cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στεφάν Λάσμε
Σταδιοδρομία
Στις 29 Ιουλίου 2015 ανακοινώθηκε η έναρξη συνεργασίας του με την τουρκική Γαλατασαράι. Με την Γαλατασαράι κατέκτησε το Γιούροκαπ κάνοντας μια εξαιρετική χρονιά, αφού κατέκτησε τον τίτλο του MVP των τελικών της διοργάνωσης και ήταν μέλος της δεύτερης καλύτερης πεντάδας. Τη χρονιά εκείνη μέτρησε στο Γιούροκαπ 11.1 πόντους, 6.4 ριμπάουντ, 1.3 μπλοκ με 15.2 PIR.
Στις 29 Αυγούστου 2016, ο Λάσμε τιμωρήθηκε με απουσία ενός χρόνου από τους αγώνες λόγω του ότι είχε βρεθεί θετικός σε έλεγχο ντόπινγκ. Ωστόσο στις αρχές του 2017 ο Λάσμε δικαιώθηκε, καθώς η ποινή του έπειτα από έφεση που ασκήθηκε από τον αθλητή, έπαψε να ισχύει. Το 2017 ο Λάσμε υπέγραψε στους Texas Legends του NBDL με τον βασικό μισθό, ήτοι 3.000 δολάρια. Με τους Λέτζεντς είχε 10.4 πόντους, 7.7 ριμπάουντ και 2.5 κοψίματα μέσο όρο στο NBDL.
Στις 13 Ιουλίου 2017, ανακοινώθηκε από την ρώσικη Ούνικς Καζάν. Με τη ρώσικη ομάδα έκανε μια γεμάτη χρονιά ειδικά στο Γιούροκαπ όπου και μέτρησε 14.6 πόντους, 6.4 ριμπάουντ, 2.5 τάπες και 19.6 PIR σε 28 λεπτά συμμετοχής. Μάλιστα έγινε κάτοχος του ρεκόρ όσον αφορά στον παίκτη με τις περισσότερες τάπες σε μία σεζόν στο Γιούροκαπ.
Στις 27 Ιουνίου 2018, ανακοινώθηκε η επιστροφή του στον Παναθηναϊκό, μετά από τέσσερα χρόνια. Στις 28 Ιανουαρίου 2019 το συμβόλαιό του με τον Παναθηναϊκό λύθηκε κοινή συναινέσει, αφού η απόδοσή του κατά την δεύτερη θητεία του στην ομάδα δεν ήταν ικανοποιητική. Ο Λάσμε τη σεζόν 2018-2019 είχε 5,1 πόντους και 2,8 ριμπάουντ σε 16:10 κατά μέσο όρο στην Ευρωλίγκα.
Στις 11 Φεβρουαρίου 2019, ανακοινώθηκε μέχρι το τέλος της σεζόν από την γαλλική Στρασμπούρ, ωστόσο η μεταγραφή ακυρώθηκε αφού ο αθλητής δεν πέρασε τις ιατρικές εξετάσεις.
Εθνική Γκαμπόν
Ο Λασμέ επίσης αγωνίστηκε για την Εθνική αντρών του Γκαμπόν στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα τους 2005 έχοντας 11.7 πόντους, 10.1 ριμπάουντ και 3 τάπες κατά μέσο όρο ανά αγώνα σε 7 εμφανίσεις.
BBC TV Europe
Το BBC TV Europe (BBC Ευρωπαϊκή Τηλεόραση) ήταν τηλεοπτική υπηρεσία του BBC και ξεκίνησε το 1987, εξυπηρετώντας την ηπειρωτική Ευρώπη, και αρχικά τη Σκανδιναβία.
Θεώρημα του Τοριτσέλι
Το Θεώρημα του Τοριτσέλι, που διατυπώθηκε από τον Ιταλό φυσικό Τοριτσέλι, προσδιορίζει την εκροή ιδεώδους ρευστού στο ελεύθερο αέρα. Στην απλούστερη διατύπωσή του το θεώρημα αυτό λέει ότι:
Η ταχύτητα υ στο σημείο της εκροής δίνεται από τον τύπο: υ = \sqrt {2gh} σε m/sec.
BBC TV Europe
Το κανάλι ξεκίνησε στις 4 Ιουνίου 1987 ως BBC 1/2 Mix και την 1η Απριλίου 1989 μετονομάστηκε σε BBC TV Europe.
Το κανάλι είχε προγράμματα από το BBC One και το BBC Two, όπως επίσης και το δελτίο των 18:00, το οποίο μεταδιδόταν ζωντανά από το Λονδίνο. Όταν ένα πρόγραμμα του BBC One δεν μπορούσε να προβληθεί στο BBC TV Europe για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων, αυτό το πρόγραμμα αντικαθηστώταν με ένα πρόγραμμα από το BBC Two.
Θεώρημα του Τοριτσέλι
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δυναμική ρευστών
BBC TV Europe
Το 1991, το κανάλι αντικαταστάθηκε από το BBC World Service Television, το οποίο διασπάστηκε στα BBC World (νυν BBC World News) και BBC Prime (νυν BBC Entertainment) το 1995.
Κατηγορία:Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation
Πέτρος Μπούας
Πέτρος Μπούας (14ος αιώνας), γιος του Νικόλαου Μπούα. Υπηρέτησε στο στρατό του Σέρβου βασιλιά Στέφανο Δουσάν (1321 - 1331), μετά το θάνατο του οποίου, ανακηρύχθηκε ηγεμόνας του Αγγελοκάστρου Αιτωλοακαρνανίας. Είναι το δεύτερο γνωστό μέλος του οίκου των Μπουαίων, ο οποίος ήταν Αρμάνικης (Βλάχικης) καταγωγής. Ανήγαγε την καταγωγή του στον Πύρρο, βασιλιά της Ηπείρου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρβανίτες Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση Κατηγορία:Φάρα Μπούα
Σωτήρης Τζεβελέκος
Ο Σωτήρης Τζεβελέκος (1945) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κυριαζή Χαρατσάρη. Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο έγινε το 1968, στο έργο του Μολιέρου "Ταρτούφος". Έπειτα μετακόμισε στην Αθήνα και συνεργάστηκε με πολλούς και αξιόλογους θιάσους. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο κατά τη δεκαετία του ’70. Έχει αρκετές συμμετοχές και στην τηλεόραση.
Είναι σύζυγος της ηθοποιού Έφης Θεοχάρη. Για ένα διάστημα εργάστηκε ως ταξιτζής.
Δικαίωμα ψήφου
Το δικαίωμα ψήφου γίνεται συχνά αντιληπτό από την οπτική γωνία της εκλογής εκπροσώπων. Ωστόσο, ισχύει εξίσου για δημοψηφίσματα και πρωτοβουλίες. Η συμμετοχή σε ψηφοφορία περιγράφει όχι μόνο το νομικό δικαίωμα ψήφου, αλλά και το πρακτικό ζήτημα του κατά πόσον θα τεθεί ένα θέμα σε ψηφοφορία. Η χρησιμότητα και η αποτελεσματικότητα οποιασδήποτε ψηφοφορίας μειώνεται όταν τα σημαντικά ζητήματα αποφασίζονται μονομερώς από εκλεγμένους ή μη εκλεγμένους εκπροσώπους.
Στις περισσότερες αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες, όσοι κατέχουν δικαίωμα ψήφου -συνήθως όσοι βρίσκονται στην κατάλληλη ηλικία ψήφου-, μπορούν να ψηφίσουν σε εκλογές εκπροσώπους. Ψηφοφορία χορηγείται στους πολίτες όταν έχουν συμπληρώσει την ηλικία ψήφου. Το τι θεωρείται πολίτης που πληροί τις προϋποθέσεις εξαρτάται από την απόφαση της εκάστοτε κυβέρνησης και το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο, αλλά οι σε γενικές γραμμές οι περισσότερες δημοκρατίες δεν χορηγούν διαφορετικά δικαιώματα ψήφου επί τη βάσει του φύλου ή της φυλής. Κάτοικοι μη πολίτες μιας χώρας έχουν συνήθως δικαίωμα ψήφου σε χώρες στενά συνδεδεμένες με ενιαίο διοικητικό σύστημα (π.χ., οι πολίτες της Κοινοπολιτείας και οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης).
Το δικαίωμα ψήφου στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα δικαίωμα ψήφου διατηρούν όσοι Έλληνες πολίτες έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους (ή πρόκειται να το συμπληρώσουν εντός του έτους στο οποίο διεξάγονται οι εκλογές) και όσοι είναι εγγεγραμμένοι σε εκλογικούς καταλόγους ενός δήμου ή της χώρας, εφόσον δεν στερούνται του δικαιώματος του εκλέγειν. Στερούνται του δικαιώματος όσοι τελούν, σύμφωνα με τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα, σε καθεστώς πλήρους στερητικής δικαστικής συμπαράστασης και εκείνοι που το στερήθηκαν για δεδομένο χρονικό διάστημα, εξαιτίας αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για εγκλήματα του ποινικού και στρατιωτικού ποινικού κώδικα.
NGC 2419
thumb|250px|Το σφαιρωτό σμήνος NGC 2419 από το παρατηρητήριο του όρους Λέμον. Το NGC 2419 ή Caldwell 25 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Λυγξ. Το ανακάλυψε ο Ουίλιαμ Χέρσελ στις 31 Δεκεμβρίου 1788. Το σφαιρωτό σμήνος απέχει περίπου 275.000 έτη φωτός από το ηλιακό σύστημα και 300.000 έτη φωτός από το κέντρο του Γαλαξία. Το NGC 2419 έχει το προσωνύμιο «Διαγαλαξιακός Ταξιδευτής», αλλά πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι στην πραγματικότητα βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Γαλαξία, σε απόσταση μεγαλύτερη από τα νέφη του Μαγγελάνου. Για να ολοκληρώσει μια περιστροφή απαιτούνται 3 δις χρόνια.
To NGC 2419 όπως φαίνεται από τη Γη έχει φαινόμενο μέγεθος +10 και μπορεί να ανιχνευτεί από τηλεσκόπια 4 ιντσών και άνω, γεγονός που το καθιστά ως το πιο απομακρυσμένο αντικείμενο του Γαλαξία που μπορεί να παρατηρηθεί με τηλεσκόπια μεσαίου μεγέθους. Το NGC 2419 είναι ένα από τα μεγαλύτερα και λαμπρότερα σφαιρωτά σμήνη του γαλαξία, όσον αφορά το απόλυτο μέγεθος. Με φαινόμενο μέγεθος -9,48, το NGC 2419 θεωρείται ότι είναι το τέταρτο λαμπρότερο του γαλαξία, μετά τα Ωμέγα Κενταύρου, NGC 6388 και Μεσιέ 54.
Έχει προταθεί ότι αποτελεί τον πυρήνα ενός γαλαξία νάνου τον οποίο απορρόφησε ο Γαλαξίας, αλλά αυτή η θεωρία έχει αμφισβητηθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη κατηγορία:Λυγξ (αστερισμός) 2419 κατηγορία:Αντικείμενα Caldwell
Εκβολή
250px|right|thumb|Εκβολές ποταμού στην Πολωνία Εκβολή στην γεωγραφία είναι το σημείο στο οποίο ένας ποταμός καταλήγει στην θάλασσα. Συχνά κατά την εκβολή τους οι ποταμοί διακλαδίζονται σε επιμέρους κλάδους καλύπτοντας συνολικά μεγάλες εκτάσεις. Οι εκτάσεις που καλύπτονται με αυτό τον τρόπο από τους κλάδους του ποταμού που εκβάλλει έχουν συνήθως τριγωνικό σχήμα και ονομάζονται δέλτα ποταμού. Ο όρος δέλτα ποταμού δηλώνει την έκταση που καλύπτει ένας ποταμός στην περιοχή των εκβολών του.
Πιο συνηθισμένη είναι η περίπτωση σχηματισμού δέλτα, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις που ποταμοί εκβάλουν στην θάλασσα χωρίς να διασπώνται σε επιμέρους κλάδους. Άλλη περίπτωση εκβολής ποταμού είναι με σχηματισμό λιμνοθάλασσας στα σημεία εκβολής του. Αυτό οφείλεται στα φερτά υλικά που εναποθέτει ο ποταμός στην περιοχή που εκβάλλει δημιουργώντας μία πολύ ρηχή θάλασσα με πλάτος αρκετών χιλιομέτρων, στην οποία συνυπάρχει το γλυκό νερό του ποταμού και το αλμυρό της θάλασσας. Στις περιπτώσεις των ποταμών που είναι προέκταση παγετώνων οι ποταμοί εκβάλουν σχηματίζοντας βαθιές χαράδρες που είναι γνωστές ως φιόρδ. Τέτοιου τύπου εκβολές είναι συνηθισμένες στην περιοχή της Νορβηγίας και της Γροιλανδίας.
Τα σημεία εκβολής ποταμών, κυρίως όταν δημιουργούν Δέλτα πρόσφεραν από την αρχαιότητα ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη κοινωνιών. Παραδείγματα ανάπτυξης πολυπληθών κοινωνιών στις εκβολές ποταμών έχουμε στις εκβολές του Νείλου όπου σχηματίζεται το περίφημο Δέλτα του Νείλου αλλά και στις εκβολές των Γάγγη και Βραχμαπούτρα στην περιοχή του Μπανγκλαντές. Πολλές σύγχρονες μεγαλουπόλεις επίσης είναι χτισμένες πάνω σε εκβολές ποταμών, όπως η Νέα Υόρκη που είναι χτισμένη στις εκβολές του ποταμού Χάντσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί
Νόιλερερ
thumb|Νόιλερερ εν μέσω εκπαίδευσης στο Βερολίνο-Λίχτενμπεργκ, ζώνη σοβιετικής κατοχής, το 1946.
Οι Νόιλερερ (γερμανικά: Neulehrer, μτφ. «νέοι καθηγητές») ήσαν καθηγητές οι οποίοι ήσαν εκπαιδευμένοι εντός συντόμου χρονικού διαστήματος και διορίστηκαν από τους Συμμάχους, στα πλαίσια της αποναζιστικοποίησης της Γερμανίας, διαιρεμένης και υπό κατοχή από το 1945 έως το 1949. Οι συγκεκριμένοι νέοι καθηγητές όφειλαν να διασφαλίσουν τον δημοκρατικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης, χωρίς την οποιαδήποτε αναφορά στο ναζιστικό παρελθόν, η οποία προοριζόταν για τη γερμανική νεολαία.
Πρόσληψη και εκπαίδευση
Εντός της ζώνης σοβιετικής κατοχής, νεαροί πτυχιούχοι, όπως νεαροί εργάτες, έφτασαν, με αυτό τον τρόπο, έως την διδασκαλία, παρακολουθώντας ένα σύντομης διάρκειας πρόγραμμα εκπαίδευσης. Οι υποψήφιοι οι οποίοι ήταν δυνατό να αποδείξουν την κατοχή πανεπιστημιακού πτυχίου προσελήφθησαν από το συγκεκριμένο πρόγραμμα επανεκπαίδευσης, αφότου αποδείκνυαν πως ουδέποτε είχαν την οποιαδήποτε σχέση με το ναζιστικό κόμμα ή τις κρατικές υπηρεσίες κατά την διάρκεια του Γ΄ Ράιχ. Στην συνέχεια, ελάμβαναν βασικές οδηγίες παιδαγωγίας, ενώ τους επιτρεπόταν η διδασκαλία έπειτα από διάστημα ολίγον μηνών, συνήθως μεταξύ 4 και 8 μηνών εντός της ζώνης σοβιετικής κατοχής. Επιλέγονταν κυρίως νεαροί εργάτες.
Κατάρτιση και αποτελέσματα
Σχολές παιδαγωγικής ιδρύθηκαν εντός των πανεπιστημίων των ζωνών δυτικής κατοχής, ενώ η εκπαίδευση διαρκούσε έως έναν χρόνο.
Ενώ ορισμένοι καθηγητές με εθνικοσοσιαλιστικό παρελθόν ήσαν, ακόμη, ανεκτοί κατά την διάρκεια της πρώτης χρονιάς του συγκεκριμένου προγράμματος, οι οδηγίες κατάρτισης του διδασκαλικού προσωπικού αυστηροποιήθηκαν σταδιακά. Μόνον ορισμένοι, ολίγοι, καθηγητές με μελανό παρελθόν έλαβαν την άδεια να συνεχίσουν το διδασκαλικό τους έργο μετά το 1947, ενώ, απαραίτητη προϋπόθεση, ήταν η παρακολούθηση μαθήματος πολιτειακής αγωγής.
Εντός της σοβιετικής ζώνης κατοχής, το πρόγραμμα ήταν εξαρχής σε τέτοιο βαθμό φιλόδοξο, όπου το μεγαλύτερο μέρος του διδασκαλικού προσωπικού αντικαταστάθηκε σύντομα από περίπου 40,000 νεαρούς εκπαιδευόμενους. Τα αποτελέσματα του προγράμματος ήσαν ικανοποιητικά, παρέχοντας, μεταξύ άλλων, μία θέση εργασίας σε αριθμό ανέργων της μεταπολεμικής Γερμανίας, παρά την κριτική της οποίας αποτελούσαν το αντικείμενο εκ μέρους του πρώην διδασκαλικού προσωπικού, στοχοποιώντας, κυρίως, την μέτρια και ταχύρυθμη εκπαίδευση των συγκεκριμένων νεαρών καθηγητών. Οι τελευταίοι, συνήθως ήδη κάτοχοι πτυχίου ανωτάτης εκπαίδευσης, ακολούθησαν, στην πλειοψηφία εξ'αυτών, επαγγελματική σταδιοδρομία στον χώρο της εκπαίδευσης.
Εντός της ζώνης σοβιετικής κατοχής, η πρόσληψη των συγκεκριμένων νέων καθηγητών χρησίμευε, επίσης, στην ενίσχυση του ελέγχου τον οποίον ασκούσε το κομμουνιστικό κόμμα, η SED, στα σχολεία και, γενικότερα, την εκπαίδευση. Μετά το 1949, αποτελούσαν ποσοστό της τάξεως του 67,8 % επί του συνόλου του διδασκαλικού προσωπικού, ενώ ποσοστό της τάξεως του 47,7 % επί του συνόλου των συγκεκριμένων νέων καθηγητών ήσαν, επίσης, μέλη της SED, έναντι ποσοστού της τάξεως του 10% για το χριστιανοδημοκρατικό κόμμα, την CDU.
Παραπομπές
Κατηγορία:20ός αιώνας στη Γερμανία
Σκιπίων ο Αφρικανός
Βιογραφία
Ο Σκιπίων γεννήθηκε στα 235 π.Χ. και, ενώ ακόμη ήταν πολύ νέος, έλαβε μέρος στη μάχη που έγινε στον Τίκινο ποταμό και σύμφωνα με μία παράδοση έσωσε μάλιστα και τη ζωή του πατέρα του. Όταν οι Ρωμαίοι νικήθηκαν στις Κάννες, ο Σκιπίων, επικεφαλής ενός σώματος νεαρών πολεμιστών, αγωνίστηκε για τη διάσωση της πατρίδας του.
Όταν έγινε ανθύπατος της Ισπανίας, κυρίευσε την Καρχηδόνα και αργότερα νίκησε τον Ασδρούβα, τον αδελφό του Καρχηδονίου στρατηγού Αννίβα. Στα 207 π.Χ. έγινε ύπατος και, για να αναγκάσει τον Αννίβα να εκκενώσει την Ιταλία, μετέφερε τον πόλεμο στην Μικρά Αφρική, εκστρατεύοντας εναντίον των Καρχηδονίων. Στη μάχη των "Μεγάλων Πεδίων" κατόρθωσε να τους νικήσει. Ως εκ τούτου, πέτυχε να επισπεύσει την ανάκληση του Αννίβα στην Καρχηδόνα. Εγκαταλείποντας τις μέχρι πρότινος κατακτήσεις του, ο Αννίβας αποχώρησε εσπευσμένα από την ιταλική χερσόνησο, και το επίκεντρο του πολέμου μεταφέρθηκε στη Βόρεια Αφρική. Η καθοριστική νίκη του Σκιπίωνα στη Ζάμα (202 π.Χ.) οδήγησε στη λήξη του Δεύτερου Καρχηδονιακού πολέμου. Μετά από την ειρήνη που υποχρεώθηκε να συνάψει ο Αννίβας, ο Σκιπίων γύρισε στη Ρώμη θριαμβευτής και για το θρίαμβο που πέτυχε, επονομάστηκε Αφρικανός.
Ανέλαβε μεγάλα αξιώματα κι εγένετο ακόμα και πρόεδρος της συγκλήτου. Στην εκστρατεία όμως που ανέθεσε στον αδελφό του, εναντίον του Αντιόχου Γ', και στην οποία πήρε μέρος και ο ίδιος, απέτυχε και κατηγορήθηκε από τους Ρωμαίους, επειδή συνθηκολόγησε με τον Αντίοχο. Μετά από αυτό το γεγονός, ο Σκιπίων αυτοεξορίστηκε στο Λίτερνο. Λέγεται ότι πριν το τέλος του ζήτησε να ταφεί μακριά από την πόλη της Ρώμης, την οποία θεωρούσε αχάριστη.
εναλλ.=προτομή|μικρογραφία|αριστερά|200εσ|Προτομή από τη [[Βίλα των Παπύρων που αρχικά θεωρήθηκε ότι απεικονίζει τον Σκιπίωνα τον Αφρικανό, αλλά σε νεότερους χρόνους διατυπώθηκε η υπόθεση ότι πρόκειται για ιερέα της Ίσιδας. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης.]]
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί Κατηγορία:Στρατιωτικοί της Αρχαίας Ρώμης Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου
Δικαστήριο
Το δικαστήριο είναι «δημόσια λειτουργία» που έχει ως σκοπό την απονομή της Δικαιοσύνης, αποτελεί δε εξουσία ανεξάρτητη της νομοθετικής και της εκτελεστικής.
Ιστορία
Η αρχική έννοια σύστασης δικαστηρίου για την απονομή δικαιοσύνης βρίσκεται στην Ελληνική Μυθολογία και μάλιστα από τους ίδιους Ολύμπιους θεούς, από τους οποίους προ-ιστορικά πέρασε τόσο στην Αρχαία Ελλάδα όσο και στη Ρώμη να απονέμεται από τους Βασιλείς. Αργότερα ανατέθηκε αυτή σε δικαστήρια.
Στην αρχαία Αθήνα ονομαστά ποινικά δικαστήρια ήταν η "Βουλή του Αρείου Πάγου", το "Παλλάδιο", το "Δελφίνιο", το "εν Φρεαττοί", το "επί Πρυτανείω" και η "Ηλιαία". Εκτός όμως αυτών δικαστική εξουσία είχαν οι αγορές των δήμων, η βουλή, η εκκλησία του δήμου, οι εννέα άρχοντες, οι στρατηγοί, οι ένδεκα, οι επιμελητές και οι αστυνόμοι. Επί Δράκοντος τους φόνους δίκαζαν οι πρυτάνεις που όμως ο Σόλων επανέφερε την αρμοδιότητα αυτή στον Άρειο Πάγο. Τη δε πολιτική δικαιοσύνη απένεμαν οι κατά δήμο δικαστές, οι διαιτητές και οι ναυτοδίκες.
Στην αρχαία Σπάρτη την ποινική δικαιοσύνη απένεμε η γερουσία ενώ την πολιτική οι Έφοροι, περιοριζόμενοι οι Βασιλείς μόνο σε διαφορές οικογενειακού δικαίου.
Στην αρχαία Ρώμη δικαστικά έργα είχαν κυρίως οι "πραίτωρες", ενώ δίκαζαν επίσης οι "τιμητές", οι αγορανόμοι, οι ίππαρχοι, η εκκλησία του δήμου, και η εκκλησία του λαού, το δικαστήριο των εκατό και οι δέκα.
Κατά την Οθωμανική κυριαρχία την πολιτική δικαιοσύνη στην Ελλάδα απένεμε ο Καδής, όσοι κατέφευγαν σ΄αυτόν, συνεπικουρούμενος από τους Μουλάδες, καθώς επίσης και οι προεστοί ή οι δημογέροντες.
Σύγχρονη λειτουργία
Κατά σχετικά άρθρα του Συντάγματος εκτός των τακτικών δικαστηρίων, δικαστικές επιτροπές και έκτακτα δικαστήρια υπό οποιαδήποτε ονομασία απαγορεύεται η σύσταση. Εκτός περίπτωσης πολέμου ή γενικής επιστράτευσης οπότε και συγκροτούνται έκτακτα στρατοδικεία στα οποία και υπάγονται αδικήματα που διαπράχθηκαν από μη στρατιωτικούς. Επίσης τη δικαιοσύνη στα δικαστήρια απονέμουν δικαστές που ορίζονταν παλαιότερα υπό του Βασιλέως και είναι αυτοί ισόβιοι ή μόνιμοι με εξαίρεση των ορκωτών δικαστών που εκλέγονται με κλήρο.
Τα δικαστήρια διακρίνονται κυρίως στα πολιτικά και ποινικά. Ο Άρειος Πάγος ως ανώτατο δικαστήριο και των δύο κατηγοριών δικάζει ως ακυρωτικό πλην εξαιρετικών περιπτώσεων που δικάζει επί της ουσίας.
Τα δικαστήρια συνεδριάζουν εντός των καταστημάτων τους και στις αίθουσες ειδικά διαμορφωμένες εκτός των Ειρηνοδικείων που μπορούν και στο ύπαιθρο (στον επίμαχο τόπο, επί προσωρινών μέτρων). Επίσης κατά το Σύνταγμα οι συνεδριάσεις των δικαστηρίων είναι δημόσιες εκτός κι αν η δημοσιότητα καθίσταται επιβλαβής στα χρηστά ήθη ή στην κοινή τάξη ή για εθνικούς λόγους οπότε και εκδίδεται η γνωστή σχετική απόφαση "κεκλεισμένων των θυρών".
Την δικάσιμο ορίζει ο Προϊστάμενος του Δικαστηρίου (Ειρηνοδίκης ή Πρόεδρος). Τη διεύθυνση της διεξαγωγής της δίκης έχει ο Πρόεδρος ή άλλος ορισθείς δικαστής. Ο Πρόεδρος (ή Ειρηνοδίκης) διευθύνει τη συζήτηση, δίδει την άδεια αγόρευσης των διαδίκων και υποβολής ερωτήσεων από τους πληρεξούσιους, εξετάζει τους μάρτυρες, κηρύσσει το πέρας της συνεδρίασης και δημοσιεύει την απόφαση. Για τη διατήρηση της ευταξίας μπορεί επίσης να διατάξει την 24ωρη κράτηση θορυβούντος.
Κάθε απόφαση δικαστηρίου πρέπει να είναι αιτιολογημένη και να δημοσιεύεται σε δημόσια συνεδρίαση.
Πολιτικά Δικαστήρια
Προς απονομή της πολιτικής δικαιοσύνης υφίστανται τα εξής Πολιτικά Δικαστήρια:
Ποινικά Δικαστήρια
Την ποινική διαδικασία ασκούν τα εξής Ποινικά Δικαστήρια
Διοικητικά Δικαστήρια
Τέλος άλλα δικαστήρια είναι τα Διοικητικά Δικαστήρια που εκδικάζουν διοικητικές διαφορές. Αυτά είναι τα εξής:
Στρατιωτικά και Ειδικά Δικαστήρια
Εξαιρετική ποινική δικαιοδοσία έχουν τα Στρατιωτικά Δικαστήρια (Στρατοδικείο, Ναυτοδικείο, Αεροδικείο) καθώς και τα Ειδικά δικαστήρια όπως για Υπουργούς (Υπουργοδικείο) κ.α.
Ο Άρειος Πάγος, το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Ελεγκτικό Συνέδριο αποτελούν τα ανώτατα δικαστήρια της Ελλάδας.
Όλα τα παραπάνω αναφερόμενα είδη Δικαστηρίων φέρουν την αυτή ονομασία τόσο ως Υπηρεσία όσο και ως χώρο διεξαγωγής (κατάστημα - αίθουσα) παρ' εκάστου δίκης και καθένα εξ αυτών αποτελεί Δικαστική Αρχή.
Εκκλησιαστικά δικαστήρια
Τα εκκλησιαστικά δικαστήρια αποτελούν ειδικά δικαστήρια, που επιλαμβάνονται επί σοβαρών εσωτερικών κανονικών παραπτωμάτων, σύμφωνα με το Κανονικό Δίκαιο. Η εκκλησιαστική ή ιερατική δικαστική εξουσία αποτελεί έκφραση της αρχιερατικής εξουσίας ως συνέχεια εκείνης των Αποστόλων, όπως καθιερώθηκε περί τον 2ο αιώνα και συνέχισε στο διάβα των αιώνων. Στη σύγχρονη εποχή τα εκκλησιαστικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία μόνο επί κληρικών και μπορούν να επιβάλλουν μόνο πειθαρχικές ποινές.
True North
To True North είναι το δέκατο έκτο άλμπουμ του πανκ ροκ συγκροτήματος Bad Religion. Κυκλοφόρησε στις 22 Ιανουαρίου του 2013 από την Epitaph Records. To άλμπουμ γράφτηκε μετά το τέλος της περιοδείας του άλμπουμ The Dissent of Man.Η ηχογράφηση κράτησε από τον Ιούλιο μέχρι τον Αύγουστο του 2012.Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο Joe's House of Compression, το στούντιο ηχογράφησης του παραγωγού Τζο Μπαρέσσι. Τα singles που βγήκαν από το άλμπουμ ήταν τα "True North" και "Fuck You".
Το άλμπουμ έχει πάρα πολύ καλές κριτικές και έφτασε στο #19 του Billboard 200. Είναι το πρώτο άλμπουμ της μπάντας που έφτασε στο Τοπ 20.1
Τραγούδια
1.	"True North" 	Γκράφφιν	1:56
2.	"Past Is Dead" 	Γκράφφιν 2:39
3.	"Robin Hood in Reverse" 	Γκούρεβιτζ	2:53
4.	"Land of Endless Greed" 	Γκράφφιν	1:53
5.	"Fuck You" 	Γκράφφιν 2:14
6.	"Dharma and the Bomb" 	Γκούρεβιτζ	2:00
7.	"Hello Cruel World" 	Γκούρεβιτζ	3:50
8.	"Vanity" 	Γκούρεβιτζ	1:01
9.	"In Their Hearts Is Right" 	Γκράφφιν	1:59
10.	"Crisis Time" 	Γκράφφιν	2:39
11.	"Dept. of False Hope" 	Γκούρεβιτζ	2:40
12.	"Nothing to Dismay" 	Γκράφφιν	2:07
13.	"Popular Consensus" 	Γκράφφιν	1:53
14.	"My Head Is Full of Ghosts" 	Γκούρεβιτζ	1:46
15.	"The Island" 	Γκράφφιν	1:28
16.	"Changing Tide" 	Γκράφφιν	2:23
Συντελεστές
Greg Graffin – Φωνή
Brett Gurewitz – κιθάρα, φωνητικά, φωνή στο "Dharma and the Bomb"
Brian Baker – κιθάρα
Greg Hetson – κιθάρα
Jay Bentley – μπάσο, φωνητικά
Brooks Wackerman – ντραμς
Singles
"True North" Κυκλοφορία: 18 Δεκεμβρίου 2012
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κριτική στο AllMusic
Κατηγορία:Δισκογραφία των Bad Religion Κατηγορία:Άλμπουμ του 2013
Κάτω Καρυδιά Σερρών
Γεωγραφία
Βρισκόταν σε υψόμετρο 140 μέτρων στους δυτικούς πρόποδες του Ορβήλου όρους, σε απόσταση 3.5 χλμ. βορειοδυτικά του χωριού Άγκιστρο Σερρών.
Ιστορία
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά του Ντεμίρ Ισάρ του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης.
Στη δημογραφική μελέτη ''«Οι Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στατιστική και Εθνογραφική Μελέτη» του Αλεξάντρ Συνβέ που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμάται ότι ο οικισμός αποτελούνταν από 100 κατοίκους, ενώ στη στατιστική μελέτη του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική»'', εκτιμάται ότι το 1900 το Βράνκοβον είχε 100 κατοίκους. Σύμφωνα με την «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός είχε 100 εξαρχικούς κατοίκους.
Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων και τον προσδιορισμό των ελληνοβουλγαρικών συνόρων με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια. Οι κάτοικοί του τον εγκατέλειψαν και εγκαταστάθηκαν 1.5 χλμ. βορειότερα, στον σημερινό οικισμό Νόβο Χότζοβο της Βουλγαρίας.
Ο οικισμός προσαρτήθηκε το 1920 στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Τσιγγέλι (Άγκιστρο), μαζί με τα χωριά Χόντζιοβον (Άνω Καρυδιά), Τρίνκα (Δαμάσκηνο) και Λέχοβον (Κρασοχώρι), ενώ το 1927 μετονομάστηκε σε Κάτω Καρυδιά. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, στην Κάτω Καρυδιά εγκαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1920 τουλάχιστον 40 οικογένειες προσφύγων.
Με την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940 ο οικισμός εκκενώθηκε, λόγω των στρατιωτικών επιχειρήσεων και της επικείμενης γερμανικής εισβολής. Τα μεταπολεμικά χρόνια, ο οικισμός παρέμεινε απομονωμένος από τον υπόλοιπο νομό Σερρών, λόγω χαρακτηρισμού της ευρύτερης περιοχής ως στρατιωτικής απαγορευμένης ζώνης έως το τέλος της δεκαετίας του 1980.
Σήμερα σώζεται μόνο το κτήριο της εκκλησίας του Αγ. Αθανασίου, περίπου 100 μέτρα βορειοανατολικά από το σημείο όπου βρισκόταν ο οικισμός. Κάτοψη του οικισμού, πριν καταστραφεί, είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες του 1945 από τη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού. Στην περιοχή λειτουργεί από το 2002 ένας υδροηλεκτρικός σταθμός.
Χάρτης
<mapframe latitude="41.39260" longitude="23.40488" zoom="12" width="813" height="445" align="center">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 23.40488,         41.39260        ]      }    }  ] }
Looney Tunes
thumb|right|Οι χαρακτηριστικοί τίτλοι αρχής της σειράς, όπως χρησιμοποιήθηκαν τη σεζόν 1947-1948. Looney Tunes είναι τίτλος μίας αμερικανικής σειράς κινουμένων σχεδίων, η οποία κυκλοφορούσε μικρού μήκους ταινίες, σε παραγωγή Warner Bros., από το 1930 έως και το 1969, δηλαδή τη διάρκεια της χρυσής εποχής του αμερικανικού animation. Αδελφική σειρά της σειράς ήταν το Merrie Melodies. Η σειρά είναι ιδιαιτέρως γνωστή για τους ήρωες των ταινιών της, μεταξύ αυτών ο Bugs Bunny, ο Daffy Duck, ο Porky Pig, ο Elmer Fudd, ο Tweety, ο Sylvester, o Yosemite Sam, o Foghorn Leghorn, o Marvin the Martian, o Pepé Le Pew, o Speedy Gonzales, o Wile E. Coyote και The Road Runner, ο Taz, o Granny και πολλοί άλλοι ακόμα. Όλοι αυτοί, λοιπόν, οι χαρακτήρες αποκαλούν τους εαυτούς του ως Looney Tunes.
Η έμπνευση της εταιρείας προήλθε από τη μουσική σειρά του Ουώλτ Ντίσνεϋ Silly Symphony. Έτσι, αρχικά η Looney Tunes, ακολούθησε το μουσικό ύφος και αποτελούταν από δύο ήρωες τον Bosko και τον Buddy. Αργότερα και υπό τις οδηγίες των animation σκηνοθετών Ταξ Άβερι και Τσακ Τζόουνς, αλλά και του φωνητικού ηθοποιού Μελ Μπλανκ, η σειρά απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα και παρουσίασε πολλά δημοφιλή καρτούν. Από το 1942 έως το 1964, το Looney Tunes και το Merrie Melodies, υπήρξαν οι πιο δημοφιλείς παιδικές σειρές, προσπερνώντας δουλειές της Disney και άλλων γνωστών εταιρειών όπως η Fleischer Studios, η Walter Lantz Productions, η Terrytoons και η MGM.
Διαχρονική απήχηση
Από τη στιγμή των επιτυχιών της, η σειρά Looney Tunes, έχει γίνει παγκόσμιας εμβέλειας, και έχει κυκλοφορήσει (μαζί με τους ήρωες της) σε τηλεοπτικές σειρές, σε κόμικς, σε κινηματογραφικές ταινίες, σε μουσικά άλμπουμ και σε βιντεοπαιχνίδια. Πολλοί από τους ήρωες της, εμφανίζονται καμιά φορά και ως cameo, έως και σήμερα, σε τηλεοπτικές σειρές, σε ταινίες, ακόμα και σε διαφημίσεις. Παρόλα αυτά, η πιο δημοφιλής φιγούρα της σειράς, που πλέον έχει γίνει cultural icon, είναι ο Bugs Bunny, ο οποίος μάλιστα κατέχει και δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ. Μερικές από τις κινηματογραφικές ταινίες της σειράς, θεωρούνται έως και σήμερα, εκ των σημαντικότερων κινουμένων σχεδίων. Το 2013, το TV Guide, κατέταξε τρίτη τη σειρά, στη λίστα του με τις 60 Καλύτερες Σειρές Κινουμένων Σχεδίων όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Looney Tunes Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Σειρές ταινιών κινουμένων σχεδίων
Τζορτζ Γκάμοφ
Ο Τζορτζ Γκάμοφ (Георгий Антонович Гамов, 4 Μαρτίου 1904 - 19 Αυγούστου 1968), γεννημένος ως Γκεόργκι Αντόνοβιτς Γκάμοφ, ήταν ουκρανικής καταγωγής φυσικός, κοσμολόγος και συγγραφέας, ένας από τους σημαντικότερους του εικοστού αιώνα. Το σπουδαιότερο επίτευγμά του στη φυσική ήταν η ανακάλυψη του κβαντικού φαινομένου σήραγγας. Ερεύνησε ποικιλία θεμάτων, όπως τη ραδιενεργό διάσπαση του πυρήνα του ατόμου, την αστρική εξέλιξη, την πυρηνοσύνθεση στους αστέρες και στη Μεγάλη Έκρηξη, και τη γενετική.
Η ζωή του
Ο Γκάμοφ γεννήθηκε στην κωμόπολη Φόρμπεν, προάστιο της Οδησσού στην Ουκρανία, που ήταν τότε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ο πατέρας του δίδασκε σε γυμνάσιο. Ο Γκεόργκι σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Νοβορασίγια της Οδησσού (1922–1923) και στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρουπόλεως (1923–1929). Δάσκαλός του στο δεύτερο υπήρξε, μεταξύ άλλων, ο Αλεξάντρ Φρίντμαν μέχρι το θάνατό του το 1925.
Μετά την αποφοίτησή του, ο Γκάμοφ μελέτησε την κβαντική θεωρία στο Γκέτινγκεν, όπου η έρευνά του για τον πυρήνα του ατόμου ήταν το θέμα της διδακτορικής του διατριβής. Στη συνέχεια εργάσθηκε στο Ινστιτούτο Θεωρητικής Φυσικής του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, από το 1928 ως το 1931, με ένα μικρό μεσοδιάστημα συνεργασίας με τον Έρνεστ Ράδερφορντ στο Κέμπριτζ. Συνέχισε να μελετά τον ατομικό πυρήνα και πρότεινε το μοντέλο της υγρής σταγόνας, αλλά ερεύνησε και θέματα αστροφυσικής με τον Ρόμπερτ Άτκινσον και τον Φριτς Χούτερμανς.
Το 1928 ο Γκάμοφ ολοκλήρωσε τη θεωρία του για τη διάσπαση άλφα των ατομικών πυρήνων, που την ερμήνευσε ορθά με το κβαντικό φαινόμενο σήραγγας, ενώ το πρόβλημα είναι άλυτο με βάση τις γνώσεις της κλασικής φυσικής. Εξήγαγε μία σχέση ανάμεσα στο χρόνο ημιζωής του πυρήνα και την ενέργεια του εκπεμπόμενου σωματιδίου άλφα.
Επιστρέφοντας στη Σοβιετική Ένωση ο Γκάμοφ παντρεύτηκε τη Λ. Βοχμίνζεβα και εργάσθηκε σε διαφορετικά ιδρύματα της ΕΣΣΔ πριν αποφασίσει να διαφύγει στο εξωτερικό με τη σύζυγό του. Οι πρώτες δύο σχετικές τους απόπειρες, το 1932, απέτυχαν εξαιτίας των κακών καιρικών συνθηκών. Το 1933 ωστόσο ο Γκάμοφ κατόρθωσε να πάρει άδεια για τον ίδιο και τη σύζυγό του (αφού και εκείνη ήταν φυσικός) προκειμένου να παρακολουθήσει το Συνέδριο Φυσικής Solvay στις Βρυξέλλες. Το παρακολούθησαν και μετά διέφυγαν στο εξωτερικό. Το 1934 εγκαταστάθηκαν στις ΗΠΑ, και ο Γκάμοφ άρχισε να εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον, όπου συνεργάσθηκε με τους Έντουαρντ Τέλερ και Ραλφ Άλφερ. Ο Γκάμοφ έγινε Αμερικανός πολίτης το 1940 ως George Gamow. Παρέμεινε στο ίδιο πανεπιστήμιο ως το 1954 και μετά εργάσθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ (1954) και το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο (1956–1968). Απεβίωσε στο Boulder του Κολοράντο σε ηλικία 64 ετών.
Εργασία στην Κοσμολογία
Ο Γκάμοφ συνέγραψε μία σημαντική ερευνητική εργασία στην Κοσμογονία με τον φοιτητή του Ραλφ Άλφερ, υπό τον τίτλο Η προέλευση των χημικών στοιχείων (Physical Review, Απρίλιος 1948). Η θεωρία της εργασίας έγινε γνωστή ως «Θεωρία Alpher-Bethe-Gamow ή Α-Β-Γ (ο Gamow είχε προσθέσει το όνομα του φυσικού Χανς Μπέτε, που δεν είχε συνεισφέρει, για να λογοπαίξει με τα τρία πρώτα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου).
Κατά την εργασία αυτή, οι σημερινές περιεκτικότητες του σύμπαντος σε υδρογόνο και ήλιο (που είναι μαζί πάνω από 99%) μπορούσαν να εξηγηθούν με βάση αντιδράσεις που συνέβησαν σε μία αρχική έκρηξη κατά τη δημιουργία του σύμπαντος, πράγμα που παρείχε θεωρητική υποστήριξη στη θεωρία του της Μεγάλης Έκρηξης (big bang), μολονότι δεν εξηγούσε την παρουσία των άλλων στοιχείων (αυτό έγινε αργότερα από τον Φρεντ Χόυλ).
Πεντέλεια
Η Πεντέλεια, γνωστότερη και ως Ντουρντουβάνα (σλάβικο τοπωνύμιο που σημαίνει τριανταφυλλιά), είναι βουνό της Πελοποννήσου που βρίσκεται στα σύνορα των Νομών Αχαΐας και Κορινθίας. Πρόκειται για την νοτιότερη απόληξη του Χελμού (Αροάνια Όρη), που η ψηλότερη κορυφή της έχει υψόμετρο τα 2.109 μέτρα.
Τζορτζ Γκάμοφ
Εργασία στην Κοσμολογία
Στην ίδια εργασία ο Γκάμοφ εκτίμησε την ένταση της εναπομείνασας από την αρχική έκρηξη ακτινοβολίας (ακτινοβολία υποβάθρου μικροκυμάτων). Προέβλεψε σωστά πως ο απόηχος αυτός της Μεγάλης Αρχικής Εκρήξεως θα είχε ψυχθεί μετά από δισεκατομμύρια έτη, γεμίζοντας τον χώρο του σύμπαντος με μία ακτινοβολία μικροκυμάτων σε αντίστοιχη θερμοκρασία 5 βαθμών K. Οι αστρονόμοι και οι φυσικοί δεν επεχείρησαν να ανιχνεύσουν αυτή την ακτινοβολία εκείνη την εποχή, εξαιτίας τόσο ελλείψεως ενδιαφέροντος όσο και απειρίας στην παρατήρηση μικροκυμάτων. Μόλις το 1964 οι Άρνο Πενζίας και Ρόμπερτ Γουίλσον την ανακάλυψαν τυχαία (και πήραν το βραβείο Νόμπελ στη φυσική το 1978). Η θερμοκρασία που αντιστοιχούσε στα μικροκύματα αυτά βρέθηκε τελικά ίση με 2,7 K, κατά 2,3 βαθμούς χαμηλότερη από την πρόβλεψη του Γκάμοφ.
Πεντέλεια
Το μεγαλύτερο μέρος του βουνού καλύπτεται από κωνοφόρα, ενώ στους πρόποδες του αναπτύσσονται κυρίως φυλλοβόλα, όπως πλατάνια, ιτιές και λεύκες.
Στις νοτιοδυτικές υπώρειες του βουνού, κοντά στο χωριό Λυκουρία του Δήμου Καλαβρύτων, στην τοποθεσία Ράχη Πύργου ή Κεφαλόβρυσο πηγάζει ο Ποταμός Λάδωνας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βουνά της Αχαΐας Κατηγορία:Βουνά της Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων Κατηγορία:Αρχαία Αρκαδία Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Σαιν-Ντιέ-ντε-Βοζ
Οι κάτοικοι ονομάζονται Ντεοντατιάν.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός Μερτ στο Σαιν-Ντιέ αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Χάρτης της περιοχής [[Γκραντ Εστ|Γκραντ-Εστ με τις κυριότερες πόλεις. Το Σαιν-Ντιέ στα ανατολικά του νομού Βοζ.]] Η κοινότητα Σαιν-Ντιέ-ντε-Βοζ βρίσκεται στα ανατολικά του νομού Βοζ, στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ, στο νοτιοανατολικό τμήμα της ιστορικής και πολιτιστικής επαρχίας της Λωρραίνης. Είναι η μία από τις υπονομαρχίες του νομού, η άλλη είναι η κοινότητα Νεσατώ, και έχει πληθυσμό 19.607 κατοίκους (2017). Είναι το κέντρο της ευρύτερης αστικής περιοχής Ντεοντασί, που συγκεντρώνει 49.881 κατοίκους (2016).
Τζορτζ Γκάμοφ
Ο συγγραφέας Γκάμοφ
Πέρα και πάνω από την ερευνητική του προσφορά, ο Γκάμοφ υπήρξε πολύ επιτυχημένος επιστημονικός συγγραφέας και εκλαϊκευτής της επιστήμης, με αρκετά βιβλία του να επανεκδίδονται ακόμα. Μετέδιδε το στοιχείο του συναρπαστικού που ενείχαν η επανάσταση στη φυσική και άλλα ενδιαφέροντα επιστημονικά θέματα στον κοινό μέσο αναγνώστη. Σχεδίαζε ο ίδιος την εικονογράφηση των βιβλίων του, που συμπλήρωνε αρμονικά το κείμενο, διατηρώντας έτσι τον απόλυτο έλεγχο. Το 1956, τιμήθηκε με το βραβείο Kalinga από την UNESCO για το έργο του στην εκλαΐκευση των Φυσικών Επιστημών. Σημαντικότερα τέτοια βιβλία του θεωρούνται η σειρά του «Κυρίου Τόμπκιν» (1939–1967), που έχει μεταφρασθεί και στα ελληνικά, το One Two Three ... Infinity, κ.ά. (αλλά βλ. και τον κατάλογο παρακάτω).
Σαιν-Ντιέ-ντε-Βοζ
Περιγραφή
Το Σαιν-Ντιέ βρίσκεται στην αλλουβιακή κοιλάδα του ποταμού Μερτ και αναπτύχθηκε στις όχθες του ποταμού. Η μικρή πόλη βρίσκεται στους πρόποδες των Βοσγίων ορέων και περιβάλλεται από δασώδη βουνά, Ορμόν, Κεμπέρ και Λα Μαντλέν. Οι κορυφές αυτών των βουνών έχουν ύψος 891 μέτρα (υψηλότερο σημείο στο Ορμόν ) και αποτελούνται από τριασικούς σχηματισμούς, ειδικά τον λεγόμενο «ψαμμίτη των Βοσγίων», ένα είδος κόκκινου ψαμμίτη.
Το δάσος του Σαιν-Ντιέ-ντε-Βοζ είναι από τα μεγαλύτερα στη Γαλλία. Υπάρχουν μονοπάτια που ακολουθούν τις κορυφές της μεσαίας πλαγιάς καθώς και τη διαδρομή της κορυφογραμμής.
Η έκταση της κοινότητας είναι 46,15 χμ². Βρίσκεται σε υψόμετρο 310 έως 891 μέτρων.
Το κλίμα της περιοχής παρουσιάζει εναλλαγές ανάμεσα σε συννεφιά, βροχοπτώσεις και παγετό τουλάχιστον κάθε τρεις ημέρες με πολλή υγρασία και το βαυαρικό ηπειρωτικό κλίμα με καθαρό ουρανό, ηλιοφάνεια κατά τη διάρκεια της ημέρας και δριμύ ψύχος τη νύχτα. Η ετήσια βροχόπτωση σε υψόμετρο 360 μέτρων (κοντά στο σταθμό) κυμαίνεται μεταξύ 800 mm και 950 mm νερού. Μπορεί όμως να υπερδιπλασιαστεί στις κορυφές, 500 μέτρα υψηλότερα.
Η περιοχή χαρακτηρίζεται από ανέμους με αποτέλεσμα την καθαρή ατμόσφαιρα.
Τζορτζ Γκάμοφ
Ο συγγραφέας Γκάμοφ
Ο Γκάμοφ δούλευε ένα σύγγραμμα με τίτλο Βασικές Θεωρίες στη Σύγχρονη Φυσική, με τον Ρίτσαρντ Μπλέιντ, αλλά δεν πρόλαβε να το ολοκληρώσει πριν τον θάνατό του. Μία αυτοβιογραφία του (Η κοσμική μου γραμμή: Μια ανεπίσημη αυτοβιογραφία) εκδόθηκε μεταθανάτια, το 1970.
Σαιν-Ντιέ-ντε-Βοζ
Ιστορία
μικρογραφία|250x250εσ|Αρχαιολογικός κελτικός χώρος ντε λα Μπυρ μικρογραφία|250x250εσ|Το παρεκκλήσι Σαιν-Ντεοντά μικρογραφία|Η εκκλησία Νοτρ Νταμ (12ος αιώνας) μικρογραφία|250x250εσ|Ο καθεδρικός ναός Το Σαιν-Ντιέ ( με παλαιότερες ονομασίες Deodatum, Theodata, S. Deodati Fanum) ονομάστηκε από τον Σαιν Ντιέ. Αυτός ο άγιος ίδρυσε μία μονή τον 7ο αιώνα. Οι παλαιοί ιστορικοί πίστευαν ότι ήταν ο επίσκοπος του Νεβέρ, ο Δεοντάτος του Νεβέρ, ο οποίος λέγεται ότι πέθανε εδώ το 679. Ο Δεοντάτος εγκατέλειψε τις επισκοπικές του λειτουργίες και αποσύρθηκε σε ερημητήριο. Ορισμένες πηγές συνδέουν το όνομα της πόλης, ωστόσο, με έναν παλαιότερο άγιο, τον Δεοντάτο του Μπλουά.
Τζορτζ Γκάμοφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς Κατηγορία:Σοβιετικοί φυσικοί Κατηγορία:Κοσμολόγοι
Σαιν-Ντιέ-ντε-Βοζ
Ιστορία
Η αρχαιολογία και τα ιστορικά αρχεία επιβεβαιώνουν το χρονικό διάστημα που η περιοχή έχει καταληφθεί από ανθρώπους. Μία υπόθεση υποστηρίζει ότι μια στήλη που κατασκευάστηκε από τους Ρωμαίους σε έναν τόπο αρχικά αφιερωμένο στον Tius, θεό του πολέμου, μπορεί να εξηγήσει τις αρχαίες τελετές στο παλιό εκκλησάκι του Αγίου-Ντιέ, κάτω από το βουνό Κεμπέρ που τοπικά ονομάζεται Σαιν-Μαρτέν. Ο Δεοντάτος θεωρείται ότι έζησε σε ένα παλιό μοναστήρι πάνω από αυτό το παλιό εκκλησάκι.
Θρύλοι που προέρχονται από τον 11ο αιώνα και δημοφιλείς παραδόσεις λένε ότι ο Σαιν-Ντιέ ονειρεύτηκε ένα νέο μοναστήρι σε έναν μικρό λόφο στην άλλη πλευρά του ποταμού που μπορούσε να δει. Μια μικρή μοναστική κοινότητα αφιερωμένη στον Άγιο Μαυρίκιο, πιθανότατα ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της Καρολίγγειας εποχής, καθώς υπάρχουν στοιχεία για την παρουσία της από τον 10ο αιώνα. Μετά το 1006, το μοναστήρι πήρε το όνομα Σαιν-Ντιέ. Το μικρό μοναστήρι καταστράφηκε μερικώς από πυρκαγιά το 1065 και το 1155.
Δεν είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι ο μελλοντικός Πάπας Λέων Θ΄ ως νεαρός ήταν μοναχός και ηγούμενος εδώ, αλλά η οικογένειά του έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην εξέλιξη αυτού του θρησκευτικού τόπου, δίνοντας το οικόσημό τους μετά τις πρώτες σταυροφορίες. Οι ηγούμενοι του μοναστηριού προέρχονταν από πολύ πλούσιες και ευγενείς οικογένειες, μεταξύ αυτών ο Ιωάννης των Μεδίκων και αρκετοί πρίγκιπες που προέρχονταν από τον οίκο της Λωρραίνης. Μεταξύ των εκτεταμένων προνομίων που απολάμβαναν ήταν αυτό της έκδοσης νομίσματος. Το δουκάτο της Λωρραίνης ήταν το τελευταίο που κατείχε αυτό το προνόμιο έως το 1601.
Αν και συνεργάστηκαν στην οικοδόμηση των τειχών της πόλης το 1290, οι ηγούμενοι και οι δούκες της Λωρραίνης σύντομα ήρθαν σε ρήξη για την εξουσία του Σαιν-Ντιέ. Ο θεσμός ενός δημοτικού συμβουλίου το 1628 το οποίο ανέλαβε μέρος της δικαιοδοσίας τους και οι γαλλικές κατακτήσεις μείωσαν την οικονομική επιρροή της μονής. Κατά την εποχή του δούκα της Λωρραίνης Στανισλάς Λετσίνσκι και μετά την οριστική προσάρτηση της Λωρραίνης στη Γαλλία το 1776, η ίδρυση το 1777 μιας επισκοπής περιόρισε την επιρροή της. Με τη Γαλλική Επανάσταση το 1789, όλοι οι άνθρωποι της Εκκλησίας απομακρύνθηκαν εντελώς.
Προς το τέλος του 15ου αιώνα ιδρύθηκε στο Σαιν Ντιέ ένα από τα πρώτα τυπογραφεία της Λωρραίνης.
Η πόλη λεηλατήθηκε επανειλημμένα κατά τη διάρκεια των πολέμων του 15ου, 16ου και 17ου αιώνα. Η μικρή αλλά θρησκευτικά πολύ αριστοκρατική πόλη καταστράφηκε εν μέρει από πυρκαγιά το 1554 και το 1757. Τα κεφάλαια για την ανοικοδόμηση τμήματος της πόλης που καταστράφηκε από την τελευταία πυρκαγιά διατέθηκαν από τον Στανισλάς Λετσίνσκι, τελευταίο δούκα της Λωρραίνης.
Η πόλη γνώρισε βιομηχανική άνθηση μεταξύ του 1830 και του 1890.
Μετά τη συστηματική και σχεδόν πλήρη καταστροφή που υπέστη από τα γερμανικά στρατεύματα που αποχωρούσαν και την απέλαση του ανδρικού πληθυσμού για καταναγκαστική εργασία στη Γερμανία το Νοέμβριο του 1944, η πόλη ξαναχτίστηκε στη δεκαετία του 1950. Ο στρατηγός Χέρμαν Μπαλκ, υπεύθυνος για την καταστροφή, καταδικάστηκε ερήμην από γαλλικό στρατιωτικό δικαστήριο σε 20 χρόνια καταναγκαστικής εργασίας.
Η πόλη είναι γνωστή για την Έκθεση στα τέλη Σεπτεμβρίου, γιορτή διάδοχη της φθινοπωρινής πανήγυρης. Το Διεθνές Φεστιβάλ Γεωγραφίας ιδρύθηκε το 1989 από μια ιδιωτική ένωση, υπό την προεδρία του δημάρχου. Στόχος είναι να αναδειχθεί το θέμα «Γεωγραφία» στις αρχές Οκτωβρίου με εκθέσεις, συνέδρια, εκδηλώσεις και βραβεία αναγνώρισης, ιδίως το βραβείο Vautrin-Lud που προσφέρει μια σταδιοδρομία στην έρευνα.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|250x250εσ|Το μουσείο Πιέρ Νοέλ, παλιό επισκοπικό παλάτι Η πόλη, μέρος της οποίας σχεδιάστηκε με ομοιόμορφο ύφος μετά τη φωτιά του 1757, είναι χτισμένη σε μεγάλο βαθμό από κόκκινο ψαμμίτη. Κυριότερα σημεία ενδιαφέροντος:
Τέμενος Αράπ
Το Τέμενος Αράπ (τουρκικά: Arap Camii, μεταφράζεται ως το Αραβικό Τέμενος) είναι ένα τζαμί (πρώην λατινική εκκλησία) στο Καράκιοϊ (ιστορικά είναι η περιοχή Γενοβέζικου Γαλατά) της Κωνσταντινούπολης στην Τουρκία. Διακρίνεται από το υψηλό τετραγωνικής δομής κωδωνοστάσιο. Χτίστηκε το 1323-37 μάλλον από μια αδελφότητα Δομινικανών στο όνομα του Αγίου Παύλου. Κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (το διάστημα 1475-1478 την εποχή που βασίλεψε ο Σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής ) ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί, το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Κεράτιος Κόλπος
Σαιν-Ντιέ-ντε-Βοζ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Λωρραίνης Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Η ασθένεια προς θάνατον (Κίρκεγκωρ)
Η ασθένεια προς θάνατον είναι ένα βιβλίο του Δανού φιλόσοφου και θεολόγου Σαίρεν Κίρκεγκωρ. Δημοσιεύτηκε το 1849 με ψευδώνυμο συγγραφέα τον Αντι-Κλίμακος (Anti-Climacus) ως υπαινιγμός μιας αντίθετης στάσης τόσο προς τον άγιο, μοναχό και συγγραφέα Ιωάννη της Κλίμακος (579-649 μ.Χ.) όσο και προς το πρώιμο ψευδώνυμο του Κίρκεγκωρ: Johannes Climacus*.
Κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι η απελπισία ιδωμένη ως πνευματική ασθένεια. Η διατύπωση του τίτλου έχει αντληθεί από το βιβλικό χωρίο Κατά Ιωάννην 11, 4, σύμφωνα με το οποίο όταν έμαθε ο Ιησούς ότι ο στενός του φίλος Λάζαρος αρρώστησε, είπε: «Αὕτη ἡ ἀσθένεια οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον, ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ».
Περιεχόμενο
Το βιβλίο αποτελείται από δύο κεφάλαια. Το πρώτο έχει τίτλο «Η ασθένεια προς θάνατον είναι η απελπισία», και το δεύτερο «Η απελπισία είναι η αμαρτία».
Ο Κίρκεγκωρ προσδιορίζει την απελπισία ως πνευματική ασθένεια που αφορά τον ανθρώπινο εαυτό. Η απελπισία έχει τρεις μορφές: α) να μην έχει κάποιος συνειδητοποιήσει τον εαυτό του, β) να μη θέλει να είναι ο εαυτός του, και γ) να θέλει απελπισμένα να είναι ο εαυτός του. Υπάρχουν λοιπόν ποικίλα επίπεδα αυτής της ασθένειας, ανάλογα με τον αν κάποιος συνειδητοποιεί ή θέλει τον εαυτό του. Αυτός που εγκαθίδρυσε την αυτοσυνείδηση είναι όμως ο Θεός, και όποιος σχετίζεται με τον εαυτό του βρίσκεται ήδη σε σχέση προς τον Θεό.
Επειδή η απελπισία δεν είναι σωματική αλλά πνευματική ασθένεια, δεν θεραπεύεται μονομιάς ή δια παντός, αλλά επανέρχεται. Ούτε καν στον θάνατο δεν βρίσκει κανείς λύτρωση. Μπορεί να θεραπευτεί, μόνο όποιος διέλθει από όλα τα στάδιά της και οδηγηθεί σε μια σωτηρία που βρίσκεται πέραν του θανάτου.
Το αντίθετο της απελπισίας είναι εκείνη η ελπίδα, που προκύπτει από μια γνήσια πίστη. Ακόμα και το ότι ο Θεός έχει αποκαλυφθεί, δεν σημαίνει ότι εξαλείφθηκε η απελπιστική κατάσταση των ανθρώπων, διότι παρά τη γνώση της θεϊκής ύπαρξης η απελπισία εξακολουθεί να υπάρχει: ως αμαρτία ενώπιον του Θεού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας Κατηγορία:Υπαρξισμός Κατηγορία:Φιλοσοφία
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1989-90
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1989-90 ήταν η 51η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΠΟΕΛ για 14η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1989-90 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1990-91.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1988-89, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1989-90 συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1988-89 Ευαγόρας Πάφου και Αλκή Λάρνακας. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν η ΕΠΑ, ο Κεραυνός Στροβόλου και η Ομόνοια Αραδίππου που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1989-90.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά).
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1989-1990
Διηλεκτρικό
Το διηλεκτρικό είναι μονωτής με χαρακτηριστική την ιδιότητα να πολώνει τα ηλεκτρικά φορτία του όταν τοποθετείται μέσα σε ηλεκτρικό πεδίο. Τα διηλεκτρικά υλικά, σε σχέση με τους λοιπούς μονωτές, εμφανίζουν σε μεγάλο βαθμό το φαινόμενο αυτό της πόλωσης. Η ιδιότητά τους αυτή τους καθιστά χρήσιμους για την παραγωγή πυκνωτών, όπου το διηλεκτρικό τοποθετείται μεταξύ των οπλισμών του πυκνωτή και καθορίζει τη βασική ιδιότητα του πυκνωτή, τη χωρητικότητα, καθώς και το όριο της ηλεκτρικής τάσης υπό την οποία ο πυκνωτής μπορεί να λειτουργεί ομαλά (χωρίς δηλαδή να ξεσπούν σπινθήρες μεταξύ των οπλισμών του).
Κατηγορία:Μονωτικά υλικά
Γαζναβίδες
Τον Αλπ Τιγκίν διαδέχθηκε για λίγο ο γιος του, και όταν πέθανε, ο γαμπρός του, Σεμπουκτιγκίν, που ίδρυσε την Αυτοκρατορία των Γαζναβιδών. Αν και η δυναστεία είχε τουρκικές ρίζες, σταδιακά εκπερσίστηκε από άποψη γλώσσας, πολιτισμού, λογοτεχνίας και εθίμων και για το λόγο αυτό θεωρείται δικαίως από αρκετούς ως περσική δυναστεία, παρά τουρκική.
Ο γιος του Σεμπουκτιγκίν, Μαχμούντ, επέκτεινε την Αυτοκρατορία των Γαζναβιδών στην περιοχή ανάμεσα στον ποταμό Ώξο (Αμού Ντάρια), στον Ινδό ποταμό και τον Ινδικό Ωκεανό, ενώ δυτικά έφτασε στις πόλεις Ρέι και Χαμαντάν (αρχ. Εκβάτανα) του σημερινού Ιράν. Υπό την ηγεσία του, το αχανές κράτος του εκτεινόταν από τις πεδιάδες του ποταμού Γάγγη μέχρι την Κασπία Θάλασσα.
Υπό την ηγεσία του Μασούντ Α΄, γιου του Μαχμούντ, οι Γαζναβίδες άρχισαν να χάνουν τον έλεγχο στις δυτικές επαρχίες τους από τους Σελτζούκους Τούρκους μετά την ήττα τους στη μάχη της Νταντανακάν, περιοριζόμενοι έτσι στις περιοχές του σημερινού Αφγανιστάν, Δυτικού Παντζάμπ και Βαλουχιστάν. Το 1151, ο σάχης Βαχράμης απώλεσε την επαρχία Γκάζνα από τον Αλαουντίν Χουσαΐν της Γκουρ, ενώ το 1155 οι Σελτζούκοι κυρίευσαν την πόλη της Γκάζνας, τελευταίο προπύργιο της αυτοκρατορίας στην ομώνυμη επαρχία, περιορίζοντας τους Γαζναβίδες στην Ινδική, όπου κατάφεραν να διατηρηθούν έως το 1186, οπότε και εκτοπίστηκαν από τη δυναστεία των Γουριδών (ή Γκουριδών, από την επαρχία Γκουρ του σημερινού Αφγανιστάν).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσουλμανικές δυναστείες Κατηγορία:Περσία Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν Κατηγορία:Ιστορία του Πακιστάν Κατηγορία:Ιστορία του Αφγανιστάν
Κώστας Τσάκωνας
Ο Κώστας Τσάκωνας (Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 1943 - 4 Νοεμβρίου 2015) ήταν ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, περισσότερο γνωστός από τις κωμικές ταινίες Μάθε παιδί μου γράμματα, Κλασική περίπτωση βλάβης και Η μεγάλη απόφραξη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1943 στην Αθήνα. Ο Κώστας Τσάκωνας τελείωσε τη Διπλάρειο Σχολή με την ειδικότητα του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου του Λεωνίδα Τριβιζά και στη δραματική σχολή «Βεάκη».
Σταδιοδρομία
Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε με εντελώς τυχαίο τρόπο σε μια ταινία μικρού μήκους του Κώστα Ζυρίνη. Στην συνέχεια έπαιξε σε πολλούς πρωταγωνιστικούς ρόλους στον κινηματογράφο, το θέατρο αλλά και στην τηλεόραση. Χαρακτηριστικός ήταν ο ρόλος του στην ταινία Μάθε παιδί μου γράμματα.
Ο ηθοποιός τραυματίστηκε σοβαρά το 2004 όταν ένα δέντρο έπεσε στο κεφάλι του και σε συνδυασμό με διάφορα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν, δεν ήταν πλέον σε θέση να εργασθεί στο θέατρο. Τα προβλήματα υγείας και η δυσχερής οικονομική του κατάσταση τον οδήγησαν να σκεφτεί να κάνει απεργία πείνας, ως ένδειξη διαμαρτυρίας το Πάσχα του 2011.