cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανρί Μπεργκσόν
Η Ζωική Ορμή
Όσο κι αν η εμφάνιση του ανθρώπου δίνει την εντύπωση πως ο στόχος όλης της δημιουργικής διαδικασίας που ακολούθησε η ζωική ορμή ήταν αυτός, στην πραγματικότητα δε συνέβη κάτι τέτοιο. Η εξελικτική πορεία της ζωικής ορμής σε καμιά περίπτωση δεν έγινε βάσει προκαθορισμένου σχεδίου, στοχεύοντας σε ένα ορισμένο τέλος. Απλώς, στην εκάστοτε δεδομένη στιγμή, από όλες τις δυνατότητες που παρουσιάζονταν, για να σημειωθεί κάποια εξέλιξη, η ζωική ορμή επέλεγε πάντοτε την πιο βολική. Όλες οι πόρτες ήταν ανοικτές μπροστά της. Υπό την έννοια αυτή θα μπορούσε κάλλιστα, στο πλαίσιο της δημιουργίας της ζωής, αντί για τον άνθρωπο, να είχε προκύψει ένα διαφορετικό είδος όντων. Ποιος άλλωστε αποκλείει τούτη τη στιγμή να υπάρχει αυτό το άλλο είδος όντων σε κάποιον πλανήτη, αφού η ζωική ορμή δεν περιορίζεται στη γη, αλλά είναι μια κοσμική δύναμη, που εκτείνεται παντού, σε κάθε αστέρι του σύμπαντος. Η ζωική δύναμη που ενυπάρχει στον άνθρωπο, εκδηλώνεται με δύο τρόπους : ως νόηση και ως ένστικτο, που τον τροφοδοτούν με δύο είδη γνώσεων : την επιστημονική και την ενορατική.
Η Νόηση
Η νόηση, κατά τον Μπεργκσόν, μας βοηθάει να προσανατολιστούμε μέσα στον κόσμο και εναρμονιζόμενοι μαζί του, να τον γνωρίσουμε. Η μέθοδος που ακολουθούμε, προκειμένου να επιτύχουμε με τη νόησή μας το στόχο αυτό, είναι η κατάτμηση της πραγματικότητας. Εκείνο δηλαδή που κάνουμε, για να γνωρίσουμε ένα αντικείμενο ή ένα γεγονός είναι: να το διαχωρίσουμε από την υπόλοιπη πραγματικότητα, να το ακινητοποιήσουμε σε κάποια από τις φάσεις μέσα από τις οποίες διέρχεται και στην συνέχεια να το κομματιάσουμε και να το διακρίνουμε στα μέρη του.
Ο Καζαντζάκης
Ο Νίκος Καζαντζάκης είχε παρακολουθήσει διαλέξεις του Μπεργκσόν κατά την παραμονή του στο Παρίσι. Αναφορά στον Γάλλο φιλόσοφο (ως Μπέρξον) γίνεται στο βιβλίο του «Αναφορά στον Γκρέκο» τον οποίο αντιπαραβάλλει με τον Φρίντριχ Νίτσε («όταν την άλλη μέρα, πήγαινα και άκουγα τη μαγική φωνή του Μπέρξον, η καρδιά μου γαλήνευε πάλι· ξόρκι μαυλιστικό τα λόγια του, μια μικρή πόρτα άνοιγε στα σπλάχνα της ανάγκης κι έμπαινε φως. Μα έλειπε η πληγή, το αίμα, ο μέγας αναστεναγμός, που γοητεύει τη νιότη· και ξαναπήγαινα κάτω από τις καστανιές να συναντήσω τον άλλο, αυτόν που πλήγωνε»). Η επιρροή του Μπεργκσόν στον Καζαντζάκη είναι ιδιαίτερα εμφανής στην Ασκητική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Φιλόσοφοι της γλώσσας Κατηγορία:Επιστημολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι νομπελίστες Κατηγορία:Ιστορία της ψυχολογίας
Jaga Jazzist
Οι Jaga Jazzist (Γιάγκα Γιάζιστ) είναι ένα πειραματικό τζαζ συγκρότημα το οποίο αναδείχθηκε όταν το BBC ονόμασε τον τρίτο δίσκο τους, The Stix (Ninja Tune/Smalltown Supersound), τον καλύτερο τζαζ δίσκο του 2002. Στην πατρίδα τους τη Νορβηγία, οι Jaga Jazzist έγιναν γνωστοί το 2001 όταν η τρίτη κυκλοφορία τους, A Livingroom Hush (Warner Music), πούλησε απρόσμενα καλά. Ο πυρήνας του συγκροτήματος είναι οι αδερφοί και κύριοι συνθέτες Lars και Martin Horntveth, οι οποίοι έφτιαξαν τους Jaga Jazzist στα εφηβικά τους χρόνια, το 1994. Επίσης, είναι εξέχουσες παρουσίες του νορβηγικού σχήματος The National Bank.
Στο συγκρότημα υπάρχουν τρομπέτες, ένα τρομπόνι, ένα ηλεκτρική κιθάρα, ένα μπάσο, μία τούμπα, ένα κλαρίνο μπάσο, ένα Fender Rhodes, ένα μεταλλόφωνο και μία βάση ηλεκτρονικών ήχων, μελωδιών και ρυθμών. Οι Jaga Jazzist θεωρούνται από τους κύριους εκπροσώπους του γνωστού nu-jazz κινήματος στη Σκανδιναβία. Ακόμη, οι The Mars Volta παρουσιάζουν τους Jaga Jazzist ως ένα από τα αγαπημένα τους σχήματα.
Πρόσφατα, ένα επεισόδιο του ανίμε IGPX, περιείχε το τραγούδι For All You Happy People ως μουσική συνοδεία σε μία σκηνή.
Επιρροές
Οι Talk Talk, οι Soft Machine, ο John Coltrane, ο Don Cherry, ο Aphex Twin, οι Stereolab, ο Squarepusher and οι Tortoise συχνά αναφέρονται ως οι βασικές τους επιρροές.
Δισκογραφία
Δίσκοι:
EP:
Ο Mathias Eick, ο Lars Horntveth και ο Jørgen Munkeby έχουν επίσης συνεργαστεί με τους Motorpsycho στην κυκλοφορία τους "In the Fishtank 10" (2003), ως Jaga Jazzist Horns.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζαζ μουσικοί Κατηγορία:Νορβηγικά rock συγκροτήματα
Νοτιοτιρολέζικη διάλεκτος
Η Νότιοτιρολέζικη διάλεκτος (γερμανικά : Südtirolerisch ή Südtirolisch, Νότιοτιρολέζικα: Südtiroulerisch Sîdtiroul (er) isch), είναι μία διάλεκτος της γερμανικής γλώσσας που ομιλείται στην σημερινή Ιταλία μεταξύ του γερμανόφωνου πληθυσμού του Νοτίου Τιρόλο. Ανήκει στην οικογένεια των αυστροβαυαρικών γλωσσών κι έχει πολλά κοινά με την Αυστρογερμανική.
Βιβλιογραφία
* Κατηγορία:Δυτικές γερμανικές γλώσσες
Dialekte in Tirol
Παράκτια ζώνη
Παρακτια ζώνη λέγεται η θαλάσσια ζώνη που εκτείνεται από την ακτή μέχρι και την υφαλοκρηπίδα. Θεωρητικά είναι η μία από τις δύο ζώνες που διακρίνεται ο θαλάσσιος χώρος κατά την Ωκεανογραφία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ωκεανογραφία Κατηγορία:Αλιεία Κατηγορία:Ενδιαιτήματα
Citroën C25
Το Citroën C25 ήταν ένα επαγγελματικό αυτοκίνητο τύπου «βαν» (van) που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Οκτώβριο του 1981 έως το 1993. thumb|left|Citroën C25 σε έκδοση [[Τροχόσπιτο|τροχόσπιτου.]]
Το C25 ήταν το αποτέλεσμα της συνεργασίας στα επαγγελματικά αυτοκίνητα με την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Fiat, η οποία είχε ξεκινήσει το 1974, με το ακόμα μεγαλύτερο Citroën C35. Ως αποτέλεσμα, το C25 κατασκευαζόταν στο εργοστάσιο Sevel Sud (ακρωνύμιο του Società Europea Veicoli Leggeri) στις εγκαταστάσεις του Val di Sangro της Atessa, στην κεντρική Ιταλία, μαζί με τα συγγενικά Fiat Ducato και Peugeot J5.
Με εξαίρεση τις ειδικές εκδοχές τροχόσπιτων, η μεταφορική ικανότητα του Citroën C25 ήταν 2,5 τόνοι, εξ ου και η ονομασία C25. Αντικατέστησε το 1 τόνου βαν Citroën H Van, το οποίο σημειωτέον είχε παραμείνει στην παραγωγή από τον Οκτώβριο του 1947 έως τον Δεκέμβριο του 1981.
Σε όλη τη διάρκεια της εμπορικής του πορείας, ο κυριότερος εγχώριος ανταγωνιστής του Citroën C25 ήταν το Renault Traffic.
Κινητήρες
Το Citroën C25 κυκλοφόρησε με τους εξής κινητήρες, όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά (Ι4).
Οι κινητήρες βενζίνης του C25 είχαν προέλθει από το Peugeot 504, ενώ οι κινητήρες ντίζελ είχαν προέλθει από το Citroën CX. Όλοι είχαν τοποθετηθεί εγκάρσια (παράλληλα με τον μπροστινό άξονα και με τα καθίσματα) και συνδυάζονταν με κιβώτια ταχυτήτων που είχαν προέλθει από τη Citroën.
Εκδόσεις
thumb|right|[[Τροχόσπιτο Pilote R590, με βάση το Citroën C25D.]]
Τον Φεβρουάριο του 1982, η παλέτα επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει και ένα ελαφρύ φορτηγό τύπου pick-up και ένα μίνι λεωφορείο (mini-bus), ενώ χρησιμοποιήθηκε και ως βάση για κατασκευή τροχόσπιτων. Το 1991 παρουσιάστηκε η Σειρά 2, με μια μεγαλύτερη μπροστινή γρίλια.
Αντικατάσταση του C25
Η παραγωγή του C25 έληξε το 1993 και συνολικά παρήχθησαν 1.085.136 αντίτυπα σειράς C25. Αντικαταστάθηκε το 1994 από το Citroën Jumper.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Citroën Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Βελουπιλάι Πραμπακαράν
Ο Βελουπιλάι Πραμπακαράν (வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன், 26 Νοεμβρίου 1954 - 18 Μαΐου 2009) ήταν πρόεδρος του αυτοανακηρυχθέντος κράτους (και μη αναγνωρισμένου διεθνώς) Ταμίλ Ιλάμ στη Σρι Λάνκα. Ήταν Ινδουιστής και εθνικιστής. Πολλές φορές αναφέρεται με το ψευδώνυμο Ταμπί. Ως το θάνατό του, το 2009, ο τόπος κατοικίας του παρέμενε άγνωστος. Το όνομά του γράφεται και Πραμπχακαράν.
Ζωή και δράση
Γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου του 1954. Το 1972, σε ηλικία 18 ετών, ίδρυσε την οργάνωση Νέοι Τίγρεις των Ταμίλ (TNT), που αποτέλεσε το διάδοχο παρόμοιων αντάρτικων οργανώσεων, οι οποίες αντιτίθεντο στο λαό των Sinhala και την παρουσία τους στο Βορρά και στα βορειανατολικά της χώρας. Οι Τίγρεις Ταμίλ διαμαρτύρονταν κατά της πολιτικής εθνοκάθαρσης σε βάρος των Ταμίλ από την κεντρική κυβέρνηση της Σρι Λάνκα. Το 1975 σχεδίασε τη δολοφονία του δημάρχου της Τζάφνας, Alfred Duraiappah. Το 1976, το TNT μετονομάστηκε σε Τίγρεις για την Απελευθέρωση του Tamil Eelam (LTTE) και αργότερα εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης του Πραμπακαράν από την Interpol και το 1991 από την Ινδία, καθώς ο Πραμπακαράν κατηγορήθηκε και για τη δολοφονία του Ινδού Πρωθυπουργού Ρατσίβ Γκάντι. Το 2002 καταδικάστηκε ερήμην σε φυλάκιση 200 ετών, για τη βομβιστική επίθεση στην Κεντρική Τράπεζα της Σρι Λάνκα, το 1996.
Ως το θάνατό του ήταν καταζητούμενος ως τρομοκράτης από την Interpol αλλά και για φόνο και συνωμοσία. .
Θάνατος
Στις 18 Μαΐου του 2009 σκοτώθηκε ενώ προσπαθούσε να ξεφύγει από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) ο Πραμπακαράν σκοτώθηκε από πυροβολισμούς μαζί με δύο συνεργάτες του σε ενέδρα του κυβερνητικού στρατού κατά την απόπειρα διαφυγής του από τον προελαύνοντα στρατό μέσα σε ασθενοφόρο. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Γεώργιος Β΄ της Ελλάδας
Ο Γεώργιος Β΄ (19 Ιουλίου 1890 - 1 Απριλίου 1947) ήταν βασιλιάς της Ελλάδας κατά τα διαστήματα 1922-1924, 1935-1947 και πρωθυπουργός από τις 19 Απριλίου έως τις 22 Απριλίου 1941.
Βιογραφία
thumb|Ο Γεώργιος Β΄ και ο Αλέξανδρος Α΄ σε νεαρή ηλικία Γεννήθηκε στη Δεκέλεια, στη βασιλική έπαυλη Τατοΐου το πρωί της 7ης Ιουλίου (π.ημ) ή 19ης Ιουλίου (ν.ημ.) του 1890. Ήταν πρωτότοκος γιος, του τότε πρίγκιπα, διαδόχου και μετέπειτα Βασιλέως, Κωνσταντίνου Α΄ (1868-1923) και της πριγκίπισσας Διαδόχου Σοφίας της Πρωσίας και Ελλάδας (1870-1932). Ο Διάδοχος Κωνσταντίνος, που εκτελούσε τότε καθήκοντα αντιβασιλέα, ανήγγειλε το χαρμόσυνο γεγονός στον Βασιλιά Γεώργιο Α΄, που βρισκόταν στην Ευρώπη, στη Βασίλισσα Όλγα, που βρισκόταν στη Σεβαστούπολη στη Ρωσία και στον Πρωθυπουργό Χ. Τρικούπη με το τηλεγράφημα: «Αγαπητή Σοφία έτεκεν υιόν».
Η είδηση της γέννησης του πρίγκιπα και επίδοξου διαδόχου χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό από τον αθηναϊκό λαό, ενώ στις 11.00 ώρα από τα πυροβολεία της Αθήνας, που τότε βρίσκονταν στον λόφο των Νυμφών (Αστεροσκοπείου), ρίφθηκαν 121 κανονιοβολισμοί. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, ο Πρωθυπουργός μαζί με τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και τον Δήμαρχο Αθηναίων. έφθασαν στη Βασιλική έπαυλη για να συγχαρούν τον αντιβασιλέα και να συντάξουν τη ληξιαρχική πράξη γέννησης.
Ένα μήνα περίπου μετά τη γέννηση, σε περιορισμένο κύκλο προσκεκλημένων, τελέστηκε στο παρεκκλήσιο της βασιλικής έπαυλης, από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, η βάπτιση του νέου πρίγκιπα όπου και έλαβε το όνομα Γεώργιος. Ανάδοχοί του ήταν η μετέπειτα Βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας, Αλεξάνδρα (αδελφή του Γεωργίου Α της Ελλάδας), ο Αυτοκράτορας της Γερμανίας, ο Βασιλεύς της Δανίας, ο διάδοχος της Ρωσίας, εκπροσωπώντας τον Τσάρο, και οι αδελφοί του διαδόχου, πρίγκιπες Γεώργιος και Νικόλαος. Ο πρίγκιπας Γεώργιος τέθηκε πρώτος στη σειρά διαδοχής (προφανής διάδοχος) για τον θρόνο της Ελλάδας, μετά τον πατέρα του.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922 και την παραίτηση του Κωνσταντίνου, τον διαδέχτηκε στον θρόνο ως Βασιλεύς των Ελλήνων στις 27 Σεπτεμβρίου 1922. Μετά από ένα χρόνο, αναγκάστηκε από την Επαναστατική Κυβέρνηση να εγκαταλείψει την Ελλάδα. Λίγους μήνες αργότερα με απόφαση της εθνοσυνέλευσης, κηρύχθηκαν αυτός και ολόκληρη η δυναστεία, έκπτωτοι. Παρήλθαν 11 περίπου έτη εξορίας για να επανέλθει, έπειτα από το Δημοψήφισμα του 1935. Με την επιστροφή του στη χώρα, ο Γεώργιος μαζί με τον Ιωάννη Μεταξά, έθεσαν τις βάσεις για να προετοιμαστεί η χώρα για τον πόλεμο που ήταν προφανές ότι ερχόταν. Όταν τα ναζιστικά στρατεύματα εισήλθαν στην Αθήνα μαζί με την κυβέρνηση Τσουδερού, έφυγε για την Κρήτη. Όταν κατελήφθη και η Κρήτη από τους Γερμανούς, έφυγαν για το Κάιρο. Με την απελευθέρωση της Ελλάδας, υποχρεώθηκε να παραμείνει στο εξωτερικό και να δεχθεί την Αντιβασιλεία. Κλήθηκε πάλι να βασιλεύσει το 1946 και απεβίωσε μετά από έξι μήνες.
