cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διμεθυλοθειαιθέρας
Βιομηχανικές χρήσεις
Χρησιμοποιείται κατά τη διύλιση του πετρέλαιου και τις πετροχημικές παραγωγικές διεργασίες για να περιορίζει την παραγωγή αιθάλης και μονοξείδιου του άνθρακα. Επιπλέον χρησιμοποιείται για να περιορίζει τη σκόνη σε διάφοριυς μύλους. Ακόμη χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη και από τη συνθετική χημική βιομηχανία για την παραγωγή πολλών οργανικών ενώσεων, όντας ένα παραπροϊόν της οξείδωσης Swern. Χρησιμοποιείται τέλος από τη βιομηχανία τροφίμων ως προσθετικό οσμής.
Ασφάλεια
Ο διμεθυλοθειαιθέρας είναι εύφλεκτος, πτητικός και διαβρωτικός. Έχει ακόμη δυσάρεστη οσμή, ακόμη και σε χαμηλές συγκεντρώσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Διαλκυλοθειαιθέρες Κατηγορία:C2
Κεντυρίων Α΄ Ζαχαρίας
Ο Κεντυρίων Α΄ Ζαχαρίας (Centurione Zaccaria) (1336 - 1382) ήταν ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας κατά τον μεσαίωνα. Καταγόταν από τη Γενοβέζικη Οικογένεια Ζαχαρία.
Βιογραφία
Πατέρας του ήταν ο Μαρτίνος Ζαχαρίας και μητέρα του ήταν η Ζακλίν ντε Λα Ρος, μέλος πλάγιου κλάδου του Οίκου ντε Λα Ρος που κυβερνούσε το Δουκάτο των Αθηνών. Η Ζακλίν ήταν βαρόνη της Βελιγοστής και του Δαμαλά. Αδελφός του ήταν ο Βαρθολομαίος Ζαχαρίας, μαρκήσιος της Βοδονίτσας (λόγω του γάμου του) και κύριος του Δαμαλά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε κάποια -αγνώστου ονόματος- από τη βουλγαρικής καταγωγής οικογένεια Ασάν, με την οποία απέκτησε:
Πηγές
Κεντυριων Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρώνοι της Χαλανδρίτσας
Λίμνη Αμπάγια
Η λίμνη Αμπάγια έχει νησιά. Το μεγαλύτερο είναι το Αρούρο ενώ μικρότερα νησιά είναι τα Γκιντίτσο, Ουελέγκε, Γκαλμάκα και Αλκάλι. Το νερό της λίμνης είναι κοκκινωπό εξαιτίας της μεγάλης ποσότητας αιωρούμενων ιζημάτων.
Η λίμνη τροφοδοτείται με νερό από τρία κυρίως ποτάμια: Ο Μπιλάτε πηγάζει στις νότιες πλαγιές του όρους Γκουράτζε και ρέει προς νότο, εκβάλλοντας στη βόρεια όχθη της λίμνης Αμπάγια. Ο Τζιντάμπο πηγάζει στις δυτικές πλαγιές του όρους Μπάλε, ρέει προς νότο και εκβάλλει στη λίμνη στο βορειοανατολικό άκρο της, περνώντας από την πεδιάδα Τζιντάμπο, που συχνά πλημμυρίζει. Ο τρίτος ποταμός είναι ο Τζελάνα, που ρέει προς βορρά μέσα σε κοιλάδα, μέχρι που εισέρχεται στους βάλτους Μπόρε και χύνεται στην ανατολική όχθη της λίμνης.
Η μοναδική εκροή της Αμπάγια γίνεται μόνο σε περιπτώσεις υπερχειλίσεως από τον ποταμό Κούλφο, ακριβώς κάτω από μία αλλουβιακή βεντάλια σε υψόμετρο 1.190 μέτρα (σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 6°0΄39΄΄ Βόρειο και μήκος 37°35΄07΄΄ Ανατολικό) Ο Κούλφο παροχετεύει την περίσσεια υδάτων στη λίμνη Τσάμο. Τον τελευταίο μισό αιώνα η στάθμη της Αμπάγια αυξομειωνόταν μόνο κατά ±1,5 μέτρο γύρω από μία μέση τιμή αρκετά κάτω από τη στάθμη υπερχειλίσεως, και επομένως ήταν ενδορροϊκή. Συνεπώς και το μέσο και μέγιστο βάθος της λίμνης μεταβάλλονται εξίσου λίγο από το ένα έτος στο επόμενο, π.χ. το έτος 2002 η λίμνη είχε μέγιστο βάθος 13,1 μέτρα και μέσο βάθος 7,1 μέτρα, με ολικό όγκο νερού 8,2 κυβικά χιλιόμετρα.
Το 1896 η λίμνη Αμπάγια ονομάσθηκε από τον πρώτο Ευρωπαίο εξερευνητή που εξερεύνησε την περιοχή Βιττόριο Μποττέγκο «Λίμνη Μαργαρίτα» προς τιμή της βασίλισσας Μαργαρίτας της Σαβοΐας, συζύγου του Βασιλιά Ουμβέρτου Α΄ της Ιταλίας. Το όνομα αυτό (Lago Margherita) χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα στην Ιταλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμπαγια
Τόμας Άλστρομ
Ο Τόμας Άλστρομ (γεννημένος στις 17 Ιουλίου 1952) είναι Σουηδός παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα Σουηδίας και Ελλάδας με την Έλφσμποργκ και τον Ολυμπιακό Πειραιώς αντίστοιχα. Αγωνιζόταν κατά κύριο λόγο ως μέσος, ωστόσο είχε την ικανότητα να καλύπτει με την ίδια άνεση και τη θέση του επιθετικού.
Ποδοσφαιρική πορεία
Ξεκίνησε την επαγγελματική ποδοσφαιρική του καριέρα το καλοκαίρι του 1971, προβιβαζόμενος από την ομάδα Κ19 στην πρώτη της Έλφσμποργκ, συλλόγου της γενέτειράς του Μπόρος.
Τα επόμενα τρία χρόνια εντυπωσίασε από τη θέση του επιτελικού μέσου, με αποτέλεσμα να κληθεί στην εθνική Σουηδίας και να χρησιμοποιηθεί ως αλλαγή σε δύο από τους συνολικά έξι αγώνες της κατά την τελική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου της Γερμανίας το 1974.
Παρέμεινε στην Έλφσμποργκ έως το Δεκέμβριο του 1979, όταν και αποδέχθηκε την πρόταση μεταγραφής του Ολυμπιακού, στον οποίο αγωνίστηκε για ακριβώς μία διετία, αλλά αυτή τη φορά σε θέσεις της επίθεσης. Μετείχε στην κατάκτηση των τριών από τα τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα της περιόδου 1980-1983 (πρώτα του επαγγελματικού ελληνικού ποδοσφαίρου και επί εποχής Σταύρου Νταϊφά στην προεδρία των Ερυθρόλευκων), συγκεκριμένα τα: Χρησιμοποιήθηκε, επίσης, από το 80ο λεπτό στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας 1981 (3-1 τον ΠΑΟΚ στο στάδιο Ν. Φιλαδέλφειας), ενώ τέλος το Σεπτέμβριο του 1980 είχε κλείσει το σκορ στο Ολυμπιακός-Μπάγερν Μονάχου 2-4 για τα πλαίσια του κυπέλλου Πρωταθλητριών.
Τον Ιανουάριο του 1982 επέστρεψε στον πρώτο του σύλλογο, με τον οποίο αναδείχθηκε το 1983 αρχισκόρερ του πρωταθλήματος Σουηδίας, σημειώνοντας 16 τέρματα. Κατόπιν του υποβιβασμού στο τέλος της επόμενης περιόδου εξαιτίας χειρότερης διαφοράς τερμάτων, ο Τόμας Άλστρομ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση. Παρότι δεν κατέκτησε κάποιον τίτλο με την Έλφσμποργκ, έχει ανακηρυχθεί ένας από τους 19 ποδοσφαιριστές-σύμβολα όλων των εποχών της σύμφωνα με κριτήρια που θέσπισε ο ίδιος ο ομάδα, αναγνωρίζοντας με τον τρόπο αυτό την υπερδωδεκαετή προσφορά του. Από στατιστικής άποψης, παραμένει στην ιστορία της Έλφσμποργκ ως ο 10ος παίκτης σε εμφανίσεις (με 237) και 2ος σκόρερ (με 101 τέρματα) σε επίπεδο Α' κατηγορίας του σουηδικού πρωταθλήματος, καθώς και 6ος (μεταπολεμικά 3ος) στις συμμετοχές για την εθνική ομάδα της χώρας του.
