cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρίστιαν Χόυχενς
Η υγεία του άρχισε να κλονίζεται το 1670, με αποτέλεσμα να μετακινείται ανάμεσα στο Παρίσι και στη Χάγη, στην οποία επέστρεψε για τελευταία φορά το 1681. Παρόλα αυτά, συνέχισε την εργασία του πάνω στα ρολόγια και την οπτική, προτείνοντας μάλιστα για πρώτη φορά μια θεωρία για την κυματική φύση του φωτός, μια ιδέα που δικαιώθηκε διακόσια χρόνια αργότερα. Ένα από τα τελευταία έργα του, ο Κοσμοθεωρός (Cosmotheoros) ασχολείται με την πιθανότητα ζωής σε άλλους κόσμους, σκέψη πρωτοποριακή έως και αιρετική για τα δεδομένα της εποχής. Ο Χόυχενς θεωρούσε ότι το Σύμπαν είναι γεμάτο ζωή, την οποία μάλιστα φανταζόταν παρόμοια με τη ζωή στη Γη του 17ου αιώνα.
Πέθανε στη Χάγη στον ύπνο του το 1695.
Προς τιμή του ονομάστηκε το όχημα της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, μέρος της αποστολής Κασσίνι-Χόιχενς στον Κρόνο, που προσεδαφίστηκε στον δορυφόρο του Τιτάνα και εξέτασε το έδαφος και την ατμόσφαιρά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί φυσικοί Κατηγορία:Ολλανδοί μαθηματικοί Κατηγορία:Ολλανδοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 17ου αιώνα Κατηγορία:Φυσικοί του 17ου αιώνα Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Δημήτρης Κουτσογιάννης
Ο Δημήτρης Κουτσογιάννης (ψευδώνυμα Δημητριάδης ή Ψαράς) (1898-1944) ήταν Έλληνας λοχίας του Κόκκινου Στρατού και στέλεχος του ΚΚΕ. Κατά την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά συγκρότησε μαζί με άλλους πράκτορες της Ασφάλειας την Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ. Εκτελέστηκε από την ΟΠΛΑ την περίοδο των Δεκεμβριανών.
Νεανικά χρόνια - η δράση του στο ΚΚΕ
Ο Δημήτρης Κουτσογιάννης γεννήθηκε στην Τραπεζούντα της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1898 και ήταν γιος εμπόρου. Λόγω των τουρκικών διώξεων το 1914 εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στον Καύκασο, όπου ασπάστηκε την κομμουνιστική ιδεολογία και πολέμησε μαζί με τους μπολσεβίκους ως λοχίας του Κόκκινου Στρατού κατά την Οκτωβριανή επανάσταση. Μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων στον εμφύλιο με τους Λευκούς, φοίτησε στη Μόσχα στις κομματικές σχολές ΚUTV και ειδικεύτηκε στη δημιουργία παράνομων καθοδηγητικών δικτύων και την τυπογραφία. Ήρθε στην Ελλάδα το 1926 και εντάχθηκε στον μηχανισμό της ηγεσίας του ΚΚΕ. Ο Κουτσογιάννης ήταν καθοδηγητικό στέλεχος της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Αθήνας (ΚΟΑ), υπεύθυνος για τον παράνομο μηχανισμό των τυπογραφείων του ΚΚΕ και έχαιρε της απόλυτης εμπιστοσύνης του Νίκου Ζαχαριάδη, με τον οποίο τον συνέδεε προσωπική φιλία.
Σε χρόνο απροσδιόριστο ο Κουτσογιάννης πέρασε στην υπηρεσία της Ασφάλειας και έγινε πράκτοράς της. Ο Νικόλαος Χαραλαμπίδης ανώτατος αξιωματικός της Αστυνομίας Πόλεων και επικεφαλής της υπηρεσίας διώξεως κομμουνισμού (1936-1941) σε σειρά άρθρων που έγραψε στην εφημερίδα "Εθνικός Κήρυξ" τον Οκτώβριο του 1949 αναφέρει ότι ο Κουτσογιάννης έγινε πράκτορας της Ασφάλειας από το 1927.
Η δράση του την περίοδο της Δικτατορίας Μεταξά
Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας του Μεταξά όλος ο μηχανισμός του ΚΚΕ πέρασε στην παρανομία και ο Κουτσογιάννης κρατούσε μια από τις κύριες γιάφκες του ΚΚΕ στην Αθήνα στην οδό Σύρου 27 στην Κυψέλη, όπου ήταν θυρωρός της πολυκατοικίας αυτής. Ο Κουτσογιάννης δεν ενεργοποιήθηκε από την Ασφάλεια κατά τα πρώτα χρόνια της δικτατορίας, η γιάφκα αυτή ήταν από τις ελάχιστες που δεν χτυπήθηκε από την Ασφάλεια με αποτέλεσμα να θεωρείται ασφαλής. Μετά τις εκτεταμένες συλλήψεις στελεχών το 1938 και 1939 την καθοδήγηση του ΚΚΕ ασκούσε η λεγόμενη Παλιά Κεντρική Επιτροπή (ΠΚΕ) υπό τους Παπαγιάννη-Κτιστάκη που ήταν συνδεδεμένη με τον έγκλειστο στο σανατόριο Σωτηρία Νίκο Πλουμπίδη.
Κατοχή
Με την έναρξη της γερμανικής κατοχής το 1941 διαλύθηκε η Προσωρινή Διοίκηση. Καθοδηγητής της από το 1939 μέχρι το 1941 ήταν ο Μιχάλης Τυρίμος και άμεσος συνεργάτης του ο Κουτσογιάννης. Τον Ιούλιο του 1941 συγκροτήθηκε η λεγόμενη Νέα Κεντρική Επιτροπή από στελέχη του κόμματος που απέδρασαν από τους τόπους κράτησής τους, που ξεκαθάρισε το τοπίο και έγινε η μόνη και αδιαμφισβήτητη καθοδήγηση του ΚΚΕ. Ο Κουτσογιάννης κατά τη διάρκεια της Κατοχής ιδιώτευσε και δεν συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση.
Ο προδοτικός ρόλος του Κουτσογιάννη απέναντι στο ΚΚΕ αποκαλύφθηκε κατά την περίοδο της Κατοχής όταν τα στελέχη του κόμματος που είχε καταδώσει και είχαν συλληφθεί από την Ασφάλεια (Πλουμπίδης, Σιάντος, Μιχελίδης κ.α) αφού ελευθερώθηκαν εξέτασαν όλες τις συνθήκες σύλληψής τους και κατέληξαν στον Κουτσογιάννη. Επιπροσθέτως, οι εκθέσεις που έγραψε ο Μιχαηλίδης, αλλά και ο Τυρίμος κατά την περίοδο των Δεκεμβριανών, όταν είχε συλληφθεί από την ΟΠΛΑ, αποδείχτηκαν εξίσου επιβαρυντικές για τον Κουτσογιάννη.
Η Β' Πανελλαδική Διάσκεψη του ΚΚΕ τον Δεκέμβριο του 1942 διέγραψε τον Κουτσογιάννη από το κόμμα και κατήγγειλε την "χαφιεδική του δράση".
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί σε στρατούς άλλων κρατών Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός Κατηγορία:Εκτελεσθέντες
Δρόμος Β8 (Κύπρος)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι και δρόμοι της Κύπρου
Σαμώνας
Ο Σαμώνας (π. 875 – μετά το 908) ήταν Άραβας ευνούχος, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε από τους Βυζαντινούς και έγινε ένας από τους πιο σημαντικούς αξιωματούχους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά την πρώτη δεκαετία του 10ου αι.
Ζηνόβιος (παροιμιογράφος)
Ο Ζηνόβιος ήταν σοφιστής και ρητοροδιδάσκαλος του 2ου μ.Χ. αιώνα. Έζησε στη Ρώμη την εποχή του Αδριανού και έγραψε, σύμφωνα με την Σούδα, έναν πανηγυρικό λόγο (Γενεθλιακόν) για να τιμήσει τα γενέθλια του αυτοκράτορα. Μετέφρασε επίσης στα Ελληνικά τις "Ιστορίες" του Σαλλούστιου. Από τα έργα του διασώθηκε μονάχα η Επιτομή παροιμιών του Διδύμου του Αλεξανδρέως και του Λουκίλλου του Ταρρραίου. Πρωτοεκδόθηκε το 1497 στην Φλωρεντία και το 1559 σε λατινική μετάφραση. Αργότερα (1839) περιελήφθη στη συλλογή "Έλληνες παροιμιογράφοι" (Corpus Paroemiographorum Graecorum). Οι παροιμίες, 552 συνολικά, παρουσιάζονται αλφαβητικά και χωρίζονται σε εκατοντάδες (με την τελευταία εκατοντάδα να είναι προφανώς ελλιπής).
Φιλιππίδης
Το ελληνικό επώνυμο Φιλιππίδης έχει τις ρίζες του στο όνομα Φίλιππος και χαρακτηρίζει τη γενιά του: Φιλιππίδες-Φιλιππίδης όπως Ατρείδες-Ατρείδης (χαρακτηριστική κατάληξη ονομάτων από την αρχαία Ελλάδα). Το επώνυμο αυτό μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Σαμώνας
Βιογραφία
Μόλις απελευθερώθηκε, η σταδιοδρομία τού Σαμώνα ξανάρχισε την ανοδική της πορεία: ονομάστηκε πατρίκιος, ο ανώτατος δικαστικός βαθμός που ήταν ανοιχτός σε ευνούχο, και έγινε πρωτοβεστιάριος. Ένα άλλο ασυνήθιστο σημάδι αυτοκρατορικής εύνοιας σημειώθηκε το 906, όταν ο Σαμώνας έγινε ανάδοχος τού γιου και διαδόχου τού Λέοντα ΣΤ΄, Κωνσταντίνου (Ζ΄). Το 906-907 έπαιξε σημαντικό, αλλά σκοτεινό ρόλο στην αποστασία, την ατίμωση και τελικά τον θάνατο των στρατηγών Ανδρόνικου Δούκα (πατέρα τού Κωνσταντίνου Δούκα, που είχε συλλάβει τον Σαμώνα το 904) και του Ευστάθιου Αργυρού. Ταυτόχρονα, σε όλη την παρατεταμένη αντιπαράθεση τού Λέοντα ΣΤ΄ με τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νικόλαο Α΄ Μυστικό για την τετραγαμία τού Αυτοκράτορα, ο Σαμώνας ήταν ο κύριος υποστηρικτής του Λέοντα ΣΤ΄. Ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, πιθανότατα μετά την εκτόπιση τού Μυστικού στις αρχές τού 907, προήχθη στο ανώτατο αξίωμα ενός ευνούχου: αυτό τού παρακοιμώμενου, το οποίο είχε μείνει κενό από τα τέλη της βασιλείας τού Μιχαήλ Γ΄ (βασ. 842–867). δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Ο Κωνσταντίνος ο Παφλαγόνος [[Κουρά|κείρεται μοναχός κατ' εντολή τού Σαμώνα. Μικρογραφία από τη Σύνοψη Ιστοριών, χειρόγραφο της Μαδρίτης.]] Η πτώση τού ίδιου τού Σαμώνα, όμως, θα ερχόταν αμέσως μετά. Το 907, σε μία προσπάθεια να εξευμενίσει τον εαυτό του με την τέταρτη σύζυγο τού Λέοντα ΣΤ΄, Ζωή Καρβονοψίνα, της έκανε δώρο στο πρόσωπο τού δικού του υπηρέτη, ευνούχου Κωνσταντίνου Βάρβαρου. Καθώς όμως το αυτοκρατορικό ζεύγος αγαπούσε όλο και περισσότερο τον Κωνσταντίνο, ο Σαμώνας άρχισε να φοβάται για τη δική του επιρροή και θέση. Πρώτα ισχυρίστηκε ότι ο Κωνσταντίνος και η αυτοκράτειρα είχαν σχέση. Ο Λέων ΣΤ΄ αρχικά πίστεψε τις κατηγορίες και εξόρισε τον Κωνσταντίνο σε ένα μοναστήρι. Σύντομα, ωστόσο, ο Λέων ΣΤ΄ άρχισε να επιθυμεί τον νέο του ευνοούμενο και ζήτησε εκείνος να επιστρέψει στην υπηρεσία του στο παλάτι. Στη συνέχεια ο Σαμώνας κατέφυγε σε ένα άλλο σχέδιο: με τον γραμματέα του, δημοσίευσε ένα φυλλάδιο, που υποτίθεται ότι είχε γράψει ο Κωνσταντίνος, το οποίο έβριζε τον Αυτοκράτορα και κανόνισε να το διαβάσει ο Λέων ΣΤ΄. Οι μηχανορραφίες του, όμως, προδώθηκαν από έναν από τους συνωμότες συναδέλφους του και ο Σαμώνας απολύθηκε, εκάρη μοναχός και εξορίστηκε στο μοναστήρι τού Μαρτινακίου το καλοκαίρι τού 908. Ο Κωνσταντίνος τον διαδέχθηκε ως αυτοκρατορικός παρακοιμώμενος. Τίποτε περαιτέρω δεν είναι γνωστό γι' αυτόν.
Εκτίμηση
Αν ο Στυλιανός Ζαούτζης παραδοσιακά θεωρείται από τους ιστορικούς ότι κυριάρχησε στο πρώτο μισό της βασιλείας τού Λέοντα ΣΤ΄, ο Σαμώνας συχνά χαρακτηρίζεται ως η κυρίαρχη μορφή στο δεύτερο μισό, δηλαδή την περίοδο από το 900 περίπου μέχρι τη δική του πτώση το 908. Σύμφωνα με τον βυζαντινολόγο Σον Τάφερ, ωστόσο, και στις δύο περιπτώσεις η έκταση της δύναμης και της επιρροής που ασκούσαν αυτοί οι αξιωματούχοι στον Λέοντα ΣΤ΄, φαίνεται ότι ήταν υπερβολική. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην εχθρότητα απέναντί τους σε μεταγενέστερες πηγές, και στην επιθυμία ορισμένων από αυτούς να ρίξουν την ευθύνη για τις αποτυχίες της βασιλείας στους υποτιθέμενους παντοδύναμους υφισταμένους τού Λέοντα ΣΤ΄. Ο Τάφερ υποστήριξε ότι η σταδιακή άνοδος και η απότομη πτώση τού Σαμώνα απεικονίζουν ότι, πέρα από την παραδοσιακή εικόνα ενός αδύναμου και εύκολα επηρεαζόμενου Αυτοκράτορα, ο Λέων ΣΤ΄ είχε τον έλεγχο: ήταν η συνειδητή υποστήριξη και ενίσχυση τού Αυτοκράτορα, που έδωσε σε αυτούς τους ανθρώπους τη μεγάλη τους δύναμη και όταν την απέσυρε, η εξουσία τους εξαφανίστηκε. Ο ρόλος τού Σαμώνα ως «αρχηγού ασφαλείας» τού Λέοντα ΣΤ΄, μία άποψη που υιοθετήθηκε από αρκετούς μελετητές (με εξέχουσα θέση τη Ρόμιλι Τζένκινς) αμφισβητήθηκε επίσης από τον Τοugher, καθώς βασίζεται κυρίως σε περιστασιακά λογοτεχνικά στοιχεία από έναν μεταγενέστερο και σαφώς εχθρικό βίο αγίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παρακοιμώμενοι Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Esta é a Nossa Pátria Bem Amada
Η Esta é a Nossa Pátria Bem Amada ("Αυτή Είναι η Αγαπημένη Μας Χώρα") είναι ο εθνικός ύμνος της Γουινέα-Μπισσάου. Γράφηκε και συνετέθη από τον Αμίλκαρ Καμπράλ (Amílcar Cabral) και υιοθετήθηκε ως εθνικός ύμνος με την ανεξαρτησία το 1974. Ήταν επίσης ο εθνικός ύμνος του Πράσινου Ακρωτηρίου μέχρι το 1996, όταν ένας νέος ύμνος (ο Cântico da Liberdade) επελέχθη από τη χώρα αυτή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γουινέας-Μπισσάου Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Ζηνόβιος (παροιμιογράφος)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες παροιμιογράφοι
Φαραί Μεσσηνίας
Οι Φαρές, ή αι Φαραί : ήταν αρχαία ομηρική πόλη της Μεσσηνίας στην θέση της σημερινής Καλαμάτας. Ο Όμηρος την αναφέρει επίσης και ως "Φηραί" ή "Φηρή". Ο δε Ξενοφών (ιστορικοί χρόνοι) την αναφέρει "Φεραί".
Γενικά
Περί τον 8ο αιώνα π.Χ. η πόλη πέρασε στη κυριαρχία των Λακώνων όπου και παρέμεινε μέχρι το 369 π.Χ.. Μετά τους Περσικούς πολέμους και την εξάλειψη εξωτερικών κινδύνων, όταν η Αθηναϊκή δημοκρατία ξεκίνησε να λεηλατεί τις παράλιες πόλεις της Πελοποννήσου όπου και ξέσπασε ο Κορινθιακός Πόλεμος, αι Φαραί (ή οι Φαρές) λεηλατήθηκαν από τον Κόνωνα και τον Φαρνάβαζο, Πέρση ναύαρχο, με τον οποίο είχε συμμαχήσει ο Κόνων. Αργότερα ο Επαμεινώνδας απελευθέρωσε την πόλη και την επέστρεψε στην κυριαρχία των Μεσσηνίων.
Αρχαιολογική έρευνα
Από την αρχαιολογική έρευνα της περιοχής η πόλη αυτή εντοπίζεται στο φρούριο της σημερινής Καλαμάτας. Νοτιοδυτικά της πόλης στη περιοχή "Ακοβίτικα" αποκαλύφθηκε μεγάλο οικοδόμημα των πρωτοελλαδικών χρόνων καθώς και τμήμα αρχαϊκού ιερού αφιερωμένου στον Ποσειδώνα, από το χώρο του οποίου και έχουν προέλθει σημαντικά ευρήματα. Από δε τις ανασκαφές της ευρύτερης περιοχής έχει εντοπιστεί μεγάλος αριθμός αρχαϊκών επιγραφών (αναθηματικές και ψηφισματικές) καθώς και πολλά επιτύμβια. Κάποιες εξ αυτών αναφέρουν την ύπαρξη των ιερών του Μαχάονα και του Ποδαλείριου, χωρίς ωστόσο να έχουν εντοπιστεί οι ακριβείς τους θέσεις.
Η αρχαία κώμη Καλάμαι βρισκόταν στην θέση του σημερινού Ελαιοχωρίου.
Άγιο Πνεύμα (αποσαφήνιση)
Το Άγιο Πνεύμα στον Χριστιανισμό είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας.
Φαραί Μεσσηνίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μεσσηνίας
Άγιο Πνεύμα (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία αυτή υπάρχουν οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Αγιο Πνευμα Αγιο Πνευμα
1308 Χαλλερία
Η Χαλλερία (Halleria) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,632. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Ελβετού ιατρού, βοτανολόγου και ποιητή του 18ου αιώνα Άλμπρεχτ φον Χάλλερ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χαλλερίας εκτιμάται σε 43,16 ± 1,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0454 ± 1,4. Η Χαλλερία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 2 λεπτά.
Μπλε Οθόνη του Θανάτου
right|thumb|220px|Τυπικό δείγμα μπλε οθόνης, όπως απεικονίζεται στα [[Windows 10.]] Μπλε οθόνη του θανάτου (Blue Screen of Death) ονομάζεται το μήνυμα σφάλματος που επιδεικνύεται από ορισμένα λειτουργικά συστήματα στην οθόνη ενός υπολογιστή, κυρίως από τα Microsoft Windows, μετά την αντιμετώπιση ενός κρίσιμου λάθους που μπορεί να αναγκάσει το σύστημα να διακόψει τη λειτουργία του ώστε να αποτρέψει τη ζημιά.
Κατηγορία:Τεχνολογία λειτουργικών συστημάτων Κατηγορία:Σφάλματα υπολογιστών
Πλούταρχος ο Αθηναίος
Ο Πλούταρχος (περ. 350 - 430) ήταν Έλληνας Νεοπλατωνικός φιλόσοφος που δίδαξε στην Αθήνα στις αρχές του 5ου αιώνα. Ήταν γιος του Νεστόριου και πατέρας της Ασκληπιγένειας και του Ιέριου. Διετέλεσε σχολάρχης στην Ακαδημία Πλάτωνος και έγραψε σχόλια για τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα. Θεωρείται γενικά το πρόσωπο που επανεγκαθίδρυσε την Ακαδημία σε νεοπλατωνική κατεύθυνση. Ανάμεσα στους μαθητές του συγκαταλέγονται ο Συριανός που τον διαδέχθηκε στη διεύθυνση της Ακαδημίας και ο Πρόκλος. Βασική πηγή του Πλουτάρχου ήταν ότι η μελέτη του Αριστοτέλη πρέπει να προηγηθεί για να γίνουν περισσότερο αντιληπτά κάποια ζητήματα. Έγραψε σχόλια για το Περί Ψυχής του Αριστοτέλη. Η συνεισφορά του στο αριστοτελικό corpus μαζί με εκείνη του Αλεξάνδρου Αφροδισέα είναι από τις σημαντικότερες.
Αδριανός Γαλιώτος
Ο Αδριανός Γαλιώτος ήταν Έλληνας αγωνιστής οπλαρχηγός στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Ήταν αδελφός των επίσης οπλαρχηγών Παναγιώτη και Ηλία Γαλιώτου.
Κατά την εισβολή του Ιμπραήμ Πασά μαζί με τα αδέλφια του συγκρότησαν ενιαίο αμυντικό σώμα του οποίου και ηγούνταν.
Πηγές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821
Χουάν Νεγρίν
Ο Χουάν Νεγρίν (ισπανικά: Juan Negrín López, 3 Φεβρουαρίου 1892 - 12 Νοεμβρίου 1956) ήταν πρωθυπουργός της Ισπανίας.
Γεννήθηκε στο Λας Πάλμας των Κανάριων νήσων, ήταν από εύπορη οικογένεια και σπούδασε ιατρική στη Γερμανία. Νέος εντάχτηκε στο Σοσιαλιστικό κόμμα ενώ διετέλεσε και υπουργός Οικονομικών (1939). Το 1937 έγινε πρόεδρος της Κυβέρνησης διαδεχόμενος τον Καμπαγιέρο ενώ μαινόταν ακόμα ο Ισπανικός εμφύλιος. Στην προεδρία παρέμεινε μέχρι το 1939. Μετά τη νίκη του Φράνκο αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι και διετέλεσε πρωθυπουργός της εξόριστης ισπανικής κυβέρνησης. Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 1956.
Βιβλιογραφία
"Juan Negrín". Geneall. Retrieved 2015-08-09.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ισπανίας
Αδούρ Ναρσής της Περσίας
Ο Αδούρ Ναρσής της Περσίας ηταν ο ένατος βασιλιάς της Περσίας απο την δυναστεία των Σασσανιδών μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Περσίας Ορμίσδα Β’. Βίαιος και αυταρχικός δολοφονήθηκε λίγους μήνες μετά την άνοδο του στον θρόνο το 309 χωρίς απογόνους, θα τον διαδεχτεί ο νεογέννητος ετεροθαλής αδελφός του Σαπώρης Β’
Τυφλόμυγα
right|thumb|250px|Τυφλόμυγα. Πίνακας του Κορνέλις Τροστ, 18ος αιώνας
Κανόνες
Για να αρχίσει η τυφλόμυγα επιλέγεται με κλήρο ή με λάχνισμα (όπως το αμπεμπαμπλόμ ή τα αριθμάκια) ένα από τα παιδιά. Ένας από τους συμπαίκτες του του δένει τα μάτια με ένα πανί, συνηθέστερα ένα μαντήλι ή φουλάρι, για να μη βλέπει, και το παιχνίδι αρχίζει. Τα υπόλοιπα παιδιά γυρίζουν γύρω - γύρω από το παιδί που κάνει την τυφλόμυγα και το πειράζουν. Εκείνο προσπαθεί να πιάσει κάποιο από τα παιδιά και κερδίζει μόνο, αν μαντέψει σωστά ποιο είναι το παιδί που έπιασε. Για να το αναγνωρίσει ψηλαφεί τα χαρακτηριστικά του προσώπου, τα ρούχα, τα μαλλιά κ.ά. Το παιδί που πιάστηκε και αναγνωρίστηκε γίνεται η επόμενη τυφλόμυγα. Αν δεν γίνει σωστά η ταύτιση, τότε το ίδιο παιδί παραμένει ως "τυφλόμυγα" για άλλον ένα γύρο.
Δείτε επίσης
Τυφλομυγα
Συνομόσπονδες Πολιτείες της Αμερικής
Οι Συνομόσπονδες Πολιτείες της Αμερικής (Αγγλικά: Confederate States of America), που επίσης λέγονται Συνομοσπονδία (Confederacy), Συνομόσπονδες Πολιτείες (Confederate States), και ΣΠΑ (CSA), σχηματίσθηκαν ως η κυβέρνηση που δημιουργήθηκε από το 1861 ως το 1865 από έντεκα νότιες δουλοκτητικές πολιτείες των ΗΠΑ, καθεμία από τις οποίες είχε πριν κηρύξει την απόσχισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες (τη γνωστή τότε ως "Ένωση"). Ο έλεγχος ντε φάκτο των ΣΠΑ στα διεκδικούμενα από αυτές εδάφη ποίκιλλε κατά την περίοδο που διεξήχθη ο Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος, σε εξάρτηση με την επιτυχία του στρατού τους.
