cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διώξεις ειδωλολατρών στην ύστερη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
Θρησκευτική πολιτική του Μεγάλου Κωνσταντίνου
Ο Κωνσταντίνος Α΄ (272 - 22 Μαΐου 337) ήταν αυτός που επί της βασιλείας του (306 έως το 337) η Χριστιανική εκκλησία απέκτησε προνόμια και έγινε κυρίαρχη θρησκεία, ενώ οι υπόλοιπες θρησκείες καταπιέστηκαν. Το αν ο Κωνσταντίνος ήταν πραγματικός χριστιανός ή αν απλά εκμεταλλεύτηκε τους χριστιανούς για την πολιτική του ανέληξη, είναι ακόμη συζητήσιμο. Κατά τον Errington (1998), o Barnes πιστεύει ότι κατά τη διάρκεια της εξουσίας του, εξαπέλυσε επίθεση κατά άλλων χριστιανικών ομάδων και κατά του παγανισμού, όπου προκάλεσε οξείες αντιδράσεις από τους παγανιστές της αυτοκρατορίας. Ο Κωνσταντίνος ήθελε να εκχριστιανίσει την αυτοκρατορία, όμως επειδή η πλειονότητα στον στρατό και τον γενικό πληθυσμό ήταν παγανιστές, ήταν αναγκασμένος να κινηθεί με αργά και προσεκτικά βήματα.
Τα πρώτα επεισόδια δίωξης του παγανισμού στην ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ξεκίνησαν προς το τέλος επί της βασιλείας του Κωνσταντίνου με την εντολή του να καταστρέψουν και να κατεδαφίσουν παγανιστικούς ναούς. Οι αντιπαγανιστικές πολιτικές του Μεγάλου Κωνσταντίνου εξελίχθηκαν από την αρχική απαγόρευση κατασκευής νέων ναών και την ανοχή παγανιστικών θυσιών, μέχρι σε διαταγές για τη λεηλασία και την κατεδάφιση των παγανιστικών ναών στο τέλος της βασιλείας του. Νωρίτερα, είχε απαγορεύσει την κατασκευή νέων ναών αλλά είχε ανεχθεί την πρακτική των παγανιστικών θυσιών.
Απαγόρευση παγανιστικών θυσιών
Ωστόσο, το αν πράγματι εξέδωσε τέτοια διαταγή εναντίον των θυσιών ο Κωνσταντίνος, παραμένει αμφιλεγόμενο θέμα ανάμεσα στους ιστορικούς. Μια μερίδα ιστορικών, ισχυρίζεται ότι ήταν ο γιος του, ο Κωνστάντιος Β' που απαγόρευσε πρώτος τις θυσίες. Κατά πάσα πιθανότητα το 324 όντως εξέδωσε νόμο με τον οποίο απαγορεύονταν οι αιματηρές θυσίες. Αυτό που είναι σίγουρο, είναι πως δεν έκρυβε την απέχθεια του για αυτό το ειδωλολατρικό έθιμο. Κατά τον Peter Brown, o Κωνσταντίνος σποραδικά απαγόρευε τις δημόσιες θυσίες και έκλεινε παγανιστικούς ναούς· ωστόσο, οι παγανιστές σαν άτομα πιέστηκαν πολύ λίγο και δεν υπήρξαν παγανιστές μάρτυρες.
Σε ανάλυση φρασεολογίας επιστολής του Κωνσταντίνου προς τις ανατολικές επαρχίες, την οποία παραθέτει και ο Ευσέβιος, αναφέρεται ότι δεν υπήρχε καμία απαγόρευση θυσιών, αλλά υπήρχε κάλεσμα για την ισότιμη μεταχείριση Χριστιανών και παγανιστών. Ο ίδιος ο Ευσέβιος δεν αναφέρει ότι ετέθη σε εφαρμογή ο νόμος του 324 που απαγόρευε τις παγανιστικές θυσίες. Ο Λιβάνιος επίσης, σύγχρονος του Κωνσταντίνου, δεν αναφέρει τέτοια απαγόρευση. Πιστεύεται ότι ο επίσκοπος Ευσέβιος σκόπιμα συνεισέφερε στη δημιουργία του μύθου του Κωνσταντίνου ως καταπιεστή του παγανισμού.
Λεηλασίες και καταστροφές ναών
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Athena9.jpg|δεξιά|μικρογραφία|267x267εσ|Προσωπο της [[Αφροδίτη (μυθολογία)|Αφροδίτης, αντίγραφο πρωτότυπου του Πραξιτέλη του 1ου αιώνα μ.Χ. Ο χριστιανικός σταυρός στο πηγούνι και το μέτωπο προοριζόταν για να «αποσυρθώσει» ένα ιερό ειδωλολατρικό τεχνούργημα. Βρέθηκε στην Αγορά της Αθήνας. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα.]] Ο Ευσέβιος αναφέρει την καταστροφή τεσσάρων ναών, τριών της θεάς Αφροδίτης και ένα του Ασκληπιού. Από τους ναούς της Αφροδίτης, ο ένας ήταν κοντά σε ιερό για τους Χριστιανούς τόπο και στους άλλους δυο, γινόταν άσκηση της ιερής πορνείας. Έτσι οι επιθέσεις κατά των ναών φαίνεται να έγιναν για να ανακτηθεί ένας χριστιανικός ιερός χώρος ή για να σταματήσει απρεπής σεξουαλικότητα. Ο A.L Lee, o οποίος επικαλείται τον Ευσέβιο, αναφέρει την καταστροφή 5 ναών: της Αφροδίτης στην Ιερουσαλήμ, την Ηλιούπολή και την Αphaca (στον Λίβανο), τον ναο του Ασκληπίου στο Αιγείο της νοτιοανατολικής ανατολίκας και τον ναο του  Mamre στην Παλαιστίνη. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ramsay MacMullen,  ο Κωνσταντίνος επιθυμούσε να εξαλείψει τους μη Χριστιανούς αλλά επειδή δεν είχε τα μέσα, έμεινε ικανοποιημένος με την ληστεία των ναών τους κατά τα τελευταία χρόνια της εξουσίας του. Κατέφυγε στη χρήση υποτιμητικών και περιφρονητικών σχολίων για την παλιά θρησκεία, γράφοντας για «πραγματική ισχυρογνωμοσύνη» των παγανιστών, για τις «εσφαλμένες τελετές και τελετουργίες» καθώς και τους «ναούς του ψέματος» σε αντίθεση με το «μεγαλείο των οίκων της αλήθειας». Ο Κωνσταντίνος νομοθέτησε κατά της μαγείας και της ιδιωτικής μαντείας, πιθανόν ένας λόγος ήταν ότι ο ίδιος φοβόταν ότι οι άλλοι θα κερδίσουν δύναμη μέσω της μαγείας.
O Κωνσταντίνος, πέραν από το ότι νομοθέτησε προνόμια και εξουσίες στους χριστιανούς επισκόπους, προώθησε πολιτική για να οικειοποιηθεί τον πλούτο των παγανιστικών ναών, ο οποίος μέσα από τα δημόσια ταμεία, θα μπορούσε να προωθηθεί στις χριστιανικές Εκκλησίες.. Αντιπρόσωποι του Κωνσταντίνου αφαίρεσαν αγάλματα, πόρτες, ακόμη και οροφές από παγανιστικούς ναούς, για να κοσμήσει με αυτά τον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης.. Τέχνη από πολύτιμα μέταλλα αφαιρέθηκε από ναούς στη Ρώμη, Αθήνα, Νικομήδεια, Καισαρεία, Σαρδηνία, Σεβάστεια, Κρήτη, Κύπρο, Ρόδο, Χίο, Αττάλεια, Ικόνιο, Σμύρνη, Σελευκία, Νίκαια, Σικελία, Αντιόχεια και αλλού Ο Κωνσταντίνος χρηματοδότησε το χτίσιμο της Κωνσταντινούπολης και χριστιανικών εκκλησιών από παγανιστικούς ναούς και ταυτόχρονα έδωσε τεράστια προνόμια -διοικητικά και οικονομικά- στην χριστιανική εκκλησία.
Ο Κωνσταντίνος δίωξε πέρα από παγανιστές και αιρετικούς χριστιανούς, για να επιβάλει θρησκευτική ενότητα. Αυτός διέταξε τη διάλυση εκκλησιών, εξόρισε επισκόπους και έκαψε βιβλία. Αυτά τα μέτρα είχαν περιορισμένη επιτυχία, αλλά μέχρι και τις αρχές του 5ου αιώνα ορισμένες χριστιανικές κοινότητες υφίσταντο διώξεις καθώς το κράτος επέβαλε τους ορθοδόξους ή "καθολικούς" επισκόπους. Πριν από την εποχή του Κωνσταντίνου οποιοδήποτε χριστιανικό δόγμα αυτοπροσδιοριζόταν ως "ορθόδοξο", ισχυριζόμενο δηλαδή ότι είχε τη σωστή άποψη. Με το σταδιακό εκχριστιανισμό της κυβέρνησης και την "κυβερνοποίηση" της εκκλησίας, συνεχίστηκαν οι διώξεις που γίνονταν στους προηγούμενους αιώνες, στοχεύοντας τόσο τους λεγόμενους αιρετικούς Χριστιανούς όσο και τους παγανιστές. Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες, είτε παγανιστές είτε χριστιανοί, εφάρμοζαν θρησκευτικές διώξεις για τον ίδιο λόγο: Πίστευαν ότι συνέβαιναν κακά γεγονότα επειδή οι καλοί θεοί (ή καλός θεός) ήταν θυμωμένοι.
Η συνήθης θεώρηση της βασιλείας του Κωνσταντίνου ως ένα αποφασιστικό βήμα για την μετατροπή της αυτοκρατορίας σε "επίσημα" χριστιανική, φαίνεται αρκετά προβληματική στη σύγχρονη ιστοριογραφία, σε βαθμό που μια ειδικός έγραψε για στροφή προς μια "μινιμαλιστική οπτική" της δυνατότητας της ρωμαϊκής κυβέρνησης να επιφέρει θρησκευτικές αλλαγές.
Αντιπαγανιστική πολιτική του Κωνστάντιου Β'
Η αντιπαγανιστική πολιτική του γιου του Μεγάλου Κωνσταντίνου, Κωνστάντιου Β', διήρκεσε από το 327 μέχρι το 361. Χαρακτηρίστηκε από νόμους και διατάγματα τα οποία τιμωρούσαν τις παγανιστικές λατρευτικές τελετές. Νόμοι που χρονολογούνται από το 350 συνιστούν τη θανατική ποινή σε όσους πραγματοποιούν ή παρίστανται σε παγανιστικές θυσίες, καθώς και για λατρεία ειδώλων. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κωνστάντιου, ναοί έκλεισαν και λεηλατήθηκαν, ενώ ο «Βωμός της Νίκης» απομακρύνθηκε από τη Σύγκλητο.
Ο παγανισμός ήταν ακόμη δημοφιλής ανάμεσα στον πληθυσμό την εποχή. Οι πολιτικές του αυτοκράτορα συνάντησαν την παθητική αντίσταση πολλών κυβερνητών σε διάφορες επαρχίες.
Αρχικά μέτρα
Τα πρώτα μέτρα του Κωνστάντιου Β΄ ήταν η απαγόρευση των παγανιστικών θυσιών κατά τη διάρκεια των τελετών. Αυτός ο νόμος ήταν συμβατός με το ρηθέν "Cesset superstitio; sacrificiorum aboleatur insania" (Αφήστε την δεισιδαιμονία να σταματήσει. Αφήστε τις ασεβείς θυσίες να καταργηθούν). Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Λιβάνιου σε επιστολή του στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο, o Κωνστάντιος ήταν υπό την επιρροή άλλων, οι οποίοι του ενέπνευσαν να τερματίσει τις παγανιστικές θυσίες.
Με την κατάρρευση των τελετουργιών, μικρές ιδιωτικές λατρείες προσπάθησαν να διεισδύσουν στους ναούς. Το 353 ο Κωνστάντιος απαγόρευσε όλες τις παγανιστικές θυσίες υπό την ποινή του θανάτου. Έκλεισε ναούς, απαγόρευσε την πρόσβαση σε αυτούς και τους αφαίρεσε φοροελαφρύνσεις.
Οπως επίτασσε η Χριστιανική θεολογία, ο Κωνστάντιος προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον μάγων, αστρολόγων και άλλων επαγγελμάτων που σχετίζονταν με την παγανιστική θρησκεία.
Ο Herbermann το 1911, ισχυρίστηκε πως η αντιπαγανιστική νομοθεσία του Κωνστάντιου είχε αρνητική επίδραση στον Μεσαίωνα και υπήρξε η βάση της Ιεράς Εξέτασης.
Αντίσταση Παγανιστών
Η κυβερνητική πολιτική δεν μπορούσε να εφαρμοστεί με αυστηρότητα, εξ αιτίας του μεγάλου αριθμού των παγανιστών. Ανεξάρτητα από τα διατάγματα, η παθητική αντίσταση των κυβερνητών και ιερατείων κατέστησε αρκετούς νόμους ανεφάρμοστους. Ωστόσο η πολιτική είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξει ένα διαδεδομένο ρεύμα με παγανιστές να στρέφονται προς τον Χριστιανισμό, αν και ο παγανισμός δεν εξαφανίστηκε. .
Αντιπαγανιστικές δράσεις από Χριστιανούς
Χριστιανοί ενθάρρυναν τον Κωνστάντιο να πάρει πιο σκληρά μέτρα για να εξαφανίσει τον παγανισμό, μετά την απαγόρευση των θυσιών. Ο Firmicus Maternus συνέστησε: «Ο παγανισμός, αυτοκράτορες μου, πρέπει να καταστραφεί ...για να μην λεκιάζει αυτή η η θανατηφόρα αυταπάτη τον ρωμαϊκό κόσμο» και «Πόσο τυχεροί είστε, που ο Θεός, του οποίου είστε το μέσο, σας έχει επιλέξει για να καταστρέψετε την ειδωλολατρεία και να γκρεμίσετε τους ναούς τους.»
Η περίοδος του Ιουλιανού (361–363)
Ο Ιουλιανός, είχε αποκλειστικά την εξουσία για 18 μήνες μόνο, από το 361 τo 363. Ήταν ανιψιός του Κωνσταντίνου Α και είχε λάβει χριστιανική εκπαίδευση. Μετά την ενηλικίωση του, έλαβε επιπλέον μόρφωση από τους νεοπλατωνιστές. Έχοντας παρακολουθήσει τη δολοφονία του πατέρα του, του αδελφού του και άλλων μελών της οικογένειας του από την αυτοκρατορική φρουρά, έριξε το βάρος της ευθύνης στον Κωνστάντιο, ενώ ανέπτυξε αντιχριστιανικό συναίσθημα, όταν ο Κωνστάντιος δολοφόνησε τον εναπομείναντα αδελφό του. Ο Ιουλιανός θρησκευτικά, πίστευε στον συγκρητισμό, δηλαδή επέλεξε τρεις θεούς από ένα πάνθεον. προσπαθώντας να αποκαταστήσει την παραδοσιακή θρησκεία. Ως αυτοκράτορας, επέτρεψε θρησκευτική ελευθερία.
Θρησκευτική ανοχή (363-378)
Με τον θάνατο του Ιουλιανού, ο διάδοχός του Ιοβιανός φαίνεται πως υιοθέτησε μια πολιτική θρησκευτικής ανεκτικότητας η οποία απέφευγε τις αρκρότητες του Κωνστάντιου και του Ιουλιανού. Υπό τον Βαλεντινιανό και τον Βάλενα, η θρησκευτική ανοχή συνεχίστηκε. Οι παγανιστές συγγραφείς επαινούν τους δύο αδερφούς αυτοκράτορες για την φιλελεύθερη θρηκευτική τους τακτική. Οι Βαλεντινιανός και Βάλης εδωσαν πληρη ελευθερία σε ολες τις θρησκείες στις αρχές της βασιλείας τους το 364. Ο Βαλεντινιανός επέτρεψε ακόμα και την τέλεση νυχτερινών θυσιών, επίσης επιβεβαίωσε τα προνόμια των παγανιστών ιερέων, να ειναι οι αποκλειστικά υπεύθυνοι για τους ναους τους. Ο Βάλης, κυβερνήτης της Ανατολής, ήταν Αρειανός και ήταν πολύ απασχολημένος με την καταπολέμηση των Ορθοδόξων Χριστιανών, ώστε δεν μπορούσε να ασχοληθεί με τους παγανιστές. Τόσο στην ανατολή όσο και στη δύση, θεσπίστηκαν αυστηροί νόμοι που απαγόρευαν μαντεία, αστρολογία, μαγεία
Αντιπαγανιστική πολιτική από τον Γρατιανό, Βαλεντίνιο Β' και Θεοδόσιο Α'
Οι αυτοκράτορες Γρατιανός, Βαλεντίνιανός Β΄ και Θεοδόσιος Α' εφάρμοσαν αντι-παγανιστική πολιτική, οι οποίοι πιστεύεται ότι ήταν υπό την επίδραση του Επισκόπου του Μιλάνου, Αμβρόσιου. Ο Θεοδόσιος, έκδοσε τα διάσημα- με αρνητική έννοια, «Θεοδοσιανά διατάγματα» του 391
Αντιπαγανιστική πολιτική του Γρατιανού
Ο Γρατιανός πήρε αρκετά μέτρα για να καταπιέσει τον Παγανισμό. Το 382, ο Γρατιανός οικιοποιήθηκε το εισόδημα των παγανιστών ιερέων και των Εστιάδων Παρθένων, κατασχέθηκαν τα υπάρχοντα των παγανιστικών ιερατικών σχολών και το άγαλμα της Νίκης απομακρύνθηκε πάλι από τη Σύγκλητο. Οι παγανιστικές σχολές έχασαν τα προνόμια και την ασυλία τους, ενώ ο Γρατιανός ανακοίνωσε πως η περιουσία τους θα εντασσόταν στο ταμείο του κράτους.
Αντιπαγανιστική πολιτική του Βαλεντίνιου Β΄
Όταν το 388 Βαλεντίνιος ανέβηκε στην εξουσία, συνέχισε την πολιτική του Γρατιανού, παρόλες τις παρακλήσεις να ανακαλέσει τους αντιπαγανιστικούς νόμους.ο Βαλεντινιανός απαγόρευσε τις θυσίες και τις επισκέψεις σε παγανιστικούς ναούς. Τον επόμενο χρόνο, εξέδωσε διάταγμα με το οποίο κήρυττε πως οι παγανιστικοί ναοί έπρεπε να κλείσουν, ουσιαστικά έθετε τον παγανισμό εκτός νόμου.
Αντιπαγανιστική πολιτική του Θεοδόσιου Α΄
Οι αντιπαγανιστικές πολιτικές του Θεοδόσιου Α' ξεκίνησαν το 381 μΚΕ, λίγο μετά την κυριαρχία του επί της Ανατολικής Αυτοκρατορίας. Ο Θεοδόσιος επανέλαβε τις διώξεις του Κωνστάντιου, αρχικά απαγορεύοντας τις παγανιστικές θυσίες και τη μαντεία υπό την ποινή του θανάτου. Πρώτος ο Θεοδόσιος, θεωρούσε εγκληματίες τους δικαστές που δεν προωθούσαν την αντιπαγανιστική νομοθεσία. Διέλυσε παγανιστικές οργανώσεις και κατέστρεψε παγανιστικούς ναούς.
Μεταξύ 289-391, έκδοσε τα διάσημα Θεοδοσιανά διατάγματα με τα οποία απαγόρευε ουσιαστικά τον παγανισμό. Επισκέψεις σε ναούς απαγορεύτηκαν εναπομείναντες παγανιστικές γιορτές γιορτές καταργήθηκαν, οι Εστιάδες Παρθένες διαλύθηκαν και η άσκηση μαγείας ποινικοποιήθηκε.
Το 392 ο Θεοδόσιος έγινε αυτοκράτορας όλης της Αυτοκρατορίας διέταξε ή συμμετείχε στην εκτέλεσε παγανιστών ιερέων, καταστροφή αρκετών ναών και ιερών τόπων, εικόνων και αντικειμένων σε όλη την αυτοκρατορία. και συμμετείχε στις δράσεις χριστιανών πολιτών κατά παγανιστικών χώρων.. Τα τελευταία διατάγματα του έχουν χαρακτηριστεί ως κήρυξη πολέμου στις παραδοσιακές θρησκευτικές τελετές, και για κάθε παγανιστή που συλλαμβανόταν, η απόφαση ήταν θανατική ποινή και ταυτόχρονα κατάσχεση περιουσίας, ακόμη και των οικογενειακών κημηλίων εντός της οικείας. Πάντως, κατά την άποψη του Gibbon το 1776 φαίνεται ότι αρκετοί παρέμειναν παγανιστές, ακόμη και με κίνδυνο των οικείων τους. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες τελέστηκαν για τελευταία φορά στην αρχαία Ρώμη το 393.
Αντιπαγανιστικές πολιτικές μετά τον Θεοδόσιο Α' εως την πτώση της Δυτικής Αυτοκρατορίας
Οι αντιπαγανιστικές πολιτικές συνεχίστηκαν από τους διαδόχους του Θεοδόσιου Α΄εώς την πτώση της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Επανέλαβαν τους νόμους οι Αρκάδιος   , Ονώριος   , Θεοδόσιος Β΄,  ,Μαρκιανός και Λεων Α΄ ο Θραξ. Αυξήθηκαν οι ποινές για τις παγανιστικές τελετουργίες. Η ανάγκη για κάτι τέτοιο δείχνει πως η παλιά θρησκεία είχε ακόμη αρκετούς ακόλουθους. Υποστήριξη για τον παγανισμό υπήρχε ανάμεσα σε Ρωμαίους ευγενείς, γερουσιαστές, δικαστές, αξιωματούχους, και άλλους γραφειοκράτες και επίσημους οι οποίοι δεν εφαρμόζαν τα διατάγματα.
Υπήρχαν νόμοι ότι οικίες ή άλλα κτίσματα, τα οποία άνηκαν σε παγανιστές και αιρετικούς, θα κατάσχονταν από την Εκκλησία. O Άγιος Αυγουστίνος ο Ιππώνος, προέτρεψε το ποίμνιο του στην Καρχηδόνα να καταστρέψει όλα τα σύμβολα του παγανισμού που μπορούσαν να φτάσουν με τα χέρια τους.
Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Το 476, ο τελευταίος αυτοκράτορας της Ρώμης, Ρωμύλος Αυγουστύλος εκχώρησε την κυριαρχία της Ιταλίας στον Οδόακρο ο οποίος έγινε ο πρώτος «βάρβαρος» βασιλιάς της Ιταλίας. Οι παγανιστές χρησιμοποίησαν την ευκαιρία να αναβιώσουν παλιές λατρείες. Το 484, ο Ίλλος επαναστάτησε κατά του αυτοκράτορα Ζήνωνα, και υποσχέθηκε θρησκευτικές ελευθερίες στους παγανιστές, οι οποίοι εντάχθηκαν στο στράτευμα του. Ωστόσο ο Ζήνων επικράτησε και επανέφερε σκληρούς αντιπαγανιστικούς νόμους. Μετά την επανάσταση, αρκετοί παγανιστές στράφηκαν στον χριστιανισμό (ή το υποκρίθηκαν) ώστε να αποφύγουν τις διώξεις.
Ιστοριογραφικές απόψεις
Ο Drake αμφισβητεί τρεις υποθέσεις της παλαιότερης ιστοριογραφίας: Πρώτον ότι ο πρώιμος Χριστιανισμός ήταν μονολιθικός, δεύτερον, ότι η μη ανοχή ήταν θεσμική για τους Χριστιανούς, και τρίτον, ότι ο παγανισμός ήταν το πρώτο και μεγαλύτερο αντικείμενο της μη ανοχής. Αυτά τα τρία λάθη κάνουν τους ιστορικούς να ορίζουν Χριστιανούς και παγανιστές πάνω στη βάση της αμοιβαίας εχθρότητας και αξεπέραστων διαφορών, και να υποτιμούν τη σημασία μακρών περιόδου ειρηνικού διαλόγου και συνύπαρξης κατά τους πρώτους τρεις αιώνες. Κατ' αυτόν η χρήση καταναγκασμού τον 4ο αιώνα ήταν επακόλουθο μάλλον πολιτικών παρά θεολογικών καταστάσεων και οφείλεται σε μια εσωτερική αιτία που δεν υπάρχει μόνο στο Χριστιανισμό αλλά και σε όλες τις οργανώσεις της ίδια κατηγορίας, δηλ. των μαζικών κινημάτων
Ο Dem. Constantelos, αφού απαριθμεί διάφορες αναφορές για διώξεις παγανιστών και αιρετικών μέχρι και τον 6ον αιώνα, αναφέρει ότι οι πηγές είναι βασικά δύο: Ο Προκόπιος (500 - 565) και ο Ιωάννης της Εφέσου (6ος αι.), τους οποίους θεωρεί μη αξιόπιστους. Αυτοί οι δύο Βυζαντινοί ιστορικοί είχαν προσωπικούς λόγους να προβάλλουν ως κακή τη θρησκευτική πολιτική των αυτοκρατόρων της εποχής τους, και να υπερβάλλουν τον ηρωισμό αυτών που υπέφεραν από αυτές. Οι αντιπαγανιστικοί νόμοι που αναφέρουν δεν εφαρμόζονταν και οι διώξεις ήταν σποραδικές. Συχνά οι διώξεις είχαν πολιτικά κίνητρα, καθώς η Βυζαντινή αυτοκρατορία είχε εξωτερικούς κινδύνους και οι αυτοκράτορες επιδίωκαν εσωτερική ειρήνη και ενότητα.
Πρόσφατες (δεκαετία 2010) δημοσιεύσεις αμφισβητούν ως ξεπερασμένο το παλαιό μοντέλο της σύγκρουσης μεταξύ παγανιστών και χριστιανών και προκρίνουν νέες πιο περίπλοκες προσεγγίσεις.
Σημειώσεις
<references group="Σημ"/>
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θρησκεία στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Διώξεις από χριστιανούς
Άρση βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων 2018
Πρόκριση
Κάθε χώρα μπορεί να εισάγει το πολύ 4 αθλητές, 2 από κάθε φύλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες Νέων
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (2016)
Το Billboard Hot 100 είναι ένας κατάλογος που κατατάσσει τα καλύτερα τραγούδια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα στοιχεία του, που δημοσιεύονται από το περιοδικό Billboard και συντάσσονται από τη Nielsen SoundScan, βασίζονται συλλογικά στις εβδομαδιαίες φυσικές και ψηφιακές πωλήσεις κάθε τραγουδιού, καθώς και στην ποσότητα του airplay που λαμβάνεται στους αμερικανικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς και στην ροή σε online ψηφιακά μουσικά καταστήματα.
Κατά τη διάρκεια του 2016 δέκα σινγκλς έφτασαν στην κορυφή στο Hot 100. Ένα εντέκατο, το "Hello" της Αντέλ, ξεκίνησε την πορεία του στην κορυφή του καταλόγου τον Νοέμβριο του 2015. Από τα 10 συνολικά κορυφαία τραγούδια, τα πέντε ήταν συνεργασίες. Από τους συνολικά 14 καλλιτέχνες που είχαν τραγούδι στην πρώτη θέση του Hot 100, οι εννέα—Zayn, Desiigner, Wizkid, Kyla, Sia, The Chainsmokers, Halsey, Ρέι Σρέμουρντ και Gucci Mane— πέτυχαν κάτι τέτοιο για πρώτη φορά. Το τραγούδι με την μεγαλύτερη διάρκεια παρουσίας (12 εβδομάδες) στην πρώτη θέση του καταλόγου για όλη την χρονιά ήταν το "Closer" των Chainsmokers και του Halsey. Ωστόσο, το τραγούδι που βρέθηκε στην κορυφή του καταλόγου στο τέλος της χρονιάς 2016 (Billboard Year-End Hot 100) ήταν το "Love Yourself" του Τζάστιν Μπίμπερ..
Παραπομπές
2016
Πεντρένγκο
Το Πεντρένγκο (ιταλικά: Pedrengo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μάθιου Πέρι
Ο Μάθιου Λάνγκφορντ Πέρι (αγγλικά: Matthew Langford Perry, 19 Αυγούστου 1969) είναι Αμερικανός-Καναδός ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Περισσότερο γνωστός είναι για τον ρόλο του στη δημοφιλέστατη σειρά NBC, Τα Φιλαράκια, ως Chandler Bing, η οποία διήρκεσε από το 1994 έως και το 2004. Ενώ το 2006, συμμετείχε στη γνωστή τηλεοπτική ταινία The Ron Clark Story. Παράλληλα και έως το 2007, πρωταγωνίστησε στη σειρά Studio 60 on the Sunset Strip.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Electronic Entertainment Expo
Η Electronic Entertainment Expo, ευρύτερα γνωστή ως E3 (από τα τρία γράμματα «Ε»), είναι ετήσια εμπορική έκθεση είναι μια κορυφαία εμπορική εκδήλωση για τη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών. Παρουσιάζεται και οργανώνεται από την «Entertainment Software Association (ESA)». Η E3 είναι χώρος συγκέντρωσης προγραμματιστών, εκδοτών και κατασκευαστών υλισμικού και εξοπλισμού για την παρουσίαση και την διαφήμιση των επερχόμενων παιχνιδιών και οτιδήποτε σχετικό μ' αυτά σε εμπόρους λιανικής πώλησης και μέλη του Τύπου. Οι εκδηλώσεις E3 περιλαμβάνουν τυπικά έναν χώρο έκθεσης για προγραμματιστές, εκδότες και κατασκευαστές για να παρουσιάσουν τίτλους και προϊόντα που θα πουληθούν κατά το προσεχές έτος. Πριν και κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, οι εκδότες και οι κατασκευαστές υλισμικού, συνήθως διοργανώνουν συνεντεύξεις τύπου για να ανακοινώνουν νέα παιχνίδια και προϊόντα τους.
Η E3 θεωρείται η μεγαλύτερη έκθεση παιχνιδιών του έτους. Σε αντίθεση με τη Gamescom και άλλες εκθέσεις βιντεοπαιχνιδιών που είναι ανοιχτές στο κοινό, η E3 είναι γεγονός μόνο για επιχειρήσεις. Άτομα που επιθυμούν να παρευρεθούν στην έκθεση, απαιτείται από την ESA να επιβεβαιώσουν πως έχουν επαγγελματική σύνδεση με τη βιομηχανία των παιχνιδιών. Με την άνοδο των streamings, πολλές από τις συνεντεύξεις Τύπου μεταδίδονται στο κοινό για να αυξήσουν την προβολή τους. Το 2017, η E3 ήταν για πρώτη φορά ανοικτή στο κοινό, διανέμοντας 15.000 πάσο εισόδου για όσους ήθελαν να παρευρεθούν. Το E3 πραγματοποιείται κάθε χρόνο τον Ιούνιο στο Convention Center (LACC) στο Λος Άντζελες, με το E3 2019 να είναι προγραμματισμένο στις 11-13 Ιουνίου.
Προέλευση
Πριν από την E3, οι εκδότες παιχνιδιών πήγαιναν σε άλλες εμπορικές εκθέσεις, όπως το Consumer Electronics Show (CES) και το European Trade Show, για να παρουσιάσουν νέα ή επερχόμενα προϊόντα για να προπωλούν αποστολές σε λιανοπωλητές για το υπόλοιπο της χρονιάς. Καθώς η βιομηχανία παιχνιδιών αυξήθηκε ραγδαία στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι επαγγελματίες του κλάδου θεώρησαν ότι είχε ξεπεράσει τις παλαιότερες εμπορικές εκθέσεις. Σύμφωνα με τον Tom Kalinske, Διευθύνοντα Σύμβουλο της Sega America, «Οι διοργανωτές του CES συνήθιζαν να τοποθετούν τη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών αρκετά πίσω. Το 1991 μας έβαλαν σε μια σκηνή, και έπρεπε να περπατήσετε από όλους τους πορνογραφικούς προμηθευτές για να μας βρείτε. Εκείνη τη συγκεκριμένη χρονιά έριχνε βροχή και έσταζε ακριβώς πάνω από το νέο μας σύστημα Genesis. Ήμουν απλά εξοργισμένος με τον τρόπο με τον οποίο η CES αντιμετώπισε τη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών και ένιωσα ότι είμαστε ένας πιο σημαντικός κλάδος από ό,τι μας αναγνωριζόταν». Η Sega δεν επέστρεψε στην CES το επόμενο έτος και αρκετές άλλες εταιρείες έφυγαν από τις επόμενες εμφανίσεις της CES.
Το 1994, η βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών δημιούργησε τη Interactive Digital Software Association (IDSA, αργότερα το Entertainment Software Association, ESA, το 2003). Η ιδέα της IDSA/ESA προέκυψε από τις αντιπαραθέσεις ότι η βία που απεικονίζεται στο βιντεοπαιχνίδι Mortal Kombat προκαλούσε. Αυτό οδήγησε σε ακρόαση στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών στα τέλη του 1993, όπου η βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών εξετάστηκε για το επίπεδο βίας σε παιχνίδια όπως το Mortal Kombat και το Night Trap. Το IDSA δημιουργήθηκε για να ενοποιήσει την βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών και να ιδρύσουν μια επιτροπή, την επιτροπή «Entertainment Software Ratings Board (ESRB)», ώστε να να δημιουργήσουν την καταλληλότητα των βιντεοπαιχνιδιών, εγκεκριμένη από το Κογκρέσο.
Η βιομηχανία αναγνώρισε ότι χρειαζόταν κάποιο είδος εμπορικής έκθεσης για εμπόρους λιανικής πώλησης. Σύμφωνα με τον Eliot Minsker, Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο «τα καταστήματα έχουν επισημάνει την ανάγκη για ένα ερμηνευτικό γεγονός, σε ένα εστιασμένο μέρος, που θα τους βοηθήσει να κάνουν πιο έξυπνες αποφάσεις αγορών αλληλεπιδρώντας με ένα ευρύ φάσμα εκδοτών, προμηθευτών, επηρεαστών βιομηχανίας και κοινής γνώμης. Πραγματοποιήθηκαν προσπάθειες μεταξύ των εταιρειών βιντεοπαιχνιδιών και της Consumer Electronics Association (CEA), η οποία διοργάνωσε το CES, για να βελτιώσει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα video games στο CES, αλλά οι διαπραγματεύσεις αυτές δεν επέτυχαν αποτέλεσμα. Ο Pat Ferrell, δημιουργός του περιοδικού GamePro το οποίο ανήκει στην International Data Group (IDG), επινόησε μια ιδέα για την έναρξη μιας ειδικής εμπορικής έκθεσης για βιντεοπαιχνίδια. Ο Ferrell επικοινώνησε με τη IDSA για να δημιουργήσει ένα παιχνίδι, συγκεκριμένα για την έκθεση, και προσφέρθηκε να συνιδρυθεί με την IDG Electronic Entertainment Expo.
Αν και αρκετές εταιρείες συμφώνησαν να παρουσιαστούν σε αυτή την εκδήλωση της E3, ο Ferrell ανακάλυψε ότι η CEA προσέφερε στις εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών έναν ειδικό χώρο στο επόμενο CES, το οποίο θα έρχονταν σε διαμάχη με το προγραμματισμένο γεγονός της E3, απαιτώντας από τις εταιρείες να επιλέξουν το ένα ή το άλλο. Τα περισσότερα μέλη του IDSA υποστήριζαν την E3, ενώ η Nintendo και η Microsoft εξακολουθούσαν να υποστηρίζουν την προσέγγιση της CES. Μετά από περίπου τρεις έως τέσσερις μήνες, ο διευθυντής της CEA, Gary Shapiro, δήλωσε στον Ferrell ότι «κέρδισε» και είχε ακυρώσει την εκδήλωση βιντεοπαιχνιδιών CES, καθιστώντας το E3 την πρώτη εμπορική έκθεση για τη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών.
Ανάπτυξη και επιτυχία κατά την πρώτη δεκαετία (1995-2006)
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:LA_Conference_Centre_E3_2005.jpg|δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| [[Los Angeles Convention Center|Το Convention Center στο Λος Άντζελες κατά τη διάρκεια του E3 2005, με αφίσα της Atari που κρέμεται πάνω από το λόμπι του South Hall ]] Η πρώτη εκδήλωση διεξήχθη από τις 11-13 Μαΐου 1995 στο Convention Center του Λος Άντζελες, το οποίο θα ήταν γενικά η θέση του εκθεσιακού χώρου στα επόμενα χρόνια. Οι διοργανωτές δεν ήταν σίγουροι για το πόσο επιτυχημένη θα ήταν, αλλά μέχρι το τέλος της έκθεσης είχαν κλεισμένο το μεγαλύτερο μέρος του χώρου στο Convention Center και είδαν περισσότερους από 40.000 συμμετέχοντες. Μετά το πρώτο έτος, το E3 θεωρήθηκε ήδη ως το μεγαλύτερο γεγονός στη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών. Η IDSA συνειδητοποίησε τη δύναμη του ντεμπούτο της έκθεσης και στη συνέχεια επαναδιαπραγματεύτηκε με την IDG για να επιτρέψει στην IDSA να αναλάβει πλήρη ιδιοκτησία της επίδειξης και της πνευματικής ιδιοκτησίας που σχετίζεται με το όνομα, προσλαμβάνοντας την IDG για να βοηθήσει στην εκτέλεση της εκδήλωσης. Η επίδειξη παρέμεινε το Μάιο μέχρι το 2006.
Διάσκεψη κορυφής για τα μέσα ενημέρωσης και τις επιχειρήσεις (2007-2008)
Σύμφωνα με τη σύμβαση του 2006, η IDGA — τώρα ESA — διαπίστωσε ότι πολλοί εκθέτες ανησυχούσαν για το υψηλό κόστος παρουσίασης στην εκδήλωση, δαπανώντας από $5–$10 million για τα περίπτερά τους. Είχαν επίσης διαπιστώσει ότι ένα μεγαλύτερο ποσοστό συμμετεχόντων ήταν bloggers και παρευρισκόμενοι που δεν θεωρούνταν επαγγελματίες του κλάδου και κατάφερναν να εξασφαλίσουν πρόσβαση στην έκθεση. Αυτοί οι επιπρόσθετοι συμμετέχοντες αποδυνάμωναν την ικανότητα των πωλητών να προσεγγίσουν το κοινό-στόχο τους, τα καταστήματα και τους δημοσιογράφους. Και οι δύο αυτοί οι λόγοι προκάλεσαν στο παρελθόν το κλείσιμο του εμπορικού show COMDEX. Αρκετοί μεγάλοι πωλητές δήλωσαν στην ESA ότι επρόκειτο να αποσυρθούν από το επόμενο E3, το οποίο θα είχε αποτέλεσμα ένα ντόμινο και στους άλλους πωλητές. Για να αποφευχθεί αυτό, η ESA ανακοίνωσε τον Ιούλιο του 2006 ότι η E3 θα περιορίσει και θα αναδιαρθρωθεί, λόγω της συντριπτικής ζήτησης, εκ μέρους των εκθετών και θα περιορίσει τους συμμετέχοντες σε όσους προέρχονται από τους τομείς των μέσων ενημέρωσης και των καταστημάτων. Για το 2007 και το 2008, το E3 μετονομάστηκε σε «E3 Media and Business Summit» και μεταφέρθηκε τον Ιούλιο, περίπου δύο μήνες αργότερα σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Η επίδειξη του 2007 πραγματοποιήθηκε στο Barker Hanger στο αεροδρόμιο Santa Monica και σε άλλα κοντινά ξενοδοχεία στη Σάντα Μόνικα, της Καλιφόρνια, με περιορισμένη προσέλευση (περίπου 10.000). Η εκδήλωση του 2008 επέστρεψε στο Convention Center του Λος Άντζελες, αλλά επίσης κάλυψε την προσέλευση σε περίπου 5.000 άτομα. Η ESA κατηγορήθηκε σκληρά για αυτά τις μικρότερες εκθέσεις. Ο αναλυτής της βιομηχανίας, Michael Pachter, δήλωσε ότι επειδή οι καταναλωτές είχαν εξαλειφθεί από τη συμμετοχή τους εκεί, υπήρξε ελάχιστη εξωτερική κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης αυτών των E3, μειώνοντας τις ευκαιρίες προβολής και εμπορευματοποίησης για τους εκδότες, και δήλωσε ότι χωρίς αλλαγή, η E3 θα εξαφανιστεί. Ο Pachter διαπίστωσε επίσης ότι οι έμποροι λιανικής πώλησης ενδιαφέρονται λιγότερο για την E3 λόγω της αλλαγής του μήνα.
E3 και μετά: 2009-σήμερα
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:E3_2015.jpg|εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|260x260εσ| E3, 2015 με αφίσα το παιχνίδι [[Uncharted 4: A Thief's End|«Uncharted 4: End of Thief's End» ]] Ανταποκρινόμενη στις καταγγελίες των δύο προηγούμενων ετών, η ΕSΑ ανακοίνωσε ότι η Ε3 του 2009 θα είναι πιο ανοικτή, αλλά θα περιορίσει τη συμμετοχή σε περίπου 45.000 και θα κλείσει για το κοινό, ώστε να επιτευχθεί ισορροπία. Όλα τα επόμενα E3 έχουν πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο στο Convention Center, στο Λος Άντζελες.
Από το 2013, μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρίες βιντεοπαιχνιδιών, ιδίως οι Nintendo και Electronic Arts, επέλεξαν να μην παρουσιάσουν στο E3. Στην περίπτωση της Nintendo, έχουν απέχει από μια κύρια παρουσίαση και μάλιστα χρησιμοποίησαν τις προ-καταγραμμένες παρουσιάσεις μέσω του «Nintendo Direct» αλλά και ζωντανών βίντεο εκδηλώσεων κατά τη διάρκεια της εβδομάδας E3 για να παρουσιάσουν τα νέα τους προϊόντα. Οι Electronic Arts από το 2016 δημιούργησαν ξεχωριστή έκθεση «EA Play» σε κοντινό τοπικό χώρο για να ανακοινώσουν και να εκθέσουν τους τίτλους τους, αναφέροντας την κίνηση ως αποτέλεσμα της έλλειψης δημόσιας πρόσβασης στην κύρια έκθεση E3. Άλλοι πωλητές, όπως η Microsoft και η Sony, χρησιμοποίησαν εκδηλώσεις προ της E3 για να παρουσιάσουν υλικό, αφήνοντας την E3 να καλύψει καινούργια παιχνίδια για αυτά τα συστήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμπορικές εκθέσεις Κατηγορία:Συνέδρια βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Γεγονότα στο Λος Άντζελες
Γέφυρα των Γυναικών
Η γέφυρα των γυναικών (Puente de la Mujer) είναι μια πεζογέφυρα στον προβλήτα 3 της περιοχής Πουέρτο Μαδέρο στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, η οποία ενώνει τις δυο όχθες του ποταμού Ρίο ντε λα Πλάτα. Σχεδιάσθηκε από τον Ισπανό αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1998 και τα εγκαίνιά της πραγματοποιήθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου του 2001. Είναι το ένα από τα μόλις δυο παρόμοια έργα του καλλιτέχνη σε όλη τη Λατινική Αμερική. Θεωρείται ότι ομοιάζει με μια σύνθεση ενός ζευγαριού το οποίο χορεύει τανγκό. Η γέφυρα είναι κινητή και ο μηχανισμός της βασίζεται σε ηλεκτρονική λειτουργία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων Γεφυρα Γυναικων Γεφυρα Κατηγορία:Μπουένος Άιρες
Πέια
Η Πέια (ιταλικά: Peia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Εκκλησία του Αγίου Ευσταθίου (Παρίσι)
Η Εκκλησία του Αγίου Ευσταθίου στο Παρίσι είναι ένας ναός στο 1ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Παρισιού. Το σημερινό κτίριο χτίστηκε μεταξύ των ετών 1532 και 1632. Βρισκόμενος κοντά στη μεσαιωνική αγορά του Παρισιού (Λε Αλ και την οδό Μοντοργκέιλ, ο Άγιος Ευστάθιος αποτελεί παράδειγμα ενός μείγματος πολλαπλών αρχιτεκτονικών ρυθμών. Η δομή του κτιρίου είναι γοτθική, ενώ η εσωτερική διακόσμηση και άλλες λεπτομέρειες είναι αναγεννησιακού και κλασικού ρυθμού.
Ιστορία
Η κατασκευή της σημερινής εκκλησίας άρχισε το 1532 και συνεχίστηκε μέχρι το 1632. Το 1637 καθαγιάστηκε από τον Ζαν-Φρανσουά ντε Γκοντί, Αρχιεπίσκοπο του Παρισιού.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, η εκκλησία, όπως και οι περισσότερες εκκλησίες στο Παρίσι, βεβηλώθηκε και λεηλατήθηκε. Έκλεισε για τη χριστιανική λατρεία το 1793 και μετατράπηκε για ένα διάστημα σε αχυρώνα. Άνοιξε εκ νέου το 1795, με σημαντικές ζημιές να παρατηρούνται τόσο στο κτίριο όσο και στα έπιπλά του. Το κτίριο υπέστη κι άλλες ζημιές από μία πυρκαγιά το 1844. Ο αρχιτέκτονας Βικτόρ Μπαλτάρ διεύθυνε την πλήρη αποκατάσταση του κτιρίου το διάστημα 1846-1854, συμπεριλαμβανομένου του οργάνου, του άμβωνα, της αγίας τράπεζας και της επισκευής των έργων ζωγραφικής της εκκλησίας.
Η εκκλησία πυρπολήθηκε κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Παρισινής Κομμούνας το 1871, με την πρόκληση ζημιών στο υπερώο, τις αντηρίδες και τη νότια πρόσοψη. Η πρόσοψη αναστηλώθηκε το διάστημα 1928-1929.
Το 1969, η αγορά Λε Αλ του Παρισιού μετεγκαταστάθηκε στο Ρενζίς, τροποποιώντας σημαντικά τη γειτονιά της εκκλησίας του Αγίου Ευσταθίου. Το Λε Αλ εξελίχθηκε σε ένα εμπορικό κέντρο και κομβικό σημείο για τις περιφερειακές μεταφορές, ενώ η εκκλησία του Αγίου Ευσταθίου παραμένει μέχρι σήμερα ορόσημο της περιοχής και πλήρως λειτουργική εκκλησία.
Πολλοί διάσημοι Παριζιάνοι είναι συνδεμένοι με την εκκλησία του Αγίου Ευσταθίου. Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας πραγματοποίησε την Πρώτη κοινωνία του εκεί το 1649. Ο Καρδινάλιος Ρισελιέ, η Ζαν Αντουανέτ Πουασόν (Μαρκησία ντε Πομπαντούρ) και ο Μολιέρος όλοι τους βαπτίστηκαν εκεί. Ο Μολιέρος μάλιστα παντρεύτηκε στον Άγιο Ευστάθιο το 1662. Εκεί έγινε και η κηδεία της μητέρας του Μότσαρτ. Άλλες κηδείες που πραγματοποιήθηκαν στον Άγιο Ευστάθιο περιλαμβάνουν τη βασίλισσα Άννα της Αυστρίας, το στρατιωτικό ήρωα Τουρέν και τον ηγέτη της Γαλλικής Επανάστασης Μιραμπώ. Στο ναό βρίσκονται οι τάφοι της συγγραφέως Μαρί ντε Γκουρνέ, του πολιτικού Ζαν Μπατίστ Κολμπέρ, του ηθοποιού Τιμπέριο Φιορίλι, του ζωγράφου Ζαν-Μαρκ Νατιέ και του συνθέτη Ζαν Φιλίπ Ραμώ.
Το 2019, η Λειτουργία του Πάσχα, η οποία ήταν προγραμματισμένη να διεξαχθεί στην Παναγία των Παρισίων τελέσθηκε στον Άγιο Ευστάθιο, εξαιτίας της πυρκαγιάς που έπληξε τον καθεδρικό ναό της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκκλησίες στο Παρίσι
Πιάνικο
Το Πιάνικο (ιταλικά: Pianico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Πορτογαλική καραβέλα
Η πορτογαλική καραβέλα ή Πορτογάλος πολεμιστής (επιστημονική ονομασία: Physalia physalis) είναι θαλάσσιο υδρόζωο που βρίσκεται στον Ατλαντικό Ωκεανό και στον Ινδικό Ωκεανό. Θεωρείται ότι είναι το ίδιο είδος με την πορτογαλική καραβέλα του Ειρηνικού, η οποία βρίσκεται κυρίως στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η πορτογαλική καραβέλα είναι το μόνο είδος στο γένος Φυσάλια, το οποίο με τη σειρά του είναι το μόνο γένος της οικογένειας Φυσαλίδες. Το όνομα καραβέλα προέρχεται από την ομοιότητα με τον συγκεκριμένο τύπο πλοίου.
Η πορτογαλική καραβέλα είναι μέλος του πλεύστον, της κοινότητας των οργανισμών που ζουν στην επιφάνεια του ωκεανού. Έχει πολυάριθμες δηλητηριώδεις μικροσκοπικές νηματοκύστεις που προκαλούν επώδυνο τσίμπημα αρκετά ισχυρό για να σκοτώσει τα ψάρια και είναι γνωστό ότι περιστασιακά σκοτώνει ανθρώπους. Αν και επιφανειακά μοιάζει με μέδουσα, η πορτογαλική καραβέλα είναι στην πραγματικότητα σιφωνοφόρο. Όπως όλα τα σιφωνοφόρα, είναι αποικιακός οργανισμός, που αποτελείται από πολλές μικρότερες μονάδες που ονομάζονται ζωοειδή. Όλα τα ζωοειδή σε μια αποικία είναι γενετικά πανομοιότυπα, αλλά εκπληρώνουν εξειδικευμένες λειτουργίες όπως η σίτιση και η αναπαραγωγή, και μαζί επιτρέπουν στην αποικία να λειτουργεί ως μεμονωμένο άτομο.
Ταξονομία
Η πορτογαλική καραβέλα του Ειρηνικού ή του Ινδο-Ειρηνικού, που διακρίνεται από τον μικρότερο πλωτήρα και ένα μόνο μακρύ πλοκάμι, θεωρήθηκε αρχικά ξεχωριστό είδος στο ίδιο γένος (P. utriculus). Το όνομα έγινε συνώνυμο του P. physalis το 2007 και πλέον θεωρείται περιφερειακή μορφή του ίδιου είδους.
Επισκόπηση
Το σιφωνοφόρο Physalia physalis, κοινώς γνωστή ως πορτογαλική καραβέλα, είναι ένα από τα πιο εμφανή, αλλά ελάχιστα κατανοητά μέλη του πλεύστον. Το πλεύστον είναι η κοινότητα των οργανισμών του ωκεανού που ζουν στη διεπαφή μεταξύ νερού και αέρα. Αυτή η κοινότητα εκτίθεται σε ένα μοναδικό σύνολο περιβαλλοντικών συνθηκών, συμπεριλαμβανομένης της παρατεταμένης έκθεσης σε έντονο υπεριώδες φως, του κινδύνου αποξήρανσης και των συνθηκών θαλασσοταραχής και κυμάτων. Παρά την ανοχή τους σε ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες και το πολύ μεγάλο μέγεθος αυτού του οικοτόπου, που αποτελεί το 71% της επιφάνειας της Γης και είναι σχεδόν τριπλάσια από την έκταση όλων των χερσαίων οικοτόπων, πολύ λίγα είναι γνωστά για τους οργανισμούς που συνθέτουν αυτή την εξαιρετικά εξειδικευμένη πολυφυλετική κοινότητα.
Η πορτογαλική καραβέλα πήρε το όνομά της από ένα πολεμικό πλοίο: χρησιμοποιεί μέρος ενός διευρυμένου πλωτήρα γεμάτο με μονοξείδιο του άνθρακα και αέρα ως πανί για να ταξιδέψει για χιλιάδες μίλια, σέρνοντας από πίσω μακριά πλοκάμια που μπορούν να τσιμπήσουν και να σκοτώσουν ψάρια. Αυτή η ικανότητα, σε συνδυασμό με το οδυνηρό τσίμπημα και κύκλο ζωής με εποχιακές ανθοφορίες, έχει ως αποτέλεσμα περιοδικούς μαζικούς προσάραξης στην παραλία και περιστασιακά δηλητηρίαση ανθρώπων, καθιστώντας τη P. physalis το πιο διαβόητο σιφωνοφόρο.
Η ανάπτυξη, η μορφολογία και η οργάνωση της αποικίας της P. physalis είναι πολύ διαφορετικές από όλα τα άλλα σιφωνοφόρα. Τα σιφωνοφόρα είναι μια σχετικά υπομελετημένη ομάδα αποικιακών υδροζώων. Οι αποικίες αποτελούνται από λειτουργικά εξειδικευμένα σώματα (που ονομάζονται ζωοειδή) που είναι ομόλογα με τα ελεύθερα ζωντανά άτομα. Τα περισσότερα είδη είναι πλαγκτονικά και βρίσκονται στα περισσότερα βάθη από τη βαθιά θάλασσα μέχρι την επιφάνεια του ωκεανού. Η Physalia physalis είναι το πιο προσιτό, ευδιάκριτο και ισχυρό σιφωνοφόρο, και ως εκ τούτου, πολλά έχουν γραφτεί για αυτό το είδος, συμπεριλαμβανομένης της χημικής σύνθεσης του πλωτήρα, του δηλητηρίου, της εμφάνισης και της κατανομής του. Ωστόσο, λιγότερες μελέτες έχουν μελετήσει λεπτομερώς τη δομή του, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης, της ιστολογίας των κύριων ζωοειδών και των ευρύτερων περιγραφών της διάταξης των αποικιών.
Η πορτογαλική καραβέλα μοιάζει με μέδουσα, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα σιφωνοφόρο, ένας αποικιακός οργανισμός που αποτελείται από μικρά μεμονωμένα ζώα που ονομάζονται ζωοειδή. Υπάρχουν τέσσερα ζωοειδή που εξαρτώνται μεταξύ τους για την επιβίωση και την εκτέλεση διαφορετικών λειτουργιών, όπως η πέψη (γαστροζωοειδή), η αναπαραγωγή (γονοζωοειδή) και το κυνήγι (δακτυλοζωοειδή). Το τελευταίο ζωοειδές, το πνευματοφόρο, είναι ένας πλωτήρας ή σάκος γεμάτος αέριο που υποστηρίζει τα άλλα ζωοειδή και λειτουργεί σαν πανί, και έτσι επιπλέει στην επιφάνεια του ωκεανού, κινούμενο στο έλεος του ανέμου, των κυμάτων και των θαλάσσιων ρευμάτων. Τα μακριά πλοκάμια κρέμονται κάτω από τον πλωτήρα καθώς παρασύρονται, ψαρεύοντας θηράματα που τσιμπούν και τα μεταφέρουν στα πεπτικά ζωοειδή.
Ανατομία και φυσιολογία
Όπως όλα τα σιφωνοφόρα, η πορτογαλική καραβέλα είναι αποικιακή: κάθε καραβέλα αποτελείται από πολλές μικρότερες μονάδες (ζωοειδή) που κρέμονται σε ομάδες κάτω από μια μεγάλη, γεμάτη αέρια δομή που ονομάζεται πνευματοφόρο. Νέα ζωοειδή προστίθενται μέσω εκβλάστησης καθώς μεγαλώνει η αποικία. Έως και επτά διαφορετικά είδη ζωοειδών έχουν περιγραφεί στην καραβέλα: τρία του μεδουσοειδούς τύπου (γονοφόρα, νεκτοφόρα και υπολειμματικά νεκτοφόρα) και τέσσερα του πολυποδικού τύπου (ελεύθερα γαστροζωοειδή, ζωώδη με πλοκάμια, γονοζωοειδή και γονοπάλπωνες ). Ωστόσο, η ονομασία και η κατηγοριοποίηση των ζωοειδών διαφέρει μεταξύ των συγγραφέων και μεγάλο μέρος των εμβρυϊκών και εξελικτικών σχέσεων των ζωοειδών παραμένει ασαφές.
Η αποικία κυνηγά και τρέφεται μέσω της συνεργασίας δύο τύπων ζωοειδών: των γαστροζωοειδών και των ζωοειδών που φέρουν πλοκάμια, γνωστά ως δακτυλοζωοειδή. Τα δακτυλοζωοειδή είναι εξοπλισμένα με πλοκάμια, τα οποία είναι συνήθως έχουν μήκος περίπου 10 μέτρα αλλά μπορεί να φτάσουν και πάνω από 30 μέτρα. Κάθε πλοκάμι φέρει μικροσκοπικές, κουλουριασμένες δομές που μοιάζουν με νήματα που ονομάζονται νηματοκύστες. Οι νηματοκύστεις εγχέουν δηλητήριο κατά την επαφή, τσιμπώντας, παραλύοντας και σκοτώνουν καλαμάρια και ψάρια. Μεγάλες ομάδες πορτογαλικών καραβέλων, μερικές φορές πάνω από 1.000 άτομα, μπορεί να εξαντλήσουν τα αλιεύματα. Η συστολή των πλοκαμιών παρασύρει το θήραμα προς τα πάνω, στην περιοχή των γαστροζωοειδών, των πεπτικών ζωοειδών. Τα γαστροζωοειδή περιβάλλουν και αφομοιώνουν την τροφή εκκρίνοντας ένζυμα. Η P. physalis έχει πολλαπλά πλοκάμια τσιμπήματος, αλλά η P. utriculus έχει μόνο ένα μόνο πλοκάμι.
Τα κύρια αναπαραγωγικά ζωοειδή, τα γονοφόρα, βρίσκονται σε διακλαδιζόμενες δομές που ονομάζονται γονόδεντρα. Τα γονοφόρα παράγουν σπέρμα ή ωάρια. Εκτός από τα γονοφόρα, κάθε γονοδένδρο περιέχει επίσης πολλούς άλλους τύπους εξειδικευμένων ζωοειδών: γονοζωοειδή (τα οποία είναι βοηθητικά γαστροζωοειδή), νεκτοφόρα (τα οποία εικάζεται ότι επιτρέπουν στα αποκολλημένα γονόδεντρα να κολυμπούν) και υπολειμματικά νεκτοφόρα (ονομάζονται επίσης πολύποδες: η λειτουργία τους είναι ασαφής).
Αποικίες
Η πορτογαλική καραβέλα περιγράφεται ως αποικιακός οργανισμός επειδή τα μεμονωμένα ζωοειδή σε μια αποικία προέρχονται εξελικτικά είτε από πολύποδες είτε από μέδουσες δηλαδή τα δύο βασικά σχέδια σώματος των κνιδόζωων. Και τα δύο αυτά σχέδια σώματος περιλαμβάνουν ολόκληρα άτομα σε μη αποικιακά κνιδάρια. Όλα τα ζωοειδή σε μια πορτογαλική καραβέλα αναπτύσσονται από το ίδιο γονιμοποιημένο ωάριο και επομένως είναι γενετικά πανομοιότυπα. Παραμένουν φυσιολογικά συνδεδεμένα σε όλη τη ζωή και ουσιαστικά λειτουργούν ως όργανα σε ένα κοινό σώμα. Ως εκ τούτου, μια πορτογαλική καραβέλα αποτελεί ένα μεμονωμένο άτομο από οικολογική άποψη, αλλά αποτελείται από πολλά άτομα από εμβρυολογική άποψη.
Κατανομή
Ευρισκόμενη κυρίως σε τροπικά και υποτροπικά νερά, η πορτογαλική καραβέλα ζει στην επιφάνεια του ωκεανού. Η γεμάτη με αέριο κύστη, ή πνευματοφόρο, παραμένει στην επιφάνεια, ενώ το υπόλοιπο ζώο είναι βυθισμένο. Οι πορτογαλικές καραβέλες δεν έχουν μέσα πρόωσης και κινούνται παθητικά, από τους ανέμους, τα ρεύματα και τις παλίρροιες.
Οι άνεμοι μπορούν να τις οδηγήσουν σε όρμους ή σε παραλίες. Συχνά, η εύρεση μιας πορτογαλικής καραβέλας ακολουθείται από την εύρεση πολλών άλλων στην περιοχή. Η πορτογαλική καραβέλα είναι γνωστή στους θαλασσοπόρους για τα οδυνηρά τσιμπήματα που προκαλούν τα πλοκάμια της. Επειδή μπορούν να τσιμπήσουν ενώ βρίσκονται στην παραλία, η ανακάλυψη μιας πορτογαλικής καραβέλας που ξεβράστηκε σε μια παραλία μπορεί να οδηγήσει στο κλείσιμο της παραλίας.
Βαγγέλης Πετράκης
Ο Βαγγέλης Πετράκης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως τερματοφύλακας για τις ομάδες του Άρη, της ΑΕΚ και του ΟΦΗ.
Πορτογαλική καραβέλα
Δυναμική παράσυρσης
Παρά το γεγονός ότι είναι σύνηθες φαινόμενο, η προέλευση της πορτογαλικής καραβέλας πριν φτάσει στην ακτογραμμή δεν είναι καλά κατανοητή, ούτε και ο τρόπος με τον οποίο παρασύρεται στην επιφάνεια του ωκεανού.
Βαγγέλης Πετράκης
Καριέρα
Ο Βαγγέλης Πετράκης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τον Άρη Πτολεμαΐδας και το καλοκαίρι του 1957 έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα της καριέρας του, καθώς μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης.
Πορτογαλική καραβέλα
Δυναμική παράσυρσης
Για κάθε πορτογαλική καραβέλα, ο πλωτήρας μπορεί να προσανατολιστεί προς τα αριστερά ή προς τα δεξιά (διμορφισμός), που πιστεύεται ότι είναι μια προσαρμογή που εμποδίζει ολόκληρο τον πληθυσμό να ξεβραστεί στην ακτή και πεθάνει. Τα «αριστερόχειρα» ζώα πλέουν στα δεξιά του ανέμου, ενώ τα «δεξιόχειρα» ζώα πλέουν προς τα αριστερά. Ο άνεμος θα σπρώχνει πάντα τα δύο είδη προς διαφορετικές κατευθύνσεις, έτσι το πολύ ο μισός πληθυσμός θα καταλήξει στην ακτή.
Μια πορτογαλική καραβέλα έχει κάπως ασύμμετρο σχήμα: τα ζωοειδή της αποικίας κρέμονται όχι ακριβώς από τη μέση γραμμή του πνευματοφόρου, αλλά μετατοπίζονται είτε στη δεξιά είτε στην αριστερή πλευρά της μέσης γραμμής. Όταν συνδυάζεται με τις δυνάμεις από τα συρόμενα πλοκάμια (τα οποία λειτουργούν ως άγκυρα), αυτή η αριστεροχειρία ή δεξιοχειρία κάνει την αποικία να πλέει λοξά σε σχέση με τον άνεμο, κατά περίπου 45° προς κάθε κατεύθυνση. Ως εκ τούτου, η αποικία έχει θεωρηθεί ότι επηρεάζει τη μετανάστευση, με τις αριστερόχειρες ή τις δεξιόχειρες αποικίες να είναι πιθανότερο να παρασυρθούν σε συγκεκριμένες αντίστοιχες θαλάσσιες διαδρομές. Αν και προηγουμένως θεωρούταν ότι αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα των ανέμων που βίωσε μια αποικία, στην πραγματικότητα εμφανίζεται νωρίς στη ζωή της αποικίας, ενώ εξακολουθεί να ζει κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Αρπακτικά και θήραμα
Η πορτογαλική καραβέλα είναι σαρκοφάγα. Χρησιμοποιώντας τα δηλητηριώδη πλοκάμια της, παγιδεύει και παραλύει το θήραμά της ενώ το «τυλίγει» προς τα μέσα στους πολύποδες του πεπτικού συστήματος. Συνήθως τρέφεται με μικρούς θαλάσσιους οργανισμούς, όπως ψάρια, πλαγκτόν και μερικές φορές γαρίδες και άλλα καρκινοειδή. Ο οργανισμός έχει λίγους δικούς του θηρευτές. Ένα παράδειγμα είναι η χελώνα καρέτα καρέτα, η οποία τρέφεται με πορτογαλικές καραβέλες ως κοινό μέρος της διατροφής της. Το δέρμα της χελώνας, συμπεριλαμβανομένου αυτού της γλώσσας και του λαιμού της, είναι πολύ παχύ για να το διαπεράσουν τα τσιμπήματα. Επίσης, ο μπλε θαλάσσιος γυμνοσάλιαγκος Glaucus atlanticus ειδικεύεται στη διατροφή με πορτογαλικές καραβέλες, όπως και το βιολετί σαλιγκάρι Janthina janthina. Η διατροφή του φεγγαρόψαρου, που κάποτε πιστευόταν ότι αποτελείται κυρίως από μέδουσες, έχει βρεθεί ότι περιλαμβάνει πολλά είδη, με την πορτογαλική καραβέλα να είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.
Το χταπόδι κουβέρτα έχει ανοσία στο δηλητήριο της πορτογαλικής καραβέλας. Νεαρά άτομα έχουν παρατηρηθεί να φέρουν σπασμένα πλοκάμια τα οποία αρσενικά και ανώριμα θηλυκά σκίζουν και χρησιμοποιούν για επιθετικούς και αμυντικούς σκοπούς.