cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βάσκο ντα Γκάμα
Τέταρτη Ινδική Αρμάδα
thumb|250px|right|Ο Βάσκο ντε Γκάμα τους τελευταίους μήνες της ζωής του σαν Αντιβασιλεύς των Ινδιών Η Δεύτερη Πορτογαλική Αρμάδα της Ινδίας εξέπλευσε (1500) με διοικητή τον Πέδρο Άλβαρες Καμπράλ, ο στόχος του ήταν να κλείσει εμπορική συνθήκη με τον Ζαμορίν και να ιδρύσει εμπορικό σταθμό στην Κοχικόδε. Ο Πέδρο Άλβαρες Καμπράλ συγκρούστηκε με Άραβες εμπόρους με αποτέλεσμα να καταστρέψουν τον εμπορικό σταθμό και να θανατώσουν 70 Πορτογάλους. Ο Πέδρο Άλβαρες Καμπράλ κατηγόρησε σαν υπεύθυνο για το μακελειό τον Ζαμορίν και βομβάρδισε την πόλη, ο πόλεμος ανάμεσα στην Πορτογαλία και την Κοχικόδε είχε ξεσπάσει. Ο Βάσκο ντε Γκάμα δέχτηκε από τον βασιλιά τη διοίκηση της Τέταρτης Ινδικής Αρμάδας με στόχο να πάει στην Κοχικόδε, να τιμωρήσει τον Ζαμορίν και να τον αναγκάσει να υποταχθεί στις Πορτογαλικές προτάσεις. Ο πανίσχυρος στόλος με 15 πλοία και 800 άνδρες αναχώρησε από τη Λισαβώνα (15 Φεβρουαρίου 1502). Τον Απρίλιο εξέπλευσε για τον Ινδικό Ωκεανό άλλος ένας στόλος με 5 πλοία υπό τη διοίκηση του ανεψιού του Εστεβάο ντα Γκάμα, γιού του Άιρες ντα Γκάμα. Η Τέταρτη Ινδική Αρμάδα ήταν οικογενειακή υπόθεση του Βάσκο ντα Γκάμα, οι δυο αδελφοί της μητέρας του από την οικογένεια Σοντρέ και οι δυο γαμπροί του Άλβαρο ντε Αταίντε (σύζυγος της Καταρίνα) και Λόπο Μέντες ντε Βασκονσέλος (αρραβωνιαστικός της Τερέζα ντα Γκάμα) διοικούσαν Πορτογαλικά πλοία στον Ινδικό. Ο στόλος του Βάσκο ντα Γκάμα ξεκίνησε το εμπόριο χρυσού στο λιμάνι της Σοφάλα στις ακτές της Ανατολικής Αφρικής, ανάγκασε τον Σουλτάνο της Κιλούα να του πληρώσει φόρο υποτέλειας σε χρυσό.
Τον Οκτώβριο του 1502 ο στόλος έφτασε στην Ινδία, λεηλάτησε πολλά Αραβικά πλοία ιδιαίτερα ένα πλοίο των Μίρι με προσκυνητές από τη Μέκκα και έσφαξε όλους τους επιβάτες. Ο Βάσκο ντα Γκάμα έφτασε στον Ζαμορίν και του ζήτησε να ανανεώσει τη Συνθήκη του Καμπράλ. Ο Ζαμορίν δήλωσε πρόθυμος να κλείσει νέα συνθήκη αλλά ο Βάσκο ντα Γκάμα του ζήτησε να διώξει όλους τους Άραβες από την πόλη, ο Ζαμορίν το αρνήθηκε. Ο Βάσκο ντα Γκάμα βομβάρδισε την πόλη δύο μέρες από τη θάλασσα και την κατέστρεψε, συνέλαβε πολλούς έμπορους ρυζιών τους έκοψε τις μύτες, τα χέρια και τα αυτιά και τα έστειλε με ένα απειλητικό σημείωμα στον Ζαμορίν. Η βίαιη συμπεριφορά που χρησιμοποίησε ο Βάσκο ντε Γκάμα στην ακτή του Μαλαμπάρ είχε άμεσες επιπτώσεις στην Κοχικόδε που είχε εμπορικές σχέσεις με την περιοχή. Ο Ζαμορίν αρνήθηκε να δεχτεί τους Πορτογαλικούς όρους και ετοίμασε έναν μεγάλο στόλο για να αντιμετωπίσει την Αρμάδα του Βάσκο ντα Γκάμα. Ο ντα Γκάμα φόρτωσε στα πλοία του όλα τα μπαχαρικά από το Κοτσί και την Κανούρ που ήταν υποτελή κρατίδια στην Κοχικόδε και έφυγε για την Πορτογαλία (1503). Στην Ινδία παρέμεινε ο θείος του Βικέντιος Σοντρέ με έναν μικρό αριθμό από πλοία για να προστατέψουν τους εμπορικούς σταθμούς των Πορτογάλων στο Κοτσί και την Κανούρ.
Βασιλική δυσμένεια
thumb|250px|right|Η συνάντηση του Βάσκο ντε Γκάμα με τον Ζαμορίν, έργο του 19ου αιώνα Ο Βάσκο ντα Γκάμα επέστρεψε στην Πορτογαλία τον Σεπτέμβριο του 1503, η αποστολή του να υποτάξει τον Ζαμορίν είχε αποτύχει, η αποτυχία του θείου του επίσης να διατηρήσει τον εμπορικό σταθμό στην Κοτσί χειροτέρεψε τη θέση του. Ο Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας αρνήθηκε να του δώσει τη θέση του πρώτου αντιβασιλιά της Πορτογαλικής Ινδίας (1505), διορίστηκε στη θέση του ο Φρανσίσκο ντι Αλμέιντα. Στο δεύτερο ταξίδι του στην Ινδία ο Βάσκο ντα Γκάμα έδειξε απίστευτη σκληρότητα που στιγμάτισε σημαντικά τη φήμη του. Συνέλαβε ένα πλοίο 400 Μουσουλμάνων προσκυνητών από τη Μέκκα ανάμεσα τους 50 γυναίκες, τον ιδιοκτήτη και έναν πρέσβη από την Αίγυπτο, τους έκαψε όλους. Οι ίδιοι του πρότειναν "να ελευθερώσουν όλους τους χριστιανούς δούλους στη Φεζ" αλλά ο ίδιος δεν τους λυπήθηκε. Ο Βάσκο ντε Γκάμα παρατηρούσε ατάραχος τις γυναίκες να του παραδίδουν όλα τα κοσμήματα τους και να κλαίνε με τα μωρά στις αγκαλιά ικετεύοντας τον να τις λυπηθεί. Μετά την εκδίωξη όλων των Μουσουλμάνων από την Κοχικόδε ο Ζαμορίν έστειλε στον Βάσκο ντε Γκάμα έναν ιερέα να διαπραγματευτεί μαζι του. Ο Βάσκο ντε Γκάμα δήλωσε ότι είναι κατάσκοπος, του έκοψε τα αυτιά, κόλλησε στη θέση τους αυτιά σκύλου και τον έστειλε πίσω στον Ζαμορίν. Τις επόμενες δύο δεκαετίες ο Βάσκο ντε Γκάμα έζησε ήσυχα, προσπάθησε να πετύχει τη βασιλική εύνοια για να κερδίσει τη θέση του αντιβασιλιά της Ινδίας αλλά απέτυχε. Ο βασιλιάς Εμμανουήλ Α΄ διόρισε στη θέση του αντιβασιλιά μετά τον Φρανσίσκο ντι Αλμέιντα τους Αφόνσο ντι Αλμπουκέρκε, Λόπο Σοάρες ντι Αλμπεργκαρία και Ντιόγκο Λόπες ντι Σεκέιρα. Ο Πορτογάλος Φερδινάνδος Μαγγελάνος που ήταν ανεπιθύμητος στην πατρίδα του κέρδισε την εύνοια της Καστίλης (1518), ο Βάσκο ντε Γκάμα απείλησε με τη σειρά του τον βασιλιά της Πορτογαλίας ότι θα καταφύγει στην Ισπανία. Ο Εμμανουήλ Α΄ έδωσε τελικά στον Βάσκο ντε Γκάμα τον τίτλο του κόμητος της Βιντιγκουέιρα, τον δημιούργησε στην Έβορα ο νόθος ξάδελφος του βασιλιά Ιάκωβος της Μπραγκάνσα με δώρο την πόλη Βιντιγκουέιρα. Ο Βάσκο ντε Γκάμα έγινε με τον τίτλο αυτό ο πρώτος Πορτογάλος κόμης που γεννήθηκε χωρίς βασιλικό αίμα.
Αντιβασιλεύς των Ινδιών
thumb|250px|right|Ο τάφος του Βάσκο ντε Γκάμα στο μοναστήρι των [[Τάγμα Ιερωνυμιτών|Ιερωνυμιτών στην Μπελέμ]] Ο βασιλιάς Εμμανουήλ Α΄ πέθανε στα τέλη του 1521, ο γιος και διάδοχος του Ιωάννης Γ΄ της Πορτογαλίας άλλαξε τακτική στις υπερωκεάνιες πολιτικές. Με την απειλή της Ισπανίας στα νησιά Μολούκες ο αντιβασιλιάς της Ινδίας Ντουάρτε ντι Μενέζες έπεσε σε μεγάλη δυσμένεια και ο Βάσκο ντε Γκάμα έγινε βασιλικός σύμβουλος. Ο Ντουάρτε ντι Μενέζες κατηγορήθηκε για κατάχρηση, καθαιρέθηκε και φυλακίστηκε, ο βασιλιάς Ιωάννης Γ΄ ξεκινώντας νέα πολιτική σχετικά με την αντιβασιλεία των Ινδιών επέλεξε σαν αντικαταστάτη του τον Βάσκο ντε Γκάμα. Ο Βάσκο ντα Γκάμα πήρε επιπλέον τον Φεβρουάριο του 1524 επίσημα τον τίτλο του "Αντιβασιλιά", ήταν ο δεύτερος που πήρε τον τίτλο μετά τον Φρανσίσκο ντι Αλμέιντα (1505). Ο δεύτερος γιος του Εστεβάο ντε Γκάμα διορίστηκε "κυβερνήτης της Ινδικής θάλασσας", αντικατέστησε τον Λουίς Ντι Μενέζες αδελφό του Ντουάρτε ντι Μενέζες. Ο Βάσκο ντε Γκάμα μπόρεσε επιπλέον με την άδεια του βασιλιά Ιωάννη Γ΄ να διορίσει τους γιους του κυβερνήτες της Μαλάκας. Ο Βάσκο ντα Γκάμα εξέπλευσε τον Απρίλιο του 1524 για την Ινδία με έναν μεγάλο στόλο με 14 πλοία, τον συνόδευσαν οι δύο γιοι του Εστεβάο και Πάολο. Ο Πορτογαλικός στόλος έφτασε στην Ινδία τον Σεπτέμβριο, ο Βάσκο ντα Γκάμα ανέλαβε αμέσως το έργο της αντικατάστασης των αξιωματούχων αλλά πέθανε τα Χριστούγεννα του ίδιου χρόνου από Ελονοσία. Οι δύο γιοι του Εστεβάο και Πάολο έχασαν τις θέσεις τους και επέστρεψαν στις αρχές του 1525 στην Πορτογαλία. Η σορός του τάφηκε στον ναό του Αγίου Φραγκίσκου στην Κοτσί αλλά μεταφέρθηκε αργότερα στην Πορτογαλία, στη Βιντιγκουέιρα σε ένα φέρετρο διακοσμημένο με χρυσό και κοσμήματα. Ο Βάσκο ντα Γκάμα τάφηκε στο μοναστήρι των Ιερωνυμιτών στην Μπελέμ, οικοδομήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1500 από τα κέρδη που απέκτησε στο πρώτο ταξίδι του, έγινε η Νεκρόπολη του Οίκου των Αβίς. Τα οστά του Βάσκο ντα Γκάμα και του ποιητή Λουίς δε Καμόες μεταφέρθηκαν (1880) σε νέους τάφους κοντά στους βασιλείς Εμμανουήλ Α΄ και Ιωάννη Γ΄ που είχε υπηρετήσει.
Οικογένεια
thumb|250px|right|Πορτογαλικό νόμισμα που κόπηκε για να τιμήσει την επέτειο των 500 ετών από τη γέννηση του Βάσκο ντε Γκάμα (1969) Ο Βάσκο ντα Γκάμα με τη σύζυγο του Αικατερίνη ντε Αταίντε απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Πορτογάλοι εξερευνητές Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές Κατηγορία:Εποχή των Ανακαλύψεων Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Πορτογαλικής Ινδίας
Ρέε (Γερμανία)
Το Ρέε είναι δήμος στο Βέστερβαλντκραϊς στη Ρηνανία-Παλατινάτο. Ανήκει στον δήμο Ρένεροντ.
Βρίσκεται στο Βέστερλαντ μεταξύ του Ζίγκεν και του Λίμπουργκ.
Ιστορία
Η πρώτη αναφορά στο Ρέε απαντάται στα 1300. Η προέλευση της ονομασίας Ρέε δεν είναι γνωστή. Λέγεται ότι προέρχεται από την ονομασία της πρώτης οικογένειας που εγκαταστάθηκε στην περιοχή. Άλλη πιθανή ερμηνεία είναι να προέρχεται από το μεγάλο πληθυσμό ελαφιών(στα γερμανικά Reh(e)) της περιοχής. Πιθανόν επίσης η ονομασία να συνδέεται με το μικρό ποταμό που διασχίζει την περιοχή και ονομάζεται Ρέεμπαχ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί στη Ρηνανία-Παλατινάτο‎
Θωμαίικα Μοιραίικων Αχαΐας
thumb|right|260px|Οδική σήμανση στα Θωμαίικα Μοιραίικων Αχαΐας. Τα Θωμαίικα είναι συνοικία των Μοιραίικων που αποτελούν με τη σειρά τους οικισμό των Βραχναίικων του καλλικρατικού δήμου Πατρέων. Το όνομα της συνοικίας είναι ανθρωπωνυμικό.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Βραχναίικων Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Ταρτούς
thumb|280px|Το λιμάνι της Ταρτούς Η Ταρτούς (αραβικά: طرطوس) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του συριακού Κυβερνείου της Ταρτούς. Βρίσκεται στις ακτές της Συρίας στη Μεσόγειο και είναι το δεύτερο σημαντικότερο λιμάνι της χώρας μετά τη Λαττάκεια. Η πόλη ιδρύθηκε από τους Φοίνικες και ήταν γνωστή ως Αντάραδος ή Ατάρανδος. Βρισκόταν στην ηπειρωτική πλευρά της περιοχής, ακριβώς απέναντι από τη νήσο και πόλη Άραδο (το μοναδικό κατοικημένο νησί της Συρίας, που στους ελληνιστικούς χρόνους μετονομάστηκε σε Αντιόχεια της Πιερίας από τον Αντίοχο Α΄). Η πόλη ονομαζόταν Τορτόζα τον καιρό των Σταυροφοριών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2004, η Ταρτούς έχει 115.769 κατοίκους.
Κύρια αξιοθέατα
Το ιστορικό κέντρο της Ταρτούς αποτελείται και από νεότερα κτίρια, χτισμένα πάνω και μέσα στα τείχη του φρουρίου των Ναϊτών Ιπποτών, του οποίου η τάφρος εξακολουθεί να χωρίζει την παλιά πόλη από τη σύγχρονη πόλη στη βόρεια και ανατολική πλευρά της. Έξω από το φρούριο υπάρχουν λίγα ιστορικά απομεινάρια, με εξαίρεση τον πρώην καθεδρικό ναό της Παναγίας της Ταρτούς, από τον 12ο αιώνα. Η εκκλησία σήμερα στεγάζει ένα μουσείο.
Η Ταρτούς και η γύρω περιοχή είναι πλούσια σε αρχαιολογικά ευρήματα και αρχαιολογικούς χώρους. Πολλά σημαντικά και γνωστά αξιοθέατα βρίσκονται σε κοντινή απόασταση από την Ταρτούς, στα οποία περιλαμβάνονται τα εξής:
Η κωμόπολη Χαμιντιέ στα νότια της Ταρτούς είναι γνωστή για τον ελληνόφωνο πληθυσμό της, 3.000 περίπου κατοίκων. Αυτοί είναι απόγονοι Ελλήνων μουσουλμάνων από την Κρήτη, οι οποίοι μετακινήθηκαν εκεί μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών Ελλάδας-Τουρκίας την δεκαετία του 1920.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταρτους
Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον
Το Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον είναι ένα από τα 4 πρώτα βιβλία του Κανόνα της Καινής Διαθήκης (και ένα εκ των τριών Συνοπτικών Ευαγγελιών), του 2ου μέρους δηλ. της χριστιανικής Αγίας Γραφής το οποίο κατέγραψε ο Εβραίος ευαγγελιστής Μάρκος.
Με το βιβλίο αυτό που θεωρείται το αρχαιότερο των τεσσάρων, ο Μάρκος γίνεται εισηγητής ενός νέου φιλολογικού είδους στην παγκόσμια φιλολογία, αυτό του ευαγγελίου. Ο σκοπός του φιλολογικού είδους που λέγεται Ευαγγέλιο είναι να διηγηθεί τα γεγονότα της γέννησης, της ζωής, του Σταυρικού θανάτου και της λαμπρής Ανάστασης του Ιησού, να εκθέσει το περιεχόμενο του κηρύγματός του και τα κυριότερα δογματικά και ηθικά σημεία της νέας θρησκείας, του Χριστιανισμού, και ενώ δεν παραβλέπει την ιστορικότητα της αφήγησης, την υπερβαίνει και αποβαίνει στο αισιόδοξο μήνυμα το οποίο, το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας, ο Ιησούς Χριστός, απευθύνει στον άνθρωπο κάθε εποχής.
Η παράδοση του Ευαγγελίου και του Ευαγγελιστή
thumb|200px|right|Η πρώτη σελίδα του Κατά Μάρκον Ευαγγελίου, από το χειρόγραφο Minuscule 544 Ο τίτλος, Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον δεν οφείλεται στον ίδιο το συγγραφέα, αλλά μαρτυρείται απ' τα μέσα του 2ου αιώνα μ.Χ. και εκφράζει την πίστη της εκκλησίας ότι το ευαγγέλιο αυτό γράφτηκε από τον Μάρκο, τον οποίο ομόφωνα η παράδοση της εκκλησίας και οι περισσότεροι από τους νεώτερους ερευνητές ταυτίζουν με τον Ιωάννη Μάρκο, για τον οποίο γίνεται λόγος στις Πράξεις των Αποστόλων καθώς και σε επιστολές της Καινής Διαθήκης. Το ευαγγέλιο αυτό, ανήκει μαζί με τα ευαγγέλια του Ματθαίου και του Λουκά στον κύκλο των συνοπτικών ευαγγελίων. Είναι συντομότερο από τα άλλα δύο και το αρχαιότερο.
Ο Ιωάννης, που κατά τη συνήθεια της εποχής να παίρνουν οι Ιουδαίοι και ένα δεύτερο όνομα ελληνικό ή ρωμαϊκό ονομαζόταν και Μάρκος, ήταν γιος μιας εύπορης χριστιανής ονόματι Μαρίας, η οποία διέθετε το προφανώς ευρύχωρο σπίτι της στην Ιερουσαλήμ για τις συνάξεις των χριστιανών. Ορισμένοι παλαιότεροι ερμηνευτές δέχονται ότι στο σπίτι αυτό έλαβε χώρα το τελευταίο δείπνο του Ιησού με τους μαθητές του και ότι ο άνθρωπος, "ο κεράμιον ύδατος βαστάζων" (Μάρκ. 14:13), ο οποίος θα έδειχνε στους δύο μαθητές που έστειλε ο Ιησούς για την προετοιμασία του δείπνου το "ανώγαιον μέγα εστρωμένον έτοιμον" (14:15), ήταν ο Ιωάννης Μάρκος.
Σύμφωνα με την παράδοση, στο ευαγγέλιο του ο Μάρκος ερμηνεύει και αποδίδει τη διδασκαλία του Πέτρου την οποία έγραψε στη Ρώμη, σε ελληνική γλώσσα. Η σύνταξη του ευαγγελίου από τον Μάρκο μαρτυρείται ήδη από τον Παπία Ιεραπόλεως σύμφωνα με τον οποίο, ο Μάρκος "ερμηνευτής Πέτρου γενόμενος", κατέγραψε όσα παρακολούθησε από το κήρυγμα του αποστόλου Πέτρου.
Η μεταγενέστερη εκκλησιαστική παράδοση ότι στο χωρίο ''Μκ. 14:51-52 ο αναφερόμενος νεανίσκος που "καταλιπών την σινδόνα γυμνός έφυγεν", ταυτίζεται προς τόν Μάρκο, συγκρούεται με την μαρτυρία του Παπία, σύμφωνα με τον οποίο, ο Μάρκος "ούτε ήκουσεν του κυρίου ούτε παρηκολούθησεν αυτώ"''.
Το τέλος του κατά Μάρκον Ευαγγελίου
Αυτή η τελευταία λύση, θεωρείται από πολλούς η λιγότερο εφικτή, καθώς η απουσία των τελευταίων 12 στίχων από έναν όχι αμελητέο αριθμό πηγών υποδεικνύει ότι αυτοί προστέθηκαν μεταγενέστερα. Μερικά από τα χειρόγραφα που δεν περιέχουν τους στίχους 9-20 είναι τα Codex Vaticanus και Codex Sinaiticus.
Παραλήπτες, τόπος και χρόνος συγγραφής
Αναμφίβολα, το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο απευθύνεται σε χριστιανούς που ήταν πρώην εθνικοί και που ζουν έξω από την Παλαιστίνη. Έτσι, τα ιουδαιο-χριστιανικά στοιχεία που συναντάμε π.χ. στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου δεν υπάρχουν εδώ, αφού το Ευαγγέλιο του Μάρκου δεν προϋποθέτει αναγνώστες εξοικειωμένους με την Παλαιά Διαθήκη. Αυτό φαίνεται από τα θέματα που απουσιάζουν όπως:
Για τον χρόνο συγγραφής του Ευαγγελίου οι απόψεις κινούνται μεταξύ του 48-52 μ.Χ. (δηλ. η καταγραφή του τοποθετείται μετά την Αποστολική Σύνοδο και μέχρι το τέλος της δεύτερης περιοδείας του Παύλου) και του 65 μ.Χ. (αν γίνει δεκτή η άποψη ότι έχει σκοπό να ενθαρρύνει την πίστη των χριστιανών σε καιρό διωγμού και ίσως γράφτηκε κατά το διωγμό του Νέρωνα, περί το 65 μ.Χ.)
Διάγραμμα περιεχομένου
Με βάση τα γεωγραφικά πλαίσια και τα βασικά ιστορικά γεγονότα, το διάγραμμα του περιεχομένου είναι:
Με βάση την σταδιακή αποκάλυψη του Μεσσία, το περιεχόμενο διαιρείται ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλία της Καινής Διαθήκης
Αλεξάντερ Σίντιγκ
Ο Αλεξάντερ Σίντιγκ (21 Νοεμβρίου 1965) είναι Σουδανός ηθοποιός. Το πλήρες όνομά του, με βάση τη σουδανική παράδοση όπου αντί για επώνυμο αναφέρονται οι πρόγονοι του πατέρα, είναι Σίντιγκ Ελ Ταχίρ Ελ Φαντίλ Ελ Σίντιγκ Αμπντεραχμάν Μοχάμμεντ Αχμέντ Αμπντέλ Καρίμ Ελ Μάχντι. Ο πατέρας του είναι ο αδερφός του πρώην πρωθυπουργού του Σουδάν Σαντέκ αλ Μαχντί και η Αγγλίδα μητέρα του αδερφή του Μάλκολμ ΜακΝτάουελ (που υποδύθηκε τον Άλεξ στο Κουρδιστό πορτοκάλι).
Ο Σίντιγκ έγινε γνωστός κυρίως ως πρωταγωνιστής της τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας "Σταρ Τρεκ - Ο διαστημικός σταθμός εννιά" (1993-1999). Τον Ιούνιο του 1997 παντρεύτηκε την ηθοποιό Νάνα Βίζιτορ, η οποία επίσης πρωταγωνιστούσε στην σειρά Σταρ Τρεκ. Ο γάμος διάρκεσε μέχρι τον Απρίλιο του 2001. Ο γιος τους Ντζάνγκο Ελ Ταχίρ Ελ Σιντίγκ γεννήθηκε το 1996.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουδανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γκότφριντ
Ο Γκότφριντ, γερμ. Gotfid, gotefrid, Gottefried, λατιν. Gotfridus, Cotefredus (π. 650 - 709) ήταν δούκας της Αλαμανίας στα τέλη του 7ου αι. και ως το τέλος του. Η σύζυγός του ανήκε στον Οίκο των Αγιλολφιδών, Φραγκική δυναστεία στο δουκάτο της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Σε ένα έγγραφο του έτους 700 στο Κάνστατ στο μοναστήρι του Αγ. Γάλλου, αναφέρεται ότι ο Γκότφριντ, μετά από αίτημα ενός ιερέα ονόματι Μαγούλφους, δώρισε το κάστρο του Μπίμπερμπουργκ στη μονή του Αγ. Γάλλου.
Ο Γκότφριντ, που ήταν de facto ανεξάρτητος από τους Φράγκους Μεροβιγγείους, έκανε πόλεμο για την πλήρη ανεξαρτησία του με τον μαγιορδόμο Πεπίνο του Χέρσταλ. Ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει, όταν ο Γκότφριντ απεβίωσε το 709. Οι γιοί του Λάντφριντ και Θευδεβάλδος είχαν την υποστήριξη του Πεπίνου και διαδέχθηκαν τον πατέρα τους.
Έχει επίσης αναφερθεί ότι ο Γκότφριντ παντρεύτηκε την κόρη του Θέοδου δούκα της Βαυαρίας, αλλά δεν υπάρχουν πειστικά στοιχεία για τον ισχυρισμό αυτόν. Η άποψη βασίζεται στην εικασία, ότι ο τρίτος γιος του Όδίλος κυβέρνησε αργότερα τη Βαυαρία. Επιπλέον ο Γκότφριντ απεβίωσε αρκετά έτη πριν, από τότε που πιστεύουμε ότι γεννήθηκαν τα περισσότερα παιδιά του Θέοδου. Ακόμη και αν είχε μνηστευθεί με μία κόρη του Θέοδου, που δεν ξέρουμε το όνομά της, θα ήταν λίγο μεγαλύτερη από παιδί, μη μπορώντας να ολοκληρώσει τον γάμο πριν το τέλος του, πόσο μάλλον να τού κάνει και πολλά παιδιά.
Μία θεωρία προτείνει ότι είχε σύζυγο από τον Οίκο των Μεροβιγγείων, με βάση το γεγονός ότι αρκετοί απόγονοί του έφεραν τα ονόματα Μεροβιγγείων, συμπεριλαμβανομένων των τέκνων της 2ης δισεγγονής του Χιλδεγάρδης του Φίντσγκαου, συζύγου του Καρλομάγνου. Οι Αγιλολφίδες κυβερνούσαν πράγματι τη Βαυαρία και την Αλαμανία υπό την επικυριαρχία της δυναστείας των Μεροβιγγείων την εποχή αυτή, έτσι μία τέτοια επιγαμία δεν είναι απίθανη. Ωστόσο δεν υπάρχουν αποδείξεις, που να το επιβεβαιώνουν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μάλλον μία κόρη του Θεόδου δούκα της Βαυαρίας ή μάλλον μία των Μεροβιγγείων και είχε τέκνα:
Γεώργιος Φράγκου
Ο Γεώργιος Φράγκου (Σπάτα, 1942 - Αθήνα, 6 Νοεμβρίου 2007) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1942 στα Σπάτα. Πρωτοέπαιξε ποδόσφαιρο στον Αήττητο Σπάτων το 1956, ενώ το 1959 μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Σμύρνης, όπου παρέμεινε έως το 1971. Έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στο Αιγάλεω το 1972.
Ως προπονητής εργάστηκε στους Πανναυπλιακό (Β΄ Εθνική), Αήττητο Σπατών, Α.Ο. Αγ. Ιεροθέου, Ατρόμητο Πειραιά (Β΄ Εθνική), Προοδευτική, Ατρόμητο Αθηνών, Α.Ο. Κέρκυρα, Πανελευσινιακό, Αιγάλεω, Απόλλωνα Σμύρνης (3 χρόνια), Φωστήρα, Ολυμπιακό Νέων Λιοσίων κ.ά.
Από το 2003 ήταν έφορος ποδοσφαίρου και γενικός διευθυντής των ακαδημιών του Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης. Έγινε 15 φορές διεθνής με την Εθνική Νέων, 7 φορές διεθνής με την Εθνική Ελπίδων και 15 φορές διεθνής με την Εθνική Ενόπλων.
Ο Γιώργος Φράγκου πέθανε στην Αθήνα στις 6 Νοεμβρίου 2007, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στο ελληνικό ποδόσφαιρο και στον Απόλλωνα Σμύρνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Socket F+
Η υποδοχή Socket F+ (επίσης Socket Fr2 εσωτερικά ) είναι μια προδιαγραφή που συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της πρίζας που χρησιμοποιείται για τους διπυρηνικούς μικροεπεξεργαστές τύπου Quad FX platform της κατασκευαστικής εταιρείας AMD.
Ιστορικό και χαρακτηριστικά
Η εφαρμογή του ξεκίνησε με τον επεξεργαστή K10.
Η υποδοχή Socket F+ που έχει 1207 βελόνες, αντικαθιστά την υποδοχή Socket F.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υποδοχές CPU
A Matter of Life and Death
Το A Matter of Life and Death είναι ο 14ος στούντιο δίσκος του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 28 Αυγούστου 2006 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "EMI".
Ιστορία του δίσκου
Το 2005 οι Iron Maiden ανακοίνωσαν την περιοδεία "Eddie Rips Up the World Tour", στην οποία έπαιζαν κομμάτια μόνο από τα τέσσερα πρώτα τους άλμπουμ. Η συγκεκριμένη περιοδεία αποτέλεσε την αφορμή για να κυκλοφορήσει και πάλι το σινγκλ του ομώνυμου τραγουδιού από το δίσκο "The Number of the Beast", τον Ιανουάριο του 2005 σκαρφαλώνοντας στο # 3 των τσαρτ στην πατρίδα τους. Μετά το τέλος αυτών των εμφανίσεων, το συγκρότημα μετέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου περιόδευσε ως πρώτο όνομα μαζί με τους Black Sabbath στο "Ozzfest", κατά τις τελευταίες εμφανίσεις του οποίου δημιουργήθηκαν προβλήματα μεταξύ της οικογένειας του Όζι Όσμπορν και του Μπρους Ντίκινσον λόγω των αρνητικών δηλώσεων του τελευταίου για τις εκπομπές reality. Οι ζωντανές τους εμφανίσεις ολοκληρώθηκαν επί βρετανικού εδάφους, κλείνοντας με μία φιλανθρωπική εμφάνιση της οποίας τα έσοδα πήγαν προς βοήθεια του πρώην ντράμερ του συγκροτήματος, Κλάιβ Μπαρ.
Οι κριτικές για το δίσκο ήταν θετικές με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 αστέρια, το "About.com" 4,5, και το "Pop Matters" 8/10. Δεν έλειψαν και οι πιο μέτριες κριτικές με το "Blabbermouth" να βαθμολογεί το "A Matter of Life and Death" με 5,5/10 και το "Bravewords" με 6,5/10.
Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, το συγκρότημα έπαιζε όλα τα κομμάτια του δίσκου, αφήνοντας για το encore πέντε παλιότερα τραγούδια τους. Το βορειοαμερικανικό μέρος της περιοδείας πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2006, με το συγκρότημα να δίνει μόλις έντεκα συναυλίες σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά, πριν συνεχίσει με πέντε εμφανίσεις στην Ιαπωνία. Στις 9 Νοεμβρίου 2006 ξεκίνησε το ευρωπαϊκό κομμάτι από το Άαλμποργκ της Δανίας, συνεχίζοντας με 28 εμφανίσεις σε όλη την Ευρώπη.
thumb|200px|Η σκηνή κατά την περιοδεία του A Matter of Life and Death Τον Μάρτιο του 2007 έδωσαν τέσσερις συναυλίες σε Ντουμπάι, Αθήνα, Βελιγράδι και Μπανγκαλόρ ως μέρος της περιοδείας "A Matter of the Beast", η οποία συνεχίστηκε τον Ιούνιο του 2007 σε όλη την Ευρώπη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιοδείας, το συγκρότημα έπαιζε τραγούδια προερχόμενα κατά κύριο λόγο από το "The Number of the Beast" και το "A Matter of Life and Death", για τον εορτασμό της 25ης επετείου από την αρχική κυκλοφορία του πρώτου τους # 1 άλμπουμ.
Βραβεία
A Matter of Life and Death (άλμπουμ)
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "A Matter of Life and Death" είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iron Maiden Κατηγορία:Άλμπουμ του 2006
Δήμος Βαρδουσίων
Ο Δήμος Βαρδουσίων ήταν δήμος του νομού Φωκίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δωρίδας. Είχε πληθυσμό 2.216 κατοίκους. Καταλάμβανε το βορειοανατολικό άκρο του νομού και συνόρευε με τους δήμους Λιδωρικίου, Ευπάλιου και με τους νομούς Φθιώτιδας και Αιτωλοακαρνανίας.
Έδρα του δήμου ήταν το χωριό Κροκύλειο με πληθυσμό 256 κατοίκων (2001).
Δημοτικά διαμερίσματα
Στον δήμο Βαρδουσίων συμπεριλαμβάνονταν τα εξής διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαρδουσια
Black Rain
Black Rain είναι ο τίτλος του ένατου στούντιο δίσκου του βρετανού χέβι μέταλ τραγουδιστή Ozzy Osbourne, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2007 από την "Epic Records". Επίσης, κυκλοφόρησε σε περιορισμένη έκδοση με ένα επιπλέον CD το οποίο περιελάμβανε τρία ζωντανά ηχογραφημένα τραγούδια και τρία b-side από τα σινγκλ του δίσκου, τα οποία ήταν τα "I Don't Wanna Stop", "Not Going Away" και "Black Rain".
Οι κριτικές για τον δίσκο ήταν ανάμεικτες, με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 αστέρια με άριστα τα πέντε και το "Ultimate Guitar" 8,8 με άριστα το 10, αλλά το "Metal Storm" να το βαθμολογεί με 7,3/ 10.
Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση του Billboard πουλώντας πάνω από 150.000 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του και σχεδόν 47.000 κατά τη δεύτερη, πέφτοντας στη δέκατη θέση. Έχει βραβευθεί ως χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, ενώ έφθασε στο # 2 στη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Νορβηγία και μπήκε στο Top-10 στη Δανία, την Αυστρία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία και τη Νέα Ζηλανδία.
Τραγούδια
1. Not Going Away (Osbourne, Wylde, Churko) - 4:32
2. I Don't Wanna Stop (Osbourne, Wylde, Churko) - 3:59
3. Black Rain (Osbourne, Wylde, Churko) - 4:42
4. Lay Your World on Me (Osbourne, Wylde, Churko) - 4:16
5. The Almighty Dollar (Osbourne, Churko) - 6:57
6. 11 Silver (Osbourne, Wylde, Churko) - 3:42
7. Civilize the Universe (Osbourne, Wylde, Churko) - 4:43
9. Countdown's Begun (Osbourne, Wylde, Churko) - 4:53
10. Trap Door (Osbourne, Churko) - 4:03
Βραβεία
Black Rain (άλμπουμ)
Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Black Rain ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007 Κατηγορία:Άλμπουμ του Ozzy Osbourne
Τηλεοπτικός παρουσιαστής
Tηλεοπτικός παρουσιαστής ή τηλεπαρουσιαστής ονομάζεται το πρόσωπο που παρουσιάζει ή φιλοξενεί τηλεοπτικά προγράμματα (ή τμήματα αυτών, όπως ο διαφημιστής). Σήμερα είναι σύνηθες, προσωπικότητες από άλλους τομείς, να αναλαμβάνουν αυτόν τον ρόλο, αλλά μερικοί έχουν γίνει γνωστοί αποκλειστικά από τον τομέα της παρουσίασης. Ορισμένοι παρουσιαστές μπορεί να είναι παράλληλα και ηθοποιοί, μοντέλα, τραγουδιστές, κωμικοί κ.λπ. Άλλοι μπορεί να είναι ειδικοί σε συγκεκριμένα θέματα, όπως οι επιστήμονες ή οι πολιτικοί, που δουλεύουν ως παρουσιαστές για προγράμματα σχετικά με τον τομέα τους. Ο όρος "τηλεοπτικός παρουσιαστής" χρησιμοποιείται σε πολλές χώρες όπως ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία, η Ολλανδία, το Λιχτενστάιν, τα νησιά Μπαρμπάντος, η Σρι Λάνκα, η Ινδία, η Ισπανία, η Δανία, η Ελλάδα, η Αυστραλία, η Αίγυπτος, η Ανδόρα, η Μάλτα, ο Άγιος Μαρίνος, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαγγέλματα
Άκραι
Με το όνομα Άκραι αναφέρονται στην Αρχαία Ελλάδα οι πόλεις:
ενώ την περίοδο του Διγενή Ακρίτα:
Στη σημερινή εποχή:
Ιωδαιθένιο
Το βινυλιωδίδιο ή ιωδαιθένιο ή ιωδαιθυλένιο είναι η χημική ένωση με χημικό τύπο C2H3I και σύντομο συντακτικό CH2=CHI. Ανήκει στα αλκενυλοαλογονίδια, δηλαδή στα άκυκλα μονοακόρεστα, δηλαδή με ένα διπλό δεσμό, οργανομονοαλογονίδια. Η κύρια χρήση του είναι να πολυμερίζεται, για την παραγωγή πολυβινυλοϊωδίδιου, και η παραγωγή διάφορων παραγώγων του.
Ονοματολογία
Η ονομασία «ιωδαιθένιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα: Η ονομασία διαιρείται σε δύο (2) κύρια τμήματα: Το δεξί αναφέρεται στη δομή της «κύριας ανθρακικής» αλυσίδας που φέρει την «κύρια χαρακτητιστική ομάδα», εφόσον υπάρχει και προβλέπεται γι' αυτήν χαρακτηριστική κατάληξη, ενώ το αριστερό στους «υποκαταστάτες» (δηλαδή τυχόν «δευτερεύουσες χαρακτηριστικές ομάδες» ή και κύριες χαρακτηριστικές ομάδες για τις οποίες δεν έχουν προβλεδθεί χαρακτηριστικές καταλήξεις) ή και τις «διακλαδώσεις» (δηλαδή τυχόν δευτερεύουσες ανθρακικές αλυσίδες). Στη συγκεκριμένη ένωση, υπάρχει το αρχικό πρόθεμα «ιωδ(ο)-» που δηλώνει την ύπαρξη ενός (1) ατόμου ιωδίου ως κύριας χαρακτηριστικής ομάδας αλλά χωρίς προβλεπόμενη κατάληξη. Ως προς το τμήμα που αφορά την κύρια ανθρακική αλυσιδα ισχύουν τα ακόλουθα: το πρόθεμα «αιθ-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-εν-» δείχνει την παρουσία ενός (1) διπλού δεσμού μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει κύρια χαρακτηριστική ομάδα και προβλεπόμενη χαρακτηριστική κατάληξη.
Από αιθίνιο
Με μερική υδροϊωδίωση αιθινίου παράγεται βινυλοϊωδίδιο :
Από διιωδοαιθάνιο
Με απόσπαση ενός ατόμου υδραλογόνου από 1,1-διιωδοαιθάνιο ή 1,2-διιωδοαιθάνιο παράγεται βινυλοϊωδίδιο :
ή
Με αφυδάτωση 2-ιωδοαιθανόλης
Με ενδομοριακή αφυδάτωση 2-ιωδοαιθανόλης παράγεται βινυλοϊωδίδιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηηλές θερμοκρασίες, >150 °C :
Με απόσπαση αλογόνου
Με απόσπαση ιωδίου (X2) από 1,1,2-τριωδοαιθάνιο παράγεται βινυλοϊωδίδιο. Τα άλλα αλογόνα δεν πρέπrι να είναι φθόριο ούτε χλώριο :
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση ιωδοαιθινίου παράγεται βινυλοϊωδίδιο
Με υποκατάσταση σε βινυλοβρωμίδιο
Με υποκατάσταση βρωμίου από ιώδιο σε βινυλοβρωμίδιο παράγεται βινυλοϊωδίδιο
Ενυδάτωση
1. Επίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (ενυδάτωση). Παράγεται αιθανάλη :
2. Υδροβορίωση και στη συνέχεια επίδραση με υπεροξείδιο του υδρογόνου. Παράγεται τρι(2-ιωδοαιθυλο)βοράνιο και στη συνέχεια 2-ιωδοαιθανόλη :
3. Αντίδραση με οξικό υδράργυρο και έπειτα αναγωγή, αρχικά παράγεται 1-ιωδοαιθανόλη που αφυδροϊωδιώνεται παράγοντας αιθενόλη, η οποία τελικά ισομερειώνεται σε αιθανάλη:
4. Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα αλλυλικής υδροξυλίωσης κατά Prins με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε βινυλοϊωδίδιο απουσία νερού. Π.χ. με μεθανάλη προκύπτει 2-ιωδοπροπεν-2-όλη-1:
Προσθήκη υποαλογονώδους οξέως
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε βινυλοϊωδίδιο παράγεται αλαιθανάλη :
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση βινυλοϊωδιδίου σχηματίζεται αιθυλοϊωδίδιο. Π.χ. :
Αλογόνωση
Με επίδραση αλογόνου (X2) (αλογόνωση) σε βινυλοϊωδίδιο έχουμε προσθήκη στο διπλό δεσμό. Παράγεται 1-ιωδο-1,2-διαλοαιθάνιο. Π.χ. :
Υδραλογόνωση
Με προσθήκη υδραλογόνων (HX) (υδραλογόνωση) σε βινυλοϊωδίδιο  παράγεται 1-αλο-1-ιωδοαιθάνιο :
Υδροκυάνωση
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN) (υδροκυάνωση) σε βινυλοϊωδίδιο παράγεται 2-ιωδοπροπανονιτρίλιο:
Καταλυτική φορμυλίωση
Με προσθήκη μεθανάλης (CO + H2) σε βινυλοϊωδίδιο παράγεται μίγμα 2-ιωδοπροπανάλης και 3-ιωδοπροπανάλης. Π.χ.:
Διυδροξυλίωση
Η διυδροξυλίωση προπενίου, αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2 :
1. Επίδραση αραιού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου. Παράγει υδροξυαιθανάλη:
2. Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου. Παράγει υδροξυαιθανάλη:
3. Μέθοδος Sharpless. Παράγει υδροξυαιθανάλη:
4. Μέθοδος Woodward. Παράγει προπανοδιόλη-1,2:
5. Υπάρχει ακόμη δυνατότητα για 1,3-διυδροξυλίωση με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε βινυλοϊωδίδιο, παρουσία νερού. Αντίδραση Prins. Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 2-ιωδοπροπανοδιόλη-1,3:
Οζονόλυση
Με επίδραση όζοντος (οζονόλυση) σε προπένιο, παράγεται ασταθές οζονίδιο που τελικά διασπάται σε μεθανάλη και φορμυλοϊωδίδιο :
Επίδραση πυκνού υπερμαγγανικού καλίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4) παράγονται μεθανικό οξύ και ιωδομεθανικό οξύ :
Πολυμερισμός
Διακρίνονται τα ακόλουθα είδη πολυμερισμού βινυλοϊωδίδιο, που όλα παράγουν πολυβινυλοϊωδίδιο (PVI) :
1. Κατιονικός. Π.χ.: 2.. Ελευθέρων ριζών. Π.χ.:
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με αλκοολικά άλατα (RONa) προς αλκυλβινυλυλαιθέρα (CH2=CHOR) :
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) προς αλκενίνιο (RC≡CCH3). Π.χ. :
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με καρβονικά άλατα (RCOONa) προς καρβονικό βινυλεστέρα (RCOOCH=CH2) :
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) προς προπενονιτρίλιο (CH2=CHCN) :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με αλκυλολίθιο (RLi) προς αλκένιο :
Υποκατάσταση από σουλφυδρύλιο
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) προς αιθανοθειάλη (CH3CHS) :
Υποκατάσταση από αλκυλοσουλφύλιο
Με θειολικό νάτριο (RSNa) προς αλκυλβινυλοθειαιθέρα (RSCH=CH2) :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη (PH3) προς βινυλοφωσφίνη (CH2=CHPH2) :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) προς νιτροαιθένιο (CH2=CHNO2) :
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Με βινυλίωση κατά Friedel-Crafts βενζολίου πσράγεται στυρόλιο:
Υποκατάσταση από μέταλλα
1. Με λίθιο (Li). Παράγεται βινυλολίθιο:
2. Με μαγνήσιο (Mg) (αντιδραστήριο Grignard) :
Απόσπαση του υδροϊωδίου
Με επίδραση διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου (NaOH) σε αλκοόλη αφυδροϊωδιώνεται προς αιθίνιο :
Πηγές
Κατηγορία:Αλκενυλαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις ιωδίου
ΣΚ Σαλγκέιρος
Η ΣΚ Σαλγκέιρος είναι ένα αθλητικός σύλλογος από το Πόρτο, Πορτογαλία. Ιδρύθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1911. Ο σύλλογος διαθέτει τμήματα ποδοσφαίου, υδατοσφαίρισης, χειροσφαίρισης και στίβου. Η ποδοσφαιρική ομάδα έχει κατακτήσει 2 φορές τη Segunda Divisão (1956-57, 1989-90). Το τμήμα υδατοσφαίρισης των γυναικών έχει κατακτήσει 2 φορές το Εθνικό Πρωτάθλημα Πορτογαλίας τις περιόδους 2008–09 και 2009–10.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1911 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1911
Αλμπέρτος Ναρ
Ο Αλμπέρτος Ναρ (Θεσσαλονίκη 1947 - 2 Μαρτίου 2005) ήταν διηγηματογράφος και ερευνητής της εβραϊκής ιστορίας.
Βιογραφικά
Γεννήθηκε τη Θεσσαλονίκη όπου πέρασε όλη τη ζωή του. Ήταν γιος σεφαραδιτών Εβραίων, επιζώντων του Ολοκαυτώματος.
Παρακολούθησε μαθήματα στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ και εργάστηκε ως γραμματέας της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης. Διηύθυνε το Κέντρο Ιστορικών Μελετών Εβραϊσμού Θεσσαλονίκης και ήταν μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του Κέντρου Ιστορίας του δήμου Θεσσαλονίκης. Συνεργάστηκε με το ιστορικό περιοδικό του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος (ΚΙΣΕ) Χρονικά και αρθρογράφησε στις εφημερίδες Μακεδονία και Θεσσαλονίκη.
Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1985 με το βιβλίο ''Οι συναγωγές της Θεσσαλονίκης. Τα τραγούδια μας'', με πρόλογο του Γιώργου Ιωάννου. Έγραψε πολλές μελέτες λαογραφικού και όχι μόνο ενδιαφέροντος, με τις οποίες επιχειρεί να φωτίσει το χαρακτήρα της εβραϊκής κοινότητας στην ιστορική διαδρομή της. Ως πεζογράφος εμφανίστηκε επίσης το 1985 με διήγημα στο περιοδικό Το δέντρο, αλλά συνεργάστηκε στενά και με τα περιοδικά Παραφυάδα και Το τραμ. Κείμενά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, ισπανικά, γαλλικά και εβραϊκά. Πέθανε από καρκίνο στις 2 Μαρτίου 2005.
Στις 10.6.2011, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης, μίλησαν για το έργο του Αλμπέρτου Ναρ οι Τάσος Καλούτσας, Θωμάς Κοροβίνης, Μανόλης Ξεξάκης και Περικλής Σφυρίδης. Στις 10.5.2015, με αφορμή τα 10 χρόνια από τον θάνατό του, οι εκδόσεις Νεφέλη και Ευρασία διοργάνωσαν στο πλαίσιο της 12ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης εκδήλωση για το έργο του με ομιλητές τους Χρήστο Ζαφείρη, Θωμά Κοροβίνη, Γιώργο Σκαμπαρδώνη και Θανάση Τριαρίδη.
Υλικό από το αρχείο του Ναρ με ηχογραφήσεις σεφαραδίτικης μουσικής βρίσκεται στο ΕΛΙΑ Θεσσαλονίκης.
Ο Αλμπέρτος Ναρ είναι λογοτέχνης του βιώματος και της ατομικής, κοινοτικής και συλλογικής μνήμης. Όπως γράφεται και στο οπισθόφυλλο της πρόσφατης έκδοσης όλων των διηγημάτων του (Σαλονικάι, 2015) στα διηγήματά του ο Ναρ «προσπαθεί να συλλάβει την ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση του Θεσσαλονικιού Εβραίου, αναζητώντας παράλληλα την προσωπική του ταυτότητα, ανακαλώντας μνήμες. Ο συγγραφέας αντλεί το υλικό του άλλοτε από πλουσιότατα προσωπικά βιώματα, ενώ άλλες φορές, Ως απόγονος επιζώντων του Ολοκαυτώματος, σκιαγραφεί τον οδυνηρό απόηχο που η ναζιστική θηριωδία άφησε στις ψυχές και στα σώματα των δικών του ανθρώπων. Ο συνειρμικό – ποιητικός τόνος της γραφής του συνδυάζεται αρμονικότατα με ρεαλιστικές καταγραφές, ιδίως στα κείμενα που αναδεικνύουν τη λατρεία του συγγραφέα για τη γενέθλια πόλη του. Εξακολουθητική σταθερά των κειμένων του Αλμπέρτου Ναρ είναι η σχέση παρελθόντος-παρόντος, η οποία αποτελεί πάντα την καλύτερη αφορμή για δραστικό αναστοχασμό».
Τούλιο Σεραφίν
Ο Τούλιο Σεραφίν (Tullio Serafin, 1 Σεπτεμβρίου 1878 – 2 Φεβρουαρίου 1968), ήταν κορυφαίος ιταλός οπερατικός διευθυντής ορχήστρας, από τους διασημότερους του καιρού του, με μακρά καριέρα και ιδιαίτερα ευρύ ρεπερτόριο. Ο Σεραφίν συνεισέφερε στην αναβίωση πολλών οπερατικών έργων συνθετών του μπελ κάντο όπως ο Μπελίνι, ο Ροσσίνι και ο Ντονιτσέττι, εντάσσοντάς τα στο σύγχρονο ρεπερτόριο της όπερας. Υπήρξε μέντορας πολλών διάσημων μονωδών, μεταξύ των οποίων οι Μαρία Κάλλας, Τζόαν Σάδερλαντ, Τίτο Γκόμπι, Ρενάτα Τεμπάλντι, Ρόζα Πονσέλ και Μπενιαμίνο Τζίλι.
Αλμπέρτος Ναρ
Η Θεσσαλονίκη στο πεζογραφικό του έργο
Το διηγηματογραφικό του έργο του Αλμπέρτου Ναρ είναι αυτονοήτως συνδεδεμένο με τη Θεσσαλονίκη και τη ζωή των Εβραίων, παλιότερων και νεότερων με αυτή. Σημειώνονται εδώ ενδεικτικά μερικές από τις πάμπολλες αναφορές σε τόπους, δρόμους, κτίρια και άλλα σημεία της πόλης. Τη ζωή των φτωχών Εβραίων της Θεσσαλονίκης και τους χώρους στους οποίους κινούνταν και εργάζονταν (σιδηροδρομικός σταθμός, Μοδιάνο κ.ά.) τους βλέπουμε στο ομότιτλο διήγημα της συλλογής Σαλονικάι, δηλαδή Σαλονικιός μέσα από τη νοσταλγική περιήγηση του παλιού Θεσσαλονικού Εβραίου Τζάκο Σουλέμα στο σύγχρονο, μεταμορφωμένο τοπίο της πόλης. Στο διήγημα «Δραπέτης από τότε» περιγράφει με ακρίβεια τη γειτονιά που γεννήθηκε («σ’ ένα μεσοπολεμικό τριώροφο στη συμβολή της Εγνατίας με την Αντιγονιδών»), όπου βρισκόταν το μαγαζί (επιπλάδικο) του πατέρα («στην οδό Φιλίππου, περίπου στο σημείο που διασταυρώνεται με την οδό Βενιζέλου»), όπου πήγε σχολείο («το σχολικό συγκρότημα που περιβάλλεται από τις οδούς Κώστα Κρυστάλλη, Συγγρού και Αμβροσίου»), όπου διαμορφώθηκε «ως ποδοσφαιρική φυσιογνωμία» («στα μάρμαρα της πλατείας Διοικητηρίου»). Το ίδιο και στο διήγημα «Ανεξόφλητο χρέος», όπου περιγράφεται η φρουταγορά Λεμονάδικα. Σε άλλα πεζά του παίζουν κεντρικό ρόλο το ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ της ΧΑΝΘ («Σπόρτιγκ-Σπόρτιγκ!...»), αλλά και άλλοι χώροι διασκέδασης των νεαρών Θεσσαλονικιών της μικροαστικής τάξης κυρίως κατά τη δεκαετία του 1960 («το υπόγειο σφαιριστήριο "Ο τάφος", τα μπιλιάρδα στην "Αστόρια" και στο "Πτι Παλέ", […] η "Ρέμβη" και το "Πικαντίλι"». στο διήγημα «Το Poker Game αργεί ακόμα»). Θα συναντήσουμε επίσης την πλατεία συνοικισμού κοντά στον Σταθμό, όπου τουφεκίζανε οι Γερμανοί τους Εβραίους στην Κατοχή («Επεισόδιο»), του Τσιτσάνη το στέκι (στο ίδιο διήγημα), το παλιό τρελοκομείο της Ισραηλιτικής Κοινότητας κοντά στον Σταθμό («Το παλιό τρελοκομείο»), το σχολείο και το γηροκομείο της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης («Ο ποιητής Γ. Θ. Βαφόπουλος και ο οδηγός ταξί Σολομών Ρούσσο»), τον Λευκό Πύργο και τις πύλες (Ρώμης, Χρυσή, Ληταία κ.ά.) του παλιού τείχους («Οι μυστικές κρυψώνες σου», Σε αναζήτηση ύφους), τα καφενεία της Άνω Πόλης («Το δικό μας Μανχάταν»), την περιοχή του Βαρδαρίου («Κονσομασιόν και ρεμπέτικα»), το στρατόπεδο στην περιοχή της Ευκαρπίας («Επιστράτευση 1974»), τους κινηματογράφους «Διονύσια» και «Αλκαζάρ» («Κατά συνθήκην») και άλλα πολλά.
Τούλιο Σεραφίν
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Ροτανόβα του δήμου Καβάρτζερε κοντά στη Βενετία, την 1η Σεπτεμβρίου 1878. Η μουσική του εκπαίδευση ολοκληρώθηκε στο Μιλάνο. Έπαιξε βιόλα στην ορχήστρα της Σκάλας του Μιλάνου υπό τη μουσική διεύθυνση του διάσημου ιταλού μαέστρου Αρτούρο Τοσκανίνι. Το ντεμπούτο του ως διευθυντής ορχήστρας ήρθε στα 1898· σε αυτό, εμφανίστηκε με το ψευδώνυμο Άλφιο Σαλτέρνι (Alfio Sulterni), αναγραμματισμό του ονόματός του. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Τοσκανίνι τού έδωσε τη θέση του Βοηθού Διευθυντή Ορχήστρας. Με την αναχώρηση του Τοσκανίνι για τη Νέα Υόρκη, ο Σεραφίν ανέλαβε καθήκοντα Μουσικού Διευθυντή στη Σκάλα, κρατώντας αυτή τη θέση κατά τα διαστήματα 1909–1914, 1917–1918 και 1946–1947. Στις 3 Αυγούστου 1947, ο Σεραφίν διηύθυνε την ορχήστρα μιας παραγωγή της όπερας Τζοκόντα στην Αρένα της Βερόνας· στην όπερα πρωταγωνίστησε η νεαρή, τότε, υψίφωνος Μαρία Κάλλας, που με το έργο αυτό έκανε το ντεμπούτο της στην Ιταλία.
Αλμπέρτος Ναρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Εβραίοι Μακεδονικής καταγωγής Κατηγορία:Διηγηματογράφοι
Τούλιο Σεραφίν
Σταδιοδρομία
Ένα αξιόλογο κομμάτι της καριέρας του έλαβε χώρα στο Μπουένος Άιρες· κατά τη διάρκεια εννέα καλλιτεχνικών περιόδων στο διάσημο Θέατρο του Κολόμβου, από το 1914 ως το 1951, ο μαέστρος διηύθυνε 368 παραγωγές από 63 διαφορετικά οπερατικά έργα. Εκείνη την περίοδο, ο Σεραφίν διηύθυνε και ορισμένα σπάνια έργα συνθετών όπως οι Αλφάνο, Καταλάνι, Τζορντάνο, Μασνέ, Μοντεμέτζι, Μοντεβέρντι, Πιτσέτι, Ρεσπίγκι, Ρίμσκι-Κόρσακοφ και Ζαντονέ.
Μεταξύ των ετών 1924 και 1934, ο Σεραφίν διηύθυνε αρκετές παραγωγές της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης, ανάμεσα στις οποίες και η όπερα Ριγκολέττο του Τζουζέπε Βέρντι με πρωταγωνίστρια τη σπουδαία Ισπανίδα υψίφωνο κολορατούρα και μετέπειτα δασκάλα μονωδίας της Μαρίας Κάλλας, Ελβίρα ντε Ιδάλγο. Ακόμα, ο Σεραφίν διηύθυνε την ορχήστρα κατά την πρώτη παρουσίαση της όπερας Τουραντότ του Τζάκομο Πουτσίνι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και του οπερατικού έργου La vida breve («Η σύντομη ζωή») του Μανουέλ ντε Φάγια. Το 1934, ανέλαβε τη θέση του διευθυντή της Όπερας της Ρώμης (τότε Teatro Reale dell' Opera di Roma, «Βασιλική Όπερα της Ρώμης»). Κατά τη διετία 1956 με 1958, ο Σεραφίν διηύθυνε διάφορες παραγωγές της Λυρικής Όπερας του Σικάγο, ενώ δύο έτη αργότερα, το 1960, διηύθυνε την ορχήστρα για την όπερα Νόρμα που ανέβασε η Εθνική Λυρική Σκηνή στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου με την Μαρία Κάλλας στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το 1962, σε ηλικία ογδόντα τεσσάρων ετών, διηύθυνε την ορχήστρα μιας παραγωγής του οπερατικού έργου Οθέλος του Πουτσίνι στην Όπερα της Ρώμης. Το ίδιο έτος, συμμετείχε στο ανέβασμα της όπερας του Βέρντι Ριγκολέττο, διευθύνοντας, μεταξύ άλλων, τον ανερχόμενο τότε τενόρο Λουτσιάνο Παβαρόττι· εκτιμώντας τις δυνατότητές του, ο Σεραφίν επέλεξε ο ίδιος προσωπικά τον Παβαρόττι, που δεν είχε ακόμα ολοκληρώσει το πρώτο έτος της καριέρας του, αναλαμβάνοντας και την προετοιμασία του για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η τελευταία του καλλιτεχνική εμφάνιση, πραγματοποιήθηκε το 1964, στην όπερα Οι Αρχιτραγουδιστές της Νυρεμβέργης του Βάγκνερ, παραγωγή που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει από τη δεύτερη, κιόλας, παράσταση λόγω προβλημάτων υγείας· βρισκόταν στην εντυπωσιακή για το επάγγελμά του ηλικία των ογδόντα πέντε ετών.
Τελευταία χρόνια και θάνατος
Ο Σεραφίν παρέμεινε ενεργός μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του, διευθύνοντας όπερα σχεδόν ως τα 85 του έτη. Η γυναίκα του, υψίφωνος Ελένα Ρακόφσκα, είχε αποβιώσει μερικά χρόνια νωρίτερα, στις 4 Νοεμβρίου 1964· οι δυο τους είχαν μία κόρη, την Βικτώρια, που γεννήθηκε το 1916 και απεβίωσε το 1985. Ο Σεραφίν πέθανε από καρδιοαναπνευστική ανακοπή στο διαμέρισμά του στη Ρώμη στις 2 Φεβρουαρίου 1968. Η αναγνώριση της σωρού του καθυστέρησε μερικές μέρες, εωσότου φίλοι του να τον ταυτοποιήσουν και να μεταφέρουν το σώμα του στη γενέτειρά του, Ροτανόβα, όπου και ενταφιάστηκε.
Αποτίμηση του έργου του
Κατά τον διάσημο ιταλό βαρύτονο Τίτο Γκόμπι, ο Σεραφίν ήταν «ένας αλάθητος κριτής της φωνής και του χαρακτήρα» και «ο πλέον ολοκληρωμένος άνθρωπος του θεάτρου [τον 20ο αιώνα]». Κατά την υψίφωνο Ρόζα Πονσέλ, ο Σεραφίν κατείχε μια «αξεπέραστη κατανόηση της φωνής», ενώ ξεχώριζε από όλους τους μαέστρους της εποχής του χάρη στην «αχανή μουσική γνώση και την ευαισθησία του, που ήταν αμφότερες συνδυασμένες με μια καθολική κατανόηση της τέχνης και της επιστήμης του τραγουδιού». Όπως περίγραψε η Πονσέλ, ο Σεραφίν ήταν ένας «σφαιρικός» καλλιτέχνης που «δεν αρκούταν στην εκπαίδευση μόνο των βασικών μονωδών του έργου» αλλά «θεωρούσε κάθε όπερα, κάθε παράσταση ως ενότητα μεταξύ ορχήστρας και τραγουδιστών, μια ενότητα που απέρρεε από τις ιδέες που είχε για την δραματική και μουσική αποτελεσματικότητα [...]· προετοίμαζε άπαντες τους συντελεστές [...]. Η προσωπικότητά του [...] ήταν κομβικό στοιχείο της επιτυχίας της μεθόδου του. Ενώ θα μπορούσε να είναι ένα στεγνό αφεντικό, η διεύθυνσή του γινόταν con amore [(«με αγάπη»)]. Όχι απειλές, όχι ξεσπάσματα θυμού, απλώς διαρκής ενθάρρυνση».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Μαρία Κάλλας __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Τζο Μπράουν
Ο Τζο Μπράουν (πλήρες όνομα: Τζόζεφ Μπράουν, Joseph Brown, 26 Σεπτεμβρίου 1930) είναι Άγγλος ορειβάτης, γνωστός για την πρώτη ανάβαση στο Κανγκτσενγιούνγκα, στα Ιμαλάια μαζί με τον Τζορτζ Μπαντ.
Βίος
Στις 17 Φεβρουαρίου 1957 ο Μπράουν παντρεύτηκε τη Βάλερι Μέλβιλ Γκρέι, επίσης μέλος της ορειβατικής κοινότητας. Στην ορειβατική σταδιοδρομία του ο ο Μπράουν συμμετείχε στη δημιουργία αρκετών ταινιών όπως το Hazard, το Upstairs Down Wales και το Five Days One Summer, στις οποίες μαζί με άλλους Βρετανούς ορειβάτες βοήθησε στην πραγμάτωση ορειβατικών σκηνών. Το 1960 απέκτησε την pρώτη του κόρη Έλεν και έξι χρόνια αργότερa τη δεύτερη Ζόε. Το 1966 ο Μπράουν άρχισε να δημιουργεί και να βελτιώνει ορειβατικό εξοπλισμό και άνοιξε το δικό του κατάστημα, που επεκτάθηκε σχετικά σύντομα σε τρία καταστήματα στη Σνοουντόνια και μια online παρουσία, με την επωνυμία "Joe Brown shops" και στα Ουαλικά "Siopau Joe Brown".
Ορειβασία
Ακολουθώντας το πάθος του για ορειβασία, κατατάχθηκε το 1949-50 για 18 μήνες στη Μονάδα Ανεφοδιασμού του Βασιλικού Στρατού, περνώντας τον ελεύθερο χρόνο του στην ορειβασία με τους φίλους του. Θεωρείται ευρέως ως πρωτεργάτης στην αγγλική ορειβατική σκηνή της δεκαετίας του 1950 και των αρχών της δεκαετίας του 1960. Άνοιξε μεγάλο αριθμό κλασικών νέων διαδρομών (ειδικά στο πάρκο Σνοουντόνια και το Πικ Ντίστρικτ) με υψηλό βαθμό δυσκολίας. Παραδείγματα στο Ντίνας Κρόμλεχ στο Λλάμπερις Πας περιλαβάνουν τις διαδρομές "Cenotaph Corner" (1952, βαθμού E1, με τον Νταγκ Μπέλσο) και την "Cemetery Gates" (1951, E1, με τον Ντον Γουΐλιαμς).
Έκανε σειρά σημαντικών αναβάσεων στις Άλπεις στη δεκαετία του 1950 με τον Ντον Γουΐλιαμς και άλλα μέλη της ορειβατικής λέσχης Βράχος και Πάγος. Το 1955 ακολούθησε η ανάβαση στην τρίτη υψηλότερη κορυφή του κόσμου, στο Κανγκτσενγιούνγκα, στα Ιμαλάια από την πλευρά του Νεπάλ μαζί με τον Τζορτζ Μπαντ. Το 1956 έκανε την πρώτη ανάβαση στη δυτική κορυφή του Μάζταγκ Τάουερ στο Καρακορούμ με τον Ίαν ΜακΝότ-Ντέιβις. Τα άλλα μέλη της ομάδας, οι Τζον Χάρτογκ και Τομ Πάτεϊ, κατέκτησαν την κύρια κορυφή την επομένη.
Εκτός από τις πολυάριθμες αναρριχήσεις του στη Βρετανία και τα επιτεύγματά του στο εξωτερικό, ο Μπράουν είναι επίσης γνωστός γιατί έφερε στην τηλεόραση αναρριχήσεις της δεκαετίας του 1960, τρεις στη Σνοουντόνια και μετά, το 1967, μία θεαματική νέα διαδρομή στο Ολντ Μαν οφ Χόι στη Σκωτία, με αστέρες της αναρριχητικής κοινότητας όπως ο Ίαν ΜακΝότ-Ντέιβις και ο Κρις Μπόνινγκτον. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα οΜπράουν επανέλαβε τη διαδρομή του Ολντ Μαν οφ Χόι για ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ με τη δεύτερη κόρη του Ζωή.
Τιμές
Ήδη Μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (MBE),ο Μπράουν έγινε Ταξίαρχος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE) για τη συνεισφορά του στην αναρρίχηση και την ορειβασία το 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί ορειβάτες Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Νιλς Μπέργκστρεμ
Ο Νιλς Βέρνερ Ντόμινικ Μπέργκστρεμ (Λαντσκρούνα, 24 Μαρτίου 1909 – Όσμπι, 16 Μαΐου 1968 ) ήταν Σουηδός αθλητής του άλματος εις ύψος, των συνθέτων αγωνισμάτων και κτηνίατρος.
Γεννήθηκε το 1909 στη Λαντσκρούνα και μεγάλωσε στο Φάλκενμπεργκ, όπου ο πατέρας του ήταν υπάλληλος τράπεζας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Στοκχόλμη, αγωνίστηκε για την ΣοΙΚ Ελλάς. Στο Σουηδικό πρωτάθλημα στίβου της Στοκχόλμης το 1934 αναδείχθηκε πρωταθλητής στο άλμα εις ύψος με άλμα 1,91 μ..
Πέθανε στις 16 Μαΐου 1968 στο Όσμπι σε ηλικία 59 ετών. Είναι θαμμένος με τη σύζυγό του στο νεκροταφείο του Όσμπι.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Σουηδικού Πρωταθλήματος Στίβου
Δημήτριος Σκόρδας
Ο Δημήτριος Σκόρδας (1941) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής.
Καριέρα
Πρωτοέπαιξε ποδόσφαιρο στην Πέρα Κλουμπ το 1954, ενώ το 1956 μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Σμύρνης, όπου και τoν υπηρέτησε για 12 συναπτά έτη. Το 1969 μετακόμισε στις Η.Π.Α., όπου και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στον Ολυμπιακό Σικάγου, το 1973.
Το 1974 αποφοίτησε από την Εθνική Σχολή Προπονητών Αγγλίας και είναι ο μοναδικός Έλληνας που έχει φοιτήσει στην σχολή και μάλιστα αποφοίτησε τρίτος στην βαθμολογία.