cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονή Ευαγγελίστριας Δάφνης Αχαΐας
Ιστορία της Μονής
Η Μονή κτίστηκε, σύμφωνα με την παράδοση, τον 14ο αιώνα από δύο μοναχούς τον Κύριλλο και τον Ιερεμία αλλά δεν υπάρχει σχετική μαρτυρία επ' αυτού και ο κτήτοράς της παραμένει άγνωστος. Οι αρχαιότερες τοιχογραφίες που υπάρχουν στη Μονή ανάγονται, σύμφωνα με ορισμένες απόψεις, στον 16ο αιώνα ενώ σύμφωνα με κάποιες άλλες είναι παλιότερες, ίσως μεταξύ 11ου και 13ου αιώνα · το ίδιο συμπεραίνεται και από την έρευνα πάνω στην αρχιτεκτονική της μονής. Από την παλιότερη διασωζόμενη σφραγίδα της Μονής του έτους 1679 που την χαρακτηρίζει ως Βασιλική, συμπεραίνουμε ότι παλιότερα υπαγόταν απευθείας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και ότι χτίστηκε πριν από την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως.
Οι σωζόμενες σφραγίδες του 1679 και του 1702 καθώς και το συνοδικό σιγίλιο του 1741 είναι οι παλιότερες απτές αποδείξεις της ύπαρξής της αλλά σίγουρα έχει ιδρυθεί προγενέστερα. Παλιότερα ήταν ανδρώα μονή.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η Μονή καταστράφηκε δύο φορές· το 1770, από τους Αλβανούς μετά τα Ορλωφικά, και το 1826, από τον Ιμπραήμ, αλλά ανοικοδομήθηκε εκ νέου το 1830. Κατά τη διάρκεια της Επανάσταση του 1821, οπλαρχηγοί όπως ο Κολοκοτρώνης, οι Πετμεζαίοι, οι Δεληγιανναίοι, οι Ζαΐμηδες, ερχόντουσαν στο μοναστήρι για πληροφορίες, τροφοδοσία κ.λπ., ενώ με το ξέσπασμα της Επανάστασης ο Κανέλλος Δεληγιάννης έκρυψε εκεί την οικογένειά του.
Δημογραφικά της Μονής
Το 1830 αναφέρεται στην απογραφή ως "Panagia tis Stesova" χωρίς μοναχούς ενώ σε αυτήν του 1835 αναφέρεται ως "Moni Evaggelistria", πάλι χωρίς μοναχούς. Στην απογραφή 1848 - 1851 αναφέρεται ως διαλελυμμένη Μονή.
Σημερινή κατάσταση της Μονής
Η Μονή, αφού έμεινε έρημη για περίπου 120 χρόνια, άνοιξε πάλι το 1979, αφού ανακαινίστηκε και εγκαταστάθηκε σε αυτή μία μοναχή, η Αδελφή Ανθούσα. Το Καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και είναι το μόνο κτίσμα της που σώθηκε από την καταστροφή του 1826.
Η Μονή πανηγυρίζει στις 25 Μαρτίου, εορτή του Ευαγγελισμού καθώς και στην εορτή της Αναλήψεως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ε Κατηγορία:Δήμος Παΐων Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Θανάσης Καλογιάννης
Ο Θανάσης Καλογιάννης (Βόλος, 10 Σεπτεμβρίου 1965 – Αθήνα, 23 Οκτωβρίου 2017) ήταν Έλληνας αθλητής στίβου, πρωταθλητής στους δρόμους ταχύτητας (400 μ. με εμπόδια).
Με πλούσια σωματικά προσόντα (1,92 μ. ύψος, μεγάλος διασκελισμός, ταχύτητα, εκρηκτικότητα) διακρίθηκε σε όλους σχεδόν τους εγχώριους (τρεις φορές Πρωταθλητής Ελλάδας με τα χρώματα του Γ.Σ. Καρδίτσας) και διεθνείς αγώνες (3 φορές χρυσός Βαλκανιονίκης το 1984, το 1988 και το 1989, συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 και του 1992) που έλαβε μέρος, ωστόσο σε ηλικία 28 ετών εγκατέλειψε τον αθλητισμό. Ήταν πτυχιούχος της Οδοντιατρικής Σχολής της Αθήνας. Από το 2001 ήταν νυμφευμένος με τη Βραζιλιάνα καλλονή  Λάουρα Ντε Νίγκρις και ασχολήθηκε εκτενώς με τη φωτογραφία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1987 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Σάντα Μαρία ιν Αρακοέλι
Η βασιλική της Σάντα Μαρία στον Ουράνιο Βωμό, ιταλ. basilica di Santa Maria in Ara Coeli, λατιν. basilica Sanctae Mariae de Ara Coeli, βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του Καπιτωλίνου λόγου. Είναι επίτιμος (titurar) βασιλική, δηλ. έχει καρδινάλιο-ιερέα, έναν από τους 28 της Ρώμης. Εδώ συνεδριάζει ο Συμβούλιο της πόλης, που χρησιμοποιεί τον αρχαίο τίτλο Senatus Populusque Romanus.
Το ιερό είναι γνωστό για το ότι στεγάζει το λείψανο της Αγ. Ελένης, μητέρας του Κωνσταντίνου Α΄ καθώς και ιερά κειμήλια από τον Πανάγιο Τάφο. Επίσης την εικόνα της Ημετέρας Δέσποινας με τα χρυσά χέρια (1636) στον βωμό και το Άγιο Βρέφος (1897), που και τα δύο έστεψε ο πάπας.
Το εσωτερικό
Η αρχική ατελείωτη πρόσοψη έχει χάσει τα ψηφιδωτά της και τις συνακόλουθες νωπογραφίες, με τις οποίες είχε αρχικά διακοσμηθεί. Σώθηκε μόνο ένα ψηφιδωτό επάνω από την κύρια θύρα. Οι άλλες δύο θύρες ανοίχτηκαν αργότερα. Το γοτθικό παράθυρο, που βλέπουν οι τουρίστες από την αρχή της κλίμακας, είναι το μόνο γοτθικό στοιχείο της εκκλησίας.
Ο ναός κτίστηκε τρίκλιτος, με τα πλάγια κλίτη να χωρίζονται από το κύριο με κιονοστοιχίες. Οι ρωμαϊκές κολόνες των δύο κιονοστοιχιών είναι διαφορετικές, παρμένες από διαφορετικά αρχαία μνημεία. Μεταξύ των πολυάριθμων καλλιτεχνημάτων είναι οι νωπογραφίες του 15ου αι. του Πιντουρίκκιο και αναπαριστούν τη ζωή του Αγ. Βερναρδίνου της Σιένα στο παρεκκλήσιο Μπουφαλίνι, το πρώτο δεξιά. Άλλα αξιόλογα έργα τέχνης είναι η ξύλινη οροφή, τα μαρμαροθετήματα στο δάπεδο με την τεχνική των Κοσμάτι και η Μεταμόρφωση, ζωγραφισμένη σε ξύλο από τον Τζιρόλαμο Σικιολάντε ντα Σερμονέτα. Ακόμη ο τάφος του Τζιοβάννι Κριβέλλι από τον Ντονατέλλο και ο τάφος του Τσεκίνο ντέι Μπράτσι σχεδιασμένος από τον φίλο του Μιχαήλ-Άγγελο, που έγραψε σονέτα αγάπης αφιερωμένα σε αυτόν. Επίσης υπάρχουν έργα άλλων καλλιτεχνών, όπως ο Πιέτρο Καβαλλίνι, που από τις νωπογραφίες του επέζησε μόνο μία, ο Μπενότσο Γκοτσόλι και ο Τζούλιο Ρομάνο.
Εδώ φυλάσσεται η Μαντόνα του Αρακοέλι ή η Ημέτερη Δέσποινα των Χρυσών Χειρών, μία βυζαντινή εικόνα το 10ου-11ου αι. στον βωμό. Η εικόνα αυτή της Παναγίας στέφθηκε από τον πάπα Ουρβανό Η΄ το 1636. Το 1948, μπροστά σε αυτή την εικόνα, ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ καθαγίασε τον λαό της Ρώμης στην Πιο Ευλογημένη Παρθένο Μαρία και στην Άμωμη Καρδιά της. Στο εγκάρσιο κλίτος υπάρχει ένα ταφικό μνημείο του Αρνόλφο ντι Κάμπιο. Η εκκλησία ήταν διάσημη στη Ρώμη για το ξύλινο άγαλμα του Αγίου Βρέφους του Αρακοέλι, που σκαλίστηκε τον 15ο αι. σε ξύλο ελιάς προερχόμενο από τον Κήπο της Γεσθημανή και καλύφθηκε με πολύτιμα αφιερώματα. Πολλοί άνθρωποι στη Ρώμη πίστευαν στη δύναμη αυτού του αγάλματος. Το πήραν οι Γάλλοι το 1797, μετά επιστράφηκε, αλλά κλάπηκε το 1994. Αυτό που εκτίθεται τώρα σε ιδιαίτερο παρεκκλήσιο είναι αντίγραφο από ξύλο της Γεσθημανή. Στη μεσονύκτια λειτουργία της παραμονής των Χριστουγέννων το φασκιωμένο Βρέφος φέρεται έξω σε έναν θρόνο πριν τον βωμό και αποκαλύπτεται στο Γκλόρια. Το με πολύτιμους λίθους επικαλυμμένο Βρέφος παραμένει στο λίκνο της Γεννήσεως, στο αριστερό κλίτος, ως τα Επιφάνεια (Θεοφάνια).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Ρώμη
Κοινότητα Έξω Λακκωνίων
μικρογραφία|600x600εσ Η Κοινότητα Έξω Λακωνίων είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης η οποία συστάθηκε για πρώτη φορά το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και με έδρα τα Έξω Λακκώνια. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικογενειακούς οικισμούς Βλάχηδες, Καρτέρηδες, Μαρνέλληδες, Πεπόνηδες και Φιορέτζηδες. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 312 κατοίκους.
Κοινοτάρχες Έξω Λακκωνίων
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Έξω Λακκωνιων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Χαϊδεμένη Τρικάλων
Η Χαϊδεμένη είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Η Χαϊδεμένη βρίσκεται στον κάμπο των Τρικάλων, στην λεκάνη αποστράγγισης του Πηνειού και σε υψόμετρο 135 μέτρα ενώ απέχει περίπου 8 χλμ. βόρεια από το κέντρο της πόλης. Δυτικά είναι η Ράξα, βορειοανατολικά είναι το Αρδάνι, νοτιοδυτικά η Σωτήρα.
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση με την Ελλάδα, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 με την παλιά της ονομασία από την Τουρκοκρατία ως Τολπίτσα να προσαρτάται στον τότε δήμο Παραληθαίων και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 να μετονομάζεται σε Χαϊδεμένη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Ράξα αποτελούν την κοινότητα Ράξας η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Παραληθαίων του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 79 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Τάτομιρ Άντζελιτς
Ο '''Τάτομιρ Π. Άντζελιτς''' (σερβικά: Татомир П. Анђелић, λατινικά: Tatomir P. Anđelić) (11 Νοεμβρίου 1903, χωριό Μπούκοβατς, Μπετσάνι, Σερβία - 7 Αυγούστου 1993, Βελιγράδι, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας) ήταν Σέρβος μαθηματικός.
Βιογραφία
Ο Άντζελιτς γεννήθηκε στο μικρό χωριό Μπούκοβατς, ανάμεσα στο Τσάτσεκ και το Κράλιεβο του δήμου Μρτσαγέβτσι της κομητείας Κράλιεβο, σε οικογένεια έξι παιδιών. Οι γονείς του ήταν ο Πάβελ Άντζελιτς και η Ντμίτρα Άντζελιτς, το γένος Σιμιτσέβιτς. Η μητέρα του ήταν αναλφάβητη και ο πατέρας του ήταν γαιοκτήμονας με στοιχειώδη εκπαίδευση από το τότε γυμνάσιο και επίσης ήταν αντιπρόσωπος της λαϊκής δημοκρατίας. Ο Τάτομιρ είχε πέντε αδελφές.
Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο Μρτσαγέβτσι το 1914 και ολοκλήρωσε τις σπουδές του μόλις το 1919, μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Σε ένα χρόνο ολοκλήρωσε έξι τάξεις του γυμνασίου και τις επόμενες δύο τάξεις τις παρακολούθησε κανονικά. Τον Ιούνιο του 1922 πέρασε τις εξετάσεις για τα ανώτερα μαθήματα στο Γυμνάσιο του Τσάτσεκ. Σήμερα, το Γυμνάσιο του Τσάτσεκ τον τιμά ως έναν από τους πιο διάσημους μαθητές του.
Σπούδασε μαθηματικά, φυσική και αστρονομία στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης από το 1922 έως το 1927 και στη συνέχεια πέρασε το ακαδημαϊκό έτος 1927/28 στη Σχολή Τεχνών του Βελιγραδίου, από όπου αποφοίτησε το 1928 από την ομάδα μαθηματικών επιστημών. Οι Μιχάιλο Πέτροβιτς Άλας (1868-1943), Μιλούτιν Μιλανκόβιτς (1879-1958) και Άντον Ντιμίτροβιτς Μπιλίμοβιτς (1879-1970) τον βοήθησαν ιδιαίτερα να διαμορφωθεί ως επιστήμονας.
Από τον Οκτώβριο του 1928 έως τον Σεπτέμβριο του 1945, ο Τάτομιρ ήταν καθηγητής μαθηματικών σε γυμνάσιο, κυρίως στο 2ο Γυμνάσιο του Βελιγραδίου, που τότε ονομαζόταν Δεύτερο Πραγματικό Γυμνάσιο Αρρένων. Παράλληλα, παρακολούθησε μαθήματα ορθολογικής μηχανικής με τον καθηγητή Μπιλίμοβιτς στη Σχολή, ως επίτιμος βοηθός. Πέρασε τις εξετάσεις για καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης το 1932.
Η διδακτορική του διατριβή υποστηρίχθηκε τον Φεβρουάριο του 1946. Μετά τη διάσπαση της Φιλοσοφικής Σχολής το 1947, εντάχθηκε στη νέα Σχολή Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών, όπου επιλέχθηκε το 1948 ως επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Μηχανικής και Αστρονομίας. Από την 1η Ιουλίου 1951 ήταν αναπληρωτής καθηγητής μηχανικής και από την 1η Μαΐου 1957, τακτικός καθηγητής στη Σχολή Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών. Ήταν επικεφαλής του Τμήματος Μηχανικής και Αστρονομίας από το 1954 έως το 1962 και, μετά τη διαίρεσή του, ήταν επικεφαλής του Τμήματος Μηχανικής από το 1964 έως το 1971. Όταν η έδρα μετονομάστηκε σε Ινστιτούτο Μηχανικής του ΠΜΦ στο Βελιγράδι το 1971 στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης του ΠΜΦ (ПМФ), ανέλαβε τη διοίκηση του Ινστιτούτου. Μεταξύ 1958 και 1962 ήταν πρύτανης της Σχολής Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών. Συνταξιοδοτήθηκε το 1974.
Στις 17 Δεκεμβρίου 1959 εξελέγη αντεπιστέλλον μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (SANU/САНУ) και στις 21 Μαρτίου 1974 τακτικό μέλος. Από το 1969 έως το 1978 ήταν επικεφαλής του Μαθηματικού Ινστιτούτου της SANU.
Από το 1969 ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Αστροναυτικής (IAA) στο Παρίσι και από το 1975 της JAZU.
Παντρεύτηκε την Brana, γεννηθείσα Πεκόβιτς το 1907 στο Νις. Απέκτησαν δύο γιους, τον Μπορίσλαβ (γεννηθείς το 1943) και μια κόρη, τη Νάντα (γεννηθείσα το 1950), αρχιτέκτονα.
Πέθανε στο Βελιγράδι στο 90ό έτος της ηλικίας του.
Επιστημονική εργασία
Ο καθηγητής Άντζελιτς ήταν ο πρώτος που εισήγαγε τον τανυστικό λογισμό στην πρώην Γιουγκοσλαβία και ο πρώτος που δίδαξε τους νέους που άρχισαν να χρησιμοποιούν αυτό το ισχυρό εργαλείο των μηχανικών επιστημών.
Δημοσίευσε πολλά βιβλία για την ορθολογική μηχανική και τη γεωμετρία Riemann (Ρίμαν). Έγραψε αρκετά εγχειρίδια για το λύκειο και το πανεπιστήμιο. Σε ηλικία 80 ετών έγραψε το τελευταίο του βιβλίο, Εισαγωγή στην Αστροδυναμική.
