cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλεξάντρια (Ρουμανία)
Γεωγραφία
Η Αλεξάντρια βρίσκεται στο μέσο της Πεδιάδας της Βλαχίας, κτισμένη στη δεξιά όχθη του ποταμού Βέντεα, σε μέσο υψόμετρο μόλις 47 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, από την οποία απέχει 227 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου της είναι 43°58΄07΄΄ Βόρειο πλάτος και 25°20΄10΄΄ Ανατολικό μήκος. Η πόλη απέχει 62 χιλιόμετρα από το Τζιούρτζιου και 86 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Βουκουρέστι.
Ιστορία
Το 1989 η πόλη είχε πάνω από 63.000 κατοίκους και πάνω από 6 μεγάλα εργοστάσια, αλλά μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος ο πληθυσμός μειώθηκε εξαιτίας της μεταναστεύσεως προς το εξωτερικό.
Θρησκεία
Η Μητρόπολη Αλεξανδρείας και Τέλεορμαν είναι επισκοπή της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας (Πατριαρχείο Ρουμανίας). Η έδρα της είναι η Αλεξάντρια, με καθεδρικό ναό τον Ναό του Αγίου Αλεξάνδρου στην πόλη και η δικαιοδοσία της συμπίπτει με τα όρια του Νομού Τέλεορμαν.
Πρόσωπα
Στην Αλεξάντρια γεννήθηκαν, μεταξύ άλλων αξιόλογων ανθρώπων, ο ιστορικός και Ακαδημαϊκός Άνγκελ Ντεμετριέσκου (1847-1903) και ο μαθηματικός Σιπριάν Μανολέσκου (γενν. 1978), καθώς και ο ποδοσφαιριστής Αλίν Τόσκα (γενν. 1992).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλεξαντρια
1188 Γοτλανδία
Η Γοτλανδία (Gothlandia) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,382. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Ισπανό-Καταλανό αστρονόμο Χοσέπ Κόμας Σολά, που παρατηρούσε από τη Βαρκελώνη, και πήρε το όνομά του από την αρχαία ονομασία για την Καταλωνία (λατινικά Gathia Launia).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γοτλανδίας εκτιμάται σε 12,40 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2401. Η Γοτλανδία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 29,6 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γοτλανδια
Επτά Θαύματα της Πολωνίας
Τα Επτά Θαύματα της Πολωνίας (πολωνικά: Siedem cudów Polski) είναι κατάλογος πολιτιστικών θαυμάτων που βρίσκονται στην Πολωνία. Η δημιουργία του καταλόγου ξεκίνησε από την κορυφαία πολωνική εφημερίδα Rzeczpospolita σε δημοψήφισμα σε όλη τη χώρα που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2007. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν τον επόμενο μήνα.
Ιστορία
Αρχικά, πάνω από 400 εθνικά μνημεία επιλέχθηκαν ως υποψήφια από τους διαδικτυακούς αναγνώστες της εφημερίδας, ωστόσο στον δεύτερο γύρο επιλογών ένα συμβούλιο εμπειρογνωμόνων μείωσε τον αριθμό σε 27. Ο τρίτος και τελευταίος γύρος της δημόσιας διαδικτυακής ψηφοφορίας ξεκίνησε στις 31 Αυγούστου 2007, για να επιλέξει τα επτά κορυφαία θαύματα. Τα αποτελέσματα της λαϊκής ψηφοφορίας ανακοινώθηκαν στις 21 Σεπτεμβρίου 2007.
Μεταξύ των υποψήφιων κτιρίων που δεν περιλαμβάνονται στον τελικό κατάλογο ήταν το Παλάτι του Πολιτισμού και της Επιστήμης και το Παλάτι των Λουτρών της Βαρσοβίας, η Εκκλησία της Αγίας Μαρίας, το Παλιό Δημαρχείο και η Αυλή Άρτους στο Γκντανσκ, το Δημαρχείο του Βρότσουαφ, οι ρομανικές Πόρτες του Γκνιέζνο, ο Καθεδρικός Ναός του Γκνιέζνο και το Μοναστήρι της Καλβάρια Ζεμπζιντόφσκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Πολωνία Κατηγορία:Πολιτισμός της Πολωνίας Κατηγορία:Πολιτιστικοί κατάλογοι ανά χώρα
Σανατόριο Πάρνηθας
Το 1914, η Μονή Πετράκη δώρησε στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός μία συγκεκριμένη έκταση προκειμένου να δημιουργηθεί σανατόριο που θα αναλάμβανε την επιμέλεια ασθενών που έπασχαν από τη νόσο της φυματίωσης που μάστιζε εκείνη την περίοδο στην Αθήνα και ήταν η αιτία πολλών θανάτων στην περιοχή. Πλήθος κόσμου νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο μεταξύ των οποίων ήταν οι ποιητές Γιάννης Ρίτσος και Γιώργος Κοτζιούλας.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1943, το σανατόριο γνώρισε την παρακμή όταν άρχισε η βιομηχανική παραγωγή της πενικιλίνης, η οποία σταδιακά καταργούσε τα σανατόρια σε όλο τον κόσμο και περιόριζε την επικινδυνότητα της νόσου κατά πολύ.
Το 1965, το κτίριο αλλάζει την ιδιοκτησία του και η διαχείρισή του δίνεται στον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού, ο οποίος το μετατρέπει σε ξενοδοχείο με το όνομα Ξενία και ταυτοχρόνως χρησιμοποιείται και ως σχολή τουριστικών επαγγελμάτων. Έτσι, η λειτουργία του συνεχίστηκε μέχρι το 1985 που ανακοινώθηκε και η εγκατάλειψή του. Έκτοτε, οι εγκαταστάσεις του παραμένουν σε πλήρη εγκατάλειψη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοσοκομεία στην Αθήνα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ελλάδα
Σκοτεινοί αιώνες (Βυζάντιο)
Ο όρος Σκοτεινοί Αιώνες, χρησιμοποιείται στην ιστοριογραφία για να χαρακτηρίσει τους αιώνες (7ο και 8ο) στη διάρκεια των οποίων συντελείται η μετάβαση από την Ύστερη αρχαιότητα (πρώιμη βυζαντινή περιόδος) στη Μεσοβυζαντινή εποχή. Η χρήση του όρου αναφέρεται στην έλλειψη επαρκών πρωτογενών πηγών και άλλων στοιχείων, γεγονός που έχει δυσκολέψει την ιστορική έρευνα και την ιστοριογραφία της συγκεκριμένης περιόδου.
Κατάρρευση
Ο 7ος αι. υπήρξε ορόσημο της Βυζαντινής ιστορίας. Στην αρχή της, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία έλεγχε ακόμη τις περισσότερες ακτές της λεκάνης της Μεσογείου και αντιμετώπισε έναν ανατολικό αντίπαλο, την Περσική αυτοκρατορία των Σασσανιδών. Η παραδοσιακή τάξη είχε διαβρωθεί από την κατάληψη της Ιταλίας από τους Οστρογότθους και, παρά τους πολέμους ανάκτησης του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ τον 6ο αι., πολλά από τα κέρδη του στην Ιταλία και την Ισπανία αναιρέθηκαν γρήγορα. Αλλά ήταν ακόμη ο κόσμος της ύστερης αρχαιότητας, που κυριαρχείτο από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, με κέντρο βάρους τη Μεσογειακή Θάλασσά μας (Mare nostrum) και τις πόλεις ως κύρια κοινωνική και οικονομική μονάδα. Όμως οι μουσουλμανικές κατακτήσεις του 7ου αι. διέλυσαν αυτήν την τάξη: το αναδυόμενο χαλιφάτο, όχι μόνο ήταν πολύ πιο ισχυρό και απειλητικό από ό,τι ήταν ποτέ η Περσία, αλλά είχε επίσης ως αποτέλεσμα τη συντριβή της πολιτικής ενότητας του Μεσογειακού κόσμου. Το κέντρο εξουσίας του μετακινήθηκε ανατολικότερα, από τη Δαμασκό στη Βαγδάτη. Η Ρωμανία έμεινε εδαφικά μειωμένη και σε μόνιμη άμυνα, υποβιβασμένη σε καθεστώς περιφερειακής δύναμης.
Μεταμόρφωση
Αυτή η κρίση οδήγησε σε μια βαθιά μεταμόρφωση στη φύση και τον πολιτισμό του Ρωμαϊκού κράτους, που δεν ολοκληρώθηκε παρά τον 9ο αι., όταν η πίεση των μουσουλμάνων στην Αυτοκρατορία μειώθηκε. Το Βυζαντινό κράτος που προέκυψε «ήταν Αυτοκρατορία και πολιτισμός επικεντρωμένος στον Αυτοκράτορα και τη θρησκεία». Ήταν επίσης πολύ πιο στρατιωτικοποιημένο: η πολιτική διοικητική δομή της ύστερης αρχαιότητας, που τέθηκε σε εφαρμογή από τον Διοκλητιανό και τους διαδόχους του, αντικαταστάθηκε από τα θέματα, που το καθένα διοικείται από έναν δούκα (στρατιωτικό διοικητή, στρατηγό). Η άκαμπτη διάκριση μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών ιεραρχιών, που ήταν χαρακτηριστικό γνώρισμα του συστήματος της ύστερης αρχαιότητας, καταργήθηκε έτσι. Με τις εδαφικές απώλειες, που μείωσαν την Αυτοκρατορία στη Μ. Ασία και σε μέρη των Βαλκανίων, η διοίκηση εξορθολογίστηκε, με την κεντρική κυβέρνηση ουσιαστικά να απορροφά την παλαιά επαρχιακή διοίκηση των πραιτοριανών επαρχιών σε μια κεντρική, αυλο-κεντρική ιεραρχία. Στην πορεία, τα λίγα μεγάλα τμήματα της ύστερης αρχαιότητας αντικαταστάθηκαν από μια σειρά από μικρότερα, πιο στενά εστιασμένα δημοσιονομικά γραφεία, όλα περίπου ίσης θέσης. Μια άλλη αλλαγή ήταν, ότι τα ελληνικά αντικατέστησαν τελικά τα λατινικά ως γλώσσα διοίκησης κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Οι μουσουλμανικές κατακτήσεις, σε συνδυασμό με τις σλαβικές εισβολές στα Βαλκάνια την ίδια περίπου εποχή, είχαν ως αποτέλεσμα την κατάρρευση των κοινωνικών τάξεων της ύστερης αρχαιότητας. Ειδικά οι πόλεις περιορίστηκαν σε μικρούς οχυρωμένους οικισμούς, που ξεχωρίζουν κυρίως ως αμυντικοί προμαχώνες και κέντρα αγοράς. Μόνο η Βυζαντινή πρωτεύουσα, η Κωνσταντινούπολη, παρέμεινε ως μια «αληθινή» πόλη, αξιοσημείωτη. Η επαρχιακή αριστοκρατία παρήκμασε. Εξαφανίστηκαν αξιώματα, όπως οι decuriones των πόλεων και μαζί τους οι πολιτικές λειτουργίες της αριστοκρατίας των γαιοκτημόνων. Οι μεγάλοι γαιοκτήμονες της ύστερης αρχαιότητας καταστράφηκαν από τις συνεχείς επιδρομές και όσοι επέζησαν φαίνεται ότι άφησαν τις πόλεις για τα οχυρά επαρχιακά κτήματα. Πολλοί από την επαρχιακή αριστοκρατία κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κατάφεραν να διατηρήσουν -ή να κερδίσουν- τις θέσεις τους μέσω της κατοχής αξιωμάτων στα θέματα, και σταδιακά, στρατιωτικοποιήθηκαν και αυτοί.
Η εκπαίδευση υπέστη σοβαρό πλήγμα την περίοδο αυτή. Κάποια μορφή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης εξακολουθούσε να είναι διαθέσιμη στην πρωτεύουσα, αν και είναι γνωστά πολύ λίγα πρόσωπα εξέχουσας θέσης, και η ιδιωτική εκπαίδευση εξακολουθούσε να είναι διαθέσιμη για τους πλούσιους, αλλά η απόκτησή της ήταν πολύ πιο δύσκολη. Ειδικότερα, η εκπαίδευση στο ρωμαϊκό δίκαιο, που ήταν η βάση για μια δημόσια σταδιοδρομία, υπέστη απότομη πτώση, βοηθούμενη από το γεγονός ότι η νομική διδασκαλία βρισκόταν παραδοσιακά στα χέρια μιας μικρής ομάδας κυρίως εθνικών ("ειδωλολατρών") καθηγητών. Η αριθμητική και ποιοτική πτώση των μορφωμένων τάξεων είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του αριθμού των φιλολογικών έργων που παρήχθησαν, καθώς το κοινό που απέμενε για τέτοια έργα ήταν μικρό και μειωνόταν κάθε χρόνο. Η τέχνη και η αρχιτεκτονική ακολούθησαν το παράδειγμά τους, και πολλά λατομεία εγκαταλείφθηκαν. Εκτός από τις οχυρώσεις —που συχνά εκτελούνται αρκετά βιαστικά— σχεδόν όλη η οικοδομική δραστηριότητα σταμάτησε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Ιστορικές πηγές
Η εξέταση αυτής της κρίσιμης περιόδου της Ρωμαϊκής ιστορίας έχει δημιουργήσει πολλές δυσκολίες στους σύγχρονους μελετητές, αφού οι Βυζαντινές ιστορικές πηγές για αυτήν είναι λίγες, και κυρίως μεταγενέστερες από την ίδια την περίοδο. Καμία Βυζαντινή ιστορική πηγή δεν είναι γνωστή από το τέλος του τελευταίου μεγάλου Βυζαντινο-Σασανιδικού πολέμου γύρω στο 630 μέχρι τα τέλη του 8ου αι., όταν ο Νικηφόρος Α΄ Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης έγραψε τη Σύντομη Ιστορία του, ακολουθούμενη μερικές δεκαετίες αργότερα από το Χρονικό του Θεοφάνη Ομολογητή. Οι διοικητικές και νομικές πηγές είναι επίσης σπάνιες, με μόνες εξαιρέσεις τον «νόμο του Αγρότη» και τον «νόμο της Ροδιακής Θάλασσας». Έτσι, πολλές από τις πληροφορίες γι' αυτήν την περίοδο προέρχονται από μη Βυζαντινές πηγές, όπως οι Άραβες ιστορικοί, καθώς και από Αρμενικές και Συριακές πηγές από την περιφέρεια της Αυτοκρατορίας, αν και πολλές από αυτές είναι επίσης μεταγενέστερες. Τα θεολογικά έργα αποτελούν εξαίρεση σε αυτή τη σπανιότητα πηγών, αλλά και πάλι, λόγω της παρακμής των μορφωμένων τάξεων στο ίδιο το Βυζάντιο, τα περισσότερα από αυτά γράφτηκαν στην περιφέρεια της Αυτοκρατορίας, ή μάλιστα σε εδάφη που ελέγχοντο από το χαλιφάτο, ενώ έργα από την Κωνσταντινούπολη απουσιάζουν σχεδόν εξ ολοκλήρου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αστικός μαρασμός Κατηγορία:Πρώιμος Μεσαίωνας Κατηγορία:8ος αιώνας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:7ος αιώνας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Τσέζαρα
Η Τσέζαρα (ιταλικά: Cesara) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Κοσσόνιο
Το Κοσσόνιο (ιταλικά: Cossogno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Νατάλια Κουζιούτινα
Νατάλια Κουζιούτινα (Наталья Юрьевна Кузютина* γεν. 8 Μαΐου 1989 στο Μπριάνσκ, Σοβιετική Ένωση) ρωσίδα τζουντόκα η οποία αγωνίζεται στην κατηγορία των 52 kg.
