cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμάτους Λουζιτάνους
Το έργο του
right|thumb|255px|Σελίδες από το έργο του Αμάτους In Dioscorides Enarationes Με τις ανατομικές μελέτες της αζύγου φλέβας, ο Αμάτους υπήρξε ο πρώτος που παρετήρησε και διετύπωσε υποθέσεις σχετικώς με τις φλεβικές βαλβίδες. Με την υπόθεσή του σχετικώς με τον ρόλο τους, ήρθε σε αντίθεση με τη συμβατική άποψη της εποχής του ότι το αίμα εκρέει από την καρδιά τόσο μέσα από τις αρτηρίες όσο και μέσα από τις φλέβες. Αυτό υποστηριζόταν από την παρατήρηση ότι οι αρτηρίες και οι φλέβες ήταν λεπτότερες όσο πιο μακριά από την καρδιά βρίσκονται στο σώμα. Συμπεραινόταν ότι τα δύο δίκτυα, των αρτηριών και των φλεβών, δεν συνδέονταν πουθενά, οπότε το αίμα δεν μπορούσε να περάσει από το ένα δίκτυο στο άλλο.
Ο Αμάτους περιέγραψε το πώς, το έτος 1547, εκτέλεσε το εξής πείραμα ενώπιον ιατρών του Πανεπιστημίου της Φερράρας: Φύσηξε αέρα μέσα στο κατώτερο τμήμα της αζύγου φλέβας και έδειξε ότι δεν μπορούσε να διαστείλει έτσι την κοίλη φλέβα. Ο αέρας εμποδιζόταν να περάσει εξαιτίας των βαλβίδων της αζύγου. Επομένως, πολύ περισσότερο, ούτε το αίμα θα μπορούσε να ρεύσει σε κατεύθυνση αντίθετη εκείνης των βαλβίδων μέσα στη φλέβα. Αργότερα η ανακάλυψη των φλεβικών βαλβίδων αποδόθηκε εκ παραδρομής στον παριστάμενο στο πείραμα «θαυμαστό ανατόμο» Τζαμπαττίστα Κανάνο.
Ο Αμάτους εμπλούτισε την ιατρική βιβλιογραφία με αρκετά έργα που απολάμβαναν υψηλό κύρος. Ανάμεσα στα έργα του το σημαντικότερο ήταν το Centuriæ, όπου παρέθεσε περιγραφές περιπτώσεων ασθενών που είχε αναλάβει και τον τρόπο θεραπείας τους. Ο πλήρης τίτλος του επτάτομου αυτού έργου είναι Curationum Medicinalium Centuriæ Septem και έχει αποδοθεί. στην ελληνική ως «Θεραπειών [ιατρικών] επτά εκατοστύες». Οι πρώτες εκδόσεις του ήταν εκείνες της Φλωρεντίας (1551), της Βενετίας (1552, 1557, 1560 και 1653), της Βασιλείας (1556), του Λούγδουνου (1560 και 1570), των Παρισίων (1620), του Μπορντώ (1620) και της Βαρκελώνης (1628). Τα υπόλοιπα έργα του Αμάτους είναι τα εξής:
Τζον Αμπερνέθυ (ιερέας)
Ο Τζον Αμπερνέθυ (John Abernethy, 19 Οκτωβρίου 1680 - 1 Δεκεμβρίου 1740) ήταν Ιρλανδός πρεσβυτεριανός ιερέας και εκκλησιαστικός ηγέτης, παππούς του χειρουργού Τζον Αμπερνέθυ.
Βίος
Στο δέκατο τρίτο έτος της ηλικίας του, ο Τζον Αμπερνέθι εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης και, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του εκεί, πήγε στο Εδιμβούργο, όπου σύντομα κινήθηκε στους πιο καλλιεργημένους κύκλους. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, έλαβε άδεια για να κηρύττει από το Πρεσβυτέριο του πριν κλείσει τα είκοσι ένα του χρόνια. Το 1701 κλήθηκε να αναλάβει την ευθύνη μιας σημαντικής κοινότητας στο Άντριμ. Μετά από διάστημα δύο ετών, που πέρασε κυρίως σε περαιτέρω σπουδές στο Δουβλίνο, χειροτονήθηκε εκεί στις 8 Αυγούστου 1703. Έγινε γνωστός εισηγητής στις συνόδους και τις συνελεύσεις της εκκλησίας του και κορυφαίος ευαγγελιστής. Έχει περιγραφεί ως ο «νεαρός ιερέας του Άντριμ ... ένας άνθρωπος με μελετητικές συνήθειες, αιρετικές απόψεις και αξιοσημείωτη ικανότητα».
Το 1712, συγκλονίστηκε από την απώλεια της συζύγου του (Σουζάνα Τζόρνταν). Πέντε χρόνια αργότερα, προσκλήθηκε στο εκκλησίασμα του Άσερς Κουέι, στο Δουβλίνο, καθώς και στο λεγόμενο Παλαιό εκκλησίασμα του Μπέλφαστ. Η σύνοδος τον ανέθεσε στο Δουβλίνο. Μετά από προσεκτική σκέψη αρνήθηκε και παρέμεινε στο Άντριμ. Η άρνηση αυτή προκάλεσε αποδοκιμασία, και ακολούθησε διαμάχη, με τον Αμπερνέθυ να υπερασπίζεται σταθερά τη θρησκευτική ελευθερία και να αποκηρύσσει τα εκκλησιαστικά δικαστήρια. Ο Αμπερνέθυ και οι συνεργάτες του έσπειραν τους σπόρους του αγώνα (1821-1840) κατά τον οποίο, υπό την ηγεσία του Δρ. Χένρι Κουκ, τα αρειανά και σοσιανιστικά στοιχεία της Ιρλανδικής Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας εκδιώχθηκαν.
Πολλά από αυτά που διεκδικούσε έγιναν σιωπηλά δεκτά με την πάροδο του χρόνου. Το 1730 μετακόμισε στην οδό Γουντ του Δουβλίνου. Λέγεται γι' αυτόν ότι ήταν τριαδικός. Ωστόσο, ο Δρ. Χένρι Κουκ δήλωσε ότι ο Αρειανισμός «σημείωσε πολύ σημαντική πρόοδο υπό την αιγίδα υψηλών ονομάτων, όπως ο Αμπερνέθυ, συγγραφέα ενός πολύ εξαιρετικού έργου για τα Γνωρίσματα, ο οποίος του έδωσε μεγάλη έκταση». Ονομαστικά επρόκειτο για την Πράξη περί Δοκιμών, αλλά στην πραγματικότητα για ολόκληρο το ζήτημα των εξετάσεων και των αναπηριών. Η θέση του ήταν:
Ήταν σχεδόν έναν αιώνα μπροστά από την ηλικία του. Έπρεπε να λογικέψει εκείνους που αρνούνταν ότι ένας Ρωμαιοκαθολικός ή ένας αντιφρονούντας θα μπορούσε να είναι «άνθρωπος με ακεραιότητα και ικανότητα».
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιρλανδοί κληρικοί
Σταγοί (Καλαμπάκα)
Σταγοί ήταν η μεσαιωνική ονομασία της σημερινής θεσσαλικής πόλης Καλαμπάκα. Αρχικά αποτελούσε φρούριο στη θέση της ακροπόλεως του αρχαίου Αιγινίου. Η παλιότερη μνεία των Σταγών απαντά στην «Διατύπωσιν» του Βυζαντινού αυτοκράτορα, Λέοντος ΣΤ΄ (886 - 812). Το 1163 γίνεται μνεία του κάστρου των Σταγών. Το 1204 οι Σταγοί περιήλθαν στο Δεσποτάτο της Ηπείρου, ενώ στο τέλος του 13ου αιώνα πέρασαν στην κυριαρχία των δουκών των Νέων Πατρών (Υπάτης). Το 1334 καταλήφθηκαν από τον δεσπότη της Ηπείρου Ιωάννη Β΄ και λίγο αργότερα περιήλθαν στην αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως. Το 1348 κυριεύτηκαν από τους Σέρβους του Στεφάνου Δουσάν και έφτασαν σε ακμή επί της βασιλείας του αδελφού του Συμεών Ούρεση Παλαιολόγου. Όταν η Θεσσαλία κατελήφθη από τους Τούρκους, η Καλαμπάκα υπήχθη διοικητικώς στον πασά της Λάρισας και αργότερα στο σαντζάκι των Τρικάλων.
Από τις αρχές του Ι΄ αιώνα οι Σταγοί αναφέρονται ως έδρα επισκοπής, η οποία, καθ’ όλη την μεσαιωνική περίοδο, έτυχε προνομίων και δωρεών εκ μέρους των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Διέθετε σημαντική κτηματική περιουσία και εξαρτημένους καλλιεργητές σε γειτονικούς οικισμούς. Στα όριά της συμπεριλαμβάνονταν εκτός από πεδινές περιοχές της βορειοδυτικής Θεσσαλίας και μία εκτεταμένη ορεινή ζώνη στα Χάσια και την κεντρική Πίνδο. Η επισκοπή των Σταγών, η οποία υπαγόταν στην μητρόπολη Λαρίσης, διατηρήθηκε με κάποια μικρά διαλείμματα ως το 1900, οπότε συγχωνεύτηκε με την επισκοπή Τρίκκης, συναποτελώντας τη Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών με έδρα τα Τρίκαλα. Ανασυστήθηκε το 1991 και έκτοτε λειτουργεί ως «Ιερά Μητρόπολις Σταγών και Μετεώρων» με έδρα την Καλαμπάκα.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαμπάκα Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Σταγών και Μετεώρων
Ηλιοθεραπεία
μικρογραφία|Γυναίκα κάνει ηλιοθεραπεία σε ένα πάρκο Η ηλιοθεραπεία, ή το μαύρισμα από τον ήλιο, είναι η διαδικασία κατά την οποία το χρώμα του δέρματος σκουραίνει ή μαυρίζει. Τις περισσότερες φορές είναι αποτέλεσμα έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία (UV) από το ηλιακό φως ή από τεχνητές πηγές, όπως μια λάμπα μαυρίσματος που βρίσκεται σε σολάριουμ σε εσωτερικούς χώρους. Οι άνθρωποι που μαυρίζουν σκόπιμα το δέρμα τους με την έκθεση στον ήλιο συμμετέχουν σε μια παθητική ψυχαγωγική δραστηριότητα ηλιοθεραπείας. Μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν χημικά προϊόντα που μπορούν να προκαλέσουν αποτέλεσμα μαυρίσματος χωρίς έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία, γνωστό ως τεχνητό μαύρισμα.
Επίδραση στην υγεία του δέρματος
Η μέτρια έκθεση στο άμεσο ηλιακό φως συμβάλλει στην παραγωγή μελανίνης και βιταμίνης D από το σώμα, αλλά η υπερβολική έκθεση στις υπεριώδεις ακτίνες έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία, συμπεριλαμβανομένου ηλιακού εγκαύματος και αυξημένου κινδύνου καρκίνου του δέρματος, καθώς και καταθλιπτική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και επιτάχυνση γήρανση του δέρματος. Μερικοί άνθρωποι μαυρίζουν ή καίγονται από τον ήλιο πιο εύκολα από άλλους. Αυτό μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαφορετικών τύπων δέρματος και φυσικού χρώματος δέρματος και μπορεί να είναι αποτέλεσμα γενετικής.
Διαδικασία μαυρίσματος
μικρογραφία| Το δέρμα ενός μαυρισμένου από τον ήλιο [[Βραχίονας|βραχίονα φαίνεται πιο καστανό δέρμα στο σημείο που έχει εκτεθεί στον ήλιο]] Η μελανίνη είναι μια φυσική χρωστική ουσία που παράγεται από κύτταρα που ονομάζονται μελανοκύτταρα, σε μια διαδικασία που ονομάζεται μελανογένεση. Τα μελανοκύτταρα παράγουν δύο τύπους μελανίνης: φαιομελανίνη (κόκκινη) και ευμελανίνη (πολύ σκούρο καφέ). Η μελανίνη προστατεύει το σώμα απορροφώντας την υπεριώδη ακτινοβολία. Η υπερβολική υπεριώδης ακτινοβολία προκαλεί ηλιακό έγκαυμα μαζί με άλλες άμεσες και έμμεσες βλάβες του DNA στο δέρμα, και το σώμα καταπολεμά φυσικά και επιδιώκει να επιδιορθώσει τη βλάβη και να προστατεύσει το δέρμα δημιουργώντας και απελευθερώνοντας περαιτέρω μελανίνη στα κύτταρα του δέρματος. Με την παραγωγή της μελανίνης, το χρώμα του δέρματος σκουραίνει. Η διαδικασία μαυρίσματος μπορεί να πυροδοτηθεί από το φυσικό ηλιακό φως ή από την τεχνητή υπεριώδη ακτινοβολία, η οποία μπορεί να παραδοθεί σε συχνότητες UVA, UVB ή σε συνδυασμό και των δύο. Η ένταση μετριέται συνήθως με τον δείκτη UV. μικρογραφία| Όψη διατομής που δείχνει τον τόνο του δέρματος να γίνεται πιο σκούρος λόγω της παραγωγής περισσότερης [[Μελανίνη|μελανίνης για να ξεπεραστεί η βλάβη του DNA που προκαλείται από την υπεριώδη ακτινοβολία]] Υπάρχουν δύο διαφορετικοί μηχανισμοί που εμπλέκονται στην διαδικασία μαυρίσματος από την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία: Πρώτον, η ακτινοβολία UVA δημιουργεί οξειδωτικό στρες, το οποίο με τη σειρά του οξειδώνει την υπάρχουσα μελανίνη και οδηγεί σε ταχεία σκουρότητα της μελανίνης. Η UVA μπορεί επίσης να προκαλέσει την ανακατανομή της μελανίνης (απελευθερώνεται από τα μελανοκύτταρα όπου είναι ήδη αποθηκευμένη), αλλά η συνολική της ποσότητα παραμένει αμετάβλητη. Το σκουρόχρωμο δέρμα από την έκθεση στην UVA δεν οδηγεί σε σημαντικά αυξημένη παραγωγή μελανίνης ή προστασία από τα ηλιακά εγκαύματα.
Στη δεύτερη διαδικασία, που πυροδοτείται κυρίως από την UVB, υπάρχει μια αύξηση στην παραγωγή μελανίνης (μελανογένεση), που είναι η αντίδραση του σώματος στην άμεση φωτοφθορά του DNA (σχηματισμός διμερής θυμίνης) από την υπεριώδη ακτινοβολία. Η μελανογένεση οδηγεί σε καθυστερημένο μαύρισμα και συνήθως γίνεται ορατή δύο ή τρεις ημέρες μετά την έκθεση. Το μαύρισμα που δημιουργείται από την αυξημένη μελανογένεση διαρκεί συνήθως για μερικές εβδομάδες ή μήνες, πολύ περισσότερο από το μαύρισμα που προκαλείται από την οξείδωση της υπάρχουσας μελανίνης και είναι επίσης προστατευτικό έναντι της δερματικής βλάβης από την υπεριώδη ακτινοβολία και του ηλιακού εγκαύματος, παρά απλώς αισθητικό. Συνήθως, μπορεί να παρέχει μέτριο παράγοντα αντηλιακής προστασίας (SPF) 3, που σημαίνει ότι το μαυρισμένο δέρμα θα ανέχεται έως και 3 φορές την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία σε σχέση με το χλωμό δέρμα. Ωστόσο, για να προκληθεί αληθινή μελανογένεση-μαύρισμα μέσω της έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία, πρέπει πρώτα να προκληθεί κάποια άμεση φωτοφθορά στο DNA, και αυτό απαιτεί έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία (όπως υπάρχει στο φυσικό ηλιακό φως ή στους ηλιακούς λαμπτήρες που παράγουν UVB).
Οι υπεριώδεις συχνότητες που είναι υπεύθυνες για το μαύρισμα συχνά χωρίζονται στις περιοχές UVA και UVB.
UVA
Η υπεριώδης ακτινοβολία Α (UVA) είναι στην περιοχή μήκους κύματος από 320 έως 400 nm. Παρουσιάζεται πιο ομοιόμορφα καθ΄ όλη τη διάρκεια της ημέρας και καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους, από την UVB. Οι περισσότερες UVA δεν εμποδίζονται από το στρώμα του όζοντος της ατμόσφαιρας. Η UVA προκαλεί την απελευθέρωση της υπάρχουσας μελανίνης από τα μελανοκύτταρα για να συνδυαστεί με το οξυγόνο (οξειδώνεται) για να δημιουργήσει το πραγματικό μαύρισμα στο δέρμα.
Η UVA μπλοκάρεται λιγότερο από την UVB από πολλά αντηλιακά, αλλά μπλοκάρεται σε κάποιο βαθμό από τα ρούχα. Η UVA είναι γνωστό ότι προκαλεί βλάβη στο DNA και ότι είναι καρκινογόνος. Ωστόσο, λειτουργεί όχι με την πρόκληση άμεσης βλάβης στο DNA, αλλά με την παραγωγή δραστικών μορφών οξυγόνου που βλάπτουν το DNA έμμεσα. Η UVA (βλέπε παραπάνω) προκαλεί ένα αισθητικό μαύρισμα, αλλά λίγη επιπλέον προστασία από τη μελανίνη από τις βλάβες από τον ήλιο, τα ηλιακά εγκαύματα ή τον καρκίνο.
UVB
Η υπεριώδης ακτινοβολία Β (UVB) είναι στην περιοχή μήκους κύματος από 280 έως 320 nm. Μεγάλο μέρος αυτής της ζώνης μπλοκάρεται από το στρώμα του όζοντος της ατμόσφαιριας, αλλά μερικά διεισδύουν. Η UVB:
Συμπεριφορά μαυρίσματος διαφορετικών χρωμάτων δέρματος
Το φυσικό χρώμα του δέρματος ενός ατόμου επηρεάζει την αντίδρασή του στην έκθεση στο ηλιακό φως. Το φυσικό χρώμα του δέρματος ενός ατόμου μπορεί να ποικίλλει από ένα σκούρο καφέ έως μια σχεδόν άχρωμη μελάγχρωση, η οποία μπορεί να φαίνεται λευκή. Το 1975, ο δερματολόγος του Χάρβαρντ Τόμας Μ. Φίτσπατρικ επινόησε την κλίμακα Φίτσπατρικ, που περιέγραψε την κοινή συμπεριφορά μαυρίσματος διαφόρων τύπων δέρματος, ως εξής:
Θέματα υγείας
μικρογραφία| Ξεφλούδισμα από [[Ηλιακό έγκαυμα|ηλιακά εγκαύματα]] Ο πιο συνηθισμένος κίνδυνος έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία είναι το ηλιακό έγκαυμα, η ταχύτητα και η σοβαρότητα του οποίου διαφέρουν μεταξύ των ατόμων. Αυτό μπορεί να μετριαστεί τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό με την προηγούμενη εφαρμογή ενός αντηλιακού κατάλληλης αντοχής, το οποίο θα εμποδίσει επίσης τη διαδικασία μαυρίσματος λόγω του αποκλεισμού της υπεριώδους ακτινοβολίας.
Η υπερβολική έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία είναι γνωστό ότι προκαλεί καρκίνο του δέρματος, κάνει το δέρμα να γερνάει και να ρυτιδώνεται πιο γρήγορα, να μεταλλάσσει το DNA και να βλάπτει το ανοσοποιητικό σύστημα. Η συχνή χρήση σολάριουμ τριπλασιάζει τον κίνδυνο εμφάνισης μελανώματος, της πιο θανατηφόρας μορφής καρκίνου του δέρματος, σύμφωνα με μια μελέτη του 2010. Η μελέτη υποδηλώνει ότι ο κίνδυνος μελανώματος συνδέεται πιο στενά με τη συνολική έκθεση παρά με την ηλικία στην οποία ένα άτομο χρησιμοποιεί για πρώτη φορά ένα σολάριουμ. Ο Διεθνής Οργανισμός Ερευνών για τον Καρκίνο τοποθετεί τη χρήση σολάριουμ στην κατηγορία υψηλότερου κινδύνου για καρκίνο, χαρακτηρίζοντάς τα ως καρκινογόνα για τον άνθρωπο, ακόμη και αν χρησιμοποιούνται όπως συνιστάται.
Το συχνό μαύρισμα έχει επίσης επιδράσεις ενίσχυσης της συμπεριφοράς, μετά από ακτινοβολία UVA, τα επιδερμικά κερατινοκύτταρα συνθέτουν προοπιομελανοκορτίνη, επάγοντας την παραγωγή βήτα-ενδορφινών που είναι αγωνιστές οπιοειδών. Ο αποκλεισμός των οπιοειδών θα προκαλέσει επίσης σημάδια στέρησης μετά από συνήθη έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία, το οποίο οδηγεί σε πολλούς παράγοντες μαυρίσματος να πληρούν τα κριτήρια εθισμού DSM-IV.
Αρκετοί οργανισμοί, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία έχουν εκδώσει οδηγίες προειδοποιώντας για το μαύρισμα στον ήλιο και την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία, είτε από τον ήλιο είτε από τεχνητό μαύρισμα.
Η παραγωγή βιταμίνης D είναι απαραίτητη για την ανθρώπινη υγεία. Η μέτρια έκθεση (αποφυγή ηλιακού εγκαύματος) στην υπεριώδη ακτινοβολία παρέχει οφέλη όπως αυξημένη βιταμίνη D, καθώς και άλλα πιθανά οφέλη που ακόμη μελετώνται.
Αρκετοί ενεργοποιητές μαυρίσματος έχουν χρησιμοποιήσει διαφορετικές μορφές ψωραλενίου, οι οποίες είναι γνωστό ότι είναι φωτοκαρκινογόνες. Οι υγειονομικές αρχές έχουν απαγορεύσει το ψωραλένιο από τον Ιούλιο του 1996.
Πολιτιστική ιστορία
μικρογραφία| La promenade (1875) του [[Κλωντ Μονέ. Εκείνη την εποχή στη Δύση, η ανώτερη κοινωνική τάξη χρησιμοποιούσε ομπρέλες, μακριά μανίκια και καπέλα για να αποφύγει τις επιπτώσεις του μαυρίσματος του ηλιακού φωτός.]] Το μαύρισμα μπήκε και βγήκε από τη μόδα κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Δυτική Ευρώπη πριν από τη δεκαετία του 1920, το μαυρισμένο δέρμα συνδέθηκε με τις κατώτερες τάξεις επειδή δούλευαν σε εξωτερικούς χώρους και εκτίθονταν στο φως του ήλιου. Ιδιαίτερα οι γυναίκες κατέβαλλαν κάθε προσπάθεια για να διατηρήσουν το χλωμό δέρμα, ως ένδειξη της «λεπτότης» τους.
Στις αρχές του 20ου αιώνα, τα θεραπευτικά οφέλη του ηλιακού φωτός άρχισαν να αναγνωρίζονται. Το 1903, ο Νιλς Φίνσεν τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής για τη «Φωτοθεραπεία Φίνσεν». Η θεραπεία ήταν μια θεραπεία για ασθένειες όπως ο δισκοειδής ερυθηματώδης λύκος και η ραχίτιδα. Η ανεπάρκεια βιταμίνης D βρέθηκε ότι είναι αιτία ραχίτιδας και η έκθεση στο ηλιακό φως θα επέτρεπε την παραγωγή βιταμίνης D σε ένα άτομο. Ως εκ τούτου, η έκθεση στο ηλιακό φως ήταν ένα φάρμακο για τη θεραπεία πολλών ασθενειών, ειδικά της ραχίτιδας. Το 1910 μια επιστημονική αποστολή πήγε στο νησί της Τενερίφης για να δοκιμάσει τα ευρύτερα οφέλη για την υγεία της «ηλιοθεραπείας» και μέχρι το 1913 η «ηλιοθεραπεία» αναφερόταν ως επιθυμητή δραστηριότητα για τον ελεύθερο χρόνο.
Λίγο αργότερα, στη δεκαετία του 1920, η σχεδιάστρια μόδας Κοκό Σανέλ κάηκε κατά λάθος από τον ήλιο κατά την επίσκεψή της στην Κυανή Ακτή. Όταν έφτασε στο σπίτι, έφτασε με μαύρισμα και προφανώς άρεσε στους θαυμαστές της η εμφάνιση και άρχισαν να υιοθετούν οι ίδιοι πιο σκούρες αποχρώσεις δέρματος. Το μαυρισμένο δέρμα έγινε τάση εν μέρει λόγω της φήμης της Κοκό και της λαχτάρας για τον τρόπο ζωής της από άλλα μέλη της κοινωνίας. Επιπλέον, οι Παριζιάνοι ερωτεύτηκαν τη Ζοζεφίν Μπέικερ, μια τραγουδίστρια με «καραμελένιο δέρμα» στο Παρίσι, και ειδωλοποίησαν το σκούρο δέρμα της. Αυτές οι δύο γυναίκες ήταν ηγετικές φιγούρες της μεταμόρφωσης που υπέστη το μαυρισμένο δέρμα, κατά το οποίο έγινε αντιληπτό ως μοντέρνο, υγιές και πολυτελές. Ο Ζαν Πατού εκμεταλλεύτηκε τη νέα μόδα του μαυρίσματος, λανσάροντας το πρώτο λάδι μαυρίσματος «Huile de Chaldee» το 1927.
Λίγο πριν από τη δεκαετία του 1930, η θεραπεία με το φως του ήλιου έγινε μια δημοφιλής θεραπεία για σχεδόν κάθε πάθηση, από την απλή κόπωση έως τη φυματίωση. Στη δεκαετία του 1940, άρχισαν να εμφανίζονται διαφημίσεις σε γυναικεία περιοδικά που ενθάρρυναν την ηλιοθεραπεία. Ταυτόχρονα, η κάλυψη του δέρματος με ολόσωμο μαγιό άρχισε να ελαττώνεται, με το μπικίνι να αλλάζει ριζικά το στυλ του μαγιό μετά την εμφάνισή του το 1946. Στη δεκαετία του 1950, πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούσαν το λάδι για μωρά ως μέθοδο για να αυξήσουν το μαύρισμα. Το πρώτο λάδι μαυρίσματος εμφανίστηκε την ίδια δεκαετία και ήταν γνωστό ως «Man-Tan», αν και συχνά οδηγούσε σε ανεπιθύμητο πορτοκαλί δέρμα. Η Coppertone, το 1953, κυκλοφόρησε στην αγορά το αντηλιακό της με ένα σχέδιο ενός μικρού ξανθού κοριτσιού και του κόκερ σπάνιελ της να τραβάει το κάτω μέρος του μαγιό της, αποκαλύπτοντας το γυμνό κάτω μέρος και τη γραμμή του μαυρίσματος. Αυτή η διαφήμιση τροποποιήθηκε στις αρχές του 21ου αιώνα και τώρα δείχνει ένα κοριτσάκι να φορά ένα ολόσωμο μαγιό ή σορτς. Στο τελευταίο μέρος της δεκαετίας του 1950, οι αργυροί μεταλλικοί ανακλαστήρες ήταν συνηθισμένοι για να βελτιώσουν το μαύρισμα κάποιου. Το 1962, το αντηλιακό άρχισε να βαθμολογείται με SPF, αν και η σήμανση SPF στις ΗΠΑ δεν ήταν τυποποιημένη από τον FDA μέχρι το 1978. Το 1971, η εταιρεία παιχνιδιών Mattel παρουσίασε την Malibu Barbie, η οποία είχε μαυρισμένο δέρμα, γυαλιά ηλίου και το δικό της μπουκάλι αντηλιακής λοσιόν μαυρίσματος. Το 1978, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τόσο τα αντηλιακά με δείκτη προστασίας SPF 15 όσο και τα κρεβάτια μαυρίσματος. Το 2007, υπήρχαν περίπου 50.000 καταστήματα για μαύρισμα σε εσωτερικούς χώρους, όπου ήταν μια βιομηχανία 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων στις Ηνωμένες Πολιτείες και είχε δημιουργήσει μια βοηθητική βιομηχανία για λοσιόν μαυρίσματος εσωτερικού χώρου, συμπεριλαμβανομένων ενισχυτών και επιταχυντών. Από τότε, η βιομηχανία μαυρίσματος εσωτερικών χώρων περιορίζεται περισσότερο από τους υγειονομικούς κανονισμούς. Στην Κίνα, το πιο σκούρο δέρμα εξακολουθεί να θεωρείται από πολλούς ως το σημάδι των κατώτερων τάξεων. Μόλις το 2012, σε ορισμένα μέρη της Κίνας, οι μάσκες σκι έγιναν δημοφιλή αντικείμενα για να φορεθούν στην παραλία, προκειμένου να προστατεύσουν το πρόσωπο του χρήστη από τις επιπτώσεις του ηλιακού φωτός.
Μια καινοτομία του 1969 είναι τα μαγιό tan-through, τα οποία χρησιμοποιούν ύφασμα διάτρητο με χιλιάδες μικροτρύπες που είναι σχεδόν αόρατες με γυμνό μάτι, αλλά τα οποία μεταδίδουν αρκετό ηλιακό φως για να προκληθεί μαύρισμα παντού, ειδικά αν το ύφασμα είναι τεντωμένο. Τα μαγιό μαυρίσματος συνήθως επιτρέπουν σε περισσότερο από το ένα τρίτο των ακτίνων UV να περάσουν (ισοδύναμο με SPF 3 ή λιγότερο) και συνιστάται η εφαρμογή αντηλιακού ακόμη και στην καλυμμένη περιοχή.
Μαύρισμα χωρίς ήλιο
Για να αποφύγουν την έκθεση στις ακτίνες UVB και UVA ή σε εποχές χωρίς έντονη ηλιοφάνεια, μερικοί άνθρωποι πράττουν εναλλακτικά για να εμφανιστούν με σκούρο δέρμα. Μπορούν να χρησιμοποιήσουν μαύρισμα χωρίς ήλιο (επίσης γνωστό ως αυτομαυριστήρια), χρωματιστές που βασίζονται σε διυδροξυακετόνη (DHA) ή καλλυντικά όπως μπρονζέ.
Πολλά προϊόντα μαυρίσματος χωρίς έκθεση στον ήλιο είναι διαθέσιμα με τη μορφή σκουρόχρωμων κρεμών, τζελ, λοσιόν και σπρέι που εφαρμόζονται μόνα τους στο δέρμα. Υπάρχει επίσης μια επαγγελματική επιλογή μαυρίσματος με ψεκασμό ή «θάλαμο μαυρίσματος» που προσφέρεται από σπα, κέντρα αισθητικής και επιχειρήσεις μαυρίσματος. Το μαύρισμα με σπρέι δεν περιλαμβάνει ψεκασμό χρώματος στο σώμα, αντίθετα χρησιμοποιεί μια άχρωμη χημική ουσία η οποία αντιδρά με πρωτεΐνες στο ανώτερο στρώμα του δέρματος, με αποτέλεσμα ένα καφέ χρώμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ήλιος
Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1991–92 (υδατοσφαίριση)
Το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1991–92 (αγγλικά: LEN European Cup 1991–92) ήταν η 5η περίοδος του κορυφαίου πρωταθλήματος γυναικείας υδατοσφαίρισης της Ευρώπης που διοργανώθηκε από την LEN.
Το τουρνουά διοργανώθηκε το 1992. Ο τελικός παίχτηκε μεταξύ της Ολλανδικής Μπράντενμπουργκ και της Ρωσικής Ουραλότσκα Ζλάτουστ. Η Μπράντενμπουργκ νίκησε την Ουραλότσκα Ζλάτουστ με 12-8 και κέρδισε τον 1ο τίτλο στην ιστορία της.
Προκαταρκτικός γύρος
Ο Προκαταρκτικός γύρος διεξήχθη σε τρεις ομίλους των τεσσάρων ομάδων μεταξύ 17 και 19 Ιανουαρίου του 1992. Οι δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην Τελική φάση.
1ος όμιλος
Οι αγώνες του 1ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στις εγκαταστάσεις της Βολτούρνο στη Σάντα Μαρία Κάπουα Βέτερε. Πηγή:
Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
(Δ) Διοργανώτρια ομάδα.
2ος όμιλος
Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
3ος όμιλος
Οι αγώνες του 3ου ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Pau Negre στις εγκαταστάσεις της ΚΝ Καταλούνια στη Βαρκελώνη. Πηγή:
Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
(Δ) Διοργανώτρια ομάδα.
Τελική φάση
Η Τελική φάση διεξήχθη σε δύο ομίλους των τριών ομάδων μεταξύ 19 και 23 Φεβρουαρίου του 1992 στο Bd. Spartacus Kőér στη Βουδαπέστη.
1ος όμιλος
Πηγή:
2ος όμιλος
Πηγή:
Ημιτελικοί
Πηγή:
Πέμπτη θέση
Πηγή:
Τρίτη θέση
Πηγή:
Τελικός
Πηγή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1991–92 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1991 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1992
Επαρχία Λέενε-Βίρου
Η Επαρχία Λέενε-Βίρου (εσθονικά:Lääne-Viru maakond), ή Λέενε-Βίρουμαα, είναι μια από τις 15 επαρχίες της Εσθονίας. Βρίσκεται στην Βόρειο Εσθονία, στην νότιο ακτή του κόλπου της Φινλανδίας. Στα εσθονικά, lääne σημαίνει δύση και ida σημαίνει ανατολή. Η επαρχία συνορεύει με την Επαρχία Ίντα-Βίρου ανατολικά, την Επαρχία Γιόγκεβα νότια, τις Επαρχία Γιέρβα και Επαρχία Χάργιου δυτικά. Το 5.0% του συνολικού πληθυσμού της Εσθονίας ζει στην Λέενε-Βίρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Εσθονίας
Αλέξις Μπλέντελ
Η Κίμπερλι Αλέξις Μπλέντελ (Kimberly Alexis Bledel, 16 Σεπτεμβρίου 1981) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι γνωστή για το ρόλο της στην τηλεοπτική σειρά Οικογένεια Γκίλμορ και τις ταινίες Πέρασμα στην Ωριμότητα (Tuck Everlasting), Αμαρτωλή Πόλη (Sin City), και Μπλου Τζην για Τέσσερις (The Sisterhood of the Traveling Pants).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μπόλτον Γουόντερερς
Η Μπόλτον Γουόντερερς (αγγλικά: Bolton Wanderers) είναι ένας από τους ιστορικότερους αγγλικούς ποδοσφαιρικούς συλλόγους. Η έδρα της είναι στο Χόριτς της περιοχής του Μπόλτον στη βορειοδυτική Αγγλία. Η ομάδα αγωνίζεται στις κατηγορίες του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας.
Ιδρύθηκε το 1874 με το αρχικό όνομα Κράιστ Τσερτς ΦΚ (Christ Church FC). Οι παραδοσιακές εμφανίσεις της ομάδας είναι λευκές φανέλες με ναυτικό μπλε παντελονάκι. Στα πρώτα χρόνια κι ως το 1884 οι λευκές φανέλες είχαν και κόκκινα σχέδια. Ο σύλλογος έχει ως έμβλημα το σήμα της πόλης του Μπόλτον. Από το 1997 έχει και το τριαντάφυλλο, που είναι έμβλημα της περιοχής του Λάνκασαϊρ. Φέρει το παρατσούκλι «The Trotters».
Είναι από τα ιδρυτικά σωματεία της Φούτμπολ Λιγκ και είχε μια πολύ επιτυχημένη δεκαετία στα ’20 κερδίζοντας τρία Κύπελλα Αγγλίας. Είχε κι άλλες επιτυχημένες περιόδους αλλά έφτασε κι ως την Φορθ Ντιβίζιον το 1987. Από το 2001 επανήλθε στην κορυφαία κατηγορία και κατάφερε να αγωνιστεί δυο φορές στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Από το 1997 ως έδρα χρησιμοποιεί το Reebok Stadium, χωρητικότητας 28.723 θεατών. Προηγουμένως έδρα της ήταν το Μπέρντεν Παρκ.
Ίδρυση
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1874 με το όνομα Christ Church FC. Το σημερινό της όνομα πήρε το 1877. Το 1888 υπήρξε ένα από τα 12 ιδρυτικά μέλη της επαγγελματικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, δηλαδή της Football League και μέχρι σήμερα έχει αγωνιστεί στην ανώτερη κατηγορία της Λίγκας για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από τότε.
Πρώτες επιτυχίες
Το 1894 έφτασε για πρώτη φορά στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας αλλά έχασε με 4-1 από τη Νοτς Κάουντι. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1904, έχασε πάλι στον τελικό με 1-0 από τη Μάντσεστερ Σίτι.
Κατάφερε τελικά να το κατακτήσει στην τρίτη της παρουσία σε τελικό νικώντας τη Γουέστ Χαμ με 2-0 το 1923, στον πρώτο τελικό που έγινε στο Στάδιο Γουέμπλεϊ μπροστά σε 127.000 θεατές. Τη δεκαετία του ’20 επανέλαβε δυο φορές την ίδια επιτυχία: το 1926 επί της Μάντσεστερ Σίτι και το 1929 επί της Πόρτσμουθ ΦΚ.
Χρυσή περίοδος
Από το 1935 ως το 1964 η Μπόλτον αγωνιζόταν συνεχώς στην Α΄ κατηγορία. Αυτή θεωρείται από τους φιλάθλους της η χρυσή εποχή του σωματείου. Τη δεκαετία του ’50 ηγέτης της ήταν ο περίφημος Nat Lofthouse.
Το 1953 η Μπόλτον αγωνίστηκε στον πιο φημισμένο ίσως τελικό Κυπέλλου όλων των εποχών. Αυτόν που έμεινε στην ιστορία ως ο τελικός του Στάνλεϊ Μάθιους. Αν και προηγήθηκε με 3-1, ηττήθηκε με 4-3 από την Μπλάκπουλ ΦΚ, ήττα που προήλθε αποκλειστικά από το πάθος του Μάθιους να κερδίσει επιτέλους ένα Κύπελλο Αγγλίας στην καριέρα του.
Το 1958 η Μπόλτον κατέκτησε το Κύπελλο νικώντας στον τελικό τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με δυο γκολ του Λοφτχάουζ. Έκτοτε ο σύλλογος δεν έχει κερδίσει άλλο σημαντικό τρόπαιο μέχρι σήμερα. Το μόνο που κατάφερε ήταν να αγωνιστεί δυο φορές στον τελικό του Λιγκ Καπ το 1995 και το 2004.
Δύσκολα χρόνια
Την εποχή των θριάμβων διαδέχτηκαν μέτριες και άσχημες χρονιές. Μάλιστα, την περίοδο 1986-87 υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της. Όμως, με μάνατζερ τον Φιλ Νιλ ανέβηκε αμέσως στη Γ΄. Ο Νιλ έμεινε ως το 1992 και τον διαδέχθηκε ο Μπρους Ρίοκ. Με τον Ρίοκ η Μπόλτον πέτυχε ιστορικές προκρίσεις στο Κύπελλο εναντίον ισχυρών ομάδων, όπως της Λίβερπουλ Φ.Κ. το 1993 με 2-0, της Άρσεναλ, της Έβερτον και της Άστον Βίλα το 1994, χρονιά που έφτασε ως τα προημιτελικά.
Επιστροφή στην κορυφή
Με τον Ρίοκ στο τιμόνι η Μπόλτον ανέβηκε στην Πρέμιερ Λιγκ το 1995, νικώντας 1-0 την Ρέντινγκ ΦΚ στον τελικό των αγώνων κατάταξης. Όμως, άλλαξε προπονητή και υποβιβάστηκε την αμέσως επόμενη περίοδο.
Την ανέλαβε ο παλιός διεθνής Κόλιν Τοντ, ο οποίος κατάφερε να την ανεβάσει αμέσως κατακτώντας το πρωτάθλημα του 1996-97 στη δεύτερη κατηγορία, συγκεντρώνοντας 98 πόντους και σημειώνοντας 100 γκολ!
Το 1998 υποβιβάστηκε ξανά λόγω χειρότερης διαφοράς τερμάτων. Το 1999 την ομάδα ανέλαβε ο Σαμ Αλαρντάις, που την οδήγησε στα ημιτελικά του Κυπέλλου το 2000 και στην Πρέμιερ το 2001.
Τα πρώτα χρόνια δυσκολεύτηκε να παραμείνει αλλά τελικά τα κατάφερε. Μάλιστα, το 2004 έφτασε ως τον τελικό του Λιγκ Καπ, στον οποίο ηττήθηκε από τη Μίντλεσμπρο Φ.Κ..
Το 2005 τερμάτισε έκτη κερδίζοντας μια θέση στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ για πρώτη φορά στην ιστορία της. Πέρασε τη φάση των ομίλων κι έφτασε ως τους 32, όπου αποκλείστηκε από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Αν και για τέσσερις συνεχόμενες σεζόν τερμάτισε στην πρώτη δεκάδα, το 2007 Αλαρντάις απολύθηκε κι αντικαταστάθηκε από το βοηθό του, το Σάμι Λι. Υπό τον Λι η Μπόλτον προκρίθηκε πάλι στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της περιόδου 2007-08, στο οποίο αγωνίζεται στη φάση των ομίλων και μεταξύ των αντιπάλων της έχει και τον Άρη Θεσσαλονίκης. Όμως, το άσχημο ξεκίνημα της σεζόν στο πρωτάθλημα προκάλεσε την αντικατάσταση του Λι από τον Γκάρι Μέγκσον, τον Οκτώβριο του 2007.
Από το 2003 στην Μπόλτον αγωνίζεται ο Έλληνας διεθνής επιθετικός και πρωταθλητής Ευρώπης Στέλιος Γιαννακόπουλος. Σε 125 ματς έχει πετύχει 18 γκολ.
Προσωνύμια
Το προσωνύμιο της Μπόλτον είναι το "τρότερς" προέρχεται από όταν αναγκάστηκε να αναζητήσει γήπεδο το 1877.Μέχρι να βρεθεί το νέο γήπεδο περιπλανιόταν διαρκώς εξ ου και το "τρότερς". Όταν μάλιστα βρήκε ένα υποτυπώδες γήπεδο αυτό βρισκόταν δίπλα σε μια φάρμα με γουρούνια και οι παίκτες προσπαθούσαν να παίξουν ανάμεσα στη λάσπη και τα αφοδεύματα των γουρουνιών και των κοτών. Μια άλλη (λιγότερη πιθανή) εξήγηση είναι ότι οι trotters ήταν μια ομάδα ανθρώπων με ιδιόμορφο χιούμορ η οποία ζούσε στο Μπόλτον τον 19ο αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1874 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1874
Ελιότ Βασαμιγιέ
Ο Ελιότ Βασαμιγιέ (γαλλικά: Eliot Vassamillet, 29 Δεκεμβρίου 2000-) είναι Βέλγος τραγουδιστής που εκπροσώπησε το Βέλγιο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ. Επιλέχθηκε εσωτερικά. Το τραγούδι του συνέθεσε και έγραψε ο Πιερ Ντυμουλέν, που προηγουμένως έγραψε το "City Lights" για την Blanche, το οποίο τερμάτισε 4ο στη Eurovision του 2017.
Το 2018, εμφανίστηκε στην έβδομη σεζόν του The Voice Belgique, με μέντορα τον Σλιμάν Νεμπσί. Το τραγούδι "Wake Up" έλαβε μέρος στον πρώτο ημιτελικό αλλά αποκλείστηκε από τον τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Βέλγιο Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Παντροπικός
thumb|300 px|Η Νεοτροπική οικοζώνη. Στη βιογεωγραφία o παντροπικός (Pantropical) («σε όλους τους τροπικούς»), είναι η διανομή που καλύπτει τις τροπικές περιοχές όλων των ηπείρων. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν τα φυτικά γένη Ακακία (Acacia) και Μπακόπα (Bacopa).
Νεοτροπικός (Neotropical) είναι ο ζωογεωγραφικός όρος ο οποίος καλύπτει μεγάλο τμήμα της Αμερικής, χοντρικά από το Μεξικό και την Καραϊβική έως νοτιότερα (συμπεριλαμβανομένων των κρύων περιοχών στη νοτιότερη Νότια Αμερική).
Παλαιοτροπικός (Palaeotropical) αναφέρεται στο γεωγραφικό περιστατικό. Για να είναι μια διανομή παλαιοτροπική, η ταξινομική βαθμίδα θα πρέπει να συμβαίνει στις τροπικές περιοχές, των ηπείρων του Παλαιού Κόσμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τροπικοί Κατηγορία:Βιογεωγραφία
Μπιλ Γουάτς
Ο Γουίλιαμ «Μπιλ» Γουάτς (γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1939) είναι Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής και παραγωγός αγώνων.
Ξεκίνημα και στιλ
Ο Γουάτς έκανε τα πρώτα του βήματα το 1963 και έγινε γνωστός για το στυλ "Καουμπόι" που χρησιμοποίησε στην καριέρα του. Αργότερα, όταν έγινε παραγωγός αγώνων, ήταν αμείλικτος και σκληρός.
Εταιρείες
Το Universal Wrestling Federation ήταν εταιρεία που είχε υπό την κατοχή του την περίοδο 1979-1987. Το 1992 ήταν ο Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος στο World Championship Wrestling.
Διακρίσεις
Ο Γουάτς κατέκτησε στην καριέρα του 25 συνολικά πρωταθλήματα, ατομικά ή ομαδικά. Έμεινε για λίγο το 2008 στο WWE, ενώ το 2009 εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame για την παρουσία του στον χώρο.
Αριάσπης
Ο Αριάσπης (απεβ. 360-358 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών ήταν πρίγκιπας της Περσίας.
Μπιλ Γουάτς
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Αριάσπης
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Αρταξέρξη Β΄ τού Μνήμονος και της Στατείρας Α΄, κόρης τού Υδάρνη σατράπη της Παρθίας.
Αμφιθαλή αδέλφια του ήταν ο Αρταξέρξης Γ΄ Ώχος, ο Δαρείος, η Ροδογούνη και η Άτοσσα Β΄. Ο Ρωμαίος ιστορικός Ιουστίνος τον αναφέρει ως "Αριαράτη".
Έπειτα από το τέλος τού αδελφού του Δαρείου, οδηγήθηκε με τις ραδιουργίες τού Αρταξέρξη Γ΄ στην αυτοκτονία.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Νικόλαος Νεονάκης
Ο Νίκος Νεονάκης είναι Έλληνας σκοπευτής και κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ ανδρών στο πιστόλι ταχύτητας.
Καριέρα
Γεννήθηκε στην Κρήτη το 1995, κατοικεί στο Ρέθυμνο και ηταν φοιτητής της σχολής Μηχανικών Φυσικων Πόρων και Περιβάλλοντος στα Χανιά και σκοπευτής της σκοπευτικής ομάδας του Παναθηναικού. Με τη σκοποβολή ασχολήθηκε για πρώτη φορά το 2010. Είναι Πρωταθλητής Ελλάδος σε 3 αγωνίσματα στο Ολυμπιακό Αγώνισμα Πιστόλι Ταχύτητας, στο  Πιστόλι Σπορ  και στο Πιστόλι ΣΤΑΝΤΑΡΝΤ και μαζί με τη σημερινή Ολυμπιονίκη Αννα Κορακάκη πρωταθλήτρια Νεανίδων τα προηγούμενα χρόνια σάρωναν ολες τις χρονιές τα μετάλλια στις κατηγορίες τους.
Στις 06-07-2014 στο Σκοπευτήριο Μαλακάσας πήρε μέρος στους αγώνες επιλέκτων και κατάφερε να προκριθεί στην κορυφαία διοργάνωση της σκοποβολής  το Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής που γίνεται κάθε 4 χρόνια ,σαν μέλος της εθνικής ομάδας σκοποβολής. Είναι 6 φορές διεθνής σαν μέλος της Εθνικής ομάδας Σκοποβολής,και το καλοκαίρι μάλιστα του 2015 στη ΖΟΥΛ της ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ στο παγκόσμιο κύπελλο κατάφερε να ισοβαθμίσει στην ένατη θέση με Αυστριακό σκοπευτή με  μεγάλη εμπειρία στους διεθνείς αγώνες.
Στους αγώνες Επίλεκτων Εθνικής Ομάδας έσπασε 10 φορές το Πανελλήνιο Ρεκόρ στο Ολυμπιακό Αγώνισμα Πιστόλι Ταχύτητας Εφήβων συγκεκριμένα:
Σκοπευτήριο Μαλακάσας  με   532/600 29-4-2012   Σκοπευτήριο  Μαλακάσας  με   534/600 10-11-2012 Σκοπευτήριο  Μαλακάσας   με   550/600 09-11-2013 Σκοπευτήριο  Μαλακάσας   με   556/600 10-11-2013 Σκοπευτήριο  Μαλακάσας   με   558/600 06-07-2014 Σκοπευτήριο  Μαλακάσας   με   564/600 07-02-2015 Σκοπευτήριο  Μαλακάσας   με   565/600 08-02-2015 Σκοπευτήριο  Μαλακάσας   με   573/600 Το 573/600 αποτελεί και πανελλήνιο ρεκόρ Ανδρών που το πέτυχε ο Νίκος στις 8/2/2015 .Ενώ τον ιούλιο του 2019 κατερριψε το πανελλήνιο ρεκορ με 574 στο σκοπευτηριο Μαλακάσας
Επί τέσσερα συνεχή έτη 2012, 2013,2014, 2015 στους Πανελλήνιους Αγώνες Εφήβων πυροβόλων όπλων αναδείχθηκε Πρωταθλητής. Συγκριμένα: 7-4-2012 Πιστόλι Ταχύτητας, κύπελλο και χρυσό μετάλλιο Α θέση 8-4-2012 Πιστόλι Σπορ, κύπελλο και χρυσό μετάλλιο      Α θέση 13-4-2013 Πιστόλι Ταχύτητας, κύπελλο και χρυσό μετάλλιο Α θέση 14-4-2013 Πιστόλι Στανταρντ, κύπελλο και χρυσό μετάλλιο      Α θέση 3-5-2014 Πιστόλι Σπορ, κύπελλο και χρυσό μετάλλιο       Α θέση 3-5-2014 Πιστόλι Στανταρντ, κύπελλο και χρυσό μετάλλιο       Α θέση 4-5-2014 Πιστόλι Ταχύτητας, κύπελλο και χρυσό μετάλλιο  Α θέση 26-4-2015 Πιστόλι Σπορ, κύπελλο και χρυσό μετάλλιο       Α θέση 27-4-2015 Πιστόλι Ταχύτητας, κύπελλο και χρυσό μετάλλιο  Α θέση 27-9-2015 Πιστόλι Στανταρντ, κύπελλο και χρυσό μετάλλιο       Α θέση
8-5-2016  Πιστόλι Στανταρντ Ανδρών, κύπελλο και χρυσό μετάλλιο       Α θέση
Αρχικά ασχολήθηκε με την Πρακτική Σκοποβολή και μετά από λίγο πέρασε στην Ολυμπιακή Σκοποβολή Στις πρώτες του επιτυχίες 18-19/6/2011 σιο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πρακτικής Σκοποβολής πήρε τη  2η θέση και το Ασημένιο Μετάλλιο και τον Οκτώβριο του 2011 έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο  Πρωτάθλημα Πρακτικής Σκοποβολής σαν μέλος της Εθνικής Ομάδας στη Ρόδο.
Το 2011 ήταν η πρώτη του εμφάνιση στους Πανελλήνιους Αγώνες Εφήβων σταθερού στόχου και είχε πάρει στις 9-4-2011 την 2η θέση στο Πιστόλι Ταχύτητας  Ασημένιο Μετάλλιο και στις 9-4-2011 την 2η θέση στο Πιστόλι Σπόρ  Ασημένιο Μετάλλιο.
Από τον Απρίλιο του 2012 ανήκει στους επιλέκτους σκοπευτές της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος από τους οποίους επιλέγεται η εθνική ομάδα και από το 2014 συμμετέχει στην Εθνική Ομάδα Σκοποβολής και είναι μεσα στους καλύτερους έφηβους σκοπευτές της Ευρώπης στο  Ολυμπιακό Πιστόλι Ταχύτητας και το πιστόλι Σπορ.
Για τις επιτυχίες του τα έτη 2013 και 2014 ο Νίκος Νεονάκης   βραβεύτηκε   στο Ξενοδοχείο ΚΑΡΑΒΕΛ της Αθήνας από τη Σκοπευτική Ομοσπονδία Ελλάδος σαν ο καλύτερος Έλληνας σκοπευτής στο Ολυμπιακό Πιστόλι Ταχύτητας Εφήβων που έσπασε 7 συνεχόμενες φορές το Πανελλήνιο Ρεκόρ. Στις 19-12-2012 η Περιφέρεια Κρήτης σε συνεργασία με τον Σύλλογο Καθηγητών Φυσικής Αγωγής Νομού Ρεθύμνης τον βράβευσε σαν τον καλύτερο Ρεθεμνιώτη αθλητή των ετών 2011 και 2012 όλων των αθλημάτων στο Νομό Ρεθύμνης και του απένειμε τιμητικά το βραβείο <<Γιάννης Χαλκιαδάκης>>. Για τις επιτυχίες του(πρωταθλητής Ελλάδος σε τρία αγωνίσματα των πυροβόλων πιστολιών και την κατάρριψη του πανελλήνιου ρεκόρ στο ολυμπιακό πιστόλι ταχύτητας) για το  έτος 2015 τον βράβευσε τον περασμένο Δεκέμβριο στο Ηράκλειο ο περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης Τέλος το Πανελλήνιο περιοδικό της σκοποβολής SHOOTERS τον επέλεξε για εξώφυλλο  στο τεύχος 7 και του αφιέρωσε πολυσέλιδη συνέντευξη  για τις   επιτυχίες του.
Από αρχές του 2017 αγωνίζεται στους επίλεκτους της σκοπευτικής ομάδας του Παναθηναικού. Οι προπονήσεις του γίνονται κυρίως στο Εθνικό Σκοπευτήριο Χανίων και οι αγώνες επίλεκτων σκοπευτών της Εθνικής ομάδας στο σκοπευτήριο Μαλακάσας Αττικής και του Βόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σκοποβολής
Corallus batesii
Corallus batesii, δηλαδή κοράλλος του Μπέιτς, είναι η επιστημονική ονομασία είδους φιδιού, γνωστού και με το μακροσκελές περιγραφικό κοινό όνομα πράσινος δενδρόβιος βόας της Λεκάνης του Αμαζονίου. Το είδος αυτό είναι ιθαγενές τροπικών δασών της Νότιας Αμερικής.
Ταξινομική και ετυμολογία
Αρχικώς το είδος περιγράφηκε με την ονομασία Chrysenis batesii το 1860 από τον Βρετανό ζωολόγο φυσιοδίφη Τζον Έντουαρντ Γκρέι. Το επίθετο batesii δόθηκε προς τιμή ενός άλλου Βρετανού φυσιοδίφη και εξερευνητή, του Χένρυ Γουόλτερ Μπέιτς. To είδος αποσπάσθηκε ως ξεχωριστό είδος εκ του Corallus caninus (πράσινος δενδρόβιος βόας) από τους Henderson κ.ά. το 2009, μια επιλογή που στηρίχθηκε από τον σημαντικό Αμερικανό ερπετολόγο Van S.B. Wallach το 2014.
Περιγραφή
The πράσινος δενδρόβιος βόας της Λεκάνης του Αμαζονίου έχει κίτρινη κοιλιά και πράσινο-σμαραγδί επάνω μέρος, πιο σκούρο από εκείνο του απλού πράσινου δενδρόβιου βόα, με μια λευκή λωρίδα (και κάθετες σε αυτή μικρές λευκές γραμμές) πάνω από τη ραχοκοκκαλία. Ο C. batesii διαφέρει επίσης από τον C. caninus στο σχήμα και τον αριθμό των φολίδων κατά μήκος του ρύγχους, αλλά κυρίως έχει μεγαλύτερο μήκος, που φθάνει σχεδόν τα 9 feet.
Συμπεριφορά και διατροφή
Ο Corallus batesii είναι δενδρόβιο φίδι, τόσο ημερόβιο όσο και νυκτόβιο. Το είδος εκτιμάται αρκετά ως κατοικίδιο ζώο και μπορεί ακόμα και να αναπαραχθεί σε αιχμαλωσία, σε ζωολογικούς κήπους. Είναι προτιμητέο έναντι του Corallus caninus εξαιτίας της πιο ήρεμης συμπεριφοράς του (αν και αμφότερα τα είδη πωλούνται σε υψηλές τιμές από τους ιθαγενείς κατοίκους των τροπικών δασών της Νότιας Αμερικής). Τρέφεται με νυχτερίδες, άλλα μικρά θηλαστικά και πουλιά.
Αναπαραγωγή
Ο Corallus batesii είναι ωοζωοτόκο είδος, δηλαδή τα αυγά του εκκολάπτονται μέσα στο σώμα του θηλυκού. Τα θηλυκά γεννούν κατά μέσο όρο πάνω από 5 φιδάκια σε κάθε γέννα.
Γεωγραφική κατανομή
Καθώς υποδηλώνει και η κοινή ονομασία του, το είδος συναντάται στη φύση μόνο στη λεκάνη απορροής του ποταμού Αμαζονίου. Ωστόσο αυτή είναι τεράστια και απλώνεται σε διαφορετικές χώρες: στη Βραζιλία, στο Περού, στο κράτος του Ισημερινού, στην Κολομβία, στη Βολιβία, στη Βενεζουέλα, στο Σουρινάμ, στη Γουιάνα και στη Γαλλική Γουιάνα. Το φίδι έχει βρεθεί σε υψόμετρα έως και 1.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βοΐδες Κατηγορία:Ερπετά της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC)
Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ 2016–17
Δομή
Η μορφή της διοργάνωσης έχει υποστεί πολλαπλές προσαρμογές από την επίσημη παρουσίασή της στις 21 Μαρτίου του 2016 στο Παρίσι. Αρχικά, η διοργάνωση είχε αποφασιστεί να περιλαμβάνει συνολικά 56 ομάδες από 30 εθνικά πρωταθλήματα. Τριάντα δύο ομάδες θα ανταγωνίζονταν στην κανονική περίοδο, η οποία περιελάμβανε 24 ομάδες που θα έπαιρναν την πρόκριση απευθείας μέσω αθλητικών κριτηρίων και οκτώ ομάδες που θα έπαιρναν την πρόκριση έπειτα από μια προκριματική φάση με διπλούς αγώνες που περιλάμβανε τις υπόλοιπες 32 ομάδες. Οι 24 ηττημένες του προκριματικού γύρου θα μεταφέρονταν στην κανονική περίοδο του FIBA Europe Cup 2016–17. Οι 32 ομάδες της κανονικής περιόδου θα χωρίζονταν σε τέσσερις ομίλους των οκτώ, όπου κάθε ομάδα θα αγωνίζοταν με κάθε άλλη ομάδα δύο φορές, μία φορά εντός και μία εκτός έδρας. Οι τέσσερις καλύτερες ομάδες κάθε ομίλου θα προκρίνονταν στα πλέι-οφ, ενώ οι οκτώ 5ες και 6ες ομάδες θα μεταφέρονταν στα πλέι-οφ του FIBA ​​Europe Cup. Στα πλέι-οφ, ο γύρος των 16 και τα προημιτελικά θα διεξαχθούν με τη μορφή διπλών νοκ-άουτ αγώνων. Οι τέσσερις νικήτριες των προημιτελικών θα προκριθούν στο Final Four της διοργάνωσης.
Στις 29 Ιουνίου του 2016, η διοργανώτρια επιτροπή επιβεβαίωσε τη συμμετοχή 48 ομάδων από 31 χώρες. Τα προκριματικά θα περιλάμβαναν 24 ομάδες, με 16 εισερχόμενες στον πρώτο γύρο και οι υπόλοιπες οκτώ στο δεύτερο γύρο. Πριν από την επίσημη τελετή κλήρωσης στις 21 Ιουλίου του 2016 στο Μόναχο, ο αριθμός των ομάδων που συμμετείχαν αυξήθηκε σε 49 και τα προκριματικά αναθεωρήθηκαν και πάλι φιλοξενόντας 25 ομάδες. Ο πρώτος προκριματικός γύρος θα περιλαμβάνει 18 ομάδες χωρισμένες σε δύο δοχεία σύμφωνα με γεωγραφικά κριτήρια. Οι εννέα νικήτριες θα ενταχθούν μαζί με τις υπόλοιπες επτά ομάδες απευθείας στο δεύτερο γύρο.
Κατανομή ομάδων
Συνολικά 52 ομάδες από 31 πρωταθλήματα αναμένεται να συμμετάσχουν στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ 2016–17. Παρά το γεγονός ότι αρχικά είχε προταθεί ότι μόνο δύο ομάδες από κάθε χώρα θα πρέπει να μετέχουν στην κανονική περίοδο, με την τρίτη ομάδα να μετέχει στους προκριματικούς γύρους, η μορφή της διοργάνωσης άλλαξε τρεις φορές:
Ομάδες
Οι ετικέτες στις παρενθέσεις δείχνουν πώς προκρίθηκε κάθε ομάδα για κάθε γύρο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2016 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2017
Ρον Άτκινσον
Ο Ρον Άτκινσον (Ronald Frederick Atkinson, γνωστότερος σαν «The Tank», «Mr. Bojangles» ή «Big Ron», γενν. Στο Λίβερπουλ στις 18 Μαρτίου 1939) είναι βραβευμένος Βρετανός πρώην ποδοσφαιριστής, σχολιαστής αγώνων, διοικητικός παράγων και προπονητής ποδοσφαίρου. Η αγωνιστική του καριέρα εκτυλίχθηκε με τα χρώματα της Oxford Utd, ομάδα στην οποία κατέχει την ανώτατη επίδοση συμμετοχών (500+, 14 γκολ). Ως τεχνικός, κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 1983 και το 1985 και το Λιγκ Καπ Αγγλίας με τη Sheffield Wednesday το 1991 και με την Άστον Βίλα το 1994.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί προπονητές ποδοσφαίρου
Kriegsmarine
Kriegsmarine (KM) (γερμανικά: Πολεμικό Ναυτικό) ήταν, κατά την περίοδο 1935 - 1945, η επίσημη ονομασία του Γερμανικού Πολεμικού Ναυτικού. Διαδέχτηκε το "Ναυτικό του Ράιχ" (Reichsmarine, ονομασία από το 1921 έως το 1935) και το "Αυτοκρατορικό Ναυτικό" (Kaiserliche Marine, επίσημη ονομασία του Γερμανικού Πολεμικού Ναυτικού κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο). Αποτελούσε έναν από τους τρεις κλάδους της Βέρμαχτ.
Ιστορική εξέλιξη
Η Συνθήκη των Βερσαλλιών που περιόριζε σημαντικά τις γερμανικές δυνατότητες ανάπτυξης πολεμικών δυνάμεων, έθετε στενά όρια και στην δύναμη του Πολεμικού Ναυτικού. Στη τότε Γερμανία επιτρεπόταν να διατηρεί ναυτικές δυνάμεις με σύνολο που δεν υπερέβαινε τους 15.000 άνδρες, έξι "μεγάλα" πλοία καθένα από τα οποία δεν θα υπερέβαινε το εκτόπισμα των 10.000 τόνων, έξι καταδρομικά, δώδεκα αντιτορπιλικά και δώδεκα τορπιλοβόλα. Τα υποβρύχια απαγορεύονταν ολοσχερώς. Επικεφαλής της Διοίκησης (Chef der Marineleitung) του "Reichsmarine" είναι, από το 1928, ο Ναύαρχος Έριχ Ραίντερ, ο οποίος δεν συμμερίζεται απόλυτα ούτε φανατικά τις ναζιστικές απόψεις, εκτός από το γεγονός ότι ο ναζισμός τού υπόσχεται την αναδιοργάνωση του Ναυτικού, όπως την είχε οραματιστεί ο Τίρπιτς. Είναι, όμως, αξιωματικός καριέρας, βετεράνος του Πρώτου Πολέμου και ναυτικός με υπέρμετρη αγάπη για το Όπλο του.
Σχέδιο "Ζ"
Μέχρι το 1933 το Ναυτικό του Ράιχ (Reichsmarine) ακολουθούσε τους όρους της Συνθήκης των Βερσαλλιών. Δεν διέθετε υποβρύχια και ο στόλος επιφανείας περιοριζόταν σε όσα προέβλεπε η Συνθήκη. Με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, οι όροι της Συνθήκης άρχισαν να αγνοούνται συστηματικά και οι Γερμανοί ξεκίνησαν να καταστρώνουν ένα πρόγραμμα ναυτικού επανεξοπλισμού, το οποίο επονομάστηκε "Σχέδιο Ζ" (Plan Z). Σύμφωνα με αυτό θα δημιουργούνταν ταυτόχρονα ένας στόλος σκαφών επιφανείας και ένας στόλος υποβρυχίων κατά το πρότυπο των Βρετανικών Ναυτικών δυνάμεων του Πρώτου Πολέμου. Η αρχική πρόβλεψη ήταν για 800 εν συνόλω σκάφη, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονταν 15 θωρηκτά, 13 βαρέα καταδρομικά, τέσσερα αεροπλανοφόρα, 23 καταδρομικά, 22 βαρέα αντιτορπιλικά (Spähkreuzer), 158 αντιτορπιλικά και τορπιλοβόλα και 249 υποβρύχια. Το σχέδιο θα διαρκούσε επτά χρόνια (1939 - 1946), ο προϋπολογισμός του ήταν 33 δισεκατομμύρια μάρκα (Reichsmark) και η επάνδρωσή του θα απορροφούσε συνολικά περίπου 200.000 άνδρες. Το σχέδιο αυτό δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Είναι αμφίβολο εάν η Γερμανία διέθετε τους απαραίτητους πόρους για να το πραγματοποιήσει, ενώ δεν θα ήταν λογικό να αναμένει κανείς ότι οι υπόλοιπες Ευρωπαϊκές δυνάμεις θα παρακολουθούσαν απαθείς την εξέλιξή του. Την 1η Σεπτεμβρίου 1939 η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία και τέσσερις μήνες αργότερα το σχέδιο ματαιώθηκε. Όλα τα σκάφη, των οποίων η ναυπήγηση είχε ξεκινήσει (όπως τα Kreuzer M και Ν), διαλύθηκαν και τα εξαρτήματά τους χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή περισσότερων υποβρυχίων.
Σήμερα εκτιμάται ότι η εγκατάλειψη του Σχεδίου Ζ υπήρξε μοιραία για τη Γερμανία. Η μη ναυπήγηση αεροπλανοφόρων ήταν σημαντικό σφάλμα, όπως αποδείχτηκε από τον τρόπο βύθισης του "Βίσμαρκ", ενώ τα υποβρύχια είχαν υπερβολικά μικρή ταχύτητα σε κατάδυση (μόλις 8 κόμβοι) και ήταν εύκολοι στόχοι των αντιτορπιλικών. Έτσι περί τα μέσα του πολέμου ο υποβρύχιος πόλεμος χρεωκοπεί, καθώς χάνονται σκάφη και - το κυριότερο - πληρώματα, που είναι ολοσχερώς αδύνατο να αναπληρωθούν.
Οργάνωση του Πολεμικού Ναυτικού
left|200px|thumb|Κουμπί ναυτικής στολής της Kriegsmarine thumb|right|100px|Έριχ Ραίντερthumb|right|100px|Καρλ Ντένιτς Επικεφαλής της Διοίκησης του Ναυτικού (Chef der Marineleitung), όπως λεγόταν στην περίοδο 1920-1935 ήταν από το 1928 ο Ναύαρχος Έριχ Ραίντερ, ο οποίος το 1938 έλαβε τον τίτλο του Μεγάλου Ναύαρχου (Grossadmiral). Η Διοίκηση μετονομάστηκε το 1935 σε Oberbefehlshaber der Kriegsmarine και δεν άλλαξε όνομα μέχρι το 1945. Ανώτατος αρχηγός του Ναυτικού, όπως και όλων των Ενόπλων Δυνάμεων, από το 1933 και μετά ήταν ο Αδόλφος Χίτλερ. Ήταν ο επικεφαλής του Oberkommando der Marine, στο οποίο υπαγόταν ο Ραίντερ, ο οποίος παραιτήθηκε το 1943 και τη θέση του ανέλαβε ο Καρλ Ντένιτς. Αυτός ορίστηκε ως διάδοχος του Χίτλερ από τον ίδιο το 1945 και αντικαταστάθηκε από τον Ναύαρχο Χανς-Γκέοργκ φον Φρίντεμπουργκ (Hans-Georg von Friedeburg), ο οποίος παρέμεινε στη θέση αυτή μόλις για οκτώ ημέρες, καθώς ο πόλεμος έληξε και οι ένοπλες δυνάμεις της Γερμανίας έπαυσαν να υφίστανται κυριολεκτικά και νομικά.