cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τάξιλα
Τρίτη ίδρυση της πόλης
Κατά το 80, την περιοχή κατέλαβαν νομάδες και η πόλη ξαναχτίστηκε, αυτή τη φορά προς τον βορρά, με δομή μεγάλης στρατιωτικής βάσης. Η πόλη αυτής της περιόδου αποκαλείται Σιρσούκ. Κατά τον 4ο αιώνα φαίνεται να κατακτήθηκε από τον Σαπούρ Β' των Σασανιδών, όπως δείχνουν νομίσματα που βρέθηκαν στην περιοχή.
Η πόλη καταστράφηκε στον μεγαλύτερο βαθμό από μια επιδρομή των Ούννων τον 5ο αιώνα και δεν ανέκαμψε έκτοτε.
Τα Τάξιλα αναφέρονται και από δυο Κινέζους προσκυνητές μοναχούς, τον Faxian και τον Xuanzang. Ο πρώτος επισκέφτηκε την πόλη περίπου το 405 π.Χ., οπότε και τη βρήκε σε περίοδο άνθησης, όντας θρησκευτικό κέντρο με βουδιστικούς ναούς, ενώ ο δεύτερος βρέθηκε εκεί το 630, οπότε και δε βρήκε παρά ερείπια και εγκατάλειψη από την κατεστραμμένη πόλη.
Αρχαιολογικές ανασκαφές
Η αρχαιολογική δραστηριότητα στην περιοχή σηματοδοτείται από τον Σερ Αλεξάντερ Κάνιγχαμ, τον "πατέρα" της Ινδικής αρχαιολογίας, ο οποίος κατά τα έτη 1863-64 και 1872-73 προχώρησε σε ανασκαφές στην περιοχή και ταύτισε τα μνημεία με τα αρχαία Τάξιλα.
Τα ερείπια που βρέθηκαν χωρίζονται σε τρεις διαφορετικούς οικισμούς, τις τρεις πόλεις διαφορετικών ιστορικών περιόδων που αναφέρθηκαν προηγουμένως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Πακιστάν Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Πακιστάν
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Χονγκ Κονγκ
Ιστορία
Η ΠΟΧΚ ιδρύθηκε το 1914. Είναι μια από τις παλαιότερες Ποδοσφαιρικές Ομοσπονδίες στην Ασία και είναι υπεύθυνη για τη διοργάνωση διαφόρων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, όπως επαγγελματικά και ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ανάπτυξη ποδοσφαίρου και προώθηση του ποδοσφαίρου στο Χονγκ Κονγκ.
Το 1954, η ΠΟΧΚ έγινε μέλος της FIFA και ήταν επίσης μία από τις δώδεκα ιδρυτικές ομοσπονδίες της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Το Χονγκ Κονγκ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πρώιμη ανάπτυξη του ασιατικού ποδοσφαίρου και του δόθηκε η τιμή να φιλοξενήσει την πρώτη διοργάνωση του Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών το 1956, στο οποίο το Χονγκ Κονγκ κατέλαβε την τρίτη θέση.
Έχοντας γίνει μέρος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και, πιο πρόσφατα μέρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, το Χονγκ Κονγκ έχει μια ξεχωριστή αντιπροσωπευτική ομάδα που αναγνωρίζεται από τη FIFA.
Η ΠΟΧΚ είναι επίσης υπεύθυνη για τη λειτουργία της Εθνικής ομάδας του Χονγκ Κονγκ (κινεζικά: 香港足球代表隊), που εκπροσωπεί το Χονγκ Κονγκ και συμμετέχει σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργνώσεις.
Πρόεδρος της ΠΟΧΚ είναι ο Τίμοθι Φοκ. Η ομοσπονδία διευθύνεται σήμερα από τον πρόεδρο Μπράιαν Λέουνγκ Χανγκ-τακ.
Πρόγραμμα Φοίνικας
Το Πρόγραμμα Φοίνικας είναι ένα πρόγραμμα που υποστηρίζεται από την κυβέρνηση. Είναι μια στρατηγική και σχέδιο δράσης για την ολοκληρωτική μεταρρύθμιση του ποδοσφαίρου στο Χονγκ Κονγκ σε όλους τους τομείς.
2010–11
Ο πρώην εκτελεστικός διευθυντής της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγγλίας, Ντέιβιντ Ντέιβις, ηγήθηκε της ομάδας αλλαγής διευθυντών, της Scott Wilson Group, η οποίο ορίστηκε από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Χονγκ Κονγκ τον Σεπτέμβριο του 2010 για να πραγματοποιήσει τη μεταρρύθμιση και την αναδιάρθρωση του ποδοσφαίρου στο Χονγκ Κονγκ.
Στις 21 Νοεμβρίου 2011, η ΠΟΧΚ όρισε τον Γκόρντον ΜακΚί ως Διευθύνοντα Σύμβουλο (CEO). Ο ΜακΚί, πρώην Πρόεδρος της Ένωσης Ράγκμπι Σκωτίας, είχε υπηρετήσει στην ΠΟΧΚ μόνο για δέκα μήνες και παραιτήθηκε από τη θέση του τον Σεπτέμβριο του 2012, για προσωπικούς λόγους.
Στις 17 Δεκεμβρίου 2011, η ΠΟΧΚ όρισε τον Έρνι Μέρικ ως τον προπονητή της Εθνικής Χονγκ Κονγκ. Ο Μέρικ δήλωσε στα ΜΜΕ ότι ένιωθε τιμή να έχει την ευκαιρία να συμμετάσχει στην ανάπτυξη του ποδοσφαίρου στο Χονγκ Κονγκ. Ο Μέρικ προηγουμένως είχε κερδίσει δύο τίτλους σε έξι σεζόν με τη Μέλμπουρν Βίκτορι. Ξεκίνησε το νέο του ρόλο στις 9 Ιανουαρίου 2012.
Στις 23 Δεκεμβρίου 2011, ο Κιμ Παν-γκον ονομάστηκε ως προπονητή της Εθνικής Ακαδημίας. Ο Κιμ θα είναι εξ ολοκλήρου υπεύθυνος για τον προσδιορισμό, την ανάπτυξη και την καθοδήγηση όλων των παικτών ηλικίας 18 ετών και κάτω.
2012–13
Στις 17 Απριλίου 2012, ο Αυστραλός Στιβ Ο'Κόνορ ορίστηκε ως νέος τεχνικός διευθυντής. Ο πρώην επικεφαλής προπονητής του ποδοσφαιρικού προγράμματος στο Αυστραλιανό Ινστιτούτο Αθλητισμού θα αναλάβει τη νέα του θέση και είναι υπεύθυνος για τη βελτίωση των προτύπων τοπικής προπόνησης, ανάπτυξης διαιτητών, ποδοσφαιρικών δραστηριοτήτων κοινότητας και νέων και γυναικείου ποδοσφαίρου. Θα επιβλέπει επίσης την υλοποίηση των διαδρομών ανάπτυξης των ελίτ παικτών από το λαϊκό ποδόσφαιρο έως το ανώτερο διεθνές επίπεδο.
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2012, η ΠΟΧΚ όρισε τον Μαρκ Σάτκλιφ για να αντικαταστήσει τον Γκόρντον ΜακΚί ως διευθύνοντα σύμβουλο της.
Στις 28 Μαΐου 2013, η ΠΟΧΚ προώθησε τον Νοτιοκορεάτη προπονητή Κιμ Παν-γκον για αντικαταστάτη του Ένρι Μέρικ ως προπονητής της Εθνικής Χονγκ Κονγκ.
2015
Τον Ιούνιο του 2015, η κυβέρνηση έδωσε πράσινο φως για την κατασκευή ενός εθνικού προπονητικού κέντρου στην Τσέουνγκ Κουάν. Ο προϋπολογισμός της κατασκευής θα υποστηριχθεί πλήρως από το Hong Kong Jockey Club. Το κέντρο θα λειτουργεί από την ΠΟΧΚ το 2017.
Στις 29 Νοεμβρίου 2015, η Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου απένειμε το βραβείο AFC Developing Member Association of the Year στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Χονγκ Κονγκ ως αναγνώριση της επαγγελματικής διοίκησης και διακυβέρνησής της, καθώς και της εξαιρετικής συμβολής της στην ανάπτυξη και προώθηση του παιχνιδιού σε όλα τα επίπεδα εντός της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Χονγκ Κονγκ Χονγκ Κονγκ
MariaDB
Ο κώδικας του εγχειρήματος είναι διαθέσιμος μέσω της Γενικής Άδειας Δημόσιας Χρήσης GNU, καθώς και μέσω ορισμένων ιδιόκτητων συμφωνιών. Ανήκει και χρηματοδοτείται από μία και μοναδική κερδοσκοπική εταιρία, τη σουηδική MySQL AB, η οποία σήμερα ανήκει στην MariaDB Foundation.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων
Κάστρο του Τσαντίρ
Το Κάστρο της Τσαντίρ (τουρκικά: Çandır Kalesi) είναι βυζαντινό κάστρο στην Τουρκία στην Επαρχία Μερσίνης δίπλα στο χωριό Τσαντίρ. Είναι χτισμένο σε λόφο της οροσειράς του Ταύρου σε υψόμετρο 1.125 μέτρα, 40 χλμ από την κοντινότερη πόλη, την Μερσίνη.
