cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνική ασφάλεια της Κίνας
Η Εθνική ασφάλεια της Κίνας περιλαμβάνει τον συντονισμό μιας ποικιλίας οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών επιβολής του νόμου, των στρατιωτικών, των παραστρατιωτικών, των κυβερνητικών και των υπηρεσιών πληροφοριών που έχουν ως στόχο την προστασία της εθνικής ασφάλειας της Κίνας. Η Κίνα συνδέει συνήθως τα τρία ακόλουθα στοιχεία ως εθνική ασφάλεια με την ακόλουθη σειρά: 1. εθνική κυριαρχία · 2. ασφάλεια · 3. αναπτυξιακά συμφέροντα.
Αστυνόμευση και εσωτερική ασφάλεια
Ο εξοπλισμός ασφαλείας αποτελείται από το Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας και το Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας, των λαϊκών ενόπλων της αστυνομίας, του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΛΑΣ), και των δικαστικών, αντιπροσωπευτικών, και ποινικών συστημάτων. Το Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας επιβλέπει όλες τις εγχώριες αστυνομικές δραστηριότητες στην Κίνα, συμπεριλαμβανομένης της Λαϊκής Ένοπλης Αστυνομίας. Το υπουργείο είναι υπεύθυνο για τις αστυνομικές επιχειρήσεις και τις φυλακές και διαθέτει ειδικά τμήματα για εσωτερική πολιτική, οικονομική και επικοινωνιακή ασφάλεια. Οι χαμηλότερες οργανωτικές του μονάδες είναι οι δημόσιοι σταθμοί ασφαλείας, οι οποίοι διατηρούν στενή καθημερινή επαφή με το κοινό. Η Λαϊκή Ένοπλη Αστυνομική Δύναμη, η οποία διατηρεί συνολικά περίπου 1,5 εκατομμύρια προσωπικό, οργανώνεται σε 45 τμήματα: αστυνομία εσωτερικής ασφάλειας, προσωπικό υπεράσπισης συνόρων, φρουρούς κυβερνητικών κτιρίων και πρεσβειών και ειδικών αστυνομικών επικοινωνιών.
Το Υπουργείο Ασφάλειας του Κράτους ιδρύθηκε το 1983 για να διασφαλίσει «την ασφάλεια του κράτους μέσω αποτελεσματικών μέτρων εναντίον εχθρικών πρακτόρων, κατασκόπων και αντεπαναστατικών δραστηριοτήτων που έχουν ως στόχο να σαμποτάρουν ή να ανατρέψουν το σοσιαλιστικό σύστημα της Κίνας». Το υπουργείο καθοδηγείται από μια σειρά νόμων που θεσπίστηκαν το 1993, το 1994 και το 1997 που αντικατέστησαν το «αντεπαναστατικό» καταστατικό του εγκλήματος. Οι επιχειρήσεις του υπουργείου περιλαμβάνουν συλλογή πληροφοριών, τόσο εσωτερικών όσο και εξωτερικών.
Εσωτερική απειλή και τρομοκρατία
Μουσουλμανικοί αυτονομιστές στην αυτόνομη περιοχή Ουιγούρων Σιντζιάνγκ παρουσιάζουν στην Κίνα την πιο σημαντική τρομοκρατική απειλή της, η οποία εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Το 2003 το Πεκίνο δημοσίευσε μια «Λίστα Τρομοκρατών του Ανατολικού Τουρκιστάν», η οποία χαρακτήρισε οργανώσεις όπως το Παγκόσμιο Συνέδριο Νεολαίας Ουιγούρων και το Κέντρο Πληροφοριών του Ανατολικού Τουρκιστάν ως τρομοκρατικές οντότητες. Αυτές οι ομάδες υποστηρίζουν ανοιχτά την ανεξαρτησία για το «Ανατολικό Τουρκεστάν» και, παρόλο που δεν έχουν συνδεθεί δημοσίως με βίαιη δραστηριότητα, οι αυτονομιστές κατέφυγαν σε βία, βομβιστικές επιθέσεις, δολοφονίες και μάχες στο δρόμο, στις οποίες το Πεκίνο ανταποκρίνεται με αστυνομική και στρατιωτική δράση.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2004, στρατεύματα από την Κίνα και το Πακιστάν πραγματοποίησαν κοινές αντιτρομοκρατικές ασκήσεις στη Σιντζιάνγκ με στόχο το Ισλαμικό Κίνημα του Ανατολικού Τουρκιστάν, μια οργάνωση που αναφέρεται ως τρομοκρατική από την Κίνα, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ). Αυτή και άλλες αυτονομιστικές ομάδες Ουιγκούρων εκπαιδεύτηκαν στο Αφγανιστάν για να πολεμήσουν με τους Ταλιμπάν και την Αλ Κάιντα. Το Ισλαμικό Κίνημα του Ανατολικού Τουρκιστάν ιδρύθηκε το 1990 και έχει δεσμούς με το Ισλαμικό Κίνημα του Ουζμπεκιστάν, το οποίο λειτουργεί σε όλη την Κεντρική Ασία. Ο πρωθυπουργός Ουέν Τζιενμπάο μαζί με ηγέτες άλλων ασιατικών και ευρωπαϊκών κρατών στο Ανόι συγκεντρώθηκαν για τη Συνάντηση Ασίας-Ευρώπης τον Οκτώβριο του 2004 στο Ανόι, όπου οι εκπρόσωποι επιβεβαίωσαν την έκκλησή τους για πόλεμο κατά της τρομοκρατίας με επικεφαλής τον ΟΗΕ.
Ωριάκ-Λαγκάστ
Το Ωριάκ-Λαγκάστ (γαλλικά: Auriac-Lagast, οξιτανικά: Auriac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωριγκαστουά (γαλλικά: Aurigastois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
1025
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1025 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας
Ο Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας (πλήρες όνομα : Μιχαήλ Φιόντοροβιτς Ρομάνοφ, Михаи́л Фёдорович Рома́нов; 22 Ιουλίου 1596 - 23 Ιουλίου 1645) ήταν τσάρος του Ρωσικού Βασιλείου και ο πρώτος τσάρος της δυναστείας των Ρομάνοφ μετά την Εποχή των Αναστατώσεων (1613) όταν ανέλαβε να κυβερνήσει για τρεις αιώνες. Ήταν ο γιος του Φιόντορ Νίκιτιτς Ρομάνοφ (αργότερα γνωστός ως Πατριάρχης Μόσχας Φιλάρετος) και της Ξένιας (αργότερα μοναχής Μάρθας). Ήταν επίσης ο ανιψιός του Φιόντορ Α΄, της Αναστασίας Ρομάνοβνας (αδελφής του παππού του) και του τσάρου Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας. Η ανάληψη της θέσης του τσάρου από τον Μιχαήλ σηματοδότησε το τέλος της Εποχής των Αναστατώσεων (1598-1613).
Γ.Σ. Αστέρας Αγίου Δημητρίου
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Αστέρας Αγίου Δημητρίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Αγίου Δημητρίου, στην Αθήνα, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Αγίου Δημητρίου. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1988 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το μπλε. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης για αθλητές και αθλήτριες όλων των ηλικιακών ομάδων.
Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μόσχα στις 22 Ιουλίου 1596, γόνος μίας από τις ισχυρότερες βογιαρικές οικογένειες. Ο παππούς του Νικίτα Ζαχάριν-Γιούριεφ (μετέπειτα Ρομάνοφ) ήταν προσωπικός σωματοφύλακας και κουνιάδος του Ιβάν Δ΄ του Τρομερού (αδελφός της τσαρίνας Αναστασίας), ο δε πατέρας του Φιόντορ έλαβε σημαντικά στρατιωτικά και διπλωματικά αξιώματα επί βασιλείας του Φιοντόρ Α΄. Όμως έπεσε σε δυσμένεια, όταν στον θρόνο ανήλθε ο Μπορίς Γκοντουνόφ και αναγκάσθηκε να ασπασθεί το μοναχισμό με το όνομα Φιλάρετος.
Γ.Σ. Αστέρας Αγίου Δημητρίου
Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
Την αγωνιστική χρονιά του 2011 το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Αστέρα αποφάσισε να γυρίσει σελίδα στην Ιστορία του συγχωνεύοντας τις υποδομές του τμήματος μπάσκετ του σωματείου με το αντίστοιχο του Κρόνου Αγίου Δημητρίου που δίνει ζωή στο τμήμα του συλλόγου τροφοδοτώντας τον Αστέρα με παίκτες σε όλα τα τμήματα υποδομών.
Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας
Βιογραφία
Ο Μιχαήλ Α΄ εξελέγη στις 3 Μαρτίου του 1613 (21 Φεβρουαρίου με το παλαιό ημερολόγιο) από ένα ευρύ εκλεκτορικό σώμα, τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση, η οποία συνεκλήθη μετά τη λήξη της πολωνικής κατοχής. Ο θρόνος ήταν κενός ήδη από το 1610, όταν άνθρωποι των Πολωνών είχαν καθαιρέσει τον Βασίλειο Δ΄ (πέθανε δύο χρόνια αργότερα έγκλειστος στη Βαρσοβία). Στο μεταξύ ο πατέρας του Φιλάρετος είχε ανέλθει στο αξίωμα του Πατριάρχη Μόσχας, ευνοούμενος από τους δύο πρώτους φιλοπολωνούς Ψευδοδημήτριους, αλλά κατά την Πολωνική κατοχή άλλαξε στρατόπεδο και γι' αυτό συνελήφθη από τους κατακτητές.
Γ.Σ. Αστέρας Αγίου Δημητρίου
Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
Ο Αστέρας άρπαξε την ζωτικής σημασίας ευκαιρία και έδωσε πνοή στο τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου. Μάλιστα, την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο 2012-13 το τμήμα Ανδρών τερμάτισε στην 6η θέση της Γ΄ Κατηγορίας της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., ενώ το αντίστοιχο τμήμα Παίδων προκρίθηκε στην τελική φάση του πρωταθλήματος χάνοντας ωστόσο στα τελευταία δεύτερα την άνοδο στην Β΄ Κατηγορία Παίδων της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α..
Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας
Σταδιοδρομία ως τσάρος
Οι κινήσεις του νέου τσάρου στα πρώτα χρόνια αποσκοπούσαν στην αναδιοργάνωση της διαλυμένης και αναρχούμενης χώρας. Βασική μέριμνά του ήταν η πάταξη των ληστών, που επί σχεδόν μια δεκαετία λεηλατούσαν ανεξέλεγκτοι την ύπαιθρο. Παράλληλα έκλεισε τα πολεμικά μέτωπα με τη Σουηδία (Συνθήκη του Στόλμποβο, 17/02/1617) και την Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία (Ανακωχή του Ντεουλίνο, 11/12/1618), παραχωρώντας τους αντίστοιχα την Ίνγκρια και το Σμολένσκ.
Μετά την Ανακωχή του Ντεουλίνο ο Φιλάρετος απελευθερώθηκε από τους Πολωνούς και επέστρεψε στη Μόσχα. Ο ρόλος του στα πολιτικά πράγματα έγινε πολύ σημαντικός: στην πραγματικότητα μέχρι το θάνατό του (1633) η Ρωσία είχε δυαρχία, με τον Φιλάρετο να κυβερνά και τον Μιχαήλ Α΄ απλά να επικυρώνει τις αποφάσεις του πατέρα του. Σε αυτή την περίοδο σημαντικότερα έργα είναι η μεταρρύθμιση προς το ορθολογικότερο του φορολογικού συστήματος και η ενθάρρυνση της θεολογικής έρευνας. Έγινε επίσης απόπειρα να ανακτηθεί το Σμολένσκ, αλλά η Ρωσία σύντομα ηττήθηκε.
Γ.Σ. Αστέρας Αγίου Δημητρίου
Ιστορική αναδρομή
Κατά την αγωνιστική περίδο 2008-09 το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Αστέρα διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., στον τελικό βαθμολογικό πίνακα του οποίου κατέλαβε τη 12η θέση σε σύνολο 15 συλλόγων. Την επόμενη χρονιά, 2009-10, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 10η θέση σε πρωτάθλημα 17 συλλόγων. Την περίδο 2010-11 βρέθηκε στην 11η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα.
Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας
Σταδιοδρομία ως τσάρος
Αφού πέθανε ο Φιλάρετος, ο Μιχαήλ ξανάγινε απόλυτος μονάρχης, αλλά αδυνατούσε να αντεπεξέλθει στα καθήκοντά του. Πάσχοντας από ένα παλαιό τραύμα που προοδευτικά παρέλυε τα πόδια του, προτιμούσε να αφήνει τη διακυβέρνηση της χώρας στα χέρια των συμβούλων του. Γενικά το υπόλοιπο της θητείας του έως το θάνατό του δε χαρακτηρίσθηκε από σημαντικά γεγονότα ή αποφάσεις.
Γ.Σ. Αστέρας Αγίου Δημητρίου
Ιστορική αναδρομή
Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η ομάδα του Αγίου Δημητρίου επέδειξε καλύτερο αγωνιστικό πρόσωπο φτάνοντας στην 6η θέση της βαθμολογίας της κανονικής περιόδου και κερδίζοντας μία θέση στα Play-offs. Ωστόσο δύο συνεχόμενες ήττες από την Αργυρούπολη κράτησαν την ομάδα μακριά από την κορυφαία τετράδα.
Την επόμενη χρονιά, 2012-13, ο Αστέρας τερμάτισε στην 9η θέση της τελικής κατάταξης της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. σε σύνολο 15 ομάδων.
Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας
Σταδιοδρομία ως τσάρος
Πέθανε στις 23 Ιουλίου 1645, μάλλον από το συνδυασμό της ασθένειάς του και κατάθλιψης. Τις τύχες της χώρας ανέλαβε ο γιος του Αλέξιος.
Προσωπική ζωή
Ο Μιχαήλ νυμφεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος Μαρία Ντολγκορούκοβα απεβίωσε ξαφνικά τέσσερις μήνες μετά το γάμο (1625).
Η δεύτερη ήταν η Ευδοκία Στρέσνιοβα, την οποία νυμφεύτηκε το 1626. Απέκτησαν δέκα τέκνα, εκ των οποίων τα έξι πέθαναν σε βρεφική ηλικία. Η Ευδοκία πέθανε ένα μήνα μετά τον άνδρα της. Απέκτησε 10 παιδιά:
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Τσάροι της Αυτοκρατορίας της Ρωσίας Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Γ.Σ. Αστέρας Αγίου Δημητρίου
Τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών
Το τμήμα βόλεϊ Γυναικών δεν θα αγωνιστεί την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο.
Την περίοδο 2012-13 έχασε την άνοδο στην Α1 για μόλις 5 πόντους τερματίζοντας στην 3η θέση του 2ου ομίλου της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών στον 2ο όμιλο.Ωστόσο την αγωνιστική περίοδο 2014-2015 κέρδισε την άνοδό του στην Α1, στην οποία θα αγωνίζεται την αγωνιστική περίοδο 2015-2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Π.Α.Α.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1988 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1988
Ισθμός του Περεκόπ
Ο Ισθμός Περεκόπ είναι ο ισθμός που συνδέει την Κριμαία με την υπερκείμενη αυτής πεδιάδα της Ουκρανίας. Έχει μήκος περίπου 6 χιλιόμετρα και βρίσκεται στο βορειοδυτικό μυχό της λιμνοθάλασσας Σιβάς (της "Σαπράς θάλασσας" των Ελλήνων), της Αζοφικής στον Εύξεινο Πόντο.
Το όνομά του οφείλεται σε ομώνυμο αρχαίο φρούριο των Τατάρων που αποτέλεσε και οικισμό. Η εμπορική του αξία εκ της γεωγραφικής του θέσης ήταν γνωστή από την αρχαιότητα όταν οι αρχαίοι Έλληνες ίδρυσαν στη περιοχή του δύο πόλεις αποικίες. Κατά τον μεσαίωνα έφερε το όνομα Τόζλα.
Από τον 16ο αιώνα ο ισθμός Περεκόπ  και η ομώνυμη πόλη άρχισε να ενισχύεται με οχυρωματικά έργα από τον Χάνο της Κριμαίας.
Το 1783 περιελήφθη οριστικά στη Τσαρική Ρωσική Αυτοκρατορία.
