cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σουμέριοι
Ιστορία
Μετά την πτώση της Ακκαδικής αυτοκρατορίας και την εμφάνιση των Γκούτιων, έχουμε την Πέμπτη Δυναστεία της Ουρούκ που έδιωξε τους Γκούτιους από τη Σουμερία-γύρω στο 2050 π.Χ.- υπό τη βασιλεία του Ουτουχενγκάλ. Ο Ουρ-Ναμμού υπέταξε τη δυναστεία της Ουρούκ και ανέδειξε τη κυριαρχία της Τρίτης Δυναστείας της Ουρ μέχρι το 2004 π.Χ. Στο τέλος της περιόδου της κυριαρχίας των Γκουτίων, που διήρκεσε περίπου εκατό έτη, αναδείχθηκε επίσης μια νέα δυναστεία στη πόλη – κράτος της Λαγκάς (η δυναστεία αυτή παραδόξως δεν αναφέρεται στον Κατάλογο), με ιδρυτή τον Ουρ-Μπάου (ή Ουρμπάμπα), ο οποίος, όπως φαίνεται, κυβερνούσε επίσης την Ουρ και όλο το νότιο Σουμέρ, (αλλά όχι την Ουρούκ, που όπως ειπώθηκε είχε ανεξαρτητοποιηθεί). Οι τρεις γαμπροί του Ουρ-Μπάου, Γουδέα, Ουργκάρ και Ναμχανί (ή Ναμμαχνί) έγιναν, ο ένας μετά τον άλλον, κυβερνήτες της Λαγκάς. Ο Γουδέα (Gudea), ηγέτης με μεγάλες διπλωματικές ικανότητες, ο οποίος είναι γνωστός και από τα πολυάριθμα αγάλματα και ειδώλιά του που έχουν ανευρεθεί, ως ενσί της Λαγκάς (αλλά και της Ουρ) ανόρθωσε την κατεστραμμένη οικονομία καταφέρνοντας να συνάψει εμπορικές σχέσεις με όλον τον τότε πολιτισμένο κόσμο, έχτισε ένα μεγάλο ναό στη Λαγκάς και, όπως φαίνεται, είχε ορισμένες στρατιωτικές επιτυχίες, αν και ήταν κατ’ όνομα υποτελής των Γκουτίων. Τον Γουδέα, κατά τον Κράμερ, διαδέχτηκε ο γιος του Ουρ-Νινγκιρσού και στη συνέχεια ο εγγονός του Ουγκμέ (ή Πιρινγκμέ). Τον τελευταίο διαδέχτηκε μάλλον ο Ουργκάρ (ο δεύτερος γαμπρός του Ουρ-Μπάου) και μετά ο Ναμχανί (ο τρίτος γαμπρός του) που είχε αγαστή συνεργασία με τους κατακτητές Γκουτίους.
Πληγωμένη ψυχή
Υπόθεση
Ο πόνος και τα δεινά αυτής της οικογένειας τους έκανε να μείνουν μαζί με τον Χουάν Μανουέλ, έναν νεαρό ντροπαλό, γενναιόδωρο και εργαζόμενο από 14 ετών, που γίνεται ο προστάτης της οικογένειας του, και δουλεύει μαζί με τον Σαλβαδόρ. Η Εουχένια θα είναι πάντα ευγνώμων στον Χουάν Μανουέλ με τον οποίο αργότερα θα είναι τρελά ερωτευμένη. Εν τω μεταξύ, η Καταλίνα πέρα από τα σύνορα, και παρά τις πολλές δυσκολίες, δεν σταματά να προσπαθεί να βρει την οικογένειά της. Κερδίζει τα προς το ζην όπως μπορεί, με ειλικρίνεια και αξιοπρέπεια μέχρι που ένας άνθρωπος τον οποίο φροντίζει την παντρεύεται μόνο για να της δώσει αμερικανική υπηκοότητα και μια μικρή κληρονομιά στην πόλη Πάτσκουαρο του Μιτσοακάν στο Μεξικό.
Σουμέριοι
Ιστορία
Τότε εμφανίστηκε στη χώρα ως σωτήρας ο Ουτουχενγκάλ, κυβερνήτης της Ουρούκ, ο οποίος, συνενώνοντας τους κυβερνήτες των πόλεων του Σουμέρ, νίκησε τον Γκούτιο βασιλιά Τιριγκάν, τον συνέλαβε και εκδίωξε από το Σουμέρ τους Γκουτίους. Ο Ουτουχενγκάλ ωστόσο δεν κατόρθωσε να παραμείνει επί πολύ βασιλιάς, καθώς ένας από τους πιο φιλόδοξους ενσί, ο Ουρ-Ναμμού, κυβερνήτης της πόλεως Ουρ, κατάφερε να αρπάξει τον θρόνο, ιδρύοντας την τελευταία και πιο γνωστή δυναστεία στην ιστορία των Σουμερίων, την Τρίτη Δυναστεία της Ουρ, η οποία διήρκεσε από το 2112 π.Χ. έως το 2004 π.Χ. Οι περίοδοι του Γουδέα και της Τρίτης Δυναστείας της Ουρ θεωρούνται ως οι κλασικές περίοδοι της (γραπτής) Σουμεριακής γλώσσας.
Πληγωμένη ψυχή
Υπόθεση
Δυστυχώς η μοίρα της αλλάζει τα σχέδια, πιστεύει ότι η οικογένειά της ζει στις ΗΠΑ και αποφασίζει να επιστρέψει. Ωστόσο, ο Σαλβαντόρ ανακαλύπτει ότι η σύζυγός του είναι ζωντανή, αλλά πιστεύει ότι τον άφησε για έναν άλλο άντρα. Όταν η Ευγενία ανακαλύπτει ότι η μητέρα της είναι ζωντανή, αποφασίζει να πάει να τη βρει, αλλά όχι πριν να πει αντίο στον Χουάν Μανουέλ με ένα φιλί, κάτι που τον εκπλήσσει, λέγοντας ότι πάντα τον ήθελε. Στο Λος Άντζελες, η Εουχένια είναι αφοσιωμένη στη μελέτη και τις σπουδές της. Ωστόσο, η αλληλογραφία με τον Χουάν Μανουέλ αύξησε τις ερωτικές τις αυταπάτες με την υπόσχεσή του, για την άνοδο του μυθιστορήματος που εδώ και καιρό ονειρευόταν. Αυτό που δεν υποψιάστηκε ότι αυτή η επιστολή δεν είναι του Χουάν Μανουέλ, αλλά του μικρότερου αδελφού του Αλεχάντρο, που παίρνει τα πάντα σαν ένα απλό παιχνίδι χωρίς να γνωρίζει τις ψευδαισθήσεις που δημιουργεί.
Χρόνια αργότερα, η Εουχένια αποφασίζει να επιστρέψει, μόνο για μια στιγμή στο Μεξικό και να συναντηθεί με τον Χουάν Μανουέλ, αλλά η άφιξή της ήταν εντελώς απροσδόκητη και ανησυχητική, καθιστώντας τα δύο αδέλφια να παλέψουν για να κερδίσουν την καρδιά της. Η Ευγενία απογοητεύεται από τον Χουάν Μανουέλ και επιστρέφει στο Λος Άντζελες για να ψάξει την μητέρα της, και μέσω μιας ειδησεογραφικής εκπομπής η Καταλίνα και η Εουχένια συνδέονται και πάλι. Ο Σαλβαδόρ, χωρίς να δίνει στην Καταλίνα την ευκαιρία να μιλήσει, την απορρίπτει, λόγω μιας σειράς συγκρούσεων και με την υπερβολική ζήλια του. Η Καταλίνα θα πρέπει να αποφασίσει μεταξύ του Φράνκ έναν σεβαστό, ευγενή και ελκυστικό άνθρωπο που την αγαπά πολύ ή το Σαλβαδόρ, την αγάπη της ζωής της, που τον αγαπάει αλλά έχει πολλά προβλήματα.
Σουμέριοι
Ιστορία
Ο Ουρ-Ναμμού επέδειξε μεγάλες στρατιωτικές και διοικητικές ικανότητες. Ήταν επίσης σπουδαίος νομοθέτης (σε αυτόν αποδίδεται ο πρώτος κώδικας νόμος στην ιστορία) και κατά τη διάρκεια της βασιλείας διέταξε να κατασκευαστούν μεγαλοπρεπείς ναοί (ζιγκουράτ) και άλλα δημόσια κτήρια. Αρχικά ο Ουρ-Ναμμού επιτέθηκε και σκότωσε τον Ναμχανί, τον γαμπρό του Ουρ-Μπάου της Λαγκάς, που επιβουλευόταν την επικράτεια της Ουρ, με την βοήθεια προφανώς των Γκούτιων. Αφού σταθεροποίησε την κυριαρχία του σε Ουρ και Λαγάς, ο Ουρ-Ναμμού την επέκτεινε σε όλο το Σουμέρ και πιθανώς πέρα από αυτό, αν κρίνει κανείς από τις ανευρεθείσες επιγραφές. Ο Ουρ-Ναμμού πιθανώς σκοτώθηκε σε μάχη με τους Γκούτιους, οι οποίοι δεν είχαν πάψει να αποτελούν απειλή για τους Σουμέριους και καθ' όλη την περίοδο της Τρίτης Δυναστείας της Ουρ.
