cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εμπορία ανθρώπων στη Μάλτα
Προστασία
Η κυβέρνηση της Μάλτας ενσωμάτωσε δείκτες για την εμπορία ανθρώπων ως μέρος της διαδικασίας ασύλου για τους παράνομους μετανάστες, αλλά δεν είχε επίσημες διαδικασίες για το πώς να παραπέμψει τα δυνητικά θύματα στα κέντρα κράτησης μεταναστών σε συγκεκριμένες υπηρεσίες για την εμπορία ανθρώπων. Σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ το 2009, η κυβέρνηση επέβαλε αρχικά κράτηση σε όλους τους παράτυπους μετανάστες κατά την άφιξή τους στη Μάλτα. Ενώ εφάρμοσε μια ταχεία διαδικασία για ευάλωτους μετανάστες, συμπεριλαμβανομένων των εγκύων γυναικών, των οικογενειών και των ασυνόδευτων ανηλίκων για να απελευθερωθούν από την κράτηση σε ανοιχτά κέντρα (όπου στους μετανάστες παρέχεται στέγαση και κυβερνητικές κοινωνικές υπηρεσίες που διατίθενται σε όλους τους πολίτες της Μάλτας) χρειάζονται έως και τρεις μήνες. Η κυβέρνηση δεν παρείχε στα θύματα εμπορίας καταφύγιο ή υπηρεσίες κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, ούτε τα πιθανά θύματα εμπορίας αλλοδαπών εργαζομένων προσέφεραν άδειες διαμονής, κοινωνική, ιατρική και νομική βοήθεια, καθώς και άλλους πιθανούς πόρους ασφάλειας και προστασίας βάσει του νόμου της Μάλτας πριν την επιστροφή τους τη χώρα καταγωγής τους. Η κυβέρνηση δεν έχει αναπτύξει ή εφαρμόσει τυποποιημένες διαδικασίες για ασφαλή, εθελοντικό επαναπατρισμό για τα θύματα που εκμεταλλεύονταν το 2003 στη Μάλτα. Επίσης ενθαρρύνει τα θύματα εμπορίας να βοηθήσουν στη δίωξη των εμπόρων τους και προσπάθησαν να εφαρμόσουν δημιουργικούς τρόπους για να το επιτύχουν, ένα θύμα στο παρελθόν του επιτράπηκε να καταθέσει εναντίον της εμπορίας της μέσω τηλεδιάσκεψης.
Πρόληψη
Η κυβέρνηση της Μάλτας σημείωσε κάποια πρόοδο στην προώθηση των δραστηριοτήτων πρόληψης κατά της εμπορίας ανθρώπων κατά το τελευταίο έτος. Ο κυβερνητικός οργανισμός κοινωνικής πρόνοιας, συνέχισε να διανέμει λεπτομερή φυλλάδια για την ευαισθητοποίηση σχετικά με την εμπορία ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τον εντοπισμό πιθανών θυμάτων και καταστημάτων για τη βοήθεια των θυμάτων. Τα φυλλάδια αυτά τα διανέμει σε κλινικές υγείας, κοινοτικά κέντρα, εκκλησίες και σε χώρους ψυχαγωγίας για στόχευση δυνητικοί πελάτες της εμπορίας σεξ. Στα τέλη του 2009, η κυβέρνηση και μια διεθνής εταιρεία καλλυντικών υπέγραψαν μια συνεργασία όπου τα έσοδα από προϊόντα που πωλούνται από την επιχείρηση θα βοηθούσαν την κυβέρνηση να αναπτύξει μια εκστρατεία ευαισθητοποίησης σχετικά με την εμπορία παιδιών. Η Employment and Training Corporation πραγματοποίησε ενημερωτικές συνεδρίες στα κέντρα κράτησης μεταναστών για να ενημερώσει τους μετανάστες σχετικά με τα δικαιώματά τους και τη διαδικασία με την οποία θα αποκτήσουν άδειες εργασίας και κατάλληλη απασχόληση, εάν τους χορηγηθεί άσυλο και απελευθερωθούν. Η κυβέρνηση δεν παρακολούθησε επίσημα τις προσπάθειές της κατά της εμπορίας ανθρώπων και συνέχισε να στερείται εθνικού σχεδίου δράσης κατά της εμπορίας. Επίσης δεν ανέφερε κάποια συγκεκριμένα μέτρα για τη μείωση της πιθανής συμμετοχής υπηκόων της Μάλτας στον παιδικό σεξουαλικό τουρισμό στο εξωτερικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμπορία ανθρώπων ανά χώρα
Ναόμι Γου
Η Ναόμι Γου, γνωστή και ως SexyCyborg, είναι μια κινέζα δημιουργός υλισμικού ανοικτής πηγής (open source hardware, ΥΑΠ) και προσωπικότητα του Διαδικτύου, που ζει και εργάζεται στο Σεντσέν. Υποστηρίζει τη συμμετοχή των γυναικών στον χώρο των θετικών επιστημών και τεχνολογιών και του ΥΑΠ. Έχει μια από τις πιο έντονες παρουσίες ατόμου καταγώμενου από τον νότο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στο αγγλικό YouTube και στο Twitter.
Έργο
Η Ναόμι Γου είναι οπαδός του υλισμικού ανοιχτής πηγής και είναι υποστηρικτής της αυτοδιάθετης τροποποίησης του σώματος (body modification). Ως ακτιβίστρια χρησιμοποιεί το ίδιο της το σώμα ως πρόκληση ενάντια στα στερεότυπα που σχετίζονται με το φύλο και την τεχνολογία.
Μέρος των έργων της Γου αφορά σε φορούμενες τεχνολογίες (wearable technology), όπως ρούχα και αξεσουάρ cyberpunk. Ένα από τα πρώτα της δημιουργήματα το 2015 ήταν τα παπούτσια-πλατφόρμα με υποδοχές που στεγάζουν εργαλεία που χρησιμοποιούνται από χάκερς. Για το έργο της αυτό ανέφερε πως τα γυναικεία ρούχα συχνά δεν έχουν τσέπες, αλλά "τα ψηλοτάκουνα με πλατφόρμα έχουν πολύ αχρησιμοποίητο χώρο". Εκτός από τη δουλειά της ως κατασκευάστρια, η Γου εργάζεται επίσης ως επεξεργάστρια κώδικα, χρησιμοποιώντας ένα ανδρικό ψευδώνυμο για να προστατεύσει την ταυτότητά της και να αποτρέψει τις διακρίσεις λόγω φύλου στον επαγγελματικό αυτόν χώρο. Η πρόσφατη δημιουργία της Γου, το Sino: Bit, είναι ένας μικροεπεξεργαστής για την εκπαίδευση στην επιστήμη των υπολογιστών στην Κίνα και το πρώτο κινεζικό υλικό που έχει πιστοποίηση ΥΑΠ.
Τον Νοέμβριο του 2019 η Γου τέθηκε υπό κράτηση από τις κινέζικες αρχές υπό την κατηγορία διάδοσης ψευδών ειδήσεων σχετικά με την λογοκρισία στην χώρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κίνα Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες ανά εθνικότητα
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 1954
Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών της περιόδου 1954 ήταν το 2ο στην ιστορία του θεσμού. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Εθνικός για 2η συνεχόμενη φορά επικρατώντας στο Πειραϊκό ντέρμπι του Ολυμπιακού.
Α' Φάση
Η πρώτη φάση διεξήχθη με διαφορετική μορφή σε σχέση με τη διοργάνωση του 1953. Συγκροτήθηκαν γεωγραφικοί όμιλοι (4 επαρχιακοί, 1 κέντρου), με τον νικητή του κάθε επαρχιακού ομίλου να αγωνίζεται με τις 4 ομάδες του κέντρου, στη φάση των «8», σύστημα που εφαρμόστηκε και το 1955 και το 1956. Δεν μετείχε ο Ν.Ο. Πατρών.
Όμιλος Κέντρου
Όμιλος Βορείου Ελλάδος
Όμιλος Δυτικής Ελλάδος
Όμιλος Ανατολικής Ελλάδος
Ημιτελικοί
Πηγή: Ο Ν.Ο. Μυτιλήνης δεν προσήλθε στον αγώνα
Τελικός
Πηγή:
9/9/1954, 20:00, Ολυμπιακό Κολυμβητήριο, Αθήνα, Διαιτητής: Βίντουλιτ (Ιταλία) 22x22εσ|600px Blu e Bianco Strisce: Πατλάκας, Κουράντης (2), Ανδρεάδης (1), Καλφαμανώλης (3), Γεωργιάδης (1), Γαρύφαλλος (5), Χατζηκυριακάκης
22x22εσ|630px seven vertical stripes HEX-ED1C24 and White: Μοναστηριώτης, Μπίστης, Γερακαράκης, Τελειώνης, Μούρτζης, Παριάρος, Αλεξίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών
Sultans of Swing
To Sultans of Swing είναι ένα τραγούδι βρετανικού rock συγκροτήματος Dire Straits, που συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Dire Straits, του 1978. Το τραγούδι γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τον Μαρκ Νόπφλερ. Το 1978 κυκλοφόρησε και ως single, το οποίο σημείωσε εισπρακτική επιτυχία, κι έτσι επανακυκλοφόρησε και το 1979, μπαίνοντας στην πρώτη δεκάδα μερικών charts όπως των καναδικών, των ιρλανδικών, των νοτιοαφρικανικών και των βρετανικών. Στα αμερικανικά Billboard Hot 100 έφτασε στο νούμερο 4. Είναι το πρώτο single του σχήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1978 Κατηγορία:Τραγούδια των Dire Straits Κατηγορία:Singles του 1978 Κατηγορία:Singles του 1979 Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records Κατηγορία:Singles της Vertigo Records Κατηγορία:Singles (ντεμπούτο)
Αστέρας Παραποτάμου
Ο Αστέρας Παραποτάμου είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τον Παραπόταμο του νομού Θεσπρωτίας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1980 και έχει χρώματα το μπλε και το λευκό.
Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας και αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Παραποτάμου.
Ιστορία
Ο «Αθλητικός Γυμναστικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Αστέρας Παραποτάμου» ιδρύθηκε το 1980. Συμμετέχει στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας και τη σεζόν 1994-95 κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα και ανέβηκε στην Δ΄ Εθνική. Υποβιβάστηκε άμεσα στα τοπικά και τη σεζόν 1996-97 κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα και την επάνοδο του στην Δ΄ Ενική. Ο υποβιβασμός ήταν άμεσος ξανά.
Την σεζόν 2000-01 κατέκτησε το πρωτάθλημα και συμμετείχε στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου, χωρίς όμως επιτυχία. Το 2002-03 κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα και ανέβηκε στην Δ΄ Εθνική, όπου όμως για ακόμα μια φορά δεν κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία. Το 2010-11 κατέκτησε το πρωτάθλημα, ωστόσο όμως λόγω οικονομικής αδυναμίας δε δήλωσε συμμετοχή στην Δ΄ Εθνική.
Τη σεζόν 2016-17 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα, κερδίζοντας την άνοδο στην Γ΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του. Στην πρώτη του συμμετοχή δεν κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία και υποβιβάστηκε.
Διακεκριμένοι ποδοσφαιριστές
Χρήστος Τζάνης
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσπρωτίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1980
Βιρζίλ Σνεντέρ
Ο Αντουάν Βιρζίλ Σνεντέρ (γαλλικά: Antoine Virgile Schneider, το όνομα προφέρεται παραδοσιακά στα γαλλικά Σνεντρ) ήταν Γάλλος στρατηγός και πολιτικός. Γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1779 στο Bouquenom του Σαργκεμίν του Νομού Μοζέλ, στην ανατολική Γαλλία. Απεβίωσε στις 11 Ιουλίου 1847 στο Παρίσι. Ήταν απόγονος γνωστής οικογενείας ευγενών.
Βιογραφία
Γιος του γιατρού Κριστόφ Σνεντέρ (Christophe Schneider) και πρώτος ξάδερφος ή θείος των Άντολφ Σνεντέρ ή Σνάιντερ και Εζέν Σνεντέρ ή Σνάιντερ, γνωστών ιδιοκτητών σιδηρουργείων, που ήταν εγκατεστημένοι στην πόλη Λε Κρεζό, ( Le Creusot) ο Βιρζίλ Σνεντέρ αποφοίτησε από την Πολυτεχνική Σχολή του Παρισιού το 1799.
Ένα υπόμνημα που έγραψε για την Κέρκυρα απευθυνόμενο στον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, τον έκανε να κερδίσει τον τίτλο του έφεδρου αξιωματικού του Μηχανικού. Υπολοχαγός κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Ναπολέοντας στην Πολωνία, Λοχαγός κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου (1808), πήρε μέρος στις πολιορκίες της Σαραγόσα (1808-1809) και της Φιγέρες (1811). Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη της Αυτοκρατορίας στις 23 Φεβρουαρίου 1811, έγινε Υπασπιστής του Στρατηγού Κλαρκ (Général Clarke). Στη συνέχεια μιας αποστολής στα Ιόνια Νησιά, συμμετείχε στην εκστρατεία στη Ρωσία και φυλακίστηκε στο Ντάντσιχ το 1813 με τον Στρατηγό Ράππ (Général Rapp). Διορίστηκε Συνταγματάρχης το 1815. Αιχμάλωτος πολέμου κατά την συνθηκολόγηση της Γαλλίας, επέστρεψε στη Γαλλία όταν η ειρήνη υπογράφηκε. Kατά τη διάρκεια της στιγμιαίας επιστροφής του Ναπολέοντα στην εξουσία, των "Εκατό ημερών", ήταν επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου του Στρατηγού Ράππ, ο οποίος διοικούσε το 5ο Σώμα, εντεταλμένο για την προστασία του Ρήνου. upright=1.3|αριστερά|μικρογραφία| Η κατάληψη της Πάτρας από τον Αντιστράτηγο Σνεντέρ στις 4 Οκτωβρίου 1828, του [[Ιπολίτ Λεκόντ ]] Είχε τεθεί αρχικά σε αναγκαστική συνταξιοδότηση κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών της Παλινόρθωσης των Βουρβόνων, όμως ανεκλήθη στην υπηρεσία το 1819 και πήρε μέρος στην Εκστρατεία της Ισπανίας (1823) και ιδιαίτερα στην πολιορκία της Παμπλόνα ως Συνταγματάρχης του 20ου Τάγματος του Ελαφρού Πεζικού. Διορίστηκε Αντιστράτηγος (Maréchal de camp) στις 22 Μαΐου 1825.
Ο Σνεντέρ στο Ναυαρίνο
Ως Στράτηγος της Τρίτης Ταξιαρχίας ο Σνεντέρ συμμετείχε στην Εκστρατεία του Μοριά (1828) στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, υπό τη διεύθυνση του Στρατάρχη Μαιζώνος ( Maison) ο οποίος ηγείτο του γαλλικού εκστρατευτικού σώματος με δύναμη 14 με 16 χιλιάδες άνδρες, (με το Σπηλιάδη να αναφέρει 18 χιλιάδες, έχοντας 6.000 σε εφεδρεία στην Τουλόν). Είχε εντολή να αποβιβασθεί στη Πελοπόννησο, με σκοπό να αναγκάσει τα αιγυπτιακά στρατεύματα σε άμεση αναχώρηση από εκεί. Ο Σνάιντερ έφθασε και αποβιβάσθηκε στο Ναβαρίνο στις 2 Σεπτεμβρίου.
Η άφιξη των γαλλικών στρατευμάτων στη Πελοπόννησο εξέπληξε τον Ιμπραήμ Πασά, που μετά την υπογραφή της συνθήκης Αλεξάνδρειας μερικές εβδομάδες πριν, ήταν έτοιμος να επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια. Αν και ο Μαιζών διαβεβαίωσε τον Ιμπραήμ για τα φιλικά αισθήματα της γαλλικής κυβέρνησης, δεν επέτρεψε στη συνέχεια στους αιχμαλώτους να επιστρέψουν στην Αίγυπτο και απαίτησε από τον Ιμπραήμ να παραδώσει στα γαλλικά στρατεύματα τα φρούρια που κατείχε στη Πελοπόννησο. Ο Ιμπραήμ επικαλούμενος όρο της συνθήκης «βάσει του οποίου θα παρέμεναν στα πελοποννησιακά κάστρα 1200 άντρες» αρνήθηκε το αίτημα του Μαιζών που διέταξε ένα μέρος του στρατού να προχωρήσει προς τους Τούρκους του Νεοκάστρου (Ναβαρίνου). Ταυτόχρονα η τρίτη μοίρα του Σνεντέρ κατευθύνθηκε εναντίον του Φρουρίου της Πάτρας.
Ο Ιμπραήμ μετά από τις ενέργειες του γαλλικού στρατού αναγκάστηκε να εγκαταλείψει άμεσα την Πελοπόννησο και η αποχώρηση του αιγυπτιακού στρατού έγινε σε τρείς φάσεις. Στις 2 Οκτωβρίου έφυγε και ο ίδιος ο Ιμπραήμ με τα τελευταία στρατεύματα «υπό την συνοδεία συμμαχικών πλοίων».
Ο Σνεντέρ στην Πάτρα
Ήταν ο πρώτος που έφθασε στην Πάτρα με 3.000 άνδρες στις 3 Οκτωβρίου του 1828. Αποβιβάστηκε στην περιοχή του Αγίου Ανδρέα και στρατοπέδευσε στην Άνθεια λίγο πιο έξω από την πόλη, όπου δέχθηκε την επομένη ημέρα αντιπροσωπεία «σταλμένη από τον Τούρκο φρούραρχο Χατζή Αβδούλ Αγά και τους προξένους της Γαλλίας Μπερτίνι και Αγγλίας Γκριν» από την οποία απαίτησε να ανοίξουν αμέσως τις πύλες του Κάστρου. Ο Τούρκος διοικητής αρνήθηκε και ο Σνεντέρ προώθησε τους άνδρες του και έδωσε στους Τούρκους «24ωρη προθεσμία για να συνθηκολογήσουν». Στις 7 Οκτωβρίου 1828, «ανέπτυξε ένα τάγμα στις παρυφές του κάστρου» και ετοιμάστηκε για επίθεση. Οι Τούρκοι τότε υποχώρησαν, υπέστειλαν τη σημαία τους, άνοιξαν τις πύλες και ο Σνεντέρ «παρέλαβε το φρούριο και την πόλη από τους Τούρκους, επικυρώνοντας το πρωτόκολλο παράδοσης», ενώ λίγο αργότερα, στις 19 Οκτωβρίου 1828, με το ίδιο πρωτόκολλο και την συνθήκη που υπογράφηκε πήρε, από τις τουρκικές-αιγυπτιακές κατοχικές δυνάμεις του Ιμπραήμ Πασά και το «Καστέλι του Μοριά» (Κάστρο του Ρίου). αριστερά|μικρογραφία|Παράδοση Κάστρου Μοριά. Ιστορικό Αρχείο Ευγενίας Αντωνίου Σκιαθά.
Όταν εμφανίστηκε επιδημία πανώλης στην περιοχή Καλαβρύτων της ορεινής Αχαΐας αποδείχτηκε εξαιρετικά αποτελεσματικός, «κάνοντας ακόμα και εράνους ανάμεσα στους Γάλλους στρατιώτες». Βοήθησε τον Καποδίστρια να ιδρύσει σχολείο στην Πάτρα και επί των ημερών του «λειτούργησαν τέσσερα γαλλικά σχολεία στην πόλη, στα οποία οι δάσκαλοι προσπαθούσαν να εμφυσήσουν στα παιδιά, μεταξύ άλλων, απεριόριστη ευγνωμοσύνη προς τους Γάλλους».
Μετά την πλήρη απελευθέρωση της Πελοποννήσου από τα τουρκο-αιγυπτιακά στρατεύματα, διορίστηκε αρχηγός των στρατευμάτων για να αντικαταστήσει τον Στρατάρχη Μαιζών, και όταν κλήθηκε πίσω στη Γαλλία τον Ιούλιο 1831, έλαβε το «Σπαθί της Τιμής» από την Ελληνική Κυβέρνηση.
Ο Σνεντέρ στη Γαλλία
Προήχθη στον βαθμό Στρατηγού στις 12 Αυγούστου 1831 και διορισμένος Διευθυντής του Επιτελείου στο Υπουργείο Πολέμου στις 20 Νοέμβριου 1832, εκλέχτηκε Βουλευτή του νομού Μοζέλ (κοινότητα Σαργκεμίν) στις 21 Ιουνίου 1834, και επανεξελέγη στις 4 Νοέμβριου 1837 και στις 2 Μαρτίου 1839. Διορίστηκε Υπουργός Πολέμου στη δεύτερη Κυβέρνηση του Στρατάρχη Σουλτ στις 12 Μαΐου 1839 και έπρεπε να θέσει υποψηφιότητα ενώπιον των ψηφοφόρων του που επιβεβαίωσαν την θητεία του στις 8 Ιουνίου 1839. Διατήρησε το χαρτοφυλάκιο του μέχρι την 1η Μαρτίου 1840. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Κυβέρνηση, βελτίωσε τις συνθήκες των αξιωματικών και αναδιοργάνωσε το Γενικό Επιτελείο. Στις 28 Νοεμβρίου 1840 ο στρατηγός Σνάιντερ έλαβε εντολή από τα στρατεύματα του εξωτερικού τμήματος του Παρισιού που συνεργάστηκαν στο έργο των οχυρώσεων της πρωτεύουσας και στις 17 Ιουλίου 1841 έγινε Πρόεδρος της Επιτροπής του Πεζικού. Επανεκλέχθηκε αναπληρωτής στις 9 Ιουλίου 1842 και στις 1  Αυγούστου 1846.
Πέθανε στο Παρίσι στις 11 Ιουλίου 1847
Έργα
Συνεργάστηκε στον στρατιωτικό θεατή.
Σημειώσεις
<references group="Ν" />
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Γάλλοι στρατηγοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Λήμματα Επιχείρησης Γαλλία Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P166 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P106 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P27 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P119
Ζάαλε
Ο Ζάαλε (γερμανικά: Saale), γνωστός και ως Σαξονικός Ζάαλε (Sächsische Saale) και Θουριγγικός Ζάαλε (Thüringische Saale), είναι ποταμός στη Γερμανία και παραπόταμος του Έλβα στην αριστερή όχθη. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον μικρότερο Φραγκονικό Ζάαλε, έναν παραπόταμο στη δεξιά όχθη του Μάιν, ή τον Ζάαλε στην Κάτω Σαξονία, έναν παραπόταμο του Λάινε.
Ετυμολογία
Το σλαβικό όνομα του Ζάαλε, Solawa, που βρίσκεται ακόμα στα σορβικά κείμενα, προέρχεται από τα παλαιά υψηλά γερμανικά sol, «αλάτι» και awa, «νερό».
Πορεία
αριστερά|μικρογραφία| Ο Ζάαλε στο [[Μπατ Κύζεν]] Ο Ζάαλε πηγάζει από την πλαγιά του βουνού Γκρόσερ Βάλντσταϊν κοντά στο Ζελ στα Όρη Φίχτελ στην Άνω Φραγκονία (Βαυαρία), σε υψόμετρο 728 μέτρων. Ακολουθεί μια ελικοειδή πορεία προς βόρεια κατεύθυνση και αφού περάσει τη βιομηχανική πόλη Χοφ, εισέρχεται στη Θουριγγία. Ρέει ανάμεσα σε ευρέως δασώδη χαμηλά βουνά του δάσους της Θουριγγίας μέχρι να φτάσει στην κοιλάδα του Ζάαλφελντ. Μετά το Ζάαλφελντ, ο Ζάαλε φτάνει στο Ρούντολστατ. Εδώ δέχεται τα νερά του ποταμού Σβάτσα, στην κοιλάδα του οποίου βρίσκεται το ερειπωμένο κάστρο του Σβάρτσμπουργκ, η προγονική έδρα του πρώην κυβερνώντος Οίκου του Σβάρτσμπουργκ.
Από το Ζάαλφελντ, ο Ζάαλε εισέρχεται στην περιοχή των ασβεστολιθικών λόφων βόρεια του δάσους της Θουριγγίας και ρέει κάτω από τους λόφους που περικλείουν την πανεπιστημιακή πόλη Ιένα. Εισέρχεται στη Σαξονία-Άνχαλτ και περνά την λουτρόπολη Μπατ Κύζεν και διέρχεται από το Βάισενφελς, το Μέρζεμπουργκ, το Χάλλε, το Μπέρνμπουργκ και το Κάλμπε. Τελικά ενώνεται με τον Έλβα ακριβώς πάνω από το Μπάρμπι, αφού διανύσει μια απόσταση 413 χλμ. — συντομεύτηκε κατά 14 χλμ. από μια παράκαμψη από το φυσικό του μήκος των 427 χλμ..
Ο Ζάαλε είναι πλωτός από το Νάουμπουργκ και σχεδιάζεται επίσης να συνδεθεί από τη Λάινα με το Λευκό Έλστερ κοντά στη Λειψία με ένα ημιτελές κανάλι. Το έδαφος του κατώτερου τμήματος της κοιλάδας του είναι εξαιρετικά γόνιμο και παράγει, μεταξύ άλλων καλλιεργειών, μεγάλες προμήθειες ζαχαρότευτλων. Μεταξύ των παραποτάμων του είναι οι Λευκός Έλστερ, Νότιος και Βόρειος Ρέγκνιτς και Όρλα στη δεξιά όχθη και οι Ιλμ, Ούνστρουτ, Σάλσα, Βίπερ και Μπόντε στην αριστερά όχθη. Η ανώτερη πορεία του είναι γρήγορη. Η κοιλάδα του, μέχρι το Μέρσεμπουργκ, περιέχει πολλά κάστρα που στεφανώνουν τα περίκλειστα ύψη.
Πηγές
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Έλβα Κατηγορία:Ποταμοί της Βαυαρίας Κατηγορία:Ποταμοί της Θουριγγίας Κατηγορία:Ποταμοί της Σαξονίας-Άνχαλτ Κατηγορία:Όρη Φίχτελ Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Ριχάρδος Α΄ της Κάπουα
Ο Ριχάρδος Ντρένγκοτ, Richard Drengot (απεβ. 1078) ήταν κόμης της Αβέρσα (1049–1078), πρίγκιπας της Κάπουα (1058–1078, ως Ριχάρδος Α΄) και δούκας της Γκαέτα (1064–1078).
Πρώιμη καριέρα στην Ιταλία
Ο Ριχάρδος, ο οποίος καταγόταν από κοντά στη Ντιέπ στο Πεΐ ντε Κω στην ανατολική Νορμανδία, ήταν γιος του Άσκλετιν Α΄ κόμη της Aτσερέντσα και νεότερος αδελφός του Άσκλετιν Β΄ κόμη της Αβέρσα, και ανιψιός του Ράινουλφ Ντρένγκοτ. Ο Ριχάρδος έφτασε στη Νότια Ιταλία λίγο μετά το τέλος του Ράινουλφ το 1045, συνοδευόμενος από σαράντα Νορμανδούς ιππότες. Όταν έφτασε για πρώτη φορά στην Aβέρσα, σύμφωνα με τον Αμάτους του Μοντεκασίνo, ο Ριχάρδος επευφημήθηκε από τους ανθρώπους που τον ακολουθούσαν σαν να ήταν κόμης. Περιγράφεται ως εντυπωσιακά όμορφος, ένας νεαρός άνδρας με ανοιχτόχρωμο δέρμα, ο οποίος ίππευε ένα άλογο τόσο μικρό, που τα πόδια του σχεδόν άγγιζαν το έδαφος. Αλλά η προσοχή που συγκέντρωσε, ενόχλησε τον εξάδελφό του, Ράινουλφ Tρινκανόκτε, τον κυβερνώντα κόμη της Aβέρσα, που του ζήτησε να φύγει. Στη συνέχεια ο Ριχάρδος ανέλαβε υπηρεσία στον Ονφρουά των Ωτβίλ, αδελφό του Ντρόγκο των Ωτβίλ κόμη της Απουλίας, ο οποίος του φέρθηκε με μεγάλο σεβασμό και τιμή.
Όταν ο Σαρούλο του Τζεντσάνo, οπαδός τού -αδελφού τού Ριχάρδου- Άσκλετιν Β΄ (απεβ. π. 1045), ανακάλυψε ότι ο Ριχάρδος ήταν με τον Ονφρουά, πλησίασε τον Ριχάρδο και του ζήτησε να έρθει στο Τζεντσάνο, το οποίο είχε κυβερνήσει ο αδελφός του. Ο Ριχάρδος ήρθε και οι κάτοικοι της πόλης τον δέχτηκαν ως κύριό τους, δίνοντάς του την εξουσία στην πόλη. Με τη βοήθεια του Σαρούλο, η λεηλασία και η λαφυραγωγία του Ριχάρδου τον έκαναν αρκετά ισχυρό, ώστε ο Ραϊνούλφος, σε μία προσπάθεια να κατευνάσει τον Ριχάρδο, του έδωσε ως επιχορήγηση εκτάσεις, που προηγουμένως κατείχε ο αδελφός του Άσκλετιν. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τον Ντρόγκo, αλλά αυτή τη φορά ήταν λιγότερο επιτυχής, διότι ο Ντρόγκo συνέλαβε και φυλάκισε τον Ριχάρδο, θέτοντάς τον στο έλεος του Ντρόγκo. Ο Ριχάρδος παρέμεινε εκεί, μέχρι που απεβίωσε ο Ραϊνούλφος αφήνοντας έναν νήπιο γιο, τον Χέρμαν, ο οποίος χρειαζόταν έναν επίτροπο για να κυβερνήσει. Ο επικυρίαρχος της Αβέρσα και της Απουλίας, ο Γουαϊμάρος Δ΄ πρίγκιπας του Σαλέρνo, επέτυχε την απελευθέρωση του Ριχάρδου και τον όρισε επίτροπο του Χέρμαν το 1048. Ωστόσο σύντομα ο Χέρμαν εξαφανίστηκε από τα αρχεία και ο Ριχάρδος ονόμασε τον εαυτό του κόμη.
Κόμης της Αβέρσα
Ήταν παρών το 1053 στη μάχη του Τσιβιτάτε, όπου διοικούσε τη δεξιά πτέρυγα κατά των Λομβαρδών του παπικού στρατού. Επιτέθηκε πρώτος εκείνη την ημέρα και κατέβαλε το σώμα των Λομβαρδών, καταδιώκοντάς τους σε μεγάλη απόσταση, προτού γυρίσει πίσω για να βοηθήσει τον Ονφρουά και τον Ροβέρτο Γυισκάρδο. Η μάχη έληξε με αποφασιστική νίκη των Νορμανδών. Οι πολίτες παρέδωσαν αμέσως τον πάπα Λέοντα Θ΄ στους Νορμανδούς, οι οποίοι του φέρθηκαν με τον μέγιστο σεβασμό, ενώ παρόλα αυτά συνόδευαν τον πάπα στο Μπενεβέντο, όπου κρατήθηκε μέχρι λίγο πριν από το τέλος του το 1054. Μία σειρά θανάτων κατά την περίοδο 1054–1056, αυτή του πάπα Λέοντα Θ΄ χωρίς άμεσο διάδοχο, του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ' Μονομάχου που δημιούργησε στην Κωνσταντινούπολη εσωτερικές διαμάχες και του βασιλιά Ερρίκου Γ΄ αφήνοντας ένα παιδί ως διάδοχο, έδωσε στους Νορμανδούς σχεδόν ελευθερία στη Νότια Ιταλία. Ο Ριχάρδος επιζητούσε συνεχώς την εδαφική επέκταση μέσω του πολέμου εναντίον των Λομβαρδών γειτόνων του, τού Πανδόλφου ΣΤ΄ πρίγκιπα της Κάπουα και τού γιου και διαδόχου τού Γουαϊμάρος, Γισούλφος Β΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο. Έσπρωξε πίσω τα σύνορα του τελευταίου, μέχρις ότου απέμεινε από το άλλοτε μεγάλο πριγκιπάτο μόνο η πόλη του Σαλέρνο· και όταν ο αδύναμος πρίγκιπας της Κάπουα απεβίωσε το 1057, ο Ριχάρδος πολιόρκησε αμέσως την Κάπουα και πήρε τον πριγκιπικό τίτλο (1058) από τον αδελφό τού Πανδόλφου ΣΤ΄, τον Λανδούλφος Η΄, αλλά άφησε τα κλειδιά της πόλης στα χέρια των Λομβαρδών για τουλάχιστον άλλα τέσσερα χρόνια, μέχρι τις 12 Μαΐου 1062
Σχέσεις με τη Γκαέτα
Το 1062 ο Ριχάρδος έστειλε τον γιο του Ιορδάνη (Α΄) να πάρει την Γκαέτα από τον Ατενούλφο Β΄, αλλά στον Ατενούλφο Β΄ επετράπη να συνεχίσει την προσωπική του κυριαρχία μέχρι το 1064. Πάντως εκείνη τη χρονιά ο Ριχάρδος και ο Ιορδάνης οικειοποιήθηκαν τους δουκικούς και υπατικούς τίτλους των ηγεμόνων της Γκαέτα. Ο Ριχάρδος κατέπνιξε μία μετέπειτα εξέγερση του Ατενούλφου Β΄.
Σχέσεις με τον παπισμό
Τον Φεβρουάριο του 1059 ο Χίλντεμπραντ, ο μελλοντικός πάπας Γρηγόριος Ζ΄, τότε μόνο υψηλόβαθμο μέλος της παπικής Κουρίας, ταξίδεψε στην Κάπουα, για να ζητήσει τη βοήθεια τού Ριχάρδου για λογαριασμό τού μεταρρυθμιστή πάπα Νικολάου Β΄ εναντίον του αντιπάπα Βενέδικτου Ι΄. Σύντομα, ο Ριχάρδος πολιορκούσε τον Βενέδικτο Ι΄ στη Γκαλερία και το 1059 ο Νικόλαος Β΄ συγκάλεσε Σύνοδο στο Μέλφι, όπου επιβεβαίωσε τον Ροβέρτο Γυισκάρδο ως δούκα της Απουλίας, της Καλαβρίας και της Σικελίας και τον Ριχάρδο ως κόμη της Αβέρσας και πρίγκιπα της Κάπουα. Ο Ριχάρδος ορκίστηκε πίστη στον πάπα και σεβασμό για την παπική επικράτεια, μεταμορφώνοντας πλήρως την πολιτική υποτέλεια της νότιας Ιταλίας και αφαιρώντας τούς λίγους εναπομείναντες ανεξάρτητους Βυζαντινούς και Λομβαρδούς πρίγκιπες και τον βασιλιά της Γερμανίας από τον χάρτη.
Το 1061, και πάλι κατόπιν αιτήματος του Χίλντεμπραντ, εγκατέστησε στρατιωτικά τον παπικό υποψήφιο των μεταρρυθμιστών Αλέξανδρο Β΄ ενάντια στις αξιώσεις ενός αντιπάπα, αυτή τη φορά του Ονώριου Β΄. Έγινε γρήγορα αναγορευτής παπών, αν και το 1066, έχοντας ακόμα την επιθυμία να επεκτείνει τη δύναμή του προς όλες τις κατευθύνσεις, βάδισε στην ίδια τη Ρώμη, αλλά νικήθηκε από τους Τοσκανούς συμμάχους του πάπα.
Το 1071, όταν ο Ροβέρτος Γυισκάρδος ήταν μακριά και πολιορκούσε το Παλέρμο, οι κύριοι βαρόνοι του, ο Αβελάρδος και ο Χέρμαν γιοι του αδελφού του Ονφρουά, ο Πέτρος κύριος του Tράνι και ο κύριος του Τζιοβινάτσo επαναστάτησαν με την υποστήριξη τού Ριχάρδου της Κάπουα και τού Γισούλφος του Σαλέρνo. Αν και ο Ροβέρτος γρήγορα διέλυσε όλες τις απειλές για τη δύναμή του από το εσωτερικό, αρρώστησε και δεν μπόρεσε να κάνει μία εκστρατεία εναντίον του Ριχάρδου, ο οποίος σύντομα επιβεβαιώθηκε στην ιδιοκτησία του και συμμάχησε με τον νέο πάπα, Γρηγόριο Ζ΄ Χίλντεμπραντ.
Το 1076, ως απάντηση στην εκτόπιση του πάπα από τον βασιλιά Ερρίκο Δ΄, ο Ροβέρτος και ο Ριχάρδος έστειλαν ο καθένας πρεσβευτές στον άλλον. Συναντήθηκαν στη μέση του δρόμου και κανόνισαν μία συνάντηση των δύο ηγεμόνων στο Mόντε Κασίνo αργότερα εκείνο το έτος. Δημιουργήθηκε μία συμμαχία και ο πάπας αφόρισε τον βασιλιά και αποδείχθηκε ικανός να φροντίσει τον εαυτό του. Οι δύο Νορμανδοί ηγέτες κάθισαν, για να πολιορκήσουν τον Γισούλφος στο Σαλέρνο. Η πολιορκία ήταν επιτυχής και ο Γισούλφος κατέφυγε στην Κάπουα, όπου προσπάθησε να ξεσηκώσει τον Ριχάρδο εναντίον του Ροβέρτου, ο οποίος είχε κρατήσει το Σαλέρνo, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο Ριχάρδος άρχισε να πολιορκεί τη Νάπολη, ακόμη ανεξάρτητη, με τη βοήθεια ενός ναυτικού αποκλεισμού από τον Ροβέρτο. Στη συνέχεια, στις 3 Μαρτίου 1078, ο πάπας αφόρισε τον Ροβέρτο και τον Ριχάρδο και αμέσως μετά ο Ριχάρδος ασθένησε βαριά στην Κάπουα. Γρήγορα συμφιλιώθηκε με την Εκκλησία και απεβίωσε. Ο μεγαλύτερος γιος του, ο προαναφερθείς Ιορδάνης (Α΄), ο οποίος είχε εισβάλει σε εκκλησιαστικές περιοχές στο Αμπρούτσι εκείνη την εποχή, ταξίδεψε στη Ρώμη για να ανανεώσει την πίστη του στον πάπα και να επικυριωθεί στους τίτλους και τις κτήσεις τού πατέρα του. Η Νάπολη παρέμεινε απόρθητη.
Οικογένεια
Ο Ριχάρδος νυμφεύτηκε τη Φρεντεσέντε των Ωτβίλ, κόρη του Ταγκρέδου και αδελφή του Ροβέρτου Γυισκάρδου δούκα της Απουλίας. Μαζί είχαν τέκνα:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Κόμητες της Αβέρσα Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα
Φιλίπα Αζεβέντο
εναλλ.=filipa azevedo|μικρογραφία|Η Φιλίπα Αζεβέντο το 2010, στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision στο Όσλο Η Φιλίπα Αζεβέντο ντε Μαγκαλιάες (γεννημένη στις 31 Ιουλίου 1991), είναι πορτογαλίδα τραγουδίστρια. Διαμένει στο Ηνωμένο Βασίλειο ενώ παρακολουθεί μουσική σχολή στο Λονδίνο. Η Αζεβέντο εκπροσώπησε την Πορτογαλία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2010 με το τραγούδι "Há dias assim", τερματίζοντας 18η ανάμεσα σε 25 χώρες στο Όσλο της Νορβηγίας στις 29 Μαΐου 2010.
Η Αζεβέντο γεννήθηκε στο Πόρτο και μέχρι την ηλικία των δεκαπέντε ετών έζησε στο χωριό Μοντεζέλο, κοντά στην Μέλρες της ενορίας του Γκοντομάρ, στη βόρεια Πορτογαλία. Στην ηλικία των 12 ετών συμμετείχε σε ένα μάθημα στο Δυτικό Φεστιβάλ Συναυλιών στο Ωδείο Μουσικής του Πόρτο, όπου εκεί ανακάλυψε το πάθος και το ταλέντο για το τραγούδι. Σύντομα εγκατέλειψε τα μαθήματα για να ακολουθήσει μουσική σταδιοδρομία, ενώ στην ηλικία των 16 ετών συμμετείχε στην εκπομπή Família Superstar (την πορτογαλική έκδοση του The Superstar Family Show).
Κρις Κολόμπους (σκηνοθέτης)
Ο Κρις Τζόζεφ Κολόμπους (αγγλικά: Chris Joseph Columbus, 10 Σεπτεμβρίου 1958) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης και παραγωγός. Περισσότερο γνωστός είναι για τις σκηνοθετικές του δουλειές στις ταινίες Μόνος στο Σπίτι (1990), Home Alone 2: Lost in New York (1992), Η Κυρία Ντάουτφαϊερ (1993), Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος (2001) και Ο Χάρι Πότερ και η Κάμαρα με τα Μυστικά (2002).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Γιάκομπ Ρόγκεβεν
Ο Γιάκομπ Ρόγκεβεν (Jacob Roggeveen, 1 Φεβρουαρίου 1659 – 31 Ιανουαρίου 1729) ήταν Ολλανδός εξερευνητής που στάλθηκε να βρει την Terra Australis και τη Γη του Ντέιβις, αλλά αντίθετα βρήκε το Νησί του Πάσχα (ονομάστηκε έτσι επειδή έφτασε εκεί την Κυριακή του Πάσχα). Ο Γιάκομπ Ρόγκεβεν βρήκε επίσης τους Bora Bora και Maupiti των Νήσων Society, καθώς και τη Σαμόα. Σχεδίασε την αποστολή μαζί με τον αδελφό του Γιαν Ρόγκεβεν, ο οποίος έμεινε στην Ολλανδία.
Μικρή ηλικία
Ο πατέρας του, Άρεντ Ρόγκεβεν, ήταν μαθηματικός με πολλές γνώσεις της αστρονομίας, της γεωγραφίας, της ρητορικής, της φιλοσοφίας και της θεωρίας της ναυσιπλοΐας. Ασχολήθηκε με τη μελέτη της μυθικής Terra Australis, και πήρε ακόμη και δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για μια εξερευνητική εκδρομή, αλλά ο γιος του, σε ηλικία 62 ετών, εξόπλισε τελικά τρία πλοία και έκανε την αποστολή.
Έγινε συμβολαιογράφος του Μίντελμπουρχ (πρωτεύουσας της επαρχίας Ζίλαντ, όπου γεννήθηκε). Στις 12 Αυγούστου 1690, αποφοίτησε ως διδάκτορας της Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Harderwijk. Παντρεύτηκε τη Marija Margaerita Vincentius, η οποία πέθανε τον Οκτώβριο του 1694. Το 1706, εντάχθηκε στην Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών (VOC) και μεταξύ 1707 και 1714 ως Raadsheer van Justitie στη Batavia, Ολλανδική Ανατολική Ινδία (τώρα Τζακάρτα). Εκεί παντρεύτηκε την Anna Adriana Clement, η οποία πέθανε αμέσως μετά. Το 1714 επέστρεψε μόνος του στο Μίντελμπουρχ.
Ενεπλάκη σε θρησκευτικές διαμάχες, υποστηρίζοντας τον φιλελεύθερο ιεροκήρυκα Pontiaan van Hattem δημοσιεύοντας το φυλλάδιό του De val van's werelds afgod (Η πτώση του ειδώλου του κόσμου). Το πρώτο μέρος εμφανίστηκε το 1718 στο Μίντελμπουρχ, και στη συνέχεια κατασχέθηκε από το δημοτικό συμβούλιο και κάηκε. Ο Γιάκομπ Ρόγκεβεν διέφυγε από το Μίντελμπουρχ στο κοντινό Flushing. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη μικρή πόλη Arnemuiden και δημοσίευσε τα μέρη 2 και 3 της σειράς, προκαλώντας και πάλι μια διαμάχη.
Εξερευνήσεις
Την 1η Αυγούστου 1721 ηγήθηκε μιας αποστολής που χρηματοδοτήθηκε από την Ολλανδική Εταιρεία Δυτικών Ινδιών, τους ανταγωνιστές της VOC, για να αναζητήσει την Terra Australis και να ανοίξει μια δυτική εμπορική οδό προς τα «Νησιά Μπαχαρικών». Ο στόλος του αποτελούνταν από τρία πλοία, το Arend, το Thienhoven και το Africache Galey και είχε πλήρωμα 223 άνδρες.
Ο Γιάκομπ Ρόγκεβεν κατέπλευσε αρχικά προς τα νησιά Φώκλαντ (τα οποία μετονόμασε σε "Belgia Australis"), πέρασε από το στενό του Le Maire και συνέχισε νότια έως πέρα ​​από 60 μοίρες νότια για να εισέλθει στον Ειρηνικό Ωκεανό. Έφτασε στην ξηρά κοντά στη Βαλδίβια της Χιλής. Επισκέφτηκε τα νησιά Juan Fernández, όπου πέρασε από τις 24 Φεβρουαρίου έως τις 17 Μαρτίου. Η αποστολή έφτασε αργότερα στο Νησί του Πάσχα (Ράπα Νούι) την Κυριακή του Πάσχα, 5 Απριλίου 1722 (όπου ανέφερε ότι είδε 2.000-3.000 κατοίκους). Ο Γιάκομπ Ρόγκεβεν χαρτογράφησε την τοποθεσία έξι νησιών στο Αρχιπέλαγος Tuamotu, δύο νησιών στα νησιά Society και τεσσάρων νησιών στη Σαμόα, χάνοντας τη ναυαρχίδα του, Africache Galey στην ατόλη Takapoto. Στη Μακατέα, άνοιξε πυρ σε μια γεμάτη από κόσμο παραλία ως αντίποινα για μια βίαιη συνάντηση με τους κατοίκους, και σε αντάλλαγμα οι Μακατέοι έστησαν ενέδρα σε ένα πάρτι στην ακτή, σκοτώνοντας δέκα από τα μέλη του πληρώματος του. Τα υπόλοιπα δύο πλοία πέρασαν από τη Νέα Γουινέα για να φτάσουν στη Μπαταβία το 1722, όπου συνελήφθη για παραβίαση του μονοπωλίου της VOC και κατασχέθηκαν τα πλοία του. Μετά από μια μακρά δίκη στην Ολλανδία, η VOC αναγκάστηκε αργότερα να τον αποζημιώσει για τις απώλειές του και να πληρώσει το πλήρωμά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί εξερευνητές
Αγία Κυριακή Ικαρίας
Με την ονομασία Αγία Κυριακή Ικαρίας αναφέρονται οι οικισμοί :
Μαρία Πεδράθα
Η Μαρία Πεδράθα Μορίγιο (Μαδρίτη, 26 Ιανουαρίου, 1996) είναι Ισπανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης που έγινε γνωστή για τους ρόλους της στις σειρές La casa de papel, Elite και Toy Boy.
Βιογραφία
Η Μαρία Πεδράθα Μορίγιο γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 26 Ιανουαρίου του 1996. Σε ηλικία 8 ετών, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα κλασικού χορού στο Royal Professional Conservatory of Dance Mariemma. Ακολουθώντας τις συμβουλές της μητέρας της, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής ενώ παρακολουθούσε μαθήματα χορού σε ωδείο, μέχρι την ηλικία των 18 ετών.
Προσωπική ζωή
Η Μαρία ξεκίνησε μια σχέση με τον επίσης ηθοποιό, Χάιμε Λορέντε, τον οποίο γνώριζε ήδη από το La casa de papel και με τον οποίο ήταν μαζί για δύο χρόνια. Μετά τον δημόσιο χωρισμό τους στα τέλη του 2020, τον Μάιο του 2021 ξεκίνησε μια σχέση με τον Άλεξ Γκονζάλες, τον οποίο γνώρισε στα γυρίσματα του Toy Boy. Τον Απρίλιο του 2023, το ζευγάρι ανακοίνωσε τον χωρισμό του.
Επαγγελματική καριέρα
H Πεδράθα ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα ως ηθοποιός όταν ο σκηνοθέτης Εστεμπάν Κρέσπο την ανακάλυψε μέσω του λογαριασμού της στο Instagram και την κάλεσε να πάρει μέρος σε ένα κάστινγκ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη ταινία AMAR, στην οποία πήρε το ρόλο της Λάουρα. Η ταινία κυκλοφόρησε το 2017.
Ο επόμενός της ρόλος ήταν αυτός της μαθήτριας Άλισον Πάρκερ στον πρώτο κύκλο της ισπανικής σειράς La casa de papel, η οποία ύστερα αγοράστηκε από το Netflix αποκτώντας τόσο εθνική όσο και διεθνή φήμη. Την ίδια χρονιά πήρε μέρος στην τηλεσειρά Si fueras tú που παρήγαγε η RTVE για την ψηφιακή πλατφόρμα της πλατφόρμας Playz ερμηνεύοντας τους ρόλους της Άλμπα Ρουίθ Αλόνσο και της Κριστίνα Ρομέρο.
Στις αρχές του 2018, η Πεδράθα συμμετείχε στην ισπανική σειρά του Netflix, με τίτλο Elite, κατά την πρώτη σεζόν. Μετά τη λήξη της σειράς, η Atresmedia επιβεβαίωσε ότι η ηθοποιός θα είναι πρωταγωνίστρια στη σειρά Toy Boy, που παράγεται από το Plano a Plano. Έπειτα, πρωταγωνίστησε στην ταινία A quién te llevarías a una isla desierta? ερμηνεύοντας τον ρόλο της Μάρτα. Η ταινία παρουσιάστηκε στην XXII έκδοση του Φεστιβάλ της Μάλαγα και η πρεμιέρα της πραγματοποιήθηκε στις 12 Απριλίου 2019.
Τον Αύγουστο του 2019, ξεκίνησε τα γυρίσματα στο El Verano Que Vivo, μια ταινία μεγάλου μήκους σκηνοθετημένη από τον Κάρλος Σέδες στην οποία μοιράζεται ένα καστ με την Μπλάνκα Σουάρεθ και τον Χαβιέρ Ρέι, μεταξύ άλλων. Η πρεμιέρα της έγινε στις 6 Νοεμβρίου 2020. Τον Ιούνιο του 2020, ανακοίνωθηκε ότι η Μαρία πρωταγωνιστεί στη νέα κωμωδία Poliamor para principiantes, και άρχισε τα γυρίσματα της. Στις αρχές του 2021, ανακοινώθηκε ότι πρωταγωνιστεί στην πρωτότυπη ταινία του Netflix με τίτλο Las niñas de cristal, η οποία έκανε πρεμιέρα τον Απρίλιο του 2022 στο Netflix.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
Χάιντς Ρίχτερ
Ο Χάιντς Ρίχτερ (Heinz Richter, 18 Μαρτίου 1939) είναι Γερμανός ιστορικός, το έργο του οποίου εστιάζεται κυρίως στην ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στα Βαλκάνια, καθώς και στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας και της Κύπρου.
Βιογραφία
Το 1967, αφού είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του, η Χούντα των Συνταγματαρχών του έδωσε υποτροφία και την δυνατότητα να ολοκληρώσει την διατριβή του. Δούλεψε ως ausserplanmässiger professor (έκτακτος, υπεράριθμος, μη μόνιμη θέση) ιδιώτης καθηγητής της Ελληνικής και Κυπριακής νεώτερης Ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Μάνχαϊμ από το 1991 έως το 2003.
Στο βιβλίο του Griechenland im Zweiten Weltkrieg 1939-1941 αφηγείται την ιστορία του πολέμου από την πλευρά των Ελλήνων και συμμάχων, χρησιμοποιώντας μόνο δημοσιευμένες πηγές.
Ο Ρίχτερ έχει αρθρογραφήσει για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και στην Κύπρο.
Διδακτορικό επί τιμή και δίκη
Τον Νοέμβριο του 2014 το Πανεπιστήμιο Κρήτης απένειμε στον Ρίχτερ τιμητικό διδακτορικό δίπλωμα προκαλώντας την αντίδραση ορισμένων Ελλήνων ιστορικών που υποστήριξαν πως η εργασία του Ρίχτερ αμαυρώνει τη φήμη της αντίστασης των Κρητικών στις δυνάμεις του Άξονα, αποδίδοντας ευγενή κίνητρα στους Ναζί εισβολείς. Επιπλέον σε συνέντευξή του μίλησε για την καταστροφή στα ελληνικά νησιά και τα χωριά «από τους Γερμανούς, τους Ιταλούς, τους κομμουνιστές και τους εθνικιστές», κάτι που κάποιοι Έλληνες σχολιαστές θεώρησαν «ηθικό σχετικισμό», που δίνει ίσο βάρος στις ενέργειες των δυνάμεων κατοχής και στους Έλληνες αντάρτες.
Το Νοέμβριο του 2015 στον Ρίχτερ ασκήθηκε δίωξη καθώς, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, στο βιβλίο του σχετικά με τη Μάχη της Κρήτης ορισμένες αναφορές συνιστούσαν «άρνηση εγκλημάτων του ναζισμού σε βάρος του κρητικού λαού με εξυβριστικό περιεχόμενο». Η υπόθεση απέκτησε πανελλήνια δημοσιότητα καθώς ήταν η πρώτη που δικάστηκε σύμφωνα με τον αντιρατσιστικό νόμο 4285/2014. Ο Ρίχτερ δικάστηκε ερήμην λόγω προβλημάτων υγείας. Την απαλλαγή του κατηγορουμένου ζήτησε ο εισαγγελέας έδρας, Ιωακείμ Κασσωτάκης, ο οποίος στην αγόρευσή του ανέφερε ότι το βιβλίο παρόλο που εμπεριέχει ανακρίβειες και αναλήθειες, δεν εκφράζει ρητορική μίσους. Στις 10 Φεβρουαρίου του 2016, ο Ρϊχτερ κρίθηκε αθώος από όλες τις κατηγορίες, καθώς το δικαστήριο έκρινε αντισυνταγματική τη διάταξη του άρθρου 2 του νόμου 4285/2014 που ποινικοποιούσε την άρνηση γενοκτονιών που έχει αναγνωρίσει η Βουλή των Ελλήνων.
Βραβεία
Ο Ρίχτερ τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Ελλάδας με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα το 2000. Ο δήμαρχος Καντάνου – Σελίνου Αντώνης Περράκης ζήτησε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο να αρθεί η διάκριση για τον Ρίχτερ με το σκεπτικό ότι στο βιβλίο του για την Μάχη της Κρήτης «αναθεωρεί και προσβάλει την ιστορία, άνευ αποδείξεων, υμνώντας την προσπάθεια των Γερμανών αλεξιπτωτιστών και θεωρώντας βάρβαρη και θηριώδη την αντίσταση των Κρητικών».
Κριτική
Το έργο του Ρίχτερ έχει επικριθεί στη Γερμανία και την Ελλάδα. Στο έργο του Στέμμα και Σβάστικα ο Γερμανός ιστορικός Χάγκεν Φλάισερ επέκρινε το Ρίχτερ για σωρεία ανακριβειών και παραποιήσεων που έκανε για να ωραιοποιήσει ζητήματα σχετικά με τον ΕΔΕΣ, όπως η συνεργασία του με τους Γερμανούς και οι ευθύνες του Πυρομάγλου για αυτή, καθώς και για να αυξήσει δυσανάλογα το μερίδιο ευθύνης των Βρετανών για την εμφύλιες συγκρούσεις μεταξύ ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ. . Ο Ραλφ Κλάιν, Γερμανός ιστορικός με ειδίκευση σε θέματα Γερμανών εγκληματιών πολέμου και της απόδοσης των γερμανικών αποζημιώσεων στα θύματα της Βέρμαχτ στην Ελλάδα, σε άρθρο του στο περιοδικό Zeitschrift fur Geschichtswissenschaft επικεντρώθηκε στους ισχυρισμούς Ρίχτερ για την μάχη της Κρήτης ενώ αναφέρει ότι «ο Ρίχτερ εν μέρει βασίζεται σε απροκάλυπτη προπαγάνδα της Βέρμαχτ με τελείως άκριτο τρόπο.
Ο καθηγητής σύγχρονης ιστορίας του Α.Π.Θ .Γ. Μαργαρίτης έκανε λόγο για “παραμύθι” και υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι ο Ρίχτερ δεν είχε κανένα πρόβλημα να υιοθετήσει τον λόγο των Ναζί και των δωσίλογων και μας τα έκανε ιστορία σήμερα ή μάλλον προσπαθεί να τα κάνει ιστορία, γιατί η αντίδραση που συναντά είναι αρκετά ισχυρή. Ακόμη, ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Θάνος Βερέμης δήλωσε πως τα ιστορικά στοιχεία που χρησιμοποίησε ο Ρίχτερ στο βιβλίο του από τα Γερμανικά αρχεία, ήταν ένα μέσο προπαγάνδας από τον Γκέμπελς εκείνη την εποχή.
Το Φεβρουάριο του 2016 σε μία παρουσίαση του σε αξιωματούχους του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Οικονομικών της Γερμανίας ο Ρίχτερ επιχειρηματολόγησε ότι είναι ανυπόστατος ο ισχυρισμός ότι η Γερμανία οφείλει να καταβάλει επανορθώσεις και αποζημιώσεις στην Ελλάδα για τα γεγονότα της Κατοχής, αλλά αντιθέτως η Ελλάδα οφείλει ποσά στη Γερμανία. Τρεις Γερμανοί ιστορικοί, μεταξύ των οποίων ο Χάγκεν Φλάισερ, αρθρογράφησαν εναντίον της θέσης του Ρίχτερ, καταλογίζοντάς του λανθασμένη, παραπλανητική και επιλεκτική χρήση της ιστορικής βιβλιογραφίας και των πηγών και καταλήγοντας ότι «τεμαχίζει και χρησιμοποιεί για τους ισχυρισμούς του επιχειρήματα των δωσιλόγων και των συνενόχων των ναζί».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί
Κρόκος Τήνου
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα Κρόκος (αποσαφήνιση)
Ο Κρόκος είναι ημιορεινός οικισμός της Τήνου στις Κυκλάδες σε υψόμετρο 200 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Κρόκος βρίσκεται προς τα βόρεια της πόλης της Τήνου (Χώρα) σε απόσταση 9,5 χλμ. βόρεια από αυτήν, επάνω στην ΕΟ Τριπόταμου - Καλλονής και ανάμεσα στα χωριά Σκαλάδος και Λουτρά. Το χωριό είναι κτισμένο σε κατάφυτη ρεματιά πριν το "Λιβάδι της Κώµης" και είναι τόπος καταγωγής της οικογένειας ιατρών Ζαλλώνη του 17ου αιώνα, με πιο γνωστό μέλος της τον ιατροφιλόσοφο Μαρκάκη Ζαλλώνη. Αυτός είναι που έγραψε το 1809 το βιβλίο "Ταξίδι στην Τήνο", το οποίο ήταν η πρώτη απόπειρα καταγραφής της ιστορίας της Τήνου. Αξιοθέτα της περιοχής είναι ο Ιερός Καθολικός Ενοριακός Ναός Ευαγγελιστρίας που ανοικοδομήθηκε το 1834, το παραδοσιακό καφενείο της Κυρά Λένης και το Bistro "Κρόκ Μεσιέ" με την υπέροχη αυλή του. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 25 κατοίκους, και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Εξωμβούργου του Δήμου Τήνου.
Υπηρεσίες Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου της Πρετόρια
Οι Υπηρεσίες Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου της Πρετόρια (αγγλικά: University of Pretoria Library Services) εξυπηρετεί φοιτητές, καθηγητές και ερευνητές του Πανεπιστημίου της Πρετόρια. Η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Πρετόρια θεωρείται μἰα από τις κορυφαίες πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες στη Νότια Αφρική. Παρέχει μία ολοκληρωμένη υπηρεσία πληροφόρησης για τους περίπου 38.161 προπτυχιακούς φοιτητές του πανεπιστημίου, 16.805 μεταπτυχιακούς και 8.843 μέλη του προσωπικού πλήρους απασχόλησης.
Βιβλιοθήκες
Η Βιβλιοθήκη Μερένσκι 2 (Βιβλιοθήκη της κύριας πανεπιστημιούπολης) περιλαμβάνει το Κέντρο Εκμάθησης, τις Τεχνικές Υπηρεσίες, το Κέντρο Ερευνών, το Κέντρο Ψηφιακών Υποτροφιών και τις ακόλουθες βιβλιοθήκες της σχολής:
Η Νομική Βιβλιοθήκη Όλιβερ Τάμπο στεγάζεται στο κτίριο της Νομικής Σχολής στην κύρια πανεπιστημιούπολη. Οι άλλες βιβλιοθήκες της σχολής, οι οποίες είναι κατανεμημένες σε τέσσερις διαφορετικές πανεπιστημιουπόλεις, είναι η Εκπαιδευτική Βιβλιοθήκη (Groenkloof), η Βιβλιοθήκη Μαμελόντι, η Βιβλιοθήκη Κτηνιατρικών Επιστημών Jotello F. Soga (η μόνη Βιβλιοθήκη Κτηνιατρικών Επιστημών στη Νότια Αφρική) και η Βιβλιοθήκη Επιστημών Υγείας.
Εκτός από τις βασικές υπηρεσίες βιβλιοθήκης, οι υπηρεσίες της βιβλιοθήκης παρέχουν πρόσβαση σε περισσότερα από 500.000 ηλεκτρονικά βιβλία. περιοδικά. 66.248 άρθρα για το UPSpace (το θεσμικό αποθετήριο του Πανεπιστημίου). 169 181.342 ηλεκτρονικά σύνολα δεδομένων στο χώρο αποθήκευσης δεδομένων Figshare, πρόσβαση σε τρισδιάστατη εκτύπωση στο MakerSpace, υπηρεσία σάρωσης, Libby (ρομπότ υπηρεσίας) για σύντομα αιτήματα, Ρωτήστε έναν βιβλιοθηκάριο και τσατ με έναν βιβλιοθηκάριο (μια ηλεκτρονική υπηρεσία αναφοράς). και openUP (μια συλλογή ερευνητικών άρθρων πλήρους κειμένου που δημοσιεύθηκαν από το προσωπικό, τους φοιτητές και τους συνεργάτες του UP).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Νότια Αφρική Π Πρ
Λουτρά Χούνης Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Λουτρά
Τα Λουτρά είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 390 μέτρα, το οποίο βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και νότια της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών. Είναι κτισμένα σε απόσταση 49 χλμ. ΒΑ. από το Αγρίνιο και 2 χλμ. νότια από το φράγμα Κρεμαστών. Ως οικισμός αναφέρεται το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Χούνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Χούνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 30 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Λουτρά Μυρτέας και Λουτρά Στάχτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Άννα Ροσινέλι
Η Άννα Ροσινέλι (Βασιλεία, 20 Απριλίου 1987) είναι Ελβετή τραγουδίστρια-τραγουδοποιός. Η Ροσινέλλι συμμετέχει σε μια μπάντα ποπ-σόουλ. Στις 11 Δεκεμβρίου 2010, η Ροσινέλι κέρδισε τον ελβετικό εθνικό τελικό (Die grosse Entscheidungs Show) με το τραγούδι "In Love for a while" και εκπροσώπησε τη χώρα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2011 στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας. Στις 10 Μαΐου 2011, συμμετείχε στο διαγωνισμό στο Ντίσελντορφ, στο πρώτο ημιτελικό. Κατάφερε να περάσει στον τελικό μόνο χάρη στην ψήφο της κριτικής επιτροπής. Η Ελβετία τερμάτισε τελευταία εκεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελβετία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Στρατόπεδο Αριφτζάν
Το στρατόπεδο Αριφτζάν (αραβικά: معسكر عريفجان, αγγλικά: Camp Arifjan) είναι μια εγκατάσταση του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών στο Κουβέιτ που φιλοξενεί στοιχεία της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ και της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ. Το στρατόπεδο χρηματοδοτήθηκε και κατασκευάστηκε από την κυβέρνηση του Κουβέιτ. Στρατιωτικό προσωπικό από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία, τον Καναδά, τη Ρουμανία και την Πολωνία έχουν αναπτυχθεί στο χώρο του στρατοπέδου. Το στρατόπεδο Αριφτζάν βρίσκεται νότια της Πόλης του Κουβέιτ και δυτικά από το λιμάνι Σουαΐμπα (στρατιωτικό λιμάνι αποβίβασης/επιβίβασης ή θαλάσσια αποβάθρα) και από το Ναυτικό Σταθμό του Κουβέιτ (KNB). Το στρατόπεδο Αριφτζάν χωρίζεται σε 7 ζώνες. 45/5000
Το στρατόπεδο Αριφτζάν είναι μια στρατιωτική εγκατάσταση των ΗΠΑ που χρησιμοποιείται ως βάση εφοδιασμού, για την ταξινόμηση αεροσκαφών και την αποθήκη επιδιόρθωσης (Δύναμη Κρούσης Αεροπορικής Ταξινόμησης Επισκευής Δραστηριότητας Αποθήκευσης) για όλο το νοτιοδυτικό ασιατικό θέατρο επιχειρήσεων (μέσω του Στρατιωτικού Αεροδρομίου Πάτον), βάση στήριξης ελικοπτέρων εδάφους, θωρακισμένα και μη οχήματα. Τα αμερικανικά στρατιωτικά οχήματα που δεν έλαβαν νέα επιπρόσθετη θωράκιση στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν αναπτυχθούν στην Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ - δεκάδες χιλιάδες - έλαβαν «ενισχυμένη θωράκιση» στο στρατόπεδο Αριφτζάν. Επιπλέον, πολλές χιλιάδες μέλη υπηρεσιών και εργολάβοι περνούν από το στρατόπεδο Αριφτζάν είτε στο δρόμο προς το Ιράκ, το Αφγανιστάν ή σε άλλες χώρες της Νοτιοδυτικής Ασίας. Τα μέλη των υπηρεσιών που υπηρετούν στο στρατόπεδο Αριφτζάν βρίσκονται σε διάφορες καταστάσεις. Πολλοί βρίσκονται εν ενεργεία και τοποθετούνται σε μονοετή Μόνιμη Αλλαγή Σταθμού (PCS), ενώ κάποιοι άλλοι εν ενεργεία τοποθετούνται σε κατάσταση Προσωρινής Αλλαγής Σταθμού (TCS). Επιπλέον, υπάρχουν πολλές μονάδες Φρουράς και Εφεδρείας που υποστηρίζουν διάφορες λειτουργίες στο θέατρο επιχειρήσεων SWA που διατίθενται σε περιοδείες ποικίλου μήκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατός των ΗΠΑ
Ριχάρδος Β΄ της Κάπουα
μικρογραφία| Ο Ριχάρδος Β΄ πρίγκιπας της Κάπουα σε νόμισμα. Επιγρ.: + SECUNDUS RICHARDUS PRINCEPS / + CAPUANA CIVITATES PECIOSA.
Ο Ριχάρδος Β΄ (απεβ. το 1105/06), αποκαλούμενος Φαλακρός, ήταν ο κόμης του Αβέρσα και ο πρίγκιπας της Κάπουα από το 1090 ή το 1091. Ήταν υπό την κηδεμονία του κόμη Ροβέρτου του Καϊάτσο μέχρι την ενηλικίωσή του το 1093.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος και διάδοχος του Ιορδάνη Α΄ πρίγκιπα της Κάπουα και της Γκαϊτελγκρίμα, κόρης του πρίγκιπα Γουαϊμάρος Δ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο. Πήρε το όνομά του από τον πάππο του Ριχάρδο Α΄ πρίγκιπα της Κάπουα. Μετά την αναφορά σε αυτή την εντυπωσιακή καταγωγή, ο χρονικογράφος Γουλιέλμος της Απουλίας στο έργο του Οι πράξεις του Ροβέρτου Γυισκάρδου λέει, ότι «αν και τώρα είναι μόνο νεαρός άνδρας, δείχνει ήδη θάρρος αντάξιο ενός ενήλικα».
Διαδέχτηκε στις κτήσεις τού πατέρα του σε πολύ νεαρή ηλικία και αμέσως αυτός και η οικογένειά του εκδιώχθηκαν από την πόλη τους από τούς ιδιότροπους Καπουανούς. Οι κόμητες του Ακίνο ξεσηκώθηκαν και επιτέθηκαν στη Σόρια, που υπερασπιζόταν ο θείος τού Ριχάρδου Β΄, ο Ιωνάθαν κόμης της Καρινόλα.