cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eindhoven University of Technology
Αξιόλογη σχολή
μικρογραφία| [[Έντσγκερ Ντάικστρα|Edsger W. Dijkstra]] μικρογραφία| Χάρι Λίντσεν μικρογραφία| Wietse Venema
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στην Ολλανδία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ορτάκιοϊ Κωνσταντινούπολης
To Ορτάκιοϊ (τουρκικά: Ortaköy), γνωστό στα ελληνικά και ως Μεσάχωρο ή Μεσαχώρι, είναι συνοικία της Κωνσταντινούπολης, επί της ευρωπαϊκής όχθης του κάτω Βοσπόρου, στα όρια της περιοχής Μπεσίκτας. Το τούρκικο όνομά της που μεταφράζεται Μεσοχώρι, οφείλεται στη θέση της ανάμεσα στο κάστρο Ρούμελι Χισάρ και του Κουρού Τσεσμέ, ή Ξηροκρήνης.
Στη θέση του Ορτάκιοϊ βρισκόταν στην αρχαιότητα η πόλη Αρχίας ή Αρχείον που ονομάσθηκε από τον Αρχία τον Αριστώνυμο, όταν εμποδίστηκε από τους Χαλκηδονίους (Έλληνες άποικοι που έκτισαν τη Χαλκηδόνα, το σημερινό Καντίκιοϊ) να κατοικήσει στην αντίπερα όχθη, όπου έφθασε στη τοποθεσία αυτή και δημιούργησε πόλη. Στη βυζαντινή περίοδο ονομαζόταν Άγιος Φωκάς λόγω της ομώνυμης μονής που είχε οικοδομηθεί εκεί από τον Βασίλειο τον Μακεδόνα, στη θέση πολυτελούς οικίας του εικονομάχου πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννου του Ζ΄ στη δε βόρεια εσχατιά της πόλης υπήρχε ναΐσκος του Αγίου Γεωργίου με αγίασμα.
Το Ορτάκιοϊ αποτελεί την τρίτη παραλιακή κοιλάδα βορειοανατολικά της κοιλάδας του Ντολμαμπαχτσέ, το εσωτερικό της οποίας περικλείεται από λοφοσειρά των οποίων τα νερά φέρονται στον χείμαρρο Ανμπαρλί-ντερέ που εκβάλει στο Βόσπορο. Οι λόφοι του Ορτάκιοϊ και η κοιλάδα του καλύπτονταν άλλοτε με πλούσιες καλλιέργειες αμπελώνων και κερασώνων καθώς και με συκομουριές, ενώ ονομαστές ήταν οι φράουλες και διάφορα λαχανικά της περιοχής. Μέχρι την εποχή του Σουλεϊμάν Α' (16ος αι.), κυρίαρχο ήταν το ελληνικό στοιχείο, ενώ κατά το 17ο αιώνα στο Ορτάκιοϊ εγκαταστάθηκαν πολλοί Εβραίοι, όπως και αργότερα κατά τον 20ό αιώνα. Οι κοινότητες Ελλήνων, Αρμενίων και Εβραίων που διατηρήθηκαν μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, σταδιακά παρήκμασαν δημογραφικά, κυρίως μετά τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1955. Η ορθόδοξη ελληνική κοινότητα του Μεσοχωρίου διατηρούσε άλλοτε σχολές αρρένων και θηλέων καθώς και μικτή σχολή.
Το Ορτάκιοϊ είναι γνωστό για την Μονή του Αγίου Φωκά που υφίσταται μέχρι και σήμερα ο ναός της οποίας ανοικοδομήθηκε το 1856 με δωρεά πλούσιας καππαδοκικής οικογένειας, ενώ παλαιότερα ήταν ένας μικρός και σκοτεινός ναΐσκος, περισσότερο όμως γνωστό είναι από το ομώνυμο τέμενος, τεχνοτροπίας νεο-μπαρόκ, που χτίστηκε το 19ο αιώνα. Με τα γεγονότα της ίδρυσης της Βουλγαρικής Εξαρχίας, στο προάστιο αυτό συνήλθε το 1871 το «βουλγαρικό εκκλησιαστικό και εθνικό συμβούλιο» οι εργασίες του οποίου ξεκίνησαν στις 23 Φεβρουαρίου και έληξαν στις 24 Ιουλίου.
Σήμερα το Ορτάκιοϊ αποτελεί κοσμοπολίτικο προάστιο της Κωνσταντινούπολης, που φέρεται ν' αναπτύχθηκε γρήγορα μετά την ανέγερση του ανακτόρου Τσιραγάν (Çırağan Sarayı) κατ' εντολή του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ όπου και αποτέλεσε για σύντομο χρονικό διάστημα την κατοικία του, ενώ σήμερα έχει μετατραπεί σε πολυτελές ξενοδοχείο, καθώς και από άλλα σουλτανικά οικοδομήματα που στολίζουν την πόλη. Επίσης εδώ βρίσκεται και το Πανεπιστήμιο Γαλατασαράι. Παρά την παραλία του Ορτάκιοϊ βρίσκεται ο μεγάλος πυλώνας της πρώτης μεγάλης Γέφυρας του Βοσπόρου.
Πηγές
Κατηγορία:Μπεσίκτας
Δήμος Σάντα Καταρίνα
Ο Δήμος Σάντα Καταρίνα (πορτογαλικά: Santa Catarina) είναι ένας δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται στο Νησί Σαντιάγο. Έχει έκταση 243 τ.χλμ. και πληθυσμό 49.829 κατοίκων (2005). Πρωτεύουσα είναι η Ασσομάδα.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Σάντα Καταρίνα βρίσκεται νότια του Πράσινου Ακρωτηρίου και δυτικά του Νησιού Σαντιάγο. Έχει έκταση 243 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση ο όγδοος μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου μετά το Μπόα Βίστα, το Πόρτο Νόβο, το Σάο Φιλίπε, το Μάιο, το Σάο Βισέντε, το Πράια και το Ριμπέιρα Μπράβα.
Ενορίες
Ο Δήμος Σάντα Καταρίνα συμπεριλαμβάνει μόνο μία ενορία:
Δημογραφία
Ο Δήμος Σάντα Καταρίνα έχει πληθυσμό 49.829 κατοίκων (2005) με πυκνότητα 205 κατοίκων ανά τ.χλμ. Είναι σε πληθυσμό ο τρίτος μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου, μετά τον Δήμο Πράια και τον Δήμο Σάο Βισέντε.
Παραπομπές
Σάντα σ
Γκιγιόμ Ποστέλ
Ο Γκιγιόμ Ποστέλ (Guillaume Postel, 25 Μαρτίου 1510 – 6 Σεπτεμβρίου 1581) ήταν Γάλλος αστρονόμος, διπλωμάτης, φιλόσοφος, γλωσσολόγος, θεολόγος και αλχημιστής της Αναγέννησης. Θεωρούνταν ως ένας από τους πιο γνωστούς Χριστιανούς Καβαλιστές της εποχής του.
Έμεινε γνωστός για τις απόψεις του περί της δημιουργίας μίας παγκόσμιας κοινωνίας ειρήνης ενωμένης υπό έναν ηγεμόνα και μία Εκκλησία και στην οποία (κοινωνία) οι γυναίκες θα ζούσαν ισότιμα με τους άντρες. Για τις απόψεις του αυτές διώχθηκε από την Ιερά Εξέταση και φυλακίσθηκε ως διανοητικά διαταραγμένος ενώ οι απόψεις του αποσιωπήθηκαν.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Μπάρεντον της Νορμανδίας το 1510 από γονείς φτωχούς και αναλφάβητους. Όταν ήταν οκτώ ετών και οι δύο γονείς του πέθαναν από πανούκλα και εκείνος άρχισε να ζει ως εκπαιδευόμενος σε διάφορους τεχνίτες και δασκάλους ενώ παράλληλα σπούδαζε. Στα δεκατρία του αποφάσισε να πάει στο Παρίσι για να διδάσκει επί πληρωμή. Παρά το γεγονός ότι το νεαρό της ηλικίας του υπήρξε αιτία μεγάλου χλευασμού και αμφισβήτησης των ικανοτήτων του, κατάφερε να γίνει δάσκαλος στο χωριό Σαγύ, κοντά στο Ποντουάζ.
