cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάπας Κλήμης Β΄
Ο Κλήμης συνόδευσε τον Αυτοκράτορα στη θριαμβική πορεία του στη Νότια Ιταλία και επέβαλε στο Μπενεβέντο Ακοινωνησία για την άρνηση της πόλης να τους ανοίξει τις πύλες. Πηγαίνοντας με τον Ερρίκο στη Γερμανία αγιοποίησε τη Βιμποράντα, μια μοναχή του Αβαείου του Αγίου Γάλλου που μαρτύρησε από τους Ούνους το 925. Πέθανε κατά την επιστροφή του στη Ρώμη και τάφηκε κοντά στο Πέσαρο τον Οκτώβριο του 1047. Το λείψανό του μεταφέρθηκε στο Μπάμπεργκ και ενταφιάστηκε στο δυτικό χοροστάσιο του Καθεδρικού ναού του Μπάμπεργκ. Είναι ο μοναδικός Πάπας που βρίσκεται ενταφιασμένος βορείως των Άλπεων.
Μια πρόσφατη τοξικολογική μελέτη στα λείψανά του επιβεβαίωσε φήμες αιώνων ότι ο Πάπας είχε δηλητηριαστεί με οξικό μόλυβδο. Δεν είναι όμως βέβαιο το αν δολοφονήθηκε ή του χορηγήθηκε ο μόλυβδος σαν φάρμακο, καθώς η τοξικότητα του μολύβδου ήταν άγνωστη εκείνη την εποχή.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Γερμανοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 11ου αιώνα
Αλμπέρτο Βακίνα
Ο Αλμπέρτο Βακίνα (Alberto Vaquina) είναι γιατρός και πολιτικός της Μοζαμβίκης και πρωθυπουργός από τις 8 Οκτωβρίου 2012 ως τις 17 Ιανουαρίου 2015. Αντικατέστησε τον Άιρες Αλί μετά την απόλυση του τελευταίου από τον Πρόεδρο Αρμάντο Γκεμπούζα.
Καριέρα
Ήταν Κυβερνήτης της Επαρχίας Τέτε, από το 2010 ως το 2012.
Έπειτα από κυβερνητικό ανασχηματισμό το φθινόπωρο του 2012, διορίστηκε νέος Πρωθυπουργός.
Ο Βακίνα εξελέγη μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος FRELIMO στο συνέδριο στην Πέμπα και χρημάτισε περιφερειακός διοικητής για θέματα υγείας στο Κάμπο Ντελγκάδο.
Στις 11 Ιανουαρίου 2015 παύτηκε από τα καθήκοντά του από τον πρόεδρο Γκεμπούζα, ώστε να καταλάβει την έδρα του στο Κοινοβούλιο, μαζί με άλλους 6 υπουργούς της κυβέρνησής του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μοζαμβίκης
Συμφωνία του Ίτσλ
Η λεγόμενη Συμφωνία του Ίτσλ, (Ischl), ήταν μια διμερής συμφωνία μεταξύ των ίδιων των Μοναρχών Ρωσίας και Αυστρίας που συνομολόγησαν στην ομώνυμη πόλη της Αυστρίας, συνοδευόμενοι από τους υπουργούς των Εξωτερικών,στις 28 Σεπτεμβρίου του 1907.
Σ΄ αυτή τη συνάντηση οι δύο Μονάρχες αποφάσισαν τη συμπλήρωση του μεταρρυθμιστικού έργου του προγράμματος Μυρστέγκ με λήψη σύντονων μέτρων για τη περιστολή των ανταρτικών σωμάτων στη χερσόνησο του Αίμου. Χαρακτηριστικό όμως παραμένει το γεγονός ότι η συνάντηση και η συνομολόγηση αυτή, που παρακινήθηκε ιδιαίτερα από τους ρώσους επιτελείς, συνέβη όταν πλέον οι ελληνικές δυνάμεις είχαν επιβληθεί των βουλγαρικών οι οποίες και βρίσκονταν υπό διάλυση.
Στο τέλος της συνάντησης αυτής η Ρωσία και η Αυστρία ως εντολοδόχοι των Δυνάμεων της Βερολίνειας Συνθήκης, συνομολόγησαν το κείμενο της διακοίνωσης προς Αθήνα (Ελλάδα), Σόφια (Βουλγαρία) και Βελιγράδι (Γιουγκοσλαβία), το οποίο και απέστειλαν την ίδια ημέρα και που έμεινε στην ιστορία με τον χαρακτηριστικό τίτλο Διακοίνωση Ρωσίας - Αυστρίας (1907), της οποίας βάση ήταν η αρχή της διατήρησης του Status Quo στη Βαλκανική.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκάνια Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος Ιτσλ
Κασάνι (Ανατολικά Πυρηναία)
Το Κασάνι (γαλλικά: Cassagnes, καταλανικά: Cassanyes, παλαιότερα γνωστό ως Cassanyes de la Frontera, οξιτανικά: Cassanhas, παλαιότερα γνωστό ως Cassanhas de la Frontièra) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κασανιόλ (γαλλικά: Cassagnols).
Θέμα Κεφαλληνίας
thumb|right|250px|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης του Βυζαντίου (έτος 900) Το Θέμα Κεφαλληνίας αποτελούσε διοικητικό διαμέρισμα («θέμα») της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Θεμα Κατηγορία:Ιστορία των Επτανήσων
Τόμας Βιλλεμπόιρτς Μπόσχερτ
Ο Τόμας Βιλλεμπόιρτς Μπόσχερτ (φλαμανδικά: Thomas Willeboirts Bosschaert (1613 – 23 Ιανουαρίου 1654) ήταν Φλαμανδός, γεννημένος στην Ολλανδία ζωγράφος της τεχνοτροπίας μπαρόκ.
Βιογραφία
Ο Βιλεμπόιρτς Μπόσχερτ γεννήθηκε στο Μπέρχεν οπ Ζόομ (σήμερα ανήκει στην Ολλανδία), όπου η καθολική οικογένειά του είχε μετοικήσει κατά τα τέλη του 16ου αιώνα. Ο ίδιος μετοίκησε στην Αμβέρσα το 1618 και εισήλθε στο εργαστήριο του Χέραρντ Σέγκερς για μια οκταετία. Το 1636 ή το 1637 έγινε πολίτης της Αμβέρσας και εισήλθε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης. Απεβίωσε στην Αμβέρσα.
Έργο
Το ύφος του είναι ισχυρά επηρεασμένο από τον Άντονι βαν Ντάικ, τόσο στους ιστορικούς πίνακες όσο και στα πορτρέτα, κάτι που οδήγησε ορισμένους ιστορικούς τέχνης να προτείνουν ότι ο Βιλλεμπόιρτς είχε σπουδάσει στο εργαστήριό του. Ο Μπόσχερτ διέθετε δικό του εργαστήριο, το οποίο είχε τουλάχιστον εννέα γνωστούς μαθητευόμενους, ενώ συνεργάστηκε με άλλους καλλιτέχνες της εποχής, όπως οι Ντάνιελ Σέγκερς, Πάουλ ντε Φος, Γιαν Φάιτ (Jan Fyt), Γιαν φαν ντεν Χούκε, Φρανς Σνάιντερς και Άντριεν φαν Ούτρεχτ, καθώς και με τον Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς στη σειρά έργων για τη διακόσμηση του Torre de la Parada κατ' εντολή του Φιλίππου Δ΄ της Ισπανίας (1636–1638).
Μεταξύ 1641 και 1647 εργάστηκε επίσης για τον Ολλανδό ηγεμόνα Φρέντερικ Χέντρικ πρίγκιπα της Οράγγης. Η χήρα του Χέντρικ, Αμαλία φον Ζολμς, παράγγειλε επίσης ένα έργο στο Βιλλεμπόιρτς για τη διακόσμηση της αίθουσας Oranjezaal (αίθουσας της Οράγγης) στο "Huis ten Bosch" (βασιλικό ανάκτορο στη Χάγη), ένα πρόγραμμα διακοσμήσεων στο οποίο είχαν εμπλοκή Ολλανδοί και Φλαμανδοί καλλιτέχνες. Το 1653 έγινε ένας "διαγωνισμός" στην Αμβέρσα, μεταξύ Βιλλεμπόιρτς και Κορνέλις Σχουτ για την εικόνα Αγίας Τράπεζας με θέμα το μαρτύριο του Αγίου Γεωργίου, με αμοιβή τα χρήματα που είχαν παραχωρηθεί για τον σκοπό αυτόν από τον Άντονι βαν Ντάικ. Τον "διαγωνισμό" κέρδισε ο Σχουτ.
