cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λατινικό Κύπελλο
μικρογραφία|Φωτογραφία του Λατινικού Κυπέλλου που κράτησε η Μπενφίκα το 1950. Το Λατινικό κύπελλο (Latin Cup) ήταν μια ποδοσφαιρική διοργάνωση που γινόταν από το 1949 ως το 1957 με τη συμμετοχή των πρωταθλητών συλλόγων από την Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία και Πορτογαλία. Ο θεσμός δεν αναγνωρίζεται επισήμως από τη FIFA ή την UEFA.
Βραβεία Γκράμι του 2006
Βραβεία Γκράμι του 2006
1196
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βραβεία Γκράμι του 2006
Νικητές των Βραβείων
Green Day για το Boulevard Of Broken Dreams
U2 για το How to Dismantle an Atomic Bomb
U2 για το Sometimes You Can't Make It On Your Own
John Legend
Εναλλακτική Μουσική
The White Stripes για το Get Behind Me Satan
Blues
παραδοσιακής blues:B. B. King & Friends για το 80 Καλύτερο Album σύγχρονης Blues:Delbert McClinton για το Cost of Living
Κλασική Μουσική
Mariss Jansons (μαέστρος), Sergey Aleksashkin, Chor des Bayerischen Runfunks, Members of Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks για το Shostakovich: Sym. No. 13 Thomas Quasthoff (σολίστας, ερμηνευτής), Jürgen Bulgrin & Rainer Maillard (μηχανικοί ήχου), Christopher Alder (παραγωγός) για το Bach: Cantatas Sir Colin Davis (μαέστρος), Carlos Alvarez, Bülent Bezdüz, Marina Domashenko, Jane Henschel, Ana Ibarra, Maria Josè Moreno & Michele Pertusi, James Mallinson (παραγωγός), London Symphony Chorus, London Symphony Orchestra για το Verdi: Falstaff Leonard Slatkin (μαέστρος) & Jerry Blackstone, William Hammer, Jason Harris, Christopher Kiver, Carole Ott & Mary Alice Stollak (επικεφαλής χορωδίας) για το Bolcom: Songs Of Innocence And Of Experience: Requiem σε ερμηνεία Christine Brewer, Measha Brueggergosman, Ilana Davidson, Nmon Ford, Linda Hohenfeld, Joan Morris, Carmen Pelton, Marietta Simpson & Thomas Young, Michigan State University Children's Choir, University Of Michigan Chamber Choir, University Of Michigan Orpheus Singers, University Of Michigan University Choir & University Musical Society Choral Union, University Of Michigan School Of Music Symphony Orchestra Claudio Abbado (μαέστρος), Martha Argerich and the Mahler Chamber Orchestra για το Beethoven: Piano Concertos Nos. 2 & 3 Evgeny Kissin για το Scriabin, Medtner, Stravinsky Pierre Boulez (μαέστρος) & Hilary Summers, Ensemble InterContemporain για το Boulez: Le marteau sans maître, Dérive 1 & 2 Emerson String Quartet για το Mendelssohn: The Complete String Quartets William Bolcom (συνθέτης) για το Bolcom: Songs of Innocence and Experience σε ερμηνεία Leonard Slatkin Tim Handley (παραγωγός), Leonard Slatkin (μαέστρος), Jerry Blackstone, William Hammer, Jason Harris, Christopher Kiver, Carole Ott & Marie Alice Stollack (διευθυντές χορωδίας), Christie Brewer and Joan Morris & University of Michigan School of Music Symphony Orchestra για το Bolcom: Songs of Innocence and Experience Turtle Island String Quartet & Ying Quartet για το 4 + Four
Κωμωδία
Chris Rock για το Never Scared
Σύνθεση και Διευθέτηση
Billy Childs (συνθέτης) για το "Into the Light" σε ερμηνεία Billy Childs Ensemble Gordon Goodwin (διευθετητής) για το "The Incredits" (από το μουσικό θέμα του The Incredibles) σε ερμηνεία διαφόρων καλλιτεχνών Billy Childs, Gil Goldstein & Heitor Pereira (διευθετητές) για το "What Are You Doing the Rest of Your Life?" σε ερμηνεία Chris Botti & Sting
Κάντρι Μουσικής
Emmylou Harris για το "The Connection" Keith Urban για το "You'll Think of Me" (από το Golden Road) Alison Krauss and Union Station για το "Restless" (από το Lonely Runs Both Ways) Faith Hill and Tim McGraw για το "Like We Never Loved At All" Alison Krauss and Union Station για το "Unionhouse Branch" (από το Lonely Runs Both Ways) Bobby Boyd, Jeff Hanna & Marcus Hummon για το "Bless The Broken Road" σε ερμηνεία Rascal Flatts Alison Krauss and Union Station για το Lonely Runs Both Ways Del McCoury Band για το The Company We Keep
Κινηματογράφος, Τηλεόραση και Οπτικά Μέσα
James Austin, Stuart Benjamin & Taylor Hackford (παραγωγός συλλογής) & Ray Charles για το Ray Craig Armstrong (συνθέτης) για το Ray Glen Ballard & Alan Silvestri για το "Believe" (από το Polar Express) σε ερμηνεία Josh Groban
Gospel
CeCe Winans για το "Pray" Yolanda Adams, James Harris III, Terry Lewis & James Q. Wright, τραγουδοποιοί για το "Be Blessed", σε ερμηνεία Yolanda Adams Casting Crowns για το Lifesong Audio Adrenaline για το Until My Heart Caves In Amy Grant για το Rock Of Ages...Hymns & Faith Donnie McClurkin για το Psalms, Hymns & Spiritual Songs CeCe Winans για το Purified Gladys Knight, επικεφαλής χορωδίας & Saints Unified Voices για το One Voice
Ιστορικά
Alan Lomax, Jeffrey Greenberg & Anna Lomax Wood (παραγωγοί συλλογής), Adam Ayan & Steve Rosenthal (κύριοι μηχανικοί ήχου) για το The Complete Library Of Congress Recordings
Ποπ
Κέλι Κλάρκσον για το Since U Been Gone
Στίβι Γουόντερ για το Από το the Bottom of My Heart
Maroon 5 για το This Love
Gorillaz featuring De La Soul για το Feel Good Inc.
Μπερτ Μπάκαρα για το At This Time
Kelly Clarkson για το Breakaway
Χορευτική Μουσική
The Chemical Brothers featuring Q-Tip για το Galvanize
The Chemical Brothers για το Push the Button
Trad Ποπ
Tony Bennett για το The Art of Romance
Rock
U2 για το Sometimes You Can't Make It On Your Own
System of a Down για το B.Y.O.B.
Slipknot για το Before I Forget
U2 για το City of Blinding Lights
U2 για το How to Dismantle an Atomic Bomb
R&B
Τζον Λέτζεντ για το Ordinary People
Mariah Carey για το We Belong Together
Μπιγιονσέ και Στίβι Γουόντερ για το So Amazing
John Legend για το Get Lifted
Mariah Carey για το The Emancipation of Mimi
Τζαζ
Sonny Rollins για το "Why Was I Born?" Wayne Shorter Quartet για το Beyond The Sound Barrier Dave Holland Big Band για το Overtime Good Night, and Good Luck για το Dianne Reeves Pat Metheny Group για το The Way Up Eddie Palmieri για το Listen Here!
Latin
Laura Pausini για το Escucha Bebo Valds για το Bebo De Cuba Λουίς Μιγκέλ για το México En La Piel Σακίρα για το Fijación Oral Vol. 1 Little Joe Y La Familia για το Chicanisimo Willy Chirino για το Son Del Alma
Μουσικής Παράστασης
John Du Prez & Eric Idle (παραγωγοί & συνθέτες), Eric Idle (στιχουργός) για το Monty Python's Spamalot performed Original Broadway Cast including David Hyde Pierce, Tim Curry, Hank Azaria & Sara Ramirez
Βιντεοκλίπ
Missy Elliott & Dave Meyers (σκηνοθέτες), Joseph Sasson (παραγωγός), Missy Elliott featuring Ciara & Fat Man Scoop για το "Lose Control" Margaret Bodde, Susan Lacy, Jeff Rosen, Martin Scorsese (σκηνοθέτης), Nigel Sinclair & Anthony Wall (παραγωγοί) για το No Direction Home
New Age
Paul Winter Consort για το Silver Solstice
Συσκευασία και σημειώσεις
Aimee Mann & Gail Marowitz (art directors) για το The Forgotten Arm σε ερμηνεία Aimee Mann Ian Cuttler (καλλιτεχνική διεύθυνση) για το The Legend σε ερμηνεία Johnny Cash Alan Lomax, John Szwed (συγγραφέας σημειώσεων) για το The Complete Library of Congress Recordings σε ερμηνεία Jelly Roll Morton
Polka
Jimmy Sturr and His Orchestra για το Shake, Rattle And Polka!
