cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Douglas C-47 Skytrain
Το C-47 στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία
Τα C-47 χρησιμοποιήθηκαν στον εμφύλιο πόλεμο 1946-1949 ως βομβαρδιστικά και μεταφορικά ενώ τον Νοέμβριο του 1950 στα πλαίσια αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στη Νότια Κορέα η οποία είχε δεχθεί επίθεση από τη Βόρεια Κορέα η Ελλάδα συμμετείχε με το 13ο Σμήνος Μεταφορικών Αεροσκαφών που αποτελείται από οκτώ αεροσκάφη C-47 και 67 αξιωματικούς και οπλίτες. Μέχρι το Μάιο του 1955 το 13ο Ελληνικό Σμήνος πραγματοποιεί 2.916 πολεμικές αποστολές συλλογής πληροφοριών, μεταφοράς εφοδίων, αιχμαλώτων, προσωπικού και τραυματιών, κάτω από δυσμενέστατες συνθήκες, καταγράφοντας 13.777 ώρες πτήσης και μεταφέροντας συνολικά 70,568 επιβάτες και 9.243 τραυματίες. Τα πληρώματα που συμμετείχαν στο Πόλεμο της Κορέας διακρίθηκαν για την αποφασιστικότητα και την τόλμη τους, ενώ οι απώλειες του ελληνικού σμήνους στη Νότιο Κορέα ανήλθαν σε τέσσερα αεροσκάφη και 12 άτομα.
Σήμερα τρία αεροσκάφη εξακολουθούν να βρίσκονται σε πτητική κατάσταση και υπηρετούν στο 355.1 Σμήνος Τακτικών Μεταφορών «Άτλας» στη Θεσσαλονίκη. Το ένα από τα τρία εναπομείναντα C-47 με αριθμό 92622 φέρει το όνομα «Ποσειδών» και είχε συμμετάσχει στις επιχειρήσεις της Κορέας. Στις 11 Νοεμβρίου 2006 πραγματοποιήθηκε με το «Ποσειδών» επετειακή πτήση βετεράνων της Κορέας.
Χρήστες
right|thumb|300px|Όψη του εσωτερικού του C-47 right|thumb|300px|Αεροσκάφος C-47 της Αμερικανικής αεροπορίας right|thumb|300px|Αεροσκάφος C-47 της Βρετανικής αεροπορίας right|thumb|300px|Αεροσκάφος C-47 της Βρετανικής αεροπορίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
C-47 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορικά αεροσκάφη Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη
634 Ούτε
Η Ούτε (Ute) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,618. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα μιας φίλης του Κοπφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ούτε εκτιμάται σε 69,4 ± 4,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,053. Η Ούτε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 48 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουτε
Μπάνια Ρουσάντα
Η Μπάνια Ρουσάντα (σερβικά : Бања Русанда) είναι λουτρόπολη της Βόρειας Σερβίας στην Βοϊβοντίνα. Βρίσκεται στην περιφέρεια Βανάτου στην βορειοανατολική όχθη της λίμνης Ρουσάντα. Είναι γνωστή για την θεραπευτική ιδιότητα των λασπόλουτρων της περιοχής ενώ διαθέτει και θεραπευτικά ιδρύματα που απασχολούν πάνω από 200 άτομα ιατρικό προσωπικό.
Ιστορία
Τα λουτρά λειτουργούν από το 1867. Κατά τη διάρκεια των τριάντα τελευταίων ετών του 20ου αιώνα έχει γνωρίσει μεγάλη έκρηξη στον τουρισμό, η λουτρόπολη διαθέτει νοσηλευτικό ίδρυμα, ένα ειδικό νοσοκομείο για τη θεραπεία της παραπληγίας και ημιπληγίας. Στις αρχές του 1959 άνοιξε ειδικό τμήμα για αποκατάσταση αναπηριών, και λίγο αργότερα ένα κέντρο για φυσική ιατρική, την αποκατάσταση και την πρόληψη της αναπηρίας. Το νοσοκομείο αποκατάστασης το 2013th είχε 260 εργαζόμενους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λουτροπόλεις της Σερβίας
Σερ Φράνσις Μπέικον
Ο Σερ Φράνσις Μπέικον, Υποκόμης του Σαιντ Ώλμπανς (Sir Francis Bacon, Viscount St. Albans, 22 Ιανουαρίου 1561 - 9 Απριλίου 1626) γνωστός στην ελληνική βιβλιογραφία και ως Φραγκίσκος Βάκων, ήταν Άγγλος φιλόσοφος, πολιτικός, επιστήμονας, συγγραφέας και δεξιοτέχνης στη χρήση της αγγλικής γλώσσας. Μνημονεύεται για την ικανότητά του ως αγορητή στο κοινοβούλιο και σε περιώνυμες δίκες, καθώς και ως καγκελάριος του βασιλιά της Αγγλίας Ιακώβου Α'. Επίσης θεωρήθηκε ο άνθρωπος που επιδίωξε την κατάκτηση όλης της σφαίρας της γνώσης και που ύστερα από μελέτη και επισκόπηση υποστήριξε νέους τρόπους για να μπορέσει ο άνθρωπος να επιβάλει έναν έλλογο έλεγχο πάνω στη φύση, προς δόξα του θεού και βελτίωση της θέσης του ανθρώπου πάνω στον κόσμο.
Δικηγορική σταδιοδρομία
Ο Μπέικον στράφηκε αρχικά προς το δικηγορικό στάδιο. Το 1576 άρχισε νομικές σπουδές στο Γκρέυς Ιν έναν από τους τέσσερις δικαστικούς οίκους που αποτελούσαν τα ιδρύματα διδασκαλίας του Δικαίου στο Λονδίνο και το 1582, έγινε δικηγόρος. Δεν άργησε να εξελιχθεί σε λέκτορα και αργότερα σε έκτακτο βασιλικό σύμβουλο, του γενικού εισαγγελέα και του γενικού συνηγόρου.
Το 1589 μία εργασία του με τίτλο Προειδοποίηση σχετικά με τις διχογνωμίες στην Αγγλικανική Εκκλησία (Αn Advertisement touching the Controversies of the Church of England), κατέδειξε την πολιτική ευθυκρισία του Μπέικον. Το 1593 έλαβε θέση αντίθετη προς την επιβολή φόρων προκειμένου να καλυφθούν οι δαπάνες του πολέμου εναντίον της Ισπανίας. Η βασίλισσα Ελισάβετ οργίστηκε εναντίον του και ο Μπέικον περιέπεσε σε δυσμένεια επί σειρά κρίσιμων ετών.
Σχέσεις με τον κόμη του Έσσεξ
Πριν τον Ιούλιο του 1591, ο Μπέικον μαζί με τον αδελφό του Άντονυ γνωρίστηκαν με τον Ρόμπερτ Ντε Βερ (Robert de Vere), κόμη του Έσσεξ, προστατευόμενο του Μπέρκλυ και ευνοούμενο της βασίλισσας Ελισάβετ. Ο Μπέικον θεώρησε τον Έσσεξ ως «το καταλληλότερο όργανο για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο κράτος». Ο Έσσεξ έκανε ότι μπορούσε για να εξευμενίσει τη βασίλισσα, και όταν έμεινε κενή η θέση του γενικού εισαγγελέα υποστήριξε ένθερμα την υποψηφιότητά του. Η προσπάθειά του όμως απέτυχε, ενώ η Ελισάβετ αρνήθηκε επίσης να τον διορίσει γενικό συνήγορο, τον προσέλαβε όμως ως έναν από τους νομικούς συμβούλους της.
Ο Μπέικον αργότερα, αμφίβολος για τις κινήσεις του Έσσεξ, προσπάθησε να στρέψει την προσοχή του Έσσεξ στην Ιρλανδία όπου οι Ιρλανδοί καθολικοί είχαν επαναστατήσει εναντίον των αγγλικών στρατευμάτων που στάθμευαν εκεί για να συμβάλλουν στην εγκαθίδρυση της Αγγλικανικής Εκκλησίας. Όταν το εγχείρημα απέτυχε και ο Έσσεξ πανικόβλητος επέστρεψε στην Αγγλία, παρά τις οδηγίες που του είχαν δοθεί, ο Μπέικον ως σύμβουλος της βασίλισσας αναγκάστηκε τον Ιούλιο του 1600 να λάβει μέρος στην άτυπη δίκη του προστάτη του. Μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Έσσεξ, στις 8 Φεβρουαρίου 1601, ο Μπέικον τον αντιμετώπισε ως προδότη και συνέταξε αναφορά αποκήρυξής του.
Στην υπηρεσία του Ιακώβου Α'
Όταν πέθανε η Ελισάβετ το 1603, ο Μπέικον χρησιμοποίησε την επιστολογραφική του δεινότητα προκειμένου να εξασφαλίσει μία θέση κοντά στον βασιλιά Ιάκωβο Ά. Στις επιστολές του υπογράμμιζε το ενδιαφέρον του για τις ιρλανδικές υποθέσεις, για την ένωση των βασιλείων (Αγγλίας και Σκωτίας), καθώς και για την ειρήνευση της Εκκλησίας ως απόδειξη ότι ήταν σε θέση να προσφέρει πολλά στον νέο βασιλιά. Τον επόμενο χρόνο διορίστηκε ως βασιλικός νομικός σύμβουλος και έλαβε μέρος στην πρώτη σύνοδο του Κοινοβουλίου μετά την ανάρρηση του Ιακώβου Α'. Το 1605 δημοσίευσε το έργο Πρόοδος της Μάθησης που το αφιέρωσε στο βασιλιά, και το καλοκαίρι του ίδιου έτους νυμφεύτηκε την Άλις Μπάρναμ.
Το κύριο έργο του την περίοδο αυτή πρέπει να ήταν η καθοδήγηση του βασιλιά Ιακώβου, πάντοτε σε συσχετισμό, άμεσο ή έμμεσο, με τα οικονομικά θέματα. Ο βιογράφος του Μπέικον Τζέιμς Σπέντιγκ παραθέτει μία σημαντική μαρτυρία: ο Ιάκωβος γνώριζε ότι «κατά την τελευταία δεκαπενταετία (ο Μπέικον) υπήρξε ο εργατικότερος, ο περισσότερο αφοσιωμένος, ο πιο πιστός και πλέον μετριόφρων θεράπων, αλλά και εκείνος που αμείφθηκε λιγότερο».
Πτώση από την εξουσία
Το 1621 η θέση του Μπέικον φαινόταν ακλόνητη. Ήταν ευνοούμενος του βασιλιά λόγω της χρησιμότητας των υπηρεσιών του και της αφοσίωσής του, έχοντας επίσης επισύρει την προσοχή λογίων του εξωτερικού, ως συγγραφέας του Νέου Οργάνου (1620) και ως εισηγητής της Μεγάλης Αναθεώρησης, ενός γενικού σχεδίου για την αναδιοργάνωση των επιστημών και την αποκατάσταση του ανθρώπου στην κυριαρχία της φύσης. Είχε όμως και εχθρούς καθώς διατυπώθηκε δύο φορές εναντίον του η κατηγορία της δωροδοκίας. Ο Μπέικον παραδέχθηκε ότι είχε δεχθεί δώρα, αρνήθηκε όμως ότι αυτά επηρέασαν την κρίση του ως δικαστή. Αδύναμος να δικαιολογηθεί αποφάσισε να δείξει μετάνοια και υποταγή και παραιτήθηκε από το αξίωμά του. Η καταδικαστική απόφαση ήταν βαριά και περιελάμβανε πρόστιμο 40.000 λιρών, φυλάκιση στον Πύργο του Λονδίνου για όσο διάστημα ήθελε ο βασιλιάς, στέρηση του δικαιώματος να καταλάβει δημόσιο αξίωμα, αποκλεισμό από το Κοινοβούλιο και τη Δικαιοσύνη.
Ο Μπέικον θεώρησε δύσκολο να δεχθεί τις απαγορεύσεις που του επιβλήθηκαν, αναλώνοντας τα τελευταία χρόνια της ζωής του σε εργασία πολυτιμότερη από εκείνη που είχε κάνει όταν κατείχε τα υψηλότερα αξιώματα. Προσέφερε τις φιλολογικές του ικανότητες για να εξασφαλίσει στον βασιλιά έναν Πανδέκτη των νόμων, μία ιστορία της Αγγλίας, καθώς και βιογραφίες των βασιλέων της δυναστείας των Τυδώρ. Συνέταξε μνημόνια περί τοκογλυφίας και περί προοπτικών ενός πολέμου με την Ισπανία. Διατύπωσε απόψεις σχετικά με τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις. Ολοκλήρωσε δύο φυσικές ιστορίες, την Ιστορία των ανέμων(1622) και την Ιστορία της ζωής και του θανάτου(1623). Το 1623 εξέδωσε το έργο Περί της προόδου των επιστημών και το 1625 εκδόθηκε η τρίτη έκδοση των Δοκιμίων του, που είχαν εκδοθεί για πρώτη φορά το 1597.
Ο Μπέικον ποτέ δεν έλαβε την πλήρη συγχώρηση και αμνηστία που θα τον αποκαθιστούσε. Τον Μάρτιο του 1626, καθώς πήγαινε με την άμαξα και βρισκόταν κοντά στο Χάιγκεϊτ, του ήρθε η ιδέα να διαπιστώσει αν το χιόνι ανέστελλε τη διαδικασία της αποσύνθεσης. Σταμάτησε την άμαξα του, αγόρασε μία όρνιθα και τη γέμισε με χιόνι. Έπαθε τότε ψύξη, που εξελίχθηκε σε βρογχίτιδα, και πέθανε στις 9 Απριλίου 1626.
Η σκέψη του
Η καθοριστική αρχή στην ψυχοσύνθεση του Μπέικον ήταν ο σταθερός ανταγωνισμός ανάμεσα σε δύο τάσεις: θα μπορούσε να επιχειρηματολογήσει πειστικά, πότε για τον πρακτικό πότε για τον θεωρητικό τρόπο ζωής. Η αλλαγή εστιακής απόστασης από βραχυπρόθεσμους σε μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς ήταν ανησυχητική για τον ίδιο και τους κριτικούς του. Οτιδήποτε ίσως σκεφθεί κανείς για τους στόχους του Μπέικον λαμβάνοντας υπόψη τις πολιτικές επιτυχίες και τους πατριωτικούς στόχους, η γνησιότητα του ως φιλοσόφου δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Αν το γεγονός ότι άφησε ημιτελές έργο και και πολλά προγράμματα σε μορφή προσχεδίου σημαίνει αποτυχία, τότε απέτυχε και στις φιλοσοφικές και πολιτικές προσπάθειές του. Μία τέτοια εκτίμηση ωστόσο δεν λαμβάνει υπόψη το αληθινό του όραμα - τον έλεγχο της φύσης, υποτασσόμενος σε αυτή.
Οι πηγές του
Σύγχρονοι κριτικοί έδειξαν ότι άντλησε μεγάλο μέρος των γνώσεών του από τον Μπερναντίνο Τελέζιο (Bernandino Telesio), φιλόσοφο του 16ου αιώνα που στράφηκε κατά του αριστοτελισμού και υποστήριξε την εμπειρική μέθοδο, από τον Χουάν Ουάρτε (Juan Huarte), Ισπανό φιλόσοφο και γιατρό του 16ου αιώνα, και από μεσαιωνικές και αναγεννησιακές συλλογές.
Η γνωσιοθεωρία του
Από το Πρόοδος της μαθήσεως φαίνεται ότι ο Μπέικον έδινε μεγάλη αξία στη γνώση, χωρίς ωστόσο να χτυπάει στον αέρα· υπήρχε θρησκευτική, κοινωνική και σκεπτική αντίθεση. Η γνώση αμύνονταν κατά της δυσπιστίας και των διαστρεβλώσεων που οφείλονταν στο ζήλο των θεολόγων, κατά της κριτικής των πολιτικών, οι οποίοι υποστήριζαν ότι η γνώση εξασθενεί τη δράση, και κατά της δυσπιστίας των ίδιων των πεπαιδευμένων. Ο Μπέικον δεν ανεχόταν τους τρόπους των λογίων, αλλά πίστευε ότι οι πεπαιδευμένοι έχουν τη δυνατότητα να δείξουν μεγαθυμία επειδή έχουν συνείδηση του εύθραυστου προσώπου τους, της αποτυχίας του πεπρωμένου τους και της αξίας της ψυχής τους και της κλίσης τους. Οίκτιρε την εκκεντρική, εριστική και «λεπτεπίλεπτη» μάθηση· ο άνθρωπος όφειλε να αγωνίζεται για να γνωρίζει το ουσιαστικό περιεχόμενο πριν από τις λέξεις και το ίδιο το περιεχόμενο δεν πρέπει να αποσυντίθεται στα στρεβλά ερωτήματα των μεσαιωνικών σχολαστικών. Σοβαρότερη είναι η απάτη που καταστρέφει την ουσιαστική μορφή της γνώσης, γιατί η αλήθεια του όντος και η αλήθεια της γνώσης είναι ένα. Θεωρούσε «δηκτικό χιούμορ» την ακραία εκζήτηση του νεωτερισμού ή της Αρχαιότητας, δυσπιστούσε προς τον πρόωρο περιορισμό της γνώσης σε «ελευθέριες τέχνες», προείδε τη διόγκωση του ρόλου των ειδικών και τους κινδύνους μιας επιπόλαιης απόρριψης των αμφιβολιών.