Ο Βιλλεμπόιρτς φιλοτέχνησε τα κεντρικά "γκριζάιγ" (μονοχρωμίες) σε δύο από τους πίνακες με γιρλάντες του Ντάνιελ Σέγκερς. Για τον έναν από αυτούς ο Σέγκερς έλαβε ένα "maulstick" (υποστηρικτικό χεριού όταν ο καλλιτέχνης κρατά το πινέλο του ζωγραφίζοντας) από καθαρό χρυσό και ο Βιλλεμπόιρτς έλαβε εκατό γκίλντερς (χρυσά νομίσματα).
Πηγές
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
The Best of UFO: Gold Collection
Το The Best of UFO: Gold Collection είναι συλλογή τραγουδιών του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος UFO, η οποία κυκλοφόρησε στις 27 Ιουλίου του 1996 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "ΕΜΙ".
Η συλλογή αποτελείται από κομμάτια που προέρχονται, κυρίως, από την περίοδο 1974 ως το 1979, την πιο επιτυχημένη ποιοτικά και εμπορικά για το συγκρότημα, αλλά και από τραγούδια των μετέπειτα δίσκων των UFO μέχρι το 1985.
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε με σκοπό την άνοδο του ενδιαφέροντος του κοινού προς τους UFO, αφού η κλασική σύνθεση του συγκροτήματος είχε επανενωθεί και είχε κυκλοφορήσει το άλμπουμ "Walk on Water" έναν χρόνο νωρίτερα στην Ιαπωνία και το 1997 στον υπόλοιπο κόσμο.
Μέλη των UFO
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις των τραγουδιών του "The Best of UFO: Gold Collection" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των UFO Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1983-84
Η Β΄ κατηγορία Κύπρου 1983-84 αποτέλεσε το 29ο πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Ολυμπιακός Λευκωσίας για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1983-84 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Α΄ κατηγορία 1984-85. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στη Γ΄ κατηγορία 1984-85.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1982-83
Ομάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1983-84
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1983-84:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1982-83
Ομάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1982-83:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1983-1984 Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης
Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης είναι άγιος της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας. Έζησε στα τέλη του 3ου μέχρι τις αρχές του 4ου μ.Χ. αιώνα. Το ακριβές έτος γέννησής του δεν διασώζεται. Υπήρξε ανώτατος βαθμοφόρος του Ρωμαϊκού στρατού και μάρτυρας της Ορθοδόξου πίστεως.
Νεανική ηλικία
Το πότε ακριβώς γεννήθηκε δεν είναι γνωστό, όμως η γέννησή του τοποθετείται στα τέλη του 3ου αιώνα. Γεννήθηκε στη πόλη Ευχάϊτα της Γαλατίας (Μικράς Ασίας). Τα παιδικά του χρόνια τα έζησε στην Ηράκλεια της Παφλαγονίας, πόλη στις ακτές της Βιθυνίας στη Μικρά Ασία. Από νεαρός διακρινόταν για την εξωτερική του εμφάνιση αλλά και για την ρητορική του ικανότητα. Η παιδεία που είχε αποκτήσει ήταν Χριστιανική, αλλά και Ελληνική, μελετώντας τους Αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους. Όπως μαθαίνουμε από τον βιογράφο του, ήταν ηγετικός χαρακτήρας και ξεχώριζε για την ηθική του, με αποτέλεσμα οι συνομήλικοί του να αναζητούν τη φιλία του.
Γνωριμία με τον Λικίνιο
Ο Λικίνιος μαθαίνοντας πως είναι χριστιανός, πίστεψε πως θα είναι μια καλή ευκαιρία να προσηλυτίσει τον Θεόδωρο στην δική του θρησκεία και με επιστολή που του έστειλε, τον παρότρυνε να θυσιάσουν από κοινού στους θεούς. Ο συνετός και μετρημένος Θεόδωρος αρνήθηκε ευγενικά, επικαλούμενος λόγους σταθερότητος της περιοχής εξαιτίας των πιστών της που είχαν εγκαταλείψει τα είδωλα και πίστευαν στον Χριστό. Του απήντησε πως θα ήταν καλύτερα να τον επισκεπτόταν σε κάποιο του ταξίδι στην Ηράκλεια φέρνοντας μαζί του και τα είδωλα, για να δείξουν ενώπιον του λαού δείγμα ενότητος και μιμήσεως. Ο Λικίνιος εξέλαβε θετικά την πρόταση του Θεοδώρου. Έτσι και επισκέφτηκε την Ηράκλεια.
Το σχέδιο του Θεοδώρου
Στο μυαλό του όμως άλλο σχέδιο είχε ο Θεόδωρος. Αφού τον υπεδέχθη σε μια λαμπρή τελετή, του ζήτησε τα είδωλα με σκοπό να αποδώσει ο ίδιος τιμές σε αυτά. Όταν όμως τα πήρε, τότε τα κατακερμάτισε και τα έδωσε σε φτωχούς ώστε να τα πουλήσουν. Όταν αντιλήφθηκε ο Λικίνιος τι έπραξε ο Θεόδωρος, διέταξε τη σύλληψη του και την ενώπιόν του προσαγωγή. Στους διαλόγους που διασώθηκαν ο Θεόδωρος εμφανίζεται σταθερός υπερασπιστής της πίστεώς του, να αντιστέκεται στην πίεση του αυτοκράτορα να θυσιάσει στα είδωλα, παρά την απειλή για βασανιστήρια. Δεν πτοήθηκε από τις απειλές, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην φυλακή. Ο Λικίνιος ήταν πραγματικά εξοργισμένος από την συμπεριφορά του Θεόδωρου, διότι θεώρησε τον εαυτό του προσβεβλημένο.
Το μαρτύριο και το τέλος της ζωής του
Ο Θεόδωρος μένοντας αμετακίνητος ουσιαστικά θυσίαζε με μαρτύριο τη ζωή του οδηγώντας την στο τέλος της. Έτσι καθαιρείται άμεσα. Αρχικά τον γδύνουν και εν συνεχεία τον ραβδίζουν με βούνευρα που στην άκρη τους είχαν μολυβένια σφαιρίδια. Ο Θεόδωρος πάλι δεν πτοήθηκε και (όπως μας πληροφορεί ο συναξαριστής του ο Αύγαρος) έτριψαν κεραμίδα πάνω στις κομματιασμένες σάρκες του και τον έριξαν στη φυλακή βάζοντας τα πόδια του στο τιμωρητικό ξύλο, στην ποδοκάκη, που αλλιώς τότε λεγόταν το Κολαστήριο ξύλο. Μετά από επτά ημέρες ο αυτοκράτορας (και αφού δεν ενέδωσε ο Θεόδωρος) διέταξε να τον σταυρώσουν. Του κάρφωσαν χέρια και πόδια και βασάνισαν τον μάρτυρα με τυραννικά πάνω στο κορμί του. Έτσι τον παράτησαν μέχρι την επόμενη, όπου και θα μάζευαν τη σορό του. Ο Αύγαρος όμως τότε αναφέρει ένα μεγάλο θαύμα: ότι ενώ το απόσπασμα πήγε να τον πάρει, τον είδαν πάνω στον σταυρό αρτιμελή. Οι στρατιώτες το ανέφεραν στον αυτοκράτορα και αυτός ζήτησε την εκτέλεσή του. Οι ίδιοι αρνήθηκαν και εκτελέστηκαν. Δεύτερο απόσπασμα τότε πήγε να εκτελέσει τη θέληση του αυτοκράτορα. Ο κόσμος όμως μαθαίνοντας το θαύμα, είχε σπεύσει, με αποτέλεσμα να εμποδίζονται από τις αντιδράσεις του κόσμου οι στρατιώτες. Ο Θεόδωρος τους είπε ότι είναι καιρός να πάει να βρει τον Κύριο. Έτσι οι στρατιώτες τον εκτέλεσαν κόβοντας το κεφάλι του. Ο άγιος παρέδωσε το πνεύμα του στον Θεό στις 8 Φεβρουαρίου του έτους 319 μ.Χ.