Λόγω της δεσπόζουσας θέσης του ο ισθμός Περεκόπ υπήρξε μεγάλης στρατηγικής σημασίας και στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους. Ειδικότερα με τη λήξη του Α’ Π.Π. κατά τον ρωσικό εμφύλιο πόλεμο στη περιοχή αυτή διεξάχθηκε από γαλλο-ελληνικά στρατεύματα η εκστρατεία της Κριμαίας με ατυχή κατάληξη, ενώ στο Β’ Π.Π. μετά τη διέλευση των Γερμανών, τον Οκτώβριο του 1941, πέρασε στους Γερμανούς,(πολιορκία της Σεβαστούπολης), και ανακαταλήφθηκε από τον Ρώσο στρατάρχη Τολμπούχιν, τον Απρίλιο του 1944, μετά την ήττα των γερμανικών δυνάμεων και την αποχώρησή τους από την περιοχή.
Περεκοπ Περεκόπ
Συντηρητικό Κόμμα (Ηνωμένο Βασίλειο)
Το Συντηρητικό Κόμμα (αγγλικά: Conservative Party), επισήμως Συντηρητικό και Ενωτικό Κόμμα (αγγλικά: Conservative and Unionist Party), επίσης αποκαλούμενοι και ως Torries, είναι το δεύτερο παλαίοτερο ενεργό πολιτικό κόμμα παγκοσμίως, μετά απο το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ, και ένα από τα δύο κύρια πολιτικά κόμματα του Ηνωμένου Βασιλείου, μαζί με το αντίπαλο Εργατικό Κόμμα.
Το Συντηρητικό Κόμμα, είναι το κύριο κόμμα της κεντροδεξιάς στο Ηνωμένο Βασίλειο, όμως εντός του υπάρχουν ιδεολογικές πτέρυγες που εκτείνονται από το κέντρο έως και την δεξιά. Ιδεολογικά συμφωνεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο με τον οικονομικό φιλελευθερισμό, τον συντηρητισμό, τον κοινωνικό συντηρητισμό, τον φιλελεύθερο συντηρητισμό, τον κλασσικό φιλελευθερισμό, τον Βρετανικό ενωτισμό.
Το σύγχρονο Συντηρητικό Κόμμα έχει τις ρίζες του στο κόμμα των Τόρηδων το οποιο ιδρύθηκε κατά τον 17ο αιώνα με πρώτο πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρετανίας από το κόμμα τους να είναι ο Γουΐλιαμ Πιτ ο Νεότερος (1783-1801 και 1804-1806). Την δεκαετία του 1830, ο σερ Ρόμπερτ Πίλ, μέλος του κόμματος των Τόρηδων και μετέπειτα πρωθυπουργός (10 Δεκεμβρίου 1834–8 Απριλίου 1835 και 30 Αυγούστου 1841–29 Ιουνίου 1846) έδωσε το όνομα Συντηρητικοί στο κόμμα του. Κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου εκλέγεται μια ιστορική προσωπικότητα της Μεγάλης Βρετανίας, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, υπό την ηγεσία του οποίου η Μεγάλη Βρετανία βγήκε νικήτρια από τον πόλεμο. Το 1979, πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας εκλέχθηκε η Μάργκαρετ Θάτσερ, η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας, που πραγματοποίησε μεγάλες τροποποιήσεις στο πολιτικό σύστημα της Μεγάλης Βρετανίας και φιλελευθεροποίησε σημαντικά τη βρετανική οικονομία.
Σημερινός Ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος, από τον Οκτώβριο του 2022, είναι ο πρωθυπουργός Ρισι Σουνακ.
Ιδεολογία
Οι Συντηρητικοί είναι ένα κόμμα με πλήθος εσωτερικών πτερύγων και ιδεολογικά στελεχώνεται από αξίες και ιδέες που συχνά είναι αντικρουόμενες. Εντός του κόμματος τα σημεία στα οποία υπάρχει μια γενική συμφωνία είναι η κοινή πίστη στην αρχή του Βρετανικού Ενωτισμού, ότι δηλαδή η Μεγάλη Βρετανία αποτελεί και πρέπει να διατηρηθεί ως ένα ενιαίο έθνος-κράτος, η κοινή αποδοχή της φιλελεύθερης οικονομίας και της ελεύθερης αγοράς καθώς και μια κοινή υποστήριξη του πολιτεύματος της Συνταγματικής Κοινοβουλευτικής Μοναρχίας, παρόλο που η ανωτέρω πολιτική δεν είναι επίσημη και δεσμευτική. Επίσης, σημαντικό στοιχείο του βρετανικού συντηρητισμού είναι η πεποίθηση πως οι αλλαγές, κοινωνικές και μη, πρέπει να γίνονται με ταργό ρυθμό ώστε να εξασφαλίζεται η πολιτική σταθερότητα και η αποτελεσματικότητα των αλλαγών αυτών. Πατέρας της θεωρίας αυτής είναι ο Ιρλανδός πολιτικός και φιλόσοφος του 18ου αιώνα Έντμουντ Μπερκ.
Ωστόσο, τα εσωκομματικά σημεία τριβής είναι σημαντικά και διαμορφώνουν την πολυπλοκότητα των κομματικών συσχετισμών. Σήμερα, τα τρία σημαντικότερα σημεία τριβής θα μπορούσαν να προσδιορισθούν ως εξής: Οικονομία και κοινωνική πολιτική, Κοινωνικά θέματα και σχέσεις με την Ευρώπη.
Οικονομία και Κοινωνική Πολιτική
Στα τέλη του 19ο αιώνα ο τότε ηγέτης των Συντηρητικών Μπέντζαμιν Ντισραέλι διαμόρφωσε τη θεωρία του "Συντηρητισμού του Ενός Έθνους" (One-nation conservatism). Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, το βρετανικό έθνος ταξικά διακρίνεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τους προνομιούχους και την εργατική τάξη. Παρόλα αυτά αποτελεί έναν ενιαίο θεσμό και η βρετανική κοινωνικά λειτουργεί οργανικά, δηλαδή η ευημερία όλου του έθνους προϋποθέτει καλές συνθήκες διαβίωσης όλων των πολιτών. Εάν η εργατική τάξη ζει υπό δυσχερείς οικονομικές συνθήκες, τοτε και η προνομιούχες ομάδες θα επηρεαστούν αρνητικά λόγω των αναταραχών και του κινδύνου ξεσηκωμού και επανάστασης. Αυτό το αλληλένδετο σχήμα που διέπει την οργάνωση της κοινωνίας υποχρεώνει τις προνομιούχες ομάδες να ενδιαφέρονται και να προωθούν "πατερναλιστικές" πολιτικές που θα στοχεύουν στην εξομάλυνση των συνθηκών ζωής των μη-προνομιούχων και συνολικά στην εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας. Στα πλαίσια αυτής της θεωρίας, μεγάλη μερίδα του Συντηρητικού Κόμματος παραδοσιακά υποστηρίζει πατερναλιστικές και κεϋνσιανές πολιτικές στην Οικονομία. Αυτή η πτέρυγα των Συντηρητικών του Ενός Έθνους ήταν η επικρατούσα ομάδα εντός του κόμματος από την διαμόρφωσή της κατά τα τέλη του 19ου αιώνα έως την εκλογή της Μάργκαρετ Θάτσερ στην ηγεσία του Κόμματος το 1975. Σημαντικές προσωπικότητες που ασπάζονταν αυτές τις αντιλήψεις του Ντισραέλι ήταν για παράδειγμα οι πρώην πρωθυπουργοί Χάρολντ Μακμίλαν και Έντουαρντ Χιθ, ο πρώην υπουργός Άμυνας Μάικλ Χέσελταϊν, ενώ σήμερα σημαντικός εκπρόσωπος της πτέρυγας αυτής είναι ο πρώην υπουργός Οικονομικών Κέννεθ Κλαρκ. Κατά το παρελθόν ο Ντέιβιντ Κάμερον και ο Μπόρις Τζόνσον έχουν αυτοπροσδιοριστεί ως ασπαστές, έστω και εν μέρει, αυτών των αρχών. Το παρατσούκλι των υποστηρικτών αυτής της οικονομικής παράδοσης που προσομοιάζει στο ευρωπαϊκό μοντέλο της Οικονομίας της Κοινωνικής Αγοράς (Social Market Economy) είναι "wets" (wet = υγρός, και ως εκ τούτου "μαλακός"). Ο όρος αυτός προκύπτει από την ηπιότητα που προσδίδεται στις επιπτώσεις των πολιτικών αυτών στις δομές του Κράτους Πρόνοιας και του Κοινωνικού Κράτους. Σήμερα το εσωκομματικό αυτό ρεύμα εκπροσωπείται από το "Tory Reform Group".
Αντιθέτως, με την εκλογή της Μάργκαρετ Θάτσερ στην ηγεσία των Συντηρητικών ήρθε στο προσκήνιο η πτέρυγα των λεγόμενων "dries" (dry = ξηρός, και κατά συνέπεια "σκληρός"). Η θατσερική ιδεολογία ασπάζεται τις αρχές του κλασικού φιλελευθερισμού, όπως εκφράστηκε από τον Άνταμ Σμιθ και τον Φρίντριχ Χάγιεκ, και του μονεταρισμού στην οικονομία όπως διαμορφώθηκε από τον Μίλτον Φρίντμαν. Οι πολιτικές αυτές ταυτίστηκαν με τις αρχές της μείωσης των κρατικών δαπανών, της χαμηλής φορολόγησης, του στενού ελέγχου της ροής των χρημάτων στην αγορά ώστε να αποφεύγεται ο πληθωρισμός και της μείωσης του ρυθμιστικού ρόλου του κράτους στην αγορά. Αυτές οι πολιτικές χαρακτήρισαν τις πολιτικές των κυβερνήσεων της Θάτσερ (1979-1990) που ακολουθήθηκαν ως αποτέλεσμα της διαρκούς και μόνιμης ύφεσης που βίωνε η Βρετανία από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Οι πολιτικές αυτές συνδέθηκαν με την πολιτική παράδοση του Ρόναλντ Ρήγκαν και του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Άλλοι ιστορικοί εκπρόσωποι του Νεοφιλελευθερισμού εντός της Βρετανίας ήταν ο Ένωχ Πάουελ, ο Νόρμαν Τέμπιτ, ο Τζέφρυ Χάου, ο Νάιτζελ Λώσον και ο Νόρμαν Λαμόν.
Κοινωνικά Θέματα
Το συντηρητικό κόμμα έχει πολλές φορές αντιμετωπίσει κατηγορίες από αλλα ευρωπαϊκά και όχι μόνο συντηρητικά κόμματα ότι τα τελευταία χρόνια πραγματοποιεί ορισμένες φιλελεύθερες στροφές σε κοινωνικά ζητήματα όπως π.χ στο ζήτημα των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ. Αυτό δυσχαιραίνει τις σχέσεις του με αλλά συντηρητικά κόμματα κυρίως το Ρεπουμπλικανικό κόμμα των ΗΠΑ ενώ προκαλεί τη δυσφορία διαφόρων συντηρητικών και εντός του κόμματος οι οποίοι το κατηγορούν ότι δεν προωθεί τις παραδοσιακές-συντηρητικές αξίες όπως όφειλε να κάνει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Ωζί
Το Ωζί (γαλλικά: Auzits, οξιτανικά: Ausits) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωζιταίν (γαλλικά: Auzitains).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Τηγανητές πατάτες
thumb|Τηγανητές πατάτες Οι τηγανητές πατάτες (French fries/chips), είναι φαγητό και συγκεκριμένα πατάτα κομμένη σε μακρόστενα κομμάτια και τηγανισμένη σε καυτό λάδι. Η ονομασία οφείλεται στον τρόπο παρασκευής. Ανά τον κόσμο είναι γνωστές ως french fries, chips, finger chips , fries , ή French-fried potatoes. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και στο μεγαλύτερο τμήμα του Καναδά, ο όρος fries αναφέρεται σε κάθε επίμηκες κομμάτι τηγανητής πατάτας, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία, τη Νότια Αφρική, την Ιρλανδία και τη Νέα Ζηλανδία, τα ψιλοκομμένα κομμάτια καλούνται μερικές φορές σούστρινγκ (shoestring) για να τα διακρίνουν από τις πιο χοντροκομμένες λωρίδες, που ονομάζονται τσιπς.
Οι τηγανιτές πατάτες σερβίρονται ζεστές, μαλακές ή τραγανές, και γενικά τρώγονται είτε ως συνοδευτικό στα γεύματα είτε ως σνακ. Συνήθως εμφανίζονται στα μενού των ταχυφαγείων. Σερβίρονται αλατισμένες και συχνά με κέτσαπ, ενώ σε πολλές χώρες χρησιμοποιούν άλλα καρυκεύματα ή γαρνιτούρες, όπως ξίδι, μαγιονέζα και άλλες τοπικές σπεσιαλιτέ. Μερικές φορές, αντικαθιστούν τις πατάτες με γλυκοπατάτες, ψήνονται αντί να τηγανιστούν ή κόβονται σε ασυνήθιστα σχήματα.
Βέλγιο
Υποστηρίζεται ότι οι τηγανητές πατάτες έχουν καταγωγή από το Βέλγιο και η διαμάχη των Γάλλων και των Βέλγων για την προέλευση συνεχίζεται μέχρι και σήμερα με τις δύο χώρες να διεκδικούν την προέλευση. Από την πλευρά των Βέλγων η δημοφιλία του όρου «γαλλικές (french)» εξηγείται λόγω της «Ηγεμονίας της γαλλικής γαστρονομίας» με την οποία εξομοιώθηκε η κουζίνα τους, σε συνδυασμό με την κοινή γλώσσα και τη γεωγραφική εγγύτητα μεταξύ των δύο χωρών.
Ο Βέλγος δημοσιογράφος Ζο Ζεράρ ισχυρίζεται ότι ένα οικογενειακό χειρόγραφο του 1781 αφηγείται πως οι πατάτες τηγανίζονταν πριν από το 1680 στην κοιλάδα του Μόζα: «Οι κάτοικοι των περιοχών Ναμύρ, Αντέν και Ντινάντ, ειδικά οι φτωχοί, είχαν ως έθιμο την αλιεία μικρών ψαριών στον Μεύση τα οποία τηγάνιζαν. Αλλά, όταν το ποτάμι είχε παγώσει και η αλιεία έγινε επικίνδυνη, έκοβαν τις πατάτες στο μέγεθος μικρών ψαριών και τις έβαζαν σε ένα τηγάνι». Ο Ζεράρ δεν έχει παρουσιάσει το χειρόγραφο που να πιστοποιεί τον ισχυρισμό του. Επίσης, λαμβάνοντας υπόψη τις οικονομικές συνθήκες του 18ου αιώνα: «Είναι απολύτως αδιανόητο ότι ένας αγρότης θα μπορούσε να έχει αφιερώσει μεγάλες ποσότητες λίπους για μαγείρεμα πατάτας. Στην καλύτερη περίπτωση τις είχε σοτάρει σε ένα τηγάνι... ».
Κάποιοι πιστεύουν ότι ο όρος «γαλλικές» εισήχθη όταν οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί στρατιώτες κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου έφθασαν στο Βέλγιο και δοκίμασαν τις βελγικές πατάτες. Ενδεχομένως, τις αποκάλεσαν έτσι καθώς ήταν η τοπική γλώσσα και η επίσημη του βελγικού στρατού εκείνη την εποχή, θεωρώντας ότι βρίσκονται στη Γαλλία. Την περίοδο εκείνη ο όρος γίνονταν όλο και πιο δημοφιλής.
Γαλλία
Στη Γαλλία και σε άλλες γαλλόφωνες χώρες, οι τηγανητές πατάτες αποκαλούνται επισήμως pommes de terre frites και συνηθέστερα pommes frites, patates frites ή απλά frites. Οι λέξεις «aiguillettes» ή «allumettes» χρησιμοποιούνται όταν οι τηγανητές πατάτες είναι πολύ μικρές και λεπτές.
Μια ιστορία για την προέλευση υποστηρίζει ότι οι τηγανητές πατάτες εφευρέθηκαν από πλανόδιους πωλητές στη γέφυρα Πον Νεφ στο Παρίσι το 1789, λίγο πριν το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης. Ωστόσο, υπάρχει μια αναφορά στη Γαλλία από το 1775 στις «τηγανητές πατάτες».
Η κατανάλωση πατάτας στη Γαλλία προωθήθηκε από τον Παρμεντιέ, αλλά ο ίδιος δεν ανέφερε ειδικότερα τις τηγανητές πατάτες. Πολλοί Αμερικανοί αποδίδουν το πιάτο στη Γαλλία. Ως αποδεικτικό στοιχείο προβάλλουν μια αναφορά του Προέδρου των ΗΠΑ, Τόμας Τζέφερσον σε ένα χειρόγραφό του (γύρω στο 1801-1809) με τη συνταγή να προέρχεται με βεβαιότητα από το Γάλλο σεφ του, Ονορέ Ζυλιάν. Επιπλέον, από το 1813, συνταγές για το τι μπορεί να περιγραφεί ως τηγανητές πατάτες συναντώνται σε δημοφιλή αμερικανικά βιβλία μαγειρικής. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1850, ένα από αυτά χρησιμοποιεί τον όρο «γαλλικές τηγανητές πατάτες».