Πληγωμένη ψυχή
Υπόθεση
Η Εουχένια συνειδητοποιεί ότι ο αδερφός του Χουάν Μανουέλ, Αλεχάντρο είναι μαφιόζος και θα είναι μαρτύριο στη ζωή της. Ο Χουάν Μανουέλ από την άλλη θα την αφήσει για μια ασθένεια που τον ταλαιπωρεί αλλά αργότερα ελευθερώνεται. Η Εουχένια και η Καταλίνα θα πρέπει να πάρουν πολύ σημαντικές αποφάσεις για να γίνουν ευτυχισμένες και αυτή η αποστολή θα είναι πολύ περίπλοκη λόγω του τρομερού του παρελθόντος τους καθώς και οι δύο έχουν την μια πληγωμένη ψυχή...
Σουμέριοι
Ιστορία
Ο γιος του Ουρ-Ναμμού, Σουλγκί, που τον διαδέχθηκε εγκαινίασε μια περίοδο ειρήνης και ευημερίας. Η βασιλεία του κράτησε σαρανταοχτώ έτη. Η κυριαρχία του εκτεινόταν ως τις περιοχές των Σουβάριων (αν και εκεί αντιμετώπιζε πολλές επαναστάσεις) στον βορρά, στην περιοχή των Αρβήλων (Ιρμπίλ) και το κράτος του περιελάμβανε το Ελάμ και το Ανσάν στα ανατολικά, ενώ ήλεγχε, λέει ο Κράμερ, ακόμη και τα νομαδικά φύλα του όρους του Ζάγρου. Το εμπόριο ανθούσε, ιδίως με την περιοχή του Ινδού ποταμού. Ο Σουλγκί προστάτευσε τον σουμεριακό πολιτισμό και τα γράμματα, αν και κατά την βασιλεία του φαίνεται ότι προχώρησε ο εκσημιτισμός της χώρας σε μεγάλο βαθμό. Ο γιος του Σουλγκί Αμάρ-Σιν, που βασίλεψε για εννέα έτη, κατάφερε να διατηρήσει όλες τις κτήσεις του πατέρα του στο Σουμέρ και τις γειτονικές περιοχές μέχρι το Ασσούρ στο Βορρά. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του γιου και διαδόχου του, Σου-Σιν, που βασίλεψε επίσης για εννέα έτη, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ο κίνδυνος των Αμοριτών, ενός σημιτικού λαού που προερχόταν από τις ερήμους της Συρίας και της Αραβίας. Ο Σου-Σιν δεν μπόρεσε να τους αποκρούσει αποτελεσματικά, παρά τα οχυρωματικά έργα που είχε διατάξει να κατασκευαστούν.
Ο διάδοχός του Σου-Σιν, Ιμπί-Σιν, ήταν ο τελευταίος και τραγικός βασιλιάς της Τρίτης Δυναστείας της Ουρ. Η βασιλεία του κράτησε 24 έτη. Αντιμετώπισε τις συνεχιζόμενες επιδρομές των Αμοριτών καθώς και την ανανεωμένη απειλή των Ελαμιτών, οι οποίοι είχαν αποτινάξει την κυριαρχία των Σουμερίων. Έχτισε μεγάλα τείχη και οχυρώσεις γύρω από την πρωτεύουσα Ουρ, καθώς και γύρω από το θρησκευτικό κέντρο των Σουμερίων, την πόλη της Νιππούρ. Η κατάσταση όμως λόγω των εχθρικών επιδρομών χειροτέρευσε τόσο, που φαίνεται ότι η αυτοκρατορία στο τέλος θρυμματίστηκε σε πολλά αυτόνομα μέρη, οι κυβερνήτες των οποίων ανέλαβαν την άμυνα των πόλεών τους. Ένας από τους κυβερνήτες αυτούς, ο Ισμπί-Ιρρά, κυβερνήτης της πόλης Μάρι, που κατάφερε με την βοήθεια του Ιμπί -Σιν να γίνει και κυβερνήτης της Ισίν, και είχε αμυνθεί επιτυχώς κατά των εισβολέων, κυρίευσε πρώτα την πόλη της Νιππούρ και τελικά το μεγαλύτερο μέρος του Σουμέρ, αιχμαλωτίζοντας τους κυβερνήτες των πόλων που είχαν μείνει πιστοί στον Ιμπί -Σιν, ο οποίος κατέληξε να έχει στον έλεγχό του στο τέλος μόνο την πόλη της Ουρ. Έτσι το Σουμέρ στην ουσία διαιρέθηκε σε δύο βασίλεια, αυτό του νόμιμου βασιλιά στην Ουρ, και το άλλο του Ισμπί-Ιρρά, ο οποίος, με έδρα την Ισίν, ήλεγχε το μεγαλύτερο κομμάτι της χώρας.
Πληγωμένη ψυχή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ισπανόφωνες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Σουμέριοι
Ιστορία
Εν τέλει, οι Ελαμίτες, με την βοήθεια των Γκούτιων και των Σουβάριων, κατάφεραν να καταλάβουν και να καταστρέψουν την Ουρ (για την πτώση της οποίας έχουν διασωθεί πολλά θρηνητικά άσματα), συλλαμβάνοντας και μεταφέροντας αιχμάλωτο τον Ιμπί-Σιν στο Ανσάν. Η κατάρρευση συνέβη γύρω στο 2004 ή 2006 π.Χ., δηλαδή η Δυναστεία διήρκεσε περίπου τρεις γενεές ή έναν αιώνα. Με την πτώση της Ουρ έπεσε ουσιαστικά και ο Σουμεριακός πολιτισμός. Αν και θεωρείται γενικά ότι η Σουμερική γλώσσα ομιλείτο ακόμα κατά την περίοδο της Τρίτης Δυναστείας της Ουρ, πολλοί πιστεύουν ότι ήδη ήταν μία νεκρή γλώσσα προ της περιόδου αυτής ή κατέστη νεκρή κατά τα τέλη της, ή, εν πάσει περιπτώσει, ήταν σε αναπότρεπτη πορεία αντικατάστασής της από την Ακκαδική. 'Ηδη από την εμφάνιση των Ακκάδων, η σουμεριακή ταυτότητα άρχιζε να ενοποιείται με αυτή των Ακκάδων. Οι θεοί τους έγιναν κοινοί, γλώσσα τους έγιναν τα ακκαδικά και γενικά η κοινωνία εκσημιτιζόταν όλο και πιο πολύ.
Ο Ισμπί-Ιρρά κατάφερε να εκδιώξει τους Γκούτιους μετά λίγα έτη καταλαμβάνοντας την ερειπωμένη Ουρ και έτσι έγινε μοναδικός βασιλιάς του Σουμέρ, με πρωτεύουσά του την Ισίν. Ο Ισμπί-Ιρρά εγκαινίασε την τελευταία Δυναστεία του Σουμέρ, την Δυναστεία της Ισίν, που διήρκεσε περίπου δύο αιώνες (αν και, όπως μας λέει ο Κράμερ, οι τελευταίοι βασιλείς που ανήκαν στην δυναστεία αυτή δεν ήταν άμεσοι απόγονοι του ίδιου του Ιμπί-Σιν). Ο εκσημιτισμός της χώρας είχε σχεδόν συντελεσθεί, καθώς μετά την πτώση της Ουρ τα φύλα των Αμοριτών είχαν κατακλύσει την χώρα. Παρόλο που θεωρητικά η Ισίν θεωρείτο ακόμη η πρωτεύουσα ενός ενιαίου βασιλείου «του Σουμέρ και του Ακκάδ», στην πραγματικότητα η χώρα είχε διαιρεθεί σε πολλές πόλεις – κράτη και δεν υφίστατο πλέον κανείς κεντρικός έλεγχος. Η Ισίν ήταν το ισχυρότερο από αυτά, και κατά τον πρώτο αιώνα ήλεγχε την Νιππούρ, το θρησκευτικό κέντρο, και την Ουρ, την παλαια πρωτεύουσα.
Αργότερα, η ισχύς της Ισίν μειώθηκε, και αναδείχθηκε ισχυρότερη πόλη η Λάρσα, ο ηγεμόνας της οποίας Ριμ-Σιν κατέλαβε την Ουρ. Για τους Σουμέριους όμως ήταν πλέον αργά. Ένας Αμορίτης, ο Χαμουραμπί, ηγεμόνας μιας πρώην ασήμαντης πολίχνης, της Βαβυλώνας (Μπαμπ - ιλού), νίκησε τον Ριμ-Σιν, καθώς και τους βασιλείς του Ελάμ, του Μάρι και της Εσνούνα, και έγινε βασιλιάς όλης της περιοχής της νότιας Μεσοποταμίας. Με τον Χαμουραμπί τελειώνει η ιστορία των Σουμερίων και αρχίζει αυτή της Βαβυλώνας. Οι Σημίτες κυριάρχησαν οριστικά σε όλη την Μεσοποταμία και το όνομα και η γλώσσα της Σουμερίας πέρασαν στην Ιστορία.
