cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βικτόρ Σερζ
Μετά τη Νίκη του Στάλιν
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ο Σερζ συναντήθηκε και συζήτησε με άλλους εξόριστους της Αριστερής Αντιπολίτευσης. Στο Αρινμπούρκ, πόλη φτωχή, τα προς το ζην του ήταν δυσεύρετα. Δεν μπορούσε να εργαστεί μιας και είχε αρνηθεί να δηλώσει την υποστήριξή του στην κομματική γραμμή. Εξαρτόνταν από τα δέματα τροφίμων της συζύγου του και τα χρήματά που λάμβανε από την πώληση των βιβλίων του στη Γαλλία. Ωστόσο, η Γκεπεού μπορούσε να κατασχέσει το ταχυδρομείο του ανά πάσα στιγμή και πράγματι μετά τον πρώτο χρόνο η παράδοση της αλληλογραφίας του ήταν σποραδική. Ο Σερζ κατάφερε να στείλει χειρόγραφά του στο συγγραφέα Ρομαίν Ρολάν, διαχειριστή των βιβλίων του στη Γαλλία, ο οποίος αν και Σταλινικός ήταν ενάντιος στην κακομεταχείριση του Σερζ. Πολλά από αυτά όμως χάθηκαν.
Η σύζυγος και ο γιος τους τον ακολούθησαν στο Αρινμπούρκ το 1934, αλλά ο Σερζ έπεισε τη Λιούμπα να επιστρέψει στη Μόσχα ώστε να μπορέσει να αναζητήσει θεραπεία για τις ψυχικές διαταραχές της. Εκεί αυτή γέννησε το δεύτερο παιδί τους, μια κόρη που ονόμασαν Ζανίν. Ο Βλάντι έμεινε με τον Σερζ. Μετά την αποκοπή της αλληλογραφίας τους επιβίωναν τρώγοντας σούπα από λάχανο, νερό και αλάτι. Ο Σερζ αρρώστησε σοβαρά προς τα τέλη του 1934 και εισήχθη στο νοσοκομείο κάτω από άθλιες συνθήκες. Παρά τις δυσκολίες αυτές, ήταν σε θέση να αναπτύξει φιλίες με πολλούς από τους εκεί εκτοπισθέντες και πολιτικούς κρατούμενους. Το μυθιστόρημα "Μεσάνυχτα του Αιώνα" βασίζεται στις εμπειρίες του στο Αρινμπούρκ.
Βλέποντας ότι η Σοβιετική Ένωση σημείωνε οικονομική ανάκαμψη από το 1935, ο Σερζ προέβλεψε ότι ο Στάλιν θα επιλέξει την εξομάλυνση των κοινωνικών σχέσεων στη χώρα αλλά από το 1936 η τρομοκρατία επεκτάθηκε με πρόσχημα τη δολοφονία του Σεργκέι Κίροφ. Ο Σερζ ήταν της γνώμης ότι ο δολοφόνος του Κίροφ ενέργησε μόνος, χωρίς τη συμμετοχή ούτε αντιπολιτευτικών ούτε σταλινικών. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι η δολοφονία ήταν σχεδόν βέβαια οργανωμένη από το καθεστώς.
Διαμαρτυρίες κατά της φυλάκισης του Σερζ πραγματοποιήθηκαν σε πολλά διεθνή συνέδρια, συμπεριλαμβανομένου του "Διεθνούς Συνεδρίου Συγγραφέων για την Υπεράσπιση του Πολιτισμού" το 1935 στο Παρίσι. Οι διαμαρτυρίες προερχόταν από διανοούμενους διαφόρων πολιτικών απόψεων, όπως οι Ζωρζ Ντιαμέλ, Σαρλ Βιλντράκ, Μπόρις Σουβαρίν, Αντρέ Ζιντ και Ρομαίν Ρολάν. Ο Σερζ αλληλογραφούσε με τον Ζιντ και είχε μεγάλη επίδραση επάνω του, συμβουλεύοντάς τον αργότερα να "κρατά τα μάτια [του] ορθάνοιχτα" κατά την επίσκεψή του στη Σοβιετική Ένωση το 1936. Ο Ρολάν απευθύνθηκε στον Γκένριχ Γιάγκοντα για τα γραπτά του Σερζ και κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Σοβιετική Ένωση αναφέρθηκε στο Σερζ κατά τις επανειλημμένες συναντήσεις του με τον Στάλιν. Η υπόθεση του Σερζ προκάλεσε μεγάλη αμηχανία στη Σοβιετική κυβέρνηση και το 1936 ο Στάλιν ανακοίνωσε ότι εξετάζει την απελευθέρωση του από τη φυλακή. Ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Πιέρ Λαβάλ αρνήθηκε να χορηγήσει άδεια εισόδου του Σερζ στη χώρα, ​​αλλά ο Εμίλ Βαντερβέλντε, βετεράνος σοσιαλιστής και μέλος της βελγικής κυβέρνησης, κατάφερε να του δοθεί η απαραίτητη θεώρηση για την εκεί διαμονή του.
Ο Σερζ έλαβε την εντολή να επιστρέψει στη Μόσχα στις 12 Απριλίου, 1936. Καθώς προετοιμάζονταν να αναχωρήσει από την Σοβιετική Ένωση, προσπάθησε μάταια να πάρει άδεια εξόδου για τα χειρόγραφά του. Εγκατέλειψε τη χώρα με ασφάλεια, μαζί με τη γυναίκα και τα παιδιά του. Οι υπόλοιποι συγγενείς τους όμως δεν στάθηκαν εξίσου τυχεροί. Η Ανίτα πέρασε 25 χρόνια σε γκουλάγκ (και ήταν τελικά σε θέση να δώσει δική της εκδοχή των γεγονότων μετά 1989), ενώ η αδελφή του Σερζ, η πεθερά του και δύο από τους κουνιάδους του πέθαναν στη φυλακή.
Στο Βέλγιο και τη Γαλλία
Ο Σερζ συνέχισε να δουλεύει σε δύο βιβλία για το Σοβιετικό κομμουνισμό, το "Από τον Λένιν στον Στάλιν" (1937) και το "Πεπρωμένο της Επανάστασης" (1937). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ​​που συμπίπτει με τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, ο Σερζ εργάστηκε ως ανταποκριτής στο Παρίσι του Ισπανικού POUM (Εργατικό Κόμμα Μαρξιστικής Ενοποίησης). Επίσης, δημοσίευσε αρκετά μυθιστορήματα και έναν τόμο ποιημάτων, "Αντίσταση" (1938). Πολλά από αυτά τα ποιήματα γράφτηκαν στη Ρωσία αλλά μιας και τα χειρόγραφα είχαν κατασχεθεί αναγκάστηκε να τα ξαναγράψει από μνήμης.
Την περίοδο της άφιξης του Σερζ στη Γαλλία, το άστρο του Μαρκ Ζμπορόφσκι αναδυόταν στο γαλλικό τροτσκιστικό κίνημα, ως έμπιστου του Λέον Σεντόφ (ο οποίος πέθανε υπό ανεξακρίβωτες συνθήκες σε νοσοκομείο για Ρώσους εμιγκρέδες όπου τον μετέφερε ο Ζμπορόφσκι). Ο Ζμπορόφσκι, που αργότερα αποδείχθηκε πράκτορας της Γκεπεού με το επιχειρησιακό όνομα "Ετιέν", εκμεταλλεύτηκε με επιτυχία μικροδιαφωνίες του Σερζ με άλλους τροτσκιστές για να τον απομονώσει από το υπόλοιπο κίνημα. Τελικά μέχρι και ο ίδιος ο Τρότσκι θα διακόψει σχέσεις μαζί του.
Στο Μεξικό
Με την εισβολή των Γερμανών στη Γαλλία το 1940, ο Σερζ μαζί με το γιο του Βλάντι Κιμπάλτσιτς Ρουσάκοφ αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα. Η σύζυγος του Σερζ Λιούμπα έμεινε σε ψυχιατρικό ίδρυμα μιας και ήταν πολύ άρρωστη για να ταξιδέψει. Μαζί της έμεινε και η κόρη τους Ζανίν (η οποία παρέμεινε στη Γαλλία μέχρι το θάνατό της το 1985). Μετά από πολλές περιπέτειες ο Σερζ και ο Βλάντι κατάφεραν να γίνουν δεκτοί το 1941 στο Μεξικό. Έφτασαν εκεί αρκετούς μήνες μετά τη δολοφονία του Τρότσκι στην Πόλη του Μεξικού.
Μετά τη συμμαχία ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Σοβιετική Ένωση το 1942, η κριτική του Σερζ εξαπλώθηκε στον αμερικανικό τύπο. Μολονότι είχε ένθερμος υπερασπιστές στις Η.Π.Α, η δυνατότητα να υπερασπιστεί τον εαυτό του ήταν περιορισμένη λόγω της δυσπιστίας πολλών από τους εκεί τροτσκιστές. Ο Σερζ και οι σύμμαχοί του στο Μεξικό αποτέλεσαν στόχους αποπειρών δολοφονίας από τη Γκεπεού και από Μεξικανούς σταλινικούς.
Καθώς ήταν όλο περισσότερο δύσκολο να δημοσιεύει άρθρα του, ο Σερζ συνέχισε να γράφει μυθιστορήματα, όπως το Les Derniers Temps σχετικά με την πτώση της Γαλλίας στους Ναζί και την Υπόθεση του Συντρόφου Τουλάγιεφ σχετικά με τις σταλινικές εκκαθαρίσεις που ξεκινούν με τη δολοφονία του Σεργκέι Κίροφ. Η αυτοβιογραφία του, Οι Αναμνήσεις ενός Επαναστάτη εκδόθηκε για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1945.
Στο Μεξικό ο Σερζ θα επιδοθεί στην γεωλογία, την αγάπη για την οποία κληρονόμησε από τον πατέρα του.
Μολονότι η υγεία του είχε υποστεί σοβαρότατες βλάβες λόγω των φυλακίσεων στη Γαλλία και τη Σοβιετική Ένωση, ο Σερζ συνέχισε να γράφει μέχρι το θάνατό του από καρδιακή προσβολή στις 17 Νοεμβρίου 1947. Τάφηκε σε τάφο ο οποίος παρέμεινε ανώνυμος μέχρι το 1992.
Ρωσική Επανάσταση και Εμφύλιος Πόλεμος
Το "Πρώτο Έτος της Ρωσικής Επανάστασης" διαπραγματεύεται τα γεγονότα που συνέβησαν στη Ρωσία κατά τη διάρκεια της δεύτερης φυλάκισής του στη Γαλλία. Ο Σερζ υποστηρίζει ότι η Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ ήταν αναγκαία και ότι ο Λένιν και ο Τρότσκι έπραξαν σωστά που επέλεξαν να διαπραγματευτούν, παρά την ταπείνωση που ακολούθησε. Τονίζει επίσης το ρόλο της αποτυχημένης ειρηνικής επανάστασης στη Φινλανδία και τη Λευκή Τρομοκρατία που ακολούθησε ως προοίμιο του Ρωσικού Εμφυλίου και καταλύτη της απόφασης των Μπολσεβίκων να εξαπολύσουν την Κόκκινη Τρομοκρατία. Ο Σερζ είναι ένας από τους λίγους ιστορικούς της περιόδου αυτής ο οποίος δίνει εξέχουσα σημασία στο ρόλο της Φινλανδίας στην πρώτη φάση της Σοβιετική ιστορίας.
Άνοδος του Στάλιν
Ο Σερζ αποτελεί σημαντικότατο ιστορικό του αγώνα της Αριστερής Αντιπολίτευσης. Γράφει ότι το 1926 μέλη της Αντιπολίτευσης πίστευαν ότι ο Τρότσκι θα μπορούσε να οργανώσει πραξικόπημα ενάντια στον Στάλιν, καθώς εξακολουθούσε να υποστηρίζεται από τον Κόκκινο Στρατό. Ωστόσο, ο Τρότσκι φοβούνταν (και ο Σερζ συμφωνεί) ότι μια τέτοια στρατιωτική επανάσταση δεν θα κατάφερνε τίποτε περισσότερο από μια δικτατορία παρόμοια με εκείνη του Ναπολέοντα Βοναπάρτη μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Ο Σερζ διαπιστώνει την ανάπτυξη ενός θρησκευτικού συναισθήματος μεταξύ πολλών από τους απελαθέντες από το Κ.Κ.Σ.Ε., τέτοιου ώστε η απέλαση να εκληφθεί ως αφορισμός από την εκκλησία.
Κίνα
Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1920, την ίδια περίπου εποχή της αρχής της ήττας της Αριστερής Αντιπολίτευσης και της απέλασης του από το κόμμα, ο Σερζ γράφει εκτενώς για την Κίνα. Η Κίνα επιχείρησε τη δική της επανάσταση εκείνη την εποχή αλλά αυτή εμποδίστηκε από την Κομιντέρν, η οποία διέταξε τους Κινέζους κομμουνιστές να συμμετάσχουν σε μια καταστροφική συμμαχία με την Κουομιντάγκ. Η Κουόμινταγκ σύντομα πρόδωσε τους κομμουνιστές και τους κατέσφαξε. Αν και ο Σερζ δεν ήταν ποτέ σε θέση να μεταβεί στην Κίνα ο ίδιος, συμβουλεύτηκε εκτενώς τις εκθέσεις μαρτύρων και παρατηρητών για την ανάλυσή του. Σημειώνει ότι η Κουομιντάγκ είχε αναπτύξει μια γραφειοκρατική αυταρχική δομή παρόμοια με εκείνη του Κ.Κ.Σ.Ε. και της Κομμουνιστικής Διεθνούς υπό τον Στάλιν. Υποστηρίζει ότι το προλεταριάτο πρέπει να συμμαχήσει με τους αγρότες κατά τρόπο τέτοιο που να ξεπερνά τον φιλελευθερισμό και τον εθνικισμό. Επίσης, επαινεί τα πρώιμα έργα του άγνωστου ακόμη Μάο Τσε Τουνγκ. Τα έργα του Σερζ για την Κίνα επηρέασαν τόσο σχετικές συζητήσεις στη Γαλλία σχετικά όσο και τα μετέπειτα γραπτά του Τρότσκι για το θέμα.
Σταλινική Οικονομία
Αρχής γενόμενης στα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο Σερζ άνοιξε το δρόμο της κριτικής ενάντια στη σπάταλη διαχείριση των πόρων της σοβιετικής οικονομίας, μαζί με τους Κρίστιαν Ρακόφσκι και Λέον Τρότσκι. Τα γραπτά του περιλαμβάνουν πολλά παραδείγματα ανεπαρκών εργοστασίων, σπιτιών και άλλων κτιρίων, καθώς και αναποτελεσματικών μηχανών και κατασκευών. Επίσης, εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι ενώ οι σταθμοί του μετρό της Μόσχας ήταν αρχιτεκτονικά μεγαλοπρεπείς, δεν είχαν παγκάκια για κουρασμένους εργαζόμενους. Ασκεί κριτική στους γραφειοκράτες οι οποίοι ενέκριναν τέτοια σχέδια από πολιτική αφοσίωση και μόνον και τους χαρακτηρίζει ως κομμουνιστές οι οποίοι αδιαφορούν για τους εργάτες. Όπως και άλλα μέλη της Αριστερής Αντιπολίτευσης, τονίζει ότι ο Στάλιν εν τη απουσία συγκεκριμένου οικονομικού σχεδίου άλλαζε πολιτικές κατά τρόπο ακανόνιστο.
Σοβιετική Ένωση
Το 1947, ο Σερζ προέβλεψε ότι η σοβιετική γραφειοκρατία, ένας ασταθής σχηματισμός βασισμένος στον τρόμο, τελικά θα ενδώσει στον πειρασμό να νομιμοποιήσει τα προνόμιά της και θα αναζητήσει να συμμαχήσει με το διεθνή καπιταλισμό. Συνέχισε ότι σε αυτήν την περίπτωση, η γλώσσα του μαρξισμού αναπόφευκτα θα χάσει το κύρος της στα μάτια των πολλών για μακρυά περίοδο, αφήνοντάς τους έτσι δίχως τα εργαλεία για να κατανοήσουν την κατάστασή τους, και ότι η άνοδος του εθνικισμού στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Σοβιετικής Ένωσης θα αποτελέσει σοβαρότατη αντιδραστική απειλή. Επιπλέον, σε αντίθεση με άλλους θεωρητικούς του ολοκληρωτισμού και Δυτικούς σοβιετολόγους που αντιμετώπισαν το κομμουνιστικό σύστημα ως απρόσβλητο σε εσωτερικές αλλαγές, δικαιολογώντας κατ´αυτό τον τρόπο τον Ψυχρό Πόλεμο, ο Σερζ είδε το σύστημα ως ουσιαστικά ασταθές και σε καμία περίπτωση δεν αμφισβήτησε τη δυνατότητα συνεχιζόμενης αντίστασης των απλών Ρώσων, με βάση τη δική του εμπειρία. ("Η Ρωσία είναι πιο Πλήρης Επαναστατών από Ποτέ" είναι ο τίτλος ενός από τα δοκίμιά του).
Λογοτεχνία
Ο Σερζ υποστήριζε πάντα ότι συγγραφείς και καλλιτέχνες χρειάζεται να εκφράζονται ελεύθερα, ανεξάρτητα από τις πολιτικές τους απόψεις. Στη θέση του αυτή είχε την υποστήριξη του Νικολάι Μπουχάριν, με τον οποίο διαφωνούσε σε πολλά άλλα θέματα. Μολονότι ασπάστηκε τον κομμουνισμό, συνέχισε να διατηρεί φιλίες με αναρχικούς, χριστιανούς και μη πολιτικούς καλλιτέχνες, συχνά θεωρώντας τους ανώτερους από τους καλλιτέχνες που προωθούσε το κράτος. Όταν δεν ήταν σε θέση να συμμετέχει στην πολιτική, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Βιέννη και των φυλακίσεών του, ο Σερζ έγραψε δοκίμια για τη σοβιετική τέχνη και τον πολιτισμό και ανέλυσε τις συνεισφορές πρώιμων Σοβιετικών συγγραφέων και καλλιτεχνών. Επηρεάστηκε από τις ιδέες του Τρότσκι για τον προλεταριακό πολιτισμό αλλά και διαφώνησε μαζί του επιμένοντας πως ο προλεταριακός πολιτισμός είναι εφικτός. Ο ίδιος είδε ως συγγραφικό του καθήκον "τη διάπλαση του μυαλού" και του "χαρακτήρα" νέων γενεών, μια αποστολή την οποία θεωρούσε αναγκαία εν όψει της εξόντωσης της δικής του επαναστατικής γενιάς από τον Στάλιν και το Χίτλερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές Κατηγορία:Ρώσοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι μεταφραστές Κατηγορία:Ρώσοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι ιστορικοί Κατηγορία:Ρώσοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι αναρχικοί Κατηγορία:Ρώσοι επαναστάτες Κατηγορία:Ρώσοι πολωνικής καταγωγής
Ιβάν Μπαγκρατιόν του Μουχράνι
Ο Ιβάν Kονσταντίνοβιτς, ივანე მუხრანბატონი Ιβάνε Μουχρανμπατόνι, Иван Константинович Багратион-Мухранский Iβάν Κονσταντίνοβιτς Μπαγκρατιόν-Μουχράνσκυ, (7 Φεβρουαρίου 1812 – 11 Μαρτίου 1895) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου τού Mουχράνι και στρατηγός στην Αυτοκρατορική Ρωσική υπηρεσία. Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους γεωργιανούς γαιοκτήμονες εκείνης της εποχής και εκσυγχρονιστής της οινοποιητικής βιομηχανίας.
Βιογραφία
Γεννημένος στην εξέχουσα αριστοκρατική οικογένεια τού Κωνσταντίνου Δ΄ πρίγκιπα τού Μουχράνι και της πριγκίπισσας Χορεσάν Γκουραμισβίλι, ο Ιβάν Μπαγκρατιόν εκπαιδεύτηκε στο Πεζικό Σώμα της Αγίας Πετρούπολης και κατατάχθηκε στο Σύνταγμα Δραγώνων τού Νίζνι Νόβγκοροντ το 1830. Συμμετείχε σε πολλές αποστολές κατά των επαναστατημένων ορεσίβιων στον πόλεμο τού Καυκάσου. Το 1848 προήχθη σε συνταγματάρχη και διορίστηκε διοικητής τού Συντάγματος Γρεναδιέρων τού Ερεβάν τού Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού, που βρισκόταν στο Μανγκλίσι της περιοχής της Τιφλίδας. Έγινε υποστράτηγος το 1851 και σημείωσε τα πιο αξιοσημείωτα επιτεύγματά του κατά τη διάρκεια τού Κριμαϊκού Πολέμου (1853–1856), όταν, ως επικεφαλής της Καυκάσιας Εφεδρικής Ταξιαρχίας Γρεναδιέρων, έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην ήττα τού οθωμανικού στρατού στο Μπασγκεντικλέρ (κοντά στο Καρς) στις 19 Νοεμβρίου 1853. Για το υπόλοιπο τού πολέμου, υπηρέτησε ως γενικός κυβερνήτης τού Κουτάισι και υπερασπίστηκε τα σύνορά του από τα οθωμανικά στρατεύματα εισβολής. Προήχθη σε υποστράτηγο, και τέθηκε επικεφαλής της 18ης Μεραρχίας Πεζικού το 1858.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1836 τη Νίνo (1816–1886), κόρη του Λεβάν Μταντιάνι πρίγκιπα της Mινγκρελία, από την οποία απέκτησε το μοναδικό τέκνο:
Μετέπειτα ζωή και η οινοποίηση
Ο πρίγκιπας Ιβάν Μπαγκρατιόν τού Mουχράνι παραιτήθηκε από τη στρατιωτική υπηρεσία το 1881 και εξελέγη μαρεσάλης τού Κυβερνείου των Ευγενών της Τιφλίδας από το 1885 έως το 1891. Είχε περίπου 25.000 ντεσιατίν (250.000 στρέμματα) γης και έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την οινοποίηση. Απασχόλησε Γάλλους και Γεωργιανούς ειδικούς για να κατασκευάσει, το 1876, ένα μεγάλο οινοποιείο στο οικογενειακό του κτήμα Mουχράνι, το οποίο εκμεταλλεύτηκε μία γαλλική τεχνολογία εμφιάλωσης για την παραγωγή γεωργιανών αφρωδών οίνων. Αυτή η μάρκα, που κέρδισε ένα Grand Prix στην έκθεση οίνου της Αγίας Πετρούπολης το 1882, εξακολουθεί να παράγεται από την JSC "Bagrationi-1882", μία από τις μεγαλύτερες οινοπαραγωγικές επιχειρήσεις της Γεωργίας. Στην έκθεση κρασιού στο Παρίσι (1889) - " Exposition Universalle Internationale de 1889", ο αφρώδης οίνος τού Mουχράνι πήρε χρυσό μετάλλιο. Το 2001, ένας επιχειρηματικός όμιλος ίδρυσε την Chateau Mukhrani Company, η οποία σκοπεύει να αναβιώσει το κτήμα στην παλιά του δόξα και να αποκαταστήσει την παραγωγή στο Mουχράνι, συνδυάζοντας σύγχρονες και παραδοσιακές τεχνολογίες, ακολουθώντας τα βήματα τού πρίγκιπα Iβάν Μπαγκρατιόνι.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γεωργιανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Γεωργιανοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Σουηδικό αλφάβητο
Το Σουηδικό αλφάβητο (Svenska alfabetet) είναι βασικό στοιχείο του λατινικού συστήματος γραφής που χρησιμοποιείται για τη σουηδική γλώσσα. Τα 29 γράμματα αυτού του αλφαβήτου είναι το σύγχρονο βασικό λατινικό αλφάβητο των 26 γραμμάτων (A έως Z) συν Å, Ä, και Ö, με αυτή τη σειρά. Περιέχει 20 σύμφωνα και 9 φωνήεντα (a e i o u y å ä ö). Το λατινικό αλφάβητο μεταφέρθηκε στη Σουηδία μαζί με τον εκχριστιανισμό του πληθυσμού, αν και οι ρούνοι συνέχισαν να χρησιμοποιούνται καθ' όλη τη διάρκεια των πρώτων αιώνων του Χριστιανισμού, ακόμη και για εκκλησιαστικούς σκοπούς, παρά την παραδοσιακή τους σχέση με την Παλαιά Σκανδιναβική θρησκεία. Οι ρούνοι υποβλήθηκαν σε μερική «λατινοποίηση» κατά τον Μεσαίωνα, όταν το λατινικό αλφάβητο έγινε πλήρως αποδεκτό ως το σουηδικό σύστημα γραφής, αλλά οι ρούνοι εξακολουθούσαν να εμφανίζονται, ειδικά στην ύπαιθρο, μέχρι τον 18ο αιώνα, και χρησιμοποιήθηκαν διακοσμητικά μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνας. Ο λαϊκός αλφαβητισμός πιστεύεται ότι ήταν υψηλότερος (σχεδόν καθολικός) με τους απλοποιημένους ρούνους Younger Futhark, σε σχέση με τους πρώτους αιώνες χρήσης του λατινικού αλφαβήτου.
Γράμματα
Η προφορά των ονομάτων των γραμμάτων (η οποία δεν συμπίπτει απαραίτητα με τον ήχο που αντιπροσωπεύει) είναι ως ακολούθως:
Å, Ä and Ö
Εκτός από τα βασικά είκοσι έξι γράμματα, A–Z, το σουηδικό αλφάβητο περιλαμβάνει τα Å, Ä και Ö στο τέλος. Είναι διακριτά γράμματα στα σουηδικά και ταξινομούνται μετά το Z όπως φαίνεται παραπάνω.
Ασυνήθιστα γράμματα
Το γράμμα Q είναι σπάνιο. Το Q ήταν συνηθισμένο στις συνηθισμένες λέξεις πριν από το 1889, όταν επιτρεπόταν η αντικατάστασή του από το Κ. Από το 1900, μόνο οι μορφές με Κ αναγράφονται στα λεξικά. Ορισμένα κύρια ονόματα διατήρησαν το Q παρά την αλλαγή σε κοινές λέξεις: Qvist, Quist, Husqvarna, Quenby, Quinby, Quintus, Quirin και Άλλες χρήσεις περιλαμβάνουν ορισμένα δάνεια που διατήρησαν το Q, συμπεριλαμβανομένων των queer, quisling, squash και quilting;  φοιτητικοί όροι όπως gasque;  και ξένα γεωγραφικά ονόματα όπως Qatar.
Το γράμμα W είναι σπάνιο. Πριν από τον 19ο αιώνα, το W ήταν εναλλάξιμα με το V (το W χρησιμοποιόταν στην Fraktur, το V στην Antiqua). Τα επίσημα ορθογραφικά πρότυπα από το 1801 χρησιμοποιούν μόνο το V για κοινές λέξεις. Πολλά οικογενειακά ονόματα κράτησαν το W τους παρά την αλλαγή σε κοινές λέξεις. Ξένες λέξεις και ονόματα εισάγουν χρήσεις του W, συγκεκριμένα συνδυασμοί με webb για (World Wide) Web. Η σουηδική ταξινόμηση παραδοσιακά και επίσημα αντιμετώπιζε τα V και W ως ισοδύναμα, έτσι ώστε οι χρήστες να μην χρειάζεται να μαντέψουν εάν η λέξη ή το όνομα που αναζητούσαν γράφεται με V ή W. Τα δύο γράμματα συνδυάζονταν συχνά στην αλληλουχία κατάταξης σαν να ήταν όλα V ή όλα W, μέχρι το 2006 όταν η 13η έκδοση του Svenska Akademiens ordlista (Ορθογραφικό Λεξικό της Σουηδικής Ακαδημίας) δήλωσε μια αλλαγή. Το W έλαβε τη δική του ενότητα στο λεξικό και ο κανόνας ταξινόμησης W = V καταργήθηκε. Αυτό σημαίνει ότι τα σουηδικά βιβλία που τυπώθηκαν πριν από το 2006 θα ομαδοποιούσαν το W με το V στο ευρετήριο και τα περισσότερα σουηδικά λογισμικά που εκδόθηκαν πριν από το 2006 θα αντιμετώπιζαν τα δύο ως παραλλαγές ενός μόνο χαρακτήρα κατά την ταξινόμηση κειμένου.
Ξένα γράμματα
Αν και δεν είναι στο επίσημο αλφάβητο, το á είναι ένα σουηδικό (παλιομοδίτικο) γράμμα. Στα εγγενή σουηδικά προσωπικά ονόματα, χρησιμοποιούνται επίσης το ü, το è και άλλα.
Οι χαρακτήρες à, (που χρησιμοποιείται μόνο σε μερικές σπάνιες μη ενσωματωμένες δανεικές λέξεις όπως à, από τα γαλλικά) και é (χρησιμοποιείται σε ορισμένες ενσωματωμένες δανεικές λέξεις όπως idé και armé και σε ορισμένα επώνυμα όπως Rosén ή Löfvén), θεωρούνται απλώς ως παραλλαγές του a και του e, αντίστοιχα.
Για ξένα ονόματα, μπορεί να χρησιμοποιούνται το ç, το ë, το í, το õ και πολλά άλλα, αλλά συνήθως μετατρέπονται σε c, e, i, o, κ.λπ.
Η διαφορά μεταξύ του Δανικά/Νορβηγικά και του Σουηδικού αλφάβητου είναι ότι τα Δανικά/Νορβηγικά χρησιμοποιούν την παραλλαγή Æ αντί για Ä και την παραλλαγή Ø αντί για Ö. Επίσης, η σειρά ταξινόμησης για αυτά τα τρία γράμματα είναι διαφορετική: Æ, Ø, Å.
Χειρόγραφο γραπτό αλφάβητο
Το σουηδικό παραδοσιακό χειρόγραφο αλφάβητο είναι το ίδιο με το συνηθισμένο λατινικό αλφάβητο, αλλά τα γράμματα Ö και Ä γράφονται συνδέοντας τις τελείες με μια κυρτή γραμμή ~, επομένως μοιάζουν με Õ και Ã. Στο γραπτό χειρόγραφο, οι κουκκίδες πρέπει να διαχωρίζονται σαφώς, αλλά οι συγγραφείς συχνά τις αντικαθιστούν με μια γραμμή: Ō, Ā.
Ο Γουίνι το Αρκουδάκι (ταινία, 1977)
Ο Γουίνι το Αρκουδάκι (πρωτότυπος τίτλος: The Many Adventures of Winnie the Pooh) είναι ταινία κινουμένων σχεδίων παραγωγής 1977 από τα Walt Disney Animation Studios και διανομή από την Buena Vista Distribution. Αποτελεί την 22η ταινία μεγάλου μήκους της Disney και κυκλοφόρησε πρώτη φορά σε διπλή έκδοση με την ταινία Escape from the Dark στις 11 Μαρτίου 1977.
Οι χαρακτήρες της ταινίας οδήγησαν στη δημιουργία διαφόρων συνεχειών και τηλεοπτικών προγραμμάτων, ρουχισμού, βιβλίων, παιχνιδιών και ενός αξιοθέατου με το ίδιο όνομα στην Disneyland στην Καλιφόρνια, στο Walt Disney World στην Φλόριντα και στην Disneyland του Χονγκ Κονγκ, καθώς και του «Pooh's Hunny Hunt» στη Disneyland του Τόκυο.
Πλοκή
Το περιεχόμενο της ταινίας προέρχεται από τρεις προηγούμενες ταινίες κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους που κυκλοφόρησαν από την Disney και ήταν βασισμένες στα βιβλία του Α. Α. Μιλν για τον Γουίνι το Αρκουδάκι: Winnie the Pooh and the Honey Tree (1966), Winnie the Pooh and the Blustery Day (1968) και Winnie the Pooh and Tigger Too (1974). Κάποιο έξτρα υλικό χρησιμοποιήθηκε για να ενώσει τις τρεις ταινίες μαζί και να επιτρέψει στις ιστορίες να έχουν συνοχή η μία με την άλλη.
Παραγωγή
Ο Γουίνι το Αρκουδάκι ήταν η τελευταία ταινία της Disney όπου ο Γουώλτ Ντίσνεϋ είχε προσωπική συμμετοχή, αφού μία από τις μικρού μήκους ταινίες (Winnie the Pooh and the Honey Tree) κυκλοφόρησε όσο ήταν ζωντανός, και είχε επίσης συμμετάσχει στην παραγωγή της ταινίας Blustery Day. Η δημιουργία μιας μεγάλου μήκους ταινίας ήταν πάντα στις προθέσεις του Ντίσνεϋ αλλά, αφού η παραγωγή είχε ξεκινήσει, είχε αποφασίσει να κάνει τελικά ταινίες μικρού μήκους, έτσι ώστε να εξοικειωθεί το Αμερικανικό κοινό με τους χαρακτήρες. Και οι τρεις ταινίες μικρού μήκους αλλά και μελλοντικές ταινίες μεγάλου μήκους περιέχουν κλασικά τραγούδια από τους αδελφούς Σέρμαν (Ρίτσανρτ και Ρόμπερτ), συμπεριλαμβανομένων των «Winnie the Pooh» και «The Wonderful Thing About Tiggers».
Για χαρακτήρες όπως το Γουρουνάκι και ο Γουίνι, χρησιμοποιήθηκαν από τους εικονογραφιστές κινήσεις χεριών και άλλες κινήσεις έτσι ώστε να δημιουργηθεί η εκφραστικότητα αυτών, αφού και οι δύο χαρακτήρες έμοιαζαν με κούκλες ή λούτρινα ζωάκια με μάτια κουμπιά. Η σκηνή όπου ο Λαγός κάνει τον Γουίνι μέρος της «διακόσμησης του σπιτιού του» δεν περιλαμβάνεται στο αυθεντικό βιβλίο, αλλά είχε αναφερθεί ότι μελετήθηκε από τον Ντίσνεϋ όταν πρωτοδιάβασε το βιβλίο.
Κριτική
Ο Γουίνι το Αρκουδάκι συγκεντρώνει ποσοστό 100% στην ιστοσελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes βασισμένο σε 12 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Ίσως η πιο πιστή προσαρμογή λογοτεχνίας από την Disney, τόσο χαριτωμένη, τόσο γοητευτική συλλογή επεισοδίων που αποτυπώνουν το πνεύμα των κλασικών ιστοριών του Α. Α. Μιλν». .
Ο κριτικός ταινιών Λέοναρντ Μάλτιν απεκάλεσε τις αυθεντικές ταινίες μικρού μήκους «διαμάντια». Σημείωσε επίσης ότι η εικονογράφηση μοιάζει με αυτήν του βιβλίου και ότι το συγκεκριμένο μήκους αυτών των ταινιών σήμαινε πως οι σκηνοθέτες δεν έπρεπε να «συμπιέσουν ή να παρατείνουν το σενάριο».
Η Ρουθ Χιλ Βίνγκερς ωστόσο, όταν έγραφε στη στήλη A Critical History of Children’s Literature κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 60, ανέφερε ότι ο Γουίνι το Αρκουδάκι της Disney καθώς και αρκετές άλλες προσαρμογές της Disney «κατέστρεψαν την ακεραιότητα των βιβλίων».
Home video
Ο Γουίνι το Αρκουδάκι κυκλοφόρησε πρώτα σε VHS, Betamax, CED videorecord και Laserdisc στις αρχές της δεκαετίας του 80. Το 1996, επανακυκλοφόρησε σε VHS ως μέρος της «Συλλογής Αριστουργημάτων» της Disney και περιελάμβανε υλικό από το πώς δημιουργήθηκε η ταινία, το οποίο προβάλλεται πριν ξεκινήσει η ταινία. Επανακυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε DVD το 2002 για την επετειακή έκδοση των 25 χρόνων, με ψηφιακά επεξεργασμένη εικόνα και ήχο. Οι ανεξάρτητες ταινίες μικρού μήκους κυκλοφόρησαν επίσης χωριστά σε VHS τη δεκαετία του 90.
Η επετειακή έκδοση DVD των 25 χρόνων περιλαμβάνει, ανάμεσα σε άλλο έξτρα υλικό, το «The Many Adventures of Winnie the Pooh: The Story Behind the Masterpiece», στο οποίο καταγράφεται η ιστορία των βιβλίων και η αρχική τους προσαρμογή σε ταινία. Περιλαμβάνει επίσης συνεντεύξεις με τους εικονογραφιστές Όλι Τζόνστον, Φρανκ Τόμας και Μπάρνι Μάτισον, καθώς και από τους αδελφούς Σέρμαν, Πολ Γουίντσελ και άλλους. Η κριτικός ψηφιακών μίντια FX Σιάνον Μούιρ, δήλωσε ότι ο ήχος και η ποιότητα εικόνας της ταινίας σε αυτό το DVD είναι πολύ υψηλή.
Στις 19 Ιουνίου 2007 επανακυκλοφόρησε το DVD της «Friendship Edition». Όλο το έξτρα υλικό από την προηγούμενη επετειακή έκδοση των 25 χρόνων συμπεριλαμβάνονται και σε αυτή την έκδοση, με μόνη προσθήκη να αποτελεί ένα επεισόδιο από την σειρά κινουμένων σχεδίων για υπολογιστή My Friends Tigger & Pooh. Η επανακυκλοφορία του DVD συμπίπτει με την 30η επέτειο της κυκλοφορίας της ταινίας.
Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε Blu-ray μαζί με την τρίτη κυκλοφορία σε DVD, στις 27 Αυγούστου 2013. Το έξτρα υλικό περιελάμβανε ένα τμήμα από το Mini Adventures of Winnie the Pooh, «Geniuses», και το μόνο έξτρα υλικό που κρατήθηκε από τις προηγούμενες κυκλοφορίες σε DVD ήταν το μουσικό βίντεο του θεματικού τραγουδιού της ταινίας, «Winnie the Pooh», το οποίο ερμήνευσε η Κάρλι Σάιμον.
Συνέχειες
Η Walt Disney Pictures κυκλοφόρησε μια συνέχεια με τίτλο Ο Γουίνι το Αρκουδάκι στις 15 Απριλίου 2011 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 15 Ιουλίου 2011 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1977 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βόλφγκανγκ Ράιτερμαν Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Winnie-the-Pooh Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1977
Βοσνιακές γενικές εκλογές 2018
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη στις 7 Οκτωβρίου 2018. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν το εθνικό Προεδρείο και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς και τους Προέδρους και τα νομοθετικά σώματα των δύο οντοτήτων και τα νομοθετικά σώματα των δέκα καντονιών της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Εκλογικό σύστημα
Τα τρία μέλη του Προεδρείου εκλέγονται από την πλειοψηφία. Στην Σερβική Δημοκρατία οι ψηφοφόροι εκλέγουν τον Σέρβο αντιπρόσωπο, ενώ στην Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης οι ψηφοφόροι εκλέγουν τους Βόσνιους Μουσουλμάνους και τους Κροάτες βουλευτές.
Τα 42 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται με ανοικτή λίστα και με αναλογική εκπροσώπηση σε δύο εκλογικές περιφέρειες, την Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και τη Σερβική Δημοκρατία.
Εγγεγραμμένοι
Συνολικά 3.352.933 πολίτες ήταν εγγεγραμμένοι για να ψηφίσουν: οι 2.092.336 στην Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και 1.260.597 στη Σερβική Δημοκρατία (οι πολίτες που ζουν στο Διαμέρισμα του Μπρτσκο ψηφίζουν σε μία από τις οντότητες). Συνολικά 77.814 άτομα ήταν εγγεγραμμένα ώστε να ψηφίσουν στις εκλογές εκτός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Εξ αυτών, τα 76.729 εγγράφηκαν για να ψηφίσουν μέσω ταχυδρομείου και 1.085  για να ψηφίσουν σε διπλωματικές αποστολές.
Προσέλευση
Η προσέλευση στο επίπεδο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης ήταν 53,36% (στην Ομοσπονδία  51,25%, στη Σερβική Δημοκρατία 57,30% και στο Διαμέρισμα του Μπρτσκο 46,81%). Το ποσοστό ήταν ελαφρώς χαμηλότερο σε σύγκριση με το 2014 που ήταν 54,14%.
Προεδρείο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Μέλη του Προεδρείου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης εξελέγησαν οι Σεφίκ Τζαφέροβιτς  (Βόσνιος Μουσουλμάνος, με το κόμμα SDA), Ζέλικο Κόμσιτς (Κροάτης, με το DF) και Μίλοραντ Ντόντικ (Σέρβος, με το SNSD). Σημειώθηκε διαμάχη για την εκλογή του μέλους για τους Κροάτες της Βοσνίας, καθώς ο μη εθνικιστής υποψήφιος Ζέλικο Κόμσιτς  (Δημοκρατικό Μέτωπο) κέρδισε τον εθνικιστή Ντράγκαν Τσόβιτς (HDZ BiH), με τη βοήθεια των βοσνίων μουσουλμάνων ψηφοφόρων, και ο Κόμσιτς κέρδισε την πρώτη θέση σχεδόν αποκλειστικά σε δήμους χωρίς την κροατική σχετική πλειοψηφία. Το αποτέλεσμα πυροδότησε τις διαμαρτυρίες των Κροατών, οι οποίοι κατηγόρησαν τους Βόσνιους Μουσουλμάνους ψηφοφόρους  ότι ζήτησαν τη δημιουργία της δικής τους οντότητας ή εκλογικής περιφέρειας. Τις επόμενες ημέρες, διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στο Μόσταρ με συνθήματα όπως "Δεν είναι ο πρόεδρός μου" και "Αναπαύσου εν Ειρήνη Δημοκρατία", Τις μέρες μετά τις εκλογές, αρκετοί δήμοι με κροατική πλειοψηφία κήρυξαν τον Κόμσιτς ανεπιθύμητο (persona non grata). μικρογραφία|Οι υποψήφιοι Κροάτες που έλαβαν την πρώτη θέση ανά δήμο μικρογραφία|Ο κροατικός πληθυσμός ανά δήμο
Βουλή των Αντιπροσώπων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
δεξιά|μικρογραφία|Τα αποτελέσματα των εκλογών για τη Βουλή των Αντιπροσώπων, με βάση την πλειοψηφία των ψήφων σε κάθε δήμο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Παραπομπές
2018 Βοσνια
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1999
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1999 (ρωσικά: Чемпионат России по футболу 1999) ήταν το 8ο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη από τις 3 Απριλίου μέχρι τις 8 Νοεμβρίου 1999. Πρωτάθλητρια αναδείχθηκε η Σπαρτάκ Μόσχας.
Σερβάλ
Το σερβάλ είναι σαρκοφάγο θηλαστικό της οικογενείας των αιλουριδών. Ανήκει στην υποοικογένεια των αιλουρινών και εντάσσεται ανάμεσα στα μέλη μιας «ομάδας» που απαρτίζουν τις αποκαλούμενες αγριόγατες, η οποία περιλαμβάνει διάφορα γένη. Το είδος έχει την επιστημονική ονομασία Leptailurus serval, απαντά αποκλειστικά την Αφρική και περιλαμβάνει 18 υποείδη.
