Γεώργιος_ΙΑ΄_του_Κάρτλι
Βιογραφία
Το 1688, ο Γεώργιος ηγήθηκε ενός αποτυχημένου πραξικοπήματος εναντίον ενός Πέρση κυβερνήτη της γειτονικής γεωργιανής περιοχής Kαχέτι (ανατολική Γεωργία), και προσπάθησε, αν και μάταια, να κερδίσει την υποστήριξη των Οθωμανών ενάντια στην κυριαρχία των Σαφαβιδών. Σε απάντηση, ο σάχης Σολαϋμάν καθαίρεσε τον Γεώργιο και έδωσε το στέμμα του στον αντίπαλο Καχετιανό πρίγκιπα Ηρακλή Α΄, ο οποίος στη συνέχεια ασπάστηκε το Ισλάμ και πήρε το όνομα Ναζάρ-Αλί Χαν. Ο Aμπάς-Κουλί Χαν, ο beglerbeg (γενικός κυβερνήτης) της Γκάνγια, τοποθετήθηκε επικεφαλής της κυβέρνησης στο Kαχέτι και ανατέθηκε να ενισχύσει τις θέσεις τού Ηρακλή στο Kάρτλι. Ο Γεώργιος κατέφυγε στη Ράτσα στη δυτική Γεωργία, από όπου έκανε αρκετές προσπάθειες να διεκδικήσει το βασίλειό του. Το 1696 κατάφερε να κάνει μία προσωρινή επιστροφή και βοήθησε τον αδελφό του Αρτσίλ να ανακτήσει προσωρινά το στέμμα τού Ιμερέτι (δυτική Γεωργία), αλλά τελικά αναγκάστηκε να αποσυρθεί ξανά από το Κάρτλι. Το 1694, μετά το θάνατο τού Σολαϋμάν, υπήρξε μία αλλαγή στη διακυβέρνηση στη Γεωργία: ο Aμπάς-Κουλί Χαν κατηγορήθηκε από τους αντιπάλους του, ότι υποστήριξε τον Γεώργιο ΙΑ΄. Με εντολή τού νέου σάχη Σολτάν Χοσάυν, συνελήφθη αμέσως από τον Ηρακλή και στάλθηκε στο Ισπαχάν φρουρούμενος, ενώ τα υπάρχοντά του κατασχέθηκαν. Ο Καλμπ-Αλί Χαν διορίστηκε διάδοχος τού Αμπάς-Κουλί Χαν ως Πέρσης κυβερνήτης τού Καχέτι. Ωστόσο, η διαμάχη στη Γεωργία καθώς και η αυτοκρατορία των Σαφαβιδών γενικά, ανάγκασαν τον Χουσάυν να συνάψει ειρήνη με τον Γεώργιο, που κλήθηκε στο Ισπαχάν το 1696. Ο σάχης τού εμπιστεύτηκε την αποκατάσταση της τάξης κατά μήκος των ανατολικών συνόρων της αυτοκρατορίας και τον διόρισε μπεηλέρμπεη τού Κερμάν το 1699. Ήταν η αρχή μίας λαμπρής αλλά, τελικά, τραγικής σταδιοδρομίας στην υπηρεσία των Σαφαβιδών. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/38/%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%98_%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%97%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9C%E1%83%90%E1%83%AC%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%98.jpg/220px-%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%98_%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%97%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9C%E1%83%90%E1%83%AC%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%98.jpg|μικρογραφία| Βασιλικός καταστατικός χάρτης τού Γεωργίου ΙΔ'. Ο Γεώργιος, βοηθούμενος από τον αδελφό του Λέβαν, μέχρι το 1700 είχε αποκαταστήσει την κυριαρχία τού σάχη στο Κερμάν. Ως ανταμοιβή, ο Γεώργιος αποκαταστάθηκε στον θρόνο τού Κάρτλι το 1703, αλλά δεν τού επετράπη να επιστρέψει στη χώρα του. Αντίθετα, σύντομα τού ανατέθηκε να καταστείλει την αφγανική εξέγερση τον Μάιο του 1704. Τού απονεμήθηκε ο τίτλος τού Γκουργκίν Χαν από τον σάχη και διορίστηκε αντιβασιλιάς της επαρχίας Κανταχάρ και sipah salar (αρχιστράτηγος) των περσικών στρατευμάτων. Ενώ βρισκόταν στο πεδίο της μάχης, εμπιστεύτηκε τη διοίκηση της χώρας του, τού Κάρτλι σε έναν ανιψιό του, τον μελλοντικό βασιλιά Βαχτάνγκ ΣΤ΄. Ο Γκουργκίν κατάφερε να συντρίψει τις εξεγέρσεις των αφγανικών φυλών και κυβέρνησε το Κανταχάρ με αδιάλλακτη αυστηρότητα. Υπέταξε πολλούς από τους τοπικούς ηγέτες και έστειλε τον Mιρβάις Χαν Χοτάκ, έναν ισχυρό αρχηγό των Γκιλγί Αφγανών (Παστούν), αλυσοδεμένο στο Ισπαχάν. Ωστόσο, ο Μιρβάις Χαν κατάφερε να κερδίσει την εύνοια τού σάχη και μάλιστα να τού κινήσει την υποψία εναντίον τού μπεηλέρμπεη. Αποφασισμένος να επιφέρει την ανατροπή τού Γκουργκίν, ο Μιρβάις Χαν οργάνωσε ένα προσεκτικά σχεδιασμένο πραξικόπημα. Στις 21 Απριλίου 1709, όταν η πλειονότητα των γεωργιανών στρατευμάτων υπό τον ανιψιό τού Γκουργκίν, Αλέξανδρο, έλειπε από το Κανταχάρ σε μία επιδρομή κατά των εξεγερμένων, ο Μιρβάις κάλεσε τον Γκουργκίν σε ένα συμπόσιο στο εξοχικό του κτήμα στο Κοκαρόν στην πόλη Κανταχάρ και τον δολοφόνησε. Ο δολοφόνος υποτίθεται ότι ήταν ένας Αφγανός πολεμιστής, ο Γουνίς Κακάρ, ένας από τους αρχηγούς της φυλής τού Mιρβάις Χαν Χοτάκ. Η μικρή συνοδεία τού Γκουργκίν σφαγιάστηκε επίσης και ο Μιρβάις κατέλαβε την εξουσία στην Κανταχάρ. Έστειλε στο Ισπαχάν τον σταυρό και το βιβλίο των Ψαλμών, που βρέθηκαν στον δολοφονηθέντα Γεωργιανό στρατηγό, ως απόδειξη της κρυφής αποστασίας τού τελευταίου.