Παραγωγή και μηχανική επεξεργασία ήχου
Alan Douglas & Mick Guzauski (μηχανικοί ήχου) για το Back Home σε ερμηνεία Eric Clapton Da-Hong Seetoo (μηχανικός ήχου) για το Mendelssohn: The Complete String Quartets σε ερμηνεία Emerson String Quartet Louie Vega (remixer) για το "Superfly (Louie Vega EOL Mix)" σε ερμηνεία Curtis Mayfield Steve Lillywhite Tim Handley
Rap
Jay-Z and Linkin Park για το "Numb / Encore" Kanye West για το "Gold Digger" Black Eyed Peas για το "Don't Phunk With My Heart" D. Harris & Kanye West για το "Diamonds from Sierra Leone" σε ερμηνεία Kanye West Kanye West για το Late Registration
Reggae
Damian Marley για το Welcome to Jamrock
Ήχος Surround
Chuck Ainlay (μηχανικός surround mix ), Bob Ludwig (κύριος υπεύθυνος surround), Chuck Ainlay & Mark Knopfler (surround παραγωγοί) για το Brothers In Arms - 20th Anniversary Edition σε ερμηνεία Dire Straits
Προφορικός Λόγος
Γερουσιαστής Μπάρακ Ομπάμα για το Dreams From My Father
Παγκόσμια
Ali Farka Toure & Toumani Diabat για το In The Heart Of The Moon Gilberto Gil για το Eletracústico
Κατηγορία:Τελετές Βραβείων Γκράμι
Εξπρές Σάμινα
Το Εξπρές Σάμινα ήταν ένα επιβατηγό/οχηματαγωγό (Ε/Γ-Ο/Γ) φέρυ-μπωτ (πορθμείο) κλειστού τύπου που αποτελούσε τμήμα του στόλου της εταιρείας Hellas Ferries (σήμερα Hellenic Seaways). Ναυπηγήθηκε το 1966 στα ναυπηγεία Chantiers de l'Atlantique στο Σεν Ναζαίρ της Γαλλίας και τέθηκε σε λειτουργία στην Hellas Ferries το 1999, με την ίδρυσή της. (Λειτούργησε και παλαιότερα, υπό διαφορετικές ονομασίες και πλοιοκτήτες). Ήταν αδελφό πλοίο του Comte De Nice, το οποίο επίσης λειτούργησε στην Ελλάδα, ως "Ναϊάς ΙΙ" (Αργότερα Express Ναϊάς), αλλά οι βασικές διαφορές των δύο πλοίων ήταν ότι το Σάμινα χωρούσε μέχρι 1442 επιβάτες, πριν μειωθούν στους 1300 και 170 αυτοκίνητα και διέθετε 256 καμπίνες, ενώ το Ναϊάς ΙΙ είχε 1408 επιβάτες πριν μειωθούν στους 1300 και 240 αυτοκίνητα και διέθετε 35 καμπίνες. Διαφορετική επίσης ήταν και η ταχύτητα των δύο πλοίων, 21 κόμβοι στο Σάμινα και 20,5 κόμβοι στο Ναϊάς ΙΙ, αλλά είχαν τις ίδιες όψεις, κατασκευαστές και παροχή ενέργειας. Το Σάμινα διέθετε δύο 16κύλινδους ντιζελοκινητήρες Pielstick, με συνδυασμένη ισχύ των 10.945kW. Στις 26 Σεπτεμβρίου του 2000, εκτελούσε την ακτοπλοϊκή γραμμή Πειραιάς - Πάρος - Ικαρία - Σάμος - Φούρνοι. Το δρομολόγιο που εκτελέστηκε εκείνη τη νύχτα είχε ως κατάληξη μία από τις σοβαρότερες ναυτικές τραγωδίες στην Ελλάδα με 81 νεκρούς.
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|Το Σάμινα ως Corse στην [[Μπαστιά το 1980.]] μικρογραφία|Το Corse στην αρχική του μορφή (1966)
1966-1980: Ναυπήγηση, πρώτα χρόνια στη Γαλλία
Το (Ε/Γ-Ο/Γ) Εξπρές Σάμινα ναυπηγήθηκε στο Σεν Ναζέρ της Γαλλίας το 1966. Το αρχικό του όνομα ήταν Corse (Κορς/Κορσική). Η καθέλκυσή του έγινε το στις 22 Ιανουαρίου και στις 4 Ιουνίου βαπτίστηκε. Μία εβδομάδα αργότερα, παρελήφθη από την Cie Générale Transatlantique και την επομένη αναχώρησε από τη Νάντη για τη Μασσαλία, όπου έφτασε τρεις μέρες αργότερα. Στις 25 του μήνα ξεκίνησε δρομολόγια στη γραμμή Νίκαια-Κορσική τον χειμώνα και Μασσαλία-Αλγερία. Το πλοίο θα παραμείνει στη γραμμή μέχρι τις 3 Οκτωβρίου 1980, όταν θα παροπλιστεί. Εν τω μεταξύ, το πλοίο θα αλλάξει ιδιοκτήτες, το 1969 θα μεταφερθεί στην Compagnie Générale Transméditerranéenne και το 1976 στη Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM).
Το βράδυ του ναυαγίου
thumb|250px|Οι νησίδες [[Πόρτες Πάρου|Πόρτες όπου σημειώθηκε το ναυάγιο]] thumb|250px|Η πορεία σύγκρουσης του Εξπρές Σάμινα Το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου του 2000 το «Εξπρές Σάμινα» αναχωρεί από τον λιμένα του Πειραιά με 533 άτομα, από τα οποία τα 472 ήταν επιβάτες και τα υπόλοιπα 61 το πλήρωμα. Περί ώρα 22.12 ενώ το πλοίο πλησιάζει να προσεγγίσει τον λιμένα της Παροικιάς (πρωτεύουσα-χώρα) της Πάρου, με ανέμους 8 μποφόρ, 2 μίλια ανοικτά της Πάρου, ώρα 22.15 προσκρούει με ταχύτητα 18 κόμβων, στις νησίδες «Πόρτες Πάρου» με συνέπεια το πλοίο να υποστεί ρήγμα στα δεξιά ύφαλά του, μήκους περίπου τριών μέτρων, στη βάση του δεξιού πτερυγίου ευσταθείας, το νερό να κατακλύσει το μηχανοστάσιο του πλοίου, παίρνοντας γρήγορα κλίση προς τα δεξιά και μετά 25 λεπτά να βυθιστεί.
Αρχικά το περιστατικό στο θάλαμο επιχειρήσεων του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας (ΥΕΝ) δεν εμπνέει κάποια ανησυχία παρ' ότι διαφορετική εικόνα έδιναν οι επιβαίνοντες, επικοινωνώντας μέσω κινητών τηλεφώνων με τηλεοπτικούς σταθμούς. Μετά από αρκετή ώρα το Λιμεναρχείο Πάρου διατάσσει όλα τα παραπλέοντα σκάφη να σπεύσουν στον τόπο του ναυαγίου με πρώτους να φτάνουν στο σημείο του ναυαγίου οι ψαράδες, ενώ στη συνέχεια και σκάφη του Λιμενικού. Μέρος των διασωθέντων μεταφέρθηκαν στο Κέντρο Υγείας της Πάρου. Ο λιμενάρχης Πάρου, Δημήτρης Μάλαμας, έχασε τη ζωή του το ίδιο βράδυ από το άγχος και την πίεση κατά τη διάρκεια της επιχείρησης για τη διάσωση των ναυαγών.
Ευθύνες και παραλείψεις
Έπειτα από 12μηνη έρευνα, οι διορισμένοι πραγματογνώμονες (Απ. Παπανικολάου, καθηγητής ΕΜΠ, Ι. Βεντούρας, πλοίαρχος Α' τάξεως, Γ. Δημητριάδης, αντιπλοίαρχος Π.Ν., Θ. Λουκάκης, καθηγητής ΕΜΠ και Εμ. Μανιός, ναυπηγός) παρέδωσαν στις 25 Σεπτεμβρίου του 2001 στον ειδικό εφέτη ανακριτή την έκθεσή τους.
Συγκεκριμένα:
Σε ανθρώπινο λάθος επισημαίνει στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης που κατέθεσε στις 31 Μαΐου του 2001 ο δύτης Νικόλαος Λαμπράκος καθώς το πλοίο ακολουθούσε λάθος ρότα (40-50 μοίρες) ενώ δεν τέθηκαν σε λειτουργία οι υδατοστεγείς πόρτες. Ο δύτης είχε καταγγείλει κατά τις πρώτες του καταδύσεις τον Οκτώβριο του 2000 ότι γίνονταν προσπάθειες αλλοίωσης των στοιχείων του ναυαγίου. Συγκεκριμένα είχε αναφέρει πως κατά την πρώτη του κατάδυση στο πλοίο, το ραντάρ ήταν ακέραιο και μετά το βρήκε σπασμένο, ενώ από τη γέφυρα κάποια όργανα της κονσόλας είχαν αφαιρεθεί αλλά και συρτάρια που είχαν ψαχτεί αλλά και ότι κατά τις πρώτες μέρες του ναυαγίου βρέθηκαν ηλεκτρόδια οξυγονοκοπής στο βυθό. Στον πλοίαρχο, τον υποπλοίαρχο και την ελλειπή εκπαίδευση του πληρώματος επέρριψε τις ευθύνες για το ναυάγιο και ο παραιτηθείς δύτης Ηλίας Στεφανάκος.
Ο Ηλίας Στεφανάκος αναγκάστηκε να παραιτηθεί κάτω από το βάρος των πιέσεων του συνήγορου υπεράσπισης Πέτρου Μαντούβαλου αλλά και με την παρουσία του στα γραφεία της πλοιοκτήτριας εταιρείας την ημέρα του θανάτου του εφοπλιστή Παντελή Σφηνιά που όξυναν την ήδη βεβαρυμένη κατάσταση γι' αυτόν. Ο Ηλ. Στεφανάκος διαγράφηκε από τον πίνακα Πραγματογνωμόνων Πρωτοδικείου Πειραιώς επειδή «δεν διαθέτει τα ουσιαστικά κυρίως προσόντα που απαιτούνται και δεν είναι πρόσωπο κατάλληλο για τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης». Ο Ηλίας Στεφανάκος είχε επιληφθεί και για το ναυάγιο του Φ/Γ Δύστος.
Αυτοκτονία Παντελή Σφηνιά
Ο 55χρονος εφοπλιστής-αντιπρόεδρος-διευθύνων σύμβουλος του ομίλου (Minoan Flying Dolphins και Hellas Ferries) και πρόεδρος της Ένωσης Εφοπλιστών Ακτοπλοΐας (ΕΕΑ), Παντελής Σφηνιάς, μη αντέχοντας το βάρος της τραγωδίας και της πίεσης που του ασκήθηκε έδωσε τέλος στη ζωή του το πρωί της 29ης Νοεμβρίου του 2000 πέφτοντας από τον έκτο όροφο του κτιρίου της εταιρείας στην Ακτή Κονδύλη στον Πειραιά. Σύμφωνα με τις τοξικολογικές εξετάσεις που υπέγραψε ο Ιατροδικαστής Πειραιά Νικόλαος Καλόγριας, ο Π. Σφηνιάς ήταν σε κατάσταση βαριάς μέθης ενώ είχε κάνει και χρήση αντικαταθλιπτικού φαρμάκου κατά τη διάρκεια της αυτοκτονίας.
Καταγγελίες λίγες μέρες πριν το δυστύχημα
Στο πλοίο είχαν διενεργηθεί ύστερα από καταγγελίες του ΑΒ' Μηχανικού, Αναστάσιου Σορόκα, δύο έκτακτες επιθεωρήσεις, μία στις 21 Σεπτεμβρίου του 2000 και άλλη μια στις 26 του ίδιου μήνα από τους επιθεωρητές του ΚΕΕΠ (Κλάδου Ελέγχου Εμπορικών Πλοίων), λίγες ώρες δηλαδή πριν το πλοίο βυθιστεί. Ο Αναστάσιος Σορόκας, υπήρξε μέλος του πληρώματος ως τις 19 Σεπτεμβρίου στο «Σάμινα» οποίος παραιτήθηκε υποστηρίζοντας ότι το πλοίο ήταν αναξιόπλοο, καταγγέλλοντας την άσχημη κατάσταση μηχανών, παλαιότητα και έλλειψη συντήρησης των τεσσάρων ηλεκτρομηχανών, την προβληματική λειτουργία των συστημάτων καθέλκυσης των λέμβων, την ανεπαρκή συντήρηση της εφεδρικής ηλεκτρογεννήτριας ανάγκης, την προβληματική λειτουργία χειριστηρίων που μπλόκαραν μεταξύ μηχανής και γέφυρας και την ανεπάρκεια των υδατοστεγών θυρών σε περίπτωση που ένα τμήμα του πλοίου κατακλυζόταν με νερά όπως και έγινε.
Ποινές
Η δίκη για το ναυάγιο του «Εξπρές Σάμινα» άρχισε στις 27 Μαΐου του 2005 στο τριμελές εφετείο κακουργημάτων Πειραιώς και στις 27 Φεβρουαρίου του 2006 βγήκε η ετυμηγορία. Το δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το πλοίο ήταν αξιόπλοο, ότι οι βάρκες ήταν σε καλή κατάσταση κι ότι η πρόσκρουση οφειλόταν σε κακή διακυβέρνηση κυρίως από τον υποπλοίαρχο, ενώ η γρήγορη βύθιση αποδόθηκε στο γεγονός ότι δεν ήταν κλειστές οι υδατοστεγείς θύρες. Επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης στον πλοίαρχο, τον υποπλοίαρχο, τον ύπαρχο, στον Α' Μηχανικό και τον ασυρματιστή.
Ο πλοίαρχος Βασίλης Γιαννακής καταδικάσθηκε πρωτόδικα σε ποινή φυλάκισης 16 χρόνων, ενός μήνα και 15 ημερών ενώ η ποινή αργότερα μειώθηκε σε 11 χρόνια, 11 μήνες και 25 ημέρες για: Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου το 2010 μείωσε την ποινή του, ενώ είχε ήδη αποφυλακιστεί, σε 5 έτη και 6 μήνες για διατάραξη μόνο της ασφάλειας της υδάτινης συγκοινωνίας και για τα πλημμελήματα του ναυαγίου από αμέλεια και της μη αυτοπρόσωπης διεύθυνσης πλοίου, με σκοπό οποιασδήποτε ποινικής δίωξης στο μέλλον έχοντας το δικαίωμα να στραφεί κατά του Δημοσίου για την αξίωση αποζημίωσης
Ο υποπλοίαρχος Αναστάσιος Ψυχογιός καταδικάσθηκε πρωτόδικα σε κάθειρξη 19 χρόνων, ενός μήνα και 15 ημερών και αργότερα μειώθηκε σε 12 χρόνια, 9 μήνες και 25 ημέρες για:
Ο ύπαρχος Γιώργος Τριαντάφυλλος καταδικάσθηκε πρωτόδικα σε ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, 9 μηνών και 28 ημερών που αργότερα μειώθηκε σε 5 χρόνια και 28 ημέρες (εξαγοράσιμη) για:
Ο Α' μηχανικός Γεράσιμος Σκιαδαρέσης καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης πρωτόδικα 8 χρόνων, 6 μηνών και 28 ημερών και αργότερα η ποινή μειώθηκε σε 7 χρόνια, πέντε μήνες και 28 ημέρες (εξαγοράσιμη) για:
Ο ασυρματιστής Δημήτρης Τσούμας καταδικάστηκε πρωτόδικα σε φυλάκιση 15 μηνών, με 3ετή αναστολή, ενώ αργότερα μειώθηκε σε 10 μήνες με τριετή αναστολή για:
Ο διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος της τότε πλοιοκτήτριας εταιρίας Νικόλαος Βικάτος και Κωνσταντίνος Κληρονόμος καταδικάσθηκαν πρωτόδικα σε φυλάκιση 4 χρόνων, τριών μηνών και τριών ημερών, ενώ αργότερα η ποινή μειώθηκε σε φυλάκιση 21/2 ετών και 2 ημερών (εξαγοράσιμη) για έκθεση κατά συρροή με ενδεχόμενο δόλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναυτικά ατυχήματα στην Ελλάδα Εξπρες Σαμινα Κατηγορία:Επιβατηγά πλοία της Ελλάδας
1200
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1200 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Παλαιά Ραούμα
Η Παλαιά Ραούμα (φινλανδικά: Vanha Rauma) είναι το ιστορικό κέντρο της πόλης Ραούμα, στην νοτιοδυτική Φινλανδία.
Το 1991 η Παλαιά Ραούμα ανακηρύχτηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία: Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Φινλανδία
Γλωσσική τυπολογία
Η γλωσσολογική τυπολογία είναι ο υποκλάδος της γλωσσολογίας που μελετά και ταξινομεί τις γλώσσες ανάλογα με τα δομικά χαρακτηριστικά τους. Στοχος της είναι να περιγράψει και να εξηγήσει τις κοινές ιδιότητες και την διαρθρωτική ποικιλομορφία των γλωσσών του κόσμου. Περιλαμβάνει τρία επιστημονικά υποπεδία: την ποιοτική τυπολογία που ασχολείται με το θέμα της σύγκρισης των γλωσσών και τις διαφοροποιήσεις εντός μίας γλώσσας, την ποσοτική τυπολογία που ασχολείται με την κατανομή των διαρθρωτικών μοτίβων των γλωσσών του κόσμου, και την θεωρητική τυπολογία που εξηγεί τις προαναφερθείσες κατανομές.
Κατηγορία:Γλωσσολογία
1199
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1199 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κυπρομινωικό συλλαβάριο
Το κυπρομινωικό συλλαβάριο είναι μη αποκρυπτογραφημένη συλλαβογραφική γραφή η οποία εκτιμάται πως ήταν σε χρήση κατά το διάστημα 1550 έως 1050 π.Χ. στην Κύπρο της ύστερης Εποχής του Χαλκού, πριν αντικατασταθεί από το κυπριακό συλλαβάριο. Ο όρος κυπρομινωική επινοήθηκε από τον Βρετανό αρχαιολόγο Άρθουρ Έβανς το 1909, βάσει της οπτικής ομοιότητας των συμβόλων του συλλαβαρίου με την Γραμμική Α´ η οποία χρησιμοποιούνταν στη Μινωική Κρήτη και η οποία θεωρείται ως η προέλευση της κυπρομινωικής γραφής. Έχουν ανευρεθεί περίπου 250 αντικείμενα τα οποία φέρουν ίχνη της γραφής αυτής, όπως πήλινα σφαιρικά αντικείμενα, κύλινδροι, πλακίδια και αναθηματικά βάθρα. Οι γεωγραφικές τοποθεσίες όπου βρέθηκαν τα τεκμήρια αυτά, είναι σε διάφορες περιοχές της Κύπρου, σε μεγάλο βαθμό στην Εγκώμη Αμμοχώστου, καθώς και στην αρχαία πόλη της Ουγκαρίτ στις ακτές της σύγχρονης βορειοδυτικής Συρίας.
Μορφές και περίοδοι
Η παραπάνω ταξινόμηση αμφισβητήθηκε σε μελέτη του 2011 καθώς τα κείμενα από τις τρεις ύστερες περιόδους (CM1, CM2, CM3) εμφανίζονται να διαθέτουν τα ίδια στατιστικά και συνδυαστικά χαρακτηριστικά στην κατανομή τους, κάτι που υποδηλώνει πως συνυπήρχαν κατά την ίδια περίοδο, και η όποια διαφορά είναι γραφολογική (ως χρήση διαφορετικών μέσων γραφής) παρά χρονολογική. Εξαίρεση αποτελεί η αρχαϊκή CM η οποία πράγματι εμφανίζεται να διαθέτει διαφορετικά χαρακτηριστικά από τις τρεις μεταγενέστερες.
Περιγραφή
Η χρονολογία της πρώτης εμφάνισης της γραφής και η γλώσσα για την οποία χρησιμοποιούνταν ως γραφή, είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστες. Είναι γνωστό ωστόσο ότι η χρήση της συνέχισε έως τις αρχές της Εποχής του Σιδήρου, και κατόπιν αντικαταστάθηκε από το κυπριακό συλλαβάριο, το οποίο έχει αποκρυπτογραφηθεί ως γραφή της αρκαδοκυπριακής διαλέκτου της ελληνικής γλώσσας και της ετεοκυπριακής γλώσσας. Επίσης η κυπρομινωική γραφή έχει το χαρακτηριστικό πως ενώ συναντάται σε αφθονία αντικειμένων σε κάποιους οικισμούς στην Κύπρο, λείπει εντελώς από άλλους.
Συνολικά έχουν ανακαλυφθεί 250 αντικείμενα τα οποία διαθέτουν κυπρομινωικές επιγραφές. Η παλαιότερη γνωστή κυπρομινωική επιγραφή ανακαλύφθηκε στην Εγκώμη Αμμοχώστου το 1955 στην βορειοανατολική ακτή της Κύπρου, και χρονολογείται περίπου στο 1500 π.Χ., φέροντας τρεις γραμμές κειμένου. Άλλα αντικείμενα όπως πήλινα σφαιρίδια και κύλινδροι, ανακαλύφθηκαν επιπλέον και στο Κίτιο και την περιοχή του Καλαβασού. Τα κείμενα των κυλίνδρων, τα οποία διαθέτουν μεγάλα σε έκταση κείμενα, πιθανώς αποτελούν καταγραφές λογιστικής φύσεως καθώς διαθέτουν σε μεγάλο βαθμό παραπομπές μεταξύ τους.
Ο Άρθουρ Έβανς, θεωρούσε το κυπρομινωικό συλλαβάριο ως το αποτέλεσμα της εξέλιξης της Γραμμικής Α´, και πίστευε πως η γραφή αυτή μεταφέρθηκε στην Κύπρο από άποικους ή μετανάστες ερχόμενους από την Μινωική Κρήτη. Η θεώρηση του Έβανς ήταν γενικά αποδεκτή για μεγάλο χρονικό διάστημα, έως ότου διαπιστώθηκε αργότερα πως ενώ οι αρχαιότερες κυπρομινωικές επιγραφές απείχαν χρονικά από τις παλαιότερες επιγραφές της Γραμμικής Α´ κατά έναν αιώνα, η κυπρομινωική γραφή στα πρώιμα στάδια της εμφανίζεται να ήταν αρκετά διαφορετική από την Γραμμική Α´. Συγκεκριμένα, διέθετε μόνο συλλαβικά σύμβολα, ενώ η Γραμμική Α´ και αργότερα η Γραμμική Β´ διέθεταν και οι δύο σημαντικό αριθμό ιδεογραμμάτων. Επιπλέον αντιπαραβάλλοντας την Γραμμική Β´ ως εξέλιξη της Γραμμικής Α´, και το κυπρομινωικό συλλαβάριο ως εξέλιξη της ίδιας γραφής, η Γραμμική Β´ διαθέτει πολλά περισσότερα κοινά σύμβολα με την Γραμμική Α´ σε σχέση με το κυπρομινωικό συλλαβάριο και την Γραμμική Α´. Οι ενδείξεις αυτές, κάνουν πιθανή την υπόθεση πως η Γραμμική Α´ αποτέλεσε πρόσκαιρη επιρροή παρά μακροχρόνια εξέλιξη σε σχέση με την κυπρομινωική γραφή.
Η κατάρρευση της ύστερης Εποχής του Χαλκού που προκλήθηκε από τις επιδρομές των λαών της θάλασσας, επηρέασε σε μικρό βαθμό μόνο την Κύπρο σε αντίθεση με την γενικότερη γεωγραφική περιοχή, και η κοινωνία της εποχής εκείνης φαίνεται πως ευημερούσε κατά την περίοδο που ακολούθησε αμέσως μετά τα γεγονότα της κατάρρευσης, καθώς σημειώθηκε αισθητή αύξηση της χρήσης της γραφής σε περιοχές όπως η Εγκώμη της Αμμοχώστου. Ταυτόχρονα, και ως πιθανό άμεσο επακόλουθο των γεγονότων της κατάρρευσης, η κυπρομινωική γραφή σταμάτησε να χρησιμοποιείται στην Ουγκαρίτ στις ακτές της Χαναάν (σύγχρονη βορειοδυτική Συρία) παράλληλα με την καταστροφή της πόλης. Έκτοτε, ο αριθμός των ελληνικής τεχνοτροπίας αντικειμένων αυξήθηκε στην Κύπρο, και κατά το 950 π.Χ. η κυπρομινωική γραφή εξαφανίστηκε και σύντομα αντικαταστάθηκε από το κυπριακό συλλαβάριο του οποίου τα κείμενα χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για την γραφή της ελληνικής γλώσσας με την εξαίρεση λίγων περιπτώσεων όπου χρησιμοποιήθηκε για την ετεοκυπριακή γλώσσα.
Γλωσσολογική ανάλυση
Καθώς η γλώσσα παραμένει μη αποκρυπτογραφημένη, με μόνο 15 με 20 σύμβολα να θεωρούνται πως αντιστοιχούν ξεκάθαρα με άλλες γνωστές συγγενείς γραφές, η σύνδεση της γραφής αυτής με την ετεοκρητική ή/και ετεοκυπριακή γλώσσα γίνεται μόνο σε επίπεδο εικασίας, ενώ είναι άγνωστο το κατά πόσο τα ετεοκρητικά και τα ετεοκυπριακά αποτελούσαν την ίδια γλώσσα. Επιπλέον, έχει σχολιαστεί πως ο χαρακτηρισμός της γραφής ως κυπρομινωική είναι μάλλον παραπλανητικός, καθώς στο αρχαιολογικό πλαίσιο τα ευρήματα που ανακαλύφθηκαν στην Κύπρο διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό με τα ευρήματα που βρέθηκαν στην Κρήτη της ίδιας περιόδου, παρότι υπάρχουν εμφανή ίχνη εμπορίου με την Κρήτη καθώς και παρουσία ετεοκρητικών και ετεοκυπριακών επιγραφών στην Ουγκαρίτ. Δεν εμφανίζονται να υπάρχουν ίχνη κάποιας πιθανής Μινωικής επιδρομής στην Κύπρο, εκτεταμένου αποικισμού, ή σημαντική πολιτιστική επιρροή. Κατά την εποχή της ύστερης περιόδου της Εποχής του Χαλκού η Κύπρος πολιτισμικά επηρεάζονταν περισσότερο από τους πολιτισμούς της Μέσης Ανατολής παρά από τους Αιγαιακούς πολιτισμούς.
Η κατεύθυνση γραφής πιθανώς είναι σε κατεύθυνση από δεξιά προς τα αριστερά, ενώ οι αναπαραστάσεις των αριθμών είναι γνωστές και ταυτίζονται με τα αιγαιακά ψηφία. Το σύνολο των διακριτών χαρακτήρων έχει εκτιμηθεί από 74 έως 114 σύμβολα. Ωστόσο σε ότι αφορά την ευρύτερη γραφή το διασωζόμενο σώμα κειμένων του κυπρομινωικού συλλαβαρίου διαθέτει μόλις 2.500 σύμβολα από τα οποία απαρτίζονται τα διάφορα κείμενα, ένας ιδιαίτερα μικρός αριθμός για τους σκοπούς της κρυπτογραφικής ανάλυσης κειμένων, καθώς ως αντιπαράδειγμα η Γραμμική Α´ (μη αποκρυπτογραφημένη) διαθέτει πάνω από 7.000 στις επιγραφές που διασώζονται, ενώ η Γραμμική Β´ (αποκρυπτογραφημένη) διαθέτει 30.000 σύμβολα. Επιπλέον, είναι πιθανό πως η κυπρομινωική γραφή χρησιμοποιήθηκε ταυτόχρονα για την συγγραφή διαφορετικών γλωσσών, ενώ η γενική απουσία πολύγλωσσων επιγραφών (όπως π.χ. με την περίπτωση της στήλης της Ροζέτας όπου τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά και η δημώδης αιγυπτιακή γραφή αποκρυπτογραφηθήκαν βάσει του ελληνικού κειμένου) κάνει την αποκρυπτογράφηση της κυπρομινωικής γραφής εξαιρετικά δύσκολη.
Το 2016 κατατέθηκε προκαταρκτική πρόταση τυποποίησης της κυπρομινωικής γραφής στο πρότυπο Unicode από τον γλωσσολόγο Μάικλ Έβερσον.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Συστήματα γραφής Κατηγορία:Αρχαία Κύπρος
Νότιο Οσσετικό διαβατήριο
Τα διαβατήρια της Νότιας Οσσετίας εκδίδονται για τους κατοίκους της Νότιας Οσσετίας (μια αμφισβητούμενη περιοχή του Καυκάσου) για το σκοπό του ταξιδιού στο εξωτερικό και για το σκοπό της νομικής αναγνώρισης εντός της Νότιας Οσσετίας. Ξεκίνησαν να εκδίδονται από τις 15 Αυγούστου 2006. Καθώς η Νότια Οσσετία αναγνωρίζεται μόνο από τη Ρωσία, τη Βενεζουέλα, τη Νικαράγουα και τη Ναουρού, πολλοί Νότιοι Οσσέτιοι έχουν ρωσικά διαβατήρια, τα οποία είναι πιο πρακτικά για διεθνή ταξίδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νότια Οσσετία
Ψυχογλωσσολογία
Η ψυχογλωσσολογία ή ψυχολογία της γλώσσας είναι η μελέτη των φυσιολογικών και νευροβιολογικών παραγόντων που επιτρέπουν στον άνθρωπο να αποκτήσει, να χρησιμοποιήσει, να παραγάγει και να κατανοήσει την γλώσσα. Οι πρώτες προσπάθειες της ψυχογλωσσολογίας ήταν κατά βάση φιλοσοφικές αναζητήσεις, κυρίως επειδή δεν υπήρχαν συνεκτικά δεδομένα που να εξηγούσαν πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος. Η σύγχρονη έρευνα χρησιμοποιεί τη βιολογία, τη νευροεπιστήμη, την γλωσσολογία και τη θεωρία πληροφορίας για να ερευνήσει πώς ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τη γλώσσα. Υπάρχουν διάφοροι υποκλάδοι με μη επεμβατικές τεχνικές που μελετούν τη νευρική δραστηριότητα του εγκεφάλου: για παράδειγμα, η νευρογλωσσολογία είναι σήμερα από μόνη της ξεχωριστή επιστήμη.
Η ψυχογλωσσολογία ασχολείται με τις γνωστικές διεργασίες που δίνουν την ικανότητα να παράγουμε γραμματικές και με νόημα προτάσεις βασιζόμενοι στο λεξιλόγιο και στις γραμματικές δομές, καθώς επίσης και με τις διεργασίες που μας κάνουν ικανούς να κατανοούμε εκφωνήματα, λέξεις, κείμενα κτλ. Η αναπτυξιακή ψυχογλωσσολογία μελετά την ικανότητα των παιδιών να μαθαίνουν μία γλώσσα.
Super Mario All-Stars
Το Super Mario All-Stars (ιαπωνικά: スーパー マリオ コレクション, Χέπμπορν: Supa Mario Korekushon, αγγλικά: Super Mario Collection) είναι συλλογή βιντεοπαιχνιδιών πλατφόρμας της σειράς Super Mario, που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Nintendo για το SNES το 1993. Το παιχνίδι περιέχει remake των Super Mario Bros., Super Mario Bros.: The Lost Levels, Super Mario Bros. 2 και το Super Mario Bros. 3. Τα παιχνίδια αναπτύχθηκαν για να εκμεταλλευτούν το υλικό του Super NES, με αναβαθμισμένα γραφικά και ήχους καθώς και μια δυνατότητα αποθήκευσης παιχνιδιού.
