cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blender
Ιστορία
Η Blender Foundation κράτησε το δικαίωμα για την έκδοση του Blender με δύο άδειες, έτσι μαζί με το GNU General Public License το Blender θα μπορούσε να εκδοθεί και με την άδεια "Blender Lisence" το οποίο δεν απαιτεί το κλείσιμο του κώδικα αλλά πληρωμές στην Blender Foundation. Ωστόσο αυτό το δικαίωμα δεν ασκήθηκε ποτέ, και το 2005 αναστάλθηκε επ'αορίστου. Τώρα το Blender διατίθεται εξ ολοκλήρου με την άδεια GNU GPL.
Suzanne
Τον Ιανουάριο/Φεβρουάριο 2002 ήταν αρκετά σαφές ότι NaN δεν θα μπορούσε να επιβιώσει και θα κλείσει τις πόρτες του τον Μάρτιο. Παρ ' όλα αυτά βρήκαν την ενεργεία για μια ακόμη έκδοση, την 2.25. Οι προγραμματιστές και καλλιτέχνες έβαλαν το καλλιτέχνημα ενός χιμπατζή το οποίο δημιουργήθηκε από τον Willem-Paul van Overbruggen, ο οποίος του έδωσε το όνομα Suzanne από τον ουρακοτάγκο από την ταινία Jay and Silent Bob Strike Back του Κέβιν Σμιθ.
Κάθε χρόνο από το 2003 απονέμονται τα Βραβεία Suzanne σε διάφορες κατηγορίες.
Χαρακτηριστικά
220px|thumb Το Blender έχει σχετικά μικρό μέγεθος και τρέχει σε όλες κύριες πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένου Linux, Mac OS X και Microsoft Windows μαζί με τα FreeBSD, IRIX, OpenBSD, NetBSD και Solaris. Από ανεπίσημες πηγές είναι διαθέσιμο και για AmigaOS 4, BeOS, MorphOS, Pocket PC και SkyOS. Μερικά από τα χαρακτηριστικά του είναι:
Περιβάλλον εργασίας χρήστη
Το Blender έχει την φήμη ότι είναι δύσκολο στην εκμάθηση από χρήστες οι οποίοι είναι συνηθισμένοι σε διαφορετικά προγράμματα επεξεργασίας τρισδιάστατων γραφικών. Σχεδόν όλες οι λειτουργίες διαθέτουν συντόμευση στο πληκτρολόγιο.
Από τα μεγάλα studios, το Blender έχει χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή της ταινίας Spider-Man 2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Πολυμέσα Κατηγορία:Γραφικά υπολογιστών
Περιοδικός Τύπος Α.Ε.
Ο '''Περιοδικός Τύπος Α. Ε''' ήταν εκδοτική εταιρεία η οποία είχε την έδρα της στην Καλλιθέα Αττικής.
Σύντομο ιστορικό
Ο γνωστός δημοσιογράφος Στέλιος Ανεμοδουράς στις 2 Απριλίου του 1949 ίδρυσε την εταιρεία. Το 1952 ξεκίνησε η έκδοση του περιοδικού Μικρός Ήρως. Η έκδοση του συγκεκριμένου περιοδικού διακόπηκε στις 21 Απριλίου του 1967 απ τη Χούντα των Συνταγματαρχών. Την 1 Φεβρουαρίου του 1969 εκδόθηκε το περιοδικό Μπλεκ το οποίο απευθυνόταν σε αγόρια. Στις 6 Μαρτίου του 1973 κυκλοφόρησε το 1ο τεύχος του περιοδικού για κορίτσια Κατερίνα. Στις 2 Αυγούστου του 1978 κυκλοφόρησε το 1ο τεύχος του εβδομαδιαίου περιοδικού με σταυρόλεξα και παιχνίδια Μήπως γνωρίζετε. Το περιοδικό αυτό είχε το συγκεκριμένο τίτλο μέχρι τα τέλη Ιουνίου του έτους 1979 και απ' το 1ο τέχυχος του Ιουλίου εκείνου του έτους μετονομάστηκε σε Γρίφος. Στις 14 Σεπτεμβρίου του έτους εκείνου κυκλοφόρησε το 1ο τεύχος του εβδομαδιαίου περιοδικού σταυροξέξων και παιχνιδιών Σάββατο. Άλλα περιοδικά της εταιρείας ήταν τα εξής: Σήμερα απ' τα περιοδικά αυτά κανένα δεν εκδίδεται. Άλλα περιοδικά τα οποία εξακολουθούν να εκδίδονται είναι: Επίσης η εταιρεία κάποια στιγμή απέκτησε τα δικαιώματα των περιοδκών Κουίζ, Το Μολύβι και Μολύβι Έξτρα Σκανδιναβικά, τα οποία εκδίδονταν από άλλες εταιρείες οι οποίες έκλεισαν. Μόλις απέκτυσε τα δικαιώματα των ανωτέρω περιοδικών, εξέδωσε και τα ακόλουθα:
Κλείσιμο της εταιρείας
Στις αρχές του 2009 η εταιρεία ξεκίνησε ν' αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά οικονομικά προβλήματα, τα οποία όταν έφτασε το Πάσχα του έτους αυτού εντάθηκαν αντί να μειωθούν. Ως εκ τούτου την Πρωτομαγιά του έτους αυτού η εταιρεία κήρυξε πτώχευση κι έκλεισε οριστικά. Τα δικαιώματα των περιοδικών τα οποία εξέδιδε τα πήρε στην αρχή η νεοϊδρυθείσα εταιρεία Εκτυπωτική Αττικής και στη συνέχεια, μετά το κλείσιμο κι αυτής της εταιρείας, η εταιρεία Black and White Εκδοτική η οποία τα εκδίδει μέχρι σήμερα.
Κατηγορία:Εκδοτικοί οίκοι
Σαμάρεια
Η Σαμάρεια (שֹׁמְרוֹן) είναι ιστορική και βιβλική ονομασία η οποία χρησιμοποιείται για την κεντρική περιοχή της αρχαίας γης του Ισραήλ, που συνορεύει με τη Γαλιλαία στα βόρεια και την Ιουδαία στα νότια. Για την αρχή της μ.Χ. εποχής, ο Ιώσηπος έθεσε τη Μεσόγειο Θάλασσα ως όριο στα δυτικά και τον Ιορδάνη ποταμό ως όριο στα ανατολικά. Η επικράτειά της αντιστοιχεί σε μεγάλο βαθμό στις βιβλικές παραχωρήσεις γης της φυλής Εφραίμ και του δυτικού μισού της φυλής Μανασσή· μετά το θάνατο του Σολομώντα και τη διάσπαση της αυτοκρατορίας του στο νότιο βασίλειο του Ιούδα και στο βόρειο βασίλειο του Ισραήλ, η επικράτεια αυτή αποτέλεσε το νότιο τμήμα του Βασιλείου του Ισραήλ. Τα σύνορα μεταξύ Σαμάρειας και Ιουδαίας τίθενται στο γεωγραφικό πλάτος της Ραμάλα.
Η ονομασία «Σαμάρεια» προέρχεται από την αρχαία πόλη Σαμάρεια, τη δεύτερη πρωτεύουσα του βόρειου Βασιλείου του Ισραήλ. Η ονομασία πιθανότατα άρχισε να χρησιμοποιείται για ολόκληρο το βασίλειο όχι πολύ μετά αφότου η Σαμάρεια έγινε πρωτεύουσα του Ισραήλ, αλλά τεκμηριώνεται για πρώτη φορά μετά την κατάκτησή της από τον Σαργών Β΄ της Ασσυρίας, ο οποίος μετέτρεψε το βασίλειο σε επαρχία ονόματι Σαμερίνα.
Η Σαμάρεια αναβίωσε ως διοικητικός όρος το 1967, όταν η Δυτική Όχθη οριοθετήθηκε από Ισραηλινούς αξιωματούχους ως το Διαμέρισμα Ιουδαίας και Σαμάρειας, εκ του οποίου ολόκληρη η περιοχή βόρεια του Διαμερίσματος των Ιεροσολύμων χαρακτηρίστηκε ως Σαμάρεια.