Το κάστρο έχει μία μόνο είσοδο, ένα στενό 30 περίπου μέτρων κι έπειτα σκάλες 140 μέτρων. Το μεγαλύτερο τμήμα του σήμερα είναι ερειπωμένο, διασώζονται λείψανα των προμαχώνων και εκκλησίας.
Ιστορία
Το κάστρο πέρασε μετά την Γ΄ Σταυροφορία στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας τον 12ο έως τον 13ο αιώνα, κι αργότερα θα περάσει στους Οθωμανούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Τουρκία Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Κάστρα Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας
SRBOC
Το ναυτικό σύστημα αντιμέτρων Mk-36 Super Rapid Bloom Offboard Chaff (SRBOC) της BAE Systems εκτοξεύει μικρής εμβέλειας ρουκέτες αεροφύλλων chaff ή IR (infrared) με σκοπό την soft kill αντιβληματική προστασία των πλοίων φορέων.
Εξωτερικοί δεσμοί
Κατηγορία:Όπλα Κατηγορία:Ηλεκτρονικός πόλεμος
21 Νοεμβρίου
20 Νοεμβρίου | 21 Νοεμβρίου | 22 Νοεμβρίου
Η 21η Νοεμβρίου είναι η 325η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (326η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 40 ημέρες.
Αργίες και εορτές
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ
Ο Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ ή Ουμάρ Α΄ (μεταξύ 586 και 590 – 7 Νοεμβρίου 644, αραβικά: عمر بن الخطاب) ή Ούμαρος κατά τον βυζαντινό χρονικογράφο Θεοφάνη Ομολογητή υπήρξε ένας από τους πιο ισχυρούς και σημαίνοντες μουσουλμάνους χαλίφηδες στην ιστορία. Ήταν "σαχάμπι" (σύντροφος) του Προφήτη Μωάμεθ. Διαδέχθηκε τον χαλίφη Αμπού Μπακρ (632-634) ως δεύτερος κατά σειρά χαλίφης του Πατριαρχικού Χαλιφάτου στις 23 Αυγούστου 634. Ήταν ειδικός στη νομολογία του Ισλάμ και περισσότερο γνωστός για την ευσεβή και δίκαιη φύση του χαρακτήρος του, που του έδωσε τον τίτλο Αλ-Φαρούκ (αυτός που διακρίνει ανάμεσα στο σωστό και το λάθος). Αναφέρεται κάποιες φορές ως χαλίφης Ουμάρ Α΄ από τους ιστορικούς του Ισλάμ, για να διακρίνεται από τον Ουμάρ Β΄, έναν ύστερο Ομαγιάδα χαλίφη. Υπό την χαλιφεία του Ουμάρ η Ισλαμική Αυτοκρατορία επεκτάθηκε σε πρωτόγνωρο βαθμό διαφεντεύοντας ολόκληρη την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών Περσών και περισσότερα από τα δύο τρίτα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι επιθέσεις του εναντίον της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών κατέληξαν στην κατάκτηση της περσικής αυτοκρατορίας σε λιγότερο από δύο χρόνια.
Πρώτη Εγίρα
Γεννήθηκε μεταξύ του 586 και του 590 και ανήκε στην ελίτ της φυλής των Κουραϊσιτών. Εκλεκτό μέλος, αντιπροσώπευε τη φυλή σε ‘’διπλωματικές αποστολές’’ που γίνονταν με άλλες φυλές για να διαπραγματευθεί εξ ονόματος των Κουραϊσιτών.
Το 610 ο Μωάμεθ άρχισε το κηρύσσει το μήνυμα του Ισλάμ. Ο Ουμάρ, όπως και πολλοί άλλοι στη Μέκκα αντιτάχθηκε στη νέα αυτή θρησκεία και επεδίωξε να δολοφονήσει τον Μωάμεθ, καθώς ήταν αποφασισμένος να υπερασπιστεί την παραδοσιακή πολυθεϊστική θρησκεία και τα έθιμα της Αραβίας. Κατά την περίοδο αυτή ήταν προβεβλημένο μέλος της καταδίωξης των Μουσουλμάνων και υπήρξε σκληρός κατά την πάταξη τους, καθώς πίστευε πως η ενότητα των Κουραϊσιτών -ομάδα φυλών της Μέκκας- απειλούνταν από το Ισλάμ το οποίο έβλεπε ως αιτία διαίρεσης και αναστάστωσης.
Λόγω των διώξεων αυτών, το 615 ο Μωάμεθ παρήγγειλε σε κάποιους από τους ακολούθους του να μεταναστεύσουν στην Αβυσσινία (σημερινή Αιθιοπία), και το χρονικό σημείο αυτό ονομάζεται πλέον πρώτη Εγίρα, και αποτελεί την έναρξη του έτους Εγίρας, την βάση του ισλαμικού ημερολογίου.
Ασπασμός του Ισλάμ
Ο Ουμάρ ασπάστηκε τελικά τον Ισλαμισμό το 616, μόλις ένα έτος μετά την φυγή μέρους των Μουσουλμάνων στην Αβυσσινία. Κατά την παράδοση, ο Ουμάρ ήταν καθ'οδόν να δολοφονήσει τον Μωάμεθ όταν στον δρόμο συνάντησε έναν στενό του φίλο, ο οποίος είχε γίνει μουσουλμάνος κρυφά, και ακούγοντας τα σχέδια του Ουμάρ κατάφερε να τον μεταπείσει. Σύμφωνα με άλλες παραδόσεις, ο Ουμάρ φοβούνταν για την ζωή του καθώς οι Μουσουλμάνοι σκόπευαν να τον δολοφονήσουν, έτσι ο φίλος του τον πήρε υπό την προστασία του, με άλλες διηγήσεις να αναφέρουν πως η αδερφή και ο σύζυγος της αδερφής του Ουμάρ είχαν ασπαστεί ήδη το Ισλάμ και έτσι μετά από την αρχική αναστάστωση η στάση του Ουμάρ άλλαξε.
Έπειτα ο Ουμάρ συνάντησε τον Μωάμεθ, και με το ίδιο ξίφος με το οποίο σκόπευε αρχικά να τον δολοφονήσει, ασπάστηκε ενώπιον του το Ισλάμ, σε ηλικία 39 ετών. Μετά τον προσηλυτισμό του, ο Ουμάρ πληροφόρησε τους Κουραϊσίτες πως ήταν πλέον και ο ίδιος μουσουλμάνος, ενώ άρχισε πλέον να προσεύχεται σε κοινή θέα, παρά την δυσφορία που προκαλούσε στους πολυθεϊστές, οι οποίοι όμως δεν τολμούσαν να τον σταματήσουν, κάτι που βοήθησε και τους υπόλοιπους μουσουλμάνους να αρχίσουν πλέον να προσεύχονται ανοικτά.
Την ιστορία του προσηλυτισμού του, την αναφέρει ο Άραβας ιστορικός Ibn Al- Jawziyy στο βιβλίο του Sifatus-Safwah. Εκεί διηγείται πως μια μέρα που ο Ομάρ, ακολουθώντας τις επιταγές της φυλής του, των Κουραϊσιτών, βγήκε με το σπαθί στο χέρι, για να σκοτώσει τον Μωάμεθ, συναντάει στο δρόμο του κάποιον που τον πληροφορεί ότι ο γαμπρός του και η κόρη του είχαν ήδη ασπαστεί τη πίστη του εχθρού του, οπότε αλλάζει προορισμό και κατευθύνεται στο σπίτι της κόρης του. Εκείνοι, ύστερα από μια μικρή αψιμαχία, παραδέχονται ότι πραγματικά ασπάσθηκαν την αληθινή θρησκεία και λατρεύουν τον ένα και μοναδικό Θεό. Ο Ομάρ ζητάει να διαβάσει αυτό που εκείνοι διάβαζαν, και διαβάζοντας ζητάει από έναν παρευρισκόμενο, ακόλουθο και αυτόν του Μωάμεθ, να τον πάει στον Προφήτη. Πράγματι, ο Μωάμεθ αντιδρά σαν να τον περίμενε. «Ο Αλλάχ οδήγησε τα βήματά σου σε μένα», του λέει. Ο Ομάρ, αναγνωρίζοντας ότι αυτό ήταν αλήθεια, πέφτει στα γόνατα, και ομολογεί την μουσουλμανική ομολογία πίστης: « ομολογώ ότι ο θεός είναι ένας και ο Μωάμεθ είναι ο Προφήτης του». Ήταν ο 40ος άνθρωπος που ακολούθησε τον προφήτη. Οι μουσουλμάνοι της εποχής του, αναφέρουν : «πριν τον Ομάρ δεν μπορούσαμε να προσευχηθούμε στη Κάαμπα δημόσια, μετά τον προσηλυτισμό του όμως, ο Ομάρ πάλεψε με όλους και κέρδισε το δικαίωμα της προσευχής και για μας.»
Δεύτερη Εγίρα
Κατά τη διάρκεια της δεύτερης Εγίρας, ο Ουμάρ εν αντιθέσει με τους περισσότερους Μουσουλμάνους, δεν έφυγε κρυφά για τη Μεδίνα. Η παράδοση αναφέρει ότι πήρε το σπαθί του, το τόξο και τα βέλη του, και πηγαίνοντας στην Κάαμπα, που εκείνη την ώρα ήταν συγκεντρωμένη όλη η ηγεσία των Κουραϊσιτών, τους ανακοίνωσε ότι έφευγε λέγοντας τους ότι αν προσπαθούσαν να τον σταματήσουν θα έπρεπε να ήταν έτοιμοι να πεθάνουν. Πράγματι ήταν από τους πρώτους που μετανάστευσαν στην Μεδίνα, ακολουθούμενος από 20 μέλη της οικογένειάς του.
Περίοδος στη Μεδίνα
Όταν ο Μωάμεθ έφτασε στη Μεδίνα, επεδίωξε την ζευγάρωση των μουσουλμάνων με τους κατοίκους της περιοχής. Μετά από περίπου ένα χρόνο, το 624, οι Κουραϊσίτες επιτέθηκαν στους μουσουλμάνους με τον στρατό που είχαν συγκεντρώσει στη μάχη της Μπαντρ όπου οι μουσουλμάνοι αναδείχθηκαν νικητές. Το 625, στη μάχη της Ουχούντ, ο Ουμάρ διακρίθηκε για την αντιμετώπιση του ιππικού των Κουραϊσιτών, ωστόσο οι μουσουλμάνοι ηττήθηκαν. Αργότερα κατά το ίδιο έτος η κόρη του Ουμάρ παντρεύτηκε τον Μωάμεθ.
Μετά το θάνατο του Μωάμεθ, ο Ομάρ συμφώνησε και παρότρυνε και άλλους να συμφωνήσουν μαζί του, ότι ο καταλληλότερος να οριστεί διάδοχος του Προφήτη ήταν ο Αμπού Μπακρ και χωρίς ίχνος φθόνου, τον στήριξε τα δυο χρόνια που κράτησε η χαλιφεία του.
Η χαλιφεία του Ουμάρ
Την επομένη μέρα του θανάτου του Αμπού Μπακρ, 24 Αυγούστου του 634, διαβάστηκε στους πιστούς η διαθήκη του, με την οποία συμφώνησε όλη η κοινότητα. Δεκατρία χρόνια μετά την Εγίρα ο Ομάρ έγινε ο δεύτερος χαλίφης και του δόθηκε ο τίτλος ηγέτης των πιστών, (Amir al Mu’mineen), ένας τίτλος που συνόδευε την εξουσία όλων των χαλιφών από αυτόν και μετά. Το 639 αποφάσισε και εκτέλεσε τη μεταρρύθμιση του μουσουλμανικού ημερολογίου, θέτοντας το έτος 623- το έτος της Εγίρας- σαν το πρώτο έτος χρονολόγησης, της «καινούριας» ζωής των Μουσουλμάνων και όρισε τον Μουχαρράμ σαν τον πρώτο μήνα του έτους. Το 642 συζήτησε με το συμβούλιό του,(τη πρακτική της Βυζαντινής γραφειοκρατίας) την καταγραφή όλων των διοικητικών πράξεων, και αποφάσισε την εφαρμογή της και στο δικό του κράτους. Έτσι άρχισαν κατ’αρχήν να εγγράφονται σε καταλόγους (Divans) όλες οι οικονομικές συναλλαγές και μετά άρχισε να τηρείται αρχείο των στρατιωτών και των στρατολογήσεων. Μετά, άρχισαν να καταγράφονται όλοι οι πολίτες της Μεδίνας και των γύρω περιοχών ανά οικογένεια. Ο σκοπός αυτής της καταγραφής ήταν να δοθούν οι επιδοτήσεις των 5000 ντιράμ το χρόνο,-από τα λάφυρα των πολέμων -σε όλους τους Μουσουλμάνους πολίτες που είχαν ακολουθήσει τον Προφήτη από τη μάχη του Μπαντρ και μετά. Επιδότησε με 2000 ντιράμ το χρόνο όσους έγιναν Μουσουλμάνοι μετά την κατάκτηση της Μέκκας, καθώς και τους γιούς αυτών των μουσουλμάνων. Με το ίδιο επίσης ποσό, επιδότησε και τους Μουσουλμάνους των άλλων φυλών και των άλλων περιοχών της Αραβίας. Έδωσε επίδομα βοήθειας, 100 ντιράμ για κάθε βρέφος που γεννιόταν, ενώ το επίδομα γινόταν 200 ντιράμ το χρόνο όταν το παιδί μεγάλωνε. .Φρόντισε για τη τύχη των φτωχών, των ορφανών και των άπορων, μοιράζοντας τους το φόρο ελεημοσύνης (zakat), που πλήρωναν όλοι οι μουσουλμάνοι, και έχτισε αποθήκες με τρόφιμα σε κάθε πόλη που οι φτωχοί μπορούσαν να πάρουν από εκεί δωρεάν ότι είχαν ανάγκη.
Επιδότησε με σημαντικό ποσό όλους τους μουσουλμάνους που έφυγαν από την Αραβία για να εποικίσουν τις καινούριες μουσουλμανικές πόλεις που δημιουργήθηκαν. Επίσης, δημιουργήθηκε δημόσιο θησαυροφυλάκιο που εμπλουτιζόταν συνέχεια από τους φόρους υποτέλειας, τα λάφυρα, τους διάφορους φόρους του εμπορίου, τα λύτρα για την απελευθέρωση κρατουμένων,κ.α.
Το ντιράμ έγινε το πρώτο νόμισμα της ενιαίας Αραβίας.
Χώρισε την κατακτημένη γη σε επαρχίες: στη περιοχή της Κούφας, της Βασόρας, της Αραβικής χερσόνησου, της Συρίας, της Αιγύπτου και της Μοσούλης. Διόρισε διοικητές και τους υποχρέωνε σε συχνές αναφορές ώστε να έχει πάντα πλήρη έλεγχο της κατάστασης. Συνέχισε τη διοικητική δομή που υπήρχε στην Βυζαντινή αυτοκρατορία και εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τα ικανά στελέχη της προηγούμενης γραφειοκρατικής τάξης για να βοηθήσουν στη στερέωση της καινούριας διοικητικής και γραφειοκρατικής τάξης. Διόρισε δικαστές (Qadis) για να επιλύουν τα προβλήματα σύμφωνα με το δίκαιο του Κορανίου, πλέον. Οι δικαστές υπήρχαν σε κάθε πόλη, σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας διοίκησης και μάλιστα ήταν ιδιαίτερα καλοπληρωμένοι, άτομα υψηλής μόρφωσης και υψηλής κοινωνικής εκτίμησης.
Επίσης οργάνωσε τα στρατεύματα με πιο επαγγελματικό τρόπο αντιγράφοντας και εδώ με επιτυχία τις δοκιμασμένες στρατιωτικές δομές και της Βυζαντινής αλλά και της Περσικής αυτοκρατορίας. Καθιέρωσε επαγγελματίες στρατιωτικούς που μισθοδοτούνταν και αυτοί πλουσιοπάροχα από το δημόσιο θησαυροφυλάκιο. Δημιούργησε ένα πολύ καλά οργανωμένο σώμα «κατασκόπων», διασπαρμένο σε όλες τις περιοχές που ενδιέφεραν τους Άραβες, όχι μόνο για τους εχθρούς αλλά και για τους φίλους, και τους δικούς του αξιωματικούς. Κυβερνούσε το στράτευμα –αν και από μακριά- με σιδερένια πυγμή και ήθελε να είναι πάντα ενήμερος για όλες τις κινήσεις των στρατιωτικών του. Αντάλλασσε συνεχώς μηνύματα με τους στρατηγούς του και τους υπαγόρευε τις επόμενες κινήσεις, τις επόμενες πόλεις που έπρεπε να κατακτηθούν, ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο αυτό έπρεπε να γίνει.
Δημιούργησε αστυνομικές υπηρεσίες, φυλακές, εγκατέστησε στρατιωτικά φυλάκια σε κρίσιμα σημεία. Οργάνωσε και «υπουργείο οικονομικών», που καταχώρισε τους ιδιοκτήτες γης, και τους φορολόγησε με διάφορους έγγειους φόρους (Κharatj)
Έχτισε ξενοδοχεία και σταθμούς καραβανιών στην Αραβία, άνοιξε αρδευτικά κανάλια, δημιούργησε σχολεία για αγόρια και κορίτσια επιβάλλοντας τη μισθοδότηση των δασκάλων από τους διδασκόμενους, ενίσχυσε το εμπόριο καλώντας και ξένους εμπόρους να εμπορευτούν στη χώρα του, εγκατέστησε τελωνεία και διόδια, καθιέρωσε μέτρα και σταθμά καθώς και αγορανομικούς ελέγχους, και προσπάθησε να περιορίσει τα μονοπώλια.
Η κατάκτηση της Παλαιστίνης, Ιορδανίας και Συρίας
Η πρώτη εντολή του Ομάρ ήταν η κατάκτηση της Δαμασκού. Οι τρεις ικανότατοι στρατηγοί του, ο Αμπού Ουμπάιντα ιμπν αλ-Τζάρραχ, ο Αμρ ιμν Αλ-Ας και ο Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, βρέθηκαν μπροστά στα τείχη της πόλης, την οποία και πολιόρκησαν για 70 μέρες. Η πόλη τελικά έπεσε τον Σεπτέμβρη του 634 χάρη στο θάρρος του Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ. Ο Χαλίντ κατόρθωσε να ανέβει κρυφά στα τείχη τη νύχτα, να κατέβει μέσα, να σκοτώσει τους φρουρούς και να ανοίξει τις πύλες για τους Άραβες στρατιώτες. Μετά τη κατάκτηση της πόλης, η επόμενη μεγάλη μάχη ήταν αυτή που δόθηκε στη Fahl, «η μάχη της λάσπης» όπως την ονόμασαν οι Άραβες τον Γενάρη του 635. Η νίκη αυτή άνοιξε τις πύλες της κατάκτησης ολόκληρης της Ιορδανίας. Τα στρατεύματα χωρίστηκαν. Ο Αμρ ιμπν Αλ Ας άρχισε τη κατάκτηση των παραθαλάσσιων πόλεων της Παλαιστίνης, ο Σουχραμπίλ έφτασε μέχρι τη Τύρο, ενώ ο Γιαζίντ κατάκτησε τη Σιδώνα, την Άκρα και τη Βηρυτό. Μέχρι τον Δεκέμβρη του 635 όλη η Παλαιστίνη, η Ιορδανία και η νότια Συρία ήταν πλέον μουσουλμανικές. Τον Μάρτη του 636 ο Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ διαπραγματεύτηκε και πέτυχε την παράδοση της Έμεσσας, την πρώην έδρα του αυτοκράτορα Ηράκλειου. Στα υψίπεδα του Γκολάν στη Συρία, στις όχθες του ποταμού Γιαρμούκ δόθηκε η ομώνυμη μάχη,-η μάχη του ποταμού Γιαρμούκ που κράτησε 6 ολόκληρες μέρες, τον Αύγουστο του 636. Και οι δυο πλευρές έδωσαν τις καλύτερες δυνάμεις τους, σε μια μάχη που ο νικητής της, θα τα έπαιρνε όλα. Νίκησαν οι Άραβες.
Η Βυζαντινή κυριαρχία στη Συρία έληξε για πάντα, ο Ηράκλειος γύρισε στη Κωνσταντινούπολη, αποδεχόμενος την ήττα του.
Η κατάκτηση της Ιερουσαλήμ
Ο Άραβας στρατηγός Αμρ ιμπν Αλ-Ας, επειδή δεν ήθελε να αποφασίσει αυτός για το ποια θα ήταν η επόμενη πολεμική επιχείρηση, έστειλε μήνυμα στον Ομάρ, ρωτώντας τον που να κατευθυνθεί: Καισάρεια ή Ιερουσαλήμ. Ο Ουμάρ του υπέδειξε την Ιερουσαλήμ σαν πρώτη προτεραιότητα. Έφτασε έξω από τα τείχη της πόλης στις αρχές του Νοέμβρη του 636, και άρχισε μια πολιορκία που θα κρατούσε 4 μήνες.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Ιμπν Καθείρ, ο πατριάρχης Σωφρόνιος απελπισμένος ότι θα μπορούσε να έρθει βοήθεια – αφού η ίδια η φρουρά εγκατέλειψε τη πόλη - ήταν διατεθειμένος να αρχίσει διαπραγματεύσεις για την παράδοση και τη πληρωμή του φόρου υποτέλειας αλλά μόνο αν η συμφωνία υπογραφόταν από τον ίδιο τον Ομάρ. Ο Αμπού Ομπέιντα, ο αρχιστράτηγος της εκστρατείας στη Συροπαλαιστίνη, ενημέρωσε τον Ομάρ και εκείνος δέχτηκε να παρευρεθεί και ξεκίνησε το πρώτο από τα τέσσερα ταξίδια που θα έκανε στη Συρία. Πράγματι, η συμφωνία υπογράφηκε τον Απρίλη του 637.
Μετά τη συμφωνία ο Ομάρ θέλησε να επισκεφτεί τη πόλη και ένα πρωί συνοδεία σχεδόν όλων των στρατηγών του, πέρασε τις πύλες της. Αφού καθορίστηκαν και οι τελευταίες λεπτομέρειες, ξανά επέστρεψε την επόμενη μέρα για μια ξενάγηση στη πόλη. Ο Ομάρ βαθύτατα συγκινημένος, προσκύνησε στο χώρο που μετέπειτα θα ανεγειρόταν απο τον Αμπντ αλ Μαλίκ - το τέμενος που ονομάζεται «Θόλος του Βράχου» και «Τέμενος του Ομάρ». Κατά το διάστημα της παραμονής του, στην ευρύτερη περιοχή, επισκέφτηκε επίσης και το ναό του Ιησού Χριστού που βρίσκεται στη Βηθλεέμ και προσευχήθηκε σε αυτόν. Υπέγραψε ο ίδιος και άλλες συμφωνίες με τους κατοίκους των γύρω πόλεων, χώρισε τα κατακτημένα εδάφη σε δυο επαρχίες, διόρισε τον Αμρ ιμπν Αλ- Ας, κυβερνήτη της Παλαιστίνης, πήρε το 1/5 από τα λάφυρα που είχε μαζέψει ο αραβικός στρατός και αφού έδωσε τις επόμενες κατευθύνσεις της εκστρατείας, επέστρεψε στη Μεδίνα. Μετά τη κατάκτηση και αυτής της πόλης, ο στρατός του Αμπού Ομπάιντα και του Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, τράβηξαν για το Χαλέπι. Και αυτή η πολιτεία παραδόθηκε ύστερα από 4μηνη πολιορκία, τον Οκτώβρη του 637, αφού μάταια οι κάτοικοί της περίμεναν τη βοήθεια του Ηράκλειου, που δεν μπορούσε πια να προσφέρει τίποτα. Μετά ο αραβικός στρατός του Αμπού Ομπέιντα έστριψε δυτικά και βάδισε για την Αντιόχεια. Στις 30 του Οκτώβρη του 637, η πόλη άνοιξε τις πύλες της, στους Άραβες.
Η κατάκτηση της Περσίας
Ο Ουμάρ διόρισε τον Αλ-Μουθάννα αρχιστράτηγο των αραβικών στρατευμάτων με σκοπό να ολοκληρώσει τη κατάκτηση του Ιράκ που είχε αρχίσει ο Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ. Ο νέος αντίπαλος, ήταν ο στρατηγός Ρουστέμ. Ο Ρουστέμ κινητοποίησε μεγάλα στρατεύματα και οι δυο αυτοί νέοι στρατοί πρωτοήρθαν αντιμέτωποι στη Μάχη της Γέφυρας, τον Οκτώβρη του 634. Εκεί οι Μουσουλμάνοι γνώρισαν την πρώτη τους ήττα. Η παρουσία των ελεφάντων, τρόμαξε στρατιώτες και άλογα με αποτέλεσμα να επέλθει πανικός, οπισθοχώρηση και στο τέλος, η ήττα. 4000 μουσουλμάνοι σκοτώθηκαν και 2000 τράπηκαν σε φυγή. .Γρήγορα όμως, τον Νοέμβρη του 635 πήραν το αίμα τους πίσω, νικώντας στη μάχη του Αλ-Μπουέιμπ, ενός παραπόταμου του Ευφράτη. Η μάχη αυτή ήταν και αρκετά προσοδοφόρα σε λάφυρα, μεταξύ αυτών χρυσός αλλά και τα τόσο πολύτιμα σε συνθήκες εκστρατείας-τρόφιμα και ζωντανά πρόβατα. Ο Ουμάρ, διέταξε τον Σά’αντ ιμπν Αμπί Γουάκας να αναλάβει την αρχηγία, του έδωσε μερικές πολεμικές συμβουλές και τον έστειλε στη Περσία, επικεφαλής 30.000 πολεμιστών, από όλη την Αραβία.
Μετά καταλήφθηκαν το Τακρίτ και η Μοσούλη και από εκεί κατευθύνθηκαν για τη κατάκτηση της Κιργισίας. Το 638 οι Μουσουλμάνοι εγκαθίστανται στη Βασόρα αφού σύμφωνα με το γράμμα του Οτμπα, που έστειλε στον Ομάρ για να πάρει την έγκρισή του… «…οι Μουσουλμάνοι πρέπει να έχουν ένα καταφύγιο για να περνάνε τους χειμώνες, όταν γυρίζουν από τις μάχες». Την ίδια χρόνια χτίστηκε και η περίφημη Κούφα, στην οποία πολλοί Άραβες κυρίως του νότου, έτρεξαν για να εγκατασταθούν μόνιμα αφού πήραν γενναίες επιχορηγήσεις από τον Ομάρ.
Το 641 δόθηκε ακόμα μια σημαντική μάχη στη Ναβαχάντ, μια πόλη κοντά στο Χαμαντάν, την οποία κέρδισαν και πάλι οι Άραβες, διώχνοντας τα περσικά στρατεύματα ακόμα πιο ανατολικά και προχώρησαν στη κατάκτηση και του Ισπαχάν. Έτσι, κυνηγώντας τον Γιαζνταγκίρντ, όλο και πιο βαθιά στην Περσία, συμπλήρωναν τις κατακτήσεις τους, μέχρι που ο φυγάδας βασιλιάς πέρασε τα περσικά εδάφη και κατέφυγε στο Τουρκεστάν.
Η κατάκτηση της Αιγύπτου
Όταν ο Ομάρ επισκέφτηκε την Παλαιστίνη για δεύτερη φορά μετά την πανώλη του 639, για να ανακατατάξει τους στρατηγούς και να διευθετήσει στρατιωτικά και διοικητικά ζητήματα ο Αμρ ιμπν Αλ-Ας του ζήτησε την άδεια να επιτεθεί και να κατακτήσει την Αίγυπτο. «Η Αίγυπτος», του είπε, «είναι πλούσια σε αγαθά και φτωχή σε στρατιωτική ετοιμότητα». Ο Ομάρ τελικά συμφώνησε και του έδωσε 4000 στρατιώτες για να προχωρήσει στο σχέδιο του. Βάδισε κατά του Πηλούσιου (το σημερινό Πορτ Σάιντ) το οποίο και κατέκτησε στις 20 Γενάρη του 640. Επόμενος στόχος το Μπιλμπέις, με την οχυρωμένη πόλη του που το πολιόρκησε για ένα μήνα. Αφού το κατέκτησε και αυτό προχώρησε προς τη δεύτερη σημαντικότερη τότε πόλη της Αιγύπτου μετά την Αλεξάνδρεια, την Ηλιούπολη, όπου και έδωσε τη περίφημη μάχη τον Ιούλη του 640. 15.000 μουσουλμάνοι εναντίον 20.000 Βυζαντινών. Αφού νίκησε και εκεί προχώρησε προς τη περιοχή του σημερινού Καϊρου όπου 15 μέρες αργότερα κατάκτησε και την Αλ Φαγιούμ, την κυριότερη πόλη της περιοχής. Αφού ο Ομάρ τον ενίσχυσε με περίπου άλλους 5000 άντρες προχώρησε τον Σεπτέμβρη του 640 για το Φρούριο της Βαβυλώνας, ένα ισχυρότατο φρούριο που είχαν χτίσει οι Πέρσες στα περίχωρα της Αλεξάνδρειας. Τελικά το φρούριο έπεσε στα χέρια των Αράβων στις 9 Απρίλη του 641. Ο τελευταίος στόχος ήταν η Αλεξάνδρεια. Η πόλη παραδόθηκε και στις 8 Νοεμβρίου του 641 υπογράφηκε και η συμφωνία παράδοσης.
Ο Ουμάρ τελικώς, μετά από δέκα χρόνια χαλιφείας (634-644), δολοφονήθηκε το 644 από έναν αιχμάλωτο πολέμου, στη Μεδίνα.
Ο διάδοχος του Αμπού Μπακρ
Ο Αμπού Μπακρ πεθαίνοντας όρισε τον Ομάρ ιμπν αλ- Χαττάμπ σαν διάδοχό του. Στη διαθήκη του έγραψε:
«''Στο όνομα του ελεήμονος Θεού
''Αυτή είναι η διαθήκη του Αμπού Μπάκρ ιμπν Αμπού Κοχάφα, την οποία συνέταξε την εποχή που ήταν έτοιμος να αφήσει αυτόν τον κόσμο και να μπει στον άλλο. Στον κόσμο που ο άπιστος θα πιστέψει, που ο αδύναμος θα γίνει δυνατός και ο ψεύτης θα πει την αλήθεια.
Ο θάνατος του Ουμάρ
Κατά τη διάρκεια των πρωινών προσευχών στο τζαμί της Μεδίνας, και ενώ ο Ομάρ δεν είχε τελειώσει ακόμα τις προσευχές του, τον πλησίασε ο Φαϊρούζ αμπού Λουλουά (abu Lu’Lu’a), ένας Πέρσης της φυλής των Μάγων που είχε αιχμαλωτιστεί από Άραβες στη μάχη της Ναβαχάντ και πλέον ήταν δούλος ενός επιφανή Μεδιναίου, και τον μαχαίρωσε με ένα δίκοπο μαχαίρι, έξι φορές. Ύστερα εξαφανίστηκε μέσα στο πλήθος. Ο ιστορικός Ατ-Ταμπαρανί γράφει ότι ο Πέρσης σκότωσε προσπαθώντας να το σκάσει, ακόμα έξι Άραβες και μετά αυτοκτόνησε. Η δολοφονία ήταν σχεδιασμένη από τον αιχμάλωτο Πέρση αρχηγό της πόλης Αλ-Αχβάζ καθώς και από έναν Χριστιανό. Σύμφωνα με τις διηγήσεις, ο Ομάρ δεν πέθανε αμέσως, παρά μεταφέρθηκε αιμόφυρτος στο σπίτι του όπου και ζήτησε να μάθει ποιος τον μαχαίρωσε. Μετά ζήτησε τον γιό του να του υποσχεθεί ότι θα ξεπληρώσει όλα τα οικονομικά χρέη του και τέλος, ζήτησε να πάει κάποιος στο σπίτι της Αϊσά, της γυναίκας του Προφήτη και να την παρακαλέσει να δώσει την άδεια να θαφτεί και ο Ομάρ εκεί, δίπλα στον Μωάμεθ και τον Αμπού Μπακρ, στο πάτωμα του δωματίου της. Μετά τον ρώτησαν ποιόν θα διόριζε για διάδοχό του. Εκείνος απέφυγε να ορίσει έναν συγκεκριμένο και είπε η εκλογή να γίνει ανάμεσα στους τέσσερεις καλύτερους συντρόφους του Προφήτη, τον Οθμάν ιμπν Αφφάν, τον ανιψιό του Μωάμεθ Αλή αμπού Ταλίμπ (Ali ibn abi Taleb) ή Αλής, τον Αζ-Ζουμπαϊρ (Al Zubair), τον Τάλα (Talha ibn Obaidullah), τον Αμπντούρ Ραχμάν (Abdul Rahman ibn A’ouf) και τον Σάαντ (Sa’ad ibn Waqqas). Διόρισε τον γιό του, σαν μάρτυρα ότι η εκλογή θα γίνει δίκαια, έδωσε τις πολύτιμες συμβουλές του στους διαδόχους του, και πέθανε στις 7 Νοεμβρίου του 644.
Call of Duty: Infinite Warfare
Tο Call of Duty: Infinite Warfare είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου που αναπτύχθηκε από την Infinty Ward και με την βοήθεια της Raven Software και κυκλοφόρησε στις 4 Νοεμβρίου του 2016 για τις κονσόλες PlayStation 4, Xbox One και τον Υπολογιστή. Έχουν κυκλοφορήσει δύο διαφορετικές εκδόσεις, η απλή και η Legacy Edition, η οποία περιέχει επιπλέον το Call of Duty: Modern Warfare Remastered.
Καμπάνια
Ο παίκτης παίζει αρχικά με τον χαρακτήρα Nick Reyes, στρατιώτη των SCAR (Αεροπορικές δυνάμεις κρούσης), ο οποίος όμως γρήγορα και με την πάροδο του χρόνου ανεβαίνει στην ιεραρχία και γίνεται καπετάνιος, οδηγώντας τον τάγμα χιλιάδων στρατιωτών και μισθοφόρων έχοντας την Nora Salter και τον ETH.3N στο πλευρό του. Στο παιχνίδι υπάρχουν 35 όπλα τα οποία είναι διαφορετικά και ως προς την εμφάνιση αλλά και στον τρόπο  εξόντωσης . Τα οποία ανήκουν στις κατηγορίες: αυτόματες καραμπίνες, υποπολυβόλα, κυνηγετικές καραμπίνες, όπλα ελεύθερου σκοπευτή, πιστόλια χειρός, ελαφρά πολυβόλα, σπέσιαλ όπλα, εκτοξευτές και όπλα από παλαιότερα παιχνίδια.
Ζόμπι
Τέσσερις ταλαντούχοι ηθοποιοί επισκέπτονται το σπίτι του Wilard Wyler, σκηνοθέτη ταινιών τρόμου για μια οντισιόν. Ο Willard τους οδηγεί στην αίθουσα προβολής του για να δείξει τις παλιές του ταινίες, όμως αυτό καταλήγει σε εφιάλτη για τους πρωταγωνιστές διότι μεταφέρονται σε μια άλλη διάσταση όπου πρέπει να παλέψουν με ό,τι όπλα διαθέτουν, ζόμπι σε ένα θεματικό πάρκο της δεκαετίας του '80. Οι βασικοί χαρακτήρες είναι οι: Willard Wyler, A.J, ένας αθλητής, Poindexter, ένας σπασίκλας, Sally, μια τυπική έφηβη επηρεασμένη στην μόδα της εποχής, και ο Andre, ένας ράπερ.
Με το Sabotage DLC υπάρχει ένας επιπλέον χάρτης, ο Rave in the Wood, όπου οι χαρακτήρες μετακινούνται στην εποχή του 1990, σε μια εγκαταλελειμμένη κατασκήνωση γεμάτη με Ζόμπι και γνωρίζουν έναν άλλον ηθοποιό, τον Kevin Smith ο οποίος έχει ξεχαστεί εκεί και θέλει να πάρει εκδίκηση από τον Willard Wyler, που τον είχε παγιδεύσει εκεί.
Με το DLC Continium οι παίκτες μεταφέρονται στις αρχές του 2000 στους σκοτεινούς δρόμους της Νέας Υόρκης όπου με τις ικανότητες Κουνγκ Φου και με την μεγάλη ποικιλία από όπλα για να αφανίσουν μεγάλο αριθμό ζόμπι. Ο χάρτης λέγεται Shaolin Shuffle.
Επιμελητής (Quarter master)
Στο παιχνίδι, o παίκτης έχει την δυνατότητα να αγοράσει βοηθητικά πακέτα (Supply Drops) χρησιμοποιώντας κλειδιά (Keys) που μπορεί κάποιος να κερδίσει παίζοντας. Από τα πακέτα μπορεί κάποιος να κερδίσει καμουφλάζ για τα όπλα του, αλλά και για τους Rigs του, μπορεί να αποκτήσει εμβλήματα και εικονίδια που θα τα χρησιμοποιήσει για το προφίλ του στο παιχνίδι (Calling Card και Emblems). Το παιχνίδι εξακολουθεί να ανανεώνει την ποικιλία του με αναβαθμίσεις (Updates) που γίνονται συχνά και σταδιακά.
Διαδικτυακό παιχνίδι πολλαπλών παικτών
Αυτός ο τύπος παιχνιδιού δίνει την δυνατότητα σε πολλούς παίκτες να συνεργαστούν και να συναγωνιστούν μεταξύ τους μέσω διαδικτύου (Online), από διάφορα μέρη του κόσμου χρησιμοποιώντας διάφορους στρατιώτες (Combat Rigs), με διαφορετικές και ποικίλες ικανότητες (Perks), επεξεργάζοντας δικά τους όπλα (Classes) και να ανεβαίνουν επίπεδα παίρνοντας εμπειρία (XP) παίζοντας είτε μόνοι τους, είτε με ομάδα. Το παιχνίδι περιέχει εξελιγμένη κίνηση(EXO)που επιτρέπει στους παίκτες να πετάνε με μικρό περιορισμό, που κάνει το ρυθμό του παιχνιδιού πιο γρήγορο.
Τα Combat Rigs που υπάρχουν στο παιχνίδι εiναι τα Warfighter rig, Merc rig, Synaptic rig, FTL rig, Stryker rig και Phantom rig.
Το παιχνίδι πολλαπλών παιχτών δίνει την δυνατότητα να παίξει κάποιος σε μια ποικιλία χαρτών όπου ο κάθε ένας είναι ξεχωριστός ως προς το περιεχόμενο του. Οι χάρτες είναι με αλφαβητική σειρά οι Breakout, Crusher, Frontier, Frost, Genesis, Grounded, Mayday, Precint, Retaliation, Scorch, Skydock, Terminal καιThrowback. Υπάρχουν επίσης χάρτες από επιπλέον περιεχόμενο οι οποίοι, αυτή τη στιγμή, είναι οι Noir, Neon, Dominion, Renaissance, Archive, Scrap, Excess, Turista. Στις 31 Ιανουαρίου του 2017 η Infinity Ward έβγαλε στην αγορά επιπλέον περιεχόμενο επί πληρωμή, το Sabotage DLC, το οποίο περιέχει 4 χάρτες επιπλέον για το Multiplayer Mode οι οποίοι είναι: Noir, Neon, Dominion, Renaissance, καθώς και έναν χάρτη για τα Zombies εν ονόματι Rave In The Woods. Αναμένονται καινούριο DLC στην διάρκεια του 2017 ή και αργότερα.
Ανάπτυξη
Φωνές ηθοποιών
Στο παιχνίδι δανείζουν τις φωνές τους οι παρακάτω ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Call of Duty Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2016 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ζόμπι Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στον Άρη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σελήνη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Τόκιο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ελβετία
Υδροπλάνο
Το υδροπλάνο είναι ειδικός τύπος αεροσκάφους ικανό να πλέει και να κινείται στην επιφάνεια της θάλασσας ή και σε ευρεία υδάτινη έκταση π.χ. λίμνη ή ποταμό, καθώς και να ξεκινά την πτήση του απ΄ αυτή και να τερματίζει επίσης σε ίδια επιφάνεια.
Για τα υδροπλάνα αντί για τους όρους "απογείωση" και "προσγείωση" χρησιμοποιούνται οι όροι "αποθαλάσσωση" και "προσθαλάσσωση" αντίστοιχα ακόμη και αν γίνεται σε λίμνη.
Το υδροπλάνο καθ΄ όλο το χρόνο που βρίσκεται σε επαφή με την υδάτινη επιφάνεια, από τη στιγμή της πρώτης επαφής του, κατά την προσθαλάσσωση και μέχρι της απόσπασής του απ΄ αυτή, κατά την αποθαλάσσωση, νομικά και τεχνικά, εκλαμβάνεται ως πλοίο και είναι υπόχρεο στη τήρηση όλων των ναυτικών κανονισμών, όπως φανών ναυσιπλοΐας, κανονισμών αποφυγής σύγκρουσης κ.α.
Σήμερα τέτοιοι τύποι αεροσκαφών χρησιμοποιούνται κυρίως ως πυροσβεστικά αεροσκάφη αλλά και ως συγκοινωνιακά μέσα μεταξύ λιμένων συνήθως νήσων και περισσότερο σε αρχιπελάγη όπου το κόστος λιμενικών έργων κρίνεται πολύ υψηλό. Στον ελλαδικό χώρο πριν τον Β΄ παγκόσμιο Πόλεμο μεγάλη συγκοινωνιακή ανάπτυξη με υδροπλάνα παρουσίαζαν τα Δωδεκάνησα και ιδιαίτερα το Καστελόριζο που ήταν τέρμα και αφετηρία των τότε ιταλικών υδρο-αερογραμμών.
Η πρώτη πτήση υδροπλάνου πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαρτίου 1910 στη λίμνη Μπερ με κυβερνήτη τον Γάλλο Ανρύ Φαμπρ.
Space Metal
Το Space Metal είναι συλλογή τραγουδιών του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος UFO, η οποία κυκλοφόρησε το 1976 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Nova Records".
Η συλλογή αποτελείται από κομμάτια τα οποία προέρχονται από τα άλμπουμ "UFO 1", "UFO 2: Flying" και "UFO Live", στα οποία ο ήχος του συγκροτήματος περιελάμβανε ψυχεδελικά στοιχεία και αποτελούσε ένα κράμα space και hard rock.
Μέλη των UFO
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Space Metal" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των UFO Κατηγορία:Άλμπουμ του 1976
Σαντζάκι του Κλις
Το Σαντζάκι του Κλίσκι ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα εδάφη της σημερινής Κροατίας. Διοικητικό του κέντρο ήταν η πόλη "Λίβνο" αλλά πήρε το όνομα του από τη σημερινή κωμόπολη της Κροατίας Κλις ή Κλίσκι ή Κλίσα σημερινό Τίπκατ.
Δημιουργήθηκε το 1537 μετά την πτώση του Κλις στα χέρια των Τούρκων. Διοικητικά ανήκε αρχικά στο Βιλαέτι της Ρωμυλίας και από το 1580 στο Βιλαέτι της Βοσνίας όταν αυτό δημιουργήθηκε. Χωριζόταν στους Καζάδες : Skradin Neretva, Novosel, Akhisar ή Προύσακ, Zagorje, Κλίσκι και Golhisar, αργότερα μερικοί καζάδες αποσπάστηκαν σε νέα Σαντζάκια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας Κατηγορία:Σαντζάκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη Κατηγορία:Οθωμανική Κροατία Κατηγορία:Οθωμανική Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Δήμων ο ατθιδογράφος
Ο Δήμων ήταν ιστορικός, συγγραφέας μιας Ατθίδος αποτελούμενης από τέσσερα (τουλάχιστον) βιβλία σύμφωνα με την μαρτυρία του Αθήναιου.
Πότε έζησε δεν είναι ακριβώς γνωστό, ήταν πάντως αρχαιότερος από τον Φιλόχορο, ο οποίος λέγεται ότι έγραψε την δική του Ατθίδα ενάντια στην Ατθίδα του Δήμωνα που την θεωρούσε ανακριβή.
Στον Δήμωνα αποδίδονται επίσης άλλα δύο συγγράμματα, τα Περί παροιμιών και Περί θυσιών.
Από τα έργα του διασώθηκαν 22 αποσπάσματα (τα περισσότερα από το Περί παροιμιών). Αναφέρονται από τον Πλούταρχο (στο βίο του Θησέως), τον Στέφανο Βυζάντιο, τον Αρποκρατίωνα, τον Ησύχιο, τον Ζηνόβιο, τον Φώτιο, τον Σουίδα κ.ά.
Παραπομπές
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί κατηγορία:Ατθιδογράφοι
Νικόλαος Ζέρβας
Ο Νικόλαος Ζέρβας (1800 - 1869) ήταν Έλληνας επαναστάτης και αρχιστράτηγος της Επανάστασης του 1821.
Βιογραφία
Ο Ζέρβας γεννήθηκε στο Σούλι της Ηπείρου που τότε άνηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Έγινε ένας από τους ηγέτες των Σουλιώτων. Ο Ζέρβας συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 (1821-1830) και διακρίθηκε στη Μάχη του Ανάλατου. Τον Μάρτιο του 1828, μαζί με έναν άλλο επαναστατικό ηγέτη, τον Δήμο Τσέλιο, κατάφεραν να απομακρύνουν την Οθωμανική δύναμη από το Μενίδι.
Μετά την επιτυχία της επανάστασης των Ελλήνων, ο Ζέρβας συμμετείχε σε αντάρτικη εξέγερση στην Ακαρνανία (1836). Το 1854, ήδη αρχιστράτηγος του Ελληνικού Στρατού, παραιτήθηκε από τη θέση του και έλαβε μέρος στην Επανάσταση της Ηπείρου του 1854. Η εξέγερση αποσκοπούσε στην ένωση της Ηπείρου με το Βασίλειο της Ελλάδας, αλλά απέτυχε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Έλληνες στρατηγοί
Γιώργος Χελάκης
Ο Γιώργος Χελάκης είναι Έλληνας αθλητικογράφος και γνωστός κυρίως για τις ραδιοφωνικές μεταδόσεις αγώνων του Μουντιάλ και του Euro, ιδίως όταν παίζει η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδας.
Γεννημένος στο χωριό Σελιάνα της Αιγείρας στην Αιγιαλεία στις 11 Ιουλίου του 1964, είναι συνιδιοκτήτης (μεταξύ άλλων) και εργάζεται στην εφημερίδα SportDay και στον ραδιοσταθμό ΣΠΟΡ FM (νυν BwinΣΠΟΡ FM 94.6). Για κάποιο διάστημα στα τέλη της δεκαετίας του 2000 υπήρξε επίσης βασικός χρηματοδότης και πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας της Αιγιαλείας, του Παναιγιάλειου.
Πέραν της ενασχόλησής του με τον αθλητισμό, ο Γιώργος Χελάκης είναι γνωστός και για την πολιτική δραστηριότητά του. Ξεκίνησε ως μέλος του ΚΚΕ, αλλά μετά τη διάσπαση του 1991 εντάχθηκε στο Συνασπισμό, στην Κεντρική Επιτροπή του οποίου εξελέγη το 2004. Ως στέλεχος του Συνασπισμού ήταν υποψήφιος βουλευτής στις εθνικές εκλογές του 2004 και 2007 με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το 2006 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Καλλιθέας λαμβάνοντας ποσοστό 11,99%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητικογράφοι Κατηγορία:Δημοσιογράφοι στο ραδιόφωνο Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Τσιγ κιοφτέ
thumb|Γεύμα τσιγ κιοφτέ στην Τουρκία Το τσιγ κιοφτέ ή τσι κιοφτέ (τουρκικά: Çiğ köfte, αρμενικά: չի քուֆթա) είναι πιάτο από κεφτέδες το οποίο αποτελεί τοπική σπεσιαλιτέ της Σανλιούρφα και του Αντιγιαμάν στη νοτιοανατολική Τουρκία και σερβίρεται ως ορεκτικό ή μεζές. Παρομοιάζει με το κιμπέ ναγιέ από τη λιβανέζικη κουζίνα, το τσιγ κιοφτέ είναι κοινό για την αρμενική και την τουρκική κουζίνα, και βρίσκεται επίσης στην παραδοσιακή κουζίνα των Εβραίων Ουρφαλίμ.
Παραδοσιακά φτιαγμένο με ωμό κρέας, υπάρχουν χορτοφαγικές παραλλαγές με πλιγούρι και στην Ούρφα, μια τοπική εκδοχή χωρίς κρέας γίνεται με ομελέτα. Στην επαρχία Ντιγιαρμπακίρ πωλούνται τοπικά παρασκευασμένες παρτίδες από πλανόδιους πωλητές.
Ετυμολογία
Στα τούρκικα, çiğ σημαίνει «ωμό» και köfte σημαίνει κεφτές. Η λέξη köfte προέρχεται από τα περσικά, ουσιαστικά από την πρωτο-ινδοευρωπαϊκή ρίζα «*(s)kop–» (αλεσμένο, τριμμένο, χτυπημένο).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Εβραϊκή κουζίνα Κατηγορία:Κουρδική κουζίνα Κατηγορία:Επαρχία Σανλιούρφα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ωμό κρέας
Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης
μικρογραφία|250x250εσ|Η έδρα του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίνασης στο 22 Τρόυρενμπεργκ των Βρυξελλών, φωτογραφημένη το 2018 Το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (εν συντομία ΕΣΕ, αγγλικά: Single Resolution Board (SRB)) αποτελεί μέρος του Ενιαίου Μηχανισμού Επίλυσης της ΕΕ και ξεκίνησε τις εργασίες του στις 1 Ιανουαρίου 2015. Το συμβούλιο ιδρύθηκε με βάσει τον κανονισμό 806/2014. Ανέλαβε πλήρη υπευθυνότητα για την επίλυση θεμάτων στις 1 Ιανουαρίου 2016, καθιστώντας το έτσι ως την αρχή επίλυσης για περίπου 143 σημαντικούς τραπεζικούς ομίλους καθώς και οποιοδήποτε διασυνοριακό τραπεζικό όμιλο που έχει ιδρυθεί εντός των συμμετεχόντων κρατών-μελών.
Η εξυγίανση είναι η αναδόμηση μιας τράπεζας από μια αρχή εξυγίανσης μέσω της χρήσης εργαλείων εξυγίανσης για να διασφαλίσει τα δημόσια συμφέροντα, συμπεριλαμβανομένης της συνέχειας των κρίσιμων λειτουργιών και την οικονομική σταθερότητα της τράπεζας, στο ελάχιστο δυνατό κόστος για τους φορολογούμενους.
Οι κύριες αποστολές του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης είναι οι παρακάτω:
Το συμβούλιο έχει την έδρα του στις Βρυξέλλες του Βελγίου, ενώ το διοικητικό του συμβούλιο αποτελείται από τα παρακάτω μέλη:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Άνω Τούμπα
thumb|300x300px|Ο Ιερός Ναός της Αγίας Βαρβάρας στην Άνω Τούμπα μικρογραφία μικρογραφία|Ελαιόρεμα Η Άνω Τούμπα αποτελεί οικιστική περιοχή της πόλης της Θεσσαλονίκης και αυτοδιοικητικά αποτελεί τμήμα της δημοτικής κοινότητας (επίσης παλαιότερα Δ΄ δημοτικό διαμέρισμα) του δήμου Θεσσαλονίκης. Η περιοχή πήρε το όνομά της από τον ομώνυμο λόφο της Τούμπας, που βρίσκεται τοποθετημένος στα βορειοδυτικά της περιοχής, στα όριά της με την Δημοτική Ενότητα της Τριανδρίας.
Δημιουργήθηκε από Μικρασιάτες και Ανατολικοθρακιώτες πρόσφυγες μετά την Μικρασιατική καταστροφή του 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών την περίοδο 1923-24.
Αποτελεί μια από τις πιο γνωστές τις περιοχές της πόλης της Θεσσαλονίκης, κυρίως λόγω της έδρας του ιστορικού αθλητικού συλλόγου ΠΑΟΚ, αλλά και του σημαντικού αρχαιολογικού της χώρου στον λόφο της Τούμπας, όπου διεξάγεται εκτεταμένη αρχαιολογική έρευνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης
Μαίναλο Αρκαδίας
Το Μαίναλο είναι ένα μικρό χωριό του Νομού Αρκαδίας, που βρίσκεται βορειοδυτικά της Τρίπολης σε υψόμετρο 866 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, και απέχει από την Τρίπολη 12 χιλιόμετρα περίπου. Ανήκει πλέον στο Δήμο Τρίπολης, ενώ παλιότερα ανήκε στο Δημοτικό Διαμέρισμα Μαινάλου, του πρώην Δήμου Φαλάνθου του Νομού Αρκαδίας. Παλαιότερα ονομαζόταν «Ζαράκοβα». Το όνομα Ζαράκοβα ενδεχομένως προέρχεται από την παλαιοσλαβική λέξη жаръ(ζαρ) = ζέστη πνιγηρή (κροατικά žarak).
Πληροφορίες
Στο χωριό Μαίναλο, υπήρχε στα χρόνια της Επανάστασης του 1821, ο Πύργος της Ζαράκοβας, που δεν σώζεται.
Η περιοχή στην οποία βρίσκεται το χωριό, στην αρχαιότητα ονομαζόταν Μαιναλία και παλαιότερα υπήρχε η άποψη ότι τα θεμέλεια του υστεροαρχαϊκού ναού που ανέσκαψε ο έφορος αρχαιοτήτων Θεόδωρος Σπυρόπουλος τη δεκαετία του 1990 ανήκαν στο ιερό της Λυκοάτιδας Άρτεμης. To 2011 ανακαλύφθηκε το ιερό της Λυκοάτιδας Αρτέμιδας στην Αγία Παρασκευή Αραχαμητών, γεγονός το οποίο οδήγησε στην ταύτιση με ασφάλεια του αρχαίου όρους Μαίναλος με το σημερινό βουνό του Αγίου Ηλία της Ασέας.
Σε μικρή απόσταση από το χωριό βρίσκεται το Μοναστήρι της Επάνω Χρέπας. Το χωριό Μαίναλο βρίσκεται σε μία περιοχή του όρους Μαινάλου, στο οποίο υπάρχει χιονοδρομικό κέντρο σε υψόμετρο 1600 μέτρων.
Η πληθυσμιακή μεταβολή του Μαινάλου κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με τις απογραφές της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής είναι η εξής:
Διοικητικές μεταβολές
Ζαράκωβα
Μαίναλον
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Φαλάνθου Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Buried
Το Buried είναι ισπανικό θρίλερ παραγωγής 2010. Την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ροδρίγο Κορτές ενώ το σενάριο έγραψε ο Κρις Σπάρλινγκ. Πρωταγωνιστεί ο Ράιαν Ρέινολντς.
Πλοκή
Ο Πολ Κόνροϊ (Paul Conroy), Αμερικανός οδηγός φορτηγού που εργάζεται σε αμερικανική εταιρεία στο Ιράκ, πέφτει, μαζί με συναδέλφους του, θύμα ενέδρας Ιρακινών ανταρτών και ξυπνά τραυματισμένος μέσα σε ένα φέρετρο, θαμμένο κάπου στο Ιράκ.
Ο αέρας είναι περιορισμένος, όπως και ο χρόνος του Κόνροϊ, καθώς οι απαγωγείς του τον ενημερώνουν ότι, εάν δεν καταβληθεί γι' αυτόν ένα τεράστιο ποσό ως λύτρα μέσα στις επόμενες δύο ώρες, τον περιμένει η εκτέλεση.
Στον αγωνιώδη αγώνα του για την επιβίωση, τα όπλα του Κόνροϊ είναι ελάχιστα: ένα κινητό τηλέφωνο, του οποίου η μπαταρία πέφτει από λεπτό σε λεπτό, ένας αναπτήρας που κι αυτός τρεμοσβήνει, ένα στυλό και ένα μπουκαλάκι χάπια κατά του άγχους.
Σχολιασμός
Το Buried είναι ένα ευρηματικό θρίλερ, που εξελίσσεται ολόκληρο μέσα σε ένα σκοτεινό φέρετρο και στο οποίο παρακολουθούμε επί 90 λεπτά έναν εκπληκτικό Ράιαν Ρέινολντς να αγωνίζεται για τη ζωή του και να αντιμετωπίζει, πέρα από τους Ιρακινούς απαγωγείς, την αδυναμία συνεννόησης με τον έξω κόσμο, την αδιαφορία του κρατικού συστήματος και τον κυνισμό των οικονομικών συμφερόντων.
Η ταινία στηρίζεται ολόκληρη στις εκφράσεις του προσώπου, ακόμη και στο ρυθμό της ανάσας του Ρέινολντς, που είναι το μόνο πρόσωπο που βλέπουμε στην οθόνη μας. Όλα τα υπόλοιπα μέλη του καστ ακούγονται μόνο στο τηλέφωνο του πρωταγωνιστή.
Βασισμένο σε μια απλή και ριψοκίνδυνη ιδέα, το θρίλερ του Ροδρίγο Κορτές, βαδίζοντας στα χνάρια του μαέστρου του σασπένς Άλφρεντ Χίτσκοκ, καταφέρνει να διατηρήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή επί 90 λεπτά, να τον παρασύρει στη δίνη των συναισθημάτων του πρωταγωνιστή και να μείνει στο μυαλό του και στη σκέψη του πολύ μετά το τέλος της ταινίας.
Το Buried απέσπασε βαθμολογία 7,8/10 από τους χρήστες του IMDB.com.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Icon Productions Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment Κατηγορία:Ταινίες επιβίωσης Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βαρκελώνη
Μάρτι Φέλντμαν
Ο Μάρτιν Άλαν "Μάρτι" Φέλντμαν (Martin Alan "Marty" Feldman, 8 Ιουλίου 1934 – 2 Δεκεμβρίου 1982) ήταν Άγγλος συγγραφέας, κωμικός και ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Βίος
Γεννήθηκε κατά τον μεσοπόλεμο στο Ιστ Εντ του Λονδίνου σε φτωχή οικογένεια Εβραίων από το Κίεβο. Είχε μια αδελφή, την Πάμελα. Περιέγραφε την παιδική του ηλικία ως «μοναχική». Μια ατυχής εγχείρηση για την αντιμετώπιση της νόσου του Grave του χάρισε το διακριτό βλέμμα του (στραβισμός).
Ένιωσε από μικρός το κάλεσμα της τζαζ και του θεάματος και μέχρι και την εφηβεία του, όπου παράτησε το σχολείο για να δουλέψει. Γνώρισε πολλά σκαμπανεβάσματα, ανάμεσα στη σκληρή ζωή του Λονδίνου και σε εξορμήσεις με παρακμιακούς θιάσους και αυτοσχεδιαστική μουσική. Αυτός ο τρόπος ζωής και η αγάπη του για τον Μπάστερ Κήτον συνέβαλαν στην απόφαση του να ασχοληθεί με την κωμωδία. Έτσι, ξεκίνησε γράφοντας ανέκδοτα και ατάκες για παραστάσεις.
Στα μέσα της δεκαετίας του '50, συνεργαζόμενος με τον Μπάρυ Τουκ (Barry Took), καθιερωμένο ευθυμογράφο, διαμόρφωσε το ύφος και τον ειρμό του. Μαζί, έγιναν δύο από τους πιο παραγωγικούς και επιτυχημένους συγγραφείς τόσο στο ραδιόφωνο όσο και στην τηλεόραση.