Κυκλοφορία
μικρογραφία|αριστερά|Σκηνή από το παιχνίδι. Τον Δεκέμβριο του 1994, μια εναλλακτική εκδοχή της συλλογής με τίτλο Super Mario All-Stars + Super Mario World κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, τόσο ως αυτόνομο παιχνίδι και σαν πακέτο στο παιχνίδι για την κονσόλα SNES. Αυτή η έκδοση χαρακτηριστικά περιέχει το Super Mario World ως το πέμπτο playable παιχνίδι, το οποίο κυκλοφόρησε για το SNES το 1991. Το Super Mario World είναι ίδιο με την αρχική έκδοση, ωστόσο τα sprites του Luigi έχουν ενημερωθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να αντανακλούν τον τρέχοντα σχεδιασμό του έντονα, ενώ δεν είναι πλέον δυνατή η αλλαγή χρώματος του Mario.
Τα Super Mario Bros 2 και Super Mario Bros 3 αργότερα ανακατασκευάστηκαν ανεξάρτητα για το Game Boy Advance ως Super Mario Bros. 2: Super Mario Advance το 2001 και Super Mario Advance 4: Super Mario Bros. 3 το 2003, αντίστοιχα, τα οποία έχουν αναπτυχθεί ειδικά για την κονσόλα.
Το Super Mario All- Stars μεταφέρθηκε στο Wii το 2010 ως Super Mario All-Stars 25 για να γιορτάσει την 25 επέτειο της κυκλοφορίας του Super Mario Bros.. Είχε κυκλοφορήσει στην Ιαπωνία στις 21 Οκτωβρίου του 2010 και σε όλες τις άλλες περιοχές τον Δεκέμβριο του 2010 στη μορφή δίσκου Wii. Ο δίσκος περιέχει μια εξομοίωση του αρχικού παιχνιδιού SNES, με τη στήριξη των χειριστήριων Wii Remote, Classic Controller και GameCube. Ένα βιβλιαράκι 32 σελίδων με λεπτομέρειες την ιστορία του franchise Super Mario και ένα CD που περιέχει μουσική από κάθε παιχνίδι Super Mario περιλαμβάνονται με το δίσκο του παιχνιδιού Το παιχνίδι πούλησε 307.755 αντίγραφα στην πρώτη εβδομάδα του, πουλώντας περισσότερα αντίτυπα από κάθε άλλο τίτλο αυτή την εβδομάδα. Το 25 Anniversary Edition έχει πουλήσει από 2.240.000 αντίτυπα παγκοσμίως.
Υποδοχή
Το παιχνίδι ήταν πολύ επιτυχές μετά την κυκλοφορία του. Πριν από τις 31 Μαΐου του 1994, το Super Mario All-Stars ήταν διαθέσιμο ως μια προώθηση από τη Nintendo, δίνοντας το παιχνίδι δωρεάν εάν αγοραζόταν ένα SNES. Η απόδειξη της αγοράς και 3,50 δολάρια, για να καλύψουν τα ταχυδρομικά τέλη και το χειρισμό, ήταν αναγκαστικά να ταχυδρομηθούν στη Nintendo και το Super Mario All-Stars στελλόταν στον αγοραστή. Η έκδοση του Wii έλαβε μικτές κριτικές. Οι κριτικοί όπως η IGN το επέκριναν, επειδή είναι μια απλή μεταφορά από την αρχική έκδοση SNES, αλλά το επαίνεσαν γιατί είναι "τα ίδια κλασικά παιχνίδια που θυμούνται". Η IGN έδωσε ένα 7/10. Η VideoGamer έδωσε ένα 8 /10. Ωστόσο, η The A.V. Club έδωσε στην έκδοση Wii ένα "F", λέγοντας ότι τα επιπλέον στοιχεία με το παιχνίδι ήταν «απογοητευτικά».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Mario Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια side-scrolling Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1993 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Nintendo EAD
Διοίκηση Ποντικής
thumb|right|300px|Η διοίκηση Ποντικής Η Διοίκηση Ποντικής ή και Διοίκηση Πόντου, ήταν διοικητική περιφέρεια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τον 3ο αιώνα κι από τον 4ο αιώνα της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Διοικητικό της κέντρο ήταν η Άγκυρα.
Περιελάμβανε την βόρεια, κεντρική και ανατολική Μικρά Ασία, είχε ονομαστεί από τον Εύξεινο πόντο. Διοικητικά ανήκε στην Υπαρχία της Ανατολής (Praefectura praetorio per Orientem) και ο διοικητής της διοίκησης είχε τον τίτλο του βικάριου. Στην Ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία (Βυζαντινή) ήταν μία από τις 12 διοικητικές περιφέρειες που αντικατέστησαν την προηγούμενη διοικητική μεταρρύθμιση του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.
Η Ρωμαϊκή διοίκηση περιελάμβανε 4 επαρχίες από τα εδάφη που είχαν πρόσφατα κατακτηθεί, με την μεταρρύθμιση των βυζαντινών αυτοκρατόρων του 314 μ.Χ. είχε αρχικά 6 επαρχίες και με επόμενες μεταβολές έφτασε τις 11 επαρχίες. Καταργήθηκε τον 6ο αιώνα με την δημιουργία των Θεμάτων.
Πηγές
Κατηγορία:Διοικήσεις της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Διοικήσεις της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
Εξελικτική γλωσσολογία
Εξελικτική γλωσσολογία είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για την επιστημονική μελέτη της προέλευσης και ανάπτυξης της γλώσσας καθώς επίσης και της πολιτισμικής εξέλιξης των γλωσσών. Η κύρια πρόκληση σε αυτήν την έρευνα η έλλειψη εμπειρικών δεδομένων: στην πραγματικότητα η ομιλούμενη γλώσσα δεν αφήνει κανένα στοιχείο. Αυτό οδήγησε στην εγκατάλειψη του αντικειμένου για πάνω από έναν αιώνα. Από τη δεκαετία του 1980 και έπειτα, η εξελικτική γλωσσολογία έχει επανέλθει στο προσκήνιο χάρη στις προόδους που έχουν γίνει σε άλλα σχετικά επιστημονικά πεδία όπως στην ψυχογλωσσολογία, στη νευρογλωσσολογία, στην εξελικτική ανθρωπολογία, στην εξελικτική ψυχολογία και στην γνωσιακή επιστήμη.
Κατηγορία:Εξελικτική γλωσσολογία
Επαρχία της Βερόνας
Η επαρχία της Βερόνας (ιταλικά: Provincia di Verona) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Βένετο στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 3.121 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 902.633 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η Βερόνα (Verona). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 98 δήμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βερονα
Σωτήρης Δημητρίου
Ο Σωτήρης Δημητρίου (Αμπελώνας Θεσπρωτίας, 1955) είναι Έλληνας συγγραφέας και λογοτέχνης. Το 2013, ο Σωτήρης Δημητρίου βραβεύθηκε για συλλογή διηγημάτων του από την Ακαδημία Αθηνών. . Τα έργα του Η φλέβα του λαιμού και Η βραδυπορία του καλού έλαβαν βραβείο διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω 1999 και του 2002. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ε/Γ - Ο/Γ - Τ/Χ Αίολος Κεντέρης Ι
Το Ε/Γ - Ο/Γ - Τ/Χ Ασπασία Τ, είναι ένα ανενεργό (σήμερα) επιβατηγό οχηματαγωγό ταχύπλοο, που αποτελούσε τμήμα του στόλου της Ναυτιλιακής Εταιρείας Λέσβου (ΝΕΛ) - NEL Lines. Ναυπηγήθηκε το 2000 στο ναυπηγείο Alsthom Leroux Naval S.A. της Γαλλίας ως Αίολος Εξπρές. Πήρε το όνομά του από τον Αίολο, μυθικό ταμία των ανέμων σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, αλλά και τον Κώστα Κεντέρη, σύγχρονο Έλληνα δρομέα.
Αποτελούσε το πρώτο ταχύπλοο monohull, δηλαδή με μονό σκαρί, της Ακτοπλοΐας της Ελλάδας και γενάρχη της οικογενείας Corsaire εν Ελλάδι.
Το πλοίο είναι από το 2011 παροπλισμένο στα Σελήνια Σαλαμίνας. Πολύ δύσκολα θα επανέλθει σε λειτουργική κατάσταση, λόγω της πολυετούς ακινησίας του και της διάλυσης της ΝΕΛ. Το 2019, το πλοίο αγοράστηκε από την ΑΝΕΝ, αλλά παραμένει άγνωστο το αν και πότε θα επιστρέψει στην ενεργό δράση.
Χαρακτηριστικά
Το Ασπασία Τ χωρούσε συνολικά μέχρι 1000 επιβάτες και 210 οχήματα Ι.Χ. (146 I.X. και 12 φορτηγά) και προωθούνταν από τέσσερις ντιζελοκινητήρες Pielstick, οι οποίοι του επέτρεπαν να φτάσει ταχύτητες μέχρι 36 κόμβους. Διέθετε θέσεις για άτομα οικονομικής και διακεκριμένης θέσης, σαλόνι με κυλικείο οικονομικής και διακεκριμένης θέσης, 127 δορυφορικές τηλεοράσεις, ακουστικά με μουσική στα καθίσματα, ανελκυστήρα για τους επιβάτες, κυλιόμενες σκάλες, ρεσεψιόν, χώρο για φύλαξη τιμαλφών, τηλέφωνο και τουαλέτες για ΑμεΑ. Είχε μήκος 112,2 μέτρων, πλάτος 15,7 μέτρων και βύθισμα 4 μέτρων. Το Διεθνές Σήμα Κλήσης του ήταν SYDK.
Ιστορικό
Το πλοίο ναυπηγήθηκε το 2000 στο Γαλλικό ναυπηγείο Alsthom Leroux Naval S.A. ως Αίολος Εξπρές. Ήταν το πρώτο από τα τρία επιβατηγά-οχηματαγωγά "υπερταχύπλοα" που παρήγγειλε η ΝΕΛ και άνηκε στον τύπο Corsaire 12000. Τα άλλα δύο ήταν το Αίολος Εξπρές ΙΙ (Αργότερα Αίολος Κεντέρης ΙΙ) και το Αίολος Κεντέρης.
Κατά τα πρώτα του χρόνια, αντιμετώπιζε προβλήματα αξιοπιστίας, λόγω προβλημάτων με τους δηζελοκινητήρες, κατασκευής Pielstick, εξ' αιτίας των οποίων το όνομα της εταιρείας κλονιζόταν, κάτι στο οποίο συνείσφεραν και οι καθυστερήσεις και τα μικροπροβλήματα. Παρόλο που ήρθε στην Ελλάδα επιτελείο μηχανικών από τη Γαλλία για να τους επισκευάσουν, το πρόβλημα παρέμεινε. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2006, η εταιρεία ανακοίνωσε πως επέρχεται συμβιβασμός με την Semt Pielstick, "ύστερα σχεδόν από έναν χρόνο αντιδικίας στα γαλλικά δικαστήρια". Έτσι, οι προωστήριες μηχανές αποκαταστάθηκαν και αναβαθμίστηκαν, θεσπίστηκε διετής εγγύηση των μηχανικών μερών και άμεση καταβολή στη NEL Lines του ποσού των 10 εκατ. ευρώ.
Από τον Μάρτιο μέχρι τον Οκτώβριο του 2010, ναυλώθηκε από την Γαλλική SNCM, ως NGV Liamone II, για δρομολόγια μεταξύ Νίκαιας και Κορσικής.
Το 2011, μετά από 11 χρόνια λειτουργίας, παροπλίστηκε σε καρνάγιο στα Σελήνια Σαλαμίνας. Στις 20 Νοεμβρίου 2019, και έπειτα από πολλούς άγονους πλειστηριασμούς, το πλοίο αγοράστηκε σε πλειστηριασμό από την ΑΝΕΝ με τίμημα 2,020 εκατ. ευρώ και τιμή πρώτης προσφοράς 2 εκατ. ευρώ. Κατωχυρώθηκε οριστικά στην εταιρία έναν χρόνο αργότερα και το 2021 διέρρευσαν πληροφορίες που θέλουν το πλοίο να έχει μετονομαστεί σε "Άνεμος" και να αιτείται δρομολόγησης μεταξύ Κυλλήνης - Πόρου Κεφαλονιάς, έπειτα από εννέα περίπου χρόνια παροπλισμού. Το 2022 το πλοίο μετονομάστηκε σε Ασπασία Τ.
Παραπομπές
Αίολος
1198
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1198 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1966
Οι 25οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1966 έγιναν από 15 ως 18 Σεπτεμβρίου στο Σεράγεβο. Την πρώτη ημέρα έγινε η τελετή έναρξης που συνδυάστηκε με τη διεξαγωγή του μαραθωνίου δρόμου. Τις επόμενες τρεις ημέρες έγινε το υπόλοιπο πρόγραμμα των αγώνων. Μετείχαν 250 αθλητές και αθλήτριες από τις πέντε βαλκανικές χώρες, εκτός από την Αλβανία. Νικήτριες αναδείχθηκαν η Ρουμανία και η Βουλγαρία στους άνδρες και στις γυναίκες αντίστοιχα, έπειτα από σκληρή μάχη με τη Γιουγκοσλαβία, ειδικά στις γυναίκες.
Ανδρών
* Ο νικητής έτρεξε ξυπόλητος για 17χλμ, από την Παλλήνη ως το Στάδιο.
Ασβεστάδες Έβρου
Οι Ασβεστάδες είναι ένας οικισμός του Νομού Έβρου. Ανήκει στο Δήμο Διδυμοτείχου. Όπως και οι Μεταξάδες Έβρου, έτσι και οι Ασβεστάδες έχουν συνδέσει το όνομα τους με την τέχνη και τη μουσική.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
To χωριό Ασβεστάδες βρίσκεται, στο βορειοανατολικό τμήμα του Ν.Έβρου, 110 χλμ από την Αλεξανδρούπολη, σε χαμηλή λοφώδη και δασώδη περιοχή, κοντά στην όχθη του ποταμού Ερυθροπόταμου και μαζί με άλλα 12 χωριά αποκαλούνται χωριά «Μάρηδων». Απέχει 12 χλμ από το Διδυμότειχο. Στις αρχές του 20ού αιώνα στον οικισμό λειτουργούσε ελληνικό γραμματοδιδασκαλείο με 30 μαθητές. Το χωριό ανήκει στα 13 χωριά των Μάρηδων.
Ονομασία
Το όνομά του προέρχεται από τον ασβέστη, που οι κάτοικοι του μέχρι και τη δεκαετία του 60 παρήγαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
40ή Συμφωνία (Μότσαρτ)
Επίσης, δεν είναι ακριβής και η ημερομηνία πρεμιέρας της, αν και υπάρχουν μερικές πιθανές ημερομηνίες. Η Συμφωνία γράφτηκε για φλάουτο, 2 όμποε, 2 κλαρινέτα, 2 φαγκότο, 2 κόρνες και έγχορδα. Είναι χωρισμένη σε τέσσερα μέρη, ακολουθώντας τυπικές ρυθμικές ταυτότητες: Ι) Molto allegro 2/2, ΙΙ) Andante, 6/8, ΙΙΙ) Menuetto. Allegretto – Trio, 3/4 και IV) Finale. Allegro assai 2/2. Μία μέση εκτέλεσή της διαρκεί περίπου 25 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμφωνίες του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σολ ελάσσονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1788
Μητροπολιτικός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου των Μικρασιατών
O Μητροπολιτικός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου των Μικρασιατών είναι ο Μητροπολιτικός Ναός του Περιστερίου και ο παλαιότερος ναός της πόλης κτισμένος από Μικρασιάτες πρόσφυγες το 1928.
Ιστορία
Το 1922 οικογένειες Μικρασιατών εγκαθίστανται στην Αττική μετά από τον ξεριζωμό και τον βίαιο διωγμό από τους Τούρκους κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Το Περιστέρι μετά την εγκατάσταση των Μικρασιατών προσφύγων αρχίζει να αναπτύσσεται και τα επόμενα χρόνια ο πληθυσμός του αυξάνεται ραγδαία. Το 1928 κτίζεται ο Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Ευαγγελίστριας), ένας από τους παλαιότερους Ναούς της πόλεως του Περιστερίου, από τους πρόσφυγες εκ Μικράς Ασίας. Το 1974 με πρόταση του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ και απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ιδρύεται η Ιερά Μητρόπολις Περιστερίου, με απόσπαση των ενοριών του Περιστερίου από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και καθιερώνεται ως Μητροπολιτικός ο Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου των Μικρασιατών.
Απέναντι από τον Ναό βρίσκεται το άγλαμα του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεότεροι ναοί στην Αθήνα Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Αθήνα Κατηγορία:Περιστέρι Αττικής Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στην Ελλάδα
Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης
Το Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης ή KUNMZ (ρωσική γλώσσα: Коммунистический университет национальных меншинств запада (КУНМЗ), Kommunistichesky Universitet Natcionalnykh Menshinstv Zapada), γνωστό επίσης ως Πανεπιστήμιο της Δύσης, ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1921 στη Μόσχα από την Κομμουνιστική Διεθνή (Κομιντέρν), ως πυρήνας εκπαίδευσης κομμουνιστικών στελεχών, προορισμένων να αποτελέσουν τα ηγετικά στελέχη των ανά τον κόσμο κομμουνιστικών κομμάτων.
Τιάγκο Μπραζ ντα Σίλβα
Ο Τιάγκο Μπραζ ντα Σίλβα (Thiago Braz da Silva, γεννήθηκε 16 Δεκεμβρίου 1993) είναι Βραζιλιάνος αθλητής του στίβου, που αγωνίζεται στο άλμα επί κοντώ. Είναι ο χρυσός Ολυμπιονίκης το 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, και ο κάτοχος του Ολυμπιακού ρεκόρ με 6,03 μέτρα.
Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης
Ίδρυση
Το εκπαιδευτικό αυτό ίδρυμα ξεκίνησε επίσημα τις εκπαιδευτικές του λειτουργίες τον Νοέμβριο του 1921, με απόφαση του Συμβουλίου Λαϊκών Επιτρόπων της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδίας Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΡΣΟΣΔ). Πρώτος διευθυντής του ήταν ο Πολωνός Τζούλιαν Μαρσλέφσκι (1866-1925). Αρχικά στόχευε στην εκπαίδευση κομμουνιστών από τις δυτικές περιοχές της Ρωσίας, όπου ζούσαν μειονότητες (γερμανικές, πολωνικές κλπ), αργότερα όμως διευρύνθηκε και οι σπουδαστές που δεχόταν προέρχονταν από την Κεντρική και Δυτική Ευρώπη, τις Σκανδιναβικές χώρες, τα Βαλκάνια, τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Η έδρα του ήταν στη Μόσχα και παράρτημά του στην Αγία Πετρούπολη.
Τιάγκο Μπραζ ντα Σίλβα
Καριέρα
Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2012.
Στους Νοτιοαμερικανικούς Αγώνες 2013 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ με άλμα στα 5.83 και νέο Νοτιοαμερικανικό ρεκόρ.
Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης
Λειτουργία
Οι λειτουργίες του ήταν παρόμοιες με εκείνες του Κομμουνιστικού Πανεπιστημίου Εργαζομένων Ανατολής (KUTV) που δεχόταν σπουδαστές κυρίως από την Ασία και την Ανατολική Ευρώπη. Το τρίτο κομματικό ίδρυμα Διεθνές Πανεπιστήμιο Λένιν (MLS) λειτουργούσε με σπουδαστές από όλο τον κόσμο σε πιο προχωρημένο επίπεδο.
Τα μαθήματα περιελάμβαναν θεωρητικά και πρακτικά θέματα, όπως γνώση και ανάλυση της μαρξιστικής θεωρίας σε ανώτατο επίπεδο, οργανωτικά θέματα κομμάτων, μελέτη της επιστήμης του Δικαίου και της Διοίκησης, θεωρία και τακτικές της προλεταριακής επανάστασης, ανάλυση των προβλημάτων της σοσιαλιστικής πολιτικής θεώρησης, καθώς και οργανωτικά θέματα των εργατικών συνδικάτων και συνδικαλιστικών ενώσεων.
Τιάγκο Μπραζ ντα Σίλβα
Καριέρα
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ, με επίδοση 6.03 μέτρα, νέο Νοτιοαμερικανικό και Ολυμπιακό ρεκόρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επικοντιστές Κατηγορία:Βραζιλιάνοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Βραζιλιάνοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης
Λειτουργία
Στα τέλη του 1936, το Πανεπιστήμιο έκλεισε και οι λειτουργίες του μεταφέρθηκαν σε μικρότερα, τοπικά ινστιτούτα, σε διάφορες σοβιετικές δημοκρατίες. Στο KUNMZ σπούδασαν αρκετά σημαίνοντα στελέχη του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, όπως ο Τίτο και ο Ενβέρ Χότζα, αλλά και καλλιτέχνες, όπως ο γερμανός ζωγράφος H. Vogeler. Η μεγάλη πλειοψηφία των μελών και στελεχών του ΚΚΕ σπούδασαν στο ΚΟΥΤΒ, ενώ λίγοι ήταν οι έλληνες κομμουνιστές που σπούδασαν στο KUNMZ, όπως ο Μάρκος Μαρκοβίτης, ο Γρηγόρης Γρηγοριάδης, ο Γιώργος Τυρίμος και ο Τζανής Φλαράκος. Όταν το KUNMZ έκλεισε σπούδαζαν 11 Έλληνες, οι οποίοι στάλθηκαν για την καθοδήγηση της ελληνικής κοινότητας που ζούσε στη νότια Ρωσία σε περιοχές της Μαύρης Θάλασσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομμουνισμός στη Ρωσία Κατηγορία:Ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Ρωσία
Δήμος Σαράι
Ο Δήμος Σαράι (Сарај, Saraj) είναι ένας από τους δέκα δήμους που αποτελούν την πόλη των Σκοπίων στη Βόρεια Μακεδονία. Σαράι ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Σαράι.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Σαράι συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Δήμοι των Σκοπίων Κατηγορία:Δήμος Σαράι
Παναγιώτης Μελάς
Ο Παναγιώτης Μελάς (23 Ιανουαρίου 1945 - 24 Ιουνίου 2023) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.
Προσωπική ζωή και σπουδές
Ο Παναγιώτης Μελάς γεννήθηκε το 1945 στην Κοκκάλα Λακωνίας και μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε Ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και πήρε την ειδικότητα του Χειρουργού Ωτορινολαρυγγολόγου. υπηρέτησε για πολλά χρόνια στο Τζάνειο Νοσοκομείο.
Το διάστημα 1983-1987 ήταν αντιπρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά, ενώ το Φεβρουάριο του 1994 εξελέγη αντιπρόεδρος του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου.
Ήταν έγγαμος, με την Ελευθερία Κουκά, συμβολαιογράφο, με την οποίαν απέκτησαν δυο παιδιά, τον Γιάννη και τον Αντώνη.
Απεβίωσε στις 24 Ιουνίου 2023.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Παναγιώτης Μελάς δραστηριοποιήθηκε στην πολιτική από το 1964, ως μέλος της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ενώσεως Νέων. Το 1974 εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία στην οποία υπηρέτησε σε διάφορες κομματικές θέσεις.
Εκλέχτηκε βουλευτής Α΄ Πειραιώς το 1994, όταν αντικατέστησε, ως πρώτος επιλαχών, τον παραιτηθέντα Ανδρέα Ανδριανόπουλο. Έκτοτε εξελέγη στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις του 1996, του 2000, του 2004 και του 2007, αλλά δεν επανεξελέγη το 2009. Το 2010 εισήλθε στη Βουλή των Ελλήνων ως αντικαταστάτης του παραιτηθέντα Βασίλη Μιχαλολιάκου. Το 2011 διαφώνησε με τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας στο δεύτερο μνημόνιο και το καταψήφισε στη Βουλή, με αποτέλεσμα την διαγραφή του από τη Νέα Δημοκρατία.
Τον Μάρτιο του 2012 εντάχθηκε στους Ανεξάρτητους Έλληνες, με τους οποίους εξελέγη στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012. Το 2014, ενόψει της προεδρικής εκλογής κατηγορήθηκε ότι χρηματίστηκε για να υπερψηφίσει τον προτεινόμενο από την κυβερνητική πλειοψηφία, γεγονός το οποίο αρνήθηκε. Λίγες ημέρες αργότερα ανεξαρτητοποιήθηκε από τους Ανεξάρτητους Έλληνες και προσχώρησε στην κοινοβουλευτική ομάδα των Ανεξάρτητων Δημοκρατικών Βουλευτών.