cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία
Πτώση
Μετά τη Βυζαντινή επικράτηση τα εδάφη δυτικά του Ποταμού Ισκαρ παρέμειναν στα χέρια των Βουλγάρων και της αντίστασης εναντίον των Βυζαντινών ηγήθηκαν οι αδελφοί Κομητόπουλοι. Το 976 ο τέταρτος αδελφός Σαμουήλ συγκέντρωσε όλη την εξουσία στα χέρια του μετά το θάνατο των μεγαλύτερων αδελφών του. Οταν ο νόμιμος κληρονόμος του θρόνου Ρωμανός δραπέτευσε από την αιχμαλωσία στην Κωνσταντινούπολη, αναγνωρίσθηκε ως Αυτοκράτορας στο Βιδίνιο, από το Σαμουήλ που παρέμεινε αρχιστράτηγος του Βουλγαρικού στρατού. Λαμπρός στρατηγός και ικανός πολιτικός, κατάφερε να αλλάξει την κατάσταση υπέρ των Βουλγάρων. Ο νέος Βυζαντινός Αυτοκράτορας Βασίλειος Β´ υπέστη αποφασιστική ήττα στη Μάχη στις Πύλες του Τραϊανού (στην περιοχή της Σόφιας) το 986 και μόλις και μετά βίας γλίτωσε. Πέντε χρόνια αργότερα κατέλυσε το Σερβικό κράτος της Ράσκα. Το 997, μετά το θάνατο του Ρωμανού, τελευταίου κληρονόμου της δυναστείας του Κρούμου, ο Σαμουήλ ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας της Βουλγαρίας. Μετά το 1001 όμως ο πόλεμος γύρισε υπέρ των Βυζαντινών, που κατέλαβαν τις παλιές πρωτεύουσες Πλίσκα και Πρεσλάβα και, αρχίζοντας το 1004, εξαπέλυαν ετήσιες εκστρατείες κατά της Βουλγαρίας. Οι Βυζαντινοί επωφελήθηκαν περαιτέρω από ένα πόλεμο μεταξύ της Βουλγαρίας και του νεοϊδρυμένου Βασιλείου της Ουγγαρίας το 1003. Οι Βυζαντινές νίκες στο Σπερχειό και στα Σκόπια αοδυνάμωσαν αποφασιστικά το Βουλγαρικό στρατό και στις ετήσιες εκστρατείες ο Βασίλειος μείωνε μεθοδικά τα βουλγαρικά οχυρά. Τελικά στη Μάχη του Κλειδίου οι Βούλγαροι ηττήθηκαν ολοκληρωτικά. Ο Βουλγαρικός στρατός αιχμαλωτίστηκε. Λέγεται ότι ανά κάθε 100 άνδρες οι 99 τυφλώθηκαν και ο εκατοστός έμεινε με ένα μάτι, έτσι ,ωστε να οδηγήσει τους συμπατριώτες του στην πατρίδα (χαρίζοντας στο Βασίλειο το προσωνύμιο "Βουλγαροκτόνος"). Οταν ο Τσάρος Σαμουήλ είδε τα διαλυμένα απομεινάρια του στρατού του υπέστη καρδιακή προσβολή και πέθανε. Το 1018 τα τελευταία βουλγαρικά οχυρά είχαν παραδοθεί και η Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία διαλύθηκε.
Πολιτισμός
Η πολιτιστική κληρονομιά της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας ορίζεται συνήθως στη βουλγαρική ιστοριογραφία ως πολιτισμός Πλίσκας-Πρεσλάβας, από το όνομα των δύο πρωτευουσών, όπου είναι συγκεντρωμένα τα περισσότερα από τα σωζώμενα μνημεία. Πολλά μνημεία της περιόδου αυτής βρίσκονται στις περιοχές Μάνταρα, Σούμεν, Νόβι Παζάρ, το χωριό Χαν Κρούμ στη βορειοανατολική Βουλγαρία, καθώς και στη σημερινή Ρουμανία, όπου Ρουμάνοι αρχαιολόγοι τα ονόμασαν "Πολιτισμό Ντρίντου". Μνημεία της Πρώτης Αυτοκρατορίας έχουν επίσης ανακαλυφθεί στη νότια Βεσσαραβία, διαιρεμένη σήμερα μεταξύ Ουκρανίας και Μολδαβίας.
Εδουάρδος Νέβιλ, 3ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ
Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία
Αρχιτεκτονική
Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της πρώιμης Βουλγαρικής αρχιτεκτονικής ήταν μνημειακές κατασκευές γνωστές στους "Ρωμαίους", που όμως δεν χρησιμοπιείτο στη σύγχρονή της Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι κατασκευών που χρησιμοποιήθηκαν στην οικοδόμηση της Πλίσκας. Στον πρώτο δομικά υλικά ήταν το ξύλο και τα τούβλα. Ο δεύτερος τύπος ήταν η κατασκευή οχυρωματικών τειχών χρησιμοποιώντας λαξευμένους ασβεστολιθικούς ογκόλιθους με ασβαστοκονίαμα. Η ίδια μέθοδος χρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή του φρουρίου της Πρεσλάβας, στο στρατόπεδο στο Χαν Κρουμ, στο κυνηγετικό ανάκτορο στα Μάνταρα και στο φρούριο στη Νήσο του Ήλιου. Τα φρούρια βρίσκονταν κυρίως στις πεδιάδες, σε αντίθεση με εκείνα που κατασκευάστηκαν κατά τη Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία.
Μετά την υιοθέτηση του Χριστιανισμού το 864 άρχισε σε όλη την Αυτοκρατορία εντατική κατασκευή εκκλησιών και μοναστηριών, περιλαμβανομένης της Μεγάλης Βασιλικής στην Πλίσκα, που ήταν ένα από τα μεγαλύτερα οικοδομήματα της εποχής με μήκος 99 μέτρα και της υπέροχης Χρυσής Εκκλησίας στην Πρεσλάβα. Οι περισσότερες εκκλησίες που κατασκευάσθηκαν την περίοδο αυτή είχαν τρία κλίτη. Η Βουλγαρική πρωτεύουσα φημιζόταν για τα κεραμικά που κοσμούσαν τα δημόσια και θρησκευτικά της κτίρια. Ωραίες εικόνες και άγιες τράπεζες εκκλησιών κατασκευάσθηκαν από ειδικά κεραμικά πλακίδια. Υπήρχαν πολλά εργαστήρια αργυροχρυσοχοΐας που παρήγαγαν πολύτιμα κοσμήματα.
Κεραμεική
Ενα από τα πιο διάσημα χαρακτηριστικά του πολιτισμού Πλίσκας-Πρεσλάβας ήταν η διακόσμηση των ανακτόρων και των εκκλησιών με βερνικωμένα κεραμικά πλακίδια, που ίσως δείχνουν Μεσανατολική (Αραβική) επιρροή. Τα κεραμικά πλακίδια ήταν ζωγραφισμένα κυρίως με γεωμετρικά ή φυτικά στοιχεία, ενώ λίγα με απεικονίσεις αγίων. Μεταξύ των πιο αξιόλογων από αυτές είναι η καλοδιατηρημένη, 20 πλακιδίων, Εικόνα του Αγίου Θεοδώρου, που βρέθηκε στα ερείπια της Μονής του Αγίου Παντελεήμονα στα περίχωρα της Πρεσλάβας. Τα πλακίδια ήταν επίπεδα ή σωληνοειδή και διατεταγμένα ώστε να σχηματίζουν διαζώματα ή επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Λόγω της καταστροφής της Πλίσκας και της Πρεσλάβας έχουν σωθεί μόνο θραύσματα και λεπτομέρειες της κεραμεικής διακόσμησης. Τα περισσότερα ευρήματα πλακιδίων, καθώς και αρχαιολογικές μαρτυρίες των εργαστηρίων που τα παρήγαγαν, προέρχονται από την Πρεσλάβα και τη γύρω περιοχή (ιδιαίτερα το χωριό Πατλέινα).
Φιλολογία
Η Βουλγαρική λογοτεχνία είναι η αρχαιότερη από όλες τις Σλαβικές. Ιεραπόστολοι από τη Θεσσαλονίκη, ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος, επινόησαν το Γλαγολιτικό αλφάβητο, που υιοθετήθηκε στη Βουλγαρική Αυτοκρατορία περί το 886. Το αλφάβητο και η Παλαιά Βουλγαρική γλώσσα οδήγησαν σε πλούσια συγγραφική και πολιτιστική δραστηριότητα, επικεντρωμένη γύρω από τις Σχολές της Πρεσλάβας και της Οχρίδας, που ιδρύθηκαν με εντολή του Βόρι Α΄ το 886. Στις αρχές του 10ου αιώνα δημιουργήθηκε ένα νεό αλφάβητο, το Κυριλλικό, με βάση την Ελληνική και τη Γλαγολιτική γραφή στη Φιλολογική Σχολή της Πρεσλάβας. Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία το αλφάβητο επινοήθηκε στη Φιλολογική Σχολή της Οχρίδας από τον Αγιο Κλήμεντα της Οχρίδας, Βούλγαρο λόγιο και μαθητή του Κύριλλου και του Μεθόδιου. Ενας ευσεβής μοναχός και ερημίτης, ο Αγιος Ιβάν (Ιωάννης) της Ρίλα (Ιβάν Ρίλσκι, 876–946) έγινε ο προστάτης άγιος της Βουλγαρίας.
