cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίκος Αλιβιζάτος
Βιογραφικά Στοιχεία
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1972. Ακολούθως, το 1973 έλαβε το Μεταπτυχιακό της Νομικής (Δημόσιο Δίκαιο), από το Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς και το 1977 αναγορεύθηκε Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Παντεόν-Ασσάς (Παρίσι ΙΙ). Την περίοδο 1980 - 1983 διετέλεσε ειδικός επιστήμονας στην Νομική Σχολή Αθηνών και το 1983 εξελέγη Επίκουρος Καθηγητής, με γνωστικό αντικείμενο το Συνταγματικό Δίκαιο. Το 1988 εξελέγη Αναπληρωτής Καθηγητής και το 1992 τακτικός Καθηγητής.
ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα
Σλοβακία
Πρωτάθλημα
Νίκος Αλιβιζάτος
Βιογραφικά Στοιχεία
Έχει εργασθεί ως επισκέπτης ερευνητής στα Πανεπιστήμια Στάνφορντ (1989), Πρίνστον (1997) και Οξφόρδης (2005).
ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα
Σλοβακία
Κύπελλο
Νίκος Αλιβιζάτος
Βιογραφικά Στοιχεία
Δικηγορεί στην Αθήνα από το 1978 (στην "Αλιβιζάτος - Κιουσοπούλου & Συνεργάτες - Δικηγορική Εταιρεία") και ειδικεύεται στο δημόσιο δίκαιο και, κυρίως, στο δίκαιο της ιδιοκτησίας, των μέσων ενημέρωσης, της εκπαίδευσης και του περιβάλλοντος, καθώς και στα δικαιώματα των μειονοτήτων. Παρίσταται τακτικά στο Συμβούλιο της Επικρατείας και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στο Στρασβούργο. Μεταξύ των υποθέσεων που έχει χειρισθεί περιλαμβάνεται η χάραξη της περιφερειακής λεωφόρου Υμηττού, η αποζημίωση καλόπιστων ιδιοκτητών που οι εκτάσεις τους έχουν δεσμευθεί για περιβαλλοντικούς λόγους, η εκτροπή του Αχελώου, η τύχη της βασιλικής περιουσίας, και η προσφυγή του Οικουμενικού Πατριαρχείου κατά της Τουρκίας για το Ορφανοτροφείο της Πριγκίπου.
ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα
Ευρώπη
Διεθνή κύπελλα
Νίκος Αλιβιζάτος
Βιογραφικά Στοιχεία
Το 1995 και για ένα ακαδημαϊκό έτος διετέλεσε Διευθυντής του Τομέα Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών.
ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σλοβακίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1940 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχοσλοβακίας
Νίκος Αλιβιζάτος
Βιογραφικά Στοιχεία
Έχει υπάρξει ιδρυτικό μέλος και Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (1989 - 1990), μέλος της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (1997 - 2002), Μέλος του European Group of Ethics της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (2002-2005).
Από το 2006, είναι μέλος του Νομικού Συμβουλίου της Τραπέζης της Ελλάδος. Από το 2010 έως το 2012, θήτευσε ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Ακολούθως, από το 2012 έως και το 2015, ήταν Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Από το 2013 έως το 2017 ήταν μέλος για πρώτη φορά στην "Επιτροπή της Βενετίας", επιτροπή υπό το Συμβούλιο της Ευρώπης που προσφέρει νομικές συμβουλές σε χώρες.
Το 2014 ανέλαβε για τέσσερα χρόνια Πρόεδρος του Επιστημονικού Ομίλου «Αριστόβουλος Μάνεσης», που δημιουργήθηκε στην μνήμη του Αριστόβουλου Μάνεση.
Στις 17 Φεβρουαρίου 2015 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για τη θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας με την στήριξη του Ποταμιού και του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Στην ψηφοφορία της 18ης Φεβρουαρίου, Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξελέγη ο συνυποψήφιος Προκόπης Παυλόπουλος, με 233 ψήφους. Ο Νίκος Αλιβιζάτος απέσπασε 30 ψήφους.
Στις 31 Αυγούστου 2016, αφυπηρέτησε από το Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ομότιμου Καθηγητή, για την πολυετή εκπαιδευτική και ερευνητική ακαδημαϊκή δραστηριότητά του.
Το 2017, ανέλαβε Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής των Εκλογών για την ανάδειξη του νέου Επικεφαλής της Κεντροαριστεράς και πρώτου Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, με τη συμμετοχή περίπου 211.000 πολιτών στον α' γύρο και περίπου 155.000 πολιτών στον β' γύρο.
Το 2019 ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα ως Μέλος της Επιτροπής της Βενετίας του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τον Νοέμβριο του 2019 ορίστηκε από τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, πρόεδρος της νεοσυσταθείσας Επιτροπής για την παρακολούθηση της εφαρμογής των πορισμάτων του Συνηγόρου του Πολίτη σχετικά με τα περιστατικά αστυνομικής βίας (άρθρο 1 ν.3938/2011, όπως ισχύει).
Κατοικεί στην Αθήνα. Είναι παντρεμένος με την δικηγόρο Γιάννα Διάκου-Αλιβιζάτου και έχει δύο παιδιά, τη Μαριλένα, που είναι μουσειολόγος, και τον Κώστα, που είναι αρχιτέκτονας.
Ομιλεί γαλλικά και αγγλικά.
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
Έχει ακόμη δημοσιεύσει άρθρα και σχόλια δικαστικών αποφάσεων σε νομικά περιοδικά. Ήταν Τακτικός συνεργάτης του «Βήματος» (1986-2000) και των  «Νέων» (2000-2007) και από το 2008 της « Καθημερινής».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες συνταγματολόγοι Κατηγορία:Συνταγματολόγοι
Παναγιώτης Μάτσος
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1911 στη Θεσσαλονίκη γιος του Γεωργίου Μάτσου. . Σπούδασε Νομικά και Οικονομικές Επιστήμες στο ΕΚΠΑ, ενώ έκανε και ανώτερες σπουδές στη Γερμανία. Το 1937 έγινε δικηγόρος παρά Πρωτοδίκαις στη Θεσσαλονίκη. Διορίστηκε αρχικά Νομάρχης Φλωρίνης το 1960, μετά Νομάρχης Δράμας, υπηρετώντας από το 1964 ως τον Ιούλιο 1965, Νομάρχης Μεσσηνίας από τον Ιούλιο 1965 ως το 1967, Κοζάνης, Σερρών από τον Μάρτιο ως τον Μάιο του 1967, Νομάρχης Πιερίας από το 1967 ως το 1968 και Νομάρχης Ηρακλείου το 1968-70. . Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε μόνος του στο διαμέρισμά του στην οδό Λασσάνη, στη Θεσσαλονίκη, όπου βρέθηκε νεκρός από τους συγγενείς του, το 1976. Αυτοκτόνησε με παραθείο, καθώς έπασχε από μερική παραλυσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Δράμας Κατηγορία:Νομάρχες Κοζάνης Κατηγορία:Νομάρχες Φλώρινας Κατηγορία:Νομάρχες Σερρών Κατηγορία:Νομάρχες Ηρακλείου Κατηγορία:Νομάρχες Πιερίας Κατηγορία:Νομάρχες Μεσσηνίας
Φίλα
Το λήμμα Φίλα μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:
Fila
Ημιακανθώδης κεφαλικός μυς
Ο ημιακανθώδης κεφαλικός μυς βρίσκεται στο πάνω και πίσω μέρος του λαιμού μας, κάτω από τον σπληνιοειδή. Αποτελείται από μια σειρά από τένοντες, οι οποίοι εκφύονται από τις εγκάρσιες αποφύσεις των αυχενικών σπονδύλων (Α7-Θ7) και τις αρθρικές αποφύσεις (Α4-Α6). Οι τένοντες ενώνονται σχηματίζοντας έναν παχύ μυ και τελικά καταφύονται στην αυχενική γραμμή του ινιακού οστού. Με ενέργεια του ημιακανθώδη κεφαλικού μυός προκαλείται έκταση του κορμού και της κεφαλής και στροφή του κεφαλιού. Ο μυς νευρώνεται από οπίσθιους κλάδους νωτιαίων νεύρων.
Πηγές
Κατηγορία:Μυϊκό σύστημα
Πομπόνιο Αμαλτέο
thumb|«Η Παρθένος εν δόξη με τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, τον Άγιο Τισιανό, και δωρητή», έργο του Πομπόνιο Αμαλτέο, 1563 Ο Πομπόνιο Αμαλτέο (ιταλ. Pomponio Amalteo, 1505 – 9 Μαρτίου 1588) ήταν Ιταλός ζωγράφος της βενετικής σχολής.