Αν και ήταν πεπεισμένος για την ανάγκη της πληρότητας της γνώσης, ο Μπέικον δεν απέκρυψε τα ενδιαφέροντά του: «Ο τομέας της φιλοσοφίας και των επιστημών είναι η σφαίρα χωρίς την οποία δεν με ενδιαφέρει να ζω». Στο προοίμιο,στην εισαγωγή και στο σχέδιο για την Αναστήλωση των επιστημών εισηγήθηκε τη ριζική ανάπλαση της επικοινωνίας ανάμεσα στο ανθρώπινο πνεύμα και στη φύση των πραγμάτων, όπου η συλλογιστική σκέψη πρέπει να υποβιβαστεί υπέρ μιας κριτικής υπαγωγής βασισμένης σε πειραματικό έλεγχο. Ο στόχος του ήταν να υποτάξει και να ξεπεράσει τις ανάγκες και τις δυστυχίες της ανθρωπότητας. Περιέγραφε την επιστημονική μέθοδο που θα ακολουθούσε, έκανε παρατηρήσεις, καθώς και ένα προσχέδιο ώστε να καταλήξει στην αρχή που θα ρύθμιζε το όλο εγχείρημα, που ήταν η δόξα του Θεού.
Στο Νέο όργανο η θεωρία εκφράστηκε με αφορισμούς, στους οποίους τρεις ιδέες αποτελούσαν το υπόβαθρο: η ανάγκη για μία νέα λογική, η προσπάθεια ανακάλυψης των «μορφών» αυτού που πίστευε ότι είναι ένας περιορισμένος αριθμός απλών φύσεων (ποιοτήτων όπως η θερμότητα ή η λευκότητα) και η συλλογή μίας περιεκτικής φυσικής ιστορίας. Εξετάζοντας χωριστά τις τρεις ιδέες, δεν είναι δύσκολο να τις συλλάβουμε· είναι η μεταξύ τους σύνδεση που έχει θεωρηθεί αινιγματική και μη ικανοποιητική. Ο Μπέικον θεωρούσε τη γνώση σαν μία πυραμίδα με τη φυσική ιστορία στη βάση της, τη φυσική στο μέσο της και τη μεταφυσική στην κορυφή της. Η εκτίμηση του γι' αυτό το τμήμα του έργου φαίνεται ότι είχε αυξηθεί και προς το τέλος της ζωής του,της έδωσε θεμελιώδη σπουδαιότητα.
Φιλοσοφία της επιστήμης
Η θέση του ως επιστήμονα, με την σύγχρονη ονομασία του όρου, είναι χαμηλή. Θεωρείται ξεπερασμένος και υπερβολικά επιφυλακτικός ως προς την αστρονομική θεωρία· αδυνατούσε να αναγνωρίσει τη σημασία της αναγνώρισης των αλγορίθμων από τον Σκώτο μαθηματικό Τζον Νάπιερ και, γενικά, υποτιμούσε τους μαθηματικούς· ήταν ελλιπώς ενημερωμένος για το σύστημα των μοχλών, την επιτάχυνση των σωμάτων και την κυκλοφορία του αίματος. Ο Μπέικον αδυνατούσε να αναγνωρίσει το έργο μερικών από τους σημαντικότερους άντρες της εποχής του ως σύμπτωμα πνευματικής ανισομέρειας. Ο νους του, τόσο οξύς να επισημαίνει ομοιότητες, δεν ήταν εξίσου ικανός να διακρίνει διαφορές. Μελετούσε σε απομόνωση, απρόθυμος να πραγματευθεί ότι ο ίδιος δεν ήταν εντελώς εξοπλισμένος να κατανοήσει.
Η Επαγωγική μέθοδός του και οι ατέλειές της
Οι έντονα γνωστικοποιημένες απόψεις του Μπέικον σχετικά με την ανάγκη μιας νέας λογικής οδήγησαν σε σύνδεση του ονόματος του με την επαγωγή. Ο επαγωγικός συλλογισμός του Μπέικον, που αναπτύσσεται εν μέρει στο Νέο όργανο μέσω αναζήτησης της ουσιαστικής φύσης της θερμότητας, επικρίθηκε το είναι ανοιχτή σε δύο ριζικές αντιθέσεις.
Αρχικά, η επίπονη εργασία απαιτεί ή χρειάζεται υποθέσεις - και ο Μπέικον δεν βοηθά στην διατύπωση τέτοιων εννοιών, αν και κατά ειρωνικό τρόπο, προσέφερε κάτι σαν βοήθεια με την έρευνα της θερμότητας. Ήταν τόσο προσηλωμένος στο να τονίζει το αλάθητο της μεθόδου του, ώστε αρνιόταν να αποδεχθεί την εφευρετική ιδιοφυΐα άλλων ανδρών ή ακόμη να αναγνωρίσει τα όρια της δικής του ιδιοφυΐας. Επίσης η μέθοδος καταρρέει όταν συσχετίζεται με τον προστιθέμενο στόχο, δηλαδή την ανακάλυψη «μορφών». Ο ίδιος ο Μπέικον είχε μεγάλη δυσκολία να δώσει έναν επαρκή και ακριβή ορισμό εκείνου που ευνοεί με τον όρο. Όταν επιχειρείται να δοθεί ο ορισμός των μορφών, αποκαλύπτεται ότι οι μορφές δεν είναι ούτε παραστάσεις ούτε αφαιρέσεις, αλλά εξαιρετικά γενικές φυσικές ποιότητες που είναι περιορισμοί ή ειδικές εκδηλώσεις μερικών ανώτερων γενών. Υπονοείται επίσης ότι αυτές οι γενικές ποιότητες μπορούν να θεωρηθούν ως τρόποι δράσης απλών σωμάτων. Μέρος της δυσκολίας στην κατανόηση της μεθόδου του Μπέικον οφείλεται στην επιλογή των όρων. Ενσυνείδητα παρέλαβε τους όρους μεταφυσική και μορφή από τον μεσαιωνικό σχολαστικισμό και τροποποίησε τις έννοιες· είχε επίσης την τάση να χρησιμοποιεί τους όρους κίνηση, νόμο και φύση κάπως αόριστα.
Η ερευνητική μέθοδος που αναπτύχθηκε από τον Μπέικον είναι πρώιμος προκάτοχος της επιστημονικής μεθόδου. Η μέθοδος προτάθηκε στο έργο του Μπέικον "Novum Organum" ("New Organon") και προοριζόταν να αντικαταστήσει τις μεθόδους που προτάθηκαν στη σύνθεση "Organum" ("Organon") του Αριστοτέλη πριν από περίπου 2 χιλιετίες. Σύμφωνα με τον Μπέικον, οι επιστημονικές γνώσεις πρέπει να βασίζονται στην επαγωγή και στο πείραμα. Η επαγωγή μπορεί να είναι πλήρης (τέλεια) και ατελής. Για παράδειγμα έχω μελετήσει μέχρι τώρα 1.000 γάτες οι οποίες όλες είχαν 4 πόδια, άρα συνάγω ότι όλες οι γάτες έχουν 4 πόδια. Ετσι ο Μπέικον εισήγαγε τη φιλοσοφική θέση του Εμπειρισμού.
Τα Είδωλα
Στο πρώτο βιβλίο του Νέου οργάνου πραγματεύεται τις αιτίες του ανθρώπινου λάθους στην αναζήτηση της γνώσης,για τις οποίες επινοεί τη μεταφορική έννοια του «ειδώλου». Αναγνώρισε τέσσερις κατηγορίες ειδώλων:
1)Τα ''idola tribus (είδωλα της φυλής, του είδους)· είναι πλάνες εγγενείς στην ανθρώπινη φυλή γενικά. Από αυτά,τα πιο κυρίαρχα είναι η τάση να υποθέτουμε στη φύση μεγαλύτερη τάξη και κανονικότητα από αυτή που υπάρχει πραγματικά·ή η τάση να γενικεύουμε από λίγες παρατηρήσεις ή να δίνουμε υπόσταση σε απλές αφαιρέσεις, πλάσματα του νου.
2)Τα idola specus (είδωλα της σπηλιάς) που αναφέρονται στις ατομικές ιδιαιτερότητες. Κάποιος επικεντρώνεται στις ομοιότητες,άλλος στις διαφορές μεταξύ των αντικειμένων. Κάποιος δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη λεπτομέρεια, ενώ άλλος στο σύνολο.
3)Τα idola fori (είδωλα της αγοράς)· είναι πλάνες που οφείλονται στη γλώσσα. Η αναξιόπιστη φύση της γλώσσας απασχολούσε πάντα την αγγλική φιλοσοφία και ο Μπέικον ανησυχούσε πάντα για την επιφανειακή χρήση της γλώσσας, όπου οι ανόμοιες έννοιες κατηγοριοποιούνται με λάθος τρόπους. Ανησυχούσε επίσης για το ότι οι λέξεις παρασύρουν τους ανθρώπους σε συζητήσεις χωρίς σκοπό και νόημα. Αυτή η πλευρά της σκέψης του άσκησε σημαντική επιρροή στη μετέπειτα φιλοσοφική σκέψη και εγκαινίασε τη μακρά παράδοση του ορθολογισμού του 19ου και 20ου αιώνα.
4)Τα idola theatri (είδωλα θεάτρου)· εσφαλμένοι τρόποι σκέψης που απορρέουν από παραδεδεγμένα φιλοσοφικά συστήματα και από λανθασμένες μεθόδους απόδειξης.
Τα Δοκίμια
Ο Μπέικον επιδίωξε να βοηθήσει την ανθρωπότητα όχι μόνο με «τα μυστικά της επιστήμης» αλλά και με τις «δυσκολίες της ζωής» και θεώρησε ότι η νέα του λογική επεκτεινόταν στις ανθρώπινες υποθέσεις. Στα Δοκίμια (Essayes) προσπάθησε να μελετήσει τις απλές φύσεις πραγμάτων όπως είναι η φιλοδοξία,η υποκρισία,η εκδίκηση και ο έρωτας. Κατέγραψε εμπειρίες που απέρρεαν από την ιστορία και τις παρατηρήσεις του. Δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει συγκεκριμένα πειράματα, αλλά εξέταζε περιπτώσεις συμπεριφοράς και κινήτρων και, στηριζόμενος σε αυτές, διατύπωσε με λαμπρό τρόπο γενικά συμπεράσματα. Προσέθεσε ως υπότιτλο στα Δοκίμια τα «εντόσθια των πραγμάτων» ή «διεσπαρμένοι διαλογισμοί». Θεώρησε ότι αυτή η μορφή έκφρασης του προσέφερε πεδίο για ανιδιοτελή σχόλια·δεν αξίωνε να αποδείξει ένα ζήτημα ή να εξωθήσει κάποια αιτία ή να χειραγωγήσει κάποιον για να πράξει το καλύτερο των πραγμάτων· του έδινε την ελευθερία να δει και τι πράττουν οι άνθρωποι και τι οφείλουν να πράττουν. Αυτό το κράμα ρεαλισμού και ιδεώδους σκοπιμότητας και ηθικότητας, κάνει αυτά τα περιεκτικά και διαυγή κείμενα, όχι απλά αναγνώσματα, αλλά κείμενα γεμάτα σοφία για τον αναγνώστη που έχει τη γνώση της τεχνικής του συγγραφέα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Άγγλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Άγγλοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι ιστορικοί Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Δικηγόροι Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ουτοπιστές Κατηγορία:Εμπειριστές Κατηγορία:Πολιτικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης Κατηγορία:Χριστιανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ
Ενδοπλασματικό δίκτυο
thumb|315px|Μικρογραφία αδρού ενδοπλασματικού δικτύου γύρω από τον [[Κυτταρικός πυρήνας|πυρήνα (κάτω δεξιά). Οι σκούροι μικροί κύκλοι είναι τα μιτοχόνδρια.]] Στη κυτταρολογία με τον όρο ενδοπλασματικό δίκτυο (συντομογραφικά Ε/Δ ή αγγλικά ER), καλείται ένα σύστημα κοιλοτήτων μορφής αγωγών και κύστεων, μέρος του ενδομεμβρανικού συστήματος μέσα στο κυτταρόπλασμα.
Δομή
Η βασική δομή και σύνθεση του ενδοπλασματικού δικτύου είναι παρόμοια με αυτή της πλασματικής μεμβράνης. Το ενδοπλασματικό δίκτυο συνδέει με τους αγωγούς του τα διάφορα οργανίδια (μιτοχόνδρια, χλωροπλάστες, λυσοσώματα, υπεροξεισώματα), τον πυρήνα και την πλασματική μεμβράνη, ενώ στα φυτικά κύτταρα καταλήγει στις πλασμοδέσμες. Τουλάχιστον οι μισές μεμβράνες του κυττάρου ανήκουν στο ενδοπλασματικό δίκτυο. Αποτελείται από διακλαδισμένες σακκοειδείς και σωληνοειδείς μεμβρανικές δομές που εκτείνονται στο κυτταρόπλασμα επικοινωνώντας μεταξύ τους, ώστε ο εσωτερικός τους χώρος να είναι ενιαίος και διακριτός από το κυτοσόλιο. Το εσωτερικό του ενδοπλασματικού δικτύου ονομάζεται αυλός, ενώ οι σακκοειδείς ή σωληνοειδείς δομές ονομάζονται δεξαμενές.
Οι μεμβράνες του ενδοπλασματικού δικτύου φέρουν μεταβολικά ένζυμα. Τα ώριμα ερυθρά αιμοσφαίρια στον άνθρωπο δεν περιέχουν ενδοπλασματικό δίκτυο. Οι μεμβράνες του ενδοπλασματικού δικτύου στα φυτικά κύτταρα είναι πολωμένες (δηλαδή ανόμοιες στις δύο πλευρές τους), ενώ στα ζωικά κύτταρα η κατάσταση αυτή εξισορροπείται από τη δράση ειδικών πρωτεϊνών, των φλιππασών.
Στο ενδοπλασματικό δίκτυο διακρίνουμε δύο είδη, ανάλογα με την οπτική του εμφάνιση στο μικροσκόπιο : Το λείο (ή ακοκκιώδες) ενδοπλασματικό δίκτυο και το αδρό (ή κοκκιώδες) ενδοπλασματικό δίκτυο. Αυτά αποτελούν ένα "μικρό λαβύρινθο". Το λείο ενδοπλασματικό δίκτυο μοιάζει με σύστημα σωλήνων που ξεκινά από το αδρό ενδοπλασματικό δίκτυο, το οποίο είναι πιο πλατύ και φέρει ριβοσώματα στα τοιχώματά του.
Στο ενδοπλασματικό δίκτυο πραγματοποιείται κυρίως η αναδίπλωση, η μετάφραση και η τροποποίηση των πρωτεϊνών.
Ειδική λειτουργία του ενδοπλασματικού δικτύου στα κύτταρα της καλύπτρας της ρίζας των φυτών, είναι η συμμετοχή τους στη διαδικασία αντίληψης της βαρύτητας.
Λείο ενδοπλασματικό δίκτυο
Στο λείο ενδοπλασματικό δίκτυο πραγματοποιείται κυρίως η σύνθεση διάφορων λιπιδίων (κυρίως φωσφολιπιδίων, αλλά και σφιγγολιπιδίων), λιπαρών οξέων, ποσταγλανδινών και στεροειδών (Ορμόνες). Επίσης συμμετέχει στον μεταβολισμό των υδατανθράκων, στην αποτοξίνωση του κυττάρου, όπως και στην αποθήκευση και ρύθμιση της συγκέντρωσης του ασβεστίου. Στα ηπατικά κύτταρα υπάρχει σε άφθονη ποσότητα.
Εξουδετέρωση τοξικών ουσιών
Το λείο ενδοπλασματικό δίκτυο επιτελεί σημαντική λειτουργία στην εξουδετέρωση τοξικών ουσιών. Στα ηπατικά κύτταρα το λείο ενδοπλασματικό δίκτυο συμμετέχει  στην εξουδετέρωση λιποδιαλυτών τοξικών ενώσεων και φαρμάκων, κυρίως με την υδροξυλίωσή (προσθήκη ριζών υδροξυλίου -ΟΗ) τους, καθιστώντας τα με αυτόν τον τρόπο πιο ευδιάλυτα στο νερό ώστε να μπορούν να απομακρυνθούν από τον οργανισμό. Η υδροξυλίωση γίνεται από τα ένζυμα μονοοξυγονάσες του συστήματος  P-450.
thumb|280px|(1) Πυρινική μεμβράνη, (2) Πυρινικός πόρος, (3) Αδρό ενδοπλασματικό δίκτυο, (4) Λείο ενδοπλασματικό δίκτυο, (5) Ριβόσωμα του αδρού ενδοπλασματικού δικτύου, (6) Μεταφερόμενες πρωτεΐνες, (7) Κυστίδια, (8) Σύμπλεγμα Golgi, (9) Πλευρά cis Golgi, (10) Πλευρά trans Golgi, (11) Ενδιάμεση περιοχή.
Ορμονική σύνθεση
Στη σύνθεση περιλαμβάνονται οι φυλετικές ορμόνες των σπονδυλωτών, όπως και των στεροειδών ορμονών που εντοπίζουμε στα επινεφρίδια του ανθρώπου. Τα κύτταρα των ωοθηκών και των ορχέων διαθέτουν επίσης μεγάλη ποσότητα σε λείο ενδοπλασματικό δίκτυο.
Αποθήκευση υδατανθράκων
Στα ηπατικά κύτταρα αποθηκεύονται οι υδατάνθρακες με τη μορφή γλυκογόνου. Με την υδρόλυση των γλυκογόνων στο ήπαρ από τα κύτταρα, απελευθερώνεται η γλυκόζη. Αυτή η διαδικασία είναι σημαντική για τον έλεγχο του σακχάρου του αίματος. Αυτό γίνεται ως εξής: Το ένζυμο γλυκόζη-6-φωσφατάση το οποίο βρίσκεται στη μεμβράνη του λείου ενδοπλασματικού δικτύου, διασπά με γλυκόλυση την γλυκόζη από την φωσφορική ομάδα. Έτσι μπορεί η γλυκόζη να φύγει από το κύτταρο και να αυξηθεί το επίπεδο του σακχάρου στο αίμα.
Αποθήκευση ασβεστίου
Η συγκέντρωση του Ca2+ είναι στο λείο ενδοπλασματικό δίκτυο περίπου 10−3 M. Αντίθετα τα ελεύθερα ιόντα του ασβεστίου στο κυτταρόπλασμα σε ηρεμία, είναι μόνο 100–150 n M (δηλαδή περίπου 10−7 M). Τα ιόντα αυτά διαφεύγουν από το ενδοπλασματικό δίκτυο με δύο τρόπους: Με την IP3, και με τους υποδοχείς της ρυανοδίνης. Έτσι για να μεταφερθούν ιόντα ασβεστίου από το κυτταρόπλασμα προς το λείο ενδοπλασματικό δίκτυο, θα πρέπει να μεσολαβήσει ενέργεια (ATP). Εάν θα ανέβει η συγκέντρωση του Ca2+, θα έχουμε τις εξής αντιδράσεις:
Αδρό ενδοπλασματικό δίκτυο
Το αδρό ενδοπλασματικό δίκτυο έχει δύο βασικές λειτουργίες: Την σύνθεση των πρωτεϊνών και την παραγωγή της μεμβράνης. Ως προς τη δεύτερη λειτουργία το ενδοπλασματικό δίκτυο αποτελεί σημαντικό σταθμό διαμόρφωσης (εμπλουτισμού σε μεμβρανικές πρωτεΐνες) αλλά και διακίνησης του μεμβρανικού υλικού. Η διακίνηση αυτή περιλαμβάνει όλες τις δομές του ενδομεμβρανικού συστήματος (ενδοπλασματικό δίκτυο, σύστημα Golgi, λυσοσώματα, κυστίδια) και την πλασματική μεμβράνη.
Σύνθεση πρωτεϊνών
Αρχικά απομακρύνονται οι (πρωτογενείς) πρωτεΐνες από τα ριβοσώματα. Τα ριβοσώματα δεν είναι μόνιμα συνδεμένα στο ενδοπλασματικό δίκτυο, αλλά απελευθερώνονται στο κυτταρόπλασμα και αντίστροφα. Στη συνέχεια μεταφέρονται οι πολυπεπτιδικές αλυσίδες και συνδέονται στο αδρό ενδοπλασματικό δίκτυο όπου θα κοπούν οι πρωτεΐνες και θα αναδιπλωθούν με τη βοήθεια της πρωτεΐνης χαπερονίνη (Hsp60). Με αυτήν την διαδικασία, αποκτά η πρωτεΐνη την τρισδιάστατη δομή της. Έπειτα μεταφέρεται η πρωτεΐνη με τη βοήθεια κυστιδίων στο σύμπλεγμα Golgi. Σε περίπτωση που γίνει λάθος κατά την αναδίπλωση, στέλνεται η πρωτεΐνη ξανά πίσω στο κυτταρόπλασμα και συγκεκριμένα στο πρωτεάσωμα. Αυτός ο μηχανισμός χρησιμοποιείται για την αποσύνθεση της ισχυρής τοξίνης του βακτηρίου της χολέρας. Η τοξίνη φτάνει στο κυτταρόπλασμα, όμως διαφεύγει από το πρωτεάσωμα με αποτέλεσμα να μολύνει και να εξαπλώνεται.
Η διαδικασία σύμφωνα με την οποία μία πρωτεΐνη (πολυπεπτιδική αλυσίδα) συντίθεται στο αδρό ενδοπλασματικό δίκτυο είναι η ακόλουθη: Αρχικά το mRNA μεταφράζεται σε ένα ελεύθερο ριβόσωμα του κυτταροπλάσματος. Στο αμινοτελικό άκρο του παραγόμενου πολυπεπτιδίου βρίσκεται ένα ολιγοπεπτίδιο που ονομάζεται πεπτίδιο-οδηγητής. Η σύνθεση του πεπτιδίου-οδηγητή σηματοδοτεί τη σύνδεση στο ριβόσωμα και στο πεπτίδιο του σωματιδίου αναγνώρισης του σήματος (SRP), ενός ριβονουκλεοπρωτεϊνικού συμπλόκου. Με αυτόν τον τρόπο το σύμπλεγμα SRP-mRNA-πεπτίδιο-ριβόσωμα που προκύπτει, αγκιστρώνεται στην εξωτερική πλευρά της μεμβράνης του αδρού ενδοπλασματικού δικτύου μέσω ενός διαμεμβρανικού υποδοχέα SRP. Η μετάφραση συνεχίζεται και η παραγόμενη πολυπεπτιδική αλυσίδα μεταφέρεται στον αυλό του ενδοπλασματικού δικτύου, μέσω ενός διαύλου. Το πεπτίδιο-οδηγητής στο αμινοτελικό άκρο αποκόπτεται, η πρωτεΐνη αποκτά τη διαμόρφωσή της εντός του αυλού και το ριβόσωμα απελευθερώνεται. Η πρωτεΐνη ενδεχομένως να τροποποιηθεί στον αυλό του ενδοπλασματικού δικτύου, από τον οποίο αποβάλλεται εντός κυστιδίου που αποκόπτεται από το ενδοπλασματικό δίκτυο.
Στο αδρό ενδοπλασματικό δίκτυο γίνεται και μερική τροποποίηση των παραγόμενων πρωτεϊνών. Πιο συγκεκριμένα εκεί πραγματοποιείται η ομοιοπολική προσθήκη υδατανθρακικών τμημάτων σε υδροξυλομάδες ή αμινομάδες αμινοξέων των  πρωτεϊνών για την παραγωγή γλυκοπρωτεΐνών  καθώς και η δημιουργία των δισουλφιδικών δεσμών. Επίσης στο αδρό ενδοπλασματικό δίκτυο είναι το ενεργειακά αποδεκτό δίπλωμα της πρωτεΐνης και η αυτοσυγκρότηση των πολυπεπτιδικών υπομονάδων σε πολυμερείς πρωτεΐνες.
Σαρκοπλασματικό δίκτυο
Το σαρκοπλασματικό δίκτυο είναι ένα πολυπλοκότατο σύστημα υπομικροσκοπικών σωληναρίων, τα οποία εκτείνονται ανάμεσα στα μυϊκά ινίδια σε τρόπο που το κάθε ινίδιο να περιβάλλεται από ένα δίκτυο από αυτά τα σωληνάρια. Επιπρόσθετα, μέσα στη μυϊκή ίνα υπάρχει και το σύστημα των εγκάρσιων σωληναρίων, τα οποία περιβάλλουν το κάθε σαρκομέριο σε δυο του σημεία, κατά τα όρια μεταξύ των λεπτών και των παχέων μικκυλίων. Τα σωληνάρια αυτά, κατά διαστήματα επικοινωνούν με το εξωτερικό περιβάλλον της μυϊκής ίνας, με πόρους που εκβάλλουν πάνω στην κυτταρική μεμβράνη. Έχει επίσης σχέση με τη διακίνηση των ATP και ADP μεταξύ των μιτοχονδρίων και των μυϊκών ινιδίων, ενώ με το σύστημα των εγκάρσιων σωληναρίων μεταβιβάζεται η διέγερση από την εξωτερική κυτταρική μεμβράνη προς τις κατάλληλες θέσεις των μυϊκών ινιδίων για την πρόκληση της συστολής.
Μεταφορά ουσιών προς το Golgi
Η μεταφορά διάφορων ουσιών αρχίζει από ορισμένα σημεία του ενδοπλασματικού δικτύου, τα λεγόμενα στοιχεία μετάπτωσης. Από εκεί εκβλαστάνουν κυστίδια στα οποία είναι πακεταρισμένες οι ουσίες που πρόκειται να μεταφερθούν στο Σωμάτιο Golgi. Τα κυστίδια αυτά έχουν κάλυμμα τύπου COPII. Στη συνέχεια συντήκονται τα κυστίδια αυτά μεταξύ τους δημιουργώντας το σύμπλεγμα ERGIC (ER-Golgi Intermediate Compartment, όπου ER είναι το ενδοπλασματικό δίκτυο) που αποτελεί ενδιάμεσο διαμέρισμα μεταξύ του ΚΕΔ-Golgi. Από το σύμπλεγμα δημιουργούνται άλλα κυστίδια με κάλυμμα τύπου COPI που τελικά θα έχουν την τύχη να αδειάσουν το φορτίο τους στις δεξαμενές εισόδου του Golgi (Cis-Golgi Network). Επίσης, σε περίπτωση που βρεθεί μια πρωτεΐνη στο Golgi κατά λάθος, πακετάρονται σε καλύμματα τύπου COPI και επαναφέρονται στο ενδοπλασματικό δίκτυο. Εναλλακτικά, τα κυστίδια τύπου COPII μπορούν να συντηχθούν κατευθείαν με το σύστημα Golgi.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κυτταρικά οργανίδια
Ολύμπιος (έξαρχος)
Κατηγορία:Έξαρχοι Ραβένας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Θέλημα Θεού (ταινία)
Το Θέλημα Θεού (πρωτότυπος τίτλος: Grâce à Dieu) είναι γαλλική-βελγική ταινία του 2019 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Φρανσουά Οζόν.
Πλοκή
Ο Αλεξάντρ ζει στη Λυών με τη σύζυγο και τα παιδιά του, όταν μαθαίνει ότι ο καθολικός ιερέας που τον κακοποίησε σεξουαλικά όταν ήταν ανήλικος, επιστρέφει στην πόλη.
Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε το Μέγα Βραβείο της Επιτροπής στο 69ο φεστιβάλ του Βερολίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Βελγικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βελγικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον Χριστιανισμό Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την παιδική σεξουαλική κακοποίηση Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φρανσουά Οζόν
Επικεφαλής του Επιτελείου του Λευκού Οίκου
Το αξίωμα του Προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, είναι ευρέως αναγνωρισμένο ως ισχυρό, με επιρροή και καθοριστικό, λόγω των καθημερινών επαφών με τον Πρόεδρο και την εξουσία που κατέχει στο προσωπικό του Λευκού Οίκου.
Σημερινός και 31ος Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου από τις 7 Φεβρουαρίου 2023, είναι ο Τζεφ Ζάιεντς.
Αξίωμα
Ο Επικεφαλής του Προσωπικού του Λευκού Οίκου, είναι διευθυντής του Εκτελεστικού Γραφείου του Προέδρου των ΗΠΑ, προϊστάμενος του Γραφείου του Λευκού Οίκου, μέλος της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης των ΗΠΑ, μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου των ΗΠΑ, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του Προέδρου, μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Εσωτερικής Πολιτικής των ΗΠΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Μαμαντί Ντουμπουγιά
Ο Μαμαντί Ντουμπουγιά (γαλλικά: Mamady Doumbouya) (γεννημένος στις 4 Μαρτίου 1980) είναι αξιωματικός του στρατού της Γουινέας, ο οποίος ηγήθηκε του πραξικοπήματος του 2021 και έγινε πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Συμφιλίωσης και Ανάπτυξης. Στη συνέχεια ανέλαβε πρόεδρος της χώρας από την 1η Οκτωβρίου 2021. Έχει το βαθμό του Συνταγματάρχη και είναι μέλος της Ομάδας Ειδικών Δυνάμεων και πρώην υπηρετήσας στη Λεγεώνα των Ξένων. Την ημέρα της απόπειρας πραξικοπήματος, ο Ντουμπουγιά σε ομιλία του που μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση δήλωσε ότι η παράταξή του διέλυσε την κυβέρνηση και το σύνταγμα.
Στρατιωτική καριέρα
Ο Ντουμπουγιά ήταν Γάλλος λεγεωνάριος που είχε τον βαθμό του δεκανέα πριν επιστρέψει στη Γουινέα για να ηγηθεί της Ομάδας Ειδικών Δυνάμεων, μιας επίλεκτης στρατιωτικής μονάδας που συστάθηκε από τον Αλφά Κοντέ. Όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του, προήχθη στον βαθμό του διοικητή λόχου, κάτι που έγινε με αναφορά στη διεθνή εμπειρία του, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης που είχε ολοκληρώσει σε πολλές διαφορετικές χώρες. Εργάστηκε σε αυτούς τους ρόλους για τις υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας, με έδρα το Φορεκαριά. Προήχθη περαιτέρω σε αντισυνταγματάρχη το 2019 και σε συνταγματάρχη το 2020. Το 2021 λέγεται ότι επιζητούσε περισσότερη εξουσία για την ομάδα των Ειδικών Δυνάμεων.
Ήταν ένας από τους 25 αξιωματούχους από τη Γουινέα που η Ευρωπαϊκή Ένωση απείλησε να επιβάλει κυρώσεις με αφορμή καταγγελίες για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Πραξικόπημα του 2021
Ο Ντουμπουγιά ήταν ο υποκινητής του πραξικοπήματος της 5ης Σεπτεμβρίου 2021 στη Γουινέα, στη διάρκεια του οποίου τέθηκε υπό κράτηση ο πρόεδρος της Γουινέας, Αλφά Κοντέ. Ο Ντουμπουγιά δήλωσε στην κρατική τηλεόραση ότι η παράταξή του είχε διαλύσει την κυβέρνηση και αναστείλει το σύνταγμα. Δήλωσε επίσης ότι η «Εθνική Επιτροπή Συμφιλίωσης και Ανάπτυξης (ΕΕΣΑ), [αναγκάστηκε] να αναλάβει τις ευθύνες της» έπειτα από την «τραγική πολιτική κατάσταση της χώρας μας, την οργάνωση της δικαιοσύνης, τον μη σεβασμό των δημοκρατικών αρχών, ακραία πολιτικοποίηση της δημόσιας διοίκησης, καθώς και φτώχεια και διαφθορά». Για να δικαιολογήσει τις ενέργειες του στρατού, ο Ντουμπουγιά επικαλέστηκε τον πρώην πρόεδρο της Γκάνας, Τζέρι Ρόουλινγκς, ο οποίος είπε ότι «εάν ο λαός συντριβεί από τις ελίτ του, εναπόκειται στον στρατό να δώσει στον λαό την ελευθερία του».
Την 1η Οκτωβρίου 2021 ο Ντουμπουγιά ορκίστηκε προσωρινός πρόεδρος.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γουινέας Κατηγορία:Πραξικοπηματίες Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Ειρήνη Γεωργάτου
H Ειρήνη Γεωργάτου ( 1 Φεβρουαρίου 1990) είναι ελληνίδα πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Στην καριέρα της έφτασε στην θέση 176 της WTA στο μονό γυναικών στις 16 Μαΐου 2011, και στην θέση 171 στο διπλό το οποίο πέτυχε στις 31 Ιανουαρίου 2011. Την επιτυχία της αυτή την οφείλει σε τουρνουά που συμμετείχε στην Ελλάδα, το Ισραήλ, την Τουρκία, και το Ουζμπεκιστάν. Ήταν αθλήτρια του Α.Σ. Πέρα κι έγινε επαγγελματίας το 2005 και σταμάτησε τους αγώνες το 2011 έχοντας ρεκόρ 122-84. Σήμερα είναι προπονήτρια padel και έχει σταματήσει το τένις τελείως. .
Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν πρώτη στο μονό το 2008 και το 2009, ενώ ήταν δεύτερη το 2007 , πρώτη στο διπλό το 2008 και το 2009.
Το 2011 όπου σημείωσε την μεγάλη άνωση στην παγκόσμια κατάταξη ήταν νικήτρια στο μονό στα τουρνουά της Μυτιλήνης, στις Αττάλειας (δύο τουρνουά), στο Κασρί και στην Μπουχάρα, στο διπλό στα τουρνουά του Σούτον και του Γιοχάνεσμπουργκ.
Έχει αγωνιστεί με την εθνική Ελλάδος γυναικών στο Fed cup του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης
Νικόδημος Μεταξάς
Ο ιερομόναχος Νικόδημος Μεταξάς (κατά κόσμο Νικόλαος) ήταν Έλληνας λόγιος και τυπογράφος του 17ου αιώνα, και πρώτος Αρχιεπίσκοπος Κεφαλλονιάς, Ζακύνθου και Ιθάκης, μετά την αναβάθμιση της Επισκοπής σε Αρχιεπισκοπή.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμο Νικόλαος Μεταξάς γεννήθηκε περίπου το 1585 στις Κεραμιές της δημοτικής ενότητας Λειβαθού της Κεφαλλονιάς. Οι γονείς του ήταν ευγενείς με καταγωγή από την ιστορική οικογένεια Μεταξά. Γράμματα έμαθε από τον θείο του επίσης Νικόδημο, επίσκοπο Κεφαληνίας, Ζακύνθου και Ιθάκης. Ακολούθησε τον μοναχικό βίο και εκάρη μοναχός λαμβάνοντας το "κατά Χριστόν" όνομα Νικόδημος.
Το 1620 περίπου, πήγε στον αδελφό του, στο Λονδίνο, που ήταν έμπορος ο οποίος και τον βοήθησε πολύ. Μαθητεύοντας εκεί σε διάσημα τυπογραφικά κέντρα την τυπογραφική τέχνη και καλλιγραφία και βλέποντας παράλληλα την αμάθεια που μάστιζε το ελληνικό έθνος, ο Νικόδημος συνέλαβε την αξιέπαινη ιδέα να συστήσει δικό του τυπογραφείο προς έκδοση ωφέλιμων βιβλίων. Με την οικονομική ενίσχυση από τον αδερφό του αγόρασε ένα μικρό τυπογραφικό πιεστήριο και άρχισε να τυπώνει διάφορα ελληνικά συγγράμματα. Μάλιστα τότε κυκλοφόρησε και το πρώτο του δοκίμιο με τον τίτλο "Βιβλίον του Ορθού Λόγου" (1625).
Το Λονδίνο ήταν όμως πολύ μακρυά για να επηρεάσει τους ομοεθνείς του, και γι' αυτό αλληλογράφησε με τον Πατριάρχη Κύρίλο Α', ο οποίος με ενθουσιασμό δέχτηκε τις προτάσεις του Μεταξά, για μετεγκατάστασή του στην Κωνσταντινούπολη, υποσχόμενος τα απαραίτητα χρήματα. Ο Μεταξάς αγόρασε τότε μεγάλη βιβλιογραφική συλλογή μαζί με ένα καινούργιο πιεστήριο, το κόστος των οποίων κατέβαλε κυρίως ο αδελφός του. Τον Ιούνιο του 1627 ο Μεταξάς συνοδευόμενος από δύο βοηθούς τυπογράφους μετέφερε με εμπορικό πλοίο από το Λονδίνο στην Κωνσταντινούπολη κιβώτια με βιβλία, το πιεστήριο και τυπογραφικό υλικό. Φθάνοντας, με την υποστήριξη του Πατριάρχη αλλά και των πρεσβευτών Αγγλίας και Βενετίας έλαβε την άδεια εγκατάστασης τυπογραφείου σε κάποιο νοικιασμένο οίκημα.
Εκδόσεις - έκτροπα
Η τύχη του τυπογραφείου στη συνέχεια υπήρξε τραγική. Τον ίδιο χρόνο της εγκατάστασης, το 1627, κυκλοφόρησε το πρώτο του έντυπο, που αποτελεί συγχρόνως και το πρώτο ελληνικό βιβλίο που τυπώθηκε στην Ανατολή. Ο τίτλος του ήταν "Του Μακαριωτάτου και σοφοτάτου Πατρός ημών Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας ... σύντομη πραγματεία περί Ιουδαίων", του οποίου η επιτυχία ως έκδοση υπήρξε ιδιαίτερα μεγάλη.
Αυτής ακολούθησαν και άλλες εκδόσεις που ταυτόχρονα ενόχλησαν πολλούς κύκλους που άρχισαν συνασπιζόμενοι να αντιστρατεύονται των κινήσεων του πατριαρχείου και του τυπογραφείου του Νικόδημου Μεταξά. Υπό την καθοδήγηση των Ιησουιτών αλλά και του Γάλλου πρέσβη και των καθολικών γενικότερα φοβούμενοι περισσότερο ότι δια του τυπογραφείου αυτού ΄θα δημοσιοποιηθούν διάφορες αντίθετες δογματικές πράξεις, ή και απόψεις, ιδίως καλβινιστικές ιδέες, διέβαλαν τον Μεταξά στις Αρχές με ευφάνταστα ψεύδη. Μεταξύ πολλών υποστήριζαν ότι στο τυπογραφείο του ο Νικόδημος Μεταξάς πλαστογραφεί ακόμα και φιρμάνια του Σουλτάνου, ότι κόβει νομίσματα κίβδηλα, κ.ά.
Κατόπιν αυτών των καταγγελιών και της σχετικής διαταγής του Καϊμακάμη Τούρκοι γενίτσαροι στις 22 Ιουνίου του 1628 εισέβαλαν στην εν λόγω οικία, κατάσχεσαν το πιεστήριο, τα βιβλία και όλο το σχετικό υλικό, συλλαμβάνοντας και το προσωπικό. Ο δε Μεταξάς γλύτωσε τον διωγμό χάριν της αγγλικής υπηκοότητάς του.
Μετά όμως τις απαραίτητες διευκρινίσεις που κλήθηκε να δώσει στη δίκη που ακολούθησε όταν και διαπιστώθηκαν οι ψευδείς καταγγελίες αφέθηκε ελεύθερος μαζί με το προσωπικό του παραλαμβάνοντας και όλο το τυπογραφικό υλικό που του είχε κατασχεθεί. Επειδή όμως στη συνέχεια θα ακολουθούσε κύμα δίωξης κατά των ψευδο-κατηγόρων του, του ζητήθηκε από τις Αρχές ν΄ απομακρύνει από την Κωνσταντινούπολη το τυπογραφείο του και να το εγκαταστήσει σε οποιαδήποτε άλλη πόλη της επικράτειας, εντολή στην οποία και φέρεται να υπάκουσε.
Σημειώσεις
Αρχιεπίσκοπος γενέτειράς του
Απεβίωσε στις 29 Μαρτίου 1646 και κηδεύτηκε στις Κεραμιές.
Κιριάτ Αρμπά
Το Κιριάτ Αρμπά (קִרְיַת־אַרְבַּע) είναι αστικός ισραηλινός οικισμός στα περίχωρα της Χεβρώνας, στην περιοχή των Ιουδαϊκών Όρεων του Διαμερίσματος Ιουδαίας και Σαμάρειας του Ισραήλ. Ιδρύθηκε το 1968. Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού το 2019 είχε πληθυσμό 7.326 κατοίκους.
Η πλειοψηφία της διεθνούς κοινότητας θεωρεί τους ισραηλινούς οικισμούς στη Δυτική Όχθη παράνομους σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αλλά η ισραηλινή και η αμερικανική κυβέρνηση το αμφισβητούν αυτό.
Το όνομα του οικισμού σημαίνει Πόλη των Τεσσάρων [Γιγάντων].
Το Κιριάτ Αρμπά αναφέρεται στην Εβραϊκή Βίβλο ως το προηγούμενο όνομα της Χεβρώνας και ως ο τόπος όπου πέθανε η σύζυγος του Αβραάμ, η Σάρα.
Bavaria Film
Η Bavaria Film είναι μία Γερμανική εταιρεία παραγωγής ταινιών, με έδρα το Μόναχο και πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον χώρο της στην Ευρώπη, με περίπου 30 θυγατρικές εταιρείες. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1919. Μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες που γυρίστηκαν στα στούντιό της ήταν το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Άλφρεντ Χίτσκοκ, The Pleasure Garden (1925), το Paths of Glory (1957), του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, το Freud: The Secret Passion (1960), του Τζον Χιούστον, το One, Two, Three (1961) του Μπίλι Γουάιλντερ, το The Great Escape (1963) του Τζον Στάρτζες, το Η Μελωδία της Ευτυχίας (1965) του Ρόμπερτ Γουάιζ και το The Snowden Files (2015), του Όλιβερ Στόουν, μεταξύ άλλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Ηλέκτρα (Ευριπίδη)
Η Ηλέκτρα είναι τραγωδία που έγραψε ο Ευριπίδης και διδάχτηκε (παίχτηκε) το 413 π.Χ.
Στο έργο αυτό, με χαρακτηριστική τη βαρύτητα του θεατρικού αυτού είδους, της τραγωδίας, η Ηλέκτρα, κόρη του Αγαμέμνονα, φέρεται ως σύζυγος κάποιου Μυκηναίου στον οποίο επίτηδες την έδωσε ο  δολοφόνος του πατρός της. Η δε Κλυταιμνήστρα αλλά και ο Αίγισθος λαμβάνουν τελικά την ανάλογη τιμωρία από τον αδελφό της Ηλέκτρας τον Ορέστη.
635 Βουντία
Η Βουντία (Vundtia) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,956. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Λόνερτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τον Γερμανό ψυχολόγο Βίλχελμ Βουντ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βουντίας εκτιμάται σε 98,24 ± 2,5 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0456.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βουντια
Ίντε
μικρογραφία|Ό Ίντε στο Κορνελίμουνστερ Ο Ίντε (γαλλικά Inde) είναι μικρός ποταμός του Βελγίου καθώς και του βόρειου τμήματος της Ρηνανίας-Βεστφαλίας της Γερμανίας. Έχει συνολικό μήκος 54 χιλιόμετρα.
Γεωγραφία
Ο Ίντε είναι αριστερός παραπόταμος του ποταμού Ρόερ, που διαρρέει τμήμα του ανατολικού Βελγίου και τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία της Γερμανίας.
Οι πηγές του βρίσκονται κοντά στο δήμο Ρέρεν, στο ανατολικό Βέλγιο. Ο Ίντε διαρρέει την κοινότητα Άαχεν-Κορνελίμουνστερ, την πόλη Άσβαϊλερ και τον δήμο Ίντεν. Εκβάλλει στον Ρόερ κοντά στην πόλη Τζούλιχ. Τμήμα του ποταμού εκτράπηκε επειδή άνοιξε ορυχείο λιγνίτη στην περιοχή Ίντεν-Λάμερσντορφ το 2003.
Ιστορία
Η ονομασία του ποταμού προέρχεται από το κέλτικο Ίντα (Inda). Υπάρχει και ποταμός με το όνομα Ίντε στη Γαλλία, ο oποίος έχει μήκος 55 χιλιόμετρα και το αρχικό του όνομα ήταν Ιντέλλα (Intella).
Ο ποταμός απέκτησε ιστορική σημασία όταν ο αυτοκράτορας Λουδοβίκος ο Ευσεβής ίδρυσε τη μονή Κορνελίμουνστερ σε σημείο της διαδρομής του το 815 μ.Χ..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης Κατηγορία:Ποταμοί του Βελγίου Κατηγορία:Ποταμοί της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Όρσο Β΄ Παρτετσιπάτσιο
Ο Όρσο Β΄ Παρτετσιπάτσιο (Ιταλικά : Orso II Partecipazio, πέθανε το 932) ήταν ο 18ος και παραδοσιακά ο 16ος Δόγης της Βενετίας (912 - 932), ήταν πιθανότατα εγγονός του Μπαντοάριο Παρτετσιπάτσιο, μικρότερου γιου του Όρσο Α΄ Παρτετσιπάτσιο. Το 912 ενώ επέστρεφε από υπηρεσιακό ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη με τον γιο του δόγη Πιέτρο Τριμπούνο συνελήφθη από έναν Σέρβο πρίγκιπα της Ζαχλουμία, τον Μιχαήλο Βιζεβιτς. Η Βουλγαρία βρισκόταν τότε σε πόλεμο με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία που ήταν επικυρίαρχος της Βενετίας και ο πρίγκιπας που ήταν σύμμαχος των Βουλγάρων τον έστειλε στον Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας με την ελπίδα να διώξει την κυριαρχία του Πέτρου της Σερβίας από την περιοχή.
Δόγης της Βενετίας
Ο Όρσο Β΄ Παρτετσιπάτσιο εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας σε λαϊκή συνέλευση, αμέσως μετά έστειλε τον γιο του Πιέτρο στην Κωνσταντινούπολη να αποκαταστήσει τις σχέσεις της Βενετίας με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία που είχαν έρθει σε σύγκρουση με τους προκατόχους του. Ο Πιέτρο πήρε τον τίτλο του "Πρωτοσπαθάριου" και έγινε εξέχων μέλος της Βενετσιάνικης αριστοκρατίας. Η Αδριατική Θάλασσα μαστιζόταν από Δαλματούς, Σαρακηνούς και Ναρεντίνους πειρατές αλλά ο νέος δόγης δεν ανέλαβε δράση. Η Δημοκρατία της Βενετίας απέκτησε την εποχή του Όρσο Β΄ νομισματοκοπείο. Αποσύρθηκε στο μοναστήρι της Σάντα Φελίτσε στην Αμμιάνα (932) και έζησε εκεί μέχρι τον θάνατο του. Η προτομή του τοποθετήθηκε στην εκκλησία της Παρθένου των Κήπων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Οικογένεια Παρτετσιπάτσιο
Νικόλαος Γλυκύς
Ο Νικόλαος Γλυκύς (1619-1693) ήταν Έλληνας τυπογράφος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1619. Δεν έμαθε σχεδόν καθόλου γράμματα. Ήλθε στη Βενετία το 1647, ασχολούμενος αρχικά με το εμπόριο. Κατά το 1671 ίδρυσε στην Βενετία το τυπογραφείο του, αφού αγόρασε πριν από τις 28 Νοεμβρίου 1670 το τυπογραφείο του Ορσίνο Αλμπρίτζι και αποκτώντας ταυτόχρονα το προνόμιο αποκλειστικότητας για την έκδοση σημαντικών ελληνικών τίτλων. Το όνομά του πρωτοεμφανίζεται στο ΄΄Ωρολόγιον΄΄ του 1670, το οποίο αποτελεί συμπαραγωγή με τον Αλμπρίτζι. Από το τυπογραφείο του εκδόθηκαν όχι μόνο εκκλησιαστικά, αλλά και επιστημονικά και φιλολογικά έργα. Κυκλοφόρησε συνολικά 106 τίτλους.
Πρώτο έργο που εκτύπωσε είναι το «Ωρολόγιον» το 1670. Η τυπογραφική σφραγίδα του Γλυκύ έχει μια μέλισσα και ως υπογραφή τα δύο γράμματα Ν(ικόλαος) Γλ(υκύς).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες τυπογράφοι Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση Κατηγορία:Κατηγορία Commons χωρίς σύνδεσμο στα Wikidata
Ντήτριχ Δ΄ της Κλέβης
Ο Ντήτριχ Δ΄, γερμ.: Dietrich IV af von Kleve (άκμασε 11888-98) από τον Οίκο της Κλέβης ήταν κόμης της Κλέβης από το 1188 έως το 1198.
Βιογραφία
Η κομητεία της Κλέβης (γερμ.: Grafschaft Kleve, ολλανδ.: Graafschap Kleef) ήταν μία κομητική πολιτεία της αυτοκρατορίας της Γερμανίας, που στην εποχή μας βρίσκεται εν μέρει στη Γερμανία (μέρος της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας) και εν μέρει στις Κάτω Χώρες/Ολλανδία (τμήματα του Λίμπουρχ, της βόρειας Βραβάντης και του Χέλρε). Οι ηγέτες της, που ονομάζοντο κόμητες, είχαν μία ειδική και προνομιακή θέση στην αυτοκρατορία. Η κομητεία της Κλέβης αναφέρεται για πρώτη φορά τον 11ο αι. Το 1417 η κομητεία έγινε δουκάτο (γερμ.: Herzogtum Kleve, ολλανδ.: Hertogdom Kleef, και οι ηγεμόνες του αναβιβάστηκαν στο καθεστώς των δουκών.
Η ιστορία της σχετίζεται στενά με αυτή των γειτόνων της: τα δουκάτα του Γύλιχ, του Μπεργκ, του Χέλρε και της κομητείας του Λα Μαρκ. Το 1368 ενώθηκαν η Κλέβη με το Λα Μαρκ. Το 1521 τα Γύλιχ-Μπεργκ και Κλέβη-Λα Μαρκ σχημάτισαν τα Ενωμένα δουκάτα Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Η περιοχή βρισκόταν και στις δύο πλευρές του ποταμού Ρήνου, γύρω από την πρωτεύουσα Κλέβη και κάλυπτε περίπου τις σημερινές περιοχές Κλέβη, Βέζελ και την πόλη του Ντούισμπουργκ.
Σύμφωνα με τη γερμανική, ολλανδική και γαλλική Wikipedia υπήρχε μόνο ένας Nτήτριχ μεταξύ 1172 και 1198. Αυτός ήταν γιος του Ντήτριχ Β΄ και της Aδελαΐδας του Ζούλτσμπαχ και νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα της Ολλανδίας. Αυτό θα έκανε τους Ντήτριχ Γ΄ και Ντήτριχ Δ΄ το ίδιο άτομο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, κόρη του Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας κσι είχε τέκνο:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Κλέβης
Μάκης Ιθακήσιος
Ο Δημήτριος (Μάκης) Ιθακήσιος (1920 - 7 Σεπτεμβρίου 2003) ήταν Έλληνας ιατρός-χειρουργός από τη Ζάκυνθο και παράγοντας του Παναθηναϊκού.
Βίος
Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1947.