cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Königsberg (καταδρομικό)
Επιχειρησιακή ιστορία
Η παραγγελία του Königsberg έγινε προς αντικατάσταση του παλαιού καταδρομικού Thetis. Η κατασκευή του ξεκίνησε στις 12 Απριλίου 1926 στα ναυπηγεία Kriegsmarinewerft στο Βιλχελμσχάφεν και η καθέλκυση του πραγματοποιήθηκε στις 26 Μαρτίου 1927. Εντάχθηκε στη δύναμη του Reichsmarine στις 17 Απριλίου 1929 ως ναυαρχίδα της δύναμης αναγνώρισης του στόλου. Ακολούθησαν εκπαιδευτικά ταξίδια για την κατάρτιση των ναυτικών δοκίμων, καθώς και πολυάριθμες επισκέψεις καλής θέλησης σε λιμάνια της Μεσογείου. Το 1931 έγιναν τροποποιήσεις: μίκρυνε ο πρωραίος ιστός και επιμηκύνθηκε ελαφρά η οπίσθια υπερκατασκευή. Από τον Σεπτέμβριο του 1931 μέχρι και το Σεπτέμβριο του 1934 κυβερνήτης ήταν ο Ότο φον Σράντερ (Otto von Schrader), τον οποίο διαδέχθηκε για ολόκληρο το 1935 ο Χούμπερτ Σμουντ (Hubert Schmundt). Το 1934 προστέθηκαν δύο ακόμα αντιαεροπορικά πυροβόλα των 88 mm, ενώ το ίδιο έτος το Königsberg πραγματοποίησε μαζί με το καταδρομικό Leipzig την πρώτη επίσκεψη καλής θέλησης στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 1935 εγκαταστάθηκαν καταπέλτης και γερανοί για την απονήωση και την ανάκτηση υδροπλάνων αντίστοιχα. Το επόμενο έτος αντικαταστάθηκαν όλα τα μονά πυροβόλα των 88 mm από δίδυμα όπλα ίδιου διαμετρήματος και προστέθηκαν άλλα δύο δίδυμα πυροβόλα στην οπίσθια υπερκατασκευή. Πέραν αυτών, προστέθηκαν ανιχνευτές ελέγχου πυρός για τα αντιαεροπορικά. Μετά την ολοκλήρωση των αλλαγών. το Königsberg αξιοποιήθηκε στην εκπαίδευση ναυτικών δοκίμων στην πυροβλητική. Όταν ξέσπασε ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος συμμετείχε στη ναυτική δύναμη για την επιβολή της ουδετερότητας στην περιοχή, καταφέρνοντας μάλιστα να αναγκάσει Ισπανούς (Δημοκρατικούς) που είχαν καταλάβει ένα γερμανικό εμπορικό πλοίο να το επιστρέψουν.
Μετά την επιστροφή του στη Γερμανία, ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα εκπαίδευσης και παράλληλα χρησιμοποιήθηκε για τη δοκιμή διάφορων πρωτοτύπων ραντάρ. Σχεδιάζονταν η μεταφορά του στη Σχολή Εκπαιδεύσεως Υποβρυχίων, όπου θα ενεργούσε σαν πλοίο-στόχος για την εκπαίδευση των πληρωμάτων των υποβρυχίων. Τα σχέδια αυτά ματαιώθηκαν όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τον Σεπτέμβριο του 1939. Την 31η Αυγούστου, μία μόλις ημέρα πριν από την έναρξη της γερμανικής επίθεσης στην Πολωνία, το Königsberg εντόπισε τα πολωνικά αντιτορπιλικά Burza και Błyskawica στη Βαλτική. Όταν ξεκίνησαν οι εχθροπραξίες στάλθηκε μαζί με άλλα πλοία σε αποστολή ναρκοθέτησης στη Βόρεια Θάλασσα. Στη συνέχεια στάλθηκε στη Βαλτική για εκπαιδευτικές ασκήσεις. Τον Μάρτιο του 1940 επέστρεψε στην ενεργό δράση, όταν αποφασίστηκε ότι θα συμμετείχε στην επίθεση κατά της Νορβηγίας.
Επιχείρηση Weserübung
Στα πλαίσια των επιχειρήσεων ενάντια στη Νορβηγία, που ξεκίνησαν στις αρχές Απριλίου 1940, το Königsberg ανέλαβε τη μεταφορά 600 στρατιωτών που θα αποβιβάζονταν στο Μπέργκεν. Στη ναυτική δύναμη συμμετείχαν επίσης το αδελφό πλοίο Köln, το εκπαιδευτικό πλοίο Bremse και οι τορπιλάκατοι Wolf και Leopard. Απέπλευσαν από το Βιλχελμσχάφεν στις 8 Απριλίου και έφτασαν στον στόχο τους την επομένη. Το Königsberg αποβίβασε μέρος των στρατευμάτων που μετέφερε σε μικρότερα σκάφη που θα τους μετέφεραν στην ακτή και στη συνέχεια επιχείρησε να μπει ταχύτατα στο λιμάνι της πόλης για να αποβιβάσει τους υπόλοιπους στρατιώτες. Χτυπήθηκε τότε από νορβηγική παράκτια πυροβολαρχία και προκλήθηκαν πυρκαγιές καθώς και σοβαρή εισροή υδάτων, ενώ τέθηκε εκτός λειτουργίας το σύστημα πρόωσης. Το Königsberg ακινητοποιήθηκε και στη συνέχεια εξουδετέρωσε με τα πυρά του, καθώς και τη συνδρομή του Köln και της Luftwaffe, τις εχθρικές πυροβολαρχίες.
Το καταδρομικό υπέστη πολύ σοβαρές ζημιές, οπότε αποφασίστηκε η προσωρινή ρυμούλκησή του στο λιμένα για να γίνουν οι απαραίτητες επισκευές. Το απόγευμα της 9ης Απριλίου επιχείρησαν να το πλήξουν βρετανικά βομβαρδιστικά χωρίς επιτυχία. Ακολούθησε νέα επίθεση το πρωί της επομένης, στην οποία συμμετείχαν δεκαέξι βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης Blackburn Skua, που απογειώθηκαν από τη βάση τους στις Ορκάδες. Επιτέθηκαν στο Königsberg σε τρία διαδοχικά κύματα, αιφνιδιάζοντας το πλήρωμα του. Το πλοίο χτυπήθηκε από πέντε τουλάχιστον βόμβες, πήρε σχεδόν αμέσως κλίση και διατάχθηκε η εγκατάλειψή του. Σε λιγότερο από τρεις ώρες είχε βυθιστεί. Στις 17 Ιουλίου 1942 ανελκύστηκε και μέχρι το 1943 είχε διαλυθεί επί τόπου για σκραπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταδρομικά κλάσης Königsberg
Σπίνος Γκούλντιαν
Ο σπίνος γκούλντιαν (gouldian finch, επιστημονική ονομασία Erythrura gouldiae, Ερύθρουρα του Γκουλντ) είναι ένα είδος σπίνου της κατηγόριας των στρουθιόμορφων. Αυτό το πουλί ξεχωρίζει λόγω του χρώματος του. Το πολύχρωμο φτέρωμα του χωρίζεται σε ζώνες, εξ ού και ο χαρακτηρισμός του ως "ουράνιο τόξο". Δυστυχώς αυτό όπως και πολλά άλλα είδη απειλούνται με εξαφάνιση,καθώς η αναπαραγωγή τους είναι αρκετά δύσκολη.Το είδος τους μειώνεται συνεχώς και δραματικά
Δεν είναι πτηνά μεγάλης αντοχής. Χρειάζονται σχετικά υψηλή θερμοκρασία το χειμώνα. Αυτά τα πουλιά δεν κελαηδούν συχνά. Το βάρος τους είναι περίπου 16-17 γραμμάρια και το μέγεθος τους 12,7 cm. Η καταγωγή τους είναι από την Αυστραλία. Έχουν δημιουργηθεί πολλές μεταλλάξεις του είδους κατά την εκτροφή τους, που περιλαμβάνουν τα κοκκινοκέφαλα,τα κιτρινοκέφαλα (ή πορτοκαλοκέφαλα), τα μαυροκέφαλα, τα πορφυρόστηθα κ.ά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εστριλδίδες Κατηγορία:Πανίδα της Αυστραλίας Κατηγορία:Κατοικίδια ζώα
Renault 4
Το Renault 4, γνωστό επίσης και ως 4L (γαλλικά Quatrell, Κατρέλ), ήταν μικρό οικονομικό αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, από τον Ιούλιο του 1961 έως τις αρχές Δεκεμβρίου του 1992, αν και η παραγωγή του ειδικά στη Σλοβενία έφτασε έως το 1994. Υπήρξε το πρώτο μη επαγγελματικό προσθιοκίνητο μοντέλο της Renault, καθώς είχε προηγηθεί το μπροστοκίνητο επαγγελματικό βαν Estafette, το 1959.
Το μοντέλο ήταν η απάντηση της Renault στο εξαιρετικά δημοφιλές Citroën 2CV και παρουσιάστηκε σε μια εποχή που η μεταπολεμική στασιμότητα είχε αρχίσει να αλλάζει σε έντονη οικονομική ανάπτυξη, με αποτέλεσμα την ολοένα και μεγαλύτερη ζήτηση για αυτοκίνητα, τόσο στη Γαλλία, όσο και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Το πρώτο 1 εκατομμύριο αντίτυπα του Renault 4 συμπληρώθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 1966, ενώ συνολικά κατασκευάστηκαν 8.135.424 αντίτυπα μέχρι τη λήξη της παραγωγής του, με αποτέλεσμα το Renault 4 να γίνει μια επίσης τεράστια εμπορική επιτυχία και μάλιστα σε περισσότερες από 100 χώρες διεθνώς.
Φωτογραφίες
Η στάνταρ εκδοχή αμαξώματος, ήταν ένα πρακτικό 5-πορτο station wagon, που κυκλοφόρησε ως Berline και είχε αεροδυναμικό συντελεστή Cd 0,45.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
4 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Επάνω Χωρίον Λασιθίου
Το Επάνω Χωρίον είναι χωριό της Κοινότητος Κάτω Χωρίου του Δήμου Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Όρους Θρυπτής. Απέχει 1 χιλιόμετρο από το Κάτω Χωριό και 6 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα. Το χωριό είναι η αφετηρία του δρόμου προς την Θρυπτή.
Σημείωση
Το Επάνω ή Πάνω Χωριό αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Κάτω Χωρίου Ιεράπετρας. Το 1961 όμως ενσωματώθηκε στον οικισμό Κάτω Χωριό και έκτοτε απογράφεται μαζί του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου
Νικάνωρ (σατράπης)
Ο Νικάνωρ (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αξιωματικός του Αντίγονου του Μονόφθαλμου και σατράπης της Μηδίας, και πιθανώς ταυτίζεται με τον Νικάνορα των Σταγείρων ο οποίος υπηρέτησε υπό την αρχηγία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Το 321 π.Χ., μετά τον θάνατο του Περδίκκα στην εκστρατεία του εναντίον της Αιγύπτου του Πτολεμαίου, και κατά την διανομή των επαρχιών στην Συμφωνία του Τριπαράδεισου το ίδιο έτος, απέκτησε την θέση του κυβερνήτη της Καππαδοκίας. Στους πολέμους των διαδόχων που σύντομα ακολούθησαν συντάχθηκε με το μέρος του Αντίγονου, τον οποίο και συνόδευσε στον πόλεμο εναντίον του Ευμένη. Μετά την μάχη της Γαβιηνής, η οποία ήταν η δεύτερη μάχη, οι Αργυράσπιδες πρόδωσαν τον Ευμένη και τον παρέδωσαν στον Αντίγονο. Ήταν ο Νικάνωρ αυτός που παρέλαβε τον αιχμαλωτισμένο Ευμένη για λογαριασμό του Αντίγονου.
Το 316 π.Χ., μετά την ήττα του Πείθονα και των συμμάχων του εναντίον του Αντίγονου, δόθηκε στον Νικάνορα η σατραπεία της Μηδίας και των κοντινών περιοχών, οι οποίες κοινώς αποκαλούνταν ως οι άνω σατραπείες. Συνέχισε να έχει τον έλεγχο στις περιοχές αυτές μέχρι το 312 π.Χ., οπότε και ο Σέλευκος ερχόμενος από τα ανατολικά κατέκτησε την Βαβυλώνα και ξεκίνησε τον πόλεμο εναντίον του Αντίγονου.
Ο Νικάνωρ συγκέντρωσε έναν ισχυρό αριθμό στρατευμάτων και εξεστράτευσε εναντίον των εισβολέων, αλλά αιφνιδιάστηκε και ηττήθηκε από τον Σέλευκο στο πέρασμα του ποταμού Τίγρη, και τα στρατεύματα του είτε εξοντώθηκαν πλήρως είτε λιποτάκτησαν προς τις δυνάμεις του αντιπάλου.
Το τι συνέβη στον Νικάνορα στη μάχη αυτή είναι αβέβαιο. Ο ιστορικός Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει πως ο Νικάνωρ δραπέτευσε από το μακελειό, και κατέφυγε στην έρημο όπου και έστειλε ειδοποίηση στον Αντίγονο για αποστολή βοήθειας. Ο ιστορικός Αππιανός όμως αναφέρει πως ο Νικάνωρ σκοτώθηκε στη μάχη. Το μόνο βέβαιο είναι, ότι δεν υπήρξαν άλλες ιστορικές αναφορές για αυτόν από το χρονικό σημείο και μετά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεμοι των Διαδόχων Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Γιεσίλκιοϊ
Το Γιεσίλκιοϊ (τουρκικά: Yeşilköy), έως το 1926 γνωστό ως Άγιος Στέφανος (τουρκικά: Ayastefanos) είναι τοποθεσία στα ΝΔ της Κωνσταντινούπολης.
Ιστορία
Κατά το θρύλο, το χωριό πήρε το όνομά του όταν πλοίο που μετέφερε τα οστά του πρωτομάρτυρα Αγίου Στεφάνου από την Κωνσταντινούπολη στη Ρώμη έπεσε σε καταιγίδα και σταμάτησε εκεί. Τα οστά μεταφέρθηκαν σε εκκλησία, που πήρε το όνομά του, και από αυτήν ολόκληρο το χωριό.
Στην παραλία του Αγίου Στεφάνου αποβιβάστηκαν το 1203 οι Σταυροφόροι της Δ΄ Σταυροφορίας, οι οποίοι την επόμενη χρονιά κατέλαβαν την Πόλη. Εκεί υπογράφτηκε και η Συνθήκη του 1878 μεταξύ Ρωσίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γνωστή ως Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου.
Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Άγιος Στέφανος είχε εξελιχθεί σε σπουδαίο θέρετρο και τόπος κυνηγιού για τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις της Πόλης. Τα περισσότερα σπίτια του χωριού ανήκαν σε Έλληνες και Αρμένιους. Ελληνικές και Αρμένικες εκκλησίες υπάρχουν μέχρι και σήμερα.
Το 1926 ψηφίστηκε Νόμος που υποχρέωνε την αλλαγή των μη τουρκικών τοπωνυμίων. Στα πλαίσια του νόμου αυτού, ο Άγιος Στέφανος μετονομάστηκε σε Yeşilköy («πράσινο χωριό» στα τουρκικά), μετά από πρόταση του συγγραφέα Halit Ziya Uşakligil, ο οποίος ζούσε εκεί.
Αγιος Στέφανος
Λευτέρης Χουτεσιώτης
Ο Λευτέρης Χουτεσιώτης (γεννημένος στις 20 Ιουλίου 1994) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τον Άρη Θεσσαλονίκης.
ΠΑΣ Γιάννινα
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2019, υπέγραψε στον ΠΑΣ Γιάννινα της Super League 2.
Στατιστικά σταδιοδρομίας
Μέχρι τις 28 Μαΐου 2021
Διακρίσεις
ΠΑΣ Γιάννινα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1976-77
Το Κύπελλο Κύπρου 1976-77 ήταν η 35η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικητής ήταν ο Ολυμπιακός για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1976-77 συμμετείχαν οι 16 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1976-77, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1976-77 και οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1976-77.
Διεξήχθη σε 6 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1977-78.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1976-1977
Κρυπτομέλας
Ο κρυπτομέλας (αγγλ. cryptomelane) είναι ορυκτό οξείδιο του μαγγανίου. Οφείλει το όνομά του στις ελληνικές λέξεις «κρυπτός» και «μέλας», επειδή εύκολα συγχέεται με άλλα, μέλανος χρώματος, ορυκτά του μαγγανίου μη ξεχωρίζοντας από αυτά. Στην παλαιότερη βιβλιογραφία αναφερόταν ως ψιλομέλας (psilomelane), ο οποίος, όμως είναι διαφορετικό ορυκτό.
