cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάχη της Μιλβίας Γέφυρας
Το όραμα Κωνσταντίνου
Από τον Ευσέβιο σώζονται δύο μαρτυρίες για τη μάχη. Η πρώτη, πιο σύντομη, στην Εκκλησιαστική Ιστορία, προωθεί την πεποίθηση ότι ο Χριστιανικός Θεός βοήθησε τον Κωνσταντίνο, αλλά δεν αναφέρει κάποιο όραμα. Στον μετέπειτα Βίο του Κωνσταντίνου, ο Ευσέβιος δίνει μία λεπτομερή περιγραφή ενός οράματος και τονίζει ότι είχε ακούσει την ιστορία από τον ίδιο τον Αυτοκράτορα. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, ο Κωνσταντίνος Α΄ με τον στρατό του βάδιζε (ο Ευσέβιος δεν προσδιορίζει την πραγματική τοποθεσία του γεγονότος, αλλά σαφώς δεν είναι στο στρατόπεδο της Ρώμης), όταν κοίταξε προς τον ήλιο και είδε από επάνω του έναν σταυρό φωτός και μαζί τις ελληνικές λέξεις «Ἐν Τούτῳ Νίκα», που συνήθως μεταφράζεται στα λατινικά ως in hoc signo vinces. Η κυριολεκτική σημασία της φράσης στα ελληνικά είναι "με αυτό το (σημάδι), κατάκτησε" ενώ στα λατινικά είναι "με αυτό το σημάδι, θα κατακτήσεις". Μία πιο ακριβής μετάφραση θα ήταν «μέσω αυτού του σημαδιού [θα] κατακτήσεις». Στην αρχή δεν ήταν σίγουρος για το νόημα της εμφάνισης, αλλά την επόμενη νύχτα είδε ένα όνειρο, στο οποίο ο Χριστός του εξήγησε ότι έπρεπε να χρησιμοποιήσει το σημάδι εναντίον των εχθρών του. Ο Ευσέβιος συνεχίζει στη συνέχεια να περιγράφει το λάβαρον (labarum), το στρατιωτικό διακριτικό που χρησιμοποίησε ο Κωνσταντίνος στους μεταγενέστερους πολέμους του εναντίον τού Λικινίου, δείχνοντας το σύμβολο ΧΡ.
Οι αφηγήσεις των δύο σύγχρονων συγγραφέων, αν και όχι απόλυτα συνεπείς, έχουν συγχωνευθεί σε μία δημοφιλή αντίληψη, ότι ο Κωνσταντίνος είδε το έμβλημα ΧΡ το βράδυ πριν από τη μάχη. Και οι δύο συγγραφείς συμφωνούν ότι το σημάδι δεν ήταν ευρέως κατανοητό, για να υποδηλώσει τον Χριστό (αν και μεταξύ των Χριστιανών, χρησιμοποιήθηκε ήδη στις κατακόμβες μαζί με άλλα ειδικά σύμβολα για τη σήμανση και τη διακόσμηση των χριστιανικών τάφων). Η πρώτη αυτοκρατορική εμφάνισή του είναι σε ασημένιο νόμισμα Κωνσταντίνου του π. 317, που αποδεικνύει ότι ο Κωνσταντίνος Α΄ χρησιμοποίησε το έμβλημα εκείνη την εποχή, αν και όχι πολύ εμφανώς. Έκανε πιο εκτεταμένη χρήση του ΧΡ και του λαβάρου αργότερα, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης με τον Λικίνιο.
μικρογραφία|Η περιγραφή της 28ης Οκτωβρίου 312 του "σταυρού με κέντρο τον Ήλιο" ταιριάζει με τις σύγχρονες φωτογραφίες ενός παρήλιου.
Μερικοί εξέτασαν το όραμα ως ένα ηλιακό φαινόμενο (π.χ. ως το ηλιακό φωτοστέφανο που ονομάζεται παρήλιο), το οποίο μπορεί να προηγήθηκε των χριστιανικών πεποιθήσεων, που εκφράστηκαν αργότερα από τον Κωνσταντίνο Α΄. Νομίσματα του Κωνσταντίνου Α΄ που τον απεικονίζουν ως σύντροφο μίας ηλιακής θεότητας κόπηκαν μέχρι το 313, το έτος που ακολούθησε τη μάχη. Η ηλιακή θεότητα του Ανικήτου Ηλίου (Sol Invictus) απεικονίζεται συχνά με μία άλω (nimbus, φωτοστέφανο). Διάφοροι αυτοκράτορες απεικόνισαν τον Ανίκητο Ήλιο στα επίσημα νομίσματά τους, με ένα ευρύ φάσμα επιγραφών. Μερικοί ενσωμάτωσαν το επίθετο invictus, όπως στην επιγραφή SOLI INVICTO COMITI, που αναφέρει τον Αυτοκράτορα ως σύντροφο (ακόλουθο) του Ανικήτου Ηλίου, επιγραφή που χρησιμοποιήθηκε με ιδιαίτερη συχνότητα από τον Κωνσταντίνο. Το επίσημο νόμισμα του Κωνσταντίνου συνεχίζει να φέρει εικόνες του Ηλίου μέχρι το 325/6. Ένας σόλιδος του Κωνσταντίνου καθώς και ένα χρυσό μετάλλιο της βασιλείας του απεικονίζουν τον αυτοκράτορα σε κατατομή (προφίλ) με τον Sol Invictus, με την επιγραφή INVICTUS CONSTANTINUS. Οι επίσημες λατρείες του Ανικήτου Ηλίου και του Ανικήτου Ηλίου Mίθρα ήταν δημοφιλείς μεταξύ των στρατιωτών του Ρωμαϊκού Στρατού. Αγαλματίδια του Ανικήτου Ηλίου, που μεταφέρονται από τους σημαιοφόρους, εμφανίζονται σε τρία σημεία σε ανάγλυφα στην Αψίδα του Κωνσταντίνου. Η θριαμβευτική αψίδα του Κωνσταντίνου Α΄ τοποθετήθηκε προσεκτικά, για να ευθυγραμμιστεί με το κολοσσιαίο άγαλμα του Ηλίου δίπλα στο Κολοσσαίο, έτσι ώστε ο Ήλιος να αποτελεί το κυρίαρχο σκηνικό, όταν φαίνεται από την κατεύθυνση της κύριας εισόδου της αψίδας.
Γεγονότα της μάχης
αριστερά|μικρογραφία|Μία σύγχρονη εικόνα της μάχης από την Αψίδα του Κωνσταντίνου, στη Ρώμη. Στη ζωφόρο, στο κάτω μέρος της εικόνας, το ιππικό του Κωνσταντίνου ρίχνει τα στρατεύματα τού Μαξέντιου στα νερά του Τίβερη.
Ο Κωνσταντίνος έφτασε στη Ρώμη στα τέλη Οκτωβρίου 312 πλησιάζοντας κατά μήκος της Φλαμινίας Οδού. Κατασκήνωσε στην τοποθεσία Malborghetto κοντά στην Πρίμα Πόρτα (Prima Porta), όπου σώζονται ακόμη λείψανα ενός μνημείου του Κωνσταντίνου, της Αψίδας του Malborghetto, σε ανάμνηση του εκεί συμβάντος.
Αναμενόταν ότι ο Μαξέντιος θα παρέμενε στη Ρώμη και θα άντεχε σε μία πολιορκία. Είχε εφαρμόσει με επιτυχία αυτή τη στρατηγική δύο φορές στο παρελθόν, κατά τις εισβολές του Σεβήρου και του Γαλερίου. Πράγματι ο Μαξέντιος είχε οργανώσει την αποθήκευση μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων στην πόλη, προετοιμάζοντας μία τέτοια εξέλιξη. Παραδόξως αποφάσισε διαφορετικά, επιλέγοντας να συναντήσει τον Κωνσταντίνο σε ανοιχτή μάχη. Αρχαίες πηγές που σχολιάζουν αυτά τα γεγονότα, αποδίδουν αυτή την απόφαση είτε σε θεϊκή παρέμβαση (π.χ. Λακτάντιος, Ευσέβιος) ή δεισιδαιμονία (π.χ. Ζώσιμος). Σημειώνουν επίσης ότι η ημέρα της μάχης ήταν ίδια με την ημέρα της ανάρρησής του (28 Οκτωβρίου), που γενικά θεωρούνταν καλός οιωνός. Επιπλέον ο Μαξέντιος αναφέρεται ότι συμβουλεύτηκε τα προφητικά Σιβυλλικά Βιβλία, τα οποία ανέφεραν ότι «στις 28 Οκτωβρίου ένας εχθρός των Ρωμαίων θα χανόταν». Ο Μαξέντιος ερμήνευσε αυτή την προφητεία ως ευνοϊκή για τον εαυτό του. Ο Λακτάντιος αναφέρει επίσης ότι ο λαός υποστήριξε τον Κωνσταντίνο με επευφημίες κατά τη διάρκεια των Ιπποδρομικών αγώνων.
μικρογραφία|Η μάχη της Μιλβίας Γέφυρας. Έργο (1520–24) του [[Τζούλιο Ρομάνο.]]
Ο Μαξέντιος επέλεξε να σταθεί μπροστά από τη Μιλβία γέφυρα, μία πέτρινη γέφυρα στη Φλαμινία Οδό επάνω από τον ποταμό Τίβερη στη Ρώμη (η γέφυρα βρίσκεται σήμερα στην ίδια τοποθεσία, κάπως ανακαινισμένη, και ονομάζεται στα ιταλικά Ponte Milvio ή μερικές φορές Ponte Molle, "μαλακή γέφυρα"). Η διατήρησή της ήταν ζωτικής σημασίας, εάν ο Μαξέντιος επρόκειτο να κρατήσει τον αντίπαλό του έξω από τη Ρώμη, καθώς η Σύγκλητος σίγουρα θα ευνοούσε όποιον κατείχε την πόλη. Καθώς ο Μαξέντιος είχε πιθανώς εν μέρει καταστρέψει τη γέφυρα κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών του για πολιορκία, κατασκεύασε μία ξύλινη ή πλωτή γέφυρα, για να περάσει ο στρατός του πέρα από το ποτάμι. Οι πηγές ποικίλλουν ως προς τη φύση της γέφυρας, που ήταν κεντρική για τα γεγονότα της μάχης. Ο Ζώσιμος αναφέρει αόριστα, ότι ήταν κατασκευασμένη σε δύο τμήματα, που συνδέοντο με σιδερένια δεσίματα, ενώ άλλοι περιγράφουν ότι ήταν πλωτή γέφυρα. Οι πηγές είναι επίσης ασαφείς, εάν η γέφυρα κατασκευάστηκε σκόπιμα να καταρρεύσει ως παγίδα για τις δυνάμεις του Κωνσταντίνου ή όχι.
μικρογραφία|Η Μιλβία γέφυρα το 2005.
αριστερά|μικρογραφία|Μάχη του [[Μέγας Κωνσταντίνoς|Κωνσταντίνου και του Μαξέντιου, αντίγραφο από τοιχογραφία στις Αίθουσες του Βατικανού (Stanze). Έργο του 1650 από τον Λαζάρο Μπάλντι μετά τον Τζούλιο Ρομάνο στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου.]]
Την επόμενη ημέρα οι δύο στρατοί συγκρούστηκαν και ο Κωνσταντίνος κέρδισε μία αποφασιστική νίκη. Η παράταξη του Μαξέντιου μπορεί να ήταν λανθασμένη, καθώς τα στρατεύματά του φαίνεται να είχαν παραταχθεί με τον ποταμό Τίβερη πολύ κοντά στο πίσω μέρος τους, δίνοντάς τους λίγο χώρο για να μπορέσουν να ανασυγκροτηθούν, σε περίπτωση που οι σχηματισμοί τους αναγκαστούν να υποχωρήσουν. Ήδη γνωστός ως επιδέξιος στρατηγός, ο Κωνσταντίνος επιτέθηκε πρώτα με το ιππικό του στο ιππικό τού Μαξέντιου και το διέρρηξε. Στη συνέχεια προχώρησε το πεζικό του Κωνσταντίνου. Τα περισσότερα από τα στρατεύματα του Μαξέντιου πολέμησαν καλά, αλλά άρχισαν να απωθούνται προς τον Τίβερη. Ο Μαξέντιος αποφάσισε τότε να διατάξει μία υποχώρηση, σκοπεύοντας να κάνει άλλη μία στάση στην ίδια τη Ρώμη. Ωστόσο υπήρχε μόνο μία οδός διαφυγής, αυτή μέσω της γέφυρας. Οι άνδρες του Κωνσταντίνου προκάλεσαν μεγάλες απώλειες στον στρατό, που υποχωρούσε. Τέλος η προσωρινή γέφυρα (που είχε στηθεί δίπλα στη Μιλβία γέφυρα), επάνω από την οποία διέφευγαν πολλά από τα στρατεύματα του Μαξέντιου, κατέρρευσε και όσοι είχαν αποκλειστεί στη βόρεια όχθη του Τίβερη, είτε αιχμαλωτίστηκαν, είτε σκοτώθηκαν. Η Πραιτωριανή φρουρά του Μαξέντιου, η οποία τον είχε αρχικά ανακηρύξει αυτοκράτορα, φαίνεται να είχε μία πεισματική αντίσταση στη βόρεια όχθη του ποταμού· «ως έκφραση συγγνώμης τους, κάλυψαν με τα σώματά τους το μέρος που είχαν επιλέξει για μάχη».
Ο Μαξέντιος ήταν μεταξύ των νεκρών: πνίγηκε στο ποτάμι προσπαθώντας να το διασχίσει κολυμπώντας, σε μία προσπάθεια να ξεφύγει ή, εναλλακτικά, περιγράφεται ότι το άλογό του τον πέταξε στο ποτάμι. Ο Λακτάντιος περιγράφει το τέλος του Μαξέντιου με τον εξής τρόπο: «Η γέφυρα στο πίσω μέρος του κατέρρευσε. Βλέποντας αυτό η μάχη έγινε πιο θερμή. Το χέρι του Κυρίου επικράτησε και οι δυνάμεις του Μαξέντιου κατατροπώθηκαν. Έφυγε προς τη σπασμένη γέφυρα, αλλά το πλήθος που τον πίεζε, τον οδήγησε με τα πόδια στον Τίβερη»
Συνέπεια
Ο Κωνσταντίνος μπήκε στη Ρώμη στις 29 Οκτωβρίου. Οργάνωσε μία μεγαλειώδη τελετή άφιξης στην πόλη (adventus) και συνάντησε λαϊκή αγαλλίαση. Το σώμα του Μαξέντιου περισυνελέγη από τον Τίβερη και αποκεφαλίστηκε. Το κεφάλι του πέρασε στους δρόμους για να το δουν όλοι. Μετά τις τελετές, το κεφάλι του Μαξέντιου στάλθηκε στην Καρχηδόνα ως απόδειξη της πτώσης του, έτσι η Αφρική δεν πρόβαλε άλλη αντίσταση. Η μάχη αυτή έδωσε στον Κωνσταντίνο τον αδιαμφισβήτητο έλεγχο του Δυτικού μισού της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι περιγραφές της εισόδου του Κωνσταντίνου στη Ρώμη παραλείπουν να αναφέρουν ότι τελείωσε την πομπή του στον ναό του Καπιτωλίου Δία, όπου συνήθως προσφερόταν θυσία. Αν και χρησιμοποιείται συχνά για να δείξει τις χριστιανικές ευαισθησίες του Κωνσταντίνου, αυτή η αποσιώπηση δεν μπορεί να εκληφθεί ως απόδειξη, ότι ο Κωνσταντίνος ήταν Χριστιανός σε αυτό το σημείο. Επέλεξε να τιμήσει τη Συγκλητική Curia με μία επίσκεψη, όπου υποσχέθηκε να αποκαταστήσει τα παλαιά της προνόμια και να της δώσει έναν ασφαλή ρόλο στη μεταρρυθμισμένη κυβέρνησή του· δεν θα υπήρχε εκδίκηση εναντίον των υποστηρικτών τού Μαξέντιου. Ο Μαξέντιος καταδικάστηκε σε καταδίκη της μνήμης του (damnatio memoriae), όλη η νομοθεσία του ακυρώθηκε και ο Κωνσταντίνος σφετερίστηκε όλα τα σημαντικά οικοδομικά έργα τού Μαξέντιου στη Ρώμη, όπως τον ναό του Ρωμύλου και τη Βασιλική του Μαξεντίου. Οι ισχυρότεροι υποστηρικτές του Μαξέντιου στον στρατό εξουδετερώθηκαν, όταν διαλύθηκε η Πραιτοριανή Φρουρά και η Προσωπικοί Ιππείς (Equites Singulares). Ο Κωνσταντίνος πιστεύεται ότι αντικατέστησε αυτές τις αυτοκρατορικές φρουρές με μία σειρά από μονάδες ιππικού, που ονομάζονται Παλατινές Σχολές (Scholae Palatinae).
Η σημασία
Ο Paul K. Davis γράφει ότι «Η νίκη τού Κωνσταντίνου τού έδωσε τον απόλυτο έλεγχο της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ανοίγοντας τον δρόμο για να γίνει ο Χριστιανισμός η κυρίαρχη θρησκεία για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τελικά για την Ευρώπη». Το επόμενο έτος, 313, ο Κωνσταντίνος και ο Λικίνιος εξέδωσαν το Διάταγμα των Μεδιολάνων, το οποίο έκανε τον Χριστιανισμό επίσημα αναγνωρισμένη και έτσι ανεκτή θρησκεία στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Bιβλιογραφικές αναφορές
Οι πιο σημαντικές αρχαίες πηγές για τη μάχη είναι ο Λακτάντιος, De mortibus persecutorum 44; o Ευσέβιος της Καισαρείας, Ecclesiastical History ix, 9 and Life of Constantine i, 28–31 (το όραμα) και i, 38 (η πραγματική μάχη), o Ζώσιμος ii, 15–16; και το Panegyrici Latini του 313 (ανώνυμο) και του 321 (από τον Nazarius).
Μελέτη σκοπιμότητας
Μελέτη σκοπιμότητας ονομάζεται η αξιολόγηση της πρακτικότητας ενός προτεινόμενου πρότζεκτ ή συστήματος.
Γενικά
Μια σωστά σχεδιασμένη μελέτη σκοπιμότητας θα πρέπει να προσφέρει ένα επαρκές ιστορικό της επιχείρησης ή του πρότζεκτ, μια περιγραφή του προϊόντος ή της υπηρεσίας, λογιστικές καταστάσεις, λεπτομέρειες των διαδικασιών και του τρόπου διαχείρισης τους, έρευνα και πολιτικές της αγοράς, οικονομικά στοιχεία, νομικές προϋποθέσεις και φορολογικές υποχρεώσεις. Γενικά, οι μελέτες σκοπιμότητας προηγούνται της τεχνική ανάπτυξης και της εφαρμογής του πρότζεκτ.
Μια μελέτη σκοπιμότητας εκτιμά την προοπτική επιτυχίας ενός πρότζεκτ: έτσι, η πλήρης αντικειμενικότητα είναι ένας σημαντικός παράγοντας σχετικά με την αξιοπιστία της μελέτης για πιθανούς επενδυτές και ιδρύματα δανεισμού. Έτσι, πρέπει να εκτελείται με μια αντικειμενική και αμερόληπτη προσέγγιση ώστε να προσφέρει πληροφορίες με τις οποίες μπορούν να ληφθούν αποφάσεις.
Επίσημος ορισμός
Μια μελέτη σκοπιμότητας είναι μια κατανοητή αναφορά που εξετάζει λεπτομερώς τα 5 πλαίσια ανάλυσης ενός πρότζεκτ. Λαμβάνει επίσης υπόψιν τα 4 P του, τα ρίσκα και τα POV του, και τους περιορισμούς του (χρόνος, κόστος και κανόνες ποιότητας). Ο στόχος είναι να διευκρινιστεί αν το project θα πρέπει να προχωρήσει, να επανασχεδιαστεί ή να εγκαταλειφθεί. .
Τα 5 πλαίσια ανάλυσης είναι: το πλαίσιο του ορισμού, το πλαίσιο των ρίσκων που περιέχει, το πλαίσιο δυνατοτήτων, το παραμετρικό πλαίσιο, το πλαίσιο κύριων και συσχετιζόμενων στρατηγικών.
Οι περιορισμοί είναι οι στάνταρ περιορισμοί του χρόνου, του κόστους και των κανόνων ποιότητας, οι οποίοι μπορούν να διευκρινιστούν και να μετρηθούν σε όλη τη διάρκεια του project. Ανάλογα με τον τύπο του, ίσως αρκούν μέρη της μελέτης για να ολοκληρωθεί η μελέτη σκοπιμότητας. Για παράδειγμα, μικρά πρότζεκτ ίσως δεν χρειαστούν εξαντλητικές περιβαλλοντικές αξιολογήσεις.
Κοινοί παράγοντες
Το ακρωνύμιο TELOS αναφέρεται στους 5 τομείς σκοπιμότητας – Technical, Economic, Legal, Operational και Scheduling (Τεχνικός, Οικονομικός, Νομικός, Λειτουργικός και Προγραμματιστικός).
Τεχνική σκοπιμότητα
Αυτή η αξιολόγηση βασίζεται στο σχεδιασμό περιγράμματος των απαιτήσεων του συστήματος για να προσδιοριστεί αν η εταιρεία έχει την τεχνική ειδίκευση ώστε να χειριστεί την ολοκλήρωση του πρότζεκτ. Όταν συντάσσεται η μελέτη σκοπιμότητας, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν τα παρακάτω:
•	Μια σύντομη περιγραφή της επιχείρησης ώστε να αξιολογηθούν περισσότεροι πιθανοί παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη μελέτη
•	Το μέρος της επιχείρησης που εξετάζεται
•	Οι πιθανές λύσεις στο πρόβλημα
Μέθοδος παραγωγής
Πρώτα θα πρέπει να πραγματοποιηθεί η επιλογή μεταξύ ενός αριθμού μεθόδων ώστε να παραχθεί το ίδιο αποτέλεσμα. Οι παράγοντες που κάνουν μια μέθοδο προτιμότερη από μια άλλη, για παράδειγμα σε αγροτικά πρότζεκτ είναι οι εξής:
•	Διαθεσιμότητα δεδομένων ή υλικών – ποιότητα και τιμές τους
•	Διαθεσιμότητα αγορών για διάθεση προϊόντων κάθε μεθόδου και αναμενόμενες τιμές για αυτά τα προϊόντα
•	Διάφοροι παράγοντες αποτελεσματικότητας όπως η αναμενόμενη αύξηση σε μια επιπλέον μονάδα λιπάσματος ή παραγωγικότητας μιας συγκεκριμένης σοδειάς ανά μια σκάλα (1.337 τετραγωνικά μέτρα)
Απαιτήσεις πρότζεκτ
Αφού οριστούν η μέθοδος παραγωγής και η τεχνική, το τεχνικό προσωπικό θα πρέπει να προσδιορίσει τις απαιτήσεις του πρότζεκτ κατά τις περιόδους επενδύσεων και λειτουργίας. Αυτές συμπεριλαμβάνουν:
•	Προσδιορισμό των εργαλείων και του εξοπλισμού που χρειάζονται για το πρότζεκτ
•	Προσδιορισμό των κατασκευαστικών απαιτήσεων του πρότζεκτ, και επίσης εσωτερικός σχεδιασμός για αυτές τις απαιτήσεις
•	Προσδιορισμός των απαιτήσεων του πρότζεκτ για εξειδικευμένους και ανειδίκευτους εργάτες καθώς και διοικητικές και οικονομικές εργασίες.
•	Προσδιορισμός της περιόδου κατασκευής σχετικά με το κόστος των σχεδιασμών καθώς και το κόστος των κατασκευών και άλλων εργαλείων.
Τοποθεσία πρότζεκτ
Οι σημαντικότεροι παράγοντες που προσδιορίζουν την τοποθεσία του πρότζεκτ είναι οι εξής:
•	Διαθεσιμότητα γης (κατάλληλη έκταση και λογικό κόστος)
•	Οι επιπτώσεις του πρότζεκτ στο περιβάλλον και η έγκριση της άδειας από τις αρμόδιες υπηρεσίες
•	Το κόστος μεταφοράς αγαθών και προϊόντων στην τοποθεσία του πρότζεκτ (π.χ. η απόσταση από τις αγορές)
•	Διαθεσιμότητα διάφορων υπηρεσιών σχετικών με το πρότζεκτ όπως δυνατότητα υπηρεσιών επέκτασης ή παροχής νερού, ηλεκτρισμού, καλού οδικού δικτύου, κτηνιατρικής φροντίδας κτλ.
Νομική σκοπιμότητα
Καθορίζει αν το προτεινόμενο σύστημα έρχεται σε σύγκρουση με νομικές απαιτήσεις π.χ. ένα σύστημα επεξεργασίας δεδομένων θα πρέπει να συμμορφώνεται με τους τοπικούς κανονισμούς προστασίας δεδομένων και αν το προτεινόμενο εγχείρημα είναι δεκτό σύμφωνα με τους νόμους της περιοχής.
Λειτουργική σκοπιμότητα
Η αξιολόγηση της λειτουργικής σκοπιμότητας επικεντρώνεται στο βαθμό στον οποίο το προτεινόμενο πρότζεκτ ανάπτυξης ταιριάζει με το παρόν εταιρικό περιβάλλον και τους στόχους του σε σχέση με το πρόγραμμα ανάπτυξης, την ημερομηνία παράδοσης, την εταιρική νοοτροπία και τις παρούσες εταιρικές διαδικασίες.
Για να εξασφαλιστεί η επιτυχία, τα επιθυμητά λειτουργικά αποτελέσματα θα πρέπει να ορίζονται κατά το σχεδιασμό και την ανάπτυξη. Αυτά περιλαμβάνουν παραμέτρους που σχετίζονται με το σχεδιασμό, όπως αξιοπιστία, δυνατότητα συντήρησης και υποστήριξης, χρησιμότητας, παραγωγικότητας, διαθεσιμότητας, ευχέρειας και άλλων. Αυτοί οι παράγοντες θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν στα αρχικά στάδια σχεδιασμού εάν υπάρχει στόχος να γίνουν κατανοητές οι λειτουργικές συμπεριφορές. Ένα σύστημα σχεδιασμού και ανάπτυξης απαιτεί κατάλληλη και έγκαιρη εφαρμογή δομικών και διαχειριστικών προσπαθειών έτσι ώστε να ικανοποιηθούν όλες οι παράμετροι που αναφέρθηκαν νωρίτερα. Ένα σύστημα μπορεί να εκπληρώσει τον σκοπό του με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο όταν τα τεχνικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά του ενσωματώνονται μέσα στο σχεδιασμό. Έτσι, η λειτουργική σκοπιμότητα είναι ένα κρίσιμο στοιχείο της δόμησης του συστήματος που πρέπει να είναι ένα ακέραιο κομμάτι των αρχικών φάσεων σχεδιασμού.
Σκοπιμότητα προγραμματισμού
Ένα πρόγραμμα θα αποτύχει αν χρειάζεται πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να υλοποιηθεί. Τυπικά, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να εκτιμηθεί πόσος χρόνος θα χρειαστεί για να αναπτυχθεί το σύστημα, και αν μπορεί να ολοκληρωθεί σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο χρησιμοποιώντας ορισμένες μεθόδους όπως ο υπολογισμός του χρόνου απόσβεσης. Η σκοπιμότητα σχεδιασμού είναι ένα μέτρο του πόσο λογικό είναι το χρονοδιάγραμμα του πρότζεκτ. Με βάση την τεχνική μας κατάρτιση, είναι λογικές οι προθεσμίες του πρότζεκτ;
Ορισμένα ξεκινούν με συγκεκριμένες διορίες. Είναι πολύ σημαντικό να διευκρινίσουμε αν αυτές είναι υποχρεωτικές ή επιθυμητές.
Σκοπιμότητα πόρων
Περιγραφή του διαθέσιμου χρόνου για την κατασκευή του νέου συστήματος, πότε μπορεί να κατασκευαστεί, εάν παρεμβάλλεται στις υπάρχουσες λειτουργίες της εταιρίας, των τύπο και την ποσότητα πόρων που χρειάζονται, τις εξαρτήσεις και άλλες αναπτυξιακές διαδικασίες με πιθανά εταιρικά κέρδη.
Οικονομική σκοπιμότητα
Σε περίπτωση ενός νέου προγράμματος, η οικονομική βιωσιμότητα μπορεί να κριθεί από τις ακόλουθες παραμέτρους:
•	Συνολικό εκτιμώμενο κόστος του πρότζεκτ
•	Υπάρχουσες επενδύσεις από το διαφημιστή σε άλλες επιχειρήσεις
•	Προβλεπόμενη ροή ρευστού και περιθώριο κέρδους
Η οικονομική βιωσιμότητα ενός πρότζεκτ θα πρέπει να παρέχει τις ακόλουθες πληροφορίες:
•	Πλήρη λεπτομερή ανάλυση των περιουσιακών στοιχείων που θα χρηματοδοτηθούν και πόσο ρευστοποιήσιμα είναι αυτά.
•	Ρυθμός μετατροπής σε ρευστά (πόσο εύκολα μπορούν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία να μετατραπούν σε μετρητά)
•	Δυνατότητες χρηματοδότησης και απόσβεσης του πρότζεκτ
•	Μεταβλητότητα της δυνατότητας αποπληρωμής με βάση τους εξής παράγοντες:
o	Ελαφριά επιβράδυνση των πωλήσεων
o	Μεγάλη μείωση των πωλήσεων
o	Μικρή αύξηση του κόστους
o	Μεγάλη αύξηση του κόστους
o	Δυσμενείς οικονομικές συνθήκες
Το 1983, κυκλοφόρησε η πρώτη γενιά του Υπολογιστικού Μοντέλου για την Ανάλυση την Αναφορά Σκοπιμότητας (COMFAR), ένα υπολογιστικό εργαλείο για οικονομική ανάλυση επενδύσεων. Από τότε, αυτό το πρόγραμμα του Οργανισμού Βιομηχανικής Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNIDO) έχει αναπτυχθεί ώστε να υποστηρίζει και την οικονομική εκτίμηση των πρότζεκτ. Το COMFART III Expert χρησιμοποιείται ως βοηθητικό στην ανάλυση επενδυτικών πρότζεκτ. Το κύριο τμήμα του προγράμματος χρησιμοποιεί χρηματο-οικονομικά δεδομένα που εισάγονται και εξάγει συμπεράσματα και γραφικές παραστάσεις καθώς επίσης υπολογίζει τα μέτρα απόδοσης. Συμπληρωματικά τμήματα βοηθούν στην αναλυτική διαδικασία. Μέθοδοι κόστους – οφέλους και αξίας – πρόσθετης αξίας, οικονομικών αναλύσεων που έχουν αναπτυχθεί από το UNIDO συμπεριλαμβάνονται στο πρόγραμμα και περιέχονται οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται από μεγάλα διεθνή ινστιτούτα οικονομικής ανάπτυξης. Αυτό το πρόγραμμα είναι εφαρμόσιμο για την ανάλυση επενδύσεων σε νέα πρότζεκτ και για την επέκταση ή αποκατάσταση των παρόντων εγχειρημάτων, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση επαναιδιωτικοποίησης. Για εγχειρήματα από κοινού, η οικονομική προοπτική κάθε εταίρου η μετόχου μπορεί να αναπτυχθεί. Η ανάλυση μπορεί να πραγματοποιηθεί με βάση μια σειρά υποθέσεων που αφορούν τον πληθωρισμό, τη νομισματική επανεκτίμηση και τις διακυμάνσεις των τιμών.
Μελέτες έρευνας αγοράς
Είναι ένας από τους σημαντικότερους τομείς της μελέτης σκοπιμότητας καθώς εξετάζει την εμπορευσιμότητα του προϊόντος ή των υπηρεσιών και πείθει τους αναγνώστες ότι υπάρχει υποψήφια αγορά που μπορεί να διατεθεί το προϊόν ή οι υπηρεσίες. Εάν δε μπορεί να επιτευχθεί αυτό, τότε το πρότζεκτ παύει να υπάρχει.
Τυπικά, οι μελέτες αγοράς αξιολογούν τις πιθανές πωλήσεις του προϊόντος, την απορρόφηση και το ρυθμό κατάληψης μεριδίου της αγοράς καθώς και το συγχρονισμό του πρότζεκτ.
Η μελέτη σκοπιμότητας αποδίδει την αναφορά μελέτης σκοπιμότητας, μια αναφορά που παρουσιάζει λεπτομερώς τα κριτήρια εκτίμησης, τα ευρήματα της μελέτης και τις προτάσεις.
Ταρεράκ
Το Ταρεράκ (γαλλικά: Tarerach, καταλανικά: Tarerac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ταρερακουά (γαλλικά: Tarerachois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Κυκλοαλκυλοαλογονίδια
Τα κυκλοαλκυλοαλογονίδια ή αλοκυκλοαλκάνια είναι οργανικές ενώσεις που αποτελούν ιδιαίτερη χημική ομόλογη σειρά. Πρόκειται για ενώσεις με δυο χαρακτηριστικές ομάδες: την παρουσία ενός δακτυλίου, που θεωρείται ιεραρχικά ανώτερη, και ενός ατόμου αλογόνου. όπου n = 3,4... και Χ: φθορίου (F), χλωρίου (Cl), βρωμίου (Br) και ιωδίου (I).
* Κατηγορία:Χημικές ομόλογες σειρές
Ελληνικό στρατιωτικό κοιμητήριο του Πίροτ
Το Ελληνικό στρατιωτικό κοιμητήριο του Πίροτ βρίσκεται στην πόλη Πίροτ (Pirot) της Σερβίας κοντά στα Σερβο-Βουλγαρικά σύνορα. Στο νεκροταφείο είναι θαμμένοι 358 Έλληνες αξιωματικοί και στρατιώτες από την Πάτρα και την 3η Μεραρχία που πολέμησε στον Α' παγκόσμιο πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ. Στην είσοδο του κοιμητηρίου έχει στηθεί μνημείο, έργο του Αντώνη Σώχου, με έξοδα της Ελληνικής κυβέρνησης.
Το 1918-1919 η 3η Μεραρχία Πατρών προελαύνοντας έφτασε στο Πίροτ, όπου και αναπτύχθηκε στα Σερβο-βουλγαρικά σύνορα, με σκοπό να αποτρέψει ενδεχόμενη επιθετική κίνηση των Βουλγάρων. Εκεί πολλοί στρατιώτες πέθαναν από τις κακουχίες και την ισπανική γρίπη και τάφηκαν σε διάφορα νεκροταφεία της περιοχής. Τα οστά τους συνέλεξε η Κατερίνα Λεβαντή, Ελληνίδα παντρεμένη στο Πίροτ, και τα μετέφερε σε κοινό χώρο δημιουργώντας το συγκεκριμένο κοιμητήριο.
Με αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου του Πίροτ το 1924 και το 2004 το νεκροταφείο είναι Ελληνικό έδαφος, έχει παραχωρηθεί στο Ελληνικό κράτος και συντηρείται από αυτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας Κατηγορία:Η Ελλάδα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Νεκροταφεία Κατηγορία:Μνημεία του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου Κατηγορία:Μνημεία στη Σερβία
Κάα
Η Κάα (αραβικά: القاع), γνωστή και ως Ελ Κάα, Αλ Κάα ή Μασαρί αλ-Κάα, είναι κωμόπολη, η οποία βρίσκεται σε σχετικά έρημη περιοχή με περιορισμένη βλάστηση, στο Κυβερνείο Μπάαλμπεκ-Χερμέλ του Λιβάνου. Σήμερα έχει κυρίως ελληνοκαθολικό πληθυσμό, γύρω στους 12.000 κατοίκους. Το 1838, ο Έλι Σμιθ σημείωσε ότι οι κάτοικοι της Κάα ήταν κυρίως Ρωμαιοκαθολικοί χριστιανοί.
Η κωμόπολη έχει γίνει στόχος επιθέσεων από τις συριακές κυβερνητικές και αντικυβερνητικές δυνάμεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Λιβάνου
Αστύπυλος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αστύπυλος (από τις ομηρικές λέξεις άστυ = πόλη και πύλη) είναι γνωστός ένας πολεμιστής των Παιόνων, οι οποίοι έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχοι των Τρώων. Ο Αστύπυλος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα. Ο Αστύπυλος αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Φ, στίχος 209).
Πηγές
Αστυπυλος Κατηγορία:Θνητοί της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι Παίονες
Εκκλησία του Βαχραμασέν
Η Εκκλησία του Βαχραμασέν (αρμενικά: Վահրամաշեն եկեղեցի) είναι εκκλησία επί των πλαγιών του όρους Αραγκάτς, στο μαρζ του Αραγκατσότν, στην Αρμενία, πλησίον των ερειπίων του φρουρίου του Αμπέρντ. Λόγω της τοποθεσίας της, είναι επίσης γνωστή ως Εκκλησία του Αμπέρντ.
Ιστορία
Η εκκλησία ανεγέρθηκε από τον πρίγκιπα Βαχράμ Παχλαβουνί, προς τιμήν του οποίου και έλαβε το όνομά της. Επιγραφή επί της εσωτερικής πλευράς του υπέρθυρου της βόρειας πύλης αναφέρει το 1026 ως έτος αποπεράτωσης των εργασιών ανέγερσης της εκκλησίας.
Το κτίριο υπέστη εργασίες αναστήλωσης το 1936 και το 1970.
Αρχιτεκτονική
Δομικό υλικό το οποίο και χρησιμοποιήθηκε για την ανέγερση του ναού ήταν τοπικής προελεύσεως βασάλτης. Η κάτοψη του σχεδίου είναι σε σχήμα εγγεγραμμένου σταυρού σε ορθογώνιο, με αποτέλεσμα το κτίριο, εξωτερικά, να εμφανίζεται ως ορθογώνιου σχήματος, ενώ το εσωτερικό του είναι σταυροειδούς σχήματος, με τέσσερα μικρού σχήματος δώματα να βρίσκονται σε καθεμία εκ των γωνιών του. Μία εκ των κεραιών του σταυρού καταλήγει σε ημικυκλικού σχήματος αψίδα ιερού.
Επί της οροφής του κτιρίου βρίσκεται μεγάλου σχήματος, δωδεκάπλευρο τύμπανο, πλαισιωμένο από ζεύγη στενών, διακοσμητικού χαρακτήρα, κιόνων, οι οποίοι βρίσκονται στα άκρα της καθεμίας πλευράς. Κωνικού σχήματος ομπρελοειδής θόλος επιστεγάζει το τύμπανο. Σε καθέναν εκ των τοίχων του κτιρίου υπάρχει από ένα στενό παράθυρο, ενώ, στη βάση του τυμπάνου, υπάρχουν τέσσερα επιπλέον παράθυρα. Συνολικά, δύο πύλες εισόδου οδηγούν εντός της εκκλησίας: μία εντός του νότιου τοίχου και μία δεύτερη εντός του βόρειου τοίχου, ενώ η νότια πύλη είναι πλαισιωμένη από διπλή αψίδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αρμενία Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία
Κρατικό λαχείο κοινωνικής αντίληψης
Κυκλοφορία
Το πρωτοχρονιάτικο λαχείο με την τωρινή του ονομασία κυκλοφορεί από το 1967. Παλαιότερα κυκλοφορούσε και κληρωνόταν αντί αυτού το «Λαχείο Συντακτών», από το 1928 ως το 1967, το οποίο καταργήθηκε επί χούντας. Κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς ολόκληρη η Ελλάδα ζούσε στον παλμό του Λαχείου Συντακτών, το οποίο μοίραζε διαμερίσματα, μαγαζιά, αυτοκίνητα, χρήματα, μέχρι και ολόκληρες πολυκατοικίες. Το Λαχείο Συντακτών είναι ένα από τα σύμβολα μιας εποχής.
Κέρδη
Το Κρατικό λαχείο μοιράζει, ακόμα και αν χρειαστεί επιπλέον κλήρωση, τουλάχιστον το 55% των εισπράξεών του.
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Τυχερά παιχνίδια
Ταργκασόν
Το Ταργκασόν (γαλλικά: Targassonne, καταλανικά: Targasona) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Ασφαλίονας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ασφαλίονας (Ασφαλίων) είναι γνωστός ένας από τους θεράποντες, δηλαδή τους υπηρέτες, του βασιλιά Μενελάου της Σπάρτης κατά τη χρονική περίοδο μετά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ασφαλίονας αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου (ραψωδία δ, στίχοι 216-217) να χύνει νερό στα χέρια του Μενελάου και του Τηλεμάχου πριν το φαγητό: «Ως έφατ', Ασφαλίων δ' άρ' ύδωρ επί χείρας έχευεν, / οτρηρός θεράπων Μενελάου κυδαλίμοιο».
Πηγή
Ασφαλιονας
The Legend of Spyro: A New Beginning
Το The Legend of Spyro: A New Beginning (ελληνικά: Ο θρύλος του Σπάιρο: Μια νέα αρχή) είναι παιχνίδι δράσης και φαντασίας του 2006 που αναπτύχθηκε από την Krome Studios για το PlayStation 2, για το Xbox, για το GameCube, και το Game Boy Advance. Η έκδοση του DS αναπτύχθηκε από την Amaze Entertainment. Είναι επανεκκίνηση της κλασσικής σειράς Σπάιρο καθώς και το πρώτο παιχνίδι της τριλογίας The Legend of Spyro. Παρ'όλο που το παιχνίδι στοχεύει σε νεαρό κοινό έχει πολύ πιο σκοτεινό χαρακτήρα από τα κλασσικά Σπάιρο. Είναι το πρώτο παιχνίδι Σπάιρο με αξιολόγηση 10+ λόγω γραφικής βίας.
εμπειρία παιχνιδιού
Το A New Beginning σε αντίθεση με τα κλασσικά Σπάιρο δεν βασίζεται στο να συλλέγεις αντικείμενα. Ο σκοπός κάθε επιπέδου είναι να φτάσεις στο τερματισμό του και να νικήσεις τον αρχηγό που έχει κάθε επίπεδο στο τέλος. Επίσης το παιχνίδι έχει λιγότερα επίπεδα από τα παλιά παιχνίδια με μόλις 6 επίπεδα που ξεκινάν από το σημείο εκκίνησης μέχρι τον τερματισμό που περιμένει πάντα ένας αρχηγός. Επίσης έχει δύο επιπλέον επίπεδα στα οποία ο Σπάιρο βρίσκεται στον αέρα. Ο Σπάιρο έχει μια ποικιλία κινήσεων καθώς και τέσσερις διαφορετικές ανάσες: Φωτιά, Ηλεκτρισμό, Πάγο και Γη. Κάθε ανάσα επίσης έχει το δικό της Fury μια τεράστια στοιχειακή έκρηξη που γίνεται όταν η μωβ μπάρα του Σπάιρο γεμίσει. Η έκδοση του DS έχει επιπλέον επιθέσεις και προκλήσεις καθώς και αποστολές με μορφή παζλ.
Πλοκή
Ένα μωβ αυγό στέλνεται μακριά από την πατρίδα του και στην συνέχεια μέσα από αυτό βγαίνει ένας μικρός δράκος ο Σπάιρο, που τον μεγάλωσαν λιβελλούλες μια μέρα καθώς έφυγε μακριά συνάντησε τον Ιγναιτης, τον δράκο της φωτιάς και έμαθε την αλήθεια. Ο Ιγναιτης του έδειξε την προφητεία ότι ένας μωβ δράκος έρχεται κάθε δέκα γενιές για να κατατροπώσει τις δυνάμεις του κακού. Με το πιστό του φίλο τον Σπαρξ στο πλευρό του, ο Σπάιρο ξεκινάει ένα ταξίδι για να απαλλάξει τον κόσμο από τη μυστηριώδη κακιά δράκαινα την Συνδερ.
Υποδοχή
Το Ο θρύλος του Σπάιρο: Μια νέα αρχή έλαβε μικτές αλλά γενικά θετικές κριτικές. Το κοινό επαίνεσε την παρουσίαση και τα γραφικά αλλά κατέκρινε την επαναλαμβανόμενη εμπειρία παιχνιδιού. Οι οπαδοί απογοητεύτηκαν από την έμφαση που έχει το παιχνίδι στις κινήσεις σε σύγκριση με τα κλασσικά παιχνίδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2006 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του GameCube Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo DS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Spyro
Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας
Ο Μιέσκο Α΄ (πολων.: Mieszko I, π. 930 - 25 Μαΐου 992) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν ο πρώτος χριστιανός δούκας της Πολωνίας (π. 960-992).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού θρυλικού Σιεμόμυσλ και εγγονός τού Λέστεκ. Ο γιος του Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος στέφθηκε πρώτος βασιλιάς της Πολωνίας και η κόρη του Γκούνχιλντ τού Βένντεν (ή η Ζίγκριτ η Αγέρωχη) παντρεύτηκε τον Σβεν Α΄ της Δανίας.
Ως ο πρώτος χριστιανός ηγεμών των περιοχών που μετά αποκλήθηκαν όλες μαζί Πολωνία, ο Μιέσκο Α΄ θεωρείται ο ιδρυτής της χώρας. Συνέχισε την πολιτική τού πατέρα του και τού πάππου του, οι οποίοι ήταν ηγεμόνες των παγανιστικών φυλών, που βρισκόταν στη θέση της σημερινής Μεγάλης Πολωνίας. Με συμμαχίες και με στρατιωτική δύναμη ο Μιέσκο Α΄ συνέχισε την επέκταση της Πολωνίας, κατακτώντας την Κουγιάβια, το Γκντανσκ της Πομερανίας και τη Μαζοβία. Στο μεγαλύτερο διάστημα της βασιλείας του, ο Μιέσκο Α΄ ήταν σε πόλεμο για τον έλεγχο της δυτικής Πομερανίας και την κατέκτησε ως τον ποταμό Όντερ. Κατά τα τελευταία έτη της ζωής του πολέμησε τη Βοημία, κερδίζοντας τη Σιλεσία και μάλλον και τη Μικρή Πολωνία.
Η συμμαχία του με τον Μπολέσλαο Α΄ τον ωμό πρίγκιπα των Τσέχων ενδυναμώθηκε με τον γάμο του με την κόρη εκείνου Ντουμπράβκα. Το βάπτισμά του το 966 έθεσε αυτόν και τη χώρα του στη σφαίρα επιρροής τού Δυτικού Χριστιανισμού. Εκτός από τη μεγάλη κατάκτηση που πραγματοποίησε, η οποία αποδείχθηκε θεμελιώδης για το μέλλον της χώρας, ο Μιέσκο Α΄ έμεινε διάσημος για τις εσωτερικές μεταρρυθμίσεις· σκοπός τους ήταν η επέκταση και βελτίωση του αποκαλούμενου συστήματος μαχητικής μοναρχίας.
Το έγγραφο Dagome iudex του 1085 αφιερώνει τη γη τού Μιέσκο Α΄ στον πάπα. Το iudex σημαίνει κριτής (πρίγκιπας) και ο Dagome είναι ο Μιέσκο Α΄ (ίσως βαπτίστηκε Dagobert). Ωστόσο το έγγραφο φτιάχτηκε έναν αιώνα αργότερα. Η Πολωνία επέστρεψε χονδρικά στα σύνορα τού Μιέσκο Α΄ το 1945.
Οικογένεια
Κατά τον Γάλλο τον Ανώνυμο ο Μιέσκο Α΄ είχε επτά παγανιστικές συζύγους, που όταν βαπτίστηκε κράτησε μόνο την Ντουμπράβκα. Δεν γνωρίζουμε τα παιδιά του από τις άλλες. Πριν βαπτιστεί λοιπόν, νυμφεύτηκε το 965 τη Ντουμπράβκα των Πρεμυσλιδών, κόρη τού Μπολεσλάου Α΄ δούκα της Βοημίας και είχε τέκνα:
Σύμφωνα με μία εκδοχή ο Μιέσκο Α΄ είχε ακόμη: Επίσης δικός του γιος, σύμφωνα με μία θεωρία που την αποδέχονται οι Βοημοί ιστορικοί, ήταν ο:
Το 977 απεβίωσε η Ντουμπράβκα και ο Μιέσκο Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Όντα του Χάλντενσλεμπεν, κόρη τού Ντήτριχ μαργράβου τού Νόρτμαρκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Αγγέλικα Κάουφμαν
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Κουρ αλλά μεγάλωσε στο Schwarzen της Ελβετίας από όπου καταγόταν η οικογένεια της. Το 1754 σε ηλικία δεκατριών ετών ακολούθησε τον πατέρα της στο Μιλάνο, όπου σπούδασε μουσική και ζωγραφική και επέδειξε το ταλέντο της. Το 1763 διέμεινε για ένα διάστημα στη Ρώμη και επισκέφθηκε την Μπολώνια και τη Βενετία και στη συνέχεια  το 1773 πήγε στο Λονδίνο, όπου της ανατέθηκε μεταξύ άλλων καλλιτεχνών η διακόσμηση του Ναού του Αγίου Παύλου. Συμμετείχε από το 1769 έως το 1782 στις ετήσιες εκθέσεις της Βασιλικής Ακαδημίας με κλασικούς και αλληγορικούς πίνακες, όπως Τρωίλος και Χρυσηίδα, ο θάνατος της Άλκηστης, η κρίση του Πάρι, η μητέρα των Γράκχων, η ιστορίας της Ροδόπης κ.α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί ζωγράφοι Κατηγορία:Νεοκλασικοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Zlib
Η zlib είναι μια διαπλατφορμική βιβλιοθήκη συμπίεσης δεδομένων ανοιχτού κώδικα του Jean-loup Gailly και του Mark Adler και είναι μια 'αφαίρεση' του αλγόριθμου συμπίεσης DEFLATE που χρησιμοποιείται στο πρόγραμμά τους συμπίεσης αρχείων gzip. Η πρώτη δημόσια έκδοση 0.9 εκδόθηκε την 1 Μαΐου, 1995 και η αρχική πρόθεση ήταν να χρησιμοποιηθεί με την βιβλιοθήκη εικόνων libpng. Η zlib διατίθεται με την άδεια zlib.
Λογισμικό που χρησιμοποιεί την zlib
Σήμερα, η zlib είναι de facto στάνταρ σε σημείο που οι όροι zlib και DEFLATE χρησιμοποιούνται συχνά εναλλακτικά σε έγγραφα προτύπων. Εκατοντάδες εφαρμογές για λειτουργικά συστήματα της οικογένειας του Unix (όπως το Linux) βασίζονται σε αυτή για λειτουργίες συμπίεσης και έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται και σε άλλες πλατφόρμες, όπως στα Microsoft Windows και στο Palm OS.
Μερικές αξιοσημείωτες εφαρμογές που την χρησιμοποιούν είναι:
Επίσης η zlib χρησιμοποιείται και σε πολλές ενσωματωμένες συσκευές γιατί ο κώδικάς της είναι μεταφέρσιμος και γιατί σαν βιβλιοθήκη έχει μικρές σχετικά απαιτήσεις σε μνήμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προγραμματισμός
Ατύμνιος
Πηγές
Ατυμνιος Ατυμνιος
Τωλίς
Το Τωλίς (γαλλικά: Taulis, καταλανικά: Teulís) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τωλιζιέν (γαλλικά: Taulisiens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Under the Covers:Essential Red Hot Chili Peppers
Το Under the Covers: Essential Red Hot Chili Peppers είναι ένα άλμπουμ με διασκευές από τους Red Hot Chili Peppers. Κυκλοφόρησε στις 31 Μαρτίου του 1998 σε limited edition. Μπορεί να βρεθεί σε αρκετά υψηλές τιμές σε site όπως το e-bay και το Amazon.
Πηγές
They're Red Hot από το δίσκο Blood Sugar Sex Magik
Fire από τα The Abbey Road E.P./Mother's Milk
Higher Ground από το Mother's Milk
If You Want Me To Stay από το Freaky Styley
Tiny Dancer (Live) ακυκλοφόρητο
Castles Made Of Sand (Live) από το Out in L.A.
Dr. Funkenstein (Live) ακυκλοφόρητο
Hollywood (Africa) από το Freaky Styley
Search And Destroy από το Live Rare Remix Box
Higher Ground (Daddy-Ο Mix) από το Out in L.A./Unbridled Funk And Roll 4 Your Soul
Hollywood (Africa) (Extended Dance Mix) από το Out in L.A.
Κατηγορία:Δισκογραφία των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Άλμπουμ του 1998
Γκυστάβ Φλωμπέρ
Ο Γκυστάβ Φλωμπέρ (Gustave Flaubert, 12 Δεκεμβρίου 1821 – 8 Μαΐου 1880) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, που με το έργο του εγκαινίασε μια νέα εποχή στη γαλλική πεζογραφία και ειδικότερα στο μυθιστόρημα. Είναι γνωστός ιδιαίτερα για το πρώτο του δημοσιευμένο μυθιστόρημα, τη Μαντάμ Μποβαρύ (1857), και για τη σχολαστική του αφοσίωση στην τέχνη και το στυλ του.
Η δημοσίευση της Μαντάμ Μποβαρύ προκάλεσε σκάνδαλο και υπήρξε αιτία ποινικής δίωξης του συγγραφέα και του εκδότη. Αναγνωρίστηκε όμως τελικά σαν μια αριστουργηματική και ακριβέστατη εξεικόνιση των ηθών και της ζωής.
Περίφημο είναι και το "μυθιστόρημα μαθητείας" του Φλωμπέρ L’Éducation sentimentale (Η αισθηματική αγωγή), ένα από τα πιο καθοριστικά έργα του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Ο Γκυστάβ Φλωμπέρ γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 1821 στη Ρουέν της Νορμανδίας της Γαλλίας, το δεύτερο παιδί της Αν Ζυστίν Φλεριό (Anne Justine Caroline Fleuriot) και του γιατρού, διευθυντή του νοσοκομείου της Ρουέν, Ασίλ Φλωμπέρ (Achille-Cléophas Flaubert). Έλαβε την εγκύκλια εκπαίδευση του στο τότε Λύκειο των Ιησουιτών Πιέρ Κορνέιγ (Lycée Pierre Corneille). Το 1840 έφυγε από την ιδιαίτερη πατρίδα του για να σπουδάσει Νομικά στο Παρίσι. Η νομική όμως δεν του τραβούσε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον και λόγω και των κρίσεων επιληψίες που πρωτοεμφανίστηκαν τότε, το 1846 έφυγε από το Παρίσι χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Εγκαταστάθηκε στην κοντινή με τη Ρουέν πόλη, της Κρουασέ (Croisset) και έζησε εκεί μέχρι το τέλος της ζωής του. Στη διάρκεια της ζωής του ταξίδεψε αρκετά: το 1840 επισκέφτηκε τα Πυρηναία και την Κορσική, εξερεύνησε την επαρχία της Βρετάνης το 1846 και το 1849 με 1850 έκανε ένα μεγάλο ταξίδι στην Ανατολή με σταθμούς στην Κωνσταντινούπολη, την Ελλάδα, το Λίβανο (όπου και κόλλησε σύφιλη από μια τυχαία επαφή με πόρνη), και την Αίγυπτο. Πέθανε το 1880 σε ηλικία 58 ετών, από εγκεφαλική αιμορραγία και θάφτηκε στον οικογενειακό τάφο στη Ρουέν.
Έργα
Παρόλο που σύμφωνα με τους βιογράφους του ο Φλωμπέρ άρχισε να γράφει από την ηλικία των 8 χρονών, το πρώτο δημοσιευμένο έργο του είναι η νουβέλα του Νοέμβρης (Novembre) που εκδόθηκε το 1842.
Το 1849 είχε τελειώσει την πρώτη γραφή του σημαντικού μυθιστορήματός του Ο πειρασμός του Αγίου Αντωνίου (La Tentation de Saint Antoine) το οποίο όμως άφησε στην άκρη λόγω των κακών κριτικών που πήρε από τους φίλους του. Σε βιβλίο εκδόθηκε το 1857.
Το 1850 επιστρέφοντας από την Αίγυπτο, άρχισε τη συγγραφή της διάσημης πια, Μαντάμ Μποβαρύ (Madame Bovary) την οποία τελείωσε το 1856. Το μυθιστόρημα πρωτο- δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα  "La Revue de Paris" προκαλώντας κραυγές διαμαρτυρίας για το ανήθικο, όπως το χαρακτήρισαν οι γαλλικές κρατικές αρχές, περιεχόμενό του. Η κυβέρνηση μάλιστα παρέπεπψε σε δίκη τόσο τον συγγραφέα όσο και τον εκδότη, αλλά οι κατηγοίες κατέπεσαν.
Το 1858, ύστερα από ένα ταξίδι στα ερείπια της Καρχηδόνας, άρχισε τη συγγραφή του μυθιστορήματός του, Σαλαμπό (Salammbô), συγγραφή που θα κρατούσε και αυτή άλλα τέσσερα χρόνια.
Το τελευταίο μεγάλο έργο του, την Αισθηματική αγωγή (L'Éducation sentimentale), μια μυθιστορηματική ανάπλαση των νεανικών του χρόνων θα άρχιζε να τη γράφει το 1862 για να την ολοκληρώσει επτά χρόνια αργότερα το 1869.
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ρεαλισμός (λογοτεχνία)
Γκούναρ Άντερσον
Ο Γκούναρ Άντερσον (14 Αυγούστου 1928 – 1 Οκτωβρίου 1969) ήταν ένας ποδοσφαιριστής από τη Σουηδία. Είναι ευρέως γνωστός ως ένας από τους κορυφαίους επιθετικούς στην ιστορία της Ολιμπίκ Μαρσέιγ, μαζί με τους Γιόζιπ Σκόμπλαρ και Ζαν-Πιέρ Παπέν.
Ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής από τη Σουηδία, όπου και έλαβε το παρατσούκλι Säffle, προτού αγωνιστεί στη Δανική Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ, απ'όπου μεταγράφηκε στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ, όπου έγινε παίκτης-κλειδί για την ομάδα της Μασσαλίας, πετυχαίνοντας 169 τέρματα σε 220 αναμετρήσεις για την Ντιβιζιόν 1. Με την l'OM αναδείχτηκε επίσης Πρώτος σκόρερ της Ντιβιζόν 1 τη σεζόν 1951–1952 και 1952–1953 και φιναλίστ στο Κύπελλο Γαλλίας της σεζόν 1953–1954. Αγωνίστηκε επίσης και για άλλες γαλλικές ομάδες όπως οι Ζιροντέν Μπορντό και ΑΣ Αιξ.
Παρά την επιτυχία του στη Γαλλία, δεν αγωνίστηκε ποτέ με την Εθνική Σουηδίας, καθώς υπήρχε νόμος όπου απαγόρευε την κλήση παικτών εκτός Σουηδίας, όπως ο Άντερσον και ο Γκούναρ Νόρνταλ. Όμως, καθώς έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα το 1954, αγωνίστηκε μία φορά με την Εθνική Γαλλίας Β', αλλά απογοήτευσε με την εμφάνισή του και έκτοτε δεν ξανακλήθηκε.
Πέθανε το 1969, καθώς κατευθυνόταν στο Σταντ Βελοντρόμ, για να παρακολουθήσει μια αναμέτρηση απέναντι στην Ντούκλα Πράγας για το Κύπελλο Κυπελλούχων της σεζόν 1969–70. Παραμένει μέχρι και σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που να έχουν αγωνιστεί με την l'OM και ένας από τους αγαπημένους των οπαδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Αιξ-αν-Προβάνς
1593 Φαν
Ο Φαν (Fagnes) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,992. Ανακαλύφθηκε το 1951 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από την περιοχή (υψίπεδο) Υψηλά Φαν του Βελγίου.
Εξαιτίας κυρίως της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Φαν στο περιήλιό του απέχει λιγότερο από τον Ήλιο από ό,τι ο πλανήτης Άρης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος του Φαν είναι άγνωστη. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης). Ο Φαν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ως 30 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φαν
T-55A
Το T-55A ήταν ένα σοβιετικό άρμα μάχης της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου. Η παραγωγή του ξεκίνησε λίγο μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και σταμάτησε το 1981. Το 1944 η ΕΣΣΔ αποφάσισε ότι ήταν καιρός να βελτιώσει το πιο φημισμένο άρμα της, το εξαιρετικό Τ-34. Δημιουργήθηκε, έτσι, το T-44 και στη συνέχεια, μεταξύ του 1945 και του 1949, ακολούθησαν δύο πιο εξελιγμένες εκδόσεις, το T-54 και έπειτα το T-55. Οι σημαντικότερες καινοτομίες σε σχέση με το T-34 αφορούσαν τη χρήση της ανάρτησης με αντιστρεπτικές ράβδους και την τοποθέτηση ενός νέου κινητήρα σε εγκάρσια θέση. Κατά τα άλλα, το T-55 διατήρησε την παραδοσιακή διαρρύθμιση των σοβιετικών αρμάτων με τον κινητήρα στο πίσω μέρος και τον πυργίσκο στο κέντρο του σκάφους. Ο κινητήρας ήταν ένας 12κύλινδρος V των 580 ίππων. Ο πυργίσκος ήταν χυτευτός και φιλοξενούσε τον αρχηγό στο κέντρο, τον σκοπευτή στα αριστερά και τον πυροβολητή στα δεξιά, σε έναν αρκετά περιορισμένο χώρο, χαρακτηριστικό όλων των σοβιετικών αρμάτων. Ο βασικός οπλισμός περιλάμβανε ένα πυροβόλο D-10T2S των 100 χλστ. με αντιαρματικά διατρητικά βλήματα κινητικής ενέργειας και κοίλης γόμωσης, που μπορούσαν να διαπεράσουν θωράκιση ομοιογενούς χάλυβα πάχους έως 380 χλστ. Η ταχυβολία έφτανε τα τέσσερα βλήματα το λεπτό. Ως δευτερεύοντα οπλισμό, το T-55 διέθετε ένα συζυγές πολυβόλο των 7,62 χλστ. Οι ερπύστριες ήταν εξ ολοκλήρου μεταλλικές, χωρίς ελαστικά πέλματα. Το T-55 χρησιμοποιήθηκε σε πολλές χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας αλλά και αδέσμευτων, και αναβαθμίστηκε στην Αίγυπτο, τη Φινλανδία, την Ινδία, το Ιράκ και το Ισραήλ. Στη Ρωσία κυκλοφόρησαν μοντέλα με νέο κινητήρα, πρόσθετη θωράκιση και καλύτερο σύστημα ελέγχου πυρός, το οποίο επέτρεπε την εκτόξευση αντιαρματικών πυραύλων Bastion μέσα από το πυροβόλο.
Αναλυτικές πληροφορίες
Η Σοβιετική Ένωση, στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, βελτίωσε το φημισμένο Τ-34 και ανέπτυξε ένα νέο μέσο άρμα μάχης που μπορούσε να παραχθεί σε τεράστια κλίμακα. Αργότερα, την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, οι μεγάλοι αριθμοί του νέου άρματος θα αποτελούσαν το βασικό πλεονέκτημα των Σοβιετικών απέναντι στην τεχνολογική ανωτερότητα των δυτικών τεθωρακισμένων. Το 1944, η Σοβιετική Ένωση σχεδίασε ως βελτιωμένη έκδοση του φημισμένου T-34 ένα νέο άρμα με την ονομασία T-44, και το παρήγαγε από το 1945 έως το 1949. Οι βασικές του καινοτομίες ήταν ότι χρησιμοποιούσε ανάρτηση με αντιστρεπτικές ράβδους και ότι είχε ένα νέο κινητήρα, σε εγκάρσια θέση. Το νέο αυτό μοντέλο, όμως, δεν αποδείχθηκε αρκετά αξιόπιστο. Ως εξέλιξη του T-44 εμφανίστηκε το T-54, το πρωτότυπο του οποίου ολοκληρώθηκε το 1945. Η παραγωγή του ξεκίνησε δύο χρόνια αργότερα, στο εργοστάσιο του Χαρκόβου, στην Ουκρανία. Παράλληλα με το T-54, που σχεδιάστηκε υπό την καθοδήγηση των τεχνικών της εταιρείας αρμάτων Malyshev, μια άλλη ομάδα σχεδιαστών ανέπτυξε το T-55 (Obiekt 137 ή B-40) στο εργοστάσιο του Νίζνι Τάγκιλ. Ο ανταγωνισμός διαφόρων σχεδιαστικών ομάδων ήταν μια συνηθισμένη πρακτική για την εξέλιξη των σοβιετικών αρμάτων. Αργότερα, οι υπεύθυνοι της Malyshev εκπόνησαν τα σχέδια για τα άρματα T-62, T-72 και T-90.
Το T-55 έχει κλασική διαρρύθμιση, με τον κινητήρα στο πίσω μέρος του σκάφους και τον πύργο στο κέντρο. Ο εσωτερικός χώρος είναι, μάλλον, περιορισμένος, καθώς η άνεση του πληρώματος δεν φαίνεται να αποτέλεσε έναν από τους βασικούς στόχους των σχεδιαστών. Στο εμπρός αριστερό μέρος βρίσκεται η θέση του οδηγού, ενώ ο χώρος στα δεξιά του χρησιμοποιείται για την αποθήκευση ενός μέρους των πυρομαχικών του πυροβόλου, των μπαταριών και ενός βοηθητικού ρεζερβουάρ καυσίμων. Τέλος, το Τ-55 παρείχε τη δυνατότητα ΡΒΧΠ προστασίας στο πλήρωμα, όπως και αρκετά ακόμα άρματα της ψυχροπολεμικής περιόδου.