cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γαλαξίες
Αστρογόνοι
Τα αστέρια δημιουργούνται μέσα στους γαλαξίες από αποθέματα ψυχρών αερίων που αποτελούν γιγαντιαία μοριακά νέφη. Ορισμένοι γαλαξίες έχουν παρατηρηθεί να σχηματίζουν αστέρια με εξαιρετικά ταχύ ρυθμό, το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως αστρική έκρηξη. Σε περίπτωση που συνεχίσουν κατά αυτόν τον τρόπο, θα καταναλώσουν τα αποθέματά τους σε αέρια, σε ένα χρονικό διάστημα μικρότερο από τη διάρκεια ζωής τους. Ως εκ τούτου η αστρογόνος δραστηριότητα συνήθως διαρκεί μόνο 10 εκατομμύρια χρόνια, μια σχετικά σύντομη περίοδος στην ιστορία ενός γαλαξία. Οι αστρογόνοι γαλαξίες ήταν συχνότεροι κατά τη διάρκεια της πρώιμης ιστορίας του Σύμπαντος και προς το παρόν εξακολουθούν να συνεισφέρουν το 15% του συνολικού ποσού δημιουργίας αστέρων.
Οι αστρογόνοι γαλαξίες χαρακτηρίζονται από συγκεντρώσεις σκόνης και αερίων και την εμφάνιση νεοσύστατων αστέρων, συμπεριλαμβανομένων και τεράστιων αστέρων που ιονίζουν τα γύρω νέφη δημιουργώντας περιοχές Η II. Αυτοί οι τεράστιοι αστέρες μετατρέπονται σε υπερκαινοφανείς αστέρες, των οποίων τα υπολείμματα επεκτείνονται και αλληλεπιδρούν δυναμικά με το περιβάλλον αέριο. Αυτά τα ξεσπάσματα μπορούν να προκαλέσουν μια αλυσιδωτή αντίδραση γένεσης αστέρων, που εξαπλώνεται σε ολόκληρη την περιοχή του αερίου. Μόνο όταν το διαθέσιμο αέριο έχει σχεδόν καταναλωθεί ή διασκορπίσει, η αστρογόνος δραστηριότητα σταματά.
Ένα κλασσικό παράδειγμα αστρογόνου γαλαξία είναι ο Μεσιέ 82, ο οποίος υπόκειται σε μία σύντομη προσέγγιση με τον μεγαλύτερο Μεσιέ 81. Οι ανώμαλοι γαλαξίες συνήθως παρουσιάζουν κόμβους έντονης αστρογόνου δραστηριότητας.
Ενεργοί γαλαξιακοί πυρήνες
Ένα ποσοστό από τους γαλαξίες που μπορούμε να παρατηρήσουμε είναι ταξινομημένο ως ενεργό. Δηλαδή, μία σημαντική μερίδα της συνολικής παραγωγής ενέργειας από τον γαλαξία εκπέμπεται από μία πηγή διαφορετική από τα αστέρια, τη σκόνη και το διαστρικό μέσο. Πιθανότατα αυτή η πηγή είναι ο δίσκος προσαύξησης μιας τεράστιας μαύρης τρύπας στον πυρήνα του γαλαξία. Η ενέργεια εκλύεται από τα υλικά από τον δίσκο που πέφτουν μέσα στη μαύρη τρύπα.
Ειδική κατηγορία αυτών των γαλαξιών αποτελούν επίσης οι κβάζαρς, που ανακαλύφθηκαν κατά τη δεκαετία του 1960. Πρόκειται για τα πιο μακρινά αντικείμενα που μπορούμε σήμερα να παρατηρήσουμε (βρίσκονται στα όρια του ορατού Σύμπαντος) και είναι ενεργοί γαλαξίες που εκπέμπουν τεράστια ποσά ενέργειας στο διαγαλαξιακό διάστημα.
Σύσταση Γαλαξιών
Όπως απέδειξαν οι έρευνες των τελευταίων 10ετιών, καθένας των γαλαξιών συνίσταται από αστέρες, νεφελώματα και μεσοαστρική ύλη.
Οι αστέρες καθενός γαλαξία είναι ήλιοι, όπως ο Ήλιος μας. Το πλήθος των αστέρων εκάστου γαλαξία δεν είναι δυνατόν να καταμετρηθεί διότι λόγω της μεγάλης απόστασης των γαλαξιών δεν καθίσταται εύκαιρη η παρατήρησή τους ειδικότερα στους πυρήνες τους. Μόνο στους πλησιέστερους γαλαξίες διακρίνονται αστέρες και πάλι όχι στους πυρήνες αλλά στους βραχίονές τους που είναι και αραιότεροι.
Δια διαφόρων όμως μεθόδων οι αστρονόμοι προσδιορίζουν τους αστέρες σε κάθε γαλαξία να είναι της αριθμητικής τάξεως των δεκάδων έως εκατοντάδων δισεκατομμυρίων.
Τα νεφελώματα καθενός γαλαξία είναι ύλη νεφελώδης, σχετικά πυκνή, συνήθως σκοτεινή, εκτός και αν φωτίζεται από γειτονικούς αστέρες, οπότε και φαίνεται φωτεινή.
Μέγεθος Γαλαξιών
Επειδή το σχήμα τους με εξαίρεση τους σφαιροειδείς είναι γενικά πεπλατυσμένο και μάλιστα στους σπειροειδείς γαλαξίες φαίνεται πολύ πεπιεσμένο, γι' αυτό οι διαστάσεις των γαλαξιών προσδιορίζονται πάντα με δύο αριθμούς. Εκ των οποίων, ο ένας δίνει τη διάμετρο του γαλαξία (ακριβέστερα το μήκος του μεγάλου άξονα του ελλειψοειδούς – αμφίκυρτου φακοειδούς - σχήματός του), ενώ ο άλλος παρέχει το μήκος του μικρού άξονα που αντιστοιχεί στο πάχος του γαλαξία.
Έχει βρεθεί ότι η «διάμετρος» των γαλαξιών ποικίλλει και είναι της τάξεως των χιλιάδων ή των δεκάδων χιλιάδων ετών φωτός.
Κατά κανόνα μεγαλύτεροι γαλαξίες είναι οι σπειροειδείς γαλαξίες.
Οι σπειροειδείς γαλαξίες μπορούν να έλκουν με τη βαρύτητά τους γειτονικούς γαλαξίες νάνους, στρεβλώνοντας το σχήμα τους. Η επιρροή αυτή προκαλεί, με τον καιρό, τη δημιουργία δομών μεταξύ των δύο γαλαξιών, με αποτέλεσμα ο μικρότερος γαλαξίας τελικά να ενσωματώνεται μέσα στον σπειροειδή, αυξάνοντας το μέγεθος του δεύτερου.
Περιστροφή Γαλαξιών
Τη περιστροφή των γαλαξιών μαρτυρεί, κατ' αρχήν, το ίδιο το σχήμα τους, ενώ οι σπειροειδείς βραχίονές τους καταδεικνύουν σαφώς και τη φορά προς την οποία περιστρέφεται ένας γαλαξίας.
Με τη βοήθεια βέβαια του φασματοσκοπίου κατορθώθηκε όχι μόνο να επιβεβαιωθεί η περιστροφή των γαλαξιών αλλά και ακόμη να μετρηθεί η ταχύτητα περιστροφής τους. Η ταχύτητα δε αυτή φθάνει ή και να υπερβαίνει τα 300 km/s (χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο) στα εξωτερικά όρια των βραχιόνων.
Μάζα Γαλαξιών
Η ταχύτητα περιστροφής ενός γαλαξία επιτρέπει να υπολογισθεί και η μάζα του, δηλαδή το ποσόν της ύλης που περιέχει. Εξάλλου, όταν είναι γνωστές οι διαστάσεις και η μάζα ενός γαλαξία, εύκολα υπολογίζεται και η μέση πυκνότητα της ύλης του από τον γνωστό τύπο ρ=m/v, όπου ρ = η πυκνότητα, m = η μάζα και v = ο όγκος του γαλαξία.
Βρέθηκε έτσι πως η μάζα των μεγάλων γαλαξιών μπορεί να είναι και 300 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη της μάζας του Ηλίου μας. Οι περισσότεροι όμως γαλαξίες έχουν μάζα μικρότερη της τάξεως των 6•1010 και 2•1010 ηλιακών μαζών. Υπάρχουν όμως και γαλαξίες με μάζα ίση προς ένα μόνο δισεκατομμύριο φορές τη μάζα του Ηλίου μας.
Οι εξαγωγές αυτών των μετρήσεων της μάζας των γαλαξιών είναι εκείνες που επιτρέπουν την έμμεση εκτίμηση και του πλήθους των αστέρων που περιέχονται σε κάθε γαλαξία, αν υποτεθεί ότι η μέση μάζα των αστέρων είναι ίση προς την ηλιακή μάζα. Από αυτό εξάγεται και το συμπέρασμα (που αναφέρθηκε παραπάνω στη «Σύσταση Γαλαξιών») πως το πλήθος των αστέρων εκάστου γαλαξία είναι της τάξεως των 10-άδων ή 100-άδων δισεκατομμυρίων.
Εξέλιξη
Τα τρέχοντα κοσμολογικά μοντέλα του πρώιμου Σύμπαντος βασίζονται στη θεωρία του Big Bang. Περίπου 300.000 χρόνια μετά το γεγονός αυτό, τα άτομα του υδρογόνου και του ηλίου άρχισαν να διαμορφώνονται, σε μια εκδήλωση που ονομάζεται ανασυνδυασμός. Σχεδόν όλα τα υδρογόνα ήταν ουδέτερα (μη ιονισμένα) και απορρόφησαν εύκολα το φως, και δεν είχαν ακόμη συσταθεί άστρα. Ως αποτέλεσμα, αυτή η περίοδος έχει χαρακτηριστεί ως ο «Σκοτεινός Αιώνας». Ήταν από τις διακυμάνσεις της πυκνότητας (ή ανισότροπα παρατυπίες) σε αυτή τη αρχέγονη ύλη που οι μεγαλύτερες δομές άρχισαν να εμφανίζονται. Ως αποτέλεσμα, της μάζας η βαρυονική ύλη άρχισε να συμπυκνώνονται σε φωτοστέφανα ψυχρής σκοτεινής ύλης. Αυτές οι αρχέγονες δομές θα γίνουν τελικά οι γαλαξίες που βλέπουμε σήμερα.
Αποδεικτικά στοιχεία για την πρώιμη εμφάνιση των γαλαξιών βρέθηκαν το 2006, όταν ανακαλύφθηκε ότι ο γαλαξίας ΙΟΚ-1 έχει μία ασυνήθιστα υψηλή ερυθρή μετατόπιση της τάξης του 6,96 και άρα αντιστοιχεί σε μόλις 750 εκατομμύρια χρόνια μετά το Big Bang, καθιστώντας τον τον πιο απομακρυσμένο και αρχέγονο γαλαξία που έχουμε δει. Αν και ορισμένοι επιστήμονες έχουν υποστηρίξει ότι άλλα αντικείμενα (όπως το Abell 1835 IR1916) έχουν υψηλότερες ερυθρές μετατοπίσεις (και ως εκ τούτου θεωρούνται ότι ανήκουν σε προγενέστερο στάδιο της εξέλιξης του Σύμπαντος), η ηλικία και η σύνθεση του ΙΟΚ-1 είναι πιο αξιόπιστα "τεκμηριωμένη". Η ύπαρξη ενός τέτοιου πρώιμου πρωτογαλαξία σημαίνει ότι πρέπει να έχει ωριμάσει στον λεγόμενο «Σκοτεινό Αιώνα».
right|thumb|Ο [[I Zwicky 18 (κάτω αριστερά) μοιάζει με ένα πρόσφατα σχηματισμένο γαλαξία. ]]
Μέσα σε ένα δισεκατομμύριο χρόνια από τον σχηματισμό ενός γαλαξία, αρχίζουν να εμφανίζονται οι βασικές δομές: Σφαιρωτά σμήνη, η κεντρική μαύρη τρύπα, και μια γαλαξιακή διόγκωση αποτελούμενη από τα φτωχά σε μέταλλα αστέρια που αποτελούν τον Πληθυσμό ΙΙ. Η δημιουργία μια υπερμεγέθους μαύρης τρύπας φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, γιατί φέρεται να ρυθμίζει την ανάπτυξη των γαλαξιών και να περιορίζει το συνολικό ποσό των ουσιών που έχουν προστεθεί. Κατά τη διάρκεια αυτής της πρώιμης εποχής, οι γαλαξίες υπέστησαν ριζικές εκρήξεις για σχηματισμούς νέων άστρων.
Κατά τα επόμενα δύο δισεκατομμύρια χρόνια, η συσσωρευμένη ύλη εγκαθίσταται σταδιακά σε ένα γαλαξιακό δίσκο. Ένας γαλαξίας θα συνεχίσει να απορροφά υλικό από τα σύννεφα υψηλής ταχύτητας και νάνους γαλαξίες σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Η ύλη αυτή είναι κυρίως υδρογόνο και ήλιο. Ο κύκλος της αστρικής γέννησης και του θανάτου αυξάνει σιγά-σιγά την αφθονία των βαρέων στοιχείων, και τελικά επιτρέπει τον σχηματισμό των πλανητών.
Η εξέλιξη των γαλαξιών μπορεί να επηρεαστεί σημαντικά από τις αλληλεπιδράσεις και τις μεταξύ τους συγκρούσεις. Οι συγχωνεύσεις των γαλαξιών ήταν κάτι συνηθισμένο κατά την πρώιμη εποχή, και η πλειονότητα των γαλαξιών ήταν περίεργοι στη μορφολογία. Λαμβάνοντας υπόψη τις αποστάσεις μεταξύ των αστεριών, η μεγάλη πλειονότητα των αστρικών συστημάτων των συγκρουόμενων γαλαξιών θα μείνει ανεπηρέαστη. Ωστόσο, η βαρυτική απογύμνωση του διαστρικού αερίου και σκόνης που αποτελεί τους σπειροειδείς βραχίονες παράγει μια μακρά σερπατίνα των άστρων που είναι γνωστή ως παλιρροϊκή ουρά. Παραδείγματα αυτών των σχηματισμών μπορεί να δει κάποιος στους NGC 4676 ή τους Γαλαξίες Κεραίες.
Ως παράδειγμα αυτής της αλληλεπίδρασης, ο Γαλαξίας μας και ο γειτονικός γαλαξίας της Ανδρομέδας κινούνται ο ένας προς τον άλλο, με περίπου 130 km / s, και -ανάλογα με τις πλευρικές κινήσεις- οι δύο ενδέχεται να συγκρουστούν σε περίπου πέντε έως έξι δισεκατομμύρια χρόνια. Παρά το γεγονός ότι ο Γαλαξίας μας δεν φαίνεται ποτέ να συγκρούστηκε με ένα γαλαξία τόσο μεγάλο όσο της Ανδρομέδας στο παρελθόν, τα αποδεικτικά στοιχεία για παλαιότερες συγκρούσεις του με τους μικρότερους γαλαξίες νάνους διαρκώς αυξάνονται.
Τέτοιες μεγάλης κλίμακας αλληλεπιδράσεις είναι σπάνιες. Όσο περνάει ο καιρός, οι συγχωνεύσεις των δύο συστημάτων ίσου μεγέθους γίνονται πιο αραιές. Οι περισσότεροι φωτεινοί γαλαξίες έχουν παραμείνει ουσιαστικά αμετάβλητοι για τα τελευταία δισεκατομμύρια χρόνια, και το καθαρό ποσοστό του σχηματισμού αστεριών πιθανώς κορυφώθηκε επίσης περίπου δέκα δισεκατομμύρια χρόνια πριν.
Δομές μεγάλης κλίμακας
Ο ακριβής αριθμός των γαλαξιών του Σύμπαντος είναι ακόμη απροσδιόριστος. Και αυτό διότι όπως αναφέρθηκε στο άρθρο Σύμπαν τα σύγχρονα τηλεσκόπια διεισδύουν σήμερα μέχρι σχεδόν στο ήμισυ της ακτίνας του Σύμπαντος. Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι ένα μεγάλο μέρος από το φως των γαλαξιών που διατρέχει το διάστημα μέχρι να φθάσει στη Γη απορροφάται κατά μεγάλο μέρος από την «μεσογαλαξιακή ύλη» έτσι ώστε να καθίσταται αδύνατος ακόμη και ο αμυδρότερος εντοπισμός των πλέον μακρινών γαλαξιών και υπό τις πλέον ιδανικότερες γήινες συνθήκες παρατήρησης. Παρά ταύτα είναι δυνατόν να υπολογισθεί το πλήθος των γαλαξιών με μοναδικό όμως περιορισμό την «τάξην» του πλήθους αυτών. Έτσι υπολογίσθηκε ότι οι γαλαξίες ανέρχονται στην τάξη των τρισεκατομμυρίων. Είναι φανερό πως σε τέτοια εξαιρετικά μεγάλα (κοινώς «αστρονομικά») μεγέθη, ο καθορισμός μεγαλύτερης ακρίβειας περιττεύει.
Έρευνες βαθέως ουρανού δείχνουν ότι οι γαλαξίες βρίσκονται συχνά σε σχετικά στενή συσχέτιση με άλλους γαλαξίες. Μοναχικοί γαλαξίες που δεν έχουν σημαντικά αντιδράσει με άλλο γαλαξία των συγκρίσιμης μάζας κατά τα τελευταία δισεκατομμύρια χρόνια είναι σχετικά σπάνιοι. Μόνο το 5% (μάλλον) των ερευνηθέντων γαλαξιών έχει βρεθεί να είναι πραγματικά απομονωμένοι· ωστόσο, αυτοί οι μεμονωμένοι σχηματισμοί μπορεί να έχουν αλληλεπιδράσει ή ακόμα και συγχωνευθεί με άλλους γαλαξίες στο παρελθόν και μπορεί να είναι ακόμα σε τροχιά γύρω τους μικρότεροι «γαλαξίες δορυφόροι». Μεμονωμένοι γαλαξίες μπορούν να παράγουν αστέρια σε ένα υψηλότερο ποσοστό από το κανονικό, καθώς το αέριό τους δεν έχει απομακρυνθεί από άλλους κοντινούς γαλαξίες. thumb|left|250px|Η [[τετράδα του Στεφάνου είναι ένα παράδειγμα μίας συμπυκνωμένης ομάδας αλληλεπιδρώντων γαλαξιών.]]
Σε μεγάλη κλίμακα, το Σύμπαν συνεχώς διαστέλλεται, με αποτέλεσμα τη μέση αύξηση της απόστασης μεταξύ των γαλαξιών (βλέπε νόμος του Hubble). Σμήνη γαλαξιών μπορεί να ξεπεράσουν αυτήν τη διαστολή σε τοπική κλίμακα μέσω της αμοιβαίας βαρυτικής έλξης τους. Αυτές οι συγκεντρώσεις σχηματίστηκαν στις αρχές του Σύμπαντος, καθώς μάζες σκοτεινής ύλης τράβηξε τους γαλαξίες μαζί. Κοντινές ομάδες αργότερα συγχωνεύθηκαν για να σχηματίσουν μεγαλύτερης κλίμακας συμπλέγματα. Αυτή η εν εξελίξει διαδικασία συγχώνευσης θερμαίνει το διαγαλαξιακό υλικό μέσα σε ένα σμήνος σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες, φθάνοντας τα 30-100 μεγακέλβιν. Πιθανότατα το 70 - 80% της μάζας σε ένα σύμπλεγμα είναι με τη μορφή της σκοτεινής ύλης, με το 10 - 30% να αποτελείται από αυτό το αέριο που θερμαίνεται και το υπόλοιπο μικρό ποσοστό της ύλης με τη μορφή των γαλαξιών.
Οι περισσότεροι γαλαξίες στο Σύμπαν είναι βαρυτικά συνδεδεμένοι με έναν αριθμό άλλων γαλαξιών. Αυτά αποτελούν μία σαν φράκταλ ιεραρχία συμπλέγματος δομών, με τις μικρότερες των ενώσεων αυτών να ονομάζονται ομάδες. Μία ομάδα γαλαξιών είναι ο πιο κοινός τύπος μιας γαλαξιακής ένωσης, και αυτοί οι σχηματισμοί περιέχουν την πλειονότητα των γαλαξιών (όπως και την περισσότερη από τη βαρυονική μάζα) στο Σύμπαν. Για να παραμείνουν βαρυτικά συνδεδεμένοι σε μια τέτοια ομάδα, κάθε γαλαξίας μέλος πρέπει να έχει μία αρκετά χαμηλή ταχύτητα για να το αποτρέψει από τη διαφυγή (βλέπε θεώρημα Virial). Αν δεν υπάρχει επαρκής κινητική ενέργεια, ωστόσο, η ομάδα μπορεί να εξελιχθεί σε έναν μικρότερο αριθμό γαλαξιών μέσω συγχωνεύσεων.
Οι μεγαλύτερες δομές που περιέχουν πολλές χιλιάδες γαλαξίες στριμωγμένους σε μία περιοχή λίγων μεγαπαρσέκ ονομάζονται γαλαξιακά σμήνη. Τα σμήνη των γαλαξιών συχνά κυριαρχούνται από ένα γιγάντιο ελλειπτικό γαλαξία, γνωστό ως το πιο λαμπρό γαλαξία του σμήνους, ο οποίος, με την πάροδο του χρόνου, καταστρέφει βαρυτικά τους γαλαξίες-δορυφόρους του και τους αφομοιώνει στη δικιά του μάζα.
Τα γαλαξιακά υπερσμήνη περιέχουν δεκάδες χιλιάδες γαλαξίες, που βρίσκονται σε σμήνη, ομάδες και μερικές φορές απομονωμένοι. Στην κλίμακα των υπερσμηνών, οι γαλαξίες είναι τοποθετημένα σε φύλλα και οι συνεχείς ίνες γύρω από τεράστια κενά. Πάνω απ' αυτήν την κλίμακα, το Σύμπαν φαίνεται να είναι ισότροπο και ομοιογενές.
Στα Γαλαξιακά συστήματα που πρώτος διαπίστωσε ο Γερμανός αστρονόμος W. Baade (Μπάαντε) εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η Τοπική ομάδα γαλαξιών, η οποία με τη σειρά της ανήκει στο τοπικό υπερσμήνος, του οποίου το κεντρικό σμήνος είναι το σμήνος της Παρθένου.
ULEB
Η ULEB (γαλλικά: Union des Ligues Européennes de Basket-Ball, που σημαίνει Ένωση Ευρωπαϊκών Επαγγελματικών Συνδέσμων Καλαθοσφαίρισης) ιδρύθηκε το 1991 με στόχο να βοηθήσει στη συνεργασία και την ανάπτυξη των ευρωπαϊκών επαγγελματικών πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης. Η έδρα της βρίσκεται στη Βαρκελώνη της Ισπανίας.
Ιστορία
Η ULEB ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1991, με τρία από τα κορυφαία ευρωπαϊκά εθνικά επαγγελματικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης της Γαλλίας (LNB), της Ιταλίας (Lega) και της Ισπανίας (ACB), στη οποία εντάχθηκε το 1996 ο ΕΣΑΚΕ (Ελλάδα). Το 1999 προστέθηκαν η BLB (Βέλγιο), η BBL (Ηνωμένο Βασίλειο) και η LNBA (Ελβετία).
Το 2000 η εταιρεία Euroleague Basketball αποφάσισε να αποκοπεί από τη FIBA Europe και να ξεκινήσει τη νέα διοργάνωση της Ευρωλίγκα την περίοδο 2000-01. Η πρώτη περίοδος της Ευρωλίγκας είχε μια σειρά πέντε τελικών (αντί για τον παραδοσιακό μονό τελικό), αλλά επανήλθε ο μονός τελικός μετά από ένα χρόνο. Η FIBA Europe, την ίδια χρονιά, σχημάτισε επίσης το δικό της ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, την επονομαζόμενη Σουπρολίγκα (SuproLeague), αλλά μετά από μόλις ένα χρόνο καταργήθηκε, ενώ η Ευρωλίγκα (Euroleague) έγινε η μόνη αποδεκτή κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση στην Ευρώπη. Τα Κύπελλα Κόρατς και Σαπόρτα είχαν επίσης καταργηθεί και εντάχθηκαν σε μία νέα διοργάνωση, που αρχικά λεγόταν ULEB Cup, και σήμερα είναι γνωστή ως Eurocup.
Αλλαγές κανόνων
Η εταιρεία Euroleague Basketball, επίσης, αποκόπηκε από την FIBA Europe και θέσπισε κανόνες πιο κοντά στο NBA, με το jump ball του NBA και τον κανόνα των 24ων δευτερολέπτων να είναι οι πρώτοι που υιοθετήθηκαν, το 2002 και το 2003 αντίστοιχα. Η ελπίδα ήταν ότι η Ευρωλίγκα θα παίξει με τους κανόνες που θα ευνοούν τους παίκτες και τους θεατές προσφέροντας θέαμα, κάτι που οι κανόνες της FIBA Europe δεν εξυπηρετούσαν.
Το 2004 η Euroleague Basketball ενέκρινε περισσότερες αλλαγές στους κανόνες που έκανε το παιχνίδι τους παρόμοιο με του NBA. Ενέκρινε τον κανόνα jump ball του NBA (no possession arrow, σε αντίθεση με τους κανόνες της FIBA Europe), καθώς και τους κανόνες τύπου ΝΒΑ σχετικά με τη θέση της μπάλας στα τελευταία δύο λεπτά, μετά από ένα time out (κεντρική γραμμή), και το block and charge fouls σε απόσταση 1,22 μέτρα (4,0 πόδια) από το καλάθι. Ο φορέας διοίκησης συλλόγων καλαθοσφαίρισης της Ιταλίας, Lega Basket, εξέδωσε επίσης κανόνα instant replay.
Το 2005 η Euroleague Basketball αποφάσισε να λειτουργήσει υπό τον έλεγχο της FIBA Europe, με τους κανόνες να γίνονται ομοιόμορφοι. Για παράδειγμα, η Ευρωλίγκα (Euroleague) και το Γιούροκαπ (Eurocup) να διοργανώνονται από την Euroleague Basketball και η FIBA να διεξάγει το Ευρωμπάσκετ (Eurobasket) και το Γιούροπ Καπ (FIBA Europe Cup), ενώ θα έχουν τους ίδιους κανόνες. Έτσι η Euroleague Basketball αντικατέστησε τους κανόνες τύπου ΝΒΑ, εξαλείφοντας το jump ball και το block-charge arc του NBA. Η FIBA Europe αργότερα επανέφερε το block-charge arc, το 2010 για τις διοργανώσεις εθνικών ομάδων και το 2012 για τα εθνικά εγχώρια πρωταθλήματα. Την ίδια στιγμή, η τραπεζοειδούς σχήματος περιοχή, που είχε ιστορικά χρησιμοποιηθεί από τη FIBA Europe, αντικαταστάθηκε από την ορθογώνιου σχήματος περιοχή που χρησιμοποιείται στο ΝΒΑ. Εκτός από αυτό, η γραμμή του τρίποντου μεταφέρθηκε από την απόσταση των 6,25 μέτρων (20 πόδια 6 ίντσες), σε απόσταση 6,75 μέτρων (22 πόδια 2 ίντσες).
Ενώσεις μέλη της ULEB
Για το 2017, υπάρχουν 11 μέλη στην ULEB.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ευρώπη
Χείλος
thumb|250px|Ανθρώπινα χείλη Τα χείλη μετα απο απο ξεσπασμό κλάματος δεν φουσκώνουν.Τα μάτια πρήζονται και μερικες φορες σκουρενουν.
Ανατομία
Το άνω και κάτω χείλος περιβάλλουν το στόμα. Εκτείνονται προς τα πάνω μέχρι τις ρινοχειλικές αύλακες και κάτω μέχρι τη γεννειοχειλική αύλακα. Αποτελούν την μεταβατική ζώνη ανάμεσα στο δέρμα και στον βλεννογόνο του στόματος. Η μεταβατική αυτή ζώνη έχει συνήθως χρώμα από καστανό μέχρι κόκκινο. Το κομμάτι των χειλιών εντός του στόματος ονομάζεται προδρομική μοίρα και καλύπτεται από βλεννογόνο. Στο εσωτερικό του στόματος βρίσκονται οι χαλινοί των χειλέων, οι οποίοι εκτείνονται από τα ούλα μέχρι το χείλος.
Η αιμάτωση των χειλιών γίνεται από τις άνω και κάτω χειλικές αρτηρίες, οι οποίες αναστομώνονται και σχηματίζουν έναν αρτηριακό δακτύλιο. Οι άνω χειλικές εκφύονται από τις προσωπικές και υποκόγχιες αρτηρίες και οι κάτω χειλικές από τις προσωπικές και γενειακές αρτηρίες. Η νεύρωση του άνω χείλους γίνεται από τους άνω χειλικούς κλάδους των υποκόγχιων νεύρων (κλάδος του δεύτερου κλάδου του τριδύμου) και του κάτω χείλους από τους κάτω χειλικούς κλάδους των γενειακών νεύρων (κλάδος του τρίτου κλάδου του τριδύμου). Η λεμφική παροχέτευση του άνω και κάτω χείλους γίνεται από τους υπογνάθιους και υπογενείδιους λεμφαδένες αντίστοιχα.
Τα χείλη περιέχουν τον άνω και κάτω χειλικό μυ και τον σφικτήρα του στόματος.
Λειτουργίες
Τα χείλη δρουν, εξαιτίας της παρουσίας του σφικτήρα του στόματος, ως βαλβίδα η οποία ελέγχει την είσοδο ή έξοδο από το στόμα και την ανώτερη πεπτική και αναπνευστική οδό, όπως για παράδειγμα για τη συγκράτηση τροφής και το ρόφημα υγρών. Αυτή η λειτουργία τους είναι απαραίτητη στον θηλασμό. Επίσης, τα χείλη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή διαφόρων ήχων για τον σχηματισμό ομιλίας και στο σφύριγμα. Άνθρωποι οι οποίοι έχουν απώλεια της ακοής μπορεί να διαβάζουν χείλια για να καταλάβουν το περιεχόμενο της ομιλίας χωρίς να την ακούν πραγματικά. Επίσης είναι ευαίσθητα απτικά όργανα. thumb|200px|Χείλη βαμμένα κόκκινα Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού νευρικών απολήξεων, τα χείλη είναι ερωτογενής ζώνη, παίζοντας καίριο ρόλο στο φιλί. Επίσης, τα χείλη είναι ορατή έκφραση της γυναικείας γονιμότητας. Μελέτες πάνω στη φύση της ανθρώπινης έλξης από ψυχολόγους έχουν καταλήξει ότι η ελκυστικότητα μιας γυναίκας συνδέεται με τις ορμόνες κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Αντίθετα με την επίδραση της τεστοστερόνης στο αντρικό πρόσωπο, τα οιστρογόνα «διατηρούν» μια πιο παιδική εμφάνιση στις γυναίκες κατά τη διάρκεια της εφηβείας και ωριμότητας. Όσο περισσότερα οιστρογόνα έχει μια γυναίκα τόσο μεγαλύτερα μάτια και γεμάτα χείλη έχει, χαρακτηριστικά που θεωρούνται ως πιο γυναικεία. Το κραγιόν είναι μια προσπάθεια να φανεί ότι μία γυναίκα έχει περισσότερα οιστρογόνα από όσο έχει στην πραγματικότητα, και έτσι είναι πιο ελκυστική και γόνιμη.
Κλινική σημασία
Ως τμήμα του σώματος, τα χείλη μπορεί να πάσχουν ή να δείχνουν συμπτώματα ασθενειών.
Παραπομπές
κατηγορία:Στόμα κατηγορία:Χαρακτηριστικά προσώπου
Αμυγδαλωτά
Τα αμυγδαλωτά είναι τύπος αμυγδαλωτών μπισκότων από τις Κυκλάδες. Αυτά τα μπισκότα δεν περιέχουν καρύδα. Είναι γνωστά και ως ροζέτες, εργολάβοι ή τρούφες σε ορισμένες περιοχές. Μπορούν να έχουν σχήμα αχλαδιών, μπαλών ή κάτι άλλο. Ανεξάρτητα από το σχήμα, συνήθως είναι αρκετά μικρά ώστε να τρώγονται με τη μία μπουκιά. Μπορούν να γλυκαθούν με μέλι και να αρωματιστούν με νερό άνθους πορτοκαλιάς ή ροδόνερο. Υπάρχουν παρόμοιες συνταγές από μπισκότα αμυγδάλου τα οποία τρώγονται σε περιοχές της ανατολικής Μεσογείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυκλαδίτικη κουζίνα Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο Κατηγορία:Ελληνικά επιδόρπια
Φρειδερίκος διάδοχος της Δανίας και Νορβηγίας
Ο Φρειδερίκος (δανικά: Frederik, 11 Οκτωβρίου 1753 - 7 Δεκεμβρίου 1805) από τον Οίκο του Ολδεμβούργου ήταν διάδοχος της Δανίας και της Νορβηγίας. Διετέλεσε αντιβασιλέας το διάστημα 1772-84.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας και της Ιουλιάνας Μαρίας, κόρης του Φερδινάνδου Αλβέρτου Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ.
Γεννήθηκε στο Ανάκτορο Κρίστιανσμπορκ της Κοπεγχάγης και σε ηλικία 3 ετών εξελέγη βοηθός επίσκοπος της Λυβέκης. Αυτό σήμαινε ότι θα διαδεχόταν τον τότε επίσκοπο Φρειδερίκο Αύγουστο, αλλά αυτό τελικά δεν έγινε.
Ο μεγαλύτερος, ετεροθαλής αδελφός του, o Χριστιανός Ζ΄ υπέφερε από σοβαρή διανοητική ασθένεια. Όταν αυτός διαζεύχθηκε τη σύζυγό του Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας, ο Φρειδερίκος ορίστηκε αντιβασιλέας το 1772, αν και 18 ετών. Η εξουσία του ήταν ονομαστική, καθώς την εξουσία ασκούσαν η μητέρα του Ιουλιάνα και ο υπουργός Όβε Χου-Γκουλμπέρ. Το 1784 ο γιος του Χριστιανού Ζ΄, ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ έκανε πραξικόπημα και ανέλαβε την εξουσία.
Μετά από αυτό ο Διάδοχος δεν είχε επιρροή στην Αυλή. Το 1794 το Ανάκτορο Κρίστιανσμπορκ καταστράφηκε από πυρκαγιά και ο Φρειδερίκος μεταφέρθηκε στο Ανάκτορο Αμαλίενμποργκ. Αμέσως μετά απεβίωσε η σύζυγός του Σοφία Φρειδερίκη και το 1805 ετελεύτησε και ο ίδιος σε ηλικία 52 ετών. Το 1839 απεβίωσε ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του διαδόχου, ο Χριστιανός Η΄.
Στη Λογοτεχνία
Το 1969 στο ιστορικό μυθιστόρημα Η χαμένη βασίλισσα η συγγραφέας Νόρα Λοφτ περιγράφει την τραγική ζωή της Καρολίνας Ματθίλδης δίπλα στον ανισόρροπο σύζυγό της Χριστιανό Ζ΄. Η Βασίλισσα κάνει εραστή τον Γιόχαν Φρήντριχ Στρούνζε. Η συγγραφέας περιγράφει ότι ο Φρειδερίκος ήταν ερωτευμένος με τη Βασίλισσα και ζήλευε τον Στρούνζε, κάτι όμως που δεν αναφέρεται στις πηγές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Δημήτρης Βλαντάς
Ο Δημήτρης Βλαντάς (1908 – 28 Ιουλίου 1985) ήταν ένα από τα ηγετικά στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής και του Εμφύλιου Πολέμου. Διετέλεσε μέλος της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης και Υποστράτηγος του ΔΣΕ. Μετά την ήττα του ΔΣΕ ακολούθησε τον δρόμο της εξορίας, ο οποίος τον οδήγησε στη Ρουμανία και τη Γαλλία. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1975, λίγο μετά την πτώση της δικτατορίας, όπου και πέθανε 10 χρόνια αργότερα.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Δημήτρης Βλαντάς γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1908 στην Κρήτη, στον Μάραθο του νομού Ηρακλείου. Υπήρξε μέλος της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ) από τον Οκτώβριο του 1924. Εξορίστηκε από το καθεστώς του Μεταξά στη Γαύδο, από όπου και δραπέτευσε τον Μάιο του 1941.
Κατά την Γερμανική Κατοχή
Διετέλεσε γραμματέας της ΟΚΝΕ από τον Οκτώβριο του 1941 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1943, οπότε αυτή ενσωματώθηκε στην Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ). Στη συνέχεια διετέλεσε γραμματέας της ΕΠΟΝ από τον Φεβρουάριο του 1943 ως τον Ιούλιο του 1944. Τον Δεκέμβριο του 1942 εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Τον Οκτώβριο του 1944 προήδρευσε στην Εθνικοαπελευθερωτική Κυβέρνηση Κρήτης, που σχηματίστηκε από το ΕΑΜ και την ΕΟΚ (Εθνική Οργάνωση Κρήτης).
Η περίοδος του Εμφύλιου Πολέμου
Το 1947 συνέδραμε τον ΔΣΕ. Aνέλαβε υπουργός Γεωργίας, και αργότερα Στρατιωτικών, στην Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση. Τον Φεβρουάριο του 1949 ηγήθηκε ως Υποστράτηγος της επίθεσης κατά τη Μάχη της Φλώρινας, όπου ο ΔΣΕ υπέστη βαριά ήττα. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ από τον Σεπτέμβριο του 1947, και τακτικό μέλος του από τον Ιανουάριο του 1949.
Τα χρόνια της εξορίας
Μετά την Έκτη Ολομέλεια, το 1956, διαγράφηκε από το κόμμα. Εξορίστηκε από τους συντρόφους του στη Ρουμανία, και έμεινε εκεί για έντεκα περίπου χρόνια. Από εκεί κατέφυγε στη Γαλλία το 1967, όπου και εργάστηκε μέχρι το 1974 στο λογιστήριο της εταιρείας FNAC.
Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1975, μετά την πτώση της δικτατορίας και την απόδοση γενικής αμνηστίας. Πέθανε στην Αθήνα το 1985 και κηδεύτηκε στις 29 Ιουλίου από το νεκροταφείο του Βύρωνα.
Το ημερολόγιο Βλαντά, και η διαμάχη των Ιστορικών
Το 2007, από τις εκδόσεις της Εστίας, και σε επιμέλεια του Ν. Μαραντζίδη και του Γ. Αντωνίου, εκδόθηκε το ημερολόγιό του κατά τα έτη 1947-1949. Σύμφωνα με τους ιστορικούς επιμελητές της έκδοσης το ημερολόγιο του Βλαντά, πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα τέτοιου είδους κείμενα που διαθέτουμε από την ηγεσία του ΚΚΕ της περιόδου 1946-1949 όπου μαζί με το σύνολο του προσωπικού του αρχείου, είναι κατατεθειμένο εδώ και πολλά χρόνια σε βιβλιοθήκη του Παρισιού (BDIC). Άλλοι ιστορικοί προχώρησαν στην επισήμανση ότι στο ημερολόγιο έχει γίνει μεταγενέστερη μεταγραφή. Σύμφωνα με τον Μαραντζίδη, ο Βλαντάς, μη εμπιστευόμενος τους πρώην συντρόφους του ΚΚΕ, επέλεξε να εξορίσει μόνιμα το παρελθόν του στη Γαλλία
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Ελ Χαουαμντία
Η Ελ Χαουαμντία (αραβικά : الحوامدية ) είναι πόλη της Αιγύπτου στο Κυβερνείο Γκίζας, παλαιότερα στο Κυβερνείο 6ης Οκτωβρίου. Βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Νείλου περίπου 10 χλμ νότια του Καΐρου και 55 χλμ από την Πόλη 6ης Οκτωβρίου, έχει 113.128 κατοίκους (2008).
Η πόλη συνδέεται με το Κάιρο με αστική συγκοινωνία, λεωφορείο. Συνορεύει με τις πόλεις Μπάντρσιν, Αμπού Νόρμος και τη Χελγουάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου Κατηγορία:Περιοχές Μείζονος Καΐρου
Αν Πάκερ
Η Αν Ελίζαμπεθ Πάκερ (Ann Elizabeth Packer, 8 Μαρτίου 1942) είναι Αγγλίδα πρώην αθλήτρια. Σε ηλικία 22 ετών και εκπροσωπώντας τη Μεγάλη Βρετανία κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στα 800 μέτρα, κάνοντας παγκόσμιο ρεκόρ, και ένα αργυρό στα 400 μέτρα στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1964.
Οντίλο Γκλομπότσνικ
Ο Οντίλο Λοτάριο Γκλομπότσνικ (Odilo Lothar Ludwig Globocnik, 21 Απριλίου 1904 – 31 Μαΐου 1945), αποκαλούμενος Γκλόμπους, ήταν Αυστριακός ναζιστής και αργότερα ηγέτης των SS.
Αν Πάκερ
Ειδικότητά της ήταν τα 400 μέτρα, όπου δύο χρόνια νωρίτερα είχε κατακτήσει το χάλκινο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Βελιγραδίου. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 στο Τόκιο ανέβηκε μία θέση παραπάνω, αλλά και πάλι δεν δικαίωσε τις προσδοκίες, τερματίζοντας δεύτερη πίσω από την Αυστραλή Μπέτι Κούθμπερτ. Ήταν η πρώτη απογοήτευση εκείνης της ημέρας. Λίγες ώρες αργότερα θα ακολουθούσε και αυτή του αγαπημένου της. Ο Ρόμπι Μπράιτγουελ δεν πήρε καν μετάλλιο στα 400 μέτρα (4ος) και έπεσε σε βαριά θλίψη. Αμφότεροι Αν και Ρόμπι ήταν από τα φαβορί στα αγωνίσματα τους. Τότε η Αν ρώτησε τον μετέπειτα σύζυγό της: «Τι μπορώ να κάνω για να νιώσεις καλύτερα;» και εκείνος της απάντησε: «Να πάρεις ένα χρυσό και για τους δυο μας».
Οντίλο Γκλομπότσνικ
Τα πρώτα χρόνια
Ο Γκλομπότσνικ γεννήθηκε στην Τεργέστη της τότε Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας στις 21 Απριλίου του 1904, από Αυστριακούς γονείς σλοβενικής καταγωγής, ενώ η μητέρα του είχε γεννηθεί στην Ουγγαρία. Ο πατέρας του, Φραντς, ήταν υπολοχαγός του Ιππικού του Αυτοκρατορικού Στρατού. Μη μπορώντας να εγκαταλείψει το επάγγελμα του στρατιωτικού, ζήτησε και πέτυχε να αναλάβει τη θέση του στρατιωτικού ταχυδρόμου και μετατέθηκε στη Σλοβενική κωμόπολη Τσέκλετς (Cseklesz, γερμ. Lanschutz), το 1914, για να ανακληθεί στην ενεργή υπηρεσία μόλις ένα χρόνο αργότερα. Ο Οντίλο εγγράφηκε την ίδια χρονιά σε στρατιωτική σχολή, την οποία, όμως, αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει καθώς ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και η οικογένεια μετακόμισε στο Κλάγκενφουρτ (Klagenfurt) της Αυστρίας, διαμένοντας σε μία όχι και τόσο άνετη κατοικία. Ο νεαρός Οντίλο φοίτησε στο τοπικό σχολείο, από όπου αποφοίτησε το 1923 με πολύ καλές επιδόσεις. Παράλληλα, εργαζόταν σε μικροδουλειές, όπως μεταφορά αποσκευών στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης, για να ενισχύει το πενιχρό οικογενειακό εισόδημα. Όταν τελείωσε τις σπουδές του απασχολήθηκε στον οικοδομικό κλάδο: Στον φάκελό του στα SS αναφέρεται ως "πρωτομάστορας", ενώ, κατ' άλλες μαρτυρίες, ασκούσε το επάγγελμα του μεσίτη οικοδομών, μέχρις ότου συνάντησε την Γκρέτε Μίχερ (Grete Micher), την οποία αρραβωνιάστηκε. Ο μέλλων πεθερός του, Εμίλ Μίχερ, του εξασφάλισε μόνιμη θέση σε υδροηλεκτρικό εργοστάσιο της περιοχής.
Αν Πάκερ
Τότε η Αν Πάκερ πήρε τη μεγάλη απόφαση. Θα έτρεχε στα 800 μέτρα κάτι που είχε κάνει μόλις πέντε φορές στην καριέρα της, δίχως μάλιστα ιδιαίτερη επιτυχία. Παραδόξως, έφτασε μέχρι τον τελικό. Ξεκίνησε την κούρσα και ήταν τελευταία στα πρώτα 400 μέτρα. Τότε άρχισε την ταχύτατη προέλασή της. Στα 600 μέτρα ήταν 3η και στην τελική ευθεία πέρασε στην πρώτη θέση. Όταν έκοψε το νήμα όχι απλά ήταν νικήτρια, αλλά είχε κάνει και παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 2:01.1 (20 Οκτωβρίου 1964).
Οντίλο Γκλομπότσνικ
Η σταδιοδρομία του ως Ναζιστή
Ήδη από το 1922 ο νεαρός Οντίλο ήταν μέλος σε παραστρατιωτικές προναζιστικές οργανώσεις της Καρινθίας. Το 1931 εγγράφεται μέλος στο Ναζιστικό Κόμμα με αριθμό μέλους 442.939, ενώ την 1η Σεπτεμβρίου του 1934 εντάσσεται στα SS (αριθ. μέλους 292.776). Οι παράνομες δραστηριότητές του στη μη Ναζιστική ακόμη Αυστρία τον οδηγούν τέσσερις φορές στη φυλακή, όπου, ωστόσο, δεν παραμένει συνολικά περισσότερο από ένα χρόνο, χάρη στις παρεμβάσεις του Χάινριχ Χίμλερ. Δεν είναι σίγουρο αν συμμετείχε στη δολοφονία του Εβραίου κοσμηματοπώλη Νόρμπερτ Φούτερβαϊτ (Norbert Futterweit) με βομβιστική επίθεση τον Ιούνιο του 1933 στη Βιέννη, αν και έχουν διατυπωθεί σχετικές εικασίες.
Η δράση του συνεχίζεται στην Αυστριακή επαρχία, όπου οργανώνει ναζιστικούς πυρήνες κατά την περίοδο 1936 - 1938, δράση που του αποφέρει το αξίωμα του τοπικού ηγέτη του Ναζιστικού Κόμματος στην Καρινθία και του (άτυπου, εκείνη την εποχή) αναπληρωτή κυβερνήτη (Γκαουλάιτερ) της Αυστρίας. Διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην κατάληψη της Αυστρίας από τη Ναζιστική Γερμανία (Anschluss), παίρνοντας οδηγίες από τη γερμανική Καγκελαρία, με υπόγειες ενέργειες: Μεταξύ άλλων, έχει πείσει τον επίσκοπο του Κλάγκενφουρτ να διανείμει εκρηκτικές ύλες στους Αυστριακούς Ναζιστές. Μετά την προσάρτηση της Αυστρίας ο Γκλομπότσνικ ανταμείβεται δεόντως: Τοποθετείται γκαουλάιτερ στη Βιέννη (28 Μαΐου 1938). Έχοντας, όμως, χαμηλό επίπεδο μόρφωσης και συγκρότησης, εμπλέκεται σε οικονομικές ατασθαλίες, καθώς αποκαλύπτεται ότι έχει δημιουργήσει και προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, στους οποίους καταλήγουν περιουσίες των διωκόμενων Εβραίων. Τελικά, απομακρύνεται από αυτή τη θέση τον Ιανουάριο του 1939 και διαγράφεται από τα SS, για να επανέλθει, ύστερα από εισήγηση του Χίμλερ, τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο οποίος τον τοποθετεί επικεφαλής της Αστυνομίας (SS-und Polizeifuhrer) της περιοχής του Λούμπλιν της κατακτημένης Πολωνίας, παίρνοντας ταυτόχρονα και προαγωγή (SS-Brigadefuhrer und Generalmajor). Ο Γκλομπότσνικ εγκατέστησε το αρχηγείο του σε μια βίλα στην οδό Βιενάβσκα (Wieniawska) του Λούμπλιν και το επάνδρωσε με μια ομάδα Αυστριακών ναζιστών (παλαιών συντρόφων και φίλων του). Ο Χίμλερ, προχωρώντας ακόμη περισσότερο, τον ονόμασε "Πληρεξούσιο για τη δημιουργία βάσεων των SS και της Αστυνομίας στις κατεχόμενες Σοβιετικές περιοχές". Με βάση αυτή την εξουσιοδότηση, ο Γκλομπότσνικ έστησε αρχηγεία των SS στη Ρίγα (επικεφαλής Γκέοργκ Μίχαλσεν (Georg Michalsen)), το Μπιαλιστόκ και το Μινσκ (επικεφαλής ο Κουρτ Κλάσεν (Kurt Classen)), το Μογκίλεφ (επικεφαλής Χέρμαν Χέφλε (Hermann Hofle), γνωστός και για το περίφημο τηλεγράφημα ενημέρωσης για τον αριθμό των μεταγομένων θυμάτων), το Κίεβο (επικεφαλής Ρίχαρντ Τομάλλα (Richard Thomalla)). Συμμετείχε, επίσης, ο Χέρμαν Ντολπ (Hermann Dolp) ως υπεύθυνος κατασκευής των σχετικών εγκαταστάσεων. Αυτοί ήταν από τους βασικούς συντελεστές στην Επιχείρηση Ράινχαρντ. Η επιχείρηση αυτή από υλικής άποψης, απέφερε στα Ταμεία του Ράιχ το, καθ' υπολογισμούς, ποσόν των 178 εκατομμυρίων μάρκων της εποχής ενώ πέτυχε την εξόντωση περίπου 1,8 εκατομμυρίων Εβραίων της κατεχόμενης Πολωνίας.
Αν Πάκερ
Αυτή ήταν η πρώτη συγκλονιστική απόφαση που πήρε, γιατί μετά το τέλος των αγώνων θα ακολουθούσε και η δεύτερη. Με την επιστροφή από το Τόκιο ανακοίνωσε πως θα αποσυρόταν από την ενεργό δράση, για να κάνει οικογένεια. Ο Ρόμπι Μπράιτγουελ ήταν τόσος χαρούμενος με το χρυσό, που της έκανε αμέσως πρόταση γάμου. Η Αν Πάκερ ήταν μόνο 22 ετών όταν αποσύρθηκε, αν και θα μπορούσε να πρωταγωνιστήσει για τουλάχιστον οκτώ χρόνια ακόμα. Ωστόσο, το μόνο που ήθελε, ήταν να κάνει οικογένεια. Με τον Μπράιτγουελ απέκτησε τρία παιδιά. Τα δύο μάλιστα, ο Ιαν και ο Ντέιβιντ φόρεσαν τη φανέλα της Μάντσεστερ Σίτι ως κεντρικοί αμυντικοί, με τον πρώτο να το κάνει για 321 παιχνίδια σε 12 χρόνια (1986-1998).
Οντίλο Γκλομπότσνικ
Η σταδιοδρομία του ως Ναζιστή
Εκτός της Επιχείρησης Ράινχαρντ, ο Γκλομπότσνικ ασχολήθηκε και με μια άλλη "επιχείρηση" του Ράιχ: Τη μετατόπιση (κυρίως) Εβραίων από την περιοχή του Λούμπλιν προς τα ανατολικά, ώστε να "ελευθερώσει χώρο" για Γερμανούς εποίκους. Η επιχείρηση είχε επονομασθεί "Generalplan Ost" και στόχευε στη μετανάστευση γερμανικής καταγωγής πληθυσμών από τη Βουκοβίνα και τη Βεσσαραβία. Από τον ίδιο τον Χίμλερ επελέγη η περιοχή του Ζάμοσκ (πολ. Zamosc) για την αρχή εφαρμογής της επιχείρησης αυτής. Στα πλαίσιά της μετατοπίστηκαν οι πληθυσμοί περίπου 110 χωριών της περιοχής, συχνά με ομαδικές εκτελέσεις και περίπου 50.000 Πολωνοί μετήχθησαν αρχικά σε πρόχειρα στρατόπεδα διαμεταγωγής και αργότερα στο Μαϊντάνεκ, στο Άουσβιτς ή σε στρατόπεδα εργασίας στη Γερμανία. Πολλοί κατάφεραν να διαφύγουν στα γύρω δάση, ενώ κάποια από τα χωριά καταστράφηκαν ολοσχερώς. Όπως ήταν φυσικό, η τοπική οικονομία κατέρρευσε ολοσχερώς, πράγμα που επέφερε τη σύγκρουση του Γκλομπότσνικ με τον πολιτικό Κυβερνήτη του Λούμπλιν Ερνστ Τσέρνερ (Ernst Zörner). Στη διένεξη αυτή παρενέβησαν, σε μια προσπάθεια επίλυσής της, τόσο ο επικεφαλής του Γενικού Κυβερνείου Χανς Φρανκ όσο και ο Χίμλερ. Ο Γκλομπότσνικ, ωστόσο, παρέμεινε στη θέση του, καθώς ήταν απαραίτητη η ολοκλήρωση της Επιχείρησης Ράινχαρντ.
Το Γενικό Κυβερνείο, ωστόσο, πίεσε τους SS να διακόψουν την επιχείρηση μετανάστευσης των Πολωνών, επειδή αντιμετώπιζε πλέον γενικευμένη αντίσταση από πολωνικής πλευράς, η οποία εκδηλωνόταν με δολιοφθορές σε παραγωγικές μονάδες, μαζικές διαφυγές και, επιπλέον, δεν απέδιδε τα αναμενόμενα. Ο Χίμλερ πείσθηκε και, τελικά, εξέδωσε διαταγή αναστολής εφαρμογής του "Generalplan Ost". Ταυτόχρονα, ο Γκλομπότσνικ αντιμετώπιζε εκ νέου τη δυσμένεια των ανωτέρων του, καθώς είχε αποτύχει στην εφαρμογή της.
Αν Πάκερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Οντίλο Γκλομπότσνικ
Το τέλος του
Με την κατάληψη όλων των ιταλικών εδαφών από τα συμμαχικά στρατεύματα ο Γκλομπότσνικ διέφυγε στην Καρινθία. Εκεί, όμως, στις 31 Μαΐου 1945, συνελήφθη, κοντά στη λίμνη Βάισενζεε (Weissensee) από τα βρετανικά στρατεύματα, ο επικεφαλής των οποίων δεν γνώριζε τη δράση του στην Πολωνία. Αυτοκτόνησε με υδροκυάνιο την ίδια ημέρα στον περίβολο του μικρού κτίσματος Paternion, που προσωρινά είχε μετατραπεί σε φυλακή. Το πτώμα του μεταφέρθηκε προς ταφή στον περίβολο της τοπικής εκκλησίας, ο ιερέας της οποίας αρνήθηκε να δεχθεί στον καθαγιασμένο χώρο "το σώμα ενός τέτοιου ανθρώπου". Έτσι, αναγκάσθηκαν να τον θάψουν έξω από τον τοίχο του περιβόλου, χωρίς τελετή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί Κατηγορία:Αυτόχειρες Κατηγορία:Ολοκαύτωμα
Χειμάδι Φλώρινας
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Χειμάδι Λάρισας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Αμυνταίου
Κουρούνι Λήμνου
Το Κουρούνι υπήρξε χωριό της Λήμνου που αναφέρεται από τη βυζαντινή περίοδο. Σήμερα είναι εγκαταλελειμμένο.
Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Λήμνου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου (πρόγραμμα Καλλικράτης).
Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν στην περιφέρια αρμοδιότητας  του  Δήμου Ατσικής. Παλαιότερα ανήκε στον νομό Λέσβου.
Ιστορικά στοιχεία
Τα κατάλοιπα του χωριού Κουρούνι βρίσκονται ενάμισι χιλιόμετρο βορειοανατολικά του χωριού Άγ. Δημήτριος. Για πρώτη φορά αναφέρεται το 1284 σε πρακτικά της μονής Μεγ. Λαύρας με την ονομασία χωρίον του Κορώνη, από το όνομα του ιδιοκτήτη προφανώς.
Το 1858 ο Conze το αναφέρει με τη σημερινή του ονομασία. Το 1874 είχε 10 σπίτια αλλά δεν αναφέρεται στις καταγραφές «στεφάνων» της μητρόπολης Λήμνου, προφανώς επειδή δεν κατοικούσαν σ’ αυτό χριστιανοί. Πάντως υπήρχε ναός του Αγ. Γεωργίου, στο πανηγύρι του οποίου συμμετείχαν και οι Οθωμανοί. Μαρμάρινα μέλη, κίονες, βάσεις κ.ά. βλέπει κανείς είτε ενσωματωμένα στην τοιχοποιία είτε στον περίβολο του ναού. Το 1904 σημειώνεται στο χάρτη του Fredrich ως Kuruni.
Το 1918 το Κουρούνι εντάχθηκε στην κοινότητα Λιβαδοχωρίου ως ξεχωριστός οικισμός. Το 1940 μεταφέρθηκε στην κοινότητα Λέρων (Αγ. Δημητρίου) ως το 1981 που καταργήθηκε λόγω έλλειψης μόνιμων κατοίκων.
Σήμερα, εκτός από το ναό του Αγ. Γεωργίου, υπάρχουν 20 σπίτια περίπου, τα οποία χρησιμεύουν κυρίως ως αποθήκες ή μάντρες κατοίκων του Αγ. Δημητρίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της Λήμνου
Σοφοκλής Δούσμανης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια ηπειρώτικης καταγωγής, η οποία συγγένευε με βασιλικούς και πριγκιπικούς οίκους. Παππούς του ήταν ο Αντώνιος Λευκόχειλος-Δούσμανης, διαπρεπής πολιτικός, ενώ μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο στρατηγός Βίκτωρ Δούσμανης. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1888 και έλαβε μέρος στον Πόλεμο του 1897. Το 1912 τοποθετήθηκε διευθυντής της διοικητικής υπηρεσίας του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και εν συνεχεία κυβερνήτης του θωρηκτού "Γεώργιος Αβέρωφ", και αρχιεπιστολεύς (δηλ. άμεσος βοηθός του Διοικητή στην εκτέλεση της αποστολής του και υπεύθυνος για την άρτια λειτουργία του επιτελείου) του Στόλου του Αιγαίου. Το 1914 προήχθη σε υποναύαρχο και τοποθετήθηκε διοικητής της μοίρας θωρηκτών. Τον επόμενο χρόνο ανέλαβε την αρχηγία του ΓΕΝ, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1917, οπότε και αποστρατεύθηκε. Εξορίστηκε ως φιλοβασιλικός στη Σαντορίνη και επανήλθε στην ενεργό δράση το 1920. Το 1921 έγινε αρχηγός του Στόλου του Αιγαίου και το ίδιο έτος τοποθετήθηκε για δεύτερη φορά στην αρχηγία του ΓΕΝ, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Οκτώβριο του 1922. Τον Ιανουάριο του 1923 προήχθη σε αντιναύαρχο και αποστρατεύθηκε.
Το 1935 διορίστηκε υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη και προήχθη σε ναύαρχο. Είχε συγγράψει το ημερολόγιον του κυβερνήτου του "Γ. Αβέρωφ" κατά τους πολέμους 1912-1913 (Αθήνα, 1939). Είχε τιμηθεί με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος.
Απεβίωσε στις 6 Ιανουαρίου 1952 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Βούρου και δεν είχαν παιδιά. Ανιψιός του ήταν ο Λάμπρος Ευταξίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Βασίλειος Σαχίνης
Ο Βασίλειος Σαχίνης (Δούβιανη Δρόπολης, 1894 - 17 Νοεμβρίου 1943) υπήρξε Έλληνας αντιστασιακός, ηγέτης της βορειοηπειρώτικης αντίστασης (Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου), που οργανώθηκε μετά την αποχώρηση του ελληνικού στρατού από την Βόρειο Ήπειρο (1942-1943).
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1894 στη Δούβιανη της Δρόπολης (νότια του Αργυροκάστρου). Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο δημοτικό σχολείο της γενέτειράς του και στη συνέχεια μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου ήταν εγκατεστημένος ο πατέρας του. Εκεί έπειτα από εισαγωγικές εξετάσεις έγινε δεκτός στην Ροβέρτειο Σχολή. Λόγω των Βαλκανικών Πολέμων αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του και να επιστρέψει οικογενειακώς τo 1913 στην πατρίδα του. Αργότερα, κατά τη διάρκεια του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα συμμετείχε ως ειδικός γραμματέας στην προσωρινή κυβέρνηση της Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου και χρησιμοποιήθηκε από τον πρόεδρο της επαναστατικής κυβέρνησης, Ζωγράφο, ως διερμηνέας.
Με την επιστροφή των ελληνικών στρατευμάτων στα εδάφη της Βόρειας Ηπείρου, διορίστηκε δάσκαλος ελληνικών σε γυμνάσιο του Αργυροκάστρου, θέση που κράτησε ως το 1916 όταν η περιοχή κατελήφθη από τα ιταλικά στρατεύματα. Τότε απολύθηκε και αναγκάστηκε να δουλέψει ως μεταφραστής. Τα επόμενα χρόνια κατάφερε να αποκτήσει σημαντική οικονομική επιφάνεια μέσω της ενασχόλησής του με χρηματιστηριακές συναλλαγές. Παράλληλα αποτέλεσε σημαντικό ακτιβιστή της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας με αποτέλεσμα να υποστεί διώξεις από το καθεστώς του Αχμέτ Ζώγου. Αρχικά, κατά το 1929 φυλακίστηκε για ένα εξάμηνο στα Τίρανα, στα πλαίσια του εκκλησιαστικού ζητήματος ενώ μετά την δυναμική ανάμειξή του το 1933 στο ζήτημα των ελληνικών σχολείων της χώρας εκτοπίστηκε στην κωμόπολη Λέζα του αλβανικού Βορρά. Μετά την κατάληψη της Αλβανίας από την φασιστική Ιταλία και μέχρι και τις παραμονές του ελληνοϊταλικού πολέμου δρούσε ως πληροφοριοδότης του ελληνικού στρατού. Η δράση του οδήγησε στη σύλληψη από τις δυνάμεις κατοχής και στον εκτοπισμό του μαζί με άλλους παράγοντες της μειονότητας στην Ιταλία, από την οποία επέστρεψε μετά το τέλος των εχθροπραξιών.
Τον Ιούλιο του 1942, μαζί με άλλα σημαντικά πρόσωπα της ελληνικής μειονότητας, πρωτοστάτησε στην ίδρυση της οργάνωσης ΜΑΒΗ, η οποία έδρασε κατά των κατοχικών ιταλικών δυνάμεων και αργότερα γερμανικών δυνάμεων , όπως και των αλβανικών αντιστασιακών οργανώσεων στην περιοχή της Βόρειας Ηπείρου. Παράλληλα αντιδρούσε με τις διαμαρτυρίες του στους Ιταλούς για υπόθαλψη της αλβανικής καταπίεσης στους ελληνικούς πληθυσμούς της περιοχής. Στις 17 Νοεμβρίου 1943 συνελήφθη από το αλβανικό κομμουνιστικό κόμμα και εκτελέστηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Πορνεία
thumb|115px|Πορνείο στο Άμστερνταμ Πορνεία ονομάζεται η προσφορά του ιδίου σώματος σε αόριστο αριθμό προσώπων, προς συνουσία έναντι χρηματικής ή άλλης αμοιβής. Το άτομο που συστηματικά (ως επάγγελμα) παρέχει σεξουαλικές υπηρεσίες με τον τρόπο αυτό ονομάζεται «εκδιδόμενο». Η γυναίκα που «εκδίδεται» ονομάζεται επίσης «ιερόδουλη» ή κοινώς «πόρνη». «Πόρνος» ονομάζεται και ο άνδρας που έρχεται συχνά σε επαφή με πόρνες ή αυτός που προσφέρει σεξουαλικές υπηρεσίες έναντι χρημάτων, ενώ ήδη από την αρχαία Ελλάδα υπήρχαν άνδρες «ιερόδουλοι» που όμως δεν είχαν δικαίωμα ανεξάρτητης άσκησης του επαγγέλματός τους. Η πορνεία συχνά επίσης περιγράφεται ως «αγοραίος έρωτας» ή «αγοραίο σεξ» και κάποιες φορές αναφέρεται ως «το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου». Λεπτομερείς νόμοι για την πορνεία είχαν ήδη θεσπιστεί από τον Σόλωνα στην αρχαία Αθήνα.
Η πορνεία στην Ελλάδα
Κατά το ελληνικό δίκαιο η πορνεία ως επάγγελμα, δηλαδή η συστηματική επί χρήμασι προσφορά του ιδίου σώματος σε αόριστο αριθμό προσώπων προς συνουσία, δεν αποτελεί αδίκημα εφόσον ασκείται σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Απαιτείται όμως προηγουμένως άδεια της τοπικής αρμόδιας αρχής (αστυνομικής ή λιμενικής) για την εγκατάσταση του εκδιδόμενου προσώπου σε οποιοδήποτε οίκημα και ο χαρακτηρισμός αυτού ως «οίκος ανοχής». Ταυτόχρονα, επιβάλλεται και η παρακολούθηση της υγείας του εκδιδόμενου προσώπου από γιατρούς του δημοσίου.
Η προαγωγή στην πορνεία αποτελεί έγκλημα και ονομάζεται «μαστροπεία». Σύμφωνα με το άρθρο 349 του Ποινικού Κώδικα:
Επίσης, στο καταργημένο άρθρο 347 του Ποινικού Κώδικα από τον Δεκέμβριο του 2015, οριζόταν ως παράνομη η πορνεία μεταξύ ανδρών. Πιο συγκεκριμένα, ο Ποινικός Κώδικας ανέφερε:
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σεξουαλικότητα * Κατηγορία:Παράνομη οικονομία Κατηγορία:Περιστασιακή συνουσία Κατηγορία:Δραστηριότητες οργανωμένου εγκλήματος
Στρατιώτης
Παραδοσιακά, στη διάρκεια της ιστορίας, στρατιώτες ονομάζονταν όσοι κατατάσσονταν στον στρατό ξηράς (Πεζικό ή Ιππικό) και έπαιρναν μέρος στις εκστρατείες, χωρίς να κατέχουν κάποιο αξίωμα, σε αντιδιαστολή με όσους κατείχαν κάποιο αξίωμα (αξιωματικοί) και τους αρχηγούς της κάθε στρατιάς (στρατηγοί), ορισμοί που ισχύουν διεθνώς και σήμερα.
Παρομοίως στην ιεραρχία του Ελληνικού Στρατού Ξηράς, Στρατιώτης (Στρτης) ονομάζεται ο οπλίτης που ανήκει στην κατώτατη βαθμίδα της κλίμακας και είναι ο μόνος που δεν καλείται βαθμοφόρος. Επίσης, είναι ο μόνος που δεν φέρει κανένα διακριτικό σήμα στο αριστερό πέτο της στολής υπηρεσίας. Κατά κανόνα όμως, φέρει διακριτικό σήμα στο δεξί πέτο της στολής υπηρεσίας, όπως για παράδειγμα:
Ελληνικός Στρατός
Στον Ελληνικό Στρατό διακρίνονται σε Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠΟΠ) και σε πολίτες που υπηρετούν την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία. Η Ελλάδα έχει νομοθετήσει υποχρεωτική θητεία 12 μηνών, για όλους τους άνδρες άνω των 18 ετών. Παρόλο που γίνονται δεκτές αιτήσεις γυναικών που θέλουν να υπηρετήσουν, δεν ήταν ποτέ υποχρεωτικό για αυτές.
Οι αντίστοιχοι κατώτατοι βαθμοί στο Πολεμικό Ναυτικό είναι ο Ναύτης και στην Πολεμική Αεροπορία ο Σμηνίτης.
Στρατιωτική θητεία
Όλοι οι πολίτες που υπηρετούν την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία παρουσιάζονται και την υπηρετούν ως Στρατιώτες.
Άλλες χώρες
Ο αντίστοιχος κατώτατος βαθμός (lowest rank) στους αγγλόφωνους στρατούς καλείται Ρrivate. Σε κάποιες χώρες, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστραλία, οι στρατιώτες δεν φέρουν διακριτικά, ακριβώς όπως στην Ελλάδα. Σε άλλα κράτη πάντως, υπάρχουν κάποιες διαβαθμίσεις μεταξύ των στρατιωτών και ενδέχεται να φέρουν διακριτικά. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ χωρίζονται σε δύο βαθμίδες, την χαμηλότερη βαθμίδα, επισήμως γνωστή ως Private E-1 (PVT), αν και μερικές φορές χρησιμοποιείται ο όρος recruit («νεοσύλλεκτος»), στην οποία δεν φέρουν διακριτικό, και την υψηλότερη βαθμίδα, Private E-2 (PV2), που φέρει το «λοχιόσημο» που φαίνεται δίπλα. Η προαγωγή στην υψηλότερη κατάταξη γίνεται αυτόματα μετά από 6 μήνες στην υπηρεσία, αλλά μπορεί να μειωθεί σε 4 μήνες, αν χορηγηθεί μία παραίτηση (μία αύξηση αμοιβών μπορεί να δοθεί μετά από 4 μήνες της υπηρεσίας, έστω και χωρίς προαγωγή στην Private E-2, αν οι διοικητές κρίνουν ότι οι ικανότητες και οι επιδόσεις του στρατιώτη την δικαιολογούν).