cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meta Platforms
Το rebrand της Meta
Λίγο μετά το rebranding της εταιρείας, στις αρχές Φεβρουαρίου 2022, η Meta ανέφερε μεγαλύτερη από την αναμενόμενη μείωση των κερδών το τέταρτο τρίμηνο του 2021. Η εταιρεία δεν ανέφερε αύξηση στους μηνιαίους χρήστες, και ανέφερε ότι ανέμενε την αύξηση των εσόδων να σταματήσει. Η εταιρεία ανέμενε επίσης ότι τα μέτρα που έλαβε η Apple, Inc. για την προστασία του απορρήτου των χρηστών, θα της κοστίσουν περίπου 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα από διαφημίσεις, ποσό ίσο με περίπου το 8% των εσόδων της για το 2021. Σε συνάντηση με το προσωπικό της Meta την ημέρα μετά την αναφορά των κερδών, ο Ζάκερμπεργκ κατηγόρησε τον ανταγωνισμό για την προσοχή των χρηστών, ιδιαίτερα από εφαρμογές που βασίζονται σε βίντεο όπως το TikTok, για την κακή οικονομική απόδοση.
Η μείωση κατά 27% της τιμής της μετοχής της εταιρείας που σημειώθηκε ως αντίδραση στην είδηση εξάλειψε περίπου 230 δισεκατομμύρια δολάρια αξίας από την κεφαλαιοποίηση της Meta. Το Bloomberg αναφέρθηκε στην παρακμή ως «[...] μια επική καταστροφή που, στην τεράστια κλίμακα της, δεν μοιάζει με τίποτα που έχει δει ποτέ η Wall Street ή η Silicon Valley». Η καθαρή περιουσία του Mark Zuckerberg μειώθηκε έως και 31 δισεκατομμύρια δολάρια λόγω της πτώσης. Ο Ζάκερμπεργκ ελέγχει το 13% της Meta και η συμμετοχή αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου του.
Τον Ιούνιο του 2022, η Σέριλ Σάντμπεργκ, η επί 14 χρόνια COO της εταιρείας, ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί από τον ρόλο το φθινόπωρο του ίδιου έτους. Ο Zuckerberg δήλωσε ότι ο Javier Olivan θα αντικαταστήσει τον Sandberg, αν και σε έναν "πιο παραδοσιακό" ρόλο.
Τον Ιούλιο του 2022, η Meta γνώρισε την πρώτη πτώση εσόδων από έτος σε έτος στην ιστορία της. Τα συνολικά έσοδά της μειώθηκαν κατά 1% στα 28,8 δισ. δολάρια. Πολλοί αναλυτές και δημοσιογράφοι διαπιστεύουν την απώλεια στη διαφημιστική της επιχείρηση, η οποία έχει περιοριστεί από τη λειτουργία Διαφάνειας Παρακολούθησης Εφαρμογών της Apple και τον αριθμό των ατόμων που επέλεξαν να μην παρακολουθούνται από τις εφαρμογές Meta. Ο Ζάκερμπεργκ επιδοκίμασε επίσης την πτώση στον αυξανόμενο ανταγωνισμό από το TikTok.
Στις 27 Οκτωβρίου 2022, η χρηματιστηριακή αξία της Meta μειώθηκε στα 268 δισεκατομμύρια δολάρια, μια απώλεια περίπου 700 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε σύγκριση με πέρυσι. Οι μετοχές της εταιρείας υποχώρησαν κατά 24%. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η εταιρεία να χάσει τη θέση της μεταξύ των 20 κορυφαίων εταιρειών των ΗΠΑ με βάση την κεφαλαιοποίηση της αγοράς, παρόλο που η εταιρεία έφτασε στις 5 πρώτες θέσεις το προηγούμενο έτος.
Συγχωνεύσεις και εξαγορές
Καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του, η Facebook, Inc. /Η Meta έχει αποκτήσει πολλές εταιρείες (συχνά προσδιορίζονται ως εξαγορές ταλέντων ).
Μία από τις πρώτες σημαντικές εξαγορές της ήταν τον Απρίλιο του 2012, όταν εξαγόρασε το Instagram για περίπου 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε μετρητά και μετοχές.
Τον Οκτώβριο του 2013, η Facebook, Inc. εξαγόρασε την Onavo, μια ισραηλινή εταιρεία ανάλυσης ιστού για κινητά.
Τον Φεβρουάριο του 2014, η Facebook, Inc. ανακοίνωσε ότι θα αγόραζε την εταιρεία ανταλλαγής μηνυμάτων για κινητά WhatsApp για 19 δισεκατομμύρια δολάρια σε μετρητά και μετοχές. Αργότερα εκείνο το έτος, το Facebook αγόρασε το Oculus VR για 2,3 δισεκατομμύρια δολάρια σε μετρητά και μετρητά, που κυκλοφόρησε το πρώτο του σετ εικονικής πραγματικότητας για καταναλωτές το 2016.
Στα τέλη Νοεμβρίου 2019, η Facebook, Inc. ανακοίνωσε την εξαγορά της εταιρείας ανάπτυξης παιχνιδιών Beat Games, υπεύθυνη για την ανάπτυξη ενός από τους πιο δημοφιλείς τίτλους VR του έτους, τον Beat Saber.
Τον Απρίλιο του 2020, η Facebook, Inc. ανακοίνωσε μια συμφωνία 5,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων με τον ινδικό πολυεθνικό όμιλο Reliance Industries για την αγορά περίπου του 10% των Jio Platforms, της εταιρείας ψηφιακών μέσων και υπηρεσιών της Reliance.
Τον Μάιο του 2020, η Facebook, Inc. ανακοίνωσε ότι εξαγόρασε την Giphy για μια αναφερόμενη τιμή μετρητών 400 εκατομμυρίων δολαρίων. Θα ενσωματωθεί με την ομάδα του Instagram. Ωστόσο, τον Αύγουστο του 2021, η Αρχή Ανταγωνισμού και Αγορών του Ηνωμένου Βασιλείου (CMA) δήλωσε ότι η Facebook, Inc. ενδέχεται να χρειαστεί να πουλήσει το Giphy, μετά από έρευνα που διαπίστωσε ότι η συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών θα έβλαπτε τον ανταγωνισμό στην αγορά διαφημίσεων προβολής. Η Facebook, Inc. επιβλήθηκε πρόστιμο 70 εκατομμυρίων δολαρίων από την CMA επειδή σκόπιμα δεν ανέφερε όλες τις πληροφορίες σχετικά με την εξαγορά και την εν εξελίξει αντιμονοπωλιακή έρευνα.
Τον Νοέμβριο του 2020, η Facebook, Inc. ανακοίνωσε ότι σχεδίαζε να αγοράσει την πλατφόρμα εξυπηρέτησης πελατών και την ειδική startup chatbot Kustomer για να προωθήσει τις εταιρείες να χρησιμοποιούν την πλατφόρμα τους για επιχειρήσεις. Έχει αναφερθεί ότι η αξία του Kustomer είναι λίγο πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Η συμφωνία έκλεισε τον Φεβρουάριο του 2022 μετά από ρυθμιστική έγκριση.
Λόμπι
Το 2020, η Facebook, Inc. ξόδεψε $19.7 million σε λόμπι, προσλαμβάνοντας 79 λομπίστες. Το 2019, είχε ξοδέψει $16.7 million για λόμπι και είχε μια ομάδα 71 λομπίστες, από $12.6 million και 51 λομπίστες το 2018. Το Facebook ήταν ο μεγαλύτερος καταναλωτής χρημάτων για λόμπι μεταξύ των 5 μεγάλων εταιρειών τεχνολογίας το 2020.
Αγωγές
Πολλές αγωγές έχουν κατατεθεί εναντίον της εταιρείας, τόσο όταν ήταν γνωστή ως Facebook, Inc., όσο και ως Meta Platforms.
Τον Μάρτιο του 2020, το Γραφείο του Αυστραλιανού Επιτρόπου Πληροφοριών (OAIC) μήνυσε το Facebook, για σημαντικές και επίμονες παραβιάσεις του κανόνα περί απορρήτου που αφορούσε το φιάσκο της Cambridge Analytica. Κάθε παραβίαση του νόμου περί απορρήτου υπόκειται σε μια θεωρητική σωρευτική ευθύνη 1,7 εκατομμυρίων $. Ο OAIC υπολόγισε ότι συνολικά 311.127 Αυστραλοί είχαν εκτεθεί.
Στις 8 Δεκεμβρίου 2020, η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των ΗΠΑ και 46 πολιτείες (εξαιρουμένης της Αλαμπάμα, της Τζόρτζια, της Νότιας Καρολίνας και της Νότιας Ντακότα), της Περιφέρειας της Κολούμπια και της επικράτειας του Γκουάμ, εγκαινίασαν την Federal Trade Commission v. Το Facebook ως αντιμονοπωλιακή αγωγή κατά του Facebook. Η μήνυση αφορά την εξαγορά από το Facebook δύο ανταγωνιστών — το Instagram και το WhatsApp — και τη συνακόλουθη μονοπωλιακή κατάσταση. Η FTC ισχυρίζεται ότι το Facebook κατέχει μονοπωλιακή δύναμη στην αγορά κοινωνικής δικτύωσης των ΗΠΑ και προσπαθεί να αναγκάσει την εταιρεία να αποχωρήσει από το Instagram και το WhatsApp για να διαλύσει τον όμιλο ετερογενών δραστηριοτήτων. Ο William Kovacic, πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Εμπορίου, υποστήριξε ότι η υπόθεση θα είναι δύσκολο να κερδίσει, καθώς θα απαιτούσε από την κυβέρνηση να δημιουργήσει ένα αντίθετο επιχείρημα ενός Διαδικτύου όπου η οντότητα Facebook-WhatsApp-Instagram δεν υπήρχε και να αποδείξει ότι έβλαψε του ανταγωνισμού ή των καταναλωτών.
Στις 24 Δεκεμβρίου 2021, ένα δικαστήριο στη Ρωσία επέβαλε στη Meta πρόστιμο 27 εκατομμυρίων δολαρίων, αφού η εταιρεία αρνήθηκε να αφαιρέσει απροσδιόριστο απαγορευμένο περιεχόμενο. Το πρόστιμο φέρεται να συνδέεται με τα ετήσια έσοδα της εταιρείας στη χώρα.
Τον Μάιο του 2022, υποβλήθηκε αγωγή στην Κένυα κατά της Meta και της τοπικής εταιρείας εξωτερικής ανάθεσης Sama. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, ο Meta έχει κακές συνθήκες εργασίας στην Κένυα για τους εργαζόμενους που συντονίζουν τις αναρτήσεις στο Facebook. Η μήνυση ζητά οικονομική αποζημίωση και εντολή να δοθούν στους επόπτες που έχουν ανατεθεί σε εξωτερικούς συνεργάτες τα ίδια οφέλη για την υγεία και την ίδια μισθολογική κλίμακα με τους υπαλλήλους της Meta.
Τον Ιούνιο του 2022, κατατέθηκαν 8 αγωγές σε όλες τις ΗΠΑ για τον ισχυρισμό ότι η υπερβολική έκθεση σε πλατφόρμες όπως το Facebook και το Instagram έχει οδηγήσει σε απόπειρες ή πραγματικές αυτοκτονίες, διατροφικές διαταραχές και αϋπνία, μεταξύ άλλων θεμάτων. Η δικαστική διαμάχη ακολουθεί τη μαρτυρία πρώην υπαλλήλου του Facebook στο Κογκρέσο ότι η εταιρεία αρνήθηκε να αναλάβει τις ευθύνες της. Η εταιρεία σημείωσε ότι έχουν αναπτυχθεί εργαλεία για τους γονείς ώστε να παρακολουθούν τη δραστηριότητα των παιδιών τους στο Instagram και να θέτουν χρονικά όρια, εκτός από τις υπενθυμίσεις "Κάνε ένα διάλειμμα" της Meta. Επιπλέον, η εταιρεία παρέχει πόρους ειδικά για τις διατροφικές διαταραχές, καθώς και αναπτύσσει τεχνητή νοημοσύνη για να διασφαλίσει ότι τα παιδιά κάτω των 13 ετών δεν μπορούν να εγγραφούν στο Facebook ή το Instagram.
Τον Ιούνιο του 2022, η Meta συμβιβάστηκε με αγωγή με το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ. Η αγωγή, η οποία κατατέθηκε το 2019, ισχυρίζεται ότι η εταιρεία επέτρεψε τις διακρίσεις στις κατοικίες μέσω της στοχευμένης διαφήμισης, καθώς επέτρεψε στους ιδιοκτήτες κατοικιών και στους ιδιοκτήτες ακινήτων να προβάλλουν διαφημίσεις κατοικιών αποκλείοντας άτομα με βάση το φύλο, τη φυλή, τη θρησκεία και άλλα χαρακτηριστικά. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δήλωσε ότι αυτό αποτελούσε παραβίαση του νόμου περί δίκαιης στέγασης. Στην Meta επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 115. 054 δολαρίων και της δόθηκε προθεσμία μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2022 για να σκιαγραφήσει το εργαλείο αλγορίθμου.
Δομή
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/Mark Zuckerberg (7985185541).jpg/220px-Mark Zuckerberg (7985185541).jpg|μικρογραφία| [[Μαρκ Ζάκερμπεργκ, συνιδρυτής, πρόεδρος, διευθύνων σύμβουλος και έλεγχος μέτοχος της Meta Platforms, Inc.]]
Διαχείριση
Η βασική διαχείριση της Meta αποτελείται από:
, η Meta απασχολούσε 83,553 υπαλλήλους παγκοσμίως.
Διοικητικό συμβούλιο
Από τον Ιανουάριο του 2022, το διοικητικό συμβούλιο της Meta αποτελούνταν από τους ακόλουθους διευθυντές:
Διακυβέρνηση της εταιρείας
Ο πρώτος επενδυτής του Facebook και πρώην μέντορας του Ζάκερμπεργκ, Ρότζερ Μακνέιμ, περιέγραψε το Facebook ως «την πιο κεντρική δομή λήψης αποφάσεων που έχω συναντήσει ποτέ σε μια μεγάλη εταιρεία». Ο Nathan Schneider, καθηγητής σπουδών μέσων στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο Μπόλντερ, υποστήριξε τη μετατροπή του Facebook σε έναν συνεταιρισμό πλατφόρμας που ανήκει και διοικείται από τους χρήστες.
Ο συνιδρυτής του Facebook, Chris Hughes, δήλωσε ότι ο διευθύνων σύμβουλος Mark Zuckerberg έχει υπερβολική δύναμη, ότι η εταιρεία είναι πλέον μονοπώλιο και ότι, ως αποτέλεσμα, θα πρέπει να χωριστεί σε πολλές μικρότερες εταιρείες. Σε ένα άρθρο στους The New York Times, ο Hughes είπε ότι ανησυχούσε ότι ο Zuckerberg είχε περικυκλωθεί με μια ομάδα που δεν τον αμφισβήτησε και ότι είναι δουλειά της κυβέρνησης των ΗΠΑ να τον λογοδοτήσει και να περιορίσει την «ανεξέλεγκτη ισχύ του». Είπε επίσης ότι «η δύναμη του Μαρκ είναι άνευ προηγουμένου και αντιαμερικανική». Αρκετοί πολιτικοί των ΗΠΑ συμφώνησαν με τον Χιουζ. Η Επίτροπος Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης Margrethe Vestager δήλωσε ότι η διάσπαση του Facebook θα πρέπει να γίνει μόνο ως «λύση της έσχατης λύσης» και ότι δεν θα λύσει τα υποκείμενα προβλήματα του Facebook.
Έσοδα
Το Facebook κατέλαβε την 34η θέση στη λίστα Fortune 500 του 2020 με τις μεγαλύτερες εταιρείες των Ηνωμένων Πολιτειών βάσει εσόδων, με έσοδα σχεδόν 86 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τα περισσότερα προέρχονται από τη
διαφήμιση. Μια ανάλυση δεδομένων του 2017 έδειξε ότι η εταιρεία κέρδισε US$20.21 ανά χρήστη από διαφημίσεις.
Σύμφωνα με τη Νέα Υόρκη, από την αλλαγή της επωνυμίας της, η Meta φέρεται να έχει χάσει 500 δισεκατομμύρια δολάρια ως αποτέλεσμα νέων μέτρων απορρήτου που έχουν τεθεί σε εφαρμογή από εταιρείες όπως η Apple και η Google, τα οποία εμποδίζουν τη Meta να συλλέγει δεδομένα χρηστών.
Αριθμός διαφημιζόμενων
Τον Φεβρουάριο του 2015, το Facebook ανακοίνωσε ότι είχε φτάσει τα δύο εκατομμύρια ενεργούς διαφημιστές, με το μεγαλύτερο μέρος του κέρδους να προέρχεται από τις μικρές επιχειρήσεις. Ως ενεργός διαφημιστής ορίστηκε η οντότητα που είχε διαφημιστεί στην πλατφόρμα του Facebook τις τελευταίες 28 ημέρες. Τον Μάρτιο του 2016, το Facebook ανακοίνωσε ότι είχε φτάσει τα τρία εκατομμύρια ενεργούς διαφημιστές με περισσότερο από το 70% από χώρες εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι τιμές για τη διαφήμιση ακολουθούν ένα μοντέλο μεταβλητής τιμολόγησης που βασίζεται στις τοποθετήσεις διαφημίσεων σε δημοπρασία και στα πιθανά επίπεδα αφοσίωσης της ίδιας της διαφήμισης. Παρόμοια με άλλες διαδικτυακές πλατφόρμες διαφήμισης όπως η Google και το Twitter, η στόχευση των διαφημίσεων είναι ένα από τα κύρια πλεονεκτήματα της ψηφιακής διαφήμισης σε σύγκριση με τα παραδοσιακά μέσα. Το μάρκετινγκ στο Meta χρησιμοποιείται μέσω δύο μεθόδων που βασίζονται στις συνήθειες προβολής, τα likes και τα shares, καθώς και τα δεδομένα αγορών του κοινού, δηλαδή στοχευμένα κοινά και κοινά που μοιάζουν μεταξύ τους.
Φορολογικές υποθέσεις
Το IRS των ΗΠΑ αμφισβήτησε την αποτίμηση που χρησιμοποίησε το Facebook όταν μετέφερε IP από τις ΗΠΑ στο Facebook Ireland (τώρα Meta Platforms Ireland) το 2010 (την οποία το Facebook Ireland στη συνέχεια επανεκτίμησε υψηλότερα πριν χρεώσει), καθώς οικοδόμησε τη διπλή ιρλανδική φορολογική του δομή. Η υπόθεση βρίσκεται σε εξέλιξη και ο Meta αντιμετωπίζει πιθανό πρόστιμο 3-5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Ο νόμος του 2017 για τις φορολογικές περικοπές και την απασχόληση στις ΗΠΑ άλλαξε τους παγκόσμιους φορολογικούς υπολογισμούς του Facebook. Η Meta Platforms Ireland υπόκειται στον αμερικανικό φόρο GILTI ύψους 10,5% επί των παγκόσμιων άυλων κερδών (δηλαδή των ιρλανδικών κερδών). Με βάση το γεγονός ότι η Meta Platforms Ireland Limited πληρώνει κάποιο φόρο, ο πραγματικός ελάχιστος φόρος των ΗΠΑ για το Facebook Ireland θα είναι περίπου 11%. Αντίθετα, η Meta Platforms Inc. θα επιβαρυνόταν με ειδικό φορολογικό συντελεστή IP 13,125% (ο συντελεστής FDII) εάν η ιρλανδική επιχείρησή της μεταφερόταν στις ΗΠΑ. Η φορολογική ελάφρυνση στις ΗΠΑ (21% έναντι του ιρλανδικού συντελεστή GILTI) και η επιτάχυνση της κεφαλαιακής δαπάνης, θα καθιστούσαν τον πραγματικό συντελεστή στις ΗΠΑ περίπου 12%.
Η ασημαντότητα της διαφοράς φόρου ΗΠΑ/Ιρλανδίας αποδείχθηκε όταν το Facebook μετέφερε 1,5 δισεκατομμύρια λογαριασμούς εκτός ΕΕ στις ΗΠΑ για να περιορίσει την έκθεση στον GDPR.
Γραφεία
Χρήστες εκτός των ΗΠΑ και του Καναδά συνάπτονται με την ιρλανδική θυγατρική της Meta, Meta Platforms Ireland Limited (πρώην Facebook Ireland Limited ), επιτρέποντας στη Meta να αποφεύγει τους φόρους των ΗΠΑ για όλους τους χρήστες στην Ευρώπη, την Ασία, την Αυστραλία, την Αφρική και τη Νότια Αμερική. Η Meta κάνει χρήση της συμφωνίας Double Irish που της επιτρέπει να πληρώνει εταιρικό φόρο 2–3% σε όλα τα διεθνή έσοδα. Το 2010, το Facebook άνοιξε το τέταρτο γραφείο του, στο Χαϊντεραμπάντ της Ινδίας, το οποίο στεγάζει ομάδες υποστήριξης διαδικτυακών διαφημίσεων και προγραμματιστών και παρέχει υποστήριξη σε χρήστες και διαφημιστές. Στην Ινδία, η Meta είναι εγγεγραμμένη ως Facebook India Online Services Pvt Ltd. Διαθέτει επίσης κέντρα υποστήριξης στο Chittagong. Δουβλίνο ;  Καλιφόρνια ; Ιρλανδία ; και Ώστιν, Τέξας.
Το Facebook άνοιξε τα κεντρικά του γραφεία στο Λονδίνο το 2017 στη Fitzrovia στο κεντρικό Λονδίνο. Το Facebook άνοιξε ένα γραφείο στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης το 2018. Τα γραφεία ήταν αρχικά το σπίτι του «Connectivity Lab», μια ομάδα που επικεντρώθηκε στο να προσφέρει πρόσβαση στο Διαδίκτυο σε όσους δεν έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Τον Απρίλιο του 2019, το Facebook άνοιξε τα κεντρικά του γραφεία στην Ταϊβάν στην Ταϊπέι.
Τον Μάρτιο του 2022, η Meta άνοιξε νέα περιφερειακά γραφεία στο Ντουμπάι.
Κέντρα δεδομένων
Από το 2019, το Facebook λειτουργούσε 16 κέντρα δεδομένων. Δεσμεύτηκε να αγοράσει 100% ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 75% έως το 2020. Οι τεχνολογίες των κέντρων δεδομένων της περιλαμβάνουν το Fabric Aggregator, ένα κατανεμημένο σύστημα δικτύου που φιλοξενεί μεγαλύτερες περιοχές και ποικίλα μοτίβα κυκλοφορίας.
Υποδοχή
Η εκπρόσωπος των ΗΠΑ Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ απάντησε σε tweet στην ανακοίνωση του Ζάκερμπεργκ για το Meta, λέγοντας: «Ο Meta, όπως στο "είμαστε ένας καρκίνος στη δημοκρατία που κάνει μεταστάσεις σε μια παγκόσμια μηχανή παρακολούθησης και προπαγάνδας για την ενίσχυση των αυταρχικών καθεστώτων και την καταστροφή της κοινωνίας των πολιτών". ... για το κέρδος!»
Η πρώην υπάλληλος του Facebook, Φράνσις Χάουγκεν και ο πληροφοριοδότης πίσω από τα έγγραφα του Facebook απάντησαν στις προσπάθειες αλλαγής επωνυμίας εκφράζοντας αμφιβολίες για την ικανότητα της εταιρείας να βελτιωθεί υπό την ηγεσία του Μαρκ Ζάκερμπεργκ και προέτρεψαν τον Διευθύνοντα Σύμβουλο να παραιτηθεί.
Σε συνέντευξή του τον Δεκέμβριο του 2021, ο CEO της SpaceX και της Tesla, Ίλον Μασκ, είπε ότι δεν μπορούσε να δει μια συναρπαστική περίπτωση χρήσης για το metaverse που βασίζεται σε VR, προσθέτοντας: «Δεν βλέπω κάποιον να δένει μια οθόνη στο πρόσωπό του όλη μέρα».
Τον Ιανουάριο του 2022, η Louise Eccles των Sunday Times συνδέθηκε στο metaverse με σκοπό να δημιουργήσει έναν οδηγό βίντεο. Αυτή έγραψε:
Ο Eccles περιέγραψε ότι παρενοχλήθηκε σεξουαλικά από άλλο χρήστη, καθώς και «προφορές από όλο τον κόσμο, Αμερικανοί, Ινδοί, Αγγλικοί, Αυστραλοί, που χρησιμοποιούν ρατσιστική, σεξιστική, ομοφοβική και τρανσφοβική γλώσσα». Συνάντησε επίσης χρήστες ηλικίας 7 ετών στην πλατφόρμα, παρά το γεγονός ότι τα ακουστικά Oculus προορίζονταν για χρήστες άνω των 13.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ελληνική Φιλοτελική Εταιρεία
Η Ελληνική Φιλοτελική Εταιρεία (ΕΦΕ) ιδρύθηκε το 1925 στην Αθήνα με σκοπό την ανάπτυξη και διάδοση του φιλοτελισμού στην Ελλάδα, αλλά και την εκπροσώπησή του στο εξωτερικό. Μια εκατονταετία σχεδόν μετά, η ΕΦΕ επιμένει στη μελέτη, έρευνα, διάσωση και ανάδειξη του ελληνικού γραμματοσήμου και της ταχυδρομικής ιστορίας στον ελλαδικό και ευρύτερο γεωγραφικό χώρο, ως στοιχείων της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Η ΕΦΕ εκδίδει το διμηνιαίο περιοδικό Φιλοτέλεια, το μακροβιότερο ελληνικό φιλοτελικό περιοδικό και ένα από τα πλέον καταξιωμένα φιλοτελικά περιοδικά διεθνώς.
Η ΕΦΕ στεγάζεται σε ιδιόκτητα γραφεία στο κέντρο της Αθήνας (Ακαδημίας 57), όπου, εκτός από το εντευκτήριό της, διατηρεί τη μεγαλύτερη φιλοτελική βιβλιοθήκη στη χώρα. Η Εταιρεία υπήρξε πρωτοπόρος στην καθιέρωση ενός φιλοτελικού πλαισίου κανόνων, συμμετέχοντας με κρατικούς φορείς σε διαδικασίες σχετικές με την πολιτική των εκδόσεων των ελληνικών γραμματοσήμων, την καταστροφή των αποθέτων και την πάταξη της πλαστογραφίας. Το 1947, η ΕΦΕ αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Φιλοτελικής Ομοσπονδίας. Το 1975, με τη συμπλήρωση πενήντα ετών ζωής, η ΕΦΕ τιμήθηκε με τον Έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2000, η Ευρωπαϊκή Φιλοτελική Ομοσπονδία (FEPA) βράβευσε την Εταιρεία για τα εβδομήντα πέντε χρόνια δράσης της.
Δραστηριότητες
Στις βασικές δραστηριότητες της Εταιρείας περιλαμβάνονται:
- Η λειτουργία εντευκτηρίου και φιλοτελικής βιβλιοθήκης, στα οποία έχουν ελεύθερη πρόσβαση τα μέλη.
- Η λειτουργία του ιστότοπου (www.hps.gr) από το 2001 και η παρουσία της ΕΦΕ στο Twitter (@HPSgr) από το 2011.
- Η δημοσίευση ανακοινώσεων, ευρημάτων ή μελετών στο περιοδικό Φιλοτέλεια.
- Η τακτική έκδοση του περιοδικού Φιλοτέλεια, η έκδοση Ανατύπων στη σειρά Φιλοτελική Βιβλιοθήκη, καθώς η έκδοση έργων φιλοτελικού περιεχομένου.
- Η στενή συνεργασία με την εκδίδουσα τα γραμματόσημα Αρχή και η προσκόλληση στις θεμελιώδεις αξίες που διέπουν την έκδοση και κυκλοφορία των γραμματοσήμων.
- Η έκδοση πιστοποιητικών γνησιότητας γραμματοσήμων και ταχυδρομικών τεκμηρίων.
- Η συνεργασία της Εταιρείας με φιλοτελικούς φορείς του εξωτερικού.
Τα τελευταία χρόνια η ΕΦΕ:
- Έχει συμμετάσχει στη διοργάνωση του τριήμερου εορτασμού για τα 150 χρόνια του ελληνικού γραμματοσήμου τον Οκτώβριο του 2011.
- Έχει διοργανώσει τη Διεθνή Φιλοτελική Έκθεση NOTOS 2015, το δεύτερο μεγαλύτερο φιλοτελικό γεγονός στην Ευρώπη το 2015.
Το Μετάλλιο της ΕΦΕ
μικρογραφία|Το Μετάλλιο της ΕΦΕ Το 1984, η EΦΕ καθιέρωσε τιμητική διάκριση με τη μορφή αργυρού μεταλλίου, για να τιμήσει φυσικά ή νομικά πρόσωπα που προσέφεραν διακεκριμένες υπηρεσίες στον ελληνικό φιλοτελισμό. Το Μετάλλιο της ΕΦΕ απονέμεται κάθε χρόνο, αλλά η επίδοσή του πραγματοποιείται σε ειδική τελετή ανά πενταετία.
Η Φιλοτέλεια
μικρογραφία|Φιλοτέλεια αρ. 1-2 (1924) Το 1924 ο Στέφανος Μακρυμίχαλος έκανε πράξη την έμπνευσή του να εκδώσει ένα εκλεκτό φιλοτελικό περιοδικό, τη Φιλοτέλεια. Από την επόμενη χρονιά, όταν ιδρύθηκε η Εταιρεία, αποτέλεσε το επίσημο όργανό της και από τότε κυκλοφορεί μέχρι σήμερα χωρίς καμία απολύτως διακοπή. Διεθνώς καταξιωμένη πλέον, η Φιλοτέλεια συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο γνωστά φιλοτελικά περιοδικά του κόσμου, μετρώντας περισσότερα από εκατό μετάλλια από τις συμμετοχές της σε μεγάλες Διεθνείς Εκθέσεις, όπου τα τελευταία χρόνια αποσπά κορυφαίες βραβεύσεις. Για τις διακρίσεις αυτές τιμήθηκε το 2010 με το Prix AEP de la Presse Philatélique από την Ευρωπαϊκή Φιλοτελική Ακαδημία (AEP).
Οι βραβεύσεις της Φιλοτέλειας στις τελευταίες Διεθνείς Εκθέσεις:
Το Βραβείο Στέφανου Μακρυμίχαλου
μικρογραφία|Το Βραβείο Στέφανου Μακρυμίχαλου Από το 1984 και κάθε χρόνο, απονέμεται το Βραβείο Στέφανου Μακρυμίχαλου στον συγγραφέα του καλύτερου άρθρου που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Φιλοτέλεια. Από το 2011, για την ανάδειξη του καλύτερου άρθρου ψηφίζουν όλα αδιακρίτως τα μέλη της Εταιρείας. Τα τελευταία χρόνια, το Βραβείο Στέφανου Μακρυμίχαλου έχει απονεμηθεί στα εξής άρθρα:
Μελέτη επί του Ελληνικού Γραμματοσήμου
Μετά τη συγγραφή από τον Αλέξανδρο Αργυρόπουλο του ελληνικού τμήματος στο Εγχειρίδιο Kohl (1929), που δημοσιεύθηκε στα γερμανικά, το επόμενο μεγάλο εγχείρημα για την ταξινόμηση των ελληνικών εκδόσεων του 19ου αιώνα πραγματοποιήθηκε από την ΕΦΕ, με τους δύο τόμους της Μελέτης, σε ελληνικά και γαλλικά.
Τόμος Α΄: Τρ. Κωνσταντινίδης (επ.), [Η Μεγάλη κεφαλή του Ερμή] (ελληνικά - γαλλικά), 18x24 εκ., σελ. 514, επανεκτύπωση 2008 (αρχική έκδοση 1933)
Τόμος Β΄: Τρ. Κωνσταντινίδης (επ.), 2ον μέρος - Αι μετά το 1886 εκδόσεις (ελληνικά - γαλλικά), 17x24 εκ., σελ. 120, έκδοση 1937
Φιλοτελική Βιβλιοθήκη
μικρογραφία|Φιλοτελική Βιβλιοθήκη αρ. 61 Η Φιλοτελική Βιβλιοθήκη αποτελεί αριθμημένη σειρά αυτοτελών τευχών, ανάτυπα άρθρων ή μελετών, που έχουν δημοσιευθεί κατά το παρελθόν στη Φιλοτέλεια.
Επιλογή από τα τελευταία τεύχη:
61. Θεόδωρος Παπαηλιού, Η ταχυδρομική ιστορία των Αθηνών 1882-1912 (ελληνικά), 17x24 εκ., σελ. 148, ISBN 978-960-98274-9-2, Αθήνα 2014
60. Ελένη Αγγελομάτη-Τσουγκαράκη, Η διακίνηση της αλληλογραφίας στην Ανατολική Μεσόγειο (14ος-19ος αι.) (ελληνικά), 17x24 εκ., σελ. 25, ISBN 978-960-98274-6-1, Αθήνα 2008
59. Francis Kiddle, Perkins Bacon & Co. Εκτύπωση και ιστορικό των Ολυμπιακών γραμματοσήμων του 1906 (ελληνικά - αγγλικά), 17x24 εκ., σελ. 16, ISBN 978-960-98274-5-4, Αθήνα 2008
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελληνική Φιλοτελική Εταιρεία (ελληνικά και αγγλικά)
Διεθνής Φιλοτελική Έκθεση NOTOS 2015 (ελληνικά και αγγλικά)
Ώρα Γιεκατερινμπούργκ
Η ώρα Γεκατερινμπούργκ (YEKT), είναι ζώνη ώρας πέντε ώρες μπροστά από τον UTC (UTC+5) και 2 ώρες μπροστά από την Ώρα Μόσχας (MSK+2).
Ελληνική Φιλοτελική Εταιρεία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
FEPA - Ευρωπαϊκή Φιλοτελική Ομοσπονδία
Ώρα Γιεκατερινμπούργκ
Το 2011, η Ρωσία άρχισε να χρησιμοποιεί τη θερινή ώρα όλο τον χρόνο. Αντί να γίνεται αλλαγή από την UTC+5 το χειμώνα και στην UTC+6 το καλοκαίρι, η ώρα Αικατερινούπολης ήταν ρυθμισμένη στη ζώνη ώρας UTC+6 μέχρι το 2014, όταν επαναφέρθηκε στην UTC+5 όλο τον χρόνο.
Ελληνική Φιλοτελική Εταιρεία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
AEP - Ευρωπαϊκή Φιλοτελική Ακαδημία
Ώρα Γιεκατερινμπούργκ
Η ζώνη ώρας ισχύει για το Ουραλικό Διαμέρισμα, και τη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν, της περιφέρειας Αρινμπούρκ και το Κράι Περμ στο ομοσπονδιακό Διαμέρισμα Βόλγα.
Παραπομπές
Γιεκατερινμπούργκ
Ελληνική Φιλοτελική Εταιρεία
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλοτελισμός Φιλοτελικη Εταιρεια
Ράγκμπι σέβενς στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το ράγκμπι σέβενς στους Ολυμπιακούς Αγώνες διεξήχθη για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 με διοργανώσεις ανδρών και γυναικών. Το ράγκμπι σέβενς προστέθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες μετά την απόφαση της 121ης Συνόδου της ΔΟΕ στην Κοπεγχάγη τον Οκτώβριο του 2009.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ράγκμπι γιούνιον Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κερδώ
Πηγή
Κερδω
Πότσδαμ
Το Πότσνταμ ή Πότσδαμ (γερμανικά: Potsdam) είναι η πρωτεύουσα του γερμανικού κρατιδίου του Βρανδεμβούργου. Η πόλη είναι ευρέως γνωστή για τα μοναδικά πολιτιστικά τοπία της, ειδικότερα τα πάρκα και το περίφημο ανάκτορο «Σανσουσί» (Sanssouci), που έκτισε ο Φρειδερίκος ο Μέγας, και που έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.
Το Potsdam-Babelsberg είναι ένα από τα κύρια κέντρα της ευρωπαϊκής παραγωγής ταινιών. Το Filmstudio Babelsberg συνεργάζεται όλο και περισσότερο με σημαντικές επιχειρήσεις από το Λος Άντζελες. Η ορχήστρα "Deutsches Filmorchester Babelsberg" ηχογραφεί συχνά κομμάτια για μουσική επένδυση εγχώριων και ξένων κινηματογραφικών ταινιών. Η ορχήστρα παρουσιάζει επίσης πολλές συναυλίες στην αίθουσα συναυλιών Nikolaisaal.
Γεωγραφία
Το Πότσδαμ βρίσκεται 26χλμ. νοτιοδυτικά του Βερολίνου. Το διασχίζει ο ποταμός Χάβελ, και η πόλη χαρακτηρίζεται από μια σειρά διασυνδεδεμένων λιμνών μεταξύ των οποίων η Γκρίμπνιτσζε, η Τέμπλινερ Ζέε και άλλες.
Ιστορία
Μετά την αποχώρηση των γερμανικών φύλων προς τα δυτικά (περί τον 5ο αιώνα) η περιοχή κατοικήθηκε από Σλάβους, οι οποίοι τον 7ο/8ο αιώνα έκτισαν κάστρο, γύρω από το οποίο αργότερα δημιουργήθηκε η πόλη. Τον μεσαίωνα (10ος αιώνας) Γερμανοί επεκτάθηκαν και υπέταξαν βαθμηδόν τους Σλάβους. Το Πότσδαμ απέκτησε σημασία την εποχή του Μεγάλου Εκλέκτορα Φρειδερίκου Γουλιέλμου, ο οποίος το 1660 το έκανε δεύτερη (θερινή) έδρα του. Με το Διάταγμα ή Έδικτον του Πότσδαμ (8 Νοεμβρίου 1685) εισέρευσαν περί τους 20.000 Γάλλοι Προτεστάντες (οι Ουγενότοι) σε όλο το Βρανδεμβούργο και την Πρωσία, φέρνοντας μαζί τους τις τεχνικές γνώσεις και την κουλτούρα, που ωφέλησαν πολύ τον τόπο. Το Πότσδαμ γνώρισε μεγάλη άνθηση όμως στα χρόνια του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α' (του «Βασιλιά Στρατιώτη») και του διαδόχου του Φρειδερίκου Β' (του Μεγάλου), ο οποίος ήταν εκπρόσωπος της λεγομένης Πεφωτισμένης Δεσποτείας και φιλοξένησε τον Γάλλο φιλόσοφο του Διαφωτισμού, τον Βολταίρο, από το 1750 μέχρι το 1753.
thumb|left|120px|Ο Φρειδερίκος ο 2ος (Μέγας)
Ο Φρειδερίκος Β' (ο 2ος) αναμόρφωσε το Πρωσικό κράτος και από τα έσοδα που του απέφεραν οι νέες περιοχές που κατέκτησε έκτισε από το 1745 και μετά πολλά μεγαλοπρεπή κτίσματα, μεταξύ των οποίων τα ιδιαίτερα μεγαλοπρεπή Σανσουσί και το Νέο Παλάτι (Neues Palais), τα οποία περιβάλλονται από μεγάλους κήπους εκτάσεως 2.900 στρεμμάτων. Μέσα στους (γαλλικούς) κήπους του Σανσουσί περιλαμβάνονται και άλλα κτίσματα όπως το Κινεζικό Περίπτερο, τα Νέα Διαμερίσματα (Neue Kammern), η Πινακοθήκη (Bildergalerie) κ.α. Τον 19ο αιώνα, επί Φρειδερίκου Γουλιέλμου Δ', κτίστηκαν και πολλά άλλα, όπως το Σαρλότενχοφ και τα Ρωμαϊκά Λουτρά στο πάρκο Σανσουσί, αλλά και πολλά άλλα γύρω από το Πότσδαμ, στο Γκλίνικε και στο Μπάμπελσμπεργκ.
Ο Ναπολέων Βοναπάρτης κατέλαβε την χώρα το 1806-1808. Από την εποχή του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α' (του «Βασιλιά Στρατιώτη») μέχρι και το τέλος του Β' Π.Π. και την αποχώρηση των σοβιετικών το 1994, η πόλη ήταν βάση στρατιωτικών μονάδων.
Στις 14/15 Απριλίου 1945, τρεις εβδομάδες πριν την λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, βρετανικός βομβαρδισμός κατέστρεψε μεγάλο μέρος του ιστορικού κέντρου της πόλεως με κτίρια μοναδικού αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος, όπως το βασιλικό ανάκτορο, το οποίο κατεδαφίστηκε το 1960 από τον Βάλτερ Ούλμπριχτ της ΛΔΓ, αλλά πρόκειται να αναστηλωθεί. Στις 30 Απριλίου 1945 κατελήφθη από σοβιετικά στρατεύματα.
Μεταξύ 17 Ιουλίου και 2 Αυγούστου 1945 έλαβε χώραν στο παλάτι Τσετσίλιενχοφ (Cecilienhof) έξω από το Πότσδαμ στους Νέους Κήπους (Neuer Garten) η Διάσκεψη του Πότσδαμ, στην οποία έλαβαν μέρος οι τρεις μεγαλύτερες χώρες των συμμαχικών δυνάμεων, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Σοβιετική Ένωση με εκπροσώπους τους Χάρι Τρούμαν, Κλέμεντ Άττλη, Ουίνστον Τσώρτσιλ και Ιωσήφ Στάλιν αντίστοιχα. Στόχος της συνόδου ήταν να αποφασιστεί το μέλλον της ηττημένης ναζιστικής Γερμανίας, η οποία είχε συνθηκολογήσει στις 8 Μαΐου της ίδιας χρονιάς. Το 1945 ήταν μέρος των σοβιετικής ζώνης κατοχής, από το 1952 μέχρι την επανένωση της Γερμανίας (1990) ήταν πρωτεύουσα μιας περιφέρειας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΛΔΓ - DDR) και από το 1990 είναι πρωτεύουσα του κρατιδίου του Βρανδεμβούργου, ενός από τα 16 κρατίδια της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΟΔΓ - BRD).
Αξιοθέατα
right|thumb|300px|Πότσδαμ: Το ανάκτορο Σανσουσί
Πιό μακριά
thumb|right|300px|Άποψη του Πότσδαμ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βρανδεμβούργου
174
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 174 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τα λιονταράκια του κυρ Ηλία
Τα λιονταράκια του κυρ Ηλία ήταν ελληνικό τηλεοπτικό κωμικό σίριαλ, το οποίο προβλήθηκε από την ΕΡΤ1 το 1985.
Περιγραφή
Το σίριαλ προβλήθηκε σε 2 κύκλους επεισοδίων. Ο 1ος, ο οποίος περιλάμβανε 25 επεισόδια, ξεκίνησε στις 23 Ιανουαρίου 1985 και ολοκληρώθηκε στις 31 Ιουλίου 1985 και μάλιστα ήταν το πρώτο σε δημοτικότητα τηλεοπτικό πρόγραμμα της σεζόν 1984 - 1985. Ακολούθησε 2ος κύκλος, ο οποίος όμως περιλάμβανε μόνο 6 επεισόδια, ξεκίνησε στις 14 Οκτωβρίου 1985 και ολοκληρώθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1985. Το σίριαλ αυτό, προβλήθηκε ένα χρόνο αργότερα, στην Κύπρο από το ΡΙΚ.
Στα πρώτα 5 επεισόδια του 1ου κύκλου, ονομαζόταν "Τα λιονταράκια μας" και απ' το επόμενο μετονομάστηκε στον ανωτέρω τίτλο, πιθανότατα για να μην το μπερδεύουν οι τηλεθεατές με το σίριαλ Ο Ανδροκλής και τα λιοντάρια του, το οποίο ξεκίνησε να προβάλλεται από την ΕΡΤ2 μερικές εβδομάδες αργότερα (14 Φεβρουαρίου 1985). Επίσης, το σίριαλ αυτό η ΕΡΤ δεν το πρόβαλε ποτέ σε επανάληψη και σήμερα στο αρχείο της ΕΡΤ σώζονται μόνο τα 6 επεισόδια του 2ου κύκλου, κάτι σπάνιο για έγχρωμη σειρά, καθώς σχεδόν όλες οι έγχρωμες της κρατικής τηλεόρασης έχουν διασωθεί.
Πρόσωπα
Στο σίριαλ αυτό, έπαιζαν οι ακόλουθοι ηθοποιοί:
Συντελεστές
Τη σκηνοθεσία και το σενάριο έκανε ο Γιάννης Δαλιανίδης και την τηλεσκηνοθεσία ο Βασίλης Βλαχοδημητρόπουλος. Επίσης ο Σταμάτης Γαρδέλης και η Τέτα Κωνσταντά, προστέθηκαν στο καστ όταν ξεκίνησε ο 2ος κύκλος επεισοδίων του σίριαλ, και ο Κώστας Ευρυπιώτης συμμετείχε μόνο στα 6 πρώτα επεισόδια και μετά αποχώρησε για να παίξει στο σίριαλ Ο Ανδροκλής και τα λιοντάρια του, της ΕΡΤ2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιονταράκια του κυρ Ηλία Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Αντιαρματική χειροβομβίδα No. 74
Η '''αντιαρματική χειροβομβίδα Νο. 74 ST, γνωστή και ως η «κολλώδης βόμβα'''», ήταν μία βρετανική χειροβομβίδα, η οποία σχεδιάστηκε και παρήχθη κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ως ένα από τα αντιαρματικά όπλα που σχεδιάστηκαν εσπευσμένα για τον Βρετανικού Στρατού και την Εθνοφρουρά (British Home Guard), προκειμένου να αντιμετωπιστεί η αναμενόμενη Γερμανική εισβολή στην Μ. Βρετανία μετά την Εκκένωση της Δουνκέρκης. Σχεδιάστηκε από το MD1 (υπηρεσία έρευνας και ανάπτυξης όπλων για τον στρατό, γνωστή και ως «το κατάστημα παιχνιδιών του Τσώρτσιλ») υπό τον ταγματάρχη Μίλις Τζέφρις (Millis Jefferis).
Χρησιμοποιήθηκε κυρίως από την Βρετανική Εθνοφρουρά, αλλά και από τις δυνάμεις της Βρετανικής Κοινοπολιτείας στη Βόρεια Αφρική και από μονάδες του Αυστραλιανό Στρατό στις επιχειρήσεις της Νέας Γουινέας. Η Γαλλική Αντίσταση επίσης παρέλαβε κάποια κομμάτια από το όπλο αυτό.
Ανάπτυξη
Μετά το τέλος της Μάχης της Γαλλίας και την Εκκένωση της Δουνκέρκης από το Βρετανικό Εκστρατευτικό Σώμα μεταξύ της 26ης Μαΐου και της 4ης Ιουνίου 1940 μία γερμανική εισβολή στη Μεγάλη Βρετανία φαινόταν να είναι το επόμενο βήμα της Βέρμαχτ. Ωστόσο, ο Βρετανικός Στρατός δεν ήταν καλά προετοιμασμένος για να υπερασπίσει το πάτριο έδαφος σε μία τέτοια περίπτωση. Λίγες εβδομάδες μετά την Εκκένωση της Δουνκέρκης στη Μ. Βρετανία βρίσκονταν μόνο 27 μεραρχίες. Ο Βρετανικός Στρατός είχε σοβαρές ελλείψεις σε αντιαρματικά όπλα, 840 απ’ τα οποία είχαν αφεθεί στη Γαλλία και μόνο 167 ήταν διαθέσιμα στους Βρετανούς, ενώ ακόμα και τα πυρομαχικά για αυτά ήταν τόσο λίγα, ώστε κανονισμοί απαγόρευαν την πραγματοποίηση έστω και μιας βολής ακόμα και για εκπαιδευτικούς σκοπούς.
Δεδομένων αυτών των περιορισμών, ένας αριθμός ad hoc αντιαρματικών όπλων σχεδιάστηκαν και μπήκαν σε παραγωγή σαν προσωρινή λύση μέχρι να παραχθούν περισσότερα συμβατικά αντιαρματικά όπλα και πυρομαχικά για αυτά. Ο αντισυνταγματάρχης (Lieutenant Colonel) Στιούαρτ Μπλέικερ δημιούργησε την «Βομβάρδα Μπλέικερ», ένα είδος περιστρεφόμενου όλμου ο οποίος μπορούσε να εκτοξεύσει μία βόμβα βάρους 9,1 κιλών (20 λίβρες) σε απόσταση περίπου 91 μέτρων (3.600 ίντσες). Αν και οι βόμβες που έβαλε δεν μπορούσαν να διαπεράσουν την θωράκιση ενός άρματος, μπορούσαν να το αχρηστεύσουν. Έτσι το 1940 ένας μεγάλος αριθμός από «Βομβάρδες Μπλέικερ» δόθηκε στην Βρετανική Εθνοφρουρά. Την εποχή που σχεδίαζε την βομβάρδα αυτή, ο Μπλέικερ δούλευε για το MD1, το οποίο είχε την αρμοδιότητα ανάπτυξης και παράδοσης όπλων σε αντάρτες και αντιστασιακούς εναντίον των Γερμανών στην κατεχόμενη Ευρώπη.
Ένα άλλο μέρος του τμήματος και φίλος του Μπλέικερ, ήταν ο ταγματάρχης Μίλις Τζέφερις. Ο Τζέφερις και η ομάδα του σκέφτηκαν να δημιουργήσουν μία χειροβομβίδα η οποία θα μπορούσε να κολλήσει σε ένα τεθωρακισμένο όταν την έριχναν σε αυτό, για χρήση τόσο από στρατιώτες όσο και για πολίτες. Ο Τσώρτσιλ, ο οποίος γνώριζε για την κατάσταση της αντιαρματικής άμυνας της χώρας, έμαθε για την χειροβομβίδα και επέσπευσε την ανάπτυξη και την παραγωγή της μέσα στον Ιούνιο του 1940. Η χειροβομβίδα αυτή, η οποία έλαβε το όνομα « αντιαρματική χειροβομβίδα Νο. 74» (αγγλ. Grenade, Hand, Anti-Tank No. 74) είχε αρκετά ελαττώματα και ήταν αναξιόπιστη. Σε δοκιμές απέτυχε να κολλήσει σε σκονισμένα ή λασπωμένα οχήματα, και αν ο χρήστης δεν ήταν αρκετά προσεκτικός στην απελευθέρωση της βόμβας από τη θήκη της, η βόμβα ήταν εύκολο να κολλήσει πάνω στη στολή του. Το Γραφείο Όπλων του Στρατού δεν ενέκρινε την υιοθέτηση της βόμβας για χρήση από τον Βρετανικό Στρατό, ωστόσο ο Τσώρτσιλ, παρακολουθώντας μία επίδειξη του εν λόγω όπλου, ενθουσιάστηκε, και διέταξε να αρχίσει άμεσα η βιομηχανική παραγωγή του όπλου. Οι χειροβομβίδες του τύπου παράγονταν στην Εταιρία των αδερφών Κέι (Kay Brothers Company), μία μονάδα παραγωγής χημικών στο Στόκπορτ, και μεταξύ του 1941 και του 1943, περί τα 2,5 εκατομμύρια κομμάτια είχαν παραχθεί.
Σχεδίαση
Η αντιαρματική χειροβομβίδα Νο. 74 αποτελείτο από μία γυάλινη σφαίρα η οποία περιείχε περίπου 0.57 κιλά (1,25 λίβρες) μισο-υγρής νιτρογλυκερίνη. Η σφαίρα καλυπτόταν από «stockinette» και μία στρώση ξόβεργας, από την εξαιρετική κολλητικότητα της οποίας έλαβε το όνομά της η βόμβα. Η σφαίρα αυτή τοποθετείτο ανάμεσα σε δύο λεπτά μεταλλικά ημισφαίρια, τα οποία συγκρατούντο στη θέση τους από μία ξύλινη λαβή, μέσα στην οποία υπήρχε ένας πυροκροτητής πέντε δευτερολέπτων. Στη λαβή υπήρχαν επίσης δύο περόνες και ένας μοχλός. Ο χρήστης τραβούσε την πρώτη περόνη για να απορριθφούν τα μεταλλικά ημισφαίρια. Μετά από αυτό, η χειροβομβίδα ήταν έτοιμη για χρήση και ο χρήστης τραβούσε την δεύτερη περόνη, η οποία ενεργοποιούσε το μηχανισμό πυροδότησης της χειροβομβίδας. Στο διάστημα αυτό, ο μοχλός κρατείτο προς τα κάτω έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι το φιτίλι του μηχανισμού πυροδότησης δε θα ενεργοποιείτο πριν το θελήσει ο χρήστης. Ο τελευταίος έπρεπε να κολλήσει τη βόμβα αυτή στο στόχο – π.χ. σε ένα άρμα μάχης, με τόση δύναμη ώστε η γυάλινη σφαίρα να σπάσει και να απελευθερώσει την παχύρρευστη μάζα της νιτρογλυκερίνης. Ο χρήστης μπορούσε επίσης να πετάξει την χειροβομβίδα στο στόχο από απόσταση. Και έτσι, πάντως, ο μοχλός ελευθερωνόταν και ενεργοποιούσε το φιτίλι του πυροκροτητή, ο οποίος προκαλούσε της έκρηξη της χειροβομβίδας.
Όπως αναφέρθηκε, η χειροβομβίδα είχε αρκετά προβλήματα και μειονεκτήματα. Ο χρήστης έπρεπε να κολλήσει τη χειροβομβίδα πάνω στον στόχο από το να την πετάξει, διότι στην δεύτερη περίπτωση η ξόβεργα θα μπορούσε εύκολα να κολλήσει στη στολή του. Ο χρήστης τότε θα βρισκόταν στη δυσάρεστη κατάσταση να προσπαθήσει να ξεκολλήσει τη βόμβα από τη στολή του κρατώντας παράλληλα το μοχλό, κάτι όχι και τόσο εύκολο σε συνθήκες μάχης. Αποδείχθηκε ακόμα ότι η νιτρογλυκερίνη αποσυντίθετο βραδέως με το χρόνο και γινόταν ασταθής. Έτσι ελλόχευε ο κίνδυνος πρόωρης έκρηξής της, δεδομένης της (κάπως υπερεκτιμημένης, μολαταύτα) ευαισθησίας της στην κρούση. Ακόμη, αφού το όπλο ήταν μικρού βεληνεκούς, ο χρήστης έπρεπε να κρύβεται μέχρι ένα τεθωρακισμένο να περάσει από κοντά του, ώστε να μπορέσει να κολλήσει τη βόμβα στο πίσω μέρος του (όπου η θωράκιση ήταν πιο μικρή από οποιοδήποτε άλλο μέρος του τεθωρακισμένου), πράγμα που δεν ήταν πάντοτε δυνατό σε συνθήκες μάχης.
Επιχειρησιακή δράση
Η βόμβα διατέθηκε πρώτα το 1940 σε μονάδες της Εθνοφρουράς, τα μέλη της οποίας φάνηκε να είναι ευχαριστημένα με αυτή παρ’ όλα τα μειονεκτήματά της. Αν και το Γραφείο Όπλων του Στρατού, όπως αναφέρθηκε, δεν επέτρεψε την υιοθέτηση της βόμβας από τον τακτικό στρατό, παραχωρήθηκε μία ποσότητα για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Ακόμα και έτσι, όμως, η βόμβα αυτή διατέθηκε σε δυνάμεις της Βρετανίας και της Βρετανικής Κοινοπολιτείας που επιχειρούσαν στη Βόρεια Αφρική ως αντιαρματικά όπλα. Κατά την προώθηση του Γερμανικού Σώματος Αφρικής (γερμ. Deutsches Afrika Korps – DAK) στη Θάλα (Thala) το Φεβρουάριο του 1943, οι χειροβομβίδες αυτές ευθύνονται για την καταστροφή έξι γερμανικών αρμάτων. Οι χειροβομβίδες Νο.74 χρησιμοποιήθηκαν και από τον Αυστραλιανό Στρατό κατά τις μάχες του Βάου και του Μίλνε Μπέι. Κάποια κομμάτια του όπλου αυτού χρησιμοποιήθηκαν και από τη Γαλλική Αντίσταση.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οπλικά συστήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αντιαρματικά όπλα
Red Bull GmbH
Η Red Bull GmbH είναι αυστριακή εταιρεία ποτοποιίας, η οποία εμπορεύεται το ενεργειακό ποτό Red Bull. Το 2011 ένα σύνολο 4.631 δισεκατομμυρίων συσκευασιών είχαν πωληθεί σε περισσότερες από 161 χώρες παγκοσμίως. 8.294 συνολικά εργαζόμενοι διαχειρίστηκαν 4.25 δισεκατομμύρια ευρώ σε έσοδα. Τα κεντρικά γραφεία της Red Bull GmbH βρίσκονται στο Φουσλ αμ Ζε της Αυστρίας.
Ιστορία
Μεταξύ του 1984 και του 1987 η Red Bull GmbH άλλαξε την συνταγή του Krating Daeng, ώστε αυτό να ανταποκρίνεται καλύτερα στα ευρωπαϊκά γούστα ενανθρακώνοντας το ποτό και δίνοντάς του μια λιγότερο γλυκιά γεύση. Το 1987 η εταιρεία εισήγαγε το αλλαγμένο ενεργειακό της ποτό στην Αυστρία υπό την ονομασία Red Bull. Συνάντησε μεγάλη ανταπόκριση εκεί μέσω της προώθησής του σε νεαρούς επιχειρηματίες. Η εταιρεία επεκτάθηκε στην Ευρώπη στη διάρκεια των αρχών της δεκαετίας του 1990, εισερχόμενη και στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών κατά το 1997, καταλαμβάνοντας το 75% της εγχώριας αγοράς σε χρονική διάρκεια ενός έτους. Η οικονομική ευμάρεια των ιδρυτών της Red Bull αυξήθηκε κατακόρυφα, σε συνδυασμό με την επιτυχία που αυτή συνάντησε, ώστε τον Μάρτιο του 2012 τόσο ο Τσαλέο όσο και ο Μάτεσιτς είχαν εκτιμώμενα έσοδα της τάξεως των $5.3 δισεκατομμυρίων έκαστος. Σήμερα η Red Bull GmbH είναι παρούσα σε περισσότερες από 164 χώρες παγκοσμίως και έχει προσωπικό 8.000 υπαλλήλων. Το πλέον γνωστό προϊόν της, το Red Bull, παραμένει το μεγαλύτερο σε κατανάλωση στον κόσμο ενεργειακό ποτό με συνολικά 5,2 δισεκατομμύρια να έχουν πουληθεί για το 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Αυστρίας Κατηγορία:Επιχειρήσεις τροφίμων Κατηγορία:Red Bull
Κέρθη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κέρθη αναφέρεται μία από τις 50 Θεσπιάδες, η οποία γέννησε από τον Ηρακλή τον Ιόβη ή Ίολο. Το όνομα της Κέρθης συνδέθηκε με την ιστορική πόλη Καρχηδόνα (Carthage, Καρθάγη ή Κερθάγη), καθώς υποτίθεται ότι ο γιος της Ιόβης λεγόταν και Κάρθαγος, ο άνθρωπος που έδωσε το όνομά του στην Καρθάγη-Καρχηδόνα.
Πηγή
Κερθη
Λευκόπετρα Ημαθίας
Η Λευκόπετρα είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Λευκόπετρα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης, δυτικά του ποταμού Αλιάκμονα, στις ανατολικές πλαγιές του όρους Μικρή Σάντα σε υψόμετρο 460 μέτρα ενώ απέχει περίπου 15 χλμ. ν. από την Βέροια (έδρα του δήμου), 63 ΒΑ. από την Κοζάνη και 88 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Θεσσαλονίκη ενώ στα ανατολικά του περνάει η Εγνατία Οδός.
Aναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1926 με την παλιά ονομασία από την περίοδο της τουρκοκρατίας ως Ίσβορος να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γεωργιανών. Το 1959 το όνομα του διορθώθηκε σε Λευκόπετρα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους Γεωργιανούς αποτελούν την κοινότητα Γεωργιανών η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βέροιας του Δήμου Βέροιας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 59 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
Ρόμπερτ Μπέντον
Βιογραφία
Ο Μπέντον γεννήθηκε στο Γουξαχάτσι του Τέξας το 1932. Οι γονείς του ήταν η Ντόροθι Σπόλντινγκ κι ο Έλερι Ντάγκλας Μπέντον, υπάλληλος εταιρίας τηλεφώνων. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τέξας και της Κολούμπια και κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950 συνέγραψε με τον Χάρβεϊ Σμιθ το βιβλίο The IN and OUT Book. Ξεκίνησε την καριέρα του στο χώρο του κινηματογράφου ως σεναριογράφος ξεκινώντας με το μιούζικαλ του 1966 It's a Bird, It's a Plane, It's Superman και συνεχίζοντας με τη συγγραφή του σεναρίου της θρυλικής ταινίας του 1967 Μπόνι και Κλάιντ (Bonnie & Clyde) σε σκηνοθεσία του Άρθουρ Πεν. Συνέχισε με τη συγγραφή του σεναρίου των ταινιών Ήταν ένας παλιάνθρωπος (There Was a Crooked Man...) του Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς και Μια τρελή τρελή καταδίωξη (What's Up, Doc?, 1972) του Πίτερ Μπογκντάνοβιτς. Το 1972 πέρασε στο χώρο της σκηνοθεσίας με την ταινία Bad Company. Το 1979 έλαβε παγκόσμια αναγνώριση με τη συγγραφή του σεναρίου και τη σκηνοθεσία της ταινίας Κράμερ εναντίον Κράμερ (Kramer vs. Kramer) για την οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Σκηνοθεσίας και συνέχισε με την ταινία Μια θέση στην καρδιά (Places in the Heart, 1984) για την οποία ξαναβρέθηκε υποψήφιος για Όσκαρ Σκηνοθεσίας και βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου. Πιο προσφάτη σκηνοθετική του απόπειρα αποτελεί η ταινία του 2007 Πάνω απ' όλα ο έρωτας (Feast of Love).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Πάρμα Κάλτσιο 1913
Η Πάρμα Κάλτσιο 1913 (ιταλικά: Parma Calcio 1913) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την ομώνυμη πόλη της Ιταλίας. Ιδρύθηκε ως «Parma Foot Ball Club» το Δεκέμβριο του 1913 και διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο στάδιο «Ένιο Ταρντίνι», που συχνά αναφέρεται ως απλά «Il Tardini», χωρητικότητας 22.352 θεατών, από το 1923. Παραδοσιακά, η ομάδα παίζει ελκυστικό ποδόσφαιρο και αναπτύσσει ποδοσφαιριστές μέσα από την ακαδημία του συλλόγου.
Αν και η Πάρμα ποτέ δεν κέρδισε εγχώριο τίτλο πρωταθλήματος, ούτε συμμετείχε στις μεγάλες ευρωπαϊκές διοργανώσεις μέχρι τη δεκαετία του 1990, κατέκτησε τρία Κύπελλα Ιταλίας, ένα Σούπερ Καπ Ιταλίας, δύο Κύπελλα ΟΥΕΦΑ, ένα Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και ένα Ευρωπαϊκό Κύπελλο Κυπελλούχων. Με τον τότε πρόεδρο του συλλόγου, Καλίστο Τάντσι, ο σύλλογος κέρδισε αυτά τα οκτώ τρόπαια, μεταξύ 1992 και 2002, μια περίοδο κατά την οποία είχε τις καλύτερες επιδόσεις στο πρωτάθλημα από την ίδρυσή της, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση την περίοδο 1996-1997, απειλώντας παράλληλα την κυριαρχία των καθιερωμένων ως ισχυρών συλλόγων του πρωταθλήματως, Γιουβέντους, Μίλαν και Ίντερ, οι οποίες ήταν οι μόνες ιταλικές ομάδες που είχαν μεγαλύτερες επιτυχίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, από την Πάρμα.
Περίπου στα τέλη του 2003 το σκάνδαλο «Parmalat» έφερε οικονομικά προβλήματα, που προκάλεσαν την κατάρρευση της επιχείρησης που διαχειριζόταν το σύλλογο, με αποτέλεσμα αυτός να οδηγηθεί σε προσωρινή διοίκηση μέχρι τον Ιανουάριο του 2007. Ο σύλλογος κήρυξε πτώχευση το 2015 και δήλωσε συμμετοχή στη Σέριε Δ, βάση του άρθρου 52 N.O.I.F.
Έμβλημα και χρώματα
Τα πρώτα επίσημα χρώματα της Πάρμα, όταν ιδρύθηκε το 1913 υπό την ονομασία της «Verdi Foot Ball Club», ήταν όμοια με εκέινα της πόλης, δηλαδή το κίτρινο και το μπλε (gialloblù), τετραγωνισμένα. Ο Ούγκο Μπέτι και ο Τορκάτο Ροσίνι, αργότερα, να δημιούργησαν ένα νέο σχέδιο. Λευκή φανέλα με ένα μεγάλο μαύρο σταυρό στο στήθος. Η φανέλα με το σταυρό είναι αυτή που συνοδεύει την ιστορία της Πάρμα μέχρι το 1951, όταν, για προληπτικούς λόγους, αποφασίστηκε η αντικατάστασή του από κίτρινες και μπλε κάθετες ρίγες. Το 1958 αποκαθίσταται ο σταυρός στη φανέλα.
Μετά την εξαγορά της Πάρμα και τη μετονομασία της σε «Parmense», έπαυσε να χρησιμοποιεί το σταυρό στη φανέλα. Την 1η Ιανουαρίου του 1970, οι νέοι ιδιοκτήτες της Πάρμα αντικαθιστούν επίσης τα χρώματα και τα σύμβολα της ομάδας. Ο σταυρός στη φανέλα επανεμφανίζεται μέχρι το 1983, όταν, κυρίως για εμπορικούς λόγους, απαλείφεται και πάλι, με τη φανέλα να είναι λευκή. Το 1998, στη φανέλα επαναφέρεται το κίτρινο και το μπλε σε οριζόντιες ζώνες. Το 2004, ο σταυρός επανέρχεται στις φανέλες των παικτών της Πάρμα.
Το πρώτο έμβλημα του συλλόγου έκανε την εμφάνισή του το 1940. Τότε, οι φανέλες της ομάδας, απεικόνιζαν ένα σταυρό στο στήθος, ο οποίος αποτελούσε και το έμβλημα του συλλόγου. Το 1968 παρουσιάστηκε το πρώτο επίσημο έμβλημα, δύο ομόκεντροι κύκλοι σε κίτρινο και μπλε, και γύρο από αυτούς, η ονομασία του συλλόγου. Την 1η Ιανουαρίου του 1970, τα στοιχεία του εμβλήματος αλλάζουν, καθώς παίρνει τη μορφή θυρεού, στην κορυφή του οποίο αναγράφεται η ονομασία του συλλόγου, ενώ στην κάτω πλευρά η ασπίδα χωρίζεται σε δύο μέρη, με τη αριστερή μεριά να εμπεριέχει ενα σταυρό, ενώ η δεξιά καλύπτεται από ρίγες κίτρινες και μπλε. Το έμβλημα αλλάζει και πάλι την περίοδο 2000-2001, με την προσθήκη ενός ταύρου στη δεξιά πλευρά, κατά τον εορτασμό της επετείου της πόλης. Η είδηση ​​δεν ήταν ευχάριστη τους οπαδούς και ήδη από την επόμενη περίοδο, επαναφέρθηκε η προηγούμενη εκδοχή. Το 2004, στο λογότυπο αλλάζει μόνο το αρκτικόλεξο (από AC σε FC) λόγο αλλαγής της επωνυμίας της σε «Parma FC SpA».
Τίτλοι
Η Πάρμα δεν έχει κατακτήσει ποτέ το Πρωταθλήμα Ιταλίας αλλά έχει κατακτήσει 3 φορές το Κύπελλο Ιταλίας. Εξαιρετικές είναι οι επιδόσεις της ομάδας στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, έχει κατακτήσει 1 φορά το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, 2 φορές το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και 1 φορά το Σούπερ Κύπελλο Ευρώπης.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης