cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μερόπη Καλδή
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1999-2004
Συνθήκη για το Εξωτερικό Διάστημα
Η Συνθήκη για το Εξωτερικό Διάστημα (Outer Space Treaty), επίσημα η Συνθήκη για τις Αρχές που Διέπουν τις Δραστηριότητες των Κρατών στην Εξερεύνηση και Χρήση του Εξωτερικού Διαστήματος, συμπεριλαμβανομένης της Σελήνης και άλλων Ουράνιων Σωμάτων (αγγλ.: Treaty on Principles Governing the Activities of States in the Exploration and Use of Outer Space, including the Moon and Other Celestial Bodies), είναι μια πολυμερής συνθήκη που αποτελεί τη βάση του διεθνούς διαστημικού δικαίου. Διαπραγματεύθηκε και συντάχθηκε υπό την αιγίδα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, και ξεκίνησε να επικυρώνεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Σοβιετική Ένωση στις 27 Ιανουαρίου 1967, με έναρξη ισχύος στις 10 Οκτωβρίου 1967. Από τον Φεβρουάριο του 2021, 111 χώρες είναι συμβαλλόμενα μέρη της συνθήκης—συμπεριλαμβανομένων όλων των μεγάλων χωρών που δραστηριοποιούνται στο διάστημα— και άλλες 23 την έχουν επικυρώση.
Η Συνθήκη για το Εξωτερικό Διάστημα υποκινήθηκε από την ανάπτυξη διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων (ICBM) στη δεκαετία του 1950, οι οποίοι μπορούσαν να φτάσουν στόχους μέσω του διαστήματος. Η εκτόξευση του Σπούτνικ από τη Σοβιετική Ένωση, του πρώτου τεχνητού δορυφόρου, τον Οκτώβριο του 1957, ακολουθούμενη από έναν επακόλουθο αγώνα εξοπλισμών με τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιτάχυνε τις προτάσεις για την απαγόρευση της χρήσης του διαστήματος για στρατιωτικούς σκοπούς. Στις 17 Οκτωβρίου 1963, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε ομόφωνα ψήφισμα που απαγορεύει την εισαγωγή όπλων μαζικής καταστροφής στο διάστημα. Διάφορες προτάσεις για μια συνθήκη ελέγχου των όπλων που διέπει το διάστημα συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης της Γενικής Συνέλευσης τον Δεκέμβριο του 1966, με αποκορύφωμα τη σύνταξη και την έγκριση της Συνθήκης για το Διάστημα τον επόμενο Ιανουάριο.
Οι βασικές διατάξεις της Συνθήκης για το Διάστημα περιλαμβάνουν την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων στο διάστημα, τον περιορισμό της χρήσης της Σελήνης και όλων των άλλων ουράνιων σωμάτων για ειρηνικούς σκοπούς, καθιέρωση ότι το διάστημα θα εξερευνηθεί και θα χρησιμοποιηθεί ελεύθερα από όλα τα έθνη και αποκλείοντας οποιαδήποτε χώρα να διεκδικήσει την κυριαρχία στο διάστημα ή σε οποιοδήποτε ουράνιο σώμα. Αν και απαγορεύει τη δημιουργία στρατιωτικών βάσεων, τη δοκιμή όπλων και τη διεξαγωγή στρατιωτικών ελιγμών σε ουράνια σώματα, η συνθήκη δεν απαγορεύει ρητά όλες τις στρατιωτικές δραστηριότητες στο διάστημα, ούτε την εγκατάσταση στρατιωτικών διαστημικών δυνάμεων ή την τοποθέτηση συμβατικών όπλων στο διάστημα.
Αντλώντας σε μεγάλο βαθμό από τη Συνθήκη της Ανταρκτικής του 1961, η Συνθήκη για το Διάστημα εστιάζει επίσης στη ρύθμιση ορισμένων δραστηριοτήτων και στην πρόληψη του απεριόριστου ανταγωνισμού που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια σύγκρουση. Κατά συνέπεια, είναι σε μεγάλο βαθμό σιωπηλή ή διφορούμενη για τις πρόσφατα αναπτυγμένες διαστημικές δραστηριότητες όπως η εξόρυξη πόρων στη σελήνη και σε αστεροειδής. Ωστόσο, η Συνθήκη για το Διάστημα είναι το πρώτο και πιο θεμελιώδες νομικό μέσο του δικαίου του Διαστήματος, και οι ευρύτερες αρχές της για την προώθηση της πολιτικής και ειρηνικής χρήσης του διαστήματος εξακολουθούν να στηρίζουν πολυμερείς πρωτοβουλίες στο διάστημα, όπως ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός και το Πρόγραμμα Άρτεμις.
Αρχές
Η Συνθήκη για το Διάστημα αντιπροσωπεύει το βασικό νομικό πλαίσιο του διεθνούς διαστημικού δικαίου. Σύμφωνα με το Γραφείο του ΟΗΕ για τις Υποθέσεις Εξωτερικού Διαστήματος (UNOOSA), οι βασικές αρχές της συνθήκης είναι:
Μεταξύ των αρχών της, η Συνθήκη απαγορεύει στα κράτη μέλη της να τοποθετήσουν όπλα μαζικής καταστροφής σε τροχιά γύρω από τη Γη, να τα εγκαταστήσουν στη Σελήνη ή σε οποιοδήποτε άλλο ουράνιο σώμα ή να τα τοποθετήσουν με άλλο τρόπο στο διάστημα. Επίσης περιορίζει συγκεκριμένα τη χρήση της Σελήνης και άλλων ουράνιων σωμάτων σε ειρηνικούς σκοπούς και απαγορεύει ρητά τη χρήση τους για τη δοκιμή όπλων κάθε είδους, τη διεξαγωγή στρατιωτικών ελιγμών ή τη δημιουργία στρατιωτικών βάσεων, εγκαταστάσεων και οχυρώσεων (Άρθρο IV). Ωστόσο, η συνθήκη δεν απαγορεύει την τοποθέτηση συμβατικών όπλων σε τροχιά, και συνεπώς ορισμένες εξαιρετικά καταστροφικές τακτικές επίθεσης, όπως ο διαστημικός βομβαρδισμός, εξακολουθούν να επιτρέπονται. Επιπλέον, η συνθήκη επιτρέπει ρητά τη χρήση στρατιωτικού προσωπικού και πόρων για την υποστήριξη ειρηνικών χρήσεων του διαστήματος, αντικατοπτρίζοντας μια κοινή πρακτική που επιτρέπεται από τη Συνθήκη της Ανταρκτικής σχετικά με αυτήν την ήπειρο. Η συνθήκη ορίζει επίσης ότι η εξερεύνηση του διαστήματος θα γίνει προς όφελος όλων των χωρών και ότι ο χώρος θα είναι ελεύθερος για εξερεύνηση και χρήση από όλα τα κράτη.
Το άρθρο II της συμφωνίας απαγορεύει ρητά σε οποιαδήποτε κυβέρνηση να διεκδικήσει ένα ουράνιο σώμα όπως η Σελήνη ή έναν πλανήτη ως δικό της έδαφος, είτε με δήλωση, κατοχή ή «οποιοδήποτε άλλο μέσο». Ωστόσο, το κράτος που εκτοξεύει ένα διαστημικό αντικείμενο, όπως έναν δορυφόρο ή διαστημικό σταθμό, διατηρεί τη δικαιοδοσία και τον έλεγχο αυτού του αντικειμένου. κατ' επέκταση, ένα κράτος είναι επίσης υπεύθυνο για ζημιές που προκαλούνται από το διαστημικό του αντικείμενο.
Ευθύνη για δραστηριότητες στο διάστημα
Το άρθρο VI της Συνθήκης για το Διάστημα ασχολείται με τη διεθνή ευθύνη, δηλώνοντας ότι «οι δραστηριότητες μη κυβερνητικών οντοτήτων στο διάστημα, συμπεριλαμβανομένης της Σελήνης και άλλων ουράνιων σωμάτων, απαιτούν άδεια και συνεχή επίβλεψη από το κατάλληλο Κράτος Μέρος της Συνθήκης» και ότι τα μέλη κράτη θα φέρουν διεθνή ευθύνη για τις εθνικές διαστημικές δραστηριότητες είτε πραγματοποιούνται από κυβερνητικούς είτε μη κυβερνητικούς φορείς.
Ως αποτέλεσμα των συζητήσεων που προέκυψαν από το Project West Ford το 1963, μια ρήτρα διαβούλευσης συμπεριλήφθηκε στο Άρθρο IX της Συνθήκης για το Διάστημα: «Ένα Κράτος Μέρος στη Συνθήκη που έχει λόγους να πιστεύει ότι μια δραστηριότητα ή πείραμα που σχεδιάστηκε από άλλο Κράτος Μέρος το διάστημα, συμπεριλαμβανομένης της Σελήνης και άλλων ουράνιων σωμάτων, θα προκαλούσε δυνητικά επιβλαβή παρέμβαση σε δραστηριότητες στην ειρηνική εξερεύνηση και χρήση του διαστήματος, συμπεριλαμβανομένης της Σελήνης και άλλων ουράνιων σωμάτων, μπορεί να ζητήσει διαβούλευση σχετικά με τη δραστηριότητα ή το πείραμα».
Εφαρμογή στον 21ο αιώνα
Όντας κυρίως μια συνθήκη ελέγχου των όπλων για την ειρηνική χρήση του διαστήματος, η Συνθήκη για το Διάστημα προσφέρει περιορισμένους και διφορούμενους κανονισμούς σε νεότερες διαστημικές δραστηριότητες όπως η εξόρυξη πόρων στη Σελήνη και σε αστεροειδής. Ως εκ τούτου, συζητείται εάν η εξόρυξη πόρων εμπίπτει στην απαγορευτική γλώσσα της ιδιοποίησης ή εάν η χρήση τέτοιων πόρων περιλαμβάνει την εμπορική χρήση και εκμετάλλευση.
Δήλωση της Μπογκοτά 1976
Η «Δήλωση της Πρώτης Συνάντησης των Χωρών του Ισημερινού», γνωστή και ως «Διακήρυξη της Μπογκοτά», ήταν μια από τις λίγες απόπειρες αμφισβήτησης της Συνθήκης για το Διάστημα. Δημοσιοποιήθηκε το 1976 από οκτώ χώρες του ισημερινού για να διεκδικήσει την κυριαρχία σε εκείνα τα τμήματα της γεωστατικής τροχιάς που βρίσκονται συνεχώς στην επικράτεια των υπογραφόντων εθνών. Αυτοί οι ισχυρισμοί δεν έλαβαν ευρύτερη διεθνή υποστήριξη ή αναγνώριση και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκαν.
Επίδραση στο διαστημικό δίκαιο
Ως το πρώτο διεθνές νομικό μέσο που αφορά το διάστημα, η Συνθήκη για το Διάστημα θεωρείται ο «ακρογωνιαίος λίθος» του διαστημικού δικαίου. Ήταν επίσης το πρώτο σημαντικό επίτευγμα των Ηνωμένων Εθνών σε αυτόν τον τομέα δικαίου, μετά την υιοθέτηση του πρώτου ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ για το διάστημα το 1958, και την πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπής του ΟΗΕ για τις Ειρηνικές Χρήσεις του Εξωτερικού Διαστήματος (COPUOS) το επόμενο έτος.
Μέσα σε μια δεκαετία περίπου από την έναρξη ισχύος της συνθήκης, πολλές άλλες συνθήκες υπογράφηκαν από τον ΟΗΕ για την περαιτέρω ανάπτυξη του νομικού πλαισίου για τις δραστηριότητες στο διάστημα:
Με εξαίρεση τη Συνθήκη της Σελήνης, στην οποία μόνο 18 έθνη είναι συμβαλλόμενα μέρη, όλες οι άλλες συνθήκες για το διαστημικό δίκαιο έχουν επικυρωθεί από τα περισσότερα μεγάλα διαστημικά έθνη (δηλαδή εκείνα που είναι ικανά για τροχιακή διαστημική πτήση). Το COPUOS συντονίζει αυτές τις συνθήκες και άλλα ζητήματα διαστημικής δικαιοδοσίας, με τη βοήθεια του Γραφείου του ΟΗΕ για τις Υποθέσεις Εξωτερικού Διαστήματος.
Η Διακήρυξη της Μπογκοτά προσπάθησε να συμπληρώσει τις ελλείψεις της συνθήκης για τη διασφάλιση του ελέγχου της γεωστατικής τροχιάς της Γης, αλλά δεν εφαρμόστηκε. Ομοίως, έχει υποστηριχθεί ότι ενώ η Συνθήκη για το Διάστημα εγγυάται την πρόσβαση στο διάστημα, δεν διασφαλίζει τη διεθνή και κοινωνική ένταξη.
Κατάλογος συμβαλλόμενων
Τη Συνθήκη για το Διάστημα άρχισαν να την επικυρώνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Σοβιετική Ένωση στις 27 Ιανουαρίου 1967 και τέθηκε σε ισχύ στις 10 Οκτωβρίου 1967. Από τον Φεβρουάριο του 2021, 111 χώρες είναι συμβαλλόμενα μέρη στη συνθήκη, ενώ άλλες 23 έχουν υπογράψει τη συνθήκη αλλά δεν έχουν ολοκληρώσει την επικύρωση.
Πολλαπλές ημερομηνίες υποδεικνύουν τις διαφορετικές ημέρες κατά τις οποίες τα κράτη επικύρωσαν ή έδωσαν τη συγκατάθεσή τους, οι οποίες διέφεραν ανάλογα με την τοποθεσία: (Λ) για το Λονδίνο, (Μ) για τη Μόσχα και (Ο) για την Ουάσινγκτον.
Κράτη που έχουν υπογράψει αλλά δεν έχουν επικυρώσει
Είκοσι τρία κράτη έχουν υπογράψει τη συνθήκη αλλά δεν την έχουν επικυρώσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθήκες της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Συνθήκες της Ελλάδας Κατηγορία:Συνθήκες της Αυστρίας Κατηγορία:Συνθήκες της Γαλλίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ιταλίας Κατηγορία:Συνθήκες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Συνθήκες της Ισπανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ολλανδίας Κατηγορία:Συνθήκες της Τουρκίας Κατηγορία:Συνθήκες της Αιγύπτου Κατηγορία:Συνθήκες της Κύπρου Κατηγορία:Συνθήκες της Δανίας Κατηγορία:Διεθνείς συνθήκες
Γιαν Σιμπέλιους
thumb|255px|right|Ο Γιαν Σιμπέλιους το 1913 Ο Γιαν (ή Ζαν) Σιμπέλιους (Jean Sibelius, 8 Δεκεμβρίου 1865 – 20 Σεπτεμβρίου 1957) ήταν Φινλανδός συνθέτης.
Ξεκίνησε να σπουδάζει νομικά, αλλά γρήγορα τα παράτησε και άρχισε μουσικές σπουδές στο Ελσίνκι, και μετά στο Βερολίνο και στη Βιέννη. Τα έργα του αρχικά ήταν εμπνευσμένα από τη γερμανική μουσική, γρήγορα όμως στράφηκε προς τους μύθους της πατρίδας του και έγινε το σύμβολο του φινλανδικού εθνικισμού. Το 1892 έγραψε το συμφωνικό του ποίημα «Κούλερβο», για το οποίο πήρε ισόβια επιχορήγηση από τη φινλανδική κυβέρνηση. Σπουδαία έργα του είναι οι 7 συμφωνίες του, τα συμφωνικά ποιήματά του: «Μια σάγα», «Καρελία», «Ο κύκνος της Τουονέλας», «Φινλανδία», με το οποίο ο Σιμπέλιους έγινε γνωστός σ' όλο τον κόσμο. Όμως, παρόλη την επιτυχία του, το 1904 αποσύρθηκε σε ένα χωριό, όπου συνέθεσε τα πιο πολλά κομμάτια του.
Ειρήνη της Ελλάδας (1904-1974)
Η Πριγκίπισσα Ειρήνη της Ελλάδας και της Δανίας (13 Φεβρουαρίου 1904 - 15 Απριλίου 1974) από τον Οίκο της Ελλάδας ήταν το πέμπτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας και της Βασίλισσας Σοφίας.
Γέννηση
Ήταν εγγονή από την μεριά του πατέρας της, του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας και της Όλγας της Ελλάδας, ενώ από την μεριά της μητέρας της, του Γερμανού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Γ΄ και της Βικτωρίας, Πριγκίπισσας του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Βικτώρια ήταν κόρη του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα και της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου.
Γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1904 στην Αθήνα, είχε τέσσερα μεγαλύτερα αδέλφια: τον Γεώργιο (1890), τον Αλέξανδρο (1893), την Ελένη (1896) και τον Παύλο (1901), και μία μικρότερη αδελφή: την Αικατερίνη (1913).
Το 1927, ο αδελφός της Γεώργιος ανακοίνωσε τον αρραβώνα της με τον Χριστιανό του Σάουμπουργκ-Λίππε, ανιψιό (από τη μητέρα του Λουίζα) του Χριστιανού Ι΄ της Δανίας, αλλά αργότερα αυτός νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του, Φεοδώρα της Δανίας, ανιψιά (από τον πατέρα της Χάραλντ) του Χριστιανού Ι΄.
Οικογένεια
Η Πριγκίπισσα Ειρήνη παντρεύτηκε τον Αϊμόνε (1900-1948), Δούκα της Αόστας και Δούκα του Σπολέτο, την 1η Ιουλίου 1939 και απέκτησε το μοναδικό της παιδί:
Το τέλος
Η Πριγκίπισσα Ειρήνη πέθανε στις 15 Απριλίου 1974 στο Φιέζολε, μετά από την καταπολέμηση μιας μακράς ασθένειας.
Τίτλοι
Τιμητικές διακρίσεις
Παραπομπές
Ειρήνη, Δούκισσα της Αόστης Ειρήνη, Δούκισσα της Αόστης Ειρήνη, Δούκισσα της Αόστης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Δούκισσες της Αόστας
Δημήτρης Κωνσταντινίδης (πετοσφαιριστής)
Καριέρα
Ο Δημήτρης Κωνσταντινίδης αγωνιζόταν στην ομάδα της της Ορεστιάδας από την περίοδο 2009-10 μέχρι και την σεζόν 2015-16 (εξαίρεση το 2010-11 που φόρεσε τα χρώματα του Εθνικού Αλεξανδρούπολης). Τον Ιούνιο του 2016, μετεγγράφη στον Π.Α.Ο.Κ., με τον οποίο κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (2017) και δύο κύπελλα (2018, 2019).
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Δημήτρης Κωνσταντινίδης ήταν διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες πετοσφαίρισης της Ελλάδας, με τις οποίες πραγματοποίησε 7 συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ορεστιάδας Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Εθνικού Αλεξανδρούπολης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Μονοξείδιο του διβρωμίου
Το μονοξείδιο του διβρωμίου (αγγλ. dibromine monoxide) είναι ανόργανη δυαδική χημική ένωση με μοριακό τύπο Br2O. Είναι ένα σκούρο καφέ στερεό, που είναι σταθερό κάτω από τους −40°C, που χρησιμοποιήθηκε σε αντιδράσεις βρωμίωσης. Είναι παρόμοιο με το μονοξείδιο του διχλωρίου.
Δομή
Η μοριακή γεωμετρία του μονοξειδίου του διβρωμίου είναι γωνιακή, με μοριακή συμμετρία C2V, όπως οι αντίστοιχες του νερού και του υποβρωμιώδους οξέος, εξαιτίας των δύο (2) μονήρων ζευγών ηλεκτρονίων του ατόμου του οξυγόνου. Η δεσμική γωνία είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από το κανονικό, εξαιτίας της στερεοχημικής απώθησης μεταξύ των (σχετικά) ογκωδών ατόμων βρωμίου.
Παραγωγή
Το μονοξείδιο του διβρωμίου μπορεί να παρασκευαστεί με επίδραση ατμού (στοιχειακού) βρωμίου ή διαλύματος (στοιχειακού) βρωμίου σε τετραχλωράνθρακα (CCl4) σε οξείδιο του υδραργύρου (HgO), σε χαμηλές θερμοκρασίες:  Μπορεί επίσης να σχηματιστεί με θερμική αποσύνθεση διοξειδίου του βρωμίου (BrO2) ή με διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος μέσω αερίου μείγματος βρωμίου και οξυγόνου, σε αναλογία 1:5:
Team Ico
Η Team Ico (απεικονίζεται ως Team ICO) είναι ιαπωνική εταιρεία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών με διευθυντή τον σχεδιαστή Φουμίτο Ουέντα είναι κομμάτι του #1 Τμήματος Ανάπτυξης Προϊόντος της SIE Japan Studio. Έχει αναπτύξει τα παιχνίδια του PlayStation 2 Ico, Shadow of the Colossus, ενώ αυτή τη στιγμή αναπτύσσει το The Last Guardian για το Playstation 4, που λέγεται ότι θα κυκλοφορήσει εντός τιυ έτους. Τα παιχνίδια που δημιουργεί η εταιρεία χαρακτηρίζονται από μικρό σε αριθμό καστ αξιομνημόνευτων χαρακτήρων, μινιμαλιστική αφήγηση σεναρίου, ατμοσφαιρική χρήση φωτισμού bloom και HDR, προσεκτική σύνθεση του soundtrack και χρήση του ήχου γενικότερα, φανταστικές γλώσσες, ξεχωριστό καλλιτεχνικό στυλ, και δυνατό animation. Τα παιχνίδια της Team Ico συχνά χαρακτηρίζονται ως παραδείγματα Τέχνης στα βιντεοπαιχνίδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών της Ιαπωνίας Κατηγορία:Στούντιο βιντεοπαιχνιδιών της Sony Interactive Entertainment
Μονοξείδιο του διβρωμίου
Χημικές αντιδράσεις
Αντιδρά με υδροξείδιο του νατρίου, σχηματίζοντας υποβρωμιώδες νάτριο NaOBr:
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βρωμίου Κατηγορία:Οξείδια Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις Κατηγορία:Οξειδάνια
Μαχαίρι
thumb|right|250px|Μαχαίρι Μαχαίρι ονομάζεται το κοφτερό εργαλείο που συναντάται σε πολλά σχήματα και ποιότητες, και αποτελείται πάντα από τη λεπίδα και τη λαβή.
Η λεπίδα κατασκευάζεται από ατσάλι και η λαβή από το ίδιο μέταλλο (ενιαία κατασκευή, όπως στα τραπεζομάχαιρα) ή από άλλο υλικό, όπως ξύλο, ελεφαντόδοντο κλπ. Ανάλογα με τη χρήση τους, τα μαχαίρια ονομάζονται μαχαίρια φαγητού, ψωμομάχαιρα, κρεατομάχαιρα, σουγιάδες, νυστέρια, μπαλντάδες, στιλέτα, κ.ά.
Το μαχαίρι είναι από τα πρώτα εργαλεία που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος. Τα πρώτα λίθινα, σχεδόν ακατέργαστα, μαχαίρια παρουσιάζονται κατά τη μέση ευρωπαϊκή παλαιολιθική εποχή, ενώ κατά τη νεότερη παλαιολιθική εποχή συναντούνται οι λεπτές λεπίδες από πυριτόλιθο. Τα μεταλλικά μαχαίρια εμφανίστηκαν κατά την εποχή του ορείχαλκου. Κατά την εποχή του σιδήρου, το μαχαίρι τελειοποιήθηκε και έφερε πολλά γλυπτά διακοσμητικά στοιχεία. Η τέχνη της μαχαιροποιίας αναπτύχθηκε ιδιαίτερα κατά το 14ο αιώνα με θαυμάσια δείγματα τις ατσάλινες λεπίδες της αγγλικής πόλης Σέφιλντ. Κατά το 15ο αι. εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τα τραπεζομάχαιρα, με εξαιρετικά διακοσμημένες χειρολαβές και το οικόσημο του ιδιοκτήτη (π.χ. του Δούκα της Βουργουνδίας, που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου).
Κατηγορία:Όπλα Κατηγορία:Εργαλεία
Α.Ο. Ρεθύμνης
Ο Αθλητικός Όμιλος Ρεθύμνης ήταν αθλητικό σωματείο με έδρα την πόλη του Ρεθύμνου στον ομώνυμο νομό στην Κρήτη. Δραστηριοποιούνταν στο άθλημα του ποδοσφαίρου και είχε έδρα το Εθνικό (νυν Δημοτικό) στάδιο Ρεθύμνου στη Σοχώρα.
Ιστορία
Ο «Αθλητικός Όμιλος Ρεθύμνης» ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 1967, έπειτα από συγχώνευση του Ρεθυμνιακού, του Α.Ο. Νέος Αστέρας Ρεθύμνου και του Α.Ο. Νέος Κεραυνός Ρεθύμνου, με απόφαση της Στρατιωτικής Διοίκησης Ρεθύμνου, την οποία διέταξε ο Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού, Κωνσταντίνος Ασλανίδης.
Με την ίδρυσή του ο Α.Ο. Ρεθύμνης κυριάρχισε στο τοπικό ποδόσφαιρο, κατακτώντας συνεχώς επί 9 χρόνια ισάριθμα πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου (1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976), γεγονός που του έδωσε το δικαίωμα να διεκδικήσει ισάριθμες φορές την άνοδο στην Β΄ Εθνική κατηγορία, μέσω του ειδικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος ανόδου, χωρίς όμως επιτυχία. Το 1978 κατέκτησε για 10η φορά το τοπικό πρωτάθλημα, κερδίζοντας αυτή τη φορά την άνοδο σε εθνικό πρωτάθλημα, αυτό της Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας, που αποτελούσε την 3η τη τάξει εθνική κατηγορία. Τη σεζόν 1978-79 αγωνίστηκε στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία και κατέλαβε την 13η θέση σε σύνολο 20 ομάδων στον 1ο όμιλο, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό. Το 1980 αναδείχθηκε για 11η φορά πρωταθλητής στο τοπικό πρωτάθλημα και κέρδισε την άνοδο στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, όπου και αγωνίστηκε τις χρονιές 1980-81 και 1981-82. Τη σεζόν 1982-83 αγωνίστηκε στο νεοσύστατο Εθνικό Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα που αποτελούσε την 4η τη τάξει εθνική κατηγορία ύστερα από αναδιάρθρωση, γνωρίζοντας όμως τον υποβιβασμό.
Το καλοκαίρι του 1983 ο Α.Ο. Ρεθύμνης συγχωνεύτηκε με τον Ατρόμητο Ρεθύμνου (ιδρύθηκε το 1925 και υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου ) και δημιούργησαν την «Ένωση Ατρομήτου Ρεθυμνιακού», γνωστή συντημένα σαν «ΕΑΡ».
Από τον Α.Ο. Ρεθύμνης μεταξύ άλλων αναδείχθηκε ο Σήφης Κορωνάκης, ο οποίος το 1973 μετεγράφη στον ΟΦΗ με τη φανέλα του οποίου διακρίθηκε και αγωνίστηκε επί σειρά ετών και πιο συγκεκριμένα έως και το 1984, φορώντας μάλιστα και το περιβραχιόνιο.
Τίτλοι
Κατά τα έτη υπάρξεώς του, 1967-1983, ο Α.Ο. Ρεθύμνης κατέκτησε:
Παραπομπές
ΑΟ Ρεθυμνης ΑΟ Ρεθυμνης ΑΟ Ρεθυμνης ΑΟ Ρεθυμνης
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021 – Άλμα εις ύψος ανδρών
Το άλμα εις ύψος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021 πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου, τοπική ώρα 19:00 (προκριματικά), και στις 7 Μαρτίου, τοπική ώρα 11:25 (τελικός) στην Αρένα Τόρουν.
Προκριματικά
Πρόκριση: 2.28 (Q) ή οι 8 καλύτερες επιδόσεις (q) προκρίνονται στον τελικό.
Μετέχουσες χώρες
Στο αγώνισμα συμμετέχουν 14 αθλητές από 10 χώρες.
• 3
Τηλέγραφος
Ο ηλεκτρικός τηλέγραφος είναι μια διάταξη με την οποία γραπτά σημεία μεταδίδονται από τον ένα σταθμό στον άλλο με τη βοήθεια του ηλεκτρικού ρεύματος.
Κάθε τηλεγραφικό σύστημα αποτελείται από:
Η πρώτη τηλεγραφική μηχανή εφευρέθηκε από τον Σάμιουελ Μορς το 1838. Ο Μορς σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να διαβιβάσει με δύο σύρματα ηλεκτρικό ρεύμα με διακοπές. Οι διακοπές θα αντιπροσώπευαν τα γράμματα του αλφαβήτου. Έτσι επινόησε ένα αλφάβητο, που αποτελείται από ρεύμα μικρής και μεγάλης διάρκειας (στιγμές και γραμμές ή παύλες). Ο συνδυασμός στιγμών και γραμμών δίνει όλο το αλφάβητο και τους αριθμούς 0 ως 9. Αυτό το σύστημα έγινε γνωστό ως ο «κώδικας Μορς».
Το σύστημα Μορς τέθηκε σε εφαρμογή. Η πρώτη σπουδαία τηλεγραφική επικοινωνία έγινε μεταξύ Ουάσιγκτον και Βαλτιμόρης στις Η.Π.Α. Αργότερα η ενσύρματη τηλεπικοινωνία τελειοποιήθηκε. Στην αρχή τα σήματα Μορς τα κατέγραφε η συσκευή λήψης πάνω σε ταινία. Κατόπιν χρησιμοποιήθηκαν ηχεία και η λήψη γινόταν κύρια με το αφτί. Σήμερα σχεδόν παντού χρησιμοποιούνται συσκευές που μετατρέπουν αυτόματα τα σήματα Μορς σε αλφάβητο.
Με την εφεύρεση του ασύρματου, το αλφάβητο Μορς χρησιμοποιήθηκε και στην ασύρματη τηλεπικοινωνία. Έτσι, όλα τα πλοία και όλα τα απομονωμένα από τον κόσμο εργοστάσια ή ακόμη και αεροπλάνα ή αυτοκίνητα μπορούν να επικοινωνούν και να συνεννοούνται με όλο τον κόσμο.
Το πρόβλημα που παρουσιάστηκε με την εφεύρεση του ενσύρματου τηλέγραφου ήταν η σύνδεση με υποβρύχια καλώδια. Έτσι το 1842 έχουμε την πρώτη υποβρύχια σύνδεση μεταξύ Νέας Υόρκης και του Νησιού των Κυβερνητών.
Από τότε η τηλεγραφία αναπτύχθηκε και συνεχώς τελειοποιείται.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνιακός εξοπλισμός Κατηγορία:Ιστορία των τηλεπικοινωνιών
Dissidia 012 Final Fantasy
Το Dissidia 012 Final Fantasy (ιαπωνικά: ディシディア デュオデシム ファイナルファンタジー, Χέπμπορν: Dishidia Dyuodeshimu Fainaru Fantajī, προφορά: "Dissidia Duodecim Final Fantasy") είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης ρόλων που εκδόθηκε από τη Square Enix και αναπτύχθηκε από το 1ο Τμήμα Παραγωγής της. Το παιχνίδι λειτουργεί ως remake αλλά και prequel του Dissidia Final Fantasy, καθώς περιλαμβάνει τα γεγονότα που συνέβησαν πριν αυτό. Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 3 Μαρτίου του 2011 και στη βόρεια Αμερική στις 22 Μαρτίου του ίδιου έτους.
Αρχικά, το παιχνίδι εστιάζει στο δωδέκατο πόλεμο μεταξύ των θεών Cosmos και Chaos, οι οποίοι έχουν καλέσει αρκετούς πολεμιστές από παράλληλα σύμπαντα, ώστε να πολεμήσουν γι' αυτούς. Με το τέλος του δωδέκατου κύκλου, το παιχνίδι αναδημιουργεί το δέκατο τρίτο πόλεμο από το αρχικό Dissidia Final Fantasy, και προσθέτει πολλαπλές παράπλευρες ιστορίες. Οι μάχες στο Dissidia 012 έχουν πρόσθετες επιλογές, όπως η ικανότητα αντιμετώπισης των δυνατών επιθέσεων των αντιπάλων με τη χρήση βοηθητικών χαρακτήρων, ενώ η περιπλάνηση στο παιχνίδι γίνεται μέσω χάρτη, στο παραδοσιακό ύφος των παιχνιδιών της σειράς.
Η ανάπτυξη του Dissidia 012 ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2009, με το προσωπικό της Square να επιθυμεί να βελτιώσει τον τρόπο παιχνιδιού σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι, ώστε να προσφέρει στον παίκτη περισσότερο διασκεδαστικά στοιχεία και να ισορροπήσει άλλα κομμάτια. Το παιχνίδι έχει δεχθεί θετική υποδοχή, με τον τύπο να το αποκαλεί ένα από τα καλύτερα παιχνίδια για το PlayStation Portable.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Final Fantasy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2011 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης ρόλων Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια φαντασίας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια crossover Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του PlayStation Portable Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Square Enix Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
Πάρις Λι
Ο Πάρις Λι (Μέιγουντ, 20 Απριλίου 1995), είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,81 μέτρα αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ στην ομάδα της Βιλερμπάν. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Ιλινόις και ανακηρύχθηκε παίκτης της χρονιάς στην κατηγορία του Μιζούρι Βάλεϊ ως τελειόφοιτος την περίοδο 2016–17.
