cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κυριακή του Θωμά
Στην Αγία Γραφή
"μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ’ αὐτῶν. ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· Εἰρήνη ὑμῖν. εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· Φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός. καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες." Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον 20:26–29
Κατηγορία:Περίοδος του Πάσχα
Πάρκο Μάσγκρεϊβ
Το Πάρκο Μάσγκρεϊβ (αγγλικά: Musgrave Park ['mʌzgreɪv pɑːk]) βρίσκεται στο Μπρίσμπεϊν και συγκεκριμένα στο προάστιο του Νότιου Μπρίσμπεϊν, μεταξύ των οδών Edmonstone, Russell και Cordelia και του Brisbane State High School. Το εμβαδόν του είναι 63.225 τ.μ. Το άλσος έχει ξεχωριστή σημασία για τον πολιτισμό των Αβοριγήνων.
Ιστορία
Το Μάσγκρεϊβ αποτελεί τμήμα του πρώην αβορίγηνου καταυλισμού Κουρίλπα που απλωνόταν «από τον λόφο Χάιγκεϊτ και μέχρι τις ανηφορικές πλαγιές της Κουμπουμέγια (Σχολή Σόμερβιλ)» και επιπρόσθετα «μερικές φορές κατασκήνωναν στα χαμόκλαδα που τότε βρίσκονταν επί της όχθης του ποταμού κοντά στην πρόσφατη είσοδο της μόνιμης δεξαμενής». Από εδώ και τη Γουλλουγκάμπα, οι Αβορίγηνες τις δεκαετίες του 1840 και του 1850 εισέρχονταν στο Νότιο Μπρίσμπεϊν για να εργαστούν ως ξυλοκόποι, νεροκουβαλητές και ιχθυοπώλες.
Το Πάρκο Ψυχαγωγίας του Νότιου Μπρίσμπεϊν (όπως ήταν αρχικά γνωστό) δημιουργήθηκε το 1856.
Το 1867 προτάθηκε η κατασκευή ενός δημοσίου σχολείου (grammar school), του Brisbane State High School πλάι στο άλσος.
Το 1884, μετονομάστηκε σε Άλσος Μάσγκρεϊβ προς τιμήν του τότε κυβερνήτη Κούινσλαντ, σερ Άντονι Μάσγκρεϊβ.
Το 1998 ο δήμος Μπρίσμπεϊν δέσμευσε τμήμα του άλσους για τη δημιουργία πολιτιστικού κέντρου για τους αυτόχθονες. Ο δήμος έχει περιγράψει το άλσος ως τόπο για τέλεση εορτών και θρησκευτικών τελετών και για επίλυση διαφορών.
Χρήση
Το Μάσγκρεϊβ είναι έδρα του καλλιτεχνικού κέντρου Τζάγκερα καθώς και ένας από τους λίγους εναπομείναντες χώρους πρασίνου στο κέντρο του Μπρίσμπεϊν και τα γύρω προάστια. Στις 24 Αυγούστου 1998, μετά από 20 έτη δικαστικών αγώνων με την κυβέρνηση του Κούινσλαντ, η Αβορίγηνη Εταιρεία Μάσγκρεϊβ (MPAC) εξασφάλισε άδεια να κτίσει πολιτιστικό κέντρο σε μέρη του άλσους. Το άλσος έχει ιδιαίτερη σημασία για τον τοπικό ιθαγενή πληθυσμό εξαιτίας ενός παλαιού περιορισμού που απαγόρευε στους Αβορίγηνες να διασχίζουν το άλσος και να εισέρχονται στην πόλη του Μπρίσμπεϊν. Μάλιστα, όντας ο τόπος όπου βρίσκεται θαμμένο ένα μπόρα ρινγκ, αναγνωρίζεται ιστορικά ως ιερός τόπος για τους ιθαγενείς Μούρρι.
Κάθε χρόνο, το άλσος φιλοξενεί το πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου της ελληνικής κοινότητας της πόλης, την Εθνική Αβορίγηνη και Νησιωτική Ημέρα Εορτασμού (NAIDOC), καθώς και το φεστιβάλ ομοφυλοφιλίας Brisbane Pride.
Εγκληματικότητα
Το 2008 ένας άνδρας ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου στο Μάσγκρεϊβ. Το περιστατικό αυτό έχει ενισχύσει την εντύπωση ότι το άλσος είναι επικίνδυνο. Όμως, στατιστικές μελέτες της περιόδου 2007-10 δείχνουν ότι τα περιστατικά βίας συναντώνται κυρίως στις περιοχές του Σάουθ Μπανκ και των πλησιέστερων σιδηροδρομικών σταθμών, καθώς και στις κύριες μουσικές σκηνές και κέντρα ψυχαγωγίας της οδού Boundary στο Γουέστ Εντ, με σχετικά λίγα περιστατικά να συμβαίνουν στο Μάσγκρεϊβ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάρκα στην Αυστραλία Κατηγορία:Μπρίσμπεϊν
Ερρίκος Α΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Ο Ερρίκος Α΄, γερμ. Erich I (π. 1280 - 1360) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας της Σαξονίας (1282-1296), της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1296-1303), της Σαξονίας-Μπέργκεντορφ-Λάουενμπουργκ (1303-1321) και της Σαξονίας-Ράτσεμπουργκ-Λάουενμπουργκ (1321-1338).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Α΄, δούκα της Σαξονίας και της Ίνγκεμποργκ των Μπγιέλμπο, κόρης του Μπίργιερ Μάγκνουσον, κόμη (jarl) της Σουηδίας.
Το 1360 απεβίωσε στο Νίνμπουργκ επί του Βέζερ σε ηλικία 80 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ερρίκος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Μπόγκισλαβ Δ΄, δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Cordula Bornefeld, "Die Herzöge von Sachsen-Lauenburg", «Die Fürsten des Landes: Herzöge und Grafen von Schleswig, Holstein und Lauenburg» (γερμ.), Carsten Porskrog Rasmussen (ed.), Gesellschaft für Schleswig-Holsteinische Geschichte, Neumünster: Wachholtz 2008, σελ. 373-389, (σελ. 377), ISBN 978-3-529-02606-5
Αμπάς (Μοζέλ)
Το Αμπάς (Φραγκονικά της Λωρραίνης: Χόμπαχ) είναι πόλη και κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία. Ανήκει στην ιστορική περιοχή της Λωρραίνης και βρίσκεται κοντά στο Σαργκεμίν και στα γερμανικά σύνορα.
Ιστορία
Λόγω της ιστορικά αμφισβητούμενης θέσης του στη Λωρραίνη, το Αμπάς άλλαξε πολλές φορές μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Φίλα της Ελιμείας
Η Φίλα της Ελιμείας (αρχαία ελληνικά: Φίλα τῆς Ἐλίμειας) ήταν η πρώτη ή δεύτερη σύζυγος του Φιλίππου Β' της Μακεδονίας. Ήταν αδελφή του Δέρδα και του Μαχάτα της Ελιμείας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Μακεδονίας
Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2017
Το Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2017 ήταν η 32η έκδοση του Πρωταθλήματος Ένταξης ΣΤΟΚ. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια Ψευδά.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2017 συμμετείχαν 28 ομάδες από τα πρωταθλήματα των αγροτικών (τοπικών) ομοσπονδιών μελών της ΣΤΟΚ.
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Σε όλους τους γύρους έγιναν μονοί αγώνες σε ουδέτερη έδρα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι. Εκτός από τον τελικό για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας, πραγματοποιήθηκε αγώνας κατάταξης μεταξύ των δύο ηττημένων των ημιτελικών αγώνων για την ανάδειξη της τριταθλήτριας, αλλά και αγώνες μεταξύ των ηττημένων ομάδων των προημιτελικών για την κατάταξη των ομάδων στις θέσεις 5 έως 8.
Οι ομάδες που προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση προβιβάστηκαν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18. Επιπρόσθετα, λόγω κενής θέσης που προέκυψε στο πρωτάθλημα Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2017-18, προβιβάστηκε και η 5η ομάδα του πρωταθλήματος ένταξης ΣΤΟΚ 2017.