Όλα τα παραπάνω τα γνωρίζουμε από όσα έγραψε ο διάσημος χαρτογράφος Αντρέ Τέβετ σχετικά με τη ζωή του Ποστέλ ο οποίος για ένα χρονικό διάστημα υπέγραφε ως «Ποστέλ ο Μπαρεντονέζος». Αργότερα άρχισε να υπογράφει ως «Ποστέλ ο κοσμοπολίτης». Υπάρχει όμως και η άποψη ότι όλα αυτά ήταν ένα ψέμα που είχε εφεύρει ο ίδιος ο Ποστέλ για να κρύψει ίσως ότι ήταν Εβραίος παράνομος μετανάστης από την Πορτογαλία σε μία εποχή που οι Εβραίοι διώκονταν από την Ιερά Εξέταση. Αυτή η εκδοχή θα εξηγούσε ίσως και τη μεγάλη στήριξη που δέχτηκε λίγο αργότερα ο Ποστέλ από τον Ζακ ντε Γκουβέα που ήταν «αναμορφωμένος Εβραίος» από την Πορτογαλία. Ανεξάρτητα όμως από το ίσχυε στην πραγματικότητα, ο ίδιος ο Ποστέλ αυτοπροσδιοριζόταν ως «Γάλλος κοσμοπολίτης».
Οι σπουδές του και οι πρώτες γνωριμίες
Ως φοιτητής συνάντησε τον Ιγνάτιο Λογιόλα, τον ιδρυτή των Ιησουιτών, που τότε ήταν μεγαλύτερης ηλικίας φοιτητής, και επηρεάστηκε τόσο πολύ από τις ιδέες του που για κάποιο χρονικό διάστημα έγινε και ο ίδιος Ιησουίτης και ακόλουθός του. Οι θεωρίες του Λογιόλα που συνδύαζαν τη γεωγραφία με τη θεολογική πνευματικότητα αποτέλεσαν τον αρχικό σπόρο από τον οποίο θα ξεπηδούσαν αργότερα οι πολύπλοκες και εκκεντρικές θεολογικές και κοινωνικές απόψεις του Ποστέλ αν και ο ίδιος ο Λογιόλα αργότερα θα προσπαθούσε να "γιατρέψει" τον Ποστέλ από τις εκκεντρικές του θεωρίες περί παγκόσμιας θρησκείας. Εκείνα τα χρόνια ο Ποστέλ γνώρισε και τον Ιωάννη Καλβίνο με τον οποίον μάλιστα έκανε και πολύ παρέα γιατί τους έδεναν πολλά κοινά στοιχεία. Ήταν και οι δύο πολύ φτωχοί (αν και ο Ποστέλ ήταν πολύ πιο φτωχός) που έπρεπε να εργάζονται για να ζήσουν και έπρεπε ταυτόχρονα να σπουδάζουν. Όμως, παρά το γεγονός ότι ο Ποστέλ ένιωθε έντονη συντροφικότητα για τον Καλβίνο, δεν φαίνεται οι απόψεις του τελευταίου να τον επηρέασαν ιδιαίτερα.
Ο Ποστέλ έδειξε από νωρίς μία ιδιαίτερη έφεση στην εκμάθηση ξένων γλωσσών και οι πρώτες ξένες γλώσσες που έμαθε ήταν τα πορτογαλικά και τα ισπανικά που ομιλούνταν πολύ στο πανεπιστήμιο της Αγίας Βαρβάρας. Έμαθε επίσης μόνος του Ελληνικά και Αραβικά. Βέβαια, αν πιστέψουμε την εκδοχή ότι ήταν παράνομος μετανάστης από την Πορτογαλία, θα έπρεπε ήδη να γνωρίζει Εβραϊκά, Πορτογαλικά και Ισπανικά. Ο ιδρυτής του πανεπιστημίου, ο Πορτογάλος εβραϊκής καταγωγής Ζακ ντε Γκουβέα, πρόσεξε αυτόν τον επιμελή μαθητή και τον στήριξε διδάσκοντάς τον και δίνοντάς του να διαβάσει σπάνια εβραϊκά κείμενα από την προσωπική του βιβλιοθήκη. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να πάρει τον Ποστέλ μαζί του σε ταξίδι στην Πορτογαλία όπου τον σύστησε στον Πορτογάλο βασιλιά Ιωάννη Γ΄. Ο βασιλιάς εντυπωσιάστηκε από τον Ποστέλ τόσο πολύ που του ζήτησε να μείνει στην Πορτογαλία και να διδάξει στο πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα. Ο Ποστέλ όμως, παρά το γεγονός ότι τότε δεν ήταν παρά ένας φτωχός φοιτητής, προτίμησε να επιστρέψει στο Παρίσι για να συνεχίσει τις σπουδές του.
Πρεσβευτής και λόγιος
Αφού πήρε το πτυχίο του άρχισε να εργάζεται στο παλάτι του Φραγκίσκου Α΄ ως δάσκαλος και λόγιος και τέθηκε υπό την προστασία της αδελφής του βασιλιά, της Μαργαρίτας του Ναβάρρε που ήταν και η ίδια λόγιος και ποιήτρια. μικρογραφία|Σημείωση του Γκιγιόμ Ποστέλ πάνω σε αραβικό χειρόγραφο αστρονομίας. Το 1536 ο Φραγκίσκος έστειλε τον Ποστέλ στην Κωνσταντινούπολη για να βρει και συγκεντρώσει σπάνια αραβικά και άλλα χειρόγραφα με σκοπό να εμπλουτίσει τη βασιλική βιβλιοθήκη. Ο Ποστέλ, λόγω της γλωσσομάθειας και της μόρφωσής του, σύντομα έγινε απαραίτητος στον Γάλλο πρέσβη και έγινε μεταφραστής του στην αυλή του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή, που ήταν σύμμαχος του Φραγκίσκου, γεγονός που έδωσε στον Ποστέλ τη δυνατότητα να μελετήσει τα έθιμα και τη γλώσσα διάφορων λαών της Ανατολής και να συγγράψει τα επόμενα χρόνια διάφορα έργα σχετικά με τους πολιτισμούς της περιοχής αλλά και διάφορα φιλοσοφικά κείμενα στα οποία μελετούσε συγκριτικά τις θρησκείες και τον συσχετισμό τους με τον πόλεμο. Κάποια στιγμή έφυγε από την Οθωμανική αυλή και ταξίδεψε στη Μέση Ανατολή αναζητώντας σπάνια φιλοσοφικά και επιστημονικά χειρόγραφα τα οποία είχαν σε μεγάλο βαθμό ξεχαστεί και τα έκανε και πάλι γνωστά στην Ευρώπη. Ανάμεσα σε αυτά ήταν και το αραβικό αντίγραφο των Στοιχείων του Ευκλείδη και διάφορα αραβικά κείμενα αστρονομίας, που ίσως να έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη θεωρία του Κοπέρνικου για τις τροχιές των πλανητών.
Η θεωρία του για την παγκόσμια ειρήνη
μικρογραφία|Πορτρέτο του Γκιγιόμ Ποστέλ από τον Αντρέ Τέβετ. Κάποια στιγμή αργότερα επέστρεψε στην Ευρώπη και άρχισε να διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Παρισιού Ελληνικά, Αραβικά και Μαθηματικά καθώς ήταν ο μοναδικός που μπορούσε να διδάξει Αραβικά στη Γαλλία και να μεταφράζει αστρονομικά και φιλοσοφικά κείμενα καθώς και την εβραϊκή Καμπάλα γιατί είχε αρχίσει να πιστεύει ότι ο γαλλικός λαός προερχόταν από τον εβραϊκό. Το 1539 κατέλαβε επίσης την έδρα των «ανατολικών γλωσσών». Εκείνη την εποχή έγραψε δύο από τα χαρακτηριστικότερα βιβλία του: Το Βιβλίο της Συμφωνίας Μεταξύ του Κορανίου και του Ευαγγελίου (Alcorani seu legis Mahometi et Evangelistarum concordiae liber, 1543) στο οποίο αναφερόταν στις ομοιότητες ανάμεσα στο Ισλάμ και τον Προτεσταντισμό και ασκούσε κριτική στον τελευταίο και το Περί της Αρμονίας της Γης (De orbis terrae concordia, 1544) στο οποίο εξηγούσε την άποψή του ότι προκειμένου να επιτευχθεί παγκόσμια ειρήνη θα έπρεπε όλοι οι λαοί να ακολουθήσουν μία θρησκεία, η οποία σύμφωνα με εκείνον ήταν ένα μείγμα Χριστιανισμού, νεοπλατωνισμού, αλχημείας, Καμπάλα και μαγείας.
Εκείνη τη χρονιά ο Ποστέλ ζήτησε ακρόαση από τον βασιλιά Φραγκίσκο Α΄ προκειμένου να του περιγράψει το όραμά του σχετικά με την Παγκόσμια Ειρήνη και τη δημιουργία μίας παγκόσμιας κοινωνίας με επίκεντρο τη Γαλλία και τον Γάλλο ηγεμόνα υπό τη σκέπη μία Εκκλησίας. Ο Ποστέλ πίστευε τόσο πολύ στην ιδέα μίας παγκόσμιας ηγεμονίας που ασχολήθηκε με αυτή σχεδόν σε όλα τα έργα του κατά τη διάρκεια της ζωής του. Συγκεκριμένα πίστευε ότι έπρεπε να δημιουργηθεί μία παγκόσμια θεοκρατία με δώδεκα έδρες, σύμφωνα με τα το πρότυπο του αστρολογικού κύκλου, με έξι υπουργούς η κάθε μία. Αν και ο Ποστέλ παρουσιάστηκε μπροστά στον Γάλλο ηγεμόνα με ενθουσιασμό και με την προσδοκία της αναγνώρισης των ιδεών του, στην πραγματικότητα συνέβηκε ακριβώς το αντίθετο. Ο Φραγκίσκος έγινε έξαλλος θεωρώντας ότι ο Ποστέλ μιλούσε για μια συγκαλυμμένη μορφή δημοκρατίας και ότι υποστήριζε κρυφά την αναμόρφωση και την επανάσταση. Ο Ποστέλ αναγκάστηκε να υπαναχωρήσει και βρέθηκε να ζητάει συγνώμη από τη νύφη του Φραγκίσκου, την Αικατερίνη των Μεδίκων.
Η Θηλυκή Αρχή και η δίωξή του από την Ιερά Εξέταση
Παρά το γεγονός ότι οι απόψεις του ήταν ιδιαίτερες και πρωτοποριακές και ίσως προκλητικές για την εποχή του, ο Γκιγιόμ Ποστέλ δίδασκε και έγραφε για αυτές χωρίς ιδιαίτερη αντίδραση από τις αρχές. Οι πνευματικοί άνθρωποι της εποχής μάλιστα, πολλοί από τους οποίους ήταν και προσωπικοί του φίλοι, έδειχναν να τις βρίσκουν ενδιαφέρουσες και τις προωθούσαν. Πολύ σύντομα ο Γκιγιόμ Ποστέλ άρχισε να θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς χριστιανούς καβαλιστές της εποχής του. Όμως, πέρα από κάθε προσδοκία, ήταν ένα βιβλίο που εξέδωσε το 1553 και στο οποίο μιλούσε για το συνηθισμένο του θέμα, την παγκόσμια ειρήνη, που επρόκειτο να προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις και να ξεκινήσει η δίωξή του από την Ιερά Εξέταση. Αυτό το βιβλίο ήταν το Οι Τρεις Εκπληκτικές Νίκες των Γυναικών του Καινούριου Κόσμου (Les Très Merveilleuses Victoires des femmes du Nouveau monde).
Το πρωί της 7ης Απριλίου 1553 εκδίδεται βασιλικό διάταγμα που γράφει: "«Έχοντας μάθει ότι κάποιος ονόματι Ποστέλ, χωρίς περιορισμούς και αναστολές, έγραψε και δημοσίευσε στην πόλη των Παρισίων ένα βιβλίο γεμάτο αιρετικές ιδέες και βλασφημίες ενάντια στη δόξα του Κυρίου και της Εκκλησίας, ο Βασιλεύς συγκαλεί το κοινοβούλιο με σκοπό να σταλεί ο συγγραφέας στη φυλακή και να τιμωρηθούν οι υπόλοιποι, συμπεριλαμβανόμενου και του εκδότη…»" μικρογραφία|Πορτρέτο της Μαργαρίτας του Ναβάρρε. Ο Ποστέλ κατηγορήθηκε ότι με τα γραπτά του υποστήριζε την εξουσία της Μαργαρίτας και ότι επιθυμούσε την κατάληψη του θρόνου από εκείνη. Η μόνη διαφορετική ιδέα που υπήρχε στο βιβλίο αυτό σε σύγκριση με τα προηγούμενα του Ποστέλ, που προκάλεσε και την οργή του βασιλιά και του κοινοβουλίου, ήταν η ιδέα της Θηλυκής Αρχής. Σύμφωνα με αυτό ο Ποστέλ, στηριζόμενος στην αγαπημένη του Καμπάλα και την αλχημεία αλλά και τις νεοπλατωνικές απόψεις περί θηλυκού και αρσενικού που τον επηρέασαν σημαντικά, υποστήριξε ότι η παγκόσμια ειρήνη μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της Σεχινά (Shechinah), της θηλυκής διάστασης του Θεού όπως αποκαλύπτεται μέσα από την Καμπάλα. Σύμφωνα με τον Ποστέλ η Σεχινά εμπεριέχει μία γενεσιουργό δύναμη που ευθύνεται για τη συνένωση του σύμπαντος, όχι μόνο στην υλική του μορφή, αλλά και στην πνευματική συνένωση όλων των εννοιών, ακόμα και του αρσενικού με το θηλυκό. Η Σεχινά, αν και θηλυκή δύναμη, εμπεριέχει τη δυνατότητα της έκφρασης ως το ερμαφρόδιτο σώμα και πνεύμα της αλχημείας (Rebis) αλλά και της ίδιας της θεϊκής υπόστασης. Ως Ουράνια Μητέρα διαποτίζει τον κόσμο και την ανθρωπότητα με το θεϊκό πνεύμα που τελικά αποτελεί το απαραίτητο συστατικό για την επίτευξη της παγκόσμιας ειρήνης. Ανάλογα με τα διδάγματα της Χίλντεγκαρντ του Μπίνγκεν τον 12ο αιώνα, ο Γκιγιόμ Ποστέλ έβλεπε τη θηλυκή διάσταση του Θεού ως το μέσο που εμποτίζει τον υλικό κόσμο με τις θεϊκές ιδιότητες της ζωής, της αγάπης και της δημιουργίας. Αυτή η Θηλυκή Αρχή ενυπάρχει σε όλα τα πράγματα και εξίσου στους άντρες και τις γυναίκες με αποτέλεσμα οποιοσδήποτε ουσιώδης διαχωρισμός ανάμεσα στα φύλα να απομακρύνει τον άνθρωπο από τη θεϊκή αρμονία και την παγκόσμια ειρήνη. Στη θεολογία του Ποστέλ, αντίθετα από την ευρωπαϊκή θεολογία αιώνων, οι γυναίκες θεωρούνται εξίσου ικανές και κατάλληλες με τους άντρες να ερμηνεύσουν και να εφαρμόσουν τα θεϊκά ιδανικά αλλά και να τα ενσαρκώσουν στην καθημερινή ζωή. Σύμφωνα με τον Ποστέλ ήταν αδύνατον να επιτευχθεί η Παγκόσμια Ειρήνη χωρίς την ισότιμη αποδοχή των γυναικών, όχι μόνο πνευματικά, αλλά και σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας.
Αυτή η θεώρηση των γυναικών από τον Ποστέλ, την εποχή που εκδόθηκε το βιβλίο του, δεν αντιμετωπίστηκε ως μία θεωρητική θεολογική αναζήτηση αλλά ερμηνεύτηκε ως μια συγκεκριμένη πολιτική και θρησκευτική στάση. Το γεγονός ότι το βιβλίο ήταν αφιερωμένο στη βασίλισσα Μαργαρίτα του Ναβάρρε (που ο Ποστέλ θεωρούσε μούσα και προστάτιδά του) θεωρήθηκε ως μία προσπάθεια να συνδεθεί το όνομα της συγκεκριμένης βασίλισσας, και εν γένει όλων των γυναικών που βρίσκονταν σε θέσεις από όπου μπορούσαν να διεκδικήσουν την εξουσία, με ικανότητες και ιδιότητες όπως η ηγετικότητα, η σοφία και η πυγμή που μέχρι τότε θεωρούνταν ότι αφορούσαν μόνο τους άντρες. Η ιδέα της Παγκόσμιας Ειρήνης που, σύμφωνα με τον Ποστέλ προϋπέθετε τη συνένωση όλων των ανθρώπων κάτω από έναν ηγεμόνα και κάτω από μία εκκλησία, όταν συνδεόταν με την ιδέα της γυναικείας ισότητας (αν όχι υπεροχής λόγω θεολογικών παραγόντων) μετατρεπόταν σε μία εξαιρετικά επικίνδυνη ιδέα που δυνητικά μπορούσε να φέρει στην εξουσία τις γυναίκες. Στο σύμπαν του Ποστέλ δεν υπήρχε λόγος να μη καταλάβει την ανώτατη κρατική και θρησκευτική εξουσία μία γυναίκα. Επίσης, η ολιστική αλχημική θεολογία του που κατά βάση προήγαγε τη συνένωση του αρσενικού με το θηλυκό (κάτι που ήταν βασική έννοια της αλχημείας) στην ουσία ακύρωνε την Αριστοτελική ιεραρχική θεώρηση της κοινωνίας που κυριαρχούσε στη δυτική σκέψη και καταργούσε ή καθιστούσε άσχετες τις διαφορές ανάμεσα στις γυναίκες και τους άντρες. Στην ουτοπική πακόσμια κοινωνία του Ποστέλ, όπου οι έννοιες αρσενικό και θηλυκό ήταν συμπληρωματικές και συχνά αλληλοκαλυπτόμενες, οι απόψεις περί αντρικής υπεροχής και ανωτερότητας έμεναν έκθετες και αβάσιμες.
Οι απόψεις του αυτές είχαν σαν αποτέλεσμα τελικά να συλληφθεί το 1555 από την Ιερά Εξέταση και να κατηγορηθεί ως αιρετικός. Οι άνθρωποι όμως που γνώριζαν τον Ποστέλ προσπάθησαν και κατάφεραν να μειώσουν την κατηγορία και έτσι ο Ποστέλ εν τέλει δεν στάλθηκε στην πυρά ως αιρετικός, αλλά φυλακίσθηκε ως διανοητικά διαταραγμένος.
Τα τελευταία χρόνια και ο θάνατός του
μικρογραφία|Επιμνημόσυνη πλάκα με το όνομα του Γκιγιόμ Ποστέλ στο μοναστήρι του Αγίου Μαρτίνου. Το 1559 τελικά απελευθερώθηκε όταν πέθανε ο Πάπας Παύλος Δ΄ και δόθηκε χάρη σε όλους τους φυλακισμένους. Μέχρι το 1565 ο Ποστέλ έζησε χωρίς πολλά επεισόδια έγκλειστος στο μοναστήρι του Αγίου Μαρτίνου στο Παρίσι λόγω του ότι συνέχιζε να παραληρεί σχετικά με τη «Μητέρα» Ιωάννα και τα θεϊκά της οράματα.
Το 1566 όμως, ένα περίεργο περιστατικό που έλαβε μεγάλες και πολιτικές διαστάσεις αναζωπύρωσε τις θρησκευτικές του ανησυχίες. Ο δημόσιος εξορκισμός της Νικόλ Ομπρέ που δημιούργησε μεγάλη αίσθηση, όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και στους κύκλους των μεταρρυθμιστών και των αντιμεταρρυθμιστών και προκάλεσε τον λεγόμενο Πόλεμο των Θρησκειών, οδήγησε τον Γκιγιόμ Ποστέλ να εκδώσει ένα νέο βιβλίο στο οποίο μιλούσε ξανά για τη μυστικιστική αλληλοσύνδεση όλων των πραγμάτων μεταξύ τους και με το σύμπαν καθώς και για το όραμά του περί παγκόσμιας θρησκείας. Αυτό το βιβλίο, που το αφιέρωσε στην Αικατερίνη των Μεδίκων, δεν δημοσιεύθηκε ποτέ αλλά σήμερα διατηρείται στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού.
Τότε το κοινοβούλιο του Παρισιού τον καταδίκασε σε κατ΄ οίκον περιορισμό αν και τελικά ο Ποστέλ επέστρεψε στο μοναστήρι του Αγίου Μαρτίνου όπου και έζησε έως τον θάνατό του έντεκα χρόνια αργότερα.
Αν και το έργο του Γκιγιόμ Ποστέλ ήταν εξαιρετικά δημοφιλές την εποχή του, μετά τον θάνατό του αποσιωπήθηκε για πολιτικούς λόγους και ο ίδιος "διαγράφηκε" από την επίσημη ιστορία ως "διανοητικά διαταραγμένος" και "εκκεντρικός". Η σκέψη του όμως επηρέασε πολλούς άλλους στοχαστές και αλχημιστές ανάμεσα στους οποίους ήταν ο Νικόλαος Κοπέρνικος και η Κατρίν Τεό.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Γάλλοι διπλωμάτες Κατηγορία:Αλχημιστές Κατηγορία:Γάλλοι θεολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι γλωσσολόγοι
Γιώργος Λιάγκας
Ο Γιώργος Λιάγκας (Αθήνα, 28 Μαΐου 1969) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, τηλεπαρουσιαστής και ραδιοφωνικός παραγωγός. Από τον Ιούνιο του 2021 είναι αντιπρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας της Αθλητικής Ένωσης Λάρισας.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1969 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Η καταγωγή του είναι από το Αργυροπούλι Λάρισας. Είναι πτυχιούχος μηχανολόγος μηχανικός, απόφοιτος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, από όπου πήρε το πτυχίο με βαθμό «λίαν καλώς».
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργαζόταν ως πιανίστας σε ένα πιάνο-μπαρ. Εκεί τον είδε ο σκηνοθέτης Κώστας Καραγιάννης και τον συμβούλεψε να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία, πράγμα που έγινε. Υπήρξε στέλεχος του πολιτικού και κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ στο ΣΚΑΪ (μετέπειτα ALPHA) και αργότερα στο STAR, όπου παρουσίαζε και δελτία ειδήσεων. Δάσκαλος του στη δημοσιογραφία υπήρξε ο Σταμάτης Μαλέλης. Στη συνέχεια μετακινήθηκε στο MEGA όπου παρουσίασε τα επιτυχημένα τηλεπαιχνίδια «Fifty Fifty» και «Η εκδίκηση της ξανθιάς». Από τον Οκτώβριο του 2010 ως τον Ιούλιο του 2013 ανέλαβε από κοινού με την τότε σύζυγό του, Φαίη Σκορδά, την παρουσίαση της πρωινής ψυχαγωγικής εκπομπής του MEGA, «Πρωινό mou» σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.
Το καλοκαίρι του 2013 υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΑΝΤ1 και μέχρι το καλοκαίρι του 2016 παρουσίασε την εκπομπή «Το Πρωινό», πάλι με τη Φαίη Σκορδά.
Από το 2007 μέχρι το 2014 διατηρούσε ραδιοφωνική εκπομπή στον Real FM 97.8 μαζί με την Ελεάννα Τρυφίδου. Τη σεζόν 2014-2015 διατηρούσε ραδιοφωνική εκπομπή στα Παραπολιτικά 90.1 FM μαζί με την Ευγενία Μανωλίδου ενώ παράλληλα παρουσίασε το talent show «The Voice of Greece» στον ΑΝΤ1.
Ακολούθησαν το show «Rising Star» και το τηλεπαιχνίδι «Lucky room» τη σεζόν 2016-17 στο ίδιο κανάλι. Το 2018 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής μαζί με τον Αλέξη Κωστάλα, την Γκαλένα Βελίκοβα και την Ελεονώρα Μελέτη του σόου χορού του ΑΝΤ1, «Dancing with the Stars» που παρουσίαζε η Ευαγγελία Αραβανή.
Το 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΣΚΑΪ όπου τη σεζόν 2019-20 παρουσίασε τη μεσημεριανή ψυχαγωγική εκπομπή «Μεσημέρι με τον Γιώργο Λιάγκα» και το τηλεπαιχνίδι «Guess my age».
Το 2021, επέστρεψε στον ΑΝΤ1 και τη σεζόν 2021-22 παρουσίασε ξανά την εκπομπή «Το Πρωινό» μαζί με τη Φαίη Σκορδά. Τη σεζόν 2022-23 παραμένει στη παρουσίαση του πρωινού, έχοντας όμως ως συμπαρουσιάστρια τη Δούκισσα Νομικού για τρεις μόνο εβδομάδες.
Πολιτική
Στις εθνικές εκλογές του 2007, ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στο Νομό Λάρισας, αλλά για λίγες ψήφους δεν κατάφερε να εκλεγεί. Ειδικότερα, σε εκείνες τις εκλογές, από τις οχτώ έδρες του Νομού Λάρισας, τρεις πήρε η Νέα Δημοκρατία, τρεις το ΠΑΣΟΚ, μία το ΚΚΕ και μία ο ΛΑΟΣ. Από το ΠΑΣΟΚ εκλέχθηκαν οι Φίλιππος Σαχινίδης, Έκτωρ Νασιώκας και Βασίλης Έξαρχος. Ο Λιάγκας ήταν τέταρτος σε σταυρούς προτίμησης και έτσι δεν εκλέχθηκε.
Προσωπική ζωή
Στις 20 Ιουνίου 2010 παντρεύτηκε τη Φαίη Σκορδά ύστερα από τρία χρόνια σχέσης. Απέκτησαν δύο γιους, τον Γιάννη (γενν. 2011) και τον Δημήτρη Λιάγκα (γενν. 2014). Τον Νοέμβριο του 2016 ανακοίνωσαν το διαζύγιό τους μετά από έξι χρόνια έγγαμου βίου και εννέα χρόνια σχέσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τηλεπαρουσιαστές
Μανώλης Κεφαλογιάννης
Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης (Ηράκλειο Κρήτης, 25 Μαΐου 1959) είναι Έλληνας πολιτικός, ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας (ΕΛΚ). Έχει διατελέσει βουλευτής Ηρακλείου με τη Νέα Δημοκρατία και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης την 5η Μαΐου του 1959.
Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια του Reading και στο London School of Economics σε θέματα Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, Στρατηγικής και Ασφάλειας στην Ευρώπη και Πολιτική Ευρωπαϊκής Ιστορίας.
Πολιτική πορεία
Ξεκίνησε την πολιτική του δράση ως μέλος της ΟΝΝΕΔ το 1974 και διετέλεσε Πρόεδρος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στη Μεγάλη Βρετανία. Το 1990 πολιτεύθηκε για πρώτη φορά και εξελέγη βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στο Νομό Ηρακλείου. Από τότε εξελέγη συνεχώς στις εκλογές του 1993, 1996, 2000, 2004, 2007, 2009 και του 2012. Διετέλεσε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, από το Μάρτιο του 2004 έως το Σεπτέμβριο του 2007. Από το 2007 εκπροσωπεί την Ελλάδα στη διακοινοβουλευτική διάσκεψη του Συμβουλίου της Ευρώπης και είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνοαραβικής φιλίας.
Το 2009 τοποθετήθηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Τον Ιούλιο του 2012, ανακοινώθηκε ότι αναλαμβάνει ξανά την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, κυρίως σε νομοσχέδια οικονομικού περιεχομένου. Στις 30 Αυγούστου 2012 εκλέχθηκε Γραμματέας Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, έχοντας την στήριξη του προέδρου του κόμματος Αντώνη Σαμαρά. Εχει τιμηθεί με το Σταυρό των Αποστόλων Παύλου και Τίτου της Εκκλησίας της Κρήτης. (Ι. Μητρόπολη Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου, Οικουμενικό Πατριαρχείο).
Στις ευρωεκλογές του 2014 και του 2019 εξελέγη ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία.
Κριτική
Τον Μάιο του 2019 κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής ο Μανώλης Κεφαλογιάννης παρουσίασε φωτογραφία με το επιτελείο της χούντας, στην οποία σύμφωνα με τον ίδιο εμφανιζόταν και ο πατέρας του Αλέξη Τσίπρα δίπλα στους Παττακό και Παπαδόπουλο. Η συγκεκριμένη είδηση είχε διαδοθεί στο παρελθόν από blogs και διάφορες ιστοσελίδες, αλλά καταρρίφθηκε ως ψεύτικη από διαδικτυακά μέσα όπως τα Ελληνικά Hoaxes. Ο ίδιος αρχικά αρνήθηκε να σχολιάσει τη γνησιότητα της φωτογραφίας κατά τη διάρκεια της εκπομπής, αλλά αργότερα ανακάλεσε τα λεγόμενά του. Τόσο η πράξη του να παρουσιάσει τη φωτογραφία ως αληθινή, αλλά και η άρνηση του να απολογηθεί, οδήγησαν σε έντονη κριτική από Ελληνικά ΜΜΕ και από τον πρόεδρο της ΝΔ, Κυριάκο Μητσοτάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2014-2019 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2019-2024
Μπαϊμπούρτ
Το Μπαϊμπούρτ (τουρκικά: Bayburt, αρμενικά: Բաբերդ) είναι τουρκική πόλη στα βορειοδυτικά της Μικράς Ασίας, στις όχθες του ποταμού Τσορούχ (τουρκ. Çoruh, αρχ. ελλ. Άκαμψις). Βρίσκεται μεταξύ της Αργυρούπολης και του Ερζερούμ και είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται στους περίπου 35.000 κάτοικους. Η πόλη πιθανολογείται ότι βρίσκεται στη θέση της αρχαίας Γυμνιάδος.
Παραπομπές
Μπαιπουρτ Κατηγορία:Επαρχία Μπαϊμπούρτ
Μακρυπτέρυγος ρυγχοκαρχαρίας
Ο μακρυπτέρυγος ρυγχοκαρχαρίας (επιστημονική ονομασία Isurus paucus - Ίσουρος ο ολίγος) είναι ένας καρχαρίας της οικογενείας των λαμνίδων, που κατοικεί σε εύκρατα και τροπικά νερά. Όπως και ο ρυγχοκαρχαρίας αναφέρεται και ως καρχαρίας μάκο, αν και είναι πιο σπάνιος. Είναι πελαγικό είδος και ζει σε νερά μετρίου βάθους. Φτάνει σε μέγιστο μήκος τα 4,3 μέτρα. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι τα μεγάλα και μακριά θωρακικά πτερύγια.
Το λεπτό σώμα του μακρυπτέρυγου ρυγχοκαρχαρία και τα μακριά, ευρέα θωρακικά πτερύγια τον κάνουν να μοιάζει με τον ωκεάνιο λευκοπτέρυγο καρχαρία (Carcharhinus longimanus) και το γλαυκοκαρχαρία (Prionace glauca), δύο βραδείς καρχαρίες του ανώ ωκεάνιων υδάτων. Αυτή η μορφολογική ομοιότητα υποδηλώνει ότι ο μακρυπτέρυγος ρυγχοκαρχαρίας είναι λιγότερο δραστήριος από το ρυγχοκαρχαρία, ένα από τους ταχύτερους και πιο δραστήριους καρχαρίες. Όπως και τα άλλα μέλη της οικογένειάς του, το είδος αυτό διαθέτει ένα συγκυκλοφοριακό σύστημα αγγείων που ονομάζεται mirabilia Rete (Λατινικά για το «υπέροχο δίκτυο», ενικό Rete mirabile) στο μυϊκό σύστημα του κορμού του και γύρω από τα μάτια και το μυαλό του. Το σύστημα αυτό επιτρέπει στις Λαμνίδες να διατηρούν την μεταβολική θερμότητα και να διατηρούν υψηλότερη θερμοκρασία σώματος από το περιβάλλον τους, αν και δεν είναι βέβαιο αν ο μακρυπτέρυγος μάκο έχει το ίδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαμνόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες
Αθανάσιος Μπεκιάρης
Βιογραφία
Καταγόταν από τη Βέργη Σερρών. Από μικρός έδειξε ικανότητες στον αθλητισμό και κυρίως στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων. Εντάχθηκε στο αθλητικό τμήμα του Ορφέα Σερρών.
Ασχολούνταν με αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες ως απλός εργάτης. Λόγω φημολογούμενου κατορθώματός του στο τρέξιμο, ενημερώθηκαν στην κοινότητα της Νιγρίτας για την διεξαγωγή του Μαραθωνίου στην Αθήνα και τον έστειλαν να πάρει μέρος. Ο Μπεκιάρης αρνήθηκε φοβούμενος ότι θα χανόταν, καθότι αγράμματος, οπότε τον συνόδευσε ο εργοδότης του, μαζί με έναν ακόμη συγχωριανό του. Την ημέρα του αγώνα ο Μπεκιάρης μπήκε πρώτος στο Καλλιμάρμαρο και ολοκλήρωσε τον αγώνα.
Αναδείχθηκε Βαλκανιονίκης στους δρόμους 10.000 μέτρων και 5.000 μέτρων. Πήρε μέρος σε πολλούς ελληνικούς και διεθνείς αγώνες. Τα μετάλλια που κατέκτησε για τις νίκες του στους αγώνες ανέρχονται σε 55 και εκτίθενται στον Ορφέα Σερρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες
Βίλχελμ Χάυ
thumb|right|250px|Μνημείο του Γιόχαν Βίλχελμ Χάυ στο Ίχτερσχάουζεν Ο Γιόχαν Βίλχελμ Χάυ (γερμ. Johann Wilhelm Hey) (1789 - 1854) υπήρξε γερμανός κληρικός, ποιητής και συγγραφέας παραμυθιών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1789 στο Λάινα κοντά στο Γκότα. Ο πατέρας του ήταν επίσης κληρικός. Έμεινε ορφανός σε μικρή ηλικία και μεγάλωσε κοντά στον αδερφό του. Μορφώθηκε και πήγε γυμάσιο στην Γκότα, και στην συνέχεια σπούδασε θεολογία στην Ιέννα και στο Γκαίττιγκεν. Άρχισε να δουλεύει το 1811 ως το 1814 ως ιδιωτικός διδάσκαλος στο Νίμβέγκεν της Ολλανδίας. Αργότερα διορίστηκε δάσκαλος στη Σχολή του Γκαίτιγκεν, και το 1818 χειροτονήθηκε ιερέας σε μια ενορία κοντά στο Γκότα. Το 1827 διορίστηκε αυλικός κληρικός. Εκεί γνωρίστηκε με τον εκδότη Φρίντριχ Πέρτες. Ανέβηκε τις βαθμίδες της ιεροσύνης και μετατέθηκε στο Ίχτερσχάουζεν της Θουριγγίας. Εκεί αντιτάχτηκε στις ιδέες του θεολογικού ρασιοναλισμού και έγινε υπέρμαχος του ζωντανού Χριστιανισμού, ενώ παράλληλα έκανε πολλά φιλανθρωπικά και επιμορφωτικά έργα. Τιμήθηκε από τη θεολογική σχολή του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης το 1847 με την αναγόρευσή του ως τιμητικός διδάκτωρ. Παντρεύτηκε δύο φορές, το 1810 την Αουγκούστε Γκρος, η οποία απεβίωσε το 1827, και το 1832 την Λουίζε φον Άξεν, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Βίλχελμ. Απεβίωσε στις 19 Μαΐου 1854 στο Ίχτερσχάουζεν, όπου προς τιμή του σήμερα υπάρχει μνημείο. Το έτος 2008 ιδρύθηκε προς τιμή και ανάμνηση του έργου του η εταιρία των φίλων του Βίλχελμ Χάυ.
Ενδεικτική εργογραφία
Ο Χάυ έγινε γνωστός λόγω των έργων του που δημοσίευσε ανώνυμα. Πρόκειται για παραμύθια για παιδιά, μεταφράσεις ποιημάτων και άλλα εκκλησιαστικά κείμενα. Γνωστότερο ποίημά του είναι το χριστουγεννιάτικο τραγούδι Alle Jahre wieder. Μεταξύ των έργων του συγκαταλέγονται και τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Γερμανοί μεταφραστές
Pokémon Red και Blue
Τα Pokémon Red Version και Pokémon Blue Version είναι role-playing βιντεοπαιχνίδια, που αναπτύχθηκαν από την Game Freak και κυκλοφόρησαν από τη Nintendo για την κονσόλα Game Boy, το 1996. Πρόκειται για τα πρώτα βιντεοπαιχνίδια της σειράς Pokémon. Πρώτα κυκλοφόρησαν στην Ιαπωνία, υπό τους τίτλους Pocket Monsters: Red και  Pocket Monsters: Green, ενώ προς το τέλος της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε και μία special edition, το Pocket Monsters: Blue, πάλι στην Ιαπωνία. Το 1998 υπό τους τίτλους Pokémon Red και Pokémon Blue, κυκλοφόρησαν στη Βόρεια Αμερική και την Αυστραλία και το 1999 και στην Ευρώπη.
Το 1998 κυκλοφόρησε και άλλη μία special edition το Pokémon Yellow, στην Ιαπωνία, και το 1999 και 2000 και σε άλλες περιοχές. Το 2004, κυκλοφόρησε ριμέικ των Pokémon Red και Green, για την κονσόλα Game Boy Advance, με τίτλους Pokémon FireRed και LeafGreen. Το 2016, για την εικοσαετή επέτειο των Pokémon Red και Blue (και Green στην Ιαπωνία), η Nintendo, επανακυκλοφόρησε τα παιχνίδια, για την κονσόλα Nintendo 3DS (Virtual Console).
Ο παίκτης ελέγχει τον πρωταγωνιστή του, παρακολουθώντας πανοραμικά όλο το παιχνίδι, το οποίο εξελίσσεται στη φανταστική περιοχή Kanto, με αποστολή να γίνει ο καλύτερος εκπαιδευτής (Pokémon Trainer). Περιληπτικά ο σκοπός του παιχνιδιού είναι ο παίκτης να κερδίσει όλους τους Gym Leaders και να πάει στο πρωτάθλημα Indigo, ώστε να να αντιμετωπίσει τους Elite Four και να γίνει πρωταθλητής. Εν συνεχεία, μείζονος σημασίας, είναι και η πλήρης συμπλήρωση του Pokédex, το οποίο σημαίνει ο παίκτης να βρει και τα 151 Pokémon. Τα παιχνίδια επιτρέπουν τη χρήση του Game Link Cable, ενός καλωδίου που επιτρέπει στους παίκτες να ανταλλάσουν πλάσματα και να μάχονται μεταξύ τους. Αν και κυκλοφόρησαν ανεξάρτητα, η ιστορία των παιχνιδιών είναι ακριβώς η ίδια, με τη διαφορά ότι δεν μπορεί ο παίκτης να βρει όλα τα πλάσματα μόνο στη μία, αφού η μία έχει πλάσματα που η άλλη δεν έχει και το αντίστροφο.
Οι Red και Blue απέσπασαν πολύ θετικές κριτικές κατά την κυκλοφορία τους, με τους κριτές να εκθειάζουν τις πολλαπλές επιλογές των παικτών, μεταξύ άλλων. Στο GameRankings το παιχνίδι έλαβε 88% και θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα παιχνίδια όλων των εποχών. Ενώ και το IGN το είχε στη λίστα του με τα 100 Σπουδαιότερα Παιχνίδια όλων εποχών, για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια. Ήδη από τούτη την αυγή της σειράς δικαιόχρησης, έγινε φανερό το ότι θα γινόταν αυτό που είναι σήμερα, μια σειρά δικαιόχρησης με κέρδη πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Μόνο αυτά τα παιχνίδια είχαν πουλήσει πάνω από 300 εκατομμύρια κόπιες παγκοσμίως. Το 2009, εισήχθησαν και στο Guinness World Records, ως το βιντεοπαιχνίδι ρόλων με τις περισσότερες πωλήσεις στο Game Boy, αλλά και γενικά.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Pokémon Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1996 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Game Freak Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ρόλων Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ψηφιακά κατοικίδια
Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ της Πρωσίας
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ (Friedrich Wilhelm II., 25 Σεπτεμβρίου 1744 - 16 Νοεμβρίου 1797) ήταν βασιλιάς της Πρωσίας (1786-1797) και πρίγκιπας του Νεσατέλ. Ήταν γιος του Αυγούστου Γουλιέλμου της Πρωσίας και της Λουίζας των Γουέλφων, κόρης του Φερδινάνδου Αλβέρτου Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπάτελ.
Αγαπούσε την άνετη ζωή και τη νωχέλεια, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του Φρειδερίκο Β΄. Στην εποχή του, η Πρωσία αποδυναμώθηκε εσωτερικά όσο και εξωτερικά, αποτυγχάνοντας να αντιμετωπίσει επαρκώς τις προκλήσεις της νέας τάξης πραγμάτων που έθεσε η Γαλλική Επανάσταση. Στο θρησκευτικό τομέα στράφηκε κατά του Διαφωτισμού, με στόχο την αποκατάσταση του παραδοσιακού Προτεσταντισμού. Ήταν ένας προστάτης των τεχνών: κατασκεύασε την Πύλη του Βρανδεμβούργου, το Μαρμάρινο Παλάτι στο Πότσδαμ και άλλα αξιοσημείωτα κτήρια.
Οικογένεια
Πρώτα νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ελισάβετ Χριστίνα των Γουέλφων, κόρη του Καρόλου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ, και είχε τέκνα:
Αφού τη διαζεύχθηκε, νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά τη Φρειδερίκη Λουίζα, κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ, και είχε τέκνα:
Νυμφεύτηκε μοργανατικά: πρώτα με την Γιούλια Αμάλια, Κόμισσα φον Φος, και μετά το τέλος της νυμφεύτηκε με τη Σοφί Γιουλιάνα, Κόμισσα φον Ντάνχοφ, με την οποία είχε τέκνα:
Επίσημες ερωμένες του ήταν η Βιλελμίνε Ένκε, Κόμισσα του Λίχτεναου, με την οποία έκανε τέσσερα -εκτός γάμου- τέκνα, μεταξύ των οποίων:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πρωσίας Κατηγορία: Οίκος των Χοεντσόλερν
Μεταξάς Κοζάνης
Ο Μεταξάς είναι ορεινό χωριό με 226 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) στην περιφερειακή ενότητα Κοζάνης. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις νότιες πλαγιές των Καμβουνίων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της περιφερειακής ενότητας. Ανήκει διοικητικά στον δήμο Σερβίων-Βελβεντού.Η έκταση που καταλαμβάνει είναι 58,672 τ.χλμ, όντας ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας.
Ιστορία
Κατά την Επανάσταση του 1821, οι κάτοικοι του Μεταξά αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης ήταν οι οπλαρχηγοί Αναγνώστης και Γεώργιος Μπιζιώτας και οι Αναστάσιος (Τάσιος) Νήτσιος, Ιωάννης Γεωργίου και Στέργιος Νήτσιος.
Θεωρείται ως θεμέλιος λίθος για την απελευθέρωση της Μακεδονίας (Μάχη Σαρανταπόρου, Μεταξά) τον Οκτώβριο του 1912 συντελώντας ουσιαστικά και πληρώνοντας τον βαρύ φόρο αίματος με τη σύλληψη και εκτέλεση 44 κατοίκων(3 κληρικοί και 41 λαϊκοί) του στις φυλακές των Σερβίων Κοζάνης.
Κατά τη Γερμανική Κατοχή Γερμανοί στρατιώτες προσπάθησαν να βάλουν φωτιά στον Άγιο Δημήτριο, όπου βρήκαν καταφύγιο πολλοί Μεταξιώτες, χωρίς όμως να καταφέρουν μιας και ο Άγιος Δημήτριος έκανε το θαύμα του και προστάτεψε τους κατοίκους του χωριού. Δίκαια λοιπόν ήταν προστάτης και πολιούχος τους.
Έθιμα Χριστουγέννων
Η βασιλόπιτα είχε μέσα εκτός από φλουρί κι ένα πουρνάρι κι ένα στάχυ. Όποιος έβρισκε το στάχυ θα είχε και την επιμέλεια των χωραφιών.
Γαμήλια έθιμα
Οι νύφες συνοδεύονταν από το πατρικό σπίτι ως την εκκλησία με τραγούδια από τις γυναίκες τους χωριού.
Οι βρύσες και η σημασία τους
Το μπγιαδάκι ήταν το πηγάδι από το οποίο κουβαλούσαν νερό ή πότιζαν τα ζώα τους. μικρογραφία|BGIADAKI
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Σερβίων - Βελβεντού
Τζεμάλ Σουρεγιά
Ο Τζεμάλ Σουρεγιά (Cemal Süreya, Ερζιντζάν, 1931 – Κωνσταντινούπολη, 9 Ιανουαρίου 1990) ήταν Τούρκος συγγραφέας.
Αποφοίτησε από τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Υπήρξε ο αρχισυντάκτης του λογοτεχνικού περιοδικού Papirus. Ο Τζεμάλ Σουρεγιά είναι εξέχον μέλος της Δεύτερης Νέας Γενιάς της Τουρκικής ποίησης, αφηρημένου και μεταμοντέρνου κινήματος που δημιουργήθηκε ως αντίδραση στο πιο δημοφιλές κίνημα της ομάδας Γκαρίπ. Επαναλαμβανόμενο θέμα του έργου του Τζεμάλ Σουρεγιά είναι η αγάπη, μέσω της ερωτικής της οντότητας. Ποιήματα και άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά όπως τα Yeditepe, Yazko, Pazar Postası, Yeni Ulus, Oluşum, Türkiye Yazıları, Politika, Aydınlık, και Somut. Θεωρείται πως επέδρασε σημαντικά στην ποίηση του Σουνάι Ακίν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι ποιητές Κατηγορία:Τούρκοι συγγραφείς
ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2022
Το  ήταν η 47η έκδοση του ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ, ενός ετήσιου αγώνα ποδοσφαίρου που διοργανώνεται από την UEFA, ο οποίος διεξήχθη μεταξύ των νικητριών ομάδων των δύο κορυφαίων ευρωπαϊκών διαγωνισμών συλλόγων, του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2021-22 και του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2021-22. Ο αγώνας διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Ελσίνκι της Φινλανδίας τον Αύγουστο του 2022.
Επιλογή σταδίου
Το Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι επιλέχθηκε ως ο τελικός οικοδεσπότης από την Εκτελεστική Επιτροπή της UEFA κατά τη συνάντησή τους στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας στις 2 Μαρτίου 2020. Η Αλβανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου είχε επίσης υποβάλει προσφορά για τον αγώνα που θα διεξαχθεί στα Τίρανα, αλλά απέσυρε την υποψηφιότητα πριν από την ψηφοφορία. Το  θα είναι ο πρώτος τελικός διαγωνισμού UEFA που θα διεξαχθεί στη Φινλανδία. Το γήπεδο ήταν στο παρελθόν χώρος για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών ΟΥΕΦΑ 2009, όπου φιλοξένησε τέσσερις αγώνες της φάσης των ομίλων και τον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2022
Φρειδερίκη (όνομα)
Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα εξής πρόσωπα:
Βιρμανικές γενικές εκλογές 2020
Στις 8 Νοεμβρίου διεξήχθησαν οι γενικές εκλογές στη Μιανμάρ, για να εκλεγούν τα 315 μέλη της κάτω βουλής, τα 161 μέλη της άνω βουλής, τα 612 μέλη των πολιτειακών και περιφερειακών συνελεύσεων και οι 29 Υπουργοί Εθνικών Υποθέσεων.
Οι 37 εκατομμύρια εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι της χώρας κλήθηκαν να επιλέξουν μεταξύ 5.639 υποψηφίων και 87 πολιτικών κομμάτων. Τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν ότι η προσέλευση ήταν γύρω στο 70% και ότι το κυβερνών κόμμα, η Εθνική Δημοκρατική Ένωση είχε κερδίσει την συντριπτική πλειοψηφία των εδρών του Κοινοβουλίου, τις 396 από τις 642.
Ωστόσο, το αποτέλεσμα των εκλογών ακυρώθηκε από το στρατό μετά το πραξικόπημα την 1η Φεβρουαρίου 2021.
Εκλογικό σύστημα
Όλα τα μέλη θα εκλεγούν με απλό πλειοψηφικό σύστημα. Ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τους περισσότερους ψήφους θα ανακηρυχτεί νικητής και θα πάρει την έδρα.
Βιρμανικό Κοινοβούλιο
Η Βουλή των Αντιπροσώπων, η κάτω βουλή του Βιρμανικού κοινοβουλίου, αποτελείται από 440 μέλη. Σύμφωνα με το Βιρμανικό Σύνταγμα του 2008, τα 110 μέλη διορίζονται από τον στρατό και τα 330 μέλη εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα. Η Βουλή των Εθνών, η άνω βουλή του κοινοβουλίου, αποτελείται από 224 μέλη από τα οποία τα 56 διορίζονται από τον στρατό και τα 168 εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα.
Για να επικυρωθεί το αποτέλεσμα των εκλογών πρέπει η προσέλευση εκλογέων να είναι πάνω από 50%. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Μιανμάρ ηλικίας άνω των 18 ετών, εκτός αν έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης ή ιατρικής διάγνωσης, αν είναι μέλη θρησκευτικής αίρεσης, αν έχουν κηρύξει πτώχευση ή αν εκτίουν ποινή φυλάκισης.
Έδρες που έμειναν εκτός ψηφοφορίας
Στις 16 Οκτωβρίου 2020 η Βιρμανική Εκλογική Επιτροπή ότι σε ορισμένους δήμους και κοινότητες στις Πολιτείες Καγίν, Κατσίν, Μον, Ρακίν και Σαν και στην Περιφέρεια Μπάγκο η ψηφοφορία ακυρώθηκε επειδή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για ελεύθερη και δίκαιη διεξαγωγή. Συνεπώς, οι 15 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και οι 7 έδρες στη Βουλή των Εθνών, οι οποίες αναλογούν στις περιοχές αυτές, βγήκαν εκτός ψηφοφορίας. Στις 9 Νοεμβρίου ανακοινώθηκε ότι θα εκλεγούν 315 αντί για 330 μέλη στη Βουλή των Αντιπροσώπων,161 αντί για 168 μέλη στη Βουλή των Εθνών και 612 αντί για 644 μέλη στις Πολιτειακές και Περιφερειακές Συνελεύσεις. Δηλαδή, στο διθάλαμο Βιρμανικό Κοινοβούλιο έγινε μία συνολική μείωση 22 εδρών: ή άνω και η κάτω βουλή μαζί θα έχουν 642 αντί για 664 μέλη, και η πλειοψηφία που χρειάζεται για τον σχηματισμό κυβέρνησης και την εκλογή Προέδρου είναι 322 έδρες.
Προεδρική εκλογή
Αφού αναλάβουν καθήκοντα τα μέλη του κοινοβουλίου, θα διεξαχθεί η έμμεση εκλογή του Προέδρου και δύο Αντιπροέδρων από το Σώμα Εκλεκτόρων, το οποίο θα αποτελείται από τρεις επιτροπές: μία επιτροπή αιρετών μελών της κάτω βουλής, μία επιτροπή αιρετών μελών της άνω βουλής και μία επιτροπή των στρατιωτικών που διορίστηκαν στο κοινοβούλιο. Η εκλογή θα γίνει με πλειοψηφικό σύστημα. Ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τους περισσότερους ψήφους θα γίνει Πρόεδρος, ο δεύτερος θα γίνει Α' Αντιπρόεδρος και ο τρίτος θα γίνει Β' Αντιπρόεδρος.
Δημοσκοπήσεις
Σε δημοσκόπηση του Διεθνούς Ρεπουμπλικανικού Ιδρύματος που έγινε τον Ιούλιο του 2019 οι εκλογείς ρωτήθηκαν για τις απόψεις τους σε ορισμένα πολιτικά ζητήματα.
Ακύρωση αποτελεσμάτων από τον στρατό
Την 1η Φεβρουαρίου 2021, την μέρα που κανονικά θα άρχιζε η νέα κοινοβουλευτική περίοδος, ο στρατός κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα, ανέτρεψε και συνέλαβε την κρατική σύμβουλο Αούνγκ Σαν Σου Κι και τον πρόεδρο Ουίν Μιντ, και ακύρωσε τα αποτελέσματα των εκλογών του 2020. Ο στρατός, με επικεφαλής τον Ανώτατο Διοικητή, Μιν Αούνγκ Χλέινγκ, δικαιολόγησε το πραξικόπημα διότι κατά την άποψή του η εκλογική επιτροπή δεν είχε αξιολογήσει σωστά τις καταγγελίες του στρατού για μαζική νοθεία στις εκλογές. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, η χώρα κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για έναν χρόνο, κάτω από την οποία αναστέλλεται η λειτουργία του συντάγματος. Έπειτα από το τέλος αυτής, ο στρατός «εγγυάται ότι θα γίνουν εκλογές», και θα παραδώσει την εξουσία σε όποιον τις κερδίσει.
Διαδηλώσεις του 2021 στη Μιανμάρ
Έπειτα από την ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης από τον στρατό, δημιουργήθηκε ένα μαζικό κίνημα διαμαρτυριών κατά της χούντας. Οι διαδηλωτές απαιτούν την απελευθέρωση των εκλεγμένων αξιωματούχων που συνέλαβε το καθεστώς, συμπεριλαμβανομένης του Αούνγκ Σαν Σου Κι, και την παράδοση της εξουσίας από τον στρατό στα μέλη που εκλέχτηκαν από τις εκλογές. Ο στρατός από την μεριά του απάντησε με σκληρή και βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων, κάνωντας χρήση ακόμα και πραγματικών πυρών. Μέχρι τα τέλη Μαρτίου, περισσότεροι από 400 διαδηλωτές είχαν σκοτωθεί από τα πυρά του στρατού. Παρόλα αυτά το κίνημα των διαδηλώσεων δεν φαίνεται να χάνει την δυναμική του.
Παραπομπές
2020 Κατηγορία:Εκλογές του 2020
Μία Μότλεϊ
Η Μία Μότλεϊ (Mia Amor Mottley, 1 Οκτωβρίου 1965-) είναι δικηγόρος και πολιτικός από τα Μπαρμπάντος, πρωθυπουργός από τον Μάιο του 2018 και αρχηγός του Εργατικού Κόμματος (BLP). Είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία της νησιωτικής χώρας.
Εκλέγεται βουλεύτρια για την εκλογική περιφέρεια του Αγίου Μιχαήλ βορειοανατολικά από το 1994. Από το 1994 έως το 2008 κατείχε διάφορες θέσεις, συμπεριλαμβανομένης εκείνης της εισαγγελέως του Μπαρμπάντος (πρώτη γυναίκα που διορίστηκε στη θέση εκείνη). Είναι επίσης μέλος της δεξαμενής σκέψης του Διαμερικανικού Διαλόγου. Υπηρέτησε δύο φορές ως αρχηγός της Αντιπολίτευσης στη Βουλή των Αντιπροσώπων του Μπαρμπάντος για πρώτη φορά από το 2008 έως το 2010 και στη συνέχεια ξανά από το 2013 έως το 2018. Το 2018, το BLP κέρδισε μια ιστορική σαρωτική νίκη στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 24 Μαΐου, εξασφαλίζοντας τις 30 έδρες στη βουλή. Οι Εργατικοί έγιναν το πρώτο κόμμα που πέτυχε κάτι τέτοιο εκτός από τη νίκη με ποσοστό 74,6% της λαϊκής ψήφου, το οποίο είναι το υψηλότερο ποσοστό που έχει επιτευχθεί ποτέ από ένα κόμμα σε γενικές εκλογές.
Η Μότλεϊ προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 19 Ιανουαρίου 2022, τις οποίες κέρδισε με σαρωτική νίκη, εξασφαλίζοντας και τις 30 έδρες της Συνέλευσης.
Πρώτα χρόνια και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1965. Η Μότλεϊ έχει πολλές επιρροές από την οικογένειά της. Είναι η εγγονή του Έρνεστ Ντέιτον Μότλεϊ (1907-1973), μεσίτη ακινήτων και επιτυχημένου πολιτικού, ιδιαίτερα σε επίπεδο κοινότητας. Ήταν ο πρώτος δήμαρχος της Μπριτζτάουν (1959), και εκπρόσωπος της πόλης αυτής στη Βουλή των Αντιπροσώπων από το 1946. Ανήκε στο κόμμα των συντηρητικών και βοήθησε τους φτωχούς. Ο πατέρας της Μία, Έλιοτ Ντέιτον, ήταν επίσης δικηγόρος και βουλευτής για ένα σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως γενικός πρόξενος στη Νέα Υόρκη.
Η Μότλεϊ σπούδασε στην Προπαρασκευαστική Σχολή του Μέριβεϊλ στο Διεθνές Σχολείο των Ηνωμένων Εθνών και στο Κινγκς Κόλετζ.
Από το 1986 οριστικοποίησε την εκπαίδευσή της ως δικηγόρος και έλαβε πτυχίο από το Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου.
Πολιτική καριέρα
Η Μότλεϊ ασχολήθηκε για πρώτη φορά με την πολιτική το 1991, όταν ηττήθηκε στις εκλογές για την έδρα του Αγίου Μιχαήλ βορειοανατολικά με διαφορά λιγότερο από 200 ψήφων. Μεταξύ του 1991 και του 1994 ήταν γερουσιαστίς στην Άνω Βουλή, σκιώδης υπουργός Πολιτισμού και για την Ανάπτυξη της Κοινότητας και μέλος πολλών κοινοβουλευτικών επιτροπών.
Μετά την νίκη του BLP στις γενικές εκλογές του 1994, η Μία διορίστηκε στο υπουργείο Παιδείας, Νεολαίας και Πολιτισμού, τον Σεπτέμβριο του 1994 από τον πρωθυπουργό Όουεν Άρθουρ. Έγινε έτσι, σε ηλικία 29 ετών, ένα από τα νεότερα πρόσωπα στα Μπαρμπάντος με υπουργικό χαρτοφυλάκιο. Κατά τη διάρκεια της θητείας της συνέγραψε την Λευκή Βίβλο για την Εκπαίδευση με τίτλο Κάθε Παιδί έχει Σημασία.
Σε κυβερνητικό ανασχηματισμό τον Φεβρουάριο του 2006 διορίστηκε ως υπουργός Οικονομικών και Ανάπτυξης, θέση που επίσης κατείχε μέχρι το 2008.
Μετά την εκλογική ήττα του BLP τον Ιανουάριο του 2008 και την παραίτηση του Όουεν Άρθουρ από την αρχηγία του κόμματος, η Μία επιλέχθηκε ως αρχηγός του στις 19 Ιανουαρίου 2008. Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα αρχηγός κόμματος και αρχηγός της Αντιπολίτευσης. Η Μότλεϊ ορκίστηκε ως ηγέτης της Αντιπολίτευσης στις 7 Φεβρουαρίου 2008.