Σουμεριακή γλώσσα
Τα πρώτα γραπτά κείμενα ήταν γραμμένα στη Σουμεριακή γλώσσα. Μετά τη 2η χιλιετία π.Χ. φαίνεται πως η γλώσσα τους αντικαταστάθηκε, για την καθημερινή χρήση, από την ακκαδική. Όμως φαίνεται να διατηρήθηκε η γλώσσα των λογίων τους σε λογοτεχνικά κείμενα μέχρι τους ελληνιστικούς χρόνους.
Πολιτισμός
μικρογραφία|Δείγμα σουμεριακής τέχνης. Ο Σουμεριακός πολιτισμός ήταν ο πρώτος υψηλού επιπέδου πολιτισμός. Γύρω στο 6000 Π.Χ. ανέπτυξαν τη κουλτούρα την ονομαζόμενη από τους επιστήμονες Hassuna, από την ομώνυμη πόλη κοντά στη Μoσούλη που βρέθηκαν τα πρώτα ευρήματα, σε έναν προϊστορικό οικισμό στα εδάφη που αργότερα κατέλαβαν οι Ασσύριοι. Εκεί ανέπτυξαν τη καλλιέργεια του κριθαριού, την εξημέρωση και χρησιμοποίηση των οικιακών ζώων, την κατεργασία του χαλκού και τα σταμπαρισμένα και ζωγραφισμένα κεραμικά. Αργότερα ανέπτυξαν την ονομαζόμενη κουλτούρα Ubaid, πάλι από την ομώνυμη πόλη που περιλάμβανε το τροχό, τη ναυσιπλοΐα, τεχνικές άρδευσης και κάποιου είδους νομισματικού συστήματος.
Οι Σουμέριοι είχαν αναπτύξει τη γεωργία, τη ναυτιλία και το εμπόριο, και ένα σύστημα λογιστικής. Σημαντικά επιτεύγματα είναι η επίλυση των συγκρούσεων των τοπικών κοινωνιών για το πόσιμο νερό, τα κτήματα και η ρύθμιση του εμπορίου.
Πολιτική
100px|μικρογραφία|Ο Γκιλγκαμές, σύγχρονο έργο. Σημαντική πολιτική οντότητα στους Σουμέριους ήταν οι πόλεις κράτη, που είχαν εσωτερική ανεξαρτησία. Κατά την τρίτη χιλιετία π.Χ. σε όλο το Σουμέρ υπήρχαν δέκα ή δώδεκα τέτοιες πόλεις-κράτη, οι οποίες στον πυρήνα τους είχαν οχυρωμένες πόλεις, οι οποίες ήλεγχαν την γύρω περιοχή στην οποία υπήρχαν κωμοπόλεις και χωριά. Κάθε πόλη-κράτος κυβερνιόταν από έναν βασιλιά, ο οποίος ήταν κληρονομικός και εκπρόσωπος του Θεού. Οι Σουμέριοι είχαν λύσει σημαντικές διαφορές μεταξύ τους, ώστε να υπάρχει πολιτική ομαλότητα σε σχέση με άλλους λαούς της εποχής.
Αρχηγός του Σουμέριων ήταν ο Μεγάλος Βασιλιάς, δηλαδή ο βασιλιάς της ισχυρότερης πόλης. Ο Μεγάλος βασιλιάς όφειλε να διαιτητεύσει στις τοπικές διαμάχες και να διατηρήσει την τάξη, υποστηρίζοντας κάθε φορά τη νόμιμη ή την ισχυρότερη εξουσία. Ως εκπρόσωπος του Θεού, οι αποφάσεις του όφειλαν να ήταν συνετές και ισορροπημένες. Τροχοπέδες αυτού του συστήματος ήταν η μονομέρεια σε θέματα που αφορούσαν την πόλη του Μεγάλου Βασιλιά, η κατάχρηση εξουσίας, η έλλειψη ισχυρής συγκεντρωτικής εξουσίας του και οι συνασπισμοί άλλων πόλεων που αποσκοπούσαν στην ανατροπή του. Γνωστός μεγάλος βασιλιάς ήταν πιθανώς ο Γκιλγκαμές, βασιλιάς της Ουρούκ.
Θρησκεία
αριστερά|μικρογραφία|Ο Νάννα. Η πινακίδα προέρχεται από το Βρετανικό μουσείο. Σχεδόν κάθε πόλη-κράτος είχε τον δικό της προστάτη-θεό. Οι πολιτικοί άρχοντες ήταν εκπρόσωποί του και έπαιρναν αποφάσεις για την επίλυση διαφορών. Ακολουθεί κατάλογος με τις πόλεις και τους θεούς προστάτες:
Θεός όλων των Σουμέριων ήταν ο Νινούρτα.
Οι ναοί των Σουμερίων
Το πιο σημαντικό σημείο κάθε πόλης ήταν ο ναός που ήταν το μεγαλύτερο και λαμπρότερο οικοδόμημα κάθε πόλης. Χαρακτηριστικά ήταν τα ζιγκουράτ, οι βαθμιδωτές πυραμιδοειδείς κατασκευές που είχαν στην κορυφή τους το ναό στο ιερό του οποίου υπήρχε το άγαλμα του θεού κάθε πόλης. Παρ’όλο που μία ήταν η κυριότερη θεότητα της πόλης υπήρχαν μέσα στο ναό και ιερά και άλλων Θεών ή και μικροί ναϊσκοι δίπλα στο κυρίως ιερό. Θυσίες από ζώα και φαγητά, όπως κρασί, γάλα, μπύρα και κρέας γίνονταν καθημερινά. Περιστασιακά γίνονταν και γιορτές, μερικές από αυτές, διαρκούσαν και μέρες. Οι πιο σημαντικές ήταν η γιορτή του καινούριου φεγγαριού, κάθε 7 και 15 του μήνα και με προεξάρχουσα όλων τη γιορτή του Νέου έτους.
Ο διοικητής του ναού ονομαζόταν Σάνγκα, και ήταν υπεύθυνος για τη καλή λειτουργία του ναού σε όλους τους τομείς ενώ ο αρχιερέας ονομαζόταν Εν και ήταν είτε άντρας είτε γυναίκα ανάλογα με τη θεότητα. Κάτω από τον Εν υπήρχαν πολλές τάξεις ιερέων οι αρμοδιότητες των οποίων δεν μας είναι ιδιαίτερα γνωστές εκτός από τον Γκαλά που ήταν τραγουδιστής και ποιητής και τον Ισίμπ τον υπεύθυνο των προσφορών κρασιού. μαθηματικά και γραφή. Διδάσκονταν από τα πιο απλά μαθηματικά όπως πρόσθεση και πολλαπλασιασμός μέχρι γεωμετρία και τετραγωνικές ρίζες. Ο δάσκαλος ονομαζόταν Ούμια.
Διεθνείς σχέσεις
αριστερά|μικρογραφία|Υποθετικός χάρτης ενός Σουμεριακού οικισμού.
Οι Σουμέριοι είχαν αναπτύξει περίπλοκες συμβάσεις και διαδικασίες συναλλαγών με τους Αιγύπτιους. Οι σχέσεις τους αφορούσαν το εμπόριο, την ανατροπή ή παύση κάποιου πολέμου, τη σύναψη συμμαχίας ή προσδιορισμό συνόρων.
Αναφορές
Οι Σουμέριοι δεν αναφέρονται ακριβώς στην Παλαιά Διαθήκη, πλην όμως η βιβλική περιοχή Σεναάρ που αναφέρεται στη Γένεση είναι πιθανό να αντιστοιχεί με το Σουμερικό Κενγκίρ που στην ακκαδική αποδίδεται ως «σουμαρού» και που σημαίνει «γη του Σουμέρ». Συνεπώς στη Γένεση φαίνεται πως με το όνομα αυτό αναφέρεται ολόκληρη η Βαβυλωνία.
