cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Industrial Electro
Εννοιολογικά Θέματα
Οι μουσικοί της Electro-industrial τείνουν να παρουσιάζουν θέματα ελέγχου, δυστοπίας και επιστημονικής φαντασίας. Παίρνουν πολλές φορές έμπνευση από ταινίες τρόμου, συμπεριλαμβανομένων του The Exorcist και των έργων του Roman Polanski και των ταινιών επιστημονικής φαντασίας Blade Runner και Alien.
Dark electro
Το Dark electro είναι ένα παρόμοιο στυλ, που αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στην Κεντρική Ευρώπη. Ο όρος περιγράφει σχήματα όπως οι yelworC και οι Effect Placebo και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο του 1992 με την ανακοίνωση του δίσκου Brainstorming, το ντεμπούτο του yelworC. Το στυλ εμπνεύστηκε από τη μουσική των The Klinik και Skinny Puppy. Οι συνθέσεις περιελάμβαναν ήχους φρίκης, και βογκητά ή παραμορφωμένα φωνητικά. Oι yelworC ήταν μια μουσική ομάδα από το Μόναχο που σχηματίστηκε το 1988. Έβαλαν τα θεμέλια του κινήματος στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και ήταν οι πρώτοι καλλιτέχνης στη γερμανική δισκογραφική Celtic Circle Productions. Κατά τα επόμενα έτη, το σκοτεινό electro εκτοπίστηκε από επιρεασμένα απ την techno στυλ, όπως aggrotech και futurepop. Άλλα συγκροτήματα του είδους είναι οι Das Ich, amGod, Nurgul Jones, Trial, πρώιμοι Evil's Toy, Mortal Constraint, Arcana Obscura, Splatter Squall, Seven Trees, Tri-State, GGFH ( Disease ), και Ice Ages. μικρογραφία| Η γερμανική μπάντα Aggrotech Centhron στο e-tropolis 2013, Βερολίνο
Aggrotech
Η Aggrotech (επίσης γνωστό ως hellektro ) είναι μια μορφή electro-industrial με ισχυρή επιρροή από hardstyle / hardtrance και άλλα σύγχρονα είδη ηλεκτρονικής μουσικής ( μποτόμπασα techno και ήχους απο ταλαντωτές, ειδικά Supersaw από το Roland JP-8000 ) που πρωτοεμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '90.
Η Aggrotech χρησιμοποιεί επιθετικούς ρυθμούς, χαρακτηριστηκές μελωδίες απο συνθεσάιζερ και στίχους με σκοτεινό περιεχόμενο. Συχνά τα φωνητικά παραμορφώνονται και γίνεται σ αυτά αλλοίωση τόνου ωστε να ακούγονται ρομποτικά, παράσιτα και άλλα εφέ παραμόρφωσης χρησιμοποιούνται επισης. Aggrotech μουσικοί ειναι οι: AciDrome, Aesthetic Perfection, Agonoize, Alien Vampires, Amduscia, Bestias De Asalto, Cenobita, Chiasm, Die Sektor, Combichrist, Dark Liner, Das Ich, Dawn of Ashes, Detroit Diesel, Dulce Liquido, DYM, Feindflug, Flesh Field, Front Line Assembly, Funker Vogt, God Module, Grendel, Hocico, iVardensphere, Nachtmahr, Machine Sonata, Panic Lift, Psyclon Nine, Reaper, Suicide Commando, Tactical Sekt, Tamtrum, The Retrosic, Ritual Aesthetic, Unter Null, Virtual Embrace, X-Fusion, X-RX, και άλλοι.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Εδαφοβούκερος της Αβυσσηνίας
Ο εδαφοβούκερος της Αβυσσηνίας ή βόρειος εδαφοβούκερος (Bucorvus abyssinicus) είναι ένα από τα δύο είδη εδαφοβούκερου. Το άλλο είδος είναι ο Νότιος εδαφοβούκερος.
Ο εδαφοβούκερος της Αβυσσηνίας είναι ένα αφρικανικό ημερόβιο πουλί, που βρίσκεται βόρεια του Ισημερινού. Ομάδες εδαφοβούκερων έχουν εδάφη έως και 2 – 100 τετραγωνικά μίλια.
Μορφολογία
Ο εδαφοβούκερος της Αβυσσηνίας είναι ένα από τα δύο μεγαλύτερα είδη βούκερων (το άλλο είναι ο νότιος εδαφοβούκερος). Έχει ύψος 90 – 100 εκατοστά, 110 εκατοστά μήκος και 4 κιλά βάρος. Σύμφωνα με τον Στέβενσον και τον Φανσουά, αυτό το είδος είναι μεγαλύτερο είδος κατά μέσο όρο από τον νότιο εδαφοβούκερο στα 102 εκατοστά, αλλά τα δημοσιευμένα βάρη και οι τυποποιημένες μετρήσεις αντιστρόφως δείχνουν πως το νότιο είδος είναι πράγματι ελαφρώς μεγαλύτερο. Όπως και ο ξάδελφός του, ο εδαφοβούκερος της Αβυσσηνίας έχει μακριά γυμνά πόδια για βάδισμα. Το αρσενικό έχει κόκκινο σάκο λαιμού, ενώ το θηλυκό μπλε. Τροποποιημένα φτερά σχηματίζουν μεγάλες βλεφαρίδες που προστατεύουν τα μάτια του από τη σκόνη.
Τροφή
Ο εδαφοβούκερος της Αβυσσηνίας τρέφεται με ποικιλία σπονδυλωτών και ασπόνδυλων, περιλαμβάνοντας χελώνες, σαύρες, αράχνες, σκαθάρια και κάμπιες: επίσης τρέφεται με ψοφίμια, φρούτα, σπόρους και φιστίκια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουκερωτίδες Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Τίλμπουρχ
To Τίλμπουρχ (ολλανδικά: Tilburg) είναι δήμος και πόλη στη νότια Ολλανδία, στην επαρχία βόρεια Βραβάντη. Το Μάιο του 2014, το Τίλμπουρχ είχε 210.289 κατοίκους και ήταν η έκτη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα και η δεύτερη μεγαλύτερη στη βόρεια Βραβάντη. Η μητροπολιτική περιοχή του Τίλμπουρχ έχει 300.249 κατοίκους. Σε μικρή απόσταση από το Τίλμπουρχ βρίσκονται οι υπόλοιπες μεγάλες πόλεις της βόρειας Βραβάντης, το Ντεν Μπος, η Μπρέντα και το Αϊντχόφεν. Η παλαιότερη αναφορά στην πόλη γίνεται το 709, αλλά απέκτησε δικαιώματα πόλης το 1809. Ακολούθησε η βιομηχανοποίηση της πόλης, με βάση την εριοβιομηχανία.
Στο Τίλμπουρχ βρίσκεται το πανεπιστήμιο του Τίλμπουρχ, από το 1927, καθώς και το πανεπιστήμιο Αβανς των Εφαρμοσμένων Επιστημών και το πανεπιστήμιο Φόντις των Εφαρμοσμένων Επιστημών. Εντός του δήμου υπάρχουν τρεις σιδηροδρομικοί σταθμοί. Κάθε Ιούλιο διοργανώνεται δεκαήμερο πανηγύρι, το μεγαλύτερο στη Μπενελούξ.
Ντέιβιντ Μάμετ
Ο Ντέιβιντ Άλαν Μάμετ (David Alan Mamet, 30 Νοεμβρίου 1947) είναι Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας, κινηματογραφιστής και συγγραφέας. Κέρδισε ένα βραβείο Πούλιτζερ και έλαβε υποψηφιότητες για τον Tony για τα έργα του Οικόπεδα με Θέα (1984) και Speed-the-Plow (1988). Κέρδισε για πρώτη φορά την αποδοχή των κριτικών για μια τριάδα έργων εκτός Μπρόντγουεϊ τη δεκαετία του 1970: The Duck Variations, Sexual Perversity in Chicago και Αμερικανικός Βούβαλος. Τα έργα του Race and The Penitent, αντίστοιχα, κάνανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ το 2009 και εκτός Μπρόντγουεϊ το 2017.