Ιστορία
Οι συνοριακές πολιτείες του Κεντάκι και του Μιζούρι κήρυξαν ουδετερότητα πολύ νωρίς στον πόλεμο. Στο Κεντάκι, η πολιτεία βαθμιαία συντάχθηκε με τα βόρεια· όμως μια δεύτερη, φιλονότια κυβέρνηση αναδύθηκε σε μερικές νότιες κομητείες (κατάσταση αρκετά όμοια με αυτήν στις κομητείες που θα γίνονταν η Δυτική Βιρτζίνια), αν και ο έλεγχος της σε αυτές τις περιοχές δεν διάρκεσε πολύ. Μια πιο περίπλοκη κατάσταση περιβάλλει την Απόσχιση του Μιζούρι. Στο Μιζούρι η πλειοψηφία του νομοθετικού σώματος και ο κυβερνήτης πέρασε ένα διάταγμα απόσχισης. Όμως, αυτό συνέβη μετά από μια μόνιμη συνταγματική συνέλευση που κήρυξε το νομοθετικό σώμα και τον κυβερνήτη άκυρους, αφ' ότου Συνομοσπονδιακοί στρατιώτες έκαναν πορεία και κατέλαβαν την πρωτεύουσα. Το Μιζούρι, από τότε που η Ένωση ήδη ήλεγχε το μεγαλύτερο τμήμα του, εξαιρέθηκε από την Διακήρυξη Χειραφέτησης που έθετε εκτός νόμου την δουλεία οπουδήποτε αλλού. Όμως, η μόνιμη Πολιτειακή συνταγματική συνέλευση ανακάλεσε την δουλεία στο Μιζούρι πριν ψηφιστούν οι συνομοσπονδιακές συνταγματικές τροποποιήσεις. Η Συνομοσπονδία αναγνώρισε τους φιλοσυνομοσπονδιακούς διεκδικητές στο Κεντάκι και το Μιζούρι και ήγειρε διεκδικήσεις σε αυτές τις πολιτείες βασισμένη στην διοίκησή τους, με αντιπροσώπους από τις δύο πολιτείες να υπάρχουν στο Συνομοσπονδιακό Κογκρέσο. Μεταγενέστερες εκδόσεις των συνομοσπονδιακών σημαιών είχαν δεκατρία αστέρια, αντικατοπτρίζοντας τις διεκδικήσεις της Συνομοσπονδίας στο Κεντάκι και το Μιζούρι.
Στις 27 Απριλίου 1861 ο Πρόεδρος Λίνκολν, σε ανταπόκριση για την καταστροφή των σιδηροδρομικών γεφυρών και των τηλεγραφικών γραμμών από υποστηρικτές των νοτίων στο Μέριλαντ (η πολιτεία που συνορεύει με την πρωτεύουσα των ΗΠΑ, την Ουάσινγκτον, Π.Κ., σε τρεις πλευρές), εξουσιοδότησε τον Στρατηγό Σκοτ να αναστείλει το ένταλμα του habeas corpus κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής από την Φιλαδέλφεια έως την Βαλτιμόρη και την Ουάσινγκτον. Το Ντέλαγουερ, επίσης μια δουλοκτητική πολιτεία, ποτέ δεν σκέφθηκε την απόσχιση, ούτε και η Ουάσινγκτον, Π.Κ. Αν και οι δουλοκτητικές πολιτείες του Μέριλαντ και του Ντέλαγουερ δεν αποσχίσθηκαν, πολίτες από εκείνες τις πολιτείες δεν εξέθεσαν διχασμένες πλατφόρμες. Μόνο το Ντέλαγουερ μεταξύ των δουλοκτητικών πολιτειών δεν παρήγαγε ένα ολόκληρο σύνταγμα για να πολεμήσει για τη Συνομοσπονδία. Το Ντέλαγουερ επέτυχε την διάκριση της προμήθειας περισσότερων στρατιωτών κατά ποσοστό από κάθε άλλη πολιτεία, και συντριπτικά πολέμησαν για την Ένωση.
Πολιτείες που αποσχίσθηκαν
Επτά πολιτείες κήρυξαν την απόσχισή τους πριν ο Λίνκολν αναλάβει καθήκοντα στις 4 Μαρτίου 1861:
thumb|right|160px|Οι νότιες πολιτείες που αποσχίστηκαν. Με ανοικτό πράσινο οι περιοχές που διεκδικήθηκαν αλλά δεν τέθηκαν ποτέ κάτω από απόλυτο έλεγχο. Μετά τη συνομοσπονδιακή επίθεση στο φορτ Σάμτερ στις 12 Απριλίου 1861 και την επακόλουθη κλήση του Λίνκολν για στρατιώτες στις 15 Απριλίου, τέσσερις ακόμη πολιτείες κήρυξαν την απόσχισή τους:
Πληθυσμός
Η Ομοσπονδιακή απογραφή των ΗΠΑ το 1860, ένα χρόνο πριν την απόσχιση, δείχνει τα πληθυσμιακά στοιχεία του παρακάτων πίνακα. Τα στοιχεία δε συμπεριλαμβάνουν τον πληθυσμό των ιθαγενών πληθυσμών.
Το 1860, στις περιοχές που απάρτισαν τις Συνομόσπονδες Πολιτείες (συμπεριλαμβανομένης και της μελλοντικής Δυτικής Βιρτζίνια) είχαν 132,760 ελεύθερους μαύρους, το 1.46% του πληθυσμού. Αυτό σε σύγκριση με τους 3.5 εκατομμύρια μαύρους που ήταν σκλάβοι, το 39% ολόκληρου του πληθυσμού της χώρας. Αυτό το 39% ήταν ατομική ιδιοκτησία 316,642 δουλοκτητών (6% του πληθυσμού).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος Κατηγορία:Πρώην κράτη της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες Κατηγορία:Πρώην μη αναγνωρισμένα κράτη
Γουίλμινγκτον
Το Ουίλμινγκτον (Ουνάμι: Paxahakink / Pakehakink ) είναι η μεγαλύτερη και πολυπληθέστερη πόλη στην αμερικανική πολιτεία Ντέλαγουερ. Η πόλη χτίστηκε στη θέση Φορτ Κριστίνα, τον πρώτο σουηδικό οικισμό στη Βόρεια Αμερική. Βρίσκεται στη συμβολή του ποταμού Κριστίνα και του ποταμού Μπραντιγουάιν, κοντά όπου ο Κριστίνα ρέει προς τον ποταμό Ντέλαγουερ. Είναι το έδρα της κομητείας Νιου Καστλ και μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της μητροπολιτικής περιοχής της κοιλάδας Ντέλαγουερ. Το Γουίλμινγκτον ονομάστηκε από τον Σπένσερ Κόμπτον, κόμη του Γουίλμινγκτον, ο οποίος ήταν πρωθυπουργός υπό τη βασιλεία του Γεώργιου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας.
Α.Π.Σ. Βύρων Καβάλας
Ο '''Α.Π.Σ. Βύρων Καβάλας''' είναι αθλητικό σωματείο στην Καβάλα. Ιδρύθηκε το 1931 και αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία στο νομό Καβάλας, το οποίο υφίσταται έως και σήμερα. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, ενώ διαθέτει και ακαδημία πετοσφαίρισης. Η ποδοσφαιρική ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Δημοτικό Στάδιο «Άννα Βερούλη» (Βερούλειο).
Γουίλμινγκτον
Είναι η πέμπτη λιγότερο πολυπληθής πόλη των ΗΠΑ που είναι η πιο πυκνοκατοικημένη στην πολιτεία της. Η μητροπολιτική διαίρεση του Γουίλμινγκτον, η οποία περιλαμβάνει την κομητεία Νιου Καστλ, την Κομητεία Σέσιλ του Μέριλαντ και την Κομητεία Σάλεμ του Νιου Τζέρσεϊ είχαν πληθυσμό 719.876 κατοίκων. Η μητροπολιτική περιοχή της κοιλάδας Ντέλαγουερ, η οποία περιλαμβάνει τις πόλεις Φιλαδέλφεια και Κάμντεν, είχε πληθυσμό 6.070.500 κατοίκων το 2016 και 7.179.357 κατοίκους στην συνδυασμένη στατιστική περιοχή. Για το 2017, ο πληθυσμός είναι 72.846 κάτοικοι.
Α.Π.Σ. Βύρων Καβάλας
Ιστορία
Ο Αθλητικός και Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Καβάλας «ο Βύρων» ιδρύθηκε το 1931 στην ομώνυμη συνοικία της Καβάλας. Το 1937 διέκοψε τη λειτουργία του, ενώ το 1946 ανασυστάθηκε.
Γουίλμινγκτον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ντέλαγουερ
Α.Π.Σ. Βύρων Καβάλας
Ιστορία
Το 2015 αποχώρησε από την ομάδα, ο προπονητής με το μεγαλύτερο διάστημα αδιάκοπης παραμονής σε ποδοσφαιρικό σωματείο του νομού, Μπάμπης Πανταζίδης.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ιδρύθηκε το 1968. Μετείχε σε διάφορες διοργανώσεις την περίοδο της δεκαετίας του '70. Έκτοτε περιέπεσε σε αδράνεια, λόγω κυρίως της δημιουργίας αντίστοιχου τμήματος από τον Α.Ο. Καβάλα. Σήμερα είναι ανενεργό.
Ακαδημία πετοσφαίρισης
Το 2017, ο σύλλογος δημιούργησε ακαδημία πετοσφαίρισης για αγόρια και κορίτσια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βύρων Καβάλας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1934 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1934
The Slim Shady EP
Το The Slim Shady EP είναι το ντεμπούτο extended play του Αμερικανού ράπερ Eminem, που κυκλοφόρησε το 1997 μέσω της βασισμένης στο Ντιτρόιτ δισκογραφικής εταιρείας, Web Entertainment.
Λίστα κομματιών
Sample credits
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Denaun Porter Κατηγορία:EP του Eminem Κατηγορία:Horrorcore άλμπουμ Κατηγορία:Άλμπουμ από την Web Entertainment Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997
Φιλαδέλφεια
Επίσης μπορεί να αναφέρεται στη Φιλαδέλφεια (ταινία), μια βραβευμένη με Όσκαρ ταινία του 1993 σε σκηνοθεσία Τζόναθαν Ντέμι με τους Τομ Χανκς και Ντένζελ Ουάσινγκτον.
Μέλφι
Η Μέλφι (ιταλικά: Melfi) είναι πόλη που βρίσκεται στον νότο της Ιταλίας, στην περιοχή της Μπαζιλικάτα (Basilicata) κοντά στη Νάπολη. Ο πληθυσμός της είναι περί τους 20.000 κατοίκους. Η ορεινή αυτή πόλη, πάνω στο όρος Βούλτουρε (monte Vulture), βρίσκεται σε απόσταση είκοσι χιλιομέτρων από την θάλασσα και σε υψόμετρο 700 μέτρων από την επιφάνειά της.
Είναι μια πόλη αρχαία, η οποία μπήκε στην ιστορία από τους Νορμανδούς και πιο συγκεκριμένα από τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο B'. Αυτός έχτισε τείχος γύρω από την πόλη -το οποίο είναι και το πιο σημαντικό μνημείο της πόλης- και την κατέστησε σημαντικό κέντρο του Ιταλικού Νότου κατά τον 13ο με 14ο αιώνα. Αλλά μνημεία είναι ο καθεδρικός ναός της πόλης στον οποία βρίσκονται τα οστά του Αγίου Αλεξάνδρου. Στο πάρκο της πόλης βρίσκεται ένα άγαλμα του προέδρου της Δημοκρατίας Φραντσέσκο Σαβέριο Νίττι.
Πολύ γνωστή είναι και η "σαρκοφάγος του Μέλφι", μικρασιατικής παραγωγής, η οποια εκτίθεται ιστορικό μουσείο του Μέλφι, το οποίο στεγάζεται στο κάστρο του Φρειδερίκου Β'. Η επιφάνειά της διαιρείται σε διάχωρα, που έχουν τη μορφή μικρού ναΐσκου, δεν έχουμε μία συνεχή παράσταση. Η σαρκοφάγος χρονολογήθηκε την εποχή του Μάρκου Αυρηλίου (161-180) με βάση την κεφαλή της κεκλιμένης μορφής του καλύμματος.
Σήμερα στην πόλη βρίσκεται εργοστάσιο της Φίατ, αλλά η πλειονότητα του πληθυσμού ασχολείται με την αγροτική παραγωγή. Οι Μελφιτάνοι είναι υπερήφανοι για τα κάστανα, το ελαιόλαδο και το κρασί της πόλης που ονομάζεται αλιάνικο (aglianico). Η ομάδα ποδοσφαίρου παίζει στην τρίτη ιταλική κατηγορία (serie C). Τα χρώματα της πόλης είναι το Κίτρινο και το Πράσινο.
Κατηγορία:Πόλεις της Μπαζιλικάτα Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Παναγιά Πεδιάδος
thumb|Ο Ναός Αγίου Δημηρτρίου στο χωριό Παναγία Πεδιάδος. Η   Παναγία  (μέχρι το 1940 Παναγιά ) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του Νομού Ηρακλείου. Η θέση της Παναγιάς είναι στο δρόμο που πηγαίνει προς την Έμπαρο και τη Βιάννο. Απέχει 10 χιλιόμετρα από το Αρκαλοχώρι. Ο κάμπος του διαρρέεται από τον ποταμό Αυλιώτη. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία ως κύρια ασχολία και επίσης με την κτηνοτροφία. Παράγονται λάδι, σταφίδα, κρασί, λαχανικά, μέλι. Καθεδρικός Ναός είναι ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Στην κεντρική πλατεία βρίσκεται ο βυζαντινός  ναός του Αγίου Κωνσταντίνου. Κεντρικός ναός είναι ο ναός του Αγίου Δημητρίου δίπλα στο δρόμο προς Έμπαρο - Βιάννο. Δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος. Λειτουργεί περιφερειακό ιατρείο.
Στο κέντρο του οικισμού συναντούμε την Ενετική Βρύση, η οποία έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Δίπλα σε αυτήν βρίσκεται ο ναός της Αγίας Τριάδας, βυζαντινός και δίκλιτος. Στην πλατεία Παπαχαριλάου βρίσκουμε πλακόστρωτους δρόμους. Ενδιαφέρον είναι και το παραδοσιακό ελαιουργείο. Το παλαιό εργοστάσιο με τα μηχανήματα, η "φάμπρικα" αποτελεί απομεινάρι της πολιτιστικής κληρονομιάς του χωριού. Η Φάμπρικα έχει αγοραστεί από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Παναγιάς και με ενέργειες του Δ.Σ αναπαλαιώθηκε  με πρόγραμμα των ΟΠΑΑΧ και σήμερα είναι επισκέψιμη με ελεύθερη είσοδο.
Ιστορικά στοιχεία
Στο χωριό έχουν βρεθεί εργαλεία που χρονολογούνται από τη Νεολιθική Εποχή. Όπως είναι σήμερα ως οικισμός πιστεύεται ότι άρχισε να αναπτύσσεται από τους Ενετούς κατά το 13ο αιώνα. Κτίστηκε βενετσιάνικο κάστρο.
Η Παναγιά οφείλει την ονομασία της πιθανότατα στη βυζαντινή Μονή της Παναγιάς της Ψωμοπούλας.
Βιβλιογραφία
1279 :	Σε συμβόλαιο αυτού του έτους του συμβολαιογράφου του Χάντακα (Ηράκλειο) Leonardo Marcello αναφέρεται ότι ο Iohannes Sachelari, κάτοικος του χωριού Παναγιά (Panagia) οφείλει να παραδώσει στο Romano Calando, κάτοικο του Χάντακα, 15 μουζούρια σιτάρι (Chiaudano -Lombardo, Forti per la Scotia di Venezia, 1960, σελ.38). Είναι το χωριό η Παναγιά Πεδιάδος άραγε;
1367 :	Σε έγγραφο αυτού του έτους αναφέρεται ως Επίσκοπος Αρκαδίας o Rafael (El Santshi Regestes des arrets civils, e.t.c. p.119)
1577 :	Στην απογραφή αυτού του έτους αναφέρεται το χωριό από τον Fr Barrori (F° 24ν).
1583 : 	Στην απογραφή αναφέρεται από τον Καστροφύλακα (κ 95) ως Panagia με 278 κατοίκους.
1630 :	Αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα (Μνημεία Κρητικής Ιστορίας, V, σελ. 123).
1671 :	Στην τουρκική απογραφή αναγράφεται ως Ρanaya με 97 χαράτσα (Ν. Σταυρινίδη, Μεταφράσεις, Β', σελ. 117). 1831 μ.Χ.:	Στις 24 Νοεμβρίου συγχώνευση των Επισκοπών Κρήτης λόγω ελάττωσης του 1831 μ.Χ. πληθυσμού επί Μητροπολίτη Μελετίου Α' Νικολετάκη (Σχηματισμός Μητροπόλεως Πέτρας και Αρκαδίας).
