cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλβανική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας
Συνέλευση του Αυλώνα
αριστερά|μικρογραφία|230x230εσ|Η σημαία που χρησιμοποιήθηκε στη [[Συνέλευση του Αυλώνα.]] Κάτω από αυτές τις συνθήκες, εκπρόσωποι από όλη την Αλβανία συγκεντρώθηκαν στη Συνέλευση του Αυλώνα (Kuvendi i Vlorës). Ο Ισμαήλ Κεμάλ επέστρεψε στην Αλβανία με αυστροουγγρική υποστήριξη και, ως επικεφαλής μιας ταχέως συγκληθείσας εθνοσυνέλευσης, δήλωσε την αλβανική ανεξαρτησία στην πόλη του Αυλώνα στις 28 Νοεμβρίου 1912. Η δήλωση ήταν περισσότερο θεωρητική παρά πρακτική, διότι ο Αυλώνας ήταν η μόνη πόλη σε ολόκληρη τη χώρα υπό τον έλεγχο των αντιπροσώπων―όμως αυτό αποδείχθηκε αποτελεσματικό εν μέσω κενού εξουσίας. Αν και η αλβανική ανεξαρτησία αναγνωρίστηκε de facto στις 17 Δεκεμβρίου 1912 στη Διάσκεψη των Πρέσβεων του Λονδίνου, η διεθνής κοινότητα συμφώνησε να αναγνωρίσει την Αλβανία στις 29 Ιουλίου 1913, μετά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο και την επίλυση του ευαίσθητου ζητήματος της Σκόδρας, ως ένα ουδέτερο, κυρίαρχο και κληρονομικό πριγκιπάτο. Η εφημερίδα Përlindja του Αυλώνα ανέφερε τα εξής: Η Εθνοσυνέλευση, αποτελούμενη από αντιπροσώπους από ολόκληρη την Αλβανία και συγκαλούμενη εδώ στον Αυλώνα, ξεκίνησε τις εργασίες της σήμερα στις 4 το απόγευμα στο σπίτι του Τζεμίλ μπέη. Ο Ισμαήλ Κεμάλ μπέης, ως ο βασικός ιδρυτής της συνέλευσης, πήρε τον λόγο και εξήγησε στους αντιπροσώπους τον σκοπό της συνέλευσης, δηλαδή ότι πρέπει όλοι να προσπαθήσουν να πράξουν ό,τι είναι απαραίτητο για να σωθεί η Αλβανία από τους μεγάλους κινδύνους που αντιμετωπίζει τώρα.
Στη συνέχεια πήρε τον λόγο ο πρόεδρος Ισμαήλ Κεμάλ Μπέης και, με ένθερμη, ρευστή και λογική ομιλία, δήλωσε ότι παρόλο που ήταν πάντα πιστοί στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι Αλβανοί δεν είχαν ποτέ ξεχάσει τη δική τους γλώσσα και εθνικότητα, με καλύτερη απόδειξη τις προσπάθειες και τις εξεγέρσεις που γινόταν από καιρό σε καιρό, ιδίως τα τελευταία τέσσερα χρόνια, για να διατηρηθούν τα δικαιώματα και τα έθιμά τους. Η οθωμανική κυβέρνηση δεν είχε ποτέ λάβει υπόψη τα συμφέροντά της και δεν ήταν ποτέ πρόθυμη να αποζημιώσει τους Αλβανούς για τις σπουδαίες υπηρεσίες που παρείχαν. Πρόσφατα έδειξε κάποιο ενδιαφέρον να έρθει σε συμφωνία με τον λαό μας, αλλά δεν είχε αποδείξει καλή πίστη και δεν είχε λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να κατευνάσει και να ικανοποιήσει τους Αλβανούς. Πολύ πρόσφατα ξέσπασε ο πόλεμος με τέσσερα κράτη στα Βαλκάνια που επιδίωκαν την αλλαγή και τα δικαιώματα των λαών τους, ενωμένων από την εθνότητα και τη θρησκεία τους.
Οι αντιπρόσωποι συμφώνησαν ομόφωνα με τα λόγια του Ισμαήλ Κεμάλ Μπέη και αποφάσισαν ότι η Αλβανία, από σήμερα, πρέπει να είναι μόνη της, ελεύθερη και ανεξάρτητη υπό προσωρινή κυβέρνηση.
Η συνάντηση αναβλήθηκε μέχρι την επόμενη ημέρα και οι εκπρόσωποι βγήκαν και χαιρέτησαν τη σημαία που ανυψώθηκε στις πέντε και μισή το απόγευμα.
Η δεύτερη σύνοδος της συνέλευσης του Αυλώνα πραγματοποιήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1912. Κατά τη διάρκεια αυτής τα μέλη της συνέλευσης δημιούργησαν την πρώτη κυβέρνηση της Ανεξάρτητης Αλβανίας στις 4 Δεκεμβρίου 1912, η οποία είχε επικεφαλής τον Ισμαήλ Κεμάλ. Η κυβέρνηση καθιέρωσε επίσης μία «Γερουσία» (Pleqësia), η οποία θα βοηθούσε την κυβέρνηση στα καθήκοντά της. Επιπλέον, η Συνέλευση του Αυλώνα αποφάσισε ότι θα συμφωνούσε με οποιαδήποτε απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων για το σύστημα διακυβέρνησης στην Αλβανία και ότι η προσωρινή κυβέρνηση θα έπαυε να υπάρχει μετά την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της χώρας και τον διορισμό του μονάρχη.
Αντιπρόσωποι
Ακολουθεί πλήρης κατάλογος των 76 εγγεγραμμένων αντιπροσώπων ανά περιοχή:
Διπλωματικές προσπάθειες
Το συνέδριο αναγνώρισε την προσωρινή κυβέρνηση του Ισμαήλ Κεμάλ, δεσμεύτηκε για την πιστή υποστήριξή του, συζήτησε τα εθνοτικά όρια του νέου κράτους και έστειλε ισχυρά ψηφίσματα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και στη Διάσκεψη των Πρέσβεων του Λονδίνου στη συνέχεια, απευθύνοντας έκκληση για αναγνώριση της αλβανικής ανεξαρτησίας για την άρση του ελληνικού αποκλεισμού.
Συνθήκη του Λονδίνου και αναγνώριση της ανεξαρτησίας
αριστερά|μικρογραφία|Υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης στις 30 Μαΐου 1913 Τον Δεκέμβριο του 1912 οι Μεγάλες Δυνάμεις συναντήθηκαν στο Λονδίνο για να συζητήσουν για τις εδαφικές προσαρμογές που προέκυψαν από την ολοκλήρωση του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου.
Μετά από μήνες διενέξεων και συμβιβασμών κάτω από τη συνεχή απειλή ενός εκτεταμένου πολέμου, το συνέδριο ανακοίνωσε τις επίσημες αποφάσεις του στις 17 Μαΐου 1913. Το ζήτημα της αλβανικής ανεξαρτησίας που προκάλεσε τη Διάσκεψη των Πρέσβεων στο Λονδίνο ήρθε προς συζήτηση κατά την πρώτη τους συνεδρίαση. Σύμφωνα με το άρθρο 2 της Συνθήκης, οι έξι πρεσβευτές αποφάσισαν ότι η Αλβανία θα αναγνωριζόταν ως αυτόνομο κράτος υπό την κυριαρχία του οθωμανικού σουλτάνου.
Μετά το ξέσπασμα των Βαλκανικών Πολέμων, στις 29 Ιουλίου, οι πρεσβευτές αποφάσισαν να αναγνωρίσουν την πλήρη ανεξαρτησία και κυριαρχία της Αλβανίας. Πρόβλεπαν ότι θα κυβερνούσε ένας Ευρωπαίος πρίγκηπας που θα εκλεγόταν από τις δυνάμεις. Η αλβανική ουδετερότητα θα εξασφαλιζόταν από κοινού από τις έξι μεγάλες δυνάμεις. Διορίστηκε επίσης μια Διεθνής Επιτροπή Ελέγχου για την Αλβανία, η οποία θα αποτελούνταν από έναν εκπρόσωπο από κάθε μία από τις έξι δυνάμεις και έναν Αλβανό. Αυτή η επιτροπή θα επόπτευε την οργάνωση, τα οικονομικά και τη διοίκηση της αλβανικής κυβέρνησης για μια δεκαετή περίοδο. Ολλανδοί αξιωματικοί θα οργάνωναν τη χωροφυλακή.
Λίγο μετά τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας η Αλβανία καταλήφθηκε από τα κράτη μέλη του Βαλκανικού Συνασπισμού (Σερβία, Μαυροβούνιο και Ελλάδα). Η Κατοχή της Αλβανίας (1912–1913) έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων.
Απεικόνιση σε αλβανικά τραπεζογραμμάτια
Η πρόσοψη του κτηρίου όπου διακηρύχθηκε η ανεξαρτησία απεικονιζόταν στην πίσω πλευρά του τραπεζογραμματίου των 200 λεκ την περίοδο 1992-1996 και του τραπεζογραμματίου των 500 λεκ που κυκλοφόρησε το 1996.
Πηγές
Κατηγορία:1912 στις διεθνείς σχέσεις Κατηγορία:Ιστορία της Αλβανίας Κατηγορία:Διακηρύξεις ανεξαρτησίας
Στανίσουαφ Μαουαχόφσκι
Ο Κόμης Στανίσουαφ Μαουαχόφσκι (πολωνικά: Stanisław Małachowski), του οικοσήμου Νάουεντς (1736–1809), ήταν ο πρώτος Πρωθυπουργός της Πολωνίας, μέλος του Μόνιμου Συμβουλίου (Rada Nieustająca) της πολωνικής κυβέρνησης (1776–1780), Διευθύνων των Δικαστηρίων του Στέμματος από το 1774, Μεγάλος Καστελάνος του Στέμματος (1780–1792) και Διευθύνων του Μείζονος Σέιμ (1788–1792).
Ο Στανίσουαφ Μαουαχόφσκι ήταν υιός του Γιαν Μαουαχόφσκι, του βασιλικού μεγάλου καγκελάριου και ορίστηκε διευθύνων (ομιλητής) του Σέιμ (Δίαιτα) το 1788. Ήταν η πρωταρχική δύναμη πίσω από ένα σύνταγμα, το οποίο εγκρίθηκε το 1791 και το οποίο ενσωμάτωσε τέτοιες σύγχρονες δυτικοευρωπαϊκές μεταρρυθμίσεις όπως η πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, ο διαχωρισμός των εξουσιών και η εξουσιοδότηση των μεσαίων τάξεων. Αυτό το σύνταγμα καταργήθηκε κατά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας το 1792. Το 1807–09, ο Μαουαχόφσκι υπηρέτησε ως πρόεδρος της Γερουσίας (κυβέρνησης) του Δουκάτου της Βαρσοβίας, ο οποίος προήχθη από το Ναπολέοντα Βοναπάρτη.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|260x260εσ| Μαουαχόφσκι του [[Μαρτσέλο Μπατσαρέλι]] Γεννημένος στις 24 Αυγούστου 1736, ο Στανίσουαφ Μαουαχόφσκι καταγόταν από μια πλούσια και ισχυρή οικογένεια ευγενών και ήταν υιός του πολιτικού και ευγενή Γιαν Μαουαχόφσκι. Σπούδασε νομική και εξελέγη επαρχιακός βουλευτής στο Σέιμ το 1764. Το 1771 διορίστηκε υπάλληλος του Ηνωμένου Στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας. Ως μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων στο Σέιμ, κέρδισε μεγάλο σεβασμό. Ήταν μέλος του Διαρκούς Συμβουλίου της Κυβέρνησης και διορίστηκε Διευθύνων (Πρόεδρος) του Μείζονος Σέιμ (1788-1792). Υπό αυτή την ιδιότητα ήταν ένας από τους κύριους συντάκτες του Συντάγματος της 3ης Μαΐου 1791. Υπέγραψε, ως Διευθύνων του Σέιμ το 1790, τη συνθήκη συμμαχίας με την Πρωσία με στόχο την προστασία της Πολωνίας από την ξένη κυριαρχία.
Το 1792 διαπραγματεύτηκε μάταια με μια σαξονική αντιπροσωπεία για την εισαγωγή της κληρονομικής μετάδοσης του πολωνικού στέμματος στον βασιλιά της Σαξονίας. Ο Μαουαχόφσκι ήταν πιο αυστηρός από τους πατριώτες αντιπάλους του ρωσικού κόμματος, του οποίου οι κύριοι υποστηρικτές ήταν με τον αδελφό του, Υάκινθο Μαουαχόφσκι. Κατά τη διάρκεια του Πολωνο-Ρωσικού πολέμου του 1792, παρείχε σημαντικά κεφάλαια και μεγάλες ποσότητες τροφίμων για τα πολωνικά στρατεύματα διαθέσιμα από δικούς του πόρους. Αλλά επειδή δεν μπόρεσε να αποτρέψει τη φιλορωσική Συνομοσπονδία της Ταργκοβίτσα, διέφυγε στο εξωτερικό. Δεν πήρε μέρος στην Εξέγερση του Κοστσιούσκο του 1794. Το 1799, ωστόσο, συνελήφθη στη Βαρσοβία και φυλακίστηκε για ένα χρόνο στην Κρακοβία ως κρατικός κρατούμενος, κατηγορούμενος για την ευθύνη για μια συνεδρίαση του Πολωνικού Σέιμ στο Μιλάνο. Μετά την ίδρυση του Μεγάλου Δουκάτου της Βαρσοβίας το 1807, ήταν πρώτος πρόεδρος μιας προσωρινής κυβερνητικής επιτροπής και σύντομα έγινε Πρόεδρος της Γερουσίας.
Ο Μαουαχόφσκι πέθανε στις 28 Δεκεμβρίου 1809 και ο τάφος του βρίσκεται στην Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στη Βαρσοβία.
Κληρονομιά
Από τη νεότητά του ο Μαουαχόφσκι εργάστηκε με ζήλο για το καλό της χώρας του και ως πρόεδρος του βασιλικού δικαστηρίου κέρδισε τον τιμητικό τίτλο του «Πολωνού Αριστείδη». Εκλέχτηκε για πρώτη φορά αναπληρωτής στη Δίαιτα της Στέψης του 1764 και το Μείζων Σέιμ τον εξέλεξε ομόφωνα τον ομιλητή του στην αρχή της συνόδου του το 1788. Μετρώντας με ακρίβεια την κατάσταση, ο Μαουαχόφσκι συγκέντρωσε γρήγορα γύρω του όλους εκείνους που προσπαθούσαν να υποστηρίξουν την Κοινοπολιτεία που έπεφτε και υποστήριξε θερμά κάθε πολλά υποσχόμενο σχέδιο μεταρρύθμισης. Ήταν ένας από τους συντάκτες του Συντάγματος της 3ης Μαΐου 1791, ξεπερνώντας σε φιλελευθερία όλους τους συναδέλφους του και υποστήριξε την επέκταση του δικαιώματος στις πόλεις και τη χειραφέτηση των δουλοπάροικων. Ήταν ο πρώτος που έγραψε το όνομά του ως πολίτης της Βαρσοβίας στο ληξιαρχείο και ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τους δικούς του χωρικούς για την πλήρη απελευθέρωσή τους. Απογοητευμένος από τις ελπίδες του από την ανατροπή του συντάγματος, παραιτήθηκε και εγκατέλειψε τη χώρα το 1792, πηγαίνοντας πρώτα στην Ιταλία και στη συνέχεια στα κτήματά του στη Γαλικία, όπου φυλακίστηκε για ένα διάστημα με ψευδή υποψία συνωμοσίας.
Το 1807, ο Μαουαχόφσκι τοποθετήθηκε επικεφαλής της εκτελεστικής επιτροπής που διορίστηκε στη Βαρσοβία μετά την εκκένωση της από τους Πρώσους και όταν δημιουργήθηκε το μεγάλο δουκάτο της Βαρσοβίας ο Μαουαχόφσκι έγινε πρόεδρος της γερουσίας υπό τον Βασιλιά Φρειδερίκο Αύγουστο Α΄ της Σαξονίας. Στις διαπραγματεύσεις με την αυστριακή κυβέρνηση σχετικά με τα αλατωρυχεία της Γαλικίας, ο Μαουαχόφσκι ήρθε στη βοήθεια του εξαντλημένου ταμείου υποθέτοντας όλα τα κτήματά του ως πρόσθετη εγγύηση. Ο θάνατός του θεωρήθηκε δημόσια συμφορά. Σε όλες τις άλλες πόλεις του Μεγάλου Δουκάτου οι κηδείες έγιναν ταυτόχρονα ως φόρος τιμής στον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη του πολωνικού έθνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς Κατηγορία:Πολωνοί στρατηγοί Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Μέλη του Μείζονος Σέιμ Κατηγορία:Γερουσιαστές του Δουκάτου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Πιέρρος Πετροπουλάκης
Ο Πιέρρος Πετροπουλάκης (1889 - 13 Αυγούστου 1968) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1889 και καταγόταν από ιστορική οικογένεια. Ήταν γιος του Λεωνίδα Πετροπουλάκη.
Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα και πολιτεύτηκε μετά την αποστρατεία του. Κατά την κατοχική περίοδο ήταν Στρατηγός Διοικητής Ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και πρώτος Στρατιωτικός Διοικητής του ΕΛΑΣ Λακωνίας. Το 1944 εξελέγη εθνοσύμβουλος Λακεδαιμονίας της ΠΕΕΑ.
Το 1956 εξελέγη βουλευτής Πειραιά με την ΕΔΑ, η οποία στις εκλογές εκείνες είχε κατέλθει ως συνασπισμός κομμάτων, με την ονομασία Δημοκρατική Ένωση.
Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Συνταγματάρχη. Πέθανε το 1968 και κηδεύτηκε στις 14 Αυγούστου στο νεκροταφείο της Καλλιθέας. Απέκτησε δυο γιους το Λεωνίδα, που σκοτώθηκε στο Πέτα στις 4 Οκτωβρίου 1943 πολεμώντας με τον ΕΔΕΣ και το Νίκο και δυο κόρες, τη Στέλλα και την Αύρα, με τη σύζυγό του, Μαριάνθη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιά Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956) Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ
Defqon.1 Festival
Εκδηλώσεις
Πολλοί εξέχοντες καλλιτέχνες Hardstyle παίζουν κάθε χρόνο. Οι εμφανήσεις τους έγιναν μέχρι και σε 7 σκηνές ταυτόχρονα στην Αυστραλία και 14 σκηνές στην Ολλανδία. Το 2015, η Q-dance δημιούργησε μια νέα σκηνή στο Defqon.1 Festival Australia, την πράσινη σκηνή. Σε αντίθεση με το Defqon της Ολλανδίας, ήταν η πρώτη φορά που μία σκηνή ψυχεδελικής trance εισήχθη στο φεστιβάλ. Στην πράσινη σκηνή παίζουν ψυχεδελικοί trance καλλιτέχνες όπως Ranji, Coming Soon !!! και o Skazi. Το Φεστιβάλ Defqon.1 όχι μόνο καλεί τους καθιερωμένους καλλιτέχνες να παίξουν μουσική, αλλά καλεί επίσης διάφορους ανερχόμενους καλλιτέχνες να ερμηνεύσουν σε μια μικρότερη σκηνή την Up & Coming στην Ολλανδία και τη σκηνή Τalent στην Αυστραλία.
Το φεστιβάλ είχε προηγουμένως πραγματοποιηθεί στα μέσα Ιουνίου στο Almeerderstrand στην Αλμέρε. Από το 2011 φιλοξενείται στον χώρο εκδηλώσεων δίπλα στο πάρκο του Walibi Holland στο Biddinghuizen. Από το 2009 η εκδήλωση φιλοξενείται επίσης στο Σίδνεϊ στα μέσα Σεπτεμβρίου, στο Sydney International Regatta Center. Μέχρι το 2011 (2014 για την αυστραλιανή έκδοση) το φεστιβάλ διαρκούσε 12 ώρες, από τις 11:00 π.μ. έως τις 11:00 μ.μ. και τελείωνε με μια επίδειξη πυροτεχνημάτων. Από το 2012 και μετά, το φεστιβάλ επεκτάθηκε σε τρεις ημέρες. Από το 2015 και μετά, η αυστραλιανή εκδοχή του επεκτάθηκε σε δύο ημέρες. Κάθε εκδοχή έχει κάθε χρόνο τον ύμνο της, ένα επίσημο τραγούδι που παίζεται σε συνδυασμό με το φεστιβάλ. Το φεστιβάλ μεταδίδεται ζωντανά με βίντεο από τις μεγαλύτερες σκηνές και ήχο για όλες τις άλλες σκηνές μέσω του YouTube, και τον ιστότοπο Q-Dance για να το παρακολουθήσουν οι θαυμαστές σε όλο τον κόσμο.
Στην ολλανδική εκδήλωση το κοινό έχει αυξηθεί σε 65.000 άτομα ημερησίως με εισιτήρια που μερικές φορές εξαντλούνται σε λιγότερο από μία ώρα. Το 2013, η εκδήλωση του Σίδνεϊ προσέλκυσε 18.000 συμμετέχοντες. Στην ίδια εκδήλωση σημειώθηκε ο θάνατος ενός άνδρα, περίπου 20 από υπερβολικές δόσεις ναρκωτικών και περισσότερα από 80 άτομα συνελήφθησαν για κατηγορίες ναρκωτικών.
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2018, ο πρωθυπουργός της Νέας Νότιας Ουαλίας, Gladys Berejiklian, ανακοίνωσε την πρόθεσή του ότι το Defqon.1 δεν θα πραγματοποιηθεί ξανά στην πολιτεία, λόγω δύο θανάτων που έλαβαν χώρα στο φεστιβάλ του 2018. Σε αυτή την εκδήλωση περίπου επτακόσια άτομα χρειάστηκαν ιατρική βοήθεια. Ο Shane Rattenbury, ο ηγέτης των Πρασίνων στο ACT, κάλεσε το Defqon.1 να γίνει στην Καμπέρα όπου θα μπορούσαν να διεξαχθούν δοκιμές χαπιών μετά από το δεδικασμένο του Groovin the Moo.
Στις 29 Μαΐου 2019, η Q-dance ανακοίνωσε στα επίσημα προφίλ της στο Facebook ότι το Defqon.1 στην Αυστραλία, μετά από μια δεκαετία που πραγματοποιούταν στο Sydney International Regatta Center (Penrith), θα ανασταλεί επ 'αόριστον, δεδομένου ότι «δεν μπόρεσαν να εξασφαλίσουν κατάλληλο χώρο για την εκδήλωση [. . . ] "
Χρήστος Φερεντίνος
Ο Χρήστος Φερεντίνος (Ιωάννινα, 4 Μαρτίου 1969) είναι Έλληνας παρουσιαστής τηλεπαιχνιδιών ψυχαγωγικών εκπομπών. Κάποιες από τις δημοφιλέστερες εκπομπές που έχει παρουσιάσει ήταν το Deal, Fort Boyard και Ελλάδα Έχεις Ταλέντο.
Πρώτα χρόνια
Ο Χρήστος Φερεντίνος γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1969 στο χωριό Σκλίβανη Ιωαννίνων και συγκεκριμένα στην περιοχή του Προφήτη Ηλία. Σε μικρή ηλικία πήγε με την οικογένειά του στην Αθήνα όπου έζησε τα μαθητικά του χρόνια στην περιοχή των Εξαρχείων. Όταν τέλειωσε το σχολείο πέρασε στο Τμήμα της Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών άλλα τελικά τον κέρδισε η ενασχόληση του με τα μέσα ενημέρωσης. Το 1989, ξεκίνησε να εργάζεται ως ραδιοφωνικός παραγωγός στον σταθμό Αθήνα 9.84 ενώ λίγο καιρό μετά ξεκίνησε ως ρεπόρτερ στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ (νυν Alpha TV). Στο ίδιο κανάλι το 1993 ξεκίνησε να παρουσιάζει την ταξιδιωτική εκπομπή "Άκου να Δεις" η οποία είχε μεγάλη επιτυχία εκείνα τα χρόνια με τον παρουσιαστή να ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη επικοινωνία του με τον κόσμο.
Βιογραφικό
Τη σεζόν 1998-1999 ο παρουσιαστής ξεκίνησε τη συνεργασία του με το MEGA παρουσιάζοντας την εκπομπή "Ακούνα Ματάτα" που ήταν ουσιαστικά το concept εκπομπής που παρουσίαζε για χρόνια στο ΣΚΑΪ (νυν Alpha TV).
Μια ακόμη μεγάλη επιτυχία του Φερεντίνου ήταν η εκπομπή "Μπαμ" (2000-2002) στον ΑΝΤ1. Το θέμα της εκπομπής ήταν φάρσες με θύματα γνωστούς Έλληνες που για την υλοποίηση της κάθε φάρσας χρειαζόταν πολλές μέρες προετοιμασίας και βοηθητικούς ηθοποιούς να συμμετέχουν σε αυτές.
Μετά την επιτυχία του "Μπαμ" ο παρουσιαστής βρέθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό Star για να παρουσιάσει το ριάλιτι γυμναστικής με τίτλο "The Gym Show" -το οποίο κόπηκε λόγω χαμηλής τηλεθέασης στην τρίτη εβδομάδα προβολής του- και το τηλεπαιχνίδι "Μονομάχος" (2002-2004). Ακολουθεί το τηλεπαιχνίδι "Οι Κληρονόμοι" (2004-2005) και το Fort Boyard (2004-2008).
Παράλληλα με το Fort Boyard αναλαμβάνει το τηλεπαιχνίδι "Deal" (2005-2008, 2010-2011 -2023 ) στον ΑΝΤ1 όπως και την βραδινή έκδοση αυτού με τίτλο "Super Deal" (2006-2008) αλλά και τις εκπομπές "Show Me The Money" (2007-2008) και "Η Λίστα" (2008-2009). Επίσης παρουσίασε την εκπομπή ταλέντων "Ελλάδα Έχεις Ταλέντο" (2008-2012). Το 2009 παρουσίασε στον ΑΝΤ1 το ριάλιτι "Ο Διάδοχος του Uri Geller".
Τη σεζόν 2011-2012 παρουσίαζε μαζί με τη Σίσσυ Χρηστίδου την στήλη "Πρωινό ANT1-Παρέα" από την καθημερινή πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή "Πρωινό ΑΝΤ1".
Από τον Μάρτιο του 2014 βρίσκεται εκ νέου στον Alpha όπου αναλαμβάνει την παρουσίαση του τηλεπαιχνιδιού "Άκου τι Είπαν!". Λόγω της μεγάλης επιτυχίας της εκπομπής από τη σεζόν 2014-2015 το επεισόδιο της Παρασκευής προβαλλόταν βράδυ με τίτλο "Άκου τι Είπαν! Βραδιάτικα" με τη συμμετοχή επώνυμων παικτών για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Το τηλεπαιχνίδι συνεχίστηκε έως το 2016. Από το 2016 έως το 2019 παρουσίαζε το "Deal" στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha που ήταν και το τηλεπαιχνίδι που τον καθιέρωσε. Το 2019, μετά την ολοκλήρωση του Deal, παρουσίασε το τηλεπαιχνίδι "Πάνω Κάτω" και πάλι στον Alpha. Από τις 5 Οκτωβρίου προβαλλόταν ένα επιπλέον επεισόδιο το Σαββατόβραδο με τίτλο "Πάνω Κάτω Και Το Βράδυ". Ο Alpha όμως αποφάσισε να κόψει και τις δύο εκπομπές λόγω χαμηλής τηλεθέασης. Κι έτσι από τον Ιανουάριο του 2020, ο Alpha αποφάσισε, στη θέση του "Πάνω Κάτω", να βάλει ξανά το "Deal" το οποίο ολοκληρώθηκε τη σεζόν 2018-2019 όπου συνεχίζεται μέχρι 17 Ιουλίου 2023. Από τον Απρίλιο του 2021 μέχρι τον Μάρτιο του 2022 παρουσίαζε και πάλι στον Alpha το τηλεπαιχνίδι "Η Τέλεια Απόδραση".
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τηλεπαρουσιαστές
Στρωματόλιθος
Οι στρωματόλιθοι (στρώμα + λίθος) είναι ιζηματογενείς βράχοι, που έχουν σχηματιστεί από τις διαδοχικές εκκρίσεις μικροοργανισμών (βιομεμβράνη) και ιδιαίτερα κυανοβακτηρίων. Πιο αναλυτικά, οι στρωματόλιθοι ορίζονται ως ενασβεστωμένες, στρωματοποιημένες δομές, που σχηματίζονται σε ρηχά νερά με τη δέσμευση και συγκόλληση ιζηματογενών κόκκων, που εκκρίνονται από συναθροίσεις κυανοβακτηρίων. Σήμερα απαντώνται ως απολιθώματα ή σε προφυλαγμένες περιοχές υδάτων. Οι απολιθωμένοι στρωματόλιθοι παρέχουν αρχεία της πρώιμης ζωής πάνω στη Γη, μερικοί από τους οποίους χρονολογούνται στα 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. μικρογραφία|Στρωματόλιθοι στον [[Κόλπος των καρχαριών|Κόλπο των καρχαριών, Δυτική Αυστραλία.]]
Μορφολογία
Οι στρωματόλιθοι παρουσιάζουν μια ποικιλία μορφών και δομών· μπορεί να είναι κωνικοί, στρωματοειδείς, διακλαδισμένοι, στηλοειδείς ή ακόμα να σχηματίζουν θόλο. Οι στρωματόλιθοι είναι προϊόν του περιβάλλοντος τους, καθώς η ανάπτυξή τους εξαρτάται από την ποσότητα των ιζηματογενών αποθέσεων, την εγγύτητα στην εύφωτη ζώνη και την ποσότητα του οξυγόνου. Ανάλογα με την αφθονία αυτών των παραγόντων οι στρωματόλιθοι ποικίλλουν σε μέγεθος (από μερικά χιλιοστά έως μερικά μέτρα) και σε σχήμα. μικρογραφία|Απολίθωμα στρωματόλιθου από το Fort Laclede Bed του νοτιοδυτικού [[Ουαϊόμινγκ (ΗΠΑ). Πρόκειται για εγκάρσια τομή του απολιθώματος, που δείχνει την εσωτερική στρωματοποιημένη δομή του.]] Στο εξωτερικό οι στρωματόλιθοι μοιάζουν με οποιοδήποτε συνηθισμένο πέτρωμα, αλλά στο εσωτερικό τους παρατηρείται μια διαδοχή στρωμάτων που οφείλεται στα κυανοβακτήρια. Αυτά τα στρώματα μπορούν να ποικίλουν σε σχήμα, αλλά μόλις γίνει το πρώτο στρώμα, κάθε στρώμα πάνω από αυτό θα ακολουθήσει παρόμοια μορφή.
Σχηματισμός
Ενώ τα χαρακτηριστικά των περισσότερων στρωματόλιθων υποδηλώνουν βιολογική δραστηριότητα, άλλοι φαίνεται να έχουν προκύψει από αβιοτική (μη βιολογική) ιζηματαπόθεση. Στην δεύτερη περίπτωση, όπου δηλαδή οι στρωματόλιθοι έχουν καθαρά φυσικοχημική προέλευση, ορίζονται ως ψευδοστρωματόλιθοι. Η διάκριση των βιολογικά σχηματισμένων στρωματόλιθων από τους αβιοτικούς αποτελεί ένα ενεργό τομέα έρευνας στη γεωλογία. Πολλοί επιστήμονες αμφισβητούν την βιολογική προέλευση των στρωματόλιθων με ηλικία μεγαλύτερη των 3,2 δισεκατομμυρίων χρόνων, οι οποίοι θεωρούνται ότι έχουν προκύψει εντελώς από αβιοτικούς παράγοντες.
Αρχείο απολιθωμάτων
Οι στρωματόλιθοι αποτελούν το μείζον συστατικό του αρχείου των απολιθωμάτων για τις πρώτες μορφές ζωής στη Γη. Τα πρώτα απολιθώματα μορφών ζωής χρονολογούνται στα 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν και αφορούν συναθροίσεις κυανοβακτηρίων. Ο σχηματισμός των στρωματόλιθων έφτασε μέγιστο πριν από περίπου 1,25 δισεκατομμύρια χρόνια, ενώ στη συνέχεια μειώθηκαν τόσο σε αφθονία, όσο και σε ποικιλομορφία. Σύμφωνα με την πιο ευρέως υποστηριζόμενη εξήγηση οι μικροοργανισμοί υπεύθυνοι για το σχηματισμό των στρωματόλιθων, έπεσαν θύμα των βοσκητών. Η σχέση αυτή, ανάμεσα στην αφθονία των στρωματόλιθων και των βοσκητών είναι καλά τεκμηριωμένη στη νεότερη Ορδοβίσια εξελικτική ιστορία· η αφθονία των στρωματόλιθων αυξήθηκε μετά τις μαζικές εξαφανίσεις στο τέλος του Ορδοβίσιου και του Περμίου, όπου εξαφανίστηκαν τα περισσότερα είδη των θαλάσσιων θηρευτών. Σημειώνεται ότι οι διακυμάνσεις στην αφθονία και την ποικιλία των πληθυσμών των μεταζώων δεν αποτέλεσαν το μοναδικό παράγοντα για τη μείωση της αφθονίας των στρωματόλιθων. Παράγοντες, όπως η χημεία του περιβάλλοντος, μπορεί να ήταν εν μέρει υπεύθυνοι για τις αλλαγές αυτές. Στην Ελλάδα έχουν βρεθεί απολιθώματα στρωματόλιθων και πιο συγκεκριμένα στο Ζεμενό Κορινθίας (ηλικίας 100.000 ετών) και στη Νεμέα (ηλικίας 1.000.000 ετών).
Σύγχρονοι στρωματόλιθοι
μικρογραφία|Σύγχρονοι στρωματόλιθοι στη λίμνη Thetis ([[Δυτική Αυστραλία).]] Οι σύγχρονοι στρωματόλιθοι εντοπίζονται κυρίως σε αλμυρές λίμνες και λιμνοθάλασσες, όπου οι ακραίες συνθήκες αλατότητας εμποδίζουν τη βόσκηση των ζώων. Μια τέτοια περίπτωση είναι και ο Κόλπος των καρχαριών (Hamelin Pool) στη Δυτική Αυστραλία. Θεωρείται ότι στο σημείο αυτό οι στρωματόλιθοι άρχισαν να σχηματίζονται πριν από 1.000 χρόνια. Το 2010, ο Dr. Min Chen ανακάλυψε ένα πέμπτο τύπο χλωροφύλλης (χλωροφύλλη f) σε στρωματόλιθους στον Κόλπο των καρχαριών. Άλλη μια γνωστή περίπτωση ζώντων στρωματόλιθων αποτελεί η Lagoa Salgada («αλμυρή λίμνη») στη Βραζιλία, όπου μπορούν να παρατηρηθούν θολοειδείς στρωματόλιθοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απολιθώματα Κατηγορία:Κυανοβακτήρια
Τζάνετ Λι
Η Τζάνετ Λι (αγγλικά: Janet Leigh; γεννημένη ως Jeanette Helen Morrison; 6 Ιουλίου 1927 - 3 Οκτωβρίου 2004) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια, χορεύτρια και συγγραφέας, με μια καριέρα που εκτείνεται πάνω από πέντε δεκαετίες. Μεγαλωμένη στην Καλιφόρνια από γονείς της μεσαίας εργατικής τάξης, η Λι ανακαλύφθηκε σε ηλικία 18 ετών από την ηθοποιό Νόρμα Σίρερ, η οποία τη βοήθησε να υπογράψει συμβόλαιο με την Metro-Goldwyn-Mayer.
Βιογραφία
Η Λι εμφανιζόταν αρχικά σε ραδιοφωνικά προγράμματα προτού κάνει την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο στην δραματική ταινία The Romance of Rosy Ridge (1947). Με την MGM, εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες που κάλυπταν μια ευρεία ποικιλία ειδών, μεταξύ των οποίων το δράμα Φυγάς του τρόμου (Act of Violence, 1948) και Μικρές κυρίες (Little Women, 1949), την κωμωδία Angels in the Outfield (1951), την ρομαντική Σκαραμούς, ο εκδικητής (Scaramouche, 1952), το γουέστερν Ο τελευταίος ζωντανός (The Naked Spur, 1953) και την κωμωδία Τρεις εβδομάδες ζωής (Living It Up, 1954). Ενσάρκωσε δραματικούς ρόλους στα τέλη της δεκαετίας του 1950, σε ταινίες όπως στο Σαφάρι, το καραβάνι της ζούγκλας (Safari, 1956) και στο νουάρ Ο άρχων του τρόμου (Touch of Evil, 1958).
Η Λι απέκτησε την μεγαλύτερη επιτυχία μετά τον πρωταγωνιστικό ρόλο της ως Μάριον Κρέιν στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ Ψυχώ (1960), για την ερμηνεία της κέρδισε την Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου και υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου. Συνέχισε να εμφανίζεται σε ταινίες, μεταξύ των οποίων στις Ο πειρασμός (Bye Bye Birdie, 1963), F.B.I φάκελος 17, άκρως εμπιστευτικό (Harper, 1966), Ο τρόμος βγήκε απ' τη γη (Night of the Lepus, 1972), και Boardwalk (1979). Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Μπρόντγουεϊ το 1975 σε μια παραγωγή του Murder Among Friends. Εμφανίστηκε επίσης σε δυο ταινίες τρόμου με την κόρη της, Τζέιμι Λι Κέρτις: Η ομίχλη (The Fog, 1980) και Halloween H20: Είκοσι χρόνια μετά (Halloween H20: 20 Years Later, 1998).
Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας 2019-2020 (Άνδρες)
Για την περίοδο 2019–20,η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης ΒΔ Ελλάδος είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων διοργανώσεων καλαθοσφαίρισης, πρωταθλήματος και υποδομών, στην ΒΔ Ελλάδα.
Τζάνετ Λι
Βιογραφία
Παράλληλα ως ηθοποιός, η Λι έγραψε τέσσερα βιβλία από το 1984 έως το 2002, δυο από τα οποία ήταν μυθιστορήματα. Η Λι έκανε δυο γάμους σύντομης διάρκειας ως έφηβη (ένας εκ των οποίων ακυρώθηκε) προτού παντρευτεί τον ηθοποιό Τόνι Κέρτις το 1951. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 1962, και μετά τον πρωταγωνιστικό ρόλο της στην ταινία Κάτω από έναν άλλο ήλιο (The Manchurian Candidate) την ίδια χρονιά, η Λι ξαναπαντρεύτηκε και απογείωσε ξανά την καριέρα της. Πέθανε τον Οκτώβριο 2004 σε ηλικία 77 ετών.
Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας 2019-2020 (Άνδρες)
Ο πρωταθλητής Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε. προβιβάζεται στην Γ εθνική.
Τζάνετ Λι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας 2019-2020 (Άνδρες)
Α ΕΣΚΑΒΔΕ
Ο ΠΑΣ Ναυπάκτου καταλαμβάνει την δεύτερη θέση μετά την αποχώρηση της ΓΕ Αγρινίου στο μεταξύ τους ματς που ήταν να γίνει στις 27 Ιουνίου 2020.Οι 2 πρώτες ομάδες προκρίνονται για τα play off.
Α όμιλος
*** Το σωματείο ΦΙ.ΜΠΑ ΠΗΓΑΣΟΣ έχει ποινή αφαίρεσης δύο (2) βαθμών. Έναν από την αγωνιστική περίοδο 2018 – 2019 λόγω μη προσέλευσης σε αγώνα και έναν λόγω μη προσέλευσης σε αγώνα της τρέχουσας περιόδου.
Play off
27 Ιουνίου 2020
ΑΣ Λέων-Σπάρτακος ΑΟ 67-81
ΑΕ Καναλακίου-ΠΑΣ Ναυπάκτου 77-55
4 Ιουλίου 2020
Σπάρτακος ΑΟ-ΑΣ Λέων 93-91
ΠΑΣ Ναυπάκτου-ΑΕ Καναλακίου 57-62
Οι νικήτριες ανέβηκαν στην Γ εθνική.
Β ΕΣΚΑΒΔΕ
Το πρωτάθλημα διεξάγεται σε δυο ομίλους (Βορράς-Νότος) των 9 ομάδων έκαστος.Μετά το τέλος της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος ακολουθούν play off για την ανάδειξη του πρωταθλητή και των ομάδων που θα ανεβούν στην Α Ανδρών και play out για τον υποβιβασμό των ομάδων στην Γ Ανδρών.Στην κατηγορία συμμετέχουν και Β ομάδες μεγαλύτερων κατηγοριών.
Δεν συμμετέχει ο ΑΓΟ Θεσπρωτικού,ο ΑΛΦΑ 93 (Β) που συμμετείχαν πέρυσι.Επίσης δεν συμμετέχει ο ΚΕ Φαίακας (Β) που κέρδισε την άνοδο πέρυσι από την Γ ΕΣΚΑΒΔΕ.Ανέβηκε επιπλέον από την Γ ΕΣΚΑΒΔΕ ο Σπάρτακος ΑΟ (Β).
Η ΕΣΚΑΒΔΕ αποφάσισε την άνοδο του ΠΑΣ Ιωνικού 80' και Απόλλων Μεσολλογίου από τον πρώτο όμιλο και της ΚΑΕ Παραμυθιάς και ΑΣ Μολλοσών Ιωαννίνων από τον δεύτερο όμιλο.
Α όμιλος
*** Τα σωματεία Α.Ο ΑΓΡΙΝΙΟΥ (Β) και Γ.Ο ΑΜΦΙΛΟΧΙΑΣ έχουν ποινή αφαίρεσης ενός βαθμού λόγω μη προσέλευσης σε αγώνα της τρέχουσας περιόδου.
Γ ΕΣΚΑΒΔΕ
Το πρωτάθλημα διεξάγεται σε πέντε ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια.Οι πρώτοι κάθε ομίλου ανεβαίνουν κατηγορία.Δεν συμμετέχουν σε σχέση με πέρυσι ο ΑΟΚ Ίναχος,η ΑΕ Δόξα Πύρρου (Β),ο ΣΚ Ιωάννινα (Β),ο ΑΟ Ζηρού και ο Ιόνιος ΑΣ (Β).Αντίθετα νέες συμμετοχές σε σχέση με πέρυσι είναι ο ΑΣ Λέων Μεσολογγίου (Β),ο ΛΚ Λευκάδας,ο ΑΓΟ Φιλιππιάδας (Β),ο ΑΟΚ Πωγωνίων,η ΓΕ Ηπείρου,ο Πήγασος Ν Κέρκυρας,ο ΑΣ Λέων Κέρκυρας,η ΓΕ Κέρκυρας και ο ΑΣ Ι. Καποδίστριας.Ο ΑΓΟ Θεσπρωτικού παρότι πέρυσι ανέβηκε στην Α ΕΣΚΑΒΔΕ τελικά δήλωσε συμμετοχή στην Γ ΕΣΚΑΒΔΕ.Επίσης ο ΑΛΦΑ 93 (Β) δεν δήλωσε συμμετοχή ούτε στην Γ ΕΣΚΑΒΔΕ.
Ομάδες σε εθνικές κατηγορίες
Ο ΓΣ Χαρίλαος Τρικούπης και ο ΑΟ Αγρινίου συμμετέχουν στην Α2.Η Δόξα Λευκάδας και ο ΠΑΣ Γιάννινα συμμετέχουν στην Β εθνική.Ο Φαίακας Κέρκυρας,ο ΑΓΣ Ιωαννίνων και ο ΣΚ Ιωάννινα συμμετέχουν στην Γ εθνική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περίοδοι Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε. Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2020
Τερέκ
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Ο ποταμός Τέρεκ στο [[Βλαντικαφκάς|Βλαντικαβκάζ]] δεξιά|μικρογραφία|Το όρος Ζιλγκί-Χοχ και η πηγή του ποταμού Τέρεκ στον Καύκασο, 1886 δεξιά|μικρογραφία|Ο ποταμός Τέρεκ διασχίζοντας την βόρεια Γεωργία μικρογραφία|Η πορεία του ποταμού Τέρεκ Ο Τέρεκ,  είναι μεγάλος ποταμός στην περιοχή του Βόρειου Καυκάσου. Πηγάζει στην περιοχή Μτσχέτα-Μτιανέτι της Γεωργίας και ρέει μέσω του Βόρειου Καυκάσου στην νότια Ρωσία για να εκβάλλει στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας. Πηγάζει σε υψόμετρο 2.700 μέτρων κοντά στην διασταύρωση της οροσειράς του Μεγάλου Καυκάσου και της οροσειράς Χοχ, στα νοτιοδυτικά του όρους Καζμπέκ, κινούμενο προς τα βόρεια ως ρέμα ανάμεσα στην Στεπαντσμίντα και το χωριό Γκεργκέτι κατά μήκος της ρωσικής περιοχής της Βόρειας Οσσετίας και της πρωτεύουσας τηςμ του Βλαντικαβκάζ. Έπειτα κάνει στροφή προς ανατολάς και συνεχίζει στην Τσετσενία και μετά στο Νταγκεστάν πριν την διαιρεθεί σε δύο κλάδους οι οποίοι εκβάλλουν στην Κασπία θάλασσα. Κάτω από την πόλη του Κιζλιάρ σχηματίζει ένα βαλτώδες δέλτα ποταμού το οποίο φτάνει σε πλάτος κοντά στα 100 χιλιόμετρα. Ο ποταμός είναι σημαντικό ιδιόκτητα της περιοχής, παρέχοντας άρδευση και υδροηλεκτρική ενέργεια στα ανώτερα τμήματά του.
Οι κύριες πόλεις κατά μήκος του ποταμού είναι το Βλαντικαβκάζ, το Μόζντοκ και το Κιζλιάρ. Υπάρχουν πολλοί μικροί σταθμοί παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας κατά μήκος του Τέρεκ: ο σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας Ντζαού (στο Βλαντικαβκάζ), ο Μπεκάνσκαγια και ο Παβλοντόλσκαγια.
Η κατασκευή του εργοστασίου παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας του Νταριάλι με σχεδιασμένη εγκατεστημένη χωρητικότητα ύψους 108 μεγαβάτ ξεκίνησε το 2011 στην επικράτεια του δήμου Καζμπέγκι κοντά στα σύνορα της Ρωσίας με την Γεωργία.
Το μυθιστόρημα του Λέοντος Τολστόι Οι Κοζάκοι λαμβάνει χώρα στον ποταμό Τέρεκ και τους Κοζάκους του Τέρεκ. Ο ποταμός διασχίζει 623 χιλιόμετρα από την πηγή μέχρι την εκβολή του.
Παραπόταμοι
Ο Τέρεκ αρδεύει το μεγαλύτερο μέρος του βορειοανατολικού Καυκάσου στα ανατολικά κατά μήκος της Κασπίας όπως κάνει ο αδελφός ποταμός Κουμπάν στα δυτικά στον βορειοδυτικό Καύκασο και την Μαύρη Θάλασσα.
Οι κύριοι παραπόταμοι του Τέρεκ είναι ο Μάλκα, ο Μπακσάν, ο Τσέγκεμ και ο Τσέρεκ με τους δύο παραποτάμους του. Αυτοί οι τρεις ενώνονται με τον Μάλκα πριν φτάσει τον Τέρεκ.
Οι Λιασέν, Ουρούχ, Ντουραντούρ και Ντουραντόν ρέουν προς τα βορειοανατολικά, ενώ ο Αρντόν με τον παραπόταμο του Φιαγκντόν ρέουν προς τα βόρεια και ο Γκιζελντόν αρδεύει την βόρεια πλαγιά του όρους Καζμπέκ και ενώνεται με τον Τέρεκ κοντά στο στόμιο του Αρντόν. Έπειτα υπάρχει το τμήμα του Τέρεκ που ακολουθεί μια βόρεια κατεύθυνση με το πέρασμα του Νταριάλ.
Η βορειοδυτική κατεύθυνση του Τέρεκ κόβεται από τον Σούνζα (ο οποίος ρέει με κατεύθυνση προς τα βορειοανατολικά) στον οποίο εκβάλλουν οι περισσότεροι βορείως ρέοντες ποταμοί. Αυτοί είναι ο άνω Σούνζα που κατευθύνεται προς τα βόρεια, ο Ασσά, ο Αργκούν και ο Χουχουλάου. Ανατολικά βρίσκεται ο Ακσάι και ο Ακτάς οι οποίοι παλαιότερα αποξηραίνονταν στις πεδιάδες ανάμεσα στον Σουλάκ και τον Τέρεκ.
Στα ανατολικά ο Σουλάκ αρδεύει το μεγαλύτερο μέρος του εσωτερικού του Νταγκεστάν και κατευθύνεται ανατολικά προς την Κασπία και τέλος ενώνεται με τον Τέρεκ.
Ανθρώπινη ιστορία
Η πρωτεύουσα των Χαζάρων, το Σαμαντάρ, ίσως βρισκόταν στις όχθες του ποταμού Τέρεκ.
Ο ποταμός Τέρεκ ήταν το σημείο της τελικής ήττας του στρατού του Χουλαγκού, χάνου του Ιλχανάτου, στα χέρια του Μπέρκε, χάνου της Χρυσής Ορδής, υπό την ηγεσία του ανιψιού του Μπέρκε, Νογκάι Χαν, κατά την διάρκεια του πρώτου εμφυλίου πολέμου της Μογγολικής Αυτοκρατορίας, του πολέμου Μπέρκε-Χουλαγκού το 1262. Επίσης στον ποταμό ο Ταμερλάνος νίκησε τον Τοκταμύς το 1395.
Ο θύλακας των κοζάκων του Τέρεκ (1577-1832 και 1860– ) είχε την έδρα του στον ποταμό Τέρεκ. Κατά την διάρκεια της ρωσικής κατάκτησης του Καυκάσου ήταν μέρος της γραμμής του Βορείου Καυκάσου.
Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στα τέλη του Αυγούστου 1942 οι Γερμανικές δυνάμεις έφτασαν στον Τέρεκ κοντά στο Μόζντοκ – το ανατολικότερο σημείο των γερμανικών κατακτήσεων στην Σοβιετική Ένωση – αλλά πέρα από μια μικρή γέφυρα δεν κατάφεραν να προχωρήσουν περαιτέρω προς τις πετρελαιοπηγές στο Μπακού, των οποίων η προσέγγιση ήταν στόχος του Χίτλερ. Οι Γερμανοί πέρασαν την αριστερή όχθη του Τέρεκ φτάνοντας στα προάστια του Βλαντικαβκάζ και στο δυτικό Γκιζέλ, κοντά στον σημερινό μετεωρολογικό σταθμό που βρίσκεται στην περιοχή.
Στεπάν Σόλσκι
Ο Στεπάν Μιχαήλοβιτς Σόλσκι (ουκρανικά : Степан Михайлович Сольський) (27 Ιανουαρίου 1835, Βολυνία - 7 Νοέμβριου 1900, Κίεβο) ήταν Ουκρανός δήμαρχος της πόλης του Κιέβου από το 1887 έως το 1900.
Βιογραφία
Ο Σόλσκι γεννήθηκε το 1835 στο Κυβερνείο της Βολυνίας σε ιερατική οικογένεια. Σπούδασε θεολογία στην Ορθόδοξη Θεολογική Ακαδημία Βολυνίας στο Κρεμενέτς μέχρι το 1857 και στη συνέχεια στη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου μέχρι το 1861.
Εκεί έγινε γιατρός και από το 1867 καθηγητής της σχολής. Το 1879 έγινε αντιδήμαρχος και από το 1887 έως το 1900 ήταν δήμαρχος της πόλης του Κιέβου αντικαθιστώντας τον Ιβάν Τόλλι. Πέθανε στο Κίεβο το 1900 και τάφηκε στο νεκροταφείο Lukjaniwska-Friedhof, πάνω από τον τάφο του χτίστηκε ένα παρεκκλήσι το 1902 από τον αρχιτέκτονα του Κιέβου Έντουαρντ Μπράντμαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Κιέβου Κατηγορία:Ουκρανοί ιατροί Κατηγορία: Ουκρανοί θεολόγοι
Πέταρ Λούμπαρντα
Ο Πέταρ Λούμπαρντα (Σερβικά:Петар Лубарда, 27 Ιουλίου 1907 - 13 Φεβρουαρίου 1974) ήταν Σέρβος και Γιουγκοσλάβος ζωγράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λιουμπότεν, κοντά στο Τσέτινιε, τότε μέρος του Πριγκιπάτου του Μαυροβουνίου. Ο πατέρας του ήταν αξιωματικός του Βασιλικού Γιουγκοσλαβικού Στρατού που σκοτώθηκε από τους Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους, γεγονός που άφησε ένα σημάδι στην καριέρα και την ανατροφή του Λούμπαρντα. Πέρασε ένα μέρος της ζωής του σε ένα γερμανικό στρατόπεδο φυλακών. Ο Λούμπαρντα αυτοανακηρύχθηκε Σέρβος και έστειλε μια επιστολή ζητώντας να συμπεριληφθούν αυτές οι πληροφορίες ως μέρος της βιογραφίας του σε επερχόμενους καταλόγους τέχνης, καθώς και να απαιτήσει να παρουσιαστεί το έργο του ως μέρος του καλλιτεχνικού περιπτέρου της Σερβίας.
Το πιο προτιμώμενο θέμα του ήταν η ιστορική Μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389, την οποία ο Λούμπαρντα ζωγράφισε σε διάφορες μορφές σε περισσότερες από 30 εκδόσεις.
Ο Λούμπαρντα κέρδισε πολλά βραβεία, όπως το διάσημο Βραβείο Χέρντερ, το Μετάλλιο της Τιμής από την Calcutta Art Society το 1968 και πολλά άλλα βραβεία σε Ευρώπη , Βραζιλία , Νέα Υόρκη και Μπιενάλε του Τόκιο.
Κατηγορία:Σέρβοι ζωγράφοι Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Δακτυλίτιδα
Δακτυλίτιδα ή δάκτυλο λουκάνικο (Dactylitis ή sausage digit) είναι η φλεγμονή ολόκληρου του δακτύλου (χεριού ή ποδιού), και μπορεί να είναι επώδυνη.
Ο όρος προέρχεται από την ελληνική λέξη "δάκτυλος". Στην ιατρική της έννοια, αναφέρεται στα δάκτυλα των χεριών και των ποδιών.
Σχετικές καταστάσεις
Η δακτυλίτιδα μπορεί να εμφανιστεί στις οροαρνητικές αρθροπάθειες (seronegative arthropathies), όπως στην ψωριασική αρθρίτιδα και στην αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα και στη δρεπανοκυτταρική νόσο ως αποτέλεσμα αγγειοαποφρακτικής κρίσης με οστικά έμφρακτα (bone infarcts) και σε λοιμώδεις καταστάσεις περιλαμβανομένων της φυματίωσης, της σύφιλης και της λέπρας. Στην αντιδραστική αρθρίτιδα, εμφανίζονται δάκτυλα λουκάνικου λόγω υμενίτιδας. Δακτυλίτιδα μπορεί επίσης να εμφανιστεί με σαρκοείδωση.
Στην δρεπανοκυτταρική νόσο εμφανίζεται για πρώτη φορά μεταξύ βρεφών ηλικίας 6-9 μηνών (καθώς η προστατευτική τους εμβρυική αιμοσφαιρίνη, HbF, αντικαθίσταται από την ενήλικη αιμοσφαιρίνη και εκδηλώνεται η ασθένεια) και είναι πολύ συχνά η ένδειξη εμφάνισης της διαταραχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:Ρευματολογία
Πύργος της Σαγκάης
thumb|200px|Ο πύργος της Σαγκάης το 2015 Ο Πύργος της Σαγκάης (κινεζικά: 上海中心大厦, πινγίν: Shànghǎi Zhōngxīn Dàshà) είναι ουρανοξύστης στο Πουντόνγκ της Σαγκάης. Έχει ύψος 632 μέτρα και 128 ορόφους πάνω από το έδαφος και πέντε υπόγειους. Σχεδιάστηκε από την Gensler και ανήκει σε μια κοινοπραξία κινεζικών κρατικών επιχειρήσεων. Είναι ο ψηλότερος από μια ομάδα τριών κοντινών ουρανοξυστών με ύψος πάνω από 300 μέτρα, τον πύργο Τζιν Μάο και το Παγκόσμιο Οικονομικό Κέντρο Σαγκάης. Διαθέτει διαφορετικές ζώνες για γραφεία, κατοικίες και χώρους αναψυχής. Το εξωτερικό του πύργου ολοκληρώθηκε το 2015.
Η κατασκευή του πύργου άρχισε το Νοέμβριο 2008. Μετά την ολοκλήρωση της φέρουσας κατασκευής τις 3 Αυγούστου 2013, ο Πύργος της Σαγκάης είναι το ψηλότερο κτίριο στην Κίνα και το δεύτερο ψηλότερο στον κόσμο, μετά το Μπουρτζ Χαλίφα στο Ντουμπάι. Επίσης είναι η ψηλότερη κατασκευή στην Κίνα οποιουδήποτε τύπου, ξεπερνώντας τον ύψους 600 μέτρων πύργο της Καντόντας στο Κουανγκτσόου, ο οποίος ολοκληρώθηκε το 2010. Αν και είχε προγραμματιστεί να ανοίξει τις πύλες του για το κοινό τον Ιούνιο του 2015, αλλά όσον αφορά το Μάρτιο του 2016, το κτίριο δεν ήταν ακόμη επισκέψιμο.
Ο πύργος έχει τη μορφή εννέα κυλινδρικών κτιρίων το ένα πάνω στο άλλο, τα οποία περικλείονται όλα σε εσωτερικό γυάλινο κέλυφος. Ανάμεσα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό κέλυφος γυαλιού, το οποίο περιστρέφεται καθώς αυξάνει το ύψος, υπάρχουν εννέα εσωτερικές ζώνες παρέχοντας χώρο για τους επισκέπτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουρανοξύστες στην Κίνα Κατηγορία:Σαγκάη
Cubuntu
To Cubuntu είναι μια διανομή Linux που βασίζεται στο λειτουργικό σύστημα Ubuntu. Η βασική διαφορά του από το Ubuntu είναι ότι έχει προεγκατεστημένο το περιβάλλον εργασίας Cinnamon αντί για το Unity. Στα προγράμματα περιλαμβάνεται ελεύθερο αλλά και κλειστού κώδικα λογισμικό, όπως ο περιηγητής ιστού Google Chrome.
Ιστορία
Την ανάπτυξη του Cubuntu ξεκίνησε το 2012 ο Eric Kranich, ως ανεπίσημη παραλλαγή του Ubuntu,  εξαρχής -από επιλογή του προγραμματιστή- με το περιβάλλον Cinnamon. Το Cinnamon είναι δημιούργημα του Clément Lefèbvre για χρήση με το λειτουργικό σύστημα Linux Mint, το οποίο χρησιμοποιήθηκε αργότερα και από άλλες διανομές. Άλλα περιβάλλοντα εργασίας που υποστηρίζει έκτοε το Cubuntu είναι τα MATE, Openbox, GNOME Shell και Unity.
Χαρακτηριστικά
Το σύστημα είναι πανομοιότυπο με το Ubuntu ενώ περιέχει και επιπλέον πακέτα λογισμικού όπως τον Google Chrome και το Skype. καθώς και drivers κλειστού κώδικα. Αρχικά η διατίθονταν με περιβάλλον μόνο στη γαλλική γλώσσα (ενώ ο χρήστης μπορούσε να προσθέσει επιπλέον γλώσσες μετά από την εγκατάσταση). Από την έκδοση 15.04 και μετά είναι δυνατή η εγκατάσταση με περιβάλλον στα γαλλικά ή τα αγγλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Cubuntu
Casino de Paris
Η ιστορία του ανατρέχει στο 18ο αιώνα, όταν ο δούκας Ρισελιέ (Duc de Richelieu) δημιούργησε στη θέση αυτή γύρω στο 1730 ένα ανοιχτό χώρο θεάματος, όπου ανέβαιναν ψυχαγωγικές παραστάσεις. Το Καζινό ντε Παρί, ως μουσικό θέατρο, ανεγέρθηκε το 1890 στην τοποθεσία μιας ρωμαϊκής έπαυλης, γνωστής ως «Κήπος του Τίβολι» (Jardin de Tivoli). Άρχισε όμως να αποκτά το χαρακτήρα μουσικού θεάτρου διεθνούς φήμης στις αρχές του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, ανεβάζοντας εντυπωσιακές παραστάσεις, πολλές φορές μάλιστα «αισθησιακές», με καλλιτέχνες ολκής.
Οι βομβαρδισμοί κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου διέκοψαν τη λειτουργία του, αλλά από το 1917 ο διευθυντής του Λεόν Βολτερά (Léon Volterra, 1888- 1949) οδήγησε το Καζινό ντε Παρί στη μεγάλη άνθησή του, με εξαιρετικές παραστάσεις παρουσιασμένες σε εκπληκτικές σκηνοθεσίες και χορογραφίες και με αναγνωρισμένους ηθοποιούς, χορευτές και τραγουδιστές. Ανάμεσα στα μεγάλα ονόματα που εμφανίστηκαν στη σκηνή του Καζινό ντε Παρί, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται η Μιστενγκέτ (Mistinguett), η οποία τραγούδησε εδώ το περίφημο «Έχω δύο αγάπες», ο Μωρίς Σεβαλιέ, η Ζοζεφίν Μπέικερ, ο Τίνο Ρόσι, ο οποίος θριάμβευσε το 1934 στην επιθεώρηση «Parade de France”, η Ζιζί Ζανμαίρ κ. ά.
Το 1924, τον Λεόν Βολτερά διαδέχθηκε στη διεύθυνση του Καζινό ντε Παρί ο Ανρί Βαρνά (Henri Varna, 1887 – 1969), ο οποίος επεδίωξε το σκοπό και τον πέτυχε να διατηρήσει το χαρακτήρα του θεάτρου ως διεθνές μιούζικ –χωλ. Μετά το θάνατο του Βαρνά το 1969, η Ζιζί Ζανμαίρ (Zizi Jeanmaire, γεν. 1924), η οποία διηύθηνε, μαζί με το χορογράφο άντρα της Ρολάν Πετί (Roland Petit, 1924 - 2011), το Καζινό ντε Παρί, όπου ήταν και πρωταγωνίστρια της επιθεώρησης (1969 – 1972), εκσυγχρόνισε το χαρακτήρα του θεάματος. Το Καζινό ντε Παρί διέκοψε τη λειτουργία του το 1980 και επαναλειτούργησε το 1982, με τη βοήθεια της Γαλλίδας ηθοποιού Ανί Ζιραρντό (Annie Girardot, 1931 – 2011).
Πηγές
Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στο Παρίσι Κατηγορία:Κινηματογραφικές αίθουσες
Λένι Κουρ
Η Λένι Κουρ (Lenny Kuhr, γεννημένη στις 22 Φεβρουαρίου 1950 στην Αϊντχόφεν) είναι Ολλανδή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή από τη νίκη της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1969, όπου κέρδισαν και άλλες 3 τραγουδίστριες.
Βιογραφία
Στις αρχές της δεκαετίας του '70 ήταν πιο επιτυχημένη στη Γαλλία, παρά στην πατρίδα της. Βρέθηκε στην κορυφή των γαλλικών τσαρτς το 1972 με το τραγούδι Jesus Christo και εκτελέστηκαν στις παραστάσεις του Ζορζ Μπρασένς.
Το 1980 είχε την μεγαλύτερη επιτυχία στην Ολλανδία, με το τραγούδι Visite, το οποίο τραγούδησε μαζί με το γαλλικό συγκρότημα Les Poppys. Έκτοτε κυκλοφορεί δισκογραφικές δουλειές, χωρίς όμως να σημειώσει επιτυχία.
Το 1982 η Κουρ παρουσίασε το Nationaal Songfestival, που είναι ο προκριματικός της Ολλανδίας για την Eurovision.
Η Κουρ ασπάστηκε τον ιουδαϊσμό. Είναι παντρεμένη με τον Ρομπ Φρανκ και έχει δύο κόρες της από προηγούμενο γάμο. Τα παιδιά της ζουν στο Ισραήλ, χώρα στην οποία για ένα χρονικό διάστημα έζησε και η ίδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί μουσικοί Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ολλανδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Αναθηματικός πίνακας της Νιννίου (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο)
Ο αναθηματικός πίνακας της Νιννίου είναι σπάνιο αρχαίο έργο τέχνης από πηλό που βρέθηκε στην Ελευσίνα. Στον πίνακα απεικονίζονται η Νίννιος (αυτή που αφιερώνει τον πίνακα), η Δήμητρα και η Περσεφόνη. Ο πίνακας είναι σπάνιος αν όχι μοναδικός στο θέμα του και έχει απασχολήσει εκτενώς τους ειδικούς από τότε που βρέθηκε μέχρι σήμερα.
Εύρεση του πίνακα
Βρέθηκε το 1895 στον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Ανδρέα Σκιά και εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, ενώ πιστό αντίγραφό του φιλοξενείται στο Μουσείο της Ελευσίνας.
Περιγραφή
Είναι πήλινος ερυθρόμορφος πίνακας. Σώζεται σχεδόν ακέραιος και σε καλή κατάσταση.
Η ερυθρόμορφη αγγειογραφία περιβάλλεται από προεξέχον οριζόντιο επιστύλιο που υποστηρίζεται από δύο πλάγιες λεπτές παραστάδες. Φέρει επίσης προεξέχον τριγωνικό αέτωμα που καταλήγει σε κεντρικό ακρωτήριο. Στο εσωτερικό του αετώματος βρίσκεται επίσης ερυθρόμορφη αγγειογραφία. Στο κάτω μέρος του πίνακα είναι χαραγμένη η επιγραφή «ΝΙΝΝΙΟΝ ΤΟΙΝ ΘΕΟΙΝ ΑΝΕΘΗΚΕ», δηλαδή «''η Νίννιον ανέθεσε τον πίνακα αυτό στις δύο θεές».
Ερμηνεία
Ο ζωγράφος διαιρεί τα πρόσωπα σε θεούς και θνητούς, εικονίζοντας κατά τη μέθοδο των αναθηματικών αναγλύφων τους θεούς κατά πολύ μεγαλύτερους στο μέγεθος από τους θνητούς.
Η αγγειογραφία ανάμεσα στους παραστάδες μας μεταφέρει κάποιο στιγμιότυπο από τα Μυστήρια. Τρεις σκηνές παρουσιάζονται, στις οποίες παίρνει μέρος η Νίννιον με κάποιον άνδρα που τη συνοδεύει.
Κεντρική σκηνή
Σημαντική λεπτομέρεια για την ερμηνεία είναι το ιονικό κιονόκρανο στην αριστερή πάνω γωνία, το οποίο συμβολίζει τον ναό της Ελευσίνας. Η κερνοφόρος Νίννιον φοράει βαρύ, χειμερινό ρουχισμό, ενώ παίρνει μέρος στα μεγάλα μυστήρια του μήνα Βοηδρομιώνος. Βλέπουμε τη θεά Δήμητρα καθήμενη δεξιά, δύο δαδοφόρους, τη Νίννιον και τον γενειοφόρο συνοδό της.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαία τέχνη Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία:Ελευσίνια Μυστήρια Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Κοσμητή Ξάνθης
H Κοσμητή είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
H Κοσμητή βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας και την πεδιάδα της Ξάνθης σε υψόμετρο 31 μέτρα. Απέχει 8 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Εύλαλο (έδρα του δήμου), 18 χλμ. ΝΔ. από την Ξάνθη και 43 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Καβάλα. Δυτικά του χωριού περνάει ο Νέστος και η ΕΟ Ξάνθης - Καβάλας, βόρεια είναι ο οικισμός Θαλασσιά και περνάει η Εγνατία Οδός, νοτιοανατολικά είναι ο Άγιο Αθανάσιο και νότια η Κρεμαστή
Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως Kιουτσούκ - Oσμανλή και ανήκε από το 1878 ως το 1912 στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Επίσημα αναφέρεται μετά την απελευθέρωση της Θράκης το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τοξοτών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα ... που υπάγεται στο Δήμου Τοπείρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό ... κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Τοπείρου
Εθνική Βιβλιοθήκη του Λεσότο
Από το 2013, το Λεσότο διαθέτει τρεις κύριες βιβλιοθήκες: την Εθνική Βιβλιοθήκη, τη Βιβλιοθήκη Τόμας Μοφόλο και τα Εθνικά Αρχεία του Πανεπιστημίου του Λεσότο, και το Μουσείο και Αρχεία Morija, αν και υπάρχει μια σειρά από "Πανεπιστημιακές και ερευνητικές βιβλιοθήκες, κέντρα τεκμηρίωσης, σχολικές βιβλιοθήκες, ειδικές βιβλιοθήκες, δημόσιες βιβλιοθήκες και ένα σύστημα εθνικών υπηρεσιών βιβλιοθηκών".