cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ARPANET
Λογισμικό και πρωτόκολλα
Το αρχικό σημείο για την επικοινωνία host-to-host ήταν το 1822 πρωτόκολλο BBN report 1822. το οποίο καθόριζε τη μετάδοση των μηνυμάτων σε έναν IMP. Η διαμόρφωση (format) του μηνύματος σχεδιάστηκε ώστε να λειτουργεί με ένα ευρύ φάσμα αρχιτεκτονικών υπολογιστών. Ένα μήνυμα 1822 αρχικά αποτελούνταν από τον τύπο του μηνύματος, έναν αριθμό διεύθυνσης του host (numeric host address) και ένα πεδίο δεδομένων. Για να στείλει ένα μήνυμα δεδομένων σε έναν άλλον host, ο host που μετέδιδε το μήνυμα διαμόρφωνε το μήνυμα δεδομένων περιλαμβάνοντας τη διεύθυνση προορισμού του host και το μήνυμα στέλνονταν, κατόπιν μετέδιδε το μήνυμα μέσω της διασύνδεσης 1822 του υλικού. Το IMP παρέδιδε το μήνυμα στη διεύθυνση προορισμού, είτε παραδίδοντάς το σε έναν τοπικά συνδεδεμένο host ή σε έναν άλλον IMP. Όταν τελικά το μήνυμα παραδίδονταν στη διεύθυνση του host, ο λαμβάνον IMP εξέπεμπε ένα αναγνωριστικό Ready for Next Message (RFNM), στον αποσταλλόντα host IMP.
Αντίθετα με τα σύγχρονα Datagram του διαδικτύου, το ARPANET σχεδιάστηκε για να μεταδίδει αξιόπιστα μηνύματα 1822, και να πληροφορεί τον host υπολογιστή για την απώλεια κάποιου μηνύματος. Το σημερινό IP δεν είναι αξιόπιστο, ενώ το TCP είναι. Παρόλα αυτά, το 1822 πρωτόκολλο αποδείχθηκε ανεπαρκές για τη διαχείριση πολλαπλών συνδέσεων ανάμεσα σε διαφορετικές εφαρμογές του ίδιου host υπολογιστή. Το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίστηκε με το Network Control Program (NCP), το οποίο αποδείχθηκε η σταθερή μέθοδος για την εγκατάσταση αξιόπιστων, με έλεγχο ροής, διπλής κατεύθυνσης συνδέσεων επικοινωνίας ανάμεσα σε διαφορετικές διεργασίες διαφορετικών host υπολογιστών. Η διασύνδεση NCP επέτρεψε το Λογισμικό εφαρμογών να συνδεθεί κατά μήκος του ARPANET εφαρμόζοντας πρωτόκολλα επικοινωνίας υψηλότερου επιπέδου, ένα αρχικό παράδειγμα χρήσης της αντίληψης protocol layering τ οποίο ενσωματώθηκε στο μοντέλο OSI. Το 1983 το πρωτόκολλο TCP/IP αντικατέστησε το NCP ως το κυρίως πρωτόκολλο του ARPANET, και το ARPANET έγινε ένα στοιχείο του πρώιμου διαδικτύου (internet).
Εφαρμογές Δικτύου
Το NCP παρείχε ένα σταθερό σύνολο (standard set) από υπηρεσίες δικτύου που μπορούσαν να διαμοιραστούν σε αρκετές εφαρμογές που έτρεχαν σε έναν μόνο host υπολογιστή. Αυτό οδήγησε στην εξέλιξη των πρωτοκόλλων εφαρμογών που λειτουργούσαν, πάνω κάτω, ανεξάρτητα από την υπηρεσία δικτύου. Όταν το ARPANET μετέβη στα πρωτόκολλα του διαδικτύου το 1983, τα κύρια πρωτόκολλα εφαρμογών ακολούθησαν επίσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών Κατηγορία:Ιστορία του Διαδικτύου
Circus Mircus
Οι Circus Mircus (στα ცირკუს მირკუსი) είναι ένα γεωργιανό progressive rock συγκρότημα, που αυτή τη στιγμή αποτελείται από τρία μέλη. Το συγκρότημα παίζει ως επί το πλείστον πειραματική μουσική, αναμειγνύοντας πολλά είδη, καθένα από τα οποία αντιπροσωπεύει μια εμπειρία ζωής και τον «εσωτερικό κόσμο» κάθε μέλους. Θα εκπροσωπήσουν τη Γεωργία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022.
Ιστορία
Το συγκρότημα δημιουργήθηκε στα τέλη του 2020 στην Τιφλίδα, όταν τρεις τοπικοί που εγκατέλειψαν την ακαδημία του τσίρκου έγιναν φίλοι και έφυγαν από την ακαδημία για να δημιουργήσουν το δικό τους συγκρότημα. Σύμφωνα με ένα μέλος του συγκροτήματος, οι τρεις «δεν ήταν αρκετά καλοί, [ήμασταν] πιθανώς οι χειρότεροι στο πλήρωμα, [και] γι' αυτό γίναμε φίλοι».
Στις 14 Νοεμβρίου 2021, ανακοινώθηκε ότι η ομάδα είχε επιλεγεί εσωτερικά από τη Γεωργιανή Δημόσια Ραδιοτηλεόραση για να εκπροσωπήσει τη χώρα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022.
Lock Me In
Το "Lock Me In" είναι ένα σινγκλ του 2022 από το γεωργιανό Progressive Rock συγκρότημα Circus Mircus. Κυκλοφόρησε στις 9 Μαρτίου 2022, επίσημα στο κανάλι των Circus Mircus στο YouTube. Το τραγούδι έχει προγραμματιστεί επί του παρόντος να εκπροσωπήσει τη Γεωργία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 στο Τορίνο της Ιταλίας αφού επιλέχτηκε εσωτερικά από τη Γεωργιανή Δημόσια Ραδιοτηλεόραση (GPB), τη γεωργιανή ραδιοτηλεοπτική εταιρεία για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision.
Κυκλοφορία
Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 9 Μαρτίου 2022 στο κανάλι του YouTube των Circus Mircus. Ενώ το μουσικό βίντεο για το τραγούδι επρόκειτο επίσης να κυκλοφορήσει την ίδια μέρα, η κυκλοφορία καθυστέρησε λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022, με το συγκρότημα να δηλώνει ότι "Λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, πιστεύουμε ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να κυκλοφορήσουμε το χαρούμενο και πολύχρωμο μουσικό μας βίντεο. Σύμφωνα με τις οδηγίες της ESC, η προθεσμία υποβολής πλησιάζει, οπότε αποφασίσαμε να κυκλοφορήσουμε μόνο ήχο, χρησιμοποιώντας το μαύρο φόντο αντί για το επίσημο βίντεο του μουσικού βίντεο, για να εκφράσουμε το μερίδιό μας αλληλεγγύης προς τις Ουκρανές αδελφές και αδερφούς μας".
Επιλογή
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2021, το GPB επιβεβαίωσε την πρόθεσή του να λάβει μέρος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022. Στις 11 Νοεμβρίου 2021, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας επιβεβαίωσε ότι είχε πραγματοποιήσει μια εσωτερική επιλογή σε συνεργασία με μουσικούς παραγωγούς, επιλέγοντας μια ομάδα που θα τους εκπροσωπήσει στον διαγωνισμό. Στις 14 Νοεμβρίου 2021, οι Circus Mircus ανακοινώθηκαν ως οι επιλεγμένοι συμμετέχοντες.
Στη Eurovision
Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι χώρες, με εξαίρεση τη διοργανώτρια χώρα και τις "Big Five" (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο), πρέπει να προκριθούν από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να συμμετάσχουν στον τελικό- οι δέκα πρώτες χώρες από κάθε ημιτελικό προκρίνονται στον τελικό. Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιζόμενες χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία με βάση τα πρότυπα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, με τις χώρες με ευνοϊκό ιστορικό ψηφοφορίας να τοποθετούνται στο ίδιο δοχείο. Στις 25 Ιανουαρίου 2022, πραγματοποιήθηκε κλήρωση που τοποθέτησε κάθε χώρα σε έναν από τους δύο ημιτελικούς, καθώς και σε ποιο μισό του σόου θα εμφανιστεί. Η Γεωργία τοποθετήθηκε στον δεύτερο ημιτελικό, που θα διεξαχθεί στις 12 Μαΐου 2022, και έχει προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο πρώτο μισό του σόου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2022 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Γεωργία
Ρόσι ντε Πάλμα
Η Ρόσι ντε Πάλμα (ισπανικά: Rossy de Palma, 16 Σεπτεμβρίου 1964 - ) είναι Ισπανίδα ηθοποιός και μοντέλο.
