cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο καθιστός γραφέας
Ο καθιστός γραφέας είναι είναι ένα έργο της αρχαίας αιγυπτιακής τέχνης, το οποίο εκτίθεται στο τμήμα των αιγυπτιακών αρχαιοτήτων στο Μουσείο του Λούβρου. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα της συλλογής και αποτελεί δημιουργία του Σακάρα. Δημιουργήθηκε 4η Δυναστεία 2620-2500 π.Χ.
Η απίστευτη μοντελοποίηση του προσώπου και του σώματος αποδεικνύουν το υψηλό επίπεδο της καλλιτεχνικής αριστείας των καλλιτεχνών και των τεχνιτών της αρχαίας Αίγυπτου.
Κατηγορία:4η Αιγυπτιακή Δυναστεία Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη
Μπορίς Νεμτσόφ
Ο Μπορίς Γιεφίμοβιτς Νεμτσόφ (ρωσικά: Бори́с Ефи́мович Немцо́в, 9 Οκτωβρίου 1959 – 27 Φεβρουαρίου 2015) ήταν Ρώσος επιστήμονας και φιλελεύθερος πολιτικός. Υπήρξε σημαντικός παράγοντας στην εισαγωγή του καπιταλιστικού συστήματος στη μετασοβιετική ρωσική οικονομία. Είχε μία αρκετά επιτυχημένη πολιτική σταδιοδρομία σε νεαρή σχετικώς ηλικία υπό τον Πρόεδρο Μπορίς Γιέλτσιν, ενώ από το 2000 υπήρξε επικριτής του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν και της κυβέρνησης του. Ο Νεμτσόφ δολοφονήθηκε σε ηλικία 55 ετών στο κέντρο της Μόσχας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπαρίς Νεμτσόφ γεννήθηκε στο Σότσι και ήταν γιος του Γιεφίμ Νταβίντοβιτς Νεμτσόφ και της Ντίνα Γιακόβλεβα Νεμτσόβα-Άιντμαν. Η μητέρα του είναι Εβραία, ενώ η οικογένεια του πατέρα του θρήσκοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί: στην αυτοβιογραφία του ο Μπαρίς γράφει ότι η γιαγιά του τον είχε βαπτίσει κρυφά σε νηπιακή ηλικία , κάτι που ο ίδιος το ανεκάλυψε πολλά χρόνια αργότερα. Ο ίδιος δήλωνε επίσης Ορθόδοξος Χριστιανός.
Σπουδές και ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Από το 1976 ως το 1981 ο Μπαρίς Νεμτσόφ σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο N.I. Λομπατσέφσκι του Νίζνι Νόβγκοροντ, πόλης γνωστής τότε ως Γκόρκι. Το 1985, σε ηλικία μόλις 25 ετών, παρουσίασε τη διδακτορική διατριβή του στη μαθηματική φυσική και μέχρι το 1990 εργάσθηκε ως ερευνητικός βοηθός στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Ραδιοφυσικής του Γκόρκι και δημοσίευσε περισσότερες από 60 ερευνητικές εργασίες, πάνω στην κβαντομηχανική, τη θερμοδυναμική και την ακουστική. Πρότεινε ένα θεωρητικό πρότυπο για ένα ακουστικό λέιζερ και ένα καινοτόμο σχέδιο κεραιών για χρήση σε διαστημόπλοια.
Πολιτική σταδιοδρομία
Με τη φιλελευθεροποίηση ωστόσο του σοβιετικού καθεστώτος ο Νεμτσόφ στράφηκε προς την πολιτική, έχοντας ήδη το 1986 οργανώσει στον απόηχο της καταστροφής στο Τσερνόμπιλ ένα κίνημα διαμαρτυρίας στη γενέτειρά του που πέτυχε να αποτρέψει την κατασκευή ενός νέου εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας στην περιοχή. Το 1991 εκλέχθηκε κυβερνήτης της Περιφερείας Νίζνι Νόβγκοροντ. Στη θέση αυτή παρέμεινε ως το 1997. Αργότερα εργάσθηκε στην Κυβέρνηση της Ρωσίας ως Υπουργός Ενέργειας (1997), αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως και μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το 1997 ως το 1998. Το 1998 ο Νεμτσόφ ίδρυσε το κίνημα «Νέα Ρωσία» και υπήρξε συνιδρυτής της συμμαχίας «Ορθός Σκοπός» (Правое дело), ενώ το 1999 συνίδρυσε την Ένωση των Δεξιών Δυνάμεων, που εξελίχθηκε σε πολιτικό κόμμα. Ο ίδιος εκλέχθηκε αρκετές φορές μέλος του ρωσικού κοινοβουλίου. Υπήρξε επίσης μέλος του Συμβουλίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας (1993–1997) και της Δούμας (1999–2003), στην οποία διετέλεσε και αντιπρόεδρος. Μετά από μία διάσπαση της Ενώσεως των Δεξιών Δυνάμεων το 2008 ο Νεμτσόφ συνίδρυσε το φιλελεύθερο δημοκρατικό κίνημα Solidarnost («Αλληλεγγύη», από το ομώνυμο πολωνικό συνδικάτο). Το 2010 συνίδρυσε τη συμμαχία «Κόμμα Ελευθερίας του Λαού «Για μια Ρωσία χωρίς Ανομία και Διαφθορά», στην οποία οι αρχές αρνήθηκαν το δικαίωμα να εγγραφεί ως πολιτικό κόμμα. Από το 2013 ο Νεμτσόφ ήταν αντιπρόεδρος του φιλελεύθερου «Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Ρωσίας – Κόμμα Ελευθερίας του Λαού» (RPR-PARNAS), το οποίο είναι κανονικά εγγεγραμμένο ως πολιτικό κόμμα.
Μέχρι και την ημέρα του θανάτου του, ο Μπαρίς Νεμτσόφ ήταν εκλεγμένο μέλος του τοπικού κοινοβουλίου της Περιφερείας Γιαροσλάβλ. Είχε συλληφθεί τρεις φορές, όλες για διαδηλώσεις άνευ αδείας: Στις 25 Νοεμβρίου 2007 (οπότε απελευθερώθηκε αυθημερόν), στις 31 Δεκεμβρίου 2010 (οπότε καταδικάσθηκε σε δεκαπενθήμερη φυλάκιση) και στις 6 Δεκεμβρίου 2011.
Σε αρκετά δημοσιευμένα γραπτά του ο Νεμτσόφ επέκρινε τη διακυβέρνηση της κυβέρνησης Πούτιν υπήρξε δραστήριος διοργανωτής πολλών διαδηλώσεων διαμαρτυρίας.
Τις τελευταίες ημέρες της ζωής του ο Νεμτσόφ βρισκόταν στη Μόσχα, βοηθώντας στη διοργάνωση διαδήλωσης ενάντια στη ρωσική ανάμιξη στον πόλεμο της Ουκρανίας και για την οικονομική κρίση. Συνέτασσε επίσης μία αναφορά στην οποία ισχυριζόταν ότι απεδείκνυε την ανάμιξη και συμμετοχή ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων στην αυτονομιστική εξέγερση των Ρώσων στην ανατολική Ουκρανία, την οποία αρνιόταν το Κρεμλίνο.
Δολοφονία
thumb|right|Η γέφυρα Μπαλσόι Μοσκβορέτσκι. Στο βάθος δεξιά διακρίνεται το Κρεμλίνο. Ο Μπαρίς Νεμτσόφ δολοφονήθηκε με πιστόλι στις 23.31 τοπική ώρα της 27ης Φεβρουαρίου 2015, ενώ διέσχιζε τη Γέφυρα Μπαλσόι Μοσκβορέτσκι, κοντά στο Κρεμλίνο της Μόσχας, μαζί με την Ουκρανή φιλενάδα του Άννα Ντουρίτσκα μετά από δείπνο σε εστιατόριο. Ο Νεμτσόφ σκοτώθηκε επιτόπου από τη μία από τις 4 σφαίρες που δέχθηκε στην πλάτη, ενώ η Ντουρίτσκα δεν τραυματίσθηκε καθόλου.
Σύμφωνα με τη ρωσική εφημερίδα Κομερσάντ, την ώρα του φόνου όλες οι κάμερες ασφαλείας στην περιοχή είχαν κλείσει για συντήρηση. Το μοναδικό καταγεγραμμένο οπτικό υλικό, από την κάμερα του κρατικού σταθμού TV Tsentr, είναι από μεγάλη απόσταση. Τη στιγμή της δολοφονίας η εικόνα του Νεμτσόφ ήταν κρυμμένη από την κάμερα εξαιτίας ενός δημοτικού υψηλού οχήματος. Στη συνέχεια στην εικόνα της διακρίνεται ένας άνθρωπος, προφανώς ο μοναδικός δολοφόνος, να τρέχει και να επιβιβάζεται σε επιβατικό αυτοκίνητο που ερχόταν πίσω από το όχημα του δήμου.
Ο Μπαρίς Νεμτσόφ τάφηκε στις 3 Μαρτίου 2015 στο Κοιμητήριο Τραγιεκουρόφσκογιε της Μόσχας. Την ίδια ημέρα ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο τού απένειμε μεταθανατίως το παράσημο του Τάγματος της Ελευθερίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές
Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί Κατηγορία:Ρώσοι φυσικοί Κατηγορία:Δολοφονημένοι πολιτικοί
19 Ιουνίου
18 Ιουνίου | 19 Ιουνίου | 20 Ιουνίου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Βεατρίκη του Μπεργκ
Η Βεατρίκη, γερμ.: Beatrix (Beatrice) von Berg von Jülich (1364, Μπουργκ επί του Βύπερ - 16 Μαΐου 1395. Nόιστατ αν ντερ Βάινστρασε) ήταν κόρη του δούκα του Μπεργκ και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Γουλιέλμου Ζ΄ δούκα του Μπεργκ και της Άννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ρούπερτ Β΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου.
Γεννήθηκε πιθανώς στο κάστρο του Μπουργκ επί του Βούπερ, που εκείνη την εποχή ήταν η κατοικία των γονιών της.
Από το 1380 ο πατέρας της κυβερνούσε από το Ντύσελντορφ ως δούκας του Μπεργκ, όπου μάλλον θα έμενε η άγαμη ακόμη Βεατρίκη με τους γονείς της.
Το 1385 η 19ετής Βεατρίκη παντρεύτηκε τον εκλέκτορα Ρούπερτ Α΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου, ο οποίος ήταν 5 χρόνια χήρος και 75 ετών. Η Βεατρίκη ήταν εγγονή του ανιψιού του και διαδόχου Ρούπερτ Β΄.
Ο Ρούπερτ Α΄ και η δεύτερη σύζυγός του Βεατρίκη κατοικούσαν και οι δύο στη Χαϊδελβέργη, της οποίας το Πανεπιστήμιο είχε ιδρυθεί από τον εκλέκτορα, και στο Νόιστατ αν ντερ Βάινστρασε, όπου απεβίωσε το 1390.
Στη Γενική Γερμανική Βιογραφία αναφέρεται για τον σύζυγο τής Βεατρίκης: "Ακόμη και μεταξύ των συγχρόνων του ο Ρούπερτ Α΄ ήταν σε μεγάλη εκτίμηση, μία σεβαστή μορφή, ιππότης στην εμφάνιση. Εθεωρείτο καλοκάγαθος ευγενής καλής θέλησης, προστάτης της Εκκλησίας και της ιεροσύνης, φίλος των χηρών και των ορφανών. Η Εβραϊκή κοινότητα, της οποίας την οικονομική δύναμη γνώριζε πώς να εκμεταλλευτεί αξιοθαύμαστα, τον τιμούσε ως δίκαιο, ανθρωπιστή προστάτη".
Η Βεατρίκη επέζησε του συζύγου της μόλις 5 χρόνια και απεβίωσε το 1395 επίσης στο Nόιστατ. Ο γάμος δεν παρήγαγε κανέναν απόγονο. Ο σύζυγός της με διαθήκη άφηνε το Παλατινάτο στον ανιψιό του Ρούπερτ Β΄, πάππο της Βεατρίκης. Επίσης άφησε στη Βεατρίκη ως ιδιοκτησία χηρείας το κάστρο και την πόλη του Νόιμπουρκ επί του Ρήνου, το χωριό Χάγκενμπαχ και φόρους σε είδος από το Μπέργκτσαμπερν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1385 τον Ρούπερτ Α΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Παλατινάτου, θείο του πάππου της. Ο 75ετής γαμπρός απεβίωσε 5 έτη μετά, χωρίς να έχει με τη Βεατρίκη αποκτήσει απογόνους.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Σβετλάνα Κουζνετσόβα
Η Σβετλάνα Αλεξάντροβνα Κουζνετσόβα (Светла́на Алекса́ндровна Кузнецо́ва, γενν. 27 Ιουνίου 1985) είναι Ρωσίδα επαγγελματίας αντισφαιρίστρια. Μέχρι σήμερα έχει αγωνισθεί σε 4 τελικούς Grand Slam στο απλό, κερδίζοντας τους δύο, καθώς και σε 7 τελικούς στο διπλό, κερδίζοντας επίσης 2.
Γεννήθηκε στο Λένινγκραντ σε αθλητική οικογένεια: μητέρα της ήταν η Γκαλίνα Τσάρεβα, ποδηλάτισσα ταχύτητας με 6 χρυσά μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα, και πατέρας της ο προπονητής και σύζυγος της Τσάρεβα, Αλεξάντρ Κουζνετσώφ. Σε ηλικία επτά ετών η Κουζνετσόβα εγκαταστάθηκε στην Ισπανία, προκειμένου να εκπαιδευθεί στην Ακαδημία Sanchez-Casal. Το 2001, σε ηλικία 16 ετών, πήρε για πρώτη φορά μέρος σε τουρνουά της WTA (Ενώσεως Αντισφαιρίσεως Γυναικών), το Όπεν της Μαδρίτης, και ένα έτος αργότερα κέρδισε τον πρώτο της τίτλο WTA στο Nordic Light Open, στο Ελσίνκι. Το 2002 σημειώθηκε και η πρώτη της συμμετοχή σε τουρνουά Grand Slam, το Αυστραλιανό Όπεν του 2002, ενώ ο πρώτος της τίτλος σε Grand Slam ήρθε στο Αμερικανικό Όπεν του 2004. Με αυτόν τον τίτλο η Κουζνετσόβα έγινε μόλις η τρίτη Ρωσίδα στην ιστορία που κέρδισε τίτλο Grand Slam, μετά την Αναστασία Μίσκινα και τη Μαρία Σαράποβα. Ο δεύτερος τίτλος της Κουζνετσόβα σε τέτοιο τουρνουά ήρθε αρκετά αργότερα, στο Ρολάν Γκαρός του 2009, όταν νίκησε τη συμπατριώτισσά της Ντινάρα Σάφινα χωρίς να χάσει σετ. Στους άλλους δύο τελικούς στο απλό που συμμετέσχε, το Ρολάν Γκαρός του 2006 και το Αμερικανικό Όπεν του 2007 έχασε από τη Βελγίδα Ζυστίν Ενέν. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της, η Κουζνετσόβα έφθασε μέχρι το νο. 2 στην παγκόσμια κατάταξη, κρατώντας αυτή τη θέση επί 24 εβδομάδες το 2007 και το 2008. Από το 2010 ως το 2012 κατρακύλησε στο νο. 72, αλλά το 2016 ανέβηκε και πάλι στην πρώτη δεκάδα και στα τελικά της WTA εκείνο το έτος έφθασε στον ημιτελικό, που ήταν και η καλύτερη θέση της στο συγκεκριμένο τουρνουά μέχρι σήμερα.
Εκτός από το απλό, η Κουζνετσόβα σημείωσε μεγάλες επιτυχίες και στο διπλό παιχνίδι, παίζοντας αρχικώς μαζί με την Αράντσα Σάντσεθ Βικάριο. Μεταγενέστερα, έπαιζε μαζί με τις Μαρτίνα Ναβρατίλοβα, Αμελί Μορεσμό και άλλες. Την κορυφαία θέση της στην παγκόσμια κατάταξη στο διπλό, το νο. 3, την κράτησε επί οκτώ εβδομάδες το 2004.
Η Σβετλάνα Κουζνετσόβα έχει ύψος 1,74 μ. και είναι δεξιόχειρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουζνετσοβα, Σ Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Βασίλης Μπαρτζιώτας
Ο Βασίλης Μπαρτζιώτας (1909 - 11 Αυγούστου 1994), γνωστός με το ψευδώνυμο Φάνης, ήταν ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ με σημαντικό ρόλο στην Εθνική Αντίσταση και τον εμφύλιο πόλεμο, και βασικός συνεργάτης και υποστηρικτής του Νίκου Ζαχαριάδη.
Σε πολλά έγγραφα και δημοσιεύματα της δεκαετίας του 1940, αναφέρεται λανθασμένα ως Μπαρτζώτας και όχι Μπαρτζιώτας.
Νεανικά χρόνια
Ο Βασίλης Μπαρτζιώτας γεννήθηκε το 1909 στη Λάρισα. Σπούδασε στην τότε ΑΣΟΕΕ (σήμερα Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών), από την οποία αποφοίτησε με πτυχίο Οικονομικών Επιστημών.
Έγινε μέλος της ΟΚΝΕ το 1924, σε ηλικία 15 ετών, και πολύ γρήγορα ανέλαβε θέσεις ευθύνης στον κομματικό μηχανισμό του ΚΚΕ. Το 1935 πήρε μέρος στο 6ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς Νέων (ΚΔΝ) στη Μόσχα, εκπροσωπώντας μαζί με άλλους Έλληνες νεολαίους την ΟΚΝΕ. Το 1936 έγινε Γραμματέας της ΟΚΝΕ θέση που διατήρησε μέχρι τη σύλληψή του το 1937.
Με την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά πέρασε στην παρανομία, συνελήφθη το 1937 και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία. Το 1942 όταν ο Γιάννης Ιωαννίδης, που είχε την καθοδήγηση της Ακροναυπλίας, έφυγε για το Σανατόριο της Πέτρας στον Όλυμπο, ο Μπαρτζιώτας, με εντολή του Ιωαννίδη, ανέλαβε την εκεί καθοδήγηση.
Κατοχή - Αντίσταση
Μεταξύ άλλων ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία της οργάνωσης ΟΠΛΑ καθώς και για την τοποθέτηση εκρηκτικών, τις μέρες των Δεκεμβριανών, στα θεμέλια του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρεταννία με σκοπό την ανατίναξη του ξενοδοχείου και την δολοφονία του Ουίνστον Τσώρτσιλ (που βρισκόταν τότε στην Ελλάδα) και του Γεωργίου Παπανδρέου. Τελικά η ηγεσία του κόμματος δεν προχώρησε στην παραπάνω ενέργεια. Όταν ο Νίκος Ζαχαριάδης, το Μάιο του 1945, επέστρεψε από το Νταχάου και ανέλαβε την ηγεσία του ΚΚΕ, ο Μπαρτζιώτας έγινε από τους πλέον στενούς συνεργάτες του.
Εμφύλιος Πόλεμος
Την περίοδο του εμφυλίου πολέμου ο Μπαρτζιώτας ήταν ταυτόχρονα υπουργός Οικονομικών στην Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση και Πολιτικός Επίτροπος στο Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ, απ' όπου καθόριζε την τοποθέτηση και δράση όλων των πολιτικών επιτρόπων στις μονάδες του Δημοκρατικού Στρατού. Μετά την αποπομπή του Μάρκου Βαφειάδη το καλοκαίρι του 1948 από την ηγεσία του ΔΣΕ ο Μπαρτζιώτας με το βαθμό του Στρατηγού, μαζί με τον Γούσια και τον Ζαχαριάδη θα αναλάβουν την ανώτατη ηγεσία του. Μετά από την ήττα του ΔΣΕ τον Αύγουστο του 1949 θα εγκατασταθεί με την ηγεσία του ΚΚΕ στις ανατολικές χώρες. Για τη δράση του στον εμφύλιο καταδικάστηκε ερήμην δύο φορές σε θάνατο.
Μετά τον εμφύλιο
Μετά τον Εμφύλιο έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας αρχικά στη Ρουμανία και έπειτα στη Σοβιετική Ένωση. Ο Μπαρτζιώτας, μετά την ήττα του ΔΣΕ, ήταν από τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές του Ζαχαριάδη και έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαγραφή κάποιων από τους επικριτές του Ζαχαριάδη.
Ο Μπαρτζιώτας, μετά την καθαίρεση του Ζαχαριάδη από την ηγεσία του ΚΚΕ, το 1956 τέθηκε στο περιθώριο της ηγεσίας του κόμματος. Το 1968, στη διάσπαση του ΚΚΕ, τάχθηκε με την ορθόδοξη πτέρυγα του κόμματος.
Επέστρεψε τελικά στην Ελλάδα μεταπολιτευτικά. Έγραψε αρκετά βιβλία για την περίοδο 1936-1949 και απεβίωσε το 1994 σε ηλικία 85 ετών στην Αθήνα.
Πηγές
Κατηγορία:Μέλη της ΟΠΛΑ Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί
Αγκώνας
thumb|250px|H άρθρωση του αγκώνα Ο αγκώνας είναι η άρθρωση ανάμεσα στο βραχιόνιο οστό και τα οστά του αντιβραχίου, την κερκίδα και την ωλένη. Αποτελείται από τρεις αρθρώσεις οι οποίες βρίσκονται εντός κοινής αρθρικής κοιλότητας. Επιτρέπει την κάμψη του αντιβραχίου σε σχέση με τον αγκώνα και τον πρηνισμό ή υπτιασμό του αντιβραχίου, δηλαδή την μετακίνηση της πρόσθιας επιφάνειας του αντιβραχίου ραχιαία και ανάποδα. Σημαντικά ανατομικά χαρακτηριστικά στην περιοχή του αγκώνα είναι το ωλέκρανο (οστέινο εξόγκωμα στην άκρη του αγκώνα), ο αγκωνιαίος βόρθος και οι επικόνδυλοι.
Δομή
thumb|250px|Φυσιολογική ακτινογραφία Η άρθρωση του αγκώνα αποτελείται από τρεις αρθρώσεις ανάμεσα στα τρία οστά του αγκώνα, οι οποίες βρίσκονται εντός κοινής αρθρικής κοιλότητας. Ένας τέταρτος σύνδεσμος, ο δακτυλιοειδής σύνδεσμος της κερκίδας ενισχύει την έξω επιφάνεια του αγκώνα, περιβάλλοντας την κεφαλή της κερκίδας. Στο μεγαλύτερο τμήμα του, συγχωνεύεται με τον ινώδη θύλακο, αλλά διαχωρίζεται προς τα πίσω.
Ο αρθρικός υμένας περιβάλλει την άρθρωση του αγκώνα και την εγγύς κερκιδοωλένια άρθρωση με ινώδη κάψα. Στην περιοχή του κορωνοειδούς, ωλεκρανικού και κερκιδικού βόρθου, ανάμεσα στον ινώδη θύλακα και στον αρθρικό υμένα υπάρχουν στρώματα λίπους. Η κάψα ενισχύεται από συνδέσμους στα πλάγια, αλλά είναι σχετικά ασθενείς στο πρόσθιο και οπίσθιο τμήμα.
Η άρθρωση του αγκώνα αγγειόνεται από δίκτυο αγγείων το οποίο δημιουργείται από κλάδους της βραγχιόνιας, εν τω βάθει βραγχιόνιας, κερκιδικής και ωλένιας αρτηρίας. Η νεύρωση γίνεται κυρίως από το κερκιδικό και μυοδερματικό νεύρο.
Επικονδυλίτιδα
Δύο από τους πιο κοινούς τραυματισμούς του αγκώνα προκαλούνται από υπερβολική χρήση: ο αγκώνας των αντισφαιριστών και ο αγκώνας των γκόλφερ. Ο αγκώνας των γκόλφερ αποτελεί τη φλεγμονή στην παρατροχίλια απόφυση και την έκφυση των καμπτήρων και ο αγκώνας των αντισφαιριστών την φλεγμονή στην παρακονδύλια απόφυση και την έκφυση των εκτεινόντων μυών.
Κατάγματα
Υπάρχουν τρία οστά στην άρθρωση του αγκώνα και οποιοδήποτε από αυτά τα οστά μπορεί να συμμετέχει σε ένα κάταγμα του αγκώνα. Ασθενείς οι οποίοι μπορούν να εκτείνουν πλήρως τον αγκώνα είναι απίθανο να έχουν κάταγμα και δεν απαιτείται ακτινογραφία εφόσον έχει αποκλειστεί κάταγμα ωλέκρανου. Πιθανές επιπλοκές του κατάγματος αγκώνα αποτελεί η απώλεια κίνησης και η μετατραυματική αρθρίτιδα.
Εξάρθρημα
Τα εξαρθρήματα αγκώνα αποτελούν το 10% με 25% όλων των τραυματισμών του αγκώνα. Ο αγκώνας είναι μια από τις πιο κοινές εξαρθρωμένες αρθρώσεις στο σώμα, με ετήσια επίπτωση 6 ανά 100.000 άτομα. Στο άνω άκρο μόνο το εξάρθρημα ώμου είναι πιο κοινό.
Οστεοαρθρίτιδα
Η οστεοαρθρίτιδα είναι πολύ συχνή, ιδιαίτερα στο επικρατές άκρο σε μεσήλικες ενήλικες. Η αρχική θεραπεία είναι μη επεμβατική. Το χειρουργείο ενδείκνυται επί πόνου του αγκώνα ή σημαντική απώλεια κινητικότητας με επακόλουθη έκπτωση της λειτουργίας του άνω άκρου και περιορισμό των καθημερινών δραστηριοτήτων. Η αρχική χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει την αφαίρεση των οστεόφυτων, καθώς στον αγκώνα σώζεται σε μεγάλο βαθμό ο αρθρικός χόνδρος. Η αρθροπλαστική ενδείκνυται σπάνια και πραγματοποιείται μόνο σε ηλικιωμένους με χαμηλές απαιτήσεις και στους οποίους οι άλλες θεραπείες απέτυχαν.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρθρώσεις
Δεν ξεχνώ
right|Το σήμα σύμβολο Δεν ξεχνώ. Το σήμα σύμβολο Δεν ξεχνώ δημιουργήθηκε το πρωί της 14ης Αυγούστου 1974, την ημέρα που η τουρκική εισβολή «Αττίλας 2» έκοψε την Κύπρο στα δύο.
Δημιουργός του είναι ο συγγραφέας και διαφημιστής Νίκος Δήμου, ο οποίος όταν το άκουσε από το ραδιόφωνο, οραματίστηκε την Κύπρο μαχαιρωμένη και την «γραμμή του Αττίλα» (Πράσινη Γραμμή), σαν μία ροή πηγμένου αίματος που σιγόσταζε. Τυπώθηκε σε χιλιάδες αυτοκόλλητα, στάλθηκαν αντίτυπα στις εφημερίδες, μεταφράσθηκε το σύνθημα σε πολλές γλώσσες και στάλθηκε σε πολλά μέρη του κόσμου όπου υπήρχαν Έλληνες (Ελλαδίτες και Κύπριοι) φοιτητές.
Πηγές
Κατηγορία:Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Μαγνητική ανοσοδοκιμασία
Ανίχνευση
Ο μαγνητικός ανοσολογικός έλεγχος (MIA) είναι σε θέση να ανιχνεύσει επιλεγμένα μόρια ή παθογόνους μικροοργανισμούς μέσω της χρήσης ενός αντισώματος με μαγνητική σήμανση. Λειτουργώντας με τρόπο παρόμοιο με αυτόν της ELISA ή της Western Blot, χρησιμοποιείται μια διαδικασία σύνδεσης δύο αντισωμάτων για τον προσδιορισμό των συγκεντρώσεων των αναλυτών. Η MIA χρησιμοποιεί αντισώματα που επικαλύπτουν ένα μαγνητικό σφαιρίδιο. Αυτά τα αντισώματα συνδέονται άμεσα με το επιθυμητό παθογόνο ή μόριο και το μαγνητικό σήμα που εκπέμπεται από τα δεσμευμένα σφαιρίδια διαβάζεται με τη χρήση μαγνητόμετρου. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που παρέχει αυτή η τεχνολογία για την ανοσοχρωματισμό είναι ότι μπορεί να διεξαχθεί σε υγρό μέσο, ενώ μέθοδοι όπως η ELISA ή η Western Blotting απαιτούν σταθερό μέσο για την πρόσδεση του επιθυμητού στόχου πριν από την εφαρμογή του δευτερογενούς αντισώματος (όπως η HRP [υπεροξειδάση του ιπποκάμπου]). Δεδομένου ότι η MIA μπορεί να διεξαχθεί σε υγρό μέσο, μπορεί να πραγματοποιηθεί ακριβέστερη μέτρηση των επιθυμητών μορίων στο πρότυπο σύστημα. Δεδομένου ότι δεν απαιτείται απομόνωση για την επίτευξη ποσοτικοποιήσιμων αποτελεσμάτων, οι χρήστες μπορούν να παρακολουθούν τη δραστηριότητα εντός ενός συστήματος. Να αποκτήσουν μια καλύτερη ιδέα για τη συμπεριφορά του στόχου τους.
Οι τρόποι με τους οποίους μπορεί να συμβεί αυτή η ανίχνευση είναι πολύ πολυάριθμοι. Η πιο βασική μορφή ανίχνευσης είναι η διέλευση ενός δείγματος μέσω μιας στήλης βαρύτητας που περιέχει μια μήτρα πολυαιθυλενίου με τον δευτερογενή αντισώματο. Η ένωση-στόχος συνδέεται με το αντίσωμα που περιέχεται στη μήτρα και τυχόν υπολειμματικές ουσίες ξεπλένονται με τη χρήση ενός επιλεγμένου ρυθμιστικού διαλύματος. Στη συνέχεια, τα μαγνητικά αντισώματα περνούν από την ίδια στήλη και μετά από μια περίοδο επώασης, τυχόν μη δεσμευμένα αντισώματα ξεπλένονται με την ίδια μέθοδο όπως και προηγουμένως. Η ένδειξη που λαμβάνεται από τα μαγνητικά σφαιρίδια που είναι συνδεδεμένα με τον στόχο, ο οποίος συλλαμβάνεται από τα αντισώματα στη μεμβράνη, χρησιμοποιείται για τον ποσοτικό προσδιορισμό της ένωσης-στόχου στο διάλυμα.
Επίσης, επειδή η μεθοδολογία είναι τόσο παρόμοια με τη ELISA ή τη Western Blot, τα πειράματα για τη MIA μπορούν να προσαρμοστούν ώστε να χρησιμοποιούν την ίδια ανίχνευση, εάν ο ερευνητής θέλει να ποσοτικοποιήσει τα δεδομένα του με παρόμοιο τρόπο.
Μαγνητόμετρα
Ένα απλό όργανο μπορεί να ανιχνεύσει την παρουσία και να μετρήσει το συνολικό μαγνητικό σήμα ενός δείγματος, ωστόσο η πρόκληση για την ανάπτυξη μιας αποτελεσματικής MIA είναι να διαχωριστεί το φυσικό μαγνητικό υπόβαθρο (θόρυβος) από τον ασθενή μαγνητικά επισημασμένο στόχο (σήμα). Έχουν χρησιμοποιηθεί διάφορες προσεγγίσεις και συσκευές για την επίτευξη ενός σημαντικού λόγου σήματος προς θόρυβο (SNR) για εφαρμογές βιοανίχνευσης:
Όμως, η βελτίωση του SNR απαιτεί συχνά ένα πολύπλοκο όργανο για να παρέχει επαναλαμβανόμενη σάρωση και εξαγωγή μέσω της επεξεργασίας δεδομένων ή ακριβή ευθυγράμμιση του στόχου και του αισθητήρα μικροσκοπικού και ταιριαστού μεγέθους. Πέραν αυτής της απαίτησης, η MIA που εκμεταλλεύεται τις μη γραμμικές μαγνητικές ιδιότητες των μαγνητικών ετικετών μπορεί να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά την εγγενή ικανότητα ενός μαγνητικού πεδίου να διέρχεται μέσα από πλαστικό, νερό, νιτροκυτταρίνη και άλλα υλικά, επιτρέποντας έτσι πραγματικές ογκομετρικές μετρήσεις σε διάφορες μορφές ανοσοδοκιμών. Σε αντίθεση με τις συμβατικές μεθόδους που μετρούν την επιδεκτικότητα υπερπαραμαγνητικών υλικών, μια MIA που βασίζεται στη μη γραμμική μαγνήτιση εξαλείφει την επίδραση των γραμμικών δια- ή παραμαγνητικών υλικών, όπως η μήτρα δείγματος, τα αναλώσιμα πλαστικά ή/και η νιτροκυτταρίνη. Παρόλο που ο εγγενής μαγνητισμός αυτών των υλικών είναι πολύ ασθενής, με τυπικές τιμές επιδεκτικότητας -10-5 (dia) ή +10-3 (para), όταν κάποιος ερευνά πολύ μικρές ποσότητες υπερπαραμαγνητικών υλικών, όπως νανογραμμάρια ανά δοκιμή, το σήμα υποβάθρου που παράγεται από βοηθητικά υλικά δεν μπορεί να αγνοηθεί. Στη MIA που βασίζεται στις μη γραμμικές μαγνητικές ιδιότητες των μαγνητικών ετικετών τα σφαιρίδια εκτίθενται σε εναλλασσόμενο μαγνητικό πεδίο σε δύο συχνότητες, f1 και f2. Με την παρουσία μη γραμμικών υλικών, όπως οι υπερπαραμαγνητικές ετικέτες, ένα σήμα μπορεί να καταγραφεί σε συνδυαστικές συχνότητες, για παράδειγμα, σε f = f1 ± 2×f2. Το σήμα αυτό είναι ακριβώς ανάλογο με την ποσότητα του μαγνητικού υλικού στο εσωτερικό του πηνίου ανάγνωσης.
Ζερβοχώρι Σερρών
Το Ζερβοχώρι Σερρών είναι οικισμός του νομού Σερρών. Διοικητικά ανήκε στον Δήμο Αχινού μέχρι το 2010 ο οποίος καταργήθηκε. Από το 2011 ανήκει στο νεοδημιουργημένο Δήμο Βισαλτίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μέτρων και το 2001 είχε 117 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή (ενώ το 1914 είχε 146 κατοίκους και το 1928 248 κατοίκους και δημοτικό σχολείο).
Μαγνητική ανοσοδοκιμασία
Μαγνητόμετρα
Η τεχνολογία αυτή καθιστά δυνατή τη μαγνητική ανοσοδοκιμασία σε διάφορες μορφές, όπως:
Ζερβοχώρι Σερρών
Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 62200 και εκεί βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου που υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Δύο χιλιόμετρα νότια από το χωριό βρίσκεται ο λόφος Παλιόκαστρο όπου υπάρχει οικισμός και νεκρόπολη κλασσικών χρόνων καθώς και προϊστορική θέση η οποία έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Το Ζερβοχώρι βρίσκεται πολύ κοντά στο Χουμνικό Σερρών και στο Σιτοχώρι Σερρών όπου υπάρχει και το δημοτικό σχολείο / γυμνάσιο που φοιτούν τα παιδιά του χωριού. Η απόστασή του από τη Νιγρίτα είναι 10 χλμ., από τις Σέρρες 34 χλμ. και από την Θεσσαλονίκη 85 χλμ. Βρίσκεται στο δρόμο από Νιγρίτα προς την Αμφίπολη.
Μαγνητική ανοσοδοκιμασία
Μαγνητόμετρα
Περιγράφηκε επίσης για in vivo εφαρμογές και για πολυπαραμετρικές δοκιμές.
Χρήσεις
Η MIA είναι μια ευέλικτη τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μια ευρεία ποικιλία πρακτικών.
Ζερβοχώρι Σερρών
Κοινότητα
Παρακάτω παρουσιάζονται στοιχεία για τη διοικητική κατάσταση του Ζερβοχωρίου :
Μαγνητική ανοσοδοκιμασία
Χρήσεις
Επί του παρόντος έχει χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση ιών στα φυτά για τη σύλληψη παθογόνων που κανονικά θα κατέστρεφαν τις καλλιέργειες, όπως ο ιός του φυλλοβόλου της αμπέλου, ο ιός του φυλλοβόλου της αμπέλου και ο ιός Χ της πατάτας. Οι προσαρμογές της περιλαμβάνουν πλέον φορητές συσκευές που επιτρέπουν στον χρήστη να συλλέγει ευαίσθητα δεδομένα στο πεδίο.
Ζερβοχώρι Σερρών
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Μαγνητική ανοσοδοκιμασία
Χρήσεις
Το MIA μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση θεραπευτικών φαρμάκων. Μια αναφορά περίπτωσης ενός 53χρονου ασθενούς με μεταμόσχευση νεφρού περιγράφει λεπτομερώς πώς οι γιατροί μπόρεσαν να μεταβάλουν τις ποσότητες του θεραπευτικού φαρμάκου.
Δειγματολήπτες βυθού
Τα όργανα τα οποία χρησιμοποιούνται για την παραλαβή δείγματος από την επιφάνεια ή τα υποστρώματα του βυθού, προκειμένου αυτό να υποβληθεί σε εργαστηριακές αναλύσεις, ονομάζονται δειγματολήπτες βυθού. Ανάλογα με το είδος του δείγματος το οποίο παραλαμβανεται οι δειγματολήπτες ονομάζονται επιφανειακού δείγματος, αδιατάρακτου δείγματος, πυρηνολήπτες κλπ.
Μπελλούνο
Το Μπελλούνο (ιταλικά: Belluno) είναι πόλη και κοινότητα στην Ιταλία, η πρωτεύουσα της Επαρχίας Μπελλούνο μίας από τις επτά Επαρχίες της Περιφέρειας Βένετο. Η έκταση της πόλης είναι 147.22 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2018 35.710 κάτοικοι, η πυκνότητα πληθυσμού στο Μπελλούνο είναι 240 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Το Μπελλούνο βρίσκεται περίπου 100 χιλιόμετρα βόρεια από την Βενετία και είναι η σημαντικότερη πόλη στις Δολομιτικές Άλπεις. Συνορεύει στα βόρεια με τις Δολομιτικές Άλπεις και στα νότια με την προέκταση των Άλπεων που χωρίζει το Μπελλούνο με την πεδιάδα της Βενετίας, είναι ένας από τους δημοφιλέστερους τόπους στον κόσμο για Σκι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία του Μπελλούνο είναι 9 βαθμοί και η μέση ετήσια βροχόπτωση 1.37 μέτρα. Το όνομα της πόλης έχει Κέλτικη προέλευση και μεταφράζεται ως "υπέροχος λόφος", αυτό δείχνει την ευνοϊκή θέση της πόλης στην κοιλάδα.
Ιστορία
Ο πληθυσμός της πόλης ήταν στην αρχαιότητα σε συντριπτική πλειοψηφία Βενετικός αλλά υπήρχε και ένα μικρό ποσοστό Κελτών, καθώς η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία επεκτάθηκε βόρεια προς τις Άλπεις οι Κέλτες συγχωνεύτηκαν ή μετανάστευσαν. Η πόλη ορκίστηκε πίστη στην Ρώμη (225 π.χ.) και την βοήθησε στους πολέμους της με τους Κέλτες και τον Αννίβα όταν ξέσπασε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος. Το Μπελλούνο ιδρύθηκε γύρω στο 220 - 200 π.χ. με πολλές εμπορικές και στρατιωτικές σχέσεις με τους Ρωμαίους προμηθεύοντας την Δημοκρατία με σίδηρο και χαλκό. Τον 2ο αιώνα π.χ. που οι Ρωμαίοι επεκτάθηκαν βόρεια η πόλη ενώθηκε πολιτικά και διοικητικά με την Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Το διάστημα που μεσολάβησε από την χρονιά που δολοφονήθηκε ο Ιούλιος Καίσαρ μέχρι την άνοδο του Αυγούστου το Μπελλούνο έγινε αποικία της Ρώμης και κατοικήθηκε από την Ρωμαϊκή φυλή Παπίρια. Με τον Αύγουστο ενσωματώθηκε στην "Περιοχή Χ" ή "Βενετία και Ίστρια" και κυβερνήθηκε από το "Συμβούλιο των Πρεσβυτέρων". Ένας από τους επιφανέστερους κατοίκους του Μπελλούνο ήταν ο Γάιος Φλάβιος Χοστίλιους και η σύζυγος του Δομήτια, οι σαρκοφάγοι τους βρίσκονται από τον 3ο αιώνα στην εκκλησία του Αγίου Στεφάνου.
Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία την περιοχή κατέκτησαν τον 6ο αιώνα οι Λομβαρδοί και τον 8ο αιώνα ο Οίκος των Καρολιδών, ο περίφημος "Θησαυρός του Μπελλούνο" που βρίσκεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο χρονολογείται από εκείνη την περίοδο. Από τα τέλη του 9ου αιώνα η πόλη κυβερνήθηκε από έναν "επίσκοπο-κόμη" που δέχτηκε ένα κάστρο και τείχη, αργότερα πέρασε στην κατοχή των Γιβελλίνων. Μετά την ενσωμάτωση του Τρεβίζο κατακτήθηκε από την Δημοκρατία της Βενετίας (1404) και έγινε σημαντικό κέντρο μεταφοράς ξυλείας μέσω του ποταμού Πιάβε. Παρέμεινε στην Βενετία μέχρι την πτώση της Δημοκρατίας (1797), στην συνέχεια πέρασε στην Αυστροουγγαρία και στο Βασίλειο της Ιταλίας (1866). Ο σεισμός του 1873 κατέστρεψε το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης και τον Καθεδρικό ναό.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1986-87
Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1986-87 αποτέλεσε το 16ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε η Ελπίδα Ξυλοφάγου για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1986-87 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1987–88. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στη Δ΄ κατηγορία 1987-88.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1985-86
Ομάδες που προήχθησαν στη Β΄ κατηγορία 1986-87
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 1985-86
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση
Πηγή:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1986-1987 Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Ποιμενικό Καστοριάς
Το Ποιμενικό είναι εγκαταλελειμένος οικισμός στη Π.Ε. Καστοριάς. Βρίσκεται βορειο-δυτικά της κορυφής Βέρνου σε απόσταση μικρότερη των 5 χλμ. Απέχει από την πόλη της Καστοριάς 22χλμ. ανατολικά από τον επαρχιακό οδικό άξονα Βυσσινιάς - Αγίου Αντωνίου και σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από την είσοδο του χωριού Αγίου Αντωνίου.
Ιστορία
Αναφέρεται ως Μπάμπουρ με 720 χριστιανούς ορθόδοξους από το Γάλλο χαρτογράφο Annet Synvet, καθηγητή γεωγραφίας στο Oθωμανικό Λύκειο της Κωνσταντινούπολης. Αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα το 1918 μαζί με τον οικισμό Καλύβια Βιτσίου, όπου τους θερινούς μήνες μετέφεραν θεσσαλοί κτηνοτρόφοι τα πρόβατά τους. Στα οθωμανικά κατάστιχα στα τέλη του 15ου αι. αναφέρονται 87 οικογένειες. Εγκαταλείφθηκε λόγω του Εμφύλιου Πολέμου (1946-1949), όταν οι κάτοικοι αποχώρησαν ως πολιτικοί πρόσφυγες. Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν Βαψώριον όπου άλλαξε το όνομα του σε Ποιμενικόν.
Ναός Αγίου Γεωργίου
Ο Ναός του Αγίου Γεωργίου είναι το μοναδικό κτίσμα που σώζεται στο Ποιμενικό, ο οποίος ήταν κλεισμένος από το 1948, και εσωτερικά βρέθηκε εντελώς κατεστραμμένος, χωρίς θυσιαστήριο, με βανδαλισμούς, όπου η αγία τράπεζα είχε συληθεί, είχαν κατασκάψει τους τοίχους, το δάπεδο του Ναού, είχαν καταστρέψει το τέμπλο, τις κολόνες, και χρειάστηκε εργώδης προσπάθεια για να δοθεί και πάλι στους πιστούς.
Το 2018 ο ναός Αγίου Γεωργίου ανακαινίσθηκε και αποκαταστάθηκε από τις φθορές του χρόνου και τελέσθηκε η πρώτη Θεία λειτουργία μετά από 70 χρόνια από τον Μητροπολίτη Καστορίας Σεραφείμ.
Πληθυσμιακά στοιχεία
Από τη σύγκριση των στοιχείων των ετών 1920 και 1928, αν ληφθεί υπόψη η διαφορά μεταξύ γεννήσεων και θανάτων και η μη εγκατάσταση προσφύγων μετά το 1922, συνάγεται να μεταναστεύσανε στη Βουλγαρία οικειοθελώς λιγότεροι από 100 κάτοικοι βάσει του υπογραφέντος Πρωτόκολλου Πολίτη - Καλφώφ στις 29 Σεπτεμβρίου 1924.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Καστοριάς
Microsoft Hearts
Το Microsoft Hearts είναι παιχνίδι της Microsoft που βασίζεται στο κλασσικό παιχνίδι τράπουλας. Η παλιότερη ονομασία του ήταν The Microsoft Hearts Network, η οποία κράτησε μέχρι την έκδοση των Windows Vista.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιχνίδια της Microsoft
Αγάθυρνος
Στην ελληνική μυθολογία ο Αγάθυρνος ήταν γιος του Αιόλου και της Κυανής, εγγονός του Λιπάτου. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης τον θεωρεί (Σικελικά Ε, 8) ιδρυτή της ομώνυμης πόλης. Ο Αγάθυρνος αναπαρίσταται με ασπίδα και δόρυ σε νόμισμα της πόλης Τυνδαρίδας της Σικελίας.
Πηγές
Αγαθυρν
Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος
Ο '''Κωνσταντίνος Β. Σπυρόπουλος''' είναι Έλληνας Καθηγητής πανεπιστημίου και ζωγράφος. Από τη δεκαετία του 2000 αποτελεί εξέχουσα μορφή του κινήματος pop art στην Ελλάδα.
Καλλιτεχνική πορεία
Παράλληλα με τις σπουδές του στην επιστήμη ταξιδεύει στις ΗΠΑ και την Ευρώπη για αρκετά χρόνια όπου κάνει σπουδές στην Τέχνη (Heron Art Institute, USA) και εκθέτει την δουλειά του σε γκαλερί, διεθνείς Artfair και Biennale σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και της βόρειας Αμερικής. Για οκτώ χρόνια δίδαξε, ως Αναπληρωτής Καθηγητής, στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων το μάθημα της Εικαστικής Ανατομίας και έγραψε σχετικό βιβλίο το οποίο εκδόθηκε από το οικείο Πανεπιστήμιο. Το τελευταίο του βιβλίο «Λύσεις και αναλύσεις» εκδόθηκε το 2016 από το Μουσείο Κατσίγρα στη Λάρισα.
Έχει παρουσιάσει ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως στην Ιταλία (Φλωρεντία, Πιατσέντσα, Βερόνα, Πρίντεζι, Άζολο, Παλέρμο, Σαν Μαρίνο), στην Αυστρία (Ινσμπρουκ), στη Βουλγαρία (Σόφια), στις ΗΠΑ (Λος Άντζελες), στη Γαλλία (Παρίσι, Μουσείο Λούβρου, στην Τουρκία (Κων/πολη), στον Καναδά (Βανκούβερ), στο Βέλγιο (Βρυξέλλες), στην Τσεχία (Πράγα, Πίλσεν), στο Αζερμπαϊτζάν (Καμπάλα), στη Σερβία.
Επίσης, συμμετείχε σε διεθνείς Artfair σε Τουρκία (Κων/πολη 2005, 2009), Τσεχία (Πράγα 2005), Αυστρία (Ινσμπουργκ 2009), Ελλάδα (Αθήνα 2010), Ιταλία (Φλωρεντία 2006, Βερόνα 2013, Πιατσέντσα 2016), Αζερμπαϊτζάν (Καμπάλα 2015), Γαλλία (Παρίσι, Μουσείο Λούβρου 2016), Καναδά (Βανκούβερ 2016) και Διεθνείς Μπιενάλε: Τσεχία (Πίλσεν 2006, 2008), Ιταλία (Άζολο 2010, Παλέρμο 2013), Κίνα (Πεκίνο 2017).
Αναγνώριση του έργου
Στο έργο του έχουν αναφερθεί σημαντικοί Έλληνες και ξένοι ζωγράφοι και ιστορικοί της Τέχνης, όπως ο Αλέκος Φασιανός, η Gabriella Hajkova (Ιστορικός Τέχνης, Δ/ντρια Διεθνούς Μπιενάλε Σχεδίου Πίλσεν), ο Χρύσανθος Χρήστου (Ακαδημαϊκός και Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης).
Έργα του βρίσκονται σε μουσεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, στα Αρχαιολογικά Μουσεία Θεσσαλονίκης και Πατρών, στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης , στο Δημαρχείο Φλωρεντίας και αλλού.
Δύο μεγάλες κατασκευές του κοσμούν τον περίβολο της πρυτανείας και τον κεντρικό δρόμο της Πανεπιστημιούπολης του Πανεπιστημίου Πατρών. Ο Κώστας Σπυρόπουλος είναι μέλος του Επιμελητηρίου εικαστικών Τεχνών Ελλάδας και Καθηγητής Πνευμονολογίας του Τμήματος Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Πατρών.
Ακόμη, επελέγη από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ιταλίας και συμπεριελήφθη στην έκδοση Rembrandt 2016 που έγινε με την συμπλήρωση 410 ετών από την γέννηση του Rembrandt (1606–2016) ως ένας από τους σημαντικούς εκπροσώπους της διεθνούς σύγχρονης τέχνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες πνευμονολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Πατρών
Αιζανοί
Οι Αιζανοί (Αἰζανοί, λατινικά: Aezani) ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη δυτική Ανατολία. Βρίσκεται εκεί που είναι τώρα το Τσαβνταρχισάρ, κοντά στην Κιουτάχεια, δίπλα στον ποταμό Πενκαλάς, σε υψόμετρο περίπου 1.000 μέτρα. Η πόλη ήταν ένα σημαντικό πολιτικό και οικονομικό κέντρο στη ρωμαϊκή εποχή. Τα σωζόμενα κτίρια από την περίοδο περιλαμβάνουν έναν καλοδιατηρημένο Ναό του Δία, ένα ασυνήθιστο συνδυασμό θεάτρου-σταδίου, και ένα μάκελλο που είναι χαραγμένο με το Έδικτο του Διοκλητιανού. Η πόλη παρήκμασε στην Ύστερη Αρχαιότητα. Αργότερα, ως ακρόπολη, το 2012 ο χώρος υποβλήθηκε για εγγραφή στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Ερείπια του ναού του Δία αριστερά|μικρογραφία| Ο ναός του Δία στους Αιζανούς μικρογραφία| Δρόμος με κιονοστοιχία στους Αιζανούς Τα παλαιότερα γνωστά ίχνη κατοίκησης στην περιοχή χρονολογούνται από την Εποχή του Χαλκού. Η πόλη μπορεί να πήρε το όνομά της από τον Αζάνα, έναν από τους τρεις γιους του Αρκά και της νύμφης Ερατώς, θρυλικούς προγόνους των Φρυγίων. Κατά την ελληνιστική περίοδο, η πόλη άλλαζε κατοχή μεταξύ του Βασιλείου του Περγάμου και του Βασιλείου της Βιθυνίας, πριν κληροδοτήθηκε στη Ρώμη από το πρώην το 133 π.Χ.. Συνέχισε να κόβει τα δικά της νομίσματα. Τα μνημειώδη κτίριά του χρονολογούνται από τις αρχές της Αυτοκρατορίας έως τον 3ο αιώνα.
Μετά τον 7ο αιώνα, οι Αιζανοί παρήκμασαν. Αργότερα, στα χρόνια των Σελτζούκων, ο λόφος του ναού μετατράπηκε σε ακρόπολη ( hisar ) από τους Σαβντάρους Τατάρους, από τους οποίους πήρε το όνομά του ο σύγχρονος οικισμός Σαβνταρχισάρ. Τα ερείπια των Αιζανών ανακαλύφθηκαν από Ευρωπαίους ταξιδιώτες το 1824. Τις έρευνες στις δεκαετίες του 1830 και του 1840 ακολούθησαν συστηματικές ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο από το 1926, συνεχίστηκαν το 1970 και συνεχίζονται ακόμη.
Τον Ιανουάριο του 2021, αρχαιολόγοι με επικεφαλής τον Δρ Ελίφ Οζέρ από το Πανεπιστήμιο Παμούκαλε ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα θησαυρό αποτελούμενο από 651 ρωμαϊκά νομίσματα που χρονολογούνται περίπου 2.100 χρόνια πριν σε μια κανάτα θαμμένη κοντά σε ένα ρεύμα. 439 κομμάτια νομισμάτων ήταν δηνάρια (ασημένια αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα) και 212 ήταν κιστοφόροι, ασημένια νομίσματα από την Πέργαμο. Ο Καίσαρας, ο Βρούτος, ο Μάρκος Αντώνιος και ο Αύγουστους ο νεότερος είναι χαραγμένοι στα καλύτερα διατηρημένα νομίσματα.
Ναός του Δία
μικρογραφία|280x280εσ| Ναός του Δία, με το ακρωτήριο σε πρώτο πλάνο. Ο Ναός του Δία, που βρίσκεται πάνω σε λόφο, ήταν το κύριο ιερό της πόλης. Τα κεραμικά ευρήματα δείχνουν τοπική κατοίκηση από το πρώτο μισό της τρίτης χιλιετίας π.Χ. Σύμφωνα με πρόσφατη ανάγνωση της επιγραφής του επιστυλίου, η κατασκευή του ναού άρχισε υπό τον Δομιτιανό. Οι επιγραφές τεκμηριώνουν την αυτοκρατορική βοήθεια του Αδριανού σχετικά με την ανάκτηση των μη αμειβόμενων ενοικίων καθώς και τις ευεργασίες του Μάρκου Απούλιου Ευρυκλή. Αργότερα οι Σαβντάροι Τατάροι χάραξαν σκηνές ιππασίας και μάχης στο ναό. Ο ναός είναι ψευδοδίπτερος, με οκτώ κίονες στα άκρα και δεκαπέντε κατά μήκος των πλευρών (35 επί 53 μέτρα). Καταστράφηκε από τον σεισμό του Γκεντίζ του 1970 και έκτοτε έχει αποκατασταθεί.
Θέατρο και στάδιο
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Συγκρότημα θεάτρου-[[Στάδιο (αθλητικός χώρος)|σταδίου]] αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Νότιο άκρο του συγκροτήματος του σταδίου Το θέατρο και το στάδιο των Αιζανών είναι χτισμένα το ένα δίπλα στο άλλο και αυτό το συνδυασμένο συγκρότημα λέγεται ότι είναι μοναδικό στον αρχαίο κόσμο. Η κατασκευή ξεκίνησε μετά το 160 μ.Χ. και ολοκληρώθηκε στα μέσα του 3ου αιώνα. Οι επιγραφές επιβεβαιώνουν και πάλι την ευεργεσία του M. Απούλιου Ευρυκλή.
Λουτρά
μικρογραφία|250x250εσ| Ρωμαϊκό λουτρό, πιθανότατα του δεύτερου μισού του 3ου αιώνα μ.Χ. Έχουν εντοπιστεί δύο ομάδες θερμών. Το πρώτο, μεταξύ του θεάτρου-σταδίου και του ναού, χρονολογείται στο δεύτερο μισό του δεύτερου αιώνα και περιλαμβάνει μια παλαίστρα και επένδυση από μάρμαρο. Το δεύτερο, στα βορειοανατολικά της πόλης, χτίστηκε έναν αιώνα αργότερα. Τα ψηφιδωτά δάπεδα απεικονίζουν σάτυρο και μαινάδες. Ανακατασκευάστηκε μερικούς αιώνες αργότερα, για να αποτελέσει έδρα του επισκόπου.
Αγορά
Οι Αιζανοί είναι το πρώτο καταγεγραμμένο μέρος στον κόσμο όπου υπολογίστηκε ο πληθωρισμός και από εκεί εξαπλώθηκε σε άλλες πόλεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. μικρογραφία|376x376εσ| Μάκελλο, εγγεγραμμένο με το Έδικτο του Διοκλητιανού Ένα κυκλικό μάκελλο που χρονολογείται στο δεύτερο μισό του δεύτερου αιώνα βρίσκεται στο νότο. Τον τέταρτο αιώνα εγγράφηκε σε αυτό ένα αντίγραφο του Έδικτου του Διοκλητιανού, που χρονολογείται στο 301, μια προσπάθεια περιορισμού του πληθωρισμού που προέκυψε από την υποτίμηση του νομίσματος.
Δρόμος με κιονοστοιχία και στοά
Πρόσφατες ανασκαφές αποκάλυψαν την ύπαρξη στοάς ή καλυμμένου διαδρόμου, που χρονολογείται περίπου στο 400 μ.Χ., και δρόμο με κιονοστοιχία. Ένας ναός της Άρτεμις, που χρονολογείται από την εποχή του Κλαυδίου (41-54), κατεδαφίστηκε για να ανοιχθεί ο δρόμος για την κιονοστοιχία έχει μήκος 450 μέτρα και οδήγησε στο ιερό της Μητρός Στευνένης.
Νεκρόπολη
Η μεγάλη νεκρόπολη της πόλης περιλαμβάνει παραδείγματα φρυγικών ταφόπλακες σε σχήμα πόρτας. Οι επιγραφές αναφέρουν τα ονόματα του αποθανόντος ή του δωρητή. Η συνοδευτική διακόσμηση περιλαμβάνει, για τους τάφους ανδρών, ταύρους, λιοντάρια και αετούς, καθώς και για αυτούς των γυναικών, καλάθια με μαλλί και ένα καθρέφτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Τζορντάνο Μπρούνο
Ο Τζορντάνο Μπρούνο (Giordano Bruno, 1548 – 17 Φεβρουαρίου 1600) ήταν Ιταλός φιλόσοφος, μαθηματικός, ποιητής και αστρονόμος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νόλα της Καμπανίας. Το 1563 εισήλθε στο Τάγμα των Δομινικανών. Το 1576 κατηγορήθηκε ως αιρετικός και αναγκάσθηκε να διαφύγει για να σωθεί. Κατέφυγε σε πολλές πόλεις, όπως Φραγκφούρτη, Μαρβούργο, Λονδίνο, Οξφόρδη, Παρίσι, Λυών, Γενεύη, Γένουα καταλήγοντας στη Βενετία. Εκεί κατά τον Μάιο του 1592 κατόπιν προδοσίας από τον προσποιούμενο ως μαθητή του, Τζοβάνι Μοτσενίγκο, συνελήφθη και παραδόθηκε στην Ιερά Εξέταση.
Επειδή οι φιλοσοφικές του αντιλήψεις επί του απείρου του σύμπαντος και περί υπάρξεως και άλλων κόσμων θεωρήθηκαν αιρετικές κακοδοξίες, μεταφέρθηκε το 1593 στη Ρώμη όπου έμεινε εγκάθειρκτος για επτά χρόνια. Καθώς όμως δεν θέλησε να αποκηρύξει τις φιλοσοφικές του ιδέες, καταδικάστηκε σε θάνατο δια της πυράς από την Ιερά Εξέταση της Ρώμης τον οποίο και υπέστη στις 17 Φεβρουαρίου του 1600.
Η διδασκαλία του
Ο Μπρούνο υποστήριζε την απειρία του Σύμπαντος, την ύπαρξη πολλαπλών κόσμων, και την ηλιοκεντρική θεωρία. Υποστήριζε πως η ενοποιός ουσία των πάντων είναι ο Θεός, αλλά αρνιόταν τη θεϊκή υπόσταση του Ιησού. Θεωρεί πως η θρησκεία είναι μέσο καθοδήγησης των αμαθών.
Από το 1584 (στο La Cena de le Ceneri) ο Μπρούνο εγκαταλείπει την κοσμολογία του Αριστοτέλη, για αυτήν του Κοπέρνικου (1543), στην οποία οι πλανήτες κινούνται γύρω από τον άξονά τους καθώς και γύρω από τον Ήλιο. Ο Μπρούνο μάλιστα πηγαίνει τη θεωρία παραπέρα, εγκαταλείποντας την ιδέα του κέντρου. «Δεν υπάρχει κανένα άστρο στο κέντρο του σύμπαντος, διότι το σύμπαν εκτείνεται προς όλες τις κατευθύνσεις με τον ίδιο τρόπο. Κάθε αστέρι είναι ένας ήλιος σαν το δικό μας, και γύρω από το καθένα από αυτά τα αστέρια περιστρέφονται άλλοι πλανήτες, αόρατοι στα μάτια μας, αλλά υπάρχουν.»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπρούνο Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Φυσικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Πανθεϊστές Κατηγορία:Φιλόσοφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Κοσμολόγοι Κατηγορία:Ιταλοί αστρολόγοι
Αλεξάντερ Μπέρκμαν
Ο Αλεξάντερ Μπέρκμαν (21 Νοεμβρίου 1870 - 28 Ιουνίου 1936) ήταν ηγετικό μέλος του αναρχικού κινήματος στις αρχές του 20ου αιώνα, διάσημος τόσο για τον πολιτικό του ακτιβισμό όσο και για τη γραφή του.
Ο Μπέρκμαν γεννήθηκε στη Βίλνα στη Ρωσική Αυτοκρατορία (σημερινό Βίλνιους, Λιθουανία) και μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1888. Ζούσε στη Νέα Υόρκη, όπου ασχολήθηκε με το αναρχικό κίνημα. Ήταν για λίγο εραστής και της αναρχικής Έμμα Γκόλντμαν και φίλος της για όλη τη ζωή. Το 1892, πραγματοποιώντας προπαγάνδας δια της πράξης, ο Μπέρκμαν έκανε μια ανεπιτυχή προσπάθεια να δολοφονήσει τον επιχειρηματία Henry Clay Frick, για την οποίο υπηρέτησε 14 χρόνια στη φυλακή. Η εμπειρία του στη φυλακή ήταν η βάση για το πρώτο του βιβλίο, Memoirs of a Prison of Anarchist.
Μετά την απελευθέρωσή του από τη φυλακή, ο Μπέρκμαν υπηρέτησε ως συντάκτης του αναρχικού περιοδικού της Γκόλνμαν, Mother Earth, και αργότερα ίδρυσε το δικό του περιοδικό The Blast. Το 1917, οι Μπέρκμαν και Γκόλντμαν καταδικάστηκαν σε δύο χρόνια φυλάκισης για συνωμοσία κατά του νεοσυσταθέντος σχεδίου. Μετά την απελευθέρωσή τους από τη φυλακή, συνελήφθησαν μαζί με εκατοντάδες άλλων και απελάθηκαν στη Ρωσία. Αρχικά υποστηρίζοντας τη μπολσεβίκικη επανάσταση της χώρας, ο Μπέρκμαν και ο Γκόλντμαν σύντομα απογοητεύτηκαν, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στη χρήση του τρόμου από τους Σοβιετικούς μετά την κατάληψη της εξουσίας και την καταπίεση των συναδέλφων τους επαναστατών. Έφυγαν από τη Σοβιετική Ένωση στα τέλη του 1921 και το 1925, ο Berkman δημοσίευσε ένα βιβλίο για τις εμπειρίες του, το Μπολσεβίκικος Μύθος.
Ενώ ζούσε στη Γαλλία, ο Μπέρκμαν συνέχισε το έργο του υπέρ του αναρχικού κινήματος, δημιουργώντας την κλασική έκθεση των αναρχικών αρχών, Το ABC του Κομμουνιστικού Αναρχισμού. Υποφέροντας από κακή υγεία, ο Berkman αυτοκτόνησε το 1936.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναρχικοί Κατηγορία:Αυτόχειρες
Ευρωμπάσκετ 1973
Η 18η διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του 1973 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1973) οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν δώδεκα εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Ισπανία και έλαβε χώρα στη Βαρκελώνη και στη Μπαδαλόνα, στο διάστημα 27 Σεπτεμβρίου ως 6 Οκτωβρίου.
Αυτό είναι ένα κομβικό Ευρωμπάσκετ, καθώς ήρθε η ώρα της αποκαθήλωσης των Σοβιετικών. Σε ένα ιστορικό παιχνίδι οι Ισπανοί του Μιγκέλ Ντίαθ, που κατέβασαν ό,τι καλύτερο διέθεταν από τη δεκαετία του '60 (Φρανθίσκο Μπουσκατό, Κλίφορντ Λιουκ, Εμιλιάνο Ροδρίγκεθ, Ενρίκε Μαργάλ) και μαζί με παίχτες που εντυπωσίασαν κυρίως την δεκαετία του '70 (Ραφαέλ Ρουγιάν, Γουέιν Μπράμπεντερ, Λουίς Μιγκέλ Σαντιγιάνα), νικούν τους Ιταλούς στην φάση των ομίλων με 77-65 και περνούν αυτοί στα ημιτελικά. Εκεί παίρνουν την ρεβάνς από τους Σοβιετικούς για την απίστευτη συντριβή τους με 118-58 στο προηγούμενο Ευρωμπάσκετ. Επικρατούν στον ημιτελικό με 80-76 και τους αφήνουν εκτός τελικού, εκεί όπου τους περιμένουν οι Γιουγκοσλάβοι του Κρέζιμιρ Τσόσιτς, του Ζόραν Σλάβνιτς, του Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς και του Ντράζεν Νταλιπάγκιτς, που εξαφάνισε τον Αμερικανοϊσπανό αστέρα και μεγάλο σκόρερ της Ισπανίας Γουέιν Μπράμπεντερ, με αποτέλεσμα τη νίκη των Γιουγκοσλάβων με 78-67. Οι Πολωνοί μετά από αυτό το ευρωμπάσκετ εξαφανίζονται από τον χάρτη του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1973 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1973 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1973
Βουλευτής του Πανεπιστημίου
Ο Βουλευτής του Πανεπιστημίου Όθωνος ήταν θεσμός που διήρκεσε από το 1843 ως το 1863.
Ιστορική αναδρομή
Η εθνική συνέλευση του 1843 αναγνώρισε υπέρ του Πανεπιστημίου το δικαίωμα να αντιπροσωπεύεται στην Βουλή με έναν βουλευτή που θα εκλέγεται από τους καθηγητές. Το προνόμιο αυτό αναγράφτηκε στο σύνταγμα το οποίο ψηφίστηκε από την συνέλευση αυτή. Ο θεσμός καταργήθηκε από την Εθνική Συνέλευση του 1863, χωρίς όμως να καταγραφεί στο σύνταγμα που επίσης ψήφισε η συνέλευση αυτή.
Βουλευτές του Πανεπιστημίου
Βουλευτές του Πανεπιστημίου εκλέχτηκαν και διετέλεσαν ως εξής:
Από τους βουλευτές αυτούς διετέλεσαν υπουργοί την περίοδο που υπηρέτησαν ως εξής:
Πηγές
Π *
Ασημένιο Έβρου
Το Ασημένιο είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Διδυμοτείχου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Έβρου, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην Διδυμοτείχου του νομό Έβρου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θράκης.