1834 :	Στην Αιγυπτιακή απογραφή αναφέρεται ως Panaghia (Pashley, Travels in Crete II, σελ. 319) με 15 χριστιανικές και 15 τουρκικές (μουσουλμανικές) οικογένειες.
1885 :	Ο ΗALBHERR έκανε ανασκαφές στα νεκροταφεία Κούρτες, Έργανο, Παναγιά και Αφρατί τα οποία ανήκουν στους γεωμετρικούς χρόνους (800-650 π.Χ.).
1890 :	Στο βιβλίο "Στατιστική του πληθυσμού της Κρήτης" του Νικολάου Σταυράκη, αναγράφεται η κοινότητα Παναγιά ως έδρα ομώνυμου Δήμου της Επαρχίας Πεδιάδος, (Δήμου:Παναγιάς, Καστελλίου, Επισκοπής, Μοχού και Αγ. Παρασκευών), με 570 κατοίκους, (440 χριστιανοί και 130 τούρκοι - μουσουλμάνοι) και στον οποίο Δήμο ανήκαν οι κοινότητες: Παναγιά, Αυλή, Κασάνοι, Ρουσσοχώρια, Νιπηδητός, Μαθιά, Αρμάχα, Γεράκι, Έμπαρος - Θωμαδιανώ - Μάρθα - Ξενιάκος - Κατωφύγι - Μηλιαράδω, Φρατί, Καραβάδω (Έτος αναφοράς το 1881).
1900 :	Η Επισκοπή Αρκαδίας μεταφέρθηκε στην περιοχή Μεσαράς με έδρα τους Αγίους Δέκα ενώ η επαρχία Βιάννου-προσαρτήθηκε στην Επισκοπή Πέτρας (Λασιθίου).
1918 :	Ο Doro Levi ανέσκαψε το νεκροταφείο των Αρκάδων το οποίο περιείχε πρωτογεωμετρικά γεωμετρικά και ανατολίζοντα αγγεία σε μεγάλο αριθμό (βιβλιογρ.: DORO LEVI: Arkades, in Annria della,R. Scriola Χ-ΧΠ 1927-1929).
1928 :	Κάτοικοι του χωριού 727.
1940 :	Πληθυσμός κοινότητας 876 κάτοικοι.
1946 :	Μεταφορά της έδρας της Επισκοπής Αρκαδίας στις Μοίρες Καινούργιου.
1960 :	(Δεκαετία) Στους Αρκάδες έγινε μεγάλη λαθρανασκαφή. Πολλά αρχαία κυρίως ανάγλυφοι πίθοι έχουν διασκορπιστεί σε διάφορα μουσεία, στο Λούβρο, στη Βασιλεία, στην Ιερουσαλήμ, αλλά και στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο. Κάποια κατέληξαν στη συλλογή Μεταξά και κάποια στη συλλογή Μητσοτάκη.
1961 :	Η Επισκοπή Αρκαδίας μετονομάστηκε σε Επισκοπή Γορτύνης.
1971 :	Πληθυσμός κοινότητας 759 κάτοικοι. 1981 μ.Χ.:      Πληθυσμός κοινότητας 955 κάτοικοι.
Παραπομπές
Παναγιά Παναγιά
Παναγιώτης Γαλιώτος
Ο Παναγιώτης Γαλιώτος ήταν Έλληνας αγωνιστής οπλαρχηγός στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Ήταν αδελφός των επίσης οπλαρχηγών Αδριανού και Ηλία Γαλιώτου.
Ως οπλαρχηγός αγωνίσθηκε υπό το Σ. Πανά και τον Γενναίο Κολοκοτρώνη. Κατά την εισβολή του Ιμπραήμ Πασά μαζί με τα αδέλφια του συγκρότησαν ενιαίο αμυντικό σώμα του οποίου και ηγούνταν.
Πηγές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821
Άμμες
Στην αρχαιότητα με τη λέξη Άμμες ξεκίναγαν χορικοί λόγοι και αντίλογοι στην Σπάρτη. Στις μεγάλες εορτές λάμβαναν μέρος τρεις χοροί: ο χορός των γερόντων, ο χορός των ανδρών και ο χορός των παίδων, όπως το κατέγραψε ο Πλούταρχος ("Λυκούργος" 21).
Στις εορτές εκείνες το λόγο άρχιζε πρώτος ο χορός των γερόντων που έψελνε: Στον παραπάνω λόγο τότε ο χορός των ανδρών απαντούσε, επιδεικτικά: Στη συνέχεια το λόγο λάμβανε ο χορός των παίδων που δήλωναν ως υποσχετικό όρκο:
Το χορικό αυτό λόγο με τους αντίλογους, εύλογα ο Πλούταρχος τους χαρακτηρίζει "μεγαλαυχίαν προς αρετήν πρέπουσαν ταις ηλικίαις" (= υπερήφανη καύχηση αρετής κατά ηλικία).
Κατηγορία:Αρχαία Σπάρτη Κατηγορία:Ιστορικές φράσεις Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί χοροί
1309 Υπερβορεία
Η Υπερβορεία (Hyperborea) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,379. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη θρυλική αρχαία χώρα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Υπερβορείας εκτιμάται σε 57,15 ± 3,9 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0450 ± 0,007. Η Υπερβορεία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 53 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υπερβορεια
Ανάπτυξη (οικονομία)
Γενικά στην Οικονομία και τις Οικονομικές Επιστήμες με τον όρο Ανάπτυξη χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε αλλαγή ή σύνολο διεργασιών βελτίωσης μιας οικονομικής κατάστασης, οποιουδήποτε επιπέδου, νοικοκυριών, επιχειρήσεων, χωρών. Ειδικότερα όμως ονομάζεται η προαγωγή της οικονομίας μιας χώρας προκειμένου αυτή να φθάσει στο επίπεδο των ανεπτυγμένων χωρών, ξεφεύγοντας έτσι από την υπανάπτυξη.
Κατηγορία:Οικονομία
Πλούταρχος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Πλούταρχος είναι γνωστοί οι:
Νατάλια Κοτσάνοβα
Η Νατάλια Ιβάνοβνα Κοτσάνοβα (γεννημένη στις 25 Σεπτεμβρίου 1960) είναι Λευκορωσίδα πολιτικός, η οποία είναι Πρόεδρος του Συμβουλίου της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας από τον Δεκέμβριο του 2019.
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Η Κοτσάνοβα γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1960 στο Πολότσκ. Ο πατέρας της ήταν σιδηρουργός και η μητέρα της εργαζόταν σε εργοστάσιο ενδυμάτων. Έχει δύο αδέλφια. Μεγάλωσε σε κοινόχρηστο διαμέρισμα και σπούδασε στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Νοβοπολότσκ, από όπου αποφοίτησε το 1982. Το 2006, αποφοίτησε από την Ακαδημία Δημόσιας Διοίκησης υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας.
Καριέρα
Στις 21 Δεκεμβρίου 2016, η Κοτσάνοβα διορίστηκε Υπεύθυνη του πολιτικού γραφείου του Πρόεδρου της Λευκορωσίας και επικεφαλής της Προεδρικής Διοίκησης της Λευκορωσίας από τον Λουκασένκο, οποίος είναι γνωστός ως «τελευταίος δικτάτορας» της Ευρώπης. Εκείνη την εποχή ο Λουκασένκο την ονόμασε «ένθερμο υποστηρικτή της κρατικής πολιτικής». Είναι ένας από τους βασικούς υποστηρικτές και συμβούλους του. Ο πολιτικός επιστήμονας Ντμίτρι Μπουλκουνέτς πρότεινε ότι ο Κοτσάνοβα θα μπορούσε να θεωρηθεί από τον Λουκασένκο ως πιθανή διάδοχος. Ωστόσο, ο ίδιος ο Λουκασένκο είπε προηγουμένως ότι μία γυναίκα δεν μπορεί να είναι Πρόεδρος.
Τον Δεκέμβριο του 2019, ο Λουκασένκο διόρισε την Κοτσάνοβα στο Συμβούλιο της Δημοκρατίας με την προεδρική ποσόστωση, αντικαθιστώντας την ως επικεφαλής της Προεδρικής Διοίκησης με τον πρώην Αναπληρωτή Αρχηγό της Λευκορωσικής Κα Γκε Μπε Ιγκόρ Σεργκεένκο. Η Κοτσάνοβα εξελέγη πρόεδρος του Συμβουλίου στις 6 Δεκεμβρίου 2019, λαμβάνοντας 59 από τις 60 ψήφους. Είναι η πρώτη γυναίκα που κατέχει τη θέση.
Προεδρικές εκλογές 2020 και επακόλουθα
Η Κοτσάνοβα ήταν υπεύθυνη του πολιτικού γραφείου για την προεκλογική εκστρατεία του Λουκασένκο τον Αύγουστο του 2020. Αφού συνελήφθησαν περισσότεροι από 7.000 άνθρωποι κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων του Αυγούστου 2020 που ζητούσαν την παραίτηση του Λουκασένκο μετά τις αμφισβητούμενες εκλογές, η Κοτσάνοβα μίλησε εκ μέρους του Λουκασένκο για την απελευθέρωση 1.000 από αυτούς που συνελήφθησαν, λέγοντας ότι τώρα «είχαν την υποχρέωση να μην συμμετάσχουν σε μη εξουσιοδοτημένες δραστηριότητες». Είπε, "Δεν χρειαζόμαστε αναταραχές. Δεν χρειαζόμαστε πόλεμο." Στις 15 Αυγούστου, χιλιάδες διαδηλωτές έξω από το κρατικό τηλεοπτικό κτίριο ζήτησαν πλήρη κάλυψη των διαδηλώσεων. Αφού το προσωπικό της τηλεόρασης ενώθηκε μαζί τους, η Κοτσάνοβα έφτασε, αλλά δεν μπόρεσε να ηρεμήσει το πλήθος. Την επόμενη μέρα, η κρατική τηλεόραση ανέφερε για τις διαμαρτυρίες για πρώτη φορά.
Ανοίγοντας την τέταρτη σύνοδο της Εθνοσυνέλευσης στις 2 Οκτωβρίου 2020, η Κοτσάνοβα είπε, "Η προεκλογική εκστρατεία πραγματοποιήθηκε σε δύσκολες συνθήκες. Παρατηρήσαμε ασυναγώνιστη εξωτερική πίεση στη χώρα μας και επιδείνωση μίας ανθυγιεινής δημόσιας κατάστασης από εσωτερικές καταστροφικές δυνάμεις. Οι άνθρωποι έκαναν την επιλογή τους υπέρ του κατεστημένου Προέδρου, υπέρ της σταθερότητας, της ειρήνης, της ηρεμίας και της πολιτικής που ακολουθείται στη χώρα." Είπε επίσης, "Τα ψέματα και οι παραπλανητικές πληροφορίες σχετικά με τη χώρα διαδίδονται. . . Εμείς, τα μέλη του Συμβουλίου της Δημοκρατίας, καταδικάζουμε έντονα τη βαριά παρέμβαση της Πολωνίας, της Λιθουανίας, της Λετονίας, της Ουκρανίας και άλλων ξένων χωρών στις εσωτερικές υποθέσεις της Λευκορωσίας." Αργότερα τον Οκτώβριο, το Συμβούλιο της Ευρώπης εξέδωσε δήλωση που καταδίκαζε κάθε περαιτέρω χρήση βίας στη Λευκορωσία, συμπεριλαμβανομένης της "δυσανάλογης χρήσης βίας από τις αρχές κατά των διαδηλωτών". Η Κοτσάνοβα εξέδωσε δήλωση σε απάντηση, αναφέροντας ότι η Δύση λαμβάνει «μονόπλευρες πληροφορίες» για την κατάσταση στη Λευκορωσία από ανθρώπους που «δεν αντιπροσωπεύουν την πλειοψηφία των πολιτών που υποστήριξαν την πορεία της χώρας κατά τις προεδρικές εκλογές» Είπε ότι η Λευκορωσία ήταν «έτοιμη να συζητήσει την κατάσταση στη χώρα με ξένους εταίρους, υπό τον όρο του αμοιβαίου σεβασμού, της αντικειμενικότητας, της εξέτασης των συμφερόντων των μερών και της μη επέμβασης σε εσωτερικές υποθέσεις».
Αφού το γερμανικό Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα στις 4 Νοεμβρίου 2020, απορρίπτοντας τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών ως ούτε ελεύθερα ούτε δίκαια, αρνούμενη τη νομιμότητα του Λουκασένκο και ζητώντας νέα ψηφοφορία, η Κοτσάνοβα και ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Βλαντιμίρ Αντρεϊτσένκο, εξέδωσαν κοινή δήλωση. Αποκάλεσαν το ψήφισμα «κατάφωρη παρέμβαση» στις υποθέσεις της Λευκορωσίας, λέγοντας ότι «εντυπωσιάστηκαν εντελώς» από τη γερμανική υποστήριξη στις ανοιχτές εκκλήσεις για «τρομοκρατικές δραστηριότητες». Η δήλωση ανέφερε ότι, "Με το ψήφισμα, το Γερμανικό Κοινοβούλιο υπονομεύει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στις σχέσεις μεταξύ Λευκορωσίας και Γερμανίας και υποθάλπτει τα μισθοφόρα συμφέροντα μεμονωμένων πολιτικών που προσπαθούν να κερδίσουν πολιτικό κεφάλαιο με την εικόνα των "μαχητών για τη δημοκρατία στη Λευκορωσία", αγνοώντας παράλληλα τις σκληρές κατασταλτικές ενέργειες των υπηρεσιών επιβολής του νόμου στη χώρα τους."
Τον Νοέμβριο του 2020, η Κοτσάνοβα πραγματοποίησε μία αποτυχημένη συνάντηση με φοιτητές διαδηλωτές στο κρατικό πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας. Αρνήθηκε την εκλογική νοθεία και τα βασανιστήρια των κρατουμένων, αλλά οι μαθητές διαμαρτυρήθηκαν για τα σχόλιά της. Είπε, "Νόμιζα ότι θα βγούμε από εδώ και ... θα γίνουμε φίλοι. Αλλά λυπάμαι πολύ για το γεγονός ότι σήμερα καταστρέφεται το πλαίσιο των ανθρώπινων κανόνων και ηθικής ... όταν μία ενήλικη γυναίκα σαν κι εμένα στέκεται μπροστά σου και φωνάζεις στο πρόσωπό της, αυτό είναι αγενές και απαράδεκτο." Απαντώντας στις ερωτήσεις των μαθητών, η Κοτσάνοβα χρησιμοποίησε τη θεωρία συνωμοσίας "Σχέδιο Dulles" για να εξηγήσει την κατάσταση στη Λευκορωσία.
Στις 27 Νοεμβρίου 2020, το Συμβούλιο της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης της ΚΑΚ απένειμε στην Κοτσάνοβα το μετάλλιο «Για την Ενίσχυση της Κοινοβουλευτικής Συνεργασίας».
Προσωπική ζωή
Η Κοτσάνοβα είναι παντρεμένη με δύο κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λευκορώσοι πολιτικοί
Γαβριήλ Σφραντζής
Ο Γαβριήλ Σφραντζής (δρ. προ του 1280) ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης και αυλικός.
Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τον ίδιο. Πιθανώς να επρόκειτο για υιό της Μαρίας Σφράντζαινας, κόρης του Ιωάννη Πετραλίφα και ανδραδέλφης του Μιχαήλ Β΄ Κομνηνού Δούκα, Δεσπότη της Ηπείρου. Έμεινε χήρα το 1257, ενώ, στην συνέχεια, νυμφεύθηκε εκ νέου, αρχικώς με τον κυβερνήτη του Άρβανου, Κωνσταντίνο Χαβάρων, και αργότερα με τον Φιλίππο Κινάρντο, τον Σικελό ναύαρχο της Κέρκυρας. Κάποια στιγμή υπηρέτησε ως παρακοιμώμενος της σφενδόνης (της μεγάλης σφραγίδας) του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου (βασίλευσε μεταξύ 1259–1282), ωστόσο τυφλώθηκε από τον τελευταίο κάποια στιγμή προ του 1280. Η τελευταία αναφορά στο πρόσωπό του γίνεται στην διάρκεια του συγκεκριμένου έτους, όταν και συνόδευσε τον Αυτοκράτορα έως τη Νικομήδεια, μαζί με τον ξάδερφό του, Ιωάννη Δούκα.
Πηγές
Κατηγορία:Παρακοιμώμενοι Γαβριηλ Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Βουλευτικές εκλογές στην Ισημερινή Γουινέα 2017
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ισημερινή Γουινέα στις 12 Νοεμβρίου 2017. Το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα της Ισημερινής Γουινέας κέρδισε όλες τις έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων, κάθε έδρα στη Γερουσία και τον έλεγχο του κάθε τοπικού συμβουλίου.
Εκλογικό σύστημα
Τα 100 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται από κλειστή λίστα με αναλογική εκπροσώπηση σε πολυεδρικές περιφέρειες με βάση τις 19 εκλογικές περιφέρειες με ένα εκλογικό όριο του 10%. Από τα 70 μέλη της Γερουσίας, 55 εκλέγονται στις ίδιες 19 εκλογικές περιφέρειες, επίσης, από κλειστή λίστα με αναλογική εκπροσώπηση και με ένα εκλογικό όριο του 10%. Επιπρόσθετα άλλα 15 μέλη διορίζονται.
Παραπομπές
2017 Ισημερινη Γουιν
Ορεστιάδα (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Ορεστιάδα μπορεί να αναφέρεται:
Δειπνοσοφισταί
Οι Δειπνοσοφισταί είναι δεκαπεντάτομο έργο του αρχαίου Έλληνα Αθήναιου από την Ναυκρατίδα της Αιγύπτου. Σημαντικό έργο της Ελληνιστικής εποχής δίνει στοιχεία για την Ρώμη. Πρωταγωνιστές του είναι γραμματικοί, λεξικογράφοι, ρήτορες, σοφιστές, μουσικοί και άλλοι φιλόσοφοι. Στους Δειπνοσοφιστές ο Αθήναιος διηγείται στον φίλο του Τιμοκράτη όσα ειπώθηκαν σε ένα συμπόσιο που είχε παραθέσει ο πλουσιότατος και πολυμαθέστατος Ρωμαίος Λαρήνσιος. Το έργο χαρακτηριστικό εγχειρίδιο γαστρονομίας είναι ένας πανδέκτης εγκυκλοπαίδειας και μια σύνθεση από αλλεπάλληλες καταγραφές παραθεμάτων από εκατοντάδες συγγραφείς. Υπάρχουν ακόμα και κείμενα για το κρασί, τα σύκα, τα μήλα, τα καρύδια κλπ.
Πλοκή
Πρόκειται για συλλογή διαλόγων που γίνονται από τους θαμώνες συμποσίων στο σπίτι του λόγιου και εύπορου χορηγού των τεχνών, Λαρένσιου. Από τους τριάντα τρεις καλεσμένους αναφέρονται ονομαστικά οι Γαληνός, ο νομομαθής Ουλπιανός, Πλούταρχος, ο κυνικός Κυνούλκος, που λεγόταν έτσι γιατί έσερνε πίσω του πολυάριθμα σκυλια, αλλά ίσως να πρόκειται για φαντασιακά πρόσωπα που απλώς ονομάζονται έτσι. Οι ομιλούντες απαγγέλλουν στίχους από έργα σχεδόν 700 αρχαίων Ελλήνων και μνημονεύουν σχεδόν 1.500 άλλα έργα που στις ημέρες μας δεν σώζονται. Θέματα είναι το φαγητό, κρασί, η πολυτέλεια, μουσική, σεξουαλική ηθική, τα κουτσομπολιά, η φιλολογία και η Αφροδίτη Καλλίπυγος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά συγγράμματα Κατηγορία:Κουζίνα της αρχαίας Ελλάδας
Δημοκρατικό Κόμμα Πολιτών (Τσεχία)
Το Δημοκρατικό Κόμμα Πολιτών (τσεχ. Občanská demokratická strana) είναι τσεχικό συντηρητικό πολιτικό κόμμα. Είναι το μεγαλύτερο συντηρητικό κόμμα της Τσεχίας, ενώ έχει 53 έδρες στην Βουλή των Αντιπροσώπων της Τσεχικής Δημοκρατίας, καθιστώντας το ως το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα του μετά το Τσεχικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Το κόμμα βρίσκεται στην κυβέρνηση της χώρας μαζί με το ΤΟΠ 09 και τα Δημόσια Θέματα, ενώ ο αρχηγός του Πετρ Νέτσας είναι ο σημερινός πρωθυπουργός της Τσεχίας από τον Ιούνιο του 2010.
Το κόμμα είναι φιλελεύθερο συντηρητικό, υποστηρίζει τον οικονομικό φιλελευθερισμό και είναι ευρωσκεπτικιστικό. Συμμετέχει στους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές, ενώ διεθνώς, ανήκει στη Διεθνή Δημοκρατική Ένωση.
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1991 από τον Βάτσλαβ Κλάους από την παράταξη του Πολιτικού Φόρουμ που τασσόταν υπέρ της ελεύθερης αγοράς. Το κόμμα κέρδισε τις εκλογές του 1992 και παρέμεινε στην κυβέρνηση για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της Τσεχίας μετά την ανεξαρτησία της. Ο πρώην αρχηγός του Μίρεκ Τοπολάνεκ διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από το 2006 μέχρι το 2009, ενώ ο τωρινός αρχηγός του Πετρ Νέτσας τον διαδέχτηκε το 2010. Στις εκλογές του 2010, το κόμμα απώλεσε 28 έδρες αλλά παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα της κεντροδεξιάς και το δεύτερο μεγαλύτερο της χώρας, με τον Νέτσας να γίνεται πρωθυπουργός της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχικα πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα
Μηλίνα Μαγνησίας
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Μηλίνα βρίσκεται κοντά στις ακτές του Παγασητικού κόλπου, σε απόσταση 49 χλμ. νοτιοανατολικά από τον Βόλο, ανάμεσα στα χωριά Αργαλαστή και Λαύκος. Κοντά στον οικισμό, συναντάμε πολλούς γραφικούς κολπίσκους με καθαρή θάλασσα σε όλο το μήκος της ακτής. Στο Βαλτούδι, φυσικό λιμάνι του χωριού, βρίσκονται τα νησιά Αλατάς και Πρασούδα.
Αξιοθέατα
Σε μικρή απόσταση από τον οικισμό, μπορούμε να επισκεφτούμε στον Άγιο Ανδρέα, λίγα χιλιόμετρα έξω από το χωριό, τα ερείπια της αρχαίας πόλης Ολιζών. Ακόμα, μπορούμε να επισκεφθούμε το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής, στο νησάκι της Πρασούδας, το μοναστήρι των Αγίων Σαράντα στο νησάκι Αλατάς , το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας και το ναΐσκο του Αγίου Αθανασίου.
Διοικητικά στοιχεία
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σηπιάδος. Το 1946 με το ΦΕΚ 290Α - 26/09/1946 ορίστηκε έδρα ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τις Κυδωνιές, τη Μαύρη Πέτρα και τις Πηγές αποτελούν την κοινότητα Μηλίνης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σηπιάδος του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως κοινότητα πληθυσμό 755 κατοίκους ενώ ως οικισμός 700.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
1310 Φιλλιγκέρα
Η Φιλλιγκέρα (Villigera) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,445. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Γερμανό αστρονόμο Φρήντριχ Καρλ Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Ελβετού αστρονόμου Βάλτερ Φίλλιγκερ (Walter A. Villiger), ο οποίος ήταν διευθυντής του τμήματος αστρονομικών οργάνων της εταιρείας οπτικών Καρλ Τσάις.
Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς της, κοντά στο περιήλιό της η Φιλλιγκέρα βρίσκεται έξω από την Κύρια Ζώνη και πιο κοντά στον Ήλιο από ό,τι ο πλανήτης Άρης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Φιλλιγκέρας εκτιμάται σε 17 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι άγνωστο. Η Υπερβορεία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 50 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φιλλιγκερα
Φρανσίσκο Πασκουάλ Ομπάμα Ασούε
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ισημερινής Γουινέας
Skyclad
Οι Skyclad είναι βρετανικό folk metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στο Νιούκασλ της Αγγλίας το 1990, μετά την αποχώρηση του τραγουδιστή Μάρτιν Γουοκίερ από το thrash metal συγκρότημα των Sabbat. Η μουσική του συγκροτήματος βασίζεται στο παραδοσιακό heavy metal με την προσθήκη βιολιού και παγανιστική στιχουργική.
Βιογραφία
Οι Skyclad δημιουργήθηκαν από τον Μάρτιν Γουοκίερ, ο οποίος μαζί με τον πρώην κιθαρίστα των Satan, Στιβ Ράμσι, ηχογράφησε το πρώτο ντέμο τους. Μετά την υπογραφή συμβολαίου με τη "Noise Records", εντάχθηκαν στο συγκρότημα ο μπασίστας Γκρέιαμ Ίνγκλις, ο ντράμερ Κιθ Μπάξτερ και ο κιθαρίστας Ντέιβ Πουχ.