Βιβλία
Ćirković, Simo C. (2009), Ko je ko u Nedićevoj Srbiji 1941-1944, Beograd: Prosveta, ISBN 978-86-7274-388-3
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Σέρβοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Οροσειρά της Ρόντα
thumb|Η Οροσειρά της Ρόντα στην Ανδαλουσία Η οροσειρά της Ρόντα (ισπανικά: Serranía de Ronda) είναι μια φυσική επαρχία της επαρχίας της Μάλαγας στην Ανδαλουσία. Ιστορικά αποτελεί μια περιοχή με ιδιαίτερο χαρακτήρα. Όσον αφορά το κλίμα διαφοροποιείται αρκετά από την υπόλοιπη επαρχία, καθώς παρουσιάζει υψηλότερα επίπεδα υγρασίας σε σχέση με το ξηρότερο και μεσογειακό κλίμα. Η επιρροή του Ατλαντικού ωκεανού και η μορφολογία του εδάφους συντέλεσαν στην άμεση σχέση που ανέπτυξε με τα γειτονικά βουνά της σημερινής επαρχίας του Κάδιθ. Τη διασχίζουν τα ποτάμια Γουαδιάρο και Χενάλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ανδαλουσίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Ανδαλουσίας
Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερης Κωμικής Σειράς
Το Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερης Κωμικής Σειράς είναι ετήσιο βραβείο που δίνεται στην καλύτερη κωμική τηλεοπτική σειρά της χρονιάς. Από το 1960 έως το 1964, η κατηγορία ήταν συνδυασμένη με την κατηγορία των Κωμικών Σπέσιαλ προγραμμάτων (ειδικό πρόγραμμα που μεταδίδεται μόνο μια φορά), με αποτέλεσμα και τα δύο είδη προγράμματος να διαγωνίζονται για το ίδιο βραβείο κατά τη διάρκεια αυτών των ετών.
Πέτρος Λιβελλίσιος
Ο Πέτρος Λιβελλίσιος ή Λιβελλίος, ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, μάγιστρος, δούξ Σελεύκειας , γνωστός περισσότερο για την θητεία του σαν Δούξ της Αντιόχειας το 1068.
Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερης Κωμικής Σειράς
Οι σειρές The Flintstones και Family Guy είναι οι μοναδικές σειρές κινουμένων σχεδίων που υπήρξαν υποψήφιες για το βραβείο. Πέραν των τριών μεγάλων τηλεοπτικών δικτύων (ABC, CBS και NBC), το Fox έχει κερδίσει το βραβείο δύο φορές, (Ally McBeal και Arrested Development), το καλωδιακό δίκτυο HBO έχει κερδίσει τέσσερις φορές (μία με τη σειρά Sex and the City και τρεις φορές με τη σειρά Veep) και η διαδικτυακή streaming υπηρεσία Amazon Prime Video έχει κερδίσει δύο φορές (The Marvelous Mrs. Maisel και Fleabag).
Πέτρος Λιβελλίσιος
Ο Λιβελλίσιος ήταν γηγενής, ντόπιος, γεννημένος στην Αντιόχεια έχοντας ζήσει εκεί όλη τη ζωή του, το Λιβελλίσιος είναι άγνωστο αν αποτελεί επώνυμο ή τον τίτλο του. Αναφέρεται μάλιστα Ασσύριος στη καταγωγή, πιθανότατα εκχριστιανισμένος, ο οποίος με την βοήθεια και ευστροφία του ο αυτοκράτορας Ρωμανός Δ΄ κατέλαβε την Ιεράπολη. Όπως αναφέρεται ο Πέτρος με ένα τέχνασμα κατέλαβε τις πύλες της και κατέλαβε την ακρόπολη με ένα στρατιωτικό σώμα που αποτελείται από Ρως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερης Κωμικής Σειράς
Νικητές και υποψηφιότητες
Οι παρακάτω πίνακες, χωρισμένοι ανά δεκαετία, παρουσιάζουν τους νικητές και τις υποψηφιότητες του βραβείου «Καλύτερης Κωμικής Σειράς», σύμφωνα με τη βάση δεδομένων της επίσημης σελίδας των Βραβείων Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κωμική Σειρά
International Designator
International Desingator, επίσης γνωστός ως COSPAR ID και NSSDCA ID, είναι ένα διεθνές αναγνωριστικό που έχει εκχωρηθεί σε τεχνητά αντικείμενα στο διάστημα. Αποτελείται από το έτος εκτόξευσης, έναν τριψήφιο αύξοντα αριθμό εκτόξευσης του έτους και έναν κωδικό έως τρία γράμματα. Στην μορφή TLE τα πρώτα δύο ψηφία του έτους και η παύλα δεν αναγράφονται.
Για παράδειγμα, ο κωδικός 1990-037A αντιπροσωπεύειΔιαστημικό Λεωφορείο Discovery από την αποστολή STS-31, το οποίο μετέφερε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble ( 1990-037B ) στο διάστημα.
Το σύστημα αναγνωρίσεις ήταν γνωστό ως σύστημα COSPAR, που ονομάστηκε προς τιμήν της Επιτροπής Διαστημικής Έρευνας (COSPAR) του Διεθνούς Συμβουλίου Επιστημών.
Το COSPAR ακολούθησε το πρώτο σύστημα αναγνωρίσεις, που σχεδιάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Αυτό το σύστημα χρησιμοποίησε γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου για να προσδιορίσει τους τεχνητούς δορυφόρους. Για παράδειγμα, το Sputnik 1 ονομάστηκε 1957 Alpha 2. Το όχημα εκτόξευσης, το οποίο ήταν πιο φωτεινό σε τροχιά, ονομάστηκε 1957 Alpha 1. Τα πιο φωτεινά αντικείμενα στην ίδια αποστολή έλαβαν μικρότερο αριθμό. Το Alpha δόθηκε αφού ήταν η πρώτη εκτόξευση του έτους. Το σύστημα αναγνωρίσεις του Χάρβαρντ συνέχισε να χρησιμοποιείται για δορυφόρους που εκτοξεύθηκαν μέχρι τα τέλη του 1962, όταν αντικαταστάθηκε με το σύγχρονο σύστημα. Ο πρώτος δορυφόρος που έλαβε αναγνωριστικό νέας μορφής ήταν ο Luna E-6 No.2, 1963-001B, αν και ορισμένες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του ιστότοπου NSSDC, δίνουν αναγνωριστικό νέας μορφής σε παλαιότερους δορυφόρους, ακόμη και εκείνους που δεν βρίσκονται πλέον σε τροχιά.
Κωνσταντίνος Μαλιασηνός
O Κωνσταντίνος Κομνηνός Μαλιασηνός Δούκας Βρυέννιος (α' ήμισυ 13ου αι.) ήταν Βυζαντινός ευγενής και μεγιστάνας, που έδρασε στη Θεσσαλία.
Βιογραφία
Η οικογένεια των Μελισσηνών της Δημητριάδας πρωτοεμφανίζεται με βεβαιότητα με τον Κωνσταντίνο· ο Νικόλαος Μαλιάσης πανσεβαστός σεβαστός που καταγράφεται το 1191, ίσως είναι πατέρας του ή άλλου είδους συγγενής του. Ο Κωνσταντίνος συνήθως αποκαλείται "Κομνηνός Μαλιασηνός" και άλλοτε επιπρόσθετα "Δούκας Βρυέννιος". Στον επιτάφιο λόγο του από τον Μανουήλ Ολόβολο αναφέρεται ως απόγονος ενός Κομνηνού πορφυρογέννητου και ενός με τον τίτλο τού Καίσαρος. Ο σύγχρονος προσωπογράφος των Δουκών Δημήτριος Πολέμης, θεωρεί πως οι πρόγονοί του θα μπορούσε να είναι η Άννα Κομνηνή και ο σύζυγός της Νικηφόρος Βρυέννιος ο νεότερος.
Το 1215 (ή πριν το 1230) ίδρυσε στο Πήλιο τη μονή της Θεοτόκου Οξείας Επισκέψεως ή Μακρινιτίσσης. Γύρω από αυτήν οργανώθηκε ένας μικρός αρχικά οικισμός ο οποίος από την γειτονική μονή πήρε το όνομα Μακρινίτσα και σήμερα είναι ένα από τα γνωστότερα χωριά του Πηλίου. Την εποχή εκείνη η περιοχή ήταν υπό την εξουσία του λατινικού Βασιλείου της Θεσσαλονίκης. Ο πεθερός του Μιχαήλ Α΄ ηγεμόνας της Ηπείρου τον διόρισε κυβερνήτη του μέρους της Θεσσαλίας, που είχε πρόσφατα καταλάβει στις αρχές της δεκαετίας του 1210 από τους Λατίνους. Ο Κωνσταντίνος παρέμεινε εκεί και κατά την περίοδο του Θεοδώρου, αδελφού και διαδόχου τού Μιχαήλ. Το 1239 ο άλλος αδελφός των προηγουμένων Μανουήλ εκτοπίστηκε από αυτοκράτορας της Θεσσαλονίκης από τον Θεόδωρο και τον γιο εκείνου Ιωάννη και ήλθε στη Δημητριάδα (σημ. Βόλο), όπου προσπάθησε να ανακτήσει το θρόνο του· ο Μαλιασηνός μάλλον τον υποστήριξε. Τελικά ο Ιωάννης συμφώνησε να κρατήσει ο Μανουήλ τη Θεσσαλία ως προσωπική κτήση. Το 1241 απεβίωσε ο Μανουήλ και την περιοχή έσπευσε να καταλάβει ο Μιχαήλ Β΄ επόμενος ηγεμόνας της Ηπείρου, γιος του Μιχαήλ Α΄.
