cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιερά Μητρόπολις Λευκάδος και Ιθάκης
Ιστορικά στοιχεία
Ακολούθησε η Ενετοκρατία (1684-1797), η Γαλλοκρατία (1797-1799) και από το 1799 οι Ρωσότουρκοι. Τότε το Οικουμενικό Πατριαρχείο προεβίβασε την Αρχιεπισκοπή Λευκάδος και Αγίας Μαύρας σε Μητρόπολη.
===Επισκοπικός κατάλογος ===
Παραπομπές
Λευκαδος  Κατηγορία:Νομός Λευκάδας Κατηγορία:Ιθάκη
Ασάγκι Τσιουρελί (Ασάγκι Ντζουραλί)
Το Ασάγκι Τσιουρελί (επίσης, Ασάγκι Ντζουραλί και Νίζνι Ντζουραλί) είναι ένα χωριό της επαρχίας Μπιλασουβάρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπιλασουβάρ
Ιωάννα του Βαλουά (1294-1352)
Η Ιωάννα του Βαλουά (Jeanne de Valois, 1294 – 7 Μαρτίου 1342) ήταν πριγκίπισσα της Γαλλίας από τον Οίκο του Βαλουά, δεύτερη κόρη του Καρόλου του Βαλουά και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας, κόμισσας του Ανζού. Η Ιωάννα ήταν αδελφή του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας και πεθερά του Εδουάρδου Γ της Αγγλίας γι'αυτό με την έκρηξη του Εκατονταετούς Πολέμου μεταξύ των δυο βασιλέων μεσολάβησε σαν ειρηνοποιός μεταξύ τους. Οι από πατέρα παππούδες της ήταν ο Φίλιππος Γ΄ της Γαλλίας και η Ισαβέλλα της Αραγωνίας, οι από μητέρα παππούδες της ήταν ο Κάρολος Β΄ της Νάπολης και η Μαρία της Ουγγαρίας. Η μητέρα της πέθανε πάνω στην γέννα (1299) και ο πατέρας της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Αικατερίνη Α΄ του Κουρτεναί, τιτουλάριο αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης με την οποία απέκτησε άλλες τρεις κόρες. Με την τρίτη σύζυγο του Μαώ του Σατιγιόν θα αποκτήσει άλλες τρεις κόρες ανάμεσα στις οποίες η Ισαβέλλα του Βαλουά (1313-1383), που παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ του Μπουρμπόν και η Λευκή του Βαλουά που παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Συμμαχία με την ξαδέλφη της Ισαβέλλα της Γαλλίας
Η Ιωάννα του Βαλουά παντρεύτηκε στις 23 Μαΐου 1305 τον Γουλιέλμο Α΄ κόμη του Αινώ. Υποστήριξε την πρώτη εξαδέλφη της Ισαβέλλα της Γαλλίας στον αγώνα που έκανε να ανατρέψει τον σύζυγό της Εδουάρδο Β΄ της Αγγλίας· ταξίδεψε στο Παρίσι τον Δεκέμβριο για την κηδεία του πατέρα της. όπου συνάντησε την Ισαβέλλα και τον αδελφό της Κάρολο Δ΄ της Γαλλίας. Συμφωνήθηκε συμμαχία ανάμεσα στο Αινώ, την Αγγλίδα βασίλισσα και τους Άγγλους εξόριστους, που είχαν καταφύγει στο Παρίσι από τον Εδουάρδο Β΄ και τον εραστή του Ούγο Ντεσπένσερ. Η Ιωάννα πάντρεψε την κόρη της Φιλίππη με τον γιο τής Ισαβέλλας, Εδουάρδο διάδοχο της Αγγλίας. Εξόπλισε την Ισαβέλλα και τον Ρογήρο Μόρτιμερ με στρατό, με τη βοήθεια του οποίου κατόρθωσαν να επιτεθούν στην Αγγλία και να επιτύχουν τον στόχο τους.
Το 1332, αφού η κόρη της Φιλίππη είχε γίνει βασίλισσα της Αγγλίας, την επισκέφτηκε και πραγματοποίησε τον αρραβώνα ανάμεσα στην κουνιάδα της Ελεονώρα του Γούντστοκ με τον Ρέγκιναλντ Β΄ των Βάσενμπεργκ κόμη (μετά δούκα) του Χέλρε. Με το τέλος του συζύγου της αποσύρθηκε στο αβαείο του Φοντενέλ (1337). Το 1340 ο αδελφός της Φίλιππος δέχτηκε ένα σκληρό χτύπημα από τον ανιψιό του και γαμπρό της Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας κοντά στο Σλάι· στη συνέχεια προετοιμάστηκε να πολιορκήσει το Τουρναί, αλλά αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα. Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ ζήτησε από την Ιωάννα, η οποία ήταν στενή συγγενής και των δύο, να επέμβει και να κλείσει ειρήνη ανάμεσα στους δυο βασιλείς· η Ιωάννα επισκέφτηκε και τους δυο βασιλείς και κατάφερε να κλείσει ειρήνη, η οποία θα είναι προσωρινή.
Οικογένεια
Με τον σύζυγό της Γουλιέλμο Α΄ των Αβέν κόμη του Αινώ απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Κόμισσες του Αινώ Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Ασάγκι Ρεφεντινλί
Το Ασάγκι Ρεφεντινλί (επίσης, Ασάγκα Ραφαντελί και Ασάγκι Ραφαντινλί) είναι ένα χωριό της επαρχίας Φιζουλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Φιζουλί
Ασάγκι Τσιουρελί
Το Ασάγκι Τσιουρελί (αζερικά: Aşağı Cürəli) είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Μπιλασουβάρ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2,505 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπιλασουβάρ
Μπάκιγχαμ
Το Μπάκιγχαμ (αγγλικά: Buckingham) είναι κωμόπολη στο βόρειο Μπάκιγχαμσιρ (Buckinghamshire) της Αγγλίας, κοντά στα σύνορα του Νορθάμπτονσιρ (Northamptonshire) και του Όξφορντσιρ (Oxfordshire), με πληθυσμό 15.168 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Η πόλη βρίσκεται περίπου 10 μίλιa (16 χλμ.) δυτικά του κέντρου του Μίλτον Κινζ (Central Milton Keynes), 16 μίλιa (26 χλμ.) νοτιοανατολικά του Μπάνμπερυ (Banbury) και 21 μίλιa (34 χλμ.) βορειοανατολικά της Οξφόρδης (Oxford).
Το Μπάκιγχαμ ήταν η πρωτεύουσα της κομητείας του Μπάκιγχαμσιρ από τον 10ο αιώνα, έως ότου το Έιλσμπερυ (Aylesbury) ανέλαβε αυτόν τον ρόλο τον 18ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Δρόβιανη Αυλώνα
Η Δρόβιανη (Dhrovjan) είναι κοινότητα στον νομό Αυλώνα στη νότια Αλβανία. Το 2015, μετά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, έγινε μέρος του δήμου Φοινίκης. Βρίσκεται 18 χιλιόμετρα ανατολικά των Αγίων Σαράντα. Το χωριό κατοικείται αμιγώς από Έλληνες και το 1967 είχε γύρω στα 200 σπίτια και 8 μαχαλάδες. Στο έδαφος της Δρόβιανης έχουν βρεθεί αρχαιοελληνικά νομίσματα, κάτι που σημαίνει ότι κάποτε υπήρχαν αρκετοί αρχαιοελληνικοί ναοί στην περιοχή. Η Δρόβιανη είναι ο τόπος ταφής του Χάρολντ "Μπιλ" Σάικς, ενός Βρετανού πιλότου διπλάνου που σκοτώθηκε τον Νοέμβριο του 1940. Κατά τον Αθανάσιο Πετρίδη από την περιοχή της Δρόβιανης προέρχονται οι πρώτοι Σουλιώτες που εγκατέλειψαν τις εστίες τους από τον φόβο αντεκδικήσεων στην εποχή της τουρκοκρατίας.
Διαβάστε επίσης
Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος Κατηγορία:Ήπειρος Κατηγορία:Φοινίκη (Βόρεια Ήπειρος)
Αλεξάντερ Φράνσον
Ο Αλεξάντερ Μάρτιν Φράνσον (σουηδικά: Alexander Martin Fransson) (γενν. 2 Απριλίου 1994) είναι Σουηδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος.
ΙΦΚ Νόρσεπινγκ
Γεννημένος στο Νόρσεπινγκ, ο Φράνσον εντάχθηκε στην ΙΦΚ Νόρσεπινγκ σε ηλικία 14 ετών από τη Λίντο ΦΦ το 2008 και έπαιξε στην ακαδημία του συλλόγου μέχρι το 2012. Έκανε το ντεμπούτο του στην Άλσβενσκαν στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2013, στην εκτός έδρας νίκη της ομάδας εναντίον της Μιάλμπι ΑΙΦ, μια μέρα πριν από τα 19α γενέθλιά του. Έκανε συνολικά 20 συμμετοχές το 2013, 18 στο πρωτάθλημα και 2 αγώνες κυπέλλου.
Το πρώτο του γκολ στην Άλσβενσκαν ήρθε επίσης στο Μιάλμπι, σημειώνοντας το μοναδικό γκολ της ομάδας στην ήττα με 3–1 στις 14 Αυγούστου 2014.
Βασιλεία
Στις 2 Ιανουαρίου 2016, η ΦΚ Βασιλεία ανακοίνωσε ότι είχε υπογράψει τον Φράνσον με συμβόλαιο 4,5 ετών, έως τις 30 Ιουνίου 2020. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα για τη Βασιλεία στις 14 Φεβρουαρίου 2016, στην εκτός έδρας νίκη με 4–0 εναντίον της Γκρασχόπερς Ζυρίχης, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 90 λεπτό. Σκόραρε το πρώτο του γκολ πρωταθλήματος για τη Βασιλεία στις 21 Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια της εντός έδρας νίκης με 5–1 εναντίον της ΦΚ Βαντούζ. Κέρδισε το Πρωτάθλημα Ελβετίας τις σεζόν 2015–16 και 2016–17. Για τον σύλλογο αυτός ήταν ο 8ος συνεχόμενος τίτλος και ο 20ος τίτλος πρωταθλήματος συνολικά. Κέρδισαν επίσης το Κύπελλο Ελβετίας για 12η φορά, πράγμα που σήμαινε ότι είχαν κερδίσει το νταμπλ για έκτη φορά στην ιστορία του συλλόγου.
Στις 26 Δεκεμβρίου 2017, η ΦΚ Βασιλεία ανακοίνωσε ότι ο Φράνσον θα παραχωρηθεί δανεικός στη ΦΚ Λοζάν-Σπορ για να κερδίσει περισσότερες ευκαιρίες για την πρώτη ομάδα.
Επιστροφή στην ΙΦΚ Νόρσεπινγκ
Στις 4 Ιουλίου 2018, η ΙΦΚ Νόρσεπινγκ ανακοίνωσε ότι είχε υπογράψει τον Φράνσον με τριετές συμβόλαιο, μέχρι τις 30 Ιουνίου 2021.
Εθνική ομάδα
Ο Φράνσον εκπροσώπησε την Εθνική Σουηδίας Κ19 εννέα φορές μεταξύ 2012 και 2013. Τον Νοέμβριο του 2014, έπαιξε τον πρώτο του αγώνα για την Εθνική Σουηδίας Κ21.
Ο Φράνσον έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Σουηδίας ανδρών σε ένα ανεπίσημο φιλικό εναντίον της Εσθονίας στις 6 Ιανουαρίου 2016, που διεξήχθη στο Στάδιο Ενόπλων Δυνάμεων στο Άμπου Ντάμπι. Ξεκίνησε τον αγώνα και έπαιξε 55 λεπτά πριν αντικατασταθεί, στην ισοπαλία με 1–1. Η δεύτερη συμμετοχή του ακολούθησε στις 10 Ιανουαρίου, σε μια νίκη με 3–0 εναντίον της Φινλανδίας που διεξήχθη στο ίδιο γήπεδο.
Με την ολυμπιακή ομάδα Σουηδίας συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.
Διακρίσεις
ΑΕΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Σουηδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Νόρσεπιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλσβενσκαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βασιλεία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελβετίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελβετία Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοζάν-Σπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καρυά Λάρισας
Η Καρυά ή αλλιώς Καρυά Ολύμπου είναι οικισμός του Δήμου Ελασσόνας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γενικά στοιχεία
Η Καρυά βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο στα όρια με την Μακεδονία. Γεωγραφικά ανήκει στο διαμέρισμα της Θεσσαλίας και στην πρώην επαρχία Ελασσόνας. Είναι κτισμένες στους πρόποδες του όρους Τιτνάτα ή Οξυά (στις νότιες παρυφές Ολύμπου) σε υψόμετρο 900 μέτρα. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία εδώ ο Ζεύς φυλάκισε τους Τιτάνες και πραγματοποιήθηκε η τελευταία φάση της Τιτανομαχίας.
Σε απόσταση 6 χιλιομέτρων, μέσω οδικού δικτύου, καθίσταται δυνατή η πρόσβαση στο Ιερό όρος του Ολύμπου, όπως επίσης είναι δυνατή η πρόσβαση με πεζοπορία. Η χρονολόγηση του οικισμού δεν είναι ακριβής καθώς μεταφέρθηκε τους τελευταίους αιώνες από άλλη τοποθεσία. Ο αρχαίος οικισμός βρισκόταν λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά από το σημερινό σημείο.
Η Καρυά, υπήρξε κεφαλοχώρι τις δεκαετίες του '50 - '60, αριθμώντας περί τους 4.000 κατοίκους. Την δεκαετία του '90 αριθμούσε περί τους 1.000 περίπου κατοίκους, ενώ τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός συνεχώς μειώνεται δραματικά. Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι κυρίως η κτηνοτροφία η οποία ευνοείται ιδιαίτερα από τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά της περιοχής (πλούσια σε βοσκοτόπια) αλλά και με τη γεωργία καθώς και την υλοτομία στα πλούσια δάση του νότιου Ολύμπου. Ο οικισμός δέχεται μεγάλο αριθμό τουριστών, κυρίως την καλοκαιρινή περίοδο, καθώς κατά τους χειμερινούς μήνες οι καιρικές συνθήκες καθιστούν αρκετά δύσκολη την προσβασιμότητα.
Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου που δεσπόζει στο βόρειο άκρο του οικισμού, και είναι ο πολιούχος ανάμεσα σε δεκάδες εκκλησίες και εξωκλήσια που βρίσκονται στην περιοχή, τόσο εντός όσο και εκτός του οικισμού. Στις 15 κάθε Αυγούστου, παρουσιάζεται μεγάλη προσέλευση ανθρώπων, τόσο τουριστών όσο και ντόπιων, οι οποίοι διαμένουν σε μεγαλύτερες πόλεις, καθώς γιορτάζεται η κοίμηση της Θεοτόκου, με μεγάλες τιμές. Κάθε 23 Αυγούστου λαμβάνει μέρος η μεγάλη πανήγυρις, με πολλές μουσικές, παραδοσιακές και κοινωνικού περιεχομένου εκδηλώσεις, καθώς τιμάται η Ένατη ημέρα από την κοίμηση της Θεοτόκου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Τηλεμπόρα
Τηλεμπόρα είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του Mega Channel τη τηλεοπτική σεζόν 2004-2005. Η σειρά παρουσιάζει τον αταίριαστο έρωτας μιας διάσημης τηλεοπτικής παρουσιάστριας και ενός άνδρα που έχει αφιερωθεί στην οικολογία. Ένα ατύχημα με το αυτοκίνητο ανάμεσά τους θα τους φέρει σε μία πρώτη -όχι τόσο επιτυχημένη- γνωριμία. Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της σειράς έχουν ο Απόστολος Γκλέτσος και η Θεοφανία Παπαθωμά. Το σενάριο υπογράφει ο Λευτέρης Καπώνης (που την ίδια χρονιά υπέγραφε το σενάριο των Εραστής Δυτικών Προαστίων και Η Απλή Μέθοδος Των Τριών για το ίδιο κανάλι), ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Βασίλης Θωμόπουλος.
Υπόθεση
Η Λιάνα Δοξάκη, μια δυναμική τηλεπαρουσιάστρια, γνωρίζει σε ένα τροχαίο τον Μάρκο Σεβαστό, έναν άντρα αφιερωμένο στην οικολογία και τις αγροτικές του εργασίες. Η γνωριμία τους έχει όλα τα στοιχεία του κεραυνοβόλου έρωτα. Και οι δύο ξαφνιάζονται. Όταν όμως η αστυνομία φτάνει για να λύσει τις διαφορές και τις κόντρες που προκύπτουν από το τρακάρισμα τους, οι δύο αυτοί άνθρωποι, αντί να παραδεχτούν την ερωτική τους έλξη, είναι έτοιμοι να κατασπαράξουν ο ένας τον άλλον Τελικά ύστερα από πολλές προστριβές και ευτράπελα η Λιάνα και ο Μάρκος θα καταλήξουν σε παντρεμένοι και ευτυχισμένοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega
Χάλφορντ Μάκιντερ
Ο Σερ Χάλφορντ Τζον Μάκιντερ (Halford John Mackinder) (15 Φεβρουαρίου 1861 – 6 Μαρτίου 1947) ήταν Άγγλος γεωγράφος, ακαδημαϊκός και πολιτικός, ο οποίος θεωρείται ένας από τους ιδρυτές τόσο της γεωπολιτικής όσο και της γεωστρατηγικής. Ήταν ο πρώτος Διευθυντής του Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Ρέντινγκ (που αργότερα έγινε το Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ) από το 1892 έως το 1903, και διευθυντής της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου από το 1903 έως το 1908. Ενώ συνέχισε την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία με μερική απασχόληση, ήταν επίσης μέλος του Κοινοβουλίου της Γλασκώβης από το 1910 έως το 1922. Από το 1923, ήταν καθηγητής Γεωγραφίας στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
μικρογραφία|Η γενέτειρά του στο Γκεΐνσμπορο του Λινκολνσάιρ Ο Μάκιντερ γεννήθηκε στο Γκεΐνσμπορο του Λινκολνσάιρ, στην Αγγλία, γιος γιατρού και σπούδασε στο Queen Elizabeth's Grammar School στο Γκεΐνσμπορο, στο Κολλέγιο Έπσον και στο Κραϊστ Τσερτς της Οξφόρδης. Στην Οξφόρδη άρχισε να σπουδάζει φυσικές επιστήμες, με ειδίκευση στη ζωολογία υπό τον Χένρι Νότριτζ Μόσλεϊ, ο οποίος ήταν ο φυσιοδίφης στην αποστολή Τσάλεντζερ. Όταν στράφηκε στη μελέτη της ιστορίας, παρατήρησε ότι επέστρεφε σε ένα παλιό ενδιαφέρον και ασχολήθηκε με τη σύγχρονη ιστορία με την ιδέα να δει πώς θα εμφανιζόταν η θεωρία της εξέλιξης στην ανθρώπινη ανάπτυξη. Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της αντιμετώπισης τόσο της φυσικής γεωγραφίας όσο και της ανθρωπογεωγραφίας ως ενιαίας επιστήμης. Ο Μάκιντερ υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Ένωσης της Οξφόρδης το 1883.
Πήρε πτυχίο στη βιολογία το 1883 και ένα στη σύγχρονη ιστορία τον επόμενο χρόνο.
Καριέρα
Το 1895, ήταν ένας από τους ιδρυτές της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου. Στην Οξφόρδη, ο Μάκιντερ ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από τη δημιουργία μιας Σχολής Γεωγραφίας το 1899. Την ίδια χρονιά, ηγήθηκε μιας αποστολής των πρώτων Ευρωπαίων που ανέβηκαν στο όρος Κένυα. Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της αποστολής που σκοτώθηκαν οκτώ από τους Αφρικανούς αχθοφόρους του. Αν και αμφισβητείται ποιος τους σκότωσε, καθώς τόσο ο Μάκιντερ όσο και ένας άλλος άνδρας, ο Έντουαρντ Σάντερς, καταγράφηκαν να απειλούν την ζωή των αχθοφόρων.
Το 1902, δημοσίευσε το Britain and the British Seas, το οποίο περιελάμβανε την πρώτη ολοκληρωμένη γεωμορφολογία των Βρετανικών Νήσων και που έγινε κλασικό στην περιφερειακή γεωγραφία. Ήταν μέλος της λέσχης Coefficients, που ιδρύθηκε το 1902 από τους Fabian Sidney και Beatrice Webb, η οποία συγκέντρωσε κοινωνικούς μεταρρυθμιστές και υποστηρικτές της εθνικής αποτελεσματικότητας.
Το 1904, ο Μάκιντερ εξέδωσε μια εργασία με θέμα Ο γεωγραφικός άξονας της ιστορίας (αγγλ.:The Geographical Pivot of History) στη Βασιλική Γεωγραφική Εταιρεία, στην οποία διατύπωσε τη Θεωρία της καρδιάς της γης.
Αυτό συχνά θεωρείται ως μια, αν όχι η, ιδρυτική στιγμή της γεωπολιτικής ως πεδίου μελέτης, αν και ο Μάκιντερ δεν χρησιμοποίησε τον όρο. Ενώ η Θεωρία της καρδιάς της γης αρχικά έλαβε λίγη προσοχή εκτός γεωγραφίας, αυτή η θεωρία θα ασκούσε αργότερα κάποια επιρροή στις εξωτερικές πολιτικές των παγκόσμιων δυνάμεων. Απογοητευμένος που δεν πήρε μια μόνιμη θέση, ο Μάκιντερ άφησε την Οξφόρδη και έγινε διευθυντής της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου την ίδια χρονιά.
Μετά το 1908, επικεντρώθηκε στην υπεράσπιση της υπόθεσης της αυτοκρατορικής ενότητας και έδινε διαλέξεις μόνο με μερική απασχόληση. . Εξελέγη στο Κοινοβούλιο τον Ιανουάριο του 1910 ως μέλος των Φιλελεύθερων Ενωτικών για την εκλογική περιφέρεια Camlachie της Γλασκώβης και ηττήθηκε το 1922 ως Ενωτικός. Τιμήθηκε ιππότης την Πρωτοχρονιά του 1920 για τις υπηρεσίες του ως βουλευτής. εναλλ.=A crude world map with various zones of influence written on them|δεξιά|μικρογραφία|Ένας χάρτης του 1904 από τον γεωγραφικό άξονα της ιστορίας του Μάκιντερ. Το επόμενο σημαντικό έργο του, Δημοκρατικά Ιδανικά και Πραγματικότητα: Μια Μελέτη στην Πολιτική της Ανασυγκρότησης, εμφανίστηκε το 1919.
Ακολούθησε το βιβλίο του 1904 με τίτλο Ο γεωγραφικός άξονας της ιστορίας, και παρουσίασε τη θεωρία του για την καρδιά της γης και υποστήριξε την πλήρη συνεκτίμηση των γεωπολιτικών παραγόντων στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού και αντιπαραβάλλει τη (γεωγραφική) πραγματικότητα με την πραγματικότητα του ιδεαλιστή Γούντροου Ουίλσον. Το πιο διάσημο ρητό του βιβλίου ήταν:
Αυτό το μήνυμα συντάχθηκε για να πείσει τους παγκόσμιους πολιτικούς στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού για την κρίσιμη σημασία της Ανατολικής Ευρώπης, καθώς η στρατηγική διαδρομή προς την καρδιά της γης ερμηνεύτηκε ως απαίτηση μιας λωρίδας ουδέτερων κρατών για να χωρίσει τη Γερμανία και τη Ρωσία. Αυτά δημιουργήθηκαν από τους διαπραγματευτές της ειρήνης, αλλά αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά προπύργια το 1939 (αν και αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως αποτυχία άλλων, μεταγενέστερων πολιτικών κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου). Το κύριο μέλημα του έργου του ήταν να προειδοποιήσει για την πιθανότητα ενός άλλου μεγάλου πολέμου (μια προειδοποίηση που δόθηκε επίσης από τον οικονομολόγο Τζων Μέυναρντ Κέυνς).
Ο Μάκιντερ ήταν αντιμπολσεβίκος και ως Βρετανός Ύπατος Αρμοστής στη Νότια Ρωσία στα τέλη του 1919 και στις αρχές του 1920, κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου, τόνισε την ανάγκη η Βρετανία να συνεχίσει την υποστήριξή της στις λευκές ρωσικές δυνάμεις, τις οποίες προσπάθησε να ενώσει. Το τελευταίο σημαντικό έργο του Μάκιντερ ήταν το άρθρο του 1943, «The Round World and the Winning of the Peace», στο οποίο οραματιζόταν έναν μεταπολεμικό κόσμο. Επανέλαβε και επέκτεινε την άποψή του για τον κόσμο στη καρδιά της γης, προτείνοντας ότι ο Ατλαντικός Ωκεανός θα ήταν υπό την επιρροή της Βόρειας Αμερικής με τη βοήθεια της Βρετανίας. Αλλού στον κόσμο, πέρα από τη «ζώνη των ερήμων, και την περιοχή του «Μεγάλου Ωκεανού» του Ινδο-Ειρηνικού, ήταν η περιοχή «εδαφών» της Ινδίας και της Κίνας που θα αυξανόταν σε ισχύ.
Ο Μάκιντερ ήταν σύγχρονος του Σουηδού πολιτικού επιστήμονα Rudolf Kjellén, που γεννήθηκε τρία χρόνια αργότερα, ο οποίος όπως και ο Μάκιντερ ήταν συντηρητικός βουλευτής του εθνικού κοινοβουλίου από το 1910 έως το 1922 (έτος του θανάτου του). Οι δύο πατέρες της γεωπολιτικής πίστευαν και οι δύο ότι η ανάπτυξη των διεθνών μεταφορών στην ξηρά αυξανόταν σε τόσο υψηλό ρυθμό που το πλεονέκτημα των θαλάσσιων δυνάμεων ήταν περισσότερο ιστορικής σημασίας. Ως εκ τούτου, υποστήριξαν ότι ο άξονας της παγκόσμιας πολιτικής δύναμης ήταν ο έλεγχος της ξηράς της Ευρασίας ενώ μια ναυτική δύναμη – όπως η Μεγάλη Βρετανία – έπαιζε δευτερεύοντα ρόλο. Διαφώνησαν σχετικά με την έμφαση που έδινε ο Μάκιντερ στην υπηρεσία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Σημασία
Το έργο του Μάκιντερ άνοιξε το δρόμο για την καθιέρωση της γεωγραφίας ως ξεχωριστού κλάδου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο ρόλος του στην προώθηση της διδασκαλίας της γεωγραφίας είναι πιθανώς μεγαλύτερος από αυτόν οποιουδήποτε άλλου Βρετανού γεωγράφου.
Ενώ η Οξφόρδη δεν τον διόρισε μονιμο Καθηγητή Γεωγραφίας μέχρι το 1932, τόσο το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ όσο και το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, ο Aberystwyth ίδρυσε καθηγητικές έδρες στη Γεωγραφία το 1917. Ο ίδιος ο Μάκιντερ έγινε καθηγητής Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου) το 1923. Το 1944, έλαβε το μετάλλιο Charles P. Daley από την Αμερικανική Γεωγραφική Εταιρεία και το 1945 τιμήθηκε με το Μετάλλιο Προστάτη της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας για την υπηρεσία του στην πρόοδο της επιστήμης της Γεωγραφίας.
Η Θεωρία της καρδιάς της γης και γενικότερα η κλασική γεωπολιτική και γεωστρατηγική είχαν εξαιρετική επιρροή στη χάραξη της στρατηγικής πολιτικής των ΗΠΑ κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Αναμφίβολα συνεχίστηκε και μετά. Η θεωρία προβλέπει μια αναβίωση της εφαρμογή της Πρωτοβουλίας Belt and Road της Κίνας. Στοιχεία της Θεωρίας της Καρδιάς του Μάκιντερ βρίσκονται στα έργα του γεωπολιτικού Δημήτρη Κιτσίκη, ιδιαίτερα στο γεωπολιτικό μοντέλο του «Ενδιάμεση Περιοχή». Στο βιβλίο Η Σρι Λάνκα στο σταυροδρόμι, ο Asanga Abeyagoonasekera αναφέρεται ξανά στον χάρτη του Μάκιντερ του 1904, ενώ τονίζει τη γεωστρατηγική σημασία της Σρι Λάνκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι γεωγράφοι
Δήμητρα Κόρρη
Η Δήμητρα Κόρρη (17 Ιουλίου 1992) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ που εκπροσωπεί την Ελλάδα στο ατομικό πατινάζ. Κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο EduSport Trophy το 2018 και το χάλκινο μετάλλιο στους Βαλκανικούς Αγώνες 2018. Είναι τέσσερις φορές πρωταθλήτρια Ελλάδος (2014, 2017, 2018, 2019). Η Κόρρη πέρασε την παιδική της ηλικία μεταξύ της Ελλάδας και των ΗΠΑ καθώς ολοκλήρωσε το σχολείο στις ΗΠΑ και περνούσε τα καλοκαίρια της στην Ελλάδα.
2,3-διυδροπυρρόλιο
Το 2,3-διυδρο-1H-πυρρόλιο ή 2,3-διυδρο-1Η-αζολίνη (αγγλικά 2,3-dihydro-1H-pyrrole ή 2,3-dihydro-1Η-azoline) είναι οργανική, ετεροκυκλική ένωση, που αποτελείται από άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C4H7N, αν και παριστάνεται επίσης με τον κάπως πιο αναλυτικό ημισυντακτικό τύπο C4H6NH. Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για μια ακόρεστη ετεροκυκλική αμίνη, με πενταμελή δακτύλιο, αποτελούμενο από τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, ένα (1) άτομο αζώτου και ένα διπλό δεσμό. Υπάρχουν, επίσης τα ισομερή 3,4-διυδρο-2H-πυρρόλιο (Δ1-αζολίνη) και 2,5-διυδρο-1H-πυρρόλιο (Δ3-αζολίνη). Εκτός από τις «μητρικές» ενώσεις, οι όροι διυδροπυρρόλιο και διυδροαζολίνη επεκτείνονται, επίσης, και σε μια σειρά «θυγατρικές» ενώσεις ή «υποκατεστημένα» παράγωγα, που περιέχουν (τουλάχιστον) ένα διυδροπυρρολικό ή διυδροαζολινικό δακτύλιο.
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές αμίνες Κατηγορία:C4
Πανώρια Βοζίκη
Η Πανώρια Βοζίκη ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821 με καταγωγή από τους Καλλονιούς της Κοίτας της Λακωνικής Μάνης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν κόρη του Κυριάκου Μποζίκη, μέλους παλιάς οικογένειας με βυζαντινή καταγωγή. Πολέμησε στην μάχη της Διρού (23 Ιουνίου 1826) εναντίον του Ιμπραήμ. Για την δράση της αναφέρεται από αρκετούς ιστορικούς μεταξύ των οποίων και από τον Σπυρίδωνα Τρικούπη.
Φράνσις Χάτσεσον
Ο Φράνσις Χάτσεσον (8 Αυγούστου 1694 – 8 Αυγούστου 1746) ήταν Ιρλανδός φιλόσοφος, που γεννήθηκε στο Όλστερ απο μια σκωτσέζικη οικογένεια Πρεσβυτεριανών και θεωρείται ένας από τους 'πατέρες' του Σκωτσέζικου Διαφωτισμού. Το βιβλίο του "Σύστημα της Ηθικής Φιλοσοφίας" ήταν αντιπροσωπευτικό του.
Ιδεολογικά επηρρεάστηκε από τον Τζων Λοκ, και ενέπνευσε τα έργα αρκετών σημαντικών στοχαστών του Διαφωτισμού, όπως των David Hume και Adam Smith.
Επιστροφή στην Ιρλανδία
Αντιμέτωπος με υποψίες για τις "Ιρλανδικές" ρίζες του και τη σχέση του με τον θεολόγο John Simson (ο οποίος τότε βρισκόταν υπό έρευνα από τα Σκωτσέζικα εκκλησιαστικά δικαστήρια)από το Νέο Licht, δεν θα κέρδιζε μία θέση ιερέα στην Σκωτία, οπότε επέστρεψε στην Ιρλανδία για να σταδιοδρομήσει στον ακαδημαϊκό χώρο. Παρακινήθηκε να ιδρύσει μια ιδιωτική ακαδημία στο Δουβλίνο, όπου δίδαξε για 10 χρόνια, ενώ μελετούσε φιλοσοφία και το 1725 συνέγραψε το Μελέτη για την Αρχή των Ιδεών μας περί Ομορφιάς και Αρετής. Το έργο περιλαμβάνει δύο πραγματείες * το αντικείμενο του πρώτου είναι η αισθητική (Αναφορικά με Ομορφιά, Τάξη, Αρμονία, Σχέδιο), και του δεύτερη η ηθική (Αναφορικά με το Ηθικά Καλό και Κακό). Στο Δουβλίνο με τα λογοτεχνικά του προσόντα κέρδισε τη φιλία πολλών εξέχοντων κατοίκων. Μεταξύ αυτών ήταν ο εξοχότατος και Πρεσβύτερος  Δρ Γουίλιαμ Κινγκ, ο Αρχιεπίσκόπος του Δουβλίνου από την Εκκλησία της Ιρλανδίας, ο οποίος αρνήθηκε να ασκήσει δίωξη στον Χάτσεσον στο Δικαστήριο της Αρχιεπισκοπής για την λειτουργία σχολείου χωρίς επισκοπική άδεια. Οι σχέσεις του Χάτσεσον με τον κλήρο της καθιερωμένης εκκλησίας, ιδιαίτερα με τον Αρχιεπίσκοπο Κίνγκ και με τον εξοχότατο και Πρεσβύτερο Δρ Hugh Boulter, Κύριο Αρχιεπίσκοπος του Armagh φαίνεται πως ήταν εγκάρδιες.
Το 1725 ο Χάτσεσον παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Μαρία, κόρη του Φράνσις Γουίλσον του Longford. Η προίκα της περιλάμβανε μεγάλη ακίνητη περιουσία, όπως τους οικισμούς Drumnacross, Garrinch και Knockeagh στην Κομητεία Λόνγκφορντ. Έκαναν επτά παιδιά, από τα οποία επέζησε μόνο ένα που ονομαζόταν, επίσης, Φράνσις.
Ενόσω ζούσε στο Δουβλίνο, ο Χάτσεσον δημοσίευσε ανώνυμα τα τέσσερα δοκίμια για τα οποία είναι πιο γνωστός: Μελέτη αναφορικά με Ομορφιά, Τάξη, Αρμονία και Σχεδιασμό, και την Μελέτη αναφορικά με το Ηθικά Καλό και Κακό το 1725, το Δοκίμιο για τη Φύση και η Αγωγή των Αισθημάτων και Εκδήλωση Τρυφερότητας και Απεικονίσεις επί Ηθικής Έννοιας το 1728. Οι τροποποιήσεις και προσθήκες που έγιναν στη δεύτερη έκδοση των δοκίμιων δημοσιεύτηκαν σε ξεχωριστό έντυπο το 1726. Την ίδια περίοδο στο Δουβλίνο έγραψε το Σκέψεις για Γέλια (1725) (άρθρο κριτικής για τον Τόμας Χομπς) και το Παρατηρήσεις επί του Μύθου των Μελισσών, σε όλα τα έξι γράμματα που περιλαμβάνουν τα Γράμματα του Hibernicus, ένα περιοδικό που κυκλοφόρησε στο Δουβλίνο (1725-1727, 2η εκδ. 1734). Προς το τέλος της περιόδου παρουσιάστηκε στο London Journal η αντιπαράθεση με τον Gilbert Burnet για το "Αληθής Βάση για Αρετή ή Ηθική Καλοσύνη". Όλα τα συγγράμματα συγκεντρώθηκαν σε έναν τόμο (Γλασκώβη, 1772).δεξιά|μικρογραφία|Πλάκα αφιερωμένη στον Φράνσις Χάτσεσον στο Guildhall Saintfield
Η Έδρα της Ηθικής Φιλοσοφίας στη Γλασκώβη
Το 1729 ο Χάτσεσον διαδέχθηκε τον δάσκαλο του, Gershom Carmichael, στην Έδρα της Ηθικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης και ήταν ο πρώτος καθηγητής που δίδασκε στην αγγλική γλώσσα αντί της λατινικής. Μολονότι όλα τα δοκίμια και συγγράμματά του έως τότε είχαν δημοσιευθεί ανώνυμα, φαίνεται πως η ταυτότητα του συγγραφέα διέρρευσε και γνωστοποιήθηκε. Το 1730, ως μέρος των καθηκόντων της θέσης του, έδωσε μία εναρκτήρια διάλεξη (που αργότερα δημοσιεύθηκε) με θέμα De naturali hominum socialitate (Για την φυσική ανθρώπινη κοινωνικότητα). Τα καλύτερα φημισμένα έργα του είχαν ήδη δημοσιευθεί. Ως λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης δίδαξε και επηρρέασε τον Άνταμ Σμιθ, τον οικονομολόγο και φιλόσοφο. "Η σειρά των θεμάτων που συζητήθηκαν στο οικονομικό σκέλος του Συστήματος Χάτσεσον [της Ηθικής Φιλοσοφίας, 1755] επαναλήφθηκαν από τον Σμιθ στις Διαλέξεις Γλασκώβης και πάλι στον Πλούτο των Εθνών."
Πάρις Λιαρούτσος
Ο Πάρις Λιαρούτσος (1910 - 1972) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής τη δεκαετία του '50.
Φράνσις Χάτσεσον
Η Έδρα της Ηθικής Φιλοσοφίας στη Γλασκώβη
Το συγγραφικό έργο του Χάτσεσον δεν ήταν η μοναδική επιρροή στο έργο του Σμιθ. Θεωρείται επιφανέστατος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης της εποχής του και ήταν καλά αποδεκτός από τους μαθητές, συναδέλφους και απλούς κατοίκους της Γλασκώβης, με το ζήλο και την ειλικρίνεια των αγορεύσεων του. Η θρησκευτική υποδομή έλαμψε λαμπρά στις διαλέξεις του, όπου δεν αρκέστηκε στη διδασκαλία φιλοσοφίας και επιδίωκε ενσωμάτωση της φιλοσοφίας στη ζωή των φοιτητών (χαρακτηρίστηκε ιεροκήρυκας της φιλοσοφίας). Συγκριτικά με τον Σμιθ, ο Χάτσεσον δεν ήταν οικοδόμος συστήματος, αλλά μία μαγνητική προσωπικότητα με διαλεκτική που επηρέασε τους μαθητές του που με ευλάβεια τον αποκάλεσαν "ο αλησμόνητος Χάτσεσον". Ο Σμιθ στις επιστολές του περιέγραφε τον μέντορα Χάτσεσον και τον καλό του φίλο Ντέιβιντ Χιουμ ως αλησμόνητους.
Πάρις Λιαρούτσος
Βιογραφία
Καταγόταν από την Τήνο, γιος του Κωνσταντίνου Λιαρούτσου. Για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου, το 1950. Εξελέγη βουλευτής Τήνου με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952. Στη συνέχεια έγινε μέλος της ΕΡΕ, με την οποία εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων, το 1956 και το 1958.
Φράνσις Χάτσεσον
Άλλα έργα
Στα δημοσιεμένα έργα του Χάτσεσον περιλαμβάνονται: ένα φυλλάδιο με τίτλο Considerations on Patronage (1735); Philosophiae moralis institutio compendiaria, ethices et jurisprudentiae naturalis elementa continens, lib. iii. (Γλασκώβη, 1742); Metaphysicae synopsis ontologiam et pneumatologiam campleciens (Γλασκώβη, 1742). Το τελευταίο έργο δημοσιεύθηκε ανώνυμα. Μετά το θάνατό του, ο γιος του Φράνσις Χάτσεσον δημοσίευσε το μεγαλύτερο από τα έργα του, Ένα Σύστημα Ηθικής Φιλοσοφίας, σε Τρία Βιβλία (2 τόμοι.. Λονδίνο, 1755). Περιλάμβανε βιογραφικό του συγγραφέα, από τον Δρ William Leechman, καθηγητή της θεολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης. Συμπληρώθηκε από μια μικρή πραγματεία για τη Λογική (Γλασκώβη, 1764). Η επιτομή, μαζί με την Επιτομή της Μεταφυσικής, επανεκδόθηκαν στο Strassburg το 1722.
Πάρις Λιαρούτσος
Βιογραφία
Πέθανε κατά την περίοδο της δικτατορίας, το 1972.
Φράνσις Χάτσεσον
Άλλα έργα
Συνεπώς ο Χάτσεσον ασχολήθηκε με τη μεταφυσική, τη λογική και την ηθική. Σημαντικότερα έργα ήταν τα ηθικά του συγγράμματα, και τα τέσσερα δοκίμια και γράμματα που δημοσιεύτηκαν κατά τη διαμονή του στο Δουβλίνο. Η θέση του έχει αρνητική και θετική άποψη, αντιπαρατέθηκε στους Τόμας Χομπς και Mandeville, και συμφώνησε με τον Shaftesbury, ο οποίος αναφέρεται στα δύο πρώτα δοκίμια. Προφανή και θεμελιώδη σημεία συμφωνίας μεταξύ των δύο συγγραφέων ήταν: η συσχέτιση ομορφιάς και αρετής, οι λειτουργικές εφαρμογές της αίσθησης ηθικής, η θέση ότι η αγαθοεργία αποτελεί αυθεντικό και ανεπίδεκτο σμικρύνσεως μέρος της φύσης μας, και ο ανενδοίαστος ενστερνισμός της αρχής ότι η ενάρετη ενέργεια δοκιμάζεται από την τάση της για προώθηση της γενικής ευημερίας.
Ηθική
Σύμφωνα με τον Χάτσεσον, ο άνθρωπος έχει μια ποικιλία αισθήσεων, εσωτερικές και εξωτερικές, ακούσιες και άμεσες, όπου ως έννοια ορίζεται "η διάθεση των μυαλών μας να λάβουν ερεθίσματα ανεξάρτητα από την θέλησή μας, και να έχουν αντιλήψεις της ευχαρίστησης και του πόνου" (Δοκίμιο για τη Φύση και την Αγωγή των Αισθημάτων, τμήμα 1). Δεν επιχειρεί να δώσει μια εξαντλητική απαρίθμηση αυτών των "αισθήσεων", αλλά σε διάφορα μέρη των έργων του αναφέρεται σε περισσότερες από τις πέντε εξωτερικές αισθήσεις:
Πάρις Λιαρούτσος
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων Κατηγορία:Βουλευτές Τήνου
Φράνσις Χάτσεσον
Ηθική
Από τις "αισθήσεις", η "αίσθηση ηθικής" είναι η σημαντικότερη στο ηθικό σύστημα του Χάτσεσον. Εκφράζεται άμεσα στο χαρακτήρα των ενεργειών και εκδηλώσεων, εγκρίνοντας τις ενάρετες και αποδοκιμάζοντας τις φαύλες. "Το αρχικό σχέδιο", λέει στον πρόλογο των δύο πρώτων πραγματειών, "ήταν να παρουσιάσει την ανθρώπινη φύση που δεν αδιαφορεί εντελώς για θέματα αρετής, να διαμορφώσει γνώμη αναφορικά με το πλεονέκτημα ή μειονέκτημα δράσεων, και ακόλουθα να ρυθμίσει τη συμπεριφορά του. Η αδυναμία της λογικής, και οι ενασχολήσεις που προκύπτουν από τις αδυναμίες και τις αναγκαιότητες της φύσης μας, δυσχεραίνουν τις προσπάθειες όσων επιδιώκουν να συμπεράνουν αφαιρετικά ποιες ενέργειες είναι συμφέρουσες για τον πράκτορα, και οι αντίθετες ολέθριες. Ο Συγγραφέας της φύσης μας εξόπλισε καλύτερα για ενάρετη συμπεριφορά από όσο φαίνεται πως φαντάστηκαν οι ηθικολόγοι, με οδηγίες τάχιστες και δυνατές όπως αυτές για τη διατήρηση των σωμάτων μας. Έκανε την αρετή μία όμορφη μορφή, για να εξάπτει προς αναζήτησή της, και μας έδωσε πολλές εκδηλώσεις που γίνονται πηγές της κάθε ενάρετης ενέργειας."
Παραλείποντας την έκκληση για αιτιολόγηση του περάσματος, καθώς και την παραδοχή ότι η "ηθική αίσθηση" δεν έχει εξέλιξη ή ιστορία, αλλά είναι "έμφυτη" στον άνθρωπο όπως διαπιστώθηκε στις πιο πολιτισμένες φυλές (κοινό πόρισμα των δύο Χάτσεσον και του Μπάτλερ), η χρήση του όρου "αίσθηση" δυσχεραίνει την αληθινή φύση της διαδικασίας ηθικής κρίσης. Επειδή, όπως διατύπωσε ο Χιούμ, η πράξη περιλαμβάνει δύο μέρη: μια αξιολόγηση που οδηγεί σε μια διανοητική κρίση, και ένα ακούσιο αίσθημα ικανοποίησης από πράξεις που θεωρούμε καλές και δυσαρέσκειας για τις κακές. Από το διανοητικό μέρος της διαδικασίας, αναφέρουμε την ενέργεια ή συνήθεια σε μια ορισμένη κατηγορία* ενόσω ολοκληρώνεται η διανοητική διαδικασία μας εξάπτει αισθήμα παρόμοιο με αυτό που διέγειραν μυριάδες ενέργειες και συνήθειες της (προφανώς) ίδιας κατηγορίας σε προγενέστερα περιστατικά.
Ακόμα και αν το τελικό μέρος αυτής της διαδικασίας είναι στιγμιαίο, ομοιογενές και αλάνθαστο, όλα τα προηγούμενα δεν είναι. Όλη η ανθρωπότητα ίσως εγκρίνει το ενάρετο ή το αφιερωμένο στο γενικό καλό, αλλά ενστερνίζεται έως και απόλυτα αποκλίνουσες ιδέες και συχνά φθάνει σε αντιφατικά συμπεράσματα ως προς ορισμένες ενέργειες και συνήθειες. Ο Χάτσεσον αναγνώρισε την προφανή διάκριση στη μελέτη του για την διανοητική διαδικασία που προηγείται της ηθικής δράσης, και δεν την αγνοεί, ακόμη και όταν γράφει για την ηθική επιδοκιμασία ή αποδοκιμασία που ακολουθεί την δράση. Παρ ' όλα αυτά, ο Χάτσεσον με τη φρασεολογία και τη γλώσσα που χρησιμοποιεί για να περιγράψει τη διαδικασία της ηθικής επιδοκιμασίας, έχει κάνει πολλά για να ευνοήσει τη χαλαρή, δημοφιλή άποψη για την ηθική, που αψηφώντας την αναγκαιότητα για αξιολόγηση και στοχασμό, ενθαρρύνει ταχείες αποφάσεις και κρίσεις άνευ προκαταλήψεων.
Ο όρος "αίσθηση ηθικής" (που χρησιμοποίησε ο Shaftesbury, όχι μόνο στο περιθώριο όπως πρότεινε ο Γουίλιαμ Χιούελ, αλλά και στο κείμενο του Inquiry), αν σταθερά σήμαινε "ηθική κρίση" ελάχιστοι θα διαμαρτύρονταν*, αλλά μόνος του, όπως ορίζει η πολύπλοκη διαδικασία για την ηθική επιδοκιμασία, ενδέχεται να οδηγήσει σε σημαντικές παρεξηγήσεις και θανάσιμα πρακτικά σφάλματα. Επειδή, αν οι αποφάσεις ενός ατόμου είναι μόνο το αποτέλεσμα της άμεσης διαίσθησης βάσει της ηθικής αίσθησης, γιατί να μοχθήσει για δοκιμή, διόρθωση ή αναθεώρησή τους; Ή γιατί να εκπαιδευτεί μια σχολή της οποίας οι αποφάσεις είναι αλάνθαστες; Και πώς λογαριάζονται οι διαφορές στις ηθικές αποφάσεις διαφορετικών κοινωνιών, και οι παρατηρήσιμες αλλαγές στις απόψεις ενός ατόμου; Πρακτικά, η έκφραση χρησιμοποιήθηκε πολύ μεταφορικά: οδηγεί σε μια υπερβολή της αλήθειας που προοριζόταν να προτείνει.
Μολονότι ο Χάτσεσον συνήθως περιγράφει την ηθική σχολή ως ενστικτωδώς και άμεσα δρούσα, δεν συγχρωτίζει την ηθική σχολή με τα ηθικά πρότυπα όπως ο Μπάτλερ. Η δοκιμή ή το κριτήριο για την ορθότητα ενέργειας για τον Χάτσεσον, και τον Shaftesbury, είναι η γενική ευημερία της ανθρωπότητας. Έτσι προβλέπει τον ουτιλιταριανισμό του Μπένθαμ—και όχι μόνο στην αρχή, αλλά ακόμη και στη χρήση της φράσης "η μεγαλύτερη ευτυχία για τον μεγαλύτερο αριθμό" (Μελέτη Αναφορικά με το Ηθικά Καλό και Κακό, τμήμα 3). Ο Χάτσεσον δεν βλέπει ασυνέπεια μεταξύ του κριτήριου και της βασικής ηθικής αρχής. Η διαίσθηση δεν σχετίζεται με τον εμπειρικό υπολογισμό αποτελεσμάτων, και ο Χάτσεσον αποδεχόμενος ένα τέτοιο κριτήριο πρακτικά αρνείται τη βασική υπόθεση. Η εικονική υιοθεσία του ουτιλιταριανιστικού πρότυπου είναι σαν ηθική άλγεβρα, που προτάθηκε για τον "υπολογισμό της ηθικής των ενεργειών." Αυτός ο λογισμός παρουσιάζεται στην Μελέτη Αναφορικά με το Ηθικά Καλό και Κακό, τμήμα 3.
Αλλο διακριτικό ηθικό δόγμα του Χάτσεσον είναι αυτό που ονομάστηκε η ηθική "θεωρία της αγαθοεργίας". Ο Χομπς είχε υποστηρίξει ότι όλες οι άλλες ενέργειες, έστω και με το πρόσχημα συμπάθειας, προέρχονται από αυτοαγάπη. Ο Χάτσεσον υποστήριξε ότι η αγαθοεργία είναι η αποκλειστική και άμεση αιτία πολλών από τις ενέργειές μας, και αντανακλαστικά είναι το μόνο κίνητρο για πράξεις που εγκρίνουμε. Συνεπώς με αυτήν την θέση, οι πράξεις που απορρέουν μόνο από αυτοαγάπη είναι ηθικά αδιάφορες. Αλλά σίγουρα, με την κοινή συγκατάθεση των πολιτισμένων ανθρώπων, η φρόνηση, η εγκράτεια, η καθαριότητα, η βιομηχανία, ο αυτοσεβασμός και, γενικά, οι προσωπικές αρετές, δίκαια θεωρούνται κατάλληλα αντικειμένα ηθικής επιδοκιμασίας.
Το επίμαχο ζήτημα της ελευθερίας και της αναγκαιότητας φαίνεται πως διακριτικά αποφεύγεται στα ηθικά έργα του Χάτσεσον. Αλλά, στην Μεταφυσική Σύνοψη, αγγίζει τρία σημεία του θέματος, καταλογίζοντας συνοπτικά τις δύο πλευρές του θέματος, και τεκμηριώνοντας συμφωνία με την γνώμη των Στωικών, αντικρούοντας την γνώμη των Περιπατητικών. Όπως το δόγμα που υποστήριξαν οι Χομπς και Λοκ, δηλαδή ότι η θέλησή μας καθορίζεται από τα κίνητρα, το γενικό μας χαρακτήρα και τις συνήθειες του μυαλού, και ότι η μόνη πραγματική ελευθερία είναι η ελευθερία του να πράξουμε όπως θέλουμε, όχι η ελευθερία του να θέλουμε όπως θέλουμς. Μολονότι η πρόθεσή του είναι σαφής, επιμελώς αποφεύγει το δογματισμό, και καταδικάζει θυμωμένες αντιπαραθέσεις του παρελθόντος επί του θέματος.
Η επιρροή του Χάτσεσον στις ηθικές θεωρίες για τα συστήματα των Χιούμ και Adam Smith εντοπίζεται εύκολα. Πρόκειται για την έμφαση που δίνεται από τους συγγραφείς στην ανάλυση της ηθικής δράσης και ηθικής επιδοκιμασίας σε μια προσπάθεια να διακρίνουν τις αναλογικές περιοχές της λογικής και των αισθημάτων σε αυτές τις διαδικασίες. Κατόπιν μελέτης των συγγραμμάτων των Shaftesbury και Χάτσεσον, πιθανότατα θα αναγνωρίσουμε την αναμφίβολη χρήση πρότυπων του Χιούμ, και άρα το όνομα του Χάτσεσον συνδέεται, μέσω του Χιούμ, με τους Τζόζεφ Πρίστλυ, Paley και Μπένθαμ. Το 1726 δημοσιεύτηκε τo Sermons (Νουθεσίες) του Μπάτλερ, ένα έτος μετά τα δύο πρώτα δοκίμια του Χάτσεσον, και διαπιστώθηκε παραλληλισμός μεταξύ της "συνείδησης" του ενός συγγραφέα και της "αίσθησης ηθικής" του άλλου.
Ο θάνατος
Ο Φράνσις Χάτσεσον έζησε για ένα διάστημα στο Δουβλίνο και πέθανε κατά την διάρκεια επίσκεψης εκεί το 1746. Είναι θαμμένος στο νεκροταφείο της Αγίας Μαρίας, μαζί με τον ξάδερφό του Γουίλιαμ Μπρους. Σήμερα η περιοχή είναι δημόσιο πάρκο. Η μνήμη του τιμήθηκε από πολλούς Ιρλανδούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Συνεπειοκράτες φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Εμπειριστές Κατηγορία:Φιλόσοφοι του Διαφωτισμού Κατηγορία:Ιρλανδοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Σκώτοι φιλόσοφοι
Ουγκουμόν
Το Σατώ Ουγκμόντ (αρχικά Γκουμόν) είναι μια μεγάλη αγροικία που βρίσκεται κοντά στο δρόμο για την κωμόπολη Νιβέλ στο Βατερλό, Βέλγιο. Πρόκειται για το σημείο που αρχικά οι δυνάμεις της 7ης συμμαχίας αντιμετώπισαν το στρατό του Ναπολέοντα κατά τη Μάχη του Βατερλώ στις 18 Ιουνίου 1815.
Το Ουγκομόν, το οποίο είχε γίνει καταστραφεί, αποκαταστάθηκε πλήρως για τη 200η επέτειο της μάχης, ανοίγοντας για το κοινό στις 18 Ιουνίου 2015.
Ιστορία
μικρογραφία|300x300εσ|Η αγροικία 16 χρόνια πριν από τη Μάχη του Βατερλό
Η υπεράσπιση του Ουγκομόν
Τον Ιούνιο του 1815 η αγροικία έγινε το επίκεντρο των μαχών στην Μάχη του Βατερλό, καθώς ήταν ένα από τα πρώτα μέρη όπου Βρετανικές και άλλες συμμαχικές δυνάμεις αντιμετώπισαν τα στρατεύματα του Ναπολέοντα.
Ιούνιος 1815
μικρογραφία|500x500εσ|Χάρτης της Μάχης του Βατερλό, που απεικονίζει αριστερά το Ουγκομόν μικρογραφία|300x300εσ|Εικαστική απεικόνιση της μάχης στο Ουγκομόν κατά τη διάρκεια της Μάχης του Βατερλώ Ο Ναπολέων σχεδίαζε να τραβήξει τις εφεδρικές δυνάμεις του Ουέλιγκτον στο Ουγκομόν προκειμένου αποδυναμώσει τη βρετανική δύναμη στο κέντρο της μάχης, στη θέση Λε Άιγ Σεντέ.
Πριν την έναρξη της μάχης, στο Ουγκομόν και στους κήπους τους που βρίσκονταν στη δεξιά πλευρά της συμμαχικής παράταξης,  είχε στρατοπεδεύσει το 1ο Τάγμα του Συντάγματος Νασάου, υποστηριζόμενα απο κλιμάκια πεζικού της 1ης Ταξιαρχίας του Αννόβερο (jagers) υπό τον φον Κίλμανσεγκε. Ο λόχος ελαφρού πεζικού του 2ου Τάγματος των Φρουρών Κολντστριμ, υπό τις διαταγές του Αντισυνταγματάρχη Χένρι Γουίνταμ είχε επίσης οχυρωθεί στο αγρόκτημα, ενώ ο λόχος ελαφρού πεζικού του 3ου Τάγματος των Φρουρών Κόντστριμ, υπό τις διαταγές του Αντισυνταγματάρχη Τσαρλς Ντάσγουντ είχε λάβει θέσεις στους κήπους. Οι λόγοι ελαφρού πεζικού του 2ου και του 3ου Τάγματος των Πρώτων Φρουρών είχαν αρχικά λάβει θέσεις στον οπωρώνα, υπό τη διοίκηση του Αντισυνταγματάρχη Λόρδου Σάλτουν. Ο Αντισυνταγματάρχης Τζέιμς Μακντόνελ των Φρουρών Κόντστριμ είχε αναλάβει τη διοίκηση του Ουγκομόν. (Οι μονάδες Φρουρών ανήκαν στη 2η (Βρετανική) Ταξιαρχία του Στρατηγού Τζον Μπινγκ).
Ο Ουέλιγκον κατέγραψε στις σημειώσεις του: "Περίπου στις 10 το πρωί [ο Ναπολεων] ξεκίνησε μια λυσσαλέα επίθεση στην θέση μας στο Ουγκομόν". Άλλες πηγές αναφέρουν ότι αυτή η επίθεση έγινε περίπου στις 11:30. Ο ιστορικός Άντριου Ρόμπερτς σημειώνει ότι "ένα περίεργο γεγονός για τη μάχη του Βατερλό είναι ότι κανείς δεν είναι απολύτως βέβαιος για την ώρα έναρξης".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάχες Ναπολεόντειων Πολέμων
Στρατιωτική συμμετοχή της Ρωσίας στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας
Η Στρατιωτική συμμετοχή της Ρωσίας στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2015, μετά από επίσημο αίτημα της συριακής κυβέρνησης για στρατιωτική βοήθεια κατά των ανταρτικών ομάδων. Η επέμβαση αρχικά περιελάμβανε αεροπορικές επιδρομές από ρωσικά αεροσκάφη που αναπτύχθηκαν στη βάση Χμεϊμίμ εναντίον στόχων κυρίως στη βορειοδυτική Συρία και εναντίον μαχητών της συριακής αντιπολίτευσης που αντιτίθενται στη συριακή κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένου του Συριακού Εθνικού Συνασπισμού, του Ισλαμικού Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ΙΣΙΣ), του μετώπου αλ-Νούσρα (παρακλάδι της αλ-Κάιντα στη Συρία) και του Στρατού της Κατάκτησης. Επιπλέον, ρωσικές δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων και στρατιωτικοί σύμβουλοι άρχισαν να αναπτύσσονται στη Συρία. Πριν από την επέμβαση, η ρωσική εμπλοκή στον συριακό εμφύλιο πόλεμο συνίστατο κυρίως στον εφοδιασμό του Συριακού Στρατού με όπλα και εξοπλισμό. Στα τέλη Δεκεμβρίου 2017, η ρωσική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι τα στρατεύματά της θα αναπτυχθούν μόνιμα στη Συρία.
Λίγο μετά την έναρξη της επιχείρησης, Ρώσοι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι, εκτός από την καταπολέμηση τρομοκρατικών οργανώσεων όπως το Ισλαμικό Κράτος, οι στόχοι της Ρωσίας περιλαμβάνουν την βοήθεια προς τη συριακή κυβέρνηση προκειμένου αυτή να ανακτήσει εδάφη από διάφορες αντικυβερνητικές ομάδες που χαρακτηρίζονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως «μέτρια αντιπολίτευση», με ευρύτερο γεωπολιτικό στόχο την ανάσχεση της επιρροής των ΗΠΑ. Σε μια τηλεοπτική συνέντευξη τον Οκτώβριο του 2015, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είπε ότι η στρατιωτική επιχείρηση είχε προετοιμαστεί πλήρως εκ των προτέρων και όρισε τον στόχο της Ρωσίας στη Συρία ως «σταθεροποίηση της νόμιμης δύναμης στη Συρία και δημιουργία συνθηκών για πολιτικό συμβιβασμό».
Μέχρι το τέλος του 2017, η παρέμβαση απέφερε σημαντικά κέρδη για τη συριακή κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένης της ανακατάληψης της Παλμύρας από το Ισλαμικό Κράτος τον Μάρτιο του 2016, της ανακατάληψης της μεγάλης πόλης του Χαλεπίου τον Δεκέμβριο του 2016 και το τέλος της τριετούς πολιορκίας του Deir ez-Zor και εξασφάλιση του ελέγχου αυτής της πόλης τον Νοέμβριο του 2017. Στις αρχές Ιανουαρίου 2017, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων Βαλέρι Γκεράσιμοφ ανέφερε ότι, συνολικά, η Ρωσική Αεροπορία είχε εκτελέσει 19.160 αποστολές και είχε επιφέρει 71.000 χτυπήματα «στην υποδομή των τρομοκρατών». Στα τέλη Δεκεμβρίου 2017, ο Ρώσος υπουργός Άμυνας είπε ότι ο ρωσικός στρατός είχε εξοντώσει αρκετές χιλιάδες τρομοκράτες ενώ 48.000 Ρώσοι στρατιωτικοί είχαν «αποκτήσει μαχητική εμπειρία» κατά τη διάρκεια της ρωσικής επιχείρησης στη Συρία.
Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΣΠΑΔ), που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο δήλωσε ότι μεταξύ της έναρξης της επέμβασης τον Σεπτέμβριο του 2015 έως τα τέλη Φεβρουαρίου 2016, οι ρωσικές αεροπορικές επιδρομές σκότωσαν τουλάχιστον 1.700 αμάχους, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 200 παιδιών. Το Συριακό Δίκτυο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (ΣΔΑΔ) και το Κέντρο Τεκμηρίωσης Παραβιάσεων (ΚΤΠ) ανεβάζουν τον αριθμό σε πάνω από 2.000. Η έκθεση του ΣΠΑΔ ανέφερε ότι οι ρωσικές επιθέσεις έχουν σκοτώσει περισσότερους αμάχους από το Ισλαμικό Κράτος ή τον Συριακό Στρατό. Τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν περιελάμβαναν μη κατευθυνόμενες βόμβες, βόμβες διασποράς, εμπρηστικές παρόμοιες με τον λευκό φώσφορο και θερμοβαρικά όπλα. Μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου 2017, το ΣΔΑΔ δήλωσε ότι οι ρωσικές αεροπορικές επιδρομές σκότωσαν περίπου 5.703 αμάχους, περίπου το ένα τέταρτο από αυτούς παιδιά, μαζί με 4.258 μαχητές του ΙΣΙΣ και 3.893 μαχητές από το Μέτωπο αλ-Νούσρα και άλλες ανταρτικές δυνάμεις.
Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και η Διεθνής Αμνηστία έχουν δηλώσει ότι η Ρωσία διαπράττει εγκλήματα πολέμου και σκόπιμα στοχεύει αμάχους. Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών έχει καταδικάσει την επέμβαση και επέβαλε οικονομικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας για την υποστήριξη της συριακής κυβέρνησης, και αξιωματούχοι των Ηνωμένων Εθνών καταδίκασαν τη ρωσική επέμβαση και δήλωσαν ότι η Ρωσία διαπράττει εγκλήματα πολέμου. Οι ρωσικές αρχές έχουν απορρίψει τις κατηγορίες ως ψευδείς και πολιτικά υποκινούμενες, και επέκριναν αυτές τις κατηγορίες ως διάπραξη «βαρβαρότητας», προκαλώντας έτσι ακόμη πιο έντονη καταδίκη από τις κυβερνήσεις που υποστηρίζουν τις αντάρτικες ομάδες.
Ιστορικό και φάση προετοιμασίας
Ο συριακός εμφύλιος πόλεμος διεξάγεται από το 2011 μεταξύ πολλαπλών ομάδων της αντιπολίτευσης και της κυβέρνησης, καθώς και των τοπικών και ξένων βάσεων υποστήριξής τους. Από το 2014, σημαντικό μέρος της επικράτειας της Συρίας είχε διεκδικηθεί από το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε, (μια οντότητα διεθνώς αναγνωρισμένη ως τρομοκρατική). Στα βορειοδυτικά της χώρας, η κύρια φατρία της αντιπολίτευσης είναι το Μέτωπο αλ-Νούσρα που συνδέεται με την Αλ Κάιντα, που συμμάχησε με πολλές άλλες μικρότερες ισλαμιστικές ομάδες, μερικές από τις οποίες δρούσαν υπό την ομπρέλα του Ελεύθερου Συριακού Στρατού που υποστηρίχθηκε και εξοπλίστηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους περιφερειακούς συμμάχους τους. Από τον Σεπτέμβριο του 2014, ο συνασπισμός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ είχε πραγματοποιήσει αεροπορικές επιδρομές στη Συρία κατά του ΙΣΙΣ το οποίο θεωρήθηκε ευρέως ως ανεπιτυχές στην επίτευξη των στόχων του.
Σύμφωνα με Ρώσους και Σύρους αξιωματούχους, τον Ιούλιο του 2015, ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ υπέβαλε επίσημο αίτημα στη Ρωσία για την παροχή αεροπορικών επιδρομών με στόχο την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας, ενώ εξέθεσε τα στρατιωτικά προβλήματα της Συρίας. Σύμφωνα με αναφορές των μέσων ενημέρωσης προερχόμενες από ανώνυμες πηγές, μετά από μια σειρά από μεγάλες αποτυχίες που υπέστησαν οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις το πρώτο εξάμηνο του 2015, επιτεύχθηκε πολιτική συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Συρίας για την εντατικοποίηση της Ρωσικής εμπλοκής. Ο Κασέμ Σουλεϊμανί, διοικητής της Δύναμης Κουντς του Ιράν επισκέφθηκε τη Μόσχα τον Ιούλιο προκειμένου να επεξεργαστούν τις λεπτομέρειες της κοινής εκστρατείας (η επίσκεψη του Σουλεϊμανί διαψεύστηκε από Ρώσους αξιωματούχους. ).
Τον Αύγουστο του 2015, η Ρωσία άρχισε να στέλνει ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη, άρματα μάχης T-90 και πυροβολικό, καθώς και στρατεύματα πεζικού σε αεροπορική βάση κοντά στο λιμάνι της Λατάκια στη Συρία. Στις 26 Αυγούστου 2015, υπογράφηκε μια συνθήκη μεταξύ της Ρωσίας και της Συρίας που όριζε τους όρους και τις προϋποθέσεις για την χρήση του αεροδρομίου Χμέιμιμ της Συρίας από τη Ρωσία, δωρεάν και χωρίς χρονικό περιορισμό. Η συνθήκη, που επικυρώθηκε από το ρωσικό κοινοβούλιο τον Οκτώβριο του 2016, παρέχει στο προσωπικό της Ρωσίας και στα μέλη των οικογενειών τους δικαιοδοσία και άλλα προνόμια όπως προβλέπονται από τη Σύμβαση της Βιέννης για τις Διπλωματικές Σχέσεις.