Οικογένεια
Στις 27 Φεβρουαρίου 1921 τελέστηκε στο Βουκουρέστι ο γάμος του Γεωργίου με την πριγκίπισσα της Ρουμανίας Ελισάβετ (1894-1956). Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά και τελικά χώρισε στις 6 Ιουλίου 1935 εκτός Ελλάδας, λίγους μήνες πριν την επιστροφή του Γεωργίου στη χώρα.
Έκπτωση από τον θρόνο
Στις 22 Οκτωβρίου 1923, τρεις μόλις μέρες μετά την προκήρυξη εκλογών για τις 16 Δεκεμβρίου 1923, ξέσπασε Στρατιωτικό Κίνημα με ηγέτες τους υποστρατήγους Γ. Λεοναρδόπουλο και Π. Γαργαλίδη και τον συνταγματάρχη Γ. Ζήρα. Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε στην οργάνωση και την εκδήλωση του κινήματος, μια ομάδα μοναρχικών αξιωματικών, γνωστή ως «Οργάνωση Ταγματαρχών», που βρισκόταν σε άμεση επαφή με τον Ι. Μεταξά. Οι κινηματίες προσκαλούσαν την Επαναστατική Κυβέρνηση να διαλυθεί. Οι αρχηγοί του κινήματος ωστόσο ήταν βενιζελικής προέλευσης, ο δε Γ. Λεοναρδόπουλος είχε πάρει μέρος στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας στη Θεσσαλονίκη το 1916. Οι υπόλοιποι όμως, ήταν σαφώς φιλομοναρχικοί. Οι σχέσεις των κινηματιών με βασιλικούς κύκλους, θεωρήθηκαν στοιχεία ενοχοποιητικά για εμπλοκή του Γεωργίου.
Στη Ρουμανία
Όλα τα μέλη της βασιλικής οικογένειας άρχισαν να αναχωρούν από την Ελλάδα. Ο ίδιος με τη σύζυγό του αναχώρησαν στις 19 Δεκεμβρίου επιβιβαζόμενοι από τον Πειραιά στο ατμόπλοιο Δάφνη. Τους προέπεμψαν ο πρόεδρος της κυβέρνησης Γονατάς με τη σύζυγό του η οποία προσέφερε ανθοδέσμη στη βασίλισσα. Έφθασαν στην Κωνστάντζα το βράδυ της 21ης Δεκεμβρίου και το επόμενο μεσημέρι εγκαταστάθηκαν στο Βουκουρέστι. Τον υποδέχθηκαν η ρουμανική βασιλική οικογένεια, ολόκληρο το ρουμανικό υπουργικό συμβούλιο και οι αρχές της πόλης, κάτι που συνιστούσε έμμεση αποδοκιμασία των γεγονότων στην Ελλάδα. Το βασιλικό ζεύγος εγκαταστάθηκε στη βίλλα Controceni που τους παραχωρήθηκε από τον βασιλιά της Ρουμανίας. Αργότερα αγόρασε δική του κατοικία στο τέρμα της Καλέα Βικτόρια, της μεγαλύτερης λεωφόρου του Βουκουρεστίου.
Στη Μεγάλη Βρετανία
Στις 25 Μαρτίου 1924 ανακηρύχθηκε η Αβασίλευτη Δημοκρατία στην Ελλάδα, με ψήφισμα της Δ΄ Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης και η δυναστεία κηρύχθηκε έκπτωτη. Το ζήτημα τέθηκε στο Δημοψήφισμα της 13ης Απριλίου 1924 και εγκρίθηκε με το 69% της λαϊκής ψήφου.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο εξωτερικό, αρνήθηκε να αναγνωρίσει το νέο πολίτευμα, χαρακτηρίζοντάς το προϊόν βίας από την επαναστατική κυβέρνηση και τον στρατό. Σύμφωνα με τα αρχεία του Φόρεϊν Όφις, ο τέως βασιλιάς είχε πεισθεί να διεκδικήσει εκ νέου τον θρόνο με τη βοήθεια των διεθνών διασυνδέσεων του ελευθεροτεκτονισμού και μυήθηκε γι΄ αυτόν τον σκοπό σε μια στοά του Λονδίνου, τη Wellwood Lodge.
Παλινόρθωση
thumb|right|Ο Γεώργιος με τον [[Γεώργιος Κονδύλης|Κονδύλη.]]
Μετά το Στρατιωτικό Κίνημα των Παπάγου, Ρέπα, Οικονόμου στις 10 Οκτωβρίου 1935, που οργανώθηκε από τον Γ. Κονδύλη, καταργήθηκε η Αβασίλευτη Δημοκρατία και επαναφέρθηκε προσωρινά σε ισχύ το Σύνταγμα του 1911. Αυτό έγινε με ψήφισμα της Ε΄ Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης. Επίσης, ορίστηκε το Δημοψήφισμα της 3ης Νοεμβρίου 1935, όπου θα ενέκρινε ή όχι ο λαός, την επαναφορά της Βασιλείας. Με το αμφιλεγόμενο, κατά ορισμένους, δημοψήφισμα αποκαταστάθηκε στον θρόνο του.
Αμέσως μετά την επιστροφή του, στις 25 Νοεμβρίου 1935, επιχείρησε να συμφιλιώσει τις αντιμαχόμενες πολιτικές παρατάξεις. Προχώρησε στη συγκρότηση υπηρεσιακής κυβέρνησης, στις 30 Νοεμβρίου 1935, υπό τον καθηγητή της νομικής σχολής, Κωνσταντίνο Δεμερτζή, και διενήργησε τις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936 με απλή αναλογική. Σ' αυτές καμία παράταξη δεν κατάφερε να εξασφαλίσει αυτοδυναμία. Υπ' αυτές τις συνθήκες και θέλοντας να αποτρέψει τον σχηματισμό αντιβασιλικής κυβέρνησης, επέτρεψε στον Ιωάννη Μεταξά να σχηματίσει κυβέρνηση, με την ανοχή των μεγάλων κομμάτων, και αργότερα, στις 4 Αυγούστου 1936, να επιβάλλει ειδικό καθεστώς (Καθεστώς της 4ης Αυγούστου) περιορίζοντας συνταγματικά δικαιώματα. Χαρακτηρίστηκε ως εκ τούτου Δικτατορία.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Υπό το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, ο Μεταξάς κατάφερε να επιβάλει τον έλεγχό του στο κράτος και τον στρατό, αν και πάντα υπό την ανοχή και επίβλεψη του Γεωργίου. Παρά τις φημολογούμενες φιλογερμανικές ιδέες του Μεταξά, καθώς και τις επιρροές του από φασιστικά καθεστώτα της εποχής, η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας παρέμεινε προσδεδεμένη στο άρμα της Μ. Βρετανίας και πολέμησε μαζί της στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο.
Το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο Γεώργιος ενημερώθηκε τηλεφωνικά από τον Ιωάννη Μεταξά, για το ιταλικό τελεσίγραφο που του επέδωσε ο Ιταλός πρέσβης Εμμανουέλε Γκράτσι. Με διάταγμα που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, ο βασιλιάς ανέλαβε τη γενική αρχηγία των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Στο διάγγελμά του προς τον ελληνικό λαό ο Γεώργιος ανέφερε:
''«Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως σας ανήγγειλε προ ολίγου υπό ποίους όρους ηναγκάσθημεν να κατέλθωμεν εις πόλεμον κατά της Ιταλίας, επιβουλευθείσης την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος. Κατά την μεγάλην αυτήν στιγμήν είμαι βέβαιος ότι κάθε Έλλην και κάθε Ελληνίς θα εκτελέσωσι το καθήκον των και θα φανώμεν αντάξιοι της ενδόξου ημών Ιστορίας. Με πίστην εις τον Θεόν και εις τα πεπρωμένα της φυλής, το Έθνος σύσσωμον και πειθαρχούν ως εις άνθρωπος, θα αγωνισθή υπέρ βωμών και εστιών μέχρι της τελικής Νίκης».
Μετά την αυτοκτονία του Κορυζή, ο Γεώργιος Β΄ διόρισε πρωθυπουργό τον Εμμανουήλ Τσουδερό μέχρι να εισβάλουν οι Γερμανοί στην πρωτεύουσα. Μετά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, ο Βασιλεύς μαζί με την Κυβέρνηση και τις ελεύθερες ελληνικές ένοπλες δυνάμεις τουνΒασιλικού ναυτικού και της Βασιλικής Αεροπορίας κατέφυγε στην Κρήτη. Εκεί συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις των στρατευμάτων της Ελλάδας, της Μεγάλης Βρετανίας, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας (καθ΄ όλη τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης). Τελικά ξέφυγε διασχίζοντας τα βουνά για να φτάσει στις νότιες ακτές του νησιού απ' όπου κατέφυγε στην Αίγυπτο. Ενώ η ελληνική εξόριστη κυβέρνηση παρέμεινε στην Αίγυπτο ο ίδιος μετέβη στο Συμμαχικό Στρατηγείο στο Λονδίνο, όπου παρέμεινε σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου.
Η επάνοδος του 1946
Κατά τη διάρκεια της κατοχής, η ανάπτυξη στην Ελλάδα ισχυρού αντιστασιακού κινήματος από αριστερές δυνάμεις, που αντιτάσσονταν στη Βασιλεία, οδήγησε σε συμφωνία, με βάση την οποία μετά την απελευθέρωση θα διενεργούταν νέο δημοψήφισμα για το πολιτειακό και μέχρι τότε ο Γεώργιος θα παρέμενε στο εξωτερικό.
Μετά την απελευθέρωση, τον Οκτώβριο του 1944, η τεταμένη πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα οδήγησε στο ξέσπασμα ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ των αστικών και των αριστερών δυνάμεων. Έτσι, προκειμένου να παραμείνει ο αστικός κόσμος ενωμένος, εξαναγκάστηκε από τον Τσόρτσιλ να διορίσει Αντιβασιλέα και προσωρινό αρχηγό του κράτους τον συμπαθή στους Βενιζελικούς, Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό.
Μετά τη νίκη του στις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946, το φιλοβασιλικό Λαϊκό Κόμμα πίεσε για επίσπευση του δημοψηφίσματος για την επιστροφή του βασιλιά. Αυτό είχε αρχικά τοποθετηθεί για το έτος 1948. Τελικά, έλαβε χώρα την 1η Σεπτεμβρίου 1946, και εν μέσω Λευκής τρομοκρατίας στην ύπαιθρο. Με 69% υπέρ, έγινε η επαναφορά του Γεωργίου στον θρόνο. Αν και σήμερα το δημοφήφισμα θεωρείται διαβλητό, τότε δεν αμφισβητήθηκε επισήμως, καθώς πολύ σύντομα σχηματίστηκε ο ΔΣΕ και η χώρα ενεπλάκη στη δίνη του Εμφυλίου. Ο Γεώργιος επέστρεψε στις 27 Σεπτεμβρίου 1946, όμως απεβίωσε αιφνίδια την 1η Απριλίου 1947 από καρδιακή ανακοπή. Αρχικά μάλιστα, λόγω της ημέρας, δεν έγινε πιστευτή η είδηση του θανάτου του. Ετάφη στο βασιλικό κοιμητήριο, στο Τατόι. Ήταν 57 ετών. Επειδή από τον γάμο του με την Ελισάβετ δεν είχε αποκτήσει παιδιά, τον διαδέχτηκε ο αδελφός του, και μέχρι τότε διάδοχος, Παύλος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνική Βασιλική Δυναστεία Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Πολιτικοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Γ Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Βασιλείς της Ελλάδας Κατηγορία:Πρόεδροι Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής * Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σωτήρος
Νάρθηκας (αρχιτεκτονική)
Ο νάρθηκας ή πρόναος αποτελεί το τρίτο μέρος ενός χριστιανικού ναού, μετά το ιερό βήμα και τον κυρίως ναό, που βρίσκεται στο δυτικό άκρο, όπου και είναι ο πρώτος χώρος για τον εισερχόμενο. Πρόκειται για μικρού μήκους χώρο με πλάτος σχεδόν το πλάτος του ναού. Είναι το μέρος εκείνο που κατά την αρχαία Εκκλησία στέκονταν οι κατηχούμενοι, οι μετανοούντες, οι υποπίπτοντες και οι προσκλαίοντες πιστοί.
Η πρωτοτυπία του νάρθηκα ξεκίνησε από τον πρόναο των αρχαίων ελληνικών ναών που υιοθετήθηκε από τους χριστιανούς και έλαβε τον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα ρυθμού Βασιλικής, κυρίως από του 5ου αιώνα που γενικεύθηκε στον μεσογειακό χώρο τον 6ο αιώνα. Η ονομασία ίσως να προέρχεται από την ομοιότητα του σχήματος προς το φυτό νάρθηκα. Δεν αποκλείεται επίσης να έχει σχέση, εκ της ομοιότητας του χώρου, προς τους νάρθηκες, τα λεγόμενα ομοίως, στενόμακρα κιβωτίδια, που κατασκευάζονταν από τον κορμό του φυτού και χρησίμευαν για τη φύλαξη φαρμάκων ή μύρων.
Σήμερα που δεν υπάρχουν ενήλικοι κατηχούμενοι ο χώρος αυτός χρησιμεύει περισσότερο προς πώληση χριστιανικών βιβλίων, ή δωρεάν διάθεση ομοίως καθώς και εικονισμάτων. Στους νεότερους ναούς ο χώρος αυτός δεν υφίσταται και η είσοδος είναι απ΄ ευθείας στον κυρίως ναό. Έτσι τα παγκάρια του ναού, στα οποία πωλούνται λαμπάδες, βιβλία, αφιερώματα κλπ., πίσω από τα οποία στέκονται οι επίτροποι, ο νεωκόρος και οι άλλοι εργαζόμενοι στο ναό, σήμερα βρίσκονται δεξιά της εισόδου στον κυρίως ναό. Στις παλαιότερες εκκλησίες (ναούς) όπου υφίσταται νάρθηκας αυτός επικοινωνεί με τον κυρίως ναό με μια ευρύχωρη θύρα και σε πολλές περιπτώσεις με άλλες δύο μικρότερες πλαϊνές. Η έξοδος προς τον αύλειο χώρο γίνεται με μεγάλη κεντρική θύρα. Η κεντρική θύρα του νάρθηκα της Αγίας Σοφίας στη Κωνσταντινούπολη λεγόταν Βασιλική ή Αυτοκρατορική επειδή ακριβώς από αυτή εισέρχονταν μόνο οι Αυτοκράτορες.
Παραπομπές
Ναρθηκας
Κωνσταντίνος Λαγουμιτζής
Ο Κωνσταντίνος Λαγουμιτζής (1781- ;) υπήρξε αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 που διακρίθηκε ιδιαίτερα στην κατασκευή "λαγουμιών" (υπόγειων σηράγγων).
Μπήκε στην πολιορκούμενη από τον Κιουταχή Αθήνα με άλλους 70, την 12η Ιουλίου 1826 και επιδόθηκε στον πόλεμο με τη κατασκευή λαγουμιών. Στον πόλεμο αυτό υπήρξε πρωταγωνιστής διότι ήταν καταπληκτικός στα "δεσίματά" του, ώστε ο ίδιος ο Κιουταχής να γράψει στην Υψηλή Πύλη ότι η Ακρόπολις των Αθηνών που την πολεμούσε τότε διότι μέσα είχαν κλεισθεί οι αγωνιστές θα πέσει μόνο με τα λαγούμια και επειδή το έδαφος είναι πετρώδες, ζητούσε την ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ του! Και θαυμάζοντας τη δουλειά του Κώστα έλεγε: "ΑΝ ΕΙΧΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΛΑΓΟΥΜΙΤΖΗ, ΘΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΑ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΣΕ ΧΡΥΣΟ!" Τελικώς εξήλθε κρυφά με άλλους από την Ακρόπολη. Συνεχίζει τις πολεμικές επιχειρήσεις στο πλευρό του Καραϊσκάκη στο Μετόχι του Κερατσινιού και στον Πειραιά στις μάχες του 1827.
Βιογραφία
Ο Λαγουμιτζής γεννήθηκε στο χωριό Χόρμοβο, κοντά στο Τεπελένι της σημερινής νότιας Αλβανίας (Βόρεια Ήπειρος). Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Παπακυριακού, όμως τον αποκαλούσαν και Χορμοβίτη, λόγω της καταγωγής του. Έμεινε γνωστότερος όμως ως "Λαγουμιτζής" καθώς διακρίθηκε ιδιαίτερα στην κατασκευή υπόγειων σηράγγων, μέσω των οποίων κατάφερνε να ανατινάζει τα εχθρικά στρατόπεδα.
Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις επιτυχίες που σημείωσε η πολυμήχανη φύση του κατά την τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου (είχε φτάσει στην πολιορκημένη πολιτεία τον Αύγουστο του 1825) και κατά την πολιορκία της Ακρόπολης των Αθηνών (1826). Στον ίδιο οφείλεται και η σωτηρία του ιερού βράχου της Ακρόπολης, καθώς απέτρεψε την ανατίναξη των αρχαίων μνημείων που σχεδίαζαν οι πολιορκητές Τούρκοι με σκοπό να εξοντώσουν τους αμυνόμενους. Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του εγκωμιάζει χαρακτηριστικά την γενναιότητα του.
Ο Κωνσταντίνος Λαγουμιτζής έλαβε μέρος και στην επανάσταση του 1843 μαζί με τον Μακρυγιάννη.
Προς τιμήν του, ο δήμος Αθηναίων έδωσε το επίθετό του σε κεντρική λεωφόρο στην περιοχή του Νέου Κόσμου.
Πηγές
Λαγουμιτζής Κωνσταντίνος
557 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Ελευθέριος Καζάνης
Ο Ελευθέριος Καζάνης (1861 - 1930) ήταν Έλληνας φωτοτσιγκογράφος του 20ου αιώνα.
Βιογραφία
Αναλυτικότερα, γεννήθηκε το 1861.
Άρχισε την καλλιτεχνική του κατάρτιση στην ξυλογραφία. Βραβεύθηκε επανειλημμένα. Από το 1907 επιδόθηκε και στις τριχρωμίες, ενώ αργότερα έγινε φωτογράφος.
Απεβίωσε το 1930.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Ποτσουόλι
Το Ποτσουόλι (ιταλικά: Pozzuoli, αρχαία ελληνικά: Ποτίολοι) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Νάπολης, στην Καμπανία, στην κεντρική Ιταλία. Ο δήμος τον Οκτώβριο του 2013 είχε 80.660 κατοίκους. Είναι η κύρια πόλη στη χερσόνησο που σχηματίζουν τα Φλεγραία Πεδία, μια μεγάλη ηφαιστειακή καλντέρα. Η πόλη βρίσκεται περίπου στο κέντρο της καλντέρας. Το έδαφος της καλντέρας ανεβοκατεβαίνει ανάλογα με τη κίνηση του μάγματος από κάτω. Η περιοχή του Ποτσουόλι ανυψώθηκε κατά τρία μέτρα σε δύο φάσεις από το 1969 μέχρι το 1984.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 530 π.Χ. από αποίκους από τη Σάμο, οι οποίοι την ονόμασαν Δικαιαρχία. Οι Ρωμαίοι την κατέλαβαν κατά του Σαμνιτικούς πολέμους, το 338 π.Χ. και το ανέπτυξαν σε σημαντικό εμπορικό και στρατιωτικό λιμάνι. Η πόλη έλαβε την ονομασία Πουτεόλοι (Puteoli). Ο Αννίβας την κατέστρεψε το 214 π.Χ. και από το 194 π.Χ. και έπειτα έλαβε το καθεστώς αποικίας της Ρώμης. thumb|250px|left|Η αρχαία ρωμαϊκή αγορά Το Ποτσουόλι επί ρωμαϊκών χρόνων ήταν σημαντικό εμπορικό λιμάνι, μέσω του οποίου γινόταν οι εξαγωγές της Καμπανίας. Στη πόλη βρίσκονταν βιομηχανίες γιαλιού, τερρακότας, αρωμάτων, υφασμάτων, χρωμάτων και σιδήρου. Από την περιοχή εξορυσσόταν από την τοπική ηφαιστειακή στάχτη η ποζολάνη, σημαντικό συστατικό του πρώτου ισχυρού σκυροδέματος με το οποίο μπορούσαν να κατασκευαστούν μεγάλα κτίρια. Το όνομά της προέρχεται από το όνομα της πόλης. Σε μικρή απόσταση, στο ακρωτήριο Μισένο βρισκόταν η μεγαλύτερη βάση του ρωμαϊκού ναυτικού. Ο Ρωμαίος δικτάτορας Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας πέθανε το 78 π.Χ. στη βίλα που είχε στη περιοχή. Το 61 μ.Χ., ο Απόστολος Παύλος, στον δρόμο του προς τη Ρώμη, αποβιβάστηκε στο Πουτεόλι, όπου και έμεινε μια εβδομάδα, και δημιούργησε μια χριστιανική κοινότητα.
Η σημασία του Πουτεόλι μειώθηκε μετά την κατασκευή ενός άλλου λιμένα στην Όστια, κοντά στη Ρώμη τον 1ο αιώνα μ.Χ., αλλά εξακολουθώσε να είναι μια σημαντική πόλη με περίπου 65.000 κατοίκους. Μετά τη πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η πόλη παρήκμασε, ενώ εξαιτίας των σεισμικών και ηφαιστειακών φαινόμενων της καλντέρας μεγάλος μέρος του πληθυσμού το εγκατέλειψε και μετεγκαταστάθηκε στην κοντινή Νάπολη. Τα βραδυσεισμικά γεγονότα οδήγησαν στη βύθιση των λιμενικών εγκαταστάσεων, καθώς και μεγάλου τμήματος της αρχαίας πόλης. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα ήταν ένα μικρό ψαροχώρι, ενώ λόγω των ιαματικών ιδιοτήτων της περιοχής δεχόταν μικρό αριθμό επισκεπτών. Το 1538 έλαβε χώρα μια ηφαιστειακή έκρηξη η οποία δημιούργησε το ηφαιστειακό κώνο του Μόντε Νουέβο, ο οποίος έχει ύψος περίπου 140 μέτρα.
Αξιοθέατα
Τα κύρια αξιοθέατα της πόλης είναι:
Άλλα αξιοθέατα κοντά στη πόλη είναι η λίμνη Αβέρνο, η λίμνη Λούκρινο, ο κρατήρας Σολφατάρα και ο κρατήρας Αστρόνι, όλα τους ηφαιστειογενή χαρακτηριστικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καμπανίας
Ιωάννης Οικονομίδης
Με το όνομα Ιωάννης Οικονομίδης μπορεί να αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
558 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τίφυς
Ο Τίφυς (Τῖφυς) ήταν μυθικός Αργοναύτης.
Ήταν υιός του Αγνίου από τις Θεσπιές της Βοιωτίας και κυβερνήτης της Αργούς. Πέθανε στη χώρα των Μαρανδυνών όπου βασίλευε ο Λύκος, λίγο πριν φτάσουν στην Κολχίδα, όταν οι Αργοναύτες σταμάτησαν εκεί, την θέση του πήρε ο Αγκαίος.
Πηγές
Κατηγορία:Αργοναύτες
Κουομιντάνγκ
Το Κινεζικό Εθνικιστικό Κόμμα (παραδοσιακά κινεζικά: 中國國民黨, απλοποιημένα κινεζικα: 中国国民党, γουέιντ τζάιλς: Kuomintang, ΚΜΤ, προφέρεται: Κουομιντάν) είναι πολιτικό κόμμα στη Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν).
Η κατευθυντήρια ιδεολογία είναι οι Τρεις Αρχές του Λαού, την οποία υποστήριξε ο Σουν Γιατ-Σεν. Τα κεντρικά γραφεία του κόμματος βρίσκονται στην Ταϊπέι. Το ΚΜΤ είναι μέλος της Διεθνούς Δημοκρατικής Ένωσης.
Μαζί με το Προοδευτικό Δημοκρατικό Κόμμα και το Κινεζικό Νέο Κόμμα, το ΚΜΤ σχηματίζει αυτό που στην Ταϊβάν είναι γνωστό ως Παν-Μπλε Συνασπισμός, ο οποίος υποστηρίζει την ενδεχόμενη ενοποίηση με την ηπειρωτική χώρα. Ωστόσο, το ΚΜΤ έχει αναγκαστεί να μετριάσει τη στάση του με την υποστήριξη του πολιτικού και του νομικού καθεστώτος της σύγχρονης Ταϊβάν. Το ΚΜΤ δέχεται «Μία Κινεζική Αρχή» - θεωρεί επίσημα ότι υπάρχει μόνο μία Κίνα, αλλά ότι η Δημοκρατία της Κίνας και όχι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας είναι η νόμιμη κυβέρνηση της, στο πλαίσιο της Συναίνεσης του 1992. Ωστόσο, από το 2008, με σκοπό την άμβλυνση των εντάσεων με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, το ΚΜΤ υποστηρίζει την πολιτική των «τριών όχι», όπως ορίζεται από τον Μα Γινγκ Τζέου - όχι ενοποίηση, όχι ανεξαρτησία και όχι χρήση βίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Ταϊβάν Κατηγορία:Αντικομμουνιστικά κόμματα Κατηγορία:Ιστορία της Ταϊβάν
Τορτούγα (Αϊτή)
Η Τορτούγα (αγγλικά: Tortuga, γαλλικά:  Île de la Tortue, κρεολικά Αϊτής:  Latòti, ισπανικά: Isla Tortuga) είναι νησί στην Καραϊβική, το οποίο ανήκει στην Αϊτή. Έχει έκταση 180 τ.χλμ. και πληθυσμό 25.936 κατοίκους. Βρίσκεται υπεράκτια της βορειοδυτικής ακτής της Ισπανιόλας. Αποτελεί το δήμο του Ιλ ντε λα Τορτύ, στο διαμέρισμα Πορ-ντε-Παι. Το 17ο αιώνα ήταν σημαντικό κέντρο της πειρατείας στην Καραϊβική. Σήμερα είναι ένα από τα πιο γνωστά μέρη στην Αϊτή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τορτούγα
Πύργος (σκάκι)
Ο πύργος (Π, ♖♜) είναι ένα από τα κομμάτια στο σκάκι. Είναι λιγότερο ισχυρός από την βασίλισσα, αλλά ισχυρότερος από τον ίππο ή τον αξιωματικό (η βασίλισσα και ο πύργος χαρακτηρίζονται και βαριά κομμάτια). Κάθε παρτίδα σκάκι ξεκινά με κάθε παίκτη να έχει δύο πύργους, τοποθετημένους στις γωνίες της σκακιέρας (στα τετράγωνα α1 και θ1 για τα λευκά και στα τετράγωνα α8 και θ8 για τα μαύρα).
Κινήσεις
Κινείται οριζόντια ή κάθετα όσα τετράγωνα θέλει, όπως φαίνεται στο διάγραμμα αριστερά. Όπως η βασίλισσα, δεν μπορεί να υπερπηδήσει άλλα κομμάτια (Αν π.χ. στο διάγραμμα βρισκόταν ένα κομμάτι στο τετράγωνο δ2, ο πύργος δεν θα μπορούσε να κινηθεί στο δ1). Επίσης δεν μπορεί να κινηθεί σε τετράγωνο που βρίσκεται κομμάτι ίδιου χρώματος, αλλά μπορεί να κινηθεί σε τετράγωνο εχθρικού κομματιού απομακρύνοντάς το από την σκακιέρα. Ακόμα ο πύργος συμμετέχει στο ροκέ.
Τακτικές
Η συμβατική αξία του πύργου είναι 5 πιόνια. Η αξία του θεωρείται έτσι μεγαλύτερη από ένα ελαφρύ κομμάτι (ίππος ή αξιωματικός), αλλά λίγο μικρότερη από δύο ελαφριά κομμάτια μαζί (που αξίζουν συνολικά 6 πιόνια). Η διαφορά της αξίας του πύργου από ένα ελαφρύ κομμάτι υπολογίζεται σε 2 πιόνια και γενικά λέγεται διαφορά (εξ ου και η έκφραση: έχασε τη διαφορά = έδωσε πύργο για ένα ελαφρύ κομμάτι).
Πολύ συνηθισμένος στρατηγικός στόχος είναι η τοποθέτηση ενός πύργου σε μια ανοικτή στήλη (στήλη χωρίς πιόνια) ή έστω η τοποθέτηση σε μια ημιανοικτή στήλη (στήλη με ένα μόνο πιόνι). Έτσι ελέγχει όλη την στήλη. Αν μια στήλη είναι ιδιαιτέρως σημαντική, ο παίκτης προσπαθεί να διπλώσει τους πύργους, τοποθετώντας τους στην ίδια στήλη (συνήθως στην πρώτη και στη δεύτερη γραμμή) και δημιουργώντας ένα είδος μπαταρίας. Οι διπλωμένοι πύργοι είναι πολύ ισχυροί, καθώς με αυτό τον τρόπο αυξάνουν την πίεση σε ένα ευαίσθητο σημείο του αντιπάλου και ο ένας πύργος έχει την δυνατότητα να εισχωρήσει βαθιά στο εχθρικό στρατόπεδο (συνήθως στην 7η γραμμή, δηλαδή την 2η του αντιπάλου) προστατευόμενος από τον άλλο.
Οι πύργοι είναι εξαιρετικά σημαντικά κομμάτια στο φινάλε. Γενικά απειλούν και προστατεύουν καλύτερα τα πιόνια όταν τοποθετούνται πίσω από αυτά. Αυτό είναι σημαντικό γιατί το παιχνίδι παίζεται σχετικά με την προαγωγή των πιονιών σε βασίλισσες. Αντιθέτως, είναι σοβαρό λάθος να τοποθετείται ο πύργος μπροστά από το πιόνι, διότι θα εξαναγκαστεί να φύγει την τελευταία στιγμή από την κάθετο προκειμένου το πιόνι να γίνει βασίλισσα και ίσως τότε το πιόνι να μείνει απροστάτευτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομμάτια σκακιού
Inferno (μυθιστόρημα)
Το Inferno είναι μυθιστόρημα του Νταν Μπράουν. Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε 46 γλώσσες. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2013 από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μετάφραση Χρήστου Καψάλη. Το 2016 έγινε η μεταφορά του στην μεγάλη οθόνη.
Πλοκή
Ο καθηγητής Ρόμπερτ Λάνγκτον ξυπνά στο νοσοκομείο της Φλωρεντίας έχοντας χάσει τη μνήμη του. Μαζί με την γιατρό Σιένα Μπρουκς επιδίδονται σε ένα ανθρωποκυνηγητό, ύστερα από μια επίθεση στο πρόσωπο του Λάνγκτον. Καθώς προσπαθούν να ξεφύγουν από αυτούς που τους κυνηγούν, το έργο του Δάντη 'Θεία Κωμωδία', τους καθοδηγεί να αναζητήσουν τα κρυμμένα μηνύματα στα έργα τέχνης της πόλης. Μαζί θα φτάσουν ως την Κωνσταντινούπολη, όπου θα βρεθούν αντιμέτωποι με έναν κίνδυνο που απειλεί την ανθρωπότητα.
Ταινία
Το μπεστ σέλερ του Νταν Μπράουν έγινε ταινία με πρωταγωνιστές τους Τομ Χανκς και Φελίσιτι Τζόουνς σε σκηνοθεσία Ρον Χάουαρντ. Προβλήθηκε στην μεγάλη οθόνη τον Οκτώβριο του 2016.
Κριτική
Το μυθιστόρημα του Νταν Μπράουν, γεμάτο με σκηνές καταδίωξης και διάχυτο από συμβολισμούς στα έργα τέχνης, με στοιχεία από την ιστορία και τον πολιτισμό, έχει χαρακτηριστεί ως βιβλίο καλοκαιρινών αποδράσεων.
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Νταν Μπράουν Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 2013
Γκρέιτ Άιλαντ (Ιρλανδία)
Το Γκρέιτ Άιλαντ, (αγγλικά: Great Island, ιρλανδικά: Oileán Mór an Barraigh) είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί της Ιρλανδίας μετά το Άκιλ, το Ίνισμορ και τη Valentia, θεωρώντας το νησί της Ιρλανδίας ως ηπειρωτική χώρα. Έχει έκταση 24,7 τ.χλμ. και γύρω στους 12.000 κατοίκους (2006). Το νησί βρίσκεται στο λιμάνι του Κορκ, λίγο πιο έξω από την πόλη του Κορκ, στις εκβολές του ποταμού Lee. Η πόλη του Κομπ βρίσκεται στο νησί, το οποίο συνδέεται με γέφυρα με την νήσο Fota προς τα βόρεια, η οποία με τη σειρά της συνδέεται με ένα υπερυψωμένο μονοπάτι με την ηπειρωτική χώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Ιρλανδίας
Πρόναος
Πρόναος ή πρόδομος ονομάζεται ο χώρος στους αρχαίους ελληνικούς ναούς που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του ναού και επιτρέπει την πρόσβαση στο εσωτερικό του κυρίως ναού.
Χαρακτηριστικά
Ο πρόναος σχηματίζεται από τον μπροστινό τοίχο του ναού και το αέτωμά του που στηρίζεται ή μόνο σε κολώνες, ή σε κολώνες και τις παραστάδες των μακρών τοίχων, ή μόνον στις παραστάδες των μακρών τοίχων. Όταν το αέτωμα στηρίζεται μόνο σε κολώνες, τότε ο πρόναος (και γενικά ο ναός) ονομάζεται πρόστυλος. Όταν το αέτωμα στηρίζεται μόνο στις παραστάδες, τότε ο πρόναος ονομάζεταο άστυλος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων Κατηγορία:Αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή ναοδομία
Εκλογές στη Σλοβενία
Η Σλοβενία είναι Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Κατ' εξαίρεση μπορούν να ψηφίσουν και τα άτομα ηλικίας 16 και 17 ετών, αν εργάζονται.
2012
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν σε 2 γύρους στις 11 Νοεμβρίου και 2 Δεκεμβρίου 2012, κέρδισε ο υποστηριζόμενος από τους Σοσιαλδημοκράτες Μπόρουτ Πάχορ επικρατώντας του Ντανίλο Τιρκ στο δεύτερο γύρο.
2008
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2008 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές, για την εκλογή 90 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Στις εκλογές έλαβαν μέρος συνολικά 17 κόμματα. Οι Σοσιαλδημοκράτες της Αντιπολίτευσης (SD) του Μπορούτ Πάχορ κέρδισαν τις εκλογές και σχημάτισαν κυβέρνηση με τα κόμματα Zares, Φιλελεύθερη Δημοκρατία της Σλοβενίας (LDS) και με το Δημοκρατικό Κόμμα των Συνταξιούχων της Σλοβενίας(DeSUS). Νέος πρωθυπουργός έγινε ο Μπόρουτ Πάχορ, στις 7 Νοεμβρίου του 2008, μετά την επικύρωση του διορισμού του (από το Κοινοβούλιο).
2011
Το νεοσύστατο κόμμα Θετική Σλοβενία του δημάρχου της Λιουμπλιάνα Ζόραν Γιάνκοβιτς κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 4 Δεκεμβρίου 2011. Ήταν οι πρώτες πρόωρες εκλογές στην ιστορία της χώρας. Δεύτερο ήρθε το κόμμα του Γιάνεζ Γιάνσα, ο οποίος επανήλθε στην πρωθυπουργία και ανέλαβε (Φεβρουάριος 2012) επικεφαλής κυβέρνησης συνασπισμού, απαρτιζόμενου από 5 κόμματα.
2014
Εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 13 Ιουλίου 2014. Το νέο κεντρώο Κόμμα του Μίρο Τσεράρ κατήγαγε μεγάλη νίκη με αμφότερα τα σοσιαλδημοκρατικά και τα κεντροδεξιά κόμματα να υφίστανται τη χειρότερη ήττα στην ιστορία τους, ενώ οι νικητές των προηγούμενων εκλογών, η Θετική Σλοβενία, απέτυχαν να εισέλθουν στη Βουλή.
2008
Στις 22 Ιουνίου του 2008 διεξήχθη δημοψήφισμα για τη σύσταση 13 επαρχιών στη χώρα. Μόνο το 10,9% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων έλαβε μέρος, ωστόσο στις 12 από τις συνολικά 13 προτεινόμενες επαρχίες το εκλογικό σώμα τάχθηκε υπέρ της σύστασης, με εξαίρεση την κεντρική Σλοβενία. Η Αντιπολίτευση επέκρινε την κυβέρνηση που προώθησε το δημοψήφισμα καλώντας σε αποχή και στηλίτευσε το μεγάλο αριθμό των επαρχιών.
2010-11
Σε δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 6 Ιουνίου 2010 υπερψηφίστηκε με 51,5%  η συμφωνία με την Κροατία, για τη διευθέτηση με διεθνή διαιτησία των συνοριακών διαφορών τους που χρονολογούνται από το 1991. Η σχετική συμφωνία είχε εγκριθεί από το κοινοβούλιο στις 19 Απριλίου 2010. Η συμφωνία καταψηφίστηκε στο δημοψήφισμα από το 48,52% των ψηφοφόρων.
Ένα ακόμα δημοψήφισμα για την αλλαγή του νόμου που διέπει τα κρατικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα διεξήχθη χωρίς επιτυχία στις 12 Δεκεμβρίου 2010. Η προσέλευση ήταν πολύ χαμηλή. Η πρόταση για νέα νομοθεσία που αφορά τα κρατικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα απορρίφθηκε με 72,6% έναντι 27,3% που το ενέκριναν. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 14,65%.
Στις 5 Ιουνίου 2011 διεξήχθησαν 3 δημοψηφίσματα, που αφορούσαν:
2012
Σε δημοψήφισμα που έγινε στις 25 Μαρτίου 2012 οι πολίτες κλήθηκαν να ψηφίσουν για μιά πρόταση της κυβέρνησης για έναν νέο Οικογενειακό Κώδικα (που προέβλεπε μεταξύ άλλων σύμφωνο συμβίωσης για τα ζευγάρια ΛΟΑΤ και αλλα δικαιώματα εκτός από την υιοθεσία και την απαγόρευση των σωματικών ποινών σε παιδιά).Τα συντηρητικά κόμματα και η καθολική εκκλησία ζήτησαν από τον κόσμο να ψηφίσει όχι,ενώ παρέμβαση υπέρ του όχι έκανε και ο Πάπας.Αντίθετα η κυβέρνηση με την στήριξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης υποστήριξαν το ναι.Οι πολίτες τάχθηκαν εναντίον του συμφώνου συμβίωσης με ποσοστό 54,55% έναντι 45,45% που τάχθηκαν υπέρ.Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το σύμφωνο συμβίωσης να μην εισαχθεί στην νομοθεσία του κράτους και να αποσυρθεί.
2014
Στις 8 Ιουνίου 2014 οι πολίτες ρωτήθηκαν για το αν συμφωνούσαν να αναθεωρηθεί ο νόμος για τα εθνικά αρχεία που εγκρίθηκε τον Ιανουάριο του 2014. Το σχετικό δημοψήφισμα ξεκίνησε έπειτα από πρόταση της βουλευτή του Σλοβενικού Δημοκρατικού Κόμματος, Έβα Ιργκλ με τη συλλογή 40.000 υπογραφών από το κόμμα.
Η πρόταση για αλλαγές καταψηφίστηκε από το 67% των ψηφοφόρων, παρότι το δημοψήφισμα ακυρώθηκε εξαιτίας χαμηλής συμμετοχής (κάτω από 20%). Η αναθεώρηση θα σήμαινε ότι θα γίνονταν ανώνυμα τα προσωπικά στοιχεία των ατόμων που εργάζονται και των θυμάτων των μυστικών υπηρεσιών στην πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβία.
2015
Στις 20 Δεκεμβρίου 2015 σε δημοψήφισμα οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να αποφασίσουν για εφαρμογή η όχι ενός νόμου που θα έδινε τη δυνατότητα σε ομόφυλα ζευγάρια να παντρεύονται και να υιοθετούν παιδιά.Ο νόμος είχε ψηφιστεί από το κοινοβούλιο αλλά η αντιπολίτευση συγκέντρωσε 80.000 υπογραφές αναγκάζοντας το ζήτημα να τεθεί σε δημοψήφισμα. Τα συντηρητικά κεντροδεξιά και ακροδεξιά κόμματα με την υποστήριξη της καθολικής εκκλησίας έκαναν εκστρατεία υπέρ του Όχι ενώ η Κυβέρνηση,η Ευρωπαϊκή Ένωση,το Twitter και οι σύλλογοι ανθρωπίνων δικαιωμάτων τάχθηκαν υπέρ της "" ισότητας στον γάμο και την υιοθεσία "". Παρέμβαση υπέρ του ναι έκανε και η πρώην νικήτρια της Eurovision Κοντσίτα Βουρστ. Το 63,47% τάχθηκε κατά των γάμων ομοφυλόφιλων και το 36,53% υπέρ με αποτέλεσμα ο νόμος να αποσυρθεί.Αυτό το δημοψήφισμα ήταν το δεύτερο σε τέσσερα χρόνια που είχε σαν θέμα τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων.Μια προηγούμενη πρόταση για συμφώνο συμβίωσης ομοφύλων ζευγαριών καταψηφίστηκε το 2012 σε ένα άλλο δημοψήφισμα με 54,5% κατά.
2017 και 2018
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2017 διεξήχθη δημοψήφισμα με θέμα την αναβάθμιση της σιδηροδρομικής γραμμής Ντιβάτσα-Κόπερ. Η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος (53,47%) τάχθηκαν υπέρ του νόμου, όμως η συμμετοχή ήταν πολύ χαμηλή. Τον Μάρτιο του 2018 με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ακυρώθηκε το αποτέλεσμα. Στις 13 Μαΐου 2018 διενεργήθηκε νέο δημοψήφισμα για τον ίδιο νόμο. Το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό για το νόμο, με 50,06% των πολιτών να ψηφίζουν κατά έναντι 49,94% υπέρ. Ωστόσο, το δημοψήφισμα δεν πέτυχε λόγω ακόμα πιο χαμηλής συμμετοχής (15,01%) από εκείνης στο δημοψήφισμα του 2017 (20,55%).
2021
Στις 11 Ιουλίου 2021 οι ψηφοφόροι απέρριψαν συντριπτικά (με ποσοστό 86,7%) την πρόταση να αναθεωρηθεί η Πράξη για τα Ύδατα. Σύμφωνα με τους περιβαλλοντολόγους, η πρόταση θα είχε καταστροφικά αποτελέσματα στο περιβάλλον και στο καθαρό νερό. Η συμμετοχή ήταν από τις υψηλότερες στα χρονικά της χώρας (46,45%).
Υποσημειώσεις
Εκλογες
560 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Μητροπολίτης Ελασσώνος Ιάκωβος Μακρυγιάννης
Ο Ιάκωβος Μακρυγιάννης, κατά κόσμον Δημοσθένης Μακρυγιάννης, (1910-1971) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης Θεολόγος και Επίσκοπος που διετέλεσε Μητροπολίτης Ελασσώνος.
Βιογραφία
thumb|Η Μονή της Παναγίας Ολυμπιώτισσας της [[Ελασσόνας, η αναδιάρθρωση της οποίας πραγματοποιήθηκε επί αρχιερατείας Ιακώβου Μακρυγιάννη.]] Ο Ιάκωβος Μακρυγιάννης γεννήθηκε, με το βαπτιστικό όνομα Δημοσθένης, το 1910 στα Αλάτσατα της Μικράς Ασίας, τη δεύτερη μεγάλη πόλη της Μητροπόλεως Κρήνης. Σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1937 από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο λαμβάνοντας το μοναχικό όνομα Ιάκωβος. Το 1940 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών (Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Ψυχικού) και ως Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Πεντέλης κατά τα έτη 1945-1955.
Μητροπολίτης Ελασσώνος
Στις 2 Μαρτίου 1956 εξελέγη Μητροπολίτης Ελασσώνος και δυό ημέρες αργότερα χειροτονήθηκε Επίσκοπος στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αθηνών. Επιτέλεσε σημαντικό έργο σε πνευματικό, φιλανθρωπικό και πολιτιστικό επίπεδο. Ανάμεσα στα έργα του περιλαμβάνονται Μεριμνούσε ο ίδιος για την πραγματοποίηση σημαντικών κοινωφελών έργων όπως ηλεκτροδότηση απομακρυσμένων χωριών και κατασκευή δρόμων. Με δική του εισήγηση καθιερώθηκε το 1956 ο ετήσιος εορτασμός των Ελευθερίων της Ελασσόνας στις 6 Οκτωβρίου, ως τοπική εθνική εορτή σε ανάμνηση της απελευθέρωσης της πόλης στις 6 Οκτωβρίου 1912.
Δίωξη από τη Δικτατορία
Στις 2 Αυγούστου 1967 απομακρύνθηκε αντικανονικά από τη Χούντα των Συνταγματαρχών, η οποία είχε επέμβει και στη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, αναγκάζοντάς τον να παραιτηθεί. Η τακτική αυτή του δικτατορικού καθεστώτος ακολουθήθηκε και με άλλους Μητροπολίτες. Με αυτόν τον τρόπο η Δικτατορία κατάφερε αφενός να απομακρύνει επισκόπους που δεν είχαν διάθεση συνεργασίας με το απολυταρχικό καθεστώς και αφετέρου, στις κενές θέσεις που δημιουργήθηκαν, να τοποθετήσει νέους μητροπολίτες φιλικά διακείμενους προς αυτήν.
Κοίμηση και μνήμη
Ο Ιάκωβος εκοιμήθη στις 20 Ιουλίου 1971 στο Λουτράκι Κορινθίας όπου διέμενε καθώς δεν του επιτρεπόταν από τη Δικτατορία να επιστρέψει στην Ελασσόνα. Ετάφη στο Κοιμητήριο Χαλανδρίου με μέριμνα συγγενών και φίλων του. Τα οστά του μεταφέρθηκαν με ενέργειες του Μητροπολίτη Βασιλείου στην Ιερά Μονή Ολυμπιώτισσας όπου και ενταφιάστηκαν, ώστε μετά θάνατον ο Ιάκωβος να επιστρέψει στην πόλη που διακόνησε ως επίσκοπος, παρά την τότε αντικανονική απομάκρυνσή του. Στη μνήμη του κεντρική οδός της Ελασσόνας φέρει το όνομά του.
Παραπομπές
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ / ΠΗΓΕΣ
Χαράλαμπος (Χάρης) Ανδρεόπουλος, ''Η Εκκλησία κατά τη δικτατορία 1967-1974. Ιστορική και νομοκανονική προσέγγιση,'' Εκδ. Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2017 Ιάκωβος Μακρυγιάννης
Γκρέιτ Εξούμα
Το Γκρέιτ Εξούμα (αγγλικά: Great Exuma) είναι νησί στο αρχιπέλαγος Λουκάγιαν, το οποίο ανήκει στις Μπαχάμες. Το νησί έχει έκταση 158 τ.χλμ. και ο κύριος οικισμός του νησιού είναι η Τζώρτζταουν. Η κύρια βιομηχανία του νησιού είναι ο τουρισμός και όλων των ειδών τα θαλάσσια σπορ.
Γκρειτ Εξουμα
Λαζαρέτο Ιθάκης
Το Λαζαρέτο ή Σωτήρος ή Λοιμοκαθαρτήριο Ιθάκης  είναι μικρή νησίδα στον κόλπο του Βαθέος της Ιθάκης και είναι ένα από τα Ιόνια νησιά στην Ελλάδα. Καλύπτεται από πεύκα και αναμεσά τους είναι το μικρό εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα που χρονολογείται το 1668. Την περίοδο της Ενετοκρατίας λειτουργούσε ως λοιμοκαθαρτήριο, όπου έμπαιναν σε καραντίνα επιβάτες, πληρώματα και εμπορεύματα για σαράντα μέρες. Οι Άγγλοι το 1817 είχαν κτίσει διώροφο κτίριο, που κάλυπτε όλη σχεδόν την επιφάνεια του νησιού (αργότερα χρησιμοποιήθηκε σαν φυλακή) το οποίο με τους σεισμούς του 1953 υπέστη μεγάλες ζημιές και κατεδαφίστηκε. Κατά το 2011, δεν είχε πληθυσμό κατοίκων. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιθάκη Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Valleys of Neptune
Η πλειοψηφία των τραγουδιών του άλμπουμ ηχογραφήθηκε στις αρχές του 1969, με ένα μεγάλο αριθμό διαφορετικών εκτελέσεων του κάθε κομματιού να έχει κυκλοφορήσει κατά το παρελθόν.
Το άλμπουμ έλαβε θετικές κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Metacritic" 68% και το "Ultimate Guitar" 8,3 / 10.
Η επιτυχία του ήταν μεγάλη αφού έφθασε στο # 4 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, το # 2 στον Καναδά και το Top-10 σε πάνω από 15 χώρες, παγκοσμίως.
Τα μέλη του συγκροτήματος
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Valleys of Neptune" είναι οι εξής:
Ιλ α Βας
Το Ιλ α Βας (αγγλικά: Île à Vache) είναι νησί στην Καραϊβική, το οποίο ανήκει στην Αϊτή. Έχει έκταση 50 τ.χλμ. και πληθυσμό 15.000 κατοίκους (2004).
Ιλ α Βας
562 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Δήμος Τρίγλιας
Ο Δήμος Τρίγλιας (μερικές φορές αναφέρεται και ως Δήμος Τριγλίας) ήταν δήμος του νομού Χαλκιδικής, που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο δήμο Νέας Προποντίδας. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του Νομού Χαλκιδικής και είχε πληθυσμό 5.888 κατοίκους, με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2001. Έδρα του ήταν η Νέα Τρίγλια. Ο δήμος ήταν «αδελφοποιημένος» με τη Ραφήνα, στην οποία είχαν εγκατασταθεί επίσης πρόσφυγες από την Τρίγλια της Μικράς Ασίας και το Δήμο Zeytinbagi της Τουρκίας, πρώην Δήμο Τρίγλιας της Μικράς Ασίας.
Στον Δήμο Τρίγλιας περιλαμβάνονται:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Τρίγλιας
Άνω Καλεντίνη Άρτας
Η Άνω Καλεντίνη είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ηρακλείας, του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη (έδρα του δήμου), της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν Καλεντίνη.