cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Β΄ της Σκωτίας
Βίκινγκ και επίσκοποι
Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο επίσκοπος Σελάχ συναντήθηκαν στον λόφο του Μπελιέ πολύ κοντά στη βασιλική πρωτεύουσα της Σκον, συμφώνησαν να διατηρηθούν τα εκκλησιαστικά έθιμα και οι θρησκευτικοί νόμοι σύμφωνα με τα έθιμα των Σκωτσέζων. Η προσθήκη της εισαγωγής έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης. Η φράση "σύμφωνα με τα έθιμα των Σκωτσέζων" στα Λατινικά κείμενα έχει μεταφραστεί με διαφορετικούς τρόπους. Οι ιστορικοί Ουίλιαμ Φορμπς Σκίνε (1809 - 1892) και Άλαν Ορ Άντερσον (1979 - 1958) προτείνουν για ερμηνεία την απελευθέρωση του λαού από την καταπίεση της εκκλησίας και την εφαρμογή των Κέλτικων εθίμων. Η φράση μαζί με τους Γαλάτες υποδηλώνει τη δημόσια συμμετοχή στην εκκλησία Γαλατών από τις δυτικές ακτές και λαού από τις ανατολικές. Η τελετή ακολουθούσε τα έθιμα των Γαλατών και όχι τις συμφωνίες.
Οι τελετές επιπλέον θα έπρεπε να γίνονται σύμφωνα με τα έθιμα των Κελτών. Η ιδέα να διατηρηθούν τα έθιμα τον Κελτών είχε σημαντική συμβολή στη διατήρηση του Κέλτικου χαρακτήρα του βασιλείου. Άλλοι προτείνουν ότι η τελετή προετοίμαζε την εγκατάσταση της βασιλείας του Κωνσταντίνου και τα βασιλικά εγκαίνια στη Σκον. Μια εναλλακτική λύση είναι ότι ο Σέλαχ είχε διοριστεί από τον Γκίρικ με προορισμό να λύσει τις διαφορές ανάμεσα στον βασιλιά και την εκκλησία.
Ουί Αιμάρ
Μετά τα γεγονότα στη Σκον δεν υπάρχουν πηγές για μια δεκαετία. Μια ιστορία στα Θραυσματικά Χρονικά της Ιρλανδίας αναφέρεται σε γεγονότα μετά το 911 που η βασίλισσα της Μερκίας Έθελφλιντ συμμάχησε με τους Ιρλανδούς και άλλους κυβερνήτες εναντίον των Νορμανδών στις Ιρλανδικές ακτές της Νορθουμβρίας. Τα Χρονικά του Ούλστερ καταγράφουν ήττα του Ιρλανδικού στόλου του βασιλείου του Όλστερ από τους Βίκινγκ στις Αγγλικές ακτές. Την ίδια περίοδο τα Χρονικά των βασιλέων της Άλμπα καταγράφουν τον θάνατο του Κορμάκ μακ Κουιλεναίν βασιλιά του Μύνστερ τον 8ο χρόνο της βασιλείας του Κωνσταντίνου. Ακολουθεί η επιγραφή ο Ντόναλντ βασιλιάς των Βρετανών του Στραθκλάιντ πέθανε και ο Ντόναλντ γιος του Εντ εξελέγη στη θέση του υποδεικνύοντας την εκλογή του Ντόναλντ αδελφού του Κωνσταντίνου στη βασιλεία του Στραθκλάιντ και ότι οι βασιλείς της Άλμπα κυριαρχούσαν στο Στραθκλάιντ. Η επιγραφή γράφει συγκεκριμένα Ντινφουάλ ... και Ντόναλντ γιος του Εντ βασιλιάς του Άιλεχ πέθανε, ο Ντόναλντ ήταν γιος του Εντ Φιντλιάθ που πέθανε στις 21 Μαρτίου 915. Στη συνέχεια ακολούθησαν οι θάνατοι του Φλανν Σίνα και του Νίαλ Γκλουντύμπ.
Δεν υπάρχουν αναφορές για επιδρομές Βίκινγκ στην Ιρλανδική θάλασσα μετά το 914. Το 916 στόλος υπό την ηγεσία των Σιθρίκ Κες και Ραγκνάλ ουα Αιμάρ εγγονών του Αιμάρ που δολοφονήθηκε (904) βρέθηκαν στην Ιρλανδία, ο Σιθρίκ συνέτριψε τον στρατό του Λένστερ και ανακατέλαβε το Δουβλίνο (917). Την επόμενη χρονιά ο Ραγκνάλ επέστρεψε από την Ιρλανδική θάλασσα και πήρε τον θρόνο της Γιορκ. Το μοναδικό γεγονός που ακολούθησε ήταν ο θάνατος της βασίλισσας Έθελφλιντ της Μερκίας στις 12 Ιουνίου 918 στο Τάμγουορθ του Στράτφορντσαιρ. Η Έθελφλιντ είχε υπογράψει συνθήκη με την οποία οι κάτοικοι της Νορθουμβρίας δήλωσαν την υποταγή τους αλλά μετά τον θάνατο της ο αδελφός της Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος κατέλαβε τον θρόνο της Μερκίας. Το βόρειο τμήμα της Νορθουμβρίας και πιθανότατα ολόκληρο το βασίλειο είχε κυβερνηθεί από τον Ίλντριντ Α΄ του Μπάμπουργκ γιο του Ίντγουλφ Β΄ της Νορθουμβρίας από το 913. Στον κίνδυνο της επίθεσης του Ραγκνάλ ο Ίλντριντ προχώρησε βόρεια και ζήτησε την υποστήριξη του Κωνσταντίνου, οι δυο άντρες αποφάσισαν μαζί να αντιμετωπίσουν τον Ραγκνάλ, τον συνάντησαν στο Κόρμπριτζ στις όχθες του ποταμού Τάιν, τα Χρονικά των βασιλέων της Άλμπα καταγράφουν τη νίκη του Κωνσταντίνου. Τα Χρονικά του Ούλστερ δεν αναφέρουν κανέναν θάνατο βασιλιά ή μορμάρου της Άλμπα, ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε ο όρος μορμάρος ο οποίος παράλληλα με τους επισκόπους έγινε ένας από τους πρώτους θεσμούς του βασιλείου. Μετά το Κόρμπριτζ ο Ραγκνάλ είχε μια μικρή ανάπαυλα, στον νότο ο Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος απέκτησε τον έλεγχο της Μερκίας και έκτισε ένα οχυρό στο Μπέικγουελ σε μια περιοχή που οι στρατοί θα μπορούσαν εύκολα να χτυπήσουν νότια. Ένας στρατός από το Δουβλίνο υπό την ηγεσία του Σιθρίκ ευγενούς του Ραγκνάλ επιτέθηκε στη βορειοδυτική Μερκία (919) αλλά τη διετία 920 - 921 ο Εδουάρδος συναντήθηκε με τον Ραγκνάλ και άλλους βασιλείς. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό γράφει ότι οι βασιλείς "επέλεξαν τον Εδουάρδο πατέρα και ηγεμόνα τους", οι βασιλείς ήταν ο Κωνσταντίνος, ο Ίλντριντ γιος του Ίντγουλφ και ο Όουεν του Ντιφνουάλ βασιλιάς του Στραθκλάιντ. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Αγγλοσαξωνικό χρονικό ο όρος "σκόττας" για να περιγράψει τους κατοίκους του βασιλείου του Κωνσταντίνου σε αυτά τα γεγονότα.
Έθελσταν
thumb|right|250px|Τα λείψανα του Αγίου Κολούμπα που μεταφέρονταν στις μάχες από τους Σκωτσέζους Ο Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος πέθανε (924) και το βασίλειο του μοιράστηκε στους Δυτικούς Σάξονες με τον γιο του Έλφγουιρντ του Ουέσσεξ και στη Μερκία με τον άλλο γιο του Έθελσταν της Αγγλίας που μεγάλωσε στην αυλή της Έθελφλιντ. Ο Έλφγουιρντ πέθανε πρόωρα μέσα σε λίγες βδομάδες και ο Εθελστάν κληρονόμησε ολόκληρο το βασίλειο του πατέρα του (925). Ο Σιθρίκ αναγνώρισε τον Έθελσταν επικυρίαρχο (926), ασπάστηκε τον χριστιανισμό και παντρεύτηκε μια αδελφή του Έθελσταν στο Τάμγουορθ. Μέσα στην επόμενη χρονιά ο Σιθρίκ χώρισε την αδελφή του, ο Έθελσταν προετοίμασε εκστρατεία εναντίον του αλλά ο Σιθρίκ πέθανε αιφνίδια (927). Ο αδελφός του Γκοφραίντ ουα Αιμάρ ήρθε αμέσως από την Ιρλανδία για να αναλάβει την εξουσία στη Γιορκ, ο Έθελσταν κατέλαβε το μεγαλύτερο τμήμα της Νορθουμβρίας και έγινε ο ισχυρότερος βασιλιάς σε ολόκληρη την Αγγλία και την Ιρλανδία. Ο Ιωάννης του Γούστερ αναφέρει ότι ο Έθελσταν βρήκε αντίσταση από τον Κωνσταντίνο, τον Όουεν και τους Ουαλούς βασιλείς. Ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι γράφει ότι ο Γκοφραίντ με τον γιο του Σιθρίκ Αμλάιμπ Κουαράν δραπέτευσαν βόρεια στη αυλή του Κωνσταντίνου που βρισκόταν σε πόλεμο με τον Έθελσταν. Σε μια συνάντηση στις 12 Ιουλίου 927 στο Ίμοντ Μπρίτζ ο Κωνσταντίνος, ο Όουεν και ο Ίλντριντ συμφώνησαν να αποκηρύξουν την ειδωλολατρεία σαν απόδειξη ότι δεν ήταν πλέον σύμμαχοι των Βίκινγκ βασιλέων. Ο Έθελσταν επιπλέον σύμφωνα με τον Γουλιέλμο έγινε νονός σε έναν από τους γιους του Κωνσταντίνου πιθανότατα τον Ίντουλφ. Ο Έθελσταν με τις εκστρατείες του στον βορά πέτυχε την αναγνώριση των Ουαλών βασιλέων. Τα επόμενα επτά χρόνια δεν υπάρχουν γεγονότα στον βορά, στην αυλή του Έθελσταν βρέθηκαν οι Ουαλοί βασιλείς αλλά όχι ο Κωνσταντίνος, η απουσία των πηγών δημιουργεί ασάφειες σχετικά με την εκστρατεία του Έθελσταν εναντίον του Κωνσταντίνου (934).
Η εκστρατεία του Εθελστάν κάνει σύντομη εμφάνιση στο Αγγλοσαξωνικό χρονικό και σε μετέπειτα χρονικογράφους όπως ο Ιωάννης του Γούστερ, ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι, ο Ερρίκος του Χάντινγκτον και ο Συμεών του Ντάραμ με μελανές λεπτομέρειες. Ο στρατός του Έθελσταν συγκεντρώθηκε στις 28 Μαίου 934 στο Ουίντσεστερ και έφτασε στο Νότιγχαμ στις 7 Ιουνίου, στο πλευρό του ήταν οι Ουαλοί βασιλείς Χιούελ Ντα, Ίντγουολ Φοελ και Μόργκαν Χεν Αμπ Ογουάιν, βάδισε από τη Μερκία βόρεια και έφτασε στο Τσέστερ που συναντήθηκε με έναν στόλο. Ο Ογουάιν ηττήθηκε, ο Συμεών σημειώνει ότι ο στρατός έφτασε βόρεια μέχρι το Ντουνοτάρ και το Φορτριού ενώ ο στόλος έκανε επιδρομές στο Καίθνες με στόχο μια ευρύτερη περιοχή μαζί με το Σάδερλαντ. Είναι απίθανο η εξουσία του Κωνσταντίνου να έφτανε τόσο βόρεια και οι επιθέσεις των συμμάχων του ήταν απλά εκστρατείες λεηλασίας. Τα Χρονικά του Κλόνμακνόιζ σημειώνουν "οι Σκωτσέζοι ζήτησαν από τον Έθελσταν να επιστρέψει χωρίς να έχει πετύχει καμιά σημαντική νίκη", ο Ερρίκος του Χάντινγκτον ισχυρίζεται ότι οι Άγγλοι δεν συνάντησαν αντίσταση. Ακολούθησε σύμφωνα με τον Ιωάννη του Γούστερ συνθήκη με την οποία ένας γιος του Κωνσταντίνου δόθηκε όμηρος στον Έθελσταν και ο ίδιος ο Κωνσταντίνος συνόδευσε τον Άγγλο βασιλιά νότια, σε ένα διάταγμα του Έθελσταν στις 13 Σεπτεμβρίου 934 στο Μπάκιγχαμ ο Κωνσταντίνος καταγράφεται υποτελής του Έθελσταν. Την επόμενη χρονιά ο Κωνσταντίνος βρέθηκε ξανά στην αυλή του Έθελσταν στην Αγγλία και εμφανίζεται ξανά πρώτος ανάμεσα σε μια σειρά από υποτελείς βασιλείς ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν ο Ογουάιν και ο Χιούελ Ντα. Τα Χριστούγεννα του 935 ο Ογουάιν βρέθηκε για άλλη μια φορά στην αυλή του Έθελσταν μαζί με τους υπόλοιπους Ουαλούς βασιλείς αλλά χωρίς τον Κωνσταντίνο, η επιστροφή του στην Αγγλία σε λιγότερο από δυο χρόνια έγινε κάτω από περίεργες συνθήκες.
Η μάχη του Μπρούνανμπουρ
Μετά την εξαφάνιση του Κωνσταντίνου από την αυλή του Έθελσταν (935) δεν υπάρχουν αναφορές για τον Κωνσταντίνο μέχρι το 937, την ίδια χρονιά μαζί με τον Ογουάιν και τον Όλαφ Γκούθφριθσον επιτέθηκε στην Αγγλία, ακολούθησε η "μάχη του Μπρούνανμπουρ" για την οποία τα Χρονικά του Ούλστερ αναφέρουν :
"μια μεγάλη τρομερή μάχη ακολούθησε στην οποία έπεσαν χιλιάδες Σκανδιναβοί και μεγάλος αριθμός Σαξόνων αλλά ο Έθελσταν τελικά ήταν ο μεγάλος νικητής".
Παραίτηση
Στις αρχές της δεκαετίας του 940 ο Κωνσταντίνος Β΄ ήταν αρκετά ηλικιωμένος πολύ πιθανό μεγαλύτερος από 70, το βασίλειο της Άλμπα ήταν αρκετά νέο για να καθιερωθεί ένα σταθερό σύστημα διαδοχής, το έθιμο που είχε επικρατήσει ήταν να είναι όλοι οι βασιλείς απόγονοι του Κένεθ Α΄. Ο γιος του Ίντουλφ της Σκωτίας που βαπτίστηκε το 927 ήταν ακόμα ανήλικος στις αρχές της δεκαετίας του 940 και διάδοχος ορίστηκε ο ανιψιός του Μάλκολμ Α΄ της Σκωτίας που γεννήθηκε γύρω στο 901 και ήταν τότε ώριμος άντρας και πολύ ανυπόμονος. Η Προφητεία του Μπερχάν τον 11ο αιώνα σημειώνει ότι δεν παραιτήθηκε ο Κωνσταντίνος Β΄ με τη θέληση του για να αφήσει τον θρόνο στον Μάλκολμ. Η ζωή της Αγίας Αικατερίνης του Μετς και η Προφητεία του Μπερχάν γράφουν ότι ο Κωνσταντίνος Β΄ ήταν πολύ πιστός βασιλιάς, αποσύρθηκε σαν ηγούμενος στο μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα που είχε ιδρυθεί στη βασιλεία του μαζί με πολλά ακόμα μοναστήρια. Το θρησκευτικό μεταρρυθμιστικό κίνημα του Κωνσταντίνου Β΄ διατηρήθηκε μέχρι τον 12ο αιώνα που έγινε η εισαγωγή νέων θεσμών από τη Γαλλία. Επτά χρόνια μετά τον θάνατο του το Χρονικό των βασιλέων της Άλμπα γράφει :
"Ο Μάλκολμ Α΄ επιτέθηκε στην Αγγλία, έφτασε μέχρι τον ποταμό Τι αρπάζοντας πολλούς ανθρώπους και βοοειδή. Πολλοί αναφέρουν ότι η επίθεση ήταν στην πραγματικότητα του Κωνσταντίνου ο οποίος είχε ζητήσει από τον Μάλκολμ την άδεια να γίνει μια βδομάδα βασιλιάς να επισκεφτεί την Αγγλία, στην πραγματικότητα ο Μάλκολμ Α΄ έκανε την επίθεση με την υποκίνηση του Κωνσταντίνου Β΄".
Η ιδέα ότι η επίθεση ήταν του Κωνσταντίνου βασίστηκε σύμφωνα με τον Γουλφ σε ένα μετέπειτα ποίημα ή Σάγκας. Ο θάνατος του Κωνσταντίνου Β΄ (952) καταγράφεται στα Ιρλανδικά χρονικά, ο γιος του Ίντουλφ διαδέχθηκε τον Μάλκολμ Α΄. Ο τελευταίος απόγονος του Κωνσταντίνου στο βασίλειο της Άλμπα ήταν ο δισέγγονος του Κωνσταντίνος Γ΄ της Σκωτίας, άλλος ένας γιος του έπεσε στη μάχη του Μπρούνανμπουρ και μια κόρη του παντρεύτηκε τον Αμλάιμπ Κουαράν, πολύ πιθανό να είχε και άλλα παιδιά ή ερωμένες αλλά δεν έχουν καταγραφεί. Οι πολιτικές και οι θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις του Κωνσταντίνου συνεχίστηκαν δυο αιώνες μετά τον θάνατο του μέχρι τη μεγάλη αναγέννηση του Δαυίδ Α΄ τον 12ο αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας Κατηγορία:Οίκος των Αλπινιδών
Πανεπιστήμιο Κοζμίνσκι
μικρογραφία| Μέρος της πανεπιστημιούπολης του Πανεπιστημίου Κοζμίνσκι Το Πανεπιστήμιο Κοζμίνσκι (πολωνικά: Akademia Leona Koźmińskiego, παλαιότερα γνωστό ως Ακαδημία Επιχειρηματικότητας και Διοίκησης Λέον Κοζμίνσκι) είναι ιδιωτική, μη κερδοσκοπική επιχειρηματική σχολή στη Βαρσοβία της Πολωνίας, η οποία θεωρείται «το ιδιωτικό πανεπιστήμιο της Πολωνίας με την υψηλότερη βαθμολογία». Ιδρύθηκε το 1993 και πήρε το όνομά του από τον Λέον Κοζμίνσκι, Πολωνό καθηγητή οικονομικών και επιχειρηματικότητα και επίσης πατέρα του Άντζεϊ Κοζμίνσκι, του ιδρυτή και του πρώτου πρύτανη της σχολής. Είναι μία από τις κορυφαίες σχολές επιχειρήσεων στον κόσμο, περιλαμβάνει την κεντρική ανατολική πανεπιστημιούπολη του ESCP Business School από το 2015 και είναι το μοναδικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Πολωνία, που κατέχει την «τριπλή διαπίστευση» (EQUIS, AMBA, AACSB). Λιγότερο από το 1% των παρόχων επιχειρηματικής εκπαίδευσης παγκοσμίως κατέχουν αυτές τις τρεις σημαντικές διεθνείς διαπιστεύσεις ποιότητας. Οι Financial Times ανακήρυξαν το πανεπιστήμιο ως την καλύτερη σχολή επιχειρήσεων στην Πολωνία και στην Κεντρική Ευρώπη.
Το Πανεπιστήμιο Κοζμίνσκι έχει αποκτήσει το δικαίωμα να απονέμει το πτυχίο του διδάκτορα σε πέντε τομείς: διαχείριση, οικονομία, νομική, χρηματοοικονομικά και κοινωνιολογία, καθώς και το δικαίωμα να απονέμει το πτυχίο του διδάκτορα στους τομείς της διοίκησης, της οικονομίας και του δικαίου. Το πανεπιστήμιο έχει μια διάκριση της Πολωνικής Επιτροπής Διαπίστευσης για τέσσερις σχολές: διαχείριση, χρηματοοικονομικά και λογιστική, νομική και διοίκηση.
Υπάρχουν πάνω από 8.000 φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Κοζμίνσκι. Το πανεπιστήμιο προσφέρει πτυχία και μεταπτυχιακά, διδακτορική σχολή, καθώς και μεταπτυχιακές σπουδές, συμπεριλαμβανομένων προγραμμάτων Μεταπτυχιακού στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, στα πολωνικά και στα αγγλικά. Προσφέρει επίσης εκπαίδευση και μαθήματα, καθώς και προγράμματα ανάπτυξης για εταιρείες. Το πανεπιστήμιο είναι πλήρως έτοιμο να διεξάγει μαθήματα και σε απομακρυσμένη λειτουργία.
Τίτλοι σπουδών
Το σχολείο εκτελεί προγράμματα στα πολωνικά και στα αγγλικά σε πτυχίο, μεταπτυχιακό, μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και διδακτορικό επίπεδο στη διοίκηση, τα χρηματοοικονομικά, το δίκαιο, τις ευρωπαϊκές σπουδές, την κοινωνιολογία, τη ψυχολογία στη διαχείριση και τη διοίκηση επιχειρήσεων.
Το 2011, ήταν η μόνη ιδιωτική σχολή επιχειρήσεων στην Πολωνία με πλήρες διδακτορικό (από το 1998) και υφηγεσία (από το 2003) που παρέχει δικαιώματα διαχείρισης. Δικαιούται επίσης από το Υπουργείο Επιστημών και Ανώτατης Εκπαίδευσης να χορηγεί τίτλους διδακτορικού στα νομικά και τα οικονομικά (από το 2009).
Διαπιστεύσεις
Το 1999, το Πανεπιστήμιο Κοζμίνσκι ήταν η πρώτη σχολή επιχειρήσεων στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη που έλαβε πιστοποίηση EQUIS. Το 2005 η διαπίστευση επεκτάθηκε στην πλήρη, άνευ όρων. Το Πανεπιστήμιο Κοζμίνσκι ήταν επίσης η πρώτη σχολή επιχειρήσεων στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη διαπιστευμένη από το AACSB (από το 2011 ), το AMBA και την CEEMAN. Το Πανεπιστήμιο Κοζμίνσκι είναι επίσης η μόνη σχολή επιχειρήσεων στην Πολωνία που έχει διαπιστευθεί με διάκριση από την Εθνική Επιτροπή Διαπίστευσης. Επιπλέον, το πανεπιστήμιο είναι πλήρες μέλος της ELFA (Ευρωπαϊκή Ένωση Νομικών Σχολών) και της EUA (Ευρωπαϊκή Ένωση Πανεπιστημίων).
Πανεπιστημιούπολη
Η πανεπιστημιούπολη του Κοζμίνσκι έκτασης 3,4 εκταρίων αποτελείται από τέσσερα κτίρια (Α, Β, Γ και Δ) με συνολική έκταση περίπου 20,000 μ2. Βρίσκεται στη Βόρεια Πράγκα, μια βορειοανατολική συνοικία της Βαρσοβίας. Το σχολείο διαθέτει έξι μεγάλα αμφιθέατρα (καθένα από αυτά χωρητικότητας 100 έως 200 ατόμων), καθώς και 26 αίθουσες διδασκαλίας (χωρητικότητας 50 έως 100 ατόμων) και 24 αίθουσες εργαστηρίων (με χωρητικότητα έως 50 άτομα). Οι μεγαλύτερες αίθουσες διδασκαλίας και όλα τα αμφιθέατρα διαθέτουν οπτικοακουστικό εξοπλισμό. Η σχολή διαθέτει πέντε αίθουσες σεμιναρίων και ομάδων συζητήσεων, καθώς και μια αίθουσα Γερουσίας (με χωρητικότητα 120 ατόμων), τέσσερα εργαστήρια υπολογιστών και δύο αίθουσες διακομιστών. Οι τρεις καφετέριες είναι διαθέσιμες για καθηγητές και φοιτητές και βρίσκονται στις εγκαταστάσεις, καθώς και ένα βιβλιοπωλείο, δύο φωτοτυπικά γραφεία, πέντε καφετιέρες, ένα μηχάνημα ανάληψης μετρητών, ένα ταχυδρομείο, πέντε γραφεία φοιτητικών οργανώσεων και τρία διαμερίσματα φιλοξενίας για επισκέπτες μέλη ΔΕΠ. Επιπλέον, υπάρχουν 98 πλήρως εξοπλισμένα γραφεία σχολής και διοίκησης.
Εκδότης
Το Πανεπιστήμιο Κοζμίνσκι είναι ο εκδότης ενός τριμηνιαίου ακαδημαϊκού περιοδικού με τίτλο ''Management and Business Administration. Central Europe''. Το «MBA CE» είναι ένα εθνικό επιστημονικό περιοδικό για τη διαχείριση σε ιδρύματα του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Το περιοδικό είναι μια πλατφόρμα διαλόγου για επιστήμονες και πρακτικούς. Το «MBA CE» περιλαμβάνει άρθρα σχετικά με τους ακόλουθους τομείς: διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, θεωρία οργάνωσης, στρατηγική διαχείριση, εταιρική τάξη, διευθυντική οικονομία, λογιστική και χρηματοοικονομικά. Τα άρθρα μπορούν να βασίζονται σε κλάδους όπως η οικονομία, η ψυχολογία, η κοινωνιολογία ή το δίκαιο. Επιπλέον, το «MBA CE» περιλαμβάνεται στον κατάλογο των περιοδικών που λαμβάνουν 8 βαθμούς από το Υπουργείο Επιστημών και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Βαρσοβία Κατηγορία:Ιδιωτικά πανεπιστήμια και κολέγια στην Ευρώπη
Νότια Πέλλας
Η Νότια (μέχρι το 1940 Νώτια) είναι χωριό του δήμου Αλμωπίας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Νότια έχει 309 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 595 μέτρων, στους πρόποδες του όρους Τζένα. Στην τοπική ενότητα Νότιας υπάγεται και ο οικισμός Αετοχώρι. Ανήκε στα βλαχομογλενίτικα χωριά.
Ιστορία
Στο χωριό έχουν βρεθεί ευρήματα της ρωμαϊκής εποχής, μια ανάγλυφη πλάκα η οποία απεικονίζει τετραμελή οικογένεια, ένα μαρμάρινο ανάγλυφο με νεκρόδειπνο στο κάτω μέρος και τρεις μορφές στο άνω, τμήμα κορμού αγάλματος ελληνιστικής εποχής και νόμισμα με τη μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Επίσης, έχουν περιγραφεί ότι αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη είχαν ενσωματωθεί στα τζαμιά του χωριού.
Το χωριό έχει ταυτοποιηθεί από τον Delacoulonche με το βυζαντινό χωριό Ενώτια ή Νώτια. Το τοπωνύμια αυτό αναφέρεται από τον Γεώργιο Κεδρηνό, στον 11ο αιώνα, όταν κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του κάστρου των Μογλένων, ο Βασίλειος Β΄ απελευθέρωσε το φρούριο της Ενωτιάς. Το φρούριο αυτό θεωρείται ότι βρίσκεται στο ύψωμα Καστρί, όπου σώζεται ερειπωμένη οχυρωματική γραμμή. Η ονομασία Ενώτια προέρχεται από το ενώτιο, το σκουλαρίκι. Το χωριό διατήρησε το όνομά του κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Επίσης αναφέρεται από τον Ιωάννη Καντακουζηνό ανάμεσα στα φρούρια που παραδόθηκαν το 1350 μετά την ανάκτηση της Έδεσσας από τον Στέφανο Δουσάν.
Το χωριό ήταν έδρα της επισκοπής Μογλένων, η οποία το 1719 ανυψώθηκε σε Μητρόπολη, αλλά ο πληθυσμός του χωριού εξισλαμίστηκε το 1759. Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής. Το 1912 κατοικούνταν από περίπου 3.250 μουσουλμάνους Βλάχους και 150 χριστιανούς Τσιγγάνους. Ο Weigand αναφέρει ότι είχε 450 σπίτια και ότι οι κάτοικοί του ασχολούνταν με τη γεωργία και την αγγειοπλαστική. Στην απαρίθμηση του 1913 είχε 3.442 κατοίκους και στην απογραφή του 1920 είχε 1.697 κατοίκους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, ο μουσουλμανικός πληθυσμός μετανάστευσε υποχρεωτικά στην Τουρκία και στη Νότια εγκαταστάθηκαν 184 προσφυγικές οικογένειες από τον Πόντο. Στην απογραφή του 1928 είχε 704 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του είχε αυξηθεί σε 1.098.
Κατά την περίοδο της Κατοχής (1941 - 1945, Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος) τα χωριά ήταν υπό γερμανική κατοχή. Στη μεθόριο της Δημοκρατίας των Σκοπίων ήταν βουλγαρικές δυνάμεις οι οποίες συνεχώς έκαναν επιδρομές κατά του άμαχου πληθυσμού. Σε μια από αυτές στις 17 Ιανουαρίου 1944 εισέβαλε στην περιοχή μια ταξιαρχία βουλγαρικών στρατευμάτων και στη διαδρομή σκότωσε 7 άτομα από τον άμαχο πληθυσμό του χωριού Περίκλεια. Στην συνέχεια κινήθηκαν προς το χωριό Λαγκαδιά, εκεί σκότωσαν τον εθνομάρτυρα και Μακεδονομάχο παπά Νώε και 17 κατοίκους. Στις 22 Ιανουαρίου η βουλγαρική ταξιαρχία έφτασε στο χωριό Νότια. Εκεί αφού συγκέντρωσαν με διάφορα τεχνάσματα όλους τους άντρες του χωριού τους μετέφεραν στην τοποθεσία «Άσπρα Χώματα» τους έβαλαν να σκάψουν έναν ομαδικό τάφο, τους σκότωσαν και τους έριξαν μέσα. Από τότε η τοποθεσία αυτή ονομάζεται «Σαράντα Σκοτωμένοι» από τους 40 αγωνιστές που θάφτηκαν εκεί.
Η Νότια ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Εξαπλατάνου το 1997. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμωπίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας
Λουδοβίκος Β΄ της Βαυαρίας (1229-1294)
Ο Λουδοβίκος Β΄ ο Αυστηρός (Ludwig der Strenge, 13 Απριλίου 1229 - 2 Φεβρουαρίου 1294) από τον Οίκο των Βίττελσμαπχ, ήταν παλατινός κόμης του Ρήνου (1253-55) και δούκας της Βαυαρίας (1253-55). Το 1255 μοιράστηκε τη Βαυαρία με τον αδελφό του, κρατώντας το μερίδιό του ως Λουδοβίκος Α΄ δούκας της Άνω Βαυαρίας (1255-94).
Βιογραφία
Το 1273 υποστήριξε την εκλογή του Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων έναντι του Ότακαρ Β΄. Το 1275 ο στρατός τους συνάντησε το στρατό του βασιλιά της Βοημίας στον ποταμό Μοράβα και τον νίκησαν· ο Ότακαρ Β΄ σκοτώθηκε. Το 1289 το δικαίωμα του εκλέκτορα αφαιρέθηκε από τον δούκα της Βαυαρίας και δόθηκε σε αυτόν της Βοημίας. Του έμεινε το δικαίωμα ως παλατινός κόμης του Ρήνου. Όταν το 1291, απεβίωσε ο Ροδόλφος Α΄, ο Λουδοβίκος Β΄ δεν είχε τη δύναμη να υποστηρίξει τον Αλβέρτο Α΄ των Αψβούργων, αδελφό της συζύγου του Ματθίλδης, έναντι του Αδόλφου του Νασσάου.
Απεβίωσε στη Χαϊδελβέργη και ετάφη στην κρύπτη του αββαείου Φύρστενφελντ. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ροδόλφος Α΄, ο οποίος νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, κόρη του Αδόλφου του Νασσάου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1254 τη Μαρία της Βραβάντης, κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάνδης και της Μαρίας Χοενστάουφεν (κόρης της Ειρήνης Αγγελίνας). Δύο έτη μετά, με την υποψία μοιχείας, αυτή εκτελέστηκε. Η πραγματική ενοχή της δεν μπορεί να αποδειχθεί. Ως εξιλέωση ο Λουδοβίκος Β΄ ίδρυσε την κιστερκιανή μονή του Φύρστενφελντ κοντά στο Μόναχο.
Αν και διαφορετικές πηγές περιγράφουν διαφορετικά το συμβάν, μάλλον έγινε ως εξής: το 1256 ο Λουδοβίκος Β΄ επισκέφθηκε την κτήση του στο Ρήνο για ένα μακρύ χρονικό διάστημα. Η Μαρία έγραψε δύο επιστολές, μία προς τον άνδρα της και μία προς τον κόμη του Κύμπουργκ. Ο ταχυδρόμος παρέδωσε λάθος τις επιστολές, έτσι ο άνδρας της έλαβε την επιστολή προς τον κόμη και συμπέρανε ότι η σύζυγός του είχε σχέση. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Το 1260 νυμφεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του Άννα των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη του Κορράδου Α΄ δούκα του Γκλόγκουφ και είχε τέκνα:
Ντάνι (ποδοσφαιριστής)
Ο Ντάνιελ Μιγκέλ Άλβες Γκόμες (πορτογαλικά: Daniel Miguel Alves Gomes, γεννημένος στις 7 Αυγούστου 1983), γνωστός ως Ντάνι (Danny), είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του μεσοεπιθετικού. Παράλληλα, αγωνίζεται στη θέση του winger και είναι γνωστός για το dribbling και τις σημαντικές πάσες. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στη Ρωσία, αγωνιζόμενος για τη Ντιναμό Μόσχας και τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, μετά τη μεταγραφή του από τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας στη Ρωσία στην ηλικία των 21. Κατέκτησε εννέα τρόπαια με τη Ζενίτ, συμπεριλαμβανομένου του Πρωταθλήματος Ρωσίας. Εκπροσώπησε την Εθνική Πορτογαλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004.
Μαρίτιμο και Σπόρτινγκ
Γεννημένος από Πορτογάλους γονείς στο Καράκας (Βενεζουέλα), μετακόμισε στο νησί της Μαδέρα σε νεαρή ηλικία. Εκπαιδεύτηκε και αγωνίστηκε στις νεανικές ομάδες της ΚΣ Μαρίτιμο, πραγματοποιώντας το επαγγελματικό ντεμπούτο στον εντός έδρας αγώνα για το Πρωτάθλημα Πορτογαλίας απέναντι στη Ζιλ Βισέντε ΦΚ (2:1) στις 1 Οκτωβρίου 2001. Λίγους μήνες αργότερα πέτυχε το πρώτο του τέρμα στον αγώνα με τη ΣΚ Σαλγκέιρος, ο οποίος έληξε με ήττα της Μαρίτιμο (1:2), καθώς και με αποβολή του Ντάνι στο 60ο λεπτό. Ολοκλήρωσε τη χρονιά 2001-2002 με πέντε τέρματα σε είκοσι αγώνες.
Υπέγραψε μεταγραφή στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας για ποσό ύψους 2.1 εκατομμύρια δολαρίων, αν και δόθηκε αμέσως ως δανεικός στη Μαρίτιμο. Επέστρεψε στη Σπόρτινγκ τον Ιούνιο του 2004 και αγωνίστηκε σε 12 επίσημους αγώνες για τους Λέοντες.
Ντιναμό Μόσχας
Τον Φεβρουάριο του 2005, ο Ντάνι υπέγραψε συμβόλαιο κόστους 2 εκατομμυρίων δολαρίων με τη Ντιναμό Μόσχας. Ο σύλλογος είχε προβεί σε μεταγραφές και άλλων Πορτογάλων ποδοσφαιριστών, όπως ο Μανίσε και ο Ντερλέι.
Ο Ντάνι ανακηρύχτηκε Ποδοσφαιριστής του Έτους στη Ρωσία και η ομάδα του κατέληξε στη δεύτερη θέση του Πρωταθλήματος Ρωσίας 2008. Ο τελευταίος αγώνας με τη φανέλα της Ντιναμό σημειώθηκε στις 23 Αυγούστου 2008 στο ντέρμπι με τη Σπαρτάκ Μόσχας (1:1).
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Στις 14 Ιουνίου 2011, ο Ντάνι ανανέωσε το συμβόλαιο με τη Ζενίτ για ακόμα τέσσερα χρόνια. Αγωνίστηκε σ' όλους τους αγώνες της φάσης των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2011-2012, πετυχαίνοντας τέρμα στον εντός έδρας αγώνα με την ΦΚ Πόρτο (3:1) ενώ η Ζενίτ ολοκλήρωσε τους ομίλους στη δεύτερη θέση, πίσω από τον ΑΠΟΕΛ - ο αγώνας με την ΦΚ Πόρτο ήταν και ο 100ος με τη φανέλα της Ζενίτ Στις 6 Φεβρουαρίου 2012, ωστόσο, υπέστη τραύμα στο δεξί γόνατο και αποσύρθηκε για οκτώ μήνες.
Ο Ντάνι επέστρεψε στις προπονήσεις τον Αύγουστο του 2012 και έπαιξε τον πρώτο αγώνα μετά τον τραυματισμό τον Σεπτέμβριο. Μετά την απομάκρυνση του Ίγκορ Ντενίσοφ στη νεανική ομάδα για απρεπής συμπεριφορά, ο Ντάνι ανέλαβε τη θέση του αρχηγού της ομάδας.
Πέτυχε το πρώτο τέρμα της Ζενίτ στον αγώνα με τη Μάλαγα ΚΦ, καθώς η Ζενίτ έχανε με σκορ 0:2. Τρία λεπτά πριν τη λήξη, ο Ντάνι έχασε ευκαιρία να ισοφαρίσει από κοντινή απόσταση, ωστόσο, ο Βίκτορ Φαϊζούλιν έσπρωξε τη μπάλα στα δίχτυα διαμορφώνοντας το τελικό 2:2. Στις 4 Δεκεμβρίου, στον αγώνα με τη ΑΚ Μίλαν, πέτυχε το μοναδικό τέρμα του αγώνα στο Σαν Σίρο, αλλά η Ζενίτ αποκλείστηκε από το Τσάμπιονς Λιγκ και κατέληξε στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ.
Αποβλήθηκε στον αγώνα με την Ανζί Μαχατσκαλά στις 10 Δεκεμβρίου 2012, ενώ ο αγώνας έληξε με σκορ 1:1 και οδήγησε τη Ζενίτ στην τρίτη θέση. Στις 3 Αυγούστου 2013, πέτυχε τρία τέρματα στον αγώνα με την ΦΚ Βόλγκα (3:1) στον αγώνα του Πρωταθλήματος Ρωσίας 2013-2014.
Στις 26 Νοεμβρίου 2014, ο Ντάνι πέτυχε το μοναδικό τέρμα στον εντός έδρας αγώνα του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014-2015 απέναντι στη Μπενφίκα. Τη χρονιά 2014-2015, αγωνίστηκε σε 28 αγώνες και πέτυχε τρία τέρματα, με τη Ζενίτ να κατακτά το Πρωτάθλημα Ρωσίας για δεύτερη φορά μέσα σε τέσσερα χρόνια.
Αφού ανακοίνωσε ότι θα αποχωρούσε από τη Ζενίτ τον Μάη του 2015, ο Ντάνι συμφώνησε σε ανανέωση συμβολαίου για ακόμα δύο έτη στις 5 Ιουνίου.
Στις 5 Ιουνίου 2017, η Ζενίτ ανακοίνωσε τη λήξη της συνεργασίας με τον Ντάνι.
Εθνική Πορτογαλίας
Στις 20 Αυγούστου 2008, ο Ντάνι πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Εθνική Πορτογαλίας σε φιλικό αγώνα με την Εθνική Νήσεων Φερόε που έληξε με νίκη της Πορτογαλίας (5:0). Στις 19 Νοεμβρίου πέτυχε το πρώτο του τέρμα για την Εθνική Πορτογαλίας στον αγώνα με την Εθνική Βραζιλίας, ο οποίος έληξε με ήττα της Πορτογαλίας (6:2).
Ο Ντάνι αγωνίστηκε ενεργά στα παιχνίδια της Εθνικής Πορτογαλίας στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012. Στις 3 Σεπτεμβρίου πέτυχε τέρμα στον αγώνα με την Εθνική Κύπρου (4:4). Δεν συμμετείχε στην τελική φάση της διοργάνωσης στην Πολωνία και στην Ουκρανία εξαιτίας σοβαρού τραυματισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Μαρίτιμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Τσεχίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σλάβια Πράγας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Πορτογαλίας Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Βαλεντίν Βόντνικ
Ο Βαλεντίν Βόντνικ(3 Φεβρουαρίου 1758 - 8 Ιανουαρίου 1819) ήταν ιερέας, δημοσιογράφος και ποιητής σλοβενικής καταγωγής. Δραστηριοποιήθηκε στην ύστερη περίοδο του Διαφωτισμού. Είναι γνωστός για τη συνεισφορά του σε συγγραφικό υλικό το οποίο ανύψωσε το κύρος της Σλοβενικής γλώσσας δημιουργώντας ένα πρότυπο το οποίο προοριζόταν να ενώσει τους ανθρώπους των Σλοβενικών χωρών σε μια ενιαία κατανοητή γλώσσα.
Βιογραφικό συμείωμα
Ο Βόντνικ γεννήθηκε στη Ζγκόρνια Σίσκα η οποία σήμερα είναι προάστιο της Λιουμπλιάνας και τότε ανήκε στη μοναρχία των Αψβούργων. Μεγάλωσε σε μια σχετικά ευκατάστατη οικογένεια αγροτών και τεχνητών. Έγινε Φραγκισκανός και σπούδασε στη Λιουμπλιάνα, στο Νόβο Μέστο και στη Γκορίτσια. Τις σπουδές του τις ολοκλήρωσε το 1782. Εργάστηκε ως ιερέας στη Λιουμπλιάνα, στο χωριό Σόρα της Άνω Καρνιόλας, στο Μπλεντ και στη Ριμπνίκα. Το 1793 επέστρεψε στη Λιουμπλιάνα και εντάχθηκε στην Πνευματικό Κύκλο του Σιγκμουντ Ζόις στον οποίο συγκεντρώθηκαν πολλές μορφές του Σλοβενικού Διαφωτισμού. Ο Ζόις παρέμεινε χορηγός του Βόντνικ μέχρι το θάνατό του. Το 1797 διορίστηκε καθηγητής στο Λύκειο της Λιουμπλιάνας. Ο Βόντνικ έγραψε ποιήματα στα Σλοβενικά τα οποία ονόμασε Καρνιόλα. Τα πρώτα ποιήματά του δημοσιεύτηκαν στις συλλογές Δημοτικών τραγουδιών του Μάρκο Πόχλιν. Η ποίηση του Βόντνικ ήταν σχετικά απλή με γενικότερα πατριωτικό και σατιρικό χαρακτήρα. Ένα απ' τα πιο διάσημα ποιήματά του είναι το Ντραμίλο. Το ποίημα αυτό είναι μια ποιητική έκκληση προς τους Σλοβένους να είναι περήφανοι για τη γη, τη γλώσσα και την κληρονομιά τους. Η 1η του ποιητική συλλογή με τίτλο Ποιήματα για δειγματοληψία δημοσιεύτηκε το 1806. Επίσης ο Βόντνικ ήταν ο συντάκτης της 1ης σλοβενικής εφημερίδας η οποία είχε τίτλο Λιουμπλάνσκε Νόβισε και εκδιδόταν 2 φορές την εβδομάδα απ' το 1797 μέχρι το 1800. Εκτός απ' την ποίηση και τη δημοσιογραφία ο Βόντνικ έγραψε γραμματικές και λοιπά σχολικά βιβλία καθώς επίσης και το 1ο βιβλίο μαγειρικής στη σλοβενική γλώσσα το 1799. Επίσης το 1818 μετέφρασε στα σλοβενικά ένα Εγχειρίδιο για μαίες το οποίο γράφτηκε απ' το Γερμανό Γιόχαν Μάτοσεκ (1790 - 1820). Στη δεκαετία του 1810 ο Βόντνικ έγινε θερμός υποστηρικτής της γαλλικής προσάρτησης των Σλοβενικών εδαφών. Το 1809 έγραψε ένα ποίημα με τίτλο Η Ιλλυρία που αναγεννήθηκε όπου επαίνεσε το Ναπολέοντα Βοναπάρτη για την ίδρυση των Ιλλυρικών Επαρχιών. Κατά τη διάρκεια της βραχύβιας Γαλλικής Διοίκησης συνέβαλε καθοριστικά στο να πειστούν οι Αρχές να προωθήσουν τη χρήση της σλοβενικής γλώσσας στην εκπαίδευση, τον Πολιτισμό και τη Διοίκηση. Μόλις επανήλθε η Αυστριακή κυριαρχία το 1813, οι περισσότερες απ' αυτές τις μεταρρυθμίσεις στη γλωσσική πολιτική διατηρήθηκαν αλλά εκείνος αντιμετωπίστηκε με δυσπιστία. Συνταξιοδοτήθηκε και απομακρύνθηκε απ' τη δημόσια ζωή. Πέθανε στη Λιουμπλιάνα στις 8 Ιανουαρίου του 1819, περίπου 25 μέρες πριν τα 61α γενέθλιά του. Η ταφόπλακά του εκτίθεται στο Νεκροταφείο Νάβιε. Ένας άλλος σημαντικός Σλοβένος ποιητής ήταν ο Φραντζέ Πρεσιέρν
Παναγιώτης Χατζηνικολάου
Ο Παναγιώτης Χατζηνικολάου (Ορεστιάδα,1932 - Αθήνα 11 Ιουνίου 2023) ήταν Έλληνας πολιτικός και πρώην υπουργός.
Βαλεντίν Βόντνικ
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβένοι ποιητές Κατηγορία:Σλοβένοι συγγραφείς Κατηγορία:Σλοβένοι μεταφραστές
Παναγιώτης Χατζηνικολάου
Σπούδασε οδοντιατρική. . Στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963 εξελέγη βουλευτής Έβρου με την ΕΡΕ. Στη μεταπολίτευση, ήταν βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας για επτά συνεχόμενες θητείες (1974, 1977, 1981, 1985, 1989, 1990, 1993). Υπήρξε υπουργός Μακεδονίας-Θράκης στην κυβέρνηση Τζαννή Τζαννετάκη από τις 2 Ιουλίου 1989 έως τις 12 Οκτωβρίου 1989 και στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από τις 8 Αυγούστου 1991 έως τις 13 Οκτωβρίου 1993 και από τις 12 Απριλίου 1990 έως τις 8 Αυγούστου 1991 αναπληρωτής υπουργός Γεωργίας. Την παραμονή των εκλογών της 22ας Σεπτεμβρίου 1996 αποφάσισε να αποχωρήσει από την πολιτική.
Γιος του είναι ο δημοσιογράφος και εκδότης Νίκος Χατζηνικολάου.
Απεβίωσε στις 11 Ιουνίου 2023 σε ηλικία 91 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μακεδονίας-Θράκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Γερμανική κατοχή της Λευκορωσίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Η κατοχή της Λευκορωσίας κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου από τη ναζιστική Γερμανία ξεκίνησε με τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση στις 22 Ιουνίου 1941 (Operation Barbarossa) και τελείωσε τον Αύγουστο του 1944 με τη Σοβιετική Επιχειρηση Bagration. Τα δυτικά τμήματα της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας (από το 1940) έγιναν μέρος του Reichskommissariat Ostland το 1941, αλλά το 1943 οι γερμανικές αρχές επέτρεψαν στους τοπικούς συνεργάτες να δημιουργήσουν ένα κράτος-υποτελη, το κεντρικό Ραντα της Λευκορωσίας, που διήρκεσε μέχρι την απελευθέρωση της περιοχης απο τους των Σοβιετικούς.
Υποβαθρο
Οι σοβιετικοι και λευκορωσικοι ιστοριογράφοι μελετούν το θέμα της γερμανικής κατοχής στο πλαίσιο της σύγχρονης Λευκορωσίας, που θεωρείται ως Σοβιετικη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λευκορωσίας (BSSR), μια συστατική δημοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης στα σύνορα του 1941 ως σύνολο. Οι πολωνικοί ιστοριογράφοι επιμένουν στην ειδική, ακόμη και χωριστή επεξεργασία των ανατολικών εδαφών της Πολωνίας στα σύνορα του 1921 (γνωστή και ως « Kresy Wschodnie » ή « Δυτική Λευκορωσία» ), τα οποία ενσωματώθηκαν στην BSSR μετά την εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην Πολωνία στις 17 Σεπτεμβρίου 1939. 100.000 άτομα με διαφορετικό εθνοτικό υπόβαθρο, κυρίως Πολωνοί και Εβραίοι στη Δυτική Λευκορωσία φυλακίστηκαν, εκτελέστηκαν ή μεταφέρθηκαν στην ανατολική ΕΣΣΔ από τις σοβιετικές αρχές πριν από τη γερμανική εισβολή. Το NKVD (σοβιετική μυστική αστυνομία) σκότωσε περισσότερους από 1.000 κρατούμενους τον Ιούνιο / Ιούλιο του 1941, για παράδειγμα, στις Chervyen, Hlybokaye και Vileyka. Αυτά τα εγκλήματα προκάλεσαν αντικομμουνιστικά συναισθήματα στον πληθυσμό της Λευκορωσίας και χρησιμοποιήθηκαν από τη ναζιστική αντισημιτική προπαγάνδα.
Εισβολή
Μετά από είκοσι μήνες σοβιετικής κυριαρχίας στη Δυτική Λευκορωσία και τη Δυτική Ουκρανία, η ναζιστική Γερμανία και οι σύμμαχοι του Άξονα εισέβαλαν στη Σοβιετική Ένωση στις 22 Ιουνίου 1941. Η Ανατολική Λευκορωσία υπέφερε ιδιαίτερα βαριά κατά τη διάρκεια της πάλης και της γερμανικής κατοχής. Μετά από αιματηρές μάχες περικύκλωσης, όλη η σημερινή Λευκορωσία κατοικήθηκε από τους Γερμανούς μέχρι τα τέλη Αυγούστου 1941. Με την Πολωνία όσον αφορά την προσάρτηση της Σοβιετικής Ένωσης ως παράνομη, η πλειοψηφία των Πολωνών πολιτών δεν ζήτησε σοβιετική υπηκοότητα από το 1939 έως το 1941, με αποτέλεσμα πολωνούς πολίτες υπό σοβιετική και αργότερα ναζιστική κατοχή.
Κατοχη
Στις πρώτες ημέρες της κατοχής προέκυψε ένα ισχυρό και ολοένα και πιο συντονισμένο σοβιετικό κομμουνιστικό κίνημα. Κρυφοποιώντας τα δάση και τους βάλτους, οι συμπατριώτες προκάλεσαν μεγάλες ζημιές στις γερμανικές γραμμές τροφοδοσίας και επικοινωνιών, διαταράσσοντας σιδηροδρομικές διαδρομές, γέφυρες, τηλεγραφικά καλώδια, επιθέσεις σε αποθήκες εφοδιασμού, αποθήκες καυσίμων και μεταφορές και στρατόπεδα στρατιωτών του Άξονα. Σε μια από τις πιο επιτυχημένες πολεμικές επιχειρήσεις σαμποτάζ ολόκληρου του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η λεγόμενη εκτροπή του Asipovichy της 30ης Ιουλίου 1943, τέσσερα γερμανικά τρένα με προμήθειες και τεθωρακισμενα Tiger καταστράφηκαν. Για να πολεμήσουν την αντιστασιακη δραστηριότητα, οι Γερμανοί έπρεπε να αποσύρουν σημαντικές δυνάμεις πίσω από την πρώτη τους γραμμή. Στις 22 Ιουνίου 1944 ξεκίνησε η τεράστια Σοβιετική Στρατηγική Επιθετική Επιχείρηση Bagration , τελικά ανακτώντας όλη τη Λευκορωσία μέχρι τα τέλη Αυγούστου.
Εγκλημάτα πολέμου
Η Γερμανία επέβαλε ένα βίαιο καθεστώς, εκτοπίζοντας περίπου 380.000 ανθρώπους για δουλεμπόριο και σκοτώνοντας εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες. Ο πληθυσμός επρόκειτο να εξοντωθεί για τον Γερμανικό αποικισμό. Τουλάχιστον 5.295 οικισμοί της Λευκορωσίας καταστράφηκαν από τους Ναζί και ορισμένοι ή όλοι οι κάτοικοί τους σκοτώθηκαν(από 9.200 κατοίκους που κάηκαν ή αλλιώς καταστράφηκαν στη Λευκορωσία κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου ). Περισσότερα από 600 χωριά όπως το Χάτιν εξοντώθηκαν με ολόκληρο τον πληθυσμό τους. Συνολικά, πάνω από 1 εκατομμύριο σκοτώθηκαν στη Λευκορωσία κατά τη διάρκεια των τριών ετών γερμανικής κατοχής.
Μια μελέτη του 2017 διαπίστωσε ότι οι σοβιετικές επιθέσεις εναντίον του γερμανικού προσωπικού προκάλεσαν αντίποινα εναντίον αμάχων, αλλά οι επιθέσεις εναντίον των σιδηροδρόμων είχαν το αντίθετο αποτέλεσμα. Όπου οι αντάρτες εστίασαν στη διακοπή των γερμανικών γραμμών τροφοδοσίας παρά στη θανάτωση των Γερμανών, οι κατοχικές δυνάμεις διεξήγαγαν λιγότερα αντίποινα, σκότωσε λιγότερους ανθρώπους. "
Ολοκαυτώμα
Το μεγαλύτερο εβραϊκό γκέτο στη σοβιετική Λευκορωσία πριν από την ολοκλήρωση του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου ήταν το Γκέτο του Μινσκ. Σχεδόν όλος ο προηγούμενος πολυάριθμος εβραϊκός πληθυσμός της Λευκορωσίας που δεν εκκενώθηκε ανατολικά μπροστά από τη γερμανική πρόοδο σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.
Μετά την κατοχή
Αργότερα, το 1944, 30 Λευκορωσοι που εκπαιδεύτηκαν από τη Γερμανία διαβιούνταν πίσω από τη σοβιετική γραμμή για να προκαλέσουν αντιπερισπασμο. Αυτοι ήταν γνωστοί ως " Čorny Kot " ("Μαύρη γάτα") με επικεφαλής τον Michał Vituška. Είχαν κάποια αρχική επιτυχία λόγω της αποδιοργάνωσης στην πίσω φρουρά του Κόκκινου Στρατού. Άλλες λευκορωσικές μονάδες γλίστρησαν από το δάσος Białowieża και ξέσπασε ο αγώνας αντάρτικης εξουσίας το 1945. Αλλά το NKVD διείσδυσε αυτές τις μονάδες και τους εξουδετέρωσε μέχρι το 1957.
Συνολικά, η Λευκορωσία έχασε το ένα τέταρτο του προπολεμικού πληθυσμού της κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, συμπεριλαμβανομένης σχεδόν της πνευματικής και οικονομικής της ελίτ. Περίπου 9.200 χωριά και 1.200.000 κατοικίες καταστράφηκαν. Οι μεγάλες πόλεις Μινσκ και Βίτεμπσκ έχασε πάνω από το 80% των κτιρίων και της υποδομής των πόλεων. Για την άμυνα κατά των Γερμανών και την επιμονή κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, η πρωτεύουσα του Μινσκ της απονεμήθηκε ο τίτλος Ηρωική Πόλημετά τον πόλεμο. Το φρούριο της Βρέστης του απονεμήθηκε ο τίτλος Ηρωικό Φρούριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Λευκορωσίας
Λείος μυς
εναλλ.=smooth muscle tissue|μικρογραφία| Λείος μυϊκός ιστός, τονίζοντας την εσωτερική κυκλική στιβάδα (πυρήνες και στη συνέχεια το υπόλοιπο των κυττάρων σε ροζ), την εξωτερική διαμήκη στιβάδα (πυρήνες και μετά τα υπόλοιπα κύτταρα) και μετά την ορώδη μεμβράνη που βλέπει στον αυλό της περιτοναϊκής κοιλότητας Ο λείος μυς είναι τύπος μυών των οποίων η σύσπαση είναι ακούσια. Είναι μη γραμμωτός μυς, και έχει πάρει το όνομά του επειδή δεν έχει σαρκομερή και επομένως δεν έχει ραβδώσεις (ζώνες).
Ανατομία
δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Τα πυκνά σώματα και τα ενδιάμεσα νημάτια δικτυώνονται μέσω του σαρκοπλάσματος, τα οποία προκαλούν τη συστολή της μυϊκής ίνας. δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Μια σειρά από διογκώσεις που μοιάζουν με άξονα, που ονομάζονται κιρσοί από αυτόνομους νευρώνες, σχηματίζουν χαλαρά κινητικές μονάδες μέσω του λείου μυός. Ο λείος μυς ομαδοποιείται σε δύο τύπους: μονοδύναμος λείος μυς, γνωστός και ως σπλαχνικός λείος μυς, και πολυδύναμος λείος μυς (πολλαπλών μονάδων). Οι περισσότεροι λείοι μύες είναι μονοδύναμοι και βρίσκονται στα τοιχώματα των περισσότερων εσωτερικών οργάνων (σπλάχνα), στα αιμοφόρα αγγεία (εκτός από τις μεγάλες ελαστικές αρτηρίες), το ουροποιητικό σύστημα και το πεπτικό σύστημα. Δεν βρίσκεται στην καρδιά που έχει καρδιακό μυ. Ο μονοδύναμος λείος μυς είναι ένα μεμονωμένο κύτταρο σε μια δέσμη που νευρώνεται από μια αυτόνομη νευρική ίνα (μυογονική). Ένα δυναμικό δράσης μπορεί να διαδοθεί μέσω γειτονικών μυϊκών κυττάρων λόγω της παρουσίας πολλών συνδέσεων μεταξύ των κυττάρων. Λόγω αυτής της ιδιότητας, οι δέσμες μιας μονάδας σχηματίζουν ένα συγκύτιο που συστέλλεται με συντονισμένο τρόπο κάνοντας ολόκληρο τον μυ να συστέλλεται ή να χαλαρώνει (όπως οι μύες της μήτρας κατά τον τοκετό).
Ο σπλαχνικός μονοδύναμος λείος μυς είναι μυογενής. Μπορεί να συστέλλεται τακτικά χωρίς ερέθισμα από κινητικό νευρώνα (σε αντίθεση με τον πολυδύναμο λείο μυ, ο οποίος είναι νευρογενής - δηλαδή, η συστολή του πρέπει να ξεκινά από έναν νευρώνα του αυτόνομου νευρικού συστήματος). Μερικά από τα κύτταρα σε μια δεδομένη μονάδα μπορεί να συμπεριφέρονται ως βηματοδότες, δημιουργώντας δυναμικά ρυθμικής δράσης λόγω της εγγενούς ηλεκτρικής τους δραστηριότητας. Λόγω της μυογονικής φύσης του, ο μονοδύναμος λείος μυς είναι συνήθως ενεργός, ακόμη και όταν δεν δέχεται νευρική διέγερση. Ο πολυδύναμος λείος μυς βρίσκεται στην τραχεία, στην ίριδα του ματιού και στην επένδυση των μεγάλων ελαστικών αρτηριών.
Ωστόσο, οι όροι μονοδύναμος και πολυδύναμος αντιπροσωπεύουν μια υπεραπλούστευση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι λείοι μύες ως επί το πλείστον ελέγχονται και επηρεάζονται από έναν συνδυασμό διαφορετικών νευρικών στοιχείων. Επιπλέον, έχει παρατηρηθεί ότι τις περισσότερες φορές υπάρχει κάποια επικοινωνία από κύτταρο σε κύτταρο και ενεργοποιητές/αναστολείς που παράγονται τοπικά. Αυτό οδηγεί σε μια κάπως συντονισμένη απόκριση ακόμη και σε πολυδύναμους λείους μυς.
Ο λείος μυς διαφέρει από τους σκελετικούς μυς και τον καρδιακό μυ ως προς τη δομή, τη λειτουργία, τη ρύθμιση της συστολής και τη σύζευξη διέγερσης-σύσπασης. Ωστόσο, ο λείος μυϊκός ιστός τείνει να επιδεικνύει μεγαλύτερη ελαστικότητα και λειτουργεί σε μεγαλύτερη καμπύλη μήκους-τάσης από τον γραμμωτό μυ. Αυτή η ικανότητα τεντώματος και διατήρησης της συσταλτικότητας είναι σημαντική σε όργανα όπως το έντερο και η ουροδόχος κύστη. Ο λείος μυς στη γαστρεντερική οδό ενεργοποιείται από μια σύνθεση τριών τύπων κυττάρων – λείων μυϊκών κυττάρων, διάμεσων κυττάρων Καχάλ και υποδοχέα άλφα αυξητικού παράγοντα που προέρχεται από αιμοπετάλια (PDGFRα) που συνδέονται ηλεκτρικά και συνεργάζονται ως λειτουργικό συγκύτιο.
Μικροανατομία
μικρογραφία|350x350εσ Ένα λείο μυϊκό κύτταρο είναι ένα μυοκύτταρο σε σχήμα ατράκτου με φαρδύ μεσαίο τμήμα και κωνικό άκρο και έναν μόνο πυρήνα. Όπως οι γραμμωτοί μύες, οι λείοι μύες μπορούν να τεντωθούν και να χαλαρώσουν. Σε χαλαρή κατάσταση, κάθε κύτταρο έχει μήκος 30-200 μικρόμετρα, μερικές χιλιάδες φορές μικρότερο από ένα κύτταρο σκελετικού μυός. Δεν υπάρχουν μυοϊνίδια, αλλά μεγάλο μέρος του κυτταροπλάσματος καταλαμβάνεται από τις πρωτεΐνες μυοσίνη και ακτίνη που μαζί έχουν την ικανότητα να συστέλλονται.
Μυοσίνη
Η μυοσίνη είναι κυρίως κατηγορίας ΙΙ στους λείους μυς.
Διαφορετικοί συνδυασμοί βαριών και ελαφρών αλυσίδων επιτρέπουν έως και εκατοντάδες διαφορετικούς τύπους δομών μυοσίνης, αλλά είναι απίθανο να χρησιμοποιούνται ή να επιτρέπονται περισσότεροι από λίγοι τέτοιοι συνδυασμοί σε ένα συγκεκριμένο στρώμα λείου μυός. Στη μήτρα, μια μετατόπιση στην έκφραση της μυοσίνης έχει υποτεθεί ότι ευθύνεται για αλλαγές στις κατευθύνσεις των συσπάσεων της μήτρας που παρατηρούνται κατά τη διάρκεια του εμμηνορροϊκού κύκλου.
Ακτίνη
Τα λεπτά νημάτια που αποτελούν μέρος της συσταλτικής μηχανής αποτελούνται κυρίως από άλφα-ακτίνη και γάμμα-ακτίνη. Η άλφα-ακτίνη των λείων μυών είναι η κυρίαρχη ισομορφή εντός των λείων μυών. Υπάρχει επίσης πολλή ακτίνη (κυρίως βήτα-ακτίνη) που δεν συμμετέχει στη συστολή, αλλά πολυμερίζεται ακριβώς κάτω από την κυτταρική μεμβράνη παρουσία ενός συσταλτικού διεγερτικού και μπορεί έτσι να βοηθήσει στη μηχανική τάση. Η άλφα-ακτίνη εκφράζεται επίσης ως διακριτές γενετικές ισομορφές όπως οι λείοι μύες, οι καρδιακοί μύες και οι ειδικές ισομορφές των σκελετικών μυών της άλφα-ακτίνης.
Η αναλογία ακτίνης προς μυοσίνη είναι μεταξύ 2:1 και 10:1 στους λείους μυς. Αντίθετα, από την άποψη της αναλογίας μάζας (σε αντίθεση με μια μοριακή αναλογία), η μυοσίνη είναι η κυρίαρχη πρωτεΐνη στους γραμμωτούς σκελετικούς μυς με την αναλογία ακτίνης προς μυοσίνη να κυμαίνεται στο εύρος 1:2 έως 1:3. Μια τυπική τιμή για υγιείς νεαρούς ενήλικες είναι 1:2,2.
Άλλες σχετικές πρωτεΐνες
Ο λείος μυς δεν περιέχει την πρωτεΐνη τροπονίνη. Αντίθετα, η καλμοδουλίνη (η οποία αναλαμβάνει τον ρυθμιστικό ρόλο στους λείους μυς), το καλντεσμόνη και η καλπονίνη είναι σημαντικές πρωτεΐνες που εκφράζονται στους λείους μυς.
Πυκνά σωμάτια
Τα νημάτια ακτίνης συνδέονται με πυκνά σωμάτια, τα οποία είναι ανάλογα με τους δίσκους Ζ στα σαρκομερή των γραμμωτών μυών. Τα πυκνά σωμάτια είναι πλούσια σε άλφα-ακτινίνη (α-ακτινίνη), και επίσης συνδέουν ενδιάμεσα νημάτια (που αποτελούνται σε μεγάλο βαθμό από βιμεντίνη και δεσμίνη), και έτσι φαίνεται να χρησιμεύουν ως άγκυρες από τις οποίες τα λεπτά νημάτια μπορούν να ασκήσουν δύναμη. Τα πυκνά σωμάτια συνδέονται επίσης με τη βήτα-ακτίνη, η οποία είναι ο τύπος που βρίσκεται στον κυτταροσκελετό, υποδηλώνοντας ότι τα πυκνά σώματα μπορεί να συντονίζουν τις τάσεις τόσο από τον συσταλτικό μηχανισμό όσο και από τον κυτταροσκελετό. Τα πυκνά σωμάτια φαίνονται πιο σκούρα στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, και έτσι μερικές φορές περιγράφονται ως πυκνά σε ηλεκτρόνια.
Συστολή
Κατά τη διάρκεια της συστολής, υπάρχει μια χωρική αναδιοργάνωση των συσταλτικών μηχανημάτων για τη βελτιστοποίηση της ανάπτυξης της δύναμης. Μέρος αυτής της αναδιοργάνωσης αποτελείται από τη βιμεντίνη που φωσφορυλιώνεται στη Σερ56 από μια ενεργοποιημένη με ρ21 κινάση, με αποτέλεσμα κάποια αποσυναρμολόγηση των πολυμερών βιμεντίνης.
Η σύσπαση των λείων μυών προκαλείται από την ολίσθηση των νηματίων μυοσίνης και ακτίνης (ένας μηχανισμός ολισθαίνοντα νήματος) η μία πάνω στην άλλη. Η ενέργεια για να συμβεί αυτό παρέχεται από την υδρόλυση του ATP. Η μυοσίνη λειτουργεί ως ΑΤΡάση που χρησιμοποιεί το ΑΤΡ για την παραγωγή μιας μοριακής διαμορφωτικής αλλαγής μέρους της μυοσίνης και παράγει κίνηση. Η κίνηση των νημάτων το ένα πάνω στο άλλο συμβαίνει όταν οι σφαιρικές κεφαλές που προεξέχουν από τα νήματα μυοσίνης προσκολλώνται και αλληλεπιδρούν με νήματα ακτίνης για να σχηματίσουν διασταυρούμενες γέφυρες. Οι κεφαλές της μυοσίνης γέρνουν και σέρνονται κατά μήκος του νήματος ακτίνης σε μικρή απόσταση (10–12 nm). Στη συνέχεια, οι κεφαλές απελευθερώνουν το νήμα ακτίνης και στη συνέχεια αλλάζουν γωνία για να μετακινηθούν σε άλλη θέση στο νήμα ακτίνης σε περαιτέρω απόσταση (10–12 nm) μακριά. Στη συνέχεια, μπορούν να επανασυνδεθούν με το μόριο της ακτίνης και να το σύρουν περαιτέρω. Η συστολή ξεκινά από μια ρυθμιζόμενη από το ασβέστιο φωσφορυλίωση της μυοσίνης, αντί της ενεργοποίησης της τροπονίνης από το ασβέστιο, όπως συμβαίνει στους σκελετικούς μύες και το μυοκάρδιο.
Σχετικές ασθένειες
Το σύνδρομο πολυσυστηματικής δυσλειτουργίας λείων μυών είναι μια γενετική κατάσταση κατά την οποία το σώμα ενός αναπτυσσόμενου εμβρύου δεν δημιουργεί αρκετούς λείους μυς για το γαστρεντερικό σύστημα. Αυτή η κατάσταση είναι θανατηφόρα.
Τα αντισώματα κατά των λείων μυών (ASMA) μπορεί να είναι σύμπτωμα μιας αυτοάνοσης διαταραχής, όπως η ηπατίτιδα, η κίρρωση ή ο λύκος.