Θρησκεία
Μετά τη δημιουργία του Βουλγαρικού κράτους οι Πρωτοβούλγαροι και οι Σλάβοι συνέχισαν να ασκούν τις αυτόχθονες θρησκείες τους. Η θρησκεία των Πρωτοβουλγάρων ήταν μονοθεϊστική και πίστευαν στον Τάνγκρα, Θεό του Ουρανού. Οταν ο Ομουρτάγ και ο Λέων Ε΄ ο Αρμένιος συνήψαν συνθήκη ειρήνης το 815, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας έπρεπε να κάνει έναν όρκο σύμφωνα με τις βουλγαρικές παραδόσεις. Βυζαντινοί ιστορικοί κατέγραψαν ότι ο "πιο Χριστιανός" ηγέτης έπρεπε να εκτελέσει διάφορες ειδωλολατρικές ιεροτελεστίες όπως την κοπή σκύλων και τη χρησιμοποίησή τους ως μαρτύρων για τον όρκο του. Οι Σλάβοι λάτρευαν διάφορες θεότητες και ανώτερος θεός τους ήταν ο Περούν. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι ο Χριστιανισμός δεν ήταν ευρέως διαδεδομένος στη Βουλγαρία τα πρώτα 100 χρόνια της ύπαρξής της. Στα μέσα του 9ου αιώνα ο Βόρις Α΄ αποφάσισε να υιοθετήσει το Χριστιανισμό για να ενλωσει σταθερά τον πληθυσμό της χώρας.
Γονόεσσα
right|thumb|300px|Χάρτης της αρχαίας Αχαΐας
Η Γονόεσσα ήταν πολίχνη της αρχαίας Αχαΐας.
Η Γονόεσσα αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα. Ήταν πολίχνη του κράτους της Πελλήνης με λιμάνι αφού είχε στείλει στον Τρωικό πόλεμο πλοία υπό την ηγεσία του Αγαμέμνονα. Ο Όμηρος μας λέει ότι μαζί με την Πελλήνη και την Υπερησία είχαν στείλει 100 πλοία. Πιθανολογείται ότι ιδρύθηκε από Πελασγούς πρωτοέλληνες οι οποίοι είχαν έρθει στην περιοχή από τη Μικρά Ασία και είχαν εποικίσει όλη την Αχαΐα.
Η θέση της αρχαίας πόλης δεν έχει βρεθεί ακόμα. Οι έρευνες γίνονται ανάμεσα στην Αιγείρα και την Πελλήνη στα σύνορα των νομών Αχαΐας και Κορινθίας όπου είναι μοιρασμένο σήμερα το αρχαίο κράτος.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αχαΐας Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός
Κατηγορία:Όπλα
Πολέμαρχος
Ο Πολέμαρχος είναι ένα πρόσωπο με εξουσία που έχει τον στρατιωτικό έλεγχο σε μια υποεθνική περιοχή λόγω της αφοσίωσης σε αυτόν στρατιωτικών δυνάμεων και όχι στην κεντρική εξουσία.
Ο όρος μπορεί επίσης να σημαίνει κάποιον που ενστερνίζεται την ιδέα ότι ο πόλεμος είναι αναγκαίος, και έχει τα μέσα και την εξουσία να διεξάγει πόλεμο.
Η λέξη επίσης την υποδηλώνει ότι το πρόσωπο κατέχει πολύ περισσότερη ισχύ από αυτήν του επίσημου τίτλου ή του βαθμού (αν υπάρχει) που τον νομιμοποιεί να την ασκήσει.
Στην περίοδο του φεουδαλισμού, αντίθετα, ο τοπικός στρατιωτικός ηγέτης μπορούσε να απολαμβάνει μια μεγάλη αυτονομία και προσωπικό στρατό, αλλά ακόμα αντλούσε την νομιμοποίησή του από την τυπική υποταγή του στην κεντρική εξουσία.
Ο Πολέμαρχος ήταν και ο αδερφός του ρήτορα Λυσία μαζί με τον Ευθυδημο, πατέρας τους ο Κέφαλος ο Συρακοσιος
Κατηγορία:Πόλεμος Κατηγορία:Θέσεις εξουσίας
Εθνική Αγίου Μαρίνου Β (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες Β ποδοσφαίρου Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Αγίου Μαρίνου (ποδόσφαιρο)
Ευαγγελία Χρήστου
Η Ευαγγελία Χρήστου είναι Ελληνίδα διεθνής πετοσφαιρίστρια, η οποία γεννήθηκε στην Αθήνα στις 7 Οκτωβρίου 1987 και αγωνίζεται ως ακραία.
Καριέρα
Η Ευαγγελία Χρήστου ξεκίνησε την καριέρα της από την ομάδα του Άρη Νίκαιας το 2007 και από την περίοδο 2008-09 συνέχισε στο στο υψηλότερο επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης. Όταν η ομάδα της Συμπρωτεύουσας| υποβιβάστηκε στο τέλος της περιόδου 2009-10, η Χρήστου συμφώνησε με τον Πανελλήνιο, ο οποίος κέρδισε την παραμονή του στην Α1 μετά την διαδικασία των πλέι-άουτ.
Συνέχισε στον Ζηρίνειο της Κηφισιάς, ο οποίος κατέλαβε την δεύτερη θέση του πρώτου ομίλου της Α2 εθνικής κατηγορίας 2011-12, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει την άνοδο του στο ανώτερο επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος.
Τη διετία 2012-14 αγωνίστηκε με τους Ίωνες της Νέας Ιωνίας Αττικής, βοηθώντας την ομάδα να καταλάβει την πρώτη θέση στον δεύτερο όμιλο της Α2 κατηγορίας 2012-13 και να αγωνιστεί την επόμενη περίοδο στην Α1, χωρίς να κερδίσει την παραμονή της.
Την περίοδο 2014–15, φόρεσε την φανέλα του Παναθηναϊκού, κατακτώντας την δεύτερη θέση του Πρωταθλήματος Ελλάδας και το Ασημένιο μετάλλιο στο Κύπελλο Ελλάδας.
Το Καλοκαίρι του 2015 εντάχθηκε στον Πορφύρα Πειραιώς, ο οποίος υποβιβάστηκε από την Α1 Κατηγορία την περίοδο 2015-16, αλλά την επόμενη κέρδισε πανηγυρικά την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία ως πρωταθλητής της Α2 περιόδου 2016–17. Την επόμενη περίοδο αγωνίστηκε με την Θέτιδα Βούλας, με την οποία κατέκτησε το νεοσύστατο πρωτάθλημα της Πρε Λιγκ 2017–18
Την περίοδο 2018–19 αγωνίστηκε με την ΑΕΚ, και μετά από μια περίοδο αγωνιστικής απραξίας συμμετείχε με την ομάδα της Βάρης «Α.Ο. Αναργυρούς» στο Πρωτάθλημα ΕΣΠΑΑΑ το 2022-23
Διεθνής καριέρα
Η Ευαγγελία Χρήστου έχει αγωνιστεί 13 φορές με την ελληνική εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών.
Συλλογικοί τίτλοι - Διακρίσεις
Πρωτάθλημα Ελλάδας
'''2 Πρωταθλήματα Α2 Εθνικής - Πρε Λιγκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ
Panini Group
Η Panini είναι ιταλική εταιρεία με έδρα στη Μόντενα της Ιταλίας, που πήρε το όνομά της από τους αδελφούς Πανίνι, οι οποίοι την ίδρυσαν το 1961. Η εταιρεία παράγει βιβλία, κόμικς, περιοδικά, αυτοκόλλητα, κάρτες συναλλαγών και άλλα είδη μέσω των συλλεκτικών ειδών και των θυγατρικών της εκδόσεων. Η Panini διανέμει τα δικά της προϊόντα και προϊόντα τρίτων παρόχων. Η Panini διατηρεί μια Διεύθυνση Αδειών για την αγορά και μεταπώληση αδειών και την παροχή πρακτορείων για άτομα και εφημερίδες που αναζητούν να αγοράσουν δικαιώματα και άδειες για κόμικ. Μέσω της Panini Digital, η εταιρεία χρησιμοποιεί λογισμικό που ενεργοποιείται με φωνή για να καταγράφει στατιστικά ποδοσφαίρου, τα οποία στη συνέχεια πωλούνται σε πράκτορες, ομάδες, μέσα ενημέρωσης και κατασκευαστές βιντεοπαιχνιδιών.
Τα New Media διαχειρίζονται τις διαδικτυακές εφαρμογές της Panini και παράγουν έσοδα μέσω πωλήσεων περιεχομένου και δεδομένων. Σχηματίζοντας μια συνεργασία με τη FIFA το 1970, η Panini δημοσίευσε το πρώτο της άλμπουμ με αυτοκόλλητα του Παγκοσμίου Κυπέλλου για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970. Από τότε, η συλλογή και η εμπορία αυτοκόλλητων και καρτών έχει γίνει μέρος της εμπειρίας του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ειδικά για τη νεότερη γενιά. Το 2017, ένα άλμπουμ με αυτοκόλλητα Panini για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 με την υπογραφή του Πελέ πουλήθηκε για ποσό ρεκόρ 10.450 £.
Μέχρι το 2015, η Panini παρήγαγε αυτοκόλλητα και κάρτες συναλλαγών για το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Μέχρι το 2019, η Panini είχε δικαιώματα άδειας σε διεθνείς διοργανώσεις ποδοσφαίρου όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο, το Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ και το Κόπα Αμέρικα, καθώς και για εγχώρια πρωταθλήματα συμπεριλαμβανομένων της αγγλικής Πρέμιερ Λιγκ (από τη σεζόν 2019–20), της ισπανικής Πριμέρα Ντιβισιόν, της ιταλικής Σέριε Α, και του Πρωταθλήματος Αργεντινής, μεταξύ άλλων.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|184x184εσ| Κάρτα με τον [[Πελέ από τη σειρά Mexico 70, την πρώτη συλλογή της Panini για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου]] Ο Μπενίτο και ο Τζουζέπε Πανίνι είχαν ένα γραφείο διανομής εφημερίδων στη Μόντενα της Ιταλίας το 1960, όταν βρήκαν μια συλλογή από αυτοκόλλητα τα οποία μια εταιρεία του Μιλάνου δεν μπόρεσε να πουλήσει. Τα αδέρφια αγόρασαν τη συλλογή και τα πούλησαν σε πακέτα των δύο για δέκα λιρέτες το καθένα. Πούλησαν τρία εκατομμύρια πακέτα. Έχοντας πετύχει με τα αυτοκόλλητα, ο Τζουζέπε ίδρυσε την Panini το 1961 για να κατασκευάζει και να πουλά τα δικά του αυτοκόλλητα. Ο Μπενίτο εντάχθηκε στην Panini την ίδια χρονιά. Η Panini πούλησε 15 εκατομμύρια πακέτα με ειδώλια το 1961. 29 εκατομμύρια μονάδες πουλήθηκαν τον επόμενο χρόνο και οι αδελφοί Φράνκο και Ουμμπέρτο Πανίνι προσχώρησαν στην εταιρεία το 1963. Ο Ουμμπέρτο πέθανε στις 29 Νοεμβρίου 2013, σε ηλικία 83 ετών. Η Panini ξεκίνησε να χορηγεί την Μοντένα Βόλευ τη σεζόν 1968–1989. Η εταιρεία έγινε γνωστή τη δεκαετία του 1960 για τις ποδοσφαιρικές συλλογές καρτών της, οι οποίες σύντομα έγιναν δημοφιλείς στα παιδιά. Τα σπάνια αυτοκόλλητα μπορούν να φτάσουν σε πολύ υψηλές τιμές στην αγορά των συλλεκτών. Επινοήθηκαν μερικά δημοφιλή παιχνίδια που χρησιμοποιούσαν αυτοκόλλητα ως τραπουλόχαρτα.
Το 1970, η Panini άρχισε να εκδίδει το L'Almanacco Illustrato del Calcio Italiano (Εικονογραφημένος οδηγός για το ιταλικό ποδόσφαιρο), αφού αγόρασε τα δικαιώματα από τον εκδοτικό οίκο Carcano. Η Panini δημοσίευσε επίσης τις πρώτες της κάρτες για το Παγκόσμιο Κύπελλο και το άλμπουμ με αυτοκόλλητα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 στο Μεξικό, επιπλέον της χρήσης πολυγλωσσικών λεζάντων και της πώλησης αυτοκόλλητων εκτός Ιταλίας για πρώτη φορά. Ξεκινώντας μια τρέλα για τη συλλογή και την εμπορία αυτοκόλλητων, τα αυτοκόλλητα της Panini είχαν άμεση επιτυχία, με την The Guardian να αναφέρει στο Ηνωμένο Βασίλειο «η παράδοση της ανταλλαγής διπλών αυτοκόλλητων [Παγκοσμίου Κυπέλλου] ήταν ένα εξάρτημα παιδικής χαράς κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980». Μια άλλη πρώτη για την Panini, στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ήταν η εισαγωγή συγκολλητικών αυτοκόλλητων σε αντίθεση με τη χρήση κόλλας. μικρογραφία|Κάρτα με τον [[Ντιέγκο Μαραντόνα που εκδόθηκε από την Panini για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986]] Το 1986, η Panini δημιούργησε ένα μουσείο αυτοκολλήτων, το οποίο δώρισε στην πόλη της Μόντενα το 1992. Η Panini αρχίζει να συγκεντρώνει κάθε ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο για το άλμπουμ με αυτοκόλλητα λίγους μήνες πριν ανακοινωθούν επίσημα από κάθε έθνος, πράγμα που σημαίνει ότι οι αιφνιδιαστικές κλήσεις συχνά δεν εμφανίζονται στο άλμπουμ τους. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα αυτού ήταν ο 17χρονος Βραζιλιάνος επιθετικός Ρονάλντο, ο οποίος κλήθηκε στην ομάδα της Βραζιλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994.
Τον Μάιο του 2006, η Panini συνεργάστηκε με την The Coca-Cola Company και την Tokenzone για την παραγωγή του πρώτου εικονικού άλμπουμ με αυτοκόλλητα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Το άλμπουμ ήταν ορατό σε τουλάχιστον 10 διαφορετικές γλώσσες, όπως πορτογαλικά, ολλανδικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ελληνικά, ιταλικά, ιαπωνικά, κορεάτικα και ισπανικά. Για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, 3 εκατομμύρια χρήστες του FIFA.com συμμετείχαν στον διαγωνισμό Panini Digital Sticker Album. Η Panini ανέπτυξε μια εφαρμογή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 όπου οι θαυμαστές μπορούσαν να συλλέξουν και να ανταλλάξουν εικονικά αυτοκόλλητα. Πέντε εκατομμύρια άνθρωποι συγκέντρωσαν ψηφιακά αυτοκόλλητα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018. αριστερά|μικρογραφία| Ανταλλαγή αυτοκόλλητων στη Βραζιλία για το άλμπουμ με αυτοκόλλητα του [[Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018|Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 της Panini]] Τα κλασικά αυτοκόλλητα ποδοσφαίρου σήμερα συμπληρώνονται από το συλλεκτικό παιχνίδι καρτών Adrenalyn XL, που παρουσιάστηκε το 2009. Το 2010 η Panini κυκλοφόρησε μια έκδοση για το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ του Adrenalyn XL, που περιείχε 350 κάρτες από 22 από τις ανταγωνιστικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένης της υπερασπίστριας του τίτλου, Μπαρτσελόνα. Ξεκινώντας το 2015, η Topps υπέγραψε συμφωνία για την παραγωγή αυτοκόλλητων, καρτών συναλλαγών και ψηφιακών συλλογών για τον διαγωνισμό. Η τέταρτη έκδοση του Panini FIFA 365 Adrenalyn XL κυκλοφόρησε για το 2019, με κορυφαίους συλλόγους, ομάδες και παίκτες.
Τον Ιανουάριο του 2009, η Panini απέκτησε την αποκλειστική άδεια για την παραγωγή καρτών συναλλαγών και αυτοκόλλητων του NBA με ισχύ από τη σεζόν 2009-10. Στις 13 Μαρτίου 2009, η Panini εξαγόρασε την αμερικανική εταιρεία κατασκευής καρτών Donruss Playoff LP. Με αυτή την κίνηση, η Panini κληρονόμησε τις άδειες NFL και NFLPA της Donruss.
Τον Μάρτιο του 2010, η Panini απέκτησε άδεια από το NHL και το NHLPA. Η σεζόν 2010-11 του χόκεϊ επί πάγου ήταν η πρώτη σε πέντε χρόνια με περισσότερες από μία εταιρείες, με την Upper Deck να παράγει της δικές τους κάρτες NHL. Τον Ιούλιο του 2010, η Panini απέκτησε άδεια για τη δημιουργία μιας επίσημης συλλογής αυτοκόλλητων για τους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο.
Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, η Panini παρήγαγε κατά μέσο όρο 8-10 εκατομμύρια πακέτα καρτών την ημέρα. Το 2018, η Panini υπέγραψε συμφωνία με την αγγλική Πρέμιερ Λιγκ για την παραγωγή καρτών με άδεια από τη σεζόν 2019–20.
Μερικές από τις κυκλοφορίες της Panini το 2019 περιελάμβαναν συλλογές των ταινιών Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη και Toy Story 4, και για το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών του 2019.
Φιλανθρωπία της οικογένειας Πανίνι
Ο Τζουζέπε Πανίνι, ο μεγαλύτερος αδερφός και ιδρυτής αυτής της επιχείρησης, και ο ίδιος συλλέκτης, χρηματοδότησε τη δημιουργία της Raccolte Fotografiche Modenesi (φωτογραφικές συλλογές της Μόντενα), ενός αρχείου με περισσότερες από 300.000 φωτογραφίες και παρόμοιο αριθμό καρτ ποστάλ, που περιγράφουν τη ζωή της πόλης και την εξέλιξη της φωτογραφικής τέχνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικός πολιτισμός Κατηγορία:Ιταλικά εμπορικά σήματα
Μπουτάρη Οινοποιητική Α.Ε.
Η εταιρεία Μπουτάρη Οινοποιητική Α.Ε. είναι ελληνική οινοποιητική επιχείρηση.
Αποτελεί μία ελληνική εταιρεία με εξαγωγική δράση σε περισσότερες από 40 χώρες και διεθνή προσανατολισμό, συμβάλλοντας στην εδραίωση του ελληνικού κρασιού και στο εξωτερικό.
Η γκάμα των προϊόντων της περιλαμβάνει περισσότερες από 40 ετικέτες, ενώ τα κρασιά της έχουν αποκομίσει πολλές διακρίσεις τα τελευταία έτη, σε μεγάλους και καθιερωμένους, διεθνείς διαγωνισμούς οίνου.
To 2005 το σήμα Μπουτάρη ήταν το μόνο που βραβεύτηκε με τον τίτλο Superbrand, ως το πιο αναγνωρίσιμο σήμα της Ελληνικής Οινοποιίας. Το 2007 απέσπασε τη διάκριση Διεθνές Οινοποιείο της Χρονιάς για 11η φορά από το εξειδικευμένο περιοδικό Wine & Spirits, μια διάκριση που ελάχιστα οινοποιεία στον κόσμο έχουν λάβει για 11 συναπτά έτη.
Οινοποιεία και Κτήματα
Τα έξι οινοποιεία στην Ελλάδα βρίσκονται σε σημαντικές οινοπαραγωγικές περιοχές της χώρας, στις ζώνες Ονομασία Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας (Ο.Π.Α.Π) - Νάουσσα, Γουμένισσα, Κρήτη, Σαντορίνη, Μαντινεία, όπως και στην Αττική. Το έβδομο οινοποιείο βρίσκεται στην οινοπαραγωγική ζώνη του Ρουσιγιόν στο Λανγκντόκ (Languedoc-Roussillon), κοντά στην πόλη Λιμού (Limoux) στη Νότια Γαλλία.left|thumb|Οινοποιείο Νάουσσας
Οινοποιείο Νάουσσας
Στη Νάουσσα της Μακεδονίας, στις ανατολικές παρυφές του Βερμίου, έχει την έδρα του ένα από τα οινοποιεία Μπουτάρη. Στην περιοχή καλλιεργείται η ποικιλία ξινόμαυρο, από την οποία παράγεται και ο Ο.Π.Α.Π. Νάουσσα. Τη δεκαετία του ’80 ξεκίνησε η καλλιέργεια ξενικών ποικιλιών Merlot, Σιρά, τα αποτελέσματα των οποίων ήταν θετικά και οδήγησαν στη δημιουργία μονοποικιλιακών κρασιών αλλά και σε αναμίξεις με Ξινόμαυρο.left|thumb|Οινοποιείο Γουμένισσας
Οινοποιείο Γουμένισσας
Το οινοποιείο Μπουτάρη Γουμένισσας βρίσκεται βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης, στην ορεινή Γουμένισσα. Ο ιδιόκτητος αμπελώνας Μπουτάρη, που σήμερα καλλιεργείται σύμφωνα με τις αρχές της βιολογικής καλλιέργειας, φυτεύτηκε το 1991. Σήμερα το κτήμα Φιλυριά αποτελεί πρότυπο αμπελώνα για τα δεδομένα της περιοχής και του ελλαδικού χώρου γενικότερα. Η συνολική έκταση του κτήματος είναι 66 στρέμματα, από τα οποία ο αμπελώνας καταλαμβάνει τα 55. Αποτελεί ένα από τα πιο πυκνοφυτεμένα αμπέλια της περιοχής με περισσότερα από 400 φυτά ανά στρέμμα, έχει δυτικό προσανατολισμό και υψόμετρο που φτάνει τα 187 μέτρα. Το μεγαλύτερο μέρος του είναι φυτεμένο με Ξινόμαυρo και Νεγκόσκα ενώ υπάρχουν και άλλες υπό πειραματισμό ποικιλίες όπως Σαρντονέ, Σιρά, Merlot και Cabernet Sauvignon.left|thumb|Οινοποιείο Πελοποννήσου right|100px|thumb
Οινοποιείο Πελοποννήσου
Το Οινοποιείο Μπουτάρη Πελοποννήσου, βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Μαντινείας. Η σχέση της Μαντινείας με την αμπελοκαλλιέργεια είναι το ίδιο παλιά με την ιστορία της, γεγονός που επιβεβαιώνεται από αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή και φυσικά από το κλήμα του Παυσανία, το παλαιότερο ίσως αμπελόκτημα στον κόσμο. Εκεί, το 1991, η εταιρία Μπουτάρη εδραίωσε και επέκτεινε την παρουσία της στην περιοχή, με την εξαγορά της ιστορικής Οινοποιίας Καμπά. Σε υψόμετρο 650 μέτρων βρίσκεται ο τοπικός αμπελώνας Μπουτάρη, εκτάσεως 700 στρεμμάτων. Τη μεγαλύτερη έκτασή του καλύπτει η γηγενής ποικιλία Μοσχοφίλερο. Επίσης καλλιεργούνται οι ποικιλίες Gewurztraminer, Σαρντονέ και κάποιες ακόμα υπό πειραματισμό ελληνικές και ξενικές.left|thumb|Οινοποιείο Σαντορίνης
Οινοποιείο Σαντορίνης
Το Οινοποιείο Μπουτάρη Σαντορίνης, δεσπόζει στο δρόμο για τον Φάρο, μετά το χωριό Ακρωτήρι. Οι συνθήκες μικροκλίματος που επικρατούν είναι ιδιαίτερες. Η τοποθεσία του κτήματος είναι νότια, στη «ζεστή» πλευρά του νησιού. Το υψόμετρο ξεκινά από τα 105 και φτάνει τα 140 μέτρα. Ο ιδιόκτητος αμπελώνας, με έκταση 60 περίπου στρεμμάτων, φυτεύτηκε για πρώτη φορά το 1992 και η φύτευσή του ολοκληρώθηκε δύο χρόνια αργότερα. Οι ποικιλίες που επιλέχτηκαν ήταν κυρίως οι ντόπιες λευκές, όπως το Ασύρτικο, το Αθήρι και το Αηδάνι, αλλά και κάποιες άλλες που καλλιεργούνται πειραματικά.left|thumb|Οινοποιείο Κρήτης
Οινοποιείο Κρήτης
Το Οινοποιείο Μπουτάρη Κρήτης βρίσκεται κοντά στο χωριό Σκαλάνι, στο δρόμο για τη Μυρτιά. Εκεί στο κτήμα που πήρε το όνομά του από έναν παραδοσιακό θρύλο, το Φανταξομέτοχο (Μετόχι των Φαντασμάτων), βρίσκεται ο νοτιότερος ιδιόκτητος αμπελώνας Μπουτάρη. Σε υψόμετρο που ξεκινά από 170 μέτρα και φτάνει στα 215 μέτρα, σε έκταση 70 στρεμμάτων, ο αμπελώνας φιλοξενεί ελληνικές και ξενικές ποικιλίες, των οποίων η φύτευση ξεκίνησε το 1990. Η ποικιλιακή του σύνθεση περιλαμβάνει τις ερυθρές ποικιλίες Κοτσιφάλι, Μαντηλάρι, Σιρά και μεταξύ άλλων τις λευκές ποικιλίες Σαρντονέ, Malvasia Aromatica, Μοσχάτο Σπίνας. Ο αμπελώνας καλλιεργείται με βάση τους κανονισμούς της βιολογικής γεωργίας.left|thumb|Κτήμα Ρωξάνης Μάτσα
Κτήμα Ρωξάνης Μάτσα
Το Κτήμα Μάτσα, στην Αττική, βρίσκεται στην Κάντζα, μια περιοχή η οποία  ήταν γνωστή από παλιά για την καλή ποιότητα των σταφυλιών της. Εδώ υπάρχει ένας ιστορικός αμπελώνας 122 στρεμμάτων που καλλιεργείται από τα τέλη του 19ου αιώνα. Ένα κύριο χαρακτηριστικό του οικοσυστήματος είναι το περίφημο αττικό κλίμα, το οποίο είναι ιδανικό για την αμπελοκαλλιέργεια. Στα χρόνια που ακολούθησαν και στα πλαίσια της ανανέωσης του αμπελώνα που ήταν αρχικά φυτεμένος κυρίως με Σαββατιανό, η Μαλαγουζιά επεκτείνεται, ενώ παράλληλα αναδεικνύονται και άλλες ενδιαφέρουσες ποικιλίες που εγκλιματίζονται άριστα. Ενώ όλα τα κτήματα που κυκλοφορούν σήμερα βασίζονται σε νέους αμπελώνες, το κτήμα Μάτσα είναι το μοναδικό που έχει παλιό αμπέλι άνω των 30 ετών (vieilles vignes). Το κτήμα καλλιεργείται σύμφωνα με τις αρχές της βιολογικής γεωργίας.left|thumb|Οινοποιείο Mayrac
Οινοποιείο Mayrac
Το Domaine de Mayrac αποτελεί το έβδομο οινοποιείο της εταιρίας Μπουτάρη και βρίσκεται σε μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οινοπαραγωγές περιοχές της Νότιας Γαλλίας, στην ευρύτερη ζώνη του Languedoc-Roussillon και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή παραγωγής οίνων Ονομασίας Προέλευσης Limoux. Το Domaine de Mayrac έχει συνολική έκταση 680 στρεμμάτων, από τα οποία τα 280 καλύπτει ο αμπελώνας σε παραγωγή, τα 310 τελούν υπό φύτευση (2005 - 2009), και τα υπόλοιπα είναι, προς το παρόν, δασική έκταση. Ο αμπελώνας καλλιεργείται με βάση τους κανονισμούς της βιολογικής γεωργίας. Οι βασικές ποικιλίες που καλλιεργούνται στον αμπελώνα είναι οι λευκές Σαρντονέ, Chenin Blanc και Mauzac και οι ερυθρές Cabernet Franc, Σιρά, Μερλό, Καμπερνέ Σοβινιόν, Arinarnoa και Πινό Νουάρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις τροφίμων Κατηγορία:Ελληνικά οινοποιεία
Επαρχία του Μπάρι
Η επαρχία του Μπάρι (ιταλικά: Provincia di Bari) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Απουλίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 5.139 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 1.209.368 κατοίκους (2006). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη του Μπάρι (Bari). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 41 δήμους.
Συνορεύει δυτικά με την Μπαζιλικάτα (επαρχίες των Μάτερα και Ποτέντσα), βόρεια με την επαρχία της Φότζια (από το 2008 με τη νέα επαρχία των Μπαρλέττα-Άντρια-Τράνι), νότια με τις επαρχίες του Τάραντα και του Μπρίντιζι. Τέλος, ανατολικά βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα.
Το 2004 εφτά δήμοι της επαρχίας, με πληθυσμό που υπερβαίνει τους 340.000 κατοίκους, πέρασαν στην νεοϊδρυθείσα επαρχία των Μπαρλέττα-Άντρια-Τράνι. Αυτές οι περιοχές, ωστόσο, ανήκουν ακόμα πολιτικά στην επαρχία του Μπάρι, ως την πλήρη λειτουργία της νέας επαρχίας, που προβλέπεται το 2008.
Γεωγραφία
left|thumb|250px|Οι τρούλοι του Αλμπερομπέλο. Η επαρχία του Μπάρι βρίσκεται στο κέντρο της Απουλίας. Η περιοχή είναι κατά βάση πεδινή με εξαίρεση το δυτικό κομμάτι της που είναι ήπια λοφώδες. Στο σημείο αυτό υπάρχει και το «Εθνικό Πάρκο της Άνω Μούρτζια».
Τα ποτάμια είναι ελάχιστα ενώ δεν υπάρχει καμία λίμνη. Νερό ωστόσο υπάρχει στο υπέδαφος που προκύπτει από την υπάρξη υπόγειων ποταμών που σχηματίζουν σπήλαια. Η ύπαρξη υπόγειων υδάτων δημιουργεί επίσης πολυάριθμα αρτεσιανά πηγάδια που ικανοποιούν, έστω και μερικώς, την επιφανειακή έλλειψη νερού για ύδρευση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπαρι
Εκδρομή (ταινία)
Η Εκδρομή είναι ασπρόμαυρη ελληνική δραματική-αισθηματική ταινία, σε σκηνοθεσία του Τάκη Κανελλόπουλου και σενάριο του Γιώργου Κιτσόπουλου, παραγωγής του 1966.
Πλοκή
Το 1941 και ενώ μαίνεται ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Ειρήνη επιλέγει να μείνει σε μια κωμόπολη των συνόρων, πολύ κοντά στη γραμμή του μετώπου, για να βρίσκεται δίπλα στον άντρα της, Κώστα, που είναι υπολοχαγός. Παράλληλα έχει σχέσεις με έναν λοχία του συζύγου της, τον Στράτο.
Όταν ο Κώστας τραυματίζεται και μπαίνει στο νοσοκομείο για τέσσερις μέρες, ο Στράτος της λέει ότι ο άντρας της σκοτώθηκε και της ζητά να φύγουν μαζί, μακριά από τον πόλεμο. Ο Κώστας αναρρώνει και την καλεί να συναντηθούν στο νοσοκομείο. Εκείνη συνειδητοποιεί πως ένιωθε τη σχέση τους ελλειπή εξαρχής και πως έχει δυνατότερα συναισθήματα για τον Στράτο. Έτσι, αποφασίζει να φύγει μαζί του για μια "εκδρομή" περνώντας τα σύνορα, πιστεύοντας στην εξέλιξη της γνωριμίας τους και στη δύναμη της αγάπης τους και ενώ εκείνος έχει λιποτακτήσει.
Τους κυνηγά στρατιωτικό απόσπασμα, με εντολή ο Στράτος να εκτελεστεί, αν δεν παραδοθεί. Το απόσπασμα, τους βρίσκει λίγο πριν περάσουν τα σύνορα, τους περικυκλώνει, και ο Στράτος αγκαλιάζοντας και φιλώντας την Ειρήνη, την πυροβολεί.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1966-1967. Κόβοντας 9.227 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 114η θέση ανάμεσα σε 117 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Η ιταλική εφημερίδα «Αβάντι» έγραψε για την ταινία: Ο Κανελλόπουλος με την Εκδρομή, κερδίζει επάξια μια σημαντική θέση ανάμεσα στους πιο μοντέρνους σκηνοθέτες της γενιάς του.
Ο Αντώνης Μποσκοΐτης γράφει: Η  Εκδρομή  είναι από τις πλέον αγαπημένες ταινίες στη φειδωλή φιλμογραφία του πρόωρα χαμένου Κανελλόπουλου (1933 - 1990). Ένα κράμα από ασπρόμαυρη ρομαντική μελαγχολία, θανατολάγνα ερωτική έλξη και ένα πλανάρισμα δομημένο με τις αρχές των μεγαλύτερων ποιητών του σινεμά παγκοσμίως. Με μία υποκειμενική εκτίμηση, εάν ο Βισκόντι - λόγου χάριν - έφτιαχνε ταινία το ίδιο θέμα, οι ήρωες του θα φορούσαν πομπώδεις στολές της εποχής και θα κινούνταν σε εξίσου πομπώδη ντεκόρ. Ο Κανελλόπουλος ως γνήσιος Έλληνας, λάτρης της θάλασσας και του φωτός, μηδένισε το κοντέρ του φιλμικού χρόνου: Φόρεσε μέχρι και μαγιό στο παράνομο ζευγάρι, τόνισε το απέραντο πάθος τους και έκανε το θεατή να ξεχάσει πως λίγο πιο μακριά τους μαίνεται ένας φοβερός πόλεμος.
Η Παπαγιάννη ήταν χάρμα οφθαλμών στην "Εκδρομή". Μετά τα συντηρητικά ταγεράκια της ΦΙΝΟΣ ή τα ρούχα που υπαινίσσονταν το φινετσάτο σεξ-απίλ της, στα χέρια του Κανελλόπουλου έγινε ο απόλυτος συνδυασμός του κοριτσιού της διπλανής πόρτας με την πιο τολμηρή, ηθικά και κοινωνικά, γυναίκα της εποχής της. Το 1966, η Εκδρομή τιμήθηκε στο 7ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με το βραβείο φωτογραφίας και λαμβάνοντας τιμητική διάκριση σκηνοθεσίας. Η Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου Αθηνών στην ταινία βραβείο για τη μουσική του Νικου Μαμαγκάκη και α' γυναικείου ρόλου στη Λίλη Παπαγιάννη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εκδρομη Κατηγορία:Ταινίες του 1966 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Μητροπολιτική Αστυνομική Υπηρεσία
Η Μητροπολιτική Αστυνομία (αγγλικά: Metropolitan Police Service, MPS, γνωστή ανεπίσημα ως the Met) είναι περιφερειακή αστυνομική δύναμη, υπεύθυνη για την επιβολή του νόμου στην ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου, με εξαίρεση το Σίτι του Λονδίνου (Square Mile), στο οποίο έχει δικαιοδοσία η Αστυνομία του Σίτι του Λονδίνου. Η Μητροπολιτική Αστυνομία έχει επίσης σημαντικές εθνικές αρμοδιότητες, όπως ο συντονισμός και η καθοδήγηση σε θέματα καταπολέμησης της τρομοκρατίας και η προστασία της βρετανικής βασιλικής οικογένειας και των ανώτερων στελεχών της κυβέρνησης της Αυτής Μεγαλειότητας.
Από τον Οκτώβριο του 2011, στη Μητροπολιτική Αστυνομία απασχολούνται 48.661 υπάλληλοι. Σε αυτούς περιελάμβανονται 31.478 αστυνομικοί, 13.350 ως πολιτικό προσωπικό και 3.831 μη ορκισμένοι αστυνομικοί για την υποστήριξη της κοινότητας. Ο αριθμός αυτός δεν περιλαμβάνει τους 5.479 Ειδικούς Χωροφύλακες, οι οποίοι εργάζονται με καθεστώς μερικής απασχόλησης (τουλάχιστον 16 ώρες το μήνα) και οι οποίοι έχουν τις ίδιες εξουσίες και όμοια στολή με τους συναδέλφους τους. Το γεγονός αυτό καθιστά την Μητροπολιτική Αστυνομία τη μεγαλύτερη αστυνομική δύναμη στο Ηνωμένο Βασίλειο από ένα σημαντικό περιθώριο, και μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο.
Ο Επίτροπος της Μητροπολιτικής Αστυνομίας, κοινώς γνωστός ως Αρχηγός, είναι ο επικεφαλής της υπηρεσίας, υπεύθυνος και υπόλογος στο Γραφείο του Δημάρχου για την Αστυνόμευση και την Εγκληματικότητα. Τη θέση του Επιτρόπου κατείχαν αρχικά από κοινού οι Σερ Τσαρλς Ρόουαν και Σερ Ρίτσαρντ Μέιν.
Υπάρχει ένας αριθμός άτυπων ονομασιών και συντομογραφιών για τη Μητροπολιτική Αστυνομία, η πιο συνηθισμένη είναι the Met. Στην καθομιλουμένη του Λονδίνου (Cockney slang), μερικές φορές αναφέρεται ως Old Bill. Στο καταστατικό της αναφέρεται με πεζά ως «μητροπολιτική αστυνομική δύναμη» (metropolitan police force) ή «μητροπολιτική αστυνομία» (metropolitan police), χωρίς το «υπηρεσία». Η Μητροπολιτική Αστυνομία αναφέρεται επίσης με τη μετωνυμία Σκότλαντ Γιαρντ (Scotland Yard), λόγω της θέσης της αρχικής έδρας της σε ένα δρόμο που ονομάζεται Great Scotland Yard στο Γουάιτχαλ. Σημερινή έδρα της Μητροπολιτικής Αστυνομίας είναι η Νέα Σκότλαντ Γιάρντ (New Scotland Yard), στη Βικτώρια.
Μ.Γ.Σ. Ορέστης Ορεστιάδας
Ο Μουσικός Γυμναστικός Σύλλογος Ορέστης Ορεστιάδας είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Ορεστιάδας του Νομού Έβρου. Ιδρύθηκε το 1927, διαθέτει ποδοσφαιρικό τμήμα και είναι από τα πιο ιστορικά σωματεία της ΕΠΣ Έβρου. Στην αρχή της ύπαρξής του διέθετε και μουσικό τμήμα.
Τα χρώματά του είναι γαλάζιο και λευκό, και έχει ως έδρα το Δημοτικό Στάδιο Ορεστιάδας. Από το 2009 έως το 2023 αγωνιζόταν στην Α' κατηγορία της ΕΠΣ Έβρου
Ιστορία
Ο Ορέστης Ορεστιάδας ιδρύθηκε το 1927 με τη συνένωση δυο τοπικών ομάδων, των "Άτλας" και "Ερμής". Από την ΕΠΟ αναγνωρίστηκε τον Ιούνιο του 1955 ,έλαβε αριθμό μητρώου το 527 και εντάχθηκε στην ΕΠΣ Έβρου-Ροδόπης που μόλις είχε επίσης αναγνωριστεί. Η καινούρια ένωση διαλύθηκε τρεις μήνες μετά και επανιδρύθηκε η ΕΠΣ Θράκης, στη δύναμη της οποίας ανήκε και ο Ορέστης μέχρι το 1969, χρονιά που ιδρύθηκε η Ε.Π.Σ. Έβρου, της οποίας αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά σωματεία.
Η πρώτη εμφάνιση στα εθνικά πρωταθλήματα έγινε το 1966, που κέρδισε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Θράκης και συμμετείχε στη Γ΄ Εθνική όπου για 1 βαθμό έχχασε την πρώτη θέση και την άνοδο στη Β΄ Εθνική (τερμάτισε τελικά 4ος). Την επόμενη χρονιά η Γ΄ Εθνική καταργήθηκε κι ο Ορέστης απο το 1968 ως το 1971, πρωταγωνιστώντας στα τοπικά πρωταθλήματα, συμμετείχε στα ειδικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα για την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Το κατάφερε σε 2 περιπτώσεις και τις περιόδους 1969-70 και 1971-72 έκανε τις πρώτες του και μοναδικές μέχρι σήμερα, εμφανίσεις του στη 2η κατηγορία. Αξιοσημείωτο είναι πως στις 9 Ιουνίου του 1972 μετέβη στην Αδριανούπολη και έδωσε διεθνή φιλικό αγώνα με την Τουρκική τοπική ομάδα Εντιρνέσπορ Κουλουμπού της οποίας επικράτησε με 0-1.
Την υπόλοιπη δεκαετία του 70 ο Ορέστης αγωνίστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα μέχρι και την περίοδο 1978-79 που κατέκτησε Πρωτάθλημα και Κύπελλο της Ε.Π.Σ. Έβρου και επανήλθε στις εθνικές κατηγορίες το 1979-80 (Γ΄ Εθνική, ή Εθνική Ερασιτεχνική όπως ονομαζόταν τότε). Το 1993-94 ,έπειτα απο 6 συνεχόμενες περιόδους στη Δ΄ Εθνική, κατέκτησε το πρωτάθλημα στον όμιλό του και την άνοδο στη Γ' Εθνική όπου παρέμεινε για 4 περιόδους. Το 1998 υποβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική και το 2000 επέστρεψε στα τοπικά πρωταθλήματα μετά από 12 χρόνια.
Με τη νέα χιλιετία ο Ορέστης συνέχισε να πρωταγωνιστεί στο πρωτάθλημα του Έβρου κερδίζοντας σε αρκετές περιπτώσεις τη συμμετοχή στη Δ΄ Εθνική με τελευταία εμφάνιση την περίοδο 2008-09. Τις αγωνιστικές περιόδους 2012-13 και 2018-19 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας της ΕΠΣ Έβρου. Το 2013 δεν κατάφερε να προβιβαστεί μέσω του ειδικού πρωταθλήματος, ενώ το 2019 η διοίκηση του συλλόγου επέλεξε να μη δηλώσει συμμετοχή στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική παραμένοντας και στις δυο περιπτώσεις στο τοπικό πρωτάθλημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Έβρου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1927 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1927
Μήνη (ιχθυολογία)
thumb|200px|Μήνη
Σημαντικότερο είδος αυτών των ιχθύων είναι η Μήνη η κηλιδωτή (Mene maculata) που απαντάται και περισσότερο (στον Ινδικό ωκεανό).
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2012-13
Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών 2012–13 ήταν το τελευταίο της κατηγορίας,ξεκίνησε το διήμερο 20-21 Οκτωβρίου με τους αγώνες της πρώτης αγωνιστικής. Το πρωτάθλημα είχε αρχικά σχεδιαστεί να διεξαχθεί με τη συμμετοχή 96 ομάδων, χωρισμένων σε έξι ομίλους. Για τον λόγο αυτό δεν προβιβάστηκαν όλοι οι πρωταθλητές των Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων, άλλα πραγματοποιήθηκαν τον Μάιο αγώνες μπαράζ με την μορφή του ειδικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος. Τον Αύγουστο όμως η ΕΠΟ με νέα απόφαση, ακύρωσε τη διαδικασία των μπαράζ αποφασίζοντας την άνοδο όλων των πρωταθλητών και τη διεξαγωγή του νέου πρωταθλήματος με 124 ομάδες, χωρισμένες σε 10 ομίλους. Τελικά το πρωτάθλημα ξεκίνησε με 107 ομάδες, αφού 16 παραιτήθηκαν και ο Α.Ο. Καβάλα με απόφαση της ΕΠΟ συνέχισε στο πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ. Οι ομάδες που παραιτήθηκαν ήταν οι: Κτηνοτροφικός Αστέρας Καλληράχης, Ενωση Άνθειας/Αρίστεινου, Θύελλα Αμπελοκήπων, Π.Α.Ο. Κρύας, Α.Ο. Διλινάτα, Μολαϊκός, Αστέρας Μαγικού, Άρης Αμφιάλης, Μ. Αλέξανδρος Ν. Μυλοτόπου, Ά.Ε. Βαθύλλου-Πανσαμιακού, Ελλάς Ανω Καλλινίκης, Αετός Σκύδρας, Π.Ο. Νέας Καλλικράτειας, Αετός Βαρβάρας, Ατρόμητος Αγ. Γεωργίου Χίου και Όλυμπος Αγιάσου. Επίσης δεν έγινε δεκτό το αίτημα του Μακεδονικού να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής.
Προβιβασμοί
Οι ομάδες που προβιβάστηκαν στο νέο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας της περιόδου 2013-14 είναι οι εξής:
Υποβιβασμοί
Οι ομάδες που υποβιβάστηκαν στα τοπικά πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. της περιόδου 2013-14 είναι οι εξής:
1ος όμιλος
Στον πρώτο όμιλο συμμετείχαν 10 ομάδες. Αυτές είναι οι Ολυμπιακός Ροδόπολης, Γ.Σ. Προσοτσάνη, Έβρος Σουφλίου, Μέγας Αλέξανδρος Νέας Ζίχνης, Π.Α.Ο. Κοσμίου, Ορφέας Ελευθερούπολης, Βυζάντιο Κοκκινοχώματος, Άρης Ακροπόταμου, Δόξα Πετρούσας και Οδυσσέας Αναγέννησης.
Βαθμολογία:
2ος όμιλος
Στον πρώτο όμιλο συμμετέίχαν 10 ομάδες. Αυτές είναι οι Διγενής Λακκώματος, Κιλκισιακός, Δόξα Χέρσου, Ηρακλής Αμπελοκήπων, Εθνικός Νέου Αγιονερίου, Καμπανιακός, Εθνικός Νέων Μαλγάρων, Αγροτικός Αστέρας, Π.Α.Ο. Κρηστώνης και Αχιλλέας Τριανδρίας.
Οι νομοί από τους οποίους προέρχονταν είναι: Κιλκίς, Πέλλα, Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική.
Βαθμολογία:
3ος όμιλος
Στον τρίτο όμιλο συμμετείχαν 11 ομάδες. Αυτές είναι οι Π.Α.Σ. Γρεβενά Αεράτα, Παναργειακός Αργους Ορεστικού, Πυρσός Γρεβενών, Α.Σ. Λευκαδίων, Φ.Α.Σ. Νάουσα, Κάστωρ, Ένωση Αποστόλου Παύλου, Φ.Σ. Κοζάνη, Αχιλλέας Νεοκαισάρειας, Α.Ε. Αλεξάνδρειας και Μακεδονικός Κοζάνης.
Οι νομοί από τους οποίους προέρχονταν είναι: Ημαθία, Πιερία, Φλώρινα, Καστοριά, Κοζάνη, Γρεβενά.
Βαθμολογία:
4ος όμιλος
Στον τέταρτο όμιλο συμμετείχαν 11 ομάδες. Αυτές είναι οι Π.Ο. Ελασσόνας, Π.Α.Σ. Λαμία 1964, Δωτιέας Αγιάς, Αίολος Καρπενησίου, Α.Σ. Πυργετός, Α.Ε. Λεονταρίου, Α.Ο. Καρδίτσας, Ρήγας Φεραίος Βελεστίνου, Αχιλλέας Δομοκού, Αμπελωνιακός και Ανδρούτσος Γραβιάς
Οι νομοί από τους οποίους προέρχονται είναι: Λάρισα, Καρδίτσα, Μαγνησία, Φθιώτιδα, Ευρυτανία, Φωκίδα.
Βαθμολογία:
5ος όμιλος
Στον πέμπτο όμιλο συμμετείχαν 11 ομάδες. Αυτές είναι οι Οδυσσέας Νυδριού, Α.Σ. Τρίκαλα 2011, Αετός Διασέλλου, Εθνικός Φιλιππιάδας, Κεραυνός Θεσπρωτικού, Όλυμπος Κέρκυρας, Αναγέννηση Περιβολίου, Α.Ε. Μεσολογγίου, Μετέωρα Καλαμπάκας, Α.Ο. Φιλοθέης Αρτας και Άρης Αιτωλικού.
Οι νομοί από τους οποίους προέρχονταν είναι: Τρίκαλα, Ιωάννινα, Θεσπρωτία, Πρέβεζα, Άρτα, Αιτωλοακαρνανία, Κέρκυρα, Λευκάδα.
Βαθμολογία:
6ος όμιλος
Στον έκτο όμιλο συμμετέχουν 10 ομάδες. Αυτές είναι οι Π.Φ.Ο. Πανόπουλου, Εθνικός Μελιγαλά, Ατρόμητος Λάππα, Δόξα Νέας Μανωλάδας, Πάμισος Μεσσήνης, Εθνικός Σαγέικων, Αχαϊκή, Διαγόρας Βραχνέικων, Εράνη Φιλιατρών και Παναρκαδικός.
Βαθμολογία:
7ος όμιλος
Στον έβδομο όμιλο συμμετείχαν 11 ομάδες. Αυτές είναι οι Πέλοπας Κιάτου, Παναργειακός, Α.Ο. Λουκισίων, Α.Ε. Ερμιονίδας, Πορτοχελιακός, Α.Ο. Χαλκίδα, Παρνασσός Αράχωβας, Πανελευσινιακός, Πανναυπλιακός, Ευβοϊκός Αγίου Νικολάου και Μανδραϊκός.
Οι νομοί από τους οποίους προέρχονταν είναι: Αργολίδα, Κορινθία, Εύβοια, Βοιωτία, Δυτική Αττική.
Βαθμολογία:
8ος όμιλος
Στον έβδομο όμιλο συμμετείχαν 11 ομάδες. Αυτές είναι οι Ηλυσιακός, Α.Ο. Περιστερίου, Α.Ο. Νέας Ιωνίας, Άγιαξ Ταύρου, Ιάσων Νέων Λιοσίων, Αιολικός Μυτιλήνης, Α.Ε. Κηφισιάς, Π.Α.Ο. Ρουφ, Α.Ο. Αιγάλεω, Α.Ο. Πεύκης και Α.Ο. Τράχωνες Αλίμου
Βαθμολογία:
9ος όμιλος
Στον ένατο όμιλο συμμετείχαν 12 ομάδες. Αυτές είναι οι Ατρόμητος Πειραιά, Διαγόρας Ρόδου, Ολυμπιακός Λαυρίου, Πανναξιακός, Ιωνικός Νικαίας, Α.Ο. Δικαίου Κω, Τριγλία Ραφήνας, Περαμαϊκός, Α.Π.Ο. Κερατσίνι, Α.Σ. Άνω Μερά Μυκόνου, Αστέρας Βάρης και Α.Π.Ο. Νικολακάκης.
Βαθμολογία:
10ος όμιλος
Στον δέκατο όμιλο συμμετείχαν 10 ομάδες. Αυτές είναι οι Ερμής Ζωνιανών, Α.Ε. Κατσαμπά, Πατούχας Βιάννου, Κισσαμικός, Γιούχτας Αρχανών, Αναγέννηση Ιεράπετρας, Ο.Φ. Ιεράπετρας, Π.Ο. Ατσαλένιου, Ηρόδοτος Νέας Αλικαρνασσού και Π.Α.Ο. Κρουσώνα.
Οι νομοί από τους οποίους προέρχονταν είναι: Χανιά, Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Λασίθι.
Βαθμολογία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013
Λας
H Λας ήταν διάσημη αρχαία πόλη της Λακεδαιμονίας στην μεσαία χερσόνησο της Πελοποννήσου που ονομάζουμε σήμερα Μάνη, στις δυτικές ακτές του Λακωνικού κόλπου. Ήταν η μοναδική πόλη η οποία όπως γράφει ο Περίπλους του Ψευδοσκύλακα βρισκόταν ανάμεσα στο Ταίναρο και το Γύθειο κοντά στο σημερινό Άνω Βαθύ Λακωνίας, όπου το σημερινό Χοσιάρι αποτελούσε το λιμάνι της πόλης. (*) Ο Όμηρος την αποκαλεί "Λάαν", στους Θουκυδίδη, Παυσανία αναφέρεται ως "ο Λας" και στους Στράβωνα και Στέφανο τον Βυζάντιο ως "η Λα". Ο Περίπλους αναφέρει ότι η Λας είχε λιμάνη αλλά ο Παυσανίας την καταγράφει σε απόσταση 10 Στάδια από την θάλασσα και 40 Στάδια νότια από το Γύθειο. Στην κορυφή του όρους Ασία ή Ασέα, απόληξη παραφυάδας του Ταϋγέτου που σήμερα ονομάζεται λόφος του Πασσαβά βρισκόταν η αρχαία πόλη Λας. Την εποχή του Παυσανία ενώ εκεί παρέμεινε η ακρόπολη της πόλης, η νέα πόλη επανιδρύθηκε ανάμεσα σε τρεις μικρούς λόφους της ίδιας περιοχής. Ο Όμηρος την περιλαμβάνει στον Κατάλογο των πόλεων των πλοίων της Ιλιάδας, σύμφωνα με την παράδοση την κατέστρεψαν οι Διόσκουροι.
Η Λάας στον Όμηρο
Η Λάας ήταν η αξιολογότερη από όλες τις προϊστορικές πόλεις της Λακωνίας. Η σημασία και η αίγλη της πόλης ήταν ισότιμες με όλες τις υπόλοιπες της Λακεδαίμονος που αναφέρονται στην Ιλιάδα από τον Όμηρο. Στην συγκεκριμένη δε περιοχή είναι η κυρίαρχη πόλη μαζί με το Οίτυλο. Οἳ δ᾽ εἶχον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν, Φᾶρίν τε Σπάρτην τε πολυτρήρωνά τε Μέσσην, Βρυσειάς τ᾽ ἐνέμοντο καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινάς, οἵ τ᾽ ἄρ᾽ Ἀμύκλας εἶχον Ἕλος τ᾽ ἔφαλον πτολίεθρον, οἵ τε 'Λάαν' εἶχον ἠδ᾽ Οἴτυλον ἀμφενέμοντο, ΙΛΙΑΔΟΣ -  ΡΑΨΩΔΙΑ  Β΄(στίχοι  : 581-585)
Ο Λας στον Παυσανία
Μετά από το Γύθειο, ο περιηγητής Παυσανίας (Λακωνικά ΧΙV.6-11, & XXV.1-10), φτάνει στον Λάα, τον οποίο ορίζει σαφώς «Τά δε εν δεξιά Γυθείου Λας εστί», παρατηρώντας από ξηρά. Η απόσταση της από το Γύθειο που αναφέρει, 40 στάδια (1 στάδιο=185 μέτρα), ταυτίζεται σε ευθεία με τη σημερινή θέση που έχει αποδοθεί για την ακρόπολη. Την εποχή εκείνη φαίνεται πως ο Λας κάλυπτε την ευρύτερη περιοχή, όπου σήμερα υπάρχουν τα χωριά Καρβελάς, Σκαμνάκι, Χωσιάριον και Αγερανός, με κέντρο την ακρόπολη όπου το Κάστρο του Πασσαβά. (που κτίσθηκε αργότερα), ενώ από την πλευρά της θάλασσας έφτανε μέχρι τους όρμους Βαθύ (παραλία Μαυροβουνίου) και Κάτω Βαθύ.
Τοποθεσία
Στην κορυφή του όρους Ασία ή Ασέα, απόληξη παραφυάδας του Ταϋγέτου που σήμερα ονομάζεται λόφος του Πασσαβά βρισκόταν η αρχαία πόλη Λας. Αργότερα ενώ εκεί παρέμεινε η ακρόπολη της πόλης, αυτή επανιδρύθηκε ανάμεσα σε τρεις μικρούς λόφους της ίδιας περιοχής. Κατά την φραγκοκρατία το 1254 στο σημείο της ακρόπολης κτίσθηκε το κάστρο του Πασσαβά γύρω από το οποίο ιδρύθηκε η ομώνυμη Βαρωνία που αποτελούσε και τη μοναδική από ξηράς είσοδο στην Μάνη, ενώ το όνομα Πασσαβά δόθηκε και στη μία εκ των τεσσάρων επαρχιών που χωρίσθηκε τότε η Μάνη. Ο Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ που επισκέφτηκε την περιοχή τον 19ο αιώνα παρατήρησε στο νοτιότερο τμήμα του ανατολικού τείχους ένα κομμάτι Ελληνιστικού τείχους με μήκος 38 μέτρα, το ύψος του ήταν στα 2/3 του σύγχρονου κάστρου. Δημιουργήθηκε από μεγάλους πολυγωνικούς πέτρινους λίθος που έφταναν ακόμα και τα 1.2 μέτρα. Η πηγή "Γαλακώ" τροφοδοτείται από το ρεύμα "Τουρκόβρυσα" που βρίσκεται ανάμεσα στον λόφο του Πασσαβά και στο σημερινό χωριό Καρβελάς 2.5 χιλιόμετρα δυτικά του Πασσαβά.
Προϊστορία
Στη δωρική γλώσσα "λάας" σημαίνει λίθος. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, την πόλη ίδρυσαν άνθρωποι που δημιουργήθηκαν από τους λίθους που έριχναν ο Δευκαλίων και η Πύρρα μετά τον ομώνυμο κατακλυσμό. Πλησίον της πόλης, στο Αεράεινον (σημερινό χωριό Αγερανός), αναφέρεται από τον Παυσανία ότι υπήρχε ο τάφος του ιδρυτή της πόλης. Σύμφωνα με τον μύθο, ο ήρωας Λας δολοφονήθηκε από τον Αχιλλέα όταν είχε κατέβει στη Λακωνία ως μνηστήρας της Ωραίας Ελένης. Στην ανάμειξη αυτή ηρώων και μύθων σαφώς καταδεικνύεται η κάθοδος των Δωριέων στη περιοχή όπου ο Αχιλλέας ως μυθικός βασιλεύς της Φθιώτιδας φθάνει στη Λακωνία στην οποία και απαντώνται πολλά ιερά προς τιμή του καθώς και της Θέτιδας και του Νηρέα, ιδιαίτερα δε στους ρωμαϊκούς χρόνους. Ο Παυσανίας αφιερώνει αρκετά στην περιγραφή τής πόλης (ναούς, ιερά) και της περιοχής (ποτάμια, πηγές). Κατά τη γεωμετρική εποχή η αρχική πόλη Λας φαίνεται να εγκαταλείφθηκε και να επανιδρύθηκε σε τοποθεσία μεταξύ των βουνών Ασία (Πασσαβάς), Ίλιον (Μαστρολέου) και Κνακάδιον (Ταρμπολιάς). Δεν μπορούμε παρά να συνδέσουμε και την επίσης αρχαία και γειτονική με τον Λας πόλη Ασίνη. Η σημερινή περιοχή Καμμάρες αποτελούσε ανέκαθεν αναπόσπαστο μέρος της πόλης Λας, που έφτανε μέχρι το ιερό του Διός στις εκβολές του ποταμού Σκύρα. Κεντρικό σημείο αποτελούσε το Αεράινον (Αγερανός), επειδή σε αυτό υπήρχε ο τάφος του οικιστή της πόλης, με το ομώνυμο όνομα Λας. Στην ευρύτερη γεωγραφική επικράτεια του Λα ανήκε όλη η παραθαλάσσια περιοχή από το χωριό Μαυροβούνιο μέχρι και το Σκουτάρι]]. Σε κάποια κείμενα την βρίσκουμε να ονομάζεται Αμάθεια.
Στην ακρόπολη του Λα υπήρχε ιερό αφιερωμένο στην Αθηνά Σώτηρα. Κατά τον Παυσανία, το ιερό της Αθηνάς Ασίας ίδρυσαν οι Διόσκουροι, Κάστωρ και Πολυδεύκης, όταν επέστρεψαν από την Αργοναυτική εκστρατεία, ενώ ονομάζονται και "Λαπέρσες" σύμφωνα με αναφορά τού Στράβωνα (Η΄ V3), επειδή κατέλαβαν την πόλη. Εκ της περίεργης αυτής πληροφορίας του Στράβωνα καθίσταται φανερό ότι οι Διόσκουροι υπήρξαν κατ΄ αρχήν θεοί και ήρωες προελληνικοί που μεταδόθηκε αργότερα η λατρεία τους στους Έλληνες και ιδιαίτερα από τους Δωριείς. Είναι δε γνωστό ότι οι Δωριείς της Σπάρτης είχαν επιδοθεί σε σκληρούς αγώνες για την υποταγή των Μυκηναϊκών θέσεων. Ομοίως καθίσταται φανερό ότι η Λας άκμαζε ήδη πριν την κατάληψή της από τους Διόσκουρους, λαμβάνοντας την προσαγόρευση "Λαπέρσαι" και συνεπώς πριν την Αργοναυτική εκστρατεία. Επίσης και ο Ποσειδώνας ετιμάτο σε ναό που ίδρυσε ο Οδυσσέας επιστρέφοντας από την Τροία.