Η Ιορδανία παραχώρησε τη διεκδίκηση της περιοχής στην Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) τον Αύγουστο του 1988. Το 1994, ο έλεγχος των περιοχών «A» (πλήρης έλεγχος πολιτικής και ασφάλειας από την Παλαιστινιακή Αρχή) και «B» (παλαιστινιακός αστικός έλεγχος και κοινός έλεγχος ασφάλειας Ισραήλ-Παλαιστίνης) μεταφέρθηκε από το Ισραήλ στην Παλαιστινιακή Αρχή. Η Παλαιστινιακή Αρχή και η διεθνής κοινότητα δεν αναγνωρίζουν τον όρο «Σαμάρεια». Στη σύγχρονη εποχή, το έδαφος είναι γενικά γνωστό ως τμήμα της Δυτικής Όχθης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέση Ανατολή Κατηγορία:Γη του Ισραήλ Κατηγορία:Περιοχές της Εβραϊκής Βίβλου Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ισραήλ Κατηγορία:Γεωγραφία του Ισραήλ Κατηγορία:Γεωγραφία του Κράτους της Παλαιστίνης
Άλας δισθενούς σιδήρου/φυλλικό οξύ
Το άλας δισθενούς σιδήρου/φυλλικό οξύ είναι διατροφικό συμπλήρωμα που χρησιμοποιείται για την πρόληψη της ανεπάρκειας σιδήρου και φυλλικού οξέος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της σιδηροπενικής αναιμίας. Πρόκειται για συνδυαστικό φάρμακο άλατος δισθενούς σιδήρου και φολικού οξέος. Λαμβάνεται από το στόμα.
Οι παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν σκούρα κόπρανα, δυσκοιλιότητα και κοιλιακό πόνο. Συνιστάται προσοχή σε άτομα με αιμοχρωμάτωση. Η υπερβολική χρήση στα παιδιά μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φάρμακα Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Αντιοχικός
Αντιοχικός είναι ομιλία του Λιβάνιου.
Περιεχόμενο
Ξεκινά με μια απολογία του ο ρήτορας επειδή άργησε να εκφωνήσει αυτόν τον επαινετικό λόγο προς τη γενέθλια πόλη του. Εγκωμιάζεται η θέση της πόλης οι κλιματολογικές συνθήκες και η γεωμορφολογία της περιοχής της. Αναφέρεται στους μύθους τους σχετικούς με την ίδρυση της πόλης. Αναφέρει πως στη σημερινή θέση της προϋπήρχε πόλισμα χτισμένο από τους Αργείους. Αναφέρει την έλευση του Μέγα Αλέξανδρου, τους διαδόχους και την ίδρυση της Αντιγόνειας από τον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο, την ίδρυση της Αντιόχειας από το νικητή του Αντίγονου, τον Σέλευκο Α' προς τιμήν του πατέρα του Αντιόχου. Δεν παραλείπει να απαριθμήσει τους Σελευκίδες βασιλείς που διοίκησαν την περιοχή έχοντας ως έδρα την πόλη. Αναφέρεται στον πληθυσμό και τους θεσμούς της. Πολυεθνική στην πληθυσμιακή σύνθεσή της δημοκρατικά διοικούμενη και με πλούσιες δωρεές και δημόσια έργα. Ντόπιοι και ξένοι ζουν αρμονικά. Αυτή η πόλη είναι σίγουρα η ωραιότερη όλων.
Ιστορικές συνθήκες
Τον συνέγραψε και εκφώνησε το 360 μ.Χ. με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες της πόλης
Φιλολογικές-ιστορικές παρατηρήσεις
Το ύφος του λόγου είναι ρητορικό και η περιγραφή της πόλης υπερβολική και μακροσκελής. Ο Λιβάνιος δίνει έμφαση όχι στην παρουσία του αυτοκράτορα ή των αξιωματούχων του αλλά στη βουλευτική τάξη και τους άρχοντες της πόλης και τις δωρεές τους,δηλαδή σε θεσμούς από το παρελθόν. Επίσης αποφεύγει να αναφέρει πως η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι οι Σύριοι ή οι Εβραίοι της πόλης. Αποσιωπά την παρουσία των χριστιανών και του χριστιανισμού στην πόλη και μοιάζει να επιβιώνει ακόμα η δωδεκαθεϊστική θρησκεία. Η Αντιόχεια του Λιβάνιου μοιάζει με μια πόλη «χωρίς προβλήματα»
Πηγές
Κατηγορία:Λιβάνιος
Όριν Χατς
Ο Όριν Γκραντ Χατς (αγγλικά: Orrin Grant Hatch, 22 Μαρτίου 1934 – 23 Απριλίου 2022), ήταν Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, ο οποίος διατέλεσε Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ από τις 3 Ιανουαρίου 2015 έως τις 3 Ιανουαρίου 2019. Όντας μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Γιούτα, από τις 3 Ιανουαρίου 1977 έως τις 3 Ιανουαρίου 2019.
Ο Χατς ήταν ο αρχαιότερος του κόμματός του το 2019.
Ο Χατς, είχε διατελέσει πρόεδρος και μέλος της Δικαστικής Επιτροπής της Γερουσίας από το 1993 έως το 2005. Υπήρξε, επίσης, πρόεδρος της Επιτροπής Υγείας, Παιδείας, Εργασίας και Συντάξεων το διάστημα 1981-1987. Διατέλεσε επίσης Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών της Γερουσίας από το 2015 έως το 2019.
Ο Χατς, με 42 χρόνια υπηρεσίας, ήταν ο μακροβιότερος Γερουσιαστής από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στην ιστορία των ΗΠΑ.
Απεβίωσε στις 23 Απριλίου 2022, σε ηλικία 88 ετών στο Σολτ Λέικ Σίτι της Γιούτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Γιούτα Κατηγορία:Αναπληρωτές Πρόεδροι της Γερουσίας των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Αμενεμχέτ Γ΄
Ο Αμενεμχέτ Γ' ήταν Φαραώ της 12ης Δυναστείας της Αρχαίας Αιγύπτου. Βασίλευσε από το περ. 1860 με περ.1814 π.Χ., με την τελευταία γνωστή χρονολογία να έχει βρεθεί σε πάπυρο με ημερομηνία Έτος 46, I Akhet 22 της βασιλείας του. Η βασιλεία του θεωρείται ως η χρυσή εποχή του Μέσου βασιλείου. Υπάρχει περίπτωση να συμβασίλευσε για μεγάλο χρονικό διάστημα (20 χρόνια) με τον πατέρα του Σέσωστρι Γ'. Κατά το τέλος της βασιλείας του εγκαθίδρυσε συμβασιλεία με τον διάδοχό του Αμενεμχέτ Δ', όπως καταγράφεται σε μία σήμερα κατεστραμμένη επιγραφή σε βράχο στο Konosso στη Νουβία, στην οποία το Έτος 1 του Αμενεμχέτ Δ' ταυτίζεται με το Έτος 46, 47 ή 48 της βασιλείας του Αμενεμχέτ Γ'. Η κόρη του Νεφρουσομπέκ αργότερα διαδέχτηκε τον Αμενεμχέτ Δ' ως ο τελευταίος ηγεμόνας της 12ης Δυναστείας. Το βασιλικό όνομα του Αμενεμχέτ Γ', Nimaatre, σημαίνει "Αυτός που ανήκει στη Δικαιοσύνη του Ρα".
Έχτισε την πρώτη του πυραμίδα στο Νταχσούρ (την επονομαζόμενη και Μαύρη Πυραμίδα, η οποία όμως εγκαταλείφθηκε λόγω κατασκευαστικών προβλημάτων . Γύρω στο Έτος 15 της βασιλείας του αποφάσισε να κατασκευάσει μια νέα πυραμίδα στη Χαουάρα . Η πυραμίδα στο Νταχσούρ αποτέλεσε το μέρος ταφής πολλών γυναικών της βασιλικής αυλής.
Δίπλα στον ταφικό του ναό στη Χαουάρα (κοντά στο Φαγιούμ), υπήρχε πυραμίδα, η οποία μπορεί να ήταν γνωστή στον Ηρόδοτο και στον Διόδωρο ως ο "Λαβύρινθος . Ο Στράβωνας την εκθείασε σαν θαύμα του κόσμου. Η πυραμίδα στη Χαουάρα περιέχει μερικά από τα πιο πολύπλοκα συστήματα ασφαλείας που έχουν βρεθεί στην Αίγυπτο, και ίσως είναι η μόνη που πλησιάζει στην εικόνα που βλέπουμε στις ταινίες με πυραμίδες να έχουν τέτοια χαρακτηριστικά (παγίδες κ.τ.λ.). Και πάλι όμως το μέρος της ταφής του βασιλιά συλήθηκε κατά την αρχαιότητα. Η κόρη ή αδελφή του Νεφερουπτά τάφηκε σε ξεχωριστή πυραμίδα (που ανακαλύφθηκε το 1956) 2 χιλιόμετρα στα νοτιοδυτικά από αυτή του βασιλιά . Το πυραμίδιο της πυραμίδας του Αμενεμχέτ Γ' βρέθηκε πεσμένο από την κορυφή και έχει διατηρηθεί σε αρκετά καλή κατάσταση. Σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Καΐρου.
Όσον αφορά γενικά στην περίοδο βασιλείας του Αμενεμχέτ Γ', ο βεζίρης Χετί, κατείχε αυτό το αξίωμα κατά το Έτος 29 αυτής. Επίσης, ο Μαθηματικός Πάπυρος του Rhind θεωρείται ότι γράφτηκε αυτήν την περίοδο. Τέλος, τα μνημεία του Αμενεμχέτ Γ' είναι πολλά και σε εξαιρετική κατάσταση. Σ' αυτά περιλαμβάνεται ένας μικρός αλλά πολύ όμορφα διακοσμημένος ναός του Μεντίνετ Μάντι στο Φαγιούμ, τον οποίο αυτός και ο πατέρας του είχε αφιερώσει στη θεά των δημητριακών Ρενενουτέτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαραώ της 12ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Τριαντάφυλλος Κορδογιάννης
Στην Μεσολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα πήρε μέρος στους αγώνες ξιφασκίας με την εθνική ομάδα. Οι αγώνες διεξήχθησαν στο Ζάππειο. Στο ομαδικό της σπάθης ήταν δεύτερος μαζί με τους Σακοράφο και Ζορμπά, ενώ πρώτη αναδείχθηκε η γερμανική ομάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας
Αργυράδες Κέρκυρας
Γενικά στοιχεία
Το όνομα του οικισμού φέρεται να προέρχεται από τον βυζαντινό οίκο των Αργυρών ή  Αργυρόπουλων. Μέχρι το 1997 ήταν έδρα της ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Κέρκυρας ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε έως το 2011 έδρα του δήμου Κορισσίων. Έκτοτε, με βάση της διοικητικές αλλαγές που επιβλήθηκαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του προγράμματος Καλλικράτης αποτελεί έδρα της δημοτικής κοινότητας Αργυράδων του δήμου Κέρκυρας. Το 1977, ο οικισμός κηρύχτηκε παραδοσιακός. Στους Αργυράδες υπάρχουν δύο ναοί, αφιερωμένοι ο ένας στην Αγία Τριάδα και ο άλλος στον Άγιο Ιωάννη.
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά σε επίσημα έγγραφα κατά το 1508 ενώ τα επόμενα χρόνια δοκιμάστηκε σκληρά από τις επιδρομές των Οθωμανών. Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1943, οι Αργυράδες και τα γειτονικά τους υψώματα αποτέλεσαν πεδίο μάχης ανάμεσα στα ιταλικά στρατεύματα που κατείχαν την Κέρκυρα και τις δυνάμεις της Βέρμαχτ. Η σύγκρουση έληξε με σχετικά εύκολη επικράτηση των γερμανικών δυνάμεων και διεξήχθη στο πλαίσιο της ευρύτερης επιχείρησης εναντίον της μεραρχίας Άκουι, η οποία έδρευε στα Επτάνησα και μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας με τους Συμμάχους απέρριπτε την απαίτηση των Γερμανών για τον αφοπλισμό της.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Κλουμπ Ατλέτικο Κολόν
Η Κλουμπ Ατλέτικο Κολόν είναι ένας αργεντινικός, αθλητικός σύλλογος από τη Σάντα Φε (Αργεντινή). Ιδρύθηκε στις 5 Μαΐου 1905. Το ποδοσφαιρικό του τμήμα αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Αργεντινής, τη ψηλότερο επίπεδο στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αργεντινής. Άλλα τμήματα του συλλόγους είναι τα τμήματα Καλαθοσφαίρισης, Πυγμαχίας και Χόκεϊ επί χόρτου. Έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδα είναι το Estadio B.G. Estanislao López, χωρητικότητας 40.000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλουμπ Ατλέτικο Κολόν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αργεντινής
Ιμπν Μαντά
Αναφορές
Κατηγορία:Μουσουλμάνοι συγγραφείς Κατηγορία:Άραβες συγγραφείς Κατηγορία:Σουνίτες
Ραμάτ Ραχέλ
Το Ραμάτ Ραχέλ (רָמַת רָחֵל, (Υψώματα της Ραχήλ) είναι κιμπούτς το οποίο βρίσκεται στο κεντρικό Ισραήλ. Αποτελεί θύλακα εντός των δημοτικών ορίων της Ιερουσαλήμ με θέα τη Βηθλεέμ και τον Τάφο της Ραχήλ (από τον οποίο πήρε και το όνομά του), και υπάγεται στη δικαιοδοσία του «Περιφερειακού Συμβουλίου Ματέχ Γεχουντά». Το 2019, είχε 545 κατοίκους.
Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, το Ραμάτ Ραχέλ «αντικαθιστούσε την Ιερουσαλήμ ως τον οικονομικό και πολιτικό κόμβο των νότιων υψιπέδων» στην αρχαιότητα.
Το κιμπούτς Ραμάτ Ραχέλ ιδρύθηκε το 1926 από μέλη της σιωνιστικής σοσιαλιστικής εργατικής οργάνωσης Gdud HaAvoda. Όπως σε όλα σχεδόν τα κιμπούτς, οι κάτοικοι του Ραμάτ Ραχέλ ζούσαν κοινοβιακά ασχολούμενοι με πατροπαράδοτα επαγγέλματα. Το 1929 κατά την διάρκεια αραβικής εξέγερσης το κιμπούτς καταστράφηκε πλήρως. Όμως, επαναδημιουργήθηκε σύντομα και στην ακμή του, το 1948 αποτελούνταν από 200 μέλη με 150 παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Ευθύµιος Ζιγαβηνός
Ο Ευθύμιος Ζιγαβηνός ή Ζιγαδηνός (π. 1050–1118 ή 1120) ήταν λόγιος, θεολόγος και συγγραφέας που έζησε στην Ανατολική Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία.
Έργα
Ύστερα από παράκληση του Αλεξίου Α' Κομνηνού, ο Ευθύμιος συνέταξε το σπουδαιότερο έργο του , την οποία και αφιέρωσε στον αυτοκράτορα. Το έργο είναι μια συλλογή από κείμενα και γνώμες σε 28 τίτλους. Σύμφωνα με το σχέδιο του αυτοκράτορα, η συγγραφή αυτή απέβλεπε στο να συγκεντρωθούν κείμενα των πατέρων, τα οποία συνέβαλαν με τον καλύτερο τρόπο στην αντιμετώπιση όλων των αιρέσεων.Το έργο προσφέρει ανεκτίμητες ιστορικές πληροφορίες, αλλά «είναι και  άριστη απόδειξις της ανικανότητος της θεολογίας προς αντιπαράταξιν κατά των εχθρών της»
Το μεγαλύτερο, όμως, μέρος του έργου (Τίτλοι Η'–ΙΑ', ΙΔ'–ΚΔ', ΚΣΤ'–ΚΗ'), εξετάζει αιρετικές δοξασίες και τις αναιρεί. Στις παλαιότερες αναφέρεται με συντομία, ενώ ασχολείται αναλυτικά με τις σύγχρονές του (Τίτλοι ΚΓ'–ΚΔ', ΚΣΤ'–ΚΗ'):
Ο Ευθύμιος έγραψε ακόμη ', ', , ενώ ως έργα του αναφέρονται ακόμη ορισμένες πραγματείες, οι οποίες όμως δεν είναι γνήσιες.
Τα έργα του περιλαμβάνονται στην Patrologia Graeca του Ζακ Πολ Μιν (τόμοι 128–130, τα μη γνήσια στον τόμο 131, στήλες 1–56).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Αντήνωρ ο Μιλήσιος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Περιοδονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Μιλήσιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Τα Παλιόπαιδα
Τα Παλιόπαιδα (γαλλ. Les Mistons) είναι μια ταινία μικρού μήκους του Φρανσουά Τρυφώ γυρισμένη το 1957. Πρόκειται για τη δεύτερη ταινία του σκηνοθέτη, την οποία όμως θεωρείται ως η πρώτη του δουλειά, αφού και ο ίδιος την αποκαλεί "η πρώτη μου πραγματκή ταινία". Επίσης ήταν το ντεμπούτο της ηθοποιού Μπερναντέτ Λαφόν που ήταν γυναίκα του συμπρωταγωνιστή της στην ταινία Ζεράρ Μπλεν.
Πλοκή
Η ταινία έχει θέμα τη σεξουαλική αφύπνιση μιας ομάδας πιτσιρικάδων. Οι εν λόγω πιτσιρικάδες παρακολουθούν κάθε βήμα μιας όμορφης κοπέλας, της Μπερναντέτ και του φίλου της Ζεράρ, παρακολουθώντας έτσι και κάθε έκφανση του έρωτα του νεαρού ζευγαριού. Τις εκδρομές τους, τις εξόδους τους στο σινεμά, ακόμα και τις ιδιαίτερες στιγμές τους. Γρήγορα όμως το εν λόγω τσούρμο παιδιών θα αρχίσει να γίνεται ενοχλητικό για το ζευγάρι και κυρίως για την Μπερναντέτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1957 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φρανσουά Τρυφώ Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Φρανσουά Τρυφώ
Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών
thumb|250px|Το κτίριο όπου στεγάζεται το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα. Το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών (γερμ.: Österreichisches Archäologisches Institut (ÖAI) Athen) είναι ένα από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα που λειτουργούν στην Αθήνα.
Ιδρύθηκε το 1898 αοτελώντας έτσι το πέμπτο παλαιότερο του είδους του στην Ελλάδα. Σημαντικότερος του στόχος είναι η παροχή μίας βάσης στους αυστριακούς ερευνητές και υποτρόφους στην Ελλάδα καθώς και η προώθηση των αυστριακών αρχαιολογικών ερευνητικών έργων στον ελληνικό χώρο.
Το ινστιτούτο στεγάζεται σε κτίριο επί της λεωφόρου Αλεξάνδρας, το οποίο χτίστηκε σε σχέδια του Ερνστ Τσίλλερ. Διαθέτει επίσης πλούσια βιβλιοθήκη.
Ανασκαφές
thumb|200px|right|Το αρχαίο θέατρο Αιγείρας όπου έχει κάνει ανασκαφές το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του το ÖAI Athen έχει πραγματοποιήσει ανασκαφές στους Λουσούς, στην Αιγείρα, στην Ήλιδα και αλλού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα
Κλουμπ Ατλέτικο Μπελγράνο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλουμπ Ατλέτικο Μπελγράνο Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αργεντινής
Αγία Μαρία της Θράκης
Η Αγία Μαρία της Θράκης, η Νέα είναι αγία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που έζησε στη Βιζύη της Θράκης και τιμάται στις 16 Φεβρουαρίου.
Η αγία Μαρία γεννήθηκε από ευσεβή οικογένεια της Κωνσταντινούπολης. Έζησε κατά τη βυζαντινή εποχή, τον 9ο αιώνα, στα χρόνια του Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνος (875-886).
Παντρεύτηκε με τον δρουγγάριο Νικηφόρο. Ήταν φιλακόλουθη και διακρίθηκε για την φιλανθρωπική της δράση. Μετά τον θάνατο των δυο παιδιών της, μετακόμισε στη Βιζύη της Θράκης με τον σύζυγό της. Και εκεί η Μαρία απέκτησε δύο παιδιά με τον σύζυγό της και ανέπτυξε σημαντική δράση για τους απόρους. Όμως συκοφαντήθηκε ότι σπαταλάει την περιουσία. Ο Νικηφόρος παρερμήνευσε τις ενέργειές της, θεώρησε πως τον απατά και δαπανά τα χρήματά τους άσκοπα, οπότε αφού την τιμώρησε, τη χτύπησε. Η Μαρία ύστερα από οδυνηρή ασθένεια απεβίωσε.
Όταν ανοίχτηκε η λάρνακα, όπου είχε αποτεθεί το σώμα της, βρέθηκε σώο, ακέραιο και ανέδιδε οσμή ευωδίας, και πολλοί ασθενείς είδαν την ίασή τους. Το λείψανό της διατηρήθηκε και θαυματουργούσε στον ναό της στην Βιζύη.
Παραπομπές
Μαρια Θρακης Κατηγορία:Θράκη
Τορτέλι
μικρογραφία| Τορτέλι με σέσκουλο, ρικότα, μανιτάρια και πεκορίνο, από το χωριό Sasso Pisano μικρογραφία| Πικρό τορτέλο, της πόλης Καστέλ Γκοφρέντο Ο όρος τορτέλι χρησιμοποιείται κυρίως στην Εμίλια-Ρομάνια, τη Λομβαρδία και την Τοσκάνη για να προσδιορίσει έναν τύπο γεμιστών ζυμαρικών με ορθογώνιο σχήμα. Τα τορτέλι σερβίρονται συνήθως με λιωμένο βούτυρο ή λαρδί, είτε με σάλτσα ντομάτας ή σάλτσα με κιμά.
Το πιο χαρακτηριστικό πιάτο είναι τορτέλι με ρικότα και μυρωδικά, καρυκευμένα με βούτυρο και φασκόμηλο. Επίσης χαρακτηριστικά είναι τα πράσινα τορτέλι, τα τορτέλι με κολοκύθα, τα τορτέλι της περιοχής Πάρμα με τυρί ρικότα και μυρωδικά, τα τορτέλι με σπανάκι, τσουκνίδες, αγκινάρες, πατάτες και αυτά με γλυκόξινη γέμιση από την νότια περιοχή της Πάρμα.
Το τορτέλο της περιοχής Μέλο είναι χαρακτηριστικό πιάτο στην Πιστόια. Το τορτέλο πατάτας είναι διαδεδομένο στα εδάφη του Αρέτσο, της Φλωρεντίας και του Πράτο. Το τορτέλο με σπανάκι ξεχωρίζει για την γέμιση και για το μεγαλύτερο μέγεθός του. Γνωστά είναι επίσης τα τορτέλι πατάτας που ονομάζονται Mugellana, όπως επίσης και τα γλυκά του Πιτιλιάνο, εβραϊκής προέλευσης.
Τα τορτέλι των Απουανών Άλπεων έχουν ημικυκλικό σχήμα και περιέχουν γέμιση κρέατος και μυρωδικών (θυμάρι, ή peporino). Αρχικά, το πιάτο μαγειρευόταν αποκλειστικά την Τσικνοπέμπτη, τώρα έχει μπει στις κουζίνες και παρασκευάζεται ακόμα σε μη εορταστικές περιστάσεις.
Στην επαρχία Λούκκα, παρασκευάζονται μεγαλύτερα στρογγυλά τορτέλι (δύο στρώσεις ζύμης περίπου 1 ή 2 χιλ.) με γέμιση από κρέας (μοσχάρι ή χοιρινό και μερικές φορές λουκάνικο), μουσκεμένο μπαγιάτικο ψωμί, σέσκουλο, αυγό, πιπέρι και μοσχοκάρυδο, καρυκευμένο με σάλτσα από κιμά ή ντομάτα. Κατά την κυνηγετική περίοδο μπορείτε να βρείτε στα εστιατόρια μια παραλλαγή με αγριογούρουνο.
Στην βόρεια περιοχή της Φορλί-Τσεζένα, είναι παραδοσιακά τα τετράγωνα ψητά τορτέλι, γεμιστά με πατάτες που είναι αρωματισμένες με μπέικον ή λουκάνικο και μερικές φορές με μυρωδικά, όπως είναι το κάρδαμο.
Ομοίως με τα ραβιόλια, υπάρχουν και εκδοχές τηγανητών και γλυκών τορτέλι, γεμιστών με μαρμελάδα, ρικότα ή σοκολάτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ζυμαρικά Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Ευστάθιος Ηλιόπουλος
Ο Ευστάθιος Ηλιόπουλος (Πύργος 1816 - Αθήνα 5 Ιουλίου 1881 ήταν Έλληνας δικαστικός και πολιτικός του 19ου αιώνα.
Η ζωή του
Ήταν αυτοδίδακτος νομικός, μετά από εικοσαετή δικαστική υπηρεσία έγινε μέλος του ανωτάτου δικαστηρίου, του Αρείου Πάγου. Υπήρξε γραμματέας πρωτοδικών, αντιεισαγγελέας, πρωτοδίκης, πρόεδρος πρωτοδικών, Εφέτης, γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Αρεοπαγίτης.
Έγινε Υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Ιωάννη Κολοκοτρώνη 1862. Είχε διατελέσει και δύο φορές βουλευτής Πατρών μετά την έξωση του Όθωνος.
