cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύνδρομο Κάλμαν
Επιδημιολογία
Μεταλλάξεις στο αυτοσωμικό υπολειπόμενο γονίδιο του υποδοχέα της GnRH (4q13.2) έχουν επίσης αναφερθεί. Αυτή η μετάλλαξη φαίνεται να παράγει ένα ευρύτερο φάσμα σωματικών συμπτωμάτων σε σχέση με τις μεταλλάξεις άλλων γονιδίων. Το ελάττωμα έγκειται στην ικανότητα της υπόφυσης να αναγνωρίσει την GnRH, και όχι στην ικανότητα του υποθαλάμου να παράγει GnRH. Υπάρχει διαμάχη για το αν αυτό είναι στην πραγματικότητα το σύνδρομο Κάλμαν, επειδή η ανάπτυξη των GnRH-υποδοχέων δεν έχει σχέση με ανοσμία.
Μπορεί επίσης να μην υπάρχει προφανές οικογενειακό ιστορικό κληρονομικότητας (σποραδικές περιπτώσεις). Ωστόσο, είναι δυνατό τα γονίδια που είναι υπεύθυνα για το σύνδρομο Κάλμαν να περάσουν στα παιδιά ως ένα σποραδικό φαινόμενο.
Ψυχολογία
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ψυχολογικές επιπτώσεις από την ασθένεια αυτού του συνδρόμου μπορούν να ανταγωνιστούν τη σημασία των σωματικών συμπτωμάτων.
Το στίγμα που μπορεί να αφήσει ο κοινωνικός αποκλεισμός τους σε μία κρίσιμη φάση της σωματικής και συναισθηματικής τους ανάπτυξης, μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες σε ορισμένους ασθενείς. Κάποια άτομα με σύνδρομο Κάλμαν είναι δύσκολο να ενταχθούν σε κοινωνικές ομάδες και μπορεί να έχουν πρόβλημα στη σύναψη σχέσεων, τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά. Αυτό μπορεί να είναι εντονότερο σε άτομα στα οποία το σύνδρομο διαγνώστηκε αργότερα στη ζωή. Φαίνεται να υπάρχουν μια σειρά από ψυχολογικά προβλήματα για τα άτομα με KS από σχετικά ήπια έως χρόνια στα οποία ο 'εαυτός' τους διαμορφώνεται με βάση το σύνδρομο. Σε αυτούς τους ανθρώπους η εικόνα του εαυτού τους ουσιαστικά φιλτράρεται μέσα από το γεγονός ότι έχουν KS. Αισθήματα ανεπάρκειας, κατωτερότητας και κρίσεις άγχους μπορεί να εμφανιστούν σε ορισμένους ασθενείς. Η κατάσταση φαίνεται να επηρεάζει ψυχολογικά τους άνδρες σε μεγαλύτερο βαθμό από ό, τι τις γυναίκες.
Πρακτικά Θέματα
Ενώ η έλλειψη της αίσθησης της όσφρησης μπορεί να μην είναι τόσο σημαντική σε σύγκριση με την έλλειψη σεξουαλικής ανάπτυξης, ωστόσο οδηγεί σε ορισμένες καταστάσεις στις οποίες πρέπει να ληφθεί μέριμνα.
Η προσωπική υγιεινή μπορεί να είναι ένα σημαντικό ζήτημα για τους ανθρώπους χωρίς την αίσθηση της όσφρησης σε οποιαδήποτε κοινωνική εκδήλωση. Τα άτομα με σύνδρομο Κάλμαν δεν μπορούν να αντιλαμβάνονται την εντύπωση που δίνουν σε άλλους ανθρώπους που έρχονται σε στενή επαφή μαζί τους, σε ό,τι αφορά τις οσμές, είτε από τους ίδιους είτε από τα ρούχα τους.
Οι διαρροές φυσικού αερίου μέσα στο σπίτι μπορεί να είναι ένα σοβαρό πρόβλημα και συνιστάται η τοποθέτηση ανιχνευτών αερίου.
Η οπτική γωνία του ασθενούς
Το σύνδρομο Κάλμαν μπορεί να έχει μια βαθιά επίδραση στη ζωή ενός ατόμου, ωστόσο επηρεάζει και άλλα άτομα με διαφορετικούς τρόπους. Η ηλικία της διάγνωσης και της θεραπείας είναι ένα βασικό κλειδί για το πόσο καλά ένας ασθενής αντιμετωπίζει την κατάσταση. Για ορισμένους ασθενείς η δυνατότητα να ονομάσουν την κατάσταση στην οποία βρίσκονται και η γνώση ότι δεν είναι το μόνο πρόσωπο στον κόσμο με αυτόν το σύνδρομο είναι πολύ καθησυχαστική.
Το βασικό σύμπτωμα είναι η μη φυσιολογική μετάβαση από την εφηβεία στην κανονική ηλικία. Αυτό μπορεί να έχει μία τεράστια επίδραση στην κοινωνική ανάπτυξη του ατόμου όσο και στη σωματική του ανάπτυξη.
Θα υπάρχουν διαφορές από άτομο σε άτομο, αλλά σε γενικές γραμμές οι άνδρες με σύνδρομο Κάλμαν θα έχουν μικρότερο μήκος πέους από τον μέσο όρο του πληθυσμού, το οποίο εκτός από την έλλειψη της ανάπτυξης των όρχεων, μπορεί να επηρεάσει την αυτοπεποίθησή του σε τέτοιο βαθμό, ώστε η σεξουαλική δραστηριότητα να μην επιχειρείται καν. Οι περισσότεροι άνδρες με σύνδρομο Κάλμαν μπορούν να έχουν μια φυσιολογική, ενεργή σεξουαλική ζωή, αλλά η εμπιστοσύνη που απαιτείται για να επιτευχθεί αυτό είναι μερικές φορές πέρα ​​από τις δυνατότητες μερικών ατόμων με σύνδρομο Κάλμαν και εξ αιτίας αυτού έχουν λιγότερη σεξουαλική δραστηριότητα σε σχέση με άλλα άτομα της ίδιας ηλικίας.
Μια άλλη πτυχή του συνδρόμου Κάλμαν είναι η κοινωνική απομόνωση. Δεδομένου ότι είναι μια σπάνια πάθηση, πολλοί από τους ασθενείς με σύνδρομο Κάλμαν δεν έχουν μιλήσει ποτέ σε κάποιον άλλο ασθενή. Η δυνατότητα να συναντηθούν και να μιλήσουν σε άλλους ανθρώπους με το ίδιο σύνδρομο παρέχει σημαντική βοήθεια σε έναν ασθενή ώστε να συμβιβαστεί με την κατάσταση.
Η θεραπεία των ασθενών με σύνδρομο Κάλμαν είναι αρκετά απλή μόλις διαγνωστεί το σύνδρομο και περιλαμβάνει την ορμονική θεραπεία υποκατάστασης και ενέσεις γονιμότητας σε ορισμένες περιπτώσεις. Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι η αρχική διάγνωση, ιδιαίτερα κατά τα κρίσιμα χρόνια της εφηβείας. Οι ασθενείς που αντιμετωπίζουν καλύτερα το σύνδρομο Κάλμαν στο σύνολό τους είναι αυτοί που έχουν διαγνωστεί πριν την ηλικία των 16 και έχουν άμεση θεραπεία. Προβλήματα μπορεί να προκύψουν εάν οι άνθρωποι περάσουν τα εφηβικά τους χρόνια χωρίς να παραπεμφθούν σε ειδικό ενδοκρινολόγο, όπου η καθυστέρηση της εφηβείας μπορεί να διαχωριστεί από την περίπτωση του συνδρόμου Κάλμαν.
Προς τα έξω δεν υπάρχει τίποτα εντυπωσιακό για ένα άτομο με σύνδρομο Κάλμαν. Δεν θα φαίνονται διαφορετικοί από οποιονδήποτε άλλο, και δε διαφέρουν σε σχήμα και μέγεθος. Μετά την έναρξη της θεραπείας και την επανάκτηση των κανονικών επιπέδων ορμονών δεν υπάρχουν παρενέργειες ή προβλήματα στο προσδόκιμο ζωής που συνδέονται με τη νόσηση από σύνδρομο Κάλμαν. Η έλλειψη της αίσθησης της όσφρησης μπορεί να γίνει αντιληπτή από τους ανθρώπους, αλλά αυτό μπορεί εύκολα να εξηγηθεί χωρίς να υπεισέρχεται το άτομο σε μια πλήρη περιγραφή του συνδρόμου Κάλμαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενετικές διαταραχές Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις Kallmann Κατηγορία:Παθήσεις του ενδοκρινικού συστήματος
Κυκλική Λεωφόρος της Λα Ντεφάνς
Η Κυκλική Λεωφόρος της Λα Ντεφάνς αποτελεί την περιφερειακή οδό της επιχειρηματικής συνοικίας της Λα Ντεφάνς, η οποία βρίσκεται στα Ω-ντε-Σεν στα δυτικά του Νείγί-συρ-Σεν.
Σε χρήση από την δεκαετία του 1970, δημιουργήθηκε με διπλή λογική :
Τα εγκαίνια του αυτοκινητόδρομου A14 και της διασταύρωσης μεταξύ A14/A86 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ελάφρυναν την κυκλική λεωφόρο από ένα μεγάλο μέρος της κίνησης του transit, και ειδικότερα αυτόν των οχημάτων με βαρέα φορτία. Ως αποτέλεσμα, μετετράπη κυρίως σε έναν οδικό άξονα τροφοδοσίας για την επιχειρηματική συνοικία και τις γειτονικές συνοικίες.
Στον αρχικό του σχεδιασμό, η κυκλική λεωφόρος καθιστούσε σχεδόν αδύνατη την απόκριση σε αυτό το θέμα λόγω :
Επαναξιολόγηση της κυκλικής λεωφόρου
Από το 1996, η Δημόσια Υπηρεσία για την Διαμόρφωση της Περιοχής της Λα Ντεφάνς (EPAD) εργάστηκε πάνω σε μια ευρεία επιχείρηση επαναξιολόγησης της κυκλικής λεωφόρου, η οποία στόχευε στο να την κάνει να έχει ένα πιο αστικό ρόλο.
Κύριος στόχος της ανάπτυξης της κυκλικής λεωφόρου ήταν η μεταμόρφωση αυτού του αστικού αυτοκινητοδρόμου σε αστική λεωφόρο. Οι οδογέφυρες και οι είσοδοι/έξοδοι του αυτοκινητόδρομου κατεδαφίστηκαν προς όφελος διασταυρώσεων με φωτεινούς σηματοδότες (παράδειγμα : η διασταύρωση Γκαμπετά). Νέες ζώνες απαλλοτρίωσης απελευθερώθηκαν ώστε να είναι δυνατή η κατασκευή νέων πολυκατοικιών (παράδειγμα : Tour Mazars). Δέντρα φυτεύτηκαν κατά μήκος της λεωφόρου και των πεζοδρομίων και των ποδηλατοδρόμων. Οι συνδέσεις μεταξύ της πλατφόρμας της Λα Ντεφάνς και των πόλεων του Πυτώ και της Κουρμπεβουά απλοποιούνται μέσω της τάσης κατεδάφιση των πεζογέφυρων και των υπογείων περασμάτων προς όφελος των πεζοδρόμων.
Στο βόρειο τμήμα, μεταξύ της Γέφυρας του Νεϊγί και του Carrefour de la Folie, οι εργασίες έλαβαν χώρα μεταξύ του 2004 και του 2008. Με χρονικό ορίζοντα το 2015, είναι το νότιο τμήμα της κυκλικής λεωφόρου που θα επανασχεδιαστεί. Οι σχετικές μελέτες βρίσκονται αυτόν τον καιρό (Απρίλιος 2010) σε εξέλιξη.
Διασυνδέσεις
Η Κυκλική Λεωφόρος της Λα Ντεφάνς συνδέεται με :
Κύριες Διασταυρώσεις
Στην Κουρμπεβουά :
Κατηγορία:Λα Ντεφάνς
Ρωμύλος Αυγουστύλος
Ο Ρωμύλος Αυγουστύλος (Flavius Romulus Augustus, 461 – μετά το 511) ήταν αυτοκράτορας (εικάζεται ως σφετεριστής) της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τις 31 Οκτωβρίου του 475 έως τις 4 Σεπτεμβρίου του 476. Η εκθρόνισή του από τον Οδόακρο παραδοσιακά σηματοδοτεί το τέλος της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την πτώση της αρχαίας Ρώμης και την έναρξη του Μεσαίωνα στη Δυτική Ευρώπη.
Είναι κυρίως γνωστός με το ψευδώνυμό του «Ρωμύλος Αυγουστύλος», αν και βασίλευσε επίσημα ως «Ρωμύλος Αύγουστος». Η λατινική κατάληξη -ulus είναι υποκοριστική: έτσι, το «Αυγουστύλος» σημαίνει ουσιαστικά «Μικρός Αύγουστος».
Τα ιστορικά αρχεία περιέχουν λίγες λεπτομέρειες για τη ζωή του Ρωμύλου. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τον πατέρα του Φλάβιο Ορέστη, αρχηγό των στρατιωτών του ρωμαϊκού στρατού, αφού ανάγκασε τον αυτοκράτορα Ιούλιο Νέπωτα να εγκαταλείψει την Ιταλία. Ο Ρωμύλος, λίγο μεγαλύτερος από παιδί, ενήργησε ως φαινομενικός αρχηγός της κυβέρνησης του πατέρα του και βασίλεψε μόνο για δέκα μήνες. Η νομιμότητά του και η εξουσία του αμφισβητήθηκαν πέρα από την Ιταλία και ο Ρωμύλος σύντομα καθαιρέθηκε από τον Οδόακρο, ο οποίος νίκησε και εκτέλεσε τον Φλάβιο Ορέστη. Ο Οδόακρος έστειλε τον Ρωμύλο να ζήσει στο Καστέλουμ Λουκουλάνουμ στην Καμπανία (Ιταλία), γεγονός μετά από το οποίο ο Ρωμύλος εξαφανίζεται από τα ιστορικά αρχεία.
Η ζωή του
Ο πατέρας του Ρωμύλου, Φλάβιος Ορέστης, ήταν Ρωμαίος πολίτης, με καταγωγή από την Παννονία, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως γραμματέας και διπλωμάτης του Αττίλα και αργότερα ανήλθε στις τάξεις του ρωμαϊκού στρατού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Άντζελο Μαρτσιάνι
Το 1956 ήταν μέλος της ιταλικής ομάδας η οποία τερμάτισε τέταρτη στο Ολυμπιακό τουρνουά. Έπαιξε και στους έξι αγώνες.
Η αμαρτία μου
Η αμαρτία μου (Ισπανικά: Mi pecado) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2009.
Πρωταγωνιστούν Μάιτε Περρόνι, Εουχένιο Σίγιερ, Ντανιέλα Κάστρο, Σέρχιο Γόιρι και Σαμπίνε Μουσιέρ.
Υπόθεση
Η Λουκρέσια και ο Χουλιάν είναι φίλοι από παιδιά, μέχρι που η καταστροφή χτυπά την οικογένεια Λουκρέσια. Ο μικρός της αδερφός, πνίγεται στο ποτάμι κοντά στο σπίτι της. Όταν η Λουκρέσια επιστρέφει στην πόλη της χρόνια αργότερα, τον ερωτεύεται και προσπαθεί να αγωνιστεί για την αγάπη της που οι γονείς της προσπαθούν να περιορίσουν με κάθε κόστος.
Βραβεία
Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
1191
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1191 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Διοίκηση Ασιανής
Η Διοίκηση Ασιανής ήταν διοικητική περιφέρεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και στη συνέχεια της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Δημιουργήθηκε το 314 μ.Χ. και περιελάμβανε την δυτική και νότια Μικρά Ασία και τα νησιά του Αιγαίου, εδάφη που συμπίπτουν με αυτά της ρωμαϊκής Επαρχίας Ασίας. Διοικητικά ανήκε στην Υπαρχία της Ανατολής (Praefectura praetorio per Orientem) και ο διοικητής της διοίκησης είχε τον τίτλο του βικάριου. Στην Ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία (Βυζαντινή) ήταν μία από τις 12 διοικητικές περιφέρειες που αντικατέστησαν την προηγούμενη διοικητική μεταρρύθμιση του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.
Πηγές
Κατηγορία:Διοικήσεις της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Διοικήσεις της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
Ρουνικοί λίθοι για την Ελλάδα
Οι ρουνικοί λίθοι για την Ελλάδα (σουηδικά: Greklandsstenarna) είναι περίπου 30 ρουνικοί λίθοι που περιέχουν πληροφορίες σχετικά με ταξίδια αρχαίων Σκανδιναβών στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Αυτά τα ταξίδια έγιναν κατά τη διάρκεια της περιόδου των Βίκινγκς (793 - 1066) μέχρι και το 1100 και είναι χαραγμένα στην αρχαία σκανδιναβική γλώσσα. Όλοι οι λίθοι που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα, εντοπίζονται στην περιοχή της Σουηδίας. Οι περισσότεροι ανεγέρθηκαν στη μνήμη ορισμένων μελών του Τάγματος των Βαράγγων, που δεν γύρισαν ποτέ πίσω στην πατρίδα τους, αλλά και ορισμένων που γύρισαν πίσω με πλούτη και μία μετά από εντολή πρώην αξιωματικού του Τάγματος.
Σε αυτούς τους λίθους η λέξη Grikkland (Ελλάδα) εμφανίζεται σε τρεις επιγραφές, η λέξη Grikk(j)ar (Έλληνες) εμφανίζεται σε 25, δύο λίθοι αναφέρουν τους άνδρες ως grikkfari, δηλαδή «ταξιδευτές στην Ελλάδα» και ένας αναφέρεται σε Grikkhafnir, δηλαδή «ελληνικά λιμάνια». Συγκρινόμενοι με άλλες ομάδες ρουνικών λίθων, με αποστολές στο εξωτερικό, οι μόνοι που μπορούν να συγκριθούν αριθμητικά είναι αυτοί των ρουνικών λίθων για την Αγγλίας για τις αποστολές στην Αγγλία και οι 26 ρουνικοί λίθοι για τις αποστολές των Βίκινγκς στη Μέση Ανατολή.
Οι ρουνικοί λίθοι
Ακολουθεί παρουσίαση των ρουνικών λίθων για την Ελλάδα, σύμφωνα με τις πληροφορίες από το πρόγραμμα Rundata, που δημιούργησε και συντηρεί μια βάση δεδομένων με ρουνικές επιγραφές. Παρουσιάζεται η ρουνική γραφή με λατινικούς χαρακτήρες, στην αρχαία σκανδιναβική γλώσσα, στην αγγλική μετάφραση (σύμφωνα με το Rundata) και η ελληνική της μετάφραση.
Ούπλαντ
Στην περιφέρεια Ούπλαντ, βρίσκονται 18 ρουνικοί λίθοι με σχετικές πληροφορίες για άντρες που ταξίδεψαν στην Ελλάδα (Βυζαντινή Αυτοκρατορία), οι περισσότεροι εκ των οποίων πέθαναν εκεί.
U 73
Ο ρουνικός λίθος U 73 (location) πιθανότατα ανεγέρθηκε για να εξηγήσει τη σειρά της κληρονομιάς, από δύο άνδρες που πέθαναν ως Βαραγγοί.
<!--It is in the style Pr3 which is part of the more general Urnes style. The stone, which is of greyish granite measuring 2 m in height and 1.2 m in width, is raised on a slope some 100 m north of Hägerstalund farm, formerly Hansta(lund). The stone was discovered by Johan Peringskiöld during the national search for historic monuments in the late 17th century. The stone shares the same message as U 72, together with which it once formed a monument, but U 72 was moved to Skansen in 1896. The latter stone relates that "these stones" were raised by Gerðarr and Jörundr in memory of Ernmundr and Ingimundr. Consequently, U 73's phrase "Inga's sons" and "they died in Greece" refer to Ernmundr and Ingimundr. Ernmundr and Ingimundr had inherited from their father, but they departed for the Byzantine Empire and died there as Varangians. As they had not fathered any children, their mother Inga inherited their property, and when she died, her brothers Gerðarr and Jörundr inherited from her. These two brothers then raised the two memorials in honour of their nephews, which was probably due to the nephews having distinguished themselves in the South. However, it may have also been in gratitude for wealth gathered by the nephews overseas. At the same time, the monument served to document how the property had passed from one clan to another. Sawyer (2000), on the other hand, suggests that because the two inscriptions do not mention who commissioned them, the only eventual claimant to the fortune, and the one that had the stones made, may have been the church. The runemaster has been identified as Visäte. -->
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 104
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 112
The boulder bears runic inscriptions on two of its sides, referred to as U 112 A and B. The linguistic significance of the inscriptions lies in the use of the haglaz (ᚼ) rune to denote the velar approximant (as in Ragnvaldr), something that would become common after the close of the Viking Age. The inscription also includes some dotted runes, and the ansuz rune is used for the  phoneme.
The inscriptions are in the Urnes style (Pr4), and they were commissioned by a former captain of the Varangian Guard named Ragnvaldr in memory of his mother as well as in his own honour. Very few could boast of returning home with the honour of having been the captain of the Varangian Guard. Moreover, the name Ragnvaldr shows that he belonged to the higher echelons of Old Norse society, and that he may have been a relative of the ruling dynasty.
Ragnvald's maternal grandfather, Ónæmr, is mentioned on two additional runestones in Uppland, U 328 and U 336. Runestone U 328 relates that Ragnvaldr had two aunts, Gyríðr and Guðlaug. Additionally, runestone U 336 adds that Ulf of Borresta, who received three Danegelds in England, was Ónæm's paternal nephew and thus Ragnvald's first cousin. He was probably the same Ragnvaldr whose death is related in the Hargs bro runic inscriptions, which would also connect him to Estrid and the wealthy Jarlabanke clan.
Considering Ragnvald's background, it is not surprising that he rose to become an officer of the Varangian Guard: he was a wealthy chieftain who brought many ambitious soldiers to Greece. -->
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 136
ρουνικός λίθοι U 136 (τοποθεσία).
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 140
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 201
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 270
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 358
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 374
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 431
Λατινική μεταγραφή:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 446
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 518
Η ρουνικός λίθοι κατασκευάστηκε στη μνήμη τριών ανδρών, από τους οποίους δύο πέθαναν στην Ελλάδα, ενώ το τρίτος, ο Freygeirr, πέθανε σε μια αμφισβητούμενη τοποθεσία γραμμένη ως i silu × nur.
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 540
<!-- Runestone U 540 (location) is in the Urnes (Pr4) style and it is attributed to the runemaster Åsmund Kåresson. It is mounted with iron to the northern wall of the church of Husby-Sjuhundra, but when the stone was first documented by Johannes Bureus in 1638 he noted that it was used as a threshold in the atrium of the church. It was still used as a threshold when Richard Dybeck visited it in 1871, and he arranged so that the entire inscription was made visible in order to make a cast copy. In 1887, the parishioners decided to extract both U 540 and U 541 from the church and with financial help from the Royal Swedish Academy of Letters, History and Antiquities the stones were removed and attached outside the northern wall. The stone is of red sandstone and it is 1.50 m high and 1.13 m wide. Several parts of the stone and its inscription have been lost, and it is worn down due to its former use as a threshold.
A theory, proposed by Germanist F. A. Braun (1910), which is based on the runestones runestone U 513, U 540, Sö 179 and Sö 279, holds the grieving Ingvar to be the same person as Ingvar the Far-Travelled, the son of the Swedish king Emund the Old. Braun notes that the stones were raised at a Husby, a royal residence, and the names Eiríkr (Eric) and Hákon were rather rare in Sweden, but known from the royal dynasty. Önundr would be Anund Gårdske, who was raised in Russia, while Eiríkr would be one of the two pretenders named Eric, and Hákon would be Håkan the Red. These identifications of the three men Eiríkr, Hákon and Ingvarr also appear in the reference work Nordiskt runnamnslexikon (2002), where it adds that Eiríkr is also considered to appear on the Hillersjö stone and runestone U 20. It also identifies Hákon with the one who commissioned the runestones Ög 162 and Ög Fv1970;310. -->
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Ελληνική μετάφραση:
U 792
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 922
<!-- Runestone U 922 (location) is in the Pr4 (Urnes) style and it measures 2.85 m in height and 1.5 m in width. It is hidden inside the floor in Uppsala Cathedral, next to the tomb of king Gustav Vasa of Sweden. Its existence was first documented by Johannes Bureus in 1594, and in 1666, Johannes Schefferus commented on the stone as one of many runestones that had been perceived as heathen and which had therefore been used as construction material for the cathedral. Schefferus considered U 922 to be the most notable one of these stones and he regretted that parts were under the pillar and that it could thus not be read entirely. In 1675, Olof Verelius discovered that it had been made in memory of a traveller to Greece, but still the French traveller Aubrey de la Motraye wrote home, in 1712, that he had been informed that it had been made in memory of a traveller to Jerusalem. The last scholar to report that the inscription was visible was Olof Celsius in 1729, and it appears that it was soon covered by a new layer of floor. In 1950, professor Elias Wessén and the county custodian of antiquities requested that it be removed for better analysis together with three other runestones, but the request was rejected by the Royal Board of Construction (KBS) because of safety concerns.
Ígulbjörn also appears on a second runestone in Uppsala Cathedral, U 925, made by Ígulbjörn in memory of his son Gag R who died "in the South", with "South" likely referring to the Byzantine Empire. -->
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Ελληνική μετάφραση:
U 956
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Ελληνική μετάφραση:
U 1016
<!-- Runestone U 1016 (location) is in light grey and coarse granite, and it is 1.91 m high and 1.62 m wide. The stone stands in a wooded field 5 m west of the road to the village Fjuckby, 50 m of the crossroads, and about 100 m south-south-east of the farm Fjuckby. The first scholar to comment on the stone was Johannes Bureus, who visited the stone on June 19, 1638. Several other scholars would visit the stone during the following centuries, such as Rhezelius in 1667, Peringskiöld in 1694, and Olof Celsius in 1726 and in 1738. In 1864, Richard Dybeck noted that the runestone was one of several in the vicinity that had been raised anew during the summer.
Parts of the ornamentation have been lost due to flaking, which probably happened during the 17th century, but the inscription is intact. The art on the runestone has tentatively been classified under style Pr2, but Wessén & Jansson (1953–1958) comment that the ornamentation is considered unusual and it is different from that on most other runestones in the district. Other stones in the same style are the Vang stone and the Alstad stone in Norway, and Sö 280 and U 1146 in Sweden. The style was better suited for wood and metal and it is likely that only few runemasters ever tried to apply it on stone.
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
U 1087
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση.
Södermanland
Υπάρχουν επτά ρουνικοί λίθοι στην περιοχή Södermanland που σχετίζονται με ταξίδια στην Ελλάδα. Δύο από αυτές αναφέρονται σε διοικητές του Τάγματος των Βαράγγων και μια ακόμα μιλά για thegn, έναν υψηλόβαθμο πολεμιστή, που πολέμισε και πέθανε μαζί με Έλληνες.
Sö Fv1954;20
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
Sö 82
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Sö 85
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
Sö 163
Η λίθος ανεγέρθηκε στη μνήμη δύο υιών, ένας εκ των οποίων πήγε στην Ελλάδα και "μοιράστηκε χρυσό", μια έκφραση που εμφανίζεται και στη ρουνική λίθο Sö 165. Μπορεί να σημαίνει είτε ότι ήταν υπεύθυνος για το διαμοιρασμό των πληρωμών στα μέλη του Τάγματος των Βαράγγων, είτε ότι πήρε μέρος στο διαμοιρασμό των λαφύρων. Ο Düwel πρότεινε ότι πρόκειται για το ανατολικό ανάλογο του gjaldi skifti (διαμοιρασμός πληρωμής) που εμφανίζεται σε γειτονική λίθο και αναφέρεται σε πληρωμές των Βίκινγς στην Αγγλία. Αυτό σημαίνει ότι ο άντρας έλαβε πληρωμή.
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
Sö 165
ανεγέρθη από μια μητέρα, την Guðrun, στη μνήμη του υιού της. Όπως και με τη ρουνική λίθο Sö 163, αναφέρεται ότι ο άντρας πήγε στην Ελλάδα και "μοιράστηκε χρυσό" που πιθανότατα αναφέρεται στο διαμοιρασμό αμοιβών στα μέλη του Τάγματος των Βαράγγων, από κατανομή λαφύρων ή από αμοιβή τους. Η επιγραφή αποτελεί ποίημα στη fornyrðislag, μια αρχαία σκανδιναβική μορφή ποιημάτων.
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
Sö 170
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
Sö 345
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση (parts B and C are probably not part of the monument and are not translated ):
Östergötland
Στην περιοχή Östergötland, υπάρχουν δύο ρουνικοί λίθοι που αναφέρουν την Ελλάδα. Η μια αναφέρει το θάνατο αρκετών αδερφών σε διαφορετικά σημεία της Ευρώπης.
Ög 81
Η Þorgerðr πιθανότατα έβαλε να φτιάξουν τη λίθο, μόλις έμαθε ότι ο Özurr, ο τελευταίος της θείος, πέθανε στην Ελλάδα και μάλλον το έκανε αυτό για να εξασφαλίσει το δικαίωμά της στην κληρονομιά. Η επιγραφή στο πίσω μέρος της λίθου, αναφέρει πως πέθαναν οι υπόλοιποι θείοι της και είναι γραμμένο σε μορφή ποιήματος fornyrðislag.
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
Ög 94
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
Västergötland
Στην περιοχή Västergötland, υπάρχουν πέντες ρουνικοί λίθοι βαράγγων με ταξίδια στην ανατολή, αλλά μόνο ένα αναφέρεται στην Ελλάδα.
Vg 178
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
Småland
Υπάρχει μόνο μια ρουνικός λίθοι στην περιοχή Småland που αναφέρεται στην Ελλάδα.
Sm 46
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
G 216
<!-- G 216 (original location) is an 8.5 cm long, 4.5 cm wide and 3.3 cm thick sharpening stone with a runic inscription that was discovered in 1940. It was found by a worker at a depth of 40 cm while he dug a shaft for a telephone wire in a field at Timans in Roma. It is presently at the museum Gotlands fornsal with inventory number C 9181. It has been dated to the late 11th century, and although the interpretation of its message is uncertain, scholars have generally accepted von Friesen's analysis that it commemorates the travels of two Gotlanders to Greece, Jerusalem, Iceland and the Muslim world (Serkland).
The inscription created a sensation as it mentions four distant countries that were the targets of adventurous Scandinavian expeditions during the Viking Age, but it also stirred some doubts as to its authenticity. However, thorough geological and runological analyses dispelled any doubts as to its genuine nature. The stone had the same patina as other Viking Age stones on all its surfaces and carvings, and in addition it has the normal r-rune with an open side stroke, something which is usually overlooked by forgerers. Moreover, v Friesen commented that there could be no expert on Old Swedish that made a forgery while he correctly wrote krikia R  as all reference books of the time incorrectly told that the form was grikir.
Jansson, Wessén & Svärdström (1978) comment that the personal name that is considered most interesting by scholars is Ormika, which is otherwise only known from the Gutasaga, where it was the name of a free farmer who was baptised by the Norwegian king Saint Olaf in 1029. The first element ormr ("serpent") is well-known from the Old Norse naming tradition, but the second element is the West Germanic diminutive -ikan, and the lack of the final -n suggests a borrowing from Anglo-Saxon or Old Frisian, although the name is unattested in the West Germanic area. The runologists appreciate the appearance of the nominative form Grikkia R  ("Greece") as it is otherwise unattested while other case forms are found on a number of runestones. The place name Jerusalem appears in the Old Gutnish form iaursali R  while the western-most dialect of Old Norse, Old Icelandic, has Jórsalir, and both represent a Scandinavian folk etymological rendering where the first element is interpreted as the name element jór- (from an older *eburaz meaning "boar"). The inscription also shows the only runic appearance of the name of Iceland, while there are five other runic inscriptions in Sweden that mention Serkland. -->
Λατινική μεταγραφή:
Μεταγραφή στην αρχαία σκανδιναβική:
Αγγλική μετάφραση:
Ελληνική μετάφραση:
Πηγές
Κατηγορία:Επιγραφές Κατηγορία:Σκανδιναβία Κατηγορία:Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
1194
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λεϊλά Σατσμπαγλί Σουλτάνα
Η Χασεκί Λεϊλά Σατσμπαγλί Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:ليلى صباغلي سلطان) (Τούρκικα: Haseki Leyla Saçbağli Sultan, 1629 - 1694) ήταν η έκτη σύζυγος του σουλτάνου Ιμπραήμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Haseki Leyla Saçbağli Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
Βιογραφία
Η καταγωγή της Σατσμπαγλί είναι άγνωστη, αν και πιστεύεται ότι κατάγεται από τη Σερβία ή τον Καύκασο. Μια άλλη θεωρία για την προέλευσή της είναι ότι ήταν απόγονος της Μαχιντεβράν Σουλτάν, χάρη σε αυτό ο Χάνος του Χανάτου της Κριμαίας την παρουσίασε στον Κιοσέμ Σουλτάν και την έδωσε στον γιο της Ιμπραήμ.
Στο χαρέμι μπήκε ​​γύρω στο 1643. Πιστεύεται ότι ο Ιμπραήμ τη συνάντησε καθώς ήταν Κυρία Των Τιμών σε μια από τις αδερφές του. Το 1644 γέννησε το πρώτο της παιδί Ηγεμόνα Σελίμ, και έγινε "Πέμπτη Χασεκί" του. Είναι άγνωστο εάν η Σατσμπαγλί είχε αντιπαλότητα με τη μητέρα του διαδόχου του θρόνου, την Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν.
Μετά το θάνατο του Ιμπραήμ, η Σατσμπαγλί στάλθηκε στο Παλιό παλάτι, ενώ ο γιος της φυλακίστηκε στο αυτοκρατορικό χαρέμι. Προφανώς σχεδίαζε κρυφά να ανεβάσει τον γιο της στο θρόνο αλλά δεν έλαβε μεγάλη υποστήριξη λόγω της χαμηλής της θέσης εκείνη την εποχή. Ο Ηγεμόνας Σελίμ πέθανε το 1669, πιστεύεται ότι ήταν από ευλογιά. Η ζωή της Σατσμπαγλί μετά το θάνατο του γιου της, είναι εντελώς άγνωστη.
Πέθανε το 1694 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 65 ετών και θάφτηκε στο μαυσωλείο του Ιμπραήμ Α΄.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Πραγματολογία
Η πραγματολογία περιλαμβάνει συνολικά τη θεωρία των γλωσσικών πράξεων, τη θεωρία των συνομιλιακών υπονοημάτων, τη θεωρία της ευγένειας και άλλες προσεγγίσεις γλωσσικής συμπεριφοράς στη φιλοσοφία, κοινωνιολογία, γλωσσολογία και ανθρωπολογία. Σε αντίθεση με την σημασιολογία, η οποία εξετάζει τα νοήματα που είναι συμβατικά ή κωδικοποιημένα σε μια δεδομένη γλώσσα, η πραγματολογία μελετά πώς η μετάδοση του νοήματος δεν εξαρτάται μόνο από τις δομικές και γλωσσικές γνώσεις (π.χ. τη γραμματική ή το νοητικό λεξικό) του ομιλητή και του ακροατή, αλλά και από τα συμφραζόμενα ενός εκφωνήματος, τις προϋπάρχουσες γνώσεις των συνομιλητών και του κόσμου, τη συναγόμενη πρόθεση του ομιλητή και άλλους παράγοντες. Υπο αυτήν την έννοια, η πραγματολογία εξηγεί πώς οι χρήστες μιας γλώσσας αντιμετωπίζουν την αμφισημία (ή την πολυσημία), αφού το νόημα βασίζεται στον τρόπο, τον χρόνο, τον τόπο κτλ. ενός εκφωνήματος.
Η ικανότητα να καταλαβαίνουμε το προτιθέμενο νόημα ενός ομιλητή ονομάζεται πραγματολογική ικανότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλωσσολογία *
Μεγάλη Λίμνη των Άρκτων
Η Μεγάλη Λίμνη της Αρκούδας (στα αγγλικά Great Bear Lake, Γκρέιτ Μπέαρ Λέικ) είναι η μεγαλύτερη λίμνη που βρίσκεται ολόκληρη στην επικράτεια του Καναδά, η τέταρτη μεγαλύτερη στη Βόρεια Αμερική και έβδομη μεγαλύτερη στη Γη. Έχει έκταση 31.153 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μέγιστο βάθος 447 μέτρα. Βρίσκεται στα Βορειοδυτικά Εδάφη πάνω στον αρκτικό κύκλο, σε υψόμετρο 186 μέτρων.
Από τη λίμνη πηγάζει ο ποταμός Γκρέιτ Μπέαρ Ρίβερ, ο οποίος ύστερα από διαδρομή περίπου 100 χιλιομέτρων εκβάλλει στο ποταμό Μακένζι. Η λίμνη περιβάλλεται από δάση τάιγκας, αλλά βόρειά της υπάρχει η αρκτική τούνδρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες του Καναδά Κατηγορία:Βορειοδυτικά Εδάφη
Γιάννης Μανιάτης (αποσαφήνιση)
Το ονοματεπώνυμο Γιάννης Μανιάτης μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
1193
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1193 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ιφρικίγια
Η Ιφρικίγια (αραβικά:إفريقية, Αφρική στα ελληνικά) ήταν η περιοχή που περιελάμβανε την Τριπολίτιδα (δυτική Λιβύη), τη σημερινή Τυνησία και την Κωνσταντίνη (ανατολική Αλγερία). Η περιοχή αυτή περιελάμβανε τα εδάφη της παλαιάς ρωμαϊκής επαρχίας της Αφρικής, το όνομα της οποίας κληρονόμησε μετά την αραβική κατάκτηση στα τέλη του 7ου αιώνα μ.Χ.. Περί το 800, η Ιφρικίγια υπό τους Αγλαβίδες, αυτονομήθηκε από το Χαλιφάτο των Αββασιδών, ενώ κατόπιν πέρασε στους Φατιμίδες, τους Ζιρίδες και τους Χαφσίδες. Οι Αγλαβίδες εμίρηδες της Ιφρικίγια κατέκτησαν επίσης τη Σικελία από τους Βυζαντινούς. Πρωτεύουσά της ήταν η πόλη Καϊρουάν στην κεντρική Τυνησία.
Η Ιφρικίγια συνόρευε στα νότια με τις ημιάνυδρες εκτάσεις και τα αλμυρώδη έλη της περιοχής που ονομάζεται ελ-Ντζερίντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Τυνησίας Κατηγορία:Ιστορία της Αλγερίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Αφρικής Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές
Αρχαιολογικό μουσείο Καρδίτσας
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Καρδίτσας είναι ένα αρχαιολογικό μουσείο μιας γεωγραφικής ενότητας στην Καρδίτσα που φιλοξενεί ευρήματα που ανακαλύφθηκαν στην ευρύτερη περιοχή του Νομού Καρδίτσας, από την Παλαιολιθική και Νεολιθική εποχή έως και την Ύστερη Αρχαιότητα. Το κτίριο του μουσείου κατασκευάστηκε το 2001 στο χώρο του παλαιού νοσκομείου Καρδίτσας και βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από την Δημοτική Αγορά, πλησίον της Δημοτικής Πινακοθήκης.
Ιστορία
Ο σημαντικός και άγνωστος στο μεγαλύτερο μέρος του αρχαιολογικός πλούτος του νομού Καρδίτσας επέβαλε την ίδρυση ενός μουσείου εντός του πολεοδομικού ιστού της πόλης ήδη από τη δεκαετία του 1980. Το 1995 ήρθε η έγκριση για το μουσείο από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και τον επόμενο χρόνο ξεκίνησε η ανέγερση του στο χώρο του παλαιού νοσοκομείου Καρδίτσας, έκταση η οποία παραχωρήθηκε από τον Δήμο Καρδίτσας στο Υπουργείο Πολιτισμού. Η ανέγερσή ολοκληρώθηκε το 2001 με ενίσχυση του Β᾽ΚΠΣ, η μουσειολογική μελέτη συντάχθηκε το 2003 από την ΙΓ΄ ΕΠΚΑ, ενώ η υλοποίησή και οργάνωση της έκθεσης ολοκληρώθηκε το 2006 από την ΛΔ΄ ΕΠΚΑ με χρηματοδότηση του Γ΄ΚΠΣ. Το μουσείο άνοιξε τις πύλες του στο κοινό της Καρδίτσας στις 18 Μαΐου 2010, ενώ τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 11 Νοεμβρίου 2012.
Κτίριο
Το κτίριο του μουσείου βρίσκεται δίπλα στη Δημοτική Πινακοθήκη Καρδίτσας, σε απόσταση μερικών λεπτών από τη Δημοτική Αγορά με την οποία ενώνεται με πεζόδρομο. Έχει συνολική επιφάνεια 900 τ.μ., διαθέτει ειδικό χώρο για τη μόνιμη και περιοδική έκθεση, εκδοτήριο και πωλητήριο, αίθουσα εκπαιδευτικών προγραμμάτων και εκδηλώσεων, βιβλιοθήκη, εργαστήριο συντήρησης, αποθήκες και ευρύχωρο κήπο για εκδηλώσεις.
Έκθεση
Η έκθεση είναι δομημένη κατά χρονολογική σειρά και με θεματικές ενότητες, τόσο κατά την Προϊστορική όσο και Ιστορική περίοδο. Προσεγγίζει την καθημερινότητα του ανθρώπου του παρελθόντος με αναφορές στον ιδιωτικό και δημόσιο βίο, στις καθημερινές εμπορικές, οικονομικές, λατρευτικές και πολεμικές δραστηριότητες, και κορυφώνεται με το θάνατο ως φυσική κατάληξη. Με κείμενα, φωτογραφίες, σχέδια και πλούσιο πρωτογενές υλικό παρουσιάζονται τα προϊόντα της Νεολιθικής Οικονομίας και η εξέλιξη τους κατά τη διάρκεια της Εποχής του Χαλκού και του Σιδήρου, καθώς και η ιστορία των αρχαίων πόλεων Κιέριον, Όρθη, Μητρόπολη, Γόμφοι και Αργιθέα.
Από το χώρο της Προϊστορίας ενδιαφέρον παρουσιάζουν ευρήματα από τη λίμνη Πλαστήρα, τους Μαυραχάδες, τη Μαγούλα Συκεώνας και την Αστρίτσα. Από την Εποχή του Χαλκού παρουσιάζονται ευρήματα από το Μαυρομμάτι, τους θολωτούς τάφους του Γεωργικού και της Κτιμένης, ενώ από την Εποχή του Σιδήρου τα αντικείμενα από το θολωτό τάφο των Αγ. Θεοδώρων και το Ηρώο του Αιάτου. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα αρχαιολογικά ευρήματα για την ταύτιση έξι αρχαίων πόλεων της περιοχής που αναφέρονται σε φιλολογικές πηγές και επιβεβαιώνονται μέσα από επιγραφές, καθώς επίσης και τα αντικείμενα από το Πανθεσσαλικό Ιερό της Ιτωνίας Αθηνάς στη Φίλια. Από τους Ιστορικούς χρόνους ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα μαρμάρινα αγαλματίδια από το Ασκληπιείο του Κιερίου, τα ειδώλια από το ιερό της Όρθης στον Κέδρο, η πήλινη κεφαλή του Διονύσου από τη Μητρόπολη, η πήλινη κεφαλή ίππου και το χάλκινο άγαλμα του θεού Απόλλωνα από ναό της αρχαίας Μητρόπολης, η λάρνακα με θέμα την αρπαγή Κόρης από τους Γόμφους και τα κτερίσματα των τάφων της Αργιθέας.
Παραπομπές
Αρχαιολογικό Μουσείο Καρδίτσα
Βεϊσνορία
Η Βεϊσνορία (ρωσικά: Вейшнория, λευκορωσικά: Вейшнорыя, Viejšnoryja) είναι φανταστικό κράτος που δημιουργήθηκε για την Ζαπάντ 2017, μια κοινή Ρωσολευκορωσική στρατιωτική άσκηση. Συνορεύει με τη Λευκορωσία και είναι εχθρός του Ενωσιακού Κράτους. Η Βεϊσνορία καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της περιφέρειας Χρόντνο και τα βορειοδυτικά τμήματα των περιφερειών Μινσκ και Βίτσεμπσκ.
Η "διακήρυξη" του κράτους προκάλεσε μια απάντηση σχετικά στο Διαδίκτυο, συχνά χιουμοριστική. Έως τον Σεπτέμβριο του 2017, έχει ανακηρυχθεί η Βεϊσνορία με βάση το διαδίκτυο, με το οποίο άρχισε να αποκτά σημάδια μικροέθνους βασιζόμενο στο διαδίκτυο με περισσότερα από 15 χιλιάδες υπογραφές για "ιθαγένεια".
Σενάριο Ζαπάντ 2017
Η Ζαπάντ 2017 ήταν μια κοινή στρατηγική στρατιωτική άσκηση των ενόπλων δυνάμεων από τη Ρωσική Ομοσπονδία και τη Λευκορωσία (το Ενωσιακό Κράτος της Ρωσίας και της Λευκορωσίας) που πραγματοποιήθηκε στις 14-20 Σεπτεμβρίου 2017, στη Λευκορωσία, καθώς και στη ρωσική Περιφέρεια Καλίνινγκραντ και άλλες βορειοδυτικές περιοχές.
Σύμφωνα με το σενάριο, αναπτύχθηκε σύγκρουση μεταξύ του "Βορρά" (Ενωσιακό Κράτος) και της "Δύσης" (συνασπισμός των τριών επιτιθέμενων κρατών: Βεϊσνορία, Βεσμπαρία και Λουμπενία). "Η Δύση" προσπαθεί να χωρίσει την ένωση της Λευκορωσίας και της Ρωσίας, να επιδεινώσει την κοινωνικοοικονομική κατάσταση του Ενωσιακού Κράτους και να αναγκάσει μια αλλαγή της ηγεσίας, και η Βεϊσνοράι προσπαθεί να προσαρτήσει μέρη της Λευκορωσίας. Μετά από αυτό, "η Δύση" στέλνει τα στρατεύματά στο υπόλοιπο έδαφος της Λευκορωσίας. Το Ενωσιακό Κράτος αντιστέκεται σε αυτές τις ενέργειες. μικρογραφία|Εκλογικός χάρτης του Πάζνιακ Σε μια ανάρτηση στο Facebook, ο Λευκορώσος οικονομικός αναλυτής Σεργκέι Τσάλι παρατήρησε μια ομοιότητα μεταξύ της Βεϊσνορίας και την περιοχή της Λευκορωσίας όπου ένα μεγάλο ποσοστό των ψηφοφόρων υποστήριξαν τον Ζιάνον Πάζνιακ στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 1994. Ο δημοσιογράφος Λεονίντ Μπερσίντσκι επεσήμανε περαιτέρω ότι αυτή η περιοχή έχει υψηλό ποσοστό Καθολικού πληθυσμού και υψηλού μεριδίου ομιλητών της Λευκορωσικής γλώσσας στο δίγλωσσο Ρωσολευκορωσικό κράτος με κυρίαρχη την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Στην άποψη του Μπερσίντσκι αυτές οι παρατηρήσεις μπορεί να είναι το πώς το σενάριο Ζαπάντ 2017 επρόκειτο να ειδωθεί: η Βεϊσνορία επιδιώκει αποσταθεροποίηση της Λευκορωσίας με τον ίδιο τρόπο στα μάτια του ρωσικού κατεστημένου με τον τρόπο που συνέβη στην Ουκρανία (από φιλοδυτικές εθνικιστικές δυνάμεις που φέρεται να υποθάλπονται από τη "Δύση").
Διαδικτυακή αντίδραση
Η δημιουργία βρήκε γρήγορα μια χιουμοριστική απάντηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στις 30 Αυγούστου 2017, εμφανίστηκε ένας σατιρικός λογαριασμός του Υπουργείου Εξωτερικών της Βεϊσνορίας στο Twitter, ο οποίος δημοσιεύθηκε πολιτικές δηλώσεις για λογαριασμό του κράτους. Σύμφωνα με το λογαριασμό του, ο ύμνος του κράτους είναι το τραγούδι "Νιάμον" (που σημαίνει "Νέμαν") από τη Λευκορωσική μπάντα Στάρι Όλσα. Ο ίδιος λογαριασμός λέει ότι οι επίσημες κατοικίες του κράτους είναι στο Γκρόντνο, το κοινοβούλιο και η κυβέρνηση (εκτός από το Υπουργείο Πολιτισμού) στη Λίντα, και η πολιτιστική πρωτεύουσα της Βεϊσνορίας είναι το Σμάρχον. Η Βεϊσνορία είναι επίσης παρούσα στο Facebook, και το άρθρο στη Ρωσική Βικιπαίδεια είχε σημειωθεί ότι "προέκυψε ξηρή αναπαράσταση της Βεϊσνορίας" πριν τη διαγραφή του και την ανακατεύθυνση του στο άρθρο για την Ζαπάντ 2017.
Κάποιοι Λευκορώσοι επιχειρηματίες έσπευσαν να έχουν κέρδος από τη Βεϊσνορία εγκαινιάζοντας μια ιστοσελίδα Βεϊσνορία και την καταχώρησαν νομικά ως υπηρεσία τυχερών παιχνιδιών. Αφού ο Πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο εξέδωσε διάταγμα που έκανε τα κρυπτονομίσματα νόμιμη μέθοδο πληρωμής, και εγκαινιάστηκε το κρυπτονόμισμα Τάλερ στη Λευκορωσία, το Τάλερ έγινε το επίσημο νόμισμα της Βεϊσνορίας.
Αξιοσημείωτοι Βεϊσνοριανοί
Οι διαδικτυακοί "Βεϊσνοριανοί" έσπευσαν να παρατηρήσουν ότι τα ακόλουθα διάσημα πρόσωπα έχουν Βεϊσνοριανή καταγωγή:
Κοινωνιογλωσσολογία
Η κοινωνιογλωσσολογία αναφέρεται στην περιγραφική μελέτη των επιδράσεων, όλων των πτυχών της κοινωνίας, στην οποία συμπεριλαμβάνονται τα πολιτισμικά πρότυπα, οι προσδοκίες και τα περιβάλλοντα, πάνω στη χρήση της γλώσσας, καθώς και των επιδράσεων που έχει η γλωσσική χρήση πάνω στην κοινωνία. Η κοινωνιογλωσσολογία διαφέρει από την κοινωνιολογία της γλώσσας στο ότι το επίκεντρο της κοινωνιογλωσσολογίας βρίσκεται στην επίδραση της κοινωνίας πάνω στη γλώσσα, ενώ η κοινωνιολογία της γλώσσας εστιάζει στην επίδραση της γλώσσας στην κοινωνία. Η κοινωνιογλωσσολογία αλληλοεπικαλύπτεται σε σημαντικό βαθμό με την πραγματολογία και είναι ιστορικά συνδεδεμένη με την ανθρωπογλωσσολογία.
Κατηγορία:Διεπιστημονικά υποπεδία της κοινωνιολογίας
Ουρούμ
Οι Ουρούμ (Λατινική Γραφή: Urum) είναι μικρή τουρκόφωνη μειονότητα ελληνικής καταγωγής.
Είναι ένας μικρός πληθυσμός ελληνικής καταγωγής, ο οποίος κατοικεί κυρίως στη Νότια-Γεωργία όπως στη περιφέρεια της Τσάλκας, στην Ουκρανία κυρίως στην Κριμαία και τη Μαριούπολη, στη Τουρκία στις πόλεις Τραπεζούντα, Κερασούντα, Ερζερούμ, Καρς,στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια. Ονομάζονται οι Ουρούμ Ρωμιοί και είναι ευρύς όρος που ιστορικά έχει χρησιμοποιηθεί για τον ορισμό χριστιανών λαών πολιτών της Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας. Οι Ουρούμ υιοθέτησαν την Τουρκική γλώσσα κατά διάφορες περιόδους μετά την πτώση του Βυζαντίου (κάποτε οικειοθελώς, άλλοτε με τη βία), παρέμειναν όμως Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Μετά τη διάσπαση της Σοβιετικής Ένωσης πολλοί Ουρούμ μετανάστευσαν στην Ελλάδα. Στη σύγχρονη εθνογραφία, ο όρος αυτός ισχύει μόνο για τον τουρκόφωνο ελληνικό πληθυσμό. Ο όρος Ουρούμ προέρχεται από την αραβική λέξη روم (Ρουμ), που σημαίνει Ρωμαίος. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται σήμερα για ακόλουθες υπό-εθνικές ομάδες των Ελλήνων που είναι οι: