cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας
Πτώση και θάνατος σε μάχη
Υπέταξε την αριστοκρατία, έγινε κυρίαρχος στις Ορκάδες και στη συνέχεια έκανε μια επιτυχή επίθεση στη Δανία. Έκλεισε ειρήνη με τον Σουηδό βασιλιά Όλαφ Σκότκονουνγκ, ακούγεται ότι για κάποιο διάστημα είχε αρραβωνιαστεί με την κόρη του Σουηδού βασιλιά Ινγκεγκέρδη αλλά χωρίς την έγκριση του πατέρα της. Ο Άγιος Όλαφ παντρεύτηκε τελικά (1019) την Άστριντ Όλαφνταττερ νόθη κόρη του Όλαφ Σκότκονουνγκ και ετεροθαλή αδελφή της πρώην μνηστής του, απέκτησαν μια κόρη τη Βούλφχιλντ η οποία παντρεύτηκε τον Όρδουλφ, δούκα της Σαξονίας (1042), αμέτρητοι βασιλικοί οίκοι της Ευρώπης ισχυρίζονται ότι κατάγονται από τον Όρδουλφ και τη Βούλφχιλντ ανάμεσα στους οποίους και ο Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Η Ματθίλδη του Ηνωμένου Βασιλείου, κόρη του Εδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν μητέρα του Όλαφ Ε΄ της Νορβηγίας, ο Όλαφ Ε΄ και ο γιος του Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας ο σημερινός βασιλιάς της Νορβηγίας κατάγονται από τον Άγιο Όλαφ. Οι επιτυχίες του Όλαφ Β΄ όμως δεν κράτησαν για πολύ, έχασε στη μάχη του Χελγκέα (1026) και οι Νορβηγοί ευγενείς υποστήριξαν την επίθεση στη Νορβηγία του Δανού βασιλιά Κνούτου του Μέγα (1029), ο Άγιος Όλαφ οδηγήθηκε σε εξορία στο Κράτος των Ρως. Έμεινε για κάποιο χρονικό διάστημα στη Σουηδία στην επαρχία του Νέρικ στην οποία σύμφωνα με κάποιον τοπικό θρύλο βάπτισε πολλούς χριστιανούς. Το 1029 ο αντιβασιλιάς του Κνούτου χάθηκε στη θάλασσα, ο Όλαφ βρήκε τη μεγάλη ευκαιρία να ανακτήσει το βασίλειο της Νορβηγίας αλλά έπεσε στη μάχη του Στίκλεσταντ (29 Ιουλίου 1030) στην οποία πολλοί οπαδοί του από την κεντρική Νορβηγία πολέμησαν εναντίον του, η ακριβής θέση του τάφου του στο Νιδάρος είναι άγνωστη από το 1568. Ο Κνούτος επιχείρησε στη συνέχεια να κυβερνήσει τη Δανία 5 χρόνια τοποθετώντας αντιβασιλείς την πρώτη σύζυγο του Έλφγκιφου του Νορθάμπτον και τον μεγαλύτερο γιο του Σβεν της Νορβηγίας οι οποίοι έγιναν σύντομα μισητοί, ο νόθος γιος του Αγίου Όλαφ Μάγκνους ο Καλός κατόρθωσε να κερδίσει τον θρόνο της Νορβηγίας ο Σβεν και η μητέρα του οδηγήθηκαν στην εξορία.
Αμφιβολίες των ιστορικών
thumb|right|250px|Ανδριάντας του Αγίου Όλαφ στην εκκλησία του Άουστεβολντ Ο Όλαφ στη λαϊκή παράδοση έχει μείνει σαν ο άνθρωπος που εισήγαγε τον χριστιανισμό στη Νορβηγία αλλά δεν υπάρχουν ιστορικές πηγές γύρω από αυτό το θέμα. Ο Όλαφ χρησιμοποίησε στα θρησκευτικά θέματα περισσότερο τον Γκρίμκελλ ο οποίος ίδρυσε πολλές επισκοπές και οργάνωσε την εκκλησία αλλά ήταν μέλος της οικογένειας του Όλαφ, το πιθανότερο είναι να διέδωσαν τον χριστιανισμό στο εσωτερικό της Νορβηγίας σε περιοχές που ήταν ελάχιστα διαδεδομένος. Οι σύγχρονοι ιστορικοί έχουν πολλά ερωτηματικά σχετικά με τις τόσο στενές σχέσεις που αποδίδονται στον Άγιο Όλαφ για τον χριστιανισμό, οι περισσότερες αποδίδονται στον χαρακτήρα του επειδή προσπάθησε να εξαλείψει τη βιαιότητα. Χρησιμοποίησε επιπλέον τον χριστιανισμό όπως και άλλοι Νορβηγοί βασιλείς προκειμένου να ενισχύσει την εξουσία του στη χώρα, οι λογοτεχνικοί στίχοι που αναφέρονται στον Όλαφ χρησιμοποιούν περισσότερο παγανιστικές αναφορές. Ο καθηγητής Άντερς Γουίνροθ (γεν. 1965) στο βιβλίο του «Η μετατροπή της Σκανδιναβίας» αναφέρει ότι «χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια προκειμένου οι Σκανδιναβοί να μετατραπούν πλήρως σε χριστιανοί και να αποβάλουν τις παγανιστικές τους πρακτικές». Δεν υπήρχε καμιά περίπτωση δηλαδή να μετατράπηκαν οι Νορβηγοί απότομα με έναν μόνο βασιλιά σε χριστιανούς, τα θαύματα που αποδίδονται στη σύγχρονη εποχή στον Όλαφ δεν φαίνονται πουθενά στους στίχους που αποδίδονται σε αυτόν. Ο Όλαφ ανακηρύχθηκε Άγιος της Νορβηγικής εκκλησίας από τον επίσκοπο Γκρίμκελλ έναν χρόνο μετά τον θάνατο του, η αγιοποίηση του ένωσε το έθνος και το εκχριστιάνισε πλήρως κάτι που ο ίδιος ο Όλαφ αγωνίστηκε σκληρά όσο ήταν βασιλιάς. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τους μεσαιωνικούς ιστορικούς σχετικά με τη βασιλεία του Όλαφ δεν είναι ασφαλή, αυτό που προκύπτει είναι ότι ήταν ανίκανος βασιλιάς που διατηρήθηκε χάρη στη συνεργασία του με τον Κνούτο, στη συνέχεια όταν συγκρούστηκε με τον Κνούτο ανατράπηκε και όταν επιχείρησε να πάρει τον θρόνο πίσω σκοτώθηκε. Τη μεγάλη φήμη την κέρδισε μετά τον θάνατο του, οι θρύλοι ότι ήταν ο άνθρωπος που έφερε τον χριστιανισμό στη Νορβηγία δημιουργήθηκαν από μετέπειτα βασιλείς που βρισκόντουσαν σε συγκρούσεις για να νομιμοποιήσουν τη βασιλεία τους.
Θρύλοι σχετικά με τους Σκανδιναβούς αγίους
Η γνώμη που επικράτησε στον λαό της Νορβηγίας είναι ότι ο Όλαφ Χάραλντσον και ο Όλαφ Τρίγκβασον ήταν οι δυο βασιλείς οι οποίοι βρίσκονταν πίσω από τον εκχριστιανισμό στη Νορβηγία. Ωστόσο πολλοί σταυροί και διάσπαρτα χριστιανικά σύμβολα στη Νορβηγία αποδεικνύουν ότι ο χριστιανισμός είχε εισαχθεί στη Νορβηγία πολύ πριν την εποχή του Όλαφ, όλοι οι βασιλείς της Νορβηγίας από την εποχή του Χάακονος του Αγαθού ακόμα και ο Κνούτος αντίπαλος του Όλαφ ήταν χριστιανός. Αυτό που φαίνεται βέβαιο είναι ότι οργάνωσε ευρέως τον εκχριστιανισμό της Νορβηγίας με την εισαγωγή επισκόπων από την Αγγλία, τη Νορμανδία και τη Γερμανία. Προσπάθησε να ενισχύσει τον χριστιανισμό στα αγροτικά κέντρα στο εσωτερικό της Νορβηγίας όπου οι κάτοικοι ασχολούνταν αποκλειστικά με τη γεωργία και πολλοί από αυτούς λάτρευαν ακόμα τους παγανιστικούς θεούς της Νορβηγίας. Πολλοί πιστεύουν ότι ο Όλαφ εισήγαγε τον χριστιανισμό στη Νορβηγία το 1024 χάρη στην επιγραφή που υπάρχει στον «λίθο του Κουλί» αλλά η ερμηνεία της επιγραφής δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί. Την εποχή που ο πάπας Γρηγόριος Ζ΄ προσπάθησε να δεσμεύσει τους ιερείς της δυτικής Ευρώπης οι ιερείς της Νορβηγίας το αρνήθηκαν με τη δικαιολογία ότι δεν υπάρχει τέτοιος νόμος στον κώδικα του Αγίου Όλαφ. Την περίοδο που η αρχιεπισκοπή της Νορβηγίας έγινε μητροπολιτική (1153) ανεξαρτητοποιήθηκε από τον βασιλιά και μετέβη στη δικαιοδοσία του πάπα ο Νορβηγικός εκκλησιαστικός κανόνας προσαρμόστηκε με τους αντίστοιχους της δυτικής Ευρώπης.
Μετά τον θάνατο του Κνούτου (1035) οι Νορβηγοί έντονα δυσαρεστημένοι από τη διακυβέρνηση των Δανών κάλεσαν για βασιλιά τους τον γιο του Αγίου Όλαφ Μάγκνους τον Καλό. Αμέτρητες εκκλησίες αφιερώθηκαν στον Όλαφ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του γιου του, αυτό ήταν συνηθισμένη τακτική των νέων βασιλιάδων εκείνη την τιμή να τιμούν τους νεκρούς πατεράδες τους. Την εποχή που κυριαρχούσε ο παγανισμός οι Σκανδιναβοί βασιλείς ισχυρίζονταν την καταγωγή τους από κάποιον θεό, οι Νορβηγοί βασιλείς ισχυρίζονταν ότι κατάγονται από τον Όντιν, οι Σουηδοί βασιλείς αντίστοιχα ισχυρίζονταν ότι κατάγονται από τον Φρέιρ. Τη χριστιανική εποχή στη συνέχεια αγιοποιούσαν έναν βασιλιά και όλοι οι μετέπειτα βασιλείς ισχυρίζονταν ότι κατάγονται από τον Άγιο, οι Νορβηγοί βασιλείς ισχυρίζονταν ότι κατάγονται από τον Άγιο Κνούτο, οι Σουηδοί βασιλείς από τον Άγιο Έρικ και οι Δανοί βασιλείς από τον Άγιο Κνούτο. Μια παρεμφερή τακτική ακολούθησαν και οι βασιλείς της Αγγλίας από τη δυναστεία των Πλανταγενετών, αγιοποίησαν τον Εδουάρδο τον Ομολογητή και η στέψη τους γινόταν στο Αββαείο του Ουέστμινστερ το οποίο ήταν αφιερωμένο σε εκείνον.
Οργάνωση του χριστιανισμού στη Νορβηγία από τον Όλαφ
thumb|right|250px|Ο θυρεός της Νορβηγίας με το σκεπάρνι που παριστάνει τον Άγιο Όλαφ. H συγγραφέας Σίγκριντ Ούντσετ τονίζει ότι ο Άγιος Όλαφ βαπτίστηκε στο Ρουέν την πρωτεύουσα της Νορμανδίας γι'αυτό χρησιμοποίησε έντονα τους Νορμανδούς επισκόπους στις αποστολές του, ο Νορμανδοί ήταν προσιτοί στον Νορβηγικό λαό επειδή είχαν κοινή καταγωγή και καταλάβαιναν τη γλώσσα τους. Ο πιο γνωστός επίσκοπος που μετέφερε ο Όλαφ από την Αγγλία ήταν ο Γκρίμκελλ ο οποίος παρέμεινε στη Νορβηγία σε όλη τη διάρκεια της βασιλείας του Όλαφ και συνέβαλε ριζικά στην αγιοποίηση του την επόμενη χρονιά μετά τον θάνατο του στις 3 Αυγούστου 1031. Ο Γκρίμκελλ έγινε αργότερα ο πρώτος επίσκοπος της Σιγκτούνα στη Σουηδία. Την εποχή εκείνη απαραίτητη προϋπόθεση ώστε να καθιερώσουν οι λαοί κάποιον βασιλιά τους σαν άγιο ήταν η παπική αναγνώριση, στην περίπτωση του Αγίου Όλαφ αυτό συνέβη πολλούς αιώνες αργότερα το 1888. Την εποχή που πέθανε ο Όλαφ δεν είχε συμβεί ακόμα το Σχίσμα του 1054 και στη Σκανδιναβία βρισκόταν ακόμα σε ισχύ του Ρωμαϊκό τελετουργικό. Ο Γκρίμκελλ διορίστηκε αργότερα επίσκοπος του Σέσλει στη νότια Αγγλία, αυτός ήταν βασικά ο λόγος που βρέθηκαν κάποια αρχέγονα ίχνη της λατρείας του Αγίου Όλαφ στην Αγγλία. Ένα ιερό αφιερωμένο στον Άγιο Όλαφ δημιουργήθηκε στο Έξετερ στον καθεδρικό ναό της πόλης (γύρω στο 1054) από τον επίσκοπο Λεοφρίκ αλλά όπως φαίνεται διατηρήθηκε για πολύ λίγο.
Ο Αδάμ της Βρέμης (γύρω στο 1070) αναφέρει για προσκυνήματα στον Άγιο Όλαφ στον καθεδρικό ναό του Νιδάρος αλλά πιθανότατα ήταν το μοναδικό ιερό στη Νορβηγία αφιερωμένο στη μνήμη του μέχρι τον 12ο αιώνα που πήρε τον τίτλο του «αιώνιου βασιλέως της Νορβηγίας». Το 1152 το Νιδάρος διαχωρίστηκε από την αρχιεπισκοπή του Λουντ, βρήκε με αυτό τον τρόπο η νέα επισκοπή την ευκαιρία να καθιερώσει τον Άγιο Όλαφ ως πολιούχο. Στο «ποίημα της ήρεμης θάλασσας» (γύρω στα 1034) γίνεται αναφορά για τα πρώτα θαύματα του Αγίου Όλαφ όπως ότι σκότωσε ένα φίδι ρίχνοντας του από τη θάλασσα στο βουνό και το ίχνος του φιδιού φαινόταν ορατό από τον βράχο. Άλλο ένα θαύμα συνέβη την ημέρα του θανάτου του όταν όταν ένας τυφλός βρήκε το φως του τρίβοντας τα μάτια του με το αίμα του αγίου. Την περίοδο (1161 - 1189) καταγράφηκαν από τον Έιστεν Έρλεντσσον αρχιεπίσκοπο του Νιδάρος εννιά θαύματα τα οποία ήταν ο πυρήνας όλων των θαυμάτων του αγίου που έχουν καταγραφεί. Ο Άγιος Όλαφ ήταν δημοφιλής όχι μονάχα στη Νορβηγία αλλά σε ολόκληρη τη Σκανδιναβία, πολλοί Νορβηγοί καταγράφονται να ταξιδεύουν στη Φινλανδία για να προσκυνήσουν το ιερό του. Στην Αγγλία πέρα από τα πρώτα ίχνη λατρείας δεν καταγράφηκε αργότερα τίποτα περισσότερο.
Λατρεία του Όλαφ εκτός Νορβηγίας
Στην Ιταλία υπήρχε το παρεκκλήσι του Αγίου Όλαφ στη Βασιλική του Αγίου Αμβροσίου στη Ρώμη με μια αναπαράσταση του αγίου να σκοτώνει έναν δράκο ο οποίος συμβόλιζε τις αρχαίες παγανιστικές θρησκείες. Ήταν ένα δώρο που δόθηκε στον πάπα Λέων ΙΓ΄ (1893) από τον Νορβηγό επίσκοπο και καγκελάριο Μπάρον Βίλχελμ, το παρεκκλήσι ανακατασκευάστηκε (1890) από τον επίσκοπο των Ρωμαϊκής Καθολικής εκκλησίας του Όσλο. Στη Γερμανία υπήρχε ιερό αφιερωμένο στον Άγιο Όλαφ στο Κόμπλεντς, κατασκευάστηκε (1464) από τον Χένριχ Κάλτεσειν καθώς ο τόπος κατοικίας του βρισκόταν πολύ κοντά, είχε διατελέσει αρχιεπίσκοπος του Νιδάρος (1452 - 1458), όταν πέθανε τάφηκε μπροστά από το ιερό. Το ιερό δεν υπάρχει σήμερα, το Δομινικανό μοναστήρι έγινε κοσμικό το 1802 και κατεδαφίστηκε το 1955. Στις Φερόες η μέρα του Αγίου Όλαφ εορτάζεται στην Ολάσκοβα ένα νησί αφιερωμένο στον Άγιο που εκχριστιάνισε τα νησιά. Πρόσφατα κατασκευάστηκε η Ιερά Οδός του Αγίου Όλαφ που καταλήγει στον μητροπολιτικό ναό του Νιδάρος από την αρχαία πόλη του Όσλο συνολικού μήκους 640 χιλιομέτρων, κατά μήκος του δρόμου υπάρχουν οδηγίες για την ασφαλή μετάβαση των προσκυνητών στον ναό και τη διανυκτέρευση τους. Τα λείψανα του αγίου όμως δεν υπάρχουν πλέον εκεί.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άστριντ των Μούνσο, κόρη του Όλαφ Σκότκονουνγκ βασ. της Σουηδίας και είχε τέκνο:
Από μία σχέση είχε τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορβηγίας Κατηγορία:Οίκος του Χορφάγκρε Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 11ου αιώνα
Περικλής Βιζουκίδης
Ο Περικλής Βιζουκίδης (1879 ή 1880-1956) ήταν Έλληνας νομικός, καθηγητής πανεπιστημίου και ελευθεροτέκτονας. Για τη δράση του επί Κατοχής αντιμετωπίζει κατηγορίες περί συνεργασίας με τις γερμανικές δυνάμεις. Αποτέλεσε αποδέκτη αρνητικής κριτικής και αντιδράσεων για διάφορες απόψεις του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1879 ή 1880 στην Κωνσταντινούπολη, ωστόσο η καταγωγή του ήταν από το Χλωμό της Βόρειας Ηπείρου. Σπούδασε νομική, φιλοσοφία και πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια της Ιένα, του Μονάχου και του Βερολίνου, όπου το 1902 αναγορεύθηκε διδάκτορας. Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1928 ορίστηκε καθηγητής αστικού δικαίου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όντας ανάμεσα στους 5 πρώτους καθηγητές της Σχολής Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών, αλλά και πρώτος κοσμήτοράς της.
Το 1931 αριστεροί φοιτητές που διεκδικούσαν διάφορα αιτήματα υποστήριξαν πως ο ίδιος εξέφρασε από τη θέση του πρύτανη την άποψη ότι «το Πανεπιστήμιο δεν είναι για τους πτωχούς, οι πτωχοί να σπουδάσουν άλλες ειδικεύσεις με λαμπρό μέλλον». Αργότερα για να καταστείλει τις διαμαρτυρίες έδωσε εντολή για το κλείσιμο του πανεπιστημίου και της φοιτητικής λέσχης, γεγονός που τελικά προκάλεσε μεγαλύτερη αναταραχή.
Δράση επί Κατοχής
Ο Βιζουκίδης αποτέλεσε αμφιλεγόμενο πρόσωπο της Θεσσαλονίκης κατά την περίοδο της Κατοχής. Στις 9 Απριλίου του 1941 συμμετείχε στην επιτροπή παράδοσης της πόλης στις γερμανικές δυνάμεις, από κοινού με τον τότε δήμαρχο της πόλης Κωνσταντίνου Μερκουρίου, τον Μητροπολίτη Γεννάδιο κ.ά. Επίσης εκτέλεσε χρέη διερμηνέα για την περίσταση.
Για τη δράση του επί Κατοχής κατηγορήθηκε ως δωσίλογος και φιλογερμανός, αποκαλούμενος από τους επικριτές του «φον Βιζουκίδης» ή «φον Περικλής». Το επόμενο διάστημα συμμετείχε μαζί με άλλους παράγοντες της πόλης - όπως ο μητροπολίτης Γεννάδιος και ο Δημήτριος Δίγκας - σε προσπάθειες αναστολής του εκτοπισμού των Εβραίων της Θεσσαλονίκης από τις γερμανικές αρχές Κατοχής, καθώς και σε κίνηση για την υλική και πνευματική ενίσχυση των κατοίκων της επαρχίας, την αντιμετώπιση της αυτονομιστικής ή βουλγαρικής προπαγάνδας και τη διαμαρτυρία έναντι των μαζικών γερμανικών αντιποίνων.
Ύστερα χρόνια
Το 1945 διετέλεσε μέλος τριμελούς επιτροπής που εξέτασε την υπόθεση επιστροφής του μεταρρυθμιστή παιδαγωγού Αλέξανδρου Δελμούζου στην έδρα του, από την οποία είχε αναγκαστεί να παραιτηθεί όταν επιβλήθηκε η δικτατορία Μεταξά. Ο Βιζουκίδης τάχθηκε εναντίον, ωστόσο μειοψήφησε και ο Δελμούζος επανήλθε στη θέση του. Αργότερα καταδικάστηκε από ποινικό δικαστήριο διότι χειροδίκησε κατά του συναδέλφου του και πρύτανη Δημητρίου Καββάδα. Πρωτοστάτησε στις ενέργειες για να εκδιωχθούν όλοι οι προοδευτικοί και αντιστασιακοί καθηγητές του Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης όπως οι Δημήτριος Καββάδας, Γιάννης Ιμβριώτης, Κώστας Τζώνης, Χαράλαμπος Θεοδωρίδης, Αντώνιος Σιγάλας κ.ά.
Συγγραφικό έργο
Μελέτησε την εξέλιξη που είχε το δίκαιο από την αρχαιότητα, μέχρι την εποχή του, συγγράφοντας έργα σχετικά με το θέμα αυτό. Τα σημαντικότερα ήταν τα εξής :
Κάρολος Πίος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Κάρολος-Πίος, γερμ. Karl-Pius (4 Δεκεμβρίου 1909 - 24 Δεκεμβρίου 1953) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και πρίγκιπας της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Ο Κάρολος-Πίος-Μαρία-Αντελγκούντα-Μπλάνκα-Λεοπόλδος-Ιγνάτιος-Ραφαήλ-Μιχαήλ-Σαλβαδόρ-Χρίλλος-Άγγελός-Βαρβάρα γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο πέμπτος γιος του Λεοπόλδου-Σαλβαδόρ αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μπλάνκας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Κάρλο δούκα της Μαδρίτης. Ανάδοχοί του ήταν ο πάπας Πίος Ι΄ και η Αντελγκούντα, κόρη του Μιχαήλ της Πορτογαλίας.
Μεγάλωσε στο ανάκτορο Τοσκάνα της Βιέννης, αλλά το 1919 η Α΄ Δημοκρατία της Αυστρίας κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες του Οίκου του. Η οικογένειά του μετακινήθηκε στη Βαρκελώνη και το 1929 έγινε Ισπανός πολίτης. Έπειτα από το Λύκειο εγγράφτηκε στη Σχολή Βιομηχανικών Μηχανικών. Μετά το 1930 επέστρεψε στην Αυστρία και εισήλθε στην Χάιμβερ, συντηρητική στρατιωτική ένωση, που έκανε αψιμαχίες στους δρόμους σε κομμουνιστές.
Οι "Σταυροφόροι"
Το 1931 απεβίωσε άγαμος ο αδελφός της Μπλάνκας, ο Ιάκωβος δούκας της Μαδρίτης, διεκδικητής του Ισπανικού θρόνου (κατά τους Καρλιστές) και το 1936 ο θείος της Αλφόνσος-Κάρολος δούκας του Αγ. Ιακώβου, άτεκνος. Ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος του Κάρλο-Μαρία κόμη της Μολίνα διεκδικητή του Ισπανικού θρόνου, κατά τους Καρλιστές. Μία μερίδα τους, οι Σταυροφόροι (Cruzadistas) (από το όνομα του περιοδικού El Cruzado Español), πίστευαν ότι ο Αλφόνσος ΙΓ΄ της Ισπανίας είναι πολύ φιλελεύθερος για βασιλιάς, ο επόμενος κλάδος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών έπρεπε να εξαιρεθεί διότι αναγνώρισαν τον Αλφόνσο ΙΓ΄ και ο κλάδος των Βουρβόνων-Πάρμας είχε μέλη Γάλλους.
Έτσι θεώρησαν τους γιους της Μπλάνκας διεκδικητές του Ισπανικού θρόνου. Ο Ράινερ είχε αποβιώσει το 1930, ο Λεοπόλδος είχε κάνει μοργανατικό γάμο, ο Αντώνιος δεν ενδιαφέρθηκε και ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ είχε κάνει μοργανατικό γάμο. Το 1931 απεβίωσε ο Αλφόνσος ΙΓ΄ και ιδρύθηκε η Β΄ Δημοκρατία (1931-39), που οδήγησε σε εμφύλιο (1936-39). Πάντως η πλειοψηφία των Καρλιστών θεωρούσαν διάδοχο τον Ξαβιέ δούκα της Πάρμας.
Διεκδικητής κατά τους Καρλιστές
Το 1943 εξέδωσε μανιφέστο ισχυριζόμενος ότι ήταν ο νόμιμος διάδοχος. Οι δύο με μοργανατικό γάμο αδελφοί του το 1947 αποκήρυξαν το δικαίωμά τους, υπέρ του Καρόλου-Πίου γραπτά και ο Αντώνιος προφορικά. Θεωρήθηκε ως Κάρολος Η΄ και το κίνημα ονομάστηκε Καρλοκταβίσμο. Τον υποστήριξαν πολύ συντηρητικοί Καρλιστές και μερικοί αξιωματικοί του Εθνικού Κινήματος.
Ο Κάρολος-Πίος μετέβη στη Βαρκελώνη και το διάστημα 1944-51 εξέδωσε 14 τίτλους ευγενείας. Απένειμε διακρίσεις του Τάγματος της Προβλεπομένης Νομιμότητος και της Αγ. Μαρίας της Λίλυ της Ναβάρρας. Ίδρυσε το Τάγμα του Αγ. Καρόλου Μπορρομέο και απένειμε τη διάκριση αυτή στον Φρανθίσκο Φράνκο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1938 τη Χριστίνα Σάτσγκερ ντε Βαλβάνυος, κόρη του Γκέζα Σάτσερ ντε Μπαλβάνυος. Ο γάμος ήταν μοργανατικός. Είχε τέκνα:
Το 1990 ο Όθων αρχιδούκας της Αυστρίας και διάδοχος της Αυστρο-Ουγγαρίας απένειμε στις δύο κόρες του Καρόλου-Πίου τον τίτλο κόμισσα των Αψβούργων.
Ο Κάρολος-Πίος διαζεύχθηκε το 1950, μάλιστα ζήτησε να ακυρωθεί ο γάμος του.
Κάρολος Φερδινάνδος της Αυστρίας
Ο Κάρολος Φερδινάνδος (γερμ. Karl Ferdinand, 29 Ιουλίου 1818 - 20 Νοεμβρίου 1874) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου της Αυστρίας, Δούκα του Τέσσεν, και της Ερριέττας, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Νασσάου-Βάιλμπουργκ.
Ο πατέρας του είχε εμποδίσει τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη να περάσει τον Δούναβη κοντά στη Βιέννη, νικώντας τον στη μάχη του Άσπερν το 1806. Το 1847 απεβίωσε ο Κάρολος και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτος ως δούκας του Τέσσεν.
Ο Κάρολος Φερδινάνδος ξεκίνησε στρατιωτική σταδιοδρομία στο 57ο σύνταγμα Πεζικού στο Μπρνο. Έπειτα ανέλαβε μία ταξιαρχία στην Ιταλία και πολέμησε εναντίον των ανταρτών στην Πράγα το 1848. Το 1859 ήταν στρατηγός στη Μοραβία και τη Σιλεσία· επέστρεψε στο Μπρνο το 1860. Έγινε αντιστράτηγος του αυστριακού στρατού.
Ετελεύτησε το 1874 στην Τσεχία, στο Ανάκτορο Ζίντλοχοβιτσε (γερμ. Γκρος Ζέελοβιτς). Το 1885 απεβίωσε ο αδελφός του Αλβέρτος χωρίς επιζώντες άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος ως δούκας του Τέσσεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1854 την εξαδέλφη του Ελισάβετ Φραγκίσκη των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Ιωσήφ, Παλατινού (Κόμη) της Ουγγαρίας, και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Γιγουέν Λεϊτζού
Η Γιγουέν Λεϊτζού (Κινεζικά: 藝文類聚, πινγίν: Yìwén Lèijù, κυριολεκτικά: "Συλλογή Λογοτεχνίας Διευθετημένη ανά Κατηγορίες") είναι μια Κινεζική εγκυκλοπαίδεια λεϊσού που ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της Δυναστείας Τανγκ, από τον καλλιγράφο Ουγιάνγκ Σουν.
Πορτ Ρόγιαλ (Νότια Καρολίνα)
Το Πορτ Ρόγιαλ (Port Royal) είναι κωμόπολη στην ομώνυμη νήσο της κομητείας Μπιούφορτ στη Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ. Κυρίως λόγω της προσάρτησης των γύρω περιοχών (συμπεριλαμβανομένης της νήσου Πάρις), ο πληθυσμός του Πορτ Ρόγιαλ αυξήθηκε από 3.950 το 2000 σε 10.678 το 2010, σημειώνοντας αύξηση 170%. Το Πορτ Ρόγιαλ είναι η βάση του Σώματος Νεοσύλλεκτων Πεζοναυτών, και του Ναυτικού Νοσοκομείου Μπιούφορτ.
Γιγουέν Λεϊτζού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινεζικές εγκυκλοπαίδειες
Πορτ Ρόγιαλ (Νότια Καρολίνα)
Ιστορικά στοιχεία
Το Πορτ Ρόγιαλ πήρε το όνομά του από τον παρακείμενο Πορθμό Πορτ Ρόγιαλ, ο οποίος εξερευνήθηκε και ονομάστηκε έτσι από τον Γάλλο Ζαν Ριμπώ το 1562. Ο Ριμπώ ίδρυσε τον βραχύβιο οικισμό Τσάρλσφορτ στη νήσο Πάρις. Η περιοχή αυτή έγινε αργότερα ισπανική και πολύ αργότερα τον 17ο αιώνα σκωτσέζικη αποικία.
Το Πορτ Ρόγιαλ ήταν η τοποθεσία όπου διεξήχθη η ομώνυμη ναυμαχία κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου. Αργότερα κατά τη διάρκεια του πολέμου, ήταν ένας από τους χώρους του Πειράματος του Πορτ Ρόγιαλ, το οποίο περιέλαβε τις περισσότερες Θαλάσσιες Νήσους στα χέρια της Ένωσης. Το 1863, η Διακήρυξη Χειραφέτησης αναγνώστηκε για πρώτη φορά τα Χριστούγεννα κάτω από το δέντρο Διακήρυξης, στο Πορτ Ρόγιαλ.
Λόγω των πλεονεκτημάτων που είχε ως μεγάλος και προστατευμένος φυσικός λιμένας, το Πορτ Ρόγιαλ κατάφερε να αναπτύξει λιμενικές εγκαταστάσεις για να στηρίξει τις αναπτυσσόμενες δραστηριότητες εξόρυξης φωσφορικών μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Ο σιδηρόδρομος του Πορτ Ρόγιαλ κατασκευάστηκε μεταξύ του Πορτ Ρόγιαλ και μιας διακλάδωσης με τον κύριο Σιδηρόδρομο Τσάρλεστον και Σαβάνα στο Γιεμάσι, δημιουργώντας έτσι μια χερσαία διαδρομή για το εμπόριο. Η ανάπτυξη κοινότητας γύρω από τον προηγουμένως απομονωμένο λιμενικό χώρο στο τέλος του ποταμού Μπιούφορτ και του Όρμου Μπάτερι οδήγησε στον σχεδιασμό οδών και οικισμών με βάση τα αναπτυξιακά συμφέροντα. Ο οικισμός έλαβε επίσημη μορφή το 1874, 300 χρόνια μετά την πρώτη απόπειρα δημιουργίας οικισμού.
Ο τυφώνας των Θαλάσσιων Νήσων του 1893 κατέστρεψε μεγάλο μέρος της βιομηχανίας φωσφορικών και παρεμπόδισε την ανάπτυξη, αλλά το λιμάνι συνέχισε να λειτουργεί καθ' όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Το άνοιγμα της νήσου Πάρις ως σταθμού νεοσυλλέκτων πεζοναυτών έφερε κάποια ζωτικότητα στην κοινότητα, αν και η ταχεία οικιστική ανάπτυξη δεν έλαβε χώρα πριν τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Ωστόσο, ο λιμένας άρχισε να χάνει την αίγλη του καθώς η πολιτεία της Νότιας Καρολίνας άρχισε να επικεντρώνεται στην εκβάθυνση του λιμανιού του Τσάρλεστον και την επέκταση των λιμενικών εγκαταστάσεων των βόρειων ακτών. Σε μια προσπάθεια εξοικονόμησης κόστους, η Αρχή Κρατικών Λιμένων έκλεισε τη λιμενική εγκατάσταση στο Πορτ Ρόγιαλ το 2004. Οι προσπάθειες ανακατασκευής βρίσκονται σε εξέλιξη αλλά παρεμποδίζονται από τη Μεγάλη Ύφεση.
Στην περιοχή υπάρχουν αρκετά κτίσματα, στρατόπεδα, οχυρά, ναοί, που είναι προστατευόμενα με βάση τον Εθνικό Κατάλογο Ιστορικών Τοποθεσιών των ΗΠΑ.
Συνοικίες
thumb|Περιπατητικός διάδρομος στο Σάντς Μπιτς Ο Παλαιός Οικισμός (Old Village) είναι το ιστορικό κέντρο του Πορτ Ρόγιαλ. Οι δρόμοι που έχουν φορά βορρά-νότου ονομάστηκαν από τις πρωτεύουσες των εθνών των οποίων οι άποικοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Πορτ Ρόγιαλ (Παρίσι, Λονδίνο, Μαδρίτη και Εδιμβούργο). Η Λεωφόρος Παρισιού είναι η κύρια εμπορική οδός στον Παλαιό Οικισμό. Βόρεια από τον Παλαιό Οικισμό, υπάρχει μια αραιοκατοικημένη περιοχή που ονομάζεται Μόσι Κρηκ, η οποία διασχίζει τις αστικές περιοχές της πόλης του Μπιούφορτ στα βόρεια. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού της κωμόπολης κατοικεί ανάμεσα στον Παλαιό Οικισμό και το Μόσι Κρηκ.
Ιστορικά, τα δημοτικά όρια του Πορτ Ρόγιαλ οριζόταν από το Μπιούφορτ στα βόρεια, τον ποταμό Μπιούφορτ στα ανατολικά, τη νήσο Πάρις στα νότια και τον Όρμο Μπάτερι στα δυτικά. Από τις αρχές του 21ου αιώνα, ωστόσο, το Πορτ Ρόγιαλ άρχισε να προσαρτά περιοχές στα δυτικά και στα νότια της κεντρικής περιοχής, προκαλώντας αντιδράσεις. Το Πορτ Ρόγιαλ προσάρτησε την Βάση του Σώματος Πεζοναυτών στη Νήσο Πάρις στις 11 Οκτωβρίου 2000, διπλασιάζοντας τον πληθυσμό του δήμου εν μία νυκτί. Επίσης προσάρτησε και άλλες περιοχές της κομητείας Μπιούφορτ.
Κινηματογράφος
Η σκηνή του τυφώνα της ταινίας Φόρεστ Γκαμπ του 1994 κινηματογραφήθηκε στην αποβάθρα της πόλης.
Εκδηλώσεις
Η Λεωφόρος Παρισιού φιλοξενεί περιστασιακά μουσικές εκδηλώσεις καθ' όλη την διάρκεια του χρόνου. Επίσης, στο Πορτ Ρόγιαλ διεξάγεται ετήσιο φεστιβάλ καβουριών με μαλακό κέλυφος στα τέλη Απριλίου και φεστιβάλ στρειδιού στα τέλη Οκτωβρίου.
Γεωγραφία
thumb|Χάρτης του λιμένα του Πορτ Ρόγιαλ στην Καρολίνα το 1736 από τον [[Χέρμαν Μολ]] Το Πορτ Ρόγιαλ επεκτάθηκε τα τελευταία χρόνια με την προσάρτηση αγροτεμαχίων στη δυτική πλευρά του Όρμου Μπάτερι.
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των Ηνωμένων Πολιτειών, η πόλη καλύπτει έκταση 57 τετραγωνικών χιλιομέτρων, εκ των οποίων τα 49,1 είναι χερσαίο έδαφος και τα 7,9 (ή 13,92%) είναι υδάτινη επιφάνεια.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, υπήρχαν 3.950 κάτοικοι, 1.660 νοικοκυριά και 1.010 οικογένειες στην πόλη. Η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 393,1 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Το 64,18% ήταν λευκοί, το 29,16% αφροαμερικανοί, το 0,46% γηγενείς Αμερικάνοι, το 1,70% Ασιάτες, το 0,10% νησιώτες του Ειρηνικού, το 1,92% από άλλες φυλές και το 2,48% δύο ή περισσότερες φυλές. Ισπανική ή λατινική καταγωγή είχε το 4,28% του πληθυσμού.
Στην πόλη, ο πληθυσμός ήταν σε ποσοστό 22,9% κάτω από την ηλικία των 18 ετών, 14,6% μεταξύ 18 και 24, 34,2% μεταξύ 25 και 44, 17,3% μεταξύ 45 και 64 ετών και 11,0% από 65 ετών και άνω. Η μέση ηλικία ήταν 30 έτη. Για κάθε 100 γυναίκες υπήρχαν 91,0 άνδρες. Για κάθε 100 γυναίκες ηλικίας 18 ετών και άνω, υπήρχαν 89,1 άνδρες.
Μεταφορές
Το Πορτ Ρόγιαλ εξυπηρετείται από τον εθνικό αυτοκινητόδρομο 21 και τους πολιτειακούς αυτοκινητοδρόμους 128, 170 και 281. Η Γέφυρα του Σώματος των Πεζοναυτών συνδέει τον Παλαιό Οικισμό με τη Νήσο Πάρις και τις νέες περιοχές στο Σελ Πόιντ. Το Πορτ Ρόγιαλ αποτελούσε τον τερματικό σταθμό του Σιδηροδρόμου του Πορτ Ρόγιαλ, μήκους 23,7 χιλιομέτρων που συνέδεε την πόλη με το Μπιούφορτ και άλλες κοινότητες στα βόρεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Καρολίνας
Δικτυακή ουδετερότητα
Ο όρος δημιουργήθηκε το 2003 από τον καθηγητή Tim Wu του Πανεπιστημίου Columbia, ως επέκταση της μακρόχρονης αντίληψης ενός κοινού πάροχου, που χρησιμοποιούνταν για να περιγράψει το ρόλο των τηλεφωνικών συστημάτων.
Ένα ευρέως γνωστό παράδειγμα της παραβίασης των αρχών της δικτυακής ουδετερότητας ήταν το secretslowing (γνωστό και ως "throttling", δηλαδή η επιτηδευμένη καθυστέρηση της παροχής Διαδικτύου από έναν πάροχο Διαδικτύου), από τον πάροχο υπηρεσιών Διαδικτύου Comcast, των μεταφορτώσεων από εφαρμογές P2P (peer-to-peer file sharing), χρησιμοποιώντας πλαστά πακέτα. Η Comcast δεν σταμάτησε να μπλοκάρει αυτά τα πρωτόκολλα, όπως το BitTorrent, μέχρις ότου το FCC τους διέταξε να σταματήσουν. Σε ένα άλλο παράδειγμα, η εταιρεία Madison River Communications δέχθηκε πρόστιμο ύψους US $ 15.000 από το FCC, το 2004, επειδή περιόριζε την πρόσβαση των πελατών της στο Vonage, το οποίο ανταγωνιζόταν τις δικές τους υπηρεσίες. Η AT&T βρέθηκε επίσης να περιορίζει την πρόσβαση στο FaceTime, έτσι ώστε μόνο οι χρήστες που πλήρωναν για τα νέα προγράμματα δεδομένων της AT&T να μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στην εφαρμογή.
Τον Απρίλιο του 2017, ο νεοδιορισθείς πρόεδρος του FCC Ajit Varadaraj Pai εξέτασε μια προσπάθεια να υπονομευθεί η ουδετερότητα του δικτύου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις 16 Μαΐου 2017, μια διαδικασία άρχισε να επαναφέρει τους κανόνες του Open Internet/Ανοικτού Διαδικτύου, που ίσχυαν το 2015. Αυτή η διαδικασία δημιουργίας κανόνων περιλάμβανε μια περίοδο δημόσιου σχολιασμού που διήρκεσε 60 ημέρες: 30 ημέρες για δημόσια σχόλια και 30 ημέρες για να απαντήσει το FCC.
Οι έρευνες υποδεικνύουν ότι ένας συνδυασμός μεθόδων τακτικής θα συμβάλει στην πραγματοποίηση του φάσματος των πολύτιμων πολιτικών και οικονομικών στόχων που είναι κεντρικής σημασίας για τη συζήτηση της ουδετερότητας του δικτύου. Σε συνδυασμό με την ισχυρή κοινή γνώμη, αυτό έχει οδηγήσει ορισμένες κυβερνήσεις να ρυθμίσουν τις υπηρεσίες ευρυζωνικού διαδικτύου ως δημόσιες υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, παρόμοια με τον τρόπο ρύθμισης της ηλεκτρικής ενέργειας, του φυσικού αερίου και της ύδρευσης, καθώς και να προβούν στον περιορισμό των παρόχων και στη ρύθμιση και έλεγχο των επιλογών που μπορούν να προσφέρουν οι πάροχοι.
Διαδικτυακή Ουδετερότητα ή Ουδετερότητα του Διαδικτύου
Η ουδετερότητα του δικτύου είναι η αρχή σύμφωνα με την οποία όλη η διαδικτυακή κίνηση πρέπει να αντιμετωπίζεται ισότιμα. Η κίνηση/κυκλοφορία στο Διαδίκτυο περιλαμβάνει όλα τα διαφορετικά μηνύματα, αρχεία και δεδομένα που αποστέλλονται μέσω του Διαδικτύου, συμπεριλαμβανομένων, για παράδειγμα, μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (emails), ψηφιακών αρχείων ήχου, ψηφιακών αρχείων βίντεο κλπ. Σύμφωνα με τον καθηγητή Tim Wu του Columbia Law School, ο καλύτερος τρόπος να εξηγήσεις τη δικτυακή ουδετερότητα είναι ότι ένα δημόσιο δίκτυο πληροφόρησης θα καταλήξει να είναι πιο χρήσιμο εάν όλα τα περιεχόμενα, οι ιστοτόποι και οι πλατφόρμες (π.χ. κινητές συσκευές, κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών κλπ.) αντιμετωπίζονται εξίσου. Ένας πιο λεπτομερής προτεινόμενος ορισμός της δικτυακής ουδετερότητας τεχνικών και υπηρεσιών υποδηλώνει ότι η ουδετερότητα του δικτύου εξυπηρέτησης είναι η τήρηση της αρχής ότι η λειτουργία μιας υπηρεσίας σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο δεν επηρεάζεται από άλλα δεδομένα εκτός από τα δεδομένα που ερμηνεύονται σε αυτό το επίπεδο και σύμφωνα με την προδιαγραφή πρωτοκόλλου για αυτό το στρώμα.
Ανοιχτό Διαδίκτυο
Σύμφωνα με ένα σχήμα "ανοιχτού Διαδικτύου", όλοι οι πόροι του Διαδικτύου και τα μέσα για τη λειτουργία του πρέπει να είναι εύκολα προσβάσιμα σε όλα τα άτομα, τις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς. Οι ισχύουσες έννοιες περιλαμβάνουν: την ουδετερότητα του δικτύου, τα ανοιχτά πρότυπα, τη διαφάνεια, την έλλειψη λογοκρισίας στο Διαδίκτυο και τα χαμηλά εμπόδια για είσοδο σε αυτό. Η έννοια του ανοιχτού Διαδικτύου εκφράζεται μερικές φορές ως προσδοκία αποκεντρωμένης τεχνολογικής εξουσίας και θεωρείται από ορισμένους παρατηρητές ως στενά συνδεδεμένη με το λογισμικό ανοιχτού κώδικα, ένα είδος προγράμματος λογισμικού του οποίου ο κατασκευαστής επιτρέπει στους χρήστες να έχουν πρόσβαση στον κώδικα που εκτελεί το πρόγραμμα, ώστε οι χρήστες να μπορούν να βελτιώσουν το λογισμικό ή να διορθώσουν τα σφάλματα.
Οι υποστηρικτές της δικτυακής ουδετερότητας το βλέπουν αυτό ως ένα σημαντικό στοιχείο ενός "ανοιχτού Διαδικτύου", όπου οι πολιτικές όπως η ίση μεταχείριση των δεδομένων και τα ανοιχτά πρότυπα του διαδικτύου επιτρέπουν σε όσους χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο να επικοινωνούν εύκολα και να διεξάγουν επιχειρηματικές δραστηριότητες και δραστηριότητες χωρίς παρεμβολές από τρίτους. Αντίθετα, ένα "κλειστό Διαδίκτυο" αναφέρεται στην αντίθετη κατάσταση, όπου τα εγκατεστημένα πρόσωπα, οι εταιρείες ή οι κυβερνήσεις ευνοούν ορισμένες χρήσεις, περιορίζουν την πρόσβαση στα απαραίτητα πρότυπα διαδικτύου, υποβαθμίζουν τεχνητά ορισμένες υπηρεσίες ή φιλτράρουν ρητά το περιεχόμενο. Ορισμένες χώρες αποκλείουν συγκεκριμένους ιστότοπους ή τύπους ιστότοπων και παρακολουθούν και / ή λογοκρίνουν τη χρήση του Διαδικτύου χρησιμοποιώντας αστυνομία του Διαδικτύου, έναν εξειδικευμένο τύπο επιβολής του νόμου ή μυστική αστυνομία.
Ηνωμένο Βασίλειο
Το 2007, η Plusnet χρησιμοποιούσε deep packet inspection για να εφαρμόσει όρια και διαφορετικές χρεώσεις για peer-to-peer, πρωτόκολλα μεταφοράς αρχείων, και για την κίνηση online παιχνιδιών. Ωστόσο, η φιλοσοφία τους για τη διαχείριση του δικτύου για κάθε πακέτο που πουλούσε κατέστη σαφής  και ήταν συνεπής μεταξύ διαφορετικών ιστοσελίδων.
Ηνωμένες Πολιτείες
Υπήρξε εκτεταμένη συζήτηση για το αν η ουδετερότητα του διαδικτύου θα πρέπει να απαιτείται από το νόμο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι υποστηρικτές της ουδετερότητας του δικτύου έχουν εκφράσει ανησυχίες σχετικά με την ικανότητα των ευρυζωνικών παρόχων να χρησιμοποιούν την υποδομή "τελευταίο μίλι" ("last mile") για να μπλοκάρουν διαδικτυακές εφαρμογές και περιεχόμενο (π.χ. ιστοσελίδες, υπηρεσίες και πρωτόκολλα), ακόμη και για να μπλοκάρουν τους ανταγωνιστές. Οι αντίπαλοι ισχυρίζονται ότι οι κανονισμοί δικτυακής ουδετερότητας είναι περιττοί και θα αποθαρρύνουν τις επενδύσεις για τη βελτίωση της ευρυζωνικής υποδομής.
ΕΕ και δικτυακή ουδετερότητα
Το άρθρο 3 του Κανονισμού της ΕΕ 2015/2120 καθορίζει το βασικό πλαίσιο για τη διασφάλιση της ουδετερότητας του διαδικτύου σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, το κείμενο του κανονισμού έχει επικριθεί ως προσφορά κενών που μπορούν να υπονομεύσουν την αποτελεσματικότητα. Ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ, όπως η Σλοβενία και οι κάτω χώρες, έχουν ισχυρότερους νόμους δικτυακής ουδετερότητας.
Επιχειρήματα υπέρ
Στους υποστηρικτές της δικτυακής ουδετερότητας περιλαμβάνονται υποστηρικτές των καταναλωτών, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως το Άρθρο 19 (Article 19), ηλεκτρονικές εταιρείες και ορισμένες εταιρείες τεχνολογίας. Πολλές μεγάλες εταιρείες εφαρμογών στο διαδίκτυο υποστηρίζουν την ουδετερότητα. Yahoo!, Vonage, [115] eBay, Amazon, IAC / InterActiveCorp. Η Microsoft, το Twitter, το Tumblr, το Etsy, η Daily Kos, η Greenpeace, μαζί με πολλές άλλες εταιρείες και οργανώσεις, έχουν επίσης υιοθετήσει μια στάση υπέρ της ουδετερότητας του δικτύου. Η Cogent Communications, ένας διεθνής πάροχος υπηρεσιών διαδικτύου, έκανε μια ανακοίνωση υπέρ ορισμένων πολιτικών ουδετερότητας του δικτύου. Το 2008, η Google δημοσίευσε μια δήλωση που μίλησε εναντίον του να αφήσει τους παρόχους ευρυζωνικών υπηρεσιών να καταχραστούν την ισχύ της αγοράς τους για να επηρεάσουν την πρόσβαση σε ανταγωνιστικές εφαρμογές ή περιεχόμενο. Εξέτασαν περαιτέρω την κατάσταση στην αγορά τηλεφωνίας, όπου οι τηλεφωνικές εταιρείες δεν επιτρέπεται να ελέγχουν ποιους καλούν οι πελάτες τους ή τι δύναται να πει ο πελάτης. Ωστόσο, η υποστήριξη της Google για την ουδετερότητα δικτύου αμφισβητήθηκε το 2014. Πολλές ομάδες πολιτικών δικαιωμάτων, όπως η ACLU, το Electronic Frontier Foundation, το Free Press και το Fight for the Future, υποστηρίζουν την ουδετερότητα του δικτύου.
Επιχειρήματα κατά
Στους αντιπάλους των κανόνων δικτυακής ουδετερότητας περιλαμβάνονται οικονομολόγοι, πάροχοι Διαδικτύου και τεχνολόγοι. Μεταξύ των εταιρειών, στους αντιπάλους περιλαμβάνονται οι Comcast, AT&T, Verizon, IBM, Intel, Cisco, Nokia, Qualcomm, Broadcom, Juniper, D-Link, Wintel, Alcatel-Lucent, Corning, Panasonic, Ericsson και άλλοι. Στους αξιοσημείωτους τεχνολόγους που αντιτίθενται στην ουδετερότητα του δικτύου περιλαμβάνουν οι Marc Andreessen, Scott McNealy, Peter Thiel, David Farber, Nicholas Negroponte, Rajeev Suri, Jeff Pulver, John Perry Barlow και Bob Kahn.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσβαση στο διαδίκτυο
Neoplan Skyliner
Το Neoplan Skyliner είναι διώροφο τριαξονικό λεωφορείο της Neoplan, το οποίο κατασκευάζεται από το 1967. Αρχικά κατασκευαζόταν στο εργαστάσιο της πόλης Πλάουεν, της Γερμανίας ενώ, πλέον, κατασκευάζεται στην Άγκυρα της Τουρκίας.
Πρώτη γενιά
Η πρώτη γενιά του Skyliner κατασκευάστηκε το 1967 και ο κινητηράς ήταν ο OM 403 X της Mercedes-Benz. Αρχικά η κατασκευή του λεωφορείου γινόταν στην Στουτγκάρδη, ενώ από το 1973 γινόταν στο Πίλστινγκ. Από το 1981, το Skyliner κατασκευάζοταν και στο Λαμάρ του Κολοράντο από την Neoplan USA. Από το 1991, η παραγωγή του Skyliner γίνεται στο εργαστάσιο της πόλης Πλάουεν.
Το 1979 ξεκίνησε να κασκευάζεται το μοντέλο N 424 και στα τέλη του 1982 το N 426/3 (τριαξονικό), τα οποία ήταν αστικού και προαστιακού τύπου.
Το 1994, ξεκίνησε η παραγωγή των μοντέλων N 4024 και N 4026 (τριαξονικό), τα οποία ήταν αστικού και προαστικού τύπου
Δεύτερη γενιά
Το 1989, παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του Skyliner, η οποία είχε τον κινητήρα OM 442 LA 524-hp της Mercedes-Benz. Στη δεύτερη γενιά υπήρχε καινούργια μάσκα, ο σχεδιασμός ήταν παρόμοιος με τα μοντέλα Starliner,  Cityliner και Transliner. Επίσης, το εσωτερικό είχε πιο σύγχρονο εξοπλισμό. Το 2000, κατασκευάστηκε το μοντέλο N 122/3 (τριαξονικό).
Τρίτη γενιά
Το 2004, παρουσιάστηκε η τρίτη γενιά του Skyliner. Η τρίτη γενιά είχε δύο εκδόσεις το Skyliner C (13 μέτρα) και το Skyliner L (14 μέτρα). Ο κινητήρας είναι της MAN και όχι της Mercedes-Benz, εξ' αιτίας της εξαγοράς της Neoplan από την MAN. Το μοντέλο της τρίτης γενιάς είναι το N 1122/3 (τριαξονικό).
Τέταρτη γενιά
Το 2011, παρουσιάστηκε η τέταρτη γενιά του Skyliner. Τα λεωφορεία της τέτατρης γενιάς διαθέτουν θέση για αναπηρικό καροτσάκι. Από το 2015, ο κινητήρας του Skyliner είναι σύμφωνος με τις προδιαγραφές του Euro 6. Την ίδια χρονιά στο εργοστάσιο της Πλάουεν κατασκευάστηκε το τελευταίο Skyliner. Πλέον η παραγωγή του λεωφορείου γίνεται στην Άγκυρα της Τουρκίας. Το μοντέλο της τέταρτης γενιάς είναι ένα (σε αντίθεση με την προηγούμενη γενιά) το N1222.
Το 2016, το Skyliner κέρδισε τα βραβεία IBC και IBNP.
Χαρακτηριστικά
O κινητήρας του Skyliner έχει ισχύς 368 kW, ίππους 460 hp και η μέγιστη ροπή στρέψης είναι 2.500. Επίσης, το κιβώτιο ταχυτήτων είναι αυτόματο και έχει 12 ταχύτητες. Το λεωφορείο διαθέτει ABS, ASR, EBS, ESP, ACC και LGS.
Από το 2015, ο κινητήρας του Skyliner είναι σύμφωνος με τις προδιαγραφές του Euro 6.
Skyliner C
Skyliner L
Πηγές
Κατηγορία:Μοντέλα της Neoplan
Κρόκων ο Ερετριεύς
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ερετριείς ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του κέλη Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.) Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Πίτερ Καπάλντι
Ο Peter Dougan Capaldi (γεννημένος στις 14 Απριλίου 1958) είναι ένας Σκοτσέζος ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης, γνωστός για το ρόλο του ως ο δωδέκατος Doctor στο Doctor who και ως spin doctor Μάλκολμ Τάκερ στη σειρά Το Παχύ του, για την οποία έχει λάβει τέσσερις υποψηφιότητες Βραβείων BAFTA, κερδίζοντας το βραβείο Καλύτερης Ερμηνεία Άνδρα σε Κωμωδία κατά το 2010. Όταν ξαναέπαιξε τον ρόλο στην spinoff ταινία Στο Βρόχο, ο Καπάλντι τιμήθηκε με πολλές υποψηφιότητες για τον Καλύτερο Ηθοποιό Β' Ρόλου. Επιπλέον, ανέλαβε το ρόλο του γείτονα Κ. Κάρυ στην οικογενειακή κωμωδία ταινία Paddington * και έχει συμφωνήσει να επιστρέψει στον ρόλο του στο Paddington 2.
Ως σκηνοθέτης, ο Καπάλντι κέρδισε το Βραβείο Ακαδημίας για την Καλύτερη Ζωντανή Δράση Ταινία μικρού μήκους και το Βραβείο BAFTA για την Καλύτερη Ταινία μικρού μήκους για την ταινία μικρού μήκους ο Φραντς Κάφκα είναι μια Υπέροχη Ζωή. Πήγε για να γράψει και να σκηνοθετήσει την ταινία δράμα Αυστηρά Σινάτρα και δύο σεζόν της κωμικής σειράς να Πάρει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Σκωτσέζοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σκωτσέζοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Σκωτσέζοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Σκωτσέζοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Σκωτσέζοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Πολίτης (εφημερίδα Κύπρου)
Ο Πολίτης είναι καθημερινή πρωϊνή εφημερίδα της Λευκωσίας, της Κύπρου. Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας εκδόθηκε στις 12 Φεβρουαρίου του 1999. Είναι ιδιοκτησία της εταιρείας «Eκδόσεις Aρκτίνος Λτδ» και εκδότης της είναι ο Γιάννης Παπαδόπουλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ιστοσελίδα της εφημερίδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο
Αλβέρτος Φραγκίσκος του Τέσεν
Ο Αλβέρτος Φραγκίσκος (γερμ. Albrecht Franz, 24 Ιουλίου 1897 - 23 Ιουλίου 1955) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και τιτουλάριος δούκας του Τέσσεν.
Βιογραφία
Ο Αλβέρτος Φραγκίσκος Ιωσήφ Κάρολος Φρειδερίκος Γεώργιος Ουμβέρτος Μαρία γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου, Δούκα του Τέσσεν, και της Ισαβέλλας, κόρης του Ροδόλφου, δούκα του Κρόυ.
Ο πατέρας του ήταν δούκας του Τέσσεν ως το 1918, που καταργήθηκε η μοναρχία. Έπειτα έμεινε τιτουλάριος δούκας του Τέσσεν ως το 1936, που απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του.
Ο Αλβέρτος Φραγκίσκος απεβίωσε το 1955 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής σε ηλικία 58 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1930 την Ιρένε Ντόρα Λέλμπαχ, κόρη του Γιόχαν Λέλμπαχ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός. Δεν απέκτησαν απογόνους και διαζεύχθηκαν το 1937.
Το 1938 έκανε δεύτερο γάμο με την Καταλίν Μπόκσκαϋ ντε Φέλσε-Μπάνυα και είχε τέκνα:
Το ζεύγος χώρισε το 1951. Ο Αλβέρτος Φραγκίσκος έκανε τρίτο γάμο με τη Λύντια Στράους-Ντόρνερ, κόρη του Μπέλα Ντόρνερ και είχε τέκνο: .
Ο Όθων των Αψβούργων χορήγησε στα τέκνα του Αλβέρτου Φραγκίσκου τον τίτλο κόμ-ης/-ισσα του Χάπσμπουρκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Αλήθεια (εφημερίδα Κύπρου)
Η Αλήθεια είναι καθημερινή πρωϊνή εφημερίδα της Λευκωσίας, της Κύπρου. Ιδρύθηκε το 1952 ως εβδομαδιαία, πρωινή εφημερίδα και το 1982 έγινε καθημερινή. Εκδίδεται από την «Aλήθεια Λτδ», ιδιοκτήτης και διευθύνων σύμβουλος της οποίας είναι ο Σωκράτης Χάσικος και εκδότης της ο Φρίξος Ν. Κουλέρμος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ιστοσελίδα της εφημερίδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο
Γουλιέλμος Φραγκίσκος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Γουλιέλμος Φραγκίσκος (γερμ. Wilhelm Franz, 21 Απριλίου 1827 - 29 Απριλίου 1894) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας.
Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος Φραγκίσκος Κάρολος γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο τέταρτος γιος του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας, Δούκα του Τέσσεν, και της Ερριέττας Αλεξανδρινής, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Νασσάου-Βάιλμπουργκ.
Ήταν μέγας μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος (1863-94). Στη μάχη του Κένιγκρετς (1866) ήταν διοικητής του Πυροβολικού και τραυματίστηκε. Το επόμενο έτος έγινε στρατηγός του αυστριακού στρατού. Ανέλαβε τη διακυβέρνηση του φρουρίου του Μάιντς.
Το 1894 στο Βάικερσντορφ του Μπάντεν ίππευε, όταν ένα αυτοκίνητο τρόμαξε το άλογό του και ο Γουλιέλμος Φραγκίσκος έπεσε και χτύπησε στο κεφάλι. Το άλογο άρχισε να τρέχει, αλλά το ένα πόδι του αρχιδούκα ήταν μπλεγμένο στον αναβολέα και το άλογο τον παρέσυρε για 100 μέτρα. Δεν ανέκτησε τις αισθήσεις του και απεβίωσε από εγκεφαλική διάσειση, σε ηλικία 67 ετών.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Πλάτανος Μεσσηνίας
Με την ονομασία Πλάτανος Μεσσηνίας μπορεί να αναφέρονται οι εξής οικισμοί:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κάρολος Στέφανος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Κάρολος Στέφανος (γερμ. Karl Stephan, 5 Σεπτεμβρίου 1860 - 7 Απριλίου 1933) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και υποψήφιος για τον Πολωνικό θρόνο. Έγινε αρχιναύαρχος της Αυστρίας.
Βιογραφία
Από τις αδελφές του, η Μαρία Θηρεσία ήταν σύζυγος του Λουδοβίκου Γ΄ της Βαυαρίας και η Μαρία Χριστίνα ήταν σύζυγος του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1886 τη Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Καρόλου Σαλβαδόρ της Τοσκάνης, και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Κλάρα Όσγουαλντ
Η Clara Oswald είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας που δημιουργήθηκε από τον Steven Moffat και απεικονίζεται από την Τζένα Κόουλμαν στη μακροχρόνια Βρετανική τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας Doctor who. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στο σόου στην έβδομη σεζόν της σειράς από την αναβίωσή της. Η Κλάρα ταξιδεύει ως σύντροφος της ενδέκατης και δωδέκατης ενσάρκωσης του εξωγήινου ταξιδιώτη του χρόνου, γνωστό ως ο Δόκτωρ (απεικονίζεται από τον Ματ Σμιθ και τον Πίτερ Καπάλντι, αντίστοιχα).
Η Κλάρα κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου της Σειράς 7 παρουσιάζεται ως τρεις διαφορετικές κοπέλες, που ζουν σε διαφορετικές εποχές του χρόνου. Οι δύο πρώτες ενσαρκώσεις, η Όσγουϊν Όσβαλντ και η Κλάρα Όσγουϊν Όσβαλντ, πεθαίνουν κατά τη διάρκεια του επεισοδίου στο οποία εμφανίζονται. Η τρίτη ενσάρκωση γίνεται η σύντροφος τους Δόκτωρ, και ταξιδεύει μαζί του για το υπόλοιπο της σειράς, ενώ αυτός προσπαθεί να αποκαλύψει το μυστήριο γύρω από τις πολλές ζωές της. Το μυστήριο αργότερα λύνεται στο επεισόδιο "Το Όνομα του Δόκτωρ" (2013). Συνεχίζει να ταξιδεύει με το Δόκτωρ, και βλέπει την αναγέννησή του στη δωδέκατη ενσάρκωσή στο επεισόδιο "Η Ώρα του Δόκτορα" (2013). Το ζευγάρι έχει διάφορες περιπέτειες μαζί στις Σειρές 8 και 9 μέχρι που η Κλάρα τον αποχαιρετά και φεύγει από τη ζωή του Δόκτωρ στο επεισόδειο "Λυγίζοντας την Κόλαση" (2015).
Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες
Παγκόσμια Ημέρα Αμφιφυλοφιλίας
Η Παγκόσμια Ημέρα της Αμφιφυλοφιλίας είναι η 23 Σεπτεμβρίου και εορτάζεται από μέλη της αμφιφυλόφιλης κοινότητας και τους υποστηρικτές τους.
Αυτή η ημέρα είναι μια κλήση για την αμφιφυλόφιλη κοινότητα, τους φίλους και υποστηρικτές της να αναγνωρίσουν και να γιορτάσουν την bisexual ιστορία, αμφιφυλόφιλη κοινότητα και τον πολιτισμό, και όλους τους αμφιφυλόφιλους άνθρωπους στη ζωή τους.
Παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 1999, Η Παγκόσμια Μέρα Αμφυλοφιλίας είναι το πνευματικό τέκνο των τριών bisexual ακτιβιστών απο τις Ηνωμένες Πολιτείες: Γουέντι Κάρι του Μέιν, Μάικλ Πέιτζ της Φλόριντα, και Τζίτζι Ρέιβεν Γουίλμπερ του Τέξας. Η Γουίλμπερ είπε,
Ευγένιος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Βιογραφία
Ο Ευγένιος Φερδινάνδος Πίος Βερνάρδος Φήλιξ Μαρία γεννήθηκε στο Κάστρο Γκρος Ζέελοβιτς (νυν Ζιντλοχόβιτσε), κοντά στο Μπρνο της Τσεχίας και ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου Φερδινάνδου της Αυστρίας και της Ελισάβετ Φραγκίσκης των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Ιωσήφ, Παλατινού (Κόμη) της Ουγγαρίας.
Είχε αυστηρή αγωγή στο Γκρος Ζέελοβιτς· το καλοκαίρι πήγαινε στο Γκμουντ για διακοπές. Στο Ανάκτορο Αλβέρτου της Βιέννης έμαθε στρατιωτικά θέματα, γλώσσες, μουσική και ιστορία της Τέχνης. Όπως και ο πρωτότοκος αδελφός του Φρειδερίκος, εισήλθε στο στρατό και το 1877 έγινε λοχαγός. Συμμετείχε σε μακρές στρατιωτικές ασκήσεις. Το 1882, αφού εξετάστηκε από μία επιτροπή, παρακολούθησε τη στρατιωτική Ακαδημία στο Βήνερ Νόιστατ (1883-85) και αποφοίτησε πλήρως εκπαιδευμένος.
Μετέπειτα ζωή
Με την κατάλυση της μοναρχίας ο Ευγένιος εγκαταστάθηκε στη Λουκέρνη και μετά στη Βασιλεία, όπου ζούσε σε ένα ξενοδοχείο (1918-34). Για να διευκολύνει το Τευτονικό Τάγμα, παραιτήθηκε από μέγας Μάγιστρος.
Το 1934 έμεινε στη μονή του Τάγματος, στο Γκούμπολντσκιρχεν, κοντά στη Βιέννη. Συμμετείχε σε μοναρχικές συναθροίσεις, συναντήσεις παλαιμάχων και επανεντάχθηκε στην υπηρεσία της δυναστείας. Το 1938, με την Προσάρτηση της Αυστρίας στη Γερμανία, το Τευτονικό Τάγμα διαλύθηκε και οι ιδιοκτησίες του κατασχέθηκαν.
Με την παρέμβαση υψηλόβαθμων στρατιωτικών έλαβε ένα σπίτι στο Χήτσινκ, όπου επέζησε του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1945 διέφυγε στο Τυρόλο, όπου έλαβε από τις Γαλλικές δυνάμεις κατοχής μία μικρή βίλλα στο Ίγκλς. Το 1953 όλο το Ίννσμπρουκ εόρτασε τα 90α γενέθλια του στρατάρχη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Φρειδερίκος Φερδινάνδος της Αυστρίας-Τέσεν
Ο Φρειδερίκος (γερμ. Friedrich, 14 Μαΐου 1821 - 5 Οκτωβρίου 1847) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας. Έγινε αρχηγός του Αυστριακού Ναυτικού.
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Φερδινάνδος Λεοπόλδος ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου Λουδοβίκου, Δούκα του Τέσσεν, και της Ερριέττας Αλεξανδρινής, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Νασσάου-Βάιλμπουργκ.