cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πόλεμοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου
331 π.Χ.: Η μάχη στα Γαυγάμηλα
Το ίδιο βράδυ (20 Σεπτεμβρίου 331 π.Χ. ) συνέβη ολική έκλειψη σελήνης και φόβος εξαπλώθηκε στο στρατόπεδο, καθώς η έκλειψη θεωρείτο κακός οιωνός. Ο μάντης Αρίστανδος όμως θύμισε στο στράτευμα πως σύμφωνα με τους Πέρσες μάγους ο ήλιος είναι το έμβλημα των Ελλήνων και η σελήνη έμβλημα των Περσών. Κατόπιν θυσίασε στη Σελήνη, τον Ήλιο και τη Γη ο μάντης και εξετάζοντας τα σφάγια βρήκε πως η έκλειψη ήταν ευνοϊκή για τους Έλληνες και ότι μέσα σε ένα μήνα θα γινόταν νικηφόρα μάχη. Με τέτοιον ευνοϊκό χρησμό ο στρατός ξεκίνησε την αυγή να συναντήσει τους Πέρσες. Βάδισαν νότια κατά μήκος του Τίγρη για τέσσερεις ημέρες. Εκεί συνάντησαν ιππείς και ο Αλέξανδρος με τη βασιλική ίλη, τους πρόδρομους, τους Παίονες και άλλη μία ίλη τους επιτέθηκε. Αρκετοί σκοτώθηκαν, άλλοι ξέφυγαν και κάποιοι αιχμαλωτίστηκαν. Σύμφωνα με τις πληροφορίες τους ο Δαρείος βρισκόταν κοντά στον ποταμό Βούμηλο.
Ο Αλέξανδρος αμέσως σταμάτησε την προέλαση του στρατού και στρατοπέδευσε, οχυρώνοντας το στρατόπεδο, για κάθε ενδεχόμενο. Εδώ ξεκούρασε το στράτευμα επί τέσσερις ημέρες. Το βράδυ της τέταρτης ημέρας, 29η προς 30η Σεπτεμβρίου, προέλασε και πάλι, αφήνοντας πίσω του σκεύη, αιχμαλώτους και τους απόμαχους. Αρχικά προχώρησε ανάμεσα σε γήλοφους που τον χώριζαν από τον εχθρό. Ανεβαίνοντας τις πρωινές ώρες στα υψώματα είδε απέναντί του σε απόσταση περίπου τριάντα σταδίων τις αντίπαλες δυνάμεις. Παρέταξε τη φάλαγγα και συγκέντρωσε τους ανώτερους αξιωματικούς. Τους συμβουλεύτηκε, αν έπρεπε να προχωρήσει και να αρχίσει αμέσως την επίθεση. Οι περισσότεροι ήταν της άποψης να επιτεθούν αμέσως, αλλά ο Παρμενίων επέμεινε πως θα ήταν ασύνετο να κάνουν κάτι τέτοιο, χωρίς να γνωρίζουν ακριβώς την περιοχή μπροστά τους, τις φυσικές και τεχνητές της δυσκολίες ούτε την παράταξη των εχθρών, επιμένοντας ότι το θα ήταν ορθότερο να παρατηρηθούν όλα αυτά πριν ξεκινήσει η μάχη.
Ο περσικός στρατός που συγκεντρώθηκε εδώ, έφθανε συνολικά τους 1.000.000 πεζούς και 40.000 ιππείς, όπως παραδίδει ο Αρριανός, αν και η άποψή του θεωρείται λίγο-πολύ προπαγανδιστική. Στον συγκεκριμένο στρατό που παρέταξε, ο Δαρείος επέφερε και άλλες βελτιώσεις. Προμηθεύθηκε ξίφη και δόρατα πολύ μεγαλύτερα από τα προηγούμενα και κατασκεύασε 200 δρεπανηφόρα άρματα, το καθένα από τα οποία διέθετε ένα είδος μυτερού καμακιού που εξείχε αρκετά από τους ίππους, ενώ εκατέρωθεν του ζυγού πρόβαλλαν τρία μακριά ακόντια. Επίσης και από τις δυο πλευρές των αξόνων των τροχών πρόβαλλαν δρέπανα. Επιπλέον, ο Δαρείος φέρεται πως είχε στα Άρβηλα 15 οπλισμένους ελέφαντες, που για πρώτη φορά αναφέρονται ότι παρατάχτηκαν σε πεδίο μάχης.
thumb|Η επίθεση των αρμάτων στη μάχη στα Γαυγάμηλα. Την 1η Οκτωβρίου του 331 π.Χ. δόθηκε η μάχη που θα έκρινε το μέλλον του αρχαίου κόσμου. O Aλέξανδρος είχε 47.700 άνδρες, ενώ ο Δαρείος από 52.000 ως 120.000 (κατά αρχαίες πηγές 1.000.000). Στην απλούστερη εκδοχή της και προκειμένου να κατανοήσει ο αναγνώστης τις εκδραματισμένες και ενίοτε αμφισβητούμενες σκηνές που παρατίθενται πιο κάτω, η μάχη ξεκίνησε με τους Πέρσες να επιτίθενται στο δεξιό πλευρό των Ελλήνων. Τότε ο Αλέξανδρος ενίσχυσε τη δεξιά πλευρά με ιππείς. Ο Δαρείος με τη σειρά του έστειλε και άλλες ενισχύσεις στο σημείο αυτό, δημιουργώντας, όμως, κενό στο αριστερό του πλευρό. Αντιλαμβανόμενος το κενό ο Αλέξανδρος επιτέθηκε αστραπιαία επικεφαλής των εταίρων. Μέσα από το κενό αυτό προσπάθησε να στραφεί προς το κέντρο του περσικού στρατεύματος, τρέποντας τη φρουρά του Δαρείου που πολεμούσε σκληρά από το άρμα του σε φυγή. Ο Δαρείος, εκτεθειμένος μετά την υποχώρηση της προσωπικής φρουράς του αναγκάστηκε να διαφύγει με τη σειρά του. Η φυγή γενικεύτηκε και όταν ο Αλέξανδρος έσπευσε προς ενίσχυση του Παρμενίωνα, η μάχη είχε ουσιαστικά λήξει. Ο Αλέξανδρος κατεδίωξε τους Πέρσες ως τα Άρβηλα, ενώ ο Δαρείος κατόρθωσε να διαφύγει στη Μηδία, με φρουρά μερικών χιλιάδων ιππέων.
Η νίκη του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν τόσο εκκωφαντική, ώστε ο Αρρειανός λέει ότι οι Μακεδόνες κυνηγούσαν τους Πέρσες από τα Γαυγάμηλα ως τη Βαβυλώνα, την οποία κατέλαβαν οι Μακεδόνες τον Νοέμβριο, ενώ τον άλλο μήνα καταλήφθηκε και η άλλη πρωτεύουσα της Περσικής Αυτοκρατορίας, τα Σούσα, μετά την ανακωχή του σατράπη Αβουλίτη με τον Αλέξανδρο.
330 π.Χ.: Η αντίσταση των σατραπών
Η άτακτη φυγή του Δαρείου βύθισε την περσική αυτοκρατορία στο χάος και η κεντρική εξουσία κατακερματίστηκε. Άλλοι σατράπες συνθηκολογούσαν με τους Μακεδόνες, άλλοι αντιστέκονταν, άλλοι κοιτούσαν απλά να πλιατσικολογήσουν τα δημόσια ταμεία των επαρχιών τους.
Τον Ιανουάριο του 330 π.Χ., ο Αλέξανδρος, αφού υπέταξε τους επικίνδυνους ορεινούς Ουξίους, εκστράτευσε στην Περσίδα (Φαρς), όπου ο σατράπης Αριοβαρζάνης είχε συγκεντρώσει στρατό για να αμυνθεί μέχρις εσχάτων. Η μάχη δόθηκε στην Περσίδα πύλη, και ο Αλέξανδρος νίκησε μεν, με βαριές απώλειες δε, στη μάχη που ονομάστηκε οι "Θερμοπύλες των Περσών". Μετά από αυτό, ο Αλέξανδρος κατέλαβε την Περσέπολη, αρχαία πρωτεύουσα της Περσίας, την οποία κατέστρεψε εκ θεμελίων για να εκδικηθεί την καταστροφή της Αθήνας από τον Ξέρξη το 480 π.Χ.. Από εκεί, κατευθύνθηκε στα βόρεια για να καταδιώξει τον Δαρείο. Όταν έφτασε στις Κασπίες Πύλες έμαθε ότι ο Δαρείος είχε συλληφθεί από τον σατράπη Βήσσο είχε ανακηρυχθεί βασιλιάς στην Ανατολή. Τότε ο Μακεδόνας βασιλιάς ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία σε καταδίωξη του Βήσσου, πρώτα διά μέσου της Υρκανίας (Μαζανταράν) και της Ατροπατηνής Μηδίας (Αζερμπαϊτζάν) προς την Αρία (Χορασάν), κι από εκεί, παρακάμπτοντας τη μεγάλη έρημο του Λωτ (Dasht-e Lut) στο ανατολικό Ιράν, έφτασε στα τέλη του 330 στη Βακτριανή (Αφγανιστάν). Σε αυτή τη μακρά πορεία, όπως μας πληροφορεί ο Αρριανός, οι Μακεδόνες κυρίευσαν τετρακόσιες μεγάλες και μικρές πόλεις χωρίς να δώσουν καμιά μάχη. Παρ' όλα αυτά, ο Βήσσος, που στο μεταξύ είχε δολοφονήσει τον Δαρείο, παρέμενε ασύλληπτος, έχοντας περάσει τον ποταμό Ώξο στα βόρεια. Τον ίδιο περίπου καιρό, στα τέλη του 330 π.Χ., ο στρατηγός Φιλώτας, γιος του Παρμενίωνα, καταδικάστηκε σε θάνατο για συνωμοσία εναντίον του βασιλιά. Φοβούμενος την αντίδραση του Παρμενίωνα για την εκτέλεση του γιου του, ο Αλέξανδρος έστειλε τους σωματοφύλακες Κλέανδρο και Σιτάλκη να κόψουν το κεφάλι του γηραιού στρατηγού.
329 π.Χ.: Πολιορκία της Κυρούπολης και μάχη στον Ιαξάρτη
Τον βαρύ χειμώνα του 330-329 π.Χ., ο Αλέξανδρος, πάντα καταδιώκοντας τον Βήσσο, πέρασε τον Ινδικό Καύκασο (Χίντου Κους) και βρέθηκε στα Βάκτρα (Μπαλχ). Στη συνέχεια διέσχισε τον ποταμό Ώξο φτιάχνοντας μια «γέφυρα από βάρκες» και μπήκε στην επαρχία της Σογδιανής. Τότε οι αγγελιαφόροι του ανήγγειλαν τη σύλληψη του Βήσσου. Ο Αλέξανδρος διέταξε τη θανάτωση του Βήσσου, επειδή ο τελευταίος είχε σκοτώσει τον νόμιμο βασιλιά της Περσίας και είχε ληστέψει τον πλούτο των ανατολικών επαρχιών. Μετά από αυτό, ο Αλέξανδρος μπήκε στα Μαράκανδα (Σαμαρκάνδη) κι από εκεί ξεκίνησε για την κατάληψη της πιο καλά οχυρωμένης πόλης των Σόγδιων, της Κυρούπολης.
Πολιορκία της Κυρούπολης
Η Κυρούπολη, που είχε χτιστεί από τον Κύρο τον Μέγα, ήταν διάσημη για την απροσπέλαστη τάφρο της. Ο Αλέξανδρος διέταξε να κοπούν όλα τα δέντρα γύρω από την πόλη, και να πεταχτούν οι κορμοί τους στην τάφρο. Έτσι η μέχρι τότε αδιάβατη τάφρος έγινε προσπελάσιμοι, και οι Μακεδόνες με γενική επίθεση εκπόρθησαν την πόλη. Σε αυτή την έφοδο όμως τραυματίστηκε ο Αλέξανδρος από μια μεγάλη πέτρα που πέταξε κάποιος από τους πολιορκημένους και τον βρήκε κατακέφαλα. Μετά την κατάληψη της οχυρής Κυρούπολης η Σογδιανή ειρήνευσε, και ο Αλέξανδρος ήταν ελεύθερος να κινηθεί ακόμα πιο βόρεια.
Η μάχη στον Ιαξάρτη
thumb|Οι Μακεδόνες περνούν τον Ιαξάρτη. Στα μέσα του 329 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος κινήθηκε βόρεια της Σαμαρκάνδης (Μαράκανδα) για να αντιμετωπίσει τους Σκύθες που έκαναν συχνές επιδρομές στη Σογδιανή. Ο Αλέξανδρος πήρε αυτή την απόφαση για να διαφυλάξει τα νώτα της αυτοκρατορίας του από μελλοντικές επιδρομές νομάδων από τον βορρά και την ανατολή. Η απόφαση αυτή εμπεριείχε ρίσκα, καθώς ήταν γνωστό στους Έλληνες ότι ο μόνος βασιλιάς που είχε περάσει τον Ιαξάρτη από τα νότια, ο Κύρος ο Μέγας της Περσίας, είχε σκοτωθεί στη μάχη με τους Σκύθες, και ότι οι αχανείς έρημοι πέραν του ποταμού ήταν αδιάβατες. Παρ' όλα αυτά ο Αλέξανδρος υπολόγισε ότι ο κίνδυνος των σκυθικών επιδρομών ήταν πολύ σημαντικός για να μείνει αναπάντητος. Τον Αυγουστο του 329 π.Χ. ο Αλέξανδρος έχτισε στη νότια όχθη του Ιαξάρτη την Αλεξάνδρεια την Εσχάτη, που αποτέλεσε το βορειοανατολικότερο σημείο της αυτοκρατορίας του.
Ο Αλέξανδρος πέρασε τον Ιαξάρτη τον Οκτώβριο του 329 π.Χ. και χάρη στη γρήγορη διάβαση του ποταμού κατόρθωσε να υποχρεώσει σε μάχη τους Σκύθες νομάδες, που είχαν τη φήμη στρατού που μπορούσε διαρκώς να αποφεύγει τη μάχη και να υποχωρεί στο άγνωστο - για τον αντίπαλο - εσωτερικό. Οι Μακεδόνες ήρθαν αντιμέτωποι με στρατό 15.000 Σκυθών, που οι περισσότεροι ήταν έφιπποι τοξότες. Στη μάχη, η αριστερή πλευρά των Μακεδόνων απώθησε τη δεξιά των αντιπάλων, ενώ η μακεδονική δεξιά πλευρά, που αντιμετώπιζε τον κύριο όγκο των Σκυθών, υποχώρησε σκόπιμα, για να αποκόψει το αντίπαλο άκρο από το κέντρο, στην κλασική μακεδονική τακτική «σφύρας και άκμονος». Σε μια από τις συγκρούσεις σκοτώθηκε ο αρχηγός των Σκυθών Σατράκης, και μετά από αυτό οι Σκύθες υποχώρησαν άτακτα, με αποτέλεσμα οι Μακεδόνες να σκοτώσουν 1.000, ενώ συνέλαβαν 150 αιχμαλώτους και 1.800 άλογα.
Παρά τη νίκη του, ο Αλέξανδρος δεν προχώρησε στην αχανή άγνωστη έκταση βόρεια του Ιαξάρτη, που καλυπτόταν από άγονες στέππες και ερήμους. Ο Μακεδόνας βασιλιάς απελευθέρωσε όλους τους Σκύθες αιχμαλώτους, και αυτή η πολιτική είχε τα επιθυμητά αποτελέσματα: οι νομάδες δεν επανέλαβαν τις επιδρομές. Μετέπειτα, πολλοί έφιπποι τοξότες από τα βόρεια της αυτοκρατορίας στρατολογήθηκαν από τον Αλέξανδρο και η παρουσία τους έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εκστρατεία κατά της Ινδίας, κυρίως στη μάχη του Υδάσπη.
328–327 π.Χ.: Η υποταγή των ανατολικών σατραπειών
Το 328 πέρασε με την καταστολή μιας νέας εξέγερσης των Σόγδιων, υπό τον Σπιταμένη, που εφήρμοσε τακτικές ανταρτοπολέμου ενάντια στους Μακεδόνες, και τελικά ο Αλέξανδρος κατόρθωσε να νικήσει με τη βοήθεια των στρατηγών Μελέαγρου και Κρατερού. Μια τρίτη εξέγερση των Σόγδιων το 327 π.Χ. κατεστάλη όταν ο Αλέξανδρος πολιόρκησε και κυρίευσε τον - θεωρούμενο απροσπέλαστο - Βράχο της Σογδιανής. Την ίδια εποχή ο Μακεδόνας βασιλιάς παντρεύτηκε τη Ρωξάνη, κόρη του ηγεμόνα της Βακτριανής Οξυάρτη.
Στα τέλη του 327 ο Αλέξανδρος πέρασε ξανά το Χίντου Κους, αυτή τη φορά προς τα νότια, χτίζοντας την Αλεξάνδρεια στον Καύκασο (σημερινή Καμπούλ), για να φτάσει στην Πενταποταμία της Ινδικής υποηπείρου.
326 π.Χ.: Εκστρατεία στην Ινδία και η Μάχη στον Υδάσπη
Περνώντας τη διάβαση Χαβάκ των Ιμαλαΐων (ύψος 3.848 μ.) ο Αλέξανδρος έφτασε στον Ινδό ποταμό, τον οποίο διέβη για να βρεθεί στην Ινδική υποήπειρο. Πρώτα εκπόρθησε την Άορνο και άλλες πόλεις και οχυρά των Ασακηνών, καθώς και το βασίλειο του Ταξίλη. Έχοντας μαζί του και μη ελληνικές δυνάμεις, προχώρησε νοτιώτερα, όπου στον ποταμό Υδάσπη ήρθε αντιμέτωπος με τον βασιλιά Πώρο.
Η μάχη του Υδάσπη
thumb|Πίνακας του 1898-1899, του [[Αντρέ Καστενιέ (André Castaigne), που απεικονίζει την επίθεση της μακεδονικής φάλαγγας στο κέντρο, κατά τη διάρκεια της Μάχης του Υδάσπη.]] Στον Υδάσπη οι Μακεδόνες θα έρχονταν για πρώτη φορά αντιμέτωποι με τους φοβερούς πολεμικούς ελέφαντες της Ινδίας. Ο Αλέξανδρος, γνωρίζοντας τη δύναμη των ελεφάντων, τροποποίησε την κλασική τακτική των Μακεδόνων: αυτή τη φορά η φάλαγγα δε θα επιτίθονταν πρώτη, αλλά τη μάχη θα άνοιγε το ιππικό, και ειδικά τα πολύ ευκίνητα άλογα από τη Βακτριανή και τη Σογδιανή, οι καβαλάρηδες των οποίων ήταν τοξότες και μπορούσαν να χτυπήσουν τους ελέφαντες από μακριά χωρίς να έρθουν σε επαφή μαζί τους (η τακτική αυτή μετέπειτα χρησιμοποιήθηκε και από τους Πάρθους απέναντι στις ρωμαϊκές λεγεώνες κλπ.)
Οι Μακεδόνες πέρασαν τον Υδάσπη ποταμό χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τον στρατό του Πώρου, και μάλιστα σε καιρό μουσώνων τον Μάιο του 326. Η διάβαση αυτή και ο πλευρικός αιφνιδιασμός του Αλέξανδρου στον Πώρο χαρακτηρίζεται ως ένα από τα στρατιωτικά αριστουργήματα του Μακεδόνα στρατηλάτη. Η μάχη άρχισε με τους ιπποτοξότες του Αλέξανδρου να χτυπούν από μακριά τους ινδικούς ελέφαντες και να υποχωρούν εικονικά. Στη συνέχεια, η φάλαγγα με τις σάρισες προχώρησε μπροστά, και η μάχη ήταν σκληρή, αφού οι ελέφαντες, ακόμα και καταπονημένοι, προξενούσαν απώλειες στους Μακεδόνες. Ο Αλέξανδρος έστειλε τους Κοίνο και Κρατερό σε μια διπλή πλευρική υπερκέραση των Ινδών, και ο στρατός του Πώρου ξαφνικά βρέθηκε εξ απήνης, αφού δεχόταν επίθεση από τα πλευρά και τα νώτα. Τη στιγμή εκείνη, ο Αλέξανδρος έδωσε τη χαριστική βολή με τους Εταίρους του, που δεν είχαν συμμετάσχει στη μάχη ως τότε, και με τη σφοδρότητα της επίθεσής τους διέλυσαν το ινδικό κέντρο. Δυο γιοι του Πώρου σκοτώθηκαν και ο ίδιος ο Ινδός βασιλιάς πιάστηκε αιχμάλωτος, αφέθηκε όμως ελεύθερος από τον Αλέξανδρο που αναγνώρισε ότι ο Πώρος υπήρξε άξιος αντίπαλος.
Οι στρατιώτες στασιάζουν
Η μάχη στον Υδάσπη, αν και νικηφόρα, ήταν πολύ επώδυνη για τους Μακεδόνες, αφού έχασαν πάνω από 1.000 άνδρες, ενώ κοντά στους 10.000 ήταν οι τραυματισμένοι, σε μια μάχη που διήρκεσε πάνω από δέκα ώρες (από την ανατολή ως τη δύση του ήλιου). Επιπλέον, ανατολικά του Γάγγη υπήρχε το μεγάλο ινδικό κράτος Νάντα, που, σύμφωνα με τις πληροφορίες των Μακεδόνων, μπορούσε να παρατάξει στη μάχη 500.000 άντρες και 6.000 πολεμικούς ελέφαντες. Τα νέα αυτά γέμισαν με φόβο τους άνδρες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που στην ανατολική όχθη του ποταμού Ύφαση στασίασαν και ζήτησαν από τον βασιλιά τους να γυρίσουν πίσω. Μετά από τρεις μέρες αναμονής, ο Αλέξανδρος τελικά συναίνεσε, και έτσι η εκστρατεία που τον είχε φέρει από την Πέλλα ως τον Ύφαση έπαιρνε τέλος. Ξεκινούσε όμως ο μακρύς δρόμος της επιστροφής, που δεν θα ήταν καθόλου εύκολος.
325 π.Χ.: Η επιστροφή από την Ινδία
thumb|right|250px|Πίνακας του 1898-1899, του [[Αντρέ Καστενιέ, που απεικονίζει σκάλα, η οποία καταρρέει, από το βάρος των Μακεδόνων στρατιωτών, κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας των Μαλλών.]] Στα τέλη του 326-αρχές του 325 π.Χ., ο Αλέξανδρος πολιόρκησε την πόλη των Μαλλών (σημερινό Μουλτάν στο νοτιοανατολικό Πακιστάν), την οποία κυρίευσε αφού έβαλε τη ζωή του σε σοβαρό κίνδυνο και δέχτηκε βέλη στον πνεύμονα και το μέτωπο. Ξαναπερνώντας τον Ινδό ποταμό, έστειλε το ένα τρίτο του στρατεύματος στα Σούσα διά θαλάσσης με τον ναύαρχο Νέαρχο, το άλλο τρίτο από τον παραλιακό δρόμο που ενώνει την ακτή του Ινδικό Ωκεανό με τον Περσικό κόλπο, και αυτός με 30.000 διέσχισε την τρομερή έρημο της Γεδρωσίας (σημερινό Μπαλοχιστάν). Στην έρημο αυτή πέθαναν από δίψα και κακουχίες 12.000 άντρες. Τελικά το στράτευμα έφτασε στην Καρμανία και από εκεί στα Σούσα, όπου ενώθηκε με τα άλλα δύο σώματα στρατού και ξεχειμώνιασαν.
324 π.Χ.: Η τελευταία εκστρατεία
Τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του Αλέξανδρου δεν είναι γεμάτα από πολέμους, όπως τα προηγούμενα. Ο Αλέξανδρος αυτή την περίοδο εστιάζει στη διακυβέρνηση της αχανούς αυτοκρατορίας του και τη σύσφιξη των δεσμών Ελλήνων και Περσών. Παρ' όλα αυτά, τον χειμώνα του 324, μετά τον θάνατο του παιδικού του φίλου Ηφαιστίωνα, έκανε μια τελευταία εκστρατεία.
Ο τελευταίος του αντίπαλος ήταν η πολεμική φυλή των Κοσσαίων, που κατοικούσε στις βουνοπλαγιές του Ζάγρος. Η φυλή αυτή είχε διατηρήσει τυπικά την ανεξαρτησία της τον καιρό της περσικής αυτοκρατορίας. Ο Αλέξανδρος πήγε από τη Βαβυλώνα στα Εκβάτανα και από εκεί στην περιοχή της σημερινής Ναχαβάντ, όπου χώρισε τον στρατό σε τέσσερις μονάδες και επιτέθηκε από τέσσερις πλευρές στους Κοσσαίους, για να μην μπορούν να διαφύγουν στα λημέρια τους. Η εκστρατεία αυτή υπήρξε νικηφόρα, και ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος θυσίασε τους νεκρούς Κοσσαίους στον Ηφαιστίωνα, τον οποίο είχε θεοποιήσει, και ότι έχτισε περιτειχισμένες πόλεις στην περιοχή. Φαινομενικά, λοιπόν, ο Αλέξανδρος είχε υποτάξει αυτή την ορεινή φυλή, ο Διόδωρος Σικελιώτης όμως λέει ότι έξι χρόνια μετά, όταν ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος πέρασε από την περιοχή, οι Κοσσαίοι ήταν το ίδιο ανεξάρτητοι και εχθρικοί προς τους Μακεδόνες όπως πριν την τελευταία εκστρατεία του Αλέξανδρου.
Μετά από αυτό, ο Αλέξανδρος γύρισε στη Βαβυλώνα, όπου έμελλε να πεθάνει, πριν κλείσει το 33ο έτος της ηλικίας του, στις 10 Ιουνίου του 323 π.Χ..
Σύγχρονες πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας Κατηγορία:Αλέξανδρος ο Μέγας Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Περσίας Κατηγορία:Κλασική αρχαιότητα Κατηγορία:Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Ηλεκτρομαγνήτης Μπίτερ
Ηλεκτρομαγνήτης Μπίτερ (Bitter) ή σωληνοειδές Μπίτερ είναι τύπος ηλεκτρομαγνήτη που επινοήθηκε το 1933 από τον Αμερικανό φυσικό Φράνσις Μπίτερ (Francis Bitter) και χρησιμοποιείται στην επιστημονική έρευνα για τη δημιουργία πολύ ισχυρών μαγνητικών πεδίων. Οι ηλεκτρομαγνήτες Μπίτερ έχουν χρησιμοποιηθεί για να πετύχουν τα ισχυρότερα συνεχή μαγνητικά πεδία που κατασκευάστηκαν από τον άνθρωπο στη Γη (μέχρι 45 Τ - έως το 2011).
Πλεονεκτήματα
Οι ηλεκτρομαγνήτες Μπίτερ χρησιμοποιούνται όπου απαιτούνται πολύ ισχυρά πεδία. Οι χρησιμοποιούμενοι σιδερένιοι πυρήνες σε συμβατικούς ηλεκτρομαγνήτες υφίστανται κορεσμό και σταματούν να παρέχουν οποιοδήποτε πλεονέκτημα σε πεδία πάνω από μερικά teslas, έτσι οι ηλεκτρομαγνήτες με πυρήνα σιδήρου περιορίζονται σε πεδία μέχρι περίπου 2 teslas. Οι υπεραγώγιμοι ηλεκτρομαγνήτες μπορούν να παραγάγουν ισχυρότερα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, αλλά περιορίζονται σε πεδία από 10 έως 20 teslas, λόγω ερπυστικής ροής (flux creep), αν και τα θεωρητικά όρια είναι μεγαλύτερα. Για ισχυρότερα ανθεκτικά πεδία χρησιμοποιούνται σωληνοειδείς ηλεκτρομαγνήτες Μπίτερ. Τα μειονεκτήματά τους είναι ότι χρειάζονται πολύ υψηλά ρεύματα λειτουργίας και διασκορπίζουν μεγάλες ποσότητες θερμότητας.
Κατασκευή
Οι μαγνήτες Μπίτερ κατασκευάζονται από κυκλικούς μεταλλικούς αγώγιμους δίσκους και ηλεκτρικά μονωμένα πλαίσια στοιβαγμένα σε ελικοειδή διαμόρφωση, αντί για καλώδια. Το ρεύμα ρέει σε ελικοειδή διαδρομή μέσα από τους δίσκους. Αυτή η σχεδίαση επινοήθηκε το 1933 από τον Αμερικανό φυσικό Francis Bitter. Προς τιμήν του οι δίσκοι ονομάζονται δίσκοι Μπίτερ (Bitter plates). Ο σκοπός της σχεδίασης σε στοιβαγμένους δίσκους είναι η αντίσταση στην τεράστια προς τα έξω μηχανική πίεση που παράγεται από τις δυνάμεις Λόρεντζ λόγω της επίδρασης του μαγνητικού πεδίου στα κινούμενα ηλεκτρικά φορτία στον δίσκο, που αυξάνεται με το τετράγωνο της έντασης του μαγνητικού πεδίου. Επιπλέον, κυκλοφορεί νερό μέσα από τις οπές στους δίσκους ως ψυκτικό, για να απομακρύνει την τεράστια δημιουργούμενη θερμότητα στους δίσκους λόγω της θερμότητας Τζάουλ από τα μεγάλα ρεύματα που ρέουν μέσα τους. Η διασπορά της θερμότητας αυξάνει επίσης με το τετράγωνο της έντασης του μαγνητικού πεδίου.
Καταγραφή μαγνητών Μπίτερ
Τα ισχυρότερα συνεχή μαγνητικά πεδία στη Γη έχουν παραχθεί από μαγνήτες Μπίτερ. Μέχρι τις 31 Μαρτίου 2014 το ισχυρότερο συνεχές πεδίο που έχει επιτευχθεί από μαγνήτη σε θερμοκρασία δωματίου είναι 37,5 T από ηλεκτρομαγνήτη Μπίτερ στο High Field Magnet Laboratory στο Πανεπιστήμιο Ράντμπουντ του Ναϊμέχεν στην Ολλανδία.
Το ισχυρότερο συνεχές μαγνητικό πεδίο που παρασκευάστηκε από άνθρωπο είναι 45 T και παράχθηκε από μια υβριδική συσκευή, που αποτελείται από μαγνήτη Μπίτερ μέσα σε υπεραγώγιμο μαγνήτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τύποι μαγνητών
Μέγα Ετυμολογικόν
Το Μέγα Ετυμολογικόν (αναφέρεται συχνά στη βιβλιογραφία συντομογραφημένο ως EM από το Etymologicum magnum) είναι ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά λεξικά. Είναι επίσης το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε από καθαρά ελληνικό τυπογραφείο, 44 μόλις χρόνια μετά την εφεύρεση του Ιωάννη Γουτεμβέργιου.
Γενικά
Το Μέγα Ετυμολογικόν είναι ένα ελληνόγλωσσο αλφαβητικό λεξικό με βαρύτητα στην ετυμολογία των λέξεων. Φέρεται να έχει εκπονηθεί στο πρώτο ήμισυ του 12ου αιώνα από άγνωστο λεξικογράφο και σε άγνωστο μέρος. Βασίζεται κατά μεγάλο μέρος σε προγενέστερο βυζαντινό λεξικογραφικό εγκυκλοπαιδικό έργο το οποίο δημιουργήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στα μέσα του 9ου αιώνα από συντάκτες που εικάζεται ότι ανήκαν στον κύκλο του λόγιου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Φώτιου Α'. Το προγενέστερο αυτό λεξικό του 9ου αιώνα, του οποίου είναι πιθανό ότι ο αρχικός τίτλος ήταν Ἐτυμολογικόν ή, όπως και του παρόντος έργου, το Μέγα Ἐτυμολογικόν, ονομάστηκε και Etymologicum genuinum (= γνήσιο ετυμολογικό) από τον Ρίχαρντ Άουγκουστ Ράιτσενσταϊν (Richard August Reitzenstein), που ανακάλυψε το 1887 στην Βιβλιοθήκη του Βατικανού ότι ο κώδικας cod.vat. graec. 1818 περιέχει το λεξικό του 9ου αιώνα. Μία άλλη πηγή του Μεγάλου Ετυμολογικού είναι το «Γουδιανό Ετυμολογικό», (Etymologicum Gudianum), που θεωρείται ότι εκπονήθηκε τον 11ο αιώνα (μ.Χ.).
Ο συγγραφέας του Μεγάλου Ετυμολογικού πρέπει να άντλησε και υλικό από κείμενα του Στεφάνου του Βυζαντίου, το λεξικό του Διογενιανού, από διάφορους σχολιαστές αρχαίων ελληνικών κειμένων και άλλων.
Η αξία του λεξικού αυτού δεν είναι τόσο η παρεχόμενη ετυμολογία των λέξεων που σε πολλές των περιπτώσεων δεν είναι ορθή, όσο οι πληροφορίες που περιέχει σε άλλο λεξικολογικό υλικό και αποσπάσματα από συγγράμματα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων που φέρονται να έχουν απολεσθεί.
Εκτύπωση
Το Μέγα Ετυμολογικόν τυπώθηκε στη Βενετία το 1499 από τον Ζαχαρία Καλλιέργη με επιμέλεια και πρόλογο του Μάρκου Μουσούρου. Το χειρόγραφο που αποτέλεσε την βάση της έκδοσης έχει πλέον απολεσθεί. Η έκδοση αποτελεί ιδιαίτερο αντιπροσωπευτικό δείγμα της αρχετυπίας και κυρίως για την πλούσια διακόσμηση της κάθε σελίδας του με πρωτογράμματα και επίτιτλα, καθώς και την εκτεταμένη ερυθροτυπία με συμπλέγματα περίτεχνων γραμματοσειρών τυπογραφικών στοιχείων.
Το βιβλίο αυτό θεωρείται σήμερα η αφετηρία της μετέπειτα πλούσιας τυπογραφικής δραστηριότητας του Ελληνισμού στα διάφορα κράτη διασποράς του, όπου βρισκόταν την εποχή εκείνη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη Ρωσία μέχρι τα κράτη της Δύσης και βόρειας Αφρικής. Το Μέγα Ετυμολογικόν είναι το πρώτο που τυπώθηκε σε ελληνικό τυπογραφείο και όχι η πρώτη ελληνόγλωσση εκτύπωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία Κατηγορία:Ελληνική τυπογραφία Κατηγορία:Ελληνικά λεξικά
.cl
.cl είναι ο top-level domain κωδικός για τη Χιλή στο διαδίκτυο. Δημιουργήθηκε το 1987 και διαχειρίζεται από το Πανεπιστήμιο της Χιλής. Από τον Απρίλιο του 2011 υποστηρίζει και το DNSSEC.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χιλή Κατηγορία:Top-level domains
Δήμος Ελευσίνας
Ο Δήμος Ελευσίνας είναι δήμος της Περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το σχέδιο Καλλικράτης από την συνένωση του προϋπάρχοντος δήμου Ελευσίνας και της κοινότητας Μαγούλας. Η έκτασή του νέου δήμου είναι 36,589 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 29.902 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου είναι η Ελευσίνα
2019
Στις δημοτικές εκλογές του 2019 δήμαρχος εκλέχθηκε ο Αργύριος Οικονόμου, με ποσοστό 54,64% από τον πρώτο γύρο.
2014
Στις δημοτικές εκλογές του 2014 δήμαρχος εξελέγη ο Γεώργιος Τσουκαλάς, με ποσοστό 64,06%.
2010
Στις δημοτικές εκλογές του 2010, που διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου, προηγήθηκε στον πρώτο γύρο ο Γεώργιος Αμπατζόγλου, με ποσοστό 38,85%
Γλώσσα Φιουάγκα
Η Φιουάγκα (Φιμάγκα, Φιουάγκε) είναι Παπούα γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας.
Δήμος Ελευσίνας
Εκλογές 2019
Στης δημοτικές εκλογές του 2019 δήμαρχος εξελέγη ο Αργύρης οικονόμου με ποσοστό 54,64% ενω ο Γεώργιος Τσουκαλάς βγήκε δεύτερος με ποσοστό 30,70%.
Γλώσσα Φιουάγκα
Οι αντωνυμίες της γλώσσας είναι:
Η eto είναι αποκλειστική, ενώ η tito είναι περιεκτική.
Παραπομπές
Φ
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1980–81
Τα Αθηναϊκά τοπικά πρωταθλήματα Αθηνών της αγωνιστικής περιόδου 1980-81 διεξήχθησαν σε δυο ομίλους (των 20 ομάδων έκαστος) για την πρώτη κατηγορία, τρεις ομίλους (των 18 ομάδων) στη δεύτερη και τέσσερις ομίλους (των 12-14 ομάδων) στην τρίτη κατηγορία. Συνολικά, στη διοργάνωση έλαβαν μέρος 147 σωματεία (40 στην Α΄, 54 στη Β΄ και 53 στη Γ΄ Αθηνών).
Το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣΑ κατέκτησαν ο Α.Ο. Αγίου Ιεροθέου στον Α΄ όμιλο και ο Α.Π.Ο. Ρουφ στο Β΄ όμιλο. Υπερπρωταθλητής αναδείχθηκε ο '''Α.Ο. Αγ. Ιεροθέου''' που επικράτησε του αντιπάλου του με 4-0, ωστόσο και οι δυο αυτές ομάδες ανήλθαν στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία της περιόδου 1981-82.
Στους τρεις ομίλους της Β΄ Αθηνών τους τίτλους πήραν οι Π.Ο. Αγίου Θωμά Γουδί, Τριγλία Ραφήνας και Π.Ο. Ψυχικού, ενώ κυπελλούχος ΕΠΣΑ για το 1981 στέφθηκε ο Αθηναϊκός που νίκησε με 3-1 τον Ο.Φ. Χολαργού στον τελικό που διεξήχθη στο στάδιο Περιστερίου.
Πηγές
Ηλεκτρονικό αρχείο εφημερίδας "ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ"
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1980-1981
Τουπούα Ταμασέσε Μεαόλε
Ο Τουπούα Ταμασέσε Μεαόλε (Tupua Tamasese Mea'ole, 1905-1963) ήταν υπέρτατος αρχηγός των Σαμόα. Κατείχε τον τίτλο Tupua Tamasese από το 1929 ως το 1963. Έως το 1959 ήταν μέλος του Κρατικού Συμβουλίου και του Συμβουλίου Αντιπροσώπων. Ήταν αρχηγός Κράτους (Ο le Ao ο le Malo) μαζί με το Μαλιετόα Τανουμαφίλι Β΄ από το 1962 ως το θάνατό του το επόμενο έτος. Είχε τιμηθεί με τον τίτλο του Διοικητή του Εξαιρέτου Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βαϊμόσο στις 3 Ιουνίου 1905 και ήταν γιος του Τουπούα Ταμασέσε Λεαλόφι-ο-αάνα Γ΄, τον οποίο και διαδέχθηκε μετά το θάνατο του τελευταίου, το 1929. Φοίτησε στο σχολείο Μαριστών της Άπια.
Το 1953 τιμήθηκε με το Μετάλλιο Στέψης από την Ελισάβετ Β'. Το 1957 του δόθηκε ο τίτλος του Διοικητή του Εξαιρέτου Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE).
Μετά τον θάνατό του, στις 5 Απριλίου 1963, τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του Τουπούα Ταμασέσε ο Τουπούα Ταμασέσε Λεαλόφι-ο-αάνα Δ΄ (8 Μαΐου 1922-1η Ιουλίου 1983). Τον τελευταίο τον διαδέχθηκε ο γιος του Μεαοέλε και μετέπειτα αρχηγός κράτους, Τουφούγκα Έφι (Tupua Tamasese Tupuola Taisi Tufuga Efi).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεαολε Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Γιουρόπα Λιγκ
ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
.cm
.cm είναι ο top-level domain κωδικός για το Καμερούν στο Διαδίκτυο. Με έδρα τη Γιαουντέ, την πρωτεύουσα της χώρας, η Netcom.cm Sarl ιδρύθηκε στις αρχές του 2008 ως συνεργάτης της ANTIC (γαλλικά: Agence Nationale des Technologies de l'Information et de la Communication, lit.'National Agency for Information and Communication Technologies), της ρυθμιστικής αρχής τεχνολογίας πληροφοριών για το Καμερούν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Καμερούν Κατηγορία:Top-level domains
סיומת אינטרנט Toppdomän
Μωυσής Πέσαχ
Ζωή
Ο Πέσαχ γεννήθηκε στη Λάρισα το 1869 και σπούδασε εβραϊκή λογοτεχνία και φιλοσοφία στη Θεσσαλονίκη. Από το 1892 ήταν ενεργός στην εβραϊκή κοινότητα του Βόλου ως ραβίνος. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Βόλος είχε μια ζωντανή εβραϊκή κοινότητα: από περίπου 500 το 1896, αυξήθηκε σε περίπου 2.000 το 1930, πριν μειωθούν δραστικά σε 882 μέλη το 1940, λόγω της μετανάστευσης στις μεγάλες πόλεις, Θεσσαλονίκη και Αθήνα, ή στο εξωτερικό. Το 1939 του απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικα από τον Βασιλιά Γεώργιο Β΄ της Ελλάδας.
Μετά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941, ο Πέσαχ δραστηριοποιήθηκε στο υπόγειο δίκτυο βοηθώντας τους αποκλεισμένου συμμάχους στρατιώτες να διαφύγουν από την κατεχόμενη Ελλάδα στη Μέση Ανατολή. Κατά τα πρώτα χρόνια της κατοχής, ο Βόλος ελέγχοταν από τον ιταλικό στρατό. Το 1943, καθώς οι Γερμανοί άρχισαν να απελαύνουν τους Εβραίους στη ζώνη κατοχής τους στη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία, η πόλη δέχτηκε πρόσφυγες και πολλοί Εβραίοι του Βόλου άρχισαν να εγκαταλείπουν την πόλη προς την Αθήνα ή τη γύρω εξοχή. Μετά την ιταλική ανακωχή το Σεπτέμβριο του 1943, οι Γερμανοί ανέλαβαν την πόλη. Στις 30 Σεπτεμβρίου, ο Γερμανός διοικητής, Κουρτ Ρίκερτ, κάλεσε τον Πέσαχ στο γραφείο του και ζήτησε κατάλογο όλων των Εβραίων και της περιουσίας τους εντός 24 ωρών, φαινομενικά με σκοπό τον καθορισμό των τροφίμων. Καθώς υποψιάστηκε τα πραγματικά κίνητρα των Γερμανών, ο Πέσαχ κατάφερε να εξασφαλίσει παράταση προθεσμίας τριών ημερών και επικοινώνησε αμέσως με τις τοπικές ελληνικές αρχές: τον Δήμαρχο, τον αρχηγό της αστυνομίας και τον επίσκοπο Δημητριάδος, Ιωακείμ Αλεξόπουλο. Ο τελευταίος επικοινώνησε με τον τοπικό Γερμανό πρόξενο, τον Χέλμουτ Σέφελ, με τον οποίον διατηρούσαν φιλία και επιβεβαίωσε ότι οι Εβραίοι έπρεπε να φύγουν το συντομότερο δυνατό. Έχοντας λάβει ψεύτικα έγγραφα ταυτότητας και μία επιστολή από τον επίσκοπο προς τους τοπικούς κληρικούς για να τους βοηθήσουν όσο είναι δυνατόν, περίπου 700 από τους Εβραίους της πόλης διασκορπίστηκαν στην ύπαιθρο, όπου αρκετοί εντάχθηκαν με τους αντάρτες. Περίπου 130 Εβραίοι, κυρίως αυτοί χωρίς μέσα, παρέμειναν πίσω. Μαζεύτηκαν από τους Γερμανούς στις 24-25 Μαρτίου 1944 και στάλθηκαν στα στρατόπεδα θανάτου. 117 Εβραίοι από το Βόλο σκοτώθηκαν στα στρατόπεδα, 12 εκτελέστηκαν εκεί και περίπου 30 πέθαναν από στερήσεις και λιμοκτονία, αλλά οι πράξεις του Πέσαχ έσωσαν το 74% των Εβραίων πολιτών του Βόλου, το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό στην Ελλάδα μετά τη Ζάκυνθο (όπου επέζησε ολόκληρη η εβραϊκή κοινότητα). Ο ίδιος ο Πέσαχ επέζησε ανάμεσα στους αντάρτες στα βουνά, αλλά η σύζυγός του πέθανε από τις στερήσεις και οι δύο γιοι του, που δίδαξαν τον Ιουδαϊσμό στη Θεσσαλονίκη και το Διδυμότειχο, συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς.
Μετά την απελευθέρωση, ο Πέσαχ επέστρεψε στο Βόλο και έγινε Αρχιραβίνος της Ελλάδας το 1946. Τιμήθηκε από τα Συμμαχικά Κεντρικά Γραφεία της Μέσης Ανατολής με δίπλωμα και το 1952, ο Βασιλιάς Παύλος Α΄ της Ελλάδας τον παρασημοφόρησε με το Τάγμα του Γεωργίου Α΄. Τον Απρίλιο του 1955, ο Βόλος επλήγη από έναν καταστροφικό σεισμό. Ο ηλικιωμένος ραβίνος αναγκάστηκε να ζήσει σε μια σκηνή, αργότερα εγκατέλειψε το σπίτι του για να χτίστει μια νέα συναγωγή στο ίδιο σημείο. Πέθανε στις 13 Νοεμβρίου 1955. Το 1957, τα λείψανα του Πέσαχ και της συζύγου του Σάρα μεταφέρθηκαν στην Ιερουσαλήμ και θάφτηκαν δίπλα στου Μπεν-Ζίον Μέιρ Χάι Ούζιελ. Η εκτεταμένη βιβλιοθήκη του μεταφέρθηκε στο Ινστιτούτο Μπεν Ζβι.
Στις 16 Απριλίου 2015, η συνεισφορά του Πέσαχ γιορτάστηκε σε ειδική τελετή από το B'nai B'rith International και το Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο στο Δάσος των Μαρτύρων στην Ιερουσαλήμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολοκαύτωμα στην Ελλάδα Κατηγορία:Παραλήπτες του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Έλληνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Βόλος
DC Studios
Το DC Studios (παλαιότερα γνωστό ως DC Films) είναι ένα αμερικανικό στούντιο ταινιών, τηλεόρασης και κινουμένων σχεδίων που είναι τμήμα της Warner Bros., το οποίο είναι θυγατρική της Warner Bros. Discovery (WBD). Ασχολείται με την παραγωγή ταινιών, σειρών και κινούμενων σχεδίων βασισμένων σε χαρακτήρες της DC Comics, μεταξύ των οποίων είναι το κορυφαίο franchise τους, το Εκτεταμένο Σύμπαν της DC (DCEU). Οι Τζέιμς Γκαν και Πίτερ Σαφράν ανέλαβαν τον έλεγχο της εταιρείας, την 1η Νοεμβρίου 2022. Προηγουμένως, ο Γουόλτερ Χαμάντα ήταν πρόεδρος της DC Films από το 2018 μέχρι την αποχώρησή του τον Οκτώβριο του 2022.
Οι ταινίες του στούντιο Aquaman (2018) και Joker (2019) συγκαταλέγονται στις 50 ταινίες με τις υψηλότερες εισπράξεις όλων των εποχών, με το Joker να γίνεται η πρώτη ταινία με βαθμολογία R με εισπράξεις πάνω από $1 δισεκατομμύριο.
National Comics Publications
Όσο η DC ασχολούταν με την National Comics Publications, η εταιρεία έδωσε άδεια στους Superman, Batman και Wonder Woman (και άλλους χαρακτήρες των All-American Comics) στις Republic Pictures, Paramount Pictures και Columbia Pictures για διαφήμιση σειρών και μικρού μήκους βίντεο. Άλλοι χαρακτήρες κόμικ, όπως οι Shazam των Fawcett Comics και Plastic Man των Quality Comics (που τελικά αγοράστηκαν από την DC), είχαν επίσης μία σειρά με βίντεο μικρού μήκους.
Η εποχή της Warner Communications
Μετά την κυκλοφορία της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας Batman, η Kinney National Company (αργότερα Warner Communications) αγόρασε την National Comics Publications το 1967 και στη συνέχεια τη Warner Bros.-Seven Arts το 1969. Αυτή η αγορά σήμαινε ότι η τηλεοπτική και θεατρική διανομή της εταιρείας κόμικς παραδόθηκε στη Warner Bros. Ωστόσο, η συμφωνία δε θα τεθόταν σε ισχύ μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980 (πιθανότατα λόγω συμφωνιών αδειοδότησης) μετά την κυκλοφορία των ταινιών Superman και Swamp Thing. Οι ταινίες Batman σηματοδότησαν για άλλη μια φορά την επιστροφή στη μεγάλη οθόνη.
Ταινίες DC
Μετά τη διχαστική υποδοχή του Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης, η Warner Bros. Pictures έκανε κινήσεις για να σταθεροποιηθεί η κατεύθυνση του Εκτεταμένου Σύμπαντος DC (DCEU). Το στούντιο αναδιοργανώθηκε τον Μάιο του 2016 για να έχει στελέχη ταινιών υπεύθυνα για το είδος, έτσι οι ταινίες του franchise από την DC Entertainment υπό την Warner Bros. τοποθετήθηκαν σε ένα πρόσφατα δημιουργημένο τμήμα, την DC Films, που δημιουργήθηκε υπό τον εκτελεστικό αντιπρόεδρο της Warner Bros., Τζον Μπεργκ, και τον επικεφαλής περιεχομένου της DC Comics Τζεφ Τζονς. Αυτό έγινε με την ελπίδα να ανταγωνιστεί πιο άμεσα το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel των Marvel Studios. Ο Τζονς διατήρησε επίσης τον υπάρχοντα ρόλο του στην DC Comics. Ωστόσο, ο σχηματισμός του τμήματος δεν σχεδιάστηκε για να αλλάξει την προσέγγιση καθοδηγείται από τον διευθυντή.
Το Justice League είχε έναν από τους μεγαλύτερους προϋπολογισμούς ταινιών (σχεδόν $300 εκατομμύριο), αλλά κέρδισε περίπου $96 εκατομμύρια το σαββατοκύριακο των εγκαινίων του. Ανάλυση στην The Washington Post περίμενε ότι θα υπάρξει και πάλι κάποια πιθανή αλλαγή στην ηγεσία. Οι συντάκτες του Forbes θεώρησαν ότι αυτό θα ήταν για τη DC Films, το τέλος του κινηματογραφικού σύμπαντός της, ενώ θα συνεχίσει με τις ταινίες Wonder Woman και περιστασιακά άλλες ταινίες, καθώς η Warner Bros έχει άλλα franchise με τα οποία μπορούν να συνεργαστούν. Τον Δεκέμβριο, η Warner Bros. ανακοίνωσε ότι θα προκύψει μια νέα στρατηγική και οργάνωση στη DC Films με τον Μπεγκ να εγκαταλείπει τη θέση του ως συμπρόεδρος παραγωγής του στούντιο για να σχηματίσει μια εταιρεία παραγωγής με έδρα τη Warner Bros με τον Ρόι Λι, τον παραγωγό των Η Ταινία Lego και Το Αυτό. Τον Ιανουάριο του 2018, ο στέλεχος της Warner Bros., Γουόλτερ Χαμάντα, διορίστηκε νέος πρόεδρος της DC Films, για να επιβλέπει τις ταινίες του DCEU, που τελικά συνεχίστηκε. Ο Χαμάντα έχει συνδεθεί στενά με τη New Line Cinema και βοήθησε στην ανάπτυξη ταινιών τρόμου, όπως τα franchise ταινιών Το Αυτό και Το Κάλεσμα.
Μετασχηματισμός
Τον Απρίλιο του 2022, μετά τη συγχώνευση της WarnerMedia και της Discovery, Inc. για τη δημιουργία της Warner Bros. Discovery, ο νέος Διευθύνων Σύμβουλος Ντέιβιντ Ζάσλαβ διερευνούσε μια αναδιάρθρωση της DC Entertainment, συμπεριλαμβανομένης της ύπαρξης ενός δημιουργικού ηγέτη παρόμοιου με τον πρόεδρο της Marvel Studios, Κέβιν Φάιγκι, για να ηγηθεί των κινηματογραφικών και τηλεοπτικών της πρότζεκτ. Αργότερα τον Ιούλιο, o Τόμπι Έμεριχ παραιτήθηκε από τη θέση του επικεφαλής της Warner Bros. Motion Pictures Group. Το συγκρότημα αναδιαρθρώθηκε για να δώσει στην DC Films, Warner Bros. Pictures, New Line Cinema και Warner Animation Group αντίστοιχη ηγεσία. Τα πρώην στελέχη της MGM, Μάικλ Ντε Λούκα και Πάμελα Άμπντι, έγιναν συνεκτελεστικά της Warner Bros. Pictures και New Line Cinema. Επίσης, για ένα διάστημα συνέχισαν να επιβλέπουν τις μονάδες του ομίλου που εργάζονταν μέχρι να καλυφθούν οι νέες θέσεις.
Όταν η κυκλοφορία της ταινίας Batgirl ακυρώθηκε από την Warner Bros. Discovery τον Αύγουστο, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν ζητήθηκε η γνώμη του Γουόλτερ Χαμάντα, του προέδρου της εταιρείας, σχετικά με την απόφαση, ενώ το έμαθε μόνο όταν οι Ντε Λούκα και Άμπντι τον ενημέρωσαν σε μια δοκιμαστική προβολή για τον Black Adam (2022). Ο Χαμάντα ήταν αναστατωμένος και σκέφτηκε να παραιτηθεί, αλλά συμφώνησε να παραμείνει μέχρι την κυκλοφορία του Black Adam. Αργότερα τον ίδιο μήνα, ο Νταν Λιν ξεκίνησε συνομιλίες για να επιβλέπει τα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά τμήματα της DC. Τον Σεπτέμβριο, οι Λιν και η Warner Bros. Discovery ολοκλήρωσε τις διαπραγματεύσεις και συμφώνησε να χωρίσουν οι δρόμοι τους. Κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας του Black Adam στην Times Square τον Οκτώβριο, ο πρωταγωνιστής και παραγωγός Ντουέιν Τζόνσον είπε ότι θα μπορούσε να είναι σύμβουλος στην DC Films, βοηθώντας το στούντιο να βρει τον επόμενο δημιουργικό ηγέτη του. Αργότερα, τον ίδιο μήνα, αναφέρθηκε ότι ο Ντε Λούκα είχε ουσιαστικά την DC Films στη θέση του Γουόλτερ Χαμάντα. Στις 19 Οκτωβρίου, ο Χαμάντα έφυγε από την εταιρεία, μόλις δύο μέρες πριν την κυκλοφορία του Black Adam.
DC Studios
Λίγο μετά την αποχώρηση του Χαμάντα από τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου, ο Τζέιμς Γκαν και ο Πίτερ Σαφράν διέρρευσε ότι θα υπηρετήσουν ως συν-διευθύνοντες σύμβουλοι/συμπρόεδροι του στούντιο και η DC Films μετονομάστηκε σε "DC Studios". Το δίδυμο είχε την αποστολή να επιβλέπει την παραγωγή ταινιών, τηλεόρασης και κινουμένων σχεδίων υπό τη δισκογραφική DC, ενώ την ίδια στιγμή, δούλευε παράλληλα αλλά ανεξάρτητα από τους επικεφαλής των άλλων τμημάτων. Ο Γκαν επιβλέπει τη δημιουργική ανάπτυξη στα έργα της DC, ενώ ο Σαφράν επιβλέπει την πλευρά της παραγωγής. Οι ρόλοι τους ξεκίνησαν ουσιαστικά την 1η Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Τον Νοέμβριο, ο Γκαν είπε ότι το στούντιο θα επικεντρωθεί σε πολλά έργα ζωντανής δράσης και κινουμένων σχεδίων DCU, αλλά δήλωσε επίσης ότι θα αναγνώριζε τις απαντήσεις και τα παράπονα των θαυμαστών και επιβεβαίωσε ότι όλα τα επόμενα έργα της DC θα κυκλοφορούσαν με το πανό των DC Studios. συμπεριλαμβανομένων εκείνων που γυρίστηκαν πριν από το rebranding. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, ο Γκαν και ο Χένρι Κάβιλ ανακοίνωσαν ότι ο Κάβιλ δεν θα επέστρεφε πλέον ως Superman σε κανένα μελλοντικό έργο. Ο Gunn ανακοίνωσε επίσης ότι έγραφε μια νέα ταινία Superman, βασισμένη σε μια νεότερη εκδοχή του χαρακτήρα. Ο Μπεν Άφλεκ (ο οποίος προηγουμένως υποδύθηκε τον Μπρους Γουέιν/Μπάτμαν) λέγεται ότι βρισκόταν επίσης σε συζητήσεις για τη σκηνοθεσία ενός νέου έργου της DC Studios, αλλά ο ίδιος ο Άφλεκ αργότερα δήλωσε ότι δεν σκηνοθετούσε καμία ταινία για την DC. Ο Γκαν αργότερα αποκάλυψε ότι οι νέες ταινίες της DC πρόκειται να εστιάζουν εξίσου σε δημοφιλείς και σκοτεινούς χαρακτήρες, αντλώντας έμπνευση από τις σειρές κινουμένων σχεδίων της DC Justice League Unlimited και Young Justice.
Οι Γκαν και Σαφράν ανακοίνωσαν το πρώτο μέρος του κινηματογραφικού σύμπαντος τους με τίτλο "Θεοί και Τέρατα" στις 31 Ιανουαρίου 2023. Συγκέντρωσαν επίσης μια αίθουσα συγγραφέων με τους Ντρου Γκόνταρντ, Τζέρεμι Σλέιτερ, Κριστίνα Χόντσον, Κρίσταλ Χένρι και Τομ Κινγκ. Τα έργα που δεν αποτελούν μέρος του κοινόχρηστου σύμπαντος θα χαρακτηρίζονται ως "DC Elseworlds". Τον επόμενο μήνα, ο Γκαν επιβεβαίωσε την ανάπτυξη ταινιών κινουμένων σχεδίων τόσο εντός των επωνυμιών DCU όσο και Elseworlds. Ο Γκαν είπε τον Μάρτιο του 2023 ότι εργάζονταν σε πιθανή ενσωμάτωση χαρακτήρων από το αποτύπωμα Vertigo Comics της DC πέρα από την ταινία Swamp Thing, και είπε τον επόμενο μήνα ότι υπήρχαν σχέδια για ενσωμάτωση χαρακτήρων από το Milestone Media που ανήκει στην DC, όπως ο Static.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρίες παραγωγής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Η νοτιότερη πόλη του κόσμου
Η νοτιότερη πόλη του κόσμου είναι ένα σλόγκαν που χρησιμοποιείται για να προσελκύσει τουρίστες, ιδιαίτερα εκείνους που κάνουν κρουαζιέρες στην Ανταρκτική. Αυτή την στιγμή υπάρχουν τρεις πόλεις που χρησιμοποιούν αυτό το σλόγκαν, αν και νοτιότερα από αυτές υπάρχουν και άλλες κατοικημένες περιοχές που ωστόσο δεν έχουν μεγάλο πληθυσμό ώστε να δικαιολογούν τον τίτλο «πόλη». Οι τρεις αυτές πόλεις είναι:
Πάντως, με κριτήριο τις τουριστικές υποδομές, την μάχη φαίνεται να την έχει κερδίσει καθαρά η Ουσουάια, καθώς στην πόλη υπάρχουν πλήθος από τουριστικά μαγαζιά, εστιατόρια, μπαρ και άλλες τουριστικές δραστηριότητες οι οποίες, συγκριτικά με το μέγεθος των «ανταγωνιστριών» πόλεων, είναι σχεδόν ανύπαρκτες τόσο στο Πούντα Αρένας όσο και στο Πουέρτο Γουίλιαμς.
Εικόνες
The southernmost settlements in the world
1513 Μάτρα
Ο Μάτρα (Mátra) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,217. Ανακαλύφθηκε το 1940 από τον Ούγγρο αστρονόμο Γκιόργκι Κούλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κονκόλυ της Ουγγαρίας, και πήρε το όνομά του από το βουνό Μάτρα στη βόρεια Ουγγαρία, όπου υπάρχει αστρονομικός σταθμός του Αστεροσκοπείου Κονκόλυ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μάτρα είναι άγνωστα. Ο Μάτρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 24 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ματρα
Η πτήση του Φοίνικα (ταινία)
Υπόθεση
Ένα αεροπλάνο μεταφοράς εμπορευμάτων πέφτει πάνω σε μια αμμοθύελλα στη Σαχάρα με λιγότερο από δώδεκα άτομα και κάνει ανώμαλη προσγείωση στην έρημο.
Ένας από τους επιβάτες είναι σχεδιαστής αεροπλάνων και ρίχνει την ιδέα με το άθικτο φτερό και τον ένα κινητήρα να τα χρησιμοποιήσουν ως βάση για να φτιάξουν ένα αεροπλάνο, για να φύγουν από την έρημο πριν τα τρόφιμα  και το νερό τους τελειώσουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1965 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιβίωσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ντιντό
Οι Ντιντό (Didot) ήταν οικογένεια Γάλλων τυπογράφων και εκδοτών.
Ο Φρανσουά Ντιντό ο Πρεσβύτερος χαράσσει το 1775 μια πρώτη μορφή νέων στοιχείων, που ακόμα μοιάζουν με τα Garamond, και εμπιστεύεται την κατασκευή τους στον Φουρνιέ. Μια δεύτερη μορφή των στοιχείων, όπου το νεοκλασικό ύφος είναι πιο εμφανές, χαράσσεται για τον Didot από τον Βαφλάρ και χρησιμοποιείται αρχικά για την έκδοση των Κήπων του Αβά Ντελίλ το 1782. Πρόκειται για τα στοιχεία που γίνονται γνωστά με την μνημειώδη σειρά που εκδίδει ο Didot, τυπογράφος του Πρίγκιπα, «για την εκπαίδευση της Α. Μ. του Διαδόχου» και κυρίως με τον Τηλέμαχο του 1785: τους αναγνωρίζουμε στην αυστηρά οριζόντια μορφή των αγγελτηρίων μνημοσύνων.
Οι Ντιντό δημιουργούν τότε μια πραγματική αυτοκρατορία στον τομέα του βιβλίου: ο Φρανσουά Αμπρουάζ διευθύνει το τυπογραφείο του Παρισιού, ο αδερφός του, Πιέρ-Φρανσουά, είναι επίσης τυπογράφος και διευθύνει από το 1789 το μεγάλο χαρτοποιείο της Εσόν, ενώ ο πρωτότοκος γιος του, Φερμέν Ντιντό (1732-1793), ασχολείται με τη χάραξη στοιχείων και με το τυπογραφικό χυτήριο.
Ο νεοκλασικός ρυθμός ανταποκρίνεται απόλυτα στην προτίμηση που κυριαρχεί την περίοδο της Επανάστασης, κατά την οποία είναι διαρκείς οι αναφορές στην αρχαία Ρώμη: με τους πίνακες του Νταβίντ (1748-1825) και των μαθητών του, ο νεοκλασικισμός κυριαρχεί στο χώρο της ζωγραφικής και σύντομα της χαρακτικής. Τα στοιχεία Didot επιβάλλονται τότε ως πρότυπο τόσο στη Γαλλία όσο και στο εξωτερικό. Ο Ντιντό πραγματοποιεί αλλεπάλληλες μνημειώδεις εκδόσεις των Έργων του Βιργιλίου και του Ρακίνα, που αποτελούν αξεπέραστα δείγματα τυπογραφικής τέχνης.
Το χαρτί είναι το καινούριο velin, η πολυτελής εικονογράφηση φτιάχνεται με χαλκογραφία και διατηρώντας το κλασικό πλαίσιο του σκηνογραφικού κύβου, αναπτύσσει μια αισθητική θεατρική και ταυτόχρονα ηρωική. Η Επανάσταση έχει ολοκληρωθεί, οι νέοι μύθοι ονομάζονται αρετή, πατρίδα και όλο και περισσότερο, ήρωας. Εντούτοις το ύφος των Ντιντό θα διαδοθεί ελάχιστα, ακόμα και στην ίδια τη Γαλλία τα καινούρια στοιχεία είναι ακριβά και η πελατεία μερικές φορές παραμένει προσκολλημένη στη λεπτεπίλεπτη χαρά του στιλ του Λουδοβίκου ΙΕ'. Ο Μπαλζάκ υπογραμμίζει τις διαφορές αυτές περιγράφοντας το τυπογραφείο του πατέρα Σεσάρ στο Ανγκουλέμ.
GFS Didot
Στο πνεύμα του απέριττου ύφους της περιόδου του νεοκλασικισμού, ο διάσημος Γάλλος τυπογράφος Φερμέν Ντιντό σχεδίασε μία ελληνική γραμματοσειρά (1805), την οποία χρησιμοποίησε εξαρχής ο Αδαμάντιος Κοραής στο εκδοτικό του πρόγραμμα για τον διαφωτισμό των υπόδουλων Ελλήνων. Η γραμματοσειρά αυτή ήρθε στην επαναστατημένη Ελλάδα το 1821 με το πρώτο εκστρατευτικό τυπογραφείο του εγγονού του Ντιντό, Αμπρουάζ Φερμέν Ντιντό. Έκτοτε υπήρξε, παρ’ όλες τις μετέπειτα αισθητικές και τεχνολογικές εξελίξεις, η κυρίαρχη επιλογή των εκδοτών και των τυπογράφων για τη στοιχειοθεσία των ελληνικών εντύπων στον ελλαδικό χώρο έως τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Η γραμματοσειρά αυτή χρησίμευσε ως βάση για μια νέα πειραματική σχεδίαση, της GFS Didot (1994), από τον Tάκη Κατσουλίδη με ψηφιακή εκτέλεση του Γιώργου Ματθιόπουλου. Σε αυτήν προστέθηκε μια λατινική σχεδίαση του Γιώργου Ματθιόπουλου, βασισμένη στις αναλογίες της Palatino του Χέρμαν Τσαπφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι τυπογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι εκδότες
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1981–82
Το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣΑ κατέκτησαν ο Γ.Σ. Ηλιούπολη στον Α΄ όμιλο και ο Ήφαιστος Περιστερίου στο Β΄ όμιλο. Υπερπρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Ηλιούπολης που επικράτησε του αντιπάλου της με 3-1, ωστόσο και οι δυο αυτές ομάδες ανήλθαν στη νέα Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία της περιόδου 1982-83, ως τέταρτη τη τάξει κατηγορία. Προηγουμένως, ο Ήφαιστος Περιστερίου είχε νικήσει σε αγώνα μπαράζ για τον τίτλο του Β΄ ομίλου με 1-0 τη Δόξα Βύρωνα, με την οποία είχε ισοβαθμίσει στην πρώτη θέση της τελικής βαθμολογίας. Σε νέο αγώνα κατάταξης μεταξύ των δυο δευτεραθλητών ομίλων, η Δόξα Βύρωνα νίκησε το. Α.Ο. Κορωπί με 3-1 και ανήλθε και αυτή στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία.
Στους τρεις ομίλους της Β΄ Αθηνών τους τίτλους πήραν η Α.Ε. Ελευθερούπολης, ο Α.Σ. Παπάγου και ο Α.Ο. Κηφισιάς.
Κυπελλούχος ΕΠΣΑ για το 1982 αναδείχτηκε ο Α.Ο. Περιστερίου, ο οποίος νίκησε τον Κεραυνό Κερατέας με 1-0 στον τελικό που διεξήχθη στις 17 Μαρτίου στο γήπεδο Ριζούπολης.
Πηγές
Ηλεκτρονικό αρχείο εφημερίδας "ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ"
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1981-1982
Μοχάμεντ Μοχάμουντ Γκουλέρ
Ο Δρ Μοχάμετ Σιέχ Μοχάμουντ Γκουλέντ (Γκακμαντέρ) (Dr Mohamed Shiekh Mohamud Guled (Gacmadheere), στα σομαλικά Maxamed Maxamuud Guuleed [Gacmadheere], στα αραβικά: محمد محموغعمدار ) είναι πολιτικός από τη Σομαλία, που διορίστηκε πρωθυπουργός το 2008 αλλά παραιτήθηκε λίγες ημέρες μετά το διορισμό του. Εκτός από τα σομαλικά, ομιλεί αραβικά, ιταλικά, ρουμανικά και αγγλικά. Μεταξύ άλλων χρημάτισε υπουργός Εσωτερικών.
Καριέρα
Γεννήθηκε στην επαρχία Όμπια το 1954 και έχει το προσωνύμιο "μακρυχέρης" ή "Gacmadheere". Παρακολούθησε ισλαμικά σχολεία και ολοκλήρωσε τη στοιχειώδη του εκπαίδευση στο Μουντούγκ και τη δευτεροβάθμια στη Συρία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Ιράκ και στη Ρουμανία, όπου πήρε μπάτσελορ, μάστερ και διδακτορικούς τίτλους στις Οικονομικές Επιστήμες και στη Γεωργία. Προτού ασχοληθεί με την πολιτική ήταν έμπορος. Έκανε πολιτικές και κοινωνιολογικές σπουδές. Στη δεκαετία του 1980 φυλακίστηκε από το στρατιωτικό καθεστώς εξαιτίας της αντιδικτατορικής του δράσης. Δραστηριοποιήθηκε σε πολλές ομάδες για την προάσπιση των πολιτικών δικαιωμάτων και καταδίκασε τη βία των ενόπλων φατριών. Αρχικά χρημάτισε υπουργός Δημοσίων Έργων και Οικιστικής Ανάπτυξης και στη συνέχεια (Φεβρουάριος 2007) υπουργός Εσωτερικών. . Θήτευσε στην προσωρινή κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Το 2000 ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στο Τζιμπουτί για την εκλογή προέδρου στη Σομαλία. Σε αυτές ηττήθηκε από τον Αμπντικασίμ Σαλάτ Χασάν.