Δήμος Ανατολικής Μάνης
μικρογραφία|[[Γύθειο]] μικρογραφία|[[Αρεόπολη Λακωνίας|Αρεόπολη]] μικρογραφία|[[Κότρωνας Λακωνίας|Κότρωνας]] μικρογραφία|[[Οίτυλο]] μικρογραφία|[[Ακρωτήριο Ταίναρο]] μικρογραφία|Το άγαλμα του Πέτρου Μαυρομιχάλη, στην [[Αρεόπολη Λακωνίας|Αρεόπολη.]] [[Αρχείο:Limeni_Areopolis.jpg|μικρογραφία|Λιμένι]] [[Αρχείο:Diros_Cave.JPG|μικρογραφία|Σπήλαια Διρού]] [[Αρχείο:Kastro_Kelephas.jpg|μικρογραφία|Κάστρο Κελεφάς]] μικρογραφία|Νεκρομαντείο στο [[Ταίναρο]] μικρογραφία|[[Βάθεια Λακωνίας|Βάθεια]] μικρογραφία|Ανατολική Μάνη μικρογραφία|Ιερά Μονή [[Παναγία η Γιάτρισσα|Παναγίας Γιάτρισσας]] μικρογραφία|[[Γερολιμένας Λακωνίας|Γερολιμένας]] μικρογραφία|[[Λάγια Λακωνίας|Λάγια]] μικρογραφία|Άλικα μικρογραφία|Άποψη της [[Βάθεια Λακωνίας|Βάθειας]] μικρογραφία|[[Μέζαπος Λακωνίας|Μέζαπος]] μικρογραφία|Λακωνική [[Μάνη]] μικρογραφία|[[Οίτυλο Μάνης]] μικρογραφία|[[Γερολιμένας Λακωνίας|Γερολιμένας Μάνης]] μικρογραφία|Μάνη (περιοχή [[Οίτυλο|Οιτύλου)]] μικρογραφία|Τοπίο στην Ανατολική Μάνη μικρογραφία|Ο Πύργος Τζαννετάκη στο [[Γύθειο]] Ο Δήμος Ανατολικής Μάνης είναι Δήμος της Περιφέρειας Πελοποννήσου, που συστάθηκε το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» από την συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων, Δήμος Γυθείου, Δήμος Οιτύλου, «Καποδιστριακός» Δήμος Ανατολικής Μάνης και Δήμος Σμήνους, που είχαν συσταθεί το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας». Στη συνέχεια μετατράπηκαν σε Δημοτικές Ενότητες, τη Δημοτική Ενότητα Γυθείου, τη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου, τη Δημοτική Ενότητα Ανατολικής Μάνης και τη Δημοτική Ενότητα Σμήνους. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 510,5 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 12.999 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του Δήμου ορίστηκε το Γύθειο και ιστορική έδρα η Αρεόπολη. Παλαιότερα λεγόταν Μέσα Μάνη και ο Δήμος Δυτικής Μάνης, της Μεσσηνίας, λεγόταν Έξω Μάνη.
Χάρτης
<mapframe latitude="36.596787" longitude="22.527466" zoom="10" width="1000" height="390" align="center" />
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου Κατηγορία:Δήμοι του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Μάνη  Κατηγορία:Γύθειο
Παλλάς και Κένταυρος (Μποτιτσέλι)
Το Παλλάς και Κένταυρος είναι πίνακας του ζωγράφου της Αναγέννησης Σάντρο Μποτιτσέλι. Φιλοξενείται στη γκαλερί Ουφίτσι της Φλωρεντίας. Βρέθηκε το 1895 σε δωμάτιο του παλατιού Πίττι και εκτίθεται στην γκαλερί από το 1922. . Πρόκειται για τέμπερα σε καμβά 207 χ 148 εκατοστά.
Ιστορία
Θεωρείται ότι ο πίνακας είναι παραγγελία το 1482 μ.Χ στον καλλιτέχνη, του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπή των Μεδίκων (κυβερνήτη της Φλωρεντίας), για δώρο στο γάμο του ξαδέλφου του Lorenzo di Pierfrancesco. Το 1975 ανακαλύπτεται μια λίστα απογραφών έργων τέχνης του 1499 η οποία πιστοποιεί την έκθεση του πίνακα στο ίδιο δωμάτιο μαζί με την Άνοιξη του Μποτιτσέλι στο οικογενειακό παλάτι των Μεδίκων.
Θέμα
Τα χρώματα είναι λιτά με αντιθέσεις οι οποίες τονίζουν την πλαστικότητα των μορφών. Μεγάλη προσοχή δίνεται στην βαθμονόμηση των χειρονομιών και τη συστροφή των μορφών.Γενικά η ματιά του θεατή εστιάζεται στις δύο μορφές του πίνακα. Ένας Κένταυρος έχει εισέλθει σε απαγορευμένο μέρος. Κρατά φαρέτρα και τόξο. Η γυναικεία μορφή δίπλα του έχει αναγνωριστεί ως η θεά Παλλάδα Αθηνά. Κρατά με το αριστερό της χέρι πολεμικό Δόρυ με πέλεκυ και στην πλάτη της έχει κρεμάσει την ασπίδα της. Φορά στεφάνι ελιάς και είναι ντυμένη με κομψό διαφανές φόρεμα στολισμένο με κλωνάρια ελιάς και κεντημένο με εμβληματικό σύμπλεγμα τριών η τεσσάρων δακτυλιδιών μπριγιάν. Έχει απλώσει το δεξί της χέρι πάνω από το κεφάλι του Κένταυρου και κρατά μια τούφα από τα μαλλιά του ενώ αυτός έχει το κεφάλι του σκυμμένο σαν ένδειξη κατευνασμού. Στο τοπίο που είναι βάθος αναγνωρίζει κανείς τον κόλπο της Νάπολης.
Ανάλυση
Η γενικώς επικρατούσα άποψη είναι ότι πρόκειται για αλληγορία του θριάμβου του πνεύματος και της λογικής πάνω στο πρωτόγονο ένστικτο και την άγνοια. Μια πιο εξειδικευμένη ερμηνεία του θέματος αναφέρεται στο πολιτικό έργο του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπή των Μεδίκων ως ειρηνοποιού της εποχής εκείνης και την δέσμευσή του να διαπραγματευτεί μια ξεχωριστή ειρήνη για το βασίλειο της Νάπολης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πίνακες που απεικονίζουν ελληνικούς μύθους Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Σάντρο Μποτιτσέλι Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής Κατηγορία:Εκθέματα της Πινακοθήκης Ουφίτσι (Φλωρεντία) Κατηγορία:Κένταυροι
Αρχείο ΕΡΤ
μικρογραφία|180px|Το λογότυπο του Αρχείου της ΕΡΤ Το Αρχείο ΕΡΤ είναι οπτικοακουστικό αρχείο που εποπτεύεται από την Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση. Το αρχείο αποτελεί περίπου το 80% του οπτικοακουστικού αρχείου της Ελλάδας. Ξεκίνησε το έργο του το 1990. Το 2013 αντικαταστάθηκε από το «Αρχείο ΔΤ» υπό τη διοίκηση του Υπουργείου Οικονομικών και από τον Μάιο του 2014 υπό την ΝΕΡΙΤ. Στις 11 Ιουνίου 2015 επέστρεψε υπό την εποπτεία της ΕΡΤ.
Περιέχει, μεταξύ άλλων, πάνω από 108.000 ώρες εκπομπών, ταινίες επικαίρων, ρεπορτάζ ειδήσεων, περίπου 50.000 αθλητικά ρεπορτάζ και περίπου 3.000 ώρες κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων. Περιλαμβάνονται επίσης περίπου 97.600 μαγνητοταινίες ραδιοφωνικών εκπομπών και μουσική βιβλίοθήκη.
Ιστορία
Το 1990 δημιουργήθηκε το Μουσείο-Αρχείο της ΕΡΤ και το 1995 ξεκίνησε η οργάνωση του Οπτικοακουστικού Ιστορικού Αρχείου. Το 2006 άρχισε η ψηφιοποίηση και τεκμηρίωσή του, τον Δεκέμβριο του 2007 δημιουργήθηκε site του "Οπτικοακουστικού Αρχείου" της ΕΡΤ και το Νοέμβριο του 2009 ξεκίνησε ο σημαντικός εμπλουτισμός και η αναβάθμιση του site. Όταν ανακοινώθηκε η απόφαση της κυβέρνησης να κλείσει η ΕΡΤ, ανακοινώθηκε πως το Αρχείο ΕΡΤ θα διαφυλαχτεί. Το αρχείο της ΕΡΤ έγινε ξανά διαθέσιμο στο Διαδίκτυο μετά από 7 μήνες από την ΔΤ (ως ΔΤ Αρχείο) και ύστερα από τη ΝΕΡΙΤ. Στις 11 Ιουνίου 2015, το αρχείο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης επανήλθε υπό τη διεύθυνση της ΕΡΤ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση Κατηγορία:Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Ελλάδας Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα Κατηγορία:Φωτογραφία στην Ελλάδα
A Gypsy's Kiss
Το A Gypsy's Kiss είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το έκτο κομμάτι του δίσκου "Perfect Strangers", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1984 ανεβαίνοντας στο # 5 στην Μεγάλη Βρετανία, ενώ έγινε πλατινένιος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στίχοι και ηχογράφηση
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου διήρκεσαν από τις 10 Ιουλίου μέχρι τις 26 Αυγούστου 1984. Το "A Gypsy's Kiss" αποτελεί ένα από τα πιο δυναμικά κομμάτια του δίσκου, με μία εισαγωγή από την κιθάρα του Ρίτσι Μπλάκμορ να δίνει το έναυσμα για ένα γρήγορο χαρντ ροκ κομμάτι, με εξαιρετικά σόλο από τον Μπλάκμορ και τον κιμπορντίστα Τζον Λορντ.
Οι στίχοι του Ίαν Γκίλαν αναφέρονται στα προβλήματα της μουσικής βιομηχανίας εκείνη την εποχή και επικρίνει την επιρροή του αμερικανικού τρόπου προσέγγισης προς την σκηνή της ροκ.
Σινγκλ κυκλοφορίες
Το "A Gypsy's Kiss" κυκλοφόρησε σε μορφή σινγκλ στην δεύτερη πλευρά της ισπανικής έκδοσης του 7" του τραγουδιού "Perfect Strangers", το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1984. Επίσης, το 1985 συμπεριλήφθηκε στο ΕΡ του "Perfect Strangers", μαζί με το ομώνυμο κομμάτι, το "Wasted Sunsets" και το "Hungry Daze", το οποίο εκδόθηκε στην Μεγάλη Βρετανία.