Ισπανία
Στην Ισπανία, οι τηγανητές πατάτες καλούνται patatas fritas ή papas fritas. Δημοφιλείς είναι και οι patatas bravas, δηλαδή πατάτες κομμένες σε ακανόνιστα σχήματα και καρυκευμένες με πικάντικη σάλτσα ντομάτας.
Μερικοί εικάζουν ότι το πιάτο μπορεί να έχει εφευρεθεί στην Ισπανία, την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία η πατάτα εμφανίστηκε μέσω των αποικιών του Νέου Κόσμου και υποθέτουν ότι πρώτη φορά εμφανίστηκε σαν συνοδευτικό σε πιάτα με ψάρι στη Γαλικία. Από εκεί εξαπλώθηκε στην υπόλοιπη χώρα και κατόπιν στις Ισπανικές Κάτω Χώρες, δηλαδή στο σημερινό Βέλγιο.
Ο καθηγητής Πάουλ Ίλεγκεμς, επιμελητής του Φριτμουζέουμ (Frietmuseum) στο Μπρυζ του Βελγίου, πιστεύει ότι η Αγία Τερέζα της Άβιλα ήταν η πρώτη που τηγάνισε τις πατάτες, αναφερόμενος και στην παράδοση του τηγανίσματος στη μεσογειακή κουζίνα.
Επιπτώσεις στην υγεία
Οι τηγανητές πατάτες περιέχουν κυρίως υδατάνθρακες από την πατάτα (με τη μορφή του αμύλου) και λίπος που απορροφάται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας του τηγανίσματος. Για παράδειγμα: μια μεγάλη μερίδα τηγανητές πατάτες έχει σχεδόν 500 θερμίδες. Από αυτές προκύπτουν 63 γρ. υδατάνθρακες και 25 γρ. λίπος. Μία μερίδα περιέχει επίσης 6 γρ. πρωτεΐνης και 350 mg νατρίου.
Το τηγάνισμα σε βόειο λίπος ή άλλα ζωικά λίπη προσθέτει κορεσμένο λίπος στη διατροφή. Η αντικατάσταση ζωικών λιπών με φυτικά έλαια, όπως το φοινικέλαιο, αντικαθιστά απλά το ένα κορεσμένο λιπαρό για ένα άλλο. Επίσης η αντικατάσταση του ζωικού λίπους με μερικώς υδρογονωμένα έλαια μειώνει τη χοληστερόλη, αλλά προσθέτει trans λιπαρά, τα οποία έχει αποδειχθεί ότι αυξάνουν τη χοληστερόλη LDL και μειώνουν τη χοληστερόλη HDL. Χρησιμοποιείται επίσης κραμβέλαιο, ηλιέλαιο ή φυτικό λάδι, αλλά γενικά είναι πιο δημοφιλής η χρήση βόειου λίπους, ιδίως στα ταχυφαγεία. Αν και πολλά εστιατόρια προωθούν τη χρήση ακόρεστων ελαίων, όπως το φυστικέλαιο.
Οι τηγανητές πατάτες περιέχουν μερικά από τα υψηλότερα επίπεδα ακρυλαμιδίων από οποιοδήποτε τρόφιμο και έχουν διατυπωθεί ανησυχίες για τον αντίκτυπο που έχουν στην υγεία του ανθρώπου. Δεν είναι σαφές εάν η κατανάλωση ακρυλαμιδίου επηρεάζει τον κίνδυνο της εμφάνισης καρκίνου στους ανθρώπους.
Μεταγενέστερη ιστορία
μικρογραφία|Τηγανιτές πατάτες με κοτόπουλο. Οι τηγανιτές πατάτες μπορούν να συνδυαστούν με μια ποικιλία διαφορετικών εδεσμάτων. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940, η εταιρεία J.R. Simplot εισάγει στην αγορά τις τηγανητές πατάτες σε κατεψυγμένη μορφή. Στη συνέχεια, το 1967, ο Ρέι Κροκ των McDonald's σύναψε συμφωνία με την εταιρεία Simplot για να τους προμηθεύουν με κατεψυγμένες πατάτες, αντικαθιστώντας τις φρεσκοκομμένες.
Μουσείο τηγανητής πατάτας
μικρογραφία|αριστερά | 170px |Funky fries
Το Φριτμουζέουμ (Frietmuseum) ιδρύθηκε το 2008 στο Μπρυζ από τον Βέλγο Έντι φαν Μπελ και είναι το πρώτο μουσείο τηγανητής πατάτας παγκοσμίως. Στεγάζεται σε ένα από τα παλαιότερα κτίρια του ιστορικού κέντρου της περιοχής, το οποίο χρονολογείται γύρω στο 1399. Το μουσείο εκτείνεται σε τρεις ορόφους. Στο ισόγειο υπάρχουν εκθέματα σχετικά με την ιστορική διαδρομή της πατάτας, την προέλευσή της από το Περού και τη σύνδεσή της με το Βέλγιο. Επίσης, στην έκθεση συμπεριλαμβάνονται φωτογραφίες, έργα τέχνης, παλιοί αποφλοιωτές πατάτας, μηχανές για τσιπς, καρυκεύματα και ένα βίντεο που περιγράφει πώς γίνονται οι τέλειες πατάτες.
Τρόπος παρασκευής
thumb|Εργοστάσιο παραγωγής τηγανητής πατάτας στην Ολλανδία,1969
Κατά τη συγκεκριμένη μαγειρική διαδικασία οι πατάτες βυθίζονται σε σκεύος το οποίο περιέχει καυτό λάδι (ελαιόλαδο, αραβοσιτέλαιο, ηλιέλαιο, σογιέλαιο, φοινικέλαιο, βούτυρο ή άλλο ζωικό λίπος). Το λίπος μεταφέρει θερμότητα πολύ πιο γρήγορα από τον αέρα ή το νερό, οπότε ως τεχνική είναι ταχύτερη από το ψήσιμο ή το βράσιμο. Αφού το μεγαλύτερο μέρος της υγρασίας έχει φύγει από το εξωτερικό στρώμα, η θερμότητα είναι σε θέση να ταξιδέψει στο κέντρο του φαγητού συντομεύοντας κατά πολύ τη διαδικασία. Η επιφάνειά του αφυδατώνεται άμεσα, αφήνοντας πίσω μια τραγανή κρούστα. Κατάλληλη θερμοκρασία τηγανίσματος για το ελαιόλαδο είναι οι 160ο-180ο C και ο χρόνος τηγανίσματος καλό είναι να μην ξεπερνάει τα 4-5 λεπτά.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τρόφιμα ευκολίας Κατηγορία:Φαστ φουντ Κατηγορία:Φαγητό δρόμου Κατηγορία:Σνακ Πατατες Τηγανητες Κατηγορία:Αμερικανική κουζίνα Κατηγορία:Βελγική κουζίνα Κατηγορία:Εθνικά πιάτα
Νόρα Σαλίνας
Η Νόρα Σαλίνας (Nora Alicia Ortiz Salinas, 7 Ιουνίου 1976 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός και μοντέλο. Έγινε γνωστή από τις τηλενουβέλες Esmeralda και Rosalinda.
Γεννήθηκε στο Μοντερρέι το 1976. Είναι κόρη του Χοσέ Λουίς Ορτίς και της Νόρα Αλίσια Σαλίνας ντε Λεόν. Έχει πέντε αδέλφια, τον Ροδόλφο, τον Χοσέ Λουίς, την Νατάλια, την Γιζέλα και την Κάρλα. Πριν γίνει ηθοποιός υπήρξε μοντέλο, και το 1993 κέρδισε τον διαγωνισμό ομορφιάς "Μις Ταμαουλίπας", ενώ την ίδια χρονιά βγήκε Α΄ αναπληρωματική στο διαγωνισμό ομορφιάς "Μις Μεξικό". Το 1996 κέρδισε το βραβείο "El Rostro del Heraldo".
Το 2002 παντρεύτηκε τον Μιγκέλ Μπορμπόγια, μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Χοσέ Μιγκέλ (γ. το 2002) και το 2004 χώρισαν. Το 2009 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, τον Μαουρίσιο Μπέκερ, μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Σκάρλετ (γ. το 2010). Η Σαλίνας και ο Μπέκερ χώρισαν λίγο καιρό πριν από την γέννηση της κόρης τους, ενώ το διαζύγιο βγήκε επισήμως το 2012. Το 2010 η Σαλίνας παντρεύτηκε με τον επίσης ηθοποιό Αγουστίν Αράνα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί μοντέλα Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
1021
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1021 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 1992-1993
Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης παίδων του 1993 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στη Ρόδο. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο  Πανιώνιος για τρίτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης και δεύτερη συνεχόμενη.
Συμμετοχές
Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι πέντε φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής:
Πηγές
1992 1993 Πανελληνιο Παιδων Κατηγορία:Αθλητισμός στη Ρόδο
Α.Ο. Λουτράκι
Ο Αθλητικός Όμιλος Λουτράκι είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα το Λουτράκι του νομού Κορινθίας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1970, χρώματα του συλλόγου είναι το πορτοκαλί και το μαύρο και έμβλημα του συλλόγου είναι μια αναβλύζουσα πηγή ιαματικού νερού, κλωνάρια δάφνης ως σύμβολο δόξας και ένα ψηφιδωτό σχέδιο που αναφέρεται στο περίφημο ψηφιδωτό που κοσμεί την ιαματική πηγή της πόλης του Λουτρακίου.
Ο σύλλογος δραστηριοποιείται αποκλειστικά στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Κορινθίας και έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Δ' Εθνικής και Γ' Εθνικής κατηγορίας. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Λουτρακίου «Χρήστος Θώδης», που αναφέρεται και ως «Θώδειο» Δημοτικό Στάδιο Λουτρακίου.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1970 ως «Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Λουτράκι». Οι πρώτες αρχαιρεσίες του συλλόγου πραγματοποιήθηκαν στις 30 Αυγούστου 1970 και η πρώτη διοίκηση που εκλέχτηκε αποτελούταν από τους Ευάγγελο Κυρόπουλο (Πρόεδρος), Ιωάννη Καννάκη (Αντιπρόεδρος), Χρήστο Παντελέων (Ταμίας), Ιωάννη Οικονόμου (Γραμματέας), Παναγιώτη Κοντοπίδη (Έφορος) και τα μέλη Δημήτριο Γέρου και Παναγιώτη Κουτσουδάκη. Πριν ενταχθεί σε επίσημο πρωτάθλημα έδινε διάφορους αγώνες φιλικού χαρακτήρα με διάφορες ομάδες από την περιοχή της Κορινθίας αλλά και από την Αθήνα. Το πρώτο επίσημο παιχνίδι στην ιστορία του συλλόγου αν και αγώνας φιλικού χαρακτήρα, ήταν με τον Ατρόμητο Χιλιομοδίου στις 10 Οκτωβρίου 1970. Ακολούθησαν και άλλοι αγώνες με ομάδες Αθηνών και Πειραιά όπως με τους Α.Ο. Αγ. Ιεροθέου Περιστερίου (25/11/1970), Πράσινα Πουλιά Περιστερίου (09/12/1970) και Βύζαντα Μεγάρων (23/12/1970). Το 1971 εντάχθηκε επίσημα πλέον στην Ε.Π.Σ. Κορινθίας, ξεκινώντας να αγωνίζεται από την Γ' Κατηγορία.
Το 2007 επανέρχεται στην Α' Κατηγορία και το 2010 κατέκτησε για 2η φορά στην ιστορία της το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Κορινθίας και ανήλθε στην Δ' Εθνική. Στην Δ' Εθνική αγωνίστηκε προσωρινά την περίοδο 2010-11, όπου και υποβιβάστηκε οριακά τερματίζοντας στην 10η θέση σε σύνολο 16 ομάδων. Το 2013 κατέκτησε για τρίτη φορά το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κορινθίας και προκρίθηκε στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου, όπου τερμάτισε στη 2η θέση σε σύνολο 4 ομάδων του 11ου ομίλου και έχασε την άνοδο στην Γ' Εθνική. Επίσης κατέκτησε για δεύτερη φορά στην ιστορία του το κύπελλο Ε.Π.Σ. Κορινθίας επικρατώντας στον τελικό του Παννεμεατικού με 5-3 στη διαδικασία των πέναλτι.
Το 2014 ο Π.Α.Ο. Λουτράκι κατέκτησε για 4η φορά το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Κορινθίας και προκρίθηκε στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου, όπου κατέκτησε την 1η θέση σε σύνολο 4 ομάδων του 11 ομίλου με αντιπάλους τους Ιάλυσο Ρόδου, Άτταλο Ν. Περάμου και Ολυμπιακό Αγ. Στεφάνου και κέρδισε την ιστορική άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία. Επίσης το 2014 ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Αθλητικός Όμιλος Λουτράκι», όπως ήταν και η αρχική επιθυμία των ιδρυτικών στελεχών του κατά την ίδρυση του συλλόγου.
Ο Α.Ο. Λουτράκι πλέον που είναι γνωστός και ως «ΑΟΛ», αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Γ' Εθνική κατηγορία για 4 συνεχείς περιόδους και συγκεκριμένα τις χρονιές 2014-15, 2015-16, 2016-17 και 2017-18. Πρώτος αγώνας της ιστορίας του στη Γ' Εθνική ήταν με αντίπαλο τον Αστέρα Μαγούλας εντός έδρας στις 14 Σεπτεμβρίου 2014 για την 1η αγωνιστική της περιόδου 2014-15 όπου και επικράτησε με 2-0. Επίσης, το 2016 και το 2017 ήταν φιναλίστ του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Κορινθίας με αντίπαλο τον Α.Ο. Ζευγολατιού αμφότερα. Από την αγωνιστική περίοδο 2018-19, αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Κορινθίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΑΟ Λουτρακι ΑΟ Λουτρακι
Αχμέντ Καμίλ Ακντίκ
Ο Αχμέντ Καμίλ Ακντίκ (τουρκ: Ahmed Kamil Akdik, 1861- 1941) ήταν Τούρκος καλλιγράφος. Θεωρείται ένας από τους τελευταίους σπουδαίους εκπροσώπους της οθωμανικής καλλιγραφίας.
Βιογραφία
Ο Αχμέντ Καμίλ ήταν ο τελευταίος που απέκτησε τον επίσημο τίτλο του κορυφαίου καλλιγράφου (τουρκ. resü'l-hattâtin) που δινόταν στον προερξάρχοντα καλλιγράφο της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Κληροδότησε πολυάριθμα έργα, από τα οποία καλύτερες θεωρούνται οι συνθέσεις του στις γραφές σουλούς και νεσίχ, Πέθανε στη συνοικία Φατίχ και τάφηκε στο κοιμητήριο Γκιουμιούσουγιου (τουρκ. Gümüşsuyu).
Πηγές
Καμιλ
Mitsubishi B2M
Το Mitsubishi B2M ήταν μονοκινητήριο διπλάνο τορπιλοπλάνο-βομβαρδιστικό, το οποίο σχεδιάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1920 για χρήση με τα αεροπλανοφόρα του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού. Σχεδιάστηκε βασισμένο σε σχέδια της βρετανικής Blackburn Aircraft.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το 1927 η Mitshubishi ανέθεσε στην βρετανική Blackburn τον σχεδιασμό ενός αεροσκάφους που, εφόσον ήταν επιτυχημένο, θα κατασκευάζονταν κατόπιν αδείας στην Ιαπωνία. Επρόκειτο για ένα αναγνωριστικό/τορπιλοπλάνο-βομβαρδιστικό που θα αντικαθιστούσε το Mitsubishi B1M στα αεροπλανοφόρα του Ναυτικού. Οι Βρετανοί σχεδίασαν το T.7B, που επί της ουσίας ήταν μία μεγαλύτερων διαστάσεων εκδοχή του Blackburn Ripon, που ανέπτυσσαν τότε για την αεροπορία του Βασιλικού Ναυτικού (Fleet Air Arm). Το Τ.7Β ήταν ένα τριθέσιο μονοκινητήριο διπλάνο, με άτρακτο κατασκευασμένη από ατσάλινους σωλήνες και πτέρυγες υψηλής αναλογίας διαστάσεων με slats τύπου Hadley Page. Προωθούνταν από κινητήρα Hispano-Suiza 12Lbr των 625 hp.
Το πρωτότυπο κέρδισε τον σχετικό διαγωνισμό και παραγγέλθηκε η κατασκευή ενός πρωτοτύπου (με την ονομασία 3MR4) από την Blackburn. Πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 28 Δεκεμβρίου 1929 στο εργοστάσιο της εταιρείας στο Brough του Γιόρκσαϊρ. Στάλθηκε στην Ιαπωνία τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους. Κατασκευάστηκαν ακόμα τρία πρωτότυπα από την Mitsubishi πριν την ένταξη του τύπου σε παραγωγή.
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα Β2Μ1 εντάχθηκαν στην δύναμη του Ναυτικού τον Μάρτιο του 1932 επί των αεροπλανοφόρων Akagi, Kaga και Hōshō. Ακολούθησε το Β2Μ2, το οποίο ήταν βελτιωμένο σε ζητήματα διευκόλυνσης της συντήρησής του. Η συνολική παραγωγή ανήλθε στις 204 μονάδες. Τα Β2Μ χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς σε αποστολές βομβαρδισμού στις αρχές του Δεύτερου Σινοϊαπωνικού Πολέμου.
Βιβλιογραφία
B2M Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (σύντμηση: ΕΚΠΝΤ) είναι μία υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ιδρύθηκε το 1993 και έχει την έδρα της στη Λισαβόνα Πορτογαλίας. Το ΕΚΠΝΤ επιδιώκει να είναι το «σημείο αναφοράς» για την χρήση ναρκωτικών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να παρέχει «αληθείς, αντικειμενικές, αξιόπιστες και συγκρίσιμες πληροφορίες» για την χρήση ναρκωτικών, την τοξικομανία και τα νοσήματα με τα οποία συνδέονται, όπως την ηπατίτιδα, το HIV/AIDS και τη φυματίωση.
Αποστολή και ρόλος
μικρογραφία|250x250εσ|Ένα από τα δύο κτήρια της υπηρεσίας ΕΚΠΝΤ στη [[Λισαβόνα]] Το ΕΚΠΝΤ ιδρύθηκε με βάση την αρχή ότι η ανεξάρτητη επιστημονική έρευνα αποτελεί έναν «ζωτικό πόρο για να βοηθήσει την Ευρώπη να κατανοήσει τη φύση των προβλημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά και να τα αντιμετωπίσει καλύτερα»
Οι δηλωμένες αποστολές του είναι:
Μεταξύ των στοχευόμενων ομάδων του Κέντρου είναι οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής, οι οποίοι χρησιμοποιούν αυτές τις πληροφορίες στη διαμόρφωση συνεκτικών εθνικών και κοινοτικών στρατηγικών για τα ναρκωτικά. Εξυπηρετούνται επίσης επαγγελματίες και ερευνητές που εργάζονται στον τομέα των ναρκωτικών και, γενικότερα, τα Ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης και το ευρύ κοινό.
Στο επίκεντρο των εργασιών του Κέντρου βρίσκεται το καθήκον για τη βελτίωση της συγκρισιμότητας των πληροφοριών για τα ναρκωτικά σε όλη την Ευρώπη και η εκπόνηση των μεθόδων και μέσων που απαιτούνται για την επίτευξη αυτού του στόχου. Ως αποτέλεσμα των προσπαθειών μέχρι σήμερα, οι χώρες μπορούν τώρα να δουν πώς εντάσσονται στην ευρύτερη Ευρωπαϊκή εικόνα και να εξετάσουν κοινά προβλήματα και στόχους. Ένα βασικό χαρακτηριστικό του φαινομένου των ναρκωτικών είναι η μετατόπιση και η δυναμική φύση, οπότε η παρακολούθηση των νέων εξελίξεων αποτελεί κεντρικό καθήκον για το ΕΚΠΝΤ.
Δίκτυο, αναφορές και συνεργασίες
Το Κέντρο αποκτά τις πληροφορίες του κυρίως από το δίκτυο Reitox: μια ομάδα από κομβικά σημεία σε έκαστο από τα 28 Κράτη Μέλη της ΕΕ. Αυτό το δίκτυο ανθρώπων και υπολογιστών συνδέει τα εθνικά συστήματα πληροφοριών των 28 Κρατών Μελών και των βασικών συνεργατών του ΕΚΠΝΤ. Αποτελεί ένα πρακτικό εργαλείο για τη συλλογή και την ανταλλαγή δεδομένων και πληροφοριών.
Η ετήσια έκθεση για την κατάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Νορβηγία και ένα διαδικτυακό δελτίο στατιστικών στοιχείων παρέχουν μια ετήσια επισκόπηση για τις νεότερες εξελίξεις και τάσεις της ευρωπαϊκής αγοράς ναρκωτικών. Παράλληλα, διατίθενται ένα σύνολο δεδομένων για τα ναρκωτικά σε εθνικό επίπεδο έκαστης χώρας.
Το ΕΚΠΝΤ συνεργάζεται με μη Ευρωπαϊκές χώρες καθώς και με διεθνείς οργανισμούς όπως: το Διεθνές Πρόγραμμα Ελέγχου των Ναρκωτικών των Ηνωμένων Εθνών, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Ομάδα Πομπίδου του Συμβουλίου της Ευρώπης, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τελωνείων, η Διεθνής Οργάνωση Εγκληματολογικής Αστυνομίας (Ιντερπόλ) και η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία.
Αναφορές
Κατηγορία:Κυβερνητικά όργανα
Αισέν
Το Αισέν (γαλλικά: Ayssènes, οξιτανικά: Aissenas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αισενόλ (γαλλικά: Ayssenols).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Αγία Ειρήνη Λευκωσίας
Η Αγία Ειρήνη είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Άλμπαν Μπεργκ
μικρογραφία|240px|Προτομή του Άλμπαν Μπεργκ στο Σχήφλινγκ, στην Καρίνθια της Αυστρίας Ο Άλμπαν Μπεργκ (Alban Berg - Άλμπαν Μαρία Γιοχάννες Μπεργκ, όπως είναι το πλήρες όνομά του (9 Φεβρουαρίου 1885 – 24 Δεκεμβρίου 1935) ήταν Αυστριακός συνθέτης. Χρημάτισε μέλος της Δεύτερης Σχολής της Βιέννης, μαζί με τον Άρνολντ Σένμπεργκ και τον Άντον Βέμπερν. Οι συνθέσεις του συνδυάζουν το υστερο-ρομαντικό ύφος του Γκούσταβ Μάλερ, προσαρμοσμένο στην δωδεκαφθογγική τεχνική του Άρνολντ Σένμπεργκ.
Βιογραφία
Ο Άλμπαν Μπεργκ γεννήθηκε στη Βιέννη, γόνος μιας σχετικά εύπορης οικογένειας έως τον θάνατο του πατέρα του Κόνραντ Μπεργκ το 1900. Στα παιδικά του χρόνια ενδιαφερόταν περισσότερο για τη λογοτεχνία και λιγότερο για τη μουσική. Ξεκίνησε να συνθέτει μουσική ως αυτοδίδακτος σε ηλικία δεκαπέντε χρονών. Σε ηλικία μόλις δεκαεπτά χρονών, απέκτησε μια κόρη, την Αλμπίν, με μια υπηρέτρια της οικογένειας Μπεργκ.
Δεν είχε ιδιαίτερη μουσική κατάρτιση, έως ότου έγινε μαθητής του Άρνολντ Σένμπεργκ, με τον οποίο από τον Οκτώβριο του 1904 παρακολούθησε μαθήματα Αντίστιξης, Θεωρίας και Αρμονίας. Στα 1907 ξεκίνησε μαθήματα σύνθεσης. Οι πρώιμες συνθέσεις του περιλαμβάνουν πέντε σχεδιάσματα για Σονάτες για πιάνο, και Λήντερ δηλ. τραγούδια, από τα οποία τα πιο γνωστά είναι τα Επτά Πρώιμα Τραγούδια (Sieben Fruhe Lieder). Από αυτά, τρία απετέλεσαν τα πρώτα έργα του Άλμπαν Μπεργκ που εκτελέστηκαν δημόσια σε μια συναυλία μαθητών του Σένμπεργκ, ενώ τα σχεδιάσματα Σονάτας πήραν τελικώς την μορφή της Σονάτας για πιάνο αρ.1 (1907 - 8), για την οποία έχει ειπωθεί ότι υπήρξε ένα από τα πιο αξιόλογα πρώιμα έργα μετέπειτα γνωστών συνθετών.
Ο Άλμπαν Μπεργκ μαθήτευσε κοντά στον Άρνολντ Σένμπεργκ μέχρι το 1911. Ο Σένμπεργκ είχε τον αμέριστο θαυμασμό του Μπεργκ, αποτελώντας γι' αυτόν δάσκαλο, μέντορα, αλλά και πατρικό πρότυπο (αφού ο πατέρας του Μπεργκ είχε πεθάνει σε νεαρή ηλικία), γι' αυτό και παρέμειναν στενοί φίλοι σε ολόκληρη τη ζωή τους.
Από το 1915 έως το 1918 ο Μπεργκ υπηρέτησε στον αυστριακό στρατό, ενώ ύστερα από το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου εγκαταστάθηκε στην Βιέννη.
Ο Ντάγκλας Τζάρμαν έγραψε στο περίφημο Μουσικό Λεξικό Γκρόουβ για τον Μπεργκ τα εξής: "Στο κλείσιμο του 20ού αιώνα, ο "οπισθοδρομικός" Μπεργκ αναδείχθηκε τελικά ως ο πιο πρωτοποριακός συνθέτης του αιώνα αυτού".
Έργο
Ως μαθητής του Σένμπεργκ, όπως προαναφέρθηκε, ο Άλμπαν Μπεργκ επηρεάστηκε από αυτόν. Μεταξύ των διδακτικών αρχών του Άρνολντ Σένμπεργκ περιλαμβανόταν και η άποψη ότι η ενότητα μιας μουσικής σύνθεσης επιτυγχάνεται ανάλογα με το εάν τα μορφολογικά της μοτίβα προέρχονται από ένα βασικό μορφολογικό μοτίβο, ή μουσική ιδέα. Η ιδέα αυτή αργότερα περιγράφτηκε με τον όρο εξελικτική ποικιλία και αποτέλεσε μια από τις πιο θεμελιώδεις αρχές του δωδεκαφθογγισμού. Ο Άλμπαν Μπεργκ κληροδότησε αυτήν την διδακτική αρχή του δασκάλου του και στους δικούς του μαθητές. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Τέοντορ Αντόρνο, ο οποίος δήλωσε σχετικά: "Τα μοτίβα που απαρτίζουν μια μουσική σύνθεση πρέπει να προέρχονται από μια άλλη ιδέα, παραμένοντας ωστόσο διαφορετικά από αυτήν. Η Σονάτα για πιάνο αποτελεί ένα εύγλωττο παράδειγμα. Ολόκληρη η σύνθεση προέρχεται από την εναρκτήρια φράση του έργου, από το πρώτο αρμονικό διάστημα τετάρτης.
Στα 1913, δύο από τα Πέντε Τραγούδια από Λεζάντες για Καρτ-ποστάλ του Πήτερ Άλτενμπεργκ παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στη Βιέννη υπό την διεύθυνση του Άρνολντ Σένμπεργκ. Το έργο αυτό, το οποίο είχε γραφτεί για συνοδεία από μια πολυμελή Ορχήστρα, κατά την πρώτη του εκτέλεση προκάλεσε κραυγές αποδοκιμασίας από το κοινό. Η αναταραχή ήταν τόσο μεγάλη κατά τη διάρκεια της συναυλίας, ώστε η εκτέλεση του έργου διακόπηκε. Τό έργο αυτό δεν εκτελέστηκε ξανά στην πλήρη του μορφή παρά το 1952, ενώ παρέμεινε ανέκδοτο έως το 1966.
Κατά την διάρκεια μιας άδειάς του από τον αυστριακό στρατό στον οποίο υπηρετούσε, ξεκίνησε να συνθέτει την πρώτη περίφημη Όπερά του Βόιτσεκ. Ύστερα από το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ασχολήθηκε με την ιδιωτική διδασκαλία στη Βιέννη, ενώ παράλληλα βοήθησε τον Άρνολντ Σένμπεργκ να ιδρύσει τον "Σύνδεσμο Ιδιωτικών Μουσικών Παραστάσεων", του οποίου στόχος ήταν η δημιουργία και η καλλιέργεια ενός εδάφους πρόσφορου για την διερεύνηση και αποδοχή ανοίκειων στο ευρύ κοινό μουσικών ακουσμάτων, μέσα από ανοιχτές πρόβες, επαναλαμβανόμενες μουσικές εκτελέσεις καθώς και μέσω του αποκλεισμού των επαγγελματιών κριτικών.
Η πρώτη μεγάλη επιτυχία για τον Άλμπαν Μπεργκ ήρθε με την εκτέλεση τριών αποσπασμάτων από τον Βόιτσεκ στα 1924. Η Όπερα αυτή, παρ' ό,τι είχε ολοκληρωθεί από το 1922, παρουσιάστηκε πρώτη σε πλήρη μορφή στις 14 Δεκεμβρίου 1925, υπό τη διεύθυνση του Έριχ Κλάιμπερ στο Βερολίνο. Σήμερα ο Βόιτσεκ θεωρείται ως μια από τις σημαντικότερες Όπερες της Σύγχρονης Κλασικής Μουσικής, μαζί με την επίσης διάσημη Όπερα του Μπεργκ, Λούλου, η οποία συνάντησε τους επευφημισμούς των κριτικών.
Άλλα γνωστά έργα του Μπεργκ περιλαμβάνουν τη Λυρική Σουίτα, η οποία φέρει σαφείς επιρροές από τον Μπέλα Μπάρτοκ, Τρία Κομμάτια για Ορχήστρα κι ένα Κονσέρτο Δωματίου για Βιολί, Πιάνο και δεκατρία Πνευστά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Εξπρεσιονιστική μουσική Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Σεντέφ Αβτζί
Η Σεντέφ Αβτζί Κασάμπαλι (τουρκικά: Sedef Avcı Kasabali, γενν. 22 Ιανουαρίου 1982) είναι Τουρκάλα ηθοποιός και μοντέλο. Το 1997 ήταν νικήτρια του τουρκικού διαγωνισμού Elite Model Look και το 2001 εκπροσώπησε τη Τουρκία στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος.
Έγινε ευρύτερα γνωστή από τους ρόλους της στις σειρές «Menekşe ile Halil» και «Ezel».
Προσωπική ζωή
Από το 2005 είναι παντρεμένη με τον Τούρκο ηθοποιό-μοντέλο Κιβάντς Κασάμπαλι και έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Τζαν (γενν. 4 Οκτωβρίου 2013).
Πηγές
Κατηγορία:Τουρκάλες ηθοποιοί Κατηγορία:Τουρκάλες μοντέλα
1024
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1024 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Hot Space
Hot Space είναι ο τίτλος του δέκατου στούντιο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 21 Μαΐου του 1982 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "ΕΜΙ / Parlophone" στην Ευρώπη, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες εκδόθηκε μέσω της "Elektra".
Σύνθεση και ηχογράφηση
Από το 1980 ως το 1982, το συγκρότημα γνώρισε τεράστια επιτυχία με δύο # 1 σινγκλ, το πολυβραβευμένο άλμπουμ "The Game", ενώ περιόδευσε για πρώτη φορά στη Νότια Αμερική με εξαιρετική ανταπόκριση από το κοινό, σε βαθμό που τα μέλη των Queen να αναφέρουν την συγκεκριμένη περιοδεία για χρόνια.
Μετά από όλα αυτά τα γεγονότα και την κυκλοφορία του σάουντρακ για την ταινία Flash Gordon, οι Queen δεν βιαζόταν να επιστρέψουν στο στούντιο, κάτι που τελικά συνέβη το καλοκαίρι του 1981. Αντί να επιστρέψουν στα "Musicland Studios" του Μονάχου, το συγκρότημα μπήκε στα ιδιόκτητα "Mountain Studios" τους στο Μοντρέ της Ελβετίας. Την ίδια περίοδο, ηχογραφούσε εκεί ο Ντέιβιντ Μπόουι και μετά από πρόταση του μηχανικού ήχου Ντέιβιντ Ρίτσαρντς, δούλεψαν μαζί, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί το κομμάτι "Under Pressure", βασισμένο σε μία ιδέα του Ρότζερ Τέιλορ με τίτλο "People On Streets".