cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ
Λοιπά βιογραφικά στοιχεία
Το 1987 παντρεύτηκε τον Ολυμπιονίκη των αγώνων του 1984 στο άθλημα του τριπλούν Αλ Τζόινερ και είχαν αποκτήσει μία κόρη το 1990. Μετά το γάμο της, έγινε γνωστή με το προσωνύμιο «Flo-Jo», ενώ το όνομά της αναφέρεται σε διάφορα τραγούδια Αμερικανών καλλιτεχνών. Μετά την αποχώρησή της στις αρχές του 1989, έστρεψε την ενέργεια της στην ηθοποιία, το γράψιμο (ποίηση, παιδικά βιβλία, ρομαντικά μυθιστορήματα), τη σχεδίαση ρούχων, δημιούργησε σειρά καλλυντικών, ίδρυσε οργάνωση για τα μειονεκτούντα παιδιά, εμφανίστηκε στη σειρά Santa Barbara, και από το 1993 έως το 1995 υπηρέτησε ως πρόεδρος του Συμβουλίου Φυσικής Κατάστασης. Έγινε σύμβολο μόδας που, αφού αποσύρθηκε, της ανατέθηκε από τους Ιντιάνα Πέισερς να σχεδιάσει τις στολές τους. Οι "Flo-Jo's", όπως ονομάστηκαν, εξακολουθούν να είναι σύμβολο του μπάσκετ της δεκαετίας του 1990, ενώ ακόμα και σήμερα ανευρίσκονται επιρροές σε εμπορικές δραστηριότητες εταιρειών όπως η διαφήμιση. Το 1995 το USA Track And Field (διοικητικό όργανο του αθλήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες) την εισήγαγε στο Hall Of Fame. Στις αρχές του 1996 και παρά τα 36 της χρόνια, επιχείρησε να επανέλθει στην αγωνιστική δραστηριότητα προπονούμενη για τα 400 μέτρα των επερχόμενων Ολυμπιακών Αγώνων, όμως ένα πρόβλημα τενοντίτιδας δεν της έδωσε την ευκαιρία για ικανοποιητικους χρόνους και σύντομα σταμάτησε την προσπάθεια. Εξακολουθεί να κατέχει τα παγκόσμια ρεκόρ τόσο στα 100 μέτρα (10,49), όπως και στα 200 (21,34), από τα μακροβιότερα του κλασικού αθλητισμού μέχρι σήμερα.
Ο θάνατος
Η Γκρίφιθ πέθανε στις 21 Σεπτεμβρίου του 1998 σε ηλικία 39 ετών, κατά τη διάρκεια του ύπνου της. Ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον είχε δηλώσει: «Ήμασταν έκθαμβοι από την ταχύτητά της, ταπεινωμένοι από το ταλέντο της και γοητευμένοι από το στυλ της. Αν και κατάφερε να φτάσει στα υψηλότερα επίπεδα του παγκόσμιου αθλητισμού, δεν ξέχασε ποτέ από πού κατάγεται. Αφιέρωσε μεγάλο μέρος του χρόνου και των εσόδων της για να βοηθήσει παιδιά σε δύσκολες γειτονιές. Αυτή η πλευρά της προσωπικότητάς της την κάνει ακόμα πιο ταλαντούχα». Στις 23 Οκτωβρίου του ίδιου έτους ανακοινώθηκε από τις αρχές του ότι η αιτία του θανάτου της ήταν η ασφυξία λόγω θέσης μετά από επιληπτική κρίση που οφειλόταν σε σπηλαιώδες αγγείωμα του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου, σπάνια πάθηση που ανευρίσκεται στο 0,25 % του πληθυσμού. Οι έλεγχοι για παρουσία αλκοόλ, ναρκωτικών και φαρμάκων που βελτιώνουν την απόδοση ήταν αρνητικά. Τα αποτελέσματα αυτά οδήγησαν σε οργισμένη δήλωση του Ιταλού προέδρου της IAAF Πρίμο Νεμπιόλο κατά των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, καθώς διάφορες φήμες και δημοσιεύματα από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 ήθελαν την υγεία της να είχε επιβαρυνθεί από την χρήση απαγορευμένων ουσιών. Η οικογένεια της υποστήριξε πως γνώριζε για την ύπαρξη της εκ γενετούς εγκεφαλικής δυσπλασίας, η οποία την καθιστούσε ευάλωτη σε κρίσεις και πριν από τον θάνατό της, είχε υποστεί άλλα τρία εγκεφαλικά επεισόδια και ένα ακόμα επεισόδιο το 1996 για το οποίο χρειάστηκε να νοσηλευτεί βραχυχρόνια. Το δημοτικό σχολείο της στο Λος Άντζελες μετονομάστηκε προς τιμήν της το 2000. Στην πόλη Μίσιον Βιέγο το πάρκο της πήρε το όνομά της.
thumb|Η είσοδος του πάρκου στο Μίσιον Βιέγο
Θεωρίες για αναβολικά
Πολύ γρήγορα μετά την επίτευξη του παγκόσμιου ρεκόρ στην Ινδιανάπολη, διάφορες θεωρίες για χρήσεις απαγορευμένων ουσιών άρχισαν να εμφανίζονται καθώς τόσο η σωματοδομή της όσο και οι επιδόσεις της είχαν βελτιωθεί υπερβολικά σε μικρό χρονικό διάστημα. «Αυτή η αλλαγή ήταν πιο γρήγορη από οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς», έγραψε ο θρυλικός Καρλ Λιούις στην αυτοβιογραφία του το 1990. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο δις χρυσός Ολυμπιονίκης (1984, 1988) των 100 μέτρων Λιούις, την ίδια ημέρα (16 Ιουλίου) που κατέρριψε το ρεκόρ η Γκρίφιθ στην Ινδιανάπολη, επικράτησε στον τελικό των 100 μέτρων με χρόνο 9,78 δευτερόλεπτα, που όμως δεν αναγνωρίστηκε ως ρεκόρ κόσμου καθώς ο ευνοϊκός άνεμος ήταν 5,2 μέτρα/δευτερόλεπτο. Πριν από το 1988 οι επιδόσεις της Αμερικανίδας αθλήτριας ήταν στα 10,96 δευτερόλεπτα στα 100 μέτρα (βελτιώνοντας τους χρόνους της κατά 0,47 δευτ.) και στα 200 μέτρα 21,96 δευτ. (διαφορά 0,62 δευτ.). Η διαφορά αυτή είναι μοναδική για αθλητή σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Η αποχώρησή της μετά την Ολυμπιάδα της Σεούλ ενίσχυσε αυτές τις υποψίες, καθώς από το 1989 θα ξεκινούσε η εφαρμογή των αιφνιδιαστικών ελέγχων ντόπινγκ. Ωστόσο, η ίδια είχε ελεγχθεί σύμφωνα με τους κανονισμούς και ήταν αρνητική για ανίχνευση απαγορευμένων ουσιών σε όλους τους ελέγχους που της έγιναν. «Μόνο το 1988 υποβλήθηκε σε έντεκα ελέγχους ντόπινγκ, αλλά σε κανένα δε βρέθηκε θετική», είχε δηλώσει ο διευθυντής της ομοσπονδίας στίβου των HΠA, Γκρεγκ Μάσμπακ. Μετά το θάνατό της το 1998, ο πρόεδρος της ιατρικής επιτροπής της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, διευκρίνησε ότι η Γκρίφιθ επιλέχθηκε για επιπλέον, αυστηρές δοκιμές απαγορευμένων ουσιών κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1988 λόγω φημών για χρήση στεροειδών. Δήλωσε στους The New York Times ότι ο Μάνφρεντ Ντόνικε, ο οποίος τότε ήταν ο κορυφαίος ειδικός στο ντόπιγκ στον αθλητισμό, δεν κατάφερε να ανακαλύψει απαγορευμένες ουσίες κατά τη διάρκεια αυτών των ελέγχων. Ο υπεύθυνος της ΔΟΕ δήλωσε: «Πραγματοποιήσαμε όλες τις πιθανές και φανταστικές αναλύσεις πάνω της. Ποτέ δεν βρήκαμε τίποτα. Δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή υποψία». Μετέπειτα δημοσιεύσεις (με ανεπαρκή στοιχεία) για πιθανή χρήση απαγορευμένων ουσιών στους αγώνες πρόκρισης της αμερικανικής ομάδας για την Ολυμπιάδα της Σεούλ, οδήγησαν μετά και τον επίσημο έλεγχό τους στην επιβεβαίωση των μέχρι τότε ισχυόντων. Ο πρόεδρος της γερμανικής ομοσπονδίας αθλητισμού, Χέλμουτ Ντίτζελ, θέλοντας να θίξει μία άλλη διάσταση της υπόθεσης δήλωσε: «Ο θάνατος της Γκρίφιθ πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγή στον πόλεμο κατά των αναβολικών. Στο δίκαιο "παιχνίδι" δεν υπάρχουν ένοχοι χωρίς αποδείξεις».
Καλύτερες επιδόσεις
Πηγή : World Athletics
Διακρίσεις
Πηγή : World Athletics
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988
Janakantha
δεξιά|μικρογραφία|Το κτίριο Τζανακάνθα Μπαμπάν, έδρα της Janakantha Η Dainik Janakantha (βεγγαλικά: দৈনিক জনকণ্ঠ, Dainik Janakanṭha "Καθημερινή Φωνή του Λαού") είναι μια Βεγγαλική ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται από τη Ντάκα του Μπαγκλαντές. και ανήκει στην Janakantha Shilpa Paribar (GJSP). Αυτή η εφημερίδα εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 21 Φεβρουαρίου του 1993. Ο Μοχαμμάντ Ατικουλάχ Χαν είναι ο συντάκτης της εφημερίδας. Το 1999, το στρατιωτικό προσωπικό του Μπανγκλαντές εξουδετέρωσε μια νάρκη από ύποπτους ισλαμιστές μαχητές αριστερά από τα γραφεία της εφημερίδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
238 Υπατία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Υπατίας υπολογίζεται σε 149 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος) και το άλβεδό της είναι 0,042. Η Υπατία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 52 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υπατια
Κάρολος Δ΄ της Λωρραίνης
Ο Κάρολος Δ΄ (Charles IV de Lorraine, 5 Απριλίου 1604 - 18 Σεπτεμβρίου 1675) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν Δούκας της Λωρραίνης (1625 - 1634), οπότε αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπό Γαλλική πίεση υπέρ του νεώτερου αδελφού του. Έγινε δούκας για δεύτερη φορά (1661 - 1675) μετά την παραίτηση του μικρότερου αδελφού του Νικολάου Φραγκίσκου.
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Φραγκίσκου Β΄ δούκα της Λωρραίνης και της συζύγου του Χριστίνας, κόρης του Παύλου κόμη του Ζαλμ.
Οικογένεια
Το 1621 νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Νικόλ, κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα της Λωρραίνης για λόγους διαδοχής: το 1624 απεβίωσε ο θείος του Ερρίκος Β' που ήταν πρωτότοκος και το μόνο τέκνο αυτού, η Νικόλ, ανακηρύχθηκε δούκισσα της Λωρραίνης. Το επόμενο έτος ο αδελφός του Ερρίκου Β΄, ο δευτερότοκος Φραγκίσκος Β΄ ισχυρίστηκε ότι το δουκάτο πηγαίνει μόνο σε άρρενες απογόνους και έγινε δούκας της Λωρραίνης· έξι ημέρες μετά παραιτήθηκε υπέρ του γιου του Καρόλου Δ΄. Η Νικόλ όμως δεν ήθελε να είναι δούκισσα με το σύζυγό της, αλλά μόνη της. Τότε το επόμενο έτος ο Κάρολος Δ΄ σκέφτηκε να ακυρώσει το γάμο του κατηγορώντας τον ιερέα που τους πάντρεψε για μαγεία. Επειδή δεν υπήρχαν αποδείξεις, η Αγία Έδρα δεν δέχθηκε το διαζύγιο και θεωρούσε τον γάμο σε ισχύ.
Παρ' όλα αυτά ο Κάρολος Δ΄ το 1637 νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη ντε Κουζάνς, κόρη του Κλαύδιου-Φραγκίσκου βαρόνου του Μπελβουάρ και είχε τέκνα:
Επειδή ο γάμος δεν ήταν έγκυρος, ο Κάρολος Δ΄ αφορίστηκε, έτσι αναγκάστηκε να χωρίσει το 1642. Το 1649 όμως γεννήθηκε ο Κάρολος-Ερρίκος, έτσι το 1663 νυμφεύτηκε πάλι τη Βεατρίκη ντε Κουζάνς, ώστε να νομιμοποιηθεί ο γιος του. Δύο εβδομάδες μετά η Βεατρίκη απεβίωσε.
Το 1665 έκανε τέταρτο γάμο με τη Μαρία Λουίζα του Ασπρεμόν, κόρη του Καρόλου κόμη του Ρέκεμ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κάρολος Δ΄
Βαλλωνική Βραβάντη
Η Βαλλωνική Βραβάντη (Brabant wallon) είναι επαρχία της Βαλλωνίας και του Βελγίου. Συνορεύει με τις Βελγικές επαρχίες Φλαμανδική Βραβάντη, Λιέγη, Ναμύρ, και Αινώ. Πρωτεύουσά της είναι η Βαβρ. Έχει έκταση 1.093 χλμ² και περιέχει μόνο μια διοικητική περιφέρεια (arrondissement στα Γαλλικά) με 27 δήμους.
Η Βαλλωνική Βραβάντη δημιουργήθηκε το 1995 όταν η πρώην επαρχία της Βραβάντης χωρίστηκε σε τρία μέρη: δύο νέες επαρχίες, τη Βαλλωνικά Βραβάντη και τη Φλαμανδική Βραβάντη και την Περιοχή της Πρωτεύουσας Βρυξελλών, η οποία πια δεν ανήκει σε καμία επαρχία. Ο διαχωρισμός έγινε για να διευκολυνθεί η τελική υποδιαίρεση του Βελγίου σε τρεις περιοχές (Φλάνδρα, Βαλλωνία και Βρυξέλλες).
Ο επαρχιακός πληθυσμός κατεγράφη τον Ιανουάριο του 1999 347.423, δίνοντας πληθυσμιακή πυκνότητα 318 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες του Βελγίου Κατηγορία:Βαλλωνία
Ερνέστ Αμύ
Ο Ερνέστ-Τεοντόρ Αμύ (Ernest-Théodore Hamy, 22 Ιουνίου 1842 – 18 Νοεμβρίου 1908) ήταν Γάλλος ανθρωπολόγος και εθνολόγος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος φαρμακοποιού, ο Αμύ γεννήθηκε στη Βουλώνη και σπούδασε ιατρική στο Παρίσι, παίρνοντας το διδακτορικό του το 1868. Κατόπιν απασχολήθηκε ως παρασκευαστής (préparateur) υπό τον Πωλ Μπροκά στο εργαστήριο ανθρωπολογίας της Ecole pratique des hautes études. Το 1872 έγινε βοηθός φυσιοδίφης στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, όπου εργάσθηκε στενά με τον Αρμάν ντε Κατρφάζ. Το 1892 διορίσθηκε καθηγητής της Ανθρωπολογίας στο ίδιο Μουσείο.
Ο Αμύ υπήρξε ο ιδρυτής και έφορος του Μουσείου Εθνογραφίας του Τροκαντερό, το 1880, καθώς και ο δημιουργός του επιστημονικού περιοδικού Revue d’ethnographie (= «Επιθεώρηση Εθνογραφίας»). Διετέλεσε αντιπρόεδρος (1886) και πρόεδρος (1895) της «Εταιρείας των λαϊκών παραδόσεων» (Société des traditions populaires) και ιδρυτικό μέλος της «Εταιρείας των αμερικανιστών» (Société des américanistes, ιδρ. 1892). Επιπλέον ήταν μέλος της Εταιρείας ανθρωπολογίας των Παρισίων και της Εταιρείας γεωγραφίας (Société de géographie). Απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 66 ετών. Ανεψιός του ήταν ο αστρονόμος Μωρίς Αμύ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ανθρωπολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι εθνολόγοι
Suprobhat Bangladesh
Η Suprobhat Bangladesh (Μπενγκάλι: সুপ্রভাত বাংলাদেশ Suprobhat Bangladesh, μετάφραση: "Καλημέρα Μπαγκλαντές") είναι μια περιφερειακή ημερήσια εφημερίδα στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από τη Τσιταγκόνγκ στη Βεγγαλική γλώσσα. Ο Ρούσο Μαχμούντ είναι ο εκδότης της εφημερίδας από την ίδρυσή της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές‎
Κατάλογος προσαρμογών και remake ζωντανής δράσης ταινιών κινουμένων σχεδίων της Disney
Αυτός είναι ο κατάλογος remake ζωντανής δράσης ή φωτορεαλιστικών κινουμένων σχεδίων σε παραγωγή από την Walt Disney Pictures από ταινίες κινουμένων σχεδίων της. Αυτός ο κατάλογος δεν περιλαμβάνει remake που περιλαμβάνουν και ζωντανή δράση και κινούμενα σχέδια (όπως το Ο Πιτ και ο Δράκος του), ταινίες κινουμένων σχεδίων που παράχθηκαν από διαφορετική εταιρεία και αργότερα προσαρμόστηκαν ως ταινίες ζωντανής δράσης από την Disney, ταινίες ζωντανής δράσης βασισμένες στην ίδια ιστορία όπως μια ταινία της Disney, που αποκτήθηκαν αργότερα (όπως τα Παραμυθένιος Έρωτας και Ρομπέν των Δασών: Οι Ήρωες με τα Κολάν), ή βασισμένες σε τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων της Disney (όπως τα Η Απίθανη Κιμ και Τσιπ & Ντέιλ: Οι Υπερασπιστές του Δικαίου).
Σημειώσεις
<references group="lower-greek" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι για ταινίες Κατηγορία:Ταινίες remake της Disney Κατηγορία:Ταινίες ζωντανής δράσης βασισμένες σε ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney
Ελισάβετ της Αυστρίας
right|250px|thumb|Φωτογραφία της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ την ημέρα της στέψης της ως Βασίλισσας της Ουγγαρίας (8 Ιουνίου 1867).
Η Ελισάβετ της Αυστρίας (γερμανικά: Elisabeth von Österreich-Ungarn, 24 Δεκεμβρίου 1837 – 10 Σεπτεμβρίου 1898), γεννηθείσα Ελισάβετ της Βαυαρίας, ήταν Αυτοκράτειρα της Αυστρίας και Βασίλισσα της Ουγγαρίας, σύζυγος του Φραγκίσκου Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας. Είχε την μακρότερη θητεία ως Αυτοκράτειρα της Αυστρίας (44 έτη).
Ο θάνατος του μοναχογιού της και της ερωμένης του, βαρόνης Μαρία Βετσέρα, στη δολοφονία-αυτοκτονία που έλαβε χώρα στο Μάιερλινγκ (1889) απεδείχθη καταστροφικό χτύπημα για την Ελισάβετ: αποτραβήχτηκε από τα αυτοκρατορικά της καθήκοντα και ταξίδεψε εκτεταμένα χωρίς την οικογένειά της. Έχοντας επισκεφτεί την Κέρκυρα ήδη από το 1861, έχτισε εκεί το Αχίλλειον (1890), μελλοντικό της καταφύγιο. Η εμμονική φροντίδα της εξωτερικής της εμφάνισης έλαβε θρυλικό χαρακτήρα, ακόμη και κατά τη διάρκεια της ζωής της. Ενώ βρισκόταν σε ταξίδι στη Γενεύη (1898), δολοφονήθηκε από επίθεση με μαχαίρι από τον Ιταλό αναρχικό Λουίτζι Λουκένι.
Δούκισσα της Βαυαρίας
Η Ελισάβετ Αμαλία Ευγενία γεννήθηκε στο Παλάτι του Δούκα Μαξιμλιανού στο Μόναχο στις 24 Δεκεμβρίου 1837. Ήταν το τέταρτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Μαξιμιλιανού Ιωσήφ, Δούκα εν Βαυαρία, και της Λουδοβίκας της Βαυαρίας, ετεροθαλούς αδελφής του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας και θείας του Όθωνος, Βασιλιά της Ελλάδας. Ανάδοχοί της στη βάφτιση ήταν οι εκ μητρός θείες της Ελισάβετ Λουδοβίκα και Αμαλία Αυγούστα καθώς και η εξαδέλφη της Ευγενία ντε Μπωαρναί.
Και οι δύο γονείς της ανήκαν στον Οίκο των Βίττελσμπαχ. Ο πατέρας της, Μαξιμιλιανός, ήταν γνωστός ως εκκεντρικός μουσικόφιλος που περιόδευε στην βαυαρική εξοχή για να επισκέπτεται τσίρκα και να αποφεύγει τα καθήκοντά του. Η πολυμελής οικογένεια ζούσε στο Παλάτι του Δούκα στο Μόναχο του χειμερινούς μήνες και στο Κάστρο Ποσσενχόφεν το καλοκαίρι. Η Σίσσυ και τα αδέρφια της μεγάλωσαν σε ένα χαλαρό και απείθαρχο περιβάλλον που απείχε κατά πολύ από την βαυαρική Αυλή. Αγαπούσε την ιππασία, το σχέδιο και την ποίηση. Η Βρετανίδα γκουβερνάντα της Ελισάβετ και της μεγαλύτερης αδελφής της Ελένης, Μαίρυ Νιούμπολντ, πιθανώς αποτέλεσε επιρροή στην υιοθέτηση της αγγλικής γλώσσας ως μυστικής γλώσσας μεταξύ των δύο αδελφών.
Αρραβώνας και γάμος
Το 1853 η Σοφία, Αρχιδούκισσα της Αυστρίας, η αυταρχική μητέρα του εικοσιτριάχρονου Φραγκίσκου Ιωσήφ κανόνισε τον γάμο του γιου της με την μεγαλύτερη κόρη της Λουδοβίκας, Ελένη, καθώς προτιμούσε να έχει ως νύφη της μια ανιψιά της παρά μια ξένη πριγκίπισσα (η Σοφία και η Λουδοβίκα ήταν αδελφές και πριγκίπισσες της Βαυαρίας). Το σχέδιό της είχε ως δεδομένη την πιστή υπακοή του Φραγκίσκου Ιωσήφ στις επιθυμίες της, παρότι το ζεύγος δεν είχε συναντηθεί ποτέ. Η δούκισσα Λουδοβίκα και η Νενέ (όπως αποκαλούνταν η αδελφή της, Ελένη) ταξίδεψαν με τη Σίσσυ (η οποία δεν είχε προσκληθεί) στο θέρετρο του Μπαντ Ισλ στην Άνω Αυστρία, ώστε να δεχθούν την επίσημη πρόταση γάμου του Αυτοκράτορα προς τη Νενέ με αφορμή τα γενέθλιά του. Ο νεαρός μονάρχης ανέπτυξε μια αμήχανη σχέση με την ήσυχη και ευλαβή Νενέ, ενώ ενθουσιάστηκε με τη νεότερη αδελφή της. Αψηφώντας τη μητέρα του, ο Φραγκίσκος Ιωσήφ έκανε πρόταση γάμου στη Σίσσυ και έδωσε στη μητέρα του 'τελεσίγραφο' ισχυριζόμενος ότι αν δεν παντρευόταν τη Σίσσυ, δε θα παντρευόταν καθόλου. Η επίσημη ανακοίνωση του αρραβώνα έγινε 5 μέρες μετά. Η τελετή του γάμου τελέστηκε 8 μήνες αργότερα (24 Απριλίου 1854) στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αυγουστίνου στη Βιέννη.
Αυτοκράτειρα της Αυστρίας
Ντροπαλή και εσωστρεφής εκ φύσεως η Ελισάβετ βρήκε την προσαρμογή στο αυστηρό και αποπνικτικό περιβάλλον του Ανακτόρου Χόφμπουργκ (όπου κυριαρχούσε παραδοσιακά το ισπανικό πρωτόκολλο) εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία. Ήδη από τις πρώτες εβδομάδες στο νέο της 'σπίτι', εκδήλωσε περιστατικά έντονου βήχα και άγχος. Η σχέση της με τον Φραγκίσκο Ιωσήφ, παρά την μεγάλη του αγάπη προς εκείνη, έβρισκε συνεχή εμπόδια στην απαιτητική θέση του ως ηγέτη μιας μεγάλης και πολυεθνούς αυτοκρατορίας. Οι προσπάθειές του να περιορίσει τα πολλά και μεγάλης διάρκειας μελλοντικά της ταξίδια (που οφείλονταν επίσης στην υπερκινητικότητά της και στη διάθεσή της να τον αποφύγει, καθώς ήταν συναισθηματικά απόμακρη απέναντί του) αποδείχθηκαν ανεπιτυχείς.
Η αποτυχία της Ελισάβετ να φέρει στον κόσμο έναν διάδοχο για τον αυστριακό θρόνο την κατέστησε ανεπιθύμητη στην Αυλή και επικίνδυνη για την τάξη των πραγμάτων. Ήταν συμπονετική προς τους Ιταλούς και Ούγγρους υπηκόους της. Ειδικά προς τους Ούγγρους έτρεφε μεγάλη συμπάθεια (μετά το πρώτο ταξίδι της στη χώρα το 1857) και έμαθε να μιλά άπταιστα τη γλώσσα τους ενώ παρέμεινε δημοφιλής στην Ουγγαρία για χρόνια, ακόμη και μετά το θάνατό της. Στο ίδιο ταξίδι οι κόρες της Ελισάβετ αρρώστησαν ταυτόχρονα και, παρ' ότι η μικρότερη Γκίζελα ανάρρωσε γρήγορα, η Σοφία σύντομα πέθανε, πιθανότατα από τύφο. Η ήδη μελαγχολική Ελισάβετ υπέφερε από καταθλιπτικά επεισόδια που επανεμφανίζονταν μέχρι το θάνατό της. Παρέδωσε την εναπομείνασα κόρη της στην πλήρη φροντίδα της πεθεράς της και διατήρησε την απόμακρη στάση της απέναντί της μέχρι το τέλος της.
Μετά από μεγάλη ανυπομονησία από την Αυλή, η Ελισάβετ έφερε στον κόσμο τον πολυπόθητο διάδοχο στις 21 Αυγούστου 1858, τον οποίο η Σοφία και ο Φραγκίσκος Ιωσήφ ονόμασαν Ροδόλφο προς τιμήν του πρώτου μέλους της Δυναστείας των Αψβούργων που κυβέρνησε (ως Δούκας) στην Αυστρία το 1278. Η γέννηση του Ροδόλφου αύξησε την επιρροή της Ελισάβετ στην Αυλή, ενώ η ίδια ήταν πλέον πολιτικά ώριμη και εξέφραζε φιλελεύθερες τάσεις κυρίως όσον αφορούσε το ζήτημα των Ούγγρων, ενός μόνο από τους "ανήσυχους" λαούς της Αυστριακής αυτοκρατορίας. Η επιβεβλημένη απαγόρευση της ενασχόλησής της με τη διαπαιδαγώγηση του γιου της ώθησε τη νεαρή μητέρα σε επανάσταση.
Λόγω των κρίσεων άγχους, των νηστειών, του επίμονου βήχα και της εξουθενωτικής άσκησης που ακολουθούσε, η υγεία της είχε λάβει τόσο άσχημη πορεία ώστε τον Οκτώβριο του 1860 θεωρείτο ότι έπασχε από αναιμία και σωματική κόπωση. Ο αυλικός γιατρός, Δόκτωρ Σκόντα, φοβούμενος φυματίωση, πρότεινε διαμονή στη Μαδέρα, στην οποία η Σίσσι έμεινε όλο τον χειμώνα, δίχως το σύζυγο ή τα παιδιά της προς αποφυγήν μόλυνσης. Όταν επέστρεψε 6 μήνες μετά στη Βιέννη, σύντομα (4 μέρες μετά) επέστρεψαν και ο βήχας και οι πόνοι στους πνεύμονες, μαζί με πυρετό, απώλεια όρεξης και ύπνου. Αμέσως ο Σκόντα πρότεινε νέα θεραπεία, αυτήν τη φορά στην Κέρκυρα, όπου παρουσίασε σχεδόν άμεση βελτίωση (1861). Εν μέσω των θεραπειών, στη Βιέννη κυκλοφορούσε η φήμη ότι έπασχε από αφροδίσιο νόσημα εξ αιτίας της σχέσης του Φραγκίσκου Ιωσήφ με μια ηθοποιό. Παρά την σημαντική βελτίωση στην Κέρκυρα, η Ελισάβετ παρουσίασε αναιμία και οίδημα. Επόμενος προορισμός της ήταν η δημοφιλής λουτρόπολη του Μπαντ Κίσσινγκεν στη Βαυαρία. Αν και ανάρρωσε γρήγορα, επέλεξε να περάσει χρόνο με την οικογένειά της Βαυαρία από το να επιστρέψει στα παιδιά της. Μετά από απουσία 2 σχεδόν ετών επέστρεψε στη Βιέννη τον Αύγουστο του 1862, λίγο πριν τα γενέθλια του συζύγου της, όπου εμφάνισε αμέσως ημικρανίες και έπασχε από πολλαπλούς εμετούς, δίνοντας βάση στην υπόθεση της ψυχοσωματικής φύσης της ασθένειας. Η περιπέτεια της υγείας της έδωσε τη δικαιολογία (και επιταγή των γιατρών της) που έψαχνε ώστε να αποφύγει τη σεξουαλική επαφή με το σύζυγό της που ίσως οδηγούσε σε εγκυμοσύνη, γεγονός που απογοήτευσε το Φραγκίσκο Ιωσήφ που ήθελε να εξασφαλίσει τη διαδοχή με περισσότερους αρσενικούς απογόνους. Έχοντας πλέον περισσότερη αυτοπεποίθηση, ήρθε σε ανοιχτή σύγκρουση με τον Αυτοκράτορα και τη Σοφία για τη στρατιωτική εκπαίδευση του Ροδόλφου, ο οποίος έμοιαζε στη μητέρα του στην ευαίσθητη ιδιοσυγκρασία και στη δυσκολία προσαρμογής στην Αυλή.
Βασίλισσα της Ουγγαρίας
Η γνωριμία της με τον Ούγγρο κόμη Γκιούλα Αντράσσυ έστρεψαν το ενδιαφέρον της στην εδραίωση μιας ειρηνικής σχέσης με την Ουγγαρία: προέτρεψε τον Φραγκίσκο Ιωσήφ να ορίσει τον Αντράσσυ ύπατο αρμοστή της χώρας, το οποίο συνέβη σχεδόν 10 χρόνια αργότερα. Η σχέση της με τον Αντράσσυ αποτέλεσε θέμα εκτενούς συζήτησης: ο Ούγγρος αριστοκράτης είχε διακηρυχθεί προδότης και καταδικάστηκε σε θάνατο εν απουσία του (βρισκόταν στο Λονδίνο) από την αυστριακή κυβέρνηση το 1851 για τη συμμετοχή του στην Ουγγρική Επανάσταση κατά της Αυτοκρατορίας (1848-9). Συν τοις άλλοις, κυκλοφορούσαν φήμες ότι η σχέση τους ήταν ερωτική, σε σημείο ισχυρισμών περί πατρότητας της μικρότερης κόρης της Ελισάβετ, που γεννήθηκε στην Ουγγαρία.
Μετά από χρόνια άρνησης να αποκτήσει κι άλλα παιδιά, η Σίσσι αποφάσισε ότι ήθελε και τέταρτο παιδί. Η απόφαση αυτή αποτελούσε τόσο προσωπική επιλογή όσο και πολιτική κίνηση, καθώς η επιστροφή της στο γάμο της θα επικύρωνε την ισότητα της Ουγγαρίας (στην οποία ήταν εξαιρετικά δημοφιλής) με την Αυστρία. Ο Αυστροουγγρικός Συμβιβασμός δημιούργησε τη διπλή μοναρχία της Αυστρίας-Ουγγαρίας, με πρωθυπουργό τον Αντράσσυ. Η στέψη του Φραγκίσκου Ιωσήφ και της Ελισάβετ ως βασιλιά και βασίλισσας της Ουγγαρίας έλαβε χώρα στις 8 Ιουνίου 1867 στη Βουδαπέστη. Ένα χρόνο αργότερα απέκτησε μια κόρη, τη Μαρία Βαλερία, που γεννήθηκε στο Γκαίνταιλε, λίγο έξω από τη Βουδαπέστη, όπου η Ελισάβετ διέμενε μετά τη στέψη της και για μεγάλα διαστήματα έως το θάνατό της. Η σχέση της μαζί της ήταν η πιο μητρική σε σύγκριση με τα άλλα 2 της παιδιά, σε βαθμό που η Μαρία Βαλερία αργότερα εκμυστηρεύτηκε την καταπιεστική αγάπη της μητέρας της προς αυτήν αλλά και την εμμονή της να καλλιεργήσει την κόρη της τον ίδιο βαθμό αγάπης προς την Ουγγαρία και το λαό της.
Ταξίδια
Μετά τη γέννηση της κόρης της, η Ελισάβετ ουσιαστικά εγκατέλειψε τη ζωή στο παλάτι και αφιέρωσε το χρόνο της στα ταξίδια. Ταξίδευε κυρίως ινκόγκνιτο και αρνούνταν να συναντήσει Ευρωπαίους μονάρχες, με σημαντική εξαίρεση τον αγαπημένο της ξάδελφο, Λουδοβίκο Β΄ της Βαυαρίας. Οι επιδόσεις της στα αθλήματα (θεωρείτο η καλύτερη ιππεύς στην Ευρώπη) και οι σχέσεις της με κοινούς θνητούς (όπως με τον Βρετανό σύντροφο στην ιππασία και γνωστό ερωτύλο Τζορτζ "Μπέυ" Μίντλτον) ήταν αντικείμενο κουτσομπολιού στη Βιέννη. Το 1890 δημιούργησε την αγαπημένη της έπαυλη στην Κέρκυρα, την οποία ονόμασε Αχίλλειον προς τιμήν του μυθικού ήρωα που θαύμαζε. Στην Ελλάδα και στα άλλα ταξίδια της την συνόδευαν δέκα Έλληνες αναγνώστες και δάσκαλοι όπως ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος, ο Κωνσταντίνος Μάνος (ποιητής) και ο αθλητής Μαρίνος Μαρινάκης. Η αυτοκράτειρα προτιμούσε να κουβεντιάζει στα νέα ελληνικά και να μεταφράζει λογοτεχνικά έργα με εκείνους τους αναγνώστες. Επισκέφτηκε ακόμη χώρες που Ευρωπαίοι εστεμμένοι δεν προτιμούσαν: Αίγυπτο, Αλγερία, Μάλτα, Μαρόκο, Τουρκία. Χρησιμοποιούσε και το αυτοκρατορικό ατμόπλοιο για τη Γαλλική Ριβιέρα και το Σαν Ρέμο στην Ιταλία.
Πνευματική καλλιέργεια
Αγαπούσε την ιστορία, τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία, λάτρευε όμως την ποίηση, ιδιαίτερα τον Χάινριχ Χάινε, στον οποίο βρήκε έμπνευση για τα δικά της ποιήματα τα οποία έγραφε στο κρυφό της ημερολόγιο. Ήταν επηρεασμένη από την κλασσική ελληνική περίοδο, τον Ρομαντισμό και, φυσικά, τη μοναχική ζωή στην Αυλή. Η ποίησή της είναι μελαγχολική, χαρακτηριστικό που θεωρούνταν εγγενές του Οίκου των Βίττελσμπαχ (με γνωστότερο παράδειγμα τον Λουδοβίκο Β΄ της Βαυαρίας που γνώρισε τραγικό τέλος 12 χρόνια πριν το δικό της). Μιλούσε άπταιστα αγγλικά και γαλλικά εκτός από την μητρική της γλώσσα, τα γερμανικά, και έμαθε ουγγρικά και ελληνικά μεταξύ άλλων.
Η υπόθεση Μάιερλινγκ
Στις 30 Ιανουαρίου 1889 ο διάδοχος του αυστριακού θρόνου Ροδόλφος και η φημολογούμενη ερωμένη του βαρόνη Μαρία Βετσέρα βρέθηκαν νεκροί στο κυνηγετικό περίπτερο του Μάιερλινγκ μετά από φαινομενικό φόνο της Βετσέρα και επακόλουθη αυτοκτονία του Ροδόλφου. Η τραγωδία αυτή ήταν το τελειωτικό χτύπημα για την Ελισάβετ. Μέσα σε 11 χρόνια (1886-1897) έχασε τον πατέρα, την μητέρα, τη μεγαλύτερη και τη μικρότερη αδελφή της, τον μικρότερο αδελφό της, τον αγαπημένο της ξαδελφό και τον στενότερό της φίλο. Η απώλεια του γιου της τη βύθισε σε πένθος: έως το τέλος της φορούσε μαύρα κλειστά ρούχα και κρατούσε λευκή ομπρέλα για να κρύβει την όψη της από το φιλοπερίεργο πλήθος. Η σχέση της με τον Φραγκίσκο Ιωσήφ εξελίχθηκε σε φιλική.
Δολοφονία
Στις 10 Σεπτεμβρίου 1898 η Αυτοκράτειρα βρισκόταν στη Γενεύη και περίμενε το πλοίο για το Μοντρέ με την κυρία επί των τιμών Κόμισσα Στάραϋ, όταν ένας Ιταλός αναρχικός ονόματι Λουίτζι Λουκένι της επιτέθηκε με μαχαίρι. Εκείνη έπεσε αλλά με τη βοήθεια της συντρόφου της επιβιβάστηκε στο πλοίο και σύντομα κατέρρευσε. Σε προσπάθεια της κυρίας επί των τιμών να τη βοηθήσει στην αναπνοή ανοίγοντας τον κορσέ της, η αιμορραγία από το τραύμα αυξήθηκε. Όταν η γυναίκα αποκάλυψε την ταυτότητα της Ελισάβετ στον καπετάνιο, εκείνος διέταξε να γυρίσουν πίσω στη Γενεύη. Κατά τη μεταφορά της στο ξενοδοχείο όπου διέμενε τις τελευταίες ημέρες της ζωή της, η Ελισάβετ πέθανε στις 2:10 μ.μ. σε ηλικία 60 ετών από τραύμα στον θώρακα που ράγισε το πλευρό, τρύπησε τον πνεύμονα και το περικάρδιο και διαπέρασε την καρδιά. Όταν ο Φραγκίσκος Ιωσήφ πληροφορήθηκε με τηλεγράφημα το θάνατό της νόμισε ότι είχε αυτοκτονήσει, μαθαίνοντας την αλήθεια από επόμενο μήνυμα. Η φωτογραφία του τραύματος και τα εργαλεία της αυτοψίας καταστράφηκαν μετά από διαταγή του. Η σoρός της μεταφέρθηκε μέσω συρμού και η κηδεία έγινε στη Βιέννη στις 17 Σεπτεμβρίου 1898. Ο τάφος της βρίσκεται στην Αυτοκρατορική Κρύπτη της Εκκλησίας των Καπουτσίνων στη Βιέννη (παρά την επιθυμία της να ταφεί στη Μεσόγειο). Λέγεται ότι ο Φραγκίσκος Ιωσήφ δεν συνήλθε ποτέ από την απώλεια.
Ο Λουκένι αρχικά διέφυγε στις Άλπεις αλλά συνελήφθη και φυλακίστηκε ισόβια στη Γενεύη. Ισχυρίστηκε ότι ο στόχος του ήταν να σκοτώσει έναν εστεμμένο, επιλέγοντας αρχικά τον Δούκα της Ορλεάνης, ο οποίος είχε ήδη εγκαταλείψει τη Γενεύη, οπότε αποφάσισε να σκοτώσει τον επόμενο μονάρχη που θα συναντούσε. Ήθελε να καταδικαστεί σε θάνατο έχοντας εξηγήσει την πολιτική του στάση αλλά δεν του επιτράπηκε. Μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας (1900), αφαίρεσε τη ζωή του στη φυλακή δέκα χρόνια αργότερα, αφότου ένας φρουρός κατάσχεσε και κατέστρεψε τα απομνημονεύματά του (1910).
Υστεροφημία
Η αντισυμβατική ζωή και η αινιγματική και εκκεντρική προσωπικότητα της Ελισάβετ συνέβαλαν στη δημιουργία ενός μύθου γύρω από το άτομό της, ήδη από τα πρώτα χρόνια της ως αυτοκράτειρας, ενώ η δολοφονία της ενίσχυσε το μυστήριο γύρω από αυτήν.
Μετά το θάνατο της Ελισάβετ, ο Φραγκίσκος Ιωσήφ ίδρυσε το Τάγμα της Ελισάβετ προς τιμήν της.
Αρκετά έργα τέχνης, που δημιουργήθηκαν όταν εκείνη ήταν εν ζωή και μετά το θάνατό της, απεικονίζουν την Ελισάβετ. Το όνομά της έλαβαν επίσης εκκλησίες, πάρκα, γέφυρες και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για συγγραφείς, συνθέτες, και εικαστικούς.
Ο Φραντς Ξάβερ Βίντερχαλτερ, γνωστός για τα πορτραίτα του που απεικόνιζαν άτομα βασιλικής και αριστοκρατικής καταγωγής, φιλοτέχνησε το διάσημο πορτραίτο της Ελισάβετ με τα διαμαντένια αστέρια στα μαλλιά της το 1865.
Στον κινηματογράφο πιο γνωστή είναι η τριλογία του Ερνστ Μάρισκα με τη Ρόμυ Σνάιντερ στο ρόλο της Ελισάβετ:
Η Σνάιντερ υποδύθηκε ξανά την Ελισάβετ στο Λυκόφως των θεών του Λουκίνο Βισκόντι (1972) σε μια πιο ρεαλιστική απεικόνιση της Αυτοκράτειρας όπου διαφαίνεται η σχέση της με τον εξάδελφό της Λουδοβίκο Β΄ της Βαυαρίας, τον οποίο υποδύθηκε ο Χέλμουτ Μπέργκερ.
Στον χώρο της λογοτεχνίας ο Κωσταντίνος Χρηστομάνος, δάσκαλος ελληνικών της Ελισάβετ και συχνός καλεσμένος της στο Αχίλλειον, έγραψε το Βιβλίο της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ, το οποίο εξέδωσε λίγο μετά το θάνατό της (1898).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Ιωσήφ της Αυστρίας και απέκτησε 4 παιδιά:
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αυστρίας (σύζυγοι αυτοκρατόρων) Κατηγορία:Βασίλισσες της Ουγγαρίας (σύζυγοι βασιλέων) Κατηγορία:Δούκισσες στη Βαυαρία Κατηγορία:Βασίλισσες της Λομβαρδίας Κατηγορία:Βαυαρία Κατηγορία:Αυστριακή Αυτοκρατορία
Έρικ Σμιτ
Ο Έρικ Στίβεν Σμιτ (αγγλικά: Eric Stephen Schmitt, 20 Ιουνίου 1975) είναι Αμερικανός δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρετεί ως 43ος Γενικός Εισαγγελέας της πολιτείας του Μιζούρι, από τον Ιανουάριο του 2019. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Είναι ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών για την έδρα της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μιζούρι για τις ενδιάμεσες εκλογές του 2022.
Ο Σμιτ υπηρέτησε προηγουμένως ως 46ος πολιτειακός Υπουργός Οικονομικών του Μιζούρι (2017–2019) και ως μέλος της πολιτειακής Γερουσίας του Μιζούρι για την 15η περιφέρεια, από το 2009 έως το 2017.
Ο Σμιτ είναι αρνητής των αποτελεσμάτων των προεδρικών εκλογών του 2020 και συντάχθηκε με τον πρώην πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Ήταν ένας από τους πολιτειακούς γενικούς εισαγγελείς που προσπάθησαν να ανατρέψουν τα αποτελέσματα των εκλογών.
Βιογραφία
Ο Έρικ Σμιτ, γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1975 στο Μπρίτζτον (μια προαστική περιοχή του Σαιντ Λούις) του Μιζούρι, όπου και μεγάλωσε. Φοίτησε στο Λύκειο "De Smet Jesuit High School" (στη κομητεία Σαιντ Λούις), απ'όπου και αποφοίτησε το 1993. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Τρούμαν (στο Κέρκσβιλ του Μιζούρι) και έλαβε πτυχίο (BA) το 1997 με διάκριση. Κατόπιν έλαβε υποτροφία και σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Σαιντ Λούις, λαμβάνοντας πτυχίο νομικής (JD) το 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτειακοί Γενικοί Εισαγγελείς (ΗΠΑ) Κατηγορία:Μιζούρι (πολιτεία) Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Οι Περιπέτειες του Τζίμι Νιούτρον
Οι Περιπέτειες του Τζίμι Νιούτρον (αγγλικά: The Adventures of Jimmy Neutron: Boy Genius, γνωστό κι ως Jimmy Neutron) είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινούμενων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τον Τζον Ντέιβις. Αρχικά προβλήθηκε στον Nickelodeon για τρεις κύκλους, κάνοντας πρεμιέρα στις 20 Ιουλίου 2002, και το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2006. Ως συνέχεια της ομώνυμης ταινίας του 2001, η σειρά ακολουθεί μια εντεκάχρονη μεγαλοφυΐα από το Ρέτροβιλ, τον Τζέιμς «Τζίμι» Ισαάκ Νιούτρον, καθώς πηγαίνει σε περιπέτειες με τους φίλους του Καρλ Ουίζερ και Σιν Έστεβεζ. Καθ'όλα τα επεισόδια της σειράς, διάφορες ατυχίες και συγκρούσεις συμβαίνουν σε αυτές τις περιπέτειες, καθώς οι διάφορες εφευρέσεις του Τζίμι πηγαίνουν στραβά. Η σειρά περιλαμβάνει τις φωνές των Ντέμπι Ντερρυμπέρρυ (Τζίμι), Τζέφφρεϊ Γκαρσία (Σιν) και Ρομπ Πόλσεν (Καρλ) για τους τρεις κύριους χαρακτήρες.
Η σειρά έχει λάβει διάφορες υποψηφιότητες όπως το «Αγαπημένο Καρτούν» των Kids' Choice το 2006 και το 2007 και έχει κερδίσει ένα βραβείο Annie για «εξαιρετικό επίτευγμα σε κινουμένων σχεδίων τηλεοπτική παραγωγή για παιδιά», καθώς κι ένα βραβείο "Golden Reel" από την Motion Picture Sound Editors. Μια συνέχεια της σειράς δημιουργήθηκε το 2010, γνωστή ως Planet Sheen, και έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, τελειώνοντας τον Φεβρουάριο του 2013. Η σειρά επαναπροβλήθηκε στην Αμερική στο NickRewind στις 9 Ιανουαρίου 2019.
Η σειρά έχει προβληθεί στην Ελλάδα από το Channel 9 και το ελληνικό Nickelodeon (ως ΄΄Οι Περιπέτειες του Τζίμι Νιούτρον''), και στην Κύπρο από το Alfa TV.
Ανάπτυξη
Ο Τζον Ντέιβις δημιούργησε τον Τζίμι (τότε ονομαζόμενο Τζόνι Κουάσαρ) κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 και έγραψε ένα σενάριο με τίτλο Runaway Rocketboy (που αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως το όνομα του πιλότου), το οποίο εγκαταλείφθηκε. Αργότερα άρχισε να ξαναδουλεύει πάνω σε αυτήν την ιδέα, ενώ μετακόμιζε σε νέο σπίτι στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ως ταινία μικρού μήκους με τίτλο "Τζόνι Κουάσαρ", την οποία παρουσίασε στο SIGGRAPH όπου συναντήθηκε με τον Στιβ Οεντέκερκ και εργάστηκαν σε μια τηλεοπτική σειρά βασισμένη σε αυτή, καθώς και μια ταινία. Ο Τζίμι είχε ακόμη το πρωτότυπό του όνομα τότε, πριν αποφασιστεί να τον ονομάσει Τζίμι Νιούτρον, επειδή το "Τζόνι Κουάσαρ" ακουγόταν πολύ παρόμοια με το "Τζόνι Κουέστ".
Σεναριογραφία
Ο Βίκτορ Ουίλσον προσλήφθηκε ως Story Editor. Οι κύριοι συγγραφείς της σειράς ήταν οι Στίβεν Μπάνκς και Τζεντ Σπινγκαρν.
Θεματικό τραγούδι
Το θεματικό τραγούδι γράφτηκε αρχικά από τον Μπρίαν Όσϋ για το πιλοτικό επεισόδιο. Το pop-punk συγκρότημα Bowling for Soup ανανέωσε αργότερα και επέκτεινε το τραγούδι του Όσϋ για την ταινία. Τελικά, το αρχικό τραγούδι διατηρήθηκε για τους τίτλους αρχής και τέλους της τηλεοπτικής σειράς.
Planet Sheen
Το Planet Sheen είναι η συνέχεια της σειράς· διήρκεσε μόνο 26 επεισόδια και έκανε πρεμιέρα στο Nickelodeon στην Αμερική στις 2 Οκτωβρίου 2010, μαζί με το T.U.F.F. Puppy. Το τελευταίο επεισόδιο παίχτηκε στις 15 φεβρουαρίου 2013. Η σειρά εξιστορεί τις περιπέτειες του Σιν Έστεβεζ, ο οποίος κατά λάθος εκτοξεύεται με ένα διαστημόπλοιο του φίλου του Τζίμι, στο διάστημα. Εκτός από τον Σιν, κανένας άλλος από τους χαρακτήρες του Jimmy Neutron δεν εμφανίζεται, ούτε αναφέρεται σε αυτή την σειρά. Ο Καρλ εμφανίστηκε σε μια αναδρομή στο παρελθόν και ο Τζίμι Νιούτρον αναφέρθηκε ενώ ο Σιν κοιτούσε τον πύραυλο, αλλά δεν έκανε εμφάνιση. Δεν είναι ακόμα γνωστό το γιατί δεν έψαξαν ο Τζίμι και άλλοι για τον Σιν. Στο επεισόδιο «The Tomorrow Boys» από το Νετρόνιος Τζίμι, υπονοείται το ότι ο Σιιν επέστρεψε από τον Ζίνου. Το πως και πότε επέστρεψε δεν αποκαλύπτονται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Σειρές του Nickelodeon
Ευρωλίγκα ανδρών 1997-98
Το Κύπελλο Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών (από το 1996-97 επίσημα Ευρωλίγκα ανδρών) της περιόδου 1997-98, ήταν η 41η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη σε δυο στάδια με φάσεις ομίλων (στο κάθε στάδιο υπήρχαν 4 όμιλοι), απ΄το δεύτερο εκ των οποίων προέκυψαν τα 8 ζευγάρια της φάσης των "16" (1o βήμα των Play-Off). Ακολούθησαν τα προημιτελικά (2ο βήμα των Play-Off) και τελικά το "φάϊναλ φορ", που έλαβε χώρα στη Βαρκελώνη, το διήμερο 21 Απριλίου-23 Απριλίου 1998. Στις 4 καλύτερες ομάδες πέρασαν η Παρτιζάν Βελιγραδίου από τη Σερβία, οι ιταλικές Κίντερ Μπολόνια και Μπένετον Τρεβίζο και η ΑΕΚ (Ελλάδα).
Πηγές
1998 Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων
Σάββας Καρυπίδης
Ο Σάββας Καρυπίδης (Κατερίνη, 23 Μαΐου 1979) είναι Έλληνας πρώην διεθνής αθλητής της χειροσφαίρισης. Έχει ύψος 1.83 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού εξτρέμ (Right Winger). Η καριέρα του διήρκεσε δεκαεπτά χρόνια, εκκινώντας από την ομάδα της γενέτειρας του, τον Αρχέλαο Κατερίνης, και εν συνεχεία παίζοντας σε κορυφαίες ομάδες του Ελληνικού Πρωταθλήματος Χειροσφαίρισης, όπως ο Πανελλήνιος, η ΑΕΚ και ο Φίλιππος Βέροιας.
Ακολούθησε διεθνή καριέρα παίζοντας πρώτα για ένα εξάμηνο το 2005 στην Ελβετική Σαφχάουζεν και στις Γερμανικές Βέτσλαρ (2005-2006), και από το 2008 στη Μέλσουνγκεν. Αγωνίστηκε στην ΑΕΚ την περίοδο 2013-14, και κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος. Το 2005 είχε κληθεί να αγωνιστεί με τη μικτή κόσμου.
Εν ενεργεία διεθνής με την Εθνική Αντρών και αρχηγός της. Μεγαλύτερες επιτυχίες του με την εθνική το χάλκινο μετάλλιο στους μεσογειακούς αγώνες του 2001 και η 4η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων το 1997. Επίσης, έχει πάρει μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, καταλαμβάνοντας την 6η θέση.
Τίτλοι
Σύλλογοι
Κυπελλούχος Ελλάδος: 2002, 2014, 2016
Πρωταθλητής Ελλάδος: 2002, 2016
Πολυτιμότερος παίκτης του Ελληνικού πρωταθλήματος: 2001, 2003
Πρώτος σκόρερ της Μπουντεσλίγκα το 2008: 282 γκολ/ 34 αγώνες
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Handball - 1999 | 1ος σκόρερ
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Handball - 1999 | Καλύτερος εξτρέμ
Μεσογειακοί Αγώνες - 2001 | Χάλκινο Μετάλλιο
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της χειροσφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές της εθνικής Ελλάδος χειροσφαίρισης Κατηγορία:Χειροσφαιριστές Πανελληνίου
Μπαλμπόα (αποσαφήνιση)
Το Μπαλμπόα, μπορεί να αναφέρεται:
Τζον Σέρτις
Ο Τζον Σέρτις (Τάτσφιλντ Σάρρεϋ 11 Φεβρουαρίου 1934 - Τούτινγκ Λονδίνου 10 Μαρτίου 2017 ήταν Βρετανος παλαίμαχος οδηγός αγώνων από την Αγγλία. Στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 συμμετείχε απ' το 1960 μέχρι και το 1972. Συνολικά τα Γκραν Πρι στα οποία πήρε μέρος ήταν 113 απ' τα οποία εκκίνησε στα 111. Η μοναδική φορά του στέφθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής ήταν το 1964. Απ' τα 113 Γκραν Πρι στα οποία πήρε μέρος ο Σέρτις, το 1ο ήταν το Γκραν Πρι του Μονακό του 1960 και το τελευταίο το Ιταλικό Γκραν Πρι του 1972. Εκτός απ' το μοναδικό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών που κατέκτησε, σημείωσε και ορισμένα άλλα εξίσου σημαντικά αποτελέσματα, τα οποία ήταν τα ακόλουθα:
thumb|right|250px|Ο Σέρτις και ο Γιόσιο Νακαμούρα στο Ολλανδικό Γκραν Πρι του [[Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1968)|1968]] thumb|right|250px|Ο Σέρτις στο Ολλανδικό Γκραν Πρι του [[Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1969)|1969]]
Κατηγορία:Βρετανοί οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1
Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι (ταινία)
Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι είναι μια ελληνική τηλεοπτική ταινία τρισδιάστατων κινουμένων σχεδίων, συμπαραγωγή της ΕΡΤ και της Time Lapse Pictures σε συνεργασία με το Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά, αυτή είναι η πρώτη ελληνική ταινία τρισδιάστατων κινουμένων σχεδίων του είδους της. Προβλήθηκε το απόγευμα των Χριστουγέννων του 2007 από τη ΝΕΤ, δύο χρόνια μετά την παραγωγή μιας άλλης μικρού μήκους ταινίας της ΕΡΤ βασισμένη σε παραμύθι του Τριβιζά, ονόματι Τα δύο κύματα. Τις φωνές τους δανείζουν ο μικρός Χρήστος Τζαμαριάς και οι ηθοποιοί Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Ματίνα Ντούσκου και Δημήτρης Βέργαδος.
Πλοκή
Ο Τρωκτικούλης, ο ποντικούλης που ζει με τον παππού του σε μια μικρή φωλιά σ’ ένα εξοχικό σπίτι, όποτε αντικρίζει τ’ αστέρια στον ουρανό ονειρεύεται να αγγίξει ένα από αυτά. Για να το καταφέρει, σκαρφαλώνει παντού, σε σκουπόξυλα, σε μάντρες και σε καμπαναριά, αλλά μάταια. Όσο ο παππούς του -που ανησυχεί πολύ γι’ αυτόν- προσπαθεί να τον πείσει πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον, αφού τ’ αστέρια βρίσκονται πολύ μακριά, τόσο η επιθυμία του μικρού Τρωκτικούλη να πραγματοποιήσει το όνειρό του μεγαλώνει.
Ώσπου ένα βράδυ Χριστουγέννων, βγαίνοντας από την ποντικότρυπά του αντικρίζει ένα υπέρλαμπρο άστρο στην κορυφή ενός στολισμένου χριστουγεννιάτικου δέντρου. Η υλοποίηση του ονείρου του μοιάζει να είναι πολύ κοντά και ο μικρός Τρωκτικούλης ξεκινά με ανυπομονησία την αναρρίχηση στο δέντρο. Ο δρόμος όμως προς την κορυφή του είναι γεμάτος με πειρασμούς και προκλητικές παγίδες. Μερικά από τα στολίδια του δέντρου που τον παρακολουθούν ολοζώντανα, το στρατιωτάκι, η κουκλίτσα και το ναυτάκι προσπαθούν να του αλλάξουν τα σχέδια και να τον παρασύρουν, κάνοντάς τον συμμέτοχο στα δικά τους.
Ο Τρωκτικούλης, όμως, απορρίπτει κατηγορηματικά μέρες δόξας και δύναμης που του υπόσχεται το στρατιωτάκι, γλυκιά θαλπωρή σ’ ένα κουκλόσπιτο που του υπόσχεται η όμορφη κουκλίτσα και μυθικά πλούτη που του υπόσχεται το φιλόδοξο ναυτάκι, καθώς είναι αποφασισμένος να πραγματοποιήσει το δικό του όνειρο. Όμως, λίγο πιο πέρα παραμονεύει απειλητική η γάτα του σπιτιού.
Παραγωγή
Σκηνοθέτες της ταινίας είναι οι Παναγιώτης Ράππας, ιδρυτής των εταιριών Stardust Pictures και Time Lapse Pictures, συνεργάτης του Στίβεν Σπίλμπεργκ και ισόβιο μέλος της Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών του Κινηματογράφου των ΗΠΑ, και Άγγελος Ρούβας, επίσης συνεργάτης του Σπίλμπεργκ, συνιδρυτής της εταιρίας Big Bang Toons και υπεύθυνος της παραγωγής της πρώτης ελληνικής σειράς κινουμένων σχεδίων Πανδώρα και Πλάτωνας: τα φραουλόπουλα. Ο Ρούπας σκηνοθέτησε δύο χρόνια αργότερα και άλλη τηλεοπτική απόδοση βιβλίου του Τριβιζά, με όνομα Ένα δέντρο μια φορά.Στην παραγωγή της ταινίας συμμετέχουν οι Παναγιώτης Ράππας και ο βραβευμένος με EMMY και υποψήφιος για το Αnnie 2007, Νάσος Βακάλης.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Η συμπαραγωγή της ΕΡΤ με την Time Lapse Pictures, Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι, απέσπασε 4 βραβεία καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων στα παρακάτω διεθνή φεστιβάλ: Η ταινία συμμετείχε επισήμως και στις παρακάτω μεγάλες διοργανώσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε παιδικά βιβλία Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες μικρού μήκους Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2007
Κοινότητα Αγίου Κυρίλλου
Η Κοινότητα Αγίου Κυρίλλου είναι κοινότητα του δήμου Γόρτυνας στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1949 με το ΦΕΚ 153Α - 11/07/1949 με την απόσπαση του οικισμού Άγιος Κύριλλος από την κοινότητα Πλώρας και τον ορισμό του ως έδρα της.
Η τοπική κοινότητα Αγίου Κυρίλλου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 7,993 χμ² (2011).
Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τον παραθαλάσσιο οικισμό Γερόκαμπος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Λάσα Πάφου
Η Λάσα είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο. Προφανώς να πρόκειται για την αρχαία πόλη με το όνομα Λάρισα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Στο Τέλος του Κόσμου
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 25 Μαΐου 2007. Απέσπασε μικτές κριτικές αλλά έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας 960,9 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ. Με τον προϋπολογισμό να αγγίζει τα 300 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία διεκδικεί τον τίτλο της ακριβότερης παραγωγής στην ιστορία του κινηματογράφου.
Το 2011, κυκλοφόρησε το τέταρτο μέρος της σειράς ταινιών με τον τίτλο Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Σε Άγνωστα Νερά (Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides), με τους Τζόνι Ντεπ και Τζέφρεϊ Ρας να επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους.
Πλοκή
Για να ελέγξει τους ωκεανούς, ο Λόρδος Κάτλερ Μπέκετ εκτελεί οποιονδήποτε έχει σχέση με την πειρατεία. Ο Μπέκετ, που κατέχει την καρδιά του Ντέιβι Τζόουνς, δίνει εντολή στον Τζόουνς να καταστρέψει όλα τα πειρατικά πλοία. Εν τω μεταξύ, ο Μπαρμπόσα οδηγεί τους Γουίλ, Ελίζαμπεθ, Τία Ντάλμα και το πλήρωμα του Μαύρου Μαργαριταριού για να σώσουν τον Τζακ Σπάροου. Ο Σάο Φενγκ, ο αρχηγός των πειρατών της Νότιας Κινέζικης θάλασσας, έχει στην κατοχή του έναν χάρτη που δείχνει την τοποθεσία που βρίσκεται ο Τζακ. Ο Γουίλ παζαρεύει με τον Φενγκ το Μαύρο Μαργαριτάρι με αντάλλαγμα τον Τζακ, ώστε να σώσει τον πατέρα του, Μπιλ "Μπούτστραπ" από τον Ιπτάμενο Ολλανδό.
Όλοι μαζί ταξιδεύουν προς τον Τζακ. Καθώς το Μαύρο Μαργαριτάρι σαλπάρει, νεκρές ψυχές βγαίνουν στην επιφάνεια της θάλασσας, συμπεριλαμβανομένου και του πατέρα της Ελίζαμπεθ, Γουέδερμπι Σουάν, ο οποίος δολοφονήθηκε από τον Μπέκετ και αποκαλύπτει ότι όποιος μαχαιρώσει την καρδιά του Ντέιβι Τζόουνς θα γίνει αυτόματα και καπετάνιος του Ιπτάμενου Ολλανδού. Η Τία Ντάλμα αποκαλύπτει ότι ο Ντέιβι Τζόουνς διορίστηκε από την Καλυψώ, θεά της θάλασσας και τον εραστή της, να μεταφέρει τους νεκρούς στον άλλο κόσμο. Σε αντάλλαγμα, ο Τζόουνς θα μπορούσε να πατήσει σε στεριά μία φορά κάθε δέκα χρόνια, ώστε να βλέπει την αγαπημένη του. Όταν αυτή δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά του, ο Τζόουνς παραιτήθηκε από το καθήκον του να μεταφέρει τους νεκρούς και μεταμορφώθηκε σε τέρας.
Αφού το Μαύρο Μαργαριτάρι επιστρέψει στον κόσμο των ζωντανών, πέφτει πάνω στην ενέδρα του Σάο Φενγκ, όπου δέχεται την συμφωνία που του έκανε ο Γουίλ. Ο Φενγκ προδίδει τον Γουίλ και δίνει το πλήρωμα στον Μπέκετ, σε αντάλλαγμα με το Μαύρο Μαργαριτάρι. Ο Φενγκ διαπραγματεύεται με τον Μπαρμπόσα να δώσει το Μαύρο Μαργαριτάρι με αντάλλαγμα την Ελίζαμπεθ, η οποία πιστεύει ότι είναι η Καλυψώ, παγιδευμένη σε σώμα ανθρώπου. Ο Φενγκ λέει στην Ελίζαμπεθ ότι η Καλυψώ παγιδεύτηκε στο σώμα ανθρώπου ώστε οι άνθρωποι να κατακτήσουν τις θάλασσες. Όταν ο Ντέιβι Τζόουνς επιτίθεται στο πλοίο του Φενγκ, ο Φενγκ τραυματίζεται θανάσιμα και ορίζει την Ελίζαμπεθ ως διάδοχό του. Αυτή, μαζί με το πλήρωμα, αιχμαλωτίζονται από τον Ιπτάμενο Ολλανδό. Ο Τζέιμς Νόρινγκτον τους ελευθερώνει. Δραπετεύουν, αλλά ο Νόρινγκτον σκοτώνεται από τον Μπούτστραπ.
Ο Γουίλ αφήνει ίχνη, ώστε να τον ακολουθήσει το πλοίο του Μπέκετ. Ο Τζακ πιάνει τον Γουίλ και μιλούν για την καρδιά του Τζόουνς. Ο Τζακ προτείνει να μαχαιρώσει αυτός την καρδιά. Αφού ο Τζακ του δώσει την πυξίδα με την οποία ο Μπέκετ θα μπορέσει να βρει το Shipwreck Cove, τον πετά στη θάλασσα. Ο Γουίλ σώζεται από τον Μπέκετ. Στο Shipwreck Cove, οι αρχιπειρατές παρουσιάζουν τα εννιά "κομμάτια των οκτώ", αλλά διαφωνούν στο να ελευθερώσουν ή όχι την Καλυψώ. Ο Μπαρμπόσα καλεί τον Καπετάνιο Τιγκ, πατέρα του Τζακ και Φύλακα του Πειρατικού Κώδικα να επιβεβαιώσει ότι μόνο ένας Βασιλιάς Πειρατής μπορεί να κηρύξει πόλεμο. Η Ελίζαμπεθ ορίζεται Βασιλιάς μετά την ψήφο του Τζακ. Δίνει εντολή οι πειρατές να αρχίσουν πόλεμο. Στην διαπραγμάτευση μεταξύ των Ελίζαμπεθ, Μπέκετ και Τζόουνς, η Ελίζαμπεθ ανταλλάσσει τον Τζακ με τον Γουίλ, αφού αντιλαμβάνεται το σχέδιό τους να καρφώσει ο Τζακ την καρδιά και έτσι τον τοποθετεί αυτόματα στον Ιπτάμενο Ολλανδό.
Ο Μπαρμπόσα χρησιμοποιεί τα κομμάτια των οκτώ για να ελευθερώσει την Καλυψώ. Ο Γουίλ αποκαλύπτει ότι ο Τζόουνς την πρόδωσε και η οργή της προκαλεί θύελλα, μέσα στην οποία ο Ιπτάμενος Ολλανδός και το Μαύρο Μαργαριτάρι μάχονται. Ο Τζακ δραπετεύει από τον Ιπτάμενο Ολλανδό και κλέβει το Σεντούκι του Νεκρού. Ο Γουίλ κάνει πρόταση γάμου στην Ελίζαμπεθ και ο Μπαρμπόσα τους παντρεύει. Ο Γουίλ επιβιβάζεται στον Ολλανδό και τραυματίζεται θανάσιμα από τον Τζόουνς. Ο Τζακ τοποθετεί το ξίφος του Γουίλ στην καρδιά του Τζόουνς και τον βοηθά να την μαχαιρώσει λίγο πριν πεθάνει. Οι Τζακ και Ελίζαμπεθ φεύγουν από τον Ιπτάμενο Ολλανδό, καθώς το πλήρωμα τοποθετεί την καρδιά του Γουίλ στο Σεντούκι. Το πλοίο εξαφανίζεται. Ο Μπέκετ οδεύει να επιτεθεί στο Μαύρο Μαργαριτάρι. Ο Ιπτάμενος Ολλανδός επανεμφανίζεται, με τον Γουίλ καπετάνιο και με το πλήρωμα ανθρώπινο. Μαζί με το Μαύρο Μαργαριτάρι, καταστρέφουν το πλοίο του Μπέκετ και τον σκοτώνουν.