Απεβίωσε στην Αθήνα την Κυριακή 5 Ιουλίου του 1881.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών
Αρισταίος ο Δαμοφώντος
Ο Αρισταίος ο Δαμοφώντος ή Αρισταίος ο Κροτωνιάτης ήταν αρχαίος Έλληνας μαθηματικός, δεύτερος κατά σειρά σύζυγος της Θεανώς της Κροτωνιάτιδος, η οποία τον παντρεύτηκε μετά το θάνατο του Πυθαγόρα του Σάμιου. Βοήθησε στην επανεγκαθίδρυση της Σχολής στον Κρότωνα και στην ανάθρεψη των παιδιών του διδασκάλου του. Ο ίδιος υπήρξε στενός μαθητής του και μετά το θάνατό του ανέλαβε τη διοίκηση της πυθαγόρειας κοινότητας έως ότου ο πρωτότοκος γιος του Πυθαγόρα Μνήσαρχος να αναλάβει την ηγεσία της Σχολής.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Κροτωνιάτες
Διονύσιος Μπότσης
Ο Διονύσιος (Σάκης) Μπότσης του Βασιλείου (1912-1980) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1912. Από τα τέλη της δεκαετίας του '20 υπηρέτησε ως αξιωματικός στο Πολεμικό Ναυτικό. Έλαβε μέρος στο κίνημα του 1935 και ήταν ακραιφνής βενιζελικός. Μετά την αποτυχία του κινήματος, κατάφερε να διαφύγει, όμως καταδικάστηκε σε ισόβια ερήμην. Λίγα χρόνια αργότερα, μαζί με τον αδερφό του, Νάσο, έγιναν συνιδιοκτήτες και εκδότες των εφημερίδων Ακρόπολις (ήταν αρχισυντάκτης της από το 1935) και Απογευματινή (συνιδρυτής το 1952). Αργότερα, τα δύο αδέρφια εξέδωσαν τα περιοδικά "Οικογένεια" και "Πρώτο" (1960). Απεβίωσε σε ηλικία 68 ετών στις 13 Νοεμβρίου 1980, λίγες εβδομάδες μετά τον αδερφό του, Νάσο. Η κηδεία του Σάκη Μπότση έγινε την επομένη του θανάτου του, από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Οικογένεια
Η μεγαλύτερη αδελφή του Μαρία Μπότση-Τσαπαλίρα ήταν η πρώτη γυναίκα δήμαρχος στην Ελλάδα (Αμαλιάδα 1944-45), η επίσης αδερφή του, η Τούλα Μπότση-Λεβίδη ήταν σύζυγος του Δημήτρη Λεβίδη που διετέλεσε μεγάλος Αυλάρχης του Βασιλιά Παύλου και η Πόπη Μπότση-Αβραμίδη, σύζυγος του Διπλωμάτη Δημητρίου Αβραμίδη, Πρέσβη της Ελλάδας στην Κίνα, κ.α ξένων χωρών, η Χριστίνα Μπότση-Παπαδάκη επί σειρά ετών γραμματέας του Ομίλου Φίλων Αστυνομίας, σύζυγος Γρηγόριου Παπαδάκη, μηχανικός Ε.Μ.Π., φυλακισθείς από τους Ιταλούς επί κατασκοπία κατά τη διάρκεια του Β'Π.Π. Ο αδερφός του, Αργύρης, διατέλεσε νομάρχης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Νίκος Κοτζιάς
Ο Νίκος Κοτζιάς (Αθήνα, 19 Νοεμβρίου 1950) είναι Έλληνας πολιτικός, πανεπιστημιακός, πρώην βουλευτής επικρατείας συνεργαζόμενος με τον ΣΥΡΙΖΑ και πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας. Θήτευσε στο υπουργείο από το 2015 έως το 2018 στις κυβερνήσεις του Αλέξη Τσίπρα. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο ΥπΕξ συνομολογήθηκε η συμφωνία των Πρεσπών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στην Ελλάδα και στη Γερμανία. Εργάστηκε ως ερευνητής και δίδαξε στα Πανεπιστήμια του Χάρβαρντ, της Οξφόρδης και του Μαρβούργου. Πλέον, είναι Ομότιμος Καθηγητής του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά.
Πολιτική δράση
Είναι ιδρυτικό μέλος της αριστερής δεξαμενής σκέψης Νίκος Πουλαντζάς, η οποία πήρε το όνομά της από τον Γαλλοέλληνα, μαρξιστή κοινωνιολόγο και πολιτικό φιλόσοφο. Υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος. Είναι ιδρυτής της πολιτικής κίνησης ΠΡΑΤΤΩ.
Ο Κοτζιάς έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά την «άνοιξη» των ελληνοτουρκικών σχέσεων το 1999, εφαρμόζοντας τη «διπλωματία των σεισμών» την εποχή που οι δύο χώρες χτυπήθηκαν από καταστροφικούς σεισμούς. Υποστήριξε την ελληνοτουρκική προσέγγιση ως νέο δόγμα πολιτικής και εισήγαγε τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης.
Κατά την ελληνική οικονομική κρίση δημόσιου χρέους έγραψε το βιβλίο Ελλάδα αποικία χρέους, όπου αντιμετωπίζει αρνητικά την Ευρώπη και τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε την κρίση χρέους την Ελλάδα, κατηγορώντας τις ισχυρές χώρες της Ευρώπης και ιδίως τη Γερμανία για οικονομικό εθνικισμό και ρατσισμό. Επίσης, στο βιβλίο του Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας στον 21ο αιώνα υποστήριζε την ενίσχυση των σχέσεων με τις αναδυόμενες χώρες.
Υπουργός Εξωτερικών
αριστερά|μικρογραφία| Ο Νίκος Κοτζιάς με τον Υπουργό Εξωτερικών της [[Κύπρος|Κύπρου Ιωάννη Κασουλίδη]] μικρογραφία|Παράδοση του υπουργείο εξωτερικών στον Κοτζιά, Ιανουάριος 2015 Στις 27 Ιανουαρίου 2015, ο Νίκος Κοτζιάς διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών, παρότι δεν ήταν βουλευτής. Κατά την τελετή παράδοσης του υπουργείου, ο Κοτζιάς προϊδέασε για την πολιτική του προσέγγιση λέγοντας: «Ανυπομονούμε για γέφυρες με τον νέο αναδυόμενο κόσμο. Δεν θεωρούμε τη συμμετοχή μας στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα ως συγκρουσιακή με τις σχέσεις μας με τις αναδυόμενες δυνάμεις».
Το ίδιο βράδυ του διορισμού Κοτζιά, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση, με την οποία εκδίδει την απροθυμία της Ελλάδας να συμφωνήσει στο βασικό πέρασμα της δήλωσης, καθυστερώντας τη συμφωνία για περαιτέρω κυρώσεις της ΕΕ κατά των υποστηριζόμενων από τη Ρωσία αυτονομιστών στην Ουκρανία, πριν από την έκτακτη σύνοδο της Ε.Ε. Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών, που είχε προγραμματιστεί στις 29 Ιανουαρίου 2015 στις Βρυξέλλες. Ο νέος υπουργός υποστήριξε ότι «ορισμένοι από τους εταίρους μας προσπάθησαν να μας παρουσιάσουν ένα τετελεσμένο γεγονός πριν καν ορκιστεί η νέα κυβέρνηση». Υπογράμμισε επίσης ότι η Ελλάδα «δεν θα παραιτηθεί από την κυριαρχία και την ενεργό συμβολή της στην ευρωπαϊκή πολιτική, καθώς αυτό θα ήταν μια πράξη που παρακάμπτει μια ζωτική αρχή του ευρωπαϊσμού».
Η συνάντηση της 29ης Ιανουαρίου είχε ως αποτέλεσμα μια βελτιωμένη και πιο ήπια εκδοχή της δήλωσης, παρατείνοντας τις συνεχιζόμενες κυρώσεις αλλά αποφεύγοντας να συμπεριλάβει περαιτέρω μέτρα, κυρίως λόγω της θέσης που κράτησε ο Έλληνας υπουργός. Η Φεντερίκα Μογκερίνι, Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, δήλωσε ότι η «στάση Κοτζιά ήταν εξαιρετικά εποικοδομητική» κατά τη συνάντηση και ότι «πρόκειται για μια εξαιρετικά θετική άσκηση» που οδήγησε σε «μια συναινετική και ουσιαστική απόφαση».
Στις 11 Φεβρουαρίου 2015 συναντήθηκε με τον Σεργκέι Λαβρόφ στη Μόσχα με στόχο την αναθέρμανση των ελληνορωσικών σχέσεων, χαρακτηρίζοντας τη Ρωσία την πιο δημοφιλή χώρα στην Ελλάδα, ενώ ο Λαβρόφ δήλωσε ευχαριστημένος με τη στάση της Ελλάδας σε σχέση με τις κυρώσεις. Στις 25 Μαρτίου 2015 ταξίδεψε στην Κίνα μαζί με τον Γιάννη Δραγασάκη με στόχο τη σύσφιξη των σχέσεων Ελλάδας-Κίνας, και πιθανόν η Κίνα να αποτελέσει δανειστή της Ελλάδας. Επίσης επισκέφτηκε τον Ιούλιο του 2015 το Ισραήλ με στόχο τη διατήρηση της συνεργασίας των δύο χωρών. Ο ίδιος ήταν επικριτικός έναντι της Χαμάς και της Χεζμπολάχ.
Δεύτερη θητεία ως Υπουργός Εξωτερικών και παραίτηση
μικρογραφία| Κοτζιάς με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ [[Ρεξ Τίλερσον, 13 Μαρτίου 2017]] Μετά την ανακοίνωση για πρόωρες βουλευτικές εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου 2015 ο Νίκος Κοτζιάς προτάθηκε ως υποψήφιος για στα εθνικά ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ μετά τη συμφωνία του Πράττω να συμμαχήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ, και εξελέγη ως μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου. Εξελέγη βουλευτής επικρατείας με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 2015, μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητων Ελλήνων, ο Κοτζιάς διορίστηκε για δεύτερη φορά Υπουργός Εξωτερικών, διαδεχόμενος τον υπηρεσιακό υπουργό Πέτρο Μολυβιάτη.
Τις 15 Ιανουαρίου 2017, κατά τη διάρκεια επαφών για τη επίλυση του κυπριακού ζητήματος στις οποίες συμμετείχαν ο Νίκος Αναστασιάδης, ο Μουσταφά Ακιντζί καθώς και οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, Ελλάδα, Τουρκία και Ηνωμένο Βασίλειο, ζήτησε την ταχεία απομάκρυνση των τουρκικών δυνάμεων από την Κύπρο με αποτέλεσμα την αντίδραση της Τουρκίας και τη διακοπή των συνομιλιών.
Στις 17 Οκτωβρίου 2018 ο Κοτζιάς υπέβαλε την παραίτησή του, μια μέρα μετά το υπουργικό συμβούλιο κατά την οποία συγκρούστηκε για τη συμφωνία των Πρεσπών τον υπουργό Άμυνας Πάνο Καμμένο, ο οποίος έχει αντιταχθεί στη συμφωνία. Τον διαδέχθηκε ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Μαργαρίτα του Χάντιγκτον
Η Μαργαρίτα του Χάντιγκτον (1145 – 1201) πριγκίπισσα της Σκωτίας από τον Οίκο του Ντάνκελντ και δούκισσα της Βρετάνης ήταν μεγαλύτερη κόρη του Ερρίκου της Νορθουμβρίας και της Άντα ντε Βαρέν. Η Μαργαρίτα ήταν αδελφή δυο Σκωτσέζων βασιλέων του Μάλκολμ Δ΄ της Σκωτίας και του Γουλιέλμου του Λέοντα, σύζυγος του Κόναν Δ΄ της Βρετάνης και μητέρα της Κωνσταντίας της Βρετάνης. Ο δεύτερος σύζυγος της Μαργαρίτας ήταν ο Χάμφρεϊ του Μπόχυν κληρονομικός Κοντόσταυλος της Αγγλίας, μετά τον δεύτερο γάμο της πήρε τον τίτλο της κόμισσας του Χέρεφορντ. Ο πατέρας της Μαργαρίτας πέθανε όταν η ίδια ήταν μόλις 7 ετών (1152). Με τον πρώτο σύζυγο της η Μαργαρίτα απέκτησε :
Ο πρώτος σύζυγος της Μαργαρίτας πέθανε τον Φεβρουάριο του 1171 αφήνοντας την ίδια χήρα σε ηλικία μόλις 26 ετών, πριν το Πάσχα του ίδιου χρόνου παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγο της Χάμφρεϊ Γ΄ του Μπόχυν, κληρονομικό Κοντόσταυλο της Αγγλίας γιο του Χάμφρεϊ του Μπόχυν και της Μαργαρίτας του Χέρεφορντ. Ο δεύτερος γάμος της έδωσε στην Μαργαρίτα τον τίτλο της κόμισσας του Χέρεφορντ, με τον Χάμφρεϊ απέκτησε :
Ο δεύτερος σύζυγος της Μαργαρίτας πέθανε στα τέλη του 1181, στην συνέχεια προχώρησε σε τρίτο γάμο με τον Σερ Γουίλλιαμ φιτζΠάτρικ που διεκδίκησε τα εδάφη του Ουάσινγκτον στο Ντάραμ (1183), μαζί του απέκτησε :
Η Μαργαρίτα πέθανε (1201) και τάφηκε στο αβαείο του Σάουτρι, ο τρίτος σύζυγος της πέθανε το 1194.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης
Ομάδα Έψιλον
Η Ομάδα Έψιλον είναι μια φερόμενη μυστική οργάνωση που εμφανίζεται στη σύγχρονη ελληνική λαογραφία, ως μέρος μιας θεωρίας συνωμοσίας. Η ομάδα περιγράφηκε για πρώτη φορά σε ένα βιβλίο του 1977 και αποτελείται από εξέχοντες Έλληνες που διάθετουν μυστικές γνώσεις εξωγήινης προέλευσης. Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1980, οι αναφορές για την οργάνωση εγχύθηκαν με αντισημιτικές θεωρίες συνωμοσίας, τοποθετώντας την Ομάδα Έψιλον, σε μια μάχη εναντίον των Εβραίων. Οι οπαδοί, που πιστεύουν σε αυτήν και που σχετίζονται με την ομάδα Έψιλον, έχουν χαρακτηριστεί ως «Εψιλονιστές».
Προέλευση
Το Έψιλον είναι το πέμπτο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου και έχει ιστορία ως σύμβολο της ελευθερίας και της Ελλάδας. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως με αυτήν την ιδιότητα κατά τον Ελληνικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας.
Ο δημιουργός της ομάδας Έψιλον ήταν ο συγγραφέας Γιώργος Λευκοφρύδης. Εμπνευσμένο από το κείμενο του Πλούταρχου στο Ε στους Δελφούς, άρχισε να αναπτύσσει τις θεωρίες του τη δεκαετία του 1960. Το 1977, δημοσίευσε το βιβλίο Spaceship Epsilon: Aristotle's Organon: The Researcher, όπου ισχυρίστηκε ότι ανακάλυψε κρυμμένα μηνύματα στο Aristotle 's Organon. Σύμφωνα με τον Λευκοφρύδη, το κείμενο αποκαλύπτει ότι ο Αριστοτέλης ήταν εξωγήινος από το αστέρι μ στον αστερισμό Λαγός (Lepus / Κουνέλι). Ο Λευκοφρύδης περιέγραψε την ύπαρξη μυστικής κοινωνίας επιφανών Ελλήνων, η οποία είχε εξωγήινη γνώση που προέρχοταν από τον Αριστοτέλη και εργάστηκε για την προστασία των συμφερόντων του ελληνικού λαού. Το βιβλίο του Λευκοφρύδη αποσύρθηκε γρήγορα από τη κυκλοφορία, αλλά οι θεωρίες του αναπτύχθηκαν περαιτέρω από άλλους συγγραφείς.
Οι πιο εξέχοντες συγγραφείς της Ομάδας Έψιλον στη δεκαετία του 1980 και του 1990 ήταν ο Ιωάννης Φουράκης, ο Ανέστης Κεραμύδας, ο Δημοσθένης Λιακόπουλος και ο Γεώργιος Γκιόλβας. Ο Φουράκης θεωρείται ότι επινόησε το όνομα «Ομάδα Έψιλον», και ήταν επίσης εξέχων στη συγχώνευση του εψιλονισμού με αντισημιτικές θεωρίες συνωμοσίας. Στα έργα του Φουράκη, οι Έλληνες παρουσιάζονται ως εξωγήινης καταγωγής, που συνδέονται με τους Ολύμπιους θεούς και είναι μέρος ενός αρχαίου πολέμου εναντίον των Εβραίων. Ο Φουράκης προβλέπει την αναβίωση του ελληνικού πολιτισμού και της θρησκείας, που θα συμβεί μέσω του Ελληνικού Ορθόδοξου Χριστιανισμού. Το 1996, ο πρώην αξιωματικός του εμπορικού ναυτικού Ανέστης Κεραμύδας δημοσίευσε το βιβλίο Ομάδα Έψιλον, το οποίο στη συνέχεια έγινε μπεστ σέλερ. Ο Κεραμύδας ισχυρίστηκε ότι ήταν μέλος της μυστικής οργάνωσης και τόνισε τη φυλετική, αντισημιτική και φιλο-Ορθόδοξη προέλευση της ομάδας, προσθέτοντας ότι οι Εβραίοι ήταν επίσης εξωγήινης προέλευσης. Στη δεκαετία του 2000, το φαινόμενο έγινε αντικείμενο διαφόρων συζητήσεων σε ιστολόγια, ιστοτόπους, διαδικτυακά φόρουμ συζητήσεων και τηλεοπτικών εκπομπών.
Η ύπαρξη της Ομάδας Έψιλον είναι γνωστή στην Ελλάδα και έχει αντίκτυπο στις θεωρίες συνωμοσίας και στον λαϊκό πολιτισμό. Σύμφωνα με τον Ανέστη Κεραμυδά, η ομάδα Έψιλον υπήρχε από τα αρχαία χρόνια και η Φιλική Εταιρεία, που βοήθησε την Επανάσταση του 1821, ήταν μια μετεξέλιξη της ομάδας αυτής. Σήμερα η ομάδα Έψιλον είναι δημοφιλής κυρίως σε δεξιούς αντισημιτικούς κύκλους και σε συντηρητικούς Ορθόδοξους Χριστιανούς. Είναι επίσης παρόν σε κύκλους που επιδιώκουν να συγχωνεύσουν τον Χριστιανισμό με την πνευματική Ελληνικότητα, όπως το περιοδικό Δαυλός.
Μέλη και οργανώσεις
Στα άτομα που έχουν χαρακτηριστεί ως μέλη της Ομάδας Έψιλον, περιλαμβάνονται ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ο Αλέξανδρος Ωνάσης, ο Σπυρίδων Μαρινάτος, ο εκδότης Ιωάννης Πασάς, ο μαθηματικός Κωσταντίνος Καραθεοδωρής, ο στρατηγός Κ. Νικολαΐδης, ο φυσικός Κώστα Τσίπης, ο πρώην δήμαρχος Αθηνών Αντώνης Τρίτσης, ο Έλληνο-Αμερικανός Τζορτζ Τσάντες, που δολοφονήθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση της 17ης Νοέμβρη, ο Αλέξανδρος Μποδοσάκης, ο Δημήτρης Λιαντίνης και ο αστρονόμος Κωνσταντίνος Χασάπης.
Αρκετές ομάδες και άτομα ισχυρίστηκαν ότι εκπροσωπούν οι ίδιοι την Ομάδα Έψιλον. Το πιο γνωστό γεγονός συνέβη τον Οκτώβριο του 2015, όταν πέντε άνδρες συνελήφθησαν για την τοποθέτηση βόμβας στην Τράπεζας της Ελλάδος στην Καλαμάτα και στο άγαλμα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στον Μυστρά. Οι άνδρες ανήκαν σε μια τρομοκρατική ομάδα που ονομαζόταν Ομάδα Έψιλον, η οποία διέθετε επίσης μεγάλο αριθμό εκρηκτικών και πυροβόλων όπλων και είχε σχέδια για περαιτέρω επιθέσεις. Οι συλληφθέντες διακήρυξαν ότι ήταν ειδωλολάτρες και ισχυρίστηκαν ότι η ομάδα τους είχε ως στόχο να «καταργήσει τη συνωμοσία που έστησαν στην Ελλάδα οι τράπεζες». Είχαν ζωγραφίσει με σπρέι το αναγνωρισμένο σήμα της Ομάδας Έψιλον, το δελφικό διπλό «E», στις θέσεις τοποθέτησης των βομβών τους.
Το «Club "E" Epsilon», με επικεφαλής τον πρώην επαγγελματία αθλητή μαραθωνίου Αριστοτέλη Κακογεωργίου, δε θέλει να συσχετιστεί με τις θεωρίες συνωμοσίας της Ομάδα Έψιλον. Σύμφωνα με τον Κακογεωργίου, η οργάνωσή του ιδρύθηκε το 1962 και το Ε σημαίνει «Έλληνα» («Έλληνες»). Είναι ανοιχτό σε ανθρώπους όλων των φυλών και θρησκειών, και δεν προσυπογράφει τον αντισημιτισμό ή τις εσχατολογικές πεποιθήσεις.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας
Αλέξανδρος Β΄ της Σκωτίας
Ο Αλέξανδρος Β΄ της Σκωτίας (Alexander II of Scotland, Χάντινγκτον, 24 Αυγούστου 1198 – 6 Ιουλίου 1249) βασιλιάς της Σκωτίας (1214 - 1249) ήταν γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου του Λέοντα και της Ερμενγάρδης του Μπομόν. Τα πρώτα χρόνια έζησε στην Αγγλία, στην αυλή του Ιωάννη του Ακτήμονα, ο πατέρας του πέθανε στις 4 Δεκεμβρίου 1216 και στέφτηκε στην Σκον βασιλιάς της Σκωτίας στις 6 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Την επόμενη χρονιά (1215) οι φυλές του Μέικ Ουιλλείμ και του Μάκχετ εξεγέρθηκαν αλλά οι βασιλικές δυνάμεις επέβαλαν γρήγορα την τάξη, την ίδια χρονιά ο Αλέξανδρος Β΄ ενώθηκε με τους επαναστάτες Άγγλους βαρόνους εναντίον του βασιλιά τους Ιωάννη του Ακτήμονα. Ο στρατός του Ιωάννη σε απάντηση για την πράξη του κυρίευσε το Μπέργουικ-απόν-Τουίντ και λεηλάτησε τον βορά.
Σχέσεις με την Αγγλία
Οι Σκωτσέζικες δυνάμεις έφτασαν στις νότιες ακτές της Αγγλίας στο λιμάνι του Ντόβερ, τον Σεπτέμβριο του 1216 ο Αλέξανδρος Β΄ έδωσε όρκο υποτέλειας για τα εδάφη του στην νότια Αγγλία στον Γάλλο δελφίνο Λουδοβίκο που είχε επιλεγεί από τους βαρόνους να αντικαταστήσει στον θρόνο τον Ιωάννη. Ο Ιωάννης πέθανε την ίδια χρονιά και τον διαδέχθηκε ο εννιάχρονος γιος του Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας, η Αγγλική αριστοκρατία αποδέχτηκε τον νέο βασιλιά και κάλεσε τους στρατούς της Γαλλίας και της Σκωτίας να αποχωρήσουν από την χώρα. Ο Αλέξανδρος Β΄ με την Συνθήκη του Κίνγκστον στις 12 Σεπτεμβρίου 1217 έκλεισε ειρήνη με τον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας, η συνθήκη επικυρώθηκε με τον γάμο του Αλεξάνδρου Β΄ με την Ιωάννα της Σκωτίας αδελφή του Ερρίκου Γ΄, ο γάμος έγινε την περίοδο 18 - 25 Ιουνίου 1221.
Την επόμενη χρονιά υπέταξε με επιτυχία την ήμι-ανεξάρτητη περιοχή του Άρτζιλ που ήταν σε σημαντικά μικρότερη από την σημερινή επαρχία. Ο βασιλικές δυνάμεις συνέτριψαν χωρίς δυσκολία μια εξέγερση στο Γκαλογουέι (1237), από τότε όλες οι εξεγέρσεις των βαρόνων ήταν τελικά αποτυχημένες. Σύντομα ο κουνιάδος του Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας του ζήτησε όρκο υποτέλειας για τις βόρειες Αγγλικές κομητείες, οι δυο βασιλείς συναντήθηκαν για να λύσουν την διαφωνία (1237), με την Συνθήκη της Γιορκ καθορίστηκαν τα σύνορα ανάμεσα στα δυο βασίλεια με το Σολβάι Φερθ στα δυτικά και το στόμιο του ποταμού Τουίντ στα ανατολικά. Η Ιωάννα πέθανε τον Μάρτιο του 1238 στο Έσσεξ, ο Αλέξανδρος Β΄ προχώρησε σε δεύτερο γάμο με την Μαρία του Κουσί στις 15 Μαΐου 1239, μαζί της απέκτησε τον διάδοχο του Αλέξανδρο Γ΄ της Σκωτίας (1241).
Διεκδικήσεις στα δυτικά νησιά
thumb|right|250px|Τα βασιλικά σύμβολα του Αλεξάνδρου Β΄ Το 1243 απειλήθηκε ξανά με επίθεση από τον Ερρίκο Γ΄ αλλά οι βασιλείς συμφιλιώθηκαν στο Νιούκασλ επειδή ο Αλέξανδρος Β΄ βρισκόταν σε ετοιμότητα και η εξέγερση των βαρόνων στη Αγγλία εμπόδισε τα σχέδια του Ερρίκου για εκστρατεία. Ο Αλέξανδρος Β΄ έστρεψε την προσοχή του στα Δυτικά Νησιά τα οποία βρίσκονταν υπό Νορβηγική κυριαρχία. Μετά από διαπραγματεύσεις με τον Νορβηγό βασιλιά χωρίς επιτυχία ο Αλέξανδρος ξεκίνησε με στρατό για την κατάληψη τους αλλά πέθανε στον δρόμο (1249). Η διαφωνία για τα Δυτικά νησιά γνωστά ως Εβρίδες θα επιλυθεί το 1266 όταν ο Μάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας θα υπογράψει την παραχώρηση τους στην Σκωτία μαζί με την Νήσο του Μαν.
Ο Άγγλος χρονικογράφος Ματθαίος των Παρισίων περιγράφει τον Αλέξανδρο Β΄ ως "κοκκινομάλλη" :
"Ο βασιλιάς Ιωάννης περιπαικτικά έλεγε στον βασιλιά Αλέξανδρο ότι σαν κοκκινομάλλης θα μπορούσε να βγάλει την κόκκινη αρκούδα από την φωλιά της".
Θάνατος
Ο Αλέξανδρος Β΄ προσπάθησε να πείσει τον Γιούεν, τον γιο του Ντάνκαν να αποσύρει την στήριξη του στον Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας. Ο Γιούεν το αρνήθηκε και ο Αλέξανδρος προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον του, στον δρόμο στο νησί του Κέρρερα στις Εβρίδες αρρώστησε από ψηλό πυρετό, πέθανε εκεί (1249) και τάφηκε στο αβαείο του Μελρόζ.
Κληρονόμοι
thumb|right|250px|Η πίσω όψη της μεγάλης σφραγίδας του Αλεξάνδρου Β΄
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Κασσιόπη Κέρκυρας
Γεωγραφία - Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Άποψη λιμανιού της Κασσιόπης. Η Κασσιόπη βρίσκεται στις βορειοδυτικές ακτές και το Βόρειο Στενό της Κέρκυρας, απέναντι από τις αλβανικές ακτές. Απέχει 37 χλμ. (οδηγικά μέσω Πυργί) Β. της πόλης της Κέρκυρας και 12,5 Α. της Αχαράβης. Είναι γνωστός τουριστικός προορισμός που έχει διατηρήσει το παλιό του ψαράδικο χρώμα και χαρακτηρίζεται από βραχώδεις κυρίως παραλίες με πεντακάθαρα νερά (Καλαμιώνας, Μπαταριά, Πιπίτου και Κανόνι). Ήταν έδρα του πρώην Δήμου Κασσωπαίων μέχρι το 2010. Κατά την απογραφή του 2011 απογράφησαν 812 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2001 διέθετε 1.076 κατοίκους.
Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση των Επτανήσων, γραμμένη ως Κασσιώπη το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κασσωπαίων ενώ το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Κασσιόπη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019, μαζί με τον Άγιο Γεώργιο, την Ημερολιά, τα Κελλία, τον Λιθιασμένο, τις Περιστέρες (νησίδα), την Πηγή, τον Ποδόλακο και τον Ψύλλο δύο (νησίδα) αποτελούν την κοινότητα Κασσιόπης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κασσιόπης του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 812 κατοίκους.
Αθλητισμός
Στον οικισμό έδρευε ο Α.Ο. Κασσιόπης πριν την διάλυσή του λόγω συγχώνευσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
B.Y.O.B. (τραγούδι)
Το B.Y.O.B. ("Bring Your Own Bombs") είναι ένα τραγούδι του αρμενοαμερικανικού Heavy Metal συγκροτήματος System of a Down, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τέταρτο δίσκο τους Mezmerise, το 2005. Την ίδια χρονιά είχε κυκλοφορήσει και ως single, το πρώτο από αυτόν τον δίσκο. Το single είχε φτάσει στο νούμερο 4 των αμερικανικών Alternative Songs (Billboard) και Mainstream Rock (Billboard). Το single, επίσης, έφτασε στο νούμερο 27 των Billboard Hot 100, ήτοι το υψηλότερο τους έως και σήμερα.
Το θέμα του κομματιού είναι ο πόλεμος στο Ιράκ, το δεύτερο που γράφουν εναντίον αυτού. Το πρώτο ήταν το Boom!. Για την προώθηση του τραγουδιού είχε κυκλοφορήσει και video clip, το οποίο είχε σκηνοθετηθεί από τον Τζέικ Νάβα. Το 2005, οι SOAD, κέρδισε Grammy στην κατηγορία Best Hard Rock Performance, για αυτό το κομμάτι. Το 2002, ο Casey Chaos, ισχυρίστηκε ότι είχε βοηθήσει στο γράψιμο του κομματιού, με τον Ντάρον Μαλακιάν, να του χαρίζει ένα 2% των δικαιωμάτων του κομματιού. Ωστόσο, το 2010, σε δικαστήριο του Μανχάταν, αποδείχτηκε ότι το κομμάτι γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τους Μαλακιάν και Σερτζ Τανκιάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Singles του 2005 Κατηγορία:Τραγούδια του 2005 Κατηγορία:Τραγούδια των System of a Down Κατηγορία:Αντιπολεμικά τραγούδια
Λαοδίκη (σύζυγος του Μιθριδάτη ΣΤ΄)
Η Λαοδίκη (130/129 - π. 90 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα τού Πόντου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα τού Πόντου.
Βιογραφία
Ήταν η 2η κόρη τού Μιθριδάτη Ε΄ τού Πόντου και της Λαοδίκης, κόρης τού Αντιόχου Δ΄ της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών.
Η ανάρρηση τού Μιθριδάτη ΣΤ΄
Το 120 π.Χ. πατέρας της παρέθεσε ένα πολυτελές συμπόσιο στη Σινώπη, αλλά δηλητηριάστηκε. Στη διαθήκη του όριζε να κυβερνήσουν η σύζυγός του κι οι δύο γιοί του: ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ του Πόντου και ο μικρότερος Μιθριδάτης Χρηστός. Οι δύο γιοί ήταν πολύ μικροί και η Λαοδίκη ΣΤ΄ ανέλβε αντιβασίλισσα ως το 116 (ίσως και ως το 113 π.Χ.). Η Λαοδίκη ΣΤ΄ ευνοούσε τον Χρηστό υπέρ τού Μιθριδάτη ΣΤ΄. Αυτός απέδρασε από τα σχέδιά της εναντίον του και κρύφτηκε κατά τη διάρκεια της αντιβασιλείας της.
Το 116-113 βρήκε από όπου κρυβόταν, επέστρεψε στον Πόντο και χαιρετίστηκε ως βασιλιάς. Μπόρεσε να εκτοπίσει τη μητέρα και τον αδελφό του από τον θρόνο και να γίνει μόνος ηγεμόνας στον Πόντο. Έδειξε επιείκεια στους δύο τους, αλλά τους φυλάκισε. Η Λαοδίκη ΣΤ΄ απεβίωσε από φυσικά αίτια. Ο Χρηστός απεβίωσε από φυσικά αίτια ή δικάστηκε για προδοσία και με τις διαταγές τού βασιλιά, εκτελέστηκε. Οι δύο τους κηδεύτηκαν με βασιλικές τιμές.
Βασίλισσα τού Πόντου
Όταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ έγινε βασιλιάς, με τη Λαοδίκη ήταν πρακτικά ξένοι: την τελευταία φορά που την είχε δει ήταν μικρό κορίτσι. Κάποια στιγμή μετά τη νυμφεύτηκε, έτσι εκείνη έγινε βασίλισσα τού Πόντου.
Η Λαοδίκη έκανε τέσσερις γιους και δύο κόρες. Το ζεύγος είχε καλές σχέσεις με την Αθήνα και τη νήσο Δήλο. Έκαναν δωρεές στους Αθηναίους και τους Δήλιους. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς τις ευεργεσίες τους, πάντως στη Δήλο σώζονται τιμητικά αγάλματά τους.
Το τέλος της
Κατά τις απουσίες τού Μιθριδάτη ΣΤ΄, η Λαοδίκη είχε εραστές. Έμεινε έγκυος και απέκτησε έναν γιο. Για να καλύψει την απιστία της, σχεδίασε την δηλητηρίασή του. Όμως ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ επέστρεψε αιφνίδια και την έπιασε με τους εραστές της. Συγκλονίστηκε και εθλίβη· έκρυψε την οργή του και την αγκάλιασε. Εορταστικά συμπόσια προετοιμάστηκαν για την επιστροφή του.