Βιογραφικά στοιχεία
Τα έργα του Αμαλτέο αποτελούνται κυρίως από νωπογραφίες και παραστάσεις της κόγχης του ιερού εκκλησιών (altarpieces). Πολλά από αυτά τα έργα έχουν φθαρεί σημαντικά με την πάροδο των αιώνων, όπως στον ναό της Αγίας Μαρίας των Μπαττίστι και ο «Άγιος Σεβαστιανός» (1533) στον καθεδρικό ναό του Σαν Βίτο αλ Ταλιαμέντο. Πέντε πίνακές του με θέματα παρμένα από τη ρωμαϊκή ιστορία κοσμούν το «Μέγαρο των Νοταρίων» στο Μπελλούνο.
Η τεχνοτροπία του Αμαλτέο διαφοροποιείται από εκείνη του Πορντενόνε στις ασθενέστερες σκιάσεις, στα φωτεινότερα χρώματα και στις λιγότερο κομψές αναλογίες των μορφών. Πιθανώς όμως υπήρξε ο πλέον «φτασμένος» από τους μαθητές του Πορντενόνε.
Μαθητές του Πομπόνιο Αμαλτέο ήταν οι Σεμπαστιάνο Σεκκάντε (Sebastiano Seccante, 1534-1581) και Τζοβάννι Αντόνιο Αγκοστίνι (Giovanni Antonio Agostini).
Ο Πομπόνιο Αμαλτέο πέθανε στο Σαν Βίτο αλ Ταλιαμέντο σε ηλικία 82 ή 83 ετών.
1566
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1566 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Πομπόνιο Αμαλτέο
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
1566
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λιγοψά Ιωαννίνων
Η Λιγοψά είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου, το οποίο ανήκει στον Δήμο Ζίτσας Ιωαννίνων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 610 μ. και έχει πληθυσμό περίπου 220 κατοίκους, από τους οποίους οι 60 είναι μόνιμοι, στην πλειοψηφία τους κυρίως ηλικιωμένοι, που ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Επίσης η Λιγοψά φημίζεται για το κρασί της και το τοπικό τσίπουρο, από τη γνωστή ποικιλία σταφυλιού Ντεμπίνα.
Στη Λιγοψά γεννήθηκε ο Ελευθέριος Μαντζίκας (1917-2008), ένας από τους ιθύνοντες νόες της εταιρείας ΜΙΣΚΟ (την αγόρασε, μαζί με άλλους, από τους ιδρυτές της το 1953) και τοπικός ευεργέτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Εβίτα (ταινία)
Η ταινία έτυχε θερμής υποδοχής από τους κριτικούς και προτάθηκε για πέντε βραβεία Όσκαρ. Τελικά κέρδισε αυτό του Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού για το «You Must Love Me». Επίσης προτάθηκε για πέντε Χρυσές Σφαίρες και κέρδισε τις τρεις: Καλύτερης Ταινίας – Κωμωδία ή Μιούζικαλ, Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού («You Must Love Me») και Καλύτερης Ηθοποιού σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ (Μαντόνα).
Γίδες Άνδρου
Οι Γίδες είναι ένα χωριό στην Άνδρο κοντά στη Μονή Σωτήρος, σε υψόμετρο 260 μ. και με πληθυσμό 36 κατοίκων. Απέχει από το Γαύριο 7 χλμ. και από τη Χώρα 39 χλμ. Ανήκει στο δήμο Άνδρου, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκε στο δήμο Υδρούσας.
Εβίτα (ταινία)
Πλοκή
Η νεαρή και άσημη Εύα Ντουάρτε, ξεκινά από την επαρχιακή πόλη της για το Μπουένος Άιρες με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής. Χρησιμοποιεί μια σειρά εραστών για αν ανέλθει βήμα προς βήμα κοινωνικά και να γίνει πετυχημένη ηθοποιός του κινηματογράφου και του ραδιοφώνου. Σε μια φιλανθρωπική εκδήλωση γνωρίζει τον υψηλόβαθμο στρατιωτικό Χουάν Περόν και τον βοηθά σε μια ταραγμένη πολιτικά εποχή να ανέλθει στο ανώτατο αξίωμα της Αργεντινής. Χάρις στις φιλανθρωπίες και για τη φυσική της απέχθεια προς την αριστοκρατική τάξη γίνεται ιδιαίτερα αγαπητή από τον απλό λαό που τη θεωρεί αγία, παρά τα όποια ατοπήματα της ζωής και της πολιτικής της καριέρας. Εκείνη συνεχίζει να υποστηρίζει το έργο του συζύγου της μέχρι το θάνατό της, το 1952, σε ηλικία 33 ετών.
Γίδες Άνδρου
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Εβίτα (ταινία)
Πλοκή
Αφηγητής του έργου είναι ένας νεαρός με το όνομα «Τσε», ένας χαρακτήρας βασισμένος σε υπαρκτή ιστορική προσωπικότητα, τον Αργεντίνο Τσε Γκεβάρα. Δεν υπάρχει ωστόσο, ιστορική απόδειξη πως η Εύα Περόν συναντήθηκε ποτέ με τον Γκεβάρα, η εμφάνισή του σαν χαρακτήρα είναι καθαρά συμβολική και προσωποποιεί τον ανώνυμο Αργεντίνο πολίτη. Σε όλο το έργο ο Τσε είναι αυτός που αντιμετωπίζει πότε με χιούμορ και πότε με ελαφρά ειρωνεία της πράξεις της Εύας, κατά την άνοδό της στην κοινωνική κλίμακα. Στο τέλος του έργου, οι δύο χαρακτήρες συναντώνται σε ένα όνειρο και έρχονται αντιμέτωποι ιδεολογικά, ενώ χορεύουν βαλς.
Τα Τραγούδια
right|thumb|Η Μαντόνα ως Εβίτα στην ομώνυμη ταινία.
Η Διανομή
right|thumb|Ο Αντόνιο Μπαντέρας ως Τσε στην ταινία «Εβίτα».
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1996 Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Hollywood Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αργεντινή Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλαν Πάρκερ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Όλιβερ Στόουν
Αντίγραφο ασφαλείας
thumb|Ένας εξωτερικός [[σκληρός δίσκος που χρησιμοποιείται για την ανάκτηση δεδομένων σε περίπτωση ακούσιας απώλειας]]
Τα αντίγραφα ασφαλείας (αγγλικά backup) είναι αντίγραφα πρωτότυπων δεδομένων υπολογιστών (εγγράφων, φωτογραφιών, βίντεο, κώδικα, λειτουργικών συστημάτων κ.λπ.), που δίνουν τη δυνατότητα για άμεση ανάκτηση του πρωτότυπου σε περίπτωση απώλειάς του για οποιονδήποτε λόγο όπως της διαγραφής του ή του κατακερματισμού του.
Χρήσεις
Τα αντίγραφα ασφαλείας χρησιμοποιούνται συνήθως σε:
Πολιτική αντιγράφων ασφαλείας
Οι εταιρείες και οι οργανισμοί έχουν γραπτές πολιτικές για τα αντίγραφα ασφαλείας, ανάλογα με τις ανάγκες τους. Ανάλογα με τις ανάγκες για ασφάλεια, καθορίζεται:
1567
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1567 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Αντίγραφο ασφαλείας
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψηφιακή τεχνολογία Κατηγορία:Μνήμη υπολογιστή Κατηγορία:Ασφάλεια δεδομένων
1567
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Φινλανδικές βουλευτικές εκλογές 2019
Στις Φινλανδικές βουλευτικές εκλογές της 14ης Απριλίου 2019, κέρδισε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα που συγκέντρωσε το 17,73% των ψήφων και πήρε τις 40 από τις 200 έδρες του Κοινοβουλίου. Ο αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Άντι Ρίνε σχημάτισε μια κυβέρνηση συνεργασίας με το Κόμμα Κέντρου, την Πράσινη Ένωση, την Αριστερή Συμμαχία και το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα. Το Κόμμα Κέντρου που ήταν το μεγαλύτερο κόμμα μετά τις εκλογές του 2015, υπέστη μία καταστροφική ήττα: έχασε 18 έδρες, συγκέντρωσε το μικρότερο ποσοστό ψήφων από το 1917 και έπεσε στην 4η θέση. Κατόπιν αυτού ο αρχηγός του κόμματος, ο πρώην πρωθυπουργός Γιούχα Σίπιλα, παραιτήθηκε από την προεδρία του κόμματος.
Το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα και οι Χριστιανοδημοκράτες διατήρησαν όλες τις έδρες που είχαν κερδίσει στις προηγούμενες εκλογές. Ο Συνασπισμός των Ώλαντ διατήρησε την έδρα του στις νήσους Ώλαντ, ενώ ο Χάρι Χάρκιμο, ένας πρώην βουλευτής του Εθνικού Συνασπισμού ο οποίος ίδρυσε το κόμμα Κίνημα Τώρα, επανεκλέχθηκε στην εκλογική του περιφέρεια και έτσι έγινε ο πρώτος βουλευτής του κόμματός του.
Ιστορικό
Η απερχόμενη ήταν μία κυβέρνηση συνεργασίας των τριών μεγάλων κεντροδεξιών κομμάτων: το Κόμμα Κέντρου, το Κόμμα των Φινλανδών και το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού. Η κυβέρνηση, που είχε Πρωθυπουργό τον Γιούχα Σίπιλα, σχηματίστηκε την 29η Μαίου 2015 και ήταν η 74η κυβέρνηση της Φινλανδίας.
Κυβερνητική κρίση του 2017
Την 10η Ιουνίου 2017, ο Γιούσι Χάλααχο εξελέγη αρχηγός του Κόμματος των Φινλανδών, κατόπιν παραίτησης του επί πολλών χρόνων αρχηγού Τίμο Σόινι. Μετά από συνομιλίες μεταξύ των αρχηγών των τριών κομμάτων της κυβέρνησης, ο Σίπιλα και ο τότε Υπουργός Οικονομικών Πέτερι Όρπο ανακοίνωσαν ότι διέκοψαν την συνεργασία τους με το Κόμμα των Φινλανδών. Η κυβέρνηση θα είχε καταρρεύσει, αλλά σώθηκε, όταν την 13η Ιουνίου το Κόμμα των Φινλανδών χωρίστηκε στα δύο. Μία ομάδα είκοσι βουλευτών του κόμματος διασπάστηκε προς ίδρυση του κόμματος "Κυανή Μεταρρύθμιση". Κατόπιν περαιτέρω αποσπάσεων και μετασχηματισμών, η Κυανή Μεταρρύθμιση έμεινε με 18 έδρες και το Κόμμα των Φινλανδών με 17. Τελικά, η κυβέρνηση του Σίπιλα διατήρησε την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, καθώς η Μπλε Μεταρρύθμιση υποστήριξε την κυβέρνηση, ενώ το Κόμμα των Φινλανδών κινήθηκε στην αντιπολίτευση.
Την 8η Μαρτίου 2019, ο Πρωθυπουργός Σίπιλα παραιτήθηκε. Την ίδια ημέρα ο Πρόεδρος Σαούλι Νιινίστο όρισε εκ νέου τον ίδιο ως επικεφαλής της υπηρεσιακής κυβέρνησης, μέχρι την διεξαγωγή των νέων εκλογών. H κυβέρνησή του κατέρρευσε όταν δεν επιτεύχθηκε συμφωνία για τις αμφιλεγόμενες μεταρρυθμίσεις στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης. Ωστόσο, αρκετοί πολιτικοί αναλυτές θεώρησαν την παραίτησή του ως μια στρατηγική κίνηση που στόχευε στο να επιτρέψει περισσότερη ελευθερία στα κόμματα του συνασπισμού. Και, για πολύ καιρό η δημοτικότητα του Κόμματος Κέντρου σταθερά έπεφτε στις δημοσκοπήσεις, και αυτή ήταν μία τελευταία ευκαιρία να σταματήσει η πτώση.
Εκλογικό σύστημα
Τα 200 μέλη του Φινλανδικού Κοινοβουλίου εκλέχθηκαν με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης σε 13 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, και η κατανομή των εδρών έγινε με τη μέθοδο D'Hondt. Ο αριθμός των εκλεγμένων αντιπροσώπων μίας περιφέρειας είναι ανάλογος του πληθυσμού της έξι μήνες πριν από τις εκλογές. Οι Ώλαντ είναι μονοεδρική εκλογική περιφέρεια με ξεχωριστό κομματικό σύστημα. Σε σύγκριση με τις εκλογές του 2015, μια έδρα πέρασε από τη Σαβονία-Καρελία στην Ουούσιμαα.
Σχηματισμός κυβέρνησης
Δύο μέρες πριν τις εκλογές, οι Σοσιαλδημοκράτες, το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού, η Πράσινη Ένωση, η Αριστερή Συμμαχία και το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα δήλωσαν ότι επιθυμούν να συμμετάσχουν σε μία κυβέρνηση συνεργασίας που να μην περιλαμβάνει το Κόμμα των Φινλανδών, με την αιτιολόγηση ότι «''συμμετείχε σε μία πολιτική που αύξησε τις ανισότητες και οδήγησε 40,000 ανθρώπους στη φτώχεια. Σε συνδυασμό με την πολιτική τους θέση για τη μετανάστευση [...] η επίτευξη καλής συμφωνίας είναι απίθανη.''» Για αυτήν την ενέργεια αποκλεισμού, ο πρόεδρος του Κόμματος των Φινλανδών Γιούζι Χάλα-αχο δήλωσε ότι: αφενός το κόμμα του οφείλει να διεκδικήσει μία θέση στην κυβέρνηση, αφετέρου τα άλλα κόμματα αποκλείουν το Κόμμα των Φινλανδών από τη συνεργασία τους.
Δύο εβδομάδες αργότερα, ο πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Άντι Ρίνε διένειμε ένα ερωτηματολόγιο σε όλες τις κοινοβουλευτικές ομάδες για να αξιολογήσει τις θέσεις τους σε διάφορα θέματα όπως το βασικό εισόδημα, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, η κλιματική αλλαγή και οι μεταρρυθμίσεις στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, για να εστιάσει στους καλύτερους υποψήφιους για συμμετοχή στην κυβέρνηση συνεργασίας. Με βάση τις απαντήσεις και τις αρχικές συνομιλίες με όλα τα κόμματα, ο Ρίνε ανακοίνωσε ότι στο σχηματισμό της κυβέρνησης θα συμμετάσχουν το Κόμμα Κέντρου, η Πράσινη Ένωση, η Αριστερή Συμμαχία και το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα. Τελικά την 6η Ιουνίου ο πρόεδρος Σάουλι Νιινίστο διόρισε το υπουργικό συμβούλιο του Ρίνε, που είναι η 75η κυβέρνηση της Φινλανδίας.
Παραπομπές
2019 Φινλ
Κωνσταντίνος Πλαπούτας
Ο αντισυνταγματάρχης Κωνσταντίνος Πλαπούτας (- 17 Φεβρουαρίου 1880) ήταν Έλληνας πολιτικός και στρατιωτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την ιστορική οικογένεια του Στρατηγού Δημητράκη Πλαπούτα του Παλούμπα στην Αρκαδία.
Διετέλεσε βουλευτής Γόρτυνος και αντισυνταγματάρχης της Βασιλικής Φάλαγγας.
Απεβίωσε στις 17 Φεβρουαρίου 1880.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Βουλευτές Γορτυνίας
Ημιακανθώδης θωρακικός μυς
Ο ημιακανθώδης θωρακικός μυς αποτελείται από μια σειρά από μικρούς τένοντες, οι οποίοι εκφύονται από τις εγκάρσιες αποφύσεις των θωρακικών σπονδύλων (Θ6-Θ10) και καταφύονται στις ακανθώδεις αποφύσεις του θώρακα (Θ1-Θ4) και των κάτω δύο αυχενικών σπονδύλων (Α6-Α7). Με ενέργεια του ημιακανθώδη θωρακικού μυός προκαλείται έκταση του κορμού και της κεφαλής και στροφή του κεφαλιού. Ο μυς νευρώνεται από οπίσθιους κλάδους νωτιαίων νεύρων.
Πηγές
Κατηγορία:Μυϊκό σύστημα
Πλατεία Κοτζιά
Η Πλατεία Κοτζιά, επισήμως γνωστή ως «Πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως» είναι πλατεία του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, μεταξύ της Οδού Αθηνάς και της Οδού Αιόλου, στο μέσον της διαδρομής μεταξύ της Πλατείας Ομονοίας και του Μοναστηρακίου.
Επί της συγκεκριμένης πλατείας βρίσκονται, μεταξύ άλλων, το Δημαρχείο Αθηνών και η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Κατά τη διάρκεια χωροταξικών έργων, ανευρέθηκαν στο ύψος της Εθνικής Τράπεζας αριθμός αρχαιολογικών καταλοίπων, μεταξύ των οποίων κατάλοιπα της πύλης και της οδού των Αχαρνών, καθώς και αριθμός ταφικών μνημείων.
Τοποθεσία και περιγραφή
Η Πλατεία Κοτζιά είναι ιταλικού τύπου πλατεία, συνορεύουσα με τέσσερις οδούς: την Οδό Αθηνάς στα δυτικά, την Οδό Αιόλου στα ανατολικά, την Οδό Ευπόλιδος στα βόρεια και την Οδό Κρατίνου στα νότια. Παράλληλα, η Οδός Αθηνάς παρέχει τη δυνατότητα πρόσβασης εντός χρονικού διαστήματος ολίγων λεπτών στην Πλατεία Ομονοίας, στα βόρεια.
Επί της πλατείας βρίσκονται αριθμός επίσημων κτιρίων, μεταξύ των οποίων το δημαρχιακό μέγαρο των Αθηνών στα δυτικά, η Εθνική Τράπεζα στα ανατολικά, καθώς και το Μέγαρο Μελά στα νότια. Η Δημοτική Αγορά Αθηνών, ανεγερθείσα το 1878 και εγκαινιασμένη το 1886, βρίσκεται, επίσης, σε κοντινή απόσταση. Στο μέσον της πλατείας, οκταγωνικού σχήματος σιντριβάνι φιλοξενεί στο μέσον του γλυπτό υπό την ονομασία Θησέας, το οποίο αποτελεί έργο της Ελληνίδας καλλιτέχνιδος Σοφίας Βάρη.
Ιστορία
Η πλατεία κατασκευάστηκε το 1874. Αρχικώς, ήταν γνωστή ως «Πλατεία Λουδοβίκου» προς τιμήν του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας, πατέρα του πρώτου βασιλέα της Ελλάδας, Όθωνα, και γνωστού φιλέλληνα. Μεταξύ του 1873 και του 1888, δημοτικό θέατρο ανεγέρθηκε στη θέση του σημερινού δημαρχιακού μεγάρου των Αθηνών, το οποίο, ωστόσο, κατεδαφίστηκε το 1939 και παρά τις αντίθετες προς το συγκεκριμένο ενδεχόμενο διαμαρτυρίες. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, η πλατεία μετονομάστηκε σε «Πλατεία Κοτζιά» προς τιμήν του δημάρχου της πόλης Κωνσταντίνου Κοτζιά (δήμαρχος μεταξύ 1934 και 1936 και εκ νέου το 1951), εγνωσμένης αξίας αθλητή της ξιφασκίας, βουλευτή και υπουργού. Το 1977, η πλατεία έλαβε τη σημερινή ονομασία της: «Πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως». Ωστόσο, οι Αθηναίοι εξακολουθούν στην καθημερινότητά τους να την κατονομάζουν ως «Πλατεία Κοτζιά».
Η συγκεκριμένη τοποθεσία έχει αποτελέσει το θέατρο αριθμού πολιτισμικών και αθλητικών δρώμενων. Μεταξύ άλλων, οι δοκιμασίες ποδηλασίας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004 είχαν ως αφετηρία τη συγκεκριμένη πλατεία. Παράλληλα, εντός αυτής έλαβαν χώρα, επίσης, αριθμός καλλιτεχνικών εκδηλώσεων σχετιζόμενων με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κατά τη διάρκεια του τελικού του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2004, όπου νικήτρια αναδείχθηκε η Ελλάδα, γιγαντοοθόνη είχε στηθεί επί της πλατείας.
Αρχαιολογικά ευρήματα
Σχέδια κατασκευής υπόγειου χώρου στάθμευσης κάτω από την πλατεία οδήγησαν σε ευρεία προσπάθεια προληπτικών αρχαιολογικών ανασκαφών εντός χωρικής έκτασης της τάξεως των 6,650 m² μεταξύ του 1985 και του 1988. Επιπρόσθετες αρχαιολογικές ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν, επίσης, προς το 1998. Στα βορειοανατολικά της πλατείας, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν σημαντικά ευρήματα χρονολογούμενα στην αρχαία περίοδο: κατάλοιπα αρχαίας οδού, αριθμός ταφικών μνημείων, καθώς και θεμέλια κτίσματος. Η Πλατεία Κοτζιά βρίσκεται επί του αρχαίου Θεμιστόκλειου Τείχους της Κλασικής Αθήνας, πιο συγκεκριμένα στο ύψος της πύλης των Αχαρνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλατείες στην Αθήνα
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1950-51
Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1950-51 διεξήχθη σε τέσσερις κατηγορίες. Πρωταθλητής Αθηνών αναδείχθηκε για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του ο Πανιώνιος, ο οποίος εκπροσώπησε την ΕΠΣΑ στην τελική φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος 1951.
Βαθμολογία Α1
'''7 γκολ: Κώστας Νεστορίδης (Πανιώνιος).
4 γκολ: Κώστας Σωτηριάδης (Πανιώνιος), Λάμπης Σεραφείδης (Απόλλων).
3 γκολ: Γιάννης Σκορδίλης (Πανιώνιος), Λάκης Εμμανουηλίδης (ΑΕΚ), Κώστας Χατζηνικολάου (ΠΑΟ), Κανσός (Απόλλων), Σπύρος Γιαλαμπίδης (Φωστήρ).
2 γκολ: Γιάννης Κερδεμελίδης, Θανάσης Σαραβάκος (Πανιώνιος), Ηλίας Σταφυλίδης, Χρήστος Πολίτης, Γιάννης Νεμπίδης, Μπάμπης Φυλακτός (ΠΑΟ), Νίκος Ραδίτσας (Αστέρας).
Λιβάδια Άνδρου
Τα Λιβάδια είναι χωριό στην Άνδρο σε υψόμετρο 90 μ. και με πληθυσμό 218 κατοίκων. Ανήκει στο δήμο Άνδρου, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκε στο Δ.δ Άνδρου. Απέχει από τη Χώρα 4 χλμ. και από το Γαύριο 24 χλμ.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1950-51
Αγώνας διαβάθμισης
Σύμφωνα με τον κανονισμό πρωταθλήματος, για την συμμετοχή στην Α1΄ κατηγορία της επόμενης σεζόν έδωσαν αγώνες διαβάθμισης η τελευταία ομάδα της Α1 με την πρωταθλήτρια Α2, δηλαδή ο Φωστήρας με τη Δάφνη Μεταξουργείου. Επιβλήθηκε ο Φωστήρας, ο οποίος διατήρησε τη θέση του στην ανώτερη κατηγορία. Τα αποτελέσματα των δύο αγώνων ήταν:
Σύμφωνα με τον κανονισμό πρωταθλήματος έδωσαν αγώνες διαβάθμισης η τελευταία ομάδα της Α2 με την πρωταθλήτρια της Β΄, δηλαδή ο Άρης με τον Ατρόμητο. Επιβλήθηκε ο Ατρόμητος, ο οποίος ανέβηκε στην ανώτερη κατηγορία. Τα αποτελέσματα των αγώνων ήταν:
Β΄ κατηγορία
Συμμετείχαν 20 ομάδες. Διεξήχθη πρωτάθλημα ενός γύρου (19 αγώνες). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ατρόμητος Αθηνών έπειτα από συναρπαστική μάχη με άλλες τέσσερις ομάδες και στη συνέχεια ανέβηκε στην Α2 κατηγορία, αφού επικράτησε στον αγώνα διαβάθμισης. Τελικά, λόγω αύξησης του αριθμού των ομάδων σε δέκα, ανέβηκε και η δευτεραθλήτρια Α.Ε. Παγκρατίου. Την επόμενη σεζόν τη Β΄ κατηγορία (20 ομάδες) συγκρότησαν οι υπόλοιπες 18 και οι δύο πρώτες ομάδες της Γ΄ (Π.Ο. Ψυχικού και Α.Ο. Ζωγράφου).
Βαθμολογία
1 Στον αγώνα κατάταξης για τη 2η θέση, που έγινε στο γήπεδο Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη, ο Εθνικός Αστέρας μηδενίστηκε λόγω επεισοδίων των οπαδών του. Έτσι τη 2η θέση και την άνοδο στην Α2 πήρε η Α.Ε. Παγκρατίου.
2 Πρόκειται για τον μετέπειτα «Α.Ο. Δάφνης». Ο Δήμος Δάφνης λεγόταν τότε «Δήμος Αγ. Δημητρίου», από όπου και η ονομασία της ομάδας.
3 Αγώνες κατάταξης: Άφοβος - Νίκη Αμπελοκήπων: 1-1, 1-0.
Αγώνας διαβάθμισης
Σύμφωνα με τον κανονισμό πρωταθλήματος, για την συμμετοχή στην Β΄ κατηγορία της επόμενης σεζόν έδωσαν αγώνες διαβάθμισης η τελευταία ομάδα της Β΄ με την πρωταθλήτρια της Γ΄, δηλαδή η Νίκη Αμπελοκήπων με τον Π.Ο. Ψυχικού. Τα αποτελέσματα:
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1950-1951
Νικολό Ντονά
Ο Νικολό Ντονά ή Νικολό Ντονάτο (Ιταλικά : Nicolo Dona, 28 Ιανουαρίου 1539 – 8 Μαΐου 1618) ήταν ο 93ος Δόγης της Βενετίας (5 Απριλίου 1618 - 8 Μαΐου 1618).
Ο Νικολό Ντονά ήταν γιος του Τζιοβάννι Ντονά και της Ισαβέλλας Μοροζίνι, σπούδασε στην Πάντοβα και στην συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο, κέρδισε μεγάλη περιουσία αλλά είχε την φήμη ότι ήταν φιλάργυρος. Δεν παντρεύτηκε ποτέ και τον κληρονόμησαν ο αδελφός του Φραντσέσκο και ο ανιψιός του Πιέτρο. Ο Νικολό Ντονά ήταν απρόθυμος να σπαταλήσει την τεράστια περιουσία του για να αποκτήσει αξιώματα στην Δημοκρατία της Βενετίας λόγω της φιλαργυρίας του. Ο Ισπανός απεσταλμένος στην Βενετία Αλφόνσο ντε Λα Κουέβα, 1ος Μαρκήσιος του Μπεντμάρ προσπάθησε να αποσταθεροποιήσει την Βενετία με εμφύλιους πολέμους προκειμένου η πατρίδα του να καταλάβει εύκολα την πόλη. Στο μέσο της κρίσης ο προκάτοχος του πέθανε (16 Μαρτίου 1618).
Δόγης της Βενετίας 35 μέρες
Ο Νικολό Ντονά εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας πιθανότατα με δωροδοκία (5 Απριλίου 1618), όταν έγινε η τελετή στέψης του σπαταλήσει πολλά χρήματα για να δείξει ότι δεν είναι φιλάργυρος αλλά οι συγγενείς του αποχώρησαν. Πέθανε μόλις 35 μέρες μετά την στέψη του την ίδια εποχή που η Ισπανική συνωμοσία του Μπεντμάρ βρισκόταν στο αποκορύφωμα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Φιλίπ Μπριντέλ
Ο Φιλίπ Σιρίς Μπριντέλ (Philippe-Sirice Bridel ή Philippe Cyriaque Bridel, 20 Νοεμβρίου 1757  - 20 Μαΐου 1845), γνωστός και ως Πρωθιερέας Μπριντέλ (Doyen Bridel), ήταν Γαλλόφωνος Ελβετός συγγραφέας, άνθρωπος των γραμμάτων, υποστηρικτής της ελβετικής λαογραφίας και δραστηριοποιήθηκε κατά την διάρκεια της ανάπτυξη της ελβετικής εθνικής ταυτότητας. Βοήθησε να φέρει κοντά τους Γαλλόφωνους και Γερμανόφωνους Ελβετούς στην λογοτεχνία, την επιστήμη και κυρίως την πολιτική. Τον απασχόλησαν θέματα λογοτεχνικά, γλωσσολογικά, φυσιογνωστικά και η Ελβετική ιστορία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου1757, στο Begnins στην περιοχή της Νιόν στο καντόνι του Βω της Ελβετίας. Υπηρέτησε ως πάστορας στη Βασιλεία, στο Σατώ ντ' Εξ (Château-d'Oex) και στο Μοντρέ. Το 1782 αρχίζει να γράφει ποιήματα παρουσιάζοντας τα "Ελβετικά ποιήματα" και θεωρείται ο πρώτος Βάλδιος (γαλλ. Vaudois) ποιητής, αν και η ποιητική του προσφορά δεν ήταν τόσο σημαντική. Πολύ σημαντική ήταν η εργασία του σχετικά με την ιστορία και τη γλωσσολογία της Ελβετίας, ειδικά για το γλωσσάρι της μη επίσημης διαλέκτου της γαλλόφωνης Ελβετίας ("Glossaire du patois de la Suisse romande"/“Glossary of the Patois of French Switzerland”), που δημοσιεύτηκε, μετά τον θάνατό του, το 1866.
Πέθανε στις 20 Μαΐου1845 στο Μοντρέ στο καντόνι του Βω της Ελβετίας.
Ο ελβετικός λογοτεχνικός πατριωτισμός που ενέπνευσε, επηρέασε τον ποιητή Juste Olivier (1807-76), ο οποίος εκτώς των άλλων, έγραψε το 1825 ένα ποίημα για τον Μάρκο Μπότσαρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί συγγραφείς Κατηγορία:Ελβετοί ποιητές
Μουχάμαντ Μιαν Σούμρο
Ο Μουχάμαντ Μιαν Σούμρο (Muhammad Mian Soomro, στη γλώσσα Ουρντού: محمد میاں سومرو) ήταν ο υπηρεσιακός Πρόεδρος του Πακιστάν από τις 18 Αυγούστου 2008 ως την ορκωμοσία του νέου προέδρου, Ασίφ Αλί Ζαρντάρι.
Βιογραφικά στοιχεία
Προέρχεται από την αξιόλογη οικογένεια των Σιντ, η οποία πρωταγωνιστεί στη δημόσια ζωή της χώρας από το 1923. Ο πατέρας του, Ahmad Mian Soomro, υπήρξε πολιτευτής και μέλος της Γερουσίας. Ο ίδιος έκανε σπουδές στη Φυσική στο Πανεπιστήμιο του Παντζάμπ. Στη συνέχεια ανέπτυξε αξιόλογη επιχειρηματική δραστηριότητα και ανέλαβε σημαντικές θέσεις σε τράπεζες στο Μπαχρέιν και στο Πακιστάν.
Πολιτικά αξιώματα
Διορίστηκε Κυβερνήτης της Σιντ το 2000 και επί των ημερών του η επαρχία παρουσίασε σημαντική ανάπτυξη και πέτυχε να γίνει η πρώτη επαρχία στη χώρα του που χρηματοδοτήθηκε απευθείας από την Παγκόσμια Τράπεζα. Παραιτήθηκε από κυβερνήτης το Δεκέμβριο του 2002 με σκοπό να κατέλθει υποψήφιος στις εκλογές για Γερουσία. Εξελέγη γερουσιαστής και στη συνέχεια Πρόεδρος της Γερουσίας στις 12 Μαρτίου του 2003.
Το 2007 κατά τη λήξη της θητείας του Σαουκάτ Αζίζ, ο Σούμρο διορίστηκε προσωρινός Πρωθυπουργός ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 2008. Στις 16 Νοεμβρίου ορκίστηκε Πρωθυπουργός ενώπιον του Προέδρου Περβέζ Μουσάραφ.
Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία, έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές, ο Γιουσάφ Ραζά Γκιλάνι.
Υπηρεσιακός πρόεδρος
Ο πρόεδρος της Γερουσίας Σούμρο έγινε αυτόματα, σύμφωνα με το Σύνταγμα, υπηρεσιακός πρόεδρος στις 18 Αυγούστου του 2008 μετά την ανακοίνωση της παραίτησης του Περβέζ Μουσάραφ. . Τον διαδέχθηκε στην προεδρία, στις 9 Σεπτεμβρίου του 2008 ο Ασίφ Αλί Ζαρντάρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Πακιστάν
Οχράνα
Η Υπηρεσία για την προστασία της Δημόσιας Ασφαλείας και Τάξης (ρωσικά: Отделение по охранению общественной безопасности и порядка), που συνήθως αποκαλείτο Οχράνα στη Ρωσία, ήταν σώμα μυστικής αστυνομίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και τμήμα του Υπουργείου Εσωτερικών Υποθέσεων (Министерство внутренных дел, ΜВД, MVD) στα τέλη του 19ου αιώνα, επιβοηθούμενη από το Ειδικό Σώμα της Αστυνομίας. Δημιουργήθηκε το 1880 στη θέση του άδοξου Τρίτου Τμήματος της Καγκελλαρίας της Αυτού Μεγαλειότητος Αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Γενικά
thumb|right|250px| Η ομάδα της Οχράνα σε φωτογραφία στην Αγία Πετρούπολη, 1905 Σχηματίστηκε για να καταπολεμήσει την πολιτική τρομοκρατία και την επαναστατική δραστηριότητα της αριστεράς. Η Οχράνα διατηρούσε γραφεία σε όλη τη Ρωσική Αυτοκρατορία και μια σειρά δορυφόρους υπηρεσίες στο εξωτερικό που κυρίως ασχολούνταν με την παρακολούθηση των δραστηριοτήτων των Ρώσων επαναστατών, κατεξοχήν στο Παρίσι, όπου είχε τη βάση του ο Πιότρ Ρατσκόφσκι (Пётр Иванович Рачковский, 1884–1902). Τα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης βρίσκονταν στην Αγία Πετρούπολη, οδός Φοντάνκα, 16. Η διεύθυνση αυτή ήταν ιδιαίτερα κακόφημη στη Ρωσική Αυτοκρατορία.
Η αποστολή επιτυγχανόταν με κάθε μέσο, συμπεριλαμβανομένων μυστικών επιχειρήσεων, πρακτόρων, και παραβίαση ιδιωτικού απορρήτου (δηλ. ανάγνωση της ιδιωτικής αλληλογραφίας). Ακόμα και τα τμήματα της οργάνωσης στο εξωτερικό υπηρέτησαν αυτούς τους τρόπους. Η Οχράνα είναι ιδιαίτερα γνωστή επίσης για τους πράκτορες προβοκάτορες, μεταξύ αυτών και τον Δρα Γιάκοβ Ζιτομίρσκι (ηγέτη των Μπολσεβίκων και στενό συνεργάτη των Βλαντιμίρ Λένιν), τον Γιέβνο Αζέφ, και τους Ρομάν Μαλινόφσκι και Ντμίτρι Μπογκρόφ.
Η Οχράνα προσπάθησε να διασπάσει το εργατικό κίνημα με τη δημιουργία κατευθυνόμενων από την αστυνομία εργατικών σωματείων. Μεγάλης σημασίας είναι το γεγονός της Ματωμένης Κυριακής (1905), όταν αυτοκρατορικοί φρουροί σκότωσαν εκατοντάδες άοπλους διαδηλωτές που έκαναν παρέλαση κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης που οργανώθηκε από τον Πατέρα Γκαπόν, που συνεργαζόταν με την Οχράνα, και τον Πιότρ Ρούτενμπεργκ.
Μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων περιλαμβάνονταν και η κατασκευή του παραπλανητικού έργου Τα Πρωτόκολλα των Πρεσβύτερων (Σοφών) της Σιών (πολλοί ιστορικοί παραδέχονται ότι ο Ματβέι Γκολοβίνσκι, συγγραφέας και πράκτορας της Οχράνα, έγραψε την πρώτη έκδοση του βιβλίου υπό τις οδηγίες του Πιότρ Ρατσκόφσκι) και το στήσιμο της αντισημιτικής δίκης του Μεναχέμ Μέντελ Μπεΐλις. Στο θέμα αυτό αναφέρεται και το μυθιστόρημα του Ουμπέρτο Έκο Το κοιμητήριο της Πράγας, για το οποίο ο συγγραφέας αναφέρει ότι τα πρόσωπα που συμμετέχουν, πλην του κεντρικού ήρωα και ορισμένων δευτερευόντων χαρακτήρων, είναι πραγματικά και "έκαναν και είπαν όσα αναφέρονται στο παρόν βιβλίο".
Οι ύποπτοι που συλλαμβάνονταν από την Οχράνα παραδίδονταν στις δικαστικές αρχές της Ρωσίας, και έπειτα είτε εκτελούνταν ή στέλνονταν σε στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων που ήταν γνωστά ως κάτεργα σε άκρως απομακρυσμένες περιοχές της βορειοανατολικής Σιβηρίας.
Ιστορία
thumb|left|250px|Σύλληψη προπαγανδιστή, πίνακας του [[Ιλιά Ρέπιν (1880-1892).]]
Το πρώτο ειδικό τμήμα ασφαλείας ήταν το Τμήμα Ασφάλειας της Τάξης και της Δημόσιας Ειρήνης που υπάγονταν στην Αγία Πετρούπολη και δημιουργήθηκε το 1866 μετά την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Αλέξανδρου Β΄, με προσωπικό 12 ανακριτών. Μετά από άλλη μια αποτυχημένη απόπειρα, στις 6 Αυγούστου, 1880 ο Αυτοκράτορας, αποδεχόμενος τις προτάσεις του Κόμη Loris-Melikov, δημιούργησε το Σώμα της Αστυνομίας του Κράτους που υπάγονταν στην MVD και ενσωμάτωσε τόσο το Ειδικό Σώμα της Αστυνομίας όσο και το Τρίτο Τμήμα της Αυτοκρατορικής Καγκελλαρίας στο νέο σώμα. Η θέση του Αρχηγού της Αστυνομίας συγχωνεύτηκε με αυτήν του Αρχηγού του Σώματος που αναβαθμίστηκε σε Αναπληρωτή Υπουργό. Εντούτοις, τα μέτρα αυτά δεν απέτρεψαν τη δολοφονία του Τσάρου Αλέξανδρου Β.
Σε μια προσπάθεια να εφαρμόσει προληπτικά μέτρα ασφαλείας, ο Αυτοκράτορας Αλέξανδρος Γ΄ δημιούργησε άμεσα δύο ακόμα μυστικούς σταθμούς της αστυνομίας για την 'Ασφάλεια και την Έρευνα (ρωσικά:охранно-розыскные), που εποπτεύονταν από Αξιωματικούς της Αστυνομίας, στη Μόσχα και στη Βαρσοβία. Οι σταθμοί αυτοί έγιναν η βάση για τη μεταγενέστερη Οχράνα. Η Πολιτοφυλακή όμως εξακολούθησε να λειτουργεί ως μυστική αστυνομία στην υπόλοιπη χώρα. Ο Τσάρος δημιούργησε επίσης μια Ειδική Επιτροπή υπαγόμενη στην MVD (1881), η οποία είχε το δικαίωμα να κηρύξει Κατάσταση Εκτάκτου Ασφαλείας σε διάφορες περιοχές της Αυτοκρατορίας (το οποίο χρησιμοποιήθηκε ενεργά στη διάρκεια της Ρωσικής Επανάστασης του 1905, και υπήγαγε όλες τις αυτοκρατορικές αστυνομικές δυνάμεις στον Αρχηγό της Αστυνομίας(1882).
Η άνοδος των σοσιαλιστικών κινημάτων απαιτούσε και τη συγχώνευση των υπηρεσιών ασφαλείας. Μέχρι το 1898, το Ειδικό Τμήμα (Особый отдел) της Διεύθυνσης της Αστυνομίας διαδέχτηκε του Πολιτοφύλακες στην απόκτηση πληροφοριών από εσωτερικούς και ξένους πράκτορες και τη διείσδυση. Ως αποτέλεσμα της δολοφονίας από το Σοσιαλιστικό Επαναστατικό κόμμα του Υπουργού Εσωτερικών (MVD) Ντμίτρι Σεργκέγεβιτς Σιπιάγκιν στις 2 Απριλίου, 1902, ο νέος Υπουργός Βιατσεσλάβ φον Πλέβε αποδέσμευσε σταδιακά Διευθύνσεις των Πολιτοφυλάκων από την έρευνα και παρακολούθηση για χάρη των Σταθμών Έρευνας και Ασφάλειας (Охранно-розыскное отделение) υπό την καθοδήγηση των αντίστοιχων Δημάρχων και Κυβερνητών (που στην πραγματικότητα υπάγονταν ιεραρχικά στον Υπουργό των Εσωτερικών).
Ακολουθώντας το ξέσπασμα της Ρωσικής Επανάστασης του 1905 και τη δολοφονία του Βιατσεσλάβ φον Πλέβε, ο Πιότρ Στολύπιν, ως νέος υπουργός Εσωτερικών και Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου, δημιούργησε ένα εθνικό δίκτυο από Σταθμούς Ασφαλείας. Ήδη το 1908, υπήρχαν 31 σταθμοί και περισσότεροι από 60 το 1911. Δύο επιπλέον ειδικά τμήματα της Δ/νσης της Αστυνομίας οργανώθηκαν το 1906. Το κεντρικό Τμήμα Ασφαλείας της Διεύθυνσης της Αστυνομίας δημιουργήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου, 1907. Είχε έδρα στην οδό Φοντάνκα 16, στην Αγία Πετρούπολη.
Η αποκάλυψη του Γέβνο Αζέφ (που είχε οργανώσει πολλές δολοφονίες, μεταξύ αυτών και του Βιατσεσλάβ φον Πλέβε ) και του Ντμίτρι Μπογκρόφ (που δολοφόνησε τον Πιότρ Στολύπιν το 1911) ως διπλών πρακτόρων της Οχράνα δημιούργησαν μεγάλη καχυποψία για τις μεθόδους της οργάνωσης. Το κύρος της οργάνωσης δέχτηκε πλήγμα από την αποκάλυψη πολλών παρόμοιων διπλών πρακτόρων - προβοκατόρων. Την άνοιξη του 1913, όλοι οι Σταθμοί Ασφαλείας, κυρίως όμως της Μόσχας, της Αγίας Πετρούπολης και της Βαρσοβίας, διαλύθηκαν. Η ίδια η οργάνωση επίσημα διαλύθηκε μετά την Επανάσταση του Φλεβάρη του 1917, αν και αυτό σε καμία περίπτωση δεν σηματοδότησε το τέλος του ρόλου της μυστικής αστυνομίας για την εθνική ασφάλεια της Ρωσίας.
Χρήση βασανιστηρίων
Κάποιοι ιστορικοί ισχυρίστηκαν ότι παρά τις μεταρρυθμίσεις στις αρχές του 19ου αιώνα, η πρακτική των βασανιστηρίων δεν καταργήθηκε πραγματικά ποτέ. Επιπλέον έχει διατυπωθεί η άποψη ότι η δημιουργία της Οχράνα οδήγησε στην αύξηση της χρήσης των βασανιστηρίων, λόγω των μεθόδων που χρησιμοποίησε όπως οι παράνομες συλλήψεις, φυλακίσεις και βασανιστήρια για την απόσπαση πληροφοριών. Ακολουθώντας την Επανάσταση, οι κομμουνιστές ισχυρίστηκαν ότι η Οχράνα είχε λειτουργήσει αίθουσες βασανιστηρίων σε πόλεις όπως Βαρσοβία, Ρίγα, Οδησσός και στα περισσότερα από τα αστικά κέντρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπηρεσίες ασφάλειας Κατηγορία:Υπηρεσίες πληροφοριών της Ρωσίας Κατηγορία:Ρωσική Αυτοκρατορία
Σβετλάνα Μαστερκόβα
Η Σβετλάνα Αλεξάντροβνα Μαστερκόβα (Светлана Александровна Мастеркова, γεννήθηκε 17 Ιανουαρίου 1968) είναι Ρωσίδα πρώην αθλήτρια στίβου, στους δρόμους μεσαίων αποστάσεων. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο τόσο στα 800 όσο και στα  1.500 μέτρα. Είναι μέλος του Hall of Fame της IAAF.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ατσίνσκ της Σιβηρίας, μικρή πόλη, 400 χιλιόμετρα από το Κρασνογιάρσκ. Η μητέρα της εργαζόταν ως μαγείρισσα στο Κρασνογιάρσκ και το κορίτσι μεγάλωσε η γιαγιά της. Ως παιδί, ήταν απρόθυμη να ασχοληθεί με τον αθλητισμό αλλά παρ' όλα αυτά, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η άρχισε να αθλείται σε τοπική αθλητική σχολή.
Ξεκίνησε την καριέρα της σαν δρομέας των 800 μέτρων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων-Νεανίδων του 1985, όπου ήταν όγδοη. Η επιτυχία της ξεκίνησε το 1991, όταν έγινε πρωταθλήτρια Σοβιετικής Ένωσης. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του Τόκιο την ίδια χρονιά, πήρε την όγδοη θέση στον τελικό. Τα επόμενα δύο χρόνια είχε κάποιες επιτυχίες (όπως το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 1993) αλλά και τραυματισμούς. Το 1994 - 95 σταμάτησε προσωρινά να τρέχει προκειμένου να γεννήσει την κόρη της, Αναστασία.
Το 1996 ξαναγύρισε στον αθλητισμό, αποφασίζοντας εκτός από τα 800 μέτρα, να τρέξει και τα 1.500, απόσταση που είχε να δοκιμάσει πολλά χρόνια. Στο Ρωσικό πρωτάθλημα κέρδισε και τις δυο αποστάσεις με κορυφαίους χρόνους, όμως δεν θεωρήθηκε φαβορί για το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στην Ατλάντα, καθώς θα συναγωνιζόταν με την Μαρία Μούτολα και την Άνα Κιρό. Όμως η Μαστερκόβα οδήγησε την κούρσα από την αρχή, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο. Μετά απ' αυτή την έκπληξη, η Μαστερκόβα προκάλεσε έκπληξη κερδίζοντας και τα 1.500 μέτρα με τον ίδιο τρόπο, ισοφαρίζοντας έτσι το παρόμοιο επίτευγμα της Τατιάνα Καζάνκινα στους Ολυμπιακούς του 1976). Τέλειωσε τη σεζόν κάνοντας δύο παγκόσμια ρεκόρ, στα 1.000 μέτρα και το Μίλι.
Η Μαστερκόβα δεν μπόρεσε να επαναλάβει την επιτυχία της στο Παγκόσμιο της επόμενης χρονιάς, καθώς τραυματίστηκε στον Αχίλλειο τένοντα στους προκριματικούς των 1.500 μέτρων. Το 1998 κέρδισε τα 1.500 μέτρα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 1999 έτρεξε πάλι και τις δύο μεσαίες αποστάσεις. Έχασε τα 800 μέτρα κατατασσόμενη τρίτη, κέρδισε όμως τον τίτλο στα 1.500. Αυτή θα ήταν και η τελευταία μεγάλη επιτυχία της. Αν και πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ, εγκατέλειψε την κούρσα των προκριματικών των 1.500 και στο τέλος της σεζόν αποσύρθηκε.
Ήταν κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο μίλι με 4:12:56 από το 1996 έως το 2019. Αφού τελείωσε την αθλητική της καριέρα το 2003, άρχισε να εργάζεται ως αθλητικός σχολιαστής στην τηλεόραση. Η Μαστερκόβα είναι απόφοιτος της Σχολής Ξένων Γλωσσών του Πανεπιστημίου της Μόσχας για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Από το 2012 είναι μέλος του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων της δημοτικής περιφέρειας Ταγκάνσκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαστερκοβα Σβετλανα Κατηγορία:Σοβιετικοί αθλητές του στίβου Μαστερκοβα Σβετλανα Μαστερκοβα Μαστέρκοβα Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF
Ψηφοδέλτιο
μικρογραφία|318x318εσ|Ψηφοδέλτιο Ψηφοδέλτιο ονομάζεται ένα φύλλο χαρτιού το οποίο χρησιμοποιείται σε ψηφοφορίες. Πάνω στο ψηφοδέλτιο αναγράφονται προεκτυπωμένα τα ονόματα των Συνδυασμών (εάν υπάρχουν) και των υποψηφίων τους. Συνήθως σημειώνονται και άλλες πληροφορίες όπως ο αριθμός σταυρών που επιτρέπεται να σημειωθεί.
Τα ψηφοδέλτια κατασκευάζονται από λευκό χαρτί που χορηγεί το Δημόσιο. Τα αναγραφόμενα σε αυτά στοιχεία τυπώνονται σε μελανό (μαύρο) χρώμα.
Χρήση
αριστερά|μικρογραφία|190x190εσ|Αναγραφή ψήφου σε ψηφοδέλτιο
Εκλογές και άλλες ψηφοφορίες
Ο ψηφοφόρος σημειώνει σε συγκεκριμένο χώρο του ψηφοδελτίου την προτίμησή του. Συνήθως σημειώνει ένα σταυρό σε μικρό κουτί δίπλα από το όνομα του υποψηφίου στον οποίο καταθέτει την ψήφο του. Σε άλλες περιπτώσεις σημειώνει την ψήφο του με διαφορετικό τρόπο. Για παράδειγμα, στις αμερικανικές Εκλογές ο ψηφοφόρος "μαυρίζει" με το στυλό του ένα οβάλ (αντί τετραγώνου) δίπλα από το όνομα κάθε υποψηφίου. Τέλος, σε ορισμένες περιπτώσεις το ψηφοδέλτιο είναι απλά μια λευκή κόλλα χαρτί και ο ψηφοφόρος αναγράφει ιδιόγραφα το όνομα του υποψηφίου της προτίμησής του.
Δημοψηφίσματα
αριστερά|μικρογραφία|170x170εσ|Ψηφοδέλτιο του δημοψηφίσματος του 2015. Διακρίνονται η ερώτηση του δημοψηφίσματος και οι επιλογές (ΝΑΙ ή ΟΧΙ). Στα ψηφοδέλτια των δημοψηφισμάτων αναγράφεται αρχικά η ερώτηση που οι ψηφοφόροι καλούνται αν απαντήσουν θετικά ή αρνητικά. Στη συνέχεια αναγράφονται οι επιλογές ΝΑΙ ή ΟΧΙ. Ο ψηφοφόρος σημειώνει την προτίμησή του σε μια από τις δύο επιλογές.
Λευκά και Άκυρα ψηφοδέλτια
Ανάμεσα στα ψηφοδέλτια που μοιράζονται στους ψηφοφόρους υπάρχει και μια λευκή κόλλα χαρτί, συνήθως μικρότερου μεγέθους από τα υπόλοιπα ψηφοδέλτια. Αυτή χρησιμοποιείται σε περίπτωση που ο ψηφοφόρος δεν προτιμάει κανέναν από τους υποψηφίους ή τις επιλογές της ψηφοφορίας. Χρησιμοποιείται επίσης ως διαμαρτυρία για το πολιτικό σύστημα. Επίσης ψηφοδέλτια στα οποία δεν διακρίνεται καθαρά η ψήφος ή αναγράφονται πράγματα τα οποία απαγορεύονται καλυπτόμενα από νομοθεσία (π.χ. αναγραφή ημισελήνου αντί σταυρού, αναγραφή άλλων λέξεων ή φράσεων ή άλλων ονομάτων κ.λπ). Τα λευκά ψηφοδέλτια δεν προσμετρώνται ως άκυρα, όπως επίσης δεν προσμετρώνται ως άκυρα και ψηφοδέλτια με κακώς σχεδιασμένους σταυρούς ή γραμμές που σχεδιάστηκαν καταλάθως.
Αμέσως μετά την σημείωση των σταυρών στο παραβάν, τα ψηφοδέλτια ρίχνονται στην κάλπη. Τα ψηφοδέλτια επίσης μπορούν αν αναγράφουν ήδη τους σταυρούς προτίμησης και να ρίχνονται απευθείας στην κάλπη. Τέλος, μπορούν να σταλούν ταχυδρομικώς (επιστολική ψήφος), ενώ στην ηλεκτρονική ψηφοφορία τα έντυπα ψηφοδέλτια δε χρησιμεύουν σε κάτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές
Jimi Plays Monterey
Jimi Plays Monterey είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Φεβρουάριο του 1986 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Reprise Records", μόνο στην Αμερική, τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία.
Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε κατά την εμφάνιση των Experience στο "Monterey Pop Festival", στις 18 Ιουνίου 1967. Η συγκεκριμένη εμφάνιση περιλαμβάνει εκτός από κομμάτια που είχαν αρχικά κυκλοφορήσει στον δίσκο "Are You Experienced?", διασκευές σε τραγούδια του Howlin' Wolf, του Μπομπ Ντίλαν, του B. B. King και των Troggs.
Η συγκεκριμένη εμφάνιση αποτυπώθηκε στο ομώνυμο βίντεο, με τον Χέντριξ να βάζει φωτιά στην κιθάρα του και να την σπάει στο τέλος του κομματιού "Wild Thing".
Τραγούδια του δίσκου
1. Killing Floor (Howlin' Wolf) - 5:55
2. Foxy Lady (Hendrix) - 3:36
3. Like a Rolling Stone (Dylan) - 6:51
Εξωσκελετός
thumb|350px|1. Triops longicaudatus Ο εξωσκελετός ή εξωτερικός σκελετός είναι ο σκελετός, που δε βρίσκεται μέσα στο σώμα, αλλά αποτελεί κάλυμμα γύρω του. Εκκρίνεται από το δερµάτιο (cuticula), Δεν υπάρχει στα δευτεροστόμια, και στα προστόμια υπάρχει μόνο στα αρθρόποδα (μυριάποδα, αραχνοειδή, καρκινοειδή, έντομα κ.α.). Ο σκελετός στα εχινόδερμα δεν είναι εξωσκελετός, γιατί δημιουργείται από το μεσόδερμα.
Jimi Plays Monterey
Τραγούδια του δίσκου
4. Rock Me Baby (Josea, B. B. King) - 3:45
Εξωσκελετός
Κατ αρχήν ο εξωσκελετός εξελίχτηκε από μια αλυσίδα δακτυλίων, ο κάθε ένας από τέσσερις πλάκες. Η πλάκα στη ράχη λέγεται τεργίτης, η απέναντι πλάκα στερνίτης και οι δυο πλευρικές πλάκες λέγονται πλευρίτες. Σε πρωτόγονες φόρμες του εξωσκελετού διακρίνονται μόνο κεφάλι και ουρά, κατά κανόνα ο σκελετός συνίσταται από κεφάλι, θώρακα και κοιλία ή ουρά. Στις αράχνες κεφάλι και θώρακας ενώνονται σε κεφαλοθώρακα. Στην κεφαλική κάψα δεν διακρίνονται τεργίτες, στερνήτες και πλευρήτες. Στο Θώρακα χρησιμοποιούνται οι όροι πρόνωτο για τον τεργίτη του προθώρακα, και πρόστερνο μεσόστερνο ή μετάστερνο για τους στερνήτες των τριών θωρακικών δακτυλίων (ή μεταμερών). Στούς κοιλιακούς δακτύλιους ή ουρομερή ή ουρήτες χρησιμοποιούνται οι όροι ουρόνωτο ή ουροτεργίτης και ουρόστερνο ή ουροστερνίτης.
Jimi Plays Monterey
Τραγούδια του δίσκου
5. Hey Joe (Roberts) - 4:48
6. Can You See Me (Hendrix) - 3:11
Εξωσκελετός
Λειτουργίες
Κάθε σκελετός πρέπει να εξασφαλίζει δύο βασικές λειτουργίες Εάν ο σκελετός καλύπτει ως θώρακας το σώμα, μπορεί να εξασφαλίζει επίσης τις λειτουργίες του δέρματος. Η εξέλιξη επιδρά στη φόρμα του εξωσκελετού, δίνοντάς του άλλες λειτουργίες. Είναι αυτονόητο πως μέσω της Φυσικής Επιλογής οι φόρμες ευνοούνται, είναι αυτές που:
Jimi Plays Monterey
Τραγούδια του δίσκου
7. The Wind Cries Mary (Hendrix) - 3:40
Εξωσκελετός
Δομή
Ο εξωσκελετός αποτελείται σε µεγάλο ποσοστό από ένα αζωτούχο πολυσακχαρίτη, τη χιτίνη. Η χιτίνη με τις αλυσίδες της σχηματίζει στρώματα ορθογώνια μεταξύ τους και με αυτό το τρόπο δίνει τη στερεότητα. Η σκληρότητα προέρχεται από πρωτεΐνες και επιτυγχάνεται μόνο μερικές ώρες μετά την έκδυση. Ο εξωσκελετός των δεκαπόδων περιέχει επίσης ενώσεις του ασβεστίου (κυρίως ανθρακικό ασβέστιο). Έτσι κατασκευάζονται σκληρά τμήματα σαν πλάκες, που σχηματίζουν στερεό περίβλημα. Μακριές η στενές πλάκες μπορεί να συντίθενται σε αγγεία, λ.χ. στα άρθρα των ποδιών. Λειτουργούν σαν μοχλός. Αυτά τα κομμάτια συντίθενται με μαλακά τμήματα, που λειτουργούν ως αρθρώσεις. Ένας μυς, που βέβαια βρίσκεται μέσα στο σκελετό, συνθέτει δύο άρθρα κοντά στην κοινή άρθρωσή τους. Εάν συστέλλεται, τα άρθρα κλίνουν προς το μυ. Για να γίνει η αντίθετη κίνηση, ο μυς χαλαρώνει και ένας άλλος μυς στο απέναντι άκρο της ίδιας άρθρωσης συστέλλεται.
Jimi Plays Monterey
Τραγούδια του δίσκου
8. Purple Haze (Hendrix) - 4:20
9. Wild Thing (Taylor) - 9:46
Θέσεις τσαρτ
Jimi Plays Monterey (άλμπουμ)
Εξωσκελετός
Δομή
Το μόνο ελάττωμα του εξωσκελετού είναι πως, αφού σκληρυνθεί, δεν αναπτύσσεται. Έτσι, το ζώο με εξωτερικό σκελετό, για να μεγαλώσει, πρέπει να αλλάξει το σκελετό του. Αυτή η διαδικασία λέγεται έκδυση.
Jimi Plays Monterey
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: Φεβρουάριος 1986
Εξωσκελετός
Πηγές
Κατηγορία:Ανατομία των αρθρόποδων