Στους Ολυμπιακούς του 2016 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές Κατηγορία:Ρώσοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Τζούντο Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του τζούντο
Τάγμα Αξίας της FIFA
Το Τάγμα Αξίας της FIFA  (γαλλικά: Ordre du mérite de la FIFA) είναι η υψηλότερη διάκριση που απονέμεται από τη FIFA. Η εισδοχή στο Τάγμα συνοδεύεται από την απονομή του παρασήμου που γίνεται στο ετήσιο συνέδριο της FIFA. Η τιμή γίνεται σε άτομα που θεωρείται ότι έχουν σημαντική συνεισφορά στο άθλημα του ποδοσφαίρου.
Κρεβολαντόσσολα
Η Κρεβολαντόσσολα (ιταλικά: Crevoladossola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Τάγμα Αξίας της FIFA
Παίκτες
thumb|250px|Ο [[Γιόχαν Κρόιφ έλαβε το βραβείο για την προσφορά του τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως προπονητής]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνή ποδοσφαιρικά βραβεία Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά βραβεία ΦΙΦΑ
Κραβέτζα
Η Κραβέτζα (ιταλικά: Craveggia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Απεμπλουτισμένο ουράνιο
Το απεμπλουτισμένο ουράνιο (συμβολισμός: DU) είναι το ουράνιο με περιεκτικότητα σε σχάσιμο ισότοπο U-235 μικρότερη από το φυσικό ουράνιο, το οποίο περιέχει 0,72% σε U-235. Στο παρελθόν αναφερόταν ως Q-μέταλλο ή αλλιώς D-38. Έχει πυκνότητα 19,1 g/cm3. Η μεγαλύτερη ποσότητα του παραγόμενου απεμπλουτισμένου ουρανίου προκύπτει ως υποπροϊόν της παραγωγής εμπλουτισμένου ουρανίου για χρήση σε πυρηνικούς αντιδραστήρες και στην κατασκευή πυρηνικών όπλων.
Άλλες χρήσεις του απεμπλουτισμένου ουρανίου
Το DU χρησιμοποιείται επίσης ως αντίβαρο στα αεροσκάφη, στην προστασία από την ακτινοβολία κατά την ιατρική θεραπεία με ακτινοβολία, στην κατασκευή δοχείων μεταφοράς ραδιενεργών υλικών, σε ακτινογραφίες βιομηχανικού εξοπλισμού, ενώ οι στρατιωτικές χρήσεις περιλαμβάνουν αμυντική θωράκιση και διατρητικά βλήματα. Τέλος, η χρήση του DU σε πυρομαχικά δεν είναι αποδεδειγμένη.
Βιολογικά αποτελέσματα από την έκθεση σε DU
Εξ αιτίας της τοξικότητάς του, το DU επηρεάζει την κανονική λειτουργία των νεφρών, του εγκεφάλου, του ήπατος και της καρδιάς. Πληθώρα εργαστηριακών μελετών υποδηλώνουν την πιθανότητα πρόκλησης λευχαιμίας, γενετικές επιπτώσεις, προβλήματα στην αναπαραγωγή και νευρολογικές παθήσεις, ως αποτέλεσμα χρόνιας έκθεσης. Το πραγματικό όμως επίπεδο της χρόνιας τοξικότητας του DU δεν έχει προσδιοριστεί.
Η βιολογική ημίσεια ζωή του ουρανίου (ο χρόνος, δηλαδή, που απαιτείται για να αποβληθεί από τον οργανισμό η μισή ποσότητα ουρανίου) είναι 15 ημέρες.
Πηγές
Ο,τι θα πρέπει να γνωρίζετε για τυχόν μόλυνση από απεμπλουτισμένο ουράνιο που θα προκύψει αν οι Ισραηλινοί βομβαρδίσουν το Ιράν
Κατηγορία:Ουράνιο Κατηγορία:Επακόλουθα πολέμου
Ατρίνη
Η ατρίνη (επιστημονική-λατινική ονομασία Atrina) είναι γένος δίθυρων θαλάσσιων μαλακίων με παγκόσμια γεωγραφική κατανομή, που ανήκει στην οικογένεια της πίννας, τις πιννίδες.
Περιγραφή
Τα ζώα αυτά μοιάζουν πολύ με τις πίννες, έχοντας το χαρακτηριστικό τους επίμηκες σε σχήμα σφήνας όστρακο. Ξεχωρίζουν στο ότι δεν εμφανίζουν αυλακώσεις στη μαργαρώδη περιφέρεια του οστράκου και από την κεντρική θέση του τρήματος.
Καθώς συμβαίνει και με τις άλλες πιννίδες, οι ατρίνες συνήθως στέκονται «όρθιες» με τη «μύτη» του οστράκου προς τα κάτω, αγκυρωμένη στον βυθό με τον βύσσο τους.
Είδη
Ο αριθμός των ειδών ατρίνης δεν είναι γνωστός με ακρίβεια. Μερικά από τα είδη του γένους είναι τα εξής (το † υποδηλώνει εξαφανισμένο σήμερα προϊστορικό είδος):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ατρινη
Άντριου Γκράχαμ
Ο Άντριου Γκράχαμ (Andrew Graham, 8 Απριλίου 1815 – 5 Νοεμβρίου 1908), γεννημένος στην Κομητεία Φέρμαναγκ της Ιρλανδίας, ήταν ένας Ιρλανδός αστρονόμος με ειδικότητα στους αστρονομικούς υπολογισμούς.
Αργότερα ο Γκράχαμ εργάσθηκε για τη σύνταξη του Καταλόγου Markree, που περιέχει παρατηρήσεις περίπου 60.000 αστέρων κατά μήκος της εκλειπτικής που πραγματοποιήθηκαν από τις 8/8/1848 μέχρι τις 27/3/1856 και δημοσιεύθηκε σε 4 τόμους (το 1851, 1853, 1854 και 1856 αντιστοίχως). Ταυτόχρονα, ο Γκράχαμ ανέπτυξε ένα τύπο μικρομέτρου που αύξησε σημαντικά την αποτελεσματικότητα των προσδιορισμών των θέσεων ουράνιων σωμάτων (ορθή αναφορά και απόκλιση).
Κατά το δεύτερο μισό της ζωής του ο Γκράχαμ εργάσθηκε ως Πρώτος Βοηθός στο Αστεροσκοπείο του Κέμπριτζ, στην Αγγλία (από το 1864 μέχρι το 1903), όπου συμμετείχε στη σύνταξη του Καταλόγου του Κέμπριτζ, από πολλές απόψεις μία επέκταση της δουλειάς του στο Markree σε νότιους αστέρες, που εκδόθηκε το 1897.
Πηγές
Κατηγορία:Ιρλανδοί αστρονόμοι
1189 Τερεντία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τερεντίας εκτιμάται σε 55,88 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Ch (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0566. Η Τερεντία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19 ώρες και 18 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τερεντια
Χαρνάζ Σάντχου
Η Χαρνάζ Καούρ Σάντχου (Τσαντίγκαρ, 3 Μαρτίου 2000) είναι Ινδή μοντέλο και εστεμμένη Μις Υφήλιος 2021. Προηγουμένως, στέφθηκε Μις Ντίβα 2021 κι έτσι εκπροσώπησε την Ινδία στον παγκόσμιο διαγωνισμό.
Βιογραφία
Η Σάντχου γεννήθηκε το 2000 στο χωριό Κοχάλι στην περιφέρεια Γκουρντασπούρ της ινδικής πολιτείας Παντζάμπ. Ο πατέρας της, Πριταμπάλ Σάιν Σάντχου είναι μεσίτης, ενώ η μητέρα της, Ραμπιντέρ Καούρ Σάντχου, γυναικολόγος. Έχει έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Χαρνούρ.
Το 2006, η οικογένεια μετακόμισε στην Αγγλία, πριν επιστρέψει στην Ινδία δύο χρόνια αργότερα και εγκατασταθεί στο Τσαντίγκαρ. Η Σάντχου φοίτησε στο δημόσιο σχολείο Σιβαλίκ και στο Μεταπτυχιακό Κυβερνητικό Κολλέγιο για κορίτσια, και τα δύο στο Τσαντίγκαρ. Πριν στεφθεί Μις Υφήλιος, η Σάντχου ακολουθούσε μεταπτυχιακό στη δημόσια διοίκηση.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2021, η Σάντχου στέφθηκε Μις Ντίβα 2021. Ως Μις Ντίβα, έλαβε το δικαίωμα να εκπροσωπήσει την Ινδία στον διαγωνισμό Μις Υφήλιος που πραγματοποιήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2021 στο Εϊλάτ του Ισραήλ και κέρδισε τον τίτλο. Μετά τη νίκη της, έγινε η τρίτη Ινδή που στέφθηκε Μις Υφήλιος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί ηθοποιοί Κατηγορία:Μις Υφήλιος Κατηγορία:Φωτομοντέλα
Κρόντο
Το Κρόντο (ιταλικά: Crodo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Κατάλογος πρωθυπουργών της Γκαμπόν
Αυτή είναι μια λίστα των πρωθυπουργών της Γκαμπόν από τη θεσμοθέτηση του αξιώματος του Πρωθυπουργού, το 1960, μέχρι σήμερα. Πρώτος πρωθυπουργός διετέλεσε ο Λεόν Μπα. Ο Πρωθυπουργός διορίζεται από τον Πρόεδρο σύμφωνα με το σύνταγμα του 1991. Είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης της χώρας.
Κλειδί
΄:Λοιπά
Θημακός
Ο Θημακός ή οι Θημακοί ή η Θημακία (Θημακός), (ο δήμος: Θημακού) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Ερεχθηίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
Ο δήμος πήρε πιθανώς το όνομά του, από τον μυθικό επώνυμο ήρωα Θημάκο.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος του Θημακού, ήταν δήμος του Άστεως ή των Μεσογείων. Η θέση του δήμου είναι άγνωστη, αβέβαιη και δεν έχει ταυτιστεί επακριβώς. Ο John S. Traill αναφέρει ότι πιθανώς ήταν δήμος του Άστεως, σε τμήμα της περιοχής της σύγχρονης Ηλιούπολης, με βάση τη τοποθεσία ανακάλυψης ενός διατάγματος, του οποίου, όμως, η απόδοση στο δήμο του Θημακού αμφισβητείται. Η προγενέστερη άποψη των ερευνητών πρότεινε το δήμο του Θημακού ως δήμο της Μεσογαίας και όχι του άστεως. Γενική αναφορά για το δήμο υπάρχει και στο έργο του Ανδοκίδη «Περί των μυστηρίων».
Σύμφωνα και με άλλους ερευνητές ο δήμος του Θημακού ήταν μικρός αρχαίος δήμος στην περιοχή της Ηλιούπολης, ενώ η σημερινή περιοχή της Ηλιούπολης περιελάμβανε πιθανώς στα νοτιοδυτικά της και μικρό τμήμα του αρχαίου δήμου του Ευωνύμου (ο οποίος ταυτίζεται γενικά με την περιοχή των Τραχώνων στο Καλαμάκι).
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, πίστευε ότι ο δήμος Θημακού βρισκόταν μεταξύ των δήμων Λαμπτρών και Αιγίλου στην περιοχή Θημηκιά.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Ερεχθηίδας φυλής, συμμετείχε με 1 βουλευτή στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν από 1 βουλευτή στη Βουλή των 600. Κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος ενσωματώθηκε στην Πτολεμαΐδα φυλή με 1 επίσης βουλευτή, ενώ κατά την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι του Θημακού
Ο δημότης του αρχαίου Θημακού ονομαζόταν Θημακεύς.
Προσωπικότητες από τον Θημακό
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο του Θημακού, όπως ο Δημήτριος ο Θημακεύς, Διόδωρος ο Θημακεύς, Διόνυσος ο Θημακεύς, Διοσκουρίδης ο Θημακεύς κ.α.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
1190 Πελαγία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Πελαγίας εκτιμάται σε 17,46 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0636.
Λαβέλ Φέλτον
Ο Λαβέλ Αρ Φέλτον (5 Οκτωβρίου 1979 – 13 Αυγούστου 2009) ήταν Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που έπαιζε στα ευρωπαϊκά επαγγελματικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης.
Ερασιτεχνική σταδιοδρομία
Με το προσωνύμιο "Βελ" ή "Ρόμι", είχε παίξει στο Λύκειο Μάντισον στο Μιλγουόκι και στη συνέχεια έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με τους Μπουλντόγκς του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Λουιζιάνα, όπου είχε μέσο όρο 13,7 πόντους και 5,1 ριμπάουντ σε ένα παιχνίδι το 2002–03.
Επαγγελματική πορεία
Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στην Μπουγιούκ Κολέζι του Τουρκικού Πρωταθλήματος για δύο χρόνια, προτού πάει σε Ελλάδα και Γαλλία και τελικά καταλήξει στη Γερμανία παίζοντας για τον σύλλογο Πάντερμπορν Μπάσκετς στο Γερμανικό Πρωτάθλημα, βοηθώντας τον σύλλογο να φτάσει στα πλέι οφ.
Θάνατος και εμπλοκή
Ο Φέλτον ήταν έξω με φίλους σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης το πρωί της 12ης Αυγούστου 2009. Γιόρταζαν την πρόσφατη επιτυχία του, καθώς επρόκειτο να υπογράψει νέο συμβόλαιο στη Γερμανία. Ο Λαβέλ πυροβολήθηκε θανάσιμα και τραυματίστηκε σοβαρά από άγνωστους ένοπλους ενώ βρισκόταν στη θέση του οδηγού του και επρόκειτο να αναχωρήσει από ένα βενζινάδικο του Μιλγουόκι γύρω στις 2την νύχτατοπική ώρα, πεθαίνοντας από τα τραύματά του μόλις μία μέρα αργότερα. Είχε έναν πεντάχρονο θετό γιο, έναν γιο τεσσάρων ετών και μία κόρη δύο ετών με την κοπέλα του.
Βρέθηκαν στοιχεία στον χώρο στάθμευσης του βενζινάδικου, καθώς και στην παρακείμενη αυλή, τα οποία έδειξαν ότι οι ένοπλοι είχαν πυροβολήσει νότια στην αυλή προς τα βόρεια προς το βενζινάδικο σε κοντινή απόσταση, γεγονός που επιβεβαίωσε περαιτέρω ότι αυτή ήταν μία σκόπιμη ενέργεια εναντίον του Φέλτον. Για αρκετά χρόνια, ερευνητές του Αστυνομικού Τμήματος του Μιλγουόκι έχουν λάβει πληροφορίες για την υπόθεση, αλλά δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες. Τον Ιούλιο του 2019, εντοπίστηκε το πυροβόλο όπλο που χρησιμοποιήθηκε για τη δολοφονία του Φέλτον, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη μία ξεχωριστή έρευνα που έφερε ερευνητή στη Βόρεια Πλευρά του Μιλγουόκι κοντά στην τοποθεσία του βενζινάδικου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάιενς Σίτι Γένα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
NTV (Ρωσία)
Το NTV (ρωσικά: НТВ) είναι ρωσικό τηλεοπτικό κανάλι που ξεκίνησε ως θυγατρική της εταιρείας Media-Most του Βλαντιμίρ Γκουζίνσκι. Στις 14 Απριλίου 2001, η Gazprom-Media πήρε υπό τον έλεγχό της το NTV. Η επωνυμία NTV δεν έχει επίσημο νόημα σύμφωνα με τον Ιγκόρ Μαλασένκο, ο οποίος έδωσε την ονομασία και ήταν συνιδρυτής της εταιρείας, αλλά στη δεκαετία του 1990 ανεπίσημα αντίγραφα του ακρωνυμίου περιλαμβάνουν τα «Νέα» (новый), «Ανεξάρτητη» (независимый), «Μη κυβερνητική» (Негосударственное) και «Μας» (Наше).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη Ρωσία
Σκηνή (θέατρο)
μικρογραφία|Σκηνή Αρχαίου Θεάτρου Λάρισας.|184x184εσ
Αρχαίο Θέατρο
Στο αρχαίο θέατρο, σκηνή θεωρούνταν το πίσω μέρος του χώρου της ερμηνείας των ηθοποιών.
Στην αρχή, η σκηνή ήταν μία απλή τέντα, που τη χρησιμοποιούσαν οι ηθοποιοί για να αλλάξουν τα ρούχα που απαιτούσαν οι ρόλοι. Ωστόσο, στη συνέχεια πήρε τη μορφή ξύλινου παραπήγματος, ενώ αργότερα απέκτησε μία πιο εκλεπτυσμένη αρχιτεκτονική μορφή, εξελισσόμενη σε έναν τοίχο με πόρτες και παράθυρα. μικρογραφία|Σύγχρονη θεατρική σκηνή.|208x208εσ
Σύγχρονο Θέατρο
Στο σύγχρονο θέατρο, σκηνή θεωρείται το τμήμα της πράξης ενός θεατρικού έργου.
Τη σκηνή συνιστά μία συγκεκριμένη θεατρική δράση ενός ή περισσότερων προσώπων του θεατρικού έργου. Η εναλλαγή των σκηνών γίνεται με την είσοδο ή την έξοδο των προσώπων.
Επίσης, θεατρική σκηνή στο σύγχρονο θέατρο, σε αντίθεση με το αρχαίο, θεωρείται και ο χώρος μπροστά από τα παρασκήνια, πάνω στον οποίο διαδραματίζεται το έργο από τους ηθοποιούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέρη και εξοπλισμός του θεάτρου
Λίμνη Κίβου
thumb|right|300px|Βάρκες στη λίμνη Κίβου thumb|320px|left|Λίμνη Κίβου Η λίμνη Κίβου αποτελεί μια από τις Μεγάλες Λίμνες της Αφρικής και βρίσκεται στα σύνορα της Ρουάντας με την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Βρίσκεται στο Albertine Rift, το δυτικό κλάδο του Ρήγματος Ανατολικής Αφρικής. Από τη λίμνη Κίβου πηγάζει ο ποταμός Ruzizi, ο οποίος ρέει προς τα νότια στη λίμνη Τανγκανίκα.
Γεωγραφία
Η λίμνη Κίβου έχει μήκος περίπου 90 χλμ. και πλάτος 50 χλμ. Το ακανόνιστο σχήμα της καθιστά δύσκολη την ακριβή μέτρηση της επιφάνειάς της. Εκτιμάται ότι καλύπτει συνολική έκταση περίπου 2.700 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η επιφάνεια της λίμνης βρίσκεται σε ύψος 1.460 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η λίμνη έχει μέγιστο βάθος 475 μ. και μέσο βάθος 220 μ., καθιστώντας την την 18η βαθύτερη λίμνη του κόσμου με το μέγιστο βάθος και την ένατη βαθύτερη από το μέσο βάθος. Περίπου 1.370 τ.χλμ. ή 58% των υδάτων της λίμνης βρίσκονται εντός των συνόρων της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κιβου Κιβου
1191 Αλφατέρνα
Η Αλφατέρνα (Alfaterna) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,60. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Ιταλό αστρονόμο Λουίτζι Βόλτα, που παρατηρούσε από το Τορίνο (Πίνο Τορινέζε), και πήρε το όνομά της από τη ρωμαϊκή πόλη Nuceria Alfaterna, τη σημερινή Nocera Inferiore κοντά στη Νάπολη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αλφατέρνα εκτιμάται σε 42,1 ± 3,0 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0574 ± 0,009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλφατερνα
Καραβοστάσι Οιτύλου Λακωνίας
Το Καραβοστάσι Οιτύλου είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λακωνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Οιτύλου και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Οιτύλου, του Δήμου Ανατολικής Μάνης.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.686041" longitude="22.447472" zoom="13" width="1000" height="325" align="center" /> Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης 2007-2008
Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:
Άνω Λιόσια
Αρκάδι
Απόλλων Πτολεμαΐδας
Ηρακλής
Ολυμπιάδα Άσσου-Λέχαιου
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Παραπομπές
2007 2008 Πανελληνιο Κορασιδων Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης στην Αθήνα
Λα Πας (Έντρε Ρίος)
Η Λα Πας (La Paz) είναι πόλη της επαρχίας Έντρε Ρίος στη Μεσοποταμία της Αργεντινής. Έχει 24.307 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010, και είναι η έδρα του ομώνυμου νομού.
Η πόλη βρίσκεται στα βορειοδυτικά της επαρχίας, στην αριστερή (ανατολική) όχθη του ποταμού Παρανά. Είχε ήδη κατοικηθεί τον 18ο αιώνα ως φυσικό λιμάνι, εμφανιζόμενη στους χάρτες της εποχής ως Cabayú Cuatiá (το όνομα ενός ρέματος που εκβάλλει στον Παρανά σε αυτό το σημείο). Ανακηρύχθηκε επίσημα πόλη την 1η Ιανουαρίου 1873.
Όπως και άλλες πόλεις της περιοχής, η Λα Πας διαθέτει ένα συγκρότημα θερμών πηγών και εκμεταλλεύεται τουριστικά τις παραλίες του ποταμού και τη δυνατότητα αθλητικής αλιείας, με πρόσβαση στο επαρχιακό αποθεματικό ιχθυοτροφείο Curuzú Chalí.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
1192 Πρίσμα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Πρίσμα είναι άγνωστα. Η Πρίσμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 33,5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρισμα
Gazprombank
Η Gazprombank (ρωσικά: Газпромбанк) είναι κρατική ρωσική τράπεζα, η τρίτη μεγαλύτερη τράπεζα στη χώρα με βάση τα περιουσιακά στοιχεία. Οι βασικοί τομείς δραστηριότητας της τράπεζας είναι η εταιρική τραπεζική, η λιανική τραπεζική, η επενδυτική τραπεζική και οι υπηρεσίες θεματοφυλακής. Οι τραπεζικές του δραστηριότητες περιλαμβάνουν επίσης την εμπορία τίτλων, πράξεις συναλλάγματος, εργασίες με πολύτιμα μέταλλα, πράξεις εκκαθάρισης και υπηρεσίες διακανονισμού.
Η τράπεζα διαθέτει δίκτυο διανομής 43 υποκαταστημάτων και 260 καταστημάτων σε όλη τη Ρωσική Ομοσπονδία. Η Gazprombank κατέχει επίσης δικαιώματα συμμετοχών σε άλλες τρεις ρωσικές τράπεζες. Επιπλέον, η Gazprombank εκπροσωπείται στις αγορές της Λευκορωσίας και της Ελβετίας μέσω συμμετοχών σε δύο ξένες τράπεζες: Belgazprombank (Λευκορωσία) και Gazprombank (Ελβετία) Ltd. Η Gazprombank έχει επίσης παραρτήματα στη Μογγολία, την Κίνα και την Ινδία.
Κοσκινάς (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Κοσκινάς είναι γνωστοί οι οικισμοί:
Κοσκινας
Οικονομικές επιπτώσεις της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία
Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022 είχε ως αποτέλεσμα στις 6 Μαρτίου, ο οίκος Moody's υποβάθμισε την αξιολόγηση της Ρωσίας από "junk" σε "pre-default" (την προτελευταία από τις πιθανές αξιολογήσεις της Moody's)
Αντιδράσεις του ρωσικού χρηματοπιστωτικού συστήματος
Από τις 28 Φεβρουαρίου και μέχρι τις 8 Μαρτίου το χρηματιστήριο της Μόσχας έκλεισε λόγω των εξελίξεων στην Ουκρανία. Το ρούβλι έπεσε σε χαμηλά επίπεδα σημειώνοντας ρεκόρ καθώς οι Ρώσοι έσπευσαν να ανταλλάξουν ρούβλια σε άλλο νόμισμα. Η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας ανακοίνωσε τις πρώτες της παρεμβάσεις στην αγορά μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 για τη σταθεροποίηση της αγοράς. Επίσης, αύξησε τα επιτόκια στο 20% και απαγόρευσε στους ξένους να πουλήσουν τοπικούς τίτλους. Επίσης μεγάλες ουρές και άδεια ΑΤΜ έχουν αναφερθεί σε ρωσικές πόλεις.
Ο δεύτερος γύρος κυρώσεων κατά τον οποίο αφαιρέθηκαν διάφορες ρωσικές τράπεζες από το σύστημα SWIFT και οι άμεσες κυρώσεις στη Ρωσική Κεντρική Τράπεζα οδήγησαν στην πτώση της αξίας του ρουβλίου κατά 30% έναντι του δολαρίου ΗΠΑ, στα 119 ₽/$1 στις 28 Φεβρουαρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομική ιστορία της Ρωσίας Κατηγορία:Οικονομία της Ρωσίας Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Κάτω Πτελιά Καστοριάς
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Πτελέα
Η Κάτω Πτελιά ή Κάτω Πτελέα είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς σε υψόμετρο 800 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νεστορίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς
Όθων Α΄ της Πομερανίας-Στεττίν
Ο Όθων Α΄, γερμαν. Otto I (1279 - 31 Δεκεμβρίου 1344) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1294-1344). Έγινε ο ιδρυτής τού πλάγιου κλάδου της Πομερανίας-Στεττίν.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της τρίτης συζύγου του Μέχτιλτ/Ματίλντας των Ασκάνια, κόρης τού Όθωνα Γ΄ δούκα τού Βρανδεμβούργου. Γεννήθηκε λίγο μετά την αποβίωση τού πατέρα του.
Το 1278 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ 22 ετών, ο Μπάρνιμ Β΄ 1 έτους και ο Όθων Α΄, υστερότοκος. Ο πρώτος ήταν από προηγούμενο γάμο τού Μπάρνιμ Α΄ και ο δεύτερος ήταν γιος της Ματίλντας. Κυβέρνησε ο Μπόγκισαβ Δ΄· τo 1294 οι δύο μικρότεροι αδελφοί του έλαβαν ένα μερίδιο της χώρας. Το επόμενο έτος ο Μπάρνιμ Β΄ απεβίωσε και οι δύο εναπομείναντες αδελφοί διαίρεσαν την Πομερανία: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έλαβε το Βόλγκαστ και ο Όθων Α΄ το Στεττίν, γενόμενος ιδρυτής πλάγιου κλάδου.
Τον διαδέχθηκε το 1344 ο μόνος γιος του Μπάρνιμ Γ΄, που ήδη από το 1320 ήταν συγκυβερνήτης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1296 την Ελισάβετ των Σάουενμπουρκ, κόρη τού Γκέρχαρτ Β΄ κόμη τού Χόλσταϊν-Πλεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Νίκος Σακκάς - Μοράβας
μικρογραφία
Ο Νίκος Σακκάς (ψευδώνυμο Μοράβας) (1917 - 1997) ήταν αντιστασιακός ενταγμένος στον έφιππο ουλαμό του ΕΛΑΣ (μαυροσκούφηδες). Μετά τις φυλακίσεις και τις διώξεις διατέλεσε φούρναρης στην Υπάτη, όπου έζησε το υπόλοιπο της ζωής του.
Πηγές
Υφαντής Γ. Δημήτρης, Νίκος Σακκάς – Μοράβας. Ένας Υπαταίος στον έφιππο ουλαμό του καπετάνιου Άρη, περιοδικό Υπάτη, τευχ. 55, Δεκέμβριος 2017, σσ.59-72
Χαριτόπουλος Διονύσης, Άρης ο αρχηγός των ατάκτων, Ιστορική βιογραφία, τομ. Α΄, εκδ. Εξάντας, Αθήνα, 1997.
Χαριτόπουλος Διονύσης, Άρης ο αρχηγός των ατάκτων, Ιστορική βιογραφία, τομ. Β΄, εκδ. Εξάντας, Αθήνα, 2001.
VTB Bank
Η VTB κατατάχθηκε στην 446η θέση στο FT Global 500 2012, το ετήσιο οικονομικό στιγμιότυπο των Financial Times από τις μεγαλύτερες εταιρείες παγκοσμίως. Αναρριχήθηκε στην 210η θέση στην κατάταξη των 500 μεγαλύτερων εταιρειών στην Ευρώπη, στο FT Europe 500 2014 και στο 127ο στην FT Emerging 500 2014, στον κατάλογο των 500 μεγαλύτερων εταιρειών στις αναδυόμενες αγορές του κόσμου. Η τράπεζα με έδρα τη Μόσχα είναι εγγεγραμμένη στην Αγία Πετρούπολη και κατέκτησε την 66η θέση στο βρετανικό περιοδικό Top 1000 World Banks από άποψη κεφαλαίου το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρωσίας Κατηγορία:Ρωσικά εμπορικά σήματα
Κατάλογος αεροδρομίων της Ελλάδας
Πολιτικά και Στρατιωτικά αεροδρόμια στην Ελλάδα, ταξινομημένα αλφαβητικά σύμφωνα με την περιοχή που εξυπηρετούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ελλαδα
Μπάρνιμ Γ΄ της Πομερανίας-Στεττίν
Ο Μπάρνιμ Γ΄, γερμαν. Barnim III (π. 1300 - 14 Αυγούστου 1368) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1344-68).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Όθωνα Α΄ δούκα της Πομερνίας-Στεττίν και της Ελισάβετ των Σάουενμπουρκ, κόρης τού Γκέρχαρτ Β΄ κόμη τού Χόλσταϊν-Πλεν.
Το 1320 ο πατέρας του τον έκανε συγκυβερνήτη· είχε εξέχουσα θέση στην άμυνα και τη διοίκηση. Ήθελε την ανεξαρτητοποίηση από το Βρανδεμβούργο και γι' αυτό συμμάχησε με την Πολωνία και τη Βοημία. Πράγματι το 1338 το Βρανδεμβούργο αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την επικυριαρχία της Πομερανίας. Εν τω μεταξύ ο πατέρας του απεβίωσε το 1344. Το 1348 ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας αναγνώρισε την Πομερανία ως φέουδο της Γερμανίας· αυτό προστάτευσε τη χώρα από τους μαργράβους τού Βρανδεμβούργου. Το 1349-54 έγινε εμφύλιος πόλεμος στο Βρανδεμβούργο και αυτό επέτρεψε στον Μπάρνιμ Γ΄ να επεκτείνει με κατακτήσεις το δουκάτο του. Έγινε ο πρώτος δούκας των Κασουβιανών (Σλάβων της ανατολικής Πομερελίας).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή των Γουέλφων, κόρη τού Ερρίκου Β΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Κάρλος Βάκα
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Ο Κάρλος Βάκα (στα Ισπανικά: Carlos Bacca, γεννημένος στις 8 Σεπτεμβρίου 1986), λανθασμένα γνωστός από τον ελληνικό Τύπο και ως Κάρλος Μπάκα, είναι Κολομβιανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Γρανάδα και την Εθνική Ομάδα της Κολομβίας.
Καριέρα σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του στην Ατλέτικο Τζούνιορ, με την οποία ήταν πρώτος σκόρερ στο Πρωτάθλημα Κολομβίας το 2010. Τον Ιανουάριο του 2012 αποκτήθηκε από την Κλαμπ Μπρυζ, όπου ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Βελγίου τη σεζόν 2012–13, με 22 γκολ. 'Έπειτα αποκτήθηκε από τη Σεβίλλη για 7 εκατομμύρια ευρώ και κέρδισε τις δύο πρώτες του χρονιές στην ομάδα το Γιουρόπα Λιγκ, σκοράροντας δύο φορές στον τελικό του 2015. Το καλοκαίρι του 2015 αποκτήθηκε από τη Μίλαν για 30 εκατομμύρια ευρώ. Τη σεζόν 2017–18 δόθηκε δανεικός στη Βιγιαρρεάλ, από την οποία αποκτήθηκε την επόμενη χρονιά. Στις 13 Ιουλίου 2021, λίγο μετά αφότου έμεινε ελεύθερος από τη Βιγιαρρεάλ, ανακοινώθηκε από τη Γρανάδα με μονοετές συμβόλαιο.
Διεθνής καριέρα
Αγωνίζεται με την Εθνική Κολομβίας από το 2010, και ήταν μέλος της αποστολής της Κολομβίας στα Μουντιάλ 2014 και 2018, και στο Κόπα Αμέρικα 2015 και Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο, όπου τερμάτισαν τρίτοι. Όσον αφορά τον τρόπο παιχνιδιού του, είναι γνωστός για τον ρυθμό του, την επιθετικότητά του ως παίκτης, την ευκολία στο σκοράρισμα και την αποφασιστικότητά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζούνιορ ντε Μπαρρανκίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλαμπ Μπρυζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γρανάδα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί
Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί είναι μια βραβευμένη ελληνική ταινία σε σκηνοθεσία και σενάριο Φρίντας Λιάππα, σε διεύθυνση της φωτογραφίας Νίκου Σμαραγδή, μουσική σύνθεση Γιώργου Παπαδάκη και παραγωγή του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και της Εlectra Film Productions. Κυκλοφόρησε στις 19 Οκτωβρίου 1981 και βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης την ίδια χρονιά. Είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους της Φρίντας Λιάππα.
Πλοκή
Δυο μοναχικές μεσήλικες αδελφές η Ειρήνη και η Στέλλα, που έχουν μοναδικό συγγενή έναν ξάδελφο ζωγράφο στο Παρίσι, έρχονται σε σύγκρουση όταν ο τελευταίος γυρίζει στην Ελλάδα. Η ισορροπία του κλειστού κόσμου των δυο γυναικών ανατρέπεται και μια ερωτική ιστορία αρχίζει. Η μνήμη, ο πόθος και ο θάνατος ορίζουν τη μοίρα και των τριών προσώπων και δίνουν τη λύση στο δράμα που ξεσπάει.
Υποδοχή
Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1981-1982 και έκοψε 39.297 εισιτήρια. Ήρθε στην 31η θέση σε 45 ταινίες. Απέσπασε συνολικά πέντε βραβεία 5 (φωτογραφίας, α’ γυναικείου ρόλου, μοντάζ, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους) στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1981. Η ταινία προβλήθηκε στα φεστιβάλ Βερολίνου, Λονδίνου και Βαλένθιας με τον διεθνή τίτλο Love Wanders in the Night.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Ταινίες του 1981 κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Αλεξάντροφσκ-Σαχαλίνσκι
Το Αλεξάντροφσκ-Σαχαλίνσκι (ρωσ. Александровск-Сахалинский) είναι μικρή πόλη και λιμάνι της Ασιατικής Ρωσίας, στη δυτική ακτή της μεγάλης νήσου Σαχαλίνης, στον Ειρηνικό Ωκεανό. Στην ιαπωνική γλώσσα ονομάζεται Οτσίσι (落石 = Otchishi). Ο πληθυσμός της στην απογραφή του 2010 ήταν 10.613 κάτοικοι, ενώ το 2018 εκτιμάται ότι είχε πέσει κάτω από τις 10.000.
Ιστορία
Το 1862 καταγράφεται για πρώτη φορά ένας οικισμός με την ονομασία Αλεξαντρόφσκαγια στη θέση της σημερινής πόλεως. Το 1869 ιδρύθηκε ένα αγρόκτημα, που αργότερα αναπτύχθηκε στο χωριό Αλεξάντροφσκα.
Το 1881 ιδρύθηκε ένα στρατιωτικό οχυρό, το Αλεξαντρόφσκι. Η στρατιωτική εγκατάσταση χρησίμευσε και ως το διοικητικό κέντρο των φυλακών, οικισμών καταδίκων και ολόκληρης της νήσου μέχρι την Οκτωβριανή Επανάσταση. Ο Αντόν Τσέχωφ έζησε στο Αλεξαντρόφσκι 1890, συλλέγοντας υλικό για το βιβλίο του Η Νήσος Σαχαλίνη.
Κατά τον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο, η πόλη τελούσε υπό τον έλεγχο του ναυάρχου Αλεξάντρ Κολτσάκ από το 1918 μέχρι το 1920, προτού καταληφθεί από τους Ιάπωνες μέχρι το 1925. Εκείνη την περίοδο οι Ιάπωνες την αποκαλούσαν 亜港町 (= Akō-chō), δηλαδή «οδό προς το Πορτ Αλεξάντερ».
Το 1926 η πόλη έλαβε τη σημερινή της ονομασία, Αλεξάντροφσκ-Σαχαλίνσκι, προκειμένου να ξεχωρίζει από άλλα ομώνυμα τοπωνύμια.
Από το 1932 έως το 1947 το Αλεξάντροφσκ-Σαχαλίνσκι ήταν πρωτεύουσα του Όμπλαστ της Σαχαλίνης. Κατά τη σοβιετική εποχή ήταν επίσης γνωστή ως το κέντρο εξορύξεως γαιάνθρακα της νήσου.
Σημερινή διοικητική θέση
Εντός του πλαισίου των διοικητικών υποδιαιρέσεων της Ρωσίας η πόλη είναι σήμερα το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου Διαμερίσματος Αλεξάντροφσκ-Σαχαλίνσκι. Ως δημοτική διαίρεση, το Αλεξάντροφσκ-Σαχαλίνσκι και 13 αγροτικές θέσεις του διαμερίσματος αυτού είναι ενσωματωμένα στο «Αστικό όκρουγκ Αλεξάντροφσκ-Σαχαλίνσκι».
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 50°54΄ Βόρειο πλάτος και 142°09΄ Ανατολικό μήκος και είναι κτισμένη σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 10 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Το λιμάνι απέχει 82 ναυτικά μίλια (152 χιλιόμετρα) νοτίως του στενότερου σημείου του Πορθμού των Τατάρων (αλλιώς Στενό Σαχαλίνης), που χωρίζει τη νήσο Σαχαλίνη από την ηπειρωτική Ασία. Αμέσως μετά την ακτή και την πόλη υψώνονται οι πρόποδες της Δυτικής Οροσειράς της Σαχαλίνης.
Κλίμα
Το Αλεξάντροφσκ-Σαχαλίνσκι έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα (Dfb στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με σύντομα και ήπια καλοκαίρια και μακρούς και ψυχρούς χειμώνες. Οι ημέρες χιονοπτώσεως είναι 153 κάθε έτος κατά μέσο όρο, περισσότερες από όσες οι ημέρες με βροχή, που είναι 120 ανά έτος. Συνολικώς τα ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα (βροχή, χιόνι, χιονόνερο, χαλάζι) είναι 706 χιλιοστόμετρα ανά έτος. Η μικρότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί από το 1881 μέχρι σήμερα (2020) είναι −41 °C (σημειώθηκε μήνα Ιανουάριο), ενώ η μέγιστη στο ίδιο διάστημα είναι 32 °C (σημειώθηκε μήνα Ιούλιο).
Οικονομία
Η οικονομία του Αλεξάντροφσκ-Σαχαλίνσκι βασίζεται κυρίως στο λιμάνι του, το παλαιότερο και έως πρότινος το σημαντικότερο σε όλη τη Σαχαλίνη. Η βασική οικονομική δραστηριότητα για την πόλη είναι η εξόρυξη λιθάνθρακα στην περιοχή.
Θερμοβαρικό όπλο
thumb|Έκρηξη από εκρηκτικό καυσίμου-αέρα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ που χρησιμοποιήθηκε εναντίον παροπλισμένου πλοίου, USS McNulty, 1972 Το θερμοβαρικό όπλο, γνωστό και ως βόμβα αερολύματος ή εκρηκτικό καύσιμο αέρος ή βόμβα κενού, είναι τύπος εκρηκτικού που χρησιμοποιεί οξυγόνο από τον περιβάλλοντα αέρα για να δημιουργήσει έκρηξη υψηλής θερμοκρασίας. Στην πράξη, το ωστικό κύμα που συνήθως παράγεται από αυτά τα όπλα διαρκεί σημαντικά περισσότερο από αυτό ενός συμβατικού συμπυκνωμένου εκρηκτικού. Αυτό μπορεί να εκτοξευθεί ως πύραυλος ή να ριφθεί από αεροπλάνο ως βόμβα. Η αρχική εκρηκτική γόμωση πυροδοτείται καθώς χτυπά τον στόχο του, ανοίγοντας το δοχείο και διασκορπίζοντας το μείγμα καυσίμου ως νέφος. Το εκρηκτικό καυσίμου-αέρα είναι ένας από τους γνωστότερους τύπους θερμοβαρικών όπλων.
Τα περισσότερα συμβατικά εκρηκτικά αποτελούνται από ένα προμίγμα καυσίμου-οξειδωτικού (το μπαρούτι, για παράδειγμα, περιέχει 25% καύσιμο και 75% οξειδωτικό), αλλά τα θερμοβαρικά όπλα είναι σχεδόν 100% καύσιμο και επομένως είναι ιδιαιτέρως πιο δυναμικά από τα συμβατικά συμπυκνωμένα εκρηκτικά ίσου βάρους. Η εξάρτησή τους από το ατμοσφαιρικό οξυγόνο τα καθιστά ακατάλληλα για χρήση κάτω από το νερό, σε μεγάλο υψόμετρο και σε αντίξοες καιρικές συνθήκες. Είναι, ωστόσο, πολύ πιο καταστροφικά όταν χρησιμοποιούνται ενάντια σε οχυρώσεις όπως ορύγματα, σήραγγες, οχυρά καταφύγια και σπήλαια.
Πολλοί τύποι θερμοβαρικών όπλων μπορούν να τοποθετηθούν σε εκτοξευτές χειρός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκρηκτικά όπλα
Γεώργιος Γεωργίου (βουλευτής Αμμοχώστου)
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γεώργιος Γεωργίου γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1957 στην Περιστερώνα. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε δημόσια διοίκηση και πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ακολούθησαν σπουδές στη νομική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Εργάζεται ως δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με τη Σωτηρούλα Ν. Μακρίδη και έχει μια κόρη και ένα υιό, τον Νίκο Γεωργίου.
Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λάρνακα με τον ΔΗΣΥ. Επανεκλέχθηκε στην ίδια θέση στις Δημοτικές εκλογές του 1991 και του Δημοτικές εκλογές του 1996.
Διετέλεσε επαρχιακός γραμματέας της ΝΕΔΗΣΥ Αμμοχώστου την περίοδο 1986-1993 και επαρχιακός οργανωτικός γραμματέας του ΔΗΣΥ Αμμοχώστου την περίοδο 1993-1999. Την περίοδο 1999-2003 ήταν επαρχιακός γραμματέας του ΔΗΣΥ Αμμοχώστου. Είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ. Από τον Μάιο του 2013 είναι αντιπρόεδρος του κόμματος.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2001 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τον ΔΗΣΥ για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο, στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2016 για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής κοινοβουλευτικές εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών και αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών. Είναι πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου.
Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021.
Καζιμίρ Γ΄ της Πομερανίας-Στεττίν
O Καζιμίρ Γ΄, γερμαν. Casimir III (1348 - 24 Αυγούστου 1372) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1368-72).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ Γ΄ δούκας της Πομερανίας-Στεττίν και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης τού Ερρίκου Β΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.
Το 1368 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τους νεότερους αδελφούς του Σβάντιμπορ Γ΄ και Μπόγκισλαβ Ζ΄. Έκανε εκστρατεία εναντίον τού μαργραβάτου τού Βρανδεμβούργου, αλλά στην πολιορκία τού Κένιγκσμπερκ (Νόιμαρκ) το 1372 απεβίωσε. Ήταν 24 ετών και άγαμος. Το Στεττίν έμεινε στους δύο μικρότερους αδελφούς του· το 1404 απεβίωσε ο Μπόγκισλαβ Ζ΄ επίσης άγαμος και ο Σβάντιμπορ Γ΄ έμεινε μόνος δούκας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Φρέντερικσμπεργκ
Το Φρέντερικσμπεργκ (δανικά: Frederiksberg) γνωστό και ως Φρεντερίκια, είναι πόλη της Δανίας.