Οι ταινίες μεγάλου μήκους που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Μάμετ περιλαμβάνουν τις Η λέσχη της απάτης (1987), Ανθρωποκτονία (1991), Στημένο παιχνίδι (1997) και τη μεγαλύτερη εμπορική του επιτυχία, το Κόλπο (2001). Έχει γράψει το σενάριο στις ταινίες Ο Ταχυδρόμος πάντα χτυπά δύο φορές (1981), η Ετυμηγορία (1982), οι Αδιάφθοροι (1987), Χόφα (1992), Ο πρόεδρος, ένα ροζ σκάνδαλο κι ένας πόλεμος (1997) και Χάνιμπαλ (2001). Ο ίδιος ο Μάμετ έγραψε το σενάριο για τη μεταφορά του Οικόπεδα με Θέα το 1992 και έγραψε και σκηνοθέτησε τη μεταφορά του 1994 του θεατρικού του έργου Ολεάννα (1992). Ήταν εκτελεστικός παραγωγός και συχνός συγγραφέας για την τηλεοπτική εκπομπή The Unit (2006–2009).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί πολωνοεβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Κώστας Χατζηγεωργίου
Ο Κώστας Χατζηγεωργίου ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Ήταν γνωστός ως Κώτσιος.
Εντάχθηκε στην Ανόρθωση το 1945 όταν επανασυστάθηκε η ποδοσφαιρικής της ομάδα. Παρέμεινε στην ομάδα έως το 1956, κατακτώντας ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο.
Επιπλέον, συμμετείχε στη Μικτή Κύπρου (πρόδρομος της Εθνικής Κύπρου το 1949, αλλά και το 1954 στους εντός και εκτός έδρας αγώνες με αντίπαλο την Εθνική Ισραήλ.
Την περίοδο 1951-52 αγωνίστηκε στον ελληνικό σύλλογο της Νέας Υόρκης Greek Americans για διάστημα 6 μηνών (Δεκέμβριος-Μάιος).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ο πρίγκιπας και ο φτωχός
Ο πρίγκιπας και ο φτωχός (αγγλικά: The Prince and the Pauper) είναι μυθιστόρημα του Μαρκ Τουέιν. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στον Καναδά το 1881, πριν δημοσιευθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1882. Το μυθιστόρημα είναι η πρώτη απόπειρα του Τουέιν να γράψει ένα ιστορικό μυθιστόρημα.
Η πλοκή εξελίσσεται το 1537 και αφορά την ιστορία δύο νέων αγοριών τα οποία γεννήθηκαν την ίδια μέρα και είναι ολόιδια εμφανισιακά: ο Τομ Κάντι είναι φτωχός και ζει με τον βίαιο αλκοολικό πατέρα του σε μία γειτονιά του Λονδίνου και το άλλο είναι ο Εδουάρδος ΣΤ΄ της Αγγλίας, γιος του Ερρίκου Η΄. Μία μέρα που ο Τομ κινείται κοντά στο παλάτι συναντάει τον Εδουάρδο και αποφασίζουν αφότου γνωριστούν καλύτερα και λόγω της εκπληκτικής ομοιότητάς τους να ανταλλάξουν θέσεις. Αλλάζουν ρούχα και ο Εδουάρδος παίρνει μαζί του κάτι, που αποκαλύπτεται αργότερα ότι ήταν η μεγάλη σφραγίδα. Αφότου έχουν αλλάξει θέσεις γίνεται γνωστό ότι ο Ερρίκος πέθανε.
Ο Τομ πασχίζει να εξοικειωθεί με τα βασιλικά πρωτόκολλα και οι αυλικοί θορυβημένοι από την φαινομενική απώλεια μνήμης νομίζουν ότι ο πρίγκιπας έχει τρελαθεί, αλλά οι αποφάσεις του, βασισμένες στη κοινή λογική αποδεικνύουν το αντίθετο. Από την άλλη, ο Εδουάρδος βιώνει τη σκληρή ζωή των φτωχών και βλέπει από πρώτο χέρι την έντονη κοινωνική ανισότητα και την αδικία εις βάρος των φτωχών από το δικαστικό σύστημα και ορκίζεται όταν γίνει βασιλιάς να τα αντιμετωπίσει. Ξεφεύγει από τον πατέρα του Τομ και βρίσκει προστασία στον Μάιλς Χίντον. Όταν μαθαίνει για τη στέψη, διακόπτει την τελετή. Οι ευγενείς, μπερδεμένοι από την ομοιότητα, ξαφνιάζονται, αλλά όταν ο Εδουάρδος παρουσιάζει την μεγάλη σφραγίδα, πείθονται ότι εκείνος είναι όντως ο πρίγκιπας, και ο Εδουάρδος στέφεται βασιλιάς. Στη συνέχεια, δίνει αξιώματα στον Τομ και τον Μάιλς, ενώ ο ίδιος παρά το γεγονός ότι πέθανε σε ηλικία 15 ετών βασίλευσε με έλεος εξαιτίας των εμπειριών του.
Γραμμένο για παιδιά, ο Πρίγκιπας και ο Φτωχός αποτελεί τόσο κριτική στην κοινωνική ανισότητα όσο και αποδοκιμασία στην κρίση των άλλων με βάση την εμφάνισή τους. Η έμπνευση για την ιστορία ήρθε μετά από ένα ταξίδι του Μαρκ Τουέιν στην Ευρώπη, ενώ παράλληλα ο Τουέιν είχε διαβάσει εκτενώς αγγλική και γαλλική ιστορία. Αρχικά προοριζόταν να γίνει θεατρικό έργο, το μυθιστόρημα θα διαδραματιζόταν στην Βικτωριανή Αγγλία, πριν ο Τουέιν αποφασίσει να το μετακινήσει σε παλαιότερες εποχές.
Ο πρίγκιπας και ο φτωχός έγινε θεατρικό έργο κατά τη διάρκεια της ζωής του Μαρκ Τουέιν, στη μετατροπή του οποίου συμμετείχε και ο ίδιος. Επίσης έχει μεταφερθεί πολλές φορές στον κινηματογράφο. Το 1920 παρουσιάστηκε στο Μπρόντγουεϊ. Γνωστή είναι η βουβή ταινία του 1920, η έκδοση του 1937, με τον Έρολ Φλιν στο ρόλο του Χίντον, το 1977 και το 2007. Η ιστορία έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο σε διάφορες γλώσσες, καθώς και σε κινούμενα σχέδια, με τον Μίκι Μάους, την Μπάρμπι και τον Γκάρφιλντ. Η ιστορία έχει μεταφερθεί και σε κόμιξ, αρχίζοντας με τα Κλασσικά Εικονογραφημένα το 1946.
Παραπομπές
κατηγορία:Αμερικανικά μυθιστορήματα κατηγορία:Παιδικά βιβλία Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα
Σταύρος Μαυρουδέας
Βιογραφία
Ο Σταύρος Μαυρουδέας γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1961. Αποφοίτησε από τη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή το 1979. Έλαβε το πτυχίο του στα οικονομικά το 1984 από το τμήμα Οικονομικών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια έλαβε το μεταπτυχιακό του στα οικονομικά από τη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Τέλος, ολοκλήρωσε τις σπουδές του με την απόκτηση του διδακτορικού του στα οικονομικά το 1990 από το Κολλέγιο Μπίρκμπεκ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Ο τίτλος της διατριβής του ήταν «Η Προσέγγιση της Ρύθμισης: Μια Κριτική Αξιολόγηση» και είχε ως επιβλέποντα τον καθηγητή Μπεν Φάιν. Οι μεταπτυχιακές του σπουδές χρηματοδοτήθηκαν από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών.
Το 1993 εντάχθηκε στο Τμήμα Οικονομικών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας ως λέκτορας ενώ αργότερα προήχθη σε επίκουρο καθητητή, αναπληρωτή καθηγητή και εν τέλει καθηγητή. Τον Ιανουάριο 2019 μετακινήθηκε στο ΤΜήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου όπου εργάζεται ως καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας. Είναι ιδρυτικό μέλος και στη συνέχεια μέλος του διοικητικού συμβουλίου (γραμματέας, πρόεδρος) της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Οικονομίας.
Έχει συγγράψει αρκετά άρθρα σε ελληνικά αλλά και ξένα επιστημονικά περιοδικά, ενώ αρθρογραφεί σε εφημερίδες για θέματα σχετικά με την οικονομία, την πολιτική και την Αριστερά.
