cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελεονώρα της Αρμπορέα
Η Ελεονώρα της Αρμπορέα (σαρδηνιακά: Elianora de Arbaree, ιταλικά : Eleonora d'Arborea, (1347—1404) ήταν μία από τις πιο ισχυρές και σημαντικές, και από τις τελευταίες, δικαστής της δικαιοδοσίας της Αρμπορέα στη Σαρδηνία, και η πιο διάσημη ηρωίδα της Σαρδηνίας. μικρογραφία| Η 1η σελίδα του [[Carta de Logu|Καταστατικού του Λόγκου, το οποία θέσπισε η Eλεονόρα.]] αριστερά|μικρογραφία| Άγαλμα της Ελεονώρας στο [[Οριστάνο. Στο χέρι της κρατά το Καταστατικό του Λόγκου, το οποίπ δημιούργησε.]] Όταν ο δικαστής Πιέτρο Γ΄ της Aρμπορέα απεβίωσε χωρίς απογόνους το 1347, το στέμμα του Λόγκου της Δικαιοδοσίας (συνέλευση από ευγενείς, ιεράρχες και αξιωματούχους των πόλεων και των χωριών) εξέλεξε τον πατέρα της Eλεονόρας, τον Mαριανό Δ΄ της Αρμπορέα, αδελφό του νεκρού, που ανέλαβε -την παλαιά θέση του αδελφού του- από το 1347 έως το 1376.
Η Eλεονόρα γεννήθηκε στο Moλίνς ντε Ρέι. Πρόσφατες μελέτες, βασισμένες σε μία επιστολή του Aϋμέρικ ΣΤ΄ του Ναρμπόν, συζύγου της Βεατρίκης, προς τον βασιλιά Πέτρο Δ΄ της Αραγωνίας, στην οποία διεκδίκησε τον θρόνο της Αρμπορέα για τον γιο Γουλιέλμο Α΄ Βασιλικά Αρχεία της Βαρκελώνης), αμέσως μετά το τέλος του Ουγκόνε Γ΄, εξακριβώνει ότι ήταν το τρίτο παιδί του Μαριανού Δ΄ και της Τιμπόρα.
Παντρεύτηκε τον Μπρανκαλεόνε Ντόρια, για χάρη μίας συμμαχίας μεταξύ των οικογενειών Ντόρια και Aρμπορέα.
Κέρδισε τη δικαστική της θέση το 1383, όταν ο αδελφός της Ουγκόνε και η κόρη του σκοτώθηκαν σε συνωμοσία.
Το 1392 η Eλεονόρα καταχώρησε, για πρώτη φορά στην ιστορία, την προστασία των φωλιών των πουλιών από παράνομους κυνηγούς από τη νομοθεσία, που ανατέθηκε αργότερα από το Κάρτα ντε Λόγκου. Το πτηνό γεράκι της Ελεονώρας (falco Eleonorae) πήρε αργότερα το όνομά της λόγω αυτού. Η ίδια, όπως και τα άλλα μέλη της οικογένειάς της, απολάμβανε το κυνήγι με γεράκια.
Θέσπισε τον κώδικα νόμων γνωστό ως Κάρτα ντε Λόγκου (που σημαίνει Καταστατικό του Δικαίου), ο οποίος ίσχυε στη Σαρδηνία από το 1395 έως το 1827. Σε αυτόν τον κώδικα υπάρχει ο εκσυγχρονισμός ορισμένων κανόνων και η νομική σοφία, που περιέχει στοιχεία της ρωμαιο-κανονικής παράδοσης, της βυζαντινής, της νομολογίας της Μπολόνια και της σκέψης των γλωσσολόγων της καταλανικής αυλικής κουλτούρας, αλλά κυρίως της τοπικής νομικής επεξεργασίας των εθίμων της Σαρδηνίας, που έγιναν από τη δημοτική νομοθεσία της Σαρδηνίας. Μία αξιοσημείωτη διάταξη του Κώδικα είναι, ότι έδινε σε κόρες και γιους τα ίδια κληρονομικά δικαιώματα. Επίσης, δήλωνε ότι ο βιασμός θα μπορούσε να αποζημιωθεί μέσω γάμου, μόνο εάν η γυναίκα που βιάστηκε, συμφωνούσε να παντρευτεί τον βιαστή της, και ακόμη και αν το έκανε, ο Κώδικας δήλωνε ότι ο βιαστής έπρεπε να πληρώσει ένα μεγάλο πρόστιμο στη Γερουσία ή να του κοπεί το πόδι (μπορούσε να επιλέξει). Αν δεν δεχόταν να τον νυμφευτεί, έπρεπε να της δώσει μία προίκα, που να ταίριαζε στην κοινωνική της θέση, για να μπορέσει να παντρευτεί κάποιον άλλον, και πάλι έπρεπε είτε να πληρώσει ένα μεγάλο πρόστιμο στη Γερουσία, είτε να του κόψουν το πόδι (μπορούσε να επιλέξει). Επίσης, αυτές οι τιμωρίες δεν επηρεάζοντο από το αν η εν λόγω γυναίκα ήταν αρραβωνιασμένη ή όχι. Ο Κώδικας οδήγησε επίσης την Eλεονόρα να μείνει στη μνήμη ως μία από τις πρώτες νομοθέτριες, που έθεσε τον όρο της αμοιβαιότητας, όταν γίνεται συναλλαγή με αλλοδαπούς, καθώς και το έγκλημα της κακοτεχνίας στην κατασκευή.
Η Eλεονόρα απεβίωσε από πανώλη το 1404 και η Aρμπορέα σιγά σιγά έπεσε σε παρακμή, λόγω του τέλους εκείνης.
Αφιερώματα
Ο μελετητής Φραντσέσκο-Τσέζαρε Κάζουλα εντόπισε στην εκκλησία του Σαν Γκραβίνο Μονρεάλε, λίγα μίλια από το κάστρο Moνρεάλε στη Σαρντάρα, μερικά έξεργα ανάγλυφα που αντιπροσωπεύουν τα μόνα της εποχής πορτρέτα της Eλεονόρας, του Μαριανού Δ΄, του Ουγκόνε Γ΄ και του Μπρανκαλεόνε Ντόρια.
Υπάρχει ένα άγαλμα της Ελεονώρας στην Πιάτσα Ελεονώρα στο Oριστάνο.
Μιρζεναγκιλί
Το Μιρζεναγκιλί (αζερικά: Mirzənağılı) είναι ένα χωριό στο δήμο Καζαχλάρ στην επαρχία Φιζουλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Φιζουλί
Λουάρ-Ατλαντίκ
Η Λουάρ-Ατλαντίκ (γαλλικά: Loire-Atlantique) είναι γαλλικός νομός, που βρίσκεται στην Περιοχή του Λίγηρα. Ο νομός οφείλει το όνομά του στην παρουσία του Λίγηρα, ενός σημαντικού ποταμού που τον διασχίζει και στον Ατλαντικό Ωκεανό, που συνορεύει με την ακτή του, στα δυτικά, όπου βρίσκονται οι εκβολές του Λίγηρα.
Η INSEE και το ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 44. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Νάντη, επίσης πρωτεύουσα της Περιοχής του Λίγηρα. Μεγάλες πόλεις του νομού είναι οι υπονομαρχίες Σατωμπριάν και Σαιν-Ναζαίρ
Γεωγραφική θέση
αριστερά|μικρογραφία Ο νομός Λουάρ-Ατλαντίκ αποτελεί τμήμα της διοικητικής περιοχής Περιοχή του Λίγηρα και έχει έκταση 6.809  τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Βρίσκεται στη γαλλική ακτή του Ατλαντικού και συνορεύει στα βορειοδυτικά με το νομό Μορμπιάν, στο βορρά Ιλ-ε-Βιλαίν, στα ανατολικά με το νομό Μαιν-ε-Λουάρ και στο νότο με το νομό Βαντέ. Η δυτική ακτή συνορεύει με τον Ατλαντικό Ωκεανό.
Πρωτεύουσα του νομού και όλης της Περιοχής του Λίγηρα είναι η Νάντη, που απέχει 343 χιλιόμετρα από το Παρίσι κατ' ευθεία γραμμή, προς τα νοτιοδυτικά και 16 χιλιόμετρα από τις εκβολές του Λίγηρα.
Ο κυριότερος ποταμός είναι ο Λίγηρας, ο οποίος εκβάλει στον Ατλαντικό ωκεανό στην περιοχή της Σαιν-Ναζαίρ. Η κοιλάδα του Λίγηρα κοντά στις εκβολές του ονομάζεται Κάτω-Λίγηρας.Το βόρειο τμήμα του νομού διαρρέεται από τα ανατολικά προς τα δυτικά από τους πολλούς παραποτάμους, όπως οι Σερ, Ντον και Ερντρ, και το νότιο από τον Σεβρ Νανταίζ.
Η περιοχή εκτείνεται μέσα στον Αρμορικανό Ορεινό Όγκο με τις υπώρειες των υψωμάτων της Βρετάνης. Το μέσο υψόμετρο είναι μόλις 34 μέτρα, που καθιστά το νομό Λουάρ-Ατλαντίκ τον πιο επίπεδο στη Γαλλία.
Ο νομός Λουάρ-Ατλαντίκ έχει περισσότερα από 130 χιλιόμετρα ακτογραμμής στον Ατλαντικό Ωκεανό και κατά μήκος των ακτών υπάρχουν πολλά παραθεριστικά θέρετρα.
Ιστορία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|320x320εσ|Ιστορικές περιοχές της Βρετάνης πριν το 1790 Ο νομός Λουάρ-Ατλαντίκ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (πλέον 101), που δημιουργήθηκαν  κατά την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης, στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789. Αρχικά ονομάστηκε Κάτω Λίγηρας, αλλά το όνομά του άλλαξε το 1957 και πήρε το σημερινό του όνομα Λουάρ-Ατλαντίκ.
Η περιοχή είναι μέρος του ιστορικού δουκάτου της Βρετάνης. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η κυβέρνηση του Βισύ δημιούργησε ένα σύστημα περιφερειακών νομαρχιών όπου ο νομός αποκλείστηκε από την περιοχή της Βρετάνης και ενώθηκε με γειτονικούς γαλλικούς νομούς με πρωτεύουσα την Ανζέ.
Μετά τον πόλεμο, αυτές οι διοικητικές αλλαγές εφαρμόστηκαν με τροποποιήσεις στην εδαφική μεταρρύθμιση του 1955 με σκοπό τη βελτιστοποίηση της διαχείρισης των περιοχών. Από τότε υπήρξε σειρά εκστρατειών που αντικατοπτρίζουν μια ισχυρή τοπική διάθεση για επανένταξη του νομού στη διοικητική περιοχή της Βρετάνης, στην οποία βρίσκεται πιο κοντά πολιτιστικά και ιστορικά ήδη από το Παλαιό καθεστώς.
Όπως και στην υπόλοιπη Άνω Βρετάνη, η λαϊκή γλώσσα ήταν, και έχει επιβιώσει τοπικά, τα γκαλό (Gallo), διάλεκτος της βρετονικής.
Οικονομία
μικρογραφία|320x320εσ|Αμπελώνας στο νομό Λουάρ-Ατλαντίκ Ο νομός είναι αγροτικός, με έμφαση κυρίως στις αμπελοκαλλιέργειες και την οινοπαραγωγή. Η παράδοση της αμπελοκαλλιέργειας, στην περιοχή της Νάντης όπου παράγεται το μουσκαντέ, κρασί Προστατευόμενης ονομασία προέλευσης, χρονολογείται από διάταγμα του Ρωμαίου αυτοκράτορα Πρόβου, του οποίου οι στρατιώτες έβαλαν τα πρώτα αμπέλια στην περιοχή.
Στο νομό υπάρχουν αρκετές μεγάλες εταιρείες στον τομέα ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Στην παραλιακή ζώνη κύρια οικονομική δραστηριότητα είναι η αλιεία και ο τουρισμός.
Τουρισμός
μικρογραφία|220x220εσ|Λα Μπωλ-Εσκουμπλάκ Ο νομός Λουάρ-Ατλαντίκ έχει μεγάλη παράκτια ζώνη με εναλλασσόμενες αμμώδεις παραλίες, άγριους όρμους, βραχώδεις ακτές και διάσημα παραθαλάσσια θέρετρα. Υπάρχουν κι άλλοι πόλοι έλξης τουριστών, όπως
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας Κατηγορία:Νομοί της Περιοχής του Λίγηρα
Δρακουνκουλίαση
Η νόσος Δρακουνκουλίαση, που ονομάζεται επίσης νόσος του σκουληκιού της Γουινέας (GWD), είναι μια μόλυνση που οφείλεται στο Dracunculus medinensis. Ο άνθρωπος μολύνεται όταν πιει νερό που περιέχει ψύλλους νερού μολυσμένους από την προνύμφη ή τις προνύμφες του σκουληκιού της Γουινέας. Αρχικά δεν υπάρχουν συμπτώματα. Περίπου έναν χρόνο μετά, το άτομο αναπτύσσει μια οδυνηρή αίσθηση καψίματος, ενώ το θηλυκό σκουλήκι έχει δημιουργήσει μια φουσκάλα στο δέρμα, συνήθως σε ένα από τα κάτω άκρα του σώματος. Στη συνέχεια, το σκουλήκι εξέρχεται από το δέρμα, μέσα σε μερικές εβδομάδες. Σε όλο αυτό το διάστημα, το άτομο που έχει προσβληθεί μπορεί να περπατά ή να εργάζεται με δυσκολία. Ο θάνατος εξαιτίας αυτής της ασθένειας είναι πολύ σπάνιος.
Οι άνθρωποι είναι οι μόνο γνωστοί ζωντανοί οργανισμοί που μολύνονται από το σκουλήκι της Γουινέας. Το σκουλήκι έχει πάχος περίπου ένα έως δύο χιλιοστά, ενώ το ενήλικο θηλυκό σκουλήκι φτάνει σε μήκος τα 60 με 100 εκατοστά (τα αρσενικά είναι πολύ μικρότερα σε μήκος). Έξω από το ανθρώπινο σώμα, τα αυγά μπορούν να επιβιώσουν έως και τρεις εβδομάδες. Πιο πριν, πρέπει να φαγωθούν από τους ψύλλους του νερού. Η προνύμφη που βρίσκεται εντός τους μπορεί να επιβιώσει μέχρι και τέσσερις μήνες. Επομένως, για να παραμείνει η νόσος ενεργή σε κάποια περιοχή, θα πρέπει να εμφανίζεται στους ανθρώπους κάθε χρόνο. Συνήθως η διάγνωση της νόσου γίνεται με βάση τα σημάδια και τα συμπτώματα της νόσου.
Η πρόληψη γίνεται με την έγκαιρη διάγνωση της νόσου ενώ, στη συνέχεια, πρέπει να ληφθεί μέριμνα για να μην βουτήξει ο ασθενής την πληγή σε πόσιμο νερό. Άλλες δράσεις περιλαμβάνουν: την βελτίωση της πρόσβασης σε καθαρό νερό ή, διαφορετικά, το φιλτράρισμα του νερού, εάν δεν είναι καθαρό. Συχνά, είναι αρκετό το φιλτράρισμα μέσω ενός υφάσματος. Το μολυσμένο νερό μπορεί να αντιμετωπιστεί με μια χημική ουσία που ονομάζεται temefos και μπορεί να σκοτώσει την προνύμφη. Δεν υπάρχει εμβόλιο ή φάρμακο κατά της νόσου. Το σκουλήκι αφαιρείται σταδιακά, σε διάστημα μερικών εβδομάδων κι αυτό γίνεται τυλίγοντάς το γύρω από μία βελόνα. Τα έλκη που σχηματίζονται από το σκουλήκι ενδέχεται να μολυνθούν από βακτήρια. Ο πόνος μπορεί να εξακολουθήσει, μήνες μετά την αφαίρεση του σκουληκιού.
Το 2013 αναφέρθηκαν 148 κρούσματα της νόσου. Πρόκειται για μείωση πάνω από 99%, σε σύγκριση με τα 3,5 εκατομμύρια κρούσματα που σημειώθηκαν το 1986. Η νόσος καταγράφεται μόνο σε 4 χώρες της Αφρικής, ενώ τη δεκαετία του 1980 ενδημούσε σε 20 χώρες. Η χώρα που επλήγη περισσότερο είναι το Νότιο Σουδάν. Κατά πάσα πιθανότητα θα είναι η πρώτη παρασιτική ασθένεια που πρόκειται να εξαλειφθεί. Η νόσος του σκουληκιού της Γουινέας ήταν γνωστή από τους αρχαίους χρόνους. Αναφέρεται στον αιγυπτιακό ιατρικό πάπυρο Ebers, που χρονολογείται από το 1550 π.Χ. Η ονομασία dracunculiasis προέρχεται από το λατινικό «δεινά των μικρών δράκων», ενώ η ονομασία «σκουλήκι της Γουινέας» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τον 17ο αιώνα, όταν οι Ευρωπαίοι ήρθαν σε επαφή με τη νόσο στην ακτή της Γουινέας στη Δυτική Αφρική. Ένα άλλο είδος, παρόμοιο με το σκουλήκι της Γουινέας, προκαλεί την ασθένεια σε άλλα ζώα. Αυτό δεν μοιάζει να είναι μολυσματικό για τους ανθρώπους. Υπάγεται στην κατηγορία με τις παραμελημένες τροπικές νόσους.
Χόμποκεν (Νιου Τζέρσεϊ)
Το Χόμποκεν (αγγλικά: Hoboken), είναι πόλη της αμερικανικής πολιτείας του Νιου Τζέρσεϊ. Έχει έκταση 3,3 χμ² και πληθυσμό 50.005 κατοίκους (2010).
Δρακουνκουλίαση
Παραπομπές
Κατηγορία:Παρασιτικές ασθένειες Κατηγορία:Τροπικές ασθένειες Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες Κατηγορία:Υδατογενείς ασθένειες
Χόμποκεν (Νιου Τζέρσεϊ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Νιου Τζέρσεϊ
Σταντ ντ'Αμπιτζάν
Η Σταντ ντ'Αμπιτζάν (γαλλικά: Stade d'Abidjan) είναι αθλητικός σύλλογος στο Αμπιτζάν της Ακτής Ελεφαντοστού. Χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε και το κόκκινο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Σταντ Μυνισιπάλ ντ'Αμπιτζάν, χωρητικότητας 10.000 θεατών.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1935 με την ονομασία «ΑΣΦΙ Αμπιτζάν» (ASFI Abidjan). Έπειτα από συγχώνευση με τις ομάδες ΠΙΚ (PIC) και ΟΚ Αμπιτζάν (OC Abidjan) πήρε την ονομασία «ΟΣΦ Αμπιτζάν» (USF Abidjan). Το 1959 ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Σταντ Αμπιτζάν» (Stade d'Abidjan).
Διακρίσεις
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ακτής Ελεφαντοστού Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1936
Σχέσεις Ελλάδας-Μάλτας
μικρογραφία|Η Ελληνική πρεσβεία στην Τα Σμπιές, Μάλτα. Οι σχέσεις Ελλάδας-Μάλτας είναι οι διμερείς σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Μάλτα. Από το 2004, η Ελλάδα έχει Πρεσβεία στη Βαλέτα και διαπίστευσε τον πρώτο πρέσβη της στη Μάλτα. Προηγουμένως η ελληνική πρεσβεία στη Ρώμη ήταν διαπιστευμένη για τη Μάλτα. Η Μάλτα διαθέτει πρεσβεία στην Αθήνα και 2 επίτιμα προξενεία στον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη. Οι δύο χώρες είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ένωσης για τη Μεσόγειο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαλτα Ελλαδα
Μοχάμεντ Γουαλί Ακέικ
Ο Μοχάμετ Γουαλί Ακέικ (Mohamed Wali Akeik, αραβικά: محمد والي أكيك γ. 1950) είναι ο σημερινός πρωθυπουργός της διαφιλονικούμενης Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας, διορισθείς στις 4 Φεβρουαρίου 2018 από τον πρόεδρο Μπραχίμ Γκάλι, διαδεχόμενος τον Αμπντελκαντέρ Ταλέμπ Ομάρ, πρωθυπουργού από το 2003 ως το 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες κρατών μη αναγνωρισμένων διεθνώς Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Δημοκρατίας της Σαχάρας
Νυφικό φόρεμα
μικρογραφία Νυφικό ονομάζεται το φόρεμα που φοράει η νύφη στον γάμο. Το συνηθισμένο του χρώμα στις δυτικές κοινωνίες είναι το άσπρο ενώ στις αντίστοιχες της Άπω Ανατολής, συνηθίζεται το κόκκινο χρώμα. Τα νυφικά συνήθως είναι μακρυά φορέματα. Υπάρχουν πολλά περιοδικά για νυφικά και σε κάθε τόπο υπάρχουν ιδιαίτερα έθιμα για τα νυφικά. Το χρώμα, το σχέδιο καθώς και η τελετουργική σημασία του νυφικού είναι αποτέλεσμα τόσο της θρησκευτικής όσο και της πολιτισμικής παράδοσης της κοινωνίας που διεξάγει το γάμο. Στη Δυτική κουλτούρα συχνά η νύφη επιλέγει λευκό φόρεμα, σύμβολο καθαρότητας της ψυχής, ενώ το νυφικό συχνά αποτελεί μέρος των προικιών της νύφης. Στους Ανατολικούς πολιτισμούς η νύφη συχνά επιλέγει κόκκινη νυφική φορεσιά, σύμβολο εύνοιας.
Ανατολική κουλτούρα
μικρογραφία|Κινέζικο νυφικό σε στιλ [[Δυναστεία Τσινγκ|Δυναστείας Τσινγκ που χρησιμοποιείται ακόμα σε γάμους στην Κίνα και την Ταϊβάν.]] Πολλά νυφικά στην Κίνα, την Ινδία και το Βιετνάμ είναι κόκκινα, το παραδοσιακό χρώμα της καλής τύχης και της εύνοιας. Σήμερα πολλές γυναίκες επιλέγουν άλλα χρώματα έκτος από το κόκκινο. Στους σύγχρονους Κινεζικούς γάμους η νύφη μπορεί να επιλέξει δυτικό φόρεμα οποιουδήποτε χρώματος για την τελετή και αργότερα να φορέσει παραδοσιακή φορεσιά για την επίσημη τελετή του τσαγιού. Στους σύγχρονους ταϊβανέζικους γάμους, η νύφη επιλέγει συνήθως κόκκινο (ακολουθεί κινεζική παράδοση) ή λευκό (σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα) νυφικό από μετάξι αλλά οι περισσότερες νύφες φορούν την κόκκινη παραδοσιακή φορεσιά για την επίσημη δεξίωση του γάμου. Παραδοσιακά ο πατέρας της νύφης είναι υπεύθυνος για την γαμήλια δεξίωση, η οποία οργανώνεται από την πλευρά της νύφης. Ενώ ο ίδιος γάμος βάση των επιλογών του ζευγαριού αποτελεί μια συμβολική χειρονομία «ευχαριστώ» και εκτίμησης σε εκείνους που συνέβαλαν στην ανατροφή των νεόνυμφων (όπως παππούδες και θείοι) και εκείνους που θα συνεχίσουν να τους βοηθούν στο μέλλον. Έτσι, από σεβασμό για τους γεροντότερους τα γαμήλια συμπόσια γίνονται συνήθως τυπικά και παραδοσιακά. Το κόκκινο σάρι είναι το παραδοσιακό ένδυμα για τις νύφες στον ινδικό πολιτισμό. Το σάρι είναι επίσης το παραδοσιακό εθνικό τους ένδυμα. Με την πάροδο του χρόνου, οι χρωματικές επιλογές και οι επιλογές υφάσματος για τις νύφες στην Ινδία έχουν διευρυνθεί. Τα υφάσματα crepe, Georgette, charmeuse και σατέν χρησιμοποιούνται σήμερα, ενώ χρώματα όπως το ροζ, το χρυσό, το καφέ, το κίτρινο και το πορτοκαλί χρησιμοποιούνται επίσης. Οι Ινδές νύφες στις δυτικές χώρες συχνά φορούν το σάρι στη γαμήλια τελετή και έπειτα αλλάζουν και φορούν την παραδοσιακή Ινδική φορεσιά. Στους ιαπωνικούς γάμους, οι νύφες φορούν συχνά τρεις ή περισσότερες φορεσιές στη διάρκεια της τελετής και τις επόμενες γιορτές. Το παραδοσιακό κιμονό, οι πολύχρωμες φορεσιές και τα λευκά φορέματα είναι δημοφιλή. Το λευκό στην Ιαπωνία συνηθίζεται να συμβολίζει το θάνατο. Έτσι η νύφη φορά λευκό φόρεμα για να συμβολίσει το θάνατο από την οικογένειά της και στη συνέχεια φορά κόκκινο για να συμβολιστεί η αναγέννησή της στην οικογένεια του συζύγου της. Οι άνθρωποι στην Ιάβα της Ινδονησίας φορούν κεμπάγια, ένα παραδοσιακό είδος μπλούζας μαζί με μπατίκ. Στις Φιλιππίνες, οι παραλλαγές του baro’t saya θεωρούνται γαμήλια ενδυμασία για τις γυναίκες, μαζί με την Barong tagolog για τους άνδρες.
Γηγενής Αμερικανική κουλτούρα
μικρογραφία|Νύφη [[Απάτσι.]] Οι ιθαγενείς λαοί της Αμερικής έχουν διαφορετικές παραδόσεις που σχετίζονται με το γάμο και κατ’ επέκταση με το νυφικό. Στη φυλή Χόπι το νυφικό ένδυμα ήταν υφασμένο από τον γαμπρό με τη βοήθεια οποιουδήποτε άλλου άνδρα ήθελε να συμμετάσχει. Τα νυφικά ενδύματα αποτελούνταν από μια μεγάλη ζώνη, δύο ολόλευκες ρόμπες γάμου, μια λευκή ρόμπα με κόκκινες ρίγες στο πάνω και κάτω μέρος της, λευκό σουέτ κολάν και μοκασίνια, μία κορδέλα για τα μαλλιά, κι ένα χαλάκι από καλάμι για το τύλιγμα της φορεσιάς. Αυτή η ενδυμασία επίσης, χρησίμευε και ως σάβανο, δεδομένου ότι αυτά τα ενδύματα θα ήταν απαραίτητα για το ταξίδι στον κάτω κόσμο. Μια νύφη Πουέμπλο φορούσε ένα βαμβακερό ένδυμα δεμένο πάνω από τον δεξιό ώμο, δεμένο με ζώνη γύρο από τη μέση. Στις παραδόσεις του Ντέλαγουερ μια νύφη φορούσε δερμάτινη φούστα ως το γόνατο και μια ζώνη με χάντρες γύρο από το μέτωπο της. Εκτός από ένα κολιέ από χάντρες ή κοχύλια το σώμα τους ήταν γυμνό από την μέση και πάνω. Αν ο γάμος γινόταν το χειμώνα φορούσαν κολάν και δερμάτινα μοκασίνια και μια ρόμπα από φτερά γαλοπούλας. Το πρόσωπο τους ήταν βαμμένο με λευκό, κόκκινο και κίτρινο πηλό. Οι φυλές της βόρειας Καλιφόρνια είχαν ένα παραδοσιακό νυφικό ένδυμα με συμβολικά χρώματα: λευκό για την ανατολή, μπλε για το νότο, κίτρινο (πορτοκαλί) για τα δυτικά και μαύρο για το βορρά. Οι νεόνυμφοι εκτός από μια ασημένια ζώνη φορούσαν τιρκουάζ και ασημένια κοσμήματα. Τα κοσμήματα θεωρούνταν μια ασπίδα ενάντια στο κακό, την πείνα, την φτώχεια και την κακή τύχη.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετουργική ενδυμασία Κατηγορία:Έθιμα Κατηγορία:Γάμος Κατηγορία:Επίσημη ενδυμασία Κατηγορία:Φορέματα
Πρωτάθλημα Basket League Κύπρου Ανδρών 2017-2018
Η Α΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2017–18 αποτελεί την 64η διοργάνωση από την ίδρυση της Α' Κατηγορίας Κύπρου, ενώ απότελεί την 51η υπό την αιγίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθόσφαιρας. Πρωταθλήτρια ήταν η Πετρολίνα ΑΕΚ για 4η φορά στην ιστορία της.
Συμμετέχουσες Ομάδες
Οι ακόλουθες 7 ομάδες (με αλφαβητική σειρά) αγωνίστηκαν στην Α' Κατηγορία Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κύπρου κατά τη διάρκεια της περιόδου 2017-18:
Προμιτελική Φάση
ΑΠΟΕΛ - Απόλλων Λεμεσού ( 2 -1 )
Ένωσις Νέων Παραλιμνίου - ΕΘΑ Έγκωμης ( 2 - 0 )
Ημιτελική Φάση
Πετρολίνα ΑΕΚ - Ένωσις Νέων Παραλιμνίου ( 3 - 0 )
Κεραυνός Στροβόλου - ΑΠΟΕΛ ( 3 - 1 )
Τελική Φάση
Πετρολίνα ΑΕΚ - Κεραυνός Στροβόλου ( 3 - 0 )
2017 2018 Πρωταθλημα Κυπρου Α Ανδρων 2017 2018 Πρωταθλημα Κυπρου Α Ανδρων 2017 2018
Ρικ Σκοτ
Ο Ρίτσαρντ Λιν Σκοτ (αγγλ. Richard Lynn Scott né Myers, 1 Δεκεμβρίου 1952), είναι Αμερικανός πολιτικός, επιχειρηματίας και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Φλόριντα από το 2019. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως 45ος Κυβερνήτης της Φλόριντα από το 2011 έως το 2019.
Η προσωπική του περιουσία, υπολογίζεται γύρω στα 300 εκατομμύρια δολάρια.
Βιογραφία
Ο Ρικ Σκοτ, γεννήθηκε το 1952, στο Μπλούμινγκτον του Ιλινόι, ως Ρίτσαρντ Λιν Μάϊερς. Ο ίδιος, ποτέ δεν γνώρισε τον βιολογικό του πατέρα (Γκόρντον Ουίλλιαμ Μάϊερς). Η μητέρα του, Εσθίρ Φράι, είχε χαρακτηρίσει τον Γκόρντον, ως αλκοολικό, ενώ είχαν χωρίσει πριν γεννηθεί ο Σκοτ. Ο Ρικ Σκοτ, πήρε το επώνυμο του πατριού του, Τζορτζ Σκοτ. Μεγάλωσε στο Κάνσας Σίτι του Μιζούρι.
Το 1970, αποφοίτησε το "North Kansas City High School", και ακολούθως στρατολογήθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου υπηρέτησε για 29 μήνες. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι στο Κάνσας Σίτι, και έλαβε πτυχίο (BSc) το 1975. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Παρκ στο Ντάλας του Τέξας, απ'όπου έλαβε πτυχίο (JD), το 1978. Το ίδιο έτος, έλαβε άδεια ασκήσεως δικηγορίας από τον Δικηγορική Ένωση του Τέξας.
Κυβερνήτης της Φλόριντα (2011-2019)
Στις κυβερνητικές εκλογές του 2010 στην Φλόριντα, ως Ρεπουμπλικανός υποψήφιος, ο Ρικ Σκοτ, κατάφερε να εκλεγεί 45ος Κυβερνήτης της Φλόριντα, με ποσοστό 48,9% έναντι 47,7% της Δημοκρατικής ανθυποψήφιάς του. Ορκίστηκε στο αξίωμα, στις 4 Ιανουαρίου 2011.
Επανεξέλεγη στο αξίωμα, στις εκλογές του 2014, με 48,1% έναντι 47,1% του Δημοκρατικού υποψηφίου και πρώην Κυβερνήτη της Φλόριντα, Τσάρλι Κριστ. Παρέμεινε στο αξίωμα έως τις 7 Ιανουαρίου 2019.
Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημερίου
Το Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημέριου (γαλλικός τίτλος: Journal d'un curé de campagne) είναι μυθιστόρημα του 1936 του Γάλλου συγγραφέα Ζωρζ Μπερνανός.
Το μυθιστόρημα αναφέρεται στην ιστορία ενός νεοδιόριστου εφημέριου σε ένα χωριό στη βόρεια Γαλλία, όπου η ειλικρινής και βαθιά πίστη του και ο ενθουσιασμός του έρχονται γρήγορα σε αντίθεση με την αδιαφορία των ενοριτών του. Η απελπισία του, οι αμφιβολίες του, η πίστη του, τα μαρτύριά του, καταγράφονται σε ένα ημερολόγιο με μορφή εξομολόγησης.
Το 1936 το μυθιστόρημα έλαβε το Μεγάλο βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας. Το 1950 βραβεύθηκε ως ένα από τα δώδεκα καλύτερα γαλλικά μυθιστορήματα που εκδόθηκαν μεταξύ 1900 και 1950.
Ρικ Σκοτ
Προσωπική ζωή
Το 1972, σε ηλικία μόλις 19 ετών, ο Σκοτ, παντρεύτηκε την Φράνσις Άνν Χόλαντ (γενν. 1952). Έχουν δύο κόρες και έξι εγγόνια. Διαμένουν στο Νέιπλς της Φλόριντα.
Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημερίου
Το 1951 διασκευάστηκε σε ταινία σε σκηνοθεσία Ρομπέρ Μπρεσόν.
Ρικ Σκοτ
Παραπομπές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημερίου
Υπόθεση
Στο μικρό χωριό Αμπρικούρ (Πα-ντε-Καλαί) στη βόρεια Γαλλία, ένας νεοδιορισμένος καθολικός ιερέας που μόλις τελείωσε το σεμινάριο αναλαμβάνει τα καθήκοντά του. Ο αυτοσαρκαστικός χαρακτήρας του έρχεται σε αντίθεση με την απροθυμία των νέων ενοριτών του, που αμφιβάλλουν για αυτόν τον ντροπαλό και άρρωστο νεαρό άνδρα. Ο εφημέριος υποφέρει από πόνους στο στομάχι - η ασθένειά του θα τον οδηγήσει σύντομα στον θάνατο -, αλλά και την έλλειψη πίστης στην ενορία του. Γνωρίζει ότι είναι αδύναμος, κατώτερος και μερικές φορές νομίζει ότι τον αγγίζει η τρέλα, αλλά πιστεύει ακράδαντα ότι η χάρη του Θεού περνάει από την ιεροσύνη του: «Όλα είναι χάρη!».
Ρικ Σκοτ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Κυβερνήτες της Φλόριντα Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημερίου
Υπόθεση
Στο πρώτο, ο νεαρός εφημέριος περιγράφει την άφιξή του στην ενορία του στη βόρεια Γαλλία και τις πρώτες του εμπειρίες με τον φτωχό πληθυσμό. Περιγράφει το μικρό χωριό της ενορίας του που καταρρέει από την ανία και το συγκρίνει με ένα ζώο που βρίσκεται στη βροχή.
Το δεύτερο αφορά την καθημερινή ζωή στην ενορία. Ο ιερέας περιγράφει τις συναντήσεις του με τους ανθρώπους, τα αποτελέσματα της δουλειάς του, που παρά τον θερμό ζήλο του και την ένταση της πίστης του δεν είναι τα προσδοκώμενα, και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στο ιερατικό του καθήκον. Παίρνει αποφάσεις για την ενορία του: να φροντίζει τους νέους στον αθλητισμό, να επισκέπτεται κάθε οικογένεια τουλάχιστον μία φορά το τρίμηνο κ.λπ. Επισκέπτεται τακτικά τον κόμη, που αισθάνεται ότι τον ενοχλεί, την κόρη του Σαντάλ, που τον βασανίζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο και την κόμισσα, την οποία θα καταφέρει να συμφιλιώσει με τον Θεό πριν τον θάνατό της. Η συνομιλία με την κόμισσα είναι κομβικό σημείο του μυθιστορήματος.
Το τελευταίο μέρος αφορά την παραμονή του ιερέα στη Λιλ και τον θάνατό του μετά τη σωματική του κατάρρευση.
Θέματα
Η ανία, η πλήξη, η απληστία, η αδιαφορία, η υποκρισία, η αγωνία, ο φόβος του θανάτου, η ενοχή, η ασθένεια και ο θάνατος είναι τα κύρια θέματα του Ημερολογίου ως σύμβολα ενός παρηκμασμένου κόσμου κι ενός ξέπνοου πολιτισμού, όπως αντικατοπτρίζονται στη ζωή του ταπεινού εφημέριου, ο οποίος παρά τις αμφιβολίες του φτάνει στη χάρη του Θεού.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Ζωρζ Μπερνανός ενηλικιώθηκε και ανακάλυψε την κλίση του ως συγγραφέας μέσα σε δύσκολες συνθήκες. Ο διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους στη Γαλλία (1905) πέτυχε την εκκοσμίκευση του κράτους και η σκληρή πραγματικότητα του Α' Παγκοσμίου πολέμου που ακολούθησε, προκάλεσαν την κατάρρευση ηθικών αξιών που ο άνθρωπος εκτιμούσε τους προηγούμενους αιώνες. Υπό αυτές τις συνθήκες αλλά και με την επίδραση του έργου του Λεόν Μπλουά, του οποίου την φλογερή πνευματικότητα και την αίσθηση του υπερφυσικού θαύμαζε, ο συγγραφέας ανέπτυξε τα βασικά θέματα που τροφοδότησαν συνολικά το έργο του: κριτική του σύγχρονου κόσμου που θεωρούσε υλιστικό και αυτοκαταστροφικό, κακία, αγωνία, αμαρτία, θάνατος, μοναξιά, Θεία χάρη κ.λπ.
Σε ένα πνευματικό περιβάλλον όπου το θρησκευτικό ζήτημα αποκτούσε ολοένα και μεγαλύτερη σημασία, ο Μπερνανός έγραψε το 1926 το πρώτο του μυθιστόρημα Κάτω από τον ήλιο του Σατανά και το 1936 το Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημέριου, αποφασιστικά χριστιανικά έργα στα οποία υποστηρίζει τις ηθικές αξίες που, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι οι μόνες μέσω των οποίων μπορεί κάποιος να φτάσει τη χάρη του Θεού.
Ο εφημέριος, ο κύριος ήρωας και συγγραφέας του ημερολογίου, είναι οραματιστής. Μέσω της αγάπης του Θεού ανακαλύπτει το μυστικό των ψυχών στις οποίες εισβάλλει το Κακό ενώ προσπαθεί να τις ωθήσει προς τον Θεό. Προσπαθεί συνεχώς να εδραιώσει την ειρήνη και τη συμφιλίωση μεταξύ ανθρώπου και Θεού και με αυτόν τον τρόπο προσδοκά να προετοιμάσει τη σωτηρία και τη θεία χάρη για όλους τους ανθρώπους που χάνονται στη μοναξιά και την πλήξη. Φτάνοντας σ' αυτό το επίπεδο, ο νεαρός ιερέας βλέπει την εικόνα και την αντανάκλαση αυτού του θεϊκού κόσμου και ακούει, σε εσωτερική σιωπή, τη φωνή της θεότητας.
Αποδοχή
Όταν ο Ζωρζ Μπερνανός δημοσίευσε το Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημέριου το 1936, οι κριτικοί - αδιάφορα, θετικά ή εχθρικά διακείμενοι προς τον Χριστιανισμό - και το αναγνωστικό κοινό τον καταξίωσαν. Εκατομμύρια αντίτυπα πωλήθηκαν, το έργο τιμήθηκε με το Μεγάλο βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας το έτος της έκδοσής του και ο Αντρέ Μαλρώ έγραψε στον πρόλογο ότι αυτό το βιβλίο είναι η κληρονομιά του Ντοστογιέφσκι και του Μπαλζάκ. Από το 1950 συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο με τα δώδεκα μυθιστορήματα της γαλλικής λογοτεχνίας που τιμήθηκαν με το λογοτεχνικό βραβείο Μεγάλο Βραβείο των καλύτερων μυθιστορημάτων του πρώτου μισού του 20ού αιώνα μαζί με άλλα μυθιστορήματα όπως Οι κιβδηλοποιοί, Τερέζ Ντεκερού, Οι θεοί διψούν κ.α. Το έργο έχει μεταφραστεί και κυκλοφορήσει σε 27 χώρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Εφετείο
Ο δικαστικός όρος Εφετείο συναντάται στις χώρες:
Οι θεοί διψούν
Οι θεοί διψούν (γαλλικός τίτλος: Les dieux ont soif) είναι μυθιστόρημα του Ανατόλ Φρανς που εκδόθηκε το 1912. Ιστορικό μυθιστόρημα, διαδραματίζεται στο Παρίσι το 1793-1794 και είναι στενά συνδεδεμένο με τα γεγονότα της Τρομοκρατίας κατά τη Γαλλική επανάσταση.
Εφετείο
Κατηγορία:Δικαστικές αρχές
Οι θεοί διψούν
Ο τίτλος προέρχεται από το τελευταίο δημοσίευμα του Καμίγ Ντεμουλέν πριν εκτελεστεί, στην εφημερίδα Ο Παλιός Κορδελιέρος, στο οποίο επέκρινε τους Ιακωβίνους.
Το 1950, το μυθιστόρημα συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των 12 βραβευμένων ως καλύτερων μυθιστορημάτων του πρώτου μισού 20ού αιώνα της γαλλικής λογοτεχνίας.
Υπόθεση
Το μυθιστόρημα αφηγείται την ιστορία της ανόδου του Εβαρίστ Γκαμελέν, ενός νεαρού Παριζιάνου ζωγράφου, ένθερμου υποστηρικτή των επαναστατικών ιδανικών, που συμμετέχει στην τοπική αυτοδιοίκηση της συνοικίας του Πον-νεφ. Περιγράφει τα σκοτεινά χρόνια της Τρομοκρατίας στο Παρίσι κατά τη Γαλλική επανάσταση μεταξύ των ετών II και III (1793-1794). Παθιασμένος Ιακωβίνος, τρέφει απεριόριστο θαυμασμό για τον Μαρά και τον Ροβεσπιέρο, ο Εβαρίστ Γκαμελίν γίνεται ένορκος στο Επαναστατικό Δικαστήριο.
Η μακρά και αδυσώπητη διαδοχή ολοένα και περισσότερων και συνοπτικότερων καθημερινών δικών (ιδιαίτερα μετά τον νόμο της 22ας Πραιριάλ) παρασύρει αυτόν τον ιδεαλιστή σε μια τρέλα που τον απέκοψε από τους συγγενείς και αγαπημένους του και επιτάχυνε την πτώση του, ακολουθώντας στη γκιλοτίνα το ίνδαλμά του Ροβεσπιέρο κατά την πτώση του τον Ιούλιο 1794. Ο έρωτάς του νεαρού ζωγράφου με την Ελοντί, την κόρη του χρωματοπώλη του, παρουσιάζει την τρομερή αντίθεση ανάμεσα στην ολοένα αυξανόμενη σκληρότητά του και στον άνθρωπο που δείχνει αρκετά συνηθισμένος στην καθημερινότητά του.
Το καθεστώς της Τρομοκρατίας εμφανίζεται όλο και πιο βίαιο, αιμοδιψές και αυθαίρετο και ο νεαρός ζωγράφος δεν είναι παρά ένα όργανο της κρατικής βίας, που επιδεικνύει τύφλωση και ολοκληρωτική υποταγή συμμετέχοντας στη συστηματική βία.
Δικαιολογώντας την ξέφρενη χρήση της γκιλοτίνας ως αγώνα κατά των συνωμοτών που αποσκοπούν στην ακύρωση των επιτευγμάτων της Επανάστασης εν μέσω της επαναστατικής αναταραχής που κυριαρχούσε το Παρίσι και αρχικά διψώντας για δικαιοσύνη, ο Γκαμελέν κατέληξε να προδώσει τις αρχές του από μίσος για όσους δεν σκέφτονται όπως αυτός. Στέλνει στη λαιμητόμο ακόμη και έναν ηλικιωμένο φίλο του, επειδή είχε φιλοξενήσει έναν ιερέα που αρνήθηκε να ορκιστεί στην Επανάσταση και μια πόρνη, από αίσθημα οίκτου και συμπόνιας απέναντί ​​τους. Ακόμη, χρησιμοποιεί τη δύναμή του για να ικανοποιήσει την προσωπική του εκδίκηση ψηφίζοντας υπέρ του θανάτου ενός νεαρού αριστοκράτη, τον οποίο υποψιάζεται ως αντίζηλό του.
Πεθαίνει στη γκιλοτίνα, μέσα στις προσβολές του κόσμου και μετανιωμένος που ήταν πολύ αδύναμος, το ίδιο όργανο δικαιοσύνης που μέχρι τότε τον εξυπηρετούσε για να ικανοποιήσει τη δική του δίψα για αίμα και τρόμο.
Ελληνικές μεταφράσεις
Οι θεοί διψούν
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ανατόλ Φρανς
Όσκαρ Σ. Χάιζερ
Ο '''Όσκαρ Σ. Χάιζερ' (αγγλικά: Oscar S. Heizer'', 7 Φεβρουαρίου 1868 – 1 Αυγούστου 1956) ήταν Αμερικανός διπλωμάτης, ο οποίος υπηρέτησε από διάφορες θέσεις ως Γενικός Πρόξενος εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Χάιζερ, ο οποίος διατελούσε Γενικός Πρόξενος στην Τραπεζούντα κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξε μάρτυρας της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ενώ, σε αρκετές περιπτώσεις, έθεσε σε κίνδυνο την ίδια την ζωή του, προκειμένου να σώσει από τον θάνατο Αρμένιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Αμερικανοί πρόξενοι Κατηγορία:Μάρτυρες της Γενοκτονίας των Αρμενίων
Ουσόκε
Το Ουσόκε (Αγγλικά ή Σουαχίλι: Usoke ή Ussoke), είναι Αγροτικό Τμήμα στην Περιοχή Ουράμπο (Urambo District), στην Περιφέρεια Ταμπόρα (Tabora Region) της Τανζανία.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στο Αγροτικό Τμήμα Ουσόκε, ήταν 8.797 άτομα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Πρόσθετη ανάγνωση
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Ταμπόρα
Κόμητες του Αρτουά
Οίκος των Αψβούργων
Κατηγορία:Κόμητες του Αρτουά Αρτουα
Αβελίσαυρος
Ο Αβελίσαυρος (Abelisaurus, «σαύρα του Άμπελ») είναι γένος αβελισαυρίδη θηριόποδου δεινοσαύρου από την Ύστερη Κρητιδική Περίοδο (Καμπάνιο) της περιοχής που σήμερα είναι η Νότια Αμερική. Ήταν δίποδος σαρκοφάγος δεινόσαυρος που πιθανώς έφτανε τα 7 με 9 μέτρα σε μήκος και ζύγιζε 2-3 τόνους, αν και είναι γνωστός μόνο από ένα ατελές κρανίο.
Ταξινόμηση
left|thumb|Προφίλ του Abelisaurus comahuensis Έχουν ανακαλυφθεί πολλοί αβελισαυρίδες μετά την ανακάλυψη του αβελίσαυρου, όπως εξαιρετικά ολοκληρωμένα δείγματα Αουκάσαυρου, Καρνόταυρου και Ματζουνγκάσαυρου. Κάποιοι επιστήμονες τοποθετούν τον αβελίσαυρο εκτός της οικογένειας των καρνοταυρίνων (Carnotaurinae), ενώ άλλοι είναι λιγότερο σίγουροι για την θέση του. Οι αβελισαυρίδες έχουν κάποια κοινά κρανιακά χαρακτηριστικά με τους μη συγγενικούς καρχαροδοντοσαυρίδες και, καθώς ο αβελίσαυρος είναι γνωστός από ένα μόνο κρανίο, μελλοντικές ανακαλύψεις ενδεχομένως να αποδείξουν ότι το γένος στην πραγματικότητα ανήκει στους καραχαροδοντοσαυρίδες, αν και κάτι τέτοιο δεν θεωρείται πολύ πιθανό.
Απολιθωμένο υλικό
Το ένα γνωστό απολιθωμένο κρανίο Αβελίσαυρου είναι ατελές, ειδικά στην δεξιά πλευρά. Του λείπει επίσης το μεγαλύτερο μέρος της υπερώας (ουρανίσκος). Παρά τα κομμάτια που λείπουν, έχει μήκος πάνω από 85 εκατοστά. Αν και δεν υπάρχουν οστέινα λοφία ή κέρατα, όπως αυτά που έχουν βρεθεί σε άλλους αβελισαυρίδες όπως ο καρνόταυρος, οι τραχείες αυλακώσεις στο ρύγχος και πάνω από τα μάτια ενδέχεται να στήριζαν κάποιου είδους λοφίο από κερατίνη, το οποίο δεν απολιθώθηκε. Το κρανίο έχει επίσης πολύ μεγάλες θυρίδες (ανοίγματα), κοινό χαρακτηριστικό πολλών δεινοσαύρων, οι οποίες μειώνουν το βάρος του.
Αμφιλεγόμενη ηλικία
Ο αβελίσαυρος είναι ένας από τους πολλούς δεινόσαυρους που ανακαλύφθηκαν στην Παταγωνία. Αρχικά περιγράφηκε ως προερχόμενος από τον Σχηματισμό Άλεν, όμως επακόλουθη έρευνα απέδειξε ότι τα κατάλοιπα είχαν στην πραγματικότητα βρεθεί στον Σχηματισμό Anacleto (τμήμα της Ομάδας Neuquén) της Επαρχίας Ρίο Νέγκρο της Αργεντινής. Ο γεωλογικός σχηματισμός Anacleto, χρονολογείται από το νεότερο Καμπάνιο στάδιο της Ύστερης Κρητιδικής περιόδου, μεταξύ 83 και 80 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αβελισαυρίδες
Φερετσουλλάλι
Το Φερετσουλλάλι (αζερικά: Fərəcullalı) είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Τζαμπραγίλ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 155 κατοίκων και βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τζαλιλαμπάντ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Δημοψήφισμα της Καρινθίας (1920)
Το δημοψήφισμα της Καρινθίας (γερμανικά: Kärntner Volksabstimmung, σλοβένικα: Koroški plebiscit) διεξήχθη στις 10 Οκτωβρίου 1920 όπου ψήφισαν οι Σλοβενόφωνες περιοχές της αυστριακής Καρινθίας. Όρισε το μεταπολεμικό, οριστικό νότιο σύνορο της Δημοκρατίας της Αυστρίας με το νεοσύστατο Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων (Γιουγκοσλαβία).
Το 1919, ανακοινώθηκε η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος μετά την απόφαση ότι η κοιλάδα Μέζα μαζί με τις πόλεις Ντράβογκραντ και Γιεζέρσκο θα περάσουν στο Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων ενώ η τύχη της υπόλοιπης Καρινθίας θα καθοριστεί με δημοψήφισμα.
Αποτελέσματα
Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στις 10 Οκτωβρίου 1920 ήταν 22.025 ψήφοι (59.1% των συνολικών ψήφων) υπέρ της παραμονής στην Αυστρία και 15.279 ψήφοι (40.9% των συνολικών ψήφων) υπέρ της προσάρτησης από το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Επειδή στην περιοχή που έλαβε χώρα το δημοψήφισμα οι Γερμανοί ήταν μειονότητα, κάθε δεύτερος Σλοβένος ψήφισε υπέρ της παραμονής στην Αυστρία. Ενώ η πλειοψηφία των κατοίκων στα χωριά στις πρόποδες των Καραβάνκων ψήφισαν υπέρ της ένταξης στη Γιουγκοσλαβία, οι κάτοικοι της πυκνοκατοικημένης λεκάνης του Κλάγκενφουρτ ψήφισαν υπέρ της Αυστρίας λόγω των εξελιγμένων πολιτιστικών, κοινωνικών ή οικονομικών σχέσεων με την κεντρική Καρινθία. μικρογραφία|400x400εσ|Αποτέλεσμα ανά δήμο{{legend|#0247FE|Υπέρ της ένταξης στη Γιουγκοσλαβία}}{{legend|#ff0000|Υπέρ της παραμονής στην Αυστρία}} Αφού οι ψηφοφόροι ψήφισαν υπέρ της Αυστρίας στην κυρίως Σλοβενική ζώνη Α του δημοψηφίσματος, το προγραμματισμένο δημοψήφισμα για την κυρίως γερμανόφωνη ζώνη Β ακυρώθηκε. Οι δυνάμεις της Αντάντ απέρριψαν τις Γιουγκοσλαβικές διαμαρτυρίες. Η περιοχή όπου έλαβε χώρα το δημοψήφισμα πέρασε στην Αυστρία στις 18 Νοεμβρίου 1920 και ονομάστηκε μέρος της κυρίαρχης Αυστριακής Δημοκρατίας στις 22 Νοεμβρίου. Σήμερα η 10η Οκτωβρίου είναι δημόσια αργία της Καρινθίας.
Το δημοψήφισμα όρισε το τελικό σύνορο ανάμεσα στην Αυστρία και το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Τα σύνορα δεν άλλαξαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρόλο που στους τελευταίους μήνες του πολέμου η Γιουγκοσλαβία κατέλαβε τμήματα της Καρινθίας, συμπεριλαμβανομένης της κρατιδιακής πρωτεύουσας Κλάγκενφουρτ. Το 1991 η Γιουγκοσλαβία άρχισε να διαλύεται και πλέον η περιοχή όπου έλαβε χώρα το δημοψήφισμα γειτνιάζει με τη Σλοβενία.
Κατηγορία:Δημοψηφίσματα
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο 2019
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο 2019 θα είναι η 30ή έκδοση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Τζούντο, η οποία θα γίνει στα πλαίσια των Ευρωπαϊκών Αγώνων 2019, στο Μινσκ της Λευκορωσίας από τις 22 έως τις 25 Ιουνίου 2019.
Πίνακας μεταλλίων
{{legend|#ccf|Διοργανώτρια χώρα}}
Παραπομπές
Τζούντο 2019
Βοδίνι Μαγνησίας
Το Βοδίνι είναι οικισμός της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας, ο οποίος βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χερσονήσου σε υψόμετρο 190 μέτρα. Απέχει περίπου 56 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και περίπου 16 χλμ. ΝΑ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά, το 1981 να απογράφονται στην τότε κοινότητα Προμυρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Προμυρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σηπιάδος του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 20 κάτοικοι.
Πέτρος ΣΤ΄ Αλεξανδρείας
Ο Πέτρος ΣΤ΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας κάποια στιγμή μεταξύ του 7ου και 8ου αιώνα.
Διαδέχθηκε τον Πέτρο Ε΄ Αλεξανδρείας. Τον Πέτρο ΣΤ΄ διαδέχθηκε ο Θεοφύλακτος Αλεξανδρείας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Γεγονότα Αυγούστου 2022
1 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Επιχείρηση και οικονομία
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
2 Αυγούστου
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
Νόμος και έγκλημα
Μαργαρίτα της Βαυαρίας (1363-1424)
Η Μαργαρίτα της Βαυαρίας (Margarete von Bayern, 1363 - Ντιζόν, 23 Ιανουαρίου 1423) δούκισσα της Βουργουνδίας μέσω του γάμου της με τον Ιωάννη τον Άφοβο ήταν το πέμπτο παιδί του Αλβέρτου δούκα της Βαυαρίας, κόμητος του Αινώ, της Ολλανδίας και της Ζηλανδίας και της Μαργαρίτας του Μπριγκ. Η Μαργαρίτα ήταν αντιβασίλισσα της Βουργουνδίας την περίοδο απουσίας του συζύγου της (1404 - 1419) και αντιβασίλισσα κατά την διάρκεια απουσίας του γιου της (1419 - 1423), έμεινε γνωστή για την επιτυχή υποστήριξη της Βουργουνδίας από τον Ιωάννη Δ΄ του Αρμανιάκ (1419).
Γεγονότα Αυγούστου 2022
2 Αυγούστου
Πολιτική και εκλογές
Μαργαρίτα της Βαυαρίας (1363-1424)
Σε διπλή τελετή στο Καμπραί (1385) η Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Ιωάννη, κόμη του Νεβέρ γιο και διάδοχο του Φιλίππου του Τολμηρού, δούκα της Βουργουνδίας και της Μαργαρίτας Γ΄ κόμισσας της Φλάνδρας, του Αρτουά και της Βουργουνδίας. Στον ίδιο διπλό γάμο ο αδελφός της Γουλιέλμος Β΄ της Βαυαρίας παντρεύτηκε την αδελφή του συζύγου της Μαργαρίτα της Βουργουνδίας, δούκισσα της Βαυαρίας, δούκισσα της Βαυαρίας. Μετά τον θάνατο του πεθερού της (1404) και της πεθεράς της (1405) ο σύζυγος της κληρονόμησε τις περιοχές και έγινε η ίδια δούκισσα.
Γεγονότα Αυγούστου 2022
3 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Διεθνείς σχέσεις
Μαργαρίτα της Βαυαρίας (1363-1424)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμησσες της Βουργουνδίας Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Κόμισσες του Αρτουά Κατηγορία:Κόμισσες του Νεβέρ Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας
Γεγονότα Αυγούστου 2022
3 Αυγούστου
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
4 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
5 Αυγούστου
Καταστροφές και δυστυχήματα (Mirror)
6 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
7 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Πολιτική και εκλογές
8 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Επιχειρήσεις και οικονομία
Διεθνείς σχέσεις
9 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
Επιστήμη και tεχνολογία
Πολιτική και εκλογές
Αθλητισμός
10 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
11 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
Νόμος και έγκλημα
12 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Επιχειρήσεις και οικονομία
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
13 Αυγούστου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος έγκλημα
14 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
15 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
16 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
17 Αυγούστου
Οικονομία και επιχειρήσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Διεθνείς σχέσεις
Νόμος και έγκλημα
Επιστήμη και τεχνολογία
18 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Οικονομία και επιχειρήσεις
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
19 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
20 Αυγούστου
Νόμος και έγκλημα
Υγεία και περιβάλλον
21 Αυγούστου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Διεθνείς σχέσεις
22 Αυγούστου
Διεθνείς σχέσεις
Νόμος και έγκλημα
Οικονομία
23 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Υγεία και περιβάλλον
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
24 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Οικονομία και επιχειρήσεις
Υγεία και περιβάλλον
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
25 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
26 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Νόμος και έγκλημα
27 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Διεθνείς σχέσεις
28 Αυγούστου
Καταστροφές
Διεθνείς σχέσεις
Νόμος και έγκλημα
29 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
30 Αυγούστου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
31 Αυγούστου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
08
Αντιπαγιούτα
Η Αντιπαγιούτα (ρωσικά: Антипаюта) είναι χωριό στη Ρωσία, στην Επαρχία Ταζόφσκι του Αυτόνομου θύλακα των Γιαμάλων Νένετς. Βρίσκεται στη βόρεια όχθη του χείλους Ταζόφσκι, στις εκβολές του ποταμού Παγιούτα. Το 2016, η πόλη είχε πληθυσμό 2.657 κατοίκων. Στην απογραφή του 2010 η πόλη είχε πληθυσμό 2.545 κατοίκων.
Μεταφορές
Στο χωριό λειτουργεί αεροδρόμιο. Τα ελικόπτερα της εταιρείας Γιαμάλ πραγματοποιούν πτήσεις προς τα χωριά Ναχόντκα και Γκίντα της επαρχίας Ταζόφσκι. . Κατά την περίοδο της ναυσιπλοΐας (από τα μέσα Ιουλίου έως το τέλος Σεπτεμβρίου) κάθε πέντε μέρες υπάρχει το πλοίο της γραμμής Σάλεχαρντ-Αντιπαγιούτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Ευστάθιος Αλεξανδρείας
Ο Ευστάθιος υπηρέτησε ως Έλληνας Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 813 και 817.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Ψαλτήριον
Το Ψαλτήριον είναι ένα από τα λειτουργικά βιβλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αναγιγνώσκεται στις ακολουθίες τού Εσπερινού και τού Όρθρου μία φορά την εβδομάδα (εκτός της περιόδου της Μ. Τεσσαρακοστής) και δύο φορές κατά την περίοδο της Μ. Τεσσαρακοστής.
Περιγραφή
Είναι ένα από τα επτά ποιητικά-διδακτικά βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης. Πήρε το όνομά του από το περιεχόμενό του, που είναι μία συλλογή 150+1 ψαλμών (ο τελευταίος είναι άνευ αρίθμησης). Συγγραφείς του είναι ο προφήτης και βασιλιάς Δαβίδ (για το ήμισυ των ψαλμών), ο Άσαφ, οι υιοί Κορέ και ακόμη ένας άγνωστος δημιουργός. Χρόνος συγγραφής είναι τα έτη 1005-966 π.Χ. για τους ψαλμούς τού Δαβίδ, ενώ οι υπόλοιποι γράφτηκαν σε διάφορες εποχές.
Μπορούν να χωριστούν σε είδη:
ή σε ευχαριστείας, διδακτικούς, μετανοίας, πένθους, μεσσιακούς και εσχατολογικούς.