Συμμετέχουσες ομάδες
Από κάθε αγροτική ομοσπονδία συμμετείχε διαφορετικός αριθμός ομάδων, ανάλογα με το μέγεθος της ομοσπονδίας. Οι ομάδες που συμμετείχαν στον πρωτάθλημα ένταξης από κάθε ομοσπονδία ήταν η πρώτη ή οι πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος κάθε ομοσπονδίας. Η συμμετοχή των ομάδων ήταν προαιρετική. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετέχουσες ομάδες και την ομοσπονδία από την οποία προέρχονταν.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι 24 από τις 28 ομάδες. Τέσσερις ομάδες κληρώθηκαν να περάσουν χωρίς αγώνα (, Αθλητικός Όμιλος Θύελλα Αγίου Θεοδώρου, ΑΕΚ Κοράκου, Ομόνοια Ψευδά). Ομάδες από την ίδια ομοσπονδία και οι πρωταθλήτριες ομάδες δεν κληρώνονταν μεταξύ τους. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι 4 ομάδες που δεν συμμετείχαν στον Α΄ γύρο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον A΄ γύρο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ομόνοια Ψευδά και η Εληά Λυθροδόντα. Ο τελικός διεξήχθη στις 21 Μαΐου 2017 στο Κοινοτικό Στάδιο Κόρνου στον Κόρνο. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια Ψευδά με σκορ 5-2.
Θέσεις 3-4
Για την κατάκτηση της 3η θέσης αναμετρήθηκαν οι ομάδες που αποκλείστηκαν στην ημιτελική φάση, Ποσειδώνας Γιόλου και Ροτσίδης Μάμμαρι. Ο Ποσειδώνας Γιόλου κέρδισε με 1-0 και κατέκτησε την 3η θέση ενώ o Ροτσίδης Μάμμαρι κατέκτησε την 4η θέση.
Θέσεις 5-6
Η ΣΤΟΚ πραγματοποίησε αγώνες κατάταξης και για τις ομάδες που αποκλείστηκαν από την προημιτελική φάση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των πρώτων αγώνων.
1 Το αποχώρησε από τη διοργάνωση. Ο προκρίθηκε χωρίς αγώνα.
Ακολούθως, οι ομάδες Ορφέας Λευκωσίας και αναμετρήθηκαν σε μονό αγώνα. Ο Ορφέας Λευκωσίας κέρδισε με 4 - 0 και κατέκτησε την 5η θέση ενώ ο κατετάγη 6ος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017
Αμ-σου-Βαρσμπέργκ
Το Αμ-σου-Βαρσμπέργκ (Χαμ ούντερ Βάρσμπεργκ) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Βρύσες Αποκορώνου Χανίων
Οι Βρύσες είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας καθώς και του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Είναι ένα σχετικά νέο χωριό, το οποίο αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή κοινότητα το 1925, αλλά σήμερα έχει γίνει μεγάλο κέντρο εμπορικής και οικιστικής δραστηριότητος από τους δραστήριους εμπορικά κατοίκους του.
Στις Βρύσες λειτουργούν 4 Σχολεία (Νηπιαγωγείο & Ολοήμερο, Δημοτικό & Ολοήμερο, Γυμνάσιο και ΤΕΕ), Δημαρχείο, Αστυνομικό Τμήμα, Πυροσβεστικό Σταθμό, Ταχυδρομείο, Αγροτικό Ιατρείο και atm Εθνικής Τραπέζης. Στο χωριό λειτουργούν επίσης καταστήματα, ταβέρνες, καφενεία και χώροι διαμονής. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία, κυρίως εσπεριδοειδή και ελιές, και η κτηνοτροφία.
Γεωγραφία
Οι Βρύσες είναι κτισμένες στους πρόποδες των Λευκών Ορέων (Μαδάρες) σε υψόμετρο 62 μέτρων. Το χωριό βρίσκεται 16 χιλιόμετρα ανατολικά των Χανίων, στη διασταύρωση της εθνικής οδού Χανίων - Ρεθύμνου - Ηρακλείου και την επαρχιακή οδό που καταλήγει στα Σφακιά. Από το χωριό περνούν τρεις ποταμοί: Πέρα από αυτούς, από το χωριού περνούν και τα εξής ριάκια:
Κλίμα
Τη Πρωτοχρονιά του 2010 ο μετεωρολογικός σταθμός του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών είχε καταγράψει στις Βρύσες 30.4°C η οποία είναι η υψηλότερη θερμοκρασία που έχει παρατηρηθεί ποτέ στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου.
Ιστορία
Κοντά στις Βρύσες υπήρχαν οι αρχαίες πόλεις Αμφίμαλον (από Βενού Κεφαλά ως και ξενοδοχείο “Φερενίκη”) και ο αρχαιός οικισμός Φίλιππος. Αμφιμάλιον κατά το Δέφνερ σημαίνει το μέρος που έχει γύρω τριγύρω κάμπους αμφί- (=από τις δυο μεριές) και -μαλ- που σημαίνει πεδινός π.χ. Ομαλός, Μάλεμε, Μάλια, μάμαλο, αντιμάμαλο κ.λ.π. Ο αρχαίος οικισμός Φίλιππος (πιθανώς των αμέσως μετά το Μεγαλέξανδρο, χρόνων), στη θέση “Ψηφωτά” ως Αλίκαμπο. Κατά τους ελληνιστικούς χρόνους, κατασκευάστηκε στον ποταμό Μπούτακα μια τοξωτή γέφυρα, γνωστή ως Καμάρα. Η περιοχή που βρίσκεται η καμάρα είναι γεμάτη από Μινωικά αλλά και Ρωμαϊκά όστρακα και πλίνθοι Ρωμαϊκών χρόνων πιθανώς κιβωτιόσχημων τάφων. Τον ποταμό τώρα αυτό γνωστό σαν Αμφιμαλιακό ποταμό αλλά και καμάρα από βενετσιάνικους χάρτες ή και Γκαργκαδόρο από την προφορική παράδοση (πληροφορία Μιχ. Μαρινάκη Καλαμίτσι Αμυγδάλι), συναντάμε σαν Βαμμένο - Βαφέ ποταμό στο χρυσόβουλο των Κομνηνών (Αλεξίου του Α’ 1082 μ.Χ.) ως δυτικό όριο του φέουδου των Γαβαλάδων (ανατολικό ο ποταμός του Πέτρου).
Ως τοποθεσία οι Βρύσες στη διάρκεια της επανάστασης του 1866-69 υπήρξε θέατρο μαχών, οι Τούρκοι πολιορκήθηκαν στο Κεφαλοβρύσι, αποκλείστηκαν από το νερό της πηγής και υποχρεώθηκαν να επιχειρήσουν έξοδο, που κατέληξε σε ήττα τους. Η θέση αυτή πήρε και το όνομα «Φούρνοι» επειδή έμειναν πίσω από τον τούρκικο στρατό οι πρόχειροι φούρνοι όπου έψηναν ψωμί. Το χωριό το 1925 αποσπάστηκε από τη κοινότητα Βαφέ και έγινε έδρα της κοινότητας Βρυσών. Στο κέντρο του χωριού υπάρχει μεγάλη γέφυρα, που χτίστηκε μετά τον πόλεμο. Η παλιά γέφυρα που είχε χτιστεί τον περασμένο αιώνα από ένα χριστιανό πασά, παρασύρθηκε από τον κατακλυσμό, το 1942. Μέχρι το 1960 λειτουργούσε στις Βρύσες λιγνιτορυχείο. Το 1971, στο χωριό προσαρτήθηκε ο οικισμός Πετρουλήδες (Πετρούληδων Μετόχι έως το 1940). Το 1997, οι Βρύσες ορίζονται έδρα του δήμου Κρυονερίδας και το 2010 έδρα του δήμου Αποκορώνου.
Η ελληνιστική Καμάρα
μικρογραφία|Η Καμάρα Ανατολικά των Βρυσών, στον ανισόπεδο κόμβο ακριβώς της εθνικής με την παρακαμπτήριο, βρίσκεται η Ελληνι(στι)κή Καμάρα, γέφυρα Ελληνορωμαϊκών χρόνων (300 π.Χ. ως 300 μ.Χ. χοντρικά). Η καμάρα ήταν αρχικά κτισμένη με δόμους (ογκόλιθους) χωρίς συνδετική λάσπη, όμως μετά την κατακρήμνιση της, ξαναχτίστηκε με συνδετική ύλη (ασβεστοκονίαμα). Λατομείο για την εξασφάλιση των ογκόλιθων είναι ακριβώς δυτικά της γέφυρας η κοίτη του ποταμού όπου φαίνονται ακόμη οι αναβαθμοί των λατόμων. Το ψηλότερο σημείο του τόξου απέχει από την κοίτη του ποταμού 8,40 μ. κι έχει μέγιστο άνοιγμα τόξου 11,10 μ., ενώ ο τοίχος έχει πάχος 4,8 μ. Στις αρχές του 20ού αιώνα, στα 1918, τη γέφυρα περιγράφει ο περιηγητής Δέφνερ που διασώζει κι ένα τραγούδι της από το Μπρόσνερο. Η γέφυρα θεωρείται από τις παλιότερες της Κρήτης κι έζευγνε μέρος της βόρειας αρτηρίας της Κρήτης γνωστή μετέπειτα στη βενετοκρατία σαν βασιλική στράτα (1645 - 1669 μ.Χ.).
Δείτε επίσης
Κοινότητα Βρυσών Αποκορώνου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Μαχάτας της Ελίμειας
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ψυχιατρείο
250px|μικρογραφία|Το ψυχιατρείο York Retreat (περίπου 1796) χτίστηκε στο [[Γιορκ από τον Ουίλιαμ Τιουκ, έναν πρωτοπόρο της ηθικής θεραπείας για τους ψυχικά ασθενείς. ]] Ψυχιατρείο, ονομάζεται η ιατρική μονάδα που ειδικεύεται στη θεραπεία σοβαρών ψυχικών διαταραχών, όπως μείζονος κατάθλιψης, σχιζοφρένειας και διπολικής διαταραχής. Τα ψυχιατρεία ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό στο μέγεθος και την κατάταξή τους. Ορισμένα νοσοκομεία μπορεί να ειδικεύονται μόνον σε βραχυπρόθεσμη θεραπεία για ασθενείς με χαμηλό κίνδυνο. Άλλα μπορεί να ειδικεύονται στην προσωρινή ή μόνιμη φροντίδα των τροφίμων που, ως αποτέλεσμα ψυχολογικής διαταραχής, χρειάζονται συνεχή βοήθεια. Οι ασθενείς συχνά γίνονται δεκτοί σε εθελούσια βάση. Υπάρχουν, ωστόσο, περιπτώσεις όπου οι ψυχίατροι, βλέποντας ότι οι ασθενείς ενδέχεται να αποτελούν σημαντικό κίνδυνο για τον εαυτό τους ή για τους άλλους, αποφασίζουν ότι πρέπει να εγκλειστούν ακούσια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοσοκομεία Κατηγορία:Ψυχιατρική
Οι Εύθυμες Κυράδες του Ουίνδσορ (όπερα)
Οι Εύθυμες Κυράδες του Ουίνδσορ (στα γερμανικά: Die lustigen Weiber von Windsor) είναι όπερα τριών πράξεων του Όττο Νικολάι σε γερμανικό λιμπρέτο του Hermann Salomon Mosenthal και βασίζεται στην ομώνυμη κωμωδία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ.
Σύνοψη
Η υπόθεση εκτυλίσσεται στην Αγγλία. Ο σερ Τζων Φάλσταφ, ένας παχύς και φαιδρός άνθρωπος, ερωτεύεται δύο εύθυμες κυράδες που είναι φίλες και γειτόνισσες στην πόλη Ουίνδσορ. Γράφει από ένα γράμμα στην καθεμιά με ακριβώς τα ίδια λόγια. Οι δυο γυναίκες παραβάλλουν τα γράμματά τους και, βλέποντας ότι είναι εντελώς όμοια, εξοργίζονται. Συνεννοούνται να τιμωρήσουν τον Φάλσταφ για την κοροϊδία του. Αποφασίζεται να αρχίσει η κα Φλαθ ψεύτικες ερωτοτροπίες με τον Φάλσταφ, ενώ η κα Ράιχ θα τον εκθέσει στο σύζυγο της κας Φλαθ.
Εν τω μεταξύ παρουσιάζεται ένα πιο σοβαρό αισθηματικό ζήτημα. Ο κ. Φέντον, ένας εμφανίσιμος αλλά φτωχός νεαρός, ερωτεύεται την Άννα, την κόρη της κας Ράιχ, και η Άννα ανταποκρίνεται στην αγάπη του. Ο δόκτωρ Καϊούς όμως, ένας Γάλλος, είναι και αυτός ερωτευμένος με την Άννα, ενώ η κα Ράιχ θέλει να την παντρέψει με κάποιον κ. Σπαίρλιχ που είναι πλούσιος αλλά ανόητος. Η κα Φλαθ, συνεχίζοντας την ερωτική της κωμωδία με τον Φάλσταφ, τον καλεί στο σπίτι της. Ο Φάλσταφ πηγαίνει και, ενώ βρίσκεται στη μέση της ερωτικής του εξομολογήσεως, φθάνει η κα Ράιχ και του λέει ότι ο κ. Φλαθ έχει πληροφορηθεί τους έρωτές του και έρχεται να λογαριαστεί μαζί του. Ο Φάλσταφ δοκιμάζει να κρυφτεί πίσω από μια κουρτίνα. Οι δύο γυναίκες όμως τον κρύβουν μέσα σ' ένα μεγάλο καλάθι από ασπρόρουχα, τον σκεπάζουν με άπλυτα ρούχα και, καθώς καταφθάνει ο κ. Φλαθ, μεταφέρουν το καλάθι έξω και το ρίχνουν σ' ένα κανάλι. Έτσι ο Φάλσταφ γλυτώνει από την οργή του κυρίου Φλαθ, αλλά παίρνει μία πολύ δυσάρεστη ψυχρολουσία.
Ο Φάλσταφ αποσύρεται στην ταβέρνα του και βρίσκεται στη μέση του γλεντιού όταν μπαίνει ο κ. Φλαθ μεταμφιεσμένος ως κύριος Μπαχ. Ο κ. Φλαθ, που υποπτεύεται ότι η γυναίκα του δεν του είναι πιστή, πληρώνει τον Φάλσταφ και τον παρακινεί να κάνει έρωτα στην κα Φλαθ. Σ' αυτό συγκατατίθεται προθυμότατα ο Φάλσταφ και κατακλύζει τον ζηλότυπο κύριο Φλαθ με ένα σωρό ψεύτικους κομπασμούς, ότι δήθεν έχει ήδη δεσμό με την κα Φλαθ. Ο κ. Φλαθ καταπίνει την οργή του αλλά σκέπτεται να τιμωρήσει τον Φάλσταφ.
Το βράδυ εκείνο, η Άννα συναντά τον Φέντον στον κήπο και, ενώ ο δόκτωρ Καϊούς και ο κ. Σπαίρλιχ κρυφακούνε πίσω από τα δέντρα, ορκίζεται αφοσίωση στον Φέντον και του λέει ότι οι άλλοι δύο τής προκαλούν απέχθεια. Οι φαιδροί μνηστήρες το ακούνε αυτό, αλλά εξακολουθούνε να είναι ερωτευμένοι με την Άννα.
Οι εύθυμες κυράδες συνεχίζουν τη φάρσα τους εις βάρος του Φάλσταφ και έτσι η κα Φλαθ τον δέχεται στο σπίτι της, δημιουργώντας μία περιπαικτική ερωτική σκηνή. Ο κ. Φλαθ ορμά στο σπίτι του αποφασισμένος να πιάσει επ' αυτοφώρω τη γυναίκα του και να λογαριαστεί με τον Φάλσταφ. Οι κυράδες όμως το καταλαβαίνουν εγκαίρως. Μεταμφιέζουν τον Φάλσταφ σε γυναίκα, γριά και παχιά, και όταν οι γείτονες με το σύζυγο ψάχνουν το σπίτι, βρίσκουν μόνο κάποιο πρόσωπο που πείθονται ότι είναι μία κουφόγρια, εξαδέλφη της κυρίας Φλαθ. Ωστόσο ο θυμωμένος σύζυγος την διώχνει.
Αργότερα, οι κυράδες προσκαλούν τον Φάλσταφ να παραβρεθεί σε μια γιορτή που οργανώνει η κοινότητα στο δάσος. Στη γιορτή αυτή, ο κ. Φλαθ και οι άλλοι, παριστάνουν ένα παραμύθι στο οποίο ο ίδιος ο κ. Φλαθ παίζει το μέρος του κυνηγού Χερν και διευθύνει μια χορωδία προσώπων, που υποδύονται σφήκες, μύγες και κουνούπια. Όταν εμφανίζεται ο Φάλσταφ συνοδευόμενος από τις δύο εύθυμες κυράδες, ο Φλαθ στέλνει τις σφήκες του, τις μύγες και τα κουνούπια να πέσουν στη ράχη του Φάλσταφ.
Στη γιορτή ο Φέντον εμφανίζεται ντυμένος ως Όμπερον, βασιλιάς των ξωτικών, ενώ η Άννα είναι ντυμένη ως βασίλισσα Τιτάνια, γυναίκα του Όμπερον. Αναγνωρίζονται και πέφτουν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου.
Ο κ. Φλαθ και ο κ. Ράιχ πείθονται στο τέλος ότι οι γυναίκες τους είναι αθώες και μένουν ευχαριστημένοι. Έτσι η αυλαία πέφτει σε μία ατμόσφαιρα ευτυχισμένη για όλους, εκτός από τον Φάλσταφ, τον δόκτωρα Καϊούς και τον κύριο Σπαίρλιχ.
Πηγές
"ΟΙ Εύθυμες Κυράδες του Ουΐνδσορ", Κλασσικά εικονογραφημένα Νο 1027 σελ.45, Εκδόσεις Μ. Πεχλιβανίδη & Σία
Κατηγορία:Όπερες
Εθνική Βιβλιοθήκη των Φιλιππινών
Η Εθνική Βιβλιοθήκη των Φιλιππίνων (Φιλιππινέζικα: Pambansang Aklatan ng Pilipinas ή Aklatang Pambansa ng Pilipinas, συντομογραφία NLP, Ισπανικά: Biblioteca Nacional de Filipinas) είναι η επίσημη εθνική βιβλιοθήκη των Φιλιππίνων.
Ιστορία
Με βασιλικό διάταγμα της 12ης Αυγούστου 1887, δημιουργήθηκε το Museo-Biblioteca de Philipinas. Ωστόσο, οι συλλογές του καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Φιλιππηνοαμερικανικού Πολέμου. Τα κατάλοιπά του εντάχθηκαν σε μια βιβλιοθήκη που συστάθηκε από την Αμερικανική Ένωση Βιβλιοθηκών το 1901. Η συλλογή των περίπου 10.000 βιβλίων, ωστόσο, περιείχε κυρίως μυθιστορήματα στα αγγλικά και προοριζόταν να εξυπηρετήσει τους Αμερικανούς στρατιώτες που υπηρετούσαν στη Μανίλα. Καθώς η Ένωση δεν ήταν σε θέση να συντηρήσει τη βιβλιοθήκη, παραχωρήθηκε στην αμερικανική κυβέρνηση στις 5 Μαρτίου 1901. Τον Μάιο του 1904 η συλλογή μεταφέρθηκε στο ξενοδοχείο Oriente Hotel και το 1906 η κυβέρνηση τη μετέφερε στο Υπουργείο Παιδείας. Στις 3 Ιουνίου 1908, ψηφίστηκε νόμος για τη δημιουργία της Φιλιππινέζικης Δημόσιας Βιβλιοθήκης, η οποία μετονομάστηκε σε Φιλιππινέζικη Βιβλιοθήκη ένα χρόνο αργότερα. Ο νόμος της 31ης Ιανουαρίου 1918 συγχώνευσε τη βιβλιοθήκη με το Τμήμα Αρχείων, Πατεντών, Πνευματικών Δικαιωμάτων και Εμπορικών Σημάτων του Εκτελεστικού Γραφείου και τη Νομική Βιβλιοθήκη της Συνέλευσης των Φιλιππίνων. Με την ευκαιρία αυτή, το όνομά της άλλαξε σε Βιβλιοθήκη και Μουσείο των Φιλιππίνων. Σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 3477 της 7ης Δεκεμβρίου 1928, τα δύο ιδρύματα διαχωρίστηκαν και σχημάτισαν το Εθνικό Μουσείο και την Εθνική Βιβλιοθήκη.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου καταστράφηκε το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής της βιβλιοθήκης. Μόνο 36.600 τόμοι από τους 733.000 διασώθηκαν. Ένα διάταγμα του 1947 άλλαξε το όνομα της βιβλιοθήκης σε Δημόσια Βιβλιοθήκη. Το όνομα Εθνική Βιβλιοθήκη επανήλθε με νόμο της 18ης Ιουνίου 1964. Ο νόμος της Δημοκρατίας της 13ης Μαΐου 2010 της έδωσε το όνομα Εθνική Βιβλιοθήκη των Φιλιππίνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στις Φιλιππίνες Φ
Δέρδας Γ΄ της Ελίμειας
Ο Δέρδας Γ' της Ελίμειας ήταν άρχων της Ελίμειας στην Άνω Μακεδονία το 360–355 π.Χ. Πιθανότατα ήταν γιος του Δέρδα Β΄. Είχε έναν αδερφό, τον Μαχάτα και μια αδερφή, τη Φίλα, η οποία ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες που παντρεύτηκε ο Φίλιππος Β' της Μακεδονίας.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Ντάμιεν Σαζέλ
Ο Ντάμιεν Σερ Σαζέλ (αγγλικά: Damien Sayre Chazelle, 19 Ιανουαρίου 1985) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Η καριέρα του ως σκηνοθέτης ξεκίνησε το 2009, με την ταινία Guy and Madeline on a Park Bench (2009). Το δεύτερο μεγάλου μήκους έργο του ήταν το Χωρίς Μέτρο (2014), το οποίο σημείωσε επιτυχία, ενώ έλαβε υποψηφιότητες και για Όσκαρ.
Το 2016 έκανε πρεμιέρα η τρίτη του μεγάλου μήκους ταινία, το La La Land, το οποίο ήταν υποψήφιο σε 14 κατηγορίες Όσκαρ, κερδίζοντας σε 6, μεταξύ αυτών και στην κατηγορία καλύτερης σκηνοθεσίας. Προηγουμένως είχε λάβει 7 Χρυσές Σφαίρες, γεγονός που το καθιστά την ταινία με τις περισσότερες στην ιστορία του θεσμού. Γνωστός, πέρα από τα δικά του σενάρια που σκηνοθέτησε, είναι και για το 10 Cloverfield Lane (2016).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Λα Μπομπονέρα
Κατηγορία:Μπόκα Τζούνιορς
Το '''Στάδιο Αλμπέρτο Τζ. Αρμάντο' (Alberto J. Armando Stadium'') είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στην συνοικία Λα Μπόκα του Μπουένος Άιρες, στην Αργεντινή. Είναι περισσότερο γνωστό ανά τον κόσμο με την ονομασία Λα Μπομπονέρα (Ελληνικά: Σοκολατένιο κουτί) εξαιτίας του σχήματος του, μιας και η μία του πλευρά είναι «επίπεδη» ενώ το υπόλοιπο στάδιο να είναι τρεις απότομες σειρές κερκίδας.
Το στάδιο είναι ιδιοκτησίας του ποδοσφαιρικού συλλόγου Μπόκα Τζούνιορς, έναν από τους μεγαλύτερους στην Αργεντινή και την Ν. Αμερική. Το αλλόκοτο σχήμα του, προσφέρει πολλή καλή ακουστική με τους φανατικούς φίλους της Μπόκα να αποκαλούνται "La Doce" (Ελληνικά: 12ος παίκτης). Ο αγωνιστικός χώρος είναι διαστάσεων 105m × 68m οι οποίες είναι οι ελάχιστες επιτρεπόμενες από την ΦΙΦΑ.
Το στάδιο θεωρείται από τα πιο εμβληματικά και διάσημα στον κόσμο    και έχει χαρακτηριστεί αξιοθέατο από την κυβέρνηση της αυτόνομης πόλης του Μπουένος Άιρες.
Εκτός από αγώνες ποδοσφαίρου, το Μπομπονέρα έχει φιλοξενήσει μουσικές συναυλίες διάσημων καλλιτεχνών. Κάποιοι από αυτούς είναι οι Bee Gees, Έλτον Τζον, Λένι Κράβιτζ, Τζέιμς Μπλάντ, Backstreet Boys.
Καρς
thumb|right|300px|Το Καρς όπως φαίνεται από το κάστρο της πόλης. thumb|300px|Η γέφυρα «Τας Κοπρού» στο Καρς. Η Καρς ή το Καρς, επίσης Καρσούντα, (ιστορικά, γνωστή ως Χορζηνή, Τουρκικά: Kars, Οθωμανικά Τουρκικά: قارص , Αρμένικα: Կարս ή Ղարս [ʁɑɾs], Αζερικά: Qars, Γεωργιανά: ყარსი) είναι πόλη στην βορειανατολική Τουρκία και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ο πληθυσμός της πόλης ήταν 73.826 κάτοικοι το 2010.
Ετυμολογία ονόματος
Στο κείμενο του Στράβωνα η πόλη αναφέρεται ως η πόλη με το όνομα Χορζηνή της Αρχαίας Αρμενίας. Για την ετυμολογία του ονόματος μερικές προτείνουν ότι το όνομα προέρχεται από την Γεωργιανή λέξη ყარსი («κάρι») που σημαίνει «η πύλη» ενώ άλλες πηγές υποστηρίζουν ότι προέρχεται από την Αρμένικη λέξη "հարս" («χαρς») που σημαίνει «νύφη».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Αρμενικά υψίπεδα
Κοινότητα Ιεράπετρας
Η Κοινότητα Ιεράπετρας είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Έχει έκταση 69,951 km2. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα την Ιεράπετρα. μικρογραφία|599x599εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τα χωριά Βαϊνιά, Κεντρί και Γρα Λυγιά, τους οικισμούς Αγιασμένος, Άγιος Γεώργιος, Κάμπος, Κεφάλα, Ποτάμοι και Σταυρός, την Μονή Φανερωμένης καθώς και την νησίδα Χρυσή. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Ο οικισμός Γρά Λυγιά αποτελούσε εως το 1966 την Κοινότητα Γρα Λυγιάς, ο οικισμός Βαϊνιά αποτελούσε εως το 1973 την Κοινότητα Βαϊνιάς, ενώ οι οικισμοί Κεντρίον, Σταυρός και η Ιερά Μονή Φανερωμένης αποτελούσαν εως το 1972 την Κοινότητα Κεντρίου. Συνολικά, η Κοινότητα Ιεράπετρας έχει 16.139 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από εντεκαμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο Γεώργιο Χατζάκη.
Η Κοινότητα εκτείνεται από τις εκβολές του Καλαμαυκιανού Ποταμού δυτικά της Γρα Λυγιάς, μέσω του φράγματος των Μπραμιανών, του όρους Σταυρός έως τη Μονή Φανερωμένης στα βορειά, εν συνεχεία μέσω του Καπιστρίου και της Βαϊνιάς και της Μονής Παπλινού έως την θέση Ταπεινού ανατολικά της πόλεως επί του δρόμου προς την Σητεία.
Η Κοινότητα Ιεράπετρας συνορεύει (δεξιόστροφα από τα δυτικά) με τις Κοινότητες Ανατολής, Καλαμαύκας, Μεσελέρων, Μακρυλιάς (όλοι Επαρχίας και Δήμου Ιεράπετρας), την Κοινότητα Καλού Χωρίου (Επαρχίας Μιραμπέλλου και Δήμου Αγίου Νικολάου) και της Κοινότητες Παχείας Άμμου, Κάτω Χωρίου και Αγίου Ιωάννου (πάλι της Επαρχίας και του Δήμου Ιεράπετρας).
Κοινοτάρχες / Δήμαρχοι Ιεράπετρας
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι (από το 2010) ή ως Δήμαρχοι (έως το 1998) της Ιεράπετρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Ανγκβιγιέ
Το Ανγκβιγιέ (Χανγκβάιλερ) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Ανοκούρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Αλβέρτος Γ΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Ο Αλβέρτος Γ΄, γερμ. Albrecht III (1281 - 1308) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας της Σαξονίας (1282-1296), μετά της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1296-1303) και έπειτα της Σαξονίας-Ράτσεμπουργκ (1303-1308).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη Α΄, δούκα της Σαξονίας και της Ίνγκεμποργκ των Μπγιέλμπο, κόρης του Μπίργιερ Μάγκνουσον, κόμη (jarl) της Σουηδίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1302 τη Μαργαρίτα των Ασκάνια, κόρη του τρίτου εξαδέλφου του Αλβέρτου Γ΄, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Αλβέρτος Β΄ της Σαξονίας
Ο Αλβέρτος Β΄, γερμ. Albrecht II (π. 1250 - 25 Αυγούστου 1298) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας της Σαξονίας (1260-1296) και μετά δούκας της Σαξονίας-Βίττενμπερκ (1296-1298).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Σαξονίας και της Ελένης των Γουέλφων, κόρης του Όθων Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Το Βίττενμπερκ είναι η Άνγκρια και η Βεστφαλία. Το 1298 ο Αλβέρτος Β΄ απεβίωσε κοντά στο Άκεν σε ηλικία 48 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ροδόλφος Β΄.
Λιόν-συρ-Μερ
Το Λιόν-συρ-Μερ (γαλλικά: Lion-sur-Mer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Αλβέρτος Β΄ της Σαξονίας
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1282 την Αγνή των Αψβούργων, κόρη του Ροδόλφου Α΄ της Γερμανίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Λιόν-συρ-Μερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Βάλντεμαρ ο Νέος
Ο Βάλντεμαρ ο Νέος (δανικά: Valdemar den Unge, 1209 - 28 Νοεμβρίου 1231) ήταν βασιλιάς της Δανίας σαν συμβασιλιάς μαζί με τον πατέρα του (1218 - 1231). Μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας και μοναδικός γιος από την πρώτη σύζυγο του Ντάγκμαρ της Βοημίας, πέθανε πριν από τον πατέρα του χωρίς να προλάβει να γίνει μόνος βασιλιάς.
Παιδικά χρόνια
Μερικές φορές αναφέρεται και ως Βάλντεμαρ Γ΄ της Δανίας λόγω της πλάκας που βρέθηκε στον τάφο του η οποία γράφει στα Λατινικά: "Βάλντεμαρ Γ΄ βασιλιάς της Δανίας, γιος του Βάλντεμαρ Β΄", επίσημα ως Βάλντεμαρ Γ΄ αναφέρεται ο Βάλντεμαρ του Σλέσβιχ. Η μητέρα του πέθανε πάνω στη γέννα αφήνοντας χήρο τον σύζυγο της και τον ίδιο ορφανό σε βρεφική ηλικία (1212), η Ντάγκμαρ ήταν εξαιρετικά αγαπητή στον λαό της Δανίας για τη μεγάλη της ευσέβεια και την ιπποτική της συμπεριφορά. Μετά τον θάνατο της Ντάγκμαρ ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Μπερενγκάρια της Πορτογαλίας με αποτέλεσμα ο Βάλντεμαρ να αποκτήσει 4 ετεροθαλή αδέλφια τους: Ερρίκος Δ΄ της Δανίας, Άβελ της Δανίας, Σοφία, και Χριστόφορος Α΄ της Δανίας. Οι τρεις μικρότεροι ετεροθαλείς αδελφοί του θα γίνουν όλοι βασιλείς της Δανίας μετά απο τον πατέρα του. Η θετή του μητέρα Μπερεγκαρία ήταν πολύ όμορφη αλλά και πολύ αλαζονική σε αντίθεση με τη δική του μητέρα, έγινε μισητή από τον λαό της Δανίας αλλά πέθανε και εκείνη πάνω στη γέννα (1221).
Αιχμαλωσία από τους Γερμανούς
Ο Δανέζικος στρατός υπό την ηγεσία του Αλβέρτου Β΄ της Ορμανούνδης ηττήθηκε στη μάχη του Μόλν (1225) και ο βασιλιάς Βάλντεμαρ ελευθερώθηκε με τον γιο του με ακόμα βαρύτερους όρους όπως να επιστρέψει όλες τις περιοχές ειδικά το Χόλσταϊν πίσω στη Γερμανία, να πληρώσει 44.000 ασημένια μάρκα και να ορκιστεί ότι δεν θα αναζητήσει να πάρει εκδίκηση. Ο Βάλντεμαρ Β΄ ελευθερώθηκε αλλά εξοργισμένος πήγε αμέσως στον πάπα Ονώριο Γ΄ και του ζήτησε να τον απαλλάξει από τον όρκο του έτσι ώστε να μπορέσει να ξεκινήσει τις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των Γερμανών. Ο πάπας δέχτηκε αλλά στις πολεμικές επιχειρήσεις που ακολούθησαν η τύχη δεν ήταν με το μέρος του, ο στρατός της Δανίας συνετρίβη από τους Γερμανούς στη μάχη του Μπόρνχοβεν (22 Ιουλίου 1227) και η Δανία έχασε οριστικά όλες τις περιοχές που είχε κερδίσει στη βόρεια Γερμανία.
Πρόωρος θάνατος σε ατύχημα
Στις 24 Ιουνίου 1229 ο νεαρός συμβασιλέας παντρεύτηκε την Ελεονόρα της Πορτογαλίας κόρη του Αλφόνσου Β΄ της Πορτογαλίας στο Ρίμπ από τον επίσκοπο του Βιμπόργκ τον οποίο οι νεόνυμφοι αγαπούσαν σαν πατέρα τους. Το ζευγάρι ήταν άτυχο η Ελεονόρα πέθανε πάνω στη γέννα στις 28 Αυγούστου 1231. Στις 28 Νοεμβρίου 1231 ο Βάλντεμαρ τραυματίστηκε και ο ίδιος ο Βάλντεμαρ κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού και πέθανε την ίδια μέρα. Ο θάνατος του έφερε μεγάλη θλίψη στους Δανούς επειδή τον αγαπούσαν υπερβολικά για τον ιπποτισμό και την ευγένεια του, ο πατέρας του έκανε στη συνέχεια συμβασιλέα τον μεγαλύτερο από τους ετεροθαλείς αδελφούς του Έρικ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεσαιωνικές οικογένειες της Δανίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν Κατηγορία:Δούκες του Σλέσβιχ
Φραντσέσκο Γκουάρντι
Ο Φραντσέσκο Γκουάρντι (Francesco Guardi, 5 Οκτωβρίου 1712 – 1 Ιανουαρίου 1793) ήταν Ιταλός ζωγράφος, περίφημος για τις απεικονίσεις του της Βενετίας. Θεωρείται ένας από τους τελευταίους εκπροσώπους της κλασικής Ενετικής σχολής ζωγραφικής.
Γεννήθηκε στην Βενετία και ήταν γιος του ζωγράφου Ντομένικο Γκουάρντι. Οι δύο του αδελφοί ήταν επίσης ζωγράφοι η δε αδελφή τους παντρεύτηκε τον επιφανέστερο Ενετό ζωγράφο της εποχής, τον Τζανμπαττίστα Τιέπολο.
Η σταδιοδρομία του υπήρξε πολύ λίγο επιτυχής. Ήταν στην σκιά του αδελφού του Τζαναντόνιο μέχρι τον θάνατο του τελευταίου, δούλευε για άλλους ζωγράφους ακόμη και σε ώριμη ηλικία, οι πολυάριθμοι αριστοκράτες που επισκέπτονταν την Βενετία προτιμούσαν τον Καναλέττο, και πέθανε μέσα στην φτώχεια. Κι ενδεχομένως να μη γινόταν μέλος της Ακαδημίας της Βενετίας το 1784 αν δεν προήδρευε ο ανεψιός του, ο Τζοβάννι Ντομένικο Τιέπολο.
Η αναγνώριση ήρθε επί Ιμπρεσιονισμού, όταν οι παλλόμενες και γρήγορες πινελιές του θεωρήθηκε ότι είχαν περισσότερον αυθορμητισμό και δεξιοτεχνία από τους προσεκτικούς και με σαφή περιγράμματα πίνακες του Καναλέττο. Οι πινελιές αυτές χάρισαν στην ζωγραφική του Γκουάρντι την ονομασία pittura di tocco (ζωγραφική της αφής).
Μολονότι ο Γκουάρντι είναι αντιπροσωπευτικός ζωγράφος της Veduta (απεικονίσεων τοπίων, κυρίως πόλεων και πρωτίστως της Βενετίας), καλύτερό του έργο θεωρείται η Ιστορία του Τωβίτ στον εξώστη του εκκλησιαστικού οργάνου του San Raffaele στην Βενετία. Υπάρχει πάντως σφοδρή αντιγνωμία για το αν το έργο αυτό είναι του Φραντσέσκο ή του αδελφού του Τζαναντόνιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Κιμπάτα
Το Κιμπάτα (αγγλ.: Kibata, σουαχ.: Kata ya Kibata) είναι διοικητικό Αγροτικό Τμήμα στην Περιοχή Κίλουα (Kilwa District), στην Περιφέρεια Λίντι (Lindi Region) στην Τανζανία.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, το τμήμα έχει πληθυσμό 8.730 κατοίκους. Η έδρα του Αγροτικού Τμήματος, βρίσκεται στο χωριό Κιμπάτα.
Δημογραφικά
Στην περιοχή, η κυρίαρχη φυλή είναι η Ματούμπι (Matumbi).
Ιστορία
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην αγροτική περιοχή της Κιμπάτα έλαβε χώρα μεταξύ 14 Οκτωβρίου 1916 – 6 Ιανουαρίου 1917, η Μάχη της Κιμπάτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τμήματα στην Επαρχία Κίλουα Κατηγορία:Τμήματα στην Περιφέρεια Λίντι Κατηγορία:Τμήματα της Τανζανίας
Σημαία του Ανατολικού Τουρκεστάν
Η Σημαία του Ανατολικού Τουρκεστάν, επίσης γνωστή ως Κοκ Μπαϊράκ (ουιγουρικά: كۆك بايراق, Көк Байрақ, Kök Bayraq, Μπλε Λάβαρο), εγκρίθηκε από την κυβέρνηση του Ανατολικού Τουρκεστάν στις 12 Νοεμβρίου 1933. Είναι σύμβολο του κινήματος ανεξαρτησίας του Ανατολικού Τουρκιστάν.
Η σημαία μοιάζει με την τουρκική σημαία, συμπεριλαμβανομένης μιας ημισελήνου και του αστεριού που αντιπροσωπεύει ιστορικά το Τενγκρισμό. Το μπλε χρώμα αντιπροσωπεύει τους Γκιοκτούρκους, μια ομάδα αρχαίων νομαδικών τούρκικων λαών. Οι Γκοκτούρκοι μεταφράζονται ως "Ουράνιοι Τούρκους".
Χρώματα
Σε ένα χώρο χρώματος RGB, το μπλε της σημαίας του Ανατολικού Τουρκεστάν αποτελείται από 85/158/226 (δεκαδικό σύστημα), σε δεκαεξαδικό κώδικα χρώματος #559ee2. Σε ένα χώρο χρώματος CMYK, αποτελείται από 63% κυανό, 27% μαζέντα, 0% κίτρινο και 0% μαύρο.
Διαστάσεις
Μια μαζική πορεία που ήταν υπέρ του Ερντογάν και κατά του Γκιουλέν στην Κωνσταντινούπολη κυμάτιζε την τουρκική σημαία και την Κοκ Μπαϊράκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σημαίες της Ασίας
Γεράρδος της Κρεμόνας
thumb|Η Πύλη της Αλκάνταρα στα τείχη του Τολέδου Ο Γεράρδος της Κρεμόνας (λατ. Gerardus Cremonensis, περ. 1114 – 1187) ήταν Ιταλός μεταφραστής επιστημονικών βιβλίων από την αραβική γλώσσα στη λατινική. Εργάσθηκε στο Τολέδο, όπου οι βιβλιοθήκες περιείχαν πολλά αραβικά βιβλία από την περίοδο. Τα περισσότερα από τα αντίστοιχα έργα είχαν αρχικώς γραφεί στην ελληνική γλώσσα και, μολονότι ήταν γνωστά στην Κωνσταντινούπολη και στην Ελλάδα, δεν ήταν διαθέσιμα στη Δυτική Ευρώπη, ούτε στην ελληνική, ούτε στη λατινική γλώσσα. Ο Γεράρδος της Κρεμόνας θεωρείται ο σημαντικότερος μεταφραστής στη Σχολή Μεταφραστών του Τολέδο, η οποία αναζωογόνησε τη μεσαιωνική Δυτική Ευρώπη τον 12ο αιώνα μεταδίδοντας πλήθος γνώσεων των αρχαίων Ελλήνων και των Αράβων στην αστρονομία, την ιατρική και άλλες επιστήμες, καθιστώντας τις γνώσεις αυτές διαθέσιμες στη λατινική γλώσσα. Η διασημότερη ίσως μετάφραση του Γεράρδου είναι εκείνη της Αλμαγέστης, απευθείας από αραβικά χειρόγραφα που βρίσκονταν στο Τολέδο.
Σύγχυση προκαλεί το ότι εμφανίζονται δύο μεταφραστές από την αραβική στη λατινική με το όνομα «Γεράρδος της Κρεμόνας»: Ο κυρίως αναφερόμενος εδώ, ενεργός κατά τον 12ο αιώνα, που επικεντρώθηκε σε έργα αστρονομίας και άλλων φυσικών επιστημών, και ένας άλλος, ενεργός κατά τον 13ο αιώνα, που επικεντρώθηκε σε συγγράμματα ιατρικής (βλ. τελευταία ενότητα του λήμματος).
Βιογραφικά στοιχεία
Το Τολέδο, που είχε υπάρξει πρωτεύουσα επαρχίας στο Χαλιφάτο της Κόρδοβας και παρέμενε γνωστό ως τόπος σπουδών, ήταν πλέον ασφαλές μέρος για την εγκατάσταση Χριστιανών όπως ο Γεράρδος, καθώς είχε κατακτηθεί από τον βασιλιά Αλφόνσο ΣΤ΄ της Καστίλης το 1085, γεγονός που τερμάτισε τη μουσουλμανική κυριαρχία. Παρέμενε ωστόσο μια πολυπολιτισμική πρωτεύουσα, όσο οι αρχές προστάτευαν τις μεγάλες εβραϊκές και μουσουλμανικές περιοχές της, και τη διατηρούσαν ως σημαντικό κέντρο του αραβικού και του εβραϊκού πολιτισμού. Η πόλη διέθετε πολλές βιβλιοθήκες με πλήθος χειρογράφων, και αποτελούσε ένα από τα λίγα μέρη στη μεσαιωνική Ευρώπη όπου ένας Χριστιανός μπορούσε να έλθει σε επαφή με την αραβική γλώσσα και πολιτισμό. Ο Γεράρδος πέρασε έτσι στο Τολέδο ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή του, αφιερώνοντάς τη στη μετάφραση έργων της αραβικής επιστημονικής βιβλιογραφίας στη λατινική γλώσσα.
Το έργο του
Ο Γεράρδος επιμελήθηκε για τους λατινομαθείς αναγνώστες τους Πίνακες του Τολέδου, που ήταν μία από τις ακριβέστερες συγκεντρώσεις αστρονομικών δεδομένων που είχε μέχρι τότε η Ευρώπη. Οι πίνακες αυτοί ήταν σε μεγάλο βαθμό έργο του μαθηματικού και αστρονόμου Αμπου Ισάκ Ιμπραχίμ αλ-Ζαρκάλι, γνωστού στη Δύση ως Αρζαχήλ, που έζησε τον 11ο αιώνα στην Κόρδοβα.
Ο Αλ-Φαράμπι, ο αποκαλούμενος «Δεύτερος Δάσκαλος» στον ισλαμικό κόσμο (ο πρώτος ήταν ο Αριστοτέλης), συνέγραψε εκατοντάδες πραγματείες. Το βιβλίο του για τις θετικές επιστήμες, το Kitab lhsa al Ulum, παρείχε ταξινόμηση και τις θεμελιώδεις αρχές των επιστημών αυτών με έναν μοναδικό και χρήσιμο τρόπο. Ο Γεράρδος της Κρεμόνας το μετέφρασε υπό τον τίτλο De scientiis (Περί των επιστημών).
Εκτός από το μεταφραστικό έργο του, ο Γεράρδος συνέγραψε και δικές του πραγματείες: άλγεβρας, αριθμητικής και αστρολογίας. Στην τελευταία, τα γεωγραφικά μήκη που υπεισέρχονται στους υπολογισμούς του Γεράρδου αντιστοιχούν τόσο στην Κρεμόνα, όσο και στο Τολέδο.
thumb|Η πραγματεία Theorica Planetarum, πιθανώς του «δεύτερου» Γεράρδου της Κρεμόνας, 13ος αιώνας Συνολικά ο Γεράρδος της Κρεμόνας μετέφρασε 87 έργα από την αραβική γλώσσα, μεταξύ των οποίων σημαντικά αρχαιοελληνικά έργα όπως την Κύκλου μέτρησιν του Αρχιμήδη, το Περί ουρανού του Αριστοτέλη, τα προαναφερθέντα Στοιχεία του Ευκλείδη και Αλμαγέστη, αλλά και πρωτότυπα αραβικά έργα-σταθμούς, όπως το Αλ-τζαμπρ του Αλ Χουαρίζμι, τα Αστρονομικά στοιχεία του Τζαμπίρ ιμπν Αφλά και πραγματείες του Ραζή. Ο Γεράρδος δημιούργησε όρους της ανατομίας. Η λατινική μετάφραση του Ημερολογίου της Κόρδοβας (Κιτάμπ αλ-`Ανουα), υπό τον τίτλο Liber Anoe έχει επίσης αποδοθεί στον Γεράρδο.
Ο δεύτερος Γεράρδος της Κρεμόνας
Μερικές από τις μεταφράσεις που πιστώνονται στον Γεράρδο της Κρεμόνας είναι μάλλον έργο ενός μεταγενέστερου Γεράρδου από την Κρεμόνα, που μετέφραζε τον επόμενο (13ο) αιώνα, και ήταν επίσης γνωστός με την επωνυμία Γεράρδος της Σαμπλονέτα (δηλαδή από τη Σαμπιονέτα). Ο δεύτερος αυτός Γεράρδος επικεντρώθηκε σε μεταφράσεις ιατρικών έργων, παρά αστρονομικών, αλλά οι δύο μεταφραστές συγχέονται μεταξύ τους. Οι μεταφράσεις από τον Γεράρδο της Σαμπλονέτα έργων του Αβικέννα λέγεται ότι έγιναν κατά παραγγελία του Αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄.
Κάποιες άλλες πραγματείες που αποδίδονται σε αυτόν τον «Δεύτερο Γεράρδο» είναι το Theoria ή Theorica planetarum και εκδοχές του Κανόνα της Ιατρικής του Αβικέννα, που απετέλεσαν τη βάση των πολυάριθμων μεταγενέστερων λατινικών εκδόσεων αυτού του γνωστού έργου, αλλά και του Αλμανσόρ του Ραζή. Η απόδοση του Theorica στον Γεράρδο της Σαμπλονέτα δεν υποστηρίζεται επαρκώς από χειρόγραφες πρωτογενείς πηγές και δεν θα πρέπει να θεωρείται βέβαιη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί μεταφραστές Κατηγορία:Ανατολιστές
IPhone 12
Τα iPhone 12 και iPhone 12 Mini είναι έξυπνα τηλέφωνα της Apple Inc. Είναι τα iPhone 14ης γενιάς με τη χαμηλότερη τιμή, που διαδέχτηκαν το iPhone 11. Παρουσιάστηκαν σε μία παρουσίαση της Apple στο Apple Park στο Κουπερτίνο της Καλιφόρνιας στις 13 Οκτωβρίου 2020, μαζί με τις κορυφαίες ναυαρχίδες iPhone 12 Pro και iPhone 12 Pro Max. Οι προπαραγγελίες για το iPhone 12 ξεκίνησαν στις 16 Οκτωβρίου 2020 και το τηλέφωνο έγινε διαθέσιμο στις περισσότερες χώρες στις 23 Οκτωβρίου 2020, ενώ οι προπαραγγελίες για το iPhone 12 Mini ξεκίνησαν στις 6 Νοεμβρίου 2020 και το τηλέφωνο έγινε διαθέσιμο τον Νοέμβριο 13, 2020.
Οι κυριότερες διαφορές από το iPhone 11 είναι η προσθήκη Super Retina XDR OLED οθόνης σε αντίθεση με την IPS LCD με οπίσθιο φωτισμό Liquid Retina στο iPhone 11 και XR, η υποστήριξη 5G, η υποστήριξη MagSafe, ο Apple A14 Bionic (SoC) και το βίντεο υψηλής δυναμικής εμβέλειας Dolby Vision 4K έως 30 fps. Τα iPhone 12 και iPhone 12 Mini, όπως το iPhone 12 Pro και το iPhone 12 Pro Max, είναι τα πρώτα μοντέλα iPhone από την Apple που δεν περιλαμβάνουν πλέον φορτιστή και ακουστικά EarPods που βρέθηκαν σε προηγούμενα μοντέλα iPhone. Ωστόσο, εξακολουθεί να περιλαμβάνεται ένα καλώδιο USB-C σε Lightning, αυτή η αλλαγή εφαρμόστηκε σίγα σιγά και σε άλλα μοντέλα iPhone που πωλήθηκαν από την Apple, όπως το iPhone 11 και το iPhone SE δεύτερης γενιάς.
Τα δύο τηλέφωνα έρχονται σε μαύρο, άσπρο, μπλε, κόκκινο, πράσινο και, μετά τον Απρίλιο του 2021, σε μωβ.
Μπαταρία
Το iPhone 12 έχει μπαταρία χωρητικότητας 2815 mAh, μικρότερη από αυτή του iPhone 11. Το Mini έχει μία χωρητικότητας 2227 mAh, ακόμα μικρότερη.
Επεξεργαστής
Και τα δύο κινητά τηλέφωνα έχουν τον επεξεργαστή Apple A14 Bionic. Η συχνότητά του είναι στα 2.99GHz.
Αν-συρ-Νιε
Το Αν-συρ-Νιε (Χαν αν ντερ Νιντ) είναι κοινότητα στο νομό του Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
IPhone 12
Κάμερες
Τα δύο τηλέφωνα περιλαμβάνουν δύο πίσω φακούς των 12MP: ευρυγώνιο και υπερευρυγώνιο.
Και οι δύο φακοί υποστηρίζουν πλέον Night Mode σε υψηλή ανάλυση. Επίσης, η λειτουργία πορτραίτου έχει λάβει αρκετές βελτιώσεις.
Τα τηλέφωνα περιλαμβάνουν και την ίδια μπροστινή κάμερα, που είναι και αυτή 12MP με διάφραγμα f/2.2. Μία σημαντική διαφορά από το iPhone 11, είναι ότι προστέθηκε Night Mode.
Λογισμικό
Τα τηλέφωνα «τρέχουν» iOS 14, αλλά μπορούν να λάβουν ενημέρωση σε iOS 15.
Περιφέρεια Πουάνι
Η Περιφέρεια Πουάνι (Αγγλικά: Pwani Region και Σουαχίλι: Mkoa wa Pwani), είναι μια από τις 30 διοικητικές περιφέρειες της Τανζανίας. Η περιφερειακή της πρωτεύουσα είναι η πόλη Κιμπάχα (Kibaha).
Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2012, η περιοχή είχε πληθυσμό 1.098.668 άτομα, ο οποίος ήταν ελαφρώς χαμηλότερος από την προ-απογραφής εκτίμηση των 1.110.917 ατόμων. Για το 2002-2012, ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του πληθυσμού στην περιφέρεια κατά 2,2 τοις εκατό, ήταν ο έβδομος υψηλότερος στη χώρα. ήταν επίσης η 21η πιο πυκνοκατοικημένη περιφέρεια με 34 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Με επιφάνεια 32.547 τετραγωνικά χιλιόμετρα (12.566 mi²), η περιφέρεια είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από την πολιτεία του Μέριλαντ στις Ηνωμένες Πολιτείες (32.133 τετραγωνικά χιλιόμετρα (12.407 mi²)).
Η περιφέρεια συνορεύει βόρεια με την Περιφέρεια Τάνγκα, ανατολικά με την Περιφέρεια Νταρ ες Σαλαάμ και τον Ινδικό Ωκεανό, νότια από την Περιφέρεια Λίντι και στα δυτικά από την Περιφέρεια Μορογκόρο. Η λέξη "pwani" στα Σουαχίλι σημαίνει "ακτή".
Περιοχές (ή Επαρχίες)
Η Περιφέρεια χωρίζεται διοικητικά σε έξι Επαρχίες:
Εκπαίδευση
Τα δευτεροβάθμια σχολεία (γυμνάσια) στην Περιφέρεια Πουάνι, που λειτουργούν από το υπουργείο παιδείας περιλαμβάνουν:
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πουανι
Θεοδότη
Γάμος
Από το 794, η Θεοδότη υπηρέτησε ως κουβικουλαρία της Ειρήνης. Η Ειρήνη ήταν η χήρα του Λέοντος Δ΄ και μητέρα του διαδόχου του Κωνσταντίνου ΣΤ '. Η Ειρήνη είχε υπηρετήσει ως αντιβασίλισσα από το 780 ως το 790 και εξακολουθεί να κατέχει τον τίτλο της αυτοκράτειρας. Ο Κωνσταντίνος ήταν παντρεμένος με την Μαρία της Άμνιας και το αυτοκρατορικό ζεύγος είχε δύο κόρες, την Ευφροσύνη και την Ειρήνη. Ωστόσο, σύμφωνα με το χρονικό του Θεοφάνη του Ομολογητή, ο Κωνσταντίνος είχε στραφεί κατά την πρώτη σύζυγό του σε κάποιο σημείο. Ο Θεοφάνης απέδωσε την υποβάθμιση του γάμου στις μηχανορραφίες της Ειρήνης, αλλά η έλλειψη ενός αρσενικού κληρονόμου μετά από έξι χρόνια γάμου θα μπορούσε επίσης να είναι ένας από τους λόγους. Όποια και αν είναι η περίπτωση, ο Κωνσταντίνος πήρε τη Θεοδότη ως βασιλική ερωμένη. Τον Ιανουάριο του 795, ο Κωνσταντίνος χώρισε τη Μαρία. Η Μαρία και οι δύο κόρες τους στάλθηκαν σε ένα μοναστήρι στο νησί της Πριγκήπου. Τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, η Θεοδότη αρραβωνιάστηκε επίσημα με τον αυτοκράτορα και ανακηρύχθηκε Αυγούστα, έναν τίτλο που δεν είχε χορηγηθεί η Μαρία. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, η Θεοδότη και ο Κωνσταντίνος παντρεύτηκαν. Η Θεοδότη είχε γίνει η σύζυγος αυτοκράτειρα εντός οκτώ μηνών από την απομάκρυνση της προκατόχου της.
Αυτοκράτειρα
Η νομιμότητα του γάμου πυροδότησε μια θρησκευτική διαμάχη. Το διαζύγιο είχε συναντηθεί με αποδοκιμασία στους κύκλους της Εκκλησίας. Ο νέος γάμος, ενώ η Μαρία ήταν ακόμα ζωντανή θεωρήθηκε ως μια προσπάθεια για τη νομιμοποίηση της μοιχείας. Ακόμη και οι υποστηρικτές του αυτοκράτορα κράτησαν τις αποστάσεις τους. Οι αυτοκρατορικές τελετές γάμου γίνονταν από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Ο τότε Πατριάρχης Ταράσιος είχε απρόθυμα συναινέσει τόσο στο διαζύγιο και τον δεύτερο γάμο, αλλά αρνήθηκε να χοροστατήσει ο ίδιος. Ο γάμος έγινε από ένα ορισμένο Ιωσήφ, ιερέα της Αγίας Σοφίας. Στη λεγόμενη «Μοιχή διαμάχη» (από ελληνικά : μοιχός, "μοιχός"), ο θείος της Πλάτωνας και ο εξάδελφός της Θεόδωρος, ξεκίνησαν διαμαρτυρίες κατά του γάμου και κάλεσαν τον αφορισμό του Ιωσήφ.
Ο Κωνσταντίνος και η Θεοδότη φαίνεται να έχουν προσπαθήσει να συμφιλιωθούν ειρηνικά με τους επικριτές τους για τα δύο πρώτα χρόνια του γάμου τους. Ωστόσο, όλες αυτές οι προσφορές απορρίφθηκαν και ο Κωνσταντίνος έχασε την υπομονή του. Νωρίς το 797, αυτοκρατορικά στρατεύματα εστάλησαν στη Μονή Σακκουδίωνος. Ο Θεόδωρος μαστιγώθηκε, και, μαζί με άλλους δέκα μοναχούς, εξορίστηκε στην Θεσσαλονίκη, ενώ ο Πλάτων φυλακίστηκε στην Κωνσταντινούπολη. Η Ειρήνη εν τω μεταξύ οργανώνει μια ισχυρή συνωμοσία εναντίον του γιου της. Η απώλεια της στήριξης για τον Κωνσταντίνο αναμφισβήτητα βοήθησαν τις προσπάθειές της για την εξεύρεση υποστηρικτών τόσο του δικαστηρίου και της Εκκλησίας. Ο Κωνσταντίνος εκθρονίστηκε και τυφλώθηκε τον Αύγουστο, 797. Η μητέρα του τον διαδέχθηκε. Στη Θεοδότη επιτράπηκε να αποσυρθεί σε ένα ιδιωτικό παλάτι μαζί με τον τυφλωμένο σύζυγό της. Η κατοικία μετατράπηκε σε μοναστήρι ενώ η Θεοδότη ήταν ακόμα ζωντανή.
Παιδιά
Η Θεοδότη και ο Κωνσταντίνος είχαν δύο γνωστά παιδιά:
Σαιντ-Ωμπέν-ντε-Μπουά (Καλβαντός)
Το Σαιντ-Ωμπέν-ντε-Μπουά (γαλλικά: Saint-Aubin-des-Bois) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντωλναί (γαλλικά: Saintaulnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός