cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντούσκο Μάρκοβιτς
Σταδιοδρομία
Το 2005, έπειτα από τη σύσταση της νέας Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας (ΑΝΒ) τον Μάιο του ίδιου έτους, ο Μάρκοβιτς διορίστηκε από το Κοινοβούλιο επικεφαλής του οργανισμού, θέση που κατείχε μέχρι το 2010, οπότε εξελέγη στην κυβέρνηση του Ιγκόρ Λούκιτς: πρώτα ως υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου, στη συνέχεια ως αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Δικαιοσύνης. Αποχώρησε από την κυβέρνηση το 2015 και την ίδια χρονιά το συνέδριο του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος Σοσιαλιστών (DPS) τον εξέλεξε αντιπρόεδρο του κόμματος. Το 2016, ορίστηκε πάλι ως υπουργός Εσωτερικών.
Στις 25 Οκτωβρίου 2016, δέκα ημέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές, το πολιτικό γραφείο του DPS επέλεξε τον Μάρκοβιτς να αντικαταστήσει τον Μίλο Τζουκάνοβιτς ως πρωθυπουργός. Η υποψηφιότητά του καταδικάστηκε από την αντιπολίτευση, που κατηγόρησε τον Μάρκοβιτς για συμμετοχή σε σκάνδαλα διαφθοράς και της απόκρυψης στοιχείων στην έρευνα για την δολοφονία ενός δημοσιογράφου προσκείμενου στην αντιπολίτευση, το 2014.
Στις 9 Νοεμβρίου 2016 ο Μάρκοβιτς διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο του Μαυροβουνίου Φίλιπ Βουγιάνοβιτς, και στις 28 Νοεμβρίου, ο διορισμός εγκρίθηκε από τα 41 από τα συνολικά 81 μέλη του κοινοβουλίου (με την αντιπολίτευση να μποϊκοτάρει τη συνέλευση), με την υποστήριξη των κρoατών και βοσνίων μουσουλμάνων από τα μειονοτικά κόμματα.
Στις 25 Μαΐου 2017 ο Μάρκοβιτς εμφανίστηκε στα πρωτοσέλιδα ανά τον κόσμο, όταν ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ με γρήγορη κίνηση τον έσπρωξε στην άκρη και πήγε μπροστά του προκειμένου να φωτογραφηθεί στη διάρκεια της συνάντησης κορυφής του ΝΑΤΟ συνάντηση κορυφής, στην οποία συμμετείχε και το Μαυροβούνιο για πρώτη φορά, λίγες ημέρες πριν την επίσημη ένταξη της βαλκανικής χώρας στην συμμαχία. Αργότερα, ο Μάρκοβιτς απάντησε σε ερωτήσεις σχετικά με το περιστατικό μη δίνοντάς του σημασία.
Παραπομπές
Μαρκοβιτς
Εθνική Ταϊλάνδης (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Ταϊλάνδης αντιπροσωπεύει την Ταϊλάνδη στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ταϊλανδέζικης Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Basketball Sport Association of Thailand).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Ασιατικό Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στην Κινέζικη Ταϊπέι το 1972.
Μέχρι σήμερα δεν έχει ποτέ λάβει μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η πρώτη της συμμετοχή στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia έλαβε χώρα το 1968, ενώ από το 1995 αγωνίζεται και στο Πρωτάθλημα Νοτιοανατολικής Ασίας που διοργανώνει η SEABA, θυγατρική της FIBA Asia.
Επίσης, η Ταϊλάνδη διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Νοτιοανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Πηγές
Ταιλανδη Γυναικων
Φραντίσεκ Γιόζεφ Στουντνίτσκα
Ο Φραντίσεκ Γιόζεφ Στουντνίτσκα γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1836 στο Γιάνοβ κοντά στο Σόμπεσλαβ και πέθανε στις 21 Φεβρουαρίου 1903 στην Πράγα και ήταν Τσέχος μαθηματικός, δάσκαλος και συγγραφέας.
Βιογραφία
Ο Φράντισεκ Γιόζεφ Στουντνίτσκα, γιος δασκάλου ενοριακού σχολείου, ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στο γυμνάσιο του Jindřichův Hradec (Neuhaus στα γερμανικά εκείνη την εποχή). Εκεί διακρίθηκε για τις άριστες επιδόσεις του σε όλα τα μαθήματα ( θρησκευτικά, λατινικά, ελληνικά, γερμανικά, τσεχικά, μαθηματικά, φυσική, φυσική ιστορία και φιλοσοφία). Ήδη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου άρχισε να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τις θετικές επιστήμες χάρη στον δάσκαλό του, Εντουάρντ Σόμπλ, και στα τέλη του 1857 εισήχθη στη Σχολή Τεχνών του Πανεπιστημίου της Βιέννης, όπου τα μαθηματικά και η φυσική εκπροσωπούνταν καλύτερα.
Ο Στουντνίτσκα παθιάστηκε τόσο πολύ με τη γεωγραφία που στις 6 Μαρτίου 1860 εξελέγη μέλος της Γεωγραφικής Εταιρείας της Βιέννης. Τον επόμενο έτος απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα, καθώς και τα προσόντα του ως καθηγητής μαθηματικών και φυσικής. αριστερά|μικρογραφία|251x251εσ|Τίτλος σελίδας της Μαθηματικής γεωγραφίας(Géographie mathématique) του Στουντνίτσκα το 1882. Καθώς εμφάνισε άσθμα κατά την περίοδο της παραμονής του στη Βιέννη, επέστρεψε στη Βοημία κατόπιν συμβουλής του γιατρού του, δουλεύοντας εκεί ως ιδιωτικός δάσκαλος. Στη συνέχεια, από το 1862 έως το 1864, αντικατέστησε τον Βινσέντ Σιμέρκα στο Γερμανικό Γυμνάσιο του Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε- εκεί δίδασκε κυρίως μαθηματικά, αλλά λειτουργούσε επίσης ως αναπληρωτής καθηγητής σε άλλα μαθήματα και παρέδιδε δωρεάν μαθήματα στενογραφίας, μια σημαντική τεχνική για τη διοίκηση του Μπουντεγιόβιτσε3.
Παντρεύτηκε την Ζοζεφίνα Ποσπισίλοβα στις 7 Αυγούστου 1865, με την οποία απέκτησε έξι παιδιά μεταξύ 1869 και 1884- ένας από τους γιους τους έγινε καθηγητής στο Πολυτεχνείο του Μπρνο.
Στη συνέχεια ο Στουντνίτσκα εργάστηκε στο Πολυτεχνείο της Πράγας, αρχικά ως λέκτορας στα ανώτερα μαθηματικά και την αναλυτική μηχανική και στη συνέχεια ως τακτικός καθηγητής μετά το θάνατο του τιτλούχου καθηγητή μαθηματικών, Gustav Skřivan, το 1866- δίδαξε εκεί στα τσεχικά.
Το 1871 διορίστηκε τακτικός καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα, αντικαθιστώντας τον Βίλχελμ Μάτζκα. Όταν το πανεπιστήμιο χωρίστηκε σε ένα γερμανικό και ένα τσεχικό πανεπιστήμιο το 1882, ο Στουντνίτσκα έγινε κοσμήτορας της Σχολής του τσεχικού τμήματος- ήταν επίσης πρύτανης του πανεπιστημίου το 1888-1889.
Ο Στουντνίτσκα διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση και λειτουργία της Ένωσης Τσέχων Μαθηματικών, δίνοντας δημόσιες διαλέξεις για τη συγκέντρωση κεφαλαίων για την έκδοση επιστημονικών έργων στα τσεχικά και διευθύνοντας το περιοδικό Časopisu pro pěstování mathematiky a fysikyj μέχρι το 18817 για δέκα χρόνια. Ήταν επίσης μέλος, στο εξωτερικό, της Deutsche Mathematiker-Vereinigung, της Γαλλικής Μαθηματικής Εταιρείας, του Μαθηματικού Κύκλου του Παλέρμο και της Μαθηματικής Εταιρείας του Πανεπιστημίου της Μόσχας. Είναι επίσης Γραμματέας για την Αυστρία-Ουγγαρία της Διεθνούς Ένωσης για τη Μελέτη των Τετραδίων και των σχετικών θεμάτων.
Εργασίες
Η βιβλιογραφία του Φραντίσεκ Γιόζεφ Στούντνιτσκα περιλαμβάνει περισσότερους από 300 τίτλους,. Εκτός από ερευνητικά άρθρα, έγραψε αρκετά βιβλία μαθηματικών για το λύκειο και το πανεπιστήμιο.
Στη δική του γενιά, τα μαθηματικά και οι θετικές επιστήμες στο σύνολό τους διδάσκονταν στα γερμανικά και η ορολογία στα τσεχικά έλειπε ακόμη και για τη συγγραφή σύγχρονων εγχειριδίων για το λύκειο, πόσο μάλλον για τα πανεπιστήμια. Από αυτή την άποψη, ο Στουντνίτσκα κληρονόμησε το έργο του προκατόχου του Σκριβάν, δηλαδή την ανάγκη να παρέχει στους Τσέχους μαθητές καλά βιβλία στη γλώσσα τους.
Ξεκίνησε το 1865 με τη θεμελίωση της σφαιρικής τριγωνομετρίας και αναγκάστηκε να εκδώσει με δικά του έξοδα ένα έργο του οποίου το περιεχόμενο θεωρούσε απαραίτητο, ένα μάθημα διαφορικού και ολοκληρωτικού λογισμού, μεταξύ 1867 και 1871. Ένα πιο προχωρημένο μάθημα, η ολοκλήρωση διαφορικών εξισώσεων, αποτελεί τη βάση του τρίτου μέρους του έργου του. Στόχος του Στουντνίτσκα ήταν αφενός να παράσχει τις απαραίτητες γνώσεις για τη χρήση των μαθηματικών στην επιστήμη και την τεχνολογία και αφετέρου να δώσει τη δυνατότητα στους λίγους φοιτητές που το επιθυμούσαν να συνεχίσουν την προχωρημένη μαθηματική έρευνα. Η παιδαγωγική του προσέγγιση επικεντρώνεται στο να δίνει προτεραιότητα, όχι στις πιο γενικές θεωρίες, αλλά σε λεπτομερή παραδείγματα που παρουσιάζει τους συσχετισμούς τους. Οι προσδιορισμοί και οι χρήσεις τους εμφανίζονται σε μεταγενέστερες εκδόσεις του μαθήματός του.
Το 1869 ο Στουντνίτσκα δημοσίευσε επίσης πίνακες λογαρίθμων, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν ευρέως στα σχολεία και κυκλοφόρησαν επτά εκδόσεις μέχρι το 1898. Το 1874 συμπλήρωσε το έργο του Σκρίβαν για την επίπεδη γεωμετρία με μια εισαγωγή στη γεωμετρία του χώρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Τσέχοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Συμμετοχή της Μεγάλης Βρετανίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Η Μεγάλη Βρετανία συμμετείχε σε 7 αθλήματα με 10 αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896. Τα 7 μετάλλια που κατέκτησαν οι αθλητές της χώρας τούς πήγαν στην 5η θέση.
Δύο Βρετανοί τενίστες έπαιξαν ως Μικτή Ομάδα, και κατάφεραν να κερδίσουν ένα χρυσό και ένα χάλκινο μετάλλιο. Αυτά τα μετάλλια δεν μετρήθηκαν ως μετάλλια της Μεγάλης Βρετανίας.
Νικητές
Για περισσότερες πληροφορίες: Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896 και Κατάλογος νικητών Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896
Η Μεγάλη Βρετανία κέρδισε 2 χρυσά, 3 ασημένια και 2 χάλκινα μετάλλια και κέρδισε την 5η θέση στον πίνακα μεταλλίων.
χωρίς-πλαίσιο|26x26εσ Αντισφαίριση
2 Βρετανοί αθλητές συμμετείχαν στα δυο αγωνίσματα της αντισφαίρισης. Ο Τζον Μπόλαντ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο απλό. Σημείωση ότι ο Τζον Μπόλαντ και ο Τζορτζ Ρόμπερτσον, παρόλο που κέρδισαν μετάλλια στο αγώνισμα του διπλού, δεν μέτρησαν στα μετάλλια του Βρετανικού συνόλου, γιατί ο συμπαίκτης του κάθε Βρετανού ήταν από άλλη χώρα. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:John_Pius_Boland.jpg|πλαίσιο|αριστερά|μικρογραφία|165x165px|Ο [[Τζον Μπόλαντ]] μικρογραφία|273x273px|Ο [[Λάντσεστον Έλιοτ.]]
χωρίς-πλαίσιο|26x26εσ Γυμναστική
Ο Λάντσεστον Έλιοτ συμμετείχε σε ένα αγώνισμα της γυμναστικής, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιο μετάλλιο.
χωρίς-πλαίσιο|26x26εσ Πάλη
Ο Λάντσεστον Έλιοτ συμμετείχε στο μοναδικό αγωνισμα της πάλης, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιο μετάλλιο.
Ποδηλασία
Ο Φρανκ Κίπινγκ και ο Έντουαρντ Μπάτελ κέρδισαν 1 ασημένιο και 1 χάλκινο μετάλλιο.
χωρίς-πλαίσιο|26x26εσ Σκοποβολή
2 Βρετανοί αθλητές συμμετείχαν στην σκοποβολή, αλλά δεν κέρδισαν κανένα μετάλλιο.
χωρίς-πλαίσιο|27x27εσ Στίβος
5 Βρετανοί συμμετείχαν στο πρόγραμμα του στίβου και κέρδισαν 1 ασημένιο και 1 χάλκινο.
Στάδιο Φερεντσβάρος
Ο γαλλικός ασφαλιστικός όμιλος Groupama αγόρασε τα δικαιώματα ονομασίας του γηπέδου. Ωστόσο, αυτό το όνομα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη φιλοξενία εκδηλώσεων της FIFA και της UEFA, καθώς αυτά τα διοικητικά όργανα έχουν πολιτικές που απαγορεύουν την εταιρική χορηγία από εταιρείες που δεν είναι επίσημοι συνεργάτες των διοργανώσεων τους.
Σχεδιασμός
Από το 1911, η Φερεντσβάρος έπαιζε τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Φλόριαν Άλμπερτ. Το στάδιο είχε μια σημαντική αναβάθμιση από το 1971 έως το 1974, και τον 21ο αιώνα ο σύλλογος επιθυμούσε ένα στάδιο με διευρυμένη χωρητικότητα. Η ανακατασκευή του Σταδίου Φλόριαν Άλμπερτ απορρίφθηκε για οικονομικούς λόγους και τα σχέδια για κατεδάφιση του σταδίου και αντικατάστασή του με μια εντελώς νέα δομή παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη Τύπου τον Απρίλιο του 2012 από τον Γκάμπορ Κούμπατοφ, τον πρόεδρο του συλλόγου. Η προτεινόμενη χωρητικότητα 22.600 θέσεων θα το έκανε το δεύτερο μεγαλύτερο στάδιο στην Ουγγαρία.
Το νέο στάδιο θα επαναπροσανατολιστεί κατά 90°, με γήπεδο 10 εκατοστά κάτω από το επίπεδο του εδάφους. Εταιρική φιλοξενία, εστιατόριο, κατάστημα και μουσείο σχεδιάστηκαν όλα, μαζί με διευρυμένες εγκαταστάσεις αλλαγής.
Κατασκευή
Στις 24 Μαΐου 2013, ο Μπάλας Φούριες, βουλευτής του Ουγγρικού Κοινοβουλίου και υπεύθυνος για την επένδυση, ανακοίνωσε ότι το στάδιο θα ολοκληρωνόταν στην ώρα του. Η κατασκευή του νέου γηπέδου αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το φθινόπωρο του 2014. Το 2013 θα είναι διαθέσιμα 5,4 δισεκατομμύρια φιορίνια Ουγγαρίας για το έργο και 8,1 δισεκατομμύρια φιορίνια το 2014. Ο Μιχάλι Βάργκα, υπουργός Εθνικής Οικονομίας της Ουγγαρίας, δήλωσε ότι η πώληση της περιουσίας, η οποία θα κερδηθεί με την περιστροφή του σταδίου κατά 90°, θα καλύψει τα έξοδα του σταδίου. Εάν η κατασκευή δεν ολοκληρωθεί εγκαίρως, η κατασκευαστική εταιρεία (Market Épitő Zrt.) θα πρέπει να πληρώνει 65 εκατομμύρια φιορίνια καθημερινά.
Η Μελίντα Βάρκονι είπε ότι μια χειροβομβίδα 82 χιλιοστών βρέθηκε στο εργοτάξιο του νέου γηπέδου. Εικάζεται ότι το κέλυφος προέρχεται από σοβιετικό εκτοξευτή χειροβομβίδων από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αποκαλύφθηκε ότι μία από τις αίθουσες θα πάρει το όνομα του πρώην θρύλου της Φερεντσβάρος και της Μπαρτσελόνα, Λάζλο Κούμπαλα, ο οποίος έπαιξε για τη Φερεντσβάρος μεταξύ 1945 και 1946, με την οποία σημείωσε 33 γκολ σε 50 αγώνες.
Στις 10 Αυγούστου 2014, η Φερεντσβάρος έπαιξε τον εναρκτήριο αγώνα εναντίον της Τσέλσι ΦΚ. Το πρώτο γκολ στο νέο γήπεδο σημείωσε ο Ζόλταν Γκέρα στο 17ο λεπτό. Ωστόσο, στο δεύτερο ημίχρονο ο Ραμίρες (51ο λεπτό) και ο Σεσκ Φάμπρεγας σκόραραν (81ο λεπτό), που είχε ως αποτέλεσμα την ήττα με 2-1 για τους γηπεδούχους.
Στις 24 Αυγούστου 2014, διεξήχθη ο πρώτος για το Πρωτάθλημα Ουγγαρίας. Η Φερεντσβάρος κέρδισε τη Νίρεγκχαζα Σπάρτακους με 3–1.
Στις 14 Νοεμβρίου 2014, η Ουγγαρία κέρδισε τον πρώτο της αγώνα στο νέο στάδιο κερδίζοντας τη Φινλανδία με 1–0 για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016, χάρη στο γκολ του Ζόλταν Γκέρα στο 84ο λεπτό.
Στις 9 Ιουλίου 2015, η Φερεντσβάρος έπαιξε τον πρώτο της ευρωπαϊκό διασυλλογικό αγώνα στο γήπεδο εναντίον της ολλανδικής Γκο Αχέντ Ιγκλς, στο δεύτερο παιχνίδι του πρώτου προκριματικού γύρου του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2015–16, με τη Φερεντσβάρος να κερδίζει με 4–1.
Ο τελικός του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2018-19 διεξήχθη στο στάδιο στις 18 Μαΐου 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ουγγαρία Κατηγορία:Βουδαπέστη Κατηγορία:Φερεντσβάρος
NGC 819
Ο NGC 819 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 302 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Τρίγωνον. Οπτικά σχηματίζει «ζεύγος» με τον γαλαξία NGC 816. Τον NGC 819 ανακάλυψε πρώτος ο αστρονόμος Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 20 Σεπτεμβρίου 1865. Ο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) επίσης ανακάλυψε τον NGC 819 ανεξάρτητα στις 15 Σεπτεμβρίου 1871.
Υπερκαινοφανείς αστέρες
Δύο υπερκαινοφανείς έχουν παρατηρηθεί στον NGC 819: ο πρώτος, που ονομάστηκε SN 2007hb, ανακαλύφθηκε από το Nearby Supernova Factory στις 24 Αυγούστου 2007 και ο δεύτερος, ο SN 2014bu, ανακαλύφθηκε από τον Φάμπιο Μπριγκάντι (Fabio Briganti) στις 22 Οκτωβρίου 2016. Ο SN 2007hb ταξινομείται ως υπερκαινοφανής Τύπου I ενώ ο SN 2014bu ως Τύπου II.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Τρίγωνον (αστερισμός) 0819 08174 01632
Κοινότητα Σασάλου
Η Κοινότητα Σασάλου είναι κοινότητα του Δήμου Κισσάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 188Α - 08/09/1927 με την απόσπαση του οικισμού Σάσαλος από την κοινότητα Μαλαθύρου και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κοντουδιανά και Μανεριανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 48 κατοίκους και εκπροσωπείται από την πρόεδρο κ. Ελένη Κουκουλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Ηνωμένες Πολιτείες της Κολομβίας
Ηνωμένες Πολιτείες της Κολομβίας (Estados Unidos de Colombia) ήταν το όνομα που υιοθετήθηκε το 1863 από το Πολιτικό Σύνταγμα της Κολομβίας του 1863 για τη Συνομοσπονδία της Γρενάδας, μετά από χρόνια εμφυλίου πολέμου. Η Κολομβία έγινε η ίδια ένα ομοσπονδιακό κράτος αποτελούμενο από εννέα κυρίαρχα κράτη. Αποτελούνταν από τα σημερινά έθνη της Κολομβίας και του Παναμά και τμήματα της Βραζιλίας. Μετά από αρκετά ακόμη χρόνια διαλείπων εμφυλίων πολέμων, αντικαταστάθηκε από την πιο συγκεντρωτική Δημοκρατία της Κολομβίας το 1886, προκάτοχο της σύγχρονης Κολομβίας.
Ιστορία
Ο εμφύλιος πόλεμος της περιόδου 1860-1862 οδήγησε στη διάλυση της Συνομοσπονδίας της Γρενάδας η οποία είχε υποβληθεί όλο και περισσότερο στις προσπάθειες των συντηρητικών να συγκεντρώσουν την κυριαρχία στα ομοσπονδιακά κράτη. Ο φιλελεύθερος στρατηγός Τόμας Σιπριάνο ντε Μοσκέρα νίκησε τη συντηρητική κυβέρνηση του Προέδρου Βαρθολομαίου Κάλβο το 1862 και τοποθετήθηκε ως νέος πρόεδρος. Μεγάλη δύναμη διανεμήθηκε στις πολιτείες από την κυβέρνηση της Μπογκοτά.
Κολομβιανό Σύνταγμα του 1863
Στις 3 Φεβρουαρίου 1863, το Κογκρέσο ενέκρινε το όνομα Ηνωμένες Πολιτείες της Κολομβίας για τη χώρα, και στις 8 Μαΐου, εκδόθηκε το Πολιτικό Σύνταγμα της Κολομβίας του 1863. Καθιερώθηκε ένα ομοσπονδιακό σύστημα με κεντρική προεδρία με διετή θητεία και χωρίς δυνατότητα άμεσης επανεκλογής. Ο πρόεδρος εκλεγόταν από τις πολιτείες. Στις 12 Μαΐου, ο Μοσκέρα επιλέχθηκε ως ο πρώτος πρόεδρος.
Το Φιλελεύθερο Κόμμα της Κολομβίας προσπάθησε να ιδρύσει τις Ηνωμένες Πολιτείες της Κολομβίας με ένα αποκεντρωμένο σύστημα ελεύθερης αγοράς. Όπως και με προηγούμενες φιλελεύθερες προεδρίες, όπως οι δύο πρώτες θητείες του Μοσκέρα ως προέδρου, ακολουθήθηκε μια σκληρή πολιτική έναντι της Καθολικής Εκκλησίας, προς μεγάλη απογοήτευση του Συντηρητικού Κόμματος. Η γη που κατείχε η Εκκλησία κατασχέθηκε και μεταβιβάστηκε στους βιομήχανους και η επιρροή και τα δικαιώματα της Εκκλησίας είχαν περιοριστεί σοβαρά.
Κατά τη διάρκεια του 1871, ο εκσυγχρονισμός και η οικονομική μεταρρύθμιση είχαν ως αποτέλεσμα το κολομβιανό πέσο να συνδεθεί με το γαλλικό φράγκο ως μέρος του διεθνούς κανόνα του χρυσού.
Κατάργηση
Μετά από αρκετά χρόνια αδιάλειπτων εμφυλίων πολέμων, το 1886 το Συντηρητικό Κόμμα υπό τη διεύθυνση του Προέδρου Ραφαέλ Νούνιεζ διακήρυξε ένα νέο σύνταγμα συγκεντρωτικού χαρακτήρα που κατάργησε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Κολομβίας δημιουργώντας τη Δημοκρατία της Κολομβίας. Το Συντηρητικό Κόμμα απέσυρε αμέσως την Κολομβία από τον κανόνα του χρυσού και η επακόλουθη αύξηση του έντυπου νομίσματος οδήγησε σε αυξανόμενο πληθωρισμό.
Ωστόσο, το νέο κράτος θα συνεχίσει να μαστίζεται από την σύγκρουση μεταξύ φιλελεύθερων και συντηρητικών φατριών, η οποία τελικά θα είχε ως αποτέλεσμα την Απόσχιση του Παναμά κατά τη διάρκεια του 1903.
Πολιτείες
Οι εννέα αρχικές πολιτείες που σχημάτισαν τη συνομοσπονδία ήταν οι παρακάτω:
και οι περιοχές ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην χώρες Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ισπανικά
Ιάκωβος Τσούνης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και είναι απόγονος των αγωνιστών του 1821, Λονταίων και Πετμεζαίων. Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος, ήταν δασάρχης και ο Ιάκωβος ήταν το τελευταίο από 13 παιδιά. Πολέμησε σε ηλικία 15 ετών στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940. Ξεκίνησε ως εκτελωνιστής στον Πειραιά. Το 1966 εισέρχεται στην ναυτιλία ως εφοπλιστής, αποκτώντας συνολικά 13 εμπορικά πλοία και σχηματίζοντας μεγάλη περιουσία. Από τότε αρχίζει και η μεγάλη φιλανθρωπική του δράση. Δημιούργημά του επίσης είναι το Μουσείο, που βρίσκεται παραπλεύρως της μόνιμης κατοικίας του στην οδό Κύπρου, στου Παπάγου. Έγινε πανελλήνια γνωστός όταν δώρισε σχεδόν όλη τη περιουσία του, 23 εκατομμύρια ευρώ και 60 αποβατικά σκάφη (αμφιβίων επιχειρήσεων) στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, μόλις δύο μήνες πριν τον θάνατό του. Μετά από σταδιακή επιδείνωση της υγείας του απεβίωσε στις 10 Απριλίου 2021 στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών (ΓΣΝΑ) όπου και νοσηλευόταν.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Οι ξύλινοι σταυροί
Οι ξύλινοι σταυροί (γαλλικός τίτλος: Les Croix de bois) είναι μυθιστόρημα του Ρολάν Ντορζελές που εκδόθηκε το 1919. Είναι εμπνευσμένο από την εμπειρία του συγγραφέα του στο μέτωπο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Έκδοση
Το βιβλίο ήταν υποψήφιο για το βραβείο Γκονκούρ του 1919, τελικά το βραβείο απονεμήθηκε στο μυθιστόρημα του Μαρσέλ Προυστ Στον ίσκιο των ανθισμένων κοριτσιών, δεύτερο τόμο του έργου Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο, το οποίο κέρδισε το βραβείο με έξι ψήφους έναντι τεσσάρων. Ο εκδότης εξέδωσε το έργο με τον υπότιτλο «Βραβείο Γκονκούρ - 4 ψήφοι στους 10» και καταδικάστηκε γι' αυτήν την ενέργεια ενώπιον του δικαστηρίου σε αποζημίωση 2.000 φράγκων. Ωστόσο, το αντιπολεμικό μυθιστόρημα είχε μεγάλη επιτυχία και τον ίδιο χρόνο κέρδισε το βραβείο Femina.
Περιγραφή
Το μυθιστόρημα αναφέρεται στην καθημερινή ζωή των στρατιωτών του γαλλικού στρατού, την οποία έζησε ο συγγραφέας Ρολάν Ντορζελές, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Μέσα στη ζέση και τον ενθουσιασμό της έναρξης του πολέμου, ο νεαρός και πατριώτης φοιτητής νομικής Ντεμανσί κατατάσσεται στον γαλλικό στρατό το 1914 για να υπερασπιστεί τη χώρα του. Αλλά αυτός και οι σύντροφοί του βιώνουν σύντομα τον τρομακτικό, ατελείωτο πόλεμο χαρακωμάτων στην Καμπανία, όπου υψώνονται όλο και περισσότεροι ξύλινοι σταυροί για τους πεσόντες.
Ο Ντορζελές αφηγείται - με το πρόσωπο του αφηγητή στρατιώτη Ζακ Λαρσέ - την πορεία των μαχών και τις συνθήκες διαβίωσης στα χαρακώματα: γράφει για το θέμα του φαγητού, τις μεγάλες εξαντλητικές πορείες την ημέρα αλλά πιο συχνά τη νύχτα, τις επιθέσεις, τις οβίδες που εκτοξεύονται από τα γαλλικά χαρακώματα, αυτές που προέρχονται από τα γερμανικά χαρακώματα, τους βομβαρδισμούς, τον τρόμο των κρυμμένων ναρκών, τις δύσκολες σχέσεις με τον τοπικό πληθυσμό (είναι πιο εύκολο να στεγαστούν άλογα παρά άνδρες), την αναμονή της αλληλογραφίας, τη νοσταλγία, την αγανάκτηση όσων υποφέρουν, ακόμη και την εκτέλεση για παραδειγματισμό τριών στρατιωτών που αρνήθηκαν να επιστρέψουν στις γραμμές. Στο τελευταίο κεφάλαιο, αναφέρει τη δύσκολη επιστροφή των βετεράνων υπό τον σαρκαστικό τίτλο «Η επιστροφή του ήρωα», με τον χαρακτήρα του Σουλφάρ που η γυναίκα του τον εγκατέλειψε για έναν άλλο άντρα, παίρνοντας και τα έπιπλα και βρίσκεται άνεργος χωρίς κανείς δεν θέλει να ακούσει τον πόνο του, ούτε καν ο θυρωρός του: «Αχ! κύριε Σουλφάρ, μη μου λέτε άλλες ιστορίες για τα χαρακώματα, τα αυτιά μας κουράστηκαν.» Ανακαλεί επίσης «το παρελθόν», τη ζωή πριν τον πόλεμο και τις συναντήσεις του με μια νεαρή γυναίκα. Ο θάνατος είναι πανταχού παρών. Ο στρατιώτης εξιδανικεύει τον πόλεμο στην αρχή, αλλά γρήγορα χάνει την αισιοδοξία του και καταλήγει να τον καταγγείλει.
Με τρομερό ρεαλισμό, η ζωή στα χαρακώματα περιγράφεται με όλη της τη φρίκη αλλά και την αλαζονεία, την καθημερινότητα και τις εξαιρετικές στιγμές της.
Όπως και στο μυθιστόρημα του Ανρί Μπαρμπύς Η φωτιά, ο Ρολάν Ντορζελές δεν οριοθετεί χρονικά την ιστορία του (τα σημεία του μετώπου όπου βρίσκονται οι στρατιώτες του θα μπορούσαν να είναι οπουδήποτε στο πεδίο της μάχης) και τα γεγονότα που αναφέρονται δεν έχουν ημερομηνία, καθώς η ιστορία καλύπτει ολόκληρο τον πόλεμο. Αρχίζει με τις πρώτες αποστολές ενισχύσεων, οι στρατιώτες φορούν τα κόκκινα παντελόνια της αρχής του πολέμου το 1914 έως τις αρχές 1915, στο πρώτο κεφάλαιο και συνεχίζει με την ένταση των μαχών (κεφ. 11 και 12, μετά 14 και 15) που θα οδηγήσει στην ανακωχή της Κομπιέν, που επιβεβαιώνεται στο τελευταίο κεφάλαιο «Και τελείωσε».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2020
Ο Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2020 θα είναι ο 20ος Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision. Θα διεξαχθεί στην Πλατεία King Tomislav, στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, στις 21 Ιουνίου 2020, ώστε να συμπέσει με την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής. Θα είναι η πρώτη φορά που η Κροατία θα φιλοξενήσει τον διαγωνισμό. Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021
Τοποθεσία
left|thumb|Η Πλατεία King Tomislav, χώρος διεξαγωγής του διαγωνισμού.
Επιλογή πόλης και χώρου διεξαγωγής
Μετά τη νίκη του Ρώσου Ivan Bessonov στον στο Εδιμβούργο, ο εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού, Jon Ola Sand είπε στο τηλεοπτικό κανάλι Russia-K, πως η EBU είναι "ανοιχτή" στην ιδέα η Ρωσία να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό του 2020.
Ανακοίνωση της πόλης διεξαγωγής
Στις 8 Ιουλίου 2019, η EBU ανακοίνωσε ότι ο διαγωνισμός του 2020 θα διεξαχθεί στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, στις 21 Ιουνίου 2020. Θα είναι η δεύτερη φορά που το Ζάγκρεμπ θα φιλοξενήσει κάποιον διαγωνισμό Eurovision, με την πρώτη να είναι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision το (ως μέρος της Γιουγκοσλαβίας), αλλά θα είναι η πρώτη φορά που ο Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision θα διεξαχθεί εκεί.
Προσωρινή λίστα συμμετεχόντων
Οι παρακάτω χώρες έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον τους να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό:
Άλλες χώρες
Για να μπορεί μια χώρα να συμμετέχει στον Διαγωνισμό Νέων Μουσικών Eurovision πρέπει να είναι ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU). Είναι άγνωστο εάν η EBU είχε στείλει προσκλήσεις συμμετοχής και στα 56 ενεργά μέλη όπως κάνει στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision και στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision. Τα ενεργά μέλη της EBU που ακολουθούν έχουν ανακοινώσει τα παρακάτω σχετικά με τις αποφάσεις τους.
Ενεργά μέλη της EBU
Οι παρακάτω χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό το, αλλά δεν έχουν ανακοινώσει κάτι σχετικά με τη συμμετοχή τους το 2020:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Eurovision
Γλώσσα Εβέν
Η Εβέν γλώσσα, επίσης γνωστή ως Λαμούτ, Εουέν, Εμπέν, Ορίτς, Ιλκάν (Эве́нский язы́к, επίσης Ламутский язы́к), είναι ένα Τουνγκουζική γλώσσα που ομιλείται από τους Εβένους στη Σιβηρία. Ομιλείται από διάσπαρτες κοινότητες κτηνοτρόφων ταράνδων από την Καμτσάτκα και την Οχοτσκική θάλασσα στα ανατολικά, τον ποταμό Λένα στα δυτικά, την Αρκτική στα βόρεια και τον ποταμό Αλντάν στα νότια. Είναι μια γλώσσα υπό εξαφάνιση, καθώς είχε 5.700 ομιλητές στη ρωσική απογραφή του 2010. Οι ομιλητές βρίσκονται κυρίως στην περιφέρεια Μαγκαντάν, στον Αυτόνομο θύλακα Τσουκότκα και στην περιοχή των Κοριάκων. Οι διάλεκτοι είναι η Αρμάν, η Ιντιγκίρκα, η Καμτσάτκα, η Κολίμα-Ομολόν, η Οχότσκ, η Όλα, η Τομπόν, η Άνω Κολίμα, η Σακκιρίρ και η Λαμούνχιν.
Στις περιοχές που κατοικούν κυρίως οι Εβένοι, η γλώσσα Εβέν διδάσκεται στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο, μαζί με την εθνική γλώσσα, τη ρωσική. Παλιότερα η γλώσσα Εβέν ήταν κυρίως προφορική γλώσσα, κυρίως χρησιμοποιούμενη για τη συνεννόηση μεταξύ ταξιαρχιών κυνηγιού ταράνδων.
Στο συντακτικό, η γλώσσα Εβέν, χρησιμοποιεί την ονομαστική και η σειρά των όρων της πρότασης είναι Υποκείμενο-Αντικεῑμενο-Ρήμα.
Γλωσσική επικοινωνία
Σε ορισμένα απομακρυσμένα Αρκτικά χωριά, όπως το Ρούσσκογιε Ούστγιε, ο πληθυσμός που καταγόταν από Ρωσο-Εβενική επιγαμία, η γλώσσα που ομιλούταν τον 20ο αιώνα ήταν μια διάλεκτος της Ρωσικής με ισχυρή Εβενική επιρροή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Ρωσίας Κατηγορία:Τουνγκουζικές γλώσσες
Σελαφιήλ
Ο Άγιος Σελαφιήλ ο Αρχάγγελος, γνωστός και ως Σελατιήλ ή Ζεραχιήλ, είναι ένας από τους επτά αρχαγγέλους της Ανατολικής Ορθόδοξης και της Ανατολικής Καθολικής Εκκλησίας. Το όνομά του σημαίνει «η προσευχή του Θεού» ή «αυτός που προσεύχεται στον Θεό». Κάποιες φορές αναγνωρίζεται με τον Σαλαθιήλ από το Δεύτερο Βιβλίο του Έσδρα.
Βιβλικές αναφορές
Ο Σελαφιήλ εμφανίζεται στον στίχο 31:6 του απόκρυφου εβραϊκού και χριστιανικού κειμένου «Η Σύγκρουση του Αδάμ και της Εύας με τον Σατανά», το οποίο περιγράφει πως ο Θεός στέλνει τον Σελαφιήλ και τον Σαριήλ προκειμένου να βοηθήσουν τον Αδάμ και την Εύα από την εξαπάτηση του Σατανά. Ο Θεός διέταξε τον Σελαφιήλ να τους κατεβάσει από την κορυφή του ψηλού βουνού και να τους πάει στο Σπήλαιο των Θησαυρών.
Ορισμένες χριστιανικές παραδόσεις θεωρούν τον Σελαφιήλ ως τον άγγελο που αναφέρεται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη (8:3–4) της Καινής Διαθήκης, ο οποίος μεταβιβάζει τις προσευχές των ανθρώπων από τη Γη στον Θεό στον ουρανό: «Ένας άλλος άγγελος ήρθε και στάθηκε στο θυσιαστήριο κρατώντας χρυσό θυμιατήρι. Και του δόθηκε πολύ θυμίαμα για να το προσφέρει, μαζί με τις προσευχές όλων όσοι ανήκουν στο λαό του Θεού, πάνω στο χρυσό θυσιαστήριο που βρισκόταν μπροστά στο θρόνο του Θεού. Απ’ τα χέρια του αγγέλου ο καπνός ανέβαινε με τις προσευχές των πιστών μπροστά στο Θεό».
Προστάτης άγιος
Ο Σελαφιήλ θεωρείται συχνά ως ο προστάτης άγιος της προσευχής και της λατρείας για τα μέλη της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ορισμένων Καθολικών παραδόσεων. Σε ορισμένες Ορθόδοξες παραδόσεις, λέγεται ότι βοηθά τους ανθρώπους να ερμηνεύουν τα όνειρα, να κόβουν τους εθισμούς, να προστατεύουν τα παιδιά, να προστατεύουν τους εξορκισμούς και να παράγουν τη μουσική στον παράδεισο. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί μπορούν να ζητήσουν τη βοήθειά του εάν η προσευχή τους υποφέρει από περισπασμούς, απροσεξία ή ψυχρότητα. Στην Καθολική παράδοση, απεικονίζεται με ένα θυμιατήρι.
Εικονογραφία
Όταν απεικονίζεται στην εικονογραφία μόνος του ή με ατομικά χαρακτηριστικά, παρουσιάζεται σε στάση ταπεινής προσευχής, με κατεβασμένα μάτια και χέρια σταυρωμένα στο στήθος. Επίσης, μερικές φορές τον βλέπουμε να γονατίζει με το θυμιατήρι, προσευχόμενος. Η προσευχή θεωρείται η ξεχωριστή ιδιότητά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχάγγελοι Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ
Ο Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ (Mohamed Abdullahi Farmajo Mohamed, (σομαλικά: Maxamed Cabdulaahi Maxamed Farmaajo}}, αραβικά  محمد عبد الله محمد,  γεννηθείς στο Μογκαντίσου στις 11 Μαρτίου 1962) είναι Σομαλός διπλωμάτης και πολιτικός, ο 9ος Πρόεδρος της Σομαλίας από τον Φεβρουάριο του 2017 έως τις 23 Μαΐου 2022. Ήταν Πρωθυπουργός της Σομαλίας από τον Νοέμβριο του 2010 μέχρι τον Ιούνιο του 2011. Ίδρυσε και ανέλαβε πρόεδρος του πολιτικού κόμματος Τέγιο. Έγινε ο Πρόεδρος της Σομαλίας, μετά τη νίκη του στην προεδρική εκλογή του 2017 λαμβάνοντας τις 184 ψήφους των 328 μελών του Κοινοβουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Σομαλίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σομαλίας
Μακρή Ρόδου
H Μακρή ή το Μακρύ  είναι νησίδα του Αιγαίου, η οποία βρίσκεται ανάμεσα στη Ρόδο και τη νήσο Αλιμιά της Χάλκης. Ανήκει στο σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων και έχει έκταση 0,58 τ.χλμ.. Το 1948, μετά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων, αναφέρεται επίσημα στον σχετικό πίνακα "Νήσων, νησίδων και νησιδίων" του ΦΕΚ Α 39/1948. Το 2001 αναφέρεται ως οικισμός να απογράφεται στο δήμο Ρόδου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αταβύρου του Δήμου Ρόδου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δωδεκάνησα Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Οργανισμός Τουρκογενών Κρατών
Ο Οργανισμός Τουρκογενών Κρατών (Türk Devletleri Teşkilatı), που παλαιότερα ονομαζόταν Τουρκογενές Συμβούλιο ή Συμβούλιο Συνεργασίας Τουρκόφωνων Κρατών (Türk Dili Konuşan Ülkeler Zirvesi), είναι διακυβερνητικός οργανισμός του οποίου ο πρωταρχικός στόχος είναι η προώθηση της συνολικής συνεργασίας μεταξύ των τουρκόφωνων κρατών: Αζερμπαϊτζάν, Καζακστάν, Κιργιστάν, Τουρκία και Ουζμπεκιστάν.
Προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Πρόεδρο του Καζακστάν Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ το 2006, και ιδρύθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2009, στο Ναχιτσεβάν.
Η Γενική Γραμματεία του οργανισμού βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη. Το Τουρκμενιστάν είναι επί του παρόντος κράτος παρατηρητής. Ωστόσο, λόγω της τουρκογενούς δομής του, είναι πιθανό μελλοντικό πλήρες μέλος του συμβουλίου. Το Τουρκμενιστάν έλαβε καθεστώς παρατηρητή στην 8η σύνοδο κορυφής στην Κωνσταντινούπολη.
Κατά την 8η σύνοδο κορυφής στην Κωνσταντινούπολη το 2021, το συμβούλιο αναβαθμίστηκε σε οργανισμό, και επακολούθησε και η αλλαγή του τίτλου του.
Ιστορία
Ο οργανισμός ιδρύθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2009, με τη Συμφωνία του Ναχιτσεβάν που υπογράφηκε μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν, του Καζακστάν, της Κιργιζίας και της Τουρκίας. Σύμφωνα με τον Χαλίλ Ακιντζί, τον ιδρυτή Γενικό Γραμματέα της οργάνωσης, το «Τουρκικό Συμβούλιο έχει γίνει η πρώτη εθελοντική συμμαχία τουρκικών κρατών στην ιστορία».
Στις 30 Απριλίου 2018, ανακοινώθηκε ότι το Ουζμπεκιστάν θα συμμετάσχει στο Συμβούλιο Συνεργασίας των Τουρκόφωνων Κρατών και θα συμμετάσχει στην επικείμενη σύνοδο κορυφής του οργανισμού στο Μπισκέκ. Υπέβαλε επίσημα αίτηση για ένταξη στις 12 Σεπτεμβρίου 2019.
Από τα τέλη του 2018, η Ουγγαρία είναι κράτος παρατηρητής και μπορεί να ζητήσει πλήρη ένταξη.
Τον Νοέμβριο του 2021, ο οργανισμός μετονομάστηκε σε Οργανισμό Τουρκικών Κρατών.
Αποστολή και στόχοι
Το προοίμιο της συμφωνίας του Ναχιτσεβάν επιβεβαιώνει τη βούληση των κρατών μελών να τηρήσουν τους σκοπούς και τις αρχές που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και ορίζει τον κύριο στόχο του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών ως την περαιτέρω εμβάθυνση της συνολικής συνεργασίας μεταξύ των τουρκόφωνων κρατών, καθώς και να συνεισφέρουν από κοινού στην ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή και στον κόσμο. Τα κράτη μέλη έχουν επιβεβαιώσει τη δέσμευσή τους στις δημοκρατικές αξίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κράτος δικαίου και τις αρχές της χρηστής διακυβέρνησης.
Δομή και λειτουργία
Τα κύρια όργανα του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών περιλαμβάνουν τα παρακάτω:
Το κύριο όργανο λήψης αποφάσεων και διοίκησης του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών είναι το Συμβούλιο Αρχηγών Κρατών, του οποίου προεδρεύει ο Πρόεδρος του οποίου η χώρα ασκεί την προεδρία. Η προεδρία εναλλάσσεται σε ετήσια βάση. Όλες οι δραστηριότητες του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών συντονίζονται και παρακολουθούνται από τη Γραμματεία του, η οποία βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη σύμφωνα με τη Συμφωνία του Ναχιτσεβάν. Οι πρόεδροι συναντώνται μία φορά το χρόνο σε μια τουρκική πόλη που είχε καθοριστεί προηγουμένως. Ανώτεροι αξιωματούχοι, Ακσακάλ, καθώς και άλλοι Υπουργοί και κυβερνητικοί αξιωματούχοι, συναντώνται όλοι σε τακτική βάση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
NGC 861
Ο NGC 861 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Τρίγωνον. Εκτιμάται πως απέχει 360 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και πως έχει διάμετρο περίπου 165 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1865 από τον Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Τρίγωνον (αστερισμός) 0861 08652 01737
Μέγα Βραβείο μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας
Το Μέγα Βραβείο μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας (Grand Prix du roman de l'Académie française) είναι γαλλικό λογοτεχνικό βραβείο, που θεσπίστηκε το 1914 και απονέμεται μία φορά ανά έτος από τη Γαλλική Ακαδημία για μυθιστόρημα γραμμένο στη γαλλική γλώσσα (ο συγγραφέας δεν είναι απαραιτήτως Γάλλος). Μαζί με το Βραβείο Γκονκούρ, είναι ένα από τα παλαιότερα και υψηλότερου κύρους λογοτεχνικά βραβεία στη Γαλλία. Η γαλλική Ακαδημία απονέμει περισσότερα από 60 βραβεία συγγραφής και λογοτεχνίας κάθε χρόνο, με το Grand Prix du roman να αποτελεί το ανώτατο για μυθιστοριογράφους. Η απονομή γίνεται τον μήνα Οκτώβριο. Το βραβείο συνοδεύεται σήμερα από χρηματικό ποσό δέκα χιλιάδων ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεγα Βραβειο Μυθιστορηματος Ακαδ
DBpedia
Η DBpedia είναι ένα project για την εξαγωγή, διασύνδεση και επαναχρησιμοποίηση δομημένης πληροφορίας διαμέσου του Web από την Wikipedia. Τα δεδομένα που αντλούνται μπορούν να είναι αντικείμενο επεξεργασία από λογισμικό και να διασυνδεθούν με οποιοδήποτε τρόπο, προσφέροντας δυνατότητες για διάφορες άλλες εφαρμογές.
Βουλευτικές εκλογές στην Γκάμπια (2017)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Γκάμπια στις 6 Απριλίου 2017. Ήταν οι πρώτες εκλογές για κοινοβούλιο από την ανάληψη της προεδρίας από τον Αντάμα Μπάροου. Κέρδισε σαρωτική νίκη το νεοσύστατο Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα, εξασφαλίζοντας τις 31 από τις συνολικά 53 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.
Εκλογικό σύστημα
Τα 53 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα.
Διεξαγωγή
Έπειτα από πρόσκληση της Ανεξάρτητης Εκλογικής Επιτροπής, η Ευρωπαϊκή Ένωση έστειλε στις 13 Μαρτίου μια αντιπροσωπεία από εκλογικούς παρατηρητές (EU EOM) στην Γκάμπια, προκειμένου να προετοιμαστούν οι βουλευτικές εκλογές. Η αποστολή ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 22 Μαρτίου 2017 με επικεφαλής τον ανώτατο παρατηρητή Μίροσλαβ Πότσε, έναν Τσέχο ευρωβουλευτή. Συνολικά, η αποστολή περιελάμβανε γύρω στους 50 παρατηρητές από κράτη-μέλη της ΕΕ, όπως και από τον Καναδά, την Ελβετία και τη Νορβηγία. Στις 3 Απριλίου η EU EOM παρέταξε 14 παρατηρητές για σύντομη παραμονή ανά την Γκάμπια.
Παραπομπές
2017 Γκαμπια
Τέταρτο Γκινέας
Το ένα Τέταρτο Γκινέας, αγγλ.: Quarter Guinea, ήταν ένα βρετανικό νόμισμα που κόπηκε μόνο τα έτη 1718 και 1762. Όπως υποδηλώνει το όνομα, εκτιμήθηκε στο 1/4 της γκινέας, που εκείνη την εποχή άξιζε 21 σελίνια (δηλ. 1 λίρα και 1 σελίνι, ή £1,05 τού δεκαδικού συστήματος).
Στις αρχές της βασιλείας τού Γεωργίου Α΄ (1714 - 1727) η τιμή τού αργύρου είχε αυξηθεί σημαντικά, με αποτέλεσμα να λιώσουν πολλά βρετανικά αργυρά νομίσματα και να κοπούν λίγα νέα αργυρά νομίσματα. Ο Ισαάκ Νεύτων, ως Κύριος του Νομισματοκοπείου, έγραψε ένα κείμενο με ημερομηνία 21 Σεπτεμβρίου 1717, στο οποίο κατηγόρησε την αύξηση της τιμής τού αργύρου στην υπερτίμηση της γκινέας στα 21 σελίνια και 6 πένες. Το σημείωμα του Νεύτωνα είχε ως αποτέλεσμα μία Διακήρυξη την 20η Δεκεμβρίου, που μείωνε την αξία της γκινέας σε 21 σελίνια. Το 1718 αποφασίστηκε να κοπεί ένα νέο χρυσό νόμισμα ίσο με ένα τέταρτο της Γκινέας για να κυκλοφορήσει ένα χρήσιμο νόμισμα αξίας περίπου ίσης με την αργυρή κορώνα των 5 σελινίων.
Το νέο νόμισμα έπρεπε να είναι ανάλογο σε μέγεθος με τις άλλες χρυσές ονομαστικές αξίες, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένα νόμισμα που ζύγιζε 2,1 γραμ. και είχε διάμετρο 16 χλστ. Δεν είχε γίνει αντιληπτό τότε ότι ένα νόμισμα αυτού τού μεγέθους ήταν πρακτικά μικρό στη χρήση και θα αποδεικνυόταν μη δημοφιλές. Κόπηκαν 37.380 νομίσματα, αλλά πολλά από αυτά τέθηκαν στην άκρη ως αναμνηστικά και πολλά από τα υπόλοιπα χάθηκαν. Το νόμισμα διακόπηκε μετά το 1718 και για τα επόμενα χρόνια υπήρξε αυξημένη παραγωγή μίας γκινέας και μισής γκινέας.
Παρά το μικροσκοπικό μέγεθός του, το νόμισμα πήρε τη μορφή μίας μειωμένης εκδοχής της γκινέας και της μισής γκινέας, συμπεριλαμβανομένων όλων των περίπλοκων σταυροειδών ασπίδων στην πίσω όψη και όλων των -από το Αννόβερο- τίτλων του βασιλιά. Το νόμισμα είναι ένα καλό παράδειγμα της εργασίας τού νομισματοκοπείου, αν και χρειάζεται ένας μεγεθυντικός φακός για να εκτιμηθεί σωστά. Η εμπρόσθια όψη δείχνει ένα πορτρέτο τού βασιλιά προς τα δεξιά και με την επιγραφή GEORGIVS D G M BR FR ET HIB REX F D, συντομογραφία των Georgius, Dei Gratia Magna Britannia, Francia et Hibernia Rex, Fidei Defensor, που στα λατινικά σημαίνει "Γεώργιος, Θεού Χάριτι βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας, Γαλλίας και Ιρλανδίας, Υπερασπιστής της Πίστεως». Η πίσω όψη δείχνει τέσσερις με στέμμα ασπίδες σε σταυροειδή διάταξη, που χωρίζονται με σκήπτρα, ένα κεντρικό αστέρι τού Τάγματος της Περικνημίδος και την επιγραφή BRVN ET L DVX S R I A TH ET PR EL 1718, δηλ. Brunswick et Luneburg Dux, Sacrum Romanum Imperatoria Arch-Tresorum Elector, που στα λατινικά σημαίνει "δούκας τού Μπράουνσβαϊγκ και Λύνεμπουργκ, Aρχι-Θησαυροφύλακας και Πρίγκιπας Εκλέκτωρ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας". Οι μήτρες για όλα τα τέταρτα γκινεών τού Γεωργίου Α΄ χαράχτηκαν από τον Τζον Κρόκερ, ο οποίος καταγόταν από τη Δρέσδη.
Όταν ο Γεώργιος Γ΄ ανέβηκε στον θρόνο το 1760, η τιμή τού αργύρου είχε ξανά αυξηθεί δραματικά. Παρά τη μη δημοτικότητα τού τετάρτου της γκινέας του 1718, θεωρήθηκε απαραίτητο να παραχθεί ξανά αυτό το νόμισμα, στο ίδιο μέγεθος και βάρος όπως πριν, για να καλύψει το κενό μεταξύ των αργυρών νομισμάτων χαμηλής ονομαστικής αξίας και των μεγαλύτερων χρυσών νομισμάτων. Δυστυχώς είχε την ίδια μοίρα με το προκάτοχό του και κατασκευάστηκε μόλις το 1762. Η εμπρόσθια όψη δείχνει ένα πορτρέτο τού βασιλιά προς τα δεξιά με την επιγραφή GEORGIVS III DEI GRATIA, ενώ η πίσω όψη δείχνει μία μεγάλη με στέμμα ασπίδα, που φέρει τους θυρεούς της Αγγλίας-Σκωτίας, της Γαλλίας, της Ιρλανδίας και του Αννοβέρου και την επιγραφή M B F ET H REX F D B ET L D S R I A T ET E 1762, που είναι συντομογραφία των Magna Britannia, Francia, et Hibernia Rex, Fidei Defensor, Brunswick et Luneburg Dux, Sacrum Romanum Imperatoria Arch-Tresorum et Elector - δηλ. στα λατινικά σημαίνει «Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ιρλανδίας· Υπερασπιστής της Πίστεως, δούκας τού Μπράουνσβαϊγκ και τού Λύνεμπουργκ, Αρχι-Θησαυροφύλακας και Εκλέκτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας». ---
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου
Λειτουργία (Αρχαία Ελλάδα)
Οι λειτουργίες ήταν πηγή εσόδων για την αρχαία Αθήνα, μία μορφή έμμεσης φορολογίας. Οι πλουσιότεροι άντρες της Αθήνας ήταν πρόθυμοι να εκτελέσουν όσο το δυνατόν καλύτερα διάφορες υπηρεσίες, που όριζε η πόλη τους, με ανταμοιβή, σε πρώτη φάση, τη λαμπρότητα και τη φιλοτιμία.
Η επιλογή των λειτουργών δεν ήταν πάντα σωστή. Ένας Αθηναίος μπορούσε να αποδειχτεί ότι δεν ήταν τόσο εύπορος, όσο είχε θεωρηθεί, όταν του ανατέθηκε η λειτουργία. Η απαλλαγή του από αυτήν την υποχρέωση γινόταν είτε με την απόφαση δικαστηρίου ενόρκων είτε μέσα από τη διαδικασία της αντίδοσης. Όταν ένας πολίτης, στον οποίο είχε ανατεθεί μια λειτουργία, θεωρούσε ότι κάποιος άλλος βρισκόταν σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από τον ίδιο, μπορούσε να ζητήσει την απαλλαγή του από αυτήν την υποχρέωση. Για την ακρίβεια, είχε το δικαίωμα να προκαλέσει το συμπολίτη του είτε να αναλάβει εκείνος τη λειτουργία είτε με την αντίδοση να ανταλλάξουν τις περιουσίες τους. Εάν, ωστόσο, ο δεύτερος πολίτης δεν ανταποκρινόταν θετικά στην παραπάνω πρόκληση, η υπόθεση εκδικαζόταν.
Χορηγία
Ο χορηγός θεωρούνταν ο υπεύθυνος για τη σύσταση, εκπαίδευση, πληρωμή και ένδυση των 15 μελών του χορού σε μία τραγωδία, των 24 σε μία κωμωδία, των 50 σε ένα διθυραμβικό χορό ή τέλος μίας ομάδας χορευτών του πυρρίχιου. Κάθε φορά μάλιστα συναγωνιζόταν με τους άλλους χορηγούς για την κατάληψη της πρώτης θέσης στους σχετικούς αγώνες.
Εστίασις
Ο εστίαρχος επιφορτιζόταν με την παροχή γευμάτων στα μέλη της φυλής του κατά τη διάρκεια των Μεγάλων Παναθηναίων και των Μεγάλων Διονυσίων.
Αρχιθεωρία
Ο αρχιθέωρος αναλάμβανε την αρχηγία σε περίπτωση αποστολής πρεσβείας σε μαντεία και στις πανελλήνιες γιορτές στην Ολυμπία, τους Δελφούς, τη Νεμέα, τον Ισθμό και τη Δήλο.
Ιπποτροφία
Ο ιπποτρόφος αναλάμβανε τη διάθεση και την εκτροφή ίππων είτε για το στρατό είτε για μεγάλες γιορτές και αγώνες.
Κατηγορία:Αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Νομοθεσία Κατηγορία:Φορολογία στην Ελλάδα
Πίπα (ποδοσφαιριστής)
Ο Γκονθάλο Άβιλα Γκορδόν (ισπανικά: Gonzalo Ávila Gordón) (γενν. 26 Ιανουαρίου 1998), γνωστός ως Πίπα (Pipa), είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για τη Λουντογκόρετς.
Εσπανιόλ
Ο Πίπα ολοκλήρωσε τη νεανική σταδιοδρομία του στην ΡΚΝ Εσπανιόλ, αφού προηγουμένως ήταν μέλος των ακαδημιών των ΚΦ Νταμ και ΦΣ Εσπαραγκέρα. Έκανε το ντεμπούτο του με την ΡΚΝ Εσπανιόλ Β στις 20 Φεβρουαρίου 2016, στην εκτός έδρας ήττα της με 0–1 εναντίον της Βαλένθια ΚΦ Μεστάγια για τη Σεγούντα Ντιβισιόν Β.
Ο Πίπα ήταν βασικός παίκτης για τη Β ομάδα κατά τη διάρκεια της σεζόν 2016–17, η οποία ολοκληρώθηκε με υποβιβασμό. Στις 22 Μαΐου 2017 ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2022, και σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στις 27 Αυγούστου, σημειώνοντας το τελευταίο γκολ σε μια εντός έδρας νίκη με 3–0 εναντίον της ΦΚ Ασκό για την Τερθέρα Ντιβισιόν.
Στις 28 Μαΐου 2018, ο Πίπα προήχθη στην πρώτη ομάδα της Πριμέρα Ντιβισιόν ενόψει της σεζόν 2018–19. Στις 2 Ιανουαρίου, αφού απέτυχε να εμφανιστεί σε κάποιον αγώνα για τους Pericos, δόθηκε με δανεισμό στην ΚΓ Ταρραγόνα της Σεγούντα Ντιβισιόν, μέχρι τον Ιούνιο.
Ο Πίπα έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 6 Ιανουαρίου 2019, σε μια εντός έδρας νίκη με 1–0 εναντίον της Κόρδοβα ΚΦ. Ήταν βασικός παίκτης για τον σύλλογο κατά τη διάρκεια της εξάμηνης περιόδου του, όπου ολοκληρώθηκε με τον υποβιβασμό της ομάδας.
Χάντερσφιλντ Τάουν
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2020, ο Πίπα υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με την Χάντερσφιλντ Τάουν της Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ, έναντι άγνωστης αμοιβής. Σκόραρε το πρώτο του γκολ για τη Χάντερσφιλντ σε μια νίκη με 3–0 επί της Μίλγουολ ΦΚ στις 31 Οκτωβρίου.
Ολυμπιακός
Στις 23 Ιουνίου 2022, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του Πίπα με τριετές συμβόλαιο.
Εθνική ομάδα
Ο Πίπα έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές Ισπανίας Κ19 και Κ21.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Καταλανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΓ Ταρραγόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάντερσφιλντ Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λουντογκόρετς Ραζγκράντ
Ιβέτ Μπίρο
Η Ιβέτ Μπίρο (3 Απριλίου 1930, Βουδαπέστη)  είναι μια Ουγγροαμερικανίδα δοκιμιογράφος, σεναριογράφος και Ομότιμη Καθηγήτρια στο Graduate Film School του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU).
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, της «προσφέρθηκε» από τις αρχές της Ουγγρικής Λαϊκής Δημοκρατίας η ευκαιρία να μεταναστεύσει. Αφού δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι, η Μπίρο μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για να διδάξει στα Πανεπιστήμια του Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Μπέρκλεϊ και του Στάνφορντ της Καλιφόρνια. Το 1982 προσλήφθηκε ως καθηγήτρια και στη συνέχεια έγινε τακτική καθηγήτρια στη σχολή του Tisch School of the Arts, και συγκεκριμένα στο Τμήμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, όπου εργάστηκε μέχρι τη συνταξιοδότησή της το 2007.