cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πορφύρα Χένοχ-Σενλάιν
Ιστορία
Η ασθένεια πήρε το όνομά της από τον Έντουαρντ Χάινριχ Χένοχ (1820–1910), έναν Γερμανό παιδίατρο, και τον δάσκαλό του Γιόχαν Λούκας Σενλάιν (1793–1864), που την περιέγραψαν τη δεκαετία του 1860. Ο Σενλάιν συσχέτισε την πορφύρα και την αρθρίτιδα και ο Χένοχ την πορφύρα και τη γαστρεντερική συμμετοχή. Ο Άγγλος γιατρός Ουίλιαμ Χέμπερντεν (1710–1801) και ο δερματολόγος Ρόμπερτ Ουίλαν (1757–1812) είχαν ήδη περιγράψει την ασθένεια το 1802 και το 1808, αντίστοιχα, αλλά η ονομασία νόσος Χέμπερντεν-Γουίλαν έχει πέσει σε αχρηστία. Ο Γουίλιαμ Όσλερ ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε τον υποκείμενο αλλεργικό μηχανισμό της HSP.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοάνοσες ασθένειες Κατηγορία:Νεφρολογία Κατηγορία:Παιδιατρική Κατηγορία:Ρευματολογία
Παύλος (ύπατος το 496)
Ο Φλάβιος Παύλος, λατιν.: Flavius Paulus, (άκμασε το 496) ήταν πολιτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1846)
Η Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας του 1846 (powstanie wielkopolskie 1846 roku) ήταν προγραμματισμένη στρατιωτική εξέγερση των Πολωνών στα εδάφη της Μείζονος Πολωνίας κατά των πρωσικών δυνάμεων, που σχεδιάστηκε να αποτελέσει μέρος μιας γενικής πολωνικής εξέγερσης και στους τρεις διαμελισμούς της Πολωνίας, ενάντια στους Ρώσους, τους Αυστριακούς και τους Πρώσους.
Παύλος (ύπατος το 496)
Βιογραφία
Ο Παύλος ήταν αδελφός του Αναστασίου Α'. Η οικογένειά του ήταν Ιλλυρική και ήταν γιος του Πομπήιου (γενν. π. 410 ), ενός ευγενούς από το Δυρράχιο, και της Αναστασία Κωνσταντίνας (γενν. π. 410), Αρειανής και εκ πατρός δισεγγονής τού Ρωμαίου Καίσαρα Κωνστάντιου Γάλλου και της συζύγου του Κωνσταντίνας (κόρης του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄ του Μεγάλου).
Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1846)
Σχέδια
Τα σχέδια για την έναρξη μιας εξέγερσης σε όλα τα μέρη της διαμελισμένης Πολωνίας ταυτόχρονα στις 21 Φεβρουαρίου 1846 έγιναν από πολλές πολωνικές οργανώσεις. Στο πρωσικό Μεγάλο Δουκάτο του Πόζεν, ο Λούντβικ Μιεροσουάφσκι, ο οποίος είχε φτάσει πρόσφατα στο Πόζναν από τη γαλλική εξορία, έπρεπε να ηγηθεί των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Ενώ η Εξέγερση της Κρακοβίας στον Αυστριακό Διαμελισμό ξεκίνησε αλλά απέτυχε, οι εξεγερμένοι στο Πόζναν προδώθηκαν από έναν συνωμότη και οι ηγέτες της οργάνωσης συνελήφθησαν από τις πρωσικές αρχές δύο εβδομάδες πριν υποτίθεται ότι θα ξεκινούσαν οι ενέργειες.
Παύλος (ύπατος το 496)
Βιογραφία
Το 496 διορίστηκε ύπατος χωρίς συνάδελφο. Νυμφεύτηκε τη Mάγκνα και απέκτησαν κόρη την Ειρήνη, που παντρεύτηκε τον ύπατο Φλάβιο Ολύβριο, μέλος του ευρύτερου Οίκου τού Θεοδοσίου Α΄.
Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1846)
Σχέδια
Δεν σημειώθηκαν σοβαρές εχθροπραξίες εκείνη τη χρονιά.
Παύλος (ύπατος το 496)
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιλλυριοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1846)
Επακόλουθα
254 αντάρτες κατηγορήθηκαν για εσχάτη προδοσία στο Kammergericht (Ανώτατο Δικαστήριο) του Βερολίνου. Η δίκη ήταν η πρώτη μετά την επινόηση ενός νέου ποινικού νόμου στην Πρωσία. Η ακρόαση ήταν πλέον δημόσια προσβάσιμη και προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον μεταξύ του πληθυσμού του Βερολίνου και της Πρωσίας σε συμπάθεια προς τους κατηγορούμενους. Η δίκη έληξε στις 2 Δεκεμβρίου 1847, όταν 134 από τους κατηγορούμενους αθωώθηκαν και επέστρεψαν στο Μεγάλο Δουκάτο του Πόζεν. 8 κατηγορούμενοι, συμπεριλαμβανομένου του Μιεροσουάφσκι, ο οποίος είχε γράψει το βιβλίο του Débat en la révolution et la contrerévolution en Pologne («Συζήτηση για την επανάσταση και την αντεπανάσταση στην Πολωνία») καθ΄ όλη τη διάρκεια της κράτησής του, καταδικάστηκαν σε θάνατο και οι υπόλοιποι σε φυλάκιση στη φυλακή Βερολίνου-Μοαμπίτ. Οι θανατικές ποινές δεν εκτελέστηκαν και όλοι οι κατάδικοι έλαβαν αμνηστία από τον Βασιλιά Φρειδερίκο Γουλιέλμο Δ΄ της Πρωσίας κατόπιν αιτήματος του επαναστατικού πληθυσμού του Βερολίνου την Άνοιξη των Εθνών τον Μάρτιο του 1848. Εντάχθηκαν αμέσως στην Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας του 1848.
Μέλπω Κωστή
Η Μέλπω Κωστή (γεν. 26 Νοεμβρίου 1964) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1964 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο και βοηθητική ηθοποιός σε διαφημιστικά τηλεοπτικά σποτ.
Τη σεζόν 1993-1994, κι ενώ συνέχιζε να συμμετέχει σε διάφορες διαφημίσεις, ανέλαβε την παρουσίαση της μουσικής εκπομπής Χωρίς Ανάσα στην ΕΤ2. Την ίδια κιόλας περίοδο δέχτηκε πρόταση από τον σκηνοθέτη Νίκο Φώσκολο για ένα μικρό ρόλο στον δεύτερο κύκλο της καθημερινής σειράς του ANT1 Καλημέρα Ζωή. Αμέσως μετά την παρουσία της στην καθημερινή σειρά της προτάθηκε πρωταγωνιστικός ρόλος για την κωμική σειρά του ANT1 Της Ελλάδος τα παιδιά, σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου. Ακολούθησε ένα μικρός ρόλος στη δραματική σειρά Πάθος ενώ μετά την πρώτη της αυτή επαφή με την υποκριτική αποφάσισε να σπουδάσει ηθοποιός. Ξεκίνησε τις σπουδές της στην Ανώτερη Δραματική Σχολή Ίασμος του Βασίλη Διαμαντόπουλου ενώ ακολούθησαν περαιτέρω σπουδές στη Δραματική Σχολή της Μαίρης Βογιατζή Τράγκα.
Αμέσως μετά την αποφοίτησή της ξεκίνησε να ασχολείται με την υποκριτική ως επαγγελματίας ηθοποιός σε θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφο. Το 1997 έπαιξε στην ταινία μικρού μήκους Σχέσεις ενώ συνεργάστηκε και πάλι με τον Νίκο Φώσκολο στη δραματική σειρά Εις Θάνατον. Ακολούθησαν έκτακτες εμφανίσεις στις σειρές Ιερή Οικογένεια, Διπλανή Πόρτα και Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή. Τη σεζόν 1999-2000 έπαιξε στη δραματική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη Σύνορα Αγάπης. Από το 2000 μέχρι το 2002 εμφανιζόταν στη σειρά Περί Ανέμων και Υδάτων υποδυόμενη τη Μαρία. Τη σεζόν 2001-2002 συμμετείχε στην αισθηματική σειρά Όσο υπάρχει αγάπη. Ακολούθησαν διάφοροι ρόλοι στις σειρές Η Νταντά, Φιλί ζωής, Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη, Μυστικά και Λάθη και Επτά Θανάσιμες Πεθερές. Τη σεζόν 2004-2005 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο σε δύο τηλεοπτικές σειρές. Από τη μία υποδυόταν την διευθύντρια περιοδικού Κατερίνα στη ρομαντική κομεντί Κανείς δε λέει σ' αγαπώ στο Mega Channel ενώ ταυτόχρονα είχε το ρόλο της Μάρθας στη δραματική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη Μη μου λες αντίο. Μέσα στα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Πάνο Κοκκινόπουλο στη σειρά αυτοτελών επεισοδίων 10η εντολή, ενώ έπαιξε στις ιστορίες των σειρών Το Κόκκινο Δωμάτιο και Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα. Τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά του ANT1 Έρωτας έχοντας το ρόλο της Έλενας Χατζηγιάννη. Από το 2008 μέχρι το 2011 ακολούθησαν διάφορες τηλεοπτικές συμμετοχές σε σειρές και συμμετοχές σε θεατρικές παραστάσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αραβο-ισραηλινός πόλεμος του 1948
Ο Αραβο-Ισραηλινός Πόλεμος του 1948 (ή Πρώτος) ήταν το δεύτερο και τελευταίο στάδιο του Παλαιστινιακού πολέμου του 1948. Επίσημα ξεκίνησε μετά το τέλος της Βρετανικής Εντολής για την Παλαιστίνη, τα μεσάνυχτα της 14ης Μαΐου 1948, ενώ νωρίτερα εκείνη την ημέρα είχε ανακοινωθεί η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ. Ένας στρατιωτικός συνασπισμός αραβικών κρατών εισήλθε στο έδαφος της Βρετανικής Παλαιστίνης το πρωί της 15ης Μαΐου.
Οι πρώτοι θάνατοι του Παλαιστινιακού πολέμου του 1948 σημειώθηκαν στις 30 Νοεμβρίου 1947 κατά τη διάρκεια μιας ενέδρας σε δύο λεωφορεία που μετέφεραν Εβραίους. Υπήρχε ένταση και σύγκρουση μεταξύ των Αράβων και των Εβραίων, και μεταξύ καθενός από αυτούς και των βρετανικών δυνάμεων από τη Διακήρυξη του Μπάλφουρ του 1917 και τη δημιουργία της Βρετανικής Εντολής της Παλαιστίνης το 1920. Η βρετανική πολιτική δυσαρέστησε τόσο τους Άραβες όσο και τους Εβραίους. Η αραβική αντιπολίτευση εξελίχθηκε στην αραβική εξέγερση του 1936-1939 στην Παλαιστίνη, ενώ η εβραϊκή αντιπολίτευση εξελίχθηκε στην εβραϊκή εξέγερση του 1944-1947 στην Παλαιστίνη. Το 1947, αυτές οι συνεχιζόμενες εντάσεις ξέσπασαν σε εμφύλιο πόλεμο μετά την υιοθέτηση του Σχεδίου Διχοτόμησης των Ηνωμένων Εθνών για την Παλαιστίνη στις 29 Νοεμβρίου 1947, το οποίο σχεδίαζε να χωρίσει την Παλαιστίνη σε ένα αραβικό κράτος, ένα εβραϊκό κράτος και το Ειδικό Διεθνές Καθεστώς που θα περιλάμβανε τις πόλεις της Ιερουσαλήμ και Βηθλεέμ.
Στις 15 Μαΐου 1948, ο εμφύλιος πόλεμος μετατράπηκε σε σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και των αραβικών κρατών μετά την ισραηλινή Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας την προηγούμενη μέρα. Η Αίγυπτος, η Υπεριορδανία, η Συρία και εκστρατευτικές δυνάμεις από το Ιράκ εισήλθαν στην Παλαιστίνη. Οι δυνάμεις εισβολής πήραν τον έλεγχο των αραβικών περιοχών και αμέσως επιτέθηκαν στις ισραηλινές δυνάμεις και σε αρκετούς εβραϊκούς οικισμούς. Οι 10 μήνες μαχών διεξήχθησαν ως επί το πλείστον στο έδαφος της Βρετανικής Εντολής και στη χερσόνησο του Σινά και στο νότιο Λίβανο, που διακόπηκαν μετά από αρκετές περιόδους εκεχειρίας.
Ιστορικό
μικρογραφία|Προτεινόμενος διαχωρισμός της Παλαιστίνης Στις 29 Νοεμβρίου 1947, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε ψήφισμα που συνιστά την υιοθέτηση και εφαρμογή ενός σχεδίου για τη διαίρεση της βρετανικής εντολής της Παλαιστίνης σε δύο κράτη, ένα αραβικό και ένα εβραϊκό, και την πόλη της Ιερουσαλήμ.
Το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης για τη διχοτόμηση χαιρετίστηκε με συντριπτική χαρά στις εβραϊκές κοινότητες και ευρεία οργή στον αραβικό κόσμο. Στην Παλαιστίνη, η βία ξέσπασε σχεδόν αμέσως, τροφοδοτώντας μια σπείρα από αντίποινα. Οι Βρετανοί απέφυγαν να επέμβουν καθώς οι εντάσεις κατέληξαν σε μια σύγκρουση χαμηλού επιπέδου που γρήγορα κλιμακώθηκε σε έναν εμφύλιο πόλεμο πλήρους κλίμακας.
Από τον Ιανουάριο και μετά, οι επιχειρήσεις εντάθηκαν ολοένα και περισσότερο, με την παρέμβαση ενός αριθμού συνταγμάτων του Αραβικού Απελευθερωτικού Στρατού εντός της Παλαιστίνης, καθένα από τα οποία δραστηριοποιείται σε διάφορους διαφορετικούς τομείς γύρω από τις διάφορες παράκτιες πόλεις. Εδραίωσαν την παρουσία τους στη Γαλιλαία και τη Σαμάρεια. Ο Abd al-Qadir al-Husayni ήρθε από την Αίγυπτο με αρκετές εκατοντάδες άνδρες του Στρατού του Ιερού Πολέμου. Έχοντας στρατολογήσει μερικές χιλιάδες εθελοντές, ο al-Husayni οργάνωσε τον αποκλεισμό των 100.000 Εβραίων κατοίκων της Ιερουσαλήμ. Για να αντιμετωπιστεί αυτό, οι αρχές του Yishuv προσπάθησαν να τροφοδοτήσουν την πόλη με νηοπομπές έως και 100 τεθωρακισμένων οχημάτων, αλλά η επιχείρηση γινόταν όλο και πιο ανεφάρμοστη καθώς ο αριθμός των θυμάτων στις νηοπομπές βοήθειας αυξανόταν. Μέχρι τον Μάρτιο, η τακτική του Al-Hussayni είχε αποδώσει. Σχεδόν όλα τα τεθωρακισμένα οχήματα της Χαγκάνα είχαν καταστραφεί, ο αποκλεισμός ήταν σε πλήρη εξέλιξη και εκατοντάδες μέλη της Χαγκάνα που είχαν προσπαθήσει να φέρουν προμήθειες στην πόλη σκοτώθηκαν. Η κατάσταση για όσους κατοικούσαν στους εβραϊκούς οικισμούς και ειδικά στο εξαιρετικά απομονωμένο Negev και βόρεια της Γαλιλαίας όπου ήταν ακόμη πιο κρίσιμη.
Ενώ ο εβραϊκός πληθυσμός είχε λάβει αυστηρές εντολές που τους απαιτούσαν να κρατήσουν τη θέση τους παντού με κάθε κόστος, ο αραβικός πληθυσμός επηρεάστηκε περισσότερο από τις γενικές συνθήκες ανασφάλειας στις οποίες ήταν εκτεθειμένη η χώρα. Έως και 100.000 Άραβες, από τα ανώτερα και μεσαία στρώματα των πόλεων στη Χάιφα, τη Γιάφα και την Ιερουσαλήμ, ή περιοχές όπου κυριαρχούν οι Εβραίοι, εκκενώθηκαν στο εξωτερικό ή σε αραβικά κέντρα προς τα ανατολικά.
Αυτή η κατάσταση έκανε τις Ηνωμένες Πολιτείες να αποσύρουν την υποστήριξή τους για το Σχέδιο Διχοτόμησης, ενθαρρύνοντας έτσι τον Αραβικό Σύνδεσμο να πιστέψει ότι οι Παλαιστίνιοι Άραβες, ενισχυμένοι από τον Αραβικό Απελευθερωτικό Στρατό, θα μπορούσαν να βάλουν τέλος στο σχέδιο. Οι Βρετανοί, από την άλλη, αποφάσισαν στις 7 Φεβρουαρίου 1948 να υποστηρίξουν την προσάρτηση του αραβικού τμήματος της Παλαιστίνης από την Υπερορδανία.
