cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αδελφοί Μανάκη
thumb|220px|Άγαλμα του Μίλτου Μανάκη στη [[Μπίτολα]] thumb|220px|Τι σπίτι του Μίλτου Μανάκη στη [[Μπίτολα]] thumb|220px|Επιγραφή έξω από το σπίτι του Μίλτου Μανάκη στη [[Μπίτολα η οποία γράφει: «Σε αυτό το σπίτι έζησε και εργάστηκε ο Σλαβομακεδόνας καλλιτέχνης, ο πρώτος κινηματογραφιστής στα Βαλκάνια ΜΙΛΤΟΣ ΜΑΝΑΚΗΣ 1880-1964, Οι πολίτες των Μπίτολα (Μοναστήρι) 21.9.1989.»]] Οι Αδελφοί Μανάκη, ο Ιωάννης (Γιαννάκης) (1878–1954) και ο Μιλτιάδης (Μίλτος) (1882– 5 Μαρτίου 1964) (βλάχικα: Ιανάκη και Μίλτο Μανάκη ή Μανάκια) είναι οι πρωτοπόροι κινηματογραφιστές στα Βαλκάνια. Γεννήθηκαν στην Αβδέλλα Γρεβενών στις 18 Μαΐου 1878 και 9 Σεπτεμβρίου 1882, αντίστοιχα. Σύμφωνα με τις πηγές θεωρούνται Έλληνες βλάχοι.  Η μητέρα τους Λουκία (Λουτσία-Ρούσια) Καραγιάννη ήταν από την Κλεισούρα (Βλαχοκλεισούρα τότε) Καστοριάς. Στην Κλεισούρα γνώρισε και ο παππούς τους, από την πλευρά του πατέρα τους, Γιαννούλης την γιαγιά τους Δέσπα Μπουσμπούκη.
Βιογραφικά στοιχεία
Σε αντίθεση με τον Μίλτο που έζησε στην Αβδέλλα ο Γιαννάκης φοίτησε στο γυμνάσιο του Μοναστηρίου για να πάρει το δίπλωμα του δασκάλου και του ζωγράφου (στην ιχνογραφία και καλλιγραφία). Το 1898 ο Γιαννάκης άνοιξε φωτογραφικό στούντιο στα Ιωάννινα ενώ παράλληλα εργαζόταν ως καθηγητής καλλιγραφίας και ζωγραφικής σε σχολείο. Αργότερα ο Μίλτος μαζί με την βοήθεια του αδελφού του έγινε φωτογράφος και στη συνέχεια κινηματογραφιστής. Το 1905 αγοράζουν από το Λονδίνο μια κινηματογραφική μηχανή Urban Bioscope με σειριακό αριθμό 300 και αρχίζουν να κινηματογραφούν διάφορα θέματα καθημερινής ζωής. Έτσι το 1905 οι Μανάκηδες γύρισαν την πρώτη κινηματογραφική ταινία τεκμηρίωσης στα Βαλκάνια με πρωταγωνίστρια την γιαγιά τους κυρά-Λουκία Μανάκη η οποία έγνεθε μαλλί και ύφαινε στον αργαλειό. Το 1904 οι αδελφοί Μανάκη μετακομίζουν στο Μοναστήρι το οποίο την εποχή εκείνη ήταν κέντρο πολιτικών, οικονομικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων στα Βαλκάνια. Το 1905 ανοίγουν το διάσημο "Ατελιέ καλλιτεχνικής φωτογραφίας" του Μοναστηρίου. Το 1906 μετά από πρόσκληση του Βασιλιά Καρόλου I, λαμβάνουν μέρος σε μια διεθνή φωτογραφική έκθεση στα Σινάϊα της Ρουμανίας όπου κερδίζουν το Χρυσό Μετάλλιο. Το 1911 γίνονται οι φωτογράφοι του Οθωμανού Σουλτάνου και το 1929 του Σέρβου Βασιλιά Αλέξανδρου Α΄ Καραγιώργεβιτς.
Επιδόθηκαν σε διάφορες μαγνητοσκοπήσεις υπό μορφή ντοκιμαντέρ, σε όλη την Οθωμανική Μακεδονία. Τα θέματά τους περιελάμβαναν κυρίως καθημερινές ασχολίες, αλλά και αγωνιστές (από την Ελληνο-Βουλγαρο-Οθωμανική διαπάλη στη Μακεδονία, έως τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) και κρατούμενους. Κινηματογράφησαν επίσης γεγονότα όπως η επανάσταση των Νεότουρκων (1908), και την επίσκεψη του Σουλτάνου Μεχμέτ Ε΄ στη Θεσσαλονίκη στη συνέχεια τη μετάβασή του σιδηροδρομικώς στο Μοναστήρι.
Από το 1921, διατηρούσαν κινηματογράφο, στην πόλη του Μοναστηρίου, που όμως το 1939 κάηκε σε πυρκαγιά. Το 1941, ο Μιλτιάδης μετεγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη.
Λίγο πριν τον θάνατό του, ο Μίλτος χάρισε όλες τις φωτογραφίες του στο Αρχείο του Μοναστηρίου. Το Αρχείο στο Μοναστήρι έλαβε 17,854 φωτογραφίες και 2,000 μέτρα ανεμφάνιστου κινηματογραφικού φιλμ, το οποίο εμφάνισε και το μετέφερε για να διασωθεί σε φιλμ 35mm (1955) και σήμερα βρίσκεται στην Ταινιοθήκη στα Σκόπια. Μέρος του έργου τους βρίσκεται στο Εθνικό Αρχείο στα Σκόπια ενώ το υλικό που υπάρχει στην Ελλάδα βρίσκεται στην ΕΡΤ.
Στα Γρεβενά τίμησαν τους πρωτοπόρους των Βαλκανίων δίνοντας το όνομά τους στον Δημοτικό κινηματογράφο των Γρεβενών.
Κάθε χρόνο, τον Σεπτέμβρη, γίνεται διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου και φωτογραφίας στο Μοναστήρι: Manaki brothers film festival στην μνήμη των αδελφών Μανάκη. Στo Μοναστήρι λειτουργεί και σύλλογος Βλάχων "Αδερφοί Μανάκη".
Θ. Αγγελόπουλος "Το Βλέμμα του Οδυσσέα"
Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος το 1995 γύρισε την ταινία Το βλέμμα του Οδυσσέα όπου στην ιστορία ο πρωταγωνιστής ταξιδεύει στα Βαλκάνια για να βρει την χαμένη κινηματογραφική μπομπίνα των αδελφών Μανάκη (το χαμένο βλέμμα). Η ταινία ξεκινάει με πλάνο την πρώτη ταινία των αδελφών Μανάκη όπου η γιαγιά τους έγνεθε μαλλί και ύφαινε στον αργαλειό.
Επιπλέον υλικό
Κατηγορία:Πρωτοπόροι του κινηματογράφου Κατηγορία:Κινηματογράφος στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Τουρκία Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα Κατηγορία:Μακεδόνες
Λουκάς Γ. Καρρέρ
thumb|260px|Το μνημείο του Μητροπολίτη Χρυσόστομου Δημητρίου και του Δημάρχου Λουκά Καρρέρ, των "Ενάρετων μεταξύ των Εθνών", που διέσωσαν τον Εβραϊκό πληθυσμό της Ζακύνθου. Ο Λουκάς Καρρέρ (1909 - 1985) ήταν Έλληνας πολιτικός από τη Ζάκυνθο.
Βιογραφία
Ήταν γιος του ιατρού Γεωργίου Καρρέρ· αδελφός του ήταν ο επίσης πολιτικός Διονύσιος. Χρημάτισε διορισμένος δήμαρχος Ζακύνθου, διαδεχόμενος τον Αναστάσιο Μερκάτη, από το 1937 έως τον Απρίλιο του 1945 που παραιτήθηκε.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 1943 ο Γερμανός διοικητής της Ζακύνθου Πάουλ Μπέρενς ζήτησε από τον Καρρέρ και τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο να του συντάξουν κατάλογο με όλους τους Εβραίους του νησιού. Οι δύο άνδρες όντως συνέταξαν κατάλογο, που περιλάμβανε όμως όχι τα ονόματα των Εβραίων, αλλά τα δύο δικά τους. Έπειτα από αυτό ο Γερμανός διοικητής συνέταξε έγγραφο προς το γενικό επιτελείο στο Βερολίνο· μαζί έστειλε και επιστολή του μητροπολίτη που ανελάμβανε την ευθύνη για τη διαγωγή των Εβραίων του νησιού. Το γενικό επιτελείο τότε ακύρωσε τη διαταγή και με αυτό τον τρόπο γλίτωσαν οι Εβραίοι της Ζακύνθου. Το 1978 το Yad Vashem τίμησε τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο Δημητρίου και τον Δήμαρχο Λουκά Καρρέρ απονέμοντας στον καθένα τον τίτλο του "Ενάρετου μεταξύ των Εθνών". Επίσης το 1992 στο χώρο όπου βρισκόταν η συναγωγή της Ζακύνθου στήθηκαν τα αγάλματα των δύο ανδρών.
