cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Σκωτίας
Αγωνίσματα
Τα ακόλουθα αγωνίσματα που περιλαμβάνονται στο εθνικό πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σκωτία
Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση στο Ηνωμένο Βασίλειο Σκωτία
Alienware
Επισκόπηση
Ιδρύθηκε το 1996 ως Saikai της Miami, Inc. από τους Νέλσον Γκονσάλες και Alex Aguila, η Alienware συναρμολογεί επιτραπέζιους υπολογιστές, φορητούς υπολογιστές, σταθμούς εργασίας και κονσόλες παιχνιδιών PC. Σύμφωνα με τους υπαλλήλους, το όνομα "Alienware" επιλέχθηκε λόγω της αγάπης των ιδρυτών για την επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά The X-Files, η οποία ενέπνευσε επίσης τα ονόματα των σειρών προϊόντων με θέμα την επιστημονική φαντασία, όπως το Area-51, το Hangar 18 και το Aurora. Το 1997, άλλαξε το όνομά του σε Alienware.
Απόκτηση και τρέχουσα κατάσταση
Η Dell είχε εξετάσει το ενδεχόμενο να αγοράσει την εταιρεία Alienware από το 2002, αλλά δεν συμφώνησε να αγοράσει την εταιρεία μέχρι τις 22 Μαρτίου 2006. Ως θυγατρική, διατηρεί τον έλεγχο του σχεδιασμού και της εμπορίας της, ενώ επωφελείται από την αγοραστική δύναμη της Dell, τις οικονομίες κλίμακας και την αλυσίδα εφοδιασμού, η οποία μείωσε το λειτουργικό της κόστος.
Αρχικά, η Dell διατήρησε την ανταγωνιστική σειρά XPS των Gaming computer, πουλώντας συχνά υπολογιστές με παρόμοιες προδιαγραφές, οι οποίες ενδέχεται να πλήττουν το μερίδιο αγοράς της Alienware στο τμήμα της αγοράς. Λόγω της εταιρικής αναδιάρθρωσης την άνοιξη του 2008, η μάρκα XPS μειώθηκε και η γραμμή Desktop απομακρύνθηκε αφήνοντας μόνο τα XPS Notebooks. Η ανάπτυξη προϊόντων για Gaming computer ενοποιήθηκε με το τμήμα παιχνιδιών της Dell, με το Alienware να γίνει το κορυφαίο εμπορικό σήμα της Dell. Στις 2 Ιουνίου 2009, το M17x παρουσιάστηκε ως το πρώτο σύστημα επωνυμίας Alienware/Dell. Αυτή η παρουσίαση επέκτεινε επίσης την παγκόσμια εμβέλεια της Alienware από 6 σε 35 χώρες, ενώ υποστηρίζει 17 διαφορετικές γλώσσες.
Ενισχυτής Γραφικών
Ο Ενισχυτής Γραφικών(Graphics Amplifier) επιτρέπει σε έναν φορητό υπολογιστή Alienware να εκτελεί τις περισσότερες GPU επιτραπέζιων υπολογιστών πλήρους μήκους (ή μικρότερων, μη υβριδικών).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Σαλουντέτσο
Το Σαλουντέτσο (ιταλικά: Saludecio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Άγιος Ανδρέας Κιμώλου
Ο Άγιος Ανδρέας είναι ακατοίκητη νησίδα του Αιγαίου που βρίσκεται στα δυτικά της Κιμώλου. Οι κάτοικοι του νησιού την αποκαλούν Άι Ντριά και στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους ήταν κατοικήσιμη μέχρι που ερημώθηκε από σεισμό τον 1ο αιώνα. Είναι απέναντι από τις παραλίες «Δέκας», «Ελληνικά» και «Μαυροσπήλια» και απέχει από το νησί 200 μέτρα. Στο βυθό της περιοχής υπάρχουν ερείπια από σπίτια και τάφους όπως επίσης και της ακρόπολης επάνω στη νησίδα. Έχουν βρεθεί πολλά ευρήματα από τη Μυκηναϊκή, Γεωμετρική, Αρχαϊκή, Κλασική, Ελληνιστική περίοδο και εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κιμώλου. Πιθανολογείται ότι στη πόλη αυτή κατοικούσαν οι Κιμώλιοι μέχρι την καταστροφή της τον 1ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Κιμώλου
Χέρμαν Γ΄ του Μπάντεν
Ο Χέρμαν Γ΄ (γερμ.: Hermann III, 1105 - 16 Ιανουαρίου 1160) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν (1130-1160).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Χέρμαν Β΄ μάργραβου του Μπάντεν και της Γιούτνιτ του Χόενμπερκ. Κυβέρνησε το μαργραβάτο του το διάστημα 1130-1160.
Καθώς ήταν πιστός στους Χοενστάουφεν, ήλθε σε διαμάχη με τους συγγενείς του Τσέρινγκεν-Σουαβίας. Το 1140 συμμετείχε στην πολιορκία του κάστρου Βάιμπτροϊ και έλαβε την κυριότητα του Ζέλτς της Αλσατίας.
Το 1151 ο βασιλιάς της Γερμανίας πήρε το μαργραβάτο της Βερόνας από τον Όττοκαρ Γ΄ και το ανέθεσε στον Χέρμαν Γ΄. Ο τελευταίος το 1154 αγόρασε το κάστρο Μπέζιγκχαϊμ από τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας.
Πολέμησε το 1154 στη Λομβαρδία βοηθώντας τον Φρειδερίκο Α΄ στην πολιορκία του Μιλάνου. Έλαβε μέρος στη Β΄ Σταυροφορία και συμμετείχε στην πρώτη εκστρατεία του βασιλιά στην Ιταλία.
Οικογένεια
Μετά το 1162 απεβίωσε η Μπέρτα και ο Χέρμαν Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία των Πρεμυσλιδών, κόρη του Σομπιέσλαφ Α΄ δούκα της Βοημίας.
Σαν Κλεμέντε (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Ντόινα Κόρνεα
Η Ντόινα Κόρνεα (30 Μαΐου 1929 – 3 Μαΐου 2018) ήταν Ρουμάνα ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και καθηγήτρια γαλλικής γλώσσας. Ήταν αντιφρονούσα κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής διακυβέρνησης του Νικολάε Τσαουσέσκου.
Ήταν συνιδρυτής του Δημοκρατικού Αντι-ολοκληρωτικού Φόρουμ της Ρουμανίας (Forumul Democrat Antitotalitar din România), ως την πρώτη προσπάθεια ενοποίησης της δημοκρατικής αντιπολίτευσης στη μετακομμουνιστική κυβέρνηση. Αυτή η οργάνωση αργότερα μετατράπηκε σε Ρουμανική Δημοκρατική Συνέλευση (Convenția Democrată Română, CDR), η οποία έφερε στην εξουσία τον Εμίλ Κονσταντινέσκου.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στο Μπρασόβ της Ρουμανίας. Η Ντόινα Κόρνεα άρχισε να σπουδάζει γαλλικά και ιταλικά στο Πανεπιστήμιο του Κλουζ το 1948. Μετά την αποφοίτησή της, δίδαξε γαλλικά σε ένα γυμνάσιο στο Ζαλάου, όπου παντρεύτηκε έναν ντόπιο δικηγόρο. Επέστρεψε στο Κλουζ το 1958, όπου εργάστηκε ως επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μπάμπες-Μπολιάι.
Οι πρώτες της πολιτικές ενασχολήσεις έγιναν το 1965, όταν είδε πώς ένας φίλος της επέκρινε τον Σαρλ ντε Γκωλ στο Στρασβούργο της Γαλλίας. Ενώ περίμενε η αστυνομία να εμφανιστεί και να συλλάβει το άτομο, εξεπλάγη όταν είδε ότι δεν ήρθε κανείς. Ντροπή για τους πολιτικούς περιορισμούς που πίεζαν τη Ρουμανία εκείνη την εποχή, ένιωθε ντροπή και αυτό την ώθησε να ξεκινήσει πολιτικό ακτιβισμό.
Διαφωνία υπό τον κομμουνισμό
Το 1980 δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο samizdat, Încercarea Labirintului ("Η δοκιμή του λαβύρινθου") του Μίρτσεα Ελιάντε σε μετάφραση της από τα γαλλικά. Στη συνέχεια ακολούθησαν άλλες τέσσερις μεταφράσεις samizdat.
Επιστολές διαμαρτυρίας
Έστειλε παράνομα την πρώτη επιστολή στο Radio Free Europe το 1982, την πρώτη από μια σειρά κειμένων και διαμαρτυριών κατά του Τσαουσέσκου. Είδε την κρίση όχι μόνο υλική/οικονομική, αλλά και πνευματική, τον ρουμανικό λαό «έναν λαό που τρέφεται αποκλειστικά με συνθήματα», που εκτιμά περισσότερο τις υλικές αξίες παρά τις πνευματικές, τις οποίες όρισε ως αυτές που «δημιουργούσαν νοημοσύνη, ηθική, πολιτισμός, ελευθερία και ευθύνη».
Στο τέλος της επιστολής της, ζήτησε συγγνώμη που δεν αποκάλυψε το όνομά της, αλλά υπέγραψε την επιστολή για να δείξει ότι ήταν αυθεντική. Λόγω παρεξήγησης, το Radio Free Europe διάβασε ολόκληρη την επιστολή, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1983, απολύθηκε από το πανεπιστήμιο λόγω της πολιτικής της δραστηριότητας, με επίσημη αιτιολογία ότι έδωσε στους μαθητές της να διαβάσουν το ημερολόγιο του Μίρτσεα Ελιάντε.
Στη δεύτερη επιστολή που δημοσιεύτηκε από το BBC και το Radio Free Europe, διαμαρτυρόταν για τους περιορισμούς, που τέθηκαν στον ακαδημαϊκό κόσμο και για το γεγονός ότι η ηγεσία του πανεπιστημίου δεν την υπερασπίστηκε και προσπαθούσαν μάλιστα να βρουν ποια ιδανικά υποστήριζε. Συνέχισε να στέλνει μια συνεχή ροή κειμένων και διαμαρτυριών στο Radio Free Europe. Το μήνυμά της επαναλήφθηκε στη συνέχεια στα άρθρα που έγραψε μετά την Επανάσταση του 1989: ακόμη και αν άλλαζε η πολιτική και οικονομική κατάσταση, αυτό δεν θα άλλαζε τη διαστρέβλωση των ηθών των ατόμων.
Τον Αύγουστο του 1987, απηύθυνε μια ανοιχτή επιστολή στον Τσαουσέσκου, στην οποία υποστήριξε τη μεταρρύθμιση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση: μεγαλύτερη ακαδημαϊκή ελευθερία και πανεπιστημιακή αυτονομία (για να μην υποταχθούν στα συμφέροντα του Κομμουνιστικού Κόμματος), περισσότερες ανταλλαγές με ξένα πανεπιστήμια, απαλλαγή από την υποχρεωτική συμμετοχή στη συγκομιδή και διδασκαλία των μαθητών πώς να σκέφτονται αντί για απλά γεγονότα.
Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Μπρασόφ, στις 18 Νοεμβρίου 1987, μαζί με τον γιο της, Λεοντίν Γιουχάς, διέδωσε στο Κλουζ-Ναπόκα 160 μανιφέστα αλληλεγγύης στους εργάτες, που εξεγέρθηκαν ενάντια στην κομμουνιστική κυβέρνηση. Την επόμενη μέρα, συνελήφθησαν από τη Σεκουριτάτε, το οποίο τους κράτησε μέχρι τον Δεκέμβριο του 1987, όταν αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από μια διεθνή κατακραυγή και ένα ντοκιμαντέρ για τη Ρουμανία υπό τον Τσαουσέσκου, που μεταδόθηκε στη γαλλική τηλεόραση, το οποίο περιελάμβανε μια παλαιότερη συνέντευξη με την Κόρνεα.
Το καλοκαίρι του 1988, άκουσε στο Radio Free Europe ότι είχε προσκληθεί σε μια διάσκεψη για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κρακοβία. Δεν έλαβε την πρόσκληση. Ζήτησε διαβατήριο μόνο για να της το απορρίψουν, απαντώντας με μια επιστολή στην οποία υποστήριζε ότι μια επιτυχημένη ολοκληρωτική κοινωνία μπορεί να δημιουργηθεί μόνο ληστεύοντας την πνευματική ολοκλήρωση των ανθρώπων.
Περιορισμός κατ 'οίκον
Έγραψε μια περαιτέρω επιστολή, η οποία μεταφέρθηκε λαθραία εκτός της χώρας από την Τζόζι Ντουμπίε, η οποία μεταδόθηκε από το RFE στις 23 Αυγούστου 1988 (εθνική ημέρα της Ρουμανίας). Καθιστούσε τον Τσαουσέσκου προσωπικά υπεύθυνο για την πνευματική και οικονομική καταστροφή στη Ρουμανία. Του έδωσε δύο επιλογές: είτε να παραιτηθεί (μαζί με την νομενκλατούρα) από τη διακυβέρνηση της χώρας, είτε να εισαγάγει μεταρρυθμίσεις, για να επιτρέψει τον πλουραλισμό και να διαχωρίσει τη διοίκηση και τη δικαιοσύνη από το Κόμμα.
Ήταν υπέρμαχος υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης, της ελευθερίας του Τύπου, της ελευθερίας του συνέρχεσθαι και της ελευθερίας των μετακινήσεων. Από οικονομικής πλευράς, η επιστολή της (η οποία μπορεί να είχε συνταχθεί από άλλους συνεργάτες) υποστήριζε το κλείσιμο ζημιογόνων εργοστασίων, τον εκ νέου εξοπλισμό εργοστασίων, για να μπορέσουν να ανταγωνιστούν ξένες εταιρείες, την πρόσληψη ξένων διευθυντών και την αναδημιουργία ιδιωτικής ιδιοκτησίας γης, καθώς επίσης και τη διακοπή του προγράμματος Συστηματοποίησης.
Στη συνέχεια, τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό από τη Σεκουριτάτε. Μετά από ένα ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε στη βελγική τηλεόραση, ξεκίνησε μια διεθνής εκστρατεία για την απελευθέρωσή της. Ψηφίσματα για την αποφυλάκισή της εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τη Διεθνή Συνομοσπονδία Ελεύθερων Συνδικάτων. Προσωπικές παρεμβάσεις ξένων πολιτικών έγιναν στη ρουμανική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων αυτών του Λωράν Φαμπιούς, Προέδρου της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης, Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εσταίν, πρώην Προέδρου της Γαλλίας, και Λέο Τίντεμανς του Βέλγου Υπουργού Εξωτερικών.
Ωστόσο, μπόρεσε να στείλει δύο ακόμη επιστολές, συμπεριλαμβανομένης μιας στην οποία συζητούσε την αυθαιρεσία των μέτρων που ελήφθησαν εναντίον της, τα οποία δεν είχαν βάση στο ρουμανικό δίκαιο, σημειώνοντας την περιφρόνηση του κράτους δικαίου και την αυθαίρετη χρήση εξουσίας.
Το 1989, η Κόρνεα έλαβε πρόσκληση από τη Ντανιέλ Μιτεράν (σύζυγος του Γάλλου Προέδρου Φρανσουά Μιτεράν), για να παρευρεθεί στον εορτασμό των 200 χρόνων της Γαλλικής Επανάστασης, αλλά και πάλι, της αρνήθηκαν τη βίζα εξόδου. Άλλη μια πρόσκληση προς το Συμβούλιο της Ευρώπης δεν έφτασε σ' αυτήν καθώς παραδόθηκε στον Ρουμάνο πρέσβη στο Παρίσι.
Απελευθέρωση
Αποφυλακίστηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1989 κατά τη διάρκεια της Ρουμανικής Επανάστασης, την ημέρα πριν από την ανατροπή της κυβέρνησης. Αμέσως μετά την απελευθέρωση, άρχισε να συμμετέχει στις διαδηλώσεις στο Κλουζ-Ναπόκα.
Δραστηριότητα μετά τον Δεκέμβριο του 1989
Μετά τις 22 Δεκεμβρίου 1989 ζητήθηκε από την Κόρνεα να γίνει μέλος της πρώτης μετακομμουνιστικής κυβερνητικής οργάνωσης, του Εθνικού Συμβουλίου του Μετώπου Εθνικής Σωτηρίας. Αποχώρησε από αυτό το σώμα στις 23 Ιανουαρίου 1990 αφού αποφάσισε να συμμετάσχει ως κόμμα στις εκλογές του 1990. Θεωρούσε ότι αυτό εξαρτιόταν από τον Σοβιετικό ηγέτη Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και εξακολουθούσε να κυριαρχείται από ανθρώπους με κομμουνιστικό παρελθόν.
Μαζί με διανοούμενους όπως η Άνα Μπλαντιάνα, ο Μιχάι Σόρα και ο Μίρτσεα Ντινέσκου, η Κόρνεα συνέχισε την κριτική με την ειλικρίνειά της ενάντια στη νέα διοίκηση του Ιόν Ιλιέσκου, προέδρου της Ρουμανίας μέχρι την ήττα του από τον Εμίλ Κονσταντινέσκου στις εκλογές του 1996. Ήταν συνιδρυτής του Δημοκρατικού Αντι-ολοκληρωτικού Φόρουμ της Ρουμανίας (Forumul Democrat Antitotalitar din România ), ως την πρώτη προσπάθεια ενοποίησης της δημοκρατικής αντιπολίτευσης στη μετακομμουνιστική κυβέρνηση. Αυτή η οργάνωση αργότερα μετατράπηκε σε Ρουμανική Δημοκρατική Συνέλευση (Convenția Democrată Română, CDR), η οποία έφερε στην εξουσία τον Εμίλ Κονσταντινέσκου.
Η Κόρνεα ήταν συνιδρυτής της Ομάδας για τον Κοινωνικό Διάλογο (Grupul pentru Dialog Social) στη Ρουμανία, του Ιδρύματος Συμμαχίας Πολιτών και του Ιδρύματος Πολιτιστικής Μνήμης (Fundația Culturală Memoria).
Θάνατος
Η Ντόινα Κόρνεα πέθανε στις 4 Μαΐου 2018 στο σπίτι της στο Κλουζ, έχοντας στο πλευρό της τον γιο της, σε ηλικία 88 ετών. Κηδεύτηκε με στρατιωτικές τιμές στο νεκροταφείο Χάτζονγκαρντ της πόλης. Είχε δύο παιδιά, την Αριάντνα Κόμπες και τον Λεοντίν Γιουχάς.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ταξιάρχες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Ρουμάνοι ακτιβιστές Κατηγορία:Ρουμάνοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σαν Τζοβάννι ιν Μαρινιάνο
Το Σαν Τζοβάννι ιν Μαρινιάνο (ιταλικά: San Giovanni in Marignano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Μαρία Αντρέγιεβα Παλαιολογίνα
Η Μαρία Αντρέγιεβα Παλαιολογίνα ήταν βυζαντινής καταγωγής ευγενής, πριγκίπισσα του Πριγκιπάτου Βερέγια-Μπελόζερσκ, και πριγκίπισσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τιτουλάρια εφόσον η αυτοκρατορία δεν υφίσταται.
Ήταν κόρη του Ανδρέα Παλαιολόγου, τιτουλάριου βυζαντινού αυτοκράτορα και της Αικατερίνης, ή άλλης γυναίκας από άγνωστο γάμο του πατέρα της ή και ακόμα τέκνο κάποιας παράνομης σχέσης του Ανδρέα. Είχε έναν ακόμα αδελφό τον Κωνσταντίνο. Η Μαρία είχε γεννηθεί και αυτή πιθανότατα στη Ρώμη και το Παπικό κράτος όπου είχε καταφύγει ο πατέρας της στην προστασία του πάπα.
Σε ένα ταξίδι του πατέρα της στη Μόσχα και την αδελφή του Ζωή το 1480, αποφασίστηκε ο γάμος της με τον Βασίλι πρίγκιπα του Βερέγια-Μπελόζερσκ. Πιστεύεται ότι η Μαρία τότε ήταν σε πολύ μικρή ηλικία, παιδική, ο γάμος έγινε και η Μαρία έζησε στη Ρωσία όπου είναι άγνωστη η μετέπειτα ζωή της εκεί. Απεβίωσε το 1505 χωρίς να αφήσει απογόνους.
Παραπομπές
Μαρια
Ελεονώρα της Καστίλης (1307-1359)
Η Ελεονώρα της Καστίλης, (Ισπανική γλώσσα : Linor, 1307 - 1359) από τον Οίκο της Ιβρέας-Καστίλης ήταν πριγκίπισσα της Καστίλης και με το γάμο της έγινε βασίλισσα της Αραγωνίας. Ήταν η πρώτη κόρη του Φερδινάνδου Δ΄ της Καστίλης και της Κωνσταντίας των Καπετιδών-Βουργουνδίας, κόρης του Διονυσίου της Πορτογαλίας.
Πρώτος γάμος
Σε ηλικία 4 ετών η Ελεονώρα αρραβωνιάστηκε τον Ιάκωβο μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του βασιλιά Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας ύστερα από συμφωνία που έκλεισαν μεταξύ τους οι δύο βασιλείς (1311). Την ίδια εποχή έγινε ο γάμος ανάμεσα στην μεγαλύτερη κόρη του Ιακώβου Β΄ Μαρία της Αραγωνίας, κυρία του Καμέρος με τον αδελφό του Φερδινάνδου Δ΄ Πέτρο του Κάμερος. Ο πατέρας της πέθανε πρόωρα τον Σεπτέμβριο του 1312 όταν ήταν η ίδια 5 ετών, έναν χρόνο αργότερα τον Νοέμβριο του 1313 πέθανε και η μητέρα της, η γιαγιά της Μαρία της Μολίνα ανέλαβε αντιβασίλισσα στο πλευρό του μικρότερου αδελφού της Αλφόνσου ΙΑ΄. Ο μικρός Ιάκωβος επιθυμούσε ωστόσο να μην παντρευτεί και να ορκιστεί μοναχός, ο Πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ του υπενθύμισε τα καθήκοντα του. Με δεδομένο το γεγονός ότι οι σχέσεις με τον πατέρα του δεν ήταν καλές επειδή παραμελούσε τα καθήκοντα του ο Ιάκωβος αναγκάστηκε τον Οκτώβριο του 1319 να υπογράψει δήλωση ότι θα είναι παρόν στην γαμήλια τελετή αφήνοντας πολλές αμφιβολίες άν η τελετή ολοκληρωθεί. Η συμφωνία ανάμεσα στο Βασίλειο της Καστίλης και το Βασίλειο της Λεόν είχε προβλέψει μόνο την πραγματοποίηση της τελετής. Η γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε (18 Οκτωβρίου 1319), ο Ιάκωβος σύμφωνα με τα Χρονικά αρνήθηκε να φιλήσει την νύφη όπως απαιτούσαν τα έθιμα της εποχής, αναγκάστηκε να το κάνει ο πατέρας του.
Μετά την τελετή που πραγματοποίησε ο αρχιεπίσκοπος της Ταρραγόνα ο Ιάκωβος δήλωσε στον πατέρα του την πρόθεση του να παραιτηθεί από τα δικαιώματα του στον θρόνο και να εισέλθει σε μοναστήρι. Μετά από μία σύντομη συζήτηση που είχε με τον πατέρα του εγκατέλειψε την σύζυγο του. Τον Δεκέμβριου του 1319 απαρνήθηκε τα δικαιώματα του στον θρόνο και αποσύρθηκε στην μονή του Αγίου Φραγκίσκου στην Ταρραγόνα, ορκίστηκε επίσης Οσπιτάλιος Ιππότης στην μονή του Αγίου Ντομίνγκο της ίδιας πόλης. Μετά την απόσυρση του σε μοναστήρι ανακηρύχτηκε διάδοχος του θρόνου ο αδελφός του Αλφόνσος Δ΄ της Αραγωνίας. Η απόρριψη της Ελεονώρας προκάλεσε μιά σειρά από διπλωματικά επεισόδια ανάμεσα στις βασιλικές αυλές της Αραγωνίας και της Καστίλης, ο Ιάκωβος Β΄ είπε στην γιαγιά της Μαρία της Μολίνα ότι ήταν πρωτοφανής η πράξη του γιου του και ο ίδιος ήταν αντίθετος. Την άνοιξη του 1320 ενώ η Ελεονώρα έμενε στην Τορτόζα ο Ιάκωβος Β΄ και ο γιος του Αλφόνσος ανακάλυψαν ότι ο μικρότερος Ιάκωβος ήθελε να ανακτήσει την σύζυγο του και τα δικαιώματα του στον θρόνο, την προσπάθεια απέτρεψε ο πατέρας του. Μετά την διαμονή της στην Τορτόζα η Ελεονώρα έζησε στην Σαραγόσα και στην Καταλαγιού, επέστρεψε τελικά στην πατρίδα της το Βασίλειο της Καστίλης και της Λεόν. Την εποχή που πήγε στην πατρίδα της αποσύρθηκε στο Αββαείο της Σάντα Μαρία λα Ρεάλ ντε Λας Ουέλγκας αλλά δεν φόρεσε ποτέ το πέπλο. Στις αρχές Φεβρουαρίου 1325 ο Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας πρότεινε να παντρέψει την Ελεονώρα με τον γιο και διάδοχο του Εδουάρδο. Η υπογραφή της γαμήλιας συνθήκης πραγματοποιήθηκε (6 Φεβρουαρίου 1325), ο γάμος δεν έγινε ποτέ λόγω εκθρόνισης του Εδουάρδου Β΄.
Βασίλισσα της Αραγωνίας
Ο γάμος ανάμεσα στην Ελεονώρα και στον Αλφόνσο Δ΄ υπεγράφη τον Ιανουάριο του 1329, ο Αλφόνσος Δ΄ ήταν ήδη βασιλιάς και χήρος, ο γάμος έγινε έναν μήνα αργότερα (5 Φεβρουαρίου 1329) στην εκκλησία Σαν Μιγκλέλ ντε Ταρασόνα. Στην τελετή ήταν παρών ο αδελφός της Αλφόνσος ΙΑ΄ της Καστίλης και τα παιδιά του Ιακώβου Β΄ Μαρία, Ιωάννης, Πέτρος και Ραμόν Βερεγγάριος. Ο Αλφόνσος Δ΄ έδωσε στην σύζυγο του την Ουέσκα και πολλά άλλα χωριά που ανήκαν στο Στέμμα της Αραγωνίας. Ο γάμος αυτός θεωρείται συμμαχία ανάμεσα στη Καστίλη και την Αραγωνία με βαθύτερο στόχο την ανακατάκτηση της Γρανάδας, είχαν γίνει πολλές γαμήλιες συμφωνίες μέχρι τότε αλλά η συμμαχία έσπαγε με την επιστροφή της νύφης στην Καστίλη. Η Ελεονώρα έφερε σοβαρές ανατροπές στο Βασίλειο της Αραγωνίας, προσπάθησε να αναδείξει τα συμφέροντα των δικών της γιων σε σχέση με τον μεγαλύτερο θετό της γιο Πέτρο με την πρώτη σύζυγο του Αλφόνσου Δ΄ Τερέζα ντ'Εστένσα. Έπεισε τον Αλφόνσο Δ΄ τελικά να δώσει στον Φερδινάνδο την Τορτόζα και μια μεγάλη σειρά από πόλεις. Ο μικρότερος γιος της Ιωάννης που γεννήθηκε σε 5 χρόνια πήρε μια άλλη μεγάλη σειρά από πόλεις που είχε υπό τον έλεγχο της η Ελεονώρα, είχε υπό την κατοχή της την Ουέσκα από την εποχή του αρραβώνα τους. Οι δωρεές αυτές εξασθένησαν σημαντικά την κληρονομιά του Πέτρου, μεγαλύτερου γιου του Αλφόνσου Δ΄ από τον πρώτο του γάμο, ήταν ωστόσο πολύ μικρός και αδύναμος για να αντιδράσει αλλά η αριστοκρατία χωρίστηκε σε δύο στρατόπεδα. Ο Αλφόνσος Δ΄ είχε επιχειρήσει ωστόσο να δώσει στον Φερδινάνδο πολλές πόλεις που ανήκαν στο Βασίλειο της Βαλένθια αλλά τον είχαν εμποδίσει, όταν τις έδωσε η αριστοκρατία αντέδρασε και αναγκάστηκε να τις πάρει πίσω.
Χηρεία
Με τον πρόωρο γάμο του συζύγου της Αλφόνσου Δ΄ στην Βαρκελόνη (24 Ιανουαρίου 1336) η Ελεονώρα δραπέτευσε αμέσως με τους δύο της γιους Φερδινάνδο και η Ιωάννη στην πατρίδα της το βασίλειο της Καστίλης και της Λεόν. Η Ελεονώρα φοβήθηκε την οργή του νέου βασιλιά Πέτρου Δ΄ τον οποίο είχε προσπαθήσει να εξασθενήσει σημαντικά όσο ζούσε ο πατέρας του. Στην διαθήκη του που έγραψε ο Αλφόνσος Δ΄ τον Αύγουστο του 1333 στο Μοναστήρι του Πομπλέτ επικύρωνε όλα τα κοσμήματα και τους τίτλους που είχε παραχωρήσει στην ίδια και τους γιους της. Η Ελεονώρα δραπέτευσε για την πατρίδα της με έναν μεγάλο αριθμό από κοσμήματα, ο Πέτρος Δ΄ προσπάθησε αποτυχημένα να την εμποδίσει να δραπετεύσει από το βασίλειο της Αραγωνίας. Ο νέος μονάρχης έκανε αρχικά κατάσχεση σε όλους τους τίτλους τους, τελικά την κατοχύρωσε στην ίδια και τους γιους της (1338) υπό τον όρο να είναι υποτελείς του επειδή οι Μαυριτανοί απειλούσαν την Ιβηρική. Την εποχή που βρισκόταν στην Καστίλη βρέθηκε σε άσχημες σχέσεις με τον ανεψιό της Πέτρο της Καστίλης λόγω της συμπεριφοράς της.
Δολοφονία
Ο μικρότερος γιος της Ιωάννης της Αραγωνίας δολοφονήθηκε στην Μπιλμπάο (12 Ιουνίου 1358) με διαταγή του Πέτρου. Σε έναν περίπου χρόνο δολοφονήθηκε και η ίδια η Ελεονώρα στο Κάστρο Σέρι με διαταγή επίσης του ανεψιού της. Σε τέσσερα χρόνια (1363) δολοφονήθηκε στην Μπουριάνα και ο μεγαλύτερος γιος της Φερδινάνδος της Αραγωνίας με διαταγή αυτή την φορά του μεγαλύτερου ετεροθαλούς αδελφού του Πέτρου Δ΄ της Αραγωνίας. Υπάρχει διαφωνία σχετικά με τον Καθεδρικό ναό στον οποίο έγινε τελικά η ταφή της. Στο Αββαείο της Σάντα Μαρία λα Ρέαλ ντε λα Ουέλγκας υπάρχει ένας μαρμάρινος τάφος τοποθετημένος στην πλευρά της Επιστολής του Αγίου Ιωάννη. Ο τάφος έχει διαστάσεις 2.25 μέτρα μήκος, 0.67 μέτρα πλάτος και καλύπτεται από λίθινη πλάκα, στον τάφο υπάρχει η επιγραφή της Μαρίας του Ουρζέλ, κόρης του Ερμενγκόλ ΣΤ΄ του Ουρζέλ. Στον τάφο βρέθηκαν 5 κρανία και πολλά κόκκαλα, πολλοί πιστεύουν ότι βρισκόταν και η Ελεονώρα, ο τάφος στον οποίο μεταφέρθηκαν τα οστά της Ελεονώρας κόπηκε για να είναι πιο μεγάλος και ευρύς. Στον παλιό Καθεδρικό ναό της Λιέιδα υπάρχει ένας τάφος στον οποίο έγινε η απόθεση των οστών του Αλφόνσου Δ΄ της Αραγωνίας. Δίπλα στον τάφο του βασιλιά βρέθηκαν τα οστά ενός μικρού παιδιού για τα οποία πιστεύουν ότι ανήκουν στον μικρό γιο του Αλφόνσου Δ΄ Φερδινάνδου και μιας ενήλικης γυναίκας για την οποία πιστεύουν ότι ήταν η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Ελεονώρα. Τα οστά του Αλφόνσου Δ΄ που είχαν μεταφερθεί στον παλιό Καθεδρικό ναό της Λιέιδα (1781) παρέμειναν σε μια κρύπτη μέχρι το 1986, στην συνέχεια μεταφέρθηκαν σε έναν λίθινο τάφο δίπλα από την πύλη του Αγίου Βερεγγάριου στον Καθεδρικό.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1311 τον Αλφόνσο Δ΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Βασίλισσες της Αραγωνίας
Ο Μπλέιζ και οι Φίλοι του
Το Blaze and the Monster Machines  είναι  τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων.
Πληροφορίες
Ο Blaze και ο Aj τρέχουν σε αγώνες αυτοκίνητων όμως ο Crusher τους καθυστερεί και τους σαμποτάρει  αλλά αυτοί νικούν. Στην πόλη υπάρχουν μόνο δυο άνθρωποι ο Aj και η Gabby. Όλοι σε αυτή την πόλη είναι ζωντανά  φορτηγά-θηρία .Όταν ένα φορτηγό-θηρίο χαλάσει τότε η Gabby το φτιάχνει.
Χαρακτήρες
Οι ήρωες είναι οι:
Προβολή
Η σειρά ξεκίνησε το 2014-2016
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Κλάρα Καταρίνα Πόλατζεκ
Η Κλάρα Καταρίνα Πόλατζεκ (γερμανικά: Clara Katharina Pollaczek, 15 Ιανουαρίου 1875 - 22 Ιουλίου 1951) ήταν Αυστριακή συγγραφέας ελαφρών μυθιστορημάτων, ιστοριών και στροφών. Γεννήθηκε ως Κλάρα Λόεμπ (Clara Loeb) στη Βιέννη, σε οικογένεια εβραϊκής καταγωγής. Πολλά από τα έργα της κυκλοφόρησαν υπό το ψευδώνυμο "Bob" ή "Bob Béol". Γνωστή ιδιαίτερα σου ερευνητές έγινε κι από τη σχέση της με τον ιατρό Άρτουρ Σνίτσλερ, με τη σχέση του να διήρκησε από το 1923 έως και το 1931. Η οικογένεια της γενικά ήταν εύπορη,  με την Κλάρα να αρχίζει τη συγγραφή σε ηλικία 19 ετών χρησιμοποιώντας ανδρικά ψευδώνυμα. Το 1897 κυκλοφόρησε σε εφημερίδα το ''Mimi. Schattenbilder aus einem Mädchenleben'', το οποίο σημείωσε κάποια επιτυχία τότε.
Στις 10 Μαΐου του 1898 παντρεύτηκε τον Όττο Πόλατζεκ, ο οποίος ήταν πλούσιος έμπορος, με τον οποίο απέκτησε δύο γιους. Ο γάμος της δεν ήταν ευτυχισμένος, ενώ η επιχείρηση σιγά σιγά είχε μειωμένα κέρδη. Όταν άρχισε να απομακρύνεται από τον άνδρα της τα οικονομικά της δεν ήταν καθόλου καλά, και ξεκίνησε να πουλάει προσωπικά της πράγματα για να επιβιώσει, με την κατάσταση να χειροτερεύει κατά την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1918 γύρισε στο πατρικό της και λίγα χρόνια αργότερα ξεκίνησε να γράφει ξανά να προσφέρει στην οικογένειά της, ως μεταφράστρια. Στις δεκαετίες του 1920 και 1930 έγραψε με τον μεγαλύτερο όγκο του έργου της και πέτυχε να κυκλοφορήσει αυτό, σε σημαντικές εφημερίδες της εποχής, έχοντας πλέον μαζέψει αρκετούς θαυμαστές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί συγγραφείς
Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Γαλλίας γυναικών
Το Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Γαλλίας γυναικών (γαλλικά: Championnat de France de Water polo Féminin), γνωστό ως Élite Féminine, είναι ένα Γαλλικό πρωτάθλημα για γυναικείους συλλόγους υδατοσφαίρισης. Στο Γαλλικό σύστημα πρωταθλημάτων υδατοσφαίρισης γυναικών, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Γαλλική Ομοσπονδία Κολύμβησης (Fédération Française de Natation). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 8 ομάδες και λειτουργεί με το σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού με την Β΄ Κατηγορία.
Από την έναρξη του πρωταθλήματος το 1982, 6 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με την καλύτερη από αυτές να είναι η Νανσί (13). Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Λιλ Μετροπόλ Ουοτέρ-Πολό, η οποία κέρδισε τον τίτλο την περίοδο 2018−19.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στη Γαλλία Γαλλία
Σαν Λέο (Ιταλία)
Το Σαν Λέο (ιταλικά: San Leo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Ζακ Ντερέ
Ο Ζακ Ντερέ (γαλλικά: Jacques Deray) (19 Φεβρουαρίου 1929, Λυών - 10 Αυγούστου 2003, Μπυλόν Μπιλανκούρ Γαλλίας), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου. Ο Ντερέ σκηνοθέτησε πολλές γνωστές αστυνομικές και θρίλερ ταινίες, όπως (Η Πισίνα (1969), το Μπορσαλίνο (1970), Η Ιστορία ενός Μπάτσου (1975) και Ο Περιθωριακός (1983). Ο Ζακ Ντερέ συνεργάστηκε με σπουδαίους ηθοποιούς μεταξύ αλλων, η Ρόμι Σνάιντερ, ο Αλέν Ντελόν και ο Ζαν Πολ Μπελμοντό.
Βιογραφία
Γεννημένος στην Λυών της Γαλλίας από οικογένεια βιομηχάνων, πηγε στο Παρίσι στην ηλικία των 19 χρονών για να σπουδάσει δράμα με δασκάλο τον Ρενέ Σιμόν. Ξεκινήσε να παίζει ως ηθοποιός με μικρούς ρόλους στο θεάτρο και στον κινηματογράφο. Από το 1952 ο Ντερέ θα εργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη σε πολλούς σκηνοθέτες, όπως ο Λουί Μαλ, Ζιλ Ντασσέν, Ζαν Μπογιέρ και Ζιλ Γκραντζιέρ. Η πρώτη ταινία του Ντερέ ήταν η δραματική "Ο Ζιγκολό" του 1960. Ο Ζακ Ντερέ ήταν γοητευμένος από τα Αμερικανικά φιλμ νουάρ και ξεκινήσε να εστιάζει σε αστυνομικές ιστορίες. Η φήμη του Ντερέ θα εδραιώθει με την ταινία "Η πισίνα" του 1969, με πρωταγωνιστές τους Αλέν Ντελόν και Ρόμι Σνάιντερ.
Η διεθνής αναγνώριση θα έρθει το 1970 με την ταινία "Μπορσαλίνο" και με πρωταγωνιστές τους Αλέν Ντελόν και Ζαν Πωλ Μπελμοντό. Η μετέπειτα πορεία του Ντερέ θα είναι με ταινίες δράσης, θρίλερ και περιπέτειες. Η τελευταία του ταινία θα είναι "The Teddy Bear" το 1994. Θα συνεχίζει να εργάζεται επαγγελματικά στην τηλεόραση εως το θάνατο του το 2003. Με την είδηση του θανάτου του ο Γάλλος Προέδρος Ζακ Σιράκ θα πει οτι η Γαλλία έχασε έναν από τους πιο ταλαντουχούς σκηνοθέτες που πέρασαν ποτέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Σαντ'Άγκατα Φέλτρια
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Χέρμαν Δ΄ του Μπάντεν
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Χέρμαν Γ΄ μαργράβου του Μπάντεν και της Μπέρτας, κόρης του Σίμωνα Α΄ δούκα της Λωρραίνης. Προερχόταν από τον Οίκο του Τσέρινγκεν.
Μαζί με τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας έλαβε μέρος στην πολιορκία του Μιλάνου. Το διάστημα 1176-78 συνόδευσε τον βασιλιά στην εκστρατεία του στην Ιταλία και συμμετείχε στη μάχη του Λενιάνο το 1176. Ήταν ο εγγυητής στην ειρήνη της Κωνσταντίας το 1183, στην οποία οι πόλεις της Λομβαρδίας έγιναν ανεξάρτητες.
Ακολούθησε την Γ΄ Σταυροφορία και απεβίωσε το 1190 κοντά στην Αντιόχεια.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1162 τη Μπέρτα, κόρη του Λουδοβίκου παλατινού κόμη του Τύμπιγκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Χερμαν 04
Πο (Κουνγκ Φου Πάντα)
Ο Po είναι χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων που έχει τη μορφή πάντα.
Χέρμαν Ε΄ του Μπάντεν-Μπάντεν
Ο Χέρμαν Ε΄ (γερμ.: Hermann V, 1180 - 16 Ιανουαρίου 1243) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν.
Πο (Κουνγκ Φου Πάντα)
Ιστορία
Το πάντα αυτό είναι ενθουσιώδης και άξιος μαχητής πολεμικών τεχνών. Τον δάσκαλό του τον λένε Sifu. Έχει την ευκαιρία να μάθει kung fu και να σώσει την Κοιλάδα της Ειρήνης. Βασικός αντίπαλός του είναι ο Tai Lang. Είναι υιοθετημένος και ο θετός του πατέρας είναι χήνα. Πριν ενταχθεί στην ομάδα αντιμετώπιζε δυσκολίες με λαιμαργία και πάχος και είχε ινδάλματα του, τους υπέροχους 5, με τους οποίους τώρα μάχεται μαζί.
Χέρμαν Ε΄ του Μπάντεν-Μπάντεν
Βιογραφία
Στην έριδα για τη διαδοχή του Γερμανικού θρόνου το 1198, ο Χέρμαν Ε΄ έλαβε το μέρος του Φιλίππου των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας, αλλά από το 1208 πήγε με το μέρος του Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων, που εκλέχθηκε βασιλιάς. Ήταν πιστός ακόλουθος του διαδόχου του Φρειδερίκου Β΄ των Χοενστάουφεν (ανιψιού του Φιλίππου). Ο Χέρμαν Ε΄ ίδρυσε τις πόλεις Πφόρτσχαϊμ, Μπάκνανκ και Στουτγάρδης, μάλιστα η πρώτη έγινε έδρα του μαργραβάτου.
Πο (Κουνγκ Φου Πάντα)
Περιγραφή
Είναι ένα ογκώδες γιγάντιο πάντα, ασπρόμαυρο, έχει στρογγυλή ουρά και είναι το πιο μεγαλόσωμο ζώο στην ομάδα του.
Χέρμαν Ε΄ του Μπάντεν-Μπάντεν
Βιογραφία
Τάφηκε στο Μπάκνανκ· το 1248 η χήρα του μετέφερε τη σορό του στο Λίχτενχαλ.
Πο (Κουνγκ Φου Πάντα)
Προσωπικότητα
Είναι ξένοιαστος και του αρέσουν τα nudls. Είναι φιλικός και αξιαγάπητος με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Κάνει ανοησίες και μπλέκει σε μπελάδες. Είναι καλόκαρδος και προσπαθεί να βοηθά τους άλλους.
Χέρμαν Ε΄ του Μπάντεν-Μπάντεν
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1217 την Ιρμενγάρδη των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου Ε΄ παλατινού κόμη του Ρήνου και είχε τέκνα:
Πο (Κουνγκ Φου Πάντα)
Ταινίες και σειρές
Η εταιρία που παραγωγής του kung fu panda είναι η DreamWorks. Η ιστορία των ταινιών και των τηλεοπτικών σειρών διαδραματίζεται σε μία φανταστική εκδοχή της Κίνας με πλούσιους ασιατικούς ήχους και μουσική, φυσικά τοπία και αρχιτεκτονικά σκηνικά. Έχει λάβει όσκαρ κινουμένων σχεδίων.
Χέρμαν Ε΄ του Μπάντεν-Μπάντεν
Παραπομπές
Χερμαν 05
Πο (Κουνγκ Φου Πάντα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Κουνγκ Φου Πάντα
Σανταρκάντζελο ντι Ρομάνια
Το Σανταρκάντζελο ντι Ρομάνια (ιταλικά: Santarcangelo di Romagna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Λίμνη Ζαραβίνα
Η λίμνη Ζαραβίνα(ς), γνωστή και ως Νεζερός ή Νιζερός, είναι φυσική λίμνη, του Νομού Ιωαννίνων και συγκεκριμένα της επαρχίας Πωγωνίου (Κοινότητα Ζαραβίνας) σε υψόμετρο 458 μ. Είναι μία από τις βαθύτερες λίμνες της Ελλάδας με μέγιστο βάθος τα 31,5 μ. ενώ η επιφάνειά της ανέρχεται σε 0,301 τ.χλμ.. Βρίσκεται έναντι της Ε.Ο. Ιωαννίνων-Κακαβιάς και απέχει 45 χλμ. από το κοντινότερο αστικό κέντρο, τα Ιωάννινα και 14 χλμ. από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, ενώ οι πιο κοντινοί οικισμοί είναι τα χωριά Ζαραβίνα σε απόσταση 4 χλμ. και Σιταριά σε απόσταση 5,5 χλμ. Σημείο αναφοράς για την περιοχή τόσο λόγω της φυσικής της ομορφιάς όσο και λόγω της οικολογικής της σημασίας, περιήλθε στο ελληνικό Δημόσιο ύστερα από πολύχρονη δικαστική διαμάχη, μόλις το 2009. Έχει κηρυχθεί ως τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους από τον Αύγουστο του 1983 (ΦΕΚ Β 572/04-10-1983), ενώ αργότερα εντάχθηκε μαζί με το γειτονικό δάσος της Μερόπης, την κοιλάδα του Γορμού ποταμού και το Ωραιόκαστρο, στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος NATURA-2000, με υψηλή μάλιστα προτεραιότητα προστασίας και με κωδικό GR2130010.
Προέλευση ονομασίας
Η ονομασία Ζαραβίνα προέρχεται από την ονομασία του ομώνυμου χωριού που στο παρελθόν βρισκόταν κατάντη της λίμνης. Η πλειοψηφία των γλωσσολόγων-ερευνητών αποδέχεται την άποψη του Γερμανού σλαβολόγου Max Vasmer, ο οποίος θεωρεί ότι η ονομασία είναι σλαβική και προέρχεται από το Ζαροβίνα, με συμπροφορά της σλαβικής πρόθεσης Ζa που σημαίνει "πίσω", με τo τοπωνυμικό Rοvьna (από το πρωτοσλαβικό Rοvь που σημαίνει "τάφρος/λάκκος" και την επιθ. κατάληξη -ьna), με το "ο" της δεύτερης συλλαβής, να αφομοιώνεται στην προφορική -και αργότερα γραπτή- ελληνική γλώσσα σε "α". Η ετυμολογία αυτή ταιριάζει και με τη μορφολογία του εδάφους, καθώς ο οικισμός βρισκόταν πράγματι πίσω από την τάφρο/λάκκο (βλ. και βάθος), δηλαδή πίσω από τη λίμνη. Ανάλογα, επίσης, την ακριβή ονομασία έχουν δοθεί και διαφορετικές ερμηνείες όπως:
Ορισμένοι Ηπειρώτες Λόγιοι και συγγραφείς πάλι, εξέφρασαν την άποψη ότι είτε πρόκειται για μετάφραση της ελληνικής ονομασίας Καισαροχώρι, είτε προέκυψε από εκσλαβισμό συναφών λατρευτικών τίτλων από αρχαίες ελληνικές θεότητες. Τέλος, οι ίδιοι οι κάτοικοι του χωριού, προφανώς λόγω της κατάληξης -βίνα, θεωρούν ότι σημαίνει "Καλό (ή δυνατό) κρασί".
Η άλλη ονομασία με την οποία είναι γνωστή η λίμνη, Νεζερός ή Νιζερός, έχει κι αυτή σλαβική προέλευση και σημαίνει "λίμνη", ενώ έχει ακουστεί κι η άποψη ότι η ορθή ονομασία είναι Νιτζερός, λατινικής προέλευσης και σημαίνει μαύρη λίμνη.
Ιδιοκτησιακό καθεστώς
Η λίμνη μέχρι το 2009, ήταν ιδιωτική. Ωστόσο από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, είχαν προκύψει πρωτοβουλίες των κατοίκων της περιοχής ώστε η λίμνη να αποδοθεί στο Δημόσιο. Η δικαστική διαμάχη ξεκίνησε το 1996 και υπέρ του ελληνικού Δημοσίου, παρενέβη τόσο η Κοινότητα Ζαραβίνας, ως περιλαμβάνουσα τη λίμνη στα όρια της κτηματικής της περιφέρειας, όσο και ο-μετέπειτα καθολικά διάδοχος της- Δήμος Δελβινακίου, με την υποστήριξη των Αδελφοτήτων Κρυονερίου και Ζαραβίνας. Η αντιδικία περιστρεφόταν κατά κύριο λόγο γύρω από τη γνησιότητα της ιδιοκτησίας, η οποία αναγόταν στην περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά και το μέγεθος της λίμνης. Κι αυτό διότι σύμφωνα με τα άρθρα 967 και 968 του Αστικού Κώδικα, οι μεγάλες λίμνες και οι όχθες τους είναι πράγματα κοινής χρήσης (κοινόχρηστα) και ανήκουν στο Δημόσιο, αν δεν ανήκουν σε δήμο ή κοινότητα ή ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά. Ύστερα από 13 χρόνια, αντικρουόμενων τεχνικών γνωμοδοτήσεων, το 2009 το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων (Αποφ. 110/2009) απέδωσε μεν, τη λίμνη στο Δημόσιο θεωρώντας τη όμως δε, μικρή. Η απόφαση δεν ικανοποίησε καμία απ' τις δύο πλευρές, όπου άσκησαν εφέσεις εκατέρωθεν. Κι αυτό διότι, αφενός το Δημόσιο θεωρούσε ότι η απόφαση θα μπορούσε να ανατραπεί σε δεύτερο βαθμό σε περίπτωση που εμφανίζονταν τίτλοι ιδιοκτησίας, μιας που η λίμνη είχε χαρακτηριστεί μικρή και αφετέρου η ιδιοκτησία διότι απεμπολούσε το προϊσχύων καθεστώς της. Τελικά, με την 209/2011 απόφασή του, το Εφετείο Ιωαννίνων δικαίωσε το Ελληνικό Δημόσιο, κατέστησε κοινόχρηστη τη λίμνη, θεωρώντας τη μεγάλη και αφαιρέθηκαν οι όποιες κατασκευές είχαν γίνει πέριξ της λίμνης. Παρ' όλα αυτά, ουδέποτε τέθηκε ζήτημα για τη δασική έκταση, νοτίως της λίμνης που ανήκει ακόμα και σήμερα στην ίδια ιδιοκτησία.
Μορφομετρία-Υδρολογία
μικρογραφία|260x260εσ|Η λίμνη της Ζαραβίνας με το ομώνυμο χωριό στο βάθος. Η λίμνη της Ζαραβίνας είναι ανοικτού τύπου καρστική λίμνη με τεκτονική προέλευση και καλύπτεται και κατακλύζεται μόνιμα από νερά εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Οι ακτές της είναι απότομες (έχει σχήμα χωνιού) και τροφοδοτείται απ' ευθείας με τη βροχή ή το χιόνι, από επιφανειακά νερά με τη βοήθεια πηγών, ποταμών κλπ. καθώς και από υπολίμνιες πηγές. Η λίμνη Ζαραβίνας έχει πολύ μεγάλη υδροφορία (η υδρολογική λεκάνη της περιοχής είναι τεράστια ) και για αυτό το λόγο κατασκευάστηκε θυρόφραγμα όπου διοχετεύονται τα πλεονάζοντα νερά της λίμνης για αρδευτικούς σκοπούς και μέσω του ποταμού Νιζερού, καταλήγουν τελικώς, στον Καλαμά. Ο όγκος της λίμνης είναι πολύ μεγάλος αφού ανέρχεται σε 6.281.300 m³,ενώ θα μπορούσε να είχε ακόμη μεγαλύτερη αποθηκευτική ικανότητα νερού, περί τα 875.000 m³ ετησίως. Συνεπώς, λόγω και του μεγάλου της βάθους, δεν είναι δυνατό να αποξηρανθεί ή να παγώσει. Τα νερά της λίμνης είναι πεντακάθαρα με αρκετά καλή έως άριστη ποιότητα για άρδευση και ύδρευση κάτι που αποτυπώνεται και στον χρόνο ανανέωσης τους που υπολογίζεται το πολύ, σε 10,5 μήνες. Ενδεικτικά ο ρυθμός ανανέωσης των νερών της λίμνης Παμβώτιδας στα Ιωάννινα ανέρχεται σε 5 έτη ενώ της Τριχωνίδας στην Αιτωλοακαρνανία σε 7 έτη. Παρόλα αυτά υπάρχουν και έρευνες στις οποίες έχουν παρατηρηθεί υψηλές μετρήσεις θειικών ιόντων και οι οποίες καθιστούν το νερό, ακατάλληλο για ύδρευση.
Κλίμα
Το κλίμα στη λίμνη Ζαραβίνας είναι ηπειρωτικό με ψυχρούς χειμώνες και ήπια καλοκαίρια. Όπως και στην υπόλοιπη περιοχή του Νομού Ιωαννίνων, οι βροχοπτώσεις είναι πολύ συχνές και μοιράζονται ισόποσα στο φθινόπωρο και στο χειμώνα (72% συνολικά), ενώ κάνουν την εμφάνισή τους και το καλοκαίρι (7%). Σε γενικές γραμμές η συνεισφορά της λίμνης στο κλίμα της περιοχής είναι πολύ σημαντική καθώς συγκρατεί το διοξείδιο του άνθρακα, μετριάζει ακραία καιρικά φαινόμενα, ενώ είναι σε θέση να κατακρατεί μεγάλες ποσότητες νερού, οι οποίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν πλημμυρικά συμβάντα.
Χλωρίδα και πανίδα
Γύρω από τη λίμνη αναπτύσσονται καλαμιώνες και υγρά λιβάδια, ενώ οι λόφοι καλύπτονται από πυκνά δάση δρυός που αποτελούνται από τέσσερα είδη βελανιδιάς, ανάμεσα στα οποία υπάρχουν και κάποια αιωνόβια. Άλλα είδη είναι οι οστρυές, οι γαύροι, οι φράξοι, οι ψευτοπλάτανοι και οι βατομουριές.
Το σημαντικότερο φυτό της περιοχής είναι ο σπάνιος Solenanthus albanicus. Άλλα αξιόλογα φυτά είναι ο κρίνος Lilium candidum, το κολχικό Colchicum autumnale, η Asphodeline taurica, το κυκλάμινο Cyclamen hederifolium, η Digitalis grandiflora, η ίριδα Iris sintenisii, η Lysimachia atropurpurea, η Silene coronaria, ο κρόκος Crocus cancellatus, η Lysimachia punctata, το Ornithogalum sphaerocarpum, η Scabiosa tenuis, η Scutellaria rupestris, η Orlaya daucorlaya και οι ορχιδέες Epipactis microphylla, Platanthera chlorantha, Ophrys helenae, O. hystera, O. zeusii και Ο. oestifera, ενώ λίγα χιλιόμετρα από τη λίμνη φυτρώνει και μια εξαιρετικά σπάνια ορχιδέα, η Ophrys bertolonii. Στη λίμνη ζει ένας μεγάλος αριθμός από αρπακτικά πουλιά. Πρόκειται για ένα από τα τελευταία καταφύγια του κραυγαετού και του σπάνιου τσίφτη στην Ελλάδα. Παλιότερα στην γύρω περιοχή ζούσανε σπάνιοι ασπροπάρηδες. Άλλα αρπακτικά είναι ο φιδαετός, ο σφηκιάρης, η γερακίνα, ο χειμωνόκιρκος, ο καλαμόκιρκος, το ξεφτέρι, το σαΐνι, το διπλοσάινο και ο πετρίτης.
Σασσοφέλτριο
Το Σασσοφέλτριο (ιταλικά: Sassofeltrio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Λίμνη Ζαραβίνα
Παραπομπές
Ζαραβινα Κατηγορία:Νομός Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ράγκμπι
Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ράγκμπι (αγγλικά: Rugby Europe) είναι το διοικητικό όργανο για το ράγκμπι γιούνιον στην Ευρώπη. Δημιουργήθηκε το 1999 για να προωθήσει, να αναπτύξει, να οργανώσει και να διαχειριστεί το παιχνίδι του ράγκμπι στην Ευρώπη υπό την εξουσία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ράγκμπι.
Ιστορία
Προκάτοχός της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ράγκμπι ήταν η Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ράγκμπι (γαλλικά: Fédération Internationale de Rugby Amateur, FIRA). Η FIRA δημιουργήθηκε το 1934 για να προωθήσει, να αναπτύξει, να οργανώσει και να διαχειριστεί το παιχνίδι του ράγκμπι γιούνιον στην Ευρώπη έξω από την εξουσία του Διεθνούς Ποδοσφαίρου Ράγκμπι (όπως ονομαζόταν τότε το Παγκόσμιο Ράγκμπι) και γρήγορα εξαπλώθηκε έξω από την ήπειρο. Η FIRA συμφώνησε να έρθει κάτω από την αιγίδα του World Rugby στη δεκαετία του 1990, άλλαξε το όνομά της και επέστρεψε σε ευρωπαϊκή οργάνωση. Το 2014 μετονομάστηκε από Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ράγκμπι - Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Ράγκμπι (Fédération Internationale de Rugby Amateur – Association Européenne de Rugby, FIRA-AER) σε Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ράγκμπι (Rugby Europe) ως μέρος μιας στρατηγικής αλλαγής επωνυμίας.
Αρμοδιότητες σε οργανωτικό επίπεδο
Η επόμενου επιπέδου διοργάνωση διεθνούς ράγκμπι στην οποία μετέχουν οι ευρωπαϊκές χώρες είναι το Διεθνές Πρωτάθλημα Ράγκμπι Ευρώπης, το οποίο αποτελείται από έξι χώρες - τη Ρουμανία, τη Γεωργία, τη Ρωσία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Γερμανία, οι οποίες κατατάσσονται στις 30 καλύτερες χώρες του κόσμου. Από αυτές τις έξι χώρες, εκτός από τη Γερμανία, ορισμένες βρίσκονται στο τμήμα Πρωταθλήματος (Championship) ή σε χαμηλότερο επίπεδο, στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Εθνών 1Α (European Nations Cup Division 1A), από το 2007 και όλοι εκτός από τη Γερμανία έχουν παίξει σε Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι. Υπάρχει σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού μεταξύ του τμήματος Πρωταθλήματος και των κατώτερων τμημάτων. Συνολικά, το Διεθνές Πρωτάθλημα Ράγκμπι Ευρώπης έχει πέντε επίπεδα, με σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού που συνδέει και τα πέντε.
Διοργανώσεις
Ακολουθούν οι διοργανώσεις της ομοσπονδίας:
Διοργανώσεις Ανδρών
Διοργανώσεις Γυναικών
Διοργανώσεις Τμημάτων Υποδομής
Ράγκμπι σέβενς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκοί αθλητικοί διοικητικοί φορείς Κατηγορία:Ράγκμπι γιούνιον
Καμράν Αζίζ
Βιογραφία
Η Αζίζ γεννήθηκε το 1922 και ήταν η κόρη του Μεχμέτ Αζίζ, γιατρού γνωστού για την εξάλειψη της ελονοσίας στην Κύπρο. Η μεγαλύτερη αδερφή της, Τουρκάν Αζίζ, ήταν η πρώτη γυναίκα νοσοκόμα στην Κύπρο. Ξεκίνησε την μουσική της εκπαίδευση σε ηλικία 8 ετών με μαθήματα πιάνου. Αποφοίτησε από την Αμερικανική Ακαδημία της Λευκωσίας.
Σπούδασε φαρμακολογία μέσω ενός προγράμματος της κυπριακής κυβέρνησης, από όπου αποφοίτησε το 1994, και έγινε η πρώτη γυναίκα φαρμακοποιός μαζί με την Αϊσέ Ντανά.
Μουσική καριέρα
Η Αζίζ ξεκίνησε το 1945 να μεταδίδει μουσικές εκπομπές στο Βρετανικό Στρατιωτικό Ραδιόφωνο. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε να μεταφράζει κλασικά έργα στην τουρκική γλώσσα ενώ την επόμενη χρονιά ξεκίνησαν οι επίσημες μεταφράσεις κλασικών έργων στην Τουρκία. Ίδρυσε ένα μουσικό σύνολο που λεγόταν Kâmran Aziz ve Arkadaşları ("Η Καμράν Αζίζ και οι φίλοι") το 1950. Αυτό το μουσικό σύνολο ξεκίνησε με εμφανίσεις στο ραδιόφωνο και αργότερα στην τηλεόραση μέχρι το 1963. Ερμήνευε δημοφιλή τραγούδια και μεταφράσεις στα τουρκικά έργων της όπερας αλλά και συνθετών όπως ο Σούμπερτ. Οι εν λόγω μεταφράσεις έγιναν κυρίως από την ίδια την Αζίζ και την συνάδελφό της Ζαλέ Ντερβίς. Κατ'αυτόν τον τρόπο αναμορφώθηκε η μουσική της τουρκοκυπριακής κοινωνίας και διαδόθηκαν τα μουσικά σύνολα. Η Αζίζ και η Ντερβίς συνέθεσαν επίσης μουσική για τάνγκο και βαλς. Παρά το γεγονός ότι η πλειονότητα των συνθέσεών της δεν ήταν φολκλορικού χαρακτήρα, μερικά από τα τραγούδια της ήταν εμπνευσμένα από την κυπριακή λαϊκή μουσική. Αυτά τα τραγούδια αποδείχθηκαν ιδιαίτερα δημοφιλή και σήμερα παρουσιάζονται ως μέρος της τουρκοκυπριακής λαϊκής μουσικής.
Ο ρόλος της στην τουρκοκυπριακή λαϊκή παράδοση οδήγησε την Επιτροπή Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας να της απονείμει ειδικό βραβείο.
Θάνατος
Η Αζίζ νοσηλεύτηκε με πνευμονικές επιπλοκές το 2017 και παρέμεινε στο κρατικό νοσοκομείο δρ. Μπουρχάν Ναλμπάντογλου στην βόρεια Λευκωσία για έναν μήνα. Πέθανε στις 7 Μαρτίου 2017 σε ηλικία 95 ετών, μια μέρα μετά την αναχώρησή της από το νοσοκομείο. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε στο τζαμί του Ισμαήλ Σαφά και τάφηκε στην Λευκωσία. Ο τουρκοκύπριος πρόεδρος Μουσταφά Ακιντζί και ο πρωθυπουργός Χουσεΐν Οζγκιουργκούν εξέδωσαν συλλυπητήρια μηνύματα για τον θάνατό της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκοκύπριοι
Πελαγία Ροδόπης
Η Πελαγία είναι πεδινός οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μοιράνων. Το 1933 με το ΦΕΚ 135Α - 06/06/1933 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Πελαγίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 44 κατοίκους.
Ρομπέρ Εμπράς
Ο Ρομπέρ Εμπράς (γαλλικά: Robert Hébras, 29 Ιουνίου 1925 – 11 Φεβρουαρίου 2023) ήταν ένας από τους μόλις έξι ανθρώπους που επέζησαν από τη σφαγή του Οραντούρ-συρ-Γκλαν που διαπράχθηκε από τη Μεραρχία των Waffen-SS Das Reich της Ναζιστικής Γερμανίας στις 10 Ιουνίου 1944. Στη μεταπολεμική Γαλλία ,έγινε εθνικό σύμβολο κατά της ναζιστικής θηριωδίας. Πέθανε στις 11 Φεβρουαρίου 2023, σε ηλικία 97 ετών και ήταν ο τελευταίος επιζών από τη σφαγή του Οραντούρ.
10 Ιουνίου 1944
Ο Ρομπέρ Εμπράς, ο Ζαν Μαρσέλ Νταρταούτ, ο Ματιέ Μπορί, ο Κλεμάντ Μπροσοντιέρ, καθώς και ο Πιερ Ενρί Πουταρώ, ήταν οι μόνοι άμαχοι που επέζησαν από την εκτέλεση που πραγματοποιήθηκε με πολυβόλα. Παρέμειναν ξαπλωμένοι –εν μέρει κάτω από τα σώματα των συντρόφων τους– στον αχυρώνα του Laudy και προσποιήθηκαν ότι ήταν νεκροί, καθώς μέλη των SS πυροβολούσαν όσους είχαν επιζήσει. Ένα τέταρτο μετά τις εκτελέσεις, τα SS έβαλαν φωτιά στον αχυρώνα και ο Πουταρώ τράπηκε σε φυγή μόλις ξέσπασε η φωτιά και τελικά δολοφονήθηκε κοντά στο νεκροταφείο.
Οι άλλοι τέσσερις άνδρες παρέμειναν ξαπλωμένοι. Τρεις από τους πέντε άνδρες που κατάφεραν να φύγουν από το φλεγόμενο χωριό τραυματίστηκαν σοβαρά. Ο Ρομπέρ Εμπράς έφερε τραύματα στο στήθος, στο ένα πόδι και στον δεξιό καρπό. Η μισή οικογένεια του αφανίστηκε στη σφαγή.
Μετά τις 10 Ιουνίου 1944, ο Ρομπέρ Εμπράς συμμετείχε ενεργά στην Αντίσταση και επίσης πολέμησε στο πεδίο της μάχης.
Μεταπολεμικά
Το 1953, διεξήχθη η δίκη του Μπορντό, όπου δικάστηκαν μέλη των SS που ήταν παρόντα στο Οραντούρ στις 10 Ιουνίου 1944. Ο Εμπράς κατέθεσε εκεί όσα είχε ζήσει εκείνη την ημέρα.
Το 1983, ήταν παρών σε μια δίκη στη ΛΔΓ ενός από τους εκτελεστές του Οραντούρ, του Χάιντς Μπαρτ.
Για χρόνια αναλάμβανε ξεναγήσεις στα ερείπια του μαρτυρικού χωριού δίνοντας και συνεντεύξεις για τα βιώματά του.
Πέθανε στις 11 Φεβρουαρίου 2023. Ήταν παντρεμένος και είχε τρία εγγόνια.
Στην κηδεία του στις 17 Φεβρουαρίου στο νεκροταφείο του Οραντούρ, του αποδόθηκε εθνικός φόρος τιμής. Παρευρέθηκαν πολλές πολιτικές προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένων του Φρανσουά Ολάντ.
Κλάραμπελ
Η Κλάραμπελ είναι χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τον Ουμπ Άιγουερκς.
Εμφάνιση
Φοράει: πράσινο φιόγκο, κόκκινη μπλούζα, πράσινη φούστα και κίτρινα γοβάκια.
Ιστορία
Πρώτα βγήκε στην ταινία του Μίκυ Μάους Plane Crazy, με πρεμιέρα στις 17 Μαρτίου 1929. Η Κλάραμπελ ποτέ δεν έγινε πρωταγωνίστρια σε ταινία της Αμερικής. Στην Ευρώπη της δόθηκε βασικός ρόλος σε κόμικς από τους Ιταλούς της Disney. Έχει εμφανιστεί και σε βιντεοπαιχνίδια.
Χαρακτήρας
Της αρέσει να κουτσομπολεύει με τις φίλες της, είναι αφηρημένη, πιο μοντέρνα από τη Μίνι και τον Μίκυ και τιμά τους φίλους της. Απολαμβάνει να προγραμματίζει γιορτές, γάμους και πάει για ψώνια με τις φίλες της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων
Ταλαμέλλο
Το Ταλαμέλλο (ιταλικά: Talamello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Βερούκκιο
Το Βερούκκιο (ιταλικά: Verucchio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.