cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καισάριος Δαπόντες
Η ζωή του
Γεννήθηκε στη Σκόπελο, όπου και πήρε τη βασική μόρφωση. Το 1731 ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη όπου έμεινε για λίγους μήνες, αργότερα ταξίδεψε στο Βουκουρέστι, όπου σπούδασε, και αργότερα στο Ιάσιο, όπου και εγκαταστάθηκε για τα επόμενα 4 χρόνια, εργαζόμενος ως γραμματέας του ηγεμόνα Κωνσταντίνου Μαυροκορδάτου. Μέχρι το 1743 υπηρετούσε ως γραμματικός β΄ τάξης τον ηγεμόνα. Εκείνη τη χρονιά παραιτήθηκε μετά την άρνηση του Μαυροκορδάτου να τον προβιβάσει σε γραμματικό α΄ τάξης. Την ίδια χρονιά διορίστηκε ως γραμματικός α΄ τάξης στην υπηρεσία του νέου ηγεμόνα της Μολδαβίας, Ιωάννη Μαυροκορδάτου και εγκαταστάθηκε ξανά στο Ιάσιο. Απέκτησε πλούτη και προβιβάστηκε στο αξίωμα του καμινάρη, αλλά το 1747 φυλακίστηκε για 20 μήνες περίπου, ίσως από δικές του ατασθαλίες ή μηχανορραφίες εχθρών του στην ηγεμονική αυλή. Μετά την αποφυλάκισή του πήγε στη Χάλκη και μέσα σε λίγο διάστημα (1749-1751) παντρεύτηκε, απέκτησε μια κόρη που πέθανε πρόωρα και αμέσως κατόπιν χήρεψε. Το 1753, απογοητευμένος από τα εγκόσμια αποφάσισε να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο. Πήρε το όνομα Καισάριος και, αφού έζησε για τρία χρόνια στη νήσο Πιπέρι, απέναντι από τη Σκόπελο, και στη μονή Ευαγγελίστριας της Σκοπέλου, το 1757 ταξίδεψε στο Άγιο Όρος και προσεχώρησε στη Μονή Ξηροποτάμου.
Τα επόμενα χρόνια περιόδευσε σε περιοχές της Ελλάδας και στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες για να συγκεντρώσει χρήματα για τη Μονή. Επέστρεψε στο Άγιο Όρος το 1765 και έμεινε στις Μονές Ξηροποτάμου και Κουτλουμουσίου μέχρι το 1757, όταν επέστρεψε στην Μονή Ευαγγελίστριας στη Σκόπελο μέχρι το 1784. Εκείνη τη χρονιά επέστρεψε στη Μονή Ξηροποτάμου και λίγους μήνες μετά πέθανε. Χειρόγραφά του φυλάσσονται στη Βιβλιοθήκη της Μονής.
Η ζωή του εξιστορήθηκε από τον ίδιο στο έμμετρο αφήγημα Κήπος Χαρίτων που γράφτηκε το 1768 και απευθύνεται στον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο τον Φιραρή.
Το έργο του
Ο Δαπόντες ήταν πολυγράφος συγγραφέας. Τα έργα του αριθμούν πολλές χιλιάδες δεκαπεντασύλλαβους στίχους, με περιεχόμενο θρησκευτικό, χρονογραφικό, ή αυτοβιογραφικό και γενικά με ηθικοδιδακτικές προθέσεις. Η κριτική επισημαίνει στα έργα του, πέρα από τεχνικά μειονεκτήματα όπως οι πλατειασμοί και η προχειρότητα, θετικά στοιχεία όπως το χιούμορ, η θυμοσοφική διάθεση, η παρατηρητικότητα και οι κάποιες οξυδερκείς παρατηρήσεις. Τύπωσε ο ίδιος αρκετά βιβλία του αλλά άλλα έμειναν ανέκδοτα σε χειρόγραφα. Αρκετά από τα ανέκδοτα δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά από τον Κων/νο Σάθα στη Μεσαιωνική Βιβλιοθήκη και τον Εμίλ Λεγκράν στη Bibliothèque Grecque vulgaire. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι στα εκδεδομένα κείμενα και στα χειρόγραφά του ο Δαπόντες προσέθετε στο τέλος μία προειδοποίηση («επιτίμιον») με προειδοποίηση προς τους μελλοντικούς εκδότες να μεριμνούν για την επιμελή εκτύπωση του έργου, να μην παραλείπουν στίχους, να μην κάνουν λάθη και να μην σφετερίζονται ή αλλοιώνουν τα κείμενά του, γιατί σε αυτήν την περίπτωση θα έχουν αντίδικο τον Θεό.
Κάποια από τα σημαντικότερα έργα του είναι:
Κριτική του έργου του
Στο ενεργητικό του ανήκει αναμφισβήτητα η χρήση γλώσσας και ύφους λαϊκότερου και αναλυτικότερου από ότι γίνεται σε άλλους λογίους της εποχής, η συνδυαστική ευφυΐα, η διασκεδαστική ζωηρότητα και θυμοσοφική διάθεση, η προβολή και πύκνωση των πλουσίων βιωμάτων του σε επιγραμματικότητα και χιούμορ και, κάποτε, μια ευαισθησία που θυμίζει περισσότερο τα τέλη του 18ου αι. τάση για αυτοεξέταση και φιλάρεσκο αυτοέλεγχο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Διοικητικές διαιρέσεις του Αυτόνομου θύλακα των Γιάμαλων Νένετς
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτόνομος θύλακας των Γιαμάλων Νένετς
Ρατζενόβιτσι (Μπούντβα)
Το Ρατζενόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: Рађеновићи) είναι χωριό στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί της Μπούντβα
Μπασκίντα
Η Μπασκίντα (بسكنتا) είναι λιβανέζικο χωριό που βρίσκεται σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 1250 μέτρα, πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ανεβαίνοντας περίπου στα 1800 μέτρα ύψος στις πλαγιές του Όρους Κανάτ Μπακίς, καθιστώντας το ένα από τα υψηλότερα χωριά του Λιβάνου. Βρίσκεται 43 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Βηρυτού.
Σάμος IV (αρματαγωγό)
Σάμος ΙV (Αρματαγωγό) / 33, L-174, L-175
Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Dravo Corp. West Yard, Nevilla Island, Pitteburgh, Pa’. Στην ενεργεία από τις 19 Ιουλίου 1943.
Παρελήφθη στις 9 Αυγούστου 1934 στη Νέα Ορλεάνη των Η.Π.Α. Συμμετείχε στις αποβατικές επιχειρήσεις του ‘ΑΝΤΖΙΟ’ της Νότιας Γαλλίας. Μετά την απελευθέρωση της χώρας χρησιμοποιήθηκε εκτός από τις ασκήσεις και για κρατικές και στρατιωτικές μεταφορές. Παροπλίστηκε στις 25 Οκτωβρίου 1977.
Κατηγορία:Ελληνικά Αρματαγωγά
Πασκουέτεν
Ο Πασκουέτεν (πέθανε το 876) ήταν κόμης του Βαν και διεκδικητής στο Δουκάτο της Βρετάνης. Ο πατέρας του ήταν ένας πλούσιος αριστοκράτης, την δεκαετία του 850 ήταν μέλος της αυλής του Ερισπόε, κατείχε τεράστιες εκτάσεις επεξεργασίας άλατος στην νοτιοανατολική Βρετάνη. Τον Αύγουστο του 867 ο πεθερός του Σολομών της Βρετάνης τον έστειλε στην Κομπιένη με εντολή να κλείσει ειρήνη με τον βασιλιά των Φράγκων Κάρολο τον Φαλακρό, του δήλωσε υποταγή. Ο Πασκουέτεν και πολλοί άλλοι αριστοκράτες του Δουκάτου συνωμότησαν και δολοφόνησαν τον πεθερό του Σολομών (874) αλλά βρέθηκαν σε σύγκρουση για την διαδοχή με εμφύλιο που διατηρήθηκε μιά διετία (874 - 876). Ο Πασκουέτεν μοίρασε κατόπιν την κομητεία με τον διεκδικητή Γκυρβάν αν και ο τελευταίος πήρε μεγαλύτερο μερίδιο. Με τον θάνατο του Πασκουέτεν και του Γκυρβάν (876) διαδέχθηκε την κομητεία ο μικρότερος αδελφός του Αλαίν Α΄ της Βρετάνης, συνέχισε τον αγώνα απέναντι στον άλλο διεκδικητή Ιουδικαέλ της Κορνουάλλης.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Ύμνος των Μονεγάσκων
Ο Ύμνος των Μονεγάσκων (Hymne Monégasque) είναι ο εθνικός ύμνος του Μονακό.
Οι στίχοι είναι του Θεόφιλου Μπεγιάντο ντε Κάστρο, όπως επίσης και η σύνθεση στο πρώτο κείμενο του 1841. Στη συνέχεια η μελωδία τροποποιήθηκε από τον Καστίλ Μπλαζ και έγιναν και μερικές ακόμα αλλαγές. Το άσμα του Μπελάντο υιοθετήθηκε το 1848 από την Εθνοφρουρά του Μονακό, που είχε συσταθεί από τον Πρίγκιπα Κάρολο το Γ΄. Το 1896 ο Σαρλ Άλμπρεχτ συνέθεσε νέα ενορχήστρωση για πιάνο, που παρουσιάστηκε στο Παρίσι.
Η σύγχρονη εκδοχή δημιουργήθηκε από το Λεόν Ζεχίν το 1914 και πρωτοπαίχθηκε κατά τον εορτασμό του πρώτου ιωβηλαίου από την άνοδο του Πρίγκιπα Αλβέρτου Α΄ στο θρόνο. Τελικά, το 1931 γράφηκαν οι στίχοι στα μονεγασκικά (στη γλώσσα αυτή είναι και το σημερινό επίσημο κείμενο) από τον Λουί Νοταρί. Οι επίσημοι στίχοι απαρτίζουν μόνο μία στροφή.
Κείμενο στα Μονεγασκικά
A MARCIA DE MUNEGHU / INU NACTIONALE
Μετάφραση στα γαλλικά
HYMNE MONÉGASQUE
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υμνος Μονεγασκων Μονακο Μονακ
Εμιράτο της Μπουχάρας
Το Εμιράτο της Μπουχάρας (περσικά: امارت بخارا) ήταν κράτος της Κεντρικής Ασίας, από το 1785 έως το 1920. Αποτελούσε στην ουσία το διάδοχο κράτος του Χανάτου της Μπουχάρας (1500-1785). Καταλάμβανε την περιοχή μεταξύ των ποταμών Αμού Ντάρια και Συρ Ντάρια, γνωστή παλαιότερα ως Υπερωξιανή. Η καρδιά του εμιράτου βρισκόταν στην περιοχή κατά μήκος του κάτω ρου του ποταμού Ζαραφσάν, παραπόταμου του Αμού Ντάρια, ενώ αστικά κέντρα του ήταν οι αρχαίες πόλεις της Σαμαρκάνδης και η πρωτεύουσα Μπουχάρα. Στα δυτικά του, στη Χωρεσμία, βρισκόταν το Χανάτο της Χίβας, και στα ανατολικά του, στην κοιλάδα Φεργκάνα, το Χανάτο της Κοκάνδης. Σήμερα τα πάλαι ποτέ εδάφη του αποτελούν τμήμα του κράτους του Ουζμπεκιστάν.
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας Κατηγορία:Ιστορία του Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Ιστορία του Τατζικιστάν Κατηγορία:Πρώην εμιράτα Κατηγορία:Πρώην προτεκτοράτα
24 Μαρτίου
23 Μαρτίου | 24 Μαρτίου | 25 Μαρτίου
Η 24η Μαρτίου είναι η 83η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (84η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 282 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Νέα Ρωσία (Αλάσκα)
Η Νέα Ρωσία (ρωσικά : Новороссийск) ήταν ένας Ρωσικός οικισμός-εμπορικός σταθμός κοντά στο σημερινό Γιακουτάτ της Αλάσκα που τότε ανήκε στην Ρωσική Αυτοκρατορία και την Ρωσική Αμερική. Ήταν σταθμός εμπορικών συναλλαγών γούνας θαλάσσιων ζώων που ιδρύθηκε από τους Ρώσους το 1795.
Το όνομά της πιθανώς προήλθε από τον Γιόζεφ Μπίλινγκς που είχε το πλοίο "Σλάβα Ρασιγιά" ("Δόξα της Ρωσίας") και ήταν ένα από τα πρώτα ονόματα της. Ο οικισμός καταστράφηκε από ιθαγενείς το 1805. Αποτελούνταν από 7 κτίρια μέσα από έναν φράκτη και 5 κτίρια έξω από αυτόν. Τα κτίρια κάηκαν το 1805 και η περιοχή δεν ξανακατοικήθηκε.
Ως αρχαιολογικός χώρος σήμερα ανακηρύχθηκε εθνικό ιστορικό ορόσημο το 1978. Βρίσκεται έξω από Γιακούτατ στη χερσόνησο Φιπς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλάσκα Κατηγορία:Ρωσική Αμερική
Ντζαμένα
Ιστορία
Η αρχική ονομασία της πόλης ήταν Φορ Λαμί (Fort-Lamy) και ήταν αυτή που της έδωσε ο Γάλλος διοικητής Εμίλ Ζεντίλ στις 29 Μαΐου του 1900. Το όνομα προήλθε από τον Αμεντέ Φρανσουά Λαμί, στρατιωτικό που είχε φονευτεί στη μάχη του Κουσερί, λίγες ημέρες νωρίτερα. Η σημερινή ονομασία της πόλης σημαίνει "τόπος ηρεμίας" και δόθηκε από τον Πρόεδρο Φρανσουά Τομπαλμπαγιέ στις 6 Απριλίου του 1973.
Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, η πόλη καταστράφηκε μερικώς το 1979 και ξανά το 1980. Στις 13 Απριλίου 2006 αντάρτες του Ηνωμένου Μετώπου για τη Δημοκρατική Αλλαγή επιτέθηκαν στην πόλη αλλά η επίθεση αυτή απωθήθηκε.
Η πόλη έγινε ξανά στόχος επίθεσης από τους αντάρτες της Ένωσης Δυνάμεων για την Δημοκρατία και την Ανάπτυξη και του Συλλαλητηρίου Δημοκρατικών Δυνάμεων στις 2 Φεβρουαρίου 2008. Η επίθεση αυτή είχε απολογισμό δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, ενώ πολλοί άνθρωποι εκτοπίστηκαν στο γειτονικό Καμερούν.
Υποδομή
Η πόλη έχει αρκετά αξιοθέατα, όπως Εθνικό Μουσείο, καθεδρικό ναό, πολλά τζαμιά και σχολεία, τεχνική σχολή, όπως επίσης και πανεπιστήμιο. Στα περίχωρα της πόλης βρίσκεται το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ντζαμένα (κωδικός IATA NDJ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Τσαντ Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Αγία Νάπα
Η Αγία Νάπα είναι δήμος της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Επίσης είναι έδρα του ομώνυμου δήμου Αγίας Νάπας της που αποτελείται από τα δημοτικά διαμερίσματα Αγία Νάπα, Αυγόρου, Άχνα, Λιοπέτρι και Σωτήρα.
Τοποθεσία
Η Αγία Νάπα στα δυτικά συνορεύει με τη Σωτήρα και στα βόρεια και βορειοανατολικά με τον Δήμο Παραλιμνίου - Δερύνειας. Το νότιο και ανατολικό μέρος της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Ονομασία
Αγία Νάπα σημαίνει Άγιο Δάσος. Η περιοχή πήρε το όνομα της από την εικόνα της Παναγίας της Νάπης, δηλαδή της Αγίας του Δάσους. Για συντομία ονομάστηκε Αγία Νάπα. Η ονομασία αυτή δόθηκε στην περιοχή πριν το 1366, ενώ το Μοναστήρι της Αγίας Νάπας είναι κτίσμα του 15ου αιώνα.
Ιστορία
Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα, στην περιοχή της Αγίας Νάπας υπήρξε ανθρώπινη παρουσία την περίοδο 8500-10500 π.Χ.. Για κάποιους αιώνες μετέπειτα η περιοχή δεν ήταν κατοικημένη. Τη ρωμαϊκή εποχή υπήρχαν διάφοροι οικισμοί στην περιοχή με σημαντικότερο τον οικισμό Θρόνο. Ο οικισμός αυτός όπως και οι μεταγενέστεροι του εγκαταλείφθηκαν την περίοδο των αραβικών επιδρομών (7ος αιώνας). Από τον 7ο αιώνα έως τον 14ο, η περιοχή ήταν ακατοίκητη. Τον 14ο αιώνα, οι Λουζινιανοί κατασκεύασαν το μοναστήρι της Αγίας Νάπας και ανακατασκεύασαν το υδραγωγείο. Η παρουσία του μοναστηριού οδήγησε στην εγκατάσταση κατοίκων στη γύρω περιοχή, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα χωριό γύρω από αυτό.
Ο Μικρασιάτης λογοτέχνης και διπλωμάτης Γιώργος Σεφέρης, κατά τη διπλωματική του θητεία στην Κύπρο, γνώρισε την Αγία Νάπα, επισκεπτόμενός αυτή για πρώτη φορά στις 13 Νοεμβρίου 1953. Έγραψε δύο ποιήματα αφιερωμένα στην Αγία Νάπα καθώς την εκτίμησε ως ένα από τα πιο αγαπημένα του μέρη, διότι του θύμιζε την πατρίδα του στη Μικρά Ασία, τη Σκάλα Βουρλών της Σμύρνης.
Στα τέλη του 20ού αιώνα η Αγία Νάπα αναπτύχθηκε τουριστικά. Το 1991 η κοινότητα μετεξελίχθηκε σε δήμο. Το 2017, λόγω του γεγονότος ότι το αστικό κέντρο της επαρχίας Αμμοχώστου, ο Δήμος Αμμοχώστου, δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία, λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974, το κέντρο της Αγίας Νάπας και του Παραλιμνίου έχουν χαρακτηριστεί ως προσωρινό αστικό κέντρο της Επαρχίας Αμμοχώστου. Στις 3 Μαρτίου 2022 ψηφίστηκε από την ολομέλεια της Βουλής η δημιουργία του Δήμου Αγίας Νάπας, με έδρα την Αγία Νάπα, ο οποίος αποτελείται από τους δήμους Αγίας Νάπας και Σωτήρας, καθώς και τις κοινότητες Αυγόρου, Άχνας και Λιοπετρίου, που μετονομάζονται στα αντίστοιχα ομώνυμα δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Αγίας Νάπας.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της Αγίας Νάπας γνώρισε μεγάλες αυξήσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Σε αυτό συνέβαλε η ραγδαία τουριστική ανάπτυξη της περιοχής από τη δεκαετία του 1990 και μετέπειτα.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Αγίας Νάπας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι Αγίας Νάπας διετέλεσαν οι:
Αδελφοποιήσεις
Ο Δήμος Αγίας Νάπας είναι αδελφοποιημένος με:
Αθλητικά σωματεία και αθλητικές εγκαταστάσεις
Γνωστό αθλητικό σωματείο της περιοχής είναι ο Αθλητικός Όμιλος Αγία Νάπα (ΑΟΑΝ), ο οποίος δημιουργήθηκε από την ενοποίηση δύο παλαιότερων σωματείων της περιοχής, της ΑΠΕΑΝ (Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Αγίας Νάπας) και της ΕΝΑΝ (Ένωση Νέων Αγίας Νάπας). Έδρα της ομάδας είναι το Δημοτικό Στάδιο Αγίας Νάπας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας Αμμοχώστου
Lying from You
Το "Lying from You" είναι ένα τραγούδι από το αμερικανικό ροκ συγκρότημα Linkin Park και κυκλοφόρησε στις 16 Μαρτίου του 2004. Εκδόθηκε ως airplay-μοναδικό single από το δεύτερο άλμπουμ τους, Meteora, το οποίο κυκλοφόρησε στις 25 Μαρτίου 2003.
Πληροφορίες τραγουδιού
Το τραγούδι ανοίγει με βιόλα που αναπαράγεται  από sampler,  ήχος που συνοδεύει  και πολλά σημεία του τραγουδιού. Η εισαγωγή, επίσης, περιέχει (πάλι από sampler)  ήχο αυτοκινήτου που σπινάρει. Το τραγούδι ήταν ένα από τα επτά τραγούδια των Linkin Park που χρησιμοποιήθηκαν στη συνεργασία μεταξύ της μπάντας και του ράπερ Jay-Z ("Dirt off Your Shoulder/Lying from You") στον mash- up δίσκο Collision Course που κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2004. Έχει επίσης, τη φωνή από sampler και μάλλον λιγότερο γοητευτική, του Βρετανού κωμικού Bill Bailey κατά τη διάρκεια της "coffee shop emo" ρουτίνας του.
Στις live παραστάσεις του 2008, το "Lying from You" χρησιμοποίησε μια νέα εισαγωγή, αφαιρώντας όλα τα δείγματα (ήχους από sampler) από την εισαγωγή και το πρώτο μισό της πρώτης εκδοχής.
Συνέντευξη με τον Mike Shinoda, Μάρτιος 2003 στο ShoutWeb: Αυτό το τραγούδι θα είναι αδύνατο για οποιαδήποτε μπάντα να παίξει το cover! Ο Chester απλά τραγουδά τόσο τρομερά σκληρά. Νομίζω ότι είναι υπέροχο. Νομίζω ότι έκανε εξαιρετική δουλειά σε αυτό το τραγούδι. Είμαστε όλοι πολύ περήφανοι για αυτό το τραγούδι. Είναι άλλο ένα τραγούδι με υπέροχα πλήκτρα που φτιάξαμε, αυτό το είδος του δείγματος ήχου στην αρχή. Πρόκειται να είναι ένα πραγματικά διασκεδαστικό τραγούδι για να παιχτεί ζωντανά. Θα μπορούσα να πω το ίδιο πράγμα για το τραγούδι που έρχεται μετά από αυτό.
Το Lying from You είναι για την ώθηση κάποιου μακριά. Ο τίτλος σημαίνει, φτιάχνοντας ψέματα να κάνεις το άλλο πρόσωπο θυμωμένο, έτσι ώστε αυτοί να μην θέλουν να είναι γύρω σου, το οποίο είναι κάτι που μερικοί άνθρωποι κάνουν υποσυνείδητα στις σχέσεις. Αυτό δεν χαρακτηρίζει το τί είναι το δικό μου μέρος του τραγουδιού, αλλά το ξέρω με την ευρύτερη έννοια, όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να αισθάνονται αρνητικά συναισθήματα προς κάποιον άλλο, απλά φυσικά αρχίζουν να κάνουν πράγματα για να κάνουν αυτό το άτομο να μη θέλει να είναι γύρω τους. Είναι μια υποσυνείδητη αντίδραση. Αυτό λειτουργεί με φίλους. Αυτό λειτουργεί με τις σχέσεις - με όποιο τρόπο, οι άνθρωποι κάνουν αυτό.
Μουσικό Βίντεο
Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει επίσημο μουσικό βίντεο για το τραγούδι, live υλικό του τραγουδιού από το live άλμπουμ των Linkin Park Live in Texas έχει χρησιμοποιηθεί για το μουσικό βίντεο. Η ζωντανή εκδοχή του τραγουδιού χρησιμοποιήθηκε σε εκδόσεις internet του βίντεο. Αυτό το ζωντανό βίντεο είναι διαθέσιμο στο iTunes, μαζί με το "Points of Authority". Ένα βίντεο με αποσπάσματα από το τέταρτο single του άλμπουμ, το μουσικό βίντεο του From the Inside μπορεί να το δει κάποιος στο YouTube.
Επίδοση στα διαγράμματα
Το "Lying from You" κυκλοφόρησε ως airplay-μοναδικό single από το άλμπουμ. Είχε κυκλοφορήσει μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2004, και στον Καναδά ως ζωντανό μουσικό βίντεο με πλάνα από το  Live in Texas. Για το ότι ήταν airplay-μοναδικό single, ακόμη κατάφερε να φτάσει στη θέση 1 στο Modern Rock Tracks διάγραμμα, δίνοντας στη μπάντα την τέταρτη συνεχόμενή τους θέση 1 από το άλμπουμ Meteora. Ήρθε κοντά στην επίτευξη αυτού, επίσης, εμφανιζόμενο στο Mainstream Rock Tracks διάγραμμα, όπου πέρασε πέντε εβδομάδες στο νούμερο 2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια των Linkin Park Κατηγορία:Τραγούδια του 2003 Κατηγορία:Singles του 2004 Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Λαθρακρόαση
Η Λαθρακρόαση (eavesdropping) είναι η πράξη της κρυφής ή λαθραίας ακρόασης της ιδιωτικής συνομιλίας ή των επικοινωνιών άλλων χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Συνώνυμο ρήμα, το οποίο περιγράφει την ίδια πρακτική, είναι το "κρυφακούω". Η πρακτική αυτή θεωρείται ευρέως ανήθικη και σε πολλά πεδία δικαιοδοσίας είναι παράνομη.
Ετυμολογία
Το ρήμα κρυφακούω είναι αυτοπεριγραφικό ως σύνθετη λέξη. Το αντίστοιχο ρήμα "eavesdrop" της Αγγλικής προκύπτει από τον ανάστροφο σχηματισμό του ουσιαστικού "eavesdropper" ("ένα άτομο που κρυφακούει"), που σχηματίστηκε από το σχετικό ουσιαστικό "eavsdrop", το οποίο σημαίνει: "το στάξιμο του νερού από τις μαρκίζες ενός σπιτιού", καθώς και "το έδαφος στο οποίο πέφτει το νερό που στάζει από τις μαρκίζες".
Ένας ωτακουστής, δηλαδή κάποιος ο οποίος κρυφακούει, ήταν κάποιος που θα μπορούσε να κρεμαστεί από την μαρκίζα ενός κτιρίου, όπως οι σταγόνες του νερού, έτσι ώστε να ακούει τι λέγεται μέσα. Στα ντοκιμαντέρ του PBS, Μέσα από το Δικαστήριο του Ερρίκου του Η' (8 Απριλίου, 2015) και Μυστικά του Ανακτόρου του Ερρίκου του Η' (30 Ιουνίου 2013) περιλαμβάνονται σημεία όπου παρουσιάζονται και συζητούνται ορισμένα «eavedrops», σκαλιστές ξύλινες φιγούρες του Ερρίκου του Η' ενσωματωμένες στις μαρκίζες (προεξοχές των δοκών στην οροφή) του Hampton Court με σκοπό να αποθαρρύνονται τα ανεπιθύμητα κουτσομπολιά ή οι διαφωνίες από τις επιθυμίες και τις διαταγές του Βασιλιά, να προκαλείται παράνοια και φόβος και να καταδεικνύεται πως όλα όσα λένε εκεί μέσα κρυφακούγονται. Κυριολεκτικά, ότι οι τοίχοι είχαν αυτιά.
Τεχνικές
Η λαθρακρόαση στους σύγχρονους φορείς επικοινωνίας και τελικά και η υποκλοπή των συνομιλιών αφορά στις τηλεφωνικές γραμμές, στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και σε άλλες μεθόδους αποστολής άμεσων ιδιωτικών μηνυμάτων. Οι επικοινωνίες μέσω VoIP είναι επίσης ευάλωτες στην ηλεκτρονική υποκλοπή, μέσω μόλυνσης από κακόβουλο λογισμικό όπως οι δούρειοι ίπποι.
Δικτυακές Επιθέσεις
Ο όρος της λαθρακρόασης χρησιμοποιείται μεταφορικά στις περιπτώσεις ειδικού τύπου επιθέσεων σε δίκτυα υπολογιστών. Συγκεκριμένα, η παρακολούθηση δικτύου είναι μια επίθεση που επικεντρώνεται στην από το δίκτυο λήψη πακέτων, τα οποία μεταδίδονται από υπολογιστές, και στην ανάγνωση των περιεχόμενων δεδομένων, αναζητώντας οποιονδήποτε τύπο πληροφορίας. Αυτός ο τύπος επίθεσης δικτύου είναι γενικά από τους πιο αποτελεσματικούς εκμεταλλευόμενος την έλλειψη υπηρεσιών κρυπτογράφησης. Επίσης, συνδέεται με τη συλλογή μεταδεδομένων. Εκείνοι που εκτελούν αυτό το είδος επίθεσης είναι γενικά black hat χάκερ, ωστόσο, έχουν συνδεθεί με τέτοιου τύπου επιθέσεις και κυβερνητικές υπηρεσίες, όπως η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας.
Βιβλιογραφικές Αναφορές
Κατηγορία:Τεχνικές κατασκοπείας
Ελευθέριος Τσομάκης
Ο Ελευθέριος Τσομάκης (1944-1974) ήταν Έλληνας αξιωματικός του του Πολεμικού Ναυτικού από την Καλλιθέα Αττικής που έχασε τη ζωή του στις 20 Ιουλίου του 1974 κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Βιογραφία
Ο Ελευθέριος Τσομάκης γεννήθηκε το 1944 και το 1961 εισήχθηκε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων από την οποία αποφαίτησε ως Σημαιοφόρος. Το 1973 μετατέθηκε στην Κύπρο με το βαθμό του Υποπλοίαρχου και ανέλαβε διοικητής της ναυτικής βάσης της Κερύνειας.
Το καλοκαίρι του 1974, στο λιμάνι της Κερύνειας στάθμευαν οι τορπιλάκατοι Τ-1 και Τ-3 κλάσης P4 του Ναυτικού της Εθνικής Φρουράς. Το ξημέρωμα της 20 Ιουλίου οι δύο τορπιλάκατοι διατάχθηκαν να βγουν στα ανοικτά της θάλασσας με αποστολή να επιτεθούν με τις τορπίλες τους στην τουρκική αποβατική νηοπομπή. Οι τορπιλάκατοι ήταν παρωχημένης τεχνολογίας, με περιορισμένο οπλισμό επιφανείας και μπορούσαν να εκτοξεύσουν τορπίλες μόνο εκ των όπισθεν, γεγονός που τις έφερνε σε εξαιρετικά ευάλωτη θέση έναντι της τουρκικής δύναμης. Παρότι γνώριζαν ότι πρόκειται για μια πολύ ριψοκίνδυνη αποστολή με μηδαμινές πιθανότητες επιτυχίας, οι κυβερνήτες των τορπιλακάτων απέπλευσαν. Κυβερνήτης της Τ-3 ήταν ο Τσομάκης. Η αποστολή χαρακτηρίστηκε ως επιχείρηση αυτοκτονίας λόγω της παντελούς απουσίας κάλυψης από τη θάλασσα ή τον αέρα.
Οι τορπιλάκατοι ήταν εύκολοι στόχοι για τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη τα οποία βομβάρδισαν αρχικά την τορπιλάκατο Τ-1 προξενώντας της σοβαρές βλάβες και αχρηστεύοντας το πηδάλιό της. Ακυβέρνητο, το σκάφος προσάραξε στην παραλία Καράκουμι ανατολικά της Κερύνειας. Ο Τσομάκης με συνεχείς ελιγμούς έφερε την Τ-3 σε απόσταση αναπνοής από τα τουρκικά πλοία. Ωστόσο, την ώρα που ετοιμαζόταν να βάλλει εναντίον τους, το σκάφος του χτυπήθηκε από τις βολές ενός τουρκικού αντιτορπιλικού και από βόμβες ενός τουρκικού μαχητικού. Οκτώ από τα εννέα μέλη του πληρώματος έχασαν τη ζωή τους και μόνο ο αρχικελευστής Διονύσιος Μαγέτος κατάφερε μετά από μεγάλη προσπάθεια να βγει στη στεριά κολυμπώντας.
Μετά θάνατο
Ο Ελευθέριος Τσομάκης προήχθηκε μετά θάνατο σε Αντιναύαρχο. Προτομή του Τσομάκη υπάρχει στον περίβολο του Ναυτικού Μουσείου ενώ η Ναυτική Διοίκηση Κύπρου έδωσε το όνομά του σε ένα περιπολικό σκάφος της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Ιτό Τζακουτσού
Ο Ιτό Τζακουτσού (Itō Jakuchū) (伊藤 若冲, 2 Μαρτίου 1716 – 27 Οκτωβρίου 1800) ήταν Ιάπωνας ζωγράφος στα μέσα της περιόδου Έντο, όταν η Ιαπωνία είχε τις πόρτες στον έξω κόσμο. Πολλοί πίνακές του αφορούν παραδοσιακά Ιαπωνικά θέματα, ιδιαίτερα κοτόπουλα και άλλα πουλιά. Πολλά παραδοσιακά έργα του εμφανίζουν μεγάλο βαθμό πειραματισμού με την προοπτική και με άλλα μοντέρνα στυλιστικά στοιχεία.
Βιογραφία
μικρογραφία| Τάφος του Ιτό Τζακουτσού, Κιότο Ο Ιτό Τζακουτσού ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιτό Γκενζαεμόν, ενός μπακάλη του Κιότο, του οποίου το κατάστημα, που ονομαζόταν Μασούγια, βρισκόταν στο κέντρο της πόλης, στην περιοχή τροφίμων Νισίκι. Ο Τζακουτσού διηύθυνε το κατάστημα από τη στιγμή του θανάτου του πατέρα του το 1739 έως το 1755, όταν το παρέδωσε σε έναν από τους αδελφούς του.
Η εκπαίδευσή του στους πίνακες προήλθε κυρίως από εμπνεύσεις από τη φύση και εκπαιδευόμενος υπό την επίδραση της Σχολής Κανούχα και από την εξέταση ιαπωνικών και κινεζικών πινάκων στους ναούς του Ζεν. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι μπορεί να είχε σπουδάσει με τον Όοκα Σουνμπόκου, έναν καλλιτέχνη με έδρα την Οσάκα, γνωστός για τις ζωγραφιές του με τα πουλιά και τα λουλούδια. Αν και ορισμένοι πίνακές του απεικονίζουν εξωτικά ή φανταστικά πλάσματα, όπως τίγρεις και φοίνικες, είναι εμφανές από τη λεπτομέρεια και τη ζωντανή εμφάνιση των πινάκων του με κοτόπουλα και άλλα ζώα ότι βασίστηκε το έργο του σε πραγματική παρατήρηση.
Ο Τζακουτσού έχτισε ένα διώροφο στούντιο στη δυτική όχθη του ποταμού Κάμο στα τέλη της τρίτης δεκαετίας της ζωής του. Το ονόμασε Σίν' εν-καν (Shin'en-kan) (心 遠 館, Βίλα της αποκομμένης καρδιάς (ή μυαλού) ), μετά από μια φράση από ένα ποίημα του αρχαίου Κινέζου ποιητή Τάο Τσιάν. Ήταν εκείνη την εποχή, που ο Τζακουτσού έγινε φίλος με τον Ντάιτεν Κεντζό, έναν μοναχό Ρινζάι, ο οποίος αργότερα θα γινόταν ηγούμενος του ναού Σοκόκου-τζι του Κιότο. Μέσω αυτής της φιλίας, ο Τζακουτσού απέκτησε πρόσβαση στη μεγάλη συλλογή Ιαπωνικών και Κινέζικων πινάκων ζωγραφικής του ναού και γνώρισε νέους κοινωνικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους. Πιστεύεται ότι ο Ντάιτεν μπορεί να ήταν αυτός που συνέλαβε για πρώτη φορά το όνομα "Τζακουτσού", που προήλθε από το Τάο Τε Τσινγκ (Tao Te Ching) και σημαίνει "σαν το κενό".
Την άνοιξη του 1767, τόσο ο Ντάιτεν όσο και ο Τζακουτσού αποφάσισαν να ταξιδέψουν στην Οσάκα με πλοίο στον ποταμό Γιόντο, ο οποίος συνδέει το Κιότο και την Οσάκα. Ο κύλινδρος 39 ποδιών, "Αυθόρμητες απολαύσεις επιπλέοντας" (乗興 舟, Jōkyōshū), μνημονεύει και απεικονίζει το ταξίδι. Ο κύλινδρος είναι ολόκληρος ο ποταμός Γιόντο από το πρωί έως το βράδυ. Ο κύλινδρος περιέχει σύντομα αυτοσχέδια κινέζικα ποιήματα γραμμένα από τον Ντάιτεν, εμπνευσμένα από το τοπίο, που φαίνεται στο ταξίδι, το οποίο αντικατοπτρίζει τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ο ποταμός μετέφερε ιδέες. Ο Ντάιτεν περιλαμβάνει επίσης τα ονόματα ορόσημων και άλλων σημαντικών περιοχών του ποταμού Γιόντο. Ο Τζακουτσού φαίνεται να δανείζεται στιλιστικά στοιχεία και μοτίβα από τις " Οκτώ όψεις του Ξιάο Ξιάνγκ " (κινέζικα: 瀟湘 八景; pinyin: Xiāoxiāng Bājǐng) όπως τον βραδινό ήλιο, τους καθαρούς ουρανούς, τα λευκά πανιά, την καμπάνα ενός ναού το βράδυ και τα χωριά.
Παρά τον ατομικισμό και τη συμμετοχή του στην επιστημονική και καλλιτεχνική κοινότητα του Κιότο, ο Τζακουτσού ήταν πάντα έντονα θρησκευόμενος και αποσύρθηκε μέχρι το τέλος της ζωής του στο Σεκιχό-τζι, ένα παράρτημα ναού του Μάνπουκου-τζι στα νότια προάστια του Κιότο. Εκεί, συγκέντρωσε αρκετούς οπαδούς και συνέχισε να ζωγραφίζει μέχρι το θάνατό του σε ηλικία ογδόντα πέντε.
Έργα
μικρογραφία|Παλαιό Πεύκο και Λευκός Φοίνικας. Μέρος της σειράς Dōshoku sai-e μικρογραφία| Κόκορας και κότα με ορτανσίες. Ένα πολύ συνηθισμένο θέμα μεταξύ των έργων του είναι τα πουλιά, ιδίως οι κότες και οι κόκορες, αν και αρκετοί από τους πιο διάσημους πίνακές του απεικονίζουν κακατούα, παπαγάλους και φοίνικες.
Ένα άλλο αξιοσημείωτο παράδειγμα των κυλίνδρων του Τζακουτσού είναι το έργο του "Συλλογή λαχανικών και εντόμων" (Saichufu). Ο κύλινδρος 40 ποδιών είναι ένας πίνακας ζωγραφικής με σχεδόν ενενήντα διαφορετικά φρούτα και λαχανικά, πενήντα ποικιλίες εντόμων και άλλα ζώα. Μερικά από τα οποία περιλαμβάνουν: δαμάσκηνα, ροδάκινα, μήλα, χειμωνιάτικη κολοκύθα, ραπανάκι ντάικον, κρεμμύδια, καρότα, βατράχους, σαλαμάνδρες, πεταλούδες, λιβελλούλες και μέλισσες. Ο πίνακας χρησιμοποιεί χρωστικές και μελάνια σε μετάξι με γκρι κλίμακα φόντου. Ο πίνακας είναι σχεδόν σιωπηλός σε χρώμα εκτός από τα φωτεινά πορτοκάλια, τα κίτρινα και τα κόκκινα και τα πράσινα στα φρούτα και τα λαχανικά. Η γνώση του Τζακουτσού για τα προϊόντα από το παντοπωλείο της οικογένειάς του είναι εμφανής στο κύλινδρο του και τις λεπτομέρειες στα εν λόγω φρούτα και λαχανικά. Ο κύλινδρος ξεκινά με την απεικόνιση των διαφόρων φρούτων και λαχανικών με εποχιακή σειρά και μετά μεταφέρεται σε έντομα και ζώα με μια πεταλούδα, που συνδέει τις δύο πλευρές. Εικάζεται ότι η έμπνευση του Τζακουτσού ήταν από τη σημασία των λαχανικών και των φρούτων στην κινεζική τέχνη. Το νόημα αυτού του πίνακα μπορεί να συνδεθεί με τη σχέση του Τζακουτσού με τη βουδιστική πίστη, η οποία είναι επίσης σημαντική σε ένα άλλο έργο του Τζακουτσού, "Παρινιρβάνα λαχανικών", το παρινιρβάνα ορίζεται ως «νιρβάνα-μετά-θάνατο, που συμβαίνει μετά το θάνατο κάποιου που έχει αποκτήσει νιρβάνα κατά τη διάρκεια της ζωής του ». Ο Τζακουτσού απεικονίζει τον θάνατο του Βούδα χρησιμοποιώντας λαχανικά. Ο Βούδας «αναπαριστάται» από ένα ραπανάκι ντάικον, που περιβάλλεται από άλλα λαχανικά, που πενθούν. Μελιτζάνες, γογγύλια και μανιτάρια είναι μερικά από αυτά που περιλαμβάνονται στον πίνακά του. Ο πίνακας υποτίθεται ότι μιμείται την τυπική παραδοσιακή εικονογραφία των εικόνων νιρβάνα, που περιλαμβάνει τα οκτώ δέντρα σαλ (στελέχη καλαμποκιού), βάθρο λωτού (υφαντό καλάθι), βασίλισσα Μάγια (φρούτα κυδώνι) και τον προσανατολισμό του Βούδα, όπου το κεφάλι του βλέπει προς τα αριστερά (τα φύλλα του ντάικον). Η επιλογή του Τζακουτσού για το ραπανάκι ντάικον ως Βούδας έχει να κάνει με τη σημασία του ντάικον στον πολιτισμό του Ζεν. Ο Τακουάν Σόχο, ένας ηγούμενος στη σχολή Ρινζάι του Βουδισμού Ζεν, πραγματικά πιστώθηκε για τη δημιουργία του κίτρινου τουρσιού ραπανάκι ντάικον, που πήρε το όνομά του. Οι ιστορικοί παραμένουν αβέβαιοι για τα κίνητρα πίσω από τη ζωγραφική του Τζακουτσού, αλλά οι επιλογές του στον πίνακα αποδεικνύονται σημαντικές και υποστηρίζουν ότι το πνεύμα του Βούδα υπάρχει παντού ακόμη και στα λαχανικά. Ορισμένοι θεωρούν ότι είναι η μνήμη του θανάτου της μητέρας του, άλλοι λένε ότι είναι για να τιμήσει τη μνήμη του θανάτου του αδελφού του.
Ένα άλλο από τα διάσημα κομμάτια του, που ονομάστηκε "Πουλιά και ζώα στον ανθισμένο κήπο" (鳥 獣 花木 図 ō, Chōjūkaboku-zu byōbu), είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο μοντέρνα κομμάτια που βγήκαν από την Ιαπωνία αυτή την περίοδο. Το κομμάτι, ένα από ένα ζευγάρι εξαπλών παραπετασμάτων, απεικονίζει έναν λευκό ελέφαντα και πολλά άλλα ζώα σε έναν κήπο. Αυτό που το καθιστά μοναδικό, εκκεντρικό και μοντέρνο είναι η διαίρεση ολόκληρου του κομματιού σε ένα πλέγμα τετραγώνων (ή, με σύγχρονους όρους, ο πίνακας απαρτίζεται από πίξελ) περίπου ένα εκατοστό σε κάθε πλευρά. Κάθε τετράγωνο χρωματίστηκε ξεχωριστά, προκειμένου να δημιουργηθεί η συνολική εικόνα που προκύπτει. Σήμερα, Chōjūkaboku-zu byōbu ανήκει στο Μουσείο Τεχνών Ιντεμίτσου.
Ο Τζακουτσού πειραματίστηκε επίσης με διάφορες μορφές εκτύπωσης, οι περισσότερες από αυτές με ξύλινα καλούπια. Αλλά μερικές φορές χρησιμοποιούσε στένσιλ ή άλλες μεθόδους για να παράγει διαφορετικά εφέ. Το στυλ ζωγραφικής του Τζακουτσού επηρεάζεται από τον Σεν Νανπίνγκ (Σεν Ξουάν περίπου 1682-1760). Τα θέματα του γερανού το αποδεικνύουν, αποτελώντας μέρος της παραδοσιακής ιαπωνικής κληρονομιάς, αλλά και του ουδέτερου φόντου και της «κοπής» που δίνεται στη σύνθεση της σκηνής, με πάντα προσεγμένο και λεπτομερή διακοσμητικό στυλ ζωγραφικής χλωρίδας και πανίδας.
Το Τζακουτσού γκάφου (若 冲 画譜  "Άλμπουμ του Τζακουτσού") είναι μια σειρά έργων που απεικονίζουν λουλούδια. Το έργο είναι πάντα σε κύκλο, όπως μπορεί να βρεθεί σε πίνακες οροφής. Τα πρωτότυπα διατηρήθηκαν ελάχιστα, αλλά μια σειρά από ποιοτικά αντίγραφα του άλμπουμ έγιναν κατά την εποχή Μεϊτζί της δεκαετίας του 1890.
Σήμερα, το έργο του φυλάσσεται σε πολλά μουσεία παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένου του Μουσείου Τεχνών Ιντεμίτσου, του Μουσείου Τέχνης του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, του Μουσείου Μίχο, του Μουσείου Τέχνης του Λος Άντζελες, τα Μουσεία Τέχνης του Χάρβαρντ, το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, το Μουσείο Τέχνης της Ινδιανάπολης, το Μουσείο Ασιατικής Τέχνης, η Πινακοθήκη Τέχνης του Πανεπιστημίου Γέιλ, και το Ινστιτούτο Τέχνης της Μινεάπολης. κέντρο|μικρογραφία|600x600εσ| Κόκορες και κάκτος. Ναός Σαϊφούκου-τζι ζωγραφική Φουσούμα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιάπωνες ζωγράφοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ζωγραφική στην Ιαπωνία
Δήμος Βαλαντόβου
Ο Δήμος Βαλαντόβου (Валандово ) είναι δήμος στο δυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Νοτιοανατολικής περιφέρειας. Βαλάντοβο ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Βαλαντόβου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Νοτιοανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Ταχμάσπ Β΄ της Περσίας
Ο Ταχμάσπ Β΄, ή تهماسب Tahmâsb, (1704; – 11 Φεβρουαρίου 1740) ήταν ένας από τους τελευταίους Σαφαβίδες ηγεμόνες της Περσίας (Ιράν).
Το όνομα
"Tαχμάσπ" ( Ταχμάσμπ) είναι ένα νέο περσικό όνομα, που τελικά προέρχεται από το παλαιό ιρανικό *ta(x)ma-aspa, που σημαίνει «έχοντας γενναία άλογα». Το όνομα είναι μία από τις λίγες περιπτώσεις ενός ονόματος από το Σαχναμέχ, που χρησιμοποιείται από μία δυναστεία της ισλαμικής εποχής με έδρα το Ιράν. Στο Σαχναμέ, ο Tαχμάσπ είναι ο πατέρας του Zαάβ, τού προτελευταίου σάχη της δυναστείας των Πισνταντιάν.
Βιογραφία
Ο Ταχμάσπ ήταν γιος τού Σολτάν Χοσεΐν, τού σάχη τού Ιράν εκείνη την εποχή. Όταν ο Σολτάν Χοσεΐν αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τους Αφγανούς το 1722, ο πρίγκιπας Tαχμάσπ ήθελε να διεκδικήσει τον θρόνο. Από την πολιορκημένη πρωτεύουσα των Σαφαβιδών, το Ισπαχάν, κατέφυγε στην Ταμπρίζ, όπου ίδρυσε κυβέρνηση. Κέρδισε την υποστήριξη των σουνιτών μουσουλμάνων τού Καυκάσου (ακόμη και των προηγουμένως επαναστατημένων Λεζγκίων), καθώς και πολλών φυλών Κιζιλμπάς (συμπεριλαμβανομένων των Αφσάρ, υπό τον έλεγχο τού -μελλοντικού ηγεμόνα του Ιράν- Ναντέρ Σαχ).
Ρωσο-περσικός πόλεμος
Τον Ιούνιο του 1722 ο Πέτρος Α΄ ο Μέγας, τσάρος της γειτονικής Ρωσικής Αυτοκρατορίας, κήρυξε τον πόλεμο στο Ιράν των Σαφαβιδών σε μία προσπάθεια να επεκτείνει τη ρωσική επιρροή στις περιοχές της Κασπίας και τού Καυκάσου και να αποτρέψει την αντίπαλό του, την Οθωμανική αυτοκρατορία, από εδαφικά κέρδη στην περιοχή, σε βάρος του παρακμιακού Ιράν των Σαφαβιδών.
Η ρωσική νίκη επικυρώθηκε με την εκχώρηση από τους Σαφαβίδες εδαφών τού Ιράν στον Βόρειο και Νότιο Καύκασο και τη σύγχρονη ηπειρωτική χώρα τού Βόρειου Ιράν, που περιλαμβάνει τις πόλεις Ντένμπεντ (νότιο Νταγκεστάν) και Μπακού και τα κοντινά γύρω εδάφη τους, καθώς και τις επαρχίες Γκιλάν, Σιρβάν, Mαζανταράν, και Aστραμπάντ στη Ρωσία σύμφωνα με τη συνθήκη της Αγίας Πετρούπολης (1723).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαφαβίδες
Χίος V (αρματαγωγό)
Χίος V (Αρματαγωγό) / 35, L-195
Πρώην ‘LST 35’.
Εκτόπισμα : 1625/4080 ΤΝ – Διαστάσεις: 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 3’’ / 50 και 6 πυροβόλα 20 χιλιοστών. Παρελήφθη στις 9 Αυγούστου 1943. Συμμετείχε στις αποβατικές επιχειρήσεις του ΑΝΤΖΙΟ και της Νότιας Γαλλίας. Μέχρι το 1971 στην ενεργεία λίγο αργότερα σε κατάσταση εφεδρείας. Το 1974 επανήλθε στην ενεργεία και παροπλίστηκε οριστικά στις 10 Μαΐου 1977.
Κατηγορία:Ελληνικά Αρματαγωγά
Κατάλογος έργων του Ανρί Ρουσσώ
Η σελίδα αυτή περιλαμβάνει κατάλογο έργων του Ανρί Ρουσσώ (του Τελώνη).
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Σπυρίδων Κορώνης
Ο Σπυρίδων Κορώνης (1883 - 1944) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πολυτεχνείο καθώς και διοικητής του ΙΚΑ επί δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά. Το 1926 ανέλαβε την διεύθυνση των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους. Στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπαναστασίου (1932) διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών ενώ στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Οθωναίου (1933) διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας.
Κατά τα Δεκεμβριανά του 1944 συνελήφθη από ομάδες του ΕΑΜ και εν συνεχεία δολοφονήθηκε.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Διοικητές του ΙΚΑ Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Μηνάς Τσάλκος
Ο Μηνάς Τσάλκος (1872-1952) ήταν σπουδαίος οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από το Γκορνίτσοβο (Κέλλη) Φλώρινας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μηνάς Τσάλκος γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αίωνα στο Γκορνίτσοβο (Κέλλη) Φλώρινας. Ήταν γαμπρός του Μακεδονομάχου Στέργιου (Τέγου) Σαπουντζή. Συγκρότησε ένοπλο σώμα του οποίου τέθηκε επικεφαλής. Στο σώμα του κατατάχτηκε και ο κουνιάδος του, Σ. Σαπουντζής από το 1903. Έδρασε κατά των Βουλγαρικών σωμάτων στις περιοχές Φλώρινας, Αμυνταίου και Έδεσσας καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Τσόντο στο Μορίχοβο. Το 1907 μετανάστευσε στις ΗΠΑ, απ' όπου επέστρεψε λίγα χρόνια αργότερα. Εκεί νυμφέυτηκε την Ιορδάνα και απέκτησε δύο παιδιά: τον Ευάγγελο και τον Δημήτριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Επιχειρησιακή νοημοσύνη
Η Επιχειρησιακή Νοημοσύνη (ΕΝ) αναφέρεται σε τεχνικές που στηρίζονται σε υπολογιστές και που χρησιμοποιούνται στο να βρεθούν, να αναδυθούν στην επιφάνεια και να αναλυθούν δεδομένα της επιχείρησης, όπως εισοδήματα από τις πωλήσεις προϊόντων ή τμημάτων ή διάφορα κόστη και εισοδήματα.
Η τεχνολογίες ΕΝ παρέχουν ιστορικές, τρέχουσες και προγνωστικές απόψεις της Διοίκησης λειτουργιών. Συνηθισμένες λειτουργίες της ΕΝ είναι οι εξής: reporting, online analytical processing, analytics, data mining, business performance management, benchmarking, text mining, και predictive analysis.
Η ΕΝ συχνά στοχεύει στην καλύτερη υποστήριξη λήψης επιχειρηματικών αποφάσεων. Συνεπώς, ένα ΕΝ σύστημα μπορεί να θεωρηθεί ως ένα σύστημα υποστήριξης αποφάσεων-ΣΥΑ (decision support system). Αν και ο όρος ΕΝ χρησιμοποιείται πολλές φορές ως συνώνυμο της ανταγωνιστικής νοημοσύνης-ΑΝ (competitive intelligence) επειδή και τα δύο συστήματα υποστηρίζουν τη λήψη αποφάσεων, εντούτοις διαφέρουν. Η ΕΝ χρησιμοποιεί τεχνολογίες, διαδικασίες και εφαρμογές για να αναλύσει κυρίως εσωτερικά, δομημένα δεδομένα και επιχειρηματικές διαδικασίες ενώ η ΑΝ εφαρμόζεται με τη συγκέντρωση, ανάλυση και διάδοση πληροφοριών, με ή χωρίς υποστήριξη της τεχνολογίας και των εφαρμογών και επικεντρώνεται στις all-source πληροφορίες και δεδομένα (αδόμητα ή δομημένα) κυρίως στο εξωτερικό αλλά και εσωτερικό της εταιρείας για την υποστήριξη της λήψης αποφάσεων.
Ιστορικά
Σε άρθρο του 1958, ο ερευνητής Hans Peter Luhn χρησιμοποιεί τον όρο ΕΝ. Ορίζει νοημοσύνη ως «την ικανότητα αντίληψης των διεπιχειρησιακών σχέσεων των παρόντων γεγονότων με τέτοιο τρόπο ώστε να δρομολογηθεί δράση προς τον επιθυμητό στόχο».
Το 1989, ο Howard Dresner προτείνει την ΕΝ ως ένα γενικό όρο για να περιγράψει «έννοιες και μεθόδους για να βελτιωθεί η λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων χρησιμοποιώντας βασισμένα στα γεγονότα συστήματα υποστήριξης». " Δεν ήταν μέχρι το τέλη του 1990, που αυτή η χρήση της έγινε ευρέως διαδεδομένη.
ΕΝ και Αποθήκευση δεδομένων (Data warehousing)
Συχνά οι εφαρμογές ΕΝ χρησιμοποιούν δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από μια αποθήκη δεδομένων (data warehouse) ή ένα data mart. Ωστόσο, δε χρησιμοποιούνται όλες οι αποθήκες δεδομένων για την ΕΝ, ούτε όλες οι εφαρμογές ΕΝ απαιτούν μια αποθήκη δεδομένων.
ΕΝ και Business analytics
Ο Thomas Davenport υποστήριξε ότι η ΕΝ πρέπει να διαιρεθεί σε querying, reporting, OLAP (an ‘alerts’ tool) και business analytics. Μια άλλη προσέγγιση που χρησιμοποιεί ΕΝ και άλλες μεθόδους, μοντέλα και analytics είναι η αρχιτεκτονική αποφάσεων-ΑΑ (decision architecture). Η ΑΑ είναι μια διαδικασία δημιουργίας αξίας που χρησιμοποιείται από μεγάλες εταιρείες από το 1985 για να αυξήσει τους πελάτες, το χαρτοφυλάκιο, την τεχνολογία, το όνομα και την μετοχική αξία.
Δίνοντας προτεραιότητα στα προγράμματα ΕΝ
Είναι συχνά δύσκολο να παρέχεις μια θετική business case για πρωτοβουλίες της ΕΝ και συνήθως στα προγράμματα πρέπει να δίνεται προτεραιότητα μέσω στρατηγικών πρωτοβουλιών. Στη συνέχεια παρατίθενται μερικές συμβουλές για να αυξηθούν τα οφέλη από ένα πρόγραμμα ΕΝ:
•	Όπως περιγράφεται από τον Kimball, πρέπει να καθορίσετε τα απτά οφέλη όπως το μικρό κόστος από την παραγωγή legacy εκθέσεων
•	Δώστε πρόσβαση στα δεδομένα σε ολόκληρη την επιχείρηση. Με αυτό τον τρόπο, ακόμα και το να σωθούν μερικά λεπτά από μια διαδικασία, θα κάνουν αισθητή τη διαφορά όταν αυτή πολλαπλασιαστεί με τον αριθμό των υπαλλήλων σε ολόκληρη την επιχείρηση
•	Όπως περιγράφεται από τους Ross, Weil και Roberson, σκεφτείτε να αφήσετε το πρόγραμμα ΕΝ να τρέξει μέσω άλλων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών με άριστες επιχειρηματικές περιπτώσεις. Για να υποστηρίξει αυτή την προσέγγιση, η επιχείρηση πρέπει να έχει το πρόγραμμα Enterprise Architects, με το οποίο θα μπορεί να διακρίνει τα κατάλληλα επιχειρηματικά προγράμματα
Το μέλλον της ΕΝ
Η έρευνα του Gartner (2009), προβλέπει την εξής ανάπτυξη στην αγορά της ΕΝ:
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρηματικότητα Κατηγορία:Ανάλυση δεδομένων Κατηγορία:Διαχείριση δεδομένων Κατηγορία:Χρηματοοικονομική τεχνολογία
Φίλα Πιερίας
Η Φίλα ήταν μια ελληνιστική πόλη στην Πιερία της Μακεδονίας.
Τοποθεσία
Ο ανωτέρω ερευνητής βοηθάει στην τοποθεσία της αρχαίας πόλεως. Ο δρόμος από το Ομόλιο προς το Δίον πρέπει να είναι αυτός που περνούσε από τα χωριά Πετρογέφυρο κι από κει στο Διαβατό - το ύψωμα είναι μετά τα Μπουρουβάρια, θέση "φύσει οχυρά" και ελέγχει τη διάβαση.
Σχετικά με την ονομασία Bourouvari, εννοούνται τα Μπουλουβάρια του Πυργετού. Υπάρχουν πολλά λείψανα άλλων εποχών:
Αν συνδυάσουμε μ' όλα αυτά και την πληροφορία ότι το Βυζαντινό Λυκοστόμιο κτίστηκε κάπου κοντά στην αρχαία Φίλα, ίσως μπορούμε να πούμε ότι στα σημερινά Μπουλουβάρια ήταν το Λυκοστόμιο. Ο Γάλλος περιηγητής Λεόν Εζέ (αρχές 19ου αιώνα) ερμηνεύει τον τύπο Bourouvari ως «διασκορπισμένοι άνθρωποι».
Πολύ πιθανόν να την έκτισε ο Δημήτριος Β' Αιτωλικός (241 - 231 π.Χ.) για να έχει στις επιχειρήσεις του κατά των Αιτωλών ένα ισχυρό οχυρό πολύ κοντά στον Πηνειό. Η κτίση της πόλεως κρίθηκε αναγκαία, γιατί ο Πηνειός αποτελούσε φυσική διάβαση προς τη Θεσσαλία κι όριζε από Νότο τη Μακεδονία, ήταν λοιπόν εξαιρετικά ευαίσθητη περιοχή. Κατά την συνήθεια που είχαν οι Μακεδόνες, στην πόλη δόθηκε το όνομα της μητέρας του Δημητρίου Φίλας ή κατ' άλλους της γιαγιάς του, κόρης του Αντίπατρου και συζύγου του Δημητρίου Πολιορκητού. Ο Βυζαντινός γεωγράφος του 6ου μ.Χ. αιώνα Στέφανος Βυζάντιος γράφει τα εξής στο λήμμα Φίλα :
Δεν αναφέρει αν η πόλη υπήρχε στις μέρες του. Υπάρχει όμως μια πληροφορία από τον Λεόν Εζέ (αρχές 19ου αιώνα), ο οποίος αναφέρει νομίσματα που βρέθηκαν στην περιοχή του Πυργετού. Είχαν παράσταση Νίκης και τη λέξη ΦΙΛΑ από τη μία μεριά κι από την άλλη το ρόπαλο, έμβλημα των Μακεδόνων βασιλιάδων. Είναι πράγματι δυσεξήγητο για ποια ιδιαίτερη εύνοια μια μικρή Μακεδονική πολιτεία έκοψε νόμισμα στο όνομά της.
Αρχαία ιστορία
Ο τελευταίος Μακεδών βασιλεύς Περσέας (179-168 π.Χ.) έλεγχε μέσω της Φίλας τις κινήσεις των Ρωμαίων στην προσκείμενη προς αυτούς Θεσσαλία. Τον Ιούλιο μάλιστα του 171 π.Χ. αφήνει στην πόλη φρουρά υπό τον Τιμόθεο κι εκείνος προχωρεί προς το Δίον όπου στρατοπεδεύει. Μετά από αγώνες το 169 π.Χ. ο Κόιντος Μάρκιος Φίλιππος, Ρωμαίος ύπατος, καταλαμβάνει τη Φίλα και την κάνει ορμητήριο για τις εξορμήσεις του. Τον Ιούνιο του 168 π.Χ. ο Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος έρχεται στο ρωμαϊκό στρατόπεδο της Φίλας, οργανώνει τις δυνάμεις του και έχοντας αυτήν σαν ορμητήριο κατορθώνει να νικήσει τον Περσέα στην μάχη Πύδνας (168 π.Χ.). Η μικρή ελληνιστική πόλη περιλήφθηκε στην τρίτη «μερίδα» από τις τέσσερις που δημιουργήθηκαν στη Μακεδονία. Το κέντρο της μερίδας αυτής ήταν η Πέλλα και τα όριά της έφταναν ως τις εκβολές του Πηνειού ποταμού. Πιθανότατα μετά τη Ρωμαϊκή κατάκτηση οι Φιλαίοι διασπάρθηκαν στην κοιλάδα, έζησαν εκεί στα κτήματά τους και στη συνέχεια λόγω επιδρομών ή και επιδημίας, αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται ο Πυργετός.
Βυζαντινή και νεότερη ιστορία
Η Φίλα πρέπει να καταστράφηκε από τις αλλεπάλληλες εχθρικές επιδρομές και οι κάτοικοι της διασκορπίστηκαν στη γύρω περιοχή καθώς και σε άλλα μέρη. Όμως κατά τον 10ο περίπου αιώνα μ.Χ. οι Βυζαντινοί για να αναχαιτίσουν αυτές ακριβώς τις από βορρά επιδρομές, έκτισαν στην ίδια θέση ή κάπου κοντά την πόλη Λυκοστόμιον. Έτσι ονομαζόταν κατά τα Βυζαντινά χρόνια όλη η κοιλάδα των Τεμπών κι από κει πήρε και η πόλη το όνομα. Σαν φρούριο το Λυκοστόμιον είχε μεγαλύτερη σημασία από το φρούριο των Γόννων, γιατί τότε οι Βαρβαρικές επιδρομές γινόταν από το Βορρά. Στην πόλη υπήρχε και φερώνυμη επιτροπή που υπαγόταν στην Μητρόπολη Θεσσαλονίκης και περιελάμβανε όλη την περιοχή των Τεμπών. Όσον αφορά τον ακριβή καθορισμό της θέσεως του Λυκοστομίου, τα πράγματα περιπλέκονται γιατί οι πληροφορίες δεν είναι σαφείς. Ο Άγγλος περιηγητής Γουίλιαμ Ληκ στο ημερολόγιό του λέει ότι ήταν πόλη Βυζαντινή μεταξύ Δερελί και Μπαλαμούτ, κτίστηκε μάλλον τον 11ο αιώνα. Άλλοι τοποθετούν την πόλη στα Αμπελάκια, ίσως γιατί τον 19ο αιώνα η έδρα του Επισκόπου Λυκοστομίου ήταν εκεί.
Στον Κατακουζηνό αναφέρονται τα εξής: «Και είδε τον τε Γόλον και Καστρίν και Λυκοστόμιον, πολίσματα αυτής» (το Καστρί μάλλον το Κάστρο της Ωριάς). Ο Δουσμάδης στη Ιστορία της Θεσσαλίας, αναφερόμενος στους αγώνες των Βυζαντινών κατά των Φράγκων, ιδιαίτερα των Καταλανών, λέει ότι το 1333 ο διοικητής Θεσσαλονίκης Μονομαχάτος βλέποντας την αναρχία που επικρατούσε στη Θεσσαλία αποφάσισε ν' αναλάβει εκστρατεία σ' αυτήν. Καθώς κατεβαίνει, καταλαμβάνει το Λυκοστόμιον και το Καστρίον και φθάνει μέχρι τον Γόλον, όπου ήταν διοικητής ο Ιωάννης Άγγελος. Απ' αυτά είναι φανερό ότι και οι δύο τοποθετούν το Λυκοστόμιο έξω από την Ανατολική είσοδο της κοιλάδας των Τεμπών. Αυτό φαίνεται κι από το ημερολόγιο του Ενετού Angiolello. Στις 7 Αυγούστου 1470 γράφει τα εξής: «... Εις το τέρμα της στενωπού (δηλ. της Ανατολικής εισόδου των Τεμπών) υπάρχουν αρχαίαι οικοδομαί, αι οποίαι μαρτυρούν ότι ήτο κάποτε εκεί πόλις ή κάστρον». Από το κείμενο αυτό μαθαίνουμε επιπλέον ότι τον 15ο αιώνα αι το Λυκοστόμιον είχε καταστραφεί. Ο Desdevises στηριζόμενος σ' όλες αυτές τις μαρτυρίες, επιπλέον δε στο ότι στη θέση Μπουλουβάρια (κοντά στον Πυργετό) βρίσκονταν (και εξακολουθούν να υπάρχουν) ερείπια, ισχυρίζεται ότι το Λυκοστόμιον αντικαθιστά τη Φίλα.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας
Ντενπασάρ
Η Ντενπασάρ είναι πόλη της Ινδονησίας που βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού Μπαλί και είναι η πρωτεύουσα του. Οι μόνιμοι κάτοικοι της πόλης είναι 788.445 (2010).
Ιστορία
Η Ντενπασάρ ήταν η πρωτεύουσα του βασιλείου του Μπαντούνγκ. Κατακτήθηκε από τους Ολλανδούς κατά τη διάρκεια της ολλανδικής επέμβασης στο Μπαλί το 1906. Το βασιλικό παλάτι λεηλατήθηκε από τους Ολλανδούς, αφήνοντας την σημερινή κεντρική πλατεία "Ταμάν Πουπουτάν" στην οποία ένα άγαλμα θυμίζει την μάχη που δόθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Οδυσσέας Ελύτης
Νεανικά χρόνια
Ο Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1911 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήταν το τελευταίο από τα έξι παιδιά του Παναγιώτη Αλεπουδέλη και της Μαρίας Βρανά. Ο πατέρας του καταγόταν από τον συνοικισμό Καλαμιάρη της Παναγιούδας Λέσβου και είχε εγκατασταθεί στην πόλη του Ηρακλείου από το 1895, όταν σε συνεργασία με τον αδελφό του ίδρυσε ένα εργοστάσιο σαπωνοποιίας και πυρηνελαιουργίας. Το παλαιότερο όνομα της οικογένειας Αλεπουδέλη ήταν Λεμονός, και αργότερα μετασχηματίστηκε σε Αλεπός. Η μητέρα του καταγόταν από τον Παππάδο της Λέσβου.
Το 1914 ο πατέρας του μετέφερε τα εργοστάσιά του στον Πειραιά και η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ο Οδυσσέας Ελύτης εγγράφηκε το 1917 στο ιδιωτικό σχολείο Δ. Ν. Μακρή, όπου φοίτησε για επτά χρόνια, έχοντας μεταξύ άλλων δασκάλους του τον Ι.Μ. Παναγιωτόπουλο και τον Ιωάννη Θ. Κακριδή. Τα πρώτα καλοκαίρια της ζωής του τα πέρασε στην Κρήτη, τη Λέσβο και τις Σπέτσες. Τον Νοέμβριο του 1920, μετά την πτώση του Ελευθερίου Βενιζέλου, η οικογένειά του αντιμετώπισε διώξεις, εξαιτίας της προσήλωσής της στις βενιζελικές ιδέες. Ο ίδιος ο Βενιζέλος είχε στενές σχέσεις με την οικογένεια και είχε φιλοξενηθεί συχνά στην οικία της στο κτήμα του Ακλειδιού. Αποκορύφωμα των διώξεων που γνώρισε η οικογένειά του ήταν η σύλληψη του πατέρα του. Το 1923 ταξίδεψε οικογενειακώς στην Ευρώπη, επισκεπτόμενος την Ιταλία, την Ελβετία, τη Γερμανία και τη Γιουγκοσλαβία. Στη Λωζάνη ο ποιητής είχε την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τον εξόριστο, μετά την πτώση του, Ελευθέριο Βενιζέλο.