cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καβάλα
Υγεία
Στις 19 Αυγούστου 1900 ιδρύθηκε το Δημοτικό Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» που λειτούργησε έως το 1915, οπότε και μεταφέρθηκε στις εγκαταστάσεις του παλαιού νοσοκομείου της Οθωμανικής Κοινότητας. Μετά την απελευθέρωση της πόλης άλλαξε σε Διεθνές Νοσοκομείο Απόρων.
Το 1920 ιδρύεται το 20κλινο Σανατόριο με την επωνυμία «Θεραπευτήριον ΕΛΠΙΣ» και λειτούργησε έτσι έως το 1983 όπου μετατράπηκε σε Πνευμονολογικό Κέντρο, παράρτημα του Γενικού Νοσοκομείου.
Η κατασκευή του Γενικού Νοσοκομείου άρχισε το 1960, στη θέση του προϋπάρχοντος, έπειτα από τρία χρόνια μελετών. Η αρχιτεκτονική και στατική μελέτη του κτιρίου ανατέθηκε στον μηχανικό Χρήστο Μπάτση. Αποτελείται από δύο πτέρυγες και ήταν χωρητικότητας 200 κλινών. Οι υπηρεσίες του μεταφέρθηκαν το 2010 στο νέο κτίριο στον Άγιο Σίλα. Το νοσοκομείο υπάγεται στην 4η Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας και Θράκης του ΕΣΥ και έχει υπό την επίβλεψή του τα Κέντρα Υγείας Ελευθερούπολης, Χρυσούπολης και Πρίνου, καθώς και το Κέντρο Ψυχικής Υγείας.
Η πόλη διαθέτει και τέσσερις κλινικές, 1 γενική κλινική, 1 κέντρο αποκατάστασης και δύο μαιευτήρια.
Εξαιτίας της αδιαφορίας των Ελληνικών Λιπασμάτων, τουλάχιστον κατά την τεσσαρακονταετία 1960-1998, η Καβάλα είχε μεγάλο ποσοστό θανάτων λόγω αναπνευστικών προβλημάτων.
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Τα τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι αρκετά, όσον αφορά κυρίως την έντυπη μορφή του. Παραδείγματα εφημερίδων είναι οι "Πρωινή", "Νεάπολις", "Εβδόμη Μέρα", Καβάλα, Εγνατία, "Χρονόμετρο" και "Αναλυτής". Ωστόσο, πέρα από την κλασική ύπαρξη εφημερίδων έχει ισχυροποιηθεί και η τοπική ενημέρωση σε ηλεκτρονική μορφή, όπως το "Kavala Portal", το "Kavala Press", το "Kavala Web News", το "Kavala Post", το "Citypedia.gr Kavala" κλπ.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Καβάλα ως Δήμος έχει αδελφοποιηθεί με:
Συνεργασίες
Επίσης η πόλη συνεργάζεται με τις παρακάτω πόλεις:
Βιβλιογραφία
(περαιτέρω βιβλιογραφία όσον αφορά την Προϊστορική Περίοδο παρατίθεται εντός των εργασιών της κα.Κουκούλη)
Οπτικοακουστικό υλικό
Κατηγορία:Λιμένες της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Καβάλας Κατηγορία:Οχυρωμένες πόλεις
Βασιλιέβιτσι
Το Βασιλιέβιτσι (λευκορωσικά: Васілевічы, λευκορωσική προφορά: vasʲiˈlʲevʲitʂɨ, ρωσικά: Василевичи Vasilevichi, πολωνικά: Wasilewicze) είναι μια πόλη στην Περιφέρεια Χόμελ στη Λευκορωσία.
Ιωσήφ Βεντούρας
Ο Ιωσήφ (Σήφης) Βεντούρας είναι Έλληνας ποιητής και συγγραφέας. Διατέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων για την περίοδο από τον Ιούνιο του 2021 μέχρι και τον Ιούνιο του 2023. Έχει επανεκλεγεί πρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων για την περίοδο 2023-2025.
Είναι μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός. Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της "Etz Hayyim" Synagogue στα Χανιά-Κρήτη. Είναι μέλος της Διεθνούς Επιτροπής του μεγάλου γαλλικού φεστιβάλ ποίησης "VOIX VIVES, de Méditerranée en Méditerranée" που οργανώνεται κάθε χρόνο στην πόλη Sète της Γαλλίας. Από τον Απρίλιο του 2006 είναι υπεύθυνος διεύθυνσης του δικτυακού περιοδικού ποίησης poeticanet (www.poeticanet.gr και www.poeticanet.com.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1938 στα Χανιά της Κρήτης. Είναι απόγονος μιας ευκατάστατης οικογένειας, ενετικής καταγωγής. Ήταν μόλις τεσσάρων χρονών, το 1942, όταν ξέσπασε η καταδίωξη των Εβραίων κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το όνομά του και της μεγαλύτερης αδελφής του Υβέτ, ήταν κι αυτά καταγεγραμμένα στον κατάλογο της Κοινότητας των Εβραίων του νησιού. Πριν αρχίσει η αποπομπή των Εβραίων, το 1942, η οικογένειά του κατέφυγε στην Αθήνα.
Εκεί βρήκαν καταφύγιο στα Σεπόλια, στο σπίτι του παππού του. Δεν πρόλαβαν να μείνουν πολύ όμως, καθώς με εντολή του Στρόουπ έπρεπε να καταγραφούν όλοι οι Εβραίοι. Έτσι άρχισε η περιπλάνηση της οικογένειάς του με νυκτερινές διανυκτερεύσεις σε σχολεία και εκκλησίες, ώσπου βρέθηκε ένα σπίτι στη Ζωγράφου. Ούτε εκεί έμειναν πολύ, καθώς κάποιοι τους ανακάλυψαν και τους εκβίαζαν για χρήματα ότι θα τους καταδώσουν. Μετά από αυτό, η οικογένειά του χωρίστηκε. Ο Ιωσήφ κατέφυγε στο σπίτι ενός φίλου στην Εκάλη, με την υπηρέτριά τους, την Αθηνά, της οποίας παρουσιάστηκε ως νόθος γιός.
ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ
Το έργο του χωρίζεται σε πεζογραφία και ποίηση. Τα ποιήματα του περιλαμβάνονται στα βιβλία:
Ποίηση
Υγρός Κύκλος
Αριθμητική μιας ανάμνησης
Ταναϊς
Σχόλια σε μαύρο
Κυκλώνιο
Το παιχνίδι
Ταναϊς (Ταναϊς & Κυκλώνιο)
Τα ποιήματα του Πέτρου Αλώβητου
Μεταφράσεις:
Εβραίοι ποιητές του Μεσαίωνα (δίγλωσση έκδοση με εισαγωγή, ανθολόγηση, μετάφραση)
Άσμα Ασμάτων (δίγλωσση έκδοση με εισαγωγή, μετάφραση από το πρωτότυπο κείμενο του εβραϊκού κανόνα, σχολιαμό, επίμετρο)
Jerome Rothenberg, ¨Ενας χρησμός για τους Δελφούς (σε συνεργασία με την ποιήτρια Μάρω Παπαδημητρίου)
Η πεζογραφία του περιλαμβάνει το βιβλίο:
IBBUR: Οι Εβραίοι της Κρήτης 1900-1950
Ακόμα έχει συμμετάσχει στην συγγραφή πολλών συλλογικών έργων. .
Τα βιβλία του ΤΑΝΑΙΣ και ΚΥΚΛΩΝΙΟ έχουν κυκλοφορήσει μεταφρασμένα στις Η.Π.Α. και τη Ρουμανία.
Πολυδεύκης ΙΙΙ (τορπιλάκατος)
Πολυδεύκης ΙΙΙ (τορπιλάκατος) / Ρ-18
Ιωσήφ Βεντούρας
ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ
Ανθολογία των ποιημάτων του έχει κυκλοφορήσει στο Ισραήλ.
Πολυδεύκης ΙΙΙ (τορπιλάκατος)
Τορπιλάκατος τύπου 'MOEWE’
Ιωσήφ Βεντούρας
ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ
Τα ποιήματα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχουν περιληφθεί σε πολλές ελληνικές και ευρωπαϊκές ανθολογίες.
Πολυδεύκης ΙΙΙ (τορπιλάκατος)
Πρώην γερμανικό ‘WILDSHWAN’.
Ιωσήφ Βεντούρας
Κριτικές
Πολλά από τα έργα του έχουν δεχτεί κριτικές. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι κριτικές των:
Πολυδεύκης ΙΙΙ (τορπιλάκατος)
Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Germany – Fr. Luerssen Werlt. Bremen. Veqesack’. Στην ενεργεία από τις 23 Απριλίου 1957. Παρελήφθη από το γερμανικό Ναυτικό στις 22 Νοεμβρίου 1968. Του ιδίου τύπου πλοίο : ‘Δράκων’, ‘Δελφίν ΙΙΙ’, ‘Πολυδεύκης ΙΙΙ’, ‘Πολικός ΙΙ’ και ‘Φοίνιξ ΙΙ’. Εκτόπισμα : 119/155 ΤΝ. – Διαστάσεις : 116Χ16,7Χ5,9 πόδια. – Πρόωση : Ντίζελ 9000 ΒΗΡ, 38 κόμβοι. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 40 χιλιοστών, 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών, 2 Τ/Σ 21’’.
Ιωσήφ Βεντούρας
Κριτικές
http://avgi-anagnoseis.blogspot.gr/2010/04/blog-post_9604.html
http://www.24grammata.com/?p=37405
Πολυδεύκης ΙΙΙ (τορπιλάκατος)
Παροπλίστηκε στις 21 Μαρτίου 1974.
Ιωσήφ Βεντούρας
Κριτικές
http://voixvivesmediterranee.com/fr/Equipe/Comite_International_de_Coordination.php
https://diastixo.gr/kritikes/poihsh/3864-tanais
Πολυδεύκης ΙΙΙ (τορπιλάκατος)
Κατηγορία:Ελληνικές Τορπιλάκατοι
Ιωσήφ Βεντούρας
Κριτικές
https://www.bookpress.gr/kritikes/istoria/bentouras-iosif-melani-ibbur-oi-ebraioi-tis-kritis-ziras
https://www.fractalart.gr/iosif-ventouras/
https://flashnews.gr/post/405896/paroysiash-biblioy-toy-iwshf-bentoyra-gia-toys-ebraioys-ths-krhths
https://www.patris.gr/2019/11/05/to-thlivero-pronomio-toy-na-eisai-o-teleytaios-evraios-poy-gennithike-stin-kriti/
https://hania.news/2018/10/25/%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CE%B6%CF%89%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AE-%CF%84/
https://www.zarpanews.gr/%CE%B7-%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BD%CE%AC-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%AD%CF%83%CF%89%CF%83%CE%B5-%CF%84/
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Απολλωνίς Λυδίας
Η Απολλωνίς ήταν μια ελληνιστική πόλη της Λυδίας της Μικράς Ασίας.
Στον Συνέκδημο του Ιεροκλέους αναφέρεται ως Απολλώνης και στο Νotitiae episcopatuum ως Απολλωνιάς. Κατά τον Στράβωνα η πόλη απείχε εξίσου 300 μίλια από την Πέργαμο και τις Σάρδεις και εκείτο πάνω σε ευθεία οδό που ένωνε τις δύο πόλεις. Η πόλη ιδρύθηκε προς τιμήν της Ατταλίδος βασίλισσας της Απολλωνίδος από την Κύζικο, από τα παιδιά της, είτε δηλαδή από τον Ευμένη Β΄, είτε από τον Άτταλο Β΄. Υπάρχουν ωστόσο κάποιες ενδείξεις ότι η πόλη ίσως να προϋπήρχε. Ο ερευνητής Launey υποστήριξε ότι μια αποικία των Σελευκιδών στην γύρω περιοχή (αν όχι η Δοιδύη, τότε κάποια άλλη) προηγήθηκε της ιδρύσεως της Απολλωνίδος. Σε αυτό συνεπικουρεί και ένας κιστοφόρος του 186 π.Χ. από την πόλη, γεγονός που προδίδει ότι η ήδη προϋπήρχε, ενώ ο Schuchhardt χρονολόγησε το κυκλικό τείχος της πόλεως κατά το 300 π.Χ. Επίσης δεν είναι σίγουρο ποιος από τους δύο αδελφούς ίδρυσε την πόλη, η πλάστιγγα όμως γέρνει προς τον Ευμένη Β΄ λόγω της χρονολογήσεως του κιστοφόρου του 186 π.Χ. Στην νέα αποικία εγκαταστάθηκαν Μακεδόνες άποικοι, όπως αποδεικνύεται από τα νομίσματά της που φέρουν στην μια τους όψη μακεδονική ασπίδα, αλλά και από μακεδονικά ονόματα σε εφηβικές λίστες της πόλεως του 2ου αιώνα π.Χ. Σε αυτά διαβάζει κανείς τον Άτταλο υιό του Αρειδαίου, τον Βότρη, τον Πρεπέλαο, τον Αρεβέλαο (κατά άλλους Δρεβέλαο, όνομα μακεδονικό ή ιλλυρικό), καθώς και έναν πατέρα από τους εφήβους τον Σαδάλα (ίσως απόγονο Θρακών μισθοφόρων). Ίσως οι Μακεδόνες άποικοι να προσήλθαν στην νέα πόλη από τις γύρω πόλεις, όπου ήσαν ήδη εγκατεστημένοι.
Ήδη από την ελληνιστική περίοδο, η Απολλωνίς ανέπτυξε έναν ιδιαίτερο δεσμό συμπολιτείας με την γείτονα πόλη Κάμαι. Σε μια επιγραφή που τιμούσε τον αυτοκράτορα Αντωνίνο Πίο έγραφε: ο δήμος Απολλωνιδέων των περί Κάμας.
Πολύ πιθανόν η Απολλωνίς να είναι η σημερινή Palamut (τουρκική παραφθορά του αρχαιοελληνικού ονόματος της πόλεως). Εκεί κοντά βρέθηκε αρχαίο βήμα με την επιγραφή Απολλωνίδος μίλια Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυδίας
Α3
Το αλφαριθμητικό A3 (με Α ελληνικό ή λατινικό) μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:
Γκάρλαντ (Τέξας)
Το Γκάρλαντ (αγγλικά: Garland) είναι πόλη στην πολιτεία του Τέξας των ΗΠΑ. Βρίσκεται βορειοανατολικά του Ντάλας και αποτελεί μέρος της μητροπολιτικής στατιστικής περιοχής Ντάλας-Φορτ Γουόρθ. Βρίσκεται στην Κομητεία Ντάλας εκτός από μικρά τμήματα που ανήκουν στις κομητείες Κόλλιν και Ρόκουολ. Στην απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 226.876 κατοίκους. Το 2019, ο πληθυσμός αυξήθηκε στους 239.928, καθιστώντας την 93η πολυπληθέστερη πόλη στις ΗΠΑ και τη 12η πολυπληθέστερη πόλη στο Τέξας· το 2020, είχε πληθυσμό 246.018 κατοίκους. Το Γκάρλαντ είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη στην κομητεία του Ντάλας και έχει πρόσβαση στο κέντρο του Ντάλας μέσω των μέσων μαζικής μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένων δύο σιδηροδρομικών σταθμών Dart Blue Line και λεωφορείων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Τέξας
Τοπική Κοινότητα Μανεσίου Τριταίας Ερυμάνθου
Η Τοπική Κοινότητα Μανεσίου αποτελείται από τους οικισμούς Μάνεσι (έδρα), Γολέμι, Μαστραντώνη και Κάτω Μαστραντώνη.
Καταγωγή κατοίκων-Ονομασία
Η καταγωγή των κατοίκων στο Μάνεσι, το Γολέμι και το Μαστραντώνη, σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες αλλά και την ετυμολογία των τοπωνυμίων, είναι αρβανίτικη. Προς την κατεύθυνση του αρχικού εποικισμού από Αλβανούς συνηγορεί και το γεγονός ότι το όνομα Γολέμι φαίνεται να δόθηκε στον οικισμό από Αλβανούς που χρησιμοποιούσαν σλάβικα τοπωνύμια, όπως συνέβη και σε πολλές άλλες περιπτώσεις οικισμών.
Το όνομα της κοινότητας είναι από το χωριό Μάνεσι το οποίο έχει πιθανώς ανθρωπωνυμική προέλευση και έχει πάρει το όνομα του από τον πρώτο οικιστή του και μεγαλοκτηματία.
Ιστορία
Οι οικισμοί Μάνεσι και Γολέμι εμφανίζονται για πρώτη φορά στη βενετική καταγραφή Grimani το 1700 ως Manesi, στο Territorio di Gastuni, και ως Golemio, στο Territorio di Callavrita, αντίστοιχα και απογράφονται συνεχώς μέχρι σήμερα. Ο οικισμός Μαστραντώνη αναφέρεται ήδη στο οθωμανικό τιμαριωτικό κατάστιχο του 1461-1463 ως Mastro-Antoni με 21 Αλβανούς κατοίκους και στη Βενετική καταγραφή του 1700 ως Mastrodoni, στο Τerritorio di Gastuni.
Στην απογραφή του 1981 εμφανίζεται για πρώτη φορά και ο οικισμός Κάτω Μαστραντώνι ο οποίος δημιουργήθηκε από τους κατοίκους του οικισμού Μαστραντώνη, που μετακινήθηκαν σε περιοχή κοντά στην Εθνική οδό Πατρών-Τριπόλεως.
Διοικητική εξέλιξη
Οι οικισμοί Μάνεσι, Γολέμι και Μαστραντώνη εμφανίζονται πρώτη φορά από τη σύσταση του Ελληνικού κράτους σε απόφαση του 1835 να ανήκουν στο Δήμο Ερυμανθίας (Προστοβίτσας). Το 1840 πέρασαν στον τότε Δήμο Τριταιέων (Τριταίας). Το 1912 συνέστησαν την κοινότητα Μανεσίου στην οποία εντάχθηκε το 1977 και ο νεοσύστατος οικισμός Κάτω Μαστραντώνη. Από το 1997 οι τέσσερις οικισμοί που αποτελούν την Κοινότητα Μανεσίου συνέστησαν το ομώνυμο διαμέρισμα του Δήμου Τριταίας. Το 2010 εντάχθηκαν στο Δήμο Ερυμάνθου και αποτέλεσαν την Τοπική Κοινότητα Μανεσίου.
Οικισμός Μπάλιος
Το 1961 απογράφεται πρώτη φορά και ο οικισμός Μπάλιος, που αποτέλεσε μέρος της Κοινότητας Μανεσίου μεταξύ 1961-1981, ο οποίος από το 1981 όμως δεν απογράφεται αυτοτελώς καθώς, σύμφωνα με το ΦΑΟ ΕΣΥΕ 1981, συγχωνεύτηκε με τον οικισμό Κάτω Μαστραντώνη. Ο Χρήστος Κορύλλος περιγράφει στα 1891 κοντά στο Μάνεσι τον οικισμό Μπαλάση, που είναι πιθανό να είναι ο οικισμός Μπάλιος που απογράφηκε πολύ αργότερα.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη της κοινότητας στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μ Μ
258 Τύχη
Η Τύχη (Tyche) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1886 από τον Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ της Γερμανίας, και πήρε το όνομα της προσωποποιήσεως της τύχης στην ελληνική μυθολογία. Η Τύχη έχει απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,5. Είναι το δεύτερο σε διαστάσεις μέλος της Οικογένειας αστεροειδών της Ευνομίας, μετά την ίδια την Ευνομία, αλλά καθώς κείται στα όρια αυτής της οικογένειας πιθανώς να μη ανήκει σε αυτή.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τύχης υπολογίσθηκε σε 65 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 400 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2,7 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης) και το άλβεδό της είναι 0,168. Η Τύχη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της με αβέβαιη περίοδο, που έχει εκτιμηθεί από 9,98 ως 10,04 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 104 βαθμούς C υπό το μηδέν, ενώ η μέγιστη σε -5 °C.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τυχη
Παύλος Παυλόπουλος (αγωνιστής)
Ο Παύλος Παυλόπουλος ήταν Έλληνας αγωνιστής από την Πάτρα της Επανάστασης του 1770 γνωστής σαν Ορλωφικά.
Βιογραφία
Ήταν τσαγκάρης στο επάγγελμα, χωρίς να είναι τίποτα άλλο γνωστό σήμερα για την προσωπική ζωή του ή την οικογένεια του. Πήρε μέρος στην πολυήμερη και αποτυχημένη πολιορκία του Κάστρου της Πάτρας από του επαναστατημένους Έλληνες και ήταν ο μόνος Πατρινός που πήρε μέρος παρόλο που η πόλη είχε εξεγερθεί, φοβούμενοι πιθανότατα σφαγή από τους Οθωμανούς αν αποτύχει η επανάσταση.
Μετά τη συντριβή της επανάστασης, συνέχισε τον απελευθερωτικό αγώνα ως επικεφαλής 20 παλικαριών. Πιάστηκε έξω από την Ναύπακτο με προδοσία και δολοφονήθηκε με ανασκολοπισμό (κοινώς "σουβλίστηκε") από τους Τούρκους, μάλιστα αναφέρεται πως έβαλαν την αδελφή του να γυρίζει την σούβλα. Θεωρούνταν λαϊκός ηγέτης της εποχής του και φανερός ορκισμένος εχθρός των προκρίτων.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνική εξέγερση του 1770 Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 18ου αιώνα
Νόμος των συνημιτόνων
thumb|350px|right|Σχήμα 1: Συνήθη σύμβολα σε τρίγωνο. Ο Νόμος των συνημιτόνων ή αλλιώς το Θεώρημα του Άλ-Κασί κατά τους Γάλλους, αποτελεί μια γενίκευση του πυθαγόρειου θεωρήματος, χρησιμοποιούμενη στην τριγωνομετρία, που συνδέει το μήκος της μιας πλευράς ενός τριγώνου με τα μήκη των ετέρων πλευρών του και το  συνημίτονο της γωνίας που σχηματίζεται μεταξύ αυτών. Γενικεύει, λοιπόν, το Πυθαγόρειο θεώρημα σε τρίγωνα μη ορθογώνια. Παρόλο που κάτι παρόμοιο (με μήκη μόνο) ήταν γνωστό από τον Ευκλείδη, στα γαλλικά βιβλία το 1990 είχε αποδοθεί στον Πέρση μαθηματικό Αλ-Κασί, πλέον σήμερα χρησιμοποιούνται οι ονομασίες νόμος των συνημιτόνων ή γενικευμένο Πυθαγόρειο θεώρημα.
Το θεώρημα του Άλ-Κασί έχει ως εξής:
Ιστορικά
thumb|300px|right|Σχήμα 2: Τρίγωνο ABC με ύψος BH Τα Στοιχεία του Ευκλείδη, που χρονολογούνται από τον 3ο αιώνα π.Χ., περιείχαν ήδη μια γεωμετρική προσέγγιση της γενίκευσης του πυθαγόρειου θεωρήματος. Συγκεκριμένα: οι προτάσεις 12 και 13 του 2ου βιβλίου αντιμετωπίζουν τις περιπτώσεις ενός αμβλυγώνιου και ενός οξυγώνιου αντίστοιχα. Η απουσία τριγωνομετρικής και αλγεβρικής ερμηνείας όμως απαιτούσε επαναδιατύπωση του θεωρήματος. Συγκεκριμένα η πρόταση 12 :
Έχοντας ABC το αμβλυγώνιο με ύψος Η που φέρεται από το B (Σχήμα 2), μπορούμε με τις σύγχρονες μεθόδους να συνοψίσουμε ως εξής: Η αραβο-μουσουλμανική τριγωνομετρία τον Μεσαίωνα συνείσφερε στην βελτίωση του θεωρήματος: ο αστρονόμος και μαθηματικός Muḥammad ibn Jābir al-Ḥarrānī al-Battānī γενίκευσε την πρόταση του Ευκλείδη στην σφαιρική γεωμετρία τον 10ο αιώνα, κάτι το οποίο επέτρεψε τον υπολογισμό των γωνιακών αποστάσεων μεταξύ αστέρων. Εκείνη την περίοδο συντάχθηκαν και οι πρώτοι τριγωνομετρικοί πίνακες για το ημίτονο και το συνημίτονο, επιτρέποντας στον Άλ-Κασί, μαθηματικό της σχολής της Σαμαρκάνδης, να μορφοποιήσει το θεώρημα ώστε να το χρησιμοποιήσει στον τριγωνισμό, τον 15ο αιώνα. Αργότερα, το θεώρημα έγινε γνωστό στην δύση από τον Φρανσουά Βιέτ (Βιετά), ο οποίος, όπως φαίνεται, το επινοήθηκε. Στις αρχές του 19ου αιώνα το θεώρημα ερμηνεύτηκε σύμφωνα με την σύγχρονη άλγεβρα και έγινε γνωστό με την σημερινή του ονομασία: νόμος των συνημιτόνων.
Το θεώρημα και οι εφαρμογές του
thumb|300px|right|Σχήμα 3: Χρησιμοποιώντας το θεώρημα: άγνωστη πλευρά ή γωνία. Ο νόμος των συνημιτόνων είναι μια ειδική περίπτωση του Πυθαγορείου θεωρήματος : Το θεώρημα χρησιμοποιείται στον τριγωνισμό (Σχήμα 3) για να "λύσει ένα τρίγωνο", δηλαδή να προσδιορίσει Αυτοί οι τύποι είναι αριθμητικά ασταθείς σε περίπτωση που το c είναι μικρότερο του b και του a, ή ισοδύναμα όταν \gamma είναι μικρότερο του 1. Στην περίπτωση των ομοίων τριγώνων ABC και A'B'C' ισχύει το εξής:
Αποδείξεις
Ακριβώς όπως το Πυθαγόρειο θεώρημα, το θεώρημα αυτό έχει πολλές αποδείξεις, χρησιμοποιώντας κάποιες ιδιότητες του Ευκλείδη ή του Άλ-Κασί, χρησιμοποιώντας τριγωνομετρικές ιδιότητες ή ιδιότητες που σχετίζονται με τον κύκλο. Τέλος, το θεώρημα μπορεί να θεωρηθεί εφαρμογή των ιδιοτήτων του εσωτερικού γινομένου.
Απόδειξη του Ευκλείδη
thumb|300px|right|Σχήμα 4: Απόδειξη του Νόμου των Συνημιτόνων για αμβλυγώνιο, κατά τον Ευκλείδη. Η απόδειξη του Ευκλείδη για τις προτάσεις 12 και 13 βασίζεται στο Πυθαγόρειο Θεώρημα και περιλαμβάνει το ύψος Η που φέρεται από το Β. Για το αμβλυγώνιο (πρόταση 12) σχημάτισε ένα τετράγωνο στην πλευρά AH του τριγώνου AHB: Προσέθεσε κατά μέλη το τετράγωνο της πλευράς HB και χρησιμοποίησε το Πυθαγόρειο Θεώρημα Παρόμοια είναι η απόδειξη για την οξεία γωνία.
Συγκρίνοντας εμβαδά
thumb|400px|right|Σχήμα 6α: Απόδειξη με σύγκριση εμβαδών για οξείες γωνίες thumb|400px|right|Σχήμα 6β: Απόδειξη με σύγκριση εμβαδών για αμβλύες γωνίες Αρκετές αποδείξεις χρησιμοποιούν τον υπολογισμό εμβαδών. Θα πρέπει να σημειωθεί, λοιπόν, πως: Στο σχήμα 6α, το επτάγωνο χωρίζεται με δύο διαφορετικούς τρόπους για να αποδείξει το θεώρημα για μια οξεία γωνία:
Οι ισότητες των εμβαδών στα αριστερά και δεξιά δίνουν: Στο σχήμα 6β, το εξάγωνο χωρίζεται με δύο διαφορετικούς τρόπους για να αποδείξει το θεώρημα για μια αμβλύα γωνία: Οι ισότητες των εμβαδών στα αριστερά και δεξιά δίνουν: Για να αποδείξουμε πως τα δύο σχήματα είναι ίσα, χρησιμοποιούμε τα κριτήρια ισότητας τριγώνων.
Χρησιμοποιώντας το Πυθαγόρειο Θεώρημα
thumb|300px|right|Σχήμα 7: Απόδειξη χρησιμοποιώντας τριγωνομετρικές σχέσεις. Το σχήμα 7 δείχνει πως αποδυκνείεται ο νόμος των συνημιτόνων για ένα οξυγώνιο, χρησιμοποιώντας το Πυθαγόρειο Θεώρημα σε ένα περιεχόμενο ορθογώνιο τρίγωνο, σχηματιζόμενο από το ύψος του οξυγωνίου. Το τελευταίο βήμα που δεν εμφανίζεται στην εικόνα είναι πως το Πυθαγόρειο Θεώρημα ισχύει για το ορθογώνιο, με υποτείνουσα την πλευρά c. Η μέθοδος είναι παρόμοια για τα αμβλυγώνια.
Χρησιμοποιώντας την γεωμετρία του κύκλου
thumb|300px|right|Σχήμα 8: Απόδειξη χρησιμοποιώντας την γεωμετρία του κύκλου. Θεωρώ τον κύκλο με κέντρο Β και ακτίνα BC, ο οποίος τέμνει την πλευρά AC στο C και το Κ κατ'επέκταση. Από το Θεώρημα των Τεμνόμενων Χορδών: όπου Εδώ δεν χρειάζεται να αποδείξουμε κατά περιπτώσεις. Πράγματι οι αλγεβρικές ιδιότητες επιτρέπουν την παράλληλη απόδειξη για αμβλεία και οξεία γωνία. Ο Νικόλαος Κοπέρνικος στο βιβλίο του Περί των Περιστροφών των Ουρανίων Σφαιρών φαίνεται να χρησιμοποίησε το Θεώρημα των Τεμνόμενων Χορδών για να καθορίσει όλες τις γωνίες ενός τριγώνου, με γνωστά μήκη πλευρών. Χρησιμοποίησε δύο αλγόριθμους, στον έναν χρησιμοποίησε το γενικευμένο Πυθαγόρειο Θεώρημα (όπως τέθηκε κατά τον Ευκλείδη) και στον άλλον χρησιμοποίησε το Θεώρημα των Τεμνόμενων Χορδών. Έτσι, με ένα τρόπο ανάλογο με αυτόν που δείχνει το σχήμα, θεώρησε ότι a και c είναι γνωστα, από το Θεώρημα των Τεμνόμενων Χορδών το Α είναι γνωστό Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, επειδή  b είναι γνωστό, η ΑΚ είναι γνωστή Επειδή AK είναι γνωστή, έτσι CK είναι γνωστή. Τέλος, αφού CK είναι γνωστή, η γωνία KCB είναι γνωστή Και εφ'όσον η γωνία KCB είναι γνωστή, ισχύει το ίδιο για την γωνία ACB. Μη χρησιμοποιώντας αλγεβρικά μέτρα ο Νικόλαος Κοπέρνικος παρουσίασε δύο περιπτώσεις, για την αμβλεία και την οξεία γωνία, εργάστηκε πάνω σε έναν κύκλο του οποίου η ακτίνα αντιστοιχούσε στην μικρότερη πλευρά των τριγώνων και δεν κατέληξε σε τύπο αλλά σε αλγόριθμο υπολογισμού. Ο Νόμος των Συνημιτόνων αποδείχθηκε με παρόμοιο τρόπο από τον Βαρθολομαίο Πιτίσκο.
Χρησιμοποιώντας εσωτερικό γινόμενο
Χρησιμοποιώντας διανύσματα και πιο συγκεκριμένα το εσωτερικό γινόμενο, είναι δυνατόν να αποδείξουμε το θεώρημα σε μερικές γραμμές:
Γενίκευση σε μη Ευκλείδειες γεωμετρίες
Για μια μη Ευκλείδεια επιφάνεια, καμπυλότητας Κ και ακτίνα καμπυλότητας R, ισχύει: Ορίζουμε τις μειωμένες διαστάσεις του τριγώνου: Στην περίπτωση σφαιρικού τριγώνου, a, b και c αντιστοιχούν στη γωνιακή μέτρηση μεγάλων τμημάτων τόξου [BC], [CA] και [ΑΒ] (σχήμα 7)
Σφαιρική γεωμετρία
thumb|300px|right|Σχήμα 9: οι μειωμένες διαστάσεις τριγώνου και οι γωνίες α,β και γ Σε ένα σφαιρικό τρίγωνο ο Νόμος των Συνημιτόνων ερμηνεύεται ως εξής : Όταν η ακτίνα καμπυλότητας είναι μεγάλη σε σύγκριση με τις διαστάσεις του τριγώνου, δηλαδή όταν αυτή η έκφραση απλοποιείται για να δώσει την Ευκλείδεια εκδοχή. Για να το δείξουμε χρησιμοποιούμε: Υπάρχει μια παρόμοια ταυτότητα που συνδέει και τις τρεις γωνίες:
Υπερβολική γεωμετρία
Σε ένα υπερβολικό τρίγωνο : Όταν η ακτίνα της καμπυλότητας γίνεται πολύ μεγάλη σε σύγκριση με το μέγεθος του τριγώνου:
Γενίκευση σε Ευκλείδειους Χώρους
thumb|300px|right|Σχήμα 10: Τετράεδρο: επιφάνειες και δίεδρες γωνίες Θεωρώ ένα τετράεδρο A1A2A3A4 σε έναν Ευκλείδειο χώρο. Το σχήμα 10 δείχνει τις κορυφές, επιφάνειες και γωνίες στο τετράεδρο:
Έτσι επιφάνειες και γωνίες επιβεβαιώνουν :
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρήματα στη Γεωμετρία Κατηγορία:Τριγωνομετρία Κατηγορία:Τρίγωνα Κατηγορία:Γωνία
XEN
Το ΧΕΝ είναι ένα λογισμικό για την παροχή υπηρεσιών εικονικοποίησης. Ο hypervisor του ΧΕΝ δημιουργήθηκε, στα πλαίσια της ερευνητικής εργασίας XENOLINUX, στο Πανεπιστήμιο του Cambridge από τους Keir Fraser και Ian Pratt στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Το Πανεπιστήμιο ανέπτυξε τις πρώτες εκδόσεις του λογισμικού ως το 2012. Έκτοτε η κοινότητα του ΧΕΝ συντηρεί και αναπτύσσει το εν λόγω λογισμικό ως ελεύθερο λογισμικό υπό την άδεια GNU General Public License (GPLv2).