Μοντιτσέλλο ντ'Άλμπα
Το Μοντιτσέλλο ντ'Άλμπα (ιταλικά: Monticello d'Alba) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Παναγιώτης Τριανταφυλλίδης
Ο Παναγιώτης Τριανταφυλλίδης υπήρξε Έλληνας εθνικός ευεργέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Βυτίνα της Γόρτυνας το 1810. Πατέρας του ήταν ο γουνοποιός Τριαντάφυλλος Δημητρίου Τριανταφύλλου και μητέρα του η Μαρία, θυγατέρα του μεγαλέμπορα και προεστού Θεόδωρου Ταμπακόπουλου. Είχε άλλους δύο αδερφούς και τρεις αδελφές. Ο πατέρας του πέθανε όταν ήταν επτά χρονών, και η οικογένεια διατηρείτο από τον παππού Θεόδωρο Ταμπακόπουλο. Λίγο μετά τον θάνατο του πατέρα του πέθανε και ο αδερφός του Δημήτριος.
Επέζησε της καταστροφής της Βυτίνας (1825) ως εκ θαύματος ανεβασμένος σ’ ένα δέντρο. Η μητέρα του έγκυος σφαγιάστηκε από το στρατό του Ιμπραήμ, ενώ οι αδελφές του Φωτεινή, Αγγελική και Κωνσταντίνα αιχμαλωτίσθηκαν και μεταφέρθηκαν στην Αίγυπτο, όπου αναγκάσθηκαν να παντρευτούν Αιγύπτιους αξιωματούχους. Ο νεότερος αδερφός Ηλίας, πέθανε αιχμάλωτος στην Αίγυπτο.
Μετά τη σφαγή κατέφυγε στο Ναύπλιο, όπου τον βρήκε τελικά ο αδελφός της μητέρας του Νικόλαος Θ. Ταμπακόπουλος, ο οποίος είχε από χρόνια εγκατασταθεί στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες (σημερινή Ρουμανία) και ασχολείτο με την ενοικίαση κτημάτων. Όταν έμαθε την τύχη των μελών της οικογένειάς του, ήρθε στο Ναύπλιο και πήρε μαζί του τον εναπομείναντα ανιψιό του στις Ηγεμονίες, όπου άκμαζε το ελληνικό στοιχείο ήδη από την εποχή των Φαναριωτών Ηγεμόνων (1711-1821), όταν πολλοί Έλληνες μετανάστευσαν στις ημιαυτόνομες αυτές επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Οι δύο διαθήκες του
Στην πρώτη, την οποία συνέταξε στα 1858, κατέλειπε την περιουσία του, που ανερχόταν τότε στο ποσό των 32.000 αυστριακών φλωρίων, για την ανάπτυξη και συντήρηση της γεωργικής σχολής της Τίρυνθας. Η σχολή αυτή είχε ιδρυθεί από τον Ιωάννη Καποδίστρια στα 1829. Ο Τριανταφυλλίδης επιθυμούσε να δοθεί το όνομά του στη σχολή αυτή και να σπουδάζουν εκεί δωρεάν δύο έως πέντε νέοι από την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Βυτίνα.
Στη δεύτερη όμως διαθήκη του, που γράφτηκε στα 1862, δήλωσε ότι επιθυμούσε η περιουσία του, η οποία ανερχόταν πλέον στο ύψος των 42.000 αυστριακών φλωρίων, να διατεθεί για τη δημιουργία ενός ιδρύματος που θα συνέβαλε στην πρόοδο και στο μεγαλείο της πατρίδας και θα έφερε το όνομά του. Για το σκοπό του ιδρύματος ζητούσε να αποφασίσουν τα νομοθετικά σώματα της Ελλάδας μετά από γνωμοδότηση της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκτός αυτών, άφηνε χρήματα και για τις αδελφές του στην Αίγυπτο, εάν αυτές κατόρθωναν να επιστρέψουν στην Ελλάδα, σε φίλους και σε υπαλλήλους του. Το 1870 η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου πρότεινε να ιδρυθεί πρακτική γεωργική σχολή με το Τριανταφυλλίδειο κληροδότημα.
Με το νόμο ΑΦΜΒ΄/28-5- 1887 «Περί συστάσεως γεωργικών σχολείων» ιδρύθηκαν και λειτούργησαν τρία Τριανταφυλλίδεια σχολεία. Πρώτη ιδρύθηκε η Γεωργική Σχολή στην Αθήνα (1888) (στον ίδιο χώρο αργότερα εγκαταστάθηκε η Ανώτατη Γεωπονική Σχολή και μέχρι σήμερα βρίσκεται το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο). Η δεύτερη Τριανταφυλλίδειος Γεωργική Σχολή ιδρύθηκε στην Τίρυνθα το 1894 στις εγκαταστάσεις της πρώην γεωργικής σχολής. Τέλος, η τρίτη λειτούργησε στον Αλμυρό Βόλου.
Οι σχολές της Αθήνας και της Τίρυνθας λειτούργησαν μέχρι το 1897 και κατόπιν μετατράπηκαν σε γεωργικούς σταθμούς. Η τρίτη, που μετονομάστηκε στη συνέχεια σε «Κασσαβέτειο και Τριανταφυλλίδειο Γεωργική Σχολή Αϊδινίου», λειτούργησε μέχρι το 1914. Το 1891 δημιουργήθηκε επίσης και Γεωργική Σχολή στη Βυτίνα, που από το 1896 λειτούργησε ως Δασική. Το 1895 ανεγέρθηκαν με χρήματα του κληροδοτήματος οι κτηριακές εγκαταστάσεις της σχολής και αποκτήθηκαν οι πρώτες γεωργικές εκτάσεις από τις οποίες δημιουργήθηκε το Τριανταφυλλίδειο κτήμα εκτάσεως 150 στρεμμάτων το οποίο δωρίσθηκε στο δημόσιο.
Το Τριανταφυλλίδειο κληροδότημα εξακολουθεί ακόμα να υφίσταται προσφέροντας υποτροφίες για προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές σε φοιτητές ή αποφοίτους γεωπονικών ή κτηνιατρικών σχολών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Σερβετσεζά Καντινεφέντι
Η Σερβετσεζά Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:ثروت سزا قادين) (Τούρκικα: Servetseza Kadınefendi, 1 Σεπτεμβρίου 1823 - 25 Σεπτεμβρίου 1878) ήταν η πρώτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και θετή μητέρα του Μωάμεθ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Baş Servetseza Kadın Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η Σερβετσεζά Καντινεφέντι γεννήθηκε την 1 Σεπτεμβρίου 1823 στο Μαϊκόπ, και ήταν κόρη του Πρίγκιπα Μανσούρ Τεμρούκο και της συζύγου του Πριγκίπισσας Φιουλανέ Νταντεσκελιάνι. Είχε δυο αδελφούς τον πρίγκιπα Άντοκ Μπέη και τον πρίγκιπα Σουλεϊμάν Μπέη και μια αδελφή την πριγκίπισσα Φατμά Σεμσφέρ Χανίμ.
Το 1838 η Σερβετσεζά άφησε την πόλη του γεννήθηκε και πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Έγινε Κυρία Επί των Τιμών της κόρης του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, της Εσμά Σουλτάν. Στις 2 Ιουλίου 1839 ο Αμπντούλ Μετζίτ ανέβηκε στον θρόνο, μετά τον θάνατο του πατέρα του Μαχμούτ Β΄. Η Εσμά Σουλτάν επέλεξε την Σερβετσεζά για σύζυγο του ανιψιού της, Αμπντούλ Μετζίτ. Η Σερβετσεζά και ο Αμπντούλ Μετζίτ παντρεύτηκαν το 1839 και η Σερβετσεζά έγινε αυτοκρατορική σύζυγος. Έλαβε τον τίτλο της επικεφαλής συζύγου με τον τίτλο "Σερβετσεζά Μπας-Καντινεφέντι". Σερβετσεζά σημαίνει "Αξία του πλούτου".
Όταν πέθανε η Γκιουλτζεμάλ Σουλτάν μια άλλη σύζυγος του Αμπντούλ Μετζίτ, ο Αμπντούλ Μετζίτ έδωσε στην Σερβετσεζά τα τρία παιδιά, τον Ηγεμόνα Μωάμεθ Ρεσάντ, την Φατμά Σουλτάν και την Ρεφιά Σουλτάν να τα φροντίσει.
Μετά τον θάνατο του Αμπντούλ Μετζίτ στις 25 Ιουνίου 1861 η Σερβετσεζά στάλθηκε στο Παλάτι Καμπατάς οπού παρέμεινε μέχρι τον θανατό της, στις 25 Σεπτεμβρίου 1878 σε ηλικία 55 ετών. Είναι θαμμένη στο Γιαβούζ Σελίμ Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.
Πιστεύεται από κάποιους ότι η Σερβετσεζά Καντινεφέντι δολοφονήθηκε. Λέγεται ότι πήγε μια νύχτα του Ραμαζανιού στον Αμπντούλ Χαμίτ και τον προειδοποίησε. Τον διέταξε να δώσει το θρόνο πίσω στον νόμιμο ιδιοκτήτη του. Αφού προσφέρθηκε να λάβει υπόψιν του την προειδοποίησή της, κανόνισε να της δοθεί ένα δηλητηριασμένο ποτό και πέθανε κατά την επιστροφή της στο παλάτι της.
Μίρανα Ροδόπης
Τα Μίρανα ή Μοίρανα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Μίρανα βρίσκονται στον κάμπο της Κομοτηνής με υψόμετρο 70 μέτρα, σε απόσταση 18 χλμ. νοτιοανατολικά από το κέντρο της πόλης και 25 χλμ. δυτικά από τις Σάπες (έδρα του δήμου). Βόρεια του χωριού περνάει ο Λίσσος ποταμός, δυτικά είναι η Σαλμώνη και περνάει η Εγνατία Οδός, νότια είναι το Δάσος του Ίσμαρου ενώ ανατολικά είναι η Πελαγία. Οι κάτοικοί του είναι μουσουλμάνοι από τους οποίους λίγοι είναι Πομάκοι και το 1/6 Ρομά. Στα νοτιοανατολικά και τον λόφο "Ισικλίκ" έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός που χρονολογείται στην Ύστερη Νεολιθική και πρώιμη Εποχή του Χαλκού καθώς και επιφανειακή συλλογή κεραμεικής. Η παλιά τους ονομασία, επί τουρκοκρατίας, είναι Μουρατί και επίσημα αναφέρεται γραμμένα ως Μοίρανα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1940 το όνομά τους διορθώθηκε σε Μίρανα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Βέννα και τη Σαλμώνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Μιράνων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 286 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Αδόλφος Ιωάννης Α΄ του Κλέεμπουργκ
Ο Αδόλφος Ιωάννης Α΄, γερμ. Adolf Johann I (21 Οκτωβρίου 1629 - 24 Οκτωβρίου 1689) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου ήταν κόμης του Κλέεμπουργκ (Kleeburg) το διάστημα 1654-1689.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο κάστρο Στέγκεμποργκ της Σουηδίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Κάζιμιρ, κόμη του Κλέεμπουργκ και της Αικατερίνης Βάσα, κόρης του Καρόλου Θ΄ της Σουηδίας.
Το 1652 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Κάρολος Ι΄ Γουσταύος. Το 1654 ο Κάρολος Ι΄ Γουσταύος έγινε βασιλιάς της Σουηδίας και παραχώρησε το Κλέεμπουργκ στον Αδόλφο Ιωάννη Α΄ και τον έκανε δούκα του Στέγκεμποργκ.
Απεβίωσε το 1689 σε ηλικία 60 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφος Ιωάννης Β΄.
Οικογένεια
Το 1653 απεβίωσε η Ελισάβετ Βεατρίκη και ο Αδόλφος Ιωάννης Α΄ έκανε δεύτερο γάμο νυμφευόμενος την εξαδέλφη της, Έλσα Ελισάβετ, κόμισσα Μπράχε, κόρη του Νικολάου (Νιλς) κόμη Μπράχε αφ Βίζινγκσμποργκ και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Σουηδίας
Γυβάσκυλα
thumb|right|250px|Η ανατολική πλευρά της πόλης Η Γιουβάσκουλα (φινλανδικά: Jyväskylä, προφορά ΔΦΑ : [ˈjyvæsˌkylæ]) είναι η 7η μεγαλύτερη πόλη της Φινλανδίας και η πρωτεύουσα της διοικητικής περιφέρειας της Κεντρικής Φινλανδίας. Βρίσκεται 147 χλμ. βόρειο-ανατολικά του Τάμπερε και 270 χλμ. βόρεια της πρωτεύουσας της χώρας, Ελσίνκι. Το δεύτερο συνθετικό, "κούλα", σημαίνει χωριό, και το πρώτο, "Γιούβας", συνδέεται με έναν τύπο πουρναριού ή, σύμφωνα με ακραίες θεωρίες, την αντανάκλαση του ήλιου στην επιφάνεια της θάλασσας.
Η πόλη περιβάλλεται από λόφους, λίμνες και δάση. Είναι διάσημη επίσης για τα κτήρια της, πολλά από τα οποία είναι σχεδιασμένα από τον Αλβάρ Αάλτο. Η πόλη φιλοξενεί το Neste Oil Rally (ράλι Χιλίων Λιμνών) της Φινλανδίας που αποτελεί μέρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι, ενώ είναι γνωστή για την δυνατή ομάδα χόκευ επί πάγου η οποία έχει κατακτήσει 2 πρωταθλήματα Φινλανδίας και ένα Ευρώπης την τελευταία δεκαετία.
Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 121.782 κατοίκους (2016).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Αλίσα Φρέιντλιχ
Η Αλίσα Μπρούνοβνα Φρέιντλιχ (ρωσικά: Алиса Бруновна Фрейндлих, 8 Δεκεμβρίου 1934) είναι Ρωσίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου.
Βιογραφία
Κατά τη δεκαετία του 1950, σπούδασε στο Κρατικό Ινστιτούτο Θεάτρου, Κινηματογράφου και Μουσικής του Λένινγκραντ, λαμβάνοντας το πτυχίο της το 1957. Μεταξύ το 1957 και το 1961, υπήρξε μέλος του θεάτρου Komissarjevskaya, εκεί στο Λένινγκραντ. Αργότερα πήγε στο θέατρο Lensovet, έως και το 1982, όπου αποχώρησε, αφού πήρε διαζύγιο με τον σύζυγό της, ο οποίος ήταν διευθυντής του θεάτρου. Κατόπιν, την κάλεσε ο Γκεόργκι Τοβστονόγκοφ να ενταχθεί στο Gorky Bolshoi Drama Theater, όπου βρίσκεται έως και σήμερα από το 1983. Παρόλα αυτά, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1950 είχε αρχίσει να αναπτύσσει καριέρα και στον κινηματογράφο. Η πρώτη της ταινίας ήταν το Neokonchennaya povest. Το 1981, έλαβε και το μετάλλιο από την ΕΣΣΔ, το Καλλιτέχνης του Λαού της Σοβιετικής Ένωσης.
Συμμετείχε σε μερικές από τις πιο γνωστές και σπουδαίες ταινίες της Σοβιετικής Ένωσης όπως το Agoniya (1975), το Sluzhebnyj roman (1977) και το Stalker (1979), του Αντρέι Ταρκόφσκι. Το 1979, συμμετείχε και στην επιτυχημένη σειρά  D'Artanyan i tri mushketera, της οποίας το δεύτερο και το τρίτο μέρος κυκλοφόρησε πλέον στη Ρωσία, το 1992 και το 1993. Κατά την ημέρα των 70ων γενεθλίων της, ο ίδιος ο Βλαντίμιρ Πούτιν την επισκέφτηκε στο σπίτι της, και την τίμησε με κρατικό βραβείο. Το 2005, έλαβε και το βραβείο Nika. Ενώ από το 2019 συμμετέχει σε εννέα παραγωγές του Bolshoi Drama, στην Αγία Πετρούπολη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Σοβιετικοί ηθοποιοί
Λινδάνιο
Το λινδάνιο (αγγλ. lindane), επίσης γνωστό και ως γ-εξαχλωροκυκλοεξάνιο (γ-HCH), γαμμαξένιο ή γαμμαλίνη είναι οργανοχλωρική χημική (καρκινογόνος) ένωση, που αποτελεί ισομερές του εξαχλωροκυκλοεξανίου και έχει χρησιμοποιηθεί -παλαιότερα- ως εντομοκτόνο στη γεωργία αλλά και ως φαρμακευτικό σκεύασμα για ψείρες και ψώρα.
Είναι νευροτοξίνη που παρεμβαίνει στη λειτουργία του νευροδιαβιβαστή GABA αλληλεπιδρώντας με το σύμπλεγμα υποδοχέα GABA - κανάλι χλωρίου στη θέση δέσμευσης της πικροτοξίνης. Για τον άνθρωπο είναι επικίνδυνη ένωση, αφού έχει αποδειχθεί ότι το λινδάνιο επηρεάζει το νευρικό σύστημα, το συκώτι και τα νεφρά και είναι καρκινογόνος ένωση. Δεν είναι ακόμη σαφές εάν το γαμμαξένιο είναι ενδοκρινικός διαταράκτης.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το ταξινομεί ως «μετρίως επικίνδυνο» και το διεθνές εμπόριο του περιορίζεται και ρυθμίζεται βάσει της Σύμβασης του Ρότερνταμ για την προηγούμενη έκδοση-οδηγία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εντομοκτόνα Κατηγορία:Καρκινογόνα
Πωλέτ Γκοντάρ
Η Πωλέτ Γκόνταρντ (αγγλικά: Paulette Goddard, γεννηθείσα Μάριον Λίβυ, 3 Ιουνίου 1910 - 23 Απριλίου 1990) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, μοντέλο μόδας ως παιδί, και ερμηνεύτρια σε πολλές παραγωγές του Μπρόντγουεϋ ως κορίτσι των Ζίγκφιλντ Φόλλις. Έγινε σημαντικό αστέρι της Paramount Pictures στη δεκαετία του 1940. Οι πιο αξιοσημείωτες ταινίες της ήταν ο πρώτος σημαντικός της ρόλος, ως η κυρία του Τσάρλι Τσάπλιν στους «Μοντέρνους Καιρούς», και η επόμενη ταινία του Τσάπλιν, Ο Μεγάλος Δικτάτωρ. Ήταν υποψήφια για Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στο «Αγάπη στον Πόλεμο» (So Proudly We Hail!, 1943). Σύζυγοί της ήταν ο Έντγκαρ Τζέιμς, ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Μπέρτζες Μέρεντιθ και ο Έριχ Μαρία Ρεμάρκ.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Μανχάταν ως Μάριον Λίβυ, κόρη του Τζόσεφ Ράσσελ Λίβυ, γιος ενός ευημερούντος κατασκευαστή πούρων από το Σωλτ Λέικ Σίτυ και της Άλτα Μέυ Γκόνταρντ. Ο πατέρας της ήταν ρωσοεβραϊκής καταγωγής, ενώ η μητέρα της ήταν Αγγλικανή, αγγλικής καταγωγής. Μεγάλωσε στο Κάνσας Σίτυ του Μιζούρι. Οι γονείς της παντρεύτηκαν το 1908 και χώρισαν ενώ η κόρη τους ήταν πολύ μικρή, αν και το διαζύγιο δεν έγινε οριστικό μέχρι το 1926. Σύμφωνα με την Γκόνταρντ, ο πατέρας της τους άφησε, αλλά σύμφωνα με τον πατέρα της, η Άλτα το έσκασε με το παιδί. Η Γκόνταρντ μεγάλωσε με τη μητέρα της και δεν συνάντησε ξανά τον πατέρα της μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930, αφού είχε γίνει διάσημη.
Σε μια συνέντευξη του 1938 που δημοσιεύτηκε στο Collier's, η Γκόνταρντ ισχυρίστηκε ότι ο Τζόζεφ Ράσσελ Λίβυ δεν ήταν ο βιολογικός της πατέρας. Σε απάντηση, ο Τζόσεφ Ράσελ Λίβυ άσκησε αγωγή εναντίον της κόρης του, ισχυριζόμενος ότι η συνέντευξη είχε καταστρέψει τη φήμη του και του κόστισε τη δουλειά του και ζήτησε οικονομική υποστήριξη από αυτήν. Σε άρθρο της 17ης Δεκεμβρίου του 1945, που γράφτηκε από τον Όλιβερ Τζένσεν στο Life, η Γκόνταρντ παραδέχτηκε ότι είχε χάσει την υπόθεση και αναγκάστηκε να πληρώνει στον πατέρα της 35 $ την εβδομάδα.
Για να αποφευχθεί μια μάχη επιμέλειας, αυτή και η μητέρα της μετακόμιζαν συχνά κατά τη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας, ακόμη μετεγκαταστάθηκαν και στον Καναδά κάποια στιγμή. Η Γκόνταρντ άρχισε να δουλεύει ως μοντέλο σε νεαρή ηλικία για να στηρίξει τη μητέρα και τον εαυτό της, εργαζόμενη για το πολυκατάστημα Σακς της 5ης Λεωφόρου, τη σχεδιάστρια μόδας και επειχειρηματία Χάττι Κάρνεγκι και άλλους. Μια σημαντική προσωπικότητα στην παιδική της ηλικία ήταν ο μεγάλος θείος της, Τσαρλς Γκόνταρντ, ιδιοκτήτης του American Druggists Syndicate. Έπαιξε κεντρικό ρόλο στην καριέρα της Γκόνταρντ, την σύστησε στον διευθυντή του Μπρόντγουεϊ, Φλόρεντς Ζίγκφιλντ.
Το 1926, έκανε το ντεμπούτο της στη σκηνή ως χορεύτρια στο θερινό σόου του Ζίγκφιλντ, No Foolin', στο οποίο ήταν επίσης η πρώτη φορά που χρησιμοποίησε το όνομα Πωλέτ Γκόνταρντ. Ο Ζίγκφιλντ την προσέλαβε για ένα άλλο μιούζικαλ, το Ρίο Ρίτα, το οποίο παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο του 1927, αλλά εγκατέλειψε την παράσταση μετά από μόλις τρεις εβδομάδες για να εμφανιστεί στο έργο "The Unconquerable Male", παραγωγή του Άρτσι Σέλγουιν. Ωστόσο, ήταν μία αποτυχία και κατέβηκε μετά από μόλις τρεις ημέρες μετά την πρεμιέρα του στο Ατλάντικ Σίτυ.
Λίγο μετά από αυτή την αποτυχία, η Γκόνταρντ συστήθηκε στον Έντγκαρ Τζέημς, πρόεδρο της εταιρείας Southern Lumber Company, που βρίσκεται στο Άσβιλ της Βόρειας Καρολίνας, από τον Τσαρλς Γκόνταρντ. Μόλις 17 ετών και πολύ νεότερη από τον Τζέημς, τον παντρεύτηκε στις 28 Ιουνίου του 1927, στο Ράι της Νέας Υόρκης. Ήταν ένας σύντομος γάμος και η Γκόνταρντ πήρε διαζύγιο στο Ρίνο της Νεβάδα το 1929 λαμβάνοντας 375.000 δολάρια για τη διευθέτηση του διαζυγίου.
Κινηματογραφική καριέρα
thumb|right|Η Γκόνταρντ το 1947.
Πρώιμες ταινίες
Η Γκόνταρντ επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Χόλλυγουντ το 1929, όταν εμφανίστηκε, με μη αναγνωρισμένο ρόλο, σε δύο ταινίες, την ταινία μικρού μήκους «Σήματα Αγκυροβόλησης» (1929) του Χοντρού και Λιγνού και στο δράμα του Τζορτζ Φίτζμορις, "The Locked Door" (1929).
Μετά το διαζύγιό της, επισκέφτηκε για λίγο την Ευρώπη πριν επιστρέψει στο Χόλλυγουντ στα τέλη του 1930 με τη μητέρα της. Η δεύτερη προσπάθειά της να δουλέψει ως ηθοποιός δεν ήταν πιο επιτυχημένη από την πρώτη.
Σαμ Γκόλντγουιν
Το 1930, υπέγραψε το πρώτο της κινηματογραφικό συμβόλαιο με τον παραγωγό Σάμιουελ Γκόλντγουιν για να εμφανιστεί ως κορίτσι του Γκόλντγουιν στο "Whoopee!" (1930). Εμφανίστηκε επίσης στο "City Streets" (1931), στο "Ladies of the Big House" (1931) και στο "The Girl Habit" (1931) της Paramount, στο "Palmy Days" (1931) του Γκόλντγουιν και στο "The Mouthpiece" (1932) για τη Warners.
Ο Γκόλντγουιν και η Γκόνταρντ δεν ταίριαξαν, και άρχισε να εργάζεται για τη Hal Roach Studios, εμφανιζόμενη σε μια σειρά από μη αναγνωρισμένους υποστηρικτικούς ρόλους για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των Show Business (1932), Young Ironsides (1932), Pack Up Your Troubles (1932, με τον Χοντρό και Λιγνό), και το Girl Grief με τον Τσάρλι Τσέις.
Ο Γκόλντγουιν χρησιμοποίησε την Γκόνταρντ στο The Kid from Spain (1932), το Bowery (1933), το Roman Scandals (1933) και το Kid Millions (1934).
