cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Ο. Ζέας
Ο σύλλογος προέκυψε το 1984 έπειτα από συγχώνευση του Α.Ο. Πασαλιμανίου (ο οποίος προήλθε από συγχώνευση του Θρίαμβου και Αστέρα Πασαλιμανίου το 1982 ) και του Α.Ο. Κρίτωνα. Η συγχώνευση αυτή εγκρίθηκε από την Ε.Π.Ο. τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Την περίοδο 1987-88 κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2ου ομίλου Πειραιά και κέρδισε την άνοδο στην Δ' Εθνική. Στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής αγωνίστηκε τις επόμενες 3 χρονιές (1988-89, 1989-90 και 1990-91) όποτε και την τελευταία υποβιβάστηκε και έκτοτε συνέχισε να αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα του Πειραιά. Το 1996 ο Α.Ο. Ζέας μετονομάστηκε σε Ηρακλή Πειραιά και το 2011 επανήλθε η ονομασία του. Το 2016, έπειτα τη λήξη της σεζόν 2015-16 και τον υποβιβασμό στην Γ' κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος, ο σύλλογος αποσύρθηκε και έκτοτε παραμένει ανενεργός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ρώσοι στην Ελλάδα
Η ρωσική κοινότητα στην Ελλάδα είναι οι Ρώσοι που ζουν στην Ελλάδα και όχι οι Έλληνες της Ρωσίας που επέστρεψαν ή μετανάστευσαν στην Ελλάδα στην δεκαετία του 1990, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.
Στην Ελλάδα, υπάρχουν 13.635 άτομα ρωσικής καταγωγής, οι οποίοι ζουν κυρίως στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και την Κρήτη. Ένα μικρό μέρος τους κατέφτασε στην δεκαετία του 1920 μετά τον ρωσικό εμφύλιο πόλεμο, ωστόσο η πλειοψηφία κατέφθασε την δεκαετία του 1990.
Μέθοδος Σίλβα
Η Μέθοδος Σίλβα είναι μία μέθοδος προσωπικής ανέλιξης που ιδρύθηκε από τον Χοσέ Σίλβα. Πρόκειται για ένα σύστημα όπου ισχυρίζεται ότι βοηθάει στην ανάπτυξη των δυνάμεων του νου μέσα από τον διαλογισμό, την θετική σκέψη, την φαντασία και τον οραματισμό.
Ίδρυση
Η έρευνα του Χοσέ Σίλβα, πάνω στον ανθρώπινο νου και τις δυνατότητές του, ξεκίνησε τη δεκατία του 1940 όταν μέσα από ένα τυχαίο γεγονός του δημιουργήθηκε η ανάγκη να μελετήσει την ψυχιατρική και την ύπνωση. Το 1966 κατόπιν έρευνας και επιστημονικών πειραμάτων τα ευρήματά του δημοσιεύτηκαν, μέσω της διδασκαλίας της Μεθόδου Σίλβα γνωστή και ως Μέθοδος Ελέγχου του Νου, στην Αμερική.
Σεμινάρια
Από το 1966 διεξάγονται σεμινάρια της Μεθόδου Σίλβα σε όλο τον κόσμο με σκοπό την αυτοβελτίωση και τον έλεγχο του νου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχολογία
Παρτενόπε Νάπολι
Η Παρτενόπε Νάπολι (ιταλικά: Partenope Napoli) είναι ιταλική ερασιτεχνική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα τη Νάπολη. Στο παρελθόν διακρίθηκε στο πρωτάθλημα και το κύπελλο Ιταλίας, ενώ κατέκτησε και το κύπελλο Κυπελλούχων του 1970.
Ορούντα
Η Ορούντα είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Παρτενόπε Νάπολι
Ιστορία
Η Νάπολι ιδρύθηκε το 1957 και ανέβηκε στην πρώτη κατηγορία το 1962-63 κατακτώντας την δέκατη θέση. Μετά από μία κακή σεζόν το 1965-66, η ομάδα υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία, για να επιστρέψει αμέσως, κατακτώντας την δεύτερη θέση του ιταλικού πρωταθλήματος το 1967-68. Την ίδια χρονιά, η Παρτενόπε Νάπολι κατέκτησε το κύπελλο Ιταλίας, κερδίζοντας την Ελντοράντο Μπολόνια με 93-68, με προπονητή και παίκτη τον Τζιοβάνι Γκαβάνιν.
Ορούντα
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παρτενόπε Νάπολι
Ιστορία
Την επόμενη σεζόν, κατέκτησε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα και έφθασε ως τον τελικό του κυπέλλου, όπου ηττήθηκε από την Βαρέζε. Παράλληλα, έφθασε ως την προημιτελική φάση του κυπέλλου Κυπελλούχων, όπου αποκλείστηκε από τον Παναθηναϊκό.
Ορούντα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Παρτενόπε Νάπολι
Ιστορία
Το 1969-70, η Νάπολι έπεσε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος, αλλά κατέκτησε τον τίτλο του κυπελλούχου Ευρώπης, κερδίζοντας την γαλλική Ζαν Ντ'Αρκ Βισί σε διπλούς αγώνες. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Αντόνιο Ζόρζι, ενώ η σύνθεση της ομάδας αποτελούνταν από τους Μάιλς Έικεν, Τζιμ Ουίλιαμς, Σάουρο Μπουφαλίνι, Κάρλος ντ' Αγκουίλα, Ρέμο Μαγκέτι, Τζιοβάνι Γκαβάνιν, Φραντσέσκο Όβι, Αντόνιο Ερίκο, Βιντσέντσο Ερίκο, Μανφρέντο Φουτσίλε, Ρενάτο Αμπάτε και Λεονάρντο Κοέν.
Η Νάπολι παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία μέχρι το 1975, φθάνοντας ως τον τελικό του κυπέλλου το 1971, όταν και ηττήθηκε και πάλι από την Βαρέζε. Για τις δύο επόμενες δεκαετίες παρέμεινε σε χαμηλότερες κατηγορίες, συμμετέχοντας για τελευταία φορά σε επαγγελματικό επίπεδο το 1998, όταν και λόγω οικονομικών προβλημάτων αναγκάστηκε να αγωνιστεί σε ερασιτεχνική κατηγορία.
Εγχώριοι
1967-68
1968-69, 1970-71
Διεθνείς
1969-70
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1957 Κατηγορία:Ιταλικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1957
Μεζάνιε
Το Μεζάνιε (ιταλικά: Mesagne) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπρίντιζι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 26.020 κατοίκους.
Η περιοχή κατοικείται από την προϊστορία. Στην περιοχή υπήρχε οικισμός των Μεσσαπίων και αργότερα των Ρωμαίων, ενώ υπήρχαν και πολυάριθμες ρωμαϊκές αγρεπαύλεις. Η πόλη καταστράφηκε από επιδρομές κατά την ύστερη αρχαιότητα και τις αρχές του Μεσαίωνα. Το 1062 οι Νορμανδοί ενίσχυσαν τις οχυρώσεις. Στη συνέχεια πέρασε στην κατοχή των Σουαβών, των Ανζού και των Αραγώνων, οι οποίοι περιτείχισαν την πόλη.
Ο ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στους Αγίους Πάντες κτίστηκε το 1650-1660. Έχει μπαρόκ πρόσοψη διακοσμημένη με αγάλματα. Η εκκλησία ντελ Καρμίνε κτίστηκε σε ρωμανικό ρυθμό τον 14ο αιώνα, ο ναός του Ευαγγελισμού το 1548, με αναγεννησιακό θύρωμα, και ο μπαρόκ ναός της Παναγίας στη Βηθλεέμ κτίστηκε το 1738. Το κάστρο του Μεζάνιε σήμερα στεγάζει το αρχαιολογικό μουσείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Φιλιππινέζοι στην Ελλάδα
Η Φιλιππινέζικη κοινότητα στην Ελλάδα αποτελείται από τους Φιλιπιννέζους μετανάστες στην Ελλάδα και τους απογόνους τους. Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά της ελληνικής κυβέρνησης, το 1991 υπήρχαν 5.000 Φιλιππινέζοι στην Ελλάδα, οι οποίοι είχαν μειωθεί στους 2.000 το 1996. Στην πραγματικότητα, υπήρχαν πολλοί περισσότεροι που εργάζονταν παράνομα στην χώρα. Η φιλιππινέζικη κοινότητα διατηρεί ένα σχολείο για τα παιδιά της στην κεντρική Αθήνα.
