cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντενίσοβαν
Ταξινόμηση
Δεν υπάρχει επιστημονική συναίνεση σχετικά με την ταξινομική τοποθέτηση των Ντενίσοβαν ως είδος (του γένους Χόμο ) ή υποείδος (του Χόμο σάπιενς). Η ανάλυση γονιδιώματος DΝΑ που τοποθετεί τους Ντενίσοβαν ως αδελφική ομάδα των Νεάντερταλ εγείρει παρόμοια ερωτήματα όπως συμβαίνει με την αμφισβητούμενη τοποθέτηση των Νεάντερταλ (ως ξεχωριστό είδος στο Χόμο ή υποείδος του Χόμο σάπιενς). Αυτό οξύνθηκε από τα αποτελέσματα του μιτοχονδριακού DNA του Ντενίσοβαν που δείχνουν μια πιο μακρινή απόκλιση. Αυτά τα είδη ανά επίπεδο των Ντενίσοβαν τα έχουν ονομάσει Χόμο denisova, Homo altaiensis, ή απλώς Homo sp. Altai. Εάν αντίθετα απολαμβάνουν τα δικά τους υποείδη, έχουν ονομαστεί Homo sapiens denisova, ή Homo sapiens ssp. denisova.
Με βάση τόσο την ανάλυση μέσω παρεκτροπής του αρχαίου DNA από απολιθώματα Ντενίσοβαν όσο και μικρές ποσότητες DNA Ντενίσοβαν που επιβίωσαν στα γονιδιώματα των σύγχρονων ανθρώπων, εντοπίστηκαν τρεις ξεχωριστοί πληθυσμοί των Ντενίσοβαν. Ενα από αυτά, όπως αποκαλύφθηκε από το γονιδιωματικό DNA των Παπουάνων, ήταν εξαιρετικά αποκλίνον από τους πληθυσμούς της Σιβηρίας και της Ανατολικής Ασίας.
Ανατομία
Η σιαγόνα Xiahe και τα δόντια της ήταν "πολύ ανθεκτικά", ένα χαρακτηριστικό παρόμοιο με τα δόντια από τη σπηλιά Ντενίσοβα. Επίσης παρουσιάζει μορφολογικές ομοιότητες με μερικά ανατολικο-ασιάτικα απολιθώματα νεώτερης περιόδου όπως το Penghu 1, αλλά και με δείγματα Χόμο ερέκτους από την Κίνα.
Ορισμένα παλαιότερα ευρήματα μπορεί να ανήκουν ή να μην ανήκουν στη γραμμή Ντενίσοβαν. Αυτά περιλαμβάνουν τα κρανία από το Dali και Maba, καθώς και αρκετά πιο αποσπασματικά κατάλοιπα από την Ασία. Η Ασία δεν είναι καλά χαρτογραφημένη όσον αφορά την ανθρώπινη εξέλιξη και τα παραπάνω ευρήματα μπορεί να αντιπροσωπεύουν μια ομάδα «ασιατικών Νεάντερταλ».
Αν και το μοναδικό απολιθωμένο οστό που διατηρεί τα οστά του προσώπου των Ντενίσοβαν που ανακτήθηκε είναι ένα μέρος σιαγόνας, έχει γίνει αναδόμηση του προσώπου με τη σύγκριση της μεθυλίωσης σε μεμονωμένους γενετικούς τόπους που πιστεύεται ότι παίζουν ρόλο στη δομή του προσώπου μεταξύ των Ντενίσοβαν, των ανθρώπων, των χιμπατζήδων και των Νεάντερταλ. Αυτή η ανάλυση έδειξε ότι οι Ντενίσοβαν είχαν το επικλινές μέτωπο και τα φαρδιά ισχία των Νεάντερταλ, ενώ είχαν πολλά χαρακτηριστικά μοναδικά για τους Ντενίσοβαν, όπως μια οδοντική γέφυρα που είναι μακρύτερη από τους Νεάτερνταλ και τους ανατομικά σύγχρονους ανθρώπους
Ανάλυση μιτοχονδριακού DNA
Το μιτοχονδριακό DΝΑ (mtDNA) από το οστό του δακτύλου που ανακαλύφθηκε στο σπήλαιο Ντενίσοβα διαφέρει από αυτό των σύγχρονων ανθρώπων από 385 βάσεις (νουκλεοτίδια) από περίπου 16.500, ενώ η διαφορά μεταξύ σύγχρονων ανθρώπων και Νεάντερταλ είναι περίπου 202 βάσεις. Αντίθετα, η διαφορά μεταξύ των χιμπατζήδων και των σύγχρονων ανθρώπων είναι περίπου 1.462 mtDNA ζεύγη βάσεων. Αυτό προκάλεσε έναν χρόνο απόκλισης πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια. Το πιο αποκλίνον mtDNA του Ντενίσοβαν έχει ερμηνευτεί ως ένδειξη της διασταύρωσής του με έναν άγνωστο αρχαϊκού πληθυσμού. Μελέτες υποδηλώνουν ότι ένας πληθυσμός που σχετίζεται με τους σύγχρονους ανθρώπους συνέβαλε στο mtDNA στη γενεά του Νεάντερταλ, αλλά όχι στα μιτοχονδριακά γονιδιώματα του Ντενίσοβαν, τα οποία όμως έχουν αλληλουχία. Έχει προτείνει ότι το είδος θα μπορούσε να είναι Homo heidelbergensis, αλλά αυτό το είδος θεωρείται γενικά πολύ στενά συνδεδεμένο με τους Νεάντερταλ. Το ότι θα μπορούσε να ήταν μια παρεκτροπή όπως ο Homo erectus στους Ντενίσοβαν πριν 53.000 χρόνια που είναι υπεύθυνη για το ανωμάλως αποκλίνον mtDNA έχει επίσης προταθεί.
Το mtDNA από ένα δόντι είχε μεγάλη ομοιότητα με εκείνη του οστού του δακτύλου, υποδεικνύοντας ότι ανήκαν στον ίδιο πληθυσμό. Από ένα δεύτερο δόντι, ανακτήθηκε μια αλληλουχία mtDNA που έδειξε έναν απροσδόκητα μεγάλο αριθμό γενετικών διαφορών σε σύγκριση με αυτό που βρέθηκε στο άλλο δόντι και το δάκτυλο, υποδηλώνοντας έναν υψηλό βαθμό ποικιλομορφίας mtDNA. Αυτά τα δύο άτομα από το ίδιο σπήλαιο έδειξαν μεγαλύτερη διαφοροποίηση από ό,τι φαίνεται μεταξύ δειγμάτων Νεάντερταλ από όλη την Ευρασία και ήταν τόσο διαφορετικά από τους σύγχρονους ανθρώπους από διαφορετικές ηπείρους.
Ανάλυση πυρηνικού γονιδιώματος
Η απομόνωση και ο προσδιορισμός της αλληλουχίας του πυρηνικού DNA από το οστό του δακτύλου Ντενίσοβα αποκάλυψε έναν ασυνήθιστο βαθμό διατήρησης του DNA μόνο με χαμηλού επιπέδου μόλυνση, επιτρέποντας τη σχεδόν πλήρη γονιδιωματική αλληλουχία και λεπτομερή σύγκριση με τα γονιδιώματα των Νεάντερταλ και των σύγχρονων ανθρώπων. Παρά την προφανή απόκλιση της μιτοχονδριακής αλληλουχίας τους, ο πληθυσμός της Ντενίσοβα έχει έναν κοινό κλάδο με τους Νεάντερταλ, με ένα πιο μακρινό χωρισμό από τη γραμμή που οδηγεί στους σύγχρονους αφρικανούς ανθρώπους. Οι ακολουθίες Ντενίσοβαν και Νεάτερνταλ εκτιμήθηκαν ότι έχουν αποκλίνει περίπου 640.000 χρόνια πριν, με απόκλιση του κλάδου που οδηγεί σε αυτές τις ομάδες από σύγχρονους Αφρικανούς που χρονολογούνται περίπου 800.000 χρόνια πριν. Οι συντάκτες της μελέτης εξέφρασαν την εικασία ότι το ανώμαλο περισσότερο αποκλινόμενο mtDNA Ντενίσοβαν προέκυψε είτε από την επιμονή μιας αρχαίας γραμμής mtDNA καθαρισμένης από τους άλλους κλάδους της ανθρωπότητας μέσω της γενετικής ολίσθησης είτε άλλης παρεκτροπής από μια παλαιότερη οικογένεια ανθρωπινών.
Κωνσταντίνος Σταμάτης
Βιογραφία
Ο '''Κωνσταντίνος Εμμ. Σταμάτης''' γεννήθηκε στη Σάμο το έτος 1919 και πέθανε στην Αθήνα στις 20 Απριλίου 1992. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έλαβε το πτυχίο του τον Ιούνιο 1944. Εισήλθε στον εισαγγελικό κλάδο τον Μάρτιο 1951 με διαγωνισμό, ύστερα από δικηγορική προϋπηρεσία τριών ετών. Προήχθη κατ’ «απόλυτον εκλογήν» στους βαθμούς του Εισαγγελέως Πρωτοδικών, Αντεισαγγελέως Εφετών, Εισαγγελέως Εφετών και Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου. Στις 9 Ιουλίου 1985 προήχθη στο βαθμό του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου και απεχώρησε την 1η Ιουλίου 1986, μετά την συμπλήρωση του ορίου ηλικίας, με τον τίτλο «του ισοβίως επίτιμου Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για τη μακρά και ευδόκιμη υπηρεσία του ως δικαστικού λειτουργού».Κατά την διάρκεια τής υπηρεσίας του ως δικαστικού λειτουργού, με εκπαιδευτική άδεια, παρακολούθησε μαθήματα ποινικού δικαίου, ποινικής δικονομίας, ειδικών θεμάτων αστικού δικαίου και φιλοσοφίας του δικαίου, στο γερμανικό Πανεπιστήμιο του Tübingen. Χρησιμοποιoύσε βιβλιογραφία στη γερμανική και γαλλική γλώσσα.
Ντενίσοβαν
Ανάλυση πυρηνικού γονιδιώματος
Η αλληλουχία mtDNA από το μηρό ενός 400.000 ετών Homo heidelbergensis από το σπήλαιο Sima de los Huesos στην Ισπανία βρέθηκε να σχετίζεται με εκείνες των Νεάντερταλ και Ντενίσοβαν, αλλά πιο κοντά στο δεύτερο. Ανάλυση αλληλουχιών πυρηνικού DNA από δύο δείγματα έδειξε ότι ήταν πιο στενά συνδεδεμένες με τους Νεάντερταλ και όχι με τους Ντενίσοβαν, αλλά ένα από αυτά τα δείγματα είχε επίσης το mtDNA που σχετίζεται με το Ντενίσοβαν. Οι συγγραφείς των μελετών θεώρησαν ότι το mtDNA που βρέθηκε σε αυτά τα δείγματα αντιπροσωπεύει μια αρχαϊκή αλληλουχία ενδεικτική της συγγένειας των Νεάντερταλ με τους Ντενίσοβαν που στη συνέχεια χάθηκε στους Νεάντερταλ λόγω της αντικατάστασης από μια σύγχρονη ανθρώπινη ακολουθία.
Κωνσταντίνος Σταμάτης
Βιογραφία
Σύζυγος του, η Βασιλική Μπόμπου-Σταμάτη, φιλόλογος, δ.φ.
Ντενίσοβαν
Επιγενετική
Μια ανάλυση των διαδικασιών φυσικής αποδόμησης του αρχαίου DNA, που διαφέρει μεταξύ των μεθυλιωμένων και μη μεθυλιωμένων κυτοσίνων, έχει δώσει πληροφορίες για την επιγενετική Ντενίσοβαν και Νεάτερνταλ. Επειδή οι αλλαγές στη μεθυλίωση κυτοσίνης συσχετίζονται με τη ρύθμιση των γονιδίων, οι πλήρεις χάρτες μεθυλίωσης του DNA επέτρεψαν την εκτίμηση της γονιδιακής δραστηριότητας σε όλο το γονιδίωμα του Ντενίσοβαν, σε σύγκριση με εκείνη των σύγχρονων ανθρώπων και των Νεάντερταλ. Σχεδόν 200 γονίδια εντοπίστηκαν τα οποία παρουσιάζουν ξεχωριστά ρυθμιστικά πρότυπα στους Ντενίσοβαν. Αυτά ήταν αυτά τα πρότυπα μεθυλίωσης και πώς μπορεί να επηρεάσει τη ρύθμιση των 56 προβλεπόμενων χαρακτηριστικών, στα οποία οι Ντενίσοβαν διαφέρουν είτε από τους Νεάντερταλ είτε από τους σύγχρονους ανθρώπους, που χρησιμοποιήθηκαν για να παραγάγουν ένα μοντέλο ανακατασκευής της ανατομίας του Ντενίσοβαν.
Κωνσταντίνος Σταμάτης
Βιογραφία
Παράλληλα με τη δικαστική ακολούθησε και την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία. Την 10η Μαΐου 1967 αναγορεύτηκε διδάκτωρ τής Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τον βαθμό άριστα, για τη διατριβή του: «Η συρροή ποινικών νόμων εν γένει και η μη τιμωρητή πρότερα ή υστέρα πράξις», Αθήναι 1967, με εισηγητή τον καθηγητή Νικ. Χωραφά. Την 19η Μαΐου 1973 αναγορεύτηκε υφηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ομοφώνως, με τη διατριβή του: «Γενικαί αρχαί της φαινόμενης συρροής εγκλημάτων και ιδίως της κατ’ Ιδέαν», Θεσσαλονίκη, 1972, με εισηγητή τον καθηγητή Ιωάν. Δασκαλόπουλο. Τήν 13η Νοεμβρίου 1974 του ανατέθηκε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών η διδασκαλία των μαθημάτων ποινικού δικαίου και ποινικής δικονομίας. Την 9η Σεπτεμβρίου 1981 έγινε έκτακτος καθηγητής, την 25η Αυγούστου 1982 αναπληρωτής καθηγητής και την 24η Φεβρουαρίου 1986 καθηγητής. Απεχώρησε την 22α Αυγούστου 1986, μετά τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας.
Ντενίσοβαν
Αποδείξεις διασταύρωσης
Μια λεπτομερής σύγκριση του Ντενίσοβαν, του Neanderthal και των σύγχρονων ανθρώπινων γονιδιωμάτων έχει αποκαλύψει στοιχεία για ένα σύνθετο πλέγμα αλληλεπίδρασης μεταξύ των γενεαλογιών. Μέσα από τέτοιες διασταυρώσεις, 17% του γονιδιώματος Ντενίσοβα αντιπροσωπεύει DNA από τον τοπικό πληθυσμό Νεάντερταλ, ενώ ενδείξεις βρέθηκε επίσης σε συνεισφορά προς το πυρηνικό γονιδίωμα από μια αρχαία καταγωγή ανθρωποειδές ακόμη να προσδιοριστεί, ίσως η πηγή του ανώμαλα αρχαίων mtDNA. Το DNA από αυτό το άγνωστο αλλά εξαιρετικά αρχαϊκό είδος που αποκλίνει από άλλους πληθυσμούς πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια αντιπροσωπεύει ποσοστό έως και 8% του γονιδιώματος Altai Ντενίσοβαν. Τα μόνα ευρέως διαδεδομένα υπολείμματα αρχαϊκών ανθρώπων στην περιοχή αργά Πλειστόκαινα της Ασίας προέρχονται από τον Homo erectus, αν και οι παραλλαγές της Ανατολικής Ασίας όπως ο Dali Man έχουν χαρακτηριστικά του Νεάντερταλ. Το γονιδίωμα του Ντενίσοβαν μοιράστηκε περισσότερο παράγωγα αλληλόμορφα με το γένωμα Altai Neanderthal από τη Σιβηρία παρά με το γονιδίωμα Neanderthal σπηλιά Vindija από την Κροατία και το σπήλαιο Mezmaiskaya σπονδυλωτό γονιδίωμα Neanderthal από τον Καύκασο, υποδηλώνοντας ότι η ροή των γονιδίων προήλθε από έναν πληθυσμό που συνδέεται στενότερα με το Altai Νεάντερταλ. Ο ιστός της αρχαϊκής ανθρώπινης ανάμιξης επισημαίνεται από το γονιδίωμα από ένα τεμάχιο οστών ηλικίας 90.000 ετών από το σπήλαιο της Ντενίσοβα, το οποίο βρέθηκε ότι ανήκε σε υβριδικό θηλυκό Ντενιζάντο-Νεάντερταλ. Ο πατέρας της Ντενίσοβαν είχε την τυπική παρεκτροπή του Altai Neanderthal, ενώ η μητέρα της από τον Νεάντερντα αντιπροσωπεύει έναν πληθυσμό που συνδέεται στενότερα με τους Vindija Neanderthals παρά με εκείνους του Altai.
Κωνσταντίνος Σταμάτης
Βιογραφία
Υπήρξε μέλος της Ενώσεως Ελλήνων Δικονομολόγων. Έλαβε μέρος στα Συνέδρια της Ενώσεως με ανακοινώσεις, εισηγήσεις και παρεμβάσεις. Διετέλεσε Πρόεδρος του 14ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Ενώσεως (Πάτρα 1986).
Ντενίσοβαν
Αποδείξεις διασταύρωσης
Οι μελανήσιοι δεν είναι οι μόνοι απόγονοι των Ντενίσοβαν της σύγχρονης εποχής. Ο David Reich του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και ο Mark Stoneking από την ομάδα του Ινστιτούτου Planck βρήκαν γενετικές ενδείξεις ότι η καταγωγή Ντενίσοβαν μοιράζεται επίσης οι Αυστραλοί Αβορίγινες και μικρότερες ομάδες ανθρώπων στη Νοτιοανατολική Ασία, όπως η Mamanwa, ένας λαός του Negrito στις Φιλιππίνες, όλοι οι Negritos βρέθηκαν να κατέχουν γονίδια Ντενίσοβαν. Οι Onge Andaman Islanders και Μαλαισιανοί Jehai, για παράδειγμα, βρέθηκαν να μην έχουν σημαντική κληρονομιά Ντενίσοβαν. Αυτό υποδηλώνει ότι η διασταύρωση παρατηρήθηκε στην ηπειρωτική Νοτιοανατολική Ασία, και ότι ο Ντενίσοβαν κάποτε κατοικούσε ευρέως στην ανατολική Ασία. Με βάση τη σύγχρονη κατανομή του DNA Ντενίσοβαν, οι Ντενίσοβαν μπορεί να έχουν περάσει τη γραμμή Wallace, με αυτή να αποτελεί το τελευταίο τους καταφύγιο. Μικρές ποσότητες DNA Ντενίσοβαν, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 0,2% των καταγόμενων Ντενίσοβαν, βρίσκονται επίσης σε ηπειρωτικούς ασιατικούς και ιθαγενείς Αμερικανούς.
Κωνσταντίνος Σταμάτης
Βιογραφία
Υπήρξε αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ποινικού Δικαίου, η όποια έχει σκοπό την καλλιέργεια της ποινικής επιστήμης. Την επιτυχία των δύο Πανελληνίων Συνεδρίων που οργανώθηκαν επί των ημερών του επιβεβαιώνουν οι τόμοι των πρακτικών. Στα Συνέδρια αυτά έλαβε μέρος με ανακοινώσεις του και εισηγήθηκε θέματα που αναφέρονται σε δογματικά ζητήματα του ποινικού δικαίου. Υπήρξε μέλος της Ενώσεως Ελλήνων Δικονομολόγων. Έλαβε μέρος στα Συνέδρια της Ενώσεως με ανακοινώσεις, εισηγήσεις και παρεμβάσεις. Διετέλεσε Πρόεδρος του 14ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Ενώσεως (Πάτρα 1986). Ο Κωνσταντίνος Σταμάτης υπηρέτησε ως Υπηρεσιακός Υπουργός Δικαιοσύνης κατά τις βουλευτικές εκλογές:
Ντενίσοβαν
Αποδείξεις διασταύρωσης
Τα αλληλόμορφα HLA του ανοσοποιητικού συστήματος τράβηξαν ιδιαίτερα την προσοχή στην προσπάθεια ταυτοποίησης γονιδίων που μπορεί να προέρχονται από αρχαϊκούς ανθρώπινους πληθυσμούς. Αν και δεν υπάρχει στο γονιδίωμα του Ντενίσοβα, το μοτίβο κατανομής και η απόκλιση του HLA-B * 73 από άλλα αλληλόμορφα HLA οδήγησε στην πρόθεση να εισαχθεί από τους Ντενίσοβαν σε ανθρώπους στη δυτική Ασία. Από το 2011, τα μισά από τα αλληλόμορφα HLA των σύγχρονων Ευρασιατών αντιπροσωπεύουν αρχαϊκούς HLA απλότυπους και έχουν συναχθεί ότι προέρχονται από Ντενίσοβαν ή Νεάτερνταλ. Η προφανής υπερεκπροσώπηση αυτών των αλλυλίων υποδηλώνει μια θετική εκλεκτική πίεση για τη συγκράτησή τους στον ανθρώπινο πληθυσμό. Ένα γονιδίωμα Ντενίσοβαν υψηλότερης ποιότητας που δημοσιεύτηκε το 2012 αποκαλύπτει παραλλαγές γονιδίων στους ανθρώπους που σχετίζονται με το σκοτεινό δέρμα, τα καστανά μαλλιά και τα καστανά μάτια - σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά που υπάρχουν με τους Μελανήσιους σήμερα. Το γονιδίωμα Ντενίσοβαν περιέχει επίσης μια περιοχή παραλλαγής γύρω από το γονίδιο EPAS1 που βοηθά στους Θιβετιανούς με την προσαρμογή σε χαμηλά επίπεδα οξυγόνου σε υψηλό υψόμετρο και σε μια περιοχή που περιέχει τους τόπους WARS2 και TBX15 που επηρεάζουν τον λιπώδη ιστό και την κατανομή σωματικού λίπους στους Ινουίτες. Στους Παπουανούς, τα ενδογενή αλληλόμορφα Νεάτερνταλ έχουν την υψηλότερη συχνότητα στα γονίδια που εκφράζονται στον εγκέφαλο, ενώ τα αλληλόμορφα Ντενίσοβαν έχουν τη μεγαλύτερη συχνότητα στα γονίδια που εκφράζονται σε οστά και άλλους ιστούς.
Πιθανά μοτίβα διασποράς
Τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι οι Ντενίσοβαν ήταν αποτέλεσμα μιας παλαιότερης μετανάστευσης από την Αφρική. Αφού έφυγε από την Αφρική, ο κοινός πρόγονος των Ντενίσοβαν και των Νεάντερταλ είχε βιώσει τη διασταύρωση και τη χαμηλή ροή των γονιδίων πριν διαχωρίσουν και ξεκινήσουν τους ξεχωριστούς τρόπους. Αρχικά, θεωρήθηκε ότι ο Ντενίσοβαν υπήρχε μόνο στη Σιβηρία, ωστόσο νέα δεδομένα υποστηρίζουν ότι αυτό δεν είναι απολύτως αληθές. Μέσω της διασταυρούμενης εξέτασης των ακολουθιών γονιδιώματος των σύγχρονων ανθρώπων, των χιμπατζήδων, των Νεάντερταλ και των Ντενίσοβαν, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το γενετικό υλικό Ντενίσοβαν ήταν παρόν σε Νοτιοανατολικούς Ασιάτες και Ωκεάνιους. Αυτό σημαίνει ότι η διασταύρωση μεταξύ Ντενίσοβαν και σύγχρονων ανθρώπων ενδεχομένως συνέβη στη Νοτιοανατολική Ασία, υποδηλώνοντας ότι οι πληθυσμοί Ντενίσοβαν ξεπήδησαν από τη Σιβηρία στη Νοτιοανατολική Ασία. Επιπρόσθετα, τα δεδομένα γονιδιώματος από τον νοτιοανατολικό ασιατικό πληθυσμό ελέγχθηκαν για DNA Ντενίσοβαν και τα αποτελέσματα συλλέχθηκαν. Οι πληθυσμιακές ομάδες Ντενίσοβαν θεωρείται ότι έχουν μεταναστεύσει πολλές φορές στη Νοτιοανατολική Ασία, η πρώτη από τις οποίες είχε εξαπλωθεί σε όλη τη Νοτιοανατολική Ασία και είχε εγκατασταθεί στην Παπούα Νέα Γουινέα 46.000 χρόνια πριν. Το δεύτερο κύμα ήρθε πριν από 30.000 χρόνια και έφτασε επίσης στην Παπούα Νέα Γουινέα. Ένα τρίτο και τελευταίο κύμα θεωρήθηκε ότι είχε εισέλθει στην ανατολική Ασία. Ωστόσο, δεν υπάρχουν τόσο στοιχεία που βρέθηκαν στο DNA του Ντενίσοβαν για να εντοπίσουν ένα σταθερό χρονοδιάγραμμα για αυτή την τρίτη μετανάστευση.
Κωνσταντίνος Σταμάτης
Επιστημονικό έργο
1. Στην διδακτορική διατριβή του διερευνάται συστηματικά, για πρώτη φορά στην ελληνική νομική επιστήμη, το θέμα: Η συρροή των ποινικών νόμων, πρόβλημα με σοβαρές πρακτικές συνέπειες κατά την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Προσπάθησε να διατυπώσει τις προϋποθέσεις για τη σωστή επίλυσή του και να θεμελιώσει τις θέσεις του αντικρούοντας την εκδοχή της διευρύνσεως της αρχής της ειδικότητος. Υπεστήριξε ότι αυτή η διεύρυνση, που επιτελείται με την ενσωμάτωση μέρους των ώς τώρα ρυθμιζόμενων περιπτώσεων με την αρχή της απορροφήσεως, υπερβαίνει τα πλαίσια που έχει διαγράψει γι’ αυτήν η λογική και την καθιστά αβέβαιου περιεχομένου.
Ντενίσοβαν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προϊστορική Ασία Κατηγορία:Κράι Αλτάι Κατηγορία:Ανθρώπινοι πληθυσμοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κωνσταντίνος Σταμάτης
Επιστημονικό έργο
3. Στην εργασία του: Η προκαταρκτική εξέταση στην ποινική διαδικασία κλπ. επιχειρείται η συστηματική διερεύνηση τού θεσμού της προκαταρκτικής εξετάσεως στην ποινική διαδικασία σε συνάρτηση με τις αρχές της νομιμότητος και της σκοπιμότητος. Πρόκειται για ένα θεσμό που ισχύει στη νομοθεσία μας από αρκετά χρόνια και δίκαια ο νομοθέτης τού έχει αποδώσει μεγάλη σημασία. Ωστόσο ως σήμερα δεν έχει αξιοποιηθεί στην πράξη σε όση έπρεπε έκταση. Η συστηματική δογματική έρευνα που επιτελείται στην εργασία αυτή αποτελεί τη βάση της αξιοποιήσεως του θεσμού τής προκαταρκτικής εξετάσεως στην ποινική πράξη.
4. Στην εργασία του: Εφαρμογή της ποινικής δικονομίας, με την συνεργασία τού καθηγητή Χρήστου Μπάκα, παρουσιάζεται η εφαρμογή της ποινικής δικονομίας στην πράξη, αφού χωρίς τη δεύτερη δεν εμπεδώνεται η πρώτη, ιδιαίτερα μάλιστα στο διαδικαστικό δίκαιο. Μία από τις πιο σημαντικές μορφές τής πρακτικής εφαρμογής της θεωρητικής διδασκαλίας είναι και η συστηματική διατύπωση επιλεγμένων νομικών θεμάτων τα οποία περιέχουν θεωρητικά ζητήματα. Η επίλυσή τους βοηθά στην εμπέδωση της αντίστοιχης θεωρητικής διδασκαλίας. Όταν μάλιστα τα σχετικά πρακτικά θέματα παρακολουθούν και τις απόψεις της νομολογίας των δικαστηρίων μας, τότε δεν γίνεται μόνον εμπέδωση της θεωρητικής διδασκαλίας, αλλά παράλληλα ενημερώνεται ο μελετητής τους για τις τάσεις και απόψεις της σύγχρονης νομολογίας.
6. Στην εργασία του: Η νομική φύσις της συνολικής ποινής και αι προκύπτουσαι εντεύθεν συνέπειαι, επιχειρείται ο προσδιορισμός της εννοίας της συνολικής ποινής, τόσο στην αρχική, όσο και στην επιγενόμενη συρροή εγκλημάτων, όπως επίσης και ο προσδιορισμός της σχέσεως η οποία υφίσταται μεταξύ της συνολικής ποινής και των επί μέρους ποινών. Εξ άλλου γίνεται διάκριση μεταξύ της συνολικής ποινής και της ενιαίας ποινής, γιατί στην ασαφή διάκριση των δύο αυτών εννοιών στηρίζονται ορισμένες εσφαλμένες λύσεις που έχουν υποστηριχθεί. Η συνολική ποινή είναι μόνον ο ενιαίος τρόπος εκτελέσεως των επί μέρους ποινών που έχουν συνεπιμετρηθεί στη συνολική ποινή. Αυτές δεν είναι πλέον επιδεκτικές αυτοτελούς εκτελέσεως, αλλά εκτελούνται με την εκτέλεση της συνολικής ποινής και διατηρούν κατά τα λοιπά την αυτοτέλεια τους.
7. Στα: Ποινικά σύμμεικτα συγκεντρώνονται οι δημοσιευμένες σε νομικά περιοδικά αγορεύσεις, προτάσεις και γνωμοδοτήσεις του που αναφέρονται σε καίρια νομικά ζητήματα, τα όποια διατηρούν πάντοτε το θεωρητικό και πρακτικό ενδιαφέρον τους. Οι προτεινόμενες λύσεις και ο τρόπος της επεξεργασίας τους έχουν ασκήσει αποφασιστική επίδραση στην ελληνική νομολογία.
8. Ανέλαβε την επιμέλεια της ενάτης εκδόσεως του Ποινικού δικαίου του αειμνήστου διδασκάλου του Ν. Χωραφά, και το ενημέρωσε με σχετικές σημειώσεις του.
Δημοσιευμένες εργασίες
1. Η συρροή ποινικών νόμων εν γένει και η μη τιμωρητή πρότερα η υστέρα πράξις, Αθήνα 1967 (διδακτορική διατριβή, Πανεπιστήμιο Αθηνών).
2. Γενικαί αρχαί της φαινόμενης συρροής εγκλημάτων και ιδίως της κατ’ Ιδέαν, Θεσσαλονίκη 1972 (διατριβή επί υφηγεσία, Πανεπιστήμο Αθηνών).
3. Η προκαταρκτική εξέταση στην ποινική διαδικασία και οι αρχές της νομιμότητας και της σκοπιμότητας, Αθήνα 1984.
4. Εφαρμογή της ποινικής δικονομίας. Αθήνα 1987 (σε συνεργασία με τον καθηγητή Χρ. Μπάκα).
5. Ποινικά σύμμεικτα, Αθήνα 1988 (συλλογή δημοσιευμένων στο νομικό τύπο γνωμοδοτήσεων, αγορεύσεων, προτάσεων κλπ, επί σημαντικών νομικών ζητημάτων του ουσιαστικού και δικονο-μικού ποινικού δικαίου). (Επανέκδοση 2011)
6. Νικολάου Χωραφά, Ποινικόν Δίκαιον, έκδοσις 9η, Επιμέλεια εκδόσεως Κ. Εμμ. Σταμάτη, Αθήνα 1978.
7. Η έννοια και η λειτουργία των αυτοτελών ισχυρισμών στην ποινική δίκη. Στον Τιμητικό τόμο «ΜΝΗΜΗ Ν. Χωραφά, Η. Γάφου, Κ. Γαρδίκα», τόμ. Β, 1986, σ. 71 επ.
8. Η έννοια των αθέμιτων αποδεικτικών μέσων στο διαδικαστικό δίκαιο και ιδιαίτερα στο ποινικό δίκαιο. (Παρέμβαση στο 13ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ελλήνων Δικονομολόγων, Θεσσαλονίκη 1985). Επιστημονική Επετηρίς Αρμενοπούλου, 1, 1986, σ. 61 έπ.
9. Η επιβαρυντική περίσταση ως στοιχείο δικαστικής επιμετρήσεως της ποινής και ως στοιχείο της εννοίας του εγκλήματος (Εισήγηση στο 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Ποινικού Δικαίου, Αθήνα 1985). Πρακτικά Συνεδρίου, 1987, σ. 114 έπ.
10. Η εξέτασις των διαδίκων, ως νέον κατά τον ΚΠολΔ μέσον αποδείξεως και η σχέσις αυτού προς τα λοιπά αποδεικτικά μέσα. (Εισήγηση στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ελλήνων Δικονομολόγων). Δίκη, τόμ. 4, σ. 433 επ.
11. Τα συμπεράσματα πού προκύπτουν από το 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ελλήνων Δικονομολόγων, αναφορικά με το δικαίωμα προβολής νέων αποδείξεων και νέων πραγματικών ισχυρισμών, στην κατ’ έφεση πολιτική δίκη. (Διατύπωση των συμπερασμάτων του Συνεδρίου στο όποιο προήδρευσε, Βλ. τα Πρακτικά του Συνεδρίου). 12. Η έννοια της δικαστικής προστασίας του άρθρου 20 Συντ. 1975 και οι προϋποθέσεις της εφαρμογής της. (Παρέμβαση στο 10ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ελλήνων Δικονομολόγων). Δίκη, 13, 658 επ.
13. Εκπρόθεσμος αίτησις ακυρώσεως διαδικασίας παρά κατηγορουμένου έχοντος γνωστή διαμονή (μελέτη), Ποιν. Χρον. Β, 95. 14. Η έννοια του εκ του αποτελέσματος εγκλήματος (μελέτη), Ποιν. Χρον. ΙΔ, 188 επ.
15. Η επίδραση της διδασκαλίας του Νικολάου Χωραφά εις την διαμόρφωσιν της ελληνικής νομολογίας (μελέτη), Ποιν. Χρον. Ιθ, 193 επ. 16. Η έννοια και η λειτουργία του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως υπέρ του νόμου στην ποινική δίκη. Στον τιμητικό Τόμο για τα 150 χρόνια του Αρείου Πάγου. 17. Το πρόβλημα της ενεργητικής συμμετοχής του θύματος στην ποινική δίκη, ιδιαίτερα με την ιδιότητα του πολιτικώς ενάγοντος. (Εισήγηση στο 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Ποινικού Δικαίου, 1987). Βλ. τα Πρακτικά του συνεδρίου.
18. Η δικαιοπλαστική επίδραση της νομολογίας του Αρείου Πάγου στην διαμόρφωση του δικαίου. (Ο πανηγυρικός λόγος για τα 150 χρόνια του Αρείου Πάγου), Νομικόν Βήμα, τόμ. 34, σ. 152 επ.
19. Ό εισαγγελικός θεσμός, η διαμόρφωσή του και η λειτουργική του αρμοδιότητα (μελέτη), Ποιν. Χρον. Λ, 609 επ.
21. Η νομική φύσις της συνολικής ποινής και αι προκύπτουσαι εντεύθεν συνέπειαι (Ποιν. Χρον. ΚΣΤ, 593 έπ.).
22. Μία ιδιόρρυθμος ποινική απόφασις του Πρωτοκλήτου Δικαστηρίου της κάτω Μεσσηνίας, επί Καποδιστρίου. Στα ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ, 1969-1970, σ. 145 επ.
Μεταφράσεις
Έχει μεταφράσει και συμπληρώσει με εκτενή σχόλια και παρατηρήσεις του αποφάσεις του Ομοσπ. Γερμανικού Ακυρωτικού (BGH), οι οποίες αναφέρονται σε σημαντικά θέματα της δογματικής του ποινικού δικαίου:
1. Απόφαση 26.5.1964, Ποιν. Χρον. ΙΣΤ, 114, όπου και οι παρατηρήσεις του.
2. Απόφαση 31.8.1962, Ποιν. Χρον. ΙΣΤ, 635, όπου και οι παρατηρήσεις του.
4. Απόφαση 25.1.1967, Ποιν. Χρον. ΙΗ, 118, όπου και οι παρατηρήσεις του.
5. Απόφαση  Εφετ. Στουτγάρδης 17.5.1965, Ποιν. Χρον. ΙΣΤ, 117, όπου και οι παρατηρήσεις του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου
Μαρία Φραγκίσκη της Σαβοΐας
Η Μαρία Φραγκίσκη της Σαβοΐας (Maria Francesca di Savoia, 26 Δεκεμβρίου 1914 - 7 Δεκεμβρίου 2001) ήταν κόρη του Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Φραγκίσκη Άννα Ρωμανή γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1914 στη Ρώμη, και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας και της Έλενας του Μαυροβουνίου.
Το ζευγάρι μετακόμισε στις Κάννες, όπου εκεί γεννήθηκαν και τα τέσσερα παιδιά τους. Η Μαρία Φραγκίσκη ήταν φυλακισμένη -με τον σύζυγό της και τα δύο μεγαλύτερα παιδιά της- από τους Ναζί, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο έζησε στην Ιταλία για λίγο καιρό και, μετά το θάνατο του συζύγου της, επέστρεψε στη Γαλλία, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μαντελιέ-λα-Ναπούλ κοντά στις Κάννες.
Πέθανε στις 7 Δεκεμβρίου 2001 στο Μαντελιέ-λα-Ναπούλ σε ηλικία 86 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Τζίνα Ρόουλαντς
Η Τζίνα Ρόουλαντς (αγγλ. Gena Rowlands), γεννημένη στις 19 Ιουνίου 1930 είναι Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Η βραβευμένη με 2 Χρυσές Σφαίρες και με 4 Βραβεία Έμμυ ηθοποιός είναι γνωστή για τη συμμετοχή της σε ταινίες του συζύγου της, ηθοποιού και σκηνοθέτη Τζον Κασσαβέτη. Η ηθοποιός πρωταγωνίστησε σε 10 ταινίες του συζύγου της και προτάθηκε για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της σε 2 από εκείνες (Μια Γυναίκα Εξομολογείται (A Woman Under the Influence, 1974) και Γκλόρια (Gloria, 1980)).
Πρώτα Χρόνια
Η Τζίνα Ρόουλαντς γεννήθηκε στο Μάντισον του Γουισκόνσιν το 1930. Γονείς της ήταν η Μαίρη Έλεν Νιλ κι ο Έντγουιν Μάργουιν Ρόουλαντς, τραπεζίτης, μέλος του νομοθετικού γραφείου του Γουινσκόνσιν και μέλος του προοδευτικού κόμματος του Γουισκόνσιν. . Είχε επίσης έναν αδελφό τον Ντέιβιντ.
Η οικογένειά της μετακόμισε στην Ουάσινγκτον το 1939, όταν ο πατέρας της Ρόουλαντς έλαβε θέση στο Υπουργείο Γεωργίας. Στη συνέχεια το 1942, η οικογένεια μεταφέρθηκε στο Μιλγουόκι του Γουισκόνσιν όπου ο πατέρας της έλαβε θέση στο Γραφείο Διαχείρησης Οικονομικών κι έπειτα στη Μινεάπολις. Η ηθοποιός φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Γουινσκόνσιν από το 1947 εώς και το 1950, όπου ήταν δημοφιλής για την ομορφιά της. Μετά την αποφοίτησή της η Ρόουλαντς πήγε στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει υποκριτική στην Αμερικανική Ακαδημία των Δραματικών Τεχνών.
Θέατρο και Τηλεόραση
thumb|right|200px|Με τον Τζον Κασσαβέτη το 1959.Στις αρχές της δεκαετίας του '50, η Ρόουλαντς συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις που παρουσιάζονταν στο Θέατρο της Πρόβινσταουν. Έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ στη θεατρικό του Τζορτζ Άξελροντ Εφτά Χρόνια Φαγούρας κι έπειτα περιόδευσε με το θίασο στην αμερικανική επικράτεια. Από το 1955 κι έπειτα, η ηθοποιός εμφανίστηκε ως γκεστ σε πολλές τηλεοπτικές παραγωγές όπως: Robert Montgomery Presents, Appointment with Adventure, Kraft Television Theatre και Studio One. Το 1956 συμπρωταγωνίστησε με τον Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον στη θεατρική παράσταση Middle of the Night κι εμφανίστηκε με το σύζυγό της Τζον Κασσαβέτη σε ένα επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς Johnny Staccato.
Κατά τη δεκαετία του '60 υποδύθηκε την κωφάλαλη σύζυγο του Ρόμπερτ Λάνσινγκ στη δραματική σειρά 87th Precinct, που προβλήθηκε για ένα χρόνο από το 1961 εώς και το 1962, καθώς και στη σειρά Target: The Corruptors!. Συμμετείχε επίσης ως γκεστ στις σειρές: The Lloyd Bridges Show, Breaking Point και Alfred Hitchcock Hour. Το 1967 έλαβε το ρόλο της κοσμικής Αντριέν Βαν Λάιντεν στην σαπουνόπερα Πέιτον Πλέις.
Κατά τη δεκαετία του '70 συνέχισε τις τηλεοπτικές εμφανίσεις κυρίως ως γκεστ σε σειρές και τηλεταινίες όπως το: Strangers: The Story of a Mother and Daughter όπου ερμήνευσε το ρόλο της καρκινοπαθούς κόρης της Μπέτι Ντέιβις.
Έλαβε δυο Βραβεία Έμμυ το πρώτο το 1989 για την τηλεταινία The Betty Ford Story και το δεύτερο το 1991 για την τηλεταινία Face of a Stranger.