Γεννήθηκε το 1964 ως Ρόζα Έλενα Γκαρθία Ετσάβε. Το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο προέρχεται από την πόλη καταγωγής της, Πάλμα ντε Μαγιόρκα. Έχει γίνει γνωστή από τους ρόλους της στις ταινίες του Πέδρο Αλμοδόβαρ. Εκτός από την υποκριτική, έχει ασχοληθεί και με το μόντελινγκ και έχει συνεργαστεί με σχεδιαστές όπως ο Ζαν-Πολ Γκοτιέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Ισπανοί μοντέλα
Χέρμαν Χόλεριθ
Ηλεκτρονική πινακοποίηση δεδομένων
thumb|right|Μηχανή Hollerith με ταξινομητή (sorter) Μετά από παρότρυνση του John Shaw Billings, ο Χόλεριθ ανέπτυξε ένα μηχανισμό χρησιμοποιώντας ηλεκτρικές συνδέσεις για τη λειτουργία ενός μετρητή που κατέγραφε πληροφορίες. Βασική ιδέα ήταν ότι τα δεδομένα μπορούσαν να κωδικοποιηθούν σαν αριθμοί. Ο Χόλεριθ είδε ότι αν οι αριθμοί μπορούσαν να τρυπηθούν σε συγκεκριμένες θέσεις σε μια κάρτα, με το γνωστό σήμερα τρόπο σε γραμμές και στήλες, τότε οι κάρτες μπορούσαν να καταμετρηθούν ή να ταξινομηθούν μηχανικά και να γίνει η καταγραφή των δεδομένων. Μια περιγραφή του συστήματός του, Ένα Ηλεκτρικό Σύστημα Πινακοποίησης (An Electric Tabulating System, 1889), κατατέθηκε από τον Χόλεριθ στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια υπό μορφή διδακτορικής διατριβής και ανατυπώθηκε από τον Randell για το βιβλίο του. Στις 8 Ιανουαρίου 1889, ο Χόλεριθ απέκτησε την πατέντα των ΗΠΑ με αριθμό 395,782, με την πρόταση (claim) 2 να γράφει:
Εφευρέσεις και επιχειρήσεις
right|thumb|Διάτρητη κάρτα Χόλεριθ
Ο Χόλεριθ άφησε τη διδασκαλία και άρχισε να εργάζεται στο Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ (United States Census Office) το χρόνο που υπέβαλε την πρώτη του αίτηση για πατέντα. Αυτή είχε τον τίτλο "Η Τέχνη της Συλλογής Στατιστικών" ("Art of Compiling Statistics"), έγινε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1884, και η πατέντα των ΗΠΑ με αριθμό 395,782 του δόθηκε στις 8 Ιανουαρίου του 1889.
Ο Χόλεριθ κατασκεύαζε μηχανές με κάποιο συμβόλαιο με το Γραφείο, το οποίο τις χρησιμοποιούσε ώστε να πινακοποιήσει τα δεδομένα από την απογραφή του 1890 στις ΗΠΑ, μέσα σε ένα μόνο χρόνο. Συγκριτικά, η απογραφή του 1880 είχε πάρει οχτώ χρόνια. Ο Χόλεριθ στη συνέχεια άρχισε δική του επιχείρηση το 1896, την Tabulating Machine Company. Τα περισσότερα μεγάλα γραφεία που διενεργούσαν απογραφές ανά τον κόσμο νοίκιαζαν τον εξοπλισμό του και αγόραζαν τις κάρτες του, ενώ το ίδιο έκαναν και μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες. Για να κάνει τα συστήματά του να λειτουργήσουν, εφηύρε τον πρώτο αυτόματο μηχανισμό τροφοδοσίας καρτών και το πρώτο key punch (μηχανισμό που άνοιγε οπές μέσω πληκτρολογίου) - ένας εκπαιδευμένος υπάλληλος μπορούσε να τρυπήσει 200–300 κάρτες την ώρα. Εφηύρε επίσης τη μηχανή πινακοποίησης (tabulating machine, tabulator). Η αντίστοιχη μηχανή του 1890 ήταν ρυθμισμένη ώστε να λειτουργεί μόνο με κάρτες της απογραφής του 1890. Ένας πίνακας ελέγχου στη μηχανή του 1906 (Type I Tabulator) της επέτρεπε να κάνει διάφορες εργασίες χωρίς να πρέπει να κατασκευαστεί πάλι (το πρώτο βήμα προς τον προγραμματισμό). Αυτές οι εφευρέσεις έβαλαν τις βάσεις για τη σύγχρονη βιομηχανία επεξεργασίας της πληροφορίας.
Το 1911, τέσσερις εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της εταιρείας του Χόλεριθ, συνενώθηκαν και αποτέλεσαν την Computing Tabulating Recording Corporation (CTR). Επί προεδρίας του Thomas J. Watson, το όνομά της άλλαξε σε International Business Machines Corporation (IBM) το 1924.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Λευκορωσικό λατινικό αλφάβητο
δεξιά|μικρογραφία| Βιβλίο γραμμένο στο Λατσίνκα, που δημοσιεύθηκε στο Βίλνα (Βίλνιους) το 1911 δεξιά|μικρογραφία|Πινακίδα στο κυριλλικό και λατινικό αλφάβητο στο Μινσκ, Λευκορωσία Το Λευκορωσικό λατινικό αλφάβητο ή Λατσίνκα (λευκορωσικά: лацінка, latsinka) είναι το κοινό όνομα των διάφορων ιστορικών αλφαβήτων για την γραφή της λευκορωσικής γλώσσας με το λατινικό αλφάβητο. Είναι παρόμοιο με το Σορβιανό αλφάβητο και ενσωματώνει χαρακτηριστικά του πολωνικού και τσεχικού αλφάβητου.
Χρήση
Το Λατσίνκα χρησιμοποιήθηκε περιστασιακά στις περιοχές της Λευκορωσίας κυρίως τον 19ο αιώνα και τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα. Τα λευκορωσικά γράφονταν επισήμως με το λατινικό αλφάβητο ανάμεσα στο 1941 και το 1944 στα εδάφη της Λευκορωσίας κατεχόμενα από τους Ναζί.
Χρησιμοποιείται περιστασιακά στη σημερινή του μορφή από ορισμένους συγγραφείς, ομάδες και υποστηρικτές στην εβδομάδα Νάσα Νίβα, το περιοδικό Άρτσε και σε μερικό από τον ηλεκτρονικό τύπο της λευκορωσικής διασποράς.
Ως εκ τούτου, δεν είναι εκλατινισμός καθώς πρέπει να υπάρχουν ορισμένοι ορθογραφικοί τύποι. Για παράδειγμα, στο Λατσίνκα το ισοδύναμο του κυριλλικού γράμματος е μπορεί να είναι e, ie ή je ανάλογα με την προφορά του καθώς και του προηγούμενου ήχου. Επίσης, καθώς δεν υπάρχει μαλακό σημάδι στη Λατσίνκα, και η ουρανοποίηση αντιπροσωπεύεται από ένα διακριτικό στο προηγούμενο σύμφωνο. Το επίσημο σύστημα εκλατινισμού της Λευκορωσικής γλώσσας του 2007 είναι παρόμοιο με το Λατσίνκα αλλά μεταγράφει διαφορετικά το γράμμα л: л = ł (Λατσίνκα) = l (επίσημο), ль = l (Λατσίνκα) = ĺ (επίσημο), ля = la (Λατσίνκα) = lia (επίσημο).
History
Τον 16ο αιώνα, δημιουργήθηκαν οι πρώτες λατινικές γνωστές αποδόσεις κυριλλικού κειμένου της Λευκορωσίας, σε αποσπάσματα των Ρουθηνικών στα πολωνικά και λατινικά κείμενα. Οι αποδόσεις δεν ήταν τυποποιημένες και η πολωνική ορθογραφία φαίνεται να έχει χρησιμοποιηθεί για παλιούς λευκορωσικούς ήχους.
Τον 17ο αιώνα, οι Λευκορώσοι καθολικοί αύξησαν σταδιακά τη χρήση της λατινικής γραφής, αλλά σε μεγάλο βαθμό παράλληλα με το κυριλλικό. Πριν από τον 17ο αιώνα, οι Καθολικοί της Λευκορωσίας είχαν συχνά χρησιμοποιήσει το κυριλλικό αλφάβητο.
Τον 18ο αιώνα, το λατινικό αλφάβητο χρησιμοποιήθηκε παράλληλα με το κυριλλικό σε κάποια λογοτεχνικά έργα, όπως στο δράμα στα σύγχρονα Λευκορωσικά. Τον 19ο αιώνα, ορισμένοι Πολωνοί και Λευκορώσοι με πολωνικό πολιτιστικό παρασκήνιο, μερικές φορές ή πάντα χρησιμοποίησαν το λατινικό αλφάβητο για τα έργα τους στη λευκορωσική γλώσσα, με πιο αξιοσημείωτους τους Γιαν Τσεσότ, τον Παβλούκ Μπαχρύμ, τον Βικέντιο Ντούνιν-Μαρτσίνκιεβιτς, τον Φραντισάκ Μπαχούσεβιτς και τον Αδάμ Χουρίνοβιτς. Ο Κονσταντίν Καλινόφσκι χρησιμοποίησε μόνο το λατινικό αλφάβητο εφημερίδα Η Αλήθεια των Αγροτών (λευκορωσικά: Мужыцкая праўда, στο λατινικό αλφάβητο: Mużyckaja prauda, έξι εκδόσεις το 1862–1863).
Η συνήθεια της χρησιμοποίησης της λατινικής γραφής για τα κείμενα στη Λευκορωσική γλώσσα σταδιακά έπαυσε να είναι συνηθισμένη, αλλά στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρχαν ακόμη αρκετά παραδείγματα χρήσης της λατινικής γραφής στη λευκορωσική γλώσσα: Στη δεκαετία του 1920 στη Λευκορωσική ΣΣΔ, όπως και η Λευκορωσική Ακαδημαϊκή Διάσκεψη (1926), έγιναν μερικές προτάσεις για να εξεταστεί η μετάβαση της γραμματικής της Λευκορωσικής γλώσσας στη λατινική γραφή (για παράδειγμα, ο Ζμιτσιέρ Ζιλούνοβιτς, για να "καθιστεί η Λευκορωσική γραμματική πιο προοδευτική"). Ωστόσο, απορρίφθηκαν από τους Λευκορώσους γλωσσολόγους (όπως ο Βάτσλαβ Λαστόβσκι).
Από τη δεκαετία του 1920 έως το 1939, μετά τη διχοτόμηση της Λευκορωσίας (1921), η χρήση ενός τροποποιημένου λατινικού αλφαβήτου επανεισάγεται στις εκτυπώσεις στα λευκορωσικά στη Δυτική Λευκορωσία, κυρίως για πολιτικούς λόγους. Η προτεινόμενη μορφή του Λευκορωσικού λατινικού αλφάβητου και ορισμένοι κανόνες γραμματικής εισήχθησαν για πρώτη φορά στην 5η (ανεπίσημη) έκδοση της γραμματικής του Ταράσκιεβιτς (Βίλ'νια, 1929). Τα λευκορωσικά γράφονταν με το λατινικό αλφάβητο από το 1941 έως το 1944 στα κατεχόμενα από τη Γερμανία εδάφη της Λευκορωσίας και από τη λευκορωσική διασπορά στην Πράγα (δεκαετία 1920 - γύρω στο 1945).
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα λευκορωσικά γράφονταν περιστασιακά στη λατινική γραφή από τη λευκορωσική διασπορά στη Δυτική Ευρώπη και την Αμερική (κυρίως στη Δυτική Γερμανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες). Το 1962, ο Γιάν Στάνκιεβιτς πρότεινε ένα εντελώς νέο λατινικό αλφάβητο για τη λευκορωσική γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λευκορωσική γλώσσα Κατηγορία:Λατινικά αλφάβητα
Θανάσης Χριστοφόρου
Ο Θανάσης Χριστοφόρου (Μπέβερλι, Βοστώνη, ΗΠΑ, 1946 – 2017) ήταν Ελληνοαμερικανός πρώην διεθνής αθλητής καλαθοσφαίρισης και προπονητής. Γεννήθηκε στις ΗΠΑ στα μέσα της δεκαετίας του 1940 και ήρθε ακολούθως (τέλη δεκαετίας του 1960) μαζί με την οικογένειά του στην Ελλάδα, όπου αγωνίσθηκε στις ομάδες ΑΕΚ, Μαρούσι, Δάφνη, Πανελλήνιο, Περιστέρι, ενώ είχε 43 εμφανίσεις με την Εθνική Ομάδα, με την οποία μάλιστα πήρε μέρος στα τελικά του Ευρωμπάσκετ 1969. Τον ίδιο χρόνο, ήταν πρωταθλητής Ελλάδας με την ΑΕΚ. Ωστόσο, η ΦΙΜΠΑ, με απόφασή της λίγα χρόνια αργότερα (βλέπε φύλλο Αθλητικής Ηχούς της 2 Μαΐου 1975) δεν του επέτρεψε να αγωνισθεί ξανά στην ελληνική Εθνική Ομάδα, με το αιτιολογικό πως ήταν Ελληνοαμερικανός. Ως προπονητής δούλεψε σε ΑΕΚ (1971 ), Μαρούσι (οδηγώντας το στην 5η θέση της Α’ Εθνικής το 1978), Γ.Σ. Περιστερίου (αρχικά έως και το 1982 ως παίκτης-προπονητής, το οποίο ανέβασε στην Α΄ Εθνική, και μετά υπήρξε πρώτος τεχνικός του έως το 1985). Μαζί με τους συνεργάτες του, όπως ο Δημήτρης Παπαχατζής έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία της μεγάλης όμαδας του Περιστερίου και ανέδειξε αθλητές όπως οι Φίλιππος Κότσης, Παύλος Αραποστάθης, Θανάσης Σβεντζούρης, Αργύρης Πεδουλάκης, Κουτσουφλάκης, Πρισκομάτης, Γιώργος Αγιασωτέλης, Κομματάς, αλλά και τους μεταγενέστερους Τσαγκόπουλο, Κασουρίδη, Τζιάλα, Γρυλιωνάκη, Μυλωνά, Κατή, Φάσουρα και Κορωνιό. Το 1985 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Πανελληνίου. Από το 1972 έως και το 2012 ήταν επικεφαλής αθλητικού οργανισμού ιδιωτικού εκπαιδευτήριου στην Ελλάδα. Πέθανε στη Βοστώνη, στις 6 Μαρτίου 2017, από καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1969 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Τίρμεν
Το Τίρμεν είναι χωριό της επαρχίας Γκαζιμαγούσας στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Τρυπημένη. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Νέο Χωριό Χανίων
Στην περιφερειακή ενότητα (πρώην νομό) Χανίων υπάρχουν τρια χωριά με το όνομα Νέο Χωριό (ή Νιό Χωριό):
Παμουκλού
Το Παμουκλού είναι χωριό της επαρχίας Ισκέλε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Ταύρου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Ισκέλε
Τοποθεσία του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου
μικρογραφία|Το πρώτο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου το 1992 μικρογραφία|Η περιοχή, δώδεκα μέρες μετά τις επιθέσεις 11ης Σεπτεμβρίου 2001 Η τοποθεσία του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, που συχνά αναφέρεται ως "Σημείο Μηδέν" (αγγλικά:  Ground Zero ) αμέσως μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, είναι μια περιοχή 14,6 στρεμμάτων (5,9 εκταρίων) στο Κάτω Μανχάταν στην πόλη της Νέας Υόρκης. Η τοποθεσία οριοθετείται από την Vesey Street στα βόρεια, την West Side Highway στα δυτικά, την Liberty Street στα νότια και την Church Street στα ανατολικά. Η Λιμενική Αρχή κατέχει την έκταση της τοποθεσίας (εκτός από το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου 7). Το αρχικό συγκρότημα του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου βρισκόταν στην τοποθεσία μέχρι που καταστράφηκε στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.
Η Λιμενική Αρχή της Νέας Υόρκης και του Νιου Τζέρσεϋ (PANYNJ), η Silverstein Properties και η Lower Manhattan Development Corporation (LMDC) έχουν επιβλέψει την ανακατασκευή της τοποθεσίας ως μέρος του δεύτερου Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, μετά από ένα γενικό σχέδιο του Studio Daniel Libeskind. Ο προγραμματιστής Larry Silverstein έχει τη μίσθωση για χώρους λιανικής και γραφείων σε τέσσερα από τα κτίρια της περιοχής.
Πριν από το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου
μικρογραφία|Η τοποθεσία το 2012: Οι πισίνες βρίσκονται στην κατά προσέγγιση τοποθεσία κάθε Δίδυμου Πύργου. Αριστερά είναι ο Βόρειος Πύργος και δεξιά ο Νότιος Πύργος. μικρογραφία|Το Radio Row το 1936, με φόντο τον σταθμό Cortlandt Street Το δυτικό τμήμα της τοποθεσίας του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου ήταν αρχικά κάτω από τον ποταμό Χάντσον, με την ακτογραμμή να βρίσκεται κοντά στην οδό Γκρίνουιτς. Σε αυτήν την ακτογραμμή κοντά στη διασταύρωση της οδού Γκρίνουιτς και της πρώην οδού Dey, το πλοίο του Ολλανδού εξερευνητή Adriaen Block, το Tyger, κάηκε στην ίσαλο γραμμή τον Νοέμβριο του 1613, προσάραξε τον Block και το πλήρωμά του και αναγκάζοντάς τους να ξεχειμωνιάσουν στο νησί. Τα υπολείμματα του πλοίου θάφτηκαν κάτω από χωματερή όταν η ακτογραμμή επεκτάθηκε ξεκινώντας το 1797 και ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια ανασκαφών το 1916. Τα υπολείμματα ενός άλλου πλοίου από τον δέκατο όγδοο αιώνα βρέθηκαν το 2010 κατά τη διάρκεια ανασκαφών στην τοποθεσία. Το πλοίο, που πιστεύεται ότι είναι μια πλαγιά του ποταμού Hudson, βρέθηκε ακριβώς νότια του σημείου που βρίσκονταν οι Δίδυμοι Πύργοι, περίπου 20 πόδια (6,1 m) κάτω από την επιφάνεια.
Η περιοχή που εκκαθαρίστηκε για την κατασκευή του αρχικού συγκροτήματος του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου καταλαμβανόταν στο παρελθόν από διάφορα καταστήματα ηλεκτρονικών ειδών σε αυτό που ονομαζόταν Radio Row. Αυτοί οι δρόμοι και τα καταστήματα κατεδαφίστηκαν τη δεκαετία του 1960 για να ανοίξει ο χώρος για το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Καταστροφές κτιρίων και κατασκευών στις Επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001
Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης
Η Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης είναι ελληνική υπεραστική σιδηροδρομική γραμμή υψηλών ταχυτήτων που συνδέει το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας με την πόλη της Θεσσαλονίκης. Έχει μήκος 518,8 χιλιομέτρων. Στην γραμμή αυτήν λειτουργούν κυρίως οι αμαξοστοιχίες Αθηνών - Θεσσαλονίκης, ενώ τμήμα της διασχίζουν και το μεγαλύτερο μέρος των μικρών υπεραστικών αμοξοστοιχιών (προς Καλαμπάκα, Χαλκίδα, κλπ.). Αποτελεί τμήμα του σιδηροδρομικού άξονα ΠΑΘΕ/Π.
Οι πρώτες προσπάθειες για την κατασκευή της γραμμής έγιναν το 1870, αλλά τα πρώτα τμήματα χτίστηκε το τμήμα μέχρι τον Παλαιοφάρσαλο, ενώ το 1918 επεκτάθηκε μέχρι την Θεσσαλονίκη. Ονομαστές διεθνείς αμαξοστοιχίες, όπως το Οριάν Εξπρές, το Ελλάς Εξπρές και το Ακρόπολις εξπρές την χρησιμοποίησαν. Οι πρώτες αμαξοστοιχίες InterCity ξεκίνησαν το 1989. Από το 1996 πολλά τμήματά της άρχισαν να παρακάμπτονται, για να μπορέσουν να λειτουργήσουν αμαξοστοιχίες υψηλών ταχυτήτων. Οι νέες γραμμές είναι διπλές και έχουν ηλεκτροφόρα καλώδια για τους παντογράφους των ηλεκτροκίνητων συρμών. Η κατασκευή αυτών των γραμμών ολοκληρώθηκε το 2019 με το τμήμα Τιθορέα-Δομοκός. Εκεί κατασκευάστηκε και η μεγαλύτερη συγκοινωνιακή σήραγγα της Ελλάδας. Σε λίγο καιρό θα ξεκινήσουν οι πρώτες αμαξοστοιχίες με αυτοκινητάμαξες του τύπου ETR 470, οι οποίες προορίζονται για αμαξοστοιχίες υψηλών ταχυτήτων μέχρι και 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.
Ιστορία
Οι πρώτες ενέργειες για την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής έγιναν το 1870, όπου η Ελλάδα ήρθε με συμφωνία με τον Γάλλο μηχανικό Ε. Πιατ για την κατασκευή γραμμής που θα ξεκινούσε από τον Πειραιά και θα κατέληγε λίγο πιο πάνω από τη Λαμία, στα τότε σύνορα της Ελλάδας, ο οποίος όμως δεν κατάφερε να βρει κεφάλαια. Δύο χρόνια αργότερα, η γραμμή άρχισε να κατασκευάζεται από τον Όμιλο Ελλήνων κεφαλαιούχων, αλλά τα έργα διακόπηκαν καθώς υπήρξε διαφωνία για την χωροθέτηση του σταθμού Πειραιά. Τελικά τον Ιούλιο του 1879, γίνεται μία νέα προσπάθεια, υποβάλλοντας προτάσεις κατασκευής τεσσάρων γραμμών στον κόμη Ντε Μουρτεσί. Μία από αυτές ήταν η Πειραιάς-Σύνορα-Θεσσαλονίκη με διακλαδώσεις προς Χαλκίδα, Λιβαδειά και Στυλίδα. Ως αντάλλαγμα, το ελληνικό κράτος προσφέρει για 99 χρόνια τον απαραίτητο εδαφικό χώρο για την κατασκευή της γραμμής, τα κτήματα και τις λίμνες, καθώς και τα λατομεία και τα ορυχεία που απέχουν 10 χιλιόμετρα από την γραμμή.
Από το 1882 έως τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το 1882 πρωθυπουργός της Ελλάδας γίνεται ο Χαρίλαος Τρικούπης και ακυρώνει τη σύμβαση του 1879. Αντίθετα υπογράφει συμβάσεις για την κατασκευή 1.400 χλμ μετρικής σιδηροδρομικής γραμμής. Η μόνη γραμμή που έγινε με κανονικό εύρος ήταν η Πειραιάς-Σύνορα, καθώς θα ενώνονταν με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά σιδηροδρομικά δίκτυα που είχαν αυτό το εύρος. Το έργο ανατέθηκε σε αγγλικό όμιλο κεφαλαιούχων το 1889, ο οποίος αποχώρησε το 1893 έχοντας εισπράξει 21 εκατομμύρια φράγκα, αφήνοντας το έργο ημιτελές. Το 1900 το κράτος αναθέτει την κατασκευή του έργου στο Συνδικάτο Κατασκευής Σιδηροδρόμων εν Ανατολή και το 1909 η γραμμή ολοκληρώνεται μέχρι τον Παλαιοφάρσαλο.
Το 1912 προσαρτήθηκε η Μακεδονία στην Ελλάδα. Έτσι, κατασκευάστηκε η γραμμή μέχρι τη Θεσσαλονίκη και τα νέα σύνορα. Το 1918 δρομολογείται ο πρώτος συρμός ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, ενώ δύο χρόνια αργότερα η υποδομή θα χρησιμοποιηθεί για δρομολόγια του Οριάν Εξπρές μεταξύ Αθήνας και Παρισιού.
Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η γραμμή ήταν η κύρια οδός ανεφοδιασμού των γερμανικών δυνάμεων κατά την Εκστρατεία στη Βόρεια Αφρική. Το 1942 στη Γέφυρα Γοργοποτάμου έλαβε χώρα η Μάχη του Γοργοποτάμου που είχε ως αποτέλεσμα την ανατίναξη της σιδηροδρομικής γέφυρας από τους ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ και την διακοπή του ανεφοδιασμού των γερμανικών στρατευμάτων.
Από το 1950 μέχρι σήμερα
Από το 1950 άρχισαν να δρομολογούνται αυτοκινητάμαξες, ενώ από το 1963 ξεκινά τη λειτουργία της η "Ελλάς Εξπρές" και τέσσερα χρόνια αργότερα η "Ακρόπολις Εξπρές", αμαξοστοιχίες που είχαν ως προορισμό πόλεις της Γερμανίας με σκοπό την εξυπηρέτηση Ελλήνων μεταναστών. Το 1970 οι Σ.Ε.Κ. κρατικοποιούνται και αντικαθιστώνται από τον Ο.Σ.Ε., ο οποίος από το 1989 δρομολογεί αμαξοστοιχίες InterCity με τους καινούριους τότε συρμούς 520. Μάλιστα αυτοί οι συρμοί έχουν πετύχει ρεκόρ ταχύτητας, αγγίζοντας τα 165 χλμ στο τμήμα Παλαιοφάρσαλος-Δομοκός. Εν τω μεταξύ, ήδη από το 1987, σε διάφορα τμήματα προστέθηκε καινούργια ηλεκτρική σηματοδότηση, και οι παλαιοί σημαφόροι που ρύθμιζαν την κυκλοφορία πριν, αποσύρθηκαν.
Το 1996 ξεκίνησαν τα έργα εγκατάστασης ηλεκτροκίνησης και τηλεδιοίκησης στα τμήματα Αχαρναί-Τιθορέα και Δομοκός-Θεσσαλονίκη, καθώς και η διάνοιξη της σήραγγας στα Τέμπη,  ενώ το 2005 ξεκίνησαν έργα για την αναβάθμιση της παλαιάς υποδομής, τα οποία ολοκληρώθηκαν πέντε χρόνια αργότερα. Η ηλεκτροκίνηση στο δεύτερο τμήμα άρχισε να λειτουργεί το Σεπτέμβριο του 2007, ενώ στο πρώτο τμήμα το 2017, λόγω καταστροφών της υποδομής.
Υποδομή
Σε όλο το δίκτυο από τον Πειραιά μέχρι και τη Θεσσαλονίκη, όλη η γραμμή είναι διπλή και ηλεκτροδοτούμενη, ενώ λειτουργούν συστήματα του E.T.C.S (European Train Control System), και συγκεκριμένα του τύπου επιπέδου 1, αλλά μόνο στα τμήματα Πλατύ-Θεσσαλονίκη και Τρεις Γέφυρες-ΣΚΑ. Μελλοντικά (2030), θα τοποθετηθούν και στο τμήμα Πειραιάς-Τρεις Γέφυρες, ενώ υπό κατασκευή είναι στο τμήμα ΣΚΑ-Πλατύ. Με την ολοκλήρωση των εργασιών σε όλο το μήκος της γραμμής, το μόνο που μένει είναι οι εργολαβίες που αφορούν τη λειτουργία συστημάτων του E.R.T.M.S (European Railway Traffic Management System) (2021).
Διακλαδώσεις
Δευτερεύουσες Γραμμές
Πειραιάς-Σ.Κ.Α.
Ο νότιος τερματικός της γραμμής Πειραιά - Θεσσαλονίκης είναι ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Πειραιά, στο Πολεοδομικό Συγκρότημα της Αθήνας. Η γραμμή κατευθύνεται προς τα βόρεια, παράλληλα με την οδό Κωνσταντινουπόλεως, φτάνοντας σε τετραπλό διάδρομο στους Αγίους Αναργύρους. Έπειτα φτάνει στο Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών (ΣΚΑ), όπου υπάρχει δυνατότητα ανταπόκρισης με τον Προαστιακό, στη γραμμή από τα Άνω Λιόσια προς τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, καθώς και με υπεραστικά δρομολόγια.
Σ.Κ.Α-Τιθορέα
Σε αυτό το τμήμα τα τρένα μπορούν να τρέξουν μέχρι και 200 χλμ/ω. Συνεχίζει βόρεια, προς Οινόη, όπου στο ύψος της υπάρχει μια διακλάδωση μήκους 22 χλμ από τον σταθμό της Οινόης προς τη Χαλκίδα, η οποία χρησιμοποιείται από τον προαστιακό Αθηνών.
Τιθορέα-Δομοκός
Η γραμμή έχει σχεδιασθεί για ταχύτητες 160-200 χλμ/ώρα, σε μια διαδρομή που ξεκινά από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Τιθορέας, διασχίζει το όρος Καλλίδρομο μέσω της ομώνυμης σήραγγας μήκους 9 χιλιομέτρων, και καταλήγει στον Σιδηροδρομικό Σταθμό Λιανοκλαδίου. Κατόπιν, διασχίζει το όρος Όθρυς με μια σήραγγα μήκους 6,3 χιλιομέτρων, και ακολουθώντας μια πεδινή διαδρομή μέσω της αποξηραμένης λίμνης Ξυνιάδας καταλήγει στον Σιδηροδρομικό Σταθμό Δομοκού. Έχει δύο σιδηροδρομικούς σταθμούς, Μώλου και Αγίου Στεφάνου, καθώς και δύο στάσεις στον Θαυμακό και στις Αγγείες, Στον Σταθμό Λειανοκλαδίου υπάρχει μια διακλάδωση μήκους 23 χιλιομέτρων προς τη Στυλίδα, ενώ υπάρχει και μία ορεινή, μονή, χωρίς ηλεκτροκίνηση γραμμή, μέσω του Μπράλου, οι οποία χρησιμοποιείται μόνο για τοπικές αμαξοστοιχίες.
Δομοκός-Θεσσαλονίκη
Από τον Δομοκό έως τη Θεσσαλονίκη η γραμμή είναι διπλή και ηλεκτροδοτούμενη, με μέγιστη ταχύτητα τα 200 χλμ/ώρα. Στον Παλαιοφάρσαλο ξεκινά η σιδηροδρομική γραμμή Παλαιοφαρσάλου - Καλαμπάκας μήκους 80 χιλιομέτρων. Ακόμα, υπήρχε μια διακλάδωση, μετρικού εύρους, που κατέληγε στο Βελεστίνο, η οποία σήμερα βρίσκεται εκτός λειτουργίας. Στη Λάρισα συναντάται άλλη διακλάδωση, μήκους 61 χιλιομέτρων, η οποία κατευθύνεται στο Βόλο. Υπό εξέταση από την ΕΡΓΟΣΕ είναι η υπογειοποίηση των γραμμών από Λάρισα έως την Νέα Σμύρνη Λαρίσης. Βόρεια της Λάρισας η γραμμή διασχίζει την κοιλάδα των Τεμπών, μέσω σήραγγας. Η γραμμή μετά πηγαίνει παράλληλα σε μια άλλη καταργημένη από το 2004, αλλά ακόμα ορατή γραμμή από την ακτή του Πλαταμώνα στην Κατερίνη, καθώς προχωράει κατά μήκος των ανατολικών πλαγιών του Ολύμπου και καταλήγει και αυτή στην Κατερίνη. Μετά, η γραμμή, συνεχίζει κατά μήκος της ακτής του Θερμαϊκού κόλπου. Το τμήμα της γραμμής μέχρι τη Λάρισα χρησιμοποιείται από τη Γραμμή 1 του προαστιακού Θεσσαλονίκης.
Λειτουργία
Όλες οι επιβατηγές αμαξοστοιχίες λειτουργούν από την Hellenic Train (Πρώην ΤΡΑΙΝΟΣΕ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πειραιά Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές στην Αττική Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές στη Στερεά Ελλάδα Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές στη Θεσσαλία Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές στην Κεντρική Μακεδονία
Ευγενή μέταλλα
Ευγενή μέταλλα είναι τα μέταλλα τα οποία είναι ανθεκτικά στη διάβρωση και την οξείδωση στον υγρό αέρα, σε αντίθεση με τα περισσότερα βασικά μέταλλα. Έχουν την τάση να είναι πολύτιμα, συχνά λόγω της σπανιότητάς τους στο φλοιό της Γης. Ως ευγενή μέταλλα θεωρούνται (κατ 'αύξουσα σειρά ατομικού αριθμού) τα εξής: ρουθήνιο, ρόδιο, παλλάδιο, ασήμι, όσμιο, ιρίδιο, λευκόχρυσος και χρυσός.
Άλλες πηγές περιλαμβάνουν ως ευγενή μέταλλα τον υδράργυρο , ή ακόμα και το ρήνιο. Από την άλλη πλευρά, το τιτάνιο, νιόβιο και ταντάλιο δεν ονομάζονται ευγενή μέταλλα παρά το γεγονός ότι είναι πολύ ανθεκτικά στη διάβρωση.
Τα ευγενή μέταλλα δεν πρέπει να συγχέονται με τα πολύτιμα μέταλλα, αν και αρκετά ευγενή μέταλλα είναι πολύτιμα.
Παραπομπές
貴金属
Αρκαδία Πορφυρογέννητη
Η Αρκαδία (3 Απριλίου 400-444) ήταν η τρίτη κόρη του αυτοκράτορα Αρκάδιου και της Ευδοξίας και μέλος της δυναστείας του Θεοδοσίου.
Ζωή
Ο μικρότερος αδερφός της ήταν ο αρσενικός διάδοχος και μετέπειτα αυτοκράτορας Θεοδόσιου Β'. Ακολουθώντας το παράδειγμα της μεγαλύτερης αδελφής της Πουλχερίας πήρε όρκο παρθενίας, αλλά σε αντίθεση με αυτήν ποτέ δεν παντρεύτηκε, αφιερώνοντας τον εαυτό της με τη θρησκεία. Στην Κωνσταντινούπολη, διέταξε την κατασκευή, κοντά στην Πύλη του Σατουρνίνου, ενός μοναστηριού αφιερωμένο στον Άγιο Ανδρέα. Το κτίριο, που ονομάζεται επίσης Ροδοφύλιον, ήταν περίπου 600 μ. δυτικά της πύλης. Βαριά μεταμορφωμένη, η εκκλησία του μοναστηριού είναι τώρα το Μουσταφά Πασά Τζαμί της Κωνσταντινούπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορφυρογέννητες Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Γεώργιος ντε Λενκάστρε του Τόρρες Νόβας
Ο Γεώργιος ντε Λενκάστρε, πορτογαλ. Jorge de Lencastre (1594 - 1632) από τον Οίκο των Αβίς ήταν 1ος δούκας τού Τόρρες Νόβας (1594-1632) και μαρκήσιος τού Τόρρες Νόβες (1594-1632).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Άλβαρο ντε Λενκάστρε 3ου δούκα τού Αβέιρο και της Ζουλιάνα ντε Λενκάστρε, κόρης και κληρονόμου τού Γεωργίου ντε Λενκάστρε 2ου δούκα τού Αβέιρο.
Ως διάδοχος τού δούκα τού Αβέιρο, έφερε τον τίτλο τού μαρκησίου τού Τόρρες Νόβας. Ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας, ως Φίλιππος Α΄ της Πορτογαλίας χορήγησε ιδιαίτερα προνόμια στο ζεύγος: ο διάδοχος θα είχε τον τίτλο τού δούκα τού Τόρρες Νόβες. Το 1626 απεβίωσε ο πατέρας του δούκας τού Αβέιρο. Τον τίτλο τον κατείχε ταυτόχρονα και η μητέρα του, έτσι όταν το 1632 απεβίωσε ο Γεώργιος δεν είχε γίνει ακόμη δούκας τού Αβέιρο. Η Ζουλιάνα απεβίωσε το 1636 και την διαδέχθηκε ο γιος τού Γεωργίου, ο Ραϊμούνντο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1619 την Άννα Ντόρια, κόρη τού Ανντρέα Β΄ πρίγκιπα τού Μέλφι και της Τζοβάννας Κολόννα. Δεν απέκτησαν απογόνους. Η Άννα απεβίωσε το 1620.
Ο Γεώργιος έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα Μανρίκε δε Καδένας, κόρη τού 3ου δούκα της Μακουέδα από την Ισπανία και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Αμνιοκέντηση
Η αμνιοκέντηση (αγγλ. amniocentesis αναφέρεται επίσης ως δοκιμασία αμνιακού υγρού) είναι ιατρική διαδικασία που χρησιμοποιείται κυρίως στην προγεννητική διάγνωση των χρωμοσωμικών ανωμαλιών και του εμβρυϊκών λοιμώξεων, καθώς και για τον προσδιορισμό του φύλου. Σε αυτήν τη διαδικασία, μια μικρή ποσότητα αμνιακού υγρού, η οποία περιέχει εμβρυϊκούς ιστούς, λαμβάνεται δείγμα από τον αμνιακό σάκο που περιβάλλει ένα αναπτυσσόμενο. Στη συνέχεια το εμβρυϊκό DNA εξετάζεται για γενετικές ανωμαλίες.
Ο πιο συνηθισμένος λόγος για την εκτέλεση αμνιοκέντησης είναι να προσδιοριστεί εάν ένα έμβρυο έχει ορισμένες γενετικές διαταραχές ή μια χρωμοσωμική ανωμαλία, όπως το σύνδρομο Down. Η αμνιοπαρακέντηση (ή άλλη διαδικασία, που ονομάζεται δειγματοληψία χοριακών λαχνών (CVS)) μπορεί να διαγνώσει αυτά τα προβλήματα στη μήτρα. Αυτές οι προγεννητικές εξετάσεις μπορούν να αποδειχθούν χρήσιμες για τους μέλλοντες γονείς, καθώς επιτρέπουν την αξιολόγηση της κατάστασης της υγείας του εμβρύου και της σκοπιμότητας της θεραπείας.
Η αμνιοκέντηση πραγματοποιείται όταν η έγκυος γυναίκα βρίσκεται μεταξύ της 15ης και 20ής εβδομάδας της κύησης. Οι γυναίκες που επιλέγουν να κάνουν αυτό το τεστ είναι κυρίως εκείνες που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για γενετικά και χρωμοσωμικά προβλήματα, εν μέρει επειδή το τεστ είναι επεμβατικό και ενέχει μικρό κίνδυνο αποβολής. Αυτή η διαδικασία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για προγεννητική διάκριση σεξ και ως εκ τούτου αυτή η διαδικασία έχει νομικούς περιορισμούς σε ορισμένες χώρες.
Ιστορία
Αρκετοί ερευνητές εργάστηκαν για την ανάπτυξη της αμνιοκέντησης για τον προσδιορισμό του φύλου του εμβρύου στη δεκαετία του 1950.
Μεταξύ 1959 και 1967, ένας επιστήμονας ανέπτυξε τη νέα τεχνική αμνιοκέντησης για κλινική αξιολόγηση της εμβρυϊκής ευεξίας στη μήτρα. Παρουσίασε τα αποτελέσματά του στο William Blair-Bell Memorial Lecture στο RCOG του Λονδίνο υ το 1965 και απονεμήθηκε MD από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ για αυτό το έργο. Περιέγραψε επίσης τεχνικές αμνιοπαρακέντησης, καθώς και άλλες λεπτομέρειες για το αμνιακό υγρό, στο κεφάλαιο "The Liquor Amnii" στις εκδόσεις των επιστημονικών ιδρυμάτων Μαιευτικής και Γυναικολογίας 1970 και 1977.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970 οι διαδικασίες αμνιοκέντησης έγιναν «τυφλές». Οι γιατροί Jens Bang και Allen Northeved από τη Δανία ήταν οι πρώτοι που ανέφεραν αμνιοκέντηση που έγινε με τον οδηγό υπερήχων το 1972. Η δειγματοληψία χοριακών λαχνών (CVS) πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Ιταλό βιολόγο Giuseppe Simoni το 1983. Ο υπέρηχος σε πραγματικό χρόνο χρησιμοποιείται τώρα σε όλες τις επεμβατικές διαδικασίες, διότι παρέχει την ασφάλεια του εμβρύου και την ακρίβεια των αποτελεσμάτων.
Γενετική διάγνωση
Στις αρχές της εγκυμοσύνης, η αμνιοκέντηση χρησιμοποιείται για τη διάγνωση χρωμοσωμικών, γενετικών και άλλων εμβρυϊκών προβλημάτων όπως:
Ανάπτυξη των πνευμόνων
Η αμνιοκέντηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο της ανάπτυξης των πνευμόνων του εμβρύου. Τα προβλήματα με την ανάπτυξη των πνευμόνων μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας των βρεφών. Η ανάπτυξη του εμβρυϊκού πνεύμονα μπορεί να ελεγχθεί με δειγματοληψία της ποσότητας του επιφανειοδραστικού στο αμνιακό υγρό σε εγκυμοσύνες μεγαλύτερες από 30 εβδομάδες. Διάφορες δοκιμές είναι διαθέσιμες, συμπεριλαμβανομένης της αναλογίας λεκιθίνης-σφιγγομυελίνης (« λόγος L / S »), της παρουσίας φωσφατιδυλογλυκερόλης (PG) ή της αναλογίας επιφανειοδραστικού / αλβουμίνης (S / A).
Μόλυνση
Η αμνιοπαρακέντηση μπορεί να ανιχνεύσει λοιμώξεις μέσω μειωμένου επιπέδου γλυκόζης, χρώσης κατά Gram που ανιχνεύει βακτήρια ή ανώμαλο διαφορικό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων.
Ασυμβατότητα ρέζους
Η αμνιοπαρακέντηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση της ασυμβατότητας ρέζους,, μιας κατάστασης όταν η μητέρα έχει ρέζους-αρνητικό αίμα και το έμβρυο έχει ρέζους-θετικό αίμα. Η έγκαιρη ανίχνευση είναι σημαντική για τη θεραπεία της μητέρας με ανοσοσφαιρίνη ρέζους (Rh) και για τη θεραπεία του μωρού για αιμολυτική αναιμία.
Αποσυμπίεση πολυϋδραμνίου
Το πολυυδράμνιο, ή η συσσώρευση αμνιακών υγρών που οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο καισαρικής τομής, μπορεί να ανακουφιστεί μέσω αμνιοκέντησης αποσυμπίεσης. Η αμνιοπαρακέντηση μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση πιθανών αιτιών πολυυδραμνών.
Πρόωρη ρήξη των μεμβρανών
Η αναδυόμενη ένδειξη για αμνιοκέντηση είναι στη διαχείριση της πρόωρης ρήξης των μεμβρανών όπου η μέτρηση ορισμένων φλεγμονωδών δεικτών αμνιακού υγρού μπορεί να είναι χρήσιμη. Εάν το αμνιακό υγρό IL-6, δείκτης φλεγμονής, αυξηθεί, το έμβρυο διατρέχει υψηλό κίνδυνο και θα πρέπει να εξεταστεί η παράδοση.
Κίνδυνοι
Η αμνιοπαρακέντηση πραγματοποιείται μεταξύ της 15ης και της 20ης εβδομάδας της εγκυμοσύνης. Η εκτέλεση αυτής της δοκιμής νωρίτερα μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμό του εμβρύου. Ο όρος "πρώιμη αμνιοκέντηση" χρησιμοποιείται μερικές φορές για να περιγράψει τη χρήση της διαδικασίας μεταξύ 11 και 13 εβδομάδων.
Οι επιπλοκές της αμνιοκέντησης περιλαμβάνουν πρόωρο τοκετό, αναπνευστική δυσχέρεια, ορθοστατικές παραμορφώσεις, χοριοαμνιονίτιδα, εμβρυϊκό τραύμα και αλλοανοσοποίηση της μητέρας ( νόσος ρέζους ). Μελέτες από τη δεκαετία του 1970 αρχικά υπολόγισαν τον κίνδυνο αποβολής που σχετίζεται με αμνιοκέντηση σε περίπου 1 στα 200 (0,5%). Τρεις πιο πρόσφατες μελέτες από το 2000-2006 υπολόγισαν ότι η σχετική με τη διαδικασία απώλεια εγκυμοσύνης ήταν 0,6-0,86%. Μια πιο πρόσφατη μελέτη (2006) έδειξε ότι αυτό μπορεί στην πραγματικότητα να είναι πολύ χαμηλότερο, ίσως τόσο χαμηλό όσο 1 στα 1.600 (0,06%). Σε αντίθεση με τις προηγούμενες μελέτες, ο αριθμός αυτής της μελέτης αντικατοπτρίζει μόνο την απώλεια που προέκυψε από επιπλοκές αμνιοπαρακέντησης και απέκλεισε τις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι γονείς αποφάσισαν την έκτρωση μετά τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Σε αντίθεση με την αμνιοκέντηση, ο κίνδυνος αποβολής από τη δειγματοληψία χοριακών λαχνών (CVS) πιστεύεται ότι είναι περίπου 1 στα 100, αν και το CVS μπορεί να γίνει έως και τέσσερις εβδομάδες νωρίτερα και μπορεί να είναι προτιμότερο εάν θεωρείται πιθανότητα γενετικών ελαττωμάτων πιο ψηλά.
Η εμβολή αμνιακού υγρού έχει επίσης περιγραφεί ως πιθανό αποτέλεσμα. Πρόσθετοι κίνδυνοι περιλαμβάνουν διαρροή αμνιακού υγρού και αιμορραγία. Αυτά τα δύο έχουν ιδιαίτερη σημασία επειδή μπορούν να οδηγήσουν σε αυθόρμητη άμβλωση σε έγκυες ασθενείς.
Κοινωνικές επιπτώσεις
Η προγεννητική διάγνωση χρωμοσωμικών ανωμαλιών μπορεί να έχει κοινωνικά μειονεκτήματα καθώς η τεχνολογία αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σκέφτονται την αναπηρία και τη συγγένεια. Υπάρχει δυνατότητα εντατικοποίησης των στάσεων διακρίσεων έναντι ατόμων με αναπηρία, των οποίων οι γεννήσεις θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί μέσω τεχνολογίας όπως η αμνιοκέντηση. Από μια άποψη, η αμνιοκέντηση προσφέρει ένα παράθυρο ελέγχου και με μια άλλη, μια ευθύνη που προκαλεί άγχος για τη λήψη ορθολογικών αποφάσεων σχετικά με σύνθετα, συναισθηματικά και πολιτισμικά ενδεχόμενα ζητήματα.
Διαδικασία
Αυτή η διαδικασία εκτελείται συνήθως στο περιβάλλον εξωτερικών ασθενών από μια ομάδα παρόχων. Με καθοδήγηση υπερήχων, μια βελόνα εισάγεται στην κοιλιά υπό γωνία μέσω του μυός, στη μήτρα και στην αμνιακή κοιλότητα. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για τη λήψη δειγμάτων, συμπεριλαμβανομένης μιας τεχνικής μονής βελόνας και διπλής βελόνας. Αυτές οι τεχνικές έχουν τις δικές τους παραλλαγές στο πώς εκτελούνται, συμπεριλαμβανομένης της καθοδήγησης της θέσης εισαγωγής της βελόνας και της γωνίας εισαγωγής της βελόνας. Το συλλεχθέν αμνιακό υγρό υποβάλλεται στη συνέχεια σε εργαστηριακό έλεγχο για χρωμοσωμικές ανωμαλίες και το σημείο παρακέντησης θεραπεύεται με το χρόνο.
Αξιολόγηση υπερήχων
Πριν από τη διαδικασία, το έμβρυο αναλύεται μέσω υπερήχων για να προσδιοριστεί εάν είναι βιώσιμο και για τυχόν ανωμαλίες. Ο υπέρηχος καθορίζει τη θέση του πλακούντα, τη θέση και τις κινήσεις του εμβρύου, και τα χαρακτηριστικά του αμνιακού υγρού. Αυτές οι πληροφορίες χρησιμοποιούνται για να προσδιοριστεί ο τύπος της βελόνας που χρησιμοποιείται και πώς πρέπει να εκτελεστεί η διαδικασία.
Προετοιμασία
Η κοιλιακή χώρα καθαρίζεται με αντισηπτικό πριν από τη διαδικασία. Το αποστειρωμένο τζελ χρησιμοποιείται επίσης στην κοιλιακή χώρα πριν από τη σάρωση με αποστειρωμένο "καθετήρα" του υπερηχογράφου. Αυτά τα μέτρα λαμβάνονται για τη μείωση του κινδύνου μόλυνσης. Τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία επικαλύπτονται με ηπαρίνη για να αποφευχθεί η πήξη.
Εισαγωγή βελόνας
Με τη βοήθεια καθοδήγησης υπερήχων, μια βελόνα εισάγεται μέσω του κοιλιακού τοιχώματος της μητέρας, στη συνέχεια μέσω του τοιχώματος της μήτρας, και τέλος στον αμνιακό σάκο. Στη συνέχεια, ο γιατρός τρυπά τον σάκο σε μια περιοχή μακριά από το έμβρυο και εξάγει περίπου 20 ml αμνιακού υγρού. Αυτή η διαδικασία μπορεί να εκτελεστεί με μία τεχνική απλής βελόνας ή διπλής βελόνας με βάση εξατομικευμένους παράγοντες του ασθενούς και την προτίμηση του ιατρού. Από τα 20 ml αμνιακού υγρού, τα πρώτα 2 ml απορρίπτονται συνήθως λόγω μείγματος με μητρικά κύτταρα αίματος για διασφάλιση υψηλής ποιότητας δειγματοληψίας υγρών.
Συστάσεις και ανάλυση μετά τη διαδικασία
Εάν χρησιμοποιούνται για προγεννητική γενετική διάγνωση, τα εμβρυϊκά κύτταρα διαχωρίζονται με φυγοκέντρηση από το εκχυλισμένο δείγμα. Τα κύτταρα αναπτύσσονται σε μέσο καλλιέργειας, στη συνέχεια στερεώνονται και χρώννυνται. Κάτω από ένα μικροσκόπιο τα χρωμοσώματα εξετάζονται για ανωμαλίες. Οι πιο συχνές ανωμαλίες που εντοπίζονται είναι το σύνδρομο Down (τρισωμία 21), το σύνδρομο Edwards (τρισωμία 18) και το σύνδρομο Turner (μονοσωμία Χ). Το δείγμα αναλύεται επίσης για εμβρυϊκή λοίμωξη και για ενδο-αμνιακή φλεγμονή μέσω εξετάσεων λοίμωξης.
Σπίτι σε σχήμα Α
Ένα σπίτι σε σχήμα Α (αγγλικά: A-frame house) είναι ένα αρχιτεκτονικό στιλ σπιτιού με πλευρές με απότομη γωνία κλίσης (γραμμή σκεπής) που συνήθως αρχίζει από την ισόγεια γραμμή του σπιτιού, που συναντιούνται στην κορυφή σχηματίζοντας το γράμμα Α. Η οροφή μπορεί να είναι ανοιχτή στα δοκάρια της σκεπής. Αν και το τριγωνικό σχήμα σε σχήμα Α υπήρχε ιστορικά πάντα, έγινε δημοφιλές περίπου από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 μέχρι τη δεκαετία του 1970. Ήταν την περίοδο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο που το σπίτι σε σχήμα Α απέκτησε τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του.
Αμνιοκέντηση
Συστάσεις και ανάλυση μετά τη διαδικασία
Μετά τη διαδικασία, η ασθενής λαμβάνει οδηγίες για ανάπαυση στο σπίτι για τις πρώτες 24 ώρες μετά τη διαδικασία, ωστόσο επιτρέπονται φυσιολογικές δραστηριότητες όπως προσωπική υγιεινή. Όσον αφορά στο έμβρυο, οι επικαλύψεις της παρακέντησης και ο αμνιακός σάκος αναπληρώνουν το υγρό τις επόμενες 24-48 ώρες. Μία εβδομάδα μετά τη διαδικασία, η μητέρα θα έχει συνάντηση παρακολούθησης για ανάλυση υπερήχων για να επιβεβαιώσει τη βιωσιμότητα του εμβρύου και να αξιολογήσει την επούλωση του σημείου παρακέντησης.
Σπίτι σε σχήμα Α
Στυλ
Τα κτίσματα σε σχήμα Α είναι γνωστή μορφή από την αρχαιότητα στην Ευρώπη, Κίνα, και τα νησιά του Νότιου Ειρηνικού, και κάποιες φορές λέγονται «καλύβα με σκεπή» (roof hut) και ήταν απλές κατασκευές για χρηστικούς σκοπούς μέχρι τη δεκαετία του 1950. Οι αρχιτέκτονες Walter Reemelin, John Campbell, George Rockrise, Henrik H Bull, και Andrew Geller έθεσαν τις βάσεις στις αρχές της δεκαετίας του 1950 σχεδιάζοντας εξοχικά σπίτια για διακοπές σε σχήμα. Ο Andrew Geller μετέτρεψε την παλιά ιδέα του σχήματος Α σε νέα μόδα το 1955 όταν έχτισε ένα τέτοιο σπίτι στην παραλία στο Λονγκ Άιλαντ, γνωστό ως Elizabeth Reese House. Πέρνοντας το όνομά του από το χαρακτηριστικό σχήμα της σκεπής του, το σχέδιο το Γκέλλερ κέρδισε τη διεθνή προσοχή όταν παρουσιάστηκε τους The New York Times στις 5 Μαΐου. Πριν περάσει πολύς καιρός, χιλιάδες σπίτια σε σχήμα Α είχαν χτιστεί σε όλο τον κόσμο. Το Abbey Resort στην Φοντάντα του Ουισκόνσιν (Fontana-on-Geneva Lake), διεκδικεί ότι έχει το ψηλότερο σπίτι σε σχήμα Α του κόσμου.
Αμνιοκέντηση
Βλαστοκύτταρα
Το αμνιακό υγρό μπορεί να είναι πλούσια πηγή πολυδύναμων μεσεγχυματικών, αιματοποιητικών, νευρικών, επιθηλιακών και ενδοθηλιακών βλαστικών κυττάρων.
Ένα πιθανό όφελος από τη χρήση αμνιακών βλαστικών κυττάρων σε σχέση με αυτά που λαμβάνονται από έμβρυα είναι ότι παρεμποδίζουν τις ηθικές ανησυχίες μεταξύ των ακτιβιστών κατά της άμβλωσης, αποκτώντας πολυδύναμες γραμμές μη διαφοροποιημένων κυττάρων χωρίς βλάβη στο έμβρυο ή καταστροφή ενός εμβρύου. Αυτά τα βλαστικά κύτταρα θα μπορούσαν επίσης, εάν χρησιμοποιήθηκαν για τη θεραπεία του ίδιου ατόμου από το οποίο προέρχονταν, να παρακάμψουν το ζήτημα του δότη / παραλήπτη που έχει μέχρι στιγμής εμποδίσει όλες τις προσπάθειες χρήσης βλαστικών κυττάρων που προέρχονται από δότες σε θεραπείες.
Σπίτι σε σχήμα Α
Δημοφιλία
Η μεταπολεμική δημοφιλία του σχήματος Α έχει αποδοθεί σε ένα συνδυασμό παραγόντων που περιλαμβάνει το παραπάνω πλεονάζων εισόδημα των Αμερικάνων, το γεγονός ότι μια τέτοια κατασκευή δεν είναι ακριβή, και ένα νέο ενδιαφέρον για την απόκτηση ενός δεύτερου σπιτιού για διακοπές. Ένας άλλος παράγοντας που συνετέλεσε στην άνοδο του σχήματος Α ήταν η προσαρμοστικότητα της ίδιας της κατασκευής, που επέτρεψε στους αρχιτέκτονες να πειραματιστούν με όλο και περισσότερο μοντέρνα σχέδια. Αυτές οι κατασκευές ήταν ένα μέσω με το οποίο οι αρχιτέκτονες μπορούσαν να εξερευνήσουν την δημιουργική τους πλευρά, καθώς η κατασκευή τους ήταν σχετικά φθηνή. Επιπλέον, πολύ άνθρωποι προτιμούσαν την ιδέα ενός εξοχικού σε 'μοντέρνο στιλ' παρά μιας κύριας κατοικίας σε μοντέρνο στιλ. Τα σπίτια σε σχήμα Α έγιναν διαθέσιμα και σαν προκάτ, μειώνοντας ακόμα περισσότερο το κόστος, και πωλούνταν από τα Macy's. Μετά την άνοδο του στιλ σε σχήμα Α, οι αρχιτέκτονες άρχισαν να πειραματίζονται με νέα σχέδια, κάτι που οδήγησε σε τροποποίηση του κλασικού στιλ των σπιτιών σε σχήμα Α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές
Αμνιοκέντηση
Βλαστοκύτταρα
Τεχνητές καρδιακές βαλβίδες, τραχείες, καθώς και μυϊκά, λιπαρά, οστά, καρδιά, νευρικά και ηπατικά κύτταρα έχουν σχεδιαστεί με τη χρήση αμνιακών βλαστικών κυττάρων. Οι ιστοί που λαμβάνονται από αμνιακές κυτταρικές σειρές εμφανίζουν υποσχέσεις για ασθενείς που πάσχουν από συγγενείς ασθένειες / δυσπλασίες της καρδιάς, του ήπατος, των πνευμόνων, των νεφρών και του εγκεφαλικού ιστού.
Η πρώτη τράπεζα αμνιακών βλαστικών κυττάρων στις ΗΠΑ δραστηριοποιείται στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης.
Κυβέρνηση του Μαυροβουνίου
Η κυβέρνηση του Μαυροβουνίου (μαυροβουνιακά/σερβικά: Влада Йрне Горе, Vlada Republike Crne Gore) είναι το εκτελεστικό όργανο της κρατικής αρχής της Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου. Επικεφαλής της είναι ο Πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου και μέλη της, πέρα από τον πρωθυπουργό, είναι οι αντιπροέδροι της κυβέρνησης, καθώς και οι υπουργοί της.
Ο Ντούσκο Μάρκοβιτς είναι ο σημερινός πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου και επικεφαλής της κυβέρνησης. Τα σημερινά μέλη του υπουργικού συμβουλίου εκλέχθηκαν στις 28 Νοεμβρίου 2016 από το Κοινοβούλιο του Μαυροβουνίου. Η κυβέρνηση έχει την κοινοβουλευτική στήριξη από το Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών, τους Σοσιαλδημοκράτες, την Κροατική Πολιτική Πρωτοβουλία, το Φιλελεύθερο Κόμμα, το Βοσνιακό Κόμμα και το Αποφασισμένοι Αλβανοί.
Αμνιοκέντηση
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κυβέρνηση του Μαυροβουνίου
Τρέχουσα σύνθεση
Η σύνθεση της 41ης Κυβέρνησης του Μαυροβουνίου, η οποία εξελέγη στις 28 Νοεμβρίου 2016, μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2016:
Κυβερνητική ιστορία
Κατάλογος κυβερνήσεων του Μαυροβουνίου (ως ανεξάρτητο κράτος, 2006-σήμερα)
Παραπομπές
Κυβερνηση