Αν και ένα ορισμένο επίπεδο αμφιβολίας επικράτησε μεταξύ των υποστηρικτών του Yishuv, οι φαινομενικές ήττες τους οφείλονταν περισσότερο στην πολιτική αναμονής τους παρά σε αδυναμία. Ο Νταβίντ Μπεν Γκουριόν αναδιοργάνωσε τη Χαγκάνα και κατέστησε υποχρεωτική τη στράτευση. Κάθε Εβραίος και Εβραία στη χώρα έπρεπε να λάβει στρατιωτική εκπαίδευση. Χάρη στα κεφάλαια που συγκέντρωσε η Γκόλντα Μέιρ από υποστηρικτές των Ηνωμένων Πολιτειών και την απόφαση του Στάλιν να υποστηρίξει το Σιωνιστικό ζήτημα, οι Εβραίοι εκπρόσωποι της Παλαιστίνης μπόρεσαν να υπογράψουν πολύ σημαντικά συμβόλαια εξοπλισμού στην Ανατολή. Άλλοι πράκτορες της Χαγκάνα ανέκτησαν αποθέματα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γεγονός που βοήθησε στη βελτίωση του εξοπλισμού και της επιμελητείας του στρατού. Η επιχείρηση Μπάλακ επέτρεψε τη μεταφορά όπλων και άλλου εξοπλισμού για πρώτη φορά μέχρι τα τέλη Μαρτίου. μικρογραφία| Το τανκ Palmach [[M4 Sherman οδηγεί μια συνοδεία]] Ο Μπεν-Γκουριόν ανέθεσε στον Γιγκάελ Γιαντίν την ευθύνη να καταστρώσει ένα σχέδιο επίθεσης του οποίου ο χρονισμός σχετιζόταν με την προβλέψιμη εκκένωση των βρετανικών δυνάμεων. Αυτή η στρατηγική, που ονομάζεται Σχέδιο Ντάλετ, προετοιμάστηκε τον Μάρτιο και εφαρμόστηκε στα τέλη Απριλίου. Ένα ξεχωριστό σχέδιο, η Επιχείρηση Nachshon, επινοήθηκε για την άρση της πολιορκίας της Ιερουσαλήμ. 1500 άνδρες από την ταξιαρχία Givati της Χαγκάνα και την ταξιαρχία Χάρελ του Palmach πραγματοποίησαν εξόδους για να απελευθερώσουν τη διαδρομή προς την πόλη μεταξύ 5 και 20 Απριλίου. Και οι δύο πλευρές ενήργησαν επιθετικά σε πείσμα του Σχεδίου Διχοτόμησης, το οποίο προέβλεπε την Ιερουσαλήμ ως ένα corpus separatum, ούτε υπό την εβραϊκή ούτε αραβική δικαιοδοσία. Οι Άραβες δεν αποδέχθηκαν το Σχέδιο, ενώ οι Εβραίοι ήταν αποφασισμένοι να αντιταχθούν στη διεθνοποίηση της πόλης, και να την εξασφαλίσουν ως μέρος του εβραϊκού κράτους. Η επιχείρηση ήταν επιτυχής και αρκετά τρόφιμα για να διαρκέσουν δύο μήνες μεταφέρθηκαν με φορτηγά στην Ιερουσαλήμ για διανομή στον εβραϊκό πληθυσμό. Η επιτυχία της επιχείρησης υποβοηθήθηκε από τον θάνατο του al-Husayni στη μάχη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, και ανεξάρτητα από τη Haganah ή το πλαίσιο του Plan Dalet, παράτυποι μαχητές από τους σχηματισμούς Irgun και Lehi έσφαξαν σημαντικό αριθμό Αράβων στο Deir Yassin, ένα γεγονός που, αν και δημόσια αποδοκιμάστηκε και επικρίθηκε από τις κύριες εβραϊκές αρχές, είχε βαθιά αντίκτυπο στο ηθικό του αραβικού πληθυσμού και συνέβαλε στη δημιουργία της φυγής του αραβικού πληθυσμού.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεμοι ανεξαρτησίας Κατηγορία:Αραβοϊσραηλινή σύγκρουση
Μικίψα
O Μικίψα βασιλιάς των Βερβέρων της Νουμιδίας στην βόρεια Αφρική (148 π.Χ.-118 π.Χ.) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του κορυφαίου βασιλιά των Βερβέρων Μασσανάσση. Ο Μασσανάσσης έστειλε τους γιους του Μικίψα και Γκουλούσα στην Αρχαία Καρχηδόνα με στόχο να ζητήσουν την επιστροφή των εξορίστων από την Νουμιδία αλλά δεν τους επέτρεψαν να μπουν στην πόλη. Με την επιστροφή μια ομάδα Καρχηδονίων υπό τον Χάμικλαρ τον Σαμνίτη επιτέθηκε στην αποστολή των γιών του Μασσανάσση και θανάτωσε πολλούς άνδρες από την συνοδεία. Οι Νουμίδιοι απάντησαν με λεηλασία της Οροσκόπα και άλλων Καρχηδονιακών πόλεων, το αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει ο Νουμιδο-Καρχηδονιακός πόλεμος και συνεπώς ο Γ΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος. Ο Μασσανάσσης πέθανε υπέργηρος την άνοιξη του 148 π.Χ. αφήνοντας κληρονόμους τους τρεις γιους του Μικίψα, Γκουλούσα και Μασταναμπάλ. Ο Σκιπίων ο Αφρικανός που είχε οριστεί από τον Μασσανάσση διαχειριστής του βασιλείου έκανε την διανομή : ο Μικίψα κληρονόμησε το στέμμα με πρωτεύουσα την Κωνσταντίνη, το Γκουλούσα την στρατιωτική διοίκηση και ο Μασταναμπάλ την δικαστική διοίκηση. Οι γιοι του Μασσανάσση συνέχισαν την φιλο-Ρωμαική διοίκηση του πατέρα τους κατά την διάρκεια του Γ΄ Καρχηδονιακού πολέμου. Οι Ρωμαίοι είχαν αρχίσει να δυσπιστούν με τον Μικίψα επειδή "πάντα υποσχόταν να τους στείλει στρατό στην μάχη τους με τους Καρχηδόνιους αλλά καθυστερούσε να το κάνει".
Την εποχή που η Καρχηδόνα καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Ρωμαίους (146 π.Χ.) ο νόθος γιος του Μαστανάμπαλ, ο μετέπειτα μεγάλος βασιλιάς Ιουγούρθας ήταν μόλις 14 ετών. Ο αδελφός του Γκουλούσα πέθανε αμέσως μετά, ακολούθησε και ο θάνατος του άλλου αδελφού Μαστανάμπαλ και ο Μικίψα έμεινε ο μοναδικός κυρίαρχος σε όλους τους τομείς. Στην διάρκεια της βασιλείας του οι Νουμίδιοι γνώρισαν σημαντικές πολιτιστικές και εμπορικές προόδους επειδή οι Καρχηδόνιοι από την κατεστραμμένη πόλη τους ήρθαν πρόσφυγες στην χώρα του. Ο Μικίψα ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Νουμιδίας που μετέφερε την πρωτεύουσα της αυλής του από την Κωνσταντίνη στο σημερινό Τσέρσελ. Ο Μικίψα είχε δύο γιους τους Ιεμψάλ Α΄ και Aδερβάλ και έναν νόθο ανεψιό τον Ιουγούρθα που τον ανάθρεψε στα ανάκτορα σαν να είναι γιος του, εξακολουθούσε να είναι πιστός στην Ρώμη με συνεχή στρατιωτική υποστήριξη. Ο Ρωμαίος Ύπατος Κόιντος Φάβιος Μάξιμος Σερβιλιανός με επιστολή στον Μικίψα του ζήτησε ελέφαντες και στρατό για να πολεμήσει τους Λουζιτανούς επαναστάτες στην Ισπανία (142 π.Χ.). Ο Μικίψα του έστειλε ελέφαντες και στρατό με επικεφαλής τον ανεψιό του Ιουγούρθα, με την βοήθεια τους οι Ρωμαίοι πολιόρκησαν και κατέλαβαν την Νουμαντία. Μετά την πτώση της Νουμαντίας ο Ιουγούρθας επέστρεψε στην πατρίδα του με μια επιστολή του Σκιπίωνα στον θείο του, σε αυτή τον ευχαριστεί για την βοήθεια και επαινεί τον Ιουγούρθα για "την πολεμική του ανδρεία ως ισάξιος του παππού του Μασσανάσση". Η επιστολή αυτή στάθηκε αιτία να υιοθετήσει τον Μικίψα σαν δικό του γιο και να τον ορίσει κληρονόμο στα τρία μαζί με τους φυσικούς γιους του. Ο Μικίψα πέθανε (118 π.Χ.) και ζήτησε με την διαθήκη να μοιραστεί το βασίλειο του στα τρία, τους δύο φυσικούς γιος του Ιεμψάλ Α΄ και Aδερβάλ και τον ανεψιό και θετό γιο του Ιουγούρθα.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
Γκραν Πρι Αζερμπαϊτζάν 2018 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Αζερμπαϊτζάν 2018 είναι ο 4ος αγώνας για το 2018 στη Φόρμουλα 1 και διεξάγεται στην πίστα του Μπακού στο Αζερμπαϊτζάν το τριήμερο 27-29 Απριλίου 2018. Αυτή είναι η δεύτερη φορά που διεξάγεται αγώνας της Φόρμουλα 1 σε αυτή τη πίστα. Ο Ντάνιελ Ρικιάρντο ήταν ο νικητής το 2017 και ο Λιούις Χάμιλτον κέρδισε τον φετινό αγώνα αφήνωντας στην 2η θέση τον Κίμι Ράικονεν ενώ τρίτος τερμάτισε ο Σέρχιο Πέρες.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 27 Απριλίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) ή τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 27 Απριλίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) ή την μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 28 Απριλίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) ή την μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 28 Απριλίου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Σεμπάστιαν Φέτελ με τον Λιούις Χάμιλτον να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q US - Ultrasoft ελαστικό SS - Supersoft ελαστικό
Αγώνας
Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 29 Απριλίου 2018.
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Πηγές
- Επίσημος Ιστότοπος<br/ > - FIA<br/ > - Fox Sports<br/ > - Sky Sports<br/ > - Autosport
Δείτε επίσης
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2018)
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018
Χάρολντ Έλις (καλαθοσφαιριστής)
Ο Χάρολντ Έλις (γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1970) είναι πρώην Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Ως σούτινγκ γκαρντ ύψους 1,96 μέτρων από το κολέγιο Μούρχαουζ, ο Έλις δεν επιλέχτηκε ποτέ από ομάδα του ΝΒΑ, αλλά κατάφερε να παίξει για 3 χρονιές στο ΝΒΑ.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Μετά από μία διετή θητεία με τους Κούαντ Σίτι Θάντερ του CBA, ο Έλις έπαιξε με τους Λος Άντζελες Κλίπερς από το 1993 έως το 1995. Στη συνέχεια πήγε στην Ευρώπη και στην Ελληνική Α1 Κατηγορία για να παίξει στον Άρη την περίοδο 1995–96 και στον Απόλλωνα Πάτρας τη χρονιά 1996–97. Στη συνέχεια επέστρεψε στο ΝΒΑ για να παίξει στους Ντένβερ Νάγκετς κατά τη διάρκεια της περιόδου 1997-98.
Στην πορεία του στο ΝΒΑ, ο Έλις έπαιξε σε 145 αγώνες και σημείωσε συνολικά 840 πόντους. Στις 14 Ιανουαρίου 1994, σημείωσε υψηλό σταδιοδρομίας 29 πόντων ως μέλος των Κλίπερς απέναντι στους Μπόστον Σέλτικς.
Πορεία στην Εθνική Ομάδα
Ο Έλις ήταν μέλος της εθνικής ομάδας ΗΠΑ, που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 1993.
Προπονητική πορεία
Ο Έλις ήταν συντονιστής/ανιχνευτής παιχτών για τους Ατλάντα Χοκς για έξι χρόνια, πριν από την πρόσληψή του στις 23 Ιουνίου 2008 ως βοηθός προπονητή στον νεοπροσληφθέντα επικεφαλής προπονητή των Ντιτρόιτ Πίστονς, Μάικλ Κάρι. Από το 2009 έως το 2012 ήταν ανιχνευτής παιχτών των Πίστονς. Το 2012, ο Έλις διορίστηκε διευθυντής επαγγελματικής ανίχνευσης για τους Ορλάντο Μάζικ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Ο άνθρωπος από μάρμαρο
Το Ο άνθρωπος από μάρμαρο αντανακλά την αναδυόμενη εχθρότητα του σκηνοθέτη Βάιντα προς το σταλινικό πολιτιστικό κατεστημένο και τους καταπιεστικούς περιορισμούς του στην καλλιτεχνική έκφραση. Η υπόθεση της ταινίας προμηνύει την απεργία στα Ναυπηγεία Λένιν το 1980 και την άνοδο του Κινήματος «Αλληλεγγύη».
Υπόθεση
Η Αγκνιέσκα είναι μια νεαρή σκηνοθέτις που κάνει την κινηματογραφική της διατριβή για τον Ματέους Μπίρκουτ, έναν οικοδόμο που αναδεικνύεται ως ήρωας σε ένα κόλπο για να αυξήσει την κατασκευαστική απόδοση και τις ποσοστώσεις τούβλων. Ωστόσο, έκτοτε έπεσε από την εύνοια του Κόμματος και άλλων αξιωματούχων. Η τρέχουσα τοποθεσία του φαίνεται να έχει χαθεί δύο δεκαετίες αργότερα, και εκείνη προσπαθεί να συγκεντρώσει τις λεπτομέρειες της πτώσης του. Η Αγκνιέσκα δυσκολεύεται να κάνει την ταινία από αρχειακές πηγές και συλλογές μουσείων, αλλά λίγη δουλειά παραμένει εκτός επίσημης προπαγάνδας.
Στη συνέχεια, η Αγκνιέσκα πηγαίνει στον επιτυχημένο σκηνοθέτη Γέζι Μπούρσκι (Jerzy Burski), ο οποίος αφηγείται τις λεπτομέρειες από τη δημιουργία της ημιτελούς ταινίας του, Χτίζοντας την Ευτυχία μας. Η αλήθεια πίσω από την προπαγανδιστική ταινία έρχεται στο φως, αποκαλύπτοντας πώς ο Μπίρκουτ επιλέχθηκε ως παράδειγμα για την επίδειξη της προόδου και της αποτελεσματικότητας μιας νέας βιομηχανικής πόλης, της Νόβα Χούτα. Επιλεγμένος από τον Γιόντουα (Jodla), τον τοπικό Γραμματέα του Κόμματος, η φήμη του Μπίρκουτ που εξαπλώθηκε από το ρεκόρ τοιχοποιίας των 30.000 τούβλων σε μία βάρδια τον εκτόξευσε στο αστέρι. Ο Μπούρσκι δεν αποκαλύπτει πολλά για τον Μπίρκουτ μετά την αρχική του άνοδο, αλλά τη φέρνει σε επαφή με έναν άνθρωπο που γνώριζε προσωπικά τον Μπίρκουτ.
Στη συνέχεια, η Αγκνιέσκα πηγαίνει στον Μιχάλακ (Michalak), πράκτορα μιας ανώνυμης κρατικής οργάνωσης που ακολούθησε τον Μπίρκουτ κατά τη διάρκεια της φήμης του. Έπαιξε διπλό ρόλο ασφάλειας και παρακολούθησης των δραστηριοτήτων του Μπίρκουτ. Μοιράζεται τις λεπτομέρειες ενός ατυχήματος που εμπόδισε τον Μπίρκουτ από το να συνεχίσει τα κατορθώματά του στην τοιχοποιία: Ένα καυτό τούβλο ανακατεύτηκε με τα υπόλοιπα, καίγοντας τα χέρια του άσχημα. Στη συνέχεια, ο Μιχάλακ ρίχνει φως στις δραστηριότητες του Μπίρκουτ αφού τοποθετήθηκε στην επιθεώρηση. Ένας φαινομενικά αληθινός πιστός, ο Μπίρκουτ ήταν αγαπητός στους εργαζόμενους και πάλεψε για τη βελτίωσή τους. Σταματημένος από μια τεμπέλικη και εγωιστική γραφειοκρατία, ο Μπίρκουτ χάνει την καρδιά του και ολοένα και περισσότερο αντικρίζει ισχυρούς πολιτικούς και αξιωματούχους. Την ίδια στιγμή που η υγεία του εξασθενούσε, ο φίλος του Μπίρκουτ από τους συναδέλφους της τοιχοποιίας, ο Βιντσέντι Βίτεκ, συλλαμβάνεται από το κράτος και ο Μπίρκουτ αγωνίζεται για την απελευθέρωσή του. Χάνοντας την ελπίδα του, ο Μπίρκουτ πέφτει σε απόγνωση και επιτίθεται μεθυσμένος σε ένα τοπικό πάρτι, σπάζοντας ένα παράθυρο.
Μετά τη δίκη και την απελευθέρωση από την επανεκπαίδευση, ο Βίτεκ άλλαξε με επιτυχία την καριέρα του και είναι πλέον σημαντικός αξιωματούχος στο Κατοβίτσε. Όταν έδωσε συνέντευξη, αφηγείται την επιστροφή του Μπίρκουτ από τη φυλακή, στην οποία ο Βίτεκ έχει αποδεχθεί τη γραμμή του κόμματος και προσπαθεί να ενθαρρύνει τον Μπίρκουτ να κάνει το ίδιο. Καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου της Αγκνιέσκα μαζί του, αποφεύγει ερωτήσεις και επαινεί συνεχώς τις προόδους που γίνονται στο Κατοβίτσε.
Στη συνέχεια, το κινηματογραφικό συνεργείο πηγαίνει και παίρνει συνέντευξη από τη Χάνκα, τη σύζυγο του Μπίρκουτ πριν την καταγγελία του ως προδότη. Ωστόσο, όταν συνειδητοποιεί το θέμα της συνέντευξής της, στενοχωριέται εξαιρετικά. Αφηγείται την ιστορία του πώς ο Μπίρκουτ την εντόπισε και συναντήθηκε μαζί της. Ξανάδίνεται η ευκαιρία στον Μπίρκουτ να εκμεταλλευτεί το παρελθόν του και να γίνει επιτυχημένος, αλλά και πάλι φαίνεται να την απέρριψε. Η Χάνκα έχει πέσει σε μέθη και ντροπή.
Μετά την εξέταση της προόδου της Αγκνιέσκα, οι αρχές είναι δυσαρεστημένες και τελικά ακυρώνουν την υποστήριξη για την ταινία της. Οι κάμερες και τα κυλινδρικά φιλμ που συγκέντρωσε κατασχέθηκαν. Νέα ταινία του Μπίρκουτ βρίσκεται στα αρχεία, αλλά δεν τους επιτρέπεται η πρόσβαση στο μοντάζ και τη συμπερίληψή της σε ό,τι έχει απομείνει από την ταινία της.
Ο πατέρας της Αγκνιέσκα την παρηγορεί για την ταινία της και εικάζει ότι πρέπει να υπάρχει ένας μόνο συγκεκριμένος λόγος για τον φόβο των αρχών για περαιτέρω αποκάλυψη και της προτείνει να εντοπίσει τον Μπίρκουτ και να μιλήσει μαζί του για να μάθει περισσότερα, ακόμα κι αν δεν συμμετέχει πλέον στη δημιουργία η ταινία. Με αυτή την έμπνευση, η Αγκνιέσκα εντοπίζει τον γιο του Ματέους, Μάτσεϊ, στο ναυπηγείο του Γκντανσκ. Η Αγκνιέσκα μαθαίνει από τον Μάτσεϊ ότι ο πατέρας του πέθανε πριν από χρόνια. Η ταινία τελειώνει με τον Μάτσεϊ να μπαίνει στο κινηματογραφικό γραφείο με την Αγκνιέσκα.
Παραγωγή
Είναι κάπως έκπληξη το γεγονός ότι ο Βάιντα θα μπορούσε να κάνει μια τέτοια ταινία, επιτιθέμενη sub silentio («κάτω από σιωπή») στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό της Νόβα Χούτα, αποκαλύπτοντας τη χρήση προπαγάνδας και πολιτικής διαφθοράς κατά την περίοδο του σταλινισμού. Ο σκηνοθέτης προήγγειλε τη χαλάρωση της λαβής των Σοβιετικών που ήρθε με το Κίνημα «Αλληλεγγύη», αν και έχει αναγνωριστεί από Πολωνούς ιστορικούς κινηματογράφου ότι λόγω της λογοκρισίας το σενάριο μαραζώνει στην αναπτυξιακή κόλαση από το 1962. Η ταινία χρησιμοποιεί εκτενώς πρωτότυπα πλάνα τεκμηρίωσης από την κατασκευή της Νόβα Χούτα και άλλα θέματα της πρώιμης κομμουνιστικής εποχής της Πολωνίας, καθώς και την προπαγανδιστική/εμπνευσμένη μουσική της σταλινικής Πολωνίας.
Η Αγκνιέσκα δυσκολεύεται να κάνει την ταινία από αρχειακές πηγές και συλλογές μουσείων και από συνεντεύξεις με ανθρώπους των οποίων οι απαντήσεις παρέχουν μερικές πληροφορίες για τη ζωή του Μπίρκουτ, αλλά που δεν φαίνεται να γνωρίζουν για την τρέχουσα τοποθεσία ή την κατάστασή του. Οι αρχές αποφασίζουν ότι η νεαρή φοιτήτρια σκάβει πολύ βαθιά στο πρόσφατο παρελθόν και την ενημερώνουν ότι η άδειά τους για τη δημιουργία της ταινίας αποσύρεται. Ο εξοπλισμός της και τα υλικά που συγκέντρωσε κατασχέθηκαν. Ο πατέρας της Αγκνιέσκα εικάζει ότι πρέπει να υπάρχει ένας μόνο συγκεκριμένος λόγος για τον φόβο των αρχών για περαιτέρω αποκάλυψη και της προτείνει να εντοπίσει τον Μπίρκουτ και να μιλήσει μαζί του για να μάθει περισσότερα, ακόμα κι αν δεν συμμετέχει πλέον στη δημιουργία της ταινίας. Με αυτή την έμπνευση, η Αγκνιέσκα εντοπίζει τον γιο του Ματέους, Μάτσεϊ, στο ναυπηγείο του Γκντανσκ. (Τόσο ο πατέρας όσο και ο γιος, ο Ματέους και ο Μάτσεϊ, παίζονται από τον ίδιο ηθοποιό: Γέζι Ραντζιβιουόβιτς). Η Αγκνιέσκα μαθαίνει από τον Μάτσεϊ ότι ο πατέρας του πέθανε πριν από χρόνια.
Το τέλος του Ο άνθρωπος από μάρμαρο αφήνει τον θάνατο του Ματέους Μπίρκουτ διφορούμενο. Στο σενάριό του, ο Βάιντα ήθελε να αποκαλύψει ότι ο Ματέους είχε σκοτωθεί σε συγκρούσεις στα ναυπηγεία το 1970, μια μεγάλη αντιπαράθεση που προεικόνιζε την άνοδο της Αλληλεγγύης δέκα χρόνια αργότερα, αλλά τον εμπόδισε η λογοκρισία. Το 1981, ο Βάιντα γύρισε το Ο άνθρωπος από σίδερο, μια συνέχεια του Ο άνθρωπος από μάρμαρο, που απεικονίζει τη μετέπειτα εμπλοκή του Μάτσεϊ στο πολωνικό αντικομμουνιστικό εργατικό κίνημα. Ο άνθρωπος από σίδερο ασχολείται εκτενώς με τη δολοφονία του Ματέους στις συγκρούσεις του 1970. Η Ντονότα Νιέμιτς και ο Στέφαν Στάινμπεργκ γράφουν:
Διακρίσεις
Η ταινία μπήκε στο τμήμα Un Certain Regard στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών 1978 και κέρδισε το Βραβείο FIPRESCI.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1977 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άντζεϊ Βάιντα Κατηγορία:Πολωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Πολωνία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Πολωνία Κατηγορία:Πολιτικές δραματικές ταινίες
Fox Broadcasting Company
Η Fox Broadcasting Company (κυρίως γνωστή ως FOX σκέτο) είναι ένα Αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο, που ανήκει στην Fox Corporation του Ρούπερτ Μέρντοχ που είναι εκτελεστικός συμπρόεδρος. Το δίκτυο βγήκε στον αέρα στις 9 Οκτωβρίου του 1986.
Το FOX είχε το μεγαλύτερο ποσοστό τηλεθέασης στο κοινό των ηλικιών 18-49 από το 2004 μέχρι το 2009. Τη σεζόν 2008-2009 κατάφερε να συγκεντρώσει το μεγαλύτερο ποσοστό τηλεθέασης στην Αμερική για πρώτη φορά στην ιστορία του, παίρνοντας την πρώτη θέση, από το CBS, το οποίο κατάφερε να ξανακερδίσει την πρώτη θέση, το επόμενο έτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1986
Πράβετς (υπολογιστές)
Οι Πράβετς (Правец) ήταν Βουλγαρικοί υπολογιστές που παρήχθησαν από το 1979 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Παράγονταν στην πόλη Πράβετς, με μερικά συστατικά και λογισμικό να παράγεται στη Στάρα Ζαγόρα, Φιλιππούπολη, και άλλες βουλγαρικές πόλεις.
Ιστορία
Ο πρώτος προσωπικός υπολογιστής που παράχθηκε στη Βουλγαρία, ο IMKO-1, ήταν ένα πρωτότυπο των υπολογιστών Πράβετς οι οποίοι αναπτύχθηκαν από τον Ιβάν Βασίλιεφ Μαρανγκόζοφ, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι αντέγραψε τα χαρακτηριστικά του Apple II. Στην πραγματικότητα, ο IMKO-1 ήταν ένας σχεδόν ολόιδιος κλώνος του αμερικανικού Apple 2 με λίγες εξαιρέσεις - τα κεφαλαία γράμματα, το πληκτρολόγιο και το πίνακα χαρακτήρων (τα μικρά λατινικά γράμματα αντικαταστάθηκαν από κυριλλικά κεφαλαία γράμματα) και την παροχή ενέργειας (τα πρώτα μοντέλα χρησιμοποιούσαν βαθιά γραμμικές μονάδες τροφοδότησης). Μερικά πρώτα μοντέλα παρήχθησαν στο Ινστιτούτο Τεχνικών Κυβερνετικής και Ρομποτικής, τμήμα της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών. Λίγο αργότερα ξεκίνησε η βιομηχανική παραγωγή των υπολογιστών στο Πράβετς.
Η γραμμή των βουλγαρικών προσωπικών υπολογιστών την περίοδο που κυκλοφόρησαν ήταν απαγορευτικά ακριβή για τους καταναλωτές και επίσης πωλήθηκαν μόνο σε διάφορους κυβερνητικούς θεσμούς, την εκπαίδευση, το στρατό και τη διοίκηση.
Οι υπολογιστές Πράβετς είχαν μεγάλη σημασία στην οικονομία της Κομεκόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προσωπικοί υπολογιστές
Ο Χάλκινος Καβαλάρης (Πούσκιν)
Ο Χάλκινος Καβαλάρης (ρωσικός τίτλος:Медный всадник) είναι αφηγηματικό ποίημα του Αλεξάντρ Πούσκιν, που αναφέρεται στο έφιππο άγαλμα του Μεγάλου Πέτρου στην Αγία Πετρούπολη και τη μεγάλη πλημμύρα της πόλης το 1824, αλλά στην πραγματικότητα είναι αφιερωμένο στους προβληματισμούς του ποιητή για το ρόλο του Πέτρου Α' στην ιστορία της Ρωσίας και την επιρροή του στην κατάσταση του ρωσικού έθνους. Το ποίημα γράφτηκε το 1833 αλλά δεν δημοσιεύτηκε ολόκληρο παρά μόνο μετά τον θάνατο του ποιητή, λόγω της λογοκρισίας των έργων του Πούσκιν από τη ρωσική κυβέρνηση. Θεωρείται ως το πιο επιτυχημένο αφηγηματικό ποίημα του Πούσκιν και είναι ένα από τα έργα με τη μεγαλύτερη επιρροή στη ρωσική λογοτεχνία. Το άγαλμα έγινε γνωστό ως Ο Χάλκινος Καβαλάρης λόγω της μεγάλης δημοτικότητας του ποιήματος.
Ιστορικό
μικρογραφία|250x250εσ|[[Χάλκινος Καβαλάρης|Ο Χάλκινος Καβαλάρης, Βασίλι Σούρικοφ]] Ο Πούσκιν έγραψε αυτό το μεγάλο αφηγηματικό ποίημα με έμπνευση από το περίφημο έφιππο άγαλμα του Μεγάλου Πέτρου, έργο του Ετιέν Μωρίς Φαλκονέ το 1782. Αυτό το μνημείο βρίσκεται στο κέντρο της Αγίας Πετρούπολης, στην πλατεία των Δεκεμβριστών (πρώην πλατεία Γερουσίας), σε μικρή απόσταση από τον Νέβα. Απεικονίζει τον αυτοκράτορα έφιππο πάνω σε έναν τεράστιο γρανιτένιο βράχο. Ο Πούσκιν έγραψε το ποίημα στο οικογενειακό κτήμα του Μπολντίνο σε μια από τις πιο ειρηνικές περιόδους της ζωής του. Τα χρόνια της εξορίας του (1820-1826) δεν ήταν παρά μια κακή ανάμνηση, παρά το βάρος του αστυνομικού ελέγχου στον οποίο εξακολουθούσε να υπόκειται. Ο «επαναστάτης» ήταν επίσης πρόσφατα σύζυγος και πατέρας. Ήδη αναγνωρισμένος ως ο μεγαλύτερος Ρώσος ποιητής, χάρη σε έργα όπως ο Ευγένιος Ονέγκιν ή Μπορίς Γκοντουνόφ, ο Πούσκιν είχε απομακρυνθεί από την ποίηση και είχε στραφεί στην πεζογραφία (Οι ιστορίες του μακαρίτη Ιβάν Πέτροβιτς Μπελκίν) και στη δημοσιογραφία: Ο Χάλκινος Καβαλάρης είναι ένα από τα τελευταία του ποιήματα. Το ποίημα ήταν μια απάντηση στο ποίημα του εθνικού ποιητή της Πολωνίας Άνταμ Μιτσκιέβιτς Οι Πρόγονοι. Λόγω της προσωπικής λογοκρισίας του αυτοκράτορα Νικολάου Α', μόνο ο πρόλογος του ποιήματος (εκτός μερικών στίχων) δημοσιεύτηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του Πούσκιν, το 1834. Ολόκληρο το ποίημα (διασκευασμένο λόγω της λογοκρισίας από τον Βασίλι Ζουκόφσκι, ποιητή και φίλο του συγγραφέα) δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1837, λίγους μήνες μετά τον θάνατό του ποιητή. Σε ολοκληρωμένη μορφή δημοσιεύθηκε μόλις το 1904.
Περίληψη
Το ποίημα χωρίζεται σε τρεις ενότητες: μια σύντομη εισαγωγή (90 στίχοι) και δύο μεγαλύτερα μέρη (164 και 222 στίχοι). Η εισαγωγή ξεκινά με την ιστορία της ίδρυσης της Αγίας Πετρούπολης το 1703. Στις δύο πρώτες στροφές, ο Μέγας Πέτρος στέκεται στην άκρη του ποταμού Νέβα και συλλαμβάνει την ιδέα για μια πόλη που θα απειλεί τους Σουηδούς και θα ανοίξει ένα «παράθυρο προς την Ευρώπη». Το ποίημα περιγράφει την περιοχή ως σχεδόν ακατοίκητη: ο Πέτρος μπορεί να δει μόνο μια βάρκα και λίγα σπιτάκια που κατοικούνται από Φινλανδούς αγρότες. Η υπόλοιπη εισαγωγή είναι μια ωδή στην πόλη. Ο ποιητής-αφηγητής περιγράφει την πόλη, τα μνημεία της, τους παγωμένους χειμώνες και τα μεγάλα καλοκαιρινά βράδια. Εύχεται να διατηρήσει την ομορφιά και τη δύναμή της και να σταθεί σταθερά ενάντια στα κύματα του Νέβα. μικρογραφία|250x250εσ|Η πλημμύρα στις 7 Νοεμβρίου 1824 στην πλατεία κοντά στο θέατρο Μπολσόι, Φιοντόρ Αλεξέγιεφ (1824) Το πρώτο μέρος ανοίγει με μια εικόνα του Νέβα να αγριεύει σε μια καταιγίδα: το ποτάμι «πετάγεται και στριφογυρίζει σαν άρρωστος στο ταραγμένο κρεβάτι του». Σ' αυτό το σκηνικό, ένας νεαρός φτωχός, ο Ευγένιος, σκέφτεται τον έρωτά του για τη νεαρή Παράσα και σχεδιάζει να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του μαζί της. Ο Ευγένιος αποκοιμιέται και η αφήγηση επιστρέφει στον Νέβα και περιγράφει πώς ο ποταμός πλημμύρισε και κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης. Ο φοβισμένος και απελπισμένος Ευγένιος μένει να κάθεται μόνος πάνω σε δύο μαρμάρινα λιοντάρια στην πλατεία, περικυκλωμένος από νερό και με το χάλκινο άγαλμα του Καβαλάρη να τον κοιτάζει από ψηλά. Στο δεύτερο μέρος, ο Ευγένιος βρίσκει έναν βαρκάρη και πηγαίνει στο σπίτι της Παράσας. Ωστόσο, ανακαλύπτει ότι το σπίτι της έχει καταστραφεί, πέφτει σε τρελό παραλήρημα και ξεσπά στα γέλια. Για ένα χρόνο, περιφέρεται στο δρόμο σαν τρελός, αλλά το επόμενο φθινόπωρο, θυμάται τη νύχτα της καταιγίδας και την πηγή των προβλημάτων του. Σε μια έκρηξη οργής, καταριέται το άγαλμα του Πέτρου, το οποίο ζωντανεύει και ο Πέτρος αρχίζει να τον καταδιώκει. Ο αφηγητής δεν περιγράφει απευθείας τον θάνατο του Ευγένιου, αλλά το ποίημα κλείνει με την ανακάλυψη του πτώματός του σε μια καταστραμμένη καλύβα που επιπλέει στο νερό.
Θέματα
Η Αγία Πετρούπολη ιδρύθηκε το 1703 σε έδαφος που είχε πρόσφατα κατακτηθεί από τη Σουηδία στον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο, και ο ίδιος ο Πέτρος επέλεξε την τοποθεσία για την ίδρυση της μεγάλης πόλης επειδή παρείχε στη Ρωσία πρόσβαση στη Βαλτική Θάλασσα. Η πόλη κτίσθηκε σε βαλτότοπους στις όχθες του ποταμού Νέβα με καταναγκαστική εργασία και χιλιάδες αγρότες οικοδόμοι πέθαναν στις σκληρές συνθήκες. Αυτή η αιματηρή ιστορία της πόλης είναι ένα θέμα του ποιήματος, επίσης η σύγκρουση μεταξύ των κρατικών συμφερόντων και της ατομικής ευημερίας, μια σύγκρουση που προϊδεάζει τον αγώνα που θα μαίνεται στη Ρωσία για τον επόμενο αιώνα. Το κύριο γεγονός του ποιήματος είναι η πλημμύρα που συνέβη στην Αγία Πετρούπολη τον Νοέμβριο του 1824.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα του Αλεξάντρ Πούσκιν
Ιεμψάλ Α΄
Ο Ιεμψάλ Α΄ (πέθανε το 117 π.Χ) ήταν γιος του Μικίψα, εγγονός του κορυφαίου βασιλιά των Βερβέρων Μασσανάσση και βασιλιάς της Νουμιδίας τον 2ο αιώνα π.Χ. Ο Μικίψα όρισε κληρονόμους τους δύο γιους του Aδερβάλ και Ιεμψάλ Α΄ και τον νόθο ξάδελφο τους Ιουγούρθα. Ο Ιουγούρθας ωστόσο ως αλαζόνας με τις προηγούμενες νίκες του θεωρούσε τον εαυτό του ανώτερο από τους ετεροθαλείς αδελφούς του. Στην πρώτη συνάντηση που έγινε ανάμεσα τους ο Ιεμψάλ Α΄ ως μικρότερος και πιο επιθετικός από τους γιους του Μικίψα πρόσβαλε βαρύτατα τον Ιουγούρθα δημιουργώντας μεγάλο μίσος μεταξύ τους. Οι τρεις πρίγκιπες έμεναν σε διαφορετικές συνοικίες της Κωνσταντίνης αλλά ο Ιεμψάλ επέλεξε από λάθος να μείνει σε μια έπαυλη που ανήκε στον Ιουγούρθα. Την νύχτα η αποστολή του Ιουγούρθα έπιασε στον ύπνο το νοικοκυριό του Ιεμψάλ Α΄, εισήλθε κρυφά στην έπαυλη και θανάτωσε τον δυστυχή πρίγκιπα μαζί με πολλούς άνδρες του. Ο Τίτος Λίβιος αντίθετα στο έργο του Επιτομή γράφει ότι ο Ιεμψάλ Α΄ σκοτώθηκε πολεμώντας σε ανοιχτή μάχη με τον Ιουγούρθα. Ο ακόλουθος του Λίβιου Ορόσιος καταγράφει το επεισόδιο ως "παράκρουση του Ιεμψάλ".
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
Ραγιαμπάσα
Το Ραγιαμπάσα (ινδονησιακά: Rajabasa) είναι ένα απομονωμένο κωνικό ηφαίστειο ύψους 1.281 μέτρων κατά μήκος του στενού Σούντα στο πιο νοτιοανατολικότερο σημείο της Σουμάτρας.
Έχει ένα πολύ καλά διατηρημένο κρατήρα κορυφής διαστάσεων 500x700 μέτρων με βαλτώδη πυθμένα. Το ηφαίστειο καλύπτεται από βλάστηση. Αν και δραστηριότητα με φουμαρόλες παρουσιάζεται στους πρόποδες και τις πλαγιές του ηφαιστείου και αναφέρθηκε αυξημένη δραστηριότητα τον Απρίλιο του 1863 και τον Μάιο του 1892, δεν είναι γνωστό πότε έγινε η τελευταία του έκρηξη.
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ινδονησίας
Κύπελλο των Πτολεμαίων
μικρογραφία|Μπροστινή όψη|251x251εσ μικρογραφία|Πίσω όψη|251x251εσ Το κύπελλο των Πτολεμαίων είναι κάνθαρος (βάζο με διπλές λαβές) με ανάγλυφες παραστάσεις από σαρδόνυχα που διατηρείται στη Νομισματική Συλλογή (Cabinet des médailles) της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας στο Παρίσι.
Ιστορία
Κατασκευάστηκε στην αρχαιότητα, πιθανόν στην Αλεξάνδρεια, και έφτασε στην κατοχή του Βασιλείου της Γαλλίας.
Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1791, το κύπελλο ήταν μέρος των θησαυρών του Saint-Denis. Είχε κλαπεί στις 17 Φεβρουαρίου του 1804, και βρέθηκε θαμμένo σε έναν κήπο της πόλεως Ροζουά-σιρ-Σεν (Rozoy-sur-Serre), στις 14 Νοεμβρίου 1804, αλλά χωρίς τα χρυσά στολίδια και τις πολύτιμες πέτρες.
Στις αρχές του Μεσαίωνα, το κύπελλο χρησιμοποιήθηκε ως δισκοπότηρο. Στην Καρολίγγεια αναγέννηση, η βάση  του ήταν διακοσμημένη  με πολύτιμους λίθους που δεν υπάρχουν πια  άλλα υπάρχει ένα χαρακτικό με περιγραφή  του Michel Félibien.
Η βάση αυτή  έφερνε την ακόλουθη λατινική επιγραφή χαραγμένη στο χρυσό:
κέντρο|μικρογραφία|368x368px|Το Κύπελλο των  Πτολεμαίων "HOC VAS XPE TIBI MENTE DICAVIT ; TERTIUS IN FRANCOS REGMINE KARLUS »
Ο Erwin Panofsky απέδειξε ότι αυτή η επιγραφή φανερώνει  ότι ο  βασιλιάς ήταν ο Κάρολος ο Φαλακρό ς, ο οποίος προσέφερε αυτό το αντικείμενο στη  βασιλική του Αγίου Διονυσίου (αββαείο Σαιν Ντενί). Το Κύπελλο των  Πτολεμαίων ήταν συνδεδεμένο με την  τελετή  στέψης των βασιλιάδων της Γαλλίας και μπορεί να θεωρηθεί ως ένα από τα βασιλικά σύμβολα. Σύμφωνα με τον S.G. Millet, κατά τη διάρκεια της τελετής, η βασίλισσα "έκανε Ιεροτελεστική πλύση με αυτό το δισκοπότηρο, μετά την θεία κοινωνία".
Μπάουτο
Ο Φλάβιος Μπάουτο, λατιν.: Flavius Bauto, (απεβ. π. το 385) ήταν εκλατινισμένος Φράγκος, που υπηρέτησε ως μάγιστρος του στρατού (magister militum) της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και αυτοκρατορικός σύμβουλος υπό τον Βαλεντιανιανό Β΄.
Βιογραφία
Όταν ο σφετεριστής Μάγνος Μάξιμος εισέβαλε στην Ιταλία σε μια προσπάθεια να αντικαταστήσει τον Βαλεντινιανό Β΄, ο Μπάουτo ηγήθηκε της στρατιωτικής άμυνας εναντίον του. Σύμφωνα με τον Αμβρόσιο επίσκοπο Μεδιολάνου, ο Μάξιμος κατηγόρησε τον Μπάουτο ότι του επιτέθηκε με βάρβαρα στρατεύματα και ότι σκόπευε να θέσει ως αυτοκράτορα-μαριονέτα τον Βαλεντινιανό Β' για να αποκτήσει την εξουσία. Ως προς τη θρησκεία, ο Μπάουτo ήταν πιθανότατα χριστιανός. Αυτός και ο Ρουμόριδος, ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης, ήταν παρόντες πριν από τον Βαλεντινιανό Β', όταν ο Αμβρόσιος έπεισε επιτυχώς τον Αυτοκράτορα ενάντια στην πρόταση του Κόιντου Αυρήλιου Σύμμαχου να αποκαταστήσει τον παγανιστικό Βωμό της Νίκης, ο οποίος είχε αφαιρεθεί νωρίτερα από τη Σύγκλητο της Ρώμης. Στη συνέχεια, οι δύο άνδρες συμφώνησαν με την απόφαση του Βαλεντινιανού Β'.
Έγινε ύπατος το 385, αλλά απεβίωσε αμέσως μετά, πιθανότατα από φυσικά αίτια. Στη συνέχεια, η κόρη του Αιλία Ευδοξία διέμενε στο σπίτι ενός γιου του Προμότου, ενός νέμεση του Ρουφίνου, και αργότερα παντρεύτηκε τον Αυτοκράτορα Αρκάδιο το 395. Έτσι η Ευδοξία έγινε μια από τις ισχυρότερες αυτοκράτειρες της περιόδου. Στο στρατιωτικό του αξίωμα τον διαδέχθηκε ο Αρβογάστης, ο οποίος επηρέασε τον Βαλεντινιανό Β'· ο Ιωάννης της Αντιόχειας αναφέρει ότι ο Αρβογάστης ήταν γιος του Μπάουτο.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ότο Πέρες Μολίνα
Ο Ότο Φερνάντο Πέρες Μολίνα (Otto Fernando Pérez Molina, γενν. την 1η Δεκεμβρίου 1950) είναι πολιτικός από τη Γουατεμάλα, απόστρατος αξιωματικός του στρατού και πρώην Πρόεδρος της Γουατεμάλας από το 2012 ως το 2015. Κατήλθε ως υποψήφιος με το Πατριωτικό Κόμμα (Partido Patriota), έχασε τις προεδρικές εκλογές του 2007, όμως επικράτησε στις προεδρικές εκλογές του 2011. Στη διάρκεια της δεκαετίας του ΄90, προτού ασχοληθεί με την πολιτική, υπηρέτησε ως διευθυντής της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών, προεδρικός επιτελάρχης επί προεδρίας του Ραμίρο ντε Λεόν Κάρπιο και ως ανώτερος αντιπρόσωπος του στρατού για τις ειρηνευτικές συνθήκες της Γουατεμάλας. Στη διάρκεια της προεδρίας του, ανάμεσα στις δραστηριότητές του ήταν ένα αμφιλεγόμενο κάλεσμα για τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2015, έπειτα από σωρεία καταγγελιών και έχοντας αρθεί η ασυλία του από το Κογκρέσο μία ημέρα νωρίτερα, ο Πέρες υπέβαλε την παραίτησή του από πρόεδρος. Συνελήφθη στις 3 Σεπτεμβρίου 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γουατεμάλας
Σαντιάγκο Σιέρα
Ο Σαντιάγκο Σιέρα (Santiago Sierra, γεν. 1966) είναι Ισπανός καλλιτέχνης. Το έργο του διαπραγματεύεται τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται η ανθρώπινη εργασία στις καπιταλιστικές κοινωνίες, καθώς και διάφορα πολιτικά θέματα όπως την απομόνωση των κοινωνικών στρωμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί καλλιτέχνες
Crew Dragon Demo-2
SpaceX Demo-2 (γνωστό ως SpaceX Demonstration Mission 2, Demo-2, Dragon Crew Demo-2 ή Launch America ) ήταν μια δοκιμαστική πτήση του διαστημικού σκάφους Crew Dragon, που εκτοξεύθηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 30 Μαΐου 2020 στις 19:22:45 UTC (10:22:45 μ.μ. EST).
Το Demo-2 είναι η πρώτη επανδρωμένη αποστολή που εκτοξεύθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την τελική αποστολή του Διαστημικό Λεωφορείου, STS-135, το 2011, στην οποία, πιλότος ήταν ο Douglas G. Hurley. Ο Hurley μαζί με τον Robert L. Behnken θα είναι το πλήρωμα της αποστολής Crew Dragon Demo-2.
Η πρώτη προσπάθεια εκτόξευσης στις 27 Μαΐου ακυρώθηκε λόγω κακοκαιρίας, που προκλήθηκε από τροπική καταιγίδα, 16 λεπτά και 53 δευτερόλεπτα πριν από την εκτόξευση. Η δεύτερη προσπάθεια εκτοξεύθηκε επιτυχώς στης 30 Μαΐου 2020 στις 19:22:45 UTC.
Έμβλημα
εναλλ.=|μικρογραφία|298x298px|Πύραυλος Falcon 9 που θα χρησιμοποιηθεί για την αποστολή, με το λογότυπο “σκουλήκι” της [[NASA]] Το έμβλημα της αποστολής σχεδιάστηκε από τον Andrew Nyberg, έναν καλλιτέχνη από το Brainerd της Μινεσότα που είναι ανιψιός του διοικητή του διαστημικού σκάφους Hurley. Το έμβλημα φέρει τα λογότυπα του Commercial Crew Program, του Falcon 9, του Crew Dragon και την κόκκινη λουρίδα του της NASA. Απεικονίζονται επίσης η αμερικανική σημαία και ο ΔΔΣ. Οι λέξεις NASA, SpaceX, Hurley και Behnken είναι παρών γύρω από τα σύνορα, μαζί με τις λέξεις "Πρώτη επανδρωμένη αποστολή" και DM-2. Το περίγραμμα του εμβλήματος είναι στο σχήμα της κάψουλας Crew Dragon.
Ο πύραυλος Falcon 9 εμφανίζει το εμβληματικό λογότυπο της NASA το σκουλήκι (worm). Είναι η πρώτη φορά που το λογότυπο χρησιμοποιείται επίσημα από τότε που αποσύρθηκε το 1992.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2020
Psycho Soldier
Το Psycho Soldier (ιαπωνικά: サイコ・ソルジャー Saiko Sorujā) είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε απλο την SNK στην Ιαπωνία το 1986 και παγκοσμίως το 1987. Θεωρείται sequel του παιχνιδιού Athena, που κυκλοφόρησε ένα χρόνο νωρίτερα. Στο Psycho Soldier συνεχίζονται οι περιπέτειες της χαρακτήρα Athena. Η βρετανική Ocean Software έχει κυκλοφορήσει εκδοχές του παιχνιδιού για υπολογιστή, συγκεκριμένα για τα ZX Spectrum, Commodore 64 και Amstrad το 1987.
Πλοκή
Το Psycho Soldier εξελίσσεται πολλά χρόνια μετά το Athena. Στο Athena η πρωταγωνίστρια του τίτλου είναι μία μυστηριώδης φιγούρα, μερικώς βασισμένη στη θεά της ελληνικής μυθολογίας με το ίδιο όνομα, η οποία πολεμά στον δρόμο της μέσα από αρκετά τοπία από κάποιον άλλο κόσμο. Ο σκοπός της είναι να κατατροπώσει διάφορα τέρατα και κακές οντότητες, οι οποίες απειλούν την ειρήνη. Αφού ολοκληρωθεί το ταξίδι της, επιστρέφει στον παράδεισο, έτσι μπαίνοντας για πάντα στη λήθη των θνητών που ζουν από κάτω.
Στη μοντέρνα εποχή όπου εξελλισσεται το Psycho Soldier, η νεαρή κοπέλα και απόγονος της αρχικής Athena, εμφανίζει ιδιαίτερες ψυχικές ικανότητες που της επιτρέπουν να ξεκλειδώνει έναν αριθμό κρυμμένων δυνάμεων που βρίσκονται μέσα της. Ελπίζει μια μέρα να χρησιμοποιήσει αυτές τις δυνάμεις όχι μόνο για να βοηθήσει τους άλλους, αλλά και για να προωθήσει την καριέρα της ως μελλοντικό ποπ είδωλο.
Μουσική
Η ιαπωνική εκδοχή του παιχνιδιού κυκλοφόρησε ως single το 1987 σε μία σπέσιαλ κασέτα, που ήταν διαθέσιμη μόνο σε όσους αγόρασαν την εκδοχή "Athena" της κονσόλας Nintendo Famicom στα καταστήματα της Ιαπωνίας. Η κασέτα επίσης περιλαμβάνει και μία σπέσιαλ εκδοχή των τίτλων τέλους με φωνητικά.
Η παραπάνω εκδοχή (χωρίς τα φωνητικά) έγινε το θεματικό τραγούδι για την ομάδα Psycho Soldiers που εμφανίζεται στα βιντεοπαιχνίδια The King of Fighters '94 και The King of Fighters '96. Επιπλέον, είναι το ατομικό θέμα της Athena στα παιχνίδια The King of Fighters '97 και The King of Fighters 2002.
Ένα remix του τραγουδιού ακούγεται στο Super Smash Bros. Ultimate, που περιλαμβάνει και ιαπωνικούς και αγγλικούς στίχους από την Κανάκο Κοτέρα. Πρόκειται για την πρώτη φορά που το τραγούδι εκτελέστηκε στα αγγλικά, από την κυκλοφορία του Psycho Soldier για τις ΗΠΑ.