cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ΦΚ Μετς
1998/2002 : η παρακμή και η πτώση
Η σεζόν 1999-2000 ήταν εξίσου δύσκολη, καθώς ο υποβιβασμός αποφεύχθη χάρη στους βετεράνους αμυντικούς του συλλόγου (Λετιζί, Καστεντέκ, Γκαιγιό και Πιέρ). Ο νεαρός Λουί Σαχά, προερχόμενος από τις ακαδημίες του συλλόγου, πέτυχε 4 τέρματα, εκείνη τη σεζόν, και αποχώρησε με προορισμό την Αγγλία με το πέρας αυτής. Η ΦΚ Μετς τερμάτισε εκ νέου στην 11η θέση το 2001, έπειτα από μια σεζόν που σηματοδότησε μια σημαντική για τον σύλλογο αλλαγή: ύστερα από παρουσία μεγαλύτερη των 11 ετών στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου, ο Ζοέλ Μυλέρ τιμήθηκε για την προσφορά του στον σύλλογο και αντικαταστάθηκε από τον βοηθό του Αλμπέρ Καρτιέ, έπειτα από έναν κακό ξεκίνημα στη σεζόν. Η ομάδα κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία εκείνη τη σεζόν, κυρίως χάρη στις κρίσιμες επεμβάσεις του Κολομβιανού τερματοφύλακά της, Φαρίντ Μοντραγκόν και τα θετικά αποτελέσματα στις αναμετρήσεις του δεύτερου γύρου του πρωταθλήματος.
Ωστόσο, αυτό δεν έκανε παρά να καθυστερήσει, προσωρινά, το αναπόφευκτο, καθώς τη σεζόν 2001-2002 η ΦΚ Μετς αποχαιρέτησε την ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου, μετά από συνεχόμενη παρουσία διάρκειας 35 ετών σε αυτήν. Η λύση του Ζιλμπέρ Γκρες, ως αντικαταστάτη του Καρτιέ, έδωσε έναν πιο θεαματικό τόνο στο αγωνιστικό στυλ της ομάδας, όμως, την αποδυνάμωσε αισθητά στον χώρο της αμυντικής της γραμμής. Ο υποβιβασμός της οριστικοποιήθηκε, ύστερα από εντός λευκή ισοπαλία, στα πλαίσια της τελευταίας αγωνιστικής της σεζόν, απέναντι στη Λοριάν, η οποία βρισκόταν στην τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα. Η Μετς ήταν 17η από τις συνολικά 18 ομάδες του πρωταθλήματος.
Παύλος Λιασίδης
Χαρακτηριστικό δίστιχο
«Έχω κορμίν πολλά παλιόν, μα νουν του νέου κόσμου, στες τρεις σιηλιάες τζι αν πλαστείς, είσαι συνότζιαιρός μου!»
ΦΚ Μετς
2002/2009 : η αστάθεια
Έχοντας υποβιβαστεί στη Λιγκ 2, η ΦΚ Μετς βρισκόταν, πλέον αντιμέτωπη με σημαντικά και συνεχιζόμενα προβλήματα. Έπειτα από ένα ιδιαιτέρως δύσκολο ξεκίνημα στο πρωτάθλημα, η ομάδα υπό την τεχνική ηγεσία του νέου προπονητή της, Ζαν Φερναντέζ κατάφερε, ωστόσο, να πάρει την απευθείας άνοδο για τη Λιγκ 1, τερματίζοντας στην 3η θέση του πρωταθλήματος, χάρη κυρίως στο επιθετικό της δίδυμο το οποίο αποτελείτο από τους Νιάνγκ, ο οποίος αγωνιζόταν ως δανεικός στον σύλλογο από την Τρουά, και Αντεμπαγιόρ. Η ΦΚ Μετς διακρίθηκε, επίσης, στον θεσμό του Λιγκ Καπ, όπου αποκλείστηκε στα ημιτελικά της διοργάνωσης, έπειτα από παράταση, από την ΦΚ Σοσό.
Ωστόσο ήταν μια ανίσχυρη ΦΚ Μετς που επέστρεψε στη Λιγκ 1, τόσο από άποψη οικονομικού προϋπολογισμού όσο και έμψυχου υλικού, για τη σεζόν 2003-2004. Ο Αντεμπαγιόρ μεταγράφηκε στη Μονακό και οι αφίξεις μεταγραφικών αποκτημάτων ήταν περιορισμένες, ενώ περιορίζονταν σε ελεύθερους συμβολαίου παίκτες ή δανεικούς, όπως ο Τουαφιλού Μαουλιντά. Η παραμονή στην κατηγορία επετεύχθη με την κατάληψη της 14ης θέσης, χάρη σε αρκετούς νεαρούς παίκτες που είχαν ενσωματωθεί στην ομάδα (Ρενουάρ, Φρανκ Μπεριά, Ομπρανιάκ). Αν και το έμψυχο υλικό του συλλόγου ανανεώθηκε σημαντικά με την άφιξη, μεταξύ άλλων, του Φρανκ Ριμπερί, ο οποίος, όμως, μόλις λίγο καιρό αργότερα μεταγράφηκε στη Γαλατασαράι, και πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της χειμερινής διακοπής της σεζόν, η επόμενη σεζόν αποδείχθηκε εξίσου δύσκολη. Η Μετς τερμάτισε στην 16η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης του πρωταθλήματος.
Παύλος Λιασίδης
Χαρακτηριστικό δίστιχο
Έχω κορμί πολύ παλιό, αλλά μυαλό του νέου κόσμου, και το τρεις χιλιάδες να γεννηθείς, θα είσαι συνομήλικος μου!
ΦΚ Μετς
2002/2009 : η αστάθεια
Εκείνη την περίοδο, υπήρξε εισροή χρημάτων στον σύλλογο, με αποτέλεσμα τη δυναμική μεταγραφική ενίσχυση του συλλόγου που στόχευε στην κατάληψη μιας θέσης στο πρώτο μισό του βαθμολογικού πίνακα. Ωστόσο, με χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτή του Νοτιοκορεάτη Αν Γιούνγκ-Χουάν, ήρωα για τη μία εκ των διοργανωτριών χωρών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002, που δεν κατάφερε να πετύχει παρά μόνο 2 τέρματα σε 16 συμμετοχές, η μεταγραφική ενίσχυση αποδείχθηκε πλήρως αποτυχημένη και η σεζόν 2005-2006 καταστροφική ως προς την έκβασή της. Με τον Ζαν Φερναντέζ να έχει αποχωρήσει για την Μαρσέιγ στις αρχές της σεζόν, ήταν ο Ζοέλ Μυλέρ που ανέλαβε τη διαδοχή του σε μια ομάδα άνευρη η οποία τερμάτισε τελευταία, με μεγάλη βαθμολογική διαφορά από την πρώτη ομάδα που δεν υποβιβαζόταν.
Παύλος Λιασίδης
Βιβλιογραφία
Ποιητικές συλλογές
ΦΚ Μετς
2002/2009 : η αστάθεια
Έτσι, κανείς δεν πίστευε στην ομάδα για τη σεζόν 2006-2007 στη Λιγκ 2. Με προπονητή τον Φρανσίς Ντε Ταντεό, πρώην υπεύθυνο των ακαδημιών του συλλόγου, η ΦΚ Μετς κατάφερε να πετύχει την έκπληξη τιθέμενη επικεφαλής του πρωταθλήματος από την αρχή, κιόλας, του πρωταθλήματος, καταφέρνοντας να εξασφαλίσει την επιστροφή της στη Λιγκ 1 από την 33η, κιόλας, αγωνιστική ή αλλιώς 5 αγωνιστικές πριν από την ολοκλήρωση της σεζόν. Τα ΜΜΕ έφτασαν, μάλιστα, εκείνη τη σεζόν, να χαρακτηρίσουν τη Μετς ως « ΟΛ της Λιγκ 2 ». Ωστόσο, με τέσσερις συνεχόμενες ήττες στο τέλος της σεζόν, ορισμένοι φίλοι της άρχισαν να εκφράζουν την ανησυχία τους για το μέλλον του συλλόγου στη Λιγκ 1 την αμέσως επόμενη σεζόν. Επιπλέον, έχοντας ανέβει, πλέον, κατηγορία, η ΦΚ Μετς βρέθηκε να έχει, με διαφορά, το χαμηλότερο προϋπολογισμό της Λιγκ 1, παρά μια αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της τάξεως των 1,2 εκατομμυρίων €. Σε αυτή τη διαδικασία, δύο νέοι μέτοχοι πραγματοποίησαν την είσοδό τους στη μετοχική σύνθεση του συλλόγου: οι Ζαν-Λυκ Μυλέρ (Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας προσωρινής εργασίας Inter-Conseil) και Ζαν-Λουί Πετρουτσί (Διευθύνων Σύμβουλος του Groupe Hominis).
Παύλος Λιασίδης
Βιβλιογραφία
Τραγούδια του νησιού μου (1928), Τα φκιόρα της καρκιάς μου (1933), Η παραλλαή του τζαιρού (1937), Χάραμαν φου (1944), Γέννημαν νήλιου (1946), Μπρόεμαν (1947), Εντεκάμισι η ώρα (1950), Δώδεκα παρά δέκα (1960), Να πεθάνει ο χάρος (1966), Η Τζύπρος δίχως πούτρα (1972), Η σταυρωμένη Τζύπρος μας (1976), Με το χέρι του Παύλου Λιασίδη (1987), Ποιητική αλληλογραφία (με Χαράλαμπο Δημοσθένους) (1989).
ΦΚ Μετς
2002/2009 : η αστάθεια
Ο χαμηλός αυτός προϋπολογισμός δυσκόλεψε ιδιαίτερα τη μεταγραφική ενίσχυση της ΦΚΜ, η οποία αναγκάστηκε, να βασιστεί, κατά κύριο λόγο, στο έμψυχο δυναμικό που διέθετε και την προηγούμενη σεζόν. Ωστόσο, η πρωταθλήτρια ομάδα της Λιγκ 2 απογοήτευσε με τις εμφανίσεις της, ενώ οι τραυματισμοί ορισμένων βασικών παικτών δυσχέραναν περαιτέρω την κατάσταση (όπως ο Ζυλιάν Καρντί που δεν συμπλήρωσε ούτε 2 ώρες συνολικού χρόνου συμμετοχής στη διάρκεια της σεζόν), με τη σεζόν 2007-2008 να οδηγείται σε σύντομο διάστημα προς την καταστροφή. Στα μισά του πρωταθλήματος, η ομάδα βρισκόταν στην τελευταία θέση της βαθμολογίας με μόλις 7 βαθμούς, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση του προπονητή, Φρανσίς Ντε Ταντεό, του οποίου οι επιλογές δέχονταν σκληρή κριτική. Ο Υβόν Πουλικέν ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του συλλόγου τον Ιανουάριο και κατάφερε να ανατρέψει την κατάσταση, επιλέγοντας ένα πιο επιθετικό στυλ παιχνιδιού. Τα αποτελέσματα βελτιώθηκαν, ωστόσο η ομάδα δεν κατάφερε να καλύψει το χαμένο έδαφος από τον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος, με αποτέλεσμα την οριστικοποίηση του υποβιβασμού στη Λιγκ 2, από την 33η αγωνιστική. Επιπλέον, η ΦΚ Μετς ενεπλάκη σε ρατσιστικό σκάνδαλο, την ιδιαιτέρως προβεβλημένη από τα ΜΜΕ « υπόθεση Ουαντού ». Μόνα θετικά σε αυτή την, κατά τ’άλλα, κάκιστη σεζόν, ήταν η καλή πορεία στον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας, η οποία βρήκε τους Grenats να φτάνουν ως τα προημιτελικά, όπου και ηττήθηκε με σκορ 1-0 από την Ολιμπίκ Λυών, έπειτα από μια πολύ καλή εμφάνιση της ομάδας, καθώς και η εμφάνιση με την πρώτη ομάδα του συλλόγου ενός άκρως ταλαντούχου νεαρού, του Μίραλεμ Πιάνιτς, ο οποίος, μάλιστα, μεταγράφηκε στη Λυών, έναντι ποσού της τάξεως των 7,5 εκατομμυρίων ευρώ με το πέρας της σεζόν.
Παύλος Λιασίδης
Βιβλιογραφία
Όλες οι ποιητικές συλλογές έχουν συμπεριληφθεί και σε δίτομη έκδοση του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών με τίτλο "Παύλου Λιασίδη Άπαντα" (2003).
ΦΚ Μετς
Από το 2009 : η περίοδος Σεράν
Η ομάδα ξεκίνησε τη νέα σεζόν με στόχο την κατάληψη μίας εκ των τριών πρώτων θέσεων, ωστόσο η εκκίνηση της σεζόν 2009-2010 ήταν μοιρασμένη. Ο Σιλβαίν Βιλτόρ, πρώην Γάλλος διεθνής, ελεύθερος συμβολαίου τότε, υπέγραψε, προς γενική έκπληξη, συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα, διάρκειας έξι μηνών. Η ομάδα κατάφερε να φτάσει ως την 4η θέση της βαθμολογίας κατά το δεύτερο μισό της σεζόν, ωστόσο σταδιακά υποχώρησε, όπως είχε συμβεί και την προηγούμενη σεζόν, μετρώντας σερί εννέα αγώνων δίχως νίκη στο ενεργητικό της. Η διοίκηση του συλλόγου, αποφάσισε, τότε, την απομάκρυνση του Υβόν Πουλικέν από τα καθήκοντά του, κι ενώ η άνοδος ήταν ακόμη εφικτός στόχος, αντικαθιστώντας τον προσωρινά με τον Ζοέλ Μυλέρ, τότε αθλητικό διευθυντή, ο οποίος κατείχε τη θέση του προπονητή από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 έως το 2000. Όμως, η αλλαγή αυτή στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου ήταν δίχως αντίκρυσμα, καθώς η ΦΚ Μετς τερμάτισε, εκ νέου, εκτός της πρώτης τριάδας του πρωταθλήματος.
Παύλος Λιασίδης
Βιβλιογραφία
Θεατρικά έργα
ΦΚ Μετς
Από το 2009 : η περίοδος Σεράν
Η θερινή μεταγραφική περίοδος σήμανε τη ριζική ανανέωση του έμψυχου δυναμικού του συλλόγου, με τα συμβόλαια αρκετών, μέχρι πρότινος, βασικών παικτών όπως των Φρεντερίκ Μπιανκαλανί, Ματέους Βιβιάν, Ζυλιάν Καρντί, Πασκάλ Ζοανσέν, Βικτόρ Μεντί και Σιλβαίν Βιλτόρ δεν ανανεώθηκαν. Το τεχνικό επιτελείο επέλεξε να χτίσει μια νέα ομάδα, βασισμένη στους παίκτες που είχαν παραμείνει στην ομάδα, καθώς και σε νεαρούς που προέρχονταν από τα τμήματα υποδομής του συλλόγου, οι οποίοι, μάλιστα, είχαν αναδειχτεί πρωταθλητές Γαλλίας στην ηλικιακή τους κατηγορία (η Μετς ήταν πρωταθλήτρια του Γ΄ Ομίλου του CFA2, καθώς και νικητές του Κύπελλο Γκαμπαρντελά). Αρκετά ήταν τα ονόματα που ακούστηκαν για την ανάληψη της, κενής μέχρι τότε, θέσης του προπονητή, κυρίως πρώην παίκτες ή προπονητές της ΦΚ Μετς, ωστόσο, ήταν τελικά ο Ντομινίκ Μπιζοτά, πρώην προπονητής της Σατορού, που ανακοινώθηκε στις 4 Ιουνίου, προς γενικότερη έκπληξη.
Το πρωτάθλημα της σεζόν 2010-2011 ήταν ιδιαιτέρως δύσκολο για την ομάδα, η οποία πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν εντός της ζώνης υποβιβασμού χωρίς να μπορεί να ξεφύγει. Τελικώς, η παραμονή στην κατηγορία επετεύχθη στα τέλη της σεζόν, χάρη στον επιθετικό Ματιέ Ντυαμέλ, ο οποίος είχε παραχωρηθεί ως δανεικός από την Τρουά κατά τη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, και χάρη σε μια σειρά θετικών αποτελεσμάτων κατά τις τελευταίες αγωνιστικές του πρωταθλήματος. Η ΦΚ Μετς εξασφάλισε, οριστικά, την παραμονή της στην κατηγορία κατά τη διάρκεια της 37ης αγωνιστικής, νικώντας τη Νιμ (3-0) εμπρός σε κοινό μεγαλύτερο των 24,000 θεατών, οι οποίοι είχαν έρθει να υποστηρίξουν τους Grenats, ένα αριθμός προσέλευσης-ρεκόρ για εκείνη τη σεζόν της Λιγκ 2.
Παύλος Λιασίδης
Βιβλιογραφία
Αλαβροστοισιώτης (Α' Βραβείο ΡΙΚ), Ο μονογιός (1982), Αϊ Βασίλης (παιδικό), Δκυο ττεμπέληες (παιδικό) (1946), Το δράμα της ζωής μου, Ο σουξουλιάρης, Η αγάπη νικητής (1935), Το θάμμαν (Β' Βραβείο ΡΙΚ) (1968).
ΦΚ Μετς
Από το 2009 : η περίοδος Σεράν
Η σεζόν 2011-2012 ξεκίνησε ως συνέχεια του τέλους της προηγούμενης. Κατά τη χειμερινή διακοπή, η ΦΚ Μετς βρισκόταν στη μέση του βαθμολογικού πίνακα, και πιο συγκεκριμένα στην ένατη θέση της βαθμολογίας, έχοντας, μάλιστα, βάσιμες βαθμολογικές ελπίδες για άνοδο στη Λιγκ 1. Ωστόσο, το δεύτερο μισό του πρωταθλήματος δεν είχε καμία σχέση με αυτό που ανέμεναν, τόσο οι διοικούντες, όσο και οι φίλοι της ομάδας. Οι αποχωρήσεις των Ρομαίν Μπρεζερί, στις αρχές της σεζόν, και Φαλού Ντιάγκν κατά τη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου αποδυνάμωσαν αισθητά την αμυντική γραμμή του συλλόγου. Την ίδια στιγμή, ο Ντυαμέλ και στη συνέχεια ο Τραορέ τραυματίστηκαν, κάτι που συνέβαλε στο μακρύ σερί ανεπιτυχών αποτελεσμάτων της ομάδας με τον Σταυρό της Λωρραίνης στο σήμα της. Ιδιαιτέρως ασταθή αποτελέσματα, ιδιαίτερα αμφισβητήσιμες επιλογές από τον προπονητή στο τακτικό κομμάτι, παίκτες που έρχονταν αρκετές φορές σε σύγκρουση με τους φίλους της ομάδας, είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας ιδιαιτέρως αρνητικής ατμόσφαιρας η οποία ήταν δύσκολο να αντιστραφεί. Ανίκανη να βάλει ένα τέλος σε αυτό το αρνητικό σερί αποτελεσμάτων, ο σύλλογος οριστικοποίησε το αναπόφευκτο στις 11 Μαΐου 2012, ηττώμενος εκτός έδρας απέναντι στην Αρλ-Αβινιόν, κάτι που οριστικοποίησε και τον υποβιβασμό στη Νασιονάλ, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Η σεζόν ολοκληρώθηκε με ιδιαίτερη ένταση, με την εντός έδρας αναμέτρηση απέναντι στην Τουρ, όπου ο Ντομινίκ Μπιζοτά, καθώς και το τεχνικό του επιτελείο και ορισμένα βασικά στελέχη της ομάδας φυγαδεύτηκαν για να γλιτώσουν από την οργή του κόσμου, ο οποίος ήταν ιδιαιτέρως αγανακτισμένος με τον υποβιβασμό της ομάδας.
Με το επαγγελματικό της καταστατικό να τίθεται, αυτομάτως, σε κίνδυνο, η ΦΚ Μετς υποχρεώθηκε να αναδιοργανωθεί σε διοικητικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, οι Πατρίκ Ραζυρέλ και Ζοέλ Μυλέρ, εμβληματικές φυσιογνωμίες της ιστορίας του συλλόγου και ενεργά διοικητικά στελέχη αυτού, υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους. Ο Μπερνάρ Σεράν προσέλαβε τον Ντομινίκ Ντ'Ονοφριό στη θέση του αθλητικού διευθυντή, ενώ ο σύλλογος ξεκίνησε αναζήτηση νέου προπονητή και τεχνικού επιτελείου. Έτσι, στις 4 Ιουνίου 2012, ο Αλμπέρ Καρτιέ κλήθηκε, για μια ακόμη φορά, από την ΦΚ Μετς να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της ομάδας. Επίσης, ακόμη μια σημαντική είδηση για την ΦΚ Μετς, ήταν η επιστροφή του Γκρεγκορί Προμάν στην ομάδα, ο οποίος προερχόταν από την Καέν, έναν σημαντικό παίκτη στην ιστορία του συλλόγου.
Παύλος Λιασίδης
Πηγές
"Παύλου Λιασίδη Άπαντα", επ. Κωνσταντίνος Γιαγκουλλής, Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου, Λευκωσία 2003.
ΦΚ Μετς
Από το 2009 : η περίοδος Σεράν
Έχοντας ως ώθηση τη νέα δυναμική, η οποία προερχόταν από τις αλλαγές στη διάρκεια της διακοπής, αλλά και το κοινό της που παρέμεινε πιστό (η ομάδα κατέρριψε τα ρεκόρ προσέλευσης και μέσου όρου θεατών ανά αγώνα για τη Νασιονάλ), η Μετς σταθεροποιήθηκε εντός των τριών πρώτων θέσεων της βαθμολογίας από την αρχή της σεζόν και, παρά ορισμένες δύσκολες στιγμές στη διάρκειά της, κατάφερε να εξασφαλίσει την επιστροφή της στη Λιγκ 2, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας, πίσω από την ΟΣ Κρετέιγ. Η ομάδα είχε θετική παρουσία, επίσης, στον θεσμό του κυπέλλου, αποκλείοντας δύο ομάδες της Λιγκ 2, τη Σεντάν και την Τουρ, για το Λιγκ Καπ, ενώ υποχρέωσε την ΟΖΚ Νις στη διαδικασία της παράτασης για τον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας.
Παύλος Λιασίδης
Ο Σπύρος Ζήσιμος διαβάζει ποιήματα του Παύλου Λιασίδη
ΟΙ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΕΣ
ΦΚ Μετς
Από το 2009 : η περίοδος Σεράν
Η σεζόν 2013-2014 βρήκε την ΦΚ Μετς να πραγματοποιεί καλό ξεκίνημα στη Λιγκ 2. Σημειώνεται ότι στα πλαίσια του πρώτου Ντέρμπι της Λωρραίνης έπειτα από διάστημα 6 ετών, η ΦΚ Μετς, εμπρός σε ένα κατάμεστο Σταντ Σαιν-Συμφοριάν, κατάφερε να κινήσει την ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη με σκορ 3-0. Η Μετς τέθηκε επικεφαλής του βαθμολογικού πίνακα έπειτα από τη νίκη της με σκορ 1-0 απέναντι στην, μέχρι τότε, πρωτοπόρο Ανζέ, στα πλαίσια της 12ης αγωνιστικής.
Παύλος Λιασίδης
Ο Σπύρος Ζήσιμος διαβάζει ποιήματα του Παύλου Λιασίδη
ΚΑΝΕΙ ΣΕ ΠΚΙΟΝ
ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΗ
ΦΚ Μετς
Αθλητικές Επιδόσεις
Η ΦΚ Μετς έχει συμμετάσχει συνολικά 57 σεζόν στην πρώτη κατηγορία, κάτι που την καθιστά ως την έκτη συνολικά γαλλική ομάδα σε αυτή την κατηγορία, και 15 σεζόν στη δεύτερη κατηγορία.
Παύλος Λιασίδης
Ο Σπύρος Ζήσιμος διαβάζει ποιήματα του Παύλου Λιασίδη
ΑΓΑΠΗΝ ΔΙΧΩΣ ΕΡΩΤΑΝ
ΦΚ Μετς
Οι καλύτερες επιδόσεις
Στην πρώτη κατηγορία, η καλύτερη θέση που έχει τερματίσει η ΦΚ Μετς ποτέ στην ιστορία της χρονολογείται στη σεζόν 1997-98, με το πέρας της οποίας η ομάδα βρισκόταν στη δεύτερη θέση, σε ισοβαθμία (68) με την πρώτη στην κατάταξη, Λανς, η οποία στέφθηκε πρωταθλήτρια χάρη σε μια καλύτερη διαφορά τερμάτων από τη συνδιεκδικήτρια του τίτλου. Η Μετς τερμάτισε μεταξύ των πρώτων έξι ομάδων του πρωταθλήματος άλλες έξι φορές: 3η τη σεζόν 68-69, 4η τη σεζόν 95-96, 5η τη σεζόν 51-52, τη σεζόν 78-79, τη σεζόν 84-85, καθώς και τη σεζόν 96-97 και 6η τη σεζόν 67-68, τη σεζόν 75-76, τη σεζόν 85-86 και τη σεζόν 86-87.
Παύλος Λιασίδης
Ο Σπύρος Ζήσιμος διαβάζει ποιήματα του Παύλου Λιασίδη
ΒΑΣΤΑΞΕ
ΦΚ Μετς
Οι καλύτερες επιδόσεις
Για τον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας, η Μετς κατέκτησε τη διοργάνωση αυτή το 1984 και το 1988. Αρκετές δεκαετίες νωρίτερα, και πιο συγκεκριμένα το 1938, η ομάδα συμμετείχε, κιόλας, σε τελικό που διεξήχθη στο Παρκ ντε Πρενς, απέναντι στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Η διαιτησία, ωστόσο, κάθε άλλο παρά ευνοϊκή ήταν απέναντι στην ομάδα της Λωρραίνης, με τελικό αποτέλεσμα την ήττα της με σκορ 2-1.
Το 1999, η Μετς ήταν φιναλίστ του Λιγκ Καπ, ο τελικός του οποίου διεξήχθη στο Σταντ ντε Φρανς. Η Λανς, η οποία είχε ήδη κατακτήσει το πρωτάθλημα εκείνης της σεζόν σε βάρος των Messins, επικράτησε με σκορ 1-0 σε εκείνη την αναμέτρηση. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί και η πορεία της ομάδας στη διοργάνωση αυτή το 2003, η οποία ολοκληρώθηκε για τη Μετς στα ημιτελικά απέναντι στη Σοσό (3-2 έπειτα από παράταση). Στη διάρκεια αυτής της σεζόν, η Μετς, ενώ βρισκόταν τότε στη Λιγκ 2, είχε, ωστόσο, καταφέρει να αποκλείσει τις Μπορντό και Ναντ.
Παύλος Λιασίδης
Ο Σπύρος Ζήσιμος διαβάζει ποιήματα του Παύλου Λιασίδη
Η ΠΙΣΤΗΣ ΜOY ΚΡΑΤΑΜΕ
ΦΚ Μετς
Οι καλύτερες επιδόσεις
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σημαντικότερο επίτευγμα της ομάδας είναι, δίχως αμφιβολία, η νίκη με σκορ 4-1 επί της Μπαρτσελόνα στο Καμπ Νου, έπειτα από μια ήττα με σκορ 2-4 στη Μετς, στα πλαίσια του πρώτου γύρου του Κυπέλλου Κυπελλούχων της σεζόν 1984-1985. Η αναμέτρηση προβλήθηκε σε μαγνητοσκόπηση, την αμέσως επόμενη μέρα, στη γαλλική τηλεόραση.
Κύπελλα Ευρώπης
Από το ντεμπούτο της στο Κύπελλο Εκθέσεων της σεζόν 1968-1969, η ΦΚ Μετς συμμετείχε συνολικά 8 φορές σε ευρωπαϊκή διοργάνωση: 1 προκριματικός γύρος για το Κύπελλο Πρωταθλητριών (1999), 2 συμμετοχές στο Κύπελλο Κυπελλούχων (1985 και 1989), 3 συμμετοχές στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1986, 1997, 1998 συν έναν επιπλέον γύρο το 1999 μετά τον αποκλεισμό της στα προκριματικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών) και 2 συμμετοχές στο Κύπελλο Εκθέσεων (1969 και 1970).
Παύλος Λιασίδης
Ο Σπύρος Ζήσιμος διαβάζει ποιήματα του Παύλου Λιασίδη
ΤΕΔΚΟΙΑΝ ΤΙΜΗΝ ΓΡΕΙΑΖΕΤΑΙ
ΦΚ Μετς
Κύπελλα Ευρώπης
Καλύτερή της επίδοση ήταν η πορεία της ως τη Φάση των 16 του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ του 1997. Η ομάδα έχει δώσει, συνολικά, 26 αναμετρήσεις σε όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (15ος γαλλικός σύλλογος) με απολογισμό 6 νίκες, 7 ισοπαλίες και 13 ήττες.
Παύλος Λιασίδης
Ο Σπύρος Ζήσιμος διαβάζει ποιήματα του Παύλου Λιασίδη
ΔΕΝΤΡΟ ΧΩΡΙΣ ΜΑΞΟΥΛΙ
ΦΚ Μετς
Χρώματα
Αρχικώς, τα χρώματα των εμφανίσεων ήταν το λευκό και το μαύρο, χρώματα που εμφανίζονταν και στο έμβλημα της ίδιας της πόλης της Μετς. Η ιδέα της αλλαγής προς το βυσσινί χρώμα, χρώμα της Σερκλ Ατλετίκ Μεσσάν, ήρθε στη διάρκεια μιας εκτός έδρας αναμέτρησης απέναντι στη Μαρσέιγ το 1936, όταν οι Σαρλ Φοσσέ και Ρεϊμόν Ερλορί, οι οποίοι ήσαν καθισμένοι στις κερκίδες, άκουσαν τους οπαδούς της ΟΜ να γιουχάρουν τους παίκτες του συλλόγου της Μοζέλ και να εκστομίζουν σε βάρος τους ύβρεις έντονου αντιγερμανικού χαρακτήρα (καθώς το μαύρο και το λευκό ήσαν τα χρώματα της Εθνικής Γερμανίας). Αποφασίστηκε, τότε, ώστε να βελτιωθεί η εικόνα της ομάδας και της πόλης, η οποία είχε δεχθεί σημαντικά πλήγματα κατά την Προσάρτηση, να αλλάξει το χρώμα των εμφανίσεων.
Παύλος Λιασίδης
Ο Σπύρος Ζήσιμος διαβάζει ποιήματα του Παύλου Λιασίδη
Κατηγορία:Κύπριοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές
ΦΚ Μετς
Χρώματα
Το βυσσινί μονάχα σε δύο περιπτώσεις δεν χρησιμοποιήθηκε στις εμφανίσεις του συλλόγου: στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου η ομάδα αγωνιζόταν με μπλε και μαύρο χρώμα στις εμφανίσεις της, και κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Αιμέ Ντυμαρτέν (1978-1983), όπου υπήρξε μια επιστροφή του συλλόγου στα λευκά και μαύρα χρώματα.
Ωστόσο, το λευκό και μαύρο παραμένουν έως και σήμερα τα χρώματα της εκτός έδρας εμφάνισης του συλλόγου.
Σημειώνεται, ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η ΦΚ Μετς χρησιμοποιεί κίτρινο χρώμα, είτε αυτό συνδυάζεται με το βυσσινί, είτε ως τρίτη εμφάνιση. Το κίτρινο είναι άλλο ένα χρώμα ιστορικής σημασίας για την πόλη της Μετς, καθώς πρόκειται για το χρώμα της Pierre de Jaumont.
Προσωπικότητες του συλλόγου
Η ΦΚ Μετς σημαδεύτηκε στη διάρκεια της ιστορίας της από αρκετές σημαντικές μορφές του ποδοσφαίρου:
Γάλλοι διεθνείς
Από το 1958, 12 συνολικά παίκτες έχουν αγωνιστεί με την Εθνική Γαλλίας, φορώντας τα χρώματα της ΦΚ Μετς. Στο σύνολό τους, επρόκειτο για το ντεμπούτο τους (NB : ο Μπερνάρ Ζενιέ κλήθηκε εκ νέου το 1987 με τη φανέλα της Μετς, ενώ είχε, ήδη, κληθεί στην Εθνική Γαλλίας το 1983, ενώ αγωνιζόταν με τη Νανσί).
Ο Αλμπέρ Καρτιέ είχε επίσης κληθεί στην Εθνική Γαλλίας, χωρίς, ωστόσο, να πάρει χρόνο συμμετοχής.
Αρκετοί Γάλλοι διεθνείς ποδοσφαιριστές πραγματοποίησαν, επίσης, το επαγγελματικό τους ντεμπούτο από την ΦΚ Μετς: οι Μαρσέλ Ανταμτσίκ (1 συμμετοχή), Βικτόρ Ζβουνκά (1 συμμετοχή), Φρανσίς Πιασετσκί (3 συμμετοχές), Ζαν-Φιλίπ Ρορ (1 συμμετοχή), Λυκ Σονόρ (9 συμμετοχές) και Λουί Σαχά (20 συμμετοχές), Μπερνάρ Ζενιέ (5 συμμετοχές - 1 τέρμα)
Τωρινή Ομάδα
Ενημερωμένο ως τις 26 Ιουλίου 2013
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
Φιλίππου
Το ελληνικό επώνυμο Φιλίππου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Σχέδιο Μαδαγασκάρη
Το Σχέδιο Μαδαγασκάρη ήταν μια προτεινόμενη πολιτική του Τρίτου Ράιχ για τον υποχρεωτικό εκτοπισμό των Εβραίων στη Μαδαγασκάρη.
right|thumb|Η Μαδαγασκάρη βρίσκεται στις ανατολικές ακτές της Αφρικής
Προέλευση
Η εκκένωση της Ευρώπης απο τους Εβραίους δεν ήταν μια καινούργια ιδέα. Οι Βρετανοί Χένρι Χάμιλτον Μπίμις, Άρνολντ Λις, Λορντ Μόιν και ο γερμανός Πάουλ ντε Λαγκάρντ είχαν εξετάσει την ιδέα στις αρχές του εικοστού αιώνα. Οι Ναζί, παρόλο που ήδη εφάρμοζαν την πολιτική των στρατοπέδων συγκέντρωσης με χιλιάδες θανάτους ήδη από το 1933, τη βρήκαν ελκυστική και, το Μάιο του 1940, στις Σκέψεις για τη Μεταχείριση των Αλλόφυλων Λαών της Ανατολής, ο Χάινριχ Χίμλερ δήλωνε: "Ελπίζω πως οι Εβραίοι σαν έννοια θα εξαφανιστούν πλήρως μέσω της δυνατότητας για μια μεγάλη μετανάστευση όλων των Εβραίων στην Αφρική ή κάποια άλλη αποικία".
Αν και συζητήσεις για το σχέδιο αυτό είχαν ξεκινήσει ήδη από το 1938 από ορισμένους γνωστούς Ναζιστές ιδεολόγους, όπως ο Γιούλιους Στράιχερ, ο Χέρμαν Γκέρινγκ και ο Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ, το σχέδιο μπήκε ουσιαστικά σε κίνηση το 1940. Καθώς ζύγωνε η νίκη στη Γαλλία, σύντομα όλες οι γαλλικές αποικίες θα ήταν υπό γερμανικό έλεγχο, και το Σχέδιο Μαδαγασκάρη θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Επίσης, υπήρχε η πεποίθηση ότι μια συνθήκη ειρήνης με τη Βρετανία, που σε λίγους μήνες θα δεχόταν αεροπορικές επιδρομές από τους Γερμανούς, που περίμεναν να την υποτάξουν το ίδιο εύκολα με τη Γαλλία, θα έθετε τον Βρετανικό στόλο στη διάθεση των Γερμανών, ώστε να χρησιμοποιηθεί στην απομάκρυνση των Εβραίων.
Σχεδιασμός
Ένας φιλόδοξος διπλωμάτης, ο Φραντς Ραντεμάχερ, που είχε πρόσφατα τεθεί επικεφαλής του Τμήματος Εβραϊκών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, έθεσε το σχέδιο σε κίνηση στις 3 Ιουνίου 1940, στέλντονας ένα υπόμνημα στον προϊστάμενό του, Μάρτιν Λούτερ. Το υπόμνημα περιελάμβανε μια περιγραφή των τεχνικών λεπτομερειών της απομάκρυνσης των Εβραίων απο την Ευρώπη. Ο Ραντεμάχερ υποστήριζε τη διάκριση μεταξύ "Ανατολικών" και "Δυτικών" Εβραίων. Κατά τη γνώμη του, οι "Ανατολικοί" Εβραίοι ήταν κοιτίδα της "μαχόμενης εβραϊκής διανόησης", και θα έπρεπε να μείνουν στο Λούμπλιν της Πολωνίας ως όμηροι, έτσι ώστε να ελέγχονται οι αντιδράσεις των Εβραίων των ΗΠΑ. Οι δυτικοί Εβραίοι θα απομακρύνονταν ολοκληρωτικά από την Ευρώπη, "στη Μαδαγασκάρη, για παράδειγμα".
Όταν έλαβε το υπόμνημα, ο Λούτερ έθεσε το θέμα στον Υπουργό Εξωτερικών Ρίμπεντροπ. Έως τις 18 Ιουνίου, ο ίδιος ο Χίτλερ και ο Ρίμπεντροπ είχαν μιλήσει με το Μουσολίνι για την τύχη της Γαλλίας μετά την ήττα της. Στις 20 Ιουνίου, ο Χίτλερ συζήτησε συγκεκριμένα πάνω στο Σχέδιο με τον αρχιναύαρχο Έριχ Ραίντερ.
Όταν έμαθε για την προοπτική του Σχεδίου, ο Ράινχαρντ Χάιντριχ, τον οποίο είχε διορίσει το 1939 ο Γκέρινγκ ως επιβλέποντα της απομάκρυνσης των Εβραίων από τις περιοχές που κατείχαν οι Γερμανοί, ζήτησε από τον Ρίμπεντροπ να αφήσει το θέμα στα χέρια της RSHA, της Κεντρικής Υπηρεσίας Ασφαλείας του Ράιχ. Έτσι, ο Άντολφ Άιχμαν, διευθυντής του γραφείου απομάκρυνσης των Εβραίων στη RSHA, θα συμμετείχε στην εφαρμογή του. Στις 15 Αυγούστου, ο Άιχμαν ετοίμασε ένα προσχέδιο με τίτλο Reichssicherheitshauptamt: Madagaskar Projekt, που προέβλεπε την επανεγκατάσταση ενός εκατομμυρίου Εβραίων το χρόνο για τέσσερα χρόνια, εγκαταλείποντας την ιδέα διατήρησης οποιουδήποτε εβραϊκού πληθυσμού στην Ευρώπη. Η RSHA, τόνιζε, θα έλεγχε κάθε πλευρά του προγράμματος.
Οι περισσότεροι Ναζί αξιωματούχοι, ειδικά οι επικεφαλής της Γενικής Κυβέρνησης, θεωρούσαν τη δια της βίας επανεγκατάσταση των Εβραίων στη Μαδαγασκάρη πολύ προτιμότερη από τις προσπάθειες απέλασής τους στην Πολωνία, επειδή η επιχείρηση αυτή παρουσίαζε πολλά προβλήματα και γεννούσε έξοδα. Έως τις 10 Ιουλίου, όλες οι απελάσεις ανακλήθηκαν και η κατασκευή του Γκέτο της Βαρσοβίας σταμάτησε, καθώς θεωρήθηκε πλέον μη αναγκαία.
Διοικητικά
Ο Ραντεμάχερ οραματιζόταν την ίδρυση μιας ευρωπαϊκής τράπεζας που θα ρευστοποιούσε όλα τα κεφάλαια και τις περιουσίες των Εβραίων της Ευρώπης για να χρηματοδοτηθεί το Σχέδιο. Η τράπεζα αυτή κατόπιν θα έπαιζε ρόλο μεσάζοντα στις συναλλαγές μεταξύ της Μαδαγασκάρης και του υπόλοιπου κόσμου, καθώς δεν θα επιτρεπόταν στους Εβραίους να συναλάσσονται με οποιαδήποτε χώρα. Το γραφείο του Γκέρινγκ που είχε την ευθύνη για τα Τετράχρονα Σχέδια θα επέβλεπε την οικονομική διοίκηση του εγχειρήματος.
Επιπλέον, ο Ραντεμάχερ προέβλεπε ενεργό ρόλο στο Σχέδιο και για άλλες κυβερνητικές υπηρεσίες. Το Υπουργείου Εξωτερικών θα διαπραγματευόταν τη συνθήκη ειρήνης με τη Γαλλία, που θα παραχωρούσε τη Μαδαγασκάρη στη Γερμανία, καθώς και άλλες συνθήκες σχετικά με τους Εβραίους της Ευρώπης. Το Τμήμα Πληροφοριών του Υπουργείου, σε συνεργασία με τον Γιόζεφ Γκαίμπελς και το Υπουργείο Προπαγάνδας, θα έλεγχε τις πληροφορίες μέσα κι έξω από τη Γερμανία σχετικά με το Σχέδιο. Ο Βίκτορ Μπρακ της Καγκελαρίας θα επέβλεπε τη μεταφορά. Τα SS θα είχαν την ευθύνη για τη μετακίνηση των Εβραίων μέσα στην Ευρώπη, και θα διοικούσαν τη Μαδαγασκάρη ως αστυνομοκρατούμενο κράτος.
Η εικόνα που ήθελαν να δώσουν οι Γερμανοί στον έξω κόσμο ήταν αυτή της "αυτονομίας" της Εβραϊκής κοινότητας στη Μαδαγασκάρη. Όμως, ο Άιχμαν το έκανε σαφές στο προσχέδιό του ότι τα SS θα έλεγχαν οποιαδήποτε εβραϊκή οργάνωση συστηνόταν για τη διακυβέρνηση του νησιού.
Κατάρρευση του Σχεδίου
Στα τέλη του Αυγούστου του 1940 ο Ραντεμάχερ ζήτησε από τον Ρίμπεντροπ να συγκαλέσει μια συνάντηση στο Υπουργείο του προκειμένου να συσταθεί μια επιτροπή ειδικών για τη συγκεκριμενοποίηση του Σχεδίου. Ο Ρίμπεντροπ ποτέ δεν απάντησε. Αντίστοιχα, το προσχέδιο του Άιχμαν έμεινε στα χέρια του Χάιντριχ, που ποτέ δεν το ενέκρινε. Το Γκέτο της Βαρσοβίας ολοκληρώθηκε και τέθηκε σε λειτουργία τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Η μεταφορά των Εβραίων από τις γερμανικές περιοχές στην Πολωνία άρχισε και πάλι από τα τέλη του φθινοπώρου του 1940 έως την άνοιξη του 1941.
Η αντίσταση της Μεγάλης Βρετανίας κατά τη Μάχη της Αγγλίας, που είχε σαν αποτέλεσμα η Γερμανία να μην πετύχει τη γρήγορη νίκη που έλπιζε, ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας για την εγκατάλειψη του Σχεδίου. Ο βρετανικός στόλος δεν θα ήταν διαθέσιμος στους Γερμανούς, και ο πόλεμος θα συνεχιζόταν για αόριστο διάστημα. Εκτός από τα σκάφη για την μεταφορά, που έλειπαν, υπήρχε επιπλέον και το πρόβλημα της φρούρησης των θαλάσσιων οδών - και εδώ η Βρετανία είχε την πλήρη υπεροχή. Κάποιες αναφορές στη Μαδαγασκάρη ως "υπέρ-γκέτο" έγιναν τους μήνες που ακολούθησαν, αλλά στις αρχές Δεκεμβρίου το Σχέδιο είχε εγκαταλειφθεί πλήρως. Όταν οι Βρετανοί και οι Ελεύθεροι Γάλλοι απέσπασαν τη Μαδαγασκάρη από τη Γαλλία του Βισύ το 1942, εξανεμίστηκαν και οι τελευταίες, θεωρητικές πλέον, πιθανότητες εφαρμογής του Σχεδίου.
Η αποτυχία του Σχεδίου Μαδαγασκάρη ήταν ένας από τους παράγοντες που θα οδηγούσαν στην εφαρμογή του Ολοκαυτώματος ως της "Τελικής Λύσης του Εβραϊκού Ζητήματος".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολοκαύτωμα
Μιχάλης Ρωμανίδης
Ο Μιχάλης Ρωμανίδης είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 19 Ιουνίου 1966. Αγωνιζόταν στη θέση του φόργουορντ και ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Ελλάδας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1987.
Καριέρα
Ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής του Άρη με τον οποίο έκανε μεγάλη καριέρα κερδίζοντας τίτλους στην Ελλάδα και συμμετέχοντας σε 3 φάιναλ φορ. Κέρδισε το πρωτάθλημα 1983, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991 και το κύπελλο 1985, 1987, 1988, 1989, 1990, 1992.
Από το 1992 έως το 1994 αγωνίστηκε στον Α.Ο. Παγκρατίου.
Εθνική Ελλάδας
Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 82 αγώνες σκοράροντας 364 πόντους (4,44 μ.ο.). Ήταν μέλος της Εθνικής και πρωταθλητής Ευρώπης στο Ευρωμπάσκετ 87 όπου σε 6 αγώνες σημείωσε 21 πόντους (3,50 μ.ο.).
Αξιόλογη παρουσία είχε και στο Μουντομπάσκετ του 1986. Έχει αγωνιστεί ακόμα στο Ευρωμπάσκετ του 1983 καθώς και στο Βαλκανικό πρωτάθλημα 1983,1984,1986, στους Μεσογειακούς αγώνες το 1983 και στο προολυμπιακό τουρνουά το 1994.
Τεχνικός διευθυντής
Έχει δουλέψει ως τεχνικός διευθυντής στο Μίλωνα Νέας Σμύρνης, τον Άλιμο τη Δάφνη και τα τελευταια χρονια στον ΑΓΟΡ (Ρέθυμνο)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκρατίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παπάγου Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1983 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986
Φραγκόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Φραγκόπουλος, το οποίο προήλθε από βυζαντινή οικογένεια που δημιουργήθηκε από τον γάμο Ελληνίδας με άνδρα Φράγκο ή φραγκικής καταγωγής, μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Αντραβέ
Το όνομα αντραβέ έφερε γυναικεία μόδα που λανσαρίστηκε και επικράτησε στη περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1912 - 1913). Κύριο χαρακτηριστικό της μόδας αυτής ήταν η πολύ μακριά φούστα μέχρι πελμάτων, που λίγο πιο κάτω από τα γόνατα έφερε εξωτερικά ταινία σε μορφή ζώνης που την συνέσφιγγε ελαφρά.
Κατηγορία:Μόδα Κατηγορία:Ένδυση
Χασίπ Καπασιακαλλής
Ο Χασίπ Καρασιακαλλής ήταν Τουρκοκύπριος, πρώτος Δήμαρχος Πάφου.
Το 1878 ξεκίνησε η Αγγλοκρατία στην Κύπρο. Οι Βρετανοί δημιούργησαν τους πρώτους δήμους και διόρισαν τους πρώτους δημάρχους. Ο Χασίπ Καπασιακαλλής ως ο πρώτος Δήμαρχος Πάφου. Η θητεία του διήρκεσε από το 1878 έως το 1880.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πάφου Κατηγορία:Τουρκοκύπριοι
Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σλοβενίας
Η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σλοβενίας ή Σ.Δ. Σλοβενίας (σλοβενικά: Socialistična Republika Slovenija / SR Slovenija) ήταν μία από τις έξι συνιστώσες δημοκρατίες της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Υπήρξε με διαφορετικά ονόματα από τις 29 Νοεμβρίου 1945 έως τις 25 Ιουνίου 1991. Το 1990, ενώ η χώρα εξακολουθούσε να ανήκει στη Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία, η Ένωση των Κομμουνιστών της Σλοβενίας επέτρεψε την ίδρυση άλλων πολιτικών κομμάτων που οδήγησαν στον εκδημοκρατισμό της χώρας. Το επίσημο όνομα της δημοκρατίας ήταν Ομοσπονδιακή Σλοβενία (Federalna Slovenija) μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου 1946, όταν μετονομάστηκε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Σλοβενίας (Ljudska republika Slovenija). Διατήρησε αυτό το όνομα μέχρι τις 9 Απριλίου 1963, όταν το όνομά της άλλαξε ξανά, αυτή τη φορά σε Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σλοβενίας. Στις 8 Μαρτίου 1990, η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σλοβενίας αφαίρεσε από το όνομά της τη λέξη «Σοσιαλιστική», μετατρέποντάς τη σε Δημοκρατία της Σλοβενίας ως κράτος μέλος της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας έως τις 25 Ιουνίου 1991, όταν έθεσε σε ισχύ τους νόμους που οδήγησαν στην ανεξαρτησία.
Προς την ανεξαρτησία
Τον Σεπτέμβριο του 1989, η Συνέλευση ενέκρινε πολυάριθμες συνταγματικές τροπολογίες, οι οποίες εισήγαγαν τη δημοκρατική κοινοβουλευτική δημοκρατία στη χώρα. Την ίδια χρονιά η Δράση Βορράς ένωσε τόσο την αντιπολίτευση όσο και το εκδημοκρατισμένο κομμουνιστικό ίδρυμα στη Σλοβενία ως την πρώτη αμυντική δράση κατά των επιθέσεων των υποστηρικτών του Μιλόσεβιτς, που οδήγησαν στη σλοβενική ανεξαρτησία.
Η λέξη «Σοσιαλιστική» αφαιρέθηκε από το όνομα του τότε κράτους στις 7 Μαρτίου 1990. Η σοσιαλιστική υποδομή διαλύθηκε σε μεγάλο βαθμό. Οι πρώτες δημοκρατικές εκλογές διεξήχθησαν στις 8 Απριλίου 1990. Οι βουλευτικές εκλογές κερδήθηκαν από την αντιπολίτευση, γνωστή ως συνασπισμός DEMOS υπό την ηγεσία του αντιφρονούντος Γιόζε Πούτσνικ. Παράλληλα, εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Μίλαν Κούτσαν, πρώην πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ένωσης της Σλοβενίας (ZKS). Το δημοκρατικά εκλεγμένο κοινοβούλιο εξέλεξε ως πρωθυπουργό τον Λόιζε Πίτερλε του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, ο οποίος ουσιαστικά τερμάτισε την κυριαρχία 45 χρόνων του Κομμουνιστικού Κόμματος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Σλοβενία διατήρησε την παλιά σημαία και το έμβλημά της και τα περισσότερα από τα προηγούμενα σύμβολα, καθώς περίμενε τη δημιουργία νέων συμβόλων που θα χρησιμοποιούνταν μετά την ανεξαρτησία. Ο παλιός εθνικός ύμνος, ο Naprej zastava slave, ωστόσο, αντικαταστάθηκε από το Zdravljica ήδη τον Μάρτιο του 1990.
Στις 23 Δεκεμβρίου 1990, πραγματοποιήθηκε στη Σλοβενία δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία, στο οποίο το 94.8% των ψηφοφόρων (88,5% του συνόλου του εκλογικού σώματος) ψήφισαν υπέρ της απόσχισης της Σλοβενίας από τη Γιουγκοσλαβία. Στις 25 Ιουνίου 1991, οι νόμοι σχετικά με την ανεξαρτησία της Σλοβενίας εγκρίθηκαν από τη Συνέλευση. Μετά από έναν σύντομο πόλεμο δέκα ημερών, ο στρατός της Σλοβενίας εξασφάλισε την ανεξαρτησία του. Μέχρι το τέλος του έτους, η ανεξαρτησία της αναγνωρίστηκε από την ευρύτερη διεθνή κοινότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σλοβενίας Κατηγορία:Ιστορία της Σλοβενίας
Πέτρος Σόντιος
Ο Πέτρος Σόντιος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Παρατήρησε και περιέγραψε τον κομήτη που αναφέρεται το 1582 από τις 22 Σεπτεμβρίου ως τις 4 Δεκεμβρίου. Ήταν φίλος του περιβόητου Ιερώνυμου Φρακαστόρου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Λόγγος Δρόπολης
Ο Λόγγος είναι ορεινό χωριό της Νοτίου Αλβανίας στην περιοχή της Άνω Δρόπολης (Βόρειος Ήπειρος) που κατοικούν αμιγώς Έλληνες ομογενείς.
Στο τέλος των Βαλκανικών Πολέμων και στον επαναπροσδιορισμό των συνόρων το 1913 (μετα και την ίδρυση του Αλβανικού κράτους) το χωριό έμεινε εκτός ελληνικής επικράτειας και εντάχτηκε στην Αλβανία. Στα 3/4 των ορίων του εκτείνονται τα σύνορα με την Ελλάδα στο Νομό Ιωαννίνων. Ο Λόγγος είναι δασώδης περιοχή. Ακριβής χρονολόγηση για την ιστορια του χωριού δεν υπάρχει, αλλά λίγες αυθεντικές πηγές τοποθετούν την δημιουργία του στον 16ο-17 ο αιώνα. Βέβαια γίνονται αναφορές και σε παλαιότερες ημερομηνίες, αλλά δεν εξακριβώνονται.
Στον Λόγγο ανέκαθεν κατοικούσαν γεωργοί, κτηνοτρόφοι και υπάρχουν στοιχεία για μερικό πληθυσμό που ασχολούνταν παλαιότερα με την κεραμική. Ακόμη και σήμερα οι κυριότερες ασχολίες παραμένουν ίδιες. Βάσει δημογράφησης το 1990 στο χωριό κατοικούσαν 476 άτομα και υπήρχαν 100 σπίτια. Σήμερα, ύστερα από μεγάλο κύμα μετανάστευσης (ξεκίνησε το 1989), κατά μεγάλη πλειοψηφία προς την Ελλάδα, έχουν απομείνει περίπου 30-40 μόνιμοι κάτοικοι.
Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας
Βι-λε-Μπελβουάρ
Το Βι-λε-Μπελβουάρ (γαλλικά: Vyt-lès-Belvoir, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1995-1996
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1995-96 ήταν το 37ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 17ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 18η φορά στην ιστορία του, με δύο βαθμούς διαφορά από την ΑΕΚ. Στα αξιοσημείωτα της διοργάνωσης ήταν ο υποβιβασμός του Πανιωνίου για δεύτερη φορά στην ιστορία του, μόλις μία τετραετία από τον πρώτο και της Λάρισας μετά απο 18 χρόνια συνεχούς παρουσίας στην Α΄ Εθνική που συνοδεύτηκαν από μεγάλες επιτυχίες και ενώ εκείνη την αγωνιστική περίοδο είχε νικήσει στο γήπεδό της τους: Άρη, ΑΕΚ, Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, τον δε τελευταίο και εκτός έδρας (οι 5 στις συνολικά 9 νίκες της σημειώθηκαν επί των τεσσάρων από τους πέντε δημοφιλέστερους ελληνικούς συλλόγους, εκτός του πρωταθλητή Παναθηναϊκού).
Πρωταθλητής
thumb|right|167px| Πρωταθλητής 1995–96 [[Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)|Παναθηναϊκός ]] Παναθηναϊκός
Βαθμολογία
Β = Βαθμοί, Αγ.= Αγώνες, Ν =Νίκες; Ι = Ισοπαλίες, Η = Ήττες, ΓΥ= Γκολ Υπέρ, ΓΚ =Γκολ Κατά, Δ =Διαφορά τερμάτων;
Πίνακας αποτελεσμάτων
1 Διακοπή στο 69' εξαιτίας συσκότισης του σταδίου Ν. Σμύρνης και ολοκλήρωση, χωρίς να αλλάξει το αποτέλεσμα, έπειτα από 5½ εβδομάδες (1 Απριλίου με 8 Μαΐου) και τη διεξαγωγή τριών αγωνιστικών. Οι καθυστερήσεις της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας ΕΠΟ κατά την έκδοση αποφάσεων αρχικά εάν η αναμέτρηση θα επαναληφθεί από το 1ο ή το 70ο λεπτό και ακολούθως στον ορισμό της σχετικής ημερομηνίας (παρότι μεσολαβούσε 20ήμερη απραξία λόγω Πάσχα και αναμέτρησης της Εθνικής), προκάλεσε τις αντιδράσεις συλλόγων που μάχονταν για την αποφυγή του υποβιβασμού ταυτόχρονα με τον Πανιώνιο (ο οποίος και τελικά δεν τον απέφυγε).
3 Ο ΠΑΟΚ εξέτισε ποινή 5 αγωνιστικών σε ουδέτερη έδρα κατά τις αναμετρήσεις του με Ολυμπιακό 0-0 (Τρίκαλα), Καλαμάτα 1-1 (Λιβαδειά), Απόλλωνα 2-1 (Βόλος) για το πρωτάθλημα και Κοζάνη 1-0 (Πτολεμαΐδα), Φωκικό 5-0 (Βόλος) για το κύπελλο.
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1995-1996
Λατίνα
Η Λατίνα (ιταλικά: Latina) είναι πόλη της περιφέρειας του Λατίου, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ιδρύθηκε στις 30 Ιουνίου 1932 και εγκαινίαστηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1932 με το όνομα Λιττόρια (Littoria). To 1946 πήρε την ονομασία Λατίνα.
Έδρα επισκοπής, βρίσκεται στην πεδιάδα του Άγκρο Ποντίνο, σε απόσταση 62 χμ. νότια της Ρώμης.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1932, από το φασιστικό καθεστώς, κατά τη διάρκεια των έργων για την αποξήρανση της ελώδους περιοχής του Άγκρο Ποντίνο. Στο παρελθόν, η περιοχή καλυπτόταν από βάλτους. Οι πρώτοι πληθυσμοί στη περιοχή ήταν οι Βόλσοι, ιδρυτές του Άντσιο (Antium). Στη συνέχεια, οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν την Αππία οδό που περνούσε από το κέντρο του Αππίου Φόρουμ, μιας μικρής πόλης της περιοχής, η οποία αναφέρεται μάλιστα από τον Απόστολο Παύλο στις Πράξεις των Αποστόλων. Αργότερα, με τις επιθέσεις από τους βαρβάρους και τους Σαρακηνούς, τα αποξηραντικά έργα των Ρωμαίων καταστράφηκαν και η περιοχή μετατράπηκε ξανά σε βαλτότοπο. Στους επόμενους αιώνες, έγιναν προσπάθειες αποξήρανσης από ορισμένους Πάπες, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Την περίοδο αυτή η περιοχή της Λατίνας ήταν αγροκτήματα (λατιφούντια) του οίκου των Γκαετάνι (Gaetani) και παρέμεινε έτσι ως τις αρχές του 1930.
Κατηγορία:Πόλεις του Λάτιου
Φράγκος
Η ονομασία Φράγκος υποδηλώνει το μέλος της γερμανικής φυλής των Φράγκων, γενικότερα τον Δυτικοευρωπαίο (σημασία που άρχισε να έχει η λέξη ήδη στο Βυζάντιο) ή τον Ρωμαιοκαθολικό Χριστιανό στο θρήσκευμα (αλλά και γενικότερα τον Δυτικό Χριστιανό, δηλαδή Ρωμαιοκαθολικό ή Διαμαρτυρόμενο.
Ως ελληνικό επώνυμο, το «Φράγκος» μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Αξιωματικός Πολεμικου Ναυτικου
Κοριάκες
thumb|right|250px|Οπλισμένοι Κοριάκες, 1900-1901. Οι Κοριάκες είναι ένας αυτόχθων λαός της ρωσικής Άπω Ανατολής, ο οποίος ζει στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου Καμτσάτκα. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη απογραφή (2002 ) ο αριθμός τους ανέρχεται σε λίγο περισσότερους από οκτώμισι χιλιάδες και είναι η μεγαλύτερη πληθυσμιακά ομάδα αυτοχθόνων της Καμτσάτκας. Η γη τους λέγεται Κοριακία και μέχρι πρόσφατα αποτελούσε χωριστό ομοσπονδιακό υποκείμενο, όμως λόγω του πολύ μικρού πληθυσμού της (συνολικά 25.000 κάτοικοι σε μια περιοχή ίση με την Ιταλία) το καλοκαίρι του 2007 ενσωματώθηκε διοικητικά στην υπόλοιπη Καμτσάτκα.
Οι Κοριάκες μοιράζονται πολλά κοινά με τους Τσούκτσι, οι οποίοι κατοικούν λίγο βορειότερα, ενώ συγγενεύουν και με τον λαό των Ιτελμένων. Έχουν παρόμοια εμφάνιση και έθιμα, ενώ και η γλώσσα τους, η κοριακική, είναι συγγενική με την τσουκοτική (αμφότερες ανήκουν στις παλαιοσιβηρικές). Διατηρούν επίσης, παρόμοια με τους γείτονές τους, τον ενδοφυλετικό διαχωρισμό ανάμεσα σε αλιείς και κτηνοτρόφους (βλ. παρακάτω). thumb|right|270px|Μετά το λιώσιμο των πάγων, η υπερκάλυψη του Ισθμού Μπέρινγκ από νερό οδήγησε στον αποκλεισμό των Κοριάκων στην ασιατική πλευρά (περ. 10000 π.Χ.)
Καταγωγή
Μέχρι και την 11η χιλιετία π.Χ. μια πεδινή λωρίδα γης συνέδεε την Κοριακία και την Τσουκότκα με την Αλάσκα - ο λεγόμενος Ισθμός Μπέρινγκ, εκεί που σήμερα βρίσκεται ο Βερίγγειος Πορθμός. Μέσω αυτού του περάσματος, διάφορες φυλές επί χιλιάδες χρόνια μετακινούνταν από την Ασία στην Αμερική. Εκτιμάται ότι οι Κοριάκες προέρχονται από τους παραπάνω, και πιο συγκεκριμένα από ένα μια ομάδα που επέστρεψε στην ασιατική πλευρά και αποκλείσθηκε εκεί μετά το λιώσιμο των πάγων, ως αποτέλεσμα της ανόδου της θαλάσσιας στάθμης και της βύθισης του περάσματος.
Κατάκτηση από τη Ρωσία
Οι Κοριάκες ανακαλύφθηκαν το 18ο αι. από τους κοζάκους εξερευνητές της Σιβηρίας και αμέσως ξεκίνησε η προσπάθεια να υποταγούν στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Ακολουθώντας την τακτική του «διαίρει και βασίλευε», οι Ρώσοι προσεταιρίσθηκαν τους νομάδες της ενδοχώρας και τους χρησιμοποίησαν για να υποτάξουν τους κατοίκους των παραλίων. Οι εχθροπραξίες και μια επιδημία ευλογιάς το 1769 οδήγησαν σε κατακόρυφη μείωση του πληθυσμού τους - από 10.000 στις αρχές του 18ου αιώνα, είχαν μείνει μόνο οι μισοί στα τέλη του.
Τρόπος ζωής
Οι δραστηριότητες των Κοριάκων καθορίζονται απόλυτα από το περιβάλλον στο οποίο ζουν. Οι θερμοκρασίες είναι πολικές και κυμαίνονται κατά μέσο όρο από -25 С° τον χειμώνα έως +12 C° κατά το σύντομο καλοκαίρι, ενώ η γη είναι ορεινή και καλύπτεται από τούνδρα - με εξαίρεση μικρά δάση κωνοφόρων στον νότο. Με βάση τον τρόπο ζωής τους, διαιρούνται παραδοσιακά σε δύο ευρύτερες ομάδες:
Συνήθως συγκροτούν μικροομάδες, αποτελούμενες από έξι - επτά οικογένειες, και λειτουργούν στη βάση της ισότητας. Αν και κάθε μικροομάδα εκλέγει έναν αρχηγό, αυτός δεν έχει ουσιαστικά καθήκοντα.
Η θρησκεία τους είναι ανιμιστική και περιλαμβάνει πλήθος σαμανιστικών πρακτικών. Ανώτατη ύπαρξη στο λατρευτικό σύμπλεγμά τους είναι ο Κουϊκίλ (Μεγάλο Κοράκι), ο οποίος θεωρείται γενάρχης και αιώνιος προστάτης της φυλής. Ο Κουϊκίλ λατρευόταν κατά το παρελθόν και από ιθαγενείς της απέναντι πλευράς του Βερίγγειου πορθμού, προσφέροντας ένα σοβαρό επιχείρημα για την κοινή φυλετική προέλευσή τους. Οι Κοριάκες πιστεύουν ότι η δημιουργία άρχισε όταν ένα φτερό του έπεσε και σχημάτισε την Καμτσάτκα και μετά ο Κουϊκίλ δημιούργησε τους άνδρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιθαγενείς πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία Κατηγορία:Κράι Καμτσάτκα
Παλιόρογκα Καρδίτσας
Η Παλιόρογκα είναι συνοικισμός στα νοτιοδυτικά της Αργιθέας στον Δήμο Αργιθέας και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας. Απέχει 14 χλμ. (οδηγικά) ανατολικά από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 61 χλμ. δυτικά από την Καρδίτσα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Αργιθέας του δήμου Αργιθέας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ανθηρό αποτελούν την κοινότητα Αργιθέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αργιθέας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 15 κάτοικοι ενώ στην απογραφή του 2001 ήταν 44.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας
Μάιος
Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31
left|thumb|230px|Το Καλαντάρι του Μαϊου από το Très Riches Heures du Duc de Berry Ο Μάιος ή Μάης είναι ο πέμπτος μήνας του έτους, ανήκει στην εποχή της Άνοιξης του βορείου ημισφαιρίου, και του φθινοπώρου στο νότιο ημισφαίριο, κατά το Ιουλιανό και Γρηγοριανό ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο ενδέκατος μήνας Θαργηλιών που αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα 23 Απριλίου-23 Μαΐου. Οι Λατίνοι συγγραφείς τον εκφέρουν πάντα με τη λέξη «mensis» (μήνας) ή Kalendae (καλένδες).
Ο Μάιος στην ιστορία
thumb|350px|Πανοραμική απεικόνιση της [[Κωνσταντινούπολη (Βυζαντινή)|Κωνσταντινούπολης, ως πρωτεύουσας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.]] left|230px|thumb|Νικόλαος Γύζης, Ιστορία (1892). Λάδι σε καμβά, 89 εκ. διάμετρος. Ιδιωτική συλλογή. Κατά τον Πλούταρχο (Βίος Νουμά 19) η ονομασία του Μήνα (Maja) προήλθε από το όνομα της νύμφης Μαίας που ήταν η ομορφότερη από τις Πλειάδες τις επτά κόρες του Άτλαντα (Ατλαντίδες) και της Πλειόνης και μητέρα του θεού Ερμή στον οποίο ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος. Από άλλους υποστηρίζεται ότι αυτό το όνομα είναι προσδιοριστικό πρεσβύτερης ηλικίας εκ του major (μεγαλύτερος): «Μαϊώρεις γαρ οι πρεσβύτεροι» (Πλούταρχος), ο δε Οβίδιος παράγει το όνομα του μήνα από το Majestas (Μεγαλειότης) που έχει αποδεχθεί και ο τεκτονισμός.
Στην αρχαία Ρώμη κατά τον μήνα Μάιο τελούνταν γιορτές προς τιμή της πηγαίας Νύμφης Ηγερίας, στο άλσος της, προς ανάμνηση των συμβουλών της, που παρέσχε στον Νουμά για τις θρησκευτικές αρχές που εισήγαγε στη Ρώμη. Κατά δε την 1η (Μπόνα Ντέα) και 2η Μαΐου συνεχιζόντουσαν τα από 28 Απριλίου αρχόμενα Φλοράλια, εορτές προς τιμή της θεάς της βλάστησης της Χλωρίδας (Flora). Επίσης κατά τον ίδιο μήνα οι Ρωμαίοι τελούσαν τα "Lemuria" Μειλίχια που ήταν εορτές προς ιλασμό των ψυχών των νεκρών. Στη τέχνη τον μήνα Μάιο οι Ρωμαίοι τον παρίσταναν με μορφή μεσήλικου άνδρα που έφερε πλατύ χιτώνα με μεγάλες περιχειρίδες (σαν το σημερινό ράσο) και έχοντας στη κεφαλή το κάνιστρο γεμάτο άνθη ενώ στα πόδια του υπήρχε ένα παγώνι (ταώς) με ανοιγμένα τα φτερά.
Ο Μάιος στην ελληνική λαογραφία
Παρ’ όλο που γενικά ο Μάιος θεωρείται ως ο τελευταίος μήνας της Άνοιξης, είναι στην ουσία το μέσο της ανθοφόρας αυτής εποχής αφού το Καλοκαίρι δεν αρχίζει παρά δύο δεκαήμερα μετά το τέλος του, στις 21 Ιουνίου. Ο Μάιος, είναι πράγματι «μήνας χαράς και λατρείας της βλάστησης, με δοξασίες και έθιμα διαχρονικού χαρακτήρα», όπως το παραδοσιακό έθιμο με το πρωτομαγιάτικο στεφάνι το οποίο στολίζει την πόρτα του σπιτιού μέχρι τις 24 Ιουνίου οπότε καίγεται στις φωτιές του Αϊ-Γιάννη. Οι λαϊκές προλήψεις θεωρούν τον Μάιο «μαγεμένο» γι’ αυτό αποφεύγονται οι γάμοι και οι σοβαρές εργασίες στη διάρκειά του, εξ ου και η παροιμία «Στον καταραμένο τόπο, τον Μάη μήνα βρέχει». Όλοι οι λαοί, πάντως, την Πρωτομαγιά γιόρταζαν την ανθοφορία της Φύσης και την απαρχή των «καλών καιρών». Κι ενώ οι λαϊκές παροιμίες, όπως, «Μάη μου, Μάη δροσερέ κι Απρίλη λουλουδάτε» και «ο Μάης έχει τ’ όνομα κι ο Απρίλης τα λουλούδια», προσπαθούν να μας επαναφέρουν στην τάξη, οι παιδικές αναμνήσεις δεν μας το επιτρέπουν. Κι έτσι συνεχίζουμε να τραγουδάμε: «Ο Μάιος μας έφτασε/εμπρός βήμα ταχύ/να τον προϋπαντήσουμε/παιδιά στην εξοχή».
Εργατική Πρωτομαγιά
220px|thumb|Η μητέρα του Τάσου Τούση θρηνεί τον γιο της στη διασταύρωση των οδών Βενιζέλου και Εγνατία στη Θεσσαλονίκη: η ιστορική φωτογραφία της 9ης Μαΐου 1936, που ενέπνευσε τον [[Επιτάφιος (Γιάννης Ρίτσος)|Επιτάφιο του Ρίτσου.]] Η 1 Μαΐου έχει χαρακτηρισθεί σχεδόν παγκόσμια ημέρα αργίας (αν και «δεν είναι αργία, είν' απεργία») και διατυπώσεων των διεκδικήσεων των εργαζομένων, αφού είναι συνδεδεμένη με το εργατικό κίνημα όταν το 1886 έγιναν οι μεγάλες διαδηλώσεις στο Σικάγο με αίτημα τα τρία οχτάρια: οχτώ ώρες εργασίας, οχτώ ψυχαγωγία και οχτώ ύπνος.