Θεωρίες
Από κάποιους ερευνητές (θεολόγους, φιλολόγους και ιστορικούς) θεωρείται ότι ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων των Ευχαΐτων συμπίπτει (είναι το ίδιο πρόσωπο) με τον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη της Ευχάνειας, διότι εκλαμβάνουν τους βίους ως δύο εκδόσεις του βίου του ενός αγίου Θεοδώρου. Επιπλέον στέκονται στο γεγονός της αναφοράς μόνο ενός αγίου Θεοδώρου στην κοιλάδα του Ίρι ποταμού μέχρι τα μέσα του 9ου αι., οπότε καθιερώθηκε και η επονομασία τους. Την εποχή αυτή είχε παρακμάσει το προσκύνημα των Ευχαΐτων και είχε αρχίσει να ακμάζει η Ευχάνεια. Αυτό βέβαια δεν είναι η επικρατούσα άποψη. Η Εκκλησία τιμά δυο διαφορετικά πρόσωπα που ήταν σύγχρονοι, γεννήθηκαν σε πλησιόχωρους οικισμούς και μαρτύρησαν παράλληλα. Ο ένας ήταν νεοσύλλεκτος και υπηρετούσε στην κοόρτη (λατιν. cohors, cohortis) των Τηρώνων, ενώ ο άλλος ήταν υψηλόβαθμος αξιωματικός. Η γνώση αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στους συναξαριστές - βιογράφους των δυο προσωπικοτήτων, οι οποίοι ήταν αφ' ενός ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης και αφ' ετέρου ο Αύγαρος, ο οποίος συνέγραψε τον βίο του αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτου.
Αγιογραφία
Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης εμφανίζεται σε εκκλησίες τόσο σε φορητές εικόνες, όσο και σε τοιχογραφίες. Εμφανίζεται είτε μόνος είτε μαζί με τον Άγιο Θεόδωρο τον Τήρωνα. Φέρει πάντα στρατιωτική στολή.
Βιβλιογραφία
Εκδόσεις Σαΐτης, 2007.
Παραπομπές
Θεόδωρος Στρατηλάτης Στρατηλατης Θεοδωρος Στρατηλατης
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2010-2011
Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών 2010-11 (γνωστό και ως Football League 2 ΟΠΑΠ) διοργανώθηκε με τις ομάδες χωρισμένες σε 2 ομίλους, το Νότιο και το Βόρειο με 16 και 17 ομάδες αντίστοιχα ο καθένας. Αρχικά επρόκειτο να συμμετάσχουν 18 ομάδες σε κάθε όμιλο, όμως το Αιγάλεω και η Καλαμάτα στο Νότιο και ο Πυρσός Γρεβενών στο Βόρειο Όμιλο λόγω οικονομικών προβλημάτων δεν δήλωσαν, αν και δικαιούντο, συμμετοχή. Η θέση τους έμεινε κενή και δεν αντικαταστάθηκε από επιλαχούσες ομάδες προερχόμενες από τη Δ΄ Εθνική. Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε από την Ε.Ε.Π. Β΄ & Γ΄ Εθνικής. Από την περίοδο αυτή, το συγκεκριμένο πρωτάθλημα ονομάζεται Φούτμπολ Λιγκ 2.
Νότιος Όμιλος
rodopis sapes
Βόρειος Όμιλος
Στο Βόρειο όμιλο μετείχαν σύλλογοι από τις περιφέρειες ανατολικής, κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου, Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας. Λόγω του ότι ο αριθμός των αντίστοιχων στο Νότιο όμιλο υπήρξε μεγαλύτερος, οι Ζάκυνθος και Καλλονή αγωνίστηκαν τελικά στον Βόρειο, ύστερα και από αίτημα που υπέβαλαν. Σε αυτόν μετείχαν οι εξής: Αετός Σκύδρας, Αναγέννηση Γιαννιτσών, Αναγέννηση Επανομής, Δόξα Κρανούλας, Εθνικός Φιλιππιάδας, Ένωση Ποντίων Κατερίνης, Εορδαϊκός, Ζάκυνθος, Καλλονή, Κοζάνη, Μακεδονικός, Μέγας Αλέξανδρος Ηράκλειας, Ναυπακτιακός Αστέρας, Νίκη Βόλου, Οδυσσέας Αναγέννησης, Τύρναβος και Φωκικός.
Άνοδος
Το σύστημα ανόδου θα είναι λίγο πιο διαφορετικό σε σχέση με τις άλλες χρονιές. Ο πρωταθλητής του κάθε ομίλου θα πάρει την απευθείας άνοδο στη Φούτμπολ Λίγκ ενώ οι ομάδες που θα τερματίσουν στη 2η και 3η θέση του κάθε ομίλου θα δώσουν Play-Off σε έναν ενιαίο όμιλο με διπλούς αγώνες (σύνολο 6 αγωνιστικές) με την ομάδα που θα κατακτήσει την πρώτη θέση να παίρνει την άνοδο.
Υποβιβασμός
Οι 3 τελευταίες ομάδες του νοτίου ομίλου και οι 4 τελευταίες ομάδες του βόρειου ομίλου υποβιβάστηκαν στη Δ' Εθνική.
Πηγές
Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011
Ξανθίνη
Η ξανθίνη είναι μια ετεροκυκλική χημική ένωση με χημικό τύπο C5H4N4O2. Σχηματίζεται ως ενδιάμεσο προϊόν του μεταβολισμού των πουρινών, και στον οργανισμό μετασχηματίζεται σε ουρικό οξύ. Παράγωγα της ξανθίνης είναι τα αλκαλοειδή καφεΐνη, θεοφυλλίνη και θεοβρωμίνη, τα οποία βρίσκονται στον καφέ, το τσάι και το κακάο.
Βιοχημικές ιδιότητες
Η ξανθίνη σχηματίζεται στον ανθρώπινο οργανισμό ως μεταβολικό παράγωγο της αδενίνης, της γουανίνης, της υποξανθίνης και της ξανθοσίνης. Το ένζυμο ξανθινοξειδάση (οξειδάση της ξανθίνης) μετατρέπει την ξανθίνη σε ουρικό οξύ, το οποίο αποβάλλεται από τον οργανισμό μέσω των νεφρών στα ούρα.
Σε άτομα που πάσχουν από την σπάνια γενετική διαταραχή ξανθινουρία, δεν υπάρχει επαρκής ποσότητα του ενζύμου ξανθινοξειδάση, με συνέπεια να δυσχεραίνεται ο μεταβολισμός της ξανθίνης σε ουρικό οξύ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση της ξανθίνης στο αίμα και τα αυξημένα επίπεδά της στα ούρα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στο σχηματισμό λίθων ξανθίνης στους νεφρούς.
Παράγωγα της ξανθίνης
Γνωστές ενώσεις που περιέχουν μεθύλια ως υποκαταστάτες σε κάποια από τα άτομα αζώτου του πουρινικού δακτυλίου της ξανθίνης είναι η καφεΐνη (1,3,7-τριμεθυλοξανθίνη), η θεοφυλλίνη (1,3-διμεθυλοξανθίνη) και η θεοβρωμίνη (3,7-διμεθυλοξανθίνη):
Τα μεθυλιωμένα αυτά παράγωγα της ξανθίνης έχουν παρόμοια φυσιολογική δράση ως διεγερτικές, καρδιοτονωτικές και αγγειοσυσταλτικές ουσίες.
Πηγές
Κατηγορία:Πουρίνες
Krautrock
Το Krautrock (προφέρεται κράουτ-ροκ) είναι ο γενικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει το μουσικό ρεύμα που εμφανίστηκε στη Γερμανία στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και ανέβηκε σε δημοτικότητα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970. Το πρώτο μισό της ονομασίας, το “Kraut”, προέρχεται από τη προσβλητική λέξη (the krauts, δε κράουτς, οι γερμανοί) που χρησιμοποιούν στην Αγγλία (αλλά και σε άλλα μέρη της Ευρώπης) για να αναφερθούν σε ένα “άνθρωπο με γερμανική καταγωγή” (προκύπτει από τη γερμανική λέξη “sauerkraut”, λάχανο τουρσί, ένα τυπικό γερμανικό φαγητό). Η ονομασία επινοήθηκε από το μουσικό Τύπο της Μεγάλης Βρετανίας, όπου το krautrock συνάντησε αρχικά ενθουσιώδη υποστήριξη από την τοπική ανεξάρτητη σκηνή. Συγκεκριμένα ο John Peel, ραδιοφωνικός παραγωγός του BBC, θεωρείται υπεύθυνος για την εξάπλωση του έξω από τα σύνορα των γερμανόφωνων περιοχών της Ευρώπης. Καθώς το μουσικό ρεύμα και τα συγκροτήματα που το εξέφραζαν γίνονταν πιο γνωστά και δημοφιλή, η λέξη krautrock έχασε την προσβλητική της χροιά και έγινε αποδεκτή στο αγγλόφωνο κόσμο, σαν απλή μουσική αναφορά. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι πολύ λίγα από τα συγκροτήματα του είδους αποδέχονται αυτό το χαρακτηρισμό. Ο Julian Cope για παράδειγμα, στο βιβλίο του Krautrocksampler, αναφέρει ότι «το Krautrock είναι ένα υποκειμενικό μουσικό φαινόμενο από την πλευρά της Βρετανίας, γιατί περιγράφει τον τρόπο που υποδέχτηκαν αυτή τη μουσική στο Ηνωμένο Βασίλειο και όχι την πραγματική μουσική σκηνή από τη Δυτική Γερμανία στην οποία βασίζεται». Σήμερα, μέλη του συγκροτήματος Faust απορρίπτουν με έμφαση το συγκεκριμένο όρο:
«Προσπαθούσαμε να παραμερίσουμε οτιδήποτε είχαμε ακούσει από το rock ‘n’ roll, τις τρίχορδες δομές μελωδίας, τους στίχους. Θέλαμε να πούμε κάτι τελείως διαφορετικό»
Στη δεκαετία του 1970, διάφορα συγκροτήματα όπως οι Tangerine Dream, Faust, Can, The Petards, Amon Düül και άλλα, χαρακτηρίστηκαν ως κυριότεροι εκπρόσωποι του Krautrock. Σε αυτά προστέθηκαν γκρουπ όπως οι Neu!, οι Kraftwerk και οι Cluster, τα οποία είχαν συνεργαστεί με τους φημισμένους παραγωγούς και μηχανικούς ήχου Dieter Dierks και Conny Plank από την Κολωνία. Αυτά τα συγκροτήματα ανταποκρίθηκαν στις ήδη υπάρχουσες τάσεις δημιουργίας νέων μουσικών ρευμάτων και τη ανάπτυξης μιας διαφορετικής πολιτιστικής ταυτότητας από ότι υπήρχε μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Κάποια συγκροτήματα ξεκίνησαν την πορεία τους χωρίς να έχουν καμιά επαφή με το rock and roll ή κάποιο ενδιαφέρον για αυτό. Η σταδιακή τους έκθεση σε προοδευτική και καινοτόμο, για την εποχή, μουσική άλλων καλλιτεχνών όπως οι Velvet Underground, οι Φρανκ Ζάπα, Τζίμι Χέντριξ και οι Beatles, οδήγησε αρκετούς μουσικούς, όπως μέλη των Can και των Kraftwerk να εντρυφήσουν σε πιο δημοφιλή ακούσματα, για πρώτη φορά στην καριέρα τους.
Ο χαρακτηριστικός ήχος του Krautrock ήταν rock μουσική με “κλασσικά” όργανα (κιθάρα, μπάσο, ντραμς) πλαισιωμένη με ηλεκτρονικά όργανα και μελωδίες, ενώ πολλές φορές τα τραγούδια ήταν δομημένα κατά τέτοιο τρόπο ώστε σήμερα θυμίζουν ambient μουσική. Κάποια άλμπουμ περιείχαν μελωδίες με ρυθμό τόσο σταθερό και μονότονο που οι δημιουργοί του χρησιμοποιούσαν τον όρο “motorik”, μια λέξη αργκό που εννοιολογικά σημαίνει «μηχανική μουσική».
Στο τέλος της δεκαετίας του 1960, διάφορα κινήματα αντικομφορμιστών και χίπηδων στην Αμερική και τη Βρετανία κινούνταν μουσικά προς την ψυχεδέλεια, το heavy metal και το progressive rock, ενσωματώνοντας κοινωνικούς και πολιτικούς προβληματισμούς στους στίχους των τραγουδιών τους, για πρώτη φορά στην ιστορία της ποπ μουσικής. Το 1968 στην Ευρώπη υπήρχε μεγάλος αριθμός νεαρών και μορφωμένων ακροατών με παρόμοιους προβληματισμούς, λόγω των φοιτητικών κινημάτων της Γερμανίας και της Ιταλίας, σε συνδυασμό με τις εξεγέρσεις στη Γαλλία (Μάης του 1968). Ταυτόχρονα, η απειλή των πυρηνικών όπλων, η μόλυνση του περιβάλλοντος και διάφορες πολεμικές συγκρούσεις σε όλο τον πλανήτη είχαν προκαλέσει διαδηλώσεις διαμαρτυρίας και κινήματα ακτιβισμού. Η μουσική avant-garde φλέρταρε με τον ηλεκτρονικό ήχο από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, αλλά οι ρίζες της ηλεκτρονικής μουσικής απλώνονται μέχρι τον 19ο αιώνα.
Τα επόμενα χρόνια εμφανίστηκαν αρκετά πρωτοποριακά γκρουπ. Το 1969 δημιουργήθηκαν οι Can, οι οποίοι ενσωμάτωσαν στοιχεία jazz στη μουσική τους (παράλληλα με τη μουσική σκηνή του Καντέρμπερι στην Αγγλία), και τον επόμενο χρόνο οι Kluster (αργότερα μετονομάστηκαν σε Cluster) άρχισαν να ηχογραφούν μουσική instrumental με ηλεκτρονικούς ήχους με έμφαση σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Το 1970, οι Popol Vuh έγιναν το πρώτο συγκρότημα Krautrock που χρησιμοποίησε συνθεσάιζερ για να δημιουργήσει μουσική που αργότερα ονομάστηκε “kosmische musik”. Τα συγκροτήματα Tangerine Dream, Ash Ra Temple και οι Cosmic Jokers (και στα τρία συμμετείχε ο Klaus Schulze) θα ακολουθούσαν κατά πόδας τα επόμενα χρόνια. Επίσης, οι Faust χρησιμοποίησαν συνθεσάιζερ και επιδόθηκαν σε επεξεργασία των κασετών ηχογράφησης, βάζοντας τις βάσεις για το μελλοντικό noise rock.
Το 1972 κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμ ευρωπαϊκού rock που ενσωμάτωναν ηλεκτρονική ψυχεδέλια με ήχους από την Ασία: το In Der Garten Pharaos των Popol Vuh και το Aum των Deuter. Ταυτόχρονα, κυκλοφόρησαν διπλά άλμπουμ από το είδος “komische music”, το Cyborg από τον Klaus Schulze και το Zeit από τους Tangerine Dream (με παραγωγό τον Dieter Dierks), ενώ το συγκρότημα Neu! στράφηκε στην έντονα ρυθμική μουσική. Προς τα μέσα της δεκαετίας, οι Kraftwerk, ένα από τα πιο γνωστά σχήματα της Γερμανίας, ηχογράφησε τα άλμπουμ Autobahn και Radio-Activity, τα οποία έθεσαν τις βάσεις για την εξέλιξη των ρευμάτων της electro και της techno προς το τέλος του αιώνα.
Το 1974 οι Tangerine Dream κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Phaedra, το οποίο σηματοδότησε τη στροφή του group από το καθαρό Krautrock προς ένα πιο μελωδικό ήχο (αργότερα ονομάστηκε Σχολή του Βερολίνου). Την ίδια χρονιά, ο Klaus Schulze κυκλοφόρησε το Blackdance, το τελευταίο του Krautrock άλμπουμ, και στη συνέχεια ακολούθησε την πορεία των Tangerine Dream.
Επιρροή του Krautrock στις επόμενες γενιές
Το Krautrock επηρέασε αρκετά τη post-punk μουσική σκηνή, κυρίως καλλιτέχνες όπως οι The Fall και οι This Heat. Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, με την επαναφορά της ηλεκτρονικής μουσικής στο προσκήνιο, μια νέα γενιά καλλιτεχνών άρχισε να ενδιαφέρεται για τη γερμανική μουσική εκείνης της περιόδου, οπότε το Krautrock καθιερώθηκε στη συλλογική συνείδηση ως ένα αυτούσιο και ανεξάρτητο μουσικό στυλ. Γκρουπ όπως οι Stereolab, Laika, Mouse On Mars, Tortoise και Coil, οι οποίοι ασχολούνται με το post-rock και την electronica, αναφέρουν ως βασικές επιρροές τους συγκροτήματα του Krautrock. Οι Radiohead έχουν διασκευάσει το τραγούδι των Can “Thief” και αναφέρουν τους Can, Neu! και Faust ως επιρροές τους. Οι Secret Machines όχι μόνο έχουν διασκευάσει το “(De Luxe) Immer Wielder” των Harmonia στο EP τους “The Road Leads Where It’s Lead”, αλλά έχουν παίξει και ζωντανά με τον Michael Rother. Οι Porcupine Tree έχουν διασκευάσει το “Hallogallo” των Neu! ως demo για το άλμπουμ τους Signify. Οι Wilco φαίνεται να έχουν επηρεαστεί από το Krautrock, ειδικά στα άλμπουμ τους Yankee Hotel Foxtrot και A Ghost Is Born (συγκεκριμένα στο τραγούδι Spiders (Kidsmoke). Σε συνεντεύξεις του, ο ηγέτης του συγκροτήματος Jeff Tweedy (τραγουδιστής, κιθαρίστας και στιχουργός) έχει δηλώσει το θαυμασμό του για γκρουπ όπως οι Can και οι Neu!. Ο Julian Cope έχει δηλώσει ότι το Krautrock τον έχει επηρεάσει πάρα πολύ και έχει γράψει το βιβλίο Krautrocksampler, το οποίο ασχολείται με το συγκεκριμένο θέμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσική Κατηγορία:Είδη rock
Σκάντζουρα Αλοννήσου
Τα Σκάντζουρα είναι νησί των Βορείων Σποράδων και βρίσκονται νοτιοανατολικά της Αλοννήσου. Έχουν έκταση 6,229 τ.χλμ.. Το νησί είναι ακατοίκητο σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Αποτελεί ένα από τα καταφύγια της μεσογειακής φώκιας. Το ψηλότερο σημείο του νησιού είναι 107μ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θαλάσσιο_Πάρκο_Αλοννήσου_Βορείων_Σποράδων Κατηγορία:Σποράδες
Γκιλμπέρτ Σαμπόγια Σουνιέ
Ο Γκιλμπέρτ Σαμπόγια Σουνιέ (Gilbert Saboya Sunyé, γεν. στις 28 Ιουλίου 1966, Σαντ Ζουλιά ντε Λόρια) είναι Ανδορρανός πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών του Πριγκιπάτου από το 2011 έως το 2017 και Υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Καινοτομίας μεταξύ 2017 και 2019. Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία το 1994 ως γενικός σύμβουλος με το κόμμα της Εθνικής Δημοκρατικής Ομάδας. Κατά τη διάρκεια της νομοθετικής περιόδου 1994-1996 ήταν επίσης πρόεδρος της Νομοθετικής Επιτροπής Οικονομικών. Με την πάροδο του χρόνου ηγήθηκε πολλών τοπικών πολιτικών σχηματισμών, μέχρι που το 2011 εντάχθηκε στους Δημοκράτες για την Ανδόρρα. Από τις 23 Μαρτίου έως την 1η Απριλίου 2015 διετέλεσε υπηρεσιακός αρχηγός της κυβέρνησης της Ανδόρρας.
Σπουδές
Το 1989 έλαβε πτυχίο στα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Κοινωνικών Επιστημών στην Τουλούζη (Γαλλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχηγοί κυβερνήσεως της Ανδόρρας
Κονταριώτισσα Πιερίας
Η Κονταριώτισσα, παλαιότερα  Κουντουργιώτισσα  (πληθυσμός: 1.662 κάτοικοι, κατά την απογραφή 2011) είναι μεγάλος οικισμός στο νομό  Πιερίας, νότια της πρωτεύουσας του νομού, Κατερίνης. Το όνομα Κουντουριώτισσα και όχι Κονταριώτισσα σχετίζεται με τα «άγια κόντουρα», τις Δυνάμεις που προαγγέλλουν την Ανάληψη του Κυρίου. Η περιοχή της Κονταριώτισσας ήταν από τα αρχαία ακόμα χρόνια πέρασμα που ένωνε τη νότια με τη δυτική και κεντρική Πιερία. Ίσως στην περιοχή να υπήρχε «αλλάγιον» δηλαδή ένας σταθμός όπου άλλαζαν άλογα οι αγγελιοφόροι και οι ταχυδρόμοι της αυτοκρατορίας για να είναι πιο ξεκούραστα. Τα άλογα αυτά ονομαζόταν «κόντουρα» γιατί είχαν κοντές ουρές. Ίσως λοιπόν το όνομα Κοντουριώτισσα να προέρχεται από τα άλογα αυτά.(Αριστοτέλης Μέντζος, Η εκκλησιαστική αρχιτεκτονική της Πιερίας στην πρώιμη βυζαντινή περίοδο)
Απέχει 9 χιλιόμετρα από την Κατερίνη. Αποτελούσε έδρα του Δήμου Δίου ενώ μέχρι την 1η Ιανουαρίου του 1999 ήταν κοινότητα. Σήμερα είναι ο μοναδικός οικισμός στο Δημοτικό Διαμέρισμα Κονταριώτισσας και ανήκει στο νέο (Καλλικρατικό) Δήμο Δίου - Ολύμπου, του οποίου αποτελεί τοπική έδρα, μαζί με την Λεπτοκαρυά και το Λιτόχωρο.
Υποδομή
right|404x404px|thumb|Το κτήριο του Δημαρχείου στην Κονταριώτισσα, έδρα του Δήμου Δίου. Το χωριό διαθέτει σύγχρονο αγροτικό ιατρείο, δύο φαρμακεία, διθέσιο νηπιαγωγείο, εξαθέσιο Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο και Λύκειο, Δημαρχείο (σύγχρονο κτήριο από το 2006, όπου λειτουργούν πολλές υπηρεσίες του Δήμου Δίου-Ολύμπου), δύο μεγάλους ναούς (Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής και Ι. Ν. Αγίου Θωμά), πολιτιστικό σύλλογο, ιδρυθέντα το 2004 (με την ονομασία "Πίερες"), Κέντρο  Εξυπηρέτησης Πολιτών, δασαρχείο και ΚΑΠΗ. Λειτουργούν επίσης ένα ΑΤΜ τράπεζας, που εξυπηρετεί τις οικονομικές συναλλαγές πολλών κατοίκων.
Κοινωνική μέριμνα
Το 2002 δημιουργήθηκε το οικοτροφείο "Τερψιχόρη" για ψυχικά ασθενείς, παράρτημα του ψυχοθεραπευτηρίου της Πέτρας, στον Όλυμπο. Στον οικισμό βρίσκεται και η έδρα του Κέντρου Ψυχοδιαγνωστικής Αξιολόγησης (μοναδικό στην Ελλάδα με κύριο έργο την πρόληψη των ατυχημάτων μέσω της αξιολόγησης των οδηγών), που ίδρυσε και διευθύνει ο ερευνητής και κλινικός ψυχολόγος, Δρ Αναστάσιος Σταλίκας. Στο παλαιό κτήριο του δημαρχείου στεγάζεται λαογραφικό μουσείο, δημιουργία του πολιτιστικού συλλόγου, όπως και το πολιτιστικό κέντρο. Στο χωριό επί της περιφερειακής οδού λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 2020 και η ιδιωτική κοινωνική δομή Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης (ΚΔΑΠ) ΜΕΑ με την ονομασία "Ίριδα", η οποία φιλοξενεί δωρεάν παιδιά, εφήβους και ενήλικες Άτομα με Ειδικές Ανάγκες (ΑΜΕΑ) και από ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες. Αντικείμενό της είναι η κοινωνική ένταξη, η ανάπτυξη δεξιοτήτων, η δημιουργική απασχόλησή τους και η βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.
Θρησκεία
Υπάρχουν δύο ενορίες, αυτή των προσφύγων (προσήλθαν στο χωριό το 1924 από το Νεοχώρι Χηλής) των οποίων ο κεντρικός ναός είναι ο Άγιος Θωμάς και αυτή των ντόπιων κατοίκων, με ναό την Αγία Παρασκευή. Για τους πρόσφυγες του χωριού ανεγέρθηκε τιμητικό μνημείο, το οποίο σήμερα βρίσκεται στην πλατεία της ενορίας του Αγίου Θωμά, δίπλα στο ναό. Επίσης υπάρχει και ένας ναός παλαιοημερολογιτών, οι Άγιοι Ανάργυροι, καθώς και ο βυζαντινός Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου αλλά και ο ναός του Αγίου Αθανασίου, όπου βρίσκονται και τα κοιμητήρια των ντόπιων και των προσφύγων του χωριού αντίστοιχα. Έξω από το χωριό βρίσκεται και το εξωκλήσι της Αγίας Ειρήνης (όπου πρόσφατα χτίστηκε και νεότερος ναός Αγίας Ειρήνης) και ένα ακόμη του 1975, η Αγία Βαρβάρα.
Αθλητισμός
Η Κονταριώτισσα έχει επίσης έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο με ανακαινισμένο γήπεδο και έναν όμιλο καλαθοσφαίρισης (αμφότερους με την επωνυμία "Παύλος Μελάς"). Η ποδοσφαιρική ομάδα ιδρύθηκε το 1976 και το λογότυπό της εικονίζει ένα άλογο και αποτελείται από γηγενείς παίκτες με μέση ηλικία τα 23 έτη. Σήμερα αγωνίζεται στην γ' ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας. Στον οικισμό εδρεύει και το Αθλητιατρικό Κέντρο της ΕΠΟ.