Διεθνείς συμμετοχές
Αγωνίστηκε 11 φορές με την εθνική Σουηδίας στο διάστημα 1973 έως 1982 και πέτυχε 2 τέρματα, κατά σύμπτωση στην τελευταία του εμφάνιση (ένα φιλικό 2-2 με τη Φινλανδία) πέντε χρόνια έπειτα από την αμέσως προηγούμενη.
Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει με την εθνική Σουηδίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1974.
Πηγές
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦ Έλφσμποργκ
Διεθνής Ομοσπονδία Πόκερ
Η Διεθνής Ομοσπονδία Πόκερ αγγλικά: International Federation of Match Poker, IFMP) είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός του οποίου δεδηλωμένος στόχος είναι «να χρησιμεύσει ως ο παγκόσμιος φορέας για το πόκερ».  Η IFP έχει ενσωματωθεί ως νομικό πρόσωπο με βάσει τα άρθρα 60 έως 79 του ελβετικού αστικού κώδικα και έχει την έδρα της στη Λωζάννη της Ελβετίας.
Ιστορία
Η IFP ιδρύθηκε στις 29 Απριλίου του 2009 στη Λωζάννη της Ελβετίας. Τον Απρίλιο του 2010, η IFP εξασφάλισε μία θέση προσωρινού μέλους στη Διεθνή Ένωση Πνευματικών Αθλημάτων (IMSA) έπειτα από το ετήσιο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Ντουμπάι. Στο πλαίσιο του πρώτου Mind Sports Festival του Ηνωμένου Βασιλείου, η IFP φιλοξένησε την εναρκτήρια διοργάνωση της το Νοέμβριο του 2011, στο County Hall του Λονδίνου: το IFP Duplicate Poker Nations Cup (πλέον Match Poker Nations Cup), μια εκδήλωση στην οποία συμμετείχαν οι ομοσπονδίες μέλη της IFP, όπως και το IFP World Poker Championship, που ονομάζεται επίσης «The Table», στο οποίο μεμονωμένοι παίκτες αγωνίζονται για τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή. Το 2017, η IFP μετονομάστηκε σε IFMP (International Federation of Match Poker).
Εσωτερική διάρθρωση
Η ανώτατη αρχή της IFP είναι το Κογκρέσο (Congress), η συνέλευση όλων των μελών της IFP στην οποία κάθε χώρα μέλος διαθέτει και μία ψήφο. Το Κογκρέσο συνέρχεται μία φορά το χρόνο. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο (Executive Board) της IFP εκλέγεται από το Κογκρέσο για μια περίοδο τριών ετών και είναι ο φορέας διαχείρισης του IFP. Το Διοικητικό Συμβούλιο εκλέγει πρόεδρο μεταξύ των μελών του για θητεία τεσσάρων ετών, η οποία μπορεί να ανανεωθεί. Πρώτος πρόεδρος του IFP διετέλεσε ο Άντονι Χόλντεν.
Εκδόσεις
IFP δημιούργησε το δικό εκδοτικό αποτύπωμα της σε συνεργασία με τη Limehouse Books το Νοέμβριο του 2011. Ο πρώτος τίτλος του, που δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 2012, ήταν «Οι Κανόνες του Πόκερ» (The Rules of Poker), που εκδόθηκε από τον Ντέιβιντ Φλάσφεϊντερ, πρόεδρο της Επιτροπής Κανονισμού (Rules Committee) της IFP.
Λογότυπo
Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Το 2012 παρουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Πόκερ‎
Χαρακτηρισμός (Επιστήμη υλικών)
Σημασία
Είναι μια κεφαλαιώδους σημασίας διαδικασία στο επιστημονικό πεδίο της επιστήμης των υλικών, χωρίς την οποία δεν θα ήταν εφικτό να εξακριβωθεί επιστημονικά η κατανόηση, εις βάθος, όλων των υλικών που σήμερα χρησιμοποιούμε σε κατασκευές και σε πλήθος εφαρμογών.
Ορισμός του όρου
Το πεδίο εφαρμογής του όρου Χαρακτηρισμός συχνά διαφέρει. Ορισμένοι ορισμοί περιορίζουν τη χρήση του όρου σε τεχνικές που μελετούν μόνο τη μικροσκοπική δομή, ή/και τις ιδιότητες των υλικών,, ενώ άλλοι χρησιμοποιούν τον όρο για να αναφερθούν σε οποιαδήποτε εργαστηριακή διαδικασία ανάλυσης των υλικών, συμπεριλαμβανομένων επίσης και των μακροσκοπικών τεχνικών, όπως π.χ. μηχανικές δοκιμές, θερμική ανάλυση και υπολογισμοί πυκνότητας. Η κλίμακα των δομών που παρατηρούνται στο χαρακτηρισμό υλικών κυμαίνεται από angstroms, όπως στην απεικόνιση μεμονωμένων ατόμων και χημικών δεσμών, έως εκατοστά, όπως στην απεικόνιση χονδροειδών δομών κόκκων σε μέταλλα και σε κράματα αυτών.
Τεχνικές χαρακτηρισμού
Ενώ πολλές τεχνικές χαρακτηρισμού έχουν εφαρμοστεί για δεκαετίες, όπως λ.χ. οπτική μικροσκοπία, νέες τεχνικές χαρακτηρισμού και σύγχρονες μεθοδολογίες εμφανίζονται συνεχώς. Συγκεκριμένα, η εμφάνιση της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας και της φασματομετρίας μάζας, τον 20ο αιώνα, επέφερε δραστικές αλλαγές και μεγάλη εξέλιξη στο πεδίο αυτό επιτρέποντας την απεικόνιση και την ανάλυση δομών και συνθέσεων σε πολύ μικρότερες κλίμακες από ό,τι ήταν δυνατόν στο παρελθόν. Έτσι, η τεράστια αύξηση του επιπέδου κατανόησης ως προς το γιατί διαφορετικά υλικά παρουσιάζουν διαφορετικές ιδιότητες και συμπεριφορές κατέστη εφικτή αλλά συνάμα εύκολη, γρήγορη και με μικρό σχετικά κόστος. Πρόσφατα, η μικροσκοπία ατομικής δύναμης (αγγλ. AFM, Atomic Force Microscopy) αύξησε περαιτέρω τη μέγιστη δυνατή ανάλυση για εξαιρετικά λεπτομερή και ακριβή ανάλυση ορισμένων δειγμάτων τα τελευταία 30 χρόνια. Σήμερα, ο εν γένει χαρακτηρισμός των υλικών, δύναται να υλοποιηθεί: μικροσκοπικά, με ακτινοβολία, με φασματοσκοπία, με ακτίνες Χ, με φασματοσκοπία μάζας, και με άλλες σύγχρονες τεχνικές.
Μικροσκοπία
Μικροσκοπία είναι μια κατηγορία τεχνικών χαρακτηρισμού, οι οποίες με απλά ή ηλεκτρονικά μικροσκόπια ανιχνεύουν και χαρτογραφούν την εν γένει επιφάνεια, καθώς και την επιφανειακή δομή ενός υλικού. Αυτές οι τεχνικές της μικροσκοπίας μπορούν να χρησιμοποιούν ανιχνευτές: λ.χ. φωτόνιο, ηλεκτρόνιο, ιόν ή φυσικούς προβολείς για τη συλλογή δεδομένων σχετικά με τη δομή ενός δείγματος σε μια κλίμακα. Μερικά παραδείγματα σύγχρονων οργάνων μικροσκοπίας περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιστήμη υλικών
Αγία Μαρίνα Μεσσηνίας (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία  Αγία Μαρίνα Μεσσηνίας  μπορεί να αναφέρονται:
Διεθνής Ένωση Πνευματικών Αθλημάτων
Η Διεθνής Ένωση Πνευματικών Αθλημάτων (αγγλικά: International Mind Sports Association, IMSA) είναι η αρμόδια οργάνωση για τα πνευματικά αθλήματα, ανά τον κόσμο. Περιλαμβάνει αθλήματα όπως το μπριτζ, το σκάκι, τη ντάμα, το γκο και το σιάνγκτσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές οργανώσεις
Football Manager
thumb|205px|right|Το εξώφυλλο του Football Manager 2008. To Football Manager είναι μια σειρά βιντεοπαιχνιδιών προσομοίωσης διοίκησης ποδοσφαιρικών ομάδων που δημιουργήθηκε από τη Sports Interactive και διανέμεται από τη Sega. Το πρώτο παιχνίδι της σειράς δημιουργήθηκε το 1992 με το όνομα Championship Manager. Ωστόσο, η συνεργασία των δύο εταιριών σταμάτησε με τους γνήσιους δημιουργούς της Eidos Interactive, και η Sports Interactive έχασε τα δικαιώματα του ονόματος της σειράς. Η Sports Interactive επανακυκλοφόρησε το παιχνίδι με το όνομα Football Manager, με τους νέους τους εκδότες της Sega.
Τρόπος παιχνιδιού
Ο παίκτης καλείται να αναλάβει μια ποδοσφαιρική ομάδα σε ένα από τα πολλά πρωταθλήματα που περιλαμβάνονται στο παιχνίδι και να διαχειριστεί τα χρήματα, τα ανθρώπινο δυναμικό και οτιδήποτε έχει σχέση με την ομάδα, από την θέση του προπονητή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια αθλητισμού
Σφηττός
Ο Σφηττός (Σφηττός), (ο δήμος: Σφηττού, Δήμος Σφηττίων) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Ακαμαντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ο Στράβων, αναφερόμενος στον ιστορικό Φιλόχορο και το έργο του «Ατθίς» (ή Ατθίδες ή Ιστορίαι) λέει ότι ο Σφηττός ήταν μια από τις δώδεκα πόλεις, οι οποίες ιδρύθηκαν στην Αττική από τον μυθικό βασιλιά της Αθήνας, Κέκροπα και αργότερα ο Θησέας τον ένωσε με την πόλη της αρχαίας Αθήνας.
Ονομασία
Ο δήμος, σύμφωνα με τον Παυσανία, πήρε το όνομά του από τον μυθικό επώνυμο ήρωα Σφήττο, ο οποίος ήταν εγγονός του Πέλοπα, γιος του Τροιζήνα, ανιψιός του Πιτθέα και αδελφός του Αναφλύστου.
Τοποθεσία του αρχαίου Σφηττού
Ο δήμος του Σφηττού, ήταν δήμος των Μεσογείων. Λόγω της ονομασίας από τον ήρωα Σφήττο και με την αναφορά ότι ο αδελφός του Ανάφλυστος είχε δώσει το όνομά του επίσης σε δήμο εικάζεται ότι οι δήμοι είναι πιθανό να βρίσκονταν στην ίδια περιοχή και δεδομένου ότι η Ανάφλυστος απείχε από την ακτή προς μάλλον νότια θέση, είναι πιθανό ο Σφηττός να είχε πιο νότια θέση από ό,τι θεωρούσε ο Βρετανός τοπογράφος, αρχαιολόγος και περιηγητής Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, ο οποίος τον τοποθέτησε στο βόρειο τμήμα της περιοχής που είναι γνωστή ως Μεσογαία, πιστεύοντας ότι η λέξη τα «Σπάτα» μπορεί να προέρχεται από τη λέξη «Σφηττό». Προκειμένου όμως να δοθούν ακριβείς πληροφορίες για την τοποθεσία αυτού του δήμου, στο κατά πόσον βρισκόταν σε έδαφος της Παραλίας ή σε εκείνο της Μεσογαίας, πρέπει να λάβουμε υπόψη και άλλα στοιχεία: Σύμφωνα με το μύθο, ο Παλλάς, ο οποίος είχε την ηγεμονία σε αυτό το έδαφος, βάδισε προς την Αθήνα και ενάντια στο Θησέα χρησιμοποιώντας την οδό του Σφηττού, πιθανότατα περνώντας βόρεια του Υμηττού και νότια της Πεντέλης, ενώ διαμοιράζοντας τις δυνάμεις του θα περάσει από εδώ με τη μια ομάδα καταλαμβάνοντας την νοτιοανατολική διέξοδο του Υμηττού, στο Σφηττό, ενώ η δεύτερη στήνει ενέδρα στη βορειοανατολική είσοδο στο Γαργηττό. Με την επιλογή αυτής της διαδρομής συμπεραίνεται ότι ο Σφηττός ήταν προς το πέρασμα της πεδιάδας μεταξύ του Πεντελικού όρους και του Υμηττού, δεδομένου επίσης ότι η εν λόγω διαδρομή του Πάλλαντα δεν θα μπορούσε να γίνει κατά μήκος της δυτικής ακτής από το νότο, διότι αυτό θα ερχόταν σε αντίθεση με τον προαναφερόμενο μύθο, οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι ο δήμος πιθανώς συνόρευε με το δήμο Ερχίας, (τα σημερινά Σπάτα) και ο Σφηττός βρίσκεται μόλις 3 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το σημερινό Κορωπί.
Οι σύγχρονοι ερευνητές τοποθετούν τον δήμο στις τοποθεσίες Φουβάγια και Κάστρο Χριστού. Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρίσκεται στα βορειοδυτικά του Κορωπίου, σε θέση κάτω από παρεκκλήσι του Χριστού, η οποία υπάγεται στον Δήμο Κρωπίας.
Σύμφωνα με την αρχαιολόγο Όλγα Αποστολοπούλου-Κακαβογιάννη ο αρχαίος Δήμος Σφηττού κατά τα κλασικά χρόνια, ήταν μετρίου μεγέθους και εκτεινόταν σε όλη την πεδιάδα από τον λόφο Χριστού έως τους λόφους Φράττη –Γράμματα (Γραμματικό) προς τα βόρεια στα όρια με το δήμο της Κίκυννας.
Οι ερευνητές του 19ου αιώνα Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής και Διονύσιος Σουρμελής, επιβεβαιώνουν ότι ο δήμος ήταν σε σημείο από το οποίο διερχόταν η Σφηττία οδός, αλλά δεν επαληθεύονται, όσον αφορά την ακριβή τοποθεσία του δήμου. Σύμφωνα με τον Ιάκωβο Ρίζο Ραγκαβή ο δήμος «εκείτο πιθανώς, ως και ο Κύθηρος κατά το βορ-ανατολικόν του Υμηττού» και ότι «πιθανώς από του Σφηττού ωνομάοθη κατά παραφθοράν το σήμερον Σπάτα κείμενον επί της αύτης ειρημένης θέσεως»,Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, "Τα Ελληνικά, ήτοι περιγραφή γεωγραφική, ιστορική, αρχαιολογική και στατιστική της αρχαίας και νέας Ελλάδος. Συνταχθείσα υπό Ιακώβου Ρ. Ραγκαβή, εις τρεις τόμους. Ων ο Α' διαλαμβάνει την Στερεάν, Ανατολικήν και Δυτικήν Ελλάδα, ο Β' την Πελοπόννησον και ο Γ' τας νήσους τας τε ελευθέρας και μη, και τον πίνακα, και εκδοθείσα υπό Κωνσταντίνου Αντωνιάδου."... τόμοι 1-3, Εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου. Εν Αθήναις 1853-1854, Ta Hellenkika: etoi perigraphe, geographike, historike, archaiologike, kai statistike tes archaias kai neas Hellados, Iakobos R. Rankabes, Ek tou typ. K. Antoniadou, 1853, Τόμος 1, σελ. 254-255: [...] "Σφηττός, δήμος φυλής Ακαμαντίδος ονομασθείς από του συστήσαντος αυτόν Σφηττού του Τροιζηνος (3 = Ίδ. Τροιζηνία.)• εκείτο πιθανώς, ως και ο Κύθηρος κατά το βορ-ανατολικόν του Υμηττού, και η πιθανότης αύτη, καθ' όσον αφορά τον Σφηττόν, θεμελιούται εις περίστασιν εξαγομένην εκ της αρχαίας ιστορίας της Αττικής. Κατά την διανομήν της επικρατείας μεταξύ των τεσσάρων υιών του Πανδίωνος ο Αιγεύς ως πρεσβύτερος έλαβε την βασιλείαν και την χώραν του Κέκροπος, ο Λύκος την απέναντι της Ευβοίας Διακρίαν, ο Νίσος την Μεγαρίδα και ο Πάλλας το νότιον του τόπου, δηλ. την Παραλίαν, ώς φαίνεται κ«ι εκ του Σοφοκλέους παρ' ω λέγει ο Αιγεύς ότι ο πατήρ ώρισεν εμοί μεν να απέλθω εις τας ακτάς του τόπου, αποδούς μοι τα πρεσβεία• τω δε Λύκω: «Τον αντίπλευρον κήπον Ευβοίας νέμων, / Νίσω δε την ανόμαλον εξαίρει χθόνα / Σκείρωνος ακτής, της δε γης το προς νότον / Ο σκληρός ούτος και γίγαντας εκτρέφων / Είληχε Πάλλας (1 = Στραβ. β. 9. σ. 392.).» Ήλπιζον δε ο Πάλλας και οι υιοί αυτού να κατάσχωσιν αύτοι την βασιλείαν τελευτήσαντος του Αιγέως ατέκνου• αλλ' οπόταν ο Θησεύς απεδείχθη διάδοχος, οι Παλλαντίδαι εκίνησαν πόλεμον• και διαιρεθέντες εις δύο σώματα, οι μεν μετά του πατρός εχώρουν εμφανώς επί το άστυ δια του Σφηττού, οι δε κρύψαντες εαυτούς εις Γαργηττόν, ενέδρευον ώστε εκ δύο μερών να επιτεθώσι κατά των υπεναντίων (2 = Φιλοχ. παρά Σχολιαστ. Ευριπιδ. εις Ιππολυτ. ς. 35 - Πλουταρχ. Θησ. κ. 13.)• ώστε επειδή ο Σφηττός δεν εμπεριλαμβάνεται εις τους υπό του Στράβωνος κατά την μεσημβρινήν και την ανατολικήν παραλίαν μνημονευομένους δήμους, καθίσταται πιθανόν ότι έκειτο μεταξύ της παραλίας και των Αθηνών, τουτέστιν εις τα Μεσόγαια, και ότι η Σφηττία οδός εξετείνετο κατά τας προς Αθήνας βορείους υπωρείας του Υμηττού. — Το όξος του Σφηττού ην, φαίνεται, καλόν κατά τον Αριστοφάνην = «Είτ' όξει διέμενος Σφηττίω (3 = Αριστοφ. Πλουτ. ς. 720).» — Πιθανώς από του Σφηττού ωνομάοθη κατά παραφθοράν το σήμερον Σπάτα κείμενον επί της αύτης ειρημένης θέσεως". [...] ενώ σύμφωνα με τον Διονύσιο Σουρμελή ο δήμος «Σφηττός καλείται σήμερον Σταυρός».
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Ακαμαντίδας φυλής, συμμετείχε με 5 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) και τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν από 7 βουλευτές στη Βουλή των 600, ενώ κατά την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι του Σφηττού
Ο δημότης του αρχαίου Σφηττού ονομαζόταν Σφήττιος  και εθεωρείτο τύπος πνευματώδης. Το σπουδαιότερο ανασκαμμένο μνημείο του δήμου Σφηττού, είναι το Ιερό του Ομβρίου Διός και του Προόψιου Απόλλωνα στον μικρό οροπέδιο του Προφήτη Ηλία Υμηττού.
Η ακρόπολη του δήμου Σφηττού βρισκόταν, εντός των χώρων της Ιεράς Μονής Βηθλεέμ Κορωπίου, εκεί που σήμερα είναι ο ναός της Γεννήσεως του Χριστού, στο λόφο που επονομάζεται Κάστρο του Χριστού. Οι ανασκαφές του αρχαιολόγου Νικολάου Χ. Κοτζιά στο χώρο αυτό ανέδειξαν ευρήματα της μυκηναϊκής και ρωμαϊκής εποχής.
Στο δήμο τελούνταν εορτές οι οποίες ονομάζονταν «Σφήττεια», ενώ ο δρόμος από το δήμο προς την Αθήνα ονομαζόταν «Σφηττία οδός» (περίπου η σημερινή λεωφόρος Αθηνών - Λαυρίου). Για την Σφηττία οδό η αρχαιολόγος Όλγα Αποστολοπούλου-Κακαβογιάννη αναφέρει ότι ξεκινούσε από τον αρχαίο δήμο του Θορικού, περνούσε από την Κεφαλή (Κερατέα) και τα Πρόσπαλτα (Καλύβια), που ανήκαν στην ίδια φυλή την Ακαμαντίδα, έφτανε στο Σφηττό και διαβαίνοντας τον Υμηττό, μεταξύ Μαυροβουνίου και Προφήτη Ηλία (πέρασμα της Ντούκας) συνδεόταν με την Αθήνα μέσω της μεγάλης οδού, που ένωνε το Άστυ με τους δήμους της δυτικής παραλίας και το Σούνιο, της «αστικής οδού».
Προσωπικότητες από τον Σφηττό
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο του Σφηττού. Οι πλέον γνωστοί ήταν οι:
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2016-2017
Το Λίγκ Καπ πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2016-17 ήταν η 6η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Η διοργάνωση ονομάζεται επίσημα Λιγκ Καπ "Νίκος Σαμαράς", στη μνήμη του μεγάλου πετοσφαιριστή της Ορεστιάδας, που μας άφησε τόσο πρόωρα τον Ιανουάριο του 2013. Διοργανώθηκε από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή των δώδεκα ομάδων της Βόλεϊ Λιγκ 2016-17. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς, για 4η φορά στην ιστορία του.
Προκριματική φάση
Η προκριματική φάση διεξήχθη το τριήμερο 14 με 16 Οκτωβρίου 2016 και οι ομάδες χωρίστηκαν σε 4 ομίλους των τριών.
Α' Όμιλος (Θεσσαλονίκη – Γυμναστήριο ΠΑΟΚ Σπορτς Αρένα)
Βαθμολογία
Αγώνες
Β' Όμιλος (Χαλκίδα – Γυμναστήριο "Τάσος Καμπούρης" Κανήθου)
Βαθμολογία
Αγώνες
Γ' Όμιλος (Βραχάτι – Γυμναστήριο "Γ. Τριαντάφυλλος" Βέλου-Βόχας)
Βαθμολογία
Δ' Όμιλος (Ερμούπολη – Δ.Α.Κ. Σύρου "Δημήτριος Βικέλας")
Βαθμολογία
Τελική φάση
Η τελική φάση (Φάιναλ-4) επρόκειτο να διεξαχθεί στην Κύπρο το διήμερο 26 και 27 Ιανουαρίου 2017, στην πρωτεύουσα Λευκωσία. Οι αρχές του νησιού όμως δεν πήραν την ευθύνη για την ομαλή διεξαγωγή των αγώνων, και έτσι ουσιαστικά δεν έγινε φάιναλ-4. Η διοργάνωση συνεχίστηκε με τους αγώνες (ημιτελικοί και τελικός) να διεξάγονται σε έδρες των ομάδων που προέκυψαν με κλήρωση. Ο 1ος ημιτελικός ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό έγινε στο Ρέντη και ο 2ος ανάμεσα σε ΠΑΟΚ και Ηρακλή στην Πυλαία. Ο τελικός έγινε στις 28 Ιανουαρίου στον Πειραιά με τηλεοπτική κάλυψη από το συνδρομητικό κανάλι Novasports.
Τελικός
Ο τελικός έγινε στον Πειραιά, στο Γυμναστήριο "Μελίνα Μερκούρη" Ρέντη.
Διανδρία
Με τον όρο διανδρία που εισήγαγε στη Βοτανική ο Σουηδός βοτανολόγος Κάρολος Λινναίος χαρακτηρίστηκε η δεύτερη κλάση του γεννητικού συστήματος των φυτών.
Η κλάση αυτή περιλαμβάνει τα φυτά εκείνα των οποίων τα άνθη φέρουν δύο στήμονες όπως το ιάσμινο, η βερονίκη κ.ά. Η κλάση αυτή, κατά Λινναίο, είναι σχετικά μικρή και περιλαμβάνει τις ακόλουθες τρεις τάξεις που διακρίνονται από τον αριθμό των φερομένων υπέρων:
Πηγές
Κατηγορία:Βοτανική Κατηγορία:Μορφολογία φυτών
Σελλιά Χανίων
Τα Σελλιά (επίσημο: τα Σελλία) χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.
Τοποθεσία
Είναι ημιορεινό χωριό με υψόμετρο 320 μέτρα. Βόρεια υπάρχει το Δάσος του Ρουπακιά και νότια ο πανοραμικός λόφος Γαναδές. Στην κορυφή του λόφου αυτού βρίσκεται ένα βαθύ βαθροσπηλαίωμα το οποίο αναφέρεται ως η "Τρύπα του αράπη".
Στο χωριό υπάρχει γήπεδο μπάσκετ, παιδική χαρά, γκαλερί ζωγραφικής και δημοτικό σχολείο. Η εκκλησία του Αγίου Πνεύματος είναι χτισμένη το 1800 και είναι διακοσμημένη με ξυλόγλυπτο τέμπλο και βυζαντινές εικόνες. Επίσης απέναντι από το σχολείο υπάρχει πέτρινο ξενοδοχείο. Χαρακτηριστικά είναι τα πέτρινα παλιά σπίτια, τα στενά δρομάκια και οι πέτρινες θολωτές στέρνες. Διάσπαρτα στα χωράφια υπάρχουν πέτρινα θολωτά κελιά. Περιμετρικά του χωριού και σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων υπάρχουν οι παραλίες της Γεωργιούπολης του Ομπρός Γυαλού στον Κεφαλά, της Αλμυρίδας, της Κεράς και οι παραλίες Μαϊστράλι και Κυανή Ακτή των Καλυβών.
Τα Σελλιά απέχουν 5 χιλιόμετρα από τον Βάμο που έχει κέντρο υγείας, φαρμακείο, τράπεζα, γυμνάσιο, λύκειο, ειρηνοδικείο, αστυνομικό τμήμα, ταχυδρομείο, ταβέρνες και σούπερ μάρκετ.
Ιστορικά
Το χωριό έχει πλούσια προσφορά σε όλους τους απέλευθερωτικούς αγώνες. Στις σπουδαιότερες οικογένειες έχει καταγραφεί το γενεαλογικό τους δέντρο.
Πολιτιστικές Εκδηλώσεις
Στις πολιτιστικές εκδηλώσεις υπό την αιγίδα του πολιτιστικού και εξωραϊστικού συλλόγου Σουριανών, Σελλιανών και Λικοτιναριανών έχουν τιμηθεί διάφορα πρόσωπα για τις κοινωνικές υπηρεσίες τους.
Δείτε επίσης
Δείτε: Κοινότητα Σελλίων
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Χειρουργική επέμβαση καταρράκτη
Η χειρουργική επέμβαση καταρράκτη, που ονομάζεται επίσης χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης φακών, είναι η αφαίρεση του φυσικού φακού του οφθαλμού (που ονομάζεται επίσης "κρυσταλλικός φακός") που έχει αναπτύξει αδιαφάνεια, η οποία αναφέρεται ως καταρράκτης, και η αντικατάστασή της με ενδοφθάλμιο φακό. Μεταβολικές αλλαγές των κρυσταλλικών ινών φακού με την πάροδο του χρόνου οδηγούν στην ανάπτυξη καταρράκτη, προκαλώντας βλάβη ή απώλεια της όρασης. Μερικά βρέφη γεννιούνται με συγγενή καταρράκτη και ορισμένοι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε σχηματισμό καταρράκτη. Τα πρώιμα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν έντονες λάμψεις φώτα και μικρές πηγές φωτός τη νύκτα και μειωμένη οξύτητα σε χαμηλά επίπεδα φωτός.
Κατά τη χειρουργική επέμβαση καταρράκτη, αφαιρείται ο θολός φυσικός φακός που εμφάνισε καταρράκτη ενός ασθενούς, είτε με γαλακτωματοποίηση στη θέση του είτε με την αποκοπή του. Τεχνητός ενδοφθάλμιος φακός (IOL) εμφυτεύεται στη θέση του. Η χειρουργική επέμβαση καταρράκτη εκτελείται γενικά από οφθαλμίατρο σε περιπατητικό περιβάλλον σε χειρουργικό κέντρο ή νοσοκομείο και όχι σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Χρησιμοποιείται, συνήθως είτε τοπική, υπό τον Tenon, περιβολβική ή οπισθοβολβική τοπική αναισθησία προκαλώντας μικρή ή καθόλου δυσφορία στον ασθενή.
Πάνω από το 90% των εγχειρήσεων επιτυγχάνουν την αποκατάσταση χρήσιμης όρασης, με χαμηλό ποσοστό επιπλοκών. Η εντός μιας ημέρας εκτέλεση, η ελάχιστα επεμβατική, μικρής τομής φακογαλακτωματοποίηση με γρήγορη ανάρρωση μετά την επέμβαση έχει καταστεί πρότυπο χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη σε όλο τον κόσμο.
Τύποι
Δύο βασικοί τύποι χειρουργικών επεμβάσεων χρησιμοποιούνται συχνά σε όλο τον κόσμο. Η πρώτη διαδικασία είναι η φακογαλακτωματοποίηση (phaco) και η δεύτερη περιλαμβάνει δύο διαφορετικούς τύπους εξωκαψικής εξαγωγής καταρράκτη (ECCE). Στις περισσότερες χειρουργικές επεμβάσεις, εισάγεται ενδοφθάλμιος φακός. Οι αναδιπλούμενοι φακοί χρησιμοποιούνται γενικά στην μήκους 2-3 mm phaco τομή, ενώ οι μη αναδιπλούμενοι φακοί τοποθετούνται μέσω της μεγαλύτερης εξωκαψικής τομής. Το μικρό μέγεθος τομής που χρησιμοποιείται στη φακογαλακτωματοποίηση (2-3) mm) επιτρέπει συχνά το "χωρίς ραφή" κλείσιμο της τομής. Το ECCE χρησιμοποιεί μεγαλύτερη τομή (10-12) mm) και ως εκ τούτου συνήθως απαιτεί ραφή, και αυτό οδήγησε εν μέρει στην τροποποίηση του ECCE που είναι γνωστή ως χειρουργική επέμβαση καταρράκτη μικρής τομής (MSICS)
Η εξαγωγή καταρράκτη με χρήση ενδοκαψικής εξαγωγής (ICCE) αντικαταστάθηκε από φακογαλακτωματοποίηση και ECCE και σπάνια πραγματοποιείται.
Η φακογαλακτωματοποίηση είναι η πιο συχνά εκτελούμενη διαδικασία καταρράκτη στον ανεπτυγμένο κόσμο. Ωστόσο, το υψηλό κόστος μιας συσκευής φακογαλακτωματοποίησης και του σχετικού εξοπλισμού μίας χρήσης σημαίνει ότι το ECCE και το MSICS παραμένουν η πιο συχνά εκτελούμενες διαδικασίες στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Η χειρουργική επέμβαση καταρράκτη γίνεται συνήθως ως ημερήσια επέμβαση και όχι με διαδικασία ασθενούς, καθώς υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι η χειρουργική επέμβαση έχει παρόμοια αποτελέσματα και είναι φθηνότερη από τη νοσηλεία και τη διανυκτέρευση.
Τύποι χειρουργικής επέμβασης
μικρογραφία| Χειρουργική επέμβαση καταρράκτη, με χρήση χρονικής προσέγγισης ανιχνευτή φακογαλακτωματοποίησης (στο δεξιό χέρι) και "ελικόπτερου" (στο αριστερό χέρι) που γίνεται κάτω από το λειτουργικό μικροσκόπιο σε ιατρικό κέντρο του Ναυτικού μικρογραφία| Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε χειρουργική επέμβαση καταρράκτη, τοποθετήθηκε πτυσσόμενο IOL. Σημειώστε μικρή τομή και πολύ ελαφρά [[αιμορραγία στα δεξιά της ακόμη διασταλμένης κόρης.]] Υπάρχουν πολλές διαφορετικές χειρουργικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται στην επέμβαση καταρράκτη:
μικρογραφία| Πυρήνας καταρράκτη υπερ-ώριμης ηλικίας μετά το ECCE
Η κρυοεξαγωγή είναι μορφή ICCE που παγώνει τον φακό με μια κρυογονική ουσία όπως το υγρό άζωτο. Σε αυτήν την τεχνική, ο καταρράκτης εξάγεται με χρήση κρυοεξαγωγέα - ένα κρυοκαθετήρα του οποίου το ψυκτικό άκρο κολλάει και παγώνει τον ιστό του φακού, επιτρέποντας την αφαίρεσή του Παρόλο που χρησιμοποιείται τώρα κυρίως για την αφαίρεση των φακών με εσφαλμένη θέση, ήταν η προτιμώμενη μορφή εξαγωγής καταρράκτη από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980.
Ενδοφθάλμιοι φακοί
Επιπλέον, υπάρχει ένας προσαρμοστικός φακός που εγκρίθηκε από το US FDA το 2003 και κατασκευάστηκε από την Eyeonics, (σήμερα Bausch & Lomb. Το Crystalens βρίσκεται στα υποστηρίγματα και εμφυτεύεται στην κάψουλα του φακού του οφθαλμού και ο σχεδιασμός του επιτρέπει στους μύες εστίασης του φακού να τον μετακινούνται μπρος-πίσω, δίνοντας στον ασθενή φυσική ικανότητα εστίασης.
Τεχνητοί ενδοφθάλμιοι φακοί (IOLs) χρησιμοποιούνται για την αντικατάσταση του φυσικού φακού του ματιού που αφαιρείται κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη. Αυτοί οι φακοί αυξάνονται στη δημοτικότητά τους από τη δεκαετία του 1960, αλλά μόλις το 1981 εκδόθηκε η πρώτη έγκριση από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) για αυτόν τον τύπο προϊόντος. Η ανάπτυξη των IOL αποτέλεσε καινοτομία, καθώς οι ασθενείς στο παρελθόν δεν είχαν αντικαταστήσει τον φυσικό τους φακό και ως εκ τούτου έπρεπε να φορούν πολύ παχιά γυαλιά ή κάποιο ειδικό τύπο φακών επαφής. Επί του παρόντος, οι IOL είναι ειδικά σχεδιασμένοι για ασθενείς με διαφορετικά προβλήματα όρασης. Οι κύριοι τύποι IOL που υπάρχουν σήμερα διαχωρίζονται σε μονοεστιακούς και πολυεστιακούς φακούς. μικρογραφία| Χειρουργική επέμβαση καταρράκτη. Dictionnaire Universel de Médecine (1746–1748). Οι μονοεστιακοί ενδοφθάλμιοι φακοί είναι οι παραδοσιακοί, οι οποίοι παρέχουν όραση μόνο σε μια απόσταση: μακριά, ενδιάμεσα ή κοντά. Οι ασθενείς που επιλέγουν αυτούς τους φακούς σε σχέση με τους πιο ανεπτυγμένους τύπους θα πρέπει πιθανώς να φορούν γυαλιά ή φακούς επαφής για ανάγνωση ή χρήση του υπολογιστή. Αυτοί οι ενδοφθάλμιοι φακοί είναι συνήθως σφαιρικοί και έχουν την επιφάνειά τους ομοιόμορφα καμπύλωτή.
Ο πολυεστιακός ενδοφθάλμιος φακός είναι ένας από τους νεότερους τύπους τέτοιων φακών. Συχνά αναφέρονται ως φακοί «premium» επειδή είναι πολυεστιακοί και χαλαροί, και επιτρέπουν στον ασθενή να απεικονίσει αντικείμενα σε περισσότερες από μία σταθερή απόσταση, καταργώντας την ανάγκη για γυαλιά ή φακούς επαφής. Οι premium ενδοφθάλμιοι φακοί είναι εκείνοι που χρησιμοποιούνται για τη διόρθωση της πρεσβυωπίας ή του αστιγματισμού. Οι premium ενδοφθάλμιοι φακοί είναι πιο ακριβοί και συνήθως δεν καλύπτονται ή δεν καλύπτονται πλήρως από την ασφάλιση υγείας, καθώς τα πρόσθετα οφέλη τους θεωρούνται πολυτέλεια και όχι ιατρική ανάγκη. Το εμφύτευμα ενδοφθάλμιου φακού έχει μόνο ένα σημείο εστίασης, αλλά λειτουργεί σαν να είναι πολυεστιακό IOL. Ο ενδοφθάλμιος φακός σχεδιάστηκε με άρθρωση παρόμοια με τη μηχανική του φυσικού φακού του ματιού.
Οι ενδοφθάλμιοι φακοί που χρησιμοποιούνται για τη διόρθωση του αστιγματισμού ονομάζονται toric και έχουν εγκριθεί από το FDA από το 1998. Ο STAAR Surgical Intraocular Lens ήταν ο πρώτος τέτοιος φακός που αναπτύχθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και μπορεί να διορθώσει έως και 3,5 διοπτρίες. Ένα διαφορετικό μοντέλο τορικών φακών δημιουργήθηκε από την Alcon και μπορεί να διορθώσει έως και 3 διοπτρίες αστιγματισμού. Προκειμένου να επιτύχει το μεγαλύτερο όφελος από έναν στρεπτικό φακό, ο χειρουργός πρέπει να περιστρέψει τον φακό ώστε να είναι ευθυγραμμισμένος με τον άξονα του αστιγματισμού του ασθενούς. Η ενδοεγχειρητική ανάλυση μετώπου κύματος, όπως αυτή που παρέχεται από το σύστημα ORA που αναπτύχθηκε από την Wavetec Visions Systems, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει τον γιατρό στην τοποθέτηση του τορικού φακού και να ελαχιστοποιήσει τα αστιγματικά λάθη.
Μπορεί να πραγματοποιηθεί χειρουργική επέμβαση καταρράκτη για τη διόρθωση προβλημάτων όρασης και στα δύο μάτια, και σε αυτές τις περιπτώσεις, οι ασθενείς συνήθως συμβουλεύονται να εξετάσουν το ενδεχόμενο μονοφθαλμικής όρασης. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει την εισαγωγή στο ένα μάτι ενδοφθάλμιου φακού που παρέχει κοντινή όραση και στο άλλο μάτι IOL που παρέχει μακρινή όραση. Παρόλο που οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να προσαρμοστούν στην εμφύτευση μονοεστιακών φακών και στα δύο μάτια, ορισμένοι δεν μπορούν και μπορεί να παρουσιάσουν θολή όραση τόσο σε κοντινές όσο και σε μακρινές αποστάσεις. Τα IOL που δίνουν έμφαση στην απόσταση από την όραση μπορούν να αναμειχθούν με τα IOL που τονίζουν την ενδιάμεση όραση προκειμένου να επιτευχθεί ένας τύπος τροποποιημένης μονο-όρασης. Οι Bausch και Lomb ανέπτυξαν το 2004 τα πρώτα ασφαιρικά IOLs, τα οποία παρέχουν καλύτερη ευαισθησία αντίθεσης έχοντας την περιφέρεια τους πιο επίπεδη από τη μέση του φακού. Ωστόσο, ορισμένοι χειρουργοί καταρράκτη αμφισβήτησαν τα οφέλη των ασφαιρικών IOLs, επειδή το όφελος ευαισθησίας αντίθεσης μπορεί να μην διαρκέσει σε ηλικιωμένους ασθενείς.
Μερικά από τα νεοσύστατα IOL είναι σε θέση να παρέχουν προστασία έναντι της υπεριώδους και της μπλε ακτινοβολίας. Ο κρυσταλλικός φακός του ματιού φιλτράρει αυτές τις δυνητικά επιβλαβείς ακτίνες και πολλά premium IOL έχουν σχεδιαστεί για να αναλάβουν επίσης αυτό το έργο. Ωστόσο, σύμφωνα με μερικές μελέτες, αυτοί οι φακοί έχουν συσχετιστεί με μείωση της ποιότητας της όρασης.
Ένας άλλος τύπος ενδοφθάλμιου φακού είναι ο ρυθμιζόμενος στο φως που ακόμη υποβάλλονται σε κλινικές δοκιμές από τον FDA. Αυτός ο συγκεκριμένος τύπος IOL εμφυτεύεται στον οφθαλμό και στη συνέχεια υποβάλλεται σε επεξεργασία με φως ορισμένου μήκους κύματος προκειμένου να μεταβληθεί η καμπυλότητα του φακού.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι χειρουργοί μπορούν να επιλέξουν την τοποθέτηση ενός επιπλέον φακού πάνω από τον ήδη εμφυτευμένο. Αυτός ο τύπος διαδικασιών IOL ονομάζεται "piggyback" IOL και συνήθως θεωρείται επιλογή όταν το αποτέλεσμα του φακού του πρώτου εμφυτεύματος δεν είναι βέλτιστο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η εμφύτευση άλλου IOL πάνω από το υπάρχον θεωρείται ασφαλέστερη από την αντικατάσταση του αρχικού φακού. Αυτή η προσέγγιση μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς που χρειάζονται υψηλούς βαθμούς διόρθωσης της όρασης.
