cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ούλριχ Ε΄ της Βυρτεμβέργης
Οικογένεια
Το 1451 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Ούλριχ Ε΄ το 1453 έκανε τρίτο γάμο με τη Μαργαρίτα της Σαβοΐας, κόρη του Αμεδαίου Η΄ κόμη, μετά δούκα της Σαβοΐας (δισεγγονού της Γιολάντας Παλαιολογίνας) και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Rompetrol Rafinare
Η Rompetrol Rafinare είναι ρουμανική εταιρεία, ιδιοκτήτης της οποίας είναι ο όμιλος Rompetrol. Τομέας δραστηριοποίησης της Rompetrol Rafinare (παλαιότερα γνωστή ως Petromidia) είναι η παραγωγή προϊόντων προερχόμενων από την επεξεργασία του αργού πετρελαίου. Η εταιρεία είναι εισηγμένη εντός της πρώτης κατηγορίας του Χρηματιστηρίου του Βουκουρεστίου, με χρηματιστηριακή κεφαλαιοποίηση ανώτερη ποσού της τάξεως των 2 δισεκατομμυρίων RON.
Οικονομικός απολογισμός
Κύκλος εργασιών: 3,4 δισεκατομμύρια δολάρια (2008)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρουμανίας Κατηγορία:Rompetrol
Ριζοφιλτράρισμα
Το ριζοφιλτράρισμα (rhizofiltration) είναι μορφή φυτοθεραπείας κατά την οποία εκτελείται φιλτράρισμα του νερού μέσω μάζας ριζών για την αφαίρεση συγκέντρωση και ιζηματοποίηση τοξικών ουσιών ή υπερβάλλουσας ποσότητας θρεπτικών ουσιών.
Υδάτινα συστήματα
Η ρύπανση από βαρέα μέταλλα των υδάτινων οικοσυστημάτων έχει γίνει παγκόσμιο πρόβλημα. Ίχνη βαρέων μετάλλων είναι πάντα παρόντα σε γλυκά νερά από πηγές, όπως η διάβρωση των πετρωμάτων, από φυσικά φαινόμενα, όπως η ηφαιστειακή έκρηξη κ.λπ. με αποτέλεσμα τη γεωχημική ανακύκλωση των βαρέων μεταλλικών στοιχείων στα υδάτινα οικοσυστήματα. Το νερό είναι η βασική ανάγκη για τη ζωή προκειμένου να συντηρηθεί. Ωστόσο, το μολυσμένο νερό μπορεί να είναι θανατηφόρο. Συνεπώς, είναι σοβαρό το ενδιαφέρον για τον καθαρισμό του μολυσμένου νερού. Στο παρελθόν δοκιμάστηκαν διάφορες τεχνικές για την απολύμανση λυμάτων με συμβατικές μεθόδους. Οι περισσότερες τεχνικές αποδείχθηκαν μερικώς αποτελεσματικές και ιδιαίτερα δαπανηρές. Στο πρόσφατο παρελθόν χρησιμοποιήθηκαν ευρέως βιολογικοί πόροι τόσο στις αναπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες για τον καθαρισμό των ρύπων σε υδάτινα οικοσυστήματα. Οι τεχνολογίες αυτές έχουν αποκτήσει σημαντική δυναμική στην τελευταία δεκαετία και βρίσκονται σήμερα στο στάδιο της εμπορευματοποίησης. Τα φυτά επιδεικνύουν σημαντικές δυνατότητες φυτοεξαγωγής, δηλαδή πρόσληψης και ανάκτησης των ρύπων στην υπέργεια βιομάζα και δυνατότητες φυτοσταθεροποίησης χώρων αποβλήτων με έλεγχο της διάβρωσης και την εξάτμιση μέσω διαπνοής μεγάλων ποσοτήτων νερού, όπως επίσης και φιλτραρίσματος των μετάλλων από το νερό στο ριζικό σύστημα τους σύστημα.
Επισκόπηση της διαδικασίας
Το ριζοφιλτράρισμα είναι τύπος φυτοθεραπείας εδάφους, με τη χρήση υδροπονικά ανεπτυγμένων ριζών για την αποκατάσταση μολυσμένου νερού με απορρόφηση, συμπύκνωση και καθίζηση των ρύπων. Επίσης, φιλτράρει μέσα από το νερό και διαφόρων ειδών ρύπους.
Το μολυσμένο νερό είτε συλλέγεται από μια μολυσμένη περιοχή και φθάνει ως τα φυτά, ή τα φυτά που φυτεύονται στη μολυσμένη περιοχή, αντλούν με τις ρίζες το νερό και τους διαλυμένους ρύπους. Πολλά είδη φυτών προσλαμβάνουν με φυσικό τρόπο τα τοξικά βαρέα μέταλλα και την περίσσεια θρεπτικών ουσιών για διάφορους λόγους, ανάμεσα στους οποίους αναφέρονται η αντοχή στην ξηρασία, οι αλληλεπιδράσεις με άλλα φυτά και η άμυνα κατά των παθογόνων και των φυτοφάγων. Ορισμένα από αυτά τα είδη μπορούν να συσσωρεύσουν εξαιρετικά μεγάλες ποσότητες μολυσματικών παραγόντων. Ο προσδιορισμός των φυτικών ειδών οδήγησε τους περιβαλλοντολόγους στην αξιοποίηση των συγκεκριμένων δυνατοτήτων τους για την αποκατάσταση μολυσμένων εδαφών και των λυμάτων.
Ως πρότυπο φυτό για ριζοφιλτράρισμα επιλέγεται συνήθως η Brassica juncea' (ινδική μουστάρδα) επειδή έχει την ικανότητα να συσσωρεύει υψηλά επίπεδα μολύβδου και άλλων βαρέων μετάλλων, υπερβαίνοντας τις δυνατότητες αρκετών εμπορικά καλλιεργούμενων φυτικών ειδών. Επιπλέον, αρκετά μέλη της οικογένειας των Σταυρανθών ή των Βρασσικιδών έχει αποδειχθεί ότι συσσωρεύουν ασυνήθιστα υψηλές συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων και στους βλαστούς και στις ρίζες. Ο μόλυβδος (Pb), το κάδμιο (Cd), ο χαλκός (Cu), το χρώμιο (Cr), το νικέλιο (Ni), και ο ψευδάργυρος (Zn) είναι συνήθως οι πανταχού παρόντες ρύποι που περιέχεται στα βιομηχανικά, γεωργικά και αστικά απόβλητα.
Εφαρμογές
Το ριζοφιλτράρισμα είναι ενδεχόμενη λύση για την επεξεργασία επιφανειακών και υπόγειων υδάτων, βιομηχανικών και οικιστικών αποβλήτων, όμβριων υδάτων, όξινων απορροών ορυχείων, γεωργικών απορροών και υδάτων μολυσμένων από ραδιονουκλεΐδια. Με τα κατάλληλα φυτά είναι αποτελεσματική η αφαίρεση τοξικών μετάλλων από ένα διάλυμα με τη χρήση συστημάτων ταχείας ανάπτυξης της ρίζας. Διάφορα είδη φυτών απομακρύνουν αποτελεσματικά τοξικά μέταλλα όπως τα Cu2+, Cd2+, Cr6+, Ni2+, Pb2+ και Zn2+ από υδατικά διαλύματα. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι ραδιενεργοί ρύποι χαμηλού επιπέδου είναι δυνατόν να απομακρυνθούν από υγρά ρεύματα. Για να επιτευχθεί η απομάκρυνση διαμορφώνεται «στρωμνή τροφοδότης» πάνω από το μολυσμένο ρεύμα μέσω της οποίας μεγαλώνουν τα φυτά, επεκτείνοντας το μεγαλύτερο τμήμα των ριζών τους μέσα στο νερό. Η στρωμνή τροφοδότησης επιτρέπει να λαμβάνουν τα φυτά την κατάλληλη λίπανση, χωρίς να μολύνουν τη μάζα ύδατος, ενώ ταυτόχρονα αφαιρούν τα τοξικά βαρέα μέταλλα από το νερό.
Για αυτού του είδους τη βιοθεραπεία χρησιμοποιούνται και δέντρα, που αντιπροσωπεύουν και το χαμηλότερο κόστος. Μπορούν να αναπτυχθούν σε έδαφος με οριακή ποιότητα και να έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής. Αυτό οδηγεί σε μικρό ή μηδαμινό κόστος συντήρησης. Τα πλέον χρησιμοποιούμενα είδη είναι οι ιτιές και οι λεύκες, οι οποίες μπορούν να αναπτυχθούν περίπου 15 εκ. ανά έτος και να έχουν υψηλή ανοχή στην εισβολή μολυντών. Για περιπτώσεις βαθιάς μόλυνσης, χρησιμοποιούνται υβριδικές λεύκες με ρίζες που εκτείνονται περίπου σε 10 μέτρα βάθος. Οι ρίζες τους εισχωρούν στους πόρους του εδάφους και μπορούν να ανακυκλώσουν ως και 100 λίτρα νερού ανά ημέρα και ανά δέντρο. Αυτά τα δέντρα δρουν σχεδόν ως σύστημα άντλησης και αποκατάστασης.