Ταινίες με τον Τζον Κασσαβέτη
Η Ρόουλαντς έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1958 στην ταινία The High Cost of Loving και μετά από μερικούς δευτερεύοντες ρόλους σε διάφορες ταινίες, σκηνοθετήθηκε για πρώτη φορά από το σύζυγό της Τζον Κασσαβέτη το 1963 στην ταινία Σε Περιμένει το Παιδί μας (A Child is Waiting). Έλαβε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα για την ταινία του Κασσαβέτη Πρόσωπα (Faces) το 1968 κι η συνεργασία τους συνεχίστηκε με τις ταινίες: Οι Ασύλλυπτοι (Machine Gun McCain, 1969), Μίνι και Μόσκοβιτς (Minnie and Moskowitz, 1971), Μια γυναίκα εξομολογείται (A Woman Under the Influence, 1974) (για την οποία έλαβε βραβεία κριτικών Χρυσή Σφαίρα και την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου χάνοντας από την Έλεν Μπέρστιν), Ενας Δολοφόνος στο Πλήθος (Two-Minute Warning, 1976), Νύχτα Πρεμιέρας (Opening Night, 1977), Γκλόρια (Gloria, 1980) (για το οποίο έλαβε τη δεύτερή της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, χάνοντας από τη Σίσι Σπέισεκ), Η Τρικυμία (Tempest, 1982) (βασισμένο στο θεατρικό του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και γυρισμένο στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Πολ Μαζούρσκι) και Ερωτική Θύελλα (Love Streams, 1984) το οποίο έλαβε τη Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ του Βερολίνου.
thumb|200px|right|Η Τζίνα Ρόουλαντς στο Φεστιβάλ των Καννών το 2006.Σύμφωνα με τον καθηγητή κινηματογράφου στο πανεπιστήμιο της Βοστώνης, Ρέι Κάρνεϊ, η Ρόουλαντς προσπάθησε να αποκρύψει μια από τις πρώτες αμοντάριστες εκδόσεις της ταινίας του Κασσαβέτη Σκιές (Shadows, 1959), η οποία τελικά βρέθηκε μετά από ψάξιμο χρόνων. . Η Ρόουλαντς αναμείχθηκε επίσης σε προβολές των ταινιών Σύζυγοι (Husbands, 1970) και Ερωτική Θύελλα. Το UCLA Film and Television Archive προσπάθησε να ξαναβρεί χαμένο υλικό από την ταινία του Κασσαβέτη Σύζυγοι (Husbands) που είχε αφαιρεθεί μήνες μετά την προβολή της ταινίας από την Columbia Pictures παραβιάζοντας το συμβόλαιο του ηθοποιού. Μετά από έκκληση της Ρόουλαντς η ομάδα δημιούργησε μια εναλλακτική κόπια από την οποία αφαιρέθηκαν σκηνές 10 λεπτών τις οποίες η ηθοποιός θεωρούσε κακόγουστες.
Καριέρα μετά το θάνατο του Κασσαβέτη
Μετά το θάνατο του Κασσαβέτη το 1989, η ηθοποιός συνέχισε να επιλέγει ρόλους σε ανεξάρτητες και ποιοτικές παραγωγές όπως για παράδειγμα το Χάρισε μου τ' Άστρα (Unhook the Stars, 1997) σκηνοθετημένη από το γιο της Νικ. Η Ρόουλαντς έλαβε υποψηφιότητα για Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών για την ερμηνεία της στην ταινία. Το 1998 υποδύθηκε τη σύζυγο του Σον Κόνερι και μητέρα των Αντζελίνα Τζολί, Μάντλιν Στόου και Γκίλιαν Άντερσον στην ταινία Ακολουθώντας την Καρδιά (Playing by Heart) και πέντε χρόνια αργότερα εμφανίστηκε στη δημοφιλή ανεξάρτητη ταινία Το Ημερολόγιο (The Notebook, 2004), μαζί με τους Τζέιμς Γκάρνερ, Ράιαν Γκόσλινγκ και Ρέιτσελ ΜακΆνταμς.
Προσωπική ζωή
Η Τζίνα Ρόουλαντς υπήρξε παντρεμένη με τον ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτη, ηθοποιό και σεναριογράφο Τζον Κασσαβέτη από το 1954 εώς και το θάνατό του το 1989. Απέκτησαν τρία παιδιά που ακολούθησαν και τα τρία τα βήματα των γονιών τους στο χώρο του κινηματογράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Δημήτριος Σκαρβέλης
Ο Δημήτριος Σκαρβέλης (1933) είναι Έλληνας στρατιωτικός. Έφτασε μέχρι τον βαθμό του στρατηγού και διατέλεσε αρχηγός του ΓΕΣ (1990-93) και του ΓΕΕΘΑ (1993) ενώ το 2002 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1933 στην Xίο και ήταν γιος του Γιώργου Σκαρβέλη και της Ευχαρίδος Τσολάκα. Θείοι του ήταν οι Κωνσταντίνος Τσολάκας, στρατηγός και αρχηγός του ΓΕΕΘΑ, και Ξενοφών Τσολάκας, επίσης στρατηγός. Φοίτησε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, και ονομάσθηκε ανθυπολοχαγός του Πεζικού το 1954. Ως αξιωματικός συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Σχολή Πεζικού, την Σχολή Πληροφοριών, την Σχολή Στρατιωτικής Σωματικής Αγωγής, την Σχολή Πεζικού ΗΠΑ και την Σχολή Ραδιενεργού, Βιολογικού και Χημικού Πολέμου ΗΠΑ. Επίσης αποφοίτησε από την τότε Ανωτέρα Σχολή Πολέμου, την Σχολή Πολέμου των ΗΠΑ, και την Σχολή Εθνική Άμυνας (ΣΕΘΑ).
Υπηρέτησε ως επιτελής και διευθυντής Επιτελικών Γραφείων σε διάφορες μονάδες και σχηματισμούς, στο Ανώτατο Στρατηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, στην Κύπρο και στο Γενικό Επιτελείο Στρατού. Διατέλεσε, μεταξύ άλλων, διευθυντής του Α΄ Κλάδου του ΓΕΣ, διοικητής του Δ΄ Σώματος Στρατού, Α΄ υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ, και διοικητής της 1ης Στρατιάς, ενώ στις 7 Μαΐου 1990 ανέλαβε αρχηγός του ΓΕΣ, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 24 Φεβρουαρίου 1993, οπότε έγινε αρχηγός του ΓΕΕΘΑ.
Στις 16 Οκτωβρίου του 1993, έξι μέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές της 10ης Οκτωβρίου που επανέφεραν το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία και τρεις μέρες μετά την επίσημη ορκωμοσία και ανάληψη καθηκόντων της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου (13 Οκτωβρίου) ο Σκαρβέλης ουσιαστικά «καθαιρέθηκε» από την θέση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ. Μία ομάδα εν ενεργεία ανώτατων και ανώτερων αξιωματικών (οπαδοί του Ανδρέα Παπανδρέου, οι οποίοι επί κυβέρνησης Μητσοτάκη είχαν υποστεί διώξεις, δυσμενείς κρίσεις και μεταθέσεις λόγω των φιλοπαπανδρεϊκών τους πολιτικών φρονημάτων) εγκατέλειψαν τις μονάδες τους, και παρουσιάστηκαν ξαφνικά στο Πεντάγωνο, το οποίο και «κατέλαβαν». Απαίτησαν να τοποθετηθούν άμεσα σε θέσεις-κλειδιά του ΓΕΣ και του Υπουργείου, κάτι το οποίο και πέτυχαν, με επίσημη διαταγή που εκδόθηκε επιτόπου και αυθημερόν. Δύο μήνες αργότερα στις 16 Δεκεμβρίου του 1993, ο Σκαρβέλης αποστρατεύτηκε και επίσημα, καθώς αντικαταστάθηκε από τον ναύαρχο Χρήστο Λυμπέρη.
Για την πολιτεία του Σκαρβέλη ως αρχηγού ΓΕΣ και ΓΕΕΘΑ υπάρχουν ριζικά διαφορετικές αποτιμήσεις, καθώς οι εφημερίδες και οι σχολιαστές της Κεντροδεξιάς τον χαρακτήριζαν ως σπουδαίο αξιωματικό και ως έναν από τους καλύτερους αρχηγούς της Μεταπολίτευσης. Αντίθετα, οι οι εφημερίδες και οι σχολιαστές της Κεντροαριστεράς τον κατηγορούσαν ως απηνή και παθιασμένο διώκτη κάθε μη δεξιού αξιωματικού (χαρακτηριστικά, επί των ημερών του αποστρατεύτηκαν όλοι οι αξιωματικοί που είχαν διατελέσει υπασπιστές υπουργών και υφυπουργών τα χρόνια 1981-1989, αλλά οι περισσότεροι αποκαταστάθηκαν μετά το 1993).
Τιμήθηκε με το δίπλωμα και τα διάσημα του Χρυσού Σταυρού του παρασήμου του Αποστόλου Παύλου από τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο καθώς και με άλλα βραβεία. Το 2002 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Είναι νυμφευμένος και έχει δύο παιδιά. Διαμένει στην Αθήνα.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα) Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)
1747 Ράιτ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ράιτ εκτιμάται σε 6,35 ± 0,6 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι A (κατά Tholen) ή SI (κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,2005 ± 0,043. Ο Ράιτ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 17 λεπτά και 23 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραιτ
Αλεξιάρης
Το όνομα του Αλεξιάρη, όπως και του αδελφού του από την ίδια μάνα, του Ανικήτου, αναφέρονται και ως επίθετα του πατέρα τους Ηρακλή. Εκτός από αυτά τα δύο, όλα τα άλλα παιδιά του Ηρακλή (περίπου 50) είχαν γεννηθεί από θνητές γυναίκες. Ο Αλεξιάρης λατρεύοταν ως θεότητα, μαζί με τον Ανίκητο, ιδίως στη Θήβα και στη Ρόδο.
Πηγές
Κατηγορία:Ηρακλείδες Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Πρεσβεία της Ελλάδας (Ουάσιγκτον)
thumb|Το κτήριο της ελληνικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον. Η Πρεσβεία της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον είναι η διπλωματική αποστολή της Ελλάδας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Βρίσκεται στη Λεωφόρο της Μασαχουσέτης κοντά στην κυκλική πλατεία Σέρινταν, στην Ουάσιγκτον.
Η ελληνική πρεσβεία στην αμερικανική πρωτεύουσα λειτουργεί από το 1828, μετά την ίδρυσή της αμέσως μετά την ελληνική ανεξαρτησία. Σημερινή πρέσβης από το 2020 είναι η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, η οποία είναι και η πρώτη γυναίκα στη θέση αυτή.
Ιστορικό
Οι ΗΠΑ αναγνώρισαν την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος το 1833, υπογράφηκε εμπορική συμφωνία το 1837 και το πρώτο προξενείο άρχισε να λειτουργεί με έδρα τη Νέα Ορλεάνη το 1866. Από τη Νέα Ορλεάνη άρχισε να αναπτύσσεται η πρώτη σημαντική ελληνική κοινότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνοαμερικανικές σχέσεις Κατηγορία:Διπλωματικές αποστολές της Ελλάδας
Αγία Άννα (αποσαφήνιση)
Μονές
Αγια Αννα
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Κορινθίας
Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Κορινθίας.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κορινθίας
Αργιόπη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αργιόπη αναφέρονται τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:
Πηγές
Αργιοπη Αργιόπη
Μπενεντέττο Αντελάμι
μικρογραφία|Απόθεση, 1178 (Καθεδρικός ναός της Πάρμας). μικρογραφία|Παίκτης [[Κιτόλιο|κιτολίου, Βαπτιστήριο Πάρμας, περ. 1180]] μικρογραφία|Οι [[Τρεις Μάγοι, Μουσείο Αρχαίας Τέχνης, Μιλάνο.]] Ο Μπενεντέττο Αντελάμι (Benedetto Antelami, περ. 1150 – περ. 1230) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας και γλύπτης της ρομανικής σχολής, του οποίου «το γλυπτικό ύφος πηγάζει από τις τοπικές παραδόσεις της βόρειας Ιταλίας που μπορούν να εντοπιστούν στην ύστερη αρχαιότητα». Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Κατά πάσα πιθανότητα καταγόταν από τη Λομβαρδία, ίσως γεννήθηκε στο Βαλ ντ' Ιντέλβι. Πιστεύεται από το προβηγκιανό ύφος της τέχνης του ότι υπηρέτησε ως μαθητευόμενος στο Σαιν Τροφέμ ντ' Αρλ. Το 1178 εργαζόταν στον Καθεδρικό Ναό της Πάρμας, όπου, στο δεξιό εγκάρσιο κλίτος, εκτέλεσε ένα ανάγλυφο με την Αποκαθήλωση από τον Σταυρό. Το όνομά του και η χρονολογία αναγράφονται στο έργο, το οποίο, εκτός από το προβηγκιανό στοιχείο, παρουσιάζει τόσο κλασικές όσο και βυζαντινές επιρροές.
Αργότερα, το 1196, ασχολήθηκε με τον γλυπτό διάκοσμο του Βαπτιστηρίου της Πάρμας, ένα κτίριο του οποίου ήταν πιθανότατα και ο αρχιτέκτονας. Εκεί, μεταξύ του 1196 και του 1214, φιλοτέχνησε τα σενάζια των τριών πυλών: εξωτερικά απεικονίζει τη Λατρεία των Μάγων, τη Μυστική Κρίση και μια αλληγορία της ζωής, εσωτερικά τη Φυγή στην Αίγυπτο, την Υπαπαντή στο Ναό και τον Δαβίδ που παίζει άρπα. Επίσης, στο εσωτερικό της εικόνας διακρίνονται οι προσωποποιήσεις των μηνών και των εποχών. Αυτά προορίζονταν πιθανότατα για μια πύλη στην πρόσοψη του καθεδρικού ναού, αλλά το έργο διακόπηκε λόγω του θανάτου του Αντελάμι.
Υπάρχουν αξιοσημείωτες υφολογικές ομοιότητες με τις μορφές στην εξωτερική αψίδα της βόρειας στοάς", στον καθεδρικό ναό της Σαρτρ στη Γαλλία το 1213. Πιθανότατα ταξίδεψε στα 50 του χρόνια, και αυτό δίνει τη δυνατότητα να βρεθούν περισσότερα έργα του κατά μήκος των δρόμων που μπορεί να ακολούθησε.
Γλυπτά του Μπενεντέττο βρίσκονται επίσης στον καθεδρικό ναό της Φιντέντσα, αφιερωμένο στον Άγιο Δομνίνο της Φιντέντσα.
Η κύρια δυτική πόρτα της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στη Βενετία αποδίδεται επίσης από ορισμένους στον Αντελάμι ή στη σχολή του, και η σημερινή εκδοχή αντικατάστασης του Αγίου Προσώπου της Λούκα (Volto Santo) αποδίδεται στον κύκλο του.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες
Ευξενίτης
Ο ευξενίτης (αγγλ. euxenite) είναι ορυκτό των σπανίων γαιών, σχηματίζοντας πλήρεις παραμίξεις με όλα τα στοιχεία που συμμετέχουν στη σύστασή του, γι' αυτό και του έχει αποδοθεί το προσωνύμιο «σκουπιδοτενεκές των ορυκτών», όπως και στο άλλο ακραίο μέλος της σειράς, τον πολυκράση (polycrase, (Y,U)(Ti,Nb)2O6) ). Το όνομα του ευξενίτη προέρχεται από την ελληνική λέξη «εύξεινος» («ευ» και «ξένος»), δηλ. φιλόξενος, λόγω ακριβώς της μεγάλης ποικιλίας μετάλλων σπανίων γαιών που συμμετέχουν στη σύστασή του.
Απαντάται σε γρανιτικούς πηγματίτες και ως συστατικό ιζηματογενούς προελεύσεως μαύρων άμμων. Σχετίζεται με χαλαζία, αστρίους, βιοτίτη, μοσχοβίτη (λόγω της πηγματιτικής του φύσης) και τανταλίτη, κολουμβίτη, μοναζίτη, γαδολινίτη, αισχυνίτη, θορίτη, σαμαρσκίτη και ουρανινίτη.
Το 1879 ο Λαρς Νίλσον (Lars Fredrik Nilson) και η ομάδα του ανακάλυψαν το χημικό στοιχείο σκάνδιο με φασματοσκοπική ανάλυση, σε μεταλλεύματα ευξενίτη και γαδολινίτη από τη Σκανδιναβία. Αν και κανένα ορυκτό δεν περιέχει σκάνδιο, οι ερευνητές μάλλον είχαν δείγματα ορυκτών που περιείχαν το (δύσκολα διακρινόμενο μακροσκοπικά) πυριτικό ορυκτό θορτβεϊτίτη (Thortveitite)
Αν και δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο ορυκτό, αποτελεί μετάλλευμα σπανίων γαιών και, λόγω υψηλής σκληρότητας και απουσίας σχισμού, χρησιμοποιείται ενίοτε και στην κοσμηματοποιία. Ωστόσο, πριν χρησιμοποιηθεί για αυτό το σκοπό, πρέπει να ελεγχθεί προσεκτικά, επειδή ορισμένα από τα στοιχεία που συμμετέχουν στη σύστασή του είναι ραδιενεργά.
Ανευρίσκεται ιδιαίτερα στη Νορβηγία (περιοχές Iveland και Aust-Agder), τη Σουηδία, τα Ουράλια όρη της Ρωσίας, την περιοχή Minas Gerais της Βραζιλίας, τη Μαδαγασκάρη, τη Γερμανία και τον Καναδά. Επίσης σε πολλές Πολιτείες των ΗΠΑ, ιδιαίτερα όμως στην Αριζόνα, το Ουαϊόμινγκ και το Κολοράντο. Δεν έχει ανευρεθεί στην Ελλάδα.
Σημειώσεις
Ευξενίτης Ευξενίτης
Γκέοργκ Κούρτιους
Ο Γκέοργκ Κούρτιους (γερμ. Georg Curtius) (16 Απριλίου 1820 - 12 Αυγούστου 1885) υπήρξε Γερμανός κλασικός φιλόλογος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Απριλίου στην Λίμπεκ. Αδερφός του ήταν ο Ερνστ Κούρτιους. Σπούδασε στη Βόννη και στο Βερολίνο, και διετέλεσε διευθυντής σε σχολείο στη Δρέσδη. Το 1845 διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Διετέλεσε ως πρόεδρος του φιλολογικού σεμιναρίου στην Πράγα το 1849, και διορίστηκε καθηγητής της κλασικής φιλολογίας στη Πράγα το 1851. Διορίστηκε επίσης στο Κίελο και τη Λειψία το 1854 και 1862 αντίστοιχα. Απεβίωσε στις 12 Αυγούστου 1885.
Συγγράμματα
Δημοσίευσε σημαντικό έργο, επηρεάζοντας σε βάθος την θεωρητική φιλολογία. Σημαντικά του έργα μεταξύ άλλων ήταν: Ήταν επίσης εκδότης της σειράς Leipziger Studien zur classischen Philologie. Δημοσίευσε Γραμματική της Ελληνικής Γλώσσας το 1852, η οποία επανεκδόθηκε πάνω από από είκοσι φορές και μεταφράστηκε στα Αγγλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης
Η Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης είναι μια ελληνική υπεραστική σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης με την Αλεξανδρούπολη, και άλλες πόλεις της Μακεδονίας και της Θράκης. Είναι η τρίτη πιο σημαντική σιδηροδρομική γραμμή της Ελλάδας μετά την γραμμή Αθηνών - Θεσσαλονίκης και τη γραμμή Αθηνών - Καλαμπάκας, καθώς και η πιο σημαντική της βόρειας Ελλάδας. Ο ανατολικός τερματικός της, είναι το Λιμάνι Αλεξανδρούπολης, από τον οποίο εκκινούν τοπικά τρένα προς τα Δίκαια Έβρου. Η γραμμή περνάει επίσης μέσα από τη Δράμα και τη Ξάνθη, και άλλες πόλεις της βόρειας Ελλάδας.
Η γραμμή ξεκίνησε να λειτουργεί το 1896, ως προέκταση της υπάρχουσας γραμμής από την Κωνσταντινούπολη προς την Κεντρική Μακεδονία.
Το 2017 υπογράφθηκε συμφωνία μεταξύ των Πρωθυπουργών Ελλάδας-Βουλγαρίας για την εν μέρει αντικατάσταση του από την Σιδηροδρομική Εγνατία στο τμήμα Θεσσαλονίκη-Τοξότες και η οποία θα συνδέει την Θεσσαλονίκη με τα λιμάνια της Καβάλας και της Αλεξανδρούπολης καθώς και με την Βάρνα και τον Δούναβη στη Βουλγαρία.
Νέα Σιδηροδρομική Γραμμή Θεσσαλονίκης-Καβάλας-Τοξοτών
Η γραμμή λόγω της αναγκαίας συντήρησης που πρέπει να γίνει, έχει κλείσει μερικώς για τα επιβατικά δρομολόγια, με το τμήμα Δράμα-Ξάνθη να λειτουργεί με λεωφορορεία του ΟΣΕ και μόνο με εμπορικές αμαξοστοιχίες. Υπάρχει προγραμματισμός ώστε το Δράμα - Τοξότες να ενταχθεί στα τουριστικά δρομολόγια. Λόγω των γεγονότων αυτών, προωθείται η νότια χάραξη μέσω Καβάλας, από Θεσσαλονίκη προς Αλεξανδρούπολη. Ανάδοχος κατασκευής της παραλλαγής προβλέπεται στα τέλη του 2023.
Διαδρομή
Ο δυτικός τερματικός της γραμμής Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης είναι ο σιδηροδρομικός σταθμός Θεσσαλονίκης στο πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης. Συνεχίζει βόρεια περνώντας από το Κιλκίς, μέχρι να φτάσει την ανατολική ακτή της λίμνης Δοϊράνης. Προχωράει κατά μήκος της βόρειας ακτής της λίμνης Κερκίνης και διασχίζει τον ποταμό Στρύμονα κοντά στο Σιδηρόκαστρο Σερρών. Η γραμμή προς τη Σόφια διακλαδώνεται εδώ και προχωράει στο τελωνείο του Προμαχώνα. Η γραμμή συνεχίζει στα ανατολικά προς τις Σέρρες και τη Δράμα. Διασχίζει τον ποταμό Νέστο στο Παρανέστι Δράμας και τον ακολουθεί μέχρι τους Τοξότες Ξάνθης. Περνάει από την Ξάνθη και την Κομοτηνή και προχωράει προς το Αιγαίο Πέλαγος, για να καταλήξει στην Αλεξανδρούπολη. Στην Αλεξανδρούπολη, υπήρχε ανταπόκριση με τη γραμμή Λιμένας Αλεξανδρούπολης - Δίκαια. Ωστόσο, υπάρχει και δυνατότητα απευθείας σύνδεσης Θεσσαλονίκης - Δικαίων, μέσω ενός δρομολογίου την ημέρα με αφετηρία το Σταθμό Θεσσαλονίκης και ένα δρομολόγιο με αφετηρία το Σταθμό Λιμένα Αλεξανδρούπολης.
Σταθμοί
Νομός Θεσσαλονίκης Νομός Κιλκίς Νομός Σερρών
Νομός Δράμας
Νομός Ξάνθης
Νομός Ροδόπης
Νομός Έβρου
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές στην Κεντρική Μακεδονία Θεσσαλονίκη * Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη
1748 Μάουντερλι
Ο Μάουντερλι (Mauderli) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,65. Ανακαλύφθηκε το 1966 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ζίγκμουντ Μάουντερλι (Sigmund Mauderli, 1876–1962), καθηγητή της αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης και ιδρυτή της Αστρονομικής Ενώσεως της Βέρνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαουντερλι
Φιορέντσα Α΄ Σανούδου, κυρία της Μήλου
Η Φιορέντσα Α΄ Σανούδου, κυρία της Μήλου (πέθανε το 1397) ήταν Κυρία της Μήλου και σύζυγος του Φραγκίσκου Α΄ Κρίσπου του 10ου Δούκα του Αρχιπελάγους και 1ου Δούκα από τον Οίκο των Κρίσπων. Η Φιορέντσα Σανούδου ήταν κόρη του Μάρκου Σανούδου, κυρίου της Μήλου του μικρότερου γιου του Γουλιέλμου Α΄ Σανούδου 4ου δούκα του Αρχιπελάγους, οι μεγαλύτεροι αδελφοί του πατέρα της ήταν ο Νικόλαος Α΄ Σανούδος και ο Ιωάννης Α΄ Σανούδος.
Οικογένεια
Με τον γάμο της με τον Βενετό ευγενή Φραγκίσκος Α΄ Κρίσπο απέκτησε :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Σανούδων
Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος
Ο '''Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος''' είναι Ελληνοκύπριος συγγραφέας και ποιητής. Ζει στην Λεμεσό της Κύπρου και ασχολείται με τη συγγραφή μυθιστορημάτων, ποιημάτων, διηγημάτων και άρθρων για το κρασί.
Βιογραφία
Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος γεννήθηκε το Δεκέμβρη του 1945 στη Λεμεσό. Φοίτησε στο Λανίτειο Γυμνάσιο και το Β' Γυμνάσιο Αρρένων από όπου αποφοίτησε το 1964. Ήταν από τους πρώτους που κατατάχτηκαν στην Εθνική Φρουρά, υπηρετώντας στην Κερύνεια και τον Πενταδάκτυλο. Από το 1966 μέχρι το 1974, σπούδασε χημεία και οινολογία στην Πράγα, αποκτώντας δίπλωμα master.