cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρωτάθλημα Ελλάδας ράγκμπι γιούνιον ανδρών
Πρωτάθλημα ενότητας
Το 2013 πολλές ομάδες αποχώρησαν από το επίσημο πρωτάθλημα λόγω διαφορών με την ομοσπονδία και συμμετείχαν στο ανεπίσημο πρωτάθλημα με την ονομασία Unity Cup (πρωτάθλημα ενότητας) που διοργάνωσε η G.R.ASS. (Greek Rugby Association). Το πρωτάθλημα διεξήχθη με τη συμμετοχή έπτα ομάδων σε δύο γύρους με δεκατέσσερεις αγωνιστικές. Μετά το τέλος της κανονικής περιόδου διεξήχθησαν πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή. Οι παίκτες της ομάδας με τους περισσότερους τίτλους εντός Ελλάδος, του Α.Σ. Ράγκμπι Φούτμπολ Αθηνών, προσχώρησαν στον Παναθηναϊκό, και αγωνίζονται πλέον στο τμήμα ράγκμπι του ιστορικού συλλόγου. Πρωταθλήτρια της πρώτης διοργάνωσης αναδείχθηκε η Attica Springboks RFC. Το πρωτάθλημα θα διεξαχθεί ξανά την περίοδο 2014-15.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ράγκμπι γιούνιον στην Ελλάδα Ραγκμπι
Φακός της Νιμρούντ
Φακός της Νιμρούντ ή φακός του Layard ονομάζεται ένα κομμάτι ορυκτού κρυστάλλου 3000 περίπου ετών που βρέθηκε από τον Όστεν Χένρι Λέιαρντ (Austen Henry Layard) στο ασσυριακό παλάτι της Νιμρούντ, στο σημερινό Ιράκ. Ενδέχεται να χρησιμοποιήθηκε ως μεγεθυντικός φακός ή ως φακός για το άναμμα φωτιάς, ή και ως διακοσμητικό στοιχείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Γλυπτική Κατηγορία:Τέχνεργα
Athens Voice
Ο Όμιλος ATHENS VOICE είναι ελληνική εταιρεία μέσων μαζικής ενημέρωσης που περιλαμβάνει την έντυπη εφημερίδα Athens Voice, την ιστοσελίδα athensvoice.gr και τον ραδιοφωνικό σταθμό Athens Voice Radio 102,5.
Η εφημερίδα Athens Voice είναι εβδομαδιαία, κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη και διανέμεται δωρεάν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και άλλες 20 πόλεις της Ελλάδος. Κυκλοφορεί από το 2003. Η εφημερίδα έχει αναθέσει σε σημαντικούς Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες να φιλοτεχνήσουν το εξώφυλλό της.
Η Athens Voice και το athensvoice.gr περιλαμβάνουν πρωτότυπη ύλη, άρθρα και σχόλια για τα σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά θέματα καθώς και άρθρα για τις τέχνες, τα βιβλία, τη μόδα, την αστική κουλτούρα, τα ταξίδια, τις εκδηλώσεις, τη νυχτερινή ζωή, τη γεύση και άλλα.
Ο ραδιοφωνικός σταθμός Athens Voice Radio 102.5 FM άρχισε να εκπέμπει στο τέλος του 2017.
Τα εξώφυλλα της Athens Voice στα Μουσεία
Στο εξώφυλλό της Athens Voice φιλοξενούνται έργα τέχνης. Κάθε Πέμπτη, από το 2003 που εκδόθηκε η εφημερίδα ζωγράφοι, γλύπτες, illustrators, φωτογράφοι, graffiti artists, Έλληνες και διάσημοι ξένοι, έχουν φιλοτεχνήσει το εξώφυλλό της. Τα πρωτότυπα έργα των εξώφυλλων φιλοξενήθηκαν για πρώτη φορά στο Μουσείο Μπενάκη το 2005 στην έκθεση «Η Τέχνη στην Πρώτη Σελίδα» που επαναλήφθηκε το 2006, το 2008 και το 2009. Η έκθεση φιλοξενήθηκε το 2012 στο Μουσείο Τυπογραφίας της εφημερίδας «Χανιώτικα νέα».
Κριτική και επιθέσεις
Τον Νοέμβριο του 2014 τα γραφεία της εφημερίδας έγιναν στόχος εμπρηστικής επίθεσης από αναρχική ομάδα. Η επίθεση προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές. Το γεγονός απασχόλησε τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης και καταδικάστηκε από τις δημοσιογραφικές οργανώσεις όλου του κόσμου. Τον Ιούνιο του 2019 επικρίθηκε από μερίδα χρηστών, πολιτικών και ελληνικών ΜΜΕ για αμφιλεγόμενο σχόλιο, το οποίο κατά κάποιους θεωρήθηκε ρατσιστικό και χυδαίο, που έγινε στην ιστοσελίδα της, και το οποίο συνέδεε τον θάνατο μιας νοσοκόμας στη Νίκαια, η οποία έπεσε από τον πρώτο όροφο νοσοκομείο, με τον Αλέξη Τσίπρα.
Η εφημερίδα απέσυρε το επίμαχο σχόλιο, έδωσε εξηγήσεις για τις προθέσεις της και κατήγγειλε τις διαδικτυακές επιθέσεις μίσους. Μερικές ημέρες αργότερα πραγματοποιήθηκε βανδαλισμός στην είσοδο των γραφείων της από αγνώστους και μέλη του Ρουβίκωνα προκάλεσαν καταστροφές εισβάλλοντας στα γραφεία της εφημερίδας με αφορμή το σχόλιο. Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης , ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος , ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης και κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου καταδίκασαν την επίθεση με επίσημες ανακοινώσεις κάνοντας λόγο για απόπειρα τρομοκράτησης των εργαζομένων.
Η Διεθνής και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων προώθησαν καταγγελία στο Συμβούλιο της Ευρώπης, το οποίο έκανε ανάρτηση στην ηλεκτρονική του πλατφόρμα για την προώθηση και την προστασία της Δημοσιογραφίας και της προσωπικής ασφάλειας των Δημοσιογράφων. Η διεθνής οργάνωση «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα» κάλεσε τις ελληνικές αρχές να βρουν τους υπευθύνους για την επίθεση. Αντιδρώντας στην επίθεση που δέχτηκε η εφημερίδα, δεκάδες καθηγητές πανεπιστημίου, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και καλλιτέχνες καταδίκασαν σε κείμενο συλλογής υπογραφών τη στοχοποίηση της Athens Voice μετά το νέο κρούσμα επίθεσης στα γραφεία της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ελλάδα
Φιλέταιρος
Φιλέταιρος είναι ένα ανδρικό ελληνικό όνομα που σημαίνει «αυτός που αγαπά τους φίλους του», «ο αφοσιωμένος στους φίλους του».
Γνωστά ιστορικά πρόσωπα με το όνομα αυτό είναι:
Μαξιμιανός Ραβέννας
Ο Μαξιμιανός της Ραβέννας (499 – 22 Φεβρουαρίου 556) ήταν επίσκοπος της Ραβέννας στην Ιταλία. Η Ραβέννα ήταν τότε η πρωτεύουσα των εδαφών της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Ιταλία και το αξίωμα του αρχιεπισκόπου μπορεί να περιελάμβανε και κοσμικές πολιτικές λειτουργίες.
Βίος του
Γεννημένος στην πόλη Ίστρια κοντά στην Πούλα της σημερινής Κροατίας, ο Μαξιμιανός χειροτονήθηκε επίσκοπος Ραβέννας το 546 από τον Πάπα Βιγίλιο στην Πάτρα. Ο Μαξιμιανός ήταν διάκονος ηλικίας σαράντα οκτώ χρονών όταν έγινε ο εικοστός έκτος επίσκοπος της Ραβέννας. Σύμφωνα με τον ιερέα Ανδρέα Αγνέλο (9ος αιώνας), το ποίμνιο του Μαξιμιανού αρνήθηκε αρχικά να τον δεχτεί, επειδή επιλέχθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ και δεν ήταν ο αρχικός εκλεκτός τους. Για τον ιστορικό της σύγχρονης τέχνης, Meyer Shapiro, «ο Μαξιμιανός ήταν ένας φτωχός, αλλά αδίστακτος πολιτικά, διάκονος από την Πούλα που ανέβηκε σε υψηλή θέση ως προστατευόμενος του Ιουστινιανού. Δεν είχε εκλεγεί ως αρχιεπίσκοπος από τον λαό της Ραβέννας, αλλά με έξυπνους ελιγμούς ξεπέρασε την αντίθεσή τους και κέρδισε το σεβασμό τους με τη διακριτικότητα, την γενναιοδωρία του και τα μεγάλα έργα ανοικοδόμησης και διακόσμησης της εκκλησίας ».
Ολοκλήρωσε την Βασιλική του Αγίου Βιταλίου και του Αγίου Απολλινάριου στην Κλάση στη Ραβέννα, και έχτισε αρκετές άλλες εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένης της Santa Maria del Canneto στην πατρίδα του, την Ίστρια.
Ο Μαξιμιανός αφιερώθηκε στην αναθεώρηση των λειτουργικών βιβλίων και στην ανανέωση του λατινικού κειμένου της Βίβλου και παρήγαγε μεγάλο αριθμό φωτισμένων χειρογράφων. Είχε ένα κάλυμμα Αγίας Τράπεζας από το πιο ακριβό ύφασμα, πάνω στο οποίο ήταν κεντημένη μια απεικόνιση ολόκληρης της ζωής του Ιησού. Σε ένα άλλο υπήρχαν πορτρέτα όλων των προκατόχων του κεντημένα σε χρυσό φόντο.
Η πιο αξιοσημείωτη επισκοπική επίπλωσή του είναι ο Θρόνος του Μαξιμιανού, ο επισκοπικός θρόνος που κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από ελεφαντόδοντο. Μάλλον δημιουργήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και στάλθηκε στη Ραβέννα. Αποτελείται από διακοσμητικά φύλλα λουλουδιών που πλαισιώνουν διάφορα σχήματα, συμπεριλαμβανομένου ενός με το περίπλοκο μονόγραμμα του επισκόπου.
Σε ένα διάσημο ψηφιδωτό του 6ου αιώνα στον Άγιο Βιτάλιο απεικονίζεται ο Μαξιμιανός (που αναφέρεται πάνω από την μορφή του) μαζί με τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό και τον διάκονό του. Ο άγιος κρατά έναν σταυρό και φορά πρώιμες εκδοχές στιχαρίου, σάκκου και παλλίου.
Τιμάται ως άγιος τόσο από την Καθολική (22 Φεβρουαρίου) όσο και από την Ορθόδοξη Εκκλησία (21 Φεβρουαρίου).
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Βοίον
Το Βοίον ή (Βόιον) ήταν μία από τις τέσσερις πόλεις που ίδρυσαν οι Δωριείς στην περιοχή της σημερινής κοιλάδας της Γραβίας, και αποτέλεσαν την Δωρική Τετράπολη. Η πόλη ήταν χτισμένη στην κοιλάδα της Γραβιάς, στην περιοχή του σημερινού χωριού Μαριολάτα, κοντά στο οποίο σώζονται ερείπια αρχαίας πόλης. Αν και δεν είναι εξακριβωμένο οι περισσότεροι αρχαιολόγοι θεωρούν πως τα ερείπια αυτά, αντιστοιχούν στην αρχαία πόλη Βοίον.
Μη μου άπτου
Το Μη μου άπτου λατ. (Noli me tangere= μη με εγγίζεις) είναι χριστιανική έκφραση από την Καινή Διαθήκη που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη (20.17). Η βιβλική σκηνή της αναγνώρισης του Ιησού από την Μαρία Μαγδαληνή μετά την Ανάστασή Του έγινε αντικείμενο μιας μακράς, εκτεταμένης και συνεχούς εικονογραφικής παράδοσης στη χριστιανική τέχνη, ανατολική και δυτική, από την εποχή του Φρα Αντζέλικο (1395-1455) μέχρι τις ημέρες μας.
Εικονογραφική παράδοση
Στη βυζαντινή τέχνη το θέμα συναντάται από τον 11ο-12ο αι. σε εικονογραφημένα χειρόγραφα και κατά τον 15ο αι. διαμορφώνεται από την Κρητική σχολή ο εικονογραφικός τύπος που επικρατεί έκτοτε στην Ανατολή. Στη Δύση ήδη από τον 9ο αι. εμφανίζεται σε χειρόγραφα και μεγάλοι ζωγράφοι απεικόνισαν αυτή τη σκηνή της Καινής Διαθήκης, όπως ο Φρα Αντζέλικο, ο Αντρέα Μαντένια (1431-1506), ο Χανς Χόλμπαϊν ο νεότερος, ο  Φραντσέσκο Σολιμένα (Francesco Solimena) (1657- 1747), ο Federico Fiori Barocci (1526-1612), o Άντον Ράφαελ Μενγκς και o Τιτσιάνο στην Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου κ.α.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1988
thumb|right|Το επίσημο λογότυπο. thumb|right|Στιγμιότυπο από την αφή του βωμού της Ολυμπιακής φλόγας των Ολυμπιακών Αγώνων του 1988. thumb|right|Βεγγαλικά κατά τη διάρκεια της τελετής λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1988. Οι Αγώνες της 24ης Ολυμπιάδας, κοινώς γνωστοί ως Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1988 διοργανώθηκαν στην Σεούλ της Νότιας Κορέας από τις 17 Σεπτεμβρίου έως τις 2 Οκτωβρίου 1988. Συνολικά έλαβαν μέρος 159 χώρες και 8.391 αθλητές (6.197 άντρες και 2.194 γυναίκες). Τα αθλητικά γεγονότα ανήλθαν σε 237 και 27.221 βοήθησαν στην προετοιμασία της διοργάνωσης.
Η Ολυμπιάδα του 1988 ήταν η δεύτερη Θερινή Ολυμπιάδα που διοργανώθηκε στην Ασία (μετά τη διοργάνωση στο Τόκιο το 1964) και η πρώτη στη Νότια Κορέα. Η οικοδέσποινα Νότια Κορέα κατέκτησε την τέταρτη θέση στον πίνακα των μεταλλίων, με 12 χρυσά μετάλλια και συνολικά 33 μετάλλια. Επίσης, ήταν η τελευταία Ολυμπιάδα που διεξήχθη κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και η τελευταία όπου έλαβαν μέρος η Σοβιετική Ένωση και η Ανατολική Γερμανία, καθώς και οι δύο αυτές χώρες είχαν πλέον πάψει να υπάρχουν πριν την επόμενη Ολυμπιάδα του 1992.
Για τη Νότια Κορέα, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1988 ήταν ένα συμβολικό γεγονός που ανύψωσε το διεθνές ίματζ της χώρας και την εθνική υπερηφάνεια των κατοίκων της.
Αγωνίσματα
Και σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η αντιπτέριση υπήρξε άθλημα επίδειξης και δόθηκαν μετάλλια σε αυτήν για πρώτη φορά. Διεξήχθησαν και πάλι τα αγωνίσματα του απλού και διπλού ανδρών και γυναικών, όπως είχε γίνει και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972.
Η διοργάνωση του 1988 ήταν η τελευταία ιστορικά όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέβασαν μια ομάδα που δεν είχε παίκτες από το NBA. Από το 1989 άλλαξε η επίσημη πολιτική τους και επετράπη η συμμετοχή παικτών του NBA. Ως αποτέλεσμα, ξεκινώντας από την επόμενη Ολυμπιάδα, αυτή του 1992 όπου εμφανίστηκε και σάρωσε η Ντριμ Τιμ, η αποστολή των ΗΠΑ αποτελούνταν για πρώτη φορά στα χρονικά από κορυφαίους εν ενεργεία (τότε) επαγγελματίες αθλητές του ΝΒΑ, σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε σε όλες τις προηγούμενες Ολυμπιακές διοργανώσεις, όταν η αμερικανική ομάδα απαρτίζονταν από κολεγιακούς καλαθοσφαιριστές.
Το σκάνδαλο ντόπινγκ
Η διοργάνωση αυτή έμεινε στην ιστορία ως «η Ολυμπιάδα της ντόπας» επειδή πιάστηκε κορυφαίο όνομα, καθώς στην προηγούμενη Ολυμπιάδα, στο Λος Άντζελες το 1984, είχαν βρεθεί 11 αθλητές θετικοί, έναντι 10 το 1988, χωρίς τότε να πυροδοτηθεί αντίστοιχη κατακραυγή. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά το σκάνδαλο του Μπεν Τζόνσον, η διεθνής κοινή γνώμη άρχισε τότε για πρώτη φορά να αμφιβάλλει τόσο έντονα για τις εντυπωσιακές επιδόσεις που επιτυγχάνονται στον αθλητισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Νότια Κορέα Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1988 Κατηγορία:Σεούλ
Γουσταύος Κλάους
Ο Γουσταύος Κλάους (2 Απριλίου 1825- 11 Σεπτεμβρίου 1908) ήταν Γερμανός σταφιδέμπορας και ιδρυτής της οινοποιητικής εταιρίας Αχάια Κλάους.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μέμινγκεν της Βαυαρίας και αρχικά εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο. Στη συνέχεια όμως εξαιτίας μιας αρρώστιας που τον ταλαιπωρούσε στο στήθος αναγκάστηκε να αναζητήσει τόπο διαμονής σε νοτιότερα μέρη. Το 1854 στάλθηκε από την εταιρεία Φελς και Σία στην Πάτρα ως αντιπρόσωπός της για να οργανώσει τον εμπορικό οίκο. Το 1858 έγινε πρόξενος της Γερμανίας στην Πάτρα, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Αργότερα έγινε πρόξενος της Γαλλίας.
Κατα τη διάρκεια της ζωής του ήρθε σε επαφή με μεγάλες προσωπικότητες ενώ διατηρούσε φιλική σχέση με τον Χαρίλαο Τρικούπη, τον οποίο πολλές φορές επισκέφθηκε ιδιαιτέρως στην Αθήνα για να τον συμβουλεύσει για το σταφιδικό ζήτημα. Επίσης στο σπίτι του, επί των οδών Ρ. Φεραίου & Ζαΐμη, φιλοξενήθηκαν πολλά μέλη της ελληνικής και βαυαρικής βασιλικής αυλής. Ήταν ένας από τους χρηματοδότες του δημοτικού θεάτρου "Απόλλων" της Πάτρας, Απόλλων.
Απεβίωσε στις 11 Σεπτεμβρίου του 1908 από αποπληξία καθώς ταξίδευε προς την Κέρκυρα. Τάφηκε στο εκκλησάκι του Αγίου Θωμά μέσα στον χώρο της Αχάια Κλάους. Ήταν παντρεμένος με τη Θωμαΐδα Καρμπούνη, κόρη του υπασπιστή του Όθωνα και μιας Βαυαρής από το Μόναχο, κυρίας επί των τιμών της βασίλισσας Αμαλίας και είχε μια κόρη, την Αμαλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Γερμανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Γερμανοί ευεργέτες Κατηγορία:Γάλλοι διπλωμάτες Κατηγορία:Ιστορία της Αχαΐας
Κιζιλγιάκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κιργιζίας
Τζένσον Μπάτον
thumb|Ο Τζένσον Μπάτον ως οδηγός της Brawn GP το 2009.
Ο Μπάτον την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στην ομάδα της Benneton. Την επόμενη χρονιά ακριβώς μεταγράφηκε στην ομάδα της Renault. Το 2003 ξεκίνησε να φαίνεται το ταλέντο του Μπάτον στην ομάδα της Bar Honda όπου και έμεινε μέχρι το 2006 όπου και πήρε την πρώτη του νίκη στο Γκραν Πρι του Μονακό. Το 2007 ο Μπάτον πήγε στην ομάδα της Honda όπου και έμεινε μέχρι το 2008. Το 2009 ο Μπάτον μεταγράφηκε στην Brawn GP όπου και κατέκτησε 6 νίκες και το παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1.
Ο Μπάτον το 2010 μεταγράφηκε στην McLaren όπου και κατέκτησε 8 νίκες μέχρι το 2016 όπου και τελείωσε την καριέρα του.
Πριν την Φόρμουλα 1
Ξεκίνησε το καρτ στην ηλικία των 8 ετών και σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Κέρδισε και τους 34 αγώνες στο βρετανικό πρωτάθλημα καρτ του 1991 στην ηλικιακή του κατηγορία, καθώς επίσης και τον τίτλο. Ακολούθησαν και άλλες επιτυχίες, ανάμεσα στις οποίες και η κατάκτηση 3 βρετανικών πρωταθλημάτων καρτ. Το 1997 έγινε ο νεότερος σε ηλικία οδηγός που κατέκτησε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Σούπερ Α (European Super A Championship) και κέρδισε το έπαθλο στη μνήμη του Άιρτον Σένα. Δυο χρόνια μετά αγωνίστηκε σε αγώνες στη Φόρμουλα 3, με επιτυχία.
Σταδιοδρομία στη Φόρμουλα 1
Το Δεκέμβριο του 2008 η Χόντα αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα και τελικά, το Φεβρουάριο του 2009 ο Ρος Μπρον αγόρασε το μάνατζμεντ της ομάδας. Ο Μπάτον κέρδισε τα 6 από τα 7 γκραν πρι της αγωνιστικής περιόδου του 2009 και ισοφάρισε το ρεκόρ του Μίκαελ Σουμάχερ και του Τζιμ Κλαρκ. Έπειτα από τη πέμπτη θέση στο Γκραν πρι της Βραζιλίας, εξασφάλισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο, που ήταν και ο πρώτος για την Brawn GP, η οποία τελικά κατέκτησε και το παγκόσμιο πρωτάθλημα κατασκευαστών. Το 2010 υπέγραψε συμβόλαιο με την βρετανική ομάδα της McLaren, με την οποία κέρδισε αρκετούς αγώνες.
Το 2017 συμμετείχε στο γκραν πρι του Μονακό, αλλά δεν ολοκλήρωσε τον αγώνα λόγω μιας σύγκρουσης με το μονοθέσιο του Πασκάλ Βέρλαϊν. Ήταν ένατος στην γραμμή έναρξης.
Προσωπική ζωή
Μορφώθηκε στο Γυμνάσιο του Σέλγουντ και έπειτα στο Παροικιακό Κολέγιο του Φρομ (Frome Community). Ζει στο Λος Άντζελες.
Στις 26 Δεκεμβρίου 2014 παντρεύτηκε την Τζέσικα Μιτσιμπάτα, την οποία χώρισε στις 31 Οκτωβρίου του επόμενου χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Άγγλοι αυτοβιογράφοι
Βαϊμάρη
Η Βαϊμάρη (στα γερμανικά Weimar) είναι μια παλιά και ιστορική πόλη στο κρατίδιο της Θουριγγίας στη Γερμανία. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 63.236 κατοίκους.
Ιστορία
Το παλαιότερο αρχείο της πόλης χρονολογείται στο έτος 899.
Η Βαϊμάρη είναι μια από τις μεγάλες πολιτιστικές περιοχές της Ευρώπης, όπου έζησαν συγγραφείς και φιλόσοφοι όπως ο Γκαίτε (ο οποίος κατοικούσε στη Βαϊμάρη προς το τέλος του 18ου αιώνα), ο Φρίντριχ Σίλλερ, και ο Γιόχαν Χέρντερ. Σήμερα είναι μια τουριστική περιοχή για τους Γερμανούς διανοούμενους. Οι τάφοι των Γκαίτε, Σίλλερ και Νίτσε, καθώς και τα αρχεία τους, διατηρούνται και είναι επισκέψιμοι για το κοινό.
Η περίοδος από το 1919-1933 στη γερμανική ιστορία αναφέρεται συνήθως ως Δημοκρατία της Βαϊμάρης, επειδή εδώ δημιουργήθηκε το Σύνταγμα της Δημοκρατίας τον Ιούλιο του 1919. Το Βερολίνο, μετά τη γερμανική επανάσταση του 1918, θεωρήθηκε πάρα πολύ επικίνδυνο για την εθνική συνέλευση.
Η Βαϊμάρη ήταν, πριν από το Ντεσάου, το κέντρο του κινήματος του Μπαουχάους.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επέλεξε την πόλη αυτή ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 1999.
Δείτε επίσης
Σελίδα στα αρχαία ελληνικά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας Κατηγορία:Πόλεις της Θουριγγίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γερμανία
Γκελεντζίκ
Στην αρχαιότητα
Στην αρχαιότητα, ο κόλπος του Γκελεντζίκ ήταν βάση για μια μικρή Ελληνική αποικία, που αναφέρονταν ως Τορικός στον Περίπλου του Ψευδο-Σκύλακα. Αν και άγνωστο για τις Ελληνιστικές πηγές, επανεμφανίζεται στις Ρωμαϊκές υπό την ονομασία Pagrae το 64 Π.Χ. Η αποικία ξεκληρίστηκε από τους εισβολείς Ούννους, τους οποίους ακολούθησαν πολύ γρήγορα οι Ζυγοί. Κατά τον Μεσαίωνα, η ακτή είχε μια εμπορική σημασία για τους Γενουάτες Γκιζόλφι που ανέφεραν το παραθαλάσσιο χωριό ως Μαυρόλακα.
Τον 19ο αιώνα
Πριν η Ρωσία να εξασφαλίσει την ακτή με τη Συνθήκη της Ανδριανούπολης (1829), ένα ζωηρό δουλεμπόριο διεξάγονταν μεταξύ των κατοίκων των βουνών της περιοχής και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δεδομένου ότι οι Κιρκάσιες καλλονές γινόταν αντικείμενο εμπορίου για χρυσό και άλλα εμπορεύματα πριν τις κλείσουν στα Τουρκικά σαράγια, ο χώρος της αγοράς έγινε γνωστός και ως "Γκελεντζίκ" (που σημαίνει κατά κυριολεξία "λευκές νύφες"). Το 1831, ένα από τα πρώτα φρούρια στην ακτογραμμή της Μαύρης Θάλασσας ιδρύθηκε στο Γκελεντζίκ. Με το ξέσπασμα του Κριμαϊκού Πολέμου το φρούριο ανατινάχτηκε και εγκαταλείφθηκε, αλλά δημιουργήθηκε ξανά από τους Κοζάκους το 1864, με το πέρας των εχθροπραξιών μεταξύ των Ρώσων και των Κιρκασίων, και έγινε γνωστή ως Στάνιτσα του Γκελεντζίκ. Η πόλη του Γκελεντζίκ ενσωματώθηκε το 1915.
Σοβιετική περίοδος
Στη διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου, το Γκελεντζίκ αναπτύχθηκε ως θέρετρο με ιαματικές πηγές ή σπα. Διαθέτει αμμουδερές παραλίες, τρία θαλάσσια πάρκα, δύο γραμμές με τελεφερίκ, και δυο Ορθόδοξες εκκλησίες (από το 1909 και το 1913, αντίστοιχα). Τα προάστια του Γκελεντζίκ είναι γνωστά για μια σειρά από καταρράκτες, τους μεγαλιθικούς τάφους της νότιας Ρωσίας, δύο εξαιρετικά παλαιά άλση με πεύκη και γιουνίπερους, και έναν μονόλιθο που μοιάζει με ιστίο πλοίου που βρίσκεται 17 χλμ από το κέντρο της πόλης. Στο παραλιακό χωριό του Αρχίπο-Οσίποφκα, που υπάγεται διοικητικά στο Γκελεντζίκ, καταλήγει η απόληξη του αγωγού φυσικού αερίου Blue Stream. Μια ετήσια διεθνής επίδειξη υδροαεροπλοΐας γίνεται στο Γκελεντζίκ από το 1996.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κράι Κρασνοντάρ Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Λατινική γραφή
Η λατινική γραφή είναι ομάδα συμβόλων η οποία βασίζεται στους χαρακτήρες του λατινικού αλφάβητου. Αποτελεί την καθιερωμένη μέθοδο γραφής στις περισσότερες δυτικές και κεντροευρωπαϊκές γλώσσες, καθώς και σε πολλές γλώσσες σε άλλα μέρη του κόσμου. Διαθέτει τον μεγαλύτερο αριθμό αλφαβήτων από οποιοδήποτε άλλο σύστημα γραφής, καθώς και αποτελεί τη βάση του Διεθνούς Φωνητικού Αλφάβητου. Οι 26 καθιερωμένοι χαρακτήρες - που αντιστοιχούν στο αγγλικό αλφάβητο - περιέχονται στο βασικό λατινικό αλφάβητο του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης (ISO).
Ονομασία
Η γραφή ονομάζεται Λατινική ή Ρωμαϊκή, βάσει των γραμμάτων του λατινικού αλφαβήτου και την προέλευση από την αρχαία Ρώμη, το οποίο με τη σειρά του είναι μια μορφή του ελληνικού αλφάβητου της αρχαίας ελληνικής αποικίας της Κύμης στην Μεγάλη Ελλάδα. Κατά τις μεταγραφές λέξεων από άλλα αλφάβητα στο λατινικό η διαδικασία ονομάζεται εκλατινισμός ή λατινοποίηση.
Διάδοση
Το λατινικό αλφάβητο διαδόθηκε μαζί με τη γλώσσα των λατινικών με την επέκταση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας σε βόρεια Ευρώπη, βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή. Το ανατολικό τμήμα της αυτοκρατορίας συνέχισε να χρησιμοποιεί κατά κύριο λόγο την ελληνική γλώσσα ως lingua franca, ωστόσο στη Δύση τα λατινικά επικράτησαν καθολικά με αποτέλεσμα την εμφάνιση των ρομανικών γλωσσών οι οποίες βασίζονται στη λατινική γλώσσα και αλφάβητο.
Μεσαίωνας
Με τη διάδοση του Χριστιανισμού κατά τον Μεσαίωνα, και με τις ιερές γραφές και λειτουργία του καθολικού δόγματος να είναι στα λατινικά, το λατινικό αλφάβητο σταδιακά υιοθετήθηκε από τους λαούς της βόρειας Ευρώπης οι οποίοι μιλούσαν Κελτικές (αλφάβητο Όγκχαμ), Γερμανικές γλώσσες (Ρουνικό αλφάβητο), και Βαλτικές γλώσσες, καθώς και αρκετές περιοχές όπου μιλούσαν Ουραλικές γλώσσες, κυρίως τα Ουγγρικά, Φινλανδικά, και Εσθονικά.
Με τη συνεχιζόμενη επικράτηση του καθολικισμού στη δυτική και κεντρική Ευρώπη το λατινικό αλφάβητο επεκτάθηκε και στις δυτικές σλαβικές γλώσσες όπως τα Πολωνικά, καθώς και σε αρκετές νοτιοσλαβικές γλώσσες όπως τα Σλοβάκικα, Σλοβένικα και Τσέχικα. Οι ομιλητές των ανατολικών σλαβικών γλωσσών υιοθέτησαν το κυριλλικό αλφάβητο -επίσης στηριζόμενο στο ελληνικό- και τον ορθόδοξο χριστιανισμό. Η Σερβική γλώσσα χρησιμοποιεί και τα 2 αλφάβητα, με τα Κυριλλικά να έχουν την περισσότερη χρήση.
16ος - 19ος αιώνας
Έως το 1500, η λατινική γραφή περιοριζόταν στην περιοχή της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Οι ορθόδοξοι χριστιανοί Σλάβοι της ανατολικής Ευρώπης χρησιμοποιούσαν κυρίως το κυριλλικό αλφάβητο, και το ελληνικό αλφάβητο ήταν αρκετά διαδεδομένο επίσης στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και βορειοανατολικής Ευρώπης, ενώ στη Δύση είχε κυρίως συνοδευτικό λόγο σε σχέση με πρωτίστως τα λατινικά. Η αραβική γραφή ήταν ευρέως διαδεδομένη σε όλες τις μουσουλμανικές χώρες, από τις αραβικές έως και αυτές του Ιράν, Ινδονησία, Μαλαισία, και τα εξισλαμισμένα τουρκικά φύλα. Το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης Ασίας χρησιμοποιούσε μια ποικιλία από βραχμινικές γραφές ή την κινεζική γραφή.
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 500 ετών, η λατινική γραφή εξαπλώθηκε ραγδαία παγκοσμίως, σε Αμερική και Ωκεανία μέσω της Βρετανικής αυτοκρατορίας, καθώς και σε τοποθεσίες της Αφρικής, Ασίας, και του Ειρηνικού με τις κατακτήσεις των Άγγλων καθώς και τις αποικιοκρατικές δυνάμεις των Γάλλων, Ισπανών, Πορτογάλων, Βέλγων και Ολλανδών. Πλέον χρησιμοποιείται ως γραφή για πολλές Αυστρονησιακές γλώσσες, μαζί με τις γλώσσες των Φιλιππινών, Μαλαισίας και της Ινδονησίας, αντικαθιστώντας την παλαιότερη αραβική γραφή καθώς και τα διάφορα γηγενή συστήματα γραφής.
20ος-21ος αιώνας
Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα η Ρουμανία επέστρεψε στη χρήση του λατινικού αλφαβήτου το οποίο χρησιμοποιούσαν ως και την σύνοδο της Φλωρεντίας το 1439, καθώς τα Ρουμάνικα είναι ρομανική γλώσσα. Οι Ρουμάνοι είναι κυρίως χριστιανοί ορθόδοξοι με την ρουμάνικη εκκλησία να δέχεται ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή από τη Ρωσία μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.
Κάτω από την γαλλική και πορτογαλική επιρροή των ιεραποστόλων, δημιουργήθηκε η έκδοση της λατινικής γραφής της βιετναμέζικης γλώσσας η οποία προηγουμένως χρησιμοποιούσε κινεζικούς χαρακτήρες.
Το 1928, ως μέρος των ριζικών μεταρρυθμίσεων του Κεμάλ Ατατούρκ η Τουρκία υιοθέτησε τη λατινική γραφή για την τουρκική γλώσσα εγκαταλείποντας την αραβική γραφή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Πολλοί από τους πληθυσμούς άλλων τουρκικών φύλων οι οποίοι διέμεναν στην ΕΣΣΔ όπως οι Τάταροι, Μπασκίρ, Αζέροι, Καζάκοι, Κυργίζιοι και άλλοι, άρχισαν επίσης να χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο κατά τη δεκαετία του 1930 ωστόσο κατά τη δεκαετία του 1940 άλλαξαν στο κυριλλικό. Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης το in 1991, αρκετές από τις νέες ανεξάρτητες χώρες με τουρκογενή πληθυσμό που προέκυψαν όπως το Αζερμπαϊτζάν, Ουζμπεκιστάν, και Τουρκμενιστάν, καθώς και η Μολδαβία υιοθέτησαν επίσημα τη λατινική γραφή για τις γλώσσες τους.
Κατά την ίδια περίοδο του 1930 με 1940, η πλειονότητα των Κούρδων εγκατέλειψαν την αραβική γραφή με τη λατινική. Αν και η κυβέρνηση στο ιρακινό Κουρδιστάν χρησιμοποιεί αραβική γραφή, η πλειονότητα των Κούρδων εκτός του Ιράκ χρησιμοποιεί περισσότερο τη λατινική γραφή.
Η κυβέρνηση του Καζακστάν ανακοίνωσε το 2015 πως το λατινικό αλφάβητο θα αντικαταστήσει το κυριλλικό στη χώρα σε ένα ορίζοντα 10 ετών έως το 2025.
Χρήση από διάφορες γλώσσες
Κατά την σταδιακή υιοθέτηση της λατινικής γραφής από άλλες γλώσσες, τα λατινικά γράμματα έχουν αρκετές φορές χρησιμοποιηθεί για να αναπαραστήσουν φωνήματα τα οποία δεν υπάρχουν σε άλλες γλώσσες οι οποίες γράφονται με το ίδιο σύστημα. Για την αναπαράσταση των νέων αυτών ήχων, δημιουργήθηκαν προεκτάσεις όπως η προσθήκη τόνων σε κάποια γράμματα, ή σύνθεση των γραμμάτων για τη δημιουργία τυπογραφικών συμπλεγμάτων, ή δημιουργία εντελώς νέων μορφών όπως η ύπαρξη ειδικής έννοιας όταν ένα ζεύγος χαρακτήρων χρησιμοποιείται μαζί.
Τυπογραφικά συμπλέγματα
Το τυπογραφικό σύμπλεγμα είναι η σύνθεση μεταξύ ενός ή περισσοτέρων γραμμάτων σε ένα νέο σύμβολο ή χαρακτήρα. Παραδείγματα αποτελούν τα ⟨Æ/æ⟩ (από το ⟨AE⟩, προφέρεται ας/ash), το ⟨Œ/œ⟩ (από το ⟨OE⟩ προφέρεται όεθελ/oethel), η συντομογραφία ⟨&⟩ (από το λατινικό et/και), και το γερμανικό σύμβολο ⟨ß⟩ (παχύ S).
Εντελώς νέα γράμματα
Μερικά παραδείγματα όπου προστέθηκαν νέοι χαρακτήρες στη λατινική γραφή της γλώσσας που υιοθέτησε το λατινικό σύστημα γραφής, είναι η προσθήκη ρουνικών χαρακτήρων γουίνν ⟨Ƿ/ƿ⟩ και θορν ⟨Þ/þ⟩, και το γράμμα εδ ⟨Ð/ð⟩ τα οποία προστέθηκαν για τα αρχαία Αγγλικά. Άλλα ανάλογα παραδείγματα υπάρχουν για τα Γαελικά σε Ιρλανδία και Σκωτία, καθώς και για τα αλφάβητα τα οποία χρησιμοποιούνται στην Ισλανδία και τις νήσους Φερόε.
Τονισμός
Οι τόνοι αποτελούν σύμβολα τα οποία εμφανίζονται ως συνοδευτικά σημεία επί των γραμμάτων, και σκοπό έχουν είτε την αλλαγή της προφοράς του γράμματος είτε την έμφαση ως προς την προφορά του γράμματος. Υπάρχει μια πολύ μεγάλη ποικιλία τονισμών και προφορών ανάλογα με τη γλώσσα.
Σύνθεση
Τα τροποποιημένα γράμματα όπως ⟨å⟩, ⟨ä⟩, και ⟨ö⟩ στα Σουηδικά λογίζονται ως ξεχωριστά γράμματα τα οποία προέκυψαν μετά από σύνθεση παλαιοτέρων. Σε άλλες περιπτώσεις όπως τα γερμανικά ⟨ä⟩, ⟨ö⟩, ⟨ü⟩, οι χαρακτήρες αυτοί λογίζονται ως παραλλαγές των γραμμάτων του κύριου αλφαβήτου, κάτι που ισχύει και για τους δίφθογγους και τρίφθογγους. Διαφορετικά σημεία στήξης μπορεί να έχουν διαφορετική αντιμετώπιση σε σχέση με τη σύνθεση τους. Για παράδειγμα στα ισπανικά το γράμμα ⟨ñ⟩ θεωρείται γράμμα και καταχωρείται ανάμεσα στο ⟨n⟩ και το ⟨o⟩ στα λεξικά, αλλά τα τονισμένα φωνήεντα ⟨á⟩, ⟨é⟩, ⟨í⟩, ⟨ó⟩, ⟨ú⟩ δεν λογίζονται ως ξεχωριστά γράμματα σε σχέση με τα ⟨a⟩, ⟨e⟩, ⟨i⟩, ⟨o⟩, ⟨u⟩.
Παραδείγματα διαφοροποίησης ανά γλώσσα
Για τους σκοπούς της αντιπαραβολής όλοι οι χαρακτήρες παραθέτονται ως παραλλαγές των γραμμάτων του λατινικού αλφαβήτου, με εξαίρεση τα τυπογραφικά συμπλέγματα και κάποιους διφθόγγους. Η παρουσία των χαρακτήρων δεν υποδηλώνει πως ο κάθε χαρακτήρας γράφεται με αυτόν τον τρόπο σε σχέση με την αρχική μορφή του στα λατινικά, αλλά τι ότι υπάρχει διαθέσιμος ως επιπρόσθετος χαρακτήρας πέρα από τον αρχικό λατινικό χαρακτήρα.
Λατινικό αλφάβητο και διεθνή πρότυπα
Καθώς οι ΗΠΑ είχαν προνομιακή θέση στις σχετιζόμενες βιομηχανίες κατά τη δεκαετία του 1960, το νέο πρότυπο βασίστηκε στο Αμερικανικό πρότυπο για ανταλλαγή πληροφοριών (ASCII) το οποίο βασίζονταν στους 52 χαρακτήρες (26 πεζά και κεφαλαία γράμματα) του αγγλικού αλφαβήτου. Μεταγενέστερα πρότυπα όπως το ISO/IEC 10646 (Λατινικά Unicode), συνέχισαν να χρησιμοποιούν αυτή την ομάδα χαρακτήρων ως τη βάση για τις οποιεσδήποτε άλλες επεκτάσεις χρειάζονταν για άλλα γράμματα σε άλλες γλώσσες.
Μεταγραφές
Οι λέξεις από γλώσσες οι οποίες γράφονται με άλλα συστήματα γραφής, όπως η Ελληνική, Αραβική, ή η Κινεζική, συνήθως μεταγράφονται στη λατινική γραφή όταν συμπεριλαμβάνονται σε κείμενο το οποίο είναι γραμμένο με λατινική γραφή ή στα πλαίσια ευρύτερης πολυγλωσσικής επικοινωνίας, μια διαδικασία που ονομάζεται λατινοποίηση. Αν και η διαδικασία αυτή γίνεται κυρίως ανεπίσημα, γνώρισε ιδιαίτερη διάδοση κατά τα πρώτα στάδια των επικοινωνιών μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών καθώς το πρότυπο ASCII δεν ήταν σε θέση να υποστηρίξει τα μη λατινικά συστήματα γραφής. Ωστόσο με την υλοποίηση του προτύπου Unicode, η λατινοποίηση είναι πλέον λιγότερο αναγκαία. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να υπάρχει το ενδεχόμενο περιορισμού των χρηστών ως προς το τι χαρακτήρες μπορούν να εισάγουν ανάλογα με το τι χαρακτήρες και πλήκτρα διαθέτει ο τύπος πληκτρολογίου που χρησιμοποιεί ο χρήστης.
Λουδοβίκος της Βουρβόνης-Βαντόμ
O Λουδοβίκος (2 Ιανουαρίου 1493 - 13 Μαρτίου 1557) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν Γάλλος ευγενής και καρδινάλιος της Καθολικής εκκλησίας. Έγινε αρχιεπίσκοπος του Σαν (Sens).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φραγκίσκου κόμη του Βαντόμ και της Μαρίας από τον Οίκο του Λουξεμβούργου, κόρης του Πέτρου Β΄ κόμη του Σαιν-Πολ. Μεγάλωσε στο κάστρο του Λα Φερ, εκεί όπου είχε καταφύγει η μητέρα του, όταν χήρεψε πρόωρα. Ο Λουδοβίκος ήταν ανιψιός του καρδιναλίου Φιλίππου του Λουξεμβούργου και του Καρόλου Β΄ δούκα του Μπουρμπόν, θείος του καρδιναλίου Καρόλου Β' των Βουρβόνων και μεγάλος θείος του καρδιναλίου Καρόλου Γ΄ των Βουρβόνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Γάλλοι καρδινάλιοι
83982 Κράντωρ
Ο Κράντωρ (Crantor) είναι ένας κένταυρος με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,8, που περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε μέσο συντονισμό 1:1 με τον πλανήτη Ουρανό.
Ανακάλυψη
Ο Κράντωρ ανακαλύφθηκε στις 12 Απριλίου 2002 με αυτόματο τρόπο από το πρόγραμμα NEAT, από παρατηρήσεις που λήφθηκαν στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ. Πήρε το όνομά του από τον Κράντορα της ελληνικής μυθολογίας.
Τροχιά και φυσικά χαρακτηριστικά
Ο Κράντωρ ακολουθεί μία μετρίως ελλειπτική τροχιά (με εκκεντρότητα 0,28) και η διάμετρός του εκτιμάται σε 60 χιλιόμετρα περίπου. Στην επιφάνειά του έχει ανιχνευθεί πάγος. Ο Κράντωρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ώρες και 56 λεπτά.
Υποδείχθηκε για πρώτη φορά το 2006 ότι ο Κράντωρ έχει την ίδια περίπου τροχιά με τον πλανήτη Ουρανό. Στην πραγματικότητα, ο Κράντωρ ακολουθεί μία πολύπλοκη μεταβατική πεταλοειδή τροχιά ως προς τον Ουρανό. Οι κλασικές πεταλοειδείς τροχιές διέρχονται από τα λαγκρανζιανά σημεία L3, L4 και L5, αλλά η τροχιά του Κράντορος τον φέρνει κοντά και στον πλανήτη Ουρανό. Παρά το ότι η κίνηση του Κράντορος καθορίζεται κυρίως από τις βαρυτικές έλξεις του Ηλίου και του Ουρανού, ο πλανήτης Κρόνος ασκεί επίσης μία αρκετά σημαντική επίδραση επάνω του, η οποία είναι αποσταθεροποιητική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κραντωρ
Ελαφρύς πηλός με άχυρο
Ιστορική αναδρομή
εναλλ.= Τσατμάς σε ξύλινο σκελετό.|μικρογραφία|Τσατμάς σε ξύλινο σκελετό. Από την αρχή της ανθρωπότητας και σε πολλές κοινωνίες, οι περισσότεροι γνώριζαν πως να φτιάξουν τα δικά τους εργαλεία και σπίτια, μαθαίνοντας μέσω παρατηρήσεων, πειραματισμών και πρακτικών. Στην Ευρώπη τα σπίτια από ελαφρύ πηλό με άχυρο είναι ιδανικά παραδείγματα ανάπτυξης του πολιτισμού. Η τεχνική αυτή βασίστηκε και εξελίχθηκε μέσα από τη μέθοδο πλεγμένων καλαμιών και την εφαρμογή παχιών αργιλικών επιχρισμάτων, γνωστή και ως τσατμάς (wattle and daub), η οποία χρησιμοποιήθηκε στις κατασκευές για τουλάχιστον 6.000 χρόνια. Σήμερα ως επί το πλείστον, η χρήση της γίνεται για την αναδόμηση και διατήρηση ιστορικών κτιρίων.
Από το 12ο αι. στη Γερμανία και τη Βόρεια Ευρώπη χρησιμοποιούσαν μείγμα πηλού με άχυρο ως υλικό πλήρωσης σε ξύλινες κατασκευές. Λόγω της έλλειψης υλικών μετά τον 2ο Π.Π., μεγάλωσε το ενδιαφέρον για τη χρήση πηλού στις κατασκευές και έτσι εισήχθει στους κανόνες δόμησης ως δομικό υλικό. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών '70 και '80 τα παράγωγα του πηλού ελέγχθηκαν, βελτιώθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν, έχοντας σαν αποτέλεσμα ο ελαφρύς πηλός με άχυρο (light straw clay) να καθιερωθεί ως δομικό υλικό.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|220x220εσ|Ξύλινος σκελετός στις Αρχάνες Κρήτης. Ο ξυλότυπος είναι ιδανικός για κατασκευές ελαφρύ πηλού με άχυρο. Λόγω ότι ο σκελετός και η σκεπή είναι από ξύλο, είναι σημαντικό ο σχεδιασμός να γίνει σύμφωνα με τους Διεθνείς Κτιριακούς Κανόνες. Επειδή ο ξυλότυπος περιβάλλεται από τον άργιλο και τις ίνες άχυρου, έχει διαχρονική προστασία από τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Οι ξύλινες κατασκευές μπορούν να αποδομηθούν και στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν εκ νέου για πολλά χρόνια ακόμα.
Το μείγμα ελαφρού πηλού με άχυρο
Άχυρο - Το άχυρο μπορεί να είναι από σιτάρι, σίκαλη, βρώμη, ρύζι ή κριθάρι. Δεν πρέπει να είναι φθαρμένο και να είναι απαλλαγμένο από έντομα.
Αργιλικό χώμα - Το χώμα πρέπει να έχει ελάχιστη περιεκτικότητα σε άργιλο 50% κατ' όγκο.
Μείγμα ελαφρού πηλού με άχυρο - Τοποθετούμε το άχυρο σε μία μεγάλη οριζόντια επιφάνεια και ρίχνουμε ομοιόμορφα την κρέμα αργίλου από πάνω. Όλες οι ίνες άχυρου πρέπει να αναμιγνύονται καλά και με τα χέρια μέχρις ότου καλυφθούν από τον άργιλο, αποφεύγοντας τη δημιουργία "κόμπων" του μείγματος. Είναι πολύ σημαντικό ο υδαρής πηλός να καλύπτει το άχυρο τόσο, ώστε να μη μειώνεται η θερμοχωρητικότητα του υλικού. Όσο περισσότερος πηλός τόσο λιγότερη θερμομόνωση παρέχει το μείγμα, αυξάνοντας σημαντικά τη θερμική μάζα.
Αχυρόπλινθοι - Το μείγμα από ελαφρύ πηλό με άχυρο μπορεί να αντικατασταθεί από αχυρόπλινθους. Τοποθετούμε και συμπιέζουμε το μείγμα σε ειδικά καλούπια, τα οποία αποτελούνται από κινητά μέρη και μας επιτρέπουν να προσαρμόζουμε τις διαστάσεις.
Πλήρωση τοιχοποιίας
εναλλ.=Πλήρωση τοιχοποιίας με καλούπια. Κατοικία στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης.|μικρογραφία|Πλήρωση τοιχοποιίας με καλούπια. Κατοικία στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης. Υπάρχουν δύο τρόποι πλήρωσης τοιχοποιίας. Ένας είναι με τη χρήση κάθετων ξύλινων πάνελ όπου το μείγμα τοποθετείται ανάμεσα και συμπιέζεται. Απαιτεί συντονισμό και μια σχετική δύναμη στα χέρια για την ανύψωση, εγκατάσταση και απεγκατάσταση των καλουπιών. Ο άλλος είναι πιο απλός και εύκολος, αυξάνοντας όμως τη ποσότητα απαιτούμενου ξύλου προσφέροντας όμως περισσότερη στήριξη της κατασκευής. Με αυτόν τον τρόπο, τοποθετούμε οριζόντια πηχάκια πάνω στον ξυλότυπο ρίχνοτας έπειτα το μείγμα ανάμεσα. Μόλις ολοκληρωθεί η πλήρωση της πρώτης στρώσης, συμπιέζουμε το υλικό και συνεχίζουμε μέχρι να ολοκληρωθεί η κατασκευή. Το υλικό πρέπει να συμπιέζεται καλά ώστε να γεμίσουν όλες οι γωνίες της τοιχοποιίας. Αφού περάσει λίγος χρόνος για να στεγνώσει ο τοίχος, ενδεχομένως να χρειαστεί να προσθέσουμε υλικό στα κενά που ίσως εμφανιστούν λόγω συστολής του υλικού.
Οι χρόνοι στεγνώματος της τοιχοποιίας διαφοροποιούνται ανάλογα με την εποχή και τις κλιματολογικές συνθήκες (αέρας και υγρασία). Επίσης ανάλογα το είδος του άχυρου, μπορεί να φυτρώσουν μερικοί σπόροι, όπου όταν ξεραθούν, τότε ο τοίχος είναι αρκετά στεγνός.
Η τοιχοποιία μπορεί να ελεγχθεί με υγρασιόμετρο, όπου τα επίπεδα υγρασίας δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 18%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικολογικές κατασκευές. Κατηγορία:Βιωσιμότητα Κατηγορία:Αρχιτεκτονική Κατηγορία:Κατασκευή Κατηγορία:Φυσικά υλικά
Σεμπάστιαν Ρούντι
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Ο Σεμπάστιαν Ρούντι (γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1990) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό της Χόφενχαϊμ στην Μπούντεσλιγκα.
Καριέρα σε συλλόγους
Εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Στουτγκάρδης το 2003 και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2007 με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου, αγωνιζόμενος στην ημι-επαγγελματική Ρεγκιονάλλιγκα Συντ. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την ίδια ομάδα στη νεοϊδρυθείσα 3η Λίγκα στις 2 Αυγούστου 2008 σε αναμέτρηση απέναντι στην Ουνιόν Βερολίνου.
Στις 28 Ιουνίου 2021 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Χόφενχαϊμ.
Διεθνής καριέρα
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ανδρών της Γερμανίας στις 13 Μαΐου 2014 στο Φόλκσπαρκσταντιον, σε μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στην Πολωνία.
Ατομικές διακρίσεις
Έλαβε το "Μετάλλιο Φριτς Βάλτερ" το 2008, βραβείο που απονέμεται σε ετήσια βάση από τη Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (DFB) στους καλύτερους νεαρούς Γερμανούς ποδοσφαιριστές της χρονιάς με διάφορες κατηγορίες βραβεύσεων, ενώ ο Σεμπάστιαν Ρούντι αναδείχτηκε, τότε, ως ο δεύτερος καλύτερος νεαρός παίκτης ηλικίας κάτω των 18 ετών πίσω από τον Τόνι Κρόος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάλκε 04 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Σούπερ Λίγκα 2014–15
Η Σούπερ Λίγκα 2014–15 (γνωστή και ως Super League ΟΠΑΠ για εμπορικούς λόγους) και ειδικότερα το ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της περιόδου 2014-15 ήταν το 56ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας, το 36ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και 9ο με την ονομασία Σούπερ Λιγκ. Ξεκίνησε στις 23 Αυγούστου 2014 και η κανονική διάρκειά του ολοκληρώθηκε στις 10 Μαΐου 2015. Μετείχαν 18 (δεκαοκτώ) σύλλογοι, όσοι κατέλαβαν την 1η έως και τη 15η θέση της προηγούμενης διοργάνωσης, οι 2 πρώτοι της Φούτμπολ Λιγκ (2013-14) και ο νικητής του αγώνα διαβάθμισης.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο οποίος όπως και το 2014, θα μετέχει απευθείας στους ομίλους του ερχόμενου Τσάμπιονς Λιγκ. Οι τέσσερις ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 2 έως 5 στην κανονική περίοδο συμμετείχαν στα play-off και αναλόγως της τελικής τους κατάταξης θα αγωνιστούν ο 2ος του πρωταθλήματος (και 1ος της διαδικασίας των play-off) Παναθηναϊκός στον 3ο προκριματικό γύρο (για τους μη πρωταθλητές) της ίδιας διοργάνωσης, ο 3ος Αστέρας Τρίπολης απευθείας στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ (2015-16), ενώ ο 4ος Ατρόμητος Αθηνών και ο 5ος ΠΑΟΚ από την 3η και τη 2η προκριματική φάση αυτής της διοργάνωσης αντίστοιχα.
Πρωταθλητής
Ολυμπιακός
Έδρες
Πηγή: Super League (επίσημα στοιχεία συλλόγων)
Βαθμολογία
1 Ο Παναθηναϊκός τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών, εξαιτίας εισβολής οπαδών του στον αγωνιστικό χώρο πριν από την έναρξη της εντός έδρας αναμέτρησης με τον Ολυμπιακό.
2 Ο ΟΦΗ τιμωρήθηκε με αφαίρεση 10 βαθμών τον Ιανουάριο του 2015, εξαιτίας οικονομικών οφειλών σε πρώην ποδοσφαιριστές του. Στις 21 Μαρτίου 2015 ο σύλλογος ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τη διοργάνωση (γεγονός που επέφερε τον αυτοδίκαιο υποβιβασμό του για την περίοδο 2015-16). Κατά συνέπεια, όλοι οι αγώνες του από την 29η έως την 34η και τελευταία αγωνιστική κατακυρώθηκαν υπέρ των αντιπάλων με 3-0 τέρματα. Μετά την απόσυρσή του, κατέλαβε την προτελευταία θέση με αρνητική βαθμολογία 6 βαθμών.
3 Η Νίκη Βόλου αποσύρθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 2014 από τη διοργάνωση εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων. Όλοι οι αγώνες της από τη 16η αγωνιστική (περιλαμβανομένης της 11ης που είχε αναβληθεί) κι έπειτα δεν διεξήχθησαν και κατακυρώθηκαν με σκορ 3-0 στους αντίπαλους (γεγονός που επέφερε τον αυτοδίκαιο υποβιβασμό της για την περίοδο 2015-16). Μετά την απόσυρσή της, κατέλαβε την τελευταία θέση με αρνητική βαθμολογία 6 βαθμών.
4 Ο ΑΟΚ Κέρκυρα που είχε τερματίσει στην 11η θέση, τον Αύγουστο του 2015 αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα, λόγω παράτυπης μεταβίβασης των μετοχών.
Αποτελέσματα
* *
*
* * * * * * * * * *
* * * *
Play-off
Στα play-off οι τέσσερις ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 2 έως 5 στην κανονική περίοδο αγωνίστηκαν μεταξύ τους δύο φορές (μία εντός και μία εκτός έδρας). Ο Ατρόμητος που τερμάτισε στην 5η θέση της κανονικής περιόδου ξεκίνησε στα play-off με 0 βαθμούς και η βαθμολογία των υπόλοιπων ομάδων διαμορφώθηκε σε συνάρτηση με τη δική του κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου. Ως αποτέλεσμα αυτών ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ ξεκίνησαν με 2 βαθμούς και ο Αστέρας Τρίπολης με 1.
Ο πρώτος των play-off Παναθηναϊκός θα αγωνιστεί στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ οι τρεις που ακολούθησαν στο Γιουρόπα Λιγκ της επόμενης περιόδου, ανάλογα με τη θέση που κατέλαβαν. Ο δεύτερος απευθείας στη φάση των ομίλων, ενώ ο τρίτος και ο τέταρτος της βαθμολογίας στον τρίτο και δεύτερο προκριματικό γύρο αντίστοιχα.
Βαθμολογία play-off
Κριτήρια κατάταξης: 1) Βαθμοί, 2) Βαθμοί από τους μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες, 3) Διαφορά τερμάτων στους μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες, 4) Κατάταξη κανονικής περιόδου
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Κώστας Καραφώτης
Ο Κώστας Καραφώτης (Τρίκαλα, 3 Σεπτεμβρίου 1978) είναι Έλληνας τραγουδιστής.
Βιογραφία
Ο Κώστας Καραφώτης γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1978 και μεγάλωσε εκεί. Στην γενέτειρα πόλη του έμεινε μέχρι τα 18 του χρόνια, όταν αποφάσισε να φύγει από την Ελλάδα και να μείνει στη Σόφια της Βουλγαρίας για να σπουδάσει Ιατρική. Εκτός, λοιπόν, από τα εύσημα στην νυχτερινή διασκέδαση, έχει και πτυχίο Ιατρικής, το οποίο πήρε τον Νοέμβριο του 2003. Η επιθυμία του Κώστα, όμως ,να ακολουθήσει και επαγγελματικά το τραγούδι και να ασχοληθεί σοβαρά με την δισκογραφία γινόταν όλο και πιο έντονη. Έτσι, το 2004 αποφάσισε να δηλώσει συμμετοχή στο μουσικό reality του antenna «Fame Story 2» προκειμένου να γίνει ευρύτερα γνωστός και να δοκιμαστεί για πρώτη φορά σοβαρά πάνω στο τραγούδι. . . . . . ..
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Το ψαριανό μοιρολόι
Το ψαριανό μοιρολόι είναι ένας πίνακας ζωγραφικής του Νικηφόρου Λύτρα, του 1880.
Περιγραφή
Ο πίνακας έχει διαστάσεις 97 x 140 εκατοστά και εκτίθεται στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, στην Αθήνα. Πρόκειται για λάδι σε μουσαμά.
Ανάλυση
Πρόκειται για ένα από τα γνωστά ηθογραφικά έργα του, για το οποίο πηγή έμπνευσης αποτέλεσαν τα γραφικά έθιμα και τα στιγμιότυπα απλών ανθρώπων.
Οι συγγενείς θρηνούν για τον χαμένο ναυτικό, καθισμένοι αυστηροί και σιωπηλοί γύρω από το φέσι του. Τα μουντά χρώματα, η οργάνωση του χώρου, τα πρόσωπα χωρίς ατομικά χαρακτηριστικά αποδίδουν την εσωτερική συντριβή των ανθρώπων και την ατμόσφαιρα της θλίψης και του πένθους.
Το έργο της ωριμότητας του Λύτρα Ψαριανό μοιρολόι (1888) εμφανίζει, πέρα από κάθε ηθικοπλαστικό στοιχείο του πένθους, τον εκλιπόντα ναυτικό ως απόντα, που χάθηκε για πάντα στον βυθό της θάλασσας. Μεγάλη τόλμη και πνευματική ικανότητα για ένα ζωγράφο του 19ου αιώνα να αναπαραστήσει το βουβό κενό, που κατέχει τη θέση μιας σορού, εκτός από ένα κόκκινο φέσι. Ακόμη πιο τραγικό το άφωνο πένθος των γυναικών στο φωτεινό αριστερό και των γερόντων στο σκοτεινό τμήμα του φτωχικού χώρου. Έκδηλη είναι και η διάθεση για συμβολισμό: το πεσμένο σκαμνί, που δηλώνει το τέλος, τον θάνατο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ελληνικής ζωγραφικής
Φελισιέν Ντε Μύρμπαχ
Ο Φελισιέν Ντε Μύρμπαχ (Felicien De Myrbach) ή Φελισιάν Μύρμπαχ (Felician Myrbach) ήταν Αυστριακός ζωγράφος, γραφίστας και εικονογράφος βιβλίων. Γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1853 στην πόλη Zaleszczyki και απεβίωσε στις 14 Ιανουαρίου 1940 στο Κλάγκενφουρτ (Klagenfurt). Είναι γνωστός για τις υδατογραφίες - χρωμολιθογραφίες του που κυκλοφόρησαν σε χιλιάδες αντίτυπα όπου αναπαριστά πολεμικές μάχες των στρατευμάτων του Μεγάλου Ναπολέοντα. thumb|Στον κήπο του Πανδοχείου, Χρωμολιθογραφία του Φελισιέν Μύρμπαχ (1896), [[Βιέννη, Εθνική Πινακοθήκη|300px|right]] thumb|Γάλλοι Γρεναδιέροι μάχονται στο κοίλο του θεάτρου της Αρχαίας Νικόπολης, Χρωμολιθογραφία του Φελισιέν Μύρμπαχ (1894), Συλλογή Νίκου Καράμπελα, Ίδρυμα Ακτία Νικόπολις, Πρέβεζα|300px|right
Βιογραφία
Ο Φελισιέν Ντε Μύρμπαχ κατά την περίοδο 1868-1871, σπούδασε στη Στρατιωτική Ακαδημία της Βιέννης (Militärakademie), αλλά στη συνέχεια δεν ακολούθησε στρατιωτική καριέρα, ήταν συντάκτης στο Στρατιωτικό Γεωγραφικό Ινστιτούτο (Militärgeographischen Institut) και καθηγητής σχεδίου στη Στρατιωτική Ακαδημία της Βιέννης. Παράλληλα σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης (Wiener Akademie der bildenden Künste). Από το έτος 1881 έως το 1897 ο Μύρμπαχ έζησε στο Παρίσι εργασθείς ως εικονογράφος βιβλίων (από 28 ετών). Εικονογράφησε τα έργα του Αλφόνς Ντοντέ και του Βίκτωρα Ουγκώ. Από το έτος 1897 διετέλεσε καθηγητής της Εικονογράφησης στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης. Από το 1899 έως το 1905 υπηρέτησε ως διευθυντής της Σχολής αυτής. . Αν και τα έργα του ακόμα διακρίνονταν γιά ρεαλισμό και με κλίση σε στρατιωτικά θέματα, παραδόξως ο Myrbach ίδρυσε το «Ινστιτούτο τού Βιεννέζικου Μοντερνισμού» μαζί με τους δασκάλους Josef Hoffmann, Alfred Roller, Kolo Moser, Rudolf von Larisch, Czeschka και Franz Cizek. Ο Myrbach το 1903 έγινε πρόεδρος της Secession (απόσχισης) της Βιέννης, και το 1905, ενώθηκε με την ομάδα του διάσημου Γκούσταφ Κλιμτ και αποσύρθηκε εξαιτίας των αποκλίσεων. Στη συνέχεια έζησε και πάλι μέχρι το 1914 στο Παρίσι, και κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στην Ισπανία. Το 1936 επέστρεψε στην Αυστρία σε ηλικία 83 ετών, και τελικά πέθανε το 1940 σε ηλικία 87 ετών.
Χρωμολιθογραφίες της Μάχης της Νικόπολης
Μερικές από τις Χρωμολιθογραφίες του, που ο Φελισιέν Ντε Μύρμπαχ τις ζωγράφισε το έτος 1894 σε ηλικία 41 ετών στό Παρίσι, αναπαριστούν καθ εικασίαν (από περιγραφές) τη Μάχη των Γάλλων Γρεναδιέρων στήν Αρχαία Νικόπολη το έτος 1798 ενάντια στά στρατεύματα του Αλή Πασά Τεπελενλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γραφίστες Κατηγορία:Εικονογράφοι Κατηγορία:Λιθογράφοι
Γλώσσα Αουάντι
Η Αουάντι (Ντεβανάγκαρι: अवधी) είναι Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται κυρίως στην περιοχή Αουάντ του Ούταρ Πραντές και στο Τεράι του Νεπάλ. Η Αουάντι χαρακτηρίστηκε ως Ανατολική Χίντι από τον Τζορτζ Αβραάμ Γκρίρσον, ο οποίος έγγραψε τη Γλωσσική Έρευνα της Ινδίας.
Λογοτεχνία
Σημαντικά έργα στα Αουάντι είναι το Κανταγιάν του Μαουλάνα Ντα'ούντ, το Παντμαβάτ του Μαλίκ Μοχαμάντ Τζαϊσί (1540 μ.Χ.), οι Ραμτσαριτμάνα και Χανουμάν Τσαλίσα του Τουλσίντας (1575 μ.Χ.), το Ντόχε του Καμπίρ ονομασμένο ως Μπιτζάκ, Ιντραβάτι από τον Νουρ Μουχαμμάντ (1757 μ.Χ.) και ο ποιητής Σουρ.
Γεωγραφική θέση
Τα Αουάντι ομιλούνται στην περιοχή Αουάντ στο κεντρικό Ούταρ Πραντές. Ομιλείται κυρίως στις επαρχίες Μπαχράιτς, Αλλαχαμπάντ, Μπαραμπάνκι, Γκόντα, Φαϊζαμπάντ και το Λάκναου. Ομιλείται επίσης στο Πραταπγκάρ, το Τζαουνπούρ και τις επαρχίες Σουλτανπούρ και Μπάστι. Επίσης, υπάρχουν μικρότερες κοινότητες ομιλητών της γλώσσας στο Ούταρ Πραντές, την Ινδία και το εξωτερικό.