Το 81% της φιλιππινέζικης κοινότητας στην Ελλάδα είναι γυναίκες, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία για το 1999. Συνήθως εργάζονται ως οικιακοί βοηθοί. Η σύνδεση μεταξύ φιλιππινέζων γυναικών και οικιακής εργασίας είναι διαδεδομένη. Η έκδοση του λεξικού Μπαμπινιώτη για το 1998 όριζε την λέξη Φιλιππινέζα, ως "οικιακή βοηθός από τις Φιλιππίνες ή άτομο που εκτελεί μη αναγκαίες βοηθητικές εργασίες". Μετανάστες και το Υπουργείο Εξωτερικών των Φιλιππινών διαμαρτυρήθηκαν για την παρουσία αυτής της λέξης στο λεξικό.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας
Παλαίκυθρο
Το Παλαίκυθρο είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Στάδιο Στόζιτσε
Το Στάδιο Στόζιτσε (Stadion Stožice) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας, το οποίο είναι το μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου στη χώρα. Είναι ένα από τα δύο κύρια στάδια της πόλης και βρίσκεται στην περιοχή Μπέζιγκρνατ, βόρεια του κέντρου της πόλης. Το στάδιο είναι μέρος του Αθλητικού Πάρκου Στόζιτσε.
Το στάδιο είναι η έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου ΝΚ Ολίμπια Λιουμπλιάνα και είναι η κύρια έδρα της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Σλοβενίας. Εκτός από το ποδόσφαιρο, το γήπεδο προορίζεται και για πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Ιστορία
Το γήπεδο πήρε το όνομά του από την περιοχή στην οποία βρίσκεται και η αλλαγή του ονόματος είναι πιθανή στο μέλλον λόγω χορηγικών δικαιωμάτων. Μαζί με έαν κλειστό γήπεδο, αποτελεί μέρος του Αθλητικού Πάρκου Στόζιτσε. Η έκταση του κτιρίου του σταδίου είναι 24.614 τετραγωνικά μέτρα. Κατασκευάστηκε σε 14 μήνες και άνοιξε στις 11 Αυγούστου 2010, σε έναν ποδοσφαιρικό φιλικό αγώνα μεταξύ των εθνικών ομάδων της Σλοβενίας και της Αυστραλίας, που κέρδισε η Σλοβενία με 2–0.
Το στάδιο έχει χωρητικότητα 16.038 θέσεων και είναι απλωμένο κάτω από το υψίπεδο του πάρκου. Το στάδιο διαθέτει επίσης 558 θέσεις VIP και 97 θέσεις για άτομα με αναπηρία. Ο χώρος Τύπου του γηπέδου μπορεί να φιλοξενήσει 210 δημοσιογράφους. Ως δομή, το στάδιο είναι «βυθισμένο» στο πάρκο. Μόνο η οροφή πάνω από τις κερκίδες υψώνεται πάνω από το επίπεδο του πάρκου ως μονολιθικός κρατήρας.
Για πολιτιστικούς σκοπούς, όπως μουσικές συναυλίες, η χωρητικότητα του σταδίου αυξάνεται σε πάνω από 20.000.
Ποδόσφαιρο
Το στάδιο χρησιμοποιείται κυρίως για ποδόσφαιρο και είναι η έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου Ολίμπια Λιουμπλιάνα. Επιπλέον, το στάδιο είναι επίσης η έδρα της Εθνικής Σλοβενίας. Το 2021, το στάδιο φιλοξένησε τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ21 του 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Σλοβενία Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στη Σλοβενία Κατηγορία:ΝΚ Ολίμπια Λιουμπλιάνα (2005)
Μαυροβουνιακές βουλευτικές εκλογές (2016)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μαυροβούνιο στις 16 Οκτωβρίου 2016.
Πλαίσιο
Κατά το προηγούμενο έτος σημειώθηκαν διαδηλώσεις εναντίον του απερχόμενου πρωθυπουργού, Μίλο Τζουκάνοβιτς αναφορικά με ζητήματα που αφορούσαν κυρίως τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ.
Εκλογικό σύστημα
Οι 81 έδρες του Κοινοβουλίου του Μαυροβουνίου εκλέγονται σε εθνικό επίπεδο σε μία ενιαία εκλογική περιφέρεια από κλειστή λίστα με αναλογική εκπροσώπηση. Οι έδρες κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Ντ' Οντ με 3% εκλογικό όριο για είσοδο στη βουλή. Ωστόσο, οι μειονοτικές ομάδες που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 15% του πληθυσμού σε μια περιφέρεια, εξαιρούνται με τρόπο που μειώνει το εκλογικό όριο σε 0,7% αν η λίστα δεν καταφέρει να περάσει το όριο του 3%. Για την εθνότητα των Κροατών αν δεν υπάρχει κατάλογος που αντιπροσωπεύει τον πληθυσμό ο οποίος να περνά το όριο του 0,7%, η λίστα με τις περισσότερες ψήφους θα κερδίσει μία έδρα  αν συγκεντρώσει πάνω από το 0,35% των ψήφων.
Εκστρατεία
Στις 31 Αυγούστου 2016, το Δημοκρατικό Σερβικό Κόμμα (DSS) αποφάσισε να υπογράψει συμφωνία με το συνασπισμό Δημοκρατικό Μέτωπο, όπως έπραξαν το Γιουγκοσλαβικό Κομμουνιστικό Κόμμα (JKP) και το ακροδεξιό Δημοκρατικό Κόμμα Ενότητας (DSJ).
Το Σοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα (SNP), η Ενωμένη Δράση για τη Μεταρρύθμιση (URA) και το DEMOS συμφώνησαν να σχηματίσουν μια προεκλογική συμμαχία με το όνομα Συνασπισμός Κλειδί, με επικεφαλής τον Μίοντραγκ Λέκιτς.
Στις 8 Σεπτεμβρίου του 2016 το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών (DPS) αποφάσισε να κατέλθει ανεξάρτητα, με δύο αντιπροσώπους του Φιλελεύθερου Κόμματος" (LP)  στην εκλογική λίστα.
Διενέργεια
Μια ομάδα από 20 πολίτες της Σερβίας και του Μαυροβουνίου συνελήφθησαν την ημέρα των εκλογών. Δεκατέσσερα άτομα παρέμεναν υπό κράτηση (την 12η Νοεμβρίου 2016), συμπεριλαμβανομένου του πρώην επικεφαλής της σερβικής χωροφυλακής, Μπράτισλαβ Ντίκιτς και μερικών που πολέμησαν για την φιλορωσική πλευρά στον Πόλεμο στο Ντόνμπας. Ο εισαγγελέας του Μαυροβουνίου Μιλίβογιε Κάτνιτς  δήλωσε ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις για συμμετοχή του ρωσικού κράτους, αλλά ότι δύο ρώσοι εθνικιστές είχαν οργανώσει τη συνωμοσία. Οι ρώσοι πολίτες στη Σερβία, που παρακολουθούσαν τον πρωθυπουργό Τζουκάνοβιτς, τέθηκαν υπό την εποπτεία της Ειδικής Υπηρεσίας Δίωξης η οποία τους εμπόδισε να υλοποιήσουν το σχέδιο. Οι σερβικές αρχές βρήκαν 125,000 € σε μετρητά και στολές, και απέλασαν έναν άγνωστο αριθμό ρώσων πολιτών. Την ίδια στιγμή, ο Σέρβος πρωθυπουργός, Αλεξάνταρ Βούτσιτς είπε ότι υπήρξε αυξημένη δραστηριότητα σε σειρά από διαφορετικές υπηρεσίες πληροφοριών, "από την Ανατολή και τη Δύση", εναντίον των συμφερόντων της Σερβίας, και ότι τα μέλη των οργανώσεων εκείνων είχαν συλληφθεί. Ο Μαυροβούνιος εισαγγελέας ανέφερε ότι η πρόθεσή των συλληφθέντων ήταν να εισέλθουν στο Μαυροβούνιο 500 άτομα το βράδυ των εκλογών για να "προκαλέσουν βία", και να προσλάβουν ελεύθερους σκοπευτές με εντολή να δολοφονήσουν τον πρωθυπουργό Τζουκάνοβιτς – για να αποτρέψουν την είσοδο του Μαυροβούνιου στο ΝΑΤΟ και να εμποδίσουν τη Ρωσία από το να χάσει ένα σύμμαχο στα Βαλκάνια. Σύμφωνα με ισχυρισμούς της μαυροβουνιακής αντιπολίτευσης η συνωμοσία δημιουργήθηκε για να επηρεάσουν το αποτέλεσμα των εκλογών. Όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης ισχυρίστηκαν ότι η απόπειρα πραξικοπήματος ήταν στημένη από την Κυβέρνηση του Μαυροβουνίου και το DPS ως διαφημιστικό κόλπο για να βελτιώσουν τα εκλογικά αποτελέσματα, και κατήγγειλαν τις εκλογές ως παράτυπες, αρνούμενα να αποδεχθούν τα αποτελέσματα.
