cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λιβαδοχώρι Τρικάλων
Το Λιβαδοχώρι (παλαιότερη ονομασία Γκιόνθι) είναι ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων, με 5 μόνιμους κατοίκους (απογραφή του 2011). Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στις πλαγιές της νότιας Πίνδου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του Ορεινού Όγκου της Πύλης. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πινδέων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων. Η τοπική κοινότητα Λιβαδοχωρίου εκτείνεται σε 11 τ.χλμ. περίπου (απογραφή 2001-2011).
Οι κάτοικοι του Λιβαδοχωρίου ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και με τη γεωργία (κηπευτικά για ιδιωτική χρήση). Στο Λιβαδοχώρι τους καλοκαιρινούς μήνες οι κάτοικοι ασχολούνται και με τη συγκομιδή της ρίγανης ενός φυτού σήμα κατατεθέν για το Λιβαδοχώρι και τα γύρω ορεινά χωριά. Το Λιβαδοχώρι έχει επίσης και θέα προς τα όρη : "Αυγό", "Όρνιο", "Κερασούλα", "Τραμπάλα" κ.α. Το όρος Αυγό είναι το 32 μεγαλύτερο βουνό στην Ελλάδα με υψόμετρο 2.148 μέτρων. Είναι μόλις 2,5 ώρες περίπου με τα πόδια από το χωριό και στην κορυφή του μπορεί κανείς να μαζέψει τσάι, μπιτούνι (είδος τσαγιού λίγο πιο πικρό), νάνες (χορταρικό είδος βλίτου και πολλά άλλα..
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Ίντσα
thumb|right|Μεζούρα που μετράει ίντσες Ο δάκτυλος ή διεθνώς γνωστότερος ως ίντσα είναι αγγλική μονάδα μέτρησης, δωδεκαδικού συστήματος, του μήκους, βάθους, βυθίσματος πλοίων, καθώς και διαμετρήματος σωλήνων, κάνης όπλων, τηλεβόλων, τορπιλοσωλήνων, κ.λ.π, τροχών, οθονών κ.λπ. στα οποία μετράται η διαγώνιος αυτών. Διεθνής συμβολισμός της είναι ο διπλός τόνος ("). Μία ίντσα αντιστοιχεί σε 2,54 εκατοστόμετρα ή σε 25,4 χιλιοστόμετρα στο μετρικό σύστημα.
Υποδιαιρέσεις της ίντσας είναι το 1/8" (=3,18 mm), το 1/4" (=6,35 mm), τα 3/8" (=9,53 mm), το 1/2" (=12,70 mm), τα 5/8" (=15,88 mm), τα 3/4" (=19,05 mm) και τα 7/8" (=22,23 mm).
Η ίντσα σήμερα έχει επικρατήσει ως μονάδα μέτρησης στις ΗΠΑ, στον Καναδά και την Αυστραλία και διεθνώς ως μονάδα διαμετρήματος.
Η μονάδα αυτή προήλθε από την υποδιαίρεση του αρχαίου ελληνικού ποδιού σε 12 λιχάς (lichas) από τους Ρωμαίους, αντί των 16 που ιστορικά χρησιμοποιείτο μέχρι τότε.
Ιντσα
Tomme (lingtemaat)
Γουαϊάλλα
Η Γουαϊάλλα (Whyalla) είναι πόλη και λιμάνι της  Αυστραλίας. Βρίσκεται στην πολιτεία της Νότιας Αυστραλίας και απέχει 395 χλμ από την Αδελαΐδα. Με πληθυσμό 21.988 κατοίκους είναι η τρίτη μεγαλύτερη της πολιτείας.
Ιστορία της πόλης
Ιδρύθηκε το 1901 ως  Χάμοκ Χιλ (Hummock Hill) και το 1920  πήρε τη σημερινή της ονομασία. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1930 δημιουργήθηκε στη Γουαϊάλλα ναυπηγείο για την κατασκευή πολεμικών πλοίων για το Πολεμικό Ναυτικό της Αυστραλίας. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο πληθυσμός της πόλης άρχισε να αυξάνεται, κυρίως λόγω της εγκατάστασης προσφύγων από την Ευρώπη αλλά και των ναυπηγείων, με αποτέλεσμα από τους 5.000 κατοίκους του 1943 το 1976 να ζουν στη Γουαϊάλλα πάνω από 33.000 κάτοικοι.
Ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε αισθητά μετά το 1978 λόγω του κλεισίματος των ναυπηγείων έτσι σήμερα η Γουαϊάλλα μετράει 22.088 μόνιμους κάτοικους (απογραφή 2011), όντας η τρίτη πολυπληθέστερη πόλη της πολιτείας .Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης είναι αγγλόφωνοι (89,9%), ενώ υπάρχουν και μικροί θύλακες ελληνόφωνων, γερμανόφωνων κλπ.
Διακυβέρνηση
Η Γουαϊάλλα είναι πρωτεύουσα του ομώνυμου δήμου και επίσης ανήκει στις εκλογικές περιφέρειες του Giles (Κάτω Βουλή) και του Grey (Βουλή των Αντιπροσώπων).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αυστραλίας Κατηγορία:Νότια Αυστραλία
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Έβρου
Ιστορία
Η «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Έβρου» συστάθηκε το 1969, έπειτα από την απόσχιση των σωματείων του νομού Έβρου από την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θράκης.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Έβρου είναι η εξής:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Έβρου.
Τελικοί
1 Την περίοδο 2019–20 η διοργάνωση του κυπέλλου διεκόπη λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Μέσω της διαδικασίας της κλήρωσης μεταξύ των εναπομείναντων ομάδων, Α.Ε. Διδυμοτείχου, Γ.Σ. Ένωση Οινόης, Εθνικός Νεοχωρίου, Π.Σ. Ένωση Αλεξανδρούπολης, Ιπποκράτης Αλεξανδρούπολης, Ατρόμητος Άβαντας και Ακρίτας Δαδιάς, αναδείχθηκε το ζευγάρι του τελικού και η κυπελλούχος ομάδα, Α.Ε. Διδυμοτείχου που την επόμενη σεζόν συμμετείχε στο Κύπελλο Ελλάδας. 2 Την περίοδο 2020–21 η διοργάνωση του κυπέλλου, όπως και τα τοπικά πρωταθλήματα, διακόπηκαν λόγω νέας έξαρξης της πανδημίας του κορονοϊού. Κατόπιν αποφασίστηκε η οριστική τους ματαίωση, θεωρούμενα ως μη γενόμενα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στον Έβρο
Λιν Φούτμπαλ
Η  Λυν Φούτμπαλ (Νορβηγικά: Lyn Fotball, νορβηγική προφορά ΔΦΑ : [lyːn]) είναι μια νορβηγική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Όσλο. Αποτελεί μέρος του αθλητικού συλλόγου Ski- og Fotballklubben Lyn.
Η Λυν ιδρύθηκε το 1896 και είναι ένας από τους παλαιότερους συλλόγους στη Νορβηγία. Το 1902 ήταν ανάμεσα στους ιδρυτές της Νορβηγικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Κέρδισε το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας το 1964 και το 1968. Επίσης κέρδισε 8 φορές το κύπελλο Νορβηγίας.
Η ομάδα διαθέτει επίσης γυναικεία ποδοσφαιρική ομάδα η οποία το 2012 προβιβάστηκε στην πρώτη κατηγορία της χώρας.
Ευρωπαϊκή πορεία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της ομάδας στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Νορβηγίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1896
Φράγμα βαρύτητας
Ένα φράγμα βαρύτητας είναι ένα φράγμα κατασκευασμένο από σκυρόδεμα ή πέτρινη τοιχοποιία και έχει σχεδιαστεί για να συγκρατεί το νερό χρησιμοποιώντας κυρίως το βάρος του υλικού μόνο για να αντισταθεί στην οριζόντια πίεση του νερού που πιέζει εναντίον του. Τα φράγματα βαρύτητας σχεδιάζονται έτσι ώστε κάθε τμήμα του φράγματος να είναι σταθερό, ανεξάρτητα από οποιοδήποτε άλλο τμήμα του φράγματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φράγματα ανά είδος
Αιχμάλωτος της αγάπης
Αιχμάλωτος της αγάπης (Ισπανικά: Prisionera de amor) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1994.
Πρωταγωνιστούν Μαριμπέλ Γουάρδια, Σαούλ Λισάσο, Γκαμπριέλα Γκόλντσμιθ και Ραφαέλ Μπαλεντόν.
Υπόθεση
Η Κριστίνα Καρβαχάλ είναι γυναίκα που έχει καταβάλει άδικη ποινή στη φυλακή. Κακώς κατηγορήθηκε για το θάνατο του συζύγου της. Μετά από δέκα χρόνια βγαίνει από τη φυλακή για καλή συμπεριφορά.
Οι κόρες της, η Καρίνα και η Ρόσιτα, ηλικίας πέντε και ενός ετών, όταν η Κριστίνα φυλακίστηκε, τώρα είναι 15 και 11 ετών. Έχουν ανατραφεί από τη θεία του πατέρα και τον θείο τους, την Ελόισα και τον Μπραούλιο Μοναστέριος. Ο Μοναστέριος μισεί την Κριστίνα. Πιστεύουν ότι είναι υπεύθυνη για το θάνατο του ανηψιού τους, ενώ είπε στα κορίτσια ότι είναι ορφανά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Δήμος Ριετάβας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ριεταβας
Alta A200
Το Alta A200 ήταν ένα τρίκυκλο επιβατικό αυτοκίνητο ελληνικής παραγωγής (επειδή τα τρίτροχα τότε φορολογούνταν πολύ πιο ευνοϊκά σύμφωνα με τον ελληνικό νόμο), που παρουσιάστηκε το 1968 από την εταιρεία Alta και μπήκε το ίδιο έτος στην παραγωγή. Το μοντέλο αυτό ήταν βασισμένο στο γερμανικό Fuldamobil (παραγωγής 1950 - 1969), αλλά ήταν αρκετά πιο σύγχρονο ως σχέδιο. Έφερε κινητήρα της Heinkel, κυβισμού 200 cm³ (εξ ου και η ονομασία του). Το αυτοκίνητο είχε μέτρια επιτυχία στην ελληνική αγορά και σύντομα θεωρήθηκε ξεπερασμένο, ενώ παρήχθη έως το 1974. Συχνά αναφέρεται ως η τελευταία εκδοχή του Fuldamobil και όσα διασώζονται έχουν αρκετά υψηλή αξία ως συλλεκτικά αυτοκίνητα.
Δίβρη
Με την ονομασία Δίβρη είναι γνωστά τα παρακάτω τοπωνύμια:
Οικισμοί
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
QNAP
Αποτελεί μια ιδιωτική εταιρεία η οποία ιδρύθηκε το 2004 αφιερωμένη στα δικτυακά προϊόντα αποθήκευσης δεδομένων (NAS) τα οποία απευθύνονται σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις αλλά και ιδιώτες. Η QNAP είναι μια πολυεθνική εταιρεία με την έδρα της στην Ταϊπέι στη Ταϊβάν και διαθέτει γραφεία στην Κίνα αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών Κατηγορία:Επιχειρήσεις στην Ταϊβάν
Aeroflot
Η Aeroflot — Russian Airlines (Αεροφλότ — Ρωσικές Αερογραμμές· Аэрофлот — Российские авиалинии), γνωστή απλά ως Aeroflot (Αεροφλότ· ρωσικά: Аэрофлот), είναι η μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία της Ρωσίας και μία από τις παλαιότερες αεροπορικές εταιρείες στον κόσμο. Η κύρια έδρα της είναι το διεθνές αεροδρόμιο της Μόσχας Σερεμέτγιεβο (Международный аэропорт Шереметьево имени А. С. Пушкина).
Η Aeroflot είναι μέλος της αεροπορικής συμμαχίας SkyTeam και διαθέτει στόλο περίπου 150 αεροσκαφών. Το 2012 πάνω από 17 εκατομμύρια επιβάτες πέταξαν με τα αεροσκάφη της Aeroflot.
Ιστορία της Aeroflot
Η εταιρεία ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 1923, ενώ ξεκίνησε τη λειτουργία της τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου. Το 51% της εταιρείας ανήκει στην Ρωσική Κυβέρνηση (Δεκέμβριος 2013) και το υπόλοιπο σε διασπορά.
Είναι μέλος στην αεροπορική συμμαχία SkyTeam από τον Απρίλιο του 2006.
Προορισμοί
Από το 2013 η Aeroflot εκτελεί τακτικά δρομολόγια μεταφοράς επιβατών και εμπορευμάτων από το διεθνές αεροδρόμιο Sheremetyevo σε 129 αεροδρόμια.
Αεροπορικές εταιρίες με κοινούς κωδικούς
Η Aeroflot έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες:
Ο στόλος της Aeroflot
Η Aeroflot διαθέτει τον παρακάτω στόλο (Σεπτέμβριος 2021):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές αεροπορικές εταιρίες Κατηγορία:Ρωσικά εμπορικά σήματα
Ιωακείμ Ερνέστος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν
O Ιωακείμ Ερνέστος (δανικά: Joachim Ernst af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Pløn, 29 Αυγούστου 1595 - 5 Οκτωβρίου 1671) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν (1622-1671).
Βιογραφία
Ήταν ο έβδομος γιος του Ιωάννη Β΄ του Νεότερου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ και της Αγνής-Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.
Γεννήθηκε στο Σόντερμπουργκ και ως νέος έκανε ένα εκπαιδευτικό ταξίδι στην Ευρώπη, κάτι σύνηθες για έναν ευγενή της εποχής του. Πέρασε από την Ολλανδία, την Αγγλία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Το 1617 συμμετείχε στο Πόλεμο του Ούσκοκ. Ο Ιωάννης Β΄ είχε από κοινού με τον αδελφό του Φρειδερίκο Β΄ της Δανίας τα αδιαίρετα δουκάτα Σλέσβιχ & Χόλσταϊν και είχε εγκατασταθεί στο Σόντερμπουργκ. Όταν απεβίωσε το 1622, οι περιοχές του μοιράστηκαν μεταξύ των πέντε γιων του και ο Ιωακείμ Ερνέστος έλαβε το Πλεν (Plön), το Άρενσμπεκ και το Ράινφελντ (περιοχές του Χόλσταϊν στη Γερμανία).
Με την ευκαιρία του γάμου του διέταξε το γκρέμισμα του παλαιού κάστρου του Πλεν και την οικοδόμηση νέου (1633-36), που το έκανε κατοικία του και έδρα της κυβέρνησης. Τιμήθηκε με τη διάκριση του Τάγματος του Ελέφαντος από τον Χριστιανό Ε΄ της Δανίας το 1671. Απεβίωσε το ίδιο έτος στο Πλεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1632 τη Δωροθέα Αυγούστα του Όλντενμπουργκ, κόρη του Ιωάννη Αδόλφου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ
Χελένα Γκονσιενίτσα Ντάνιελ-Λεβαντόφσκα
Η Χελένα Γκονσιενίτσα Ντάνιελ-Λεβαντόφσκα (πολωνικά: Helena Gąsienica Daniel-Lewandowska) (15 Απριλίου 1934 – 23 Νοεμβρίου 2013) ήταν Πολωνή αθλήτρια της χιονοδρομίας αντοχής. Γνώρισε επιτυχία από νεαρή ηλικία, κερδίζοντας δύο χρυσά μετάλλια στα εθνικά πρωταθλήματα της Πολωνίας στα 16 της: κέρδισε συνολικά 10 χρυσά και 4 αργυρά μετάλλια στα εθνικά πρωταθλήματα. Αγωνίστηκε στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 και στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960. Στους Αγώνες του 1956 τερμάτισε στην 24η θέση στα 10 χλμ., ενώ στους Αγώνες του 1960 τερμάτισε 21η στα 10 χλμ. και, μαζί με τη Στεφάνια Μπιέγκουν και τη Γιουζέφα Τσερνιάφσκα, ήταν μέλος της πολωνικής ομάδας που τερμάτισε 4η στην σκυταλοδρομία 3 x 5 χλμ.
Της απονεμήθηκε ο Αργυρός Σταυρός της Αξίας. Ήταν η αδερφή των συναδέλφων Ολυμπιονικών Μάρια Γκονσιενίτσα Ντάνιελ-Σατκόφσκα, Άντζεϊ Γκονσιενίτσα Ντάνιελ και Γιούζεφ Γκονσιενίτσα Ντάνιελ, καθώς και του συναθλητή σκιέρ Φρανσίσεκ Γκονσιενίτσα Ντάνιελ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες της χιονοδρομίας αντοχής Κατηγορία:Αθλητές της χιονοδρομίας αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956 Κατηγορία:Αθλητές της χιονοδρομίας αντοχής στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα
μικρογραφία|Επιστολικό δελτάριο του [[1914 ένεκεν της πεντηκοστής επετείου της Ένωσης των Επτανήσων]] H Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε με τη συνομολόγηση της συνθήκης του Λονδίνου στις 21 Μαΐου 1864. Η Βρετανία παραχώρησε το Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων στην Ελλάδα που ήταν κτήση της από το 1815 που δόθηκαν απ τη Γαλλία, η οποία, με τη σειρά της, τα κληρονόμησε από τη Ρωσία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία για δεύτερη φορά. Εγγυητές της συμφωνίας ήταν το Βασίλειο της Ελλάδας, Βασίλειο της Πρωσίας, η Ρωσική Αυτοκρατορία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Το Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων περιελάμβανε την Κέρκυρα, την Ιθάκη, τους Παξούς, την Κεφαλλονιά, τη Ζάκυνθο τη Λευκάδα και τα Κύθηρα.
Από τότε που η Ελλάδα έγινε ανεξάρτητο κράτος, οι κάτοικοι των νησιών του Ιονίου ασκούσαν πιέσεις στους Βρετανούς για ένωση με την Ελλάδα. Σε μια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου το 1862, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Πάλμερστον αποφάσισε να παραχωρήσει τα Επτάνησα στην Ελλάδα. Αυτή η πολιτική προωθήθηκε επίσης από τη βασίλισσα Βικτώρια. Ο κύριος λόγος ήταν ότι η διατήρηση ήταν εξαιρετικά δαπανηρή. Επιπλέον, τα νησιά δεν είχαν μεγάλη στρατηγική σημασία.
Η απόφαση για παραχώρηση των νησιών επηρεάστηκε επίσης από την ανάληψη του ελληνικού θρόνου από τον Δανό πρίγκιπα Γεώργιο, ενός αφοσιωμένου Αγγλόφιλου. Σε δημοψήφισμα τον Νοέμβριο του 1862, οι Έλληνες είχαν εκλέξει τον δεύτερο γιο της βασίλισσας Βικτώριας, τον πρίγκιπα Άλφρεντ, ως Βασιλιά τους, με την ελπίδα να λάβουν τα Επτάνησα.
Μετά από διαπραγματεύσει, η Συνθήκη του Λονδίνου υπεγράφη από τον Έλληνα εκπρόσωπο, Χαρίλαο Τρικούπη στις 29 Μαρτίου 1864. Στις 2 Μαΐου 1864 οι Βρετανοί αναχώρησαν και τα Επτάνησα έγιναν τρεις επαρχίες του Βασιλείου της Ελλάδος. Η Βρετανία διατήρησε δικαιώματα στη χρήση του λιμένος της Κέρκυρας.
Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως το πρώτο παράδειγμα εθελούσιας αποαποικιοποίησης από τη Βρετανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθήκες του Ηνωμένου Βασιλείου (1801–1922) Κατηγορία:Αποαποικιοποίηση Κατηγορία:Ιστορία των Επτανήσων Κατηγορία:Ελληνοβρετανικές σχέσεις
Κβας
thumb|400px|Μια κούπα κβας
Το Κβας (ονομασία που προέρχεται από τη ρωσική λέξη-δάνειο του 16ου αιώνα, квас (kvas) ), που μερικές φορές μεταφράζεται στα Αγγλικά ως ποτό από ψωμί, είναι ένα ζυμωμένο ελαφρώς αλκοολούχο ποτό που γίνεται από μαύρη σίκαλη ή ψωμί σικάλεως (η οποία καθορίζει και το σκούρο χρώμα του). Το κβας είναι δημοφιλές στη Ρωσία, τη Λευκορωσία, την Ουκρανία, τη Λιθουανία, την Πολωνία και άλλες χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης καθώς και σε όλες τις πρώην Σοβιετικές Χώρες, όπως το Ουζμπεκιστάν, όπου μπορεί να δει κανείς πολλούς πωλητές κβας στους δρόμους.
Η περιεκτικότητα σε αλκοόλ είναι τόσο χαμηλή (0,05 - 1,44%) που θεωρείται αποδεκτή για κατανάλωση από παιδιά. Συχνά το κβας αρωματίζεται με φρούτα ή βότανα όπως τα βατόμουρα ή η μέντα. Το κβας χρησιμοποιείται επίσης για την παρασκευή μιας καλοκαιρινής κρύας σούπας, της οκρόσκα.
Ιστορία
thumb|right|500px|Πωλητής Κβάς στο [[Κίεβο (2005)]] Το κβας ήταν αρκετά διαδεδομένο στην Ανατολική Ευρώπη από την αρχαία εποχή. Η προέλευσή του φτάνει 5,000 χρόνια πριν στις απαρχές παραγωγής της μπύρας. Αναφέρεται για πρώτη φορά στα Παλιά Ρωσικά Χρονικά του 989. Στη Ρωσία, την περίοδο του Πέτρου του Μεγάλου, ήταν το πιο διάσημο μη-αλκοολούχο ποτό όλων των κοινωνικών τάξεων. Αργότερα, κατά το 19ο αιώνα, αναφέρεται ότι καταναλωνόταν σε τεράστιες ποσότητες κυρίως από την κατώτερη τάξη και τους μοναχούς.
Το κβας είναι εμπορικό αλλά και οικιακό προϊόν. Σήμερα αποτελεί τη βάση μιας βιομηχανίας που αποφέρει εκατομμύρια δολάρια. Παλαιότερα πωλούνταν μόνο κατά την περίοδο του καλοκαιριού, αλλά σήμερα παρασκευάζεται, συσκευάζεται και πωλείται όλο το χρόνο.
Η πόλη του Ζβενίγκοροντ, δυτικά της Μόσχας, είναι γνωστή για το αυθεντικό και χωρίς συντηρητικά κβας της, που ζυμώνεται στο υπόγειο του ορθόδοξου Μοναστηριού της πόλης.
Παρασκευή
thumb|left|400px|Το κβας ενώ ζυμώνεται σε ένα δοχείο
Το κβας παρασκευάζεται με τη φυσική ζύμωση ψωμιού από σιτάρι, σίκαλη ή κριθάρι, και μερικές φορές αρωματίζεται με φρούτα, μούρα ή βατόμουρα που μαζεύονται νωρίς την άνοιξη. Σήμερα στο σπιτικό κβας πιο συχνά χρησιμοποιείται μαύρο ψωμί ή ψωμί από σίκαλη, συνήθως αποξηραμένο, ψημένο σε μορφή κρουτόν (ονομάζεται σουχάρι), η τηγανισμένο, με μια προσθήκη ζάχαρης ή φρούτων (π.χ. μήλων), και την καλλιέργεια προζυμιού, γνωστού και ως zakvasska (που λειτουργεί ως ζυμωτής).
Το εμπορικό κβας, ειδικά στις λιγότερο ακριβές του παραλλαγές, συνήθως παρασκευάζεται όπως πολλά άλλα αναψυκτικά, χρησιμοποιώντας ζάχαρη, ανθρακούχο νερό, απόσταγμα βύνης και αρωματικά στοιχεία. Οι καλύτερες φίρμες, συχνά παρασκευάζονται από παραγωγούς μπύρας παρά αναψυκτικών, και χρησιμοποιούν συνήθως μια σειρά παραδοσιακών μεθόδων για να παρασκευάσουν τα προϊόντα τους. Συνήθως σερβίρεται αφιλτράριστο, με το προζύμι ακόμα εντός του, γεγονός που προσθέτει στη μοναδική του γεύση καθώς και στην υψηλή περιεκτικότητά του σε βιταμίνη Β.
Το κβας στη Ρωσία
Αν και τα αναψυκτικά δυτικής προέλευσης όπως η κόκα κόλα και η πέπσι κόλα είχαν καταφέρει τα προηγούμενα χρόνια να περιορίσουν πωλήσεις του εμφιαλωμένου κβας στη Ρωσία, σήμερα το κβας προωθείται ως ένα εναλλακτικό εθνικό ποτό απέναντι στην κόκα κόλα, με αποτέλεσμα την πρόσφατη "αναβίωση του κβας". Για παράδειγμα, η ρωσική εταιρεία Nikola (το όνομα της οποίας ακούγεται ως "μη κόλα" στα Ρωσικά) προώθησε τη δική της μάρκα του κβας με μια διαφημιστική εκστρατεία τονίζοντας "την αντίθεσή της στην κόκα κόλα". Έτσι το μερίδιο της αγοράς που αντιστοιχούσε στην κόκα κόλα μειώθηκε σημαντικά τα επόμενα έτη.
Από την πλευρά της, η Κόκα Κόλα λανσάρισε τη δικιά της μάρκα κβας το Μάιο του 2008. Ήταν η πρώτη φορά που μια ξένη εταιρεία έκανε σημαντική είσοδο στη Ρωσική αγορά Κβας. Η Πέπσι επίσης υπέγραψε για να της δοθούν δικαιώματα διανομέα. Η εξέλιξη στον τομέα της τεχνολογίας για την αποθήκευση και διανομή, καθώς και η συνεχής διαφήμιση, συντέλεσαν στην αύξηση της δημοτικότητας του προϊόντος, ενώ τρεις νέες μάρκες εμφανίστηκαν από το 2004.
Το κβας στη Λεττονία
Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, οι υπαίθριοι πωλητές εξαφανίστηκαν από τους δρόμους της Λετονίας λόγω των νέων υγειονομικών διατάξεων που απαγόρευαν την πώληση του κβας στους δρόμους και οικονομικών αναστατώσεων που ανάγκασαν πολλές βιομηχανίες κβας να κλείσουν. Η εταιρεία Κόκα-Κόλα πήρε θέση γρήγορα και κυριάρχησε στην αγορά των αναψυκτικών, αλλά το 1998 η τοπική βιομηχανία αναψυκτικών αντεπιτέθηκε πουλώντας εμφιαλωμένο κβας και λανσάροντας μια επιθετική εμπορική εκστρατεία. Αυτή η κίνηση ενισχύθηκε από το γεγονός ότι το κβας πωλούνταν στη μισή τιμή της κόκα-κόλα.
Ως αποτέλεσμα το μέρισμα της αγοράς αναψυκτικών που κατείχε η κόκα-κόλα μειώθηκε, με απώλειες ενός εκατομμυρίου δολαρίων τα έτη 1999 και 2000. Παρόμοια ήταν πλέον η κατάσταση στις υπόλοιπες Βαλτικές χώρες, αλλά και στη Ρωσία. Η Κόκα κόλα με τη σειρά της, αγόρασε μερικές παραγωγικές μονάδες παρασκευής Κβας και ξεκίνησε την παρασκευή του στις εγκαταστάσεις της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποτά προϊόντα ζύμωσης Κατηγορία:Αναψυκτικά Κατηγορία:Ζύθος Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα Κατηγορία:Λιθουανική κουζίνα
Κρηπίδα
Κρηπίδα ή κρηπίδωμα ονομάζεται η βάση με σκαλοπάτια, πάνω στην οποία χτιζόταν οι ναοί στην αρχαία Ελλάδα.
Το κρηπίδωμα χτιζόταν επάνω στην ευθυντηρία. Αρχικά το κρηπίδωμα είχε τρία σκαλοπάτια. Το υψηλότερο σκαλοπάτι είναι μεγαλύτερο από τα άλλα δύο για αισθητικούς λόγους. Αυτό το σκαλοπάτι είναι ταυτόχρονα και η βάση του υπόλοιπου ναού, αφού επάνω του στηρίζονται οι κίονες και όλος ο ναός. Γι' αυτό και έχει ειδικό όνομα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων Κατηγορία:Αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή ναοδομία
Γεώργιος Καστανίδης
Ο Γεώργιος Καστανίδης του Χαραλάμπους (Μεταλλείο Ταύρου Μικράς Ασίας, 26 Οκτωβρίου 1920 - Θεσσαλονίκη, 18 Ιανουαρίου 1974) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Εκλέχθηκε βουλευτής Κοζάνης με την Ένωση Κέντρου το 1964.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1920 στο Μπουγά Μαντέν (Μεταλλείο Ταύρου) της Καππαδοκίας (οικισμός στον οποίο κατοικούσαν κυρίως Πόντιοι μεταλλωρύχοι από την περιοχή της Χαλδαίας) και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκε οικογενειακά στην Ελλάδα.
Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο ΑΠΘ και παντρεύτηκε την Ελένη Ξιφιλίδου με την οποία απέκτησε δύο γιους. Εργάστηκε ως δικηγόρος στην πόλη της Κοζάνης και κατήλθε για πρώτη φορά σε εκλογές το 1958, χωρίς να εκλεγεί. Τελικά εκλέχθηκε βουλευτής Κοζάνης με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 16 Φεβρουαρίου 1964.
Κατά την περίοδο της χούντας υπέστη συνεχείς διώξεις και πέρασε από δύο στρατοδικεία. Ασθένησε σοβαρά καταφέρνοντας ωστόσο να αναρρώσει και να επιστρέψει στα δικηγορικά του καθήκοντα, τον Ιανουάριο του 1969. Πέθανε σε ηλικία 54 ετών στις 18 Ιανουαρίου 1974 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Νικολάου Πλατανιάς Κοζάνης. Γιος του είναι ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός, Χαράλαμπος Καστανίδης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Γεώργιος Τενεκίδης
Ο Γεώργιος Τενεκίδης (30 Αυγούστου 1910 - 10 Οκτωβρίου 1990) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, διεθνολόγος, νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Βίος
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1910. Με τη Μικρασιατική καταστροφή ήλθε στην Ελλάδα και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές του στο Γυμνάσιο της Κυψέλης. Στη συνέχεια μετέβη στο Αιξ της Προβηγκίας για νομικές και φιλολογικές σπουδές. Στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού έκανε μεταπτυχιακές σπουδές απ' όπου έλαβε δύο μεταπτυχιακά στο Δημόσιο και στο Ιδιωτικό Δίκαιο, ενώ υπέβαλε διδακτορική διατριβή με θέμα Η θέση του ατόμου στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο. Το 1933 ανακηρύχθηκε doctorat d'etat του Πανεπιστημίου του Παρισιού. Το 1938 εξελέγη υφηγητής της Νομικής Σχολής Αθηνών με διατριβή ''Η ισχύς των πράξεων εσωτερικού δικαίου των αντικειμένων προς τα διεθνή νόμιμα. Συμβολή εις την μελέτην των σχέσεων εσωτερικού και διεθνούς δικαίου'' (1936). Το 1941 εξελέγη εντεταλμένος υφηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1944 έκτακτος καθηγητής του δημοσίου διεθνούς δικαίου στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Οι γερμανικές αρχές κατοχής τον συλλαμβάνουν το 1944 για τη δράση του στην Εθνική Αντίσταση και τον φυλακίζουν για τρεις μήνες. Το 1946 λόγω της αντιστασιακής του δράσης παύεται από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Το 1951 εκλέγεται έκτακτος καθηγητής του δημοσίου διεθνούς δικαίου στην Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, ενώ το 1957 εκλέγεται τακτικός καθηγητής στην ίδια σχολή και το 1966-1967 πρύτανης στην ίδια σχολή. Το 1968 η στρατιωτική δικτατορία τον απολύει και εκλέγεται καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Παρισιού, όπου διδάσκει ως το 1976. Μετά την πτώση της δικτατορίας επανέρχεται στο Πάντειο επανεκλεγείς πρύτανης το 1976-1977. Από το 1977 είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών και το 1988 πρόεδρός του. Στα 1956, 1963 και 1980 διδάσκει στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης, όπου το 1968 διευθύνει το Κέντρο Μελετών και Ερευνών. Το 1975 εκλέγεται μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ενώ το 1977 εταίρος και το 1983 τακτικό μέλος του Ινστιτούτου Διεθνούς Δικαίου. Το 1978 εκλέγεται μέλος της δεκαοκταμελούς Επιτροπής του ΟΗΕ για την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων. Πέθανε στις 10 Οκτωβρίου 1990.
Αναγνωρίσεις
Το 1961 αναγορεύεται επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Λυών, το 1965 εκλέγεται αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας του Μπορντώ, το 1969 εκλέγεται επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, το 1982 επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης και το 1983 επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων. Το 1986 εκλέγεται μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1988 η Γαλλική Ακαδημία του απονέμει βραβείο για τη συμβολή του στην προαγωγή της επιστήμης του με όργανο τη γαλλική γλώσσα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Καθηγητές Νομικής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές Παντείου Πανεπιστημίου
RSA
Ο RSA είναι κρυπταλγόριθμος ασύμμετρου κλειδιού, το όνομα του οποίου προέρχεται από τους δημιουργούς του, Ρον Ρίβεστ, Άντι Σαμίρ και Λεν Άντλμαν. Επιτρέπει όχι μόνο την κωδικοποίηση μηνυμάτων αλλά μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί και ως ψηφιακή υπογραφή.
Λειτουργία
Ο RSA βασίζεται στη δυσκολία παραγοντοποίησης μεγάλων αριθμών (σήμερα, συνήθως της τάξης των 1024 με 2048 μπιτς). Χρησιμοποιούνται δυο κλειδιά, ένα δημόσιο κατά τη διάρκεια της κρυπτογράφησης και ένα ιδιωτικό για την αποκρυπτογράφηση.
Δημιουργία των κλειδιών
Τα κλειδιά είναι τα εξής:
Αποκρυπτογράφηση
Αφού ληφθεί ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα c \,, για να διαβάσουμε το αρχικό μήνυμα προβαίνουμε στον ακόλουθο υπολογισμό:
Ξέρουμε πως e.d ≡ 1 (mod p-1) και e.d ≡ 1 (mod q-1), όποτε με το μικρό θεώρημα του Φερμά, έχουμε:
και
Οι αριθμοί p και q είναι πρώτοι μεταξύ τους, χρησιμοπιοιώντας λοιπόν το Κινέζικο Θεώρημα Υπολοίπων, έχουμε:
Ψηφιακή υπογραφή
Ο RSA επιτρέπει την ψηφιακή υπογραφή μηνυμάτων. Αν θέλουμε να αποστείλουμε ένα υπογεγραμμένο μήνυμα, μπορούμε να το κάνουμε με τον εξής τρόπο (χρησιμοποιώντας το ιδιωτικό κλειδί (n, d):
Ο παραλήπτης του μηνύματος m και της υπογραφής s, υπολογίζει την τιμή se χάρη στο δημόσιο κλειδί (n, e) και τη συγκρίνει με το m. Αυτή η λύση, αν και λειτουργεί, δεν χρησιμοιποιείται ποτέ, για λόγους ασφαλείας. Αντί να υπογραφεί το μήνυμα ως έχει, προτιμάται η χρήση μιας συνάρτησης κατακερματοποίησης (hash function) Η: Ο παραλήπτης προβαίνει στη ίδια μέθοδο, αρκεί να γνωρίζει και ποία συνάρτηση κατακερματοποίησης χρησιμοποιήθηκε.
Ασφάλεια
Αν και ο αλγόριθμος θεωρείται ασφαλής όταν χρησιμοποιούνται πολύ μεγάλες παράμετροι, η κακή του χρήση μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες αδυναμίες ασφάλειας.
Εκτός από αυτό, μέχρι σήμερα κανένας δεν έχει αποδείξει ότι η ασφάλεια του εξαρτάται αποκλειστικά από την παραγοντοποίηση των ακεραίων.
Επίσης, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να ανακαλύψει κάποιος έναν αλγόριθμο (ή να έχει ήδη ανακαλύψει) ο οποίος μπορεί να παραγοντοποιεί αριθμούς σε πολυωνυμικό χρόνο.
Κοινό n
Αν υποθέσουμε πως έχουμε στην κατοχή μας δυο κλειδιά του τύπου (n, e_1) \, και (n, e_2) \, (το ίδιο n), και δυο κρυπτογραφήσεις του ιδίου μηνύματος m με τα κλειδιά αυτά (π.χ. αν "κρυφακούμε" σε ένα δίκτυο):
και
μπορούμε να βρούμε το αρχικό μήνυμα m χωρίς να έχουμε πρόσβαση στα κρυφά κλειδιά. Είναι πολύ πιθανόν να έχουμε:
οπότε και με το θεώρημα του Bézout:
Για να βρούμε το αρχικό μήνυμα m, υπολογίζουμε λοιπόν:
Μικρό e (π.χ. e = 3)
Ένα μήνυμα m κρυπτογραφείται κι αποστέλλεται από τρεις διαφορετικούς χρήστες με χρήση των δημοσίων κλειδιών (n_1, 3)\,, (n_2, 3)\, και (n_3, 3)\,. Ο κακόβουλος χρήστης έχει λοιπόν στην κατοχή του:
Χάρη στο Κινέζικο Θεώρημα Υπολοίπων, μπορεί να υπολογίσει:
και να βρει πια εύκολα το αρχικό μήνυμα m.
Τυφλή υπογραφή
Υποθέτουμε πως ο Γιάννης, το ιδιωτικό (αντ. δημόσιο) κλειδί του οποίου είναι (n, d) (αντ. (n, e)), υπογράφει ότι μήνυμα του δώσουμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Αν ένας κακόβουλος χρήστης έχει ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα c με τελικό παραλήπτη τον Γιάννη, μπορεί να μπερδέψει τον τελευταίο έτσι ώστε να του το αποκρυπτογραφήσει ο ίδιος ο Γιάννης. Αρκεί να διαλέξει έναν τυχαίο αριθμό r, πρώτο με το n και να ζητήσει από τον Γιάννη να του υπογράψει το μήνυμα m´ = re.c. Ο Γιάννης υπολογίζει:
Το μήνυμα r.m δεν είναι κατανοητό, οπότε ο Γιάννης δεν μπορεί εύκολα να καταλάβει πως πέφτει θύμα απάτης και το στέλνει στον κακόβουλο χρήστη, ο οποίος υπολογίζει τον αριθμό r-1 mod n και μπορεί πλέον να διαβάσει το μήνυμα m.
Για να αποφύγει το πρόβλημα αυτό, ο Γιάννης δεν πρέπει να χρησιμοποιεί το ίδιο κλειδί για την υπογραφή και για την αποκρυπτογράφηση μηνυμάτων, ούτε όμως και να υπογράφει ό,τι του ζητούν "στα τυφλά".
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρυπτογραφικοί αλγόριθμοι
Σκοτάνη Αχαΐας
Η Σκοτάνη (πρώην Κόκκοβα ) είναι ορεινό χωριό της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας και ανήκει στον "Καλλικρατικό" Δήμο Καλαβρύτων. Αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας, τμήμα της οποίας αποτελεί και ο οικισμός Άγιος Γεώργιος. Ο πληθυσμός της Τοπικής κοινότητας Σκοτάνης, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 99 μόνιμοι κάτοικοι. Οι 60 κατοικούν στη Σκοτάνη και οι 39 στον οικισμό του Αγίου Γεωργίου. Η κύρια απασχόληση τους είναι γεωργοκτηνοτροφική.
Τοποθεσία
Το χωριό ευρίσκεται στην ορεινή Ν.Δ. πλευρά της Επαρχίας Καλαβρύτων σε υψόμετρο 721 μέτρων και απέχει από την ιστορική πόλη των Καλαβρύτων, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, περί τα 40 χιλιόμετρα και από την Κάτω Κλειτορία, που είναι και το διοικητικό και εμπορικό κέντρο της περιοχής, περί τα 12 χιλιόμετρα.
Είναι κτισμένο στις πλαγιές των βουνών "Αη-Λια" (δυτικά) και "Αη-Θανάση" (βόρεια) που στις κορυφές τους ευρίσκονται τα ομώνυμα ξωκλήσια, τα οποία έχουν ήδη μεταφερθεί σε μια εκκλησία (ξωκλήσι) στο διάσελο, στο δρόμο προς την Αμυγδαλιά. Έχει ανατολικό προσανατολισμό, με δροσερό κλίμα το καλοκαίρι και ήπιο το χειμώνα. Ο ορίζοντας του είναι πολύ μεγάλος. Ανατολικά και Νότια ξεχύνεται μια τεράστια απεραντοσύνη την οποία κόβουν ανατολικά τα χωριά Φίλια και Λευκάσιο, πίσω από τα οποία ξεπροβάλλουν οι χιλιοτραγουδισμένες κορυφές του Χελμού από τις ρίζες του οποίου πηγάζει ο Αροάνιος ποταμός. Νότια προβάλλουν τα Αρκαδικά χωριά και βουνά.
Το χωριό σήμερα εξυπηρετείται οδικά με την αρτηρία Αθήνα-Καλάβρυτα-Κλειτορία-Σκοτάνη-Δάφνη. Επίσης συνδέεται οδικά με την Τρίπολη και την Πάτρα μέσω της Εθνικής Οδού Πατρών-Τριπόλεως "111" αλλά και με τα γύρω χωριά.
Γενικά στοιχεία
Είναι από το 2011 έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Παΐων του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων. Ο ενοριακός ναός του χωριού χτισμένος το 1828 με το αριστουργηματικό, σκαλισμένο από ξύλο καρυδιάς τέμπλο, είναι αφιερωμένος στη μνήμη του Αγίου Δημητρίου. Πέρα από τον ενοριακό ναό του Αγίου Δημητρίου και τον κοιμητηριακό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην περιφέρεια του χωριού υπάρχουν αρκετά ξωκλήσια.
Παλιότερα η Σκοτάνη εθεωρείτο κεφαλοχώρι της επαρχίας Καλαβρύτων, αφού οι κάτοικοί του σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές υπερέβαιναν τους 500.
Στην κορυφή του χωριού βρίσκεται το παλιό δημοτικό σχολείο από το οποίο πέρασαν γενιές και γενιές μαθητών που πολλοί απ’ αυτούς συνέχισαν ανώτερες και ανώτατες σπουδές και διακρίθηκαν σαν επιστήμονες, στο εμπόριο, στη δημόσια ζωή, αλλά και σε άλλους τομείς. Υπολογίζεται ότι σήμερα πάνω από 2.500 Σκοταναίοι βρίσκονται διασκορπισμένοι σε όλα τα σημεία της Ελλάδας αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο (Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία, Καναδά κ.λπ.).
Η Αρχαία Σκοτάνη
Η αρχαία Σκοτάνη ήταν Αρκαδική κώμη της Αζανίας και ανήκε στην πόλη-κράτος του Κλείτωρα. Βρισκόταν στις όχθες του Λάδωνα, κοντά στους Νάσους, Αρκαδική κώμη κι αυτή, δίπλα στο δάσος του Σόρωνα. Επίσης κοντά στην Σκοτάνη υπήρχαν και τα χωριά Λυκούντες και Αργέαθοι.
Ονομασία
Σχετικά με την ετυμολογία της παλιάς ονομασίας "Κόκοβα", η κατάληξη -οβα δείχνει σλαβική προέλευση, βιβλιογραφικά όμως δεν υπάρχει κάποια εξήγηση ως προς την σλαβική ερμηνεία αλλά είναι πιθανότερο η παλιά ονομασία να είναι ανθρωπωνυμικό κάποιου παλιού, αλβανόφωνου μάλλον, οικιστή με το ίδιο επίθετο. Η νέα ονομασία "Σκοτάνη" παραπέμπει στο αρχαίο παρελθόν της περιοχής και στην ομώνυμη αρχαία κώμη, για την οποία δεν είναι σίγουρο που ακριβώς βρισκόταν, ονομασία η οποία προέρχεται από τη λέξη σκοτάδι και θα μπορούσε ίσως να συνδιαστεί με το σκοτεινό δάσος του Σόρωνα της Αρκαδικής Αζανίας.
Βυζαντινή περίοδος
Κάτοικοι από την περιοχή του αρχαίου Κλείτωρα θεωρείται ότι κατοίκησαν την περιοχή (4ος αι. μ.Χ.), περιοχή η οποία αργότερα ονομάστηκε "Παλιοχώρι" και άκμασε επί Βυζαντίου αλλά ωστόσο είχε ήδη παρακμάσει τον 14ο αι. μ.Χ. Το χωριό κατοπινά μετακινήθηκε σε άλλη θέση και πιο σύγχρονα στην τωρινή του θέση, λόγω κατολισθήσεων, ήδη από τις αρχές του 18ου αι. μ.Χ., όπως εικάζεται.
Διοικητική εξέλιξη
Την 20/04/1835 υπήχθη ως οικισμός στον τότε Δήμο Λυκουρίας. Την 01/07/1841 αποσπάστηκε από τον Δήμο Λυκουρίας και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Κλειτορίας ενώ με το ΦΕΚ 2Α της 20/01/1870 προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Λευκασίου. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και την κατάργηση των Δήμων, ορίστηκε ως έδρα της Κοινότητας Κόκοβας. Την 08/08/1928 με το ΦΕΚ 156Α μετονομάστηκε από Κόκοβα σε Σκοτάνη, όπως και η ομώνυμη κοινότητα. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α της 04-12-1997 προσαρτάται στο Δήμο Παΐων. Το 2010 με το ΦΕΚ 87Α της 07-06-2010 προσαρτάται στον "Καλλικρατικό" Δήμο Καλαβρύτων.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του χωριού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Στην πλατεία του χωριού υπάρχει η προτομή του ποιητή Πάνου Γώγολα (1923-1972), που διακρίθηκε στην Αθήνα μέσα από τη λογοτεχνική δράση της ιστορικής Ένωσης Νέων Ελλήνων Λογοτεχνών - ΕΝΕΛ.
Επίσης, στο πάνω μέρος του χωριού βρίσκεται και η δεξαμενή που συγκεντρώνει το υπέροχο και χωνευτικό "Κοκοβίτικο" νερό και το δίνει στους κατοίκους του χωριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Παΐων Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων Κατηγορία:Επαρχία Καλαβρύτων Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Κλείτωρ
Ντέιβι Μπόι Σμιθ
Ο Ντέιβιντ Σμιθ (David Smith, 27 Νοεμβρίου 1962 - 18 Μαΐου 2002) ήταν Βρετανός παλαιστής, γνωστός στα ρινγκ ως «Ντέιβι Μπόι Σμιθ» και «Μπρίτις Μπούλντογκ». Έγινε γνωστός, για τη πορεία του στο World Wrestling Federation και στο World Championship Wrestling.
Πρώτα Χρόνια
Ο Ντέιβιντ Σμιθ εκπαιδεύτηκε στην Αγγλία το 1978 και συνέχισε στο καναδικό Stampede Wrestling, όπου τον εκπαίδευσε ο Στου Χαρτ. Ο Σμιθ έδωσε αγώνες στην Ευρώπη και στην Ιαπωνία, μέχρι που έφθασε στην Βόρεια Αμερική.
Γνωστοποίηση και επιτυχίες
Στη πορεία του, άλλαξε αρκετές φορές εταιρεία, μεταξύ των World Wrestling Federation και World Championship Wrestling. Στο World Wrestling Federation (τώρα WWE) όπου έμεινε και τα περισσότερα χρόνια, πήρε όλα τα πρωταθλήματα εκτός απο το σημαντικότερο, το Πρωτάθλημα WWE. Εκτός απο το ατομικό, κατάφερε να διακριθεί και στο ομαδικό επίπεδο, κατακτώντας το Παγκόσμιο Ομαδικό τίτλο, μαζί με τον Ντάιναμαϊτ Κιντ και αργότερα με τον μπατζανάκη του, τον Όουεν Χαρτ. Το WWE τον περιγράφει ως έναν απο τους πιο εντυπωσιακούς αθλητές στην ιστορία του.
Οικογένεια και θάνατος
Ο Ντέιβιντ Σμιθ μαζί με την Νταιάνα, απέκτησαν δύο παιδιά, τον Χάρι και τη Τζόρτζια. Η Νταιάνα είναι μέλος της γνωστής οικογένειας, στη πάλη, την οικογένεια Χαρτ. Το 2000, το ζευγάρι χώρισε και μετά απο δύο χρόνια, ο Σμιθ απεβίωσε. Η νεκροψία έδειξε πως ο θάνατος του παλαιστή, προήλθε απο χρήση αναβολικών και ναρκωτικών ουσιών.
Πριν πεθάνει, ο Ντέιβιντ Σμιθ άρχισε να προπονείται με σκοπό να ξεκινήσει ξανά τη καριέρα του και μια εβδομάδα πριν το θάνατο του, συμμάχησε σε διάφορους ομαδικούς αγώνες με τον υιό του, Χάρι.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Άγιος Ανδρέας Ευρυτανίας
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Ευρυτανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1836 και ανήκε στον νομό Ακαρνανίας και Αιτωλίας. Το 1899 πέρασε στον νομό Ευρυτανίας και το 1909 στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Το 1943 υπήχθη οριστικά στον νομό Ευρυτανίας
(Πηγή: )
Ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Ανδρέας ήταν η γενέτειρα του φιλικού και αγωνιστή Αθανασίου Καρπενησιώτη, ο οποίος πρωτοστάτησε στην επανάσταση της Μολδοβλαχίας και έχασε τη ζωή του σε μάχη στο Σκουλένι της περιοχής του Προύθου, τον Ιούνιο του 1821. Επίσης, τη νύχτα της 19ης Ιουνίου του 1821, συντάχθηκαν στον Άγιο Ανδρέα, οι αποχωρήσαντες πολιορκητές του Καρπενησίου επαναστάτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Βλαντισλάβ Ίλιτς-Σβίτιτς
Ο Βλαντισλάβ Μάρκοβιτς Ίλιτς-Σβίτιτς (ρωσ. Владисла́в Ма́ркович И́ллич-Сви́тыч, 12 Σεπτεμβρίου 1934 – 22 Αυγούστου 1966) ήταν Σοβιετικός γλωσσολόγος, ειδικός σε θέματα τονισμού. Υπήρξε ο θεμελιωτής της συγκριτικής γλωσσολογικής θεωρίας των νοστρατικών γλωσσών και της «σχολής συγκριτικής γλωσσολογίας της Μόσχας».
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βλαντισλάβ Ίλιτς-Σβίτιτς γεννήθηκε στο Κίεβο από γονείς πολωνοεβραϊκής καταγωγής. Το 1941 μετεγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Τσκαλόφ (το σημερινό Αρινμπούρκ) και αργότερα στη Μόσχα. Ο πατέρας του, ο Μαρκ Βλαντισλάβοβιτς Ίλιτς-Σβίτιτς (1886-1963), εργαζόταν ως λογιστής, ενώ η μητέρα του Κλάρα Μοϊσέγιεβνα, το γένος Ντέσνερ (1901-1955), ήταν γενική διευθύντρια του κουκλοθεάτρου του Αρινμπούρκ.
Ο Ίλιτς-Σβίτιτς αναβίωσε την ξεχασμένη «νοστρατική υπόθεση» στη γλωσσολογία, που είχε προταθεί αρχικώς από τον Δανό Χόλγκερ Πέντερσεν το 1903. Με το όνομά του είναι γνωστός ο «νόμος του Ίλιτς-Σβίτιτς» (απόδοση του επωνύμου στο λατινικό αλφάβητο: Illič-Svityč), ο οποίος αφορά δύο κανόνες τονισμού της πρωτοσλαβικής γλώσσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Ρωσοεβραίοι
Γεώργιος Γεννάδιος
Ο Γεώργιος Γεννάδιος (1786 Σηλυβρία Θράκης - 1854) ήταν διδάσκαλος του Γένους στην Επανάσταση του 1821.
Βιογραφία
Ο Γεώργιος Γεννάδιος, λόγιος και δάσκαλος του Γένους, υπήρξε σπουδαίο παράδειγμα εκπαιδευτικού παράγοντα του 19ου αιώνα. Κατάφερε όχι μόνο να μεταβιβάσει γνώσεις στους μαθητές του, αλλά και να τους εξοικειώσει με το βαθύτερο νόημα της κλασικής παιδείας οδηγώντας τους στη βίωση των ιδανικών της ελευθερίας και της εθνικής αποκατάστασης.Γεννήθηκε το 1786 στη Σηλυβρία Ανατολικής Θράκης και κατάγονταν από τα Δολιανά του Πωγωνίου. Πατέρας του ήταν ο ιερέας Αναστάσιος, ο λεγόμενος Παπαναστασίου, και μητέρα του η Άννα ή Σωσάννα. Λόγω της ωμότητας των Τούρκων ο πατέρας του αναγκάστηκε να καταφύγει μαζί με την οικογένειά του στα Σηλύμβρια της Θράκης, όπου και πέθανε μετά από τρία χρόνια. Η μητέρα του πήρε τον μικρό Γιωργάκη και επέστρεψε στα Δολιανά, όπου διέμεινε σε συγγενείς της. Αυτοί φρόντισαν την μητέρα και το παιδί και έδωσαν στον μικρό Γεώργιο αξιόλογη μόρφωση. Αφού ο Γεώργιος έμαθε τα πρώτα του γράμματα στο χωριό, συνέχισε το σχολείο στα Ιωάννινα, και αργότερα πήγε στο Βουκουρέστι για σπουδές, όπου ένας θείος του ήταν ηγούμενος σε μοναστήρι της πόλης αυτής. Δάσκαλός του στο Βουκουρέστι ήταν ο Λάμπρος Φωτιάδης. Το 1809 πήγε στη Δακία για να σπουδάσει ιατρική, γρήγορα όμως τον κέρδισε η φιλολογία. Το 1814-15 επέστρεψε στο Βουκουρέστι εργαζόμενος στην αρχή ως οικοδιδάσκαλος, έπειτα δίδαξε στη περίφημη Σχολή Βουκουρεστίου, όπου την περίοδο εκείνη σχολαρχούσε ο Νεόφυτος Δούκας. Το 1817 προσκλήθηκε στην Οδησσό, όπου οργάνωσε την Ελληνική Εμπορική Σχολή και γνωρίστηκε με τον αυτοκράτορα της Ρωσίας Αλέξανδρο Α΄ και με τον Ιωάννη Καποδίστρια. Στη σχολή αυτή διδάσκει για 3 χρόνια και εμψυχώνει τους Έλληνες με την ποικίλη δράση του. Τότε εκδίδει και την εξάτομη "Στοιχειώδη Εγκυκλοπαίδειαν των παιδικών μαθημάτων" που αποτελεί και την πρώτη σειρά παιδικών βιβλίων.
Το 1820 επιστρέφει στο Βουκουρέστι. Μυημένος στη Φιλική Εταιρία, αναλαμβάνει τον ιερό ρόλο να προετοιμάσει τους μαθητές του για τον αγώνα αποτίναξης του τουρκικού ζυγού. Μετά την αποτυχία στο Δραγατσάνι, επιστρέφει στην Οδησσό κι από εκεί στη Λειψία και τη Γοττίγκη (Γερμανία) για να ολοκληρώσει τις φιλοσοφικές και θεολογικές του σπουδές. Το 1824 κατεβαίνει στο Ναύπλιο και το 1826 παίρνει μέρος στην άτυχη εκστρατεία της Καρύστου με αρχηγό τον Φαβιέρο. Μετά από την αποκατάσταση της ειρήνης μόχθησε υπέρ του ορφανοτροφείου στην Αίγινα και για τον σχηματισμό δημόσιας βιβλιοθήκης. Το 1829 ο Καποδίστριας του αναθέτει τη συγκρότηση της δημόσιας εκπαίδευσης και στο πρόσωπο του βρίσκει έναν πολύτιμο συνεργάτη. Σε αυτόν οφείλεται η οργάνωση του Κεντρικού Σχολείου της Αίγινας, του οποίου υπήρξε και Διευθυντής. Από το 1835 μέχρι το θάνατό του υπηρέτησε ως Γυμνασιάρχης στο Α’ Γυμνάσιο Αθηνών, εποπτεύοντας παράλληλα και το αντίστοιχο Ελληνικό σχολείο. Το 1836 συνηγόρησε στην ίδρυση της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, στην οποία χρημάτισε αντιπρόεδρος. Δίδαξε επίσης στο Αρσάκειο, στη Ριζάρειο Σχολή και στο Πανεπιστήμιο. Το 1838 αναγορεύτηκε επίτιμος Διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Λειψίας, τίτλος που δόθηκε για πρώτη φορά σε Έλληνα.
Αλησμόνητη έμεινε η  εμπνευσμένη ομιλία του στο Ναύπλιο μετά την πτώση του Μεσολογγίου, όπου με το προσωπικό του παράδειγμα συνετέλεσε ώστε να συγκεντρωθούν χρήματα και να συγκροτηθεί μια στρατιωτική δύναμη που χρησιμοποίησε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης για να αναζωπυρώσει τον απελευθερωτικό αγώνα.
Πέθανε τον Νοέμβριο του 1854 στην Αθήνα κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας χολέρας. και τιμήθηκε από τον υπουργό Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Εκπαίδευσης ο οποίος, σε επιστολή του στην χήρα του, αποκάλεσε τον θάνατό του εθνική συμφορά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δάσκαλοι του Γένους
Κοινότητα των Βολλανδιστών
Η Κοινότητα των Βολλανδιστών (Société des Bollandistes) ή απλούστερα Οι Βολλανδιστές είναι μια ένωση λογίων, φιλολόγων και ιστορικών (που αρχικά ήσαν όλοι Ιησουΐτες, ενώ τώρα περιλαμβάνει και μη-Ιησουΐτες) οι οποίοι από τις αρχές του 17ου αιώνα μελετούν τα Συναξάρια και τη λατρεία των αγίων στον Χριστιανισμό. Στην επίσημη ιστοσελίδα τους αυτοπεριγράφονται ως "ένα ερευνητικό ινστιτούτο Ιησουϊτών αφιερωμένο στην κριτική μελέτη της ελληνικής, λατινικής, ανατολικής και λαϊκής αγιογραφικής λογοτεχνίας καθώς και στην ιστορία των αγίων και των λατρειών τους. Προέρχεται από το μεγάλο εγχείρημα του Acta Sanctorum που ξεκίνησε ο Ζαν Μπολάν το 1643."
Ιωάννης Βολλάνδος
Οι Βολλανδιστές πήραν το όνομά τους από τον Ζαν Μπολάν (Jean Bolland) ή Ιωάννη Βολλάνδο (1596–1665). Αυτός ήταν επιμελητής σπουδών στο κολέγιο των Ιησουϊτών του Mechelen. Μετά το θάνατο του Heribert Rosweyde (1569–1629), λέκτορα στο κολλέγιο Ιησουϊτών του Douai ο οποίος στον ελεύθερο χρόνο του συνέλεγε πληροφορίες για αγίους, από τις οποίες το 1615 συνέγραψε το έργο "Vitae Patrum", ο Bolland κλήθηκε να επανεξετάσει τα γραφόμενά του. Έτσι, ο Bolland συνέχισε τις εργασίες αυτές, οι οποίες οδήγησαν στους Βίους αγίων (Acta Sanctorum), την σπουδαιότερη έκδοση των Βολλανδιστών.
Αζερική κουζίνα
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά
Τα κύρια συστατικά της κουζίνας καθορίζονται από τις αρχές του Ισλάμ και τις φυσικές συνθήκες της χώρας.
Το αρνί είναι το κύριο κρέας της κουζίνας του Αζερμπαϊτζάν,ειδικά το κρέας των νεαρών αρνιών. Εκτός από το αρνί χρησιμοποιείται πολύ συχνά κρέας, τα ψάρια και τα πουλερικά, το οποίο είναι ένα χαρακτηριστικό του Αζερμπαϊτζάν κουζίνας και το διακρίνει από άλλα Καυκάσου κουζίνες. Πιάτα από νέοι κρέας μαγειρεμένο σε μια ανοικτή πυρκαγιά συνήθως με όξινα φρούτα - ρόδι, δαμάσκηνο και κρανιά έγιναν ευρέως διαδεδομένα.
Αποξηραμένα φρούτα (λευκά μούρα, βερίκοκα αποξηραμένα, δαμάσκηνα, χουρμάδες, σύκα αποξηραμένα), λαχανικά και κυρίως πικάντικα χόρτα (τριανταφυλλάκι, δάφνη)  και βότανα (σπαράγγια, αγκινάρα, ρεβίθια, μπιζέλια, βασιλικό, μέντα, ευκάλυπτος ) χρησιμοποιούνται στη διατροφή ακόμη πιο συχνά και σε νέα μορφή. Η εφαρμογή κάστανων και του καρύδιου, διακρίνει την κουζίνα του Αζερμπαϊτζάν από τους άλλους.
Πολλά διαφορετικά μπαχαρικά ( πιπέρι, κανέλα, γαρύφαλο, κουρκουμάς, σουμάκ) χρησιμοποιούνται στην κουζίνα του Αζερμπαϊτζάν, αλλά το σαφράν θεωρείται το πιο σημαντικό και αγαπημένο. μικρογραφία|[[Μπαχαρικό|Mπαχαρικά]]
Παραδοσιακά πιάτα
μικρογραφία|Πιλάφι Τουρσού γκοβουρμά
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Εθνικές κουζίνες
Η Σκιά της Αμφιβολίας
μικρογραφία|260x260εσ|Το τρέιλερ της ταινίας Η ταινία Το Χέρι που Σκοτώνει (Πρωτότυπος τίτλος Shadow of a Doubt), γνωστό κι ως Η Σκιά της Αμφιβολίας, είναι ψυχολογικό θρίλερ παραγωγής 1943, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Τερέζα Ράιτ και ο Τζόζεφ Κότεν. Το σενάριο της ταινίας έγραψαν οι Θόρντον Ουάιλντερ, Σάλλυ Μπένσον, Άλμα Ρεβίλ βασισμένοι σε διήγημα του Γκόρντον ΜακΝτόνελ. Η υπόθεση της ταινίας προτάθηκε για Όσκαρ καλύτερης ιστορίας. Το 1991 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου.
Πλοκή
Η Σάρλοτ Τσάρλι Νιούτον (Τερέζα Ράιτ) πλήττει σκεπτόμενη την ήρεμη ζωή στο σπίτι με τους γονείς και την αδελφή της. Εύχεται να συμβεί κάτι συναρπαστικό στη ζωή της και ξέρει ποιος θα ήταν εκείνος που θα την έβγαζε από την πλήξη της. Μια επίσκεψη από τον πολυταξιδευμένο και διανοούμενο θείο της Τσάρλι Όκλεϊ (Τζόζεφ Κότεν) θα έφερνε πολλές αλλαγές στη ζωή της. Κάποια στιγμή λαμβάνει ένα τηλεγράφημα από τον θείο της που ανακοινώνει ότι σκοπεύει να τους επισκευτεί για μερικές μέρες. Η Τσάρλι είναι ευτυχισμένη όταν κάποια στιγμή ο θείος της φτάνει στο σπίτι της οικογένειας της. Ο θείος Τσάρλι και η μικρή του ανιψιά βγαίνουν μαζί κι εκείνη θαυμάζει την κομψότητα και τους τρόπους του, καθώς καταφέρνει να γοητεύσει όλους τους θαμώνες της λέσχης όπου συχνάζουν. Κάποια στιγμή όμως η Τσάρλι αρχίζει να παρατηρεί ότι υπάρχει κάτι παράξενο στη συμπεριφορά του θείου της, ο οποίος έχει τη συνήθεια να αφαιρεί από την τοπική εφημερίδα αποκόμματα που αναφέρονται στην ιστορία ενός άνδρα που παντρεύεται πλούσιες χήρες κι έπειτα τις σκοτώνει. Όταν φτάνουν στο σπίτι δυο ξένοι οι οποίοι της κάνουν ερωτήσεις για τον αγαπημένο θείο Τσάρλι, οι υποψίες της Τσάρλι αυξάνονται κι ο φόβος την κυριεύει.
Πληροφορίες Παραγωγής
Η μουσική επιμέλεια της ταινίας έγινε από τον Ντιμίτρι Τιόμκιν, ο οποίος συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον σκηνοθέτη. Ακολούθησαν άλλες τρεις συνεργασίες μεταξύ τους καθώς ο Τιόμκιν έγραψε τη μουσική των ταινιών Ο άγνωστος του εξπρές (Strangers on a Train, 1950), Η εξομολόγηση (I Confess, 1953) και Τηλεφωνήσατε ασφάλεια αμέσου δράσεως (Dial M for Murder, 1954). Το μουσικό θέμα του Τιόμκιν περιλαμβάνει αποσπάσματα από το διάσημο Merry Widow Waltz του Φραντς Λέχαρ, αλλοιώνοντας αρκετά τον ήχο του στις σκηνές στις οποίες εμφανίζεται ο Τζόζεφ Κότεν, θέλοντας έτσι να συμβολίσει τους φόνους του θείου Τσάρλι.
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε διθυραμβικές κριτικές μετά την κυκλοφορία της. Ο Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times έγραψε στη στήλη του ότι: Ο Χίτσκοκ θα μπορούσε να σηκώσει περισσότερες τρίχες από το δέρμα του κάθε θεατή, σε σχέση με οποιονδήποτε άλλο σκηνοθέτη του Χόλιγουντ. Το περιοδικό Time αποκάλεσε την ταινία αριστούργημα, ενώ το περιοδικό Variety επαίνεσε τη μαεστρία του Χίτσκοκ.
Αλέξανδρος Τζιόλης
Σε συλλογικό επίπεδο
Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον τοπικό Απόλλωνα Λιτοχώρου και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2002 από τον Πανιώνιο.