Αρχαία χρόνια
Στην αρχαιότητα, σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς, βρισκόταν στη θέση του χωριού η αρχαία πόλη Πιερίς, που φέρεται ως πόλη - αφετηρία της λατρείας του Ορφέα.
Την ύπαρξη αρχαίας πόλεως (που πιθανότατα ιδρύθηκε περί το 1400 π. Χ.) με το όνομα Πιερίς επιβεβαιώνει ο Στράβων, ο οποίος γράφει: "Πιερία γαρ και Όλυμπος και Πίμπλεια και Λείβηθρον το παλαιόν Θράκια χωρία και όρη νυν δε Μακεδόνες έχουσι..." "Τεκμαίροιτ' αν τις Θράκας είναι τους τον Ελικώνα ταις Μούσαις καθιερώσαντες, οι και την Πιερίδα και το Λείβηθρον και την Πίμπλειαν ταις αυταίς Θεαίς ανέδειξαν, εκαλούντο δε Πίερες". Η θέση της Πιερίδας, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή ήταν στη σημερινή Κονταριώτισσα (στα υψώματα). Η Πιερίς ήταν τόπος λατρείας του θεού Διονύσου. Αυτό είναι ένα ακόμη στοιχείο που μας δείχνει πως αυτή βρισκόταν σε ομαλό έδαφος, όπως είναι τα μέρη της Κονταριωτίσσης. Γιατί ο θεός Διόνυσος δεν ήταν ποιμενικός θεός και κατά συνέπεια δε χρειαζόταν χαράδρες και βουνά.
Για τη θέση της Πιερίδος γράφουν και νεότεροι συγγραφείς: "Η Πιερία, η οποία έκειτο εις τα υψώματα της Κονταριωτίσσης (πιθανώτατα παρά το λεγόμενον δάσος Αδριανού όπου ανακαλύπτονται ορειχάλκινα αγαλμάτια, ειδώλια και νομίσματα). Από το όνομά της συμπεραίνουμε, ότι πρέπει να ήτο αξιόλογος πόλις".
Στο Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν του Ηλίου αναφέρεται στο λήμμα Πιερία: "Ο Δεσδεβίσης την τοποθετεί παρά την Κονταριώτισσαν".
Στο χώρο όπου φέρεται να ήταν η Πιερίς, στη σημερινή Κονταριώτισσα, έχουν ανακαλυφθεί επιτύμβιες στήλες, νομίσματα και αγγεία (φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης) από τη ρωμαϊκή εποχή, βάσεις κιόνων (που σημαίνει ότι πρέπει να υπήρχε ναός ή μαντείο στην πόλη) και υδραγωγείο, το οποίο φέρεται να χτίστηκε από τον Αυτοκράτορα Αδριανό. Στον ίδιο τόπο της αρχαίας πόλης βρίσκεται σήμερα η Μονή της Κοίμησης της Θεοτόκου, το αρχαιότερο βυζαντινό μνημείο της Πιερίας, που χρονολογείται από το 10ο αιώνα.
Νεότερα χρόνια
thumb|Σπίτι του εποικισμού (περ. 1924-25), λίγο πριν κατεδαφιστεί, το 2017.|εναλλ.=Σπίτι του εποικισμού (περ. 1924-25),λίγο πριν κατεδαφιστεί,το 2017.|389x389px Πολλοί από τους κατοίκους της Κονταριώτισσας έλαβαν μέρος στην Επανάσταση του Ολύμπου, το 1878.
Σύμφωνα με μία εκδοχή, το όνομά της το οφείλει στα κοντάρια, τα οποία κατασκευάζονταν στην περιοχή κατά το Μεσαίωνα. Η παλαιότερη ονομασία της είναι Κουντουριώτισσα και προέρχεται από το κο(υ)ντούρι, που σημαίνει ξυλάλετρο. Μια ακόμα εκδοχή αναφέρει ότι το όνομα του χωριού προέρχεται από τα κουντουρά, που σημαίνει τα άλογα με κοντές ουρές. Η επίσημη ονομασία όμως είναι "Κονταριώτισσα". Μία τελευταία εκδοχή αναφέρει ότι το χωριό έλαβε το όνομά του από τα "άγια κόντουρα", αγγελικές δυνάμεις που εικονίζονται στον τρούλο του ναού της Παναγίας, πάνω στον ομώνυμο λόφο.
Το χωριό αναφέρεται από πολλούς περιηγητές. Ο Ουίλιαμ Μάρτιν Λικ την ονομάζει Ανδριώτισσα και ο Λέων Εζέ αναφέρει ότι στις αρχές του 19ου αιώνα είχε 50 σπίτια, ήταν τσιφλίκι του Αλή Πασά και ανήκε στον Μπέη της Κατερίνης.
Ο περιηγητής Τρύφων Ευαγγελίδης πέρασε από το χωριό (Κονδουριώτισσα) και ο ίδιος αναφέρει ότι ήταν στη μέση από ένα δάσος βελανιδιών. Επίσης. τονίζει ότι στο ναό της, στην Παναγία, "ανευρίσκονται στήλαι ενεπίγραφοι και άλλα λείψανα αρχαία, άτινα ο Εζέ θεωρεί ως τα της αρχαίας πόλεως Ατέρας".
Στις αρχές του 20ού αιώνα, το χωριό αναφέρεται ως Χωριό Κοντουργιώτισσα, υπαγόμενο στον Καζά Κατερίνης. Το 1896 περιήλθε στη δικαιοδοσία της Επισκοπής Κίτρους. Το Σαντζάκι Θεσσαλονίκης περιελάμβανε τον Καζά Κατερίνης και άλλους 12 Καζάδες (Στρωμνίτσης, Καφαντάρ, Δοϊράνης, Γευγελής, Γενιτσών, Αβρέτ Ισάρ, Λαγκαδά, Βοδενών, Βεροίας, Κασσανδρείας, Αγίου Όρους και Θεσσαλονίκης). Αναφέρεται ως τσιφλίκι, με 450 Χριστιανούς κατοίκους.
Σε ό,τι αφορά την Εκπαίδευση, το χωριό σύμφωνα με στοιχεία, είχε 1 Δημοτικό Σχολείο με 1 δάσκαλο και 30 μαθητές το 1894 -1895. Στα 1930 αναφέρεται στο χωριό η ύπαρξη ενός σχολείου (Κουντουριωτίσσης Α΄, στο συνοικισμό των ντόπιων κατοίκων), με 165 παιδιά και 2 δασκάλους.
Μετοικίσεις
388x388px|thumb|Μνημείο [[Μικρασιάτες|Μικρασιατών Κονταριώτισσας. Ανεγέρθηκε το 2006 από τον Δήμο Δίου στην Κονταριώτισσα και αποτίει φόρο τιμής στους κατοίκους του χωριού που ήρθαν πρόσφυγες από το Νεοχώρι Χηλής.]] Ως επακόλουθο των γεγονότων της Μικρασιατικής Καταστροφής, το 1924 οι Μικρασιάτες κάτοικοι του Νεοχωρίου Χηλής (Κων/πολη, Μικρά Ασία) εκδιώχθηκαν από τα πατρογονικά τους εδάφη και κατέφυγαν ως πρόσφυγες στην Κονταριώτισσα, όπου και ίδρυσαν τον Β' ή  "προσφυγικό" συνοικισμό. Περίπου 80 χρόνια μετά, ανεγέρθηκε αναμνηστική στήλη στην πλατεία του συνοικισμού, ως ένδειξη φόρου τιμής στην πατρίδα των προσφύγων.
Ακόμη, είναι χαρακτηριστικό ότι στην Κονταριώτισσα υπαγόταν και η Κοινότητα του Αγίου Σπυρίδωνα για αρκετά χρόνια. Ο Άγιος Σπυρίδων είχε την ονομασία Καλύβια Κοντουργιωτίσσης και οι Βλάχοι κάτοικοί του κατοικούσαν από τα τέλη του 19ου αιώνα στο Ναό του Αγίου Αθανασίου. Στη συνέχεια έφυγαν και πήγαν στο Ξερολίβαδο Ημαθίας.
Εξάλλου, κάτοικοι του χωριού μετοίκησαν στο Δήμο Πιερέων. Ο δήμος έλαβε την ονομασία του από την Πιερία, πρώτη πατρίδα των σημερινών κατοίκων του, που ονομάζονταν Πίερες γενική Πιερέων, (προέρχονταν από τους Πίερες Θράκες). Σε εξέλιξη είναι οι προσπάθειες αδελφοποίησης του Δήμου Πιερέων με το Δήμο Δίου, με κοινή ιστορική αναφορά την καταγωγή των κατοίκων από την Κονταριώτισσα. Μάλιστα, στην περιοχή του Δήμου Πιερέων υπάρχει και κοιλάδα που ονομάζεται Πιερία.
Διοικητική ιστορία
Η Κοινότητα Κουντουριωτίσσης Ν. Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε με το ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 τον Ιούλιο του 1918 και έδρα της έγινε ο ομώνυμος οικισμός. Παράλληλα προσαρτήθηκαν σε αυτήν οι οικισμοί Βροντούς (αποσπάστηκε το 1927) και Μονής Πέτρας (καταργήθηκε το 1940). Στις 18 Δεκεμβρίου 1920 αναγνωρίστηκαν οι οικισμοί Καλύβια Κουντουριωτίσσης (αποσπάστηκε το 1953) και Καλύβια Δριμήτσα (καταργήθηκε το 1940) και προσαρτήθηκαν στην κοινότητα. Ο οικισμός μετονομάστηκε σε Κονταριώτισσα και σε Κοινότητα Κονταριωτίσσης στις 16 Οκτωβρίου 1940. Στις 29 Απριλίου 1949 η κοινότητα με το διορθωμένο της όνομα αποσπάστηκε από το νομό Θεσσαλονίκης και υπάχθηκε στο νεοσύστατο νομό Πιερίας. Στις 4 Δεκεμβρίου 1997 η Κονταριώτισσα ως οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα και υπάχθηκε στο Δήμο Δίου. Η Κοινότητα Κονταριωτίσσης καταργήθηκε.
Τοπικό Διαμέρισμα Κονταριώτισσας
Με το πρόγραμμα Καποδίστριας, η Κονταριώτισσα έγινε Τοπικό Διαμέρισμα. Πρόεδροι Τ.Δ. Κονταριωτίσσης ήταν οι δήμαρχοι Δίου. Πρόεδροι (δήμαρχοι Δίου)
Τοπική Κοινότητα Κονταριώτισσας
Το 2011 με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, συστάθηκε η Τοπική Κοινότητα Κονταριώτισσας. Πρόεδροί της έχουν διατελέσει ως σήμερα, οι εξής:
Κατανομή πληθυσμού τις 4 τελευταίες δεκαετίες
Ενώ το 1913 η Κονταριώτισσα (με την ονομασία Κουντουργιώτισσα) είχε 388 κατοίκους, το 2011 έφτασε τις 1662.
Οικονομία
Η κύρια ασχολία των κατοίκων του χωριού είναι η καλλιέργεια καπνού. Αρκετοί κάτοικοι επίσης ασχολούνται και με το εμπόριο, τις μεταφορές και την κτηνοτροφία. Λειτουργεί αγροτικός συνεταιρισμός με την επωνυμία ΠΕΣΚΟ, παραγωγών καπνού, ακτινιδίων, σταφυλιών, γεωργικών προϊόντων και για την παροχή κυρίως γεωργικών φαρμάκων και λιπασμάτων της περιοχής Κονταριώτισσας και Αγίου Σπυρίδωνα.
Έθιμα
thumb|492x492px|Ο Οβρηός παραδίδεται στην πυρά Ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά έθιμα του χωριού αποτελεί το κάψιμο του Εβραίου (Οβρηού) ή Ιούδα, που απαντάται σε ποικίλες περιοχές της Ελλάδας και το οποίο μετέφεραν στο χωριό οι Μικρασιάτες πρόσφυγες, οι οποίοι ήλθαν στην Κονταριώτισσα και ίδρυσαν έναν από τους δύο συνοικισμούς της με την ανταλλαγή των πληθυσμών του 1923.
Το έθιμο του Εβραίου λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο τη Μεγάλη Εβδομάδα και συνίσταται στο κάψιμο ενός ομοιώματος κρεμασμένου επάνω σε ξύλινο στύλο, ανάμνηση του θανάτου του Ιούδα, ο οποίος κρεμάστηκε μετά την προδοσία του Ιησού. Η προετοιμασία γίνεται το πρωί της ίδιας ημέρας. Συμμετέχουν παιδιά (σχεδόν αποκλειστικά αγόρια) και νέοι, οι οποίοι μαζεύουν ξύλα και ντύνουν με παλιά ρούχα το ομοίωμα του Ιούδα. Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, λίγο μετά την έναρξη των θρηνητικών ασμάτων ("Αι γενεαί πάσαι") για τον Εσταυρωμένο, το ομοίωμα οδηγείται στην πυρά, στο προαύλιο της εκκλησίας του Αγίου Θωμά και ακολουθεί η περιφορά του Επιταφίου.
Αξιοθέατα
Ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, έργο βυζαντινού ρυθμού που χρονολογείται από τον 7o-8ο μ.Χ αιώνα, αποτελεί αξιοθέατο και λειτουργεί την 15η Αυγούστου, ημέρα της Παναγίας. Την ίδια ημερομηνία κορυφώνεται η εμποροπανήγυρη στο χωριό. Ο σπάνιος αρχιτεκτονικός του τύπος και η περιορισμένη του διακόσμηση τον χρονολογούν στις αρχές του 8ου αιώνα. Πρόκειται για το παλαιότερο σωζόμενο βυζαντινό μνημείο στην Πιερία. Είναι ναός μεταβατικού τύπου με τρούλο και περίστωο. Σώζεται ένα σπάνιο εικονογραφικό πρόγραμμα με το Χριστό Παντοκράτορα στον τρούλο και την Κοίμηση της Θεοτόκου πάνω από το τρίβηλο (15ος ή 16ος αιώνας). Ενδιαφέρον προκαλεί το οικοδομικό του υλικό που μεταφέρθηκε από το γειτονικό Δίον. Στην ίδια περιοχή υπάρχει και νεκροταφείο της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου. thumb|335x335px|Ο βυζαντινός ναός της Παναγίας thumb|335x335px|right|Η Μονή Οσίου Εφραίμ
Στη κοινότητα βρίσκεται επίσης το γυναικείο μοναστήρι Ιερά Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή Οσίου Εφραίμ του Σύρου  που ιδρύθηκε το 1983, και βρίσκεται στα σύνορα στους πρόποδες του Ολύμπου και των Πιερίων, έξω από το χωριό Κονταριώτισσα, περίπου 12 χιλιόμετρα από την Κατερίνη. Τη μοναστήρι επισκέπτονται επισκέπτες από άλλους νομούς της χώρας και ενίοτε από το εξωτερικό. Τον Ιούλιο του 2006 μεταφέρθηκε στο μοναστήρι από τη Συρία και το ιερό λείψανο (χέρι) του Οσίου. Στη Μονή μεταξύ άλλων μπορεί ο επισκέπτης να προμηθευτεί και παραδοσιακά εδέσματα, γαλακτοκομικά και γλυκά της περιοχής. Στις 28 Ιανουαρίου, ημέρα μνήμης του Οσίου, συρρέουν πιστοί στη Μονή.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πιερίας Κατηγορία:Δήμος Δίου - Ολύμπου
Η βίλλα των οργίων
Πλοκή
Η ταινία αρχίζει με την έφοδο ανδρών της χωροφυλακής σε βίλλα όπου συλλαμβάνουν ανάμεσα σε άλλους και τον διευθυντή ασφαλιστικής εταιρείας και υποψήφιο βουλευτή Χάρη Ζάβαλο τον οποίο υποδύεται ο Λάμπρος Κωνσταντάρας. Ο υποψήφιος βουλευτής, αλλά και οι άλλοι συλληφθέντες οδηγούνται γυμνοί, καλυμμένοι με σεντόνια, στο αυτόφωρο. Ο Ζάβαλος συλλαμβάνεται μαζί με την υποψήφια ερωμένη του Εύα (Μέλπω Ζαρόκωστα), σύζυγο υπαλλήλου του.
Στην πορεία του έργου αποκαλύπτεται ότι η επ'αυτοφώρω σύλληψη έχει στηθεί από την Εύα και το σύζυγό της για να παγιδεύσουν το Ζάβαλο και να του αποσπάσουν χρήματα. Επιπλέον, στην πλοκή του έργου παίρνει μέρος και η ιδιοκτήτρια της βίλας κα Δόμνα (Ρίτα Μουσούρη), η οποία για να προστατεύσει τους πελάτες της, εξέχοντα μέλη της κοινωνίας, δίνει το καρνέ με τον τηλεφωνικό κατάλογο όλων των πελατών της σε μια κλέφτρα, τη Βιολέτα (Κάκια Αναλυτή), ώστε να μην τη βρουν οι χωροφύλακες. Η Βιολέτα απειλεί να παραδώσει το καρνέ στη χωροφυλακή και ζητά ως αντάλλαγμα από τον Ζάβαλο να αναγνωρίσει το παιδί που έχουν κάνει μαζί. Στο μεταξύ γνωρίζεται με ένα νεαρό δημοσιογράφο που προσπαθεί να την πείσει να του δώσει το καρνέ, με τον οποίο τελικά ερωτεύονται, ενώ ο Ζάβαλος αναγνωρίζει το παιδί.
Εισπράξεις
Η προβολή της ταινίας στην Αττική απέδωσε 170.234 εισιτήρια και πήρε την 32η θέση ανάμεσα σε 93 ταινίες.
Τοποθεσίες γυρισμάτων
Τα εξωτερικά πλάνα από το κτίριο των γραφείων της εταιρείας του Ζάβαλου, είναι γυρισμένα στη Στοά Σπυρομήλιου του Μεγάρου του Μετοχικού Ταμείου Στρατού, σημερινό εμπορικό κέντρο City Link.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1964 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Μουζάκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Αμμωνία
Η αμμωνία (αγγλικά: ammonia) είναι ανόργανη δυαδική χημική ένωση που περιέχει άζωτο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο NH3. Η χημικά καθαρή αμμωνία, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο αέριο, με χαρακτηριστική αποπνικτική οσμή. Είναι το απλούστερο αζάνιο. Η αμμωνία (άμεσα ή έμμεσα) συνεισφέρει σημαντικά στις θρεπτικές ανάγκες των γήινων οργανισμών, εξυπηρετώντας ως πρόδρομη ένωση για τροφές και λιπάσματα. Επίσης, η αμμωνία αποτελεί δομικό συστατικό για τη σύνθεση πολλών φαρμακευτικών, αλλά και πολλών εμπορικών καθαριστικών προϊόντων. Παρά την ευρύτατη χρήση της, η ίδια η αμμωνία είναι καυστική και βλαβερή.
Ταξινομήθηκε στις εξαιρετικά βλαβερές ουσίες στις ΗΠΑ (και όχι μόνο) και γι' αυτό οι εγκαταστάσεις που παράγουν, αποθηκεύουν ή χρησιμοποιούν αμμωνία σε σημαντικές ποσότητες υπόκεινται (νομικά) σε αυστηρώς απαιτούμενες προδιαγραφές ασφαλείας.
Η παγκόσμια βιομηχανική παραγωγή αμμωνίας το 2014 ήταν 176.300.000 τόνοι. δηλαδή είχε μια αύξηση της τάξης του 16% σε σχέση με το 2006, κατά το οποίο η παγκόσμια βιομηχανική παραγωγή αμμωνίας ήταν 152.000.000 τόνοι.
Η (χημικά καθαρή) αμμωνία συχνά αποκαλείται «άνυδρη αμμωνία». Ο όρος δίνει έμφαση στην απουσία νερού από το υλικό. Η άνυδρη, λοιπόν, αμμωνία βράζει στους -33,34 °C (υπό πίεση 1 atm) οπότε όταν είναι υγρό πρέπει να αποθηκευθεί κάτω από υψηλή πίεση ή και σε ψύξη σε (αρκετά) χαμηλή θερμοκρασία. Σε αντιδιαστολή, το υδατικό διάλυμά της, που συχνά παριστάνεται με τον τύπο NH4OH, ο οποίος είναι ισοδύναμος με τον τύπο NH3 (aq), και αποκαλείται «οικιακή αμμωνία». Ένα τυπικό εμπορικό προϊόν «πυκνής αμμωνίας» αντιστοιχεί σε περίπου 30% (άνυδρη) αμμωνία (κατά μάζα).
Ουσίες που περιέχουν αμμωνία ή και κάποια παρόμοια χημικά είδη (συνήθως το κατιόν του αμμωνίου, NH4+) συχνά αποκαλούνται με τη χρήση του επιθέτου «αμμωνιακός».
Επίσης το συστηματικό όνομα «αζάνιο», επεκτείνεται τόσο στην ομώνυμη ομόλογη σειρά, όσο και ευρύτερα ακόμη, δηλαδή και σε μια σειρά «θυγατρικών» αζωτούχων ανόργανων και οργανικών ενώσεων, που συμπεριλαμβάνουν και τις αμίνες.
Φυσική παρουσία
Η αμμωνία βρίσκεται σε ιχνοποσότητες στην ατμόσφαιρα. Προέρχεται από την αποσύνθεση αζωτούχας ζωικής και φυτικής ύλης. Η αμμωνία και τα αμμωνιακά άλατα βρίσκονται επίσης, σε μικρές ποσότητες στο νερό της βροχής, όπου το χλωριούχο αμμώνιο (NH4Cl) και το θειικό αμμώνιο [(NH4)2SO4] προέρχεται από ηφαιστειακές εκλύσεις. Κρύσταλλοι όξινου ανθρακικού αμμωνίου [NH4(HCO3)] βρίσκονται στο ψευδοορυκτό γουανό, σε περιοχές της Παταγωνίας, προερχόμενο από την αποσύνθεση των περιττωμάτων θαλάσσιων πουλιών. Οι νεφροί χρησιμοποιούν αμμωνία για να εξουδετερώνουν τυχόν (τοπική) περίσσεια οξέων (ελέγχοντας έτσι το pH στο αίμα). Άλατα του αμμωνίου βρίσκονται και κατανέμονται μέσω του εύφορου εδάφους και του θαλάσσιου νερού.
Στο διάστημα
Η αμμωνία έχει βρεθεί επίσης και στο (υπόλοιπο εκτός της Γης) ηλιακό σύστημα, και πιο συγκεκριμένα στους πλανήτες Άρη, Δία, Κρόνο, Ουρανό και Ποσειδώνα, αλλά και στον πλανήτη-νάνο Πλούτωνα.
Πιο συγκεκριμένα, η αμμωνία έχει ανιχνευθεί στις ατμόσφαιρες των γιγαντιαίων πλανητών, που συμπεριλαμβάνουν το Δία, στην ατμόσφαιρα του οποίου βρίσκεται αμμωνία ανάμεσα σε άλλα αέρια όπως το μεθάνιο, το υδρογόνο και το ήλιο. Εκτός από την ατμόσφαιρα και το εσωτερικό του Κρόνου μπορεί να περιέχει παγωμένους κρυστάλλους αμμωνίας. Τέλος έχει βρεθεί και στους δύο φυσικούς δορυφόρους του Άρη, δηλαδή στο Δείμο και στο Φόβο.
Στο διαστρικό διάστημα
Η αμμωνία ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά στο διαστρικό διάστημα το 1968, με βάση τις εκπομπές μικροκυμάτων από τη διεύθυνση του γαλακτικού πυρήνα. Η αμμωνία ήταν η πρώτη πολυατομική ένωση που ανιχνεύθηκε στο διαστρικό διάστημα. Η ευαισθησία του μορίου της σε ένα μεγάλο εύρος διεγέρσεων και η (σχετική) ευκολία με την οποία αυτές μπορούν να παρατηρηθούν σε έναν αριθμό περιοχών, έχουν καταστήσει την αμμωνία μια από τις πιο σημαντικές ενώσεις για μελέτες στα μοριακά νεφελώματα. Η σχετική ένταση των φασματικών γραμμών της αμμωνίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση της θερμοκρασίας του υλικού που εκπέμπει αυτές τις ακτινοβολίες. Τα ακόλουθα ισοτοπικά χημικά είδη ανιχνεύθηκαν: NH3, 15NH3, NH2D, NHD2, και ND3.
Η ανίχνευση της τριδευτεριούχας αμμωνίας θεωρήθηκε έκπληξη, εφόσον το δευτέριο είναι σχετικά σπάνιο. Μια εξήγηση που προτάθηκε είναι ότι οι συνθήκες χαμηλών θερμοκρασιών (που επικρατούν) εκεί επιτρέπουν στα μόρια αυτό να επιβιώνουν και να συσσωρεύονται.
Από την διαστρική της ανακάλυψη, η αμμωνία αποδείχθηκε ότι είναι ανεκτίμητο φασματοσκοπικό εργαλείο για τη μελέτη του διαστρικού ενδιάμεσου. Με ένα μεγάλο αριθμό μηκών κύματος εκπομπής, εξαιτίας του μεγάλου εύρους διεγέρσεων που επιτρέπει το μόριό της, η ανακάλυψη αμμωνίας έχει αναφερθεί σε εκατοντάδες επιστημονικά άρθρα.
Η μελέτη της διαστρικής αμμωνίας ήταν σημαντική σε έναν αριθμό περιοχών έρευνας τις λίγες τελευταίες δεκαετίες. Η πιο σημαντική από αυτές είναι η ανάδειξη της αμμωνίας ως «διαστρικού θερμομέτρου».