Έδρες
Αρχείο:Parliament of Montenegro 2016 1.svg
Βάντα Στσαβίνσκα
Η Βάντα Μαρίε Στσαβίνσκα (πολωνικά: Wanda Marie Szczawińska) (1866 – 1955) ήταν Πολωνή βιολόγος, παιδίατρος, λέκτορας, κοινωνική ακτιβίστρια, δημοσιογράφος και μέλος του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας.
Μαυροβουνιακές βουλευτικές εκλογές (2016)
Επακόλουθα
Μετά τα γεγονότα που συνόδευσαν  τις εκλογές, όλη η αντιπολίτευση ξεκίνησε ένα συλλογικό μποϊκοτάζ όλων των κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων. Ως τον Ιανουάριο του 2017, 39 από τους 81 βουλευτές είχαν μποϊκοτάρει το κοινοβούλιο, ζητώντας να διεξαχθούν νέες εκλογές όχι αργότερα από το 2018, οπότε αναμένεται να διενεργηθούν οι επόμενες προεδρικές εκλογές.
Βάντα Στσαβίνσκα
Βιογραφία
Η Στσαβίνσκα γεννήθηκε στη Βαρσοβία της Πολωνίας στις 13 Ιουνίου 1866. Οι γονείς της ήταν ο Βόιτσεχ Στσαβίνσκι και η Μπρονισουάβα (το γένος Γκουμπρίχτι). Είχε δύο αδέρφια, τον Γκούσταφ Στσαβίνσκι και τη Γιαντβίγκα Στσαβίνσκια-Νταβιντόβα. Θα παντρευόταν τον Χένρικ Μέλτσερ-Στσαβίνσκι.
Μαυροβουνιακές βουλευτικές εκλογές (2016)
Παραπομπές
2016
Βάντα Στσαβίνσκα
Βιογραφία
Από το 1888 έως το 1891 σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, στο κολέγιο των βιοεπιστημών. Ως μαθήτρια του Καρλ Φοκτ ολοκλήρωσε τη διατριβή της το 1891 και απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στις φυσικές επιστήμες. Μετά την αποφοίτησή της, έγινε λέκτορας στο υπόγειο Ιπτάμενο Πανεπιστήμιο στη Βαρσοβία. Το 1894 μετακόμισε στο Παρίσι για να ακολουθήσει ιατρικές σπουδές, εργαζόμενη στη Σορβόννη, στο βιολογικό εργαστήριο του Ιβ Ντελάζ. Το 1902, απέκτησε το δεύτερο διδακτορικό της, αυτή τη φορά στην ιατρική. Στη συνέχεια, εργάστηκε στο Ινστιτούτο Παστέρ, πριν γίνει γιατρός στο Ίδρυμα Ζολά στο Μεντάν, μια εγκατάσταση για βρέφη υπό ανάρρωση, το 1907.
Η Στσαβίνσκα επέστρεψε ξανά στη Βαρσοβία το 1910, όπου οργάνωσε μια ιατρική κλινική για βρέφη. Το 1914, οργάνωσε ένα πρόγραμμα για την προώθηση της υγιεινής των παιδιών. Η υγιεινή έγινε ένα από τα κύρια σημεία εστίασής της και έδωσε διαλέξεις για το θέμα στην Επιστημονική Εταιρεία της Βαρσοβίας από το 1911 έως το 1918.
Εκτός από τις διαλέξεις, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Στσαβίνσκα εργάστηκε ως ιατρός στο Νοσοκομείο Αγίου Πνεύματος του Στανίσλαους Κόστκα στη Βαρσοβία, καθώς και στο Υγειονομικό Τμήμα της Επιτροπής Πολιτών της Βαρσοβίας. Το 1924 έγινε μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ιατρών. Το 1925 έδωσε μια παρουσίαση για τη σύγχρονη βρεφική διατροφή για το Συνέδριο Πολωνών Ιατρών και Φυσικολόγων στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, για το οποίο κέρδισε το πρώτο βραβείο και ένα χρυσό μετάλλιο. Χάρη στις προσπάθειές της για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τη βρεφική διατροφή και την υγιεινή, ιδρύθηκε ένα περίπτερο υγείας για βρέφη στον Σαξονικό Κήπο το 1926. Τα επόμενα χρόνια έδινε τακτικά διαλέξεις στο Κρατικό Σεμινάριο Αγροτικών Δασκάλων και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο στο Χιλίτσκι. Επιπλέον, συνεργάστηκε με το γαλλικό Bulletin de l'Institut Pasteur και έγραψε περίπου 80 μελέτες και επιστημονικά άρθρα στους τομείς της βιοεπιστήμης, της παιδιατρικής και της υγιεινής.
Το 1954, η Στσαβίνσκα τιμήθηκε με το Τάγμα της Αναγέννησης της Πολωνίας για το έργο της. Λίγο αργότερα, το 1955, πέθανε και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι στην Κρακοβία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί βιολόγοι Κατηγορία:Πολωνοί παιδίατροι Κατηγορία:Υγιεινολόγοι Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (1944-1989) Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι
Προπόνηση φυσικής κατάστασης
Η προπόνηση φυσικής κατάστασης στοχεύει σε γενικούς στόχους για συνολική υγεία και ευεξία και όχι σε στενούς στόχους για αθλητικό ανταγωνισμό, μεγαλύτερους μύες ή ανησυχίες για την εμφάνιση. Ένα τακτικό πρόγραμμα μέτριας προπόνησης και μια υγιεινή διατροφή μπορούν να βελτιώσουν τους γενικούς δείκτες εμφάνισης της καλής υγείας, όπως ο μυϊκός τόνος, το υγιές δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια, ενώ παράλληλα προλαμβάνουν τη μείωση της υγείας λόγω ηλικίας ή τρόπου ζωής και τη σειρά καρδιακών και οργανικών αποτυχιών που συνοδεύουν την αδράνεια και την κακή διατροφή.
Η ίδια η δίαιτα συμβάλλει στην αύξηση της καύσης θερμίδων με την ενίσχυση του μεταβολισμού, μια διαδικασία που ενισχύεται περαιτέρω κατά την απόκτηση περισσότερων άπαχων μυών. Ένα πρόγραμμα αερόβιας άσκησης μπορεί να κάψει λίπος και να αυξήσει τον μεταβολικό ρυθμό.
Γενική φυσική κατάσταση
Υπάρχουν πολλά οφέλη από την αύξηση του γενικού επιπέδου φυσικής κατάστασης, όπως η μείωση του άγχους, η καλύτερη αίσθηση, η μειωμένη πιθανότητα προσβολής από πολλές καρδιαγγειακές παθήσεις κ. ά. Η εφαρμογή ή η έμφαση σε ένα αυξημένο συνεπές επίπεδο σωματικής δραστηριότητας είναι ένας σίγουρος τρόπος για την αύξηση του γενικού επιπέδου φυσικής κατάστασης. Η ποσότητα που πρέπει να είναι κανείς ενεργός και να κάνει τι διαφέρει από άτομο σε άτομο- για παράδειγμα, ο ΛεΜπρον Τζέιμς έχει πολύ διαφορετικό πρόγραμμα προπόνησης από την δικαστής Judy.
Διατροφή
Η ίδια η δίαιτα συμβάλλει στην αύξηση της καύσης θερμίδων με την ενίσχυση του μεταβολισμού, μια διαδικασία που ενισχύεται περαιτέρω κατά την απόκτηση περισσότερων άπαχων μυών. Ένα πρόγραμμα αερόβιας άσκησης μπορεί να κάψει λίπος και να αυξήσει το βασικό μεταβολικό ρυθμό (BMR) σε παχύσαρκους ενήλικες, μελέτες δείχνουν ότι μέσω της σωστής διατροφής σε διάστημα 6 μηνών σε παχύσαρκους ενήλικες έχει φανεί θετική συσχέτιση στη φυσική κατάσταση και τη διάθεση, καθώς και μια απώλεια βάρους κατά μέσο όρο πάνω από 27,5%. Μελέτες δείχνουν επίσης μειωμένο επίπεδο πείνας και διάφορα άλλα συμπτώματα, όπως αδυναμία να σηκωθείτε το πρωί και συχνό άγχος.
Γυμναστική και ψυχική σταθερότητα
Η φυσική κατάσταση και η ψυχική σταθερότητα συμβαδίζουν, καθώς οι έρευνες δείχνουν ότι, αν και η σωματική και αερόβια δραστηριότητα βελτιώνει τις φυσικές ικανότητες, βοηθά επίσης στη θετική εικόνα του σώματος και στην αυτοεκτίμηση. Μελέτες δείχνουν ότι η σωματική άσκηση συμβάλλει στη βελτίωση της θετικής εικόνας του σώματος και της αυτοεκτίμησης, στην αισθητή αυξημένη διαχείριση του στρες, στη μείωση της κατάθλιψης και του άγχους, καθώς και στην ενίσχυση της διάθεσης και στη βελτίωση της συνολικής γνωστικής λειτουργίας. Όλα αυτά δείχνουν ακόμη περισσότερο τη σημασία που κρύβεται πίσω από τη χρήση της φυσικής κατάστασης για την ψυχική σταθερότητα και γιατί είναι τόσο σημαντικό να ασχολείστε με την πρακτική της.
Απώλεια βάρους και ορισμός μυών
Η γενική προπόνηση φυσικής κατάστασης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προώθηση της απώλειας βάρους. Οι προσωπικοί γυμναστές κατασκευάζουν ένα πρόγραμμα με επίκεντρο την αναδιάρθρωση του τρόπου ζωής, ενώ παράλληλα βοηθούν στην παροχή των απαραίτητων κινήτρων για την επιτυχία του.
Η γενική προπόνηση φυσικής κατάστασης μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την προώθηση της τόνωσης ή της οικοδόμησης των μυών, που είναι ουσιαστικά η ίδια φυσιολογική διαδικασία. (Ωστόσο, η "τόνωση" συνεπάγεται μέτρια μυϊκή διάπλαση, ενώ το "χτίσιμο" συνεπάγεται σημαντική αύξηση της μυϊκής μάζας)
Ο ορισμός της απώλειας βάρους είναι η απώλεια βάρους ίσου ή μεγαλύτερου του 3% του σωματικού βάρους, αν και δεν υπάρχει απόλυτα καθορισμένος ορισμός για το τι είναι η απώλεια βάρους, καθώς πρέπει να ληφθούν υπόψη η γνώμη των ειδικών, ο σωματότυπος, τα προηγούμενα προηγούμενα μελετών και οι φυσιολογικές διακυμάνσεις του βάρους.
COVID-19
Η γενική γυμναστική μπορεί να βελτιώσει την ανοσολογική απόκριση και να ενισχύσει τη φυσική άμυνα του οργανισμού κατά του COVID-19 και άλλων ιών.
Εκπαίδευση ειδικά για αθλήματα
Οι ειδικοί γυμναστές για αθλήματα μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση της δύναμης, της ευελιξίας και της αντοχής για τη βελτίωση της απόδοσης σε συγκεκριμένα αθλήματα. Οι επιλογές περιλαμβάνουν την αύξηση της δύναμης των βραχιόνων για το τένις ή τη βελτίωση της δύναμης και της σταθερότητας του πυρήνα για καλύτερη ισορροπία στο γκολφ.
Η ειδική προπόνηση για αθλήματα αφορά την ανάπτυξη φυσικών συνθηκών για τη βελτίωση της απόδοσης και των δεξιοτήτων σε ένα συγκεκριμένο άθλημα. Επίσης, η κατανόηση των αναγκών του παιχνιδιού, η προπόνηση/προπόνηση με τον σωστό ρυθμό, προκειμένου να ανταποκριθεί στις αθλητικές απαιτήσεις.
Αποκατάσταση τραυματισμών
Οι πιστοποιημένοι προσωπικοί γυμναστές μπορούν να συμβάλουν σημαντικά και μοναδικά στις προσπάθειες ανάκαμψης και αποκατάστασης. Αλλά οι προσωπικοί γυμναστές συνεχίζουν κυρίως από εκεί που σταματά η φυσικοθεραπεία.
Προγεννητική και επιλόχεια εκπαίδευση
Κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης ασκείται μεγάλη πίεση στους μύες της μέσης λόγω του μεγάλου βάρους που μεταφέρεται. Η άσκηση και οι διατάσεις μπορεί να είναι εξαιρετικά σημαντικές για την αύξηση της δύναμης και την ενίσχυση της δομής του σώματος για το επιπλέον βάρος.
Κατά τη διάρκεια του δεύτερου τριμήνου (εβδομάδες 13-28) τα δυσάρεστα συμπτώματα του πρώτου τριμήνου θα πρέπει να έχουν καταλαγιάσει και η μητέρα θα αρχίσει να αισθάνεται ένα ανανεωμένο επίπεδο ενέργειας. Η μεγαλύτερη αλλαγή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου θα είναι η αύξηση της "καμπούρας". Καθώς το μωρό μεγαλώνει, η μητέρα θα πρέπει να παρατηρήσει μια αλλαγή στη θέση και τη στάση του σώματός της. Το επιπλέον βάρος εμφανίζεται στο μπροστινό μέρος του σώματος, οι αρθρώσεις του ισχίου και της πλάτης θα δεχτούν την πίεση. Η στάση του σώματος θα αλλάξει, καθώς οι μύες του κάτω μέρους της πλάτης σφίγγονται και παίρνουν μια υπερβολική καμπυλότητα. Οι κοιλιακοί μύες θα τεντωθούν και θα τεντωθούν για να προσαρμοστούν στην ανάπτυξη του μωρού. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου θα είναι εξαιρετικά ωφέλιμο να κάνετε ασκήσεις που θα βοηθήσουν στην ενδυνάμωση των αποδυναμωμένων μυών της κοιλιάς και του πυελικού εδάφους, προκειμένου να μειωθεί η καταπόνηση της μέσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυμναστική
Κομητεία Χάρισον (Μισισίπι)
Η Κομητεία Χάρισον είναι μια από τις κομητείες της πολιτείας του Μισισίπι, στις Η.Π.Α. Πήρε το όνομά της από τον ένατο πρόεδρο των Η.Π.Α, τον Ουίλιαμ Χένρι Χάρισον. Έχει έκταση 2.530 τ.χιλ. και ο πληθυσμός της, το 2021, εκτιμάται ότι ήταν 209.000 κάτοικοι. Έχει δύο πρωτεύουσες, το Biloxi και το Gulfport.
Το 1969 υπέστη μεγάλες ζημιές από τον Τυφώνα Καμίλ (Hurricane Camille) και το 2005 από τον Τυφώνα Κατρίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χάρισον
Άγιος Αντώνιος Καλλεργιανών Χανίων
Ο Άγιος Αντώνιος είναι οικισμός της κοινότητος Καλλεργιανών του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κισσάμου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Αντώνιος είναι πεδινό χωριό στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού, αμέσως μετά τον Κίσσαμο, του οποίου αποτελεί οικιστική συνέχεια προς τα νοτιοανατολικά. Βρίσκεται σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20 και απέχει 42 χλμ. περίπου Δ. των Χανίων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καλλεργιανών
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων
Σφαγή της Βόλα
Η Σφαγή της Βόλα (Rzeź Woli) ήταν η συστηματική δολοφονία μεταξύ 40.000 και 50.000 Πολωνών στη συνοικία Βόλα της πολωνικής πρωτεύουσας, Βαρσοβίας, από τα SS και άλλους συνεργάτες του Άξονα όπως την Αζέρικη Λεγεώνα, και τις δυνάμεις της Ταξιαρχίας του Καμίνσκι με σκοπό να συντρίψουν εν τη γενέσει της την Εξέγερση της Βαρσοβίας.
Δεκάδες χιλιάδες Πολωνοί πολίτες μαζί με αιχμάλωτους αντιστασιακούς στρατιώτες του Εσωτερικού Στρατού δολοφονήθηκαν βάναυσα από τους Γερμανούς σε οργανωμένες μαζικές εκτελέσεις σε ολόκληρη τη Βόλα. Ολόκληρες οικογένειες, συμπεριλαμβανομένων μωρών, παιδιών και ηλικιωμένων, πυροβολήθηκαν συχνά επί τόπου, αλλά μερικοί σκοτώθηκαν μετά από βασανιστήρια και σεξουαλική επίθεση. Στρατιώτες δολοφονούσαν ασθενείς στα νοσοκομεία, σκοτώνοντάς τους στα κρεβάτια τους, καθώς και ιατρούς και νοσηλεύτριες που τους φρόντιζαν. Τα νεκρά σώματα στοιβάζονταν για να καούν από το Verbrennungskommando Warschau («απόσπασμα καύσης») για να καταστρέψουν τα στοιχεία της σφαγής, αν και πρώτα, σκυλιά αφήνονταν ελεύθερα για να βρουν επιζώντες για να τους σκοτώσουν. Της επιχείρησης ηγήθηκε ο Έριχ φον ντεμ Μπαχ-Ζελέφσκι, αν και οι κύριοι δράστες της ήταν η Ταξιαρχία του Ντίρλεβανγκερ και η Ταξιαρχία του Καμίνσκι, των οποίων οι δυνάμεις διέπραξαν τις πιο σκληρές φρικαλεότητες, ακόμα και για τα δεδομένα του Μπαχ-Ζελέφσκι.
Οι Γερμανοί περίμεναν ότι αυτές οι θηριωδίες θα συνέτριβαν τη βούληση των εξεγερμένων να πολεμήσουν και θα έβαζαν γρήγορα τέλος στην εξέγερση. Ωστόσο, η αδίστακτη καταστολή στη Βόλα ενίσχυσε την πολωνική αντίσταση και χρειάστηκαν άλλοι δύο μήνες σκληρών μαχών για να ανακτήσουν οι Γερμανοί τον έλεγχο της πόλης.
Σφαγή
Η Εξέγερση της Βαρσοβίας ξέσπασε την 1η Αυγούστου 1944. Τις πρώτες μέρες η πολωνική αντίσταση κατάφερε να απελευθερώσει το μεγαλύτερο μέρος της Βαρσοβίας στην αριστερή όχθη του ποταμού Βιστούλα (εξέγερση ξέσπασε επίσης στην περιοχή της Πράγκα στη δεξιά όχθη του ποταμού, αλλά γρήγορα κατεστάλη από τους Γερμανούς). Δύο μέρες μετά την έναρξη των μαχών, ο στρατηγός της Σούτσσταφφελ, Έριχ φον ντεμ Μπαχ-Ζελέφσκι, τοποθετήθηκε στη διοίκηση όλων των γερμανικών δυνάμεων στη Βαρσοβία. Μετά από άμεσες εντολές του SS-Reichsfűhrer Χάινριχ Χίμλερ να καταστείλει την εξέγερση χωρίς έλεος, η στρατηγική του ήταν να συμπεριλάβει τη χρήση τρομοκρατικών τακτικών εναντίον των κατοίκων της Βαρσοβίας. Δεν θα γινόταν διάκριση μεταξύ εξεγερμένων και αμάχων, καθώς οι διαταγές του Χίμλερ δήλωναν ρητά ότι η Βαρσοβία επρόκειτο να καταστραφεί ολοσχερώς και ότι ο άμαχος πληθυσμός επρόκειτο να εξοντωθεί.
Ο καθηγητής Τίμοθι Σνάιντερ, του Πανεπιστημίου Γέιλ, έγραψε ότι «οι σφαγές στη Βόλα δεν είχαν τίποτα κοινό με τη μάχη... η αναλογία των νεκρών αμάχων προς στρατιωτικούς ήταν πάνω από χίλιους προς έναν, ακόμα κι αν μετρηθούν οι στρατιωτικές απώλειες και στις δύο πλευρές». αριστερά|μικρογραφία| Πολωνοί πολίτες που δολοφονήθηκαν κατά τη Σφαγή της Βόλα στη Βαρσοβία, τον Αύγουστο του 1944 Στις 5 Αυγούστου, τρεις γερμανικές ομάδες μάχης ξεκίνησαν την προέλασή τους προς το κέντρο της πόλης από τις δυτικές παρυφές της περιοχής Βόλα, κατά μήκος των οδών Βόλσκα και Γκουρτσέφσκα. Οι γερμανικές δυνάμεις αποτελούνταν από μονάδες από τη Βέρμαχτ και τα Τάγματα Αστυνομίας Τάξης της Σούτσσταφφελ, καθώς και από την κυρίως ρωσική Ταξιαρχία του Καμίνσκι και την Ταξιαρχία του Ντίρλεβανγκερ, μια διαβόητη σωφρονιστική μονάδα Waffen SS με επικεφαλής τον SS-Oberführer Όσκαρ Ντίρλεβανγκερ, που περιελάμβανε την Αζέρικη Λεγεώνα (μέρος των Ostlegionen). Ο Βρετανός ιστορικός Μάρτιν Ουίντροου περιέγραψε τη μονάδα του Ντίρλεβανγκερ ως μια «τρομακτικό όχλο» από «άσπλαχνους, [ξένους] αποστάτες, ηλίθιους σαδιστές και απορριπτόμενους από άλλες μονάδες». μικρογραφία| Μια σειρά Πολωνών γυναικών με παιδιά που οδηγούνται από γερμανικά στρατεύματα κατά μήκος της οδού Βόλσκα στις αρχές Αυγούστου 1944 Λίγο μετά την έναρξη της προέλασής τους προς το κέντρο της Βαρσοβίας, οι δύο κύριες ομάδες μάχης - Kampfgruppe "Rohr" (με επικεφαλής τον στρατηγό Γκύντερ Ρορ) και Kampfgruppe "Reinefarth" (με επικεφαλής τον Χάιντς Ράινεφαρτ) - σταμάτησαν από σφοδρά πυρά από Πολωνούς μαχητές της αντίστασης. Μη μπορώντας να προχωρήσουν μπροστά, μερικά από τα γερμανικά στρατεύματα άρχισαν να πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι εκτελώντας τις εντολές τους να πυροβολήσουν όλους τους κατοίκους. Πολλοί πολίτες πυροβολήθηκαν επί τόπου, αλλά κάποιοι σκοτώθηκαν μετά από βασανιστήρια και σεξουαλική επίθεση. Οι εκτιμήσεις ποικίλλουν, αλλά ο ίδιος ο Ράινεφαρτ έχει υπολογίσει ότι έως και 10.000 άμαχοι σκοτώθηκαν στην περιοχή Βόλα μόνο στις 5 Αυγούστου, την πρώτη ημέρα της επιχείρησης. Τα περισσότερα θύματα ήταν ηλικιωμένοι, γυναίκες και παιδιά.
Στις 7 Αυγούστου, οι γερμανικές χερσαίες δυνάμεις ενισχύθηκαν περαιτέρω. Για να ενισχύσουν την αποτελεσματικότητά τους, οι Γερμανοί άρχισαν να χρησιμοποιούν τους αμάχους ως ανθρώπινες ασπίδες όταν πλησίαζαν θέσεις που κατείχε η πολωνική αντίσταση. Αυτές οι τακτικές σε συνδυασμό με τους ανώτερους αριθμούς και τη δύναμη πυρός τους βοήθησαν να πολεμήσουν μέχρι την Πλατεία Τράπεζας στο βόρειο τμήμα του κέντρου της πόλης της Βαρσοβίας και να κόψουν τη συνοικία Βόλα στη μέση.
Γερμανικές μονάδες έκαψαν δύο τοπικά νοσοκομεία με μερικούς από τους ασθενείς ακόμα μέσα. Εκατοντάδες άλλοι ασθενείς και προσωπικό σκοτώθηκαν από αδιάκριτες επιθέσεις με πυροβολισμούς και χειροβομβίδες ή επιλέχθηκαν και οδηγήθηκαν για εκτελέσεις. Ο μεγαλύτερος αριθμός δολοφονιών σημειώθηκε στο σιδηροδρομικό ανάχωμα στην οδό Γκουρτσέφκα και σε δύο μεγάλα εργοστάσια στην οδό Βόλσκα – το Εργοστάσιο Ursus στη Βόλσκα 55 και το Εργοστάσιο Franaszka στη Βόλσκα 41/45 – καθώς και στο Εργοστάσιο Pfeiffer στην οδό Οκοπόβα 57/59. Σε καθεμία από αυτές τις τέσσερις τοποθεσίες, χιλιάδες άνθρωποι εκτελέστηκαν συστηματικά σε μαζικούς πυροβολισμούς, αφού προηγουμένως είχαν συγκεντρωθεί σε άλλα μέρη και οδηγήθηκαν εκεί σε ομάδες.
Μεταξύ 8 και 23 Αυγούστου, η Σούτσσταφφελ σχημάτισε ομάδες ανδρών από την περιοχή Βόλα στο λεγόμενο Verbrennungskommando («απόσπασμα καύσης»), οι οποίοι αναγκάστηκαν να κρύψουν στοιχεία της σφαγής καίγοντας τα σώματα και τα σπίτια των θυμάτων. Οι περισσότεροι από τους άνδρες που εργάζονταν σε τέτοιες ομάδες εκτελέστηκαν αργότερα.
Στις 12 Αυγούστου δόθηκε η εντολή να σταματήσει η αδιάκριτη δολοφονία Πολωνών αμάχων στη Βόλα. Ο Έριχ φον ντεμ Μπαχ-Ζελέφσκι εξέδωσε μια νέα οδηγία που όριζε ότι οι αιχμάλωτοι άμαχοι έπρεπε να εκκενωθούν από την πόλη και να απελαθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή σε στρατόπεδα εργασίας Άρμπαϊτσλαγκερ.
Επακόλουθα
μικρογραφία| Το [[Μνημείο των Θυμάτων της Σφαγής της Βόλα, που εμφανίζει έναν κατάλογο με τοποθεσίες εκτέλεσης σε όλη τη Βόλα και εκτιμήσεις του αριθμού των θυμάτων σε κάθε τοποθεσία]] μικρογραφία| Ένα κοντινό πλάνο μιας λεπτομέρειας του Μνημείου των Θυμάτων της Σφαγής της Βόλα, που απαριθμεί μερικές από τις τοποθεσίες εκτέλεσης της οδού Βόλσκα Κανείς που ανήκε στις γερμανικές δυνάμεις που συμμετείχαν στις θηριωδίες που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας δεν διώχθηκε ποτέ γι΄ αυτές μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι κύριοι δράστες της σφαγής της Βόλα και παρόμοιων σφαγών στην κοντινή συνοικία Οχότα ήταν ο Χάιντς Ράινεφαρτ και ο Όσκαρ Ντίρλεβανγκερ. Ο Ντίρλεβανγκερ, ο οποίος προήδρευσε και συμμετείχε προσωπικά σε πολλές από τις χειρότερες πράξεις βίας, συνελήφθη την 1η Ιουνίου 1945 από τα γαλλικά στρατεύματα κατοχής ενώ κρυβόταν με ψεύτικο όνομα κοντά στην πόλη Άλτσχαουζεν στην Άνω Σουαβία. Πέθανε στις 7 Ιουνίου 1945 σε ένα γαλλικό στρατόπεδο φυλακών στο Άλτσχαουζεν, πιθανότατα ως αποτέλεσμα της κακομεταχείρισης από τους Πολωνούς φρουρούς του. Το 1945, ο Ράινεφαρτ τέθηκε υπό κράτηση από τις συμμαχικές αρχές, αλλά δεν διώχθηκε ποτέ για τις πράξεις του στη Βαρσοβία, παρά τα πολωνικά αιτήματα για έκδοσή του. Αφού ένα δυτικογερμανικό δικαστήριο τον απελευθέρωσε επικαλούμενο έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων, ο Ράινεφαρτ απόλαυσε μια επιτυχημένη μεταπολεμική καριέρα ως δικηγόρος, έγινε δήμαρχος της Βέστερλαντ και μέλος του κοινοβουλίου Λάνταγκ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Η Κυβέρνηση της Δυτικής Γερμανίας έδωσε επίσης στον πρώην SS- Obergruppenführer σύνταξη στρατηγού, πριν πεθάνει το 1979.
Τον Μάιο του 2008, ένας κατάλογος με πολλά πρώην μέλη της Ταξιαρχίας του Ντίρλεβανγκερ που ήταν ακόμη εν ζωή, συντάχθηκε και δημοσιεύτηκε από το Μουσείο Εξέγερσης της Βαρσοβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναζιστικά εγκλήματα πολέμου κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας Κατηγορία:Βόλα Κατηγορία:Αζερικά εγκλήματα πολέμου
Μπαντσάρεβο
Το Μπαντσάρεβο (σερβικά κυριλλικά: Банцарево) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου της Νίσκα Μπάνια και εντός του εδάφους της Πόλεως του Νις, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Νίσαβα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 66 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Νις
Έλληνες στη Γεωργία
Η Ελληνική διασπορά στη Γεωργία, που στους ακαδημαϊκούς κύκλους θεωρείται συχνά ως κομμάτι της ευρείας, ιστορικής κοινότητας των Ποντίων ή - πιο συγκεκριμένα σε αυτήν την περιοχή - των Ελλήνων του Καυκάσου, εκτιμάται ότι περιλαμβάνει περίπου 15.000 με 20.000 κατοίκους λιγότερους από τους 100.000 κατοίκους το 1989 (15.166 σύμφωνα με την τελευταία απογραφή). Η κοινότητα έφθινε εξαιτίας του μεγάλου κύματος επαναπατρισμού στην Ελλάδα καθώς και της μετανάστευσης στη Ρωσία, πιο συγκεκριμένα στη Σταυρούπολη στην περιοχή του Βόρειου Καυκάσου της νότιας Ρωσίας. Η κοινότητα ίδρυσε την Ελληνική Ένωση στη Γεωργία, όπου υπάρχει ένα πολιτιστικό κέντρο και μια εφημερίδα με τον τίτλο Ελληνική Διασπορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ε
Γαλλικό Σχολείο Θεσσαλονίκης
Το Γαλλικό Σχολείο Θεσσαλονίκης (École Française de Thessalonique ή EFTH) είναι γαλλικό διεθνές σχολείο στη Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε το 1906 και ενσωματώθηκε στη Γαλλική κοσμική αποστολή το 1906. Παρέχει τάξεις ματερνέλ (προσχολικές) και φτάνει μέχρι τις τάξεις τερμινάλ, το αντίστοιχο της Γ΄ Λυκείου για τη Γαλλία. Στο σχολείο διδάσκονται τα γαλλικά, τα αγγλικά και τα ελληνικά από την προσχολική ηλικία. Το 2017, το σχολείο είχε περίπου 125 μαθητές ηλικίας 2-18 ετών.
Ιστορία
Το σχολείο ιδρύθηκε μετά από έρευνα του Μωρίς Κυν, σχετικά με την ίδρυση ενός γαλλικού εκπαιδευτικού προγράμματος στη Θεσσαλονίκη. Το σχολείο ιδρύθηκε το 1906. Εκείνη την εποχή υπαγόταν στο βιλαέτι Θεσσαλονίκης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο αριθμός των μαθητών επηρεάστηκε από τους βαλκανικούς πολέμου, τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ένα ελληνικό νόμο του 1930 που απαγόρευε στα παιδιά κάτω των 12 ετών να παρακολουθούν μαθήματα σε διεθνή σχολεία. Η πυρκαγιά του 1917 επηρέασε το κτίριο του σχολείου. Ο αριθμός των μαθητών αυξήθηκε κατά τη δεκαετία του 1930 αλλά μετά το 1939 το σχολείο διαλύθηκε λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1944, οι αναχωρούντες για τη Γερμανία στρατιώτες της Γερμανίας ανατίναξαν το κτίριο του σχολείου. Το 1946 ολοκληρώθηκε η μερική ανακατασκευή του με χορηγία από το Γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών, ενώ το σχολείο είχε 500 μαθητές στη δεκαετία του 1950. Οι ελληνικές αρχές αναγνώρισαν το τμήμα δημοτικού σχολείου του Γαλλικού σχολείου στη δεκαετία του 1960 και το 1961 το σχολείο επεκτάθηκε. Επίσης εγκαινιάστηκαν παραρτήματα στις Σέρρες και το Σιδηρόκαστρο. Μια πυρκαγιά κατέστρεψε το κύριο κτίριο το 1969, η οποία συνέβη από λάθος. Από το 1970 έως το 1971 το σχολείο ανακατασκευάστηκε. Η ελληνική κυβέρνηση αναγνώρισε τα τμήματα γυμνασίου και λυκείου του Γαλλικού σχολείου τον Αύγουστο του 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Θεσσαλονίκη Σχολειο Θεσσαλονικης
Μπαλίκεσιρ (ΤΔΒΚ)
Το Μπαλίκεσιρ είναι χωριό της επαρχίας Λεφκόσα στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Παλαίκυθρο. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974 το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο ψευδοκράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λεφκόσα
Χαλού
Το Χαλού είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Καπουρθαλά της πολιτείας Παντζάμπ, Ινδία. Βρίσκεται 11 km  από την Καπουρθαλά, η οποία είναι διοικητική περιφέρεια και υποπεριφέρεια του Χαλού. Το χωριό διοικείται από έναν Σαρπάντς που είναι εκλεγμένος εκπρόσωπος του χωριού σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ινδίας και το Παντζαγιάτι Ρατζ.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την έκθεση που δημοσίευσε η Απογραφή της Ινδίας το 2011, το Χαλού έχει 229 σπίτια με συνολικό πληθυσμό 1.184 ατόμων εκ των οποίων 621 είναι άρρενες και 563 θήλεις. Το ποσοστό αλφαβητισμού του Χαλού είναι 63,39%, χαμηλότερο από το μέσο όρο του κράτους 75,84%. Ο πληθυσμός των παιδιών στην ηλικιακή ομάδα 0-6 ετών είναι 176, δηλαδή το 14,86% του συνολικού πληθυσμού. Ο λόγος γένους παιδιού είναι περίπου 934, υψηλότερος από τον πολιτειακό μέσο όρο των 846.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παντζάμπ (Ινδία)
Ιερά Μητρόπολις Κισάμου και Σελίνου
Η Ιερά Μητρόπολις Κισάμου και Σελίνου είναι μία από τις οκτώ Μητροπόλεις, οι οποίες μαζί με την Αρχιεπισκοπή Κρήτης συναποτελούν την Εκκλησία της Κρήτης, ημιαυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία υπαγόμενη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Η Μητρόπολη έχει έδρα της τον Κίσαμο και περιλαμβάνει τις δύο δυτικές πρώην επαρχίες του νομού Χανίων, την Κίσαμο και το Σέλινο. Μητροπολίτης της από το 2005 είναι ο Αμφιλόχιος Ανδρονικάκης.
Ιστορία
Η αρχαία Κίσαμος έχει εντοπιστεί στην πεδιάδα που πλαισιώνει τον ομώνυμο κόλπο. Ήταν ναυτικό και εμπορικό κέντρο της Δυτικής Κρήτης και λιμάνι της αρχαίας Πολυρρηνίας, της παλαιότερης Δωρικής πόλης της Κρήτης. Αν και βρισκόταν κοντά στην Πολυρρήνια, ήταν αυτόνομη πολιτεία και έκοψε δικά της νομίσματα, προνόμια που διατηρήθηκαν μέχρι την εποχή του Ιουστινιανού.
Η πόλη Κίσαμος ήταν καλά οχυρωμένη λόγω της στρατηγικής της σημασίας. Τα τείχη της χτίστηκαν από τους Βενετούς και κάποια τμήματά τους σώζονται και σήμερα. Το βενετικό οχυρό, το Καστέλλο, έδωσε το όνομά του στο Καστέλλι Κισάμου. Η Επισκοπή Κισάμου δεν περιελάμβανε πάντα το Σέλινο, καθώς είναι γνωστό ότι υπήρχε Επισκοπή Καντανίας με έδρα κοντά στο χωριό Κακοδίκι. Συγκαταλέγεται πάντως ανάμεσα στις είκοσι πρωτοχριστιανικές Επισκοπές της Κρήτης. Πρώτη μνεία Επισκόπου Κισάμου είναι αυτή του Ευκίσσου, που συμμετείχε στην Σαρδική Σύνοδο (343), κατόπιν αυτή του Θεοπέμπτου, που συμμετείχε στην Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο. Μολύβδινη βούλα που φυλάσσεται στο μουσείο του Ρεθύμνου και ανάγεται στα τέλη του ΣΤ' ή αρχές του Ζ' αιώνα, φέρει την επιγραφή «εκκλησία Κισάμου», ενώ στον Παρισινό τακτικό 1555Α (731-746) μνημονεύεται από τον τότε Μητροπολίτη Κρήτης ο Επίσκοπος Κισάμου, ενδέκατος στην τάξη.
Η δραστηριότητα της Επισκοπής διακόπηκε κατά την περίοδο της Αραβοκρατίας στην Κρήτη (826-961) και μετά το 1204, με την Ενετοκρατία, οπότε και εγκαταστάθηκαν Λατίνοι επίσκοποι στην Κρήτη. Από το 1645 ανασυστάθηκε η Επισκοπή Κισάμου, όπως και όλες οι επισκοπές. Μεταξύ 1831 και 1860 είχε ενωθεί με την Επισκοπή Κυδωνίας (ως Κυδωνίας και Κισάμου). Το 1860 ονομάστηκε Επισκοπή Κισάμου και Σελίνου με έδρα το Καστέλλι και με Πράξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου το 1962 ανυψώθηκε σε Μητρόπολη μαζί με τις υπόλοιπες Μητροπόλεις της Κρήτης.
Επί Αρχιερατείας Ειρηναίου Γαλανάκη ανεγέρθηκαν πολλά ιδρύματα (τυπογραφείο, αγροτικές, τεχνικές και οικοκυρικές σχολές, οικοτροφεία, γηροκομεία) και ναοί, όπως και η Ορθόδοξη Aκαδημία Κρήτης στο Κολυμβάρι. Εκεί διεξήχθη η Πανορθόδοξη Σύνοδος του 2016.
Μητροπολίτης
Ο πλήρης τίτλος του εκάστοτε επισκόπου είναι «Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου, Υπέρτιμος και Έξαρχος Εσπερίας Κρήτης».
Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου είναι σήμερα ο Σεβασμιότατος κ.κ. Αμφιλόχιος (κατά κόσμον Ανδρονικάκης), ο οποίος εξελέγη στις 5 Οκτωβρίου 2005 και χειροτονήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2005.
Πηγές
Κισαμου  Κατηγορία:Νομός Χανίων
Διαδηλώσεις στην Πολωνία το 1970
Ιστορικό
Τον Δεκέμβριο του 1970, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ξαφνικά μεγάλες αυξήσεις στις τιμές των βασικών ειδών διατροφής, ιδίως των γαλακτοκομικών, μετά από κακές σοδειές καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους. Οι αυξήσεις αποδείχθηκαν μεγάλο σοκ για τους απλούς πολίτες, ειδικά στις μεγαλύτερες πόλεις.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Γροιλανδίας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Γροιλανδίας (γροιλ: Nunatta Atuagaateqarfia), βρίσκεται στην πόλη Νουούκ, την πρωτεύουσα της Γροιλανδίας. Είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη αναφοράς στη Γροιλανδία, αφιερωμένη στη διατήρηση της εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς και της ιστορίας του νησιού.
Διαδηλώσεις στην Πολωνία το 1970
Γεγονότα
Διαδηλώσεις κατά των αυξήσεων των τιμών ξέσπασαν στις παράκτιες βόρειες πόλεις της Βαλτικής, Γκντανσκ, Γκντίνια, Έλμπλονγκ και Στσέτσιν. Το καθεστώς ανησυχούσε για ένα αναδυόμενο κύμα δολιοφθοράς, το οποίο μπορεί να εμπνεύστηκε η μυστική αστυνομία, η οποία ήθελε να νομιμοποιήσει μια σκληρή απάντηση στους διαδηλωτές. Ένας άλλος πιθανός λόγος για τον οποίο η μυστική αστυνομία θα υποκινούσε δολιοφθορά και βία θα ήταν να επισπεύσει μια αλλαγή στην ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος, προκαλώντας βίαιους θανάτους μεταξύ των εργαζομένων και στη συνέχεια κατηγορώντας το κόμμα για αυτούς. Είναι γνωστό ότι η μυστική αστυνομία είχε τους πράκτορες της ανάμεσα στους απεργούς εργάτες (και στρατολόγησε περισσότερους στη συνέχεια). Οι ενέργειες της μυστικής αστυνομίας πριν και μετά τις διαδηλώσεις ονομάστηκαν Εκστρατεία «Φθινόπωρο '70».
Εθνική Βιβλιοθήκη της Γροιλανδίας
Ιστορία
Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1956 ως "Εθνική Βιβλιοθήκη" στο Νουούκ. Το 1968, το αρχικό κτίριο καταστράφηκε από πυρκαγιά. Το 1976 η βιβλιοθήκη επαναλειτούργησε σε νέο κτίριο. Από το 1980, το ίδρυμα λειτουργεί ως εθνική βιβλιοθήκη της Γροιλανδίας. Η συλλογή Groenlandica μεταφέρθηκε στη νέα πανεπιστημιούπολη Ilimmarfik του Πανεπιστημίου της Γροιλανδίας το 2008.
Διαδηλώσεις στην Πολωνία το 1970
Γεγονότα
Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στις 14 Δεκεμβρίου. Όταν ένα στέλεχος του κόμματος προσπάθησε να πείσει τους απεργούς να επιστρέψουν στην εργασία τους, απευθυνόμενος σε αυτούς χρησιμοποιώντας μεγάφωνα από ένα αστυνομικό αυτοκίνητο, οι απεργοί κατέλαβαν το περιπολικό και χρησιμοποίησαν τα μεγάφωνα για να κηρύξουν γενική απεργία και να καλέσουν σε εκδήλωση μπροστά στο κτίριο του κόμματος που θα πραγματοποιηθεί την ίδια μέρα. Οι μάχες εναντίον της αστυνομίας ξεκίνησαν το απόγευμα και οι εκτεταμένες μάχες και ταραχές, συμπεριλαμβανομένου του εμπρησμού, συνεχίστηκαν μέχρι αργά το βράδυ.
Η αστυνομία άρχισε να συλλαμβάνει εργάτες, συχνά τυχαίους που δεν συμμετείχαν σε διαδηλώσεις ή ταραχές, και τους ξυλοκόπησε βάναυσα, χρησιμοποιώντας συνήθως μια τεχνική όπου ο κρατούμενος αναγκαζόταν να κινηθεί κατά μήκος μιας μεγάλης σειράς αστυνομικών, όπου όλοι τον χτυπούσαν με γκλομπ.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Γροιλανδίας
Συλλογή
Η συλλογή της βιβλιοθήκης κατανέμεται μεταξύ της δημόσιας βιβλιοθήκης στο κέντρο της πόλεως Νουούκ και της Ilimmarfik, στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Γροιλανδίας, που βρίσκεται στην περιοχή Νουσουάκ της Νουούκ, όπου βρίσκεται η συλλογή ιστορικού υλικού σχετικά με τη Γροιλανδία. Την 1η Ιανουαρίου 2008, υπήρχαν 83.324 τεκμήρια ενώ το 2018, υπήρχαν 101824 τεκμήρια στη βάση δεδομένων της βιβλιοθήκης Ilimmarfik.
Διαδηλώσεις στην Πολωνία το 1970
Γεγονότα
Στις 15 Δεκεμβρίου στο Γκντανσκ, απεργοί πυρπόλησαν (σύμφωνα με πληροφορίες δύο φορές) το κτίριο της Επαρχιακής Επιτροπής του κυβερνώντος κόμματος, κάτι που έγινε εμβληματική στιγμή των διαδηλώσεων. Επίσης, αιχμαλώτισαν μερικούς αστυνομικούς, τους μετέφεραν στο ναυπηγείο, τους ανάγκασαν να φορέσουν τα ρούχα εργασίας των εργαζομένων και στη συνέχεια τους μετέφεραν σε αστυνομικό τμήμα. Η φωτιά κατέκαψε την οροφή του κτιρίου της Επαρχιακής Επιτροπής έως ότου οι διαδηλωτές απωθήθηκαν από μια μοίρα 20 στρατιωτικών τεθωρακισμένων οχημάτων OT-62 TOPAS. Τουλάχιστον 6 άνθρωποι είναι γνωστό ότι σκοτώθηκαν στις 15 Δεκεμβρίου στο Γκντανσκ. Άλλοι δύο πυροβολήθηκαν μέχρι θανάτου το επόμενο πρωί, στο ναυπηγείο ή κοντά.
Λύση
Η ηγεσία του Κόμματος συναντήθηκε στη Βαρσοβία και αποφάσισε ότι μια πλήρους κλίμακας εξέγερση της εργατικής τάξης ήταν αναπόφευκτη, εκτός και αν ληφθούν δραστικά βήματα. Με τη συγκατάθεση του Λεονίντ Μπρέζνιεφ στη Μόσχα, ο Γκομούουκα, ο Κλίσκο και άλλοι ηγέτες αναγκάστηκαν να παραιτηθούν. Αν οι αυξήσεις των τιμών ήταν μια συνωμοσία εναντίον του Γκομούουκα, τότε πέτυχε. Δεδομένου ότι η Μόσχα δεν δεχόταν τον Μιετσίσουαφ Μότσαρ, ο Έντβαρντ Γκιέρεκ επιλέχθηκε ως νέος ηγέτης. Οι αυξήσεις των τιμών αντιστράφηκαν, ανακοινώθηκαν αυξήσεις μισθών και υποσχέθηκαν σαρωτικές οικονομικές και πολιτικές αλλαγές. Ο Γκιέρεκ πήγε στο Γκντανσκ και συνάντησε τους εργάτες, ζήτησε συγγνώμη για τα λάθη του παρελθόντος, υποσχέθηκε πολιτική ανανέωση και είπε ότι, ως εργάτης ο ίδιος, θα κυβερνούσε τώρα για τον λαό.
Ο Στανίσουαφ Κοτσιόουεκ έχασε τη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης. Για μικρό διάστημα παρέμεινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, αλλά τον Φεβρουάριο του 1971 διορίστηκε εκ νέου στη διπλωματική υπηρεσία. Αυτό έγινε αμέσως μετά τον Ιανουάριο του 1971, σε μια αντιστροφή της προηγούμενης πολιτικής μυστικότητας, όπου τα ελεγχόμενα από την κυβέρνηση μέσα ενημέρωσης δημοσίευσαν τον κατάλογο με τα 44 άτομα που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων. Ο Κοτσιόουεκ κατηγορείται σε ένα τραγούδι που σχετίζεται με τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 1970, Ballada o Janku Wiśniewskim («Μπαλάντα για τον Γιάνεκ Βισκιέφσκι»), ως το πρόσωπο που ευθύνεται για τους θανάτους παιδιών και γυναικών. Όταν οι εργαζόμενοι πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν αφού άκουσαν την έκκλησή του (που φαίνεται ότι παρασύρθηκαν σε μια παγίδα), η ευθύνη έπεσε πάνω του.
Επιπτώσεις
Αν και οι στόχοι των διαδηλωτών ήταν κυρίως κοινωνικοί και οικονομικοί παρά πολιτικοί, οι ταραχές αναζωογόνησαν την αδρανοποιημένη πολιτική δραστηριότητα της πολωνικής κοινωνίας. Ωστόσο, οι εργάτες από την ακτή δεν εμπόδισαν την κυβέρνηση να εφαρμόσει τον στόχο της για αύξηση των τιμών των τροφίμων, ο οποίος επιτεύχθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα, μετά τις απεργίες στο Λοτζ το 1971.
Οι πολωνικές διαμαρτυρίες προκάλεσαν ευρεία συμπάθεια και υποστήριξη, τόσο στη Δυτική Ευρώπη όσο και στο Σοβιετικό Μπλοκ. Υπήρξαν απεργίες αντιγραφής στην προβλήτα του Κύλουνσμπορν στην Ανατολική Γερμανία και στη Ρίγα. Οι Ρώσοι ναυτικοί σε προσαραγμένα σοβιετικά πλοία μοιράστηκαν το φαγητό τους με τους πολίτες του Γκντανσκ και του Στσέτσιν, ενώ Πολωνοί απεργοί προστάτευαν τις ρωσικές οικογένειες στην Πολωνία από αντίποινα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντικομμουνισμός στην Πολωνία Κατηγορία:Εξεγέρσεις του Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Επιθέσεις κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Πρωτοχρονιάς Κατηγορία:Οικονομική ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:Θηριωδίες στην Πολωνία 1970 Κατηγορία:Αστικός πόλεμος
Le Coq Sportif
Η Le Coq Sportif (προφέρεται:, «ο αθλητικός κόκορας») είναι γαλλική εταιρεία παραγωγής αθλητικών παπουτσιών, αθλητικών ενδυμάτων και αθλητικών αξεσουάρ. Ιδρύθηκε το 1882 από τον Εμίλ Καμουζέτ και έχει έδρα το Έντζχαϊμ της Γαλλίας. Η εταιρεία παρήγαγε για πρώτη φορά αντικείμενα με την επωνυμία της με το πλέον διάσημο εμπορικό σήμα με τον κόκορα το 1948. Το όνομα και το εμπορικό σήμα της εταιρείας προέρχονται από τον γαλλικό κόκορα, ένα εθνικό σύμβολο της Γαλλίας. Η εταιρεία είναι θυγατρική της Airesis SA με έδρα την Ελβετία.