Ζωντανές ηχογραφήσεις
Το "A Gypsy's Kiss" συμπεριλήφθηκε στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Perfect Strangers". Ζωντανά ηχογραφημένοι δίσκοι οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν το κομμάτι είναι οι εξής:
Τα μέλη των Deep Purple
Το "A Gypsy's Kiss" ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Zerocalcare
Ο Μικέλε Ρεκ (ιταλικά: Michele Rech) (γενν. 12 Δεκεμβρίου 1983), γνωστός ως Τζεροκαλκάρε (Zerocalcare), είναι Ιταλός σκιτσογράφος και δημιουργός κόμικς. Εμπνεύστηκε το ψευδώνυμό του, το οποίο σημαίνει κυριολεκτικά «μηδενικός ασβεστόλιθος», από μια ιταλική τηλεοπτική διαφήμιση για ένα προϊόν αφαλάτωσης, το ZeroCal, όταν αναζητούσε γρήγορα ένα ψευδώνυμο με σκοπό να συμμετάσχει σε μια διαδικτυακή συζήτηση.
Από το 2019, τα βιβλία του έχουν πουλήσει πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Έργα του έχουν διασκευαστεί και μεταφερθεί στον κινηματογράφο και την μικρή οθόνη, όπως για παράδειγμα η ταινία ζωντανής δράσης του 2018 Η προφητεία του Αρμαντίλλο (αγγλικά: The Armadillo Prophecy· ιταλικά: La profezia dell'armadillo), βασισμένη στο ομώνυμο εικονογραφημένο μυθιστόρημά του, του 2011, καθώς και οι σειρές κινουμένων σχεδίων του Netflix Κατά Μήκος της Διακεκομμένης Γραμμής (αγγλικά: Τear Along the Dotted Line· ιταλικά: Strappare lungo i bordi) του 2021 και το Αυτός ο Κόσμος δεν θα με Κάνει Κακό (αγγλικά: This World Can't Tear Me Down· ιταλικά: Questo Mondo Non Mi Renderà Cattivo) του 2023, τις οποίες σχεδίασε, έγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε, δανείζοντας τη φωνή του στους περισσότερους χαρακτήρες.
Βιογραφία
Ο Ρεκ γεννήθηκε στην Κορτόνα της Ιταλίας από πατέρα με καταγωγή από τη Ρώμη και Γαλλίδα μητέρα. Μεγάλωσε στη Γαλλία και στη συνέχεια στη Ρώμη, στην περιοχή Ρεμπίμπια του προαστίου Ponte Mammolo, όπου αποφοίτησε από το γαλλικό λύκειο Lycée Chateaubriand.
Πρώτα χρόνια (2003–2012)
Το 2003, σε ηλικία 20 ετών, ο Ρεκ ξεκίνησε να εργάζεται ως σκιτσογράφος και εικονογράφος για διάφορα περιοδικά και εφημερίδες, όπως οι Liberazione, Carta, La Repubblica και πολλές άλλες. Επίσης, εκείνη την εποχή, έγραψε και σχεδίασε ένα διαδικτυακό κόμικ (webcomic), με τίτλο Safe Inside, για την Zuda Comics, που αποτελεί το διαδικτυακό παράρτημα της DC Comics. Το 2004 δημιούργησε ένα εξασέλιδο κόμικ, με τίτλο Η ιστορία μας στα οδοφράγματα (ιταλικά: La Nostra Storia alla Sbarra ), με θέμα τις εμπειρίες του από τις διαδηλώσεις για τη σύνοδο κορυφής των G8 στη Γένοβα, που είχε πραγματοποιηθεί τρία χρόνια νωρίτερα· τα βίαια επεισόδια, κατά τη διάρκεια της συνόδου και η δολοφονία του Κάρλο Τζουλιάνι αποτέλεσαν την αφορμή για να ξεκινήσει ο 18χρονος, τότε, Ρεκ να σχεδιάζει τα πρώτα του σκίτσα.
Καριέρα (2013–σήμερα)
Τον Οκτώβριο του 2014, ο Ρεκ σχεδίασε μία παραλλαγή του εξωφύλλου για το Guardians of the Galaxy της Marvel, που κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια της έκθεσης Lucca Comics & Games από το ιταλικό παράρτημα της Panini Comics.
Στις 14 Ιανουαρίου 2018, το περιοδικό L'Espresso δημοσίευσε ένα μικρό κόμικ του Τζεροκαλκάρε, με τίτλο «Q uesta non è una partita a bocce», που αφορούσε την άνοδο των νεοφασιστικών κινημάτων στην Ιταλία. Την ίδια χρονιά, ύστερα από την κυκλοφορία του Kobane Calling στα αγγλικά, ο Τζεροκαλκάρε παρευρέθηκε ως προσκεκλημένος στο Comic Con του San Diego, ωστόσο, κατάφερε να παραλάβει την αμερικανική βίζα μόλις την τελευταία στιγμή, εξαιτίας των ταξιδιών του στη Συρία, όπου εμπνεύστηκε το βιβλίο.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2018, η ταινία La profezia dell'armadillo σε σκηνοθεσία του Εμανουέλε Σκαρίντζι, που βασίστηκε στο ομώνυμο κόμικ του Τζεροκαλκάρε, έκανε πρεμιέρα στο 75ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, ενώ στις 22 του ίδιου μήνα προβλήθηκε και στο 24ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας "Νύχτες Πρεμιέρας". Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, το μουσείο MAXXI (Museo nazionale delle arti del XXI secolo) της Ρώμης φιλοξένησε μια έκθεση με έργα του Τζεροκαλκάρε, με τίτλο Zerocalcare. Scavare fossati, Nutrire coccodrilli, η οποία διήρκεσε μέχρι τον Μάρτιο του 2019. Τον ίδιο μήνα, το ''Kobane Calling: Greetings from Northern Syria διασκευάστηκε με σκοπό να παρουσιαστεί στο θεατρικό σανίδι. Το έργο έκανε πρεμιέρα'' στο Teatro del Giglio της Λούκκα, στα πλαίσια της Lucca Comics & Games του 2019 και στη συνέχεια, η παράσταση περιόδευσε για τη θεατρικής σεζόν 2019/2020. Το 2020, ο Τζεροκαλκάρε απέκτησε ευρεία αναγνωσιμότητα, χάρη στη μίνι σειρά κινουμένων σχεδίων, Rebibbia Quarantine, που μεταδόθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό LA7, στα πλαίσια του στο προγράμματος Propaganda Live, κατά τη διάρκεια του lockdown εξαιτίας της πανδημίας COVID-19 στην Ιταλία. Την ίδια χρονιά, σχεδίασε εναλλακτικά εξώφυλλα για τη μίνι σειρά κόμικς της Marvel Absolute Carnage, που κυκλοφόρησαν αποκλειστικά στην Ιταλία. Την ίδια χρονιά, έκανε εξώφυλλα varant για τη μίνι σειρά κόμικς της Marvel's Absolute Carnage, που κυκλοφόρησε μόνο στην Ιταλία. Επιπλέον, έγραψε τον πρόλογο της ιταλικής έκδοσης του κόμικ TRANSito, του Ίαν Μπερμούδες Ραβεντός και εικονογράφηση του Νταβίντ Καντέρο, που διαπραγματεύεται τα βιώματα ενός τρανς ατόμου και κυκλοφόρησε στην Ιταλία τον Μάρτιο του 2020.
Στις 21 Δεκεμβρίου 2020, ο Τζεροκαλκάρε ανακοίνωσε την δημιουργία μιας σειράς κινουμένων σχεδίων για το Netflix, με τίτλο Tear Along the Dotted Line. Δέκα μήνες αργότερα, στις 8 Οκτωβρίου 2021, το Netflix κυκλοφόρησε το τρέιλερ της σειράς, ανακοινώνοντας την κυκλοφορία της, στις 17 Νοεμβρίου 2021. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην μεγάλη οθόνη, δέκα μέρες μετά την δημοσίευση του τρέιλερ, στις 18 Οκτωβρίου, κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ρώμης. Στις 16 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, η Ablaze Publishing ανακοίνωσε ότι θα κυκλοφορήσει, μεταφρασμένα στα αγγλικά, τα τρία πρώτα εικονογραφημένα μυθιστορήματα (graphic novels) του Τζεροκαλκάρε, τα Η Προφητεία του Αρμαδίλλο (αγγλικά: The Armadillo Prophecy) (2011), Tentacles At My Throat (2012) και Forget My Name (2014). Το Κατά Μήκος της Διακεκομμένης Γραμμής (αγγλικά: Tear Along the Dotted Line· ιταλικά: Strappare lungo i bordi) κυκλοφόρησε μέσω του Netflix στις 17 Νοεμβρίου 2021, αποσπώντας θετικές κριτικές. Στις 9 Ιουνίου 2023, κυκλοφόρησε, πάλι από το Netflix και την ίδια ομάδα δημιουργών, μια δεύτερη σειρά κινουμένων σχεδίων, με τίτλο Αυτός ο Κόσμος δεν θα με Κάνει Κακό (αγγλικά: This World Can't Tear Me Down· ιταλικά: Questo Mondo Non Mi Renderà Cattivo).
Στις 4 Οκτωβρίου 2022, κυκλοφόρησε στα ιταλικά το εικονογραφημένο μυθιστόρημα (graphic novel) του Τζεροκαλκάρε, με τίτλο No Sleep till Shengal, με θέμα τη δίωξη των Γιαζίντι στο Ιράκ.
Κόμικς
Εικονογραφημένα μυθιστορήματα Μικρά κόμικς Συλλογές
Βραβεία και υποψηφιότητες
Βραβεία
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί δημιουργοί κόμικς
Άκης Ζήκος
Ο Ανδρέας Βασίλειος (Άκης) Ζήκος (Αθήνα, 1 Ιουνίου 1974) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στο χώρο του κέντρου κυρίως με ανασταλτικά καθήκοντα.
Skoda Ξάνθη
Προερχόμενος από τον ΑΣ Παπάγου, ξεκίνησε την καριέρα του στην Α΄ Εθνική αγωνιζόμενος στην Skoda Ξάνθη το 1993.
ΑΕΚ (1998-2002)
Το 1998 πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ, με την οποία αγωνίστηκε 99 φορές σε 5 περιόδους (1998-2002) και κατέκτησε 2 κύπελλα Ελλάδας το 2000 και το 2002.
Μονακό
Το καλοκαίρι του 2002 πήγε στη Γαλλία και υπέγραψε συμβόλαιο 3 ετών με τη Μονακό. Την πρώτη χρονιά η παρουσία του εκεί τερματίστηκε πρόωρα μετά τον τραυματισμό του στο γόνατο, τον Φεβρουάριο του 2003, πανηγύρισε ωστόσο την κατάκτηση του γαλλικού Λιγκ Καπ. Μετά το χειρουργείο και το διάστημα αποθεραπείας που ακολούθησε, επανήλθε στην ενεργό δράση την περίοδο 2003-04, κατά τη διάρκεια της οποίας έγινε ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής που συμμετείχε σε τελικό Champions League (με τη Μονακό), στην ήττα της ομάδας του από την Πόρτο με 0-3.
ΑΕΚ (2006-2008)
Ο Ζήκος επέστρεψε στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 2006 υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας δυο ετών με την ΑΕΚ. Οι δηλώσεις του κατά της διαιτησίας έπειτα από το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στις 16 Δεκεμβρίου του 2007 στο γήπεδο Καραϊσκάκη προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων και συζητήσεων και οδήγησαν στην ποινή τριών αγωνιστικών. Ο τελευταίος αγώνας της καριέρας του ήταν στις 20 Απριλίου 2008 εναντίον του Αστέρα Τρίπολης όπου αποθεώθηκε από τους 45.000 οπαδούς της ΑΕΚ μέσα στο ΟΑΚΑ.
Διεθνής καριέρα
Με την Εθνική Ελλάδας έχει αγωνιστεί 18 φορές συνολικά, από το 1996 μέχρι το 2001, χωρίς να πετύχει κάποιο γκολ.
Καριέρα τεχνικού διευθυντή
Το καλοκαίρι του 2013 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του ως τεχνικός διευθυντής των ακαδημιών (τμημάτων υποδομής) της ΑΕΚ, θέση από την οποία αποχώρησε τον Αύγουστο του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Στεφανία Αλφόνσα της Καστίλης
Η Στεφανία Αλφόνσα, Estefanía Alfonso de Castilla (1139/1148 - 1η Ιουλίου 1180) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Ιβρέας, επίσης γνωστή ως Στεφανία η Άτυχη (Estefanía la Desdichada), ήταν νόθη κόρη του Aλφόνσου Ζ΄ του Λεόν και της Καστίλης, και της Ουρράκα Φερνάντεθ δε Κάστρο, χήρας του κόμη Ροδρίγο Μαρτίνεθ. Δολοφονήθηκε από τον σύζυγό της Φερνάντο Ροδρίγεθ δε Κάστρο, έτσι έλαβε το παρωνύμιο "η Άτυχη".
Βιογραφία
Η ημερομηνία γέννησης της Στεφανίας πρέπει να τοποθετηθεί μεταξύ του 1139, όταν ξεκίνησε η σχέση μεταξύ του Αλφόνσου Ζ΄ και της Ουρράκας και του 1148, έτος κατά το οποίο ο Αλφόνσος Ζ΄ απένειμε προνόμια υπέρ της Ουρράκας και της κόρης τους.
Το 1157 ο Αλφόνσος Ζ΄ απεβίωσε, ενώ επέστρεφε από μία αποστολή, και τον διαδέχθηκαν οι γιοι του: ο Σάντσο Γ΄ στην Καστίλη και ο Φερδινάνδος Β΄ στο Λεόν.
O μέλλων σύζυγός της Φερνάντο Ροντρίγεθ δε Κάστρο είχε διαζευχθεί την πρώτη του σύζυγο, την Κωνστάνθα Οσόριο, κόρη του κόμη Οσόριο Μαρτίνεθ, ο οποίος είχε σκοτωθεί στη Μάχη του Λοβρεγάλ. Παρόλο που ο σύζυγός της ήταν αυτόχθων στην Καστίλη, και έτσι ονομαζόταν «ο Καστιλιάνος», (στην Καστίλη) είχε το παρωνύμιο «ο λέων». Αυτός άφησε το βασίλειο της Καστίλης με τα αδέλφια του και έλαβε στο αξίωμα του μεγάλου μαγιορδόμου από τον ετεροθαλή αδελφό της Στεφανίας, τον Φερδινάνδο Β΄ του Λεόν, ο οποίος τού έδωσε και το χέρι της αδελφής του. Το 1170 ο Φερδινάνδος Β΄ του Λεόν παραχώρησε την ιδιοκτησία του πριγκιπάτου (infantazgo) του Λεόν.
<div style="float: right; margin: 1em; padding: 1em; width: 300px; border: solid 2px gray; background-color: white;"> δον Φερνάντο Ρούιθ δε Κάστρο (Οι πρώτες στροφές από το ποίημα Ένα Παγκόσμιο δράμα του Ραμόν δε Καμποαμόρ, σε μετάφραση.) Η σύζυγός μου Εστεφανία, η οποία είναι σε δόξα, ήταν του Αλφόνσου Ζ΄ μία αγαπημένη κόρη. Mετά από σήμερα θα ξέρετε, όταν ακούτε αυτήν την ιστορία, ότι υπάρχουν ντροπές χωρίς τέλος στη ζωή μας. Από ζήλια, τη σκότωσα και αν από απροθυμία δεν σκοτώθηκα επίσης εκείνο το βράδυ, θα σκότωνα αργότερα -αν ήταν απαραίτητο- όλους όσους την αμφισβήτησαν, όπως εγώ.
Την 1η Ιουλίου 1180, η Στεφανία δολοφονήθηκε από τον σύζυγό της, τον Φερνάντο, ο οποίος σύμφωνα με ορισμένες πηγές που αναφέρονται, ενώ άλλες δεν έχουν αφήσει κανένα αρχείο για το συμβάν, θεώρησε ότι η σύζυγός του ήταν άπιστη και τη δολοφόνησε. Αυτό έγινε ως εξής: όταν ο Φερδινάνδος άκουσε για πρώτη φορά τη σχέση της γυναίκας του με έναν άγνωστο άνδρα, παρακολούθησε τους εραστές. Μετά μαχαίρωσε τον άνδρα θανάσιμα· έπειτα μπήκε στα δωμάτια της συζύγου του και τη μαχαίρωσε μοιραία. Όταν ο Φερνάντο συνειδητοποίησε σε ποια κατάσταση βρέθηκε, ζήτησε συγχώρεση από τον κουνιάδο του τον βασιλιά. Ο Φερδινάνδος Β΄ δεν τιμώρησε τον γαμπρό του για τη δολοφονία.
Η Στεφανία τάφηκε στη βασιλική του Σαν Ισίδορο δε Λεόν. Άφησε δύο μικρά παιδιά.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Φερνάντο Ροντρίγεθ δε Κάστρο, επικεφαλής του Οίκου δε Κάστρο, κυβερνήτη του Κουέγιαρ, Ντουένιας, Βαγιαδολίδ, Tόρο και Aστούριας σε διαφορετικές περιόδους. Έφερε στον σύζυγό της δύο γιους, μεταξύ των οποίων ο:
Σημειώσεις
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Δήμος Ηρακλειδών
Ο Δήμος Ηρακλειδών ήταν ένας από τους τρεις δήμους στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Κως την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κω. Καταλάμβανε όλο το δυτικό τμήμα του νησιού και συνόρευε με τον δήμο Δικαίου. Ο δήμος αποτελούνταν από τρία δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.983 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Αντιμάχεια. Η περιοχή που καταλάμβανε ο δήμος Ηρακλειδών έχει ιδιαίτερα ανεπτυγμένη τουριστική υποδομή και διαθέτει ορισμένα από τα σημαντικότερα θέρετρα του νησιού. Τελευταίος δήμαρχος διατέλεσε ο Μπιλλης Στεργος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Δωδεκανήσου
Επικίνδυνη Αποστολή: Θανάσιμη Εκδίκηση – Μέρος Δεύτερο
Το Επικίνδυνη Αποστολή: Θανάσιμη Εκδίκηση – Μέρος Δεύτερο (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Mission: Impossible – Dead Reckoning Part Two) είναι επερχόμενη Αμερικανική κατασκοπική ταινία δράσης σε σκηνοθεσία από τον Κρίστοφερ Μακουάρι, ο οποίος έγραψε το σενάριο μαζί με τον Έρικ Τζέντρεσεν. Ως συνέχεια του Επικίνδυνη Αποστολή: Θανάσιμη Εκδίκηση – Μέρος Πρώτο (2023) και η όγδοη ταινία της σειράς ταινιών Επικίνδυνη Αποστολή. Πρωταγωνιστούν οι Τομ Κρουζ, Βινγκ Ρέιμς, Χένρι Τσέρνι, Σάιμον Πεγκ, Βανέσα Κίρμπι, Εσάι Μοράλες, Χέιλι Άτγουελ, Σέι Γουίγκαμ, και Πομ Κλεμεντίφ, οι οποίοι επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους από προηγούμενες ταινίες της σειράς.
Το Επικίνδυνη Αποστολή: Θανάσιμη Εκδίκηση – Μέρος Δεύτερο είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 28 Ιουνίου του 2024, από την Paramount Pictures.
Τζ. Ντ. Τίππιτ
Ο '''Τζ. Ντ. Τίππιτ', (αγγλικά: J. D. Tippit'') (Αννόνα Τέξας, 18 Σεπτεμβρίου 1924 - Ντάλας, Τέξας, 22 Νοεμβρίου 1963) ήταν αστυνομικός του Αστυνομικού Τμήματος της πόλης του Ντάλας, στο Τέξας, ο οποίος σκοτώθηκε από τον δολοφόνο του Αμερικανού Προέδρου, Τζον Φ. Κένεντυ, Λη Χάρβεϊ Όσβαλντ, 45 λεπτά μετά τη δολοφονία του Προέδρου.
Σύμφωνα με την επίσημη άποψη ο Τίππιτ εκτελώντας την καθημερινή του περιπολία στην συνοικία του Όουκ Κλιφ, προσπάθησε να συλλάβει έναν άγνωστο άντρα που τα χαρακτηριστικά του έμοιαζαν με του ανθρώπου που άκουσε από τον αστυνομικό ασύρματο ότι καταζητούνταν. Ο Όσβαλντ αντιστάθηκε στη σύλληψη πυροβολώντας τον Τίππιτ πέντε φορές. Τρεις σφαίρες τον πέτυχαν στο στήθος και ύστερα από λίγη ώρα εξέπνευσε. Πολλές θεωρίες συνωμοσίας αμφισβήτησαν τον ρόλο του Τίππιτ, υποστηρίζοντας ότι ήταν ειδικά απεσταλμένος στην περιοχή για να σκοτώσει τον Όσβαλντ, σχέδιο που απέτυχε λόγω της αντίδρασης του τελευταίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τζ. Ντ. Τίππιτ γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου του 1924 στην κωμόπολη Αννόνα του Τέξας, πρωτότοκος γιος του βαμβακοκαλλιεργητή Έντγκαρ Λη Τίππιτ. Οι γονείς του ήταν αγγλικής καταγωγής των οποίων οι πρόγονοι ήταν από τους πρώτους άποικους της Βόρειας Αμερικής, αφού εγκαταστάθηκαν στην Βιρτζίνια αρχικά, το 1635.
Έλαβε την εγκύκλιο εκπαίδευση σε δημόσια σχολεία και ήταν πιστός Βαπτιστής. Έλαβε μέρος στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο από το 1944 αφού κατατάχτηκε εθελοντικά στο σώμα των Αλεξιπτωτιστών και με το πέρας της εκπαίδευσής του στάλθηκε στην Ευρώπη. Υπηρέτησε στο 513ο Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών, τμήμα της 17ης Αερομεταφερόμενης Μονάδας και έλαβε μέρος στη Μάχη των Αρδεννών, όπου και τραυματίστηκε σοβαρά. Πήρε μέρος στις μάχες των Συμμάχων στο δρόμο τους προς το Βερολίνο, όταν και πέρασαν τον ποταμό Ρήνο, τον Μάρτιο του 1945. Από τον στρατό απολύθηκε οριστικά στις 20 Ιουνίου 1946, παρασημοφορημένος με το «Χάλκινο Αστέρι» για την προσφορά του στο πεδίο των μαχών. Το 1946 παντρεύτηκε την Μαρί Φράνσις Γκαςγουέι (Marie Frances Gasway) και απέκτησαν τρία παιδιά.
Η δολοφονία του
Την ημέρα της δολοφονίας του Προέδρου Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ, στις 22 Νοεμβρίου του 1963, ο Τίππιτ δούλευε στην περιπολία των δρόμων της περιοχής του Όουκ Κλιφ (Oak Cliff) του Ντάλας, όταν στις 12:45, 15 λεπτά μετά την δολοφονία του Κέννεντυ, έλαβε εντολή από τον ασύρματο του περιπολικού του να μεταβεί στο κέντρο της συνοικίας. Στις 12:54, ο Τίππιτ ανακοίνωσε από τον ασύρματο ότι ήταν ήδη στο συγκεκριμένο σημείο. Εν τω μεταξύ, εδώ και ώρα το τηλεφωνικό κέντρο της Αστυνομίας μετέδιδε μέσω ασυρμάτου την περιγραφή ενός υπόπτου σχετικά με τους πυροβολισμούς κατά την δολοφονίας. Τα μηνύματα μετέδιδαν ότι αναζητούσαν λευκό, αδύνατο άντρα, περίπου 30 χρονών, περίπου 1.78 ύψους και περίπου 75 κιλών βάρους. Μεταξύ 13:11 και 13:14 ο Τίππιτ εντόπισε έναν άντρα που έμοιαζε με την περιγραφή. Ο ύποπτος (που τελικά ήταν ο Λη Χάρβεϊ Όσβαλντ) πλησίασε στο αυτοκίνητο του αστυνομικού και αντάλλαξαν μερικές κουβέντες. Όταν ο Τίππιτ βγήκε έξω από το αυτοκίνητό του, ο Όσβαλντ κρατώντας ένα περίστροφο των .38, τον πυροβόλησε εν ψυχρώ ρίχνοντας τέσσερεις σφαίρες εκ των οποίων τρεις χτύπησαν τον Τίππιτ στο στήθος, και η τελευταία στο κρόταφο και αφού είχε πέσει στο έδαφος. Ο Όσβαλντ έφυγε τρέχοντας, ενώ το ασθενοφόρο που ειδοποιήθηκε από περαστικούς τον μετέφερε στο Νοσοκομείο όπου ξεψύχησε στις 13:25 σύμφωνα με το πιστοποιητικό θανάτου του.
Μαρτυρίες
Το περιστατικό έγινε σε πολυσύχναστο δρόμο και τρεις αυτόπτες μάρτυρες κατέθεσαν στην Επιτροπή Γουώρεν. Ο Domingo Benavides που περνούσε με το φορτηγό του εκείνη την ώρα, κατέθεσε ότι είδε τον μεν Τίππιτ όρθιο στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου του, ενώ ένας πολίτης στεκόταν στη δεξιά πλευρά του. Άκουσε τρεις πυροβολισμούς και είδε τον Τίππιτ να σωριάζεται στο έδαφος, ενώ ο δράστης έφευγε τρέχοντας. Ο μάρτυρας κατέθεσε επίσης ότι ο δολοφόνος πέταξε δυο χρησιμοποιημένους κάλυκες στον τόπο του εγκλήματος, τους οποίους μάζεψε και παρέδωσε στην Αστυνομία. Αφού περίμενε μέχρι ο δράστης να απομακρυνθεί εντελώς έσπευσε στο περιπολικό που στο μεταξύ είχαν πάει και άλλοι μάρτυρες και μέσω του ασυρμάτου επικοινώνησαν με το αστυνομικό τμήμα, δηλώντας το περιστατικό και ζητώντας ασθενοφόρο.
Ο μάρτυρας Ted Callaway, συνεπιβάτης και εργοδότης του Μπεναβίδες κατέθεσε ότι είδε τον δράστη με προτεταμένο το περίστροφο, σε θέση βολής, του φώναξε για να τον σταματήσει αλλά εκείνος απάντησε ακατάληπτα.
Η μάρτυρας Έλεν Μάρκαμ (Helen Markham) κατέθεσε ότι είδε τον πυροβολισμό και έναν άντρα με το πιστόλι στο χέρι να απομακρύνεται. Η Μάρκαμ μάλιστα, αναγνώρισε τον Όσβαλντ, το ίδιο απόγευμα, κατά τη διαδικασία αναγνώρισης υπόπτων στο αστυνομικό τμήμα του Ντάλας. Η κατάθεση της Μάρκαμ αμφισβητήθηκε έντονα και κρίθηκε μη αξιόπιστη.
Η Barbara Davis και η κουνιάδα της Virginia Davis άκουσαν τους πυροβολισμούς, και είδαν ένα άντρα να διασχίζει το γρασίδι του κήπου τους κρατώντας ένα περίστροφο και ταρακουνώντας το προκειμένου να πέσει η θήκη με τις σφαίρες. Λίγο αργότερα, οι δυο γυναίκες βρήκαν και παρέδωσαν στην Αστυνομία δυο κάλυκες που ήταν πεσμένοι κοντά στο περιπολικό. Μαζί με τους δυο κάλυκες που βρήκε ο Μπεναβίδης απέδειξαν τους πυροβολισμούς που έπεσαν. Και αυτές οι δυο γυναίκες αναγνώρισαν ως δράστη τον Όσβαλντ.
Θεωρίες περί συνωμοσίας
Πολλοί ερευνητές της δολοφονίας του Προέδρου, θεωρούν πως ακριβώς η ύπαρξη δυο σχεδόν παράλληλων θανάτων (Τίππιτ - Όσβαλντ), είναι ακριβώς η απόδειξη περί συνωμοσίας. Μάλιστα, αυτό το στοιχείο από μόνο του, είναι σύμφωνα με τον δικηγόρο και σύμβουλο και της Επιτροπής Γουώρεν αλλά και της Επιτροπής Ροκφέλερ Ντέηβιν Μπελίν (David W. Belin) ο ακρογωνιαίος λίθος που ενισχύει την άποψη περί συνωμοσίας καθώς είναι εξαιρετικά απίθανο έως αδύνατο να είναι αποτέλεσμα σύμπτωσης.
Η έρευνα του Εισαγγελέα της Νέας Ορλέανης, Τζιμ Γκάρισον, που κατέληξε στην άποψη περί της επονομαζόμενης ως θεωρία συνωμοσίας της Νέας Ορλεάνης επέμενε στον κακό χειρισμό από την Επιτροπή Γουώρεν των αυτοπτών μαρτύρων και των φυσικών αποδείξεων ώστε να αμφιβάλλει όχι μόνο για το αν ο Όσβαλντ σκότωσε τον Τίππιτ αλλά ακόμα και το αν ο Όσβαλντ ήταν παρών στη σκηνή του θανάτου. Ο Γκάρισον υποστήριζε ότι άλλοι αυτόπτες μάρτυρες που δεν κλήθηκαν από την Επιτροπή να καταθέσουν είδαν δυο άντρες να φεύγουν από την σκηνή του εγκλήματος. Επίσης είπε ότι η κύρια μάρτυρας της επιτροπής, η Έλεν Μάρκαμ, διατύπωσε αμφιβολίες στο αν είχε δίκιο όσον αφορούσε την αναγνώριση του Όσβαλντ, το απόγευμα της 22ας Νοεμβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι Κατηγορία:Αμερικανοί αστυνομικοί
Φιλέλληνες
Ο όρος Φιλέλληνας (Αρχαία Ελληνική: "Φιλέλλην", σύνθετη φίλος + Έλλην), αποτελεί χαρακτηρισμό εκείνων που τρέφουν ιδιαίτερη αγάπη προς τους Έλληνες και κάθε τι ελληνικό που την εκδηλώνει όμως δια λόγου ή έργου. Στη νεοελληνική καθιερώθηκε να λέγεται για ξένους υπηκόους που εκδήλωσαν φίλια αισθήματα προς την Ελλάδα, κυρίως κατά τον Αγώνα της ανεξαρτησίας του 1821.
Ως ιδεολογικό και πολιτικό κίνημα και ως λογοτεχνικό ρεύμα, αυτή η αγάπη των ξένων αλλά και η δηλούμενη εύνοια και ενδιαφέρον υπέρ των ελληνικών θέσεων, ιδιαίτερα κατά την περίοδο πριν και κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 με ηθική και υλική συμπαράσταση, καθιερώθηκε να λέγεται Φιλελληνισμός.
Από την αρχαία Ελλάδα και μέχρι τους Ρωμαϊκούς χρόνους
thumb|200 px|Νόμισμα του Μιθριδάτη Α' της Παρθίας, 140 π.Χ., με την ένδειξη ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ Στην αρχαιότητα ο όρος "Φιλέλλην" σήμαινε και "πατριώτης". Με αυτή την έννοια συναντάται στον Πλάτωνα (Πολιτεία, 470 Ε) και στον Ξενοφώντα (Αγησίλαος, 7.4 «καλόν Έλληνα όντα φιλέλληνα είναι»). Επίσης αναφερόταν σε ξένους που αγαπούσαν τον ελληνικό πολιτισμό ή τους Έλληνες. Πρώτος ο Ηρόδοτος χρησιμοποίησε τον όρο για τον βασιλιά των Αιγυπτίων Άμασι. Ο Άμασις υπήρξε γενναιόδωρος προς τις Ελληνικές πόλεις: προσέφερε αφιερώματα στην Κυρήνη, τη Ρόδο, (Λίνδο), τη Σάμο, στη Σπάρτη ένα λινό θώρακα και με την Κυρήνη συνάπτοντας γάμο με μια ντόπια πριγκίπισσα. Τέλος συνέβαλε στο χτίσιμο του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς.
Η πολιτική του Αμάσιδος που προκάλεσε τούτον τον χαρακτηρισμό ήταν μια συνειδητή επιλογή που προκλήθηκε από την κοσμοϊστορική μεταβολή που είχε συντελεσθεί στην Ασία με την άνοδο της Περσική δύναμης. Η πολιτική του Άμάσιος ήταν εσωτερική πολιτική του μονάρχη αφού η Ναύκρατις ήταν πόλη ελληνική στην επικράτειά του. Άλλωστε ο ίδιος νίκησε τους Έλληνες ‘’επικούρους’’ του Απρίλη σε μάχη κοντά στη Μώμεμφι το 569 π.Χ. Δεν είναι ο Ηρόδοτος που επινοεί τον χαρακτηρισμό αλλά τον δανείζεται από την προφορική παράδοση και αντανακλά την αγωνία των Ελλήνων για πιθανή απομόνωσή τους απέναντι στην Περσική προέλαση. Τον 4ο αιώνα αλλάζει η αφετηρία απόδοσης του τίτλου: Φιλέλληνες είναι ή πρέπει να γίνουν οι Έλληνες και ιδίως οι Αθηναίοι. Έτσι ο όρος απαντάται στη γραμματεία τη διαποτισμένη από πανελλήνιες απόψεις: έτσι στον Πανηγυρικό του Ισοκράτη όσοι αντιστάθηκαν στην Περσική προέλαση είναι ‘’φιλέλληνες’’ και κυρίως οι Αθηναίοι. Γι΄αυτό έμμεσα ασκεί κριτική ο Ισοκράτης στην Αθηναϊκή ηγεμονία της εποχής του. Στον ‘’Παναθηναϊκό’’ του Ισοκράτη προβάλει ως αρετή των προγόνων του Αθηναίων τον φιλελληνισμό τους σε αντιδιαστολή με τη στάση των Σπαρτιατών λόγω της καίριας συμβολής τους στους Περσικούς πολέμους αλλά και λόγω της στάσης τους απέναντι στις συμμαχικές τους πόλεις, ενώ οι Σπαρτιάτες αποτιμώνται ως αλαζόνες και ιμπεριαλιστές. Στον λόγο του ‘’Ευαγόρας ‘’ οι Φοίνικες χαρακτηρίζονται φιλέλληνες επειδή υιοθέτησαν τον Ελληνικό τρόπο ζωής ή την ‘’αττική παιδεία’’ κατά μιαν άλλη ανάγνωση Στην ανοικτή επιστολή του που απηύθηνε στον Φίλιππο: θα ήταν φιλέλλην αν εκτελούσε το πρόγραμμα του Ισοκράτη, τον πόλεμο κατά των Περσών. Το μέλλον θα δείξει αν θα δικαιώσει αυτόν τον χαρακτηρισμό ο Φίλιππος με την πολιτική του. Στην Πλατωνική Πολιτεία ο όρος προβάλλεται ως ιδεότυπος απέναντι σε μια θλιβερή πραγματικότητα αλληλοσπαρασσόμενων πόλεων που συντελούν στην καταστροφή της κοινής πατρίδος της Ελλάδος. Ο Ξενοφώντας χρησιμοποιεί τον χαρακτηρισμό στο εγκώμιό του στον Αγησίλαο: τον χρησιμοποιεί με κριτήρια ‘’πανελληνικά’’ και επειδή αρνήθηκε να εκπολιορκήσει ελληνικές πόλεις. Επίσης για την επιλογή του στα πλαίσια μιας εκστρατείας του στην Αίγυπτο να υποστηρίξει έναν από τους επίδοξους μνηστήρες του Αιγυπτιακού θρόνου, καθώς είχε προκληθεί δυναστική κρίση στην Αιγυπτιακή βασιλική οικογένεια, και έτσι να εξασφαλίσει τον επισιτισμό του στρατού του, ο Αγησίλαος χαρακτηρίζεται φιλέλλην όπως φυσικά κι αυτός που τον αντάμειψε.