cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τριβούνος
Στρατιωτικοί τριβούνοι
Οι στρατιωτικοί τριβούνοι παρουσιάζονται σε αξιόλογα έργα ιστορικής φαντασίας, όπως το Μπεν-Χου: μία ιστορία τού Χριστού, τού Λιού Γουάλας και το Ο Χιτών τού Λόιντ Ντάγκλας. Και τα δύο μυθιστορήματα περιλαμβάνουν χαρακτήρες, που επηρεάστηκαν από τη ζωή και το τέλος τού Ιησού και μετατράπηκαν σε επικές ταινίες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας τού 1950. Τον Mεσάλα, κύριο ανταγωνιστή στο Μπεν-Χουρ, υποδυόταν ο Stephen Boyd, ενώ τον Μάρκελο Γάλιο, τον πρωταγωνιστή τού Ο Χιτών, έπαιξε ο νεαρός RΡίτσαρντ Μπάρτον.
Υπατικοί τριβούνοι
Το 445 π.Χ. οι τριβούνοι των πληβείων επέτυχαν να ψηφίσουν τη lex Canuleia, καταργώντας τη νομοθεσία που απαγόρευε τους γάμους πατρικίων και πληβείων και προβλέποντας ότι ένας από τους υπάτους μπορεί να είναι πληβείος. Αντί να επιτρέψει το υπατικό αξίωμα να περάσει στα χέρια ενός πληβείου, η Σύγκλητος πρότεινε έναν συμβιβασμό, σύμφωνα με τον οποίο τρεις στρατιωτικοί τριβούνοι, που μπορεί να είναι πατρίκιοι ή πληβείοι, θα έπρεπε να εκλέγονται στη θέση των υπάτων. Οι πρώτοι tribuni militum consulare potestate, ή στρατιωτικοί τριβούνοι με υπατική εξουσία, εξελέγησαν για το έτος 444. Αν και οι πληβείοι ήταν επιλέξιμοι γι' αυτό το αξίωμα, κάθε ένας από τους πρώτους «υπατικούς τριβούνους» ήταν πατρίκιος.
Στρατιωτικοί τριβούνοι εκλέχτηκαν στη θέση των υπάτων στα μισά χρόνια από το 444 έως το 401 π.Χ., και σε κάθε περίπτωση, όλοι οι τριβούνοι ήταν πατρίκιοι: ούτε ένας πληβείος κατάφερε να πάρει την υπατεία. Ο αριθμός των τριβούνων αυξήθηκε σε τέσσερις, ξεκινώντας από το 426, και έξι ξεκινώντας από το 405. Επιτέλους, οι πλήβειοι εξέλεξαν τέσσερις από τον αριθμό των στρατιωτικών τριβούνων για το έτος 400, και άλλοι εξελέγησαν το 399, 396, 383 και 379. Εκτός όμως από αυτά τα χρόνια, κανένας πληβείος δεν απέκτησε τα ανώτατα αξιώματα του Ρωμαϊκού Κράτους.
Το μονοπώλιο των πατρικίων στην εξουσία έσπασε τελικά από τον Γάιο Λικίνιο Κάλβο Στόλo και τον Λεύκιο Σέξτιο Λατερανό, τριβούνοι τού λαού, οι οποίοι το 376 π.Χ. εισήγαγαν νομοθεσία, που απαιτούσε όχι απλώς ότι ένας από τους υπάτους θα μπορούσε να είναι πληβείος, αλλά ότι στο εξής πρέπει να είναι επιλεγμένα από την τάξη τους. Όταν η Σύγκλητος αρνήθηκε το αίτημά τους, οι τριβούνοι απέτρεψαν την εκλογή ετήσιων αξιωματούχων για πέντε χρόνια, πριν υποχωρήσουν και επιτρέψουν την εκλογή υπατικών τριβούνων από το 370 στο 367. Στο τέλος, και με την ενθάρρυνση τού δικτάτορα Mάρκου Φούριου Κάμιλλου, η Σύγκλητος ενέδωσε στην αντιπαράθεση και πέρασε τη Licinia-Sextia Rogationum. Ο Σέξτιος εξελέγη πρώτος πληβείος ύπατος, ακολουθούμενος από τον Λικίνιο δύο χρόνια αργότερα, και με τον διακανονισμό αυτό καταργήθηκαν οι υπατικοί τριβούνοι.
Γαλλικό επαναστατικό δικαστήριο
Η Tribunat -η γαλλική λέξη για την εξουσία των τριβούνων, προέρχεται από τον λατινικό όρο tribunatus, που σημαίνει το αξίωμα ή τη θητεία ενός tribunus (βλ. παραπάνω)- ήταν ένα συλλογικό όργανο της νεαρής επαναστατικής Γαλλικής Δημοκρατίας, που αποτελείτο από μέλη που αποκαλούντο tribun (η γαλλική λέξη για τον τριβούνο), το οποίο, παρά την προφανή αναφορά στην εξουσία ενός από τους διάσημους αξιωματούχους της αρχαίας Ρώμης, δεν κατείχε ποτέ κάποια πραγματική πολιτική εξουσία ως συνέλευση, και τα μεμονωμένα μέλη της δεν είχαν κάποιο ρόλο.
Η συνέλευση αυτή καθιερώθηκε από το Σύνταγμα του Έτους VIII τού Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη «προκειμένου να μετριαστούν οι άλλες εξουσίες» συζητώντας κάθε νομοθετικό σχέδιο, στέλνοντας τους ρήτορές της (δηλαδή εκπροσώπους) να το υπερασπιστούν ή να τού επιτεθούν στο Corps législatif, και ζητώντας από τη Γερουσία να ανατρέψει «τους καταλόγους των δικαιούχων, τις πράξεις τού Νομοθετικού Σώματος και αυτές της κυβέρνησης» λόγω αντισυνταγματικότητας. Τα 100 μέλη της ορίστηκαν από τη Γερουσία, από τον κατάλογο των πολιτών από 25 ετών και άνω, και ετησίως το ένα πέμπτο ανανεωνόταν για πενταετή θητεία.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαϊκοί τίτλοι
Στρατηγίς Χαντριάτη
Η Στρατηγίς Χαντριάτη, ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες.
Η στρατηγίδα υπήρξε κατά τον 10ο ή 11ο αιώνα, οι απόψεις των ερευνητών δεν συμφωνούν. Ταυτίζεται με την πόλη "Χατζίερτ" επισκοπή της Τραπεζούντας. Το όνομα της προέρχεται από την απόδοση του στα ελληνικά της αραβικής ονομασίας του φρουρίου και της πόλης Hisn al Hndrst.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Βολτάγκο Αγκορντίνο
Το Βολτάγκο Αγκορντίνο (ιταλικά: Voltago Agordino, βενετικά και λαδινικά: Oltach) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή
Η Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή είναι Ελληνοκύπρια διπλωμάτης και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών και Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων της Κύπρου.
Βιογραφικά Στοιχεία
Η Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 3 Αυγούστου 1949. Ομιλεί πέρα από την ελληνική, την αγγλική, τη γαλλική και τη φινλανδική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθως απέκτησε πτυχίο στο δημόσιο δίκαιο/πολιτικές επιστήμες από το ίδιο πανεπιστήμιο. Στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα Licentiate (Ph.D) στην κοινωνιολογία και στις πολιτικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι.
Την περίοδο 1980-2007 υπηρέτησε ως διπλωμάτης στο Υπουργείο Εξωτερικών. Υπηρέτησε στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Κύπρου στον ΟΗΕ (1980-1988), διετέλεσε μέλος της Διεύθυνσης Κυπριακού (1988-1993), Διευθύντρια του Γραφείου του Γενικού Διευθυντή (1993-1996) και Διευθύντρια Κυπριακού και Ευρωτουρκικών Θεμάτων (2003-2007). Κατά τη διάρκεια της καριέρας της εκπροσώπησε την Κύπρο σε πολυάριθμες συνόδους, συνέδρια και διασκέψεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Εθνών, των Αδεσμεύτων, της Κοινοπολιτείας, του Συμβουλίου της Ευρώπης, του ΟΑΣΕ κ.ά.
Επιπλέον, την περίοδο 1998-2003 υπηρέτησε ως Πρέσβειρα της Κυπριακής Δημοκρατίας στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, με παράλληλη διαπίστευση στην Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τον Καναδά, Βραζιλία, Γουιάνα και Τζαμάικα, στον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας και στον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών. Την περίοδο 1996-1998 διετέλεσε Πρέσβειρα της Δημοκρατίας στη Σουηδία, με παράλληλη διαπίστευση στη Φινλανδία, στη Νορβηγία, στη Δανία, στην Ισλανδία, στη Λιθουανία, στη Λετονία και στην Εσθονία. Τέλος την περίοδο 2005-2007 διετέλεσε Πρέσβειρα στον Λίβανο και στην Ιορδανία (2005-2007), με έδρα τη Λευκωσία.
Είναι νυμφευμένη με τον Γεώργιο Μαρκουλλή και έχει 1 υιό.
Πολιτική διαδρομή
Στις 16 Ιουλίου 2007 διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε έως την 1 Μαρτίου 2008. Στις 2 Μαρτίου 2010 διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 5 Αυγούστου 2011 που ανέλαβε ξανά το Υπουργός Εξωτερικών.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Συγκοινωνιών και Έργων (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου 2003 Κατηγορία:Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια 2008
Άγιος Μύρων (αποσαφήνιση)
Το όνομα άγιος Μύρων μπορεί να αναφέρεται:
Στο χωριό Άγιος Μύρων Ηρακλείου.
Σε έναν από τους τρεις αγίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας:
Λούμποβο (Ντανίλοβγκραντ)
Το Λούμποβο (σερβικά κυριλλικά: Лубово) είναι χωριό στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ. Κατά την απογραφή του 2003, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Τζοχόρ Μπάχρου
Η Τζοχόρ Μπάχρου, παλαιότερα γνωστή ως Τάντζουνγκ Πούτερι ή Ισκάνταρ Πούτερι, είναι πρωτεύουσα του κρατιδίου Τζοχόρ της Μαλαισίας. Βρίσκεται κατά μήκος του πορθμού του Τζοχόρ στο νότιο άκρο της χερσονήσου της Μαλαισίας. Η Τζοχόρ Μπάχρου έχει πληθυσμό 497.067 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ενώ η μητροπολιτική περιοχή έχει πληθυσμό 1.638.219 κατοίκους και είναι η τρίτη μεγαλύτερη της χώρας, σε πληθυσμό.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του σουλτάνου Αμπού Μπάκαρ, υπήρξε ανάπτυξη και εκσυγχρονισμός της πόλης, με την κατασκευή διοικητικών κτιρίων, σχολείων, θρησκευτικών κτιρίων και σιδηροδρόμων που τη συνδέουν με τη Σιγκαπούρη. Η Τζοχόρ Μπάχρου καταλήφθηκε από τις ιαπωνικές δυνάμεις από το 1942 έως το 1945. Η Τζοχόρ Μπάχρου έγινε το λίκνο του μαλαισιανού εθνικισμού μετά τον πόλεμο και το 1946 στην πόλη ιδρύθηκε ένα πολιτικό κόμμα με την επωνυμία United Malays National Organization (UMNO). Μετά το σχηματισμό της Μαλαισίας το 1963, η Τζοχόρ Μπάχρου διατήρησε την ιδιότητά της ως πρωτεύουσα του κρατιδίου και το 1994 της απονεμήθηκε το καθεστώς της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μαλαισίας
Τζοππέ ντι Καντόρε
Το Τζοππέ ντι Καντόρε (ιταλικά: Zoppè di Cadore, λαδινικά: Zopè ) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Μάχη του Κοζλούντζι
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι Κοζλουντζι Κατηγορία:Συγκρούσεις το 1770 Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Γεώργιος Μπαμπινιώτης
Ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης (Αθήνα, 6 Ιανουαρίου 1939) είναι διακεκριμένος Έλληνας φιλόλογος, γλωσσολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και λεξικογράφος, καθώς επίσης, παρουσιαστής και πρώην πολιτικός.
Έχει διατελέσει υπουργός Παιδείας από τον Μάρτιο έως τον Μάιο 2012 και πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 2000 έως το 2006. Ανακηρύχθηκε Ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 2006 και Επίτιμος καθηγητής το 2007. Αναγορεύτηκε επίσης «Άρχοντας Διδάσκαλος του Γένους» από την Α.Θ.Π., τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο. Στο ευρύ κοινό είναι ιδιαίτερα γνωστός λόγω του λεξικού της νέας ελληνικής γλώσσας που κυκλοφόρησε το 1998. Πρόσφατα συμπαρουσίαζε την εκπομπή Οι λέξεις φταίνε μαζί με την Βίκυ Φλέσσα στη ΝΕΡΙΤ και μετέπειτα στην ΕΡΤ1, αλλά η εκπομπή ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 2015. Από τον Οκτώβριο του 2020, συμπαρουσιάζει μαζί με την Βίκυ Φλέσσα την εκπομπή Σὲ προσκυνῶ, γλώσσα, που προβάλλεται από το κανάλι της Βουλής.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιανουαρίου 1939. Αποφοίτησε από το 9ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Το 1962 έλαβε το πτυχίο του, ενώ συνέχισε τις σπουδές του στην Ελλάδα και τη Γερμανία με υποτροφία. Πριν συμπληρώσει τα 35, έγινε τακτικός καθηγητής Γλωσσολογίας στο Τμήμα Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1991 εκλέχθηκε πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής και το 2000 πρύτανης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, θέση που κράτησε μέχρι το 2006, οπότε και ορίστηκε ομότιμος καθηγητής. Είναι, ακόμη, πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας Αρσακείων - Τοσιτσείων Σχολείων, και πρόεδρος της Γλωσσικής Εταιρείας των Αθηνών. Διετέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού. Το 2009 ορίστηκε επικεφαλής του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και ανέλαβε τη διεξαγωγή διαλόγου για τις αλλαγές στο Λύκειο και το εξεταστικό σύστημα ως προς την εισαγωγή στα Ανώτατα Ιδρύματα. Αρθρογραφεί τακτικά στην εφημερίδα «Το Βήμα», ενώ ήταν και επιστημονικός συνεργάτης τηλεοπτικών εκπομπών στη δημόσια τηλεόραση. Υπό την καθοδήγησή του λειτουργεί το «Κέντρο Λεξικολογίας», που το 1998 εξέδωσε το «Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας»,. Η πρώτη έκδοση του λεξικού είχε προκαλέσει έντονες δημόσιες συζητήσεις εξαιτίας της καταγραφής υβριστικών συνθημάτων γηπεδικής χρήσης και «εθνικώς υπόπτων» μεταφορικής χρήσης όρων. Ο Μπαμπινιώτης αρχικά αρνήθηκε να τις αφαιρέσει από το λεξικό, αλλά απάλειψε τις επίμαχες καταγραφές σε μια «επανεκτύπωση» του λεξικού. Στην πρώτη έκδοση του λεξικού είχε επίσης ασκηθεί η κριτική ότι αναπαράγει εθνικά στερεότυπα. Στις 6 Μαρτίου 2012, στο πλαίσιο μικρού ανασχηματισμού της κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου, ανακοινώθηκε η τοποθέτησή του ως επικεφαλής στο Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων έπειτα από πρόταση της Νέας Δημοκρατίας. Διετέλεσε υπουργός έως τις 17 Μαΐου 2012.
Τηλεόραση
Τακτικές συμμετοχές σε τηλεοπτικές εκπομπές:
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Έλληνες γλωσσολόγοι Κατηγορία:Έλληνες λεξικογράφοι Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Πιπεριά Φλωρίνης
thumb|250px|Πιπεριές Φλωρίνης Η πιπεριά Φλωρίνης είναι η ποικιλία κόκκινης πιπεριάς, η οποία καλλιεργείται στη Μακεδονία. και ιδανικά στα χωριά της Φλώρινας Οι καρποί της, έχουν μήκος 15-20 εκατοστά και πλάτους 4-5 εκατοστά. Είναι παχύσαρκη με γλυκιά γεύση,είναι ένα από τα μοναδικά λαχανικά, που μπορεί να γίνει τουρσί, ψητή, λιαστή,αποθήκευσή σε βάζο στην, κατάψυξη ή κονσερβοποίηση. Είναι πλούσια σε βιταμίνες C, A, K και E.
Ιστορία
Φλώρινα, υποδέχτηκαν τον καινούριο εξωτικό τότε καρπό. Εκεί όμως που ευδοκίμησε η συγκεκριμένη πιπεριά και προσαρμόστηκε στις εδαφικές και κλιματολογικές συνθήκες ήταν τα φημισμένα για την ευφορία τους χώματα της Φλώρινας.
Οι πιπεριές Φλωρίνης αποτελούν εδώ και χρόνια το καθιερωμένο τοπικό έδεσμα της ομώνυμης περιοχής και αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής διατροφής των κατοίκων της.
Υπαπαντή
Η  Υπαπαντή είναι Δεσποτική και Θεομητορική εορτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που εορτάζεται η "προσφορά" του Ιησού στο Ναό από την μητέρα Του Μαρία και τον θετό Του πατέρα Ιωσήφ, σαράντα ημέρες μετά τη γέννησή Του. Ήταν μια παράδοση για τα πρωτότοκα αγόρια που την τήρησαν οι κηδεμόνες του Ιησού ως πιστοί Εβραίοι. Κατ' αναλογίαν σήμερα είναι ο "σαραντισμός" που τελούν οι μητέρες με το παιδί στον χριστιανικό ναό.
Πιπεριά Φλωρίνης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρυχνοειδή Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Νομός Φλώρινας
Υπαπαντή
Στο ναό του Σολομώντα όπου έγινε η τελετή, συνάντησαν δύο πρόσωπα με προφητικό χάρισμα, τον γέροντα Συμεών και την γερόντισσα Άννα (όχι τη μητέρα της Μαρίας). Και οι δύο αναγνώρισαν στο πρόσωπο του βρέφους τον Μεσσία και προφήτευσαν σχετικά με το λυτρωτικό έργο του προσαγομένου βρέφους. Το περιστατικό αναφέρεται στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο (β΄22-40).
Η εορτή της Υπαπαντής, ανήκει στις εορτές του δωδεκαόρτου, δηλαδή τις σημαντικότερες 12 εορτές της Εκκλησίας. Ο εορτασμός της (καταβασίες) ξεκινάει στις 15 Ιανουαρίου, μετά την απόδοση των Φώτων (τέλος της περιόδου των Φώτων 14 Ιανουαρίου), κορυφώνεται την κυριώνυμο ημέρα, 2 Φεβρουαρίου, και ολοκληρώνεται στις 9 Φεβρουαρίου με την απόδοση της εορτής.
Επίσης σε κάποιες πόλεις έχουν αργία, όπως στη Νάουσα της Πάρου.
Κατηγορία:Χριστιανικές εορτές και τελετές Κατηγορία:Ιησούς Χριστός Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2008
thumb|200px| "Ουρανός, Γη, και Άνθρωποι", έμβλημα των Παραολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. Οι Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2008 ήταν η 13η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού των Παραολυμπιακών Αγώνων και διεξήχθησαν στο Πεκίνο της Κίνας από τις 6 έως τις 17 Σεπτεμβρίου 2008. Η ηπειρωτική Κίνα φιλοξένησε τους περισσότερους αθλητές. Όπως συνέβη και με τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες τα αγωνίσματα της ιππασίας διεξήχθησαν στο Χονγκ Κονγκ, ενώ η ιστιοπλοΐα στο Κινγκντάο.
Στις 26 Ιουνίου 2005, η Ολυμπιακή Επιτροπή του Πεκίνου ανακοίνωσε πως το σλόγκαν των αγώνων θα ήταν το "One World, One Dream" / Ένας Κόσμος, Ένα Όνειρο ( Κινέζικα: 同一个世界 同一个梦想|t=同一個世界 同一個夢想 ).
Έλαβαν μέρος περίπου 4.000 αθλητές από 148 χώρες. Πρόκειται για το μεγαλύτερο αριθμό χωρών που συμμετείχαν ποτέ σε Παραολυμπιακούς, δώδεκα περισσότερες από την Αθήνα και κατά συνέπεια αρκετές χώρες έλαβαν μέρος για πρώτη φορά.
Αθλήματα
Το πρόγραμμα αποτελούνταν από 20 αθλήματα:
Η κωπηλασία περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα των αγώνων για πρώτη φορά.
Σύμβολα
thumb|200px|"Η μασκότ των Παραολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου, Φου Νιου Λέλε.
Έμβλημα
Το έμβλημα "Ουρανός, Γη και Άνθρωποι" ( 天、地、人 ), είναι ένας πολύχρωμος κινέζικος χαρακτήρας "之", που έχει σχεδιαστεί ώστε να θυμήσει αθλητή σε κίνηση. Το κόκκινο, μπλε και πράσινο χρώμα αντιπροσωπεύουν τον ήλιο, τον ουρανό και τη γη.
Σλόγκαν
"Ένας Κόσμος, Ένα Όνειρο"
Μασκότ
Η μασκότ των αγώνων είναι μια πολύχρωμη αγελαδίτσα, η Φου Νιου Λέλε ( 福牛乐乐 ).
Συμμετέχοντα Έθνη
Τα έθνη που έλαβαν μέρος είναι:
Κο Ουν
Ο Κο Ουν (고은) (1 Αυγούστου 1933 - ...) είναι Κορεάτης ποιητής. Το οικογενειακό του όνομα είναι Κο.
Ζωή
Ο Κο γεννήθηκε στη σημερινή Γκουνσάν στη Νότια Κορέα.
Τραυματίστηκε σωματικά και ψυχικά κατά τον Κορεατικό πόλεμο κατά τον οποίο πέθαναν πολλοί συγγενείς και φίλοι του. Η ακοή του Κο έχει υποστεί βλάβες επειδή κατά τη διάρκεια μιας σοβαρής κρίσης την περίοδο εκείνη έριξε οξύ στα αυτιά του, και επιδεινώθηκε περαιτέρω μετά από αστυνομικό ξυλοδαρμό το 1979. Το 1952, πριν τελειώσει ο πόλεμος, ο Κο έγινε Βουδιστής μοναχός. Μετά από μια δεκαετία μοναστικής ζωής, αποφάσισε να επιστρέψει στην ενεργό, κοσμική ζωή το 1962 για να αφοσιωθεί στην ποίηση. Από το 1963 μέχρι το 1966 έζησε στη Τζετζούντο, όπου ίδρυσε ένα φιλανθρωπικό σχολείο, και μετά γύρισε στη Σεούλ. Η ζωή του στον έξω κόσμο δεν ήταν ήρεμη, και τραυματίστηκε αποπειράμενος να αυτοκτονήσει (για δεύτερη φορά) το 1970.
Λευτέρης Αυγενάκης
Ο Λευτέρης Αυγενάκης είναι Έλληνας πολιτικός και μηχανικός τοπογραφίας.
Κο Ουν
Ζωή
Την περίοδο που η ΝοτιοΚορεάτικη κυβέρνηση επιχείρησε να χειραγωγήσει τη δημοκρατία προωθώντας το Σύνταγμα Γιουσίν στα τέλη του 1972, ο Κο δραστηριοποιήθηκε πολύ στο κίνημα για τη δημοκρατία και ηγήθηκε προσπαθειών για τη βελτίωση της πολιτικής κατάστασης στη Νότιο Κορέα, ενώ ταυτόχρονα ήταν πολυγραφότατος και στάλθηκε στη φυλακή τέσσερεις φορές (1974, 1979, 1980 και 1989). Τον Μάιο του 1980, κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος από τον Τσουν Ντοο-Χουαν, ο Κο κατηγορήθηκε για προδοσία και καταδικάστηκε σε 20χρονη φυλάκιση. Απελευθερώθηκε τον Αύγουστο του 1982 στα πλαίσια γενικής αμνηστίας.
Λευτέρης Αυγενάκης
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1972 στη Μεσαρά του νομού Ηρακλείου. Σπούδασε μηχανικός τοπογραφίας στο ΤΕΙ Αθήνας, παρακολούθησε πρόγραμμα μετεκπαίδευσης στη Διαχείριση και Τεχνολογία Περιβάλλοντος και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Παγκόσμια Πολιτική Οικονομία και τις Διεθνείς Σχέσεις από το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
Κο Ουν
Ζωή
Μετά την απελευθέρωσή του, η ζωή του έγινε πιο ήρεμη. Εξέπληξε ωστόσο το ευρύ κοινό του αναθεωρώντας πολλά από τα πρωτύτερα εκδοθέντα έργα του. Ο Κο παντρεύτηκε τη Σανγκ-Γουά Λι στις 5 Μαΐου 1983, και μετακόμισε στην Ανσεόνγκ της επαρχίας Γκυεόντζι-ντο, όπου ζεί ακόμη. Ξανάρχισε να γράφει και ξεκίνησε να ταξιδεύει. Τα πολλά του ταξίδια του προσφέρουν υλικό για το σκελετό των ποιημάτων του.
Λευτέρης Αυγενάκης
Βιογραφία
Εργάστηκε ως εργοδηγός και μελετητής σε δημόσια έργα και ως τραπεζικό στέλεχος στην Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα. Έχει ιδρύσει την εταιρία "Επιχειρείν Ε.Ε. - Σύμβουλοι Επιχειρήσεων και Τεχνικών Μελετών" με έδρα το Ηράκλειο.
Κο Ουν
Τεχνοτροπία
Ο Κο έχει γράψει ποιήματα σε σχεδόν κάθε μορφή για περίπου κάθε θέμα. Τα πρώτα του ποιήματα είναι κυρίως σύντομοι στίχοι χαρακτηριζόμενα από ασυνήθιστα αισθησιακή εκδήλωση λεκτικής έντασης. Πολύ συχνά τα ποιήματά του εμπνέονται από μια ματιά σε ένα τοπίο, από ένα πρόσωπο ή από μια φευγαλέα ανάμνηση. Τα ποιήματα αυτά μπορεί να είναι πολύ μεγάλα ή πολύ σύντομα, έχει γράψει μια συλλογή από Ζεν ποιήματα, καθώς και άλλες συλλογές από σύντομα επιγράμματα. Έχει επίσης γράψει ένα 7-τομο έπος, το Μπαεκτουσάν, για τον Κορεατικό αγώνα για ανεξαρτησία από την Ιαπωνία. Το πιο ασυνήθιστο ποιητικό του εγχείρημα είναι τη σειρά Μανινμπό, (Οι Χίλιες Ζωές) που μέχρι τα μέσα του 2006 βρισκόταν στον 23 τόμο της, στο οποίο επικαλείται κάθε πρόσωπο που έχει γνωρίσει προσωπικά ή συναντήσει στη διάρκεια ανάγνωσης σ'ολόκληρη τη ζωή του.
Λευτέρης Αυγενάκης
Βιογραφία
Υπήρξε μέλος της Κ.Ε. της ΟΝΝΕΔ, αναπληρωτής υπεύθυνος της ΔΑΠ-Ν.Δ.Φ.Κ. Τ.Ε.Ι. και μέλος Κ.Σ. της Εθνικής Σπουδαστικής Ένωσης Ελλάδας (ΕΣΕΕ) για δυο περιόδους. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης Κρητών Αττικής, μέλος του Δ.Σ. της Παγκρήτιας Ένωσης Αθηνών, Πρόεδρος του. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος του Δ.Σ. της Παγκρήτιας Νεολαίας.
Κο Ουν
Τεχνοτροπία
Αντίθετα από τη διαδεδομένη παρανόηση, η πολιτική και ο αγώνας δεν διαπότισαν ποτέ την εκδοθείσα δουλειά του, αν και διάβασε ποιήματα διαμαρτυρίας σε κάθε μεγάλη διαδήλωση υπέρ της δημοκρατίας κατά τις δεκαετίες του '70 και του '80.
Λευτέρης Αυγενάκης
Βιογραφία
Το 2007 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Πολιτικά Θέματα (εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα) ενώ το 2010 προχώρησε στην ηλεκτρονική έκδοση βιβλίου (e-book) με τίτλο ''Δημόσια Διοίκηση Ώρα Μηδέν. Και ο Θεός φοβάται το Ελληνικό Κράτος''.
Κο Ουν
Τεχνοτροπία
Τα ποιήματά του είναι έντονα απροσποίητα, χαρακτηριζόμενα από τη χρήση καθομιλουμένης γλώσσας παρά λογοτεχνικής επιτηδειότητας.
Λευτέρης Αυγενάκης
Πολιτική σταδιοδρομία και δραστηριότητα
Το Μάρτιο του 2004 πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στο νομό Ηρακλείου με τη Νέα Δημοκρατία. Τον Ιούλιο του 2007 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας (7ο Τακτικό Συνέδριο). Στις ελληνικές εθνικές εκλογές, το Σεπτέμβριο του 2007, εκλέχτηκε δεύτερος βουλευτής στο Νομό Ηρακλείου και στις εθνικές εκλογές τον Οκτώβριο του 2009 ήρθε πρώτος σε σταυρούς στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, στο νομό Ηρακλείου. Τον Ιούνιο του 2012 επανεκλέχτηκε.
Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 επανεξελέγη και το Μάρτιο 2015 εξελέγη Τομεάρχης Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων της Νέας Δημοκρατίας. Είναι μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών. Από τον Οκτώβριο του 2013 είναι μέλος του Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ). Επιπλέον, συμμετέχει στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες Φιλίας Ελλάδας - Αζερμπαϊτζάν, Ελλάδας - Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και Ελλάδας - Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Με απόφαση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη στις 13 Ιανουαρίου 2016, τοποθετήθηκε αναπληρωτής Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας με βασικό στόχο την ανασύνταξη του κόμματος και ορίστηκε σύνδεσμος του Κόμματος με την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Τον Απρίλιο 2016 εκλέχτηκε Γραμματέας Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ.
Ο Λευτέρης Αυγενάκης ανέπτυξε πλούσια δραστηριότητα σε ότι αφορά την οδική ασφάλεια στην Κρήτη, η οποία μαστίζεται από τα τροχαία ατυχήματα. Με πρωτοβουλία του εκατοντάδες φορείς του Ηρακλείου και της Κρήτης συστρατεύθηκαν στην προσπάθεια ευαισθητοποίησης για ασφαλή οδική συμπεριφορά με αποκορύφωμα την ίδρυση του Forum "Οδηγούμε με ασφάλεια".
Επιπλέον, μετά από επισταμένη έρευνα ανέδειξε 53 «σημεία - καρμανιόλα» του εθνικού, επαρχιακού και αγροτικού οδικού δικτύου όπου υπάρχουν επικίνδυνες κακοτεχνίες που αυξάνουν την επικινδυνότητα και την πιθανότητα πρόκλησης ατυχήματος.
Ο Λευτέρης Αυγενάκης, με παρέμβασή του ως βουλευτής, είχε αναφερθεί στην αναγόρευση του Γερμανού καθηγητή Ιστορίας Χάινς Ρίχτερ από το Πανεπιστήμιο Κρήτης. Σύμφωνα με τον στρατηγό εν αποστρατεία Μανούσο Παραγιουδάκη το βιβλίο του Ρίχτερ για τη μάχη της Κρήτης την παρουσίαζε ως "ιπποτική και δίκαιη", γεγονός που έθιγε τους κατοίκους της Κρήτης. Τη διαμαρτυρία τους για την "εν κρυπτώ " αναγόρευση του Γερμανού Καθηγητή είχαν εκφράσει και πολλοί άλλοι φορείς, όπως το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Πολεμικών Αποζημιώσεων, το Παγκόσμιο Συμβούλιο Κρητών, η Ομοσπονδία Κρητικών Σωματείων , αλλά και πολλοί ακαδημαϊκοί. Κατά του Ρίχτερ ασκήθηκε δίωξη από τον Εισαγγελέα Ρεθύμνου, η εκδίκαση της οποίας άρχισε τον Νοέμβριο του 2015. Κατά την διάρκεια της δίκης ο Λευτέρης Αυγενάκης παραστάθηκε ως πολιτική αγωγή. Ο Λευτέρης Αυγενάκης ήταν ο μόνος Βουλευτής Κρήτης που παρέστη ως πολιτική αγωγή στη δίκη και συνέδεσε την έκβαση της με τη διεκδίκηση πολεμικών αποζημιώσεων από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο από τη Γερμανία. Επεσήμανε ότι «η εξομοίωση του αγώνα του κρητικού λαού με τις ναζιστικές θηριωδίες από τον καθηγητή κ. Ρίχτερ, είναι θέμα που συνδέεται με την εθνική προσπάθεια διεκδίκησης των πολεμικών αποζημιώσεων, για το οποίο η Ελληνική Κυβέρνηση έχει πάρει ξεκάθαρη θέση».
Ο Ρίχτερ τελικά αθωώθηκε με τη σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα.
Το Πανεπιστήμιο Κρήτης ανακάλεσε με απόφασή του τον τίτλο επιτιμίας που είχε απονείμει στον Χ. Ρίχτερ τον Μάιο 2015.
Τον Ιούλιο του 2019, ο Λευτέρης Αυγενάκης ανέλαβε καθήκοντα υφυπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Ανέλαβε Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων από τις 27 Ιουνίου 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Πολιτισμού και Αθλητισμού
Σπονδύλωμα (βοτανική)
250px|thumb|Σπείρες φύλλων στο [[χόρτο|χορτοειδές Lilium michiganense.]] Στη βοτανική, ένα σπονδύλωμα (whorl), είναι μία διάταξη από σέπαλα, πέταλα, φύλλα, κλαδιά ή παράφυλλα που φύονται ακτινοειδώς από ένα σημείο και περιβάλλουν το στέλεχος ή τυλίγονται γύρω του. Ένα σπονδύλωμα αποτελείται από τουλάχιστον τρία στοιχεία· ένα ζεύγος αντικριστών φύλλων δεν ονομάζεται σπονδύλωμα.
Η μορφολογία των περισσότερων αγγειόσπερμων ανθέων βασίζεται σε τέσσερα σπονδυλώματα:
Ένα λουλούδι που στερείται κάποια από αυτά τα ανθικά δομικά στοιχεία λέγεται ελλιπές ή ατελές. Δεν αποτελούνται όλα τα άνθη από σπονδυλώματα, δεδομένου ότι τα διάφορα μέρη μπορούν να είναι διατεταγμένα σπειροειδώς, όπως στα Μαγνολιοειδή.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Βοτανική
Γ.Α.Σ. Σβορώνου
Ο Γυμναστικός Αθλητικός Σύλλογος Σβορώνου «ο Σβορώνος» είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στον ομώνυμο οικισμό της Πιερίας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1971, χρώματά του το κίτρινο και το μαύρο και έμβλημά του αποτελεί η προτομή του Δημητρίου Σβορώνου, Κεφαλλονίτης αριστοκρατικής καταγωγής και Συνταγματάρχης που σκοτώθηκε στον οικισμό κατά την Απελευθέρωση της Κατερίνης το 1912 από τα Οθωμανικά στρατεύματα, το όνομα του οποίου έχει δοθεί στον οικισμό. Στις 1 Σεπτεμβρίου του 2021 εορτάστηκαν επίσημα τα 50 χρόνια από την ίδρυση του Συλλόγου.
Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου και κολύμβησης.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Το ποδοσφαιρικό τμήμα αποτελεί ιδρυτικό αθλητικό τμήμα του Συλλόγου το 1971 και ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πιερίας. Έχει παρουσία στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας.
Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Σβορώνου «Λάζαρος Ξανθόπουλος».
Τμήμα κολύμβησης
Το τμήμα κολύμβησης του Συλλόγου ιδρύθηκε το 1980.
Κλείδες
Οι Κλείδες, στα αρχαία Ελληνικά Κλεῖδες και Κληῖδες που σημαίνει "κλειδιά", είναι μικρές ακατοίκητες βραχονησίδες στα βόρεια της Κύπρου. Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν τις Κλείδες στα έργα τους.
Ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς τις αναφέρει ως τα "ἄκρα τῆς Κύπρου".
References
Κατηγορία:Κύπρος
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Αχαΐας
Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αχαΐας
Εκκλησία της Παναγίας (Τεχεράνη)
Η Αρμενική Εκκλησία της Παναγίας, στην Τεχεράνη (στην αρμενική γλώσσα: Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Surp Asdvadzadzin Church, Holy Mother of God Church or Saint Mary Church, στη περσική γλώσσα: کلیسای مریم مقدس) ανήκει στην Αρμενική Αποστολική Εκκλησία.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2002 ο Ιρανικός Οργανισμός Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Τουρισμού καταχώρησε την Αρμενική Εκκλησία της Παναγίας, στη Τεχεράνη στη λίστα με τα εθνικά μνημεία.
Ιστορία του ναού
Κατά τη διάρκεια και μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων περίπου 50.000 Αρμένιοι βρήκαν καταφύγιο στο Ιράν. Μετά τη δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης και της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Αρμενίας και τις διώξεις από το σταλινικό καθεστώς και άλλοι Αρμένιοι κατέφυγαν στο Ιράν μεταξύ των οποίων ήταν και ο αρχιτέκτονας Nikolai Lauri, από το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Καθώς ο αριθμός των Αρμενίων στην πόλη μεγάλωσε και οι περισσότεροι εξ αυτών ανήκαν στην Αρμενική Αποστολική Εκκλησία, δημιουργήθηκε η ανάγκη να κατασκευαστεί ένας μεγαλύτερος ναός.
Στις 17 Απριλίου 1937 έγινε μια συνάντηση στην οποία ζητήθηκε από τον Lauri να φτιάξει τα σχέδια για μια νέα εκκλησία. Για την κατασκευή του ναού είχαν συγκεντρωθεί 60.000 ιρανικά τομάν. Δύο χρόνια αργότερα ο Λάουρι πέθανε και το σχέδιο υλοποίησε ο Νικολάι Μαρκόφ. Η κατασκευή της εκκλησίας, που κόστισε τελικά 100.000 τομάνς, χρηματοδοτήθηκε και από τον Roman Isayan. Ο ναός αφιερώθηκε στην Παναγία και εγκαινιάστηκε το 1945 από τον Karekin I, Catholicos της Κιλικίας.
Ο ναός έχει μήκος 32,5μ. και πλάτος 19,8 μ. και είναι κατασκευασμένος και είναι κατασκευασμένος από γκρι βασάλτη. Έχει σχήμα σταυρού και δύο θόλους, εκ των οποίων ο μεγαλύτερος έχει επιρροές από τη Βυζαντινή αρχιτεκτονική. Η κύρια είσοδος του ναού είναι στη δυτική πλευρά.
Από το 1945 μέχρι το 1960 στην εκκλησία της Παναγίας βρισκόταν το γραφείο και η κατοικία του Αρμένιου Αρχιεπισκόπου, που αργότερα μεταφέρθηκαν στο Καθεδρικό του Αγίου Σαρκίς.
Σε ένα γειτονικό κτίριο βρίσκεται το Εθνικό Μουσείο των Αρμενίων όπου εκτίθενται αντικείμενα που χρησιμοποιούνται στις θρησκευτικές τελετές, θρησκευτικά χειρόγραφα βιβλία και παραδοσιακές αρμενικές γυναικείες στολές. Στο μουσείο βρίσκονται επίσης έγγραφα και προσωπικά αντικείμενα του Αρντάκ Μανοκιάν (Ardak Manokian), ο οποίος ήταν Αρμένιος αρχιεπίσκοπος μετά την Ιρανική Επανάσταση, καθώς και έργα Αρμενίων καλλιτεχνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ασία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ιράν Κατηγορία:Αρμενικές Αποστολικές εκκλησίες
Λάκκωμα Σαμοθράκης
Για οικισμό της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: Λάκκωμα Χαλκιδικής
Το Λάκκωμα είναι πεδινό χωριό της Σαμοθράκης σε υψόμετρο 100 μέτρων.
Διοικητικά - πληθυσμιακά
Το Λάκκωμα αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1918 με το ΦΕΚ 116Α-28/05/1918 ως μέρος της τότε κοινότητας Ξηροποτάμου που τότε υπαγόταν στο νομό Λέσβου. Το 1923 αποσπάται και υπάγεται στο νομό Έβρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Σαμοθράκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 317 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαμοθράκη Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Δήμοι της Ουγκάντα
Οι τέσσερις περιφέρειες της Ουγκάντα υποδιαιρούνται σε 111 δήμους.
Πρωτεύουσες
Όλοι οι δήμοι είναι ομώνυμοι με εξαίρεση τους:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ουγκάντας
Νιεντισίνα
Η Νιεντισίνα (πολωνικά: Niedyszyna) είναι χωριό στη διοικητική περιφέρεια της Γκμίνα Μπεουχάτουφ, εντός του Πόβιατ Μπεουχάτουφ στο Βοεβοδάτο Λοτζ της κεντρικής Πολωνίας. Βρίσκεται περίπου 7 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Μπεουχάτουφ και 44 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λοτζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας Κατηγορία:Χωριά του Πόβιατ Μπεουχάτουφ
Μπακαρά
μικρογραφία|Παλέτα Μπακαρά Το μπακαρά (εναλλακτικά μπακαράς ή μπακαράτ) είναι ένα από τα παλαιότερα παιχνίδια καζίνο στον κόσμο.
Πρόκειται για ένα σχετικά εύκολο παιχνίδι με απλούς κανόνες. Το μπακαρά παίζεται με 52 φύλλα και πάνω στο τραπέζι βρίσκονται τρία κουτάκια που έχουν ξεχωριστό ρόλο. Το πρώτο ανήκει στον τραπεζίτη (Banker), το δεύτερο είναι της ισοπαλίας (tie) ενώ το τρίτο θεωρείται του παίκτη (Player). Στο τραπέζι μοιράζονται δύο χέρια (Banker-Player) και στο κάθε χέρι μοιράζονται δύο φύλλα. Ο παίχτης πρέπει να επιλέξει ένα από τα δύο χέρια στο τραπέζι και να ποντάρει. Είτε θα στοιχηματίσει στο δικό του χέρι είτε σε αυτό του ντίλερ. Το νικητήριο χέρι στο μπακαρά είναι αυτό που θα είναι πιο κοντά στο εννιά.
Το μπακαρά διαφοροποιείται από τα άλλα παιχνίδια π.χ. Blackjack σε μεγάλο βαθμό στην αξία των φύλλων του. Η σημαντικότερη διαφοροποίηση είναι ότι ο άσσος μετράει για 1, ενώ τα δεκάρια και οι φιγούρες δεν έχουν καθόλου αξία (0). Όσον αφορά τον υπολογισμό των φύλλων, μετράμε μόνο τα μονοψήφια φύλλα.
Ιστορία του Μπακαρά
Το μπακαρά διαδόθηκε κυρίως στη Γαλλία προς το τέλος του 15ου αιώνα, αλλάζοντας το όνομά του σε «Baccarat en Banque» και αργότερα σε «Chemin der Fer». Στην εξέλιξη του παιχνιδιού, το εκάστοτε καζίνο δεν λειτουργούσε ως ντίλερ, αλλά οι παίκτες έπαιρναν αυτόν τον ρόλο με τη σειρά και στοιχημάτιζαν μεταξύ τους. Το παιχνίδι παιζόταν κυρίως από την αριστοκρατική τάξη της Γαλλίας, ωστόσο πολύ σύντομα έγινε «μόδα». Με την άφιξή του στην Αγγλία, το Μπακαρά έκανε αμέσως αίσθηση, έγινε ιδιαιτέρως δημοφιλές και η ανανεωμένη του έκδοση πήρε την ονομασία «European Baccarat».
Πηγές
Κατηγορία:Τυχερά παιχνίδια
1896
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1896 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Αλβέρτος Τζιβρέ
Ο Αλβέρτος Τζιβρέ ήταν Εβραίος πολιτικός μηχανικός απόφοιτος του 1922, του Πανεπιστημίου της Λωζάνη ς (Universite Ecole d'Ingenieurs (Section de Sciences Techniques) Lausanne).
Έργα του
μικρογραφία|Κτήριο στο Διοικητήριο (1930), Αγ. Δημητρίου 66, Θεσσαλονίκη Κτήριο στο Διοικητήριο, Έτος κατασκευής 1930, Οδός Αγίου Δημητρίου 66, Θεσσαλονίκη μικρογραφία|Πολυκατοικία Σ. Βαΐου (σήμερα Ξενοδοχείο Εγνατία Palace) (1933), Εγνατία 61, Θεσσαλονίκη Πολυκατοικία Σ. Βαΐου (σήμερα Ξενοδοχείο "Εγνατία Palace"), Έτος κατασκευής 1933, Οδός Εγνατία 61, Θεσσαλονίκη
Παραπομπές
Κατηγορία:Εβραίοι Κατηγορία:Πολιτικοί μηχανικοί
Photoshop tennis
Το Photoshop Tennis είναι ένα παιχνίδι που παίζεται στο internet χρησιμοποιώντας το Photoshop ή κάποιο άλλο πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας. Συνήθως παίζεται από δύο παίκτες σε διάφορα forums. Ξεκινώντας, ο ένας παίκτης ανεβάζει μία εικόνα της αρεσκείας του και έπειτα ο άλλος παίκτης ξεκινάει τις τροποποιήσεις, χωρίς όμως να καταστρέψει την αρχική εικόνα. Έπειτα ανεβάζει την επεξεργασμένη εικόνα και το παιχνίδι συνεχίζεται με τις τροποποιήσεις του άλλου παίκτη.
Κατηγορία:Ψηφιακές τέχνες
Κολλέγιο Αθηνών
1918-1929
Το 1918 απόφοιτοι της Ροβερτείου Σχολής της Κωνσταντινούπολης ανέφεραν για πρώτη φορά την εθνική ανάγκη για τη δημιουργία ενός σχολείου στην Αθήνα που θα συνδυάζει την ελληνική παράδοση με το αμερικανικό προοδευτικό πνεύμα και τις σύγχρονες εκπαιδευτικές τάσεις και μεθόδους.
Την ιδέα υποστήριξαν ο τότε πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος και ο φιλέλληνας Έντουαρντ Καπς, επικεφαλής του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα (και αργότερα πρεσβευτής των Η.Π.Α. στην Αθήνα). Παρά την υποστήριξη αυτή και την προσφορά 100.000 δολαρίων από τον Πρόεδρο των Ελλήνων Ροβερτειανών (1919) «διά την ίδρυσιν υπό την σκιάν της Ακροπόλεως ενός Κολλεγίου ως το Ροβέρτειον», οι προσπάθειες απέτυχαν.
Το 1922, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, δημιουργήθηκε επιτροπή με επικεφαλής τον πρώην υπουργό Πέτρο Καλλιγά και με τη συμπαράσταση του Βασιλέως Γεωργίου Β΄, του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, του πρωθυπουργού Στυλιανού Γονατά, του δημάρχου Αθηναίων Σπύρου Πάτση και άλλων, άρχισε η προεργασία για την ίδρυση Κολλεγίου στην Αθήνα.
Τον Μάιο του ιδίου έτους δημιουργήθηκε ιδρυτική επιτροπή με πρόεδρο τον Επαμεινώνδα Χαρίλαο. Ακολούθησαν πολλές συζητήσεις στη Ελλάδα και στις Η.Π.Α. για τον χαρακτήρα, την οργάνωση, το σκοπό, τη διοίκηση, την διεύθυνση και την χρηματοδότηση του σχολείου.
Ίδρυση
Στις 13 Αυγούστου 1925 τα μέλη της Ιδρυτικής Επιτροπής συνεδρίασαν στο Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία και αποφάσισαν την σύσταση Σωματείου με όνομα «Ελληνοαμερικανικόν Εκπαιδευτικόν Ίδρυμα», εγκρίνοντας και το καταστατικό του, στο οποίο προβλέπονται ως σκοποί:
Το Ιδρυτικό Διοικητικό Συμβούλιο αποτέλεσαν οι:
Το πρώτο διδακτήριο
Σε ένα νοικιασμένο σπίτι της οδού Άνδρου 18 λίγο πάνω από το Πεδίον του Άρεως πέρασε το Κολλέγιο τα πρώτα τρία χρόνια της ζωής του. Τα εγκαίνια έγιναν στις 18 Οκτωβρίου 1925, ημέρα Κυριακή, με τελετή στην οποία παρευρέθηκαν ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών, ο υπουργός της Παιδείας, και ο πρέσβυς των Ηνωμένων Πολιτειών. Επειδή το σπίτι ήταν εντελώς άδειο, μερικά απαραίτητα για την περίσταση έπιπλα αγοράστηκαν στα βιαστικά την τελευταία στιγμή, και μερικά άλλα πάρθηκαν δανεικά από τα γραφεία της Near East Relief. Τα μαθήματα άρχισαν τη Δευτέρα, και την Τρίτη προσελήφθη μάγειρας.
Η επωνυμία Κολλέγιον Αθηνών εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε μια αγγελία της εφημερίδας Πολιτεία στις 15 Οκτωβρίου 1925, και είχε υπότιτλο τις λέξεις «Ελληνοαμερικανικόν Σχολείον». Το 1927 αγοράζεται από το ΕΕΙ έκταση 150 στρεμμάτων στο Ψυχικό, με χορηγούς τον Εμμανουήλ Μπενάκη και τον Στέφανο Δέλτα. Το φθινόπωρο του 1928 σχεδόν ολοκληρώνεται η ανατολική πλευρά του σχολείου, που βαπτίζεται Μπενάκειο. Το Κολλέγιο μετακομίζει από την οδό Άνδρου στο Ψυχικό (όπου δεν υπάρχει τρεχούμενο νερό, ηλεκτροφωτισμός, θέρμανση και κεραμοσκεπή). Το 1929, με πρωθυπουργό τον Ελευθέριο Βενιζέλο και υπουργό Παιδείας τον Κωνσταντίνο Γόντικα, ψηφίζεται ο νόμος 3776/29 που καθορίζει τη λειτουργία του Κολλεγίου Αθηνών και αναγνωρίζει την ισοτιμία του με τα δημόσια σχολεία. Στις 25 Μαΐου 1929 γίνεται η τελετή των εγκαινίων του Μπενακείου Διδακτηρίου του Κολλεγίου Αθηνών, στη διάρκεια της οποίας μιλά ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος: ''Εις τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια γίνεται δυνατόν όπως πραγματοποιώνται αι μεγαλύτεραι και επιτυχέστεραι καινοτομίαι, διότι τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, τελούντα απλώς υπό την εποπτείαν του Κράτους και συμμορφούμενα μόνον προς τα γενικάς κατευθύνσεις του, έχουν την ελευθερίαν της οποίας στερούναι τα δημόσια και διά τούτο δύνανται να επιτελέσουν μεγαλυτέρας προόδους. Τας προόδους αυτάς περιμένομεν να πραγματοποιήση το Κολλέγιον Αθηνών. Τοιαύτην έχω γνώμην περί της σημασίας του Κολλεγίου.'' Το 1931 καθιερώνεται η τελετή αποφοίτησης (Commencement), ενώ το 1934 εγκρίνεται η σφραγίδα και ο θυρεός που χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα. Το 1936 το δικτατορικό καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά απειλεί να ανατρέψει τους θεσμούς και το πρόγραμμα του Κολλεγίου. Την επόμενη χρονιά, ιδρύεται από τον προϊστάμενο του Τμήματος Σωματικής Αγωγής, Μιχάλη Μάγκο, το «A» Association. Το 1940 το σχολείο κλείνει και γίνεται στρατιωτικό νοσοκομείο του Ελληνικού Στρατού. Έναν χρόνο αργότερα, οι Γερμανοί χρησιμοποιούν το σχολείο για στρατιωτικό νοσοκομείο, ενώ το Κολλέγιο λειτουργεί σε ένα παμπάλαιο κτίριο (πρώην μαιευτήριο) στην οδό Ακαδημίας και σε ένα νοικιασμένο σπίτι στο Ψυχικό. Στις 12 Οκτωβρίου 1944 οι Γερμανοί φεύγουν και τη θέση τους παίρνουν οι Άγγλοι στρατιώτες.
Μετά τον Πόλεμο
Το 1946 ξεκινά η προσπάθεια για την αποκατάσταση του Κολλεγίου, αλλά έναν χρόνο αργότερα πεθαίνει ο «πατέρας» του Κολλεγίου Στέφανος Δέλτας. Το φέρετρό του σκεπάζεται με τη σημαία του Κολλεγίου. Το 1952 ολοκληρώνεται η ανέγερση του Μπενακείου με την προσθήκη της δυτικής πτέρυγας, που ονομάζεται τιμητικά «Πτέρυγα Αποφοίτων», επειδή η συμβολή των αποφοίτων στην ανέγερσή του ήταν καθοριστική. Το 1955 ξεσπά μεγάλη κρίση: κατά το Υπουργείο Παιδείας το Κολλέγιο λειτουργεί παράνομα. Η εντονότατη αντίδραση του Κολλεγίου αποτρέπει το κλείσιμό του. Έναν χρόνο αργότερα, δημιουργείται το κλειστό Γυμναστήριο με δωρεά του Ιωάννου Καρρά, ενώ το 1959 ιδρύεται ο Σύλλογος Αποφοίτων Κολλεγίου Αθηνών, με πρόεδρο τον Αντώνη Χανδρή.
Το 1960 αποχωρεί μετά από 35 χρόνια προσφοράς ο διευθυντής Όμηρος Ντέιβις. Τον διαδέχεται ο Τσαρλς Ράις. To 1962 η Ακαδημία Αθηνών βραβεύει τη μαθητική κοινότητα για την «κοινωφελή και εθνωφελή» δράση της. Ξεκινά το πρόγραμμα Teaching Fellows. Το 1966 αρχίζει τη λειτουργία της η νέα Βιβλιοθήκη και το Κτίριο Θετικών Επιστημών και το 1970 αρχίζει η λειτουργία Θερινών Προγραμμάτων για παιδιά ηλικίας 8–13 ετών στις εγκαταστάσεις του Κολλεγίου στο Ψυχικό. Το 1971 τροποποιείται το καταστατικό του Ε.Ε.Ι. κατά το Ν.Δ. 795/71. Ολοκληρώνεται ο ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Ψυχικό με αρχιτέκτονα τον απόφοιτο Παύλο Μυλωνά δωρεά του Ιωάννη Καρρά. Το 1972 στις τάξεις του Κολλεγίου προστίθεται και η Τρίτη Δημοτικού. Τα παιδιά εισάγονται πάλι με εξετάσεις. Δημιουργείται τμήμα προετοιμασίας υποψηφίων για το General Certification of Education (GCE), που απαιτείται για σπουδές στη Βρετανία. Το 1973 εγκαινιάζεται το κολυμβητήριο του Κολλεγίου στο Ψυχικό, με δωρεά του Αλέκου και της Δέσποινας Γαβριήλ εις μνήμην του γιου τους Τζον. Τον Σεπτέμβριο του 1974 ξεκινούν τη φοίτησή τους στο Κολλέγιο Αθηνών και στο Οικοτροφείο 30 Κυπριωτόπουλα, όλα πρόσφυγες από την εισβολή της Τουρκίας το Ιούλιο του 1974 στην Κύπρο. Δίνεται υποτροφία αξίας 1.000.000 δρχ στο καθένα και για πρώτη φορά το σχολείο «εμβολιάζεται» με τόσα παιδιά από συγκεκριμένο χώρο της Ελληνικής Διασποράς. Στις 20 Νοεμβρίου του ίδιου έτους θεμελιώνεται στην Κάντζα το νέο διδακτήριο του Κολλεγίου. Τα 165 στρέμματα και τα κεφάλαια που χρειάζονται είναι δωρεά του μεγάλου ευεργέτη του σχολείου Πρόδρομο Μποδοσάκη Αθανασιάδη. Η Ακαδημία Αθηνών βραβεύει πέντε φιλολόγους του Κολλεγίου για την συγγραφή βιβλίων. Το 1977 ιδρύεται ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων των μαθητών του Κολλεγίου Αθηνών, με πρώτο πρόεδρο τον Εμμ. Ξανθάκη. Στις 19 Σεπτεμβρίου εγκαινιάζεται στην Κάντζα το Δημοτικό Σχολείο του Κολλεγίου (Μποδοσάκειο), παρουσία του δωρητή. Ταυτόχρονα εγγράφονται και οι πρώτες μαθήτριες και το σχολείο γίνεται μικτό. Το 1979 ταυτόχρονα με την γιορτή των Τριών Ιεραρχών πραγματοποιείται πρώτη φορά η εκδήλωση «Τιμώντας τον Δάσκαλο».
Το 1980 το Ε.Ε.Ι. αποκτά νέα σχολική μονάδα, το Κολλέγιο Ψυχικού. Το νέο σχολείο ξεκινά με Δημοτικό μόνο και λειτουργεί σαν ιδιωτικό εκπαιδευτήριο. Στεγάζεται σε κτήρια στις εγκαταστάσεις του Ψυχικού και ακολουθεί δική του εκπαιδευτική–παιδαγωγική μεθοδολογία, μέσα στα πλαίσια των αρχών, παραδόσεων, θεσμών και στόχων του Κολλεγίου Αθηνών. Στα σχολεία του Ε.Ε.Ι εισάγεται το μάθημα των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών. Την επόμενη χρονιά, ψηφίζεται το άρθρο 39 του Νόμου 1143/81, που θέτει τέλος σε μια κατάσταση αβεβαιότητας για το Κολλέγιο λόγω συνεχών αμφισβητήσεων των αρχών και των θεσμών του. Ειδική Εκπαιδευτική Επιτροπή υπό τον καθηγητή του Μ.Ι.Τ. Μιχάλη Δερτούζο αναλαμβάνει να εντοπίσει και να εξετάσει τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Κολλέγιο. Το 1982 ολοκληρώνεται το Θέατρο του Κολλεγίου Αθηνών (δωρεά του AID), και εξοπλίζεται με δωρεά του Γ. Π. Λιβανού καθώς και η Bookis Plaza (δωρεά του Γρ. Μπούκη). Το 1983 το Κολλέγιο βρίσκεται αντιμέτωπο με τη σοβαρότερη οικονομική κρίση στην ιστορία του. Ξεκινά το πρόγραμμα S.O.S. με συντονιστή τον Βίκτορα Αμπακούμκιν. Το αποτέλεσμα της εξόρμησης S.O.S. είναι 111.000.000 δραχμές· ταυτόχρονα ο Γιάννης Λάτσης αναλαμβάνει να εξοφλήσει προσωπικά το χρέος του Κολλεγίου προς την Εθνική Τράπεζα, ύψους 77.000.000 δραχμών. Το 1984 μια νέα δραστηριότητα ξεκινά από το Ε.Ε.Ι., το Πρόγραμμα Επιμόρφωσης Ενηλίκων, ενώ το 1986 ιδρύεται το Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών, στο οποίο εντάσσονται και τα μαθήματα του G.C.E. Την 1 Μαρτίου του 1988 η τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη δολοφονεί τον Αλέξανδρο Αθανασιάδη, μέλος του Ε.Ε.Ι. και πρώην μέλος του διοικητικού συμβουλίου, στην λεωφόρο Κηφισίας, έξω από το Κολλέγιο. Το 1990 η Μαριάννα Λάτση θεμελιώνει το Λάτσειο Διδακτήριο του Δημοτικού Σχολείου του Κολλεγίου Ψυχικού (Δωρεά Γιάννη Λάτση). Το 1999 το Ε.Ε.Ι. αποκτά δύο νέες σχολικές μονάδες: το Γυμνάσιο και το Λύκειο του Κολλεγίου Ψυχικού. Οι μονάδες έχουν δικές τους εγκαταστάσεις στη πανεπιστημιούπολη του Ψυχικού. Αναλαμβάνει καθήκοντα διευθυντή του Κολλεγίου ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Διονύσης Σκιώτης (1956–19 Οκτωβρίου 2004).
Το 2000 με τον νόμο 2525/97 καταργείται ο θεσμός του «κολλεγιακού έτους» (Δ΄ Λυκείου). Αρχίζουν οι εορταστικές εκδηλώσεις για τα 75 χρόνια του Κολλεγίου. Το 2011 εγκαινιάζεται η πεζογέφυρα Κολλεγίου στη λεωφόρο Κηφισίας. Η γέφυρα ανεγέρθηκε με πρωτοβουλία του Ε.Ε.Ι. μετά τον θανάσιμο τραυματισμό του μαθητή Σόλωνα Καρυδάκη από διερχόμενο όχημα. Το 2013 εγκαινιάζεται το Νηπιαγωγείο του Κολλεγίου, Νηπιαγωγείο Ι. Μ. Καρράς.
Το Κολλέγιο Αθηνών στη μεγάλη οθόνη
Το καλοκαίρι του 1959, στο Κολλέγιο Αθηνών, πραγματοποιήθηκαν τα περισσότερα γυρίσματα της ταινίας Το ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο της Φίνος Φιλμ με τους Αλίκη Βουγιουκλάκη και Δημήτρη Παπαμιχαήλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα
Ηριδανός (Αττικής)
μικρογραφία |Η κοίτη του Ηριδανού στο σημείο της Ιεράς Πύλης, Κεραμεικός 300px|μικρογραφία|δεξιά|Η εγκιβωτισμένη κοίτη του δίπλα στις αρχαιότητες στον [[Σταθμός Μοναστηράκι (Μετρό Αθήνας)|Μοναστηράκι]] Ο Ηριδανός ήταν ποταμός της Αρχαίας Αθήνας, συγκεκριμένα παραπόταμος του Ιλισού. Πήγαζε από τον Λυκαβηττό και διέσχιζε την αρχαία πόλη των Αθηνών από ανατολικά προς στα δυτικά. Αν και αποτελούσε έναν από τους πρώτους ποτάμιους κλάδους της αρχαίας Αθήνας, το αποτέλεσμα των παρεμβάσεων, λόγω των ανθρώπινων αναγκών με το πέρασμα των χρόνων, ήταν η πλήρης εξαφάνιση του ποταμού κάτω από επιχωματώσεις και κατασκευές. Σήμερα είναι ορατή μόνο η κοίτη του ποταμού, πλάτους δύο μέτρων, στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού (δίπλα στην Ιερά Πύλη), η οποία διασχίζει τον χώρο των ανασκαφών (νεκρόπολη Κεραμεικού) από ανατολικά στα δυτικά για περίπου 200 μέτρα.
Ιστορικές αναφορές
μικρογραφία |Η εγκιβωτισμένη κοίτη του Ηριδανού ποταμού στο [[Σταθμός Μοναστηράκι (Μετρό Αθήνας)|σταθμό Μοναστηράκι]]
Ροή ποταμού
Με τις έρευνες που έγιναν για την κατασκευή του Μετρό (1992) ήρθαν στο φως πληροφορίες για τον ξεχασμένο ποταμό. Με πηγή στην νότια πλαγιά του Λυκαβηττού το ποτάμι έρεε νοτιοανατολικά προς στην σημερινή πλατεία Συντάγματος και κατόπιν κατηφόριζε βορειοδυτικά προς στον Κεραμεικό βγαίνοντας από την πόλη στο ύψος της Ιερής Πύλης. Ακολουθούσε την τότε Ιερά Οδό (στις όχθες του έχει γίνει ανασκαφή ταφικών μνημείων) για μερικές εκατοντάδες μέτρα για να καταλήξει στον Ιλισό (περίπου στο ύψος της οδού Πειραιώς). Κατά το 4ο π.χ αιώνα στην περιοχή του Κεραμεικού και λόγω των υπερχειλίσεων του ποταμού είχε δημιουργηθεί ελώδης περιοχή με παχύ στρώμα λάσπης και αργίλου. Τότε ξεκίνησαν έργα για την υπόγεια αποστράγγιση των στάσιμων νερών και την κατασκευή των κεραμικών εργαστηρίων της περιοχής των δύο δήμων (έσω και έξω Κεραμικού). Στην Κλασική εποχή, λόγω της πυκνότητας της δόμησης πλέον, το ποτάμι άρχισε να δέχεται τα λύματα του άστεως και σύντομα μετατράπηκε σε βούρκο. Κατόπιν επί Αδριανού (117-138 μ.Χ.) αποφασίστηκε ο εγκιβωτισμός του. Το ποτάμι καλύφθηκε από πλινθόκτιστο θόλο (αυτός που είναι ορατός στην πλατεία Μοναστηρίου), επιχωματώθηκε και μετατράπηκε σε υπόνομο.
Με το ίδιο όνομα
Ο Ηρόδοτος γράφει στο βιβλίο του Θάλεια (παρόλο που διαφωνεί), για έναν ποταμό με το ίδιο όνομα Ηριδανός που ανέφεραν οι αρχαίοι βαρβαρικοί λαοί, που έρεε προς τη Βόρεια Θάλασσα (το τέλος του τότε γνωστού κόσμου) και ότι από τα μέρη εκείνα προερχόταν το κεχριμπάρι. Πιστεύει δε, ότι η προέλευση του ονόματος (Ηριδανός) πρέπει να είναι ελληνική και να έχει δοθεί από ποιητή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποτάμια της Αττικής Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Αθήνας
Γκανγκστερική ταινία
thumb|320px|Ο [[Τζέιμς Κάγκνεϊ στην ταινία Κολασμένες Ψυχές, (1938)]]