Ο Μιχαήλ Β΄ εξέδωσε χρυσόβουλο το 1246, που αναγνώριζε τον Κωνσταντίνο ως κτήτορα της μονής του Ιλαρίωνος στον Αλμυρό, που έγινε μετόχιο της μονής της Μακρυνίτσας. Ο Μαλιασηνός μαρτυρείται για πρώτη φορά περί το 1252, όταν στάλθηκε σε διπλωματική αποστολή στον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια. Λίγο μετά έγινε μοναχός και απεβίωσε κάποια στιγμή πριν τον Οκτώβριο του 1256. Φαίνεται πως κάποτε, μετά τη διπλωματική αποστολή, η καλή σχέση του με τον Μιχαήλ Β΄ χάλασε: ο ηγεμόνας της Ηπείρου απέσπασε τη μονή του Ιλαρίωνος από τη δικαιοδοσία της Μακρυνίτσας. Την ίδια περίπου εποχή ο γιος του Νικόλαος νυμφεύτηκε την Άννα Παλαιολογίνα, κόρη του Μιχαήλ Η΄, πράγμα που καταδεικνύει τη μεταστροφή της συμμαχίας του Μαλιασηνού από την Ήπειρο στη Νίκαια.
Έπειτα από το θάνατό του η οικογένεια συνέχισε να είναι από τους γαιοκτήμονες της Μαγνησίας ως τον 14ο αι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Αγγελίνα, κόρη του Μιχαήλ Α΄ ηγεμόνα της Ηπείρου και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Τριγωνική επίθεση
Η τριγωνική επίθεση είναι επιθετική στρατηγική που χρησιμοποιείται στην καλαθοσφαίριση. Οι βασικές της ιδέες καθιερώθηκαν αρχικά από τον προπονητή του Πανθέου Σαμ Μπάρι στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας. Το σύστημά του αναπτύχθηκε περαιτέρω από τον πρώην προπονητή καλαθοσφαίρισης των Χιούστον Ρόκετς και του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Κάνσας, Τεξ Ουίντερ, ο οποίος έπαιξε για τον Μπάρι στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Ο Ουίντερ αργότερα υπηρέτησε ως βοηθός προπονητή για τους Σικάγο Μπουλς τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 και για τους Λος Άντζελες Λέικερς τη δεκαετία του 2000, κυρίως υπό τον προπονητή Φιλ Τζάκσον.
Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό του συστήματος είναι το τρίγωνο που δημιουργείται από τον σέντερ, ο οποίος βρίσκεται στο χαμηλό ποστ, τον φόργουορντ στο φτερό και τον γκαρντ στη γωνία. Ο άλλος γκαρντ της ομάδας στέκεται στην κορυφή του ζωγραφιστού και ο φόργουορντ της αδύνατης πλευράς βρίσκεται στο ψηλό στύλο της αδύναμης πλευράς — σχηματίζοντας μαζί το "παιχνίδι δύο ατόμων". Ο στόχος της επίθεσης είναι να γεμίσει αυτές τις πέντε θέσεις, γεγονός που δημιουργεί καλό διάστημα μεταξύ των παικτών και επιτρέπει στον καθένα να πασάρει σε τέσσερις συμπαίκτες του. Κάθε πάσα και κάθε κόψιμο έχει έναν σκοπό και όλα υπαγορεύονται από την άμυνα.
Έχει υποστηριχθεί ότι η τριγωνική επίθεση είναι ο βέλτιστος τρόπος για πέντε παίκτες να καλύψουν το χώρο στο γήπεδο του μπάσκετ.
Στρατηγική
δεξιά|μικρογραφία| Το αρχικό στήσιμο της τριγωνικής επίθεσης, με ένα πλευρικό τρίγωνο στα δεξιά του διαδρόμου των ελεύθερων βολών. Ο πόιντ γκαρντ (κυκλωμένο "1") φέρνει τη μπάλα στο γήπεδο, δίνει στον σούτινγκ γκαρντ (κυκλωμένο "2") και κόβει προς τη γωνία της δυνατής πλευράς Η επίθεση ξεκινά όταν ένας γκαρντ πασάρει στην πτέρυγα και κόβει στη γωνία της δυνατής πλευράς. Το τρίγωνο δημιουργείται από έναν παίκτη με θέση στο μπλοκ της ισχυρής πλευράς, τη γωνία της ισχυρής πλευράς και τον εκτεταμένο ακραίο παίκτη της δυνατής πλευράς, ο οποίος αποκτά την κατοχή με την πρώτη πάσα. Η επιθυμητή αρχική επιλογή στην επίθεση είναι η πάσα προς τον παίκτη της ισχυρής πλευράς στο μπλοκ που βρίσκεται σε καλή θέση για σκοράρισμα. Από εκεί ο παίκτης έχει τις επιλογές να κοιτάξει να σκοράρει ή να πασάρει σε έναν από τους περιφερειακούς παίκτες που ανταλλάσσουν από τη γωνία της ισχυρής πλευράς και την πτέρυγα, μία βουτιά στον διάδρομο, ή την αντίθετη πτέρυγα που αναβοσβήνει στην κορυφή του ζωγραφιστού, η οποία ξεκινά μία άλλη κοινή επιλογή γνωστή ως "πιντς ποστ".
Εάν δεν είναι δυνατή η πάσα στο μπλοκ, η δεύτερη επιλογή είναι είτε η πάσα προς τον γκαρντ της αδύναμης πλευράς που αναβοσβήνει στην κορυφή του ζωγραφιστού από τη θέση της πτέρυγας της αδύναμης πλευράς είτε η πάσα προς τη γωνία της ισχυρής πλευράς. Αν η μπάλα περάσει στη γωνία, οι επιλογές είναι είτε σουτ, είτε πάσα στο μπλοκ της ισχυρής πλευράς, είτε πικ εντ ποπ με τον ακραίο. Αν περάσει στον αμυντικό της αδύναμης πλευράς, ξεκινάει η επιλογή "πιντς ποστ". Υπάρχουν δύο επιλογές. Η πρώτη και πιο συνηθισμένη είναι η πάσα στον επιθετικό της αδύναμης πλευράς, ο οποίος φεύγει προς τον αγκώνα (γωνία του ζωγραφιστού στη γραμμή των ελεύθερων βολών) για να λάβει την πάσα. Όταν το κάνει, οι επιλογές του είναι η παράδοση με τρίψιμο, το κόψιμο από πίσω πόρτα από τον γκαρντ χωρίς τη μπάλα, η τοποθέτηση του γκαρντ σε έναν μικρότερο παίκτη ή η επίθεση. Η δεύτερη επιλογή είναι ένα πικ εν ρολ με τον επιθετικό. Το πλεονέκτημα της πρώτης επιλογής είναι ότι υπάρχουν τόσα πολλά όπλα για να επιτεθούν στην άμυνα που ανοίγουν μεγάλη ελευθερία και δυνατότητα να σκοράρουν αποτελεσματικά. Το πλεονέκτημα της δεύτερης επιλογής είναι ότι ο παίκτης που έχει την μπάλα και χρησιμοποιεί το σκριν έχει πλέον ολόκληρη την πλευρά του γηπέδου για να δουλέψει και να πάει ένας εναντίον ενός. Εν τω μεταξύ, στην άλλη πλευρά, ο ακραίος βάζει σκριν για τον γωνιακό γκαρντ στην τριγωνική διαίρεση. Εάν η παράδοση δεν είναι διαθέσιμη, ο επιθετικός ή ο γκαρντ μπορεί να πασάρει στον γωνιακό γκαρντ που βγαίνει από το σκριν. Αν η άμυνα κάνει υπερβολικό παιχνίδι ή περιμένει το σπάσιμο, τόσο ο ακραίος όσο και ο γκαρντ μπορούν να κόψουν προς το καλάθι. Κατά τη διάρκεια όλου αυτού του χρόνου ο αρχικός παίκτης του μπλοκ από την ισχυρή πλευρά μπορεί να πάρει θέση για ένα εύκολο σουτ, ενώ ο αμυντικός παρασύρεται από όλη την κίνηση και το κόψιμο των άλλων παικτών.
Εάν η πάσα από την πτέρυγα προς τον γκαρντ της ισχυρής πλευράς δεν είναι δυνατή, η τρίτη επιλογή είναι ο φόργουορντ της αδύναμης πλευράς να πηγαίνει στον αγκώνα της ισχυρής πλευράς, να παίρνει την πάσα και να κόβει προς το καλάθι με το χαρακτηριστικό παιχνίδι μπακντόρ της επίθεσης. Εν τω μεταξύ, ο ακραίος και ο γωνιακός γκαρντ ανταλλάσσουν ένα ντάουν σκριν. Ο φόργουορντ με τη μπάλα μπορεί να πασάρει στον κόφτη γκαρντ ή στον γωνιακό γκαρντ που έρχεται από το σκριν του ακραίου. Αν δεν υπάρχει τίποτα διαθέσιμο, μπορεί να ρίξει την μπάλα μόνος του.
Η επίθεση έχει επίσης μία ποικιλία επιλογών αν υπάρχει μεγάλη πίεση από την άμυνα. Εάν η αρχική πάσα από τον γκαρντ δεν είναι διαθέσιμη, το τρίγωνο μπορεί να δημιουργηθεί από την άλλη πλευρά με πάσα στον άλλο γκαρντ, ο οποίος στη συνέχεια πασάρει στον επιθετικό της αδύναμης πλευράς (ο οποίος στη συνέχεια γίνεται ο γκαρντ της ισχυρής πλευράς). Ο γκαρντ, ο οποίος αρχικά είχε την μπάλα, στη συνέχεια κόβει προς την άλλη γωνία. Το κέντρο ή η πτέρυγα που δέχεται πίεση μπορεί να αναβοσβήνει προς το αντίθετο ποστ. Αν η πάσα από γκαρντ σε γκαρντ δεν είναι διαθέσιμη, ο επιθετικός της αδύναμης πλευράς μπορεί να κάνει ένα παρόμοιο φλας κόψιμο που αναφέρθηκε προηγουμένως. Αυτό δημιουργεί επίσης πολλές ευκαιρίες κοπής. Αν υπάρχει μεγάλη πίεση σε όλους, ο σέντερ μπορεί να αποφορτίσει την πίεση κόβοντας προς το ψηλό ποστ για μία πάσα από τον γκαρντ που χειρίζεται τη μπάλα. Αυτό θα δημιουργούσε επίσης χώρο για πιθανά κοψίματα.
ΝΒΑ
Ο επικεφαλής προπονητής Φιλ Τζάκσον, με τη βοήθεια του βοηθού προπονητή Τεξ Ουίντερ, κέρδισε 11 τελικούς ΝΒΑ με την τριγωνική επίθεση. Ο Τζάκσον ήταν προπονητής των Μπουλς από το 1989 έως το 1998. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως επικεφαλής προπονητής των Λέικερς δύο φορές, πρώτα την περίοδο 1999-2004 και στη συνέχεια την περίοδο 2005-2011. Οι Σικάγο Μπουλς υπό τον Τζάκσον κέρδισαν έξι πρωταθλήματα τη δεκαετία του 1990 παίζοντας στο τρίγωνο. Οι πρώτες τρεις ομάδες του που κέρδισαν τίτλο στο Σικάγο παρουσίασαν τους υπεραστέρες Μάικλ Τζόρνταν και Σκότι Πίπεν. Οι μετέπειτα τρεις τίτλοι του Τζάκσον με τους Μπουλς ήρθαν με τον Τζόρνταν, τον Πίπεν και τον άλλο υπεραστέρα Ντένις Ρόντμαν. Οι Λος Άντζελες Λέικερς του Τζάκσον κέρδισαν πέντε πρωταθλήματα χρησιμοποιώντας το τρίγωνο. Στις τρεις πρώτες ομάδες του στο πρωτάθλημα των Λέικερς συμμετείχαν οι υπεραστέρες Σακίλ Ο'Νιλ και Κόμπι Μπράιαντ, ενώ στις δύο τελευταίες ομάδες τίτλου συνδυάστηκε με τον Μπράιαντ με τον άλλον αστέρα, τον Πάου Γκασόλ.
Όταν ο Τζάκσον έγινε προπονητής των Σικάγο Μπουλς πριν από την έναρξη της περιόδου 1989-1990 στο ΝΒΑ, αυτός και ο Ουίντερ εγκατέστησαν αρχικά την τριγωνική επίθεση σε μία προσπάθεια να ανατρέψουν τη στρατηγική Κανόνων του Τζόρνταν που χρησιμοποιούσαν οι αντίπαλοί τους στην Ανατολική Περιφέρεια, οι Ντιτρόιτ Πίστονς. Οι "κανόνες του Τζόρνταν" ήταν μία αμυντική στρατηγική που συνίστατο αποκλειστικά στη στοχοποίηση του Μάικλ Τζόρνταν. Ο Τζόρνταν είχε ήδη καθιερωθεί ως υπεραστέρας της αφρόκρεμας του ΝΒΑ μετατρέποντας μόνος του το Σικάγο σε διεκδικητή των πλέι οφ. Ωστόσο, με το να μοιράζεται την ευθύνη αντί να την επωμίζεται, συνέχισε να ανθίζει ως ένας σπουδαίος καλαθοσφαιριστής. Το πιο σημαντικό είναι ότι οι Μπουλς βελτιώθηκαν σημαντικά και ως ομάδα, ολοκληρώνοντας με επίδοση 55-27. Οι Μπουλς έπεσαν στους Πίστονς σε 7 αγώνες στους τελικούς της Ανατολικής Περιφέρειας το 1990. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, το Σικάγο ολοκλήρωσε τη χρονιά 1990-1991 στο ΝΒΑ με επίδοση 61-21, η οποία ήταν η καλύτερη επίδοση του πρωταθλήματος, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στην Ανατολή, και στη συνέχεια νίκησε με 4-0 τους αντίπαλους Πίστονς στους τελικούς της Ανατολικής Περιφέρειας το 1991. Στη συνέχεια οι Μπουλς νίκησαν τους Λος Άντζελες Λέικερς στους τελικούς του ΝΒΑ, με τέσσερα παιχνίδια έναντι ενός. Ο Μάικλ Τζόρνταν κέρδισε το δεύτερο βραβείο πολυτιμότερου παίκτη του NBA εκείνη την αγωνιστική περίοδο και κέρδισε το πρώτο του πρωτάθλημα.
Η τριγωνική επίθεση χρησιμοποιήθηκε πολύ αποτελεσματικά από τους Μπουλς κατά τη διάρκεια της χρονιάς 1995-96. Ο Τζόρνταν, που επέστρεψε στο τιμόνι της ομάδας στην πρώτη του πλήρη αγωνιστική περίοδο μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, κέρδισε το τέταρτο βραβείο του ως Πολυτιμοτέρου Παίχτη (MVP) του ΝΒΑ. Επίσης, ολοκλήρωσε τη χρονιά ως πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος για 8η φορά. Οι Μπουλς σημείωσαν μία χρονιά με επίδοση 72-10 καθ' οδόν για το τέταρτο πρωτάθλημα τους στο ΝΒΑ. Ο Τζάκσον κέρδισε το πρώτο του (και μοναδικό) βραβείο προπονητή της χρονιάς στο ΝΒΑ για τις προσπάθειές του κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου που έσπασε τις επιδόσεις της ομάδας του. Συνολικά, οι Μπουλς κατέκτησαν έξι τίτλους στο ΝΒΑ κατά τη δεκαετία του 1990 και η ομάδα θεωρείται ως μία από τις μεγαλύτερες δυναστείες του ΝΒΑ.
Ο Τζάκσον εγκατέστησε ξανά την τριγωνική επίθεση όταν άρχισε να προπονεί τους Λέικερς την περίοδο 1999-2000, με τον Ουίντερ να υπηρετεί και πάλι ως βοηθός στο επιτελείο του. Αυτή τη φορά, ο Σακίλ Ο' Νιλ και ο Κόμπε Μπράιαντ ήταν τα κεντρικά σημεία της επίθεσης της ομάδας. Ο Ο'Νιλ κέρδισε το βραβείο Πολυτιμοτέρου Παίχτη (MVP) του ΝΒΑ το 2000 και ο Μπράιαντ αναδείχθηκε σε ένα από τα νεότερα αστέρια του ΝΒΑ. Οι Λέικερς έγιναν μία ομάδα της αφρόκρεμας του ΝΒΑ κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Τζάκσον ως προπονητή τους, με τέσσερις συμμετοχές στους τελικούς του ΝΒΑ μέσα σε πέντε χρόνια και τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα από το 2000 έως το 2002. Μετά το τέλος των τελικών του 2004, οι οποίοι κατέληξαν σε ήττα από τους Ντιτρόιτ Πίστονς, το συμβόλαιό του δεν ανανεώθηκε. Ο Τζάκσον επέστρεψε στους Λέικερς ως προπονητής από τη χρονιά 2005-2006. Παρά την παρουσία του Μπράιαντ ως κεντρικό πρόσωπο της ομάδας, οι Λέικερς δεν κατάφεραν να περάσουν τον πρώτο γύρο των πλέι οφ το 2006 ή και το 2007. Ωστόσο, η ομάδα απέκτησε τον πολυτάλαντο φόργουορντ Πάου Γκασόλ από τους Μέμφις Γκρίζλις κατά τη διάρκεια της περιόδου του 2008. Με τον Μπράιαντ και τον Γκασόλ να τρέχουν την τριγωνική επίθεση, οι Λέικερς έφτασαν τρεις συνεχόμενες φορές στους τελικούς του ΝΒΑ και κέρδισαν το 2009 και το 2010. Στην πορεία, ο Τζάκσον ξεπέρασε την επίδοση του Ρεντ Άουερμπαχ για τους περισσότερους τίτλους που έχει κερδίσει προπονητής του ΝΒΑ.
Όταν ο Φιλ Τζάκσον αποσύρθηκε ως προπονητής στο τέλος της περιόδου 2010-2011, ολοκλήρωσε την σταδιοδρομία του με πάνω από 1000 νίκες κατά τη διάρκεια της προπονητικής σταδιοδρομίας του, σε αγώνες κανονικής περιόδου και πλέι οφ μαζί. Ο Τζάκσον, ο Τζόρνταν, ο Πίπεν, ο Ρόντμαν και ο Ο'Νιλ είναι όλοι μέλη του Πανθέου. Ο Κόμπι Μπράιαντ εισήλθε μετά θάνατον στο Πάνθεον στην τάξη του 2020. Ο Τεξ Ουίντερ κέρδισε την εισαγωγή στο Πάνθεον το 2011 για τη συνεισφορά του στην καλαθοσφαίριση που περιελάμβανε την τριγωνική επίθεση. Ήταν βοηθός τόσο των Μπουλς όσο και των Λέικερς στις πρώτες εννιά από τις 11 ομάδες του Τζάκσον που κατέκτησαν το πρωτάθλημα, και υπηρέτησε ως σύμβουλος των Λέικερς στις δύο τελευταίες.
Το 2014, ο Τζάκσον πήγε στους Νιου Γιορκ Νικς ως πρόεδρος των καλαθοσφαιριστικών επιχειρήσεων και προσέλαβε τον πρώην Λέικερ Ντέρεκ Φίσερ ως προπονητή με την ελπίδα να εγκαταστήσει την τριγωνική επίθεση. Ωστόσο, οι Νικς δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν μία νικηφόρα χρονιά. Επίσης, η ομάδα δεν συμμετείχε στα πλέι οφ σε κάθε μία από τις τρεις χρονιές του Τζάκσον. Η θητεία του Φίσερ διήρκεσε μέχρι τα μέσα της περιόδου 2015-16, οπότε και απολύθηκε. Η τριγωνική επίθεση, αν και επιτυχημένη κατά τη διάρκεια της προπονητικής σταδιοδρομίας του Τζάκσον, αποδείχθηκε αναποτελεσματική απέναντι στις σύγχρονες επιθέσεις του ΝΒΑ που έδιναν μεγαλύτερη προτεραιότητα στο περιφερειακό σουτ και στην ευελιξία των παικτών. Επίσης, δεν βοήθησε το γεγονός ότι οι παίκτες των Νικς, ειδικά ο Καρμέλο Άντονι, ήταν απρόθυμοι και δεν είχαν την απαραίτητη πειθαρχία και υπομονή για να τρέξουν το τρίγωνο. Ο Τζάκσον απολύθηκε μετά τη χρονιά 2016-17.
Διεθνώς
Ο Τιμ Κόουν, ο σημερινός προπονητής της Μπαρανγάι Χινέμπρα Σαν Μιγκέλ, συνέχισε το κίνημα στην τριγωνική επίθεση και την έφερε στο PBA το 1989, βοηθώντας τον ούτως να κατακτήσει 23 πρωταθλήματα (υψηλό) με τρεις διαφορετικές ομάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατηγική καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ορολογία καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Η ιστορία της θεραπαινίδας (τηλεοπτική σειρά)
Η ιστορία της θεραπαινίδας (αγγλικά: The Handmaid's Tale) είναι δραματική σειρά αμερικάνικης παραγωγής. Ξεκίνησε να προβάλλεται το 2017 από την συχνότητα Hulu και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Ζητήθηκε από τη διαδικτυακή υπηρεσία Hulu ως μια σειρά 10 επεισοδίων, η παραγωγή των οποίων άρχισε στα τέλη του 2016.
Τα πρώτα επεισόδια κυκλοφόρησαν στις 26 Απριλίου 2017, ενώ τα επόμενα επεισόδια προβάλλονταν κάθε Τετάρτη. Τον Μάιο του 2017 η σειρά ανανεώθηκε για δεύτερο κύκλο ο οποίος έκανε πρεμιέρα στις 25 Απριλίου 2018. Τον Μάιο του 2018 η σειρά ανανεώθηκε για τρίτο κύκλο, ο οποίος έκανε πρεμιέρα στις 5 Ιουνίου 2019. Τον Ιούλιο του 2019 η σειρά ανανεώθηκε για τέταρτο κύκλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Δραματικές σειρές Κατηγορία:Φεμινιστικά έργα Κατηγορία:Δυστοπική μυθοπλασία Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Hulu Handmaid's Tale, The
Νέο Κλειστό Γυμναστήριο Καρδίτσας
Το Νέο Κλειστό Γυμναστήριο Καρδίτσας είναι ένα σύγρονο κλειστό γήπεδο διεθνών προδιαγραφών στην πόλη της Καρδίτσας. Ενώ το έργο ήταν ενταγμένο στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων ήδη από το 2004, λόγω έλλειψης χρηματοδότησης τελικά ενεργοποιήθηκε το 2014 και ολοκληρώθηκε το 2019, από την κοινοπραξία Κολιόπουλος - Τροφωνίου με κόστος 7.471.000 ευρώ. Τα επίσημα εγκαίνια του γηπέδου γίνανε στις 2 Νοεμβρίου 2019 στον αγώνα μεταξύ των ομάδων ΑΣ Καρδίτσας και Χαρίλαος Τρικούπης για την 5η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Α2, τον οποίο παρακολούθησαν περισσότεροι από 2.000 θεατές και έληξε με σκορ 62-73 υπέρ της ομάδας του Μεσολογγίου. Το κλειστό αποτελεί έδρα του Α.Σ. Καρδίτσας ο οποίος έχει καταθέσει και πρόταση για την μετονομασία του νέου κλειστού σε Κλειστό Γυμναστήριο Καρδίτσας «Γιάννης Μπουρούσης» προς τιμήν του γνωστού μπασκεμπολίστα με καταγωγή από την πόλη.
Napster
250px|μικρογραφία|Napster σε Mac 9 τον Μάρτιο του 2001 Το Napster είναι πάροχος υπηρεσιών ροής ήχου που ανήκει στη MelodyVR. Ξεκίνησε αρχικά την 1η Ιουνίου 1999, ως μια πρωτοποριακή υπηρεσία λογισμικού κοινής χρήσης αρχείων peer-to-peer (P2P) με έμφαση στη διανομή ψηφιακών αρχείων ήχου. Τα αρχεία ήχου που κοινοποιούνται στην υπηρεσία κωδικοποιούνται συνήθως σε μορφή MP3. Ιδρύθηκε από τους Shawn Fanning και Sean Parker. Καθώς το λογισμικό έγινε δημοφιλές, η εταιρεία αντιμετώπισε νομικές δυσκολίες λόγω παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων. Διέκοψε τη λειτουργία του το 2001 αφού έχασε ένα κύμα αγωγών και κήρυξε πτώχευση τον Ιούνιο του 2002. Τα περιουσιακά του στοιχεία τελικά εξαγοράστηκαν από τη Roxio και επανεμφανίστηκε ως ηλεκτρονικό κατάστημα μουσικής. Η Best Buy αγόρασε αργότερα την υπηρεσία και τη συγχώνευσε με την επωνυμία Rhapsody την 1η Δεκεμβρίου 2011.
Νέο Κλειστό Γυμναστήριο Καρδίτσας
Περιγραφή
Το γήπεδο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αγώνες καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και χειροσφαίρισης, ενώ θα στεγάσει και ένα μεγάλο κομμάτι της αθλητικής δραστηριότητας της περιοχής. Είναι απόλυτα προσβάσιμο για θεατές και αθλητές με κινητικά προβλήματα και μελλοντικά προβλέπεται να στηρίξει τη διοργάνωση μεγάλων εκδηλώσεων.
Napster
Παραπομπές
Κατηγορία:Web 2.0 Κατηγορία:Λογισμικό κοινοποίησης αρχείων
Νέο Κλειστό Γυμναστήριο Καρδίτσας
Περιγραφή
Ο χώρος της κύριας αίθουσας διαθέτει σάλα διαστάσεων 30 x 46 μέτρων σύμφωνη με τις προδιαγραφές για διεξαγωγή διεθνών διοργανώσεων χειροσφαίρισης, καλαθοσφαίρισης, και πετοσφαίρισης. Η χωρητικότητα της κύριας εξέδρας είναι 2505 θέσεων η οποία μπορεί να αυξηθεί κατά 502 θέσεις με χρήση πτυσσόμενης εξέδρας, δίνοντας μια συνολική χωρητικότητα 3007  θεατών σε αγώνες. Διαθέτει 12 θέσεις ΑΜΕΑ, 58 δημοσιογραφικές, 3 θέσεις μετάδοσης τηλεόρασης, 12 θέσεις ηλεκτρονικού τύπου και 108 για διακεκριμένους θεατές (VIP) με ελεγχόμενη πρόσβαση. Σε περιπτώσεις συναυλιών και άλλων εκδηλώσεων θεάματος η μέγιστη χωρητικότητα μπορεί να φτάσει τους 4680 θεατές. Στο πάνω μέρος της κερκίδας είναι γραμμένη η λέξη "Καρδίτσα" με μπλε καθίσματα.
Στους βοηθητικούς χώρους του κλειστού περιλλαμβάνονται χώροι εξυπηρέτησης αθλητών, προπονητών και διαιτητών κάτω από την κύρια σταθερή κερκίδα. Επίσης υπάρχουν γραφεία της διοίκησης, δημοσιογράφων και VIP για τους οποίους προβλέπεται ανεξάρτητη είσοδος. Επίσης διαθέτει χώρους κοινού, εξόδους κινδύνου, σύγχρονους χώρους υγιεινής, κυλικείο και εντευκτήριο, αίθουσα συναθροίσεων με 118 θέσεις καθήμενου ακροατηρίου και 5 θέσεις ομιλητών. Το κτίριο διαθέτει και θάλαμο προβολών με ανεξάρτητη είσοδο ώστε να λειτουργεί σε περιόδους που το υπόλοιπο γυμναστήριο είναι κλειστό.
Πρόσβαση και τοποθεσία
Το κλειστό βρίσκεται στα όρια της πόλης στο νοτιοδυτικό άκρο, στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής, κοντά στο Γενικό Νοσοκομείο Καρδίτσας, σε κοντινή απόσταση από τον σιδηροδρομικό σταθμό του ΟΣΕ και είναι εύκολα προσβάσιμο από την περιφερειακή οδό της πόλης. Σύντομα προβλέπεται να ολοκληρωθεί η εξωτερική διαμόρφωση του χώρου η οποία θα περιλαμβάνει και χώρο στάθμευσης, χωρητικότητας 136 Ι.Χ. αυτοκινήτων.
Χανκ Σέρμαν
Ο Χανκ Σέρμαν (πραγ. όνομα "René Krolmark", 11 Ιουλίου 1958) είναι Δανός κιθαρίστας της heavy metal μουσικής, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Mercyful Fate.
Βιογραφία
Ο Σέρμαν ξεκίνησε να παίζει κιθάρα τον Μάρτιο του 1977, όταν αγόρασε μία μαύρη Gibson Les Paul έναντι του ποσού των 100 δολαρίων. Πρώτο του συγκρότημα ήταν οι Brats, ένα πανκ σχήμα από την Κοπενχάγη, με τους οποίους κυκλοφόρησε το άλμπουμ "1980" στις 28 Απριλίου του 1980.
left|thumb|180px|Ο Σέρμαν το 1985 Σύντομα, άλλαξε ύφος επηρεαζόμενος από συγκροτήματα όπως οι Black Sabbath, UFO και Judas Priest, σχηματίζοντας τους Mercyful Fate μαζί με τους King Diamond, Κάρστεν Βαν Ντερ Βόλσινγκ και Γιαν Λίντμπλαντ. Το νέο συγκρότημα παρουσίασε ένα μείγμα του κλασικού heavy metal με αποκρυφιστικούς στίχους και τα ιδιαίτερα φωνητικά του King Diamond, το οποίο αποτέλεσε μεγάλη επιρροή για την μετέπειτα εικόνα των συγκροτημάτων του black metal.
Το 1993, οι Mercyful Fate επανενώθηκαν, κυκλοφορώντας τον δίσκο "In the Shadows", με τον κιθαρίστα να αναλαμβάνει και χρέη παραγωγού. Στον ίδιο ρόλο τον βρήκαν το άλμπουμ "Time" και το ΕΡ "The Bell Witch" την επόμενη χρονιά. Μέχρι το 1999, ακολούθησαν τρεις ακόμη δίσκοι, πριν το συγκρότημα περάσει στον πάγο.
Το 2002, ο Σέρμαν σχημάτισε τους Force of Evil, με τους οποίους κυκλοφόρησε δύο δίσκους, ενώ το 2008 δημιούργησε τους Demonica, κυκλοφορώντας το "Demonstrous" δύο χρόνια αργότερα. Έχει συνεργαστεί με ονόματα όπως οι Witchery, Volbeat, Artillery, Critical Solution, Deadlands, Black Succubi, κ.α..
Το 2015, κυκλοφόρησε το ΕΡ "Satan's Tomb" με τον Μίκαελ Ντένερ, πρώην κιθαρίστα των Mercyful Fate, υπό την ονομασία Denner / Shermann. Ακολούθησε ο δίσκος "Masters of Evil" τον Ιούνιο του 2016 μέσω της Metal Blade Records.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη
Πληροφορίες
Εγκαινιάστηκε το 1983 και ιδρυτής του ήταν ο σκηνογράφος-ενδυματολόγος Γιώργος Ανεμογιάννης. Βασικός του στόχος ήταν να διασωθεί η μνήμη του συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη και να προβληθεί το έργο και η σκέψη του. Το Ίδρυμα στεγάζει τις υπηρεσίες του σε τρία ανεξάρτητα κτίρια, στην κεντρική πλατεία της Μυρτιάς. Στο πρώτο και παλαιότερο στεγάζεται η έκθεση, στο δεύτερο οι διοικητικές υπηρεσίες και στο τρίτο ο Πολυχώρος του Μουσείου.
Κεντρικό κτίριο
Το διώροφο οίκημα, που σήμερα στεγάζεται η έκθεση, κτίστηκε στον χώρο όπου βρισκόταν το πατρικό σπίτι της οικογένειας Ανεμογιάννη. Το 1975, ο Γιώργος Ανεμογιάννης απέκτησε την πλήρη κυριότητα του οικήματος και αργότερα, με μια τολμηρή και φιλόδοξη έμπνευση (όπως αναφέρει ο ίδιος), σκέφτηκε να ιδρύσει εκεί το Μουσείο, γεγονός που έλαβε χώρα το 1983.
Επανέκθεση 2009
Το 2009, το κτίριο ανακαινίστηκε ριζικά, με συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρουσιάζοντας μια νέα πρόταση έκθεσης των συλλογών του μουσείου που εγκαινιάστηκε το 2010. Η έκθεση εμπλουτίστηκε με νεότερα «καζαντζακικά» αποκτήματα, έγινε ευκολότερα επισκέψιμη από ΑμεΑ, εκσυγχρονίστηκε και εξοπλίστηκε με τεχνολογικά μέσα, δημιουργώντας έτσι την εικόνα ενός σύγχρονου και δυναμικού μουσείου.
Συλλογές
Στην κατοχή και κυριότητα του ΜΝΚ βρίσκεται το Αρχείο Καζαντζάκη, το οποίο περιλαμβάνει περισσότερα από 50.000 αντικείμενα, κατόπιν πολύχρονων προσπαθειών του ιδρυτή του Γιώργου Ανεμογιάννη, τα οποία είναι ταξινομημένα στις παρακάτω Συλλογές: 1) Επιστολές, 2) Ολόγραφα – Αυτόγραφα, 3) Εκδόσεις –  Άρθρα – Μελέτες, 4) Δημοσιεύματα Τύπου, 5) Φωτογραφίες, 6) Ηχητικά ντοκουμέντα, 7) Τεκμήρια κινούμενης εικόνας, 8) Θεατρικό υλικό, 9) Έργα Τέχνης και 10) Προσωπικά αντικείμενα. Το Μουσείο παράλληλα διαφυλάσσει και το Αρχείο Ανεμογιάννη.
Δραστηριότητες του Μουσείου
Εκτός από τη λειτουργία της μόνιμης έκθεσης το ΜΝΚ υλοποιεί ένα πολύπτυχο πρόγραμμα δραστηριοτήτων, που απευθύνεται σε διαφορετικές κατηγορίες κοινού. Μεταξύ άλλων λειτουργεί ερευνητική βιβλιοθήκη, προωθώντας και ενισχύοντας την έρευνα πάνω στο έργο του Καζαντζάκη, υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολικές ομάδων όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης, σχεδιάζει και αναπτύσσει εκπαιδευτικές δράσεις για παιδιά, ενήλικες, οικογένειες, εκπαιδευτικούς και εφήβους, πραγματοποιεί έντυπες και ηλεκτρονικές εκδόσεις, και οργανώνει ποικίλες εκδηλώσεις, συνέδρια, ημερίδες, συναυλίες, παραστάσεις, εντός και εκτός της έδρας του. Ακόμη, συμμετέχει ή υλοποιεί έργα και προγράμματα (ερευνητικά, αναπτυξιακά, κ.ά.), με ίδια μέσα ή μέσω συνεργασιών, προγραμματικών συμβάσεων κ.λπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιογραφικά μουσεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Μουσεία στην Κρήτη Κατηγορία:Λογοτεχνικά μουσεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Μάνης της Λυδίας
Ο Μάνης ήταν μια θρυλική μορφή που έζησε την 2η χιλιετία π.χ., ο Ηρόδοτος στο πρώτο βιβλίο του έργου του Ηροδότου Ιστορίαι αναφέρει ότι ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Λυδίας που στην εποχή του ονομαζόταν Μαιονία. Ο γιος του ήταν ο Άτυς της Λυδίας, εγγονοί του ήταν ο Λυδός και έδωσε το όνομα του στην Λυδία και ο Τυρρηνός από τον οποίο κατάγονται οι Τυρρηνοί. Ο Ηρόδοτος κατόπιν γράφει στο Βιβλίο 4 ότι ο Μάνης είχε άλλον έναν γιο του Κότυ, ο εγγονός του μέσω του Κότυ Άσιος έδωσε το όνομα του σε ολόκληρη την Ασία. Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς γράφει ότι η Καλλιρρόη μια από τις Ναϊάδες κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος ήταν η μητέρα του Κότυ μέσω του Μάνη.
Πολιτισμός (μυθιστόρημα)
Ο Πολιτισμός (γαλλικός τίτλος: Civilization), με υπότιτλο 1914-1917, είναι μυθιστόρημα του Ζωρζ Ντυαμέλ, δημοσιεύθηκε το 1918 και την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το βραβείο Γκονκούρ. Το 1919, αναφέρθηκε ως ένα από τα δέκα καλύτερα μυθιστορήματα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Παρουσίαση
Με μια σειρά από σκηνές που διαδραματίζονται στα μετόπισθεν του βόρειου μετώπου μεταξύ 1915 και 1917, ο Πολιτισμός απεικονίζει ωμά τους ανθρώπους και τα μαρτύριά τους, τους παραλογισμούς των διοικητών, την ανατροπή των ηθικών αξιών, την ιατρική και την πρόοδο της επιστήμης κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέσα στον γαλλικό στρατό που έχει βαλτώσει στον πόλεμο χαρακωμάτων, ο αφηγητής, ένας πρώην καθηγητής μαθηματικών, που υπηρετεί ως εθελοντής τραυματιοφορέας εναλλάξ στο μέτωπο ή σε στρατιωτικά νοσοκομεία, αφηγείται την εμπειρία του μέσα από τα γεγονότα που έζησε. Η δυσπιστία απέναντι σ' αυτή την ανθρώπινη σφαγή και τον παραλογισμό των στρατευμάτων τον οδήγησαν, όπως πολλούς άλλους εκείνη την εποχή, να κάνει μια συχνά πολύ ειρωνική και καυστική περιγραφή της γαλλικής και της ευρωπαϊκής κοινωνίας γενικότερα.
Το μυθιστόρημα αμφισβητεί ολόκληρο τον πολιτισμό. Ο πόλεμος για τον Ντυαμέλ, πέρα από τις συρράξεις στο μέτωπο, είναι και η επιστροφή των στρατιωτών μετά τη μάχη, όσων μπόρεσαν βέβαια να επιστρέψουν, ένα παλιρροϊκό κύμα προς την αντίθετη κατεύθυνση που αφήνει κάτω από τις τέντες των κινητών χειρουργείων «ένα μωσαϊκό οδύνης βαμμένο με τα χρώματα του πολέμου, λάσπη και αίμα, που βρωμάει από τις μυρωδιές του πολέμου, του ιδρώτα και της σήψης, θρόισμα από κραυγές, θρήνους, λόξιγκα, που είναι η ίδια η φωνή και η μουσική του πολέμου».
Προσφέρονται λοιπόν στους τραυματίες τα καλύτερα του σύγχρονου κόσμου, καθαρά σεντόνια, το αναρρωτήριο «λευκό σαν γαλακτοκομείο», η γυαλιστερή πένσα του χειρουργού, κλίβανοι, οι τελευταίες ανακαλύψεις της επιστήμης και του πολιτισμού. Όμως, στο τι είναι πολιτισμός, ο Ντυαμέλ απαντά ως εξής με την τελευταία πρόταση: «Ο πολιτισμός δεν βρίσκεται σε όλα αυτά τα τρομερά σκουπίδια. Και, αν δεν είναι στην καρδιά του ανθρώπου, καλά! δεν είναι πουθενά».
Συγγραφή-Έκδοση
Το βιβλίο εμφανίστηκε τον Απρίλιο του 1918. Ο Ντυαμέλ δεν το δημοσίευσε με το όνομά του και επέλεξε το ψευδώνυμο Ντενί Τεβενέν επειδή δεν ήθελε να κατηγορηθεί ότι εκμεταλλεύτηκε τον πόλεμο για να γράψει λογοτεχνία. Το βιβλίο έγινε ευνοϊκά δεκτό με εξαιρετικές κριτικές: η εφημερίδα Le Temps έγραψε «Η ασχήμια και η θηριωδία του πολέμου ξεσπάει σε κάθε σελίδα, με τρυφερότητα και σεβασμό για τα αθώα θύματα». Η L'Éveil, μια αριστερή εφημερίδα, έγραψε: «Αυτό το σπουδαίο και όμορφο βιβλίο, βαθιά ανθρώπινο [...] θα μαρτυρήσει την ιστορία αυτού του αποτρόπαιου πολέμου και του ηρωικού λαού μας». Ο Ρομαίν Ρολάν το χαρακτήρισε «το πιο τέλειο έργο που ενέπνευσε ο πόλεμος στη Γαλλία».
Το 1918 το βιβλίο επιλέχθηκε από την Ακαδημία Γκονκούρ μαζί με το Kœnigsmark του Πιέρ Μπενουά, Οι σιωπές του συνταγματάρχη Μπραμπλ του Αντρέ Μωρουά και Σίμων ο Περιπαθής του Ζαν Ζιρωντού. Στις 11 Δεκεμβρίου 1918, έλαβε το βραβείο Γκονκούρ.
Έχει επανεκδοθεί πολλές φορές και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Σε δημοσιογραφική έρευνα του 1919, περιλαμβάνεται στα δέκα καλύτερα βιβλία για τον πόλεμο. Τα δύο βιβλία του Ντυαμέλ αναφέρονται πολύ συχνά, μαζί με τα Η φωτιά (1916) του Ανρί Μπαρμπύς και Οι ξύλινοι σταυροί (1919) του Ρολάν Ντορζελές.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το μυθιστόρημα, όπως και άλλα έργα του Ντυαμέλ περιλαμβάνονταν στη λίστα απαγορευμένων βιβλίων που δημοσίευσε η Γκεστάπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Πραιτωριανή επαρχία της Ανατολής
Η πραιτωριανή νομαρχία της Ανατολής, praefectura praetorio Orientis, ήταν μία από τις τέσσερις μεγάλες πραιτοριανές επαρχίες, στις οποίες χωρίστηκε η Ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Καθώς αποτελούσε το μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και η έδρα της ήταν η Κωνσταντινούπολη, ο πραιτοριανός έπαρχος ήταν ο δεύτερος ισχυρότερος άνδρας στην Ανατολή, μετά τον Αυτοκράτορα, τον οποίο ο έπαρχος στην ουσία υπηρετούσε ως πρώτος υπουργός του.