cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χαμάντ μπιν Ισά Αλ Χαλίφα
Βασιλεία
Ο Χαμάντ, από το 1999, επικεντρώθηκε στην επίτευξη της σταθερότητας του κράτους, το οποίο μαστιζόταν από βαθιές εντάσεις από την εξέγερση της δεκαετίας του 1990. Ο Βασιλιάς κατάφερε να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο και να καταστήσει το Μπαχρέιν οικονομικό κόμβο της Μέσης Ανατολής. Κατά την περίοδο 2003-2010 η σιιτική κοινότητα κατηγόρησε την κυβέρνησή του για διαφθορά, διακρίσεις στη στέγαση και τις θέσεις εργασίας, στρατολόγηση αλλοδαπών σε στρατιωτικές υπηρεσίες και δημογραφική αλλοίωση μέσω της εισαγωγής Σουνιτών από την Ασία.
Τον Οκτώβριο του 2010, η κυβέρνηση του Χαμάντ κατηγόρησε 24 Σιίτες ότι έχουν σχηματίσει τρομοκρατική ομάδα που συνδέεται με το Ιράν, με σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος και τον σχεδιασμό τρομοκρατικών επιθέσεων. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατήγγειλαν τις κατηγορίες και τις χαρακτήρισαν ως προπαγάνδα. Μετά από μερικές εβδομάδες, η ένταση αυξήθηκε και πάλι μετά τις αμφιλεγόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές του 2010, όταν ο συνασπισμός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατηγόρησε το εκλογικό σύστημα ως άδικο, με στόχο την μείωση των θέσεων της αντιπολίτευσης στο κοινοβούλιο.
Τέκνα
Με τη σύζυγό του, Shaikha Sabeeka Bint Ebrahim Al Khalifa, απέκτησαν 6 παιδιά, τους Shaikh Salman bin Hamad Al Khalifa (γενν. 1969-), Shaikh Abdullah (γενν. 1975-), Shaikh Khalifa (γενν. 1977-), και Shaikha Najla (γενν. 1981-). Ο νεότερος γιος του Βασιλιά, ο 14χρονος Πρίγκιπας Faisal Bin Hamad Al-Khalifa, σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα, στις 12 Ιανουαρίου 2006.
Παραπομπές
Χαμαντ Χαμαντ Κατηγορία:Οίκος των Χαλίφα
Ινδικός φεμινισμός
Ο Ινδικός φεμινισμός μετά την εδραίωση της Ινδικής ανεξαρτησίας
Στις δεκαετίες του 1970 και 1980 πολιτικοποιημένες και μορφωμένες γυναίκες προέβησαν σε συγκρότηση συλλόγων και ομάδων, ανεξαρτήτως κάστας, σε πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά, αγωνιζόμενες κατά της απόδοσης προίκας, της κακομεταχείρισης γυναικών, του βιασμού. Σταθμός στην ιστορία του Ινδικού φεμινιστικού κινήματος ήταν η έκδοση του ΄΄Manushi΄΄, το 1978, ενός περιοδικού για τις γυναίκες από γυναίκες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φεμινισμός στην Ινδία
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Ανθέμιος
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Ανθέμιος υπήρξε Αρχιεπίσκοπος τον Ε΄ αιώνα και διαδέχτηκε τον Σταυρίνο Β΄. Είναι γνωστός επειδή το όνομα του σχετίζεται με το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου.
Όταν τον Ε΄ αιώνα ο Αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας προσπάθησε να καταργήσει το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας, κατόπιν οράματος ο Ανθέμιος βρήκε το ιερό ευαγγέλιο του Ματθαίου πάνω στο στήθος του λειψάνου του Αποστόλου Βαρνάβα, το οποίο προσέφερε στον Αυτοκράτορα Ζήνωνα του Βυζαντίου. Κατόπιν αυτού, το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου επιβεβαιώθηκε από την Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου (431 μ.Χ.), με τον 8ο κανόνα της, και ο Αυτοκράτορας Ζήνων παραχώρησε το 478 τα ακόλουθα τρία αυτοκρατορικά προνόμια στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου που ισχύουν ως σήμερα:
Τον Ανθέμιο διαδέχτηκε ο Ολύμπιος Β΄.
Υποσημειώσεις
Ανθέμιος Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Κρίστιαν Ραμπ
Ο Κρίστιαν Ραμπ (γερμανικά: Christian Rub, 13 Απριλίου 1886 - 14 Απριλίου 1954) ήταν Γερμανός ηθοποιός χαρακτήρων, ξεκινώντας τη δεκαετία του 1910 έως τη δεκαετία του 1950, συμμετέχοντας σε πάνω από 100 ταινίες μεγάλου μήκους. Γεννημένος στη Βαυαρία, έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 1919 στην ταινία The Belle of New York. Επίσης, ο Ραμπ ήταν η βάση του καρτούν Τζεπέτο στην ταινία Πινόκιο, παραχωρώντας δε και τη φωνή του. Η τελευταία του εμφάνιση έγινε το 1952, στην ταινία Something for the Birds. Απεβίωσε σε ηλικία 70 χρονών στην Καλιφόρνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Μανάτ του Αζερμπαϊτζάν
Το μανάτ (manat, στην αζερική:Azərbaycan manatı), κωδικός ISO : AZN) είναι το νόμισμα του Αζερμπαϊτζάν. Υποδιαιρείται σε 100 καπίκια (κεπίκ). Ο όρος μανάτ είναι δάνειο από τη ρωσική λέξη "μονέτα" (κέρμα) που προφέρεται ως "μανέτα". Μανάτ επίσης ονομαζόταν το ρούβλι της Σοβιετικής Ένωσης τόσο στα αζερικά όσο και στα τουρκμενικά.
Πρώτο μανάτ, 1919-1923
Η Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν και η Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της χώρας εξέδωσαν το δικό τους νόμισμα την περίοδο μεταξύ των ετών 1919 και 1923. Το νόμισμα ονομαζόταν στην αζερική μανάτ (منات) και ρούβλι (рубль) στη ρωσική, ενώ και οι δύο γλώσσες αναγράφονταν στο νόμισμα. Το μανάτ αντικατέστησε το πρώτο υπερκαυκασιανό ρούβλι και με τη σειρά του αντικαταστάθηκε από το δεύτερο υπερκαυκασιανό ρούβλι, όταν η ασιατική χώρα έγινε τμήμα της Υπερκαυκασιανής Ομόσπονδης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Το νόμισμα υπήρχε μόνο σε μορφή χαρτονομισμάτων.
Τραπεζογραμμάτια
Η Λαϊκή Δημοκρατία τύπωσε χαρτονομίσματα με ονομαστικές αξίες των 25, 50, 100, 250 και 500 μανάτ, ενώ η Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της χώρας τύπωσε χαρτονομίσματα των 5, 100, 1000, 5000, 10.000, 25.000, 50.000, 100.000, 250.000, 1 εκατομμυρίου και 5 εκατομμυρίων μανάτ.
Δεύτερο μανάτ, 1992-2006
Στις 15 Αυγούστου του 1992 εισήχθη το δεύτερο μανάτ. Αυτό είχε τον κωδικό ISO 4217 AZM και αντικατέστησε το Ρωσικό ρούβλι σε ισοτιμία των 10 ρουβλίων προς 1 μανάτ.
Την επόμενη δεκαετία υπήρξε ελαφρά αλλά σταθερή αύξηση της αξίας του μανάτ επί του δολαρίου κυρίως εξαιτίας της ανόδου στην τιμή του πετρελαίου στις διεθνείς αγορές. Στα τέλη του 2005, ένα δολάριο άξιζε 4.591 μανάτ. Ως το 2005 εξαφανίστηκαν τα τραπεζογραμμάτια της ονομαστικής αξίας μικρότερης από 100 μανάτ. thumb|right|Κέρματα από το δεύτερο μανάτ (καπίκια)
Κέρματα
Τα κέρματα κόπηκαν σε ονομαστικές αξίες των 5, 10, 20 και 50 κεπίκ, το 1992 και 1993. Παρά το γεγονός ότι ο ορείχαλκος και το χαλκονικέλιο χρησιμοποιήθηκαν για μερικά από τα κέρματα της σειράς του 1992, τα μετέπειτα κέρματα ήταν φτιαγμένα εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο.
Χαρτονομίσματα
Για το εν λόγω νόμισμα τυπώθηκαν τα εξής τραπεζογραμμάτια: Τα χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας από 1 ως 250 μανάτ εικόνιζαν τον Παρθένο Πύργο στο Μπακού.
Τρίτο μανάτ, 2006-
Στις 1 Ιανουαρίου 2006 κυκλοφόρησε το νέο μανάτ με κωδικό ISO 4217 το AZN και είχε αρχική αξία ίση με 5.000 παλαιά μανάτ. Από τις 1 Οκτωβρίου 2005 ανακοινώθηκαν οι ενδεικτικές τιμές για τα νέα μανάτ και για τα παλαιά για να διευκολύνουν την αλλαγή. Τα κέρματα που είχαν ονομαστική αξία σε κεπίκ, τα οποία δεν είχαν χρησιμοποιηθεί από το 1993 και έπειτα εξαιτίας του πληθωρισμού, επανήλθαν σε κυκλοφορία.
Το παλαιό μανάτ (κωδικός ISO: 4217 AZM) παρέμεινε σε νόμιμη κυκλοφορία ως τις 31 Δεκεμβρίου 2006.
Κίτσος Μακρής
Ο Κίτσος Μακρής (πραγματικό όνομα: Χρήστος Μακρής, Λάρισα, 2 Σεπτεμβρίου 1917 – Βόλος, 12 Δεκεμβρίου 1988) ήταν Έλληνας λαογράφος.
Μανάτ του Αζερμπαϊτζάν
Κέρματα
Τα κέρματα που είναι σε κυκλοφορία είναι αυτά του 1, των 3, 5, 10, 20 και των 50 κεπίκ.
Χαρτονομίσματα
Κυκλοφορούν χαρτονομίσματα του 1, των 5, 10, 20, 50 και των 100 μανάτ. Σχεδιάστηκαν από τον Αυστριακό Ρόμπερτ Καλίνα. Τα χαρτονομίσματα μοιάζουν πολύ με τα τραπεζογραμμάτια του ευρώ.
Κίτσος Μακρής
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1917 στη Λάρισα. Το 1926 εγκαταστάθηκε στο Βόλο, όπου και έζησε μέχρι το θάνατό του.
Μανάτ του Αζερμπαϊτζάν
Περιορισμοί στην εξαγωγή
Η νομοθεσία της ασιατικής χώρας απαγορεύει την εξαγωγή του τοπικού νομίσματος. Ως αποτέλεσμα αυτού, τα κέρματα όπως επίσης και τα τραπεζογραμμάτια μανάτ είναι αρκετά δύσκολο να βρεθούν στο εξωτερικό.
Κίτσος Μακρής
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1939 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Ο ζωγράφος Θεόφιλος, ήταν από τους πρώτους μελετητές του ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχαήλ. Την ίδια χρονιά, ξεκίνησε προσπάθεια για την διάσωση των έργων του καλλιτέχνη, με αποτέλεσμα στην συλλογή του Κίτσου Μακρή να βρίσκονται σήμερα ορισμένα από τα σημαντικότερα έργα του ζωγράφου. Φωτογράφισε επίσης πολλά μνημεία λαϊκής τέχνης του Πηλίου, ενώ στη λαογραφική συλλογή του άφησε πάνω από 5.000 φωτογραφίες και διαφάνειες.
Στη διάρκεια της Κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Αργότερα, εκλέχτηκε τρεις φορές δημοτικός σύμβουλος του δήμου Βόλου. Η προσφορά του στην ανάδειξη και διάσωση της ελληνικής λαϊκής τέχνης ήταν σημαντικότατη. Με διαλέξεις και μαθήματα σε όλη την Ελλάδα, με άρθρα του σε εφημερίδες και περιοδικά, και με ταξίδια στο εξωτερικό για εκθέσεις και μελέτη, απέκτησε αλλά και διέδωσε τις τεράστιες γνώσεις του πάνω στη λαϊκή τέχνη. Για τον λόγο αυτό, τιμήθηκε και από την Ακαδημία Αθηνών.
Μανάτ του Αζερμπαϊτζάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αζεραμπαιτζαν Μανατ Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Κίτσος Μακρής
Βιογραφικά στοιχεία
Πέθανε ξαφνικά στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 1988. Μετά τον θάνατό του, και μετά από δική του επιθυμία, η οικογένειά του δώρισε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας το σπίτι του για να χρησιμοποιηθεί ως κέντρο ερευνών και στεγάζει σήμερα το Λαογραφικό Κέντρο Κίτσου Μακρή.
Ριζούπολη
Η Ριζούπολη είναι συνοικία της Αθήνας που βρίσκεται στα βόρεια του δήμου Αθηναίων, ανάμεσα στον Περισσό, τη Νέα Ιωνία και τα Άνω Πατήσια. Συνορεύει επίσης με τη συνοικία του Προμπονά. Από τη Ριζούπολη διέρχεται ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος και η περιοχή εξυπηρετείται από τον σταθμό Άνω Πατησίων ή τον σταθμό Περισσού. Στην περιοχή της Ριζούπολης βρίσκεται το γήπεδο της ομάδας του Απόλλωνα Σμύρνης.
Αστεροσκοπείο (Αθήνα)
Το Αστεροσκοπείο είναι συνοικία της Αθήνας και βρίσκεται απέναντι από την Ακρόπολη, κάτω από τον λόφο του Αστεροσκοπίου, από τον οποίον έλαβε και το όνομά της. Το Αστεροσκοπείο χτίστηκε το 1842 με δωρεά του Γεωργίου Σίνα. Διασχίζεται από την οδό Αποστόλου Παύλου που πλέον έχει πεζοδρομηθεί και συνορεύει με το Θησείο. Το Αστεροσκοπείο είναι από τις συνοικίες της Αθήνας που οικοδομήθηκαν σε προπολεμικές περιόδους και διαθέτει ακόμα αρκετά νεοκλασικά σπίτια. Είναι σχετικά μικρής έκτασης συνοικία.
Ριζούπολη
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία της περιοχής οφείλεται στον Ιωάννη Ριζόπουλο (αρχικά Ριζόπολη, μετέπειτα Ριζούπολη) ο οποίος στις αρχές του 20ού αιώνα κατασκεύασε σπίτια, καταστήματα, δρόμους κλπ., καθώς ως τότε η περιοχή ήταν ημιαγροτική. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή δημιουργήθηκαν προσφυγικοί οικισμοί, ενώ αργότερα η Ριζούπολη υπήρξε βιομηχανική περιοχή και ακόμα και σήμερα συναντώνται εκεί παλιά εγκαταλελειμμένα εργοστάσια και αποθήκες. Την τελευταία δεκαετία, πολλά εργοστάσια αναπλάσσονται και διαμορφώνονται σε εμπορικά καταστήματα ή γραφεία εταιριών ενώ υπάρχει και ανοικοδόμηση νέων πολυκατοικιών.
Εκλογική περιφέρεια Καστοριάς
Η εκλογική περιφέρεια Καστοριάς είναι μια από τις 56 εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας. Είναι μία από τις τέσσερις εκλογικές περιφέρειες της μείζονος περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Καλύπτει σήμερα την έκταση της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς με τα διοικητικά όρια που είχε ο νομός Καστοριάς το 1985.
Ριζούπολη
Το σπήλαιο Προφήτη Ηλία Ριζούπολης
μικρογραφία|Ι.Ν. Προφήτη Ηλία Ριζουπόλεως Στην περιοχή της Ριζούπολης, κοντά στην εκκλησία του Προφήτη Ηλία υπάρχει υπόγειο σπήλαιο έκτασης 2.500 τ.μ.. Πρόκειται για το μεγαλύτερο σπήλαιο της περιοχής του λεκανοπεδίου της Αττικής. Στο σπήλαιο έχουν εντοπιστεί ίχνη ανθρώπινης παρουσίας από την 5η χιλιετία π.Χ. Πιστεύεται πως χρησιμοποιήθηκε ως κρησφύγετο από τον λήσταρχο Νταβέλη. Το σπήλαιο σήμερα έχει υποστεί καταστροφές από την οικοδόμηση της περιοχής που προχώρησε παρά τις προειδοποιήσεις των ειδικών για μειωμένη στατικότητα. Η είσοδος του σπηλαίου είναι κλειστή και βρίσκεται σε περιφραγμένο οικόπεδο.
Αστεροσκοπείο (Αθήνα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Εκλογική περιφέρεια Καστοριάς
Πριν την δημιουργία του νομού Καστοριάς, έπειτα την διάσπαση του νομού Φλωρίνης το 1941 κατά την περίοδο της Κατοχής, η επαρχία Καστοριάς ανήκε πολιτικά στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς - Φλωρίνης. Μετά την δημιουργία του νομού, υπήρξαν μεταβολές στα διοικητικά όρια του νομού, και κατά συνέπεια δεν συμπεριλαμβάνονται σε όλα τα εκλογικά αποτελέσματα, τα εκλογικά κέντρα σε οικισμούς που ανήκαν άλλοτε στους γειτονικούς νομούς Φλωρίνης, Κοζάνης και Ιωαννίνων και στις αντίστοιχες εκλογικές τους περιφέρειες.
Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.
Ριζούπολη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Εκλογική περιφέρεια Καστοριάς
Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.
Βουλευτές από την μεταπολίτευση έως σήμερα
Από την μεταπολίτευση έως τις βουλευτικές εκλογές του 1981, αποτελούσε μονοεδρική εκλογική περιφέρεια, αφού εξέλεγε έναν βουλευτή ως εκπρόσωπό της στην Βουλή των Ελλήνων. Από το 1981 έως σήμερα, εκλέγει δύο βουλευτές στο ελληνικό κοινοβούλιο. Ο μακροβιότερος βουλευτής μετά την μεταπολίτευση, είναι ο πρώην υπουργός και πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Φίλιππος Πετσάλνικος με 24 έτη περίπου, αφού επανεκλέχθηκε σε 10 εκλογικές αναμετρήσεις, ενώ ακολουθεί με 18 έτη ο πρώην υφυπουργός Κωνσταντίνος Σημαιοφορίδης. Ο Γεώργιος Καπαχτσής διετέλεσε αργότερα νομάρχης Καστοριάς, ενώ η Παρασκευή Μπουζάλη είναι η πρώτη γυναίκα βουλευτής.
Παραπομπές
Καστοριας
Ρεάλ Αζορών
Ιστορικό
Παρά το γεγονός ότι και το νόμισμα της Πορτογαλίας ήταν το ρεάλ, κόπηκαν τόσο κέρματα όσο και χαρτονομίσματα με ειδική σήμανση ώστε να κυκλοφορήσουν αποκλειστικά στις Αζόρες Τα πρώτα κέρματα εμφανίστηκαν στα τέλη  του 18ου αιώνα  ενώ την περίοδο 1895 -1910 τυπώθηκαν  και χαρτονομίσματα. Το 1911 τόσο οι Αζόρες όσο και η πορτογαλική ενδοχώρα υιοθετούν ως κοινό νόμισμα το εσκούδο με ισοτιμία 1000 ρεάλ = 1 εσκούδο. Ωστόσο τα χαρτονομίσματα του ρεάλ των Αζορών συνέχισαν να να είναι σε χρήση στο νησιωτικό αυτό σύμπλεγμα μέχρι το 1932.
Κέρματα
Τα πρώτα κέρματα ήταν αργυρά και χάλκινα. Οι ονομαστικές τους αξίες ήταν των 5, 10 και 20 ρεάλ  τα χάλκινα και  των 75, 150 και 300 ρεάλ τα αργυρά. Η κοπή αργυρών νομισμάτων έπαυσε το 1798.
Το 1829 εκδόθηκαν από την Μαρία Β' της Πορτογαλίας κέρματα έκτακτης ανάγκης στη νήσο Τερσέιρα. Αυτά ήταν κέρματα είχαν ονομαστική αξία 80 ρεάλ.
Από το 1843 και μετά, εκδίδονταν μικρότερα, χάλκινα κέρματα των  5, 10 και 20 ρεάλ. Το κέρμα των 20 ρεάλ έπαψε να κόβεται το 1866, ενώ τα κέρματα 5 και 20 ρεάλ συνέχισαν να κόβονται  μέχρι το 1901.
το 1871 και 1887, διάφορα ξένα κέρματα επιτυπώθηκαν ώστε να χρησιμοποιηθούν στις Αζόρες ως νόμισμα. από αυτά τα επιτυπωμένα νομίσματα προέκυψαν ονομαστικές αξίες  των 10, 20, 40, 120, 300, 600 και 1200 ρεάλ το 1871, και 15, 120, 300, 600 και 1200 ρεάλ το 1887.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1895 τυπώθηκαν από την Agencias dos Açores χαρτονομίσματα με ονομαστική αξία 5000, 10.000, 20.000 και 50.000 ρεάλ. Ακολούθησαν εκδόσεις της Τράπεζα της Πορτογαλίας (Banco de Portugal),  επιτυπωμένα με την λέξη  "Αζόρες", με ονομαστικές αξίες των 2500, 5000, 10.000, 20.000 και 50.000 ρεάλ
Πηγές
Κατηγορία:Αζόρες Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Μεσιέ 85
Ο Μεσιέ 85 (γνωστός και ως Μ85 και NGC 4382) είναι φακοειδής γαλαξίας σε απόσταση 60 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Είναι το βορειότερο μέλος του σμήνους της Παρθένου. Μορφολογικά ο Μεσιέ 85 μοιάζει με τον Μεσιέ 84.
Ιστορικό
Ο Μεσιέ 85 ανακαλύφθηκε τις 18 Μαρτίου 1781 από τον Τσαρλς Μεσιέ, μαζί με άλλα 7 μέλη του καταλόγου του στην ίδια περιοχή του ουρανού και το σφαιρωτό σμήνος Μεσιέ 92.
Το 1960 παρατηρήθηκε στον γαλαξία ο υπερκαινοφανής αστέρας SN 1960R, ο οποίος έφτασε σε μέγεθος 11,7.
Κοντινοί γαλαξίες
Σε απόσταση 8 λεπτών της μοίρας από τον Μεσιέ 85 βρίσκεται ο ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας NGC 4394, και δεδομένων των παρόμοιων μετατοπίσεων προς το ερυθρό, αποτελούν φυσικό ζευγάρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου 85 4382 Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
Ρεάλ Μαδρίτης
Η Ρεάλ Μαδρίτης (ισπανικά: Real Madrid, ισπανική προφορά: reˈal maˈðɾið) είναι ισπανικό αθλητικό σωματείο που εδρεύει στην Ισπανία και ιδρύθηκε ως ποδοσφαιρικός σύλλογος το 1902. Η "Βασίλισσα της Ευρώπης", όπως αποκαλείται, κατέχει 96 επίσημους τίτλους στις επτά διοργανώσεις που έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει σήμερα (Πρωτάθλημα Ισπανίας [35], Κύπελλο Ισπανίας [20], Σούπερ Καπ Ισπανίας [12], Ουέφα Τσάμπιονς Λιγκ [14], Σούπερ Καπ Ευρώπης [5], Ουέφα Γιουρόπα Λιγκ [2] και Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων [8]). Κατέχει το ρεκόρ των 35 τίτλων στη Λα Λίγα ή Πριμέρα Ντιβισιόν, αριθμό που καμία άλλη ομάδα δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει εντός Ισπανίας. Ο σύλλογος επίσης διατηρεί δεύτερη ποδοσφαιρική ομάδα, τη Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια.
Έδρα της ομάδας είναι το στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου στη Μαδρίτη. Ιδιαιτερότητα της Ρεάλ είναι πως, σε αντίθεση με τα περισσότερα ποδοσφαιρικά σωματεία, ανήκει και διοικείται αποκλειστικά από τα μέλη της (socios), από το 1902. Στις 23 Δεκεμβρίου 2000, η Ρεάλ τιμήθηκε από τη FIFA ως «ο μεγαλύτερος σύλλογος του 20ού αιώνα». Στις διεθνείς διοργανώσεις έχει κατακτήσει 14 Τσαμπιονς Λιγκ, αριθμό ρεκόρ, 2 Κύπελλα ΟΥΕΦΑ, 5 Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ και 8 Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων και είναι η καλύτερη ομάδα που έχει υπάρξει ποτέ στο άθλημα του ποδοσφαίρου.
Λόγο της τεράστιας και διαχρονικής επιτυχίας της, έλαβε το χαρακτηρισμό «Βασίλισσα της Ευρώπης» ή σκέτο «η Βασίλισσα». Τα τελευταία χρόνια παραμένει στην κορυφή των πιο πλούσιων συλλόγων του κόσμου με συνολικά έσοδα το 2007-08 ύψους 289,6 εκατ. ευρώ. Επίσης, αποτελεί μια από τις τρεις ομάδες που δεν έχουν υποβιβαστεί ποτέ από την πρώτη κατηγορία του Ισπανικού ποδοσφαίρου, μαζί με την Αθλέτικ Μπιλμπάο και τη Μπαρτσελόνα, με την οποία διατηρεί μακρόχρονη αντιπαλότητα. Οι μεταξύ τους αναμετρήσεις, γνωστές ως El Clásico, συχνά καθορίζουν την κατάληξη του πρωταθλήματος της χώρας τους και παρακολουθούνται από εκατομμύρια φιλάθλους ανά τον κόσμο.
Ιστορία
Το ποδόσφαιρο εισήχθη στη Μαδρίτη από τους καθηγητές και μαθητές του Ινστιτουθιόν Λίμπρε ντε Ενσενιανθάδα (Institución Libre de Enseñanzada), μεταξύ των οποίων υπήρχαν και αρκετοί απόφοιτοι των Πανεπιστημίων της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ. Εν έτει 1895 ίδρυσαν την ομάδα Φούτ-μπολ Σκάι (Foot-ball Sky), που αγωνιζόταν τα κυριακάτικα πρωινά στη Μονκλόα.
Το 1900 η ομάδα χωρίστηκε σε δύο διαφορετικούς συλλόγους, τη Νιου Φούτμπολ ντε Μαδρίδ (New Foot-Ball de Madrid) και την Εσπανιόλ ντε Μαδρίδ (Español de Madrid). Πρόεδρος της δεύτερης ήταν ο Χουλιάν Παλάθιος. Το 1902 η Εσπανιόλ ντε Μαδρίδ χωρίστηκε και πάλι, με αποτέλεσμα το σχηματισμό της «Σοσιεδάδ» Μαδρίδ ΦΚ («Sociedad» Madrid FC) στις 6 Μαρτίου του 1902. Πρώτος της πρόεδρος υπήρξε ο Χουάν Παδρός Ρουμπιό, ενώ πρώτος γραμματέας ο Μανουέλ Μεντία. Λίγο αργότερα, τον Χουάν Παδρός Ρουμπιό θα διαδεχόταν ο αδελφός του Κάρλος Παδρός.
Τρία μόλις χρόνια μετά την ίδρυσή της, η Μαδρίδ ΦΚ κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο, το πρώτο από τα τέσσερα συνεχόμενα Κύπελλα Ισπανίας. Η ονομασία «Ρεάλ» (Real, που σημαίνει Βασιλική), της αποδόθηκε από τον Βασιλιά Αλφόνσο ΙΓ΄ στις 29 Ιουνίου του 1927. Έκτοτε η ομάδα αναφέρεται ως Ρεάλ Μαδρίδ, αλλά οι οπαδοί της συνηθίζουν να την αποκαλούν και ως Μαδρίδ.
Εποχή Σαντιάγο Μπερναμπέου
thumb|left|180px|Ο Μπερναμπέου το 1967
Πριν γίνει πρόεδρος το 1945, ο Σαντιάγο Μπερναμπέου είχε περάσει ήδη από τη θέση του ποδοσφαιριστή, αρχηγού της ομάδας, μάνατζερ και τεχνικού διευθυντή. Ως πρόεδρος ανέλαβε να ανοικοδομήσει τον σύλλογο μετά τον Ισπανικό Εμφύλιο και ήταν αυτός, επί της προεδρίας του οποίου, κτίστηκαν το ομώνυμο γήπεδο της Ρεάλ καθώς και ολόκληρο το αθλητικό της κέντρο, η περίφημη Θιουδάδ Ντεπορτίβα (Ciudad Deportiva). Είναι ο πρόεδρος στον οποίο αποδίδουν οι φίλοι της Ρεάλ τη μετάβαση από έναν μικρομεσαίο σύλλογο της Ισπανίας στον αδιαμφισβήτητο ηγεμόνα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Οργάνωσε το σύλλογο σε όλα τα επίπεδα, δημιουργώντας την απόλυτη διοικητική ιεραρχία που αποτελεί πλέον κανόνα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο και αποδίδοντας σε κάθε επίπεδο και τμήμα του συλλόγου ανεξάρτητη δομή και οργάνωση, στρατολογώντας για αυτό πρόσωπα, όπως ο περίφημος Ραϊμούντο Σαπόρτα. Μετά από όλα αυτά, στις αρχές του 1953, έβαλε σε εφαρμογή το όραμά του για απόκτηση παικτών παγκόσμιας κλάσης από το εξωτερικό, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Αλφρέδο Ντι Στέφανο, δημιουργώντας για πρώτη φορά μια πραγματικά πολυεθνική δύναμη. Στη διάρκεια της προεδρίας του Μπερναμπέου πολλά μεγάλα ονόματα, πλην του Ντι Στέφανο, φόρεσαν τη φανέλα της Ρεάλ, όπως οι Φρανσίσκο Χέντο, Λουίς Μολόβνι, Μιγκέλ Μουνιόθ, Ρεϊμόν Κοπά, Έκτορ Ρίαλ, Αμάθιο, Κάρλος Αλόνσο Γκονθάλεθ ή Σαντιγιάνα, Χουάν Γκόμεθ Γκονθάλεθ ή Χουανίτο, Ούλι Στίλικε, Βιθέντε ντελ Μπόσκε, Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο και ο Φέρεντς Πούσκας. Το 1955, κατόπιν μιας ιδέας του Γκαμπριέλ Ανό, δημοσιογράφου της γαλλικής αθλητικής εφημερίδας L'Équipe, βασισμένης πάνω στο τότε υπάρχον Κόπα Λατίνα (μια διοργάνωση με συλλόγους από Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, και Ιταλία), ο Μπερναμπέου συναντήθηκε στο Ambassador Hotel του Παρισιού με τους Μπεντρινιάν και Γκούσταβ Σέμπες και αποφάσισαν τη δημιουργία ενός Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης, αυτού που είναι πλέον γνωστό ως Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο Μπερναμπέου έμεινε στο τιμόνι της Ρεάλ για 35 χρόνια. Μέχρι το θάνατό του το 1978 η ομάδα είχε κατακτήσει ένα διηπειρωτικό κύπελλο, 6 ευρωπαϊκούς τίτλους, 16 πρωταθλήματα Ισπανίας και 6 Κύπελλα Ισπανίας.
Εποχή La Decima και three-peat
Η Ρεάλ Μαδρίτης για αρκετά χρόνια προσπαθούσε να δημιουργήσει μία ομάδα που θα κατακτούσε το 10ο Τσάμπιονς Λιγκ της ιστορίας της. Αυτό το κατάφερε στον τελικό του 2014 όπου κέρδισε την Ατλέτικο Μαδρίτης με σκορ 4-1 στην παράταση. Αυτό το τρόπαιο άλλαξε όλη σύγχρονη ιστορία της ομάδας και έβαλε τις βάσεις για τις μελλοντικές επιτυχίες. Στα επόμενα 4 χρόνια, η Ρεαλ κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ τρεις συνεχόμενες φορές, με προπονητη τον πρώην παίκτη της Ζινεντίν Ζιντάν.
Σύμβολα
thumb|320px|Η επιστολή χορήγησης του τίτλου «Real» Από την ίδρυση του συλλόγου έχουν παρουσιαστεί διάφορες εκδοχές του εμβλήματος. Το σημερινό έμβλημα χρησιμοποιείται από το 2001 και έχει ένα κυκλικό πλαίσιο, στην κορυφή του οποίου υπάρχει το ισπανικό βασιλικό στέμμα. Μέσα στο κυκλικό πλαίσιο υπάρχουν τα τρία αρχικά του συλλόγου, παρόντα από την πρώτη κιόλας εκδοχή, με φόντο μία σκούρη μπλε διαγώνια λωρίδα. Η όλη σύνθεση πλαισιώνεται με χρυσό χρώμα.
thumb|left|113px|1902–1908
Το πρώτο έμβλημα του συλλόγου είχε ένα απλό σχέδιο που απαρτιζόταν από το σύμπλεγμα των τριών αρχικών γραμμάτων του ονόματος σε λευκή ενδυμασία. Ωστόσο, δεν χρησιμοποιήθηκε στη φανέλα της ομάδας όσον αφορά τα επίσημα παιχνίδια, καθώς, σύμφωνα με τους κανόνες της εποχής, στις ενδυμασίες των ομάδων έπρεπε να εμφανίζεται το έμβλημα της περιοχής στην οποία εδρεύουν. Αργότερα, το 1931, το έμβλημα πήρε τη μορφή που έχει έως και σήμερα. Η δεύτερη εκδοχή χρονολογείται από το 1908, στην οποία υιοθετήθηκε μια πιο σύγχρονη μορφή με τα αρχικά του συλλόγου να πλαισιόνονται από ένα κύκλο. Αυτή χρησιμοποιήθηκε έως και το 1920, περίοδο κατά την οποία ο Αλφόνσος ΙΓ΄ χορήγησε μέσω μιας επιστολής το βασιλικό τίτλο, ενώ τα στυλιζαρισμένα αρχικά παρέμειναν ίδια. Το βασιλικό στέμμα προστέθηκε τόσο στο έμβλημα της ομάδας, όσο και στο διακριτικό για τους επίσημους αγώνες, το οποίο πλαισιωνόταν πλέον από ένα δάφνινο στεφάνι. Με την ίδρυση της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας το 1931, όλα τα σύμβολα της βασιλικής οικογένειας αποσύρθηκαν, έτσι ώστε η ομάδα έχασε το στέμμα που χρόνια πριν της είχε χορηγηθεί. Ως αντιστάθμισμα, προστέθηκε μία μωβ λορίδα η οποία υποδήλωνε την Καστίλλη, ενώ εμφανίστηκαν για πρώτη φορά επιπλέον χρώματα στο έμβλημα. Μετά τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο το 1941, ο σύλλογος επανέφερε το στέμμα στο έμβλημα, ενώ παράλληλα κράτησε και τη μωβ λωρίδα. Τη δεκαετία του '90, το χρώμα της λωρίδας έγινε από μωβ, μπλε, μία αλλαγή ανακόλουθη με το ιστορικό μωβ χρώμα της Καστίλης.
Χρώματα
Το παραδοσιακό εκτός έδρας χρώμα της είναι το μπλε ή μωβ. Από την εμφάνιση του στην αγορά, ο σύλλογος έχει επίσης κυκλοφορήσει διάφορα άλλα σχέδια και χρώματα, συμπεριλαμβανομένου του κόκκινου, πράσινου, πορτοκαλί και μαύρου. Η αμφίεση του συλλόγου είναι κατασκευασμένη από την Adidas, η σύμβαση των οποίων υπάρχει από το 1998. Η πρώτη χορηγός στη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, Zanussi, συμφώνησε για το διάστημα 1982–1985. Μετά από αυτή, ο σύλλογος προχώρησε σε συμφωνία για τη χορηγία της Parmalat και Otaysa πριν από τη μακροπρόθεσμη συμφωνία που υπεγράφη με την Teka το 1992. Το 2001, έπαυσε η συμφωνία της Ρεάλ Μαδρίτης με την Teka και για μία περίοδο χρησιμοποιήθηκε το λογότυπο Realmadrid.com για την προώθηση της ιστοσελίδας του συλλόγου. Στη συνέχεια, το 2002, υπεγράφη συμφωνία με τη Siemens Mobile και το 2006, το λογότυπο της BenQ Siemens εμφανίστηκε στη φανέλα του συλλόγου. Χορηγός στη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης από το 2007 έως το 2013 ήταν η bwin.com, έπειτα από τα οικονομικά προβλήματα της BenQ Siemens. Αυτή τη στιγμή χορηγός στη φανέλα είναι η Fly Emirates.
Ιστορικές εμφανίσεις
Παρακάτω παρουσιάζονται ορισμένες ιστορικές εμφανίσεις του συλλόγου.
Χορηγίες
Πηγή:
Γήπεδο
μικρογραφία|Το γήπεδο Σαντιάγο Μπερναμπέου Το γήπεδο της Ρεάλ Μαδρίτης είναι το Σαντιάγο Μπερναμπέου, ένα από τα θρυλικότερα γήπεδα της Ευρώπης και μια από τις έδρες - φόβητρα. Κατασκευάστηκε το 1947, στο χώρο που βρισκόταν το τότε γήπεδο της Ρεάλ, το Στάδιο Σαμαρτίν. Το όνομα Σαμαρτίν, το διατήρησε μέχρι το 1955, οπότε στις 4 Ιανουαρίου του έτους αυτού πήρε τη σημερινή του ονομασία, προς τιμήν του προέδρου της ομάδας, Σαντιάγο Μπερναμπέου. Σήμερα έχει χωρητικότητα 81.044 θέσεις, ενώ το 1953 η χωρητικότητά του έφτανε τις 120.000.
Προσωνύμια
Στη διάρκεια της ιστορίας του, ο σύλλογος απέκτησε διάφορα προσωνύμια. Από τα πρώτα υπήρξαν το los merengues, που αναφέρεται στο γνωστό γλυκό μαρέγκα και το los blancos, ήτοι οι λευκοί. Βάση και των δύο υπήρξε η θρυλική κατάλευκη φανέλα της ομάδας, ενώ και τα δύο χρησιμοποιούνται έως και τις μέρες μας. Στη δεκαετία του 1970 έγινε δημοφιλές και το παρατσούκλι los vikingos δηλαδή οι Βίκινγκς, ενδεχομένως λόγω της απόκτησης την εποχή εκείνη αρκετών Βορειο-ευρωπαίων ποδοσφαιριστών. Πιο πρόσφατα, οι εφημερίδες της απέδωσαν το χαρακτηρισμό los galácticos (οι γαλαξιακοί), εξαιτίας της απόφασης της τότε διοίκησης της ομάδας να φέρει στη Μαδρίτη ορισμένους από τους μεγαλύτερους και ακριβότερους ποδοσφαιριστές της αγοράς.
Οικονομικά και ιδιοκτησιακό
Η Ρεάλ Μαδρίτης λειτουργεί ως εγγεγραμμένο αθλητικό σωματείο (asociación deportiva). Αυτό σημαίνει ότι η Ρεάλ Μαδρίτης ανήκει στα μέλη της, τα οποία εκλέγουν τον πρόεδρο του συλλόγου. Ο πρόεδρος του συλλόγου δεν μπορεί να επενδύσει τα δικά του χρήματα στο σύλλογο, ενώ διαχειρίζεται μόνο τα κέρδη τα οποία προέρχονται κυρίως από πωλήσεις εμπορευμάτων, τηλεοπτικά δικαιώματα και πωλήσεις εισιτηρίων. Σε αντίθεση με μια αθλητική ανώνυμη εταιρεία (sociedad anónima deportiva), δεν είναι δυνατόν να αγοραστούν μετοχές του συλλόγου, αλλά μόνο η ιδιότητα του μέλους (socio). Τα μέλη της Ρεάλ Μαδρίτης, που ονομάζονται socios, σχηματίζουν ένα διοικητικό συμβούλιο (junta directiva) που είναι το ανώτατο όργανο του συλλόγου. Από το 2010 ο σύλλογος έχει 60.000 socios.
Στο τέλος της περιόδου 2009–10, το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου δήλωσε ότι η Ρεάλ Μαδρίτης είχε καθαρό χρέος 244 εκατομμυρίων ευρώ, 82 εκατομμύρια ευρώ χαμηλότερο από το προηγούμενο οικονομικό έτος. Η Ρεάλ Μαδρίτης ανακοίνωσε ότι είχε καθαρό χρέος 170 εκατομμυρίων ευρώ, μετά την περίοδο 2010–11. Από το 2007–11 ο σύλλογος είχε καθαρό κέρδος 190 εκατομμύρια ευρώ. Για την περίοδο 2010–11, το μισθολογικό κόστος της ανήλθε σε 169 εκατομμύρια ευρώ, ποσό το ​​οποίο ήταν το δεύτερο υψηλότερο στην Ευρώπη πίσω από την Μπαρτσελόνα. Ωστόσο οι μισθολογικές δαπάνες της σε αναλογία με τον κύκλο εργασιών ήταν οι καλύτερες στην Ευρώπη με 43%, μπροστά από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και την Άρσεναλ με 46% και 50% αντίστοιχα. Το 2013, το Forbes κατέταξε την ομάδα ως την πιο πολύτιμη αθλητική ομάδα στον κόσμο, αξίας 3,3 δις δολαρίων.
Επιτυχίες
thumb|130px|Διακριτικό του Συλλόγου του Αιώνα. Από τον Απρίλιο του 2022 η Ρεάλ Μαδρίτης κατέχει 35 τρόπαια του Ισπανικού Πρωταθλήματος, 14 Κύπελλα Πρωταθλητριών / ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και 4 Διηπειρωτικά Κύπελλα, γεγονός που αποτελεί ρεκόρ για καθεμία από τις προαναφερθείσες διοργανώσεις. Βραβεύτηκε από τη FIFA ως ο «Σύλλογος του 20ού αιώνα» (FIFA Club of the 20th Century) στις 23 Δεκεμβρίου του 2000, όπως και ως "Καλύτερος Ευρωπαϊκός Σύλλογος του 20ού αιώνα» (Best European Club of the 20th Century) από την IFFHS στο Λονδίνο στις 11 Μαΐου του 2010. Επίσης, παρέλαβε από τη FIFA το Τάγμα Αξίας (FIFA Order of Merit) το 2004. Ακόμη, επιτρέπεται να υπάρχει το σήμα του πολυνίκη στις φανέλες του συλλόγου, όταν συμμετέχει σε παιχνίδια του Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς κατέχει περισσότερα από πέντε τρόπαια. Το 2018, έχωντας κατακτήσει 3 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ συνεχόμενα, έγινε η πρώτη όμαδα κατάφερε να πάρει το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ για τρεις συνεχόμενες φόρες στον 21ο αιώνα.
Κοραθόν κλάσικ ματς
Το Κοραθόν κλάσικ ματς (Corazón classic match, που σημαίνει κλασσικό ματς της Καρδιάς) είναι ένας ετήσιος φιλικός αγώνας ανάμεσα στους βετεράνους της Ρεάλ και μιας άλλης ομάδας. Ιδρύθηκε από τη Ρεαλ Μαδρίτης με σκοπό την ενίσχυση των ακαδημιών της Ρεάλ στην Αφρική. Πολυνίκης του θεσμού είναι η Ρεάλ με 3 νίκες σε 3 αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαδρίτη Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1902 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1902  Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Αξίας της FIFA
Τυχαία μεταβλητή
Στη θεωρία πιθανοτήτων, μια τυχαία μεταβλητή είναι μια μεταβλητή που η τιμή της υπόκειται σε διακυμάνσεις λόγω τύχης. Μια τυχαία μεταβλητή μπορεί να πάρει ένα σύνολο δυνατών τιμών (παρόμοια με άλλες μαθηματικές μεταβλητές), σε κάθε μία από τις οποίες αντιστοιχεί μια πιθανότητα (για διακριτές τυχαίες μεταβλητές) ή μια πυκνότητα πιθανότητας (για συνεχείς τυχαίες μεταβλητές).
Οι δυνατές τιμές μιας τυχαίας μεταβλητής μπορεί να αντιπροσωπεύουν τα πιθανά αποτελέσματα ενός πειράματος που πρόκειται να πραγματοποιηθεί ή που έχει πραγματοποιηθεί αλλά το αποτέλεσμά του είναι αβέβαιο (για παράδειγμα λόγω έλλειψης πληροφορίας ή μη ακριβούς μέτρησης).
Μια τυχαία μεταβλητή μπορεί να είναι διακριτή, δηλαδή να έχει πεπερασμένο ή αριθμήσιμο πλήθος δυνατών τιμών, ή συνεχής, δηλαδή να μπορεί να πάρει οποιαδήποτε τιμή σε ένα διάστημα αριθμών (ή ένωση διαστημάτων). Για διακριτές τυχαίες μεταβλητές, η συνάρτηση μάζας πιθανότητας δίνει την πιθανότητα κάθε δυνατής τιμής. Για συνεχείς μεταβλητές, όπου δεν έχει νόημα να μιλάμε για πιθανότητα μιας μεμονωμένης τιμής, η συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας ή η αθροιστική συνάρτηση κατανομής μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να υπολογιστεί η πιθανότητα η τιμή να βρίσκεται σε κάποιο διάστημα. Μια τυχαία μεταβλητή μπορεί επίσης να είναι ένας συνδυασμός μιας διακριτής και μιας συνεχούς μεταβλητής.
Ο αυστηρός ορισμός των τυχαίων μεταβλητών γίνεται με όρους της θεωρίας μέτρου και επιτρέπει την ύπαρξη τυχαίων μεταβλητών που δεν έχουν στοιχεία ούτε συνεχούς ούτε διακριτής μεταβλητής.
Κλασικός ορισμός
Μια τυχαία μεταβλητή είναι μια πραγματική συνάρτηση που ορίζεται σε ένα δειγματικό χώρο Ω, δηλαδή μια συνάρτηση της μορφής ή, όπου Α είναι ένα υποσύνολο των πραγματικών αριθμών. Εκφράζει συνήθως κάποια μέτρηση που γίνεται στο τυχαίο αποτέλεσμα. Για παράδειγμα αν ο δειγματικός χώρος είναι ένα σύνολο ατόμων, η τυχαία μεταβλητή μπορεί να εκφράζει το ύψος του τυχαία επιλεγμένου ατόμου.
Αν το πεδίο τιμών Α της τυχαίας μεταβλητής είναι ένα διακριτό σύνολο, για παράδειγμα ένα πεπερασμένο σύνολο ή οι ακέραιοι αριθμοί, τότε η τυχαία μεταβλητή ονομάζεται διακριτή. Αν το πεδίο τιμών είναι ένα ή περισσότερα διαστήματα πραγματικών αριθμών, τότε η τυχαία μεταβλητή ονομάζεται συνεχής.
Μετροθεωρητικός ορισμός
Έστω ενας χώρος πιθανότητας και ένας μετρήσιμος χώρος  (αποτελείται από ένα σύνολο και μία σ-άλγεβρα). Ορίζουμε ως τυχαία μεταβλητή μια  - μετρήσιμη συνάρτηση, δηλαδή τέτοια ώστε η αντίστροφη απεικόνιση της X\, για κάθε στοιχείο του \mathcal{S} να ανήκει στην σ-άλγεβρα \mathcal{F},.
Όταν, τότε η X\, είναι μία πραγματική τυχαία μεταβλητή.
Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων Κατηγορία:Τυχαιότητα
Διγλωσσία
Υπάρχουν διάφοροι ορισμοί σχετικά με τον όρο διγλωσσία. Ο Weinreich για παράδειγμα θεωρεί τη διγλωσσία «πρακτική της εναλλάξ χρήσης δύο γλωσσών». Βέβαια τη δεκαετία του 1960, ο Mackey διατύπωσε τη γνώμη ότι η διγλωσσία τελικά είναι ο κανόνας της γλώσσας, ενώ η μονογλωσσία η εξαίρεση αυτού. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, με την επικράτηση της αγγλικής ως παγκόσμιας γλώσσας συνεννόησης, η άποψη του Mackey φαίνεται να είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα.
Στη γλωσσολογία, διγλωσσία είναι μια κατάσταση όπου, σε μια δεδομένη κοινωνία, υπάρχουν δύο (συχνά) στενά συνδεδεμένες γλώσσες, μια υψηλού γοήτρου, που χρησιμοποιείται γενικά από την κυβέρνηση, τους επίσημους εκπροσώπους καθώς και διάφορα μέσα, και μια χαμηλού γοήτρου, η οποία είναι -μερικές φορές προφορική- ιδιωματική γλώσσα. Η γλώσσα υψηλού γοήτρου τείνει να είναι τυποποιημένη, ενώ η χαμηλού γοήτρου απλή και πιο ασαφής όσον αφορά τη δομή και το συντακτικό καθώς και πιο ανοικτή στο λεξιλόγιο.
Στην Ελλάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα επικρατούσε διγλωσσία που είναι γνωστή ως γλωσσικό ζήτημα.
Με τη στενή έννοια του όρου, η διγλωσσία έχει τρία θεμελιώδη χαρακτηριστικά:
1.Υπάρχουν δύο ποικιλίες της δεδομένης γλώσσας όπως προαναφέρθηκε, μια που θεωρείται υψηλού γοήτρου (high variety) και μια που θεωρείται χαμηλού γοήτρου (low variety)
3ο Σώμα Στρατού (Τουρκία)
Το 3ο Σώμα Στρατού (τουρκικά: 3. Kolordu, αγγλικά: NATO Rapid Deployable Corps-Turkey) αναφερόμενο επίσης και ως 3'üncü Kolordu (NRDC-T), αποτελεί σχηματισμό του τουρκικού στρατού. Η διοίκηση του 3ου Σώματος Στρατού (3'üncü Kolordu Komutanlığı) εδρεύει στο Αγιάζαγα του Σισλί, στην Κωνσταντινούπολη και υπάγεται στην 1η Στρατιά.
Διγλωσσία
2.Καθένα από τα παραπάνω είδη, χρησιμοποιείται για διαφορετικές λειτουργίες, όμως τα δύο αυτά είδη αλληλοσυμπληρώνονται μεταξύ τους.
3ο Σώμα Στρατού (Τουρκία)
Ιστορία
Ιδρύθηκε στις Σαράντα Εκκλησιές στις 14 Μαρτίου του 1911 στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Πήρε μέρος στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, στο Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, στην εκστρατεία της Καλλίπολης, στις επιχειρήσεις στον Καύκασο 1916–1917 και στις επιχειρήσεις στην Παλαιστίνη το 1918. Στη συνέχεια έλαβε μέρος στις μάχες της Κιουτάχειας και του Σαγγαρίου το 1921, όπως και στη Μεγάλη Επίθεση του 1922. Το 1941, το σώμα, ως μέρος της 1ης Στρατιάς, στην περιοχή Τσατάλτζα με έδρα την Τυρολόη, αποτελούνταν από την 1η Μεραρχία Πεζικού, την 61η Μεραρχία Πεζικού, την 46η Μεραρχία Πεζικού και την 62η Μεραρχία Πεζικού.
Διγλωσσία
3.Η γλώσσα υψηλού γοήτρου δεν χρησιμοποιείται συνήθως στην καθημερινότητά μας.
Η διγλωσσία ως χαρακτηριστικό, αναφέρεται περισσότερο σε κοινωνίες και κοινότητες, παρά στους ίδιους τους ανθρώπους. Ένας άνθρωπος μπορεί βεβαίως να χαρακτηριστεί ως δίγλωσσος, όμως διγλωσσικές είναι κατά κύριο λόγο οι κοινωνίες και οι κοινότητες. Στην Ελλάδα η πιο γνωστή διγλωσσική κοινότητα είναι αυτή των Μουσουλμάνων της Θράκης, όπου οι Έλληνες πολίτες μουσουλμανικού θρησκεύματος χρησιμοποιούν στην πλειονότητά τους και την Ελληνική και την Τουρκική γλώσσα.
3ο Σώμα Στρατού (Τουρκία)
Ιστορία
Το σώμα έλαβε διαταγή από το Γενικό Επιτελείο το 2001, να μετατραπεί σε Σώμα Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης του ΝΑΤΟ, η οποία παοτελεί μία υψηλής ετοιμότητας, κοινή, πολυεθνική δύναμη που είναι τεχνολογικά προηγμένη, ευέλικτη, αναπτυσόμενη, διαλειτουργική και βιώσιμη. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε το 2003, οπότε και αποτέλεσε μία από τα επτά ειδικές μονάδες του ΝΑΤΟ. Ονομάστηκε NATO Rapid Deployable Corps-Turkey (NRDC-T). Ως Σώμα Ταχείας Ανάπτυξης του ΝΑΤΟ, δίνει αναφορά στον Ανώτατο Συμμαχικό Διοικητή Ευρώπης (SACEUR).
Ο διοικητής του 3ου Σώματος Στρατού, Αντιστράτηγος Ετέμ Ερνταγί, διορίστηκε ως διοικητής του αρχηγείου της Διεθνούς Δύναμης Αρωγής για Ασφάλεια (ISAF) στο Αφγανιστάν μεταξύ Φεβρουαρίου και Αυγούστου του 2005. Το σώμα ανατέθηκε στην ISAF στο Αφγανιστάν μεταξύ Αυγούστου 2008 και Φεβρουαρίου του 2009.
Διγλωσσία
Παράγοντες που επηρεάζουν το επίπεδο διγλωσσίας
Ένα γλωσσικό- κοινωνικό περιβάλλον, το οποίο απομονώνει τους "ξενόγλωσσους" και αποθαρρύνει τη χρήση μιας άλλης γλώσσας πέρα της επικρατούσας, μπορεί να προκαλέσει στον δίγλωσσο ομιλητή ντροπή για την δεύτερη του γλώσσα ( και τα στοιχεία που τον συνδέουν με τον πολιτισμό της), και να τον οδηγήσει στην σταδιακή παύση της χρήσης της. Επίσης ένα γλωσσικό κοινωνικό περιβάλλον, το οποίο ενσωματώνει τους "ξενόγλωσσους" ομιλητές στους κόλπους της και ενθαρρύνει τη χρήση μιας άλλης γλώσσας πέρα της επικρατούσας, προσφέροντας θέσεις εργασίας, με την στάση των ανθρώπων να παραμένει φιλική απέναντι στους δίγλωσσους, μπορεί να κάνει τον δίγλωσσο ομιλητή να νιώσει περήφανος για τη γλώσσα του και να βοηθήσει στην ανάπτυξη της.
3ο Σώμα Στρατού (Τουρκία)
Διάρθρωση
Η επιχειρησιακή διάρθρωση του 3ου Σώματος Στρατού είναι η εξής:
Διγλωσσία
Παράγοντες που επηρεάζουν το επίπεδο διγλωσσίας
Βέβαια, σημαντικοί για την ανάπτυξη της διγλωσσίας είναι και άλλοι παράγοντες, όπως η ύπαρξη σχολείων που διδάσκουν τη δεύτερη γλώσσα, οι σχέσεις του κράτους που διαμένουν οι δίγλωσσοι και του κράτους στο οποίο ανήκει η γλώσσα που μιλάνε, η πολιτική ελευθερία, η δυνατότητα σε πρόσβαση υλικού της ξένης γλώσσας κτλ.
3ο Σώμα Στρατού (Τουρκία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκικός Στρατός Ξηράς Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Τουρκίας Κατηγορία:ΝΑΤΟ Κατηγορία:Σώματα στρατού
Διγλωσσία
Τα διάφορα είδη διγλωσσίας
Από τα διάφορα είδη διγλωσσίας ξεχωρίζουν τα εξής τρία :
Ακόμα, υπάρχει η διαφορά μεταξύ χρηστικής και λειτουργικής διγλωσσίας. Δηλαδή κατά πόσο ένα άτομο χρησιμοποιεί μια γλώσσα ανάλογα με τις συνθήκες. Οι δίγλωσσοι δύναται να δέχονται κοινωνικές πιέσεις από τον περίγυρο και την επικρατούσα γλωσσική ομάδα, με αποτέλεσμα να επιλέγουν τη χρήση της επικρατούσας γλώσσας στους δημόσιους χώρους, ενώ στο περιβάλλον του σπιτιού τους να επιλέγουν την πρώτη τους γλώσσα, τη γλώσσα δηλαδή που είναι διαφορετική της επικρατούσας.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα στην οποία η συντριπτική πλειοψηφία (99%) είναι σε θέση να μιλήσει την Ελληνική, πράγμα που την κατατάσσει σε υψηλές θέσεις στη λίστα των Ευρωπαϊκών χωρών.
Η λέξη διγλωσσία έχει και ένα ακόμα νόημα: την πρακτική του να παρουσιάζει κάποιος μία θέση την μία φορά και διαφορετική την άλλη. Μιλάμε, για παράδειγμα, για "Διγλωσσία στην Κυβέρνηση" υπονοώντας είτε την έλλειψη συντονισμού (ακούσια διγλωσσία) είτε την σκόπιμη προσπάθεια παραπλάνησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνιογλωσσολογία Κατηγορία:Γλωσσολογικά φαινόμενα
Στιβ Πέρι
Ο Στίβεν Ρέι Πέρι (Stephen Ray "Steve" Perry, 22 Ιανουαρίου 1949), γνωστός επαγγελματικά ως Στιβ Πέρι, είναι Αμερικανός τραγουδιστής-τραγουδοποιός, παραγωγός δίσκων, και μουσικός, γνωστός ως ο τραγουδιστής του ροκ συγκροτήματος Journey κατά τη διάρκεια της πιο εμπορικά επιτυχημένης περιόδου τους από το 1977 έως το 1987 και από το 1995 έως το 1998. Ο Πέρι είχε μια επιτυχημένη σόλο καριέρα από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους τραγουδιστές όλων των εποχών.Το παρατσούκλι του είναι "η φωνή" λόγω των μοναδικών φωνητικών δυνατοτήτων που κατέχει.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στο Χάνφορντ, στην Καλιφόρνια και μεγάλωσε ενδιαφερόμενος για την μουσική καθώς ο πατέρας του, Ρέιμοντ Περέιρα, ήταν τραγουδιστής και συνιδιοκτήτης ραδιοφωνικού σταθμού. Όταν ο Πέρι ήταν 12 ετών, άκουσε το τραγούδι του Σαμ Κουκ με τίτλο «Cupid» στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου της μητέρας του. Αυτό ενέπνευσε τον Πέρι να γίνει τραγουδιστής.
Journey
Ο Πέρι έφερε ένα εντελώς νέο ήχο ποπ μουσικής της μπάντας. Έκανε το δημόσιο ντεμπούτο του στις 28 Οκτωβρίου 1977 στο Σαν Φρανσίσκο, και έλαβε μια μικτή υποδοχή. Ο Πέρι απέδειξε αποφασιστικά ότι οι κριτικοί ήταν λάθος, και κέρδισε νέο κοινό στο πρώτο άλμπουμ του με το συγκρότημα,το οποίο περιελάμβανε ένα τραγούδι δικής του σύνθεσης που ονομάζεται "Lights".
Παρείχε τα κύρια φωνητικά σε εννέα άλμπουμ των Journey: Infinity (1978), Evolution (1979), Departure (1980), Dream After Dream (1980) ,Captured (1980), Frontiers (1983), Raised on Radio (1986) και Trial By Fire (1996). Ο Πέρι είχε γίνει η αλάνθαστη φωνή των Journey, όλο το χρόνο του με το συγκρότημα. Μια δημοσκόπηση του 1983, ανθρώπων μεταξύ των ηλικιών 13 και 25 ψήφισαν τους Journey ως το αγαπημένο ροκ συγκρότημα τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Καρία
thumb|200px|right|Κάριος στρατιώτης στην υπηρεσία του [[Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία|στρατού των Αχαιμενιδών, λεπτομέρεια από τον τάφο του Ξέρξη Α΄.]] Η Καρία ή Καρική είναι Ιστορική περιοχή που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά παράλια της Μικράς Ασίας. Τα εδάφη της είναι κατανεμημένα μεταξύ της Επαρχίας Μούγλων και της Επαρχίας Ντενιζλί στη σημερινή Τουρκία. Συνορεύει στα βόρεια με την Ιωνία και τη Λυδία, στα ανατολικά με τη Φρυγία και στα νότια με τη Λυκία. Ένα τμήμα των παραλίων της αποικίστηκε από Δωριείς κατά τον Α΄ ελληνικό αποικισμό και ονομάστηκε εξ αυτών Δωρίδα (Δωρίς η εν Ασία). Ο Ηρόδοτος υποστήριζε ότι ήταν Μινωικής καταγωγής.
Οι Κάρες ισχυρίζονταν ότι κατάγονται από τις ανατολικές ηπειρωτικές περιοχές, είχαν κύρια ασχολία τη ναυτιλία και ήταν συγγενείς με τους Λυδούς και τους Μυσούς. Οι Κάρες μιλούσαν πραγματικά μία μορφή Ανατολίτικης γλώσσας αλλά αυτό δεν συνεπάγεται Ανατολίτικη καταγωγή επειδή οι Ανατολίτικες γλώσσες ήταν ευρύτατα διαδεδομένες στην περιοχή. Οι Κάρες σχετίζονται περισσότερο με τους Λέλεγες που ζούσαν παλιότερα στην ίδια περιοχή και είχαν παρόμοια έθιμα, πιθανότατα ήταν απόγονοι τους.
Γεωγραφία και πόλεις
thumb|300px|right|Ιστορικός χάρτης της Μ. Ασίας thumb|300px|right|Ο χάρτης και οι πόλεις της Καρίας. Ο λεπτομερής κατάλογος των πόλεων της Καρίας στην Κλασική εποχή που κατέγραψε ο Κράμερ βασίζεται σε αρχαίες πηγές. Τα πολλαπλά ονόματα των πόλεων και των γεωγραφικών χαρακτηριστικών όπως οι λόφοι και οι όρμοι δείχνουν κοινή εθνική καταγωγή. Η παραλιακή Καρία ξεκινά με τα Δίδυμα Μιλήτου νότια της Μιλήτου αλλά και η ίδια η Μίλητος περιλαμβάνεται στην προϊστορική Καρία. Νοτιότερα βρισκόταν η Βαργυλία, η Καρύανδα και η Μπόντρουμ περίπου 56 μίλια νότια από τη Μίλητο. Στο άκρο της χερσονήσου του Μπόντρουμ (απέναντι από την Κω) βρίσκονται τα Τέρμερα και στα νότια ο Κεραμεικός Κόλπος, στη χερσόνησο δημιουργήθηκαν "αμέτρητες πόλεις". Η μεγάλη Δωρική πόλη Αρχαία Αλικαρνασσός δημιουργήθηκε από έξι μικρότερες: Θεάγγελα, Σίβδη, Μάδνασα, Ουράνιον, Πήδασα και Τελμησσός. Οι πόλεις αυτές όπως επίσης η Μύνδος και οι Συάγγελα αποτελούσαν την "Οκτάπολη των Λελέγων", στη βόρεια ακτή του Κεραμεικού κόλπου βρισκόταν επίσης η Κέραμος Καρίας. Στα νότια του Κεραμεικού κόλπου βρίσκεται η χερσόνησος της Καρίας που ονομαζόταν χερσόνησος της Δωρίδος χάρη στη Δωρική αποικία Κνίδο που κτίστηκε στο άκρο. Στη βάση της χερσονήσου της Καρίας βρίσκεται η Βυβασσός γι'αυτό το αρχαιότερο όνομα της ήταν χερσόνησος της Βυβασσού, αργότερα ονομάστηκε Άκανθος η Δουλόπολις δηλαδή "πόλη των δούλων".
Στα νότια της χερσονήσου της Δωρίδας υπάρχει ο Κόλπος της Δωρίδας έδρα της Δωρικής Συνομοσπονδίας, σχηματίζει τρεις όρμους της Βυβασσού, της Τύμνου και της Σχοινούς που περικλείει την πόλη Υδάς. Μέσα στον κόλπο υπάρχει κοντά στη Λώρυμα ένα μικρό νησί η Ελαιούς, στη νότια ακτή απέναντι από τη Σύμη βρίσκεται η Κυνός Σήμα. Το νοτιότερο τμήμα της Καρίας περιλαμβάνει τη Ροδιακή Περαία, την ακτή απέναντι από τη Ρόδο με πόλεις όπως η Άμος και η Κρήσσα, η περιοχή ανήκει σήμερα στην Επαρχία Μούγλων στην Τουρκία. Στη Ροδιακή Περαία υπήρχε πανάρχαιος Λυδικός οικισμός με το όνομα Χρυσαωρίς ή Ιδριάς, το όνομα Χρυσαωρίς χρησιμοποιήθηκε στα πανάρχαια χρόνια για ολόκληρη την Καρία. Οι Σελευκίδες αργότερα ίδρυσαν στη θέση της Χρυσαωρίς τη Στρατονίκεια Καρίας, έδρα του Χρυσαορικού συστήματος. Ο Εύρωμος ονομαζόταν στα πανάρχαια χρόνια "Κύρωμος", ο Μαύσωλος του έδωσε το όνομα Εύρωμος στις προσπάθειες του να εξελληνίσει πλήρως την περιοχή.
Προϊστορία
μικρογραφία|Δραχμή των σατραπών της Καρίας του 4ου αιώνα π.Χ., με την απεικόνιση του [[Απόλλων|Απόλλωνα στη μια όψη, και δωδεκάκτινου άστρου στην άλλη]] Το όνομα της Καρίας εμφανίζεται στη Χεττιτική γλώσσα ως "Κερκίγια", περί το 1250 π.χ. οι Χετταίοι την περιείχαν ανάμεσα στα κράτη που αποτελούσαν την "Ομοσπονδία των Ασούβα" των Μικρασιατικών παραλίων. Ο Ηρόδοτος γράφει ότι ιδρυτής της Καρίας ήταν ο μυθικός ήρωας Καρ γιος του Διός και της Κρήτης, οι αδελφοί του Καρ Λυδός και Μυσός ίδρυσαν αντίστοιχα τη Λυδία και τη Μυσία. Η Καρία έγινε τον 11ο αιώνα π.χ. ένα από τα Νέο-Χιττίτικα βασίλεια. Η ακτή της Καρίας έγινε τμήμα της Δωρικής Εξάπολης, οι Δωριείς έφτασαν στην ακτή της Καρίας τον 13ο αιώνα π.χ. όταν έληξε ο Τρωικός Πόλεμος σε θέση προηγούμενων αποικιών από τις Μυκήνες όπως η Κνίδος και η Αλικαρνασσός. Ο Ηρόδοτος ο πιό διάσημος Έλληνας ιστορικός ήταν και ο ίδιος από την Αλικαρνασσό και έζησε τον 5ο αιώνα π.χ. Ο Ελληνικός εποικισμός της Καρίας πραγματοποιήθηκε περισσότερο στις ακτές, στο εσωτερικό οργανώθηκαν συνομοσπονδίες κρατιδίων. Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα ότι στον Τρωικό Πόλεμο τη Μίλητο κατοικούσαν Κάρες που ήταν σύμμαχοι των Τρώων. Ο ιστορικός Τζον Λεμπριρε (1765 - 1824) σημειώνει "η Καρία αφθονούσε σε σύκα σε τέτοιο βαθμό που παρήγαγε ένα ιδιαίτερο είδος σύκων την Καρύκα, η φράση εν Κάρι κινδυνεύει έφτασε στο σημείο να σημαίνει ανθρώπους που αποφεύγουν τον κίνδυνο ή αφήνουν να κινδυνεύσουν άλλοι αντί αυτών". Η περιοχή της Καρίας παράγει ακόμα και σήμερα τα περισσότερα Σύκα στην Τουρκία που είναι η μεγαλύτερη παραγωγός σύκων στον κόσμο.
Αρχαιότητα
thumb|250px|right|Νόμισμα του Σατράπη [[Μαύσωλος|Μαυσώλου στην Καρία.]] Ο βασιλιάς της Λυδίας Κροίσος κατέκτησε την Καρία και την ενσωμάτωσε στο βασίλειο του λίγο πριν κατακτηθεί από την Περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών. Η Καρία ενσωματώθηκε στην Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία σαν Σατραπεία (545 π.χ.). Η σημαντικότερη πόλη στην Περσική κυριαρχία ήταν η Αλικαρνασσός στην οποία είχε την έδρα της η τοπική δυναστεία τυράννων από την οικογένεια των Λυγδαμιδών (520 - 450 π.χ.). Άλλες μεγάλες πόλεις στην Καρία ήταν η Λάτμος, η Αντιόχεια, η Μύνδος, η Ντενιζλί, η Αλεξάνδρεια στη Λάτμο και η Αλάβανδα. Η Καρία συμμετείχε στην Ιωνική Επανάσταση απέναντι στην Περσική κυριαρχία (499 - 493 π.χ.). Στη Δεύτερη περσική εισβολή στην Ελλάδα (480 - 479 π.χ.) οι πόλεις της Καρίας συμμάχησαν με τον Ξέρξη Α΄ και πολέμησαν στην Ναυμαχία του Αρτεμισίου και τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, η Αρτεμισία Α΄ της Καρίας συμμετείχε με 70 πλοία. Ο Θεμιστοκλής πριν της ναυμαχίες του Αρτεμισίου και της Σαλαμίνας προσπάθησε να αποσπάσει τους Κάριους από την Περσική συμμαχία. Ο Θεμιστοκλής τους ζήτησε να πολεμήσουν μαζί του η να μείνουν ουδέτεροι, στην περίπτωση που είχαν δεσμευτεί με όρκο στον Πέρση βασιλιά τους ζήτησε να είναι αδιάφοροι στη μάχη. Ο Πλούταρχος στο έργο του Βίοι Παράλληλοι ειδικότερα στη "Ζωή του Θεμιστοκλή" γράφει: "ο Φαινίας γράφει ότι η μητέρα του Θεμιστοκλή δεν είναι Θρακικής καταγωγής αλλά από την Καρία και το όνομα της ήταν Ευτέρπη, ο Νεάνθης προσθέτει ότι ήταν από την Αλικαρνασσό της Καρίας".