cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντάριο Αρτζέντο
Μετά το 2000
Στις 26 Ιουνίου 2009 η νέα ταινία του Αρτζέντο `Αγρια Καταδίωξη (ιταλικός τίτλος Giallo) έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Εδιμβούργου. Τον επόμενο μήνα ανακοίνωσε ότι είχε αρχίσει να ασχολείται με μία τριδιάστατη εκδοχή της ταινίας του Βαθύ κόκκινο, αλλά αυτό το σχέδιο «μπήκε στο ράφι» εξαιτίας της εμπορικής αποτυχίας της `Αγριας Καταδίωξης στις ιταλικές αίθουσες. Τον Μάρτιο του 2011 ανακοινώθηκε ότι ο Ρούτγκερ Χάουερ είχε υπογράψει να παίξει τον ρόλο του Βαν Χέλσινγκ στην ταινία του Αρτζέντο Dracula 3D, τα γυρίσματα της οποίας άρχισαν μετά από λίγους μήνες στη Βουδαπέστη. Η ταινία κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2012.
Ο Ιταλοαλγερινός σκηνοθέτης Λούκα Γκουαντανίνο ανακοίνωσε το 2015 τα σχέδιά του να σκηνοθετήσει μια αμερικανική εκδοχή («ριμέικ») της ταινίας Σασπίρια (1977) του Αρτζέντο με πρωταγωνίστριες τις Τίλντα Σουίντον και Ντακότα Τζόνσον. Το αμερικανικό σενάριο βασίζεται στο αρχικό των Αρτζέντο και Νικολόντι, και η ταινία κυκλοφόρησε το 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1998
Ανδρών
* Διεξήχθη ξεχωριστό πρωτάθλημα στα Σκόπια, εκτός βαθμολογίας.
Βαθμολογία
* Δεν είναι γνωστή η βαθμολογία.
Γυναικών
* Διεξήχθη ξεχωριστό πρωτάθλημα στα Σκόπια, εκτός βαθμολογίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1998 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Βελιγράδι
Πυροσβεστήρας
Ο πυροσβεστήρας (fire extinguisher) είναι συσκευή ενεργητικής πυροπροστασίας (active fire protection) που χρησιμοποιείται στην κατάσβεση ή έλεγχο μικρών πυρκαγιών, συχνά σε επείγουσες καταστάσεις. Δεν αποσκοπεί να χρησιμοποιηθεί για μια πυρκαγιά εκτός ελέγχου, όπως στις πυρκαγιές που έχουν φτάσει στην οροφή, απειλεί τον χρήστη (δηλαδή, δεν υπάρχει οδός διαφυγής, υπάρχει καπνός ή κίνδυνος έκρηξης, κλπ.), ή απαιτεί την πείρα της πυροσβεστικής. Συνήθως, ένας πυροσβεστήρας αποτελείται από ένα κυλινδρικό δοχείο χειρός εγκλωβισμένης πίεσης που περιέχει έναν τύπο κατασβεστικού μέσου που θα εκλυθεί για να κατασβήσει μια φωτιά. Πυροσβεστήρες που είναι κατασκευασμένοι με μη κυλινδρικά δοχεία εγκλωβισμένης πίεσης υπάρχουν επίσης, αλλά είναι λιγότερο συχνοί.
Στις ΗΠΑ, οι πυροσβεστήρες σε όλα τα κτίρια εκτός από τα σπίτια πρέπει γενικά να επιθεωρούνται από μια εξουσιοδοτημένη εταιρία πυροσβεστήρων τουλάχιστον ετησίως. Κάποιοι κανονισμοί απαιτούν πιο σύντομα χρονικά διαστήματα ελέγχου των πυροσβεστήρων. Ο ελεγκτής βάζει μια ετικέτα στον πυροσβεστήρα για να δείξει τον τύπο της παρεχόμενης υπηρεσίας (ετήσια επιθεώρηση, αναγόμωση, νέος πυροσβεστήρας).
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι πυροσβεστήρων: εγκλωβισμένης πίεσης (Stored-pressure) και με φυσίγγιο (Cartridge-operated). Στις μονάδες εγκλωβισμένης πίεσης, το προωθητικό αέριο αποθηκεύεται στον ίδιο θάλαμο με το μέσο πυρόσβεσης. Ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο μέσο, χρησιμοποιούνται διαφορετικά προωθητικά. Με τους ξηρούς χημικούς πυροσβεστήρες, χρησιμοποιείται συνήθως το άζωτο· οι πυροσβεστήρες νερού και αφρού χρησιμοποιούν συνήθως τον αέρα. Οι πυροσβεστήρες εγκλωβισμένης πίεσης είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος. Οι πυροσβεστήρες με φυσίγγιο περιέχουν το προωθητικό αέριο σε ένα ξεχωριστό φυσίγγιο που τρυπιέται πριν την εκκένωση, εκθέτοντας το προωθητικό στο κατασβεστικό μέσο. Αυτός ο τύπος δεν είναι τόσο συχνός, χρησιμοποιείται κυρίως σε περιοχές όπως σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις, όπου χρησιμοποιούνται περισσότερο από τη συνηθισμένη χρήση. Έχουν το πλεονέκτημα της απλής και γρήγορης αναγόμωσης, επιτρέποντας σε έναν χειριστή να εκκενώσει τον πυροσβεστήρα, να τον αναγομώσει και να επιστρέψει στη φωτιά σε λογικό χρόνο. Αντίθετα με τους πυροσβεστήρες εγκλωβισμένης πίεσης, αυτοί οι πυροσβεστήρες χρησιμοποιούν πεπιεσμένο διοξείδιο του άνθρακα αντί του αζώτου, αν και φυσίγγια αζώτου χρησιμοποιούνται σε χαμηλής θερμοκρασίας μοντέλα (κατηγορίας -60). Οι πυροσβεστήρες με φυσίγγιο είναι διαθέσιμοι σε ξηρό χημικό και σε ξηρής σκόνης στις ΗΠΑ και σε νερό, μέσα διαβροχής, αφρό, ξηρό χημικό (κλάσεις ABC και B.C.) καθώς και σε ξηρή σκόνη (κλάση D) για τον υπόλοιπο κόσμο.
Οι πυροσβεστήρες διαιρούνται παραπέρα σε τροχήλατους και χειρός. Οι πυροσβεστήρες χειρός ζυγίζουν από 0,5 έως 12 kg και είναι συνεπώς εύκολα μετακινήσιμοι με το χέρι. Οι τροχήλατες μονάδες ζυγίζουν συνήθως περισσότερο από 25 kg. Αυτοί οι τροχήλατοι πυροσβεστήρες βρίσκονται συνήθως σε εργοτάξια, εργοστάσια, τροχόδρομους αεροδρομίων, ελικοδρόμια, καθώς και σε αποβάθρες και μαρίνες.
Ιστορικό
Ο πρώτος πυροσβεστήρας με καταχωρημένη ευρεσιτεχνία παρασκευάστηκε στην Αγγλία από τον χημικό Ambrose Godfrey, το 1723. Αποτελείτο από μια δεξαμενή κατασβεστικού υγρού που περιείχε έναν θάλαμο από κασσίτερο με πυρίτιδα. Αυτός ήταν συνδεμένος με ένα σύστημα φιτιλιών που αναφλέγονταν, εκτοξεύοντας την πυρίτιδα και σκορπώντας το διάλυμα. Αυτή η συσκευή χρησιμοποιήθηκε περιορισμένα, επειδή αναφέρεται ότι ήταν αποτελεσματική στην κατάσβεση μιας φωτιάς στο Λονδίνο.
Ο σύγχρονος πυροσβεστήρας επινοήθηκε από τον George William Manby, το 1818· αποτελείτο από ένα χάλκινο δοχείο 13,6 λίτρων από διάλυμα ανθρακικού καλίου κάτω από πεπιεσμένο αέρα.
Ο πυροσβεστήρας διττανθρακικού νατρίου κατοχυρώθηκε το 1866 από τον Francois Carlier, που ανέμιξε ένα διάλυμα νερού και διττανθρακικού νατρίου με τρυγικό οξύ, παράγοντας το προωθητικό αέριο CO2. Ένας πυροσβεστήρας διττανθρακικού νατρίου κατοχυρώθηκε το 1881, στις ΗΠΑ, από τον Almon M. Granger. Ο πυροσβεστήρας του χρησιμοποιούσε την αντίδραση μεταξύ του διαλύματος όξινου ανθρακικού νατρίου και θειικού οξέος για να ρίξει πεπιεσμένο νερό στη φωτιά. Ένα φιαλίδιο πυκνού θειικού οξέος κρεμιόταν στον κύλινδρο. Ανάλογα με τον τύπο του πυροσβεστήρα, το φιαλίδιο του οξέος μπορούσε να σπάσει κατά δύο τρόπους. Ο ένας χρησιμοποιούσε ένα έμβολο για να σπάσει το φιαλίδιο του οξέος, ενώ ο δεύτερος ελευθέρωνε ένα μολυβδένιο πώμα που κρατούσε το φιαλίδιο κλειστό. Μόλις το οξύ αναμιγνυόταν με το όξινο ανθρακικό νάτριο, το αέριο διοξείδιο του άνθρακα ωθούσε και πίεζε το νερό. Το πεπιεσμένο νερό αναγκαζόταν να περάσει από ένα δοχείο μέσα από ένα ακροφύσιο ή από σωλήνα μικρού μήκους.
Ο πυροσβεστήρας με φυσίγγιο εφευρέθηκε από την Read & Campbell το 1881, που χρησιμοποιούσε νερό ή διαλύματα με βάση το νερό. Αργότερα, ανακαλύφθηκε ένας πυροσβεστήρας τετραχλωράνθρακα που λεγόταν "Petrolex" με κύρια χρήση για αυτοκίνητα.
Το 1910, η Pyrene Manufacturing Company του Ντελαγουέαρ υπέβαλε μια ευρεσιτεχνία χρησιμοποιώντας τετραχλωράνθρακα (CTC, ή CCl4) για την κατάσβεση των πυρκαγιών. Το υγρό εξατμιζόταν και έσβηνε τις φλόγες παρεμποδίζοντας τη χημική αλυσιδωτή αντίδραση της διεργασίας της καύσης (ήταν μια προϋπόθεση των αρχών του 20ού αιώνα ότι η ικανότητα κατάσβεσης της φωτιάς από τον τετραχλωράνθρακα βασίζεται στην αφαίρεση του οξυγόνου). Το 1911, κατέθεσαν μια ευρεσιτεχνία ενός μικρού, φορητού πυροσβεστήρα που χρησιμοποιούσε τετραχλωράνθρακα. Αυτός αποτελείτο από έναν ορειχάλκινο ή επιχρωμιωμένο περιέκτη με μια ενσωματωμένη χειραντλία, που χρησιμοποιήθηκε για να εκσφεντονίζει έναν πίδακα προς τη φωτιά. Ήταν συνήθως χωρητικότητας 1,1 λίτρα ή 0,57 λίτρα, αλλά ήταν επίσης διαθέσιμος μέχρι 9,1 λίτρα. Επειδή ο περιέκτης ήταν χωρίς πίεση, μπορούσε να ξαναγεμίσει μετά τη χρήση μέσα από μια τάπα πλήρωσης με καινούργιο τετραχλωράνθρακα.
Ένας άλλος τύπος πυροσβεστήρα τετραχλωράνθρακα ήταν η πυροσβεστική χειροβομβίδα (fire grenade). Αυτή αποτελείτο από μια γυάλινη σφαίρα γεμάτη με τετραχλωράνθρακα, η οποία προοριζόταν να ρίχνεται στη βάση μιας φωτιάς (στην αρχή χρησιμοποιήθηκε αλατόνερο, αλλά ο τετραχλωράνθρακας ήταν πιο αποτελεσματικός). Ο τετραχλωράνθρακας ήταν κατάλληλος για υγρές και ηλεκτρικές φωτιές και οι πυροσβεστήρες προσαρμόζονταν σε οχήματα. Οι πυροσβεστήρες τετραχλωράνθρακα αποσύρθηκαν τη δεκαετία του 1950, λόγω της χημικής τους τοξικότητας - η έκθεση σε υψηλές συγκεντρώσεις καταστρέφει το νευρικό σύστημα και εσωτερικά όργανα. Επιπλέον, όταν χρησιμοποιείται σε μια φωτιά, η θερμότητα μπορεί να μετατρέψει τον τετραχλωράνθρακα σε αέριο φωσγένιο, που παλιότερα εχρησιμοποιείτο ως χημικό όπλο.
Τη δεκαετία του 1940, ανακαλύφθηκε στη Γερμανία το υγρό βρωμοχλωρομεθάνιο (ή χλωροβρωμομεθάνιο) (CBM) για χρήση σε αεροπλάνα. Ήταν πιο αποτελεσματικό και ελαφρά λιγότερο τοξικό από τον τετραχλωράνθρακα και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1969. Το βρωμομεθάνιο ανακαλύφθηκε ως κατασβεστικό μέσο τη δεκαετία του 1920 και χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα στην Ευρώπη. Είναι ένα αέριο χαμηλής πίεσης που δουλεύει εμποδίζοντας την αλυσιδωτή αντίδραση της φωτιάς και είναι το πιο τοξικό από τα εξετμιζόμενα υγρά και χρησιμοποιήθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1960. Τα παραπροϊόντα του ατμού και της καύσης από όλα τα υγρά ήταν πολύ τοξικά και μπορούσαν να προκαλέσουν θάνατο σε κλειστούς χώρους.
Ο πυροσβεστήρας διοξειδίου του άνθρακα (CO2) εφευρέθηκε (τουλάχιστον στις ΗΠΑ) από την εταιρία Walter Kidde το 1924 ως απάντηση του αιτήματος της Bell Telephone για μια ηλεκτρικά μη αγώγιμη ένωση για την κατάσβεση των προηγουμένως δυσκολοκατασβέσιμων πυρκαγιών στα τηλεφωνικά κέντρα. Αποτελείτο από έναν υψηλό μεταλλικό κύλινδρο που περιείχε 3,4 kg CO2 με μια τροχήλατη βαλβίδα και έναν πλεκτό ορειχάλκινο σωλήνα, καλυμμένο με βαμβάκι, με μια σύνθετη χοάνη ως ακροφύσιο. Το CO2 είναι ακόμα δημοφιλές σήμερα, επειδή είναι ένα καθαρό μέσο φιλικό προς το όζον και χρησιμοποιείται πολύ σε παραγωγές ταινιών για να κατασβέσουν καιόμενους ηθοποιούς. Οι πυροσβεστήρες διοξειδίου του άνθρακα κατασβένουν τη φωτιά κυρίως εκτοπίζοντας το οξυγόνο. Κάποτε εθεωρείτο ότι δρούσε με ψύξη, αν και αυτό το φαινόμενο στις περισσότερες φωτιές είναι αμελητέο. Το χαρακτηριστικό αυτό είναι αρκετά γνωστό και έχει οδηγήσει στην πλατιά λαθεμένη χρήση πυροσβεστήρων του διοξειδίου του άνθρακα για γρήγορη ψύξη ποτών και ιδιαίτερα της μπύρας.
Το 1928, η DuGas παρουσίασε έναν ξηρό χημικό πυροσβεστήρα με φυσίγγιο, που χρησιμοποιούσε διττανθρακικό νάτριο ειδικά επεξεργασμένο με χημικά για να επιτρέπει την ελεύθερη ροή και αντίσταση στην υγρασία. Αποτελείτο από έναν χάλκινο κύλινδρο με ένα εσωτερικό φυσίγγιο CO2. Ο χειριστής έστριβε μια βαλβίδα στην κορυφή για να τρυπήσει το φυσίγγιο και πίεζε έναν μοχλό στη βαλβίδα στο τέλος του σωλήνα για να εκκενώσει τη χημική ουσία. Αυτό ήταν το πρώτο μέσο που διατέθηκε για φωτιές μεγάλης κλίμακας τρισδιάστατων υγρών και πεπιεσμένων αερίων, αλλά παρέμεινε κυρίως ως ένας ειδικός τύπος πυροσβεστήρα μέχρι τη δεκαετία του 1950, όταν έγιναν εμπορικές μικρές μονάδες ξηρών χημικών για οικιακή χρήση. Ο ξηρός χημικός πυροσβεστήρας ABC ήρθε από την Ευρώπη τη δεκαετία του 1950, ο Super-K ανακαλύφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και ο Purple-K στο τέλος της δεκαετίας 1960. Χειροκίνητα εφαρμοζόμενα ξηρά μέσα όπως ο γραφίτης για φωτιές κλάσης D (μέταλλα) ήταν γνωστά από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και το 1949 η Ansul εισήγαγε έναν πυροσβεστήρα εγκλωβισμένης πίεσης χρησιμοποιώντας ένα εξωτερικό φυσίγγιο CO2 για να εκκενώσει το μέσο. Ο πυροσβεστήρας Met-L-X (χλωριούχου νατρίου) υπήρξε ο πρώτος πυροσβεστήρας που αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ, με γραφίτη και χαλκό για να αναπτυχθούν αργότερα αρκετοί τύποι.
Τη δεκαετία του 1970, ο Halon 1211 ήρθε στις ΗΠΑ από την Ευρώπη, όπου εχρησιμοποιείτο από το τέλος της δεκαετίας του 1940. Ο Halon 1301 αναπτύχθηκε από την DuPont και τον Αμερικανικό Στρατό το 1954. Οι πυροσβεστήρες Halon 1211 και Halon 1301 λειτουργούσαν εμποδίζοντας την αλυσιδωτή αντίδραση της φωτιάς και στην περίπτωση του Halon 1211, ψύχοντας επίσης και τα καύσιμα κατηγορίας A. Ο Halon χρησιμοποιείται ακόμα, αλλά υποχωρεί για πολλές χρήσεις λόγω των περιβαλλοντικών επιδράσεών του. Η Ευρώπη και η Αυστραλία έχουν περιορίσει αυστηρά τη χρήση του, από το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ του 1987. Λιγότερο αυστηροί περιορισμοί έχουν επιβληθεί στις ΗΠΑ, Μέση Ανατολή και Ασία.
Κατηγοριοποίηση
Διεθνώς, υπάρχουν πολλές αποδεκτές μέθοδοι κατηγοριοποίησης για τους πυροσβεστήρες χειρός. Κάθε κατηγοριοποίηση είναι χρήσιμη στην καταπολέμηση πυρκαγιών μιας συγκεκριμένης ομάδας καυσίμων.
Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία
Οι προδιαγραφές για τους πυροσβεστήρες καθορίζονται από το πρότυπο AS/NZS 1841. Όλοι οι πυροσβεστήρες πρέπει να είναι βαμμένοι με κόκκινο σήμα. Εκτός από τους πυροσβεστήρες νερού, κάθε πυροσβεστήρας έχει μια χρωματιστή λουρίδα κοντά στην κορυφή, που καλύπτει τουλάχιστον το 10% του μήκους του σώματος του πυροσβεστήρα, καθορίζοντας το περιεχόμενό του.
Στην Αυστραλία, η κατοχή ή η χρήση κίτρινων πυροσβεστήρων (Halon) είναι παράνομη, εκτός και αν έχει αναγνωριστεί μια βασική εξαίρεση χρήσης, λόγω της μείωσης του όζοντος που προκαλείται από το halon.
Ηνωμένο Βασίλειο
Σύμφωνα με το πρότυπο BS EN 3, οι πυροσβεστήρες στο Ηνωμένο Βασίλειο όπως και σε όλη την Ευρώπη είναι κόκκινοι (RAL 3000) και με μια λουρίδα ή κύκλο ενός δεύτερου χρώματος που καλύπτει μεταξύ του 5–10% της επιφάνειας του πυροσβεστήρα που δείχνει το περιεχόμενο. Πριν το 1997, ολόκληρο το σώμα του πυροσβεστήρα καλυπτόταν με το χρώμα του κωδικού του μέσου κατάσβεσης.
Το Ηνωμένο Βασίλειο αναγνωρίζει έξι κατηγορίες πυρκαγιάς:
Η κατηγορία E σταμάτησε να υπάρχει, αλλά κάλυπτε πυρκαγιές ηλεκτρικών συσκευών. Αυτή η κατηγορία σταμάτησε να χρησιμοποιείται επειδή όταν σβήσει η παροχή ηλεκτρικού, μια ηλεκτρική πυρκαγιά μπορεί να μεταπέσει σε οποιαδήποτε από τις υπόλοιπες πέντε κατηγορίες.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο η χρήση του αέριου Halon απαγορεύεται τώρα, εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις όπως σε αεροπλάνα, στον στρατό και στην αστυνομία.
Η απόδοση του πυροσβεστήρα ανά κατηγορία πυρκαγιάς εμφανίζεται χρησιμοποιώντας αριθμούς και γράμματα όπως 13A, 55B.
Το πρότυπο EN3 δεν αναγνωρίζει μια ξεχωριστή ηλεκτρική κατηγορία - όμως, υπάρχει ένα πρόσθετο χαρακτηριστικό που απαιτεί ειδικό έλεγχο (35 kV διηλεκτρική αντοχή σύμφωνα με το EN 3-7:2004). Ένας πυροσβεστήρας σκόνης ή CO2 θα φέρει μια ηλεκτρική εικονογράφηση που σημαίνει ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ενεργές ηλεκτρικές πυρκαγιές (με το σύμβολο E στον πίνακα). Εάν ένας πυροσβεστήρας με βάση το νερό έχει περάσει τη δοκιμή των 35 kV θα φέρει επίσης την ίδια ηλεκτρική εικονογράφηση - όμως, οποιοσδήποτε πυροσβεστήρας με βάση το νερό δεν συνιστάται για χρήση σε ηλεκτρικές πυρκαγιές.
ΗΠΑ
Δεν υπάρχει επίσημο πρότυπο στις ΗΠΑ για το χρώμα των πυροσβεστήρων, αν και συνήθως είναι κόκκινοι, εκτός από τους πυροσβεστήρες κατηγορίας D που είναι συνήθως κίτρινοι, νερού και τους υγρούς χημικούς πυροσβεστήρες κατηγορίας K που είναι συνήθως ασημί και τους πυροσβεστήρες ψεκασμού με νερό που είναι συνήθως λευκοί. Οι πυροσβεστήρες σημειώνονται με εικονογράμματα που περιγράφουν τους τύπους των πυρκαγιών για τους οποίους είναι εγκεκριμένος ο πυροσβεστήρας. Στο παρελθόν, οι πυροσβεστήρες ήταν σημειωμένοι με έγχρωμα γεωμετρικά σύμβολα και κάποιοι πυροσβεστήρες χρησιμοποιούν ακόμα και τα δύο σύμβολα. Οι τύποι των πυρκαγιών και πρόσθετα πρότυπα περιγράφονται στον Εθνικό Οργανισμό Πυροπροστασίας των ΗΠΑ - NFPA 10: Πρότυπο για φορητούς πυροσβεστήρες, έκδοση 2013.
Η χωρητικότητα των πυροσβεστήρων κατηγοριοποιείται σύμφωνα με το ANSI/UL 711: Κατηγοριοποίηση και έλεγχος πυρκαγιών των πυροσβεστήρων. Οι κατηγορίες περιγράφονται με τη χρήση αριθμών που προηγούνται του γράμματος της κατηγορίας, όπως 1-A:10-B:C. Ο αριθμός που προηγείται του A πολλαπλασιαζόμενος με 1,25 δίνει την ισοδύναμη κατασβεστική ικανότητα σε γαλόνια νερού. Ο αριθμός που προηγείται του Β δείχνει το μέγεθος της πυρκαγιάς σε τετραγωνικά πόδια που ένας συνηθισμένος χρήστης μπορεί να κατασβέσει. Δεν υπάρχει πρόσθετη κατηγοριοποίηση για την κατηγορία C, επειδή ένας πυροσβεστήρας δεν θα έχει μόνο την κατηγορία C.
Εγκατάσταση
Όλα τα παρακάτω αναφέρονται για τις ΗΠΑ
Οι πυροσβεστήρες προσαρμόζονται συνήθως σε κτίρια σε μια εύκολα προσβάσιμη θέση, όπως στον τοίχο σε μια περιοχή υψηλής κυκλοφορίας. Προσαρμόζονται επίσης συχνά σε μηχανοκίνητα οχήματα, σκάφη και αεροπλάνα - αυτό απαιτείται συχνά από τον νόμο, για συγκεκριμένες κατηγορίες οχημάτων. Στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τον Εθνικό Οργανισμό Πυροπροστασίας των ΗΠΑ (NFPA 10), όλα τα εμπορικά οχήματα πρέπει να φέρουν τουλάχιστον έναν πυροσβεστήρα, αντίστοιχης κατηγορίας ανάλογα με τον τύπο του οχήματος και το φορτίο (δηλαδή, τα βυτιοφόρα πρέπει συνήθως να έχουν έναν πυροσβεστήρα NaN, ενώ τα περισσότερα άλλα πρέπει να φέρουν έναν πυροσβεστήρα NaN). Η αναθεωρημένη έκδοση NFPA 10 δημιούργησε κριτήρια στην τοποθέτηση των "πυροσβεστήρων ταχείας ροής" σε θέσεις όπως στην αποθήκευση και μεταφορά πεπιεσμένων εύφλεκτων υγρών και αερίων ή σε περιοχές όπου υπάρχει πιθανότητα τρισδιάστατων κινδύνων κατηγορίας B και απαιτείται η ύπαρξη "πυροσβεστήρων γρήγορης ροής (fast flow extinguishers)" σύμφωνα με το NFPA 5.5.1.1. Απαιτείται η ύπαρξη πυροσβεστικών συστημάτων σε διάφορες κατηγορίες αγωνιστικών οχημάτων, με τις πιο απλές απαιτήσεις να είναι ένας πυροσβεστήρας χειρός 1A:10BC προσαρμοσμένος στο εσωτερικό του οχήματος.
Αφροί
Εφαρμόζονται σε πυρκαγιές καυσίμων είτε ως αναρροφούμενη (αναμειγμένη και επεκταμένη με αέρα σε ένα κλαδικό σωλήνα) ή μη αναρροφούμενη μορφή για να δημιουργήσει ένα αφρώδες στρώμα ή μόνωση πάνω από το καύσιμο, αποτρέποντας το οξυγόνο να πλησιάσει το καύσιμο. Αντίθετα με τη σκόνη, ο αφρός μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προοδευτική κατάσβεση πυρκαγιών χωρίς επιστροφή της πυρκαγιάς.
Υγρά χημικά και πρόσθετα νερού
Πυροσβεστήρες υγρών χημικών (οξικό κάλιο, ανθρακικό κάλιο ή κιτρικό κάλιο) κατασβένουν την πυρκαγιά χρησιμοποιώντας ένα στρώμα σαπωνοειδούς αφρού με αποκλεισμό του αέρα πάνω από το καιόμενο υλικό μέσω μιας χημικής διεργασίας σαπωνοποίησης (ένα άλκαλι αντιδρά με λίπος για να σχηματίσει σάπωνα) και με το περιεχόμενο του νερού να ψύχει το υλικό κάτω από τη θερμοκρασία ανάφλεξής του. Είναι γενικά μόνο κατηγορίας A και K (F στην Ευρώπη), αν και τα πιο παλιά μοντέλα ήταν επίσης κατασβεστικά κατηγοριών B και C στο παρελθόν, οι πρόσφατοι τύποι χαρακτηρίζονται ως A:K (Amerex, Ansul, Buckeye και Strike First) ή K μόνο (Badger/Kidde).
Halons, καθαρά μέσα (clean agents) αντικατάστασης του Halon και διοξείδιο του άνθρακα
Τα καθαρά μέσα (Clean agents) κατασβένουν την πυρκαγιά εκτοπίζοντας το οξυγόνο (με CO2 ή αδρανή αέρια), αφαιρώντας τη θερμότητα από τη ζώνη καύσης (Halotron-1, FE-36, Novec 1230) ή αναχαιτίζοντας τη χημική αλυσιδωτή αντίδραση (Halons). Αναφέρονται ως καθαρά μέσα (clean agents) επειδή δεν αφήνουν υπόλειμμα μετά την εκκένωση που είναι ιδανικό για την προστασία ευαίσθητων ηλεκτρονικών, αεροσκαφών, θωρακισμένων οχημάτων, αρχειακή αποθήκευση, μουσείων και πολύτιμων εγγράφων.
Το Halon απαγορεύτηκε πλήρως στην Ευρώπη και την Αυστραλία εκτός όπως κρίσιμους χρήστες όπως η αστυνομία, ο στρατός και η αεροπορία, με αποτέλεσμα να καταστραφούν τα αποθέματα είτε μέσω αποτέφρωσης υψηλής θερμότητας, είτε να σταλούν στις ΗΠΑ για επαναχρησιμοποίηση. Τα Halon 1301 και 1211 αντικαταστάθηκαν με νέα μέσα αλογονανθράκων χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στο όζον και μικρούς ατμοσφαιρικούς χρόνους ζωής, αλλά λιγότερο αποτελεσματικούς. Το Halon 2402 είναι ένα υγρό μέσο (διβρωμοτετραφθοροαιθάνιο) που έχει περιορισμένη χρήση στη Δύση λόγω της υψηλότερης τοξικότητάς του από τα 1211 ή 1301. Χρησιμοποιείται πλατιά στη Ρωσία και σε τμήματα της Ασίας και εχρησιμοποιείτο από την ιταλική θυγατρική της Kidde, με το όνομα "Fluobrene".
Ξηρές σκόνες κατηγορίας D και άλλα μέσα για μεταλλικές πυρκαγιές
Υπάρχουν αρκετά διαθέσιμα μέσα για πυροσβεστήρες κατηγορίας D· κάποια αντιμετωπίζουν πολλαπλούς τύπους μετάλλων, άλλα όχι. Το TMB χρησιμοποιήθηκε πειραματικά από την αεροπορία των ΗΠΑ, ειδικότερα όσον αφορά τους κινητήρες B-52 και δοκιμάστηκαν με τροποποιημένους τροχήλατους πυροσβεστήρες CBM των 10 γαλονιών. Άλλα μέσα προστέθηκαν για να καταστείλουν το φούντωμα της μεθανόλης, όπως το χλωροβρωμομεθάνιο (CBM), Halon 2402 και Halon 1211, με διαφορετικό βαθμό επιτυχίας. Το Halon 1211 ήταν το πιο επιτυχημένο και το συνδυασμένο TMB πεπιεσμένο με halon 1211 και άζωτο ονομάστηκε Boralon και χρησιμοποιήθηκε πειραματικά από το Los Alamos National Laboratory σε ατομικά μέταλλα, χρησιμοποιώντας πυροσβεστήρες κλειστών κυλίνδρων που παρασκευάστηκαν από την Metalcraft και Graviner για να απαλείψει το πρόβλημα μόλυνσης από υγρασία. Οι πυροσβεστήρες TMB/Boralon εγκαταλείφθηκαν προς όφελος περισσότερο πολυχρηστικών μέσων, αν και ακόμα αναφέρεται στις περισσότερες βιβλιογραφίες κατάσβεσης των ΗΠΑ. Η Buffalo παρήγαγε πυροσβεστήρες των 2,5 γαλονιών και ενός τετάρτου χρησιμοποιώντας το υγρό M-X που εκκενωνόταν μέσω  ενός ακροφυσίου τύπου κεφαλής λουτήρα χαμηλής ταχύτητας, αλλά γνώρισε περιορισμένη επιτυχία, επειδή το Met-L-X της Ansul, μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε περισσότερους τύπους μετάλλων και ήταν άφλεκτο. Το M-X είχε το πλεονέκτημα της εύκολης επαναπλήρωσης και ήταν μη διαβρωτικό, επειδή ήταν με βάση το λάδι, αλλά η παραγωγή του δεν κράτησε πολύ λόγω των περιορισμένων εφαρμογών του.
Πυροσβεστήρας σφαίρας
Υπάρχουν αρκετοί πυροσβεστήρες τύπων σφαίρας ή χειροβομβίδας στο εμπόριο. Λειτουργούν χειροκίνητα με κύλιση ή ρίψη σε μια πυρκαγιά. Η σύγχρονη έκδοση της σφαίρας θα αυτοκαταστραφεί μόλις έρθει σε επαφή με την φλόγα, διασκορπίζοντας ένα νέφος ξηρής χημικής σκόνης κατηγοριών ABC πάνω από την πυρκαγιά που κατασβένει τη φλόγα. Η περιοχή κάλυψης είναι περίπου NaN. Ένα πλεονέκτημα αυτού του τύπου είναι ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για παθητική κατάσβεση. Η σφαίρα μπορεί να τοποθετηθεί σε μια επικίνδυνη περιοχή για πυρκαγιά και θα ξεκινήσει αυτόματα η κατάσβεση αν εξελιχθεί η πυρκαγιά, λόγω της αναπτυσσόμενης θερμότητας. Οι περισσότεροι σύγχρονοι πυροσβεστήρες αυτού του τύπου είναι σχεδιασμένοι να κάνουν έντονο θόρυβο κατά τη χρήση τους.
Αυτή η τεχνολογία, όμως, δεν είναι καινούργια. Στα 1800, γυάλινες χειροβομβίδες πυρκαγιάς γεμάτες με κατασβεστικά υγρά ήταν δημοφιλείς. Κάποιες μεταγενέστερες μάρκες, όπως η Red Comet, σχεδιάστηκαν για παθητική λειτουργία και περιελάμβαναν μια ειδική βάση με ένα έναυσμα ελατηρίου που μπορεί να σπάσει τη γυάλινη σφαίρα όταν ένας εύτηκτος σύνδεσμος λιώσει. Όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή, μερικοί γυάλινοι πυροσβεστήρες περιείχαν τον τοξικό τετραχλωράνθρακα.
Συμπυκνωμένα αερολύματα πυρόσβεσης
Ενώ τα ξηρά χημικά συστήματα πρέπει να σκοπευθούν απευθείας στη φλόγα, τα συμπυκνωμένα αερολύματα είναι μέσα κατάκλυσης και είναι συνεπώς αποτελεσματικά ανεξάρτητα από τη θέση και το ύψος της πυρκαγιάς. Τα υγρά χημικά συστήματα, όπως το είδος που γενικά βρίσκεται σε πυροσβεστήρες αφρού, πρέπει, παρόμοια με τα ξηρά χημικά συστήματα, να ψεκαστούν με κατεύθυνση την πυρκαγιά. Επιπλέον, τα υγρά χημικά (όπως το ανθρακικό κάλιο) διαλύονται σε νερό, ενώ τα μέσα που χρησιμοποιούνται σε συμπυκνωμένα αερολύματα είναι μικροσκοπικά στερεά.
Συντήρηση
Οι περισσότερες χώρες στον κόσμο απαιτούν τακτική συντήρηση των πυροσβεστήρων από ένα αρμόδιο άτομο για να λειτουργούν με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα, ως τμήμα της νομοθεσίας για την ασφάλεια κατά των πυρκαγιών. Η έλλειψη συντήρησης μπορεί να οδηγήσει σε έναν πυροσβεστήρα που δεν εκκενώνεται όταν απαιτηθεί, ή με ρωγμές όταν πιεστεί. Έχουν συμβεί θάνατοι, ακόμα και πρόσφατα, από έκρηξη διαβρωμένων πυροσβεστήρων.
Δεν υπάρχει κωδικός πυρκαγιάς που να καλύπτει όλες τις πυρκαγιές στις ΗΠΑ. Γενικά, οι περισσότερες κοινότητες (αποδεχόμενες τον σχετικό κώδικα για πυρκαγιές) απαιτούν επιθεωρήσεις κάθε 30 ημέρες για να εξασφαλίσουν ότι η μονάδα είναι υπό πίεση και ανεμπόδιστη (με την επιθεώρηση να γίνεται από έναν εργαζόμενο της εγκατάστασης) και μια ετήσια επιθεώρηση από έναν ειδικό τεχνικό. Απαιτείται επίσης έλεγχος της υδροστατικής πίεσης για όλους τους τύπους των πυροσβεστήρων που γίνεται γενικά κάθε πέντε χρόνια για τα μοντέλα νερού και CO2 και κάθε 12 χρόνια για ξηρά χημικά μοντέλα.
Πρόσφατα ο Εθνικός Οργανισμός Πυροπροστασίας των ΗΠΑ και η ICC ψήφισαν να καταργηθεί ο έλεγχος των 30 ημερών, εφόσον ο πυροσβεστήρας παρακολουθείται ηλεκτρονικά. Σύμφωνα με την NFPA, το σύστημα πρέπει να παρέχει διατήρηση καταγραφών με τη μορφή ηλεκτρονικού ημερολογίου συμβάντων στον πίνακα ελέγχου. Το σύστημα πρέπει επίσης να παρακολουθεί συνεχώς τη φυσική παρουσία των πυροσβεστήρων, την εσωτερική πίεση και αν κάποιο εμπόδιο που υπάρχει θα μπορούσε να αποτρέψει την άμεση πρόσβαση. Στην περίπτωση που οποιοσδήποτε από τους προαναφερόμενους όρους εμφανιστεί, το σύστημα θα πρέπει να στέλνει μια ειδοποίηση στους αρμοδίους, ώστε να μπορούν άμεσα να διορθώσουν αυτήν την κατάσταση. Η ηλεκτρονική παρακολούθηση μπορεί να είναι ενσύρματη ή ασύρματη.
Στο Ενωμένο Βασίλειο, απαιτούνται τρεις τύποι συντήρησης:
Στις ΗΠΑ, υπάρχουν 3 τύποι συντήρησης:
Σημείωση: αυτά είναι τα απαιτούμενα διαστήματα για κανονικές συνθήκες χρήσης, αν ο πυροσβεστήρας έχει εκτεθεί σε υπερβολική θερμότητα, δόνηση ή μηχανική βλάβη μπορεί να χρειαστεί να ελεγχθεί πιο νωρίς.
Το μέσο αδειάζεται και αποσυμπιέζεται και αφαιρείται η βαλβίδα. Μετά από μια διεξοδική εσωτερική και εξωτερική οπτική επιθεώρηση, ο κύλινδρος γεμίζεται με νερό, τοποθετείται μέσα σε ασφαλή φωλιά και πιέζεται στην καθορισμένη πίεση της δοκιμής (που διαφέρει ανάλογα με τον τύπο, την ηλικία και το υλικό του κυλίνδρου) για την καθορισμένη χρονική περίοδο. Αν δεν ανιχνευθούν αποτυχίες, εξογκώματα ή διαρροές, ο κύλινδρος περνά. Ο κύλινδρος, στη συνέχεια, αδειάζεται από το νερό και ξηραίνεται πλήρως, ενώ τοποθετείται ετικέτα με την ημερομηνία ελέγχου και την εταιρεία που εκτέλεσε τον έλεγχο. Οι τύποι CO2 έχουν την πληροφορία του ελέγχου σταμπαρισμένη στον κύλινδρο, όλοι οι άλλοι τύποι παίρνουν ένα αυτοκόλλητο πίσω από τον κύλινδρο. Όταν οι μονάδες ξεραθούν, αναγομώνονται. Αντίθετα με το Ενωμένο Βασίλειο, οι ΗΠΑ δεν ανακατασκευάζουν τους πυροσβεστήρες και αντικαθιστούν τις βαλβίδες σε καθορισμένα διαστήματα εκτός και αν βρεθούν ελαττωματικά κομμάτια, με την εξαίρεση τον halon. Στους πυροσβεστήρες τύπου Halon αλλάζονται συχνά οι δακτύλιοι στεγανοποίησης και τα στελέχη της βαλβίδας σε κάθε εσωτερική συντήρηση για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα διαρροής.
Ο αρχικός κατασκευαστής του εξοπλισμού πρέπει να χρησιμοποιείται για τα ανταλλακτικά για να διατηρήσει ο πυροσβεστήρας την UL αξιολόγησή του. Αν τμήματα του πυροσβεστήρα δεν είναι διαθέσιμα, συνιστάται η αντικατάσταση, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πυροσβεστήρες έχουν μια προβλεπόμενη χρήση 25–35 χρόνια περίπου, αν και αρκετοί πυροσβεστήρες είναι τέτοιας ποιότητας που μπορούν να ξεπεράσουν αυτήν την περίοδο, αλλά πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η επιστήμη διαρκώς μεταβάλλεται και κάτι που ήταν το καλύτερο διαθέσιμο πριν από 30 χρόνια, μπορεί να μην είναι αποδεκτό για τις σύγχρονες ανάγκες της πυροπροστασίας.
Βανδαλισμός και προστασία του πυροσβεστήρα
Οι πυροσβεστήρες είναι, μερικές φορές, στόχος βανδαλισμού σε σχολεία και άλλους ανοικτούς χώρους. Οι πυροσβεστήρες αδειάζονται μερικώς ή πλήρως από βάνδαλους, με αποτέλεσμα εξασθένηση των κατασβεστικών δυνατοτήτων του πυροσβεστήρα.
Σε ανοικτούς δημόσιους χώρους, οι πυροσβεστήρες διατηρούνται ιδανικά μέσα σε ερμάρια που έχουν γυαλί που πρέπει να σπάσει για να προσπελαστεί ο πυροσβεστήρας, ή τα οποία εκπέμπουν μια σειρήνα ειδοποίησης που δεν μπορεί να σταματήσει χωρίς κλειδί, για να ειδοποιηθούν οι υπεύθυνοι ότι ο πυροσβεστήρας έχει πειραχθεί από μη εξουσιοδοτημένο άτομο, αν δεν υπάρχει πυρκαγιά. Ειδοποιείται επίσης η συντήρηση για να ελέγξει τον πυροσβεστήρα και να αντικατασταθεί αν έχει χρησιμοποιηθεί.
Πινακίδες πυροσβεστήρων
Για κάποια δημόσια και κυβερνητικά κτίρια απαιτείται συχνά, από τοπικές νομοθεσίες, να δίνουν μια πινακίδα ταυτοποίησης για κάθε πυροσβεστήρα επί τόπου.
Παρόμοιες πινακίδες είναι διαθέσιμες για άλλα κατασβεστικά μέσα (συμπεριλαμβανομένων των πυρίμαχων κουβερτών (fire blankets) και των καρουλιών/στηριγμάτων των εύκαμπτων πυροσβεστικών σωλήνων (fire hose)) και για άλλο εξοπλισμό ανάγκης (όπως κουτιά πρώτων βοηθειών (first aid kits)).
Τοποθέτηση των πινακίδων πυροσβεστήρων
Οι περισσότερες εξουσιοδοτούσες υπηρεσίες έχουν κανονισμούς που περιγράφουν την τυπική εμφάνιση αυτών των πινακίδων (π.χ., ύψος κειμένου, χρησιμοποιούμενα εικονογράμματα κ.λ.π.).
Φωταυγείς πινακίδες θέσης πυροσβεστήρων
Οι φωταυγείς πινακίδες πυροσβεστήρων κατασκευάζονται από μη τοξικό φωταυγή φώσφορο που απορροφά το φως του περιβάλλοντος και το απελευθερώνει αργά στο σκοτάδι. Τέτοιες πινακίδες είναι ανεξάρτητες από εξωτερικές πηγές παροχής ρεύματος και συνεπώς προσφέρουν ένα χαμηλού κόστους αξιόπιστο μέσο που δείχνει τη θέση του εξοπλισμού επείγουσας ανάγκης στο σκοτάδι ή σε συνθήκες με καπνό. Η απόδοση φωτεινότητας για τις θέσεις των πινακίδων εξοπλισμού για τη διασφάλιση της ζωής πρέπει να καλύπτει τις απαιτήσεις του διεθνούς προτύπου ISO 17398, έτσι ώστε η πινακίδα να μην διεγείρεται μόνο σε πολύ χαμηλά επίπεδα περιβάλλοντος φωτός (25 lux), αλλά να έχει επίσης αποτελεσματική ένταση φωταύγειας και διάρκεια, καθιστώντας ευδιάκριτη την πινακίδα σε περίπτωση πτώσης του ρεύματος, ή εάν ο καπνός θολώσει τα φώτα ανάγκης της οροφής. Η αντίστοιχη ένωση (Photoluminescent Safety Products Association ή PSPA) έχει οδηγό για την απόδοση της φωταύγειας για να βοηθήσει τους χρήστες στις εφαρμογές σύμφωνα με τις "International Maritime Organization Emergency Equipment and Life-saving Appliance Location Requirements" και τις παγκόσμιες απαιτήσεις διαχείρισης βιομηχανικής αντιπυρικής ασφάλειας.
Οι φωταυγείς πινακίδες περιγράφονται μερικές φορές λανθασμένα ότι είναι ανακλαστικές. Ένα ανακλαστικό υλικό θα επιστρέψει το φως του περιβάλλοντος μόνο όσο παρέχεται η πηγή του φωτός αντί να αποθηκεύει ενέργεια και να την απελευθερώνει για μια χρονική περίοδο. Όμως, πολλοί πυροσβεστήρες και θέσεις ανάρτησης πυροσβεστήρων έχουν ταινίες από αντανακλαστικές ταινίες που είναι τοποθετημένες πάνω τους για να διευκολύνουν τη θέση τους σε καταστάσεις όπου υπάρχει μόνο φωτισμός ανάγκης ή υπάρχουν διαθέσιμοι μόνο φακοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυροπροστασία Κατηγορία:Πυροσβεστική Κατηγορία:Εξοπλισμός ασφαλείας
Behind Blue Eyes
To Behind Blue Eyes είναι ένα τραγούδι του αγγλικού Rock συγκροτήματος The Who, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Who's Next, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1971. Το κομμάτι γράφτηκε από τον Πιτ Τάουνσεντ, αρχικώς το πρότζεκτ του Lifehouse. Το κομμάτι αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια του συγκροτήματος, με αρκετά σχήματα να το έχουν διασκευάσει, όπως οι Limp Bizkit.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια των The Who Κατηγορία:Singles του 1971 Κατηγορία:Τραγούδια του 1971 Κατηγορία:Singles του 2003 Κατηγορία:Singles της Interscope Records Κατηγορία:Singles της Decca Records
Γοδιλάς
Ο Γοδιλάς (Γοδιλᾶς) ήταν βυζαντινός στρατηγός κατά τους αυτοκράτορες Ιουστίνο Α΄ (518-527) και Ιουστινιανού Α΄ (527-565).
Ο Γοδιλάς αναφέρεται για πρώτη φορά το 518 ως ένας από τους αξιωματικούς που εμπλέκονται στην ανακήρυξη του Ιουστίνου Α΄ ως αυτοκράτορα. Η τελετή καταγράφεται στο βιβλίο Περί βασιλείου τάξεως, που γράφηκε από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄ Πορφυρογέννητο (913-959) τον 10ο αιώνα, και αναφέρει τον Γοδιλά με το στρατιωτικό αξίωμα του καμπιδούκτωρ των λαγκιαρίων.
Το 528 ο Γοδιλάς μαζί με τον Βαδουάριο οδήγησαν μια στρατιωτική εκστρατεία από τον Οδησσό (σύγχρονη Βάρνα) ενάντια των Ούνων που λεηλατούσαν τις βυζαντινές περιοχές στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Αργότερα το ίδιο έτος, ο Γοδιλάς μαζί με τους Ακούμ και Κωνσταντίολο αντιμετώπισαν μια νέα εισβολή των Ούνων στη Θράκη. Στη μάχη που ακολούθησε πιάστηκαν αιχμάλωτοι ο Κωνσταντιόλλος και ο Ασκουμ και μόνο ο Γοδιλάς κατάφερε να ξεφύγει.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Μάγιστροι
Salt Shaker (τραγούδι)
Το "Salt Shaker" είναι ένα τραγούδι κρανκ μουσικής που κυκλοφόρησε από το ραπ γκρουπ οι Ying Yang Twins με τον Lil Jon και τους The East Side Boyz. Κυκλοφόρησε στο τρίτο τους άλμπουμ, Me & My Brother (2003). Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως το δεύτερο σινγκλ του άλμπουμ. Έφτασε την πρώτη δεκάδα στις Ηνωμένες Πολιτείες, φτάνοντας το #9.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το "Salt Shaker" έχει γίνει η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας των Ying Yang Twins, κάνοντας ντεμπούτο στο top 10 στο #9 στις 14 Φεβρουαρίου 2004 και μένοντας εκεί για δύο εβδομάδες.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Τραγούδια του Lil Jon Κατηγορία:Singles του 2004 Κατηγορία:Τραγούδια του 2003
Οικογένεια Γκόφα
thumb|200px|Το σπίτι της οικογένειας Γκόφα στο [[Αίγιο]] Η οικογένεια Γκόφα είναι παλιά οικογένεια του Αιγίου, μέλη της οποίας διέπρεψαν κατά την επανάσταση του 1821 αλλά και στα χρόνια που ακολούθησαν αυτής.
Γενικά στοιχεία
Η πατρίδα της οικογένειας Γκόφα είναι η Φτέρη Αιγίου και γενάρχης αυτής φέρεται να ήταν ο Δημήτριος Γκόφας. Γιος του τελευταίου υπήρξε ο Κωνσταντίνος Γκόφας, ο οποίος είχε σημαντική δράση στην επανάσταση του 1821 και υπήρξε ένας από τους πρώτους προεπαναστατικά οπλαρχηγούς της Φτέρης. Μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας η οικογένεια προικοδοτήθηκε με μεγάλες εκτάσεις στην περιοχή του Αιγίου. Άλλα παιδιά του Δημητρίου ήταν οι Αναγνώστης Γκόφας, προεστός της περιοχής και μέλος της τετραμελούς διοικητικής επιτροπής της Βοστίτσας, Χρήστος Γκόφας και Πανάγος Γκόφας , γεννημένος περί το 1779, καπετάνιος της Βόστιτσας.
Παιδιά του Κωνσταντίνου ήταν οι Θεμιστοκλής, μεγαλοκτηματίας, Μιχαήλ Γκόφας , έμπορος & α΄ δημοτικός πάρεδρος για σαράντα χρόνια, και Παναγής , διπλωμάτης, ο οποίος διετέλεσε πρόξενος της Ελλάδας στην Τιφλίδα, το Βατούμ και την Κωνσταντινούπολη. Ο Θεοφάνης Γκόφας, δικολάβος, δημοδιδάσκαλος, υποθηκοφύλακας, σταφιδέμπορος και γιος του Χρήστου Γκόφα απέκτησε : τον Κωνσταντίνο Γκόφα (- 1931), γνώστη των Αρχαίων Ελλήνων, τον Χρήστο Γκόφα, σταφιδέμπορο & πολιτευτή, ο οποίος είχε παρακολουθήσει μαθήματα οικονομίας την περίοδο 1890 - 1891 από τον Dr. Georg Schanz, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Βυρτεμβέργης καθώς και μαθήματα ρωμαϊκού δικαίου (1891) από τους Immanuel Bekker και Georg Jellinek  στο  Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, και Θεόδωρο Γκόφα, βουλευτή Αιγίου.
Σήμερα απόγονοι της οικογενείας εξακολουθούν να κατοικούν στο Αίγιο αλλά και στην Αθήνα. Στο ιστορικό αρχείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης φυλάσσονται έγγραφα (πιστοποιητικά κ.α.) του Κωνσταντίνου Γκόφα (Φάκελλος "Κ. Γκόφας" εκ Φτέρης Αιγίου).
Αλέξανδρος Κίκιζας
Ο Αλέξανδρος Κίκιζας (γεν. Ελαιοχώρι Αρκαδίας 1913 - θαν. 1965) ήταν πρωτοπόρος Έλληνας βιομήχανος τροφίμων, ο οποίος έγινε ευρύτερα γνωστός από την δημιουργία της βιομηχανίας ζυμαρικών «ΜΕΛΙΣΣΑ».
Ιδιαίτερα αγαπητός εργοδότης, καθιέρωσε από τη δεκαετία του 1950 συστήματα πρόσθετων παροχών και bonus στο προσωπικό της εταιρίας του.
Το ξεκίνημα στο Ελαιοχώρι Αρκαδίας
Από μικρός διακρινόταν για την εξυπνάδα και την εργατικότητά του. Βοηθούσε τον πατέρα του και τα μεγαλύτερα αδέλφια του στις δουλειές, ενώ ήταν άριστος μαθητής.
Η επιχειρηματική ιστορία της οικογένειας Κίκιζα ξεκίνησε όταν τα δυο μεγαλύτερα αδέλφια άνοιξαν ένα εμπορικό κατάστημα με ψιλικά και τρόφιμα, δίπλα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Ελαιοχωρίου.
'Το κατάστημα τροφίμων Κίκιζα
Το 1925, οι μεγαλύτεροι από τα αδέλφια, ο Θανάσης και ο Δημητράκης, μετακόμισαν στην Αθήνα και άνοιξαν κατάστημα τροφίμων στην οδό Λένορμαν & Παλαμηδίου, μεταξύ Μεταξουργείου και Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού. Το 1931, ο Αλέξανδρος φεύγει και αυτός από το Ελαιοχώρι για την Αθήνα ώστε να ενώσει τις δυνάμεις του με τα άλλα αδέλφια.
Φρέσκα, εκλεκτά προϊόντα, καλές τιμές, γρήγορη εξυπηρέτηση και διανομή κατ’ οίκον ήταν τα χαρακτηριστικά που έκαναν ξακουστό το κατάστημα Κίκιζα σε όλη την Αθήνα. Ήταν μια από τις «Υπεραγορές Τροφίμων» της εποχής του Μεσοπολέμου αλλά και μεταπολεμικά.
Η στάση του τραμ στην οδό Λένορμαν ονομάστηκε «Στάση Κίκιζα». Ο γνωστός συνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας ο οποίος έζησε στην γειτονιά, μελοποίησε ένα ποίημα του Δ. Χριστοδούλου που το τραγούδησε ο Δημήτρης Μητροπάνος. Το τραγούδι έχει τίτλο «Το Μεταξουργείο» και αρχίζει με τους παρακάτω στίχους:
«Στη γειτονιά του Κίκιζα
Για να βρεθώ μιαν άνοιξη
Και τη ζωή, και την καρδιά μου δίνω».
Τα ζυμαρικά «ΔΗΜΗΤΡΑ» & «ΒΕΖΑΚ»
Οι δραστηριότητες των αδελφών Κίκιζα επεκτάθηκαν με ταχύ ρυθμό, δημιούργησαν ποτοποιία, κυλινδρόμυλο και σύντομα απέκτησαν σχέση με την μακαρονοποιεία, όταν συμφώνησαν με το μακαρονοποιείο «ΔΗΜΗΤΡΑ» που βρισκόταν στην Λεωφόρο Συγγρού, απέναντι από του Φιξ, να κάνει παραγωγή ζυμαρικών για λογαριασμό τους. Ο νεαρός Αλέξανδρος συνεταιρίζεται με την επιχείρηση αυτή και αναλαμβάνει μάλιστα την διεύθυνση του μακαρονοποιείου. Έτσι, μυείται στα μυστικά της παραγωγής ζυμαρικών. Το εργοστάσιο αυτό έκλεισε κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Μετά το τέλος του πολέμου, το 1947, ο Αλέξανδρος μαζί με τον αδελφό του Γρηγόρη, ίδρυσαν μια μονάδα παραγωγής μακαρονιών στην Λεωφόρο Κηφισού στην Αθήνα, με την επωνυμία «ΒΕΖΑΚ» (Βιομηχανία Εκλεκτών Ζυμαρικών Αδελφών Κίκιζα). Το 1954, ο Γρηγόρης αποχώρησε και η εταιρία πέρασε ολοκληρωτικά στον Αλέξανδρο
Η Ίδρυση της Μέλισσα
Ο Αλέξανδρος Κίκιζας μετονομάζει την «ΒΕΖΑΚ» σε «ΜΕΛΙΣΣΑ» ως το σύμβολο της δημιουργίας και της εργατικότητας.
Επενδύοντας σημαντικά στην ανάπτυξη της εταιρίας, το 1956 άρχισε τον εκσυγχρονισμό της με την αγορά της πρώτης αυτόματης πρέσας, ενώ το 1959 εγκαινίασε μια υπερσύγχρονη αυτόματη γραμμή παραγωγής και ξήρανσης που βελτιώνει τις συνθήκες υγιεινής και την ποιότητα των ζυμαρικών. Είναι η εποχή που ξεκινά η χρήση του σιμιγδαλιού αντί του αλευριού ως πρώτης ύλης, ενώ παρουσιάζονται τα πρώτα τυποποιημένα ζυμαρικά σε συσκευασίες του μισού κιλού, αντί των παραδοσιακών σακιών.
Ο Αλέξανδρος Κίκιζας ήταν πρωτοπόρος και στις τακτικές προώθησης και διαφήμισης των προϊόντων ΜΕΛΙΣΣΑ στο ραδιόφωνο της εποχής, στις εφημερίδες και σε ασβεστωμένους μανδρότοιχους.
Η ΜΕΛΙΣΣΑ προοδεύει συνεχώς και γρήγορα καθιερώνεται σε μεγάλη βιομηχανία. Την συνεχή αυτή ανοδική πορεία δεν κατόρθωσε να ανακόψει ούτε ο πρόωρος θάνατος του Αλέξανδρου.
Προσωπική ζωή
Ο Αλέξανδρος Κίκιζας το 1940 στρατεύτηκε στον Ελληνο-ιταλικό πόλεμο της Αλβανίας, όπου μάλιστα τραυματίστηκε και παρασημοφορήθηκε με παράσημο ανδρείας.
Το 1949, παντρεύτηκε την Κωνσταντίνα (Τούλα) Μπάρκα, κόρη του εμπόρου τροφίμων Ιωάννη Μπάρκα και απέκτησε μαζί της δυο παιδιά, τον Γιώργο (1950) και την Μαρία (1957).
Η συνέχεια της ΜΕΛΙΣΣΑ-ΚΙΚΙΖΑΣ
Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου Κίκιζα το 1965, η σύζυγός του Κωνσταντίνα κατάφερε να διατηρήσει την ΜΕΛΙΣΣΑ, εκπληρώνοντας στο ακέραιο τις υποχρεώσεις της και συνεχίζοντας το επενδυτικό αναπτυξιακό έργο.
Η Κωνσταντίνα Κίκιζα κράτησε τα ηνία της εταιρίας μέχρι το 1975, οπότε παρέδωσε την Γενική Διεύθυνση στα χέρια του γιού της Γεώργιου Αλ. Κίκιζα.
Από το 2013, η εταιρία ΜΕΛΙΣΣΑ ΚΙΚΙΖΑΣ ΑΒΕΕ ΤΡΟΦΙΜΩΝ διοικείται από τον εγγονό του ιδρυτή, Αλέξανδρο Γ. Κίκιζα.
Αναφορές-Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Γιώργος Αθανασιάδης
Με το όνομα Γιώργος Αθανασιάδης αναφέρονται οι:
Μετάφραση (αποσαφήνιση)
Ο όρος μετάφραση μπορεί να αναφέρεται στις εξής έννοιες:
Ντέσμοντ Ντέιβις
Απαρχές
Ο Ντέσμοντ Ντέιβις γεννήθηκε στο Λονδίνο. Μετά από μακρά μαθητεία ως «παιδί της κλακέτας» κατά τη δεκαετία του 1940 με την Κινηματογράφική Μονάδα του βρετανικού στρατού, ανελίχθηκε σε βοηθό εικονολήπτη και μετά σε εικονολήπτη (κάμεραμαν), αρχικώς σε χαμηλού προϋπολογισμού βρετανικές ταινίες της δεκαετίας του 1950. Τη δεκαετία του 1960 ήταν πλέον εικονολήπτης σε διεθνώς γνωστές ταινίες, όπως τις Ο Επαναστάτης (The Loneliness of the Long Distance Runner, 1962), Φρόιντ: Απόκρυφα πάθη (σκηνοθεσία του Τζον Χιούστον) και Τομ Τζόουνς («Όσκαρ» καλυτερης ταινίας).
Σκηνοθετική σταδιοδρομία
Ο Ντέιβις σκηνοθέτησε την πρώτη ταινία του το 1964: ήταν το δράμα Girl with Green Eyes, που κέρδισε το βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη του αμερικανικού National Board of Review. Ο Ντέιβις ξανασκηνοθέτησε τις δύο πρωταγωνίστριες της ταινίας αυτής, τη Ρίτα Τάσινχαμ και τη Λιν Ρεντγκρέιβ, στην κωμωδία Smashing Time (1967).
Στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Σεμπαστιάν του 1966, ο Ντέιβις κέρδισε το βραβείο «Χρυσό Κοχύλι» καλύτερης ταινίας για το έργο I Was Happy Here με πρωταγωνίστρια τη Σάρα Μάιλς.
Κατά τη δεκαετία του 1970 ο σκηνοθέτης εγκατέλειψε επί μακρόν τη μεγάλη οθόνη, στρέφοντας τη δημιουργικότητά του στην τηλεόραση: Γύρισε επεισόδια της παιδικής σειράς Follyfoot και της κατασκοπευτικής σειράς The New Avengers, καθώς και μία προσαρμογή του έργου του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Με το ίδιο μέτρο στη σειρά BBC Television Shakespeare.
Στην ταινία Η σύγκρουση των Τιτάνων του 1981 ο Ντέσμοντ Ντέιβις σκηνοθέτησε τους Μπέρτζες Μέρεντιθ, Μάγκι Σμιθ και σερ Λόρενς Ολίβιε σε μια χαλαρή απόδοση του μύθου του Περσέως της ελληνικής μυθολογίας.
Το επόμενο βήμα του σκηνοθέτη ήταν η μεταφορά του βιβλίου της Αγκάθα Κρίστι Ordeal by Innocence, με τους Ντόναλντ Σάδερλαντ και Φέι Ντάναγουεϊ. Σκηνοθέτησε επίσης για την τηλεόραση το 1983 Το σημάδι των τεσσάρων του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ με τον Ίαν Ρίτσαρντσον στον ρόλο του Σέρλοκ Χολμς. Συνέχισε στην τηλεόραση με μια προσαρμογή της Κυρίας με τις καμέλιες με πρωταγωνιστές την Γκρέτα Σκάκι και τον Κόλιν Φερθ (1984).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
1477
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1477 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πρόποση στον Πόε
Σύμφωνα με τις προφορικές μαρτυρίες ο αρχικός κρυφός θαυμαστής ξεκίνησε τις επισκέψεις του κατά τη δεκαετία του 1930, ενώ οι πρώτες έντυπες μαρτυρίες στον τύπο εμφανίστηκαν το 1950. Το 1998 είναι πιθανό πως το αρχικό άτομο πέθανε, και η παράδοση μεταβιβάστηκε σε κάποιον νεότερο. Το νεότερο αυτό άτομο άφησε πίσω του σημειώματα τα οποία θεωρήθηκαν αμφιλεγόμενα, και το 2006 έγινε μια ανεπιτυχής απόπειρα από διάφορους παρατηρητές ώστε να παρακρατήσουν το άτομο και να το ταυτοποιήσουν. Μετά το 2008 και έπειτα δεν ακολούθησαν άλλες εμφανίσεις του ατόμου, δημιουργώντας έτσι την εντύπωση πως η παράδοση του ιδιότυπου μνημόσυνου τερματίστηκε.
Ο θαυμαστής
thumb|Ο [[Έντγκαρ Άλλαν Πόε, φωτογραφία του 1848]] Ο Πόε πέθανε στην ηλικία των 40 ετών στη Βαλτιμόρη τον Οκτώβριο του 1849 κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Σύμφωνα με τις προφορικές μαρτυρίες οι πρώτες επισκέψεις του θαυμαστή του Πόε στον τάφο ξεκίνησαν σχεδόν έναν αιώνα αργότερα στη δεκαετία του 1930. Κάθε χρόνο, στις πρώτες πρωινές ώρες της 19ης Ιανουαρίου, ημερομηνία των γενεθλίων του Πόε, εμφανιζόταν ένα μαυροντυμένο άτομο, για το οποίο έγινε η υπόθεση πως ήταν άντρας, με το πρόσωπο του να είναι καλυμμένο με κασκόλ ή κουκούλα, και με το χέρι του να κρατά ένα μπαστούνι με ασημένια λαβή. Το άτομο έμπαινε στο νεκροταφείο Westminster Hall της Βαλτιμόρης και στέκονταν μπροστά από το μνημείο του Πόε -κενοτάφιο στο οποίο βρισκόταν παλαιότερα ο τάφος του Πόε-, γεμίζοντας ένα ποτήρι με κονιάκ και κάνοντας πρόποση, και αφήνοντας 3 κόκκινα τριαντάφυλλα στο μνημείο σε μια ειδική διάταξη μαζί με το κονιάκ τύπου Martell.
Τα τριαντάφυλλα θεωρείται πως αντιπροσώπευαν τον Πόε, την σύζυγο του Βιρτζίνια, και την πεθερά του Μαρία Κλεμ, καθώς όλοι τους είχαν ενταφιαστεί στο νεκροταφείο αυτό. Η σημασιολογία του κονιάκ δεν είναι βέβαιη καθώς δεν υπάρχουν αναφορές για κονιάκ στα έργα του Πόε, σε αντίθεση π.χ. με το σέρι. Ωστόσο είναι πιθανό πως το ποτό συμβόλιζε μια παράδοση του ίδιου του θαυμαστή αντί για τον Πόε. Αρκετές από τις φιάλες κονιάκ που άφησε πίσω του ο θαυμαστής εκτίθενται πλέον στο μουσείο Έντγκαρ Άλλαν Πόε στη Βαλτιμόρη.
Το 1990 το περιοδικό Life δημοσίευσε μια φωτογραφία η οποία κατά τα φαινόμενα απεικόνιζε την φιγούρα του κρυφού θαυμαστή καθώς γονάτιζε μπροστά από τον τάφο.
Έως το 1998
thumb|Ο κρυφός θαυμαστής του Πόε επισκέπτονταν τον τάφο του Πόε κατά τις πρωινές ώρες της 19ης Ιανουαρίου επί πολλές δεκαετίες. Σε αρκετές περιπτώσεις ο θαυμαστής άφηνε και ένα σημείωμα πίσω του μαζί με τα τριαντάφυλλα και το κονιάκ. Τα περισσότερα από αυτά ήταν απλές εκφράσεις αφοσίωσης, όπως Έντγκαρ, δε σε έχω ξεχάσει. Το σημείωμα του 1993 ανέφερε πως Ο πυρσός θα μεταβιβαστεί.
Μετά το 1998
Το σημείωμα του 1999, ανέφερε πως ο αρχικός θαυμαστής είχε πεθάνει το προηγούμενο έτος και είχε αφήσει την παράδοση να συνεχιστεί από έναν γιο. Οι παρατηρητές του φαινομένου ανέφεραν πως μετά το 1998 ο επισκέπτης φαινόταν να έχει νεότερη εμφάνιση.
Το σημείωμα που αφέθηκε κατά την επίσκεψη του 2001, μερικές μέρες μετά από τη λήξη ενός ντέρμπι του αμερικανικού ποδοσφαίρου μεταξύ της ομάδας της Βαλτιμόρης (Baltimore Ravens) και της Νέας Υόρκης (New York Giants), προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, καθώς ανέγραφε: ''Οι New York Giants. Σκότος και Αποσύνθεση και το μεγάλο μπλε κυριαρχούν στα πάντα. Οι Baltimore Ravens. Χίλιους τραυματισμούς θα υποστούν. Έντγκαρ Άλλαν Πόε αιωνίως''. Το σημείωμα θεωρήθηκε εξαιρετικά αμφιλεγόμενο, καθώς ποτέ πριν ο θαυμαστής, δεν είχε σχολιάσει τα αθλητικά τεκταινόμενα ή γεγονότα της επικαιρότητας γενικώς' και δημιούργησε απορία, το γιατί υπήρξε αρνητικός σχολιασμός, για την τοπική ομάδα της πόλης.
Ακολούθησε ένα εξίσου αμφιλεγόμενο σημείωμα το 2004 το οποίο κατά τα φαινόμενα ήταν εντός του πνεύματος εχθρότητας προς τη Γαλλία τη περίοδο εκείνη για την μη συμφωνία της για συμμετοχή στον τον πόλεμο στο Ιράκ. Το σημείωμα ανέφερε: ''Η ιερή μνήμη του Πόε και η τελική τοποθεσία ανάπαυσης του δεν είναι το μέρος για Γαλλικό κονιάκ. Με μεγάλη επιφύλαξη αλλά με σεβασμό για την οικογενειακή παράδοση το κονιάκ τοποθετείται. Η μνήμη του Πόε θα ζήσει αιωνίως!''
Θεωρείται πιθανό πως τα σημειώματα του 2001 και 2004 αντανακλούν μια ασυνέπεια του νεότερου θαυμαστή πως προς τη συνέχιση της παράδοσης, καθώς διέθετε τελείως διαφορετικό πνεύμα και δεν φαινόταν να τηρούσε την παράδοση όσο σοβαρά όσο ο αρχικός επισκέπτης. Το τελευταίο σημείωμα αφέθηκε κάποια στιγμή μεταξύ του 2005 και 2008 και το βρήκε ο επιμελητής του μουσείου Πόε. Ήταν τόσο απογοητευτικό, που αρχικά ανέφερε, πως δεν υπήρξε κάποιο σημείωμα ακόμα και όταν μετέπειτα γνωστοποίησε την ύπαρξή του, όμως δεν ανέφερε τα περιεχόμενα του, παρά μόνο πως υπήρχαν ενδείξεις, πως ο τερματισμός της παράδοσης ήταν επικείμενος.
Μετά το 2008
Το 2008, έτος όπου συμπληρωνόταν 200 χρόνια από την γέννηση του Πόε, δεν αφέθηκε κάποιο σημείωμα, ούτε και υπήρξαν άλλες επισκέψεις του κρυφού θαυμαστή μετά το έτος αυτό.
Υπήρξαν επισκέψεις που έγιναν το 2011 και 2012, ωστόσο αυτές ήταν καθαρά από άτομα που αντέγραψαν το εθιμοτυπικό, καθώς ήταν τέσσερις στον αριθμό, σε κοινή θέα κατά τη διάρκεια της ημέρας, και παρέλειψαν αρκετές από τις λεπτομέρειες του αρχικού θαυμαστή.
Άλλα περιστατικά
Το 2006 μια ομάδα ατόμων που είχαν συγκεντρωθεί για να παρακολουθήσουν την επίσκεψη, προσπάθησαν ανεπιτυχώς να παρακρατήσουν το άτομο και να το ταυτοποιήσουν. Αυτό ήταν το μοναδικό περιστατικό όπου οι παρατηρητές των επισκέψεων επενέβησαν ενεργά στο όλο φαινόμενο.