cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άρβουτος η αδράχνη
Η Άρβουτος η αδράχνη (Arbutus andrachne) με κοινή ονομασία αγριοκουμαριά, γλυστροκουμαριά ανήκει στην οικογένεια των Ερεικοειδών (Ericaceae) και κατανέμεται κυρίως στη Νότια Βαλκανική, Τουρκία, Ν. Κριμαία. Ζει σχεδόν σ’ ολόκληρη την Ελλάδα και αποτελεί κοινό συστατικό στοιχείο της μακκίας βλάστησης, σε υψόμετρο 250-800 μ. Στην Ελλάδα υπάρχουν αυτοφυή δύο είδη του γένους Arbutus: το A. andrachne και το A. unedo (Ήμερη κουμαριά). Η αγριοκουμαριά (A. andrachne) διακρίνεται για το λείο πορτοκαλοκόκκινο φλοιό, που αποπίπτει σε παπυρώδη φύλλα αποκαλύπτοντας μια κόκκινη μεταξένια επιφάνεια, για την εαρινή ανθοφορία (III-V), για τα ακέραια ή ελαφρά οδοντωτά φύλλα και για τα πιο μικρά κόκκινα και σκληρά κούμαρα διαμέτρου περίπου 10 mm, πορτοκαλόχρωμα, χωρίς θηλές, που δεν τρώγονται. Ο Παυσανίας αναφέρει για την αγριοκουμαριά ότι είδε το δέντρο αυτό στον περίβολο του Ναού του Προμάχου στην Τανάγρα όπου λέγεται ότι μεγάλωσε ο Ερμής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Ερεικοειδή
Φρειδερίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Ο Φρειδερίκος (γερμ. Friedrich, 25 Ιουνίου 1843 - 2 Δεκεμβρίου 1904) από τον Οίκο του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν ήταν πρίγκιπας (ως προς τον τίτλο μόνο) του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν.
Βιογραφία
Το 1904 απεβίωσε στο Μόναχο σε ηλικία 61 ετών, άτεκνος και τάφηκε στο Ναό του Σωτήρος (Erlöserkirche) της Μονής Χέντινγκεν στο Ζίγκμαρινγκεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1879 τη Λουίζα, κόρη του Μαξιμιλιανού Αντωνίου του Τουρν & Τάξις· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Εξωγήινη ζωή
Ως εξωγήινη ονομάζεται η ζωή η οποία δεν προέρχεται από τη Γη. Αυτή η υποθετική μορφή ζωής μπορεί να ποικίλει από απλές μορφές που μοιάζουν με τα βακτήρια έως όντα με πολιτισμούς πολύ πιο εξελιγμένους από τον ανθρώπινο. Αν και πολλοί επιστήμονες θεωρούν ότι η εξωγήινη ζωή υπάρχει, δεν υπάρχουν μέχρις στιγμής αναμφισβήτητες αποδείξεις για την ύπαρξή της. Η επιστήμη που μελετάει την εξωγήινη ζωή είναι η εξωβιολογία, που αποτελεί κλάδο της αστροβιολογίας.
Από τα μέσα του 20ού αιώνα διεξάγεται συνεχής έρευνα για τυχόν σημάδια εξωγήινων πολιτισμών, με ραδιοτηλεσκόπια, τα οποία μπορούν να ανιχνεύσουν πιθανά εξωγήινα σήματα και τηλεσκόπια που ερευνούν για πιθανώς κατοικήσιμους εξωηλιακούς πλανήτες. Η εξωγήινη ζωή έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη μυθοπλασία της επιστημονικής φαντασίας. Με την πάροδο των ετών, τα έργα επιστημονικής φαντασίας, ιδίως με την επιρροή των κινηματογραφικών ταινιών επιστημονικής φαντασίας, αύξησαν το ενδιαφέρον του κοινού για την πιθανότητα ύπαρξης της εξωγήινης ζωής. Όσον αφορά την πιθανή επαφή με εξωγήινους, κάποιοι υποστηρίζουν ότι πρέπει να επιδιωχθεί, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι ίσως είναι επικίνδυνο να προσελκύσουμε την προσοχή κάποιου εξωγήινου είδους στη Γη.
Δείτε επίσης
Εξωγηινη ζωη Κατηγορία:Εξωγήινη ζωή
Συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Το Κοσσυφοπέδιο θα συμμετέχει στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 στο Μινσκ της Λευκορωσίας από τις 21 έως τις 30 Ιουνίου 2019.
Παραπομπές
Κοσσυφοπέδιο
Φραγκίσκος Ιωσήφ του Χοεντσόλερν-Έμντεν
Ο Φραγκίσκος Ιωσήφ, γερμ. Franz Joseph (30 Αυγούστου 1891 - 3 Απριλίου 1964) από τον Οίκο του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν ήταν αξιωματικός του πολεμικού πλοίου Έμντεν κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου, πρίγκιπα του Χοεντσόλερν και της Μαρίας-Θηρεσίας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Λουδοβίκου κόμη του Τράνι.
Το 1964 απεβίωσε στο Τύμπινγκεν σε ηλικία 73 ετών και τάφηκε στο Ναό του Σωτήρος στο Ζίγκμαρινγκεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Εθνικός Δρυμός Αίνου
μικρογραφία|Το δάσος της κεφαλληνιακής Ελάτης του Εθνικού Δρυμού Αίνου της Κεφαλονιάς Ο Εθνικός Δρυμός Αίνου της Κεφαλονιάς είναι ο μικρότερος Εθνικός Δρυμός της χώρας μας με συνολική έκταση του πυρήνα 28.620 στρέμματα. Ιδρύθηκε το 1962 ως Εθνικός Δρυμός με το Β.Δ. 776/1962, με κύριο σκοπό την προστασία του δάσους της Abies cephalonica Loudon (κεφαλληνιακή Ελάτη), η οποία είναι ενδημικό είδος της Ελλάδος. Στις Ιονίους Νήσους απαντά αποκλειστικώς στο όρος Αίνος. Εξάλλου, ο Αίνος αποτελεί τον locus classicus της κεφαλληνιακής Ελάτης, η οποία περιγράφηκε ως νέον είδος από τον Άγγλο Βοτανικό J.W. Loudon το 1838. Συγχρόνως όμως, ένας δεύτερος σκοπός της ιδρύσεως του εν λόγω Εθνικού Δρυμού είναι και η προστασία της πλούσιας και ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσας βιοποικιλότητας της χλωρίδας και πανίδας του. Ο πυρήνας του Εθνικού Δρυμού συνίσταται από δύο περιοχές, ανεξάρτητες μεταξύ τους, αλλά γειτονικές: Η κύρια περιοχή είναι εκείνη πέριξ της κορυφής του Μεγάλου Σωρού (υψόμ. 1.627 m), καταλαμβάνουσα έκταση 23.160 στρεμμάτων και η δεύτερη πέριξ της κορυφής με το όνομα Ρούδι ή Γιούπαρη (υψόμ. 1.125 m) και με έκταση 5.460 στρεμμάτων. Ας σημειωθεί ότι η κορυφή Μέγας Σωρός, καθώς και η κορυφή Ρούδι ή Γιούπαρη, συνιστούν το ορεινό συγκρότημα του Αίνου. Από το 1968 το Ελληνικό Δημόσιο αγόρασε την έκταση του Εθνικού Δρυμού από τα Φιλανθρωπικά Καταστήματα έναντι του ποσού των 3.500.000 δραχμών. Υπεύθυνοι φορείς για την διαχείριση του Εθνικού Δρυμού είναι η Διεύθυνση Δασών Κεφαλληνίας και ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Αίνου. Ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Αίνου ιδρύθηκε με το νόμο 3044/2002 (ΦΕΚ 197A/27.8.2002), μαζί με άλλους 36 Φορείς Διαχείρισης Προστατευομένων Περιοχών και έχει επιφορτισθεί με την προστασία, διαχείριση, ανάδειξη και την εν γένει αειφόρο διαχείριση της αντίστοιχης προστατευόμενης περιοχής. Σε αναγνώριση της σπουδαιότητάς του, o Εθνικός Δρυμός Αίνου έχει χαρακτηρισθεί, ως Ευρωπαϊκό Βιογενετικό Απόθεμα, έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Ειδικών Ζωνών «Natura 2000» (GR2220002) και στο δίκτυο των Ειδικής Προστασίας Περιοχών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για την προστασία της ορνιθοπανίδας (GR2220006). Με την κήρυξή του ως Εθνικού Δρυμού ορίσθηκε συγχρόνως και ως Καταφύγιο Άγριας Ζωής. μικρογραφία|Η παιώνια στον Εθνικό Δρυμό Αίνου Ο αριθμός των ειδών χλωρίδας του Εθνικού Δρυμού Αίνου υπολογίζεται περίπου σε 450. Σε αυτά περιλαμβάνονται μόνον τα Πτεριδόφυτα και Σπερματόφυτα. Δηλαδή, δεν περιλαμβάνονται άλλες μεγάλες ομάδες φυτών, όπως π.χ. οι Μύκητες, οι Λειχήνες, τα Βρυόφυτα κλπ. Για αυτές τις μεγάλες ομάδες του φυτικού βασιλείου δεν υπάρχουν παρά μόνον αποσπασματικές αναφορές διαφόρων ειδών που απαντώνται στον Αίνο.
Περισσότερα από 100 είδη πτηνών έχουν καταγραφεί, εκ των οποίων το 1/3 αποτελούν μόνιμους κατοίκους του Δρυμού. Τα σημαντικότερα αυτών, ως είδη προτεραιότητας, είναι τα αρπακτικά Circaetus gallicus (Φιδαετός), Falco biarmicus (Χρυσογέρακο) και Pernis apivorus (Σφηκιάρης), καθώς και τα είδη Alectoris graeca (Πετροπέρδικα) και Emberiza caesia (Φρυγανοτσίχλονο). Άλλα πτηνά που θα απαντήσει κανείς στο Δρυμό είναι τα εξής: Buteo buteo (Γερακίνα), Falco tinnunculus (Βραχοκιρκίνεζο), Athene noctua (Κουκουβάγια), Garullus glandarius (Κίσσα), Caprimulgus europaeus (Γιδοβύζι), Upupa epops (Τσαλαπετεινός), Turdus sp. (είδη Τσιχλών), Periparus ater (Ελατοπαπαδίτσα) κ.ά. Αμφίβολη είναι σήμερα η παρουσία στον Δρυμό ειδών, όπως τα Gyps fulvus (Όρνιο) και Dryocopus martius (Μαύρος Δρυοκολάπτης).
Αμφίβια δεν παρατηρούνται στον Εθνικό Δρυμό, λόγω των οικολογικών τους απαιτήσεων με εξαίρεση το Bufo bufo (Φρύνος). Αντιθέτως, συχνή είναι η παρουσία ερπετών, όπως τα: Algyroides nigropunctatus subsp. kephallithacius, ενδημικό Κεφαλονιάς - Ιθάκης, Algyroides moreoticus (Μωραϊτόσαυρα), ενδημικό του Ιονίου και της Πελοποννήσου, Podarcis taurica subsp. ionica (Βαλκανόσαυρα), Βαλκανικό ενδημικό, Vipera ammodytes (Οχιά) κ.ά.
Τα είδη θηλαστικών που διαβιούν στον Εθνικό Δρυμό είναι χαρακτηριστικά των δασικών οικοσυστημάτων: Erinaceus roumanicus (Σκαντζόχοιρος), Apodemus sp. (αγροδίαιτοι ποντικοί), Myoxus glis (Μυωξός), Rhinolophus sp. (Νυχτερίδες), Martes foina(Πετροκούναβο) κ.ά. Eπίσης, είναι πιθανό να συναντήσει κανείς άτομα Lepus europaeus (Λαγός). Ένα από τα πιο ιδιαίτερα θηλαστικά του όρους Αίνος είναι το εντομοφάγο Talpa stankovici (Ασπάλακας), το οποίο ζει κάτω από τη γη, σχηματίζοντας πολύπλοκες στοές. Η παρουσία του αναγνωρίζεται από τους επιφανειακούς χωματοσωρούς που σχηματίζει. Ο Εθνικός Δρυμός στερείται μεγαλόσωμων θηλαστικών. Σημαντική εξαίρεση αποτελεί μια ολιγομελής ομάδα σχετικά μικρόσωμων αλόγων, Equus caballus, που διαβιώνει ελεύθερα σε ημιάγρια κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή του μοναστηριού της Ζωοδόχου Πηγής, στις ΝΑ πλευρές του όρους Αίνος.
Κατηγορία:Εθνικοί δρυμοί της Ελλάδας Κατηγορία:Κεφαλονιά
Φέρφριντ του Χοεντσόλερν
Ο Φέρφριντ, γερμ. Ferfried (γενν. 14 Απριλίου 1943) από τον Οίκο του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν είναι πρίγκιπας (ως προς τον τίτλο μόνο) του Χοεντσόλερν.
Βιογραφία
Είναι ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου, πρίγκιπα του Χοεντσόλερν και της Μαργαρίτας-Καρόλας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου-Αυγούστου Γ΄ της Σαξονίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1968 την Άνγκελα φον Μόργκεν, κόρη του Ερνέστου φον Μόργκεν και έχει τέκνα:
Το 1973 διαζεύχθηκε και το 1977 έκανε δεύτερο γάμο με την Ελιάνα Έττερ, κόρη του Δρ. Χανς Έττερ και έχει τέκνα: Το 1987 διαζεύχθηκε και το 1999 έκανε τρίτο γάμο με τη Μάγια Ζύνκε Μάινερτ, από την οποία διαζεύχθηκε το 2007.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Πλατανιά Μαγνησίας
Η Πλατανιά ή ο Πλατανιάς είναι παραθαλάσσιο χωριό της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Πλατανιά βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χερσονήσου, στα παράλια του Αιγαίου πελάγους απέναντι από τη Σκιάθο και την Εύβοια σε υψόμετρο 13 μέτρα. Απέχει περίπου 60 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και περίπου 20 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Το χωριό είναι αμφιθεατρικά κτισμένο κατά μήκος της παραλίας του καιυπάρχουν αρκετά τουριστικά καταλύματα (ενοικιαζόμενα, καμπινγκ) καθώς κέντρα εστίασης. Παλιό ψαροχώρι, αποτελεί τουριστικό προορισμό της περιοχής και διαθέτει μικρό λιμανάκι, το οποίο είναι αλιευτικό καταφύγιο, ενώ μέσω ενός μονοπατιού (800 μέτρα) η παραλία της ενώνεται με αυτή του γειτονικού οικισμού Μικρό.
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1889 στο ΦΕΚ 251Α - 04/10/1889 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σηπιάδος. Το 1913 με το ΦΕΚ 201Α - 10/10/1913 αποσπάσθηκε από την κοινότητα Λαύκου και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Προμυρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Προμυρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σηπιάδος του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 141 κατοίκους.
YOLO
Το YOLO είναι ακρωνύμιο της αγγλικής φράσης "You Only Live Once". Είναι μια έκκληση να ζήσει κανείς τη ζωή στο μέγιστο βαθμό, ακόμα και να υιοθετήσει συμπεριφορά που φέρει εγγενή κίνδυνο.
Το ακρωνύμιο έγινε πιο δημοφιλές στον 21ο αιώνα από τον ράπερ Drake, ο οποίος σχεδίαζε να κυκλοφορήσει ένα κοινό mixtape το 2011 με τίτλο YOLO.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Η χρήση της φράσης από τον κωμικό και τον ηθοποιό Mae West βοήθησε στη διάδοσή του στον 20ό αιώνα.
Ένα εστιατόριο στο Φορτ Λόντερντεϊλ της Φλόριντα, έχει κρατήσει ένα εμπορικό σήμα στη φράση "YOLO" στο πλαίσιο της δραστηριότητας του κατεψυγμένου γιαουρτιού από το 2010.
Αιγκ
Ο Αιγκ (γαλλ. Aigues, Aigue, Aygues ή και Eygues) είναι ποταμός της νότιας Γαλλίας, αριστερός παραπόταμος του Ροδανού με μήκος 113,7 χιλιόμετρα. Πηγάζει σε υψόμετρο περίπου 1.140 μέτρα, από το βουνό Μποσαίν του ορεινού όγκου των Μπαρονί, και διέρχεται από τους Νομούς Ντρομ, Ωτ-Αλπ και Βωκλύζ. Στις όχθες του είναι κτισμένα τα χωριά Βερκλώζ, Σαΰν και Σαιν-Μωρίς-συρ-Αιγκ (Saint-Maurice-sur-Eygues, όπου διασώζεται και η παραπάνω γραφή Eygues για την ονομασία του ποταμού), καθώς και η κωμόπολη Νυόνς. Ο Αιγκ εκβάλλει στον Ροδανό στο ύψος της κωμοπόλεως Καντρούς, σε θέση με υψόμετρο 26 μέτρα και γεωγραφικές συντεταγμένες 44°05΄23΄΄ Βόρειο πλάτος και 4°44΄12΄΄ Ανατολικό μήκος. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 1.012 τετραγωνικά χιλιόμετρα και δίνει στον ποταμό μέση παροχή στο υδρολογικό έτος 6,22 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Από τους παραπόταμους του ίδιου του Αιγκ αξιοσημείωτοι είναι ο Λωζόν (αριστερός) και οι Ουλ και Μπεντρί (δεξιοί).
YOLO
Στη λαϊκή κουλτούρα
Η μπάντα κωμωδίας The Lonely Island κυκλοφόρησε το τραγούδι του 2013 με τίτλο "YOLO" που παρωδούσε τη φράση και τους ανθρώπους που τη χρησιμοποιούν ως μνήμη του τρόπου ζωής. Το τραγούδι έχει χαρτογραφηθεί σε πολλές χώρες, όπως το # 60 στο Billboard Hot 100.
Αιγκ
Πηγές
Αιγκ
YOLO
Στη λαϊκή κουλτούρα
Από το καλοκαίρι του 2016 η Media Markt Hellas έχει για motto το "YOLO!"
Κατηγορία:Αγγλικές φράσεις
Ζορζ Ντοσέν
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο χωριό Βαντρ κοντά στη Λιέγη. Σπούδασε σε Λιέγη και Παρίσι, όπου πήρε διδακτορικό στην Κλασική Φιλολογία το 1921 και στην Ιστορία της λογοτεχνίας των Ανατολικών χωρών το 1923. Από το 1924 μέχρι το 1945 δίδαξε Ιστορία Τέχνης της Μικράς Ασίας στο Βασιλικό Ινστιτούτο Ιστορίας Τέχνης και Αρχαιολογίας των Βρυξελλών και την ίδια περίοδο δίδαξε τα βασικά σημεία της Ιστορίας τέχνης και της Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης(1924 - 1935).
Κατηγορία:Βέλγοι ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαιολόγοι
Λούντβιχ Άιγκιντι
Ο Λούντβιχ Καρλ Τζέιμς Άιγκιντι (Ludwig Karl James Aegidi, 10 Απριλίου 1825 – 20 Νοεμβρίου 1901), γνωστός και με το ψευδώνυμο «Χέλφενστάιν» (Ludwig Helfenstein) ήταν Γερμανός πανεπιστημιακός νομικός και πολιτικός.
Ο Άιγκιντι γεννήθηκε στην πόλη Τίλσιτ της Πρωσίας, το σημερινό Σοβιέτσκ της Ρωσίας, από Πρώσο πατέρα και Αγγλίδα μητέρα. Στα νιάτα του υπήρξε πρωτοπόρος στην ίδρυση των φοιτητικών ενώσεων με εθνικιστικό και φιλελεύθερο προσανατολισμό, που αποκλήθηκαν Burschenschaften. Αργότερα διετέλεσε καθηγητής της Νομικής στα πανεπιστήμια των πόλεων Έρλανγκεν, Βόννης και Βερολίνου. Πολιτικά δραστηριοποιήθηκε με το «Ελεύθερο Συντηρητικό Κόμμα», του οποίου ήταν βουλευτής το 1867-1868. Συνέγραψε επίσης διάφορα ιστορικά έργα και μεταξύ των ετών 1861 και 1871 δημοσίευσε τα «Κρατικά Αρχεία» (Das Staatsarchiv) μαζί με τον Άλφρεντ Κλάουχολντ.
Έρικ Ντάιερ
Ο Έρικ Ντάιερ (Eric Dier, 15 Ιανουάριος 1994) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός παίκτης με την Τότεναμ και την Εθνική Αγγλίας. Είναι ένας ευέλικτος αμυντικός, και μπορεί να παίξει ως αμυντικός μέσος, κεντρικός και δεξιός αμυντικός.
Λούντβιχ Άιγκιντι
Ο Άιγκιντι απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 76 ετών.
Έρικ Β΄ της Νορβηγίας
Ο Έρικ Β΄ της Νορβηγίας ή Έρικ Μάγκνουσον (νορβηγικά: Eirik Magnusson1268 - 15 Ιουλίου 1299) βασιλιάς της Νορβηγίας (1280 - 1299) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Μάγκνους ΣΤ΄ της Νορβηγίας και της συζύγου του Ίνγκεμποργκ της Δανίας. Πήρε τον τίτλο του βασιλιά σε ηλικία 5 ετών (1273) και προοριζόταν να στεφτεί συμβασιλέας μαζί με τον πατέρα του το καλοκαίρι του 1280 αλλά ο Μάγκνους ΣΤ΄ πέθανε πριν πραγματοποιηθεί η τελετή, ο Έρικ στέφτηκε βασιλιάς της Νορβηγίας στο Μπέργκεν το καλοκαίρι του 1280, την περίοδο που ήταν ανήλικος την κηδεμονία του ασκούσε ένα συμβούλιο ευγενών με τη μητέρα του Ίνγκεμποργκ που είχε την εξουσία και μετά την ενηλικίωση του (1282). Στον μικρότερο αδελφό του Χάακον δόθηκε ο τίτλος του "δούκα της Νορβηγίας" και κυβερνούσε από το 1280 κυβερνώντας μια περιοχή γύρω από το Όσλο και στο Σταβάνγκερ στη νοτιοδυτική Νορβηγία υπό την κυριαρχία του Έρικ, η κατοικία του βασιλιά ήταν στο Μπέργκεν.
Οικογένεια
Ο Έρικ Β΄ νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα των Ντάνκελντ, κόρη του Αλεξάνδρου Γ΄ της Σκωτίας στο Μπέργκεν (1281), αλλά αυτή απεβίωσε δύο χρόνια αργότερα στη γέννα, γεννώντας τη:
Λούντβιχ Άιγκιντι
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί νομικοί Κατηγορία:Πρώσοι πολιτικοί
Έρικ Ντάιερ
Ο Ντάιερ μεγάλωσε στην Πορτογαλία και πέρασε από τις ακαδημίες της Σπόρτινγκ πριν δοθεί και παίξει πρώτη φορά επαγγελματικά ως δανεικός στη Έβερτον. Το 2014 μεταγράφηκε στην Τότεναμ με πενταετές συμβόλαιο για 4 εκατομμύρια λίρες. Έκτοτε έχει πραγματοποιήσει πάνω από 200 εμφανίσεις με τη Τότεναμ, συμπεριλαμβανομένων των τελικού κυπέλλου Αγγλίας το 2015 και τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2019.
Έρικ Β΄ της Νορβηγίας
Οικογένεια
Ο Έρικ Β΄ σύντομα διεκδίκησε το στέμμα της Σκωτίας για λογαριασμό της κόρης του. Ο Έρικ Β΄ νυμφεύτηκε στη συνέχεια την Ισαβέλλα Μπρους, αδελφή του Ροβέρτου Α΄ Μπρους. Έκανε μόνο μία κόρη, την:
Γεζέρτσα
thumb|Η Μάγια Γεζέρτσα όπως φαίνεται από τη Μάγια Τρογιάν Η Γεζέρτσα (αλβανικά: Maja Jezercë, σερβικά: Језерски врх / Jezerski vrh) είναι η ψηλότερη κορυφή των Δειναρικών Άλπεων, η δεύτερη ψηλότερη στην Αλβανία και η έβδομη ψηλότερη στα Βαλκάνια, η οποία φτάνει στα 2.694 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Είναι μία από τις δυσκολότερες, αν όχι από τις πιο επικίνδυνες, τοποθεσίες αναρρίχησης στις αλβανικές Άλπεις. Ωστόσο, η Μάγια Γεζέρτσα είναι η 28η πιο εξέχουσα βουνοκορφή στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Έρικ Ντάιερ
Παρά το γεγονός ότι έδειξε ενδιαφέρον η Πορτογαλία, ο Ντάιερ τελικά αποφάσισε να εκπροσωπήσει την Αγγλία σε επίπεδο εθνικών. Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση με την εθνική αντρών το 2015 και επιλέχθηκε στην ομάδα της Αγγλίας για το Euro 2016 και το Μουντιάλ 2018.
Γεζέρτσα
Η Μάγια Γεζέρτσα βρίσκεται στην Προκλέτιγιε, η οποία είναι γνωστή για τους νοτιότερους παγετώνες στην Ευρώπη. Εκτός από ορισμένες περιοχές βόρεια της κορυφής, ο ασβεστολιθικός ορεινός όγκος είναι μέρος των εθνικών δρυμών του Θεθ και της κοιλάδας της Βαλμπόνας. Η αναρρίχηση μπορεί να γίνει από τον βορρά. Οι περισσότεροι ορειβάτες έρχονται από το Γκούσινιε στο Μαυροβούνιο καθώς και από το Θέθι.
Η κορυφή απέχει 5 χλμ. από τα σύνορα με το Μαυροβούνιο, ανάμεσα στις κοιλάδες της Βαλμπόνας στα ανατολικά και τη Σάλα στα δυτικά. Εν μέρει, όλο το έδαφος μεταξύ της κοιλάδας της Βαλμπόνας, της Σάλα, της Ροπογιάνα και της Μάγια Ρόσιτ (2.522 μ.) είναι γνωστό ως Γεζέρτσα, όπως και η κορυφή, η Γεζέρτσα συνορεύει με άλλες κορυφές όπως τη Μάγια ε Πόπλιουτσε (2.569 μ.) και τη Μάγια Άλι (2.471 μ.) στα δυτικά, τη Μάγια Ρογκάμιτ (2.478 μ.) στα ανατολικά, τη Μάγια Κολάγιετ (2.498 μ.), τη Μάγια Μελεσόρες (2.490 μ.), τη Μάγια Μπόις (2.461 μ.) στα βορειοδυτικά, τη Μάγια Κοκερβχάκε (2.508 μ.) και τη Μάγια Έθεβε (2.393 μ.) στα βόρεια.
Έρικ Ντάιερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Έρικ Β΄ της Νορβηγίας
Πόλεμοι με τη Δανία
O Έρικ Β΄ συμμετείχε στη συνέχεια στον πόλεμο των παρανόμων (1287 - 1295) στον οποίο ο Έρικ διεκδικούσε τα δικαιώματα του στον θρόνο της Δανίας για λογαριασμό της μητέρας του, συμμάχησε με μια σειρά από δυσαρεστημένους Δανούς ευγενείς (1287) με πρωταγωνιστές τον Γιάκομπ Νίλσεν, κόμη του Άλλαντ και του Στίγκ Άντερσεν Ιβίντ οι οποίοι είχαν επικηρυχτεί για τη δολοφονία του Έρικ Ε΄ της Δανίας. Ο Έρικ Β΄ της Νορβηγίας έδωσε άσυλο στους Δανούς επικηρυγμένους και οδήγησε έναν μεγάλο Νορβηγικό στόλο εναντίον της Δανίας απειλώντας την Κοπεγχάγη (1289), έγιναν περισσότερες επιθέσεις του ναυτικού στη Δανία (1290, 1293) μέχρι την εποχή που κλείστηκε ειρήνη (1295). Πέθανε χωρίς γιους και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Χάακον Ε΄ της Νορβηγίας, τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Μπέργκεν ο οποίος καταστράφηκε (1531).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορβηγίας Κατηγορία:Οίκος του Σβερ
Ορμέα
Η Ορμέα (ιταλικά: Ormea) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Τζον Στόουνς
Ο Τζον Στόουνς (28 Μαΐου 1994) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός στη Μάντσεστερ Σίτι και την εθνική ομάδα της Αγγλίας. Παίζει κυρίως στο κέντρο της άμυνας, όσο και στη δεξιά πτέρυγα.
Ο Στόουνς ξεκίνησε την καριέρα του στη Μπάρνσλεϊ και έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην Τσάμπιονσιπ τον Μάρτιο του 2012. Πήρε μεταγραφή για την Έβερτον τον Ιανουάριο του 2013 για περίπου 3 εκατομμύρια λίρες και σε τέσσερις σαιζόν είχε 95 συμμετοχές. Τον Αύγουστο του 2016 πήρε μεταγραφή για την Μάντσεστερ Σίτι για 47,5 εκατομμύρια λίρες. Με τη Σίτι κατέκτησε την Πρέμιερ Λιγκ το 2018 και το 2019, το Λιγκ Καπ Αγγλίας το 2018, 2019 και 2020 και το FA Cup το 2019.
Ο Στόουνς πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Αγγλίας τον Μάιο του 2014, ενώ πιο πριν ήταν μέλος των εθνικών ομάδων Κ-19, Κ-20 και Κ-21. Επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Αγγλία στο Euro 2016 και στο Μουντιάλ 2018, όπου σκόραρε δύο γκολ στη νίκη 6-1 επί του Παναμά στους ομίλους. Έχει συνολικά 39 συμμετοχές με το εθνόσημο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάρνσλεϊ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Γιούττα της Δανίας
Η Γιούττα της Δανίας ή Ιουδήθ της Δανίας (1246 - 1286/1295 ) ήταν τρίτη κόρη του του Ερρίκος Δ΄ της Δανίας και της συζύγου του Γιούττας της Σαξονίας, μεγαλύτερες αδελφές της ήταν η Σοφία της Δανίας, βασίλισσα της Σουηδίας και η Ίνγκεμποργκ της Δανίας, βασίλισσα της Νορβηγίας, μικρότερη αδελφή της ήταν η Αγνή της Δανίας, ήταν μέλος του Οίκου του Έστριντσον και ερωμένη του γαμπρού της Βάλντεμαρ της Σουηδίας.
Το 1250 που δολοφονήθηκε ο πατέρας της η Γιούττα ήταν μόλις 4 ετών και η μητέρα της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον κόμη Μπουσάρ Η΄ του Ρόζεμπουργκ ο οποίος διεκδικούσε και τον τίτλο του βαγδράβου του Βραδεμβούργου, οι δυο μεγαλύτερες αδελφές της παντρεύτηκαν βασιλιάδες αντίθετα η Γιούττα και η μικρότερη αδελφή της Αγνή πιέστηκαν να γίνουν μοναχές στη μονή της Αγίας Αννέτας στο Ροσκίλντε αλλά ποτέ δεν συμπάθησαν τη μοναχική ζωή. Το 1269 η αδελφή τους Σοφία της Σουηδίας η οποία έκανε επίσκεψη στον τάφο του πατέρα της επισκέφτηκε και τις αδελφές της, αργότερα δραπέτευσαν για τη Σουηδία (1272) οπου η αδελφή τους Σοφία και ο αδελφός της Βάλντεμαρ τις δέχτηκαν στην αυλή τους, η Γιούττα έγινε ερωμένη του ίδιου του γαμπρού της με αποκορύφωμα τη γέννηση του γιου του Έρικ (1273). Το αμάρτημα ήταν θανάσιμο λόγω της μοιχείας και λόγω της συγγένειας γι'αυτό η Γιούττα επέστρεψε στη μονή όπου έμεινε μέχρι τον θάνατο της ενώ ο Βάλντεμαρ πραγματοποίησε προσκύνημα στη Ρώμη για να ζητήσει συγχώρεση απο τον πάπα. Η αδελφή της Σοφία σε τραγική κατάσταση ακούστηκε οτι είπε : "Δεν πρόκειται να γίνω ποτέ καλά από τη λύπη μου, καταραμένη η μέρα που τη δέχτηκα στη Σουηδία", αργότερα όταν εκθρονίστηκε ο Βάλντεμαρ τον χώρισε. Ο πρώτος ξάδελφος της Έρικ Ε΄ της Δανίας αρνήθηκε να παραχωρήσει στη Γιούττα και στη μικρότερη αδελφή της Αγνή τα κληρονομικά τους δικαιώματα στον θρόνο της Δανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Περικλής Ρεδιάδης
Μετά το τέλος της σταδιοδρομίας του ως αξιωματικού του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, ο Περικλής Ρεδιάδης ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχθηκε βουλευτής. Υπήρξε ο συγγραφέας πολλών βιβλίων με θέματα ναυτικά, στρατιωτικής-ναυτικής ιστορίας, αρχαιολογικά, αλλά και πολλών οικονομικών, καθώς κατά την τελευταία περίοδο της ζωής του είχε αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στη μελέτη των οικονομικών θεμάτων. Αξίζει να σημειωθεί ιδιαιτέρως ότι συνέγραψε μία από τις πρώτες μελέτες για τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων:
Μερικά άλλα έργα του είναι τα παρακάτω:
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1984-1985
Προημιτελικοί
Οι προημιτελικοί διεξήχθησαν στις 5 Ιουνίου 1985.
Περικλής Ρεδιάδης
Ο Π. Ρεδιάδης απεβίωσε στην Αθήνα «μετά πολύμηνον ασθένειαν».
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1984-1985
Ημιτελικοί
Στους ημιτελικούς έγιναν διπλές συναντήσεις.
1οι αγώνες
8 Ιουνίου 1985
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 14 Ιουνίου 1985 στον Πειραιά, στο Σ.Ε.Φ.. Ο Παναθηναϊκός επεκράτησε με 3−0 του Ολυμπιακού Πειραιώς και κατέκτησε το 3ο κύπελλο στην ιστορία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
1984 1985 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 1984 1985 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 1984 1985
Νίκος Μηλιώρης
Ο '''Νίκος Ε. Μηλιώρης''' (1896-1983) ήταν Έλληνας συγγραφέας και στρατιωτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1896 στα Βουρλά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και φοίτησε στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης. Αρχικά εργάστηκε ως γραμματέας και λογιστής, ενώ αργότερα μετέβη στην Ελλάδα, ακολουθώντας στρατιωτική καριέρα. Αποστρατεύτηκε το 1952 από τις ένοπλες δυνάμεις φέροντας τον βαθμό του συνταγματάρχη. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή - κατά την οποία σκοτώθηκε ο πατέρας του - εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Νέα Ιωνία της Αθήνας, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο Παπάγου. Απεβίωσε στην Αθήνα, στις 3 Αυγούστου του 1983. Ήταν παντρεμένος με τη λογοτέχνιδα Ρίτα Μηλιώρη και πατέρας ενός παιδιού.
Συγγραφικό έργο
Ο Μηλιώρης ασχολήθηκε ενεργά με την ιστορική πορεία και τον πολιτισμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, γράφοντας βιβλία και μελέτες, συμβάλοντας στην έκδοση εντύπων μικρασιατικού ενδιαφέροντος και συμμετέχοντας σε προσφυγικούς πολιτιστικούς συλλόγους και ενώσεις.
Μεταξύ άλλων συμμετείχε στην έκδοση των Μικρασιατικών Χρονικών, διηύθυνε την εφημερίδα Μικρασιατική Ηχώ και δημοσίευσε άρθρα και μελέτες του σε διάφορα έντυπα, όπως τα Μικρασιατικά Χρονικά, η Νέα Εστία, η Φιλολογική Πρωτοχρονιά κ.ά. Ακόμη εξέδωσε μια σειρά βιβλίων, μεταξύ των οποίων «Τα Βουρλά της Μικράς Ασίας» (τόμοι Α΄ και Β΄), «Ο Παλαμάς και οι πρόσφυγες», «Οι Κρυπτοχριστιανοί», «Μένος Φιλήντας, ο γλωσσολόγος, ο λογοτέχνης, ο άνθρωπος», «Ο Άγγελος Σημηριώτης και το Νεοελληνικό Πρόβλημα», «Μικρασιατικά κείμενα» , «Απόηχοι του μικρασιατικού ολέθρου στην ποίηση» κλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ανδρέας Λαζαρίδης
Ο Ανδρέας Λαζαρίδης ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνιζόταν στη θέση του μέσου. Εντάχθηκε στην Ανόρθωση το 1947 κατακτώντας ένα κύπελλο και ένα πρωτάθλημα. Το 1950 εντάχθηκε στον ΑΠΟΕΛ λόγω μετακόμισης του στη Λευκωσία. Στον ΑΠΟΕΛ παρέμεινε έως το 1955, κατακτώντας ένα κύπελλο και ένα πρωτάθλημα.
Επιπλέον, αγωνίστηκε στη Μικτή Κύπρου (πρόδρομος της Εθνικής Κύπρου) που συστάθηκε το 1949 και έδωσε φιλικούς αγώνες με τη Μικτή Τελ Αβίβ και την Εθνική Ισραήλ.
Το 1955 πήγε στην Αγγλία, παραμένοντας έως το 1957. Ήταν ο πρώτος Κύπριος που απέκτησε δίπλωμα προπονητή αναγνωρισμένο από την Αγγλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Ακολούθως επέστρεψε στην Κύπρο όπου εργάστηκε ως προπονητής σε πολλές ομάδες για περίπου 35 χρόνια. Μεταξύ αυτών η Εθνική Κύπρου και ο ΑΠΟΕΛ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Κύπριοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Κύπρου
Μπεν Όκρι
Ο Μπεν Όκρι ΤΒΑ ΒΕΛ (Ben Okri) (γενν. 15 Μαρτίου 1959) είναι Νιγηριανός-Βρετανός ποιητής και μυθιστοριογράφος. Ο Όκρι θεωρείται ένας από τους κορυφαίους Αφρικανούς συγγραφείς στη μεταμοντέρνα και μετααποικιακή παράδοση και έχει συγκριθεί ευνοϊκά με συγγραφείς όπως ο Ινδός Σαλμάν Ρούσντι και ο Κολομβιανός Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Το 1991, ο Όκρι κέρδισε το Βραβείο Μπούκερ με το μυθιστόρημά του The Famished Road.
Βιογραφία
Ο Όκρι είναι μέλος του λαού Ουρόμπο. Ο πατέρας του ήταν Ουρόμπο και η μητέρα του ήταν μισή Ίγκμπο («από βασιλική οικογένεια»). Γεννήθηκε στη Μίννα στη δυτική κεντρική Νιγηρία από τους Γκρέις και Σίλβερ Όκρι το 1959. Ο πατέρας του, Σίλβερ, μετακόμισε την οικογένειά του στο Λονδίνο όταν ο Όκρι ήταν λιγότερο από δύο ετών, για να μπορέσει να σπουδάσει νομική. Ο Όκρι πέρασε έτσι τα πρώτα του χρόνια στο Λονδίνο και παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο στο Πέκαμ. Το 1966, ο Σίλβερ μετακόμισε την οικογένειά του πίσω στη Νιγηρία, όπου άσκησε τη δικηγορία στο Λάγος, παρέχοντας δωρεάν ή με έκπτωση υπηρεσίες σε όσους δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα. Αφού παρακολούθησε τα σχολεία στο Ιμπαντάν και στο Ικένε, ο Όκρι ξεκίνησε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στο Κολέγιο Ουρόμπο στο Γάρι, το 1968, όπου ήταν ο νεότερος στην τάξη του. Η έκθεσή του στον Εμφύλιο Πόλεμο της Νιγηρίας και σε μια κουλτούρα στην οποία οι συνομήλικοί του εκείνη την εποχή ισχυρίστηκαν ότι είχαν δει οράματα πνευμάτων, αργότερα παρείχαν έμπνευση για τη μυθοπλασία του Όκρι.
Σε ηλικία 14 ετών, αφού απορρίφθηκε για εισαγωγή σε ένα σύντομο πανεπιστημιακό πρόγραμμα στη φυσική λόγω της νιότης του και της έλλειψης προσόντων, ο Όκρι βίωσε μια αποκάλυψη ότι η ποίηση ήταν η επιλογή του. Άρχισε να γράφει άρθρα για κοινωνικά και πολιτικά θέματα, αλλά αυτά δεν βρήκαν ποτέ εκδότη. Στη συνέχεια έγραψε διηγήματα βασισμένα σε αυτά τα άρθρα και μερικά δημοσιεύτηκαν σε γυναικεία περιοδικά και βραδινές εφημερίδες. Ο Όκρι ισχυρίστηκε ότι η κριτική του για την κυβέρνηση σε ορισμένες από αυτές τις πρώιμες εργασίες οδήγησε στο να μπει το όνομά του σε λίστα θανάτου και κατέστησε αναγκαία την αναχώρησή του από τη χώρα. Το 1978, ο Όκρι επέστρεψε στην Αγγλία και πήγε να σπουδάσει συγκριτική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ με επιχορήγηση από την κυβέρνηση της Νιγηρίας. Όταν η χρηματοδότηση για την υποτροφία του διεκόπη, ωστόσο, ο Όκρι βρέθηκε άστεγος, άλλοτε ζώντας σε πάρκα και άλλοτε με φίλους. Χαρακτηρίζει αυτή την περίοδο ως «πολύ, πολύ σημαντική» για το έργο του: «Έγραψα και έγραψα εκείνη την περίοδο... Αν κάτι ήταν [η επιθυμία να γράψω] εντάθηκε πραγματικά».
Η επιτυχία του Όκρι ως συγγραφέα ξεκίνησε όταν δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα Flowers and Shadows το 1980, σε ηλικία 21 ετών. Από το 1983 έως το 1986, εργάστηκε ως συντάκτης ποίησης του περιοδικού West Africa και ήταν επίσης τακτικός συνεργάτης στην Παγκόσμια Υπηρεσία του BBC μεταξύ 1983 και 1985, συνεχίζοντας να δημοσιεύει σε όλη αυτή την περίοδο.
Η φήμη του ως συγγραφέα εξασφαλίστηκε όταν το μυθιστόρημά του The Famished Road κέρδισε το Βραβείο Μυθιστορήματος Μπούκερ το 1991, κάνοντάς τον τον νεότερο νικητή του βραβείου όλων των εποχών, σε ηλικία 32 ετών. Το μυθιστόρημα γράφτηκε κατά τη διάρκεια των τριών ετών από το 1988 που ο Όκρι ζούσε σε ένα διαμέρισμα στο Νότινγκ Χιλ, νοικιασμένο από τη φίλη εκδότρια Μάργκαρετ Μπάσμπι, και είπε: «Κάτι σχετικά με τη γραφή μου άλλαξε γύρω από εκείνη την εποχή. Απέκτησα ένα είδος ηρεμίας. Προσπαθούσα για κάτι στον τόνο της φωνής μου ως συγγραφέας — ήταν εκεί που τελικά συνήλθα... Αυτό το διαμέρισμα είναι επίσης όπου έγραψα τα διηγήματα που έγιναν Αστέρια της νέας απαγόρευσης της κυκλοφορίας».
Λογοτεχνική καριέρα
μικρογραφία| Απόσπασμα απ την Ψυχική Πάλη του Μπεν Όκρι στις [[Πύλες Μνήμης (Λονδίνο)|Πύλες Μνήμης στο Λονδίνο]] Από τη δημοσίευση το 1980 του πρώτου του μυθιστορήματος, Flowers and Shadows, ο Όκρι έχει κερδίσει διεθνή αναγνώριση και συχνά περιγράφεται ως ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς της Αφρικής. Το πιο γνωστό του έργο, The Famished Road, το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Μπούκερ 1991, μαζί με τα Songs of Enchantment (1993) και Infinite Riches (1998), συνθέτουν μια τριλογία που ακολουθεί τη ζωή του Αζάρο, ένας πνευματώδης αφηγητής-παιδί, μέσα από την κοινωνική και πολιτική αναταραχή ενός αφρικανικού έθνους που θυμίζει την ανάμνηση του Όκρι από την κατεστραμμένη από τον πόλεμο Νιγηρία.
Το έργο του Όκρι είναι ιδιαίτερα δύσκολο να κατηγοριοποιηθεί. Αν και έχει κατηγοριοποιηθεί ευρέως ως μεταμοντέρνο, ορισμένοι μελετητές έχουν σημειώσει ότι ο φαινομενικός ρεαλισμός με τον οποίο απεικονίζει τον κόσμο των πνευμάτων αμφισβητεί αυτήν την κατηγοριοποίηση. Εάν ο Όκρι αποδίδει την πραγματικότητα σε έναν πνευματικό κόσμο, υποστηρίζεται, τότε «οι πίστεις του δεν είναι μεταμοντέρνες [γιατί] εξακολουθεί να πιστεύει ότι υπάρχει κάτι ανιστορικό ή υπερβατικό που προσδίδει νομιμότητα σε ορισμένους, και όχι σε άλλους, ισχυρισμούς αλήθειας». Εναλλακτικοί χαρακτηρισμοί του έργου του Όκρι υποδηλώνουν πίστη στη λαογραφία των Γιορούμπα, στη Νέα Εποχή, στον πνευματικό ρεαλισμό, στο μαγικό ρεαλισμό, στον οραματικό υλισμό και στον υπαρξισμό.
Απέναντι σε αυτές τις αναλύσεις, ο Όκρι απέρριπτε πάντα την κατηγοριοποίηση του έργου του ως μαγικό ρεαλισμό, ισχυριζόμενος ότι αυτή η κατηγοριοποίηση είναι αποτέλεσμα οκνηρίας εκ μέρους των κριτικών και παρομοιάζοντας αυτήν την κατηγοριοποίηση με την παρατήρηση ότι «ένα άλογο έχει τέσσερα πόδια και μία ουρά. Αυτό δεν το περιγράφει». Αντιθέτως, περιέγραψε τη μυθοπλασία του ως υπακούοντας σε ένα είδος «λογικής των ονείρων» και δήλωσε ότι η μυθοπλασία του συχνά απασχολείται με το «φιλοσοφικό αίνιγμα... τι είναι η πραγματικότητα;», επιμένοντας ότι:
Σημειώνει την επίδραση των προσωπικών επιλογών, «Προσοχή στις ιστορίες που διαβάζετε ή λέτε, καθώς διακριτικά, τη νύχτα, κάτω από τα νερά της συνείδησης, αλλάζουν τον κόσμο σας».
Στα γενέθλια της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ το 2001 έλαβε το Τάγμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για τις υπηρεσίες τους στη Λογοτεχνία.
Ο Όκρι έγινε επίτιμος αντιπρόεδρος του Αγγλικού Κέντρου του International PEN και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Βασιλικού Εθνικού Θεάτρου. Στις 26 Απριλίου 2012, ο Όκρι διορίστηκε ο νέος αντιπρόεδρος του Βραβείου Κέιν για την Αφρικανική Συγγραφή, έχοντας συμμετάσχει στη συμβουλευτική επιτροπή και έχοντας συνδεθεί με το βραβείο από τότε που ιδρύθηκε, 13 χρόνια πριν.
Τον Απρίλιο του 2019, ο Όκρι έδωσε την κεντρική ομιλία στο δεύτερο Φεστιβάλ Αφρικανικού Βιβλίου του Βερολίνου, σε επιμέλεια της Τσίτσι Ντανγκαρέμπγκα.
Επιρροές
Ο Όκρι έχει περιγράψει το έργο του τόσο επηρεασμένο από τα φιλοσοφικά κείμενα στα ράφια των βιβλίων του πατέρα του, όσο και από τη λογοτεχνία και ο ίδιος αναφέρει την επιρροή τόσο του Σερ Φράνσις Μπέικον όσο και του Μισέλ ντε Μονταίν στο A Time for New Dreams. Οι λογοτεχνικές του επιρροές περιλαμβάνουν τους Μύθους του Αισώπου, τις Χίλιες και μια νύχτες, το Όνειρο Θερινής Νυκτός του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και το Η μπαλλάντα του γέρου ναυτικού του Σάμιουελ Τέιλορ Κόλεριτζ. Το επικό ποίημα του 1999 του Όκρι, Mental Fight, πήρε επίσης το όνομά του από ένα απόσπασμα του ποιητή Ουίλιαμ Μπλέικ «And did those feet...» και οι κριτικοί έχουν σημειώσει τη στενή σχέση μεταξύ του Μπλέικ και της ποίησης του Όκρι.
Ο Όκρι επηρεάστηκε επίσης από την προφορική παράδοση του λαού του και ιδιαίτερα από την αφήγηση της μητέρας του: «Αν η μητέρα μου ήθελε να πει κάτι, δεν θα με διόρθωνε, θα μου έλεγε μια ιστορία». Οι εμπειρίες του από πρώτο χέρι από τον Εμφύλιο Πόλεμο της Νιγηρίας λέγεται ότι ενέπνευσαν πολλά από τα έργα του.
Την τελευταία ημέρα της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή του 2021 στη Γλασκώβη, ο Όκρι έγραψε για την υπαρξιακή απειλή που θέτει η κλιματική κρίση και πόσο αρρωστημένοι άνθρωποι φαίνεται να αντιμετωπίζουν την προοπτική της αυτοπροκαλούμενης εξαφάνισης. Πράγματι, λέει ο Όκρι, «[πρέπει] να βρούμε μια νέα τέχνη και μια νέα ψυχολογία για να διεισδύσουμε στην απάθεια και την άρνηση που μας εμποδίζουν να κάνουμε τις αλλαγές που είναι αναπόφευκτες αν θέλουμε να επιβιώσει ο κόσμος μας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νιγηριανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Νιγηριανοί ποιητές Κατηγορία:Νιγηριανοί συγγραφείς Κατηγορία:Συγγραφείς του 20ού αιώνα Κατηγορία:Συγγραφείς μαγικού ρεαλισμού Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Έσσεξ Κατηγορία:Άγγλοι νιγηριανής καταγωγής Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταρείας Λογοτεχνίας
Μπέσι Σμιθ
Η Μπέσι Σμιθ (15 Απριλίου 1894 – 26 Σεπτεμβρίου 1937) ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια μπλουζ. Με το παρατσούκλι «Αυτοκράτειρα των μπλουζ», ήταν η πιο δημοφιλής τραγουδίστρια μπλουζ των δεκαετιών 1920 και 1930. Θεωρείται συχνά μια από τις μεγαλύτερες τραγουδίστριες της εποχής της και είχε μεγάλη επιρροή στους συναδέλφους της τραγουδιστές μπλουζ, καθώς και στους τραγουδιστές τζαζ.
Γεννημένη στο Τσαττανούγκα (Τενεσσί), η Σμιθ ήταν μικρή όταν πέθαναν οι γονείς της και αυτή και τα έξι αδέρφια της επέζησαν τραγουδώντας στον δρόμο. Άρχισε να κάνει περιοδείες και εμφανίστηκε σε ένα γκρουπ μαζί με τη Μα Ρέινι και μετά άρχισε να εμφανίζεται μόνη της. Η επιτυχημένη δισκογραφική της καριέρα στην Columbia Records ξεκίνησε το 1923, αλλά η καριέρα της στην ερμηνεία κόπηκε απότομα από ένα τροχαίο που τη σκότωσε σε ηλικία 43 ετών.
Τα πρώτα χρόνια
εναλλ.=Portrait of Bessie Smith, 1936|μικρογραφία|331x331εσ| Η Σμιθ το 1936 Σύμφωνα με την απογραφή του 1900 η Μπέσι Σμιθ γεννήθηκε στο Τσαττανούγκα (Τενεσσί), στις 15 Απριλίου 1894. Οι απογραφές του 1870 και του 1880 αναφέρουν τρία μεγαλύτερα ετεροθαλή αδέρφια, αλλά μεταγενέστερες συνεντεύξεις με την οικογένεια της Σμιθ και τους συγχρόνους της δεν τα αναφέρουν.
Η Σμιθ ήταν κόρη της Λόρα και του Γουίλιαμ Σμιθ, εργάτη και μερικής απασχόλησης ιεροκήρυκα των Βαπτιστών. Πέθανε ενώ η κόρη του ήταν πολύ μικρή για να τον θυμάται. Όταν η Μπέσι ήταν εννέα ετών, η μητέρα της και ένας αδελφός της είχαν επίσης πεθάνει. Η μεγαλύτερη αδερφή της Βαϊόλα ανέλαβε τη φροντίδα των αδερφών της. Κατά συνέπεια, η Μπέσι δεν μπόρεσε να μορφωθεί.
Λόγω του θανάτου των γονιών της και της φτώχειας της, η Μπέσι έζησε «άθλια παιδική ηλικία». Για να κερδίσουν χρήματα για το φτωχό τους νοικοκυριό, η Μπέσι και ο αδερφός της Άντριου έπαιζαν στους δρόμους του Τσατανούγκα. Εκείνη τραγουδούσε και χόρευε ενώ εκείνος έπαιζε κιθάρα. Έπαιζαν συχνά στον δρόμο "για πενταροδεκάρες" στην καρδιά της αφροαμερικανικής κοινότητας της πόλης.
Το 1904, ο μεγαλύτερος αδερφός της Κλάρενς έφυγε από το σπίτι και εντάχθηκε σε έναν μικρό περιοδεύον συγκρότημα. «Αν η Μπέσι ήταν αρκετά μεγάλη, θα είχε πάει μαζί του», είπε η χήρα του Κλάρενς, Μοντ. «Γι' αυτό έφυγε χωρίς να της το πει, αλλά ο Κλάρενς μου είπε ότι ήταν έτοιμη, ακόμη και τότε. Φυσικά, ήταν ακόμη παιδί».
Το 1912, ο Κλάρενς επέστρεψε στο Τσατανούγκα και κανόνισε μια ακρόαση για την αδερφή του με τους υπεύθυνους του συγκροτήματος. Η Μπέσι προσλήφθηκε ως χορεύτρια και όχι ως τραγουδίστρια, καθώς είχαν μαζί τους ήδη τη δημοφιλή τραγουδίστρια Μα Ρέινι. Σύγχρονες μαρτυρίες δείχνουν ότι, ενώ η Μα Ρέινι δεν δίδαξε τη Σμιθ να τραγουδά, πιθανότατα τη βοήθησε να αναπτύξει σκηνική παρουσία.
Καριέρα
αριστερά|μικρογραφία| Πορτρέτο της Σμιθ από τον Καρλ Βαν Βέχτεν Η Σμιθ, μέχρι το 1920, είχε αποκτήσει φήμη στο Νότο και κατά μήκος της Ανατολικής Ακτής. Εκείνη την εποχή, οι πωλήσεις άνω των 100.000 αντιτύπων του "Crazy Blues", που ηχογραφήθηκε για την Okeh Records από την τραγουδίστρια Μέιμι Σμιθ (καμία σχέση), έδειχναν μια νέα αγορά. Η δισκογραφική βιομηχανία δεν είχε κατευθύνει το προϊόν της σε μαύρους, αλλά η επιτυχία του δίσκου οδήγησε στην αναζήτηση τραγουδιστριών μπλουζ.
Ελπίζοντας να επωφεληθεί από αυτή τη νέα αγορά, η Σμιθ ξεκίνησε τη δισκογραφική της καριέρα το 1923. Η πρώτη της ηχογράφηση για την Columbia ήταν στις 15 Φεβρουαρίου 1923.
Παρά την επιτυχία της, ούτε η ίδια ούτε η μουσική της έγιναν αποδεκτές σε όλους τους κύκλους. Κάποτε πέρασε από οντισιόν για την Black Swan Records και απολύθηκε επειδή θεωρήθηκε πολύ σκληρή καθώς υποτίθεται ότι σταματούσε να τραγουδά για να φτύνει. Τα στελέχη της Black Swan Records εξεπλάγησαν όταν έγινε η πιο επιτυχημένη ντίβα επειδή το στιλ της ήταν πιο τραχύ και τραχύ από της Μέιμι Σμιθ.
Έκανε 160 ηχογραφήσεις στην Columbia, συχνά συνοδευόμενη από τους καλύτερους μουσικούς της εποχής, κυρίως τους Λούις Άρμστρονγκ, Κόλμαν Χόκινς και Φλέτσερ Χέντερσον. Ορισμένες ηχογραφήσεις της Σμιθ - όπως το "Alexander's Ragtime Band" το 1927 - μπήκαν γρήγορα στους δίκους με τις μεγαλύτερες πωλήσεις των αντίστοιχων ετών κυκλοφορίας τους.
Μπρόντγουεϊ
Η καριέρα της Σμιθ διακόπηκε από τη παγκόσμια οικονομική ύφεση 1929, η οποία παραλίγο να θέσει εκτός λειτουργίας τη βιομηχανία ηχογράφησης, και την έλευση του ήχου στον κινηματογράφο. Ωστόσο, δεν σταμάτησε ποτέ να παίζει, συνέχισε τις περιοδείες και περιστασιακά τραγουδούσε σε κλαμπ. Το 1929, εμφανίστηκε σε ένα μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, το Pansy. Το έργο ήταν αποτυχία, ενώ κορυφαίοι κριτικοί είπαν ότι η Σμιθ ήταν το μόνο πλεονέκτημά του.
Ταινία
start=396|end=633|thumbtime=396|μικρογραφία|Το St. Louis Blues, η μοναδική ταινία της Σμιθ, 1929 Τον Νοέμβριο του 1929, η Σμιθ έκανε τη μοναδική της κινηματογραφική εμφάνιση, πρωταγωνιστώντας στην ταινία St. Louis Blues, βασισμένη στο ομώνυμο τραγούδι του συνθέτη Χάντι. Στην ταινία, που σκηνοθέτησε ο Ντάντλεϊ Μέρφι και γυρίστηκε στην Αστόρια του Κουίνς, τραγουδά το τραγούδι του τίτλου συνοδευόμενη από μέλη της ορχήστρας του Φλέτσερ Χέντερσον, ένα μουσικό περιβάλλον ριζικά. διαφορετικό από οποιασδήποτε ηχογράφησή της.
Εποχή του σουίνγκ
Το 1933, ο Τζον Χένρι Χάμοντ, ο οποίος ήταν επίσης καθοδηγητής της Μπίλι Χόλιντεϊ, ζήτησε από τη Σμιθ να ηχογραφήσει για την Okeh (η οποία είχε αποκτηθεί από την Columbia Records το 1925). Τότε η Σμιθ ήταν ακόμη σε περιοδεία.
Η Σμιθ πληρώθηκε χωρίς δικαιώματα 37,50 δολάρια για τις τελευταίες αυτές ηχογραφήσεις της. Ηχογραφημένες στις 24 Νοεμβρίου 1933, χρησιμεύουν ως ένδειξη της μεταμόρφωσης που έκανε στις ερμηνείες της καθώς μετατόπισε την τέχνη της στα μπλουζ για να ταιριάζει στην εποχή του σουίνγκ. Το συγκρότημα που τη συνόδευε περιελάμβανε μουσικούς της εποχής του σουίνγκ όπως ο τρομπονίστας Τζακ Τίγκαρντεν, ο τρομπετίστας Φράνκ Νιούτον, ο τενόρος σαξοφωνίστας Τσου Μπέρι, ο πιανίστας Μπακ Ουάσινγκτον, ο κιθαρίστας Μπόμπι Τζόνσον και ο μπασίστας Billy Taylor. Ο Μπένι Γκούντμαν, ο οποίος έτυχε να ηχογραφεί με την Έθελ Γουότερς στο διπλανό στούντιο, πέρασε και συμμετείχε σε ένα κομμάτι. Ο Χάμοντ δεν ήταν απόλυτα ευχαριστημένος με τα αποτελέσματα, προτιμώντας να επιστρέψει η Σμιθ στον παλιό της μπλουζ ήχο. Τα "Take Me for a Buggy Ride" και "Gimme a Pigfoot (And a Bottle of Beer)", που γράφτηκαν και τα δύο από τον Γουέσλεϊ Γουίλσον, ήταν από τις πιο δημοφιλείς ηχογραφήσεις της.
Θάνατος
δεξιά|μικρογραφία| Το πιστοποιητικό θανάτου της Σμιθ Στις 26 Σεπτεμβρίου 1937, η Σμιθ τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο ατύχημα στην οδό 61 των ΗΠΑ μεταξύ του Μέμφις του Τενεσί και του Κλάρκσντεϊλ του Μισισιπή. Ο εραστής της, Ρίτσαρντ Μόργκαν, οδηγούσε και δεν εκτίμησε σωστά την ταχύτητα ενός αργά κινούμενου φορτηγού μπροστά του. Ο Μόργκαν προσπάθησε να αποφύγει το φορτηγό οδηγώντας γύρω από την αριστερή του πλευρά, αλλά χτύπησε το πίσω μέρος του φορτηγού πλάγια με μεγάλη ταχύτητα. Η Σμιθ, η οποία βρισκόταν στη θέση του συνοδηγού, πιθανότατα με το δεξί της χέρι ή τον αγκώνα έξω από το παράθυρο, πήρε το μεγαλύτερο βάρος της πρόσκρουσης. Ο Μόργκαν διέφυγε χωρίς τραυματισμούς.
Τάφος χωρίς σήμανση
Ο τάφος της Σμιθ παρέμεινε χωρίς σήμανση έως ότου στήθηκε μια ταφόπλακα στις 7 Αυγούστου 1970, την οποία πλήρωσαν η τραγουδίστρια Τζάνις Τζόπλιν και η Χουανίτα Γκριν, η οποία ως παιδί έκανε τις δουλειές του σπιτιού για τη Σμιθ.
Προσωπική ζωή
Το 1923, η Σμιθ ζούσε στη Φιλαδέλφεια όταν γνώρισε τον Τζακ Γκι, έναν φύλακα, τον οποίο παντρεύτηκε στις 7 Ιουνίου 1923, ακριβώς τη στιγμή που κυκλοφόρησε ο πρώτος της δίσκος. Κατά τη διάρκεια του γάμου, η Σμιθ έγινε το πιο ακριβοπληρωμένο μαύρο άτομο στη βιομηχανία της διασκέδασης, επικεφαλής των δικών της σόου και κάνοντας περιοδείες με το δικό της, ειδικά κατασκευασμένο σιδηροδρομικό όχημα. Ο γάμος της χαρακτηρίστηκε από θυελλώδεις απιστίες και από τις δύο πλευρές, συμπεριλαμβανομένων πολλών γυναικών συντρόφων για τη Μπέσι. Ο Γκι εντυπωσιάστηκε από τα χρήματα, αλλά δεν προσαρμόστηκε ποτέ στην επιχειρηματική ζωή ούτε στην αμφιφυλοφιλία της Μπέσι. Το 1929, όταν εκείνη έμαθε τη σχέση του με μια άλλη τραγουδίστρια, η Σμιθ τελείωσε τη σχέση, αν και κανένας από τους δύο δεν ζήτησε διαζύγιο.
Αργότερα, ο Σμιθ συνήψε πολιτικό γάμο με έναν παλιό φίλο, τον Ρίτσαρντ Μόργκαν, ο οποίος ήταν θείος του Λάιονελ Χάμπτον. Έμεινε μαζί του μέχρι το θάνατό της.
Γραμματόσημο των ΗΠΑ
Η Ταχυδρομική Υπηρεσία των ΗΠΑ εξέδωσε ένα αναμνηστικό γραμματόσημο 29 λεπτών προς τιμήν της Σμιθ το 1994.
Στην ποπ κουλτούρα
Το 1958, ο Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας Έντουαρντ Άλμπι εξέδωσε το πρώτο του έργο με τίτλο "Ο θάνατος της Μπέσι Σμιθ" (The Death of Bessie Smith) με θέμα τον θάνατο της Σμιθ από τροχαίο ατύχημα.
Το δίκτυο HBO κυκλοφόρησε το 2015 την ταινία Μπέσι με θέμα τη ζωή της Μπέσι Σμιθ με πρωταγωνίστρια την Queen Latifah.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Αμφιφυλόφιλες γυναίκες Κατηγορία:Μπλουζ μουσικοί
Μαρκ Έικενσαϊντ
Ο Μαρκ Έικενσαϊντ (αγγλ. Mark Akenside, 9 Νοεμβρίου 1721 – 23 Ιουνίου 1770) ήταν Άγγλος ποιητής και ιατρός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Έικενσαϊντ γεννήθηκε στο Νιούκασλ της Αγγλίας και ήταν γιος κρεοπώλη. Από μια πληγή από τον μπαλτά του πατέρα του κούτσαινε ελαφρώς σε όλη τη ζωή του. Στάλθηκε το 1739 στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και σπούδασε θεολογία, με προοπτική να γίνει εφημέριος. Είχε ήδη δημοσιεύσει στο περιοδικό Gentleman's Magazine το ποίημα «The Virtuoso», με υπότιτλο «μια μίμηση του ύφους και του στίχου του Σπένσερ» (1737).
Μετά μόλις ένα εξάμηνο ως φοιτητής της θεολογίας, ο Έικενσαϊντ άλλαξε τμήμα και άρχισε να σπουδάζει ιατρική. Εκλέχθηκε μέλος της Ιατρικής Εταιρείας του Εδιμβούργου το 1740. Οι φιλοδοξίες του ωστόσο βρίσκονταν ήδη πέρα από την ιατρική, με το ταλέντο του ως ρήτορα να του δίνει ελπίδες για είσοδο στο κοινοβούλιο. Το 1740 εξέδωσε την «Ωδή στο Χειμερινό Ηλιοστάσιο» σε μια συλλογή ποιημάτων.
Σε μια επίσκεψή του στο Μόρπεθ της βόρειας Αγγλίας το 1738, ο Έικενσαϊντ είχε την ιδέα για το διδακτικό του ποίημα Οι απολαύσεις της φαντασίας (The Pleasures of the Imagination), που έγινε ευμενώς δεκτό και αργότερα περιγράφηκε ως «μεγάλης ομορφιάς μέσα στον πλούτο του των περιγραφών και της γλώσσας», και ως διακρινόμενο «για τη δύναμη και τραχύτητα του ύφους του». Αργότερα μεταφράσθηκε και σε ξένες γλώσσες.
Το 1741 ο Έικενσαϊντ επέστρεψε στην Αγγλία, αλλά είναι αμφίβολο αν εξάσκησε την ιατρική στο Νιούκασλ ή στο Νορθάμπτον όπου εγκαταστάθηκε αρχικώς.. Το 1744 δημοσίευσε το δεύτερο σημαντικό έργο του, το πολιτικό ποίημα «Επιστολή προς τον Κούριον» (Epistle to Curio), όπου κατήγγελλε τον Ουίλιαμ Πάλτνυ (μετέπειτα κόμη του Μπαθ) για εγκατάλειψη των φιλελεύθερων αρχών του και προσκόλληση στην κυβέρνηση.
Πέρα από την ποίηση, ο Έικενσαϊντ ήταν ένας ικανός και με πολλές γνώσεις ιατρός. Το 1754 έγινε εταίρος του Βασιλικού Κολεγίου Ιατρών, ενώ τον Ιανουάριο 1759 διορίσθηκε βοηθός ιατρός και δύο μήνες αργότερα βασικός ιατρός στο νοσοκομείο Christ's Hospital. Με την άνοδο στον θρόνο του βασιλέως Γεωργίου Γ΄ ο Έικενσαϊντ άλλαξε πολιτική στάση και η υιοθέτηση εκ μέρους του των αρχών των Τόρυδων ανταμείφθηκε με τον διορισμό του στη θέση του ιατρού της Βασιλίσσης.
Ο Έικενσαϊντ πέθανε από άγνωστη αιτία σε ηλικία 48 ετών στο σπίτι του στην παλαιά Οδό Μπέρλινγκτον, όπου ζούσε τα τελευταία οκτώ έτη.
Πηγές
Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι ιατροί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου
Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ενγκρ γεννήθηκε στο Μοντωμπάν (Montauban) του νομού Ταρν-ε-Γκαρόν (Tarn-et-Garonne) στη νότια Γαλλία στις 29 Αυγούστου 1780. Ήταν το πρώτο από τα επτά παιδιά (πέντε επέζησαν) του Ζαν-Μαρί-Ζοζέφ Ενγκρ (Jean-Marie-Joseph Ingres), ο οποίος ζωγράφιζε μινιατούρες και κατασκεύαζε γλυπτά, διακοσμούσε πέτρινες προσόψεις και ήταν ερασιτέχνης μουσικός, και της συζύγου του Αν Μουλέ (Anne Moulet). Ο πατέρας του ήταν αυτός που ενθάρρυνε τον μικρό Ζαν να ζωγραφίσει και να παίξει μουσική, διδάσκοντάς τον ο ίδιος.