cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημήτρης Διαμαντίδης
Προφίλ παίκτη
Ο Δημήτρης Διαμαντίδης είναι αριστερόχειρας και μπορούσε να παίξει στις θέσεις πόιντ και σούτινγκ γκαρντ, κάτι που τον καθιστούσε κόμπο γκαρντ, αλλά και ως σμολ φόργουορντ, εφόσον χρειαζόταν. Υπήρξε πολύ καλός σουτέρ τριών πόντων, δοκιμάζοντας πολλά και κρίσιμα σουτ τα οποία αποδείχτηκαν και νικητήρια. Εξαιρετικός πασέρ με έφεση στο άλεϊ-ουπ και στις πάσες χωρίς όραση, με τους Μάικλ Μπατίστ, Στέφαν Λάσμε, Τζέιμς Γκιστ και Μίροσλαβ Ραντούλιτσα. Θεωρείται ότι συνέβαλε στην καριέρα πολλών σέντερ βελτιώνοντας τα στατιστικά τους. Λόγω του ύψους του είχε τη δυνατότητα να ποστάρει παίκτες που ήταν κοντύτεροι του με άνεση. Επιπλέον η έφεση στα ριμπάουντ και τα κοψίματα τον ανέδειξαν σε κορυφαίο γκαρντ (πρώτος γκαρντ στις λίστες) στο ευρωπαϊκό μπάσκετ σε αυτούς του τομείς. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους παίκτες στην Ευρώπη στο pick and roll και στη διαχείριση του αγώνα στα κρίσιμα λεπτά. Θεωρείται ότι ο τρόπος παιχνιδιού του ήταν ένας από τους λόγους, που οδήγησαν το μπάσκετ σε μια νέα εποχή καθώς ο παίκτης που ξεχώριζε ήταν αυτός που είχε πλήρη στατιστική και όχι μόνο πολλούς πόντους. Για το πολυδιάστατο παιχνίδι του Διαμαντίδη και τη συνεισφορά του στον τομέα του μπάσκετ, ο κορυφαίος Ευρωπαίος προπονητής Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς δήλωσε ότι ο Διαμαντίδης είναι το μπάσκετ.
Πρωτάθλημα Ελλάδας
"1. Στατιστικά από esake.gr"
Εθνική Ελλάδας
"1. Στατιστικά από fiba.com"
Κληρονομιά
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2015, ανακοίνωσε ότι αυτή θα είναι η τελευταία του χρονιά ως αθλητής. Η χρονιά ξεκίνησε με βραβείο, στην ειδική αφιερωματική βραδιά Honouring our legacy στις 23 Σεπτεμβρίου, από την ομάδα του Παναθηναϊκού ως μέλος της καλύτερης πεντάδας όλων των εποχών στο τμήμα μαζί με τους: Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Φραγκίσκο Αλβέρτη, Αντώνη Φώτση και Στόγιαν Βράνκοβιτς. Στο ελληνικό πρωτάθλημα τιμήθηκε σχεδόν σε κάθε γήπεδο του πρωταθλήματος, για τη μεγάλη του προσφορά στον χώρο του μπάσκετ,   ενώ η Ευρωλίγκα τον ανακήρυξε Θρύλο της διοργάνωσης    σε παιχνίδι του Παναθηναϊκού στο Κλειστό Γήπεδο ΟΑΚΑ, κόντρα στην κροατική Τσεντεβίτα, όπου αποθεώθηκε από 20.000 φιλάθλους. Επιπλέον ο Διαμαντίδης έγινε αντικείμενο θαυμασμού και σε ευρωπαϊκά γήπεδα, ενώ μεγάλες αθλητικές εφημερίδες της Ευρώπης έκαναν αφιερώματα στην τελευταία χρονιά του Έλληνα παίκτη. Ο Παναθηναϊκός για να τιμήσει τον μεγάλο παίκτη προχώρησε σε πρωτοποριακές κινήσεις, όπως τη δημιουργία κινητού τηλεφώνου Δημήτρης Διαμαντίδης, την κυκλοφορία συλλεκτικών αναμνηστικών με την υπογραφή του Διαμαντίδη (μπάλες, πορτρέτα, εμφανίσεις), ενώ τα εισιτήρια της ομάδας για τους εντός έδρας αγώνες της σεζόν 2015-16 είχαν τη μορφή του παίκτη. Στις 6 Μαΐου γιόρτασε τα γενέθλιά του στο ΟΑΚΑ κόντρα στον Άρη για τους ημιτελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος, οι φίλαθλοι σε μία πρωτόγνωρη κίνηση σε γήπεδο, του τραγούδησαν το τραγούδι γενεθλίων και του πρόσφεραν τούρτα.
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, πολλές ιστοσελίδες, και τηλεοπτικές εκπομπές έκαναν αφιερώματα με άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο και δηλώσεις στη σπουδαία καριέρα του Διαμαντίδη. Ο Παναθηναϊκός στις 9 Ιουνίου παρουσίασε το ντοκιμαντέρ με τίτλο Δημήτρης Διαμαντίδης, ο Θρύλος του Παναθηναϊκού για την καριέρα του σε ειδική εκδήλωση στην οποία παρευρέθηκαν αθλητές, δημοσιογράφοι και η διοίκηση της ομάδας, ενώ στην ίδια εκδήλωση ανακοινώθηκε πως η φανέλα του Διαμαντίδη θα αποσυρθεί ως ένδειξη τιμής και αναγνώρισης στα επιτεύγματά του. Στις 4 Ιουλίου βγήκε στη δημοσιότητα ειδική έκδοση περιοδικού αφιερωμένη στον παίκτη, με τίτλο  Διαμαντίδης, ο Μύθος. Στις 5 Ιουλίου παρουσιάστηκε ειδικό ντοκιμαντέρ για τον Διαμαντίδη και από την Ευρωλίγκα, με τίτλο Διαμαντίδης για πάντα, παραφράζοντας τη φράση "τα διαμάντια είναι παντοτινά". Ο ίδιος ο Διαμαντίδης, αποχαιρέτησε τους φιλάθλους του ομάδας με επιστολή σε εφημερίδα, ενώ με άλλη μια επιστολή που δημοσίευσε η Ευρωλίγκα, αποχαιρέτισε τον κόσμο του μπάσκετ, ευχαριστώντας όλους για τη μεγάλη του καριέρα. Στις 28 Αυγούστου τιμήθηκε από τους συλλόγους της Καλλιθέας, Εξωραϊστικό και Μορφωτικό και ΑΣ Μέγα Αλέξανδρο, στην παλιά γειτονιά του στην Καστοριά. Επίσης κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ο Παναθηναϊκός δημοσίευσε τις 13 θρυλικές στιγμές, όπως ονόμασε το αφιέρωμα, του μεγάλου άσου, σε μια αντίστροφη μέτρηση που τελείωσε μια μέρα πριν το τουρνουά  Diamonds Are Forever.
Τουρνουά: Diamonds Are Forever
Η ομάδα του Παναθηναϊκού για να τιμήσει τον αρχηγό της, διοργάνωσε το μεγαλύτερο φιλικό τουρνουά που έγινε ποτέ στην Ευρώπη, προσκαλώντας ομάδες όπως η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, η Μακάμπι Τελ Αβίβ και η Μπαρτσελόνα που μαζί με τον Παναθηναϊκό έχουν συνολικά 21 ευρωπαϊκούς τίτλους. Το τουρνουά Diamond Are Forever, πραγματοποιήθηκε στις 16 και 17 Σεπτεμβρίου στο ΟΑΚΑ και μέρος των εσόδων δόθηκαν σε ιδρύματα επιλογής του Δημήτρη Διαμαντίδη στην Καστοριά.
Την 15η Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη τύπου του τουρνουά, όπου οι προπονητές και οι αρχηγοί των τεσσάρων ομάδων αποθέωσαν τον Δημήτρη Διαμαντίδη για όσα προσέφερε στον μπάσκετ. Το βράδυ της 15ης Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε γκαλά προς τιμήν του στο Ίδρυμα Ευγενίδου. Εκεί δημοπρατήθηκαν τρεις πίνακες του καλλιτέχνη Νίκου Καρόκη, εμπνευσμένοι από την καριέρα του Διαμαντίδη, με τίτλο Ήθος, Ομαδικότητα, Επιτυχίες. Οι πίνακες πουλήθηκαν για 15.500 ευρώ τα οποία δόθηκαν σε ιδρύματα επιλογής του Διαμαντίδη στην Καστοριά. μαζί με άλλες 10.000 ευρώ που δώρησε ο ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Μαζί με τους πίνακες παρουσιάστηκε και το λεύκωμα αφιέρωμα στον Διαμαντίδη, το οποίο περιλαμβάνει 88 χαρακτηριστικές φωτογραφίες από την καριέρα του, συνοδευόμενες η κάθε μία από ένα σχόλιο ενός επιφανούς αθλητή, προπονητή ή παράγοντα για τον μεγάλο αθλητή. Στο γκαλά παρευρέθηκαν αθλητές και μέλη της διοίκησης των τεσσάρων ομάδων του τουρνουά, δημοσιογράφοι και προσωπικότητες όπως οι Παναγιώτης Γιαννάκης, Γιάννης Ιωαννίδης, Λάζαρος Παπαδόπουλος κ.α, καθώς και ο ιστορικός πρόεδρος του Παναθηναϊκού, Παύλος Γιαννακόπουλος. Στα πλαίσια του γκαλά η Ανατολού Εφές τίμησε τον Διαμαντίδη, με βραβείο από τον τζένεραλ μάνατζερ της ομάδας.
Στις 16 Σεπτεμβρίου και ενώ το παρκέ του ΟΑΚΑ είχε αλλάξει προς τιμήν του στον πρώτο αγώνα της ημέρας η ΤΣΣΚΑ Μόσχας κέρδισε την Μπαρτσελόνα 100-96. Παράλληλα ο Παναθηναϊκός εξέθεσε τα τρία ευρωπαϊκά τρόπαια που κατέκτησε ο Διαμαντίδης όσο αγωνίστηκε με τα πράσινα (2007, 2009, 2011). Στο δεύτερο παιχνίδι, ο Παναθηναϊκός κέρδισε τη Μακάμπι με 78-68, ενώ ο Διαμαντίδης αποθεώθηκε όταν κάθισε στις εξέδρες των επισήμων για να παρακολουθήσει τον αγώνα και δεν σταμάτησε να υπογράφει αυτόγραφα στον κόσμο ακόμη και στον πρώην προπονητή του Δημήτρη Ιτούδη. Στο ημίχρονο της αναμέτρησης, η Μακάμπι Τελ Αβίβ τον βράβευσε για την προσφορά του στο μπάσκετ, δωρίζοντας του μια φανέλα της ομάδας με το όνομα και τον αριθμό του. Στο τέλος της Παρασκευής, ο Παναθηναϊκός παρουσίασε μέσω ενός βίντεο την πρώτη μέρα του τουρνουά Diamonds Are Forever.
Μετέπειτα Τιμές
Στις 15 Ιανουαρίου 2017, βραβεύτηκε από τον Σύλλογο Διαιτητών Καλαθοσφαίρισης Αττικής (ΣΕΔΚΑ).
Ως Γενικός Διευθυντής
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, το Σεπτέμβριο του 2017 μαζί με τον Θοδωρή Παπαλουκά, ως γενικοί διευθυντές ξεκίνησαν την Ακαδημία Eurohoops Academy Εξέλιξις Α.Σ,  όπου οι νεαροί αθλητές μπορούν να μάθουν, να παίξουν και να αγαπήσουν το άθλημα του μπάσκετ  . Τον Ιούνιο του 2020, αποχώρησε από την Ακαδημία
Στις 3 Ιουνίου 2020, ανακοινώθηκε ότι αναλαμβάνει τη θέση του γενικού διευθυντή (μαζί με τον Φραγκίσκο Αλβέρτη) στον Παναθηναϊκό, στη νέα εποχή της ομάδας μετά την αποχώρηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Ο ίδιος δήλωσε μεταξύ άλλων:  Είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι στην ομάδα ξανά, σε έναν διαφορετικό ρόλο. Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε. Την ξέρουμε την κατάσταση, προσπαθούμε να βρούμε λύσεις. Δεν είναι εύκολο, αλλά είμαστε εδώ για να παλέψουμε. Μετά από 33 χρόνια η οικογένεια Γιαννακόπουλου δεν είναι εδώ. Είμαστε υποχρεωμένοι να κρατήσουμε ζωντανή την ομάδα σε όλους μας  . Στις 12 Απριλίου 2022, αποχώρησε από τη θέση του Γενικού Διευθυντή της ΚΑΕ, μετά από δύο χρόνια και 3 τίτλους με την ομάδα.
Πρωτάθλημα Basket League 2020-2021
Κύπελλο Ελλάδας 2020-2021
Σούπερ Καπ Ελλάδος 2021-22
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με τη Βερίνα Βασ. Χιώτη, με καταγωγή από την Όλυμπο της Καρπάθου και έχουν δύο παιδιά, μια κόρη και έναν υιό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Παράγοντες ΠΑΟ
Κούμπαο
Το Κούμπαο ή Κούμβαο (τουρκικά: Kumbağ) είναι παράλιο χωριό της Τουρκίας και διοικητικά ανήκει στην επαρχία της Ραιδεστού (Tekirdağ) στην περιοχή του Μαρμαρά, μερικά μόλις χιλιόμετρα από την Κωνσταντινούπολη. Η ελληνική ονομασία του χωριού είναι Χρυσάμπελο.
Το 2011, ο πληθυσμός του ήταν 2.069 κάτοικοι.
Τοπωνύμιο
Το ελληνικό όνομα του χωριού ήταν Χρυσάμπελος από τις πλούσιες ποικιλίες των αμπελώνων που καλλιεργούνταν εκεί. Υπαγόταν στο Βιλαέτι Αδριανουπόλεως, στο Σαντζάκι και Καζά Ραιδεστού και εκκλησιαστικά στη Μητρόπολη Ηρακλείας.
Στοιχεία
Το 1873 είχε 2.500 κατοίκους, ένα σχολείο κοινό με 110 μαθητές και ένα δάσκαλο, μια Δημοτική Σχολή με 120 μαθητές και 2 δασκάλους και ένα Παρθεναγωγείο με 40 μαθητές και έναν δάσκαλο. Το 1905 είχε 3.250 κατοίκους και τον ίδιο αριθμό σχολείων. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με την αμπελουργία, την αλιεία και το εμπόριο, ενώ τα προϊόντα τους προωθούνταν στις αγορές της Κωνσταντινούπολης και της Ραιδεστού. Είχε 2 εκκλησίες του Αγίου Παντελεήμονα (1837) και της Αγίας Παρασκευής. Υπήρχαν 6 αγιάσματα, του Αγίου Παντελεήμονα, του Αγίου Νικολάου, της Αγίας Γαλατερής, της Αγίας Κυριακής, των Αγίων Θεοδώρων και της Αγίας Μαρίνας. Στο Κούμβαο γεννήθηκε το 1844 ο άγιος Γρηγόριος Καλλίδης, Μητροπολίτης Ηρακλείας και Ραιδεστού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας Κατηγορία:Ραιδεστός
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1954-55
Η Β΄ κατηγορία Κύπρου 1954-55 αποτέλεσε το 2ο πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε η Νέα Σαλαμίνα για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1954-55 αποτελείτο από τρεις ομίλους: τον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας, τον όμιλο Λεμεσού-Πάφου και τον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των τριών ομίλων συμμετείχαν σε ξεχωριστό όμιλο. Οι 3 ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1955–56.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1953-54
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1953-54 αποτελείτο από δύο ομίλους (Λευκωσίας-Λάρνακας-Αμμοχώστου και Λεμεσού-Πάφου) ενώ το πρωτάθλημα της περιόδου 1954-55 από τρεις (Λευκωσίας-Κερύνειας, Λάρνακας-Αμμοχώστου, Λεμεσού-Πάφου).
Στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου συμμετείχαν οι ίδιες ομάδες με την περασμένη περίοδο, εκτός από τον Άρη που προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1954-55.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Όμιλος Λευκωσίας-Κερύνειας
Στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας συμμετείχαν οι ομάδες Κενσγίκ Κιουτζιού, Ορφέας Λευκωσίας και ΠΑΕΚ Κερύνειας. Η Κενσγίκ Κιουτζιού και ο Ορφέας χρησιμοποιούσαν ως έδρα το παλιό ΓΣΠ στη Λευκωσία και η ΠΑΕΚ το Στάδιο Γ.Σ. Πράξανδρος στην Κερύνεια.
Η τελική βαθμολογία του ομίλου Λευκωσίας-Κερύνειας ήταν:
Τα αποτελέσματα του ομίλου ήταν:
Όμιλος Λάρνακας-Αμμοχώστου
Στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου συμμετείχαν οι ομάδες Αλκή Λάρνακας, Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, Ντεμίρσπορ Λάρνακας και Τουρκ Κουτζιούκ Αμμοχώστου. Η Νέα Σαλαμίνα και η Τουρκ Κουτζιούκ χρησιμοποιούσαν ως έδρα το Στάδιο ΓΣΕ στην Αμμόχωστο (μόνο ο πρώτος μεταξύ τους αγώνα που τελικά δεν διεξήχθη ήταν προγραμματισμένος να γίνει στο Δημοτικό Στάδιο Αμμοχώστου) και η Αλκή και η Ντεμίρσπορ το στάδιο ΓΣΖ στη Λάρνακα.
Η τελική βαθμολογία του ομίλου Λάρνακας-Αμμοχώστου ήταν:
Πηγή:
Τα αποτελέσματα του ομίλου ήταν:
1 Η Τουρκ Κουτζιούκ δεν κατήλθε στον αγώνα ισχυριζόμενο ότι είχε βροχή. Ο υπεύθυνος των γηπέδων την ΚΟΠ και ο διαιτητής του αγώνα έκριναν ότι το γήπεδο ήταν κατάλληλο και έτσι το παιχνίδι κατακυρώθηκε υπέρ της Νέας Σαλαμίνας.
2Το παιχνίδι Νέα Σαλαμίνα-Ντεμίρσπορ τελειώσε 0-2. Ωστόσο, η Νέα Σαλαμίνα υπέβαλε ένσταση καθώς ο διαιτητής είχε σφυρίξει τη λήξη του αγώνα νωρίτερα. Η Δικαστική Επιτροπή της ΚΟΠ ακύρωσε τον αγώνα. Στον επαναληπτικό αγώνα η Νέα Σαλαμίνα κέρδισε με 2-0.
Όμιλος Λεμεσού-Πάφου
Στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου συμμετείχαν οι ομάδες Ανταίος Λεμεσού, ΑΠΟΠ Πάφου, Πανελλήνιος Λεμεσού και Ντογάν Τουρκ Μπιρλιγί. Ο Ανταίος, ο Πανελλήνιος και η Ντογάν Τουρκ Μπιρλιγί χρησιμοποιούσαν ως έδρα το στάδιο ΓΣΟ στη Λεμεσό ενώ ο ΑΠΟΠ το Ιακώβειο Γυμναστήριο στην Πάφο.
Η τελική βαθμολογία του ομίλου Λεμεσού-Πάφου ήταν:
Πηγή:
1Δεν υπάρχουν πληροφορίες για το αποτέλεσμα του αγώνα Ντογάν Τουρκ Μπιρλιγί-Ανταίος. Ωστόσο, σύμφωνα με την τελική βαθμολογία, το παιχνίδι τελείωσε ισόπαλο. Στον πίνακα βαθμολογίας παρουσιάζονται τα σωστά στατιστικά για νίκες, ισοπαλίες, ήττες, βαθμούς αλλά τα γκολ υπέρ και κατά για τις δύο ομάδες δεν είναι ολοκληρωμένα αφού απουσιάζει το τελικό αποτέλεσμα του αγώνα.
Τα αποτελέσματα του ομίλου ήταν:
Μπαράζ
Στους αγώνες μπαράζ συμμετείχαν οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε ομίλου: Ανταίος Λεμεσού, Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου και Ορφέας Λευκωσίας.
Η τελική βαθμολογία των αγώνων μπαράζ ήταν:
Πηγή:
Τα αποτελέσματα των αγώνων μπαράζ ήταν:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1954-1955 Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Abstraction-Création
μικρογραφία|[[Τέο φαν Ντέσμπουργκ, περ. 1929–30, Μελέτη για Αριθμητική Σύνθεση, μολύβι, ινδική μελάνη και γκουάς σε χαρτί με διαγράμμιση, 12 × 12 cm, Μουσείο Κρέλερ-Μίλερ]] Η Abstraction-Création (Αφαίρεση-Δημιουργία στα γαλλικά) ήταν χαλαρή ένωση καλλιτεχνών που σχηματίστηκε στο Παρίσι το 1931 για να αντιμετωπίσει την επιρροή της σουρεαλιστικής ομάδας με επικεφαλής τον Αντρέ Μπρετόν. Οι ιδρυτές Τέο φαν Ντέσμπουργκ, Ογκύστ Ερμπέν, Ζαν Ελιόν και Ζωρζ Φαντονγκερλού ξεκίνησαν την ομάδα για να προωθήσουν την αφηρημένη τέχνη μετά την στροφή της τάσης προς την αναπαράσταση τη δεκαετία του 1920.
Συμμετείχαν καλλιτέχνες χωρίς κάποια προϋπόθεση, των οποίων τα ιδανικά και οι πρακτικές διέφεραν σε μεγάλο βαθμό: Αλμπέρ Γκλεζ, Φράντισεκ Κούπκα, Πητ Μοντριάν, Χανς Αρπ, Μάρλοου Μος, Ναούμ Γκάμπο, Αλμπέρτο Μανέλλι, Μπάρμπαρα Χέπγουορθ, Μπεν Νίκολσον, Κουρτ Σβίττερς, Βασίλι Καντίνσκι, Βόλφγκανγκ Πάαλεν, Τέο Κεργκ, Τάρο Οκαμότο, Πωλέ Βεζελαί, Χανς Ερνί, Μπαρτ φαν ντερ Λεκ, Καταζίνα Κόμπρο, Λέον Τουτουντζιάν και Τζον Γουόρντελ Πάουερ.
Μεταξύ 1932 και 1936 εκδόθηκαν πέντε Cahiers (επετηρίδες) με τίτλο Abstraction-création: Art non-figuratif. Η δραστηριότητα της ομάδας ατόνησε μετά το 1936. Μια ανατύπωση των Cahiers εκδόθηκε από την Arno Press της Νέας Υόρκης το 1968. Πραγματοποιήθηκαν επίσης εκθέσεις τέχνης σε όλη την Ευρώπη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αφηρημένη τέχνη Κατηγορία:Κυβισμός
ARCH
Ένα αυτοπαλινδρομούμενο μοντέλο με δεσμευμένη ετεροσκεδαστικότητα (autoregressive conditionally heteroscedastic - ARCH) είναι ένα μοντέλο χρονοσειρών με εφαρμογές στην οικονομετρία  που θεωρεί τη διακύμανση του τρέχοντος σφάλματος ως συνάρτηση των διακυμάνσεων των όρων σφάλματος των προηγούμενων χρονικών περιόδων. Πιο συγκεκριμένα, το μοντέλο ARCH υποθέτει αυτοπαλινδρομούμενο μοντέλο (AutoRegressive model - AR) για τη διακύμανση του σφάλματος.
Αν υποτεθεί αυτοπαλινδρομούμενο μοντέλο κινητού μέσου όρου (AutoRegressive Moving Average model - ARMA) για τη διακύμανση του σφάλματος, τότε το μοντέλο καλείται γενικευμένο αυτοπαλινδρομούμενο με δεσμευμένη ετεροσκεδαστικότητα (generalized autoregressive conditionally heteroscedastic - GARCH).
Υπό Συνθήκη Μεταβλητότητα - ARCH(q)
Ο Engle (1982) χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο για τον πληθωρισμό στην Μεγάλη Βρετανία, εισήγαγε το φαινόμενο της υπό συνθήκη μεταβλητότητας, δείχνοντας πως μεγάλα και μικρά σφάλματα πρόβλεψης τείνουν να εμφανίζονται σε ομάδες, πράγμα που υποδεικνύει ότι η διακύμανση έχει έναν τύπο ετεροσκεδαστικότητας η οποία εξαρτάται από τις προηγούμενες τιμές του διαταρακτικού όρου. Ονόμασε αυτού του είδους την ετεροσκεδαστικότητα autoregressive conditional heteroscedasticity δηλαδή υπό συνθήκη μεταβλητότητα. Αυτού του είδους η ετεροσκεδαστικότητα βρίσκει εφαρμογή τόσο στα μοντέλα παλινδρόμησης όσο και στα μοντέλα αυτοπαλινδρόμησης (autoregression). Σύμφωνα με αυτό το μοντέλο, ο διαταρακτικός όρος σε ένα μοντέλο ARCH(1) είναι:
όπου  αποτελεί μια διαδικασία λευκού θορύβου με διακύμανση σ2. Αποδεικνύεται εύκολα με βάση αυτές τις υποθέσεις ότι, τόσο ο μέσος όσο και ο υπό συνθήκη μέσος του διαταρακτικού όρου είναι μηδέν, η διακύμανση είναι σταθερή, αλλά η υπό συνθήκη διακύμανση δεν είναι σταθερή και έχουμε υπό συνθήκη ετεροσκεδαστικότητα. Η παραπάνω σχέση ονομάζεται υπό συνθήκη μεταβλητότητα πρώτου βαθμού καθώς περιλαμβάνει μία υστέρηση του διαταρακτικού όρου. Ο Engle (1982) μας δίνει την γενικευμένη μορφή της υπό συνθήκη μεταβλητότητας με q υστερήσεις ARCH(q):
Γενικευμένη Υπό Συνθήκη Ετεροσκεδαστικότητα - GARCH(p,q)
Ο Bollerslev (1986) επέκτεινε την δουλειά του Engle και επέτρεψε στην υπό συνθήκη διακύμανση να έχει την μορφή μιας διαδικασίας ARMA και ανέπτυξαν το υπόδειγμα GARCH(p,q). Σε αυτή την περίπτωση ο διαταρακτικός όρος είναι:
όπου
Υπό Συνθήκη Μεταβλητότητα στον μέσο - ARCH-M(q)
Οι Engle, Lilien και Robins (1987), μετασχηματίζουν το μοντέλο της υπό συνθήκη μεταβλητότητας έτσι ώστε ο μέσος μιας ακολουθίας να εξαρτάται από την υπό συνθήκη διακύμανση. Αυτά τα μοντέλα ονομάζονται ARCH-M και είναι κατάλληλα προσαρμοσμένα για την μελέτη των αποδόσεων χρηματοοικονομικών προϊόντων. Το μοντέλο που χρησιμοποιούν οι Engle, Lilien και Robins είναι:
όπου  είναι η διαφορά της απόδοσης ενός επενδυτικού μέσου από την απόδοση των μηδενικού κινδύνου κρατικών ομολογιών,   είναι το ασφάλιστρο κινδύνου προκειμένου να επενδύσει στο χρηματοοικονομικό αυτό εργαλείο ένας επενδυτής που αποστρέφεται τον κίνδυνο (risk averse), και   είναι το μη-προβλέψιμο σφάλμα. Στα χρηματοοικονομικά, ο κίνδυνος από το χρηματοοικονομικό αυτό εργαλείο μετριέται με την διακύμανση των αποδόσεών του. Οι Engle, Lilien και Robins (1987), υποθέτουν ότι το ασφάλιστρο κινδύνου  αποτελεί μια αύξουσα συνάρτηση της υπό συνθήκη διακύμανσης του μη-προβλέψιμου υπολοίπου  :
όπου  είναι η υπό συνθήκη διακύμανση του   η οποία ακολουθεί μια διαδικασία ARCH(q) της μορφής:
Με αυτόν τον τρόπο ο υπό συνθήκη μέσος της ακολουθίας  εξαρτάται από την υπό συνθήκη διακύμανση των τυχαίων σφαλμάτων. Αν η υπό συνθήκη διακύμανση είναι σταθερή, τότε το μοντέλο ARCH-M έχει σταθερό ασφάλιστρο κινδύνου (risk-premium). Η μορφή των μοντέλων ARCH-M καθορίζεται όμοια με τα μοντέλα ARCH και GARCH με χρήση του τεστ του πολλαπλασιαστή του Lagrange (Lagrange multiplier test). Η στατιστική που χρησιμοποιείται για τον καθορισμό του μοντέλου, TR2 για το τεστ LM κατανέμεται κάτω από την μηδενική υπόθεση της μη-ύπαρξης ARCH-M επιδράσεων ως μια χ2 κατανομή με βαθμούς ελευθερίας ίσους με τους επιβαλλόμενους περιορισμούς (q).
Εκθετική Γενικευμένη Υπό Συνθήκη Μεταβλητότητα - EGARCH(p,q)
Σε αυτή την μορφή η υπό συνθήκη διακύμανση εκφράζεται σε λογαριθμική μορφή έτσι ώστε να είναι πάντα θετική και επίσης ο τέταρτος όρος στο δεξί μέρος της εξίσωσης επιτρέπει στο πρόσημο του σφάλματος να επηρεάζει την υπό συνθήκη διακύμανση και έτσι μπορεί να συλληφθεί και περιγραφεί το leverage effect.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στατιστικές μέθοδοι Κατηγορία:Οικονομετρία
Σαρλ Σαμπουαζό
Ο Σαρλ Σαμπουαζό (Charles Champoiseau, 1 Μαΐου 1830, Τουρ – 29 Ιουνίου 1909, Παρίσι), ήταν Γάλλος διπλωμάτης, ερασιτέχνης αρχαιολόγος.
Ο Σαμπουαζό ήταν αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής, παρασημοφορημένος με το μετάλλιο της Κριμαίας και σύμβουλος δημόσιας εκπαίδευσης.
Διενήργησε αρχαιολογικές ανασκαφές στο ιερό των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη που τελούσε τότε ακόμα υπό οθωμανική κατοχή, όταν έφερε στο φως το άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης. Σε συνεννόηση με τον Γάλλο πρέσβη της Κωνσταντινούπολης για αποστολή γαλλικού πολεμικού πλοίου και έκδοση σχετικής άδειας για λήψη μαρμάρινων τεμαχίων - θραυσμάτων για μελέτη, φυγάδευσε το άγαλμα στη Γαλλία, όπου και έφθασε στις 11 Μαΐου 1864.
Σήμερα η Νίκη της Σαμοθράκης εκτίθεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Λούβρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι διπλωμάτες Κατηγορία:Αρχαιολογία στη Σαμοθράκη Κατηγορία:Αρχαιογνώστες Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης
Η παρακολούθηση δημοσίων αλλά και ιδιωτικών χώρων είναι διαδεδομένη και στην Ελλάδα επιτρεπόταν βάσει του νόμου 2472/1997 που τροποποιήθηκε με τον Ν.4624/2019 περί δικαιωμάτων προσωπικού χαρακτήρα. Η παρακολούθηση έχει προκαλέσει ζητήματα ιδιωτικότητας.
Εξελιγμένα συστήματα παρακολούθησης, χρησιμοποιούν ψηφιακές συσκευές εγγραφής βίντεο (DVR), παρέχοντας εγγραφή και αποθήκευση για πολλά χρόνια, με ποικιλία επιλογών ποιότητας και απόδοσης και επιπλέον δυνατότητες (όπως ανίχνευση κίνησης και ειδοποιήσεις μέσω email). Πιο πρόσφατα, αποκεντρωμένες κάμερες IP, εξοπλισμένες με αισθητήρες megapixel, υποστηρίζουν εγγραφή απευθείας σε συσκευές αποθήκευσης συνδεδεμένες στο δίκτυο με εντελώς αυτόνομη λειτουργία.
Σύμφωνα με μια εκτίμηση, θα χρησιμοποιούνται περίπου 1 δισεκατομμύριο κάμερες παρακολούθησης παγκοσμίως έως το 2021. Περίπου το 65% αυτών των καμερών είναι εγκατεστημένες στην Ασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημόσια ασφάλειαΚατηγορία:Βίντεο
Κάρλοβατς
Το Κάρλοβατς (κροατικά: Karlovac) είναι πόλη στην κεντρική Κροατία.
Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Κάρλοβατς. Η πόλη βρίσκεται στον αυτοκινητόδρομο και τη σιδηροδρομική γραμμή Ζάγκρεμπ-Ριέκα, 56 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ζάγκρεμπ και 130 χιλιόμετρα από τη Ριέκα. Πήρε το όνομά της από τον ιδρυτή της, Κάρολο Β΄ της Αυστρίας, και το γερμανικό όνομα της πόλης είναι Κάρλστατ (Karlstadt ή Carlstadt). Σύμφωνα με την απογραφή του 2016, ο πληθυσμός της ήταν 49.594 κάτοικοι. Την πόλη διασχίζουν τέσσερις ποταμοί, ο Κόρανα, ο Μρέζνιτσα, ο Κούπα και ο Ντόμπρα.
Παραπομπές
Καρλοβατς
Φούτζι
Ο εξαιρετικά συμμετρικός κώνος του Φούτζι είναι γνωστό σύμβολο της Ιαπωνίας και διαδεδομένο σε φωτογραφίες και ως θέμα ζωγραφικών πινάκων. Έτσι, το επισκέπτονται πολλοί τουρίστες και ορειβάτες. Από το 2013 ανήκει στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο.
Γεωγραφία
Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της κορυφής είναι 35° 21΄ 29΄΄ βόρειο πλάτος και 138°43΄52΄΄ ανατολικό μήκος. Το Φούτζι περιβάλλεται από 5 λίμνες: Τη Λίμνη Καβαγκούτσι, τη Λίμνη Γιαμανάκα, τη Λίμνη Σάι, τη Λίμνη Μοτόσου και τη Λίμνη Σότζι. Αυτές, όπως και η Λίμνη Άσι λίγο μακρύτερα, έχουν εξαιρετική θέα προς το βουνό. Το Φουτζι-γιάμα αποτελεί μέρος του Εθνικού Πάρκου Φούτζι-Χακόνε-Ίζου. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα (περιοχή Τσούμπου) της νήσου Χονσού, της μεγαλύτερης από όσες συναποτελούν την Ιαπωνία, πιο κοντά στη νοτιοανατολική ακτή, εκείνη δηλαδή που «βλέπει» προς τον ανοικτό Ειρηνικό Ωκεανό. Τρεις πόλεις το περιβάλλουν: η Γκοτέμπα (ανατολικά), η Φουτζιγιοσίντα (βόρεια) και η Φουτζινομίγια (νοτιοδυτικά).
Γεωλογία-Ηφαιστειολογία
Οι ηφαιστειολόγοι έχουν διακρίνει 4 ξεχωριστές φάσεις ηφαιστειακής δραστηριότητας που οδήγησαν στον σχηματισμό και στη διαμόρφωση του όρους. Η πρώτη, η Σεν-κομιτάκε, έδωσε ένα ανδεσιτικό πυρήνα που ανακαλύφθηκε πρόσφατα βαθιά μέσα στο βουνό. Η δεύτερη ήταν η Κομιτάκε Φούτζι, με ένα στρώμα βασάλτη που στερεοποιήθηκε πριν από μισό εκατομμύριο χρόνια περίπου. Πριν από κάπου 100.000 χρόνια, σχηματίσθηκε το «Παλαιό Φούτζι» πάνω από το Κομιτάκε Φούτζι. Το «Νέο Φούτζι», τέλος, πιστεύεται ότι υπερκάλυψε το Παλαιό πριν από μόλις 10.000 χρόνια περίπου.
Το ηφαίστειο ταξινομείται σήμερα ως ενεργό, με χαμηλό κίνδυνο για έκρηξη. Η τελευταία καταγραμμένη έκρηξη συνέβη το έτος 1707 ή 1708, κατά την Περίοδο Έντο. Τότε σχηματίσθηκε ένας νέος ηφαιστειακός κρατήρας με μία δευτερεύουσα κορυφή, το Χόουεϊ-ζαν (Hōei-zan), στο μέσο της πλαγιάς του βουνού.
Το Όρος Φούτζι υψώνεται στο όριο της ευρασιατικής, της οχοτσκικής και της φιλιππινικής τεκτονικής πλάκας. Αυτές οι λιθοσφαιρικές πλάκες σχηματίζουν αντιστοίχως το δυτικό και ανατολικό τμήμα της Ιαπωνίας και τη Χερσόνησο Ίζου.
Παραλλαγές
Το Φούτζι-σαν (Fuji-san) αναφέρεται και ως Φουτζι-γιάμα (Fuji Yama) στη δυτική βιβλιογραφία, επειδή το τρίτο ιδεόγραμμα του ονόματός του, το 山 που σημαίνει «βουνό», μπορεί να προφερθεί και «γιάμα». Αλλά αυτό το όνομα δεν είναι ακριβές στην ίδια την Ιαπωνία. Εννοείται εξάλλου ότι, αφού το «σαν / γιάμα» σημαίνει «βουνό», τα συχνά απαντώμενα «όρος Φουτζισάν» και «όρος Φουτζιγιάμα» είναι πλεονασμοί: και οι δυο εκφράσεις σημαίνουν «όρος Φούτζι».
Ιαπωνικές ονομασίες του βουνού, που θεωρούνται απαρχαιωμένες ή ποιητικές είναι, μεταξύ άλλων, οι Φούτζι-νο-Γιάμα (το βουνό του Φούτζι), Φούτζι-νο-Τακάνε (η ψηλή κορφή του Φούτζι), Φουγιόου-χόου (η κορυφή του λωτού) και Φου-γκάκου (από τη σύντμηση του Φούτζι και τη λέξη «γκάκου», μία άλλη λέξη που σημαίνει βουνό).
Ετυμολογία
Τα σημερινά ιδεογράμματα (κάντζι) για το Φούτζι, 富 και 士, σημαίνουν «πλούτος» ή «άφθονος», και «άνθρωπος με κάποιο αξίωμα», αντιστοίχως, αλλά αυτά είναι μάλλον χαρακτήρες ατέτζι: τα κινεζικά ιδεογράμματα επιλέχθηκαν πιθανώς επειδή οι προφορές τους ταίριαζαν ηχητικά στις συλλαβές του ονόματος και δεν φέρουν πλέον κάποια συγκεκριμένη σημασία.
Η προέλευση του ηχητικού ονόματος «Φούτζι» δεν είναι βέβαιη. Μία παλαιά λαϊκή ετυμολογία ισχυρίζεται ότι το όνομα προήλθε από το όχι + δύο, δηλ. «χωρίς δεύτερο», «απαράμιλλο». Μια άλλη, ότι προήλθε από το όχι + εξαντλούμαι, που αποδίδεται ως «ατέλειωτο, ανεξάντλητο».
Ο Ιάπωνας σοφός της Περιόδου Έντο Χιράτα Ατσουτάνε υπέθεσε ότι το όνομα προήλθε από μία αρχαία φράση που σημαίνει «βουνό σαν στάχυ ρυζιού». Ο Βρετανός ιεραπόστολος Τζον Μπάτσελορ (1854-1944) θεωρούσε ότι είναι από τη λέξη των Αϊνού για τη φωτιά (χούτσι) και τη θεότητά της (χούτσι κάμι), θεωρία που έχει απορριφθεί από τον γλωσσολόγο Κιοσούκε Κινταϊτσί (1882-1971) με βάση τη φωνητική ανάπτυξη, ενώ χούτσι σημαίνει στην πραγματικότητα «γριά»: Η λέξη για τη φωτιά ήταν άπε και για τη θεότητα της φωτιάς άπε χούτσι κάμι. Ο ειδικός στα τοπωνύμια Κάντσι Καγκάμι υποθέτει ότι το όνομα έχει την ίδια ρίζα με μία λέξη για το ουράνιο τόξο (νίτζι, αλλά και φούτζι), και ότι προήλθε από τη «μακριά και καλοσχηματισμένη πλαγιά του».
Τέλος, σε ένα κείμενο του 10ου αιώνα, γνωστού ως η «Ιστορία του Ξυλοκόπου των Μπαμπού» (竹取物語, Taketori Monogatari, γνωστό επίσης και ως «Πριγκίπισσα Καγκούγια» (かぐや姫, Kaguya Hime, 赫映), αναφέρεται πως το όνομα πρέρχεται από τη λέξη «αθανασία» (不死, fushi, fuji) και πως τα ιδεογράμματα 富士山 σημαίνουν «Βουνό (山) με αφθονία (富)  σε στρατιώτες (士)». Σύμφωνα με αυτή την λαϊκή ιστορία της Ιαπωνίας, η πριγκίπισσα Καγκούγια, η οποία καταγόταν από μια πολιτεία στο Φεγγάρι, αναγκάστηκε να αναχωρήσει για εκεί εγκαταλείποντας τον σύζυγό της που ήταν ο Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας. Πριν φύγει του παρέδωσε μια επιστολή και το «Ελιξίριο της Ζωής». Ο Αυτοκράτορας τότε διέταξε τους στρατιώτες του να πάνε στην κορυφή του βουνού που ήταν πιο κοντά στη Σελήνη και να κάψουν την επιστολή και το ελιξίριο, καθώς δεν επιθυμούσε την αθανασία. Το όρος αυτό ονομάστηκε Φούτζι, ενώ η φωτιά που άναψαν οι στρατιώτες δεν σταμάτησε ποτέ να καίει.
Ιστορία
Πιστεύεται ότι ο πρώτος άνθρωπος που έφθασε στην κορυφή του Φούτζι ήταν ένας ανώνυμος μοναχός το 663 μ.Χ.. Η κορυφή θεωρείται ιερή από την αρχαιότητα και ήταν απαγορευμένος τόπος για τις γυναίκες μέχρι τη μεταρρυθμιστική Περίοδο Μέιτζι. Ο πρώτος Ευρωπαίος που ανέβηκε στο βουνό ήταν ο σερ Ράδερφορντ Άλκοκ (Rutherford Alcock) το 1860.
Το Όρος Φούτζι απετέλεσε ιστορικά συχνό θέμα στην ιαπωνική τέχνη. Το γνωστότερο έργο είναι το αριστούργημα του χαράκτη Χοκουσάι «36 όψεις του Όρους Φούτζι». Το βουνό αναφέρεται επίσης στην ιαπωνική λογοτεχνία ανά τους αιώνες και είναι το θέμα πολλών ποιημάτων.
Το βουνό ενέχει επίσης στρατιωτική παράδοση: οι αρχαίοι σαμουράι είχαν στους πρόποδές του μια περιοχή εκπαιδεύσεως, κοντά στη Γκοτέμπα. Ο σογκούν Μιναμότο νο Γιοριτόμο έκανε γιαμπουσάμε στην περιοχή στις αρχές της Περιόδου Καμακούρα. Ο ιαπωνικός στρατός και το Σώμα των Πεζοναυτών του αμερικανικού στρατού διατηρούν σήμερα στρατιωτικές βάσεις κοντά στο Όρος Φούτζι.
Στις 5 Μαρτίου 1966 ένα αεροπλάνο τύπου Boeing 707 έπεσε πάνω στο Φούτζι λίγο μετά την αναχώρησή του από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Τόκιο. Οι 113 επιβάτες και το ενδεκαμελές πλήρωμα σκοτώθηκαν. Η καταστροφή αποδόθηκε σε θραύση του αεροσκάφους στον αέρα που προκλήθηκε από ακραίες αναταράξεις από κύματα ανέμου στην υπήνεμη πλευρά του βουνού.
Αναβάσεις
Η δημοφιλέστερη εποχή για οδοιπορία και ορειβασία στο βουνό είναι τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, οπότε τα καταφύγια και οι άλλες εγκαταστάσεις λειτουργούν, όπως και η γραμμή λεωφορείων μέχρι τον «πέμπτο σταθμό». Από αυτό τον σταθμό, οι επισκέπτες έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε τέσσερις κύριες διαδρομές μέχρι την κορυφή: Καβαγκουτσίκο, Σουμπασίρι, Γκοτέμπα και Φουτζινομίγια. Η Καβαγκουτσίκο είναι η πλέον πολυσύχναστη, με μεγάλο χώρο σταθμεύσεως για πούλμαν σε μεγάλο υψόμετρο. Οι Σουμπασίρι και Γκοτέμπα επιλέγονται από πολλούς για την κάθοδο εξαιτίας των μονοπατιών τους από ηφαιστειακή στάχτη. Η κάθοδος από την κορυφή μπορείνα γίνει και με mountain bike (ορεινό ποδήλατο), σε αρκετά μικρό χρονικό διάστημα.
Αν όμως ανέβει κάποιος όλη τη διαδρομή από τους πρόποδες του βουνού, από άλλα 4 παραδοσιακά μονοπάτια-διαδρομές, θα επισκεφθεί και ανθρωπογενή αξιοθέατα. Το Μουραγιάμα είναι το αρχαιότερο μονοπάτι του βουνού, ενώ και το Γιοσίντα έχει ακόμα πολλά παλαιά ιερά, τεϊοποτεία και καταφύγια κατά μήκος του, ενώ επιπλέον μπορεί κάποιος να δει και αρκούδες. Αυτές οι διαδρομές κερδίζουν σε δημοτικότητα τελευταία και γίνονται έργα, αλλά σχετικά λίγοι είναι αυτοί που επιλέγουν να κάνουν όλη τη διαδρομή από τους πρόποδες.
Αοκιγκαχάρα
Το Αοκιγκαχάρα είναι ένα δάσος στη βάση του βουνού. Αποτελεί διαδεδομένη πεποίθηση ότι τα αποθέματα μαγνητικού σιδήρου στο υπέδαφος του δάσους προκαλούν την αχρήστευση των πυξίδων και την απώλεια προσανατολισμού των ταξιδιωτών. Αυτό είναι μόνο μερικώς ορθό. Κατά τις συχνές εκπαιδευτικές διαδρομές του ιαπωνικού και του αμερικανικού στρατού σε τμήματα του δάσους οι στρατιωτικές πυξίδες λειτουργούν αποδεδειγμένα καλά. Κάποιες φθηνές πυξίδες του εμπορίου έχουν πρόβλημα. Ωστόσο τα αυτοκίνητα, οι συσκευές GPS και άλλες ηλεκτρονικές συσκευές λειτουργούν κανονικά.
Τα σπήλαια στο δάσος Αοκιγκαχάρα διατηρούν πάγο στα βάθη τους ακόμα και το καλοκαίρι. Υπάρχουν θρύλοι για τέρατα και φαντάσματα που προσθέτουν στη φήμη του. Το Aokigahara Jukai (Θάλασσα των Δέντρων) είναι η κορυφαία περιοχή αυτοκτονιών στην Ιαπωνία. Τα πνεύματα όσων δίνουν εδώ τέλος στη ζωή τους λέγεται ότι στοιχειώνουν για πάντα την περιοχή. Μόνο το 2002 ανακαλύφθηκαν εδώ 78 πτώματα, ενώ σήμερα πινακίδες απαγορεύουν την «αυτοκτονία εντός του δάσους».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Ιαπωνίας Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ιαπωνίας Κατηγορία:Ιερά βουνά Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιαπωνία
Ρόνι Σεϊκέλι
Ο Ρόνι Σεϊκέλι (Ronald Fred Seikaly) είναι Λιβανέζος με Αμερικανική υπηκοότητα, πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος στη Βηρυτό στις 10 Μαΐου 1965.
Σε ηλικία 11 ετών μετακόμισε στην Αθήνα όπου έζησε για 7 χρόνια, σπούδασε και γνώρισε το μπάσκετ. Στην Ελλάδα χρησιμοποιούσε το επίθετό του μεταφρασμένο και ως Σακαλής ενώ προσπάθησε επανειλημένα να αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα και να αγωνιστεί στην εθνική Ελλάδος. Σε ηλικία 16 ετών ανακαλύφθηκε από τον Τάκη Κορωναίο ο οποίος τον έφερε στον Παναθηναϊκό για να αγωνιστεί. Υπήρξε μέλος της ομάδας και συμμετείχε και σε ένα τουρνουά στην Κύπρο, χωρίς όμως να καταφέρει να αγωνιστεί σε επίσημο αγώνα καθώς δεν του δόθηκε η ευκαιρία να εξασφαλίσει άμεσα την ελληνική υπηκοότητα που δικαιούταν.
Μετακόμισε στις ΗΠΑ και φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Σίρακιους. Το 1986 αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986. Παρά την επιτυχία αυτή ο ίδιος δήλωσε πως θα προτιμούσε να είχε αγωνιστεί με την εθνική Ελλάδος και πως αν ο ίδιος αγωνιζόταν μαζί με τη βοήθεια των Φασούλα, Στεργάκου η Ελλάδα θα έφτανε στον τελικό εκείνης της διοργάνωσης. Το 1987 παρακολούθησε το Ευρωμπάσκετ δίπλα στον πάγκο της Εθνικής Ελλάδος, συμμετέχοντας στις προπονήσεις και πανηγύρισε μαζί με την ομάδα την κατάκτηση του τίτλου.
Έκανε μεγάλη καριέρα στο ΝΒΑ αγωνιζόμενος στους Μαϊάμι Χιτ (1988-1994), Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς (1994-1996), Ορλάντο Μάτζικ (1996-1998), Νιου Τζέρσει Νετς (1998, 1999). Το 2000 επέστρεψε στην Ευρώπη και αγωνίστηκε στη Μπαρτσελόνα.
Ο Ρόνι Σεϊκέλι δεν έπαψε ποτέ να αισθάνεται κάτοικος της Ελλάδας και κάνει συχνές επισκέψεις κυρίως στα νησιά του Αιγαίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Λιβανέζοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μαϊάμι Χιτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλάντο Μάτζικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Τζέρσεϊ Νετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Αριαράθης Θ΄ της Καππαδοκίας
O Αριαράθης Θ΄ Ευσεβής Φιλοπάτωρ (άκμασε αρχές 1ου αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών ήταν βασιλιάς της Καππαδοκίας (101-89 π.Χ. ή 96-95 π.Χ.), υποχείριο τού πατέρα του Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου και μίας παλλακίδας του από τη Συρία.
Ο πατέρας του, θέλοντας να αποκτήσει τον έλεγχο της Καππαδοκίας, σκότωσε τον βασιλιά της Αριαράθη Ζ΄ και έθεσε τον δικό του γιο Αριαράθη Θ΄ το 101 π.Χ. Αυτός ήταν μόλις 8 ετών και τέθηκε υπό την αντιβασιλεία τού Γορδίου, έμπιστου τού Μιθριδάτη ΣΤ΄. Νωρίς στη βασιλεία του, εκτοπίστηκε από μία εξέγερση των Καππαδόκων ευγενών, που έβαλαν στη θέση του τον Αριαράθη Η΄, νεότερο αδελφό τού Αριαράθη Ζ΄. Όμως το 96 π.Χ. ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ εύκολα τον απέβαλλε και αποκατέστησε τον Αριαράθη Θ΄. Το 95 π.Χ. η Σύγκλητος της Ρώμης διέταξε την εκθρόνισή του και -έπειτα από μία σύντομη περίοδο απευθείας εξουσίας από τον Πόντο, από μία σύντομη αποκατάσταση τού Αριαράθη Η΄ και μία προσπάθεια δημιουργίας δημοκρατίας- έθεσε στον θρόνο έναν της επιλογής των Καππαδόκων, οι οποίοι εναντιωνόταν στην ιδέα της δημοκρατίας. Ήταν ο Αριοβαρζάνη Α΄, που έλαβε το επίθετο Φιλορωμαίος.
Αργότερα αυτός εκτοπίστηκε από τον Τιγράνη Β΄ τον Μέγα της Αρμενίας, που επανέφερε τον Αριαράθη Θ΄. Τον εκτόπισαν ξανά οι Ρωμαίοι το 89 π.Χ. Δύο έτη μετά απεβίωσε, πολεμώντας με τον πατέρα του στη Θεσσαλία.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Δημήτριος Κοκκίδης
Ο Δημήτριος Κοκκίδης (1840 ή 1841 - 1896) ήταν Έλληνας αστρονόμος, μετεωρολόγος και πανεπιστημιακός καθηγητής του 19ου αιώνα.
Γέννηση και καταγωγή
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1840 ή το 1841 και ήταν γιος του καταγόμενου από τη Γάνο της Προποντίδας, αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης και μετέπειτα καθηγητή της Σχολής Ευελπίδων, Κοσμά Κοκκίδη. Αδελφός του Δημητρίου ήταν ο στρατιωτικός και επίσης καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων, Ιφικράτης Κοκκίδης.
Σπουδές
Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών στην Αθήνα μετέβη, έπειτα από διάκρισή του σε διαγωνισμό, στο Βερολίνο ως υπότροφος του Σίμωνα Σίνα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου αποκτώντας πτυχίο φιλοσοφίας επί αστρονομίας και στη συνέχεια αφοσιώθηκε στην αστρονομία. Για το σκοπό αυτό εργάστηκε στο αστεροσκοπείο του Βερολίνου που τελούσε υπό τη διεύθυνση των Ένκε (καθηγητής του Κοκκίδη στο πανεπιστήμιο) και Μπρουμς όπου και ολοκλήρωσε, το 1962, τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο "Variationibus Declinationum Stellarum θ Ursae Majoris et β Draconis". Στη συνέχεια συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι.
Σταδιοδρομία
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διορίστηκε επιμελητής στο Αστεροσκοπείο Αθηνών και στις 16 Απριλίου του 1877, έκτακτος καθηγητής αστρονομίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Στις 30 Μαρτίου 1881 έγινε επίτιμος και ένα χρόνο αργότερα τακτικός καθηγητής του πανεπιστημίου και συγχρόνως αστρονόμος στο Αστεροσκοπείο Αθηνών. Το ακαδημαϊκό έτος 1887-1888 διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου. Μετά το θάνατο του Ιούλιου Σμιτ το 1884, ο Κοκκίδης έγινε ο τέταρτος διευθυντής του Αστεροσκοπείου Αθηνών. Διατήρησε τη θέση του διευθυντή έως τις 19 Ιουνίου 1890, οπότε ψηφίστηκε ειδικός νόμος, βάση του οποίου το Αστεροσκοπείο μετατράπηκε σε κρατικό ίδρυμα και ονομάσθηκε Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (ΕΑΑ). Με τον ίδιο νόμο, διευθυντής του Αστεροσκοπείου διορίστηκε ο Δημήτριος Αιγινήτης. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στη θέση του διευθυντή και εν μέσω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων, ο Κοκκίδης προέβη στην επέκταση των υφιστάμενων μετεωρολογικών σταθμών στην Ελλάδα με την ίδρυση νέων σε Κέρκυρα, Ζάκυνθο και Λάρισα και εργάστηκε για τη σύσφιξη των σχέσεων του αστεροσκοπείου Αθηνών με αντίστοιχα σε Ιταλία και Ρωσία. Από το 1840 έως το 1869 διετέλεσε σύμβουλος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Πηγές
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες μετεωρολόγοι Κατηγορία:Έλληνες αστρονόμοι
Ροβέρτος Στιούαρτ, δούκας του Όλμπανυ
Ο Ροβέρτος Στιούαρτ, δούκας του Όλμπανυ (Robert Stewart, Duke of Albany, 1340 - 3 Σεπτεμβρίου 1420) ήταν δεύτερος γιος Ροβέρτου Β' της Σκωτίας και της Ελισάβετ Μουρ. Ο Ροβέρτος Στιούαρτ ήταν αντιβασιλιάς της Σκωτίας με τρεις συνεχόμενους βασιλείς (Ροβέρτος Β', Ροβέρτος Γ' και Ιάκωβος Α'), είχε επιπλέον τους τίτλους του κόμη του Μεντέιθ, του κόμη του Φάιφ, του κόμη του Μπάκαν, του κόμη του Άθολ και τον νέο τίτλο του δούκα του Όλμπανυ (1398). Ο Ροβέρτος σαν δούκας του Όλμπανυ ήταν σκληρός πολιτικός και θεωρήθηκε υπεύθυνος για τον θάνατο του μεγαλύτερου ανιψιού του δούκα του Ρόθεσει και αδελφού του μελλοντικού βασιλιά Ιακώβου Α΄. Ο Ιάκωβος ήταν 18 χρόνια αιχμάλωτος των Άγγλων, την ίδια εποχή ο Ροβέρτος Στιούαρτ ήταν αντιβασιλιάς της Σκωτίας στο όνομα του βασιλιά, πέθανε (1420) και τον διαδέχθηκε ο γιος του Μέρντοχ Στιούαρτ που εκτελέστηκε για προδοσία όταν ο Ιάκωβος Α΄ επέστρεψε από την αιχμαλωσία (1425). Την εποχή που γεννήθηκε ήταν νόθος, νομιμοποιήθηκε από τον γάμο των γονέων του με παπική έγκριση (1349). Ο παππούς του ήταν ο Γουόλτερ Στιούαρτ, 6ος Υψηλός Στιούαρτ της Αγγλίας, ο πατέρας του ήταν ο πρώτος μονάρχης της Σκωτίας από τον Οίκο των Στιούαρτ και προπάππους του ήταν ο Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας ο θρυλικός νικητής στη μάχη του Μπάνοκμπερν.
Δούκας του Όλμπανυ
Ο Ροβέρτος Στιούαρτ μεγάλωσε σε πολυμελή οικογένεια, ο μεγαλύτερος αδελφός του Τζων Στιούαρτ έγινε κόμης του Κάρικ (1368) και αργότερα στέφθηκε βασιλιάς ως Ροβέρτος Γ΄ της Σκωτίας. Παντρεύτηκε (1361) τη βαθύπλουτη Μαργαρίτα Γκράχαμ, κόμισσα του Μεντέιθ (1334 - 1380) σαν τέταρτος σύζυγος της, ο γάμος του έδωσε τους τίτλους του κόμη του Μεντέιθ και του κόμη του Φάιφ. Το ζεύγος απέκτησε τον Μέρντοχ Στιούαρτ (1362) που κληρονόμησε τους τίτλους και τα εδάφη του πατέρα του. Ο Ροβέρτος θεωρήθηκε υπεύθυνος για την κατασκευή του κάστρου του Ντουν, τα εδάφη γύρω από το κάστρο του παραχωρήθηκαν όταν έγινε κόμης του Μεντέιθ. Η οικοδόμηση του κάστρου ξεκίνησε σε απροσδιόριστο χρόνο και είχε ολοκληρωθεί τμηματικά το 1381 όταν εκδόθηκε ένα διάταγμα.
Η Σκωτσέζικη πολιτική στα τέλη του 14ου αιώνα ήταν σε ακραίο βαθμό ασταθής και αιματηρή, ο δούκας του Όλμπανυ πέρασε τον περισσότερο χρόνο του στις προσπάθειες του να αποκτήσει τίτλους και εδάφη με βίαια μέσα. Ο γιος του Μέρντοχ Στιούαρτ διορίστηκε δικαστής στα βόρεια του Φορθ (1389), πατέρας και γιος συνέχισαν έντονα τις προσπάθειες να διευρύνουν την περιουσία της οικογένειας με αποτέλεσμα αιματηρές συγκρούσεις με άλλα μέλη της αριστοκρατίας όπως ο Ντόναλντ μακ Ντόναλντ, 2ος λόρδος των Νήσων. Την εποχή της βασιλείας του πατέρα του Ροβέρτου Β΄ ο Ροβέρτος Στιούαρτ και ο μεγαλύτερος αδελφός του λόρδος του Κάρικ ήταν αντιβασιλείς της Σκωτίας ενώ ο Όλμπανυ ήταν Υψηλός Καγκελάριος της Σκωτίας και έκανε μια σειρά από εκστρατείες και επιδρομές στην Αγγλία. Ο μεγαλύτερος αδελφός του κόμης του Κάρικ έμεινε ανάπηρος από δυστύχημα (1389) αλλά διαδέχθηκε την επόμενη χρονιά τον πατέρα του ως Ροβέρτος Γ΄. Η σοβαρή σωματική του ασθένεια τον ανάγκασε να μεταβιβάσει το μεγαλύτερο μέρος της εξουσίας του στον γιο και διάδοχο του Δαυίδ Στιούαρτ, δούκα του Ρόσεθει (1399). Ο Ροβέρτος ο οποίος είχε διοριστεί από το 1398 δούκας του Όλμπανυ απέκτησε πολύ πλούτο και περιουσία με αποτέλεσμα να ανεξαρτητοποιηθεί από τον ανιψιό του.
Θάνατος του δούκα του Ρόθεσει
thumb|right|250px|Τα ανάκτορα του Φώλκλαντ στα οποία ο κόμης του Ρόθεσει πέθανε υπό ανεξιχνίαστες συνθήκες Οι Άγγλοι σύντομα επιτέθηκαν στη Σκωτία και ξέσπασαν διαφωνίες ανάμεσα στους δούκες του Όλμπανυ και του Ρόθεσει. Ο κόμης του Ρόθεσει κατηγορήθηκε ότι σπατάλησε τεράστια ποσά από τα ταμεία των επαρχιών στις ανατολικές ακτές και ότι έκανε κατάσχεση στα έσοδα από την κενή επισκοπή του Αγίου Ανδρέα. Ο Ρόθεσει βρέθηκε σε επαφή με τον θείο του Αλέξανδρο Στιούαρτ κόμη του Μπάκαν ο οποίος βρισκόταν υπό την εξουσία του Όλμπανυ στην κεντρική Σκωτία, όταν έληξε η υπολοχαγεία του (1402) ο Όλμπανυ έδρασε ταχύτατα. Ο κόμης του Ρόθεσει μετά τον θάνατο της μητέρας του Αναμπέλας Ντράμοντ συνελήφθη και φυλακίστηκε στο κάστρο του Όλμπανυ στο Φώλκλαντ, πέθανε εκεί τον Μάρτιο του 1402. Ο πρόωρος θάνατος του Ρόσεθει χρεώθηκε στον Όλμπανυ και τον Ντάγκλας που έβλεπαν με μεγάλη ανησυχία την πιθανότητα να γίνει βασιλιάς. Ο Όλμπανυ κατηγορήθηκε και αθωώθηκε, το βασιλικό συμβούλιο αποφάσισε ότι ο νεαρός δούκας "με θεία πρόνοια έφυγε από τη ζωή για το καλό του βασιλείου". Ο δούκας του Όλμπανυ αν και αθωώθηκε από τις κατηγορίες οι υποψίες για την ενοχή του παρέμειναν μέχρι το τέλος, ο μικρότερος αδελφός του κόμη του Ρόθεσει που έγινε βασιλιάς σαν Ιάκωβος Α΄ της Σκωτίας ήταν πάντοτε καχύποπτος απέναντι του. Ο ιστορικός Τζον Ντέμπρέττ (1752 - 1822) σχετικά με το θέμα της ενοχής του δούκα του Όλμπανυ έγραψε (1805)
"Ο Ροβέρτος, δούκας του Όλμπανυ που απέκτησε ολόκληρη την κυβέρνηση του βασιλείου από τον αδελφό του δολοφόνησε τον ανιψιό του δούκα του Ρόθεσει με τη φιλοδοξία να κερδίσει το στέμμα η οικογένεια του.". Μετά τον θάνατο του Ρόθεσει ο Ροβέρτος Γ΄ άρχισε να φοβάται και για τον μικρότερο γιο του Ιάκωβο και αποφάσισε να τον φυγαδεύσει για την ασφάλεια του, ο Ντέμπρέττ συνεχίζει γράφοντας :
Αντιβασιλιάς της Σκωτίας
thumb|right|250px|Τα σύμβολα της αντιβασιλείας της Σκωτίας Ο δούκας του Όλμπανυ μετά τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Ροβέρτου Γ΄ κυβέρνησε στη Σκωτία σαν αντιβασιλιάς την ίδια εποχή που ο ανιψιός του Ιάκωβος ήταν αιχμάλωτος των Άγγλων, δεν πλήρωσε τίποτε από τα λύτρα που ζητούσαν οι Άγγλοι για την απελευθέρωση του με στόχο να κρατήσει ο ίδιος την εξουσία. Ο πολιτικός θρίαμβος του δούκα του Όλμπανυ δεν έλυσε τις διαφορές που είχε με τα υπόλοιπα μέλη της αριστοκρατίας ιδιαίτερα τον Ντόναλντ Μακ Ντόναλντ 2ο λόρδο των Νήσων ο οποίος το 1411 οδήγησε τον στρατό του σε ανοιχτή σύγκρουση με τους Στιούαρτ. Η σύγκρουση ξεκίνησε όταν ο δούκας του Όλμπανυ προσπάθησε να εξασφαλίσει την κομητεία του Ρος στον δεύτερο γιο του Ιωάννη παρά τις διεκδικήσεις του δεύτερου γιου του Ιωάννη. Στη μάχη του Χάρλαου που ακολούθησε στις 24 Ιουλίου 1411 προήλθαν μεγάλες απώλειες και από τις δυο πλευρές αλλά ο Μακ Ντόναλντ δραπέτευσε επιτρέποντας στους Στιούαρτ να εξασφαλίσουν στρατηγική νίκη. Ο στρατός των Στιούαρτ ήταν υπό την ηγεσία του ανιψιού του Όλμπανυ Αλέξανδρου Στιούαρτ, κόμη του Μαρ που ήταν αργότερα επικεφαλής των ευγενών που καταδίκασαν τον γιο του δούκα του Όλμπανυ Μέρντοχ Στιούαρτ και δυο από τους γιους του για προδοσία εξολοθρεύοντας την οικογένεια του.
Οικογένεια
Ο δούκας του Όλμπανυ παντρεύτηκε δυο φορές, την πρώτη φορά παντρεύτηκε τη Μαργαρίτα Γκράχαμ, κόμισσα του Μεντέιθ μια πλούσια χήρα την οποία παντρεύτηκε σαν τέταρτη σύζυγο του. Τα δικαιώματα της συζύγου του στις κομητείες του Μεντέιθ και του Φάιφ του επέτρεψε να αποκτήσει μετά τον γάμο του τους τίτλους, το ζεύγος απέκτησε :
Απόγονοι
thumb|right|250px|Το αβαείο του Ντανφέρμλιν στο οποίο βρίσκεται ο τάφος του Ροβέρτου, δούκα του Όλμπανυ Ο δούκας του Όλμπανυ πέθανε (1420) στο κάστρο του Στέρλινγκ και τάφηκε στο αβαείο του Ντανφέρμλιν, τον διαδέχθηκε ο γιος του Μέρντοχ Στιούαρτ, αλλά η εξουσία του δεν κράτησε για πολύ. Ο εξόριστος βασιλιάς της Σκωτίας Ιάκωβος Α΄ μετά από αιχμαλωσία 18 ετών επέστρεψε στη Σκωτία (1425) και εκτέλεσε τον Μέρντοχ και δύο γιούς του για προδοσία. Ο μοναδικός από τους απογόνους του που επέζησε ο νεώτερος γιος του Μέρντοχ Ιάκωβος Μορ Στιούαρτ που μετά από μια σύντομη επανάσταση εναντίον του βασιλιά δραπέτευσε στην Ιρλανδία και παρέμεινε μέχρι τον θάνατο του (1429). Ο δισέγγονος του Ιάκωβος "Μπέγκ" Στιούαρτ δέχτηκε συγχώρηση από τον βασιλιά και επέστρεψε στη Σκωτία, οι απόγονοι του καταγράφονται από τον Σερ Γουόλτερ Σκοτ στους Θρύλους του Μόντροουζ. Ο συγγραφέας Νάιτζελ Τράντερ (1909 - 2000) στην Τριλογία των Στιούαρτ καλύπτει την περίοδο που ο Όλμπανυ ήταν σημαντική ιστορική φυσιογνωμία στη Σκωτία.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ Κατηγορία:Δούκες του Όλμπανυ
Βραδύπορα
Έχουν καταγραφεί περισσότερα από χίλια είδη βραδυπόρων. Απαντώνται σε όλο τον κόσμο, από τις κορυφές των Ιμαλαΐων (πάνω από τα 6.000 μέτρα υψόμετρο) ως τα βάθη της θάλασσας (κάτω από 4.000 μέτρα βάθος) και από τις πολικές περιοχές έως τον Ισημερινό.