cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αίας Ευόσμου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Υψηλές πτήσεις στη Γ' Εθνική (2003-2008)
Την αγωνιστική περίοδο 2003-04 ο Αίας τοποθετήθηκε στο 2ο Όμιλο Βορρά. Στο πλαίσιο αυτό συγκέντρωσε 16 νίκες και 10 ήττες, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 4η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Την επόμενη χρονιά, 2004-05, μετακόμισε στον 1ο Όμιλο Βορρά, με τελικό απολογισμό και πάλι 16 νίκες και 10 ήττες. Αυτή τη φορά τερμάτισε μία θέση χαμηλότερα, χωρίς να παρατηρηθεί ισοβαθμία με άλλη ομάδα. Την αγωνιστική περίοδο 2005-06 επέστρεψε στο 2ο Όμιλο Βορρά, διεκδικώντας με αξιώσεις την άνοδο. Ισοβάθμισε με την Αναγέννηση Φλόγας κάτω από τους Πρωταθλητές Ικάρους Σερρών, έχοντας συλλέξει 21 νίκες και 5 ήττες. Όντας ο άτυχος της ισοβαθμίας, ο Αίας τερμάτισε στην 3η θέση. Την επόμενη περίοδο, 2006-07, ο τελικός βαθμολογικός πίνακας του 2ου Ομίλου Βορρά φιλοξενούσε στις θέσεις 4 έως 6 τρεις ομάδες που ισοβάθμισαν με 17 νίκες και 9 ήττες: τον Αίαντα, το Μεγάλο Αλέξανδρο Θεσσαλονίκης και τα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδης. Ο πρώτος βρέθηκε να υπερέχει των άλλων δύο κι έτσι έκλεισε τη χρονιά οριστικά στην 4η θέση. Τέλος, την αγωνιστική περίοδο 2007-08, ο Αίας κατέκτησε το δεύτερο Πρωτάθλημα Γ' Εθνικής της ιστορίας του, λαμβάνοντας το δικαίωμα επιστροφής στη Β' Εθνική. Για να το πετύχει νίκησε σε 22 αγώνες από τους 26 συνολικά που έδωσε (στα πλαίσια του 1ου Ομίλου Βορρά), έναν περισσότερο από το δεύτερο Αρχέλαο Κατερίνης.
Επταετής θητεία στη Β' Εθνική (2008-2015)
Το φθινόπωρο του 2008 ο σύλλογος του Ευόσμου επέστρεψε στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, έξι χρόνια μετά τον τελευταίο του αγώνα το 2002. Δεν κατάφερε να ξεπεράσει την 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης, όπου και ηττήθηκε εντός έδρας από τους Ικάρους Σερρών με σκορ 54-64. Το Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας για την αγωνιστική περίοδο 2008-09 είχε για τον Αίαντα την πρόκληση ότι διεξήχθη σε κοινό Όμιλο των 16 σωματείων. Στο μαραθώνιο αυτό των 30 αγωνιστικών κατάφερε να εξασφαλίσει με σχετική άνεση την παραμονή του, συλλέγοντας 15 νίκες και ισάριθμες ήττες. Τοποθετήθηκε στην 8η θέση της τελικής κατάταξης, μία υψηλότερα από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς με τον οποίο είχε ισοβαθμίσει. Κατά το ξεκίνημα της χρονιάς καθήκοντα προπονητή διατηρούσε ο Κώστας Δήμου, ωστόσο κατά τη λήξη της τη σκυτάλη είχαν πάρει οι Γιάννης Χατζούλης και Άλκης Μιχαηλίδης.
Η επόμενη αγωνιστική περίοδος, 2009-10, δεν παρουσίασε σημαντικές διαφορές, τόσο σε διοργανωτικό επίπεδο όσο και ως προς το αποτέλεσμά της. Ο Αίας συγκέντρωσε 14 νίκες και 16 ήττες, τερματίζοντας και πάλι στην 8η θέση. Ήταν ξανά ο προνομιούχος ισοβαθμίας, αυτή τη φορά με τα Εκπαιδευτήρια Δούκα. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατήρησε ο Χατζούλης μέχρι την παραίτησή του το Δεκέμβριο του 2009, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Μιχαηλίδης. Τη χρονιά αυτή η ομάδα του Ευόσμου αποδείχτηκε ανθεκτικότερη στο Κύπελλο, «επιβιώνοντας» μέχρι την 1η Αγωνιστική της Β' Φάσης. Αναλυτικότερα κέρδισε στην πρεμιέρα εντός έδρας τον Ο.Φ.Η. με σκορ 78-77, ενώ ακολούθως επικράτησε εντός έδρας και επί του Κ.Α.Ο. Δράμας με σκορ 85-78. Εν τέλει αποκλείστηκε κατόπιν ήττας στην έδρα του Λαυρίου με σκορ 72-59.
Οι υποχρεώσεις της επόμενης χρονιάς, 2010-11, ξεκίνησαν από το Κύπελλο όπου η κλήρωση έφερε τον Αίαντα αντιμέτωπο στην έδρα του με τον Πανελευσινιακό. Ο δεύτερος αποδείχθηκε ισχυρότερος και άφησε με σκορ 55-65 εκτός συνέχειας το σύλλογο του Ευόσμου. Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, στο οποίο συμμετείχαν πάντα 16 σωματεία σε κοινό Όμιλο, ο Αίας κατέλαβε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά την 8η θέση της τελικής κατάταξης. Ο απολογισμός του ήταν 16 νίκες και 14 ήττες, ενώ δεν παρατηρήθηκε ισοβαθμία με άλλη ομάδα. Την περίοδο αυτή προπονητής μέχρι το Φεβρουάριο ήταν ο Κώστας Δήμου, ενώ το Φεβρουάριο τον διαδέχθηκε ο Δημήτρης Κυριακού μέχρι το καλοκαίρι.
Η αγωνιστική περίοδος 2011-12 δεν ξεκίνησε ευοίωνα για τον Αίαντα, ο οποίος δήλωσε αδυναμία συμμετοχής στο Κύπελλο Έλλαδος. Σαν αποτέλεσμα ο αγώνας του με τη Νήαρ Ηστ Καισαριανής ματαιώθηκε και κατακυρώθηκε υπέρ του αντιπάλου. Απογοητευτική ήταν και η πορεία της ομάδας στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, στα πλαίσια του οποίου συγκέντρωσε 10 νίκες και 20 ήττες. Απέφυγε τον υποβιβασμό νικώντας στην παράταση στην τελευταία αγωνιστική την Αναγέννηση Φλόγας, την οποία και έσπρωξε στη Γ' Εθνική. Ο ίδιος ο Αίας τοποθετήθηκε στη 14η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Την προετοιμασία της ομάδας πραγματοποίησε ο προπονητής Κώστας Παπαϊωάννου, ο οποίος αναγκάστηκε να παραιτηθεί τον Οκτώβρη για προσωπικούς λόγους. Από τον Οκτώβριο μέχρι το Μάρτη την τεχνική ηγεσία είχε ο Στέλιος Γκούμας, ενώ ο Βασίλης Αγγελής ολοκλήρωσε τη χρονιά.
Το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας για την περίοδο 2012-13 χαρακτηρίστηκε από σημαντικές μεταβολές ως προς τον τρόπο διεξαγωγής του, αφού διεξήχθη σε δύο ομίλους αντί για έναν, έπειτα από χρόνια. Συμμετείχαν σε αυτό 26 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους, Βόρειο και Νότιο, που παράλληλα δεν διέθεταν πια ούτε το δικαίωμα ούτε την υποχρέωση συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδος. Στα πλαίσια του Ομίλου Βορρά, ο Αίας συγκέντρωσε 12 νίκες και 12 ήττες, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 6η θέση της βαθμολογίας (σε σύνολο 13 ομάδων). Αξιοσημείωτα έλαβε χώρα πενταπλή ισοβαθμία μεταξύ των ομάδων που τερμάτισαν στις θέσεις 5 έως 9, οι οποίες ήταν κατά σειρά κατάταξης το Μαρούσι, ο Αίας, οι Μαχητές Δόξας Πεύκων, ο Πιερικός Αρχέλαος και ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας. Καθήκοντα πρώτου προπονητή στην ομάδα του Αίαντα διατήρησε μέχρι το Δεκέμβριο ο Μπάμπης Δρακουλίδης και για το υπόλοιπο της χρονιάς ο Γιάννης Χατζούλης.
Το μοντέλο διοργάνωσης της Β' Εθνικής σε δύο Ομίλους της προηγούμενης χρονιάς κρίθηκε επιτυχημένο ώστε να επαναληφθεί. Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 ο αριθμός των ομάδων του Βορρά αυξήθηκε σε 14. Στο πλαίσιο αυτό ο Αίας έφτασε στη γραμμή του τερματισμού έχοντας στη συλλογή του 13 νίκες και 13 ήττες, με αποτέλεσμα να τοποθετηθεί στην 8η θέση της βαθμολογικής τελικής κατάταξης. Την ίδια επίδοση είχε και το Άργος Ορεστικό, το οποιό όμως βρέθηκε μία θέση χαμηλότερα βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων. Εκ νέου οι ομάδες της Κατηγορίας δεν συμμετείχαν στο Κύπελλο. Το καλοκαίρι ανακοινώθηκε η συνεργασία της ομάδας με τον προπονητή Δημήτρη Νικολαΐδη, ωστόσο λίγες εβδομάδες μετά τον αντικατέστησε ο Γιάννης Χατζούλης που επέστρεψε για τρίτη φορά.
Το επόμενο φθινόπωρο ο σύλλογος του Ευόσμου επέστρεψε για έβδομη και τελευταία συνεχόμενη χρονιά στα γήπεδα της Β' Εθνικής, έχοντας χάσει κάποια από την ανταγωνιστικότητά του. Στις 26 αγωνιστικές της περιόδου 2014-15 συγκέντρωσε 8 νίκες με αποτέλεσμα να τερματίσει εντός της ζώνης του υποβιβασμού. Ειδικότερα κατέλαβε την 12η θέση της τελικής κατάταξης, όντας παράλληλα ο χαμένος ισοβαθμίας με τη Χ.Α.Ν.Θ. Παραγωγικότερος σκόρερ της ομάδας αναδείχθηκε ο Αλέξης Μαυρίδης (384 πόντοι), ο οποίος κέρδισε επίσης μία θέση στην κορυφαία δεκάδα του συνόλου των ομάδων του Ομίλου.
Αστάθεια στις Κατηγορίες (2015-σήμερα)
Η παραμονή του Αίαντα στη Γ' Εθνική αποδείχθηκε σύντομη, εφόσον κατάφερε να πάρει άμεσα το εισιτήριο επιστροφής στη Β' Εθνική, παρόλο που δεν κατέκτησε την κορυφή του 1ου Ομίλου Βορρά όπου και αγωνίστηκε. Απέναντι σε 11 αντιπάλους συγκέντρωσε τη χρονιά 2015-16, 17 νίκες και 5 ήττες, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 3η θέση. Ο Μαυρίδης συγκέντρωσε και πάλι τους περισσότερους πόντους για λογαριασμό της ομάδας (432 πόντοι), ενώ ήταν και ο δεύτερος παραγωγικότερος σκόρερ στο σύνολο του Ομίλου (και όγδοος στο σύνολο της Κατηγορίας). Μετά τη λήξη της Κανονικής Περιόδου ο Αίας έλαβε μέρος σε αγώνα κατάταξης απέναντι στην ομάδα που κατέλαβε την αντίστοιχη θέση στον έτερο Όμιλο Βορρά, τη Χ.Α.Ν.Θ., προκειμένου να καθοριστεί σειρά προτεραιότητας για άνοδο σε περίπτωση που προέκυπταν κενές θέσεις. Στον αγώνα αυτό ο Αίας ηττήθηκε με σκορ 57-63. Τελικά η αποχώρηση του Άργους Ορεστικού επέτρεψε στο σύλλογο του Ευόσμου να ανέλθει στη Β' Εθνική. Στα τέλη Μαΐου του 2016 έλαβε τέλος η συνεργασία του Αίαντα με τον προπονητή Γιάννη Χατζούλη μετά από τρεισήμισι χρόνια κοινής πορείας.
Την επόμενη χρονιά, 2016-17, η ομάδα του Ευόσμου αγωνίστηκε μεν στη Β' Εθνική, ωστόσο δεν έδειξε αρκετά καλό αγωνιστικό πρόσωπο ώστε να εξασφαλίσει την παραμονή της. Σε ένα δύσκολο Όμιλο που συνέθεταν 16 σωματεία, πέτυχε μόλις 5 νίκες σε 30 αγωνιστικές με συνέπεια να καταλάβει την τελευταία θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατήρησαν μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου ο Κώστας Μπεχλιβάνης, μέχρι τα μέσα Μαρτίου ο Δημήτρης Τσούρμας και μέχρι το τέλος της χρονιάς ο Παπαδόπουλος.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2017-18, ο Α.Π.Σ. Αίας Ευόσμου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών, που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ειδικότερα τοποθετήθηκε στο 2ο Όμιλο Βορρά, τον οποίο συγκρότησαν 14 στον αριθμό σύλλογοι. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 5η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, υπερισχύοντας σε ισοβαθμία με τη Μ.Ε.Ν. Τούμπας. Στο αποτέλεσμα αυτό οδήγησε η συλλογή του από 16 νίκες και 10 ήττες, ενώ παράλληλα εξασφάλισε και την παραμονή του στην Κατηγορία. Παραγωγικότερος σκόρερ του Αίαντα, καθώς και τέταρτος μεταξύ των ομάδων του Ομίλου, αναδείχθηκε ο Άρης Νικολούδης (429 πόντοι).
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Ευόσμου, χωρητικότητας 3.000 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Βασίλης Τέντσος. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Μάιο του 2017 ο Φοίβος Γυμνόπουλος, που ανανέωσε το συμβόλαιό του και για την επόμενη περίοδο.
Κελεντερόμπα
Η Κελεντερόμπα είναι χωριό στην επαρχία Κουσάρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κουσάρ
Κοινή μαγκούστα νάνος
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η κοινή μαγκούστα νάνος είναι μία τυπική μαγκούστα: έχει μεγάλο μυτερό κεφάλι, μικρά αυτιά, μακριά ουρά, κοντά άκρα και μακριά νύχια. Το είδος διακρίνεται από άλλες μαγκούστες από το μέγεθός του. Είναι πολύ μικρότερο από ό, τι τα περισσότερα άλλα είδη (18 με 28 εκατοστόμετρα, 210 με 350 γραμμάρια)· πραγματικά, αυτό είναι το μικρότερο σαρκοφάγο της Αφρικής. Η μαλακή γούνα έχει μεγάλη ποικιλία στο χρώμα, που κυμαίνεται από κιτρινωπό κόκκινο σε πολύ βαθύ καστανό.
Κατανομή και ενδιαίτημα
Η κοινή μαγκούστα νάνος απαντά κυρίως σε ξηρές ποώδεις διαπλάσεις, ανοικτά δάση, και θαμνοτόπους, μέχρι 2.000 μέτρα υψόμετρο. Συχνάζει ιδιαίτερα σε περιοχές με πολλά αναχώματα τερμιτών, το αγαπημένο της μέρος για ύπνο. Το είδος αποφεύγει τα πυκνά δάση και τις ερήμους. Το είδος απλώνεται από την Ανατολική στη νότια Κεντρική Αφρική, από την Ερυθραία και την Αιθιοπία στο Τράνσβααλ στη Νότια Αφρική.
Συμπεριφορά
Η κοινή μαγκούστα νάνος είναι ημερήσιο ζώο. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα κοινωνικό είδος που ζει σε εκτεταμένες οικογενειακές ομάδες των δύο ως τριάντα ζώων. Υπάρχει αυστηρή ιεραρχία μεταξύ των ζώων του ίδιου φύλου μέσα σε μια ομάδα, με επικεφαλής το κυρίαρχο ζεύγος (κατά κανόνα τα γηραιότερα μέλη της ομάδας).<!--Aλl group members cooperate in helping to rear the pups and in guarding the group from predators.
Young mongooses attain sexual maturity by one year of age but delay dispersal, with males usually emigrating (in the company of their brothers) at 2-3 years old. Dispersing males may join other established groups, either as subordinates or by ousting the resident males, or they may found new groups with unrelated dispersing females. In contrast, females normally remain in their home group for life, queuing for the dominant position. They will, however, emigrate to found a new group if they lose their place in the hierarchy to a younger sister. Dwarf mongooses are territorial, and each group uses an area of approximately 30-60 hectares (depending on the type of habitat). They sleep at night in disused termite mounds, although they occasionally use piles of stones, hollow trees, etc. The mongooses mark their territory with anal gland and cheek gland secretions and latrines. Territories often overlap slightly, which can lead to confrontations between different groups, with the larger group tending to win.
Dwarf mongooses tend to breed during the wet season, between October and April, raising up to three litters. Usually only the group's dominant female becomes pregnant, and she is responsible for 80% of the pups reared by the group. If conditions are good, subordinate females may also become pregnant, but their pups rarely survive. After the gestation period of 53 days, 4-6 young are born. They remain below ground within a termite mound for the first 2-3 weeks. Normally one or more members of the group stay behind to babysit while the group goes foraging. Subordinate females often produce milk to feed the dominant female's pups. At 4 weeks of age the pups begin accompanying the group. All group members help to provide them with prey items until they are around 10 weeks old.
A mutualistic relationship has evolved between dwarf mongooses and hornbills, in which hornbills seek out the mongooses in order for the two species to forage together, and to warn each other of nearby raptors and other predators.
Διατροφή
The diet of the common dwarf mongoose consists of insects (mainly beetle larvae, termites, grasshoppers and crickets), spiders, scorpions, small lizards, snakes, small birds, and rodents, and is supplemented very occasionally with berries. -->
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερπηστίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Αμερικάνικο ειδύλλιο
Το  Αμερικάνικο ειδύλλιο  (American pastoral) είναι ένα μυθιστόρημα του Αμερικάνου συγγραφέα Philip Roth το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1997 στην Ηνωμένες Πολιτείες. Μεταφράστηκε στα Ελληνικά τον Μάιο του 1997 από τις εκδόσεις 'πόλις' σε μετάφραση τις Τρισεύγενης Παπαϊωάννου. Σύμφωνα με την γνώμη αξιόλογων κριτικών συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των Μεγάλων αμερικανικών μυθιστορημάτων όλων των εποχών (Μόμπι Ντικ,Τα σταφύλια της οργής,Τριλογία της Νέας Υόρκης κ.ά.)
Περίληψη
Ο Philip Roth περιγράφει την κοινωνία της Αμερικής στη δεκαετία του ’60, οι οποία κλονίζεται εξαιτίας του πολέμου του Βιετνάμ και υφίσταται ραγδαίες πολιτικοκοινωνικές μεταβολές .O συγγραφέας αφηγείται  μέσα από την  ζωή και το τραγικό πορτραίτο του ήρωά του Εβραίου Σίμουρ Λιβόβ, του «Σουηδού», όπως αποκαλείται, την άνοδο και την πτώση του Αμερικάνικου ονείρου και του Αμερικανού Ήρωα. Ο Σίμουρ Λιβόρ ζει ευτυχισμένος στην μεταπολεμική Αμερική μαζί με την σύζυγο του και την κόρη του .Η ευτυχία αυτή όμως είναι εφήμερη καθώς 16χρονη κόρη του μετατρέπεται σε τρομοκράτισσα επαναστάτρια  με στόχο να  διαλύσει το ειδύλλιο του πατέρα της. Η επιτυχημένη ζωής του συντρίβεται από την ιστορία που ακολουθεί. Η πιο έντονη και ρεαλιστική απεικόνιση μιας χώρας που παραφρονεί και συμπαρασύρει κάθε ζωή που βρίσκεται μπροστά της, καθώς ο καθένας ψάχνει μέσα στην κατασκευή και τα γεγονότα της ιστορίας να βρει τα δικά του τραύματα και τη δική του ενοχή.
Βραβεία
Βραβείο Πούλιτζερ-μυθοπλασία (Pulitzer Prize - Fiction) 1998
Βραβείο καλύτερου ξένου βιβλίου (Prix du Meilleur Livre Étranger) 2000
Ταινία
"american pastoral". Αμερικάνικη παραγωγή του 2016,διάρκεια 108'. Σκηνοθεσία του σκηνοθεσία Γιούαν ΜακΓκρέγκορ με τους: Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Τζένιφερ Κόνελι, Ντακότα Φάνινγκ
Σεζόν 1992-1993 της Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Η σεζόν 1992-1993 της Ολιμπίκ Μαρσέιγ ήταν η 45η σεζόν της ομάδας της Μασσαλίας στο γαλλικό πρωτάθλημα της Ντιβιζιόν 1. Η σεζόν αυτή ήταν εξέχουσας σημασίας για τον σύλλογο, καθώς, για πρώτη φορά στην ιστορία του, κατέκτησε το, τότε, Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, ενώ βρέθηκε σε εξαιρετικά δεινή θέση, λόγω της υπόθεσης Βαλανσιέν-Μαρσέιγ.
Πρωτάθλημα Γαλλίας Ντιβιζιόν 1
Η ομάδα της Μασσαλίας τερμάτισε στην 1η θέση του πρωταθλήματος με συνολική βαθμολογική συγκομιδή της τάξεως των 54 βαθμών. Ο σύλλογος μέτρησε, συνολικά, 22 νίκες, 10 ισοπαλίες και 6 ήττες στη διάρκεια αυτής της σεζόν. 71 τέρματα επιτεύχθηκαν, ενώ δέχτηκε 36, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα μια διαφορά τερμάτων της τάξεως των 35. Με 23 τέρματα στο ενεργητικό του, ο Άλεν Μπόκσιτς ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της Μαρσέιγ και του πρωταθλήματος εκείνη τη σεζόν.
Τελικός
Ο τελικός της διοργάνωσης διεξήχθη στη Γερμανία στο Ολίμπιασταντιον του Μονάχου στις 26 Μαΐου 1993. Η Ολιμπίκ Μαρσέιγ αγωνιζόταν για δεύτερη φορά στην ιστορία της στον τελικό της διοργάνωσης, μετά από την ήττα της σε αυτόν του 1991 στη διαδικασία των πέναλτι, απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου στο Μπάρι της Ιταλίας. Όσο για τη Μίλαν, επρόκειτο για τον έκτο τελικό της ιστορίας της στη διοργάνωση, με την τελευταία, επιτυχημένη, παρουσία της να ανάγεται στο 1990.
Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ
Ο Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ (Johannes Gustav Eduard Robert Koldewey, 10 Σεπτεμβρίου 1855 - 4 Φεβρουαρίου 1925) ήταν σημαντικός Γερμανός αρχαιολόγος που διενήργησε ανασκαφές στην Δυτική Ασία. Μαζί με τον Βίλελμ Ντέρπφελντ συγκαταλέγεται στους ιδρυτές της σύγχρονης έρευνας ιστορικών κτιρίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Χερσόνησος Άβαλον
thumb|275px|Δορυφορική άποψη της Χερσονήσου Άβαλον τον χειμώνα Η Χερσόνησος Άβαλον ή Αβαλόν (αγγλ. Avalon Peninsula, γαλλ. Péninsule d'Avalon) είναι μεγάλη χερσόνησος, που καταλαμβάνει το νοτιοανατολικό μέρος της νήσου της Νέας Γης στον Καναδά. Η έκταση της Άβαλον είναι 9.220 τετραγ. χιλιόμετρα, δηλαδή μεγαλύτερη από ολόκληρη την Κρήτη. Επιπλέον, σε αυτή κατοικούν 262.411 άνθρωποι (απογραφή του 2011), δηλαδή το 51% του συνολικού πληθυσμού της Νέας Γης, καθώς η Άβαλον είναι η πλέον πυκνοκατοικημένη περιοχή της και σε αυτή βρίσκεται η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη όλης της Επαρχίας Νέας Γης και Λαμπραντόρ, ο Άγιος Ιωάννης Νέας Γης.
Γεωγραφία και γεωλογία
thumb|Απόκρημνη ακτή της χερσονήσου Άβαλον Η Άβαλον συνδέεται με τον κύριο κορμό της Νέας Γης με στενό ισθμό, τον Ισθμό της Άβαλον, πλάτους μόλις 5 χιλιομέτρων, ενώ η χερσόνησος έχει μήκος 177 χιλιόμετρα και πλάτος 96. Η Άβαλον προεξέχει στις πλούσιες αλιευτικές ζώνες του βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού κοντά στο Γκραντ Μπανκς. Οι 4 μεγάλοι κόλποι της (Τρίνιτυ, Κονσέπσιον, Σαιν Μαίρυς και Πλακεντίας) αποτελούν παλαιόθεν το κέντρο της αλιευτικής δραστηριότητας της Νέας Γης.
Η ίδια η Χερσόνησος Άβαλον έχει επιμέρους χερσονήσους, που σχηματίζονται από τους κόλπους Σαιν Μαίρυς και Κονσέπσιον. Ο Άγιος Ιωάννης Νέας Γης βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Άβαλον.
Η χερσόνησος είναι αξιοσημείωτη για τα προκάμβρια απολιθώματά της, με πολλά ιζηματογενή στρώματα πλούσια σε καλοδιατηρημένα απολιθωμένα δείγματα των πολυποίκιλων οργανισμών της εδιακρανικής περιόδου. Στο Ακρωτήριο Μιστέικεν (Mistaken Point), που είναι και το νοτιότερο άκρο της Χερσονήσου Άβαλον, βρέθηκε για πρώτη φορά απολίθωμα αυτής της περιόδου, το γένος ασπιδέλα, με το μοναδικό είδος Aspidella terranovica (το «terranovica» σημαίνει «της Νέας Γης»). Ολόκληρη η χερσόνησος δίνει το όνομά της στην προϊστορική μικροήπειρο Αβαλονία, της οποίας αποτελούσε τμήμα.
Παραπομπές
Αβαλον Χερσονησος Αβαλον
Ελληνικά Ναυπηγεία
Τα Ελληνικά Ναυπηγεία Α.Ε. του Σκαραμαγκά, είναι οι μεγαλύτερες και παλαιότερες σύγχρονες ναυπηγικές εγκαταστάσεις στην Ελλάδα και σε όλη την ανατολική Μεσόγειο. Παλαιότερα, ήταν δημόσια ιδιοκτησία, ενώ σήμερα ελέγχονται από τα κρατικά ναυπηγεία του Αμπού Ντάμπι, που κατέχουν το 75,1% του μετοχικού κεφαλαίου, και τη γερμανική ThyssenKrupp η οποία κατέχει το 24,9%. Βρίσκονται στην περιοχή Σκαραμαγκά, στα δυτικά του νομού Αττικής, στον όρμο Σκαραμαγκά. Τον Απρίλιο 2023 αγοράστηκαν από τον εφοπλιστή Γιώργο Προκοπίου.
Ιστορία
Τα ναυπηγεία ιδρύθηκαν το 1937/1939. Αλλά το 1958 μεταβιβάστηκαν στον εφοπλιστή Σταύρο Νιάρχο, για την κατασκευή και συντήρηση των πλοίων, αλλά και τις μετασκευές των μεταχειρισμένων σκαφών που αγόραζε η ναυτιλιακή. Ως θέση επελέγη ένα παλαιότερο ναυπηγείο του τότε Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού, που μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε αχρηστευθεί λόγω των εκτεταμένων ζημιών. Παρέμειναν κατ' αποκλειστικότητα σε αυτές τις εργασίες μέχρι το 1965, όταν η συνεργασία με το Πολεμικό Ναυτικό έχει ως αποτέλεσμα την κατασκευή της κλάσης παράκτιων περιπολικών "Παναγόπουλος"
Σε αυτήν την φάση, τα ναυπηγεία γνωρίζουν ιδιαίτερη ανάπτυξη και αρχίζουν την ναυπήγηση νέων κατασκευών πολιτικών και στρατιωτικών σκαφών. Αυτή η περίοδος ακμής διατηρήθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1970. Το 1985, τα ναυπηγεία εθνικοποιούνται. Με την κρίση στην ελληνική βαριά βιομηχανία να συνεχίζεται, τα ναυπηγεία προσπαθούν να επιβιώσουν συνεργαζόμενα με τα γερμανικά Blohm & Voss για την παραγωγή εν Ελλάδι των νέων φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού ΜΕΚΟ 200ΗΝ - κλάση "Ύδρα". Τρία από τα τέσσερα πλοία που παραγγέλθηκαν κατασκευάστηκαν εκεί, και παραδόθηκαν τα έτη 1992-1994. Η συνεργασία συνεχίστηκε με την κατασκευή των νέων υποβρυχίων τύπου 214 και την αναβάθμιση των παλαιότερων 209 (πρόγραμμα Neptune).
Ακόμα και έτσι όμως, η εταιρία ιδιωτικοποιήθηκε κατά 50%, με μορφή συνεταιρισμού. Το υπόλοιπο 50% περνάει στην αγγλική Brown & Root, από την οποία αγοράζονται από την γερμανική HDW και όταν η τελευταία γίνει ιδιοκτησία του ομίλου χάλυβα Thyssen (2 Ιανουαρίου 2005) τα ναυπηγεία θα ακολουθήσουν. Η δύσκολη κατάσταση στην ευρωπαϊκή ναυπηγική όμως είχε εγείρει από το 2006 φήμες για πώληση των ναυπηγείων σε ασιατικό όμιλο βαριάς βιομηχανίας. Στις 13 Οκτωβρίου 2009 ανακοινώθηκε απόφαση αποχώρησης της ThyssenKrupp από τα Ναυπηγεία.
Πλην όμως τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά παρά το γεγονός ότι αποτελούσαν ιδιωτική εταιρία εξακολουθούσαν να λαμβάνουν παράνομα κρατικές επιδοτήσεις δημιουργώντας αθέμιτο ανταγωνισμό. Έγινε καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ιούνιο του 2008 επιβάλλεται πρόστιμο που σήμερα ανέρχεται στα 539 εκατομμύρια Ευρώ το οποίο κρίνεται ανέφικτο να πληρωθεί. Η Ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να αποφύγει το κλείσιμο πρότεινε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το Ναυπηγείο του Σκαραμαγκά να πουλήσει ή να αχρηστεύσει τον εξοπλισμό που χρησιμοποιεί για εργασίες σε εμπορικά πλοία Ελλήνων και Διεθνών Πελατών και για 15 χρόνια να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για πολεμικά πλοία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Στα τέλη του 2009, η ιδιοκτήτρια εταιρεία ανακοίνωσε την πρόθεσή της να πουλήσει τα ναυπηγεία, εξαιτίας της μειωμένης κερδοφορίας τους. Πέντε εταιρείες, μεταξύ των οποίων και μια ελληνική, εκδήλωσαν ενδιαφέρον, με τα ναυπηγεία τελικά να καταλήγουν στην Abu Dhabi Mar από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η συμφωνία για τη μεταβίβαση των Ναυπηγείων στην Abu Dhabi Mar υπογράφτηκε στις 18 Μαρτίου 2010 και ολοκληρώνεται το Σεπτέμβρη του ίδιου έτους με την αναγνώριση της οφειλής περί τα 1,3 δισ. ευρώ του ελληνικού Δημοσίου προς τα ναυπηγεία.
Εγκαταστάσεις
Μέχρι το 2010, ο ρόλος των ναυπηγείων ήταν πολλαπλός. Εκτός από πολλές νέες κατασκευές, από το 1986 έως το 2011 είχαν αναλάβει και την κατασκευή τρένων όπως και ανακατασκευές πολλών παλαιών κλιναμαξών για τον ΟΣΕ και τον ΗΣΑΠ (Μετρό). Επίσης, τα ναυπηγεία διαθέτουν τις εγκαταστάσεις και τον εξοπλισμό ακόμα και για την κατασκευή αεροσκαφών.
Εκτείνονται σε χώρο 832.000m², με 65.000m² από αυτά να είναι στεγασμένα. Διαθέτουν δύο μόνιμες δεξαμενές 500 και 250 χιλιάδων τόνων, καθώς και τρεις μικρότερες πλωτές δεξαμενές (72 χιλιάδες, 60 χιλιάδες και 36 χιλιάδες τόνοι). Όπως και κεκλιμένη ναυπηγική κλίνη για την καθέλκυση πλοίων ή τμημάτων αυτών.
Εργασίες
Από την αρχή της λειτουργίας τους, τα ναυπηγεία έχουν εκτελέσει εργασίες σε πάνω από 9.000 πλοία, μεταξύ των οποίων:
Τα Ελληνικά Ναυπηγεία είναι πιστοποιημένα με ISO 9001:2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Χαϊδαρίου Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες Κατηγορία:Ναυπηγεία Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Κασανιαμπέρ-Τουρνάς
Το Κασανιαμπέρ-Τουρνάς (γαλλικά: Cassagnabère-Tournas, οξιτανικά: Cassinhabèra e Tornàs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κασανιαμπερουά (γαλλικά: Cassagnaberois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Συνουσία
thumb|210px|right|Μελέτη συνουσίας (πιθανώς [[1492) από τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι.]] Συνουσία - και κατά συνεκδοχή- σεξ (sexus = φύλο στα λατινικά) ονομάζεται η ερωτική πράξη μεταξύ ανθρώπων  π.χ. ή άλλων μελών του ζωικού βασιλείου. Βιολογικός σκοπός της συνουσίας είναι η αναπαραγωγή για τη συνέχιση του είδους, αν και πρωταρχικά γίνεται μόνο για ευχαρίστηση.
Διάφορες περιοχές έχουν θέσει περιοριστικούς νόμους για ορισμένες σεξουαλικές πράξεις, όπως: αιμομιξία, σεξουαλική δραστηριότητα με ανηλίκους, πορνεία, βιασμός, ζωοφιλία, προγαμιαία και εξωγαμική συνουσία. Οι θρησκευτικές αντιλήψεις παίζουν ένα ρόλο στις προσωπικές αποφάσεις περί συνουσίας ή άλλης σεξουαλικής δραστηριότητας, όπως οι αποφάσεις σχετικά με την παρθενιά, ή θέματα περί νόμων και δημόσιας πολιτικής. Οι θρησκευτικές απόψεις για τη σεξουαλικότητα ποικίλουν σημαντικά μεταξύ των θρησκειών και δόγματα της ίδιας θρησκείας, αλλά υπάρχουν κοινά θέματα όπως η απαγόρευση της μοιχείας.
Η συνουσία στους ανθρώπους
Μετά από κατάλληλη προετοιμασία -προκαταρκτικό ερωτικό παιχνίδι- που οδηγεί σε ερεθισμό των σεξουαλικών οργάνων και στη στύση του πέους, η συνουσία γίνεται με την εισαγωγή του πέους στον κόλπο και στη συνέχεια με παλινδρομικές κινήσεις που έχουν ως αποτέλεσμα το συνεχιζόμενο ερεθισμό, τον οργασμό και, εν τέλει, την εκσπερμάτιση.
Παραδοσιακά, ως συνουσία αντιμετωπίζεται ο παραπάνω φυσιολογικός τρόπος ερωτικής πράξης ανάμεσα σε έναν άνδρα και μια γυναίκα. Παρόλα αυτά, στις μέρες μας ο όρος έχει διευρυνθεί και μπορεί να αναφέρεται σε διάφορες μορφές σεξουαλικής επαφής. Μερικές είναι:
Η συνουσία στο ζωικό βασίλειο
thumb|200px|left|Συνουσία ανάμεσα σε [[λιοντάρι|λιοντάρια.]]
Για τα περισσότερα ζώα η συνουσία έχει ως αποκλειστικό σκοπό την αναπαραγωγή, μέσω της ένωσης των αρσενικών και θηλυκών γαμετών. Παρόλα αυτά, είναι γνωστό ότι είδη όπως τα δελφίνια και οι χιμπαντζήδες συνουσιάζονται ακόμη και όταν το θηλυκό δε βρίσκεται σε αναπαραγωγική περίοδο (οίστρο), ή συνουσιάζονται μέλη του ίδιου φύλου. Αυτή η συμπεριφορά ερμηνεύεται είτε λόγω της απόλαυσης που προσφέρει η συνουσία ή λόγω της τόνωσης των κοινωνικών δεσμών που προκαλεί.
Η συνουσία είναι μια διαδικασία κοινή σε μεγάλο τμήμα του ζωικού βασιλείου, δεν είναι όμως ο μοναδικός τρόπος αναπαραγωγής ούτε και ο παλαιότερος. Υπάρχουν οργανισμοί που για να αναπαραχθούν χωρίζονται στη μέση (μονοκύτταροι οργανισμοί), ενώ άλλοι έχουν αναπτύξει διάφορες μεθόδους μεταφοράς του γενετικού τους υλικού χωρίς την άμεση επαφή των δύο φύλων (π.χ. με τη βοήθεια ανθέων στα φυτά). Το ζευγάρωμα διά του σεξ αναπτύχθηκε πριν από αρκετά εκατομμύρια χρόνια, προφανώς ως ασφαλέστερος τρόπος για τη διαιώνιση του είδους και μάλλον απολαυστικότερος.
Ανάμεσα στα ζωικά είδη συναντούμε και ερμαφρόδιτους οργανισμούς (π.χ. το σαλιγκάρι). Κάθε ερμαφρόδιτος οργανισμός διαθέτει τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά γεννητικά όργανα.
Ηθική της συνουσίας
Στις περισσότερες κοινωνίες η συνουσία θεωρείται μια πράξη ιδιωτική και συχνά απαιτείται η κοινωνική αναγνώριση της σχέσης του ζευγαριού. Επίσης πολλές φορές αντιμετωπίζεται ως θέμα-ταμπού. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα σημεία του σώματος που σχετίζονται στη συνείδησή μας με την ερωτική πράξη τείνουμε να τα καλύπτουμε με ρούχα.
Από την απαρχή της η ανθρώπινη κουλτούρα έχει αναπτύξει διάφορες κατηγορίες «επιτρεπτής» και «μη επιτρεπτής» συνουσίας, οι οποίες φυσικά διαφοροποιούνται από τόπο σε τόπο και μεταξύ διαφορετικών ιστορικών περιόδων. Τέτοιου είδους -νομικά ή κοινωνικά ορισμένες- μη επιτρεπτές διαφοροποιήσεις μπορεί να συμπεριλαμβάνουν τη συνουσία:
Η πραγματοποίηση συνουσίας με ένα άτομο χωρίς τη θέλησή του χαρακτηρίζεται ως "βιασμός" και θεωρείται σοβαρότατο αδίκημα στις περισσότερες κοινωνίες του πλανήτη.
Ελληνική νομοθεσία
Στο ελληνικό ποινικό δίκαιο, ως συνουσία νοείται η "συνένωση των γεννητικών μορίων". Ως σεξουαλική πράξη αποτελεί απαραίτητο στοιχείο ορισμένων εγκλημάτων (αιμομιξία, απατηλή επίτευξη συνουσίας), ενώ σε άλλα εγκλήματα αποτελεί ισοδύναμο των ασελγών πράξεων (π.χ. στο βιασμό).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Σεξουαλικότητα Κατηγορία:Διαπροσωπικές σχέσεις Κατηγορία:Γονιμότητα
Ναός Ιωνικού ρυθμού στους Επιζεφύριους Λοκρούς
Ο Ναός Ιωνικού ρυθμού στους Επιζεφύριους Λοκρούς που βρίσκεται στο σημερινό Λόκρι της Καλαβρίας είναι μοναδικός του είδους του αρχαιολογικός χώρος που χρονολογείται από τον 5ο αιώνα π.Χ.
Ιστορικό της ανακάλυψης
Ο ναός ερημώθηκε και εγκαταλείφθηκε. Τα υλικά του χρησιμοποιήθηκαν ως πρώτη ύλη για την παραγωγή ασβέστη, μέχρι που το 1879 ο Φρανσουά Λενορμάν σταμάτησε την λεηλασία. Το 1889 ο Όιγκεν Πέτερσεν αντιλήφθηκε την μοναδικότητα της αρχιτεκτονικής του ναού αυτού και πρότεινε να γίνουν αρχαιολογικές ανασκαφές, οι οποίες εγκρίθηκαν από την Ιταλική κυβέρνηση και διενεργήθηκαν υπό την διεύθυνση του Πάολο Όρσι και την γραμματεία του Πέτερσεν και με την συμβολή του Ντέρπφελντ από τον Νοέμβριο του 1889 ως τον Ιανουάριο του 1890.
Περιγραφή
Ο ναός βρίσκονταν στο βορειοανατολικό άκρο της αρχαίας πόλης των Επιζεφύριων Λοκρών. Ίσως να ήταν αφιερωμένος στην Περσεφόνη, ναός που αναφέρεται από τον Λίβιο, αν και ο Όρσι απορρίπτει αυτή την εκδοχή λόγω ενός κοντινού τείχους που βρίσκεται κτισμένος στην ίδια περιοχή.
Στα ερείπια του αρχαιολογικού χώρου βρίσκονται κτισμένοι δύο ναοί, από τους οποίους ο ένας είναι αρχαιότερος, ενώ επάνω από τα θεμέλιά του είναι κτισμένος ένας δεύτερος, νεότερος.
Ο αρχαιότερος ναός έχει έναν δίκλιτο σηκό, πιθανόν με κλειστό πρόναο προς ανατολάς και άδυτο προς δυσμάς. Αργότερα ανασκευάστηκε με κρηπίδωμα που σώζεται.
Ο νεότερος ναός είναι περίπτερος ιωνικού ρυθμού με επτά κίονες στην μπροστινή όψη και δεκαεπτά κίονες στις πλαϊνές όψεις. Διέθετε μακρύ σηκό, οπισθόδομο και πρόναο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί
Αουάν (πόλη)
Η Αουάν ή Αβάν (σουμερ. a-wa-anki) ήταν αρχαία πόλη-κράτος και περιοχή του Ελάμ, η οποία διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τους πρώιμους χρόνους της ιστορίας της Μεσοποταμίας, κατά το β΄ μισό της 3ης χιλιετίας π.Χ.. Αν και η θέση της δεν είναι γνωστή με ακρίβεια, βρισκόταν στο σημερινό δυτικό Ιράν και εμφανίζεται συχνά μαζί με τις πόλεις Σούσα και Ανσάν στην πρώιμη ιστορία της περιοχής, έχοντας πολλές συγκρουσιακές αλληλεπιδράσεις με τους Σουμερίους.
Περί τον 23ο αιώνα π.Χ., η Ακκαδική αυτοκρατορία σημείωσε πολλές στρατιωτικές νίκες κατά της Αουάν, υπό την ηγεσία του Σαργών και του Ρίμους. Από την άλλη, ο Νάραμ-Σουέν της Ακκαδίας υπέγραψε μια συμμαχία με τον Χίτα, τον ένατο βασιλιά της Αουάν.
Η Αουάν πάλαιψε για την ανεξαρτησία της από τους Ακκαδίους επί βασιλείας του Σαρ-Καλί-Σαρί. Αλλά λίγο αργότερα η Δυναστεία της Αουάν τελείωσε με τον θάνατο του τελευταίου βασιλιά της, του Κουτίκ-Ινσουσινάκ, που ακολουθήθηκε από την κυριαρχία στην περιοχή της Τρίτης Δυναστείας της Ουρ, περί το 2100-2000 π.Χ..
Μετά από αυτά τα γεγονότα, το όνομα «Αουάν» εξαφανίζεται για πάντα από την ιστορία.
Πηγές
Αουαν
Τσρες
Η Τσρες (κροατικά: Cres / Τσρες, ιταλικά: Cherso) είναι η Χέρσος των αρχαίων Ελλήνων. Είναι νησί της Αδριατικής στην Κροατία, έχει έκταση 405,7 τ.χλμ. και 3.184 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η κωμόπολη Τσρες με 2.959 κατοίκους. Θεωρούνταν μέχρι πρόσφατα το μεγαλύτερο κροατικό νησί, αφού έπειτα από νεότερες μετρήσεις βρέθηκε ότι έχει περίπου το ίδιο μέγεθος με το άλλο μεγάλο κροατικό νησί το Κρκ. Παρ’ όλα αυτά θεωρείται ακόμη και σήμερα το μεγαλύτερο νησί της Αδριατικής και το δέκατο ένατο μεγαλύτερο της Μεσογείου.
Παραπομπές
Κρες
Resurrected (άλμπουμ)
Το Resurrected είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Witchfinder General, το οποίο κυκλοφόρησε στις 30 Αυγούστου 2008 από την δισκογραφική εταιρία "Buried by Time and Dust Records".
Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος μετά το "Friends of Hell" του 1983 και επανέφερε στο προσκήνιο το συγκρότημα με την σύνθεση του να περιλαμβάνει τον κιθαρίστα Φιλ Κόουπ και τον μπασίστα Ρομπ Χοκς, όπως και νέα μέλη, τον τραγουδιστή Γκάρι Μάρτιν και το ντράμερ Ντέρμοτ Ρέντμοντ.
Λίστα Τραγουδιών
1. The Living Hell (Cope) - 7:50
2. The Gift of Life (Cope) - 5:47
3. Final Justice (Cope, Wood) - 4:20
4. Bryn-Y-Môr (Cope) - 2:18
5. Brutal Existence (Wood) - 5:15
7. A Night to Remember (Cope) - 4:28
8. The Funeral / Beyond The Grave (Cope) - 7:03
Τα μέλη των Witchfinder General
Το "Resurrected" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Witchfinder General Κατηγορία:Άλμπουμ του 2008
Κασάνι (Ωτ-Γκαρόν)
Το Κασάνι (γαλλικά: Cassagne, οξιτανικά: Cassanha) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κασανιάρ (γαλλικά: Cassagnards).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Ελικοπτεροφόρo κλάσης Tarawa
Η Κλάση Ταράουα είναι κατηγορία ελικοπτεροφόρων πλοίων αμφιβίων επιχειρήσεων και προσβολών (LHA) που χρησιμοποιούνται από το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό (USN). Πέντε πλοία κατασκευάστηκαν από τα ναυπηγεία Ingalls Shipbuilding μεταξύ του 1971 και 1980. Άλλα τέσσερα πλοία είχαν προγραμματιστεί να κατασκευαστούν, αλλά αργότερα ακυρώθηκαν. Από το 2011 μόνο ένα σκάφος είναι ενεργό και τα πλοία πρόκειται να αντικατασταθούν από την κλάση Αμέρικα από το 2013 και μετά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία των ΗΠΑ
Σεργκί
Κατηγορία:Νησιά της Τυνησίας
Μπουρμπουρέλια
Τα μπουρμπουρέλια είναι μίγμα διαφόρων δημητριακών όπως σιτάρι, καλαμπόκι, φασόλια, φακές, ρεβύθια, κουκιά και μπιζέλια τα οποία μαγειρεύονται παραδοσιακά στην Κεφαλονιά την ημέρα των Εισοδίων της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου). Το έθιμο αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι η γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου βρίσκεται ακριβώς στο μέσον της εποχής της σποράς και γι' αυτό η Παναγία των Εισοδίων λέγεται και Παναγία η Μεσοσπορίτισσα, ενώ αποτελεί συνέχιση της προσφοράς καρπών στην αρχαία ελληνίδα θεά Δήμητρα ώστε ο επόμενος χρόνος να φέρει καλή σοδειά.
Πηγές
Άννα-Μαρία Σίμσον, "Βότανα, Δέντρα και Παραδόσεις της Κεφαλονιάς", Εκδόσεις Εταιρίας Φίλων Αρχαίας Σοφίας (ΕΠΤΑ), 2η έκδοση 2003, σελ. 112.
Κατηγορία:Κεφαλονιά Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Επτανησιακή κουζίνα
Καστανιάκ
Το Καστανιάκ (γαλλικά: Castagnac, οξιτανικά: Castanhac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστανιακουά (γαλλικά: Castagnacois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Lifebuoy (σαπούνι)
Το Lifebuoy (Λάιφ-μπουόι = Σωσίβιο) είναι το εμπορικό σήμα του σαπουνιού στην αγορά από την Unilever. Το Lifebuoy αρχικά ήταν και για μεγάλο μέρος της ιστορίας του, ένα καρβολικό σαπούνι που περιείχε φαινόλη (καρβολικό οξύ). Τα σαπούνια που κατασκευάζονται σήμερα με την επωνυμία Lifebuoy δεν περιέχουν φαινόλη.
Ιστορία
To 1894 ο William Hesketh Lever παρουσίασε στο Ηνωμένο Βασίλειο το Lifebuoy, ώς το Βασιλικό Απολυμαντικό Σαπούνι (Royal Disinfectant Soap). Ο Lever ανακάλυψε το καρβολικό οξύ (carbolic acid) καθώς αναζητούσε την τέλεια συνταγή για το σαπούνι που θα μπορούσε να καταπολεμήσει τα μικρόβια και να είναι ακόμα προσιτό σε όλους. Συγκεκριμένα, ο αρχικός του στόχος ήταν να σταματήσει τη χολέρα στη Βικτωριανή Αγγλία. Σε αναγνώριση της συμβολής του στην υγιεινή και υγειονομική εκπαίδευση, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Lord Leverhulme.
Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, το εμπορικό σήμα ενθάρρυνε όσους δεν αγωνίζονταν στο μέτωπο, να στείλουν το σαπούνι Lifebuoy στους στρατιώτες, προκειμένου να τους βοηθήσουν να κρατηθούν υγιείς και σε θέση να υπηρετήσουν καλύτερα. Μέσω του ρόλου που διαδραμάτισε για τη διασφάλιση της υγείας των στρατιωτών, το Lifebuoy έγινε κάτι σαν εθνικός ήρωας.
Το Lifebuoy εισήχθη στην Αγγλία, από τη Lever Brothers το 1895, ως τη δεύτερη αρχαιότερη μάρκα σαπουνιού, μετά το σαπούνι Ivory (Άϊβορι = Ελεφαντόδοντο) από την Procter and Gamble. Αρχικά, ήταν ένα καρβολικό σαπούνι που περιείχε φαινόλη, αργότερα, εισήχθησαν διαφορετικές ποικιλίες χωρίς τη φαρμακευτική οσμή της καρβολικής, όπως κατά τα τέλη του 1950, του κοράλλι χρώματος Lifebuoy και το 1966, του Lifebuoy με την αναζωογονητική μέντα.
Περί τα τέλη της δεκαετίας του 1950, εισήχθησαν στην αγορά νέα αρωματικά σαπούνια, με στόχο τους καταναλωτές που αναζητούσαν προστασία από τις σωματικές οσμές. Προκειμένου να προσελκυστεί το γυναικείο κοινό, το οποίο αποθήθηκε από την καρβολική οσμή του Lifebuoy, το Lifebuoy εισήγαγε ένα νέο συστατικό, το Puralin και άλλαξε το χρώμα του σαπουνιού σε ένα ηπιότερο και πιο θηλυκό κοραλλί χρώμα.
Το 1966 εισήχθη το Lifebuoy Mint Refresher, για να βοηθηθεί τόσο ο εκσυγχρονισμός της μάρκας όσο και να εξερευνηθούν νέα αισθητήρια προϊόντα, όπως αυτό της δροσιστικής φρεσκάδας. Επίσης, το 1966 η ασκούμενη νοσηλεύτρια ο Hernandez, ανακάλυψε ότι η αλκοόλη η οποία υπάρχει σε μια γέλη, ήταν ένα γρήγορο καθαριστικό για τη θανάτωση των μικροβίων και των βακτηριδίων. Αρχικά, εφευρέθηκε για χρήση των νοσοκομείων, τώρα πλέον, είναι μια σωτηρία για τις μαμάδες όλου του κόσμου.
Αν και το Lifebuoy δεν παράγεται πλέον στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, αυτό εξακολουθεί να παράγεται μαζικά από την Unilever στην Κύπρο για τις αγορές του Ηνωμένου Βασιλείου, τις ΕΕ, των ΗΠΑ και της Βραζιλίας, στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο για την αγορά της Καραϊβικής, καθώς και στην Ινδία για την αγορά της Ασίας. Η Unilever στην Κύπρο και στο Τρινιδάδ και Τομπάγκο κατασκευάζει το Ερυθρό Σαπούνι Lifebuoy με καρβολικό άρωμα, αλλά χωρίς να περιέχει πλέον φαινόλη. Το σαπούνι Lifebuoy κατασκευάζεται στην Ινδία και για άλλες αγορές, συμπεριλαμβανομένης της Νότιας και Νοτιοανατολικής Ασίας, έχει εκσυγχρονισθεί για να χρησιμοποιεί το κόκκινο και άλλα χρώματα, μαζί με τα "σύγχρονα" αρώματα. Το σαπούνι Lifebuoy εισάγεται σήμερα στο Ηνωμένο Βασίλειο από τη Jupiter Imports, που ανήκει στον Richard Langham, πρώην τεχνικό εγγραφής στο Abbey Road Studios.
Αναφορές στον λαϊκό πολιτισμό
Όταν η επαγγελματική ομάδα του μπάσκετ οι Philadelphia Phillies, έπαιξαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, στο στάδιο της Φιλαδέλφειας Baker Bowl, μια διαφήμιση του Lifebuoy σε εξωτερικό τοίχο δήλωνε, "Οι Phillies χρησιμοποιούν το Lifebuoy". Ένα βράδυ, κάποιος βάνδαλος στα κρυφά, πρόσθεσε στη διαφήμιση: "Και ακόμα βρωμάνε". Παραλλαγές αυτού του αστείου, χρησιμοποιήθηκαν επίσης και από τους επικριτές των άλλων ομάδων που έχαναν.
Ο όρος "B.O.", συντομογραφία του "body odor = οσμή σώματος", συχνά πιστεύεται ότι είχε εφευρεθεί για μια διαφημιστική καμπάνια, από το Lifebuoy. Στην πραγματικότητα επινοήθηκε το 1919, από μια εταιρεία που έκανε αποσμητικά για γυναίκες και που ονομαζόταν Odo-Ro-No, αλλά το Lifebuoy έκανε τον όρο διάσημο. Η ραδιοφωνική διαφήμιση του Lifebuoy, διακωμωδήθηκε από αρκετά κινούμενα σχέδια των Looney Tunes, της Warner Brothers, χρησιμοποίησε δε, ένα ήχο τύπου σειρήνας ομίχλης, για να δημιουργήσει τον ήχο "B.O."
Είναι το σαπούνι μπάρα, που χρησιμοποιήθηκε στην ταινία του 1983 «Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» ("A Christmas Story"), με κύριο χαρακτήρα τον Ralphie και την οικογένειά του. Αφού οι γονείς του, του έπλυναν το στόμα με Lifebuoy, επειδή χρησιμοποίησε μια άσεμνη λέξη, ο Ralphie ονειρεύεται ότι είναι τυφλός και ότι ο πατέρας του, του φωνάζει: «Σου είχα πει να μην χρησιμοποιήσεις το Lifebuoy!»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάρκες σαπουνιών Κατηγορία:Προϊόντα εταιρειών
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – Άλμα εις μήκος ανδρών
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (Θερινή Ώρα Γερμανίας UTC+2)
Προκριματικά
Πρόκριση: 8.00 μ (Q) ή οι 12 καλύτεροι αθλητές (q)
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 8 Αυγούστου, ώρα 20:40. * Εθνικό ρεκόρ κάτω των 23
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 Κατηγορία:Άλμα εις μήκος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Καστανιέντ (Ωτ-Γκαρόν)
Το Καστανιέντ (γαλλικά: Castagnède, οξιτανικά: Castanheda) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστανιετουά (γαλλικά: Castagnétois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Καντιμκιουτσέ
Το Καντιμκιουτσέ (επίσης, Κεντιμεκιουτσέ, Κεντιμκιουτσέ, Καντιμκιουντζά και Κατμά-Κιουντζά) είναι ένα χωριό της επαρχίας Λερίκ του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Νουσομούργια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Ελίζαμπεθ Σου
Η Ελίζαμπεθ Σου (Elizabeth Judson Shue), (γενν. 6 Οκτωβρίου 1963) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, γνωστή για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της στις ταινίες Καράτε Κιντ (1984), Οι περιπέτειες μιας μπέιμπι σίτερ (1987), Κοκτέιλ (1988), Επιστροφή στο Μέλλον II (1989) , Αφήνοντας το Λας Βέγκας (1995) , Ο Άγιος (1997), Η Πόλη των Αγγέλων (1998), Αόρατο άγγιγμα (2000) και Piranha 3D (2010).
Έχει κερδίσει πολλές υποψηφιότητες και βραβεία μεταξύ άλλων για Όσκαρ, την Χρυσή Σφαίρα και τα BAFTA. Υποδύθηκε την Τζούλι Φίνλεϊ στην αστυνομική δραματική σειρά του CBS που ερευνά την εγκληματολογία CSI: Crime Scene Investigation από το 2012 έως το 2015. Πρόσφατα είχε υποστηρικτικούς ρόλους στην ταινία Η μάχη των φύλων (2017) και στην Επιθυμία θανάτου (2018). Είχε επίσης μια συχνή εμφάνιση στην πρώτη σεζόν της σειράς Amazon Σώμα Δίωξης Υπερηρώων (2019).
Πρώτα χρόνια
Η Σου γεννήθηκε στο Γουίλμινγκτον, του Ντελαγουέρ, είναι κόρη της Ανν Μπρούστερ (το γένος Γουέλς, 1938) και του Τζέιμς Γουίλιαμ Σου (1936-2013), ενός πρώην υπαλλήλου του Κογκρέσου, δικηγόρου και σύμβουλο ανάπτυξης ακινήτων, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Τροφίμων και Ποτών. Η μητέρα της ήταν αντιπρόεδρος του τμήματος ιδιωτικής τραπεζικής της Chemical Banking Corporation. Η Σου μεγάλωσε στο Σάουθ Όραντζ του Νιου Τζέρσεϊ. Οι γονείς της χώρισαν όταν ήταν η ίδια εννιά ετών. Η μητέρα της είναι απόγονος του ηγέτη του Πίλγκριμ Γουίλιαμ Μπρούστερ, ενώ η οικογένεια του πατέρα της μετανάστευσε από τη Γερμανία στην Πενσυλβάνια στις αρχές του 19ου αιώνα. Η Σου μεγάλωσε με τους τρεις αδελφούς (Γουίλιαμ, Άντριου και Τζον) και ήταν πολύ κοντά τους. Ο μικρότερος αδελφός της Άντριου, είναι επίσης ηθοποιός, γνωστός για το ρόλο του ως Μπίλι Κάμπελ στη σειρά της Fox Pictures Melrose Place.
Η Σου πήγε στο Columbia High School, στο Μάπλεγουντ του Νιού Τζέρσεϊ, όπου μετά την αποφοίτησή της,παρακολούθησε το κολλέγιο Γουέλσλέϊ. Στη συνέχεια, μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ το 1985, απ' όπου σταμάτησε ένα εξάμηνο πριν πάρει το πτυχίο της για να συνεχίσει την καριέρα της στη τηλεόραση (με παρότρυνση ενός φίλου της να εργαστεί σε τηλεοπτικές διαφημίσεις ως τρόπος να πληρώσει τα δίδακτρα της για το κολέγιο). Μετά από σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, επέστρεψε στο Χάρβαρντ και ολοκλήρωσε της σπουδές της στην πολιτική επιστήμη το 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Καστανέ-Τολοζάν
Το Καστανέ-Τολοζάν (γαλλικά: Castanet-Tolosan, οξιτανικά: Castanet Tolosan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστανεέν (γαλλικά: Castanéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Μεγάλο Τριανόν
μικρογραφία|260x260εσ|Το Μεγάλο Τριανόν το καλοκαίρι μικρογραφία|260x260εσ|Το [[Περιστύλιο του Μεγάλου Τριανόν]]
Το «Μεγάλο Τριανόν» (Γαλλικά: Grand Trianon) είναι έπαυλη που βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του Τομέα των Βερσαλλιών της Γαλλίας. Χτίστηκε κατόπιν διαταγής του Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ’ της Γαλλίας ως καταφύγιο για τον εαυτό του και την επίσημη μαιτρέσα του, Μαντάμ ντε Μοντεσπάν, και ως χαλάρωσης από την αυστηρή εθιμοτυπία της βασιλικής αυλής. Το «Μεγάλο Τριανόν» βρίσκεται μέσα στο δικό του πάρκο, το οποίο περιλαμβάνει το «Μικρό Τριανόν» (μια μικρότερη έπαυλη που χτίστηκε το 1760, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ’).
Τριανόν από πορσελάνη
Μεταξύ 1663 και 1665, ο Λουδοβίκος ΙΔ’ αγόρασε το χωριουδάκι του Τριανόν, στα περίχωρα των Βερσαλλιών. Το 1670, ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Λουί Λε Βω να σχεδιάσει ένα περίπτερο από πορσελάνη.
Η πρόσοψη ήταν κατασκευασμένη από λευκά και μπλε πορσελάνινα (κεραμικά) πλακάκια σε στιλ Ντελφτ από τις γαλλικές βιοτεχνίες της Ρουέν, της Λιζιέ, της Νεβέρ και της Σαιν-Κλάουντ. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1670 και ολοκληρώθηκε το 1672.
Τριανόν από μάρμαρο
Μέχρι το 1686, τα εύθραυστα κεραμίδια πορσελάνης του «Τριανόν από πορσελάνη» είχαν φθαρεί σε τέτοιο σημείο που ο Λουδοβίκος ΙΔ’ διέταξε την κατεδάφιση του περιπτέρου και την αντικατάσταση του με ένα από ισχυρότερο υλικό. Η εργασία ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα Ζυλ Αρντουάν-Μανσάρ. Η νέα κατασκευή είχε διπλάσιο μέγεθος από το περίπτερο της πορσελάνης και το υλικό που χρησιμοποιήθηκε ήταν κόκκινο μάρμαρο από το Λανγκντόκ.
Ξεκίνησε τον Ιούνιο του 1687 και ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 1688. Εγκαινιάστηκε από τον Λουδοβίκο ΙΔ’ και τη μυστική σύζυγο του, την Μαρκησία του Μοντεσπάν, το καλοκαίρι του 1688.
Τα αρχικά σχέδια του Ζυλ Αρντουάν-Μανσάρ για το κτίριο άλλαξαν ουσιαστικά κατά τη διάρκεια της κατασκευής, με την αρχική πρόθεση να διατηρηθεί άθικτος ο πυρήνας του Τριανόν από πορσελάνη υπέρ ενός ανοιχτού περιστύλου με ένα παραπέτασμα από κόκκινες μαρμάρινες κολόνες που έβλεπαν στον κήπο. Τουλάχιστον τρεις άλλες κατασκευές χτίστηκαν στο κέντρο του νέου κτιρίου και στη συνέχεια κατεδαφίστηκαν πριν εγκατασταθεί το περιστύλιο, κατά τη διάρκεια της γρήγορης οικοδομικής δραστηριότητας του καλοκαιριού του 1687. Η πλάγια οροφή του Μανσάρ σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο, προοριζόταν να εναρμονιστεί με την οροφή του «Τριανόν από πορσελάνη», αλλά ασκήθηκε βέτο από τον βασιλιά, ο οποίος ένιωσε ότι θα ήταν πολύ «βαριά» στη δομή. Η μεγάλη εσωτερική γκαλερί στα δυτικά από την κεντρική πτέρυγα χτίστηκε στη θέση ενός υπαίθριου πεζόδρομου στο παλιό «Τριανόν από πορσελάνη».