Είναι ευρέως διαδεδομένος σε οξειδούμενες μαγγανιούχες αποθέσεις, όπου γεμίζει τα κενά ή αντικαθιστά τα πρωτογενή μαγγανιούχα ορυκτά. Υποκαθίσταται και ο ίδιος συχνά από άλλα, δευτερογενή ορυκτά του μαγγανίου.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο πυρολουσίτης, ο βραουνίτης, ο χαλκοφανίτης, ο μαγγανίτης και άλλα οξείδια του μαγγανίου.
Εμφανίσεις του οι οποίες έχουν μελετηθεί καλά είναι στις ΗΠΑ (Πολιτείες Αριζόνα, Μοντάνα, Κολοράντο, Νέο Μεξικό, στη Βραζιλία (Urucum, Matto Grosso), Κούβα, Ινδία, Γκάνα, Γκαμπόν, Μαρόκο, Αυστραλία, Κεντρική Ευρώπη (Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Γερμανία) και Βρετανία.
Στην Ελλάδα απαντά στη νήσο Μήλο και σχεδόν σε όλα τα μεταλλεία της περιοχής Λαυρίου (Καμάριζα, Σουρέζα, Μπότσαρη, Έλαφος, Λαύριο, Μεγάλα Πεύκα).
Βιβλιογραφία
Κρυπτομελας
26 Ιουλίου
25 Ιουλίου | 26 Ιουλίου | 27 Ιουλίου
Η 26η Ιουλίου είναι η 207η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (208η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 158 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1959
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1959 ήταν η 4η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αγωνιστικής Σκοποβολής (ISSF). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Τορίνο, στην Ιταλία. Διεξήχθησαν 6 αγωνίσματα, 4 ανδρών (2 ατομικά και 2 ομαδικά) και 2 γυναικών (ατομικά).
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Σοβιετική Ένωση με 2 χρυσά μετάλλια και 3 συνολικά. Η Ιταλία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 1 χρυσό μετάλλιο και 2 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Μεγάλη Βρετανία με 1 χρυσό μετάλλιο και 3 συνολικά.
Παραπομπές
1959 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ιταλία Κατηγορία:Σκοποβολή το 1959
Μεσκαλίνη
Απαντάται φυσικά στον κάκτο πεγιότ (Lophophora williamsii), στον κάκτο του Αγίου Πέτρου (Echinopsis pachanoi), η περουβιανή δάδα (Echinopsis peruviana), και άλλα είδη του κάκτου. Βρίσκεται επίσης σε μικρές ποσότητες σε ορισμένα μέλη της οικογένειας των φασολιών, Fabaceae, συμπεριλαμβανομένης της Acacia berlandieri. Ωστόσο, οι ισχυρισμοί που αφορούν είδη ακακίας έχουν αμφισβητηθεί και δεν υποστηρίζονται σε πρόσθετη ανάλυση.
Ιστορικό και χρήση
Το πεγιότ έχει χρησιμοποιηθεί για τουλάχιστον 5.700 χρόνια από τους ιθαγενείς Αμερικανούς στο Μεξικό. Οι Ευρωπαίοι σημείωσαν τη χρήση του πεγιότ σε θρησκευτικές τελετές των ιθαγενών από τις πρώτες, ιδίως από τους Ουιτσόλ στο Μεξικό. Άλλοι κάκτοι που περιέχουν μεσκαλίνη, όπως ο Σαν Πέδρο, έχουν μακρά ιστορία χρήσης στη Νότια Αμερική, από το Περού έως τον Ισημερινό. thumb|left|Αποξηραμένα τμήματα («κουμπιά») κάκτου πεγιότ που κατασχέθηκαν από την αστυνομία. Στα παραδοσιακά παρασκευάσματα με πεγιότ, η κορυφή του κάκτου αποκόπτεται, αφήνοντας τη μεγάλη ρίζα μαζί με έναν δακτύλιο πράσινης περιοχής φωτοσύνθεσης για την ανάπτυξη νέων κεφαλών. Αυτά τα κεφάλια στη συνέχεια στεγνώνουν για να γίνουν κουμπιά σε σχήμα δίσκου. Τα κουμπιά μασόνται για να παράγουν τη δράση ή εμποτίζονται σε πόσιμο νερό. Ωστόσο, η γεύση του κάκτου είναι πικρή, επομένως οι σύγχρονοι χρήστες συχνά το αλέθουν σε σκόνη και θα το ρίχνουν σε κάψουλες για να αποφύγουν να το δοκιμάσουν. Η συνήθης ανθρώπινη δόση είναι 200-400 χιλιοστόγραμμα θειικής μεσκαλίνης ή 178-356 χιλιοστόγραμμα υδροχλωρικής μεσκαλίνης. Το κάθε κουμπί διαμέτρου 75 χιλιοστών περιέχει κατά μέσο όρο περίπου 25 mg μεσκαλίνη.
Η μεσκαλίνη απομονώθηκε για πρώτη φορά και ταυτοποιήθηκε το 1897 από τον Γερμανό χημικό Άρτουρ Χέφτερ και συντέθηκε για πρώτη φορά το 1918 από τον Ερνστ Σπαιτ.
Το 1955, ο Άγγλος πολιτικός Κρίστοφερ Μέιχιου συμμετείχε σε ένα πείραμα για το Panorama του BBC, στο οποίο έλαβε 400 mg μεσκαλίνης υπό την επίβλεψη του ψυχίατρου Χάμφρι Όσμοντ. Αν και η ηχογράφηση κρίθηκε πολύ αμφιλεγόμενη και τελικά παραλείφθηκε από την εκπομπή, ο Μέιχιου επαίνεσε την εμπειρία, αποκαλώντας την «το πιο ενδιαφέρον πράγμα που έκανα ποτέ».
Πιθανή ιατρική χρήση
Η μεσκαλίνη έχει ευρύ φάσμα προτεινόμενης ιατρικής χρήσης, συμπεριλαμβανομένης της θεραπείας του αλκοολισμού και της κατάθλιψης, επειδή αυτές οι διαταραχές συνδέονται με ανεπάρκεια σεροτονίνης. Ωστόσο, η κατάστασή της ως ελεγχόμενης από το Παράρτημα Ι ουσίας στη Σύμβαση για τις Ψυχοτροπικές Ουσίες περιορίζει τη διαθεσιμότητα του φαρμάκου στους ερευνητές. Εξαιτίας αυτού, έχουν πραγματοποιηθεί πολύ λίγες μελέτες σχετικά με τη δραστηριότητα της μεσκαλίνης και τις πιθανές θεραπευτικές επιδράσεις στον άνθρωπο από τις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Βιοσύνθεση
Η μεσκαλίνη βιοσυντίθεται από τυροσίνη η οποία, με τη σειρά της, συντίθεται από φαινυλαλανίνη από το ένζυμο υδροξυλάσης της φαινυλαλανίνης. Στη Lophophora williamsii (πεγιότ), η ντοπαμίνη μετατρέπεται σε μεσκαλίνη μέσω βιοσυνθετικής οδού που περιλαμβάνει m-O-μεθυλίωση και αρωματική υδροξυλίωση.
Η τυροσίνη και η φαινυλαλανίνη χρησιμεύουν ως μεταβολικοί πρόδρομοι στη σύνθεση της μεσκαλίνης. Η τυροσίνη μπορεί είτε να υποστεί αποκαρβοξυλίωση μέσω της αποκαρβοξυλάσης της τυροσίνης για να παράγει τυραμίνη και στη συνέχεια να υποστεί οξείδωση στον άνθρακα 3 από τη μονοφαινολική υδροξυλάση ή πρώτα να υδροξυλιωθεί από τη τυροσίνη υδροξυλάση για να σχηματίσει L-DOPA και να αποκαρβοξυλιωθεί από την DOPA αποκαρβοξυλάση. Αυτά δημιουργούν ντοπαμίνη, η οποία στη συνέχεια υπόκεινται σε μεθυλίωση από μια κατεχόλη-Ο-μεθυλτρανσφεράση (COMT) από έναν εξαρτώμενο από S-αδενοσυλομεθειονίνη (SAM) μηχανισμό. Το προκύπτον ενδιάμεσο στη συνέχεια οξειδώνεται και πάλι από ένα ένζυμο υδροξυλάσης, πιθανώς την υδροξυλάση της μονοφαινόλης πάλι, στον άνθρακα 5, και μεθυλιώνεται από την COMT. Το προϊόν, μεθυλιωμένο στις δύο μετα-θέσεις σε σχέση με τον αλκυλ υποκαταστάτη, υπόκειται μια τελική μεθυλίωση στον 4 άνθρακα από μια γουαϊακόλη-Ο-μεθυλτρανσφεράση, η οποία επίσης λειτουργεί με έναν εξαρτώμενο από τη SAM μηχανισμό. Αυτό το τελικό στάδιο μεθυλίωσης οδηγεί στην παραγωγή μεσκαλίνης.
Η φαινυλαλανίνη χρησιμεύει ως πρόδρομος μετατρεπόμενη πρώτα σε L- τυροσίνη από υδροξυλάση L-αμινοξέος. Μόλις μετατραπεί, ακολουθεί την ίδια διαδρομή όπως περιγράφεται παραπάνω.
αριστερά|μικρογραφία|400x400εσ|Βιοσύνθεση της μεσκαλίνης
Φαρμακοκινητική
Η ανοχή αυξάνεται με επαναλαμβανόμενη χρήση, που διαρκεί για μερικές ημέρες. Η μεσκαλίνη προκαλεί διασταυρούμενη ανοχή με άλλα σεροτονινεργικά ψυχεδελικά όπως το LSD και η ψιλοκυβίνη.
Περίπου η μισή αρχική δοσολογία απεκκρίνεται μετά από 6 ώρες, αλλά μερικές μελέτες δείχνουν ότι δεν μεταβολίζεται καθόλου πριν από την απέκκριση. Η μεσκαλίνη φαίνεται να μην υπόκειται σε μεταβολισμό από το CYP2D6 και μεταξύ 20% και 50% της μεσκαλίνης απεκκρίνεται στα ούρα αμετάβλητο και το υπόλοιπο απεκκρίνεται ως η μορφή καρβοξυλικού οξέος της μεσκαλίνης, πιθανό αποτέλεσμα της αποδόμησης ΜΑΟ. Η LD 50 της μεσκαλίνης μετρήθηκε σε διάφορα ζώα: 212 mg/kg (ποντίκια), 132 mg/kg (αρουραίοι) και 328 mg/kg (ινδικά χοιρίδια). Στους ανθρώπους η μέση θανατηφόρα δόση θεωρείται ότι είναι 880mg/kg.
Συμπεριφορικά και μη συμπεριφορικά αποτελέσματα
Η μεσκαλίνη προκαλεί ψυχεδελική κατάσταση παρόμοια με εκείνη που παράγεται από το LSD και τη ψιλοκυβίνη, αλλά με μοναδικά χαρακτηριστικά. Οι υποκειμενικές επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αλλοιωμένες διαδικασίες σκέψης, αλλοιωμένη αίσθηση χρόνου και αυτογνωσίας και οπτικά φαινόμενα κλειστού και ανοιχτού ματιού
Η υπεροχή του χρώματος είναι διακριτική, εμφανίζεται λαμπρή και έντονη. Τα επαναλαμβανόμενα οπτικά μοτίβα που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της εμπειρίας της μεσκαλίνης περιλαμβάνουν ρίγες, σκακιέρες, γωνιακές αιχμές, πολύχρωμες κουκκίδες και πολύ απλά φράκταλ που γίνονται πολύ περίπλοκα. Ο Άλντους Χάξλεϊ περιέγραψε αυτά τα αυτοσχέδια άμορφα σχήματα σαν κινούμενα βιτρό που φωτίζονται από το φως που περνά από τα βλέφαρα. Όπως το LSD, η μεσκαλίνη προκαλεί στρεβλώσεις της μορφής και της καλειδοσκοπικής εμπειρίας, αλλά εκδηλώνεται πιο καθαρά με τα μάτια κλειστά και κάτω από συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Η μεσκαλίνη μπορεί να προκαλέσει παρατεταμένη διαταραχή παραισθησιογόνου αντίληψης.
Ο Χάινριχ Κλύβερ επινόησε τον όρο "φιγούρα ιστού αράχνης" τη δεκαετία του 1920 για να περιγράψει μία από τις τέσσερις σταθερές γεωμετρικές οπτικές ψευδαισθήσεις που βίωσε στο αρχικό στάδιο ενός ταξιδιού μεσκαλίνης: «Χρωματιστά νήματα που τρέχουν μαζί σε ένα περιστρεφόμενο κέντρο, το οποίο μοιάζουν με ιστό αράχνης». Οι άλλοι τρεις είναι ο σχεδιασμός της σκακιέρας, η σήραγγα και η σπείρα. Ο Κλύβερ έγραψε ότι «πολλά» άτυπα «οράματα βρίσκονται υπό στενή επιθεώρηση, παρά μόνο παραλλαγές αυτών των μορφών σταθερών.»
Όπως με το LSD, η συναισθησία μπορεί να συμβεί ειδικά με τη βοήθεια της μουσικής. Ένα ασυνήθιστο αλλά μοναδικό χαρακτηριστικό της χρήσης μεσκαλίνης είναι η «γεωμετρία» τρισδιάστατων αντικειμένων. Το αντικείμενο μπορεί να φαίνεται πεπλατυσμένο και παραμορφωμένο, παρόμοιο με την παρουσίαση ενός κυβιστικού πίνακα.
Η μεσκαλίνη προκαλεί ένα μοτίβο συμπαθητικής διέγερσης, με το περιφερικό νευρικό σύστημα να είναι ο κύριος στόχος αυτής της ουσίας.
Μηχανισμός δράσης
Η μεσκαλίνη παράγεται όταν προϊόντα φυσικής νευρωνικής σηματοδότησης με βάση την κατεχολαμίνη θηλαστικών όπως η ντοπαμίνη και η νοραδρεναλίνη υπόκεινται σε επιπλέον μεταβολισμό μέσω μεθυλίωσης και οι παραισθησιογόνες ιδιότητες της μεσαλίνης προέρχονται από τις δομικές ομοιότητες με αυτούς τους δύο νευροδιαβιβαστές. Στα φυτά, αυτή η ένωση μπορεί να είναι το τελικό προϊόν μιας οδού που χρησιμοποιεί κατεχολαμίνες ως μέθοδο απόκρισης στο στρες, παρόμοιο με το πώς τα ζώα μπορούν να απελευθερώνουν ενώσεις όπως η κορτιζόλη όταν βρίσκονται σε κατάσταση άγχους. Η in vivo λειτουργία των κατεχολαμινών δεν έχει διερευνηθεί, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως αντιοξειδωτικό, ως αναπτυξιακά σήματα και ως αναπόσπαστα συστατικά κυτταρικού τοιχώματος που αντιστέκονται στην αποδόμηση από παθογόνα. Η απενεργοποίηση των κατεχολαμινών μέσω μεθυλίωσης παράγει αλκαλοειδή όπως η μεσκαλίνη.
Η μεσκαλίνη δρα παρόμοια με άλλους ψυχεδελικούς παράγοντες. Δρα ως αγωνιστής, συνδεόμενος με και ενεργοποιώντας τους υποδοχείς σεροτονίνης 5-ΗΤ2A με υψηλή συγγένεια. Ο τρόπος με τον οποίο η ενεργοποίηση του υποδοχέα 5-HT 2A οδηγεί σε ψυχεδελία είναι ακόμη άγνωστος, αλλά είναι πιθανό ότι περιλαμβάνει κάπως διέγερση νευρώνων στον προμετωπιαίο φλοιό. Η μεσκαλίνη είναι επίσης γνωστό ότι συνδέεται και ενεργοποιεί τον υποδοχέα σεροτονίνης 5-HT2C.
Η διφθορομεσκαλίνη και η τριφθορομεσκαλίνη είναι πιο ισχυρές από τη μεσκαλίνη, όπως και το ομόλογο αμφεταμίνης της τριμεθοξυαμφεταμίνης. Η εσκαλίνη και η προσκαλίνη είναι επίσης αμφότερες πιο ισχυρές από τη μεσκαλίνη, δείχνοντας τη σημασία του υποκαταστάτη στη θέση 4 σε σχέση με τη δέσμευση του υποδοχέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κακτοειδή Κατηγορία:Αλκαλοειδή Κατηγορία:Παραισθησιογόνα Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες Κατηγορία:Φαινυλαιθέρες
Τουβαΐκ
δεξιά|μικρογραφία| Μια άποψη του κρημνού Τουβαΐκ από τα δυτικά. Η [[Σαουδική Αραβία|Σαουδική πρωτεύουσα Ριάντ βρίσκεται ακριβώς πέρα από τον ορίζοντα.]] Ο κρημνός Τουβαΐκ (جَبَل طُوَيْق) είναι ένας στενός κρημνός που διασχίζει το οροπέδιο του Νατζντ στην κεντρική Αραβία, όπου καλύπτει περίπου 800 χιλιόμετρα από τα νότια σύνορα της Επαρχίας Κασίμ στα βόρεια, μέχρι το βόρειο άκρο της ερήμου Ρουμπ αλ Κάλι κοντά στο Ουαντί αντ-Νταουασίρ στο νότο. Έχει ύψος 600 μέτρων και έχει επίσης ένα στρωματογραφικό τμήμα Μέσης Ιουρασικής. Η ανατολική πλευρά κλίνει προς τα κάτω σταδιακά, ενώ η δυτική πλευρά καταλήγει απότομα. Ο κρημνός μπορεί να θεωρηθεί ως ένα στενό οροπέδιο, αν και οι ντόπιοι το αποκαλούν ως jebel («βουνό»). Η Marshall Cavendish χρησιμοποίησε το όνομα «Όρη Τουουαΐρ» για να περιγράψει τα βουνά της κεντρικής Αραβίας, που διακρίνονται από τα Όρη Σαμάρ στα βόρεια, τα Όρη Ντοφάρ στο νότο και τα Όρη Αλ Χατζάρ στα ανατολικά.
Πολλοί στενές κοιλάδες (ουάντι) βρίσκονται κατά μήκος των πλευρών του, όπως η Ουάντι Χανίφα, και μια ομάδα πόλεων βρίσκονται στο κεντρικό τμήμα της, συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής πρωτεύουσας, Ριάντ. Πολλοί οικισμοί υπήρχαν ιστορικά και στις δύο πλευρές του, όπως εκείνοι του Σουνταΐρ και της Αλ-Ουάσμ. Ο κρημνός Τουβαΐκ αναφέρεται στη γεωγραφική εγκυκλοπαίδεια του 13ου αιώνα του Γιακούτ αλ-Χαμαουί με το όνομα «Αλ-Αρίντ», αν και για τους τελευταίους αιώνες αυτό το όνομα έχει εφαρμοστεί μόνο στο κεντρικό τμήμα του, γύρω από το Ριάντ.
Στο πλαίσιο της πρόσφατης τάσης της Σαουδικής Αραβίας για προώθηση της ψυχαγωγίας, μια ομάδα 100 νεαρών πεζοπόρων συμμετείχε στο Tuwaiq Mountains Challenge τον Φεβρουάριο του 2019. Οι πεζοπόροι ανέβηκαν περίπου 25 χιλιόμετρα.
Γεωλογία πετρελαίου
Η μονάδα Arab-D (Ύστερη Ιουρασική) του Ομίλου Riyadh αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους ταμιευτήρες πετρελαίου στον κόσμο. Οι ερευνητές της Bureau και της Saudi Aramco πραγματοποίησαν μια έρευνα υψηλής ανάλυσης LIDAR σχετικά με τα ασβεστολιθικά τμήματα της Μέσης Ιουρασικής του όρους Τουβαΐκ κατά μήκος του κοντά στη Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Αυτή η μελέτη ήταν ένα πρώτο βήμα προς την οικοδόμηση ενός ποσοτικού 3-D γεωλογικού μοντέλου για χρήση ως αναλογική γραμμή με την κάτω δεξαμενή Arab-D. Αναλογικά επανθήματα όπως αυτό είναι κρίσιμα για την κατανόηση της απόδοσης των ταμιευτήρων σε κλίμακα μονάδας ροής (1 έως 30 μέτρων). Αν και τα σεισμικά δεδομένα επιτρέπουν στους γεωλόγους να αποκτήσουν πληροφορίες σχετικά με τη διαμερισματοποίηση ταμιευτήρων μεγάλης κλίμακας (>30 μέτρα), οι παράμετροι ταμιευτήρων κλίμακας μονάδας ροής είναι πολύ κάτω από την ικανότητα σεισμικής απεικόνισης και την απόσταση μεταξύ των φρεατίων.
Οι σαρώσεις λέιζερ υψηλής ακρίβειας χρησιμοποιήθηκαν ως πρότυπο πάνω στο οποίο έγινε στρωματογραφική ερμηνεία επιτρέποντας στους ερευνητές να χαρακτηρίσουν τις υποσεισμικές ιδιότητες ταμιευτήρα μονάδας ροής των ιουρασικών βιοθερμιών σε μια προσπάθεια να κατανοήσουν καλύτερα τις βέλτιστες τεχνικές παραγωγής αυτού του τεράστιου ταμιευτήρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σαουδικής Αραβίας
Κατάλογος Βυζαντινών λογίων
Ακολουθεί ένας κατάλογος με λογίους (μελετητές) και επιστήμονες (ερευνητές) της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον 5ο αι. ως τον 15ο αι.
Η περίοδος των Κομνηνών και μετά
Οι Κομνηνοί ήταν το διάστημα 1081-1185 και οι Άγγελοι το 1185-1204. Ακολούθησαν οι Λασκάρεις (1204-1221) και οι Βατάτζαι (1222-1261).
Η Παλαιολόγεια Αναγέννηση
Ήταν ταυτόχρονα με την Αναγέννηση του 12ου αι. στη Δύση. Η δυναστεία των Παλαιολόγων κυβέρνησε το διάστημα π.1260-1453. Ένας αριθμός λογίων συνέβαλε στην ίδρυση της Αναγέννησης αυτής στη Δυτική Ευρώπη.
Ιωσήφ Καζαβούμπου
Ο Ιωσήφ Καζαβούμπου (Joseph Kasa-Vubu, 1915 – 24 Μαρτίου 1969) ήταν Κογκολέζος πολιτικός, πρόεδρος της Δημοκρατίας του ανεξάρτητου Κογκό. Γεννημένος στο χωριό Kuma-Dizi της επαρχίας Mayombe του Βελγικό Κονγκό, ο Καζαβούμπου ήταν το 8ο από τα συνολικά εννέα παιδιά της οικογένειας ενός τοπικού γαιοκτήμονα. Ωστόσο και οι δύο γονείς του πέθαναν πρόωρα, η μητέρα του το 1919 και ο πατέρας του το 1936. Σε ηλικία 10 ετών ο μικρός Καζαβούμπου βαπτίσθηκε χριστιανός σε μία Καθολική Ιεραποστολή στο Kizu, κοντά στην πόλη Tshela παίρνοντας το όνομα Ιωσήφ. Έλαβε εκπαίδευση σε υψηλό επίπεδο. Σχεδίαζε να σπουδάσει φιλοσοφία και θεολογία και να γίνει ιερέας, αλλά τελικά αποβλήθηκε και στράφηκε στην πολιτική, αφού προηγουμένως είχε εργασθεί ως δάσκαλος. Το 1955 εκλέχθηκε επικεφαλής ενός κόμματος που αγωνιζόταν για την ανεξαρτησία της χώρας από τη Βελγική επιρροή. Αφού πρώτα διετέλεσε δήμαρχος, εν συνεχεία ηγήθηκε λαϊκών κινητοποιήσεων κατά της αποικιοκρατίας και εντέλει συνελήφθη και φυλακίσθηκε, για να αφεθεί ελεύθερος ύστερα από 2 μήνες (1959).
Μετά την ανεξαρτησία της χώρας εκλέχθηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με πρωθυπουργό τον Πατρίς Λουμούμπα. Σύντομα στη χώρα ξέσπασε πολιτική κρίση, ενώ ο στρατηγός Joseph-Désiré Mobutu (1930 - 1997) παρενέβη στη διένεξη συλλαμβάνοντας το Λουμούμπα, που ακολούθως δολοφονήθηκε ενώ ήταν κρατούμενος των δυνάμεων που υποστήριζαν τον αντίπαλό του πολιτικό, Μωυσή Τσόμπε, με τις υποψίες για το ποιος είχε την πολιτική ευθύνη της δολοφονίας να βαραίνουν τον Καζαβούμπου. Ο τελευταίος προσπάθησε να μετριάσει τις επιπτώσεις των πολιτικών αντιπαραθέσεων διορίζοντας τον Τσόμπε στη θέση του πρωθυπουργού το 1964. Ωστόσο έναν μόλις χρόνο μετά (1965) ο στρατηγός Μομπούτου επιχείρησε νέα παρέμβαση στην πολιτική ζωή του Κογκό ανατρέποντας τον Καζαβούμπου και θέτοντάς τον για ένα διάστημα σε κατ’ οίκον περιορισμό, πριν του επιτρέψει να αποσυρθεί στην οικογενειακή του φάρμα. Ο Καζαβούμπου, υποφέροντας από κάποια χρόνια νόσο, απεβίωσε σε νοσοκομείο της πόλης Boma, το 1969.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Λιγκ Καπ Ρωσίας
Το Λιγκ Καπ Ρωσίας (ρωσικά: Кубок Премьер-Лиги) ήταν ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξήχθη από τη Ρωσική ποδοσφαιρική Πρέμιερ-Λίγκα (РФПЛ) μόνο μία χρονιά, το 2003, στα πλαίσια του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της Ρωσίας. Συμμετείχαν συνολικά 16 ομάδες. Οι αγώνες ήταν διπλοί. Η κατάκτηση του τίτλου δε συνοδευόταν από έπαθλο ούτε έξοδο στην Ευρώπη. Ο μοναδικός τελικός ήταν μεταξύ Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και Τσερνομόρετς Νοβορωσίσκ, με σκορ 5-2 υπέρ της Ζενίτ.
Τελικοί
Κατηγορία:Κύπελλα ποδοσφαίρου Ρωσίας
Νικολό Σαγκρέντο
Ο Νικολό Σαγκρέντο (Ιταλικά : Nicolò Sagredo, 8 Δεκεμβρίου 1606 - 14 Αυγούστου 1676) ήταν Δόγης της Βενετίας (6 Φεβρουαρίου 1675 - 14 Αυγούστου 1676). Δεν είναι γνωστά πολλά γεγονότα για την περίοδο που ήταν δόγης, η Δημοκρατία της Βενετίας προσπαθούσε να ανακάμψει αφού ο Μεγάλος Κρητικός Πόλεμος με την Οθωμανική Αυτοκρατορία τελείωσε την εποχή του προκατόχου του.
Πρώτα χρόνια
Ο Νικολό Σαγκρέντο ήταν γιος του Ζαχαρία Σαγκρέντο και της Πάολας Φόσκαρι, η σταδιοδρομία του αμαυρώθηκε από την συμπεριφορά του πατέρα του ο οποίος συμμετείχε τον Μάιο του 1630 στον Πόλεμο Διαδοχής της Μάντοβας και εγκατέλειψε την μάχη. Ο Νικολό δεν μπόρεσε ύστερα από αυτό το περιστατικό να ξεκινήσει την πολιτική του σταδιοδρομία με προοπτικές. Η οικογένεια του στην συνέχεια κατόρθωσε με πολλά μέλη της να πάρει σημαντικές διακρίσεις στον Κρητικό Πόλεμο, αυτό βοήθησε τον ίδιο να συμμετέχει σε πολλές πρεσβείες για λογαριασμό της Βενετίας και τελικά διορίστηκε Πραίτορας στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου.
Δόγης της Βενετίας
Ο Ντομένικο Β΄ Κονταρίνι πέθανε υπέργηρος (14 Αυγούστου 1676) και ο Νικολό Σαγκρέντο εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας (6 Φεβρουαρίου 1676), γιόρτασε την εκλογή του με πολλές εκδηλώσεις και πανηγύρια, αυτό ήταν η μοναδική πληροφορία για την περίοδο που κυβέρνησε. Το 1675 γιόρτασε με πανηγυρικές εκδηλώσεις τον γάμο της πόλης με την θάλασσα, παραδοσιακή γιορτή στην Βενετία που κρατούσε πολλούς αιώνες. Πέθανε ύστερα από τρεις μέρες σε αναισθησία (14 Αυγούστου 1676).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Παξιμάδα Λασιθίου
''Για νησίδες με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα Παξιμάδα (αποσαφήνιση)
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Λασιθίου Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Βουλή των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια
Η Βουλή των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια (αγγλικά: Georgia House of Representatives) είναι η κάτω βουλή της Γενικής Συνέλευσης της Τζόρτζια (το πολιτειακό νoμοθετικό σώμα) της πολιτείας Τζόρτζια των ΗΠΑ.
Σύνθεση
Σύμφωνα με το πολιτειακό σύνταγμα του 1983, αυτό το σώμα δεν πρέπει να αποτελείται από λιγότερα από 180 μέλη εκλεγμένα για διετείς θητείες. Ο παρών πολιτειακός νόμος προβλέπει 180 μέλη. Οι εκλογές διεξάγονται την πρώτη Τρίτη μετά την πρώτη Δευτέρα τον Νοέμβριο στα άρτια έτη.
Είναι η τρίτη μεγαλύτερη κάτω βουλή στις Ηνωμένες Πολιτείες (μετά από αυτήν του Νιου Χάμσαϊρ (400) και της Πεννσυλβάνια) (203). Κάτι ενδιαφέρον είναι ότι, για το 2011, οι δικηγόροι αποτελούν μόλις το 16,11% περίπου της Βουλής των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια.
Αξιωματούχοι
Η βουλή των Αντιπροσώπων εκλέγει τον Πρόεδρος της καθώς και τον Προσωρινό Πρόεδρο. Ο παρών πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια είναι ο Ντέιβιντ Ράλστον. Ο παρών Προσωρινός Πρόεδρος είναι ο Γιαν Τζόουνς. Ο Προσωρινός Πρόεδρος γίνεται Πρόεδρος σε περίπτωση θανάτου, παραίτησης, ή μόνιμης ανικανότητας του Προέδρου. Ο Προσωρινός Πρόεδρος υπηρετεί μέχρι την εκλογή ενός νέου Προέδρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζόρτζια Τζορτζια
Γεγονότα Αυγούστου 2007
08
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1997-98
Η διοργάνωση της περιόδου 1997-98 ήταν η έκτη  από την καθιέρωση του Champions League και η τεσσαρακοστή τρίτη από το ξεκίνημα του κυπέλλου πρωταθλητριών. Το κύπελλο κατέκτησε η Ρεάλ Μαδρίτης για έβδομη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη Γιουβέντους με σκορ 1-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαΐου, στο Άμστερνταμ  και τον παρακολούθησαν 50.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1997 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1998
Γιούρι της Μόσχας
Ο Γιούρι Γ΄ (Γεώργιι) Ντανίλοβιτς, ρωσ. Юрий (Георгий) Данилович (1281 - 21 Νοεμβρίου 1325) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας της Μόσχας (1303-25) και μεγάλος πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ (1318-22).
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Δανιήλ πρώτου πρίγκιπα της Μόσχας και της Μαρίας.
Η πρώτη του επίσημη ενέργεια ήταν να υπερασπιστεί το Περεγιασλάβ-Ζαλέσκι εναντίον τού θείου του Ανδρέα Γ΄ πρίγκιπα τού Γκόροντετς. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο Ανδρέας, αλλά ο Γιούρι είχε να ανταγωνιστεί στον τίτλο τού μεγάλου πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ τον Μιχαήλ πρίγκιπα τού Τβερ (εξάδελφο τού πατέρα του). Ενώ ο στρατός τού Τβερ πολιορκούσε το Περεσλάβλ και την ίδια τη Μόσχα, ο Γιούρι Γ΄ μετέβη στη Χρυσή Ορδή, όπου ο χάνος της τον αναβίβασε στην υψηλότερη θέση μεταξύ των πριγκίπων των Ρως.
Εν τω μεταξύ ο Γιούρι κανόνισε τον φόνο τού Κωνστατίν πρίγκιπα τού Ριανζάν. Ο άτυχος αυτός ηγεμόνας είχε συλληφθεί από τον πατέρα τού Γιούρι το 1302 και από τότε εκρατείτο φυλακισμένος στη Μόσχα. Αν και οι κάτοικοι τού Ριαζάν έμειναν έκπληκτοι από μία τέτοια βαρβαρότητα, ο Γιούρι προσάρτησε το φρούριο κλειδί Κολόμνα τού Ριαζάν στο πριγκιπάτο της Μόσχας· επίσης κατέλαβε το Μοζαΐσκ, που ανήκε στο πριγκιπάτο τού Σμολένσκ. Ως το 1314 ο Γιούρι εξασφάλισε την υποστήριξη τού Πέτρου μητοπολίτη της Μόσχας και έκανε συμμαχία με το Νόβγκοροντ εναντίον τού Τβερ. Τώρα ένοιωθε αρκετά ισχυρός, ώστε να προκαλέσει τον Μιχαήλ του Τβερ στην Ορδή.
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Άγρια Γραμβούσα Χανίων
Η Άγρια Γραμβούσα ή Γραμπούσα  ή Παλαιά Γραμβούσα Χανίων  είναι νησίδα της Κρήτης με έκταση 0,825 τ.χλμ.. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του Νομού Χανίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 είναι ακατοίκητη. Διοικητικά υπάγεται στην κοινότητα Γραμβουσής του δήμου Κισσάμου. Στο βόρειο τμήμα του νησιού υπάρχει φάρος, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1874 από την Γαλλική Εταιρεία Φάρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης Κατηγορία:Νομός Χανίων Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
27 Ιουλίου
26 Ιουλίου | 27 Ιουλίου | 28 Ιουλίου
Τιμοτέους Πούχατς
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Πούχατς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην Λεχ Πόζναν.
Στις 15 Δεκεμβρίου 2017, δόθηκε δανεικός στη Ζαγκουένμπιε Σοσνόβιετς της 1 Λίγκα.
27 Ιουλίου
Η 27η Ιουλίου είναι η 208η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (209η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 157 ημέρες.
Τιμοτέους Πούχατς
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Στις 31 Αυγούστου 2018, δόθηκε δανεικός στη ΓΚΣ Κατοβίτσε της 1 Λίγκα.
27 Ιουλίου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Τιμοτέους Πούχατς
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Στις 18 Μαΐου 2021, η Ουνιόν Βερολίνου υπέγραψε τον Πούχατς έναντι του ποσού των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ. Έγινε μέλος του συλλόγου για τη σεζόν 2021–22.
Στις 10 Ιανουαρίου 2022, δόθηκε δανεικός στην Τράμπζονσπορ της Σούπερ Λιγκ Τουρκίας.
Στις 30 Δεκεμβρίου 2022, εντάχθηκε στον Παναθηναϊκό με δανεισμό 6 μηνών.
Εθνική ομάδα
Ο Πούχατς αγωνίστηκε με τις «μικρές» εθνικές Πολωνίας Κ16, Κ17, Κ18, Κ19, Κ20 και Κ21.
Ο Πούχατς έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Πολωνίας ανδρών την 1η Ιουνίου 2021, σε ένα φιλικό με τη Ρωσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεχ Πόζναν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζαγκουένμπιε Σοσνόβιετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1 Λίγκα Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΓΚΣ Κατοβίτσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Ουνιόν Βερολίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Εκλογές στις Νήσους Μάρσαλ
Στις Νήσους Μάρσαλ διεξάγονται εκλογές για βουλή και για πρόεδρο. Τα 33 μέλη της Βουλής (μαρσαλέζικα: Nitijeļā) εξελέγησαν για θητεία τετραετή σε 19 μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και σε 5 πολυεδρικές περιφέρειες που έχουν από 2 ως και 5 έδρες. Επίσημα δεν εκλέγονται ανεξάρτητοι βουλευτές, ωστόσο τα περισσότερα μέλη της βουλής είναι προσκείμενα σε κάποιο από τα τέσσερα πολιτικά κόμματα των νήσων: Aelon Kein Ad (AKA), Kien Eo Am (KEA), Ενωμένο Λαϊκό Κόμμα (UPP) και Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα (UDP).
2019
Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν τον Νοέμβριο του 2019.
2020
Στην πιο πρόσφατη προεδρική εκλογή, πρόεδρος εξελέγη ο ανεξάρτητος Ντέιβιντ Καμπούα στις 6 Ιανουαρίου 2020.
2008
Η έμμεση προεδρική εκλογή του 2008 έγινε στις 7 Ιανουαρίου 2008, την πρώτη ημέρα της συνεδρίασης του νέου κοινοβουλίου, που προέκυψε έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2007. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης εξέλεξε ως νέο πρόεδρο τον Λιτόκουα Τομέινγκ, με 18 ψήφους έναντι 15 για τον μέχρι τότε πρόεδρο, Κεσάι Νότε.
2009
Έπειτα από πρόταση μομφής στο κοινοβούλιο, που για πρώτη φορά στην ιστορία των νησιών, ήταν επιτυχής, κατέρρευσε η κυβέρνηση του Τομέινγκ. Ο τελευταίος αντικαταστάθηκε από τον υπηρεσιακό πρόεδρο Ρούμπεν Ζάκρας. Στις 26 Οκτωβρίου 2009 το κοινοβούλιο εξέλεξε νέο πρόεδρο τον Ζεντκάια, με 17 ψήφους υπέρ έναντι 15 για τον πρώην πρόεδρο Κεσάι Νότε.
2012
Ο Κρίστοφερ Λόικ εξελέγη πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ στις 5 Ιανουαρίου 2012, επικρατώντας του Τζουρελάνγκ Ζεντκάια με 21 ψήφους έναντι 11. Ο Ζεντκάια συμφώνησε να συνεργαστεί με την νέα κυβέρνηση.
1977
Οι πρώτες εκλογές έγιναν το 1977 για τα 33 μέλη της Συντακτικής Συνέλευσης με τη συμμετοχή 48 υποψηφίων. Με αυτούς ήταν και μέλη του Κογκρέσου της Μικρονησίας, του κοινοβουλίου των Μάρσαλ Νήσων και παραδοσιακοί φύλαρχοι των νησιών.
1979-1995
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν το 1979, το 1983, το 1987 (οι πρώτες από τότε που τα Μάρσαλ έγιναν κυρίαρχο κράτος το 1986) και τον Νοέμβριο του 1991. Η απουσία πολιτικών κομμάτων σήμαινε ότι εξελέγησαν μόνο ανεξάρτητοι. Βουλευτικές εκλογές έγιναν στις 20 Νοεμβρίου 1995. Εξελέγησαν 8 νέοι βουλευτές, ενώ οι 2 απώλεσαν τις έδρες τους. Έπειτα από τις εκλογές, η βουλή εξέλεξε πρόεδρο τον Αμάτα Καμπούα για νέα θητεία.
1999
Οι επόμενες εκλογές έγιναν στις 22 Νοεμβρίου 1999. Όλοι ο υποψήφιοι ήταν ανεξάρτητοι και εξελέγησαν 33.
2003
Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 17 Νοεμβρίου 2003 και πάλι εξελέγησαν ανεξάρτητοι. Μέρος των μελών που εξελέγησαν ήταν προσκείμενοι στο Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα ή στο Aelon Kein Ad.
2007
Οι επόμενες εκλογές για τα 19 μέλη της βουλής έγιναν στις 19 Νοεμβρίου 2007.
Εξαιτίας των καθυστερήσεων στο άνοιγμα της κάλπης σε πολλά εκλογικά τμήματα η ψηφοφορία συνεχίστηκε μέχρι αργά το βράδυ, μετά τα μεσάνυχτα. Ενώ οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 36.000 άτομα, ο μεγάλος αριθμός των ψήφων που εστάλησαν με το ταχυδρομείο επέφερε την καθυστέρηση στην ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, που έγιναν γνωστά όχι πριν τις 4 Δεκεμβρίου.
Στις 30 Νοεμβρίου το αντιπολιτευόμενο Aelon Kein Ad ανακήρυξε τη νίκη του καθώς είχε κερδίσει ήδη τις 15 από τις συνολικά 17 έδρες που απαιτούντο για να έχει πλειοψηφία και αναμενόταν να κερδίσει γύρω στις 20-22 έδρες.
Ένα από τα εκλογικά ζητήματα ήταν η άρση της αναγνώρισης ανεξαρτησίας για την Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν) και η αναγνώριση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Ωστόσο, το Aelon Kein Ad δήλωσε στις 28 Νοεμβρίου ότι δεν θα διέλυε τους δεσμούς με τη Δημοκρατία της Κίνας σε περίπτωση που κέρδιζαν τις εκλογές.
Η επίσημη και τελική καταμέτρηση των ψηφοδελτίων ξεκίνησε στις 4 Δεκεμβρίου 2007. Η αντιπολίτευση κατήγγειλε ότι δεν ενημερώθηκε έγκαιρα η ιστοσελίδα με τα εκλογικά αποτελέσματα και ότι είχε η ίδια συμπληρώσει τον απαιτούμενο αριθμό των 17 γερουσιαστών.
Με βάση τα αποτελέσματα της προεδρικής εκλογής του 2008, η αντιπολίτευση (συναποτελούμενη από το Aelon Kein Ad και το UPP) φαινόταν να είχε κερδίσει 18 ή 17 έδρες συγκριτικά με τις 15 ή 16 έδρες για το πρώην κυβερνών κόμμα.
2011
Οι εκλογές του 2011 διενεργήθηκαν στις 21 Νοεμβρίου. Γύρω στις 36.000 ψηφοφόροι προσήλθαν στην κάλπη. Τα τελικά αποτελέσματα δεν έγιναν γνωστά πριν τις 5 Δεκεμβρίου 2011, εξαιτίας των ταχυδρομικών ψήφων.
2015
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 16 Νοεμβρίου 2015.
1976
Οι πρώτες εκλογές για Συντακτική Συνέλευση διενεργήθηκαν τον Νοέμβριο του 1976. Οι εκλογές εγκρίθηκαν με νομοσχέδιο από τη βουλή τον Αύγουστο του 1976. Το αποτελούμενο από 48 μέλη σώμα είχε αποστολή να συντάξει ένα σχέδιο συντάγματος στην αγγλική και στη μαρσαλέζικη γλώσσα και αποτελείτο από τρεις Μαρσαλέζους αντιπροσώπους στο Κογκρέσο του Εδάφους υπό Εντολή των Νήσων του Ειρηνικού (ένας γερουσιαστής και δύο αντιπρόσωποι), τα 8 μέλη Iroij της επαρχιακής βουλής, τα μέλη της βουλής στις ατόλες Άρνο, Μετζίτ, Ουγκελάγκ /Ενεουετάκ], ένανα ντιπρόσωπο από την ατόλη Λικιέπ και 33 εκλεγμένα μέλη.
Έπειτα από τις εκλογές, η πρώτη συνεδρίαση της συνέλευσης έγινε στο Ματζούρο στις 8 Αυγούστου 1977. Ο Ρούμπεν Ζάκρας εξελέγη πρόεδρος του σώματος. Σε επίσημη τελετή σε ναό του Ματζούρο υπογράφηκε το νέο σύνταγμα στις 4 Ιανουαρίου 1979. Έπειτα διαλύθηκε η Συνέλευση στις 15 Ιανουαρίου και τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς διενξήχθη δημοψήφισμα, με το 64% των ψηφοφόρων να εγκρίνει το νέο σχέδιο συντάγματος.
2017
Στις 21 Φεβρουαρίου 2017 έγιναν εκλογές για την ανάδειξη των μελών συντακτικής συνέλευσης, με σκοπό να εξεταστούν οι προτάσεις για την αναθεώρηση του συντάγματος της χώρας. Εν συνεχεία, και εφόσον εγκριθούν, οι προτάσεις θα τεθούν προς έγκριση από το λαό σε δημοψήφισμα.
1975
Στις 8 Ιουλίου 1975 στα νησιά του Εδάφους υπό Εντολή των Νήσων του Ειρηνικού, όπου ανήκαν και οι Μάρσαλ, έγινε δημοψήφισμα για να αποφασιστεί το μελλοντικό στάτους. Τα αποτελέσματα στα Μάρσαλ έδειξαν ότι οι ψηφοφόροι των νήσων τάχθηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας, με ποσοστό 94,8%.
1977
Τον Αύγουστο του 1977 διεξήχθη νέο δημοψήφισμα στα νησιά για να διεξαχθούν περαιτέρω συνομιλίες προκειμένου να αποφασιστεί το μελλοντικό στάτους των νήσων, οι οποίες τότε ήταν μέρος του Εδάφους υπό Εντολή των Νήσων του Ειρηνικού. Η πρόταση έλαβε την έγκριση του 63% των ψηφοφόρων.
1978
Την επόμενη χρονιά (12 Ιουλίου 1978) έγινε δημοψήφισμα στα ίδια νησιά, προκειμένου να υιοθετηθεί σύνταγμα. Οι Μάρσαλ και το Παλάου απέρριψαν την πρόταση, σε αντίθεση με τα 4 νησιά που συναποτέλεσαν τις Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας.
1979
Το δημοψήφισμα του 1979 οδήγησε στην έγκριση συντάγματος. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το 63,8% των ψηφοφόρων.
1983
Ακολούθησε η έγκριση της ελεύθερης σύνδεσης των Μάρσαλ με τις ΗΠΑ, με ειδική συνθήκη. Το δημοψήφισμα έγινε στις 7 Σεπτεμβρίου 1983. Το 58% των ψηφοφόρων ενέκριναν τη συνθήκη.
1990
Στις 11 Δεκεμβρίου 1990 διεξήχθησαν πολλά δημοψηφίσματα για τον ορισμό των Μάρσαλ. Έτσι, οι ψηφοφόροι ενέκριναν την ανακήρυξη των νησιών σε Δημοκρατία και σε αρχιπέλαγος. Επίσης, υπερψηφίστηκαν οι αναθεωρήσεις που εξασφαλίζουν την εγκυρότητα του συντάγματος και η διαδικασία με την οποία αυτές τίθενται σε ισχύ.
Παραπομπές
*
Νυχτερινά (Σοπέν)
Τα Νυχτερινά (Nocturnes) του Φρεντερίκ Σοπέν αποτελούνται από συνολικά 21 έργα, τα οποία γράφτηκαν μεταξύ το 1827 και το 1846. Το σύνολο αυτό των έργων του Σοπέν θεωρούνται μία από τις πιο εξαίσιες δουλείες για σόλο πιάνο, ενώ κατέχουν και προεξέχουσα θέση στο παγκόσμιο ρεπερτόριο πιάνου. Αν και ο Σοπέν, δεν ήταν αυτός που δημιούργησε το εν λόγω μουσικό είδος (νυχτερινό), ήταν εκείνος που έκανε το έκανε δημοφιλές αλλά και που εξέλιξε την ιδέα του Ιρλανδού συνθέτη Τζον Φιλντ.
Οι κλίμακες των νυχτερινών του Σοπέν διαφέρουν, όμως σχεδόν όλα ακολουθούν την κλασσική τριαδική φόρμα, διαθέτοντας όλα μία μελαγχολική διάθεση, και μία μελωδία που ακούγεται καθαρά επάνω σε απαλά αρπέζ και συγχορδίες. Πέρα από τα 21 που αναφέρθηκαν παραπάνω, υπάρχει και το Νυχτερινό oublié, το οποίο όμως αν και αναφέρεται ως ένα από τα νυχτερινά του Σοπέν, είναι έργο του οποίου η προέλευση αμφισβητείται.
Παραπομπές
<References/>
Σικελική άμυνα (βαριάντα Αλαπίν)
Στο σκάκι, η βαριάντα Αλαπίν είναι μία απάντηση στην Σικελική άμυνα που χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία):
Η βαριάντα πήρε το όνομά της από τον Ρώσο Μαιτρ Σεμιόν Αλαπίν (1856–1923). Για πολλά χρόνια δεν έχαιρε μεγάλης εκτίμησης, μέχρι που θεωρήθηκε ότι το 2...δ5 επιτρέπει στα μαύρα μια εύκολη ισότητα στην παρτίδα.
Σήμερα, η Αλαπίν θεωρείται μια από τις πιο σταθερές και σεβαστές Αντί-Σικελικές και την υπερασπίστηκαν πολλοί γκρανμαίτρ όπως ο Ευγκένι Σβέσνικοβ, ο Εδουάρδος Ροζεντάλις, ο Σεργκέι Τιβιάκοβ και ο Ντράζεν Σέρμεκ. Έχει παιχτεί από Παγκόσμιους Πρωταθλητές όπως ο Βισβανάθαν Άναντ, ο Γκάρι Κασπάροβ, ο Ανατόλι Κάρποβ, ο Βέσελιν Τοπάλοφ και ο Βλαντιμίρ Κράμνικ.