Οι οντότητες του ΧΕΝ
Οι βασικές οντότητες που υπάρχουν στο XEN είναι οι ακόλουθες:
Ο hypervisor
Ο hypervisor του XEN είναι ένα "στρώμα" λογισμικού το οποίο προσφέρει υπηρεσίες εικονικοποίησης, και "τρέχει" απευθείας στο υλικό αντικαθιστώντας το λειτουργικό σύστημα. Λόγω της θέσης που κατέχει ο hypervisor αποτελεί τον εξυπηρετητή όλων των κλήσεων προς το υλικό (CPU, είσοδος/έξοδος). Η χρήση του hypervisor αποτελεί θετικό στοιχείο για την αρχιτεκτονική του ΧΕΝ καθώς υπάρχει ουσιαστικός διαχωρισμός του υλικού από τα φιλοξενούμενα λειτουργικά συστήματα, με άμεση συνέπεια την αύξηση του επιπέδου ασφαλείας του συστήματος (πιθανές επιθέσεις στα φιλοξενούμενα λειτουργικά συστήματα δεν θα επηρεάσουν τον κεντρικό εξυπηρετητή).
Domain0 guest
Το Domain0, που αναφέρεται και ως Dom0, ενεργοποιείται από τον hypervisor του ΧΕΝ κατά την αρχική εκκίνηση του συστήματος και μπορεί να τρέξει οποιοδήποτε λειτουργικό σύστημα εκτός από Windows.
DomU Guests
Τα φιλοξενούμενα domain που αναφέρονται και ως DomU, ελέγχονται από το Dom0 και λειτουργούν ξεχωριστά στο σύστημα. Τα φιλοξενούμενα Domain είτε τρέχουν με ένα ειδικά τροποποιημένο λειτουργικό σύστημα, κάτι το οποίο είναι γνωστό σαν paravirtualization, είτε με ένα μη-τροποποιημένο λειτουργικό σύστημα, το οποίο τρέχει σε ειδικό υλικό που το υποστηρίζει (επεξεργαστές Intel VT, AMD-V), κάτι το οποίο είναι γνωστό σαν εικονική μηχανή υλικού (Hardware Virtual Machine - HVM).
Είναι σημαντικό το γεγονός πως ενώ ο hypervisor έχει άμεση επαφή με το υλικό, η πρόσβαση των φιλοξενούμενων λειτουργικών συστημάτων στις φυσικές συσκευές, γίνεται μέσω του dom0.
Paravirtualization
Είναι μια τεχνική εικονικοποίησης που επιτρέπει στο λειτουργικό σύστημα να “γνωρίζει” ότι τρέχει μέσω ενός hypervisor αντί να τρέχει απευθείας στο υλικό. Το λειτουργικό σύστημα θα πρέπει να είναι κατάλληλα τροποποιημένο για την ομαλή λειτουργία στην ειδική περίπτωση που δεν τρέχει απευθείας στο υλικό. Αυτό το ειδικά τροποποιημένο λειτουργικό σύστημα ονομάζεται Xenolinux.
Εικονική μηχανή υλικού (hardware virtual machine – HVM)
Ένας όρος που περιγράφει ένα λειτουργικό σύστημα που τρέχει σε ένα εικονικό περιβάλλον χωρίς να έχει μεταβληθεί, και αγνοώντας ότι δεν τρέχει απευθείας στο υλικό. Για να επιτραπεί αυτή η λειτουργία απαιτείται ειδικό υλικό.
Η Αρχιτεκτονική του ΧΕΝ
thumb|469px|XEN architecture - ring based
Το πρώτο μέρος της αρχιτεκτονικής του ΧΕΝ είναι ο hypervisor που και τρέχει απευθείας στο υλικό – δακτύλιος 0. Η εκτέλεση του πυρήνα του domain0 που καλείται και ΧΕΝ0 γίνεται στον δακτύλιο-1.
Όταν χρησιμοποιείται η τεχνική του paravirtualization, το φιλοξενούμενο λειτουργικό σύστημα το οποίο «τρέχει» στο domain U ονομάζεται ΧΕΝΟLINUX και περιλαμβάνει έναν τροποποιημένο πυρήνα Linux που τρέχει επίσης στον δακτύλιο-1. Όταν το ΧΕΝ παρέχει τη δυνατότητα για full-virtualization (εικονική μηχανή υλικού), ο πυρήνας (kernel) του φιλοξενούμενου λειτουργικού συστήματος δεν χρειάζεται τροποποίηση. Σε αυτό βοηθάει η τεχνολογία των επεξεργαστών που υποστηρίζουν την εικονικοποίηση. Αυτοί είναι οι επεξεργαστές Ιntel / VT-x, και AMD / (secure virtual machine - SVM) (Pacifica).
Η επικοινωνία των φιλοξενούμενων λειτουργικών συστημάτων, με τις φυσικές συσκευές, γίνεται μέσω του domain0. Συγκεκριμένα, όταν υπάρξει κάποια κλήση από φιλοξενούμενο λειτουργικό σύστημα, για πρόσβαση στις φυσικές συσκευές, τότε επικοινωνεί ο front end εικονικός οδηγός συσκευής του φιλοξενούμενου λειτουργικού με το backend εικονικό οδηγό συσκευής του domain0 (XEN0). Το ΧΕΝ0 έχει πρόσβαση στις φυσικές συσκευές μέσω των native device drivers που είναι οι πραγματικοί οδηγοί (drivers) του υλικού που διαχειρίζεται το κάθε σύστημα.
Ασφάλεια στο ΧΕΝ
Η ασφάλεια στο ΧΕΝ θεωρείται καθοριστικής σημασίας για την ασφάλεια όλων των φιλοξενούμενων λειτουργικών συστημάτων, αλλά και την ασφάλεια του εξυπηρετητή, και καθορίζεται κατά κύριο λόγο από την ασφάλεια του hypervisor. Κάποια βασικά προβλήματα ασφάλειας στο ΧΕΝ είναι τα ακόλουθα.
Απομόνωση και διαμοιρασμός πόρων
Το σημαντικότερο πρόβλημα ασφάλειας του ΧΕΝ προκύπτει από την επικοινωνία των διαφόρων μερών της αρχιτεκτονικής του. Εάν κάποια οντότητα αυτής της αρχιτεκτονικής, τεθεί υπό τον έλεγχο κάποιου κακόβουλου χρήστη, με οποιοδήποτε μέσο, αυτό δεν θα πρέπει να επηρεάσει το υπόλοιπο σύστημα. Επομένως συμπεραίνουμε ότι οι εικονικές μηχανές θα πρέπει να είναι πλήρως απομονωμένες μεταξύ τους. Αυτό το βασικό πρόβλημα ασφάλειας λύνεται στην έκδοση 2.0.7 του ΧΕΝ, επιτυγχάνοντας ασφαλή απομόνωση μεταξύ των εικονικών μηχανών, έλεγχο προσπέλασης μέσων, ποιότητα υπηρεσίας (QoS) και μετανάστευση των εικονικών μηχανών. Επίσης, το ΧΕΝ δεν έχει κανονική πολιτική ελέγχου πρόσβασης στους πόρους. Για αυτό το λόγο χρησιμοποιείται το sHype της IBM, το οποίο εφαρμόζει υποχρεωτικό έλεγχο πρόσβασης (ΜΑC) και αυστηρή απομόνωση.
sHype
Το sHype ελέγχει, κατά κύριο λόγο, την πρόσβαση στη διαμοιραζόμενη μνήμη και το κανάλι γεγονότων. Το sHype αποτελεί τον κορμό της ασφάλειας του ΧΕΝ και γενικότερα μια αρχιτεκτονική ασφάλειας επίβλεψης  που δημιουργήθηκε για την επίτευξη των παρακάτω στόχων. Όλες οι ανωτέρω απαιτήσεις ελέγχονται αυστηρά από μια ευέλικτη μηχανή που επιβάλλει έλεγχο πρόσβασης. Αυτή η μηχανή μπορεί να επιβάλει υποχρεωτική πολιτική όπως πολυεπίπεδη ασφάλεια (Multi Level Security), πολιτική ελέγχου πρόσβασης βασισμένη σε ρόλους , πολιτική ελέγχου βασισμένη σε type enforcement. Με την τελευταία επιλογή, δίνεται προτεραιότητα στον υποχρεωτικό έλεγχο πρόσβασης (mandatory access control - MAC) έναντι του διακριτικού ελέγχου πρόσβασης (discretionary access control - DAC). Με αυτή την επιλογή γίνεται επέκταση του προτύπου Trusted Computing Group (TCG), ώστε να περιλαμβάνονται και πλατφόρμες εξυπηρετών βασισμένες σε hypervisors. Ο στόχος σε αυτή την περίπτωση είναι η ασφάλεια στην εκκίνηση και η εγγύηση της ασφάλειας του boot, για την πλατφόρμα του hypervisor, τις εικονικές μηχανές, και επιλεκτικά για τα φιλοξενούμενα λειτουργικά συστήματα και τις εφαρμογές που εκτελούνται στις εικονικές μηχανές. Για την υποστήριξη ενός μεγάλου αριθμού εικονικών μηχανών, έχει σχεδιαστεί μια εικονική αρχιτεκτονική (v – TPM, virtual trusted platform module) η οποία έχει εφαρμοστεί στον hypervisor του ΧΕΝ. Όλοι οι πόροι είναι αυστηρά και μπορεί να είναι περιορισμένοι. Οι απλοί πόροι περιλαμβάνουν τη μνήμη και τον επεξεργαστή. Πιο περίπλοκη διαχείριση πόρων απαιτείται για το εύρος ζώνης του δικτύου, για παράδειγμα στην περίπτωση που απαιτείται ο περιορισμός τους εύρους ζώνης σε μια εικονική μηχανή. Το sHype προσφέρει τη βασική υποδομή για διαχωρισμό των υπηρεσιών σε μικρότερα και ευκολότερα διαχειρίσιμα περιβάλλοντα. Αυτή η βασική υποδομή συνοψίζεται στη διαχείριση πολιτικών ασφάλειας και στην κατανεμημένη καταγραφή. Εκτός του υποχρεωτικού ελέγχου πρόσβασης υπάρχει και η δυνατότητα για πολύ-επίπεδες πολιτικές ελέγχου πρόσβασης, που επιτυγχάνεται πρόσβαση στους πόρους θέτοντας πολύ-επίπεδες πολιτικές ελέγχου. Η αρχιτεκτονική του sHype Στην ακόλουθη εικόνα παρουσιάζεται η αρχιτεκτονική του sHype και ο συσχετισμός του με την αρχιτεκτονική του ΧΕΝ. To sHype είναι σε θέση να υποστηρίξει ένα σύνολο ασφαλών λειτουργιών όπως ασφαλείς υπηρεσίες, επίβλεψη των πόρων, διαxείριση της πρόσβασης μεταξύ των εικονικών μηχανών. Το κλειδί της αρχιτεκτονικής του ελέγχου πρόσβασης στο sHype είναι το reference monitor, το οποίο απομονώνει τις εικονικές μηχανές και επιτρέπει τον διαμοιρασμό των πόρων μεταξύ τους μόνο όταν αυτό επιτρέπεται από την υποχρεωτική πολιτική ελέγχου πρόσβασης (ΜAC policy). To sHype υποστηρίζει ένα σύνολο διαφορετικών υποχρεωτικών ελέγχων πρόσβασης όπως Biba, Bell-LaPadula, Caernarvon, Type Enforcement, καθώς επίσης και τις πολιτικές  Chinese Wall. Το reference monitor βασίζεται σε τρεις βασικές αρχές. Μεσολαβεί σε όλες τις κρίσιμες εφαρμογές, μπορεί να προστατευθεί από κακόβουλες αλλαγές, είναι όσο το δυνατόν πιο απλό γίνεται, ώστε να γίνεται πιστοποίηση της πραγματικής υλοποίησης.
Ασφάλεια του bottleneck του ΧΕΝ
Η ασφάλεια του VMM είναι το σημαντικότερο ζήτημα, καθώς πολλοί κώδικες από το ΧΕΝ εισάγονται από το Linux που το επίπεδο ασφάλειας του είναι C2. Η συνολική ασφάλεια της εικονικής μηχανής θα καταρρεύσει αν ο επιτιθέμενος θέσει υπό έλεγχο το VMM ή το Domain 0.
Συγκαλυμμένο κανάλι
Το συγκαλυμμένο κανάλι είναι μια μορφή επίθεσης με την οποία είναι δυνατή η μεταφορά πληροφορίας από ένα σύστημα κρυφά, χωρίς να είναι δυνατός ο εντοπισμός αυτής της διαρρέουσας πληροφορίας. Μπορούν για να παράδειγμα να αξιοποιηθούν για τη μεταφορά πληροφορίας στοιχεία όπως, η χρήση του επεξεργαστή, η εμφάνιση σφαλμάτων, Το συγκαλυμμένο κανάλι είναι ένα δύσκολο πρόβλημα ασφάλειας που μπορεί να συναντηθεί στο ΧΕΝ.
Ασφάλεια στο εικονικό δίκτυο και μη αποποίηση
Η ασφάλεια στο εικονικό δίκτυο του ΧΕΝ βασίζεται κατά κύριο λόγο σε δύο παράγοντες. Οι χρήστες δεν θα πρέπει να μπορούν να λάβουν άλλες ταυτότητες στο δίκτυο (να υποδυθούν κάποιον άλλο χρήστη), και θα πρέπει να υπάρχει προστασία του Dom0 καθώς η κίνηση περνάει μέσα από αυτό προς τα υπόλοιπα domain (domU’s). Το πρώτο θέμα επιλύεται αναθέτοντας μια συγκεκριμένη ip σε κάθε χρήστη και ενεργοποιώντας κανόνες anti – spoofing, ενώ το δεύτερο ζήτημα επιλύεται κάνοντας χρήση κατάλληλων κανόνων των iptables.
Οι κανόνες antispoofing τίθενται στο ανάχωμα ασφαλείας (π.χ iptables), για να διασφαλίσουν πως το σύστημα δεν θα λάβει κακόβουλα πακέτα από το δίκτυο. Κακόβουλα πακέτα μπορούν να θεωρηθούν τα πακέτα που έχουν σαν στόχο την παραπλάνηση του παραλήπτη.
Ασφάλεια των Hypercalls
Οι Hypercalls αποτελούν, για το ΧΕΝ, κλήσεις που γίνονται από κάποιο domain προς τον hypervisor, κατά αντιστοιχία των κλήσεων (syscall) που γίνονται προς το λειτουργικό σύστημα. Τα διάφορα domain θα εκτελέσουν hypercalls για να ζητήσουν εξουσιοδοτημένες λειτουργίες όπως η ανανέωση των πινάκων των σελίδων. Ένα hypercall μεταφέρει τον έλεγχο σε μια πιο εξουσιοδοτημένη κατάσταση του domain0. To XEN είναι ασφαλέστερο λογισμικό έναντι άλλων λειτουργικών συστημάτων βάσει των hypercalls που εκτελεί. Εκτελούνται μόνο 35 hypercalls έναντι των 324 που εκτελεί ο πυρήνας του Linux 2.6.34. Ένα από τα γνωστά σήμεία ευπάθειας των λειτουργικών συστημάτων είναι οι επιθέσεις που αφορούν τις κλήσεις συστήματος. Με τον ίδιο τρόπο είναι δυνατή η εκμετάλλευση των κλήσεων προς τον hypervisor, μέσω του interface που διαχειρίζεται αυτές τις κλήσεις. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την εισαγωγή κακόβουλου κώδικα στο domain0. Ένα τυπικό σενάριο επίθεσης βάσει των hypercalls είναι το εξής : 1.	Ο επιτιθέμενος καταφέρνει να θέσει υπό έλεγχο κάποια από τις εφαρμογές ενός φιλοξενούμενου λειτουργικού συστήματος. Αυτό μπορεί να συμβεί ακόμα και αν το φιλοξενούμενο σύστημα ξεκίνησε σε μια ακέραια κατάσταση, καθώς υπάρχει επικοινωνία με τον “εξωτερικό κόσμο”. Επομένως θα μπορούσαν εύκολα να μολυνθούν από κάποιο κακόβουλο λογισμικό. 2.	Εάν υπάρχει επιτυχία στο πρώτο βήμα, ο επιτιθέμενος μπορεί να αυξήσει τα δικαιώματα με κοινές μεθόδους επίθεσης των syscalls. 3.	Όταν ο επιτιθέμενος καταφέρει να εισχωρήσει στον πυρήνα του φιλοξενούμενου λειτουργικού (αντίστοιχη διαδικασία με την απόκτηση δικαιωμάτων στον δακτύλιο-1 της χ86 αρχιτεκτονικής προστασίας βάσει των δακτυλίων), μπορεί να εξαπολύσει επίθεση στον hypervisor μέσω των hypercalls.
Επιθέσεις δεδομένων ελέγχου στον Hypervisor
Οι επιθέσεις δεδομένων ελέγχου είναι επιθέσεις οι οποίες γίνονται, από την πλευρά του επιτιθέμενου, με στόχο τον έλεγχο των δεδομένων ελέγχου. Αυτές οι επιθέσεις εντάσσονται σε μια γενικότερη κατηγορία ευπαθειών που έχει σχέση με τη ροή εκτέλεσης και τον κύκλο ζωής. Τα δεδομένα ελέγχου τα οποία εισάγονται στον μετρητή (counter) κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του προγράμματος, όπως είναι οι διευθύνσεις επιστροφής (return addresses) και οι δείκτες μετακίνησης (jump pointers), αποτελούν δυνητικά σημεία ευπάθειας λόγω της αλλαγής στην ροή ελέγχου του προγράμματος.
Μια μορφή επίθεσης στον ΧΕΝ που θα μπορούσε να ξεκινήσει με τις hypercalls είναι να ληφθεί ο έλεγχος και να μετακινηθεί σε εκτέλεση κακόβουλου κώδικα κατά τη διάρκεια κλήσης συστήματος σε κάποιο φιλοξενούμενο λειτουργικό σύστημα. Αυτός ο κώδικας θα μπορούσε να προκαλέσει ένα διαφορετικό είδος κλήσης συστήματος, εν αντιθέσει με το αρχικό, περνώντας διαφορετικές παραμέτρους στον πυρήνα του ΧΕΝ και θέτοντας υπό έλεγχο πόρους που το τρέχων φιλοξενούμενο λειτουργικό σύστημα δεν είχε στόχο να αιτηθεί.
Η βασική παράμετρος ασφάλειας στη συγκεκριμένη επίθεση είναι η αυθεντικοποίηση του hypercall. Αν ο κακόβουλος κώδικας είναι σε θέση να δημιουργήσει το ίδιο σύνολο αποτελεσμάτων-διαπιστευτηρίων (αυθεντικοποίησης) που μπορεί να προκαλέσει και ένα αυθεντικό hypercall, τότε είναι προφανές πως ο επιτιθέμενος μπορεί να εξαπολύσει επιθέσεις στο σύστημα. Η αυθεντικοποίηση στα hypercalls εκτελείται με μια κρυπτογραφική μέθοδο στην οποία κάθε hypercall έχει ένα συγκεκριμένο κωδικό (Message authentication code MAC) που προστίθεται σαν παράμετρος για την απόδειξη της εγκυρότητας του hypercall. Εναλλακτικά χρησιμοποιείται και μια τεχνική cashing μέσω ενός πίνακα, που ονομάζεται hypercall access table (HAC).
Κάθε φορά που γίνεται μια κλήση από ένα φιλοξενούμενο λειτουργικό σύστημα (1) θα κρυπτογραφηθεί χρησιμοποιώντας τον αλγόριθμο AES (2), όπου για αυτό το σκοπό χρησιμοποιούνται δύο αρχεία rinjdael.c και aes.c (3). Τα εν λόγω δεδομένα θα πάνε στον πυρήνα του ΧΕΝ όπου και θα αποκρυπτογραφηθούν (προφανώς για να ελεγχθεί ο σκοπός τους) (4). Έπειτα, αυτά τα δεδομένα θα ξανακρυπτογραφηθούν με αντίστοιχο τρόπο (5), ώστε να μεταφερθούν στον πυρήνα του συστήματος που παρέχει την υπηρεσία (host enviroment) (6), για να ελεγθεί η αίτηση και να διανεμηθούν οι αντίστοιχοι πόροι. Η ανωτέρω διαδικασία περιγράφεται στην ακόλουθη εικόνα. thumb|800px|XEN hypercalls auth
Αντίμετρα
Αρχικά, κάποια μέτρα ασφάλειας για το Domain-0 είναι τα εξής.
Καταγεγραμμένες ευπάθειες
Γνωστές και καταγεγραμμένες ευπάθειες του ΧΕΝ μπορούν να βρεθούν στον ακόλουθο ιστοχώρο.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Φασματοσκόπιο απορρόφησης
Το φως αποτελείται από ηλεκτρομαγνητικά κύματα που όταν αλληλεπιδρούν με την ύλη απορροφούνται σκεδάζονται, ανακλώνται ή διαδίδονται μέσα σε αυτή. Μελετώντας την αλληλεπίδραση του φωτός με την ύλη, μπορούμε να πάρουμε πληροφορίες σχετικά με τη δομή της ύλης και γενικότερα την ποιότητα και την ποσότητα της. Για την ακριβέστερη ανάλυση της ύλης αναπτύχθηκαν κατάλληλα οπτικά συστήματα, οι φασματογράφοι (ή φασματοσκόπια απορρόφησης), που μπορούν να κάνουν αυτόματα, γρήγορα και αξιόπιστα ανάλυση του φάσματος του φωτός αφού αλληλεπιδράσει με την ύλη. Μετρώντας την απορρόφηση μιας δέσμης φωτός συγκεκριμένου μήκους κύματος από ένα δείγμα και κατασκευάζοντας την καμπύλη απορρόφησης-συγκέντρωσης, μπορούμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα για το είδος, τη δομή και τη συγκέντρωση μιας ουσίας που περιέχεται στο δείγμα.
Φασματογράφοι
Οι φασματογράφοι απορρόφησης χωρίζονται σε φασματογράφους μονής δέσμης και διπλής δέσμης. Η διαφορά τους είναι ότι οι διπλής δέσμης χωρίζουν την ακτινοβολία της πηγής σε δυο δέσμες. Η μια από αυτές περνάει μέσα από το προς μέτρηση δείγμα και η άλλη από ένα πρότυπο δείγμα (ή μηδενικό δείγμα). Ένας μηχανισμός στέλνει εναλλάξ τις δυο δέσμες στο πρίσμα και αυτό στον ανιχνευτή. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε να μετρήσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια την συγκέντρωση επεκτείνοντας την περιοχή μέτρησης της πυκνότητας και σε μη γραμμικές περιοχές της απορρόφησης και να παρακάμψουμε τα σφάλματα λόγω ηλεκτρονικού θορύβου και ελαττώματος κατασκευής. Η μέτρηση γίνεται αφαιρώντας τις δυο μετρήσεις που δίνει ο ανιχνευτής ψηφιακά ή αναλογικά, φιλτράροντας την DC τάση και μετρώντας το πλάτος της εναλλασσόμενης τάσης που παίρνουμε.
Τρόπος λειτουργίας
Για την απορρόφηση της μονοχρωματικής ακτινοβολίας σε ομογενές μέσο υπάρχουν δυο νόμοι, ο νόμος του Λαμπέρ, που δίνει την τελική ένταση του φωτός αφού περάσει από το δείγμα (συναρτήσει του πάχους του δείγματος), και ο νόμος του Μπιρ, που δίνει την ένταση συναρτήσει της συγκέντρωσης του διαλύματος. Για να υπολογίσουμε την απορρόφηση ακτινοβολίας από τα διαλύματα χρησιμοποιούμε ένα συνδυασμό των δύο νόμων που ονομάζεται νόμος Λαμπέρ-Μπιρ.
Έλεγχος απόδοσης
Οι έλεγχοι που κάνουμε γενικά στα φωτοφασματοφωτόμετρα είναι η ποσοτική ανάλυση, φωτομετρική επαναληψιμότητα και φωτομετρική ακρίβεια.
Στην ποσοτική ανάλυση χρησιμοποιούνται πρότυπα διαλύματα γνωστής συγκέντρωσης και καμπύλης απορρόφησης-φάσματος. Εντοπίζουμε μέσω της συσκευής την κορυφή με την μεγαλύτερη απορρόφηση και προσδιορίζουμε το μήκος κύματος και την απορρόφηση. Αν η καμπύλη δεν είναι ευθεία χρησιμοποιούνται διαλύματα με μικρότερη συγκέντρωση. Τέλος ελέγχουμε την συγκέντρωση ενός άγνωστου διαλύματος.
Για τον έλεγχο της φωτομετρικής επαναληψιμότητας χρησιμοποιούνται γυάλινα ή μεταλλικά φίλτρα με μη εντοπισμένη απορρόφηση, γίνονται αρκετές διαδοχικές μετρήσεις και υπολογίζεται η σταθερά απόκλισης s.
Η φωτομετρική ακρίβεια μετριέται όπως η φωτομετρική επαναληψιμότητα. Γίνονται δέκα μετρήσεις διαδοχικά, με πρότυπα δείγματα που έχουν βαθμονομηθεί σε πρότυπα εργαστήρια, και υπολογίζεται η ακρίβεια ως η διαφορά ανάμεσα στην μέση τιμή των μετρήσεων και της πραγματική τιμής της διαπερατότητας που δίνει το πρότυπο εργαστήριο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Φασματοσκοπία Κατηγορία:Συσκευές εργαστηρίου
Εδουάρδος Ιωάννης Τρελώνυ
Ο Έντουαρντ Τζον Τρελώνυ, γνωστός και ως Εδουάρδος Ιωάννης Τρελώνυ (Αγγλικά: Edward John Trelawny, 1792 - 1881), ήταν Άγγλος τυχοδιώκτης και συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Νοεμβρίου του 1792 και σε ηλικία 13 χρονών κατατάχθηκε στο αγγλικό βασιλικό ναυτικό. Ταξίδεψε στην Νότιο Αμερική, στην Ινδία και στην Αφρική αλλά λόγω της τυχοδιωκτικής φύσης του εγκατέλειψε το βασιλικό ναυτικό και έγινε πειρατής στον Ινδικό Ωκεανό. Στη Μαδαγασκάρη παντρεύτηκε την Ζέλλα, η οποία όμως πνίγηκε ενώ κολυμπούσε.
Επέστρεψε στην Αγγλία όπου ξαναπαντρεύτηκε αποκτώντας μάλιστα δύο παιδιά. Χώρισε όμως και άρχισε πάλι να ταξιδεύει. Στην Ιταλία γνώρισε τους Άγγλους ποιητές Σέλλευ και Μπάυρον. Συνόδεψε τον δεύτερο στο ταξίδι του στην Ελλάδα χωρίς όμως να έχει φιλελληνικούς σκοπούς. Παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Αθήνα όπου διατηρούσε χαρέμι με δέκα Τουρκάλες. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης ήρθε σε επαφή με τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, του οποίου παντρεύτηκε την 13χρονη ετεροθαλή αδερφή Ταρσίτσα. Στις εμφύλιες διαμάχες ο Τρελώνυ δεν θα τον εγκαταλείψει, θα κρυφτεί μαζί με αυτόν στην σπηλιά όπου είχε ως φρούριο ο Ανδρούτσος και θα τον στηρίξει μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ύστερα από αυτό το περιστατικό θα εγκαταλείψει την σπηλιά και θα καταφύγει μαζί με την γυναίκα του στη Ζάκυνθο όπου θα ζήσει πλουσιοπάροχα. Παρ´ όλο που απέκτησε το 1826 ένα παιδί μαζί με την Ταρσίτσα, οι τσακωμοί τους ήταν καθημερινό φαινόμενο με αποτέλεσμα να της κόψει τα μαλλιά και να την κλείσει σε μοναστήρι. Μετά από λίγους μήνες της έστειλε σε ένα κιβώτιο την σορό της κόρης τους που είχε στο μεταξύ πεθάνει.
Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αγγλία όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Ενταφιάστηκε στην Ρώμη, δίπλα στον τάφο του Σέλλεϋ. Έγραψε δύο βιβλία, τις Περιπέτειες νεώτερου γιου (1835) και τις Αναμνήσεις από τον Πέρσυ Σέλλεϋ και τον Βύρωνα (1858).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελληνική Επανάσταση του 1821 Τρελωνυ Κατηγορία:Βρετανοί βιογράφοι
Σπαθαραίοι Σάμου
<references group="Ν.Α .Δημητρίου, Γεωγραφία της Σάμου, σχολικό βοήθημα, Σάμος 1978" /><mapframe latitude="37.675125" longitude="26.856766" zoom="5" width="200" height="100" align="right" />
μικρογραφία Οι Σπαθαραίοι είναι ορεινό χωριό της Σάμου με πληθυσμό 236 κατοίκους (2011). Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Πυθαγορείου του Δήμου Σάμου.
Γεωγραφική Θέση
Το χωριό βρίσκεται στα νότια του νησιού σε υψόμετρο 582 μέτρων. Είναι ίσως το πιο ορεινό χωριό του νησιού.
Περιγραφή
Οι Σπαθαραίοι είναι σχεδόν χτισμένοι στην κορυφή του βουνού "Μπουρνιάς", έτσι που αν δεν έχει συννεφιά, μπορείς να βλέπεις το σύμπλεγμα των Φούρνων και την Ικαρία και Νοτιοανατολικά μέχρι την Πάτμο. Γι' αυτό και οι Σαμιώτες αποκαλούν το χωριό ως "το μπαλκόνι του Αιγαίου".
Το χωριό είναι ονομαστό επίσης για την του γραφική πλατεία με το Γιασεμί (Δέντρο) και τον αιωνόβιο Πλάτανο, ενώ η Εκκλησία των Ταξιαρχών, δίπλα ακριβώς στην Πλατεία, είναι το κέντρο του Χωριού. Τα πανηγύρια για την Κοίμηση της Θεοτόκου (15 Αυγούστου) και για τον Πολιούχο Ταξάρχη Μιχαήλ (9 Νοεμβρίου) είναι ονομαστά. Επίσης στο χωριό την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς τελείται ακόμα και σήμερα το έθιμο του Καδή. Το Έθιμο του Καδή έχει την καταγωγή του στην ιστορία του νησιού και σχετίζεται με την επίσημη εδραίωση του Καδή στο νησί το 1617.Ο Καδής επισκεπτόμενος το νησί δυο φορές το χρόνο εισέπραττε τους φόρους αλλά και ασχολείτο και με την εκδίκαση διαφόρων ζητημάτων. Η διαφθορά, η αυστηρότητα και οι αυθαιρεσίες που διέπραττε τον έκαναν να είναι μισητός στους κατοίκους του νησιού.
Οι Σπαθαραίοι βρίσκονται σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από το χωριό Πύργος στο δρόμο προς το χωριό Παγώνδας, ενώ με αγροτικό δρόμο επικοινωνεί και με το χωριό Σκουραίϊκα.
Το όνομά του οφείλεται στον παπά Πέτρο Σπάθα που το πρωτοκατοίκησε και δημιούργησε το χωριό με τα 18 παιδιά του. Άλλη εκδοχή είναι ότι κατά τον επαν-εποικισμό του νησιού το κατοίκησαν έποικοι από το Σπαθάρι της Εύβοιας. Τέλος μια άλλη ακόμα εκδοχή συνδέει το χωριό με τους Σπαθάριους (Latin Spatharii) της Βυζαντινής Αυλής. Η εκδοχή αυτή στηρίζεται στο γεγονός ότι λόγω της θέσης του το χωριό θα μπορούσε να είναι χώρος όπου θα εξορίζονταν οι Σπαθάριοι, όταν άλλαζε η φατρία που κυβερνούσε στην Κωνσταντινούπολη, αλλά επίσης και στο ότι έχουν βρεθεί ευρήματα στην ευρύτερη περιοχή του χωριού (θέσεις "Καστρί & Παλιοεκκλησιές") και δικαιολογούν την ύπαρξη κατοίκων πριν τον επαν-εποικισμό.
Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία με σημαντικότερη καλλιέργεια την ελιά.
Στους Σπαθαραίους ανήκουν και οι νεώτεροι παραλιακοί οικισμοί Αβάντι, (Ζέφυρος), Απόστολος Παύλος ( Παύλου), Βεργή, Καλογερά, Κυργιάννη, Λιμνιωνάκι, Μετόχι, Συκιά και το νησάκι  Σαμιοπούλα.
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1969
Στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελλάδος 1969 μετείχαν οι νικήτριες ομάδες των πρωταθλημάτων των τοπικών Ενώσεων με σκοπό την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Διεξήχθη σε δύο φάσεις: προκριματική κατά περιφέρειες και τελική σε δύο ομίλους των 10 και 8 ομάδων. Πρωταθλητές στους δύο ομίλους αναδείχθηκαν η Αναγέννηση Άρτας και η Αναγέννηση Καρδίτσας. Σύμφωνα με την προκήρυξη την άνοδο κέρδισαν και οι δευτεραθλητές Γ.Σ. Καλλιθέα και Θερμαϊκός Θεσσαλονίκης. Όμως, λόγω της αναδιάρθρωσης που έγινε στη Β΄ Εθνική με τη δημιουργία και τρίτου ομίλου (18 ομάδων) ανέβηκαν άλλες 14 ομάδες, με κριτήρια εξωαγωνιστικά.
Διοργάνωση
Η προκριματική φάση της διοργάνωσης αναφέρεται επίσημα ως "Β΄ φάση του πρωταθλήματος ερασιτεχνών". Μετείχαν 24 ομάδες, πρωταθλήτριες τοπικών ενώσεων, χωρισμένες σε 7 ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια. Ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1969 και ολοκληρώθηκε το Μάρτιο. Στην τελική φάση προκρίθηκαν εννιά ομάδες, οι οποίες μαζί με άλλες εννιά που προέρχονταν από τις μεγαλύτερες ενώσεις συγκρότησαν δυο ομίλους: Νότιο (10 σύλλογοι) και Βόρειο όμιλο (8 σύλλογοι). Η τελική φάση ξεκίνησε στις 16 Μαρτίου και τέλειωσε τον Ιούνιο. Οι δύο πρώτοι σύλλογοι κάθε ομίλου ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική.