cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μειλίχαι
Περιγραφή
Ο Όμηρος δίνει λεπτομερή περιγραφή των ιμάντων που φορούσαν οι πυγμάχοι. Ήταν λωρίδες από μαλακό δέρμα βοδιού, μήκους περίπου τριών μέτρων, τις οποίες άλειφαν με λάδι ή λίπος ώστε να διατηρούνται μαλακές. Οι αθλητές φορούσαν τους ιμάντες γύρω από τις πρώτες κλειδώσεις των δακτύλων και μετά τους περνούσαν διαγώνια, από την παλάμη μέχρι το επάνω μέρος του χεριού, αφήνοντας τον αντίχειρα ακάλυπτο. Στη συνέχεια τους έδεναν γύρω από τον καρπό ή ψηλά στο βραχίονα, με μία θηλιά. Αργότερα, οι ιμάντες που κάλυπταν την πρώτη φάλαγγα των δακτύλων ενισχύθηκαν με σκληρότερο δέρμα εξωτερικά και με μαλλί εσωτερικά (σφαίραι) και χρησιμοποιούνταν κατά κύριο λόγο στην προπόνηση. Από τον 4ο αι. π.Χ. ως και τον 2ο αι. π.Χ. οι πυγμάχοι αντικατέστησαν τους ιμάντες με ένα είδος γαντιού από έτοιμες δερμάτινες τυλιγμένες λωρίδες, τους οξείς ιμάντες. Τέλος, κατά τα ρωμαϊκά χρόνια, οι αθλητές χρησιμοποιούσαν ένα γάντι πυγμαχίας, εφεύρεση του Caestus, ενισχυμένο με σίδερο και μολύβι.
Οι αλλαγές στους ιμάντες επέφεραν καθοριστικές τροποποιήσεις στην τεχνική του αθλήματος. Αρχικά, όταν οι ιμάντες ήταν μαλακοί η πυγμαχία απαιτούσε ευκινησία, ικανότητα, ευελιξία και καλή τεχνική. Όταν όμως υιοθετήθηκαν οι οξείς ιμάντες οι πυγμάχοι έδιναν έμφαση στην ωμή δύναμη και όχι στην δεξιότητα, μετατρέποντας την τέχνη της πυγμαχίας σε έναν αγώνα θανάτου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυγμαχία Κατηγορία:Αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες
Ισραηλινή Επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας (2014)
Στις 8 Ιουλίου 2014 το Ισραήλ εξαπέλυσε την Επιχείρηση Προστατευτική Αιχμή (εβραϊκά: ) εναντίον της παλαιστινιακής Λωρίδας της Γάζας. Το Ισραήλ υποστήριξε ότι ο λόγος για την επιχείρηση ήταν οι επιθέσεις ρουκετών στο έδαφος του Ισραήλ από ενόπλους της παλαιστινιακής οργάνωσης Χαμάς. Από τις 26 Αυγούστου 2014 η επίθεση σταμάτησε και κηρύχθηκε νέα εκεχειρία επ' αόριστον.
Υπόβαθρο
Μετά την απαγωγή και δολοφονία τριών Ισραηλινών εφήβων στη Δυτική Όχθη, το Ισραήλ ξεκίνησε μια επιχείρηση συλλήψεων εκατοντάδων Παλαιστινίων, συμπεριλαμβανομένων και όλων των πολιτικών ηγετών της Χαμάς στη Δυτική Όχθη. Την ίδια στιγμή πολλοί Παλαιστίνιοι δολοφονήθηκαν είτε ως εκδίκηση για τη δολοφονία των Ισραηλινών παιδιών, είτε ως μέρος της διαδικασίας των συλλήψεων. Εκ των υστέρων αποδείχθηκε ότι η απαγωγή και η δολοφονία των τριών εφήβων δεν είχε καμία σχέση με τη Χαμάς.
Την νύχτα της 6ης Ιουλίου ένα ισραηλινό πλήγμα σκότωσε επτά ενόπλους της Χαμάς. Ως απάντηση η Χαμάς αύξησε τον αριθμό των επιθέσεων με ρουκέτες προς το έδαφος του Ισραήλ από τη Λωρίδα της Γάζας.
Η επιχείρηση
Στις 7 Ιουλίου εξαιτίας των μαζικών ρουκετών που εξαπέλυε η Χαμάς στο Ισραήλ, η Ισραηλινή Αεροπορία ξεκίνησε πολλούς βομβαρδισμούς στο έδαφος της Λωρίδας της Γάζας, ενώ την επόμενη μέρα ξεκίνησε μια ευρείας κλίμακας επιχείρηση. Η Χαμάς διαμήνυε την ίδια ώρα την απαίτησή της να αποφυλακιστούν όλοι οι συλληφθέντες από τη Δυτική Όχθη, να αρθεί ο αποκλεισμός της Γάζας από το Ισραήλ και να συμφωνήσουν μετά σε μία εκεχειρία. Το Ισραήλ απέρριψε την πρόταση και συνέχισε τους βομβαρδισμούς.
Στις 13 Ιουλίου το Ισραήλ είχε πραγματοποιήσει πάνω από 1.300 αεροπορικές επιθέσεις, ενώ, σύμφωνα με το Ισραήλ, πάνω από 800 ρουκέτας από τη Γάζα είχαν εκτοξευθεί προς το Ισραήλ.
Απώλειες
Μέχρι τις 2 Αυγούστου, 1.653 Παλαιστίνιοι πολίτες είχαν σκοτωθεί από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς και 8.900 τραυματίστηκαν, ενώ οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι το 70%-80% των νεκρών είναι άμαχοι. Την ίδια ώρα οι ισραηλινές απώλειες κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων ήταν 63 στρατιώτες.
Σύμφωνα με τον OCHA (United Nations' Office for the Coordination of Humanitarian Affairs) από τις 26 Ιουλίου 2014 στη Λωρίδα της Γάζας, πάνω από 200.000 Παλαιστίνιοι έχουν εκτοπιστεί και 165.548 έχουν βρει καταφύγιο σε 92 σχολεία της UNRWA. 1,2 εκατομμύρια δεν έχουν ή έχουν μικρή πρόσβαση σε νερό ή υγιεινή, 120 σχολεία 18 νοσοκομεία έχουν καταστραφεί, 3.333 κατοικίες έχουν καταστραφεί ολοσχερώς, 3.380 κατοικίες έχουν χτυπηθεί αλλά παραμένουν κατοικήσιμες. 80% των κατοίκων έχουν στη διάθεσή τους 4 ώρες ηλεκτρικού ρεύματος ανά ημέρα.
Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, το Κράτος της Παλαιστίνης κατέθεσε πρόταση με την οποία ζητά από τον ΟΗΕ να διερευνηθούν πιθανά εγκλήματα που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, εξαιτίας των ισραηλινών βομβαρδισμών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιστίνη Κατηγορία:Ιστορία του Ισραήλ
Έρικ Μπίσοφ
Ο Έρικ Μπίσοφ (γεννημένος στις 27 Μαΐου 1955) είναι Αμερικανός δημιουργός αγώνων επαγγελματικής πάλης, πρώην περιστασιακός παλαιστής και τηλεοπτική προσωπικότητα σε εταιρείες πάλης. Αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με το TNA Wrestling.
Καριέρα
Ο Μπίσοφ έχει περάσει από κορυφαίες εταιρείες της επαγγελματικής πάλης. Ξεκίνησε από την Αμερικανική Ένωση Πάλης, αλλά μετά από αυτή την δουλειά έγινε γνωστός. Αρχικά από το WCW, στο οποίο διετέλεσε Εκτελεστικός Παραγωγός, αλλά και Πρόεδρος της εταιρείας. Μετά την χρεωκοπία της το 2001, την οποία χρεώθηκε ο ίδιος, συνέχισε στο WWE, το οποίο αγόρασε το WCW. Εκεί διετέλεσε Γενικός Διευθυντής στο σόου Raw, ενώ αποχώρησε το 2007 από το WWE. Δύο χρόνια μετά, υπέγραψε συμβόλαιο με το TNA Wrestling, στο οποίο βρίσκεται έως σήμερα.
Άλλες ασχολίες
Ο Έρικ Μπίσοφ εκτός της πάλης, ασχολείται και με την παραγωγή τηλεοπτικών προγραμμάτων και έχει δική του εταιρεία, η οποία δημιουργεί διάφορα ριάλιτι που προβάλλονται στην αμερικανική τηλεόραση. Εκτός αυτού, διοργανώνει σποραδικά, διάφορα σόου πάλης, σε όλο τον πλανήτη, ανεξαρτήτως εταιρείας.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν. Πριν ασχοληθεί με την πάλη, έκανε πολλά και διάφορα επαγγέλματα. Είχε στην ιδιοκτησία του, εταιρεία κατασκευής κτιρίων, δούλεψε ως εκπαιδευτής αλόγων, έφτιαξε επιχείρηση κρεοπωλείων με ντελίβερι και έγινε και αθλητής μποξ. Είναι παντρεμένος από το 1986 με την Λόρι, με την οποία έχει αποκτήσει δύο παιδιά. Μάλιστα ο γιος του ο Γκάρετ Μπίσοφ είναι επαγγελματίας παλαιστής στο TNA.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου
Οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου είναι μια μακροχρόνια επιτυχημένη διεθνής αθλητική διοργάνωση των κρατών της βαλκανικής χερσονήσου, η οποία ξεκίνησε το 1929 και διεξάγεται μέχρι σήμερα. Την ευθύνη της διοργάνωσης έχει η Βαλκανική Ένωση Στίβου. Οι Βαλκανιάδες στίβου, όπως αποκαλούνται συχνά, υπήρξαν ο προάγγελος της βαλκανικής αθλητικής συνεργασίας και σε άλλα αθλήματα ήδη από την προπολεμική περίοδο, για να επεκταθούν σχεδόν σε όλα τα ολυμπιακά αθλήματα μεταπολεμικά, όχι μόνο σε επίπεδο ανδρών-γυναικών αλλά και στις μικρότερες ηλικιακές κατηγορίες: ελπίδων, νέων, εφήβων-νεανίδων κλπ. Από το 1954 συμπεριλήφθησαν στους αγώνες και αγωνίσματα γυναικών. Στους αγώνες υπάρχει βαθμολογία και παλιότερα η κατάκτηση της πρωτιάς για αθλητές και χώρες αποτελούσε ιδιαίτερη τιμή.
Από τη δεκαετία του '90 διεξάγονται ξεχωριστά βαλκανικά πρωταθλήματα ημιμαραθωνίου, μαραθωνίου και βάδην, αγωνίσματα τα οποία αφαιρέθηκαν από το πρόγραμμα των βαλκανικών αγώνων καθώς και βαλκανικό πρωτάθλημα κλειστού στίβου. Επίσης, γίνονται βαλκανικά πρωταθλήματα ανώμαλου δρόμου ανδρών-γυναικών, εφήβων-νεανίδων.
Το ξεκίνημα
Έτσι από 22 ως 29 Σεπτεμβρίου του 1929 πραγματοποιήθηκαν οι Παμβαλκανικοί Αγώνες όπως αποκλήθηκαν τότε, ή "Προβαλκανικοί", όπως επικράτησε να αποκαλούνται μεταγενέστερα, με τη συμμετοχή 4 χωρών: Ελλάδας, Βουλγαρίας, Γιουγκοσλαβίας και Ρουμανίας. Οι Παμβαλκανικοί Αγώνες σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και αποτέλεσαν την αφορμή να καθιερωθεί από το 1930 σε ετήσια βάση η τέλεση των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου, με τη συμμετοχή και της Τουρκίας. Επειδή οι υπόλοιπες χώρες δεν είχαν αθλητική υποδομή, ο ΣΕΓΑΣ ανέλαβε τη διοργάνωσή τους ως το 1933, πριν αναλάβουν και άλλες χώρες να τους διοργανώσουν. Ως το 1940 έγιναν 11 βαλκανιάδες και από το 1933 άρχισε να μετέχει και η Αλβανία. Μετά την Αθήνα διεξήχθησαν: το 1934 στο Ζάγκρεμπ, το 1935 στην Κωνσταντινούπολη, το 1936 πάλι στην Αθήνα, το 1937 στο Βουκουρέστι, το 1938 στο Βελιγράδι, το 1939 στην Αθήνα, οπότε γιορτάστηκε πανηγυρικά η πρώτη δεκαετία τους και το 1940 στην Κωνσταντινούπολη.
Μεταπολεμική περίοδος
Οι πολιτικές αναταράξεις της μεταπολεμικής περιόδου, ο ελληνικός εμφύλιος, η δημιουργία κομμουνιστικών καθεστώτων στις βόρειες βαλκανικές χώρες, ο ψυχρός πόλεμος γενικότερα, δεν επέτρεψαν την άμεση αναβίωση των αγώνων. Μια προσπάθεια αναβίωσης που έγινε από τα φιλοσοβιετικά βαλκανικά κράτη το 1946 και το 1947 δεν είχε συνέχεια και δεν θεωρήθηκε επίσημη, αφού δεν προσκλήθηκαν όλες οι χώρες. Συγκεκριμένα, το 1946 έγιναν στα Τίρανα με συμμετοχή τεσσάρων βαλκανικών χωρών εκτός Ελλάδας και Τουρκίας που δεν καλέστηκαν. Το 1947 στο Βουκουρέστι οι ίδιες χώρες με την προσθήκη της Ουγγαρίας και της Ελεύθερης Τεργέστης διοργάνωσαν αγώνες που ονομάστηκαν "Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί".
Στις αρχές της δεκαετίας του '50 άρχισε κάπως να ομαλοποιείται η γενικότερη κατάσταση και το 1953 ξεκίνησε ξανά η διοργάνωση, με τη συμμετοχή αρχικά μόνο τριών χωρών, της Ελλάδας, της Γιουγκοσλαβίας και της Τουρκίας. Η πρώτη μεταπολεμική διοργάνωση έγινε στην Αθήνα. Με συμμετοχή των τριών κρατών έγιναν άλλες δύο διοργανώσεις: το 1954 στο Βελιγράδι και το 1955 στην Κωνσταντινούπολη. Από το 1954 μετείχαν για πρώτη φορά και γυναίκες, αλλά χωρίς βαθμολογία.
Το 1956 επανήλθαν στη βαλκανιάδα και η Ρουμανία με τη Βουλγαρία, ενώ η Αλβανία πήρε μέρος ξανά από τη δεκαετία του '60 αλλά σε ελάχιστες διοργανώσεις. Η διοργάνωση συνεχίστηκε σταθερά για πολλές δεκαετίες και ως το 1990 θεωρείτο η σπουδαιότερη αθλητική διοργάνωση των Βαλκανίων. Παράλληλα, αποτέλεσε πρόκριμμα για την καθιέρωση βαλκανικών αγώνων σταδιακά σχεδόν για όλα τα σπορ.
Από τη δεκαετία του '80 η διοργάνωση άρχισε σταδιακά να υποβαθμίζεται. Η αύξηση του αριθμού των διεθνών αγώνων, τόσο των διεθνικών διοργανώσεων όσο και των διεθνών μίτινγκ στίβου είχε ως αποτέλεσμα πολλές χώρες να μην στέλνουν στους βαλκανικούς τους πρωτοκλασάτους αθλητές τους αλλά νεότερους για να αποκτούν διεθνείς εμπειρίες. Το 1986 σε μια προσπάθεια να αναβαθμιστούν οι αγώνες αποφασίστηκε να διεξάγονται ανά διετία και να παραμείνουν ως ετήσιοι μόνο οι βαλκανικοί αγώνες εφήβων-νεανίδων. Έτσι δεν πραγματοποιήθηκε η βαλκανιάδα ανδρών-γυναικών του 1987. Το 1989 έγιναν κατ' εξαίρεση και γιορτάστηκαν τα 60χρονα των βαλκανιάδων με τη διεξαγωγή τους στις Σέρρες αλλά η διοργάνωση πλέον δεν τραβούσε το ενδιαφέρον. Το 1990 διεξήχθη στην Κωνσταντινούπολη.
Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991 άλλαξε τα δεδομένα. Οι αγώνες συνεχίστηκαν ανά διετία ως το 1996, με τη συμμετοχή σταδιακά και των νέων βαλκανικών κρατών που προέκυψαν από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας: Σερβία-Μαυροβούνιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Σκόπια, ενώ η Κροατία και η Σλοβενία αποσύρθηκαν για πολλά χρόνια θεωρώντας πως δεν ανήκουν στα Βαλκάνια. Μετέχει όμως η Μολδαβία, από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Το 1996 αποφασίστηκε οι αγώνες να επανέλθουν σε ετήσια βάση αλλά συνήθως δεν μετέχουν σε αυτούς τα πρώτα ονόματα.
Από το 2012 ξεκίνησε σταδιακή διεύρυνση της ΑΒΑF καθώς εντάχθηκαν διαδοχικά: Κροατία, Σλοβενία, Αρμενία, Κύπρος, Γεωργία και Ισραήλ οπότε τα μέλη της έφτασαν τα 16.
Τη δεκαετία του '90 αφαιρέθηκαν από το πρόγραμμα των βαλκανικών αγώνων ο μαραθώνιος (μετά το 1992) και τα δέκαθλο/έπταθλο (μετά το 1999). Παράλληλα, καθιερώθηκαν ξεχωριστά βαλκανικά πρωταθλήματα ημιμαραθωνίου, μαραθωνίου από το 1996 και βάδην από το 2000.
Χώρες που έχουν μετάσχει
* Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία Γιουγκοσλαβίας το 2003 μετονομάστηκε σε Σερβία και Μαυροβούνιο και το 2007 χωρίστηκε σε δύο κράτη.
** Η Ουγγαρία και η Ελεύθερη Τεργέστη, μετείχαν μόνο στους ανεπίσημους "Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκούς αγώνες" του 1947.
Προπολεμική περίοδος
* Οι αγώνες του 1929 ήταν δοκιμαστικοί και αναφέρονται ως "Προβαλκανικοί Αγώνες".
** Στους αγώνες του 1940 δεν τηρήθηκε βαθμολογία, διότι μετείχαν μόνο Ελλάδα, Τουρκία, Γιουγκοσλαβία. Πολυνίκης ήταν η Ελλάδα με 8 νίκες σε 20 αγωνίσματα αλλά οι διοργανωτές δημοσίευσαν μια ανεπίσημη βαθμολογία με πρώτη την Τουρκία.
Ανεπίσημοι αγώνες
* Αποκλήθηκαν "Βαλκανικοί" και διοργανώθηκαν από Αλβανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία και Ρουμανία, χωρίς να προσκληθούν Ελλάδα και Τουρκία.
Μεταπολεμική περίοδος
* Το 1954 και 1955 οι αγώνες γυναικών έγιναν δοκιμαστικά χωρίς επίσημη βαθμολογία.
Δείτε επίσης
Στίβου
Α.Ι. Τεχνητή Νοημοσύνη
'Α.Ι. Τεχνητή Νοημοσύνη' (αγγλικά: A.I. Artificial Intelligence) είναι ο τίτλος αμερικανικής δραματικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας, παραγωγής 2001 σε σκηνοθεσία, παραγωγή και σενάριο του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Η ταινία είναι βασισμένη στο διήγημα «Super-Toys Last All Summer Long» του Μπράιαν Άλντις. Τοποθετημένη κάπου στο μέλλον, η ταινία διηγείται την ιστορία του Ντέιβιντ, ενός ανδροειδούς (ανθρωπόμορφου ρομπότ) με τη μορφή μικρού παιδιού προγραμματισμένου με την ικανότητα να αγαπάει.
Η ταινία έλαβε θερμής υποδοχής από τους κριτικούς και έγινε εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας συνολικά 235,9 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Έλαβε δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ και τρεις για Χρυσή Σφαίρα.
Μετά τους τίτλους τέλους εμφανίζεται η αφιέρωση «Για τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ».
Πλοκή
Στα τέλη του 21ου αιώνα, μια σοβαρή υπερθέρμανση του πλανήτη έχει πλημμυρίσει τις ακτές και μια δραστική μείωση του ανθρώπινου πληθυσμού έχει συμβεί. Υπάρχει μια νέα κατηγορία ρομπότ που ονομάζονται Μέκα, προηγμένα ανθρωποειδή ικανά να μιμηθούν σκέψεις και συναισθήματα. Ο Ντέιβιντ, ένα πρωτότυπο μοντέλο που δημιουργήθηκε από τη Cybertronics του Νιου Τζέρσεϊ, σχεδιάστηκε να μοιάζει με ένα πραγματικό αγόρι και να αγαπάει τους ιδιοκτήτες του. Η εταιρία δοκιμάζει το δημιούργημά τους με έναν από τους υπαλλήλους του, τον Χένρι Σουίντον και τη σύζυγό του Μόνικα. Ο γιος τους, Μάρτιν, τέθηκε σε αναστολή μέχρι να βρεθεί θεραπεία για τη σπάνια ασθένεια που έχει. Παρά το γεγονός ότι η Μόνικα στην αρχή φοβάται τον Ντέιβιντ, αρχίζει να τον αγαπά αφού του ενεργοποιήσει το αποτυπωμένο του πρωτόκολλο, το οποίο τον προκαλεί ανεπανόρθωτα να προβάλει την αγάπη του γι' αυτήν, όπως θα έκανε κάθε παιδί για τους γονείς του. Ο Ντέιβιντ γίνεται φίλος με τον Τέντι, ένα ρομποτικό αρκουδάκι με την ευθύνη να φροντίζει για την ευημερία του Ντέιβιντ.
Η ασθένεια του Μάρτιν θεραπεύεται και επιστρέφει σπίτι. Μια αντιπαλότητα μεταξύ των δύο αγοριών αρχίζει να αναπτύσσεται. Ο Μάρτιν πείθει τον Ντέιβιντ να πάει στη Μόνικα μέσα στη νύχτα και να της κόψει μια τούφα από τα μαλλιά. Οι γονείς όμως ξυπνάνε και αναστατώνονται. Σε ένα πάρτι στην πισίνα, ένας από τους φίλους του Μάρτιν ενεργοποιεί το πρόγραμμα αυτοπροστασίας του Ντέιβιντ πιέζοντάς τον με ένα μαχαίρι. Ο Ντέιβιντ γαντζώνεται από τον Μάρτιν και πέφτουν στην πισίνα, όπου ο βαρύς Ντέιβιντ βυθίζει στον πάτο τον Μάρτιν. Ο Μάρτιν σώζεται αλλά ο Χένρι είναι ιδιαίτερα σοκαρισμένος με την πράξη του Ντέιβιντ και ανησυχεί ότι η ικανότητά του να αγαπά του έδωσε και την ικανότητα να μισεί. Ο Χένρι πείθει τη Μόνικα να επιστρέψουν τον Ντέιβιντ στη Cybertronics, όπου και θα καταστραφεί. Ωστόσο, η Μόνικα δεν μπορεί να το κάνει αυτό και προτιμά να εγκαταλείψει τον Ντέιβιντ στο δάσος, μαζί με τον Τέντι, για να παραμείνει κρυμμένος ως μη καταχωρημένο ρομπότ Μέκα. Ο Ντέιβιντ συλλαμβάνεται και καταλήγει στο Πανηγύρι Σάρκας αντί-Μέκα, μια εκδήλωση όπου παλιάς τεχνολογίας και μη καταχωρημένα Μέκα καταστρέφονται μπροστά σε πλήθη που ζητωκραυγάζουν. Ο Ντέιβιντ σχεδόν καταστρέφεται αλλά το πλήθος μένει άναυδο με τη ρεαλιστική του μορφή και καταφέρνει να αποδράσει, μαζί με τον Ζιγκολό Τζο, μια αρσενική πόρνη Μέκα που καταζητείται για φόνο, αφού τον ενοχοποίησαν.
Οι δυο τους ξεκινάνε να βρουν τη Μπλε Νεράιδα, την οποία ο Ντέιβιντ θυμάται από το παραμύθι Οι Περιπέτειες του Πινόκιο. Πιστεύει ότι η Μπλε Νεράιδα θα τον μεταμορφώσει σε αληθινό αγόρι, επιτρέποντας στη Μόνικα να τον αγαπήσει και να τον πάρει πάλι μαζί της στο σπίτι. Ο Τζο και ο Ντέιβιντ φτάνουν στην Κόκκινη Πόλη. Πληροφορίες που παίρνουν από μια ολογραφική μηχανή με το όνομα "Δόκτωρ Γνώση" τους οδηγεί στο Rockefeller Center στο μερικώς υποβρύχιο Μανχάταν. Πηγαίνουν στη Νέα Υόρκη με ένα ιπτάμενο υποβρύχιο που έκλεψαν από την αστυνομία. Εκεί ο Ντέιβιντ συναντά τον δημιουργό του, τον Καθηγητή Άλεν Χόμπι, ο οποίος με ενθουσιασμό λέει στον Ντέιβιντ ότι το να τον βρει ήταν ένα τεστ, το οποίο απέδειξε την αληθινή αγάπη του και επιθυμία. Γίνεται ξεκάθαρο ότι πολλά αντίγραφα του Ντέιβιντ έχουν ήδη κατασκευαστεί, μαζί με θηλυκές εκδοχές. Ο Ντέιβιντ συνειδητοποιεί ότι δεν είναι μοναδικός και γεμάτος θλίψη και απογοήτευση κάνει απόπειρα αυτοκτονίας, πέφτοντας στον ωκεανό, αλλά ο Τζο τον σώζει με το υποβρύχιο. Ο Ντέιβιντ λέει στον Τζο ότι είδε τη Μπλε Νεράιδα και θέλει να ξαναβουτήξει στο νερό. Τη στιγμή εκείνη ο Τζο συλλαμβάνεται αλλά προλαβαίνει να βάλει μπροστά το υποβρύχιο. Ο Ντέιβιντ μαζί με τον Τέντι πηγαίνουν στη Νεράιδα, η οποία αποδεικνύεται ότι είναι ένα άγαλμα. Παγιδεύονται όταν ένας μεγάλος τροχός πέφτει πάνω στο υποβρύχιο. Πιστεύοντας ότι η Μπλε Νεράιδα είναι αληθινή, ο Ντέιβιντ ζητά να μετατραπεί σε αληθινό αγόρι, επαναλαμβάνοντας την επιθυμία του χωρίς σταματημό, μέχρι που ο ωκεανός μετά από μια άλλη εποχή των παγετώνων αρχίζει να παγώνει και η πηγή ενέργειάς του αρχίζει να τελειώνει.
Δύο χιλιάδες χρόνια αργότερα, το ανθρώπινο είδος έχει εξαφανιστεί και το Μανχάταν έχει θαφτεί μέσα στον πάγο. Τα ρομπότ Μέκα έχουν εξελιχθεί σε μια υψηλά προηγμένη ανθρωποειδής μορφή που μοιάζει εξωγήινη. Βρίσκουν τον Ντέιβιντ και τον Τέντι και ανακαλύπτουν ότι είναι Μέκα που γνώριζαν ανθρώπους, κάτι που τους κάνει ιδιαίτερους και μοναδικούς. Ο Ντέιβιντ επανέρχεται στη ζωή και πηγαίνει στο παγωμένο άγαλμα της Μπλε Νεράιδας, το οποίο σπάει και διαλύεται μόλις το ακουμπά. Έχοντας λάβει και κατανοήσει τις αναμνήσεις του Ντέιβιντ, τα προηγμένα ρομπότ Μέκα τις χρησιμοποιούν για να ανακατασκευάσουν το σπίτι των Σουίντον και του εξηγούν μέσω μιας διαδραστικής εικόνας της Μπλε Νεράιδας ότι είναι αδύνατον να τον κάνει αληθινό. Ωστόσο, με επιμονή του Ντέιβιντ, αναδημιουργούν τη Μόνικα από το DNA μιας τρίχας των μαλλιών της που είχε στην κατοχή του ο Τέντι. Δυστυχώς, ο κλώνος της μπορεί να ζήσει μόνο για μία μέρα και η διαδικασία δεν μπορεί να επαναληφθεί. Ο Ντέιβιντ περνά την πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής του μαζί με τη Μόνικα και τον Τέντι και η Μόνικα λέει στον Ντέιβιντ ότι τον αγαπά και ότι πάντα τον αγαπούσε καθώς πέφτει για ύπνο για τελευταία φορά. Ο Ντέιβιντ ξαπλώνει δίπλα της, κλείνει τα μάτια του και πηγαίνει "σε εκείνο το μέρος όπου γεννιούνται τα όνειρα". Ο Τέντι, σκαρφαλώνει στο κρεβάτι και παρακολουθεί καθώς ο Ντέιβιντ και η Μόνικα είναι ξαπλωμένοι μαζί.
Ανάπτυξη
Ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ ξεκίνησε την κινηματογραφική προσαρμογή του διηγήματος "Super-Toys Last All Summer Long" στις αρχές της δεκαετίας του '70, προσλαμβάνοντας το συγγραφέα του διηγήματος, Μπράιαν Άλντις, να γράψει ένα σεναριακό προσχέδιο. Το 1985, ο Κιούμπρικ ζήτησε από τον Στίβεν Σπίλμπεργκ να αναλάβει την παραγωγή της ταινίας μαζί με τη Τζαν Χάρλαν. Συμφώνησε με τη Warner Bros. να συνχρηματοδοτήσει το πρότζεκτ και να αναλάβει τη διανομή. Η ταινία παρέμεινε στο στάδιο της ανάπτυξης και ο Κιούμπρικ απέλυσε τον Άλντις εξαιτίας δημιουργικών διαφορών το 1989. Ο Μπομπ Σο ανέλαβε χρέη σεναριογράφου για λίγο, αποχωρώντας μετά από έξι εβδομάδες εξαιτίας του απαιτητικού εργασιακού προγράμματος του Κιούμπρικ και προσελήφθη ο Ίαν Γουάτσον το Μάρτιο του 1990. Ο Άλντις αργότερα δήλωσε: "Όχι μόνο ο μπάσταρδος με απέλυσε, αλλά προσέλαβε τον εχθρό μου [Γουάτσον] αντ' αυτού". Ο Κιούμπρικ έδωσε στον Γουάτσον το παραμύθι Οι Περιπέτειες του Πινόκιο ως πηγή έμπνευσης, αποκαλώντας το Α.Ι. ως μια ρομποτική εκδοχή του Πινόκιο.
Τρεις εβδομάδες αργότερα, ο Γουάτσον παρέδωσε στον Κιούμπρικ το πρώτο του προσχέδιο και ολοκλήρωσε το σενάριο το Μάιο του 1991. Ο χαρακτήρας του Ζιγκολό Τζο αρχικά ήταν ένα στρατιωτικό ρομπότ Μέκα αλλά ο Γουάτσον πρότεινε να τον αλλάξουν σε αρσενική πόρνη. Ο Κιούμπρικ αστειεύτηκε "Μάλλον χάσαμε την παιδική αγορά"." Εν τω μεταξύ, ο Κιούμπρικ παράτησε το πρότζεκτ για να δουλέψει στην κινηματογραφική μεταφορά του Wartime Lies, για το λόγο ότι το computer animation δεν ήταν αρκετά προηγμένο για να δημιουργήσει το χαρακτήρα του Ντέιβιντ. Ωστόσο, μετά την κυκλοφορία του Τζουράσικ Παρκ (Jurassic Park, 1993), ανακοινώθηκε το Νοέμβριο του 1993 ότι η παραγωγή του Α.Ι. θα ξεκινούσε το 1994. Οι Ντένις Μούρεν και Νεντ Γκόρμαν που εργάστηκαν στο Τζουράσικ Παρκ έγιναν υπεύθυνοι των ειδικών εφέ, αλλά ο Κιούμπρικ δεν έμεινε ευχαριστημένος με τα πρώτα δείγματα της δουλειάς τους.
Pre-production
Στις αρχές του 1994, η ταινία βρισκόταν στο στάδιο του pre-production με τους Κρίστοφερ "Φάνγκορν" Μπέικερ ως σχεδιαστή του κόνσεπτ και Σάρα Μέιτλαντ ως βοηθός σεναριογράφου, η οποία έδωσε στο σενάριο μια φεμινιστική προσέγγιση του παραμυθιού. Η Μέιτλαντ είπε ότι ο Κιούμπρικ ποτέ δεν αναφερόταν στην ταινία με τον τίτλο Α.Ι. αλλά ως Πινόκιο. Ο Κρις Κάνινγκχαμ έγινε ο νέος υπεύθυνος των ειδικών εφέ. Κάποιο δείγμα της δουλειάς του για το Α.Ι. μπορεί να δει κανείς στο DVD The Work of Director Chris Cunningham. Ο Κιούμπρικ πέρασε από δοκιμαστικό τον ηθοποιό Τζόσεφ Ματζέλο για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Κάνινγκχαμ βοήθησε να συγκεντρωθούν μια σειρά από "μικρούς ανθρώπους τύπου-ρομπότ" για το χαρακτήρα του Ντέιβιντ. "Προσπαθήσαμε να κατασκευάσουμε ένα μικρό αγόρι με κινούμενο πλαστικό πρόσωπο για να δούμε αν μπορούσαμε να το κάνουμε να φαίνεται ελκυστικό", είπε η παραγωγός Τζαν Χάρλαν. "Αλλά αποδείχτηκε σκέτη αποτυχία, έμοιαζε απαίσιο". Εν τω μεταξύ, ο Κιούμπρικ και η Χαράν πίστευαν ότι το Α.Ι. θα ήταν πιο κοντά στις ευαισθησίες του Σπίλμπεργκ ως σκηνοθέτη. Ο Κιούμπρικ παρέδωσε τη θέση του σκηνοθέτη στον Σπίλμπεργκ το 1995, αλλά ο Σπίλμπεργκ προτίμησε να σκηνοθετήσει άλλα πρότζεκτ και έπεισε τον Κιούμπρικ να παραμείνει ως σκηνοθέτης. Η ταινία τέθηκε σε αναμονή μέχρι ο Κιούμπρικ να ολοκληρώσει την ταινία Μάτια Ερμητικά Κλειστά (Eyes Wide Shut, 1999). Μετά το θάνατό του το Μάρτιο του 1999, η Χάρλαν και ο Κρίστιαν Κιούμπρικ προσέγγισαν τον Σπίλμπεργκ να αναλάβει τη σκηνοθεσία. Μέχρι το Νοέμβριο του 1999, ο Σπίλμπεργκ έγραφε το σενάριο βασιζόμενος στο προσχέδιο 90 σελίδων του Γουάτσον. Ήταν το πρώτο σενάριο που έγραφε μόνος από το 1977 και την ταινία Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου (Close Encounters of the Third Kind). Ο Σπίλμπεργκ έμεινε πιστός στο προσχέδιο του Γουάτσον αλλά αφαίρεσε αρκετές σκηνές σεξ με τον Ζιγκολό Τζο, που είχε στο μυαλό του ο Κιούμπρικ. Η παραγωγή σταμάτησε για λίγο διάστημα το Φεβρουάριο του 2000, επειδή ο Σπίλμπεργκ μελέτησε τη σκηνοθεσία άλλων πρότζεκτ, τα οποία ήταν Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος (Harry Potter and the Philosopher's Stone, 2001), Minority Report (2002) και Αναμνήσεις μιας Γκέισας (Memoirs of a Geisha, 2005).
Box office
Με προϋπολογισμό 100.000.000 δολάρια, η ταινία ''Α.Ι. Τεχνητή Νοημοσύνη'' έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 29,3 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 78,6 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 157,3 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 235,9 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Γουίλιαμς Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την τεχνητή νοημοσύνη Κατηγορία:Επικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Στίβεν Σπίλμπεργκ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Όρεγκον Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την οικογένεια
Audi TT
To Audi TT είναι ένα σπορ αυτοκίνητο που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi, από τον Οκτώβριο του 1998 έως σήμερα, σε 3 γενιές. Κατασκευάζεται στην πόλη Γκιέρ της Ουγγαρίας. Σε όλες τις γενιές του, το μοντέλο έχει διατεθεί σε δύο τύπους αμαξώματος: 2-πορτο 4-θέσιο κουπέ και 2-θέσιο roadster. Βασίζεται στην «πλατφόρμα Α» του Ομίλου Volkswagen.
Το αυτοκίνητο προσφέρεται με πληθώρα κινητήρων και δύο τύπους μετάδοσης της κίνησης, στους μπροστινούς ή στους 4 τροχούς.
Αρχικό πρωτότυπο
thumb|left|Το αρχικό πρωτότυπο Audi TT στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 1995.
Μια πρώτη γεύση για το επερχόμενο μοντέλο δόθηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 1995, όταν παρουσιάστηκε το αρχικό πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) Audi TT. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι βασικές παράμετροι της αισθητικής του, διατηρήθηκαν εντελώς αμετάβλητες στο μοντέλο παραγωγής, που έφτασε στην αγορά 3 χρόνια μετά.
Το ζήτημα της οδικής συμπεριφοράς
Ειδικότερα όμως τον πρώτο χρόνο παραγωγής του, ξεσήκωσε βίαια μεγάλες αντιδράσεις για την οδική του συμπεριφορά, καθώς απεδείχθη στην πράξη ότι το πίσω μέρος του αυτοκινήτου ξεκόλλαγε χωρίς προειδοποίηση σε υψηλές ταχύτητες πάνω από τα 180 χιλιόμετρα την ώρα κατά τη διάρκεια στροφών, καθώς και ελιγμών αλλαγής λωρίδας, οδηγώντας έτσι σε αρκετά θανατηφόρα δυστυχήματα. Η Audi, αντιδρώντας έγκαιρα, ανακάλεσε όλα τα έως τότε TT στα τέλη του 1999 προς αρχές του 2000 και τους πρόσθεσε Ηλεκτρονικό Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP), Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (Traction Control System), την χαρακτηριστική πίσω αεροτομή, ενώ αναθεώρησε και τη σχέση των πίσω ελατηρίων / αμορτισέρ στην πίσω ανάρτηση. Μετά από αυτές τις παρεμβάσεις, το πρόβλημα εμφανώς αμβλύνθηκε. Όλες αυτές οι αλλαγές και προσθήκες, διατηρήθηκαν ως στάνταρ και στα επόμενα χρόνια παραγωγής του μοντέλου.
Η παραγωγή του αρχικού Audi TT έληξε τον Ιούνιο του 2006.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
1 Ηλεκτρονικά περιορισμένη.
Εισαγωγή
Η επίσημη παρουσίαση του Audi TT δεύτερης γενιάς, με τον εσωτερικό κωδικό Type 8J, έγινε στις 6 Απριλίου 2006, χρησιμοποιώντας την πλατφόρμα Volkswagen Group A5 (PQ35) platform, με μπροστινά πάνελ από αλουμίνιο και πίσω πάνελ από χάλυβα, προκειμένου να ενισχύσει την σχεδόν ίση κατανομή βάρους εμπρός / πίσω. Διαθέσιμο ως μπροστοκίνητο ή ως 4-κίνητο με το σύστημα τετρακίνησης της Audi quattro, το TT προσφερόταν και πάλι ως 2+2 Coupé και ως 2-θέσιο Roadster. Η δεύτερη γενιά ήταν λίγο μακρύτερη και λίγο φαρδύτερη από την προκάτοχό της. Η μαζική παραγωγή του μοντέλου ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2006, για τη σεζόν (model year) του 2007.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
2 Κατόπιν παραγγελίας.
Τρίτη γενιά (2014 - σήμερα)
Όπως είχε συμβεί και με τον προκάτοχό του, το Audi TT τρίτης γενιάς (εσωτερικός κωδικός FV/8S) προεπισκοπήθηκε από το πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) Audi Allroad Shooting Brake, το οποίο παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ το 2014.
Εισαγωγή
Η τρίτη γενιά του μοντέλου παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2014 και εισήχθη στην αγορά μέσα στο ίδιο έτος, για τη σεζόν (model year) του 2015. Χρησιμοποιεί την πλατφόρμα Volkswagen Group MQB platform και είναι διαθέσιμο με κινητήρες βενζίνης Turbo fuel stratified injection (TFSI) και κινητήρες ντίζελ Turbocharged Direct Injection (TDI).
Ειδικότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, η τρίτη γενιά του TT κυκλοφόρησε για πρώτη φορά μέσα στο 2015, για τη σεζόν (model year) του 2016.
Τον Μάιο του 2019, ανακοινώθηκε επίσημα ότι η τρίτη γενιά του TT θα είναι και η τελευταία, καθώς δεν θα υπάρξει διάδοχος μετά τον κύκλο ζωής του σημερινού μοντέλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
TT Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Τομάτα
Η τομάτα, ή αλλιώς ντομάτα ή ντοματιά (επιστ. Solanum lycopersicum – Στρύχνον το λυκοπερσικόν ) είναι  φυτό της οικογένειας των Στρυχνοειδών (Solanaceae), ιθαγενές της Κεντρικής και Νοτίου Αμερικής, από το Μεξικό μέχρι το Περού. Ζει μόνο μερικά χρόνια και συνήθως καλλιεργείται ως μονοετές φυτό. Τυπικά φτάνει τα 3-4 μ. ύψος, αλλά δεν έχει αρκετά ανθεκτικό βλαστό και στηρίζεται σε άλλα φυτά. Τα φύλλα έχουν μήκος 10-25 εκ. και είναι σύνθετα, αποτελούμενα από 5-9 μικρότερα φύλλα το καθένα μέχρι και 8 εκ. μακρύ με πριονοειδή περιφέρεια. Τόσο ο βλαστός του φυτού όσο και τα φύλλα φέρουν τρίχωμα. Τα λουλούδια έχουν διάμετρο 1-2 εκ., είναι κίτρινα με πέντε μυτερούς λοβούς και μεγαλώνουν σε ομάδες αποτελούμενες από 3-12.
Υπάρχουν τομάτες θερμοκηπίου (αναρριχώμενες) και υπαίθριες τομάτες (ημιαναρριχώμενες και αυτοκλαδευόμενες). Οι αναρριχώμενες και οι ημιαναρριχώμενες χρειάζονται στήριξη, η οποία γίνεται είτε με σπάγκο (θερμοκήπιο από οριζόντιο σύρμα) είτε σε καλάμια όταν πρόκειται για υπαίθρια καλλιέργεια. Οι αυτοκλαδευόμενες τομάτες δεν χρειάζονται στήριξη, διότι τυφλώνουν μόνες τους την κορυφή τους και δεν αυξάνονται προς τα πάνω.
Το Μάιο του 2012 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature το γονιδίωμα της τομάτας, ολοκληρωμένο κατά σχεδόν 80%. Το πρόγραμμα αποκωδικοποίησης του γονιδιώματος της τομάτας, γνωστό ως Tomato Genome Consortium, ξεκίνησε το 2003 και μελέτησε το γονιδιώμα της ποικιλίας Heinz 1760 και της άγριας τομάτας Solanum pimpinellifolium. Συνολικά στο πρόγραμμα συμμετείχαν 300 επιστήμονες από 14 χώρες. Αρχικά η αποκωδικοποίηση έγινε με παραδοσιακό τρόπο και μέχρι το 2008 υπήρχαν πολλά κοινά, οπότε και χρησιμοποιήθηκαν πιο σύγχρονες μέθοδοι, όπως η whole-genome shotgun sequencing. Το γονιδίωμα της τομάτας έχει 12 χρωμοσώματα, στα οποία βρίσκονται 31.760 γονίδια. Εκτιμάται ότι η αποκωδικοποίηση του γονιδιώματος θα οδηγήσει σε νέες ποικιλίες σε περίπου 5 χρόνια, ενώ θα οδηγήσει σε βελτιωμένες ποικιλίες συγγενικών ειδών όπως η μελιτζάνα και η πιπεριά. Η τομάτα και η πατάτα έχουν το 92% των γονιδίων τους κοινά.
Η λέξη τομάτα προέρχεται από τη λέξη τόματλ (tómatl) της γλώσσας Νάουατλ.
Ο καρπός
thumb|200px|Τομάτα (καρπός) μικρογραφία|200px|Παραμορφωμένοι καρποί τομάτας
Ο καρπός, που επίσης λέγεται τομάτα, είναι σφαιρικός ή μακρόστενος, είναι εδώδιμος, και όταν είναι ώριμος είναι ζουμερός και έχει έντονο κόκκινο χρώμα. Το κόκκινο χρώμα του οφείλεται στο ότι περιέχει τη χρωστική λυκοπένιο. Πριν ωριμάσει, η τομάτα έχει πράσινο χρώμα. Στα άγρια φυτά ο καρπός έχει διάμετρο 1-2 εκ., αλλά στα περισσότερα ήμερα είναι αρκετά μεγαλύτερος, από 5-10 εκ. Η τομάτα είναι ιδανική για σαλάτες και είναι το κύριο συστατικό της χωριάτικης σαλάτας.
Από βοτανικής άποψης η τομάτα είναι ένας σαρκώδης καρπός (συγκεκριμένα ράγα). Όμως με βάση μια δικαστική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών το 1893, η ντομάτα προκηρύχθηκε ως λαχανικό. Το βάρος της φτάνει τα 250 -350 γραμμάρια (μεγαλόκαρπη), ενώ υπάρχουν και μικρόκαρπα υβρίδια (cherry) τα οποία μπορούν να συγκομιστούν με το τσαμπί (και όχι μεμονωμένα) και έχουν βάρος 50 - 100 γραμμάρια.
Χρήσεις
Η τομάτα καλλιεργείται τώρα σε όλο τον κόσμο και προτιμάται από πολλούς για σαλάτα, αλλά και για σάλτσες. Ο ετήσιος τζίρος παραγωγής τομάτας εκτιμάται σε 30 με 40 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Το 2010 συνολικά μαζεύτηκαν 145,8 εκατομμύρια τόνοι ντομάτας παγκοσμίως. Ένας άγνωστος, στην Ελλάδα τουλάχιστο, τρόπος παρασκευής σαλτσών έγινε γνωστός με το κινηματογραφικό Εργο Πράσινες Τηγανητές Ντομάτες. Σε πολλές χώρες, όπως και στην Ελλάδα, η τομάτα καλλιεργείται καθ' όλο το χρόνο σε θερμοκήπια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναρριχώμενα φυτά Κατηγορία:Σαλάτες Κατηγορία:Στρυχνοειδή  Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Χλωρίδα του Μεξικού
Καταστήματα επιστήμης
Τα καταστήματα επιστήμης (science shops) είναι εγκαταστάσεις που στρέφονται στην παροχή της ανεξάρτητης συμμετέχουσας ερευνητικής υποστήριξης σε απάντηση στις ανησυχίες μέσα στην κοινωνία πολιτών. Αναπτύχθηκαν αρχικά στις Κάτω Χώρες στη δεκαετία του '70 και η κύρια λειτουργία τους είναι να αυξήσουν και τη δημόσια ευαισθητοποίηση και την πρόσβαση στην επιστήμη και την τεχνολογία.
Αυτά τα καταστήματα ρυθμίζονται και χρησιμοποιούνται και από τα μόνιμα μέλη και από τους σπουδαστές προσωπικού, που εξετάζουν τις ερωτήσεις που παρέχονται από τα μέλη της κοινωνίας πολιτών. Από αυτές τις ερωτήσεις, οι σπουδαστές παρέχουν έπειτα τα προκλητικά προβλήματα και στους ερευνητικούς σπουδαστές και στα πανεπιστημιακά μέλη σχολής με την ελπίδα της εύρεσης των λύσεων. Οι σπουδαστές που συμμετέχουν και εργάζονται στα καταστήματα επιστήμης αποκτούν τις πιστώσεις προς το βαθμό τους. Επίσης, πολλοί σπουδαστές κάνουν τη μεταπτυχιακή εργασία τους για τα προβλήματα που αναφέρονται από τα καταστήματα επιστήμης.
Μια μυριάδα των καταστημάτων επιστήμης έχει αναπτύξει την πείρα στις συγκεκριμένες περιοχές. Οι πελάτες κατευθύνονται συχνά στο κατάστημα επιστήμης που είναι καταλληλότερο για να εξετάσει τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντά τους. Το ολλανδικό σύστημα έχει παράσχει πολλά οφέλη στους οικολόγους, τους εργαζομένους, και τους κοινωνικούς λειτουργούς. Τα καταστήματα επιστήμης, γενικά, έχουν βοηθήσει τους οικολόγους καλύτερα να αναλύσουν τους βιομηχανικούς ρύπους, και τους ενισχυμένους εργαζομένους για να αξιολογήσουν καλύτερα τις συνέπειες ασφάλειας και απασχόλησης των νέων διαδικασιών παραγωγής. Επιπλέον, έχουν ενισχύσει την κατανόηση των κοινωνικών λειτουργών στο πώς να εξετάσουν τους δυσαρεστημένους εφήβους.
Το ολλανδικό σύστημα έχει εμπνεύσει τα καταστήματα επιστήμης στα έθνη σε ολόκληρη την Ευρώπη όπως η Δανία, η Αυστρία, η Γερμανία, η Νορβηγία, και η Τσεχία.
Πηγή
Sardar, Ziauddin and Loon, Borin Van. 2001. Introducing Science. USA: Totem Books (UK: Icon Books).
Κατηγορία:Επιστήμη και τεχνολογία Κατηγορία:Έρευνα
Γεγονότα Φεβρουαρίου 2020
Παρατίθενται σημαντικά γεγονότα σε όλο τον κόσμο που συνέβησαν το μήνα Φεβρουάριο του 2020, συνοδευόμενα από τις πηγές μέσω των οποίων μεταδόθηκαν.
11 Φεβρουαρίου
(The Guardian)
17 Φεβρουαρίου
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
23 Φεβρουαρίου
(Al Jazeera)
26 Φεβρουαρίου
(USA Today) (WGN-TV)
29 Φεβρουαρίου
02
Τισαμενός
Με το όνομα αυτό είναι γνωστοί οι παρακάτω :
Napalm Death
Οι Napalm Death είναι ένα αγγλικό grindcore συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1981 στο Μέριντεν της Αγγλίας. Θεωρούνται ένα από τα πρώτα συγκροτήματα του είδους και υπήρξαν ιδιαίτερα επιδραστικοί με το άλμπουμ "Scum" του 1987.
Σύμφωνα με το Βιβλίο Γκίνες, το τραγούδι τους "You Suffer" είναι το συντομότερο κομμάτι στην ιστορία της μουσικής, αφού διαρκεί μόλις 1,316 δευτερόλεπτα.
Δημιουργία και αλλαγές μελών
Το συγκρότημα σχηματίστηκε το 1981 με την ονομασία Civil Defence, από τον τραγουδιστή Νίκολας Μπάλεν και το ντράμερ Μάιλς Ράτλετζ, έχοντας στα αρχικά τους στάδια ένα πανκ ροκ ύφος. Αφού μετονομάστηκαν σε Napalm Death από την ταινία "Αποκάλυψη τώρα", εντάχθηκε στο σχήμα ο κιθαρίστας Ντάριλ Φεντέσκι και ο μπασίστας Γκράχαμ Ρόμπερτσον, ο οποίος άλλαξε όργανο παίζοντας κιθάρα, μετά την αποχώρηση του Φεντέσκι και την αντικατάσταση του από τον μπασίστα Φίνμπαρ Κουίν. Πρώτη τους ηχογράφηση ήταν το ντέμο "Punk Is A Rotting Corpse".
Στις πρώτες τους ζωντανές εμφανίσεις έπαιζαν support σε συγκροτήματα όπως οι Subhumans, The Apostles και Chaos UK, ενώ συμμετείχαν στη συλλογή "Bullshit Detector 3" με το κομμάτι "The Crucifixion of Possessions". Το 1985, το σχήμα επανήλθε στην ενεργό δράση μετά από διάλειμμα ενός χρόνου, αποτελούμενο από τον Μπάλεν στα φωνητικά, τον Τζάστιν Μπρόντρικ στην κιθάρα, τον Πίτερ Σο στο μπάσο και τον Ράτλετζ στα τύμπανα. Σύντομα, ο Μπάλεν ανέλαβε και το μπάσο, μετά την αποχώρηση του Σο.
Μετά την ολοκλήρωση του ντέμο "Hatred Surge", ο Μικ Χάρις αντικατέστησε τον Ράτλετζ και το συγκρότημα έλαβε μεγάλη επιρροή από το thrash metal κίνημα, που βρισκόταν στο απόγειο του. Η πρώτη συναυλία της νέας σύνθεσης πραγματοποιήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1986, όπου άνοιξαν την εμφάνιση των The Amebix. Ο νέος ήχος του συγκροτήματος, αναμείγνυε το πανκ με το ακραίο μέταλ, ουσιαστικά δημιουργώντας τα πρώτα δείγματα του grindcore.
Η εποχή Στιρ / Ντόριαν
Ο Ντίγκμπι Πίρσον, ιδιοκτήτης της "Earache Records" υπέγραψε με το συγκρότημα και ηχογράφησαν τα ντέμο που θα αποτελούσαν τον πρώτο τους δίσκο. Μετά το τέλος αυτών των διαδικασιών, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο μπασίστας Τζιμ Γουάιτλι, αφήνοντας στον Μπάλεν αποκλειστικά τα καθήκοντα του τραγουδιστή. Μετά την αποχώρηση του Μπρόντρικ, τη θέση του πήρε αρχικά ο Φρανκ Χίλι και στη συνέχεια ο Μπιλ Στιρ, ενώ τα φωνητικά ανέλαβε ο Λι Ντόριαν αντικαθιστώντας τον Μπάλεν.
left|thumb|170px|Ο Σέιν Έμπερι Η πρώτη συναυλία της νέας σύνθεσης πραγματοποιήθηκε στην παμπ "The Hand & Heart" του Κόβεντρι μαζί με τους Anti-Sect και Heresy. Τον Μάιο του 1987, ηχογράφησαν στα "Rich Bitch Studios" τον δίσκο "Scum", ο οποίος αποτέλεσε μεγάλη καινοτομία στον ακραίο ήχο. Εκτός του μικρότερου σε διάρκεια κομματιού όλων των εποχών, το άλμπουμ χαρακτηρίστηκε ως αυτό που καθιέρωσε την τεχνική blast-beat στα τύμπανα, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν το πρώτο στο οποίο ακούστηκε αυτή η τεχνική.
Ο Γουάιτλι αποχώρησε μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ και τον Αύγουστο του 1987 αντικαταστάθηκε από τον Σέιν Έμπερι, αρχικά για μία περιοδεία με τους D.R.I., αλλά τελικά σε μόνιμη βάση. Το συγκρότημα συμμετείχε στις συλλογές "North Atlantic Noize Attack" και "Pathological" και εμφανίστηκε σε δύο εκπομπές του Τζον Πιλ, κάτι που ανέβασε τη δημοτικότητα τους και τις πωλήσεις του άλμπουμ. Ενώ ο Πιλ στήριξε το συγκρότημα, ένας άλλος ραδιοφωνικός παραγωγός, ο Στιβ Ράιτ, χρησιμοποιούσε τραγούδια των Napalm Death σαν τιμωρία κατά το απογευματινό του κουίζ.
Κατά την πρώιμη αυτή περίοδο του συγκροτήματος, όλα τα μέλη εκτός του Ντόριαν, διατηρούσαν παράλληλα κάποιο πρότζεκτ, με τον Στιρ να έχει σχηματίσει τους Carcass, τον μπασίστα Σέιν Έμπερι να παίζει τύμπανα στους Unseen Terror, ενώ ο Χάρις συμμετείχε στους Doom, Extreme Noise Terror και Unseen Terror.
Το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο "From Enslavement to Obliteration" ηχογραφήθηκε στα "Birdsong Studios" του Γουόρτσεστερ και αποτελούνταν από 54 κομμάτια, πολλά εκ των οποίων διάρκειας μερικών δευτερολέπτων. Τα πρώτα αντίτυπα ήλθαν μαζί με ένα 7" σινγκλ πέντε κομματιών. Στο ντοκιμαντέρ του BBC με τίτλο "Arena" συμπεριλήφθηκαν και οι Napalm Death, κάτι που ανέβασε ακόμη περισσότερο τη δημοτικότητα του σχήματος. Τον Ιούλιο του 1989, περιόδευσαν για πρώτη φορά στην Ιαπωνία μαζί με τους S.O.B., κάτι που αποτυπώθηκε στο split EP ανάμεσα στα δύο συγκροτήματα. Παράλληλα, η "Earache" εξέδωσε το σινγκλ "Grindcrusher", το οποίο περιελάμβανε το κομμάτι "You Suffer" από τους Napalm Death και το "Mega Armageddon Death Pt.3" από τους Electro Hippies, επίσης διάρκειας λίγο μεγαλύτερης από ένα δευτερόλεπτο.
Για την προώθηση του δεύτερου τους άλμπουμ, οι Napalm Death περιόδευσαν στην Ευρώπη μαζί με τους Bolt Thrower, Morbid Angel Και Carcass. Ο Ντόριαν αποχώρησε για να δημιουργήσει τους Cathedral, δίνοντας τη θέση τους στον Μαρκ Γκρίνγουεϊ, ενώ ο Στιρ αντικαταστάθηκε από τον Τζέσι Πιντάδο. Το συγκρότημα, σύντομα βρήκε και δεύτερο κιθαρίστα στο πρόσωπο του Μιτς Χάρις.
Καθιέρωση
Τα πρώτα αντίτυπα του άλμπουμ "Harmony Corruption", το οποίο ηχογραφήθηκε στα "Morrisound Studios" της Φλόριντα με παραγωγό τον Σκοτ Μπερνς, είχαν ως δώρο ένα ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ, στο οποίο ο Τζάστιν Μπρόντρικ συμμετείχε ως γκεστ για τη διασκευή στο "Avalanche Master Song" των Godflesh. Ο Γκλεν Μπέντον των Deicide και ο Τζον Τάρντι των Obituary, έκαναν γκεστ εμφανίσεις στο κομμάτι "Unfit Earth" και ο δίσκος σκαρφάλωσε στο # 67 των βρετανικών τσαρτ. Για την προώθηση του, το συγκρότημα πραγματοποίησε μία αμερικάνικη περιοδεία μαζί με τους Nocturnus και Godflesh.
thumb|170px|Ο Μαρκ Γκρίνγουεϊ Το άλμπουμ "Utopia Banished" ηχογραφήθηκε με παραγωγό τον Κόλιν Ρίτσαρντσον παρουσίασε μία επιστροφή στον αρχικό, grindcore ήχο. Τα μέλη του συγκροτήματος υιοθέτησαν τα παρωνύμια "Vocular Armageddon" (Γκρίνγουεϊ), "Dissonant Distorted Delirium No. 1" (Πιντάδο), "Dissonant Distorted Delirium No. 2" (Χάρις), "Sub-end Vexation" (Έμπερι) και "Hyper Cans" (Χερέρα). Κατά την περιοδεία του δίσκου, εμφανίζονταν μαζί με τους Obituary και Dismember στην Ευρώπη και Carcass, Cathedral και Brutal Truth στη Βόρεια Αμερική. Ακολούθησαν εμφανίσεις στην Ολλανδία ως support των Faith No More και οι πρώτες τους συναυλίες στη Νότια Αφρική.
Τον Μάιο του 1994, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Fear, Emptiness, Despair" και περιόδευσαν στη Μεγάλη Βρετανία με τους Entombed και στη Βόρεια Αμερική με τους Obituary και Machine Head. Το τραγούδι "Plague Rages" συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ της ταινίας "Mortal Kombat", το οποίο μπήκε στο Top-5 του Billboard. Ακολούθησε το ΕΡ "Greed Killing" το 1995, πριν τον δίσκο "Diatribes" του 1996, ο οποίος ηχογραφήθηκε στα "Framework Studios" του Μπέρμιγχαμ και κυκλοφόρησε στην Αμερική με το επιπλέον CD "Cursed To Tour". Τον Απρίλιο του 1996, περιόδευσαν στη Μεγάλη Βρετανία μαζί με τους Crowbar και Face Down.
Το 1997, ο Γκρίνγουεϊ αποχώρησε, με αντικαταστάτη του τον Φιλ Βέιν των Extreme Noise Terror, με τους τελευταίους να ανακοινώνουν ότι τραγουδιστής τους για το επερχόμενο άλμπουμ "Damage 381" θα είναι ο Γκρίνγουεϊ. Οι Napalm Death ηχογράφησαν το ΕΡ "In Tongues We Speak" μαζί με τους Coalesce, αλλά μετά την κυκλοφορία του έγινε γνωστό ότι ο Γκρίνγουεϊ επέστρεψε στο συγκρότημα και ότι ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις για το άλμπουμ "Inside the Torn Apart" με παραγωγό τον Κόλιν Ρίτσαρντσον. Ο δίσκος έφθασε στο # 129 των τσαρτ της Βρετανίας και το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη με τους Machine Head, πριν μεταβεί στη Νότια Αμερική στο τέλος της χρονιάς. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας, γυρίστηκε το βίντεο για το κομμάτι "Breed To Breathe", το οποίο λογοκρίθηκε από πολλούς τηλεοπτικούς σταθμούς, υποχρεώνοντας το συγκρότημα να το περικόψει. Περιελάμβανε εικόνες από τη συναυλία τους στο κλαμπ "CBGB's" της Νέας Υόρκης σε συνδυασμό με σκηνές βίας από ντοκιμαντέρ.
Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησαν το "Words from the Exit Wound" και πάλι με παραγωγό τον Κόλιν Ρίτσαρντσον, τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος για την "Earache" αφού το 1999 υπέγραψαν στην "Dreamcatcher" και εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ "Wacken Open Air" της Γερμανίας. Σε παραγωγή του Σάιμον Έφεμι κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Leaders Not Followers" με διασκευές στους Death, Rawpower, Pentagram, Excel, Slaughter και Repulsion, όπως και το ακυκλοφόρητο κομμάτι "Back from The Dead" και την επανεκτέλεση του "Nazi Punks Fuck Off".
Νέα χιλιετία
Το 2002 κυκλοφόρησαν το "Order of the Leech" και περιόδευσαν με τους The Great Deceiver, πριν συνεχίσουν στη Βόρεια Αμερική με τους Nile, Strapping Young Lad, The Berzerker και Dark Tranquillity. Στη συνέχεια, ηχογράφησαν ένα split σινγκλ μαζί με τους Σουηδούς Nasum, οι οποίοι διασκεύασαν το "Unchallenged Hate" των Napalm Death και οι τελευταίοι απάντησαν με τη διασκευή στο "The Masked Face" των Nasum.
Η "Earache" κυκλοφόρησε τη συλλογή "Noise for Music's Sake" με ακυκλοφόρητα κομμάτια και σπάνιες ζωντανές ηχογραφήσεις και το συγκρότημα περιόδευσε στη Γερμανία τον Αύγουστο του 2003. Έναν χρόνο αργότερα, κυκλοφόρησαν τη συλλογή "Leaders Not Followers: Part 2", αποτελούμενη από διασκευές σε κομμάτια των Agnostic Front, Hellhammer, Kreator, Discharge, Cryptic Slaughter, Offenders, Devastation, Sepultura, Hirax, κ.α.. Σε δύο από τραγούδια του δίσκου, πραγματοποίησε γκεστ συμμετοχή ο Τζιμ Γουάιτλι.
left|thumb|170px|Ο Ντάνι Χερέρα Ο Πιντάδο αποχώρησε από το συγκρότημα, αφήνοντας τους Napalm Death ως τετραμελές σχήμα, το οποίο πραγματοποίησε την περιοδεία "Extreme The Dojo VII" στην Ιαπωνία μαζί με τους Nasum, Anal Cunt και Pig Destroyer. Τον Μάιο του 2004, το συγκρότημα υπέγραψε στην "Century Media Records" και το φθινόπωρο μπήκε στα "Foel Studios" της Ουαλίας, ηχογραφώντας το άλμπουμ "The Code Is Red...Long Live the Code", με τη συμμετοχή του Τζεφ Γουόκερ των Carcass, του Τζέλο Μπιάφρα των Dead Kennedys και του Τζέιμι Τζάστα των Hatebreed. Για την προώθηση του άλμπουμ, περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική με τους Kataklysm και Goatwhore και στα τέλη της χρονιάς συμμετείχαν στο "X-Mass Fest" μαζί με τους Marduk, Vader, The Black Dahlia Murder, κ.α..
Στη συνέχεια, ηχογράφησαν ένα σινγκλ μαζί με τους The Haunted και Heaven Shall Burn, με σκοπό να βοηθήσουν τα θύματα του Τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού. Τα συγκεκριμένα σινγκλ, που τυπώθηκαν στον περιορισμένο αριθμό των χιλίων αντιτύπων, ήταν διαθέσιμα αποκλειστικά στις συναυλίες των Napalm Death στο Μπόχουμ και το Λονδίνο, τον Ιανουάριο του 2005. Τρεις μήνες αργότερα, έδωσαν την πρώτη τους συναυλία στην Ινδονησία και γύρισαν το βίντεο κλιπ για το κομμάτι "Silence Is Deafening". Το καλοκαίρι του 2005, περιόδευσαν στην Ευρώπη με τους Most Precious Blood και Diecast, ενώ στις αρχές του 2006 εμφανίζονταν στη Βόρεια Αμερική με τους Kreator, Undying και A Perfect Murder.
Το συγκρότημα περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Hatebreed, Exodus, The Black Dahlia Murder, κ.α., συνεχίζοντας και πάλι στη Βόρεια Αμερική στα τέλη της χρονιάς για την περιοδεία "Death By Decibels". Τον Ιανουάριο του 2007, κυκλοφόρησε η συλλογή "Our Impact Will Be Felt" προς τιμή των Sick Of It All, με τους Napalm Death να διασκευάζουν το κομμάτι "Who Sets The Rules". Κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής τους περιοδείας, ο Γκρίνγουεϊ τραυμάτισε τον τένοντα του και αναγκάστηκε να ολοκληρώσει τις εμφανίσεις του συγκροτήματος με πατερίτσες.
Τον Ιανουάριο του 2009, κυκλοφόρησε ο δίσκος "Time Waits for No Slave", αν και είχε διαρρεύσει τρεις μήνες νωρίτερα στο διαδίκτυο. Δύο χρόνια αργότερα, το συγκρότημα εμφανίστηκε σε επεισόδιο της βρετανικής τηλεοπτικής σειράς "Skins" και στη συνέχεια μπήκε στο "Parlour Studio" για να ηχογραφήσει το νέο του άλμπουμ. Το "Utilitarian" κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2012 και τον επόμενο μήνα εμφανίστηκαν ως πρώτο όνομα στο "Metal Mayhem IV festival" του Νεπάλ.
Η εμφάνιση τους στο "Victoria and Albert Museum" του Λονδίνου στις 22 Μαρτίου 2013 αναβλήθηκε λόγω του ότι το επίπεδο των ντεσιμπέλ θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στα εκθέματα. Τελικά, η συναυλία αυτή διοργανώθηκε οκτώ μήνες αργότερα στο "De La Warr Pavilion" του Μπέξχιλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλικά death metal συγκροτήματα
Ελάιζα Μήτρου-Λονγκ
Ο Ελάιζα Άιζα Μήτρου-Λονγκ (αγγλικά: Elijah Isa Mitrou-Long) (γενν. 15 Δεκεμβρίου 1996) είναι Καναδός-Έλληνας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ για τον Άρη Θεσσλονίκης.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 29 Ιουλίου 2020, ο Μήτρου-Λονγκ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο, με τον ΠΑΟΚ. Σε 13 αγώνες, είχε μέσο όρο 4,2 πόντους, 1,5 ριμπάουντ και 1,2 ασίστ, παίζοντας 14,4 λεπτά ανά αγώνα. Στη συνέχεια υπέστη τραυματισμό στο δεξί γόνατο στο τέλος της σεζόν. Στις 18 Αυγούστου 2021 αποχώρησε και επίσημα από το σύλλογο.
Στις 25 Οκτωβρίου 2021, ο Μήτρου-Λονγκ υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη Λέφσκι Σόφιας. Με το βουλγαρικό σύλλογο, είχε μέσο όρο 14 πόντους, 3,5 ριμπάουντ και 5,6 ασίστ ανά αγώνα.
Στις 9 Ιανουαρίου 2022, ο Μήτρου-Λονγκ συμφώνησε με τον Απόλλωνα Πάτρας, επιστρέφοντας στην Basket League. Σε 13 αγώνες, είχε κατά μέσο όρο 10,8 πόντους, 3,4 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 1 κλέψιμο, παίζοντας περίπου 25 λεπτά ανά αγώνα.
Στις 8 Αυγούστου 2022, υπέγραψε με τη Γιαλοβασπόρ ΜΚ της Α΄ Κατηγορίας Τουρκίας. Στις 5 Νοεμβρίου 2022 επέστρεψε στην Ελλάδα για τον Άρη Θεσσαλονίκης, αντικαθιστώντας τον τραυματία Τζος Χάγκινς.