cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ειμαρμένη
Ιστορία
Την έννοια της ειμαρμένης την εισήγαγαν οι Ίωνες φιλόσοφοι. Ο Ηράκλειτος αναγνωρίζοντας ότι υπάρχει μια υπέρτατη αρχή στο σύμπαν, ο λόγος, σύμφωνα με τον οποίο γίνονται τα πάντα, υποστήριξε την ύπαρξη μιας νομοτέλειας στον κόσμο, της ειμαρμένης: τα πάντα γίνονται ‘’ καθ’ ειμαρμένην’’. Γράφει “ἔστι γὰρ εἱμαρμένα πάντως...”. απ.137. Γενικότερα, οι στωϊκοί φιλόσοφοι την θεωρούν τον υπέρτατο λόγο των πραγμάτων. Επίσης, ο Πυθαγόρας θεωρούσε την ειμαρμένη ως παγκόσμιο νόμο που επηρεάζει τον άνθρωπο από την ώρα που γεννιέται. Την ίδια αντίληψη μοιράζονταν και οι ατομικοί φιλόσοφοι Λεύκιππος και Δημόκριτος υποστηρίζοντας την επικράτηση της αναγκαιότητας και της Ειμαρμένης σε όλο τον κόσμο.
Δεν έχει όμως την έννοια της δύναμης ως τυφλή και άλογη, αλλά ως προϋπόθεση της λελογισμένης διακυβέρνησης και του προορισμού του κόσμου, των νόμων που διέπουν το σύμπαν.
Ο Αισχύλος αναφέρει την ειμαρμένη ως έκφραση του ακαταγώνιστου ηθικού νόμου.
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκφράσεις
Σουλφασαλαζίνη
Η σουλφασαλαζίνη, που πωλείται με την εμπορική ονομασία Azulfidine μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Θεωρείται από ορισμένους ως θεραπεία πρώτης γραμμής στη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Λαμβάνεται από το στόμα.
Σημαντικές παρενέργειες εμφανίζονται σε περίπου 25% των ανθρώπων. Συνήθως αυτά περιλαμβάνουν απώλεια όρεξης, ναυτία, πονοκέφαλο και εξάνθημα. Σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν καταστολή του μυελού των οστών, ηπατικά προβλήματα, σύνδρομο Stevens-Johnson και νεφρικά προβλήματα. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα αλλεργικά στην ασπιρίνη ή τη σουλφοναμίδη. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης φαίνεται να είναι ασφαλής για το μωρό.
Η σουλφασαλαζίνη ανήκει στην οικογένεια των αντιρευματικών φαρμάκων που τροποποιούν τη νόσο (DMARDs). Δεν είναι σαφές πώς λειτουργεί. Ένας προτεινόμενος μηχανισμός είναι η αναστολή των προσταγλανδινών, με αποτέλεσμα τοπική αντιφλεγμονώδη δράση στο παχύ έντερο. Το φάρμακο αναλύεται από τα εντερικά βακτήρια σε σουλφαπυριδίνη και 5-αμινοσαλικυλικό οξύ. Αυτό που απορροφάται απεκκρίνεται από τα νεφρά και στη χολή.
Η σουλφασαλαζίνη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1950. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η σουλφασαλαζίνη διατίθεται καί ως γενόσημο φάρμακο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Σουλφοναμίδες Κατηγορία:Πυριδίνες Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο γαστρεντερικό σύστημα και το μεταβολισμό Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Υδροξυοξέα
Ραφαέλ Αλμπέρτι
Ο Ραφαέλ Αλμπέρτι (Rafael Alberti, 1902-1999) ήταν Ισπανός ποιητής.Υπήρξε Μαρξιστής και φίλος του Φιντέλ Κάστρο.
Πηγές
1.Ο Ραφαέλ Αλμπέρτι μέσα από "Όλη τη θάλασσα", Περιοδικό "ΕΙ"(4) (Δωδεκασέλιδο αφιέρωμα), τεύχη 6 & 7, Αθήνα 1994 - Επιμέλεια: Αγγελική Καβαλλιέρου
2.Σανγκρία με τον Αλμπέρτι. Περιοδικό "Απόδημον Έπος", τ.3/1997 σ.1 https://docs.wixstatic.com/ugd/bbb0cf_a70a7dadf1f844cab45b9708dea20fcf.pdf
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές
Λεονάρδος Λεοναρδόπουλος
Ο Λεονάρδος Λεοναρδόπουλος ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821. Καταγόταν από τη Ζάτουνα Αρκαδίας.
Πριν την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήταν έμπορος, αδελφοποιητός του Θ. Κολοκοτρώνη. Στη διάρκεια του Αγώνα προσέφερε αξιόλογη ποσότητα πολεμοφοδίων.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νικόλαος Ι. Ζορμπάς
Ο Νικόλαος Ζορμπάς (1906 -1996), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπηρέτησε επί μακρόν ως βουλευτής Χίου εκλεγμένος με φιλελεύθερα κόμματα και το 1965 ως υπουργός.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1906 στη Βολισσό της Χίου. Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα. Από το 1926 ως το 1946 υπηρέτησε ως αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού
Κοινοβουλευτική δραστηριότητα
Πολιτεύτηκε στην εκλογική περιφέρεια Χίου. Εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά με το Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων (Κ.Π.Φ.) το 1950 και επανεξελέγη με την ΕΠΕΚ το 1951 και το 1952.
Το 1958 εξελέγη σε επαναληπτική εκλογή ανεξάρτητος βουλευτής, μετά την ακύρωση της εκλογής του Θεόδωρου Καρακατσάνη. Ειδικότερα, η εκλογή όμως ακυρώθηκε με απόφαση του Εκλογοδικείου, έπειτα από ένσταση του Ζορμπά εναντίον του κύρους των εκλογών σε 4 εκλογικά τμήματα στα Καρδάμυλα για παράβαση του εκλογικού νόμου και παράβαση του απορρήτου της εκλογής. Η ένσταση εκδικάστηκε στις 4 Αυγούστου 1958 και έγινε δεκτή, με το εκλογοδικείο να διατάζει τη διενέργεια επαναληπτικής ψηφοφορίας στα προαναφερόμενα εκλογικά τμήματα. Η εκλογή διεξήχθη στις 24 Αυγούστου και νικητής αναδείχθηκε με 997 ψήφους (έναντι 661 για την ΕΡΕ, 103 της ΕΔΑ και 3 άκυρων) ο Ζορμπάς, με αποτέλεσμα να χάσει την έδρα ο Καρακατσάνης.
Εν συνεχεία, επανεξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου, το 1961, 1963 και 1964. Στην κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου διετέλεσε υπουργός Κοινωνικής Προνοίας από τις 6 Ιανουαρίου 1965 ως τις 15 Ιουλίου, οπότε και η κυβέρνηση παραιτήθηκε.
Στις εκλογές του 1974 κατήλθε ως υποψήφιος βουλευτής Χίου με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, λαμβάνοντας 6.260 σταυρούς προτίμησης, ερχόμενος πρώτος σε σταυρούς για το κόμμα αυτό, χωρίς όμως να κερδίσει έδρα. Ήταν υποψήφιος στην ίδια εκλογική περιφέρεια το 1977 με την ΕΔΗΚ χωρίς να πετύχει την εκλογή του.
Θάνατος
Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στην Αθήνα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο στις 9 Ιουλίου 1996. Κατέλιπε έναν γιο (από τη σύζυγό του, Καλλιόπη Παπαθεοδοσίου) και εγγόνια.
Παραπομπές
Ζορμπας Νικολαος Ι Ζορμπάς Ζορμπας Νικολαος Ι Ζορμπας Νικολαος Ι Ζορμπας Νικολαος Ι
Αιτωλός
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αιτωλός είναι γνωστά 3 πρόσωπα καταγόμενα από την Ηλεία, οι:
Βιθέντε Αλεϊσάντρε
Ο Βιθέντε Αλεϊσάντρε (Vicente Aleixandre, 26 Απριλίου 1898 - 13 Δεκεμβρίου 1984) ήταν Ισπανός ποιητής (Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1977).
Αιτωλός
Πηγές
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ήλιδας‎
Βιθέντε Αλεϊσάντρε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές
Αρχή της ευχαρίστησης
Η αρχή της ευχαρίστησης ή αρχή της ηδονής ή αρχή της απόλαυσης, είναι μια ψυχαναλυτική έννοια δημιουργημένη από τον Σίγκμουντ Φρόυντ. Η αρχή της ευχαρίστησης αναφέρει πως οι άνθρωποι αποζητούν να καλύψουν την ευχαρίστηση και την αποφυγή του πόνου προσπαθώντας να καλύψουν τις βιολογικές και ψυχολογικές ανάγκες τους. Το αντίθετο της αρχής της ευχαρίστησης είναι η αρχή της πραγματικότητας.
Το εκείνο του ατόμου ακολουθεί την αρχή της ευχαρίστησης στα πρώτα στάδια της ζωής του, ωστόσο καθώς κάποιος μεγαλώνει και ωριμάζει μαθαίνει να αντέχει τον πόνο και να αποφεύγει την απόλαυση εξαιτίας των κανόνων και εμποδίων της πραγματικότητας. Ο Σίγκμουντ Φρόυντ έλεγε πως «το εγώ όταν εκπαιδευτεί γίνεται λογικό, δεν κυριαρχείται πλέον από την αρχή της ευχαρίστησης, αλλά υπακούει την αρχή της πραγματικότητας, που επίσης στο βάθος αποζητά την απόκτηση ευχαρίστησης, αλλά ευχαρίστηση που την εξασφαλίζει λαμβάνοντας υπόψιν την πραγματικότητα, ακόμα και αν η ευχαρίστηση αναβάλλεται και λιγοστεύει».
Δείτε επίσης
Το εκείνο, το εγώ και το υπερεγώ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχαναλυτική ορολογία Κατηγορία:Κίνητρο Κατηγορία:Ευχαρίστηση
Τεχνητή Λίμνη Τσακίστρας
Η Τεχνητή Λίμνη Τσακίστρας είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Λευκωσίας στην Κύπρο. Το μεγαλύτερο μέρος της λίμνης βρίσκεται στη Τσακίστρα, ενώ μικρό μέρος της βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων της κοινότητας Κάμπος.
Ιστορικό και πληροφορίες
Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε φράγμα βαρύτητας, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε το 2000. Την ίδια χρονιά λειτούργησε και η τεχνητή λίμνη.
Η Τεχνητή Λίμνη Τσακίστρας έχει χωρητικότητα 0,1 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού. Το νερό που συγκεντρώνεται στη λίμνη προέρχεται από τον ποταμό Λιμνίτη. Η Τεχνητή Λίμνη Τσακίστρας κατασκευάστηκε για να εξυπηρετεί αρδευτικούς σκοπούς.
Πηγές
Κατηγορία:Φράγματα της Κύπρου Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Λευκωσίας Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Κύπρου Κατηγορία:Τσακίστρα Κατηγορία:Κάμπος Λευκωσίας
Αβάντι Σάμου
Το Αβάντι είναι οικισμός της Σάμου. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Σπαθαραίων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πυθαγορείου του δήμου Σάμου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σάμου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα.
Γεωγραφία
Το Αβάντι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της νότιας Σάμου. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του κόλπου του Μαραθόκαμπου, σχεδόν απέναντι από το νησάκι Σαμιοπούλα (στα ΝΑ), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 35. Απέχει 42 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Σάμου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 ως Ζέφυρος και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σπαθαραίων της Σάμου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σπαθαραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Πυθαγορείου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Πυθαγορείου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σάμου. Με το ΦΕΚ 43Α - 079/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Σάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Σάμου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Πόλη με δικαιώματα πόβιατ
Μια πόλη πόβιατ (πολωνικά: Miasto na prawach powiatu, δηλ. πόλη με δικαιώματα πόβιατ) είναι μια πόλη στην Πολωνία που έχει την κατάσταση ενός πόβιατ (powiat). Το 2018, υπάρχουν συνολικά εξήντα έξι πόλεις πόβιατ. Μερικές φορές μία πόλη πόβιατ αναφέρεται επίσης στα πολωνικά ως powiat grodzki (πόβιατ γκρότσκι). Αυτός ο όρος ωστόσο δεν είναι επίσημος (χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας). Μια σύγχρονη πόλη με δικαιώματα πόβιατ δεν πρέπει να συγχέεται με τη μεσοπολεμική πόλη πόβιατ.
Οι πόλεις πόβιατ διαφέρουν και είναι ανεξάρτητες από τα 314 κανονικά πόβιατ, οι οποίες μερικές φορές λέγονται και «εδάφη πόβιατ» (powiaty ziemskie), αν και αυτός είναι ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε στην περίοδο του μεσοπολέμου και δεν χρησιμοποιείται στο σύγχρονο πολωνικό δίκαιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις πόβιατ της Πολωνίας
1831
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Σπύρος Λεοναρδόπουλος
Ο Σπύρος Λεοναρδόπουλος ήταν Έλληνας αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τη Ζάτουνα Αρκαδίας και ήταν αδελφός του Λεονάρδου.
Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 έλαβε μέρος σε πολλές μάχες υπό τον Δ. Πλαπούτα, όπως στο Βαλτέτσι, την Τρίπολη κ.ά. Μετά την απελευθέρωση διορίστηκε έπαρχος Καλαβρύτων.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έπαρχοι Καλαβρύτων
Χόρχε Αμάντο
Ο Χόρχε Αμάντο (Jorge Amado, 10 Αυγούστου 1912 – 6 Αυγούστου 2001) ήταν Βραζιλιάνος συγγραφέας και πολιτικός. Υπήρξε κομμουνιστής και άθεος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Βραζιλιάνοι συγγραφείς
Αλκιβιάδης Μπουρδάρας
Γεννήθηκε στη Φουρνά Ευρυτανίας το 1895. Σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία εξήλθε το 1917 συνεχίζοντας ευρύτερη μόρφωση στη Στρατιωτική Σχολή Πεγιέ στο Παρίσι. Διακρίθηκε σε πολεμική δράση στη Μικρασιατική Εκστρατεία, αλλά και στο Β' Π.Π., τόσο στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ως επιτελάρχης της 9ης Μεραρχίας, όσο και στη συνέχεια στη Μέση Ανατολή όπου διέφυγε και ανέλαβε τη διοίκηση της 2ης ελληνικής ταξιαρχίας με το βαθμό του συνταγματάρχη.
Σημειώνεται ότι είχε συμμετάσχει στο κίνημα του 1922 και αμέσως μετά ως στρατοδίκης στη Δίκη των εξ, καθώς και στο κίνημα 1ης Μαρτίου 1935, μετά το οποίο συνελήφθη και αποτάχθηκε. Τελικά αμνηστεύτηκε μετά την παλινόρθωση της βασιλείας στην Ελλάδα με τη γενική αμνηστία που έδωσε ο βασιλεύς Γεώργιος Β΄ το Δεκέμβριο του ίδιου έτους, οπότε και επανήλθε στο στράτευμα με το βαθμό που κατείχε πριν την καθαίρεση. Διετέλεσε επίσης καθηγητής στη Σχολή Πολέμου και στρατιωτικός ακόλουθος στην Άγκυρα.
Είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα ελληνικά και συμμαχικά. Πέθανε στην Αθήνα το 1958. Αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Μπουρδάρας, ενώ κόρη του είναι η σύγχρονη καθηγήτρια Πανεπιστημίου και πολιτικός Κέλλυ Μπουρδάρα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες στρατοδίκες
Φρουρά στο Ρήνο (ταινία)
Το Φρουρά στο Ρήνο (Αγγλικός τίτλος Watch On The Rhine) (επίσης, Φρουρά στον Ρήνο) είναι αμερικανικό πολεμικό δράμα του 1943 σε σκηνοθεσία Χέρμαν Σούμλιν. Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου θεατρικού έργου της Λίλιαν Χέλμαν, το οποίο διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη ο συγγραφέας και σύντροφος της Χέλμαν Ντάσιελ Χάμετ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Μπέτι Ντέιβις και Πολ Λούκας. Η ταινία προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας κι ο Λούκας βραβεύτηκε με όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του.
Πλοκή
To 1940, ενώ η Ευρώπη μαστίζεται από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Γερμανός Κουρτ Μύλερ (Πολ Λούκας), η Αμερικανίδα γυναίκα του Σάρα (Μπέτι Ντέιβις) και τα τρία τους παιδιά, αφήνουν την γηραιά ήπειρο και φτάνουν στην Αμερική όπου ζει η οικογένεια της Σάρα. Η Σάρα δεν έχει δει την οικογένειά της για 17 χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων ο σύζυγός της, πρώην μηχανικός, συμμετείχε ενεργά σε μυστική οργάνωση που έχει ως σκοπό τον αγώνα κατά του Ναζισμού. Φτάνοντας στο σπίτι της η Σάρα συναντά τη μητέρα της Φάνι Φάρελι (Λουσίλ Γουότσον) και τον αδελφό της Ντέιβιντ (Ντόναλντ Γουντς) μετά από τόσα χρόνια.
Στο σπίτι των Φάρελι φιλοξενούνται και ο Ρουμάνος κόμης Τεκ Ντε Μπράνκοβις (Τζορτζ Κουλούρις) με την Αμερικανίδα σύζυγό του Μάρθε (Τζέραλντιν Φιτζέραλντ). Ενώ ο Κουρτ προσπαθεί να εξηγήσει στη μητέρα και τον αδελφό της Σάρα, την κατάσταση στην Ευρώπη και την αντιναζιστικό του αγώνα, ο κόμης Ντε Μπράνκοβις, που είναι φίλος των Γερμανών, ψάχνει απεγνωσμένα να βρει τον τρόπο να βρει εύκολο χρήμα και βίζα για να επιστρέψει στην Ευρώπη. Αφού ο κόμης ανακαλύψει την ύπαρξη ενός χαρτοφύλακα με χρήματα, προκηρύξεις και ένα όπλο που μεταφέρει η οικογένεια Μύλερ, εκβιάζει τον Κουρτ και σπεύδει στην Γερμανική Πρεσβεία για να πουλήσει τις πληροφορίες του. Ο Κουρτ και η Σάρα που βρίσκονται στην Αμερική για την συγκομιδή χρημάτων που πρόκειται να βοηθήσουν την αντίσταση κατά του φασιστικού καθεστώτος προσπαθούν να βρουν τρόπους προκειμένου να φέρουν την αποστολή τους εις πέρας και έρχονται σε σύγκρουση με τον ανέντιμο κόμη.
Παραγωγή
Η κινηματογραφική μεταφορά του αντιπολεμικού θεατρικού δράματος της συγγραφέως Λίλιαν Χέλμαν αποτελούσε το πιο φιλόδοξο εγχείρημα της εταιρίας Warner για το 1943, ενώ οι Η.Π.Α. είχαν ήδη μπει στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το θεατρικό είχε ανέβει στο Μπρόντγουεϊ το 1941 για 378 παραστάσεις και είχε κάνει μεγάλη επιτυχία. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίζονταν οι: Πολ Λούκας, Μαντι Κριστιανς, Λουσίλ Γουότσον, Τζορτζ Κουλούρις και Χέλεν Τρένχολμ. Ο Τζακ Γουόρνερ αγόρασε τα δικαιώματα του θεατρικού για 150.000 δολάρια καθώς πίστευε ότι η μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη, εν καιρώ πολέμου, θα ενδυνάμωνε το πατριωτικό αίσθημα και θα έδινε κουράγιο στον κόσμο που είχε συγγενείς στο μέτωπο. Η ταινία είχε επίσης σκοπό να ενημερώσει τους Αμερικάνους, για την επικινδυνότητα του Ναζιστικού κινήματος. Όπως η Φάνι και ο Ντέιβιντ που δείχνουν να καταδικάζουν το Ναζισμό, χωρίς να ξέρουν ακριβώς τι μπορεί να σημαίνει η εξάπλωσή του, έτσι κι ο Αμερικανικός λαός, όντας μακριά από την εστία του κακού, ήταν διχασμένος και δεν ήξερε το λόγο για τον οποίο γινόταν αυτός ο πόλεμος.
Η Μπέτι Ντέιβις που εκείνη την περίοδο γύριζε την ταινία Το ξέσπασμα μιας ψυχής (Now Voyager, 1942) δεν ήταν διαθέσιμη για το ρόλο της Σάρα Μούλερ. Έτσι ο παραγωγός Χαλ Ουόλις ξεκίνησε την ανεύρεση της κατάλληλης ηθοποιού για να ερμηνεύσει το ρόλο, ενώ ο Ντάσιελ Χάμετ (ο συγγραφέας του μυθιστορήματος Το γεράκι της Μάλτας, που συζούσε για χρόνια με τη Χέλμαν) άρχισε να γράφει το σενάριο, ενώ βρισκόταν στη φάρμα του στο Πλέζαντβιλ. Ο Ουάλις πρότεινε το ρόλο της Σάρα στην Άιριν Νταν. Η Νταν θεώρησε το ρόλο μικρό και τον απέρριψε. Έπειτα ο παραγωγός προσέγγισε τις Μάργκαρετ Σάλαβαν και Έλεν Χέιζ, που επίσης τον απέρριψαν. Ενώ ακόμη δεν είχε βρεθεί η κατάλληλη ηθοποιός για να ερμηνεύσει τη Σάρα, ο Χάμετ τραυματίστηκε στην πλάτη και πήρε άδεια για κάμποσο καιρό. Όταν ήταν έτοιμος για να συνεχίσει τη συγγραφή του σεναρίου, η Ντέιβις είχε τελειώσει με τα γυρίσματα της ταινίας Το ξέσπασμα μιας ψυχής. Ο Ουόλις έστειλε το ημιτελές σενάριο του Χάμετ στην Ντέιβις που ήταν φανατική οπαδός του φιλελεύθερου κόμματος και του Φράνκλιν Ρούσβελτ, καθώς και πολέμιος του φασισμού. Η ηθοποιός, που κατά τη διάρκεια του πολέμου είχε δημιουργήσει, με τη βοήθεια του Τζον Γκάρφιλντ και του Τζακ Γουόρνερ, ένα κλαμπ διασκέδασης όπου διάφοροι ηθοποιοί του Χόλιγουντ εμψύχωναν τους στρατιώτες κι όπου μαζεύονταν χρήματα για να σταλθούν στο εξωτερικό και να βοηθήσουν την αντίσταση κατά του φασισμού, δέχτηκε αμέσως το ρόλο.
Ο Ουόλις ήθελε τον Σαρλ Μπουαγιέ για το ρόλο του Κουρτ Μούλερ, αλλά θεωρούσε ότι η γαλλική προφορά του δεν ταίριαζε στο ρόλο κι έτσι αποφάσισε ότι Ούγγρος Πολ Λούκας που τον είχε ερμηνεύσει στο Μπρόντγουεϊ και είχε τιμηθεί με βραβείο για την ερμηνεία του, θα ήταν το καταλληλότερο άτομο.
Το γεγονός ότι η Ντέιβις ανέλαβε το ρόλο της Σάρα, που ήταν δευτερεύοντας χαρακτήρας στο θεατρικό, έδωσε την ελευθερία στο Χάμετ να εμπλουτίσει το ρόλο, προσθέτοντας στοιχεία που δεν υπήρχαν στο θεατρικό. Η Ντέιβις είχε δεχτεί το ρόλο, επειδή πίστευε στην αξία της ταινίας, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι ήταν μικρός. Το όνομα της που ήταν το εμπορικότερο στο Χόλιγουντ εκείνη την περίοδο θα ωθούσε περισσότερο κόσμο να δει την ταινία.
Το γραφείο Χέιζ, που ασκούσε λογοκρισία στις ταινίες, θεώρησε ότι ο Κουρτ δεν έπρεπε να μείνει ατιμώρητος για το φόνο του Τεκ και πρότεινε να γίνει αναφορά στο φόνο του Κουρτ από τους Ναζί στο τέλος της ταινίας. Η Χέλμαν αντέδρασε υποστηρίζοντας ότι τα κίνητρα του Κουρτ που τον ήθελαν να σκοτώνει τον Τεκ ήταν δικαιολογημένα. Η Warner υποστήριξε την άποψή της και η σκηνή έμεινε ως είχε.
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 1942, μόλις μια βδομάδα μετά τη λήξη της ταινίας Το ξέσπασμα μιας ψυχής, αφήνοντας στη Ντέιβις ελάχιστο καιρό για διακοπές μεταξύ των γυρισμάτων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καυγαδίσει αμέσως με το σκηνοθέτη της ταινίας Χέρμαν Σούμλιν, που σκηνοθέτησε το θεατρικό στο Μπρόντγουεϊ, αλλά δεν είχε εμπειρία στον κινηματογράφο. Η Ντέιβις είχε επίσης κακές σχέσεις με τη Λουσίλ Γουότσον που είχε αναλάβει το ρόλο της μητέρας της και που σε αντίθεση με τη φιλελεύθερη Ντέιβις, ανήκε στη συντηρητική παράταξη.
Ο Ουάλις ανακοίνωσε στην Ντέιβις ότι το όνομά της επρόκειτο να εμφανιστεί πρώτο στους τίτλους έναρξης, για να προσελκύσει περισσότερο κόσμο. Εκείνη διαφώνησε υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο ήταν γελοίο εφόσον ο ρόλος της ήταν δευτερεύων. Το γραφείο διαφήμισης της Warner επέμεινε όμως ότι ήταν το όνομά της που επρόκειτο να προσελκύσει το κοινό και παρά τις αντιδράσεις της τοποθέτησε το όνομά της πάνω από του Πολ Λούκας, τόσο στους τίτλους όσο και στο τρέιλερ και την αφίσα της ταινίας. Η ταινία αποτέλεσε τη δεύτερη συμμετοχή της ηθοποιού σε κινηματογραφική μεταφορά έργου της Λίλιαν Χέλμαν, μετά τις Μικρές Αλεπούδες (The Little Foxes, 1941) του Γουίλιαμ Γουάιλερ.
Κριτικές
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις Η.Π.Α. τον Αύγουστο του 1943 και έλαβε θετική υποδοχή τόσο από το κοινό όσο και από τους κριτικούς. Οι κριτικοί της Νέας Υόρκης βράβευσαν την ταινία, ως την καλύτερη του 1943, καθώς και την ερμηνεία του Λούκας. Έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για όσκαρ μεταξύ των οποίων και εκείνο για την "Καλύτερη ταινία" του 1943, σε μια χρονιά που και οι δέκα υποψήφιες ταινίες είχαν τις ίδιες πιθανότητες να στεφθούν νικήτριες.
Η επική παραγωγή, θρησκευτικού χαρακτήρα Ουράνια Οπτασία (The Song Of Bernadette) οδηγούσε την κούρσα με 13 υποψηφιότητες ακολουθούμενη από την κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Έρνεστ Χέμινγουεϊ Για ποιον χτυπά η καμπάνα (For Whom The Bell Tolls) με 9. Μέχρι εκείνη τη στιγμή κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η ταινία του Μάικλ Κερτίζ Καζαμπλάνκα θα υπερίσχυε όλων αποσπώντας εκτός από το όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και όσκαρ σεναρίου και σκηνοθεσίας. Η Φρουρά επί του Ρήνου κατάφερε να αποσπάσει ένα αγαλματίδιο, εκείνο για την ερμηνεία του Πολ Λούκας, ο οποίος κατάφερε να υπερισχύσει των αντιπάλων του και ιδιαίτερα του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. που ήταν το φαβορί.
Η Λουσίλ Γουότσον έχασε το όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου από την Κατίνα Παξινού που αναδείχτηκε νικήτρια για το Για ποιον χτυπά η καμπάνα και ο Ντάσιελ Χάμετ έχασε από τους αδελφούς Έπσταϊν και τον Χάουαρντ Κοκ για την Καζαμπλάνκα.
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Βράβευση:
Υποψηφιότητες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1943 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαξ Στάινερ Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που γυρίστηκαν κατά τη διάρκεια πολέμου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Χαλ Ουόλις Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
Γαργαρείς
Οι Γαργαρείς ήταν μυθικός λαός του Καυκάσου, αποτελούμενος μόνο από άνδρες, όπως αντίστοιχα οι Αμαζόνες ήταν ένας λαός αποτελούμενος μόνο από γυναίκες.
Κατά την παράδοση οι Γαργαρείς συνευρίσκονταν κάθε άνοιξη με τις Αμαζόνες, που κατοικούσαν σε κοντινή περιοχή, «τεκνοποιίας χάριν, αφανώς τε και εν σκότει ο τυχών τη τυχούση» (Στράβων, ΙΑ΄ 504). Τα παιδιά που γεννιούνταν από τις συναντήσεις αυτές, αν ήταν κορίτσια τα κρατούσαν οι Αμαζόνες, ενώ αν ήταν αγόρια τα έδιναν στους Γαργαρείς. Ο μύθος αναφέρεται και από τον Στέφανο τον Βυζάντιο.
Οι Γαργαρείς υποστηρίζεται από κάποιους ιστορικούς ότι αποτελούν τμήμα των προγονικών καταβολών των Τσετσένων και των Ινγκουσετίων.
Μελ Μπρουκς
Ο Μελ Μπρουκς (Mel Brooks, 28 Ιουνίου 1926) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, κωμικός ηθοποιός, σεναριογράφος, παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών και συνθέτης. Είναι γνωστός περισσότερος ως δημιουργός ταινιών παρωδίας και φάρσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες βωβών ταινιών
Ιωάννης Δαμιανός (υποναύαρχος)
Ο Ιωάννης Δαμιανός (1861 - 1920) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και υπουργός Ναυτικών σε τρεις κυβερνήσεις.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την Ύδρα και ήταν εγγονός του Ιωάννη Δαμιανού, νομικού και πολιτικού. Αδερφός του ήταν ο Κωνσταντίνος Δαμιανός. Φοίτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και υπήρξε ο πρώτος κυβερνήτης του θωρηκτού Αβέρωφ. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων υπήρξε αρχηγός των μοιρών Αμβρακικού και Εδρόμων ενώ το 1914 προήχθη σε υποναύαρχο κατ' εκλογήν. Διετέλεσε επίσης διοικητής Ναυτικής Εκπαίδευσης (1910), αρχηγός Στόλου (1913 - 1914 καθώς και διοικητής του Ναυστάθμου Σαλαμίνας (1915 - 1917).
Χρημάτισε υπουργός Ναυτικών στις κυβερνήσεις Μαυρομιχάλη, Λάμπρου και Καλογερόπουλου. Λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων με την έλευση των βενιζελικών κυβερνήσεων διώχθηκε και εξορίστηκε στην Κρήτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Η χαρτοπαίχτρα (θεατρικό έργο)
Η Χαρτοπαίχτρα είναι κωμικό θεατρικό έργο του Δημήτρη Ψαθά, που έγινε γνωστό κυρίως από την κινηματογραφική του μεταφορά σε διασκευή και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη με τη Ρένα Βλαχοπούλου στον ομώνυμο ρόλο.
1η Πράξη
Ο Λάκης επιστρέφει σπίτι του μετά από νυχτερινή διασκέδαση μεθυσμένος και τον επιπλήττει η οικιακή βοηθός του σπιτιού, κυρία Μαριγώ. Λίγο μετά επιστρέφει η αδελφή του Νίνα, η οποία είναι απογοητευμένη επειδή η σχέση της με τον μνηστήρα της Γιαννάκη κινδυνεύει λόγω της κακής συμπεριφοράς που του επιδεικνύουν η μητέρα της Αλέκα αλλά και ο Λάκης. Τα δύο αδέλφια φιλονικούν και η Νίνα κλαίει επειδή ο Γιαννάκης της ζήτησε να χωρίσουν. Ο Λάκης λέει στη Νίνα ότι έμαθε πως ο πατέρας τους, Ανδρέας, κυκλοφορεί με μια νεότερη γυναίκα και διασκεδάζει σε νυχτερινά κέντρα ενώ την ίδια ώρα η μανιώδης χαρτοπαίχτρα Αλέκα παίζει επί ώρες χαρτιά σε ένα άλλο διαμέρισμα της ίδιας πολυκατοικίας. Ο Ανδρέας επιστρέφει και συμπλέκεται με το Λάκη για την συμπεριφορά του. Τον προειδοποιεί να συνετιστεί και αφού ηρεμεί και τη Νίνα, πηγαίνουν και οι τρεις για ύπνο. Λίγο μετά, στο ήσυχο σαλόνι εισβάλλει η κυρία Αλέκα με την παρέα της για να συνεχίσουν την παρτίδα τους αφού το καρέ τους στο διαμέρισμα που έπαιζαν πριν διαλύθηκε από την επέμβαση του συζύγου μίας κυρίας από το καρέ. Ενώ συζητούν αυτά τα γεγονότα μεγαλόφωνα και αρχίζουν να ξαναπαίζουν, η Μαριγώ ξυπνά και η Αλέκα την υποχρεώνει να καθίσει δίπλα της για να της φέρει γούρι. Ο Ανδρέας ξυπνά από τη φασαρία και το καρέ διαλύεται, και ενώ η Αλέκα ξεπροβοδίζει τους συμπαίκτες της, ένα μέλος της συντροφιάς, η κυρία Λελέ, βρίσκει την ευκαιρία να μιλήσει στον Ανδρέα, με τον οποίο τελικά έχουν κρυφό δεσμό.
Παραγωγές
Το θεατρικό έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από στο θέατρο Μπουρνέλλη τη χειμερινή περίοδο 1963-1964 από τον θίασο της Κυρίας Κατερίνας. Η διανομή της πρεμιέρας περιελάμβανε επίσης τον Ανδρέα Φιλιππίδη, τη Σαπφώ Νοταρά, τον Γιώργο Κωνσταντίνου Τη χειμερινή περίοδο 1981-1982 το έργο ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο με πρωταγωνίστρια τη Μαίρη Αρώνη στον τελευταίο της ρόλο και η διανομή περιελάμβανε τον Νίκο Τζόγια, τη Τζόλυ Γαρμπή. Με τον ρόλο αυτό αναμετρήθηκαν ακόμα στο θέατρο η Άννα Παναγιωτοπούλου και η Υρώ Μανέ, στην τηλεόραση η Κατερίνα Γιουλάκη και στο ραδιόφωνο η Βίλμα Κύρου.
thumb|150px|Εξώφυλλο του προγράμματος της παράστασης του Εθνικού Θεάτρου το 1982
Προσαρμογές
Η ταινία του Δαλιανίδη με πρωταγωνίστρια τη Βλαχοπούλου γυρίστηκε την επόμενη χρονιά. Η γνωστή ηθοποιός έπαιξε το ρόλο και στο θέατρο το (1975 και 1993-94).
Παραπομπές
Χ
1832
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1832 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2009)
right|200px|thumb|Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 2009 [[Τζένσον Μπάτον (Βαρκελώνη, 10 Μαΐου 2009)]] Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 2009 ήταν το 60ο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 που διοργάνωσε η FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου). Ο πρώτος αγώνας ήταν αυτός της Αυστραλίας, την 29η Μαρτίου 2009 στη Μελβούρνη, και το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε την 1η Νοεμβρίου στο Άμπου Ντάμπι, με αγώνα σε μία νέα πίστα (Yas Marina Circuit). Συνολικά διεξήχθησαν 17 αγώνες και έλαβαν μέρος 10 ομάδες. Παγκόσμιος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Βρετανός Τζένσον Μπάτον, ενώ το πρωτάθλημα κατασκευαστών κατάκτησε η ομάδα της Brawn GP F1 Team.
Αλλαγές στους κανονισμούς
200px|μικρογραφία|δεξιά|Τα ελαστικά χωρίς αυλακώσεις (σλικ) επιστρέφουν στις πίστες. 200px|μικρογραφία|δεξιά|Οι νέοι κανονισμοί για τα αεροδυναμικά βοηθήματα είχαν ως αποτέλεσμα τα μονοθέσια του 2009 να έχουν πιο λείο αμάξωμα. 200px|μικρογραφία|δεξιά|Η εμπρός πτέρυγα ήταν χαμηλότερη και πλατύτερη. 200px|μικρογραφία|δεξιά|Η πίσω πτέρυγα ήταν υψηλότερη και πιο δυσδιάκριτη. Η FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου), για τη σαιζόν αυτή, αποφάσισε να προχωρήσει σε μεγάλες αλλαγές στους κανονισμούς, με σκοπό να περιορίσει το κόστος.
Επίσης για πρώτη φορά, η FIA αποφάσισε ότι νικητής θα αναδεικνύεται ο οδηγός με τις περισσότερες νίκες, κάτι που συνάντησε την αντίδραση της ένωσης των ομάδων της Φόρμουλα 1 (FOTA) και τελικά πρότεινε να ισχύσει από το 2010.
Ομάδες και Οδηγοί
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 10 ομάδες. Σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, την θέση της Honda, πήρε η ομάδα της Brawn GP. Για τον λόγο αυτό, στα νούμερα των οδηγών δεν υπάρχουν το 18 και 19, ενώ οι Μπάτον και Μπαρικέλο έχουν τα νούμερα 22 και 23 αντίστοιχα.
Αλλαγές οδηγών στη διάρκεια του πρωταθλήματος
200px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Λούκα Μπαντοέρ στη Φερράρι (1): Μετά το Γκραν Πρι της Ουγγαρίας, η Φερράρι αποφάσισε ότι ο Μίχαελ Σουμάχερ πρόκειται να αντικαταστήσει τον Βραζιλιάνο Φελίπε Μάσα, μετά τον σοβαρό τραυματισμό του τελευταίου. Όμως ένας τραυματισμός του Μίχαελ Σουμάχερ στις αρχές του έτους και οι πόνοι που ένιωθε στον αυχένα κατά την διάρκεια των δοκιμών για την επιστροφή του, δεν του επέτρεψαν να λάβει μέρος, έτσι πήρε τη θέση του ο Ιταλός Λούκα Μπαντοέρ. Δύο αγώνες αργότερα όμως, ο Μπαντοέρ απογοήτευσε με τις επιδόσεις του, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Τζιανκάρλο Φιζικέλα.
(2): Μετά το Γκραν Πρι της Ουγγαρίας, η Ρενώ αντικατέστησε τον Νέλσον Πικέ Τζούνιορ με τον Ρομαίν Γκροζάν που μέχρι τότε ήταν δοκιμαστής της. Τότε, ο Πικέ αποκάλυψε ότι το 2008 στη Σιγκαπούρη είχε εξαναγκασθεί σε εσκεμμένο ατύχημα από τα στελέχη της ομάδας.
200px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Καμούι Κομπαγιάσι στην Τογιότα (3): Κατά τη διάρκεια των κατατακτήριων δοκιμών του Γκραν Πρι Ιαπωνίας τραυματίστηκε ο Τίμο Γκλοκ. Την θέση του στα δύο επόμενα Γκραν Πρι (Βραζιλία και Άμπου Ντάμπι) πήρε ο δοκιμαστής της ομάδας της Toyota, Καμούι Κομπαγιάσι.
(4): Τον Ιούλιο του 2009, μετά το Γκραν Πρι Γερμανίας, ο Ισπανός Χάιμε Αλγκερσουάρι αντικατέστησε τον Γάλλο Σεμπαστιάν Μπουρντέ, στην ομάδα της Toro Rosso.
(5): Μετά την μεταγραφή του Φιζικέλα στη Φερράρι, για τα πέντε τελευταία γκραν πρι, η Force India τον αντικατέστησε με τον δοκιμαστή της, Βιταντόνιο Λιούτζι.
Αγώνες
Για το 2009 προγραμματίστηκαν 17 αγώνες. Σε σχέση με το 2008 δεν θα διεξαχθούν τα Γκραν Πρι της Γαλλίας και του Καναδά, ενώ με την είσοδο του Γκραν Πρι Άμπου Ντάμπι για πρώτη φορά θα διεξαχθεί αγώνας της Φόρμουλα 1 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Πρόγραμμα αγώνων
300px|μικρογραφία|δεξιά|Η νέα πίστα στο Άμπου Ντάμπι
Βαθμολογία οδηγών
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής:
Βαθμολογία κατασκευαστών
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών είχε ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φορμουλα 1 2009
Γλαυκία
Στην ελληνική μυθολογία η Γλαυκία ήταν θυγατέρα του ποτάμιου θεού Σκαμάνδρου της Τροίας. Ερωτεύθηκε κατά τον Τρωικό Πόλεμο τον Βοιωτό Δηίμαχο και μαζί έκαναν ένα γιο, αλλά ο Δηίμαχος σκοτώθηκε και ο σύντροφός του οδήγησε τη Γλαυκία και το παιδί στον πατέρα του Δηιμάχου, τον Ελεώνα. Ο γιος της ονομάσθηκε κι αυτός «Σκάμανδρος», αργότερα έγινε βασιλιάς και μετονόμασε τον βοιωτικό ποταμό Ίναχο σε Σκάμανδρο και ονόμασε το γειτονικό ποταμάκι «Γλαυκία» προς τιμή της μητέρας του.
Πηγές
Γλαυκια Κατηγορία:Τρώες
Αλ-Χανταντί
Ο Αλ-Χανταντί (πέθανε το 1397) ήταν Άραβας λόγιος του Ισλάμ. Το πλήρες όνομα του ήταν Αμπού Μπακρ Αχμάντ ιμπν Μοχάμεντ ιμπν Αλί ιμπν Μοχάμεντ Αλ-Χανταντί και ήταν Υεμενίτης. Ήταν μέλος της ισλαμικής σχολής Χανάφι και είναι ιδιαίτερα διάσημος στον τομέα της ερμήνευσης του Κορανίου και της νομολογίας. Ο Αλ-Χανταντί φέρεται πως πέθανε στη πόλη Ζαμπίντ της Υεμένης το 1397. Ήταν πολύ δημοφιλής στους Οθωμανούς μελετητές.
Κατηγορία:Μουσουλμάνοι Κατηγορία:Άραβες
Σέργουντ Άντερσον
Ο Σέργουντ Άντερσον (Sherwood Anderson, 13 Σεπτεμβρίου 1876 - 8 Μαρτίου 1941) ήταν Αμερικανός μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι
One Albania
Η One Albania (πρώην Telekom Albania) είναι μια από τις τρεις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας που δραστηριοποιούνται στην Αλβανία.
Άνοιγμα
Η One συστάθηκε ως κρατική εταιρεία με την επωνυμία Αλβανική Κινητή Τηλεφωνία (Albanian Mobile Communications) το Νοέμβριο του 1995 και άρχισε τις εμπορικές της δραστηριότητες τον Μάιο του 1996, ως ο πρώτος φορέας εκμετάλλευσης κινητής τηλεφωνίας στην Αλβανία. Η εταιρεία ιδιωτικοποιήθηκε με επιτυχία τον Αύγουστο του 2000.
Η Cosmote απέκτησε το 85% του μετοχικού κεφαλαίου της ΑΚΤ μέσω της θυγατρικής Cosmoholding Albania S.A., η οποία κατέχει το 97% των μετοχών. Στις 23 Ιουλίου 2015 με την προσχώρησή της στην Deutsche Telekom το 2008 μετονομάστηκε σε Telekom Albania.
Στις 16 Ιανουαρίου του 2019, Cosmote και Deutsche Telekom πούλησαν την Telekom Albania στην επενδυτική εταιρεία τηλεφωνίας Albania Telecom Invest για 50 εκατομμύρια ευρώ, και η οποία αποτελεί κοινοπραξία της βουλγαρικής εταιρείας τηλεπικοινωνιών Vivacom ιδιοκτησία της United Group η οποία κατέχει την NOVA και του Αλβανού επιχειρηματία Έλβιν Γκούρι. Με την ολοκλήρωση των διαδικασιών της πώλησης από τον Μάιο του 2019 και μετέπειτα, η Telekom Albania μετονομάστηκε τον Ιούλιο του 2020 στη σημερινή One η οποία ξεκινά εκ νέου τις εμπορικές της δραστηριότητες μετά από δύο μήνες.
Ιστορικό
2020
2019
2018
2017
2016
2015
2003
2000
1996
Υπηρεσίες
Η One Albania προσφέρει ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών όπως προπληρωμένα, συμβατικά και roaming πακέτα, τηλέφωνα και αξεσουάρ, υπηρεσίες και εφαρμογές, εξυπηρέτηση πελατών και την εφαρμογή για κινητά myOne.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος Κατηγορία:Επικοινωνίες στην Αλβανία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Λούντβιχ Άχιμ φον Άρνιμ
Ο Λούντβιχ Άχιμ φον Άρνιμ (Ludwig Achim von Arnim, 1781-1831) ήταν Γερμανός ρομαντικός ποιητής και μυθιστοριογράφος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι
Αλλότροπα του οξυγόνου
Υπάρχουν αρκετά γνωστά αλλότροπα του οξυγόνου ή αλλομορφές του οξυγόνου. Το πιο συνηθισμένο είναι το μοριακό οξυγόνο ή διοξυγόνο τριπλής κατάστασης (O2), που είναι παρόν σε σημαντικά επίπεδα συγκέντρωσης στην ατμόσφαιρα της Γης. Άλλη αρκετά δημοφιλής, στις μέρες μας, αλλομορφή του οξυγόνου είναι το (κοινό) όζον ή κανονικό τριοξυγόνο (O3), μια πολύ δραστική (χημικά) μορφή οξυγόνου. Υπάρχουν, όμως και μερικά αλλόμορφα του οξυγόνου που έχουν βρεθεί. Πιο συγκεκριμένα υπάρχουν τα ακόλουθα επιπλέον αλλότροπα:
Ατομικό οξυγόνο
Το ατομικό οξυγόνο, που συμβολίζεται επίσης και με τις μορφές O(³P), O(3P) ή O((3)P) είναι πολύ δραστικό (χημικά), γιατί τα μεμονομένα άτομα του οξυγόνου τείνουν να σχηματίσουν δεσμό με (σχεδόν οποιοδήποτε) κοντινό μόριο (ή άλλο άτομο). Έτσι, στην επιφάνεια (ή στην κατώτερη ατμόσφαιρα) της Γης το ατομικό οξυγόνο φυσιολογικά, ακόμη και αν σχηματιστεί, δεν «επιβιώνει» παρά μόνο για πολύ βραχύβιο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, στο διάστημα, όπου υπάρχει άφθονη υπεριώδης ακτινοβολία, καθώς και στην ατμόσφαιρα «χαμηλής περιγήινης τροχιάς», το 96% του οξυγόνου υπάρχει στην ατομική αλλομορφή του.
Διοξυγόνο
Η κύρια αλλομορφή του στοιχειακού οξυγόνου στη Γη, το O2, είναι γενικά γνωστό (απλά) ως οξυγόνο, αλλά ονομάζεται και διοξυγόνο ή μοριακό οξυγόνο, όταν είναι επιθυμητό να διαχωριστεί η αλλομορφή από το ίδιο το χημικό στοιχείο. Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη αλλομορφή του στοιχειακού οξυγόνου, αποτελώντας περίπου το 21% (κατ' όγκο) της Γήινης ατμόσφαιρας. Το διοξυγόνο μπορεί να υπάρχει σε μετασταθείς κατασράσεις, που ονομάζονται «διοξυγόνο απλής κατάστασης», σε αντιδιαστολή με τη βασική του κατάσταση, που είναι γνωστή ως «διοξυγόνο τριπλής κατάστασης». Στο μόριο του διοξυγόνου, το μήκος δεσμού είναι 121 pm και η δεσμική ενέργεια ανέρχεται σε 498 kJ/mol. Το καθαρό διοξυγόνο, στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο αέριο, με θερμοκρασία βρασμού −183 °C, Μπορεί να υγροποιηθεί (και να διαχωριστεί από τον υπόλοιπο ατμοσφαιρικό αέρα) μετά από ψύξη με υγρό άζωτο, που έχει θερμοκρασία βρασμού −196 °C. Το υγροποιημένο οξυγόνο έχει χρώμα ανοικτό γαλάζιο, και είναι αρκετά αξιοσημείωτα παραμαγνητικό, δηλαδή το υγροποιημένο οξυγόνο που περιέχεται σε ένα δοχείο έλκεται από ένα μαγνήτη.
Διοξυγόνο απλής κατάστασης
Η ονομασία διοξυγόνο απλής κατάστασης είναι συνηθισμένη για τις δυο μετασταθείς καταστάσεις του μοριακού οξυγόνου (O2), στις οποίες το μόριο βρίσκεται σε υψηλότερη ενεργειακή στάθμη σε σύγκριση με τη βασική του κατάσταση, που είναι το διοξυγόνο τριπλής κατάστασης. Εξαιτίας της διαφορετικής κατανομής των ηλεκτρονίων της εξωτερικής στιβάδας, το διοξυγόνο απλής κατάστασης έχει (ορισμένες) διαφορετικές χημικές ιδιότητες από το διοξυγόνο τριπλής κατάστασης, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται η απορρόφηση και η εκπομπή φωτός σε διαφορετικά μήκη κύματος. Το διοξυγόνο απλής κατάστασης μπορεί να παραχθεί από το κοινό διοξυγόνο τριπλής κατάστασης με μια φωτοευαίσθητη διεργασία με μεταφορά ενέργειας από μόρια έγχρωμων ενώσεων, όπως το ροζέ της Βεγγάλης, το γαλάζιο του μεθυλενίου ή τις πορφυρίνες. Μπορεί επίσης να παραχθεί και με χημικές διεργασίες όπως η αποσύνθεση του τριοξιδάνιου σε νερό ή με χημική αντίδραση υπεροξείδιου του υδρογόνου με υποχλωριώδη.
Όζον
Το τριατομικό οξυγόνο (τριοξυγόνο, O3), είναι μια πιο δραστική χημικά αλλομορφή που είναι διαβρωτικό για υλικά όπως το καοτσούκ και τα υφάσματα, ενώ επίσης προκαλεί βλάβες στον ιστό των πνευμόνων. Ίχνη από αυτό, που μπορούν να ανιχνευθούν από την έντονη οσμή του, που μοιάζει με αυτήν της χλωρίνης, παράγονται από ηλεκτρικούς κινητήρες, εκτυπωτές λέιζερ και φωτοαντιγραφικά. Η ονομασία του «όζον», προτάθηκε από το Χρίστιαν Φρέντριχ Σχόνμπεϊν (Christian Friedrich Schönbein) to 1840, και προήλθε από την ελληνική λέξη «ὠζώ», που αναφέρεται στην έντονη οσμή του.
Το τριοξιράνιο (αγγλικά trioxirane) ή κυκλικό όζον (αγγλικά cyclic ozone) είναι θεωρητικά προβλεπόμενη ισομερής μορφή του όζοντος. Όπως το κοινό όζον (O3), το μόριο τριοξιρανίου περιέχει τρία (3) άτομα οξυγόνου. Η διαφορά του τριοξιρανίου από το κοινό όζον είναι η σχετική θέση στο χώρο των τριών ατόμων οξυγόνου τους. Στο κοινό όζον, τα άτομα οξυγόνου τοποθετούνται σε δομή τεθλασμένης γραμμής, ενώ στο τριοξιράνιο σχηματίζουν ένα νοητό ισόπλευρο τρίγωνο.
Τετραοξυγόνο
Για την ύπαρξη του τετραοξυγόνου (Ο4) υπήρξαν υποψίες τουλάχιστον από τις αρχές της δεκαετίας του 1900, οπότε ήταν γνωστό ως «οξόζον» (oxozone), αλλά η ύπαρξή του ταυτοποιήθηκε το 2001, από μια ερευνητική ομάδα της οποίας ηγούνταν ο Φ. Κάκακε (F. Cacace), στο πανεπιστήμιο της Ρώμης. Το τετραοξυγόνο πιστεύονταν αρχικά (εσφαλμένα) ότι ήταν μια από τις φάσης του στερεού οξυγόνου, που όμως αργότερα ταυτοποιήθηκε ως οκταοξυγόνο (Ο8). Η ομάδα του Κάκακε πιστεύει ότι το τετραοξυγόνο αποτελείται από δυο μόρια διοξυγόνου, σχήματος «αλτήρα», που συνδέονται χαλαρά μαζί με δυνάμεις διασποράς διπόλου.
Στερεό οξυγόνο
Είναι γνωστό ότι υπάρχουν έξι (6) γνωστές διακριτές φάσεις στερεού οξυγόνου. Μια από αυτές είναι σκούρα κόκκινη και αποτελείται από επαναλαμβανόμενα συγκροτήματα οκταοξυγόνου (Ο8). Όταν όμως το (στερεό) οξυγόνο υποστεί πίεση της τάξης των 96 GPa, γίνεται «μεταλλικό οξυγόνο», με όμοιο τρόπο με αυτό που το υδρογόνο γίνεται επίσης «μεταλλικό υδρογόνο», αν και αυτό το φαινόμενο είναι πιο συνηθισμένο στα βαρύτερα χαλκογόνα, όπως το τελλούριο και το πολώνιο, που και τα δυο δείχνουν σημαντικό μεταλλικό χαρακτήρα. Σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, η φάση αυτή (του μεταλλικού οξυγόνου) γίνεται επίσης υπεραγωγός.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Οξυγόνο Κατηγορία:Αλλοτροπία
Γούρνες (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Γούρνες μπορεί να αναφέρονται οι οικισμοί:
Τερουέλ (επαρχία)
Το Τερουέλ είναι μια επαρχία της Αραγωνίας, στα βορειοανατολικά της Ισπανίας.
Συνορεύει με τις επαρχίες Ταρραγόνα, το Καστεγιόν, την Βαλένθια (συν τον εξωτερικό θύλακο της Ρινκόν ντε Αδεμούθ), την Κουένκα, τη Γουαδαλαχάρα, και την Σαραγόσα.
Η πρωτεύουσα της επαρχίας είναι το Τερουέλ.
Η έκταση της επαρχίας είναι 14.809 τ.χλμ. Ο πληθυσμός της είναι 138.686 (2003), από τους οποίους σχεδόν ένα τέταρτο ζουν στην πρωτεύουσα, η πληθυσμιακή πυκνότητα του είναι 9,36 κατ/τ.χλμ. Απαρτίζεται από 236 δήμους, από τους οποίους περισσότεροι από τους μισούς είναι χωριά με κάτω από 200 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τερουελ Κατηγορία:Αραγωνία
Ντον Χάου
Ο Ντόναλντ («Ντον») Χάου (12 Οκτωβρίου 1935 – 23 Δεκεμβρίου 2015) ήταν Άγγλος διεθνής (23 συμμετοχές από το 1957 έως το 1959) ποδοσφαιριστής, μάνατζερ, σχολιαστής αγώνων και προπονητής.
Γεννήθηκε στο Σπρίνγκφιλντ του Γουλβερχάμπτον και σπούδασε στο Κολέγιο Saint Peter. Το Δεκέμβριο του 1950 γράφτηκε στους ερασιτέχνες της Ουέστ Μπρόμγουιτς Άλμπιον, για να ξεκινήσει επαγγελματική καριέρα ως δεξιός οπισθοφύλακας, δύο χρόνια μετά (1952). Έμεινε στην ομάδα αυτή έως και την περίοδο 1963-64 και πήρε μέρος σε 342 αγώνες, επιτυγχάνοντας 17 τέρματα. Πήρε ακόμη μέρος (με την Εθνική Ομάδα της Αγγλίας) στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1958.
Ακολούθως και για τη διετία 1965 – 1966, έπαιξε με τα χρώματα της Άρσεναλ (70 αγώνες, 1 γκολ), τερματίζοντας την καριέρα του ως αθλητής. Σαν προπονητής, εργάστηκε για λογαριασμό των συλλόγων Μπρόμγουιτς (1971-1975), Γαλατά Σαράι (1975-1976), Άρσεναλ (1983-1986), Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς (1989-1991) και Κόβεντρι Σίτι (1992). Το 1981 ήταν μέλος του προπονητικού τιμ της Εθνικής Αγγλίας, υπό το Ρον Γκρίνγουντ και αργότερα το Μπόμπι Ρόμπσον, ενώ το διάστημα 1994 – 1996 υπήρξε βοηθός του Τέρι Βένεϊμπλς.
Το 2004 ανακηρύχτηκε ως ένας από τους 16 σπουδαιότερους παίκτες της Μπρόμγουιτς όλων των εποχών, μετά από μία σφυγμομέτρηση που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του επίσημου εορτασμού για τη συμπλήρωση 125 ετών από την ίδρυση του σωματείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Βαλντάορα
Η Βαλντάορα (ιταλικά: Valdaora, ) ή Όλανγκ (γερμανικά: Olang, ) είναι κωμόπολη και δήμος της Ιταλίας με 3.056 κατοίκους. Βρίσκεται στην Μπολτσάνο στις Άλπεις στην κοιλάδα Βαλ Πουστερία.
Η πόλη είναι χωρισμένη σε τρεις συνοικίες, την άνω, την κάτω και τη μέση (γερμανικά: Oberolang, Niederolang, Mitterolang). Κοντά στην κωμόπολη βρίσκεται και η τεχνητή λίμνη με το ίδιο όνομα. Βρίσκεται σε 1.048 μέτρα υψόμετρο και καταλαμβάνει επιφάνεια 48 τ.χλμ..
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το Μεσαίωνα και βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Λαδινίας. Κατά τον μεσαίωνα ακολούθησε την ιστορία όλου του Νοτίου Τιρόλο, και από το 1919 αποσπάστηκε από την Αυστρία κι από τότε ανήκει στην Ιταλία. Κατά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο στην περιοχή κτίστηκαν οχυρά ως τμήμα της αμυντικής γραμμής της φασιστικής Ιταλίας.
Το όνομα αναφέρεται πρώτη φορά σαν "Olaga" το 985-993 και προέρχεται από την κελτική "Aulaga", πατρώνυμου με την έννοια ενός "καλού αυλού". Μια άλλη πηγή λέει ότι το όνομα "Olanga" προέρχεται από το λατινικό "aulatica".
Δημογραφία
Το 97,42% των κατοίκων της πόλης έχει ως μητρική γλώσσα τα Γερμανικά, ένα 2,16% τα Ιταλικά κι ένα 0,42% τα Λαδινικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Πόλη της Μουσικής
Η Πόλη της Μουσικής (Γαλλικά: Cité de la musique), από το 2015 Φιλαρμονική 2, είναι το πρώτο από τα δύο κτήρια του μουσικού πόλου της Φιλαρμονικής του Παρισιού, ένα δημόσιο βιομηχανικό και εμπορικό ίδρυμα (EPIC) υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού της Γαλλίας. Σχεδιάσθηκε από τον αρχιτέκτονα Κριστιάν ντε Πορζαμπάρκ και εγκαινιάστηκε το 1995, συγκεντρώνει δε ένα σύνολο εξοπλισμού και υπηρεσιών αφιερωμένων στη μουσική.
Βρίσκεται στο 19ο διαμέρισμα του Παρισιού, στην άκρη του πάρκου Λα Βαλέτ.
Το 2015 η Πόλη της Μουσικής μετονομάστηκε σε Φιλαρμονική 2 και αποτελεί τμήμα του συγκροτήματος αιθουσών συναυλιών Πόλη της Μουσικής - Φιλαρμονική του Παρισιού. Το δεύτερο τμήμα είναι η μεγάλη αίθουσα συναυλιών που ονομάζεται Φιλαρμονική 1, που χτίστηκε δίπλα στην Πόλη της Μουσικής από τον Ζαν Νουβέλ και εγκαινιάστηκε το 2015.
Φιλαρμονική 2
Η Φιλαρμονική 2, με εμβαδόν 28.748 μ2, περιλαμβάνει:
Προγραμματισμός
Κάθε σεζόν παρουσιάζεται ένα νέο θέμα που φιλοδοξεί να είναι κοντά στις τρέχουσες ανησυχίες και προβληματισμούς («Ένας κόσμος, κόσμοι» το 2009-2010, «Ουτοπίες» το 2010 -2011, «Σώμα και ψυχή» το 2011-2012).
Μεταξύ των καλλιτεχνών που έχουν σημαδέψει την ιστορία της Πόλης της Μουσικής, αναφέρονται ο Αλαίν Μπασούνγκ, το συγκρότημα Sonic Youth, που έχουν προσκληθεί πολλές φορές, καθώς και μπαρόκ γκρουπ μουσικής ή ο σύγχρονος συνθέτης Πιερ Μπουλέζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παρίσι
Ιωσήφ Ησαΐας
Ο Ιωσήφ Ησαΐας (το β΄ όνομα: επώνυμο) ήταν Ιταλός φιλέλληνας καταγόμενος από τη Μεσσήνη της Σικελίας.
Στην αρχή ακολούθησε τον Φαβιέρο στην Ισπανία και σ΄ άλλα μέρη αλλά στη συνέχεια τον εγκατέλειψε και ήρθε στην επαναστατημένη Ελλάδα να πολεμήσει. Έτσι όταν ο Φαβιέρος ήλθε στην Ελλάδα για να οργανώσει τακτικό ελληνικό στρατό βρήκε τον Ησαΐα ήδη ν΄ αγωνίζεται όπου και τον προσέλαβε ως αξιωματικό του πεζικού. Με την ιδιότητα αυτή ο Ησαΐας πολέμησε στο Χαϊδάρι, στον Ωρωπό και σ΄ άλλα μέρη και τελικά με τον Φαβιέρο εισήλθε στην Ακρόπολη στην Αθήνα και παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος της πολιορκίας. Στη διάρκεια όμως της πολιορκίας τυφλώθηκε από οβίδα που πέρασε μπροστά από τα μάτια του, οπότε και μετά συνέχισε να προσφέρει βοηθητικές υπηρεσίες.
Μετά την απελευθέρωση τιμήθηκε από τον Όθωνα με Αργυρό Σταυρό και Αριστείο λαμβάνοντας και γαίες στην Εύβοια. Πέθανε στη Χαλκίδα το 1850.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Αργυρό αριστείο του Αγώνα
1833
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1833 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Τσέκκο Αντζολιέρι
Ο Τσέκκο Αντζολιέρι (Cecco Angiolieri, 1260-1312) ήταν Ιταλός ποιητής σύγχρονος του Δάντη. Περίφημο το σοννέτο του S' i' fosse foco (Αν ήμουνα φωτιά).
Κριτική
Με βάση την πιο πρόσφατη κριτική δεν είναι σωστό να αναζητούνται αυτοβιογραφικές αναφορές στις συνθέσεις του Αντζολιέρι, δεδομένου του περίεργου λογοτεχνικού χαρακτήρα των ποιημάτων του. Ακόμα και σε εκείνα τα ποιήματα που φαίνονται πιο προσωπικά εντοπίζεται μία ιδέα παρωδίας, καρικατούρας, και στιλιστικής υπερβολής, στην οποία τα συναισθήματα και τα πάθη αποτελούν το πρόσχημα για γλωσσικά παιχνίδια. Σε αυτές τις ακραίες εκφράσεις υπάρχει η απόλαυση να εντυπωσιαστεί ο αναγνώστης και η απόρριψη των ιδανικών της ευγενικής ζωής.