Πέθανε σε ηλικία 76 ετών στις 22 Φεβρουαρίου 1985 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Μητροπόλεως Ζακύνθου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Ζακύνθου Λουκας Κατηγορία:Έλληνες βραβευθέντες Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Έλληνες μαλτεζικής καταγωγής
Σέρτζιο Ματαρέλα
Ο Σέρτζιο Ματαρέλα, ορθότερα Σέρτζο Ματαρέλα (Sergio Mattarella, γεννημένος στο Παλέρμο, στις 23 Ιουλίου 1941) είναι Ιταλός πολιτικός και πρώην δικαστής. Ο Ματαρέλα ανακηρύχθηκε Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας στα τέλη Ιανουαρίου του 2015 και επανεξελέγη τον Ιανουάριο του 2022.
Πολιτική σταδιοδρομία
Μέλος οικογένειας πολιτικών της Ιταλίας, ο Σέρτζιο Ματαρέλα ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα από το κόμμα της Χριστιανικής Δημοκρατίας. Ο αδερφός του, Πιερσάντι Ματαρέλα που ήταν περιφερειάρχης της Σικελίας από το 1978 ως το θάνατό του, δολοφονήθηκε από τη Μαφία το 1980. Το 1987 ανέλαβε θέση υπουργού στην Κυβέρνηση του Τζοβάνι Γκορία, υπεύθυνος για τη διασύνδεση της Κυβέρνησης με το Κοινοβούλιο (per i Rapporti con il Parlamento). Από το 1989 έως το 1990 συμμετείχε στην Κυβέρνηση του Τζούλιο Αντρεότι, κατέχοντας τη θέση του υπουργού Παιδείας. Έπειτα από το δημοψήφισμα του 1993 συνέταξε τον νέο εκλογικό νόμο, που ονομάστηκε Mattarellum.
Μετά τη διάσπαση της Χριστιανικής Δημοκρατίας, ο Ματαρέλα βρέθηκε στο Λαϊκό Ιταλικό Κόμμα. Συμμετείχε στην πολιτική συμμαχία της Ελιάς, ενώ στην κυβέρνηση του Μάσσιμο Ντ' Αλέμα ανέλαβε αρχικά καθήκοντα Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και στη συνέχεια υπηρέτησε στη θέση του υπουργού Άμυνας (1999-2001). Από το 2002 συμμετείχε στο κόμμα της Μαργαρίτας, ενώ το 2007 υπήρξε από τους συγγραφείς της ιδρυτικής διακήρυξης του Δημοκρατικού Κόμματος.
Στις 5 Οκτωβρίου 2011 εξελέγη δικαστής του Συνταγματικού Δικαστηρίου από το κοινοβούλιο με 572 ψήφους και ορκίστηκε στις 11 Οκτωβρίου 2011.
Πρόεδρος της Ιταλίας
Μετά την παραίτηση του Τζόρτζιο Ναπολιτάνο από την Προεδρία της Ιταλικής Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός και ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος Ματέο Ρέντσι υποστήριξε την υποψηφιότητα Ματαρέλα για τη θέση του νέου Προέδρου της Ιταλίας. Ο Ματαρέλα ανεδείχθη νικητής κατά την τέταρτη ψηφοφορία της 31ης Ιανουαρίου 2015 λαμβάνοντας 665 ψήφους επί συνόλου 1.009. Ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 3 Φεβρουαρίου 2015.
Ο Ματαρέλα επανεξελέγη Πρόεδρος, για μία δεύτερη θητεία, με 759 ψήφους στις 29 Ιανουαρίου 2022.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίσα Κιατσέζε, η οποία απεβίωσε το 2012 και έχει 3 παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ιταλικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί του 21ου αιώνα
Ωτουνίτης
Ο ωτουνίτης (αγγλ. autunite) είναι ένυδρο φωσφορικό ορυκτό του ουρανίου. Το όνομά του προέρχεται από την περιοχή της Ωτέν (Autun) του νομού Σων ε Λουάρ (Saône-et-Loire) της Γαλλίας. Δομικά, τα τετράεδρα της φωσφορικής ομάδας συνδέονται με τα συμπλέγματα των ατόμων ουρανίου - οξυγόνου σχηματίζοντας "φύλλα", τα οποία συνδέονται χαλαρά με τη βοήθεια του κρυσταλλικού νερού. Η δομή αυτή είναι που προσδίδει τη λεπιδοειδή υφή και εξηγεί τόσο τον τέλειο σχισμό προς μια διεύθυνση όσο και τη σχετικά μικρή σκληρότητα του ορυκτού. Οι λεπτοί κρύσταλλοι, που προέρχονται από σχισμό, είναι εύκαμπτοι.
Ο ωτουνίτης είναι δυνατόν να χάσει μόρια κρυσταλλικού νερού, μετατρεπόμενος σε μεταωτουνίτη-1 (Ca(UO2)2(PO4)2 - 2-6H2O), με δομή παρόμοια με των φυλλοπυριτικών ορυκτών, χωρίς, όμως να αλλάξει συμμετρία (σύστημα κρυστάλλωσης), γι' αυτό και θεωρείται ψευδόμορφος του ωτουνίτη. Το ορυκτό αυτό δεν απαντά συχνά στη φύση.
Ο ωτουνίτης, λόγω του περιεχομένου ουρανίου, είναι ραδιενεργό ορυκτό, το οποίο εμφανίζει αχνό πράσινο φθορισμό, ο οποίος γίνεται ιδιαίτερα έντονος με την επίδραση υπεριώδους ακτινοβολίας. Όταν παραμένει εκτεθειμένος σε ξηρό περιβάλλον, χάνει εύκολα μόρια νερού.
Είναι δευτερεύον ορυκτό του ουρανίου, προερχόμενο από οξείδωση πρωτογενών ορυκτών σε υδροθερμικές φλέβες, γρανιτικούς πηγματίτες κτλ. Σχετίζεται με ουρανινίτη, τορμπερνίτη, ουρανοφανή και μεταωτουνίτη.
Απαντά, εκτός από την Ωτούν, και σε άλλες περιοχές της Γαλλίας, στην Πορτογαλία, στο Πιεμόντε της Ιταλίας, στην περιοχή Μπέργκεν (Bergen - Vogtland) της Γερμανίας και στην Κορνουάλλη της Βρετανίας. Επίσης στη Βραζιλία (Minas Gerais) και στην Αυστραλία.
Σημειώσεις
Ωτουνίτης Κατηγορία:Ορυκτά του ουρανίου Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Αναστάσιος Ζωσιμάς
Βιογραφία
Οι γονείς του ονομάζονταν Παναγιώτης και Μαργαρίτα, το γένος Τσουκαλά από τα Ιωάννινα. Μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο Ιωάννης, και μικρότεροι οι Νικόλαος, Θεοδόσιος, και οι δίδυμοι Ζώης και Μιχαήλ. Γεννήθηκε στα Ιωάννινα, αλλά η καταγωγή του ήταν από το χωριό Γραμμένο, όπως όλων των υπόλοιπων Ζωσιμάδων.
Αποδήμησε στη Νίζνα της Ρωσίας ακολουθώντας τον αδερφό του Νικόλαο, που πήρε μαζί του και τον Ζώη. Εκεί άρχισε το εμπόριο με μεγάλη δεξιοτεχνία, ανταλλάζοντας προϊόντα με προέλευση από την Κίνα και διαθέντοντάς τα μέχρι την Ιταλία. Έζησε βίο εγκρατή χωρίς απολύτως καμία κατάχρηση, ούτε και σπατάλη. Μετά τον θάνατο του αδερφού του Ιωάννη, έκτισε εκκλησία στη Νίζνα και εγκαταστάθηκε στη Μόσχα, το εμπορικό κέντρο της χώρας. Στη Μόσχα κατοίκησε σε μία από τις πτέρυγες του μετοχίου των Ιβήρων, έχοντας γείτονα τον εφάμιλλο συμπατριώτη του, Ζώη Καπλάνη. Εκεί επιδόθηκε με τόση επιτυχία στο εμπόριο, που ο πλούτος των αδερφών Ζωσιμάδων έγινε σωρός, και δεν μετριόταν παρά μόνο με εκατομμύρια. Αλλά όσο η περιουσία τους μεγάλωνε, τόσο περισσότερο οι Ζωσιμάδες συναισθάνονταν ότι δεν ήταν μεγάλο κατόρθωμα η συσσώρευση πλούτου, αλλά μόνο η καλή χρήση αυτού, και μάλιστα προς όφελος της ανθρωπότητας. Δαπάνησε για την έκδοση όλων των συγγραμμάτων του Ευγένιου Βούλγαρη, εκτός από τη λογική που είχε ήδη εκδοθεί. Τύπωσε επίσης χιλιάδες αντίγραφα του Κυριακοδρόμιου, και το μοίρασε δωρεάν. Δώρησε γενναίο ποσό ως δάνειο αναφαίρετο στην Ελλάδα, για να ανατρέφονται από τους τόκους ορφανά των πεσόντων αγωνιστών του 1821.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Θεόδωρος Αγιαποστολίτης
Ο Θεόδωρος Αγιαποστολίτης ήταν Έλληνας αγωνιστής την περίοδο του 16 αιώνα, από την Κορώνη της Μεσσηνίας. Πολέμησε για την απελευθέρωση της Κορώνης από τους Οθωμανούς Τούρκους, στο πλευρό του Ενετού, στρατηγού, Ανδρέα Ντόρια, το 1532. Αργότερα, το 1533, αν και ο Αγιαποστολίτης με τους συμπολίτες του, πολέμησαν ηρωικά, η πόλη έπεσε ξανά από τους Τούρκους και κατόπιν τούτου διέφυγε στη Ζάκυνθο.
Στη Ζάκυνθο τιμήθηκε, από τον Γερμανό αυτοκράτορα, Κάρολο Ε', ανακηρύσσοντάς τον Ιππότη. Επίσης του έδωσε φέουδο το Λεωνίδι και τον Άγιο Γεώργιο των Σκορτών «οποτεδήποτε ήθελεν ο Θεός να εκδιώξη τους Τούρκους». Τέλος, συμμετείχε στο συμβούλιο της κοινότητας για την ίδρυση σχολείου στη Ζάκυνθο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 16ου αιώνα
Ιωάννης Μπότσος
Ο Ιωάννης Μπότσος υπήρξε Έλληνας εθνικός ευεργέτης. Κατάθεσε στην Εθνική Τράπεζα γενναίο ποσό για να ωφελείται η πατρίδα από τους τόκους. Μετά θάνατον κληροδότησε όλη του την περιουσία προς όφελος όλων των Ελληνικών σχολείων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Εκτάριο
Το εκτάριο (διεθνές σύμβολο ha) είναι μονάδα μέτρησης επιφανείας. Ένα εκτάριο ισούται με 100 άρια ή 10.000 τετραγωνικά μέτρα, δηλαδή 10 στρέμματα. Στην Κύπρο το εκτάριο αντιστοιχεί σε 10 δεκάρια. Το εκτάριο αντιστοιχεί με τετράγωνο του οποίου κάθε πλευρά έχει μήκος 100 μέτρα.
Ετυμολογία
Η λέξη εκτάριο προέρχεται από την γαλλική λέξη hectare (εκτάρ), η οποία προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ἑκατόν και την γαλλική λέξη are, (προφέρεται "αρ"), η οποία είναι επιφάνεια μεγέθους εκατό τετραγωνικών μέτρων. Δηλαδή, εάν ένα Άριο είναι 10μ × 10μ = 100 τ.μ. , τότε ένα εκτάριο είναι 100μ × 100μ = 10.000 τ.μ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μονάδες επιφάνειας Κατηγορία:Μονάδες που δεν ανήκουν στο SI
Βουλευτικές εκλογές στην Αργεντινή 2009
Οι βουλευτικές εκλογές του 2009 στην Αργεντινή διεξήχθησαν στις 28 Ιουνίου για το ήμισυ των εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων και για το ένα τρίτο των εδρών στη Γερουσία. Παράλληλα διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στο Μπουένος Άιρες και δημοτικές εκλογές σε άλλες πόλεις. Αρχικά οι εκλογές είχαν οριστεί για τις 25 Οκτωβρίου του 2009, ωστόσο το Μάρτιο αποφασίστηκε να διενεργηθούν τον Ιούνιο, από το δήμαρχο του Μπουένος Άιρες, Μαουρίσιο Μάκρι. Η Αντιπολίτευση επέκρινε την απόφαση του δημάρχου.
Αποτελέσματα
Οι εκλογές είχαν αποτέλεσμα να υποστεί δεινή ήττα (για πρώτη φορά στην 6χρονη ηγεμονία τους) το κυβερνών κόμμα των Περονιστών, το οποίο απώλεσε την πλειοψηφία στο Κογκρέσο. Ο σύζυγος της προέδρου Φερνάντες, Νέστορ Κίρχνερ ηττήθηκε στο Μπουένος Άιρες από τον υποψήφιο της αντιπολίτευσης, Φρανσίσκο ντε Ναρβάες, έναν κεντροδεξιό επιχειρηματία. Η απώλεια αυτή θεωρείται ταπεινωτική, καθώς το Μπουένος Άιρες ήταν προπύργιο των Περονιστών. Μετά τις εκλογές, η Φερνάντες προχώρησε σε ανασχηματισμό της κυβέρνησής της, στις 7 Ιουλίου.
Παραπομπές
2009 εκλογές
Ιντίρα Μουρίγιο
Η Ιντίρα Μουρίγιο (Indira Davelba Murillo Alvarado) (Tegucigalpa, 7 Απριλίου 1969 – Βιρτζίνια, 5 Ιανουαρίου 2019) ήταν δημοσιογράφος της Ονδούρας, παραγωγός τηλεόρασης, πρώην παίκτρια μπάσκετ και φιλάνθρωπος, ιδρύτρια του TN5, του Ισπανικού Δικτύου Πληροφοριών της Βιρτζίνια (Sinova), και του Fundación Amor.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στην Τεγκουσιγκάλπα, όπου ζούσε στη γειτονιά του Ελ Μπόσκ μαζί με τους γονείς της, τον Αλφρέντο Μουρίγιο και τη Norma Alvarado, και ήταν η νεότερη από τα οκτώ αδέλφια της. Παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο στο Escuela 14 de Julio και τις δευτεροβάθμιες σπουδές της στο Instituto Alfonso Guillén Zelaya, όπου την ίδια στιγμή είχε τη δικιά της σχολή μπάσκετ με την ονομασία "Indi del Bosque", όπου δίδασκε τα παιδιά της γειτονιάς της να παίζουν μπάσκετ. Η Μουρίγιο αποφοίτησε με πτυχίο δημοσιογραφίας από το Universidad Nacional Autónoma de Honduras και απέκτησε επίσης μεταπτυχιακό τίτλο στη δημογραφία και την ανάπτυξη.
Η καριέρα της στο μπάσκετ
Ήταν μέλος της γυναικείας ομάδας μπάσκετ της Ονδούρας, μαζί με την αδερφή της, Νόρμα Μουρίγιο. Στην Εθνική Ομάδα, η Μουρίγιο εκπροσώπησε την Ονδούρα σε διάφορους διεθνείς αγώνες μπάσκετ, συμπεριλαμβανομένης της τέταρτης έκδοσης των Κεντρικών Αμερικανικών Αγώνων και ενός διεθνούς διαγωνισμού που πραγματοποιήθηκε στη Νικαράγουα το 1987. Στη συνέχεια έγινε η προπονητής της ομάδας μπάσκετ γυναικών της Ονδούρας.
Η Μουρίγιο έπαιξε για τέσσερις διαφορετικές ομάδες μπάσκετ στην Ονδούρα μέχρι την απόσυρσή της στη δεκαετία του '90.
Φιλανθρωπικό έργο
Το 2005, η Μουρίγιο ίδρυσε το Fundación Amor με την οικογένειά της, ένα μη κερδοσκοπικό ίδρυμα που ωφελεί ορφανά παιδιά και γυναίκες με HIV.
Το 2009, ίδρυσε το Ισπανικό Δίκτυο Πληροφοριών της Βιρτζίνια (Sinova), έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό για να ενημερώσει τη Λατίνο κοινότητα της Βιρτζίνια για τα νέα δρόμενα, να δώσει συμβουλές για τη διαδικασία μετανάστευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες δωρεάν μεταξύ άλλων υπηρεσιών. Η Μουρίγιο ήταν πρόεδρος μέχρι το θάνατό της το 2019.
Προσωπική ζωή
Πήρε την αμερικανική ιθαγένεια κατά τη διάρκεια της διαμονής της στη χώρα. Το 2014, παντρεύτηκε τον Ομάρ Νάβα, από τη Βολιβία.
Θάνατος
Η Μουρίγιο πέθανε στις 5 Ιανουαρίου του 2019 στην πολιτεία της Βιρτζίνια, σε ηλικία 49 ετών. Είχε καρκίνο του ήπατος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ονδουριανοί αθλητές Κατηγορία:Ονδουριανοι δημοσιογράφοι
Κατιάνα Μπαλανίκα
Η Κατιάνα Μπαλανίκα (20 Αυγούστου 1947) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Το 1983 στην ΕΡΤ στο σόου "Πράματα και Θάματα" έκανε μουσικά επιθεωρησιακά σκετς, μαζί με την Πωλίνα και τη Σόφη Ζαννίνου. Ακολούθησαν μερικοί πρωταγωνιστικοί ρόλοι και κάποιες guest εμφανίσεις σε επιτυχημένες σειρές (Οι τρεις Χάριτες και Εμείς και Εμείς). Έγινε ευρέως γνωστή και καθιερώθηκε με τον ρόλο της Σάσας Παπαδήμα μέσα από τη σειρά Ντόλτσε Βίτα. Ακολούθησαν πολλοί πρωταγωνιστικοί ρόλο και τη σεζόν 2003-2004 συνεργάστηκε με την Ελένη Ράντου, τη Ράνια Σχίζα και τον Σάκη Μπουλά στη σειρά Σαββατογεννημένες, ερμηνεύοντας τον ρόλο της Καίτης Τόνγκα.
Αγαπημένοι της και στενοί συνεργάτες είναι, μεταξύ άλλων, ο Σταμάτης Κραουνάκης, η Κάτια Δανδουλάκη, η Άννα Παναγιωτοπούλου, η Ελένη Ράντου, ο Γιώργος Μαρίνος, ο Σάκης Μπουλάς και πολλοί άλλοι.
Προσωπική ζωή
Αδελφή της είναι η τραγουδίστρια Sigma Fay. Για τέσσερα χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του 1960 ήταν σύντροφος του καλλιτέχνη Γιώργου Μαρίνου. Το 1975 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Στηβ Κακέτση, με τον οποίο απέκτησε τον γιο της Ασημάκη (1976). Χώρισαν το 2000. Ο γιος της παντρεύτηκε το 2012 και το 2013 απέκτησε την κόρη του, που πήρε το όνομα της γνωστής ηθοποιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ιωάννης Ποντίκης
Ο Ιωάννης Ποντίκης υπήρξε Έλληνας εθνικός ευεργέτης. Απεβίωσε στην Χαλκίδα, κληροδοτώντας γενναίο ποσό στο ορφανοτροφείο της Αίγινας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Λεπτοκαρυά Τρικάλων
Η Λεπτοκαρυά είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Η Λεπτοκαρυά βρίσκεται στα ανατολικά του όρους Χατζή σε υψόμετρο 800 μέτρα. Απέχουν περίπου 69 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τα Τρίκαλα, 49 χλμ. Δ. από την Πύλη (έδρα του δήμου) και 3 χλμ. ΝΑ. από το Μοσχόφυτο του οποίου θεωρείται συνοικισμός. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Μοσχοφύτου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Μοσχόφυτο, τα Πλατανάκια και την Ορεινή αποτελούν την κοινότητα Μοσχοφύτου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πινδέων του Δήμου Πύλης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφηκαν 8 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών
Η ηλεκτροφόρηση είναι το φαινόμενο της κίνησης χημικών ενώσεων (κυρίως πρωτεϊνών και νουκλεϊκών οξέων) μέσα σε ένα πήκτωμα (gel) με την επίδραση ηλεκτρικού πεδίου. Η κίνηση των ουσιών μέσα στο ηλεκτρικό πεδίο εξαρτάται από το ηλεκτρικό φορτίο και το μοριακό βάρος των ουσιών. Αποτελεί μέθοδο διαχωρισμού των πρωτεϊνών που απαρτίζουν το ολικό λεύκωμα του ορού, ολικού αίματος, πλάσματος, εγκεφαλονωτιαίου υγρού, ούρων ή όποιου άλλου βιολογικού υγρού.[1, 2, 3, 4]
Αρχή μεθόδου ηλεκτροφόρησης
Δείγμα βιολογικού υγρού τοποθετείται σε ηλεκτρικό πεδίο που προκαλεί την κίνηση των φορτισμένων ουσιών του προς την άνοδο ή την κάθοδο ανάλογα με το ηλεκτρικό φορτίο τους. Η κατεύθυνση της κίνησης εξαρτάται από το ηλεκτρικό φορτίο της ένωσης και η ταχύτητα τους από το βάρος ή το μέγεθος κάθε ουσίας.
Μετά τη λήξη εφαρμογής του ηλεκτρικού πεδίου οι ενώσεις που προηγουμένως έτρεχαν σε αυτό σταματούν την κίνηση τους και συσσωρεύονται σε μεγάλες συγκεντρώσεις σε ευδιάκριτες ζώνες (ή αλλιώς μπάντες). Η πυκνότητα των ζωνών αυτών μετριέται με ειδική συσκευή που ονομάζεται πυκνόμετρο και έτσι υπολογίζεται η εκατοστιαία αναλογία τους και η συγκέντρωσή τους.
Διαδικασία ηλεκτροφόρησης πρωτεϊνών ορού μέσα σε πήκτωμα αγαρόζης
Η διαδικασία της ηλεκτροφόρησης του ορού βασίζεται στην κίνηση των πρωτεϊνών του ορού υπό την επίδραση ηλεκτρικού πεδίου σε πήκτωμα αγαρόζης. Όλες οι πρωτεΐνες κινούνται προς την άνοδο δηλαδή τον θετικό πόλο. Τα βασικά στάδια της διαδικασίας είναι τα παρακάτω: [5, 6]
1. Αρχικά γίνεται διάνοιξη μικρών οπών (πέντε στον αριθμό), επάνω στο gel αγαρόζης με ειδική συσκευή που ονομάζεται applicator.
2. Τοποθετείται μικρή ποσότητα δείγματος ορού (3 – 5 μl), σε κάθε οπή του πηκτώματος.
3.Το πήκτωμα τοποθετείται μέσα στη συσκευή ηλεκτροφόρησης ή «μπανάκι» στο οποίο υπάρχει ρυθμιστικό διάλυμα. Παραμονή του πηκτώματος στη συσκευή ηλεκτροφόρησης για περίπου 25 λεπτά της ώρας στα 100 volts.
4. Αφαίρεση πηκτώματος και πλύσιμο αυτού με τη χρήση των ακόλουθων διαλυμάτων: 5. Μέτρηση της συγκέντρωσης των πρωτεϊνών με τη χρήση πυκνόμετρου στα 600 nm.
Πυκνομετρία
Το πυκνόμετρο (densitometer) είναι ένα ειδικό χρωματόμετρο σχεδιασμένο να σαρώνει και να ποσοτικοποιεί τα αποτελέσματα της ηλεκτροφόρησης. Συγκεκριμένα μετρά τη πυκνότητα του χρώματος των διαφόρων κλασμάτων της ηλεκτροφόρησης. Τα πυκνόμετρα «διαβάζουν» ποικίλες γέλες καθώς και μεμβράνες όξινες κυτταρίνης.
Κλάσματα της ηλεκτροφόρησης ορού
Ο διαχωρισμός των πρωτεϊνών του ορού με ηλεκτροφόρηση χρησιμεύει στη διάγνωση διαφόρων κλινικών καταστάσεων. Τα πρωτεϊνικά προφίλ συνήθως παρουσιάζουν συγκεκριμένα πρότυπα στις ακόλουθες ασθένειες: νεφρωσικό σύνδρομο, ηπατοκυτταρική νόσος, υπο – γαμμασφαιριναιμία και μονοκλωνική παραπρωτεϊνική νόσος (πολλαπλούν μυέλωμα, μακροσφαιριναιμία Waldenstrom). Η συγκέντρωση των πρωτεϊνών σε συγκεκριμένες θέσεις πάνω στο ηλεκτροφόρημα αποτελεί τις λεγόμενες μπάντες, ζώνες ή κλάσματα. [1]
Αλβουμίνη (πρώτο κλάσμα)
Η αλβουμίνη του ορού αποτελεί την πιο έντονη ζώνη σε ένα ηλεκτρογράφημα αφού αποτελεί το 60% περίπου της ολικής πρωτεΐνης του ορού. Συντίθεται αποκλειστικά στο ήπαρ και λειτουργεί ως ρυθμιστής της ωσμωτικής πίεσης του αίματος, ως μεταφορέας πολλών κατιόντων και ουσιών αδιάλυτων στο νερό και ως δεξαμενή αμινοξέων για ενεργειακούς και βιοσυνθετικούς σκοπούς. Η μείωση της αποδίδεται κυρίως σε ηπατοκυτταρική βλάβη αλλά η μεταβολή αυτή είναι σχετικά αργή.
Το εύρος των τιμών αναφοράς κυμαίνεται μεταξύ 3,5 – 5,2 g/dL. Κατά τη διάρκεια των πρώτων 4 μηνών της ζωής η αλβουμίνη των περισσότερων νεογνών είναι κατά 10 – 12 % μειωμένη από αυτή του συνολικού ποσοστού των ενηλίκων. Η απόκλιση αυτή μπορεί να είναι λίγο μεγαλύτερη στα πρόωρα νεογνά.
α1 – σφαιρίνη (δεύτερο κλάσμα)
Το δεύτερο κλάσμα η α1 – σφαιρίνη αυξάνεται συχνά όταν ελαττώνεται η συγκέντρωση της αλβουμίνης του ορού, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια λοιμώξεων και φλεγμονωδών καταστάσεων. Η συγκέντρωση της μειώνεται στην οξεία ηπατίτιδα και στην οικογενή έλλειψη α1 – αντιθρυψίνης η οποία προκαλεί εμφύσημα.
α2 – σφαιρίνη (τρίτο κλάσμα)
Η συγκέντρωση του κλάσματος αυτού αυξάνεται πολύ στο νεφρωσικό σύνδρομο, λόγω της μεγάλης αύξησης της α2 – μικροσφαιρίνης, μιας πρωτεΐνης της οποίας το μεγάλο μέγεθος παρεμποδίζει τη μεταφορά της μέσα από τις αλλοιωμένες μεμβράνες του νεφρικού σπειράματος που οφείλονται σε αυτή τη νόσο. Το 3ο κλάσμα αυξάνεται συχνά σε φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο ερυθηματώδης λύκος ή έπειτα από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Στις σπάνιες περιπτώσεις πολλαπλού μυελώματος η παραπρωτεΐνη μπορεί να μετακινηθεί στη ζώνη α2. Η συγκέντρωση του 3ου κλάσματος στον ορό μειώνεται κατά τη διάρκεια οξείας ηπατοκυτταρικής νόσου.
β – σφαιρίνη (τέταρτο κλάσμα)
Το κλάσμα της β – σφαιρίνης συνήθως αυξάνεται σε διάφορα είδη υπερλιπιδαιμιών. Αναιμία η οποία οφείλεται σε έλλειψη σιδήρου μπορεί επίσης να οδηγήσει σε αύξηση της β – περιοχής λόγω της αύξησης της τρανσφερρίνης. Άλλες φορές η παραπρωτεΐνη του πολλαπλού μυελώματος μετακινείται στο β – κλάσμα κι εμφανίζεται εκεί μια υψηλή κορυφή.
γ – σφαιρίνη (πέμπτο κλάσμα)
Είναι γνωστό πως οι παραπρωτεΐνες των μονοκλωνικών νοσημάτων είναι μη φυσιολογικές γ – σφαιρίνες. Η κάθε μία από αυτές είναι μοναδική και η σύσταση των αμινοξέων της διαφέρει από αυτή των φυσιολογικών ανοσοσφαιρινών. Για το λόγο αυτό μπορούν να μετακινηθούν περισσότερο προς την άνοδο απ’ ό,τι συνήθως, εάν στο μόριο έχουν προκύψει αντικαταστάσεις με αμινοξέα που φέρουν μεγαλύτερο αρνητικό φορτίο.
Έκθεση αποτελεσμάτων ηλεκτροφόρησης
Τα αποτελέσματα της ηλεκτροφόρησης δίνονται στον ασθενή ή στον κλινικό ιατρό με τις παρακάτω μορφές: [1, 2, 5, 6]
Τιμές ηλεκτροφόρησης ορού
Στα φυσιολογικά άτομα τα κλάσματα των πρωτεϊνών κυμαίνονται σε συγκεκριμένα εύρη εκατοστιαίας αναλογίας. Υπολογίζεται επίσης ο λόγος A/G (αλβουμίνη/σφαιρίνες) δηλαδή το κλάσμα Alb/(a1 + a2 + β + γ).
Ο λόγος A/G θα πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 1,39 – 2,23.
Εάν το ολικό λεύκωμα του ασθενούς είναι γνωστό μπορούν να υπολογιστούν οι συγκεντρώσεις των πρωτεϊνών του ορού σε mg/dL σύμφωνα με το παρακάτω τύπο:
Εκατοστιαία αναλογία πρωτεΐνης x ολικό λεύκωμα = mg/dL
Η ηλεκτροφόρηση στη φυσική
Η ηλεκτροφόρηση αποτελεί μία μέθοδο με την οποία ηλεκτρικά φορτισμένα είδη διαχωρίζονται κατά τη μετακίνησή τους σε ηλεκτρολυτικό ρυθμιστικό διάλυμα, παρουσία και επίδρασης ηλεκτρικού φορτίου, συγκεκριμένης έντασης. Ο ηλεκτροφορητικός διαχωρισμός γίνεται σε πηκτή (ge)l, το οποίο λειτουργεί επιπλέον ως μοριακός ηθμός βοηθώντας έτσι τους διαχωρισμούς των μορίων καθώς έχει επιπλέον την ιδιότητα να αναιρεί ρεύματα που δημιουργούνται λόγω επίδρασης της θερμοκρασίας, απαραίτητη προϋπόθεση για τον αποτελεσματικό διαχωρισμό των προς εξέταση μορίων.[2]
Η ταχύτητα μετακίνησης (u), κάθε φορτισμένου μορίου σε ηλεκτρικό πεδίο, εξαρτάται από την ένταση του ηλεκτρικού πεδίου (Ε), το καθαρό φορτίο του (z), και το συντελεστή τριβής (f), ο οποίος δημιουργείται επάνω στην ηλεκτροφορητική γέλη κατά την άνοδο ή κάθοδο των μορίων. Η ταχύτητα μετακίνησης δίνεται από τον παρακάτω τύπο:
u = Ez/f Η ηλεκτροστατική δύναμη Ez που κατευθύνει το φορτισμένο μόριο προς το αντίθετα φορτισμένο ηλεκτρόδιο είναι αντίθετη της τριβής που εμφανίζεται μεταξύ του μορίου που μετακινείται και του μέσου μετακίνησης. Η σταθερά τριβής f εξαρτάται από τη μάζα και το σχήμα του μορίου που μετακινείται, καθώς και από την πυκνότητα του μέσου μετακίνησης. Η βασική παραπάνω αρχή ηλεκτροφορητικής διαδικασίας αφορά τόσο σε πήκτωμα αγαρόζης όσο και σε πολυακριλαμιδίου.[2]
Πήκτωμα Ακρυλαμίδης
Παραπάνω αναφέρθηκε η διαδικασία της ηλεκτροφόρησης σε πήκτωμα αγαρόζης. Παρόλη, όμως, την ευκολία της χρήσης της αγαρόζης οι ερευνητές χρησιμοποιούν εξίσου και το πήκτωμα ακρυλαμιδίου. Η χρήση του ακρυλαμιδίου βρίσκει ευρεία εφαρμογή, σε παγκόσμιο επίπεδο, μιας και παρέχει καλύτερα εικονικά αποτελέσματα εν συγκρίσει με την αγαρόζη.[2]
Το πήκτωμα ακρυλαμιδίου αποτελεί ένα πολυμερές υλικό, με τελική μαλακή και εύπλαστη υφή, το οποίο συνήθως παρασκευάζεται από τον εκάστοτε ερευνητή ή προσωπικό ενός εργαστηρίου. Αποτελείται κατά 50 % από γλυκερόλη, 40 % από ακρυλαμίδη και υπόλοιπο 10 % από διάφορα ρυθμιστικά διαλύματα όπως για παράδειγμα διάλυμα Tris, Sodium Acetate και EDTA.
Το πήκτωμα ακρυλαμιδίου δεν χρησιμοποιείται σε επίπεδο ρουτίνας λόγω του μεγάλου κόστους καθώς και της πολύπλοκης διαδικασίας παρασκευής του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρωτεΐνες Κατηγορία:Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων Κατηγορία:Μοριακή Βιολογία Κατηγορία:Εξετάσεις αίματος Κατηγορία:Εργαστηριακές τεχνικές
Ερρίκος ο Νεότερος
thumb|right|250px|Ερρίκος ο Νεότερος. thumb|right|250px|Στέψη του Ερρίκου του νεώτερου συμβασιλέα της Αγγλίας από τον πατέρα του Ερρίκο Β' (1170). thumb|right|250px|Σαρκοφάγος του Ερρίκου του νεώτερου στον Καθεδρικό ναό του Ρουέν.
Ο Ερρίκος ο Νεότερος (Henry the Young King, 28 Φεβρουαρίου 1155 -11 Ιουνίου 1183) από τον Οίκο του Ανζού ήταν ο δεύτερος γιος και ο πρώτος επιζών του Ερρίκου Β' της Αγγλίας και της Ελεονώρας της Ακουιτανίας. Ο Ερρίκος ήταν ο πρώτος διάδοχος από την εποχή της Νορμανδικής κατάκτησης που στέφθηκε συμβασιλέας από τον πατέρα του όσο ζούσε, αλλά χωρίς ο πατέρας του να του επιτρέψει ποτέ να ασκήσει εξουσία.
Πρωταθλητής σε αγώνες κονταρομαχίας
Ο Ερρίκος ήταν ο μοναδικός γιος του Ερρίκου Β' που δεν είχε δείξει κανένα ενδιαφέρον για την πολιτική και για τα στρατιωτικά θέματα, ο πατέρας του έλεγε ότι προσπάθησε να του δώσει εξουσία αλλά απέτυχε. Ο Γουλιέλμος Γουόρρεν ένας από τους μεγαλύτερους ιστορικούς δήλωσε για τον Ερρίκο (1973) : "Είναι γεγονός οτι δεν είχε καμιά πολιτική ή στρατιωτική ικανότητα ούτε καν εξυπνάδα, ήταν ευγενικός, ευχάριστος, καταδεκτικός αλλά παράλληλα ανίκανος, άτσαλος, απρόσεκτος, επιπόλαιος και ανεύθυνος" Το γεγονός ότι ήταν ανίκανος σε διοικητικά θέματα δεν τον εμπόδισε να γίνει ένας από τους κορυφαίους ιππότες της εποχής του και ο πιο διάσημος αθλητής στα πρωταθλήματα της κονταρομαχίας. Ο Γουλιέλμος Μαρσάλ ο προσωπικός του βιογράφος και δάσκαλος του ήταν στην συνέχεια αρχηγός της ομάδας της κονταρομαχίας στην οποία συμμετείχε ο ίδιος ο Ερρίκος ως το 1182. Οι μετακινήσεις του στα πρωταθλήματα κονταρομαχίας ανάμεσα στις πόλεις της βόρειας και κεντρικής Γαλλίας ήταν ασταμάτητες την περίοδο (1175 - 1182). Συμμετείχε στην ίδια ομάδα με τους ξαδέλφους του Φίλιππο Φλάνδρας και Βαλδουίνο Ε΄ του Αινώ ήταν μόνιμα ο πρωταθλητής του αθλήματος, ξόδεψε 200 λίρες την ημέρα στο μεγάλο τουρνουά του Λανί-συρ-Μάρν τον Νοέμβριο του 1179. Κατά πολλούς θεωρείται ο κατεξοχήν θιασώτης αυτής της δραστηριότητας στην Βρετανία, οι προτιμήσεις του αυτές τον έκαναν τον πιο αγαπητό πρίγκηπα στην Αγγλική ιστορία. Ο βαρόνος και τροβαδούρος Βερτράνος ντε Μπόρν αναφέρει ότι ήταν ο πιο επιδέξιος απ'όλους τους βασιλείς στον χειρισμό της ασπίδας και ο καλύτερος που έχει περάσει στην κονταρομαχία από την εποχή του Ρολάνδου, ο θάνατος του έφερε σημαντική πτώση του ιπποτισμού σε όλη την Ευρώπη. Ο πρώην εφημέριος Γερβάσος του Τίλμπουρι αναφέρει ότι ο πρόωρος θάνατος του έφερε το τέλος του ιπποτισμού.
Στέψη του Ερρίκου του νέου συμβασιλέα της Αγγλίας
Ο Ερρίκος ο νέος αρραβωνιάστηκε στις 2 Νοεμβρίου 1160 με την Μαργαρίτα των Καπετιδών, κόρη του Λουδοβίκου Ζ΄ της Γαλλίας και της δεύτερης συζύγου του Κωνσταντίας της Καστίλης. Ο Ερρίκος την εποχή του αρραβώνος ήταν πέντε ετών και η σύζυγος του Μαργαρίτα δυο. Ο γάμος έγινε προκειμένου να γεφυρωθούν οι μακροχρόνιες διαφορές μεταξύ των Καπετιδών και των Πλανταγενετών που είχαν ξεκινήσει άπω την εποχή που ο Λουδοβίκος Ζ' κατέλαβε το Νορμανδικό κάστρο του Βεξίν από τον παππού του Ερρίκου Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη (1144). Σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης το κάστρο του Βεξίν παραχωρήθηκε ως προίκα στο νεαρό ζευγάρι, ο Ερρίκος Β' άσκησε πιέσεις να γίνει ο γάμος όσο το ζευγάρι ήταν ακόμα σε μικρή ηλικία προκειμένου να αποκτήσει τον έλεγχο στο κάστρο. Παντρεύτηκαν στις 27 Αυγούστου 1172 στον καθεδρικό ναό του Ουίντσεστερ, ο Ερρίκος σε ηλικία 17 ετών στέφθηκε για δεύτερη φορά βασιλιάς της Αγγλίας μαζί με την Μαργαρίτα από τον Ροτρού, αρχιεπίσκοπο του Ρουέν. Ο Ερρίκος ο νέος ήρθε σε ρήξη με τον πατέρα του (1173), ο λόγος ήταν ότι παρόλο που τον έστεψε βασιλιά δεν του έδωσε εξουσίες ούτε τον χρηματοδότησε περισσότερο για τα πρωταθλήματα κονταρομαχίας, επιπλέον η μητέρα του Ελεονόρα τον παρότρυνε συνέχεια να εξεγερθεί εναντίον του πατέρα του.
Σύγκρουση με τον πατέρα του
Ο εμφύλιος που ακολούθησε τον βρήκε ηττημένο, ο Ερρίκος Β' νίκησε χάρη στην ήττα και την σύλληψη του βασιλιά της Σκωτίας, συγχώρησε τον γιο του και συνέχισε να χρηματοδοτεί την συμμετοχή του σε πρωταθλήματα κονταρομαχίας τα επόμενα επτά χρόνια. Τον Νοέμβριο του 1179 εκπροσώπησε τον πατέρα του στην τελετή της στέψης του Φιλίππου Αυγούστου στο Ρενς ο ίδιος μετέφερε το στέμμα του Γάλλου βασιλιά. Στην συνέχεια ήταν πρωταγωνιστής στο τουρνουά του Λανί-συρ-Μαρν, μετέφερε 500 ιππότες με τεράστιο κόστος. Οι οικογενειακές σχέσεις του Ερρίκου πήγαν προς το χειρότερο όταν ακούστηκε ότι ο αρχηγός της ομάδας κονταρομαχίας στην οποία συμμετείχε Γουλιέλμος Μαρσάλ είχε παράνομες σχέσεις με την σύζυγο του Μαργαρίτα (1182). Ο Δαυίδ Κρούυς ο βιογράφος του Μαρσάλ αναφέρει ότι το πραγματικό πρόβλημα ήταν η αλαζονεία του Μαρσάλ, χρεώθηκε την μοιχεία επειδή ήταν εξοργισμένοι μαζί του με άλλα προβλήματα στα οποία ήταν πραγματικά ένοχος όπως οι τεράστιες σπατάλες χρημάτων. Ο Ερρίκος όμως έκρινε προτιμότερο να κρατήσει τις δυνάμεις του για τον εμφύλιο πόλεμο με τον αδελφό του Ριχάρδο. Το μόνο παιδί που έκανε ο Ερρίκος με την Μαργαρίτα ήταν ο Γουλιέλμος που γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1177 και πέθανε τρεις μέρες αργότερα, η Μαργαρίτα δεν έκανε κανένα άλλο παιδί ούτε με τον Ερρίκο, ούτε με τον επόμενο σύζυγο της.
Πρόωρος θάνατος
Το καλοκαίρι του 1183 εξεστράτευσε εναντίον του πατέρα του και του αδελφού του Ριχάρδου στο Λιμουζέν, λεηλάτησε τα τοπικά μοναστήρια προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για τους μισθοφόρους του. Στις αρχές Ιουνίου προσβλήθηκε από δυσεντερία, εξασθενημένος μεταφέρθηκε στην Ματρέλ κοντά στην Λιμόζ όπου πέθανε αφού πρώτα εξομολογήθηκε. Πέθανε στις 7 Ιουνίου, λίγο πριν τον θάνατο του ξάπλωσε γυμνός στο πάτωμα υπό την μορφή του Εσταυρωμένου ζητώντας συγχώρεση για τον πόλεμο που είχε κάνει εναντίον του πατέρα του, έκανε συμφωνία να συμμετέχει σε Σταυροφορία αλλά παρέδωσε τον μανδύα στον Γουλιέλμο Μαρσάλ. Ζήτησε να συμφιλιωθεί με τον πατέρα του λόγο πριν τον θάνατο του αλλά εκείνος νομίζοντας ότι είναι κόλπο αρνήθηκε, ο Ερρίκος Β' λίγο μετά τον θάνατο του είπε ότι τον πίκρανε πολύ αλλά θα προτιμούσε να ζήσει για να τον πικράνει περισσότερο.
Μετά τον θάνατό του έγιναν κάποιες προσπάθειες από την μητέρα του για την αγιοποίηση του, ο Θωμάς του Ίρλι αρχιεπίσκοπος του Ουέλλ περιγράφει μια σειρά απο θαυμαστά πράγματα που έγιναν κατά την μεταφορά του σώματος του στην Νορμανδία. Ο Ερρίκος είχε αφήσει εντολή τα εντόσθια του να μεταφερθούν στο αβαείο του Σαρού και το υπόλοιπο σώμα του να ταφεί στον καθεδρικό ναό του Ρουέν. Στην διάρκεια της ταφικής πομπής ένα μέλος της οικογένειας του Ερρίκου πολιορκήθηκε από μισθοφόρους που ζητούσαν να τους δώσουν τα χρέη του, οι ευγενείς που συνόδευαν την σορό αναγκάστηκαν να δανειστούν χρήματα από το μοναστήρι του Βιγκουά. Ο τοπικός επίσκοπος του Λε Μάνς ζήτησε να ταφεί ο Ερρίκος εκεί για να εκτονωθεί η κατάσταση, το σώμα του μεταφέρθηκε έναν μήνα μετά στο Ρουέν επειδή η επιθυμία του ήταν να ταφεί στην Νορμανδία. Τα λείψανα του τοποθετήθηκαν στο αβαείο του Ρουέν στην αντίθετη πλευρά από την οποία βρίσκονταν τα λείψανα του αδελφού του Ριχάρδου με τον οποίο βρισκόταν συνέχεια σε διαμάχη. Οι μικρότεροι αδελφού του Ριχάρδος και Ιωάννης έγιναν αργότερα βασιλείς της Αγγλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών Κατηγορία:Κόμητες του Ανζού
Κουρούς
Κουρούς (τουρκ. Kuruş) ονομάζεται η υποδιαίρεση της νέας λίρας της Τουρκίας. Μία (νέα) λίρα υποδιαιρείται σε 100 (νέα) κουρούς.
Και η παλιά τουρκική λίρα, όπως και παλιότερα η οθωμανική, υποδιαιρούνταν σε 100 κουρούς, τα οποία ήταν γνωστά στον ελληνικό χώρο ως γρόσια. Γρόσι ή κουρούς ονομαζόταν επίσης μια παλιά υποδιαίρεση της λίρας Κύπρου. Πριν το 1955, οπότε εισήχθη το μετρικό σύστημα, η Κυπριακή λίρα υποδιαιρούνταν σε 20 σελίνια και κάθε σελίνι σε 9 γρόσια.
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία της Τουρκίας Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Αιγηίδα (προϊστορία)
Η Αιγηίδα (γνωστή και σαν Αιγαιίδα) ήταν η ενιαία ξηρά, που κάλυπτε το Αιγαίο πέλαγος και μεγάλο μέρος της τωρινής ηπειρωτικής Ελλάδας, περίπου πριν 2.000.000 χρόνια. Ουσιαστικά, περιλάμβανε σε πολλά σημεία τμήματα εδάφους ολόκληρης της σημερινής Ελλάδας, μαζί με τμήματα του Αιγαίου, που τότε ήταν στην πλειονότητά του ξηρά, και τη δυτική Μικρά Ασία, αλλά σε ενδιάμεσα σημεία της Αιγηίδας υπήρχαν διαμορφωμένα και διάφορα θαλάσσια μέρη ή λίμνες.
Από την Παγγαία στην Αιγηίδα
Η υπερήπειρος Παγγαία ή Πανγαία που είχε διαμορφωθεί, κυρίως κατά την Τριασική περίοδο (250-210 εκατομμύρια χρόνια), επέτρεπε στα ζώα του πλανήτη να μεταναστεύουν από το Νότιο Πόλο στο Βόρειο Πόλο. Μετά τη μεγάλη καταστροφή και εξαφάνιση των έμβιων όντων και των φυτών, ανάμεσα στην Πέρμια περίοδο και την Τριασική περίοδο (290-210 εκατομμύρια χρόνια) χάρη στη θερμότητα του νερού η ζωή άρχισε να αναπτύσσεται εκ νέου στη μεγάλη θάλασσα της Τηθύος. Από την πρώιμη Ιουρασική περίοδο (210 εκατομμύρια χρόνια) η Τηθύς θάλασσα χώριζε τις βόρειες ηπείρους από την Γκοντβάνα. Αν και η Παγγαία παρέμενε ακόμα ενιαία, οι πρώτες διαιρέσεις της μεγάλης αυτής υπερηπείρου άρχισαν να παρουσιάζονται. Η Παγγαία άρχισε να διαλύεται κατά τη Μέση Ιουρασική εποχή (180-160 εκατομμύρια χρόνια), αφού πρώτα άρχισε να διευρύνεται και ο Ατλαντικός ωκεανός, που αρχικά ήταν ένας σχετικά στενός ωκεανός, που χώριζε την Αφρική από την ανατολική Βόρεια Αμερική. Η ανατολική Γκοντβάνα άρχισε σταδιακά να διαχωρίζεται από την δυτική Γκοντβάνα. Κατά τη διάρκεια της Κρητιδικής περιόδου (140-65 εκατομμύρια χρόνια) ο νότιος Ατλαντικός ωκεανός μεγάλωσε κι άλλο. Η Ινδία χώρισε από τη Μαδαγασκάρη και κινήθηκε προς το βορρά σε πορεία σύγκρουσης με την Ευρασία. Η Βόρεια Αμερική ακόμη συνδεόταν σε κάποια σημεία με την Ευρώπη, ενώ η Αυστραλία ήταν ακόμη ενωμένη με την  Ανταρκτική. Πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια ένας αστεροειδής δημιουργεί τον κρατήρα Τσικσουλούμπ στο Μεξικό. Το γεγονός αυτό προκαλεί παγκόσμια μεταβολή του κλίματος και πιθανόν να συνετέλεσε στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων, καθώς και άλλων μορφών ζωής. Κατά την Ύστερη Κρητιδική εποχή οι ωκεανοί επεκτάθηκαν και άλλο, ενώ η Ινδία πλησίασε το νότιο μέρος της Ασίας. Τελικά πριν από 50 - 55 εκατομμύρια χρόνια, η Ινδία ενώνεται σταδιακά με την Ασία και σχηματίζει το θιβετιανό οροπέδιο και τα Ιμαλάια. Η Αυστραλία, η οποία πριν ήταν ενωμένη με την Ανταρκτική, άρχισε να κινείται ταχύτατα προς τα βόρεια. Είκοσι (20) εκατομμύρια χρόνια πριν, η Ανταρκτική άρχισε να καλύπτεται με πάγο και οι βόρειοι ήπειροι ψύχονται.
Η δημιουργία της Αιγηίδας
Η περιοχή της Ελλάδας, κατά την Ύστερη Κρητιδική εποχή εμφανίζει, σιγά-σιγά, τη πρώτη της μορφή, αλλά ακόμα τα νησιά του Αιγαίου δεν είχαν διαμορφωθεί. Η πρώτη αυτή μορφή περιλάμβανε μια ενιαία ξηρά: Αυτή της Αιγηίδας. Η Αιγηίδα ήταν λοιπόν το τμήμα της επιφάνειας της γης που περιλάμβανε ολόκληρη σχεδόν τη σημερινή ηπειρωτική Ελλάδα μαζί με το Αιγαίο πέλαγος (ως τμήμα ξηράς) και τη δυτική Μικρά Ασία. Ουσιαστικά η Αιγηίδα αναδύθηκε από την Τηθύ θάλασσα στις αρχές της Μειόκαινου εποχής και πριν από το τέλος της Ολιγόκαινου εποχής, δηλαδή πριν από 30 εκατομμύρια χρόνια. Το Ιόνιο Πέλαγος και το Αιγαίο Πέλαγος ήταν τότε πεδιάδες που τις διέρρεαν ο Αδρίας ποταμός, ο οποίος κατερχόταν από τις Άλπεις και ο Αιγαίος ποταμός, ο οποίος κατερχόταν από τη λίμνη, την οποία αποτελούσε τότε ο Εύξεινος Πόντος. Ανατολικά της σημερινής Εύβοιας υπήρχε λίμνη, ενώ λίμνη ήταν και η Θεσσαλία. Στην Αιγηίδα παρουσιάσθηκαν και οι πρώτοι κάτοικοι, πρόγονοι των σημερινών Ελλήνων. Ουσιαστικά το βασικό περίγραμμα της σημερινής Ελλάδας διαμορφώθηκε κατά την περίοδο του Ολιγόκαινου και την αρχή της Μειόκαινου εποχής. Η παλαιογεωγραφική εικόνα, που είχε διαμορφωθεί, περιλάμβανε:
Κατά την Ανώτερη Μειόκαινο εποχή (6-5 εκατομμύρια χρόνια), η θαλάσσια λεκάνη που χώριζε την Πίνδο από την ανατολικά εκτεινόμενη Αιγηίδα περιορίστηκε μόνο στο νότιο τμήμα, όπου διαμορφώθηκε η λεκάνη του Κρητικού πελάγους. Ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν θαλάσσιες λουρίδες ανάμεσα στο βόρειο Αιγαίο και το Κρητικό πέλαγος.
Από την Αιγηίδα στο Αιγαίο πέλαγος
Κατά τη διάρκεια της Ανώτερης Πλειόκαινου εποχής (2,5 εκατομμύρια χρόνια), η καταβύθιση της ξηράς εντάθηκε, με παράλληλη αποκοπή της Πελοποννήσου, από την υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα και με ταυτόγχρονη ανάπτυξη του Αιγαίου πελάγους. Τελικά πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια η Αιγηίδα κομματιάστηκε και ύστερα από πολλές καταβυθίσεις σχηματίστηκε το Αιγαίο πέλαγος. Από το στάδιο αυτό έως τώρα (τελευταίο 1 εκατομμύριο χρόνια) παρατηρήθηκε σταδιακά ανύψωση της Πελοποννήσου και της Κρήτης και καταβύθιση του Αιγαίου και ιδιαίτερα των Κυκλάδων.
Χλωρίδα της Αιγηίδας
Την επιφάνεια της Αιγηίδας κάλυπταν εκτεταμένα δάση και σαβάνες, που τις διέκοπταν εκτεταμένες λίμνες με γλυκό νερό. Η βλάστηση περιλάμβανε κυρίως ανθοφόρα και κωνοφόρα φυτά, όπως οι κυπαρισσίδες, οι γιγαντιαίες σεκόιες, οι κουνιχάμιες, οι πευκίδες, αλλά και βελανιδιές, καρυδιές, δαφνίδες, κανελλόδενδρα, λεύκες, και πολλά άλλα είδη. Δεν έλειπαν ακόμη τα φοινικόδενδρα, καθώς και πολλά άλλα φυτά της οικογένειας των φοινικίδων.
Πανίδα της Αιγηίδας
Η σύνδεση της ηπειρωτικής Ελλάδας με τη Μικρά Ασία έως το πρόσφατο γεωλογικό παρελθόν, επέτρεψε τη μετανάστευση των θηλαστικών, γι αυτό και σήμερα βρίσκουμε απολιθώματα μεγαλοθηλαστικά στα νησιά (π.χ. ελέφαντες στη Νάξο, Τήλο, κ.λ.π.) Στο χερσαίο χώρο της Αιγηίδας έζησαν κατά καιρούς πάρα πολλά είδη ζώων, προβοσκιδωτών, όπως ελέφαντες και δεινοθήρια, σαρκοφάγα, αντιλόπες, γαζέλες, μικρόσωμα ελάφια, καμηλοπαρδάλεις, ιπποπόταμοι, ρινόκεροι, ιππάρια, τρωκτικά, πουλιά και ερπετά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλαιογεωγραφία Κατηγορία:Προϊστορία Κατηγορία:Ελληνική προϊστορία
Στέφανος Κομητάς
Ο Στέφανος Κομητάς υπήρξε Έλληνας εθνικός ευεργέτης. Απεβίωσε στην Πέστα της Ουγγαρίας το 1830. Κληροδότησε στην Ελληνική Κυβέρνηση όλη του την χρηματική περιουσία, καθώς και πολλά βιβλία.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Τακεχίρο Τομιγιάσου
O Τακεχίρο Τομιγιάσου (冨安健洋, Tomiyasu Takehiro, 5 Νοεμβρίου 1998) είναι Ιάπωνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Άρσεναλ και στην εθνική Ιαπωνίας στη θέση του αμυντικού.
Σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του το 2015 στην Αβίσπα Φουκουόκα και το 2017 μετέβη στη βελγική Σιντ-Τρέιντενσε. Το 2019 αποκτήθηκε από την Μπολόνια, όπου παρέμεινε δύο χρόνια. Το καλοκαίρι του 2021 υπέγραψε στην Άρσεναλ για 4+1 χρόνια.
Στην εθνική ομάδα
Με την εθνική ομάδα αγωνίζεται από το 2018. Έλαβε μέρος στο Ασιατικό Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2019, στο οποίο η Ιαπωνία έφτασε στη δεύτερη θέση. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε στο Κόπα Αμέρικα. Επίσης, συμμετείχε στην ομάδα των Ολυμπιακών Αγώνων 2020, η οποία κατέκτησε την τέταρτη θέση. Επελέγη στο ρόστερ της ομάδας για το Μουντιάλ του 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιαπωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιαπωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 1 Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 2 Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπολόνια ΦΚ 1909 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αβίσπα Φουκουόκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ματαί
Το Ματαί (γαλλικά: Mathay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Βομβιστική επίθεση στην Πτήση 840 της TWA
Στις 2 Απριλίου 1986 η Πτήση TWA 840 ή Πτήση TW 840, της αεροπορικής εταιρείας Trans World Airlines (TWA) με στοιχεία νηολογίου N54340, ήταν προγραμματισμένη για τη διαδρομή από το Λος Άντζελες προς το Κάιρο με ενδιάμεσους σταθμούς τη Νέα Υόρκη, τη Ρώμη και την Αθήνα.
Ιστορικό πτήσης
20 λεπτά πριν από την προσγείωση του αεροσκάφους στο αεροδρόμιο του Ελληνικού στην Αθήνα, και ενώ το αεροσκάφος είχε αρχίσει την τελική κάθοδο και ήταν σε ύψος 4.000 μέτρα, μια βόμβα την οποία είχαν κρύψει κάτω από το κάθισμα 10F πυροδοτήθηκε ενώ το αεροσκάφος ίπτατο επάνω από το Άργος, δημιουργώντας μια οπή στη δεξιά πλευρά της ατράκτου.
Τέσσερις Αμερικανοί επιβάτες, συμπεριλαμβανομένου και ενός νηπίου 8 μηνών, εκτινάχθηκαν δια μέσω της οπής με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό τους από την πτώση. Επτά άλλοι επί του αεροσκάφους τραυματίστηκαν από τα θραύσματα της βόμβας, καθώς ο θάλαμος των επιβατών υπέστη ταχεία αποσυμπίεση. Οι υπόλοιποι 111 επιβάτες και το επταμελές πλήρωμά (3 στο θάλαμο διακυβέρνησης και 4 στον θάλαμο επιβατών), επέζησαν του περιστατικού, καθώς ο Κυβερνήτης Ρίτσαρντ Πίτερσεν πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση.
Ανάσυρση των σορών
Οι σοροί των τριών από τα τέσσερα θύματα, Ελληνοαμερικανίδες από την ίδια οικογένεια, ανασύρθηκαν αργότερα, από ένα λιβάδι πλησίον του Άργους· ο τέταρτος, ένας Κολομβιανός, επίσης υπηκοότητας των ΗΠΑ, εντοπίστηκε στην παραπλήσια θαλάσσια περιοχή.
Ανάληψη ευθύνης
Η αυτοαποκαλούμενη ομάδα «Αραβικοί Επαναστατικοί Πυρήνες» ανέλαβε την ευθύνη, λέγοντας ότι διεπράχθη λόγω του "Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού" και των συγκρούσεων την προηγούμενη εβδομάδα με τη Λιβύη στον Κόλπο της Σύρτης.
Αποτέλεσμα της έρευνας
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η βόμβα περιείχε μία λίβρα πλαστικής εκρηκτικής ύλης. Υπήρχε η υποψία, ότι είχε τοποθετηθεί κάτω από το μαξιλάρι του καθίσματος, σε κάποιο προηγούμενο ταξίδι, από μία Λιβανέζα (μετέπειτα συλληφθείσα, αλλά ουδέποτε καταδικασθείσα) η οποία ήταν μέλος της οργάνωσης του Αμπού Νιντάλ, που αντιτίθετο στην ειρηνευτική διαδικασία.
Θύματα
• 2
NGC 2608
Ο NGC 2608 ή Arp 12 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας τύπου SB(s)b ο οποίος απέχει 93 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Καρκίνο. Έχει διάμετρο 62.000 ετών φωτός, δηλαδή το 60% αυτής του Γαλαξία μας. Ο NGC 2608 αναφέρεται στον Άτλαντα των περίεργων γαλαξιών. Σήμερα θεωρείται πως το NGC 2608 είναι ζεύγος αλληλεπιδρόντων γαλαξιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Καρκίνος (αστερισμός) 2608 Κατηγορία:Γαλαξίες Arp
Ιπτάμενος Κροίσος
Ο Ιπτάμενος Κροίσος (αγγλικά: The Aviator) είναι βραβευμένη με Όσκαρ ταινία του 2004, σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε. Η ταινία είναι ένα βιογραφικό δράμα που βασίζεται στο βιβλίο Hughes του Ρίτσαρντ Χακ και αναφέρεται στην ζωή του εκκεντρικού επιχειρηματία Χάουαρντ Χιουζ από τη δεκαετία του 1920 μέχρι τη δεκαετία του 1940, μια περίοδο κατά την οποία ο Χιούζ σκηνοθετούσε και παρήγαγε ταινίες στο Χόλυγουντ και έκανε δοκιμές στο νέο του αεροσκάφος αλλά παράλληλα διατηρούσε μυστικό την ψυχική του ασθένεια.