Τσάρλι Τσάπλιν
Τη χρονιά που υπέγραψε με τον Γκόλντγουιν, η Γκόνταρντ άρχισε να βγαίνει με τον Τσάρλι Τσάπλιν, μια σχέση που έλαβε σημαντική προσοχή από τον τύπο. Η καμπή στην καριέρα της Γκόνταρντ έγινε όταν ο Τσάπλιν την έκανε κυρία του στην επόμενη επιτυχία του, «Μοντέρνοι Καιροί» (1936). Ο ρόλος της ως "The Gamin", ενός ορφανού κοριτσιού που τρέχει μακριά από τις αρχές και γίνεται σύντροφος του Αλήτη, ήταν η πρώτη της εμφάνιση ως αναγνωρισμένη ηθοποιός σε ταινία και πήρε κυρίως θετικές κριτικές, ο Frank S. Nugent από τους New York Times την περιέγραψε ως «ο κατάλληλος άνθρωπος για τις επιτυχίες του μεγάλου Σαρλό».
Ντέηβιντ Ο. Σέλζνικ & MGM
Μετά την επιτυχία των «Μοντέρνων Καιρών», ο Τσάπλιν σχεδίαζε άλλα έργα με την Γκόνταρντ ως συμπρωταγωνίστρια, αλλά δούλευε αργά και η Γκόνταρντ ανησυχούσε ότι το κοινό μπορεί να την ξεχάσει αν δεν συνέχιζε να κάνει τακτικές κινηματογραφικές εμφανίσεις. Υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ντέηβιντ Ο. Σέλζνικ και εμφανίστηκε με την Τζάνετ Γκέινορ στην κωμωδία «Εύθυμοι Συμμορίτες» (The Young in Heart, 1938) πριν ο Σέλζνικ την δώσει στη MGM για να εμφανιστεί σε δύο ταινίες.
Στην πρώτη από αυτές, τη Δραματική σχολή (1938), συμπρωταγωνιστούσε με τη Λουίζ Ράινερ, αλλά η ταινία έλαβε μέτριες κριτικές και απέτυχε να προσελκύσει το κοινό.
Η επόμενη ταινία της, οι Γυναίκες (1939), είχε τεράστια επιτυχία. Με ένα γυναικείο καστ με επικεφαλής τους Νόρμα Σίρερ, Τζόαν Κρώφορντ και Ρόζαλιντ Ράσσελ, ενώ ο ρόλος που έπαιξε η Γκόνταρντ ήταν η Μίριαμ Άαρονς. Η Πωλίν Κέιλ έγραψε αργότερα για την Γκόνταρντ, «''ξεχωρίζει. Διασκέδαση.''»
Paramount
Η Γκόνταρντ υπέγραψε συμβόλαιο με την Paramount Pictures και η επόμενη ταινία της, «Οι κατακόμβες του τρόμου» (The Cat and the Canary, 1939) με τον Μπομπ Χόουπ, ήταν ένα σημείο καμπής στην καριέρα και των δύο ηθοποιών. Γρήγορα συνεργάστηκαν ξανά στο «Κυνηγός φαντασμάτων» (The Ghost Breakers, 1940).
Στην Paramount, η Γκόνταρντ συμπρωταγωνίστησε με τον Σέσιλ Ντε Μιλ στην επική ταινία δράσης «Ο Κυρίαρχος / Τα Κόκκινα Γεράκια του Βορρά» (North West Mounted Police, 1940), παίζοντας το δεύτερο γυναικείο ρόλο. Ήταν η κορυφαία κυρία του Φρεντ Ασταίρ στο «Πες πως μ' αγαπάς» (Second Chorus, 1940), όπου συνάντησε τον ηθοποιό Μπέρτζες Μέρεντιθ, ο οποίος έγινε ο τρίτος σύζυγός της.
Η Γκόνταρντ έπαιξε στο Pot o 'Gold (1941), μια κωμωδία με τον Τζέημς Στιούαρτ, στη συνέχεια έπαιξε με τους Σαρλ Μπουαγιέ και Ολίβια Ντε Χάβιλλαντ στο «Αύριο δε θα ξημερώσει» (Hold Back the Dawn, 1941), σε σενάριο των Μπίλλυ Ουάιλντερ και Τσαρλς Μπράκετ, σε σκηνοθεσία του Μίτσελ Λάιζεν.
Η Γκόνταρντ συνεργάστηκε με τον Μπομπ Χόουπ για τρίτη φορά στο Nothing But the Truth (1942) και στη συνέχεια έκανε το The Lady Has Plans (1942), μια κωμωδία με τον Ρέυ Μίλλαντ.
Έπειτα έπαιξε στο Reap the Wild Wind (1942), πρωταγωνιστώντας, ως χαρακτήρας τύπου Σκάρλετ Ο' Χάρα. Συμπρωταγωνιστές της ήταν οι Μίλλαντ και Τζον Γουέιν, ήταν μια τεράστια επιτυχία.
Η Γκόνταρντ έπαιξε στο The Rangers Rangers (1942). Μία από τις καλύτερες κινηματογραφικές εμφανίσεις της ήταν στο Star Spangled Rhythm (1943), στην οποία τραγούδησε "A Sweater, a Sarong and a Peekaboo Bang" με τη Ντόροθυ Λαμούρ και τη Βερόνικα Λέικ. Η Γκόνταρντ και ο Μίλλαντ έπαιξαν στο Crystal Ball (1943).
Υποψηφιότητα για Όσκαρ
Η Γκόνταρντ συνεργάστηκε με τον Φρεντ ΜακΜάρρεϋ στο Standing Room Only (1944) και με τον Σόννυ Ταφτς στο I Love a Soldier (1944). Ήταν ένα από τα πολλά αστέρια της Paramount στο Duffy's Tavern (1945).
Η πιο επιτυχημένη ταινία της Γκόνταρντ ήταν η Kitty (1945), στην οποία έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. thumb|right|Η Πωλέτ Γκόνταρντ σε μια διαφήμιση για την ταινία A Stranger Came Home (1954).
Άλλες παραγωγές
Στο The Diary of a Chambermaid (1946), η Γκόνταρντ πρωταγωνίστησε με τον Μπέρτζες Μέρεντιθ, με τον οποίο παντρεύτηκε εκείνη την εποχή, υπό την καθοδήγηση του Ζαν Ρενουάρ. Ήταν μία παραγωγή της United Artists.
Στην Paramount έπαιξε στο Suddenly It's Spring (1947) και στο De Mille's Unconquered (1947). Κατά τη διάρκεια της μαύρης λίστας του Χόλυγουντ, όταν εκείνη και ο σύζυγος της Μέρεντιθ, ο οποίος ήταν στη μαύρη λίστα, περικυκλώθηκαν από ένα πλήθος που φώναζε «Κομμουνιστές!» στο δρόμο για μια πρεμιέρα, η Γκόνταρντ λέγεται ότι γύρισε στον άντρα της και είπε: «Να ανοίξω το παράθυρο και να τους χτυπήσω με τα διαμάντια μου, Μπάγκσυ;»
Έπαιξε στο An Ideal Husband (1947) στη Βρετανία για τον Αλεξάντερ Κόρντα και συνοδεύτηκε σε ένα ταξίδι δημοσιότητας στις Βρυξέλλες από την Κλαρίσσα Σπένσερ-Τσώρτσιλ, ανιψιά του Ουίνστον Τσώρτσιλ και αργότερα σύζυγος του μελλοντικού πρωθυπουργού Άντονυ Ήντεν.
Η Γκόνταρντ και ο σύζυγός της έπαιξαν στο On Our Merry Way (1948).
Στην Paramount, έκανε δύο ταινίες με τον ΜακΝτόναλντ Κάρεϋ, τις Hazard (1948) και Bride of Vengeance (1949). Έπειτα έφυγε από το στούντιο.
Ανεξάρτητη
Το 1949, ίδρυσε τη Monterey Pictures με τον Τζον Στάινμπεκ. Η Γκόνταρντ πρωταγωνίστησε στην ταινία «Άννα Λουκάστα» (1949) και μετά πήγε στο Μεξικό για το The Torch (1950). Στην Αγγλία, έπαιξε στο Babes in Bagdad (1952). Μετά πήγε στο Χόλλυγουντ για το Vice Squad (1953), τους Sins of Jezebel (1953), το Paris Model (1953) και το Charge of the Lancers (1954). Ο τελευταίος ρόλος της ήταν στην αγγλική παραγωγή A Stranger Came Home (1954).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Οικογένεια Τσάπλιν Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ
Black Panther: Wakanda Forever
Το Black Panther: Wakanda Forever είναι αμερικανική ταινία με υπερήρωες βασισμένη στον χαρακτήρα των Marvel Comics Black Panther. Η παραγωγή έγινε από την Marvel Studios και η διανομή από την Walt Disney Studios Motion Pictures. Αποτελεί συνέχεια της ταινίας Black Panther του 2018 και την 30η ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU). Την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ράιαν Κούγκλερ και το σενάριο έγραψαν οι Ράιαν Κούγκλερ και Τζο Ρόμπερτ Κόουλ. Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Λετίσια Ράιτ ως Σούρι / Black Panther, πλαισιωμένη από τους οι Λουπίτα Νιόνγκο, Ντανάι Γκουρίρα, Γουίστον Ντουκ, Φλόρενς Κασούμπα, Ντόμινικ Θορν, Μικέιλα Κοέλ, Μέιμπελ Καδένα, Τένοτς Ουέρτα Μεχία, Μάρτιν Φρίμαν, Τζούλια Λουί-Ντράιφους και Άντζελα Μπάσετ.
Το Black Panther: Wakanda Forever κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 11 Νοεμβρίου του 2022 ως μέρος της Φάσης Τέσσερα του MCU.
Πλοκή
Ο Τ'Τσάλα, ο βασιλιάς της Γουακάντα, πεθαίνει από μια ασθένεια που η αδερφή του, Σούρι, πιστεύει ότι μπορεί να θεραπευθεί από το "βότανο σε σχήμα καρδιάς". Η Σούρι προσπαθεί να αναδημιουργήσει συνθετικά το βότανο μετά την καταστροφή του, αλλά αποτυγχάνει να το κάνει πριν ο Τ'Τσάλα υποκύψει.
Ένα χρόνο αργότερα, η Γουακάντα δέχεται πιέσεις από άλλα έθνη να μοιραστεί το βιμπράνιο τους, με ορισμένα μέρη να προσπαθούν να το κλέψουν με τη βία. Η βασίλισσα Ραμόντα εκλιπαρεί τη Σούρι να συνεχίσει την έρευνά της για το βότανο σε σχήμα καρδιάς, ελπίζοντας να δημιουργήσει έναν νέο Μαύρο Πάνθηρα που θα υπερασπιστεί τη Γουακάντα, αλλά αρνείται λόγω της πεποίθησής της ότι ο Μαύρος Πάνθηρας είναι μια φιγούρα του παρελθόντος. Στον Ατλαντικό Ωκεανό, η CIA και το Navy SEAL των ΗΠΑ χρησιμοποιούν μια μηχανή ανίχνευσης βιμπρανίου για να εντοπίσουν μια πιθανή κατάθεση βιμπρανίου κάτω από το νερό. Δέχονται επίθεση και σκοτώνονται από μια ομάδα υπερανθρώπων με μπλε δέρμα, που αναπνέουν νερό με επικεφαλής τον Ναμόρ, με τη CIA να πιστεύει ότι η Γουακάντα είναι υπεύθυνη. Ο Ναμόρ αντιμετωπίζει την Ραμόντα και την Σούρι, παρακάμπτοντας εύκολα την προηγμένη ασφάλεια της Γουακάντα. Κατηγορώντας την Γουακάντα για τον αγώνα του επιφανειακού κόσμου να βρει βιμπράνιο, τους δίνει ένα τελεσίγραφο για να το παραδώσουν στον επιστήμονα που είναι υπεύθυνος για τη μηχανή ανίχνευσης βιμπρανίου, διαφορετικά θα επιτεθεί στην Γουακάντα.
Η Σούρι και η Οκόγιε μαθαίνουν από τον πράκτορα της CIA, Έβερετ Κ. Ρος, ότι ο εν λόγω επιστήμονας είναι η φοιτήτρια του ΜΙΤ Ρίρι Γουίλιαμς και φτάνουν στο πανεπιστήμιο για να την αντιμετωπίσουν. Η ομάδα καταδιώκεται από το FBI και στη συνέχεια από τους πολεμιστές του Ναμόρ, οι οποίοι νικούν την Οκόγιε πριν πάρουν την Σούρι και την Γουίλιαμς κάτω από το νερό για να συναντήσουν τον Ναμόρ. Θυμωμένη από την αποτυχία της Οκόγιε να προστατεύσει τη Σούρι, η Ραμόντα της αφαιρεί τον τίτλο της στρατηγού της Dora Milaje και αναζητά τη Νακία, η οποία πια ζει στην Αϊτή. Ο Ναμόρ δείχνει στην Σούρι το πλούσια σε βιμπράνιο βασίλειο του Ταλοκάν, που προστατεύει για αιώνες από την ανακάλυψη από τον κόσμο. Πικραμένος στον κόσμο της επιφάνειας για την υποδούλωση των Μάγια, ο Ναμόρ προτείνει μια συμμαχία με την Γουακάντα ενάντια στον υπόλοιπο κόσμο, αλλά απειλεί να καταστρέψει την Γουακάντα εάν αρνηθούν. Η Νακία βοηθά την Σούρι και την Γουίλιαμς να δραπετεύσουν και ο Ναμόρ ανταποκρίνεται με μια επίθεση πλημμύρας κατά της Γουακάντα, κατά την οποία η Ραμόντα πνίγεται σώζοντας την Γουίλιαμς. Ο Ναμόρ ορκίζεται να επιστρέψει με τον πλήρη στρατό του και οι πολίτες της Γουακάντα μετακομίζουν στα βουνά Τζαμπάρι για την ασφάλειά τους. Εν τω μεταξύ, ο Ρος συλλαμβάνεται από την πρώην σύζυγό του, διευθύντρια της CIA, Βαλεντίνα Αλέγκρα ντε Φοντέιν, για κρυφή ανταλλαγή απόρρητων πληροφοριών με τους Γουακαντιανούς.
Μετά την κηδεία της Ραμόντα, η Σούρι χρησιμοποιεί ένα απομεινάρι του βοτάνου που έδωσε στους ανθρώπους του Ναμόρ τις υπεράνθρωπες ικανότητές τους να ανακατασκευάσουν το βότανο σε σχήμα καρδιάς. Το καταπίνει, αποκτώντας τις ικανότητες του Μαύρου Πάνθηρα και συναντά τον Κίλμονγκερ στο Ancestral Plane, ο οποίος την προτρέπει να εκδικηθεί. Η Σούρι φοράει ένα νέο κοστούμι Μαύρου Πάνθηρα και γίνεται αποδεκτός από τις άλλες φυλές της Γουακάντα ως ο Μαύρος Πάνθηρας. Παρά τις προτροπές του Μ'Μπακού για ειρήνη, η Σούρι είναι αποφασισμένη να εκδικηθεί τον Ναμόρ για τον θάνατο της Ραμόντα και διατάζει μια άμεση αντεπίθεση στο Ταλοκάν. Προετοιμάζοντας τη μάχη, με τον Άγιο να αναλαμβάνει τη θέση του στρατηγού της Dora Milaje, η Σούρι απονέμει την πανοπλία Midnight Angel στην Οκόγιε, η οποίος με τη σειρά της στρατολογεί το μέλος των Dora Milaje, Ανέκα, για να έρθει μαζί της. Η Γουίλιαμς δημιουργεί έναν εξωσκελετό με κινητήρα τύπου Iron Man για να βοηθήσει τους Γουακαντιανόυς.
Σε μια σκηνή μεσαίων τίτλων, η Σούρι μαθαίνει ότι η Νακία και ο Τ'Τσάλα είχαν έναν γιο, τον Τουσάιντ, τον οποίο η Νακία μεγάλωνε κρυφά. Ο Τουσάιντ αποκαλύπτει ότι το Γουακαντιανό όνομά του είναι Τ'Τσάλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Black Panther (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τζόρτζια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Πουέρτο Ρίκο Κατηγορία:Ταινίες της Τέταρτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Λούντβιχ Γιόρανσον Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στα Trilith Studios Κατηγορία:Crossover ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Τζέιν Μπίρκιν
Η Τζέιν Μπίρκιν (Jane Mallory Birkin), (Λονδίνο, 14 Δεκεμβρίου 1946 - Παρίσι, 16 Ιουλίου 2023), ήταν Αγγλίδα ηθοποιός και γαλλόφωνη τραγουδίστρια, που ζούσε στη Γαλλία από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 και είχε πολιτογραφηθεί Γαλλίδα.
Κέρδισε διεθνή φήμη με την καλλιτεχνική συνεργασία και προσωπική της σχέση με τον Σερζ Γκενσμπούρ. Είχε επίσης μια παραγωγική καριέρα ως ηθοποιός στον βρετανικό και γαλλικό κινηματογράφο.
Το 2001 της απονεμήθηκε η διάκριση του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Στη Γαλλία, τιμήθηκε με τη διάκριση του μέλους του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η Τζέιν Μπίρκιν στο [[Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας|Φεστιβάλ της Βενετίας το 2009]] Η Τζέιν Μπίρκιν γεννήθηκε στο Λονδίνο, στις 14 Δεκεμβρίου 1946, δεύτερη κόρη του Ντέιβιντ Μπίρκιν, στρατιωτικού και ήρωα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η μητέρα της Τζούντι Κάμπελ ήταν ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Άρχισε την καριέρα της στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1960 ως ηθοποιός, συμμετέχοντας σε μικρούς ρόλους στο Blowup του Μικελάντζελο Αντονιόνι (1966), η εμφάνισή της σε μια σκηνή (φαίνεται γυμνή) προκάλεσε σκάνδαλο στην πατρίδα της, και στο Kaleidoscope του Τζακ Σμάιτ (1966). Εκείνη την εποχή συνάντησε τον συνθέτη Τζον Μπάρι (συνθέτης της μουσικής 11 ταινιών της σειράς Τζέιμς Μποντ), ο οποίος τον ενθάρρυνε να κάνει καριέρα ως τραγουδίστρια και τον οποίο παντρεύτηκε σε ηλικία 19 ετών.
Το 1967, μετά την αποτυχία του γάμου και τη γέννηση της κόρης της Κέιτ Μπάρι (1967-2013), ο σκηνοθέτης Πιερ Γκριμπλά την κάλεσε στη Γαλλία σε οντισιόν για τη νέα ταινία του Slogan, στην οποία θα πρωταγωνιστούσε ο Σερζ Γκενσμπούργκ, ήδη γνωστός τότε στη Γαλλία. Δημιούργησε σχέση με τον Γκενσμπούρ και εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, η αρχή μιας πολυετούς επαγγελματικής και προσωπικής σχέσης.
Με τον Σερζ Γκενσμπούρ αποτέλεσαν διάσημο ζευγάρι της παριζιάνικης καλλιτεχνικής ζωής και έγιναν διάσημοι το 1969 με το άλμπουμ Jane Birkin / Serge Gainsbourg, ιδιαίτερα με το τραγούδι Je t'aime ... moi non plus, ένα αισθησιακό και προκλητικό τραγούδι που είχε παγκόσμια επιτυχία, το οποίο αρχικά ο Γκενσμπούρ είχε γράψει για την ερωμένη του Μπριζίτ Μπαρντό. Το 1971 γεννήθηκε η κόρη τους Σαρλότ Γκενσμπούρ, επίσης διάσημη ηθοποιός και τραγουδίστρια. Το 1976, η Μπίρκιν εμφανίστηκε επίσης στην αμφιλεγόμενη ταινία Je t'aime moi non plus σε σκηνοθεσία του Γκενσμπούρ. Συνέχισε την κινηματογραφική της καριέρα στις ταινίες έργων της Αγκάθα Κρίστι Έγκλημα στο Νείλο (1978) και Δύο εγκλήματα κάτω από τον ήλιο (1982) και ταινίες διάσημων Γάλλων σκηνοθετών.
Με τον Σερζ Γκενσμπούρ έμειναν μαζί για 13 χρόνια και η θυελλώδης σχέση τους τροφοδότησε για πάνω από μια δεκαετία το ενδιαφέρον του κοινού και τα μέσα ενημέρωσης. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 χώρισαν και η προσωπική και επαγγελματική της ζωή υπέστη σοβαρή αναστάτωση.
Από το 1980 έως το 1992 ήταν σύντροφος του Ζακ Ντουαγιόν, με τον οποίο το 1982 απέκτησε μια άλλη κόρη, τη Λου Ντουαγιόν, επίσης ηθοποιό.
Ο Σερζ Γκενσμπούρ συνέχισε να συνθέτει τραγούδια γι' αυτήν. Το άλμπουμ της Baby Only in Babylone σημείωσε μεγάλη επιτυχία το 1983.
Το 1987, έδωσε την πρώτη της συναυλία στην παρισινή αίθουσα Μπατακλάν, που ακολούθησε σειρά συναυλιών στο Παρίσι, ερμηνεύοντας το ρεπερτόριο που έγραφε γι' αυτήν ο Γκενσμπούρ. Από τότε, συνέχισε να εμφανίζεται τακτικά στη σκηνή.
Τον Μάρτιο του 1991, η Τζέιν Μπίρκιν έχασε, μέσα σε λίγες μέρες, τον Σερζ Γκενσμπούρ (πέθανε στις 2 Μαρτίου) και τον πατέρα της Ντέιβιντ Μπίρκιν (ο οποίος πέθανε στις 7 Μαρτίου σε ηλικία 77 ετών, την ημέρα της κηδείας του Σερζ). Έδωσε μια παράσταση στο Casino de Paris το 1991 δύο μήνες μετά το θάνατο του Γκενσμπούρ και του αφιέρωσε τη συναυλία.
Το 1998 κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ χωρίς τον Σερζ Γκενσμπούρ, À la légère, με τραγούδια γραμμένα από 12 σύγχρονους Γάλλους συνθέτες.
Το 2013, η 46χρονη φωτογράφος Κέιτ Μπάρι, μεγαλύτερη κόρη της Τζέιν Μπίρκιν, αυτοκτόνησε, πέφτοντας από το παράθυρο του διαμερίσματός της στο Παρίσι.
Το 2017, κυκλοφόρησε το δέκατο τρίτο άλμπουμ της, Birkin-Gainsbourg le symphonique, ένα άλμπουμ με κλασικές εκδόσεις των πιο διάσημων τραγουδιών της. μικρογραφία|250x250εσ|Η τσάντα Μπίρκιν της [[Hermès]] Τα εγγόνια της είναι ο Ρομάν ντε Κερμαντέκ (γεννήθηκε το 1987) από την Κέιτ Μπάρι, Μπεν (γεννήθηκε το 1997), Αλίς (γεννήθηκε το 2002) και Τζο (γεννήθηκε το 2011) από την Σαρλότ Γκενσμπούρ και Μάρλοου (γεννήθηκε το 2002) από τη Λου Ντουαγιόν.
Η Τζέιν Μπίρκιν διαμένει μόνιμα στο Παρίσι από τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Το όνομά της έχει τιμήσει ο οίκος Hermès ονομάζοντας μια από τις πιο διάσημες τσάντες του, την τσάντα Hermès Birkin.
Συνολικά, η Τζέιν Μπίρκιν κυκλοφόρησε 14 άλμπουμ, πρωταγωνίστησε ή συμμετείχε σε 70 ταινίες μεγάλου μήκους, σε 9 θεατρικές παραστάσεις, σε 11 τηλεοπτικές παραγωγές, σκηνοθέτησε 2 ταινίες και έγραψε το σενάριο 3 ταινιών.
Απεβίωσε στις 16 Ιουλίου 2023 σε ηλικία 76 ετών.
Δισκογραφία
μικρογραφία|Η Τζέιν Μπίρκιν στο [[Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών|φεστιβάλ Καννών το 2001]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες ποπ Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Μακάριος Κουτούφαρης
Ο Μακάριος Κουτούφαρης ήταν Έλληνας κληρικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από το Κουτήφαρι του Ζυγού της Μάνης. Διετέλεσε Επίσκοπος Καρυουπόλεως στις αρχές του 18ου αιώνα.
Σε ενετικά αρχεία της εποχής αναφέρεται και ως Macario Cuttuffari.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επίσκοποι Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί Κατηγορία:Οικογένεια Κουτούφαρη
Αδόλφος Ιωάννης Β΄ του Κλέεμπουργκ
Ο Αδόλφος-Ιωάννης Β΄, γερμ. Adolf-Johann ΙΙ (21 Αυγούστου 1666 - 27 Απριλίου 1701) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου ήταν δούκας του Κλέεμπουργκ (Kleeburg) το διάστημα 1689-1701.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο κάστρο Μπέργκτσαμπερν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφου-Ιωάννη Α΄ κόμη του Κλέεμπουργκ και της Έλσας-Ελισάβετ Μπράχε.
Το 1689 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ο ίδιος απεβίωσε το 1701 σε ηλικία 35 ετών στο κάστρο Λάιουζ του Τάγματος της Λιβονίας, στην Εσθονία. Ήταν άγαμος και τον διαδάχθηκε ο νεότερος αδελφός του Γουσταύος.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