Το σερβάλ ανήκει στις μέσου μεγέθους αγριόγατες και απαντάται σε ποικίλο φάσμα οικοτόπων της Αφρικής. Παρά την ευρεία εξάπλωση που εμφανίζει, η κατά τόπους κατανομή του διαφοροποιείται σημαντικά, δηλαδή σε κάποιες περιοχές είναι αρκετά κοινό, ενώ σε άλλες είναι πολύ σπάνιο (βλ. Κατάσταση πληθυσμού).
Ονοματολογία
Η λατινική επιστημονική ονομασία του γένους Leptailurus είναι η άμεση απόδοση της λέξης Λεπταίλουρος, με προφανή σημασία που, μάλλον παραπέμπει στο λεπτό σώμα του ζώου.
Η ονομασία του είδους serval που αποτελεί και την κοινότερη λαϊκή ονομασία σε πολλές γλώσσες, έχει άγνωστη προέλευση, πιθανόν όμως να έχει πορτογαλική ρίζα και σημαίνει «ελάφι-λύκος» (wolf-deer). Άλλες ονομασίες με τις οποίες αποκαλείται είναι aner (Αιθιοπία), zilagla (Αλγερία) tadi (Μποτσουάνα) και mondo στα σουαχίλι.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό φυσιοδίφη Γιόχαν φον Σρέμπερ (Johann Christian Daniel von Schreber, 1739-1810), ως Felis serval, το 1776, από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος. Η μεταφορά στο γένος Serval έγινε από τον Ρώσο φυσιοδίφη και εξερευνητή Νικολάι Σεβέρτσοφ (Nikolai Alekseevich Severtzov, 1827-1885) το 1858. Μελέτες DNA έδειξαν ότι συνδέεται φυλογενετικά με το καρακάλ και την αφρικανική χρυσή αγριόγατα (Profelis aurata).
Γεωγραφική εξάπλωση υποειδών
thumb|right|300px|Γεωγραφική εξάπλωση του είδους Leptailurus serval Σκούρο πράσινο = περιοχές εξάπλωσης, Ανοικτό πράσινο = περιοχές όπου έχει εξαφανιστεί Το σερβάλ απαντά αποκλειστικά στην αφρικανική ήπειρο, όπου κατανέμεται ευρέως νότια της Σαχάρας. Κάποτε, υπήρξε διαδεδομένο στην Τυνησία και την Αλγερία αλλά, σήμερα, πιθανότατα έχει εξαφανιστεί από την Αλγερία, ενώ παραμένει εν μέρει στην Τυνησία λόγω εφαρμογής προγράμματος επανεισαγωγής.
Επίσης, εξαφανίστηκε στην επαρχία Κέιπ (Cape) της Νότιας Αφρικής, από όπου περιγράφηκε κατά τον τελευταίο αιώνα, κάτι που φείλεται κυρίως στην απώλεια των ενδιαιτημάτων του και την λαθροθηρία. Ωστόσο, ιδιωτικά καταφύγια άγριας ζωής στο ανατολικό τμήμα της επαρχίας, έχουν αρχίσει την επανεισαγωγή του με την ελπίδα να συμβάλλουν στην ενδεχόμενη αποκατάσταση αυτών των άγριων γατών στην περιοχή. Το 2013, ένα (1) άτομο εθεάθη και φωτογραφήθηκε στη ορεινή περιοχή του Μέσου Άτλαντα στο Μαρόκο.
Βιότοπος
Τα κύρια ενδιαιτήματα του σερβάλ βρίσκονται στη σαβάνα, ιδιαίτερα σε περιοχές με καλαμιώνες (reed beds) αν και κάποια μελανιστικά άτομα συνήθως απαντούν σε ορεινές περιοχές σε υψόμετρο μέχρι 3.000 μέτρα. Έχει ανάγκη από νερό εντός του εδάφους του, γι’ αυτό δεν παρατηρείται σε ημι-ερήμους ή ξηρές στέπες. Επίσης, τα σερβάλ αποφεύγουν τις πυκνές ζούγκλες του ισημερινού, αν και μπορεί να βρεθούν κατά μήκος δασικών παρυφών. Μπορεί να βρίσκεται και σε αγροτικές, καλλιεργημένες περιοχές αρκεί να παρέχεται φυτική κάλυψη και υδατικά αποθέματα.
Μορφολογία
thumb|right|380px|Πορτρέτο ενήλικου σερβάλ Τα σερβάλ, γενικότερα, είναι αιλουροειδή μέσου μεγέθους, αλλά από τις υψηλότερες αγριόγατες, λόγω των μακριών ποδιών τους, με τα αρσενικά να είναι λίγο μεγαλύτερα και βαρύτερα από τα θηλυκά (βλ. Βιομετρικά στοιχεία). Φαίνεται ότι, τα μακριά τους πόδια οφείλονται στα μεγάλα μετατάρσια οστά που διαθέτουν. Τα πίσω πόδια, μάλιστα, είναι μακρύτερα από τα μπροστινά, αλλά και τα πέλματά τους είναι επιμηκυσμένα, κάτι που τα βοηθάει στην σύλληψη και συγκράτηση της λείας. Το σώμα τους είναι λεπτό αλλά στιβαρό, με σχετικά μικρή ουρά και το γενικότερο παρουσιαστικό να θυμίζει λεοπάρδαλη σε μικρογραφία. Το κεφάλι είναι, επίσης, μικρό σε σχέση με το σώμα, και τα μακριά, οβάλ αυτιά τοποθετημένα κοντά μεταξύ τους. Το μοτίβο του τριχώματος ποικίλλει και, συνήθως, είναι καστανόξανθο με μαύρες βούλες. Δύο ή τέσσερις χαρακτηριστικές λωρίδες ξεκινάνε από την κορυφή του κεφαλιού κατευθυνόμενες προς τον τράχηλο και την ράχη, και καταλήγουν σε αντίστοιχες κηλίδες. Το υποείδος L. s. brachyurus έχει πολύ μικρότερες, φακιδόμορφες κηλίδες και, κάποτε, θεωρείτο ξεχωριστό είδος που ονομαζόταν σερβαλίν (servaline). Φαίνεται ότι οι πληθυσμοί των ξηρότερων περιοχών της Αφρικής, φέρουν μεγάλες μαύρες κηλίδες, σε αντίθεση με εκείνους των υγρότερων περιοχών που φέρουν λεπτότερα στίγματα.
Το πίσω μέρος των αυτιών είναι μαύρο με χαρακτηριστική λευκή ταινία στο μέσον που, πιθανόν, να λειτουργεί ως διαγνωστικό σημάδι επικοινωνίας μεταξύ των σερβάλ. Το κρανίο τους διαθέτει μεγάλη ακουστική κλίμακα (auditory bulla) (22% του ολικού μήκους κρανίου) στο βρεγματικό οστό που, σε συνδυασμό με τα μεγάλα αυτιά, χαρίζουν εξαιρετική ακοή  στο θηλαστικό. Η ουρά έχει, επίσης μαύρες λωρίδες και καταλήγει σε μαύρη άκρη. Επίσης, κάποια λευκά σερβάλ έχουν τεκμηριωθεί, όχι σε άγρια κατάσταση αλλά σε αιχμαλωσία. Ένα (1) γεννήθηκε και πέθανε σε ηλικία δύο εβδομάδων στον Καναδά στις αρχές του 1990. Τρία (3) αρσενικά γεννήθηκαν στο Big Cat Rescue στην Τάμπα της Φλόριντα το 1997 και το 1999. Το τελευταίο ανήκει σε μια οικογένεια που ζει στην Ρετζίνα του Καναδά.
Τροφή
Αν και εξειδικευμένα στο κυνήγι τρωκτικών, τα σερβάλ είναι οπορτουνιστές θηρευτές των οποίων η διατροφή περιλαμβάνει επίσης μυγαλές, πτηνά, λαγούς, ύρακες, ερπετά, έντομα, ψάρια και βατράχια. Τα τρωκτικά και οι μυγαλές αποτελούν το 80-93% της λείας τους, με τα πτηνά να αποτελούν την αμέσως επόμενη επιλογή (από μικρά πουλιά, μέχρι φλαμίνγκος και πελαργούς-πολύ σπάνια-). Πάνω από το 90% των θηραμάτων ζυγίζουν λιγότερο από 200 γραμμάρια, ενώ πολύ σπάνια τρώει θνησιμαία. Γενικά, το μέσο μέγεθος των θηραμάτων του είναι σαφώς μικρότερο από εκείνο των θηραμάτων του καρακάλ.
Το σερβάλ τρώει πολύ γρήγορα, μερικές φορές τόσο πολύ που, το φαγητό «τού κάθεται στο λαιμό» (sic), οπότε το επαναφέρει στην στοματική κοιλότητα και το αναμασά. Τα μικρά θηράματα καταβροχθίζονται ολόκληρα, ενώ στα μεγαλύτερα, καταναλώνει τα μικρά οστά, αλλά τα εσωτερικά όργανα και τα έντερα αποφεύγονται, όπως και το τρίχωμα, τα φτερά, τα ράμφη, τα πόδια και οι οπλές. Το σερβάλ χρησιμοποιεί μια αποτελεσματική τεχνική «μαδήματος» των πουλιών: αφού τα θανατώσει, τα πετάει επανειλημμένα στον αέρα, ενώ ταυτόχρονα κουνάει το κεφάλι του πέρα-δώθε, αφαιρώντας ολόκληρες τούφες από φτερά.
Κυνήγι
thumb|right|400px|Ενήλικο σερβάλ στο Σερενγκέτι Ως μέρος της προσαρμογής για κυνήγι στις σαβάνες, το σερβάλ διαθέτει εξαιρετικά μακριά πόδια, για την ακρίβεια, τα μακρύτερα από όλες τις αγριόγατες -σε σχέση με το μέγεθος του σώματός του-. Εκτελεί κατακόρυφα άλματα και μπορεί να φθάσει σε ταχύτητες μέχρι 80 χλμ/ώρα, ενώ διαθέτει μεγάλα αυτιά για οξεία ακοή. Έτσι, μπορεί να βλέπει πάνω από την υψηλή βλάστηση της σαβάνας, ενώ ακούει τα θηράματα ακόμη και αν αυτά κινούνται υπόγεια. Έχει γίνει γνωστό ότι μπορεί να σκάβει ολόκληρα λαγούμια για να τα αποκαλύψει, ή να πηδήξει κατακόρυφα 2 έως 3 μ. για να αρπάξει πουλιά στον αέρα. Επίσης, μπορεί να εκτελεί και οριζόντια άλματα της τάξης των 3,5 μ. από σταθερή θέση, μετά από τα οποία προσγειώνεται με ακρίβεια στο στόχο με επαρκή δύναμη για την αναισθητοποίηση ή θανάτωση της λείας, κατά την πρόσκρουση. Αυτά τα άλματα είναι πολύ χαρακτηριστικά και μοιάζουν πολύ με εκείνα που εκτελεί η αλεπού, ξεκινώντας από στάση και με τα 4 πόδια.
Χαρακτηριστικό στοιχείο της θηρευτικής του ικανότητας είναι ότι, μπορεί να στέκεται ακίνητο με τα μάτια κλειστά, μέχρι και 15 λεπτά, επικεντρωνόμενο στην ακοή του για τον εντοπισμό του στόχου. Το σερβάλ είναι από τους πιο αποτελεσματικούς θηρευτές, με μέση επιτυχία 50% (συλλαμβάνει 1 ατα 2 θηράματα στα οποία επιτίθεται), σε σύγκριση με το 38% για τις λεοπαρδάλεις και 30% για τα λιοντάρια. Κατά μέσον όρο, συλλαμβάνει 4.000 τρωκτικά, 260 φίδια και 130 πουλιά κάθε χρόνο.
Ηθολογία
Το θηλυκό υπερασπίζεται ζωτικό χώρο 9,5-19,8 τ. χλμ., ανάλογα με την τοπική διαθεσιμότητα λείας, ενώ το αρσενικό υπερασπίζεται μεγαλύτερες περιοχές (11,6-31,5 τ. χλμ.) και σηματοδοτεί το έδαφός του με ψεκασμό ούρων σε αντικείμενα που εξέχουν όπως θάμνους, ή, λιγότερο συχνά, σκαλίζει φρέσκα ούρα στο έδαφος με τα νύχια του. Οι διαμάχες μεταξύ αντιπάλων συχνά είναι εντυπωσιακές, με τα ζώα να οριζοντιώνουν τα αυτιά τους, να κυρτώνουν τις ράχες τους, να δείχνουν τα δόντια τους και να κουνάνε τα κεφάλια τους έντονα. Στην άμεση αντιπαράθεση, επιτίθενται με προτεταμένα τα μακριά πόδια τους, αρθρώνοντας «γαβγίσματα» και δυνατά γρυλίσματα. Είναι σε θέση να σκαρφαλώνουν και να κολυμπούν, αλλά σπάνια το κάνουν.
Το σερβάλ θεωρείται εξαιρετικά ευφυές αιλουροειδές, δείχνοντας αξιοσημείωτη ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και έχοντας την φήμη ότι εύκολα «ξεγελάει» τους αντίπαλους θηρευτές, διαφεύγοντας με την λεία του. Συχνά «παίζει» με το θήραμα για αρκετά λεπτά πριν από την κατανάλωση του. Ωστόσο, εάν χρειαστεί, υπερασπίζεται σθεναρά την λεία του, όταν υπάρχει απόπειρα κλοπής από τους άλλους θηρευτές, με τα αρσενικά να είναι πιο επιθετικά από ό, τι τα θηλυκά.
Αναπαραγωγή
Ο οίστρος διαρκεί για 4 ημέρες, περίπου και συμπίπτει χρονικά έτσι, ώστε τα γατάκια να γεννώνται στην αιχμή αναπαραγωγής των τοπικών πληθυσμών των τρωκτικών. Τα σερβάλ είναι σε θέση να δώσουν πολλές γέννες μέσα στο έτος, αλλά συνήθως το κάνουν μόνο αν οι προηγούμενες γέννες απωλεσθούν λίγο μετά τη γέννηση. Η κύηση διαρκεί 66-77 ημέρες και η γέννα αποτελείται από δύο (2) γατάκια, αν και μερικές φορές γεννιέται μόνον ένα (1), ή μέχρι και τέσσερα (4).
Τα γατάκια γεννιούνται μέσα στην πυκνή βλάστηση ή σε προστατευμένα σημεία, όπως εγκαταλειμμένα λαγούμια από ορυκτερόποδες. Αν τέτοια ιδανική τοποθεσία δεν είναι διαθέσιμη, μια θέση κάτω από έναν θάμνο μπορεί να είναι επαρκής. Τα γατάκια ζυγίζουν περίπου 250 γρ. κατά τη γέννηση και είναι, αρχικά, τυφλά και ανήμπορα. Ανοίγουν τα μάτια τους στις 9-13 ημέρες και αρχίζουν αρχίσει να λαμβάνουν στερεά τροφή μετά από έναν (1) μήνα, περίπου. Σε 6 μήνες, αποκτούν μόνιμους κυνόδοντες, οπότε μπορούν να αρχίσουν να κυνηγούν μόνα τους, ενώ αφήνουν τη μητέρα τους σε ηλικία 12 μηνών, περίπου. Φθάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα στους 12-25 μήνες.
Προσδόκιμο ζωής
Το προσδόκιμο ζωής των σερβάλ είναι περίπου 10 χρόνια στην άγρια φύση, και μέχρι και 20 χρόνια σε αιχμαλωσία. Η μεγαλύτερη ηλικία που έχει καταγραφεί στην άγρια φύση είναι τα 23 χρόνια, ενώ σε αιχμαλωσία, ο μέσος όρος ζωής είναι 22,4 χρόνια.
Απειλές
thumb|right|400px|Σερβάλ, σε Εθνικό Πάρκο στη Γαλλία Η κύρια απειλή για το είδος είναι η απώλεια ή/και υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων του. Ειδικά οι υγρότοποι, φιλοξενούν συγκριτικά υψηλές πυκνότητες τρωκτικών σε σύγκριση με άλλους τύπους οικοτόπων και αποτελούν τους βασικούς τομείς διαβίωσης του σερβάλ. Δευτερεύουσας σημασίας είναι η υποβάθμιση των βοσκοτόπων μέσω της ετήσιας καύσης των σπαρτών. Επίσης, η υπερβόσκηση από τα εγχώρια οπληφόρα, οδηγώντας σε μείωση των μικρών θηλαστικών.
Κατάσταση πληθυσμού
Η γενική κατάσταση του παγκόσμιου πληθυσμού θεωρείται καλή και σταθερή, γι’ αυτό και η IUCN κατατάσσει το σερβάλ στα Είδη Ελαχίστης Ανησυχίας (LC), ωστόσο, αυτή η «εικόνα» δεν είναι ομοιόμορφη σε όλες τις, κατά τόπους, κατανομές των πληθυσμών του.
Ο απομονωμένος πληθυσμός κατά μήκος των ακτών της Μεσογείου, όπου είναι γνωστό ότι εμφανίζεται μόνο στο Μαρόκο, πιθανώς και στην Αλγερία, ενώ έχει επανεισαχθεί (από την Α.Αφρική) στην Τυνησία, ταξινομείται σε περιφερειακό επίπεδο ως Κρισίμως Κινδυνεύων (κριτήρια C2a (1)). Υπάρχουν λιγότερα από 250 ώριμα άτομα, κάθε υποπληθυσμός είναι μικρότερος από 50 άτομα και εντελώς απομονωμένος (ο ένας από τον άλλο και από τους πληθυσμούς στις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής)
Οι πληθυσμοί τους εκτός των Εθνικών Πάρκων και Καταφυγίων είναι αβέβαιοι, αλλά επειδή έχουν κρυπτικό χαρακτήρα, τα σερβάλ μπορεί να είναι κοινά σε κατάλληλους βιοτόπους και να μην παρατηρούνται εύκολα. Η ελάχιστη πυκνότητα των σερβάλ σε άριστους οικοτόπους στο Νγκορονγκόρο, ήταν 0,42 άτομα/χλμ².
Πιάτζε
Το Πιάτζε (ιταλ. Piagge) είναι πόλη και δήμος της επαρχίας Πέζαρο-Ουρμπίνο, στα Μάρκε, κεντρική Ιταλία. Βρίσκεται 45 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αγκόνα και 20 χιλιόμετρα νότια από το Πέζαρο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2014 ο πληθυσμός της είναι 1.019 κάτοικοι.
Κατηγορία:Πόλεις της Μάρκε
Βασίλης Καραπατάκης
Ο Βασίλης Καραπατάκης (1922 - 1974) ήταν Έλληνας συνθέτης, μπουζουξής και τραγουδιστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βασίλης Καραπατάκης γεννήθηκε το 1922 στην Καρδίτσα.Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Καψάλης. Ο πατέρας του Κώστας έπαιζε λαούτο επαγγελματικά καθώς και τα αδέρφια του Ηλίας και Θανάσης που έπαιζαν βιολί και κιθάρα αντίστοιχα. Αρχικά ο Βασίλης άρχισε να παίζει επαγγελματικά στην περιοχή του λαούτο και αργότερα μπουζούκι.
Το 1945 πηγαίνει στην Αθήνα και καθιερώνετε στη δισκογραφία και στα κέντρα διασκέδασης. Το πρώτο τραγούδι που ηχογράφησε είχε τίτλο «Του αναπήρου η μάνα». Πρώτη του όμως επιτυχία ήταν το «Όταν κοιμάται ο δυστυχής».Η καλύτερη εποχή της καριέρας του ήταν από το 1957 μέχρι το 1963. Υπήρξε ένας από τους πιο αδικημένους μουσικούς της εποχής εκείνης αφού πολλά από τα τραγούδια που έγραφε τα πουλούσε για ένα κομμάτι ψωμί, ή κατόπιν συμφωνίας με την δισκογραφική εταιρία. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του άνοιξε σχολή μουσικής στο Αιγάλεω. Μέχρι το τέλος του έγραφε τραγούδια. Πέθανε στις 27 Μαρτίου του 1974 από καρκίνο του λάρυγγα αγκαλιά μ' αυτό που αγαπούσε πιο πολύ, το μπουζούκι του.
Μερικά από τα τραγούδια του
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Έλληνες μπουζουκτσήδες
Γιόγκα νίντρα
Η γιόγκα νίντρα (yoga nidra) είναι μια διεθνής πρακτική γιόγκα, που προέρχεται από αρχαία ινδικά κείμενα (τάντρα) και διαμορφώθηκε από τον Σουάμι Σατυανάντα Σαρασουάτι.
Είναι μια ισχυρή τεχνική με την οποία μαθαίνει κανείς να χαλαρώνει συνειδητά.
Ετυμολογία
Ο όρος προέρχεται από δύο σανσκριτικές λέξεις : γιόγκα, που σημαίνει ενότητα ή επικεντρωμένη επίγνωση, και νίντρα, που σημαίνει ύπνος.
Αποτελεσματικός ύπνος
Η γιόγκα νίντρα είναι ένας πιο αποτελεσματικός και δραστικός τρόπος ψυχικής και σωματικής ξεκούρασης και ανανέωσης απ' ό,τι ο παραδοσιακός ύπνος. Η γενική, συστηματική χαλάρωση που παρέχει μια συνεδρία γιόγκα νίντρα είναι ισοδύναμη με πολλές ώρες παραδοσιακού ύπνου χωρίς επίγνωση. Γιόγκα νίντρα σημαίνει ύπνος με κάποιο ίχνος επίγνωσης. Είναι μία ενδιάμεση κατάσταση του νου ανάμεσα στην εγρήγορση και στο όνειρο.
Κατάδυση στον νου
Όταν εξασκείστε στη γιόγκα νίντρα ανοίγετε τα βαθύτερα επίπεδα του νου σας, αλλά όταν μπορέσετε να χαλαρώσετε ανοίγουν τα υποσυνείδητα και ασυνείδητα επίπεδα του νου. Η γιόγκα νίντρα είναι μια πρακτική που θα σας βοηθήσει να καταδυθείτε βαθιά στον νου σας. Δεν πρόκειται για άσκηση συγκέντρωσης, αλλά βαθιάς χαλάρωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γιόγκα Κατηγορία:Ύπνος
Αρχάγγελος Μιχαήλ (συνοικία Λατσιών)
Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ είναι συνοικία του Δήμου Λατσιών. Η συνοικία δημιουργήθηκε μετά την τουρκική εισβολή του 1974 όταν η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας επέλεξε το χώρο για τη δημιουργία του ομώνυμου προσφυγικού συνοικισμού αυτοστέγασης για την εγκατάσταση Ελληνοκύπριων προσφύγων από το βόρειο τμήμα της χώρας.
Τοποθεσία
Στα νότια, δυτικά και βόρεια συνορεύει με τη συνοικία Άγιος Γεώργιος και στα ανατολικά με το Γέρι.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αρχαγγέλλου Μιχαήλ όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λατσιών
NGC 184
Αναφορές
0184 Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
Κωνσταντίνος Ιβάνοβιτς Μπαγκρατιόν
Ο Kωνσταντίνος "Kότε" Μπαγκρατιόν πρίγκιπας τού Μουχράνι, კონსტანტინე [კოტე] მუხრანბატონი Kονσταντίνε [Kότε] μουχρανμπατόνι, (24 Δεκεμβρίου 1838 – 2 Μαΐου 1903) ήταν Γεωργιανός ευγενής, από τον Οίκο τού Mουχράνι, κύριου κλάδου τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι και στρατιωτικός στην αυτοκρατορική ρωσική υπηρεσία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην οικογένεια τού στρατηγού πρίγκιπα Iβάν Κωνσταντίνοβιτς Μπαγκρατιόν πρίγκιπα τού Μουχράνι και της συζύγου του, πριγκίπισσας Nίνο Νταβτιάνι. Όπως και ο πατέρας του, τον οποίο διαδέχθηκε ως επικεφαλής στον υποκλάδο Σίντα Κάρτλι, ο Κωνσταντίνος ήταν στρατιωτικός στη ρωσική υπηρεσία. Πήρε μέρος στους πολέμους της Κριμαίας και τού Καυκάσου και προήχθη σε διοικητή συντάγματος στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1877–78). Στη συνέχεια συνταξιοδοτήθηκε με τον βαθμό τού στρατηγού και επέστρεψε στην κληρονομιά τού πατέρα του ως γαιοκτήμονας και επιχειρηματίας. Επίσης εξελέγη μαρεσάλης των Ευγενών τού Κυβερνείου της Τιφλίδας από το 1895 έως το 1901. Το 1895, περαιτέρω, τού απονεμήθηκε ο τίτλος τού μάγιστρου τού κυνηγιού (Jägermeister) στην Αυτοκρατορική Ρωσική Αυλή και έζησε κατά περιόδους στην Αγία Πετρούπολη. Παρείχε οικονομική υποστήριξη σε διάφορα γεωργιανά πολιτιστικά ιδρύματα, όπως το προβλεπόμενο Γεωργιανό Πανεπιστήμιο, και υποτροφίες για γεωργιανούς φοιτητές σε διάφορους ρωσικούς ακαδημαϊκούς κύκλους.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Κωνσταντίνος Δούμπλας
Ο Κωνσταντίνος Δούμπλας ήταν Έλληνας γιατρός και Μακεδονομάχος από τη Θεσσαλονίκη.
Σπουδές και δράση στον Πόλεμο
Καταγόταν από τη Χαλάστρα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια επανήλθε στη Μακεδονία, όπου έλαβε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα. Οργάνωσε την πρώτη επιτροπή του εθνικού κέντρου Χαλάστρας. Ως γιατρός ανέλαβε να θεραπεύσει τα τραύματα των πολεμιστών στις μάχες που έγιναν στη λίμνη των Γιαννιτσών την περίοδο 1904-1908.