Ο Λι ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με τους Άντβερπ Τζάιαντς στο Βέλγιο το 2017. Είχε μία επιτυχημένη σεζόν (2018-19) καθώς έφτασε στο Φάιναλ Φορ του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ με την Αντβέρπ. Επιλέχτηκε στη δεύτερη καλύτερη ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ και ανακηρύχτηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του Πρωταθλήματος Βελγίου.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Λι φοίτησε στο Λύκειο Προβίζο Ίστ στο Μέιγουντ του Ιλινόις, όπου έπαιξε για τον πρώην παίκτη του ΝΒΑ Ντόνι Μπόις.
Κολεγιακή πορεία
Ο Λι κέρδισε τη φήμη ενός από τους κορυφαίους αμυντικούς παίκτες στην Διάσκεψη Μιζούρι Βάλεϊ (MVC), κερδίζοντας διακρίσεις ως μέλος της αμυντικής ομάδας της διάσκεψης για τρεις συνεχόμενες χρονιές. Στην ανώτερη χρονιά του, ο Λι οδήγησε τους Ρέντμπερντς σε έναν κοινό τίτλο MVC σε μία χρονιά αφιερωμένη στον πρώην συνεργάτη προπονητή Τόρι Ουόρντ, ο οποίος είχε πεθάνει απροσδόκητα σε αεροπορικό δυστύχημα στις 7 Απριλίου 2015. Ο Λι είχε μέσο όρο 13 πόντους, 5 ασίστ και 1,9 κλεψίματα ανά παιχνίδι και στο τέλος της περιόδου ανακηρύχθηκε και ο καλύτερος παίκτης της χρονιάς του MVC και ο αμυντικός παίκτης της χρονιάς, ο τρίτος παίκτης στην ιστορία του πρωταθλήματος που κέρδισε και τις δύο διακρίσεις.
Άντβερπ Τζάιαντς
Μετά το κλείσιμο της σταδιοδρομίας του στο κολέγιο, ο Λι υπέγραψε με τους Τζάιαντς της Αμβέρσας του Βελγικού Πρωταθλήματος. Αφού είχε μέσο όρο 13,8 πόντους ανά παιχνίδι σε τέσσερις αγώνες του Προκριματικού Γύρου του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, υπέγραψε επέκταση συμβολαίου μέχρι το 2020.
Την περίοδο 2018–19, ο Λι έπαιξε ξανά στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ (BCL) με την Αντβέρπ. Με τον Λι ως αρχικό γκαρντ, η Αμβέρσα είχε μία επιτυχημένη πορεία στο Φάιναλ Φορ που διοργανώθηκε από την ίδια την ομάδα. Η ομάδα τερμάτισε στην τρίτη θέση αφού νίκησε την Μπρόζε Μπάμπεργκ στο παιχνίδι της τρίτης θέσης. Ο Λι επιλέχθηκε ως μέλος της δεύτερης ομάδας της διοργάνωσης έχοντας 12,7 πόντους και 5,0 ασίστ. Στο εγχώριο πρωτάθλημα, ο Λι έλαβε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη.
Μπάμπεργκ
Στις 29 Ιουνίου 2019, ο Λι υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Μπρόζε Μπάμπεργκ του Πρωταθλήματος Γερμανίας. Ακολούθησε τον προπονητή του στην Αμβέρσα, Ρόελ Μουρς, ο οποίος υπέγραψε με την Μπάμπεργκ νωρίτερα. Ο Λι είχε μέσο όρο 8,4 πόντους και 5,8 ασίστ ανά αγώνα. Έφυγε από την ομάδα στις 15 Ιουλίου 2020.
Ορλεάν Λουαρέ Μπασκέτ
Στις 15 Ιουλίου 2020, υπέγραψε με την Ορλεάν Λουαρέ Μπασκέτ του Πρωταθλήματος Γαλλίας. Μέτρησε 14,9 πόντους, 7,8 ασίστ, 2,6 ριμπάουντ σε 33 αγώνες της διοργάνωσης.
Μονακό
Στις 14 Ιουλίου 2021, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Μονακό του Πρωταθλήματος Γαλλίας και της Ευρωλίγκα. Τη σεζόν 2021-22 είχε στην Ευρωλίγκα ως ρούκι, 7.2 πόντους (47,4% δίποντα, 35,3% τρίποντα, 86,3% βολές), 2.4 ασίστ, 1.4 ριμπάουντ και 1,1 κλεψίματα κατά μέσο όρο σε 19:28 και 36 παιχνίδια. Με την Μονακό έφτασε μέχρι τα προημιτελικά της Ευρωλίγκα, ενώ ο ίδιος έκανε καλή σειρά κόντρα στον Ολυμπιακό, έχοντας στον πέμπτο καθοριστικό αγώνα 14 πόντους (2/3 δίποντα, 3/5 τρίποντα και 1/1 βολή), 3 ριμπάουντ, 1 ασίστ και 1 κλέψιμο στα 20 λεπτά που έμεινε στο παρκέ.
Παναθηναϊκός
Την 1η Ιουλίου 2022, ανακοινώθηκε από τον Παναθηναϊκό, για τα δύο επόμενα χρόνια. Στις 10 Φεβρουαρίου 2023, βρέθηκε σε βραδιά καριέρας στο σκοράρισμα κόντρα στη Βαλένθια έχοντας 25 πόντους με 5/9 τρίποντα, 7 ασίστ, 5 λάθη και 1 ριμπάουντ. Την αγωνιστική περίοδο 2022-23, πραγματοποίησε 33 εμφανίσεις στην Ευρωλίγκα, έχοντας κατά μέσο όρο 11.8 πόντους, 3.8 ασίστ και 1.4 κλεψίματα και στο ελληνικό πρωτάθλημα κατέγραψε 32 εμφανίσεις, φτάνοντας μέχρι τους Τελικούς της διοργάνωσης, ολοκληρώνοντας τη σεζόν με 11 πόντους, 4.3 ασίστ και 3.2 ριμπάουντ ανά αγώνα. Στις 30 Ιουνίου 2023, αποχώρησε από τους «πράσινους», οι οποίοι τον ευχαρίστησαν για την προσφορά του.
Βιλερμπάν
Στις 20 Ιουλίου 2023, συμφώνησε με την Βιλερμπάν μέχρι το καλοκαίρι του 2025.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλεάν Λουαρέ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άντβερπ Τζάιαντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αετόμορφα
Τα Αετόμορφα είναι τάξη αρπακτικών πτηνών που περιλαμβάνει τους αετούς, τους γύπες, τις βαρβακίνες και τα σαΐνια. Περιλαμβάνει 3 οικογένειες και τα είδη αυτά εξαπλώνονται σε όλο τον κόσμο πλην της Ανταρκτικής.
Περιγραφή
Τα αετόμορφα διακρίνονται κυρίως από το μεσαίο και μεγάλο μέγεθός τους, τα μεγάλα γαμψά νύχια και τις μεγάλες φαρδιές φτερούγες. Όλα τα είδη κυνηγούν την λεία τους. Εκτός από τους γύπες που τρέφονται μόνο με κουφάρια. Τα θηλυκά είναι κάπως μεγαλύτερα μερικές φορές από τα αρσενικά, πράγμα το οποίο αποτελεί τον μοναδικό φυλετικό διμορφισμό.
Τα Αετόμορφα της Ελλάδας
Στην Ελλάδα συναντώνται 2 οικογένειες και 28 είδη:
Τα είδη των αετόμορφων
<div style="height: 340px; width: 450px; overflow: auto; padding: 3px;text-align: left; border:solid 1px;">
Εκτόρ Μπερλιόζ
Ο Εκτόρ Μπερλιόζ (Hector Berlioz, 11 Δεκεμβρίου 1803 - 8 Μαρτίου 1869) ήταν Γάλλος συνθέτης.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:Λιμπρετίστες Κατηγορία:Γάλλοι άθεοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Κονσερβατορίου του Παρισιού
Μελδόνιο
Το μελδόνιο είναι μια ουσία που χρησιμοποιείται αρκετά στην φαρμακευτική. Βελτιώνει τις αθλητικές επιδόσεις καθώς έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει αρκετά την αντοχή στους αθλητές, μειώνοντας το στρες. Την ίδια στιγμή έχει βρεθεί ότι βοηθά αρκετά την αποθεραπεία από τις προπονήσεις. Στην ουσία, πρόκειται για ένα φάρμακο που έχει σχεδιαστεί για να θεραπεύει την ισχαιμία (η μειωμένη παροχή αίματος στους ιστούς του σώματος) στους πάσχοντες από στηθάγχη και έμφραγμα, συμπεριλαμβανομένων ασθενών με ιστορικό διαβήτη.
Από την 1η Ιανουαρίου του 2016, η ουσία συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο απαγορευμένων ουσιών του Παγκόσμιου οργανισμού κατά του ντόπινγκ (WADA) απαγορεύοντας την χρήση του από τους αθλητές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαρμακευτική
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1955
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1955 ή Διεθνείς Αγώνες Στίβου Ενόπλων Δυνάμεων, ήταν η 10η διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM) και της Ανωτάτης Συντονιστικής Επιτροπής Αθλητισμού των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στην Αθήνα μεταξύ 31 Ιουλίου και 4 Αυγούστου του 1955. Το αγώνισμα της σφυροβολίας διεξήχθη στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ..
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 19 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος περίπου 200 άνδρες αθλητές από 12 χώρες-μέλη του ΣΙΣΜ. Η διοργάνωση ανατέθηκε στην Ελλάδα στο συνέδριο του Διεθνούς Συμβουλίου στη Νίκαια το 1954. Η Ελληνική Ομάδα συμμετείχε για 4η συνεχόμενη φορά στους αγώνες.
Στην τελετή έναρξης και λήξης παρέστησαν ο βασιλιάς Παύλος, ο διάδοχος Κωνσταντίνος, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο υπουργός προεδρίας της κυβέρνησης Γεώργιος Ράλλης, ο δήμαρχος Αθηναίων Παυσανίας Κατσώτας και πλήθος από πολιτειακούς, κυβερνητικούς, στρατιωτικούς και αθλητικούς παράγοντες. Η προσέλευση των θεατών ήταν μεγαλύτερη από 120.000 τις τρείς ημέρες και τα εισιτήρια των αγώνων κόστιζαν 15 και 8 δρχ.
Στον πίνακα των μεταλλίων στην πρώτη θέση κυριάρχησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με 9 χρυσά μετάλλια και 19 συνολικά. Η Ελλάδα κέρδισε τη δεύτερη θέση με 2 χρυσά μετάλλια και 17 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Γαλλία με 2 χρυσά μετάλλια και 5 συνολικά. Στην ανεπίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών αναδείχθηκε πρωταθλήτρια με 129 βαθμούς. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Ελλάδα με 112.3 βαθμούς και την τρίτη η Γαλλία με 38 βαθμούς.
Στη διοργάνωση καταρρίφθηκαν 3 ρεκόρ πρωταθλήματος και 3 εθνικά ρεκόρ.
Πρόγραμμα αγωνισμάτων
Το πρόγραμμα των αγώνων ήταν:
Αποτελέσματα
1953 | 1954 | 1955 | 1956 | 1957 thumb|O πρωταθλητής στο άλμα επί κοντώ, Τζούλιο Κιέζα. thumb|O τρίτος στα 110 μέτρα με εμπόδια, Έιφ Κάμερμπεκ.
Βαθμολογία
Η ανεπίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε ήταν:
Μετέχουσες χώρες
Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν περίπου 200 άνδρες αθλητές από 12 χώρες-μέλη του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM).
• 3
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1955 1955 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα Κατηγορία:Στίβος το 1955
Σασμός (τηλεοπτική σειρά)
Η σειρά βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Σπύρου Πετρουλάκη, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Μίνωας» το 2019.
Κεντρική ιδέα
Είκοσι χρόνια πριν, ο Βασίλης Σταματάκης πυροβολεί και δολοφονεί, μπροστά στα μάτια των παιδιών του, τον Μάρκο Βρουλάκη. Η κόρη του Μάρκου, Αργυρώ, παρούσα στη δολοφονία του πατέρα της παθαίνει σοκ και χάνει την μιλιά της για πολύ καιρό. Προκειμένου να ξεχάσει το γεγονός, φεύγει με συγγενείς της και εγκαθίσταται μόνιμα στην Αυστραλία. Αποφασίζει όμως, να επιστρέψει ξανά στη γενέτειρά της για να δει τους δικούς της ανθρώπους. Γνωρίζεται με τον Αστέρη Σταματάκη, το γιο του φονιά του πατέρα της, σε ένα αεροδρόμιο, και χωρίς να ξέρει ο ένας τον άλλο, δημιουργούν ερωτική σχέση. Η υπόθεση της σειράς εξελίσσεται ανάμεσα στη βεντέτα μεταξύ Σταματάκηδων και Βρουλάκηδων, αλλά και το μίσος που αυτή κουβαλά και τον έρωτα των δυο νέων που θα λειτουργήσει σαν καταλύτης για το σιάξιμο, το φίλιωμα των δυο οικογενειών.
Διακρίσεις
Το 2022, η διαφημιστική εταιρεία JOB Athens και ο Alpha ήταν υποψήφιοι για τα ετήσια διαφημιστικά βραβεία Promax, στην κατηγορία «Καλύτερης Τηλεοπτικής Καμπάνιας για Δραματική Σειρά» για το τρέιλερ του Σασμού.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Alpha Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Σπύρος Κουβέλης
Ο Σπύρος Κουβέλης είναι Έλληνας πολιτικός και περιβαλλοντολόγος.
Γεννήθηκε το 1964 στην Αθήνα και έλκει την καταγωγή του απο το Αντίρριο Αιτωλοακαρνανίας και τη Σητεία Λασιθίου Κρήτης. Σπούδασε οικονομικά στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ, όπου έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο σε αγροτική οικονομία και οικονομικά περιβάλλοντος και φυσικών πόρων. Ασχολήθηκε με περιβαλλοντικά θέματα διατελώντας διευθυντής προγράμματος του Παγκοσμίου Ταμείου για τη Φύση (WWF) (1992-1997) και πρόεδρος της μεσογειακής ομάδας, από όπου αποχώρησε εκτελώντας χρέη Γενικού Διευθυντή. Απο το 1997 ως το 2001 ήταν Ειδικός Σύμβουλος του Υφυπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, ενώ απο το 2001 ως το 2007 ηταν Συντονιστής της Μεσογειακής Πρωτοβουλίας της Διεθνούς Συνθήκης Ραμσαρ - MedWet.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2007 συμπεριλήφθηκε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και εξελέγη Βουλευτής. Κατά την περίοδο 2007 - 2009 ήταν εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για το περιβάλλον και την χωροταξία και σκιώδης Υπουργός Περιβάλλοντος, ενώ ήταν και μέλος του εθνικού συμβουλίου του κόμματος. Στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθηνών και ορίστηκε Υφυπουργός Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009, με αρμοδιότητες την Οικονομική Διπλωματία, την Πράσινη Διπλωματία, την Αναπτυξιακη Βοήθεια και τον Πολιτισμό. Αποχώρησε στον ανασχηματισμό του 2011. thumb|230x230px|Ο Σπύρος Κουβέλης κατά την θητεία του ως υφυπουργός Εξωτερικών σε ομιλία του σε συνέδριο της [[Σοσιαλιστική Διεθνής|Σοσιαλιστικής Διεθνούς.|αριστερά]]
Στις 12 Απριλίου 2012 με επιστολή του στον Πρόεδρο της Βουλής ανακοίνωσε την ανεξαρτητοποίηση του απο την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, και με δική του απόφαση δεν συμμετείχε στις εκλογές του 2012, σηματοδοτώντας την αποχώρηση του απο την ενεργό πολιτική.
Απο το 2012 συνεργάστηκε στενά με το Πρόγραμμα για το Περιβάλλον των Ηνωμένων Εθνών - UNEP έχοντας συντονίσει ως Κεντρικός Εμπειρογνώμων την αναθεώρηση της Μεσογειακής Στρατηγικής για τη Βιώσιμη Αναπτυξη και το Σχέδιο Δρασης για τη Βιώσιμη Κατανάλωση και Παραγωγή της του Μεσογειακού Σχεδίου Δράσης της Συνθήκης της Βαρκελώνη, και από το 2016 ως το 2020 σχεδίασε και έφαρμοσε με ομάδα ειδικών σε 6 χώρες (Αίγυπτος, Αλβανία, Γαλλία, Μαρόκο, Μαυροβούνιο, Τυνησία) τη Μεθοδολογία SIMPEER για την Αξιολόγηση Εφαρμογής της Στρατηγικής για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη απο τις χώρες της Συνθήκης.
