cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζαχαρίας Αινιάν
Βιογραφικά στοιχεία
Στη συνέχεια ο Δικαίος έκανε το σπίτι των Αινιάνων τόπο συγκέντρωσης των αποστόλων της Εταιρείας και συγκεντρώνονταν εκεί μια φορά την εβδομάδα, δήθεν για διασκέδαση, με σκοπό τη διευθέτηση των πραγμάτων της Εταιρείας. Σύμφωνα με τον Γούδα ο Μουρούζης άκουσε με ευχαρίστηση τα της Εταιρείας, αλλά δε θέλησε να ορκιστεί, παρόλο που προστάτευε τα μέλη της Εταιρείας. Όταν ο Δικαίος γύρισε από την Βλαχία το 1819 και ζούσε στην Κωνσταντινούπολη φιλοταράχως, συνελήφθη στο δωμάτιό του στον Αινιάνα και ο Δημήτριος Αινιάν κατάφερε με χρηματισμό να τον απελευθερώσει. Αργότερα, όταν ένας από τους επίδοξους δολοφόνους του Πασόμπεη βρέθηκε στα Θεραπειά, μπήκε στο σπίτι του Αινιάνα και όταν τον έπιασαν, έπιασαν και τον παπά Ζαχαρία και θα τον εξόριζαν αν δεν επενέβαινε ο Πασόμπεης που βεβαίωσε για την αθωότητά του.
Όταν έγινε η επανάσταση, οι Τούρκοι συνέλαβαν όσους βρισκόταν στο σπίτι, τον πατέρα του Παπά-Ζαχαρία και τον Χριστόδουλο και τους φυλάκισαν. Κατάφεραν με δωροδοκία να ελευθερωθούν και εγκαταστάθηκαν στην Κίος της Βιθυνίας ως αφανείς ραγιάδες. Επέστρεψαν κρυφά στην Ελλάδα το 1827, όπου ήδη βρισκόταν τα αδέλφια του Γεώργιος (που ήταν σημαντικός πολιτικός, είχε χρηματίσει Υπουργός της Αστυνομίας και έγινε Γερουσιαστής επί Καποδίστρια) και Δημήτριος (που είχε υπηρετήσει ως στρατιώτης στην επανάσταση και ως γραμματέας του Καραϊσκάκη, μέλος του Εφετείου των Νήσων επί Καποδίστρια). Εκεί, ο Χριστόδουλος διορίστηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια στο Πανελλήνιον, το συμβουλευτικό σώμα που αντικατέστησε το Βουλευτικό.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Πορτ Λόκο
Το Πορτ Λόκο (Port Loko) είναι μια από τις 5 επαρχίες της Βόρειας περιφέρειας, Σιέρρα Λεόνε. Πρωτεύουσά της είναι το Πορτ Λόκο. Έχει έκταση 5.719 τ.χλμ. (τέταρτη μεγαλύτερη επαρχία της Β. περιφέρειας), πληθυσμό 500.992 κατοίκων (μεγαλύτερη) και πυκνότητα 87,6 κατοίκων ανά τ.χλμ. (δεύτερη μεγαλύτερη).
Γεωγραφία
Το Πορτ Λόκο βρίσκεται βορειοδυτικά της χώρας και δυτικά της Βόρειας περ.. Συνορεύει στα βόρεια με την Κάμπια, στα ανατολικά με το Μπομπάλι, στα νοτιοανατολικά με το Τονκολίλι, στα νότια με τη Μογιάμπα, στα νοτιοδυτικά με τη Δυτική Αγροτική Επαρχία και στα δυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό.
Παραπομπές
Π
Παρασκευάς Καρασούλος
Ο Παρασκευάς Καρασούλος (15 Αυγούστου 1962) είναι Έλληνας στιχουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Υμηττό. Μπήκε στη δισκογραφία το 1987 με το δίσκο Το Μαγικό Κλειδί που συνέθεσε ο Στέφανος Κορκολής και ερμήνευσε η Μαρία Δημητριάδη. Οι επόμενοι δύο δίσκοι του έχουν επίσης την υπογραφή του Στέφανου Κορκολή: το 1988 κυκλοφορεί ο δίσκος Λες κι είσαι νύχτα, όπου ο συνθέτης τραγουδάει κιόλας, και το 1989 ο δίσκος Παλίρροια τον οποίο ερμηνεύει η Δήμητρα Γαλάνη. Τα τραγούδια Δεν είσαι εδώ και Και σ' αγαπώ μένουν στο χρόνο.
Το 1991 συνεργάζεται πάλι με τη Δήμητρα Γαλάνη στο δίσκο Φως. Ο δίσκος αυτός είναι η πρώτη συνθετική απόπειρα της Δήμητρας Γαλάνη και τραγούδια που κάνουν επιτυχία και παραμένουν διαχρονικά είναι το Δυο μέρες μόνο και το Στο πάτωμα τα ρούχα σου.
Το 1996 είναι η χρονιά σταθμός για τον Παρασκευά Καρασούλο: κυκλοφορεί ο ψηφιακός δίσκος Μικρή πατρίδα σε μουσική Γιώργου Ανδρέου και ερμηνεία Παντελή Θεοχαρίδη, Μόρφως Τσαϊρέλη, Γιώργου Νταλάρα, Αλκίνοου Ιωαννίδη, Ελένης Τσαλιλογοπούλου, ο οποίος είναι ο πρώτος της δισκογραφικής και εκδοτικής του εταιρίας Μικρή Άρκτος. Η Μικρή πατρίδα γίνεται το σήμα κατατεθέν του και ένα από τα διαχρονικότερα ελληνικά τραγούδια ενώ η Μικρή Άρκτος συνεχίζει με πολύ ενεργή παρουσία στα πράγματα της ελληνικής δισκογραφίας.
Το 2000 εκδίδονται από τη Μικρή Άρκτο τα δύο βιβλία του Μικρή Πατρίδα και Η Στίξη των Ημερών και ένα χρόνο αργότερα ο επόμενος ψηφιακός του δίσκος Δον Κιχώτες σε μουσική Θοδωρή Οικονόμου και ερμηνεία Μαρίας Δημητριάδη, ενώ μέσω της καλλιτεχνικής εταιρίας δίνει τη δυνατότητα σε πολλούς νέους καλλιτέχνες να αναδείξουν το ταλέντο τους με τις Ακροάσεις Δημιουργών και Ερμηνευτών της Μικρής Άρκτου.
Από τις τέσσερις Ακροάσεις της Μικρής Άρκτου έχουν αναδειχθεί ως σήμερα καλλιτέχνες όπως η Νατάσσα Μποφίλιου, ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος, ο Θέμης Καραμουρατίδης, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, ο Μίνως Θεοχάρης, ο Δημήτρης Μαραμής, ο Γιάννης Βασιλόπουλος, ο Σπύρος Παρασκευάκος, η Δήμητρα Σελεμίδου, ο Μιχάλης και ο Παντελής Καλογεράκης κ.α..
Το 2004 κυκλοφορεί ο Κήπος των Ευχών που ερμηνεύει ο Μάριος Φραγκούλης και συνθέτουν ο ίδιος ο ερμηνευτής, ο Στέφανος Κορκολής, ο Θοδωρής Οικονόμου, ο Θέμης Καραμουρατίδης, ο Δημήτρης Μαραμής και ο Θύμιος Παπαδόπουλος. Ξεχωρίζουν από το δίσκο τραγούδια όπως ο Μικρός Πρίγκιπας, οι Δρόμοι του Ουρανού, το Θαύμα και τα Νησιά.
Το 2007 ο ραδιοφωνικός σταθμός Δεύτερο τον τιμά μέσα από ένα αφιέρωμα που κάνει στους σημαντικότερους Έλληνες στιχουργούς. Το 2008 η Μικρή Άρκτος συνεργάζεται με την ECM με αποτέλεσμα από την εταιρεία του να κυκλοφορήσουν ψηφιακοί δίσκοι της Ελένης Καραϊνδρου, του Νίκου Κυπουργού και της Σαββίνας Γιαννάτου, ενώ ο ίδιος αναλαμβάνει τη διοργάνωση του Φεστιβάλ Υμηττού με μεγάλη επιτυχία.
Σπυρίδων Παπούλας
Ο Σπυρίδων Παπούλας ήταν Έλληνας πλοιοκτήτης και αγωνιστής του 1821, πατέρας του μετέπειτα Αρχιστράτηγου Αναστασίου Παπούλα.
Παρασκευάς Καρασούλος
Παραπομπές σημειώσεις
Καρασουλος Παρασκευας
Σπυρίδων Παπούλας
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Εφοπλιστές
ΛΚΣ Λοτζ
Η ΛΚΣ Λοτζ (πολωνικά: ŁKS Łódź, «Łódzki Klub Sportowy Łódź») είναι ποδοσφαιρικός αθλητικός σύλλογος από το Λοτζ της Πολωνίας. Είναι περισσότερο γνωστός για το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Διαθέτει ακόμη τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, αντισφαίρισης, στίβου και παλαιότερα χόκεϊ επί πάγου. Ιδρύθηκε το 1908. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Λοτζ «Βουαντίσουαφ Κρουλ», χωρητικότητας 16.500 θεατών. Το ποδοσφαιρικό franchise έχει πωληθεί σε ιδιωτικούς επενδυτές ,καθώς η πόλη δεν μπορούσε πλέον να το υποστηρίξει οικονομικά. Μετά από χρόνια οικονομικών δυσκολιών, ο σύλλογος χρεοκόπησε το Μάιο του 2013. Την περίοδο 2012-14 ξεκίνησε από την πέμπτη κατηγορία, όταν επαναδημιουργήθηκε από τη συνεργασία μεταξύ επενδυτών και τοπικών παραγόντων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας
Φρέγκαινα Αργολίδας
Η Φρέγκαινα είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αργολίδας. Ανήκει διοικητικά στον δήμο Άργους - Μυκηνών. Βρίσκεται σε υψόμετρο 296 μέτρων πάνω από τη στάθμη της θάλασσας.
Έχει μόνιμο πληθυσμό 58 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Φρεγκαίνης του Δήμου Άργους Μυκηνών.
Το χωριό αναπτύχθηκε από κατοίκους του Τουρνικίου που κατοικούσαν στο χωριό κατά τον χειμώνα. Το 1946 αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός και αποσπάσθηκε απο την κοινότητα Κρυονερίου, δημιουργόντας δική του κοινότητα. Το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων του χωριού ασχολείται με την κτηνοτροφία και άλλα γεωργικά επαγγέλματα. Η εκκλησία της Φρέγκαινας είναι ο Ιερός Ναός Αγίων Αποστόλων.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του οικισμού έχει παρουσιάσει αυξομοιώσεις στο παρελθόν αλλα τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχει μειωθεί σημαντικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Χρήστος Χατζηπαντελίδης
Ο Χρήστος Χατζηπαντελίδης είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του μέσου και τη φετινή περίοδο (2012-13) αγωνίζεται στον Ολυμπιακό Βόλου.
Καρίερα
Ο Χρήστος Χατζηπαντελίδης γεννήθηκε στα Ιωάννινα στις 12 Αυγούστου 1981 κάνοντας εκεί τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα. Ωστόσο, χρειάστηκε αρχικά να παίξει μία τετραετία στη Δάφνη Ερυθρών που μετείχε στο πρωτάθλημα της Βοιωτίας, πριν ξεκινήσει ουσιαστικά η ποδοσφαιρική του καριέρα παίρνοντας μεταγραφή στον Αθηναϊκός Α.Σ. σε ηλικία 18 ετών την περίοδο 1999-00, αγωνιζόμενος στη Β΄ Εθνική κατακτώντας και το πρωτάθλημα και συνάμα την άνοδο στη Α΄ Εθνική. Αγωνίστηκε ένα χρόνο στη Α΄ Εθνική (2000-01) και την περίοδο 2001-02 αρχικά στην Β΄ Εθνική έως τον Ιανουάριο του 2002 όπου μετεγγράφηκε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα, παίρνοντας μόνο μία ευκαιρία συμμετοχής στο κύπελλο. Παρέμεινε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα και την περίοδο 2002-03 στην Α' Εθνική, αλλά λόγω τιμωρίας της ομάδας του από την ΕΠΟ, διαβαθμίστηκαν στη Β΄ Εθνική. Ακολούθως εντάχθηκε στο δυναμικό της Α.Ο. Χανίων χωρίς όμως να έχει συμμετοχές. Το 2005 μετακινείται στην Κύπρο όπου και υπογράφει στον Ολυμπιακό Λευκωσίας, βοηθώντας την ομάδα του να παραμείνει στην κατηγορία την περίοδο 2005-06. Ακολούθως επιστρέφει στην Ελλάδα όπου αποκτιέται από τον ΠΑΣ Πρέβεζα (2006-07) χωρίς όμως καμιά συμμετοχή. Την περίοδο 2007-08 αγωνίζεται με τα χρώματα της Νίκης Βόλου έχοντας 27 συμμετοχές και 13 τέρματα (πρώτος σκόρερ ομάδας . Το Δεκέμβριο του 2012 βραβεύθηκε από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών (ΠΣΑΠ) ως ο πολυτιμότερος παίκτης του Βορείου ομίλου της Γ΄ Εθνικής για την περίοδο 2007-2008  . Την περίοδο 2008-09 αγωνίζεται στον ΑΟ Νέα Καβάλα   στη Β' Εθνική και με 19 συμμετοχές βοηθά την ομάδα του να πάρει την άνοδο στην Α΄ Εθνική. Την περίοδο 2009-10 αγωνίζεται στον Α.Ο. Θρασύβουλος Φυλής  και την περίοδο 2010-11 στη Γ.Σ. Δόξα Δράμας βοηθώντας την ομάδα του να πάρει το εισιτήριο ανόδου στην Σούπερ Λιγκ. Αν και δέχθηκε πρόταση από τη Γ.Σ. Δόξα Δράμας για ανανέωση της συνεργασία τους, προτίμησε λόγω γάμου να μετακομίσει μόνιμα στην Κύπρο. Έτσι, εντάσσεται στη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, αγωνιζόμενος στην A' κατηγορία όπου συνεχίζει μέχρι τον Ιανουάριο του 2013. Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 ήταν ο πρώτος σκόρερ την ομάδας του με 8 τέρματα και στην έκτη θέση του πίνακα των σκόρερ του πρωταθλήματος. Τον Ιανουάριο του 2013 αποχώρησε από τη Νέα Σαλαμίνα και εντάχθηκε στον Ολυμπιακό Βόλου.
Ο Χρήστος Χατζηπαντελίδης έχει τέσσερις συμμετοχές με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας κάτω των 21 ετών της Ελλάδας. αλλά έχασε τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς αγώνες λόγο σοβαρού τραυματισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θρασύβουλου Φυλής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Γιάκομπ φαν Στάφερντεν
μικρογραφία|270x270εσ| Ο Ορφέας παίζει λύρα Ο Γιάκομπ φαν Στάφερντεν (Jacob van Staverden Άμερσφοορτ1656 - Ρώμη (μετά το) 1716) ήταν Ολλανδός ζωγράφος που μετανάστευσε στη Ρώμη, όπου αποτελούσε μέλος της ομάδας ζωγράφων ρωπογραφιών γνωστή ως Bamboccianti.
Βιογραφία
Οι λεπτομέρειες για τη ζωή του είναι λιγοστές. Εκπαιδεύτηκε ίσως μέχρι το 1672 στο Άμερσφοορτ από τον ζωγράφο νεκρών φύσεων και αστικών τοπίων Ματίας Βίτχοος, ο οποίος είχε προηγουμένως ζήσει και εργαστεί στην Ρώμη. Ήταν ενεργός στο Άμερσφοορτ μέχρι το 1674, έτος κατά το οποίο έφυγε για την Ιταλία μαζί με τον Κασπάρ φαν Βίττελ, έναν άλλο μαθητή του Βίτχοος. Καταγράφεται στη Ρώμη στις 3 Ιανουαρίου 1675. Εδώ έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας ένωσης κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που εργάζονταν στη Ρώμη. Ήταν συνηθισμένο για τους Bentvueghels να υιοθετούν ψευδώνυμο. Ο Γιάκομπ φαν Στάφερντεν έλαβε το ψευδώνυμο Ijver (επιμέλεια). Ήλθε, επίσης, σε επαφή με τους «Bamboccianti», μια χαλαρή ομάδα κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών ζωγράφων που κατοικούσαν στη Ρώμη και επέλεξαν την καθημερινή ζωή των κατώτερων τάξεων στη Ρώμη και στην ύπαιθρο ως προτιμώμενο θέμα των έργων τους. μικρογραφία|280x280εσ| Πωλητής καρπουζιών και ένα νεαρό αγόρι Τον Μάρτιο του 1686 και τον Ιανουάριο του 1687 καταγράφεται στο Άμερσφοορτ. Έφυγε πάλι για τη Ρώμη, όπου διέμεινε από το 1689 μέχρι το θάνατό του. Στη Ρώμη καταγράφεται ότι ζούσε με τον Κασπάρ φαν Βίττελ το 1689 και το 1693-94. Εισήλθε στην υπηρεσία της Παπικής Φρουράς στη Ρώμη το 1694. Σύμφωνα με τον πρώην Ολλανδό βιογράφο Γιαν φαν Χόολ (Jan van Goo)l, ο λόγος ήταν ότι δεν ήταν πολύ επιτυχημένος ως καλλιτέχνης στη Ρώμη. Ο φαν Χόολ δηλώνει επίσης, κακόβουλα, ότι ο φαν Στάφερντεν υποδυόταν τον ευγενή στη Ρώμη, ενώ στην πραγματικότητα ο πατέρας του ήταν «μόνον ένας κοινός τεχνίτης».
Το όνομα του Γιάκομπ φαν Στάφερντεν εμφανίζεται σε διάφορα έγγραφα με ημερομηνίες 1706, 1710 και 1712 και 1716 σχετικά με την πώληση περιουσιακών στοιχείων για τη συγκέντρωση χρημάτων. Το επάγγελμά του δεν αναφέρεται σε αυτά τα αρχεία. Η τελευταία καταγραφή για τον καλλιτέχνη χρονολογείται στο 1716. Δεν είναι γνωστό πότε ή πού πέθανε ο καλλιτέχνης, αν και υποτίθεται ότι πέθανε στη Ρώμη.
Έργο
Μόνον ένας μικρός αριθμός έργων του Γιάκομπ φαν Στάφερντεν είναι γνωστά, και πάλι μόνον βάσει αποδόσεων. Είναι κυρίως ρωπογραφίες στο ύφος των Bamboccianti. Ο φαν Χόολ αναφέρει ότι ο φαν Στάφερντεν ζωγράφισε επίσης λουλούδια και φρούτα, αλλά δεν είναι γνωστά σήμερα παραδείγματα από το χέρι του σε αυτό το είδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Φερνάντο Πεσσόα
Ο Φερνάντο Πεσσόα (Fernando António Nogueira de Seabra Pessôa) ήταν Πορτογάλος ποιητής και συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λισαβώνα το 1888.
Χάνει νωρίς τον πατέρα του. Γρήγορα η μητέρα του ξαναπαντρεύεται με έναν διπλωμάτη που διορίζεται στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής. Η οικογένεια τον ακολουθεί και έτσι ο Πεσσόα θα αρχίσει και θα ολοκληρώσει τις σπουδές του στην αγγλική γλώσσα και θα αποκτήσει μια στέρεη αγγλική λογοτεχνική παιδεία.
Το 1903 μπήκε πρώτος στο πανεπιστήμιο του Κεηπ Τάουν, κερδίζοντας και το Βραβείο της Βασίλισσας Βικτωρίας για την αγγλική γλώσσα.
Το 1905 επέστρεψε στην Πορτογαλία και, μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα να σπουδάσει φιλολογία στη Λισαβώνα, εγκατέλειψε τις σπουδές του και άρχισε να ασχολείται με το εμπόριο για να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Αντιπρόσωπος διάφορων εμπορικών οίκων στη Λισαβώνα, έζησε μια ζωή εργένης, συγκατοικώντας αρχικά με τη θεία του και αργότερα με την ετεροθαλή αδελφή του.
Σε ηλικία δεκαεπτά ετών επιστρέφει στη Λισαβώνα, όπου θα διαμείνει έως τον θάνατό του. Διαλέγει το επάγγελμα του συντάκτη-μεταφραστή και αναλαμβάνει την εμπορική αλληλογραφία μερικών οίκων της εμπορικής Κάτω Πόλης της Λισαβώνας, εργασία με πενιχρές αποδοχές, που όμως τον απαλλάσσει από τις δεσμεύσεις του ωραρίου και του συγκεκριμένου χώρου.
Το μεγαλύτερο μέρος του σπουδαίου έργου του έμεινε αδημοσίευτο έως τον θάνατό του, στις 30 Νοεμβρίου 1935. Ως τότε, ο Πεσσόα είχε δημοσιεύσει το πρώτο του βιβλίο στα Πορτογαλικά, με τίτλο Mensagem, δύο πλακέτες με αγγλικά ποιήματα, καθώς και μερικά λογοτεχνικά και πολιτικά μανιφέστα. Ήταν επίσης γνωστός ως εκδότης της επιθεώρησης Athena (1924-25) και ως συνεργάτης σε διάφορα πρωτοποριακά έντυπα, και κυρίως στο Orpheu (1915), όργανο του μοντερνιστικού κινήματος.
Μετά τον θάνατό του (από κολικό του νεφρού), τα άπαντα του έργου του εκδόθηκαν σε οκτώ τόμους, υπογραμμένα με τα διάφορα ψευδώνυμα που χρησιμοποιούσε κατά καιρούς και που, όπως έλεγε, εξέφραζαν τις διάφορες προσωπικότητες που συνυπήρχαν μέσα του: του "Αλβέρτο Καρέιρο", του "Αλβάρο δε Κάμπος" και του "Ρικάρδο Ρέις"'.
Είναι δυνατό να είναι κάποιος συγχρόνως πλούσιος και δαιμόνιος τραπεζίτης κι ένας ολοκληρωμένος αναρχικός που πολεμά για την απελευθέρωση της κοινωνίας; Σύμφωνα με τον Πεσσόα, ναι.
Οι "ετερώνυμοι" του Πεσσόα
Μέχρι σήμερα, οι μελετητές του έργου του έχουν ανακαλύψει είκοσι επτά διαφορετικές προσωπικότητες που υπογράφουν γραπτά του Πεσσόα. Ανάμεσα τους ξεχωρίζουν ο αγγλόφωνος Αλεξάντερ Σερτς, από την εποχή της Νοτίου Αφρικής, ο Αλμπέρτο Καέιρο, ένας σοφός που συνθέτει τα ποιήματά του αποτραβηγμένος στην εξοχή, ο Ρικάρντο Ρέις, φιλόλογος, που προσπαθεί να αναμετρηθεί με τους αρχαίους κλασικούς και ο Άλβαρο ντε Κάμπος, μηχανικός, με παιδεία αγγλοσαξονική, που στο έργο του υμνεί την τεχνολογία και την έλευση των μοντέρνων καιρών. Χρειάστηκαν δεκαετίες για να μπορέσει όλη αυτή η παραγωγή να συγκεντρωθεί και να μελετηθεί ως έργο του Πεσσόα.
Όταν το 1935 πέθανε διαλυμένος από το ποτό σε ηλικία 47 ετών, βρέθηκε στο σπίτι του ένα μπαούλο με 27.453 χειρόγραφα, από τα οποία ένα μεγάλο μέρος μένει ακόμη να μελετηθεί και να εκδοθεί, επιφυλάσσοντας ενδεχομένως και άλλες εκπλήξεις στους επιμελητές. Ο Πεσσόα πέθανε γνωστός στους λογοτεχνικούς κύκλους, όμως ο πορτογαλικός λαός άργησε να αναγνωρίσει στα πολλά του πρόσωπα το συγγραφέα που εκφράζει τους πόθους του και τις αγωνίες του και να τον τιμήσει σαν τον εθνικό του ποιητή.
Το βιβλίο του Ο Banqueiro Anarquista (Ο Αναρχικός Τραπεζίτης) μεταφράστηκε στα Ελληνικά από την Μ. Παπαδήμα (εκδ. "Νεφέλη"), καθώς και από το Γιάννη Σουλιώτη (εκδ. Παρουσία") και το Γιάννη Κοίλη (εκδ. "Γράμματα").
Τονκολίλι
Το Τονκολίλι (αγγλικά: Tonkolili) είναι μια από τις 5 επαρχίες της Βόρειας περιφέρειας, Σιέρρα Λεόνε. Πρωτεύουσά της είναι η Μαγκμπουράκα. Έχει έκταση 7.003 τ.χλμ. (τρίτη μεγαλύτερη επαρχία της Β. περιφέρειας), πληθυσμό 375.363 κατοίκων (τρίτη μεγαλύτερη) και πυκνότητα 53,6 κατοίκων ανά τ.χλμ. (τέταρτη μεγαλύτερη).
Γεωγραφία
Το Τονκολίλι βρίσκεται κεντρικά της χώρας και της Βόρειας περιφέρειας. Συνορεύει στα βορειοανατολικά με το Κοϊναντούγκου, στα νοτιοανατολικά με το Κόνο και την Κενέμα, στα νότια-κεντρικά με το Μπο, στα νοτιοδυτικά με τη Μογιάμπα, στα βόρεια με το Μπομπάλι και στα βορειοδυτικά με το Πορτ Λόκο.
Δείτε επίσης
Τ
Λεωφόρος Γεωργίου Παπανδρέου (Θεσσαλονίκη)
Η Λεωφόρος Γεωργίου Παπανδρέου είναι δρόμος της Θεσσαλονίκης. Ξεκινά από το ύψος του διαχωρισμού της Λεωφόρου Μ.Αλεξάνδρου στις δύο οδούς: Μαρίας Κάλλας και Γεωργίου Παπανδρέου. Καταλήγει στη διασταύρωση με την οδό Γρηγορίου Κυδωνιών και συνεχίζει ακολούθως ως ''Αδριανουπόλεως'.
Γενικά στοιχεία
Η οδός ονομαζόταν Ανθέων και μετονομάστηκε προς τιμήν του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου που συνδέθηκε με τη Θεσσαλονίκη καθώς θεμελίωσε πολλά έργα στην πόλη όπως το μέγαρο της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., σχολικά συγκροτήματα κ.ά.
Είναι ένας κύριος δρόμος του Δήμου Θεσσαλονίκης και κατά μήκος του συναντά κανείς τους Μύλους Αλαττίνη, τη βίλα Ζαρντινίδη, κτίρια της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και τον οικισμό Ουζιέλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρόμοι της Θεσσαλονίκης
Ομφαλός
thumb|right|200px|Η [[χρυσή τομή. Ο ομφαλός βρίσκεται σε ύψος 62% του συνολικού μήκους του ανθρώπινου σώματος.]] Ο ομφαλός ή αφαλός είναι ένα σημάδι στην κοιλιά, που προκαλεί ο ομφάλιος λώρος στο νεογέννητο μωρό όταν επουλώνει μετά την γέννηση.
Η ανθρώπινη ανατομία
Ο αφαλός είναι ένα σημαντικό σημείο στην κοιλία δεδομένου ότι η θέση του είναι σχετικά ίδια σε όλους τους ανθρώπους. Το δέρμα γύρω από τον αφαλό συνδέεται με το δέκατο θωρακικό νωτιαίο νεύρο. Η θέση του αφαλού βρίσκεται στο ύψος μεταξύ των σπονδύλων L3 και L4. Αιτία για τον σχηματισμό ενός εξέχοντος ομφαλού είναι πρόσθετο δέρμα που απέμεινε από τον ομφάλιο λώρο.
Κατηγορία:Κοιλία
Μαργίνα Χόρκα
Η Μαργίνα Χόρκα (Λευκορωσικά: Ма́р'іна Го́рка, μεταγραφή: Marjina Horka, Ρωσικά: Марьина Горка, μεταγραφή: Maryina Gorka, Πολωνικά: Maryjna Górka) είναι μια πόλη στην επαρχία Μινσκ της Λευκορωσίας,  πρωτεύουσα της Επαρχίας Πουχαβίτσι. Το 2009 ο πληθυσμός της ήταν 22.500 άτομα.
Η Μαργίνα Χόρκα βρίσκεται 60 χιλιόμετρα νότια του Μινσκ. Διασχίζεται από τον αυτοκινητόδρομο M5, ανάμεσα στο Μινσκ και το Μπαμπρούισκ.
Ιστορία
Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά στο 1222 και έλαβε καθεστώς πόλης το 1955. Ο Εβραϊκός πληθυσμός  αριθμούσε 786 άτομα (12% του συνολικού πληθυσμού) το 1939. Οι Εβραίοι της πόλης δολοφονήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1941.
Η 5η Ταξιαρχία Σπέτσναζ, η πρώτη των Σοβιετικών Σπέτσναζ GRU, που τώρα ανήκει στις Ένοπλες Δυνάμεις της Λευκορωσίας, βρίσκεται εδώ από το 1963.
Κατάλογος οικισμών του Μπαρμπάντος
Αυτός είναι ένας κατάλογος οικισμών του Μπαρμπάντος.
ΠΦΚ Λέβσκι Σόφιας
Η ΠΦΚ Λέβσκι Σόφιας (βουλγαρικά: ПФК Левски София, αγγλικά: PFC Levski Sofia) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, Σόφια. Ιδρύθηκε στις 24 Μαΐου 1914. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού συλλόγου ΣΚ Λέβσκι Σόφιας (СК Левски) και το όνομά του προέρχεται από τον Βασίλ Λέβσκι, εθνικό ήρωα της Βουλγαρίας. Η ομάδα αγωνίζεται στο ιδιόκτητο γήπεδο «Γκεόργκι Ασπαρούχοβ» χωρητικότητας 25.000 θέσεων.
Η Ιστορία
Η Λέβσκι είναι ένας από τις δύο πιο επιτυχημένες ομάδες της χώρας, έχοντας κερδίσει 26 Πρωταθλήματα Βουλγαρίας και 27 Κύπελλα Βουλγαρίας.Δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ στο Βουλγαρικό πρωτάθλημα. Στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις η Λέβσκι έχει φτάσει 3 φορές στα προημιτελικά του Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης και 2 φορές στα προημιτελικά του Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Έχει κατακτήσει τίτλους ως Λέβσκι-Σπαρτάκ όταν και αναγκάστηκε να συγχωνευτεί με τη Σπαρτάκ Σόφιας, το σύλλογο της αστυνομίας από το κομμουνιστικό καθεστώς και Βίτοσα μετά από ταραχές στον τελικό κυπέλλου το 1985 εναντίον της ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Το 2006 έγινε η πρώτη βουλγαρική ομάδα που κατάφερε να μπει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.
Στη Λέφσκι αγωνίστηκε και ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που γέννησε το ποδόσφαιρο της Βουλγαρίας, σύμφωνα με ψηφοφορία που έγινε το 2000, ο Γκεόργκι Ασπαρούχοφ, που σκοτώθηκε σε τροχαίο το 1971. Προς τιμήν του το γήπεδο της Λέφσκι φέρει το όνομα του.
Αντίπαλοι
Η μεγαλύτερη αντίπαλος της Λέφσκι είναι η ΤΣΣΚΑ Σόφιας, καθώς και αγώνες μεταξύ των δύο πλευρών αναφέρονται συνήθως ως τα αιώνια Ντέρμπι στη Βουλγαρία.
Η υπόθεση του ντέρμπι του 2009
Το 2009 η Λέφσκι Σόφιας έλαβε ένα φαξ σύμφωνα με το οποίο η ομάδα της Ρουμπίν Καζάν ενδιαφερόταν για 4 παίκτες της βουλγαρικής ομάδας (Ζίφκο Μιλάνοφ, Γιουσέφ Ραμπέχ, Ντάρκο Τάσεφσκι και Ζε Σοάρες). Σύμφωνα με αυτό η ομάδα της Ρούμπιν προσέφερε 4 εκατομμύρια για τους παίκτες, παρά τη λήξη της μεταγραφικής περιόδου, καθώς η γρίπη των χοίρων υποτίθεται πως είχε χτυπήσει την ομάδα της και η UEFA έδωσε ειδική άδεια για έξτρα μεταγραφές. Ταυτόχρονα στην ομάδα της Λέφσκι παρουσιάστηκε κάποιος παράγοντας που έπεισε τη διοίκηση της να δώσει άδεια στους παίκτες για να μεταβούν στη Ρωσία, μια μέρα πριν το ντέρμπι της Λέβσκι με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Στη Μόσχα τους υποδέχθηκε κάποιος που παρουσιάστηκε ως εκπρόσωπος της Ρούμπιν, ο οποίος όμως την επόμενη ημέρα εξαφανίστηκε. Τότε έγινε γνωστό πως δεν υπήρχε καμία σχέση με τη Ρούμπιν, ενώ οι παίχτες γύρισαν στη Σόφια, χωρίς όμως να προλάβουν να αγωνιστούν στο ντέρμπι με τη ΤΣΣΚΑ Σόφιας, όπου η Λέφσκι έχασε με 0-2. Στο παιχνίδι σημειώθηκαν επεισόδια, ενώ έγινε γνωστό πως υπήρξε αύξηση του πονταρίσματος στη νίκη της ΤΣΣΚΑ σε διάφορα στοιχηματικά γραφεία.
Οι τίτλοι
Η Λέβσκι έχει κερδίσει 26 Πρωταθλήματα Βουλγαρίας, 25 Κύπελλα Βουλγαρίας 3 φορές το Σουπερ καπ Βουλγαρίας και 6 φορές το Κύπελλο του Σοβιετικού Στρατού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1914 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1914
Λέχια Γκντανσκ
Η Λέχια Γκντανσκ είναι ένας πολωνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από την πόλη Γκντανσκ, Πολωνία. Το όνομα της ομάδας προέρχεται από από τη λέξη Λέχια, ένα εναλλακτικό όνομα της Πολωνίας. Η ομάδα ιδρύθηκε από ανθρώπους που εκδιώχθηκαν από το Λβιβ, οι οποίοι ήταν υποστηριχτέςς του παλαιότερου πολωνικού συλλόγου Lechia Lwów, που είχε ιδρυθεί το 1903. Η Λέχια Γκντανσκ ιδρύθηκε το 1945 και αγωνίζεται στο PGE Arena, χωρητικότητας 43.165 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Πολωνίας.
Ορφέας Αυγουστίδης
Ο Ορφέας - Ελευθέριος Αυγουστίδης (Εξάρχεια, 5 Ιουνίου 1985) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου.
Βιογραφία
Είναι γιος των ηθοποιών Μαρίας Τζομπανάκη και Ντίνου Αυγουστίδη. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ στη συνέχεια πραγματοποίησε σπουδές κινηματογράφου στην Ακαδημία Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης. Έκανε το ντεμπούτο του στην ταινία "Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο" (2005) σε σκηνοθεσία Νίκου Περράκη.
Ακολούθησε η τηλεοπτική σειρά "Λούφα και παραλλαγή: η σειρά" η οποία προβλήθηκε από τη ΝΕΤ τη σεζόν 2006/2007 και στην οποία πρωταγωνίστησε υποδυόμενος τον φαντάρο Γιάννη Παπαδόπουλο, καθώς και η συμμετοχή του στην αστυνομική σειρά του Alpha 10η εντολή στο επεισόδιο "Εικονική πραγματικότητα" όπου πρωταγωνίστησε στο πλευρό της Δανάης Σκιάδη.
Τη σεζόν 2007/2008 πρωταγωνίστησε στην αισθηματική σειρά του Alpha "Πήρα κόκκινα γυαλιά", ενσαρκώνοντας τον νεαρό καθηγητή Δημήτρη, ο οποίος διατηρεί σχέση με την 12 χρόνια μεγαλύτερή του Μαριάννα (Εβελίνα Παπούλια) και έπαιξε στο θέατρο Διάνα για δεύτερη σεζόν την παράσταση "Νύχτα ραδιο-φόνων" μαζί με την Ελένη Ράντου και το Βασίλη Χαραλαμπόπουλο.
Τη σεζόν 2008/2009 κάνει τετραπλή εμφάνιση στον κινηματογράφο: πρωταγωνιστεί με τον Άκη Σακελλαρίου και τη Φαίη Ξυλά στην κωμική ταινία του Γιάννη Ξανθόπουλου "Όλα θα πάνε καλά", και εμφανίζεται ως guest star στον "Ηλία του 16ου" σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα και με πρωταγωνιστή τον Πέτρο Φιλιππίδη, στο "Bank Bang", που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος και στο "Πεθαίνω για σένα" της Ελένης Ράντου. Επίσης πρωταγωνιστεί στο θέατρο Διάνα στην παράσταση "Ο βροχοποιός" σε σκηνοθεσία Ελένης Ράντου, ενώ εμφανίστηκε στη νεανική σειρά του Mega Channel "Άγρια παιδιά" και στην κωμική "Επτά θανάσιμες πεθερές". Στην τηλεοπτική σειρά "Το νησί" υποδύθηκε τον Αντώνη Αγγελόπουλο, και στην σειρά Εθνική Ελλάδος του Γιώργου Καπουτζίδη κράτησε τον ρόλο του Αχιλλέα.Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές 10η εντολή, Λούφα και παραλλαγή, Πήρα κόκκινα γυαλιά, Baby Dance, Άγρια Παιδιά,  Επτά Θανάσιμες Πεθερές,  Εργαζόμενη Γυναίκα, Το Νησί, Εθνική Ελλάδος, Αγάπα σαν να μην υπάρχει αύριο,  Κόκκινο Νυφικό, Ου Φονεύσεις,  Έτερος Εγώ: Κάθαρσις,  Σασμός, Καρτ Ποστάλ.
Προσωπική Ζωή
Το 2021 απέκτησε ένα γιο τον Αχιλλέα-Κωνσταντίνο μαζί με τη σύντροφο του Γεωργία Κρασσά. Τον Ιούνιο του 2022 το ζευγάρι παντρεύτηκε και βάφτισε τον γιο τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι.
•Ορφέας Αυγουστίδης: «Η αριστεία στεγνώνει τους ανθρώπους» [Συνέντευξη ]
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Συμμετοχή της Κύπρου στη Junior Eurovision
Η Κύπρος έχει συμμετάσχει στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Junior Eurovision οκτώ φορές. Αναγκάστηκαν να αποσυρθούν το, καθώς το "Τσίρκο" της Ρένα Κυριακίδη λέγεται ότι ήταν πολύ παρόμοιο με ένα άλλο τραγούδι. Ωστόσο, οι Κύπριοι θεατές μπόρεσαν να παρακολουθήσουν την παράσταση και να ψηφίσουν.
Τον Μάιο του 2007, το ΡΙΚ ανακοινώθηκε από την EBU για να φιλοξενήσει την Junior Eurovision 2008.
Στις 3 Ιουλίου 2014, το ΡΙΚ ανακοίνωσε την επιστροφή του στον διαγωνισμό μετά από 4 χρόνια απουσίας.
Μακένι
Το Μακένι (αγγλικά: Makeni) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Σιέρρα Λεόνε μετά την Φρήταουν, την Μπο και την Κενέμα. Είναι η πρωτεύουσα της Βόρειας περιφέρειας και της επαρχίας Μπομπάλι.
Γεωγραφία
Το Μακένι βρίσκεται κεντρικά της χώρας, κεντρικά της Β. περιφέρειας και νότια του Μπομπάλι.
Εκπαίδευση
Σύμφωνα με το εκπαιδευτικό σύστημα στην Σιέρρα Λεόνε, οι μαθητές φοιτούν για 6 χρόνια (συνήθως από τα 6 ως τα 12) στο δημοτικό και έξι στο Γυμνάσιο (13-18). Η φοίτηση στο δημοτικό είναι υποχρεωτική.
Μπουλιάρης Αρκαδίας
Ο Μπουλιάρης ή το Μπουλιάρι είναι ορεινός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.
Μακένι
Πρόσωπα
Μ
Μπουλιάρης Αρκαδίας
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Μπουλιάρης βρίσκεται νότια της τεχνητής λίμνης του Λάδωνα και σε υψόμετρο 740 μέτρα με θέα τη λίμνη. Το χωριό απέχει 38 χλμ. Β. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου) και 76 χλμ. ΒΔ. από την Τρίπολη. Αναφορές για το χωριό υπάρχουν από την περίοδο της ενετοκρατίας και τουρκοκρατίας. Το 1700 καταγράφεται στην απογραφή του Ενετού αρμοστή Φραγκίσκου Γριμάνι να έχει 20 οικογένειες και 81 κατοίκους συνολικά, όπως επίσης και στα οθωμανικά φορολογικά κατάστιχα όπου αναγράφονταν τα γρόσια που καλούνταν να πληρώσει σαν φόρο υποτέλειας. Την περίοδο της Επανάστασης του 1821, αναφέρεται με την ονομασία Μπουλιάρης ή Μπουλιάρι να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Καρύταινας - τμήμα Ηλιοδώρας. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θελπούσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Περδικονέρι, τον Γαλατά και τον Συριαμάκο αποτελούν την τοπική κοινότητα Περδικονερίου που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Γορτυνίας και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 απογράφησαν 50 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Γουίμπλεντον (τουρνουά)
Στο Γουίμπλετον του 2010, ο αγώνας του πρώτου γύρου στο απλό των ανδρών μεταξύ του Τζον Ίσνερ και του Νικολάς Μαχού είχε διαρκέσει 11 ώρες και 5 λεπτά και είναι ο αγώνας τένις με την μεγαλύτερη διάρκεια στην καταγεγραμμένη ιστορία του αθλήματος.
Ιδιαίτερες Παραδόσεις
Είναι το μόνο τουρνουά της ATP το οποίο έχει θεσπίσει τον ιδιαίτερο κανόνα που απαιτεί από όλους τους τενίστες να φορούν ολόλευκη εμφάνιση όταν προσέρχονται στο court και όταν αγωνίζονται.
Τρόπαια
160px|thumb|Τα τρόπαια των νικητών των Γυναικών (πίσω) και Ανδρών (μπροστά).
Στους νικητές της διοργάνωσης απονέμονται τρόπαια και χρηματικά έπαθλα. Στον νικητή του απλού ανδρών απονέμεται το ασημένιο κύπελλο που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1887 και φέρει την επιγραφή «All England Lawn Tennis Club Single Handed Championship of the World». Το αντίστοιχο τρόπαιο που απονέμεται στη νικήτρια του απλού γυναικών είναι ο ασημένιος δίσκος Venus Rosewater Dish, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1886. Στους νικητές των ζευγαριών απονέμονται επίσης ασημένια κύπελλα. Στους δευτεραθλητές κάθε κατηγορίας απονέμονται ασημένιοι δίσκοι. Τα χρηματικά έπαθλα στους νικητές εισήχθησαν το 1968, όταν επιτράπηκε για πρώτη φορά η συμμετοχή επαγγελματιών στους αγώνες. Τα συνολικά χρηματικά κέρδη στους νικητές της διοργάνωσης ξεπερνούν σήμερα τα 20 εκατομμύρια λίρες. Το 2014 το συνολικό ποσό έφτασε τα 25 εκατομμύρια, σημειώνοντας αύξηση 10,8% από το ποσό της προηγούμενης χρονιάς (£22.560.000).
Στην απονομή των κυπέλλων του Γουίμπλετον παραδοσιακά εκπροσωπείται η Βρετανική Βασιλική Οικογένεια .Από το 1969 έως το 2021 τα τρόπαια στους νικητές απένειμε ο Πρίγκιπας Εδουάρδος, Δούκας του Κεντ, 1ος ξάδελφος της Βασίλισσας Ελισάβετ Β, ως πρόεδρος του All England Lawn Tennis Club. Από το 2019 συμμετέχει στην απονομή η Κάθριν, Πριγκίπισσα της Ουαλίας η οποία είναι πάτρονας της διοργάνωσης από το 2016.
Ελεκτροούγκλι
Το Ελεκτροούγκλι (ρωσικά: Электроу́гли) είναι πόλη στην επαρχία Νογκίνσκι της περιφέρειας Μόσχας στη Ρωσία, που βρίσκεται στο σιδηρόδρομο Μόσχας–Νίζνι Νόβγκοροντ σιδηροδρόμων 36 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας και 18 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Νογκίνσκ, διοικητικού κέντρου της επαρχίας. Ο πληθυσμός είναι 20.136 άτομα στη απογραφή του 2010, 16.717 στην απογραφή του 2002 και 18.645 στην απογραφή του 1989.
Τοπωνύμιο
Το 1899 ιδρύθηκε το εργοστάσιο «Ελεκτροούγκλι» (= «ηλεκτροκάρβουνο»), από όπου πήρε το όνομά της η πόλη.
Ιστορία
Το καθεστώς αστικού τύπου χορηγήθηκε το 1935. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1956.
Διοικητική και δημοτική κατάσταση
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι, μαζί με έξι αγροτικές περιοχές, ενσωματωμένη εντός της επαρχίας Νογκίνσκι ως η Πόλη του Ελεκτροούγκλι. Ως δημοτική διαίρεση, η Πόλη του Ελεκτροούγκλι είναι ενσωματωμένη στο Δημοτικό Διαμέρισμα του Ελεκτροούγκλι, ως Αστικός Οικισμός Ελεκτροούγκλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελεκτροουγκλι
Γιαν Κιλίνσκι
Ο Γιαν Κιλίνσκι (πολωνικά: Jan Kiliński) (1760, Τσεμέσνο - 28 Ιανουαρίου 1819, Βαρσοβία) ήταν Πολωνός στρατιωτικός και ένας από τους διοικητές της Εξέγερσης του Κοστσιούσκο. Υποδηματοποιός στο επάγγελμα, διέταξε την Εξέγερση της Βαρσοβίας το 1794 εναντίον της ρωσικής φρουράς που στάθμευε στη Βαρσοβία. Έγινε επίσης μέλος της προσωρινής κυβέρνησης της Πολωνίας.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Άγαλμα του Κιλίνσκι στη Βαρσοβία, του [[Στανίσουαφ Γιατσκόφσκι]] Ο Κιλίνσκι γεννήθηκε στο Τσεμέσνο, μια μικρή πόλη στο Βοεβοδάτο Πόζναν. Το 1780 εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία, όπου έγινε μάστορας υποδηματοποιίας το 1788. Ένας από τους πιο εξέχοντες δημαγωγούς της εποχής, εξελέγη μέλος του δημοτικού συμβουλίου τρεις συνεχόμενες φορές μεταξύ 1791 και 1793. Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας του 1794, ο Κιλίνσκι σχημάτισε μια μονάδα Εθνικής Πολιτοφυλακής και οδήγησε τις δυνάμεις του, μαζί με τις δυνάμεις του τακτικού στρατού, ενάντια στις ρωσικές δυνάμεις κατοχής. Στις 19 Απριλίου του ίδιου έτους, μετά τη ρωσική αποχώρηση, υπέγραψε την Πρόσβαση της πόλης της Βαρσοβίας στην Εξέγερση του Κοστσιούσκο και εισήλθε στο Προσωρινό Συμβούλιο του Δουκάτο της Μασοβίας, ένα προσωρινό διοικητικό όργανο της πόλης.
Το συμβούλιο σύντομα διαλύθηκε και πέρασε τις εξουσίες του στον Ταντέους Κοστσιούσκο και ο Κιλίνσκι επικεντρώθηκε στην ενίσχυση των πολιτοφυλακών του. Οι δυνάμεις του αυξήθηκαν σε πάνω από 20.000 άνδρες με όπλα και στις 28 Ιουνίου 1794 στάλθηκαν στο μέτωπο για να συνδεθούν με τον τακτικό Πολωνικό Στρατό. Στις 2 Ιουλίου του ίδιου έτους, ο Κοστσιούσκο προήγαγε τον Κιλίνσκι στον βαθμό του συνταγματάρχη. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης, ο Κιλίνσκι συνελήφθη από τις πρωσικές αρχές και παραδόθηκε στους Ρώσους, οι οποίοι στη συνέχεια τον φυλάκισαν στο Φρούριο Πέτρου και Παύλου, στην Αγία Πετρούπολη. Μετά την απελευθέρωσή του το 1796, έζησε στη Βίλνα για μικρό χρονικό διάστημα. Ωστόσο, συνελήφθη και πάλι για συνωμοσία κατά των τσαρικών αρχών και επανεγκαταστάθηκε βίαια στη Ρωσία. Μετά την επιστροφή του εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία, όπου πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 1819. Ο Κιλίνσκι θάφτηκε σε μια κρύπτη στην εκκλησία του Κοιμητηρίου Ποβόνσκι. Τα απομνημονεύματά του εκδόθηκαν μετά θάνατον το 1830 και το 1899 (1ος και 2ος τόμος, αντίστοιχα).
Αφιερώματα
Το Πάρκο Κιλίνσκι, στο Λβιβ, πήρε το όνομά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί ηγέτες Κατηγορία:Πολωνοί εξόριστοι στη Ρωσική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Γιώργος Χρανιώτης
Βιογραφικό
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα αλλά κατάγεται από τη Καλλιθέα Πύλου Μεσσηνίας. Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε να σπουδάζει στη Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών ενώ λίγο αργότερα αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική, σπουδάζοντας στις δραματικές σχολές Νίκου Βασταρδή και Γιώργου Θεοδοσιάδη.
Στις εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος βουλευτής στην περιφέρεια Δυτικής Αττικής με το ΜέΡΑ25, ωστόσο δεν εξελέγη. Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2023 έθεσε υποψηφιότητα στην Α' Αθηνών.
Καριέρα
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο το 1994 στην κοινωνική σειρά Βανίλια σοκολάτα στο MEGA, ενώ ακολούθησε η συμμετοχή του σε δύο επεισόδια της σειράς Οι αγνοημένοι στον ANT1 την ίδια περίοδο.
Τη σεζόν 1996-1997 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά Οι δικοί μας άνθρωποι στην ΕΤ1 ενώ συμμετείχε στις σειρές Το χρώμα του φεγγαριού και Τα χρώματα της αγάπης. Έγινε ευρύτερα γνωστός από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην κωμική σειρά Για μια γυναίκα και ένα αυτοκίνητο τη σεζόν 2001-2002 ενώ την επόμενη σεζόν πρωταγωνίστησε στη σειρά Ζευγάρια. Τη σεζόν 2005-2006 πρωταγωνίστησε στην ελληνογαλλική ιστορική σειρά Ο τελευταίος άρχοντας των Βαλκανίων (Le dernier seigneur des Balkans) στην ΝΕΤ και στην κωμική σειρά Ποτέ δεν ξέρεις στον ANT1. Την τηλεοπτική σεζόν 2006-2007 έλαβε μέρος σε επεισόδια των σειρών Εντιμότατοι κερατάδες, Το κόκκινο δωμάτιο, 10η εντολή και Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα. Το 2011 έλαβε μέρος στο χορευτικό talent show του ANT1 Dancing with the stars. Τη σεζόν 2012-2013 παρουσίασε την εκπομπή X-Player στο ΣΚΑΪ. Το 2014 έκανε μια γκεστ εμφάνιση στην κωμική σειρά Μάνα Χ ουρανού ενώ το 2016 στη σειρά Το σόι σου. Τη σεζόν 2016-2017 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά Ζωή μου στο STAR. Τον Ιανουάριο του 2017 δέχτηκε πρόταση από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ για τη συμμετοχή του στο ριάλιτι επιβίωσης Survivor Greece απαντώντας θετικά. Για τα γυρίσματα του παιχνιδιού ταξίδεψε στον Άγιο Δομίνικο παραμένοντας για 4,5 μήνες και κατακτώντας την 8η θέση.
Προσωπική ζωή
Ηταν σε σχέση ηθοποιό Λίνα Σακκά
Τον Ιούνιο του 2018 παντρεύτηκε τη χορεύτρια Γεωργία Αβασκαντήρα μετά από περίπου δύο χρόνια σχέση. Στις 15 Ιουνίου 2020 γεννήθηκε ο γιος τους, Αλέξανδρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Ένας ζόρικος δεκανέας
Το Ένας ζόρικος δεκανέας είναι ελληνική κωμωδία. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο ο Κώστας Χατζηχρήστος, ο οποίος υποδύεται τον δεκανέα Θανάση Πρασινάδα, υπασπιστή του συνταγματάρχη Πέτρου Παυλάρα (Κούλης Στολίγκας), ο οποίος βάζει το κατασκοπευτικό του δαιμόνιο σε λειτουργία για να παντρευτεί τη γυναίκα που αγαπάει, τη Φρόσω (Μάρθα Καραγιάννη), υπηρέτρια του συνταγματάρχη.
Πλοκή
Ο Θανάσης Πρασινάδας (Κώστας Χατζηχρήστος), δεκανέας στον στρατό και υπασπιστής του συνταγματάρχη Πέτρου Παυλάρα (Κούλης Στολίγκας), είναι ερωτευμένος με τη Φρόσω (Μάρθα Καραγιάννη), οικιακή βοηθό στο σπίτι του Παυλάρα, και θέλει να την κάνει γυναίκα του.
Ο Παυλάρας αποφασίζει να παντρέψει τον γιο του, Γιώργο (Κώστας Ναός) με τη Ρένα (Νέλλη Παππά), η οποία είναι και ανιψιά της μακαρίτισσας γυναίκας του, παρά τις αντίθετες συμβουλές του δικηγόρου του, Αλέκου Παπαδόπουλου (Περικλής Χριστοφορίδης). Μαθαίνοντας τα σχέδια του αφεντικού της, η Φρόσω θυμώνει και αναγκάζει τον Θανάση να βοηθήσει τους δύο νέους για να παντρευτούν αυτούς που θέλουν οι ίδιοι: ο Γιώργος την τραγουδίστρια Μπέλα Μαράκη (Μάγια Μελάγια) κι η Ρένα τον Ορφέα Λάσκαρη (Γιώργος Τσιτσόπουλος).
Αυτά τα τρία ζευγάρια συγκεντρώνονται σε μια βίλα που τυχαία χρησιμοποιείται από μια σπείρα κατασκόπων. Ο Θανάσης καταφέρνει να τους αποκαλύψει κατά λάθος ξεσκεπάζοντας την υπόθεση και γίνεται ήρωας. Σας αποτέλεσμα, ο συνταγματάρχης το ξανασκέφτεται και αποφασίζει να επιτρέψει στον καθένα να παντρευτεί το πρόσωπο που επιθυμεί.
Παραγωγή
Η ταινία προβλήθηκε την σαιζόν 1963-64 και έκοψε 123.048 εισιτήρια (40η σε 92 ταινίες).
Η Μάγια Μελάγια ερμηνεύει στην ταινία το τραγούδι του Γιώργου Μουζάκη "Δεν έχω ήλιο κι ουρανό".
Το Ένας ζόρικος δεκανέας είναι γυρισμένο στη Θεσσαλονίκη.
Βυζαντινές μονάδες μέτρησης
Οι Βυζαντινές μονάδες μέτρησης είναι συνέχεια των Ρωμαϊκών, οι οποίες προέρχονται από τις Αρχαιοελληνικές μονάδες μέτρησης.
Μονάδες μήκους
Η Αυτοκρατορία συνέχισε να χρησιμοποιεί τις ανθρωπομετρικές μονάδες των Αρχαίων Ελλήνων. Οι πράξεις για τα βάρη και τις μονάδες εκδιδόταν από τους αυτοκράτορες ως μορφή φορολογικής αναμόρφωσης. Ένας οδηγός του 11ου αι. για συλλογή φόρων περιέχει μία διόρθωση του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Δ΄ για την προσθήκη μίας παλάμης στην οργιά, που χρησιμοποιείτο για τον υπολογισμό του σχοινίου, μία πράξη που μείωσε τη φορολογήσιμη περιοχή του κατόχου κατά 5%.
Μονάδες επιφάνειας
Οι μονάδες μέτρησης επιφάνειας γης είναι ελληνικές.
Μονάδες όγκου
Η μονάδες μέτρησης όγκου ήταν, οι περισσότερες, ρωμαϊκές:
Μονάδες βάρους
Οι μονάδες μέτρησης βάρους ή μάζας ήταν πιο πολύ ρωμαϊκές και βασιζόταν στη λίβρα. Το 309 ο Κωνσταντίνος Α΄ όρισε η λίβρα να είναι 72 σόλιδοι (χρυσά νομίσματα). Επειδή αυτά έχουν βάρος 4,55 γρ., η λίβρα την εποχή εκείνη θα ήταν 0,3276 κιλά. Ωστόσο η περιεκτικότητα σε χρυσό του σόλιδου έπεφτε, έτσι η λίβρα έγινε 0,324 κιλά (4ος-6ος αι.), 0,322 κιλά (6ος-7ος αι.), 0,32 κιλά (7ος-9ος αι.) 0,319 κιλά (9ος-13ος αι.), πράγμα που συνεχίστηκε μετά.
Τα σταθμά γινόταν από μολύβι, μπρούτζο, υαλί ή σπανιότερα από άργυρο ή χρυσό. Είχαν διάφορες μορφές, συχνά αυτοκρατειρών. Οι αρχαιολόγοι θεωρούν, ότι τα σταθμά ήταν αρχικά κυκλικά με τα γράμματα ΟΥ (ουγγιά) από τον 3ο ως τον 5ο αι. Κατά τη διάρκεια του 4ου αι. σταδιακά αντικαταστάθηκαν από τετράγωνα με τα γράμματα Γ Ο. Από τον 9ο αι. πήραν τη μορφή δίσκων και ίσως τον 12ο αι. Τα υάλινα βάρη είχαν πλεονεκτήματα, αλλά μετά την απώλεια της Συρίας και της Αιγύπτου τον 7ο αι., εξαφανίστηκαν.
Η ανάλυση εκατοντάδων σταθμών, που έχουν επιζήσει μας κάνουν να αντιληφθούμε, ότι υπήρχαν πολλά τοπικά πρότυπα βάρη πριν τις Αραβικές κατακτήσεις. Ο Ιουστινιανός Α΄ είχε θέσει τον κόμη του ιερού ταμείου (comes sacrarum largitionum) ως υπεύθυνο των βαρών των νομισμάτων και τον έπαρχο του πραιτωρίου (praetorian prefect) της πόλης ως υπεύθυνο για τα εμπορικά σταθμά. Ως τον 9ο αι. ο έπαρχος ήλεγχε όλα τα επίσημα βάρη στην Κωνσταντινούπολη, αν και οι αρχαιολόγοι έχουν βρεί, ότι άλλοι έφτιαχναν τα δικά τους βάρη, όπως οι proconsuls, οι viri laudabiles, οι viri clarissimi στη Δύση και οι ανθύπατοι, οι κόμητες και οι έφοροι στην Ανατολή.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Επιστήμες στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Νικάνορ Ντουάρτε Φρούτος
Ο Νικάνορ Ντουάρτε Φρούτος (Óscar Nicanor Duarte Frutos, 1956-) είναι πολιτικός από την Παραγουάη, πρόεδρος από τις 15 Αυγούστου του 2003 ως τις 15 Αυγούστου του 2008.
Βιογραφία και άνοδος στην προεδρία
Γεννήθηκε στο Κορονέλ Οβιέδο στις 11 Οκτωβρίου 1956. Σπούδασε νομικά. Ανήκει στο κόμμα Κολοράδο και κέρδισε με 37,1% τις προεδρικές εκλογές στις 27 Απριλίου του 2003. Πριν αναμειχθεί στα πολιτικά ήταν δημοσιογράφος και αργότερα έγινε υπουργός Παιδείας. Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Γκόρια Πενάγιο Σολαέντε και έχουν 6 παιδιά.
Παραίτηση
Ο Ντουάρτε ανακοίνωσε την παραίτησή του από το αξίωμα του προέδρου, με σκοπό να καταλάβει την έδρα του γερουσιαστή την 1η Ιουλίου του 2008. Στις 23 Ιουνίου του 2008 υπέβαλε την παραίτησή του στον Πρόεδρο του Κογκρέσου.
Η Αντιπολίτευση αντέδρασε έντονα και όπως ήταν αναμενόμενο η απαιτούμενη πλειοψηφία για την έγκριση και την αποδοχή της παραίτησης δεν κατέστη δυνατή στην έκτακτη σύνοδο του Κογκρέσου στις 24 Ιουνίου του 2008. Στις 26 Ιουνίου συνήλθε εκ νέου σε έκτακτη σύνοδο το Κογκρέσο, ωστόσο βουλευτές του κόμματος Κολοράδο κάλεσαν τον πρόεδρο της Γερουσίας να αναστείλει τη σύνοδο, όπως και έγινε. Αυτό έγινε εξαιτίας ανησυχίας των βουλευτών ότι δε θα συμπληρωνόταν ο απαιτούμενος αριθμός ψήφων για τη σύνοδο ξανά. . Η αποχώρηση του Ντουάρτε από την προεδρία έγινε επίσημα στις 15 Αυγούστου του 2008. Τον διαδέχθηκε ο αριστερός Φερνάντο Λούγο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντουαρτε
Ιρακινές Ένοπλες Δυνάμεις
Οι Ιρακινές Ένοπλες Δυνάμεις είναι οι στρατιωτικές δυνάμεις της ιρακινής κυβέρνησης. Αποτελούνται από τον Στρατό Ξηράς, την Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.
Σχηματίστηκε αρχικά περί το 1920. Συνολικά έξι στρατιωτικά πραξικοπήματα είχαν πραγματοποιηθεί από το στρατό μεταξύ 1936 και 1941. Οι ένοπλες δυνάμεις ενεπλάκησαν για πρώτη φορά σε μάχη στον αγγλοϊρακινό πόλεμο του 1941. Πολέμησαν εναντίον του Ισραήλ στον αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1948, στον πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967 και στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ το 1973. Επίσης, ενεπλάκησαν σε δύο πολέμους με τους Κούρδους το διάστημα 1961–1970 και την περίοδο 1974–1975. Μία πολύ μεγαλύτερη σύγκρουση ήταν ο πόλεμος Ιράν-Ιράκ, ο οποίος ξεκίνησε από τους Ιρακινούς το 1980 και συνεχίστηκε μέχρι το 1988. Στη συνέχεια, το Ιράκ πραγματοποίησε εισβολή στο Κουβέιτ, η οποία οδήγησε στον πόλεμο του Περσικού Κόλπου του 1991, ο οποίος οδήγησε με τη σειρά του σε αντιπαραθέσεις πάνω από την ιρακινή ζώνη απαγόρευσης πτήσεεων κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, και, τέλος, ο πόλεμος στο Ιράκ του 2003. Οι ιρακινές ένοπλες δυνάμεις είχαν επιτυχία σε στρατηγικό επίπεδο, αλλά σταθερά κακή τακτική επίδοση κατά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας τους. Το Ιράκ διέθετε έναν από τους μεγαλύτερους και ισχυρότερους στρατούς στον κόσμο το 1990, πριν από τον πόλεμο του Περσικού Κόλπου του 1991.
Οι ένοπλες δυνάμεις τελούν υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Άμυνας. Από την εισβολή του Ιράκ το 2003, η οποία ανέτρεψε το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν, οι ιρακινές ένοπλες δυνάμεις έχουν ανασυγκρωτηθεί με σημαντική βοήθεια από τις Ένοπλες Δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Από την εφαρμογή της Συμφωνίας Κατάστασης Δυνάμεων ΗΠΑ-Ιράκ, την 1η Ιανουαρίου του 2009, οι ιρακινές ένοπλες δυνάμεις και οι δυνάμεις του υπουργείου εσωτερικών είναι αρμόδιες για την παροχή ασφάλειας και την τήρηση του νόμου και της τάξης σε ολόκληρο το Ιράκ.
Ο ιρακινός στρατός, ειδικότερα, είναι ένας από τους πιο έμπιστους εθνικούς θεσμούς του Ιράκ. Στις ιρακινές ένοπλες δυνάμεις έχουν εντοπιστεί ελλείψεις σε διάφορες λειτουργίες, όπως, π.χ., την επιμελητεία και τη στρατιωτική υπηρεσια πληροφοριών. Στις συμβατικές επιχειρήσεις, οι δυνατότητες των ενόπλων δυνάμεων περιορίζονται σήμερα από την έλλειψη πυροβολικού και εναέριων μέσων. Υπάρχουν επίσης ανησυχίες σχετικά με τη διαφθορά και τις θρησκευτικές σέχτες στις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιράκ
Κινίδαρος Νάξου
Ο Κυνίδαρος ( ή επίσημα Κινίδαρος ) είναι χωριό της κεντρικής ορεινής Νάξου σε υψόμετρο 380-440 μέτρων και έχει 0 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021, (100 περισσότεροι μόνιμοι κάτοικοι σε σχέση με την απογραφή του 2011) Ε βέβαια μη χάσετε και δεν αναφέρεται την αύξηση μη χάσετε να το πείτε. Απέχει περίπου 17 χλμ από τη Χώρα και υπάγεται στο δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων. Είναι κτισμένο μεσημβρινοδυτικά σε λόφο του κεντρικού οροπεδίου της Νάξου και βρίσκεται πάνω στον οδικό άξονα Χώρα Νάξου - Σταυρός Κεραμωτής. Η πλούσια ιστορία του, τα μνημεία, οι ναοί, η μουσική παράδοση και τα έθιμα το έχουν κάνει ιδιαίτερα αγαπητό προορισμό στους τουρίστες του νησιού. Έχει χαρακτηριστεί από το 1988 παραδοσιακός οικισμός.
Ο Κινίδαρος αν και είναι ορεινό χωριό, εντούτοις βρίσκεται πάνω σ΄ ένα γεωλογικό πακτωλό αφού δίπλα σ΄ αυτό βρίσκονται τα μεγαλύτερα λατομεία μαρμάρου, των γνωστών μαρμάρων Νάξου. Πάρα πολλοί μόνιμοι κάτοικοι του Κινιδάρου απασχολούνται στα λατομεία μαρμάρου, αλλά λόγω της ορεινής τοπογραφίας, υπάρχουν και αρκετοί κτηνοτρόφοι που διαθέτουν μεγάλα κοπάδια αιγοπροβάτων και ασχολούνται με την τυροκομία.