cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάρολος Γουλιέλμος της Έσσης-Ντάρμστατ
Βιογραφία
Απεβίωσε το 1707 σε ηλικία 13 ετών κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Στο σύνταγμα τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Φραγκίσκος-Ερνέστος.
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Παιδιά στρατιώτες
Γιώργος Σαρρής
Ο Γιώργος Σαρρής (πραγματικό ονοματεπώνυμο Γεώργιος Ρουπάκας, 22 Σεπτεμβρίου 1948-12 Οκτωβρίου 2017) ήταν Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής.
Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Θήβα το 1948 και ήταν ο κατά 2 χρόνια μεγαλύτερος αδερφός της Χαρούλας Αλεξίου. Όταν ήταν πολύ μικρός η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Στο τραγούδι πρωτοεμφανίστηκε το 1973 όμως το τραγούδι το οποίο τον έκανε γνωστό, ήταν οι περίφημες Νταλίκες σε μουσική Χρήστου Νικολόπουλου και στίχους Μανώλη Ρασούλη το 1982. Ο συνθέτης Δήμος Μούτσης το 1976 χρέωσε σε αυτόν ύστερα από παρότρυνση της αδερφής του Χαρούλας Αλεξίου, τη μουσική τριών τραγουδιών τα οποία ερμήνευσε η πρώτη και συμπεριλήφθηκαν στο δεύτερο μεγάλο προσωπικό δίσκο της με τίτλο Χάρις Αλεξίου 2 ο οποίος κυκλοφόρησε εκείνο το έτος. Αυτό έγινε επειδή ο Μούτσης είχε αποκλειστικό συμβόλαιο με την εταιρεία Collumbia και δεν μπορούσαν να βάλουν το ονοματεπώνυμό του. Απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 2017 στη Νέα Σμύρνη.
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Carmilla (σειρά)
Αναφορές
Κατηγορία:Διαδικτυακές σειρές
Μπρέντον Χάρτλεϊ
Ο Μπρέντον Χάρτλεϊ (γενν. στο Βόρειο Πάλμερστον της Νέας Ζηλανδίας στις 10 Νοεμβρίου 1989) είναι Νεοζηλανδός οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 ήταν δοκιμαστής και αναπληρωματικός οδηγός στη Mercedes Grand Prix το 2013, χωρίς όμως να τρέξει σε κάποιο Γκραν Πρι επειδή δε χρειάστηκε. Τη φετινή χρονιά(2017) ο Αγωνιστικός Διευθυντής της Τόρο Ρόσο Φραντς Τοστ αποφάσισε να τον τοποθετήσει στο μονοθέσιο της ομάδας ως αντικαταστάτη του Γάλλου Πιερ Γκασλί μόνο για το Γκραν Πρι των ΗΠΑ επειδή ο προαναφερόμενος θα έχει υποχρεώσεις στη Super Formula, όπου διεκδικεί τον Παγκόσμιο Τϊτλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοζηλανδοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Γεώργιος Κάρολος της Έσσης-Ντάρμστατ
Ο Γεώργιος-Κάρολος, γερμ. Georg-Karl (14 Ιουνίου 1754 - 28 Ιανουαρίου 1830) από τον Οίκο της Έσσης ήταν πρίγκιπας της Έσσης-Ντάρμστατ.
Βιογραφία
Ο πατέρας του ήταν διοικητής συντάγματος στον Πρωσικό στρατό. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Λουδοβίκος-Γεώργιος-Κάρολος στρατάρχη του Κύκλου του Άνω Ρήνου.
Τζόντι Σέκτερ
Ο Τζόντι Σέκτερ (γεν. στο Ιστ Λόντον της Νότιας Αφρικής στις 29 Ιανουαρίου του 1950) είναι Νοτιοαφριακανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 αγωνίστηκε από το 1972 μέχρι το 1980. Συνολικά έλαβε μέρος σε 113 Γκραν Πρι με 1ο το Γκραν Πρι των ΗΠΑ του 1972 και τελευταίο το ίδιο Γκραν Πρι του 1980. Την 1η νίκη την πέτυχε στο Σουηδικό Γκραν Πρι του 1974 και την τελευταία στο Ιταλικό Γκραν Πρι του 1979. Επίσης τη χρονιά εκείνη κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών. Οι ομάδες για λογιαριασμό των οποίων έτρεξε ο Σέκτερ ήταν οι ακόλουθες:
Γεώργιος Κάρολος της Έσσης-Ντάρμστατ
Βιογραφία
Απεβίωσε το 1830 στο Σύττρισμπερκ (νυν Σλοβακία) σε ηλικία 76 ετών.
Δυϊσμός σώματος-νου
Αναφορές
Κατηγορία:Οντολογία Κατηγορία:Θεωρία του νου
Γεώργιος Κάρολος της Έσσης-Ντάρμστατ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Τζόντι Σέκτερ
Επίσης έφερε τα ακόλουθα αποτελέσματα:
Σέκτερ Τζόντι Σέκτερ Τζόντι
Εξοχότατος
μικρογραφία|Οι Εξοχότατοι Άρχοντες Δικαστές της Αγγλίας του [[Ρόμπερτ Γουάιτ]]
Η Εξοχότητα είναι τιμητικός τίτλος που δίνεται σε ορισμένους υψηλόβαθμους αξιωματούχος ενός κυρίαρχου κράτους, σε αξιωματούχους ενός διεθνούς οργανισμού, ή και σε μέλη της αριστοκρατίας. Όταν δοθεί ο τίτλος «Εξοχότητα», ο κάτοχος συνήθως διατηρεί το δικαίωμα να τον χρησιμοποιεί καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις ο τίτλος είναι συνδεδεμένος με ένα συγκεκριμένο πόστο, και χρησιμοποιείται μόνο κατά την εργασία σε αυτό.
Γενικά, όσοι προσφωνούνται ως Εξοχότατοι είναι αρχηγοί κρατών, αρχηγοί κυβερνήσεων (πρωθυπουργοί), πρέσβεις, ορισμένοι κληρικοί, βασιλείς και όσοι άλλοι κατέχουν ισοδύναμο βαθμό (π.χ. επικεφαλής των διεθνών οργανισμών, όπως οι ύπατοι αρμοστοί στην Κοινοπολιτεία των Εθνών).
Μερικές φορές παρερμηνεύεται ως τίτλος πόστου, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας τιμητικός τίτλος που προηγείται διαφόρων άλλων τίτλων τόσο στην ομιλία όσο και στη γραφή. Σε επίσημη αναφορά, παίρνει τη μορφή Η Αυτού Εξοχότης και Η Αυτής Εξοχότης (ή Εξοχότητα στη ν.ε.) ή Εξοχότατε και Εξοχότατη.
Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων
Οι διοικητές των αποικιών της Βρετανικής Αυτοκρατορίας είχαν το δικαίωμα να προσφωνούνται ως Εξοχότατοι και αυτό παραμένει στα συμβούλια των διοικητών στα Βρετανικά Υπερπόντια Εδάφη.
Διεθνές δικαστικό σώμα
Οι δικαστές του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνηςπροσφωνούνται ως Εξοχότατοι.
Εκκλησιαστική χρήση
Με διάταγμα της Ιεράς Συνόδου του Τελετουργικό της 31ης Δεκεμβρίου 1930 η Αγία Έδρα χορηγεί σε επισκόπους της ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας τον τίτλο Η Αυτού Αιδεσιμότατη Εξοχότης (λατινικά, Excellentia Reverendissima).
Παραπομπές
Κατηγορία:Τίτλοι
Γεώργιος Γουλιέλμος της Έσσης-Ντάρμστατ
Ο Γεώργιος Γουλιέλμος (Georg Wilhelm, 11 Ιουλίου 1722 - 21 Ιουνίου 1782) από τον Οίκο της Έσσης ήταν στρατιωτικός σύμβουλος του πατέρα του και εκπρόσωπος του αδελφού του.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Η΄ της Έσσης-Ντάρμστατ και της Καρλόττας, κόρης του Ιωάννη Ράινχαρτ Γ΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
Από το 1738 διοικούσε το σύνταγμα στρατού της περιοχής του. Τη δεκαετία του 1740 διοίκησε ένα πρωσικό σύνταγμα. Έφθασε το βαθμό του στρατηγού του Ιππικού. Ήταν ο επίσημος στρατιωτικός σύμβουλος του πατέρα του. Νυμφεύτηκε την κόρη του Κόμη του Λάινινγκεν και απέκτησε από τον γάμο του πέντε πόλεις με τις γύρω περιοχές τους. Το 1765 έλαβε το παλαιό ανάκτορο του Ντάρμστατ και τους γύρω ευχάριστους κήπους ως δώρο του πατέρα του, ο οποίος τον ευνοούσε περισσότερο από τον άλλο του γιο. Ο Γεώργιος επέκτεινε το ανάκτορο κτίζοντας τον Λευκό Πύργο.
Το 1768 τον Λουδοβίκο Η΄ τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Λουδοβίκος Θ΄, ο οποίος επέκτεινε την πόλη Πίρμαζενς σε φρούριο της παραμεθορίου. Ο Γεώργιος Γουλιέλμος αντιτάχθηκε σε αυτό. Αντιπροσώπευε τον αδελφό του στο Ντάρμστατ, μια και ο Λουδοβίκος Θ΄ έμενε πιο πολύ στο Πίρμαζενς.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Υποδοχέας της ακετυλοχολίνης
μικρογραφία|[[Ακετυλοχολίνη]] Ένα υποδοχέας ακετυλοχολίνης (συντομογραφία AChR) είναι μια διαμεμβρανική πρωτεΐνη που αποκρίνεται στη δέσμευση της ακετυλοχολίνης, ενός νευροδιαβιβαστή. μικρογραφία|Η δομή του νικοτινικού υποδοχέα της ακετυλοχολίνης
Ταξινόμηση
Όπως και άλλοι διαμεμβρανικοί υποδοχείς, οι υποδοχείς της ακετυλοχολίνης κατατάσσονται σύμφωνα με τη "φαρμακολογία" τους, ή σύμφωνα με τη σχετική συγγένεια και ευαισθησία τους σε διαφορετικά μόρια. Αν και όλοι τους υποδοχείς της ακετυλχολίνης, εξ ορισμού, αποκρίνονται στην ακετυλοχολίνη, έχουν τη δυνατότητα να αντιδρούν και με άλλα μόρια.
Κατηγορία:Γενετική του ανθρώπου Κατηγορία:Μεμβρανικές πρωτεΐνες
Φυσικαλισμός
Στη φιλοσοφία, ο φυσικαλισμός (φύση + -ισμός) είναι η οντολογική θέση ότι "τα πάντα είναι φυσικά", ότι δεν υπάρχει "τίποτα πέρα και πάνω από" το φυσικό, ή ότι όλα επέρχονται του φυσικού. Ο φυσικαλισμός είναι μια μορφή οντολογικού μονισμ ού—μια θεώρηση της πραγματικότητας που βασίζεται στην ύπαρξη "μίας ουσίας", σε αντίθεση με το δυϊσμό ή το πλουραλισμό. Τόσο ο ορισμός του "φυσικού" όσο και η έννοια του φυσικαλισμού έχουν συζητηθεί.
Ο φυσικαλισμός είναι στενά συνδεδεμένος με τον υλισμό. Ο φυσικαλισμός αναπτύχθηκε από τον υλισμό με την επιτυχία των φυσικών επιστημών στην εξήγηση παρατηρηθέντων φαινομένων. Οι όροι συχνά χρησιμοποιούνται ως ταυτόσημοι, αν και μερικές φορές διακρίτοι, για παράδειγμα, δεδομένου ότι η φυσική περιγράφει φαινόμενα επιπλέον της ύλης (συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας και των φυσικών νόμων). Κοινά επιχειρήματα κατά του φυσικαλισμού περιλαμβάνουν τόσο το επιχείρημα του φιλοσοφικού ζόμπι  και το επιχείρημα των πολλαπλών παρατηρητών.
Ρίγη
}
Ο ρίγος ή ρίγη είναι ένα αίσθημα κρύου που συμβαίνει κατά τη διάρκεια ενός υψηλού πυρετού, αλλά μερικές φορές είναι επίσης ένα σύνηθες σύμπτωμα που συμβαίνει μόνο σε συγκεκριμένους ανθρώπους. Εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του πυρετού λόγω της απελευθέρωσης κυτοκινών και προσταγλανδινών ως μέρος της φλεγμονώδους απόκρισης, η οποία αυξάνει το σημείο ρύθμισης για τη θερμοκρασία του σώματος. Το αυξημένο σημείο ρύθμισης προκαλεί αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος (πυρεξία), αλλά επίσης κάνει τον ασθενή να νιώθει κρύο ή να κρυώσει μέχρι να φτάσει το νέο επιθυμητό σημείο. Ο ρίγος επίσης συμβαίνει μαζί με τα ρίγη επειδή το σώμα του ασθενούς παράγει θερμότητα κατά τη διάρκεια συστολής των μυών σε μια φυσιολογική προσπάθεια να αυξηθεί η θερμοκρασία του σώματος στο νέο σημείο ρύθμισης. Όταν δεν συνοδεύεται από υψηλό πυρετό, είναι συνήθως μια ελαφριά ψύχρα. Μερικές φορές μπορεί να εμφανιστεί μια ψύχρα μέτριας ισχύος. Δεν πρέπει να συγχέεται με την υποθερμία.
Αιτίες
Οι ρίγοι προκαλούνται συνήθως από φλεγμονώδεις ασθένειες, όπως η γρίπη. Η ελονοσία είναι ένας από τους κοινούς λόγους για ρίγη. Μερικές φορές συμβαίνουν σε συγκεκριμένους ανθρώπους σχεδόν όλη την ώρα, και λιγότερο συμβαίνει σε ένα γενικά υγιές άτομο.
Ριγη
Νότια και Ανατολική Σερβία
Η Νότια και Ανατολική Σερβία (σερβικά: Јужна и источна Србија, Južna i istočna Srbija) είναι μία από τις πέντε στατιστικές περιοχές της Σερβίας. Είναι, επίσης, στο επίπεδο 2 της στατιστικής περιοχής σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ονοματολογία των Εδαφικών Στατιστικών Μονάδων (NUTS). Ιδρύθηκε το 2010. Η περιοχή έχει πληθυσμό 1.563.916 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Σχηματισμό
Τον Ιούλιο του 2009, το κοινοβούλιο της Σερβίας ενέκρινε νόμο ο οποίος χώριζε τη Σερβία σε 7 στατιστικές περιοχές. Αρχικά, αποφασίστηκε ότι στο έδαφος της σημερινής στατιστικής περιοχής της Νότιας και Ανατολικής Σερβίας θα υπάρχουν δύο στατιστικές περιφέρειες - η Ανατολική Περιοχή (σερβικά: Istočni region / Источни регион}}) και η Νότια Περιοχή (σερβικά: Južni region / Јужни регион). Ωστόσο, τον Μάιο του 2010 ο νόμος άλλαξε και η Νότια και Ανατολική περιοχή συγχωνεύτηκαν σε μια ενιαία στατιστική περιοχή που ονομάστηκε Νότια και Ανατολική Σερβία.
Επαρχίες
Η στατιστική περιοχή της Νότιας και Ανατολικής Σερβίας αποτελείται από 9 διοικητικές επαρχίες:
Πόλεις και κωμοπόλεις
Οι μεγαλύτερες πόλεις και κωμοπόλεις της περιοχής είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νότια και Ανατολική Σερβία Κατηγορία:Στατιστικές περιοχές της Σερβίας
Χριστιανός της Έσσης-Ντάρμστατ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπόουξβιλλερ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Θ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και της Καρολίνας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Χριστιανού Γ΄ κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Λουδοβίκος Α΄.
Σπούδασε στο Στρασβούργο και επέλεξε στρατιωτική σταδιοδρομία στην υηρεσία της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Ως αντιστράτηγος πολέμησε με τον Γουλιέλμο Ε΄ πρίγκιπα της Οράγγης εναντίον των Γάλλων το 1793-94 και πληγώθηκε άσχημα κατά την πολιορκία του Μένεν το 1974. Όταν οι Ολλανδοί ηττήθηκαν το 1795, εξορίστηκε στην Αγγλία. Έπειτα συνέχισε τον πόλεμο εναντίον των Γάλλων από τον Αυστριακό στρατό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Εντιμότατος
Το πρόθεμα Εντιμότατος και Εντιμοτάτη (συντομογραφία στα αγγλικά The Hon., Hon. ή παλαιότερα The Hon'ble (ο τελευταίος όρος χρησιμοποιείται ακόμα στη Νότια Ασία) είναι προσφώνηση που χρησιμοποιείται πριν από το όνομα. Θεωρείται τιμητικός τίτλος, και χρησιμοποιείται μόνο για τους εν ζωή ανθρώπους.
Διεθνής διπλωματία
Στις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις, οι εκπρόσωποι των ξένων κρατών συχνά προσφωνούνται ως «Ο/Η Εντιμότατος/η». Ο τίτλος αποδίδεται σε όλους τους επικεφαλής των προξενικών αρχών, σύμφωνα με το State Department των Ηνωμένων Πολιτειών. Ωστόσο, σε πρέσβεις και υπάτους αρμοστές χρησιμοποιείται η προσφώνηση «Η Αυτού/Αυτής Εξοχότης».
Ο τίτλος χρησιμοποιείται συνήθως σε φακέλους αλληλογραφίας (συνήθως χρησιμοποιείται η συντομογραφία Τhe Hon). Σε επίσημη αναφορά ωστόσο, Ο Εντιμότατος Τάδε συνήθως αναφέρεται απλώς ως ο Κος Τάδε.
Δικαστική εξουσία
Στον αγγλοσαξονικό κόσμο (στις ΗΠΑ, στην Βρετανία, στην Αυστραλία, στην Νέα Ζηλανδία κλπ) οι δικαστές αποκαλούνται "Εντιμότατοι". Αυτός που απευθύνει τον λόγο σε έναν δικαστή στο δικαστήριο είθισται να χρησιμοποιεί την φράση "Your Honour" ενώ στην ροή του λόγου ο δικαστής αναφέρεται συχνά ως "The Honourable" (συντομογραφία: The Hon) ή "The Right Honourable" (συντομογραφία: The Right Hon).
Βρετανική Βουλή των Κοινοτήτων
Η προσφώνηση «Εντιμότατος» χρησιμοποιείται για όλα τα μέλη της Βρετανικής Βουλής των Κοινοτήτων. Όταν ένας βουλευτής απευθύνει τον λόγο σε έναν άλλον είθισται να μην τον αποκαλεί απευθείας με το όνομά του αλλά με την φράση «ο Εντιμότατος κύριος» (The Honourable/Right Honourable gentleman) ή «η Εντιμότατη κυρία» (The Honourable/ Right Honourable Lady), ή «το Εντιμότατο Μέλος» και μετά να αναφέρει την εκλογική του περιφέρεια (The Honourable member for...). Την προσφώνηση Right Honourable αντί για Honourable την δικαιούνται μέλη του Μυστικού Συμβουλίου του Μονάρχη (Privy Council). Σ' αυτό ανήκουν οι Υπουργοί της Κυβέρνησης, ο Πρόεδρος της Αίθουσας, οι αρχηγοί των κυρίων πολιτικών κομμάτων καθώς και άλλα μέλη που ο Μονάρχης τα έχει εντάξει σ' αυτό το Συμβούλιο κατόπιν εισήγησης του Πρωθυπουργού. Στο Μυστικό Συμβούλιο ανήκουν και πρόσωπα εκτός Κοινοβουλίου όπως Επίσκοποι και Δικαστές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τίτλοι
Λουδοβίκος Γεώργιος Κάρολος της Έσσης-Ντάρμστατ
Ο Λουδοβίκος Γεώργιος Κάρολος (γερμ. Ludwig Georg Karl, 27 Μαρτίου 1749 - 26 Οκτωβρίου 1823) από τον Οίκο της Έσσης ήταν πρίγκιπας της Έσσης-Ντάρμστατ, στρατάρχης του Κύκλου του Άνω Ρήνου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντάρμστατ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου Γουλιέλμου, στρατηγού του Πρωσικού στρατού, και της Μαρίας Λουίζας Αλβερτίνας, κόρης του Χριστιανού Καρόλου Ράινχαρτ του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ.
Ο πατέρας του ήταν διοικητής ενός συντάγματος στον Πρωσικό στρατό. Μικρότερος αδελφός του Λουδοβίκου Γεωργίου Καρόλου ήταν ο Γεώργιος Κάρολος. Ο ίδιος έγινε στρατάρχης του στρατού από περιοχές της πρώην Άνω Λωρραίνης, που ο Γερμανός βασιλιάς είχε ονομάσει Κύκλο της Άνω Λωρραίνης.
Απεβίωσε το 1823 στο Ντάρμστατ, σε ηλικία 71 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Φρηντερίκε Σμιτ, που απεβίωσε το 1803. Έπειτα τη Λουίζε Πφάχλερ, που απεβίωσε το 1821. Τέλος την Εύα Μαργκαρέτα Καίμμερερ φον Άντελσμπερκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Ασπίδα Ξάνθης (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Ο Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ασπίς Ξάνθης, γνωστός και ως Ασπίς 2001 Ξάνθης, είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Ξάνθης, στην ομώνυμη Περιφερειακή Ενότητα. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1922, οπότε και ξεκίνησε ως ποδοσφαιρικό σωματείο.
Το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης του συλλόγου διαθέτει νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Η λειτουργία του ξεκίνησε το 1987. Έδρα όλων των τμημάτων καλαθοσφαίρισης της Ασπίδας αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο Ευμοίρου «Χριστίνα Χριστοδούλου», χωρητικότητας 280 θεατών. Καλλιεργεί τόσο ομάδα ενηλίκων, όσο και ακαδημίες νεαρότερων ηλικιακά αθλητριών. Οι αθλήτριές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το λευκό.
Δεκαετία 1990
Τις περιόδους 1993–94 και 1994–95 η Ασπίς κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα Γυναικών Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. με το σύλλογο να αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας γυναικών. Ακολούθησε μία επταετία κατά τη διάρκεια της οποίας ο σύλλογος διαγωνίστηκε σε εθνικό επίπεδο, από το φθινόπωρο του 1995 μέχρι την άνοιξη του 2002.
Δεκαετία 2000
Η αλλαγή της χιλιετίας βρήκε την Ασπίδα να λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα του Ομίλου Βορρά της Β' Εθνικής Κατηγορίας. Την αγωνιστική περίοδο 1999-00 ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 6η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, τον οποίο και συνέθεσαν 10 ομάδες.
Την αγωνιστική περίοδο 2000-01 η Ασπίδα αγωνίστηκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας και ειδικότερα στον Όμιλο Βορρά. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις έχοντας να επιδείξει 8 νίκες και 10 ήττες, όσες είχαν συγκεντρώσει επίσης η Καστοριά και ο Μακεδονικός. Βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων η ομάδα της Ξάνθης τερμάτισε υψηλότερα από τις άλλες δύο και συγκεκριμένα στην 5η θέση της κατάταξης (σε σύνολο 10 σωματείων).
Την αγωνιστική περίοδο 2002-03 η Ε.ΚΑ.Σ.Α.Μ.Α.Θ. δεν διοργάνωσε Πρωτάθλημα Γυναικών, με αποτέλεσμα το τμήμα να μην συμμετέχει σε επίσημη διοργάνωση. Μετά από σύντομη αποχή από την ενεργό δράση, ο θεσμός του πρωταθλήματος επανήλθε και ομάδα ενήλικων γυναικών συμμετείχε στο τοπικό Πρωτάθλημα Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ξανά την περίοδο 2003-04. Σε αυτό δήλωσαν συμμετοχή 3 επιπλέον σύλλογοι, με εκείνον της Ξάνθης να τερματίζει στην 3η θέση. Η αναλυτική του συγκομιδή ήταν 3 νίκες, 2 ήττες και 1 μηδενισμός.
Την επόμενη χρονιά, 2004-05, το μοτίβο διοργάνωσης δεν διαφοροποιήθηκε. Αυτή τη φορά, με 3 νίκες και 3 ήττες στο ενεργητικό της, η Ασπίδα κατέλαβε τη 2η θέση στον τελικό βαθμολογικό πίνακα, πίσω από τον αήττητο Α.Ο. Σερρών. Τον τελευταίο τον μιμήθηκε την επόμενη περίοδο, 2005-06, οπότε και τερμάτισε αήττητη σε 6 αγώνες στην κορυφή της βαθμολογίας, κατακτώντας το τρίτο της τοπικό Πρωτάθλημα. Παρ' όλα αυτά δεν ανήλθε στην Α2 Εθνική, εξαιτίας της αποτυχίας της στους καθιερωμένους αγώνες μπαράζ ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων. (η Β' Εθνική είχε στο μεταξύ καταργηθεί).
Την αγωνιστική περίοδο 2006-07 η Ασπίδα εδραίωσε την κυριαρχία της στο τοπικό επίπεδο, κατακτώντας και πάλι αήττητη σε 6 αγωνιστικές τον τίτλο της Πρωταθλήτριας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Αυτή τη φορά, μάλιστα, η προσπάθειά της στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου στην Α2 Εθνική στέφθηκε με επιτυχία.
Τον επόμενο Σεπτέμβρη οι υποχρεώσεις της ομάδας ξεκίνησαν από το θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος. Έχοντας να αντιμετωπίσει εκτός έδρας τον Απόλλωνα Καρδίτσας, υπέστη βαρειά ήττα με σκορ 72-38, με συνέπεια να σταματήσει στην Α' Φάση. Αποτελεσματική δεν αποδείχθηκε ούτε στο Πρωτάθλημα της περιόδου 2007-08, στα πλαίσια του οποίου πέτυχε 4 νίκες σε 26 αγωνιστικές. Τον Όμιλο Βορρά της Α2 συνέθεσαν 14 ομάδες, με εκείνη της Ξάνθης να κλείνει τη χρονιά στη 13η και προτελευταία θέση.
Τις αγωνιστικές περιόδους 2008-09 και 2009-10 η Ασπίδα Ξάνθης κατέκτησε το 5ο και το 6ο της τοπικό Πρωτάθλημα αντίστοιχα. Στη δεύτερη περίπτωση ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις αήττητη, ενώ κατάφερε να επιστρέψει στην Α2 Εθνική μέσω του Ειδικού Πρωταθλήματος.
Δεκαετία 2010
Η κατάκτηση του Πρωταθλήματος Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης το 2010 επέτρεψε στην Ασπίδα να διαγωνιστεί και πάλι στα γήπεδα της Α2 Εθνικής για την περίοδο 2010-11. Τον Όμιλο Βορρά συνέθεσαν 12 σύλλογοι, ένα περιβάλλον που άσκησε μεγάλη πίεση στις δυνάμεις της ξανθιώτικης ομάδας. Η Ασπίδα ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις έχοντας συγκεντρώσει 5 νίκες και 17 ήττες. Η κατάληψη της 10ης θέσης στον τελικό βαθμολογικό πίνακα δεν επαρκούσε να την συγκρατήσει στην κατηγορία. Την ίδια χρονιά η ομάδα συμμετείχε και στην Α' Φάση του Κυπέλλου Ελλάδος, γνωρίζοντας τον αποκλεισμό στην 1η Αγωνιστική. Αυτό συνέβη κατόπιν ήττας από τον Παναθλητικό Συκεών εντός έδρας με σκορ 35-66.
Στο Πρωτάθλημα Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. για την περίοδο 2011-12 συμμετείχαν μόλις τέσσερις ομάδες, δύο από την Καβάλα και δύο ομάδες της Ασπίδας: η μία ήταν συνέχεια της γυναικείας και αγωνίστηκε ως «Ασπίς Ξάνθης», ενώ η δεύτερη ήταν αυτή των νεανικών τμημάτων και αγωνίστηκε ως «Ασπίς 2001 Ξάνθης». Στην τελική κατάταξη η ενήλικη Ασπίδα κατετάγη 3η με 2 νίκες και 4 ήττες, ενώ η νεανική Ασπίδα 2001 βρέθηκε στη 2η θέση με 4 νίκες και 2 ήττες.
Το ίδιο μοτίβο ακολουθήθηκε και την επόμενη χρονιά, 2012-13, οπότε και οι δύο ομάδες της Ασπίδας παρατάχθηκαν απέναντι σε ένα καινούριο ζευγάρι αντιπάλων. Η Ασπίδα περιέπεσε σε παρακμή μαζεύοντας 5 ήττες και 1 μηδενισμό. Η θυγατρική ομάδα, ωστόσο, κατέκτησε με 6 νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια τον τίτλο του Πρωταθλητή. Βασικές παίκτριες ήταν οι αδερφές Βίκυ και Σταυρούλα Καραλίδου και οι Καραλή, Αντώνογλου, Βασιλειάδου και Παπαευαγγέλου. Στη συνέχεια η Ασπίδα 2001 διεκδίκησε την άνοδο στην Α2 Εθνική στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου απέναντι στις ομάδες που πρώτευσαν στα Πρωταθλήματα των υπόλοιπων Ενώσεων της Βόρειας Ελλάδας (πλην Θεσσαλονίκης). Εκεί αντιμετώπισε την Α.Γ.Ε. Πιερίας, τον Ηρακλή Κοζάνης, την Ολυμπιάδα Λάρισας και την Ιερισσό '99. Με 3 νίκες και 1 ήττα τερμάτισε δεύτερη, αποτυγχάνοντας να λάβει το εισιτήριο συμμετοχής στις εθνικές κατηγορίες.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2013-14, στο τοπικό Πρωτάθλημα δήλωσε συμμετοχή μόνο η Ασπίδα 2001, η οποία αυτή τη φορά διεκδίκησε τον τίτλο απέναντι σε 4 ανταγωνιστές. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα βρέθηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην κορυφή, με απολογισμό 7 νίκες σε 8 αγωνιστικές. Στη μοναδική της (εκτός έδρας) ήττα την υποχρέωσε η Ε.Κ. Καβάλας. Τον Ιούνιο του 2014 η ομάδα του Καρά Αχμέτ έλαβε μέρος και πάλι στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου, με αντιπάλους το Λασσάνη Κοζάνης, τη Βέροια, τον Αίολο Τρικάλων και τη Νέα Τρίγλια. Τερματίζοντας αήττητη μετά από τέσσερις αγώνες, κέρδισε το δικαίωμα επιστροφής στην Α2 Εθνική το επόμενο φθινόπωρο.
Οι υποχρεώσεις της ομάδας για την επόμενη περίοδο, 2014-15, ξεκίνησαν από τη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος. Η Ασπίδα 2001, αν και αντιμετώπισε την Ολύμπια Λάρισας εντός έδρας, δεν κατάφερε να αποφύγει το γρήγορο αποκλεισμό, εφόσον ηττήθηκε με σκορ 45-67. Φτωχά αποδείχτηκαν και τα αποτελέσματα της ομάδας στο Πρωτάθλημα του Ομίλου Βορρά. Η λήξη της αγωνιστικής δράσης την βρήκε να έχει σημειώσει 2 νίκες και 20 ήττες, με αποτέλεσμα να καταταγεί στην 11η και προτελευταία θέση. Ο υποβιβασμός ήταν η συνέπεια.
Για την αγωνιστική περίοδο 2015-16, στο τοπικό γυναικείο πρωτάθλημα δήλωσαν ασυνήθιστα συμμετοχή 8 σύλλογοι, οι οποίοι μοιράστηκαν σε δύο Ομίλους βάσει γεωγραφικών κριτηρίων. Ο σύλλογος συμμετείχε στον δεύτερο από αυτούς, ως «Ασπίδα 2001» (η σκέτη επωνυμία «Ασπίδα» δεν έκανε έκτοτε την επανεμφάνισή της σε επίσημους αγώνες). Η ολοκλήρωση της Α' Φάσης βρήκε την ομάδα στην κορυφή της βαθμολογίας με 6 νίκες σε ισάριθμους αγώνες. Η Β' Φάση διεξήχθη με έναν και μοναδικό Όμιλο των 6 σωματείων. Η ομάδα της Ξάνθης κατέκτησε το τοπικό Πρωτάθλημα πετυχαίνοντας επιπλέον 8 νίκες, ενώ υπέστη και μία ήττα από τον Πανσερραϊκό. Ακολούθησε μια ακόμη συμμετοχή στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου, όπου αναμετρήθηκε με το Λασσάνη Κοζάνης, τον Πιερικό Αρχέλαο, τη Σχερία Κέρκυρας, τον Απόλλωνα Καρδίτσας και τα Νέα Μουδανιά. Πετυχαίνοντας 5 νίκες σε ισάριθμους αγώνες, η Ασπίδα τερμάτισε πρώτη, κλείνοντας τη χρονιά με την κατάκτηση της επιστροφής στην Α2 Εθνική.
