cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gallica
Έναρξη λειτουργίας της Gallica
Το 2005, με αφορμή την πρωτοβουλία της Google για την αναζήτηση βιβλίων, ο Jean-Noël Jeanneney δημοσίευσε το (Quand Google défie l'Europe) (Όταν η Google προκαλεί την Ευρώπη), στο οποίο ζητούσε μια ευρωπαϊκή, και ιδίως γαλλική απάντηση. Μετά την έκκληση αυτή, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας ξεκίνησε τη "μαζική ψηφιοποίηση" με αύξηση της ποσότητας των διαθέσιμων αρχείων και σταδιακή μετάβαση σε λειτουργία κειμένου με τη χρήση οπτικής αναγνώρισης χαρακτήρων.
Στις 12 Μαρτίου 2012, δημιουργήθηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας η υπηρεσία Gallica intra muros, η οποία παρέχει πρόσβαση σε έργα που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα μόνο από την ερευνητική βιβλιοθήκη.
Τμήμα Παραστατικών Τεχνών
Διαθέτει εικονογραφία για το θέατρο, το χορό, το τσίρκο και τα κουκλοθέατρα.
Από το 2010, 50.000 σύγχρονες φωτογραφίες εκθέσεων βρίσκονται στο διαδίκτυο: φωτογραφίες των Joël Verhoustraeten και Daniel Cande. Οι J. Verhoustraeten και D. Cande παραμένουν οι κάτοχοι των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης, αλλά δέχθηκαν να αναρτήσουν τις εικόνες τους στο διαδίκτυο.
Τμήμα Χαρτών και Σχεδίων
Χάρτες, σχέδια με ελεύθερο χέρι ή λιθογραφημένα των μεγαλύτερων χαρτογράφων όπως ο Γεράρδος Μερκάτορ, ο Jodocus Hondius, ο Βίλεμ Blaeuw, ο Νικολά ντε Φερ, ο Σανσόν ντ' Αμπεβίλ κ.λπ.
Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας
Προσφέρει πολύτιμες πηγές για την Ιστορία της επιστήμης.
Η πύλη Gallica-Math δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του Συνδέσμου "Collaborative digitisation in mathematics" (Συνεργατική ψηφιοποίηση στα μαθηματικά) μεταξύ της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας και του πυρήνα MathDoc, Μέσω μιας λεπτομερούς ευρετηρίασης των αρχείων, παρέχει εύκολη πρόσβαση σε μέρος της μαθηματικής συλλογής της Gallica (Νιλς Χένρικ Άμπελ, Εουτζένιο Μπελτράμι, Λαζάρ Καρνό, Ωγκυστέν-Λουί Κωσύ, Ζαν λε Ρον Ντ'Αλαμπέρ, Πέτερ Γκουστάφ Λεζέν Ντίριχλετ , Λέοναρντ Όιλερ, Ζοζέφ Φουριέ,Καρλ Γκούσταβ Γιάκομπ Γιακόμπι, Φέλιξ Κλάιν, Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ, Εντμόν Λαγκέρ , Πιερ-Σιμόν ντε Λαπλάς, Άουγκουστ Φέρντιναντ Μέμπιους, Μπέρναρντ Ρίμαν), του περιοδικού των καθαρών και εφαρμοσμένων μαθηματικών  που δημιουργήθηκε από τον Ζοζέφ Λιουβίλ το 1836 και ακόμα διατηρεί τη φήμη του. Επιπλέον, η ψηφιοποίηση του Ρεπερτορίου βιβλιογραφίας των µαθηµατικών επιστηµών συµπληρώνεται από µια βάση δεδοµένων που επιτρέπει λεπτοµερή αναζήτηση, πολλαπλή πλοήγηση στο Ρεπερτόριο και την πρόσβαση σε ορισµένα ψηφιοποιηµένα πρωτότυπα αρχεία. Ο κατάλογος LINUM περιλαμβάνει μαθηματικά έργα από την Gallica μαζί με άλλες ξένες βιβλιοθήκες (Cornell, Γκέτινγκεν, Michigan). Όλα αυτά τα αρχεία περιλαμβάνονται στο mini-dml, παράδειγμα μιας υπηρεσίας OAI με μεγάλη χρησιμότητα για τους ερευνητές των μαθηματικών.
Αντιπροσωπευόμενες θεματικές ενότητες
μικρογραφία|289x289εσ|Ο [[Παρνασσός,  έργο του Έντουαρντ Ντόντουελ 1821. (BNF Gallica)]] Η Gallica προσφέρει επίσης επιμελημένες επιλογές όπου τα τεκμήρια ομαδοποιούνται σε θεματικά ή γεωγραφικά σύνολα ή ανά τύπο τεκμηρίου και συνοδεύονται από εισαγωγικά κείμενα:
Gallica (λευκή ετικέτα)
Από το 2013, η BnF προσφέρει στις βιβλιοθήκες που επιθυμούν να διανείμουν το περιεχόμενό τους χωρίς να διαθέτουν δικό τους εργαλείο τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν το Gallica ως "λευκή ετικέτα "(White label). Η εφαρμογή αναπτύσσεται και φιλοξενείται από την BnF, αλλά η βιβλιοθήκη μπορεί να χρησιμοποιήσει το δικό της σχεδιασμό για να κάνει το εργαλείο δικό της.
Παραπομπές
Ε Κατηγορία:Ψηφιακές βιβλιοθήκες
Μάχη της Γιαλούσας
Η μάχη της Γιαλούσας ήταν μια σύγκρουση στον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου, όταν αντάρτες της ΕΟΚΑ επιτέθηκαν στο αστυνομικό τμήμα στη Γιαλούσα, με αποτέλεσμα να γίνει μια μάχη που διήρκεσε 15 λεπτά. Η ΕΟΚΑ είχε 12 αντάρτες με επικεφαλής τον Λοΐζο Χατζηλοΐζου. Οι Άγγλοι είχαν 25 στρατιώτες μαζί με την αστυνομία, ενώ σκοτώθηκε 1 Άγγλος στρατιώτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απελευθερωτικός αγώνας της Κύπρου Κατηγορία:Πόλεμοι του Ηνωμένου Βασιλείου
Παγκόσμιο Κύπελλο Στίβου
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Στίβου (επίσημη ονομασία: Παγκόσμιο Κύπελλο IAAF, αγγλικά: IAAF World Cup) ήταν μία διεθνής διοργάνωση στίβου υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ένωσης Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF).
Ιστορία - Διοργάνωση
Η διοργάνωση προτάθηκε από τον τότε Πρόεδρο της IAAF Ιταλό Πρίμο Νεμπιόλο και πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1977 ως Παγκόσμιο Κύπελλο IAAF. Η διοργάνωση διεξαγόταν αρχικά κάθε δύο χρόνια, αλλά μετά την καθιέρωση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Στίβου το 1983 διοργανώνονταν σε τετραετή βάση. Η διοργάνωση του 1989 διεξήχθη την ίδια χρονιά με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο ζυγό έτος μεταξύ των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων, διασφαλίζοντας ότι το άθλημα του στίβου είχε παγκόσμιο ανταγωνισμό όλα τα χρόνια.
Η αρχική μορφή περιελάμβανε ξεχωριστούς αγώνες ανδρών και γυναικών που αποτελούνταν από 21 αγωνίσματα το καθένα, με ομαδική βαθμολογία ανάλογα με τη θέση τερματισμού κάθε αθλητή. Οκτώ ομάδες, πέντε ηπειρωτικών και τρεις εθνικές, συμμετείχαν με έναν αθλητή σε κάθε αγώνισμα: εάν το στάδιο είχε ένατη λωρίδα, θα επιτρεπόταν επίσης η είσοδος στη διοργανώτρια χώρα. Οι οκτώ συμμετέχοντες περιελάμβαναν τις Ηνωμένες Πολιτείες, τα δύο κορυφαία κράτη στο προηγούμενο Ευρωπαϊκό Κύπελλο και ηπειρωτικές ομάδες που περιλαμβάνουν την Αφρική, την Ασία, την Ωκεανία, την υπόλοιπη Αμερική (Βόρεια Αμερική, Αθλητική Ένωση Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής και Νότια Αμερική) και την υπόλοιπη Ευρώπη.
Τρόπαιο
Ένα ασημένιο τρόπαιο απονέμονταν στη νικήτρια ομάδα της βαθμολογίας των ανδρών, ενώ το αντίστοιχο των γυναικών αναδιαμορφώθηκε αργότερα και χρησιμοποιήθηκε για το Κύπελλο Ηπείρων. Τα ονόματα των νικητών ήταν χαραγμένα γύρω από το κάτω μέρος και οι νικητές κρατούσαν το τρόπαιο μέχρι την επόμενη διοργάνωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις Κατηγορία:Διεθνείς διοργανώσεις στίβου
Δημόσιος τομέας
Οργανισμοί που δεν αποτελούν κομμάτι του δημοσίου τομέα είναι είτε μέρος του ιδιωτικού είτε ανεξάρτητου (εθελοντικού) τομέα. Ο ιδιωτικός τομέας αποτελείται από τους τομείς οικονομικών δραστηριοτήτων. Ο εθελοντικός, ο αστικός ή κοινωνικός τομέας έχουν να κάνουν με μια ποικιλία μη κερδοσκοπικών οργανώσεων που σχετίζονται με την κοινωνία των πολιτών. Στην Αγγλία, ο όρος «ευρύτερος δημόσιος τομέας» χρησιμοποιείται συχνά, αναφερόμενος σε οργανισμούς του δημόσιου τομέα εκτός της κεντρικής κυβέρνησης.
Πηγές
Κατηγορία:Τομείς οικονομικών δραστηριοτήτων Κατηγορία:Δημόσια οικονομικά
Κώστας Χατζηκώστας
Καριέρα
Ο Χατζηκώστας πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση με την πρώτη ομάδα του Άρη στον αγώνα κυπέλλου εναντίον του Εθνικού Έδεσσας, στις 28 Μαρτίου 1956. Παρ' όλα αυτά, μέχρι το καλοκαίρι του 1958 χρησιμοποιήθηκε σε λίγες περιπτώσεις, αφού το δίδυμο των χαφ ήταν ο Ηλίας Κεμαλίδης με τον Πολυχρόνη Στεργιώτη. Μετά την αποχώρηση του τελευταίου από τους "κίτρινους", ο Χατζηκώστας πήρε θέση βασικού και αγωνίστηκε σε δέκα αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1959, πετυχαίνοντας τρία τέρματα και βοηθώντας τους "κίτρινους" να κατακτήσουν το τοπικό πρωτάθλημα. Στη συνέχεια, ο Άρης προκρίθηκε στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου αγωνίστηκε και στους δεκαοχτώ αγώνες της ομάδας του.
Στις πρώτες χρονιές της Α' Εθνικής χρησιμοποιήθηκε ανελλιπώς από τους προπονητές του στο χώρο του κέντρου, ενώ προωθούνταν και στην επιθετική γραμμή σε διάφορες περιπτώσεις. Τον Δεκέμβριο του 1962, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τον συμπαίκτη του Ηλία Κεμαλίδη, με σκοπό την επαγγελματική αποκατάσταση. Στα τέλη της σεζόν 1962-63, δέχτηκαν τηλεγράφημα από τη διοίκηση του Άρη, η οποία τους ζητούσε να επιστρέψουν στην Ελλάδα για να βοηθήσουν τον σύλλογο στην προσπάθεια που έκανε για να παραμείνει στην κατηγορία. Οι δύο αθλητές ανταποκρίθηκαν και ο Άρης πέτυχε την παραμονή του, κερδίζοντας την Προοδευτική με 3-1 σε αγώνα μπαράζ.
Οι δύο ποδοσφαιριστές αποφάσισαν να παραμείνουν στη Θεσσαλονίκη και ο Χατζηκώστας έγινε αρχηγός του Άρη, αποτελώντας έναν από τους βετεράνους αθλητές μπροστά σε μία νέα γενιά ποδοσφαιριστών του συλλόγου. Στο πρωτάθλημα του 1963-64 πέτυχε πέντε τέρματα, βοηθώντας τους "κίτρινους" να καταλάβουν την έκτη θέση και την έξοδο στο κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων της σεζόν 1964-65, όπου ο Άρης αντιμετώπισε την ιταλική ΑΣ Ρόμα, καταφέρνοντας να έλθει ισόπαλος στο Καυτανζόγλειο Στάδιο με 0-0, πριν ηττηθεί στη Ρώμη με 3-0.
Στο τέλος της σεζόν 1965-66, ο Χατζηκώστας αποσύρθηκε από την ενεργό δράση αλλά παρέμεινε με ενεργό ρόλο μέσα στον σύλλογο, όντας προπονητής των τμημάτων υποδομής, αλλά και βοηθός προπονητή στην πρώτη ομάδα. Τη σεζόν 1984-85, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία για τον αγώνα κατά του Πανιωνίου στις 21 Οκτωβρίου 1984, όπου οι "κίτρινοι" έφεραν εκτός έδρας ισοπαλία με 1-1. Στον συγκεκριμένο αγώνα, αντικατέστησε τον Αντώνη Γεωργιάδη, μέχρι να έλθει στη θέση του ο Τάις Λίμπρεχτς.
Έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 1994, σε ηλικία 58 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης
Επιδρομή στη Λέπκα
Η Επιδρομή στη Λέπκα πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 1957, ως μέρος του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα. Οι βρετανικές δυνάμεις ασφαλείας επιτέθηκαν σε μια ομάδα ανταρτών της ΕΟΚΑ στα βουνά και συνέλαβε επτά κορυφαίους αξιωματικούς της ΕΟΚΑ. Μεταξύ αυτών ήταν ο Γιώργης Δημητρίου και ο Μίκκης Φρίλλας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Απελευθερωτικός αγώνας της Κύπρου
Παραδοσιακό Τατουάζ του Βόρνεο
Το Παραδοσιακό Τατουάζ του Βόρνεο είναι είδος τατουάζ που γινόταν με το χέρι και τη χρήση δύο ξύλων. Αναπτύχθηκε από ορισμένες αρχαίες φυλές του Βόρνεο.
Σχέδια
Τα πιο συνηθισμένα σχέδια τατουάζ των φυλών είναι πυκνά, μαύρα και όλα με διαφορετική έννοια. Τα περισσότερα θέματα αντλούνται από τη φύση, όπως φύλλα, ζώα, φρούτα, δέντρα και κλαδιά.
Συμβολισμός
Τα παραδοσιακά τατουάζ του Βόρνεο δεν σηματοδοτούν μόνο τις φυσικές διαδρομές. Κάποια συμβολίζουν σημαντικά γεγονότα της ζωής, όπως την πατρότητα κ.ά.. Για παράδειγμα το τατουάζ που γίνεται στο χέρι και ονομάζεται Εντέγουλουμ, το φέρουν μόνον όσοι έχουν κόψει κεφάλια. Τα περισσότερα τατουάζ είναι για προστασία, όπως για παράδειγμα το τατουάζ στο λαιμό (Παντάνγκ Ρεκόνγκ) που έχει ως σκοπό να δώσει δύναμη στο συγκεκριμένο μέρος του σώματος, ώστε οι εχθροί αυτού που το έχει να μην μπορέσουν να του κόψουν το κεφάλι. Οι άντρες και οι γυναίκες που έχουν τατουάζ στο λαιμό καταλαμβάνουν ιεραρχικά υψηλή θέση ανάμεσα στη φυλή. Συμβολίζει ένα άτομο το οποίο είναι ιδιαίτερα επιτυχημένο σε έναν τομέα της ζωής τους, π.χ.: έναν πολεμιστή που έχει πάρει πολλά κεφάλια, ή έναν μεγάλο Σαμάνο, ή έναν αρχηγό ενός συνόλου σπιτιών της φυλής, ή έναν μεγάλο χαράκτη ή καλλιτέχνη, κ.λ.π.. Τα τατουάζ στην πλάτη (Ketam Itit / Ketupong) συμβολίζουν το πίσω μέρος του καβουριού και τα τατουάζ στα μπράτσα (Ketam Lengan) συμβολίζουν τα χέρια του καβουριού. Το κέλυφος των καβουριών είναι σαν μια σκληρή πανοπλία, η οποία προστατεύει όποιον τη φορά.
Στην εποχή μας
Πολλά από τα σχέδια δεν υπάρχουν πια. Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960 πολλοί άνθρωποι στο Βόρνεο ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό με αποτέλεσμα η παράδοση των τατουάζ να σταματήσει. Τα τατουάζ και τα παραδοσιακά σχέδια, σχεδόν εξαλείφθηκαν. Περίπου πριν από μια δεκαετία, άρχισαν να αναβιώνουν όταν δημοσιογράφοι και ερευνητές άρχισαν να ενδιαφέρονται σχετικά με την τοπική παράδοση κάτι που προκάλεσε το ενδιαφέρον των νεότερων γενεών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τατουάζ - Δερματοστιξία
Μπάλτσολα
Η Μπάλτσολα (ιταλικά: Balzola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Αλέξανδρος Ίσαρης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1941 στις Σέρρες και σπούδασε αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς στην Αυστρία. Επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη όπου έμεινε από το 1962 έως το 1978. Το 1968 συνεργάστηκε με τον καθηγητή Νικόλαο Πλάτωνα στις ανασκαφές της Ζάκρου. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Αθήνα όπου εργάστηκε ως γραφίστας, ενώ ασχολούνταν παράλληλα με τη ζωγραφική και τη λογοτεχνία. Πραγματοποίησε ατομικές αλλά και ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής τόσο στην Ελλάδα όσο και σε χώρες του εξωτερικού, και το 2017 την πρώτη του ατομική έκθεση φωτογραφίας. Στον λογοτεχνικό τομέα ασχολήθηκε με τη συγγραφή ποιημάτων, μελετών και μεταφράσεων, ενώ συνεργάστηκε και με λογοτεχνικά περιοδικά όπως τα Διαγώνιος, Δοκιμασία, Λωτός, Τραμ, Δέντρο και Χάρτης. Παράλληλα υπήρξε επιμελητής της ελληνικής έκδοσης του γερμανικού περιοδικού Ausblicke. Το 1982 συνεργάστηκε με το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ για την παρουσίαση εκπομπών και το 1986 υπήρξε εκπρόσωπος της Ελλάδας στο θεατρικό φεστιβάλ του Μύλχαϊμ της Γερμανίας. Τα επόμενα χρόνια για σύντομα διαστήματα έμεινε στη Βιέννη μετά από πρόσκληση της Αυστριακής Λογοτεχνικής Εταιρείας και το 1997 ήταν εκ των ιδρυτών της Εταιρείας Τόμας Μπέρνχαρντ.
Απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών στις 24 Φεβρουαρίου 2022 μετά από επιπλοκές της COVID-19.
Εργογραφία
Είχε ασχοληθεί με τη λογοτεχνία μέσω δημοσίευσης δοκιμίων, πεζογραφημάτων, ποιημάτων και μεταφράσεων έργων ξένων λογοτεχνών. Μεταξύ των συγγραφέων των οποίων τα έργα είχε μεταφράσει ήταν οι Τόμας Μαν, Ρόμπερτ Μούζιλ, Ρότζερ Σάτακ και Πέτερ Χάντκε. Για τα έργα του είχε λάβει βραβεύσεις όπως το Βραβείο Μαρίας Ράλλη (1977, για την ποιητική συλλογή Όμιλος Φίλων Θαλάσσης - Ο ισορροπιστής), Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης (1977, για το Μπετόν του Τόμας Μπέρνχαρντ) καθώς και δύο βραβεία από το ΕΚΕΜΕΛ (2007, για το Ο ξανθός Έκμπερτ - Το Ρούρενμπεργκ του Λούντβιχ Τηκ και 2011 για το Γράμματα σε έναν νεαρό ποιητή του Ράινερ Μαρία Ρίλκε). Επίσης, το 2011 τιμήθηκε με το Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω για το βιβλίο του Βίνκελμαν ή Το Πεπρωμένο. Για το ίδιο βιβλίο ανακηρύχθηκε «Συγγραφέας της χρονιάς» από το περιοδικό Status και ήταν υποψήφιος για το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος. Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται τα εξής :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες γραφίστες Κατηγορία:Έλληνες εικονογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Μπασσινιάνα
Η Μπασσινιάνα (ιταλικά: Bassignana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Βομβιστική επίθεση στο κινηματογράφο της Λευκωσίας
Η βομβιστική επίθεση στο κινηματογράφο της Λευκωσίας έλαβε χώρα στις 24 Μαΐου 1955.
Η βόμβα είχε τοποθετηθεί από από την ΕΟΚΑ σε κινηματογράφο της Λευκωσίας όπου παιζόταν η ταινία Απαγορευμένο Φορτίο, στην Ημέρα της Αυτοκρατορίας, κατά τη διάρκεια εράνου για το Ταμείο της Βρετανικής Λεγεώνας και είχε στόχο το Βρετανό κυβερνήτη Ρόμπερτ Αρμιτάζ. Τελικά όμως εξερράγη λίγα λεπτά νωρίτερα από την έλευση του Βρετανού κυβερνήτη και λίγα μέτρα από τη θέση του ενώ είχε ήδη εκκενωθεί το μεγαλύτερο μέρος του κινηματογράφου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απελευθερωτικός αγώνας της Κύπρου Κατηγορία:Πόλεμοι του Ηνωμένου Βασιλείου
Καισαρική τομή
thumb|200px|Ομάδα χειρουργών πραγματοποιεί καισαρική τομή Η καισαρική τομή είναι η χειρουργική επέμβαση στην οποία μία ή περισσότερες τομές οι οποίες πραγματοποιούνται στην κοιλιά της μητέρας και στην μήτρα ώστε να πραγματοποιηθεί ο τοκετός. Η καισαρική τομή συχνά πραγματοποιείται όταν ο κολπικός τοκετός είναι επικίνδυνος για τη ζωή ή την υγεία της μητέρας ή του μωρού. Αρκετές φορές πραγματοποιείται ύστερα από αίτηση, χωρίς να υπάρχει ιατρικός λόγος. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει να πραγματοποιείται μόνο βάσει ιατρικής ανάγκης. Οι λόγοι για την επέμβαση περιλαμβάνουν τη δυστοκία, τη δίδυμη κύηση, την υψηλή αρτηριακή πίεση της μητέρας, την ισχιακή προβολή, και προβλήματα με τον πλακούντα ή τον ομφάλιο λώρο. Η καισαρική τομή έχει ως αποτέλεσμα μικρή αύξηση με φτωχά αποτελέσματα, σε χαμηλού κινδύνου εγκυμοσύνες, αλλά διαφέρουν από αυτά του κολπικού τοκετού. Σε περίπτωση μη ιατρικής ανάγκης, συστήνεται να μην πραγματοποιείται πριν την 39η εβδομάδα κύησης.
Η επέμβαση συνήθως διαρκεί περίπου μία ώρα. Μπορεί να πραγματοποιηθεί με ραχιαία αναισθησία, με τη γυναίκα να είναι ξύπνια, ή υπό τη γενική αναισθησία. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης χρησιμοποιείται ο ουρικός καθετήρας για την παροχέτευση της ουροδόχου κύστης, ενώ το δέρμα της κοιλιάς καθαρίζεται με αντισηπτικό. Μια τομή περίπου 15 εκ. πραγματοποιείται στο κάτω μέρος της κοιλιάς της μητέρας. Στη συνέχεια, πραγματοποιείται μια δεύτερη τομή στη μήτρα, η οποία ανοίγεται για να απομακρυνθεί το μωρό. Η διαδικασία ολοκληρώνεται με την χειρουργική συρραφή των τομών. Η μητέρα συνήθως μπορεί να αρχίσει να θηλάζει αμέσως μόλις βγει από το χειρουργείο και ξυπνήσει. Συχνά, απαιτείται να παραμείνει αρκετές μέρες στο νοσοκομείο για παρακολούθηση και ανάρρωση μέχρι να επιστρέψει στο σπίτι.
Η επούλωση χρειάζεται περισσότερο χρόνο μετά την καισαρική τομή απ' ό,τι μετά τον κολπικό τοκετό, η οποία διαρκεί περίπου έξι εβδομάδες. Στους κινδύνους της επέμβασης περιλαμβάνονται αναπνευστικά προβλήματα του μωρού, εμβολή αμνιακού υγρού και αιμορραγία μετά τον τοκετό (επιλόχειος αιμορραγία) της μητέρας.
Χρήσεις
Η καισαρική τομή συνιστάται όταν ο κολπικός τοκετός μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη μητέρα ή το μωρό. Οι καισαρικές τομές γίνονται επίσης για προσωπικούς και κοινωνικούς λόγους κατόπιν αιτήματος της μητέρας σε ορισμένες χώρες.
Ταξινόμηση
[[Αρχείο:Cesareo.svg|μικρογραφία|
Is: υπερομφάλια τομή
Im: μέση τομή
IM: τομή Μέιλαρντ
IP: τομή Πβάνεστιλ|277x277εσ]] Υπάρχουν διάφοροι τύποι καισαρικών τομών:
Κίνδυνοι και επιπλοκές
Καθώς το ποσοστό των καισαρικών τομών αυξάνεται παγκοσμίως, τις τελευταίες δεκαετίες όλο και περισσότερες μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί σχετικά με τους βραχυπρόθεσμους, μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους κινδύνους αυτής της πρακτικής για τη μητέρα, το μωρό και τις μελλοντικές εγκυμοσύνες. Όλες τονίζουν τη σημασία της εξήγησης στις μητέρες τόσο των κινδύνων όσο και των οφελών όταν ζητούν να πραγματοποιηθεί η καισαρική τομή.
Κίνδυνοι για τη μητέρα
μικρογραφία|250x250εσ|Οριζόντια και κάθετη καισαρική τομή. Στο φόντο χρησιμοποιήθηκε μέρος από τον πίνακα του [[Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ - Η γέννηση της Αφροδίτης - 1879.]] Η καισαρική τομή είναι μια μεγάλη χειρουργική επέμβαση, με όλους τους κινδύνους και τα γεγονότα που συνεπάγεται. Ο πόνος στην τομή μπορεί να είναι σοβαρός και η πλήρης αποκατάσταση της κινητικότητας μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες. Ταυτόχρονα, η απώλεια αίματος είναι σημαντικά μεγαλύτερη από ό,τι στους κολπικούς τοκετούς, ενώ είναι πιθανός ο χειρουργικός τραυματισμός σε γειτονικά όργανα (ουροδοχος κύστη, έντερο, σωλήνες). Τέλος, μπορεί να προκληθούν θρόμβοι αίματος, αντίδραση στην αναισθησία, μόλυνση, εμβολή αμνιακού υγρού, και φλεγμονή της μήτρας.
H πιθανότητα θανάτου από καισαρική τομή εξακολουθεί να είναι σπάνια, αλλά είναι λίγο μεγαλύτερη από τον κολπικό τοκετό. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2008 στο American Journal of Obstetrics and Gynecology διαπίστωσε ότι η μητρική θνητότητα είναι 2,2 ανά 100.000 για καισαρικές τομές και 0.2 ανά 100.000 για κολπικούς τοκετούς. Επιπλέον, όλες οι μελέτες δείχνουν ότι η καισαρική τομή είναι μια πολύ πιο νοσηρή διαδικασία για τη μητέρα, με νοσηρότητα που περιλαμβάνει αυξημένη συχνότητα μόλυνσης, μεγαλύτερη νοσηλεία και προβλήματα δεσμού με το βρέφος, καθώς και σπανιότερες επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης της υστερεκτομής και του τραύματος του εντέρου.
Οι γυναίκες που έχουν κάνει καισαρική συνήθως δεν έχουν προβλήματα με μελλοντικές εγκυμοσύνες. Οι περισσότερες γυναίκες μπορούν με ασφάλεια να γεννήσουν με κολπικό τοκετό το επόμενο μωρό τους, γνωστό ως κολπικός τοκετός μετά από καισαρική τομή (VBAC). Αν και ασυνήθιστο, η καισαρική τομή μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ορισμένων προβλημάτων σε μελλοντικές εγκυμοσύνες, όπως ουλή της μήτρας, και θάνατος του εμβρύου.
Κίνδυνοι για το παιδί
Οι μέχρι σήμερα μελέτες καταλήγουν στα ακόλουθα συμπεράσματα σχετικά με τους κινδύνους για το μωρό και την ανάπτυξή του:
Στατιστικά στοιχεία
Το 2015, σχεδόν 30 εκατομμύρια γεννήσεις πραγματοποιήθηκαν με καισαρική τομή σε ολόκληρο τον κόσμο, δηλαδή μία στις 5 γεννήσεις, κάτι το οποίο αντιστοιχεί σε διπλασιασμό των αριθμών του 2000.
Τα ποσοστά της καισαρικής τομής αυξάνονται εδώ και 20 χρόνια στην πλειονότητα των βιομηχανικών χωρών όπου έχει βελτιώθεί η χειρουργική τεχνική. Μελέτη του 2018 δείχνει ότι το παγκόσμιο ποσοστό καισαρικής τομής έχει αυξηθεί σχεδόν κατά 10% σε 15 χρόνια, όπου στις 15 πρώτες χώρες το ποσοστό γεννήσεων με καισαρική τομή ξεπερνά το 40%.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) καθιερώνει ένα βέλτιστο ποσοστό καισαρικών τομών μεταξύ 5% και 15%: «Ως ποσοστό των γεννήσεων στον πληθυσμό, το ποσοστό καισαρικών τομών θα πρέπει να είναι μεταξύ 5% και 15% - επειδή ένα χαμηλότερο ποσοστό στο 5%, θα έδειχνε ότι ορισμένες γυναίκες με σοβαρές επιπλοκές δεν θα λάμβαναν το επαρκές επίπεδο φροντίδας». Πολλές χώρες, ωστόσο, υπερβαίνουν αυτά τα στοιχεία. Πάνω από το 15%, η προσφυγή στην καισαρική τομή θεωρείται καταχρηστική και θα είχε περισσότερο αρνητικό παρά θετικό αντίκτυπο, αν ληφθούν υπόψη οι κίνδυνοι αυτής της επέμβασης.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα ποσοστά κυμαίνονται μεταξύ 16,5 και 54,8% των γεννήσεων. Το 2017, η καισαρική τομή πραγματοποιήθηκε πιο συχνά στην Κύπρο (54,8 % επί των γεννήσεων), ακολουθούμενη από τη Ρουμανία (44,1%), τη Βουλγαρία (43,1%), την Πολωνία (39,3%) και την Ουγγαρία (37,3%) και λιγότερο στη Φινλανδία (16,5%), και στη Σουηδία (16,6%).
Παραπομπές
Κατηγορία:Τοκετός Κατηγορία:Μαιευτική Κατηγορία:Χειρουργικές επεμβάσεις
Μπελφόρτε Μονφερράτο
Το Μπελφόρτε Μονφερράτο (ιταλικά: Belforte Monferrato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων
Το Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριας Ζωής, (αρκτικόλεξο ΕΚΠΑΖ), είναι ένα ιδιωτικό μη κερδοσκοπικό σωματείο που ιδρύθηκε το 1990, ενώ η συστηματική δραστηριότητά του είχε ξεκινήσει από το 1984, στη Θεσσαλονίκη.
Σημαντικότερος παράγοντας της λειτουργίας του ΕΚΠΑΖ θεωρείται αφενός μεν η ευαισθητοποίηση πολιτών στην ανακάλυψη και ειδοποίηση για σωτηρία άγριου ζώου και αφετέρου η συνδρομή και βοήθεια που παρέχουν διάφορες δημόσιες υπηρεσίες - Αρχές (δασικές, κοινοτικές, δημοτικές, νομαρχίες, αστυνομικές, λιμενικές και πυροσβεστικές) που ευαισθητοποιημένες στους στόχους του παρέχουν άμεσες διευκολύνσεις στη περισυλλογή και μεταφορά τέτοιων ζώων, πουλιών προκειμένου να φτάσουν στις μόνιμες εγκαταστάσεις ασφαλώς.
Η προσφορά του ΕΚΠΑΖ έχει αναγνωριστεί επίσημα με αρκετές βραβεύσεις όπως από το Υπουργείο Γεωργίας το 1987, την Ακαδημία Αθηνών το 1992, το παράρτημα UNESCO Ελλάδας το 2005 κ.λπ.
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί Κατηγορία:Οικολογικές οργανώσεις
Παναγιώτης Φλώρος
Ο Παναγιώτης Φλώρος ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε δικηγόρος. Στις εκλογές του Μαΐου 1915 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ιωαννίνων και επανεξελέγη σε αυτές του Δεκεμβρίου 1915, του 1920 και του 1928 (με την υποστήριξη του Κόμματος των Φιλελευθέρων).
Ήταν παντρεμένος με την Σουζάνα Σ. Λιούρδη, με καταγωγή από τον Πύργο Ηλείας, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι
Αεροδρόμιο Κωνσταντινούπολης
Το Αεροδρόμιο Κωνσταντινούπολης (IATA: IST, ICAO: LTFM, İstanbul Havalimanı) βρίσκεται στα βόρεια της κωμόπολης Αρναβούτκιοϊ στην Ανατολική Θράκη και είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Τουρκίας.
Ιστορικό
Λόγω της υπερβολικής συμφόρησης της εναέριας κυκλοφορίας στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ατατούρκ, η τουρκική αρχή αερολιμένων αποφάσισε να κατασκευάσει ένα νέο αεροδρόμιο για να εξυπηρετεί την Κωνσταντινούπολη.
Κατασκευή
Ο διαγωνισμός για την κατασκευή και λειτουργία της εγκατάστασης μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2020 πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαΐου 2013. Το έργο αποτελείται από τέσσερα στάδια κατασκευής. Εάν ολοκληρωθούν όλα τα στάδια, ο αερολιμένας θα φτάσει στα 200 εκατομμύρια επιβάτες, γεγονός που θα το κατέστησε το μεγαλύτερο στον κόσμο κατά τον προγραμματισμό. Το πρώτο στάδιο κατασκευής σχεδιάστηκε να ολοκληρωθεί εντός 42 μηνών από την παράδοση της γης. Το συνολικό κόστος του έργου αναμένεται να είναι περίπου 7 δισ. Ευρώ, εξαιρουμένων των εξόδων χρηματοδότησης. Η κοινοπραξία κατασκευής και λειτουργίας έχει εγγυηθεί 342 εκατομμύρια επιβάτες σε 12 χρόνια από την κυβέρνηση.
Η ομάδα σχεδιασμού προήλθε από το Grimshaw με έδρα το Λονδίνο και συμπεριλάμβανε επίσης το Nordic Office of Architecture με έδρα τη Νορβηγία και το στούντιο Haptic στο Λονδίνο.
Τα εγκαίνια του αεροδρομίου πραγματοποιήθηκαν την προγραμματισμένη ημερομηνία 29 Οκτωβρίου 2018. Αναφέρθηκε ότι η πρώτη δοκιμαστική προσγείωση στον αερολιμένα θα πραγματοποιούταν στις 26 Φεβρουαρίου 2018. Ωστόσο, η πρώτη προσγείωση πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιουνίου 2018. Η δοκιμή των συστημάτων πλοήγησης και ηλεκτρονικών συστημάτων με αεροσκάφη DHMİ είχε αρχίσει στις 15 Μαΐου 2018. Ο πύργος ελέγχου έχει τη μορφή του τουρκικού εθνικού λουλουδιού, της τουλίπας.
Εγκαταστάσεις
Το αεροδρόμιο διαθέτει σήμερα ένα τερματικό σταθμό για εσωτερικές και διεθνείς πτήσεις και τέσσερις διαδρόμους που βρίσκονται σε λειτουργία. Οι δύο διάδρομοι 17/35 έχουν μήκος 4100 μέτρα μήκος, ενώ οι διάδρομοι 16/34 είναι 3750 μέτρα μήκος. Οι διάδρομοι 17L / 35R και 16R / 34L έχουν πλάτος 60 μέτρων (197 πόδια), ενώ τα 17R / 35L και 16L / 34R έχουν πλάτος 45 μέτρων. Όλες οι επιφάνειες διαδρόμου είναι άσφαλτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνή αεροδρόμια Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Τουρκία
Καλογερικό Άρτας
Το Καλογερικό είναι ένα χωριό του Δήμου Αρταίων με 489 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), ελάχιστα χιλιόμετρα από τον Αμβρακικό κόλπο και απέχει περίπου 12 χιλιόμετρα από την πόλη της Άρτας.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Καλογερικό υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Αμβρακικού με έδρα την Ανέζα. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το Καλογερικό εντάχθηκε στον Δήμο Αρταίων.
Διοικητικές μεταβολές
Το 1919, με το ΦΕΚ 181Α - 14/08/1919, έγινε η σύσταση της κοινότητας Καλογερικού και εντάχθηκε στην επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρεβέζης. Στις 2 Ιουλίου 1974 η κοινότητα μεταφέρθηκε διοικητικά στην Επαρχία Άρτης του νομού Άρτας. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α-4/12/1997 η κοινότητα καταργείται και συνενώνεται με τον Δήμο Αμβρακικού. Η νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το οποίο δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 87/τ.Α'/2010, είχε ως αποτέλεσμα το Καλογερικό να ενταχθεί στον Δήμο Αρταίων.
Ιστορία
thumb|right|350px|Τμήμα του χάρτη του Άαρον Αρροουσμίθ το 1819 όπου απεικονίζεται το Καλογερικό. Με βάση την εργασία του Κων.Διαμαντή με τίτλο «Η Άρτα και τα περίχωρα αυτής κατά τους χρόνους της επανάστασης», το Καλογερικό ήταν ένας μικρός οικισμός με 20 οικογένειες την περίοδο που ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Ο Παναγιώτης Αραβαντινός στο έργο του «Χρονογραφία της Ηπείρου» μας ενημερώνει ότι, με βάση τον κατάλογο της απογραφής του 1845, το Καλογερικό ήταν ιδιόκτητο χωριό, υπαγόταν στο τμήμα Ιωαννίνων και κατοικούσαν 11 χριστιανικές οικογένειες ενώ η έκθεση του Ρωσικού Υποπροξενείου Άρτας, το 1877, μας πληροφορεί ότι το χωριό υπήρξε ιδιοκτησία της Μονής της Κορωνησίας και κατοικούσαν σε αυτό 16 οικογένειες. Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 100 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Το Καλογερικό αποτελούσε μέρος του τμήματος Κάμπου.
Μια άλλη σημαντική πληροφορία που έχουμε προέρχεται από το το «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης&Πρεβέζης»”(εκδ.1884), του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, το Καλογερικό, η Ανέζα, η Γαβριά, το Απόμερο, ο Μύτικας και η Γενίτσαρη αριθμούσαν συνολικά 180 περίπου οικογένειες. Οι κάτοικοι του χωριού εκκλησιάζονταν στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου Ανέζας. Εμπρός από τον ναό, λειτουργούσε αλληλοδιδακτικό σχολείο, στο οποίο δίδασκε ένας δάσκαλος και φοιτούσαν περίπου 180 μαθητές από το Καλογερικό, την Ανέζα, τη Γαβριά και τα γειτονικά χωριά.
Εξίσου αξιόλογη πηγή, είναι η Οθωμανική απογραφή του 1895. Σύμφωνα με το σχετικό οθωμανικό νόμο, η πρωτογενής διαίρεση της αυτοκρατορίας ήταν το βιλαέτι. Κάθε βιλαέτι χωριζόταν σε σαντζάκια και αυτά σε καζάδες. Σύμφωνά με αυτή την απογραφή, το χωριό ανήκε στον Καζά Λούρου, ο οποίος βρισκόταν στο σαντζάκι Πρεβέζης, το οποίο με τη σειρά του, ανήκε στο βιλαέτι Ιωαννίνων. Με βάση λοιπόν αυτά τα στοιχεία στο Καλογερικό κατοικούσαν 26 οικογένειες (χανέδες) με συνολικό πληθυσμό 93 άτομα (48 άνδρες, 45 γυναίκες).
Το 1910, η Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης δημοσιοποιεί τα στοιχεία της απογραφής που πραγματοποίησε το ίδιο έτος σε όλη την εκκλησιαστική περιφέρεια και μας πληροφορεί ότι το Καλογερικό υπαγόταν στο τμήμα Λούρου και στο χωριό κατοικούσαν 165 άτομα.
Τοποθεσία και Πρόσβαση
Το Καλογερικό γειτνιάζει με την Ανέζα και το Μύτικα. Συνδέεται οδικώς με την Άρτα μέσω της Επαρχιακής οδού Άρτας – Κορωνησίας. Το χωριό εξυπηρετεί η γραμμή Πέτα - Ανέζα, του Αστικού ΚΤΕΛ Άρτας.
Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 489 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 510 κατοίκους. Ο πληθυσμός του χωριού μετά από χρόνια συνεχούς διατήρησης πάνω από τους 500 κατοίκους, σημείωσε μείωση στην απογραφή του 2011 όπου κατεγράφησαν 489 κάτοικοι.
Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Αθλητισμός
Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι ο Ηρόδοτος Καλογερικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλογερικο Αρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Κυριάκος Κ. Νικολάου
Ο '''Κυριάκος Κ. Νικολάου' (Kyriacos Costa Nicolaou'', 5 Ιουλίου 1946) είναι Κύπριος και Αμερικανός χημικός, γνωστός για τις έρευνές του στην ολική χημική σύνθεση φυσικών προϊόντων. Σήμερα είναι καθηγητής στην έδρα Wiess της Χημείας στο Πανεπιστήμιο Ράις, έχοντας κατά το παρελθόν διδάξει και ερευνήσει στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Σκριπς/Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο και στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.
Βιογραφία
Ο Νικολάου γεννήθηκε στον Καραβά της επαρχίας Κερύνειας, όπου μεγάλωσε και τελείωσε το σχολείο. Το 1964 πήγε στην Αγγλία, όπου έμεινε δύο χρόνια μαθαίνοντας τη γλώσσα και προετοιμαζόμενος για πανεπιστήμιο. Σπούδασε χημεία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (πτυχίο το 1969) και πήρε το διδακτορικό του το 1972 από το Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου με επιβλέποντες καθηγητές τους F. Sondheimer και P.J. Garratt. Το ίδιο έτος μετακόμισε στις ΗΠΑ και, μετά από μεταδιδακτορική έρευνα στα πανεπιστήμια Κολούμπια (1972-1973) και Χάρβαρντ (1973-1976, με τον καθηγητή Ελάιας Τζέιμς Κόρυ), έγινε καθηγητής στην έδρα Rhodes-Thompson της Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.
Το 1989 μετακόμισε στο Σαν Ντιέγκο, καθώς ανέλαβε μία διπλή θέση στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο, ως καθηγητής της χημείας, και στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Σκριπς, όπου έγινε και πρόεδρος του Τμήματος Χημείας. Το 1996 διορίσθηκε καθηγητής της Χημικής Βιολογίας στο Ινστιτούτο Skaggs Χημικής Βιολογίας του Σκριπς. Από το 2005 ως το 2011 διεύθυνε το Εργαστήριο Χημικής Συνθέσεως στο ICES-A*STAR, στη Σιγκαπούρη. Το 2013 πήγε στο Πανεπιστήμιο Ράις, στο Τέξας.
Ολικές συνθέσεις
Η ομάδα του Κ. Νικολάου πέτυχε πρώτη την ολική χημική σύνθεση των παρακάτω χημικών ενώσεων:
Τιμητικές διακρίσεις
Επιπλέον, ο Νικολάου έχει εκλεγεί εταίρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών, μέλος της αμερικανικής Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών και αντεπιστέλλον μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (2013)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι χημικοί Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου Κατηγορία:Αντεπιστέλλοντα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Μνημείο Ηρώων Εθνικής Αντίστασης της Σαϊδόνας
Κατά την άποψη των αρχιτεκτόνων το μνημείο συμβολίζει άπαρτο κάστρο του οποίου η κεντρική πύλη έμεινε απαραβίαστη από τους εχθρούς.Στα ονόματα των Σαϊδονιτών προστέθηκαν τα επόμενα χρόνια και ονόματα αγωνιστων απο τα γύρω χωριά.
μικρογραφία μικρογραφία
ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΗΣ ΣΑΙΔΟΝΑΣ*
(* Όπως διαβάζεται κατά την ετήσια μνημόνευση στο χώρο του Ηρώου.)
Το πρώτο κτύπημα δέχτηκαν οι εισβολείς του Μουσσολίνι, όπως προκύπτει και από τα γραπτά κείμενα, από τους αγωνιστές Σαιδονίτες.
Το Μάϊο του 1941, ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Ηλίας Νοέας συγκροτεί μαζί με άλλους συγχωριανούς του ένοπλη ομάδα αντίστασης κατά των κατακτητών και των συνεργατών τους, που αρχικά τροφοδοτεί, περιθάλπτει και φυγαδεύει Άγγλους στη Μέση Ανατολή. Οι ενέργειες αυτές γίνονται γνωστές στις ιταλικές αρχές που τον Αύγουστο του 1941 συλαμβάνουν τον πρόεδρο του χωριού Χαράλαμπο Καραβανέα, το Φώτο Ξυδέα του Παναγιώτη, το Χ. Κλαμπατσέα και τον Κώστα Ξυδέα. Τους περνούν στρατοδικείο αλλά αθωώνονται γιατί δεν υπήρχαν αποδείξεις σε βάρος τους. Η ένοπλη ομάδα των Σαιδονιτών συνεχίζει τη δράση της και στη συγκέντρωση στις 25 Μαρτίου 1942 αποφασίζουν να συνεχίσουν να αντιστέκονται κατά των επιδρομέων και των συνεργατών τους.
Στις 26 Μαρτίου οι Ιταλοί ζητούν ενισχύσεις από Καλαμάτα. Στις 27 προς 28 Μαρτίου, τάγμα 300 ανδρών φτάνει με καϊκια στην Καρδαμύλη και Σελίνιτσα και κατευθύνονται στην Σαιδόνα με τους συνεργάτες τους. Η πρώτη ένοπλη σύγκρουση έγινε έξω από το χωριό στη θέση «Καρδαρά-Μπούγερα» και είχε ως αποτέλεσμα την ήττα των Ιταλών, οι οποίοι άφησαν πίσω εφόδια και οπλισμό. Αμέσως μετά δώθηκε εντολή στην κεντρική διοίκηση Πελοποννήσου να καταλάβουν την Σαιδόνα και να εξοντώσουν τους αγωνιστές. Έτσι 1.500 στρατιώτες Ιταλοί έφτασαν τις επόμενες ημέρες στη Σαιδόνα.
