cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στέμμα του Μονομάχου
Περιγραφή
Ο Αυτοκράτορας απεικονίζεται όρθιος, με το λάβαρον στο δεξί του χέρι και στο αριστερό την ακακία, έναν υφασμάτινο κύλινδρο που περιείχε χώμα προς υπενθύμιση της παροδικότητας του κόσμου. Το στέμμα του Αυτοκράτορα είναι διακοσμημένο στις κορυφές του με τρία μαργαριτάρια. Οι Αυτοκράτειρες φορούν όμοιο στέμμα. Κρατούν μακρύ σκήπτρο στο ένα χέρι και με το άλλο δείχνουν τον Αυτοκράτορα. Φορούν τα τελετουργικά ενδύματα του Βυζαντινού ηγεμόνα με διακόσμηση φύλλων κισσού, τον λώρον και το μανάκιον, βυζαντινά σύμβολα εξουσίας.
Ο λώρος είναι μία λωρίδα υφάσματος, πλούσια διακοσμημένου με κεντήματα και πολύτιμους λίθους, που τυλίγεται γύρω από τον αριστερό ώμο και τον δεξί γοφό. Το μανιάκιον είναι ένας φαρδύς γιακάς διακοσμημένος με πολύτιμους λίθους. Τα τρία μέλη της Αυτοκρατορικής οικογένειας φορούν πορφυρά υποδήματα στα πόδια τους και στέκονται επάνω από ένα υποπόδιον. Και οι δύο γυναίκες φορούν τα πλήρη εμβλήματα της αυτοκράτειρας με τη γυναικεία εκδοχή του λώρου: το δεξί του μέρος απολήγει στο σαν ασπίδα θωράκιον, που κρέμεται διαγώνια από τη μέση και φέρει πατριαρχικό σταυρό. Η Ζωή, που ήταν 64 ετών το 1042, απεικονίζεται με εξιδανικευμένο τρόπο ως νεαρή γυναίκα. Οι επιγραφές τους έγραφαν: «Θέοδώρα ἡ ἐυσαιβεστατι Αυγούστα», (Θεοδώρα η ευσεβεστάτη Αυγούστα) και «Ζώη οι ευσαιβαῖστάτη Αυγούστα», (Ζωή η ευσεβεστάτη Αυγούστα). Οι ελληνικές επιγραφές περιέχουν λάθη.
Υπάρχουν δύο ακόμη μικρότερες πλάκες, όπου η καθεμία απεικονίζει μία γυναικεία μορφή με φωτοστέφανο σε απλό χρυσό φόντο, με κυπαρίσσια εκατέρωθεν αυτών που συμβολίζουν τον κήπο της Εδέμ. Σύμφωνα με τις επιγραφές τους οι Αρετές είναι «η αλήθηα» (η Αλήθεια, δηλ. η ειλικρίνεια) και «η τα[π]ινοσις» (η Ταπείνωσις, δηλ. η ταπεινοφροσύνη). Η Αλήθεια κρατά έναν σταυρό στο αριστερό χέρι της και δείχνει με το δεξί το στόμα της, ενώ η Ταπείνωση σταυρώνει τα χέρια στο στήθος της.
Ο Τζον Μπέκγουιθ είδε στο στέμμα μία αλλαγή στο ύφος από τα σμάλτα του προηγούμενου αιώνα: «Όλες οι μορφές απεικονίζονται ως προς το σχέδιο μάλλον, παρά τη μορφή· η αίσθηση του χώρου και του βάθους, τόσο τυπική των σμάλτων του 10ου αιώνα, έχει αυξηθεί σε περίπλοκη λεπτομέρεια και επιφανειακή γοητεία».
Αυθεντικότητα και λειτουργία
Το 1937 η Magda von Bárány-Oberschall ερεύνησε τις επισμαλτωμένες πλάκες χρυσού. Το μέγεθος του στέμματος που σχηματίστηκε από τις πλάκες την οδήγησε να υποστηρίξει, ότι έπρεπε να ήταν στέμμα βυζαντινής συζύγου από τον 11ο αι.
μικρογραφία|Το στέμμα από πίσω.
Το 1994 ο Βυζαντινολόγος Nικόλαος Οικονομίδης εξέφρασε την άποψη, ότι το Στέμμα του Μονομάχου μπορεί να είναι ένα πλαστό έργο του 19ου αι. Σε αυτή τη γνώμη οδήγησε το απλό σχέδιο, το χονδροειδές φινίρισμα και οι λανθασμένες και ασυνήθιστες λεζάντες, σε συνδυασμό με τις συνθήκες της ανακάλυψης και άλλα πρότυπα για πλαστογραφία. Από όλες αυτές τις απόψεις το στέμμα έρχεται σε έντονη αντίθεση με το Ιερό Στέμμα της Ουγγαρίας. Υποψιάστηκε ότι ο πλαστογράφος προερχόταν από τη Βενετία, χωρίς ωστόσο να μπορεί να τον προσδιορίσει.
Το άρθρο «Η κατάσταση της έρευνας για το στέμμα του Μονομάχου και μερικές περαιτέρω σκέψεις», το οποίο εξετάζει τη θεωρία του Νικολάου Οικονομίδη λεπτομερώς, αντικρούει σε μεγάλο βαθμό ο Etele Kiss του Εθνικού Μουσείου της Ουγγαρίας. Αναφέρει ότι το στέμμα θα μπορούσε αληθινά να είχε κατασκευαστεί για το Αυτοκράτορα, ώστε να δοθεί στον Ανδρέα Α΄ σε μία θριαμβευτική πομπή, εξηγώντας έτσι την παρουσία των χορευτών. Το θέμα είναι πεδίο συζήτησης.
Ήδη το 1997, ο Henry Maguire είχε υποστηρίξει ότι οι πλάκες προορίζονταν να ραφτούν σε δερμάτινο ή υφασμάτινο υπόστρωμα και πρότεινε ότι είναι μία ζώνη, άποψη για την οποία υπάρχουν κάποιες πηγές, ή διάδημα. Συνέδεσε τους χορευτές με μία «χορωδία χαρίτων» που υποτίθεται ότι, τουλάχιστον στη βυζαντινή ρητορική, σχημάτιζε έναν κύκλο γύρω από τον Αυτοκράτορα, χορεύοντας και τραγουδώντας τούς επαίνους του. Τα σχέδια των πτηνών και των φυτών είναι αλληγορίες για τις αρετές του Αυτοκράτορα.
Το 2009 ο Timothy Dawson έδωσε μία άλλη άποψη, προτείνοντας ότι το στέμμα ήταν στην πραγματικότητα ένα τελετουργικό περιβραχιόνιο, μία μεγαλειώδης εκδοχή ενός βραχιολιού (armilla), που δινόταν στους στρατιώτες ως βραβείο. Το Περί βασιλείου τάξεως (De Ceremonis) του Κωνσταντίνου Ζ΄ Πορφυρογέννητου, που γράφτηκε έναν αιώνα νωρίτερα, περιγράφει πώς παρουσιάστηκε στον Αυτοκράτορα ένα στέμμα κατά την επιστροφή του μετά από μία νίκη, το οποίο στη συνέχεια φορούσε στο δεξί του χέρι. Ο Dawson πρότεινε ότι οι πιο πιθανοί αποδέκτες τέτοιου δώρου στη βασιλεία του Κωνσταντίνου Θ΄ ήταν ο Στέφανος Πέργαμος, ένας ευνούχος της Αυλής που γνώρισε εκπληκτική επιτυχία ως στρατηγός, για τη νίκη του επί του Γεωργίου Μανιάκη στη μάχη του Οστρόβου στις 2 Φεβρουαρίου 1043, ή ο ίδιος ο Αυτοκράτορας την ίδια περίσταση. Ο Μιχαήλ Ψελλός καταγράφει, ότι ο Αυτοκράτορας κάθισε ανάμεσα στις δύο αυτοκράτειρες για να δει την πομπή, εικόνα που μπορεί να αναπαριστά το θέμα των πλακών. Το περιβραχιόνιο είναι μία μεσαιωνική παραλλαγή, πιο συχνά μέρος των εμβλημάτων της στέψης.
Ο θρίαμβος του Στεφάνου Περγάμου εγκρίθηκε από τον Αυτοκράτορα την τελευταία στιγμή και ο Dawson υποστήριξε, ότι η βιαστική παραγωγή θα μπορούσε να εξηγήσει το χονδροειδές φινίρισμα και τα ορθογραφικά λάθη. Αν δόθηκε στην Πέργαμο, εξηγείται η χαμηλότερη ποιότητα και η σχετική απλότητα του κομματιού. Το ίδιο θα ίσχυε για την απεικόνιση του Αυτοκράτορα, περίεργο σε ένα κομμάτι που θα φορούσε ο ίδιος, όπως και η απεικόνιση μίας μορφής που αντιπροσωπεύει την Ταπεινότητα. Αν ανήκε στον Αυτοκράτορα (ή περιήλθε σε αυτόν, όταν αργότερα κατασχέθηκαν οι περιουσίες του Περγάμου), τότε μετά τους εορτασμούς (ή την κατάσχεση) θα είχε αποθηκευτεί στον αυτοκρατορικό θάλαμο θησαυρών και στη συνέχεια θα είχε σταλεί στην Ουγγαρία ως διπλωματικό δώρο. Εναλλακτικά μπορεί να ξέφυγε από το Βυζάντιο στον απόηχο της πτώσης της Περγάμου. Μία άλλη πιθανότητα είναι ότι πρόκειται απλώς για λάφυρα από την λεηλασία της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους το 1204, ή την περίοδο της Λατινικής κυριαρχίας στη συνέχεια. Όλα αυτά είναι εικασίες.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Βασίλειο της Ουγγαρίας Κατηγορία:Βυζαντινή τέχνη
Εθνική Λετονίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Η Λετονική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ιδρύθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1923, περίπου τρια χρόνια μετά την εισαγωγή του αθλήματος στη χώρα. Το 1932 η Λετονία ήταν η μία από τις οχτώ χώρες που συνυπέγραψαν το πρακτικό ίδρυσης της FIBA στη Γενεύη.
Το πρώτο γυναικείο διασυλλογικό πρωτάθλημα διοργανώθηκε στη χώρα το 1933, ενώ εθνική γυναικεία ομάδα συμμετείχε για πρώτη φορά σε αγώνες το 1938.
Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι αθλήτριες λετονικής καταγωγής συμμετείχαν στις διεθνείς διοργανώσεις με τα χρώματα της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά τη νέα ανεξαρτητοποίηση του λετονικού κράτους, η Λετονική Ομοσπονδία εντάχθηκε εκ νέου αυτόνομα στη FIBA το Σεπτέμβριο του 1991.
Κατατάξεις σε διεθνείς διοργανώσεις
μικρογραφία|δεξιά|300px|Ο προπονητής της Εθνικής Λετονίας, [[Τζώρτζης Δικαιουλάκος, και η αθλήτρια, Λιένε Γιανσόνε, σε συνέντευξη Τύπου στα πλαίσια του Ευρωμπάσκετ Γυναικών του 2011 στην Πολωνία.]]
Λούνγκου
Οι Λούνγκου (Lungu) επίσης γνωστοί και ως Ρούνγκου (Rungu) ή Τάμπουα (Tabwa), είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα η οποία πρωτίστως ζει στις νοτιοδυτικές ακτές της Λίμνης Ταγκανίκα (Lake Tanganyika), στον ορεινό όγκο Μαρούνγκου (Marungu) στο ανατολικό Κονγκό (Congo) και στα νοτιοδυτικά της Τανζανίας και τα βορειοανατολικά της Ζάμπια. Ομιλούν τις διαλέκτους Μάμπουε-Λούνγκου (Mambwe-Lungu), μια γλώσσα Μπαντού, στενά συνδεδεμένη με αυτή των Μπέμπα (Bemba) και των Λούμπα (Luba).
Οι Λούνγκου (Lungu), αποτελούνται από αρκετές φυλές και πολλές υποφυλές με βάση τη μητρογραμμική κάθοδο, ορισμένες με τις δικές τους διαλέκτους, οι οποίες απεικονίζονται σε παλαιότερους εθνογραφικούς χάρτες, ως ξεχωριστές φυλές.
Κατά το 1999, η PeopleGroups.org αναφέρει πληθυσμό, 851.359 Λούνγκου (Lungu) στο Κονγκό (Congo).
Το 1987, ο πληθυσμός των Ρούνγκου (Rungu) στην Τανζανία, εκτιμάτο στους 34.000.
Στη Ζάμπια, η καταμέτρηση των Ρούνγκου δεν εκτιμήθηκε ανεξάρτητα, αν και ο συνδυασμένος αριθμός των Μάμπουε (Mambwe) και Ρούνγκου (Rungu), είχε εκτιμηθεί ότι το 1993 ήταν 262.800 άτομα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στη Ζάμπια
Γιαν Γουκασιέβιτς
Ο Γιαν Γουκασιέβιτς (πολωνικά: Jan Łukasiewicz) (21 Δεκεμβρίου 1878 – 13 Φεβρουαρίου 1956) ήταν Πολωνός λογικολόγος, μαθηματικός και φιλόσοφος, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για την πολωνική σημειογραφία και τη λογική Γουκασιέβιτς. Το έργο του επικεντρώθηκε στη φιλοσοφική λογική, τη μαθηματική λογική και την ιστορία της λογικής. Σκέφτηκε καινοτόμα τον παραδοσιακό προτασιακό λογισμό, την αρχή της μη αντίφασης και την αρχή αποκλειόμενου μέσου, προσφέροντας ένα από τα αρχαιότερα συστήματα λογικής πολλών αξιών. Η σύγχρονη έρευνα για την αριστοτελική λογική βασίζεται επίσης σε καινοτόμα έργα του Γουκασιέβιτς, τα οποία εφάρμοσαν μεθόδους από τη σύγχρονη λογική έως την επισημοποίηση της συλλογιστικής του Αριστοτέλη.
Αναγνώριση
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/20/20070206_uw_buw_hall_glowny_biblioteki.jpg/330px-20070206_uw_buw_hall_glowny_biblioteki.jpg|μικρογραφία| [[Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας – στην είσοδο υπάρχουν αγάλματα φιλοσόφων της Σχολής Λβουφ-Βαρσοβίας (από δεξιά προς τα αριστερά) Καζίμιες Τφαρντόφσκι, Γιαν Γουκασιέβιτς, Άλφρεντ Τάρσκι, Στανίσουαφ Λεσνιέφσκι.]] Το 2008, η Πολωνική Εταιρεία Επεξεργασίας Πληροφοριών καθιέρωσε το Βραβείο Γιαν Γουκασιέβιτς, το οποίο απονέμεται στις πιο καινοτόμες πολωνικές εταιρείες πληροφορικής.
Από το 1999 έως το 2004, το κτίριο του Τμήματος Επιστήμης Υπολογιστών στο UCD ονομαζόταν Κτίριο Γουκασιέβιτς, έως ότου όλα τα κτίρια της πανεπιστημιούπολης μετονομάστηκαν από τους κλάδους που στεγάζονταν.
Το μοντέλο του Γουκασιέβιτς της λογικής 3 αξιών επέτρεψε τη διατύπωση της τριμερούς λογικής του Κλέινι και ενός μετα-μοντέλου εμπειρισμού, μαθηματικών και λογικής, δηλ. της γενεαλογικής λογικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί λογικολόγοι Κατηγορία:Πολωνοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Πολωνοί μαθηματικοί Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Φιλοσοφία της λογικής Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Καθηγητές του Πανεπιστημίου του Λβιβ Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Νικολέττα Κουτουξίδου
Η Νικολέττα Κουτουξίδου (γεν. 10 Ιανουαρίου 1980 στην Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα παίκτρια της πετοσφαίρισης. Έχει ύψος 1.77 μέτρων και μετρά 65 συμμετοχές με την εθνική ομάδα, ξεκινώντας από το 2001. Αγωνίστηκε για τον Παναθηναϊκό από το 2007 έως το 2010, όπως και τη σεζόν 2015-2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Αυτοκινητοβιομηχανία στην Κροατία
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Rimac Concept S. Η αυτοκινητοβιομηχανία στην Κροατία απασχολεί 10.000 άτομα σε πάνω από 130 εταιρείες και παράγει κέρδος 600 εκατομμυρίων. Η Κροατία παράγει κυρίως εξαρτήματα αυτοκινήτων και λογισμικό. Δύο σημαντικοί κατασκευαστές αυτοκινήτων στην Κροατία είναι η DOK-ING και η Rimac Automobili, ενώ η Crobus παράγει λεωφορεία. Η αυτοκινητοβιομηχανία αντιπροσωπεύει το 1,8% όλων των εξαγωγών της Κροατίας, ενώ το 90% των κερδών της ίδιας της βιομηχανίας προέρχεται από εξαγωγές.
Οι κατασκευαστές εξαρτημάτων αυτοκινήτων στην Κροατία εντάσσονται στην παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού εξαρτημάτων, όπως η AD Plastik, η οποία παράγει για τη Volkswagen, ή η Lipik Glas, η οποία προμηθεύει παρμπρίζ στην Εταιρεία Ταξί του Λονδίνου και την Aston Martin. Άλλες εταιρείες με έδρα την Κροατία παράγουν εξαρτήματα για τις PSA Peugeot Citroën, General Motors, Fiat, BMW, Audi, Ford, Renault, Toyota και Volvo, μεταξύ άλλων.
Ιστορία
μικρογραφία|Ένα TAZ Neretva II στην [[Τσεχία.]] Μεταξύ και μετά από τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, εμφανίστηκαν πολλές αυτοκινητοβιομηχανίες και εργοστάσια παραγωγής, όπως η Tvornica motora Zagreb (TMZ) και Tvornica Autobusa Zagreb (TAZ), που εδρεύουν στο Ζάγκρεμπ.
Η Tvornica Autobusa Zagreb άρχισε να παράγει λεωφορεία και φορτηγά το 1930. Το 1980, το εργοστάσιο απασχολούσε 1.200 άτομα και παρήγαγε κατά μέσο όρο 500-600 οχήματα (μέχρι και 900) ετησίως. Τα λεωφορεία εξάγονταν στην Κίνα, τη Φινλανδία, τη Μεγάλη Βρετανία, την Αίγυπτο και άλλες χώρες. Η εταιρεία παρήγαγε επίσης μοτοσυκλέτες μέχρι το κλείσιμό της το 2000. Άλλες εταιρείες, όπως η Đuro Đaković, παράγουν στρατιωτικά οχήματα, όπως το τανκ M-95 Degman και το θωρακισμένο όχημα LOV-1. Η εταιρεία παρήγαγε επίσης τα αυτοκίνητα Patria AMV με άδεια. Ο κατασκευαστής οχημάτων Torpedo με έδρα τη Ριέκα παρήγαγε στρατιωτικά φορτηγά, που χρησιμοποιήθηκαν στον Κροατικό πόλεμο της ανεξαρτησίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990.
Η ιδιοκτήτρια εταιρεία εστιατοριών και ζυθοποιίας IPIM d.o.o. κυκλοφόρησε ένα φορτηγό με βάση το Kia K2700 το 2003. Σχεδιασμένο για διαφημιστικούς σκοπούς, το όχημα διαθέτει ένα ρετρό στυλ, σώμα από ανοξείδωτο ατσάλι και έναν κινητήρα 2,7 λίτρων που παράγει δύναμη 80 ίππων. Πουλήθηκε στη λιανική για 42.500 ευρώ και εξήχθη κυρίως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Η Κροατία δημιούργησε το πρώτο πρωτότυπο αυτοκίνητο της, το DOK-ING Loox το 2012. Το πρώτο αυτοκίνητο πωλήθηκε στη Σχολή Μηχανικών του Ζάγκρεμπ. Το 2015, η εταιρεία παρήγαγε δύο ηλεκτρικά λεωφορεία για την πόλη Κοπρίβνιτσα στο πλαίσιο του έργου Civitas Dyn@mo. Στα επόμενα χρόνια, η εταιρεία άρχισε να παράγει μια ποικιλία ηλεκτρικών οχημάτων, όπως οχήματα κοινής χρήσης, λεωφορεία, μοτοποδήλατα και ποδήλατα για τις αγορές του εξωτερικού.
Το 2013, η κροατική εταιρεία κατασκευής λεωφορείων CROBUS υπέγραψε μια συμφωνία 2,1 δισεκατομμυρίων κροατικών κούνα (280 εκατομμύρια ευρώ) να κατασκευάσει και να εξάγει 2.000 λεωφορεία στο Ιράκ, με τα πρώτα λεωφορεία να παραδίδονται την ίδια χρονιά.
Την ίδια χρονιά, η ιδιωτική Rimac Automobili παρήγαγε το Rimac Concept One, ένα ηλεκτρικό σπορ αυτοκίνητο υψηλής απόδοσης δύο θέσεων. Το Concept One έχει περιγραφεί ως το πρώτο ηλεκτρικό υπεραυτοκίνητο (supercar) παγκοσμίως και έγινε το ταχύτερο επιταχυνόμενο ηλεκτρικό αυτοκίνητο στον κόσμο μέχρι το 2015. Το αυτοκίνητο εξήχθη στο εξωτερικό κατά το ίδιο έτος και ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που εξήχθη στο εξωτερικό στην ιστορία της χώρας. Έως το 2016, όλα τα οκτώ κατασκευασμένα Concept One έχουν πωληθεί. Η εταιρεία παρουσίασε στη συνέχεια το βελτιωμένο Rimac Concept S στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης το 2015. Η θυγατρική της εταιρία Greyp Bikes ξεκίνησε επίσης τη μαζική παραγωγή και εξαγωγή της δικής της μάρκας ηλεκτρικών ποδηλάτων υψηλής απόδοσης. Αντιπροσωπείες της Greyp άνοιξαν σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ελβετία, η Νορβηγία και το Λουξεμβούργο. Ο όμιλος Rimac επίσης παράγει και κατασκευάζει κινητήρες και άλλα ηλεκτρικά εξαρτήματα για άλλες εταιρείες, όπως το υγρό πακέτο μπαταριών για την Koenigsegg. Το 2017, παρήγαγαν συστήματα μπαταριών για την Aston Martin. Παράγει επίσης ολόκληρα οχήματα για άλλες εταιρείες, όπως το Applus Volar-E για την Applus + IDIADA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία της Κροατίας Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανία
Δωμάτιο απόδρασης
Τα δωμάτια απόδρασης (escape rooms) είναι ζωντανά παιχνίδια γρίφων, τα οποία παίζονται από δυάδες ή ομάδες παικτών, όπου συνήθως οι παίκτες βρίσκονται πραγματικά κλειδωμένοι σε ένα ή και περισσότερα δωμάτια. Στόχος είναι η ομάδα να αποδράσει μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, λύνοντας μία σειρά από γρίφους ή αποστολές. Το χρονικό διάστημα ποικίλλει και κυμαίνεται από 60 λεπτά μέχρι και 3 ώρες. Τα θέματα στα δωμάτια απόδρασης συνήθως είναι σε φανταστικές τοποθεσίες, όπως κελιά φυλακής, διαστημόπλοια, στοιχειωμένα σπίτια ή ακόμα και μαγεμένα δάση.
Ιστορία
Η πρώτη καταγεγραμμένη επιχείρηση με δωμάτια απόδρασης καταγράφεται τον Ιούλιο του 2007 στην Ιαπωνία και είναι η SCRAP. Η επιχείρηση λειτουργούσε αρχικά ένα μόνο δωμάτιο απόδρασης στο οποίο συμμετείχαν ομάδες των 5-6 ατόμων, ενώ με τη πάροδο του χρόνου η εταιρεία δημιούργησε περισσότερα. Πλέον διαθέτει και δωμάτιο απόδρασης σε εξωτερικό χώρο, στο οποίο μπορούν να συμμετέχουν μέχρι και 100 άτομα.
Δημογραφικά στοιχεία
Ένα από τα σημαντικά στοιχεία των παιχνιδιών απόδρασης είναι ότι προσελκύουν άτομα όλων των ηλικιών. Δεν αποτελεί μόνο δραστηριότητα για παιδιά ή μόνο για παρέες φίλων, αλλά είναι και ένας τρόπος διασκέδασης και σύσφιξης σχέσεων για όλη την οικογένεια. Σχετικά με μία παγκόσμια έρευνα, το 37% των παικτών είναι άνω των 21 ετών, το 14% είναι οικογένειες με μικρά παιδιά,  ενώ περίπου 19% των παικτών είναι κάτω από 21 ετών. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 15% των ομάδων, είναι μόνο άνδρες, το 15% μόνο γυναίκες, ενώ το υπόλοιπο 70% είναι ομάδες με παίκτες και από τα δύο φύλα. Παράλληλα, κατά μέσο όρο οι ομάδες αποτελούνται από 4 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δωμάτια απόδρασης
Σέρζι Πάμιες
Ο Σέρζι Πάμιες (Sergi Pàmies i López, γνωστός και ως Sergi Pàmies i Bertran, Παρίσι, 26 Ιανουαρίου 1960) είναι Καταλανός συγγραφέας, μεταφραστής, αρθρογράφος και κριτικός, ένας από τους δημοφιλέστερους σύγχρονους συγγραφείς στην καταλανική γλώσσα. Έχει εκδόσει κυρίως διηγήματα και μυθιστορήματα ενώ έχει μεταφράσει στα καταλανικά και τα ισπανικά συγγραφείς όπως τον Γκυγιώμ Απολλιναίρ, την Ουγγαρέζα Άγκοτα Κριστόφ και τον Βέλγο Ζαν-Φιλίπ Τουσέν.
Βιογραφία
Μεγάλωσε στο Παρίσι σε μια οικογένεια Καταλανών πολιτικών προσφύγων που διέφυγαν στη γαλλική πρωτεύουσα μετά την ήττα των δημοκρατικών στον Ισπανικό Εμφύλιο. Ο πατέρας του, αραγωνικής καταγωγής, και η μητέρα του, συγγραφέας ήταν μέλη του Ενοποιημένου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Καταλονίας. Επέστρεψαν στην Καταλονία το 1971, εποχή που ο συγγραφέας ήρθε σε επαφή με την καταλανική γλώσσα την οποία εφεξής χρησιμοποίησε ως μέσο λογοτεχνικής έκφρασης. Τα πρώτα κείμενά του, διηγήματα, εκδόθηκαν το 1986 και 1987. Κύριες επιρροές του ήταν η αμερικανική και ευρωπαϊκή ποίηση και κινηματογράφος. Παράλληλα ξεκίνησε να συνεργάζεται με διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης όπως το Ράδιο Καταλονία για το οποίο συνέγραψε μαζί με τον Κιμ Μονζό το ραδιοφωνικό μυθιστόρημα Sang Bruta ('Βρώμικο Αίμα'), την Καταλανική Τηλεόραση και τις εφημερίδες La Vanguardia και El País ως αθλητικός χρονικογράφος.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 έκδοσε τα πρώτα του μυθιστορήματα: La primera pedra ('Η πρώτη πέτρα'), L'Instint ('Το ένστικτο') και Sentimental ('Συναισθηματικό') που του χάρισαν βραβεία και αναγνώριση. Ακολούθησαν οι συλλογές διηγημάτων La gran novel·la sobre Barcelona και L'últim llibre de Sergi Pàmies. Συνέχισε να γράφει συλλογές διηγημάτων και το 2006 έκδοσε το πολυβραβευμένο του βιβλίο, Μπορείς να φας λεμόνι και να μην ξινίσεις τα μούτρα σου; που μεταφράστηκε στα ελληνικά το 2009 από τον Ευρυβιάδη Σοφό όπως και το Το στατικό ποδήλατο και το Τραγούδια του έρωτα και της βροχής από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς στα καταλανικά Κατηγορία:Καταλανοί λογοτέχνες Κατηγορία:Καταλανοί μεταφραστές
Παρατηρητήριο του Ζάγκρεμπ
Το Αστρονομικό Παρατηρητήριο του Ζάγκρεμπ (Zvjezdarnica Zagreb) είναι το αστρονομικό παρατηρητήριο που βρίσκεται στο Ζάγκρεμπ, την πρωτεύουσα της Κροατίας, και ιδρύθηκε το 1903. Λειτουργείται από τη Αστρονομική Εταιρεία του Ζάγκρεμπ και ο κύριος σκοπός του είναι εκπαιδευτικός.
Εξοπλισμός και τοποθεσίας
Το Παρατηρητήριο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, δυο οδούς μακριά από την κεντρική πλατεία της πόλης. Βρίσκεται σε έναν πύργο που ονομάζεται Πόποφ Τοράνι (Πύργος του Ιερέα), που ανεγέρθηκε τον 13ου αιώνα και ανήκε προηγουμένως στην Αρχιεπισκοπή του Ζάγκρεμπ.
Αποτελεί τον τελευταίο όροφο του κτιριακού συγκροτήματος στην οδό Οπατίτσκα 22, με τον θόλο του τηλεσκοπίου σε μια βεράντα. Οι εγκαταστάσεις του Παρατηρητηρίου περιλαμβάνουν αίθουσα διδασκαλίας για 50 άτομα, αίθουσα αστροφωτογραφίας, 5 γραφεία, βιβλιοθήκη και μικρό κοινόχρηστο χώρο.
Ιστορία
Το Παρατηρητήριο ιδρύθηκε από την Κροατική Εταιρεία Φυσικών Επιστημών. Οι εγκαταστάσεις του Πόποφ Τοράνι παρασχέθηκαν από την κυβέρνηση της πόλης, η οποία έδωσε τα κεφάλαια για την ανασυγκρότηση και την εγκατάσταση ενός αστρονομικού θόλου και ενός τηλεσκοπίου. Τα μεγάλα εγκαίνια πραγματοποιήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1903. Ο πρώτος διευθυντής του Παρατηρητηρίου ήταν ο Ότον Κουτσέρα, σημαντικός υποστηρικτής της επιστήμης στην Κροατία.
Ελένη Φραγκιαδάκη
Η Ελένη Φραγκιαδάκη (γεν. 23 Ιουνίου 1982 στην Ελλάδα ) είναι Ελληνίδα παίκτρια της πετοσφαίρισης.
Παρατηρητήριο του Ζάγκρεμπ
Ιστορία
Η διεθνής φήμη του πρώτου παρατηρητηρίου στην περιοχή ενισχύθηκε από τον Άουγκουστ Κοπφ, έναν αστρονόμο από τη Χαϊδελβέργη. Όταν ανακάλυψε το πλανητοειδές αριθ. 589 το 1906, το ονόμασε "Κροατία" προς τιμήν του νέου παρατηρητηρίου.
Σλαβολιούμπ Έντουαρντ Πενκάλα
Ο Σλαβολιούμπ Έντουαρντ Πενκάλα (κροατικά: Slavoljub Eduard Penkala, γεννηθείς στις 20 Απριλίου 1871 - 5 Φεβρουαρίου 1922) ήταν Κροάτης μηχανικός και εφευρέτης ολλανδικής, πολωνικής και εβραϊκής καταγωγής.
Παρατηρητήριο του Ζάγκρεμπ
Ιστορία
Παρά τις ελπίδες του Κουτσέρα, το Παρατηρητήριο δεν χρησιμοποιήθηκε για επιστημονική εργασία λόγω της έλλειψης ερευνητών. Χρησιμοποιήθηκε πάντα για τη λαϊκή επιστήμη, η οποία άκμασε στα μέσα του 20ού αιώνα, όταν οι εκδόσεις του Παρατηρητηρίου στα Εσπεράντο άπλωναν το όνομά του σε όλο τον κόσμο. Το παρατηρητήριο έκλεισε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το Παρατηρητήριο και η Κροατική Αστρονομική Εταιρεία έκαναν τη μεγαλύτερη πολιτιστική τους συνεισφορά στο Ζάγκρεμπ όταν προμήθευαν το πλανητάριο το 1963. Το αρχικό τηλεσκόπιο του 1903 αντικαταστάθηκε από ένα διαθλαστικό φακό που κατασκευάστηκε από την Zeiss το 1966.
Σλαβολιούμπ Έντουαρντ Πενκάλα
Ο Έντουαρντ Πενκάλα γεννήθηκε στο Λίπτοβσκι Μικουλάς (στη σημερινή Σλοβακία), και ήταν παιδί του Φράντισεκ Πεκάλα, ο οποίος ήταν πολωνικής καταγωγής, και η Μαρία Πεκάλα (το γένος Χάνελ), η οποία ήταν ολλανδικής καταγωγής. Παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο της Βιέννης και το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης, αποφοίτησε από το τελευταίο το 1898 και συνέχισε για να κερδίσει διδακτορικό δίπλωμα στην οργανική χημεία. Στη συνέχεια μετακόμισε με τη γυναίκα και την οικογένειά του στο Ζάγκρεμπ (το οποίο ήταν τότε στο Βασίλειο της Κροατίας-Σλαβονίας, και αποτελούσε επίσης μέρος της Αυστροουγγαρίας), και για να σηματοδοτήσει την πίστη του στη νέα πατρίδα του, πρόσθεσε το κροατικό όνομα Σλαβολιούμπ (το ισοδύναμο του σλαβόφιλου), γίνοντας ένας πολιτογραφημένος Κροάτης.
Παρατηρητήριο του Ζάγκρεμπ
Ιστορία
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, το συγκρότημα κτιρίων του Παρατηρητηρίου ανακαινίστηκε πλήρως. Το 1992 εγκαταστάθηκε ένας νέος θόλος, ενώ ο εξοπλισμός και οι δραστηριότητες εκσυγχρονίστηκαν. Σήμερα, το Παρατηρητήριο είναι ένα σημείο συγκέντρωσης για τους λάτρεις της αστρονομίας και των φυσικών επιστημών. Διοργανώνει παραδοσιακά διαλέξεις, συναυλίες, αστρονομική εκπαίδευση και άλλες δραστηριότητες για τους πολίτες. Το επιστημονικό του έργο σχετικά με τη φυσική του Ήλιου γίνεται μαζί με το Παρατηρητήριο του Χβαρ.
Ελένη Φραγκιαδάκη
Έχει ύψος 1.90 μ. Αγωνίστηκε ως επιθετικός και ξεκίνησε την καριέρα της από τους Αμαζόνες το 1995. Αγωνίστηκε στον Γ.Α.Σ. Μεσσαράς και τον Άγιαξ Ευόσμου. Το καλοκαίρι του 2000 μετακόμισε στον Παναθηναϊκό. Με τον Παναθηναϊκό η Φραγκιαδάκη κατέκτησε το νταμπλ το 2005, 2006, 2008 και 2009, ενώ συμμετείχε και στην εθνική ομάδα.
Σλαβολιούμπ Έντουαρντ Πενκάλα
Έγινε γνωστός για την περαιτέρω ανάπτυξη του μηχανικού μολυβιού (1906) - στη συνέχεια ονομάστηκε "αυτόματο μολύβι" - και το πρώτο στυλό στερεάς μελάνης(1907). Συνεργαζόμενος με έναν επιχειρηματία με το όνομα Έντμουντ Μόστερ, ξεκίνησε την επιχείρηση Πενκάλα-Μόστερ και δημιούργησε ένα εργοστάσιο στυλό και μολυβιών που ήταν ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο την εποχή εκείνη. Αυτή η εταιρεία, που σήμερα ονομάζεται TOZ Penkala, εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα.
Παρατηρητήριο του Ζάγκρεμπ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζάγκρεμπ
Σλαβολιούμπ Έντουαρντ Πενκάλα
Κατασκεύασε επίσης το πρώτο κροατικό αεροσκάφος που πέταξε στη χώρα, το Μονοπλάνο Πενκάλα του 1910, που πετούσε ο Ντράγκουτιν Νόβακ, ο οποίος ήταν επίσης ο πρώτος κροάτης πιλότος. Κατασκεύασε και εφύηρε πολλά άλλα προϊόντα και συσκευές και διέθετε συνολικά 80 διπλώματα ευρεσιτεχνίας.
Ελένη Φραγκιαδάκη
Διακρίσεις
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Σλαβολιούμπ Έντουαρντ Πενκάλα
Μεταξύ των κατοχυρωμένων με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας εφευρέσεων του ήταν:
Επίσης ίδρυσε μια άλλη εταιρεία, η οποία παρήγαγε διάφορες χημικά προϊόντα, όπως απορρυπαντικά, κεριά σφράγισης και το "Ράντιουμ Βινόβιτσα", ένα προϊόν που μοιάζει με ιατρικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και καταχωρήθηκε ότι θεράπευε τον ρευματισμό.
Ο Πενκάλα πέθανε στο Ζάγκρεμπ στην ηλικία των 50 ετών, αφότου κόλλησε πνευμονία σε επαγγελματικό ταξίδι. Θάφτηκε στο νεκροταφείο του Μιρογκόι.
Ανδρέας Π. Παναγιώτου (Κύπριος πολιτικός)
Ο Ανδρέας Παναγιώτου (1936) είναι Ελληνοκύπριος δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Παναγιώτου γεννήθηκε στην Φυλλιά το 1936. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο της Λευκωσίας και αργότερα σπούδασε νομική στην Αθήνα, ενώ εργαζόταν ως δικηγόρος. Έλαβε μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ πρώτα μέλος της νεολαίας της οργάνωσης, ενώ αργότερα συμμετείχε μαζί με τον Μιχαλάκη Καραολή στην εκτέλεση του αστυνομικού Η. Πουλλή, ο οποίος κατηγορείτο ως προδότης. Για τη δράση του συνελήφθη δύο φορές από τις βρετανικές δυνάμεις, καταφέρνοντας ωστόσο να αποδράσει δις.
Την περίοδο των διακοινοτικών συγκρούσεων του 1963-1964 πολέμησε ως εθελοντής στις ελληνοκυπριακές ένοπλες δυνάμεις και αποστρατεύθηκε ως λοχαγός. Κατά τη διάρκεια της Χούντας συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα. Μετά το 1974 συμμετείχε ενεργά σε κινήσεις εναντίον της παρουσίας των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο.
Πολιτική διαδρομή
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59 Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Δημοψήφισμα στις Μπαχάμες (2016)
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στις Μπαχάμες  στις 7 Ιουνίου του 2016. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν αν θα ενέκριναν τέσσερις ξεχωριστές συνταγματικές τροποποιήσεις. Και οι τέσσερις προτάσεις απορρίφθηκαν.
Τα άρθρα 8 και 9
Το άρθρο 8 αφορά την υπηκοότητα. να αλλάξει σε: Το άρθρο 9 που αφορά την πολιτογράφηση να διαγραφεί.
Άρθρο 10
Ζητήθηκε στο άρθρο αυτό να προστεθεί ότι το δικαίωμα να πολιτογραφηθεί κάποιος ως πολίτης της Μπαχάμες βάσει του παρόντος Άρθρου υπόκειται σε εξαιρέσεις ή προσόντα, σύμφωνα με το συμφέρον της εθνικής ασφάλειας και της δημόσιας πολιτικής.
Άρθρο 26
Τα τμήματα 3 και 4 του άρθρου 26 που αφορούν την έκφραση "διακρίσεις" και το πώς χρησιμοποιείται.
Αναφορές
2016 Μπαχαμες
Βαλκανική κουζίνα
μικρογραφία| Το πασχαλινό πρωινό τρώγεται στη [[Σερβία για το Ορθόδοξο Πάσχα. Είναι επίσης δημοφιλές στη Βόρεια Μακεδονία, στο Μαυροβούνιο και στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Παρόμοιο γεύμα τρώγεται στη Σλοβενία αλλά με σλοβενική πότιτσα αντί για κέικ.]] Η βαλκανική κουζίνα είναι είδος τοπικής κουζίνας που συνδυάζει χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής κουζίνας με μερικά από αυτά της Δυτικής Ασίας. Συναντάται στη Βαλκανική Χερσόνησο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, μια περιοχή χωρίς σαφή όρια αλλά που γενικά θεωρείται ότι περιλαμβάνει τουλάχιστον τις σύγχρονες χώρες της Αλβανίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Ελλάδας και της πρώην Γιουγκοσλαβίας, με πιθανή εξαίρεση τη Σλοβενία και τη βόρεια ενδοχώρα της Κροατίας. Η βαλκανική κουζίνα μπορεί επίσης να βρεθεί στη Βιέννη ως αποτέλεσμα της μετανάστευσης σε αυτήν την πόλη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Γερμανία διαθέτει εστιατόρια που σερβίρουν βαλκανική κουζίνα, τα οποία ονομάζονταν συχνά γιουγκοσλαβικά εστιατόρια μέχρι το ξέσπασμα των Γιουγκοσλαβικών Πολέμων. Η κουζίνα των Ρομά, το παραδοσιακό φαγητό των Ρομά, περιλαμβάνει πιάτα από την παραδοσιακή βαλκανική κουζίνα.
Ιστορία
Τα Βαλκάνια έχουν μια ιστορία ξένης κυριαρχίας και εσωτερικών αγώνων εξουσίας, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια ποικίλη κουζίνα στην οποία οι επιρροές έχουν συγχωνευθεί ως αποτέλεσμα της πολιτιστικής ανταλλαγής. Το ιστορικό θεμέλιο της σύγχρονης βαλκανικής κουζίνας είναι η οθωμανική κουζίνα, η οποία επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την αραβική λεβαντική κουζίνα και τη μεσαιωνική βυζαντινή κουζίνα. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία εισήγαγε τη χρήση της πιπεριάς στην περιοχή και έφερε επίσης το μπουρέκι, ένα φύλλο με προέλευση που μπορεί να βρίσκεται στην αρχαία ρωμαϊκή κουζίνα. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής παρουσίας εισήχθησαν πιάτα όπως το τσεβάπι και η πλιεσκαβίτσα, μαζί με τον τούρκικο καφέ. Την ίδια περίοδο το χοιρινό έγινε δημοφιλές στη βόρεια Σερβία, καθώς οι χοίροι δεν φορολογούνταν σύμφωνα με τον οθωμανικό ισλαμικό νόμο.
Τα συστατικά της βαλκανικής κουζίνας προέρχονται επίσης από τις παραδοσιακές κουζίνες της Ελλάδας, της Περσίας, των αραβικών χωρών και της Τουρκίας, καθώς και της ίδιας της περιοχής των Βαλκανίων και έχει γίνει κάποιος δανεισμός από τη μεσογειακή κουζίνα, την αρμενική κουζίνα και τις κουζίνες της Βορειοδυτικής Αφρικής και της Κεντρικής Ευρώπης. Τα κοινά σημεία μπορούν να βρεθούν με τη γερμανική κουζίνα, την ουγγρική κουζίνα και τη σλαβική κουζίνα. Η εμπλοκή της Αυστρίας, της Ουγγαρίας και της Ιταλίας στα Βαλκάνια οδήγησε στην εισαγωγή των πιάτων με πανέ και του γκούλας, καθώς και στην έμφαση στα θαλασσινά. Η επίδραση της περσικής κουζίνας φαίνεται από τη χρήση γιαουρτιού στα πιάτα με κρέας. Υπάρχουν επίσης ορισμένες συνεισφορές από την εβραϊκή κουζίνα, όπως το πάτισπανια (patišpanja), το παντεσπάνι που βρίσκεται στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Χαρακτηριστικά
Η βαλκανική κουζίνα χαρακτηρίζεται από ποικίλα, δυνατά και πικάντικα φαγητά. Τα λαχανικά τουρσί και οι μικρές καυτερές πιπεριές είναι κοινά συστατικά, με τις πιπεριές να εμφανίζονται στο άλειμμα άιβαρ. Το τυρί φέτα είναι επίσης ένα δημοφιλές συστατικό. Τα πιάτα χρησιμοποιούν συχνά γεμιστά λαχανικά, όπως σάρμα που φτιάχνεται με γεμιστά αμπελόφυλλα. Επίσης δημοφιλής είναι ο μουσακάς, ένα πιάτο που φτιάχνεται με μελιτζάνες ή πατάτες. Πολλά πιάτα σερβίρονται με την παχύρρευστη κρέμα γνωστή ως καϊμάκι και η σάλτσα αυγολέμονο επίσης χρησιμοποιείται ευρέως. Οι μεζέδες σερβίρονται συχνά ως ορεκτικά όπως και στη λεβαντική και την καυκάσια κουζίνα. Στα δημοφιλή επιδόρπια περιλαμβάνονται ο μπακλαβάς και ο χαλβάς και η ρακή με κονιάκ φρούτων πίνεται συχνά. Το μαγείρεμα γίνεται συνήθως χρησιμοποιώντας ένα σατς, ένα είδος καπακιού ψησίματος που καλύπτεται με ζεστά κάρβουνα ή στάχτη, μια τεχνική που χρονολογείται από την αρχαία ελληνική κουζίνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουζίνα ανά περιοχή Κατηγορία:Μεσογειακή κουζίνα
Προεδρικό δημοψήφισμα στην Κιργιζία 1994
Ένα δημοψήφισμα για τον Πρόεδρο Ασκάρ Ακάγιεφ πραγματοποιήθηκε στην Κιργιζία, στις 30 Ιανουαρίου του 1994. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να ψηφίσουν στο ερώτημα "Επιβεβαιώνετε ότι ο Πρόεδρος της Κιργιζίας ο οποίος εκλέχθηκε δημοκρατικά στις 12 Οκτωβρίου 1991 για 5 χρόνια είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κιργιζίας με το δικαίωμα να ενεργεί ως επικεφαλής του κράτους κατά τη διάρκεια της θητείας του;" Το αποτέλεσμα ήταν 97.0% υπέρ, με την συμμετοχή να είναι στο 96.0%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Κιργιζία Κατηγορία:Δημοψηφίσματα
Θεόδωρος Βαρούνης
Ο Θεόδωρος Βαρούνης (1881-1952) ήταν Έλληνας χημικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Γύθειο και σπούδασε στο εξωτερικό, αρχικά στη Γερμανία και κατόπιν στη Γαλλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε ηλικία 24 ετών διορίστηκε υφηγητής της Χημείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε ως αστυχημικός στο Δήμο Αθηναίων. Ήταν ο ιδρυτής της Χημικής Υπηρεσίας του Βασιλικού Ναυτικού και πρώτος διευθυντής της. Το 1917 ανέλαβε τακτικός καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και πρύτανης από το 1946 ως το 1947. Δίδαξε επίσης στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες χημικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Ελένη Μεμετζή
Η Ελένη Μεμετζή (γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1975) είναι Ελληνίδα πρώην παίκτρια της πετοσφαίρισης. Ήταν μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 ως μέλος της εθνικής ομάδας. Αγωνίστηκε για τα Βριλήσσια το 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ
Δημήτριος Καραϊσκάκης
Ο Δημήτριος Καραϊσκάκης (1918 - 28 Ιουνίου 1996), του Ανδρέα, ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Κατά τη διάρκεια της χούντας εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από τη θέση του γενικού διευθυντή του Υπουργείου Βιομηχανίας. Εξελέγη βουλευτής του νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας με τη Νέα Δημοκρατία το 1974 με 13.800 ψήφους. . Επανεξελέγη βουλευτής το 1977. Χρημάτισε υφυπουργός Βιομηχανίας κατά την κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή, από τις 21 Νοεμβρίου 1974 ως τις 10 Σεπτεμβρίου 1976.
Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών, το 1996. Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών στις 29 Ιουνίου. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Μπέλα, παιδιά και εγγόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Βιομηχανίας
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στη Νέα Καληδονία (2018)
Ένα δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία διεξήχθη στη Νέα Καληδονία στις 4 Νοεμβρίου 2018. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να ψηφίσουν αν η Νέα Καληδονία θα παραμείνει μέρος της Γαλλίας ή θα γίνει ανεξάρτητη χώρα.
Σύμφωνα με τη συμφωνία της Νουμεά, ένα δεύτερο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στην Νέα Καληδονία θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί το 2018. Το προηγούμενο είχε διεξαχθεί το 1987, όταν το 98% των ψηφοφόρων είχαν ταχτεί υπέρ της παραμονής στη Γαλλία.
Οι ψηφοφόροι τάχθηκαν υπέρ της διατήρησης του παρόντος καθεστώτος με ποσοστό 56,4% έναντι 43,6% που τάχτηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας. Η προσέλευση ήταν 81% επί συνόλου 174.995 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Παρά την αποτυχία του δημοψηφίσματος, οι κάτοικοι της περιοχής θα έχουν ξανά το δικαίωμα να ψηφίσουν για την ανεξαρτησία το 2020 και (αν αποτύχει και αυτό) το 2022, εάν το ένα τρίτο του Κογκρέσου της Νέας Καληδονίας ψηφίσει την διεξαγωγή τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Νέα Καληδονία Νεα Καληδονια
Ηδονή
Η ηδονή (ή ευχαρίστηση) είναι μια ευρεία ομάδα ψυχικών καταστάσεων όπου οι άνθρωποι και άλλα ζώα την θεωρούν ως θετική, απολαυστική ή αξίζει να αναζητηθεί. Περιλαμβάνει και πιο συγκεκριμένες ψυχικές καταστάσεις όπως χαρά, ψυχαγωγία, απόλαυση, έκσταση, ευφορία. Η πρώιμη ψυχολογική έννοια της ηδονής, η αρχή της ηδονής, την περιγράφει ως μηχανισμό θετικής ανατροφοδότησης που κινητοποιεί τον οργανισμό να αναδημιουργήσει την κατάσταση που έχει βρει ως ευχάριστη, και να αποφύγει παρελθοντικές καταστάσεις που προκαλούν πόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχολογία
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 2016-2017
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2016-17 αποτέλεσε την 44η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 28 Ιουνίου έως τις 2 Ιουλίου 2017 στο Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Μεσολογγίου. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Π.Α.Ο.Κ. για έκτη φορά στην ιστορία του.
Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Κέιτλιν Μπένετ
Η Καίτλιν Μπέννετ (Kaitlin Bennett) είναι Αμερικανή υποστηρίκτρια της οπλοκατοχής και κατά της άμβλωσης. Η Καίτλιν έλαβε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης το 2018 καθώς μετά την αποφοίτησή της πήγε στο πανεπιστήμιο φέροντας ένα τυφέκιο AR-10 προς ένδειξη της υποστήριξής της στην οπλοφορία και οπλόκατοχή. Στα social media δεν είναι ιδιαίτερα αρεστή αφού συχνά αποκαλείτε "poop girl" (αφού είχε πάει viral μια σχετικά παλιά φωτογραφία της στην οποία φαίνεται η ίδια αναίσθητη στο πάτωμα, ενός πάρτι στο Πανεπιστήμιο που πήγαινε, με δικά της κόπρανα πάνω στα πόδια της) ή "Kent state gun girl". Λόγω αντι-σημιτικών, τρανσφοβικων, ομοφοβικων, σεξιστικών, ρατσιστικών κ.ο.κ. σχολίων συχνά γίνονται αστεία, γελειοποιείται και χλευάζεται απο τον οποιονδήποτε.
Εκπαίδευση
Τον Μάιο του 2018, στην ηλικία των 22 ετών, η Μπέννετ αποφοίτησε με πτυχίο βιολογίας από το πανεπιστήμιο του Κεντ στο Οχάιο.
Φάνης Ντονάς
Ο Φάνης Ντονάς (1937 - 3 Απριλίου 1986) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και νομάρχης, με καταγωγή από την Ηλέκτρα Μεσσηνίας.
Βιογραφία
Σπούδασε Μαθηματικά και αργότερα εργάστηκε ως καθηγητής Μαθηματικών. Από τα φοιτητικά του χρόνια ανέπτυξε αγωνιστική δράση και ήταν εκπρόσωπος της γενιάς του "114". Ήταν επίσης ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ, το 1974 και γραμματέας της Ν.Ε. της Πιερίας.
Διορίστηκε Νομάρχης Ξάνθης το 1982 και υπηρέτησε ως το 1985. Το 1983 ως νομάρχης διέταξε τη διάλυση της "Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης" (ΤΕΞ) ενός συλλόγου.
Απεβίωσε σε ηλικία 49 ετών στις 3 Απριλίου 1986, έπειτα από ασθένεια 15 μηνών στη Θεσσαλονίκη, στο νοσοκομείο Παπανικολάου. Η κηδεία του έγινε στις 4 Απριλίου, από τον ιερό ναό της Θείας Ανάληψης στην Κατερίνη.
Εθνική Μεγάλης Βρετανίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Μεγάλης Βρετανίας (αγγλικά: Great Britain women's national basketball team) είναι το συγκρότημα αθλητριών που αντιπροσωπεύουν τη χώρα της Μεγάλης Βρετανίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Βρετανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (British Basketball).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Η Βρετανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ιδρύθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2005 κατόπιν συνεργασίας των ομοσπονδιών της Αγγλίας (England Basketball), της Σκωτίας (basketballscotland) και της Ουαλίας (Basketball Wales) με στόχο τη δημιουργία ενιαίας και διεθνώς ανταγωνιστικής ομάδας.
Ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας υπάρχει μόνο σε επίπεδο Γυναικών και Νέων Γυναικών (U20), καθώς οι εθνικές ομάδες νεότερων κοριτσιών υπάρχουν ξεχωριστά για κάθε εθνική ομοσπονδία. Επιπλέον η Εθνική Σκωτίας και η Εθνική Ουαλίας συμμετέχουν επίσης τα τελευταία χρόνια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA (πρώην Division C). Οι καλαθοσφαιρίστριες από τη Βόρεια Ιρλανδία διαγωνίζονται με την ομάδα της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας, επομένως η ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως Εθνική Ομάδα του Ηνωμένου Βασιλείου.
Μέχρι σήμερα η Μεγάλη Βρετανία έχει προκριθεί σε τρεις τελικές φάσεις του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της FIBA, ενώ συμμετείχε και ως οικοδέσποινα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων Μεγαλη Βρετανια
Σουηδικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Κάτοχοι μεταλλίων
thumb|right|Ο 9 φορές πρωταθλητής στο απλό ανδρών, [[Γιαν-Όβε Βάλντνερ.]] thumb|right|Η 6 φορές πρωταθλήτρια στο απλό γυναικών, [[Ματίλντα Έκχολμ.]]
Αγωνίσματα
Τα ακόλουθα αγωνίσματα που περιλαμβάνονται στο εθνικό πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση στη Σουηδία Κατηγορία:Εθνικές διοργανώσεις επιτραπέζιας αντισφαίρισης
Θανάσης Κωστάκης
Ο Θανάσης Κωστάκης (1907-2009) ήταν Έλληνας γλωσσολόγος και λεξικογράφος. Είναι γνωστός για την εργασία του πάνω στην ετοιμοθάνατη Τσακώνικη γλώσσα, η οποία ομιλείται στην ανατολική Πελοπόννησο.
Ο Κωστάκης γεννήθηκε στα Πέρα Μέλανα της Αρκαδίας. Στα Πέρα Μέλανα ομιλούνταν τα Τσακώνικα. Ο Κωστάκης δίδαξε σε αρκετά γυμνάσια και λύκεια της Αθήνας πριν ενταχθεί στην Ακαδημία Αθηνών, όπου συνέβαλε στην συγγραφή του Ιστορικού Λεξικού. Εκτός από τα γλωσσολογικά έργα και μελέτες του, ο Κωστάκης έχει δημοσιεύσει ένα τόμο για την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Τσακωνιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Έλληνες λεξικογράφοι Κατηγορία:Έλληνες γλωσσολόγοι
Κιμ Μονζό
Εργάστηκε ως πολεμικός ανταποκριτής τη δεκαετία του 1970 στην Καμπότζη, το Βιετνάμ και τη Βόρεια Ιρλανδία εποχή από την οποία κληρονόμησε Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και το σύνδρομο Τουρέτ. Έκτοτε έχει συνεργαστεί με διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης όπως την Καταλανική Τηλεόραση και το Ράδιο Καταλονία και έχει μεταφράσει στα καταλανικά συγγραφείς όπως τον Τρούμαν Καπότε, Έρνεστ Χέμινγουεϊ και Ρόαλντ Νταλ. Έχει βραβευθεί με πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας της Κυβέρνησης της Καταλονίας το 2000. Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί τρία βιβλία του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καταλανοί λογοτέχνες Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς στα καταλανικά Κατηγορία:Καταλανοί μεταφραστές
Νίκος Κουτελιδάκης
Ο Νίκος Κουτελιδάκης (30 Ιουνίου 1942) είναι σκηνοθέτης του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, ενώ έχει ασχοληθεί και με το θέατρο.
Βιογραφία
Ολοκλήρωσε την ενασχόλησή του ως βοηθός σκηνοθέτη με την ταινία «Μέρες του ‘36» του Θόδωρου  Αγγελόπουλου (1972).
Το «Ένα Ντοκιμαντέρ», η ταινία τεκμηρίωσης που σκηνοθέτησε το 1980 και αφορά στα «αλευρώματα», έθιμο της Καθαράς Δευτέρας στο Γαλαξίδι, απέσπασε τα βραβεία Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου Δράμας (1980) και  Βελιγραδίου (1983).
Το 1995 σκηνοθετεί για πρώτη φορά στο θέατρο το έργο του Βασίλη Ζιώγα «Χρωματιστές Γυναίκες», μια παράσταση που απέσπασε το βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας από την Εταιρία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.
Την επόμενη χρονιά υπογράφει και πάλι τη σκηνοθεσία για το έργο του ίδιου συγγραφέα «Μπιγκ Μπαγκ».
Το 2011 σκηνοθέτησε την ταινία μεγάλου μήκους «Το ταγκό των Χριστουγέννων», βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Γιάννη Ξανθούλη, η οποία, εκτός από τα τρία βραβεία που απέσπασε από την Ακαδημία Κινηματογράφου (Μουσικής, Σκηνογραφίας, Ενδυματολογίας)  υπήρξε η πιο επιτυχημένη ταινία της χρονιάς (250.000 εισιτήρια στην πρώτη προβολή).
Φέτος (2022) σκηνοθετεί στην ΕΡΤ την μίνι-σειρά εποχής (έξι επεισοδίων) «Αγάπη Παράνομη», βασισμένη στο ομότιτλο διήγημα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη.
Διακρίσεις
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Χαλέντα Ζία
Η Χαλέντα Ζία (খালেদা জিয়া, γεννήθηκε ως Χαλέντα Χανάμ Πουτούλ το 1945) είναι Μπανγκλαντεσιανή πολιτικός και πρώην πρωθυπουργός του Μπανγκλαντές. Υπηρέτησε στο πρωθυπουργικό αξίωμα για δύο πενταετίες, από το 1991 έως το 1996 και από το 2001 έως το 2006. Ήταν η πρώτη γυναίκα στη χώρα της και δεύτερη γυναίκα στις μουσουλμανικές χώρες (μετά την Πακιστανή Μπεναζίρ Μπούτο) που ηγήθηκε μιας δημοκρατικής κυβέρνησης ως πρωθυπουργός. Ήταν η πρώτη κυρία του Μπανγκλαντές κατά την προεδρία του συζύγου της Ζιαούρ Ραχμάν. Είναι πρόεδρος και επικεφαλής του Εθνικιστικού Κόμματος του Μπανγκλαντές, το οποίο ιδρύθηκε από τον Ραχμάν στα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Μετά από ένα στρατιωτικό πραξικόπημα υπό την ηγεσία του Χουσέιν Μουχάμαντ Ερσάντ το 1982, η Ζία ηγήθηκε του κινήματος υπέρ της δημοκρατίας μέχρι την πτώση του στρατιωτικού δικτάτορα Ερσάντ το 1990. Έγινε πρωθυπουργός μετά την νίκη του Εθνικιστικού Κόμματος το 1991. Επίσης υπηρέτησε για ένα μικρό χρονικό διάστημα στην βραχύβια κυβέρνηση του 1996, καθώς τα άλλα κόμματα είχαν μποϊκοτάρει τις γενικές εκλογές του Φεβρουαρίου 1996. Στις εκλογές του Ιουνίου 1996, ο σύνδεσμος Αουάμι ανήλθε στην εξουσία. Η Ζία επανήλθε στο πρωθυπουργικό θώκο το 2001. Εξελέγη βουλευτίνα σε πέντε διαφορετικές εκλογικές περιφέρειες στις εκλογές του 1991, 1996 και 2001.
Στην κατάταξη των 100 πιο επιδραστικών γυναικών του κόσμου του Φορμπς, η Ζία ήταν 14η το 2004, 29η το 2005 και 33η το 2006.
Μετά το τέλος της θητείας της κυβέρνησής της το 2006, οι προβλεπόμενες εκλογές του Ιανουαρίου 2007 αναβλήθηκαν λόγω πολιτικής βίας και διαμαχών, ενώ ακολούθησε μια αναίμακτη κατάληψη της προσωρινής κυβέρνησης από τον στρατό. Κατά την διάρκεια της εξουσίας της προσωρινής κυβέρνησης, η Ζία και οι δύο γιοι της κατηγορήθηκαν για διαφθορά.
Τον Φεβρουάριο του 2018, η Ζία καταδικάστηκε σε φυλάκιση πέντε χρόνων για διαφθορά. Βρέθηκε ότι καταχραζόταν τις χρηματοδοτήσεις για ένα εμπίστευμα ορφανοτροφείου, που δημιουργήθηκε, όταν ήταν πρωθυπουργός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Γεώργιος Βολουδάκης
Ο Γεώργιος Βολουδάκης (1924 - 5 Οκτωβρίου 1989) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Χανιά και ήταν γιος του Ιωσήφ Βολουδάκη, απόγονου της ιστορικής οικογένειας των Βολουδάκηδων. Ήταν ανεψιός του Μανούσου Βολουδάκη, τον οποίο διαδέχθηκε και στην πολιτική. Παντρεύτηκε την Αλίκη Τζωρτζάκη και απέκτησαν 2 τέκνα, το Μανούσο και την Όλγα.
Σπουδές και αντιστασιακή δράση
Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, καταφεύγοντας στο βουνό και για το λόγο αυτό, καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο από τους Ναζί. Το 1943 έφυγε προς τη Μέση Ανατολή, όπου φοίτησε στη Σχολή Δοκίμων. Ήταν εκδότης της ημερήσιας εφημερίδας "Εθνική Φωνή" από το 1958 (σταμάτησε κατά τη χούντα και συνεχίστηκε η έκδοσή της αργότερα).
Πολιτική σταδιοδρομία
Μετά την αποχώρηση του θείου του από την πολιτική, τον διαδέχθηκε στο κόμμα της ΕΡΕ ως πολιτευτής. Εξελέγη βουλευτής Χανίων το 1958 και το 1961. Όταν εγκαθιδρύθηκε η χούντα των Συνταγματαρχών, ο Βολουδάκης αυτοεξορίστηκε μαζί με τον Νικήτα Βενιζέλο και τον Αντώνη Δροσογιάννη. Αργότερα, στις 19 Μαρτίου 1989 έγινε ξανά βουλευτής στη Β΄ Αθηνών, καταλαμβάνοντας την έδρα του αποβιώσαντος Κωνσταντίνου Λάσκαρη με τη Νέα Δημοκρατία και υπηρετώντας ως τον Ιούνιο του 1989.
Θάνατος
Ο Γεώργιος Ι. Βολουδάκης πέθανε τον Οκτώβριο του 1989 στην Αθήνα και κηδεύτηκε από το Ναό της Μητρόπολης, στις 6 Οκτωβρίου, ενώ η ταφή του έγινε την επομένη στα Χανιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Χανίων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία