cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πέδρο Κασάδο
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΕ Σαβαδέλ ΦΚ
Στάθης Ψάλτης
Ο Στάθης Ψάλτης (Βέλο Κορινθίας, Βασίλειο της Ελλάδας 27 Φεβρουαρίου 1951 - Αθήνα, Ελλάδα, 21 Απριλίου 2017) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βέλο Κορινθίας το 1951, όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια μέχρι την ηλικία των 11 ετών, όταν η οικογένειά του μετακόμισε στο Αιγάλεω. Αδελφός του είναι ο επίσης ηθοποιός Γιάννης Ρώτας.
Σπούδασε στη Δραματική σχολή του Κωνσταντίνου Μιχαηλίδη. Παντρεύτηκε την Τάρια Μπούρα και το 2006 παντρεύτηκε την ηθοποιό Χριστίνα Φιτσάκη (γεν. 1973). Είχε ήδη αποκτήσει μία κόρη, τη Μαρία, από προηγούμενο γάμο του με την Κάτια Κυβέλου.
Έπαιξε σε πολλές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου αλλά και στο θέατρο. Έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής μαζί με την Καίτη Φίνου στη δεκαετία του 1980 με εμπορικές ταινίες, όπως Είσαι στην ΕΟΚ Μάθε για την ΕΟΚ, Τα καμάκια, Τροχονόμος Βαρβάρα, Και ο πρώτος ματάκιας, Βασικά καλησπέρα σας, Πες τα βρωμόστομε, Καμικάζι αγάπη μου, Μάντεψε τι κάνω τα βράδια, Τρελός είμαι ό,τι θέλω κάνω, Έλα να αγαπηθούμε ντάρλινγκ, Ψηλός λιγνός και ψεύταρος, Κλεφτρόνι και τζέντλεμαν, Ο καβαλάρης των F.M. Stereo. Είχε παίξει πολλούς ρόλους, κατά το πλείστον κωμικούς, ενώ τραγούδησε αρκετά τραγούδια σε ταινίες και σε επιθεωρήσεις. Τελευταία του εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν η ταινία Καζαντζάκης (είχε παίξει τον ηγούμενο της Μονής Σινά), την οποία δεν πρόλαβε να δει.
Φιλμογραφία
Βιντεοταινίες
Τηλεοπτικές σειρές
Θάνατος
Στις 12 Απριλίου 2014, ο ηθοποιός υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Εισήχθη στο Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών «Άγιος Σάββας» στις 14 Μαρτίου 2017 αντιμετωπίζοντας πολλαπλές μεταστάσεις του καρκίνου. Από τις 16 Απριλίου νοσηλευόταν διασωληνωμένος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου, όπου και κατέληξε στις 21 Απριλίου 2017. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Ζωγράφου, παρουσία πολλών φίλων και συναδέλφων του, στις 24 Απριλίου 2017. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 27 Ιουλίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Η 36η αίθουσα των σαολίν
Η 36η αίθουσα των σαολίν (The 36th chamber of the shaolin) (εναλλακτικός τίτλος The Master Killer) αποτελεί μία cult ταινία πολεμικών τεχνών kunf-fu παραγωγής 1978 από την Κίνα, του σκηνοθέτη Lau Kar-leung. Θεωρείται μία από τις κλασσικές ταινίες του είδους της, που δεν βασίζεται αποκλειστικά σε σκηνές δράσης αλλά μεταφέρει αξιόπιστα τη φιλοσοφία των σαολίν (Shaolin) μοναχών.
Ηθοποιοί
Κατηγορία:Κινέζικες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1978 Κατηγορία:Κινεζόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κίνα
Έντουαρντ Γκρέι
Ο Έντουαρντ Γκρέι (Edward Gray, 25 Απριλίου 1862 - 7 Σεπτεμβρίου 1933) ήταν Άγγλος πολιτικός. Υπήρξε ευγενής, έχοντας τους τίτλους του Α' Υποκόμη του Φάλοντονμ, του Ιππότη της Περικνημίδας, του μέλους του Συμβουλίου Επικρατείας του Ηνωμένου Βασιλείου και του μέλους της Ζωολογικής Εταιρείας του Λονδίνου.
Εξελέγη φιλελεύθερος βουλευτής Μπέργουικ-απόν-Τουίντ στις εκλογές του 1885 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1886, 1892, 1895, 1900, 1906, Ιανουαρίου 1910 και Δεκεμβρίου 1910. Το 1916 παραιτήθηκε για να γίνει μέλος της Βουλής των Λόρδων. Διετέλεσε υφυπουργός των Εξωτερικών της Αγγλίας από το 1892 μέχρι το 1895 και στη συνέχεια υπουργός των Εξωτερικών επί δέκα και πλέον χρόνια, από το 1905 μέχρι το 1916, συνδέοντας το όνομά του με τα κοσμοϊστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης. Ανήκε στο κόμμα των Φιλελευθέρων. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής το 1885 και μέχρι το τέλος της καριέρας του ήταν από τα βασικά στελέχη του κόμματός του. Το 1919-1920 είχε μεταβεί στις ΗΠΑ ως πρεσβευτής της Αγγλίας όπου και διετέλεσε εκπρόσωπος της χώρας του στη Κοινωνία των Εθνών.
Στη περίοδο της υπουργίας του προσπάθησε και πέτυχε τη σύσφιξη των σχέσεων με τη Ρωσία μετά τη συνεννόηση για το Μακεδονικό Ζήτημα και του αντίστοιχου του Περσικού. Με τη φιλογαλλική επίσης στάση του στο θέμα του Μαρόκου ενίσχυσε τους δεσμούς της Τριπλής Συνεννόησης, (Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας). Τον ίδιο καιρό εργάσθηκε επίσης έντονα για τη σύσφιξη των σχέσεων με τις ΗΠΑ.
Η πολιτική του Εντουαρτ Γκρέι απέναντι στα εξωτερικά προβλήματα που αντιμετώπιζε τότε η Ελλάδα, στη μακρά σταδιοδρομία του, δεν ήταν πάντοτε ευμενής προς τους Έλληνες. Στο Μακεδονικό Ζήτημα προσπάθησε ν΄ αποτρέψει την είσοδο ελληνικών και βουλγαρικών ανταρτικών ομάδων στη Μακεδονία. Στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, τον Μάιο του 1913, συγκάλεσε Συνδιάσκεψη των εμπολέμων Χωρών στο Λονδίνο για την επίλυση των διαφορών τους. Συνέπεια αυτού ήταν η συνομολόγηση της Συνθήκης Λονδίνου (1913).
Μάδνασα
Η Μάδνασα είναι αρχαιολογική θέση στην Καρία, στη χερσόνησο της Μύνδου, στην κάτω Γκιόλ, περίπου 13 χλμ βορειοανατολικά της Μύνδου. Κατά τον πέμπτο αι. ΠΚΕ η πόλη συμπεριελήφθη στη Συμμαχία της Δήλου και στους καταλόγους συνεισφορών των Αθηναίων
Έντουαρντ Γκρέι
Την πολιτική αυτή τακτική των υποσχέσεων χωρίς όμως ποτέ με έγγραφη δέσμευση τήρησε επίσης και με την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και με άλλες χώρες προκειμένου να προσκτήσει περισσότερους συμμάχους κατά της Γερμανίας, όπως για παράδειγμα έταζε στη Ρωσία τμήμα των κεντρικών Αυτοκρατοριών και την Κωνσταντινούπολη ή στην Ιταλία τη Σμύρνη με τμήμα της Μικράς Ασίας.
Μάδνασα
Φιλολογικές μαρτυρίες
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (5.107) ονομάζει την πόλη Μέδμασα, αναφέροντας ότι με με πέντε ακόμη οικισμούς των Λελέγων ενσωματώθηκε από τον Αλέξανδρο Γ΄ στη δικαιοδοσία της Αλικαρνασού. Στην πραγματικότητα η ενσωμάτωση στην επικράτεια της Αλικαρνασού αποδίδεται στον Κάριο σατράπη Μαύσωλο κατά τον 4ο αι. ΠΚΕ. Η πόλη αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο στο γεωγραφικό λεξικόν Εθνικά από τα αποσπάσματα του Εκαταίου του Μιλήσίου, όπου φαίνεται ότι η πόλη είχε το αρχαϊκό όνομα Κούρμπασα.
Έντουαρντ Γκρέι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Βρετανοί πρωταγωνιστές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Μάδνασα
Φιλολογικές μαρτυρίες
Η πρωιμότερη αναφορά στην πόλη έρχεται από την περιγραφή τριών Κάριων θέσεων από τους W.R., Paton, J.L. Myres, & E.L. Hicks at 1894. Αργότερα ο Bean ταύτισε την πόλη με τα ορατά ερείπια ενός λόφου στον κόλπο Τουρκμπούκου και την κάτω Γκιόλ
Η αρχαιολογική θέση
Η αρχαιολογική θέση έχει έκταση 300 x 90 μ, με πολυγωνικό τείχος και πύργο και είναι ακόμη ορατές κίστες και θεμελιώσεις κτηρίων. Στη συγκεκριμένη θέση ανήκει και ομάδα ταφικών μνημείων σκαλισμένων στην πρόσοψη βράχου στο δυτικό τμήμα της περιοχής. Ανάμεσα στα ευρήματα περιλαμβάνονται όστρακα του 5ου και πρώιμου 4ου αι. ΠΚΕ.
Pink Floyd
Οι Pink Floyd είναι βρετανικό μουσικό συγκρότημα που έχει γράψει ιστορία στον χώρο της ροκ μουσικής. Έχουν ξεχωρίσει τόσο για τις πρωτοποριακές για την εποχή συνθέσεις τους, όσο και για τους ποιητικούς, μεταφορικούς και συγκινησιακά φορτισμένους στίχους τους, τα ευφάνταστα εξώφυλλα τους, τις πειραματικές ενορχηστρώσεις και ηχογραφήσεις και τις θεαματικές συναυλίες τους. Υπολογίζεται ότι το συγκρότημα έχει πουλήσει γύρω στα 74,5 εκ άλμπουμ στις Η.Π.Α. και πάνω από 300 εκατομμύρια άλμπουμ παγκοσμίως και συγκαταλέγεται έτσι στα πιο επιτυχημένα, εμπορικά, ροκ συγκροτήματα όλων των εποχών.
Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '60, οι Pink Floyd έχαιραν μίας σχετικής επιτυχίας, ως ψυχεδελική μπάντα με ηγέτη τον Σιντ Μπάρετ (Syd Barrett). Η ασταθής συμπεριφορά του Μπάρετ —οφειλόμενη σε αλόγιστη χρήση παραισθησιογόνων ουσιών— ανάγκασε τους υπόλοιπους να τον αντικαταστήσουν με τον κιθαρίστα Ντέιβιντ Γκίλμορ (David Gilmour). Το 1973, το συγκρότημα γνώρισε παγκόσμια επιτυχία με τον δίσκο "The Dark Side of the Moon" και συνέχισε να απολαμβάνει της αποδοχής του κοινού μέχρι και τη  μεγαλύτερη εμπορική τους επιτυχία "The Wall". Επίσης, μεγάλη ανταπόκριση στο κοινό είχαν και τα άλμπουμ "Wish You Were Here" (1975), το οποίο ήταν αφιερωμένο στον ιδρυτή του συγκροτήματος Σιντ Μπάρετ, αλλά και το "Animals" (1977).
Το 1985, (λίγο μετά τον δίσκο "The Final Cut") ο μπασίστας και τραγουδιστής του γκρουπ Ρότζερ Γουότερς (Roger Waters) αποχώρησε από το συγκρότημα και κυνήγησε δικαστικά τους υπόλοιπους, όταν αυτοί συνέχισαν τους δίσκους και τις συναυλίες, διατηρώντας το όνομα Pink Floyd. Τελικά επήλθε εξωδικαστικός συμβιβασμός, ο οποίος τους επέτρεψε τη χρήση του ονόματος και των περισσοτέρων τραγουδιών. Το 1987, οι Pink Floyd χωρίς τον Γουώτερς πλέον, δηλαδή οι Γκίλμορ, Μέισον και Ράιτ, επιστρέφουν, δισκογραφικά, με τον δίσκο "A Momentary Lapse Of Reason" και αρχίζουν περιοδείες παγκοσμίως που είχαν πραγματικά σημαντική αποδοχή από τον κοινό τους. Το δισκογραφικά κύκνειο άσμα του συγκροτήματος έρχεται το 1994 με το "The Division Bell", δίσκο που γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία και τραγουδήθηκε μεταξύ άλλων στη μετέπειτα σειρά περιοδειών, η οποία είχε ως αποτέλεσμα και τη μαγνητοσκόπηση ενός μουσικού DVD, με τίτλο "P.U.L.S.E." από τις συναυλίες που έδωσε το συγκρότημα στο "Earls Court" του Λονδίνου, το 1994.
Έντεκα χρόνια μετά, το συγκρότημα επανενώθηκε (δηλαδή επέστρεψε προσωρινά ο Γουώτερς) στη μεγαλύτερη σε όγκο συναυλία των Pink Floyd, η οποία έγινε στο Λονδίνο, στις 2 Ιουλίου 2005 ("London Live 8 concert"). Σε συνέντευξη του, στις 2 Φεβρουαρίου του 2006, στην ιταλική εφημερίδα "La Repubblica", ο Γκίλμορ δήλωσε ότι το γκρουπ δεν θα κυκλοφορήσει νέο υλικό παρόλο που ορισμένα από τα μέλη του σκοπεύουν να ακολουθήσουν σόλο πορεία ή ακόμα και να συνεργαστούν μεταξύ τους σε επόμενες δουλειές τους.
Από τότε ο Ρότζερ Γουώτερς (συνήθως μαζί με τον Νικ Μέισον) και ο Ντέιβιντ Γκίλμορ (με τον Ρίτσαρντ Ράιτ) περιοδεύουν ξεχωριστά, παίζοντας τραγούδια από την προσωπική τους δισκογραφία, αλλά κυρίως, επανεκτελώντας τα ιστορικά τραγούδια, που δημιούργησαν ως συγκρότημα. Η πιθανότητα άλλης επανένωσης δεν είχε αποκλειστεί ούτε από τον Μέισον ούτε τον Γκίλμορ, ωστόσο κάτι τέτοιο κατέστη αμφίβολο με τον θάνατο του Ράιτ από καρκίνο στις 15 Σεπτεμβρίου 2008.
Το 2014 ανακοινώθηκε η κυκλοφορία ενός ακόμη δίσκου με τίτλο "The Endless River" με ηχογραφήσεις του Ράιτ από το 1993.
Η εποχή Μπάρετ και ψυχεδελική εποχή
Οι Pink Floyd σχηματίστηκαν το 1965 από τον μπασίστα Ρότζερ Γουώτερς, τον κιμπορντίστα Ρίτσαρντ Ράιτ και το ντράμερ Νικ Μέισον. Αρχική ονομασία του συγκροτήματος ήταν The Screaming Abdabs, με τη συμμετοχή του μπασίστα Κλάιβ Μέτκαλφ και των τραγουδιστών Τζουλιέτ Γκέιλ και Κιθ Νομπλ. Στο σχήμα προστέθηκε ο Σιντ Μπάρετ και μετονομάστηκαν σε Pink Floyd, παίρνοντας το όνομα τους από ένα αμάλγαμα του Floyd District Council και του μπλουζ μουσικού Pink Anderson. Η μουσική τους εστίαζε σε R&B κομμάτια πριν ενταχθούν στο κίνημα της βρετανικής ψυχεδελικής σκηνής. Το πρώτο τους σινγκλ ήταν το τραγούδι "Arnold Layne", το οποίο ηχογραφήθηκε πριν το συγκρότημα υπογράψει στην "ΕΜΙ". Σκαρφάλωσε στο # 20 στη Μεγάλη Βρετανία, ακολουθούμενο από το "See Emily Play", που έφθασε στο # 6. Οι Pink Floyd κυκλοφόρησαν τον δίσκο "The Piper At The Gates Of Dawn", με τον συνθετικό ρόλο να έχει αναλάβει ο Μπάρετ και το ηχητικό σύνολο να παρουσιάζει μία περίεργη μορφή πειραματισμού.
Η συμπεριφορά του Μπάρετ σύντομα έγινε ιδιαίτερα ασταθής κατά τις ζωντανές τους εμφανίσεις, υποβαθμίζοντας τη δημοτικότητα και την εικόνα του συγκροτήματος. Η έντονη χρήση ναρκωτικών επιβάρυνε τον μελαγχολικό χαρακτήρα του και ο κιθαρίστας Ντέιβιντ Γκίλμορ προστέθηκε στο συγκρότημα, για να παραμείνουν προσωρινά ως πενταμελές σχήμα. Τον Μάρτιο του 1968, ο Μπάρετ αποχώρησε από τους Pink Floyd, παίρνοντας το μάνατζμεντ του συγκροτήματος μαζί του. Κυκλοφόρησε δύο δίσκους πριν αποχωρήσει οριστικά από τη μουσική βιομηχανία.
Το συγκρότημα ηχογράφησε το άλμπουμ "A Saucerful Of Secrets" με τον Γουώτερς ως βασικό συνθέτη, ακολουθούμενο από το σαουντρακ της ταινίας "More" του Μπάρμπετ Σρέντερ. Και οι δύο κυκλοφορίες σκαρφάλωσαν στο Top-10 των τσαρτ της πατρίδας τους και της Γαλλίας.
Στα τέλη του 1969, οι Pink Floyd επέστρεψαν με το διπλό άλμπουμ "Ummagumma", το οποίο περιείχε προσωπικές ηχογραφήσεις του κάθε μουσικού αλλά και ζωντανές ηχογραφήσεις. Ακολούθησε το σάουντρακ της ταινίας "Zabriskie Point", αλλά ο δίσκος "Atom Heart Mother" ήταν αυτός που έθεσε τις βάσεις για την εκτίναξη της δημοτικότητας του συγκροτήματος σε επίπεδο αστέρων. Το ομώνυμο κομμάτι καταλάμβανε ολόκληρη την πρώτη πλευρά του δίσκου και συμμετείχε σε αυτό μία 40μελής ορχήστρα. Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στην κορυφή των τσαρτ στη Μεγάλη Βρετανία και το Top-10 στην Ολλανδία και τη Γερμανία.
Η αλλαγή προς το Art Rock
Οι Pink Floyd περιόδευσαν, εκτενώς, για την προώθηση του "Atom Heart Mother", ενώ η "ΕΜΙ" εξέδωσε τη συλλογή "Relics" με το προηγουμένως ακυκλοφόρητο τραγούδι "Biding My Time". Ο δίσκος "Meddle" κυκλοφόρησε στα τέλη του 1971 με την progressive πλευρά των Pink Floyd να καταλαμβάνει πλέον το κύριο μέρος της μουσικής τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε το εικοσάλεπτο "Echoes". Το συγκρότημα συνέχισε με το σάουντρακ άλλης μίας ταινίας του Σρέντερ, με τίτλο "Obscured By Clouds".
Η επόμενη κυκλοφορία των Pink Floyd αποτέλεσε το σήμα κατατεθέν τους. Ο δίσκος "The Dark Side Of The Moon" γνώρισε τεράστια επιτυχία σε όλο τον κόσμο, παραμένοντας στα αμερικάνικα τσαρτ για περισσότερες από 700 εβδομάδες και όντας το πρώτο # 1 τους στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Οι πωλήσεις του έχουν πλέον αγγίξει τα πενήντα εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και έχει βραβευθεί ως 15 φορές πλατινένιος στις Ηνωμένες Πολιτείες και εννέα φορές πλατινένιος στην πατρίδα του συγκροτήματος. Οι ηχογραφήσεις περιείχαν κομμάτια ομιλίας του μάνατζερ των "Abbey Road Studios", Τζέρι Ντρίσκολ.
Δύο χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1975, κυκλοφόρησαν το επόμενο τους άλμπουμ με τίτλο "Wish You Were Here", το οποίο ανέβηκε στο # 1 σε Μεγάλη Βρετανία, Ηνωμένες Πολιτείες, Γαλλία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και Ολλανδία. Το γνωστότερο τραγούδι του δίσκου είναι το "Shine On You Crazy Diamond" και ήταν αφιερωμένο στον Σιντ Μπάρετ. Σε μία περίεργη σύμπτωση, ο Μπάρετ επισκέφθηκε το συγκρότημα στο στούντιο των ηχογραφήσεων, όντας πολύ αλλαγμένος στην όψη σε βαθμό που οι πρώην συνάδελφοι του δεν τον γνώρισαν.
Ο Γκίλμορ έκανε ένα διάλειμμα από τους Pink Floyd το 1974 για να βοηθήσει τον φίλο του Ρόι Χάρπερ, παίζοντας στο "Hyde Park festival" μαζί με τον Τζον Πωλ Τζόουνς των Led Zeppelin και τον Στιβ Μπράουτον. Ο Χάρπερ έκανε γκεστ εμφάνιση με τους Pink Floyd στο "Knebworth Festival" κατά την εκτέλεση του τραγουδιού "Have a Cigar".
Τον Ιανουάριο του 1977, κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Animals", κατά την περιοδεία του οποίου προσέθεσαν στη σύνθεση τους τούς κιθαρίστες Αλ Στιούαρτ και Σνόουι Γουάιτ. Προβλήματα εμφανίστηκαν στην τελευταία εμφάνιση της συγκεκριμένης περιοδείας, όταν ο Γουώτερς έφτυσε στο πρόσωπο έναν θεατή. Την ίδια χρονιά, ο Μέισον έκανε την παραγωγή του δίσκου "Music For Pleasure" των The Damned, συνεργασία η οποία κατακρίθηκε από τα ΜΜΕ και τους οπαδούς του πανκ συγκροτήματος, λόγω της ανομοιότητας των Pink Floyd με το ανερχόμενο κίνημα της πανκ.
Σε μία περίοδο ανομβρίας για τους Pink Floyd, ο Γκίλμορ κυκλοφόρησε τον ομώνυμο προσωπικό του δίσκο με τον μπασίστα Ρικ Γουίλς και το ντράμερ Γουίλι Γουίλσον, οι οποίοι εντάχθηκαν στους μουσικούς με τους οποίους περιόδευαν οι Pink Floyd.
The Wall και δεκαετία του '80
Ο δίσκος "The Wall" έδωσε στο συγκρότημα άλλη μία μεγάλη επιτυχία, σκαρφαλώνοντας στην κορυφή των περισσότερων τσαρτ του πλανήτη και πουλώντας πάνω από τριάντα εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτέλεσε το ζενίθ της δημιουργικότητας του Γουώτερς και μία ταινία με κινούμενα σχέδια από τον Τζέραλντ Σκαρφ δημιουργήθηκε, βοηθώντας τις πωλήσεις του δίσκου, ενώ το συγκρότημα είχε το μοναδικό # 1 σινγκλ του με το πλατινένιο "Another Brick in the Wall (Part II)".
Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1983, σκαρφαλώνοντας στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ και όντας συνέχεια του "The Wall", αποτέλεσε αντανάκλαση της σχέσης του Γουώτερς με τον πατέρα του. Η ψυχρότητα της μουσικής απέτρεψε το "The Final Cut" από το να πλησιάσει το επίπεδο των πωλήσεων του προκατόχου του. Το συγκρότημα διαλύθηκε ανεπίσημα μετά από αυτή την κυκλοφορία.
Το 1984, ο Γουώτερς κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο "The Pros And Cons Of Hitch-hiking" και περιόδευσε με τον Ντέιβιντ Γκίλμορ, τον Νικ Μέισον και τον κιθαρίστα Έρικ Κλάπτον. Οι Μέισον και Γκίλμορ κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Lie For A Lie" το 1985, σε συνεργασία με τον κιθαρίστα Ρικ Φεν. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, ο Γουώτερς ανακοίνωσε την αποχώρηση του από τους Pink Floyd. Καθ' όλη την επόμενη χρονιά, ο Γουώτερς και ο Γκίλμορ με τον Μέισον αναλώθηκαν σε δικαστική διαμάχη για τη χρήση του ονόματος των Pink Floyd, μία αναμέτρηση την οποία κέρδισαν οι Γκίλμορ και Μέισον.
Ο Γκίλμορ ανασχημάτισε τους Pink Floyd για το "A Momentary Lapse Of Reason", το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1987, ανεβαίνοντας στο # 3 στην Μεγάλη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες και παραμένοντας στις λίστες του Billboard για περισσότερο από ένα χρόνο. Ο ίδιος αργότερα, παραδέχθηκε ότι αρχικός σκοπός του άλμπουμ ήταν να αποτελέσει προσωπική κυκλοφορία του. Στην παραγωγή συμμετείχε και ο Μπομπ Έζριν και επέστρεψε στο συγκρότημα ο κιμπορντίστας Ρικ Ράιτ. Ο ντράμερ των Vanilla Fudge, Κάρμαιν Άπις συμμετείχε στο τραγούδι "Dogs of War", όπως και ο Τζιμ Κέλντερ σε δύο άλλα κομμάτια του δίσκου.
Η περιοδεία για τον δίσκο ήταν αρχικά σχεδιασμένη να διαρκέσει μόλις έντεκα εβδομάδες, ξεκινώντας και τελειώνοντας στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, περνώντας ενδιάμεσα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρόλα αυτά, το συγκρότημα συνέχισε στις αρχές του 1988 στη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία, ολοκληρώνοντας την περιοδεία μετά από τρία χρόνια εμφανίσεων, στο Στίβενεϊτζ της Αγγλίας στις 30 Ιουλίου 1990. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας, ηχογραφήθηκε ζωντανά και κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Delicate Sound Of Thunder".
The Division Bell και διάλυση
Τον Ιανουάριο του 1993, ο Γκίλμορ, ο Μέισον, ο Ράιτ και ο μπασίστας Γκάι Πρατ μπήκαν στα "Brittania Row Studios" για να ηχογραφήσουν το επόμενο τους άλμπουμ. Τον Μάρτιο του 1994, κυκλοφόρησε το "The Division Bell", σκαρφαλώνοντας στην κορυφή των τσαρτ, παγκοσμίως. Ο δίσκος περιείχε το πρώτο κομμάτι κατά το οποίο τα κύρια φωνητικά ανέλαβε ο Ρικ Ράιτ μετά το "Wish You Were Here" του 1975. Το συγκρότημα κέρδισε το πρώτο του βραβείο Γκράμι με το τραγούδι "Marooned" στην κατηγορία της καλύτερης ροκ ορχηστρικής εκτέλεσης.
Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, οι Pink Floyd έπαιζαν ολόκληρο το "The Dark Side Of The Moon", κάτι που αποτυπώθηκε στο ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ "P*U*L*S*E". Τη σύνθεση του σχήματος κατά τις ζωντανές τους εμφανίσεις συμπλήρωναν ο κιθαρίστας Τιμ Ρένγουικ και ο κιμπορντίστας Τζον Κάριν. Στις 29 Οκτωβρίου 1994, το συγκρότημα έδωσε την τελευταία του συναυλία στο "Earls Court" του Λονδίνου.
Επανένωση
Οι Pink Floyd βρέθηκαν και πάλι στο προσκήνιο στις αρχές του 2004, όταν οι The Scissor Sisters ηχογράφησαν μία διασκευή στο "Comfortably Numb", ενώ ο Γκίλμορ δώρισε 3,6 εκατομμύρια λίρες στην φιλανθρωπική οργάνωση "Crisis".
Το 2005, οι Μέισον, Γκίλμορ και Ράιτ ένωσαν τις δυνάμεις τους και πάλι με τον Ρότζερ Γουώτερς για μία φιλανθρωπική συναυλία στο Λονδίνο.
Κατά την 25η επέτειο της κυκλοφορίας του "The Wall", η "Cleopatra Records" παρουσίασε μία ζωντανή εκτέλεση του δίσκου με τίτλο "Back Against The Wall". Σε αυτή, συμμετείχαν οι Στιβ Χάουι και Ρικ Γουέικμαν των Yes, οι Μάικ Πορκάρο και Στιβ Λούκατερ των Toto, ο Ντουίζιλ Ζάπα, ο Ίαν Άντερσον των Jethro Tull, ο Στηβ Μορς των Deep Purple, ο Γκλεν Χιουζ, κ.α..
The Endless River
Στις 12 Μαΐου 2011, ο Ντέιβιντ Γκίλμορ εμφανίστηκε στη σκηνή με τον Ρότζερ Γουώτερς παίζοντας το "Comfortably Numb" στο "O2" του Λονδίνου κατά την περιοδεία "The Wall Live". Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, η "ΕΜΙ" κυκλοφόρησε σε επανέκδοση όλη τη δισκογραφία του συγκροτήματος, σε μία καμπάνια με τίτλο "Why Pink Floyd...?".
Τον Ιούλιο του 2014, ανακοινώθηκε ότι ένας νέος δίσκος με τίτλο "The Endless River" θα κυκλοφορούσε στις 7 Νοεμβρίου, με ηχογραφήσεις του Ρίτσαρντ Ράιτ πριν τον θάνατο του και τη συμμετοχή των Γκίλμορ και Μέισον, αλλά όχι του Γουώτερς. Ο δίσκος ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ σε περισσότερες από είκοσι χώρες, με τον Γκίλμορ να δηλώνει ότι αυτός είναι ο τελευταίος δίσκος στην καριέρα του συγκροτήματος, ανακοινώνοντας την διάλυση των Pink Floyd τον Αύγουστο του 2015.
Βιντεογραφία
thumb|320px|Οι Pink Floyd ζωντανά στο "Earls Court" του Λονδίνου το 1973
Συμμετοχές
Μουσικοί με σημαντική συνεισφορά σε ηχογραφήσεις ή σε συναυλίες του συγκροτήματος:
Πηγές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αγγλικά progressive rock συγκροτήματα Κατηγορία:Space rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο Κατηγορία:Αντικουλτούρα δεκαετίας 1960
Δημοψήφισμα των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων (1993)
Στις 11 Οκτωβρίου 1993 έλαβε χώρα δημοψήφισμα για το καθεστώς των Παρθένων Νήσων των Ηνωμένων Πολιτειών. Αφού το Κογκρέσο τροποποίησε τον αναθεωρημένο βασικό νόμο για τις Παρθένες Νήσους, κανονίστηκε δημοψήφισμα για το 1989, ωστόσο η ημερομηνία διεξαγωγής μεταβλήθηκε αρκετές φορές μέχρι το 1993. Οι επιλογές για τους ψηφοφόρους ήταν: ενσωμάτωση στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετατροπή σε επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών και ανεξαρτησία.
Αν και το 82% ψήφισε υπέρ του καθεστώτος της επικράτειας εντός των ΗΠΑ, η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν κάτω από το όριο του 50% και το αποτέλεσμα δεν είχε ισχύ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων
Αντρέις Γιουργιάνς
Ο Αντρέις Γιουργιάνς (30 Σεπτεμβρίου 1856 — 28 Σεπτμεβρίου 1922) ήταν Λετονός συνθέτης και μουσικολόγος. Ήταν ο πρώτος κλασικός συνθέτης της Λετονίας, έχοντας συνθέσει μουσικά κομμάτια και καντάτες. Ο Γιουργιάνς επίσης μελέτησε και συγκέντρωσε πάνω από 6.000 κομμάτια λετονικής λαογραφίας, μεταξύ των οποίων και τρία τραγούδια, τα οποία συνέλεξε σε έξι βιβλία, τα λεγόμενα Latvju tautas mūzikas materiāli (Υλικά της Λετονικής Λαϊκής Μουσικής).
Βιογραφία
Ο Αντρέις Γιουργιάνς γεννήθηκε το 1856 στο Έργκλι. Ενεργός στη μουσική από νεαρή ηλικία, ο Γιουργιάνς αποφασίζει να γίνει μουσικός αφού συμμετείχε ως τραγουδιστής χορωδίας στο πρώτο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Λετονίας το 1873. Το 1875 σπούδασε μουσική στο Ωδείο Αγίας Πετρούπολης παρακολουθώντας μαθήματα με τον Νικολάι Ρίμσκι-Κορσάκοφ και τους γερμανούς οργανοπαίχτες Λουίς και Φρίντριχ Χομίλιους.
Το 1877, δημοσίευσε την πρώτη του σύνθεση. Από το 1882 έως το 1916 ο Γιουργιάνς δίδασκε μουσική στο Ρωσικό Αυτοκρατορικό Ωδείο Μουσικής Κοινωνίας στο Χάρκοβο της Ουκρανίας. Ταυτόχρονα, συμμετείχε ενεργά στη μουσική ζωή της Λετονίας ως συλλέκτης, ερευνητής και διοργανωτής εθνικών λαϊκών τραγουδιών. Το έργο πέντε τόμων του, "Υλικά της Λετονικής Λαϊκής Μουσικής", περιλαμβάνει περίπου 2000 στίχους. Ο Γιουργιάνς έθεσε τα θεμέλια για περαιτέρω έρευνα στον τομέα αυτό. Μαζί με τους αδελφούς του και τους μουσικούς Γιούρις, Πάβουλς και Πέτερις συμμετείχαν τακτικά στο Λετονικό Φεστιβάλ Τραγουδιού ως το Κουαρτέτο Γαλλικής Κόρνας του Γιουργιάνς.
Γύρω στο 1910, η ακοή του Γιουργιάνς μειώθηκε και το 1916 αποσύρεται από την καριέρα διδασκαλίας του. Σοβαρά άρρωστος, το 1920 επιστρέφει στη Λετονία, όπου πεθαίνει το 1922.
Μετά το θάνατο του Γιουργιάνς, το 6ο μέρος του έργου του δημοσιεύθηκε μεταθανάτια από τον αδελφό του Πάβουλς.
Συνθέσεις
Ο Γιουργιάνς συνέθεσε 15 συμφωνικά έργα, 5 φωνητικά και οργανικά έργα, καθώς και πολλά τραγούδια σόλο, χορωδιακά και λαϊκά τραγούδια. Είναι ο πρώτος που περιγράφει λεπτομερώς τα χαρακτηριστικά του λαϊκού τραγουδιού της Λετονίας, προσπαθώντας έτσι να στρέψει την προσοχή του κοινού στα κοινά χαρακτηριστικά της λατινικής και ρωσικής λαογραφίας. Ο Γιουργιάνς χρησιμοποίησε συχνά συνθέσεις και συνθέσεις λαϊκού τραγουδιού. Ο Γιουργιάνς κάλεσε τη νέα γενιά Λετονών συνθετών να μάθουν από τη ρωσική κλασική μουσική, δηλαδή από το έργο του συνθέτη Μιχαήλ Γκλίνκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λετονοί συνθέτες
Πύργος Αγιάς
Ο Πύργος Αγιάς είναι πύργος ο οποίος πιθανόν κτίστηκε τον 17ο αιώνα στις βόρειες ακτές της Νάξου, σε υψόμετρο περίπου 200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και με πανοραμική θέα. Είναι από τους λίγους πύργους της Νάξου που βρίσκονται κοντά στη θάλασσα. Ο πύργος βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα βόρεια της Χώρας της Νάξου και κοντά στην μονή Αγιάς και την Αγιά Κωμιακής. Ο πύργος πιθανόν ανήκε στην οικογένεια Κόκκοι και αργότερα αποκτήθηκε από τους Σπανούς και τους Παραρά. Ο πύργος υπέστη ζημιές από πυρκαγιά το 1992.
Ο πύργος έχει διαστάσεις περίπου 12 επί 7,7 μέτρα. Κοντά στον πύργο βρίσκεται το ελαιοτριβείο, το οποίο αν και δεν έχει στέγη διατηρεί μέρος του εξοπλισμού του, και ερειπωμένα κτίρια όπως αποθήκες, στάβλοι και άλλα. Ο πύργος είναι λιτός, χωρίς διακοσμητικά στοιχεία. Το δώμα του πύργου περιβάλλεται από στηθαίο ύψους 30 εκατοστών κτισμένο από τα ίδια υλικά με τον υπόλοιπο πύργο, το οποίο φέρει πολεμίστρες με τη μορφή χελιδονοουράς. Το εσωτερικό του πύργου ήταν προσβάσιμο από πόρτα στο νότιο τμήμα του πρώτου ορόφου, η οποία ήταν προσβάσιμη από σκάλα. Εσωτερικά οι σκάλες είναι πέτρινες και η πρόσβαση στο δώμα γινόταν με κινητή ξύλινη σκάλα.
Ο πύργος έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο το 1983 μαζί με τους άλλους μεσαιωνικούς πύργους της Νάξου, γιατί πρόκειται για επιβλητικά κτίσματα με μεγάλο αρχιτεκτονικό και μορφολογικό ενδιαφέρον, που είναι άρρηκτα δεμένα με την ιστορία του νησιού. Μαζί με τον πύργο μνημεία χαρακτηρίστηκαν το παρεκκλήσι και τα μεσαιωνικά κτίσματα σε απόσταση 100 μέτρων από τον πύργο. Έχει οριστεί ζώνη προστασίας ακτίνας 500 μέτρων γύρω από τον πύργο.
Βιβλιογραφία
Αγιας
Ψαθοχώρι Καρδίτσας
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Ψαθοχώρι βρίσκεται προς τα βορειοανατολικά όρια του νομού Καρδίτσας με το νομό Τρικάλων σε απόσταση 18 χλμ. Β.-ΒΔ. από την πόλη της Καρδίτσας, 12 χλμ. Δ. από τον Παλαμά και 28,5 ΝΑ. από τα Τρίκαλα. Είναι κτισμένο δίπλα στον Καλέντζη ποταμό και μαζί με τον γειτονικό Κοσκινά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοσκινά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παλαμά του δήμου Παλαμά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 282 μόνιμους κατοίκους.
Ιστορικά στοιχεία
Η ιστορία του χωριού, σύμφωνα με διάφορες πηγές, μετράει από τον 6ο αιώνα με την ονομασία Ράκοβα, η οποία ονομασία έμεινε από τους Σλάβους. Αναφέρεται επίσημα το 1883 στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883 με το όνομα αυτό να προσαρτάται στον τότε δήμο Σιλάνων που ανήκε στο νομό Τρικκάλων. Μετονομάστηκε σε Ψαθοχώρι το 1930.
Η σημερινή τοποθεσία του χωριού διαμορφώθηκε ύστερα από πλημμύρες που σημειώθηκαν στην περιοχή το 1920 και είχαν ως αποτέλεσμα να καταστραφεί και να μεταφερθεί στην σημερινή του θέση. Πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε άλλους οικισμούς με αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά ο πληθυσμός του χωριού. Αφού χάθηκαν όλα τους τα υπάρχοντα, με τις πλημμύρες, αναγκάστηκαν να βρουν μια ασχολία που θα τους εξοικονομούσε τα απαραίτητα χρήματα για να ζήσουν. Επέλεξαν να φτιάχνουν ψάθες από τα καλάμια του βάλτου που είχε δημιουργηθεί από τις πλημμύρες και να τις πουλάνε στην αγορά της Καρδίτσας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το νέο χωριό να πάρει το όνομα από τις ψάθες, δηλαδή Ψαθοχώρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Παλαμά
Άγιος Γεώργιος Ημαθίας
Η πρώτη αναφορά στον οικισμό, με το όνομα Ιωαννιτζίστα, γίνεται σε έγγραφο με δικαστική απόφαση του 1230 περίπου. Σε μαρτυρία σχετικά με περιοδεία του Μητροπολίτη Δανιήλ ( 1769 – 1799; ), που έγινε μετά το 1770, αναφέρεται ότι η Αρχιερατική εισφορά του την οποία απέδιδαν οι χριστιανοί κάτοικοι της Γιάντσιστας ήταν 2.850 γρόσια. Αν υπολογιστεί ότι το κάθε στεφάνι (οικογένεια) είχε υποχρέωση να καταβάλει ετήσια αρχιερατική εισφορά περίπου 18 γρόσια – το 1/6 της τουρκ. λίρας, μπορεί να υπολογιστεί ο πληθυσμός του χωριού περίπου σε 158 οικογένειες και σε 600 χριστιανούς κατοίκους.
Στα 1804 ο περιώνυμος Αλή Πασάς εισβάλει στους καζάδες της Βέροιας και της Νάουσας. Τότε αρπάζει περιουσίες μουσουλμάνων και χριστιανών κατοίκων, απαιτεί την καταβολή ετήσιου φόρου και τοποθετεί στα καταλαμβανόμενα τσιφλίκια δικούς του επιστάτες (σουμπασήδες) όπως έγινε και στην Γιάντσιστα. Ο ελληνικός πληθυσμός υποφέρει τα πάνδεινα από την πλεονεξία του νέου κατακτητή εργαζόμενος σε καθεστώς τιμαριωτικής δουλείας και αποδίδοντάς του ετήσιο φόρο. Η κυριαρχία του διαρκεί ως το 1820. Οι κάτοικοι του χωριού στρατολογήθηκαν από τους Αργύριο Καραμπατάκη και Τσέρνο-Πετρή και συνείσφεραν στον απελευθερωτικό Αγώνα του 1822.
Ο Άγιος Γεώργιος πριν το 1926 είχε το όνομα Γιάντσιστα ή Γιάννισα. Με αυτό το όνομα και μάλιστα ως παραλίμνιο χωριό (πριν γίνει η αποξήρανση της λίμνης Γιαννιτσών) αναφέρεται στο βιβλίο "Μυστικά του Βάλτου" της Πηνελόπης Δέλτα. Το 1935 το χωριό πλημμύρισε από ένα χείμαρρο και το 1939 έγινε μετεγκατάσταση του χωριού κατά 3 χιλιόμετρα δυτικότερα, παίρνοντας το όνομα Άγιος Γεώργιος από την εκκλησία του παλαιού χωριού. Είναι πεδινός, μεγάλος οικισμός του νομού Ημαθίας. Αποτελεί Τοπική Κοινότητα του Δήμου Βέροιας και στην απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει 1.763 κατοίκους. Συνδέεται με την πόλη της Βέροιας με λεωφορείο ανά μια με δύο ώρες.
Κύρια μέρη του οικισμού είναι:
Υπάρχουν ακόμα καφετέριες στην σειρά του κεντρικού δρόμου του χωριού και γήπεδο στα ΒΑ της εισόδου. Κύρια πηγή πλούτου είναι η γεωργία, ενώ το χωριό φημίζεται για τις πιπεριές και τα ροδάκινα του. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τα θερμοκήπια καθώς και την παραγωγή και επεξεργασία αγροτικών προϊόντων.
Πληθυσμιακά στοιχεία
{"version":2,"width":444,"height":177.2,"data":[{"name":"table","values":[{"x":1920,"y":353},{"x":1928,"y":858},{"x":1940,"y":1007},{"x":1951,"y":1152},{"x":1961,"y":1452},{"x":1971,"y":1364},{"x":1981,"y":1448},{"x":1991,"y":1472},{"x":2001,"y":1639},{"x":2011,"y":1763}]}],"scales":[{"name":"x","type":"ordinal","range":"width","zero":false,"domain":{"data":"table","field":"x"}},{"name":"y","type":"linear","range":"height","nice":true,"domain":{"data":"table","field":"y"}}],"axes":[{"type":"x","scale":"x"},{"type":"y","scale":"y"}],"marks":[{"type":"rect","from":{"data":"table"},"properties":{"enter":{"x":{"scale":"x","field":"x"},"y":{"scale":"y","field":"y"},"y2":{"scale":"y","value":0},"fill":{"value":"steelblue"},"width":{"scale":"x","band":"true","offset":-1}}}}],"padding":{"top":30,"bottom":30,"left":78,"right":0}}
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δήμος Δοβρά Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
Βικτώρια Μελίτα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Η Βικτωρία Μελίτα της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα (Victoria Melita of Saxe-Coburg and Gotha, 1876 - 1936) ήταν το τρίτο παιδί και δεύτερη κόρη του Αλφρέδου, Δούκα του Εδιμβούργου, και της Μεγάλης Δούκισσας Μαρίας Αλεξάνδροβνας της Ρωσίας. Ήταν επίσης εγγονή της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και του Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας.
Γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1876 στο Παλάτι του Αγίου Αντωνίου στη βρετανική αποικία της Μάλτας (σήμερα Δημοκρατία της Μάλτας). Στη Μάλτα (αρχαία ελληνικά: "Μελίτη") οφείλει μάλιστα το δεύτερο της όνομα Μελίτα. Βαπτίσθηκε στις 1 Ιανουαρίου 1877 από ένα ιερέα του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού στο νησί. Ήταν γνωστή στην οικογένειά της ως "Ντάκυ".
Σαν παιδί είχε μια δύσκολη ιδιοσυγκρασία. Ήταν ντροπαλή, σοβαρή και ευαίσθητη. Είχε ταλέντο στο σχέδιο και τη ζωγραφική και έμαθε να παίζει πιάνο. Έμεινε ιδιαίτερα κοντά στην αδελφή της Μαρία, παρότι διέφεραν σε εμφάνιση και χαρακτήρα.
Το 1891 η Βικτωρία ταξίδεψε με τη μητέρα της στη Ρωσία για την κηδεία της θείας της, Αλεξάνδρας της Ελλάδας. Εκεί συνάντησε για πρώτη φορά τον εξάδελφό της Κύριλλο Βλαδιμήροβιτς της Ρωσίας. Παρότι υπήρξε έλξη μεταξύ τους, η μητέρα της Βικτωρίας εμπόδισε περαιτέρω προσέγγιση. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους η Βικτωρία, σε επίσκεψή της στη γιαγιά της Βασίλισσα Βικτωρία, συνάντησε τον εξάδελφό της Ερνέστο Λουδοβίκο της Έσσης. Έπειτα από πιέσεις που δέχθηκαν από τις οικογένειές τους, η Βικτωρία και ο Ερνέστος παντρεύτηκαν στις 9 Απριλίου 1894 στο Κοβούργο. Το ζευγάρι απέκτησε ένα παιδί, την Ελισάβετ, στις 11 Μαρτίου 1895.
Ο γάμος της Βικτωρίας με τον Ερνέστο ήταν αποτυχημένος. και λύθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1901, ενώ η κόρη τους Ελισάβετ απεβίωσε το 1903 από τυφοειδή πυρετό. Στις 8 Οκτωβρίου 1905 η Βικτωρία παντρεύτηκε τον Κύριλλο Βλαδιμίροβιτς, ενώ το 1907 μεταστράφηκε στην Ορθοδοξία. Από τον γάμο τους απέκτησαν τρία παιδιά, την Μαρία, την Κύρα και τον Βλαδίμηρο.
Το 1910 ο Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας αναγνώρισε την Βικτωρία ως Μεγάλη Δούκισσα Βικτωρία Φεοντόροβνα. Μετά την πτώση της ρωσικής μοναρχίας το 1917, η Βικτωρία και η οικογένειά της κατέφυγε στη Φινλανδία, τη Γερμανία, την Ελβετία και τη Γαλλία. Απεβίωσε στις 2 Μαρτίου 1936 μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Έσσης Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Μεγάλες δούκισσες της Έσσης Κατηγορία:Δούκισσες του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Επινίκιος ύμνος
Ως επινίκιος ύμνος στην χριστιανική εκκλησιαστική υμνολογία λέγεται περίφημος ύμνος που ψάλλεται στη Θεία λειτουργία. Ο ύμνος αυτός αρχίζει με τις λέξεις: Τον ύμνο αυτό ψάλλει ο εκκλησιαστικός χορός αμέσως μετά το πέρας της ευχής του ιερουργούντος ιερέα:
Ο Επινίκιος ύμνος συγκροτείται στην πραγματικότητα από δύο επιμέρους ύμνους, εκ των οποίων ο μεν πρώτος ανάγεται στην Παλαιά Διαθήκη και είναι ο θριαμβευτικός ύμνος τον οποίο άκουσε στον πρόναο του Ναού του Σολομώντα, ο προφήτης Ησαΐας, με μια μικρή παραλλαγή (αποδίδεται στο γ΄ πρόσωπο ενικού): και ο έτερος που ανάγεται στη Καινή Διαθήκη και είναι ο αποθεωτικός ύμνος των Εβραίων που επεφύλαξαν στον Ιησού Χριστό κατά την περίλαμπρη είσοδό του στα Ιεροσόλυμα: "Ωσσανά ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου".
Μικρή παραλλαγή του επινίκιου ύμνου είναι εκείνος που ψάλλεται στη λειτουργία των Αποστόλων όπου φέρεται ως εξής: Αυτή η παραλλαγή προήλθε από την προς Ρωμαίους επιστολή (α΄25) όπου "(ός εστίν), ευλογητός εις τους αιώνας".
Ο επινίκιος ύμνος είναι από τους αρχαιότερους ύμνους που ψάλλεται στις λειτουργίες των Χριστιανών.
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2003
O Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2003 ήταν ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision για νέους τραγουδιστές ηλικίας οκτώ έως δεκαπέντε. Διεξήχθη στις 15 Νοεμβρίου 2003, στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Με την Camilla Ottesen και την Remee ως παρουσιαστές, το διαγωνισμό κέρδισε ο Dino Jelušić, ο οποίος ήταν τότε έντεκα ετών, ο οποίος εκπροσώπησε την Κροατία με το τραγούδι του "Ti si moja prva ljubav", ενώ η δεύτερη και η τρίτη θέση στην Ισπανία και στο Ηνωμένο Βασίλειο αντίστοιχα. Την επόμενη φορά που μια χώρα θα κερδίσει στην πρώτη της προσπάθεια ήταν η Ιταλία το 2014.
Ο Dino Jelusic είχε κληρωθεί στην δεύτερη θέση της σειράς εμφάνισης, από την οποία στην ενήλικη Eurovision δεν έχει κερδίσει καμία χώρα, όμως η Κροατία κατάφερε να κερδίσει από αυτή την θέση για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού.
Ήταν ο πρώτος διαγωνισμός της Eurovision που μεταδόθηκε σε μορφή ευρείας οθόνης 16: 9. Ήταν επίσης ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision όπου θα κυκλοφορούσε ένα DVD του διαγωνισμού. Αποφασίστηκε ότι η χώρα που θα κέρδιζε το διαγωνισμό δεν θα φιλοξενήσει απαραίτητα τον επόμενο διαγωνισμό, προκειμένου να μειωθεί η πίεση στους διαγωνιζόμενους.
Ιστορία
Η καταγωγή του διαγωνισμού χρονολογείται από το 2000, όταν το Danmarks Radio πραγματοποίησε διαγωνισμό τραγουδιού για τα παιδιά της Δανίας το έτος αυτό και το επόμενο έτος. Η ιδέα επεκτάθηκε σε ένα σκανδιναβικό φεστιβάλ τραγουδιού το 2002, MGP Nordic, με τη Δανία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία ως συμμετέχοντες. Η EBU πήρε την ιδέα για έναν διαγωνισμό τραγουδιού με παιδιά και άνοιξε τον διαγωνισμό σε όλους τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς της EBU, καθιστώντας την πανευρωπαϊκή εκδήλωση. Ο τίτλος εργασίας του προγράμματος ήταν ο "Διαγωνισμός Τραγουδιού για τα Παιδιά της Eurovision", με το όνομα του ήδη δημοφιλούς ανταγωνισμού τραγουδιού της EBU, του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Ζητήθηκε από τη Δανία να φιλοξενήσει το πρώτο πρόγραμμα μετά από την εμπειρία τους με τους δικούς τους διαγωνισμούς και το MGP Nordic.
Τοποθεσία
Για περισσότερες πληροφορίες για την οικοδέσποινα πόλη, δείτε Κοπεγχάγη Το Forum Copenhagen (Δανέζικα: Forum København) είναι μια μεγάλη πολυλειτουργική, ενοικιάσιμη εσωτερική αίθουσα που βρίσκεται στο Frederiksberg, Κοπεγχάγη, Δανία. Διοργανώνει μεγάλη ποικιλία συναυλιών, αγορών, εκθέσεων και άλλων εκδηλώσεων. Ο χώρος μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 10.000 άτομα ανάλογα με την εκδήλωση. Το Φόρουμ λειτουργεί ως συνεδριακό κέντρο, αίθουσα συναυλιών και εσωτερική αίθουσα.
Άνοιξε τον Φεβρουάριο του 1926 για να φιλοξενήσει έκθεση αυτοκινήτων και ανακαινίστηκε τελευταία το 1996-97. Πάνω από δύο ορόφους υπάρχει ένα συνολικό εκθεσιακό εμβαδόν 5.000μ² και ένα ξεχωριστό εστιατόριο για μέχρι 250 έδρες. Ο σταθμός του μετρό Forum βρίσκεται δίπλα στο κτίριο. Το Forum Copenhagen σχεδιάστηκε από τον Oscar Gundlach-Pedersen και ο φωτισμός ήταν από την ολοκαίνουργια λάμπα PH της Poul Henningsen. Το 1929 διοργάνωσε μια έκθεση αρχιτεκτονικής, η οποία ήταν μια από τις πρώτες παρουσιάσεις της λειτουργικότητας στη Δανία, δηλαδή την Έκθεση Στέγασης και Οικοδόμησης στο Forum. Ήταν σε αυτή την έκθεση που οι Arne Jacobsen και Flemming Lassen επέδειξαν την εγγραφή τους στο κυλινδρικό "Σπίτι του Μέλλοντος".
Συμμετέχουσες χώρες
16 χώρες συναγωνίστηκαν στην πρώτη έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού Νέων Eurovision. Σε ένα πρωτότυπο δελτίο τύπου για τον διαγωνισμό, με τίτλο "Διαγωνισμός Τραγουδιού για τα Παιδιά της Eurovision", πραγματοποιήθηκε κλήρωση για την επιλογή 15 χωρών που θα συμμετάσχουν στον εναρκτήριο διαγωνισμό, με τον σλοβακικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα Slovenská televízia (STV) και τον γερμανό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό ARD να ανταγωνιστεί μαζί με άλλες 13 χώρες. Αυτές οι χώρες θα αντικατασταθούν τελικά από συμμετοχές από την Πολωνία, την Κύπρο και τη Λευκορωσία, στην πρώτη τους εκδήλωση της Eurovision. Ο φινλανδικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Yleisradio (YLE) εξέφρασε επίσης ένα ντεμπούτο στον πρώτο διαγωνισμό, αλλά συνέχισε να το μεταδίδει απλώς.
Η κλήρωση για τη διαταγή εκτέλεσης του διαγωνισμού πραγματοποιήθηκε στις 6 Οκτωβρίου, με την Ελλάδα να προκηρύσσεται ο διαγωνισμός και οι Κάτω Χώρες να κλείσουν.
Τα δικαιώματα μετάδοσης του διαγωνισμού αποκτήθηκαν επίσης από τους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς στη Φινλανδία (YLE), τη Σερβία και το Μαυροβούνιο (RTS / RTCG), την Εσθονία (ETV), τη Γερμανία (KI.KA) και την Αυστραλία (SBS).
Επιπλέον λινκ
Κατηγορία:Eurovision
Μηλιές
Με το όνομα Μηλιές συναντώνται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας
Πολωνική Ένωση Εκπαιδευτικών
δεξιά|μικρογραφία|Μια σημαία που δείχνει το λογότυπο της Πολωνικής Ένωσης Εκπαιδευτικών Η Πολωνική Ένωση Εκπαιδευτικών (Związek Nauczycielstwa Polskiego, ZNP, επίσης μεταφράζεται ως Ένωση των Πολωνών Εκπαιδευτικών, Πολωνική Ένωση Εκπαιδευτικών, Ένωση Πολωνών Εκπαιδευτικών ) είναι το μεγαλύτερο πολωνικό συνδικάτο για τους εκπαιδευτικούς και τους παιδαγωγούς και το μεγαλύτερο επαγγελματικό τους σωματείο.
Μηλιές
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πολωνική Ένωση Εκπαιδευτικών
Ιστορία
Οι πρώτες συνδικαλιστικές οργανώσεις των Πολωνών εκπαιδευτικών χρονολογούνται στο 1905, έτος που σηματοδοτεί την περίοδο αναταραχής γνωστή ως η Επανάσταση στο Βασίλειο της Πολωνίας (1905-1907). Η Πολωνική Ένωση Εκπαιδευτικών ιδρύθηκε το 1930 από τη συγχώνευση της Ένωσης Πολωνών Εκπαιδευτικών Δημοτικών Σχολείων και της Συνδικαλιστικής Ένωσης Καθηγητών Πολωνικών Γυμνασίων, οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1919. Στη δεκαετία του '30, η ZNP, που αριθμούσε πάνω από 50.000 μέλη πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ήταν η μεγαλύτερη πολωνική ένωση και συνδικαλιστική οργάνωση για εκπαιδευτικούς, επηρεάστηκε όλο και περισσότερο από τους σοσιαλιστές, γεγονός που ανάγκασε τελικά την αναστολή της από τη συντηρητική και ορθή πολωνική κυβέρνηση. Ως απάντηση, η σοσιαλιστική πτέρυγα της ZNP διοργάνωσε τη μεγάλη πολωνική απεργία των δασκάλων (1937), η οποία κατάφερε να πιέσει την κυβέρνηση να αποκαταστήσει και να επαναφέρει την οργάνωση. Η ZNP κατά την περίοδο εκείνη διατηρούσε επίσης βοηθητικά ιδρύματα, όπως το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, και διοργάνωσε καλοκαιρινά επαγγελματικά μαθήματα.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η ZNP εξακολούθησε να υπάρχει ως τμήμα της υπόγειας εκπαίδευσης στη Πολωνία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με τη μορφή του Μυστικού Διδακτικού Οργανισμού. Ο οργανισμός δημιουργήθηκε στα τέλη Οκτωβρίου 1939 ως απάντηση της Βαρσοβίας στο γερμανικό κλείσιμο των περισσότερων πολωνικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και στις καταστολές κατά των εκπαιδευτικών.
Μετά τον πόλεμο, η ZNP αποκαταστάθηκε από τη νέα πολωνική κομμουνιστική κυβέρνηση, αλλά είχε σχετικά μικρή πραγματική επιρροή. Ανεστάλη εν συντομία κατά τη διάρκεια του στρατιωτικού νόμου το 1981. Το 1984 έγινε μέλος της Πανπολωνικής Συμμαχίας Συνδικάτων της Πολωνίας. Όπως και τα περισσότερα πολωνικά συνδικάτα, η ZNP έγινε ανεξάρτητη μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1989. Οι επικεφαλής της Ένωσης αποφάσισαν να τη διατηρήσουν ευθυγραμμισμένη με την πολωνική αριστερά (Σοσιαλδημοκρατία της Πολωνίας), το οποίο προκάλεσε διάσπαση, καθώς ορισμένα μέλη έφυγαν για Συνδικαλιστικές οργανώσεις ευθυγραμμισμένες με την Αλληλεγγύη. Παρ΄όλα αυτά, παρέμεινε και είναι σήμερα το μεγαλύτερο πολωνικό συνδικάτο για τους εκπαιδευτικούς και τους παιδαγωγούς.
Δομή
Η Ένωση διοικείται από την Εθνική Συνάντηση των Αντιπροσώπων, η οποία συνέρχεται κάθε τέσσερα χρόνια. Σε καθημερινή βάση, το Κεντρικό Γραφείο φροντίζει για τις οργανωτικές δραστηριότητες ρουτίνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Πολωνία
Δροσάτο Φωκίδας
Το Δροσάτο είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Δωρίδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας, σε υψόμετρο 450 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Δροσάτο βρίσκεται προς τα νοτιοδυτικά όρια του νομού με το νομό Αιτωλοακαρνανίας και ανατολικά του ποταμού Μόρνου. Είναι κτισμένο στη πλαγιά λόφου με πανοραμική θέα προς τον κάμπο του Ευπαλίου, νότια τον Κορινθιακό κόλπο, νοτιοδυτικά τη γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου και στο βάθος τα βουνά της Πελοποννήσου. Απέχει 7 χλμ. ΒΔ. από το Ευπάλιο, την έδρα της Δημοτικής Ενότητας και 16 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Ναύπακτο. Η ονομασία του οφείλεται στο δροσερό κλίμα και το πράσινο που περιβάλλει την περιοχή. Η αρχική θέση του χωριού ήταν στη τοποθεσία «Πέρα χωριό» κάτω από τον λόφο Αετοφωλιά (581 μέτρα) και από εκεί μετακινήθηκαν οι κάτοικοί του τη δεκαετία του 1860, οι οποίοι σήμερα ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Το Δροσάτο ως αξιοθέατα έχει να επιδείξει τον ιερό ναό του Ευαγγελιστή Λουκά, όπου κάθε χρόνο γίνεται και πανηγύρι προς τιμήν του Αγίου και τη μεγαλοπρεπή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Στα τέλη Αυγούστου γίνεται και η «γιορτή φασολάδας». Στα νοτιοδυτικά του χωριού και κοντά στην επαρχιακή οδό Τερψιθέας - Σπαρτιάς στη τοποθεσία «Καραμπάσι», βρίσκονται ερείπια κατοικιών και ενός πύργου από παλιό τούρκικο οικισμό. Στη θέση «Μπαρκόρεμα» σώζονται λιθόκτιστα πηγάδια, μια βρύση καθώς και τα υπολείμματα ενός ναού αφιερωμένου στον Προφήτη Ηλία.
Ονομασία - Διοικητικά
Η παλιά ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Καρδάρα και με το όνομα αυτό αναφέρεται το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Οινεώνος του νομού Φωκίδος και Λοκρίδος. Μετονομάστηκε σε Δροσάτο το 1960. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον οικισμό Πευκάκι (150 κάτοικοι) συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δροσάτου, που με συνολικό πληθυσμό 199 κατοίκους ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 49 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Τσιμέντα ΤΙΤΑΝ
300px|μικρογραφία|Το εργοστάσιο του ΤΙΤΑΝ στην [[Ευκαρπία Θεσσαλονίκης]] Ο Όμιλος ΤΙΤΑΝ είναι διεθνής παραγωγός τσιμέντου και δομικών υλικών, με μακροχρόνια δέσμευση να υπηρετεί θεμελιώδεις ανάγκες της κοινωνίας, συμβάλλοντας ταυτόχρονα στη βιώσιμη ανάπτυξη, με υπευθυνότητα και ακεραιότητα.
Ο Όμιλος διαθέτει εργοστάσια παραγωγής τσιμέντου σε 10 χώρες και έχει παρουσία σε περισσότερες από 15 χώρες. Απασχολεί περισσότερους από 5.500 εργαζομένους παγκοσμίως και έχει ετήσια παραγωγική δυναμικότητα που ανέρχεται σε 27 εκατομμύρια μετρικούς τόνους τσιμέντου και τσιμεντοειδών υλικών.
Ο Όμιλος ΤΙΤΑΝ δημιουργεί αξία μέσω της μετατροπής των πρώτων υλών σε δομικά προϊόντα, τη διανομή τους στους πελάτες και την παροχή συναφών υπηρεσιών, υπηρετώντας την κοινωνική ανάγκη για ασφαλή, ανθεκτικά και οικονομικά προσιτά κτίρια και υποδομές.
Ο Όμιλος ΤΙΤΑΝ συμμετέχει ενεργά σε παγκόσμιες συνεργασίες και σε διεθνείς οργανισμούς που στοχεύουν στην αντιμετώπιση των προκλήσεων που αφορούν την παγκόσμια βιώσιμη ανάπτυξη, στο πλαίσιο των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης για το 2030 του ΟΗΕ. Ο Όμιλος ΤΙΤΑΝ είναι μέλος του Παγκόσμιου Συμφώνου των Ηνωμένων Εθνών (UNGC), του Ευρωπαϊκού δικτύου για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (CSR Europe), του Παγκόσμιου Επιχειρηματικού Συμβουλίου για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (WBCSD) και της Παγκόσμιας Ένωσης Τσιμέντου και Σκυροδέματος (GCCA).
Η μητρική εταιρία του Ομίλου είναι η TITAN Cement International (TCI), μία βελγική εταιρία εισηγμένη στο Euronext Βρυξελλών, Euronext Παρισίων και στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Η TITAN Cement International κατέστη η μητρική εταιρία του Ομίλου ΤΙΤΑΝ, έπειτα από την επιτυχή έκβαση της Δημόσιας Πρότασης Ανταλλαγής, που υπεβλήθη στους μετόχους της Α.Ε. Τσιμέντων TΙΤΑΝ, πρώην μητρική εταιρία του Ομίλου, που εδρεύει στην Ελλάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Gloria al Bravo Pueblo
Το Gloria al Bravo Pueblo (μτφ. Δόξα στο Γενναίο Λαό) είναι ο εθνικός ύμνος της Βενεζουέλας  και υιοθετήθηκε στις 25 Μάη του 1881. Τον ύμνο έγραψε ο Βισέντε Σάλιας (Vicente Salias), ενώ συνθέτης είναι ο Χουάν Χοσέ Λανδαέτα (Juan José Landaeta).
Στη γλώσσα της Καστίλλης
Gloria al Bravo Pueblo (Δόξα στο Γενναίο Λαό)
— Coro —
Gloria al bravo pueblo
que el yugo lanzó,
La Ley respetando
la virtud y honor.
— I —
¡Abajo cadenas!
Gritaba el Señor
y el pobre en su choza
libertad pidió.