Το 2017 ξεκίνησε το προγραμμα συνεργασίας για τη Βιώσιμη Αναπτυξη και τη Διακυβέρνηση αναμεσα στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Δημοσίου Δικαίου - EPLO και το Ινστιτούτο για Βιώσιμη Ηγεσία (CISL) του Πανεπιστημίου του Καίμπριτζ, του οποίου ειναι Ανώτερος Συνεργάτης (Senior Associate) απο το 2018. Το πρόγραμμα εξελίχθηκε απο το 2019 στο Ινστιτούτο για τη Βιώσιμη Αναπτυξη του EPLO, με διευθυντή τον ίδιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Τζόρτζο Λαμπέρτι
Ο Τζόρτζο Λαμπέρτι (ιταλ. Giorgio Lamberti, γενν. 28 Ιανουαρίου 1969) είναι Ιταλός πρώην κολυμβητής. Υπήρξε παγκόσμιος πρωταθλητής στο αγώνισμα των 200 μέτρων ελεύθερης κολύμβησης το 1991, αλλά δεν κατόρθωσε ποτέ να πάρει μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ο Λαμπέρτι γεννήθηκε στην πόλη Μπρέσια της Λομβαρδίας και άρχισε την κολύμβηση από την ηλικία των 6 ετών. Το 1986, σε ηλικία 17 ετών, κέρδισε το πρώτο από τα 6 του πρωταθλήματα Ιταλίας και αργότερα το ίδιο έτος έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου, όπου έφθασε μέχρι τον μικρό τελικό των 200 μέτρων ελεύθερης κολύμβησης και συμμετέσχε στα 4×200 ελεύθερης με την ιταλική ομάδα.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 1991 στο Περθ, ο Λαμπέρτι πήρε το χρυσό μετάλλιο στα 200 μ. ελεύθερο και χάλκινα μετάλλια στα 100 μ. και στα 4×200 μ. ελεύθερο. Στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες που διεξάχθηκαν το ίδιο έτος στην Αθήνα, κέρδισε ένα αργυρό μετάλλιο στα 200 μ. ελεύθερο, πίσω από τον Αρτούρ Βόιντατ, ένα ακόμα αργυρό στα 4×200 μ. ελεύθερο, και από ένα χάλκινο στα 100 μ. ελεύθερο (νικητής ήταν ο μεγάλος Αλεκσάντρ Ποπόφ) και στα 400 μ. (νίκησε ο Γεβγκένι Σαντόβι). Ο Λαμπέρτι αγωνίσθηκε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, με καλύτερο αποτέλεσμα εκεί την πέμπτη θέση στη «σκυταλοδρομία» 4×200 μ. ελεύθερο.
Ο Τζόρτζο Λαμπέρτι αποσύρθηκε από την αγωνιστική κολύμβηση το 1993 και από το 2003 μέχρι το 2008 ήταν μέλος του δημοτικού συμβουλίου στον Δήμο της γενέτειράς του πόλεως, της Μπρέσια, με αρμοδιότητες στον αθλητισμό και την αναψυχή. Αργότερα είχε θέσεις στην Ιταλική Κολυμβητική Ομοσπονδία.
Από απόψεως τιμητικών διακρίσεων, το 2004 εισάχθηκε στο Hall of Fame της FINA, ενώ το 1989 είχε ανακηρυχθεί «Ευρωπαίος κολυμβητής της χρονιάς» από το αμερικανικό περιοδικό Swimming World και «Ιταλός αθλητής της χρονιάς» από την ιταλική εφημερίδα La Gazzetta dello Sport.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές υγρού στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης υγρού στίβου Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1987 Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1991
Μάχη του Κουλίκοβο
Η Μάχη του Κουλίκοβο (ρωσικά: Куликовская битва, битва на Куликовском поле) πραγματοποιήθηκε ανάμεσα στους Τάταρο-Μογγόλους (τη Χρυσή Ορδή) και στους Ρώσους. Η μάχη πραγματοποιήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1380 στην πεδιάδα του Κουλίκοβο, κοντά στον ποταμό Ντον και είχε ως αποτέλεσμα τη νίκη των Ρώσων. Στον τόπο της μάχης έχει ανεγερθεί εκκλησία-μνημείο, χτισμένη από τον Αλεξέι Σχούτζεβ.
Υπόβαθρο
Η Μόσχα, μαζί με πολλές άλλες ρωσικές περιοχές, κατακτήθηκε από τα στρατεύματα του Μπατού Χαν, εγγονού του Τζένγκις Χαν κατά τον 13ο αιώνα και κατέστη φορολογικά υποτελής στη Χρυσή Ορδή. Οι Ρώσοι ηγέτες επί μακρόν επεδίωκαν την ανεξαρτησία τους. Υπό τον Δημήτρη Ντονσκόϊ, το Μεγάλο Δουκάτο της Μόσχας έγινε το ισχυρότερο από τα ρωσικά πριγκιπάτα.
Το 1370 ο Τάταρος πολέμαρχος Μαμάι ανέλαβε την ηγεσία της Χρυσής Ορδής και αποδέχτηκε τον τίτλο Μέγας Χαν. Καθώς δεν ήταν όμως απόγονος του Τζένγκις Χαν, η θέση του παρέμενε επισφαλής καθώς υπήρχαν νόμιμοι απόγονοι, οι οποίοι θα μπορούσαν να διεκδικήσουν το θρόνο. Ο Μαμάι επεδίωξε να επιβεβαιώσει την κυριαρχία του πάνω στις υποτελείς χώρες της Χρυσής Ορδής. Το 1378 έστειλε στρατεύματα υπό την καθοδήγηση του πολέμαρχου Μουρτζά Μπεγκίς για να ενισχύσει την υπακοή του Πρίγκιπα της Μόσχας. Όμως, η στρατιά της Ορδής νικήθηκε στη μάχη του ποταμού Βόζχα και ο Μπεγκίς σκοτώθηκε.
Δύο χρόνια αργότερα ο Μαμάι οδήγησε ο ίδιος τα στρατεύματά του στη Ρωσία. Πριν από την εισβολή, προχώρησε σε διαπραγματεύσεις με τον δούκα Γιογκάιλα της Λιθουανίας και τον ρώσο πρίγκιπα Ολέγκ του Ριαζάν, ορκισμένο εχθρό του Ντμίτρι. Τα στρατεύματα της Λιθουανίας και του Ριαζάν στάλθηκαν για να συναντήσουν τους Τατάρους. Ο Μαμάι στρατοπέδευσε στις όχθες του Ντον, περιμένοντας τους συμμάχους του.
Ο Ντμίτρι κινητοποίησε τα στρατεύματά του και τους συμμάχους του στην Κόλομνα, για να αντισταθεί στην εισβολή. Στη Λάβρα Τρόιτζε-Σέργκιεβα πιθανολογείται ότι συνάντησε τον Άγιο Σέργιο του Ραντονέζ, ο οποίος ευλόγησε τα ρωσικά στρατεύματα για τη μάχη. Ο Ντμίτρι γνώριζε περί της άφιξης των στρατευμάτων της Λιθουανίας και του Ριαζάν, και αποφάσισε να μην περιμένει, αλλά να επιτεθεί στον Μαμάι αμέσως, πριν αυτός να μπορέσει να ενισχυθεί. Στις 7 Σεπτεμβρίου, 1380, οι Ρώσοι διέσχισαν τον Ντον.
Δυνάμεις
Οι συνδυασμένες ρωσικές στρατιές υπό την αρχηγία του Μεγάλου Πρίγκιπα του Βλαντίμιρ, του Ντμίτρι Ντονσκόι (του αποκαλούμενου "Ντμίτρυ του Ντον" μεταγενέστερα) αντιμετώπισαν μια πολύ μεγαλύτερη ταταρική δύναμη υπό την αρχηγία του Μαμάι, ισχυρού άνδρα της Χρυσής Ορδής. Οι σύμμαχοι του Μαμάι, ο Μεγάλος πρίγκιπας Ολέγκ του Ρυαζάν και ο Μεγάλος Δούκα Γιογκάιλα της Λιθουανίας έφθασαν αργά στη μάχη. Το ρωσικό έπος Ζαντόνσχινα αναφέρει 150.000 Ρώσους και 300.000 Ταταρο-Μογγόλους, αλλά το πραγματικό μέγεθος της πεδιάδας του Κουλίκοβο δε θα μπορούσε να επιτρέψει τέτοιο μεγάλο αριθμό στρατευμάτων. Οι πιθανότεροι αριθμοί είναι 80.000 Ρώσοι με επτά χιλιάδες επαναστάτες Λιθουανούς και 125.000 Τατάρους.
Η μάχη
thumb|250px|Ο Ντμίτρυ Ντονσκόι στο πεδίο της μάχης. Το πρωινό της 8ης Σεπτεμβρίου, πυκνή ομίχλη κάλυψε την πεδιάδα του Κουλίκοβο. Η ομίχλη καθάρισε περίπου στις 11 π.μ., και τότε οι δύο στρατιές άρχισαν σχεδόν ταυτόχρονα να κινούνται η μία εναντίον της άλλης.
Η μάχη ξεκίνησε με τη μονομαχία δύο υπέρμαχων. Ο ρώσος υπέρμαχος ήταν ο Αλεξάντρ Περεσβέτ, μοναχός από τη Λάβρα Τρόιτσε-Σεργκίγιεβα απεσταλμένος στη μάχη του άγιου Σέργιου. Ο υπέρμαχος της Ορδής ήταν Τεμίρ-μουρζά επίσης Σελή-μπεης. Οι υπέρμαχοι αλληλοσκοτώθηκαν σχεδόν αμέσως, αν και σύμφωνα με τον ρωσικό μύθο ο Περεσβέτ έμεινε στη σέλα του, ενώ ο Τεμίρ-μουρζά έπεσε.
Σχεδόν μετά από τρεις ώρες μάχης οι ρωσικές δυνάμεις παρά τις μεγάλες τους απώλειες κατόρθωσαν να κρατήσουν την επίθεση της Ορδής. Το ιππικό του Βλαντιμίρ του Γενναίου, πρίγκιπα του Σέρπουκοβ, υπό την καθοδήγηση του Ντμίτρι Ντομπρόκ πρίγκιπα της Βολυνίας με αστραπιαία αντεπίθεση πέτυχε νίκη επί των δυνάμεων της Ορδής. Ο Μαμάι δραπέτευσε προς την Κριμαία, όπου δολοφονήθηκε από τους εχθρούς του, αφήνοντας την ορδή υπό την αρχηγία του Τοκταμίς.
Κληρονομιά
Η νίκη υπήρξε πρώιμο σημάδι του τέλους του μογγολικού ζυγού, που έληξε περίπου έναν αιώνα αργότερα με τη Μεγάλη παράταξη στον ποταμό Ούγκρα. Ωστόσο, σπουδαιότερη υπήρξε η πνευματική σημασία της για την ενοποίηση των ρωσικών λαών. Έχει αναφερθεί πως οι Ρώσοι έφθασαν στο Κουλίκοβο ως πολίτες πριγκιπάτων, αλλά επέστρεψαν ως ενωμένο ρωσικό έθνος.
Προς τιμήν της μνήμης της μάχης ένας ελάσσων πλανήτης, ο 2869 Νεπρύαντβα που ανακαλύφθηκε το 1980 από τον σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Στεπάνοβιτς Τσέρνικ πήρε το όνομα του ποταμού Νεπρύαντβα που διασχίζει το πεδίο της μάχης της 8ης Σεπτεμβρίου, 1380.
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας Κατηγορία:Ιστορία της Μογγολίας Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία
Μαρσέλ Προυστ
Ο Βαλαντέν Λουί Ζωρζ Εζέν Μαρσέλ Προυστ (γαλλικά: Valentin Louis Georges Eugène Marcel Proust, Παρίσι 10 Ιουλίου 1871 – 18 Νοεμβρίου 1922) ήταν Γάλλος συγγραφέας, δοκιμιογράφος και κριτικός. Είναι περισσότερο γνωστός για το μυθιστόρημά του Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (αρχικός τίτλος : Ανάμνηση των περασμένων γεγονότων), το οποίο κυκλοφόρησε σε επτά μέρη από το 1913 έως το 1927. Οι κριτικοί και οι συγγραφείς θεωρούν ότι ο Προυστ είναι ένας από τους συγγραφείς του 20ου αιώνα με τη μεγαλύτερη επιρροή.
Βιογραφία
Ο Προυστ γεννήθηκε στην πόλη Ωτέιγ (στο νοτιο-δυτικό τομέα του τότε αστικού 16ου διαμερίσματος του Παρισιού) στο σπίτι του θείου του στις 10 Ιουλίου 1871, δυο μήνες αφότου με τη Συμφωνία της Φρανφκούρτης έληξε επίσημα ο Γαλλο-Πρωσικός Πόλεμος. Γεννήθηκε μέσα στη βία που περιέβαλλε τη λήξη της Γαλλικής Κομμούνας και η παιδική του ηλικία στιγματίστηκε από την παγίωση της Τρίτης Δημοκρατίας της Γαλλίας. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο αφορά τις τεράστιες αλλαγές, ιδιαίτερα την παρακμή της αριστοκρατίας και την άνοδο των μεσαίων τάξεων, που σημειώθηκαν στη Γαλλία κατά τη διάρκεια της Τρίτης Δημοκρατίας και το τέλος του αιώνα.
Ο πατέρας του Προυστ, Αντριάν, ήταν ένας εξέχων παθολόγος και επιδημιολόγος που μελετούσε τη χολέρα στην Ευρώπη και την Ασία. Έγραψε πολλά άρθρα και βιβλία πάνω στην ιατρική και την υγιεινή. Η μητέρα του Προυστ, Ζαν Κλεμάνς Βέιλ, ήταν η κόρη μιας πλούσιας εβραϊκής οικογένειας από την Αλσατία. Εμφάνισε μια καλά ανεπτυγμένη αίσθηση του χιούμορ στις επιστολές της και η γνώση της στην αγγλική γλώσσα ήταν αρκετή για να βοηθήσει με τις μεταφράσεις που έκανε ο γιος της πάνω στον Τζον Ράσκιν. Ο Προυστ ανατράφηκε με την καθολική πίστη του πατέρα του. Βαπτίστηκε στις 5 Αυγούστου 1871 στην εκκλησία του Σαιντ-Λουί ντ'Ανταίν και αργότερα επιβεβαίωσε ότι ήταν καθολικός αλλά ποτέ δεν άσκησε τυπικά αυτή την πίστη. Αργότερα έγινε άθεος και θεωρούνταν κάτι σαν μυστικιστής.
Σε ηλικία 9 χρόνων αρρώστησε από άσθμα, πράγμα που σημάδεψε όλη του τη ζωή. Έκανε διακοπές μεγάλης διάρκειας στο χωριό Ιλλιέ. Αυτό το χωριό, σε συνδυασμό με τις αναμνήσεις από το σπίτι του θείου του στο Ωτέιγ, έγινε το μοντέλο της φανταστικής πόλης Κομπραί όπου πραγματοποιούνται μερικές από τις σημαντικότερες σκηνές στο Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο. (Το χωριό Ιλλιέ μετονομάστηκε σε Ιλλιέ-Κομπραί το 1971 με την ευκαιρία των εορτασμών των εκατό χρόνων από τη γέννηση του Προυστ).
Το 1882, σε ηλικία έντεκα ετών, ο Προυστ μαθήτευσε στο λύκειο Κοντορσέ αλλά η εκπαίδευσή του διακόπηκε εξαιτίας της ασθένειάς του. Ωστόσο διακρίθηκε στη λογοτεχνία, κερδίζοντας ένα βραβείο στην τελευταία τάξη. Χάρη στους συμμαθητές του, ήταν σε θέση να αποκτήσει πρόσβαση σε μερικά από τα σαλόνια της ανώτερης αστικής τάξης τα οποία του παρείχαν άφθονο υλικό για το Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο. Συνέχισε τις σπουδές του στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, κατά τη διάρκειά τους δημοσίευε χρονογραφήματα σε περιοδικά. Το πρώτο επίσημο έργο του εκδόθηκε το 1896 με πρόλογο του Ανατόλ Φρανς και με τον τίτλο «Οι ηδονές και οι ημέρες».