Ανεξάρτητα από το ποιο IOL χρησιμοποιείται, ο χειρουργός θα πρέπει να επιλέξει την κατάλληλη ισχύ του IOL (σαν να πρόκειται για συνταγή γυαλιών) για να παρέξει στον ασθενή το επιθυμητό διαθλαστικό αποτέλεσμα. Παραδοσιακά, οι γιατροί χρησιμοποιούν προεγχειρητικές μετρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της καμπυλότητας του κερατοειδούς, του αξονικού μήκους και των μετρήσεων από λευκό σε λευκό για να εκτιμήσουν την απαιτούμενη ισχύ του IOL. Αυτές οι παραδοσιακές μέθοδοι περιλαμβάνουν διάφορους τύπους όπως Hagis, Hoffer Q, Holladay 1, Holladay 2 και SRK / T, για να αναφέρουμε μερικούς. Τα διαθλαστικά αποτελέσματα που χρησιμοποιούν παραδοσιακούς τύπους υπολογισμού ισχύος αφήνουν τους ασθενείς εντός 0,5D του στόχου (συσχετίζεται με 20/25 όταν στοχεύονται για απόσταση) ή καλύτερα στο 55% των περιπτώσεων και εντός 1D (συσχετίζεται με 20/40 όταν στοχεύονται για απόσταση) ή καλύτερα σε 85 % των περιπτώσεων. Οι πρόσφατες εξελίξεις στη διαλειτουργική τεχνολογία frontfront wave όπως το ORA System από την Wavetec Vision Systems, έχουν δείξει σε μελέτες, υπολογισμούς ισχύος που παρέχουν βελτιωμένα αποτελέσματα, αποδίδοντας το 80% των ασθενών εντός 0,5D (20/25 ή καλύτερα).
Στατιστικά, η χειρουργική επέμβαση καταρράκτη και η εμφύτευση IOL φαίνεται να είναι διαδικασίες με τα ασφαλέστερα και υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας όσον αφορά στη φροντίδα των οφθαλμών. Ωστόσο, όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε άλλο είδος χειρουργικής επέμβασης, συνεπάγεται ορισμένους κινδύνους. Το κόστος είναι μια άλλη σημαντική πτυχή αυτών των φακών. Αν και οι περισσότερες ασφαλιστικές εταιρείες καλύπτουν το κόστος των παραδοσιακών IOL, οι ασθενείς μπορεί να χρειαστεί να πληρώσουν τη διαφορά τιμής εάν επιλέξουν τα πιο ακριβό τύπο φακού.
Προεγχειρητική αξιολόγηση
Απαιτείται εξέταση των οφθαλμών ή προεγχειρητική αξιολόγηση από έναν χειρουργό οφθαλμών για την επιβεβαίωση της παρουσίας καταρράκτη και για να καθοριστεί εάν ο ασθενής είναι κατάλληλος υποψήφιος για χειρουργική επέμβαση. Ο ασθενής πρέπει να πληροί ορισμένες προϋποθέσεις όπως:
Διαδικασίες εγχείρησης
Η χειρουργική διαδικασία στη φακογαλακτωματοποίηση για την απομάκρυνση του καταρράκτη περιλαμβάνει μια σειρά βημάτων και συνήθως πραγματοποιείται με μικροσκόπιο. Κάθε βήμα πρέπει να εκτελείται προσεκτικά και επιδέξια προκειμένου να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τα βήματα μπορούν να περιγραφούν ως εξής:
Η κόρη διαστέλλεται χρησιμοποιώντας σταγόνες (εάν ο IOL πρόκειται να τοποθετηθεί πίσω από την ίριδα) για να βοηθήσει στην καλύτερη απεικόνιση του καταρράκτη. Οι σταγόνες που περιορίζουν τις κόρες προορίζονται για δευτερογενή εμφύτευση του IOL μπροστά από την ίριδα (εάν ο καταρράκτης έχει ήδη αφαιρεθεί χωρίς πρωτεύουσα εμφύτευση IOL). Η αναισθησία μπορεί να γίνει τοπικά (σταγόνες για τα μάτια) ή με ένεση δίπλα στο (περιμετρική ράβδο) ή πίσω (οπισθοβολβικά) του ματιού. Τα τοπικά αναισθητικά χρησιμοποιούνται συνήθως ταυτόχρονα με ενδοθαλαμική ένεση λιδοκαΐνης για τη μείωση του πόνου κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Στοματική ή ενδοφλέβια καταστολή μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση του άγχους. Η γενική αναισθησία σπάνια είναι απαραίτητη, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε παιδιά και ενήλικες με συγκεκριμένα ιατρικά ή ψυχιατρικά θέματα. Η επέμβαση μπορεί να γίνει σε φορείο ή σε ανακλινόμενη καρέκλα εξέτασης. Τα βλέφαρα και το περιβάλλον δέρμα θα καθαριστούν με απολυμαντικό. Το πρόσωπο καλύπτεται με ύφασμα ή φύλλο, με άνοιγμα για εμφαίνεται το μάτι. Το βλέφαρο διατηρείται ανοιχτό με διαστολέα για να ελαχιστοποιηθεί η αναλαμπή κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Ο πόνος είναι συνήθως ελάχιστος στα κατάλληλα αναισθητοποιημένα μάτια, αν και μια αίσθηση πίεσης και δυσφορίας από το έντονο φως του μικροσκοπίου λειτουργίας είναι συχνή. Η οφθαλμική επιφάνεια διατηρείται υγρή χρησιμοποιώντας στείρες αλατούχες οφθαλμικές σταγόνες ή ιξωδοελαστική μεθυλοκυτταρίνη. Η απόσπαση στον φακό του οφθαλμού πραγματοποιείται κοντά ή κοντά στο σημείο όπου συναντώνται ο κερατοειδής και ο σκληρός χιτώνας ( άκρη = κόμβος κερατοειδούς ). Τα πλεονεκτήματα της μικρότερης τομής περιλαμβάνουν τη χρήση λίγων ή καθόλου βελονιών και τη μείωση του χρόνου ανάρρωσης.
Η καψυλοτομία (σπάνια γνωστή ως κυτοτομή) είναι μια διαδικασία για το άνοιγμα ενός τμήματος της κάψουλας του φακού, χρησιμοποιώντας ένα όργανο που ονομάζεται κυτοτόμος. Μία πρόσθια καψουλοτομία αναφέρεται στο άνοιγμα του εμπρόσθιου τμήματος της κάψουλας φακού, ενώ μια οπίσθια καψουλοτομία αναφέρεται στο άνοιγμα του οπίσθιου τμήματος της κάψουλας φακού. Στη φακογαλακτωματοποίηση, ο χειρουργός εκτελεί μια πρόσθια συνεχή καμπυλική γραμμική κάψουλα, για να δημιουργήσει ένα στρογγυλό και ομαλό άνοιγμα μέσω του οποίου ο πυρήνας του φακού μπορεί να γαλακτωματοποιηθεί και να εισαχθεί το εμφύτευμα ενδοφθάλμιου φακού.
Τα αντιβιοτικά μπορούν να χορηγηθούν προεγχειρητικά, ενδοεγχειρητικά ή / και μετεγχειρητικά. Συχνά χρησιμοποιείται τοπικό κορτικοστεροειδές σε συνδυασμό με τοπικά αντιβιοτικά μετεγχειρητικά.
Οι περισσότερες επεμβάσεις καταρράκτη πραγματοποιούνται με τοπικό αναισθητικό, επιτρέποντας στον ασθενή να εξέλθει του χώρου επέμβασης την ίδια ημέρα. Μπορεί να ενδείκνυται η χρήση ενός οφθαλμικού επικαλύμματος, συνήθως για μερικές ώρες, μετά τις οποίες ο ασθενής πρέπει να αρχίσει να χρησιμοποιεί σταγόνες για να ελέγξει τη φλεγμονή και τα αντιβιοτικά που αποτρέπουν τη μόλυνση. Οι διαδικασίες φακού και καταρράκτη εκτελούνται συνήθως σε περιβάλλον εξωτερικών ασθενών. στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 99,9% των διαδικασιών φακού και καταρράκτη έγιναν σε περιπατητικό περιβάλλον το 2012.
Περιστασιακά, μπορεί να πραγματοποιηθεί μια περιφερική ιριδεκτομή για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος γλαυκώματος της φλεγμονής. Ένα άνοιγμα μέσω της ίριδας μπορεί να διαμορφωθεί χειροκίνητα (χειρουργική ιριδεκτομή ) ή με λέιζερ (που ονομάζεται ιριδοτομή λέιζερ Nd-YAG ). Η περιφερική ιριδοτομή με λέιζερ μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε πριν είτε μετά από χειρουργική επέμβαση καταρράκτη.
Η οπή της ιριδεκτομής είναι μεγαλύτερη όταν γίνεται χειροκίνητα από ό, τι όταν εκτελείται με λέιζερ. Όταν εκτελείται η δια χειρός χειρουργική επέμβαση, ενδέχεται να εμφανιστούν ορισμένες αρνητικές παρενέργειες, όπως το άνοιγμα της ίριδας από άλλους (αισθητική) και το φως μπορεί να πέσει στο μάτι μέσω της νέας οπής, δημιουργώντας κάποιες οπτικές διαταραχές. Στην περίπτωση οπτικών διαταραχών, το μάτι και ο εγκέφαλος μαθαίνουν συχνά να αντισταθμίζουν και να αγνοούν τις διαταραχές για μερικούς μήνες. Μερικές φορές το άνοιγμα της περιφερειακής ίριδας μπορεί να επουλωθεί, πράγμα που σημαίνει ότι η τρύπα παύει να υπάρχει. Αυτός είναι ο λόγος που ο χειρουργός κάνει μερικές φορές δύο οπές, έτσι ώστε τουλάχιστον μία οπή να παραμένει ανοιχτή.
Μετά τη χειρουργική επέμβαση, ο ασθενής έχει οδηγίες να χρησιμοποιήσει αντιφλεγμονώδεις και αντιβιοτικές οφθαλμικές σταγόνες για έως και δύο εβδομάδες (ανάλογα με την κατάσταση φλεγμονής του οφθαλμού και κάποιες άλλες μεταβλητές). Ο οφθαλμίατρος θα κρίνει, με βάση την ιδιοσυγκρασία κάθε ασθενούς, το χρονικό διάστημα για τη χρήση των οφθαλμικών σταγόνων. Το μάτι θα ανακάμψει συνήθως μέσα σε μια εβδομάδα και θα πρέπει να αναμένεται πλήρης ανάρρωση σε περίπου ένα μήνα. Ο ασθενής δεν πρέπει να συμμετέχει σε ακραία αθλήματα έως ότου λάβει έγκριση από τον χειρουργό να το κάνει.
Επιπλοκές
Οι επιπλοκές μετά από χειρουργική επέμβαση καταρράκτη είναι σχετικά ασυνήθιστες.
μικρογραφία|250x250εσ| Φωτογραφία με λυχνία σχισμής του IOL που δείχνει την οπίσθια αδιαφανοποίηση της κάψουλας (PCO) ορατή λίγους μήνες μετά την εμφύτευση του ενδοφθάλμιου φακού στα μάτια, που φαίνεται στον αναδρομικό φωτισμό
Αρχαία Ελλάδα
Ο Γαληνός της Περγάμου ( 2ος π.Χ. αιώνας), εξέχων Έλληνας γιατρός, χειρουργός και φιλόσοφος, πραγματοποίησε επέμβαση παρόμοια με τη σύγχρονη χειρουργική του καταρράκτη. Χρησιμοποιώντας ένα όργανο σε σχήμα βελόνας, ο Γαληνός επιχείρησε να αφαιρέσει φακό που είχε προσβληθεί από καταρράκτη. Αν και πολλοί ιστορικοί του 20ού αιώνα ισχυρίστηκαν ότι ο Γαληνός πίστευε ότι ο φακός βρίσκεται στο ακριβές κέντρο του ματιού, ο Γαληνός κατάλαβε ότι ο κρυσταλλικός φακός βρίσκεται στην πρόσθια όψη του ανθρώπινου ματιού.
Ινδία
Μια μορφή χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη, τώρα γνωστή ως " couching ", βρέθηκε στην αρχαία Ινδία και στη συνέχεια εισήχθη σε άλλες χώρες από τον Ινδό ιατρό Sushruta ( c. 6th century Π.Κ.Χ.  ), ο οποίος το περιέγραψε στο έργο του η Περίληψη της Σούσρουτα ή της Σούσρουτα Σαμίτα. Η ενότητα Uttaratantra του Compendium, κεφάλαιο 17, στίχοι 55–69, περιγράφει μια λειτουργία στην οποία μια καμπύλη βελόνα χρησιμοποιήθηκε για να ωθήσει την αδιαφανή φλεγματική ύλη ( kapha στα σανσκριτικά ) στο μάτι έξω από τον τρόπο της όρασης. Το φλέγμα στη συνέχεια εκτοξεύτηκε από τη μύτη. Το μάτι αργότερα θα βυθίστηκε με ζεστό διαυγές βούτυρο και έπειτα επίδεσμο.
Η αφαίρεση του καταρράκτη με χειρουργική επέμβαση εισήχθη επίσης στην Κίνα από την Ινδία και άνθισε στο Sui ( 581–618 CE ) και δυναστείες Tang ( 618–907 CE ).
Δυτική Αφρική
Η απομάκρυνση του καταρράκτη ήταν μια κοινή χειρουργική επέμβαση στο Τζενέ (Djenné) (όπως σε πολλά άλλα μέρη της Αφρικής ).
Η Ευρώπη και ο ισλαμικός κόσμος
Οι πρώτες αναφορές στον καταρράκτη και τη θεραπεία του στην Ευρώπη βρίσκονται στο 29 Το CE στο De Medicinae, το έργο του Λατινικού εγκυκλοπαιδιστή Aulus Cornelius Celsus, το οποίο περιγράφει επίσης μια "εγχείρηση καταρράκτη" (Couching).
Το Couching συνέχισε να χρησιμοποιείται σε ολόκληρο τον Μεσαίωνα και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε ορισμένα μέρη της Αφρικής και στην Υεμένη. Ωστόσο, ο καναπές είναι μια αναποτελεσματική και επικίνδυνη μέθοδος θεραπείας καταρράκτη, και συχνά έχει ως αποτέλεσμα οι ασθενείς να παραμείνουν τυφλοί ή με μερικώς αποκατεστημένη όραση. Ως επί το πλείστον, έχει πλέον αντικατασταθεί από εξωκαψική χειρουργική καταρράκτη και, ιδίως, φακογαλακτωματοποίηση.
Ο φακός μπορεί επίσης να αφαιρεθεί με αναρρόφηση μέσω κοίλου οργάνου. Ανακαλύφθηκαν χάλκινα στοματικά όργανα αναρρόφησης που φαίνεται να έχουν χρησιμοποιηθεί για αυτήν τη μέθοδο εξαγωγής καταρράκτη κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. Τέτοια διαδικασία ένα περιγράφηκε τον 10ο αιώνα από τον Πέρση ιατρό Αμπού Μπακρ αλ-Ραζί, που την απέδωσε στον Άντυλλο, Έλληνα ιατρού του 2ου αιώνα. Η διαδικασία "απαιτούσε μια μεγάλη τομή στο μάτι, μια κοίλη βελόνα και έναν βοηθό με εξαιρετική ικανότητα πνευμόνων". Αυτή η διαδικασία αναρρόφησης περιγράφηκε επίσης από τον Ιρακινό οφθαλμίατρο Ammar Al-Mawsili, στην επιλογή του για τις οφθαλμικές παθήσεις, που γράφηκε επίσης τον 10ο αιώνα. Παρουσίασε ιστορικά περιπτώσεων για τη χρήση του, ισχυριζόμενος ότι είχε επιτυχία σε αυτό σε αρκετούς ασθενείς. Η εξαγωγή του φακού έχει το πλεονέκτημα της αφαίρεσης της πιθανότητας μετανάστευσης του φακού στο οπτικό πεδίο. Μια μεταγενέστερη παραλλαγή της βελόνας καταρράκτη στην Αίγυπτο του 14ου αιώνα, που αναφέρθηκε από τον "οφθαλμίατρο" Al-Shadhili, ο οποίος χρησιμοποίησε μια βίδα για την παραγωγή αναρρόφησης. Δεν είναι σαφές, ωστόσο, πόσο συχνά χρησιμοποιήθηκε αυτή η μέθοδος καθώς άλλοι συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένων των Abu al-Qasim al-Zahrawi και Al-Shadhili, έδειξαν έλλειψη εμπειρίας με αυτήν τη διαδικασία ή ισχυρίστηκαν ότι ήταν αναποτελεσματική.
Δέκατος όγδοος αιώνα και αργότερα
Το 1748, ο Ζακ Νταβίλ (Jacques Daviel) ήταν ο πρώτος σύγχρονος Ευρωπαίος γιατρός που εξόρυξε με επιτυχία τον καταρράκτη από τα μάτια. Στην Αμερική, μια πρώιμη μορφή χειρουργικής επέμβασης γνωστή ως κατακλυσμός καταρράκτη ίσως είχε πραγματοποιηθεί το 1611, και η εξαγωγή καταρράκτη πιθανότατα πραγματοποιήθηκε το 1776 Η εξαγωγή καταρράκτη με αναρρόφηση του υλικού του φακού μέσω σωλήνα στον οποίο εφαρμόζεται αναρρόφηση πραγματοποιήθηκε από τον χειρουργό της Φιλαδέλφειας Philip Syng Physick το 1815.