Κόστος
Το ριζοφιλτράρισμα είναι οικονομικά αποδοτική διαδικασία αποκατάστασης για μεγάλους όγκους νερού που έχουν χαμηλές συγκεντρώσεις ρύπων και υπόκεινται σε αυστηρές προδιαγραφές. Είναι σχετικά φθηνή διαδικασία, αλλά δυνητικά αποτελεσματικότερη από ό,τι συγκρίσιμες τεχνολογίες. Η απομάκρυνση των ραδιονουκλιδίων από το νερό με τη χρήση ηλιοτρόπιων εκτιμάται ότι κοστίζει μεταξύ 2 και 6 ευρώ ανά χίλια λίτρα νερού η επεξεργασία, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων διάθεσης των αποβλήτων στα κεφάλαια επένδυσης.
Πλεονεκτήματα
Το ριζοφιλτράρισμα είναι μέθοδος αποκατάστασης που μπορεί να διεξαχθεί in situ, με φυτά που καλλιεργούνται απ' ευθείας στο μολυσμένο σώμα νερού. Πρόκειται για σχετικά φθηνή διαδικασία με χαμηλό κόστος κεφαλαίου. Το κόστος λειτουργίας είναι επίσης χαμηλό, αλλά εξαρτάται από τον τύπο του μολυντή. Είναι μέθοδος βιοθεραπείας αισθητικά ευχάριστη και οδηγεί σε μείωση και έκπλυση των ρύπων μέσω της διήθησης του νερού[8] Μετά τη συγκομιδή, η καλλιέργεια μπορεί να μετατραπεί σε βιοκαύσιμο, υποκατάστατο των ορυκτών καυσίμων.
Μειονεκτήματα
Η συγκεκριμένη μέθοδος βιοθεραπείας έχει τα όριά της. Οποιοσδήποτε ρυπαντής βρίσκεται κάτω από το βάθος της ριζόσφαιρας δεν μπορεί να εξαχθεί, επίσης, τα φυτά που χρησιμοποιούνται δεν είναι πάντα σε θέση να αναπτυχθούν σε περιοχές με μεγάλο δείκτη μόλυνσης. Το σημαντικότερο είναι ότι απαιτείται διάρκεια προκειμένου να επιτευχθεί το επιθυμητό επίπεδο βιοαποκατάστασης, κάτι που οδηγεί στην ανάγκη μακροχρόνιας συντήρησης. Εκτός αυτού οι περισσότερες μολυσμένες περιοχές έχουν ρυπανθεί με πολλά διαφορετικά είδη των ρύπων. Είναι ιδιαίτερα πιθανό σε μια τέτοια περίπτωση να υπάρχει συνδυασμός μετάλλων και οργανικών ρυπαντών, οπότε και η αποκατάσταση μέσω ριζοφιλτραρίσματος δεν είναι αρκετή. Τα φυτά που καλλιεργούνται για μολυσμένα νερά και εδάφη μπορούν να γίνουν δυνητική απειλή για την υγεία ανθρώπων και ζώων, και ως εκ τούτου χρειάζεται να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη διαδικασία συγκομιδής και περαιτέρω επεξεργασίας της συγκομισμένης βιομάζας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιοθεραπεία
Μιαζίνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Ερρίκος της Βυρτεμβέργης
Ο Ερρίκος, γερμ. Heinrich (7 Σεπτεμβρίου 1448 - 15 Απριλίου 1519) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης του Μονμπελιάρ (1473-1482).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούλριχ Ε΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ερρίκου ΙΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας.
Το 1519 απεβίωσε στο κάστρο Χόενουραχ, κοντά στα Λουτρά Ούραχ, σε ηλικία 71 ετών και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Έμπερχαρτ Α΄ δούκας της Βυρτεμβέργης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1485 την Ελισάβετ, κόρης του Σίμωνα Ζ΄ Βέκερ κόμη του Τψβάιμπρυκεν-Μπιτς και είχε τέκνο:
Το 1487 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Ερρίκος έκανε το 1488 δεύτερο γάμο με την Εύα του Ζαλμ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Γενικές εκλογές της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (2018)
Διεξήχθησαν γενικές εκλογές στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό στις 30 Δεκεμβρίου 2018 για να καθοριστεί ένας διάδοχος του προέδρου Ζοζέφ Καμπιλά καθώς και για τις 500 έδρες της Εθνοσυνέλευσης και τις 715 εκλεγμένες έδρες των 26 επαρχιακών συνελεύσεων. Ο Φέλιξ Τσισεκέντι ( UDPS ) κέρδισε με 38,6% των ψήφων, νικώντας έναν άλλο υποψήφιο της αντιπολίτευσης, τον Μαρτέν Φαγιούλου και τον Εμανιέλ Ραμαζανί Σαντάρι, υποστηριζόμενο από το κυβερνών κόμμα PPRD. Ο Φαγιουλού ισχυρίστηκε ότι οι εκλογές νοθεύτηκαν σε βάρος του έπειτα από συμφωνία μεταξύ του Τσισεκέντι και του απερχομένου προέδρου Καμπιλά, αμφισβητώντας το αποτέλεσμα στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Διάφοροι παρατηρητές των εκλογών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας της χώρας, αμφισβήτησαν επίσης το επίσημο αποτέλεσμα. Ωστόσο, στις 20 Ιανουαρίου, το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή και ανακήρυξε ως νικητή τον Τσισεκέντι. Τα κόμματα που ήταν φίλα προσκείμενα στον Καμπιλά κέρδισαν την πλειοψηφία των εδρών στην Εθνοσυνέλευση Ο Φέλιξ Τσισεκέντι ορκίστηκε ως ο 5ος Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό στις 24 Ιανουαρίου 2019, καθιστώντας την πρώτη ειρηνική μετάβαση της εξουσίας στη χώρα από τότε που έγινε ανεξάρτητη από το Βέλγιο το 1960.
Ανακοίνωση αποτελεσμάτων
Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα είχαν προγραμματιστεί να ανακοινωθούν στις 6 Ιανουαρίου 2019, με τελικό αποτέλεσμα στις 15 Ιανουαρίου και την τελετή ορκωμοσίας του νέου προέδρου στις 18 Ιανουαρίου. Ωστόσο, ανακοινώθηκε αργότερα στις 5 Ιανουαρίου ότι η δημοσίευση των προκαταρκτικών αποτελεσμάτων θα καθυστερήσει, καθώς λιγότερο από το ήμισυ των ψήφων είχαν ληφθεί από την εκλογική επιτροπή. Στις 10 Ιανουαρίου, η εκλογική επιτροπή κήρυξε νικητή των εκλογών τον Φέλιξ Τσισεκέντι, ηγέτης της αντιπολιτευτικής ομάδας της Ένωσης για τη Δημοκρατία και την Κοινωνική Πρόοδο. Ο Μαρτέν Φαγιουλού, ο οποίος ήρθε στη δεύτερη θέση, ισχυρίστηκε ότι είχε γίνει νοθεία στις εκλογές και ότι θα αμφισβητήσει το αποτέλεσμα στο συνταγματικό δικαστήριο. Η ισχυρή Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία της χώρας, η οποία ανέπτυξε 40.000 εκλογικούς παρατηρητές, δήλωσε επίσης ότι το επίσημο αποτέλεσμα δεν ευθυγραμμίζεται με τις παρατηρήσεις της, οι οποίες έφεραν τον Φαγιούλου ως νικητή. Στις 12 Ιανουαρίου έγινε γνωστό ότι τα κόμματα που υποστήριζαν τον Καμπιλά είχαν κερδίσει την πλειοψηφία των εδρών στην Εθνοσυνέλευση. Το Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή του Φαγιουλού για τα αποτελέσματα των εκλογών, υποστηρίζοντας τη νίκη του Τσισεκέντι. Ο Φαγιούλου ισχυρίστηκε ότι ήταν ο «νόμιμος» πρόεδρος και κάλεσε σε διαμαρτυρίες.
Επακόλουθα
Ενώ ο Τσισεκέντι είχε κερδίσει τις εκλογές, τα κόμματα που ήταν προσκείμενα στον Καμπίλα εξασφάλισαν πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση και αργότερα στη Γερουσία κατά τις εκλογές της Γερουσίας του Μαρτίου του 2019. Λόγω της περιορισμένης ικανότητας του Τσισεκέντι να εφαρμόσει πολιτικές ή να διορίσει νέο πρωθυπουργό και ενώ οι διαπραγματεύσεις για τη σύσταση νέας κυβέρνησης συνεχίζονταν, ο πρόεδρος συνεργάστηκε με το πρώην υπουργικό συμβούλιο του Καμπιλά. Μόλις στις 20 Μαΐου 2019 διόρισε τον σύμβουλο του Καμπιλά, Σιλβέτρ Ιλουνγκά ως εντολοδόχο πρωθυπουργό. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ο πρόεδρος Τσισεκέντι κατέληξαν σε συμφωνία για τη σύσταση νέας κυβέρνησης στις 27 Ιουλίου 2019, επιλέγοντας τα 65 μέλη του νέου υπουργικού συμβουλίου. Από αυτά, 42 θέσεις περιήλθαν στο Κοινό Μέτωπο για τους υποψηφίους που πρόσκεινται στο Κονγκό, ενώ 23 πήγαν στο συνασπισμό της Εμπρός για την Αλλαγή (Συμμαχία του Τσισεκέντι). Η νέα κυβέρνηση του Ιλουνγκά ανέλαβε επισήμως την εξουσία στα τέλη Αυγούστου του 2019.
Λα Κιάκα
Η Λα Κιάκα (La Quiaca) είναι μικρή πόλη στα βόρεια της επαρχίας Χουχούι της Αργεντινής, στη νότια όχθη του ποταμού Λα Κιάκα, απέναντι από την πόλη Βιγιαζόν της Βολιβίας. Βρίσκεται στο άκρο της Εθνικής Οδού 9, σε απόσταση 289 χιλιομέτρων από το Σαν Σαλβαδόρ ντε Χουχούι (πρωτεύουσα της επαρχίας) και σε υψόμετρο 3.442 μέτρων από το μέσο επίπεδο της θάλασσας.
Η Λα Κιάκα έχει 16.874 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Είναι η έδρα του νομού Γιαβί, ο οποίος περιλαμβάνει επίσης τις πόλεις Μπάριος, Κανγκρεχίγιος, Ελ Κόντορ, Πουμαχουάσι και Γιαβί. Η περιοχή εξυπηρετείται από ένα αεροδρόμιο που βρίσκεται στη θέση -22.15056°N, -65.5775°W.
Κλίμα
Παρά τη θέση της εντός των τροπικών περιοχών, επειδή βρίσκεται σε υψόμετρο άνω των 3.400 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, η Λα Κιάκα έχει ψυχρό ημίξηρο κλίμα (BSk, σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με ετήσια βροχόπτωση 351,6 mm. Κατά τους χειμερινούς μήνες, οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι δροσερές, με μέσο όρο 14,7 °C τον Ιούλιο, ενώ οι νύχτες μπορεί να γίνουν πολύ κρύες, με θερμοκρασίες που πέφτουν πολύ κάτω από τους 0 °C. Οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες κατά τους χειμερινούς μήνες, αν και είναι πιθανές οι χιονοπτώσεις. Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι ήπιες έως θερμές, κατά μέσο όρο 19 έως 20 °C αν και οι νυχτερινές θερμοκρασίες μπορεί να παραμείνουν δροσερές. Το μεγαλύτερο μέρος των βροχοπτώσεων που δέχεται η Λα Κιάκα πέφτει κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Είναι πιθανώς το πιο ηλιόλουστο μέρος στην Αργεντινή, με μέσο όρο 3.410 ώρες ηλιοφάνειας ή 76,9% της μέγιστης δυνατής ηλιοφάνειας που κυμαίνεται από το χαμηλό 62,5% τον Φεβρουάριο έως το υψηλό 87,5% τον Ιούλιο. Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ήταν 28,8 °C στις 4 Φεβρουαρίου 1998, ενώ η χαμηλότερη θερμοκρασία ήταν -15,2 °C. }}
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Τζακ Ντίλαν Γκρέιζερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Γάιος Σαλούστιος Πασιηνός Κρίσπος
Ο Γάιος Σαλούστιος Πασιηνός Κρίσπος, λατιν.: Gaius Sallustius Passienus Crispus ήταν μία εξέχουσα προσωπικότητα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τον 1ο αι. Έγινε δις ύπατος και ήταν πατριός του μελλοντικού αυτοκράτορα Νέρωνα.
Ιστορικό
Ο Σουητώνιος αναφέρει ότι ο Πασιηνός γεννήθηκε στο Visellium, μία πόλη της οποίας η τοποθεσία έχει χαθεί. Ήταν εγγονός του Λεύκιου Πασιένου Ρούφου, υπάτου το 4 π.Χ. Ο πατέρας του, ο πρεσβύτερος Πασιηνός, που απεβίωσε το 21 μ.Χ., ήταν μικρανιψιός του ιστορικού Γάιου Σαλλούστιου Κρίσπου, ο οποίος δεν είχε δικά του παιδιά, και ως εκ τούτου υιοθέτησε τον εγγονό της αδελφής του ως κληρονόμο του. Έτσι ο πρεσβύτερος Πασιηνός πρόσθεσε το όνομα του θείου του σύμφωνα με τη ρωμαϊκή συνήθεια και με τη σειρά τους αυτά τα ονόματα μεταβιβάστηκαν στον γιο του.
Πρώιμη καριέρα
Ο Πασσιηνός ήταν τακτικός συνήγορος στο δικαστήριο των Centumviri (Εκατό ανδρών), που συνερχόταν στην Ιουλία Βασιλική. Ο Σουητώνιος αναφέρει ένα άγαλμα του Πασιηνού, το οποίο είχε στηθεί αργότερα στη Βασιλική. Έκανε την πρώτη του ομιλία στη Σύγκλητο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τιβερίου, προς τον οποίο εκφράστηκε ευγενικά και του οποίου κέρδισε την εύνοια, αν και ο Σουητώνιος υποστηρίζει ότι ο έπαινος του Αυτοκράτορα ήταν ανέντιμος. Ο Πασιηνός ήταν ύπατος για πρώτη φορά το 27 μ.Χ., όταν ονομάστηκε αντικαταστάτης ύπατος στις καλένδες του Ιουλίου, ως συνάδελφος του Πόπλιου Κορνήλιου Λέντουλο και υπηρέτησε το υπόλοιπο του έτους.
Παρά τον βαθμό και τον πλούτο του, ο Πασιηνός είχε έναν ταπεινόφρονα τρόπο για να παραμένει στην εύνοια των Αυτοκρατόρων. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Καλιγούλα συνόδευε τον Αυτοκράτορα στα ταξίδια του, ακολουθώντας με τα πόδια ως ένδειξη υποταγής. Ο Καλιγούλας λέγεται ότι τον ρώτησε μία φορά ιδιωτικά, αν ο Πασιηνός είχε ποτέ επαφή με τη δική του αδελφή, όπως είχε κάνει και ο Καλιγούλας. Συνειδητοποιώντας ότι η απάντηση είτε θετική είτε αρνητική μπορεί να είναι επικίνδυνη, ο Πασιηνός απάντησε έξυπνα, "όχι ακόμη", αποφεύγοντας έτσι τη δυσαρέσκεια του Αυτοκράτορα.
Συνδέσεις με την Αυτοκρατορική οικογένεια
Η γυναίκα του Πασιηνού, η Δομιτία Λεπίδα η Πρεσβύτερη, ήταν αδελφή του Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου συζύγου της Αγριππίνας της Νεότερης. Ο πρώτος σύζυγος της Δομιτίας, ο Δέκιμος Ατέριος Αγρίππας ύπατος το 22 μ.Χ., απεβίωσε το 32, αφού υποστήριξε την καταδίκη του Λεύκιου Φουλκίνιου Τρίο και του Πόπλιου Μέμιου Ρέγουλου, των αντιμαχομένων υπάτων του προηγούμενου φθινοπώρου, τραβώντας έτσι τη δημόσια οργή. Ο Πασιηνός νυμφεύτηκε τη Δομιτία τον επόμενο χρόνο και έγινε ο πατριός του γιου της Κόιντου Ατέριου Αντωνίνου, ο οποίος θα γινόταν ύπατος το 53 επί Κλαυδίου.
Λίγο μετά την υπατεία του το 41, ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος ζήτησε από τον Πασιηνό να διαζευχθεί τη σύζυγό του Δομιτία και να νυμφευτεί την αδελφή του Αγριππίνα, καθώς ο σύζυγός της Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος είχε αποβιώσει πρόσφατα. Ο Γ. Δ. Αηνόβαρβος είχε φήμη άσκοπης σκληρότητας· επρόκειτο να δολοφονηθεί από τον Τιβέριο και σώθηκε μόνο από το τέλος του Αυτοκράτορα. Η ίδια είχε εξοριστεί από την Καλιγούλα το 39 μ.Χ., λόγω της υποτιθέμενης εμπλοκής της σε μία συνωμοσία εναντίον τού Αυτοκράτορα, με τον τον φημολογούμενο εραστή της Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο, σύζυγο της αδελφής της Ιουλίας Δρουσίλας.
Μετά το τέλος του συζύγου της ο Καλιγούλας κατέλαβε την κληρονομιά, που κανονικά ανήκε στον νεαρό γιο της Αγριππίνας, Λ. Δ. Αηνόβαρβο (μετέπειτα Νέρωνα). Ο Καλιγούλας δολοφονήθηκε λίγο αργότερα και ο θείος του Κλαύδιος, πρόθυμος να αποκαταστήσει τον σεβασμό στην Αυτοκρατορική οικογένεια, κάλεσε την Aγριππίνα από την εξορία, απέδωσε την κληρονομιά στον γιο της και θέλησε να της δώσει έναν άξιο σύζυγο. Η σύζυγος του Πασιηνού Δομιτία ήταν επίσης εξαδέλφη του Αυτοκράτορα (οι μητέρες τους ήταν αδελφές), αλλά ήταν πιο σημαντικό να αποκατασταθεί η εικόνα της Αγριππίνας· ο Πασιηνός δέχθηκε την εντολή του Κλαύδιου και διαζεύχθηκε τη Δομιτία, έτσι έγινε σύζυγος της Αγριππίνας και πατριός του μετέπειτα Αυτοκράτορα Νέρωνα.
Το τέλος και η υστεροφημία
Για το διάστημα από τον Ιούνιο 42 μέχρι και τον Ιούνιο 43, η sortition (εκλογή με κλήρο) έκανε τον Πσηινό ανθύπατο (διοικητή) της επαρχίας της Ασίας. Ο Ρόουναλντ Σάυμ περιέγραψε κάποτε αυτή τη θέση ως «το υψηλότερο αξίωμα στη σταδιοδρομία γερουσιαστή». Στη συνέχεια το 44 ο Πασιηνός ήταν ύπατος για δεύτερη φορά, αλλά τώρα κανονικός ύπατος, με συνάδελφό του τον Τίτο Στατίλιο Ταύρο. Η δεύτερη υπατεία του ήταν μία ιδιαίτερη τιμή, αλλά εν μέρει συμβολική, καθώς αναμενόταν να παραιτηθεί πριν από τη λήξη των έξι μηνών, και μάλλον το έκανε στις Ιδούς του Ιανουαρίου. Τον ακολούθησε ο Πόπλιος Πομπόνιος Σεκούνδος, ο οποίος κράτησε τις υπατικές fasces (δέσμες 12 ράβδων) με τον Τ. Στατίλιο Ταύρο μέχρι τις Καλένδες του Ιουλίου.
Μέχρι τώρα ο Πασιηνός ήταν ο πιο ευνοημένος άνδρας: δύο φορές ύπατος, εγγονός υπάτου, κληρονόμος του Σαλουστίου, με δύο γάμους στην Αυτοκρατορική οικογένεια. Η περιουσία του εκτιμήθηκε στους διακόσιους εκατομμύρια σηστέρτιους. Πείστηκε από την Aγριππίνα να την ονομάσει κληρονόμο του. Αυτό αποδείχτηκε η καταστροφή του, διότι απεβίωσε από την προδοσία της συζύγου του, πιθανώς δηλητηριασμένος, περί το 47 μ.Χ.
Εδώ δεν θα έπαυε η κακουργία της Αγιππίνας, καθώς η σύζυγος του Κλαύδιου, η Β. Μεσσαλίνα, αντιλήφθηκε σωστά την απειλή από την Aγριππίνας και προσπάθησε να δολοφονήσει τον Λεύκιο, προκειμένου να εξασφαλίσει τη διαδοχή στον Bρεταννικό, τον δικό της γιο από τον Αυτοκράτορα. Η απόπειρα απέτυχε και, μετά το τέλος του Πασιηνού, η Αγριππίνα εργάστηκε για να προκαλέσει την πτώση της Μεσσαλίνας. Στη συνέχεια αποπλάνησε τον θείο της Αυτοκράτορα, και η Αγριππίνα έγινε σύζυγός του· έπεισε τον Κλαύδιο να υιοθετήσει τον Λεύκιο, ονομάζοντάς τον κληρονόμο του, προτιμώντας τον από τον γιο του Βρεταννικό. Στη συνέχεια η Αγριππίνα προκάλεσε το τέλος του Αυτοκράτορα, τοποθετώντας τον γιο της Λεύκιο, τώρα Αυτοκράτορα Νέρωνα, στον θρόνο. Σύντομα εξόντωσε τον Bρεταννικό. Η Aγριππίνα απεβίωσε το 59, όταν ο Νέρων τη δολοφόνησε. Η προκάτοχός της σύζυγος του Πασιηνού, η Δομιτία, απεβίωσε αργότερα εκείνο το έτος και υπήρχε φήμη ότι ο Νέρων την είχε επίσης δηλητηριάσει.
Ο Γάιος Πασιηνός Κρίσπος ήταν ένας έξυπνος, ταπεινός και πνευματώδης άνθρωπος, διάσημος για τη ρήση του ότι «ο κόσμος δεν θα γνώριζε ποτέ έναν καλύτερο σκλάβο, ούτε έναν χειρότερο αφέντη», αναφερόμενος στον μελλοντικό Αυτοκράτορα Καλιγούλα και τον παππού του Τιβέριο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 33 τη Δομιτία Λεπίδα την Πρεσβύτερη, κόρη του Λεύκιου Δομίτιου Αηνόβαρβου υπάτου το 16 π.Χ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Αλέξ Μπούντα
Ο Άλεξ Μπούντα (αλβανικά: Aleks Buda, Ελμπασάν, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 7 Σεπτεμβρίου 1910 - Τίρανα, Αλβανία, 7 Ιουλίου 1993) ήταν επιφανής Αλβανός ιστορικός και ακαδημαϊκός του 20ού αιώνα. Αν και οι σπουδές του ήταν πάνω στον τομέα της φιλολογίας, εν τούτοις αναδείχτηκε ως ένας από τους κύριους εκπροσώπους της αλβανικής ιστοριογραφίας κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής περιόδου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου του 1910 στο Ελμπασάν της σημερινής Αλβανίας, το οποίο εκείνη την εποχή υπαγόταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ήταν γόνος οικογένειας εμπόρων και αναφέρεται ως εβραϊκής καταγωγής. Πραγματοποίησε τις εγκύκλιες σπουδές του στο εξωτερικό, αρχικά σε δημοτικό σχολείο του Λέτσε της Ιταλίας και κατόπιν σε γυμνάσιο στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Το 1930 εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, σπουδάζοντας φιλοσοφία και φιλολογία, χωρίς ωστόσο να αποφοιτήσει. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του εργάστηκε ως καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα Τίρανα και στην Κορυτσά. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μπούντα συμμετείχε στην αλβανική Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου Αλβανίας (αλβανικά: LANÇ), ασχολούμενος με τον πολιτικό τομέα της οργάνωσης.
Μεταπολεμικά ανέλαβε αρχικά τη διεύθυνση της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Αλβανίας, ενώ διετέλεσε και μέλος της Λαϊκής Συνέλευσης. Το 1972 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Αλβανικής Ακαδημίας Επιστημών, καθώς και ο πρώτος πρόεδρος της. Η τοποθέτηση του Μπούντα στην προεδρία αναφέρεται ως προσωπική επιλογή του δικτάτορα της χώρας, Εμβέρ Χότζα. Το ίδιο έτος ήταν το μοναδικό άτομο που συμμετείχε με την ιδιότητα του ιστορικού στο Αλβανικό Συνέδριο Ορθογραφίας που διεξήχθη στα Τίρανα. Έλαβε μια σειρά τίτλων όπως 'Δάσκαλος του λαού' και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Αυστρίας τον τίμησε με το "Μεγάλο Χρυσό Μετάλλιο" (1990).
Απεβίωσε στα Τίρανα, στις 7 Ιουλίου του 1993.
Έργο
Αν και η ειδικότητά του ήταν η λογοτεχνία, ο Μπούντα σταδιοδρόμησε στην κομμουνιστική Αλβανία ως ιστορικός. Μάλιστα αναφέρεται ως ο θεμελιωτής της μεταπολεμικής αλβανικής ιστοριογραφίας. Επιπλέον χαρακτηρίζεται ως υπεύθυνος για την κατεύθυνσή της προς τάσεις που αφενός υποστήριζαν την αυτοχθονία των Αλβανών και αφετέρου διακρίνονταν από «ξενοφοβία».
Το 1976, στο πλαίσιο της συμμετοχής του στην Εθνική Συνδιάσκεψη Εθνογραφικών Μελετών, επιτέθηκε στις σύγχρονες θεωρίες και τάσεις του εξωτερικού κατακρίνοντας αυτές ως καπιταλιστικής και ρεβιζιονιστικής προέλευσης.
Το έργο του Μπούντα αναφέρεται ως αντιπροσωπευτικό των αλβανικών θέσεων σχετικά με την προέλευση του αλβανικού έθνους. Στηριζόμενος στη θεωρία περί προέλευσης των Αλβανών από τους Ιλλυριούς, υποστήριξε πως οι Αλβανοί ανήκουν στους παλαιότερους κατοίκους των Βαλκανίων και της Ευρώπης. Συνέγραψε μαζί με άλλους ιστορικούς την «Ιστορία της Αλβανίας τόμος Ι» και ήταν συγγραφέας αρκετών μελετών για διαφορετικές περιόδους της αλβανικής ιστορίας.
Ο Μπούντα ανήκε σε μια μικρή ομάδα διανοουμένων στους οποίους το κομμουνιστικό καθεστώς επέτρεψε την πρόσβαση στην ξένη βιβλιογραφία για την προετοιμασία νέων ιδεολογικών και θεωρητικών οδηγιών.
Εργογραφία
Κάποια έργα του Μπούντα είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλβανοί ιστορικοί Κατηγορία:Αλβανοί αντιστασιακοί
Κατηγορία:Αλβανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αλβανοί εθνικιστές
Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος (εκτελέστηκε το 39)
Ο Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος, λατιν.: Marcus Aemilius Lepidus (6 - 39) νυμφεύτηκε τη μικρότερη αδελφή του Αυτοκράτορα Καλιγούλα, την Ιουλία Δρουσίλλα.
Βιογραφία
Ένα μέρος της γενεαλογίας του είναι ασαφές: ήταν πιθανώς ο γιος του Λεύκιου Αιμίλιου Παύλου υπάτου το 1. Αν είναι έτσι, ήταν επίσης εγγονός του Λεύκιου Αιμίλιου Λέπιδου Παύλου υπάτου το 50 π.Χ. και αδελφός του Mάρκου Αιμίλιου Λέπιδου μέλους της τριανδρίας. Η μητέρα του Ιουλία η Νεότερη ήταν κόρη του Μάρκου Βιψάνιου Αγρίππα και της Ιουλίας της Πρεσβύτερης, κόρης του Αυτοκράτορα Αυγούστου από τη σύζυγό του Σκριβωνία.
Ο Μ. Αι. Λέπιδος νυμφεύτηκε την αδελφή του Καλιγούλα, την Ι. Δρουσίλα, τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο του 37 Η Δρουσίλα ήταν κόρη του Γερμανικού, γιου του Ν. Κλ. Δρούσου, γιου της Λιβίας από τον σύζυγό της Τιβ. Κλ. Νέρωνα. Λίγα είναι γνωστά γι' αυτόν πριν από τον γάμο του. Η Δρουσίλλα ήταν παντρεμένη με τον Λεύκιο Κάσσιο Λογγίνο από το 33, αλλά ο Καλιγούλας τον ανάγκασε να τη χωρίσει, ώστε η Δρουσίλλα να παντρευτεί τον Λέπιδο. Ο γάμος διήρκεσε μέχρι το τέλος της Δρουσίλλας στις 38 Ιουνίου. Δεν είχαν παιδιά. Λόγω αυτού του γάμου, ο Λέπιδος έγινε στενός φίλος του Καλιγούλα και της οικογενείας του. Μετά το τέλος του διαδόχου Τιβ. Γέμελλου το 37, ο Λέπιδος χαρακτηρίστηκε δημόσια από τον Καλιγούλα ως κληρονόμος του. Στα τέλη του 38, όταν συνελήφθη ο κυβερνήτης της Αιγύπτου Αύλος Αβίλιος Φλάκος, ο Λέπιδος έπεισε με επιτυχία τον Καλιγούλα να εξορίσει τον Φλάκο στην Άνδρο, παρά στη Γυάρο.
Κάπου στα 39 όμως, ο Καλιγούλας δημοσίευσε επιστολές από τις αδελφές του Αγριππίνα τη Νεότερη και Ιουλία Λιβίλλα, που περιγράφουν λεπτομερώς μία μοιχεία με τον Λέπιδο και μία συνωμοσία εναντίον τού Αυτοκράτορα. Ο Λέπιδος εκτελέστηκε και οι αδελφές τού Καλιγούλα εξορίστηκαν. Στην Αγριππίνα δόθηκαν τα οστά του Λέπιδου σε μία υδρία· τα μετέφερε στη Ρώμη. Ο Καλιγούλας έστειλε τρία μαχαίρια στον ναό του Άρη Εκδικητή, για να εορτάσει το τέλος τού Λέπιδου. Στη Σύγκλητο ο Βεσπασιανός έκανε μία πρόταση να πεταχτούν τα λείψανα του Λέπιδου, αντί να ταφούν. Η πρόταση εκτελέστηκε και δεν δόθηκε κανονική ταφή στον Λέπιδο.
Πολιτιστικές απεικονίσεις
Ένα γλυπτό του Λέπιδου βρέθηκε στο Αυτοκρατορικό Σεβαστείον της Αφροδισιάδος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 37 την Ιουλία Δρουσίλλα, κόρη του Ι. Κ. Γερμανικού στρατηγού. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Τιμόθεος Φορέστης Τυπάλδος
Ο Τιμόθεος Φορέστης Τυπάλδος (- 1877) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Ιωάννη Φορέστη Τυπάλδου. Καταγόταν από πολιτική οικογένεια και ήταν αδελφός του Γεωργίου Φορέστη Τυπάλδου καθώς και ανηψιός των Αδαμάντιου Δελλαπόρτα και Δημητρίου Καρούσου. Σπούδασε νομικά, εργάστηκε ως δικηγόρος στην Κέρκυρα και για ένα διάστημα υπήρξε εισαγγελέας. Ήταν, επίσης, ιδιοκτήτης τυπογραφείου στο Αργοστόλι.
Στις εκλογές του 1852 και του 1856 εξελέγη βουλευτής Κεφαλληνίας με την κυβερνητική παράταξη στην Ιόνιο Βουλή. Στην κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου (1865) διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Μόμο (Ιταλία)
Το Μόμο (ιταλικά: Momo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Banca Socială
Η Banca Socială SA είναι μολδαβική τράπεζα, ιδρυθείσα το 1991.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Μολδαβίας
Ζαμπίνε Μπέργκμαν-Πολ
Η Ζαμπίνε Μπέργκμαν-Πολ (το γένος Σουλτς;, γεννηθείσα στις 20 Απριλίου 1946) είναι Γερμανίδα γιατρός και πολιτικός. Είναι μέλος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης της Γερμανίας (ΧΕΓ, CDU), ήταν πρόεδρος του Φολκσκάμμερ της Ανατολικής Γερμανίας από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο του 1990. Υπηρέτησε ως αναπληρώτρια επικεφαλής του κράτους της Ανατολικής Γερμανίας μέχρι τη συγχώνευση με τη Δυτική Γερμανία τον Οκτώβριο. Μετά την επανένωση της Γερμανίας, υπηρέτησε στην κυβέρνηση του καγκελαρίου Χέλμουτ Κολ.
Πρώιμη ζωή και την εκπαίδευση
Η Μπέργκμαν-Πολ γεννήθηκε στο Άιζεναχ της Θουριγγίας. Αφού αποφοίτησε από το σχολείο το 1964, η Μπέργκμαν-Πολ αρχικά δεν εισήχθη στο πανεπιστήμιο, αλλά εισήχθη με διετή υποτροφία στο Ινστιτούτο Ιατροδικαστικής στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ στο Βερολίνο. Το 1966, άρχισε να σπουδάσει ιατρική και αποφοίτησε το 1972 με πτυχίο στην ιατρική. Από το 1979, εργάστηκε ως ειδική σε θέματα πνεύμονα και το 1980 απέκτησε διδακτορικό.
Από το 1980 έως το 1985, ήταν ιατρική διευθύντρια του τμήματος της πολυκλινικής για ασθένειες των πνευμόνων και της φυματίωσης στο Φριντριχσάιν του Βερολίνου. Από το 1985 έως το 1990, ήταν ιατρική διευθύντρια στο Επαρχιακό Γραφείο για παθήσεις πνευμόνων και φυματίωσης στο Ανατολικό Βερολίνο.
Από το 1990 η Μπέργκμαν-Πολ είναι Προστάτης των Ατόμων με Αναπηρία στη Γερμανία (ABID eV) και από το 2003 Πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού στο Βερολίνο. Επίσης από το 2003 είναι μέλος του Προεδρείου της Διεθνούς Ομοσπονδίας και αντιπρόεδρος από το 2007.
Πολιτική καριέρα
δεξιά|μικρογραφία|235x235εσ|Συνεδρίαση του Κοινοβουλίου, 2 Οκτωβρίου 1990 Το 1981, άρχισε να εργάζεται για τη Χριστιανοδημοκρατικη Ένωση Γερμανίας, ενός εκ των κομμάτων της ΛΔΓ, και το 1987 εξελέγη στο περιφερειακό συμβούλιο στο Ανατολικό Βερολίνο.
Στις γενικές εκλογές του Μαρτίου του 1990, οι μόνες ελεύθερες εκλογές που διεξήχθησαν στην Ανατολική Γερμανία, εξελέγη μέλος της Βουλής και στις 5 Απριλίου εξελέγη πρόεδρός της. Την ίδια ημέρα, το Κοινοβούλιο κατήργησε το Κρατικό Συμβούλιο, τη συλλογική προεδρία της χώρας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο πρόεδρος της Βουλής ήταν ex officio αντιπρόεδρος της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, ως εκ τούτου, η Μπέργκμαν-Πολ έγινε προσωρινή αρχηγός κράτους. Σε αυτόν τον ρόλο, προήδρευσε στην ψηφοφορία για την ένταξη στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στις 23 Αυγούστου, καθώς και στη συντριπτική έγκριση της συνθήκης ενοποίησης, στις 12 Σεπτεμβρίου.
Προσωπική ζωή
Η Ζαμπίνε Μπέργκμαν-Πολ είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Είναι Προτεστάντισσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί υπουργοί Κατηγορία:Πολιτικοί της CDU Κατηγορία:Πολιτικοί της Ανατολικής Γερμανίας Κατηγορία:Προτεστάντες
Έμπερχαρτ Α΄ της Βυρτεμβέργης
Ο Έμπερχαρτ Α΄ (γερμ.: Eberhard I., 11 Δεκεμβρίου 1445 - 25 Φεβρουαρίου 1496) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν, ως Έμπερχαρτ Ε΄, κόμης (1459-95) και μετά, ως Έμπερχαρτ Α΄, δούκας της Βυρτεμβέργης (1495-96).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ούραχ και της Μέχτιλτ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου.
Το 1496 απεβίωσε σε ηλικία 51 ετών και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Έμπερχαρτ Β΄ δούκας της Βυρτεμβέργης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1474 τη Βαρβάρα Γκονζάγκα, κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ μαρκήσιου της Μάντουα και απέκτησαν μία κόρη, που απεβίωσε το επόμενο έτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Φλορίντια
Η Φλορίντια είναι πόλη και κοινότητα στην Ιταλική Επαρχία των Συρακουσών στις ανατολικές ακτές της Περιφέρειας της Σικελία στην νότια Ιταλία. Το όνομα της προέρχεται από το Λατινικό "μέρα της Φλόρας" ή από το επίθετο "ανθηρός". Η Φλορίντια βρίσκεται 12 χιλιόμετρα δυτικά από την πρωτεύουσα Συρακούσες, οι κύριες ασχολίες των κατοίκων της είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία και η βιομηχανία, ανακαλύφτηκε το 1628. Από την πόλη της Φλορίντιας καταγόταν η δούκισσα Λουτσία Μιλιάτσο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας των Συρακουσών
Λουδοβίκος Α΄ της Βυρτεμβέργης-Ούραχ
Ο Λουδοβίκος Α΄, γερμ. Ludwig I (πριν τις 31 Οκτωβρίου 1412 - 23/24; Σεπτεμβρίου 1450) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης-Ούραχ (1419-1450).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έμπερχαρτ Δ΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Ερριέττας των Μονφωκόν, κόρης του Ερρίκου του Ορμπ (γιου του Στεφάνου κόμη του Μονμπελιάρ).
Το 1450 απεβίωσε σε ηλικία 38 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1436 τη Ματθίλδη των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και είχε τέκνα:
Βαΐνιους
O Βαΐνιους, γερμαν. Vainius (απεβ. π. 1340) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν πρίγκιπας τού Πολότσκ (1315-1340).
Λουδοβίκος Α΄ της Βυρτεμβέργης-Ούραχ
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Βαΐνιους
Βιογραφία
Ήταν μάλλον γιος τού Μπουτβύντας. Αδέλφια του ήταν οι Γκεντιμίνας μέγας δούκας της Λιθουανίας, Βυτένις μέγας δούκας της Λιθουανίας, Μαργκίρις δούκας της Σαμογιτίας και Φιόντορ δούκας τού Κιέβου.
Λίγα είναι γνωστά γι' αυτόν. Αναφέρεται για πρώτη φορά στις πηγές το 1324. Το 1325 ήδη ως πρίγκιπας τού Πολότσκ, υπέγραψε μία συμφωνία με το Λιβονικό Τάγμα (παράρτημα τού Τευτονικού) και το Νόβγκοροντ.
Οικογένεια
Ο μόνος γνωστός γιος του ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Νήσος Μποϊάνα
thumb|Αεροφωτογραφία του δέλτα του ποταμού Μποϊάνα με τη Νήσο Μποϊάνα. Η Νήσος Μποϊάνα (μαυροβουνιακά: Ада Бојана) είναι ένα τριγωνικό νησί στον δήμο Ολκινίου στο Μαυροβούνιο. Έχει έκταση 4,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα και δημιουργείται από το δέλτα του ποταμού Μποϊάνα. Βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του Μαυροβουνίου, με τον ποταμό Μποϊάνα να χωρίζει τη νήσο από την αλβανική επικράτεια.
Το νησί συνορεύει και στις δύο πλευρές του από τον ποταμό Μποϊάνα και την Αδριατική θάλασσα στα νοτιοδυτικά. Αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό, με αμμώδεις παραλίες μήκους 3 χιλιομέτρων με παραδοσιακά εστιατόρια με θαλασσινά.
Αν και βρίσκεται στην περιοχή της Μεσογείου, το κυρίαρχο κλίμα του νησιού είναι υποτροπικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του Μαυροβουνίου
Ασώτιος Δ΄ ο Βαγρατίδης
Ο Ασώτιος Δ΄, Աշոտ Դ Բագրատունի Ashot IV Bagratuni, περισσότερο γνωστός ως Ασώτιος ο Κρεατοφάγος, Աշոտ Մսակեր Αshot Msaker, από το ότι έτρωγε κρέας κατά τη διάρκεια της Τεσσαρακοστής, ήταν ένας Αρμένιος πρίγκιπας από τον Οίκο των Βαγρατιδών. Ένας φυγάς από την αποτυχημένη εξέγερση το 775 κατά της Αραβικής κυριαρχίας στην Αρμενία, όπου είχε σκοτωθεί ο πατέρας του, τις επόμενες δεκαετίες επέκτεινε σταδιακά την επικράτειά του και καθιέρωσε κυρίαρχο ρόλο για τον εαυτό του στις υποθέσεις της χώρας, με το να τον αναγνωρίσει το Χαλιφάτο των Αββασιδών ως κυρίαρχο πρίγκιπα της Αρμενίας από το 806 έως το τέλος του το 826.
Βιογραφία
Ο Ασότ Δ' ήταν γιος του Σμπάτ Ζ΄ πρίγκιπα της υπό Αραβική εξουσία Αρμενίας. Ο Σμπατ Ζ΄ είχε συμμετάσχει στην εξέγερση κατά του Χαλιφάτου των Αββασιδών και είχε σκοτωθεί στην καταστροφική μάχη του Μπαγρεβάν το 775. Μετά τη μάχη, ο Ασότ Δ΄ έφυγε από τα παραδοσιακά εδάφη της οικογένειας που ήταν στην ανατολική Αρμενία, και πήγε προς τα βόρεια, στους συγγενείς του κοντά στο πηγές τού ποταμού Αράξη, όπου βρισκόταν πιο μακριά από την Αραβική εξουσία και πιο κοντά στη Ρωμανία (Βυζαντινή Αυτοκρατορία). Εκεί κατείχε επίσης ορυχεία αργύρου, τα οποία του επέτρεψαν να αγοράσει μερικά από τα εδάφη της οικογένειας Καμσαρακάν και να δημιουργήσει μία νέα κυριαρχία γύρω από το φρούριο Μπαγκαράν, στην επαρχία του Αϋραράτ.
Ο θάνατος ή η εξορία τόσων πολλών πριγκιπικών οικογενειών (nakharar) μετά το Μπαγκρεβάντ, άφησε ένα κενό εξουσίας στον νότιο Καύκασο: εν μέρει αυτό καλύφθηκε από Άραβες αποίκους, οι οποίοι στις αρχές του 9ου αι. είχαν ιδρύσει μία σειρά από μεγαλύτερα ή μικρότερα εμιράτα στην περιοχή, αλλά μεταξύ των μεγαλύτερων ωφελούμενων ήταν οι Αρτσρούυνί, μία πρώην μεσαία πριγκιπική οικογένεια (nakharar), που τώρα έφτασε να ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της νοτιοανατολικής Αρμενίας (Βασπουρακάν). Ταυτόχρονα, μέσω επιδέξιας διπλωματίας και συμμαχιών γάμου, ο Ασότ Δ΄ κατάφερε να επανιδρύσει τους Βαγρατίδες ως την κύρια πριγκιπική οικογένεια (nakharar), δίπλα στους Αρτσρουνί. Ως αποτέλεσμα, περί το c. 806, ο χαλίφης Χαρούν αλ-Ρασίντ επέλεξε τον Ασότ Δ΄ ως νέο προεδρεύοντα πρίγκιπα της Αρμενίας, αποκαθιστώντας το αξίωμα που είχε λήξει με τον τέλος τού πατέρα του τριάντα χρόνια πριν. Η συνάντηση σχεδιάστηκε τόσο ως αντίβαρο στους ολοένα και πιο ισχυρούς Αρτσρουνί, όσο και ως κέντρο για την αφοσίωση των Αρμενίων μακριά από τη Ρωμανία, όπου πολλές οικογένειες είχαν καταφύγει μετά το 775. Περίπου την ίδια εποχή ο χαλίφης αναγνώρισε έναν άλλο Βαγκρατιδικό κλάδο, υπό τον Ασότ Α΄ τον Κουροπαλάτη, ως πρίγκιπα της Ιβηρίας στον Καύκασο.
Εκμεταλλευόμενος την αναταραχή στο Χαλιφάτο μετά το τέλος του Χαρούν αλ-Ρασίντ το 809 και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου που ακολούθησε, ο Ασότ Δ΄ μπόρεσε να επεκτείνει πολύ τα εδάφη και την εξουσία του. Η άνοδος του Ασότ Δ΄ αμφισβητήθηκε από μία άλλη φιλόδοξη οικογένεια, τους Μουσουλμάνους Τζαχαφίδες. Ο ιδρυτής της οικογένειας, Τζαχάφ (Jahhaf), ήταν ένας νεοφερμένος στην Αρμενία, ο οποίος είχε δημιουργήσει μία σημαντική βάση εξουσίας για τον εαυτό του με τον ισχυρισμό ότι απέκτησε τα εδάφη των Μαμικονικάν, μέσα από τον γάμο του με την κόρη του Mουσέγκ ΣΤ΄ Μαμικονικάν, ενός από τους ηγέτες των Αρμενίων που σκοτώθηκαν σε Μπαγκεβάντ. Ο Ασότ Δ΄ δύο φορές νίκησε τους Τζαχαβίδες στο Ταρόν και το Aρσαρουνίκ. Στην πορεία κέρδισε όχι μόνο το Tαρόν (το οποίο ο Τζαχάφ είχε αρπάξει από έναν άλλο Bαγρατίδη, τον Βασάκ) και το Aρσαρουνίκ με το Σιράκ (το οποίο είχε αγοράσει νωρίτερα από τους Kαμσαρακάν), αλλά και το Aσότζ και το ανατολικό Tαΰκ. Απογοητευμένοι, ο Τζαχάφ και ο γιος του Aμπντ αλ-Μαλίκ επαναστάτησαν ανοιχτά κατά του Χαλιφάτου, καταλαμβάνοντας την πρωτεύουσα της Αρμενίας Ντβιν το 813 και πολιορκώντας ανεπιτυχώς τον κυβερνήτη του χαλίφη στη Μπαρντάα. Ο Ασότ δ΄ νίκησε έναν στρατό 5.000, που είχε στείλει εναντίον του ο Aμπντ αλ-Μαλίκ, σκοτώνοντας 3.000 από αυτούς, ενώ ο αδελφός του Aσότ, Σαπούχ, έκανε επιδρομή στα περίχωρα του Ντβιν. Καθώς ο Αμπντ αλ-Μαλίκ ετοιμαζόταν να βαδίσει και να αντιμετωπίσει τον Σαπούχ, ο τοπικός πληθυσμός επαναστάτησε και τον σκότωσε.
Το τέλος του Aμπντ αλ-Μαλίκ «σημάδεψε τη νίκη των Βαγρατιδών επί των πιο επικίνδυνων εχθρών τους» (Tερ-Γκεβοντυάν), και άφησε τον Aσότ Δ΄ ως τον μεγαλύτερο γαιοκτήμονα μεταξύ των nakharar. Εξασφάλισε περαιτέρω τη θέση του συνάπτοντας στρατηγικές συμμαχίες γάμου, δίνοντας μία από τις κόρες του στον Αρτσρουνί πρίγκιπα του Βασπουρακάν και μία άλλη στον εμίρη του Αρζέν.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Αρμενίας Κατηγορία:Βαγρατίδες
Αγία Σωτήρα Κορινθίας
Γεωγραφία
Η Αγία Σωτήρα είναι παράλιος οικισμός της ΒΑ. Κορινθίας, στο τμήμα του νομού στη Στερεά Ελλάδα. Βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες των Γερανείων στον μυχό του φερώνυμου όρμου του κόλπου Αλκυονίδων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει 41 χλμ. περίπου ΒΑ. της Κορίνθου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πισίων
(Πηγές: )
Αξιοθέατα
Ο οικισμός, όπως και όλη η περιοχή νότια προς τα Γεράνεια, είχε μεγάλες ζημιές από τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2021.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων
EuroCreditBank
Η EuroCreditBank SA είναι μολδαβική εμπορική τράπεζα, ιδρυθείσα το 1992, η έδρα της οποίας βρίσκεται στο Κισινάου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Μολδαβίας
Καμπάνια
Καμπάνια -από το ιταλικό campagna που σημαίνει εκστρατεία- λέγεται μία ευρεία δημοσιογραφική έρευνα, με αλλεπάλληλα δημοσιεύματα για την ανακίνηση ενός σημαντικού επίκαιρου θέματος.
Στόχος της καμπάνιας είναι η διέγερση της προσοχής και του ενδιαφέροντος του αναγνωστικού κοινού, πάνω σ' ένα συγκεκριμένο θέμα που επικεντρώνεται και πραγματεύεται, με τα δημοσιεύματα της.
Χαρακτηριστικά
Τα χαρακτηριστικά και τα μέσα που χρησιμοποιεί μία καμπάνια είναι τα εξής:
Θέμα
Το θέμα που μπορεί να έχει μία δημοσιογραφική καμπάνια, μπορεί να είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοσιογραφία
Λουδοβίκος Α΄ κόμης της Βυρτεμβέργης
Ο Λουδοβίκος Α', γερμ.: Ludwig I von Württemberg (π. 1098 - 1158) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης, που κυβέρνησε από το 1143 έως το 1158.
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Β΄ υποτίθεται ότι ήταν ο γιος του Κορράδου Β΄ και της συζύγου του Χάντελβιχ. Μαζί με τον αδελφό του Έμιχο εμφανίζεται από το 1134 έως το 1154 (ο Έμιχο από το 1139 έως το 1154) στην Αυλή των Χοενστάουφεν Kορράδου Γ΄ και του ανιψιού του Φρειδερίκου Α΄ βασιλέων της Γερμανίας. Πιθανότατα ήταν επίτροπος (vogt) του μοναστηριού Ντένκεντορφ.
Τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος Β΄ ως κόμης της Βυρτεμβέργης]], πατέρας του Χάρτμαν και του Λουδοβίκου Γ΄.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Τζέι Κόβαν Μπράουν
Ο Τζέι Κόβαν Μάρκουις Μπράουν (γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1990) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Χάποελ Τελ Αβίβ του Ισραηλινού Πρωταθλήματος. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με το Πανεπιστήμιο του Τέξας πριν παίξει επαγγελματικά σε Ελλάδα, Δομινικανή Δημοκρατία, Καζακστάν, Τουρκία και Ισραήλ. Έχει ύψος 1,88 μέτρων, παίζει στις θέσεις του πόιντ γκαρντ και του σούτινγκ γκαρντ.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Μπράουν παρακολούθησε το λύκειο Μεμόριαλ στο Πορτ Άρθουρ του Τέξας, όπου είχε κατά μέσο όρο 29,9 πόντους ανά παιχνίδι ενώ έπαιζε σε 11 αγώνες κατά τη διάρκεια της προσχολικής του χρονιάς. Ο Μπράουν οδήγησε το Μεμόριαλ σε επίδοση 29–6, ενώ είχε κατά μέσο όρο 27 πόντους, έξι ασίστ, πέντε ριμπάουντ και τρία κλεψίματα ανά παιχνίδι και κέρδισε διακρίσεις πολιτείας, περιφέρειας και πρώτης ομάδας Διαμερίσματος 21-5A στη νεανική του αγωνιστική περίοδο.
Κολεγιακή πορεία
δεξιά|μικρογραφία| Ο Τζέι Κόβαν Μπράουν με τους Τέξας Λόνγκχορνς τον Ιανουάριο του 2012 Ο Μπράουν έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με τους Λόνγκχορνς του Πανεπιστημίου του Τέξας από το 2009 έως το 2012. Στην τελευταία του χρονιά στο Τέξας, ο Μπράουν είχε μέσο όρο 20,1 πόντους, 3,8 ασίστ, 3,4 ριμπάουντ και 1,2 κλεψίματα ανά παιχνίδι, σχεδόν δύο φορές περισσότερο από τον δεύτερο κορυφαίο σκόρερ της ομάδας, Σέλντον Μακκλέλαν και κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα του στους ημιτελικούς του Τουρνουά του Μπιγκ 12 το 2012.
Στις 5 Μαρτίου 2012, ο Μπράουν κέρδισε μία θέση στην πρώτη ομάδα του Μπιγκ 12.
Στις 2 Απριλίου 2012, ο Μπράουν δήλωσε για το ντραφτ του NBA του 2012 μετά την ολοκλήρωση της νεανικής του χρονιάς στο Τέξας.
Ρέθυμνο (2012)
Στις 28 Αυγούστου 2012, ο Μπράουν ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με το Ρέθυμνο, υπογράφοντας συμβόλαιο ενός έτους. Ωστόσο, την 1η Δεκεμβρίου 2012, χώρισε τους δρόμους του με την ομάδα αφού εμφανίστηκε σε έξι αγώνες, έχοντας κατά μέσο όρο 9,3 πόντους ανά αγώνα.
ΚΑΟΔ και Κανιέρος δε Λα Ρομάνα (2013–2014)
Τον Ιούλιο του 2013, ο Μπράουν εντάχθηκε στους Νιου Γιορκ Νικς για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2013.
Στις 5 Νοεμβρίου 2013, ο Μπράουν επέστρεψε στην Ελλάδα για δεύτερη θητεία, υπογράφοντας με τον ΚΑΟΔ για το υπόλοιπο της χρονιάς. Ο Μπράουν είχε μέσο όρο 17,2 πόντους ανά παιχνίδι και τερμάτισε ως ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ του Ελληνικού Πρωταθλήματος.
Αστάνα (2014–2015)
Στις 8 Αυγούστου 2014, ο Μπράουν υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την καζακική Αστάνα. Στις 11 Νοεμβρίου 2014, ο Μπράουν σημείωσε 34 πόντους, υψηλό χρονιάς, πετυχαίνοντας 12 στους 15 σουτ εντός πεδιάς, μαζί με επτά ριμπάουντ και τρεις ασίστ σε μία νίκη με 106–102 επί της Τοφάς. Στη συνέχεια ονομάστηκε Κορυφαίος Παίχτης της 2ης αγωνιστικής του EuroChallenge.
Ο Μπράουν τελείωσε τη χρονιά ως ο τρίτος σκόρερ του EuroChallenge με 17,5 πόντους ανά παιχνίδι. Βοήθησε την Αστάνα να κερδίσει το πρωτάθλημα μπάσκετ Καζακστάν το 2015, καθώς και να φτάσει στα πλέι οφ του Βαλτικού Πρωταθλήματος του 2015 ως η όγδοη καλύτερη ομάδα, όπου τελικά αποκλείστηκε από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Τουρκ Τέλεκομ (2015–2016)
Στις 4 Ιουνίου 2015, ο Μπράουν υπέγραψε με την τουρκική Τουρκ Τέλεκομ για την περίοδο 2015–16. Στις 6 Δεκεμβρίου 2015, ο Μπράουν σημείωσε 38 πόντους, υψηλό σταδιοδρομίας, ευστοχώντας σε 11 στα 14 σουτ εντός πεδιάς, μαζί με τρεις ασίστ στην ήττα με 93-96 από τη Φενέρμπαχτσε.
ΑΕΚ (2016)
δεξιά|μικρογραφία| Ο Μπράουν με [[Α.Ε.Κ. (καλαθοσφαίριση)|την ΑΕΚ τον Φεβρουάριο του 2016]] Στις 19 Ιανουαρίου 2016, ο Μπράουν χώρισε με την Τουρκ Τέλεκομ και υπέγραψε με την ΑΕΚ για το υπόλοιπο της χρονιάς, με προοπτική ανανέωσης για ακόμη έναν χρόνο. Ο Μπράουν βοήθησε την ΑΕΚ να φτάσει στους ημιτελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος το 2016, όπου τελικά αποκλείστηκε από τον Ολυμπιακό.
Πινάρ Καρσίγιακα (2016–2017)
Στις 14 Ιουλίου 2016, ο Μπράουν επέστρεψε στην Τουρκία για μία δεύτερη θητεία, υπογράφοντας μονοετές συμβόλαιο με την Πινάρ Καρσίγιακα. Στις 13 Δεκεμβρίου 2016, ο Μπράουν σημείωσε 36 πόντους, υψηλό χρονιάς, πετυχαίνοντας 13 στα 20 σουτ εντός πεδιάς, μαζί με τέσσερις ασίστ και δύο κλεψίματα σε μία νίκη με 99-59 επί της Ρέγιερ Βενέτσια.
Ο Μπράουν βοήθησε την Καρσίγιακα να φτάσει στους Προημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ του 2017, όπου τελικά έχασε από τη Ρέγιερ Βενέτσια.
Χάποελ Γκιλμπόα Γκαλίλ (2017–2018)
Ο Μπράουν βοήθησε την Γκιλμπόα Γκαλίλ να φτάσει στα Πλέι Οφ του Ισραηλινού Πρωταθλήματος του 2018, όπου τελικά έχασε από τη Χάποελ Ιερουσαλήμ. Ο Μπράουν ολοκλήρωσε τη χρονιά ως ο τρίτος καλύτερος πασέρ της Λίγκας (5,9 ανά παιχνίδι) και είχε επίσης μέσο όρο 17 πόντους και 3,2 ριμπάουντ ανά αγώνα, σημειώνοντας το υψηλότερο επίπεδο της αγωνιστικής πορείας του με 42,5 τοις εκατό από το εύρος των 3 πόντων.
Χάποελ Ιερουσαλήμ (2018–σήμερα)
Στις 18 Ιουνίου 2018, ο Μπράουν υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Χάποελ Ιερουσαλήμ. Στις 2 Φεβρουαρίου 2019, ο Μπράουν σημείωσε 25 πόντους, υψηλό χρονιάς, ευστοχώντας σε 9 από τα 13 σουτ εντός πεδιάς, μαζί με έξι ριμπάουντ και ασίστ με 33 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης (PIR) σε μία νίκη με 104–94 επί της Μακάμπι Ασντόντ. Στις 14 Φεβρουαρίου 2019, ο Μπράουν βοήθησε την Ιερουσαλήμ να κατακτήσει το Κύπελλο Ισραήλ 2019 μετά τη νίκη με 82–67 επί της Μακάμπι Ρισόν ΛεΖιόν, σημειώνοντας 19 πόντους ερχόμενος από τον πάγκο. Στις 4 Μαρτίου 2019, ο Μπράουν αναδείχθηκε Παίκτης του Μήνα στο Ισραηλινό Πρωτάθλημα έχοντας κατά μέσο όρο 20,0 πόντους και 4,7 ασίστ ανά παιχνίδι σε τρεις αγώνες που έγιναν τον Φεβρουάριο.