cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συνθήκη της Αντίς Αμπέμπα
Διαπραγμάτευση
Η αρχική ιταλική προσφορά, που παρουσιάστηκε από τον ταγματάρχη Τομάσο Σάλσα στις 11 Μαρτίου, προσέφερε στον Μενελίκ την κατάργηση της Συνθήκης του Ουτσάλι και μια νέα συνθήκη ειρήνης και φιλίας, αλλά σε αντάλλαγμα ζητούσε η Αιθιοπία να μην εξελιχθεί σε προτεκτοράτο οποιασδήποτε άλλης δύναμης. Σύμφωνα με τον ιστορικό Χάρολντ Μάρκους, ο Μενελίκ εξοργίστηκε με αυτή την προσφορά, απαιτώντας την ακύρωση της μυστικής ανακωχής τους.
Τελικά, στις 23 Αυγούστου οι Ιταλοί συμφώνησαν στην άνευ όρων κατάργηση της Συνθήκης του Ουτσάλι και στην αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Αιθιοπίας. Έπειτα, οι διαπραγματεύσεις προχώρησαν ταχέως. Οι Ιταλοί αιχμάλωτοι πολέμου απελευθερώθηκαν και η Ιταλία δεσμεύτηκε να πληρώσει αποζημίωση 10.000.000 ιταλικών λιρών. Παραδόξως, οι Ιταλοί θα διατηρούσαν ένα μεγάλο μέρος από τα εδάφη που είχαν καταλάβει.
Τα σύνορα μεταξύ Αιθιοπίας και Ερυθραίας καθορίστηκαν αναθεωρήθηκαν με μια σειρά συμφωνιών το 1900, το 1902 και το 1908.
Παραπομπές
Αντίς Αμπέμπα
Σουσάμι
Το Σουσάμι είναι: thumb|right|250px|Στεγνοί σπόροι σησαμιού Το γένος Σήσαμον ανήκει στην τάξη Χοιραδιώδη (Scrophulariales), στην οικογένεια Πηδαλιοειδή (Pedaliaceae). Περιλαμβάνει 37 είδη ποωδών φυτών που είναι ιθαγενή της Ασίας, και της Αφρικής. Σημαντικότερο όλων από οικονομική άποψη είναι το S. indicum. Η παραγωγή του σουσαμιού έφτασε τους 4,8 εκατομμύρια μετρικούς τόνους το 2013. Ο μεγαλύτερος παραγωγός (2013) είναι η Μιανμάρ ενώ ο μεγαλύτερος εξαγωγέας είναι η Ινδία. Η Ιαπωνία είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας.
Ιστορία της χρήσης του
Το σουσάμι θεωρείται ως ένα από τα αρχαιότερα ετήσια ελαιοδοτικά καλλιεργούμενα φυτά και η σημασία του στους αρχαίους πολιτισμούς υπήρξε σημαντική. Πριν από την εποχή του Μωυσή οι Αιγύπτιοι άλεθαν τα σπέρματα και χρησιμοποιούσαν το σουσάμι με τη μορφή αλευριού. Οι Κινέζοι ήδη πριν από 5000 χρόνια παρήγαγαν αιθάλη με καύση σησαμελαίου για την παρασκευή της καλύτερης σινικής μελάνης. Οι Ρωμαίοι άλεθαν τα σπέρματα του σουσαμιού με κύμινο για την παρασκευή μιας κρέμας που άλειφαν στο ψωμί. Κατά το παρελθόν πίστευαν επίσης ότι είχε μυστικές δυνάμεις και το σουσάμι διατηρεί ακόμη κάτι από τις μαγικές ιδιότητες που του αποδίδονταν, όπως φαίνεται και από την έκφραση «άνοιξε σουσάμι» που προέρχεται από το παραμύθι Ο Αλή μπαμπά και οι Σαράντα κλέφτες από τις Χίλιες και μία νύχτες.
Καλλιέργεια
thumb|right|200px|Συγκομιδή του σουσαμιού στην [[Ταϋλάνδη]] Το σουσάμι ευδοκιμεί σε αμμοπηλώδη έως πηλώδη εδάφη. Ως φυτό των θερμών και ξηρών περιοχών απαιτεί θερμοκρασίες μεταξύ 21 και 26 βαθμών Κελσίου καθώς επίσης και βλαστική περίοδο 60-120 ημερών. Η ανάπτυξη του ευνοείται από μέτριες βροχοπτώσεις. Οι αποδόσεις βελτιώνονται αν γίνουν κατά τη θερινή περίοδο 2-3 ποτίσματα. Σε ξερική καλλιέργεια οι αποδόσεις κυμαίνονται από 40 έως 80 χιλιόγραμμα ανά στρέμμα, ανάλογα με τις συνθήκες καλλιέργειας , ενώ σε αρδευόμενα εδάφη είναι της τάξης των 250 χιλιογράμμων ανά στρέμμα. Για την καλλιέργεια του σουσαμιού απαιτείται καλή προετοιμασία της σποροκλίνης (του κατάλληλα προετοιμασμένου χώρου για τη σπορά) επειδή το σπέρμα του είναι πολύ μικρό. Η σπορά γίνεται τον Απρίλιο ή τον Μάιο. Οι αρδευόμενες καλλιέργειες απαιτούν λίπανση. Η συγκομιδή πραγματοποιείται με το κόψιμο των φυτών. Ακολουθεί δεματοποίηση, ξήρανση και αλώνισμα. Η εποχή της συγκομιδής εξαρτάται από την ποικιλία. Στις ποικιλίες που οι κάψες ανοίγουν εύκολα η συγκομιδή πρέπει να γίνεται πρώιμα και με το χέρι για την αποφυγή ανάμειξης ποικιλιών.
Εχθροί και ασθένειες
Κυριότερος εχθρός του σουσαμιού στην Ελλάδα είναι το έντομο Antigastra catalounelis, οι προνύμφες του οποίου καταστρέφουν τα φύλλα, τα άνθη και τους καρπούς.
Κυριότερες ποικιλίες στην Ελλάδα
Κυριότερες καλλιεργούμενες ποικιλίες στην Ελλάδα είναι η Early Russian, αμερικανικής προέλευσης και πολύ πρώιμη, η Margo αμερικανικής προέλευσης και σχετικά όψιμη και η Δωδεκανήσου, διαλογή του Ινστιτούτου βάμβακος από αυτόχθονα πληθυσμό η οποία παρουσιάζει μεγάλη προσαρμοστικότητα και είναι μεσοπρώιμη.
Χρήση
Το άρωμα και η γεύση του σπέρματος του σουσαμιού είναι ήπια και θυμίζουν τη γεύση καρυδιών. thumb|right|200px|Κουλούρια Τουρκίας με σουσάμι Τα σπέρματα του σουσαμιού χρησιμοποιούνται ως τροφή του ανθρώπου, ως αρωματικός παράγοντας και για την παρασκευή ελαίου, του σησαμελαίου. Το χρώμα του είναι λευκό ή ανοικτό μπεζ ενώ όταν αποφλοιωθεί ανάλογα με τον τύπο μπορεί να είναι εντελώς λευκό ή κοκκινωπό ή σπανιότερα μαύρο (μαυροσούσαμο). Ολόκληρο το σπέρμα χρησιμοποιείται πολύ στην κουζίνα της Μέσης Ανατολής και της Ασίας. Το ταχίνι παρασκευάζεται από συνθλιμμένους σπόρους σουσαμιού. Ο χαλβάς είναι ένα γλύκισμα που παρασκευάζεται από ταχίνι και έναν γλυκαντικό παράγοντα (ζάχαρη, φρουκτόζη, μέλι, μαλτόζη). Το σουσάμι χρησιμοποιείται στην επιφάνεια του ψωμιού, αρτοσκευασμάτων, τσουρεκιών για εμπλουτισμό της γεύσης τους και για αρωματικούς λόγους. Στην Ελλάδα το σουσάμι είναι πολύ γνωστό ως βασικό συστατικό παραδοσιακών προϊόντων και γλυκών όπως το κουλούρι Θεσσαλονίκης, η λαγάνα και το παστέλι. Το σησαμέλαιο χρησιμοποιείται στην παραγωγή μαγειρικού λίπους και μαργαρίνης στην παραγωγή λιπαντικών, καλλυντικών και φαρμακευτικών προϊόντων. Τέλος θεωρείται εξαιρετικό λάδι για κάθε μαγειρική χρήση, με άριστα αποτελέσματα στις σαλάτες και στο τηγάνισμα πατάτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυλούχοι καρποί Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Πηδαλιοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα του Νεπάλ Κατηγορία:Χλωρίδα της Ινδίας Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Παύλος Μελάς (ταινία)
Ο Παύλος Μελάς είναι μία ελληνική ταινία που προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1974. Πρόκειται για ένα ηρωικό πολεμικό μελόδραμα, που σκηνοθέτησε ο Φίλιππος Φυλακτός. Θέμα της ταινίας είναι η ηρωική προσωπικότητα του Παύλου Μελά από την παιδική του ηλικία ως το θάνατό του και η δράση του στη Μακεδονία. Είναι μία από τις τρεις ελληνικές ταινίες που ασχολούνται με το Μακεδονικό Αγώνα που γυρίστηκαν την εποχή της στρατιωτικής δικτατορίας.
Παραγωγή
Το αρχικό σενάριο της ταινίας του Αντώνη Δαυίδ είχε υποβληθεί στο 7ο Επιτελικό Γραφείο του Αρχηγείο Στρατού και εγκρίθηκε το Νοέμβριο του 1970. Σύμφωνα με την εισαγωγή του σεναρίου, η ταινία αποσκοπούσε στην προπαγάνδιση της θέσης ότι η Μακεδονία «ήταν προαιώνια, είναι και θα είναι μόνον Ελληνική». Το σενάριο τροποποιήθηκε από το Φυλακτό, ειδικό συνεργάτη του 7ου γραφείου, που περιόρισε τις αντιτουρκικές σκηνές και αύξησε τις αντιβουλγαρικές, και ξαναϋποβλήθηκε προς έγκριση τον Ιανουάριο του 1972 και τον ίδιο μήνα εγκρίθηκε από μία «επιτροπή ελέγχου» και τον γενικό γραμματέα Τύπου και Πληροφοριών. Σε συνέντευξη τύπου τον επόμενο μήνα ο Φυλακτός έκανε για πρώτη φορά δημοσίως λόγο για την ταινία και δήλωσε ότι την ιδέα της ταινίας συνέλαβε το 7ο Γραφείο. Την άνοιξη του 1972 το υπουργείο Εξωτερικών έκρινε ότι το πλήθος των σκηνών φρίκης θα προκαλούσε προβλήματα στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία και τη Βουλγαρία. Τον Απρίλιο ο δικτατορικός πρωθυπουργός Γεώργιος Παπαδόπουλος σε σύσκεψη για το Μακεδονικό έδωσε οδηγίες η ταινία «να μην πηγάζη από κρατικήν υπηρεσία» και να γίνει «επισταμέν[η] επεξεργασί[α] του σεναρίου». Η στρατιωτική κυβέρνηση παρήγγειλε το γύρισμα της ταινίας: το Μάιο στάλθηκαν οδηγίες στο Αρχηγείο Στρατού για να γυριστεί η ταινία, το Αρχηγείο Στρατού ήταν ο παραγωγός, ενώ ο λοχαγός Επιτροπάκης, που επόπτευσε την έκδοση της ΔΙΣ για το Μακεδονικό Αγώνα, χρημάτισε και «ιστορικός πραγματογνώμων» για το σενάριο της ταινίας.
Προβολή
Η ταινία γυρίστηκε επί Παπαδόπουλου, αλλά προβλήθηκε επί δικτατορίας του Ιωαννίδη. Προβλήθηκε για 9 εβδομάδες στην Αθήνα και λίγο μικρότερο διάστημα στην υπόλοιπη Ελλάδα. Προωθήθηκε από το δικτατορικό καθεστώς, την παρακολούθησαν υποχρεωτικά οι μαθητές των σχολείων της χώρας και έκοψε 432.989 εισιτήρια στην Αθήνα. Η προβολή της ταινίας προκάλεσε την αντίδραση της Βουλγαρίας. Ο τότε πρέσβης της Βουλγαρίας στην Αθήνα Λιούμπομιρ Ποπόφ τη χαρακτηρίζει αντιβουλγαρική, λόγω του ότι παρουσιάζει τους Βούλγαρους ως θηριώδεις εγκληματίες.< Μετά την πτώση της δικτατορίας τον Ιούλιο του 1974 η ταινία έπαψε να προβάλλεται. Τη δεκαετία του 1980 κυκλοφόρησε σε βιντεοκασέτα, ενώ το 2007 η νεολαία του ΛαΟΣ την ανήρτησε στο διαδίκτυο. Το 2010 διανεμήθηκε σε DVD από το ακροδεξιό περιοδικό Patria, που τότε υποστήριζε το ΛαΟΣ, και παρουσίασε ανακριβώς την ταινία ως απαγορευμένη. Λόγο περί απαγορευμένης ταινίας έκανε επίσης η εφημερίδα Δημοκρατία, όταν μοίρασε την ταινία ως DVD τον Οκτώβριο του 2012 και του 2013. Μετά τη συνομολόγηση της συμφωνίας των Πρεσπών οργανώθηκαν δωρεάν προβολές της σε κινηματογράφους πόλεων της Μακεδονίας.
Κριτική
Η ταινία προβάλλει την ύπαρξη ενός «σχεδίου αφελληνισμού» της Μακεδονίας με την εξόντωση των ελληνικών πληθυσμών και την καταναγκαστική αποδοχή της βουλγαρικής Εκκλησίας και της βουλγαρικής γλώσσας από όσους έχουν ελληνική συνείδηση. Σύμφωνα με τις ταινίες που παρήχθησαν για το Μακεδονικό Αγώνα την περίοδο αυτή, το σχέδιο αυτό εφαρμοζόταν από τους κομιτατζήδες, που παρουσιάζονται ως ομάδες αιμοσταγών και ημιάγριων απολίτιστων «ληστών», με την υποστήριξη των Μεγάλων Δυνάμεων, ιδίως της Ρωσίας. Οι περισσότεροι κινηματογραφικοί κριτικοί των ημερών στις ελληνικές εφημερίδες εξύμνησαν το ιδεολογικό μήνυμα και το σκοπό της ταινίας, αλλά επέκριναν τις καλλιτεχνικές της όψεις με εξαίρεση τη φωτογραφία. Η ταινία έχει επικριθεί από το δημοσιογράφο και ιστορικό Τάσο Κωστόπουλο για το ότι παρουσιάζει το Μελά και τους συνεργάτες του όμοιους με τους πραξικοπηματίες του 1967 και ότι «ξεχειλίζει από αναρίθμητα πραγματολογικά λάθη, ακόμη και σε σχέση με την κυρίαρχη εθνικιστική αφήγηση».
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ταινίες του 1974 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κίτρινη κάρτα
thumb|right|250px|Διαιτητής με κίτρινη κάρτα σε ποδοσφαιρικό αγώνα. Την κίτρινη κάρτα τη συναντάμε κυρίως στο Ποδόσφαιρο. Ο διαιτητής έχει και την κίτρινη και την κόκκινη κάρτα. 'Όταν ο διαιτητής υποδείξει κίτρινη κάρτα σε έναν παίκτη, αυτό σημαίνει πως ο συγκεκριμένος παίκτης έχει σαφώς παραβιάσει κάποιον από τους κανόνες Ποδοσφαίρου. Επίσης η κίτρινη κάρτα δίνεται σε περίπτωση που ένας παίκτης δεν σεβαστεί τους αντίπαλους παίκτες, τους συμπαίκτες, το διαιτητή, τους θεατές και οποιονδήποτε άλλο και γενικότερα παραβλέποντας το fair play. Μεταφορικά, η κίτρινη κάρτα θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια προειδοποίηση. Δύο κίτρινες κάρτες αντιστοιχούν σε μία κόκκινη, δηλαδή την αποχώρηση του παίκτη από τον αγωνιστικό χώρο.
Στο πρωτάθλημα η κίτρινες κάρτες λειτουργούν αθροιστικά. Έτσι εάν κάποιος παίχτης πάρει 4 κίτρινες κάρτες κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος, χωρίς να μεσολαβήσει κάποια αποβολή τότε ο παίχτης σύμφωνα με τους κανόνες πρέπει να επιλέξει να μην αγωνιστεί σε 1 από τους 4 επόμενους αγώνες τις ομάδος που συμμετέχει.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ορολογία ποδοσφαίρου
Penalty card Kazenski karton
Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Στρασμπούρ (ποδόσφαιρο)
Η Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Στρασμπούρ είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έτος ίδρυσης το 1890 (ή το 1892 ) και έδρα το Στρασμπούρ. Πρόεδρος της ομάδας είναι ο Ζιλμπέρ Μπαλντ και προπονητής ο Μπερνάρ Βιτζ. Πρόκειται για το τμήμα από το οποίο προήλθε ο αθλητικός σύλλογος της Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Στρασμπούρ.
Το ξεκίνημα (1890-1914)
Το 1890 (ή το 1892), ορισμένοι μαθητές λυκείου και φοιτητές από το Στρασβούργο ίδρυσαν ένα σωματείο το οποίο, εν αντιθέσει των υπολοίπων της περιόδου εκείνης, στόχευε την προώθηση της άθλησης μέσω μεθόδων διαφορετικών της γυμναστικής. Τα πρώτα μέλη του σωματείου αυτού ασκούνταν στα αγωνίσματα του στίβου και του ποδοσφαίρου.
Η ΑΣΣ είναι το παλαιότερο αθλητικό σωματείο της Αλσατίας. Σύμφωνα με τον Γκυστάβ Ζεφκ, πρωτοπόρο του αλσατικού ποδοσφαίρου, ο σύλλογος γιόρτασε τα δέκατα γενέθλιά του το 1900, με προβάδισμα δύο ετών. Το γεγονός αυτό έγινε γνωστό στο ευρύ κοινό το 1989, με την έκδοση του βιβλίου Grande et petites histoires du football alsacien (p. 28-29).
Το 1906, προτάθηκε στην ΑΣΣ να γίνει η επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης, ωστόσο αυτή αρνήθηκε επιθυμώντας να παραμείνει ερασιτεχνικό σωματείο, επιλογή η οποία οδήγησε στην ίδρυση της Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Στρασμπούρ, η οποία σήμερα αγωνίζεται στο Νασιονάλ, έπειτα από παρουσία σχεδόν 70 ετών στις επαγγελματικές κατηγορίες.
Μεταξύ περιφερειακών και εθνικών πρωταθλημάτων (1945-1997)
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά ορισμένες δύσκολες σεζόν και τον υποβιβασμό της στην Προμοσιόν ντ'Ωνέρ το 1951, η ΑΣΣ κατέστη μία εκ των κορυφαίων αλσατικών ποδοσφαιρικών ομάδων, παραμένοντας ως τέτοια μέχρι και την δεκαετία του 1980, με τον υποβιβασμό όλων των ομάδων της Ντιβιζιόν ντ'Ωνέρ στις παρακάτω κατηγορίες. Εκείνη την περίοδο, το ποδοσφαιρικό τμήμα αριθμούσε συνολικά 450 μέλη, το οποίο μεταφραζόταν σε ένα ποσοστό της τάξεως του 35 % επί του συνόλου των μελών του αθλητικού σωματείου.
Κατήφορος μέχρι τα τοπικά πρωταθλήματα (Από το 1997)
Η ΑΣΣ εγκατέλειψε το παλιό της γήπεδο του Τιβολί τον Ιανουάριο του 2006, προκειμένου να εγκατασταθεί στο νεόδμητο γήπεδο της Λα Ροτόντ, το οποίο βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο καινούργιο παγοδρόμιο της πόλης.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1890 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γαλλίας
Επιτροπή για τις Πέντε Βόρειες Κορεατικές Επαρχίες
δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ|Πρώην σημαία της επιτροπής των Πέντε Βόρειων Κορεατικών Επαρχιών δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ|Πρώην σημαία της επιτροπής των Πέντε Βόρειων Κορεατικών Επαρχιών (1949-2016) Η Επιτροπή για τις Πέντε Βόρειες Κορεατικές Επαρχίες (κορεατικά, χάνγκουλ: 이북5도위원회, χάντσα: 以北五道委員會, κυριολεκτικά "Επιτροπή των Πέντε Επαρχιών του Βορρά") είναι κυβερνητικός οργανισμός της Νοτίου Κορέας υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ασφάλειας και Δημόσιας Διοίκησης.
Ιστορία
Η επιτροπή, που ιδρύθηκε το 1949, είναι επίσημα υπεύθυνη για τη διοίκηση των πέντε Κορεατικών επαρχιών που βρίσκονται εξ ολοκλήρου βόρεια της Στρατιωτικής Γραμμής Οριοθέτησης, καθώς η κυβέρνηση της Νότιας Κορέας ισχυρίζεται επισήμως ότι είναι η μοναδική νόμιμη κυβέρνηση ολόκληρης της Κορέας. Ο Πρόεδρος της Νότιας Κορέας διορίζει διοικητές για καθεμία από τις πέντε επαρχίες. Ωστόσο, ο ρόλος τους είναι σε μεγάλο βαθμό συμβολικός, καθώς το έδαφος βρίσκεται υπό την αποτελεσματική δικαιοδοσία της Βόρειας Κορέας. Η βασική πρακτική λειτουργία της επιτροπής είναι να παράσχει υποστήριξη στους Βορειοκορεάτες λιποτάκτες που ζουν στη Νότια Κορέα, συμπεριλαμβανομένης της βοήθειας για την επανεγκατάσταση των Βορειοκορεατών και την οργάνωση κοινωνικών εκδηλώσεων για τους Βορειοκορεάτες.
Παρά το όνομά της, η επιτροπή δεν παίζει κανένα ρόλο στις σχέσεις Βόρειας-Νότιας Κορέας. Οι υποθέσεις της Βόρειας Κορέας αντιμετωπίζονται από το Υπουργείο Ενοποίησης. Σε περίπτωση κατάρρευσης της Βόρειας Κορέας, ενδεχόμενα πλάνα θα καλέσουν την δημιουργία νέου κυβερνητικού σώματος για την διοίκηση του Βορρά υπό την ηγεσία του Υπουργού Ενοποίησης. Σε αυτή τη περίπτωση, οι πέντε κυβερνήτες θα πρέπει να παραιτηθούν και η επιτροπή θα καταργηθεί.
Νότιες επαρχίες με επικράτεια στη Βόρεια Κορέα
Δύο επαρχίες της Νότιας Κορέας, η Γκιόνγκι και Γκάνγκουον, έχουν επίσημα τμήματα της επικράτειάς τους στη Βόρεια Κορέα. Η κυβέρνηση της Νότιας Κορέας θεωρεί τους διοικητές αυτών των δύο επαρχιών ως επικεφαλής ολόκληρης της επαρχίας τους, συμπεριλαμβανομένων των τμημάτων του Βορρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Νότιας Κορέας Κατηγορία:Επαρχίες της Νότιας Κορέας
Δωροθέα Χέντβιχ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
Η Δωροθέα Χεδβίγη (γερμ. Dorothea Hedig von Braunschweig-Wolfenbüttel, 3 Φεβρουαρίου 1587, Βόλφενμπυτελ - 16 Οκτωβρίου 1609, Tσερμπστ) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Τσερμπστ.
Βιογραφία
Η Δωροθέα Χεδβίγη ήταν η πρώτη κόρη (το μόνο τέκνο από τον 1ο γάμο) του Ερρίκου Ιουλίου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ από τον 1ο γάμο του με τη Δωροθέα των Βέττιν, κόρη του Αυγούστου της Σαξονίας. Η γέννησή της προκάλεσε το τέλος της μητέρας της.
Η Δωροθέα Χεδβίγη παντρεύτηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1605 στο Βόλφενμπυτελ τον Ροδόλφο του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Απεβίωσε στη γέννηση του τέταρτου παιδιού της, μίας θνησιγενούς κόρης, που γεννήθηκε μία ώρα μετά το τέλος της μητέρας της. Η πριγκίπισσα τάφηκε στην Εκκλησία Μπαρτόλομαϊ στο Τσερμπστ. Το μόττο της ήταν: Ο φόβος του Κυρίου είναι η αρχή της σοφίας.
Οικογένεια
Από τον γάμο της με τον Ροδόλφο του Άνχαλτ-Τσερμπστ απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Μετρήσεις αποστάσεων (κοσμολογία)
Οι μετρήσεις αποστάσεων χρησιμοποιούνται στη φυσική κοσμολογία να δώσει μια φυσική έννοια της απόστασης μεταξύ δύο αντικειμένων ή γεγονότων στο σύμπαν. Συχνά χρησιμοποιούνται για να συνδέσουν κάποια παρατηρήσιμη ποσότητα (όπως είναι η φωτεινότητα ενός μακρινού κβάζαρ, η μετατόπιση προς το ερυθρό ενός μακρινού γαλαξία, ή το γωνιακό μέγεθος των ακουστικών αιχμών του φάσματος ισχύος CMB) με μια άλλη ποσότητα που δεν είναι άμεσα παρατηρήσιμη, αλλά είναι πιο βολική για τους υπολογισμούς (όπως η ομοκινητικές συντεταγμένες ενός κβάζαρ, γαλαξία, κλπ.). Οι μετρήσεις αποστάσεων που συζητούνται εδώ, όλες εκπίπτουν στην κοινή έννοια της Ευκλείδειας απόστασης με χαμηλή μετατόπιση προς το ερυθρό.
Σύμφωνα με την τωρινή κατανόηση της κοσμολογίας, οι μετρήσεις αυτές υπολογίζονται στο πλαίσιο της γενικής σχετικότητας, όπου η λύση Friedmann–Lemaître–Robertson–Walker χρησιμοποιείται για να περιγράψει το Σύμπαν.
Επισκόπηση
Υπάρχουν μερικοί διαφορετικοί ορισμοί της "απόστασης" στην κοσμολογία η οποίες όλες συμπίπτουν για αρκετά μικρές ερυθρές μετατοπίσεις (redshift). Οι εκφράσεις για αυτές τις αποστάσεις είναι πιο πρακτικές όταν γράφονται ται ως συναρτήσεις της ερυθρής μετατόπισηςαφού η μετατόπιση είναι πάντα η παρατηρήσιμη ποσότητα. Μπορούν εύκολα να γραφτεί ως συναρτήσεις του συντελεστή κλίμακας (scale factor), κοσμικού  ή σύμμορφου χρόνου καθώς και με έναν απλό μετασχηματισμό μεταβλητών. Αφού οριστεί η αδιάστατη παράμετρος Hubble και η απόσταση Hubble, η σχέση μεταξύ των διαφορετικών αποστάσεων γίνεται προφανής.
Εδώ, \Omega_m είναι η συνολική πυκνότητα ύλης, είναι η πυκνότητα της σκοτεινής ενέργειας,  αντιπροσωπεύει την καμπυλότητα, H_0 είναι η παράμετρος Hubble σήμερα και c η ταχύτητα του φωτός. Η παράμετρος Hubble για μια δεδομένη ερυθρή μετατόπιση είναι τότε.
Κατηγορία:Φυσική κοσμολογία Κατηγορία:Φυσικά μεγέθη
Αγία Παρασκευή Κέρκυρας
Η Αγία Παρασκευή  είναι οικισμός της Κέρκυρας. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Αγραφών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Εσπερίων, του δήμου Βόρειας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή, είναι πεδινός οικισμός στην βόρεια Κέρκυρα. Βρίσκεται νότια των Αγραφών, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 45. Απέχει περίπου 29 χλμ ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγραφών της Κέρκυρας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγραφών και προσαρτήθηκε στον δήμο Εσπερίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Εσπερίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόρειας Κέρκυρας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Ρενάρ
Ο Ρενάρ (Γαλλικά: Renart· Αγγλικά: Reynard· Ολλανδικά: Reinaert· Γερμανικά: Reineke ή Reinicke· Λατινικά: Renartus) είναι ο κύριος χαρακτήρας σε έναν λογοτεχνικό κύκλο ολλανδικών, αγγλικών, γαλλικών και γερμανικών αλληγορικών μύθων. Αυτές οι ιστορίες ασχολούνται σε μεγάλο βαθμό με τον Ρενάρ, μια φιγούρα μιας κατεργάρικης ανθρωπόμορφης κόκκινης αλεπούς. Οι περιπέτειές του συνήθως τον εμπλέκουν στο να εξαπατά άλλα ανθρωπόμορφα ζώα προς όφελός του ή να προσπαθεί να αποφύγει αντίποινα από αυτά. Ο βασικός του εχθρός και θύμα του σε όλον τον κύκλο είναι ο θείος του, ο λύκος Ίσενγκριμ (Isengrim ή Ysengrim). Ενώ ο χαρακτήρας του Ρενάρ εμφανίζεται σε μεταγενέστερα έργα, οι κεντρικές ιστορίες γράφτηκαν κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα από πολλούς συγγραφείς, και συχνά θεωρούνται ως παρωδίες μεσαιωνικής λογοτεχνίας.
Στη μεσαιωνική ευρωπαϊκή λαογραφία και λογοτεχνία
Η φιγούρα του Ρενάρ θεωρείται ότι προέρχεται από τη λαρρενική λαϊκή παράδοση από όπου και εξαπλώθηκε στη Γαλλία, τις Κάτω Χώρες και τη Γερμανία. Μια εκτενής χρήση του χαρακτήρα συμβαίνει στο παλιό γαλλικό Le Roman de Renart που γράφτηκε από τον Πιέρ ντε Σαιν-Κλάουντ (Pierre de Saint-Cloud) γύρω στο 1170, ο οποίος θέτει το τυπικό σκηνικό. Ο Ρενάρ κλήθηκε στο δικαστήριο του βασιλιά Νομπλ, ή Λίο το λιοντάρι, για να απαντήσει στις κατηγορίες που του έφερε ο Ίσενγκριμ ο λύκος. Άλλα ανθρωπόμορφα ζώα, συμπεριλαμβανομένου του Μπρούιν την αρκούδα, τον Μπάλντγουιν το κάθαρμα, και τον Τίμπερτ τη γάτα, όλοι επιχειρούν ένα ή περισσότερα στρατηγήματα. Οι ιστορίες συνήθως περιλαμβάνουν σάτιρα της αριστοκρατίας και των κλήρων, κάνοντας τον χαρακτήρα του Ρενάρ έναν χωρικό ήρωα. Η ιστορία του the preaching fox που βρέθηκε στη λογοτεχνία του Ρενάρ, χρησιμοποιήθηκε στην εκκλησιαστική τέχνη από την Καθολική Εκκλησία ως προπαγάνδα εναντίον των Λολάρδων. Το κύριο κάστρο του Ρενάρ, το Maupertuis, είναι διαθέσιμο σε αυτόν όταν χρειάζεται να κρυφτεί μακριά από τους εχθρούς του. Ορισμένες από τις ιστορίες δείχνουν την κηδεία του Ρενάρ, όπου οι εχθροί του συγκεντρώνονται για να παραδώσουν μεμψίμοιρες ελεγείες γεμάτες ανειλικρινή ευσέβεια, και οι οποίες δείχνουν τη μεταθανάτια εκδίκηση του Ρενάρ. Η σύζυγος του Ρενάρ, η Χέρμελιν εμφανίζεται στις ιστορίες, αλλά παίζει λίγο ενεργό ρόλο, αν και σε ορισμένες εκδοχές ξαναπαντρεύεται όταν ο Ρενάρ θεωρείται νεκρός, εκ τούτου γίνεται ένας από τους ανθρώπους για τους οποίους σχεδιάζει εκδίκηση. Ο Ίσενγκριμ είναι ο συχνότερος ανταγωνιστής του Ρενάρ, και γενικά καταλήγει να υπερέχει σε εξυπνάδα, αν και περιστασιακά παίρνει εκδίκηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί θρύλοι Κατηγορία:Μεσαιωνική λογοτεχνία Κατηγορία:Φανταστικές αλεπούδες
Αμαζόνας
Η πολιτεία Αμαζόνας διοικητικά διαιρείται σε 4 μεσοπεριοχές και 13 μικροπεριοχές και έχει 62 δήμους.
Η πρωτεύουσα της πολιτείας Μανάους αποτελεί ειδική οικονομική ζώνη. Στην πολιτεία εξορύσσονται μεταλλεύματα κασσίτερου, αλουμινίου, ταντάλιου και σιδήρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμαζονας
Untethered Moon
Το "Untethered Moon" είναι το όγδοο άλμπουμ των Built to Spill. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε σε βινύλιο στις 18 Απριλίου του 2015, την Ημέρα των Δισκοπωλείων, και σε CD και ψηφιακή μορφή στις 21 Απριλίου του 2015. Ήταν το πρώτο άλμπουμ της μπάντας μέσα σε 6 χρόνια, με το τελευταίο άλμπουμ της μπάντας "There Is No Enemy" να κυκλοφορεί το 2009. Είναι η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ στούντιο άλμπουμ για την μπάντα. Είναι το πρώτο άλμπουμ της μπάντας με τους Steve Gere (ντραμς) και Jason Albertini (μπάσο), οι οποίοι αντικατέστησαν τον Scott Plouf και Brett Nelson αντίστοιχα. Το άλμπουμ ανακοινώθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 2015 μαζί με την περιοδεία που άρχισε το Μάρτη για την προώθηση του άλμπουμ. Το κομμάτι "Living Zoo" κυκλοφόρησε μέσω του SoundCloud στις 24 Φεβρουαρίου του 2015. και το επίσημο βίντεο κλιπ του έκανε πρεμιέρα στο Noisey στις 25 Μαρτίου του 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Πανεπιστήμιο της Γουαδαλαχάρας
Το Πανεπιστήμιο της Γουαδαλαχάρας ('UdeG) είναι δημόσιο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που έχει την έδρα του στη Μητροπολιτική Ζώνη της Γουαδαλαχάρας. Χρονολογικά, σύμφωνα με την ίδρυσή του, είναι το δεύτερο παλαιότερο πανεπιστήμιο στο Μεξικό, το δέκατο έβδομο στη Βόρεια Αμερική και το δέκατο τέταρτο στη Λατινική Αμερική.
Από το 1994, το Πανεπιστήμιο λειτουργεί μέσω ενός μοντέλου δικτύου για την οργάνωση των ακαδημαϊκών δραστηριοτήτων του. Το πανεπιστημιακό δίκτυο αποτελείται από 15 πανεπιστημιακά κέντρα, ένα διαδικτυακό πανεπιστημιακό σύστημα, ένα σύστημα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και τη Γενική Διοίκηση του ιδρύματος. Για την περίοδο 2021-2022, οι συνολικές εγγραφές του Πανεπιστημιακού Δικτύου ανέρχονται σε 310.000 φοιτητές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στο Μεξικό
Εκκλησία του Λίχνι
αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ|Η εκκλησία του Λίχνι στην Αμπχαζία Η Εκκλησία του Λίχνι της Κοίμησης (γεωργιανά: ლიხნის ტაძარი) είναι μια μεσαιωνική Ορθόδοξη Χριστιανική εκκλησία που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό, στην Αμπχαζία της Γεωργίας. Χρονολογείται του 10ου αιώνα, ενώ οι τοιχογραφίες είναι του 14ου αιώνα. Είναι
αναγνωρισμένη ως Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.
Ιστορία
Η εκκλησία χτίστηκε τον 10ο-11ο αιώνα. Οι υφιστάμενες τοιχογραφίες είναι του 14ου αιώνα.
Το 1848 ο Γάλλος ανατολικολόγος Μαρί-Φελισιτέ Μπροσέ μελέτησε τις ιστορικές δομές του Λίχνι και ήταν ο πρώτος που δημοσίευσε τις παρατηρήσεις του: πρόκειται για τα ερείπια ενός φρουρίου του 7ου-8ου αιώνα, εκκλησίες και άλλες δομές ιστορικού ενδιαφέροντος. Επίσης, μελέτησε και αντέγραψε αρκετές από τις επιγραφές της εκκλησίας, όπως μία που αφορά την εμφάνιση του Κομήτη του Χάλεϋ το 1066, επί βασιλείας του Μπαγκράτ Δ' της Γεωργίας.
Το 2006, με Προεδρικό διάταγμα, η εκκλησία του Λίχνι αναγνωρίστηκε ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας. Οι αρμόδιες αρχές της Αμπχαζίας έχουν ξεκινήσει εργασίες διατήρησης του μνημείου από το 2010. Σύμφωνα με τους Γεωργιανούς ειδικούς, τα έργα κινδυνεύουν από παραβίαση της γνησιότητάς τους.
Περιγραφή
Η εκκλησία του Λίχνι είναι θολωτή, τρίκλιτη, σταυροειδής σε ορθογώνια βάση, χτισμένη με λαξευτούς λίθους τοιχοποιίας. Ο θόλος στηρίζεται σε 4 κολόνες. Η οροφή του κτιρίου είναι κεκλιμένη, με κεραμίδια. Στα ανατολικά καταλήγει σε 3 αψιδωτά ημικύκλια, εκ των οποίων το μεσαίο είναι το ιερό με την Αγία Τράπεζα, και εκατέρωθεν αυτού υπάρχουν 2 δωμάτια που προορίζονται για εκκλησιαστική χρήση.
Η εκκλησία έχει 3 εισόδους, στα βόρεια, νότια και δυτικά. Στο εσωτερικό της έχουν διασωθεί ίχνη από τοιχογραφίες του 10ου-11ου αιώνα, αλλά ο υφιστάμενος κύκλος τοιχογραφιών χρονολογείται του 14ου αιώνα. Είναι Παλαιολογικής τεχνοτροπίας με Ελληνιστικά στοιχεία, χαρακτηρίζονται από όμορφους χρωματισμούς, ελαφρώς επιμηκυσμένες ανθρώπινες μορφές που απεικονίζονται με δυναμισμό και εκφραστικότητα.
Στο εξωτερικό οι προσόψεις της είναι επενδυμένες με λίθινες πλάκες. Αναδεικνύουν τις εκλεπτυσμένες και αρμονικές αναλογίες του κτιρίου και δεν έχουν διακοσμήσεις. Διαθέτει πάνω από 10 επιγραφές γραμμένες στα ασομταβρούλι και στα Ελληνικά.
Το συγκρότημα κτιρίων της εκκλησίας περιλαμβάνει καμπαναριό και πέτρινο φράχτη.
Ριχάρδος του Σαλέρνο
Βιογραφία
Ήταν ανιψιός των Ροβέρτου Γυϊσκάρδου, Ρογήρου Α΄ και όταν ήταν νέος τους βοήθησε στην κατάκτηση της Σικελίας. Το 1097 ακολούθησε τον υιό του Ροβέρτου, το Βοϊμόνδο Α΄ και τον ανιψιό αυτού Τανκρέδο στην Α΄ Σταυροφορία. Οι δύο αυτοί συγγενείς του ήταν σημαντικοί διότι ήταν από τους λίγους σταυροφόρους που ήξεραν αραβικά, που θα έμαθαν κατά τους πολέμους στη Σικελία, όπου υπήρχαν εκεί αρκετοί Άραβες. Καθώς το πλοίο του διέπλεε την Αδριατική, ο Ρωμαϊκός στόλος, που το πέρασε για πειρατικό, το κατέλαβε, αλλά όπως μας αναφέρει η Άννα Κομνηνή σύντομα ελευθερώθηκε. Εντάχθηκε στο κύριο σώμα των Σταυροφόρων και διαμέσου της Ουγγαρίας και Βουλγαρίας έφθασαν στην Κωνσταντινούπολη. Οι άλλοι αρχηγοί έδωσαν όρκο υποτέλειας στο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό, ο Ριχάρδος και ο Τανκρέδος όμως αρνήθηκαν και διαπέρασαν μυστικά το Βόσπορο.
Ανέπτυξε διπλωματική δραστηριότητα: ταξίδεψε στην Ιταλία και στη Γαλλία για τη διευθέτηση του γάμου του Βοϊμόνδου Α΄ με την Κωνσταντία Καπετιδών, κόρη του Φιλίππου Α'. Ήταν μάρτυρας το 1108 στη συνθήκη της Δεαβόλεως μεταξύ του Αλεξίου Α΄ και του Βοϊμόνδου Α΄. Συμμετείχε στις -τελικά καταστροφικές- εκστρατείες του δεύτερου εναντίον του πρώτου, ίσως όμως να σχεδίαζε μυστικά με τον Αλέξιο Α' κατά του Βοϊμόνδου Α'. Όταν ο τελευταίος απεβίωσε το 1111, αποσύρθηκε στη Γερμανίκεια (Μαράς), αλλά ο σεισμός του 1114 τον σκότωσε.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε την Αλτρούδη, κόρη της εξαδέλφης του Έμμας Ωτβίλ και του Όδονος του καλού, μαρκησίου. Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Γεωδαιτικό σύστημα αναφοράς
μικρογραφία|Γεωδαιτικό δεδομένο: προσανατολισμένο σύστημα συντεταγμένων, βασισμένο σε ελλειψοειδές. Το γεωδαιτικό σύστημα αναφοράς (επίσης: γεωδαιτικό σημείο αναφοράς ή γεωδαιτικό πλαίσιο αναφοράς) είναι μια παγκόσμια αναφορά δεδομένων ή πλαίσιο αναφοράς για την ακριβή αναπαράσταση της θέσης των τοποθεσιών στη Γη ή σε άλλα πλανητικά σώματα μέσω γεωδαιτικών συντεταγμένων. Τα δεδομένα είναι ζωτικής σημασίας για οποιαδήποτε τεχνολογία ή τεχνική που βασίζεται στη χωρική τοποθεσία, συμπεριλαμβανομένης της γεωδαισίας, της ναυσιπλοΐας, της τοπογράφησης, των συστημάτων γεωγραφικών πληροφοριών, της τηλεπισκόπησης και της χαρτογραφίας. Ένα οριζόντιο δεδομένο χρησιμοποιείται για τη μέτρηση μιας θέσης στην επιφάνεια της Γης, σε γεωγραφικό πλάτος και μήκος ή σε άλλο σύστημα συντεταγμένων. Ένα κατακόρυφο δεδομένο χρησιμοποιείται για τη μέτρηση του υψομέτρου ή του βάθους σε σχέση με μια τυπική προέλευση, όπως η μέση στάθμη της θάλασσας. Από την άνοδο του Global Positioning System (GPS, «δορυφορικό σύστημα πλοήγησης»), το ελλειψοειδές και το σημείο αναφοράς WGS 84 που χρησιμοποιούταν έχει αντικαταστήσει τα περισσότερα άλλα σε πολλές εφαρμογές. Το WGS 84 προορίζεται για παγκόσμια χρήση, σε αντίθεση με τα περισσότερα προηγούμενα δεδομένα.
Πριν από το GPS, δεν υπήρχε ακριβής τρόπος να μετρηθεί η θέση μιας τοποθεσίας που ήταν μακριά από παγκόσμια σημεία αναφοράς, όπως από τον Πρώτο Μεσημβρινό στο Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς για γεωγραφικό μήκος, από τον Ισημερινό για το γεωγραφικό πλάτος ή από την πλησιέστερη ακτή για τη στάθμη της θάλασσας. Οι αστρονομικές και χρονολογικές μέθοδοι έχουν περιορισμένη ακρίβεια, ειδικά σε μεγάλες αποστάσεις. Ακόμη και το GPS απαιτεί ένα προκαθορισμένο πλαίσιο στο οποίο θα βασίζονται οι μετρήσεις του, επομένως το WGS 84 λειτουργεί ουσιαστικά ως σημείο αναφοράς, παρόλο που διαφέρει σε ορισμένα στοιχεία από ένα παραδοσιακό τυπικό οριζόντιο ή κάθετο σημείο αναφοράς.
Μια τυπική προδιαγραφή δεδομένων (είτε οριζόντια είτε κάθετη) αποτελείται από πολλά μέρη: ένα μοντέλο για το σχήμα και τις διαστάσεις της Γης, όπως ένα ελλειψοειδές αναφοράς ή ένα γεωειδές. Μια προέλευση στην οποία το ελλειψοειδές/γεωειδές είναι συνδεδεμένο με μια γνωστή (συχνά μνημειώδη) τοποθεσία πάνω ή μέσα στη Γη (όχι απαραίτητα σε 0 γεωγραφικό πλάτος και 0 γεωγραφικό μήκος) και πολλαπλά σημεία ελέγχου που έχουν μετρηθεί με ακρίβεια από την αρχή και έχουν καταγραφεί σε μνήμη. Στη συνέχεια μετρώνται οι συντεταγμένες άλλων θέσεων από το πλησιέστερο σημείο ελέγχου μέσω τοπογράφησης. Επειδή το ελλειψοειδές ή το γεωειδές διαφέρει μεταξύ των δεδομένων, μαζί με την προέλευση και τον προσανατολισμό τους στο διάστημα, η σχέση μεταξύ των συντεταγμένων που αναφέρονται σε ένα δεδομένο και των συντεταγμένων που αναφέρονται σε ένα άλλο σημείο αναφοράς είναι απροσδιόριστη και μπορεί μόνο να προσεγγιστεί. Χρησιμοποιώντας τοπικά δεδομένα, η διαφορά στο έδαφος μεταξύ ενός σημείου που έχει τις ίδιες οριζόντιες συντεταγμένες σε δύο διαφορετικά σημεία αναφοράς θα μπορούσε να φτάσει τα χιλιόμετρα εάν το σημείο είναι μακριά από την αρχή του ενός ή και των δύο σημείων αναφοράς. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται μετατόπιση δεδομένων.
Επειδή η Γη είναι ένα ατελές ελλειψοειδές, τα τοπικά δεδομένα μπορούν να δώσουν μια πιο ακριβή αναπαράσταση κάποιας συγκεκριμένης περιοχής κάλυψης από το WGS 84. Το OSGB36, για παράδειγμα, είναι μια καλύτερη προσέγγιση για το γεωειδές που καλύπτει τις Βρετανικές Νήσους από το παγκόσμιο ελλειψοειδές WGS 84. Ωστόσο, καθώς τα οφέλη ενός παγκόσμιου συστήματος υπερτερούν της μεγαλύτερης ακρίβειας, το παγκόσμιο δεδομένο WGS 84 έχει υιοθετηθεί ευρέως. δεξιά|μικρογραφία| Σημείο αναφοράς δεδομένων της πόλης του [[Σικάγο]]
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Η Μεγάλη Τριγωνομετρική Έρευνα της Ινδίας, μια από τις πρώτες έρευνες που είναι αρκετά περιεκτικές για να καθορίσουν ένα γεωδαιτικό δεδομένο. Η σφαιρική φύση της Γης ήταν γνωστή στους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι ανέπτυξαν επίσης τις έννοιες του γεωγραφικού πλάτους και μήκους, καθώς και τις πρώτες αστρονομικές μεθόδους για τη μέτρησή τους. Αυτές οι μέθοδοι, που διατηρήθηκαν και αναπτύχθηκαν περαιτέρω από Μουσουλμάνους και Ινδούς αστρονόμους, ήταν επαρκείς για τις παγκόσμιες εξερευνήσεις του 15ου και 16ου αιώνα.
Ωστόσο, η επιστημονική πρόοδος της Εποχής του Διαφωτισμού έφερε μια αναγνώριση των λαθών σε αυτές τις μετρήσεις και μια απαίτηση για μεγαλύτερη ακρίβεια. Αυτό οδήγησε σε τεχνολογικές καινοτομίες όπως το ναυτικό χρονόμετρο το 1735 από τον Τζον Χάρρισον, αλλά και σε μια επανεξέταση των υποκείμενων υποθέσεων σχετικά με το σχήμα της ίδιας της Γης. Ο Ισαάκ Νεύτων υπέθεσε ότι η διατήρηση της ορμής θα έπρεπε να κάνει τη Γη πλατύτερη (πλατύτερη στον ισημερινό), ενώ οι πρώιμες έρευνες του Γάλλου Ζακ Κασινί (1720) τον οδήγησαν να πιστέψει ότι η Γη ήταν σφαιροειδής (πλατύτερη στους πόλους). Οι επακόλουθες γαλλικές γεωδαισιακές αποστολές (1735-1739) στη Λαπωνία και το Περού επιβεβαίωσαν τον Νεύτωνα, αλλά ανακάλυψαν επίσης παραλλαγές στη βαρύτητα που θα οδηγούσαν τελικά στο γεωειδές μοντέλο.
Μια σύγχρονη εξέλιξη ήταν η χρήση της τριγωνομετρικής έρευνας για την ακριβή μέτρηση της απόστασης και της τοποθεσίας σε μεγάλες αποστάσεις. Ξεκινώντας με τις έρευνες του Ζακ Κασινί (1718) και την Αγγλο-Γαλλική Έρευνα (1784–1790), μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, τα δίκτυα ελέγχου των ερευνών κάλυψαν τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Πιο φιλόδοξες επιχειρήσεις όπως το Γεωδαιτικό Τόξο Στρούβε σε όλη την Ανατολική Ευρώπη (1816-1855) και η Μεγάλη Τριγωνομετρική Έρευνα της Ινδίας (1802-1871) διήρκεσαν πολύ περισσότερο, αλλά κατέληξαν σε ακριβέστερες εκτιμήσεις του σχήματος του ελλειψοειδούς της Γης. Ο πρώτος τριγωνισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν ολοκληρώθηκε παρά το 1899.
Η έρευνα των ΗΠΑ οδήγησε στο Βορειοαμερικανικό Δεδομένο (οριζόντιο) του 1927 (NAD27) και στο Κατακόρυφο Δεδομένο του 1929 (NAVD29), τα πρώτα τυπικά δεδομένα που διατίθενται για δημόσια χρήση. Ακολούθησε η δημοσιοποίηση εθνικών και περιφερειακών στοιχείων τις επόμενες δεκαετίες. Η βελτίωση των μετρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης πρώιμων δορυφόρων, επέτρεψε πιο ακριβή δεδομένα στα τέλη του 20ού αιώνα, όπως το NAD83 στη Βόρεια Αμερική, το ETRS89 στην Ευρώπη και το GDA94 στην Αυστραλία. Εκείνη την εποχή, τα παγκόσμια δεδομένα αναπτύχθηκαν επίσης για πρώτη φορά για χρήση σε συστήματα δορυφορικής πλοήγησης, ειδικά το Παγκόσμιο Γεωδαιτικό Σύστημα (WGS 84) που χρησιμοποιείται στο παγκόσμιο σύστημα εντοπισμού θέσης των ΗΠΑ (GPS) και το Διεθνές Επίγειο Σύστημα Αναφοράς και Πλαίσιο (ITRF) που χρησιμοποιείται στο Ευρωπαϊκό σύστημα Galileo.
Κατακόρυφο δεδομένο
Ένα κατακόρυφο δεδομένο είναι μια επιφάνεια αναφοράς για κάθετες θέσεις, όπως τα υψόμετρα των χαρακτηριστικών της Γης, όπως το έδαφος, η βαθυμετρία, η στάθμη νερού και οι ανθρωπογενείς κατασκευές.
Γεωδαιτικές συντεταγμένες
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Η ίδια θέση σε ένα σφαιροειδές έχει διαφορετική γωνία για το γεωγραφικό πλάτος ανάλογα με το αν η γωνία μετράται από το κανονικό ευθύγραμμο τμήμα CP του [[Ελλειψοειδή|ελλειψοειδούς (γωνία α) ή το ευθύγραμμο τμήμα OP από το κέντρο (γωνία β). Σημειώστε ότι η «επιπεδότητα» του σφαιροειδούς (πορτοκαλί) στην εικόνα είναι μεγαλύτερη από αυτή της Γης. Ως αποτέλεσμα, η αντίστοιχη διαφορά μεταξύ του «γεωδαιτικού» και του «γεωκεντρικού» γεωγραφικού πλάτους είναι επίσης υπερβολική.]] Στις γεωδαιτικές συντεταγμένες, η επιφάνεια της Γης προσεγγίζεται από ένα ελλειψοειδές και οι θέσεις κοντά στην επιφάνεια περιγράφονται με τους όρους γεωδαιτικό γεωγραφικό πλάτος (\phi), γεωγραφικό μήκος (\lambda) και ελλειψοειδές ύψος (h).
Ορισμός και εξαγωγή παραμέτρων
Το ελλειψοειδές παραμετροποιείται πλήρως από τον ημικύριο άξονα a και την επιπεδότητα f. Από a και f είναι δυνατόν να εξαχθεί ο ημιμικρός άξονας b, πρώτη εκκεντρικότητα e και δεύτερη εκκεντρικότητα e' του ελλειψοειδούς
Παράμετροι για ορισμένα γεωδαιτικά συστήματα
Τα δύο κύρια ελλειψοειδή αναφοράς που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως είναι το GRS80 και το WGS 84.
Ένας πιο ολοκληρωμένος κατάλογος με γεωδαιτικά συστήματα μπορείτε να βρεθεί εδώ (στα ισπανικά).
World Geodeetic System 1984 (WGS 84)
Το Παγκόσμιο Σύστημα Εντοπισμού Θέσης (GPS) χρησιμοποιεί το Παγκόσμιο Γεωδαιτικό Σύστημα 1984 (WGS 84) για να προσδιορίσει τη θέση ενός σημείου κοντά στην επιφάνεια της Γης.
Μετατόπιση δεδομένων
Η διαφορά στις συντεταγμένες μεταξύ των δεδομένων αναφέρεται συνήθως ως μετατόπιση δεδομένων. Η μετατόπιση δεδομένων μεταξύ δύο συγκεκριμένων σημείων αναφοράς μπορεί να ποικίλλει από το ένα μέρος στο άλλο εντός μιας χώρας ή περιοχής και μπορεί να είναι από μηδέν έως εκατοντάδες μέτρα (ή αρκετά χιλιόμετρα για ορισμένα απομακρυσμένα νησιά). Ο Βόρειος Πόλος, ο Νότιος Πόλος και ο Ισημερινός θα βρίσκονται σε διαφορετικές θέσεις σε διαφορετικά δεδομένα, επομένως ο Αληθινός Βορράς θα είναι ελαφρώς διαφορετικός. Διαφορετικά δεδομένα χρησιμοποιούν διαφορετικές παρεμβολές για το ακριβές σχήμα και μέγεθος της Γης (ελλειψοειδής αναφορά). Για παράδειγμα, στο Σίδνεϊ υπάρχει 200 μέτρα διαφορά μεταξύ των συντεταγμένων GPS που έχουν διαμορφωθεί σε GDA (με βάση το παγκόσμιο πρότυπο WGS 84) και AGD (χρησιμοποιείται για τους περισσότερους τοπικούς χάρτες), το οποίο είναι ένα απαράδεκτα μεγάλο σφάλμα για ορισμένες εφαρμογές, όπως η τοπογράφηση ή η τοποθέτηση αναφοράς για αυτόνομη κατάδυση.
Η μετατροπή δεδομένων είναι η διαδικασία μετατροπής των συντεταγμένων ενός σημείου από ένα σύστημα αναφοράς σε ένα άλλο. Επειδή τα δίκτυα έρευνας στα οποία βασίζονταν παραδοσιακά τα δεδομένα είναι ακανόνιστα και το σφάλμα στις πρώιμες έρευνες δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένο, η μετατροπή δεδομένων δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χρησιμοποιώντας μια απλή παραμετρική συνάρτηση. Για παράδειγμα, η μετατροπή από NAD27 σε NAD83 πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας το NADCON (αργότερα βελτιώθηκε ως HARN), ένα πλέγμα που καλύπτει τη Βόρεια Αμερική, με την τιμή κάθε κελιού να είναι η μέση απόσταση προσαρμογής για αυτήν την περιοχή σε γεωγραφικό πλάτος και μήκος. Η μετατροπή δεδομένων μπορεί συχνά να συνοδεύεται από αλλαγή της χαρτογραφικής προβολής.
Κίνηση τεκτονικών πλακών
Οι τεκτονικές πλάκες της Γης κινούνται μεταξύ τους σε διαφορετικές κατευθύνσεις με ταχύτητες της τάξης των 50 με 100 mm ανά έτος. Επομένως, τοποθεσίες σε διαφορετικές πλάκες βρίσκονται σε κίνηση η μία σε σχέση με την άλλη. Για παράδειγμα, η διαμήκης διαφορά μεταξύ ενός σημείου στον ισημερινό στην Ουγκάντα, στην Αφρικανική Πλάκα και ενός σημείου στον ισημερινό στον Ισημερινό, στη Νοτιο-Αμερικανική Πλάκα, αυξάνεται κατά περίπου 0,0014 τοξοδευτερόλεπτα ανά έτος. Αυτές οι τεκτονικές κινήσεις επηρεάζουν επίσης το γεωγραφικό πλάτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωδαιτικά δεδομένα Κατηγορία:Συστήματα συντεταγμένων Κατηγορία:Χαρτογραφία Κατηγορία:Γεωδαισία Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα Κατηγορία:Τοπογραφία Κατηγορία:Προσανατολισμός
Γλώσσες της Μιανμάρ
μικρογραφία|575x575εσ|Χάρτης των γλωσσών που ομιλούνται στην Βιρμανία. Υπάρχουν περίπου εκατό γλώσσες που ομιλούνται στη Μιανμάρ (επίσης γνωστή ως Βιρμανία). Τα βιρμανικά, ομιλούμενα από τα δύο τρίτα του πληθυσμού, είναι η επίσημη γλώσσα.
Οι γλώσσες που μιλούν οι εθνικές μειονότητες αντιπροσωπεύουν έξι γλωσσικές οικογένειες: την Σινοθιβετική, την Αυστροασιατική, την Τάι-Καντάι, την Ινδοευρωπαϊκή, την Αυστρονησιακή και την Χμονγκ-Μιέν καθώς και ένα αρχόμενο εθνικό πρότυπο για την βιρμανική νοηματική γλώσσα.
Βιρμανικά
Η βιρμανική γλώσσα είναι η μητρική γλώσσα του λαού των Βιρμανών και των σχετικών υποεθνικών ομάδων των Βιρμανών, καθώς και ορισμένων εθνικών μειονοτήτων στη Βιρμανία, όπως οι Μον. Τα βιρμανικά ομιλούνται από 32 εκατομμύρια άτομα ως πρώτη γλώσσα. Τα βιρμανικά ομιλούνται ως δεύτερη γλώσσα από άλλα 10 εκατομμύρια άτομα, ιδίως από εθνικές μειονότητες στη Βιρμανία και αυτές στις γειτονικές χώρες.
Η βιρμανική γλώσσα είναι σινοθιβετική γλώσσα που ανήκει στον κλάδο των Νότιων Βιρμανικών των Θιβετοβιρμανικών γλωσσών. Τα βιρμανικά είναι η πιο ευρέως ομιλούμενη γλώσσα των θιβετοβιρμανικών γλωσσών και μεταξύ των σινοθιβετικών γλωσσών είναι η δεύτερη πιο ευρέως διαδεδομένη, μετά τις Σινιτικές γλώσσες. Τα Βιρμανικά ήταν τα τέταρτα εκ των σινοθιβετικών γλωσσών που ανέπτυξαν σύστημα γραφής, μετά τα Κινεζικά, τα Θιβετιανά και τα Τανγκούτ.
Όσον αφορά την έρευνα σχετικά με την Επεξεργασία Φυσικών Γλωσσών που ασχολείται με την αλληλεπίδραση ηλεκτρονικών υπολογιστών και της βιρμανικής γλώσσας, κατά τη διάρκεια της εικοσιπεντάχρονης περιόδου από το 1990 έως το 2016, σημειώθηκε αξιοσημείωτη δουλειά και σχολιασμός στους τομείς της βιρμανικής γλωσσικής αναγνώρισης λέξεων, της τμηματοποίησης, της αποσαφήνισης, της συσχέτισης, της σημασιολογικής ανάλυσης και σηματοδότησης που ακολουθείται από τη σήμανση μερών ομιλίας, μηχανικά συστήματα μετάφρασης, εισαγωγή κειμένου, αναγνώριση κειμένου και εμφάνιση κειμένου. Επίσης, διερευνήθηκαν τα πεδία περαιτέρω έρευνας για τομείς παράλληλης ανάπτυξης σώματος καθώς και για την ανάπτυξη μηχανής αναζήτησης και WordNet για τη βιρμανική γλώσσα.
Αυτόχθονες γλώσσες
Εκτός από τα Βιρμανικά και τις διαλέκτους της, οι εκατό περίπου γλώσσες της Μιανμάρ περιλαμβάνουν τις Σαν (Τάι, ομιλείται από 3.2 εκατομμύρια άτομα), τις γλώσσες Καρέν (που ομιλούνται από 2.6 εκατομμύρια άτομα), την Κατσίν (ομιλείται από 900.000 άτομα), διάφορες γλώσσες Τσιν (ομιλούνται από 780.000 άτομα), και Μον (Μον-Χμερ, ομιλείται από 750.000 άτομα). Οι περισσότερες γλώσσες της χώρας χρησιμοποιούν το βιρμανικό αλφάβητο. Άλλες μειονοτικές γλώσσες που ομιλούνται στη χώρα είναι η κινεζική και η Βα.
Ροράιμα
Η Ροράιμα (πορτογαλ.: Roraima) είναι πολιτεία της Βραζιλίας. Γεωγραφικά βρίσκεται στα βόρεια της χώρας και συνορεύει με τις πολιτείες Παρά, Αμαζόνας και Γουιάνα. Πρωτεύουσά της είναι η Μπόα Βίστα. Η Ροράιμα είναι η βορειότερη πολιτεία της Βραζιλίας, έχει πληθυσμό 450.479 κατοίκους (27η θέση) και έκταση 224.301 τετρ. χιλιόμ..
Γλώσσες της Μιανμάρ
Αυτόχθονες γλώσσες
Στη Μιανμάρ, η χρήση μειονοτικών γλωσσών αποθαρρύνεται.
Ροράιμα
Στη γλώσσα του γηγενούς πληθυσμού η ονομασία της πολιτείας σημαίνει «πράσινο βουνό».
Γλώσσες της Μιανμάρ
Αυτόχθονες γλώσσες
Δεν είναι ξεκάθαρο εάν υπάρχουν μία ή δύο Βιρμανικές νοηματικές γλώσσες.
Ροράιμα
Πριν 1943 η Ροράιμα αποτελούσε τμήμα της πολιτείας Αμαζόνας και ως το 1962 ονομαζόταν Ρίο Μπράνκο. Η πολιτεία Ροράιμα διοικητικά διαιρείται σε δύο μεσοπεριοχές και 4 μικροπεριοχές και έχει 15 δήμους.
Γλώσσες της Μιανμάρ
Αγγλικά ως δεύτερη γλώσσα
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Εφημερίδες σε δρόμο της [[Γιανγκόν (Φεβρουάριος 2006) περιλαμβάνουν εκδόσεις στα αγγλικά]] Σήμερα, τα βιρμανικά είναι η κύρια γλώσσα διδασκαλίας, και τα αγγλικά διδάσκονται ως δεύτερη γλώσσα. Τα αγγλικά ήταν η κύρια γλώσσα διδασκαλίας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση από τα τέλη του 19ου αιώνα έως το 1964, όταν ο στρατηγός Νε Ουίν έδωσε εντολή για εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις Βιρμανοποίησης. Τα αγγλικά εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται από τους μορφωμένους αστούς και την εθνική κυβέρνηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Μιανμάρ
Ροράιμα
Στην Ροράιμα υπάρχουν κοιτάσματα ουράνιου, χρυσού και χαλκού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες της Βραζιλίας
Ιωάννης Κούσουλος
Ο Ιωάννης Κούσουλος (γενν. Λεμεσός, 14 Ιουνίου 1996) είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος ή κεντρικός αμυντικός για την Ομόνοια στο Παγκύπριο Πρωτάθλημα.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Κούσουλος υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Νέα Σαλαμίνα σε ηλικία 18 ετών.
Στις 3 Ιουλίου 2018, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Ομόνοια.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Κούσουλος έχει αγωνιστεί στις «μικρές» Εθνικές Κύπρου U19 (6 συμ.) και U21 (15 συμ.).
Στις 23 Μαρτίου 2018, έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Κύπρου, σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον του Μαυροβουνίου.
Προσωπική ζωή
Στις 24 Ιουνίου 2022 απέκτησε έναν γιο, τον Μιχάλη, με τη σύζυγο του, Ντορίνα Αντωνίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
Δήμος Αβδήρων (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Αβδήρων του προγράμματος Καποδίστρια ήταν ένας δήμος του νομού Ξάνθης από το 1997 έως το 2010. Από το 2011 συνενώθηκε με άλλους δήμους και σχημάτισε το νέο Δήμο Αβδήρων σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Βρισκόταν στο νοτιοανατολικό άκρο του νομού. Ο δήμος είχε (πραγματικό) πληθυσμό 3.917 κατοίκους το 2001 και καταλάμβάνε έκταση 161.958 στρεμμάτων. Έδρα του ήταν τα Άβδηρα, από τα οποία πήρε και την ονομασία του.
Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονται τα εξής 4 δημοτικά διαμερίσματα:
Ιστορικά στοιχεία
Ο Δήμος Αβδήρων του προγράμματος Καποδίστρια δημιουργήθηκε το 1997 από τις κοινότητες:
Κοινότητα Αβδήρων (1924-1998)
Η Κοινότητα ως το 1944 υπαγόταν στον Νομό Ροδόπης.
Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Αβδήρων μετά το 1979
Όλες οι εκλογές έγιναν σε έναν γύρο.
Αγία Πελαγία Κέρκυρας
Η Αγία Πελαγία είναι χωριό της Κέρκυρας. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Αυλιωτών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Εσπερίων, του δήμου Βόρειας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Ύμνος του Γελ
Ύμνος του Γελ ή Γελγέλ, κατά την Αγία Γραφή αλλά και την Εβραϊκή Βίβλο, είναι η δοξολογία των αγγέλων της πρώτης ταξιαρχίας των Ασωμάτων Δυνάμεων (Χερουβείμ, Σεραφείμ και Θρόνοι) προς τον Θεό και πιο συγκεκριμένα κατά τον Ιεζεκιήλ είναι ο ήχος που παράγεται απο τους τροχούς των Χερουβείμ. "Οταν τα Χερουβίμ επροχωρούσαν και επορεύοντο προς τας τέσσαρας διευθύνσεις, δεν εστρέφοντο προς μίαν εκάστην διεύθυνσιν. Εκινούντο προς οποιανδήποτε κατεύθυνσιν, χωρίς να στρέφουν τα πρόσωπα των κατά την κίνησιν της κατευθύνσεως αυτής. Τα πλευρά των, τα χέρια των, αι πτέρυγές των και οι τροχοί ήσαν γεμάτα ολόγυρα από οφθαλμούς. Και τα τέσσαρα είχαν τους τροχούς των. Ηκουα δε εγώ μίαν φωνήν, να ονομάζη του τροχούς τούτους Γελγέλ, δηλαδή ταχείς. - Ιεζεκιήλ 10:11-13"