Το επόμενο φθινόπωρο η ομάδα της Ξάνθης επέστρεψε στα γήπεδα ξεκινώντας από το Κύπελλο Ελλάδος. Ούτε αυτή τη φορά κατάφερε να ξεπεράσει την πρεμιέρα, όπου και ηττήθηκε εκτός έδρας από τον Ολυμπιακό Βόλου με σκορ 69-44. Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα της περιόδου 2016-17, η Ασπίδα 2001 εντάχθηκε σε Όμιλο με δυναμικό 12 συλλόγων. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα βρέθηκε στην 9η θέση, πετυχαίνοντας αυτό που δεν είχε καταφέρει στις πρόσφατες προσπάθειές της, την παραμονή για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Αναλυτικότερα συνέλεξε 7 νίκες και 15 ήττες. Η αθλήτρια του συλλόγου, Σταυρούλα Καραλίδου, είχε την 8η καλύτερη επίδοση στη συλλογή τριπόντων (30 στον αριθμό) στο σύνολο όλων των ομάδων του Πρωταθλήματος.
Τμήματα υποδομής
Η Ασπίδα Ξάνθης διατηρεί τμήματα νεαρών αθλητριών με τις παρακάτω διακρίσεις τα τελευταία χρόνια:
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2017-18, ο Α.Π.Σ. Ασπίδα Ξάνθης λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον Όμιλο Βορρά.
Παράλληλα ο σύλλογος συμμετείχε και στη διοργάνωση του Κυπελλου Ελλάδος γνωρίζοντας τον αποκλεισμό μετά την ολοκλήρωση της 1ης Αγωνιστικής της Α' Φάσης. Εκεί γνώρισε την εντός έδρας ήττα από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς με σκορ 49-67.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Ευμοίρου «Χριστίνα Χριστοδούλου», χωρητικότητας 280 θεατών. Πρόεδρος του τμήματος είναι ο Πέτρος Ραπτόπουλος και γενικός αρχηγός ο Ντέμης Χατζηευφραιμίδης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το 2001 ο Νεδήμ Καρά Αχμέτ με συνεργάτιδα την πρώην αθλήτρια του συλλόγου, Λένα Αντώνογλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Γυναικων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1987
Αντζουβίλο
Ο Κόλας δημιούργησε μια σχεδόν πλήρη γραμματική, αλλά δεν δημιούργησε νέο λεξιλόγιο. Η Αντζουβίλο χρησιμοποιεί κυρίως το λεξιλόγιο της Ίντκ με τροποποιήσεις σύμφωνα με τις γραμματικές αλλαγές της Ίντο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο Κόλας επαναβεβαιώνει τις μορφές λέξεων της εσπεράντο και κατασκευάζει μερικές νέες λέξεις όπως το σούλο για τον «ήλιο» (Ίντο/Εσπεράντο:suno) και το dago για την «ημέρα» (Ίντο:dio, Εσπεράντο:tago).
Φωνολογία και ορθογραφία
Η Αντζουβίλο χρησιμοποιεί την ίδια φωνολογία και ορθογραφία όπως η Ίντο. Η μόνη τροποποίηση είναι ότι το άγχος είναι πάντα στην προτελευταία συλλαβή όπως στην Εσπεράντο, ενώ στην Ίντο στο αίνιγμα των ρήβων τονίζεται η τελευταία συλλαβή.
Ερνέστ Σοσόν
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σοσόν γεννήθηκε στο Παρίσι, το 1855, σε εξαιρετικά εύπορη αστική οικογένεια. Ήταν το μοναδικό παιδί ενός εργολάβου οικοδομών, ο οποίος είχε κάνει περιουσία βοηθώντας τον Βαρώνο Ηaussmann στην ανασυγκρότηση του Παρισιού, κατά τη δεκαετία του 1850. Για να ευχαριστήσει τον πατέρα του, ο Σοσόν σπούδασε νομικά και διορίστηκε δικηγόρος Εφετείου, αλλά είχε ελάχιστο ή καθόλου ενδιαφέρον για το επάγγελμα. Σύχναζε στα παρισινά σαλόνια, όπου συναντήθηκε με προσωπικότητες όπως τους Α. Φαντέν-Λατούρ (Henri Fantin-Latour), Ο. Ρεντόν (Odilon Redon) και Β. Ντ’ Εντί (Vincent d'Indy). Πριν καταλήξει στη μουσική, αμφιταλαντευόταν ανάμεσα σε λογοτεχνία και ζωγραφική.
Μεταξύ 1882 και 1883 ο Σοσόν, ο οποίος απολάμβανε να ταξιδεύει, επισκέφθηκε το φημισμένο Μπάιρόιτ για να ακούσει τις όπερες του Βάγκνερ. Στο πρώτο από αυτά τα ταξίδια, πήγε μαζί με τον ντ’ Εντί για την πρεμιέρα του Πάρσιφαλ και κατόπιν, στο δεύτερο ταξίδι, πήγε μαζί με τη σύζυγό του Ζ. Εσκουντιέ (Jeanne Escudier), με την οποία επρόκειτο να αποκτήσει πέντε παιδιά. Από το 1886, μέχρι τον θάνατό του, ο Σοσόν χρημάτισε γραμματέας της Εθνικής Εταιρίας Μουσικής (Société Nationale de Musique), οπότε εργάστηκε για την προώθηση της γαλλικής μουσικής της εποχής του. Στο σπίτι του (22 Boulevard de Courcelles) δεχόταν πολύ διάσημους καλλιτέχνες, όπως τους συνθέτες Ντυπάρκ, Φορέ, Ντεμπισί και Αλμπένιθ, τον ποιητή Μαλαρμέ, τον συγγραφέα Τουργκένιεφ και τον ζωγράφο Μονέ. Ειδικά με τον Ντεμπισί είχε βαθιά φιλία, η οποία είχε διακοπεί απότομα, γύρω στο 1894, όταν ο Σοσόν διαφωνούσε με την τρυφηλή ζωή του Ντεμπισί. Ωστόσο, ο μεγάλος ιμπρεσιονιστής μουσικός ουδέποτε έπαψε να θαυμάζει τη μουσική του Σοσόν.
Μόλις 44 ετών, ο Σοσόν βρήκε τραγικό θάνατο ενώ απολάμβανε μια από τις εξοχικές του εξορμήσεις, στο Château de Mioussets του Λιμαί, κοντά στο Παρίσι. Κάνοντας ποδήλατο σε κατηφόρα, χτύπησε πάνω σε έναν τοίχο από τούβλα και σκοτώθηκε ακαριαία. Οι πηγές αναφέρουν ότι υπήρξε από τους πρώτους ποδηλάτες στην ιστορία και, πιθανότατα, ήταν ο πρώτος που σκοτώθηκε σε καθαρά ποδηλατικό δυστύχημα.
Οι ακριβείς συνθήκες του δυστυχήματος δεν έχουν πλήρως διαλευκανθεί αν και, πιθανότατα, ήταν μια άτυχη στιγμή. Υπήρξε η άποψη ότι, ήταν επιτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας, καθώς ο Σοσόν ήταν επιβεβαιωμένα επιρρεπής στην κατάθλιψη. Αυτή η θεωρία περί αυτοκτονίας τέθηκε από τον βιογράφο τού Ντεμπισί, Έ. Λοκσπάιζερ (Edward Lockspeiser), αλλά απορρίφθηκε πρόσφατα από τον βιογράφο του Σοσόν, Ρ. Σ. Γκρόβερ (Ralph Scott Grover).
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Το δημιουργικό έργο του Σοσόν χωρίζεται, συνήθως, σε τρεις περιόδους. Στην πρώτη, υπάρχει διάχυτη η επιρροή του Μασνέ. Η δεύτερη περίοδος, που χρονολογείται από το 1886 και μετέπειτα, σημαδεύεται από έναν πιο δραματικό χαρακτήρα, που απορρέει -εν μέρει- από τις επαφές του Σοσόν με το καλλιτεχνικό περιβάλλον στον οποίο βρέθηκε. Από το θάνατο του πατέρα του, το 1894, χρονολογείται η έναρξη της τρίτης περιόδου, κατά την οποία επηρεάστηκε ιδιαίτερα από την ανάγνωση των συμβολιστών ποιητών και της Ρωσικής λογοτεχνίας, ιδιαίτερα από τους Τουργκένιεφ, Ντοστογιέφσκι και Τολστόι. Το έργο του Σοσόν είναι βαθιά προσωπικό, αλλά αντικατοπτρίζει κάποιες τεχνικές επιρροές τόσο, του Ρίχαρντ Βάγκνερ όσο και του άλλου μουσικού του ειδώλου, του Σεζάρ Φρανκ. Στυλιστικά ίχνη, όχι μόνο του Μασνέ αλλά και του Μπραμς, μπορούν να ανιχνευθούν μερικές φορές. Σε γενικές γραμμές, το συνθετικό ιδίωμα του Σοσόν γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ του ώριμου ρομαντισμού των Μασνέ και Φρανκ με τον -πιο εσωστρεφή- ιμπρεσιονισμό του Ντεμπισί. Αρκετά εκλεπτυσμένα και αξιοθαύμαστα τραγούδια γράφηκαν από την πένα του συνθέτη. Ολοκλήρωσε μία (1) μόνον όπερα, τον Βασιλιά Αρθούρο, η οποία παρουσιάστηκε μετά τον θάνατό του, το 1903. Η ορχηστρική παραγωγή του ήταν μικρή, αλλά σημαντική. Περιλαμβάνει το συμφωνικό ποίημα Viviane, τη Συμφωνία σε Σιb Μείζονα, το αριστουργηματικό Ποίημα για βιολί και ορχήστρα, πολύ σημαντικό έργο στο ρεπερτόριο του βιολιού, και τον εξαιρετικό, δραματικό-«στοιχειωμένο» κύκλο τραγουδιών Ποίημα της Αγάπης και της Θάλασσας. Ο Σοσόν πιστεύεται ότι, είναι ο πρώτος συνθέτης που χρησιμοποίησε τσελέστα. Έβαλε το όργανο αυτό, τον Δεκέμβριο του 1888, στη μουσική που γράφηκε για μικρή ορχήστρα, στο έργο Η Τρικυμία, μια γαλλική μετάφραση του Μπουσόρ πάνω στο ομώνυμο έργο του Σαίξπηρ. Ωστόσο, η γενικότερη επικρατούσα άποψη ότι η τσελέστα χρησιμοποιήθηκε πρώτα από τον Τσαϊκόφσκι, το 1891, είναι βέβαιο ότι οφείλεται στη διαφορά «μεγέθους» μεταξύ των δύο συνθετών.
Η παραγωγή του Σοσόν ήταν μικρή, καθότι η μουσική δημιουργία γι 'αυτόν αποδείχθηκε πάντα ένας μακρύς, οδυνηρός αγώνας. Ωστόσο, η ποιότητα και η πρωτοτυπία των συνθέσεών του είναι -σταθερά- υψηλές και πολλά από τα έργα του συνεχίζουν να κάνουν εμφανίσεις σε προγράμματα κορυφαίων τραγουδιστών, συγκροτημάτων μουσικής δωματίου και ορχηστρών. Όπως ό ίδιος ο συνθέτης έλεγε με αφοπλιστική μετροέπεια:
Εργογραφία
thumb|380px|right|Εξαιρετικό φωτογραφικό στιγμιότυπο του 1893, με τον Κλωντ Ντεμπισί στο πιάνο και τον Ερνέστ Σοσόν, όρθιο, να τού γυρίζει τις σελίδες
Ορχήστρα
Συμφωνία Νο. 2 (μόνο σε σκίτσα, 1899)
Σημειώσεις
i. Παλαιότερη γραφή Σωσόν
ii. Το μεγάλο «Λεξικό Μουσικής και Μουσικών» του Grove αναφέρει χαρακτηριστικά στο λήμμα «Τσελέστα»: ''Σημείωση: Ο πρώτος μεγάλος συνθέτης που χρησιμοποίησε τσελέστα σε ένα έργο για πλήρη συμφωνική ορχήστρα ήταν ο Πιότρ Τσαϊκόφσκι. Το χρησιμοποίησε για πρώτη φορά στο συμφωνικό του ποίημα Ο Βοεβόδας το 1891 και, το επόμενο έτος, στο μπαλέτο του Ο Καρυοθραύστης, κυρίως στον πασίγνωστο Χορό της Νεράιδας των Ζαχαρωτών Δαμάσκηνων''.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Κονσερβατορίου του Παρισιού
How I Met Your Mother
Το How I Met Your Mother (γνωστό και ως HIMYM) είναι ένα αμερικανικό sitcom, που έκανε την πρώτη του προβολή στο CBS, στις 19 Μαρτίου του 2005 και ολοκληρώθηκε στις 31 Μαρτίου του 2014. Η σειρά ουσιαστικά είναι μία εξιστόρηση του βασικού χαρακτήρα Ted Mosby, στα παιδιά του, το 2030, για το πώς γνώρισε τη μητέρα τους. Το μεγαλύτερο μέρος της σειράς ήτοι διαδραματίζεται στο παρελθόν με τον Τεντ Μόζμπι και τις διάφορες ιστορίες του με την παρέα του, στο Μανχάταν.
Η σειρά είναι ένα δημιούργημα των Κρεγκ Τόμας και Κάρτερ Μπέις, οι οποίοι ήταν και οι executive producer, καθώς και σε κάποιες περιπτώσεις και σεναριογράφοι. Η σειρά είναι ελαφρώς εμπνευσμένη από τη φιλία αυτών των δύο, όταν ζούσαν στη Νέα Υόρκη. Η σειρά συνολικά διέθετε 208 επεισόδια, τα οποία σκηνοθετήθηκαν από τέσσερις σκηνοθέτες: 196 από την Πάμελα Φρίμαν, 7 από τον Ρομπο Γκρίνμπεργκ, 4 από τον Μάικλ Σι και ένα από τον Νιλ Πάτρικ Χάρις.
Η σειρά χαρακτηρίζεται από πρωτότυπη δομή, εκκεντρικό χιούμορ, καθώς και αρκετά δραματικά στοιχεία. Με το πέρος των χρόνων, η σειρά απέκτησε cult following. Αρχικά, η σειρά έλαβε πολύ θετική κριτική, η οποία όμως έγινε ανάμικτη στις τελευταίες σεζόν. Συνολικά, η σειρά, υπήρξε υποψήφια για 28 βραβεία Emmy, κερδίζοντας, τελικά, εννέα. Το 2010, η Άλισον Χάνιγκαν, κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Γυναίκας Ηθοποιού σε Κωμική Σειρά, από τα People's Choice Awards. Το 2012, από τα ίδια βραβεία κέρδισε αυτό της Καλύτερης Τηλεοπτικής Κωμικής Σειράς και το Καλύτερου Άνδρα Ηθοποιού σε Κωμική σειρά (Νιλ Πάτρικ Χάρις).
Υπόθεση
Η σειρά είναι βασισμένη πάνω στις περιπέτειες του Τεντ Μόζμπι (Τζος Ράντνορ), ο οποίος εξιστορεί την ιστορία του πώς γνώρισε τη μητέρα των παιδιών του. Η ιστορία κάνει αναδρομή στο έτος 2005, με τον 27χρονο τότε Τεντ Μόζμπι να ζει στη Νέα Υόρκη δουλεύοντας ως αρχιτέκτονας. Η αναδρομή συμπεριλαμβάνει τους καλύτερους φίλους του: ένα μακράς διαρκείας ζευγάρι, τον Μάρσαλ Έρικσεν (Τζέισον Σίγκελ) και τη Λίλι Όλντριν (Άλισον Χάνιγκαν), έναν γυναικά πλέιμποϊ Μπάρνι Στίνσον (Νιλ Πάτρικ Χάρις), καθώς και μία Καναδή δημοσιογράφο ειδήσεων Ρόμπιν Σερμπάτσκι (Κόμπι Σμόλντερς), την οποία γνώρισε στο πρώτο επεισόδιο της σειράς. Η σειρά διηγείται πολλές ιστορίες των χαρακτήρων, τις σχέσεις μεταξύ τους αλλά και με δευτερεύοντες χαρακτήρες, καθώς και με τα πάνω-κάτω στις καριέρες των πέντε αυτών.
Ο αφηγητής της σειράς Τεντ (φωνή του Μπομπ Σάγκετ), εξιστορεί τις περιπέτειες ευθέως στον γιο του (Ντέιβιντ Χένρι) και την κόρη του (Λίντσι Φονσέκα), όταν κάθονται στον καναπέ το έτος 2030.
Καθώς η ιστορία με τις ρομαντικές στιγμές του Τεντ, αλλά και των τεσσάρων κολλητών του συνεχίζεται, η σειρά δεν βάζει στην υπόθεση τη γυναίκα του (Κριστίν Μιλιότι), μέχρι το τελευταίο επεισόδιο της όγδοης σεζόν, όπου επιτέλους παρουσιάζεται, και στο τελευταίο επεισόδιο της σειράς ανακοινώνεται το όνομά της: Τρέισι Μακόνελ. Η σειρά αντιθέτως επικεντρώνεται στις αποτυχημένες σχέσεις του Τεντ πριν γνωρίσει την Τρέισι, όπου θα είναι επιτέλους ευτυχισμένος. Τελικά στο παρόν (2030), έξι χρόνια μετά το θάνατο της Τρέισι, ο Τεντ επανασυνδέεται με τη Ρόμπιν, καθώς έτσι υπέθεσαν οι θεατές, όταν στην τελευταία σκηνή της σειράς ο Τεντ στεκόταν έξω από το σπίτι της, κρατώντας το μπλε γαλλικό κόρνο που είχε κλέψει από ένα εστιατόριο το 2005. Τα παιδιά του Τεντ ήταν τα πρώτα που συνειδητοποίησαν ότι είχε ακόμα αισθήματα για τη Ρόμπιν, μέσα από τις ιστορίες που διηγούταν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κωμικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του CBS Κατηγορία:Sitcoms
Δράμαλης (αποσαφήνιση)
Με το επώνυμο Δράμαλης αναφέρονται, εκτός του Οθωμανού Μαχμούτ Πασά Δράμαλη, 2 Έλληνες οπλαρχηγοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από τη Δράμα:
Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Υπερηφάνειας
Infobox recurring event  name  Europride status Ενεργο genre ΛΟΑΤ Φεστιβαλ Υπερηφανειας date Μεσα στον χρονο frequency Ετησιο location Ευρώπη    first  1992 ( 1992 ) εναλλ.=|μικρογραφία|Συμμετέχοντες στο Europride της Βιέννης το 2019 μικρογραφία|Το άρμα του Κέντρου Λεσβιών και Γκέι του Ανατολικού Λονδίνου, 2006 εναλλ.=|μικρογραφία|Σημαία Ουράνιου Τόξου, Λονδίνο 2006 μικρογραφία|Ναυτικό προσωπικό, Λονδίνο 2006 Το Europride είναι μια παν-Ευρωπαϊκή διεθνής εκδήλωση αφιερωμένη στην LGBT υπερηφάνεια, που φιλοξενείται από μια διαφορετική Ευρωπαϊκή πόλη κάθε χρόνο. Η διοργανώτρια πόλη είναι συνήθως μία με μια καθιερωμένη gay pride εκδήλωση ή μια σημαντική LGBT κοινότητα.
Για ένα δεκαπενθήμερο, πολλές αθλητικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν σε όλη την πόλη υποδοχής. Το Europride συνήθως κορυφώνεται κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου με ένα παραδοσιακό Mardi Gras στιλ gay παρέλασης, ζωντανή μουσική, ειδικά club nights και την AIDS αγρυπνία.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|Το Europride της [[Μαδρίτης τον Ιούλιο του 2007]] δεξιά|μικρογραφία|WorldPride του 2000 στη [[Ρώμη]] Το Europride εγκαινιάστηκε στο Λονδίνο το 1992, στο οποίο συμμετείχαν εκτιμώμενη πλήθη των πάνω από 100.000. Το επόμενο έτος, το Βερολίνο φιλοξένησε την εκδήλωση. Όταν το Άμστερνταμ φιλοξένησε Europride το 1994, εξελίχθηκε σε μια οικονομική καταστροφή, αφήνοντας χρέη των περίπου 450.000 ευρώ. Το 1996, το Europride μετακόμισε στην Κοπεγχάγη, όπου απολαυσε ισχυρή υποστήριξη από τους ηγέτες της πόλης. Οι διοργανωτές ήταν επιτυχής σε όλα τα μέτωπα και μάλιστα κατάφερε να επιτύχουν δημοσιονομικό πλεόνασμα. μικρογραφία|[[Lady Gaga|Η Lady Gaga στο Europride της Ρώμης το 2011]] Το Παρίσι φιλοξένησε το Europride το 1997. Το φεστιβάλ είχε πολλές εμπορικούς χορηγούς και ευρέως χαιρετίστηκε ως επιτυχία. Κατά τη διάρκεια της παρέλασης, πάνω από 300.000 άνθρωποι διαδήλωσαν τη Βαστίλη. Η Στοκχόλμη ήταν η διοργανώτρια πόλη το 1998. Το Λονδίνο ήταν να φιλοξενήσει το Europride πάλι το 1999, αλλά η εκδήλωση ακυρώθηκε όταν οι διοργανωτές χρεοκόπησαν.
Το 2000,το Worldpride αντικαταστησε το Europride. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη και το επισκεφτηκαν πολυ ομοφυλόφιλοι και λεσβίες από όλο τον κόσμο. Εαν και αρχικά υποστήριξαν την εκδήλωση, οι ηγέτες της πόλης τράβηξαν την υποστήριξή τους μόλις μέρες πριν, λόγω της πίεσης που ασκείθηκε από το Βατικανό, το οποίο οργάνωνε το Ιωβηλαίο.
Η Βιέννη φιλοξένησε το Europride 2001, αντλώντας μεγάλα πλήθη από την Κεντρική Ευρώπη. Το 2002 στην Κολωνία, Γερμανία, πραγματοποιήθηκε το μεγαλύτερο ποτέ Europride * οι υπάλληλοι εκτιμησαν πλήθη σε αριθμό πάνω από ένα εκατομμυριο. Το Europride φιλοξενήθηκε από το Μάντσεστερ, το 2003, και το Αμβούργο το 2004. Το Όσλο το διοργανωσε το 2005, με τον Ian McKellen ως καλεσμένο.
Το Λονδίνο φιλοξένησε την εκδήλωση, το 2006, την οργάνωνοντας ενα φεστιβάλ δυο εβδωμαδων με αποκορύφωμα την παρέλαση την τελευταία ημέρα (την 1η Ιουλίου), στην οποία διαδηλωτές κάλεσαν να παρελαυσουν την οδό Oxford Street, έναν από τους πιο πολυσύχναστους εμπορικούς δρόμους, την πρώτη φορά που είχαν νομικά το δικαίωμα να το πράξουν. Την παρέλαση παρακολούθησαν ο Δήμαρχος του Λονδίνου Κεν Λίβινγκστον, Συντηρητικός βουλευτης Άλαν Ντάνκαν, τα ανθρώπινα δικαιώματα ακτιβιστής Peter Tatchell, και η πρώτη τρανσέξουαλ βουλευτης, η Ιταλιδα Vladimir Luxuria.
Μετά την παρέλαση, πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις σε τρεις πλατείες της πρωτεύουσας: μια συγκέντρωση στην Πλατεία Τραφάλγκαρ που απευθύνοταν από τον Ian McKellen, και ψυχαγωγία σε Leicester και το Soho Πλατείες. Το Europride το 2006 σηματοδότησε την πρώτη φορά που το Λονδίνο είχε την κύρια πορεια υπερηφάνειας και τις ψυχαγωγικές περιοχές ήταν σκηνοθετημένες στην την ίδια την πόλη, παρά σε ανοιχτα πάρκα.
Το 2007, η Μαδρίτη φιλοξένησε το Europride, το οποίο έλαβε χώρα στην Chueca,την πρωτεύουσα του gay village, κατά την τελευταία εβδομάδα του Ιουνίου. Η Μαδρίτη επιλέχθηκε λόγω του νόμου σχετικα με τον γκέι γάμο και της ταυτότητας φύλου τους οποιους η Ισπανία είχε περάσει κατά τη διάρκεια των προηγούμενων δύο ετών. Περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι παρακολούθησαν την τελευταία παρέλαση που περνούσε μέσα από τους δρόμους στο κέντρο της πόλης του Alcalá, και Gran Vía, που καταλήγουν σε Plaza de España. Για πρώτη φορά, Μαδρίτη Δημαρχείο συνέβαλε χρηματοδότηση στο MADO (Μαδρίτη Orgullo) οργάνωση. Επιπλέον, μια ιδιωτική εκδήλωση, η Infinitamentegay Κόμματος, πραγματοποιήθηκε στο Casa de Campo Πάρκο.
Το 2008, η Οργανωση Υπερηφάνειας της Στοκχόλμης διοργανωσε το Europride 2008, που πραγματοποιήθηκε από τις 25 Ιουνίου έως τις 3 αυγούστου στη Στοκχόλμη, μια δεκαετία μετά τη φιλοξενία Europride 1998.
Η Ζυρίχη φιλοξένησε το Europride το 2009 με ένα μηνιαιο κατάλογο των γεγονότων από τις 2 Μαΐου έως τις 7 Ιουνίου, με αποκορύφωμα την παρέλαση μέσα στο κέντρο της Ζυρίχης, στις 6 Iουνίου.
Το 2011, το Europride επέστρεψε στη Ρώμη. Το παρουσιασε η Claudia Gerini, ενώ η παρέλαση έκλεισε με μια συναυλια και ομιλία με την Lady Gaga στο Circus Maximus. Αυτό το έτος, ένα εκατομμύριο άνθρωποι έλαβαν μέρος.
Το Europride 2013 ήταν στη Μασσαλία (Γαλλία) από τις 10 Ιούλιου μέχρι τις 20. Αυτό το Europride επικεντρώθηκε στον γάμο ομοφυλοφίλων στη Γαλλία και γιορτάσε τον μεγαλύτερη γκέι γάμο στην Ευρώπη.
Το 2016 το Europride επέστρεψε στο Άμστερνταμ.Η τραγουδιστρία/τραγουδοποιός Tara McDonal από το Ηνωμένο Βασιλειο τραγούδησε το single "Χρειάζομαι Ένα Θαύμα", το οποίο επιλέχθηκε ως ο ύμνος του Europride και το εκανε remix ο Gregor Salto.
Παγκοσμιο Φεστιβαλ Υπερηφάνειας
Η EPOA αποφάσισε ότι μια εκδηλωση Παγκοσμιας Υπερηφάνειας που πραγματοποιήθηκε στην Ευρώπη, επίσης, αυτόματα εφέρε τον τίτλο του Europride.
Το πρώτο Παγκόσμιο Φεστιβαλ Περηφάνιας πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη το 2000 (βλ. παραπάνω). Το δεύτερο Worldpride πραγματοποιήθηκε στην Ιερουσαλήμ κατά την περίοδο 2005-2006.
Στο Λονδίνο, επίσης, φιλοξενηθηκαν το 2012 οι Θερινοι Ολυμπιακοι Αγωνες, το Λονδινο νίκησε την ανταγωνιστρια υποψήφια, Στοκχόλμη το φθινόπωρο του 2008 για να κρατήσει το Παγκοσμιο Φεστιβαλ Υπερηφάνεια του 2012, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 23 Ιουνίου έως τις 8 Ιουλίου.
Η επιτυχία της Μαδριτης
Το Europride της Μαδριτης το 2007 ήταν το πιο διασημο ποτέ, με περίπου 2,5 εκατομμύρια επισκέπτες. Αυτή η τεράστια προσέλευση δεν ήταν μόνο μια επιτυχία για τη Μαδρίτη, αλλά και για όλη την ΛΟΑΤ κοινότητα στην Ισπανια, λόγω του εορτασμού της αλλαγής των όρων στους νόμους που σχετίζονται με τους γκέι γάμους και υιοθεσίες.
Η Μαδρίτη ήταν μία από τις πρώτες πόλεις της Ισπανίας η οποια γιόρτασε τη νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλοφίλων, με την υποστήριξη όλων των πολιτικών κομμάτων, ακόμη και τους συντηρητικοί της Κυβέρνησης, με επικεφαλής τον πρώην δήμαρχο της πόλης, τον Αλμπέρτο Ruíz Gallardón από το Partido Popular.
Λόγω αυτών και άλλων προώδων στη ελευθερια σχεσεων του ίδιου φύλου, της ελευθερίας και της κοινωνικής προόδου, η Μαδρίτη είχε επιλεγεί το 2012 να φιλοξενήσει το Παγκοσμιο Φεστιβαλ Υπερηφάνειας το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ
Λουδοβίκος Γ΄ μέγας δούκας της Έσσης
Ο Λουδοβίκος Γ΄ (γερμ. Ludwig III, 9 Ιουνίου 1806 - 13 Ιουνίου 1877) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν μέγας δούκας της Έσσης & παρά τω Ρήνω.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Βιλελμίνης, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου της Βάδης.
Το Μάρτιο του 1848 έγινε επανάσταση στα γερμανικά κράτη και ο πατέρας του παραιτήθηκε. Ο Λουδοβίκος Γ΄ τον διαδέχθηκε. Το 1862 ο ανιψιός του Λουδοβίκος Δ΄ νυμφεύτηκε την Αλίκη, κόρη της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Κατά τον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 ο Λουδοβίκος έστελνε πολλά γράμματα στη Βικτωρία, λέγοντάς της να τον δικαιολογήσει στον Βασιλιά της Πρωσίας.
Τον Μάρτιο του 1877 απεβίωσε ο δευτερότοκος αδελφός του, Κάρολος, και τον Ιούνιο του ίδιου έτους ο ίδιος ο Λουδοβίκος Γ΄. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο γιος του Καρόλου, ο Λουδοβίκος Δ΄ και η σύζυγός του Αλίκη.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1833 τη Ματθίλδη Καρολίνα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και η Ματθίλδη Καρολίνα απεβίωσε το 1862.
Το 1868 έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα Μαγκνταλένα Άππελ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και στην Άννα Μαγκνταλένα απονεμήθηκε ο τίτλος της βαρόνης του Χόχστεντεν.
Χόμορη Αιτωλοακαρνανίας
Η Χόμορη ή Χώμορη είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Ναυπακτία του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 700 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Χόμορη είναι κτισμένη αμφιθεατρικά στις νοτιοδυτικές πλαγιές του βουνού Αρδίνη (Ξεροβούνι), κάτω από το δασώδη λόφο του Αγίου Κωνσταντίνου, ανάμεσα στους χείμαρρους Μέγα Ρέμα (δυτικά) και τον Χομορίτικο (ανατολικά), οι οποίοι καταλήγουν στον ποταμό Κότσαλο. Βρίσκεται βόρεια της Ναυπάκτου και η πρόσβαση σε αυτήν γίνεται είτε μέσω Ελευθέριανης, συνολικής απόστασης 52 χλμ, είτε μέσω Πλατάνου, συνολικής απόστασης 66 χλμ. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν η πλακόστρωτη πλατεία με το μεγάλο πλατάνι τη πέτρινη βρύση της, η θέα και τα πέτρινα σπίτια του χωριού με πιο σημαντικό τον "Πύργο των Λογοθεταίων" του 1756.
Το μοναστήρι της Παναγίας της Καββαδιώτισας
Το ιστορικότερο αξιοθέατο της περιοχής είναι το μοναστήρι της Παναγίας της Καββαδιώτισας ή Ιερά Μονή Κοίμησης Θεοτόκου που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του χωριού, περιτριγυρισμένο από ακακίες και θάμνους και έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο από το 1938. Σύμφωνα με την παράδοση η εικόνα της Παναγίας ήλθε από το χωριό Καββαδά των Θεσσαλικών Αγράφων. Η κτητορική επιγραφή που είναι εντοιχισμένη στο καθολικό της μονής έχει καταστραφεί και μοναδική χρονολογική ένδειξη παραμένει η χρονολογία 1725 σε εικόνα του τέμπλου. Το καθολικό, χρονολόγησης 1831, είναι βασιλικού ρυθμού χωρίς τρούλο και το ηγουμενείο (του 1815) οίκημα εντυπωσιακού τρόπου δόμησης με στέγη από παραδοσιακή πλάκα. Ιδιαίτερη αξία παρουσιάζουν οι εικόνες του ξυλόγλυπτου τέμπλου και κυρίως η πολυπρόσωπη σύνθεση της Κοίμησης της Θεοτόκου.
Ιστορία
Η Χόμορη αναφέρεται από τις αρχές του 17ου αιώνα και το όνομά της πιθανολογείται ότι προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη "όμορος", δηλαδή γειτονικός. Το χωριό το 1912 ήδη αναφέρεται με το όνομα Χώμερη και το 1940 διορθώνεται σε Χόμορη. Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την κατονομάζει με το όνομα Χώμορη στον κατάλογο των χωριών της περιοχής Κραβάρων να κατοικείται από 10 οικογένειες. Από το έτος 1695 ως το 1775 υπήρχε έδρα Επισκοπής που είχε στη δικαιοδοσία της τη Δωρίδα και την ορεινή Ναυπακτία.
Διοικητικές πληροφορίες
Το χωριό αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, ως Χώμερη το 1835 με το ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Προσχίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Χόμορη. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης μαζί με την Αγία Τριάδα αποτελούν την τοπική κοινότητα Χόμορης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πλατάνου του Δήμου Ναυπακτίας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού και κατοικιών του 2011 που αφορούν στο μόνιμο πληθυσμό της χώρας ως κοινότητα απογράφησαν 77 κάτοικοι, ενώ ως οικισμός 66.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κράβαρα Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας