cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Βιζυηνός
Ασθένεια και θάνατος
Η ζωή του ενέπνευσε τον σκηνοθέτη Λάκη Παπαστάθη και γύρισε την ταινία Το μόνον της ζωής του ταξείδιον. Η ταινία παρουσιάζει την περίοδο που ο συγγραφέας (ερμηνεία Ηλίας Λογοθέτης) ήταν έγκλειστος στο ψυχιατρείο και μεταφέρεται στην παιδική του ηλικία μέσα από διαλόγους με τον παππού του, ο οποίος του μιλούσε για φανταστικά ταξίδια.
Έργο
Όλες οι μελέτες του –όπως και αρκετές ποιητικές συλλογές– εκδόθηκαν σε αυτοτελή τόμο. Τα διηγήματα και τα άρθρα δημοσιεύθηκαν σε διάφορα έντυπα της εποχής και δεν συγκεντρώθηκαν σε τόμο κατά τη διάρκεια της ζωής του. Από τα χειρόγραφά του σώζονται κάποιες επιστολές και αρκετά ποιήματα. Βλ. την έκδοση «Επιστολές» σε επιμέλεια Γ. Παπακώστα (Αθήνα: Πατάκης 2004) και για εκτενή βιβλιογραφικά τον Α´ τόμο της έκδοσης «Τα Ποιήματα» (Αθήνα: Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη 2003).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Φαξ
Το φαξ (fax, σύντμηση της λέξης facsimile [πανομοιότυπος] · επίσης και telefacsimile, από όπου προκύπτουν και οι ελληνικοί όροι: τηλεομοιότυπο, και τηλεομοιοτυπία ) είναι μια τεχνολογία τηλεπικοινωνιών που χρησιμοποιείται για την μετάδοση κειμένων, σχεδίων ή φωτογραφιών με τη χρήση ειδικών συσκευών, μέσω ενός δικτύου τηλεφωνίας σταθερής ή δορυφορικής.
Παρόλο που οι επιχειρήσεις συνήθως υποστηρίζουν κάποιου είδους επικοινωνίας μέσω φαξ, η τεχνολογία αυτή έχει δεχτεί μεγάλου είδους ανταγωνισμό από εναλλακτικές τεχνολογίες στηριζόμενες στο διαδίκτυο. Παρολ' αυτά οι συσκευές fax ακόμα διατηρούν πολλά πλεονεκτήματα.
Το φαξ στον 21ο αιώνα
Παρόλο που οι επιχειρήσεις συνήθως διατηρούν κάποιου είδους δυνατότητα αποστολής φαξ, η τεχνολογία αντιμετωπίζει αυξημένο ανταγωνισμό από εναλλακτικές βασισμένες στο διαδίκτυο. Σε κάποιες χώρες, επειδή οι ηλεκτρονικές υπογραφές στα συμβόλαια δεν αναγνωρίζονται ακόμα από τον νόμο, αλλά αντιθέτως τα σταλμένα με φαξ συμβόλαια με αντίγραφα υπογραφών αναγνωρίζονται, οι μηχανές φαξ απολαμβάνουν συνεχή υποστήριξη από τις επιχειρήσεις. Στην Ιαπωνία, τα φαξ χρησιμοποιούνται εκτενώς λόγω πολιτισμικών και γραφημικών λόγων και είναι διαθέσιμα σε πάνω από 81% των μικρών αγορών σε όλη τη χώρα. Οι μηχανές φαξ αυτών συνήθως εκτυπώνουν το ελαφρώς σμικρυμένο περιεχόμενο του απεσταλμένου στην απόδειξη παράδοσης.
Σε πολλά εταιρικά περιβάλλοντα, οι αυτόνομες μηχανές φαξ έχουν αντικατασταθεί από εξυπηρετητές φαξ και άλλα μηχανογραφικά συστήματα, ικανά για την λήψη και αποθήκευση εισερχόμενων φαξ ηλεκτρονικά, και στην συνέχεια την δρομολόγησή τους σε χρήστες υπό έντυπη μορφή ή μέσω ασφαλούς, κρυπτογραφημένου email. Το πλεονέκτημα των συστημάτων αυτών είναι η μείωση του κόστους μέσω της εξάλειψης αχρείαστων εκτυπώσεων και της μείωσης του αναγκαίου αριθμού εισερχόμενων αναλογικών γραμμών τηλεφώνου για ένα δεδομένο γραφείο.
Η κάποτε διαδεδομένη μηχανή φαξ έχει αρχίσει να εξαφανίζεται επίσης από τα περιβάλλοντα μικρού γραφείου και γραφείου στο σπίτι. Πάροχοι VoIP και e-mail διαθέτουν υπηρεσίες εξυπηρετητών φαξ απομακρυσμένης πρόσβασης, οι οποίες επιτρέπουν στους χρήστες την αποστολή και λήψη φαξ χρησιμοποιώντας τους υπάρχοντες λογαριασμούς e-mail τους, χωρίς την ανάγκη ειδικού υλικού ή γραμμών φαξ. Οι προσωπικοί υπολογιστές έχουν εδώ και καιρό τη δυνατότητα διαχείρισης φαξ χρησιμοποιώντας αναλογικά μόντεμ ή ISDN, εξαλείφοντας την ανάγκη για αυτόνομες μηχανές φαξ. Αυτές οι λύσεις είναι ιδανικές για χρήστες οι οποίοι σπάνια έχουν ανάγκη φαξ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνιακός εξοπλισμός Κατηγορία:Εξοπλισμός γραφείου
Υπηρεσιακή κυβέρνηση Στυλιανού Μαυρομιχάλη 1963
Η Υπηρεσιακή κυβέρνηση Στυλιανού Μαυρομιχάλη 1963 (Σεπτέμβριος - Νοέμβριος 1963) διορίστηκε από τον βασιλιά Παύλο ύστερα από τις συνεχόμενες πιέσεις των κομμάτων της Αντιπολίτευσης αλλά και της κοινής γνώμης, οι οποίοι ζητούσαν τον σχηματισμό αμιγώς υπηρεσιακής κυβέρνησης, προκειμένου να διασφαλιστεί το αδιάβλητο των επερχόμενων εκλογών. Η επιλογή του Στυλιανού Μαυρομιχάλη ιδιαιτέρως, προέδρου του Αρείου Πάγου και δικαστικού γνωστού για τα δημοκρατικά του φρονήματα και σεβαστού από όλο τον πολιτικό κόσμο, ανέτρεψε την μέχρι τότε ειλημμένη απόφαση της Ένωσις Κέντρου να απέχει των εκλογών.
Πραγματικά, η κυβέρνηση Μαυρομιχάλη αφού αντικαθιστά προσωρινά τους διορισμένους από την κυβέρνηση Νομάρχες με εισαγγελείς, αντικαθιστά επίσης και τους αρχηγούς των Σωμάτων Ασφαλείας, αλλά και όσους ένστολους υποπίπτουν σε παραπτώματα, τελικά προχωρά και στον πλήρη αφοπλισμό των διαβόητων Ταγμάτων Εθνοφυλακής (ΤΕΑ) εξασφαλίζοντας έτσι την ελεύθερη και ανεμπόδιστη έκφραση του δικαιώματος της ψήφου. Μάλιστα, για πρώτη φορά οι εκλογές γίνονται με ενημερωμένους από την απογραφή του 1961, εκλογικούς καταλόγους - αντί των εκλογικών καταλόγων του 1940 που γίνονταν μέχρι τότε - εξασφαλίζοντας έτσι την αντιπροσωπευτικότητα του αποτελέσματος.
Ζιναΐντα Βισσαριόνοβνα Ερμόλ'εβα
Η Ζιναΐντα Βισσαριόνοβνα Ερμόλ'εβα (ρωσικά: Зинаида Виссарионовна Ермольева, 27 Οκτωβρίου 1898 - 2 Δεκεμβρίου 1974) ήταν Ρωσίδα μικροβιολόγος, περισσότερο γνωστή για τη σύνθεση πενικιλίνης, για τα σοβιετικά στρατεύματα κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Υπήρξε επίσης μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. Γεννήθηκε στο Φρόλοβο της περιφέρειας του Ροστόφ, στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Το 1921, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ροστόφ, παίρνοντας το πτυχίο της ιατρικής. Από το 1925, υπήρξε επικεφαλής πολλών ινστιτούτων μικροβιολογίας και επιδημιολογίας στη Μόσχα.
Το 1925, επίσης, έγινε διευθύντρια του Τμήματος Μικροβιολογίας και Βιοχημείας, στη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών. Εκεί ξεκίνησε την έρευνα σε βακτηριοφάγους και φυσικούς αντιμικροβιακούς παράγοντες και ειδικότερα στη λυσοζύμη. Κατά την περίοδο του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, επικεντρώθηκε αποκλειστικά στην πενικιλίνη. Πρώτη φορά, η ανακάλυψή της, χρησιμοποιήθηκε στη Σοβιετική Ένωση, το 1943. Το 1942, παρουσίασε τα ευρήματα της ερευνάς της. Στην παρουσίαση η ίδια μόλυνε τον εαυτό της με το vibrio cholerae και ανάρρωσε κατόπιν θεραπείας. Τα αποτελέσματα φάνηκαν άκρως ουσιαστικά για την καταπολέμηση της χολέρας, στο Ανατολικό Μέτωπο του Πολέμου. Το 1947, η Ερμόλ'εβα έγινε διευθύντρια του νέου Ινστιτούτου Αντιβιοτικών του Υπουργείου Υγείας της Σοβιετικής Ένωσης. Επίσης, από το 1952, έως και τον θάνατό της, ήταν διευθύντρια του Τμήματος της Μικροβιολογίας στο Ιατρικό Ινστιτούτο της Μόσχας (σημερινή Ρωσική Ιατρική Ακαδημία Μεταπτυχιακής Εκπαίδευσης).
Η Ερμόλ'εβα, υπήρξε παντρεμένη με τον μικροβιολόγο Λεβ Ζίλμπερ, του οποίου ο αδελφός ήταν ο μυθιστορηματογράφος Βενιαμίν Καβέριν, ο οποίος εμπνεύστηκε από την καριέρα της νύφης του και του αδελφού του κι έγραψε τη μυθοπλαστική τριλογία "Ανοιχτό Βιβλίο (1946-56). Η Τατιάνα, ο χαρακτήρας που βασίζεται στην Ερμόλ'εβα, έκανε δημοφιλέστερη τη μικροβιολογία κι ανάμεσα στις γυναίκες, όπου πλέον πολλά κορίτσια θα μπορούσαν να ακολουθήσουν αυτήν την καριέρα στη Σοβιετική Ένωση. Η Ερμόλ'εβα έχει βραβευτεί δις από το Τάγμα του Λένιν, καθώς και μία φορά με το Κρατικό Βραβείο Ε.Σ.Σ.Δ., το 1943. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της κυκλοφόρησε πάνω από 500 εργασίες της, που αφορούσαν μεταξύ άλλων την πενικιλίνη. Ήταν επίσης ιδρυτής της εφημερίδας Antibiotiki.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι επιστήμονες Κατηγορία:Σοβιετικοί επιστήμονες Κατηγορία:Μικροβιολόγοι
Ντανιέλ Ορτέγα
Ο Ντανιέλ Ορτέγα (Daniel Ortega, ισπ. προφορά ΔΦΑ : [xo̞ˈse̞ ðaˈnje̞l o̞rˈte̞ɣa saˈβe̞ðɾa], γεννηθείς το 1945), είναι Νικαραγουανός πολιτικός, πρόεδρος της χώρας του την περίοδο 1985-90 και ξανά από το 2007.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1945 στη Λα Λιμπερτάδ. Το πλήρες όνομά του είναι Jose Daniel Ortega Saavedra. ,Συνελήφθη για πρώτη φορά από το καθεστώς όταν ήταν 15 ετών. Μέλος των Σαντινίστας από το 1963, για την κοινωνική του δράση φυλακίστηκε το 1967. Εκπαιδεύτηκε στο αντάρτικο στην Κούβα και συνέβαλε στην ανάπτυξη του κινήματος κατά του καθεστώτος της χώρας του και στις εξεγέρσεις και ταραχές των ετών 1978 και 1979.
Πολιτική καριέρα
Εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος με το κόμμα των Σαντινίστας, τον Νοέμβριο του 1984, με ποσοστό 63% των ψήφων και ανέλαβε καθήκοντα στις 10 Ιανουαρίου 1985. Τον διαδέχθηκε το 1990 η Βιολέτα Τσαμόρο, πρώην εταίρος του στην κυβέρνηση.
Δεύτερη προεδρία 2007-σήμερα
Ο Ορτέγα εξελέγη ξανά, στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 5 Νοεμβρίου 2006, με ποσοστό 38,07%. Δεύτερος ήταν με ποσοστό 33%, ο Εδουάρδο Μοντεαλέγρε της Εθνικής Συμμαχίας της Νικαράγουας (ALN).
Στις παράλληλες βουλευτικές εκλογές, το Εθνικοαπελευθερωτικό Μέτωπο Σαντινίστας (FSLN) κέρδισε περίπου 40,22%, μπροστά από την Εθνική Συμμαχία της Νικαράγουας (ALN) του Εδουάρδο Μοντεαλέγρε με 30,30%, το Θεσμικό Φιλελεύθερο Κόμμα (PLC) του Χοσέ Ρίσο με 22%, το Ανανεωτικό Κίνημα των Σαντινίστας (MRS) του Εδμούνδο Χαρκίν με 6,67% και τη Συμμαχία για την Αλλαγή (AC) του Εδέν Παστόρα με 0,4%. Ο Ορτέγα ορκίστηκε πρόεδρος για δεύτερη φορά στις 10 Ιανουαρίου του 2007.
Ο Ορτέγα παρέμεινε πρόεδρος κερδίζοντας και τις προεδρικές εκλογές που έγιναν το 2011, λαμβάνοντας ποσοστό 62,46%.
Στις εκλογές που διενεργήθηκαν τον Νοέμβριο του 2016, ο Ορτέγα επανεξελέγη με ποσοστό 72,44% των ψήφων.
Η κυβέρνηση του Ορτέγκα έχει κατηγορηθεί τα τελευταία έτη για δικτατορικές και αντιδημοκρατικές τάσεις και συσσώρευση της εξουσίας στα χέρια της, μέσω του στενού ελέγχου των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Τον Απρίλιο του 2018 ξέσπασαν διαδηλώσεις εναντίον της κυβέρνησής του, στις οποίες απάντησε με μεγάλη σκληρότητα. Περίπου 500 άτομα σκοτώθηκαν, 2.800 τραυματίστηκαν και χιλιάδες συνελήφθησαν, με τις διαδηλώσεις αυτές να είναι οι μεγαλύτερες στη Νικαράγουα από τις εξεγέρσεις των ετών 1978 και 1979. Ο Ορτέγκα κήρυξε παράνομες τις διαδηλώσεις τον Σεπτέμβριο του 2018. Η Διεθνής Αμνηστία, η Ενδοαμερικανική Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών ανέφεραν ότι η κυβέρνηση του Ορτέγκα επιδόθηκε σε βίαιη κατάπνιξη των διαδηλώσεων.
Τον Νοέμβριο του 2021, ο Ντάνιελ Ορτέγκα επανεξελέγη για τέταρτη πενταετή θητεία με 75% των ψήφων, σύμφωνα με τα πρώτα μερικά επίσημα αποτελέσματα που δημοσίευσε το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρόεδροι της Νικαράγουας Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές
Ντιόν Κούπερ
Ο Ντιόν Κούιπερ (στα Ολλανδικά: Dion Cuiper, γεννημένος στις 29 Νοεμβρίου 1993), γνωστός επαγγελματικά ως Ντιόν Κούπερ, είναι Ολλανδός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Έχει προγραμματιστεί να εκπροσωπήσει την Ολλανδία στο μαζί με τη Μία Νικολάι.
The Voice of Holland
Το 2015, ο Κούιπερ έλαβε μέρος στην έκτη σεζόν του The Voice of Holland. Κατά τη διάρκεια των Blind Audition τραγούδησε το τραγούδι "Feeling Good". Έχασε στο The Battles από τον Brace.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023
Στις 1 Νοεμβρίου 2022, ο Ολλανδικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός AVROTROS ανακοίνωσε ότι ο Ντιον Κούπερ θα εκπροσωπήσει την στο  μαζί με τη Μία Νικολάι.
References
Κατηγορία:Ολλανδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023
Δήμος Ηρωικής Πόλης Νάουσας
Ο Δήμος Ηρωικής Πόλεως Νάουσας είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των τριών προϋπαρχόντων Καποδιστριακών Δήμων Νάουσας, Ανθεμίων και Ειρηνούπολης. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 424,91 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 30.054 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021 (34.441 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Έδρα του δήμου είναι η Νάουσα. Ο ιστορικός τίτλος «Ηρωική Πόλις» αποδόθηκε αρχικά με Βασιλικό Διάταγμα για τη συμμετοχή της πόλης στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και αποδόθηκε μετά το Πρόγραμμα Καλλικράτης.
Δημοτικές ενότητες και οικισμοί
Ο Δήμος Ηρωικής Πόλεως Νάουσας αποτελείται από 3 δημοτικές ενότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στους 3 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε δημοτικές/τοπικές κοινότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στα δημοτικά διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
μικρογραφία|726x726εσ|Αναλυτικός χάρτης των κοινοτήτων του σημερινού Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας στην προ-Καποδίστρια εποχή. Άλλοι οικισμοί
Οικισμοί του Δήμου που ανήκουν στις δημοτικές ή τοπικές κοινότητες είναι:
Παραπομπές
thumb|Χάρτης των ενοτήτων (και πρώην δήμων) από τις οποίες αποτελείται ο Δήμος Ηρωικής Πόλης Νάουσας.{{legend|red|1 - [[#Ενότητα Νάουσας|Νάουσας}} {{legend|blue|2 - Ανθεμίων}} {{legend|lightgreen|3 - Ειρηνούπολης}} ]]thumb|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου Ηρωικής Πόλεως Νάουσας.
Πηγές
Νάουσας
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2014-15
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2014-15 (ρωσικά: Чемпионат России по футболу 2014/2015) ήταν το 23ο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην ιστορία του θεσμού. Ξεκίνησε την 1 Αυγούστου του 2014 και έληξε στις 30 Μαΐου του 2015.
Μετείχαν 16 ομάδες, με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας ως κάτοχο του τίτλου της προηγούμενης περιόδου.
Βασικά
Οι 16 ομάδες δίνουν εντός και εκτός έδρας αγώνες αναμεταξύ τους. Οι αγώνες είναι συνολικά 240, με κάθε ομάδα να δίνει 30 αγώνες
Άνοδος και υποβιβασμός
Οι ομάδες που τερματίζουν στη 15η και 16η θέση του βαθμολογικού πίνακα, υποβιβάζονται στη ΦΝΛ, ενώ οι δύο πρώτες ομάδες της ΦΝΛ προβιβάζονται στο Πρωτάθλημα Ρωσίας για την περίοδο 2013/14.
Βαθμολογία
(Π) Πρωταθλήτρια, (Υ) Υποβιβασμός, (Α) Άνοδος, (Ο) Νικήτρια πλέι-οφ, (Γ) Μετέχει στον επόμενο γύρο
Σημειώσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2014–2015
Toyota Auris
Το όνομα Auris σταμάτησε να υφίσταται με εισαγωγή της 12ης γενιάς της Corolla στις αρχές του 2019, η οποία υιοθέτησε εκ νέου την ονομασία Corolla σε όλες της εκδοχές αμαξώματος και μάλιστα δεν προσφέρει πλέον κινητήρες ντίζελ.
Διαθεσιμότητα
thumb|left|Το σαλόνι ενός Toyota Auris στην [[Ιαπωνία, το 2010.]]
Το Auris αντικατέστησε, επίσης, το Toyota Corolla RunX στην Ιαπωνία και το Toyota RunX (χωρίς το όνομα Corolla) στη Νότια Αφρική. Ωστόσο, οι τοπικές Toyota Αυστραλίας και Toyota Νέας Ζηλανδίας αρνήθηκαν να ενσωματώσουν τις οδηγίες της Toyota Ιαπωνίας να υιοθετήσουν την ευρωπαϊκή ονομασία Auris για το Corolla εκδοχής hatchback και διατήρησαν την ονομασία Corolla για όλες τις εκδοχές αμαξώματος, με το Auris να διατίθεται ως Corolla Hatchback.
Ονομασία
thumb|left|Toyota Auris 1.6 Life+ το 2011, μετά την ανανέωση.
Το όνομα Auris προήλθε από τη λατινική λέξη για τον χρυσό, «Aurum», και επελέγη από τον οργανισμό «Διεθνής ονοματολογία» στη Γερμανία. Η αλλαγή του ονόματος έγινε τότε για λόγους μάρκετινγκ, καθώς διαπιστώθηκε από κάποιες δημοσκοπήσεις ότι στους Ευρωπαίους καταναλωτές το όνομα Corolla συνδεόταν συχνά με κάτι ντεμοντέ και μη ελκυστικό.
Ως αποτέλεσμα, η Toyota προτίμησε τότε να ρισκάρει αυτή την αλλαγή του ονόματος, προκειμένου να επεκτείνει προς τα κάτω το ηλικιακό προφίλ του κοινού στο οποίο απευθυνόταν η εταιρεία στη μικρομεσαία κατηγορία.
Πρώτη γενιά
thumb|right|Το πίσω μέρος του προηγούμενου Toyota Auris του 2011.
Η πρώτη γενιά του μοντέλου πρωτοπαρουσιάστηκε αρχικά στην Ιαπωνία στις 23 Οκτωβρίου 2006. Η ευρωπαϊκή έκδοση παρουσιάστηκε το Δεκέμβριο του 2006 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Μπολόνια και από τις 1 Φεβρουαρίου 2007 διατέθηκε, ως δεξιοτίμονο, και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις 3 Μαρτίου 2007 κυκλοφόρησε στη Γερμανία και μόλις λίγες μέρες μετά και στη Γαλλία. Το μέγεθός του, κατέτασσε το Auris (μαζί και με την Corolla) ανάμεσα στο αυτοκίνητο πόλης Toyota Yaris και στο μεσαίο Toyota Avensis.
Εκτός από τα δύο εργοστάσια της Toyota, το ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο (Burnaston, κοντά στο Ντέρμπισαϊρ) και το άλλο στην Τουρκία (Adapazari: TMMT), όπου κατασκευαζόταν το προηγούμενο Corolla, το Auris για την ευρωπαϊκή αγορά παραγόταν και στην Ιαπωνία (Kanegasaki). Ο σχεδιασμός του έγινε από το Ευρωπαϊκό στούντιο σχεδίασης της Toyota στη Γαλλία.
Το αρχικό Auris διατέθηκε αποκλειστικά σε hatchback εκδοχή αμαξώματος, 3-πορτη και 5-πορτη, ενώ μοιραζόταν την ίδια πλατφόρμα με το sedan Toyota Corolla 10ης γενιάς. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd στις δυο αυτές εκδοχές του Auris πρώτης γενιάς, ήταν 0,292 για την 3-πορτη και 0,277 για την 5-πορτη.
Δεύτερη γενιά
thumb|left|Η επίσημη παρουσίαση του Toyota Auris δεύτερης γενιάς στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού το 2012.
Αντίθετα με την πρώτη γενιά του Auris, στη δεύτερη γενιά δεν υπήρξε εκδοχή 3-πορτη hatchback, παρά μόνο 5-πορτη hatchback. Ωστόσο, προσφέρθηκε και σε 5-πορτο station wagon, το οποίο παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2012 στο ίδιο Σαλόνι Αυτοκινήτου, μαζί με το 5-πορτο hatchback. Η έκδοση station wagon είχε 285 χιλιοστά μεγαλύτερο μήκος αμαξώματος από την hatchback, κερδίζοντας έτσι ακόμα μεγαλύτερο χώρο αποσκευών, αν και το μεταξόνιο ήταν αμετάβλητο στα 2.600 χιλιοστά, νούμερο που είχε μάλιστα παραμείνει αμετάβλητο από το Auris πρώτης γενιάς. thumb|left|Toyota Corolla iM του 2018 στις ΗΠΑ.
Ειδικότερα στις ΗΠΑ και στον Καναδά, το μοντέλο κυκλοφόρησε μόλις στα μέσα του 2015 και μάλιστα την πρώτη σεζόν με το σήμα της Scion, ως Scion iM. Η εκδοχή για τη Βόρεια Αμερική είχε ένα πιο επιθετικό bodykit με σκοπό μια πιο δυναμική εξωτερική αισθητική. Διατέθηκε μόνο ως 5-πορτο hatchback και αποκλειστικά με τον κινητήρα 2ZR-FAE, που ήταν 1.8 λίτρων, 4-κύλινδρος σε σειρά, 16-βάλβιδος με Valvematic και απέδιδε ισχύ 102 kW (137 hp) και ροπή 171 N⋅m (126 lbf⋅ft). Συνδυαζόταν με 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ή με κιβώτιο διαρκώς μεταβαλλόμενης σχέσης CVTi-S. Λόγω της διακοπής της εταιρείας Scion, το αυτοκίνητο μετονομάστηκε 1 χρόνο μετά σε Toyota Corolla iM και κυκλοφόρησε με το σήμα της Toyota από την σεζόν (model year) του 2017. Όλα τα iM παρήχθησαν στην Ιαπωνία.
Αντικατάσταση του Auris
Είναι πάντως αξιοσημείωτο ότι η μετονομασία αυτή είχε ήδη ξεκινήσει λίγο νωρίτερα στην Ιαπωνία, όπου και κυκλοφόρησε η νέα αυτή γενιά στις 27 Ιουνίου 2018 ως Corolla Sport. Τελικώς, η παραγωγή του Auris δεύτερης γενιάς έληξε τον Δεκέμβριο του 2018.
Πωλήσεις
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Auris Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Γιον Λούντβικ
Ο Γιον Λούντβικ (John Hassim Lundvik, γ. 27 Ιανουαρίου 1983) είναι Σουηδός τραγουδιστής, τραγουδοποιός και πρώην δρομέας μικρών αποστάσεων. Ήταν μέλος της ομάδας στίβου του ΙΦΚ Βέξιε. Ο Λούντβικ επίσης έχει και μια καριέρα στο τραγούδι και στην σύνθεση τραγουδιών, έχοντας γράψει τραγούδια για ταινίες και για τον γάμο της Βικτόρια, την πριγκίπισσα της Σουηδίας, με τον Ντάνιελ Γουέστλινγκ το 2010.
Πρόωρη ζωή
Ο Λούντβικ γεννήθηκε στο Λονδίνο και υιοθετήθηκε από Σουηδούς ομογενείς στην Αγγλία όταν ήταν ηλικίας μιας εβδομάδας. Ζούσε στο Λονδίνο μέχρι την ηλικία των έξι ετών, όταν η οικογένειά του επέστρεψε στη Σουηδία, εγκαταστάθηκε στο Βέξιε. Δεν γνώρισε ποτέ τους βιολογικούς του γονείς.
Μουσική καριέρα
Ο Λούντβικ ξεκίνησε την μουσική του καριέρα το 2010 συνθέτοντας το κομμάτι "When You Tell the World You're Mine" για τον γάμο της Βικτόρια, την πριγκίπισσα της Σουηδίας, με τον Ντάνιελ Γουέστλινγκ. Ο Λούντβικ συνέχισε να συνθέτει μουσική για μουσικούς όπως ο Άντον Έβαλντ, ο Ισάκ Ελιότ και η Σάνα Νίλσεν, όπως επίσης και τη σύνθεση μουσικής για την ταινία "Easy Money". Έχει επίσης συνθέσει μουσική για την τηλεοπτική σειρά "Empire".
Το 2016, ο Lundvik έλαβε μέρος στο "Allsång på Skansen", παρουσιάζοντας ένα ντουέτο με τον Λιλ Λίντφορς. Συμμετείχε στο Melodifestivalen 2018 με το τραγούδι "My Turn", σε μια προσπάθεια να εκπροσωπήσει τη Σουηδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018. Προκρίθηκε από τον πρώτο ημιτελικό απευθείας στον τελικό, και τερμάτισε συνολικά στην τρίτη θέση.
Συμμετείχε στο Melodifestivalen 2019 με το τραγούδι "Too Late for Love", όπου προκρίθηκε απευθείας στον τελικό. Ο Lundvik κέρδισε και εκπροσώπησε τη Σουηδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ.
Παράλληλα, συνέθεσε το "Bigger Than Us", το νικητήριο τραγούδι στην επιλογή του Ηνωμένου Βασιλείου και η έκδοση που τραγούδησε ο Μάικλ Ράις επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στη Γιουροβίζιον 2019.
Στίβος
Το 2005, ο Λούντβικ ήταν μέλος της ομάδας για τον γύρο 4 × 100 μέτρων της ΙΦΚ Βέξιε, όπου κέρδισε χάλκινο μετάλιο στο Σουηδικό Πρωτάθλημα το 2005.
Επιπλέον ιστοσελίδες
Κατηγορία:Σουηδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Gettin' Tighter
Το Gettin' Tighter είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το τρίτο κομμάτι του δίσκου "Come Taste the Band", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1975 μέσω της "Warner" στην Αμερική.
Κυκλοφορίες
Το σινγκλ κυκλοφόρησε σε δύο εκδόσεις, η πρώτη εκ των οποίων περιλαμβάνει το "Love Child" στη δεύτερη πλευρά, ενώ η δεύτερη έκδοση περιλαμβάνει μία μονοφωνική έκδοση του "Gettin' Tighter". Οι κυκλοφορίες πραγματοποιήθηκαν μόνο στη Βόρεια Αμερική χωρίς να γνωρίσουν εμπορική επιτυχία.
Ζωντανές ηχογραφήσεις
Το "Gettin' Tighter" παιζόταν ζωντανά από τους Deep Purple, σε όλη την περιοδεία μετά την κυκλοφορία του "Come Taste the Band". Ζωντανά ηχογραφημένοι δίσκοι του συγκροτήματος οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν το "Gettin' Tighter" είναι οι εξής:
Τα μέλη των Deep Purple
Το "Gettin' Tighter" ηχογραφήθηκε από την τέταρτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1975
Επαρχία Ρανγκπούρ
Η επαρχία Ρανγκπούρ (βεγγαλικά: রংপুর জেলা) είναι επαρχία στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Ρανγκπούρ. Το διοικητικό κέντρο βρίσκεται στην Ρανγκπούρ. Η έκταση της επαρχίας είναι 2.308 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 2.534.365 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 26.7%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Στη θρησκευτική σύνθεση, οι Μουσουλμάνοι αποτελούν το 89.60% του πληθυσμού, ενώ οι Ινδουιστές το 9.59%.
Διοικητική-εδαφική διαίρεση
Η επαρχία αποτελείται από 8 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).
Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρανγκπουρ
Σαξ-Γκότα-Άλτενμπουργκ
Το Σαξ-Γκότα-Άλτενμπουργκ (Sachsen-Gotha-Altenburg) ήταν δουκάτο το οποίο κυβερνιόταν από τον Ερνεστινό κλάδο του Οίκου των Βέττιν στην σημερινή Θουριγγία της Γερμανίας.
Άλι Τομόρι
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί
Σαξ-Γκότα-Άλτενμπουργκ
Ιδρύθηκε επισήμως το 1672, όταν ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Γ΄, ύστατος Δούκας του Σαξ-Άλτενμπουργκ, απεβίωσε και ο Ερνέστος Α΄, Δούκας του Σαξ-Γκότα (ο οποίος είχε νυμφευθεί την εξαδέλφη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου, Ελισάβετ-Σοφία), κληρονόμησε το μεγαλύτερο τμήμα των εδαφών του. Ήταν ιδιαιτέρως συχνό φαινόμενο στα Ερνεστινά δουκάτα να ενώνονται και να διαιρούνται και, ως εκ τούτου, το ηνωμένο δουκάτο του Ερνέστου διαιρέθηκε εκ νέου μετά τον θάνατό του το 1675, ενώ το Δουκάτο του Σαξ-Γκότα-Άλτενμπουργκ ιδρύθηκε επισήμως το 1680 με την ολοκλήρωση της διαίρεσης αυτής και την άνοδο στον θρόνο του μεγαλύτερου υιού του, Φρειδερίκου, με την διαίρεση αυτή να επικεντρώνεται στις πόλεις του Γκότα και του Άλτενμπουργκ.
Η κατοικία του Φρειδερίκου παρέμεινε στο Κάστρο Φρίντενσταϊν στην Γκότα. Εξασφάλισε σε σημαντικό βαθμό τις κτήσεις της οικογένειάς του με την καθιέρωση του συστήματος της πρωτοτοκίας το 1685. Ωστόσο, όταν οι ύστατοι δούκες, Αιμίλιος-Αύγουστος και ο αδερφός του, Φρειδερίκος Δ΄ απεβίωσαν χωρίς να έχουν αποκτήσει αρσενικούς διαδόχους, ο οίκος του Σαξ-Γκότα και Άλτενμπουργκ αφανίστηκε το 1825 και διαμάχες ξέσπασαν μεταξύ των τριών εναπομεινάντων Ερνεστινών δυναστειών αναφορικά με το θέμα της διαδοχής.
Ως αποτέλεσμα δικαστικής απόφασης που ελήφθη από τον Βασιλιά Φρειδερίκο-Αύγουστο Α΄ της Σαξωνίας το 1826, τα Ερνεστινά δουκάτα αναδιοργανώθηκαν και το Σαξ-Γκότα-Άλτενμπουργκ διαιρέθηκε εκ νέου:
Μετά την κατάργηση των γερμανικών μοναρχιών στην διάρκεια της Γερμανικής Επανάστασης του 1918–1919, το σύνολο των πρώην δουκάτων κατέστη τμήμα του νεοϊδρυθέντος κράτους της Θουριγγίας το 1920.
Δούκες του Σαξ-Γκότα-Άλτενμπουργκ
Διαμοιρασμός μεταξύ των δουκών του Σαξ-Κόμπουργκ-Σάαλφελντ και του Σαξ-Χίλντμπουργκχαουζεν
Πηγή
Κατηγορία:Κρατίδια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Κρατίδια της Συνομοσπονδίας του Ρήνου Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας Γκοτα-Αλτενμπουργκ  Κατηγορία:Οίκος του Βέττιν Κατηγορία:Ιστορία της Θουριγγίας Κατηγορία:Άλτενμπουργκ  Σαξ Γκοτα
Μάρσιο Αμορόζο
Ο Μάρσιο Αμορόζο είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 5 Ιουλίου 1974 στη Μπραζίλια. Έχει ύψος 1,79 και αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού.
Καριέρα
Ο Μάρσιο Αμορόζο έχει αγωνιστεί σε μεγάλες ομάδες όπως οι Φλαμένγκο, Ουντινέζε, Πάρμα, Ντόρτμουντ, Μίλαν και Κορίνθιανς και έχει κατακτήσει τίτλους αλλά και προσωπικές διακρίσεις. Στις 16 Ιανουαρίου 2008 υπέγραψε στον Άρη.
Χάρης Θεοχάρης
Ο Χάρης (Θεοχάρης) Θεοχάρης (Αθήνα, 6 Αυγούστου 1970) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου και πρώην υπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα και έχει σπουδάσει μηχανικός λογισμικού στο Imperial College του Λονδίνου. Διετέλεσε υψηλόβαθμο στέλεχος μεγάλων επιχειρήσεων αλλά δούλεψε και σε νεοσύστατες εταιρίες καινοτομίας (start-up).
Το 2011, έγινε Γενικός Γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων. Aπό από τις αρχές του 2013 ως και τον Ιούνιο του 2014 ήταν Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων στο Υπουργείο Οικονομικών. Η απομάκρυνσή του αναφερόταν από τον επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ, Πάουλ Τόμσεν, ως σημείο καμπής για τη μη ολοκλήρωση της πέμπτης αξιολόγησης του ελληνικού οικονομικού προγράμματος.
Εξελέγη βουλευτής με το Ποτάμι για πρώτη φορά στις εκλογές Ιανουαρίου 2015 και επανεξελέγη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Στις 19 Απριλίου 2016 ο Χάρης Θεοχάρης ανεξαρτητοποιήθηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του Ποταμιού.
Στις 7 Ιουλίου 2016, ανακοίνωσε την ίδρυση πολιτικού κόμματος με την ονομασία Δημοκρατική Ευθύνη. Στο νέο κόμμα συμμετείχε και ο πρώην υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος. Στις 19 Οκτωβρίου 2016 διεγράφη από τη Δημοκρατική Ευθύνη.
Παρέμεινε ανεξάρτητος βουλευτής τα επόμενα δύο χρόνια. Στις 18 Δεκεμβρίου 2018 εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εξελέγη με τη Νέα Δημοκρατία στην περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών. Στις 9 Ιουλίου του 2019 ορίστηκε υπουργός Τουρισμού στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023, επανεκλέγεται Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία. Στις 27 Ιουνίου 2023 ορίστηκε από τον [https://www.ethnos.gr/Politics/article/268018/ekloges2023aytoieinaioiypoyrgoikaioiyfypoyrgoiolataonomatatoyypoyrgikoysymboylioy Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη] Υφυπουργός Οικονομικών για τα θέματα της φορολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ποτάμι Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Τουρισμού Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
Τύμφη
Η Τύμφη (2.497 μ.) είναι βουνό της Ηπείρου στην επαρχία του Ζαγορίου. Ο Στράβων την αναφέρει ως όρος πλησίον της Παροραίας (περιοχή που βρίσκεται το όρος Μιτσικέλι) απ' όπου πηγάζει ο ποταμός Άραχθος που εκχύνεται στο Ιόνιο πέλαγος πλησίον της Νικοπόλεως. Ο Στράβων αναφέρεται και στους Τυμφαίους, μία από τις 14 φυλές των Ηπειρωτών.
Ο ορεινός όγκος της Τύμφης είναι σχεδόν άδενδρος και ως επί το πλείστον απόκρημνος ιδίως στις βόρειες και νοτιοδυτικές προσβάσεις του. Υψώνεται μεταξύ του ποταμού Αώου και του παραποτάμου του Βοϊδομάτη. Αποτελούσε και αποτελεί το καλύτερο θέρετρο των νομάδων κτηνοτρόφων της περιοχής.Οι υψηλότερες κορυφές της Τύμφης είναι η Γκαμήλα 2.497 μ., η Γκούρα 2.467 μ., η Αστράκα 2.432 μ., και ακολουθούν ο Άβαλος, η Ραδόβολη, ο Πλόσκος, ο Λαγαρής, ο Αϊλιάς κ.ά. Στα οροπέδια της Τύμφης υπάρχουν πολλές γραφικές αλπικές λίμνες με πλούσιους θρύλους και παραδόσεις, με γνωστότερη τη Δρακόλιμνη. Η μεγαλύτερη εξ αυτών, η Ριζίνα, απέχει περίπου 4 ώρες πεζοπορία από το Βραδέτο. Οι νοτιοδυτικές πλαγιές της Τύμφης καταλήγουν στο φαράγγι του Βίκου. Η ανάβαση στις κορυφές γίνεται από το Βραδέτο μετά από 7ωρη πορεία αλλά και από το Μικρό Πάπιγκο με 3ωρη πορεία ως το καταφύγιο της Αστράκας και με βάση αυτό στις κορυφές Γκαμήλα, Πλόσκο, Αστράκα κ.ά.
Προστατευόμενη τοποθεσία
Το όρος Τύμφη είναι προστατευόμενος βιότοπος Natura 2000, με κωδικό GR2130009, κατά μία έκταση 277,64 τ.χλμ. Εντός των ορίων περιλαμβάνεται ο Εθνικός Δρυμός Βίκου-Αώου.
Μιτσέλ Μπατσελέ
Η Μιτσέλ Μπατσελέ (Verónica Michelle Bachelet Jeria, 1951-) είναι Χιλιανή πολιτικός, η οποία υπηρέτησε ως πρόεδρος της Χιλής από το 2014 ως το 2018 και νωρίτερα από το 2006 ως το 2010 (πρώτη γυναίκα στο αξίωμα αυτό στην ιστορία της χώρας).
Τύμφη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά των Ιωαννίνων Κατηγορία:Πίνδος
Μιτσέλ Μπατσελέ
Βιογραφία και καριέρα
Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1951. Είναι διαζευγμένη, μητέρα τριών παιδιών. Ο πατέρας της ήταν αξιωματικός της Αεροπορίας που βασανίστηκε και πέθανε στη διάρκεια της δικτατορίας του Αουγούστο Πινοσέτ. Δύο χρόνια μετά το θάνατό του, η ίδια η Μπατσελέτ και η μητέρα της συνελήφθησαν και βασανίστηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας. Στη συνέχεια εξορίστηκαν στην Αυστραλία και από εκεί στην Ανατολική Γερμανία, όπου και σπούδασε η Χιλιανή πολιτικός.
Διετέλεσε υπουργός Υγείας (2000-2002) και Άμυνας (2002-2004) επί κυβερνήσεων του Ρικάρδο Λάγος. Στις 15 Ιανουαρίου 2006 κέρδισε το β΄ γύρο των προεδρικών εκλογών έναντι του συντηρητικού δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία Σεμπαστιάν Πινιέρα. Η υποψήφια της Δημοκρατικής Σύγκλισης Μπατσελέτ έλαβε ποσοστό 53,22% έναντι του 46,77% του Σεμπαστιάν Πινέρα, υποψηφίου της κεντροδεξιάς Ένωσης για τη Χιλή και κατόχου μεγάλου μεριδίου μετοχών της κυρίαρχης χιλιανής αεροπορικής εταιρείας LAN Airlines. Ήταν η πρώτη φορά που μία γυναίκα εκλέχθηκε πρόεδρος με άμεση ψηφοφορία από λαό της Νότιας Αμερικής. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, τον Δεκέμβριο του 2005, κανένας υποψήφιος δεν συγκέντρωσε το 50% που απαιτούνταν για απευθείας εκλογή. Η Μπατσελέτ είχε συγκεντρώσει ποσοστό 46% (έναντι 25% για τον Πινιέρα) και προηγούνταν στις δημοσκοπήσεις σε όλη την πορεία προς την επαναληπτική εκλογική αναμέτρηση. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 12 Μαρτίου 2006.
Το 2008 ήταν στον κατάλογο του περιοδικού Forbes με τις 100 ισχυρότερες γυναίκες στον κόσμο.
Προεδρικές εκλογές 2013
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, στις 17 Νοεμβρίου 2013, προηγήθηκε η Μπατσελέτ (του κεντροαριστερού συνασπισμού Νέα Πλειοψηφία) με ποσοστό γύρω στο 47% έναντι γύρω στο 25% για την κυριότερη αντίπαλό της, Εβελίν Ματέι. Ο δεύτερος γύρος ορίστηκε για τις 15 Δεκεμβρίου. Στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο συνασπισμός Νέα Πλειοψηφία κέρδισε 12 επί συνόλου 20 εδρών στη Γερουσία και 67 επί συνόλου 120 εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Η Μπατσελέ ορκίστηκε ξανά πρόεδρος στις 11 Μαρτίου 2014 και κυβέρνησε επί μία τετραετία. Την διαδέχθηκε στην προεδρία ο προκάτοχός της και νικητής των εκλογών του 2017, Σεμπαστιάν Πινιέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Χιλής Κατηγορία:Χιλιανοί φεμινιστές
Αράνκα
Αράνκα ήταν ναυτικό κέλευσμα της εποχής των γαλέρων. Η λέξη είναι ισπανικής καταγωγής (προστακτική του arrancar=επιταχύνω).
Το κέλευσμα αυτό δίνονταν από τον Κόμητα ρεάλ, επαναλαμβανόταν από τους αργουζίνους και εκτελούταν από το τσούρμο (=πλήρωμα) της γαλέρας. Δίνονταν ακριβώς τη στιγμή της εφόρμησης προς «εμβολή» με σκοπό τη μεγαλύτερη δυνατή απόδοση ταχύτητας που ισοδυναμούσε με τις περισσότερες "κουπιές" των κωπηλατών σε συντονισμένο χρόνο και ρυθμό. Αν κάποιος κωπηλάτης αργοπορούσε στο γρήγορο αυτό συντονισμό δεχόταν μαστιγώσεις από τον αργουζίνο ή τον βοηθό του.
Στις περισσότερες αναφορές από τη ζωή των πληρωμάτων σ΄ αυτά τα πλοία, τα λεγόμενα και κάτεργα, αυτές οι μαστιγώσεις, από τις οποίες και μάτωναν οι γυμνές ράχες των κωπηλατών, αποτελούσαν και τον ρυθμό της αράνκα!
Κατηγορία:Ναυτική ιστορία Κατηγορία:Ναυτικά κελεύσματα
Βουλγαρική Αγροτική Εθνική Ένωση
Η Βουλγαρική Αγροτική Εθνική Ένωση (βουλγαρικά : Български земеделски народен съюз), αναφέρεται και με τη ονομασία "Αγροτικό κόμμα", είναι πολιτικό, αριστερό, κόμμα της Βουλγαρίας. Έμβλημα του κόμματος είναι ένα τετράφυλλο τριφύλλι και χρώματα το πορτοκαλί και το πράσινο.
Ιδρύθηκε το 1899 σαν κόμμα αγροτών και ήταν το κυβερνών κόμμα από το 1919 έως το 1923. Το 1923 το κόμμα διασπάστηκε σε δύο πτέρυγες όπου η αριστερή από το 1947 συντάχτηκε με το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας και ήταν τα μοναδικά κόμματα που υπήρχαν κατά την κομουνιστική διακυβέρνηση της χώρας έως το 1989. Η δράση του κόμματος είχε απαγορευτεί την περίοδο 1934-1944. Από την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989 συνεχίζει τη δράση του ως ανεξάρτητο κόμμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας Κατηγορία:Αγροτικά κόμματα
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2000
Ο αγώνας
{| width="100%"
Κατηγορία:Τελικοί κυπέλλου Αγγλίας Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2000
Πέτρος Λεβεντάκος
Ο Πέτρος Λεβεντάκος ήταν ποδοσφαιριστής και προπονητής που αγωνιζόταν στον χώρο της μεσαίας γραμμής ως επιτελικός μέσος και αγωνίστηκε επί σειρά ετών στην Α' Εθνική με τα χρώματα του Εθνικού Πειραιώς, της Παναχαϊκής και του ΠΑΣ Γιάννινα.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1945 στην Πάτρα και ξεκίνησε την καριέρα του το 1962 από την Παναχαϊκή. Το 1965 πήρε μεταγραφή για τον Εθνικό Πειραιώς, στον οποίο έμεινε ως το 1971 όταν και επέστρεψε στην ομάδα της Πάτρας. Το δεύτερο πέρασμά του από την Παναχαϊκή διήρκεσε τέσσερα χρόνια, κατά το οποίο αποτέλεσε μαζί με τους Δαβουρλή, Ρήγα, Στραβοπόδη και πολλούς άλλους, μέλος της μεγάλης ομάδας των κοκκινόμαυρων, η οποία κατέλαβε την τέταρτη θέση του Πρωταθλήματος την περίοδο 1972-73 και την έξοδο στην Ευρώπη. Το 1975 αποχώρησε από την Πάτρα και αγωνίστηκε για έναν χρόνο στη μεγάλη ομάδα του ΠΑΣ Γιάννινα που κατέλαβε την 5η θέση στο πρωτάθλημα 1975-76. Το 1976 συνέχισε τη σταδιοδρομία του στην άλλη μεγάλη ομάδα της Πάτρας, τον Α.Π.Σ. Πάτραι, με τον οποίο αγωνίστηκε για 3 χρόνια. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, ασχολήθηκε με την προπονητική έχοντας περάσει από ομάδες όπως ο Ναυπακτιακός Αστέρας, ο Α.Ο. Κέρκυρα, ο Φωκικός Άμφισσας, ο Α.Π.Σ. Πάτραι, ο Φωστήρας Οβρυάς κ.α. Την περίοδο 2008/09 είχε διατελέσει γενικός αρχηγός της Παναχαϊκής, ενώ τελευταία φορά ήταν προπονητής στον Ολυμπιακού Πύργου το 2010.
Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών στις 29 Ιουνίου 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Πάτραι λ
Όμιλος Η΄ Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014
Ο Όμιλος Η΄ του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 αποτελείται από τις εθνικές ομάδες του Βελγίου, της Αλγερίας, της Νότιας Κορέας και της Ρωσίας. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 17 Ιουνίου και τελείωσαν στις 26 Ιουνίου 2014.
Οι δύο πρώτες ομάδες του ομίλου συνέχισαν στη φάση των 16. Το Βέλγιο ως πρώτη του ομίλου συνέχισε σε αγώνα με τις ΗΠΑ που ήταν η δεύτερη του ομίλου Ζ΄ και η Αλγερία ως δεύτερη του ομίλου συνέχισε σε αγώνα με τη Γερμανία που ήταν η πρώτη του ομίλου Ζ΄.
Βέλγιο - Αλγερία
250px|μικρογραφία|δεξιά|Ο [[Τόμπι Αλντερβέιρελντ του Βελγίου με τη μπάλα στον εναρκτήριο αγώνα του ομίλου]] Οι δύο ομάδες είχαν συναντηθεί σε δύο προηγούμενους φιλικούς αγώνες, ο πιο πρόσφατος έγινε το 2003.
Βέλγιο - Ρωσία
Οι δύο ομάδες έχουν ήδη συναντηθεί σε οκτώ προηγούμενους αγώνες (συμπεριλαμβανομένων των αγώνων της Σοβιετικής Ένωσης), εκ των οποίων τέσσερις φορές στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της ΦΙΦΑ (1970, 1982, 1986, 2002).
Νότια Κορέα - Αλγερία
Οι ομάδες είχαν ξανασυναντηθεί σε ένα φιλικό ματς το 1985.
Αλγερία - Ρωσία
Η Ρωσία (ως Σοβιετική Ένωση) είχε συναντήσει την Αλγερία μόνο μια φορά στο παρελθόν, σε έναν φιλικό αγώνα το 1964, όπου ήρθαν ισόπαλες με σκορ 2–2.
Για το γκολ της Αλγερίας στον αγώνα αυτό, η επανάληψη στην τηλεόραση έδειξε ότι κατά τη διάρκειά του ο τερματοφύλακας της Ρωσίας είχε πράσινο φως από λέιζερ στο πρόσωπό του. Μετά τον αγώνα επιβλήθηκε πρόστιμο από τη FIFA στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αλγερίας ύψους 50,000 ελβετικών φράγκων για τη χρήση του λέιζερ, ενός απαγορευμένου αντικειμένου στο γήπεδο σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΦΙΦΑ για την ασφάλεια και προστασία των σταδίων, καθώς και για άλλες παραβιάσεις των κανονισμών από τους οπαδούς της Αλγερίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014
Μάλτα (αποσαφήνιση)
Το τοπωνύμιο Μάλτα μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λάγγαρος
Ο Λάγγαρος ήταν βασιλιάς των Αγριάνων αρχαίου λαού της Θράκης.
Ήταν σύμμαχος και φίλος του Μέγα Αλέξανδρου. Πήρε μέρος στο πλευρό του Μέγα Αλέξανδρου στην εκστρατεία του εναντίον των Τρίβαλων και ο Μακεδόνας βασιλιάς τον τίμησε με πολλά δώρα. Μάλιστα ο Μέγας Αλέξανδρος του υποσχέθηκε να του δώσει για γυναίκα του την αδελφή του Κύνα, γυρίζοντας όμως ο Λάγγαρος στην χώρα του αρρώστησε βαριά και πέθανε.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Θράκης
Επαρχία Γκαϊμπάντα
Η επαρχία Γκαϊμπάντα (βεγγαλικά: গাইবান্ধা জেলা) είναι επαρχία στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην επαρχία Ρανγκπούρ. Υφίσταται από το 1984. Το διοικητικό κέντρο βρίσκεται στο Γκαϊμπάντα. Η έκταση της επαρχίας είναι 2.179 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 2.117.959 κάτοικοι. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 24.3%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Στη θρησκευτική σύνθεση, οι Μουσουλμάνοι αποτελούν το 91.29% του πληθυσμού, ενώ οι Ινδουιστές το 7.79%.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία αποτελείται από 7 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).
Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκαιμπαντα
Άντολφ Βέλφλι
Ο Άντολφ Βέλφλι (Adolf Wölfli, 29 Φεβρουαρίου 1864 - 6 Νοεμβρίου 1930) ήταν αυτοδίδακτος Ελβετός καλλιτέχνης, ζωγράφος και συγγραφέας, εξέχουσα μορφή της αποκαλούμενης τέχνης του περιθωρίου. Διαγνώστηκε με σχιζοφρένεια και έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του έγκλειστος στην ψυχιατρική κλινική του Βαλντάου στη Βέρνη, μέσα στην οποία ξεκίνησε η ενασχόλησή του με την τέχνη.
Είναι δημιουργός ενός μεγάλης έκτασης και εξαιρετικά σύνθετου έργου που είναι δύσκολο να κατηγοριοποιηθεί. Επιμελώς αριθμημένα, χρονολογημένα και οργανωμένα σε χειροποίητα βιβλία, η ζωγραφική και τα σχέδιά του συνοδεύονται από εικόνες, κείμενα, αριθμητικούς υπολογισμούς, μουσική σημειογραφία και γεωμετρικά σύμβολα, συνιστώντας συνολικά ένα πολυδιάστατο καλλιτεχνικό έργο αποτελούμενο από περίπου 25.000 σελίδες. Η ζωγραφική του διακρίνεται για την πρωτότυπη και εξόχως ιδιοσυγκρασιακή χρήση του χρώματος, ενώ οι συνθέσεις του διακρίνονται για την λεπτομερή δομή και οργάνωσή τους. Σε μεγάλο βαθμό αυτοβιογραφικό, το σύνολο του έργου του πραγματεύεται μια προσωπική μυθολογία, με κέντρο βάρους τη φανταστική δημιουργία του άλτερ έγκο του, Αγίου Άντολφ. Υπό αυτή την οπτική, η τέχνη του Βέλφλι θεωρείται πως εισέρχεται στη σφαίρα των αρχετύπων και διαθέτει μια επίδραση που σχετίζεται περισσότερο με την τέχνη των μάγων, των γιόγκι και των σαμάνων.
Κυρίως μετά τα μέσα του 20ού αιώνα και στα πλαίσια ενός γενικότερου ενδιαφέροντος για την αποκαλούμενη «πρωτόγονη» τέχνη, το έργο του αναγνωρίστηκε διεθνώς, φιλοξενήθηκε σε μουσεία, βιβλιοθήκες και πινακοθήκες ανά τον κόσμο, ασκώντας επίδραση σε σύγχρονους καλλιτέχνες και μουσικούς. Αποτιμώντας το σύνολο του έργου του, θεωρείται επίτευγμα του Βέλφλι το γεγονός πως κατάφερε να συγκεράσει τις δημιουργικές τάσεις και το καλλιτεχνικό του όραμα με τη σχιζοφρένειά του, κληροδοτώντας τελικά ένα ενιαίο καλλιτεχνικό έργο που εκφράζει την ιδιαίτερη ψυχοσύνθεσή του.
Βιογραφία
Ο Βέλφλι γεννήθηκε το 1864 στο Μποβίλ (Bowil) του Έμενταλ, στο καντόνι της Βέρνης και, σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του, ήταν το νεότερο από τα συνολικά επτά παιδιά του Γιάκομπ Βέλφλι (Jacob Wölfli) και της Άννα Φρόιτς (Anna Freuz), εκ των οποίων τα δύο πέθαναν πρόωρα. Τον ίδιο χρόνο η οικογένεια του μετακόμισε στη Βέρνη. Εκεί έζησε με τους γονείς του μέχρι την ηλικία των οκτώ ετών. Ο πατέρας του ήταν τεχνίτης της πέτρας και αλκοολικός που παραμελούσε συστηματικά την οικογένεια και κατέληξε στη φυλακή. Εξαιτίας ασθενείας της μητέρας του, επέστρεψαν το 1872 στην κοινότητα Σανγκνάου του Έμενταλ, όπου εργάστηκαν σε ξεχωριστές φάρμες με αντάλλαγμα φαγητό και διαμονή. Η μητέρα του πέθανε το 1873 και τα επόμενα χρόνια ο Βέλφλι, έχοντας εγκαταλείψει το σχολείο, δούλεψε κάτω από εξαντλητικές συνθήκες ως εργάτης σε διάφορες φάρμες. Παρά την κακομεταχείρισή του από ορισμένες από τις οικογένειες για τις οποίες εργάστηκε, υπήρξε εξαιρετικός μαθητής και ολοκλήρωσε τη βασική εκπαίδευση το 1879. Οι μαρτυρίες των εργοδοτών του και των συνεργατών του εμφανίζουν μεταξύ τους διαφορές, ωστόσο προσφέρουν χαρακτηριστικές πληροφορίες για την προσωπικότητα του Βέλφλι. Ένας συνάδελφός του τον περιέγραψε ως τραχύ και ευέξαπτο χαρακτήρα, που συχνά βρισκόταν σε κακή διάθεση και μιλούσε ακατανόητα για το διάβολο, τις γυναίκες και άλλα θέματα, με τέτοιο τρόπο ώστε οι περισσότεροι να πιστεύουν πως ήταν τρελός. Σπανίως συμφωνούσε με τους εργοδότες του και επιθυμούσε να δίνει ο ίδιος διαταγές ακολουθώντας το δικό του δρόμο.
Το 1882 ο ανεκπλήρωτος έρωτάς του για την κόρη ενός αγρότη, εξαιτίας της άρνησης της οικογένειάς της, υπήρξε μετά το γεγονός του θανάτου της μητέρας του μια ακόμα σημαντική απώλεια με έντονα αρνητικό ψυχολογικό αντίκτυπο. Το 1890 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκισης για την παρενόχληση ενός κοριτσιού ηλικίας πέντε ετών, ενώ είχε προηγηθεί, τον ίδιο χρόνο, παρόμοια απόπειρά του εναντίον μιας δεκατετράχρονης. Στην αυτοβιογραφία του, περιγράφει λεπτομερώς τις άσχημες συνθήκες διαβίωσης και εμπειρίες του στη φυλακή. Το 1895 συνελήφθη εκ νέου για την απόπειρα κακοποίησης ενός τρίχρονου κοριτσιού. Στην ομολογία του, ο Βέλφλι παραδέχτηκε ότι είχε πλήρη επίγνωση της πράξης του ωστόσο δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει τι τού είχε συμβεί ισχυριζόμενος ότι οι αισθήσεις του βρίσκονταν σε πλήρη σύγχυση. Από τα δικαστικά πρακτικά προκύπτει πως είχε επίσης κατηγορηθεί για κάποιο ηθικό παράπτωμα το 1890, για το οποίο όμως αθωώθηκε λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Στις 3 Ιουνίου του 1895 οδηγήθηκε στην ψυχιατρική κλινική του Βαλντάου στη Βέρνη, όπου διαγνώστηκε με σχιζοφρένεια. Εκεί παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Τα πρώτα χρόνια του εγκλεισμού του επέδειξε βίαιη συμπεριφορά, με επιθέσεις εναντίον του προσωπικού αλλά και άλλων ασθενών, υστερικά ξεσπάσματα, μεγάλες περιόδους κατάθλιψης και απομόνωσης, καθώς και ψευδαισθήσεις. Σύμφωνα με το ιατρικό ιστορικό του, η κατάστασή του σημείωσε σημαντική βελτίωση από το 1899, χρονιά κατά την οποία ξεκίνησε και η αυθόρμητη ενασχόληση του με τη ζωγραφική. Παρόλα αυτά τα πρώτα γνωστά σχέδιά του χρονολογούνται στο διάστημα 1904-1906, καθώς τα πρώιμα έργα του δεν έχουν διασωθεί. Στη διάρκεια της ζωής του, ο Βέλφλι ολοκλήρωσε μεγάλο αριθμό έργων, δουλεύοντας ως επί το πλείστον με απλά υλικά. Το 1908 ξεκίνησε τη δημιουργία ενός εικονογραφημένου ημιαυτοβιογραφικού έπους 45 τόμων, εκτεινόμενο σε περισσότερες από 25.000 σελίδες και περιέχοντας περισσότερες από χίλιες εικονογραφήσεις. Η αφήγηση του έργου περιλαμβάνει πραγματικά γεγονότα από τη ζωή του Βέλφλι, αναμεμειγμένα με φανταστικές ιστορίες, προϊόντα της ιδιαίτερης ψυχοσύνθεσής του.
Ο γιατρός της κλινικής του Βαλντάου, Βάλτερ Μόργκεντάλερ, έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το καλλιτεχνικό έργο του και το 1921 δημοσίευσε τη μονογραφία Ein Geisteskranker als Künstler (Ένας ψυχασθενής ως καλλιτέχνης), η οποία έστρεψε την προσοχή του καλλιτεχνικού κόσμου, κυρίως της Γερμανίας και της Γαλλίας, προς τον Βέλφλι. Ο Μοργκεντάλερ δεν περιορίστηκε στην ιατρική μελέτη της περίπτωσής του αλλά, με τον Βέλφλι ως πρότυπο, ισχυρίστηκε πως ένας άνθρωπος που έπασχε από μία σοβαρή ψυχική ασθένεια ήταν σε θέση να εξελιχθεί σε σημαντικό καλλιτέχνη και να συνεισφέρει ευρύτερα στην εξέλιξη της τέχνης. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που απέδωσαν αξία στο έργο του Βέλφλι ήταν και ο Ζαν Ντιμπιφέ (Jean Dubuffet), ιδρυτής μαζί με τον Αντρέ Μπρετόν της Ένωσης Ωμής Τέχνης (Compagnie de l' Art Brut). Ο Μπρετόν τοποθετούσε το έργο του Βέλφλι ανάμεσα στις κορυφαίες δημιουργίες του 20ου αιώνα.
Από τις αρχές του 1930 έπασχε από καρκίνο του στομάχου. Εγχειρίστηκε στην κλινική της Βέρνης, όπου παρέμεινε από τις 15 Μαρτίου έως τις 4 Απριλίου. Επέστρεψε στην ψυχιατρική κλινική του Βαλντάου, όπου πέθανε στις 6 Νοεμβρίου. Παρά την ασθένειά του συνέχισε να ζωγραφίζει και να γράφει μέχρι το θάνατό του. Το 1972 ιδρύθηκε το Ίδρυμα Άντολφ Βέλφλι στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βέρνης, το οποίο φιλοξενεί μέχρι σήμερα το σύνολο των έργων του.
Έργο
Ο Βέλφλι κληροδότησε ένα ογκώδες καλλιτεχνικό έργο, αφηγηματικό και εικονογραφικό, κυρίως στη μορφή φύλλων εφημερίδας τυπικών διαστάσεων 100x75 εκατοστών. Ο Μοργκεντάλερ κατηγοριοποίησε τα έργα του σε δύο μεγάλες ομάδες, ανάλογα με τον σκοπό για τον οποίο προορίζονταν. Στην πρώτη ανήκαν τα σχέδια και οι πίνακες που φιλοτεχνούσε με σκοπό να τα προσφέρει σε τρίτους, ως αντάλλαγμα για την προμήθεια υλικών όπως μολύβια και χαρτί, ενώ στη δεύτερη περιλαμβάνονταν εικονογραφήσεις και κείμενα της αυτοβιογραφίας του. Στην μονογραφία του, ο Μοργκεντάλερ δημοσίευσε σχέδια της πρώτης ομάδας, μέσα από τα οποία έγινε περισσότερο γνωστός ο Βέλφλι. Σήμερα το έργο του ταξινομείται σε τρεις βασικές κατηγορίες: τις πρώιμες δημιουργίες του, τις αυτοτελείς συνθέσεις που διέθετε ως αντάλλαγμα (η αποκαλούμενη Brotkunst) και το αφηγηματικό του έργο που χωρίζεται σε πέντε διακριτές ενότητες. Σύμφωνα με τον Μοργκεντάλερ, αντικείμενο του έργου του ήταν η αυτοβιογραφία του, που άλλοτε ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και άλλοτε αποτελεί αποκύημα της φαντασίας του. Μια λεπτομερής εξέταση αναδεικνύει πληθώρα αυτοβιογραφικών αναφορών. Ενδεικτικά, στο Assiisen-des-Mit-tel-Landes αποτυπώνεται η ιστορία της καταδίκης του με τη μορφή ενός κοριτσιού που σηκώνει το φόρεμά της αποκαλύπτοντας τα γεννητικά της όργανα να αποτελεί αναφορά στις νεαρές κοπέλες που είχε επιχειρήσει να κακοποιήσει.