cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ένα καταφύγιο για την αγάπη
Υπόθεση
Η Λουσιάνα είναι μια όμορφη και χαρούμενη νεαρή κοπέλα που, μετά το θάνατο του πατέρα της, δραπετεύει από τη σεξουαλική παρενόχληση του Δον Ακίλες, του τυράννου στην πόλη όπου μεγάλωσε και φτάνει στην Πόλη του Μεξικού. Για να επιβιώσει, πρέπει να δουλέψει στο "El Inferno", ένα μπαρ με πολύ κακή φήμη. Μια νύχτα, ένας από τους πελάτες προσπαθεί να έρθει κοντά της, αλλά υπερασπίζεται τον εαυτό της και τον γρατζουνίζει στο πρόσωπο. ξεκινά καυγά και καταλήγουν στο αστυνομικό τμήμα.
Η Λουσιάνα κατηγορείται ότι έβλαψε έναν πελάτη και όταν όλα της φαίνεται χαμένα, ο Κλάουδιο, ο δικηγόρος της, τη σώζει. Τον συμπαθεί αμέσως και της προσφέρει την άνευ όρων βοήθεια. Μετά από αυτό το συμβάν, η Λουσιάνα δουλειά ως υπηρέτρια στο σπίτι των Τορρεσλάντα, όπου βοηθά στη φροντίδα του Πατρίσιο, ενός από τα παιδιά τους που υπέστη ατύχημα και έμεινε τετραπληγικός.
Αναπτύσσει φιλία μαζί του και με την αδερφή του, Χάνα. Ο Πατρίσιο ανακτά την επιθυμία του να ζήσει χάρη στη Λουσιάνα και γίνεται η καλύτερη του φίλη και έμπιστη του. Εκεί, συναντά τον Ροδρίγο, τον μεγάλο γιο της οικογένειας, και εντυπωσιάζεται όταν συνειδητοποιεί ότι είναι ο ίδιος νεαρός άντρας που την υπερασπίστηκε κατά τη διάρκεια της αναταραχής στο μπαρ.
Όμως δεν είναι όλοι ευχαριστημένοι με την παρουσία της Λουσιάνα στο σπίτι του Τορρεσλάντα. Η μητέρα της οικογένειας, η Ρόσα Ελένα, παρατηρεί ότι ο γιος της προσελκύεται από την υπηρέτρια. Τέλος, ο Ροντρίγκο ομολογεί στην οικογένειά του ότι αγαπά τη Λουσιάνα.
Αργά ή γρήγορα, θα υπάρξει μια στιγμή σύγκρουσης μεταξύ της Λουσιάνα και του Ροδρίγο, οι οποίοι, παρά τα όσα έγιναν, δεν σταμάτησαν να αγαπιούνται. Θα μπορέσουν οι δύο να χτίσουν το καταφύγιο της αγάπης τους, το οποίο θα αντέξει στις ίντριγκες της Ρόσα Ελένα, της Γκάλα και του Μαξιμίνο.
Βραβεία
Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Αταρνεύς
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στη Μικρά Ασία
Tekken (βιντεοπαιχνίδι)
Το Tekken (鉄拳) είναι βιντεοπαιχνίδι πάλης που αναπτύχθηκε και δημοσιεύθηκε από την Namco. Κυκλοφόρησε σε arcades τον Δεκέμβριο του 1994 και στο PlayStation το 1995. Ήταν η πρώτη του έκδοση στη δημοφιλή σειρά Tekken, που αργότερα κυκλοφόρησε το Tekken 2 τον Αύγουστο του 1995. Σε πλατφόρμα arcade διαθέτει οκτώ χαρακτήρες που μπορούν να παιχτούν, ενώ η έκδοση του PlayStation διαθέτει 17 χαρακτήρες που μπορούν επίσης να παιχτούν στο ρόστερ.
Τρόπος παιχνιδιού
Όπως και με πολλά παιχνίδια μάχης, οι παίκτες επιλέγουν έναν χαρακτήρα από ένα μενού αναγνωριστικής παράταξης και συμμετέχουν σε μάχη με τον αντίπαλο. Σε αντίθεση με τα περισσότερα παιχνίδια μάχης της εποχής, το Tekken επιτρέπει στον παίκτη να ελέγχει ανεξάρτητα κάθε ένα από τα τέσσερα άκρα του μαχητή. Ο παίκτης μπορεί να παρακολουθήσει το κινούμενο σχέδιο στην οθόνη και να πατήσει την κατάλληλη εντολή (αν ο χαρακτήρας κλωτσήσει χαμηλά με το δεξί τους πόδι, η κίνηση είναι πιθανό να εκτελεστεί πιέζοντας προς τα κάτω και προς τα δεξιά, ή μια παρόμοια παραλλαγή). Από προεπιλογή, υπάρχουν δύο γύροι μάχης. Ωστόσο, οι παίκτες έχουν μια επιλογή από έναν έως πέντε γύρους, καθώς και επιλογές για το χρονικό όριο κάθε γύρου. Εάν λήξει η προθεσμία για τον γύρο, ο χαρακτήρας με περισσότερη υγεία θα αποκηρυχθεί νικητής. Αν δεν υπάρχει, ο γύρος θα είναι ισόπαλος.
Στο παιχνίδι, το όνομα της τοποθεσίας εμφανίζεται στην κάτω δεξιά γωνία της οθόνης. Σε αντίθεση με τις συνέχειες των παιχνιδιών Tekken, οι τοποθεσίες ήταν όλες αναπαραστάσεις πραγματικών περιοχών και περιλάμβαναν:
Χαρακτήρες
Λίστα Χαρακτήρων της Σειράς Tekken
Στην αρχική έκδοση arcade έχει οκτώ χαρακτήρες διαθέσιμους από προεπιλογή. Κάθε χαρακτήρας (Τζακ, Καζούγια Μισίμα, Κινγκ 1, Μάρσαλ Λο, Μισέλ Τσάνγκ, Νίνα Γουίλιαμς, Πολ Φίνιξ και Γιοσιμίτσου) Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες ( Άννα Γουίλιαμς, Άρμορ Κινγκ 1, Ντέβιλ Καζούγια , Γκάνριου , Χειχάτσι Μισίμα , Κούμα 1, Κουνιμίτσου , Λι Τσαολάν , Πρωτότυπος Τζακ και ο Γουάνγκ Τζινρέι) ήταν κλώνοι από την άποψη των κινήσεων που μοιράζονταν γενικά τον ίδιο κινητήρα με τον αρχικό χαρακτήρα με λίγες αποκλειστικές επιθέσεις. Ο Χειχάτσι Μισίμα, ο κύριος ανταγωνιστής, χρησιμεύει ως ο τελικός εχθρός του παιχνιδιού.
Όλα τα δευτερεύοντα αφεντικά και ο Χειχάτσι δεν μπορούν να αναπαραχθούν στην αρχική έκδοση arcade. Όταν το παιχνίδι μεταφέρθηκε στο PlayStation, όλοι οι δευτερεύοντες χαρακτήρες και ο Χειχάτσι έγιναν ξεκλείδωτα. Ένα cutscene ξεκλειδώνεται όταν ο παίκτης ολοκληρώνει τη λειτουργία Arcade της αρχικής έκδοσης με καθένα από τους αρχικούς οκτώ χαρακτήρες.
Πλοκή
Όταν ο Καζούγια Μισίμα είναι πέντε χρονών, ο πατέρας του Χειχάτσι Μισίμα τον μεταφέρει στην κορυφή ενός βουνού και τον ρίχνει κάπως από ένα βράχο για να δοκιμάσει τις ικανότητες του γιου του, αν είναι ικανός να ηγηθεί την εταιρία Mishima Zaibatsu της οικογενειακής επιχείρησης και να δει αν θα μπορέσει να ανέβει στον ίδιο γκρεμό. Ο Καζούγια επιβιώνει από την αρχική πτώση, αλλά άφησε μια μεγάλη ουλή στο στήθος του που προκαλεί την ενεργοποίηση μιας δαιμονικής οντότητας μέσα του που ονομάζεται Devil Gene, προσφέροντας στον Kazuya την ευκαιρία να αποκτήσει τεράστια δύναμη. Οδηγώντας από τη δίψα του για εκδίκηση, ανεβαίνει στην πλαγιά του βουνού.
Για να παρακινήσει περαιτέρω τον Καζούγια, ο Χειχάτσι υιοθετεί τον Κινέζο ορφανό αδερφό του, τον Λι Σαολάν και τον αναθάλλει ως αντίπαλο στον αληθινό γιο του. Με τα χρόνια, ο Καζούγια ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο και αγωνίζεται σε πρωταθλήματα πολεμικών τεχνών, καθιστώντας τον αήττητο πρωταθλητή, με το μόνο ελάττωμα στο ρεκόρ του να είναι ισόπαλο εναντίον του Πολ Φίνιξ, ενός Αμερικάνου πυγμάχου τζούντο που επιδιώκει να διευθετήσει το σκορ μαζί του. 21 χρόνια αργότερα, ο Χειχάτσι αποφασίζει να δοκιμάσει τη δύναμη και την αξία του γιου του και ανακοινώνει το πρωτάθλημα King of Iron Fist στο οποίο θα συναντηθούν οι δύο τους στον τελικό.
Ωστόσο, ο Χειχάτσι ηττήθηκε απροσδόκητα από τον Καζούγια, ενδυναμωμένος από τη δύναμη που του έδωσε ο Διάβολος, σε μια έντονη μάχη πατέρα-γιου. Σε μια πράξη εκδίκησης, ο Καζούγια σηκώνει το ασυνείδητο σώμα του πατέρα του και τον πετάει στον ίδιο βράχο με τον οποίο πετάχτηκε ως παιδί χαμογελώντας ικανοποιητικά για την πράξη του. Ο Καζούγια γίνεται ιδιοκτήτης της Mishima Zaibatsu.
Διαφήμιση
Στην Ιαπωνία, η Game Machine το κατέταξε στο τεύχος της 1η Φεβρουαρίου 1995 ως το πέμπτο πιο επιτυχημένο arcade βιντεοπαιχνίδι του μήνα. Συνέχισε να είναι το τέταρτο παιχνίδι arcade της Ιαπωνίας με τις υψηλότερες εισπράξεις του 1995, κάτω από τα Virtua Fighter 2, Street Fighter Zero και Vampire Hunter: Darkstalkers' Revenge. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ήταν ένα από τα πέντε κορυφαία κιτ μετατροπής arcade με τις υψηλότερες εισπράξεις του 1995.
Το Tekken ήταν το πρώτο παιχνίδι PlayStation που πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο μονάδες. Στην Ιαπωνία, πούλησε 942.000 μονάδες το 1995, καθιστώντας το τέταρτο οικιακό βιντεοπαιχνίδι με τις περισσότερες πωλήσεις του 1995, κάτω από το Dragon Quest VI, το Chrono Trigger και το Virtua Fighter 2. Το Tekken ήταν επίσης best-seller στο Ηνωμένο Βασίλειο,  όπου ήταν το παιχνίδι με τις μεγαλύτερες πωλήσεις τον Οκτώβριο  και τον Δεκέμβριο του 1995. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το παιχνίδι πούλησε 786.556 μονάδες,  για συνολικά 1.728.556 μονάδες που πωλήθηκαν στην Ιαπωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Παγκόσμιο Ρεκόρ Γκίνες έδωσε στο Tekken πολλαπλά ρεκόρ στην έκδοση Guinness World Records Gamer's Edition το 2008. Χαρακτηρίζοντας το παιχνίδι ως το "Πρώτο παιχνίδι PlayStation που πουλήθηκε πάνω από ένα εκατομμύριο μονάδες", "Το πρώτο βιντεοπαιχνίδι πάλης με 3D γραφικά", καθώς και ένα ρεκόρ για ολόκληρη τη σειρά ως το "Καλύτερο Best Seller βιντεοπαιχνίδι πάλης του PlayStation".
Βαθμολογίες
Το Tekken έγινε δεκτό από τους κριτικούς του παιχνιδιού. Το πρωτότυπο arcade Rave War που παρουσιάστηκε στο AMOA 1994 έλαβε μια θετική προεπισκόπηση από το Electronic Gaming Monthly, με έναν συγγραφέα του περιοδικού να το συνέκρινε ευνοϊκά με το Virtua Fighter 2 και να δηλώσει "Βρίσκω το arcade Rave War πολύ πιο διασκεδαστικό για να παίζεις".
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1994 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Network Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Tekken Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αγγλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ελλάδα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Βενετία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Γιούτα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Σικάγο
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – 400 μέτρα με εμπόδια ανδρών
Τα 400 μέτρα με εμπόδια ανδρών ήταν ένα από τα αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018. Πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο Βερολίνου στις 6,7 και 9 Αυγούστου.
Αποτελέσματα
μικρογραφία|331x331εσ|Η σειρά 1.
Γύρος 1
Οι πρώτοι 2 κάθε σειράς (Q) και οι 5 επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στους ημιτελικούς. Οι πριν τον αγώνα 11 Ευρωπαίοι Κορυφαίοι προκρίνονταν αυτόματα στους ημιτελικούς.
Ημιτελικοί
Οι 2 πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι 2 επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στον τελικό. * Οι αθλητές που είχαν προκριθεί αυτόματα στους ημιτελικούς. μικρογραφία|332x332εσ|Ο τελικός.
Παραπομπές
00400 μέτρα εμπόδια αν Κατηγορία:400 μέτρα με εμπόδια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Καρδιά του Νεολιθικού Όρκνεϊ
Η Καρδιά του Νεολιθικού Όρκνεϊ (Heart of Neolithic Orkney) αναφέρεται σε μία ομάδα νεολιθικών μνημείων που βρίσκονται στις σκωτσέζικες νήσους Όρκνεϊ (Orkney). Μεταξύ των 70 νησιών του Όρκνεϊ, μόνο τα 19 κατοικούνται. Ανάμεσα τους βρίσκεται και ο προϊστορικός οικισμός με το όνομα του να υιοθετείται από την UNESCO όταν το 1999 τα ανακήρυξε Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Η Καρδιά του Νεολιθικού Όρκνεϊ αποτελείται από τέσσερα μνημεία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Σκωτίας Κατηγορία:Νεολιθική περίοδος Κατηγορία:Μεγαλιθικά μνημεία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ηνωμένο Βασίλειο
Ντικ Πάουελ
Ο Ντικ Πάουελ (αγγλικά: Richard Ewing Powell) (14 Νοεμβρίου 1904 - 2 Ιανουαρίου 1963) ήταν Αμερικανός ηθοποιός, παραγωγός, σκηνοθέτης και τραγουδιστής. Στις ταινίες στις οποίες συμμετείχε κυμαίνονταν από τα κωμικά μιούζικαλ της δεκαετίας του 1930 έως τα φιλμ νουάρ της δεκαετίας του 1940. Οι δύο του σύζυγοί του, ηθοποιοί Τζόαν Μπλόντελ (1936-1944) και Τζουν Άλισον (1945-1963), εμφανίζονταν περιοδικά στις ταινίες μαζί του.
Πρώτα χρόνια
Η πιο σημαντική πρώιμη μουσική επιρροή του ήταν από τον Τζορτζ Ντικ Κέις, έναν έμπορο του Μάουντεν Βιού από τον οποίο ο Πάουελ αργότερα πήρε και υοθέτησε το «Ντικ» ως το όνομα του. Ο Κέις οποίος έπαιζε πιάνο, ανήκε σε ένα από τα λίγα μαγαζιά της πόλης. Αν και ο Κέις μπορούσε να παίζει μόνο απλές μελωδίες, ωστόσο κατάφερε να διδάξει στον Πάουελ τα βασικά στοιχεία της μουσικής.
Σε ηλικία πέντε ετών, το 1909, ο Πάουελ έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στο τραγούδι, ερμηνεύοντας το «Κέισι Τζόουνς» για ένα τοπικό κοινό. Το 1912, η ​​οικογένεια μετακόμισε στο Μπέριβιλ, όπου ο οκτάχρονος Πάουελ έμαθε να παίζει πιάνο. Η οικογένεια έπειτα μετακόμισε στο Λιτλ Ροκ το 1914, όπου ο Πάουελ άρχισε να ασχολείται πιο επαγγελματικά με την μουσική. Τραγουδούσε επίσης σε παραγωγές του γυμνασίου και έμαθε να παίζει διάφορα όργανα όπως το κορνέτο, το κλαρινέτο και το σαξόφωνο. Παρακολούθησε το Κολλέγιο Λιτλ Ροκ (τώρα είναι το Πανεπιστήμιο του Αρκάνσας στο Λιτλ Ροκ), όπου και οργάνωσε ένα χορευτικό συγκρότημα που ονομάζοταν «Πίτερ Παν», αλλά κατάφερε να πληρώσει τα δίδακτρα του κολεγίου ως υπάλληλος παντοπωλείων και εργαζόμενος σε μια τηλεφωνική εταιρεία. Μετά την αποφοίτησή του, παντρεύτηκε την μακροχρόνια αγαπημένη του, Μίλντρεντ Μάουντ, η οποία αποδοκίμασε έντονα τις επιχειρηματικές φιλοδοξίες του συζύγου της, μια κατάσταση που τους οδήγησε τελικά στο διαζύγιο το 1927.
Μουσική
Το 1925, ο Πάουελ περιόδευσε με τους «Royal Peacocks», ένα χορευτικό συγκρότημα που εδρεύει στο Λούισβιλ του Κεντάκι, που έπαιξε σε όλες τις μεσοδυτικές πολιτείες. Όταν διαλύθηκε αυτόν το συγκρότημα, ο Πάουελ εργάστηκε ως μουσικός μπάντζο και τραγουδιστής για την Ορχήστρα Τσάρλι Ντέιβις στην Ινδιανάπολη της Ιντιάνα. Οι πρώτες του εμπορικές ηχογραφήσεις έγιναν με αυτό το συγκρότημα για την εταιρεία Gennett.
Μετά από ένα χρόνο με την «Ορχήστρα Τσάρλι Ντέιβις», ο Πάουελ αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του ως τραγουδιστής. Λίγους μήνες αργότερα, επέστρεψε στη μπάντα του Ντέιβις, η οποία τώρα έπαιζε σε μεγάλους κινηματογράφους. Αυτή τη φορά, εκτός από τα άλλα καθήκοντά του, κλήθηκε να ενεργήσει ως αρχηγός των παραστάσεων στις ημέρες που μια ταινία συνοδεύονταν από μια παράσταση για να προσφέρει κάποια κωμική ανακούφιση στο διάλειμμα. Του άρεσε η δουλειά, η οποία τελικά οδήγησε στην είσοδό του σε κινηματογραφικές ταινίες. Λόγω της επιτυχημένης δουλειάς του στην Ινδιανάπολη, του προσφέρθηκε εργασία με το θέατρο Enright στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβανίας. Λίγους μήνες αργότερα, έγινε μέλος στο διάσημο θέατρο Στάνλεϊ, μέρος της αλυσίδας Warner Brothers, που ήταν επίσης στο Πίτσμπουργκ.
Κινηματογράφος
Ως αποτέλεσμα αυτής της σύνδεσης, ο Πάουελ έλαβε προσφορές για να εμφανιστεί σε κινηματογραφικές ταινίες. Αν και δεν είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να γίνει ηθοποιός, ο Πάουελ αποφάσισε να το κάνει. Πέρασε από οντισιόν για την ταινία με τίτλο «Crooner», και παρόλο που δεν πήρε το ρόλο, εντυπωσίασε αρκετά, ώστε το στούντιο αποφάσισε να του κάνει συμβόλαιο. Ωστόσο ο Πάουελ δεν έγινε ευρέως γνωστός παρά μόνο όταν έκανε την πέμπτη ταινία του, 42ος Δρόμος το 1933.
Παρά τη μεγάλη επιτυχία σε μουσικούς ρόλους, στα τέλη της δεκαετίας του 1930, ο Πάουελ ήταν πρόθυμος να δοκιμάσει και σε άλλους ρόλους και μετακόμισε από την Warner Bros. στην Paramount Pictures και έπειτα στην RKO Pictures σε μια προσπάθεια να αλλάξει την εικόνα του. Στην RKO, πέτυχε το στόχο του υποδυόμενος τον σκληρό ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου στο «Είναι δολοφονία, αγάπη μου» (1945). Στη συνέχεια, συνέχισε κυρίως να σκηνοθετεί ταινίες, όπως η «Μονομαχία στον Ατλαντικό» (1957), το οποίο βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερων Ειδικών Εφέ. και «Οι Κυνηγοί» (1958). Η τελευταία συμμετοχή του Πάουελ στον κινηματογράφο ήταν ως αφηγητής του ντοκιμαντέρ «Cargo and Capital» (1961).
Ραδιόφωνο &Τηλεόραση
Ο Πάουελ έκανε επίσης καριέρα στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση μετά την επιτυχία του στις ταινίες. Ηταν ο οικοδεσπότης του «Ξενοδοχείο Χόλυγουντ» (1934-1938), το πρώτο σημαντικό εθνικό ραδιοφωνικό πρόγραμμα που προβλήθηκε από τις Δυτικές Πολιτείες. Εμφανίστηκε επίσης στην τηλεόραση και στην εκπομπή «Four Star Playhouse» (1952–1956), την οποία παρουσίασε 129 φορές κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών της στον αέρα. Ο Πάουελ σχημάτισε την εταιρεία «Four Star Productions» με συνεταίρους τους Σαρλ Μπουαγιέ, Τζόελ Μακρέι και Ροζάλιντ Ράσελ. όταν ο Μακρέι και η Ράσελ αποχώρησαν, ο Ντέιβιντ Νίβεν προσχώρησε στην εταιρεία. Από το 1961 έως το 1963, ο Πάουελ φιλοξένησε και περιστασιακά πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική εκπομπή «The Dick Powell Show».
Προσωπική ζωή
Ο Ντικ Πάουελ παντρεύτηκε συνολικά τρεις φορές. Ο πρώτος του γάμος του ήταν με την Μίλντρεντ Μάουντ, την οποία χώρισε το 1927. Ο δεύτερος γάμος ήταν με την ηθοποιό Τζόαν Μπλόντελ την οποία παντρεύτηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1936, αλλά το ζευγάρι χώρισε το 1944, και ο τρίτος του γάμος και τελευταίος ήταν με την επίσης ηθποποιό Τζουν Άλισον την οποία παντρεύτηκε στις 19 Αυγούστου 1945 και διήρκεσε μέχρι το θάνατο του Πάουελ.
Θάνατος
Στις 2 Ιανουαρίου 1963, ο Πάουελ πέθανε μετά από μακροχρόνια αντιμετώπιση του καρκίνου σε ηλικία 58 ετών. Το σώμα του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του θάφτηκαν στο κοιμητήριο του Forest Lawn Columbarium στο Γκλέντειλ της Καλιφόρνια. Πολλοί σύγχρονοι ερευνητές και ιστορικοί πιστεύουν, ότι πολλοί συντελεστές της ταινίας «Ο Κατακτητής», μεταξύ αυτών ο Τζον Γουέιν και η Σούζαν Χέιγουορντ, στην οποία ο Ντικ Πάουελ ήταν ο σκηνοθέτης, αρρώστησαν κατά την διάρκεια των γυρισμάτων, τα οποία έγιναν στη Γιούτα σε μια περιοχή όπου είχαν γίνει νωρίτερα πυρηνικές δοκιμές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Πάλπατιν
Ο Πάλπατιν κάνει την πρώτη του εμφάνιση ως ο ανώνυμος Αυτοκράτορας της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας το 1980, στο Επεισόδιο V - Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται, με την φωνή του να δίδεται από τον ηθοποιό Κλάιβ Ρέβιλλ. Στην επανέκδοση του 2004 τον υποδύεται ο Ίαν ΜακΝτάιαρμιντ. Είναι μια γηραιά, χλωμή μορφή που φοράει μαύρο μανδύα. Στο Επεισόδιο VI - Η Επιστροφή των Τζεντάι, Ο Πάλπατιν (τώρα με την ερμηνεία του ΜακΝτάιαρμιντ) επιβλέπει τα τελευταία στάδια του πολέμου ανάμεσα στην Επαναστατική Συμμαχία και την Αυτοκρατορία, με αποκορύφωμα την σύγκρουσή του με τον Λουκ Σκαϊγουώκερ, στην οποία ο Πάλπατιν σκοτώνεται.
Ο Πάλπατιν εμφανίζεται ως ένας επιτήδειος και παραπλανητικός στον χειρισμό ατόμων και γεγονότων για να επιτύχει τους σκοπούς του. Η βασική επιθυμία του Πάλπατιν είναι να έχει απόλυτη δύναμη και εξουσία. Παρουσιάζει τον εαυτό του δημόσια ως ένα σεμνό, ευγενή και άκακο άνθρωπο. Όμως πίσω από την εμφανή προσωπικότητα του, στην πραγματικότητα είναι ένας αδίστακτος μεγαλομανής.
Στην αρχική τριλογία, Ο Πάλπατιν είναι ένας μεσήλικας πολιτικός της Δημοκρατίας που ανέρχεται στην εξουσία μέσω της εξαπάτησης και της δολιότητας. Ως ο Γερουσιαστής από τον πλανήτη Ναμπού και αργότερα ως Καγκελάριος της Δημοκρατίας, συμπεριφέρεται εξωτερικά ως ένας δημόσιος λειτουργός με καλές προθέσεις και υποστηρικτής του δημοκρατικού πολιτεύματος, όμως κάτω από την πρόσχαρη εικόνα του κρύβεται η πραγματική του ταυτότητα: αυτή του Νταρθ Σίντιους, του Σκοτεινού Άρχοντα των Σιθ. Ως Πάλπατιν και Σίντιους ταυτόχρονα, βάζει σε εφαρμογή μια σειρά γεγονότων—όπως τον Πόλεμο των Κλώνων—που τελικά καταστρέφουν τους Ιππότες Τζεντάι και την Δημοκρατία, επιτρέποντας του να εισάγει την Γαλαξιακή Αυτοκρατορία, ένα βίαιο και απολυταρχικό καθεστώς.
Από την πρώτη προβολή της ταινίας Η Επιστροφή των Τζεντάι, ο Πάλπατιν έγινε στην ποπ κουλτούρα σύμβολο του κακού και της ύπουλης εξαπάτησης.
Αρχική τριλογία
Στο Επεισόδιο IV: Μια Νέα Ελπίδα, πολλοί χαρακτήρες αναφέρουν πως ο Αυτοκράτορας εξουσιάζει την Αυτοκρατορία, αλλά ούτε ονομάζεται, ούτε εμφανίζεται στην ταινία.
Στο Επεισόδιο V - Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται, ο Αυτοκράτορας Πάλπατιν εμφανίζεται για πρώτη φορά ως ο Άρχοντας Σιθ που είναι δάσκαλος του Νταρθ Βέιντερ. Ο Πάλπατιν επικοινωνεί με τον Βέιντερ μέσω ολογράμματος για να του πει για μια "μεγάλη αναταραχή στη Δύναμη", και να τον προειδοποιήσει πως ο Λουκ Σκαϊγουώκερ έχει εξελιχθεί σε σοβαρή απειλή. Ο Βέιντερ πείθει τον Αυτοκράτορα πως ο Λουκ θα είναι χρήσιμο εργαλεία αν μπορέσουν να τον στρέψουν στην Σκοτεινή Πλευρά της Δύναμης.
Στο Επεισόδιο VI - Η Επιστροφή των Τζεντάι, ο Πάλπατιν καταφθάνει στο δεύτερο Άστρο του Θανάτου για να επιβλέψει τα τελευταία στάδια της κατασκευής του και για να στήσει παγίδα κατά των επαναστατών. Όταν ο Νταρθ Βέιντερ του παραδίδει τον γιο του, τον Λουκ Σκαϊγουώκερ, ο Αυτοκράτορας επιζητεί να αντικαταστήσει τον Βέιντερ με ένα νέο και δυνατότερο μαθητή, και βάζει σε πειρασμό τον νεαρό Τζεντάι, βασισμένος στον φόβο που έχει για τους φίλους του. Αυτό προκαλεί μια μονομαχία με φωτόσπαθα στην οποία ο Λουκ κατατροπώνει και κόβει το δεξί χέρι του Βέιντερ. Όταν όμως ο Πάλπατιν προτρέπει τον Λουκ να σκοτώσει τον πατέρα του για να πάρει τη θέση του στο πλευρό του, ο Λουκ αρνείται να περάσει στην σκοτεινή πλευρά. Αυτό εξοργίζει τον Αυτοκράτορα, που επιτίθεται στον Λουκ με κεραυνούς που παράγει μέσω της Δύναμης. Όμως ο Βέιντερ δεν αντέχει να βλέπει τον γιο του να υποφέρει, και στρέφεται εναντίον του δασκάλου του, εξιλεώνοντας τον εαυτό του, πετώντας τον σατανικό αυτοκράτορα στον αγωγό του αντιδραστήρα του Άστρου του Θανάτου. Έτσι ο Πάλπατιν είναι νεκρός και ο Άνακιν Σκαϊγουώκερ εκπλήρωσε την προφητεία του Εκλεκτού.
Prequel τριλογία
Στο Επεισόδιο I - Η Αόρατη Απειλή, που διαδραματίζεται 32 χρόνια πριν την Νέα Ελπίδα, ο Πάλπατιν παρουσιάζεται ως ο αντιπρόσωπος του πλανήτη Ναμπού στην Γαλαξιακή Γερουσία. Η διεφθαρμένη Εμπορική Ομοσπονδία αποκλείει και εισβάλλει στον Ναμπού υπό τις διαταγές του alter ego του Πάλπατιν, του Νταρθ Σίντιους. Η βασίλισσα Πάντμε Αμιντάλα διαφεύγει στον πλανήτη Κόρασαντ για να συμβουλευτεί τον γερουσιαστή. Αφότου η έκκληση της για βοήθεια από την γερουσία σκαλώνει σε γραφειοκρατικές καθυστερήσεις, ο Πάλπατιν την πείθει να καταθέσει πρόταση μομφής εναντίον του Καγκελάριου Φίνις Βαλόρουμ. Ο Πάλπατιν, ως Σίντιους, στέλνει τον μαθητή του, τον Νταρθ Μολ, στον Ναμπού ώστε να επιβλέψει την εισβολή και να βρει την βασίλισσα. Η εισβολή, όμως, αποτυγχάνει εξαιτίας του δάσκαλου Τζεντάι Κουάι-Γκον Τζιν και του μαθητή του, Όμπι-Ουάν Κενόμπι· στην μονομαχία με φωτόσπαθα που ακολουθεί, ο Μολ ακρωτηριάζεται και ο Τζιν σκοτώνονται. Ο Πάλπατιν επιστρέφει στον Ναμπού, έχοντας εκλεγεί νέος Καγκελάριος της Δημοκρατίας. Εκεί βρίσκει τον εννιάχρονο Άνακιν Σκαϊγουώκερ, που μόλις είχε γίνει δεκτός ως ο μαθητής του Όμπι-Ουάν, και λέει πως "θα προσέχει την καριέρα του με μεγάλο ενδιαφέρον".
Στο Επεισόδιο II - Η Επίθεση των Κλώνων, δέκα χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου επεισοδίου, ο γαλαξίας βρίσκεται στο χείλος ενός εμφύλιου, αφού το όλο αυξανόμενο Αποσχιστικό μήνυμα των πλανητών που θέλουν να αποχωρήσουν από την Δημοκρατία, σχηματίζουν την Συνομοσπονδία των Ανεξάρτητων Συστημάτων. Τους καθοδηγεί ο Κόμης Ντούκου, ένας πρώην Τζεντάι και ο νέος μαθητής του Νταρθ Σίντιους, με μυστικό όνομα Νταρθ Ταϊράνους. Ο Ντούκου προσλαμβάνει ένα κυνηγό επικηρυγμένων με τ' όνομα Τζάνγκο Φεττ για να δολοφονήσει την Πάντμε, κάτι που οδηγεί τον Όμπι-Ουάν να ξεκινήσει έρευνα. Ο Πάλπατιν λέει στον Άνακιν να μεταφέρει την Πάντμε στον Ναμπού και να την φυλάσσει· σύντομα ο Άνακιν και η Πάντμε ερωτεύονται. Αφού ο Όμπι-Ουάν θα ανακαλύψει πως οι Αποσχιστές φτιάχνουν μυστικά ένα στρατό ρομπότ, ο Πάλπατιν χρησιμοποιεί την περίσταση για να ψηφιστούν στο πρόσωπο του έκτακτες εξουσίες. Προσποιείται απροθυμία για να αποδεχτεί τόση εξουσία, και υπόσχεται πως θα την επιστρέψει στην Γερουσία μόλις λήξει η κρίση. Η πρώτη του πράξη είναι να δημιουργήσει ένα στρατό κλωνοποιημένων πολεμιστών για να εξισορροπήσει την απειλή των Αποσχιστών. Οι κλώνοι είχαν ανακαλυφθεί λίγο πριν από τον Όμπι-Ουάν, πως είχαν παραγγελθεί μυστικά από τον αποθανόντα δάσκαλο Τζεντάι Σάιφο-Ντίας πολλά χρόνια νωρίτερα. Όταν ο Άνακιν, ο Όμπι-Ουάν, η Πάντμε και οι άλλοι Τζεντάι πηγαίνουν στον πλανήτη Τζιονόσις, ξεσπά μεγάλη μάχη η οποία ξεκινά τον πόλεμο των κλώνων, αλλά ο Ντούκου και οι Αποσχιστές ηγέτες ξεφεύγουν. Ο Ντούκου πηγαίνει στον Σίντιους, παραδίδοντας του τα σχέδια για ένα υπερόπλο (Το Άστρο του Θανάτου) που σχεδιάστηκε στον Τζιονόσις.
Στο Επεισόδιο III - Η Εκδίκηση των Σιθ, τρία χρόνια αργότερα, ο Πάλπατιν αιχμαλωτίζεται από τον ηγέτη των Αυτονομιστών Στρατηγό Γκρίβους, ως μέρος του περίπλοκου σχεδίου του Νταρθ Σίντιους. Ο Πάλπατιν διασώζεται από τον Άνακιν και τον Όμπι-Ουάν, αλλά όχι πριν οι Τζεντάι αντιμετωπίσουν τον Κόμη Ντούκου. Αρχίζει μια σύντομη μονομαχία, στην οποία ο Ντούκου ρίχνει αναίσθητο τον Όμπι-Ουάν και κυνηγά τον Άνακιν· ο νεαρός Τζεντάι τελικά υπερτερεί του Ντούκου, και τον σκοτώνει εν ψυχρώ με την προτροπή του Πάλπατιν. Ακολούθως ο καγκελάριος επιστρέφει με τους Τζεντάι στον Κόρασαντ.
Μέχρι εκείνο το σημείο, ο Πάλπατιν ουσιαστικά έχει γίνει δικτάτορας, και μπορεί να πάρει όποια απόφαση θέλει χωρίς την ψήφο της Γερουσίας. Το Συμβούλιο των Τζεντάι προβληματίζεται από την εξουσία του Πάλπατιν και φοβάται πως δεν θα την παραδώσει όταν τελειώσει ο πόλεμος των κλώνων. Επίσης υποπτεύονται πως έχει πέσει, με κάποιο τρόπο, στην επιρροή του Νταρθ Σίντιους, που πιστεύουν πως είναι ένας από τους συμβούλους του. Οι υποψίες τους αυξάνονται όταν η Γερουσία δίνει στον Πάλπατιν μια ψήφο στο Συμβούλιο των Τζεντάι. Εκείνος διορίζει τον Άνακιν ως τον αντιπρόσωπο του στο Συμβούλιο, αλλά το Συμβούλιο αρνείται να δώσει στον Άνακιν τον τίτλο του δάσκαλου Τζεντάι. Αμέσως το Συμβούλιο διατάζει τον Άνακιν να κατασκοπεύει τον Πάλπατιν, αλλά εκείνος αποκαλύπτει στον καγκελάριο το σχέδιο των Τζεντάι. Ο Πάλπατιν λέει στον Άνακιν την ιστορία του Νταρθ Πλέιγκους του Σοφού, ενός ισχυρού Άρχοντα Σιθ που μπορούσε να ελέγξει τη ζωή και το θάνατο, αλλά τελικά σκοτώθηκε στον ύπνο του από τον μαθητή του (που δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον Σίντιους). Τελικά, ο Πάλπατιν αποκαλύπτει την μυστική του ταυτότητα στον Άνακιν, και τον δελεάζει με υποσχέσεις πως θα τον μάθει να αποτρέπει τον θάνατο. Ο Πάλπατιν ξέρει πως ο Άνακιν βλέπει οράματα με την Πάντμε, που είναι έγκυος, να πεθαίνει στη γέννα, και προσφέρεται να του διδάξει τα μυστικά του Πλέιγκους για να σώσει την ζωή της.
Μπερδεμένος ανάμεσα στην αφοσίωση του στον Πάλπατιν και τους Τζεντάι, ο Άνακιν ενημερώνει τον δάσκαλο Τζεντάι Μέις Γουίντου πως ο Πάλπατιν είναι ο Σίντιους. Ο Γουίντου μαζί με ακόμα τρία μέλη του Συμβουλίου πηγαίνουν να συλλάβουν τον Πάλπατιν, αλλά ο Καγκελάριος τους αιφνιδιάζει και σκοτώνει εύκολα τους άλλους τρεις. Μετά εξαπολύει Κεραυνούς Δύναμης στον Γουίντου, ο οποίος τις εξοστρακίζει με το φωτόσπαθο του πίσω στον Πάλπατιν, παραμορφώνοντας τον στην ρυτιδωμένη, σημαδεμένη μορφή, όπως εμφανίζεται στην πρώτη τριλογία. Τότε εμφανίζεται ο Άνακιν και ο Πάλπατιν τον προτρέπει να τον βοηθήσει, ισχυριζόμενος ότι είναι πολύ αδύναμος για να αντιμετωπίσει τον Γουίντου. Μάλιστα, του υπενθυμίζει ότι μόνο χάρη στις γνώσεις τις σκοτεινής πλευράς μπορεί να σώσει τη γυναίκα του από βέβαιο θάνατο. Ο Άνακιν τότε επεμβαίνει υπέρ του Πάλπατιν, κόβοντας το χέρι του Γουίντου· έτσι ο Πάλπατιν σκοτώνει τον Γουίντου με ακόμα ένα ηλεκτρικό κύμα, ρίχνοντας τον από το παράθυρο του μεγάρου. Ο Άνακιν δεσμεύεται στην σκοτεινή πλευρά της Δύναμης, και ο Πάλπατιν τον αποδέχεται ως τον νέο μαθητή του, με τ' όνομα Νταρθ Βέιντερ.
Μετά από τη δολοφονία του Γουίντου, ο Πάλπατιν γνωρίζει ότι το επόμενο μέρος του σατανικού του σχεδίου πρέπει να εκτελεστεί με μεγάλη ταχύτητα. Έτσι, διατάζει άμεσα τους κλώνους να εκτελέσουν την Διαταγή 66, μια μυστική διαταγή που έχει στόχο τη θανάτωση των Τζεντάι στρατηγών τους. Παράλληλα, στέλνει τον (πλέον) Βέιντερ να σκοτώσει τους πάντες στον Ναό των Τζεντάι και ακολούθως να δολοφονήσει τους ηγέτες των Αποσχιστών στον πλανήτη Μούσταφαρ. Μετά, καταργεί τη Δημοκρατία, αναδιοργανώνοντας την στην Γαλαξιακή Αυτοκρατορία, με τον εαυτό του ισόβιο Αυτοκράτορα. Ο δάσκαλος Τζεντάι Γιόντα αντιμετωπίζει τον Πάλπατιν μέσα στο γραφείο του στη Γερουσία. Στην μονομαχία με φωτόσπαθα που ακολουθεί οι δύο αντίπαλοι αποδεικνύονται ισοδύναμοι και τελικά καταλήγουν σε αδιέξοδο. Νιώθοντας πως ο Βέιντερ κινδυνεύει, ο Πάλπατιν ταξιδεύει στον Μούσταφαρ, όπου βρίσκει τον μαθητή του ετοιμοθάνατο μετά από μια μονομαχία που είχε με τον Όμπι-Ουάν. Ο Πάλπατιν γυρίζει στον Κόρασαντ με τον Βέιντερ, και του ξαναφτιάχνει το σώμα μέσα στη γνωστή του πανοπλία. Όταν ο Βέιντερ ανακτά τις αισθήσεις του, ο Πάλπατιν του λέει ψέματα πως σκότωσε την Πάντμε μέσα στην οργή του, σπάζοντας ότι είχε μείνει από το πνεύμα του Άνακιν. Τέλος, ο Πάλπατιν φαίνεται να επιβλέπει την κατασκευή του πρώτου Άστρου του Θανάτου, με τον Βέιντερ και τον Γουίλχαφ Τάρκιν στο πλευρό του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Star Wars (χαρακτήρες) Κατηγορία:Υπερκακοί Κατηγορία:Φανταστικοί δικτάτορες Κατηγορία:Μάγοι στην φαντασία
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1892
Τις προκήρυξε η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου, ο οποίος ήταν επικεφαλής κυβερνήσεως διάρκειας τριών μηνών και εικοσιδύο ημερών.
Η κυβέρνηση Κωνσταντόπουλου - αδυνατώντας να συγκεντρώσει πλειοψηφία στη Βουλή - οδήγησε τη χώρα σε εκλογές. Ήταν οι πρώτες εκλογές στις οποίες στοχοποιήθηκε το Στέμμα, επειδή ο βασιλιάς Γεώργιος (στην μοναδική αντισυνταγματική κίνηση της βασιλείας του) απέπεμψε την νόμιμα εκλεγείσα και με κοινοβουλευτική πλειοψηφία κυβέρνηση του Θεόδωρου Δεληγιάννη, θεωρώντας την εθνικά επιζήμια.
Ο βασιλιάς Γεώργιος είχε επιλέξει να αποσυιάζει κατά την προεκλογική περίοδο από την Αθήνα. Ταξίδεψε με το πλοίο Σφακτηρία για Πάρο, Αντίπαρο, Σφακτηρία, Δήλο, Τήνο και Αμοργό. Την ημέρα των εκλογών επέστρεψε στο Τατόι χωρίς να περάσει από κεντρικές οδικές αρτηρίες.
Οι υποστηρικτές του Χαρίλαου Τρικούπη αναδείχτηκαν ως η μεγαλύτερη δύναμη στο κοινοβούλιο, με 180 από τις 207 έδρες έχοντας λάβει τα πέντε έκτα του εκλογικού σώματος και βουλευτών. Ο Χαρίλαος Τρικούπης έγινε πρωθυπουργός, για έκτη φορά, στις 22 Ιουνίου .Ο Δηλιγιάννης, αντιθέτως, γνώρισε εκλογική συντριβή, γεγονός που έδωσε την ευκαιρία στον βασιλιά, να δικαιολογήσει την αντι-συνταγματική ενέργειά του. Η Βουλή των εκλογών της 3ης Μαΐου 1892 θα διανύσει δύο χρόνια και έντεκα μήνες και θα αναδείξει τέσσερις κυβερνήσεις, δύο του Τρικούπη, μία του Σωτηρόπουλου και μία του Νικόλαου Δεληγιάνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Γαύρος
Ο γαύρος (επιστημονική ονομασία: Engraulis encrasicolus, Εγγραυλίς η εγκρασίχολος) είναι ψάρι που ανήκει στην οικογένεια των Εγγραυλίδων (Engraulidae). Γνωστό ήδη από την αρχαιότητα, οι αρχαίοι Έλληνες το αποκαλούσαν ἀφύη, ενώ στη σύγχρονη εποχή έχει επίσης τις ονομασίες αντζούγια ή χαψί (hamsi ).
Περιγραφή
Ο γαύρος (επιστημονική ονομασία: Engraulis encrasicolus, Εγγραυλίς η εγκρασίχολος) είναι ψάρι που ανήκει στην οικογένεια των Εγγραυλίδων (Engraulidae). Γνωστό ήδη από την αρχαιότητα, οι αρχαίοι Έλληνες το αποκαλούσαν ἀφύη, ενώ στη σύγχρονη εποχή έχει επίσης τις ονομασίες αντζούγια ή χαψί (τουρκικά: hamsi[1])Το μήκος του γαύρου φθάνει μέχρι τα 20 εκατοστά. Η ράχη και τα πλευρά του είναι πρασινογάλαζα, ενώ η κοιλιά του είναι λευκή προς το ασημί και γυαλιστερή. Το σώμα του είναι στενόμακρο, το ρύγχος του μακρύ και το πάνω σαγόνι του εξέχει μακρύτερο. Το στόμα του φθάνει μέχρι πίσω από τα μάτια, φέροντας μικρά και μυτερά δόντια. Φέρει ένα ραχιαίο πτερύγιο, ένα θωρακικό χαμηλά, το κοιλιακό αντικριστά του ραχιαίου, ένα μικρό τριγωνικό εδρικό καθώς και διχαλωτή ουρά. Ομοιάζει με τη σαρδέλα.
Ζει σε ζεστές περιοχές, κατά κοπάδια και περισσότερο στον αφρό ειδικά την Άνοιξη και το Καλοκαίρι. Το Χειμώνα αντίθετα παραμένει στο βυθό σε βάθος 100-200 μέτρα, εξ ου και η αλιεία τους την περίοδο αυτή είναι περιορισμένη. Τρέφεται με μικροσκοπικά μαλακόστρακα και το γόνο άλλων ψαριών. Όταν ζεστάνει ο καιρός πλησιάζει τις ακτές για ν΄ αφήσει τ΄ αυγά του, που επιπλέουν μαζί με το πλαγκτόν.
Στις ελληνικές θάλασσες υπάρχουν άφθονοι που ψαρεύονται από τα τέλη Αυγούστου και μετά, όταν δουλεύουν οι τράτες καθώς και με τα γρι-γρί, οπότε η τιμή τους κατά κιλό είναι πολύ χαμηλή. Το κρέας τους είναι πολύ νόστιμο, ειδικά αν πριν το μαγείρεμα αφαιρεθεί το κεφάλι, επειδή πικρίζει αρκετά. Αλιεύονται επίσης και για δόλωμα μεγαλύτερων ψαριών.
Στο εμπόριο φέρονται είτε ως νωποί, είτε ως παστωμένοι καλούμενοι αντζούγιες, ή και επεξεργασμένοι ακέφαλοι σε φέτες, σε κατάψυξη, ή σε κονσέρβες.
Στατιστική
Η αλιεία του γαύρου στις ελληνικές θάλασσες, από στατιστική άποψη, παρακολουθείται. Συγκεκριμένα το 2001 αλιεύθηκαν 10.770 τόνοι, το 2002 9.975 τόνοι και το 2003 13.780 τόνοι. Οι γαύροι αποτελούν το 1/10 του συνόλου των ετησίων αλιευμάτων των ελληνικών θαλασσών και έρχονται σε ποσότητα αλιεύματος δεύτεροι μετά από τις σαρδέλες.
Εκφράσεις
Η ονομασία που χρησιμοποιείται ευρύτατα από τους αντιπάλους της ελληνικής πειραϊκής ομάδας Ολυμπιακός με ειρωνικό χαρακτήρα, ενώ αντίθετα για τους ίδιους τους οπαδούς και φιλάθλους της ο χαρακτηρισμός δεν προέρχεται από το ψάρι αλλά από το "γαυριάς ή γαύρος" που ονομάζεται αφενός το άλογο που είναι έτοιμο για αγώνα αλλά και για πρόσωπα που υπερηφανεύονται και κορδώνονται ιδιαίτερα για μαγκιά και ερωτοτροπίες. "Γίνονται κι οι γέροι γαύροι" (Καρυωτάκης). Στα αρχαία ελληνικά το επίθετο ο/η γαύρος, το γαύρον σημαίνει ο επαιρόμενος, ο ανδρείος, ο αγέρωχος.
Πηγές
Κατηγορία:Κλυπεόμορφα Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών Κατηγορία:Αλιεύματα Κατηγορία:Εκφράσεις
Συνιστώμενο όριο έκθεσης
Το συνιστώμενο όριο έκθεσης (recommended exposure limit) (REL) είναι ένα όριο επαγγελματικής έκθεσης (occupational exposure limit) που έχει προταθεί από το Εθνικό Ινστιτούτο για την Επαγγελματική Υγεία και Ασφάλεια (ΗΠΑ) (NIOSH) στην Υπηρεσία Επαγγελματικής Ασφάλειας και Υγείας (ΗΠΑ) (OSHA) για αποδοχή ως όριο επιτρεπτής έκθεσης. Το REL είναι ένα επίπεδο που το NIOSH πιστεύει ότι μπορεί να προστατεύσει την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων για όλη τη διάρκεια της εργατικής ζωής ενός εργαζομένου, αν χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με τους ελέγχους μηχανικής και εργασίας στην πράξη, την ιατρική παρακολούθηση, την ανακοίνωση και επισήμανση των κινδύνων, την εκπαίδευση των εργαζομένων και τα μέσα ατομικής προστασίας (personal protective equipment). Κανένα REL δεν έχει υιοθετηθεί από την OSHA, αλλά χρησιμοποιούνται ως οδηγοί από κάποιες βιομηχανίες και νομικούς οργανισμούς. Τα REL για χημικές εκθέσεις εκφράζονται συνήθως σε μέρη ανά εκατομμύριο (ppm), ή μερικές φορές σε χιλιοστογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο (mg/m3). Αν και νομικά δεν είναι εκτελεστά όρια, τα REL της NIOSH εξετάζονται από την OSHA κατά την έκδοση νομικά εκτελεστών PEL.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χημική ασφάλεια
Δημήτριος ο Λεπτός
Ο Δημήτριος ο Λεπτός ήταν πρίγκιπας του Βασιλείου της Μακεδονίας, μέλος της Δυναστείας των Αντιγονιδών. Πατέρας του ήταν ο Δημήτριος ο Πολιορκητής, βασιλιάς κατά την περίοδο 294 – 288 π.Χ., και μητέρα του μια γυναίκα από την Ιλλυρία, το όνομα της οποίας δεν διασώθηκε. Για την ζωή του δεν γνωρίζουμε κάτι περισσότερο, ωστόσο γίνεται αναφορά σε αυτόν από τον Πλούταρχο, στον Βίο αφιερωμένο στον πατέρα του, το Δημήτριο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Ερνστ Μόραβετς
Ο Ερνστ Μόραβετς  υπήρξε διάσημος  Αυστριακός βιολίστας, κορυφαίος της Φιλαρμονικής της Βιέννης και διακεκριμένος καθηγητής βιολιού και βιόλας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπάντεν, κοντά στη Βιέννη, στις 15 Ιουνίου το 1874. Πρωτοδιδάχτηκε βιολί από τον μεγαλύτερο αδελφό του και μετά στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης από τους Ροζέ και Στάινερ. Αφού πήρε το δίπλωμα της Ακαδημίας μαθήτευσε δίπλα στο μεγάλο δάσκαλο Ότοκαρ Σέφσικ, του οποίου η Σχολή είχε ήδη αναδείξει ολόκληρες γενεές μουσικών. Από τις πρώτες του εμφανίσεις ο Μόραβετς αναγνωρίζεται ως εξαιρετικό ταλέντο, του απονέμονται βραβεία και μεταξύ αυτών ένα ανεκτίμητο παλιό ιταλικό βιολί. Στρατευμένος στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, αναλαμβάνει τη διεύθυνση της στρατιωτικής συμφωνικής ορχήστρας με τα 100 όργανα, στην οποία πολλές φορές παίζει ως σολίστ.
Ο Ερνστ Μόραβετς πέθανε στη Βιέννη το 1981.
Κατηγορία:Αυστριακοί μουσικοί
Στέλλα Τσιάκουλα
Η Στέλλα Τσιάκουλα (γεν. 13 Μαρτίου 1998, Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται ως Κεντρική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Γωγώ Ατζολετάκη
Η Γωγώ Ατζολετάκη (Σητεία Κρήτης, 22 Δεκεμβρίου 1953) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, θιασάρχης, παραγωγός ραδιοφώνου και συγγραφέας.
Βιογραφία
Αρχικά πριν ασχοληθεί με την υποκριτική, η Γωγώ Αντζολετάκη είχε κερδίσει τον τίτλο της 'Σταρ Ελλάς' στα Ελληνικά Καλλιστεία του 1971.
Έπειτα, σπούδασε θεατρική τέχνη στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Πρωτοεμφανίσθηκε στη θεατρική σκηνή το καλοκαίρι του 1973, με ρόλο συμπρωταγωνίστριας στο έργο του Δημήτρη Ψαθά "Ο αφελής" και πρωταγωνιστή τον Γιάννη Γκιωνάκη.
Tο 1982 απέκτησε τον δικό της θίασο και ξεκίνησε την πολύ-επίπεδη πορεία της στα καλλιτεχνικά δρώμενα με πολλαπλές συνεργασίες και συμμετοχές.
Εργάσθηκε επίσης σαν αρθρογράφος στις εφημερίδες Εβδόμη και Kυριακάτικη Ακρόπολη, κατά τη διετία 1987-1988. Συνεργάσθηκε και σαν παραγωγός εκπομπών και κειμενογράφος, με τα ραδιόφωνα της ΕΡΑ 2, του Τρίτου Προγράμματος και του Aντέννα.
Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.
Προσωπική ζωή
Ζει στην Αθήνα. Είναι παντρεμένη με το δημοσιογράφο και καθηγητή πανεπιστημίου Στέλιο Συρμόγλου κι έχει μια κόρη από τον πρώτο της γάμο.
Λουίζα Αδελαΐδα των Βουρβόνων (1757-1824)
Η Λουίζα Αδελαΐδα των Βουρβόνων (Louise Adélaïde de Bourbon, 5 Οκτωβρίου 1757 - 10 Μαρτίου 1824) ήταν κόρη του Λουδοβίκου Ιωσήφ του Κοντέ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1757 στο Κάστρο του Σαντιγύ, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Λουδοβίκου Ιωσήφ, Πρίγκιπα του Κοντέ, και της πρώτης συζύγου του Σαρλότ ντε Ροάν.
Το 1786, διορίστηκε Ηγουμένη του Ρεμιρμόν. Ωστόσο, δεν επισκέφτηκε το Ρεμιρμόν πέρα από τρεις φορές κατά τη διάρκεια της θητείας της.
Πέθανε στις 10 Μαρτίου 1824 στο Παρίσι σε ηλικία 66 ετών. Είναι θαμμένη στη Μονή του Σαιν-Λουί ντε Λιμόν στο Βουαλάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών
Η Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών είναι μία ελληνική πνευματική εταιρεία - σωματείο - που ιδρύθηκε από Ευβοείς στην Αθήνα το 1935.
Σκοπός της εταιρείας αυτής είναι γενικά η έρευνα και μελέτη κάθε ζητήματος αρχαιολογικού, ιστορικού, λαογραφικού, οικονομικού και πολιτιστικού που αφορά την Εύβοια καθώς και τις σχέσεις αυτής με τα γύρω νησιά και περιοχές της Στερεάς Ελλάδας με στόχο την αναβάθμιση αυτών.
Στα επιτεύγματα της έντονης δραστηριότητας της Εταιρείας Ευβοϊκών Σπουδών συμπεριλαμβάνεται το "Πανευβοϊκό Λαογραφικό Μουσείο" που ιδρύθηκε στη Χαλκίδα το 1982. Το δε 1985 κυκλοφόρησε τον ΚΕ΄ τόμο του Αρχείου με ειδικό αφιέρωμα στον Ευβοέα καθηγητή, που κατέστη παγκοσμίου φήμης, Γ. Παπανικολάου και τον επόμενο χρόνο τον πανηγυρικό ΚΣτ΄ τόμο αφιερωμένο στα 50 χρόνια της Εταιρείας.
Σημειώνεται ότι το 1964 παρουσία του Βασιλέως Κωνσταντίνου η Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το "σημαντικό επιστημονικό και εθνικό έργο της". Από τότε κατά καιρούς έχει λάβει και πλείστες άλλες διακρίσεις σε αναγνώριση του έργου της.Το 1985 ο Δήμος Χαλκιδέων την βράβευσε με το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλης "για την εποικοδομητική της παρουσία στην πνευματική κίνηση και στον πολιτιστικό χώρο της Εύβοιας και ειδικά της πόλης μας."
Μετά τις αρχαιρεσίες του 2005, πρόεδρος της Εταιρείας είναι ο αρχαιολόγος Χαράλαμπος Φαράντος
Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών Τοπικό Τμήμα Χαλκίδας
Σύμφωνα με το καταστατικό της Εταιρείας και το κανονισμό λειτουργίας τοπικών τμημάτων ιδρύονται τοπικά τμήματα. Το αρχαιότερο τοπικό τμήμα λειτουργεί στη Χαλκίδα. Ιδρύθηκε στις 8 Ιουνίου 1957, σε Γενική Συνέλευση των αντεπιστελλόντων μελών της Εταιρείας στη Χαλκίδα στην αίθουσα τελετών του Δημαρχείου. Σήμερα στεγάζεται στο χαρακτηριστικό νεοκλασικό το 'Σπίτι με τ'Αγάλματα' στη Χαλκίδα..
Το Τοπικό Τμήμα Χαλκίδας της Εταιρείας Ευβοϊκών Σπουδών από τα πρώτα μόλις χρόνια της ίδρυσης του έχει αναπτύξει έντονη πολιτιστική και επιστημονική δραστηριότητα οργανώνοντας ποικίλες εκδηλώσεις και δράσεις συμβάλλοντας έντονα στην πολιτιστική ζωή της ευρύτερης περιοχής της Χαλκίδας. Το 1957 κάνει τη πρώτη του εκδήλωση προκηρύσσοντας φωτογραφικό διαγωνισμό Ευβοϊκού τοπίου, με σκοπό την προβολή της Εύβοιας μέσω του φωτογραφικού φακού. Το 1986 οργανώνει με μεγάλη επιτυχία το Α' Επιστημονικό Διεθνές Συνέδριο με θέμα "Η πόλη της Χαλκίδας από τους Προϊστορικούς Χρόνους μέχρι σήμερα".
Το Σεπτέμβριο του 1991 σε συνεργασία με το Κέντρο Μελέτης Αρχαίου Ελληνικού και  Ελληνιστικού Δικαίου οργανώνει συμπόσιο με θέμα "Ιστορία και Θεσμοί της Αρχαίας Εύβοιας". Το Νοέμβριο του 2005 μαζί με τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Χαλκίδας, το Σύνδεσμο Φιλολόγων Ευβοίας και το Σύλλογο "Φίλοι του Γιάννη Σκαρίμπα"  συνδιοργανώνει το Α' Πανελλήνιο Συνέδριο για το Γιάννη Σκαρίμπα. Παράλληλα εκδίδει σημαντικό αριθμό βιβλίων με θέματα κυρίως ιστορικά, αρχαιολογικά, λαογραφικά. Τα τελευταία  χρόνια συνεχίζοντας την εποικοδομητική του παρουσία στην πνευματική κίνηση της Εύβοιας οργανώνει σημαντικό αριθμό εκδηλώσεων, ομιλιών και επιμορφωτικών σεμιναρίων για εκπαιδευτικούς και μαθητές. Επιπρόσθετα συμμετέχει ενεργά στις διαβουλεύσεις πολιτών και φορέων για την πόλη της Χαλκίδας  και υποστηρίζει θεματικές εκθέσεις και έρευνες που σχετίζονται με την Εύβοια.
Μετά τις αρχαιρεσίες του 2015 για 2η συνεχόμενη θητεία πρόεδρος είναι ο Αριστείδης Αράπογλου.
Εκδοτική δραστηριότητα Εταιρείας Ευβοϊκών Σπουδών Τ.Τ. Χαλκίδας
Η Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών Τοπικό Τμήμα Χαλκίδας έχει εκδώσει σημαντικό αριθμό βιβλίων με θέματα κυρίως ιστορικά, αρχαιολογικά, λαογραφικά.
Πηγές
Κατηγορία:Νομός Εύβοιας
ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2022–23
Το  θα είναι η δεύτερη σεζόν του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ, του ευρωπαϊκού τριτοβάθμιου τουρνουά ποδοσφαίρου συλλόγων που διοργανώνεται από την UEFA.
Ο τελικός θα γίνει σε μια ουδέτερη έδρα. Οι νικητές του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2022–23 θα προκριθούν αυτόματα στη φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2023–24, εκτός εάν καταφέρουν να προκριθούν στην φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2023–24.
Στις 24 Ιουνίου 2021, η ΟΥΕΦΑ ενέκρινε την πρόταση για κατάργηση του κανόνα των εκτός έδρας γκολ σε όλες τις διοργανώσεις συλλόγων της ΟΥΕΦΑ, οι οποίες είχαν χρησιμοποιηθεί από το 1965. Επομένως, εάν σε ισοπαλία δύο αγώνων, δύο ομάδες πετύχουν τον ίδιο αριθμό συνολικών γκολ, ο νικητής της ισοπαλίας δεν θα κριθεί από τον αριθμό των εκτός έδρας γκολ που θα σημειώσει κάθε ομάδα, αλλά πάντα από 30 λεπτά παράτασης και αν οι δύο ομάδες πετυχαίνουν τον ίδιο αριθμό γκολ στην παράταση, ο νικητής θα κριθεί με πέναλτι.
Κατανομή ομάδων
Συνολικά 184 ομάδες από τις 55 ενώσεις μέλη της UEFA θα συμμετάσχουν στο. Η κατάταξη της ένωσης με βάση τους συντελεστές χώρας της UEFA χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του αριθμού των ομάδων που συμμετέχουν για κάθε ένωση:
Κατάταξη ομοσπονδιών
Εκτός από την κατανομή με βάση τους συντελεστές χώρας, οι ενώσεις μπορεί να έχουν επιπλέον ομάδες που συμμετέχουν στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ, όπως σημειώνεται παρακάτω:
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα του διαγωνισμού έχει ως εξής. Οι αγώνες έχουν προγραμματιστεί για τις Πέμπτες εκτός από τον τελικό, που πραγματοποιείται την Τετάρτη, αν και εξαιρετικά μπορούν να γίνουν Τρίτη ή Τετάρτη λόγω συγκρούσεων προγραμματισμού (ειδικά με ομάδες από χώρες όπου υπάρχουν πολύ λίγα γήπεδα, όπως το Γιβραλτάρ και η Ουαλία). Οι προγραμματισμένες ώρες έναρξης από τη φάση των ομίλων είναι 18:45 και 21:00 CEST/CET, αν και εξαιρετικά μπορούν να πραγματοποιηθούν στις 16:30 για γεωγραφικούς λόγους.
Σημείωση: Τα ματς θα διεξάγονται κάθε Πέμπτη στις 19:45 και στις 22:00 Ώρα Ελλάδα Η κλήρωση για τη φάση των ομίλων θα διεξαχθεί τον Αύγουστο του 2022.
Πρώτος προκριματικός γύρος
Η κλήρωση για τον Πρώτο Προκριματικό Γύρο έγινε στις 14 Ιουνίου 2022. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 5,6 και 7 Ιουλίου και οι δεύτεροι στις 12 και 13 Ιουλίου 2022.
Οι νικητές προκρίνονται στον δεύτερο προκριματικό γύρο ενώ οι ηττημένοι δεν θα συνεχίσουν σε ευρωπαϊκή διοργάνωση αυτήν την σεζόν.
Δεύτερος προκριματικός γύρος
Η κλήρωση για τον δεύτερο προκριματικό γύρο έγινε στις 15 Ιουνίου 2022. Οι πρώτοι αγώνες θα διεξαχθούν στις 19, 20 και 21 Ιουλίου και οι επαναληπτικοί στις 26, 27 και 28 Ιουλίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2022
Δείκτης Παγκοσμιοποίησης
Αυτό το λήμμα περιλαμβάνει ένα κατάλογο χωρών ταξινομημένο σύμφωνα με την παγκοσμιοποίηση, την παγκόσμια συνδεσιμότητα, ολοκλήρωσης και αλληλεξάρτησης των οικονομικών, κοινωνικών, τεχνολογικών, πολιτιστικών, πολιτικών, και οικολογικών σφαιρών.
Ο παρακάτω πρώτος κατάλογος περιλαμβάνει στοιχεία για το έτος 2013 για 187 χώρες, όπως παρέχεται από τον KOF Δείκτη Παγκοσμιοποίησης, με βάση στοιχεία για το έτος 2013. (KOF = ινστιτούτο οικονομικής έρευνας Konjunkturforschungsstelle στο ETH Ζυρίχης) Ο δεύτερος κατάλογος περιλαμβάνει στοιχεία για το έτος 2010 για 181 χώρες, όπως παρέχεται από τον KOF Δείκτη Παγκοσμιοποίησης, με βάση τα στοιχεία για το έτος 2007. Ο τρίτος κατάλογος από την ίδια πηγή, δείχνει τα δεδομένα για το έτος 2004 (αλλά δημοσιεύθηκε το 2007).
Ο τέταρτος κατάλογος δείχνει την κατάταξη για το έτος 2006 για 62 χώρες, για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία από τον Δείκτη Παγκοσμιοποίησης του A.T. Kearney / Foreign Policy.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκοσμιοποίηση Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών
Γαλέος
Ο γαλέος (επιστημονική ονομασία Galeorhinus galeus, «Γαλεόρρινος ο γαλέος») είναι καρχαρίας που ανήκει στην οικογένεια των Τριακιδών (Triakidae). Παρόλ' αυτά, την ονομασία γαλέος φέρουν και άλλα είδη καρχαριών. Η ονομασία γαλέος χρησιμοποιείται γενικά στην Ελλάδα για να περιγράψει το κρέας που προέρχεται από αλιευμένους καρχαρίες, και όχι μόνο από το συγκεκριμένο είδος.
Το μήκος του φθάνει τα 1-2 μέτρα. Η ράχη του έχει χρώμα ανοικτό γκριζωπό, ενώ τα πλευρά του λίγο ροδίζουν και η κοιλιά του είναι άσπρη. Το ρύγχος του είναι πεπλατυσμένο και μυτερό και το στόμα του βρίσκεται στην κάτω πλευρά, όπως σε όλα τα σκυλόψαρα, με δόντια μυτερά, τριγωνικά και σε σειρές. Το πρώτο ραχιαίο πτερύγιο είναι 2 ή και 3 φορές μεγαλύτερο απ' το δεύτερο πτερύγιο της ουράς του.
Ζει στον βυθό, κοντά στις στεριές, και τροφή του είναι μικρά ψάρια και μαλάκια. Γεννά μικρά και όχι αυγά, είναι δηλαδή ζωοτόκος. Το κρέας του είναι ασπροκόκκινο και σφιχτό.
Αλιεία
Στο Αιγαίο υπάρχουν πολλοί και ψαρεύονται με χοντρά παραγάδια και δίχτυα. Το κρέας του γδαρμένο είναι άσπρο και αρκετά νόστιμο. Η αλιεία του γαλέου στις ελληνικές θάλασσες, από στατιστικής άποψης, παρακολουθείται. Συγκεκριμένα, το 2001 αλιεύθηκαν 372 τόνοι, το 2002 411,8 τόνοι και το 2003 303 τόνοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρχαρινόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών Κατηγορία:Αλιεύματα
Γέβλε ΙΦ
Δεν έχει κατακτήσει κάποιο τίτλο. Έχει τρεις συμμετοχές στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ/Γιουρόπα Λιγκ (2006-07, 2010-11, 2013-14), τις οποίες εξασφάλισε μέσω του Fair Play.
Ευρωπαϊκές συμμετοχές
Καμμία από τις ευρωπαϊκές συμμετοχές της Γέβλε δεν προήλθαν λόγω της θέσης της στο πρωτάθλημα (11η, 10η και 11η τις αντίστοιχες περιόδους). Εξασφάλισε τη συμμετοχή της μέσω της Ειδικής βαθμολογίας Fair Play και τις τρεις φορές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σουηδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1882
Βραβεία Σωματείου Αμερικανών Ηθοποιών του 2012
Η 19η απονομή των Screen Actors Guild Awards τίμησε τις καλύτερες ερμηνείες του 2012 στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Η απονομή πραγματοποιήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2013 στο Shrine Exposition Center στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια για 17η συνεχόμενη φορά. Τηλεοπτικά μεταδόθηκε ταυτόχρονα από τα αμερικανικούς τηλεοπτικούς σταθμούς TNT και TBS.
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 12 Δεκεμβρίου 2012. Το τιμητικό βραβείο συνολικής προσφορά δόθηκε στον Ντικ Βαν Ντάικ.