικής φαντασίας «Angelmass», αναφέρεται σε ένα διαστημικό πολεμικό σκάφος με την ονομασία Komitadji, που προκειμένου να ανεφοδιαστεί, μεταβαίνει σε διαστημοδρόμιο της Γης την οποία κυβερνά μια παγκόσμια Ειρηνική Αυτοκρατορία (Pax Empire).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μακεδονικός Αγώνας Κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας Κατηγορία:Ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Ιστορία της Ρουμανίας Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Βολφ Μαν
Ο Βολφ Μαν (γερμανικά: Wolf Maahn, γεννημένος το 1955) είναι Γερμανός μουσικός, τραγουδιστής, ηθοποιός και παραγωγός.
Βιογραφία
Εντεκάχρονος πήγε σε συναυλία των Μπιτλς και ακαριαία αποφάσισε να γίνει μουσικός. Λίγα χρόνια αργότερα σχημάτισε δικό του συγκρότημα με τον αδερφό του και έναν φίλο. Έπαιξε σε τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς και έκανε τον πρώτο του δίσκο. Μέχρι το 1981 είχε κυκλοφορήσει δύο δίσκους, αρχικά σε αγγλική γλώσσα. Άρχισε να εμφανίζεται με το συγκρότημά του στις περιοδείες των μεγάλων συγκροτημάτων, π.χ. Fleedwood Mac. Σιγά σιγά έγινε γνωστός και γνώρισε όλο και πιο μεγάλη επιτυχία στην δεκαετίες του 1980 και 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Νίκη Μπακογιάννη
Η Νίκη Μπακογιάννη είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια στίβου που αγωνιζόταν στο άλμα εις ύψος, αργυρή Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λαμία στις 19 Ιουνίου 1968, και ξεκίνησε από τον Αθλητικό Όμιλο «Αθανάσιος Διάκος» και συνέχισε με τα χρώματα του αθλητικού συλλόγου ΑΣΕ Δούκα και τέλος με του Ολυμπιακού. Από τα 15 της χρόνια συμμετείχε σε διεθνείς αγώνες. Το 1985 έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου εφήβων νεανίδων στο Κότμπους της -τότε- Ανατολικής Γερμανίας όπου πέρασε το 1,85 μ. Το 1986 πήρε τη Πέμπτη θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Αθήνας. Το 1992 στη Βαρκελώνη έλαβε για πρώτη φορά μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες αλλά με 1,88 μ. δεν πέρασε στον τελικό. Το 1996 ήταν δεύτερη στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου (1,96 μ.) και το 1997 δεύτερη στους Μεσογειακούς Αγώνες. Έχει κερδίσει 12 το πρωτάθλημα φορές στον ανοικτό στίβο και 11 στο κλειστό στίβο. Ήταν 3 φορές νικήτρια σε βαλκανικούς αγώνες ανοικτού στίβου. Σε μεσογειακούς αγώνες έχει πάρει συνολικά τέσσερα μετάλλια. Έχει κερδίσει 5 φορές το πρωτάθλημα Μπρούνο ζαουλι. Καλύτερη Ελληνίδα αθλήτρια το 1989 και 1996. Η μεγαλύτερή της διάκριση είναι το ασημένιο μετάλλιο στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα το 1996 με 2,03 μ. επίδοση που αποτελεί πανελλήνιο ρεκόρ. Παράλληλα αυτή η επίδοση της έδωσε και μια θέση στο ρεκόρ γκίνες, αφού η διαφορά των 33 εκατοστών που την χωρίζουν από τα 2,03 μέτρα που πήδηξε είναι η μεγαλύτερη που έχει σημειωθεί.
Αγωνιζόταν μέχρι και το 2004 όπου κέρδισε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου όμως δεν κατάφερε να πάρει την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες Αθήνα 2004 λόγο σοβαρού τραυματισμού.
Είναι μητέρα δύο παιδιών, πτυχιούχος Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών-Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού. Συνέχισε με Μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών "Εφαρμοσμένες Πολιτικές και Τεχνικές Προστασίας του Περιβάλλοντος". Επιπλέον, θα συνεχίσει σε Μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο Λευκωσίας- Νομική σχολή- Διεθνείς Σχέσεις και σπουδές Ανατολικής Μεσογείου. Είναι Αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας και υπηρετεί στη σχολή Ικάρων. Έχει ασχοληθεί με τη προπονητική οπως και με αθλητικά προγράμματα και καλοκαιρινά camp για παιδιά και νέους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1987 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1991 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Ρομπέρτο Μαρτίνεθ
Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ Μοντολιού (Roberto Martínez Montoliú, γεννήθηκε 13 Ιουλίου 1973) είναι Ισπανός προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε ως αμυντικός μέσος. Σήμερα, είναι προπονητής της εθνικής Πορτογαλίας.
Τα πρώτα χρόνια στην Ισπανία
Ο Μαρτίνεθ ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ηλικία των 9 ετών στην ομάδα της πόλης που γεννήθηκε, την Μπαλαγέ. Στην ηλικία των 16 ετών μετακινήθηκε στην Ρεάλ Σαραγόσα. Ο Μαρτίνεθ έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την δεύτερη ομάδα της Ρεάλ Σαραγόσα το 1991. όμως πέρασε αγωνιζόμενος τα πρώτα τρία χρόνια που ήταν στην ομάδα κυρίως στις ομάδες νέων. Στις 20 Ιουνίου 1993 έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα στη Πριμέρα Ντιβιζιόν την τελευταία αγωνιστική της σεζόν 1992-1993 στην ισοπαλία 2-2 με την Ατλέτικο Μαδρίτης, που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή το 55ο λεπτό. Κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου,ο Μαρτίνεθ αγωνίστηκε πιο τακτικά για την ομάδα Β. Βοήθησε την ομάδα να επανέλθει της Segunda División Β μετά τον υποβιβασμό της την προηγούμενη σεζόν. Το 1994, επέστρεψε στην Μπαλαγέ να παίξει για την πρώτη ομάδα, και έτρεξε επίσης μια σχολή ποδοσφαίρου για τον σύλλογο ως εναλλακτική της στρατιωτικής του θητείας
Γουίγκαν
Το 1995 προσφέρθηκε η ευκαιρία να συνεχίσει την καριέρα του στην Αγγλία από τον Dave Whelan, τον πρόεδρο της Γουίγκαν Αθλέτικ, και υπέγραψε με ελεύθερη μεταγραφή στις 25 Ιουλίου 1995, που βρήκε τους συναδέλφους Ισπανούς Χέσους Σεμπα και Ισίντρο Ντιάζ , οι οποίοι αναφέρονταν συλλογικά ως οι "Τρεις Αμιγκος". Έκανε το ντεμπούτο του στις 12 Αυγούστου 1995 εναντίον της Τζίλιγχαμ ΦΚ, σκοράροντας για Γουίγκαν Αθλέτικ στην ήττα με 2-1. Τελείωσε τη σεζόν 1995-1996 ως πρώτος σκόρερ της ομάδας με 13 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, και οι εντυπωσιακές επιδόσεις του αναγνωρίζονται όταν μπήκε στην Ομάδα της χρονιάς για την τρίτη κατηγορία αλλά και από τους οπαδούς της Γουίγκαν ως παίκτη του ομάδας για την σεζόν. Ο Μαρτίνεθ πέτυχε μαζί με την ομάδα την άνοδο στο τέλος της επόμενης σεζόν, κατά την περίοδο 1996-1997, όταν η Γουίγκαν κέρδισε το πρωτάθλημα στην τρίτη κατηγορία. Ήταν και πάλι το όνομά του στην Ομάδα της χρονιάς για την τρίτη κατηγορία, και ανταμείφθηκε με ένα νέο τετραετές συμβόλαιο. Ο Μαρτίνεθ ήταν επίσης παίκτης της Γουίγκαν Αθλέτικ, όταν η ομάδα κέρδισε το Λιγκ Τρόφι το 1999, το οποίο έλαβε μετάλλιο παρά το γεγονός ότι τραυματίστηκε όταν έγινε ο τελικός. Πέρασε έξι σεζόν στην Γουίγκαν Αθλέτικ, κάνοντας 180 εμφανίσεις για τη ομάδα επιπλέον 47 ως αλλαγή, και σκοράροντας 23 γκολ. Έφυγε από τη Γουίγκαν με ελεύθερη μεταγραφή στο τέλος της σεζόν 2000-01.
Μάδεργουελ
Ο Μαρτίνεθ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με το σύλλογο της Σκωτίας Μάδεργουελ ΦΚ τον Ιούλιο του 2001. Έκανε μόλις οκτώ εμφανίσεις ως βασικός, και άλλες οχτώ ως αλλαγή, πριν λυθεί το συμβόλαιο του στο τέλος της σεζόν
Γουόλσολ
Επέστρεψε στην Αγγλία για να ενταχθεί στην ομάδα Πρώτη κατηγορίας (πλέον Τσαμπιονσιπ) την Γουόλσολ  με ελεύθερη μεταγραφή τον Αύγουστο του 2002. Και πάλι δεν κατάφερε να κερδίσει θέση βασικού, ξεκίνησε σε ένα μόνο παιχνίδι για τη Γουόλσολ (εντός έδρας αγώνα εναντίον Ρέντινγκ, στο οποίο και ο ίδιος αποβλήθηκε) για να κάνει άλλες πέντε εμφανίσεις ως αλλαγή.