Οι αγωνιστές αποφάσισαν να κτυπήσουν πάλι τους Ιταλούς και να χρησιμοποιήσουν τα όπλα που είχαν πάρει από τους ίδιους. Στη νέα αναμέτρηση οι Ιταλοί απωθήθηκαν προς τα πεδινά μέρη του χωριού. Εκεί ανασυντάχτηκαν και με βαρύ οπλισμό, οπλοπολυβόλα, όλμους κτλ. επιτέθηκαν και πάλι. Κατά την επίθεση αυτή τραυματίστηκε σοβαρά στο χέρι ο Ηλίας Νοέας, σκοτώθηκε ένας αξιωματικός και τραυματίστηκαν αρκετοί Ιταλοί στρατιώτες. Οι επιδρομείς παρέλαβαν το νεκρό και τους τραυματίες και κατευθύνθηκαν στο χωριό, έκαψαν πολλά σπίτια, πήραν τρόφιμα και ρουχισμό και συνέλαβαν ομήρους τους περισσότερους κατοίκους, άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Με την απειλή εκτέλεσης των ομήρων, οι επικεφαλής της ομάδας αναγκάστηκαν να παρουσιαστούν στις ιταλικές αρχές τον Απρίλιο του 1942. Ο Ηλίας Νοέας παρουσιάστηκε στις ιταλικές αρχές Καλαμάτας, μαζί με το Θόδωρο Ξυδέα. Μετά από λίγες μέρες έφεραν από την Καρδαμύλη και τους άλλους αγωνιστές που είχαν υποβληθεί σε μεγάλα βασανιστήρια, παρά το λόγο τιμής που είχαν δώσει οι Ιταλοί ότι κανένας δε θα πειραχτεί. Συνέστησαν έκτακτο στρατοδικείο στην Καλαμάτα, το οποίο στις 16 Απριλίου 1942 καταδίκασε τον αρχηγό Ηλία Νοέα σε θάνατο και άλλους 15 αγωνιστές σε πολυετή φυλάκιση, παρότι ο Νοέας ανέλαβε την ευθύνη των γεγονότων.
Ο Νοέας εκτελέστηκε στις 13 Μαϊου 1942 στη θέση Σπυρίδη Καλαμάτας. Άλλους έστειλαν σε στρατόπεδα στην Ιταλία. 2 από αυτούς πέθαναν από τις ταλαιπωρίες, οι υπόλοιποι μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία και 2 κατάφεραν να δραπετεύσουν στην Αίγυπτο. Οι υπόλοιποι έμειναν στις φυλακές της Καλαμάτας και μετά από μήνες αφέθηκαν ελεύθεροι.Αναλυτικά τα ονόματα των ηρωικών Σαϊδονιτών που συμμετείχαν στη μάχη της Σαϊδόνας και οι ποινές που τους επεβλήθησαν είναι τα εξής:
Εις θάνατον
Φυλάκιση 24 χρόνια
Κλαμπατσέας Σταύρος του Ιωάννου
Κλαμπατσέας Γρηγόριος του Χρήστου
Ξυδέας Σωτήρης του Νικολάου
Ξυδέας Δημήτριος του Χρήστου
Στρατέας Ανάργυρος του Σταύρου
Ταβουλαρέας Ανδρέας του Αθανασίου
Φυλάκιση 3 χρόνια
Κλαμπατσέας Σωκράτης του Μανώλη
Καραμανέας Σταύρος του Δημητρίου
Ξυδέας Κώστας του Θωμά
Λιτζεράκος Βασίλειος του Σάββα
Λιτζεράκος Δημήτριος του Σάββα
Νοέας Σωτήρης του Ιωάννου
Ξυδέας Χρήστος του Κωνσταντίνου
Ξυδέας Μιχάλης του Νικολάου
Ταβουλαρέας Σωτήρης του Παναγιώτου
Η μάχη της Σαϊδόνας, θεωρείται ως η πρώτη ένοπλη σύγκρουση με τους κατακτητές στην Ελλάδα και ο Ηλίας Νοέας ο πρώτος αγωνιστής που καταδικάστηκε από ιταλικό στρατοδικείο και εκτελέστηκε για αντίσταση κατά των επιδρομέων.
Αμινοξυαιθανικό οξύ
Το αμινοξυαιθανικό οξύ (αγγλικά: aminoxyethanoic acid) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C2H5NΟ3. Αναστέλλει τη δράση της 4-αμινοβουτανικής τρανσαμινάσης (GABA-T), τόσο in vitro, όσο και in vivo, με αποτέλεσμα να περιορίζεται η βιοαποικοδόμιση του 3-αμινοβουτανικού οξέος (GABA). Συνέπεια αυτής της δράσης είναι η αύξηση των επιπέδων συγκέντρωσης του προαναφερόμενου οξέος αυτού στους ιστούς. Σε περίπτωση που οι συγκέντρωση του αμινοξυαιθανικού οξέος είναι αρκετά υψηλή ώστε να προκαλέσει πλήρη αναστολή της δράσης του προαναφερόμενου ενζύμου, αυτό μπορεί να αξιοποιηθεί ως χρήσιμο εργαλείο για τη μελέτη του σημείου καμπής του προαναφερόμενου οξέος σε αρουραίους.
Το αμινοξυαιθανικό οξύ είναι γενικός αναστολέας των  ενζύμων που εξαρτώνται από τη φωσφορική πυριδοξάλη (PLP, και αυτό περιλαμβάνει και την προαναφερόμενη GABA-T). Λειτουργεί ως γενικός ανασταλτικός παράγοντας για την επίδραση βάσης Schiff στη σύνδεση μεταξύ της PLP και του ενζύμου, που διαμορφώνει σύμπλοκα τύπου οξίμης.
Το αμινοξυαιθανικό οξύ έχει μελετηθεί ως θεραπεία για εμβοές. Μια μελέτη έδειξε ότι περίπου το 20% των ασθενών με εμβοές είχε μια μείωση της σοβαρότητας όταν η πάθηση αντιμετωπίστηκε με αμινοξυαιθανικό οξύ. Ωστόσο, περίπου το 70% των ασθενών έχουν αναφέρει ανεπιθύμητες ενέργειες, κυρίως ναυτία και ανισορροπία. Έτσι, οι ερευνητές της μελέτης κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η συχνότητα των παρενεργειών καθιστά το αμινοξυαιθανικό οξύ ακατάλληλο για τη θεραπεία εμβοών.
Το αμινοξυαιθανικό οξύ έχει επίσης αντισπασμωδικές ιδιότητες. Σε υψηλές δόσεις, μπορεί να λειτουργήσει ως μια σπασμωδικό μέσο σε ποντίκια και αρουραίους.
Σημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με άζωτο Κατηγορία:Αναστολείς ενζύμων
Μπεργκαμάσκο (Ιταλία)
Το Μπεργκαμάσκο (ιταλικά: Bergamasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Επιχείριση Τυχερός Αλφόνσος
Η επιχείριση Τυχερός Αλφόνσος ήταν επιχείριση των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της ΕΟΚΑ στην Κύπρο. Ο Βρετανικός Στρατός έχασε 25 άνδρες: 7 από τροχαίο ατύχημα, 13 άνδρες του τμήματος Γκόρντον Χαϊλάντερς από πυρκαγιά, ενώ σκοτώθηκαν 5 Νόρφολκ και δύο άνδρες από το τμήμα αλεξιπτωτιστών.
Παγκύπρια Συντεχνία Δημοσίων Υπαλλήλων
Η Παγκύπρια Συντεχνία Δημοσίων Υπαλλήλων είναι συνδικάτο στην Κύπρο. Ιδρύθηκε το 1927 ως Ένωση Δημόσιας Υπηρεσίας της Κύπρου. Είναι συνδεδεμένη με τη Διεθνή των Δημόσιων Υπηρεσιών. Εδρεύει στη Λευκωσία και πρόεδρος είναι ο Γλαύκος Χατζηπέτρου, ενώ έχει 15.000 μέλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνδικαλιστικά σωματεία στη Κύπρο
Μπιστάνιο
Το Μπιστάνιο (ιταλικά: Bistagno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Μπερτσάνο ντι Τορτόνα
Το Μπερτσάνο ντι Τορτόνα (ιταλικά: Berzano di Tortona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
1150 Αχαΐα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος και τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της Αχαΐας είναι άγνωστα. Η Αχαΐα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 61 ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Σαράντη Αιτωλοακαρνανίας
Η Σαράντη είναι ημιορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 200 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στα νότια της λίμνης Τριχωνίδας, σε απόσταση 29 χλμ. ΝΑ. από το Αγρίνιο και 38 χλμ. ΒΔ. από τη Ναύπακτο. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός από το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Λιθοβουνίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τις Άκρες και τα Βαρκά αποτελούν την τοπική κοινότητα Ακρών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρυνείας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 20 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Μποργκέττο ντι Μπορμπέρα
Το Μποργκέττο ντι Μπορμπέρα (ιταλικά: Borghetto di Borbera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Ολλανδική Επανάσταση
Η Ολλανδική Επανάσταση (1568-1648) ήταν η επιτυχημένη επανάσταση των βόρειων, σε μεγάλο βαθμό προτεσταντικών επτά επαρχιών των Κάτω Χωρών ενάντια στην κυριαρχία του Ρωμαιοκαθολικού βασιλιά Φίλιππου Β΄ της Ισπανίας, κληρονόμου κυβερνήτη των επαρχιών. Οι νότιες επαρχίες αρχικά εντάχθηκαν στην εξέγερση αλλά αργότερα παραδόθηκαν στην Ισπανία.
Η θρησκευτική "σύγκρουση πολιτισμών" δημιουργήθηκε σταδιακά αλλά αναπόφευκτα κατέληξε σε εκρήξεις βίας ενάντια στην αντιληπτή καταστολή του στέμματος των Αψβούργων. Αυτές οι εντάσεις οδήγησαν στη δημιουργία της ανεξάρτητης Ολλανδικής Δημοκρατίας, της οποίας ο πρώτος ηγέτης ήταν ο Γουλιέλμος της Οράγγης, ακολουθούμενος από αρκετούς από τους απογόνους και σχέσεις του. Αυτή η εξέγερση ήταν μία από τις πρώτες επιτυχημένες αποσπάσεις στην Ευρώπη και οδήγησε σε μία από τις πρώτες ευρωπαϊκές δημοκρατίες της σύγχρονης εποχής, τις Ηνωμένες Επαρχίες.
Ο βασιλιάς Φίλιππος αρχικά πέτυχε να καταστείλει την επανάσταση. Το 1572, ωστόσο, οι επαναστάτες κατέλαβαν τη Μπριέλ και η επανάσταση επανήλθε. Οι Βόρειες Επαρχίες έγιναν ανεξάρτητες, πρώτα το 1581 ντε φάκτο και το 1648 ντε γιούρε. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης, οι Ηνωμένες Επαρχίες των Κάτω Χωρών, γνωστότερη ως Ολλανδική Δημοκρατία, γρήγορα μεγάλωσαν για να καταστούν παγκόσμια δύναμη μέσω της εμπορικής τους ναυτιλίας και γνώρισαν μια περίοδο οικονομικής, επιστημονικής και πολιτιστικής ανάπτυξης. Η Νότια Ολλανδία (που ανήκει στο σημερινό Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, τη Βόρεια Γαλλία και τις νότιες Κάτω Χώρες) παρέμεινε υπό ισπανική κυριαρχία. Η διαρκής βαρύτατη κυριαρχία των Αψβούργων στο νότο είχε ως αποτέλεσμα την φυγή της ελίτ προς το βορρά, συμβάλλοντας στην επιτυχία της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Οι Ολλανδοί επέβαλαν άκαμπτο αποκλεισμό στις νότιες επαρχίες που εμπόδιζαν τα βαλτικά σιτηρά από το να ανακουφίσουν από την πείνα στις νότιες πόλεις, ιδιαίτερα από το 1587 έως το 1589. Μέχρι το τέλος του πολέμου το 1648, μεγάλες περιοχές των νότιων Κάτω Χωρών είχαν προσαρτηθεί στη Γαλλία, είχε, υπό την καθοδήγηση του καρδινάλιου Ρισελιέ και του Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας, η οποία συμμάχησε με την Ολλανδική Δημοκρατία κατά τη δεκαετία του 1630 κατά της Ισπανίας.
Η πρώτη φάση της σύγκρουσης μπορεί να θεωρηθεί ως Ολλανδικός Πόλεμος Ανεξαρτησίας. Το επίκεντρο της τελευταίας φάσης ήταν η επίσημη αναγνώριση της ήδη ντε φάκτο ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Επαρχιών. Αυτή η φάση συνέπεσε με την άνοδο της Ολλανδικής Δημοκρατίας ως σημαντική δύναμη και την ίδρυση της Ολλανδικής Αυτοκρατορίας.
Ιστορικό υπόβαθρο
Με μια σειρά γάμων και κατακτήσεων, διαδοχικοί δούκες της Βουργουνδίας επέκτειναν την αρχική τους επικράτεια προσθέτοντας σε αυτή μια σειρά από φέουδα, μεταξύ αυτών και τις Δεκαεπτά Επαρχίες (Κάτω Χώρες). Παρόλο που το Δουκάτο της Βουργουνδίας το 1477 πέρασε υπό την κυριαρχία της Γαλλίας, οι βουργουνδικές Κάτω Χώρες παρέμειναν ανεξάρτητες, μέχρι που ο Κάρολος των Αψβούργων, διάδοχος στο θρόνο των Κάτω Χωρών μέσω της γιαγιάς του Μαρίας της Βουργουνδίας, γεννήθηκε στη Γάνδη το έτος 1500. Ο Κάρολος ανατράφηκε στις Κάτω Χώρες και μιλούσε άπταιστα Ολλανδικά, Γαλλικά και Ισπανικά, μαζί με κάποια Γερμανικά. Το 1506, έγινε Λόρδος των Κάτω Χωρών. Το 1516, κληρονόμησε τα βασίλεια της Ισπανίας (πρώην Καστίλλης και Αραγωνίας), που είχε πλέον γίνει μια παγκόσμια αυτοκρατορία με την αποικιοποίηση της Αμερικής, και το 1519 κληρονόμησε το Αρχιδουκάτο της Αυστρίας. Τελικά, το 1530 εκλέχθηκε Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Παρόλο που οι επαρχίες Φρίσλαντ και Χέλρε αντιστάθηκαν επί μακρόν υπό την ηγεσία των Xρούτε Πίερ και Καρόλου του Έχμοντ αντίστοιχα, στην ουσία οι Κάτω Χώρες έως τις αρχές της δεκαετίας του 1540 είχαν ενσωματωθεί στα εδάφη των Αψβούργων.
Φορολόγηση
Η Φλάνδρα εδώ και καιρό ήταν μια πολύ πλούσια περιοχή, την οποία υπέβλεπαν οι βασιλείς της Γαλλίας. Οι άλλες περιοχές των Κάτω Χωρών είχαν επίσης ευημερήσει επιχειρηματικά. Η αυτοκρατορία του Καρόλου είχε πλέον γίνει παγκόσμια με μεγάλες εκτάσεις στην Αμερική και την Ευρώπη. Οι τελευταίες όμως, ήταν διεσπαρμένες σε όλη την ήπειρο. Ο έλεγχός τους και η άμυνά τους εμποδιζόταν από την ανομοιότητα και τις αντιφάσεις των διαφόρων περιοχών και το μάκρος των συνόρων της αυτοκρατορίας. Το μεγάλο αυτό πολιτικό μόρφωμα βρισκόταν σχεδόν διαρκώς σε πόλεμο με τους γείτονές του στις κεντρικές περιοχές της Ευρώπης, ιδιαιτέρως εναντίον της Γαλλίας (Ιταλικοί Πόλεμοι), και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με την οποία μαχόταν και στη Μεσόγειο Θάλασσα. Επιπλέον πόλεμοι λάμβαναν χώρα εναντίον προτεσταντών πριγκήπων στη Γερμανία. Οι Ολλανδοί κατέβαλλαν υψηλούς φόρους για να χρηματοδοτηθούν αυτές ο πολεμικές συρράξεις, τις οποίες όμως οι ίδιοι θεωρούσαν μη αναγκαίες και κάποιες φορές βλαβερές, επειδή κατευθύνονταν ενάντια στους σημαντικότερους εμπορικούς εταίρους τους.