cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τριβαλλοί
Εξώνυμο των Σέρβων
Ο όρος "Τριβαλλοί" εμφανίζεται συχνά σε Βυζαντινά και άλλα Ευρωπαϊκά έργα του Μεσαίωνα, αναφερόμενο σχεδόν αποκλειστικά στους Σέρβους. Κάποιοι από αυτούς τους συγγραφείς εξηγούν καθαρά ότι το "Τριβαλλοί" είναι συνώνυμο των "Σέρβων". Για παράδειγμα, ο Νικήτας Χωνιάτης (ή Ακομινάτος, 1155-1215 ή 1216) στην ιστορία του για τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Κομνηνό λέει: "... Και όχι πολύ μετά από αυτό, εκστράτευσε εναντίον του έθνους των Τριβαλλών (που κάποιοι επίσης ονομάζουν Σέρβους) ...", ή ο πολύ μετέπειτα Δημήτριος Χαλκοκονδύλης (1423-1511), αναφερόμενος σε έναν εξισλαμισμένο χριστιανό ευγενή: "... Αυτός ο Μαχμούτ, γιος του Μιχαήλ, είναι Τριβαλλός, που σημαίνει Σέρβος, από τη μεριά της μητέρας του, και Έλληνας από τη μεριά του πατέρα του" , ή ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής όταν αναφέρεται στην λεηλασία της Σερβίας.
thumb|Η Σφραγίδα του Σερβικού Κοινοβουλίου, 1805.
Κατά το 15ο αιώνα εμφανίστηκε το οικόσημο των "Tribalia", που αναπαριστά ένα αγριογούρουνο τρυπημένο από βέλος στο κεφάλι, στο υποτιθέμενο οικόσημο του Αυτοκράτορα Στέφαν Ντουσάν (βασιλεία 1331-1355). Η ίδια αναπαράσταση είχε χρησιμοποιηθεί το 1415 ως το οικόσημο του Δεσποτάτου της Σερβίας και το βρίσκουμε ξανά σε μία από της προσωπικές σφραγίδες του Στέφαν Λαζάρεβιτς, σύμφωνα με το Сабор у Констанци. Ο Pavao Ritter Vitezović επίσης αναπαριστά το"Triballia" με τον ίδιο τρόπο, και πάλι ο Hristofor Zhefarovich]] το 1741. Με το ξέσπασμα της Πρώτης Σερβικής Εξέγερσης, το Κοινοβούλιο υιοθέτησε τα Σερβικά Οικόσημα το 1805, η επίσημη σφραγίδα απεικόνιζε τα εραλδικά εμβλήματα της Σερβίας και το Tribalia. .
Σερβία
Αρχαιολογικά ευρήματα αποδεικνύουν ότι οι Τριβαλλοί κατοικούσαν στην κοιλάδα του Μοράβα την Εποχή του Σιδήρου.
Αλέξανδρος Μάστορας
Ο Αλέξανδρος Μάστορας (1936-2004) ήταν Έλληνας γιατρός και Δήμαρχος Κερκυραίων, του οποίου η θητεία διακόπηκε από τον θάνατό του τον Ιανουάριο του 2004.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στους Οθωνούς, γιος του Σπυρίδωνα Μάστορα. Ίδρυσε τη Γενική Κλινική Κέρκυρας και υπηρέτησε ως διευθυντής της επί 25 χρόνια. Ήταν νυμφευμένος με την ιατρό μικροβιολόγο Ευγενία Μανιουδάκη και απέκτησαν τρία παιδιά, επίσης γιατρούς.
Δήμαρχος
Ήταν για πρώτη φορά υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές του 1998, φτάνοντας στον 2ο γύρο λαμβάνοντας 48,05% των ψήφων (ηττήθηκε από τον Χρύσανθο Σαρλή). Εξελέγη στις εκλογές του 2002 με ποσοστό 50,23% στον 2ο γύρο έναντι 49,77 για τον Σωτήριο Μικάλεφ, και ορκίστηκε επίσημα δήμαρχος Κερκυραίων την 1η Ιανουαρίου 2003.
Πέθανε σε ηλικία 68 ετών από καρκίνο σε κλινική του Μιλάνου, στις 23 Ιανουαρίου 2004. Η ταφή του έγινε στους Οθωνούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Κέρκυρας
Μερσέ Ροδορέδα
Η Μερσέ Ροδορέδα (Mercé Rodoreda i Guirguí, Βαρκελώνη, 10 Οκτωβρίου 1908 - Ζιρόνα, 13 Απριλίου 1983) ήταν Ισπανίδα συγγραφέας, μία από τις σημαντικότερες μορφές των σύγχρονων καταλανικών γραμμάτων. Καλλιέργησε το σύνολο των λογοτεχνικών ειδών μα έγινε γνωστή κυρίως για μυθιστορήματά της όπως την Πλατεία των Διαμαντιών. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και μεταξύ άλλων έλαβε το Τιμητικό Βραβείο των Καταλανικών Γραμμάτων το 1980.
Βιογραφία
Το 1937, τον δεύτερο χρόνο του Ισπανικού Εμφυλίου η Ροδορέδα ξεκίνησε να δουλεύει στο τμήμα Προπαγάνδας της Κυβέρνησης της Καταλονίας. Την ίδια χρονιά χώρισε από το θείο της, ενώ ένα χρόνο αργότερα εκδόθηκε το πέμπτο μυθιστόρημά της, Aloma, που κέρδισε το σημαντικό βραβείο Crexells. Λόγω της συνεργασίας της με την Καταλανική Κυβέρνηση και περιοδικά της αριστεράς, μερικούς μήνες πριν την πτώση της Καταλονίας στα χέρια του Φράνκο κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο, πήρε τον δρόμο της εξορίας προς το Παρίσι. Βρήκε καταφύγιο μαζί με άλλους Καταλανούς συγγραφείς στο φρούριο του Ρουασί-εν-Μπρι όπου διέμεινε μέχρι την έκρηξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Η εισβολή της Γερμανίας στη Γαλλία ανάγκασε όσους από τους Καταλανούς λογοτέχνες δεν είχαν διαφύγει στη Λατινική Αμερική να οδηγηθούν προς τον νότο. Κατά την πορεία της, πεζή, που διήρκεσε εβδομάδες, η Ροδορέδα αναγκάστηκε να επιβιώσει βρίσκοντας καταφύγιο σε κατεστραμμένα σπίτια. Διέσχισε τον Λίγηρα μετά την ανακωχή της 22ης Ιουνίου 1940 και εγκαταστάθηκε στη Λιμόζ μαζί με τον σύντροφό της Αρμάν Οβιόλς. Μετακόμισε στην Μπορντό, όπου εργάστηκε κάτω από δύσκολες συνθήκες ως ράφτρα.
Τον Σεπτέμβριο του 1946 επέστρεψαν στο Παρίσι. Η Ροδορέδα συνεργάστηκε με τους εξόριστους λογοτεχνικούς καταλανικούς κύκλους στη Γαλλία, το Λονδίνο και τη Λατινική Αμερική και καλλιέργησε κυρίως την ποίηση. Παράλληλα ενδιαφέρθηκε για τη ζωγραφική. Το 1954 μετακόμισε μαζί με τον σύντροφό της στη Γενεύη όπου αυτός εργαζόταν ως διερμηνέας για την Ουνέσκο. Εκεί αφιερώθηκε στη συγγραφή και ήρθε σε επαφή με τον Χούλιο Κορτάσαρ και τον Χόρχε Σεμπρούν. Το 1958 εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων Vint-i-dos contes. Το 1962 εξέδωσε το πιο γνωστό της μυθιστόρημα, την Πλατεία των Διαμαντιών και το 1966 το El carrer de les Camèlies ('Η οδός των Καμέλιων'). Το 1971 απεβίωσε ο σύντροφός της γεγονός που, μαζί με την ανακάλυψη μιας παράλληλης σχέσης του με μία Ελβετή, την ώθησε να περνάει όλο και περισσότερο χρόνο στην Καταλονία, στο χωριό Ρομανιά δε λα Σέλβα. Το 1974 εκδόθηκε το σημαντικό της μυθιστόρημα Mirall trencat ('Σπασμένος καθρέπτης') ενώ μέχρι το θάνατο της εκδόθηκαν ένα ακόμη μυθιστόρημα και τρεις συλλογές διηγημάτων. Η αναγνώριση του έργου της επήλθε το 1980 με την απονομή του Τιμητικού Βραβείου των Καταλανικών Γραμμάτων. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της είδε το μυθιστόρημά της Aloma να μεταφέρεται στην τηλεόραση και την Πλατεία των Διαμαντιών να γίνεται ταινία. Απεβίωσε στις 13 Απριλίου 1983 σε μια κλινική της Ζιρόνα από καρκίνο του ήπατος. Το Ινστιτούτο Καταλανικών Μελετών, που κληρονόμησε τα γραπτά της συγγραφέως, δημιούργησε το Ίδρυμα Μερσέ Ροδορέδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς στα καταλανικά Κατηγορία:Καταλανοί λογοτέχνες
Τάρρακο
Τάρρακο (Tarraco) ήταν το αρχαίο όνομα της σημερινής πόλης Ταρραγόνα, στην Καταλονία, Ισπανία. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ήταν μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Ιβηρικής Χερσόνησου και πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας της Εντεύθεν Ιβηρίας (Hispania Citerior) που στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Ταρρακωνησία Ιβηρία (Hispania Tarraconensis). Το πλήρες όνομα της πόλης κατά τη διάρκεια των ρωμαϊκών χρόνων ήταν Colonia Iulia Urbs Triumphalis Tarraco. Το 2000, το αρχαιολογικό συγκρότημα του Τάρρακο ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.
Απαρχές και Β΄ Καρχηδόνιος Πόλεμος
Η περιοχή κατοικούνταν στα προρωμαϊκά χρόνια από Ίβηρες που είχαν εμπορικές επαφές με τους αρχαίους Έλληνες και τους Φοίνικες που εγκαταστάθηκαν στην ακτή. Οι ιβηρικές αποικίες βρίσκονταν κυρίως στην κοιλάδα του Έβρου. Στοιχεία για την ύπαρξη των ιβηρικών αποικιών στο δήμο της Ταρραγόνα χρονολογούνται από τον 5ο αιώνα π.Χ.
Αναφορές στη λογοτεχνία για την παρουσία Ιβήρων στο Τάρρακο είναι διφορούμενα. Ο Λίβιος αναφέρει ένα oppidum parvum (μικρή αποικία), που αποκαλείται Κισσίς και ο Πολύβιος μιλάει για μία πόλη που αποκαλείται Κίσσα. Το Τάρρακο αναφέρεται για πρώτη φορά λίγο μετά την άφιξη του Γναίου Κορνήλιου Σκιπίωνα Κάλβου στο Εμπόριο το 218 π.Χ., κατά τη διάρκεια του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Ο Λίβιος γράφει ότι οι Ρωμαίοι κατέλαβαν ένα στρατόπεδο με καρχηδονιακές προμήθειες του Αννίβα κοντά στο Κίσις και κατέλαβαν την πόλη. Λίγο νωρίτερα, οι Ρωμαίοι δέχθηκαν επίθεση όχι μακριά από το Τάρρακο (haud procul Tarracone). Όμως, παραμένει ασαφές αν η Κίσσις και το Τάρρακο ήταν η ίδια πόλη. Ένα νόμισμα που βρέθηκε στο Εμπόριο φέρει την επιγραφή Tarakon-salir. Το νόμισμα χρονολογείται από το 250 π.Χ., σίγουρα πριν την άφιξη των Ρωμαίων. Το όνομα Κέσσις (Kesse) εμφανίζεται σε νομίσματα ιβηρικής προέλευσης τα οποία χρονολογούνται τον 1ο και 2ο αιώνα π.Χ., τα οποία ήταν σημειωμένα σύμφωνα με τα ρωμαϊκά σταθμά ζυγίσματος. Η Κέσσις μπορεί να ταυτίζεται με τη Κίσσιδα, τον τόπο καταγωγής των Κισσισιανών που αναφέρει ο Πλίνιος.
Το 217 π.Χ., στο Τάρρακο έφτασαν ρωμαϊκές δυνάμεις με τον Σκιπίωνα τον Αφρικανό. Το Τάρρακο ήταν ο χειμερινός τόπος διακοπών του Πούμπλιου Κορνήλιου ανάμεσα στο 211 και το 210 και εκείνη συναντούσε τις φυλές της Ισπανίας. Ο πληθυσμός ήταν σε μεγάλο βαθμό πιστός στους Ρωμαίους κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ο Λίβιος τους αποκαλούσε συμμάχους και φίλους των Ρωμαίων και οι ψαράδες του Τάρρακο τους υπηρέτησαν με τις βάρκες κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Καρθαγένης.
Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής δημοκρατίας
Κατά τη διάρκεια των επόμενων αιώνων, το Τάρρακο αποτελούσα βάση προμηθειών και στρατοπεδεύσεων κατά τη διάρκεια των πολέμων ενάντια στους Κελτίβηρες, όπως κατά τη διάρκεια του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Υπήρχε ισχυρή στρατιωτική παρουσία κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, πιθανότατα στο ψηλότερη τμήμα της περιοχής η οποία σήμερα είναι η ιστορική γειτονιά της πόλης και αποκαλείται Παρτ Άλτα. Το 197 π.Χ., όλες οι κατακτημένες εκτάσεις, ακόμη και η στενή λωρίδα κατά μήκος των ακτών της Ισπανίας, χωρίστηκε στις επαρχιες Εντεύθεν και Εκείθεν Ιβηρίας (Hispania Ulterior και Hispania Citerior). Η πρωτεύουσα της Hispania Citerior ήταν κυρίως η Καρθάγκο Νόβα, αλλά ο Στράβων αναφέρει ότι οι κυβερνήτες διέμεναν επίσης στο Τάρρακο.
Το νομικό καθεστώς του Τάρρακο δεν έχει πλήρως καθοριστεί. Πιθανότατα ήταν οργανωμένα ως conventus civium Romanorum (σημείο συνάντησης των Ρωμαίων πολιτών της επαρχίας) κατά την εποχή της Δημοκρατίας, με δύο μαγίστρους να είναι επικεφαλής. Ο Γάιος Πόρσιος Κάτο, σύμβουλος το 114 π.Χ., επέλεξε το Τάρρακο ως τόπο εξορίας το 108, υποδεικνύοντας ότι το Τάρρακο ήταν ελεύθερη πόλη ή σύμμαχος εκείνη την εποχή.
Σύμφωνα με τον Στράβωνα, μία από τις πρόσφατες ρωμαϊκές μάχες έλαβε χώρα κοντά στο Τάρρακο. Όταν ο Καίσαρας νίκησε τους υποστηρικτές του Πομπήιου το 49 π.Χ. στη Ιλτίρτα (Λιέιδα), το Τάρρακο παρείχε στο στρατό του τροφή. Δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο αν το Τάρρακο έλαβε το καθεστώς αποικίας από τον Καίσαρα ή τον Αύγουστο, όμως πρόσφατη έρευνα υποδεικνύει ότι μάλλον ήταν ο πρώτος, μετά τη νίκη του στη Μούντα.
Την εποχή του καίσαρα Αυγούστου
Το 27 π.Χ., ο αυτοκράτορας Αύγουστος πήγε στην Ισπανία για να παρακολουθήσει τις εκστρατείες στην Κανταβρία. Όμως, εξαιτίας της κακής του υγείας, προτίμησε να μείνει στο Ταρράκο. Απ'ότι φαίνεται, ο Αύγουστος κατασκεύασε ένα βωμό στη πόλη, και μία ιστορία από τον ρητορικό Κυϊντιλιανό αναφέρει ότι οι κάτοικοι του Τάρρακο συνόδευσαν τον Αύγουστο σε ένα φοίνικα που είχε φυτρώσει στο βωμό. Απάντησε ότι αυτό σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιείται συχνά. Σύντομα μετά την αναχώρησή του, η παλιά Ηράκλεια οδός έχει η Βία Αυγούστα. Μια χιλιομετρική πέτρα, που βρίσκεται στην Πλάθα δε Μπράους, στην Ταρραγόνα, αναφέρει το νδρόμο ανάμεσα στον 12ο και τον 6 π.Χ. Η παρουσία του Αυγούστου οδήγησε στην αναδιοργάνωση των Ισπανικών επαρχιών. Η Εκείθεν Ιβηρία χωρίστηκε στις νέες επαρχίες Βαιτική και Λουσιτανία. Το Τάρρακο έγινε πρωτεύουσα της Εντεύθεν Ιβηρίας, γνωστής μετέπειτα ως Ταρρακωνησία Ιβηρία. Η πόλη άκμασε την εποχή του Αυγούστου. Ο συγγραφέας Πομπόνιος Μέλας τον 1ο αιώνα μ.Χ. αναφέρει ότι το Τάρρακο ήταν η πλουσιότερη πόλη σε αυτή την ακτή. Το Τάρρακο υπό τον Αύγουστο και τον Τιβέριο έκοψε τα δικά του νομίσματα, με αυτοκρατορικές απεικονίσεις και την επιγραφή CVT, CVTT ή CVTTAR.
Μετά τον θάνατο του Αυγούστου το 14 μ.Χ., ο αυτοκράτορας επισήμως θεοποιήθηκε το 15 μ.Χ. και ένας ναός ανεγέρθηκε προς τιμή του, πιθανότατα στην ανατολικότερη γειτονιά της πόλης ή κοντά στην αποικιακή αγορά, όπως αναφέρει ο Τάκιτος στα χρονικά του.
Ύστεροι ρωμαϊκοί χρόνοι
Το 68 μ.Χ., ο Γάλβας, ο οποίος έζησε στο Τάρρακο για 8 χρόνια, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας στην Κλούνια Σουλπίκια. Ο Βεσπασιανός άρχισε την αναδιοργάνωση των επισφαλών οικονομικών του κράτους. Σύμφωνα με τον Πλίνιο, αυτό επέτρεψε στους κατοίκους της Ισπανίας να μπορούν να πάρουν τη λατινική υπηκοότητα. Η ισπανική επικράτεια κατά την αρχαιότητα μεταμορφώθηκε σε μία έκταση οργανωμένη σε αστικά κέντρα, είτε αποικίες είτε δήμους, διευκολύνοντας τη συλλογή φόρων. Σύντομα μετά την αναδιοργάνωση της επαρχίας, ξεκίνησε έντονη οικοδομική δραστηριότητα.
Ο προστάτης της πόλης, συγκλητικός Λούκιος Λικίνιος Σούρας διορίστηκε από τον Τραϊανό. Ο Σούρα προερχόταν από το Τάρρακο και έφτασε σε μία από τις υψηλότερες κρατικές θέσεις. Το χειμώνα του 122-123 μ.Χ., ο Αδριανός θεωρείται ότι επισκέφτηκε την πόλη για ένα συμβούλιο για την Ισπανία. Ανακατασκεύασε επίσης το ναό του Αυγούστου.
Το Τάρρακο άρχισε να αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες στο τέλος του 2ου αιώνα. Λίγα νέα αγάλματα κατασκευάστηκαν προς τιμήν της πόλης, πιθανότατα λόγω της έλλειψης κονδυλίων. Αυτή η περίοδος σημαδεύτηκε επίσης από την ήττα στον αγώνα ενάντια στον αυτοκράτορα Κλαύδιο Αλμπίνο, ο οποίος υποστηριζόταν από τον κυβερνήτη του Τάρρακο, Λούκιο Ρούφο. Από αυτή την περίοδο, επιγραφές σχετικά με το συμβούλιο της επαρχίας άρχισαν να εξαφανίζονται και να αντικαθίστανται από επιγραφές αφιερωμένες σε μέλη του στρατού. Ο Σεβήρος ανακατασκεύασε τον ναό του Αυγούστου στο αμφιθέατρο, όπως πληροφορεί μια επιγραφή στο κάτω μέρος.
Αρχαιολογικό συγκρότημα
Το αρχαιολογικό συγκρότημα του Τάρρακο είναι ένας από τους μεγαλύτερους αρχαιολογικούς χώρους της ρωμαϊκής Ισπανίας που σώζονται μέχρι σήμερα. Ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 2000. Η πόλη του Τάρρακο είναι ένας από τους παλαιότερους ρωμαϊκούς οικισμούς στην Ιβηρική χερσόνησο και ήταν πρωτεύουσα ρωμαϊκής επαρχίας από τον 1ο αιώνα π.Χ.
Υπάρχουν ακόμα σημαντικά ρωμαϊκά κτίρια στην Ταρραγόνα. Τμήμα των θεμελίων των μεγάλων κυκλώπειων τειχών κοντά στο γραφείο του Πιλάτου θεωρείται ότι είναι προρωμαϊκής προέλευσης. Αυτό το κτίριο, το οποίο ήταν φυλακή μέχρι τον 19ο αιώνα, θεωρείται ότι είναι παλάτι του Αυγούστου.
Το Τάρρακο, όπως και πολλές αρχαίες πόλεις, παρέμεινε κατοικημένο και σταδιακά τα κτίρια του χρησιμοποιήθηκαν από τους πολίτες ως οικοδομικά υλικά. Παρόλα αυτά, αν και το αμφιθέατρο, κοντά στην παραλία, χρησιμοποιήθηκε για πολλά χρόνια ως λατομείο, μεγάλα τμήματα της δομής του σώζονται μέχρι σήμερα. Κατασκευάστηκε μετά το σίρκους, και έχει μήκος 45,72 μέτρα. Επιγραφές σε πέτρες στα λατινικά, ακόμη και στα φοινικικά, μπορούν να βρεθούν εντοιχισμένες σε όλη την πόλη.
Δύο αρχαία μνημεία, σε μικρή απόσταση από την πόλη, έχουν χρονολογηθεί με ακρίβεια. Το πρώτο είναι το υδραγωγείο, το οποίο διασχίζει μια κοιλάδα 1,5 χιλιόμετρα από τις πύλες της πόλης. Έχει μήκος 21 μέτρα και οι κατώτερες αψίδες, οι οποίες είναι σε δύο σειρές, είναι σχεδόν 3 μέτρα ψηλές. Το άλλο βρίσκεται 1,5 χιλιόμετρο βορειοδυτικά από την πόλη και είναι ένας ρωμαϊκός τάφος, ο οποίος συνήθως αποκαλείται Τόρρε δελς Εσιπιόνς, αν και δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδεικνύουν ότι τα αδέλφια Σκιπίωνες είναι θαμμένα εκεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ισπανία Κατηγορία:Καταλωνία
Σακουλέβας
μικρογραφία|Ποταμός Σακουλέβας και στον Παπαγιάννη Ο Σακουλέβας (ή ποτάμι της Φλώρινας) είναι ποταμός της Μακεδονίας, που στο μεγαλύτερο μήκος του ρέει στον νομό Φλώρινας. Πηγάζει από το όρος Βαρνούντας και ρέει αρχικά ανατολικά περνώντας μέσα από την πόλη της Φλώρινας. Στην συνέχεια διαρρέει την πεδινή έκταση ανατολικά της Φλώρινας, στρέφεται βορειοανατολικά και εισέρχεται στο έδαφος της Βόρειας Μακεδονίας όπου συμβάλλει με τον Εριγώνα, παραπόταμο του Αξιού. Διατηρεί νερό κυρίως τους χειμερινούς μήνες ενώ την καλοκαιρινή περίοδο στερεύει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Μακεδονίας Κατηγορία:Ποταμοί της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Νομός Φλώρινας Κατηγορία:Περιφέρεια Πελαγονίας
ΚΣ Σφαξιέν
Η ΚΣ Σφαξιέν είναι ένας ποδοσφαιρική ομάδα από το Σφαξ της Τυνησίας. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 28 Μαϊου 1928 σαν Club Tunisien, έχοντα χρώματα το πράσινο και το κόκκινο. Προβιβάστηκε στην Tunisian First Division το 1947. Συμμετέχει στην CLP-1, την ανώτατη κατηγορία της Τυνησίας. Έδρα της ομάδας είναι το Stade Taïeb Mhiri, χωρητικότητας 11000 θεατών. Έχει κατακτήσει 8 πρωταθλήματα και 4 κύπελλα Τυνησίας. Επιπρόσθετα, ήταν φιναλίστ στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Αφρικής το 2006, νικήτρια του CAF Cup το 1998, νικήτρια του CAF Confederation Cup το 2007 και 2008 αλλά και φιναλίστ το 2010 και φιναλίστ στο Σούπερ Καπ Ποδοσφαίρου Αφρικής το 2008 και το 2009. Έχει επίσης κατακτήσει το North African Cup Winners Cup το 2009.
Κοίτα τι Έκανες
Η θρυλική εκπομπή "Κοίτα τι Έκανες" ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2002 από το πρώτο κανάλι της κρατικής τηλεόρασης. Σημείωνε ποσοστά τηλεθέασης που άγγιζαν το 65%. Εμπνεύστρια, παρουσιάστρια και αρχισυντάκτρια της εκπομπής ήταν η Σεμίνα Διγενή. Το κόνσεπτ της εκπομπής της Σεμίνας Διγενή, αντέγραψαν πολλές εκπομπές της δημόσιας και ιδιωτικής τηλεόρασης.
Θεματολογία
Η θεματολογία κάθε εκπομπής περιστρεφόταν γύρω από ένα διάσημο πρόσωπο το οποίο ερχόταν στο στούντιο μαζί με τους φίλους του και παρουσίαζε άγνωστα περιστατικά της ζωής και της καριέρας του. Ακόμα, υπήρχε ζωντανή ορχήστρα και η παρουσιάστρια έκανε στο τιμώμενο πρόσωπο ευχάριστες εκπλήξεις. Το σκηνικό περιλάμβανε εκτός από την ορχήστρα που προαναφέρθηκε, δυο ημικυκλικούς καναπέδες με ένα τραπεζάκι στη μέση αλλά και την πολυθρόνα της παρουσιάστριας ανάμεσα στους καναπέδες.
Διάφορα γνωστά πρόσωπα πέρασαν από την εκπομπή της όπως ο Γιώργος Μαρίνος, ο Τόλης Βοσκόπουλος με την Άντζελα Γκερέκου,η Μαριάννα Τουμασάτου, ο Γιάννης Μπέζος, ο Πασχάλης Τερζής ,ο Δημήτρης Μητροπάνος, η Καίτη Γαρμπή κλπ.
Αλλαγή προβολής
Το Σεπτέμβριο του 2003 η εκπομπή μεταφέρεται στη ΝΕΤ από την ΕΤ1. Από τον Οκτώβριο του 2004 η εκπομπή προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha έως το Φεβρουάριο του 2007. Το Σεπτέμβριο του 2005, ο μουσικός παραγωγός Ηλίας Μπενέτος αναλαμβάνει καθήκοντα συμβούλου εκπομπής. Το Σεπτέμβριο του 2006 μετά την αποχώρηση του Μάκη Τσιλιμιδού αναλαμβάνει την επιμέλεια της εκπομπής η Άννα Βλαβιανού και το συντονισμό ο Ηλίας Μπενέτος.
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές εκπομπές Κατηγορία:Ελληνικές ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές
BASIC
thumb|right|350px|Το περιβάλλον του μεταγλωττιστή Qbasic 4.5
Η BASIC είναι μια γλώσσα προγραμματισμού υπολογιστών. Το όνομά της προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων Beginner's All Purpose Symbolic Instruction Code (Συμβολικός Κώδικας Εντολών Κάθε Χρήσης για Αρχάριους).
Ιστορία
Η γλώσσα άρχισε να αναπτύσσεται στο Dartmouth το 1963 για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Το συντακτικό της επηρεάστηκε από την FORTRAN, μια γλώσσα επιστημονικών εφαρμογών.
Υπάρχουν πάρα πολλές διάλεκτοι της BASIC. Η ευρεία διάδοση της γλώσσας οφείλεται κατά κύριο λόγο στο ότι ήταν το μόνο διαθέσιμο λογισμικό για συγγραφή προγραμμάτων μικροϋπολογιστών για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα (από τον πρώτο μικροϋπολογιστή του 1975, τον Altair 8800 μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1980), και επίσης στην ευκολία σύνταξής της. Ο οικιακός προγραμματισμός από ερασιτέχνες (τους λεγόμενους «σκαπανείς») άνθισε εξαιτίας αυτής της γλώσσας. Ακόμα και σήμερα η γλώσσα BASIC προτιμάται έναντι άλλων για την εισαγωγή στον προγραμματισμό.
Ένα πρόγραμμα γραμμένο στη γλώσσα BASIC πρέπει να μετατραπεί σε γλώσσα μηχανής για να μπορέσει να εκτελεστεί από τον Η/Υ. Όπως συμβαίνει και με τις άλλες γλώσσες προγραμματισμού, την εργασία αυτή την διεκπεραιώνει ένας μεταγλωττιστής ή ένας διερμηνέας. Αρχικά οι διερμηνείς ήταν πολύ δημοφιλείς για την γλώσσα BASIC, αφού ο χρήστης μπορούσε να διακόψει όποτε ήθελε την εκτέλεση του προγράμματος του και να κάνει αλλαγές σε αυτό. Με την εισαγωγή όμως την έννοιας του Δομημένου Προγραμματισμού, καθώς και αντικειμενοστραφών εκδόσεων της γλώσσας, οι διερμηνείς αντικαταστάθηκαν από τους μεταγλωττιστές.
Στην Ελλάδα, ένας διερμηνέας της διαλέκτου "SUPER BASIC" αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του '80 από την εταιρεία Gigatronics για τους υπολογιστές της.
Σύνταξη
Το κύριο πλεονέκτημα, αλλά και μειονέκτημα της γλώσσας είναι η ευελιξία της στη συγγραφή μικρών τμημάτων κώδικα.
Ένα απλό πρόγραμμα
Το παρακάτω πρόγραμμα σε BASIC εμφανίζει στην οθόνη του Η/Υ το μήνυμα «Hello, world!», χρησιμοποιώντας μόνο 2 γραμμές κώδικα:
10 PRINT "Hello, world!" 20 END
Ετικέτες
Βασική έννοια στη γλώσσα BASIC είναι οι ετικέτες (labels). Αυτές είναι αριθμοί που τοποθετούνται στην αρχή κάθε γραμμής και ορίζουν τη σειρά με την οποία θα εκτελούνται οι εντολές, π.χ η γραμμή με αριθμό 35 εκτελείται πριν από την γραμμή με αριθμό 218. Καθώς γράφονται νέες γραμμές, είθισται οι ετικέτες να αριθμούνται ανά 10. Αυτό είναι χρήσιμο στην εισαγωγή γραμμών που ξέχασε ο προγραμματιστής, ώστε να μην αλλάζει κάθε φορά τις προηγούμενες και επόμενες ετικέτες. Όταν περιγράφεται μια εντολή BASIC, εννοείται ότι προηγείται πάντα μια ετικέτα.Σε όλες τις νεότερες εκδόσεις της BASIC τόσο σε περιβάλλον DOS όσο και σε WINDOWS οι ετικέτες έχουν καταργηθεί.
Μεταβλητές/Εντολές εκχώρησης
Οι μεταβλητές στην γλώσσα BASIC είναι δύο τύπου: αλφαριθμητικές και χαρακτήρα. Για τα ονόματα των αλφαριθμητικών χρησιμοποιούνται κυρίως τα γράμματα του ελληνικού και οι χαρακτήρες υπογράμμισης: _ και η παύλα. Στην περίπτωση που η μεταβλητή είναι τύπου χαρακτήρα, αυτό υποδηλώνεται με τον χαρακτήρα $ στο τέλος του ονόματός της.
Η εκχώρηση τιμών γίνεται τυπικά με την εντολή LET, π.χ:
10 LET i = 1 20 LET A$ = "Καλοκαίρι"
Εντολές εισόδου/εξόδου
Η κύρια εντολή εξόδου (στην οθόνη) είναι η PRINT. Η ακριβής σύνταξή της είναι η εξής:
PRINT "κείμενο1", "κείμενο2", ..., "κείμενοΝ", μεταβλητή1, μεταβλητή2, ..., μεταβλητήΝ
Η εντολή PRINT εμφανίζει στην οθόνη απλό κείμενο, το οποίο περικλείουμε με εισαγωγικά ώστε να διαχωριστεί από μεταβλητή, π.χ. PRINT "Αυτό θα δείτε στην οθόνη" ή έναν οποιοδήποτε αριθμό όπως π.χ. PRINT 5. Εαν θέλουμε να εμφανίσουμε στην οθόνη κάποια μεταβλητή απλά γράφουμε το όνομα της, για παράδειγμα : PRINT value1 (θα εμφανιστεί το περιεχόμενο της value1) ή PRINT VALUE1$ (θα εμφανιστεί το περιεχόμενο της VALUE1$). Για να εμφανίσουμε με την ιδια εντολή περισσότερες από μια παραστάσεις (που μπορεί να είναι αριθμοί, κείμενα, μεταβλητές) χρησιμοποιούμε ειδικά σημεία στίξης (, και ;) : π.χ. για να εμφανίσουμε κολλητά δύο παραστάσεις γράφουμε PRINT "Ο αριθμός είναι ίσος =";VALUE1. Για εμφάνιση με διάστημα 14 χαρακτήρων ανάμεσα τους γράφουμε PRINT value1,value2
Το κείμενο δηλαδή περικλείεται σε εισαγωγικά και διαχωρίζεται με κόμμα ή ελληνικό ερωτηματικό από τις μεταβλητές ή από άλλο κομμάτι κειμένου. Τα εισαγωγικά και το κείμενο εντός τους ορίζουν μια συμβολοσειρά.
INPUT μεταβλητή1, μεταβλητή2, ..., μεταβλητήΝ
Όταν ο Η/Υ εκτελεί μια εντολή INPUT, θέτει σε αναμονή την εκτέλεση του προγράμματος και περιμένει είσοδο δεδομένων από τον χρήστη. Ο χρήστης πρέπει να δώσει ίσο ή μεγαλύτερο αριθμό τιμών, χωρισμένων με κόμμα, και να πατήσει το πλήκτρο ENTER.
Σε μοντέρνες εκδόσεις της BASIC, όπως η Q-BASIC, είναι δυνατόν οι εντολές PRINT και INPUT να συνενωθούν, ώστε να σχηματίσουν μια συντομότερη δομή εισόδου/εξόδου:
INPUT "κείμενο_προς_τον_χρήστη", μεταβλητή1, μεταβλητή2, ..., μεταβλητήΝ
Δομές επιλογής
Οι δομές επιλογής υλοποιούνται στην BASIC με την ακολουθία IF...THEN...ELSEIF...ELSE...ENDIF. Για παράδειγμα, το επόμενο πρόγραμμα αποφασίζει αν ένας αριθμός που δίνεται από τον χρήστη είναι θετικός, μηδέν ή αρνητικός, και εμφανίζει το κατάλληλο μήνυμα:
Δομές επανάληψης
Οι δομές επανάληψης υλοποιούνται στην BASIC μέσω δύο βρόχοεντολών: FOR...TO...NEXT και WHILE...WEND.
Συγκεκριμένος αριθμός επαναλήψεων
Όταν ένα σύνολο εντολών πρέπει να επαναληφθεί ορισμένες φορές, χρησιμοποιείται η δομή FOR...TO...NEXT. Παράδειγμα αποτελεί το παρακάτω πρόγραμμα, το οποίο τυπώνει τους αριθμούς από το 1 εώς το 10:
10 FOR i=1 TO 10 20 PRINT i 30 NEXT i 40 END
Απροσδιόριστος αριθμός επαναλήψεων
Όταν ο αριθμός επαναλήψεων ενός συνόλου εντολών εξαρτάται από διαφορετικές συνθήκες εισόδου για κάθε εκτέλεση του προγράμματος, χρησιμοποιείται η δομή WHILE...WEND. Στο παρακάτω παράδειγμα, τυπώνονται τα πολλαπλάσια του δέκα μέχρι ο χρήστης να δώσει την κατάλληλη τιμή (αρνητικό αριθμό), η οποία και σταματά την εκτέλεση του βρόχου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδικαστικές γλώσσες προγραμματισμού
Πιεβάλοβατς
Το Πιεβάλοβατς (σερβικά κυριλλικά: Пјеваловац) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 69 κατοίκους.
Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)
Το 1991, το χωριό αριθμούσε 338 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι, :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Γεώργιος Σωφρονόπουλος
Ο Γεώργιος Σωφρονόπουλος (27 Νοεμβρίου 1894 - Ιανουάριος 1975) του Ανδρέα, ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε και πρόεδρος του ΑΣΔΥ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1894. Υπήρξε διευθυντής του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων από το 1928. Διετέλεσε υπηρεσιακός υφυπουργός Οικονομικών στις κυβερνήσεις Σοφούλη, Πουλίτσα και Θεοτόκη καθώς και υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Πιπινέλη. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Τζίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Λυδοί
thumb|200 px|right|Ιστορικός χάρτης της Μ. Ασίας Οι Λυδοί ήταν αρχαίος λαός που κατοικούσε στη Λυδία, αρχαία χώρα της Μικράς Ασίας
Υπάρχουν διάφορες υποθέσεις σχετικά με την καταγωγή των αρχαίων Λυδών όπως ο συσχετισμός με τους Ομηρικούς Μαίονες, η Βίβλος τους θεωρεί Σημίτες απογόνους του Λούδ μικρότερου γιου του Σημ γενάρχη των Σημιτικών λαών και εγγονού του Νώε. Πιθανότερη εκδοχή θεωρείται του Ηρόδοτου κατά τον οποίο οι Λυδοί αποτελούν κοινό κορμό με τους Κάρες και επομένως με τους λοιπούς ομόφυλους λαούς Λύκιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας Κατηγορία:Λυδία
Σαιντ Λούις Μπόμπερς
Οι Σαιντ Λούις Μπόμπερς (αγγλικά: St. Louis Bombers) ήταν ομάδα καλαθοσφαίρισης του NBA και του προκάτοχού του, BAA. Ο σύλλογος είχε έδρα το Σαιντ Λούις του Μιζούρι και χρησιμοποίησε ως γήπεδο το St. Louis Arena.
Η ομάδα αγωνίστηκε για τρεις περιόδους στο BAA, καθώς και στην εναρκτήρια σεζόν του NBA (1949-50), αμέσως μετά τη συνένωση με το NBL. Σημείωσε συνολικά 122 νίκες και 115 ήττες στην κανονική περίοδο, ενώ δεν κατάφερε ποτέ να πάρει κάποια πρόκριση στους επόμενους γύρους των Playoffs.
Οι Μπόμπερς διαλύθηκαν αμέσως μετά το τέλος της περιόδου, αφήνοντας το Σαιντ Λούις χωρίς επαγγελματική ομάδα μπάσκετ μέχρι το 1955, όταν οι Μιλγουόκι Χοκς μετακόμισαν εκεί. Άλλαξαν το όνομά τους σε Σαιντ Λούις Χοκς και πανηγύρισαν το πρωτάθλημα του 1958. Δέκα χρόνια αργότερα, αποφασίστηκε να μεταφερθούν ξανά, αυτή τη φορά στην Ατλάντα, όπου και μετονομάστηκαν σε Ατλάντα Χοκς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανενεργές ομάδες του NBA Κατηγορία:Ομάδες του BAA Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1946 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1946
Σταντ Γκαμπεζιάν
Η Σταντ Γκαμπεζιάν είναι ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Γκαμπές της Τυνησίας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1957. Αγωνίζεται στο Stade du Zrig, χωρητικότητας 15000 θεατών. Συμμετέχει στην CLP-1, την ανώτατη κατηγορία της χώρας. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο. Την σεζόν 2006/07, μετά από 23 χρόνια μακριά από το ανώτατο επίπεδο του Τυνησιακού ποδοσφαίρου κατάφερε να προβιαστεί στην CLP-1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1957 Κατηγορία:Σταντ Γκαμπεζιάν
Οικογένεια Λοβέρδου
Οι Λοβέρδοι ή Λουέρδοι ήταν ονομαστή οικογένεια της Κεφαλληνίας. Η οικογένεια και το όνομά της αναφέρεται ότι προέρχεται: είτε από κάποιον γραμματέα ονόματι Aluardo του τελευταίου Λατίνου Αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης Βαλδουίνου Β΄, είτε από κάποιον Λομβαρδό, ο οποίος υπηρέτησε τους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες ή είχε καταφύγει στην Κεφαλληνία, όπου νυμφεύθηκε και έγινε γενάρχης των Λοβέρδων.
Ευάνθη (δορυφόρος)
Η Ευάνθη (αγγλικά: Euanthe) ή Δίας XXXIII είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μία ερευνητική ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ το 2001. Πήρε το όνομά του τον Αύγουστο του 2003 από την Ευάνθη, η οποία ήταν μητέρα των Χαρίτων από τον Δία σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2001 J 7.
Έχει διάμετρο περίπου 3 χλμ. και περιφέρεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 20.465.000 χλμ. σε 598,093 ημέρες, σχηματίζοντας κλίση 143° με την εκλειπτική (142° προς τον Ισημερινό του Δία), σε ανάδρομη φορά και με εκκεντρότητα 0,2001.
Η Ευάνθη ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Ανάγκης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 19,3 και 22,7 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 145,7° έως 154,8°.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Αμπντ αρ-Ραχμάν Β΄
Ο Αμπντ αρ-Ραχμάν Β΄ (Οκτώβριος/Νοέμβριος 792 - 22 Σεπτεμβρίου 852) ήταν ο τέταρτος εμίρης της Κόρδοβας, στην Αλ-Άνταλους (Μαυριτανική Ιβηρία) από το 822 έως τον θάνατό του.
Ήταν γιος του Εμίρη Αλ-Χακάμ Α΄, τον οποίο και διαδέχτηκε μετά το θάνατό του. Η βασιλεία του ήταν μια εποχή παρατεταμένων συγκρούσεων, κατάφερε να αποκρούσει την επίθεση του Αλφόνσου Β' των Αστουριών, να καταπνίξει το 837 την επανάσταση των Χριστιανών και των Εβραίων του Τολέδου και το 844 αποκρούει την επίθεση των Νορμανδών. Μετά την επίθεση αυτή κατασκεύασε ναύσταθμο στη Σεβίλλη και οργάνωσε ναυτικό για την απόκρουση τυχόν άλλων επιθέσεων.
Αν και σκληροτράχηλος πολεμιστής των συνόρων, όμως χάρη στο εκτεταμένο κατασκευαστικό του πρόγραμμα και την υποστήριξη που προσέφερε προς τους καλλιτέχνες, έμμεινε στην ιστορία και σαν μεγάλος προστάτης των τεχνών. Επίσης με το όνομά του συνδέεται η εκτέλεση των Χριστιανών της Κόρδοβας που μίλησαν εναντίον του Ισλάμ (Μάρτυρες της Κόρδοβας).
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμίρηδες της Κόρδοβας
Πύργος Μπαρότζι (Φιλώτι Νάξος)
Ο πύργος των Μπαρότζι ή Οικογένεια Μπαρότσι (Barozzi) στο Φιλώτι Νάξου βρίσκεται στο κέντρο το χωριού, ανάμεσα στους δύο παλιούς συνοικισμούς, του Κλεφάρου και του Ραχιδιού. Είναι ένας από τους πολλούς βενετσιάνικους πύργους της Νάξου, κατάλοιπο της πολύχρονης φραγκοκρατίας του νησιού, που λόγω του ότι είναι αρκετά μικρότερος και μη οχυρωμένος, μοιάζει περισσότερο με βενετσιάνικη πυργοειδή έπαυλη του 17ου αιώνα.
Ιστορία
Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τούς δυτικούς το 1204 μ.Χ. και τον διαμελισμό της βυζαντινής αυτοκρατορίας, είχαμε την ίδρυση του Δουκάτου του Αιγαίου (ενετοκρατία, με πρωτεύουσα τη Νάξο 1207-1566), περίοδο που χτίστηκαν στη Νάξο πολλές επαύλεις που έμοιαζαν με πύργους. Ήταν "ελαφρώς οχυρωμένες" κατοικίες που σκόπευαν στην ανάδειξη της οικονομικής-κοινωνικής θέσης των ιδιοκτητών τους, ήταν μικρές για να φιλοξενήσουν στρατό και μάλλον χρησίμευαν σαν δευτερεύουσες κατοικίες, ενώ η κύρια κατοικία τους ήταν στη Χώρα της Νάξου.Ήταν λιτά οικοδομήματα, δηλαδή δεν ήταν ασβεστωμένα ούτε είχαν κάποιο επίχρισμα και σύμφωνα με την ενετική πυργοειδή αρχιτεκτονική έφεραν τις χελιδονοειδείς επάλξεις πιο πολύ για διακόσμηση παρά για την τοποθέτηση των όπλων.
Ο πύργος των Μπαρότζι πιθανολογείται να κτίστηκε το 1618, βάση της χρονολογίας που είναι χαραγμένη σε υπέρθυρο του πρώτου ορόφου με το οικόσημο των Μπαρότζι. Δεν είναι γνωστό για το ποιος ήταν ο πρώτος ιδιοκτήτης του πύργου. Πάντως ο Βενετός Τζωρτζέτο Μπαρότζι (Zorzeto Barozzi) τον αγόρασε το 1620 από κάποιον Τζουάνε Τάγαρη. Λόγω του ότι η αγορά έγινε το 1620 και η χρονολογία που είναι χαραγμένη στο υπέρθυρο είναι το 1618, δηλαδή δύο χρόνια νωρίτερα, υπάρχει η πιθανότητα να το οικόσημο να μεταφέρθηκε εκεί από κάπου αλλού. Ο Τζωρτζέτο Μπαρότζι ήταν γαμπρός και κληρονόμος του τελευταίου βενετού δούκα της Νάξου, Ιάκωβου Δ' Κρίσπο. Τον Τζωρτζέτο διαδέχτηκε ο γιος του Ιάκωβος, που ήταν ένας από τους πιό καταπιεστικούς φεουδάρχες στο Φιλώτι.
Οι βενετοί Μπαρότζι φέρεται να έχουν εγκατασταθεί στη Νάξο περί τα τέλη του 16ου αιώνα (γύρω στο 1600) προερχόμενοι πιθανότατα από το Ρέθυμνο. Ο δε Ιερώνυμος Μπαρότζι πιθανόν να τον ανακαίνισε το 1718, βάσει σχετικής επιγραφής σε οικόσημο (μαρμάρινη ανάγλυφη παράσταση με δύο λιοντάρια) που βρίσκεται πάνω από το υπέρθυρο της της βόρειας - κεντρικής εισόδου του προαυλίου του: “GERONIMO BAROZI 1718”. Μία άλλη ανακαίνιση του κτηρίου πιθανόν να έγινε το 1886, βάσει σχετικής επιγραφής σε εξωτερικό τοίχο, στην ανατολική πλευρά του.
Στη θέση του πύργου υπήρχε ένα εύφορο κτήμα που ονομαζόταν "Παραδείσι" το οποίο δεχόταν τα νερά από την πηγή του Καλάμου, που βρίσκεται πιο ψηλά περίπου στα διακόσια μέτρα ανατολικά. Μέσα σε αυτό το κτήμα υπήρχαν εξωτικά δένδρα που τα είχαν φέρει από την Ευρώπη. Πρός τιμή της επίσκεψης του βασιλέα Όθωνα στη Νάξο το 1833, κτίστηκε κρήνη, με δαπάνες του Φραγκίσκου Μπαρότζι, αφιερωμένη στην υγεία του βασιλέα, απέναντι από την κεντρική είσοδο του πύργου. Υπάρχει ακόμα σκάλισμα στο μάρμαρο της κρήνης που γράφει, "ΩΚΟΔΟΜΗΘΗ Η ΚΡHΝΗ ΑΥΤΗ ΔΙΕΞΟΔΩΝ ΚΑΙ ΔΑΠΑΝΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΦΡΑΝΤΖΙΣΚΟΥ ΜΠΑΡΟΤΖΗ ΠΡΩΗΝ ΚΑΝΤΖΕΛΑΡΙΟΥ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΙΨΑΣΜΕΝΟΙ ΕΛΑΤΕ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΡΥΣΙΝ ΔΡΟΣΙΣΘΗΤΕ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΗΜΩΝ ΟΘΩΝΟΣ ΑΩΛΕ". Σύμφωνα με την επιγραφή η κρήνη πρέπει να ολοκληρώθηκε το 1835, όπως υποδηλώνει το "ΑΩΛΕ" γραμμένο στο τέλος, σε ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Υπάρχει τοπική αφήγηση ότι τα νερά της πηγής του Καλάμου τροφοδοτούσαν νερόμυλο που υπήρχε κοντά στον πύργο, όπως και στέρνα που υπάρχει ακόμη. Η πηγή του Καλάμου σχεδόν στέρεψε κατά τους σεισμούς του 1956.
Ο Άγιος Νικόλαος, ένα ορθόδοξο παρεκκλήσι σχετικά κοντά στον πύργο χρησιμοποιήθηκε την εποχή της φραγκοκρατίας σαν καθολικός ναός για τις θρησκευτικές ανάγκες των Μπαρότζι, αλλά το 1917 επανήλθε στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Κατασκευή
Ο πύργος είναι τριώροφος και διέθετε υποστατικά και βοηθητικούς χώρους, οι οποίοι χρησιμοποιούνταν παλαιότερα ως βαφείο, αγγειοπλαστείο και ελαιοτριβείο. Στο εσωτερικό του πύργου εισέρχεται κανείς μέσω μίας εξωτερικής σκάλας που οδηγεί στον πρώτο όροφο, όπου βρίσκεται η μεγάλη σάλα. Στον τελευταίο όροφο βρίσκεται το μεγάλο υπνοδωμάτιο, στο οποίο η πρόσβαση γίνεται μέσω μίας στενής εξωτερικής σκάλας, που στηρίζεται στο μπουντί, η οποία ήταν μέχρι προ ολίγων δεκαετιών ξύλινη. Τέλος, το ισόγειο χρησιμοποιούνταν ως αποθηκευτικός χώρος. Το κτίσμα διαθέτει μεγάλα παράθυρα στο ισόγειο κάτι που δεν είναι σύμφωνο με τις τεχνικές της οχύρωσης του 17ου αιώνα, οι οποίες απαιτούν μικρά ανοίγματα στο ισόγειο (π.χ. τοξοθυρίδες, τυφεκιοθυρίδες), για λόγους ασφαλείας. Η έλλειψη οχύρωσης σημαίνει ότι μπορεί να υπήρχε ικανός οχυρωματικός περίβολος (που δεν σώζεται σήμερα) όπως σε άλλους πύργους της Νάξου ή ο πύργος να ήταν απλά μια "ελαφρώς οχυρωμένη" κατοικία. Ο συγκεκριμένος πύργος σε καμιά περίπτωση δεν είναι μια στρατιωτική εγκατάσταση, αλλά ένας μεσαιωνικός πύργος-καταφύγιο στα πρότυπα της δύσης (donjons).
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπαροτσι
Κινητική ενέργεια
Κινητική ενέργεια (ΕK, ΚΕ, Κ, ή ακόμη και Τ) είναι η ενέργεια που έχει ένα σώμα όταν κινείται και αναφέρεται στην ικανότητά του να παράγει έργο. Ως κινητική ενέργεια ενός σώματος ορίζεται η συνολική ενέργεια που χρειάζεται να απορροφήσει ένα σώμα προκειμένου να αποκτήσει ορισμένη μεταφορική ταχύτητα ή/και γωνιακή ταχύτητα ξεκινώντας από την ακινησία. Υπάρχουν δύο ανεξάρτητα είδη κινήσεων για ένα μηχανικό σώμα, η μεταφορική κίνηση και η περιστροφή, οι οποίες χαρακτηρίζονται από την ταχύτητα και τη γωνιακή ταχύτητα αντίστοιχα. Έτσι, ορίζονται δύο ειδών κινητικές ενέργειες, η μεταφορική κινητική ενέργεια και η περιστροφική κινητική ενέργεια, οι οποίες συμβολίζονται με Κμ και Κπ αντίστοιχα. Για ταχύτητες μικρές σε σχέση με την ταχύτητα του φωτός στο κενό, η μεταφορική κινητική ενέργεια ισούται κατά προσέγγιση με το ήμισυ του γινομένου της μάζας του σώματος επί το τετράγωνο της ταχύτητάς του, ενώ η περιστροφική κινητική ενέργεια ισούται με το ήμισυ του γινομένου της ροπής αδράνειας επί το τετράγωνο της γωνιακής ταχύτητας όπως.
Όπου m η μάζα σώματος και v η ταχύτητά του.
Συνεπώς κινητική ενέργεια έχουν τα σώματα που εκτελούν κίνηση ή περιστροφή ή ταλάντωση. Για παράδειγμα το βλήμα ή ο πύραυλος που εκτοξεύεται έχει κινητική ενέργεια λόγω της ταχύτητάς του. Όταν ένα όχημα επιβραδύνεται χάνει σταδιακά την κινητική του ενέργεια.
Μεταφορική Κινητική Ενέργεια
Για να αποκτήσει ένα σώμα ταχύτητα από την ηρεμία πρέπει να του ασκηθεί κάποια δύναμη, έστω F αυτή. Για σχετικά μικρές ταχύτητες σε σχέση με την ταχύτητα του φωτός ισχύει με πολύ καλή προσέγγιση ότι
Πολλαπλασιάζοντας εσωτερικά και τα δύο μέλη της εξίσωσης με το διαφορικό dr,
όπου η παράγωγος dv/dt της ταχύτητας χειρίσθηκε ως κλάσμα. Η ποσότητα dr/dt όμως είναι (εξ ορισμού) η ταχύτητα του σώματος. Συνεπώς,
Η (μεταφορική) κινητική ενέργεια ορίζεται ως το έργο που απαιτείται για να μεταφέρουμε ένα σώμα από αρχική ταχύτητα 0 (σε θέση r0) σε τελική ταχύτητα v (σε θέση r), συνεπώς
Η φυσική σημασία της παραπάνω εξίσωσης είναι ότι το έργο που απαιτείται για να αποκτήσει ένα σώμα μάζας m ταχύτητα v ξεκινώντας από την ηρεμία ισούται με (1/2)mv2. Εξ' ορισμού λοιπόν η μεταφορική κινητική ενέργεια ενός σώματος στη Κλασική Μηχανική ισούται με:
Η κινητική ενέργεια, όπως υπολογίζεται, έχει σχέση με το σύστημα αναφοράς που χρησιμοποιούμε, γιατί από αυτό εξαρτάται η ταχύτητα.
Σχετικότητα
Στην Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας, η κινητική ενέργεια υπόκειται σε ορισμένες διορθώσεις στην περίπτωση που ένα σώμα (ως προς αδρανειακό σύστημα αναφοράς) κινείται με ταχύτητα κοντά σε εκείνη του φωτός. Συγκεκριμένα, στη σχετικότητα η μάζα εξαρτάται από τη ταχύτητα βάσει της σχέσης m=γm0 (όπου γ ο παράγοντας του Λόρεντς και m0 η μάζα ηρεμίας του σώματος), συνεπώς από τον ορισμό της κινητικής ενέργειας —όπως και στη κλασική περίπτωση— ως έργο που απαιτείται για να φέρουμε ένα σώμα από μια κατάσταση ηρεμίας (μηδενική ταχύτητα) σε ταχύτητα v ισχύει ότι:
Το τελευταίο ολοκλήρωμα υπολογίζεται αναλυτικά και το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι:
Η κινητική ενέργεια ενός σώματος στη Σχετικότητα εξαρτάται λοιπόν από τη σχετική διαφορά (m-m0) μεταξύ της σχετικιστικής μάζας και της μάζας ηρεμίας του. Είναι προφανές από τη προηγούμενη σχέση ότι στο όριο v→c, Κ→∞. Η φυσική σημασία αυτής της ασυμπτωτικής συμπεριφοράς είναι ότι το έργο που απαιτείται για να φέρουμε ένα σώμα μη μηδενικής μάζας από ταχύτητα v=0 σε v=c είναι άπειρο.
Αντίθετα, στο όριο των χαμηλών ταχυτήτων (v/c<<1), θα περίμενε κανείς να βρει την κλασική έκφραση της κινητικής ενέργειας σύμφωνα με τον Νεύτωνα. Πράγματι, αφού για μικρές τιμές του x η συνάρτηση (1-x2)-1/2 προσεγγίζεται πολύ καλά από την έκφραση 1+(1/2)x2, τότε για x=v/c η σχετικιστική έκφραση της κινητικής ενέργειας θα προσεγγίζεται πολύ καλά από τη σχέση
Κβαντομηχανική
Στην Κβαντομηχανική, η κινητική ενέργεια (όπως και όλες οι μετρούμενες φυσικές ποσότητες) περιγράφεται από έναν ερμιτιανό τελεστή. Στη μη-σχετικιστική κβαντομηχανική, ο τελεστής της κινητικής ενέργειας ισούται με
Ο τελεστής της κινητικής ενέργειας με τον τελεστή της ορμής μετατίθενται για ένα ελεύθερα κινούμενο σωμάτιο ([K,p]=0), το οποίο σημαίνει πως οι δύο τελεστές έχουν τις ίδιες ιδιοσυναρτήσεις. Επίσης, στον χώρο των θέσεων η κυματοσυνάρτηση που περιγράφει ένα σωματίδιο απόλυτα εντοπισμένης ορμής p (για ευκολία θα θεωρήσουμε κίνηση σε μία διάσταση) είναι η
Μια τέτοια κυματοσυνάρτηση, αν και αποτελεί λύση της εξίσωσης Σρέντιγκερ, περιγράφει μία αφύσικη κατάσταση με απολύτως εντοπισμένη ορμή (Δp=0) και άπειρη αβεβαιότητα στη θέση του (Δx=∞).
Το ίδιο επιχείρημα μπορεί να γενικευθεί και στον τρισδιάστατο χώρο, μόνο που οι τελεστές ορμής και κινητικής ενέργειας θα δίνονται πλέον από τους τύπους
όπου ∇ ο τελεστής ανάδελτα και ∇2 ο Τελεστής Λαπλάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής Κατηγορία:Μορφές ενέργειας
Σαμουήλ Ιωσήφ Άγκνον
Ο Σαμουήλ Ιωσήφ Άγκνον (Shmuel Yosef Agnon, 17 Ιουλίου 1888 – 17 Φεβρουαρίου 1970) ήταν βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας Ισραηλινός συγγραφέας και ανανεωτής της εβραϊκής γλώσσας.
Ξεκίνησε να γράφει, νεαρός ακόμα, ποιήματα και διηγήματα στα εβραϊκά. Το 1912 έκανε την πρώτη του δημοσίευση, το μυθιστόρημα Και το άδικο θα γίνει δίκαιο, στο οποίο περιγράφει από τις αρχές του τον εβραϊκό κόσμο. Το 1966 μοιράστηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας με τη Νέλλυ Ζαχς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί λογοτέχνες Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Ισραηλινοί νομπελίστες
Μπιάνκα Μπερλινγκουέρ
Πρώτα χρόνια
Γεννήμενη στη Ρώμη το 1959, είναι το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά του ιταλού πολιτικού και γραμματέα του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Ενρίκο Μπερλινγκουέρ και της Λετίσιας Λορέντι.
Σπουδάσε λογοτεχνία και μετά από μια περίοδο μαθητείας στο Radiocorriere TV, άρχισε να εργάζεται στη εφημερίδα Il Messaggero στις αρχές της δεκαετίας του '80 και ταυτόχρονα εργάστηκε στη εκπομπή Mixer (1985) ως συντάκτρια, όπου και ύστερα έγινε μόνιμη στο ειδησεογραφικό προσωπικό του TG3.
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Η Μπιάνκα Μπερλινγκουέρ ανέλαβε καθήκοντα διευθύντριας του TG3 στις 12 Οκτωβρίου του Η Μπιάνκα Μπερλινγκουέρ ανέλαβε καθήκοντα διευθύντριας του TG3 στις 12 Οκτωβρίου του 2009.
Στις 24 Σεπτεμβρίου του 2011 κέρδισε το Premio Nazionale Alghero Donna di Letteratura e Giornalismo.
Μετά από μια διακοπή κάποιων μηνών συνέχισε να είναι επικεφαλής της βραδυνής έκδοσης του TG3 και να παρουσιάζει την εκπομπή "Linea Notte".
Παρέμεινε διευθύντρια του TG3 μέχρι τις 5 Αυγούστου του 2016, όπου και τη διαδέχθηκε ο Λούκα Μάτσα. Από τις 7 Νοεμβρίου 2016 έως και σήμερα παρουσιάζει την εκπομπή "Cartabianca" στο TG3.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ιταλίδες τηλεπαρουσιάστριες
Αναπεσών
Στην ορθόδοξη χριστιανική αγιογραφία ο Αναπεσών Χριστός ή απλώς ο Αναπεσών είναι ένας από τους παραδοσιακούς τύπους απεικονίσεως του Ιησού Χριστού σε νεαρή ηλικία.
Η παράσταση του Αναπεσόντος απεικονίζει τον μικρό Ιησού να κοιμάται, έχοντας στηρίξει το κεφάλι του στο δεξί του χέρι, αφήνοντας το αριστερό να ακουμπά κάτω, κατά μήκος του αριστερού μηρού. Στο επάνω μέρος της εικόνας είναι ζωγραφισμένοι «σεβίζοντες άγγελοι», ενώ δίπλα στον Ιησού η Θεοτόκος τείνει να σκεπάσει στοργικά το «παιδίον».
Σύμφωνα με αγιογραφικά χωρία, ο Αναπεσών συμβολίζει την ενσάρκωση του Λόγου του Θεού και τη λύτρωση της ανθρωπότητας: ''«αναπεσών εκοιμήθη ως λέων και ως σκύμνος. Τις εγερεί αυτόν;» (Γένεσις'' μθ΄ 10). Σε κάποιες περιπτώσεις ο Ιησούς απεικονίζεται να κοιμάται με ανοικτούς τους οφθαλμούς. Αυτό είναι πιθανώς επηρεασμένο από την υμνολογία του Μεγάλου Σαββάτου: «αναπεσών κεκοίμησαι ως λέων, τις εγερεί σε, βασιλεύ; Αλλ' ανάστηθι αυτεξουσίως ο δους εαυτόν υπέρ ημών εκουσίως.»
Πηγές
Αναπεσων
Νταλατάντο
Το Νταλατάντο (N'dalatando), πρώην Βίλα Σαλαζάρ (Vila Salazar), είναι πόλη, με πληθυσμό 161.584 κατοίκους (2014), και κοινότητα στον δήμο Καζένγκο, στην επαρχία Κουάνζα Νόρτε της Ανγκόλας.
Είναι επίσης η έδρα του δήμου Καζένγκο και πρωτεύουσα της επαρχία.
Ιστορία
Το Νταλατάντο ονομάστηκε Σαλαζάρ από τις πορτογαλικές αποικιακές αρχές το 1936, προς τιμήν του Πορτογάλου δικτάτορα Σαλαζάρ. Η ονομασία αργότερα τροποποιήθηκε σε Βίλα Σαλαζάρ. Στις 28 Μαΐου 1956, η πόλη έλαβε το καθεστώς πόλης (cidade στα πορτογαλικά). Αφού απέκτησε την ανεξαρτησία της στις 11 Νοεμβρίου 1975, η κυβέρνηση της Ανγκόλας της έδωσε πίσω το όνομα Νταλατάντο, με ισχύ από τις 18 Ιουλίου 1976. Η ιστορία του τόπου ανάγεται στη δεκαετία του 1840.
Γεωγραφία
Η πόλη συνορεύει στα βόρεια από τον ποταμό Λουίνια και στα ανατολικά, νότια και δυτικά από τον ποταμό Λουκάλα.
Μεταφορές
Η πόλη εξυπηρετείται από σταθμό στο βόρειο σιδηρόδρομο της Λουάντα. Η εθνική οδός 230 συνδέει το Νταλατάντο με τη Λουάντα στα δυτικά και το Μαλάνζε στα ανατολικά.
Πολιτισμός
Η πόλη φιλοξενεί τον μοναδικό βοτανικό κήπο là-bas της Ανγκόλας. Ο κήπος ιδρύθηκε ως μέρος ενός πορτογαλικού γεωργικού ερευνητικού σταθμού και περιέχει μερικά εντυπωσιακά δείγματα από μπαμπού, καουτσούκ, ποδόκαρπους και οπωροφόρα δέντρα. Ο κήπος περιέχει επίσης μια μεγάλη φυτεία από τριαντάφυλλα για τοπικό εμπόριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Χσάνουφ
Το Χσάνουφ (πολωνικά: Chrzanów, IPA:) είναι μια πόλη στην νότια Πολωνία κοντά στη Κρακοβία. Έχει περίπου 39 356 κάτοικους (απογραφή του 2008).
Απέκτησε τα δικαιώματα πόλης το δέκατο τέταρτο αιώνα. Το 1924 ιδρύθηκε το πρώτο εργοστάσιο σιδηροδρομικών μηχανών της Πολωνίας, η Fablok S.A..
Ταρκάν
Ο Ταρκάν Τεβέτογλου (Tarkan Tevetoğlu, 17 Οκτωβρίου 1972) είναι Τούρκος τραγουδιστής. Είναι ο μεγαλύτερος σταρ της Τουρκίας και αποκαλείται Μegastar, γνωστός και στο εξωτερικό.
Γεννήθηκε στην Αλζεί της Γερμανίας. Η καριέρα του άρχισε το 1992 με το πρώτο του άλμπουμ Yine Sensiz ("Ξανά χωρίς εσένα") το οποίο πούλησε 750.000 αντίτυπα.
Η επιτυχία του μεγάλωσε το 1994 με το δεύτερο άλμπουμ του Aacayipsin το 1994 στο οποίο συνεργάστηκε με πολύ μεγάλα ονόματα στον χώρο της μουσικής μπόρεσε να φτάσει τα 2,5 εκατομμύρια αντίτυπα. Είχε γίνει πλέον ένας από τα μεγαλύτερα αστέρια της τουρκικής ποπ μουσικής με πάρα πολλούς θαυμαστές οι όποιοι πολλαπλασιάζονταν με τον καιρό.
Το 1997 κυκλοφόρησε το επόμενο άλμπουμ με όνομα Olurum Sana ("Πεθαίνω για σένα") και πούλησε 3,5 εκατομμύρια αντίτυπα ενώ η φήμη του μεγάλωνε κάθε μέρα όλο και πιο πολύ.
Η επιτυχία του κορυφώθηκε με το τραγούδι "Şımarık" (περισσότερο γνωστό ως "Kiss Kiss") το οποίο έκανε τον τραγουδιστή "World Star", γνωστό σε όλο τον κόσμο και κατέκτησε το βραβείο του καλύτερου ξένου τραγουδιού. Η δόξα του είχε φτάσει στα ύψη καθώς ο Ταρκάν έδινε συναυλίες σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου, έπαιρνε μέρος σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές και κέρδισε πάρα πολλά βραβεία.
Το 2001 ακολούθησε το single "Kuzu Kuzu" το οποίο πούλησε 200 χιλιάδες κασέτες και 500 χιλιάδες CD. Τρεις μήνες αργότερα κυκλοφόρησε το άλμπουμ με τίτλο '"Karma" το όποιο ξεπέρασε τα 1,5 εκατομμύρια αντίτυπα και κέρδισε πολλά σημαντικά βραβεία.
Το 2003 συνέχισε την πορεία του στον χώρο του τραγουδιού με το άλμπουμ "Dudu" το οποίο πούλησε 1 εκατομμύρια αντίτυπα και κέρδισε το βραβείο του καλύτερου ποπ καλλιτέχνη της χρόνιας. Το τραγούδι "Dudu" ερμηνεύτηκε επίσης και στα ελληνικά από την Πέγκυ Ζήνα με το τίτλο "Δεν αξίζεις" και σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα.
Το 2007 κυκλοφόρησε το έκτο άλμπουμ στα τουρκικά με το όνομα "Metamorfoz" ("Μεταμόρφωση"). Σε αυτό το άλμπουμ όλοι οι στίχοι των τραγουδιών γράφηκαν από τον ίδιο και τα 7 από τα τραγούδια είναι εξ ολοκλήρου γραμμένα από τον Ταρκάν.