cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στήλη του Ιουστινιανού
Περιγραφή
Η στήλη είχε κατασκευαστεί με τούβλα, και είχε καλυφθεί με ορειχάλκινη επένδυση. Η μαρμάρινη βάση της διέθετε 7 σκαλοπάτια και στην κορυφή της στήλης βρισκόταν ένα κολοσσιαίο ορειχάλκινο άγαλμα με τον Ιουστινιανό να είναι έφιππο και να είναι ντυμένος με επίσημο ένδυμα και πανοπλία, κρατώντας μια σφαίρα με σταυρό στο αριστερό του χέρι και εκτείνοντας το δεξί του προς τη Δύση. Υπάρχει η εκτίμηση βάσει των επιγραφών που υπήρχαν στο άγαλμα πως το άγαλμα επαναχρησιμοποιήθηκε για τον Ιουστινιανό ενώ παλαιότερα αναπαριστούσε τον Θεοδόσιο Α´ ή Θεοδόσιο Β´. left|thumb|Αναπαράσταση του 1430 του [[Κυριακός Αγκωνίτης|Κυριάκου Αγκωνίτη σχετικά με το πως ήταν το άγαλμα του Ιουστινιανού στην κορυφή, με τις επιγραφές με λατινικούς χαρακτήρες FON THEO DOSI και GLORIAE PERENIS ]]Η στήλη παρέμεινε ανέπαφη έως το τέλος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας στα μέσα του 15ου αιώνα, και περιγραφές της διασώζονται από τον βυζαντινό ιστορικό του 14ου αιώνα Νικηφόρο Γρηγορά καθώς και από Ρώσους προσκυνητές στην πόλη. Οι προσκυνητές ανέφεραν επίσης πως μπροστά από την στήλη υπήρχε μια ομάδα ορειχάλκινων γλυπτών τα οποία απεικονίζαν παγανιστές -ή Σαρακινούς- αυτοκράτορες οι οποίοι βρισκόταν σε στάση γονατισμού μπροστά στην στήλη. Τα γλυπτά αυτά φαίνεται πως υπήρχαν έως τα τέλη του 1420 αλλά αφαιρέθηκαν κάποια στιγμή πριν το 1433. Το ύψος της στήλης αναφέρεται πως ήταν 70 μέτρα, σύμφωνα με τον Φλωρεντίνο ιστορικό του 15ου αιώνα Κριστόφορο Μπουοντελμόντι ο οποίος εξέτασε την στήλη. Φαινόταν καθαρά από τη θάλασσα, και σύμφωνα με τον Γρηγορά, όταν συνέβη να αποκολληθεί η τούφα της περικεφαλαίας και να πέσει, οι αρχές χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουν έναν ακροβάτη για την επιδιόρθωση του γλυπτού, με τον ακροβάτη να κρέμεται από ένα σκοινί το οποίοι ήταν δεμένο στην οροφή της Αγίας Σοφίας. Έως τον 15ο αιώνα το άγαλμα, λόγω της προβεβλημένης θέσης του και του κολοσσιαίου μεγέθους του, θεωρούνταν πως ήταν το άγαλμα του ιδρυτή της πόλης, του Κωνσταντίνου Α´. Ωστόσο υπήρχαν και άλλες εικασίες σύμφωνα με τις οποίες αναπαριστούσε τον αυτοκράτορα Ηράκλειο. Εν γένει θεωρούνταν πως η στήλη και συγκεκριμένα η σφαίρα με τον σταυρό -ή μήλο όπως ήταν γνωστό- στο χέρι του αγάλματος θεωρούνταν ως το προστατευτικό σύμβολο της πόλης. Όταν η σφαίρα αποκολλήθηκε το χέρι του αγάλματος κάποια στιγμή ανάμεσα στο 1422 και το 1427, αυτό θεωρήθηκε ως ιδιαίτερα κακός ιωνός.
Σύντομα μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς το 1453, οι Οθωμανοί αρχικά κατεδάφισαν μόνο το άγαλμα αφήνοντας την στήλη. Ωστόσο μερικές δεκαετίες αργότερα, το 1515, κατεδάφισαν και τη στήλη. Ο Πέτρος Γύλλιος (Petrus Gyllius), Γάλλος ιστορικός ο οποίος ζούσε στην Κωνσταντινούπολη κατά την δεκαετία του 1540, ανέφερε πως τα απομεινάρια του ορειχάλκινου αγάλματος οι Οθωμανοί τα έλιωσαν προκειμένου να δημιουργήσουν κανονόμπαλες, ωστόσο πριν το λιώσιμο τους αναφέρει πως έχοντας δεί από κοντά τα τμήματα αυτά, το πόδι του Ιουστινιανού ξεπερνούσε το ύψος του, ενώ η μύτη του Ιουστινιανού όπως και οι όπλες του αλόγου είχαν ύψος 9 ιντσών (περίπου 22 εκατοστά).
Μια καλή ιδέα της εμφάνισης του αγάλματος ωστόσο έχει διασωθεί από την αναπαράσταση που δημιούργησε ο Ιταλός περιηγητής Κυριακός ο Αγκωνίτης το 1430 και στην οποία έχουν μεταφερθεί και οι επιγραφές οι οποίες σχετίζονταν με το άγαλμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημειακές στήλες στην Κωνσταντινούπολη
Πάουλ Ρόιτερ
Ο Πάουλ Ρόιτερ (Paul Julius Freiherr von Reuter (Baron De Reuter), 21 Ιουλίου 1816 – 25 Φεβρουαρίου 1899) ήταν Γερμανός επιχειρηματίας, ο οποίος εν συνεχεία πολιτογραφήθηκε Βρετανός. Ήταν δημοσιογράφος, πρωτοπόρος της τηλεγραφίας και της μετάδοσης ειδήσεων. , Ίδρυσε το πρακτορείο ειδήσεων Reuters.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κάσσελ της Γερμανίας, από οικογένεια Εβραίων. . Ο πατέρας του ήταν ραβίνος και γεννήθηκε ο ίδιος με το όνομα Ισραέλ Μπέρε Γιοσαφάτ. Στο Γκέτιγκεν συναντήθηκε με τον Καρλ Φρίντριχ Γκάους, ο οποίος έκανε πειράματα στη μετάδοση ηλεκτρικών σημάτων μέσω καλωδίου.
Ο Ρόιτερ εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο στις 29 Οκτωβρίου 1845 και έλαβε την ονομασία Ιωσήφ Γιοσαφάτ. Στις 16 Νοεμβρίου ασπάστηκε το χριστιανικό δόγμα σε τελετή στον γερμανικό λουθηρανικό ναό του Αγίου Γεωργίου και άλλαξε το όνομά του σε Πάουλ Γιούλιους Ρόιτερ. Μία εβδομάδα μετά, στις 23 Νοεμβρίου παντρεύτηκε στο Βερολίνο την Ίντα Μαρία Ελίζαμπεθ Κλεμεντίν Μάγκνους. Έπειτα από την αποτυχημένη Επανάσταση του 1848 έφυγε από τη Γερμανία και πήγε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε στο πρακτορείο ειδήσεων του Σαρλ-Λουί Αβάς (Charles-Louis Havas), το μελλοντικό Agence France Presse.
Με την ανάπτυξη της τηλεγραφίας, ο Ρόιτερ ίδρυσε αρχικά στο Άαχεν Ινστιτούτο Οικονομικών Πληροφοριών και μετέφερε μηνύματα από τις Βρυξέλλες ως το Άαχεν και αντίστροφα με ταχυδρομικά περιστέρια. Τα τελευταία ήταν γρηγορότερα από τα τρένα που χρησιμοποιούνταν για το ταχυδρομείο και έτσι έφθαναν πολύ γρήγορα οι ειδήσεις από το χρηματιστήριο. Το 1851 τα περιστέρια αντικαταστάθηκαν από τηλεγραφική σύνδεση. Ειδικότερα, δημιουργήθηκε τηλεγραφική σύνδεση μεταξύ Βρετανίας και Ευρώπης μέσω της Μάγχης. Η σύνδεση επεκτάθηκε στις νοτιοδυτικές ακτές της Ιρλανδίας, στην πόλη Κορκ, το 1863. Στο σημείο εκείνο ρίχνονταν κάνιστρα με ειδήσεις στη θάλασσα, από αμερικανικά σκάφη. Τα νέα μεταφέρονταν τηλεγραφικά προς το Λονδίνο.
Το 1851 ο Ρόιτερ επέστρεψε στο Λονδίνο και άνοιξε γραφεία στο Χρηματιστήριο Λονδίνου. Ίδρυσε το Reuters, ένα από τα σημαντικότερα πρακτορεία οικονομικών ειδήσεων διεθνώς. Στις 17 Μαρτίου 1857 έγινε Βρετανός υπήκοος και το Σεπτέμβριο του 1871 του αποδόθηκε ο τίτλος του βαρώνου από τον δούκα του Σαξ Κοβούργου-Γκότα, Ερνέστο Β΄. Η απόδοση αυτή επικυρώθηκε από τη Βασίλισσα Βικτωρία.
Ο Βαρόνος ντε Ρόιτερ απέκτησε δύο γιους, τον Τζορτζ, 3ο Βαρώνο ντε Ρόιτερ και τον Αντρέ. Η μοναδική του κόρη, Κλεμεντίνη Μαρία, παντρεύτηκε τον Κόμη Όττο Στένμποκ και έπειτα από το θάνατο του τελευταίου, τον Σερ Χέρμπερτ Τσερμσάιντ, Κυβερνήτη του Κουίνσλαντ. Ο Τζορτζ, τρίτος βαρώνος ντε Ρόιτερ, απέκτησε δύο γιους, τον Όλιβερ, 4ο βαρώνο και τον Ρόναλντ Ρόιτερ. Το τελευταίο μέλος της δυναστείας ήταν η χήρα του 4ου βαρώνου, Μαργαρίτα, η οποία απεβίωσε στις 25 Ιανουαρίου 2009.
Ο Πολ Ρόιτερ πέθανε στη βίλα του στη Νις της Γαλλίας και τάφηκε στο Κοιμητήριο του Δυτικού Νόργουντ στο Λονδίνο.
Για τον Ρόιτερ γυρίστηκε η ταινία της Warner Bros. A Dispatch from Reuter's (1940).
Στις 25 Φεβρουαρίου 1999, το πρακτορείο Reuters τιμώντας την 100ή επέτειο από το θάνατο του ιδρυτή του, θεσμοθέτησε το πανεπιστημιακό βραβείο Ρόιτερ στη Γερμανία (Paul Julius Reuter Innovation Award).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Τζόρτζε Μπόντινοβιτς
Βιογραφία
Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Μπόντιν βασιλιά της Διόκλείας και της Γιακβίντας, κόρης του Αργυρίτζου πρωτοσπαθάριου στο Μπάρι.
Με τη μητέρα του αντιτέθηκε στην εξουσία του εξαδέλφου του Βλάντιμιρ Β΄ της Διόκλειας και της επιρροής της Ράσκας/Σερβίας στη Διόκλεια. Η Γιακβίντα και ο Τζόρτζε δηλητηρίασαν το 1118 τον Βλάντιμιρ Β΄ και ο Τζόρτζε στέφθηκε βασιλιάς το ίδιο έτος. Ως βασιλιάς σχεδίασε να εκκαθαρίσει τους συγγενείς του, που ενεργούσαν ως διεκδικητές τού θρόνου.
Αιχμαλώτισε τα παιδιά του κνεζ Μπράνισλαβ, ανεπιτυχώς: αυτά δραπέτευσαν στο Δυρράχιο, στον θείο τους Γκόισλαβ, που βρισκόταν εκεί. Όταν το άκουσε αυτό, ο Τζόρτζε αναγκάστηκε να αποσυρθεί στο κάστρο του Ομπλίκουους στο Τάραμποτς. Εν τω μεταξύ οι Ρωμαίοι είχαν κατακτήσει τα Σκόδρα/Σκούταρι και σύντομα την υπόλοιπη Διόκλεια. Η Γιακβίντα συνελήφθη στο Κότορ και εστάλη αιχμάλωτη στην Κωνσταντινούπολη, όπου απεβίωσε.
Νικημένος ο Τζόρτζε διέφυγε στη Ράσκα, σηματοδοτώντας το τέλος της πρώτης βασιλείας του. Ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός ενθρόνισε τον Γκρούμπεσα, γιο τού Μπράνισλαβ, ως βασιλιά της Διόκλειας.
Μερικά έτη μετά, το 1125 ο Τζόρτζε, με τη βοήθεια των δυνάμεων της Ράσκας, επιτέθηκε στη Διόκλεια. Στη μάχη του Μπαρ που ακολούθησε, ο Γκρούμπεσα σκοτώθηκε και ο Τζόρτζε ανέκτησε το βασίλειό του. Ο Τζόρτζε αποφάσισε να μοιραστεί τον έλεγχο της Διόκλειας με τους αδελφούς τού Γκρούμπεσα, τον Ντράγκινα και τον Ντράγκιλα, με τους οποίους είχε φιλικές σχέσεις.
Με συμβουλή του Ντράγκιλα, ο Τζόρτζε εισέβαλε στη Ράσκια και την κατέκτησε. Ο Τζόρτζε αποφάσισε να αναλάβει τον πλήρη έλεγχο της Διόκλειας και κατέστρεψε κάθε συγγενή, που τόλμησε να τού αντιτεθεί. Συνέλαβε τον Μιχαήλ, γιο τού Βλάντιμιρ και τον Ντράγκιλα και τους φυλάκισε. Τους ακολούθησε ο Γκράντινια, αδελφός τού Ντράγκινα, που ήταν τότε στη Ζαχούμλιε.
Οι Ρωμαίοι, με τους συγγενείς του Τζόρτζε, κήρυξαν ακόμη μία φορά πόλεμο στη Διόκλεια. Οι Ρωμαϊκές δυνάμεις κατέλαβαν την περιοχή της Διόκλειας από το Μπαρ ως τη Πόντγκορισα. Ωστόσο οι Ρωμαίοι έπρεπε να σταματήσουν την προέλασή τους, καθώς ο διοικητής του στρατού τους έπρεπε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Τζόρτζε χρησιμοποίησε αυτό ως πλεονέκτημα και επιτέθηκε το Ομπλίκιουους, όπου είχαν οχυρωθεί οι συγγενείς του, αλλά δεν είχε επιτυχία: σύντομα Ρωμαϊκός στρατός επιτέθηκε μαζί με ενισχύσεις από τη Ράσκα. Με την παρουσία τού Ρωμαϊκού στρατού, ο Τζόρτζε και οι δυνάμεις του αποσύρθηκαν στο οχυρό του στο Όμπλον. Ωστόσο οι δυνάμεις του εξεγέρθηκαν και το Όμπλο κατελήφθη. Ο Τζόρτζε μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στην Κωνσταντινούπολη, όπου φυλακίστηκε και απεβίωσε. Ο Γκράντινια στέφθηκε βασιλιάς της Διόκλειας από τους Ρωμαίους το 1131.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς
Εθνική Οδός 1 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 1 (ΕΟ1), γνωστή και ως Παλαιά Εθνική Οδός Αθηνών - Θεσσαλονίκης, είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας της Ελλάδας. Έλαβε την αρίθμησή της το 1963. Είχε μήκος 605 χλμ. Αντικαταταστάθηκε σε μεγάλο ποσοστό από τον Αυτοκινητόδρομο 1, μιας και ήταν ο κυριότερος οδικός άξονας της Ελλάδας μέχρι την δημιουργία του, οπότε και πολλά τμήματα αντικαταστάθηκαν ή παρακάμφθηκαν. Τμήματά της χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα, για την εξυπηρέτηση της τοπικής κυκλοφορίας.
Διαδρομή
Η αρχική διαδρομή, σύμφωνα με την υπουργική απόφαση του 1963 Περί αριθμήσεως των Εθνικών Οδών, ήταν η εξής: Αθήνα, Δεκέλεια (Τατόι), Σφενδάλη (Μαλακάσα), Μαρτίνο, Αταλάντη, Καμένα Βούρλα, Θερμοπύλες, Λαμία, Στυλίδα, Αλμυρός, Βελεστίνο, Λάρισα, Κατερίνη, Αλεξάνδρεια, Χαλκηδόνα, Γέφυρα και Πολύκαστρο, καταλήγοντας στους Ευζώνους και τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία.
Ιστορία
Το 1963, η Εθνική Οδός Αθηνών-Ευζώνων, έλαβε την αρίθμηση "Εθνική Οδός 1" (ΕΟ1). Στα τέλη της δεκαετίας του '50 άρχισαν εργασίες βελτίωσης του δρόμου (διαπλατύνσεις, νέα χάραξη), οι οποίες ολοκληρώθηκαν το 1973, ενώ στα μέσα της δεκαετίας του '80 ξεκίνησε η μετατροπή σε αυτοκινητόδρομο.
Αθήνα - Λαμία
Εγκαινιάσθηκε στις 29/8/1963 Τεχνικά χαρακτηριστικά: Στα εγκαίνια τα οποία έγιναν στη διασταύρωση της με την οδό Νέας Φιλαδελφείας - Τατοϊου, παρέστη ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Υπουργό Δημοσίων Έργων Σόλωνα Γκίκα και τον Πρόεδρο της Βουλής Κωνσταντίνο Ροδόπουλο. Το μόνο τμήμα που δεν είχε ασφαλτοστρωθεί την εποχή εκείνη ήταν το τμήμα που περνά από τη Λίμνη Υλίκη στο οποίον η κυκλοφορία διεξήγετο κανονικώς καίτοι σκυροστρωμένον. Εντός του 1963 ολοκληρώθηκαν τα έργα ασφαλτοστρώσεως καθ' όλο το μήκος της οδού. η ασφαλτόστρωσις επραγματοποιήθη εντός 10ημέρου. Το μήκος της οδού είναι 214 χιλιόμετρα (με την αφετηρία παρά τας Τρεις Γεφύρας). Το Σάββατο 1ης Σεπτεμβρίου 1962 ξεκινά η είσπραξις διοδίων στους σταθμούς διοδίων Τραγάνας (54ο χιλιόμετρο) και Σχηματαρίου (130ο χιλιόμετρο).
Λαμία - Λάρισα
Εγκαινιάσθηκε τον Οκτώβριο του 1967 (με 14 μ. πλάτος σχεδόν σε όλο το μήκος του). Για το συγκεκριμμένο τμήμα ο Υπουργός Δημοσίων Έργων Σόλων Γκίκας είχε πεί τότε ότι δια της αποπερατώσεως του τμήματος Λαμίας - Λαρίσης εντός του 1963 θα ολοκληρωνόταν ο αυτοκινητόδρομος συνολικού μήκους 540 χιλιομέτρων και θα κόστιζε υπέρ των 2.000.000.000.000 δρχ
Λάρισα - Κατερίνη
Εγκαινιάσθηκε το Σεπτέμβριο του 1959 και έχει 13 μ. πλάτος σε όλο το μήκος του, με εξαίρεση την Κοιλάδα των Τεμπών όπου είχε 10 μ. πλάτος, λόγω του αναγλύφου της θέσεως διελεύσεως στην περιοχή.
Κατερίνη - Θεσσαλονίκη
Είχε διατομή 14,00 μέτρων σε όλο το μήκος του. Η οδός εγκαινιάσθηκε στις 27/9/1973 από τον Υπουργό Δημοσίων Έργων Κωνσταντίνο Παπαδημητρίου σε ειδική τελετή παρουσία του Υφυπουργού Περιφερειακού Διοικητού Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας Αντωνίου Αναστασοπούλου και άλλων επισήμων που έγινε στην Κατερίνη. Η οδός αυτή έχει μήκος 66 χιλιομέτρων και συντομεύει την απόσταση μεταξύ Αθηνών και Θεσσαλονίκης κατά 35 χιλιόμετρα. Η δαπάνη κατασκευής της συγκεκριμένης οδού ανήλθε στις 470.000.000 δρχ.
Διόδια
Η είσπραξη διοδίων εφαρμόστηκε κατά τμήματα:
Σήμερα τα μοναδικά διόδια που υπάρχουν στην Παλιά Εθνική Οδό 1 είναι τα διόδια Πυργετού (κατασκευάστηκαν το 2009 και το ίδιο έτος καταργήθηκαν τα διόδια Τεμπών). Μελλοντικά, ενδέχεται να ανακατασκευαστούν τα διόδια στα Τέμπη στην ΕΟ1 με σκοπό την μετατροπή του Ημίκομβου Ραψάνης του Αυτοκινητοδρόμου ΑΘΕ σε Ανισόπεδο Κόμβο.
Η μετατροπή σε αυτοκινητόδρομο
Τα έργα αναβαθμίσεως της οδού και τη μετατροπή της σε κλειστό αυτοκινητόδρομο, ξεκίνησαν στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Στα τέλη της ίδιας δεκαετίας, παραδόθηκαν στην κυκλοφορία (ως αυτοκινητόδρομος πλέον) τα τμήματα: Τα αμέσως επόμενα χρόνια ξεκίνησαν έργα:
Το 1995, η Εθνική Οδός No 1 είχε διατομή αυτοκινητόδρομου στα εξής τμήματα:
Ζωντανά τμήματα της Εθνικής Οδού 1 σήμερα
Αρκετά τμήματα της Εθνικής Οδού 1 αντικαταστάθηκαν από τον Αυτοκινητόδρομο Αθηνών-Θεσσαλονίκης-Ευζώνων (Α1). Όμως ακόμη υπάρχουν κάποια τμήματα της ΕΟ1 που είναι ζωντανά. Κάποια από αυτά είναι:
Κατάλογος Κόμβων
Πηγές
ΦΕΚ 319Β/1963
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
μικρογραφία|Το παλιό έμβλημα της ΕΟ1
Παραπομπές
1 Κατηγορία:Δρόμοι στη Βοιωτία
Τάσος Αβραντίνης
Ο Αναστάσιος (Τάσος) Αβραντίνης είναι Έλληνας δικηγόρος. Ήταν αντιπρόεδρος του κόμματος Δράση. Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων και αντιδήμαρχος δημοτικής αστυνομίας με την παράταξη του Γιώργου Καμίνη.
Βιογραφικά στοιχεία
Στα φοιτητικά του χρόνια δραστηριοποιήθηκε ενεργά με την ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Το 1991 υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Φιλελεύθερου Φόρουμ. Το 1995 απεχώρησε από τη ΝΔ, αφού διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ από το 1991 έως το 1995. Το 1999 ήταν ιδρυτικό μέλος του κόμματος «Φιλελεύθεροι» και μέλος του Προεδρείου του μέχρι την αναστολή λειτουργίας του κόμματος το 2001. Το 2007 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της «Φιλελεύθερης Συμμαχίας», της οποίας διετέλεσε Αντιπρόεδρος μέχρι και το Φεβρουάριο του 2009. Το 2009, εντάχθηκε στο νεοϊδρυθέν κόμμα του Στέφανου Μάνου, Δράση.
Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2012, ήταν υποψήφιος με την εκλογική συνεργασία Δράση - Φ.Σ. στην Α΄ Περιφέρεια Αθηνών και τερμάτισε πέμπτος σε σταυρούς (1.415) ανάμεσα στους συνυποψηφίους του στο ψηφοδέλτιο της συνεργασίας. Στις Εθνικές Εκλογές του Ιουνίου 2012, ήταν επικεφαλής υποψήφιος της εκλογικής λίστας του εκλογικού συνασπισμού δημιουργία, ξανά! (συνεργασία δημιουργίας, ξανά! - Δράσης - Φ.Σ.) στην Περιφέρεια Αττικής (Υπόλοιπο).
Στις εθνικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 ήταν υποψήφιος βουλευτής Α' Πειραιά με το Ποτάμι μετά τη συνεργασία Δράσης - Ποταμιού. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 είναι υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία στην Α' Πειραιά.
Αρθρογραφεί τακτικά στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο της χώρας (ΕΣΤΙΑ, Ναυτεμπορική, Ελευθεροτυπία, Presscode κλπ.) ενώ τα άρθρα του φιλοξενούνται μεταξύ άλλων στην ηλεκτρονική διεύθυνση: "www.e-rooster.gr".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές Κατηγορία:Δράση (πολιτικό κόμμα) Κατηγορία:Το Ποτάμι
Ασώματος Λεμεσού
Ο Ασώματος είναι χωριό της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Ο Ασώματος απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα από το κέντρο της Λεμεσού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 5 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Μεγάλο μέρος της Αλυκής Λεμεσού εμπίπτει μέσα στα διοικητικά όρια της κοινότητας. Μέρος της παραλίας της Απλώστρας (Λέιντις Μάιλ) ανήκει στην κοινότητα Ασωμάτου. Μεγάλο μέρος της έκτασης της κοινότητας (όχι το οικιστικό μέρος) βρίσκεται εντός της Βρετανικής Βάσης Ακρωτηρίου. Νότια και δυτικά συνορεύει με το Ακρωτήρι, βόρεια με το Τραχώνι και ανατολικά με το Τσερκέζ Τσιφτλίκ.
Φυσικό περιβάλλον
Το περιβάλλον της περιοχής αποτελείται από εύφορα και παραγωγικά εδάφη. Σε αυτά καλλιεργούνται εσπεριδοειδή και αμπέλια. Οι καλλιέργειες προστατεύονται από τους ανέμους με τη βοήθεια ανεμοθραυστών, δηλαδή πυκνών σειρών κυπαρισσιών. Επίσης, τα κυπαρίσσια σχηματίζουν αψίδες μέσα από τις οποίες περνάνε οι κύριοι δρόμοι της περιοχής. Γενικά ο Ασώματος αποτελεί μια καταπράσινη έκταση όλες τις μέρες του χρόνου.
Ιστορία
Ο Ασώματος δεν αναφέρεται σε αρχαία συγγράμματα. Είναι γνωστό ότι ήταν μέρος της Μεγάλης Κομμανταρίας, που είχε ως κέντρο το γειτονικό χωριό Κολόσσι.
Μέχρι το 1974 ο Ασώματος ήταν μεικτό χωριό, δηλαδή κατοικούσαν σε αυτό Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Πριν τη δεκαετία του 1940 η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν Ελληνοκύπριοι. Στη συνέχεια η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν Τουρκοκύπριοι, έως και τις αρχές της δεκαετίας του 1970 που ο πληθυσμός μοιραζόταν εξίσου. Κατά τις δικοινοτικές διαταραχές 1963-64 οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του αναγκάστηκαν να μετακινηθούν στην Επισκοπή, αλλά αργότερα, to 1969, επέστρεψαν στον Ασώματο. Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολή του 1974 οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του μεταφέρθηκαν στη Βρετανική Βάση Ακρωτηρίου. Ακολούθως μετακινήθηκαν στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου στα πλαίσια της ανταλλαγής πληθυσμού. Στον Ασώματο εγκαταστάθηκαν λίγοι Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες από το κατεχόμενο μέρος της Κύπρου.
Ιεροί ναοί
Στο χωριό υπάρχουν οι εξής ιεροί ναοί:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού
Εμμανουήλ Κουτσικάρης
Ο Εμμανουήλ Κουτσικάρης είχε διατελέσει Δήμαρχος Αθηναίων την περίοδο 1862-1865.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1812, ήταν μεγαλοκτηματίας και φαρμακοποιός. Ασχολούμενος με τα κοινά ήταν δημαρχιακός πάρεδρος όταν διαδέχθηκε στο δημαρχιακό αξίωμα τον Γεώργιο Σκούφο τον οποίο "απέλυσε" η προσωρινή κυβέρνηση που συγκροτήθηκε την επόμενη ημέρα που αναγκάσθηκε ο Όθωνας να εγκαταλείψει τη χώρα.
Με την ανάληψη της δημαρχίας και λόγω της μεγάλης πολιτικής ανωμαλίας και των εκτροπών που ακολούθησαν κυρίως στη πρωτεύουσα, έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στη κατάρτιση εθνοφυλακής, της οποίας και ανέλαβε αρχηγός, για την προστασία αγαθών και αποκατάσταση της τάξης, συμμετέχοντας και ο ίδιος σε νυκτερινές περιπολίες. Τις υπηρεσίες του αυτές αναγνώρισε η Β΄ Εθνοσυνέλευση η οποία και του εξέφρασε δημόσια "συγχαρητήρια"
Ως δήμαρχος Αθηνών υποδέχθηκε τον Βασιλέα Γεώργιο τον Α΄ προσφέροντάς του σε ένδειξη σεβασμού και πίστης "τας κλείδας της Ακροπόλεως". Με την αποκατάσταση της τάξης που επήλθε στη συνέχεια ξεκίνησε μεγάλο έργο αποκατάστασης και επιδιορθώσεων από τις ζημιές και τις αθλιότητες που είχε υποστεί η πόλη. Βελτίωσε το φωτισμό της πόλης και προχώρησε σε απαραίτητα υδραυλικά έργα απαλλάσσοντας την Αθήνα από τον κίνδυνο επιδημιών από τα στάσιμα νερά των γύρω ρεμάτων.
Υπήρξε ιδιοκτήτης μεγάλων εκτάσεων δυτικά του ελαιώνα της Αθήνας, στον σημερινό Κορυδαλλό, γι'αυτό και η περιοχή για κάποιο διάστημα ονομαζόταν "Κουτσικάρι".
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 27 Αυγούστου του 1865.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων Κατηγορία:Έλληνες φαρμακοποιοί
Παναγής Καππάτος
Ο Παναγής Καππάτος είναι Έλληνας δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω και βουλευτής Κεφαλληνίας της Νέας Δημοκρατίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1963 στην Κεφαλονιά. Ο πατέρας του, Σπυρίδων Καππάτος, δικηγόρος για 56 έτη και Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κεφαλληνίας για 18 έτη. Η μητέρα του Καίτη Καππάτου, ήταν δημοτική σύμβουλος του Δήμου Αργοστολίου στις δεκαετίες του ‘70 και ‘80 για τρεις συνεχείς τετραετίες.
Μεγάλωσε στο Αργοστόλι, όπου ολοκλήρωσε την εγκύκλια εκπαίδευσή του και το 1987 αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Είναι παντρεμένος με την Ευτέρπη Κεκάτου, παιδαγωγό και έχουν δύο παιδιά, την Αικατερίνη και την Υακίνθη, φοιτήτριες Νομικής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ασκεί δικηγορία στο Αργοστόλι από το 1989. Υπήρξε Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κεφαλληνίας από το 2008 ως το 2017, διατηρεί την ιδιότητα του Δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω από το 1998 και είναι διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής από το 2017.
Πολιτική σταδιοδρομία
Την περίοδο 1990-1994 διετέλεσε  Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Αργοστολίου καθώς και Σύμβουλος του περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων κατά την περίοδο 1991-1992.
Στις Εθνικές Εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, οι οποίες ανέδειξαν την ΙΗ’ Αναθεωρητική Βουλή της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας, εξελέγη βουλευτής στη μονοεδρική περιφέρεια Κεφαλληνίας με τη Νέα Δημοκρατία, συγκεντρώνοντας 3.520 σταυρούς προτίμησης.
Μετά την εκλογή του ορίστηκε να συμμετέχει ως μέλος στις παρακάτω επιτροπές της Βουλής των Ελλήνων:
Επίσης, ορίστηκε από τη Νέα Δημοκρατία ως ένα από τα 14 μέλη της στην «Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή προς διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης σχετικά με τη διερεύνηση αδικημάτων που τυχόν έχουν τελεσθεί από τον πρώην Αναπληρωτή Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Δ. Παπαγγελόπουλο ».
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Κεφαλληνίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Δροσοπηγή Φλώρινας
Το χωριό δημιουργήθηκε το 1844 από μεγάλο τμήμα των κατοίκων του χωριού Πληκάτι Ιωαννίνων, οι οποίοι αγόρασαν, σχεδίασαν και δημιούργησαν το νέο χωριό. Οι κάτοικοι διακρίθηκαν στο Μακεδονικό Αγώνα με κυριότερο οπλαρχηγό το Νικόλαο Μάνο.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, πραγματοποιήθηκε την 25η Μαρτίου του 1944 στη Δροσοπηγή η περιφερειακή συνδιάσκεψη του ΕΑΜ Φλώρινας, με την παρουσία περίπου 500 αντιπροσώπων και ανταρτών του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ. Στις 3 Απριλίου του ίδιου έτους τα γερμανικά στρατεύματα πυρπόλησαν το χωριό και επιπλέον σκότωσαν δύο κατοίκους ως αντίποινα για τις απώλειες που υπέστησαν την προηγούμενη μέρα σε συμπλοκή με αντάρτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Εκκλησία της Παναγίας της Μανδρακίνας
Στην Κέρκυρα δίπλα από τον Κήπο του Λαού στην κεντρική πλατεία της πόλης υπάρχει ναός κτισμένος κατά τα μέσα του 16ου αιώνος σε ρυθμό βασιλικής και αφιερωμένος στην Παναγία την Μανδρακίνα. Ο ναός ονομάστηκε έτσι εξαιτίας της θαυματουργής εύρεσης της ιερής εικόνας της Θεομήτορος στην θαλάσσια περιοχή που υπήρξε το μικρό λιμανάκι του Μανδρακίου μέσα στα δικτυα των ψαράδων.
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Κέρκυρα Μανδρακινα
Στάνλεϊ Άντερσον
Ο Στάνλεϊ Άντερσον (Stanley Anderson, 23 Οκτωβρίου 1939 – 24 Ιουνίου 2018) ήταν Αμερικανός ηθοποιός.
Βιογραφία
Ο Άντερσον, ίσως περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του πατέρα του Drew Carey στην σειρά του ABC The Drew Carey Show, ξεκίνησε να σπουδάζει υποκριτική μετά την στρατιωτική του θητεία στην Κορέα. Μόλις ολοκλήρωσε την προπτυχιακή και μεταπτυχιακή του εργασία στο κρατικό πανεπιστήμιο San Jose, όπου εμφανίστηκε σε 16 παραγωγές, ο ίδιος και η σύζυγός του, ηθοποιός Judith Long, μετακόμισαν στην Ουάσινγκτον όπου εργάστηκαν για τρία χρόνια στο Seattle Repertory Theatre. Μετά από δυο χρόνια εργασίας στο Actors Theatre στο Κεντάκι, ο Άντερσον μετακόμισε στην Ουάσινγκτον για να μπει στην Arena Stage. Το ντεμπούτο του στην Arena Stage ήταν με τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Randall McMurphy στην παράσταση Στην Φωλιά του Κούκου. Ο Άντερσον συνεργάστηκε για δεκαεπτά χρόνια με την Arena Stage, όπου εμφανίστηκε σε σχεδόν 100 παραγωγές της. Κατά την διάρκεια αυτών των ετών στην Arena Stage, ο Άντερσον έζησε με την σύζυγό του και τον γιο τους στην Βιρτζίνια. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000 μετακόμισαν στο Λος Άντζελες.
Οι ταινίες του Άντερσον περιλαμβάνουν τα Deceived, RoboCop 3 και The Pelican Brief. Συμμετείχε στις ταινίες του Michael Bay The Rock και Αρμαγεδδών στον ρόλο του προέδρου των ΗΠΑ. Οι γκεστ εμφανίσεις του στην τηλεόραση περιλαμβάνουν τα The Practice και The X-Files αλλά και τον ρόλο του δικαστή Vandelay στην σειρά Seinfeld - στο επεισόδιο "The Finale". Ο Άντερσον δάνεισε την φωνή του στα ντοκιμαντέρ του National Geographic, του Discovery Channel, του The Learning Channel, του PBS και του History Channel. Πέθανε στις 24 Ιουνίου 2018 σε ηλικία 78 ετών.
Ντόμπροσλαβ Β΄
Ο Ντόμπροσλαβ Β΄, σερβ. Доброслав (άκμασε 1081-1103) από τον Οίκο του Βόισλαβλιεβιτς ήταν βασιλιάς της Διόκλειας το διάστημα 1101-1102.
Βιογραφία
Αν και ήταν ο μεγαλύτερος γιος, ο Μιχάιλο Α΄ είχε διαλέξει τον ευνοούμενό του γιο Κωνσταντίνο Μπόντιν για να τον διαδεχθεί. Οι Βενετοί είχαν σώσει τον Μπόντιν το 1078 από τη Βυζαντινή αιχμαλωσία. Ως το 1085 ο Μπόντιν και οι αδελφοί του είχαν καταστείλει μία εξέγερση των εξαδέλφων τους, γιων τού Ράντοσλαβ, αδελφού τού Μιχάιλο Α΄, στη ζούπα (πριγκιπάτο) της Ζέτα και ο Μπόντιν κυβέρνησε χωρίς άλλες προκλήσεις ως το τέλος του το 1101. Ο Ντόμπροσλαβ Β΄ τον διαδέχθηκε ως τιτουλάριος βασιλιάς των Σλάβων.
Σύμφωνα με το χρονικό της Διόκλειας, ο Ντόμπροσλαβ Β΄ εξελέγη από τον λαό για να γίνει βασιλιάς έπειτα από το τέλος τού Μπόντιν. Ωστόσο η βασιλεία του ήταν σύντομη, καθώς ο Βούκαν μεγάλος πρίγκιπας της Σερβίας, μαζί με τον Κόσαπαρ, διεκδικητή τού θρόνου της Διόκλειας, επιτέθηκε στη Διόκλεια και στη μάχη της Μόρασα νίκησε τον Ντόμπροσλαβ Β΄. Ο Ντόμπροσλαβ Β΄ εκθρονίστηκε και εξορίστηκε στην εσωτερική Σερβία. Εν τω μεταξύ ο στρατός από την εσωτερική Σερβία, μαζί με τον Κόσαπαρ και τον Βούκαν, ανέλαβε τη Διόκλεια. Ο Κόσαπαρ δεν μπορούσε να κρατήσει τη θέση του στη Διόκλεια και έτσι δραπέτευσε στη Ζαχούμλια, όπου απεβίωσε. Ο Βλάντιμιρ Β΄, ανιψιός τού Ντόμπροσλαβ Β΄, ανέλαβε τον θρόνο της Διόκλειας έπειτα από το τέλος τού Κόσαπαρ. Ο Ντόμπροσλαβ Β΄ ελευθερώθηκε έπειτα από τη φυλακή στην εσωτερική Σερβία και επέστρεψε στη Διόκλεια. Ωστόσο με την άφιξή του ο Βλάντιμιρ Β΄ τον φυλάκισε στα Σκόδρα/Σκούταρι, όπου τυφλώθηκε και ευνουχίστηκε με διαταγή της χήρας τού Μπόντιν, της Γιακβίντα.
Τα τελευταία έτη του τα πέρασε στο μοναστήρι των Αγ. Σεργίου και Βάκχου στον ποταμό Μπόιανα, όπου και τάφηκε. Δεν είχε απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς Κατηγορία:Μονάρχες της Διόκλειας
Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς
Η Ε.Κ. τυγχάνει ενεργό μέλος της «Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών της Κεφαλαιαγοράς» (Committee of European Securities Regulators - C.E.S.R.) και του «Διεθνούς Οργανισμού Επιτροπών Κεφαλαιαγοράς» (I.O.S.C.O.). Η Ε.Κ. ελέγχει την πιστοποίηση των επαγγελματικών στελεχών και διενεργεί σε συνεργασία με την Τράπεζα Ελλάδος -ή αυτόνομα- εξετάσεις πιστοποίησης σε επαγγελματικές ειδικότητες του χρηματοοικονομικού χώρου, οι σημαντικότερες των οποίων είναι αυτές του Αναλυτή, του Διαχειριστή Χαρτοφυλακίου, του Επενδυτικού Συμβούλου, του Χρηματιστηριακού Εκπροσώπου και του Αντικρυστή.
Ιστορικά και άλλα στοιχεία
Η Ε.Κ. ιδρύθηκε (στη σημερινή της νομική μορφή) με τους νόμους 1969/1991, 2166/1993, 2324/1995 και 2396/1996. Αρχικά στεγαζόταν στο (τότε) Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών. Από το 1997 έως και το Νοέμβριο του 2022 στεγαζόταν σε μη ιδιόκτητο κτίριο επί της οδού Κολοκοτρώνη 1, ενώ από το Δεκέμβριο 2022, κατόπιν διαφωνίας με τους ιδιοκτήτες σχετικά με το ύψος του μισθώματος και καθώς, λόγω σχετικής ρήτρας, όφειλε να μεταστεγαστεί το αργότερο έως και τις 31 Μαρτίου του 2020, άλλαξε διεύθυνση και πλέον εδρεύει σε πολυόροφο κτίριο επί της οδού Ιπποκράτους 3-5. Το 1997 προσλήφθηκαν οι πρώτοι υπάλληλοι επιστημονικού προσωπικού ειδικότητας ελεγκτού και οικονομολόγου αλλά και δικηγόροι, ενώ από το 1999 στην Ε.Κ. υπηρετούν και δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι προσλήφθηκαν βάσει του Β' πανελλήνιου γραπτού διαγωνισμού που διοργάνωσε το Φεβρουάριο του 1998 το Α.Σ.Ε.Π.. Πρώτος πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.) της Ε.Κ. ήταν ο καθηγητής Αυγουστίνος Βιντζηλαίος (1989-1993) τον οποίο διαδέχθηκε για ένα βραχύ διάστημα ο τραπεζικός Κωνσταντίνος Γεωργουτσάκος (1994). Στη συνέχεια και για περίοδο μιας δεκαετίας (1995-1999 & 2000-2004) τη θέση κατέλαβε ο καθηγητής-οικονομολόγος Σταύρος Θωμαδάκης.
Το 2004 τον αντικατέστησε ο τραπεζικός Αλέξιος Πιλάβιος, ενώ από το 2009 έως και τον Οκτώβριο του 2011 πρόεδρος ήταν ο νομικός Αναστάσιος Γαβριηλίδης. Στις 26 Οκτωβρίου 2011 και μέχρι την 26η Νοεμβρίου 2015, τα καθήκοντα του προέδρου της Επιτροπής ανέλαβε ο συνταγματολόγος, πρώην ευρωβουλευτής Κωνσταντίνος Μποτόπουλος. Στις 27 Νοεμβρίου 2015 τη θέση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς ανέλαβε ο καθηγητής-οικονομολόγος Χαράλαμπος Γκότσης, μέχρι τη λήξη της θητείας του, στις 31 Αυγούστου 2019, για να αντικατασταθεί από τη νομικό Βασιλική Λαζαράκου.
Το επταμελές Δ.Σ. (το οποίο τοποθετείται με απόφαση του οικείου υπουργού έχοντας πενταετή θητεία) αποτελείται από τον πρόεδρο, δύο αντιπροέδρους και τέσσερα μέλη. Στην Ε.Κ. εκτός του Δ.Σ. συγκαλείται και Εκτελεστική Επιτροπή (Ε.Ε.) με ευθύνες που άπτονται θεμάτων για τα οποία της έχει παραχωρηθεί αρμοδιότητα από το Δ.Σ., σχετικά με την καθημερινή διοίκηση της Ε.Κ. και για την επίβλεψη της λειτουργίας των υπηρεσιών της. Επίσης, η Ε.Ε. εκπροσωπεί την Ε.Κ. ενώπιον των Ελληνικών και των αλλοδαπών δικαστηρίων.
Στόχοι και αποστολή
Μεταξύ των βασικότερων στόχων της Ε.Κ. περιλαμβάνονται επίσης:
Επιπροσθέτως, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην Ετήσια Έκθεσή της, η Ε.Κ. ενίσχυσε το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας και τις υποδομές ελέγχου και εποπτείας της ελληνικής κεφαλαιαγοράς με νομοθετικές πρωτοβουλίες και κανονιστικές αποφάσεις της. Στο πλαίσιο αυτό, ενισχύθηκαν η προστασία των επενδυτών, η αποτελεσματικότητα και ρευστότητα της αγοράς, η λειτουργία των εποπτευόμενων εταιριών, ο εκσυγχρονισμός του πλαισίου εισαγωγής και εποπτείας εταιριών στο χρηματιστήριο και η λειτουργία των συστημάτων εκκαθάρισης και ασφάλισης συναλλαγών.
Σημαντική επισης εξέλιξη κατά το ίδιο έτος ήταν η ψήφιση του ν.3691/2008 για την πρόληψη και καταστολή της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, ο οποίος ενσωμάτωσε στην ελληνική έννομη τάξη την Οδηγία 2005/60/ΕΕ και τις συστάσεις της διεθνούς ομάδας εργασίας FATF. Οι νέες διατάξεις ενισχύουν τα μέτρα δέουσας επιμέλειας που πρέπει να λαμβάνουν τα υπόχρεα πρόσωπα, αναβαθμίζουν το ρόλο της Εθνικής Επιτροπής Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, ιδρύουν νέα Επιτροπή Στρατηγικής και νέα Επιτροπή Διαβούλευσης με τον Ιδιωτικό Τομέα, προβλέπουν ποινικές κυρώσεις για τους παραβάτες ανάλογες αυτών για το κοινό έγκλημα και βελτιώνουν τις διαδικασίες ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ εθνικών αρχών και σε διεθνές επίπεδο.
Προηγουμένως, με βάση τα αναγραφόμενα στις Εκθέσεις των ετών 2004 και 2005, η Ε.Κ. προχώρησε σε βελτίωση της εποπτείας των χρηματιστηριακών αγορών και των συστημάτων εκκαθάρισης συναλλαγών, ενίσχυσε το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της ελληνικής αγοράς και επιτάχυνε τη σύγκλισή του με το αντίστοιχο Ευρωπαϊκό, ως αποτελέσματα της εφαρμογής του ν. 3152/2003 και της ψήφισης και εφαρμογής των νόμων 3340/2005, 3401/2005 και 3371/2005.
Συνδικαλισμός
Στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς οι εργαζόμενοι έχουν από το 2000 συστήσει πρωτοβάθμιο σωματείο με την επωνυμία «Σύλλογος Εργαζομένων Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς» το οποίο έχει πενταμελές Δ.Σ. και διετή θητεία. Ο σύλλογος ανήκει στην «Ομοσπονδία Συλλόγων Υπουργείου Οικονομικών» (Ο.Σ.Υ.Ο.), εκλέγει αντιπροσώπους του που συμμετέχουν στις συνεδριάσεις της και λαμβάνει μέρος στις κινητοποιήσεις που προκηρύσσει η ΑΔΕΔΥ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρηματιστήρια
Εφιάλτης (ταινία, 1944)
μικρογραφία|260x260εσ|[[Σαρλ Μπουαγιέ και Ίνγκριντ Μπέργκμαν σε σκηνή της ταινίας]] Η ταινία Εφιάλτης (αγγλ. Gaslight), είναι ψυχολογικό θρίλερ του 1944 του Τζορτζ Κιούκορ, με πρωταγωνιστές την Ίνγκριντ Μπέργκμαν, τον Σαρλ Μπουαγιέ, τον Τζόζεφ Κότεν και την Άντζελα Λάνσμπερι στην πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση. Η ταινία αποτελεί ριμέικ της ομώνυμης αγγλικής ταινίας του 1940 και μεταφορά του θεατρικού έργου του Πάτρικ Χάμιλτον με τίτλο Angel Street. Το φιλμ αυτό προτάθηκε για 7 βραβεία Όσκαρ και απέσπασε δύο, μεταξύ των οποίων και εκείνου του Α' γυναικείου ρόλου για την Ίνγκριντ Μπέργκμαν.
Βραβεία Όσκαρ
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1944 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Αματέρ-Ζερόμ Λε Μπρα ντε Φορζ ντε Μπουαζαρντί
Ο Αματέρ-Ζερόμ Λε Μπρα ντε Φορζ, Ιππότης του Μπουαζαρντί, Σουάνος αρχηγός των Κοτ-ντυ-Νορ. Γεννημένος στο Μπρεαίν, ανήκε στην κατώτερη αριστοκρατία (ιππότης). Η οικογένειά του, ωστόσο, είχε τις καταβολές της στην τάξη των αστών.
Βιογραφία
Ως ευγενής, εισήλθε στο βασιλικό ναυτικό το 1780, ενώ ήταν ως παλαιός αξιωματικός στο σύνταγμα της Royal-Marine που αποχώρησε από τον στρατό στις 9 Ιουλίου 1792, αντιτιθέμενος στην αναχώρηση του συντάγματός του για την γαλλική αποικία του Αγίου Δομίνικου. Συμπεριελήφθη λανθασμένα στον κατάλογο των μεταναστών του 1792 και αυτό το λάθος του κόστισε ορισμένα προβλήματα με τις αρχές, λόγω των οποίων αποσύρθηκε στο Μπρεάν. Ήταν όμως η επιστράτευση των 300.000 ανδρών τον Μάρτιο του 1793 που τον οδήγησε στο να συμμετάσχει στην Εξέγερση των Σουάνων.
Πράγματι, καθώς η Γαλλική Επανάσταση χρειαζόταν έμψυχο δυναμικό για την στελέχωση του στρατού, διατάχθηκε η στρατολόγηση στρατιωτών μέσω κλήρωσης ανά κοινότητα. Στις 25 Μαρτίου 1793, το Πομερέ, ευρισκόμενο σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από το Μπρεάν αρνήθηκε την κλήρωση και άρπαξε τους καταλόγους των στρατεύσιμων από τους επιθεωρητές της Δημοκρατίας. Αυτό ήταν και το σύνθημα για τον ξεσηκωμό στις Κοτ-ντυ-Νορ. Με το σύνθημα Marchons sur Pommeret (Εμπρός προς το Πομερέ), οι νέοι του Μπρεάν κατευθύνθηκαν τότε, με τον Μπουαζαρντί επικεφαλής τους, προς την εξεγερμένη κοινότητα. Στην διαδρομή, στο σημείο το οποίο είναι γνωστό ως la lande du gras πλησίον του Μελέν από νέους των γειτονικών κοινοτήτων. Όλοι μαζί (πιθανώς 4.000), κατευθύνθηκαν προς το Πομερέ και βιαιοπράγησαν σε βάρος του Δημοκράτη μπακάλη της κωμόπολης.
Την ίδια ημέρα, λήστεψαν την Δημοκρατική ταχυδρομική άμαξα στην Σαιντ-Αν (Κοετμιέ). Τα γεγονότα του Πομερέ αποτέλεσαν παράδειγμα προς μίμηση και στο Μπρεάν, όπου οι νέοι ακολούθησαν το παράδειγμα των γειτόνων τους. Οι εξεγερμένοι ήρθαν να ζητήσουν τον Μπουαζαρντί όχι λόγω της αριστοκρατικής καταγωγής του, αλλά λόγω των στρατιωτικών του γνώσεων.
Ο Μπουαζαρντί, χαρισματικός και προσβάσιμος ως χαρακτήρας κατάφερε να επιβληθεί τάχιστα ως ηγετική μορφή των Σουάνων στην περιοχή. Έλαβε μέρος στην πρώτη εξέγερση, αυτή του Λα Ρουερί, και ορίστηκε από τον τελευταίο να αναλάβει την διοίκηση των στρατιωτικών δυνάμεων της Βρετονικής Ένωσης στις Κοτ-ντυ-Νορ. Κατάφερε να γίνει γνωστό και σε άλλες περιοχές, καθώς ήρθε σε επικοινωνία με τον, προερχόμενο από την Βαντέ, Φρανσουά ντε Σαρέτ. Ωστόσο η εξέγερση των Σουάνων στην περιοχή του Λαμπάλ ήταν μικρότερης κλίμακας. Οι δράσεις του τύπου κλεφτοπόλεμου στην περιοχή παρέμειναν περιορισμένες, με σημαντικότερη ωστόσο επιχείρηση, την κατάληψη του Ζυγκόν, μικρής πόλης που βρίσκεται μεταξύ του Λαμπάλ και του Ντινάν όπου έκοψε το δέντρο της ελευθερίας, παρήλασε με τους άνδρες του ενώ ταυτόχρονα συνομιλούσε με τους κατοίκους του, από τους οποίους έλαβε και το ψευδώνυμο του Sorcier (μάγου), καθώς η κατάληψη δεν είχε ως αποτέλεσμα κάποιο νεκρό, ενώ όλοι οι Δημοκρατικοί στρατιώτες συνελήφθησαν.
Μετά τον θάνατο του Λα Ρουερί, αποσύρθηκε προς την ακτογραμμή μεταξύ του Λαμπάλ και του Μονκοντούρ και, συγκεντρώνοντας όσους επιθυμούσαν να στρατευτούν κατά της Επανάστασης, όρισε το κέντρο των επιχειρήσεών του στο Μπρεάν. Ο Μπουαζαρντό πέραν της σπιρτάδας που του χάριζε το νεαρό της ηλικίας του, όντας επιδέξιος και ταυτόχρονα ανδρείος ο αντίκτυπός του ήταν τέτοιος στους αγρότες της περιοχής που θα είχαν θυσιαστεί όλοι τους για να τον γλιτώσουν από τον θάνατο, ενώ θεωρούσαν ότι είχε την ικανότητα να προβλέπει το μέλλον.
Ο Μπουαζαρντί, καταζητούμενος και ασύλληπτος, κρυβόταν μεταξύ των Πομερέ, Μπρεάν και Μονκοντούρ χάρη στις πολλές φιλίες του. Έλαβε, τότε, το ψευδώνυμο Sorcier (μάγος) από τους Δημοκρατικούς.
Επίσης, οι καλοί του τρόποι και η αβρότητα του χαρακτήρα του τον καθιστούσαν γενικώς αγαπητό. Κατά τον Αύγουστο του 1794, είχε συνάντηση με τον Πουιζαί και τον αναγνώρισε ως αρχιστράτηγο των Σουάνων. Ο Πουιζαί τον έχρισε συνταγματάρχη και τον τίμησε με τον Σταυρό του Αγίου Λουδοβίκου. Ανέλαβε διοικητής των βασιλοφρόνων των Κοτ-ντυ-Νορ, ενώ κατά τον μήνα Οκτώβριο του 1794, ευρισκόμενος σε δεινή θέση από την μεραρχία του Δημοκρατικού στρατηγού Ρεΐ, και οδηγούμενος από το παράδειγμα του Σαρέτ, πίστεψε ότι θα κατάφερνε να απομακρύνει τον κίνδυνο με την έναρξη ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων. Έχοντας ζητήσει συνάντηση με τον στρατηγό Ζαν Ουμπέρ, ο οποίος διοικούσε στο Μονκοντούρ μια Δημοκρατική μεραρχία, του υπέδειξε, κατά τις πρώτες ημέρες του μήνα Δεκεμβρίου, ένα άλσος ως τόπο συνάντησης, όπου και βρέθηκε με πενήντα οπλισμένους Σουάνους. Ο Ουμπέρ κατέφθασε μόνος, χωρίς καμία συνοδεία. Ο Βασιλόφρων στρατηγός, παραξενεμένος από την ασφάλεια που είχε ο συγκεκριμένος αξιωματικός, του είπε : Οι φιλίες,ωστόσο, του Μπουαζαρντί δεν περιορίζονταν μονάχα στους Βασιλόφρονες. Ένας βαθύς και αμοιβαίος σεβασμός τον συνέδεε με τον Δημοκρατικό στρατηγό Ουμπέρ, χάρη στον οποίο κατάφερε να υπογράψει ανακωχή με τον Λαζάρ Ος ο οποίος, επίσης, τον σεβόταν (Μάρτιος 1795).
Μετά την ειρήνευση, η ανακωχή δεν τηρήθηκε και επιθέσεις κατά προσώπων άρχισαν να γίνονται στο τμήμα της περιοχής που βρισκόταν υπό τις διαταγές του Μπουαζαρντί. Καθώς οι εχθροπραξίες μεταξύ των δύο πλευρών είχαν ξαναρχίσει, ο Μπουαζαρντί πέρασε στην αντεπίθεση. Η καταδίωξη κατά του Μάγου ξεκίνησε και πάλι και ένα Δημοκρατικό στρατόπεδο εγκαταστάθηκε στο Μελέν. Καθώς οι Δημοκρατικοί είχαν ενημερωθεί ότι θα τον έβρισκαν στις 15 Ιουνίου 1795 στο Κάστρο του Βιλεμέ, το οποίο ήταν δικής του ιδιοκτησίας, μία ομάδα γρεναδιέρων βάδισε προς αυτή την κατεύθυνση ώστε να τον συλλάβει. Επρόκειτο, πράγματι, να παντρευτεί το βράδυ μεταξύ της 16ης και της 17ης Ιουνίου. Προδόθηκε, όμως, από έναν νεαρό τον οποίο είχε φιλοξενήσει. Ο Μπουαζαρντί αντελήφθη με μεγάλη καθυστέρηση την σε βάρος του προδοσία. Επεχείρησε να διαφύγει : οι γρεναδιέροι τον καταδίωξαν με πυροβολισμούς. Χτυπήθηκε από τους πυροβολισμούς και αποτελειώθηκε από τις σπαθιές δύο στρατιωτών στο δρόμο από το Μπρεάν προς το Μονκοντούρ, πλησίον του Παρεκκλησιού του Σαιν-Μαλό (ένα θρησκευτικό μνημείο στέκει έως σήμερα στο συγκεκριμένο σημείο) παρουσία της νεαρής φίλης του Ζοζεφίν ντε Κερκαντιό. Το αιματοβαμμένο κεφάλι του, αφού αποκολλήθηκε από το υπόλοιπο σώμα του, περιφέρθηκε στους δρόμους του Λαμπάλ και του Μονκοντούρ και στη συνέχεια πετάχτηκε στον βάλτο του Λωναί. Οι δύο δολοφόνοι του αντιμετώπισαν ελαφριές ποινές. Αργότερα, ο βάλτος αποξηράνθηκε και η νεκροκεφαλή του Μπουαζαρντί βρέθηκε, η οποία και βρίσκεται πλέον στο κοιμητήριο του Κορν-αν-Μαρουέ.
Καθώς η εξέγερση των Σουάνων έχασε έναν χαρισματικό ηγέτη, άλλαξε στη συνέχεια μορφή στην περιοχή των Κοτ-ντυ-Νορ. Μετατράπηκε σε μικρότερης έκτασης αγροτική εξέγερση (Λεγκρί Ντυβάλ, Ντυβικέ, Καρφόρ) μέχρι το 1800 και σε αγροτική εξέγερση-ληστρικές επιδρομές (Ντυζαρντέν) 1800-1804.
Η ιστορία του Μπουαζαρντί έχει έναν σχετικό ρομαντικό χαρακτήρα, κυρίως λόγω της χαρισματικότητάς του, του ειδυλλίου του με την Ζοζεφίν ντε Κερκαντιό και του τραγικού του θανάτου. Για τους Βασιλόφρονες, έγινε « Αχιλλέας για την ανδρεία του, Οδυσσέας για την επιτυχία των μηχανευμάτων του ». Αναφέρεται ότι ο Μπαλζάκ εμπνεύστηκε από την ιστορία του στο μυθιστόρημά του Les Chouans. Η περιγραφή των γεγονότων σύμφωνα με την οποία η δολοφονία του έγινε την παραμονή της τέλεσης του γάμου του δεν έχει αναγνωριστεί από τους περισσότερους ιστορικούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουάνοι
Άννα Μαρία Φραγκίσκη της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Η Άννα Μαρία Φραγκίσκη (γερμ. Anna Maria Franziska von Sachsen-Lauenburg, 13 Ιουνίου 1672 - 15 Οκτωβρίου 1741) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ και μετά μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιουλίου Φραγκίσκου της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Άννας Μαγδαληνής, κόρης του Γουλιέλμου Πόπελ, Βαρόνου Λόμπκοβιτς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1690 τον Φίλιππο Γουλιέλμο Αύγουστο του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ και είχε τέκνα:
Το 1693 απεβίωσε ο Γουλιέλμος και η Άννα Μαρία Φραγκίσκη έκανε το 1697 δεύτερο γάμο με τον Τζαν Γκαστόνε των Μεδίκων, Μεγάλο Δούκα της Τοσκάνης. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2009–10
Για την περίοδο 2009–10, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου κερδίζει την άνοδο στη Δ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Η σεζόν 2009-10 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.
Α ερασιτεχνική
Η πρωταθλήτρια Θύελλα Ελεούσας κέρδισε την άνοδο στην Δ εθνική.Έπεσαν 5 ομάδες λόγω του υποβιβασμού ΑΟ Ανατολής και Προοδευτικής Περάματος από την Δ εθνική. Η ΑΕ Μικρασιατών ξεκίνησε με -2 βαθμούς
ημιτελικά
ΑΕ Μικρασιατών-ΠΑΣ Γιάννινα (Κ-20) 2-1
Προοδευτική Περάματος-Αστήρ Αμφιθέας 4-0
Τελικός
Προοδευτική Περάματος-ΑΕ Μικρασιατών 1-1 (παρ 1-3)
Πηγές
10 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010
Γλυκάνισο (αποσαφήνιση)
Η λέξη Γλυκάνισο μπορεί να αναφέρεται:
Πυρκαγιές στον Νομό Καβάλας (1985)
Οι πυρκαγιές στον Νομό Καβάλας το 1985 θεωρούνται μεταξύ των πιο καταστροφικών γεγονότων στην ιστορία του νομού. Η αρχή έγινε στις 14 Αυγούστου 1985 στο νότιο τμήμα της Θάσου, όπου κάηκαν 118.000 στρέμματα δασικής έκτασης και θάμνων, ενώ υπήρξαν και ανθρώπινα θύματα.
Στην περιοχή της Καβάλας και συγκεκριμένα στα ανατολικά, πολλές πηγές αναφέρουν πως η έναρξη έγινε είτε στο Χαλκερό, είτε στην Λεύκη, είτε από τα βορειοδυτικά, μεταξύ των περιοχών τους Χαλκερού και της Παλαιάς Καβάλας, όπου οι δασικές εκτάσεις ήταν πολύ μεγάλες. Στις 15 Αυγούστου κάηκαν 10.000 στρέμματα τεχνητού δάσους, που είχαν δημιουργηθεί κατά τη δεκαετία του 1910 και ολοκληρώθηκαν το 1980.
Ο Τύπος της εποχής αναφέρει ότι στις 15 Αυγούστου οι κάτοικοι είχαν εγκαταλείψει την πόλη, ενώ οι σειρήνες στο Δημαρχείο είχαν ηχήσει για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πέραν τούτου, η φωτιά στη Θάσο είχε επίσης οδηγήσει 20.000 τουρίστες και 7.000 μόνιμους κατοίκους να μεταφερθούν ακτοπλοϊκώς στην Καβάλα, ενώ επίσης 200 τουρίστες αποπειράθηκαν να κολυμπήσουν στην Καβάλα, μη γνωρίζοντας ότι η απόσταση ήταν 17 μίλια. Τελικά περισυνελέγησαν από σκάφη. .
Κινητοποίηση
Σύμφωνα με πηγές, υπήρξε κινητοποίηση από την τοπική διοίκηση και από τους πολίτες για τη μερική αναδάσωση του τόπου, καλύπτοντας από τα 100.000 μονάχα τα 24.420 στρέμματα, αφήνοντας τη φύση να συνεχίσει το έργο της. Μέχρι σήμερα, όλοι οι τόποι που επλήγησαν τότε στην Καβάλα, έχουν επανέλθει σε φυσιολογικούς ρυθμούς του 1985, επιτρέποντας έτσι την επιστροφή της χλωρίδας και πανίδας.
Άνω Θωμαίικα Αχαΐας
Τα Θωμαίικα, όπως είναι η επίσημη ονομασία, ή Άνω Θωμαίικα ή και Θωμαίικα Λεοντίου, όπως είναι επίσης γνωστό στην καθομιλουμένη, είναι μικρό ορεινό χωριό της πρώην Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Δημοτικής Ενότητας Λεοντίου στον Δήμο Ερυμάνθου. Βρίσκεται χτισμένο στο νότιο μέρος του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού σε υψόμετρο περίπου 1.040 μέτρων και απέχει 35 περίπου χιλιόμετρα από την Πάτρα.
Ιστορία
Το όνομα του χωριού είναι ανθρωπωνυμικό και οφείλεται στους οικιστές του, την οικογένεια Θωμά, όπου εγκαταστάθηκαν εκεί προερχόμενοι από το Λεόντιο.
Δημογραφική εξέλιξη
Τα θωμαίικα, σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες, προϋπήρχαν του 1920, όταν και αναγνωρίστηκαν επίσημα ως οικισμός, και απογράφονταν νωρίτερα στον πληθυσμό της Γουρζούμισσας (Λεόντιο), ωστόσο είναι άγνωστο από πότε ακριβώς υπάρχουν ως οικιστική θέση.
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Κοινότητα Λεοντίου Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Ελληνική Οδοντιατρική Εταιρεία Χειρουργικής Στόματος
Η Ελληνική Οδοντιατρική Εταιρεία Χειρουργικής Στόματος αποτελεί ένα επιστημονικό σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα το οποίο εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και έχει συσταθεί δυνάμει της υπ.αριθμ. 20Σ/2016 Απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης και έχει καταχωρηθεί με αύξοντα αριθμό 10007 στο Βιβλίο Σωματείων του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης την 24 Μαΐου 2016. Σκοπός της Εταιρείας είναι η ανύψωση, η διάδοση, η προαγωγή και η προάσπιση του γνωστικού αντικειμένου της Χειρουργικής Στόματος ως αναπόσπαστο κομμάτι της Οδοντιατρικής Επιστήμης στενά συνδεδεμένο με την ανάπτυξη και πρόοδο αυτής.
Top Gun
Το Top Gun είναι μια αμερικανική ταινία δράσης, παραγωγής του 1986. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Τόνι Σκοτ και το σενάριο έγραψαν οι Τζιμ Κας και Τζακ Επς Τζούνιορ. Την παραγωγή ανέλαβαν οι Ντον Σίμσον και Τζέρι Μπρουκχάιμερ σε συνεργασία με την Paramount Pictures. Πρωταγωνιστούν οι Τομ Κρουζ, Κέλι ΜακΓκίλις και Βαλ Κίλμερ. Ο Κρουζ υποδύεται τον υπολοχαγό Πιτ "Μάβερικ" Μίτσελ, έναν νεαρό αεροπόρο του ναυτικού στο αεροπλανοφόρο USS Enterprise. Αυτός και ο αξιωματικός αναχαίτισης του, Νικ "Γκους" Μπραντσόου, έχουν την ευκαιρία να εκπαιδευτούν στη Σχολή Μαχητών του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο Ναυτικό Αεροπορικό Σταθμό Μίραμαρ στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας.