cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μίχιελ Σβέιρτς
Εργαστήρια καλλιτεχνών
Ο τονισμός που δίνεται στα γύψινα μοντέλα στο πρόσθιο δεξιό τμήμα της σύνθεσης θέλει να καταδείξει τη σημαντικότητά τους στην εκπαίδευση των καλλιτεχνών και την άσκηση των συγχρόνων (του) καλλιτεχνών στη μελέτη των εκμαγείων όχι μόνον της αρχαίας αλλά και της σύγχρονης γλυπτικής. Σε μιαν άλλη απεικόνιση με το ίδιο θέμα, το εργαστήριο του καλλιτέχνη (1652, Ίδρυμα Τέχνης του Ντιτρόιτ), ένας επισκέπτης του εργαστηρίου εξετάζει ένα εκμαγείο του Απόλλωνα χωρίς άκρα, το οποίο βασίζεται σε μοντέλο του Φλαμανδού γλύπτη του 17ου αιώνα Φρανσουά Ντυκενουά (François Duquesnoy), ο οποίος εργαζόταν στη Ρώμη. Άλλα αντικείμενα που περιλαμβάνει η σύνθεση περιλαμβάνουν χωρομετρικά όργανα, ένα λαούτο και μια παρτιτούρα. Τα αντικείμενα αυτά αποτελούν αναφορά στην ανάγκη του καλλιτέχνη να πασχίζει για την αρμονία αλλά και να σέβεται το ακριβές μέγεθος και τις αναλογίες τους. Η βιβλιοθήκη που περιλαμβάνει η σύνθεση αποτελεί αναφορά στο ότι οι ζωγράφοι δεν είναι τεχνίτες, αλλά σπουδασμένοι καλλιτέχνες.
Πορτρέτα και tronies
Στα πορτρέτα του ο Σβέιρτς αποδείχθηκε ισάξιος των κορυφαίων συγχρόνων του στο πεδίο αυτό. Ο Σβέιρτς πιστεύεται ότι ζωγράφισε τα tronies στις Βρυξέλλες ή στο Άμστερνταμ, δηλ. μεταξύ 1655 και 1661. Επέδειξε ενδιαφέρον στην απεικόνιση κοινών ανθρώπων και στη διερεύνηση του χαρακτήρα και των εκφράσεων του προσώπου. Στον πίνακά του Ντύνοντας τον γυμνό ο Σβέιρτς απεικόνισε ιδιαίτερα μη κλασικές (δηλ. όχι με ολλανδικά - φλαμανδικά χαρακτηριστικά), των οποίων τα χαρακτηριστικά τονίζονται με πλάγια βλέμματα και περίεργες εκφράσεις. Το όμορφο φως της ημέρας και τα βελούδινα παρασκήνια απαντώνται, επίσης, σε έργα του Γιοχάνες Βερμέερ.
Το έργο του Πορτρέτο νεαρής γυναίκας (περ. 1660, συλλογή Κρέμερ), που κατά πάσαν πιθανότητα απεικονίζει μιαν απλή υπηρέτρια, καταδεικνύει το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για την απεικόνιση απλών ανθρώπων. Ο πίνακας αυτός έχει συγκριθεί με αυτόν του Βερμέερ Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι, τον οποίο ο Βερμέερ ζωγράφισε περίπου πέντε χρόνια αργότερα. Και οι δύο συνθέσεις απεικονίζουν νεαρά κορίτσια, με τυπικό το μείγμα του ρεαλισμού και του ιδεαλισμού. Υπάρχουν, βέβαια, σημαντικές διαφορές ανάμεσα στους δύο πίνακες: Η σύνθεση του Βερμέερ είναι πιο συνεκτική, η χρήση του κίτρινου και του μπλε χρώματος είναι πιο τολμηρή και οι φωτεινές ανακλάσεις είναι πιο λεπτες. Ο Βερμέερ, επίσης, απεικονίζει το νέο κορίτσι στολισμένο με εξωτικό τουρμπάνι και μαργαριταρένιο σκουλαρίκι, το οποίο είναι πολύ μεγάλο για να είναι αληθινό. Ο Σβέιρτς προτιμά να απεικονίζει το κορίτσι του ως απλή υπηρέτρια, χωρίς φτιασίδια.
Ο Σβέιρτς ζωγράφισε, επίσης, κάποιες αυτοπροσωπογραφίες του, ενώ μερικά από τα πορτρέτα του θεωρούνται, επίσης, αυτοπροσωπογραφίες. Η παλαιότερη γνωστή αυτοπροσωπογραφία του χρονολογείται μεταξύ 1648 και 1650 (σήμερα στην Πινακοθήκη Ουφίτσι) και απεικονίζει τον καλλιτέχνη ως "μποέμ", που φορά μπερέ με φτερό. Η αυτοπροσωπογραφία του του 1656 (σήμερα στο Μουσείο Τέχνης Allen Memorial) απεικονίζει τον καλλιτέχνη σε πόζα με αυτοπεποίθηση. Η αυτοπροσωπογραφία αυτή στηρίζεται σε μακρά παράδοση της φλαμανδικής τέχνης, σύμφωνα με την οποία οι ζωγράφοι απεικονίζουν τους εαυτούς τους με εργαλεία της τέχνης τους. Η κομψή, αριστοκρατική εμφάνισή του θυμίζει τα πορτρέτα καλλιτεχνών στην Εικονογραφία του Άντονι βαν Ντάικ, που εκδόθηκε στην Αμβέρσα μεταξύ 1636 και 1641. Η έμφαση βρίσκεται στην απεικόνιση του καλλιτέχνη ως αριστοτέχνη, ο οποίος συνδυάζει την αριστοκρατική εμφάνιση με τη λογιότητα και το κύρος. Ο Σβέιρτς αναπαρήγε τον πίνακα (ανεστραμμένο με κατοπτρική σχέση ειδώλου - αντικειμένου) σε χαρακτικό με την επιγραφή "Michael Sweerts Eq. Pi. et fe".
Σε μιαν άλλη αυτοπροσωπογραφία του, πιθανόν ζωγραφισμένη γύρω στο 1655, ο καλλιτέχνης δείχνει προς ένα κρανίο, υπενθύμιση της "vanitas" (λατ. ματαιότητα). Μια ακόμη πιθανή αυτοπροσωπογραφία του είναι ο πίνακας Πορτρέτο νεαρού άνδρα (1656, σήμερα στο Μουσείο Ερμιτάζ), που απεικονίζει νεαρό άνδρα σε μελαγχολική στάση. Παλαιότερα πιστευόταν ότι η διάθεση του απεικονιζομένου οφειλόταν στις οικονομικές του δυσχέρειες. Η τρέχουσα άποψη είναι ότι ο πίνακας είναι πορτρέτο pensieroso (ιταλ. "συλλογισμένου"), κάτι που ανάγεται στη νεοπλατωνική άποψη του 15ου αιώνα, σύμφωνα με την οποία η μελαγχολία είναι χαρακτηριστικό του δημιουργικού χαρακτήρα. Η αλληγορική σημασία των αντικειμένων στον πίνακα, όπως τα παλαιά βιβλία, το άδειο τσαντάκι, τα χρυσά νομίσματα και το μελανοδοχείο συντείνουν προς την ερμηνεία αυτή. Το πορτρέτο φέρει επίσης την ηθικοπλαστική επιγραφή RATIO QUIQUE REDDENDA (λατ. κάθε άνθρωπος οφείλει να λογοδοτεί). Αυτή η αλληγορική τάση είναι χαρακτηριστική της τέχνης του Σβέιρτς.
Ένας ακόμη πίνακας που πιθανολογείται ότι είναι αυτοπροσωπογραφία του είναι ο Ο μετανοημένος διαβάζει σε δωμάτιο (σήμερα στη συλλογή Μάρκο Γκράσσι στη Νέα Υόρκη), ο οποίος απεικονίζει έναν άνδρα να διαβάζει κάποιο ιερό βιβλίο ανάμεσα σε σύμβολα της vanitas, όπως το κρανίο και η κλεψύδρα. Το μήνυμα του πίνακα πιθανόν να είναι ότι η πίστη υπάρχει παντού. Ο πίνακας πιθανόν να προϊδεάζει τη μεταστροφή του Σβέιρτς σε πιο φανατικό Χριστιανό, που τελικά τον ώθησε να πραγματοποιήσει το ταξίδι του στην Ανατολή.
Αλληγορικές σκηνές
Αρκετές συνθέσεις του πραγματεύονται θέματα, τα οποία μοιάζουν να έχουν αλληγορική σημασία. Πολλά από αυτά τα έργα ακόμη δεν έχουν ερμηνευθεί πλήρως από τους σύγχρονους λόγιους. Μερικά από τα πορτρέτα του έχουν και κάποια αλληγορική σημασία και, σύμφωνα με την ολλανδική παράδοση, αναφέρονται στις πέντε αισθήσεις. Παράδειγμα αποτελεί η σειρά πέντε πορτρέτων με αγόρια και κορίτσια, που αναπαριστούν τις πέντε αισθήσεις και σήμερα είναι διεσπαρμένα σε διαφορετικές συλλογές. Δύο από αυτά, ενός αγοριού κι ενός κοριτσιού αντίστοιχα αναπαριστούν την Οσφρηση και την Αφή και βρίσκονται στο Μουσείο Μπόιμανς - φαν Μπένινγκεν του Ρότερνταμ.
Μια ακόμη αλληγορική του σύνθεση είναι Ο Άρης καταστρέφει τις Τέχνες (σήμερα σε ιδιωτική συλλογή), στην οποία ο Σβέιρτς απεικονίζει έναν στρατιώτη να καταστρέφει ένα βιολί, πίνακες και γλυπτά.
Η μνημειώδης σύνθεσή του Λοιμός σε αρχαία πόλη (περ. 1652-54, σήμερα στο Los Angeles County Museum of Art) θεωρείται ως το πλέον φιλόδοξο έργο του καλλιτέχνη, όχι μόνον από άποψη συνθετικής πολυπλοκότητας και τεχνικής, αλλά και από άποψη πολυμάθειάς του ως προς την ιστορία και την αρχαιολογία. Η σύνθεση απεικονίζει μια δραματική άποψη της βουβωνικής πανώλους, που απεικονίζεται σε περιβάλλον κλασικής αρχαιότητας. Είναι σαφώς μια απόπειρα του καλλιτέχνη να αποδείξει το ταλέντο του, τόσο στην απεικόνιση μιας ιστορικής σκηνής επικών διαστάσεων, στην οποία περιλαμβάνεται μεγάλο εύρος συναισθηματικών και ψυχολογικών καταστάσεων, μιμούμενος το κλασικιστικό ύφος του συγχρόνου του και επίσης εργαζόμενου στη Ρώμη Γάλλου συναδέλφου του Νικολά Πουσέν(1594–1665). Οι ιστορικοί τέχνης έχουν προτείνει διάφορες θεωρίες σχετικά με τον πίνακα και την ερμηνεία του. Ορισμένοι διακρίνουν σε αυτόν μια γενική απεικόνιση των αποτελεσμάτων ενός λοιμού χωρίς εξειδικευμένη ιστορική, ηθική ή αφηγηματική έννοια.
Ο ιστορικός τέχνης Φράνκο Μορμάντο πρόσφατα πρότεινε ότι ο Λοιμός σε αρχαία πόλη απεικονίζει συγκεκριμένο λοιμό ο οποίος, σύμφωνα με χριστιανικές πηγές, έλαβε χώρα στη Ρώμη το 361063 κατά την ηγεμονία του Αυτοκράτορα Ιουλιανού. Ο Ιουλιανός είχε ζητήσει την επιστροφή στην αρχαία θρησκεία και την εγκατάλειψη του Χριστιανισμού. Ο λοιμός κατά την ηγεμονία του Ιουλιανού εθεωρείτο, στην εποχή του Σβέιρτς, τιμωρία για τις αντιχριστιανικές πολιτικές του Ιουλιανού. Στη σύνθεσή του αυτή ο Σβέιρτς πιθανόν να σχολιάζει τη σύγχρονή του σύγκρουση του καθολικισμού με τον προτεσταντισμό.
Οι ιστορικές, θρησκευτικές, καλλιτεχνικές και αρχαιολογικές νύξεις της σύνθεσης δεν θα ήταν εμφανείς στον κοινό θεατή του, αλλά μόνον σε ένα μικρό τμήμα της πολιτιστικής ελίτ, η οποία γοητευόταν με τέτοια ζωγραφικά "παζλ". Κατά άλλη εκδοχή, ο πίνακας αναφέρεται στον λοιμό των Αθηνών.
Χαρακτικά
Ο Σβέιρτς δημιούργησε μικρό αριθμό πλακών χαρακτικών, 21 στο σύνολο. Αυτές περιλήφθηκαν σε μικρές εκδόσεις, κάνοντας τα χαρακτικά του ιδιαιτέρως σπάνια. Εγχάραξε μια σειρά 13 πλακών με τον λατινικό τίτλο Diversae facies in usum iuvenum et aliorum (Ποικίλα πρόσωπα προς χρήση των νεοτέρων και άλλων), οι οποίες χρησίμευσαν ως μοντέλα σχεδίασης για τους σπουδαστές του στην ακαδημία. Για τον λόγο αυτόν μια πλήρης ομάδα των χαρακτικών (σήμερα στη συλλογή του μουσείου Φιτζγουίλιαμ) συμπληρώθηκε με μολύβι, ώστε να διευκολυνθεί η αντιγραφή τους. Η ομάδα αυτή εκδόθηκε στις Βρυξέλλες το 1656, το ίδιο έτος που ο Σβέιρτς ίδρυσε μιαν ακαδημία σχεδίασης στην πόλη.
Σχέδια
Ελάχιστα σχέδια έχουν αποδοθεί με βεβαιότητα στον Σβέιρτς. Ένα πορτρέτο με μαύρη κιμωλία, το πορτρέτο του Γιαν φαν ντεν Έντεν (περ. 1651, σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη Τέχνης) είναι πολύ σημαντικό σχέδιο πορτρέτου ενός νεαρού άνδρα. Πρόκειται για ένα από τα πρώτα σχέδια που του αποδίδονται με σχετική βεβαιότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Εργκίν Αταμάν
Έχει κατακτήσει ως πρώτος προπονητής πέντε ευρωπαϊκούς τίτλους: δύο συνεχόμενες φορές την Ευρωλίγκα (2021, 2022), μία φορά το Γιούροκαπ (2016), μία φορά το EuroChallenge (2012) και μία φορά το Κύπελλο Σαπόρτα (2002). Είναι ένας από τους τρεις προπονητές στην ιστορία που έχουν κατακτήσει τέσσερα διαφορετικά ευρωπαϊκά τρόπαια, ο πρώτος Τούρκος προπονητής που κέρδισε την Ευρωλίγκα ενώ το 2021 αναδείχτηκε Προπονητής της χρονιάς στην διοργάνωση.
Πρώτα χρόνια
Ο Αταμάν ξεκίνησε την προπονητική του πορεία στην ομάδα νέων της Ετσζάτσιμπασι και ακολούθησε μία θητεία ως προπονητής της Εφές Πίλσεν. Στη συνέχεια, προπονούσε τις ομάδες του Τουρκικού Πρωταθλήματος Τουρκ Τέλεκομ, Πινάρ Καρσίγιακα και Εφές Πίλσεν αντίστοιχα. Διετέλεσε βοηθός προπονητή της εθνικής ομάδας της Τουρκίας δίπλα στον Ερκούμεντ Σούντερ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 1997 στην Ισπανία. Η Τουρκία τελείωσε τη διοργάνωση στην 8η θέση. Πέρασε χρόνο στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ των Ηνωμένων Πολιτειών ως παρατηρητής την περίοδο 1998-99.
Μετά την επιστροφή του στην Ευρώπη, προπονούσε την ιταλική Μοντεπάσκι Σιένα και κέρδισε με τον σύλλογο το τελευταίο Κύπελλο Σαπόρτα το 2002. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στην Ούλκερσπορ (τώρα Ούλκερ Φενέρμπαχτσε) ωστόσο, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη δουλειά του για προσωπικά ζητήματα. Δήλωσε ότι η παραίτησή του ήταν οικειοθελής. Μετά την αναχώρησή του από τη Φενέρμπαχτσε επέστρεψε στην Ιταλία και υπέγραψε στην Κλιμαμίο Μπολόνια και προπονούσε εκεί μέχρι την επιστροφή του στην Τουρκία ως επικεφαλής προπονητής της Μπεσίκτας κατά τη διάρκεια της χρονιάς 2007–08.
Τουρκ Τέλεκομ
Αφού για πέντε σεζόν (1991-96) είχε διατελέσει ως ένας εκ των δύο βοηθών του Αϊντίν Ερς στην Εφές Πίλσεν (μαζί με τον Οκτάι Μαχμούτι), συμμετέχοντας ως βοηθός προπονητή σε δύο ευρωπαϊκούς τελικούς (τον χαμένο από τον Άρη τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων στο Τορίνο το 1993 και τον νικηφόρο διπλό τελικό του Κυπέλλου Κόρατς το 1996 απέναντι στη Στεφανέλ Μιλάνο), τη σεζόν 1996-97 ανέλαβε ως πρώτος προπονητής την ηγεσία της Τουρκ Τέλεκομ της Άγκυρας. Με μοναδικούς ξένους τους Μίρκο Μιλίτσεβιτς (από την ΑΕΚ) και Ρίκι Γουίνσλοου, η ομάδα της Άγκυρας, που είχε έρθει όγδοη την περασμένη σεζόν, με τον Αταμάν έκανε μια εξαιρετική χρονιά, παίρνοντας τη δεύτερη θέση με ρεκόρ 24-6, σπάζοντας το δίπολο Εφές Πίλσεν-Ούλκερ, και στα πλέι οφ απέκλεισε την Ούλκερ με 3-2, βγάζοντας την ομάδα για πρώτη και μοναδική φορά στην Ευρωλίγκα, μαζί με την πρωταθλήτρια Εφές.
Την επόμενη σεζόν ο Αταμάν κέρδισε τον πρώτο του τίτλο ως προπονητής, το τουρκικό Σούπερ Καπ, νικώντας 78-75 την Εφές. Η ομάδα συμμετείχε επίσης στην Ευρωλίγκα, όπου με 5 νίκες και 11 ήττες αποκλείστηκε από τα νοκ άουτ σε ισοβαθμία με την ΚΚ Σπλιτ (του Ζέλικο Παβλίσεβιτς και ενός νεαρού Νίκολα Βούισιτς), ενώ έφτασε και στον τελικό του Κυπέλλου Τουρκίας, χάνοντας από την Εφές με 71-67.
Καρσίγιακα
Το καλοκαίρι του 1999 ανέλαβε την Πινάρ Καρσίγιακα της Σμύρνης. Τον Οκτώβριο η ομάδα ήταν πρώτη στο τουρκικό πρωτάθλημα, με 7 νίκες σε 7 αγώνες, έχοντας κερδίσει τις κορυφαίες ομάδες της χώρας (Εφές Πίλσεν, Ούλκερ, Γαλατάσαραϊ, Μπεσίκτας και Τόφας). Μοναδικοί ξένοι της ομάδας ήταν ο Μιλίτσεβιτς, ο Ρώσος Ζαχάρ Πασούτιν και ο Βρίμπιτσα Στεφάνοφ (μετέπειτα παίκτης της ΑΕΚ και της Σιένα).
Εφές Πίλσεν
Στα τέλη Οκτωβρίου του 1999, ο ιστορικός προπονητής της Εφές Πίλσεν, Αϊντίν Ερς, απολύθηκε από το σύλλογο μετά από οχτώ χρόνια, με την ομάδα να έχει ρεκόρ 2-3 στην Ευρωλίγκα. Ο Αταμάν, που προπονούσε την Καρσίγιακα, κλήθηκε να αναλάβει την Εφές, κάτι που έπραξε σπάζοντας το συμβόλαιό του με την ομάδα της Σμύρνης. Με τον Αταμάν, η Εφές των Τούρκογλου, Κουτλουάι, Μουλαομέροβιτς, Ντρόμπνιακ και Γουίνσλοου κέρδισε τους 9 από τους επόμενους 11 αγώνες της στην Ευρωλίγκα, πήρε το πλεονέκτημα έδρας για τα νοκ άουτ και έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία της στο φάιναλ φορ της διοργάνωσης. Τον Απρίλιο του 2000, στη Θεσσαλονίκη, η Εφές ηττήθηκε στον ημιτελικό (81-71) από τον Παναθηναϊκό, και κατέκτησε την τρίτη θέση νικώντας στο μικρό τελικό τη Μπαρτσελόνα (65-59). Στο τουρκικό πρωτάθλημα, ηττήθηκε στους τελικούς από την Τόφας των Ντέιβιντ Ρίβερς και Σλάβεν Ρίματς.
Την επόμενη σεζόν η ομάδα συμμετείχε στη Σουπρολίγκα, φτάνοντας πάλι στο φάιναλ φορ, λίγο πριν το οποίο όμως ο Αταμάν αντικαταστάθηκε από τον Μαχμούτι.
Μοντεπάσκι Σιένα
Το καλοκαίρι του 2001 ο Αταμάν ανέλαβε την ιταλική Σιένα. Με παίκτες όπως ο Μπόρις Γκόρενς, ο Πέταρ Ναουμόσκι και ο Μιλένκο Τόπιτς, η Σιένα κατέκτησε το τελευταίο Κύπελλο Σαπόρτα, το 2002, και ο Αταμάν τον πρώτο του ευρωπαϊκό τίτλο ως προπονητής, νικώντας στον τελικό 81-71 τη Βαλένθια. Την ίδια σεζόν έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Ιταλίας, όπου έχασε 79-77 από την Κίντερ Μπολόνια του Έτορε Μεσίνα (και των Τζινόμπιλι, Γιάριτς, Σμόντις, Μπετσίροβιτς, Γκρέιντζερ κ.ά.). Ως κάτοχος του Κυπέλλου Σαπόρτα, η ομάδα προκρίθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Ευρωλίγκα.
Τη σεζόν 2002-03 η Σιένα, με παίκτες-προσωπικές επιλογές του Αταμάν όπως ο Αλφόνσο Φορντ, ο Μιχάλης Κακιούζης, ο Ντούσαν Βούκσεβιτς, ο Νάντο Τζεντίλε, ο Στεφάνοφ, ο Μιρσάντ Τουρκσάν, ο Κιάτσιγκ, ο Ζουκάουσκας - οι περισσότεροι από τους οποίους προέρχονταν από το ελληνικό πρωτάθλημα - έκανε τη μεγάλη έκπληξη, αφού απέκλεισε τον Παναθηναϊκό του Ζέλικο Ομπράντοβιτς και τη Φορτιτούντο Μπολόνια και βρέθηκε στο φάιναλ φορ της Βαρκελώνης στην πρώτη της μόλις συμμετοχή στη διοργάνωση. Στον ημιτελικό, με σκληρή άμυνα ανέτρεψε το 23-39 της Μπενετόν σε 58-52, και βρισκόταν δύο πόντους μπροστά ως το τέλος, για να χάσει τελικά από το τρίποντο του Μπουλέρι. Στον μικρό τελικό κέρδισε 79-78 την ΤΣΣΚΑ Μόσχας του Ντούσαν Ίβκοβιτς και κατέλαβε την τρίτη θέση. H ομάδα που έφτιαξε ο Αταμάν συνέχισε να πρωταγωνιστεί στο ιταλικό και ευρωπαϊκό μπάσκετ τα επόμενα χρόνια.
Μπεσίκτας Κόλα Τούρκα
Ο Αταμάν είχε μία επιτυχημένη χρονιά με την Μπεσίκτας και η ομάδα πέτυχε έως τους Προημιτελικούς του EuroCup που έγιναν στο Τορίνο της Ιταλίας μετά από μια εκπληκτική αήττητη επίδοση με 10 σερί νίκες στον 2ο όμιλο. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που δύο τουρκικές ομάδες έπαιξαν μεταξύ τους. Η Μπεσίκτας έχασε από την Γαλατασαράι Καφέ Κράουν και αποκλείστηκε στα προημιτελικά. Στο πρωτάθλημα, η ομάδα ολοκλήρωσε την κανονική περίοδο στην πρώτη θέση και συμμετείχε στα πλέι οφ. Μετά τον αποκλεισμό της Μπεσίκτας Κόλα Τούρκα στους προημιτελικούς, κυκλοφόρησε η δήλωση ότι ο Εργκίν Αταμάν δεν θα προπονεί πλέον την Μπεσίκτας.
Εφές Πίλσεν
Μία εβδομάδα αργότερα, υπέγραψε συμβόλαιο δύο ετών με την Εφές Πίλσεν, όπου είχε εργαστεί από το 1999 έως το 2001. Ο Αταμάν έχει επιτύχει τα μεγάλα επιτεύγματα την περίοδο 2008–09 με την κατάκτηση του Τουρκικού Πρωταθλήματος, Κυπέλλου Τουρκίας και Κυπέλλου Προέδρου Τουρκίας. Στις 4 Ιουνίου 2010, έφυγε από την Εφές Πίλσεν.
Γαλατασαράι Οντεάμπανκ
Υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο με την Γαλατασαράι Οντεάμπανκ στις 22 Ιουνίου 2012 Κέρδισε το πρωτάθλημα Τουρκίας απέναντι στην Μπάνβιτσπορ στους τελικούς των πλέι οφ στις 15 Ιουνίου 2013.
Στις αρχές της χρονιάς 2014-15, η Γαλατασαράι δυσκολεύτηκε οικονομικά και τελικά στα αποτελέσματα. Αρκετοί παίκτες διέκοψαν τις προπονήσεις και επίσης κάποιοι τραυματίστηκαν, κάτι που οδήγησε σε απογοήτευση και συγκρούσεις στην ομάδα. Στις 19 Οκτωβρίου 2014, ο Αταμάν ενεπλάκη στο επεισόδιο με τον τότε παίκτη της Γαλατασαράι, Νόλαν Σμιθ, ο οποίος πέταξε την πετσέτα ενώ αποκλείστηκε από τον αγώνα με την Μπάνβιτ. Ο παίκτης έφυγε από την ομάδα την επόμενη εβδομάδα. Στις 21 Νοεμβρίου 2014, στη συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα της Ευρωλίγκας απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα στην Κωνσταντινούπολη, ο Αταμάν πήρε αρνητική δημοσιότητα στη Σερβία, επειδή αποκάλεσε 300–400 οργανωμένους οπαδούς του Ερυθρού Αστέρα, Ντελιέ, «τρομοκράτες». Δήλωσε επίσης ότι «επιτίθενται στην αστυνομία και στους οπαδούς μας με πυρσούς και πέτρες» και ότι «ανησυχεί ως πολίτης για την ασφάλειά του και των άλλων». Όλα αυτά τα σχόλια συνάδουν με τη δολοφονία του οπαδού του Ερυθρού Αστέρα από οπαδούς της Γαλατασαράι σε οπαδική βία πριν από τον αγώνα. Ακόμη και ο πρωθυπουργός της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς αντέδρασε σε αυτό το σχόλιο, λέγοντας ότι «ο Αταμάν δεν είναι πλέον ευπρόσδεκτος στη Σερβία». Ο Αταμάν ζήτησε αργότερα συγγνώμη για τα σχόλιά του, λέγοντας ότι "όλες οι παρατηρήσεις [για τους οπαδούς του Ερυθρού] έγιναν πριν το μάθει [ότι αυτή η τραγωδία συνέβη πριν από το παιχνίδι]".
Στις 6 Ιουνίου 2015, υπέγραψε επέκταση δύο ετών με τον σύλλογο, αξίας μισού εκατομμυρίου ευρώ ανά χρόνο.
Στις 27 Απριλίου 2016, η ομάδα του Αταμάν, Γαλατασαράι Οντεάμπανκ, νίκησε το Στρασβούργο στην Αμπντί Ιπεκτσί Αρένα και κατέκτησε τον τίτλο του EuroCup. Με αυτή τη νίκη έφτασε στον 3ο ευρωπαϊκό διασυλλογικό τίτλο του ως προπονητής.
Αναντολού Εφές
Τον Δεκέμβριο του 2017, ο Αταμάν υπέγραψε συμβόλαιο με την Αναντολού Εφές μέχρι το καλοκαίρι του 2019.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2022, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Τουρκίας, αφού η Εφές κέρδισε την Φενέρ 71-62. Τη σεζόν 2022-23, η Έφες δεν κατάφερε να προκριθεί στα play off της Ευρωλίγκα, παρόλο που η ομάδα θεωρείτο ένα από τα φαβορί για την πρόκριση στο φάιναλ φορ της διοργάνωσης. Στις 17 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Τουρκίας, κερδίζοντας την Καρσίγιακα 3-0 στη σειρά των τελικών και έτσι ολοκλήρωσε με επιτυχία τον εξαετή κύκλο του στην τούρκικη ομάδα.
Παναθηναϊκός
Στις 20 Ιουνίου 2023, ανακοινώθηκε η έναρξη της συνεργασίας του με τον Παναθηναϊκό για τα επόμενα δύο χρόνια.
Προσωπική ζωή
Ο Αταμάν σπούδασε στο Ιταλικό Λύκειο στην Κωνσταντινούπολη. Στη συνέχεια έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, όπου σπούδασε στο τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων. Είναι παντρεμένος με την Μπέρνα Αταμάν και έχει έναν γιο που ονομάζεται Σαρπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ Κατηγορία:Προπονητές νικητές Ευρωλίγκα Κατηγορία:Τούρκοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης
Άδεια Creative Commons
Η διεθνής χρήση του διαδικτύου έχει αναδιαμορφώσει τις συνθήκες διανομής των έργων. Σήμερα, εκατομμύρια έργα όπως άρθρα, φωτογραφίες, βιβλία και μουσικά κομμάτια διατίθενται και σε ψηφιακή μορφή. Η ψηφιακή αναπαραγωγή των έργων επιτρέπει την αποσύνδεση του αντιγράφου από το πρωτότυπο διευκολύνοντας, έτσι, την αναδιανομή του.
Η άδεια Creative Commons (CC) είναι μία από τις άδειες που προωθούν την ελεύθερη διακίνηση των έργων, περιορίζοντας τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που απολαμβάνουν οι δημιουργοί των εν λόγω έργων. Σε περίπτωση που ο δημιουργός του έργου επιθυμεί να δώσει σε τρίτους ορισμένα δικαιώματα που σχετίζονται με την εκμετάλλευση και την αναδιαμόρφωση του έργου του, μπορεί να χρησιμοποιήσει τις εν λόγω άδειες. ΟΙ άδεις CC προσφέρουν στον εκάστοτε δημιουργό μεγάλη ευελιξία ως προς τη δυνατότητα καθορισμού των δικαιωμάτων που επιθυμεί να παραχωρήσει (π.χ, μπορεί να επιλέξει να παρέχει μόνο το δικαίωμα τροποποίησης χωρίς το δικαίωμα εμπορικής χρήσης του έργου). Παράλληλα, η χρήση των αδειών CC δημιουργεί ενα σαφές νομικό πλαίσιο ως προς τους όρους εκμετάλλευσης του κάθε έργου.
Για παράδειγμα, διάφορες πλατφόρμες, όπως το Soundcloud, χρησιμοποιούν τις άδειες CC, δίνοντας στο χρήστη τη δυνατότητα να αναπαράγει και να τροποποιεί τα μουσικά κομμάτια που διατίθενται.
Οι άδειες CC ποικίλλουν ανάλογα με το συνδυασμό των όρων που παρέχουν ως προς τη χρήση του έργου. Δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στις 16 Δεκεμβρίου 2002 από την Creative Commons, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση που ιδρύθηκε το 2001 στις ΗΠΑ.
Χαρακτηριστικά των αδειών Creative Commons
Πεδίο εφαρμογής των αδειών Creative Commons
Ένα έργο που παρέχεται υπό τους όρους χρήσης της άδειας CC υπόκειται στον εφαρμοστέο νόμο περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Αυτό δίνει τη δυνατότητα εφαρμογής των αδειών Creative Commons σε κάθε έργο (π.χ βιβλία), του οποίου ο δημιουργός απολαμβάνει αυτοδικαίως τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Η χρήση των αδειών Creative Commons δεν συνίσταται στην περίπτωση του λογισμικού, για το οποίο η Creative Commons έχει αναπτύξει ειδικά διαμορφωμένες άδειες.
Υπάρχουν πάνω από 35.000 έργα σε έντυπη μορφή που διαθέτουν κατοχυρωμένο αριθμό ISBN. Η Creative Commons διαχωρίζει τα έργα αυτά σε δύο κατηγορίες, η μία εκ των οποίων περιλαμβάνει τα έργα που η έκδοσή τους έχει πραγματοποιηθεί από τον ίδιο το δημιουργό.
Οι άδειες CC δεν είναι αποκλειστικές, δηλαδή, ο δημιουργός μπορεί να διαθέσει το έργο χρησιμοποιώντας ένα συνδυασμό αδειών (άδεις CC και άλλες άδεις που δεν ανήκουν στην CC). Επίσης, οι εν λόγω άδειες δεν παρέχουν τη δυνατότητα ανάκλησης, δηλαδή ο δημιουργός δε δύναται να ακυρώσει εκ των υστέρων την άδεια CC εφόσον το έργο έχει ήδη κυκλοφορήσει. Κατά συνέπεια, σε περίπτωση που κάποιος έχει αποκτήσει ένα έργο ή ακόμη κάποιο αντίγραφό του που διατίθεται υπό άδεια CC, τότε θα έχει τη δυνατότητα να το χρησιμοποιεί υπό τους όρους της άδειας αυτής, ανεξαρτήτως αν ο δημιουργός αλλάξει γνώμη ή αποφασίσει να σταματήσει τη διανομή του έργου του. Στην περίπτωση έργων που διατίθενται με διαφορετικές άδειες CC, είναι στην ευχέρεια του χρήστη να επιλέξει μία από αυτές.
Κάποιες κατηγορίες έργων που μπορούν να λάβουν άδεια CC:
Τα 3 μέρη των αδειών Creative Commons
Εισαγωγικό Περιεχόμενο (Commons Deed)
Νομικό Περιεχόμενο (Legal Code)
Τεχνολογικό Περιεχόμενο (Meta Data)
Οι τέσσερις βασικοί όροι των αδειών Creative Commons
Προσοχή: εάν, επί παραδείγματι, έχει επιλεγεί αυτή η άδεια σε συνδυασμό με την άδεια «Όχι παράγωγα έργα», τότε η τροποποίηση του έργου δεν είναι δυνατή ούτε για μη εμπορικό σκοπό.
Οι δύο τελευταίες άδεις δεν περιλαμβάνονται στις άδειες ελεύθερου περιεχομένου όπως αυτές ορίζονται από τα Debian Free Software Guidelines (DFSG) ή τα πρότυπα του Ιδρύματος Ελεύθερου Λογισμικού, κι έτσι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περιπτώσεις που απαιτούν την χορήγηση συγκεκριμένων ελευθεριών, όπως για παράδειγμα η Βικιπαίδεια. Όσον αφορά στο λογισμικό, η Creative Commons συμπεριλαμβάνει τρεις ελεύθερες άδειες που έχουν συνταχθεί από άλλα ινστιτούτα: Την άδεια BSD, την άδεια GNU LGPL και την GNU GPL.
Με βάση τα παραπάνω μπορούν να δημιουργηθούν δεκαέξι πιθανοί διαφορετικοί συνδυασμοί, οι έντεκα εκ των οποίων αποτελούν έγκυρες άδειες CC. Οι υπόλοιποι συνδυασμοί δεν μπορούν να υλοποιηθούν καθώς οι τέσσερις περιλαμβάνουν τις άδειες τύπου ND και SA οι οποίες είναι αμοιβαίως αποκλειόμενες, ενώ ο τελευταίος δεν περιλαμβάνει κανέναν όρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
<ul><li href="Κατηγορία:Επιμέλεια Βικιπαίδειας">Έργα με άδειες CC</li> https://creativecommons.ellak.gr/2015/08/21/enas-aplos-odigos-gia-tis-adies-creative-commons-4-0/</li><li>https://creativecommons.ellak.gr/2015/09/11/pos-na-epilexete-tin-katallili-adia-creative-commons/</li> https://creativecommons.ellak.gr/2015/08/28/enas-aplos-odigos-anaforas-se-erga-me-adies-creative-commons/</li> Ενημερωτικό φυλλάδιο της ΕΛΛΑΚ </li></ul>
Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία Κατηγορία:Δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας
Όρας Τζένκινς
Ο Όρας Τζένκινς (γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1974) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που έπαιξε στοNBA και σε πολλές ομάδες στην Ευρώπη και το Ισραήλ.
Λύκειο
Ο Τζένκινς αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Ελίζαμπεθ του Νιου Τζέρσεϊ το 1993.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Τζένκινς έπαιξε μία σεζόν στο Κολέγιο Κομητείας Γιούνιον, πριν φύγει για να φροντίσει τη γέννηση του γιου του, Χακίμ. Τα επόμενα τρεισήμισι χρόνια, ο Τζένκινς εργάστηκε για την Ταχυδρομική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, ως ηλεκτρολόγος και στο πίσω μέρος ενός απορριμματοφόρου. Μόλις αποταμίευσε κάποια χρήματα, αποφάσισε ότι ήθελε να επιστρέψει στο κολέγιο και να παίξει μπάσκετ.
Ενώ ήταν στο Πανεπιστήμιο Ουίλιαμ Πάτερσον, ο Τζένκινς ήταν τρεις φορές παίκτης της χρονιάς στην 3η κατηγορία (1999, 2000 και 2001). Ήταν επίσης τρεις φορές Παναμερικανός 3ης Κατηγορίας. Κατέχει πολλές σχολικές επιδόσεις, και επίσης ονομάστηκε το 2001 Παίχτης της Χρονιάς 3ης Κατηγορίας σύμφωνα με τους Basketball Times. Ο Τζένκινς ήταν επίσης ο νικητής του διαγωνισμού καρφωμάτων ESPN NCAA του 2001, νικώντας τον πρώην διακεκριμένο της 1ης Κατηγορίας Τζεφ Τρεπανιέρ. Ο Τρεπανιέρ του USC, ένας από τους πιο παραγωγικούς ιπτάμενους του κολεγίου, έχασε την τελευταία του προσπάθεια στο κάρφωμα, και ο ύψους 1,85 μέτρων Τζένκινς, είχε έναν άσο στο μανίκι του, ολοκληρώνοντας με ένα δίμετρο κάρφωμα από τη γραμμή του φάουλ.
Επαγγελματική πορεία
Ο Τζένκινς παρακολούθησε και τα τρία στρατόπεδα πριν από το ντραφτ του ΝΒΑ, αλλά έμεινε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2001. Το καλοκαίρι του 2001, ο Τζένκινς παρακολούθησε το στρατόπεδο προετοιμασίας πρωτάρηδων με τους Ορλάντο Μάτζικ, και έλαβε επίσης μία πρόσκληση στο στρατόπεδο εκπαίδευσης με το Ορλάντο. Ωστόσο, αρνήθηκε την πρόσκληση και υπέγραψε με την Τσιμπέρι Μποργκομανέρο, μία ομάδα στην δεύτερη κατηγορία Ιταλίας. Έλαβε εγγυημένο συμβόλαιο ενός έτους. Πέρασε το Σάμερ Λιγκ του 2002 NBA με τους Νιου Γιορκ Νικς και το Σάμερ Λιγκ του 2003 με τους Σιάτλ Σουπερσόνικς.
Ο Όρας Τζένκινς πήρε το διάλειμμά του το καλοκαίρι του 2004, παίζοντας στο Σάμερ Λιγκ του NBA με τους Ντιτρόιτ Πίστονς. Στο παρελθόν αγωνιζόταν με την ΑΕΚ του Ελληνικού Πρωταθλήματος, με τον εκλεκτό του ντραφτ των Πίστονς, τον Ανδρέα Γλυνιαδάκη. Ο πρόεδρος των Πίστονς, Τζο Ντούμαρς, παρακολουθούσε την ταινία του Γλυνιαδάκη και εντόπισε τον Τζένκινς. Ο Τζένκινς είχε κατά μέσο όρο 20,1 πόντους, 3,3 ασίστ και 1,8 κλεψίματα σε 12 παιχνίδια της Ευρωλίγκας με την ΑΕΚ. Εντυπωσιασμένος, ο Ντούμαρς κάλεσε τον Τζένκινς σε καλοκαιρινή κατασκήνωση το 2004. Στην καλοκαιρινή προετοιμασία είχε μέσο όρο 8,2 πόντους και 2,8 ασίστ ανά παιχνίδι σε 5 αγώνες. Αυτό ήταν αρκετό για να κερδίσει ένα εγγυημένο συμβόλαιο με τους Πίστονς, το οποίο υπέγραψε στις 4 Αυγούστου 2004. Το συμβόλαιό του ήταν μονοετές, αξίας 385.277 δολαρίων.
Ο Τζένκινς ξεκίνησε την περίοδο 2004–05 του ΝΒΑ στον κατάλογο τραυματιών, αλλά είχε δράση στο NBA 15 φορές. Ήταν στον πάγκο για την ανύψωση του πανό του πρωταθλήματος των Πίστονς το 2004, καθώς και στον διαπληκτισμό Πέισερς-Πίστονς. Κυκλοφόρησαν φήμες ότι ανταλλάσσονταν στους Σικάγο Μπουλς και επίσης ότι επρόκειτο να φύγει από τους Πίστονς και να επιστρέψει στην Ιταλία. Η πρώτη εμφάνισή του στο ΝΒΑ ήταν δύο λεπτά απέναντι στους Σαν Αντόνιο Σπερς. Πέτυχε 9 πόντους το επόμενο βράδυ επί των Νιου Όρλεανς Χόρνετς. Ο Τζένκινς σημείωσε 10 πόντους υψηλό σταδιοδρομίας στις 10 Δεκεμβρίου 2004, στον αγώνα με τους Ατλάντα Χοκς. Ήταν ένας από τους τρεις Πίστονς που είχαν διψήφιο αριθμό σε εκείνο το παιχνίδι. Έβαλε 2 πόντους στη γενέτειρά του, το Νιου Τζέρσεϊ, στις 5 Φεβρουαρίου 2005. Πέντε νύχτες αργότερα, σε μία επαναληπτική εμφάνιση των τελικών του NBA του 2004, ο Τζένκινς σημείωσε 8 πόντους, σε μόλις 6 λεπτά επί των Λος Άντζελες Λέικερς. Πέτυχε 6 πόντους σε 20 λεπτά στον τελευταίο του αγώνα στο ΝΒΑ, που ήταν με τους Σάρλοτ Χόρνετς.
Αν και έμεινε εκτός της σύνθεσης των πλέι οφ, οι Πίστονς προκρίθηκαν στους τελικούς του ΝΒΑ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Ο Τζένκινς ήταν αξιοσημείωτος ως ένας από τους παλαιότερους πρωτάρηδες στο ΝΒΑ και η ιστορία της ζωής του ήταν το θέμα μιας σύντομης παρουσίασης που αφηγήθηκε ο Τζέιμι Φοξ, στο ABC, κατά τη διάρκεια των τελικών του ΝΒΑ του 2005. Ο Τζένκινς ακολούθησε τον μακρύ δρόμο για το ΝΒΑ, δουλεύοντας για να συντηρήσει την οικογένειά του και στη συνέχεια έπαιξε στην Ευρώπη, πριν υπογράψει το πρώτο του συμβόλαιο με το ΝΒΑ, σε ηλικία 29 ετών.
Το 2005, ο Τζένκινς υπέγραψε συμβόλαιο με την ισραηλινή ομάδα Χάποελ Ιερουσαλήμ, η οποία είχε λάβει χορηγία από τον δισεκατομμυριούχο Αρκαντί Γκινταμάκ λίγο πριν. Γρήγορα έγινε το αστέρι της ομάδας (συναγωνιζόμενος τον πρώην αστέρα από 2 χρόνια πριν, Γουίλι Σόλομον, ο οποίος έπαιζε για τους αντιπάλους της Μακάμπι Τελ Αβίβ εκείνη την χρονιά) και την οδήγησε στους ημιτελικούς του EuroCup και στους τελικούς του Ισραηλινού πρωταθλήματος
Το καλοκαίρι του 2006, υπέγραψε με την τουρκική Εφές Πίλσεν. Στα μέσα της περιόδου 2006–07, επέστρεψε στη Χάποελ Ιερουσαλήμ, αφού προέκυψαν προσωπικά προβλήματα με τον Τούρκο προπονητή του (αφού η κατηγορία της προηγούμενης χρονιάς είχε αποσυρθεί), και βοήθησε την ομάδα να φτάσει στο Φάιναλ Φορ του Ισραηλινού Πρωταθλήματος στο οποία η ομάδα έχασε από την αιώνια αντιπαλό της Μακάμπι Τελ Αβίβ. Στις 3 Αυγούστου 2007, ο Τζένκινς υπέγραψε με την ομάδα του Ιταλικού Πρωταθλήματος Κλιμάνιο Μπολόνια, με μονοετές συμβόλαιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Ρόμα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιτρόιτ Πίστονς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Σαραντάρι
Το Σαραντάρι είναι οικισμός της βορειοανατολικής Αττικής και βρίσκεται στον Δήμο Ωρωπού, μόλις 3 χιλιόμετρα μακριά από τη Σκάλα Ωρωπού. Ανήκει στην ευρύτερη περιοχή της περιφέρειας Αττικής και έχει 120 μόνιμους κατοίκους. Το μέρος αυτό ήταν εκείνο που πέθανε ο υποσμηναγός Νικόλαος Παρούσης, ο άνθρωπος ο οποίος θυσίασε τη ζωή του για να μην πέσει το Mirage 2000, που ήταν πιλότος, πάνω σε σχολείο της Σκάλας Ωρωπού. Στο σημείο της πτώσης έχει χτιστεί μια μικρή εκκλησία του Αγίου Νικολάου, όπου τελείται κάθε χρόνο μια μνημόσυνη γιορτή προς τιμήν του έκπτωτου ήρωα. Ακόμη υπάρχει και ο εξωραϊστικός σύλλογος της περιοχής, Αθανάσιος Διάκος, με πρόεδρο τον Ελευθέριο Τσώτσο, που συμβάλλει σε εκδηλώσεις όπου γίνονται στην περιοχή αλλά και στις γύρω περιοχές.
Ονομασία
Υπάρχουν 2 εκδοχές που πιστεύεται πως δόθηκε το συγκεκριμένο όνομα στην περιοχή. Η 1η είναι πως στην τοποθεσία που έχει χτιστεί πάνω το χωριό αυτό, ήταν εκεί όπου βρισκόταν ο ποταμός Σαραντάρης, εξού και η ονομασία. Η 2η εκδοχή είναι πως όταν πληθυσμός από την Αλβανία έφυγε από την χώρα του με σκοπό να εγκατασταθεί εκεί, οι τότε άρχοντες της περιοχής τους έδωσαν μόνο 40 στρέμματα γης και λόγω αυτού του γεγονότος ονομάστηκε Σαραντάρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://sarantari.blogspot.com/
https://www.facebook.com/%CE%95%CE%BE%CF%89%CF%81%CE%B1%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%A3%CF%8D%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82-%CE%91%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%94%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CE%A3%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%B9-%CE%A9%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF%CF%8D-103645484400591/
Κατηγορία:Οικισμοί του νομού Αττικής
Αγνή Ντούτση
Η Αγνή Ντούτση (γενν. 1956) είναι Ελληνίδα σκηνογράφος-ενδυματολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Αμάραντο Ηπείρου το 1956 και σπούδασε σκηνογραφία και ενδυματολογία στην Αθήνα και στο εξωτερικό.
Αρχισε τη καριέρα της το 1977 στο καλλιτεχνικό εργαστήρι του Γ. Σκαρπερού όπου ασχολήθηκε με ψηφιδωτά και αναπαλαίωση έργων τέχνης και ζωγραφική. Στη συνέχεια εργάστηκε ως βοηθός σκηνογράφου με τον Τάσο Ζωγράφο.
Συνεργάστηκε σε έργα κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου όπως και σε έργα αρχαίου δράματος με τους σκηνοθέτες Γ. Μιχαηλίδη, Σ. Ευαγγελάτο, Β. Νικολαΐδη, Ρ. Μουζενίδου, Γ. Μαργαρίτη, Ε. Γαβριηλίδη, Β. Θεοδωρακόπουλο, Γ. Ιορδανίδη, Λ. Τασσοπούλου και άλλους.
Συνεργάστηκε με πλειάδα ελλήνων ηθοποιών μεταξύ των οποίων ήταν οι Θ. Βέγγος, Ά. Αντωνόπουλος, Γ. Τσιτσόπουλος,
Στον κινηματογράφο συνεργάστηκε με τους Σ. Κωστανταράκο, Γ. Πανουσόπουλο, Δ. Αρβανίτη, Π. Μαρούλη (βραβείο σκηνογραφίας στην ταινία επιστημονικής φαντασίας Πριν το τέλος του κόσμου), Κ. Τομαδάκη, Μ. Ηλιού (βραβείο ενδυματολογίας για την ταινία εποχής Αλεξάνδρεια).
Έχει διακριθεί με δύο θεατρικά βραβεία σκηνογραφίας και ενδυματολογίας για το θεατρικό έργο Μάνα κουράγιο του Μπ. Μπρεχτ.
Έχει υπογράψει, επίσης, πολλές τηλεταινίες και σειρές για την τηλεόραση, όπου και πήρε το βραβείο σκηνογραφίας για τη σειρά εποχής Η αίθουσα του θρόνου.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες η Ντούτση εργάστηκε ως σκηνογράφος ή/και ενδυματολόγος
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνογράφοι
Πατρίσια Μαμόνα
Η Πατρίσια Μπενγκάνι Μπράβο Μαμόνα (Patrícia Mbengani Bravo Mamona) ΤΑΠ (21 Νοεμβρίου 1988) είναι Πορτογαλίδα, ανγκολανής καταγωγής, αθλήτρια του άλματος εις τριπλούν. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016 στο Άμστερνταμ. Αυτός ήταν ο πρώτος σημαντικός τίτλος της σε επίπεδο γυναικών και το δεύτερο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, μετά το ασημένιο στο πρωτάθλημα του 2012. Το 2021 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στην Τόρουν της Πολωνίας, αφού είχε αναρρώσει για 4 εβδομάδες από τον COVID-19. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο, με εθνικό ρεκόρ 15,01 μ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογαλίδες αθλήτριες του άλματος εις τριπλούν Κατηγορία:Πορτογαλίδες αθλήτριες του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Πορτογάλοι ανγκολέζικης καταγωγής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
Τηλεσκόπιο Ουίλιαμ Χέρσελ
Το τηλεσκόπιο Ουίλιαμ Χέρσελ (WHT)είναι ένα οπτικό/σχεδόν υπέρυθρο τηλεσκόπιο 4,20 μέτρων που βρίσκεται στο Observatorio del Roque de los Muchachos στο νησί La Palma στις Καναρίους Νήσους της Ισπανίας. Το τηλεσκόπιο, το οποίο πήρε το όνομα του από τον William Herschel και αποτελεί ένα μέρος της ομάδας τηλεσκοπίων isaac Newton. Δέχεται χρηματοδότηση από τα ερευνητικά συμβούλια του Ηνωμένου Βασιλείου, τις Κάτω Χώρες και την Ισπανία.
Κατασκευάστηκε το 1987 από την Grubb Parsons και ήταν το τελευταίο τηλεσκόπιο που κατασκεύασε στην 150-ετή ιστορία της. Το WHT ήταν το τρίτο μεγαλύτερο οπτικό τηλεσκόπιο στον κόσμο ενώ σήμερα είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ευρώπη.
Το WHT αποτελείται από ένα ευρύ φάσμα οργάνων τα οποία λειτουργούν πάνω από τα οπτικά και σχεδόν υπέρυθρα καθεστώτα. Αυτά χρησιμοποιούνται από επαγγελματίες αστρονόμους για τη διεξαγωγή ενός ευρέος φάσματος αστρονομικών ερευνών. Οι αστρονόμοι που χρησιμοποιούσαν το τηλεσκόπιο ανακάλυψαν τα πρώτα στοιχεία για μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα (Sgr A*) στο κέντρο του Γαλαξία μας και έκαναν την πρώτη οπτική παρατήρηση μιας έκρηξης ακτίνων γάμμα. Το τηλεσκόπιο έχει 75% καθαρές νύχτες, με διάμεση όραση 0,7".
Ιστορία
εναλλ.=Εναλλακτικό κείμενο για την εικόνα|μικρογραφία|Μέρος του Παρατηρητηρίου Roque de los Muchachos, συμπεριλαμβανομένης της Ομάδας Τηλεσκοπίων isaac Newton. Το τηλεσκόπιο William Herschel είναι ο μεγάλος θόλος στα αριστερά, το τηλεσκόπιο Isaac Newton βρίσκεται δεύτερο από τα δεξιά και το τηλεσκόπιο Jacobus Kapteyn βρίσκεται στα δεξιά Το WHT σχεδιάστηκε για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1960, μαζί με το αγγλο-αυστραλιανό τηλεσκόπιο (AAT) 3,9 m (150 in). Η βρετανική αστρονομική κοινότητα είδε την ανάγκη για τηλεσκόπια συγκρίσιμης ισχύος στο βόρειο ημισφαίριο. Ειδικότερα, υπήρχε ανάγκη οπτικής παρακολούθησης των ενδιαφερουσών πηγών στις ραδιοφωνικές έρευνες που διεξάγονται στα παρατηρητήρια Jodrell Bank και Mullard (και τα δύο βρίσκονται στο Ηνωμένο Βασίλειο),κάτι που δεν μπορούσε να γίνει από τη θέση του νότιου ημισφαιρίου του AAT.
Μέχρι το 1979, τα 4 m ήταν στα πρόθυρα της διάλυσης λόγω ενός διογκωματικού προϋπολογισμού ,ενώ το διάφραγμα είχε μειωθεί σε 4,2 m (170 in). Μια επιτροπή γνωστή ως ομάδα τίγρεων συγκλήθηκε για να μειώσει το κόστος με μια ανασχεδιασμένη μείωση της τιμής κατά 45%. Η εξοικονόμηση επιτεύχθηκε κυρίως μέσω της μείωσης  του εστιακού μήκους του τηλεσκοπίου – καθώς  επέτρεπε τη χρήση ενός μικρότερου θόλου – και τη μετεγκατάσταση μη βασικών λειτουργιών εκτός του θόλου σε ένα απλούστερο (και επομένως φθηνότερο) ορθογώνιο παράρτημα. Το ίδιο έτος, το τηλεσκόπιο Isaac Newton μεταφέρθηκε στο παρατηρητήριο Roque de los Muchachos, και γίνεται το πρώτο της ομάδας τηλεσκοπίων isaac Newton. Το 1981, η Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (Ολλανδικός Οργανισμός Επιστημονικών Ερευνών, NWO) αγόρασε μερίδιο 20% στο έργο, επιτρέποντας στο WHT να λάβει το πράσινο φως. Εκείνη η χρονιά ήταν η 200ή επέτειος από την ανακάλυψη του Ουρανού από τον William Herschel, και αποφασίστηκε να ονομάσει το τηλεσκόπιο προς τιμήν του.
Η κατασκευή του τηλεσκοπίου έγινε από την Grubb Parsons ,το τελευταίο τηλεσκόπιο που παρήγαγε η εταιρεία στην 150ετή ιστορία της. Οι εργασίες άρχισαν στο εργαστήριό τους στο Νιούκαστλ-επάνω-Tyne το 1983, και το τηλεσκόπιο στάλη στη Λα Πάλμα το 1985(τα δύο άλλα τηλεσκόπια της ομάδας Isaac Newton άρχισαν να λειτουργούν το 1984). Το WHT είδε το πρώτο φως την 1η Ιουνίου 1987. ήταν το τρίτο μεγαλύτερο οπτικό τηλεσκόπιο στον κόσμο εκείνη την εποχή. Το συνολικό κόστος του τηλεσκοπίου, συμπεριλαμβανομένου του θόλου και της πλήρους αρχικής σουίτας οργάνων, ήταν 15 εκατομμύρια λίρες(το 1984, που ισοδυναμεί με 49 εκατομμύρια λίρες το 2019)· εντός του προϋπολογισμού μόλις ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός.
Επιστημονική Έρευνα
Οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν το WHT για να διεξάγουν επιστημονική έρευνα στους περισσότερους κλάδους της παρατηρητικής αστρονομίας, συμπεριλαμβανομένης της επιστήμης του ηλιακού συστήματος, της γαλαξιακής αστρονομίας, της εξωγαλαξιακής αστρονομίας και της κοσμολογίας. Τα περισσότερα από τα όργανα έχουν σχεδιαστεί για να είναι χρήσιμα για μια σειρά διαφορετικών ερευνών.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η WHT αντιμετωπίζει αυξανόμενο ανταγωνισμό από νεότερα τηλεσκόπια 8 έως 10 m (310 έως 390 in). Ωστόσο, ένα ευρύ φάσμα ερευνών συνεχίζει να γίνεται με το τηλεσκόπιο. Τα τελευταία χρόνια (από το 2010) αυτό περιελάμβανε:
Μελλοντικές Εξελίξεις
Η επερχόμενη γενιά εξαιρετικά μεγάλων τηλεσκοπίων (ELTs) θα απαιτήσει εξελιγμένη προσαρμοστική οπτική προκειμένου να χρησιμοποιηθεί στην πλήρη ικανότητά τους. Επειδή το WHT έχει ήδη λειτουργικό ένα προηγμένο σύστημα προσαρμοστικής οπτικής, λαμβάνει προσοχή από τα διάφορα προγράμματα ELT. Το έργο European-ELT (E-ELT) του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου έχει ξεκινήσει ένα πρόγραμμα για τη χρήση του WHT ως κλινοσκέπασμα για το προσαρμοστικό σύστημα οπτικής του και θα λαμβάνει αρκετές νύχτες ετησίως για δοκιμές στον ουρανό. Το έργο περιλαμβάνει την κατασκευή των νέων οπτικών πειραμάτων σε μια από τις εστίες Nasmyth, και καλείται ΚΑΝΑΡΙ. Το CANARY θα επιδείξει την προσαρμοστική οπτική πολλαπλών αντικειμένων (MOAO) που απαιτείται για το όργανο EAGLE στο E-ELT.
Πηγές
https://en.wikipedia.org/wiki/William_Herschel_Telescope
Γιανατουρμίς
Το Γιανατουρμίς είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι στο νοτιοανατολικό Καζακστάν. Βρίσκεται στην επαρχία Ενμπεκσικαζάκ, περίπου 75 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Αλμάτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Β΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος
Η Β΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος ήταν τοπική συνέλευση πού έγινε τον Δεκέμβριο του 1823 στο Μεσολόγγι και συγκεκριμένα από τις 23 Δεκεμβρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου. Από κάποιους σύγχρονους η συνέλευση αναφέρεται πρόχειρη και ότι στήθηκε στα γρήγορα από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο προς όφελός του. Στην συνέλευση πήραν μέρος οι αρχηγοί των όπλων και οι πρόκριτοι των επαρχιών δυτικά των Σαλώνων όπου αποτελούσαν την Δυτική Χέρσο Ελλάδα.
Η συνέλευση υποδέχτηκε στην πόλη τον Λόρδο Βύρωνα και του πρόσφερε την αρχηγία της Δυτικής Ελλάδος αλλά ο Μπάιρον την αρνήθηκε συγκροτώντας δικό του στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο από 500 Σουλιώτες. Επίσης αρνήθηκε την συμμετοχή του στην συνέλευση ή την αποστολή εκπροσώπου. Στην σενέλευση επικράτησε μεγάλη αταξία και στάσεις μεταξύ των πληρεξούσιων.
Λόγοι της συνέλευσης
Όπως αναφέρονται στα Ελληνικά Χρονικά η συνέλευση συγκαλέστηκε για συζητηθούν και να παρθούν αποφάσεις για τα εξής θέματα :
Διεξαγωγή της συνέλευσης
Οι εργασίες της συνέλευσης ξεκίνησαν στις 23 Δεκεμβρίου όπου εκφώνησε λόγο ο πρόεδρος του Βουλευτικού Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, στις 24 Δεκεμβρίου ανεγνώστη ο κατάλογος με τους στρατιωτικούς και του εκπροσώπους των επαρχιών, έγιναν διάφορες ομιλίες και συζητήθηκε περί μισθών των στρατιωτικών και τρόποι ευρέσεως πόρων. Επίσης αποφασίστηκε η καταγραφή των εθνικών εισοδημάτων των επαρχιών, μάλιστα όσες επαρχίες είχαν στείλει πληρεξούσιους η καταγραφή ανατέθηκε σε αυτούς. Στις 25 Δεκεμβρίου συζητήθηκε το θέμα της κατάχρησης από τους στρατιωτικούς που λόγω αυτών κινδύνευε η Στερεά με "παντελή ερήμωσην". Συζητήθηκε πάλι το θέμα των μισθών των στρατιωτικών.
Στις 26 Δεκεμβρίου συζητήθηκαν τα προβλήματα της προηγούμενης ημέρας, αυτά που συζητήθηκαν, τα οποία "μετά από ικανήν εξέτασιν και προσθαφαιρέσεις ενεκρίθηκαν, και απεφασίσθη να επικυρωθώσι". Στις 27 Δεκεμβρίου αποφασίστηκε ως προς τον αποκλεισμό της Ναυπάκτου να σταλούν 3.000 στρατιώτες από τους οποίους οι 600 θα είναι Σουλιώτες και οι υπόλοιποι από τις επαρχίες. Στις 31 Δεκεμβρίου έγινε επικύρωση των αποφάσεων της προηγούμενης συνεδρίασης, συζητήθηκε το θέμα της "γύμνωσις" των επαρχιών με τους κατοίκους να εγκαταλείπουν τις περιοχές, πάρθηκαν αποφάσεις σχετικά με τους μισθούς των στρατιωτικών και άλλα θέματα για τα στρατεύματα
Πληρεξούσιοι
Τα ονόματα κάποιον πληρεξούσιων που καταγράφονται σε υπογραφές εγγράφων της συνέλευσης (ακολουθείται η ορθογραφία των κειμένων) :
Επόμενη συνέλευση
Η επόμενη συνέλευση, η Γ΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος έγινε το Δεκέμβριο του 1824 στο Ανατολικό.
Πηγές
Δυτικής Χέρσου Ελλάδος Β Κατηγορία:1823 Κατηγορία:Ιστορία του Μεσολογγίου
Λίντα Μακμάν
Η Λίντα Μάρι Μακμάν (Linda Marie McMahon, 4 Οκτωβρίου 1948) είναι Αμερικανίδα πολιτικός, πρώην αξιωματούχος της διοίκησης του Τραμπ και πρώην στέλεχος της ομοσπονδίας επαγγελματικής πάλης. Υπήρξε η 25η Διαχειρίστρια της Διοίκησης Μικρών Επιχειρήσεων από το 2017 έως το 2019 και πρόεδρος της American First Action από το 2019.
Γιάννης Κεφαλογιάννης
Ο Γιάννης Κεφαλογιάννης του Κωνσταντίνου (Ανώγεια Ρεθύμνου, 6 Δεκεμβρίου 1932 – Ανώγεια Ρεθύμνου, 20 Ιανουαρίου 2012) ήταν Έλληνας ιατρός, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Ανώγεια Ρεθύμνου στις 6 Δεκεμβρίου του 1932, και καταγόταν από παλιά οικογένεια πολιτικών της Κρήτης. Στα Ανώγεια είναι από τις μεγάλες οικογένειες της κωμόπολης και μάλιστα ο Γιάννης Κεφαλογιάννης είχε το παρανόμι (παρωνύμιο) Τσουρογιάννης (γιος του Τσουρόκωστα τραυματία αγωνιστή της Μάχης της Κρήτης ) όπως και όλοι οι χωριανοί του, για να μπορεί εύκολα κανείς να τους ζητήσει στο χωριό. Bέβαια οι Ρεθεμνιώτες τον φώναζαν τιμητικά "Ο Γιατρός", καθώς σπούδασε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, (πτυχίο 1958), της οποίας έγινε και διδάκτωρ παθολογίας (1970). Ακολούθησε την πολιτική παράδοση της οικογένειας και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ρεθύμνου με την υποστήριξη της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης (ΕΡΕ) το 1958 και στη συνέχεια επενεξελέγη το 1961 και 1963 στην ίδια περιφέρεια. Κατά τη διάρκεια της Χούντας ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση.
Μετά την κατάρρευση της Χούντας συμμετείχε στις εκλογές του 1974 με τη Νέα Δημοκρατία, στις οποίες και εξελέγη. Από τότε εκλεγόταν συνεχώς έως το 2004. Ανέλαβε αρκετά υπουργεία με τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας. Διετέλεσε Γραμματέας της Βουλής στη περίοδο 1958-1964. Χρημάτισε επίσης υφυπουργός κοινωνικών υπηρεσιών (1976-77), υφυπουργός εσωτερικών (1980-81), υπουργός δημοσίας τάξης (1989) (περίοδο κατά την οποία, με απόφασή του οδηγήθηκαν στην πυρά οι φάκελοι κοινωνικών φρονημάτων της μεταπολεμικής περιόδου, πράγμα για το οποίο δέχθηκε κριτική από όσους πολίτες ταλαιπωρήθηκαν λόγω φρονημάτων από το μετεμφυλιακό κράτος), αναπληρωτής υπουργός μεταφορών επικοινωνιών (1989-90), υπουργός τουρισμού (1990-91), υπουργός επικρατείας (1990-91) και υπουργός εσωτερικών (1992-93). Το 1993 διεκδίκησε την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας χωρίς όμως επιτυχία. Επίσης είχε διατελέσει κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ενώ για μια περίοδο ήταν σύμβουλος του πρωθυπουργού.
Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Βαρδινογιάννη, δικηγόρο και μέλος της γνωστής επιχειρηματικής οικογένειας, και είχε τρεις κόρες, τη Χριστίνα, τη Δανάη και την Όλγα. Η τελευταία εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνου στις εκλογές του 2007 με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας. Συγγενής του ήταν και ο βουλευτής Μανώλης Κεφαλογιάννης.
Ήταν μέλος της Ιατρικής Εταιρίας Αθηνών, της διαρκούσης επιτροπής του κόμματος της ΝΔ και πρόεδρος του επιστημονικού τμήματος της Ν.Δ. Είχε γράψει διδακτορική διατριβή («Συχνότης του Σακχαρώδους Διαβήτου επί των Ελλήνων»), καθώς και πολλές άλλες επιστημονικές εργασίες του που έχουν δημοσιευθεί σε ιατρικά περιοδικά ή έχουν ανακοινωθεί σε συνέδρια. Ο Γιάννης Κεφαλογιάννης ομιλούσε επίσης αγγλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών.
Απεβίωσε στις 20 Ιανουαρίου 2012.