cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταντμπάβα
Ταντμπάβα στις ινδοάριες γλώσσες
Οι μορφές τατσάμα, ταντμπάβα και ημιτατσάμα που προέρχονται από την ίδια ινδοάρια ρίζα μερικές φορές συνυπάρχει στη σύγχρονη Ινδοάρια γλώσσα. Για παράδειγμα, τα αντανακλαστικά του śraddha στα Βεγγαλικά περιλαμβάνουν Σανσκριτικά δάνεια στη τατσάμα sroddha και τη μορφή ημιτατσάμα chedda εκτός από την κληρονομική μορφή ταντμπάβα šadh. Ομοίως, η Σανσκριτική ājñā υπάρχει στα σύγχρονα Χίντι ως ημιτατσάμα āgyā και μια κληρονομική μορφή ταντμπάβα ān (μέσω του Πρακριτικού āṇa) εκτός από τη καθαρή τατσάμα ājñā. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η χρήση των μορφών τατσάμα σε θέση ισοδύναμης ταντμπάβα ή γηγενών μορφών συχνά βλέπεται από τους ομιλητές της γλώσσας ως ένα σημάδι μιας πιο αγνής ή λογοτεχνικής μορφής της γλώσσας, σε αντίθεση με μια πιο ρουστίκ ή καθομιλουμένη μορφή. Ωστόσο συχνά μια λέξη υπάρχει μόνο σε μία από τις τρεις πιθανές μορφές, δηλαδή μόνο ως ταντμπάβα, τατσάμα ή ημιτατσάμα, ή έχει διαφορετικές σημασίες σε διαφορετικές μορφές. Για παράδειγμα, τα αντανακλαστικά της Παλιάς Ινδοάριας λέξης hṛdaya υπάρχει στα Χίντι, τόσο ως τατσάμα και ως ταντμπάβα. Ωστόσο, η λέξη τατσάμα hṛdaya σημαίνει «καρδιά», όπως στα Σανσκριτικά, ενώ η ταντμπάβα hiyyā σημαίνει «θάρρος».
Ταντμπάβα σε Οριγικές γλώσσες
Οι λέξεις των Ορίγια που προέρχονται από λεκτικές ρίζες των Ορίγια, και οι λεκτικές ρίζες των Ορίγια που προέρχονται από αυτές των σανσκριτικών, ονομάζονται λέξεις Ταταμπάμπα Κρουντάντα. Για παράδειγμα, το «καντάνα» προέρχεται από το «ντάτου κάντα» των Ορίγια, το οποίο προέρχεται από το Σανσκριτικό «κράντα ντάτου».
Ταντμπάβα σε άλλες γλώσσες της Νότιας Ασίας
Στο πλαίσιο των Δραβιδικών, Αυστροασιατικών και θιβετοβιρμανικών γλωσσών της Νότιας Ασίας, οι όροι «τατσάμα» και «ταντμπάβα» χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν λέξεις που έχουν δανειστεί από τα Σανσκριτικά, είτε χωρίς τροποποιήσεις («τατσάμα») ή τροποποιημένες («ταντμπάβα»). Οι ταντμπάβα όπως χρησιμοποιούνται σε σχέση με αυτές τις γλώσσες, ως εκ τούτου, αντιστοιχούν με μεγαλύτερη ακρίβεια, με τις κατηγορίες της τατσάμα και ημιτατσάμα που χρησιμοποιούνται σε σχέση με το λεξιλόγιο της σύγχρονης Ινδοάριας γλώσσας. Όλες οι Δραβιδικές γλώσσες περιέχουν ένα ποσοστό λέξεων ταντμπάβα και τατσάμα, που ενδεχομένως υπερβαίνει το ήμισυ του λεξιλογίου των λογοτεχνικών Κανάντα, Τελούγκου και Μαλαγιάλαμ, με τα Ταμίλ να είναι λιγότερο σανσκριτοποιημένα. Λόγω της μη ινδοάριας καταγωγής, το μητρικό, κληρονομημένο λεξιλόγιο των δραβιδικών, αυστροασιατικών και θιβετοβιρμανικών γλωσσών της Νότιας Ασίας θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως «ντέσι».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ετυμολογία
Κάρολος του Σαρολαί
Ο Κάρολος, γαλλ. Charles (1700-1760) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κοντέ ήταν κόμης του Σαρολαί (Charolais).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ πρίγκιπα του Κοντέ και της Λουίζας-Φραγκίσκης των Βουρβόνων, νόθης κόρης του Λουδοβίκου Δ΄ της Γαλλίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μυστικά την Ιωάννα ντε Σαιν Ρεμύ, απόγονο του Ερρίκου των Βαλουά, νόθου γιου του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας. Είχε τέκνο:
Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Μαργαρίτα Καρόν ντε Ρανκουρέλ είχε δύο φυσικά τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Κοντέ Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Σαν Φελίτσε σουλ Πανάρο
Το Σαν Φελίτσε σουλ Πανάρο (ιταλικά: San Felice sul Panaro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντενα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντενα
Μπόμπσλεϊ
Το μπόμπσλεϊ ή αγωνιστικό έλκηθρο (αγγλικά: bobsleigh ή bobsled = έλκηθρο μπομπ· γερμανικά: Bobsport = άθλημα μπομπ· από το αγγλικό bob = κουνιέμαι πάνω κάτω, από την κίνηση που έκαναν οι πρώτοι αθλητές μέσα στο έλκηθρο για να αυξήσουν ταχύτητα) είναι χειμερινό άθλημα, στο οποίο πληρώματα δύο ή τεσσάρων ατόμων (τα τελευταία χρόνια και ενός ατόμου) κατεβαίνουν με έλκηθρο μία συγκεκριμένη πίστα. Οι χρονομετρημένες κούρσες αθροίζονται για τον υπολογισμό της τελικής κατάταξης. Τα πρώτα μπόμπσλεϊ κατασκευάστηκαν (προσαρμόζοντας τα έλκηθρα που χρησιμοποιούσαν οι διανομείς) στα τέλη του 19ου αιώνα από Βρετανούς τουρίστες στο Σανκτ Μόριτς της Ελβετίας, όπου τα αρχικά έλκηθρα εξελίχθηκαν σε μπόμπσλεϊ, λουτζ και σκέλετον.
Δημήτρης Παπαδημητρίου (μουσικός)
Βιογραφία
Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου του 1959 στην Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας. Γονείς του είναι ο Στέλιος Παπαδημητρίου, ο οποίος υπήρξε το δεξί χέρι του Αριστοτέλη Ωνάση, και η Αλεξάνδρα Παπαδημητρίου. Αδελφός του είναι ο Αντώνης Παπαδημητρίου, πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση. Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ως τα επτά του χρόνια. Στο σπίτι του ακουγόταν κλασική μουσική όλη μέρα.
Τo 1976, μπαίvovτας στη Νoμική Αθηvώv, συμμετείχε ως συvθέτης σε παραστάσεις τoυ θεατρικoύ τμήματoς τoυ Παvεπιστημίoυ Αθηvώv, όπως Οιδίπους Τύραννος, Φαύστα, Εμείς Και Ο Χρόvoς, Η Βεγγέρα. Ο Μάνος Χατζιδάκις άκουσε μουσική του και τον παρότρυνε να αφοσιωθεί σε αυτήν την τέχνη.
Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου έχει γράψει συμφωνικά έργα, κομμάτια για σόλο όργανα και συνδυασμούς οργάνων, μουσική για θέατρο και για τον ελληνικό κινηματογράφο (Ηλεκτρικός Άγγελος, Ρεβάνς, Αρχάγγελος Του Πάθους, Το δέντρο που πληγώναμε, Νίκη Της Σαμοθράκης, Εραστές Στη Μηχανή Του Χρόνου, Η Ζωή Ενάμισι Χιλιάρικο,  Το φως που σβήνει κ.ά.), για την ελληνική τηλεόραση και για τηλεοπτικές σειρές στη Σουηδία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και αλλού. Το μεγάλο κοινό τον ανακάλυψε λόγω της τηλεόρασης. Γνωστός από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 και μέχρι σήμερα για τις εκλεκτές συνθέσεις του, που αρκετές από αυτές έντυσαν γνωστές τηλεοπτικές επιτυχίες (όπως η Αναστασία του Γιώργου Κορδέλλα σε σενάριο της Μιρέλας Παπαοικονόμου, το Μη Φοβάσαι Τη Φωτιά, το Λόγω Τιμής, Η ζωή που δεν έζησα, η Λένη και οι Μάγισσες Της Σμύρνης), ο Δημήτρης Παπαδημητρίου έχει επίσης συνεργαστεί με την Ελευθερία Αρβανιτάκη σε ένα κύκλο τραγουδιών με γενικό τίτλο Τραγούδια Για Τους Μήνες, όπου μελοποίησε γνωστούς Έλληνες ποιητές.
Το 2003 ανέλαβε διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος και το Σεπτέμβριο του 2010 γενικός διευθυντής της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Πολυάσχολος αλλά και πολυσχιδής, μετά την πολύχρονη παρουσία του στα διοικητικά του ραδιοφώνου της ΕΡΤ, ίδρυσε το Ελληνικό Σχέδιο, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό για την προαγωγή της ελληνικής και όχι μόνον μουσικής. Το 2006 έδωσε συναυλία στην Αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών με αφορμή τα 60ά γενέθλια του οργανισμού.
Κριτικές και έργο
Ο Μίκης Θεοδωράκης τον ξεχώρισε σε συνέντευξη του στον Θανάση Λάλα ως τον σημαντικότερο νέο Έλληνα συνθέτη. Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου έλαβε δεκάδες διεθνή και ελληνικά βραβεία μουσικής και έχει χαρακτηριστεί ως επάξιος συνεχιστής της παράδοσης των μεγάλων Ελλήνων συνθετών. Θεωρείται από πολλούς ο σύγχρονος εκφραστής της μελοποιημένης ποίησης και του λόγιου ελληνικού τραγουδιού, οδηγώντας το παράλληλα με την λαϊκότητα της αποδοχής του στον συμφωνικό ήχο. Συνθέτης με πορεία ουσιαστική και δημιουργική, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου είναι ένας από τους σπουδαιότερους σύγχρονους Έλληνες συνθέτες, με πολύπλευρο έργο, το οποίο εκτείνεται από τη συμφωνική μουσική και τα soundtracks κινηματογραφικών ταινιών και αγαπημένων τηλεοπτικών σειρών έως τη μελοποιημένη ποίηση και τις σπουδαίες συνεργασίες του, όπως με τον Μιχάλη Κακογιάννη και με ερμηνευτές όπως η Φωτεινή Δάρρα (με την οποία είχε πολύχρονη σχέση), η Ελευθερία Αρβανιτάκη και ο Δημήτρης Μητροπάνος, έχοντας κατακτήσει το σεβασμό και την αγάπη του κοινού.
Τέλος, έχει συνθέσει τη μουσική του σήματος των ειδησεογραφικών δελτίων του Mega Channel, όπου το κανάλι τη χρησιμοποιεί από το 1989 εώς σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Αλέξανδρος των Μεδίκων
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και αναγνωρίστηκε από την πλειονότητα των συγχρόνων του ως ο μόνος γιος του Λαυρέντιου Β΄ δούκα του Ουρμπίνο (εγγονού τού Λαυρέντιου Α΄ του Μεγαλοπρεπή). Λιγότεροι θεώρησαν ότι στην πραγματικότητα ήταν ο νόθος γιος του Ιουλίου των Μεδίκων, μετέπειτα πάπα Κλήμη Ζ΄ (ανιψιού του Λαυρέντιου Α΄ του Μεγαλοπρεπή).
Ιστορικοί, όπως ο Κρίστοφερ Χίμπερτ, υποστήριξαν ότι μητέρα του ήταν μια υπηρέτρια αφρικανικής καταγωγής, η Σιμονέτα ντα Κολεβέτσιο, που εργαζόταν για την οικογένεια των Μεδίκων. Το παρωνύμιο του «ο Μαυριτανός» (il Moro), θεωρείται ότι προέρχεται από το σκουρόχρωμο δέρμα του.
Ο Κλήμης Ζ΄ ανέθεσε τη διακυβέρνηση της Φλωρεντίας στον δεκαεννιάχρονο τότε Αλέξανδρο. Ο Αλέξανδρος έφτασε στην πόλη για να αναλάβει την εξουσία στις 5 Ιουλίου 1531 και εννέα μήνες αργότερα απέκτησε τον τίτλο του δούκα της Φλωρεντίας, κατόπιν εντολής του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄.
Από τον αριθμό των εχθρών του και των εξορίστων συμπεραίνεται ότι η διακυβέρνησή του ήταν σκληρή, διεφθαρμένη και ακατάλληλη, μία θεώρηση όπου έχει προκαλέσει διαφωνίες ανάμεσα στους μεταγενέστερους ιστορικούς. Ένα κτίσμα της περιόδου του, που μερικές φορές επισημαίνεται ως ένα σύμβολο της καταπίεσης από τους Μεδίκους, είναι η επιβλητική Φορτέτσα ντα Μπάσο.
Το 1535 η Φλωρεντιανή αντιπολίτευση έστειλε τον Ιππόλυτο να απευθύνει έκκληση προς τον Κάρολο Ε΄ εναντίον ορισμένων δράσεων του δούκα, όμως ο Ιππόλυτος πέθανε καθ΄ οδόν. Φήμες αργότερα ήθελαν να δηλητηριάστηκε με εντολή του Αλεξάνδρου.
Ο αυτοκράτορας υποστήριξε τον Αλέξανδρο εναντίον των δημοκρατικών και το 1536 πάντρεψε την νόθη κόρη του Μαργαρίτα με τον δούκα της Φλωρεντίας. Ο Αλέξανδρος φαίνεται να έμεινε όμως πιστός σε μία ερωμένη του, την Ταντέα Μαλασπίνα, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Απέκτησε επίσης μία κόρη λίγο μετά το τέλος του, της οποίας η μητέρα δεν είναι γνωστή.
Το 1537 ο 4ος εξάδελφός του, Λορεντσίνο των Μεδίκων, τον δολοφόνησε. Εξαιτίας φόβων πιθανής εξέγερσης, αξιωματούχοι των Μεδίκων τύλιξαν το πτώμα του Αλέξανδρου σε ένα χαλί και το έθαψαν βιαστικά στο ταφικό παρεκκλήσιο των Μεδίκων, στο ναό του Αγίου Λαυρεντίου. Ο Λορεντσίνο αργότερα δήλωσε ότι σκότωσε τον Αλέξανδρο υπέρ της δημοκρατίας. Όταν αυτοί που εναντιωνόταν στους Μεδίκους απέτυχαν να επαναφέρουν τη Δημοκρατία, ο Λορεντσίνο διέφυγε στη Βενετία, όπου δολοφονήθηκε με επιθυμία του Καρόλου Ε΄. Ο Αλέξανδρος ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος του κύριου κλάδου των Μεδίκων. Οι υποστηρικτές των Μεδίκων έκαναν επόμενο δούκα τον 4ο εξάδελφο του φονευθέντος, τον Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων, από έναν πλάγιο κλάδο του Οίκου.
Η δολοφονία του δούκα και η δράση του Λορεντζίνο των Μεδίκων ενέπνευσαν το ρομαντικό δράμα του Αλφρέ ντε Μυσσέ Λορεντζάτσιο (1834).
Οικογένεια
Το 1536 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Αψβούργων, νόθη κόρη του Καρόλου Ε΄ της Γερμανίας και αρχιδούκα της Αυστρίας. Δεν απέκτησαν παιδιά.
Ο Αλέξανδρος, ακολουθώντας τη δική του κλίση, έμεινε πιστός στην ερωμένη του Ταντέα Μαλασπίνα και είχαν τα εξής τέκνα: Από μία άγνωστη ερωμένη είχε κόρη την:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Εδουάρδος Φορτουνάτος
Ο Εδουάρδος-Φορτουνάτος, γερμ. Edward-Fortunatos (17 Σεπτεμβρίου 1565 - 8 Ιουνίου 1600) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν (1575-88) και μετά του Μπάντεν-Μπάντεν (1588-96).
Βιογραφία
Το 1600 απεβίωσε στο κάστρο Κάστελλαουν σε ηλικία 35 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Γρηγόριος Δενδρινός
Ο Γρηγόριος Δενδρινός (1767-1852) ήταν επίσκοπος και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης.
Βίος
Ο Γρηγόριος Δενδρινός γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1767. Ως ιερομόναχος πριν το 1808 διορίσθηκε επίτροπος του μεγάλου λογοθέτη της Μεγάλης Εκκλησίας Αλέξανδρου Μάνου στην εξαρχία Ψαρών. Τον Μάρτιο του 1811 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μεγάλου Ρεύματος (Arnavutköy) τιτουλάριος Επίσκοπος Ευδοκιάδος, Βοηθός Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως και τοποθετήθηκε αρχιερατικώς προϊστάμενος της ενορίας Μεγάλου Ρεύματος στην Κωνσταντινούπολη.
Το 1817 παραιτήθηκε από τη θέση αυτή και, αφού ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση, το 1823, μετέβη στην Πελοπόννησο. Εκεί συνεργάστηκε με τους Νέγρη, Μαυροκορδάτο, Κουντουριώτη. Το 1825 πήγε στον Λίβανο όπου προσπάθησε ανεπιτυχώς να πείσει τους χριστιανούς να ξεσηκωθούν εναντίων των Οθωμανών, με το επιχείρημα ότι θα έχουν μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας επειδή ο στρατός τους είναι απασχολημένος στην Ελλάδα. Επιδίωκε έτσι να δημιουργήσει ένα δεύτερο μέτωπο στους Οθωμανούς, ώστε να μοιραστούν οι δυνάμεις τους και να μειωθεί η πίεση στις επαναστατημένες περιοχές της Ελλάδας. Το 1826 στάλθηκε στη Συρία ως διπλωματικός εκπρόσωπος, αλλά συνελήφθη στο Χαλέπι και μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο, όπου εργάστηκε εργάτης στα κτήματα του Μεχμέτ Αλή.
Τον Απρίλιο του 1826 επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1828 διορίστηκε τοποτηρητής της Μητροπόλεως Παλαιών Πατρών. Στις 10 Φεβρουαρίου 1830 ορίστηκε τοποτηρητής της Επισκοπής Κερνίκης (ή Κερνίτζης ή Κερνίτσης) και Καλαβρύτων. Από τη θέση αυτή παύθηκε στις 23 Ιουνίου 1830. Μετά τη μονομερή ανακήρυξη του αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1833, εξελέγη από την Αντιβασιλεία στις 21 Νοεμβρίου 1833 Επίσκοπος Αιγιαλείας. Στις 17 Ιουλίου 1842 εξελέγη Επίσκοπος Αχαΐας, στην οποία προσαρτήθηκε και η Επισκοπή Αιγιαλείας.
Απεβίωσε στις 21 Φεβρουαρίου 1852.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Πατρών Κατηγορία:Μητροπολίτες Καλαβρύτων
Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε
Η Ινγκεμπόργκα Εντομούντοβνα Νταπκουνάιτε (λιθουανικά: Ingeborga Edmundovna Dapkūnaitė, 20 Ιανουαρίου 1963 -) είναι Λιθουανή ηθοποιός του κινηματογράφου και θεάτρου, που, ως επί το πλείστον, συμμετέχει σε ρωσικές ταινίες. Το 1994, βραβεύθηκε από τα Nika Award με το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού. Το 2001, υπήρξε μέλος της επιτροπής, του 23ου Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας.
Πρώιμα χρόνια
Η Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε γεννήθηκε το 1963 στο Βίλνιους της ΣΣΔ Λιθουανίας, η οποία αποτελούσε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης. Ο πατέρας της ήταν διπλωμάτης και η μητέρα της μετεωρολόγος. Για αρκετά χρόνια οι γονείς της εργάζονταν στη Μόσχα, κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα η μικρή Ινγκεμπόργκα να του βλέπει μόνο στις διακοπές. Κατά τη μακρά τους απουσία, τη φροντίδα της κόρης τους την είχαν αναλάβει οι παππούδες και οι θείοι της, οι οποίοι ήταν μουσικοί σε μία ορχήστρα θεάτρου.
Καριέρα
Παρ’ όλα αυτά ασχολήθηκε με την υποκριτική. Αρχικά, είχε αρκετούς μικρούς ρόλους, σε γνωστές ταινίες του Χόλυγουντ, όπως το Επικίνδυνες Αποστολές (1996) και το Εφτά Χρόνια στο Θιβέτ (1997). Ωστόσο, εγχώρια (και όχι μόνο) αναγνωρισιμότητα έλαχε το 1994, με το βραβευμένο έργο του Νικήτα Μιχαλκόφ, Ψεύτης ήλιος.
Αργότερα πρωταγωνίστησε στη γνωστή τηλεοπτική σειρά του BBC, The Lost Prince, (2003), στον ρόλο της Αλεξάνδρα Φιόντοροβνα. Το 2007, ερμήνευσε τη μητέρα του Hannibal Lecter, στην ταινία Hannibal Rising. Κατόπιν συνέχισε ξανά στην τηλεόραση με το σόου  Ice Age και τη σειρά Bodies (κι αυτή του BBC). Σε όλη τη δεκαετία του 2010 συμμετέχει τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στην τηλεόραση.
Προσωπική ζωή
Η Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε έχει υπάρξει τρεις φορές παντρεμένη. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ένας Βρετανός σκηνοθέτης, με τον οποίον χώρισε το 2009. Έτσι, η Νταπκουνάιτε, απέκτησε και τη βρετανική υπηκοότητα. Τον τρίτο της γάμο τον έκανε με έναν Ρώσο δικηγόρο και επιχειρηματία, ο οποίος είναι 12 χρόνια νεότερός της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Σοβιετικοί ηθοποιοί
Νικόλαος Γαλάνης
Ο Νικόλαος (Νίκος) Γαλάνης (Πάτρα, 12 Μαρτίου 1987) είναι Έλληνας δάσκαλος. Είναι γνωστός για τις ταινίες μικρού μήκους που δημιουργεί με τους μαθητές του σε σχέση με κοινωνικά ζητήματα. Έχει βραβευθεί για την προσφορά του από ελληνικές και ξένες ιδιωτικές εταιρείες.
Βιογραφία
Ο Νικόλαος Γαλάνης γεννήθηκε στην Πάτρα. Σπούδασε δάσκαλος στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Πατρών. Εργάζεται από το 2010 ως αναπληρωτής και από το 2021 ως μόνιμος εκπαιδευτικός σε Δημοτικά σχολεία της χώρας. Άρχισε να γίνεται γνωστός όταν τον γύρο του Διαδικτύου έκαναν οι ταινίες που δημιουργεί με τους μαθητές του για ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα. Πρώτη ταινία του ήταν το 2016, ένα μουσικό βίντεο κλιπ, Το πρώτο τρένο, ένα μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού με την ΣΤ' τάξη του Δημοτικού Σχολείου Κουνάβων, που δημοσιεύτηκε στην κεντρική σελίδα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Στη συνέχεια, ακολούθησε με το ίδιο σχολείο αλλά την Α' τάξη, η ταινία SOSίβιο που θέμα της είχε το προσφυγικό ζήτημα. Δυο χρόνια αργότερα, συνεργάστηκε με την εκπαιδευτικό Νάντια Στρατή και το Δημοτικό Σχολείο Νιάτων - Αγίου Δημητρίου Λακωνίας την ταινία που διαπραγματεύεται τις μαθησιακές δυσκολίες, Αχ, αφτό το αυ. Την ίδια χρονιά, δημιούργησε με τους μαθητές του στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Σκάλας Λακωνίας την ταινία Όλα αυτά που μας ενώνουν με αφορμή το Κυπριακό ζήτημα. Το 2019, δημιούργησε την ταινία Ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω για τα τροχαία ατυχήματα με τους μαθητές του ίδιου σχολείου. Η ταινία σόκαρε το κοινό και χαρακτηρίστηκε ως «γροθιά στο στομάχι».
Οι επόμενες ταινίες του έγιναν με σχολεία της Αργολίδας. Σχετικά με τη θέση και τον ρόλο της γυναίκας δημιούργησε με τους μαθητές του δύο ταινίες· και οι δύο με το Δημοτικό σχολείο Αγίου Δημητρίου Επιδαύρου. Η πρώτη, Μπορείς να καταφέρεις τα πάντα, αρκεί να το πιστέψεις! κυκλοφόρησε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (στις 8 Μαρτίου του 2020) με πρωταγωνίστρια μια μαθήτρια - αθλήτρια, τη Βένια Γεωργαλή. Η δεύτερη ήρθε στο τέλος του 2021, όπου οι μαθητές αιφνιδίασαν με μια δημιουργία για τις γυναικοκτονίες που στιγμάτισαν τη χρονιά. Η ταινία είχε τίτλο 17, όσες και οι γυναικοκτονίες που διεπράχθησαν στην Ελλάδα το 2021. Τέλος, η πιο δημοφιλής ταινία του έγινε με αφορμή την επέτειο 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση το 2021. Είχε τίτλο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση και οι μαθητές του 2ου Δημοτικού σχολείου Ναυπλίου ενσάρκωσαν τους ήρωες του ΄21 στην πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δάσκαλοι
Σούπερ μάρκετ
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Λαχανικά σε [[Βραζιλία|Βραζιλιάνικο σούπερ μάρκετ.]] δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Διάδρομοι με συσκευασμένα τρόφιμα σε υπεραγορά.
Τα σούπερ μάρκετ είναι αλυσίδες καταστημάτων με προμηθευτή τα κέντρα διανομής της μητρικής εταιρείας, επιτρέποντας οικονομίες κλίμακας. Κανονικά διαθέτουν προϊόντα σε καλύτερες τιμές επειδή με την αγοραστική τους δύναμη καταφέρνουν καλύτερες τιμές χονδρικής από τα μικρότερα καταστήματα. Και διευκολύνουν με δυνατότητες πίστωσης. Τα χαμηλά περιθώρια κέρδους αναπληρώνονται με μεγαλύτερο αριθμό πωλήσεων. Το σύστημα εξυπηρέτησης είναι σελφ σέρβις, δηλαδή ο πελάτης αυτοεξυπηρετείται, προσθέτοντας τα είδη που επιθυμεί να αγοράσει στο καρότσι ή καλάθι του. Όταν έχει ολοκληρώσει τις αγορές του κατευθύνεται προς το ταμείο, όπου ο υπεύθυνος υπάλληλος κοστολογεί τα είδη, εκτυπώνει την απόδειξη λιανικής πώλησης, ενημερώνει τον πελάτη για την αξία των αγορών και δέχεται την πληρωμή με μετρητά, πιστωτική κάρτα ή άλλο μέσο.
Τα εμπορεύματα
δεξιά|μικρογραφία|Από την υπεραγορά Asda στην πόλη: Keighley, West Yorkshire. μικρογραφία|Τα ταμεία της υπεραγοράς Sainsbury. Οι υπεραγορές στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη πωλούν πληθώρα ειδών σε ποικιλία ειδών και μεγεθών:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αλυσίδες σούπερ μάρκετ
Ρόλαντς Σμιτς
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Σμιτς ανέβηκε μέσω των νεανικών ομάδων του λετονικού συλλόγου ΜΚ Βαλμιέρα. Έφυγε από την πατρίδα του τη Λετονία, για την Ισπανία το 2011. Εντάχθηκε στον ισπανικό σύλλογο Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα και έπαιξε για την τροφοδοτική ομάδα τους στην ισπανική ερασιτεχνική τέταρτη κατηγορία (Liga EBA), την περίοδο 2011–12.
Επαγγελματική πορεία
Ο Σμιτς έκανε την παρθενική συμμετοχή του στην βασική ομάδα στο Ισπανικό Πρωταθλήτρια (Liga ACB), με τη Φουενλαμπράδα, κατά τη διάρκεια της χρονιάς 2012–13, ενώ είχε επίσης δράση για την Γρούπο Έουλεν Καρφούρ Ελ Μπουλεβάρ δε Άβιλα, στην τρίτη κατηγορία της χώρας LEB Plata, την ίδια περίοδο. Από το 2013 έως το 2015, έπαιξε κυρίως για την εφεδρική ομάδα της Φουενλαμπράδα στις ομάδες LEB Plata Φουνδαθιόν Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα και τη συνδεδεμένη ομάδα Βίτεν Χετάφε αντίστοιχα. Ωστόσο, κέρδισε επίσης περισσότερα λεπτά συμμετοχής στην κορυφαία κατηγορία ACB.
Την περίοδο 2016–17, ο Σμιτς κέρδισε το βραβείο Ανερχομένου Αστέρα του EuroCup 2ης βαθμίδας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αφού ευστοχούσε με 55,1% στα σουτ εντός πεδιάς συνολικά, με 60,4% στα δίποντα και 48,8% στα τρίποντα, ενώ είχε μέσο όρο 9,4 πόντους, 2,8 ριμπάουντ, 0,9 ασίστ και 0,6 κλεψίματα ανά παιχνίδι, με τη Φουενλαμπράδα κατά τη διάρκεια της χρονιάς στο EuroCup.
Τον Σεπτέμβριο του 2017, υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την Μπαρτσελόνα, αλλά θα παρέμενε δανεικός στη Φουενλαμπράδα μέχρι το 2018. Το καλοκαίρι του 2018, επέστρεψε στην Μπαρτσελόνα. Το 2021 κατέκτησε το πρωτάθλημα στην Ισπανία με την Μπαρτσελόνα, ενώ έχει πανηγυρίσει επίσης τρία Κύπελλα Ισπανίας (2019, '21, '22).Τη σεζόν 2021-22, σημείωσε 5.2 πόντους, 2.9 ριμπάουντ στην ισπανική λίγκα και 4.4 πόντους, 3.1 ριμπάουντ στην Ευρωλίγκα στα 15' μ.ό. που έμεινε στο παρκέ.
Εθνική ομάδα
Ο Σμιτς αγωνίστηκε με τις μικρές εθνικές ομάδες της Λετονίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων της FIBA του 2011, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων της FIBA του 2012 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων της FIBA του 2013. Έπαιξε επίσης με την εθνική ομάδα νέων ανδρών της Λετονίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρων της FIBA του 2014 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA του 2015.
Ο Σμιτς πήρε την πρώτη του συμμετοχή με την εθνική ομάδα ανδρών της Λετονίας το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λετονοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιθουανικών συλλόγων Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σαν Ποσσιντόνιο (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντενα
Γιάμπουκα (Γκρούντε)
Η Γιάμπουκα (κυριλλικά: Јабука) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Γκρούντε, εντός του Καντονιού της Δυτικής Ερζεγοβίνης και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 78 κατοίκους.
Προ του 1991, το χωριό αποτελούσε τμήμα του οικισμού της Πουτεσέβιτσα, ενώ, από το 1991, καταγράφεται ως ξεχωριστή διοικητική οντότητα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Γκρούντε Κατηγορία:Οικισμοί του Γκρούντε με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Σαν Πρόσπερο (δήμος)
Το Σαν Πρόσπερο (ιταλικά: San Prospero) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντενα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντενα
Νηριτική ζώνη
Η νηριτική ζώνη είναι το τμήμα των θαλασσών που ξεκινά από την ακτή και φτάνει μέχρι το βάθος των 200 μέτρων. Επειδή σε αυτά τα βάθη η θερμοκρασία είναι αρκετά σταθερή, η πίεση όχι πολύ μεγάλη και το φως του ήλιου αρκετό ώστε να υπάρχει φωτοσύνθεση, η νηριτική ζώνη φιλοξενεί το μεγαλύτερο μέρος των οργανισμών που ζουν στη θάλασσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδρόβια Οικολογία
Γλώσσα Ζία
Η Ζία είναι Παπούα γλώσσα που ομιλείται στην Κάτω Κοιλάδα Ουάρια στην επαρχία Μορόμπε της Παπούα Νέας Γουινέας. Είναι μέρος της υποομάδα Μπιναντέρε της Διανεογουινεακής συνομοταξίας γλωσσών (Ρος, 2005).
Η γλώσσα έχει δύο διαλέκτους, τις Ζία και Μαουάε. Γράφεται με το λατινικό αλφάβητο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζ
Σαβινιάνο σουλ Πανάρο
Το Σαβινιάνο σουλ Πανάρο (ιταλικά: Savignano sul Panaro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντενα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντενα
Elops lacerate
Το Elops lacerta είναι ένα είδος ψαριού στην οικογένεια Ελοπίων. Είναι ιθαγενές στα παράκτια ύδατα του ανατολικού Ατλαντικού Ωκεανού, από τη Σενεγάλη έως την Αγκόλα. Μερικά είναι γνωστά για να αυξήσουν το βάρος τους σε 20 λίβρες.
Απειλές
Το είδος αυτό χρησιμοποιεί τις εκβολές των ποταμών και τις υπεραλατώδεις λιμνοθάλασσες. Οι μεταβολές στην ποιότητα αυτών των ενδιαιτημάτων ενδέχεται να επηρεάσουν τη δυναμική του πληθυσμού αυτού του είδους. Παρόλο που το είδος αυτό μπορεί να μην συνδέεται στενά με οποιοδήποτε μεμονωμένο βιότοπο, μπορεί να επηρεαστεί δυσμενώς από την οικονομική ανάπτυξη και την αστικοποίηση.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ακτινοπτερύγιοι
Τσακιρτάς (Βεζιρκιοπρού)
Το Τσακιρτάς (τουρκικά: Çakırtaş) είναι χωριό στην επαρχία Βεζιρκιοπρού, επαρχία Σαμψούντας της Τουρκίας. Το 2000 το χωριό είχε πληθυσμό 526 κατοίκων.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Σαμψούντας
Σέστολα
Η Σέστολα (ιταλικά: Sestola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντενα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντενα
Θάνατοι τριών αδελφών στην Πάτρα
Η υπόθεση θανάτου τριών παιδιών στην Πάτρα (αναφέρεται στα Μέσα και ως υπόθεση της Πάτρας ) αφορά την ακολουθία των θανάτων μέσα σε τρία χρόνια, των παιδιών της οικογένειας του Μάνου Δασκαλάκη και της Ρούλας Πισπιρίγκου. Η μητέρα των παιδιών, έχει συλληφθεί και κρίθηκε προφυλακιστέα για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως της κόρης της Τζωρτζίνας Δασκαλάκη, μετά από χορήγηση κεταμίνης. Η υπόθεση έχει απασχολήσει και διεθνή μέσα ενημέρωσης.
Χρονικό
Στις 13 Απριλίου 2019, η 3,5 ετών Μαλένα Δασκαλάκη πέθανε στο Νοσοκομείο Παίδων ενώ είχε εισαχθεί με λευχαιμία σε αρχικό στάδιο και με τους ιατρούς να θεωρούν την κατάσταση απολύτως ιάσιμη. Λίγες ημέρες αργότερα, εισήχθη για πρώτη φορά η αδελφή της, Τζωρτζίνα Δασκαλάκη.
Σερραματσόνι
Το Σερραματσόνι (ιταλικά: Serramazzoni) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντενα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Θάνατοι τριών αδελφών στην Πάτρα
Χρονικό
Στις 21 Μαρτίου 2021, η αδελφή τους Ίριδα Δασκαλάκη βρέθηκε νεκρή στην κούνια της με ένα ματωμένο πανάκι πάνω της. Τον Ιούλιο του 2021 ολοκληρώθηκε και απεστάλη η ιατροδικαστική έκθεση από την ιατροδικαστή Αγγελική Τσιόλα. Ακολούθησε γονιδιακός έλεγχος που ολοκληρώθηκε στις 30 Μαρτίου 2022 με αρνητικό αποτέλεσμα ως προς την ύπαρξη γονιδιακού προβλήματος.
Στις 11 Απριλίου 2019 η Τζωρτζίνα Δασκαλάκη εισήχθη στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο στην Πάτρα. Υποβλήθηκε σε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση για πάνω από 50 λεπτά και επανήλθε, ωστόσο είχε υποστεί υποξική ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια. Στις 29 Ιανουαρίου 2022, η τετραπληγική πλέον Τζωρτζίνα Δασκαλάκη πέθανε στο νοσοκομείο του Ρίου. Στις 9 Φεβρουαρίου, η εισαγγελία Πατρών παρήγγειλε προκαταρκτική έρευνα για τα τρία κορίτσια. Στις 30 Μαρτίου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για τη μητέρα, η οποία απολογήθηκε στις 4 Απριλίου σε ανακρίτρια στην Αθήνα. Με σύμφωνη γνώμη ανακρίτριας και εισαγγελέως κρίθηκε προφυλακιστέα και οδηγήθηκε στις Φυλακές Κορυδαλλού.
Σερραματσόνι
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντενα
Θάνατοι τριών αδελφών στην Πάτρα
Χρονικό
Τον Ιούλιο του 2022 ασκήθηκε στη μητέρα ποινική δίωξη για ανθρωποκτονία κατά συρροή και των τριών παιδιών της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έγκλημα Κατηγορία:Έγκλημα στην Ελλάδα
Γιάαν Εϊνάστο
Ο Γιάαν Εϊνάστο (γεννηθείς στις 23 Φεβρουαρίου του 1929, στο Τάρτου) είναι Εσθονός αστροφυσικός και ένας από τους δημιουργούς της δομής μεγάλης κλίμακας του Σύμπαντος. To επώνυμο του Εϊνάστο είναι αναγραμματισμός της Εσθονίας (επιλέχθηκε από τον πατέρα του στην δεκαετία του 1930 για να αντικαταστήσει το γερμανικό επώνυμο της οικογένειας).
Γεννήθηκε στο Τάρτου, και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου. Πήρε το διπλωματικό του δίπλωμα το 1955. Από το 1952, έχει εργαστεί ως επιστήμονας στο Αστεροσκοπείο του Τάρτου. Την περίοδο 1977-1998, ήταν ο Επικεφαλής του Τμήματος Κοσμολογίας. Επίσης, από το 1992 έως το 1995 ήταν Καθηγητής Κοσμολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ήταν Επικεφαλής του Τμήματος Αστρονομίας και Φυσικής της Εσθονικής Ακαδημίας Επιστημών στο Τάλιν. Ο Εϊνάστο είναι μέλος της Academia Europaea, της Ευρωπαϊκής Αστρονομικής Εταιρείας και της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας.
Ο αστεροειδής 11577 Εϊνάστο, που ανακαλύφθηκε το 1994, ονομάστηκε προς τιμήν του.
Το 1974, σε μια σεμιναριακή εργασία με τον Κάασικ και τον Σάαρ στο Αστεροσκοπείο του Τάρτου, ο Εϊνάστο υποστήριξε ότι '' είναι αναγκαίο να υιοθετήσουμε μια εναλλακτική υπόθεση, τα συμπλέγματα των γαλαξιών σταθεροποιούνται από κρυμμένη ύλη." Αυτό ήταν μία κίνηση κλειδί για την αναγνώριση ότι μία κρυμμένη ύλη, όπως η σκοτεινή ύλη, μπορεί να εξηγήσει παρατηρητικές ανωμαλίες στην αστρονομία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοσμολόγοι Κατηγορία:Εσθονοί αστροφυσικοί Κατηγορία:Εσθονοί αστρονόμοι Κατηγορία:Εσθονοί φυσικοί Κατηγορία:Εσθονοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Ελισάβετ της Σικελίας, Βασίλισσα της Ουγγαρίας
Παντρεύτηκε τον βασιλιά της Ουγγαρίας Λαδίσλαο Δ΄ (1270) σε ηλικία μόλις 7 ετών την περίοδο του γάμου, δεν απέκτησαν παιδιά.
Βασίλισσα της Ουγγαρία
Ο Λαδίσλαος παραμέλησε την σύζυγο του για λογαριασμό της παγανιστικής φυλής των Κουμάνων αφού και ο ίδιος ήταν μισός Κουμάνος από την μητέρα του Ελισάβετ, ο Λαδίσλαος φορούσα πάντα Κουμάνικα ρούχα και σχεδόν όλοι οι φίλοι του ήταν Κουμάνοι, στην αυλή τους ζούσε τον περισσότερο χρόνο του και ελάχιστα στην Ουγγαρία. Απέκτησε ερωμένη από τους Κουμάνους (1286) με αποτέλεσμα να συλλάβει την Ελισάβετ και να την φυλακίσει στο Νησί της Μαργαρίτας για τρία χρόνια, ελευθερώθηκε αφού συμφιλιώθηκε με τον σύζυγο της (1289), αλλά όταν είδε ότι δεν είχε υποστήριξη από τους βαρόνους της Ουγγαρίας επέστρεψε ξανά στους Κουμάνους.
Ο σύζυγος της πέθανε (1290) τον διαδέχθηκε ο μακρινός ξάδελφος του Ανδρέας Γ΄ της Ουγγαρίας, η Ελισάβετ γύρισε στην Νάπολη αλλά στην συνέχεια επέστρεψε ξανά στην Ουγγαρία (1294) όπου η βασίλισσα Φανέζα της ανέθεσε τις δωρεές της εκκλησίας στο Βεσζπρέμ.
Τελευταία χρόνια
Επέστρεψε στην Νάπολη το 1301 και έγινε μοναχή στο μοναστήρι του Αγίου Πέτρου το οποίο είχε ιδρυθεί από την νύφη της Μαρία της Ουγγαρίας, πέθανε σε δυο χρόνια και τάφηκε στο ίδιο μοναστήρι.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών Κατηγορία:Βασίλισσες της Ουγγαρίας (σύζυγοι βασιλέων)
Κωνσταντία της Βουργουνδίας
Η Κωνσταντία της Βουργουνδίας, (Γαλλική γλώσσα : Constance, 8 Μαΐου 1046 - 1093) μέλος του Οίκου των Καπετιδών της Βουργουνδίας ήταν μοναδική κόρη και μικρότερο παιδί του Δούκα της Βουργουνδίας Ροβέρτου του Γηραιού και της πρώτης του συζύγου Ελίε ντε Σεμύρ-αν-Μπριονναί. Με τον γάμο της με τον Αλφόνσο ΣΤ΄ των Χιμένεθ έγινε βασίλισσα της Καστίλης και της Λεόν. Ο παππούς της ήταν ο Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας, ο δεύτερος βασιλιάς της Γαλλίας από τον Οίκο των Καπετιδών. Η κόρη της Ουρράκα του Λεόν διαδέχθηκε τον πατέρα της τόσο στο Βασίλειο της Καστίλης όσο και στο Βασίλειο του Λεόν.
Βιογραφία
thumb|250px|left|Το μοναστήρι με τον τάφο της Κωνσταντίας της Βουργουνδίας στην Σαχαγκούν.
Η Κωνσταντία παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ούγο Β΄ κόμη του Σαλόν, παρέμειναν παντρεμένοι 14 χρόνια μέχρι τον θάνατο του Ούγου (1079), δεν απέκτησαν παιδιά. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Αλφόνσο ΣΤ΄ στα τέλη του 1079. Είχε παντρευτεί στον πρώτο του γάμο την Αγνή της Ακουιτανίας, βασίλισσα του Λεόν και της Καστίλης με την οποία δεν είναι γνωστό αν είχε χωρίσει ή αν είχε μείνει χήρος. Ο γάμος της Κωνσταντίας με τον Αλφόνσο ΣΤ΄ συνάντησε την παπική αντίδραση λόγω της συγγένειας που είχαν μεταξύ τους. Ο Αλφόνσος ΣΤ΄ και η Κωνσταντία απέκτησαν πολλά παιδιά που πέθαναν σε βρεφική ηλικία, επέζησε μόνο ένα :
Η Κωνσταντία πέθανε (1093) αφήνοντας την 14χρονη κόρη της και τον χήρο σύζυγο της. Ο Αλφόνσος ΣΤ΄ παντρεύτηκε άλλες τρεις φορές χωρίς να αποκτήσει γιο, απέκτησε μόνο έναν νόθο γιο τον Σάντσο Αλφόνσεθ με την Μουσουλμάνα ερωμένη του Θάιδα της Σεβίλλης. Τάφηκε μαζί με τον σύζυγο της Αλφόνσο ΣΤ΄ και τις υπόλοιπες συζύγους του. Ο τάφος που περιείχε τα οστά του Αλφόνσου ΣΤ΄ καταστράφηκε από μια φωτιά που ξέσπασε στο μοναστήρι (1810), τα οστά του βασιλιά και των συζύγων του μαζί με της Κωνσταντίας μεταφέρθηκαν στον θάλαμο της ηγουμένης, διατηρήθηκαν μέχρι το 1821. Μετά την απέλαση των ιερέων από την μονή ο ηγούμενος τα μετέφερε στην νότια πλευρά του παρεκκλησίου του Σταυρού, ο στόχος ήταν να τοποθετηθούν σε ένα άλλο ιερό που οικοδομήθηκε το 1835. Το μοναστήρι του Σαν Μπενίτο διαλύθηκε (1835) και τα κουτιά με τα δυο οστά παραδόθηκαν σε κάποιον ιερέα. Τα οστά βρέθηκαν (1902) και τοποθετήθηκαν στο βασιλικό μοναστήρι στην Σαχαγκούν σε ένα πέτρινο φέρετρο καλυμμένο με λείο μάρμαρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Καστίλλης
Πηγές
Κατηγορία:Ισπανόφωνες αυτοκράτειρες και βασίλισσες Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γαλικίας Κατηγορία:Βασίλισσες του Λεόν
Μαυσωλείο του Νιέγκος
μικρογραφία| Μνημείο του Πέτρου Β' Πέτροβιτς Νιέγκος στο μαυσωλείο Το Μαυσωλείο του Νιέγκος είναι ένα μαυσωλείο όπου έχει ενταφιαστεί ο Πέτρος Β' Πέτροβιτς-Νιέγκος, που βρίσκεται στην κορυφή του όρους Λόβτσεν.
Το μαυσωλείο βρίσκεται είκοσι ένα χιλιόμετρα μέσω ασφαλτοστρωμένου δρόμου από το κοντινό Τσέτινιε και χτίστηκε με βάση την ιδέα του Κροάτη γλύπτη Ίβαν Μέστροβιτς. Χτίστηκε στην ίδια τοποθεσία της Εκκλησίας της Διαθήκης του Νιέγκος, που είχε χτίσει ο Νιέγκος το 1845 με την πρόθεση να ταφεί εκεί και την οποία αφιέρωσε στον προκάτοχό του Πέτρο Α' Πέτροβιτς-Νιέγκος (ο οποίος έχει αγιοποιηθεί ως Άγιος Πέτρος του Τσέτινιε στη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία).
Ιστορία
Πριν από το θάνατό του, ο Νιέγκος είχε ζητήσει να ταφεί στην κορυφή του όρους Λόβτσεν, σε ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο στον προκάτοχό του Πέτρου Α' Πέτροβιτς-Νιέγκος. Είχε σχεδιάσει το παρεκκλήσι ο ίδιος και επέβλεψε την κατασκευή του το 1845. Μετά τον θάνατό του τον Οκτώβριο του 1851, ο Νιέγκος ενταφιάστηκε στο μοναστήρι Τσέτινιε. Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στο όρος Λόβτσεν το 1855. Έμειναν εκεί μέχρι το 1916, όταν κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το Μαυροβούνιο καταλήφθηκε από την Αυστροουγγαρία και οι Αψβούργοι κατακτητές αποφάσισαν να στήσουν ένα μνημείο στον Αυστριακό αυτοκράτορα Φραντς Ιωσήφ Α' στο όρος Λόβτσεν. Μη επιθυμώντας να τοποθετηθεί ένα μνημείο του Αυστριακού Αυτοκράτορα στην ίδια τοποθεσία ως σύμβολο του νοτιοσλαβικού εθνικού αισθήματος, οι αυστροουγγρικές αρχές ζήτησαν να μεταφερθούν τα λείψανα του Νιέγκος πίσω στο Τσέτινιε. Οι Μαυροβούνιοι είχαν ελάχιστη επιλογή στο θέμα και τα λείψανα απομακρύνθηκαν υπό την επίβλεψη Σέρβων Ορθοδόξων κληρικών, ώστε να μην κατηγορηθούν οι Αυστροούγγροι για βεβήλωση. Μέχρι το τέλος του πολέμου, το παρεκκλήσι του Νιέγκος υπέστη σοβαρές ζημιές. Οι τοπικές αρχές διαπραγματεύονταν με τη γιουγκοσλαβική κυβέρνηση για χρόνια σχετικά με το πού, πότε και με δαπάνη ποιου επρόκειτο να ταφεί ο Νιέγκος. Οι αξιωματούχοι του Μαυροβουνίου τάχθηκαν υπέρ της αποκατάστασης του αρχικού παρεκκλησίου, ενώ οι αρχές στο Βελιγράδι έκαναν διαγωνισμό για τα σχέδια ενός νέου μαυσωλείου. Μερικά από τα σχέδια διέφεραν πολύ από το αρχικό βυζαντινό κτήριο. Λόγω έλλειψης πόρων, τα σχέδια για ένα μαυσωλείο απορρίφθηκαν το 1925 και το αρχικό κτήριο της εκκλησίας ανακατασκευάστηκε. Τον Σεπτέμβριο του 1925, κατά τη διάρκεια μιας τριήμερης τελετής, που επιχορηγήθηκε και συμμετείχαν ο βασιλιάς της Γιουγκοσλαβίας Αλέξανδρος και η βασίλισσα Μαρία, το παρεκκλήσι επανααφιερώθηκε και τα λείψανα του Νιέγκος ξανατάφηκαν. Ο ιστορικός Άντριου Βάχτελ γράφει: «Ο τόνος του γεγονότος, που περιγράφηκε εκτενώς στον γιουγκοσλαβικό τύπο, συνέπιπτε με μια ευσέβεια πιο κατάλληλη σε συμπεριφορά προς έναν άγιο παρά προς έναν συγγραφέα».
Στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Γιουγκοσλαβία περιήλθε υπό κομμουνιστική κυριαρχία. Το 1952, οι κομμουνιστικές αρχές της Γιουγκοσλαβίας αποφάσισαν να αντικαταστήσουν το παρεκκλήσι του Νιέγκος με ένα κοσμικό μαυσωλείο σχεδιασμένο από τον Ίβαν Μέστροβιτς. Ο Βάχτελ θεωρεί ότι αυτό έγινε για να «αποσερβοποιηθεί» ο Νιέγκος και να εξαλειφθεί κάθε ίχνος του βυζαντινού σχεδίου του παρεκκλησίου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 το παρεκκλήσι κατεδαφίστηκε και το 1971 κατασκευάστηκε ένα μαυσωλείο. Τα λείψανα του Νιέγκος μεταφέρθηκαν πίσω στο όρος Λόβτσεν το 1974 και το μαυσωλείο εγκαινιάστηκε επίσημα εκείνη τη χρονιά.
Κληρονομιά
Ο Νιέγκος και ο τόπος ταφής του αναφέρονταν στο δημοφιλές σερβικό λαϊκό τραγούδι Ω, λαμπρή αυγή του Μάη (Oj, svijetla majska zoro), το οποίο (με αναθεωρημένο στίχο) είναι ο εθνικός ύμνος του Μαυροβουνίου από το 2004.
Από το 1945 έως το 1992, η προηγούμενη Εκκλησία της Διαθήκης Νιέγκος εμφανίστηκε στο οικόσημο της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου και από το 1992 έως το 1994 στο οικόσημο της Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Μαυροβούνιο
Γλώσσα Ουασέμπο
Η Ουασέμπο, επίσης γνωστή ως Μπιαπίμ, Γκουσάπ, και Γιανκοουάν, είναι γλώσσα της Ακτής Ράι που ομιλείται στην Παπούα Νέα Γουινέα και συγκεκριμένα στην περιοχή Μαντάνγκ. Είναι μια απο τις Γλώσσες Μαντάνγκ που όλες ανήκουν στις Νεογουινεακές γλώσσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο
Ξήρανση
Η ξήρανση είναι η διαδικασία κατά την οποία επιτυγχάνεται αφαίρεση της υγρασίας που περιέχει ένα σώμα. Η αφαίρεση της περιεχόμενης υγρασίας μπορεί να είναι είτε μερική είτε ολική. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την ξήρανση μπορεί να είναι ή φυσικές ή μηχανικές. Η ξήρανση αφορά στερεά ή ημιστερεά σώματα ή μετατροπή των υγρών σε στερεή μορφή, με την αφαίρεση υγρασίας (π.χ., απορρυπαντικά σε σκόνη). Η ξήρανση βρίσκει εφαρμογή σε διάφορους τομείς. Για παράδειγμα, ξήρανση μπορεί να εφαρμοστεί στο ξύλο, αλλά μπορεί να εφαρμοστεί και στα τρόφιμα.
Ξήρανση τροφίμων
Στα τρόφιμα, η ξήρανση πραγματοποιείται για να διατηρούνται περισσότερο διάστημα φρέσκα. Κατά τη διαδικασία της ξήρανσης τροφίμων αφαιρείται από τα τρόφιμα η υγρασία, η οποία συνήθως οδηγεί στην αποσύνθεση και στη σταδιακή σήψη τους. Μετά την ξήρανση η περιεκτικότητα των τροφίμων σε νερό περιορίζεται στο 5 με 25%. Αν και ξήρανση είναι μια μέθοδος διατήρησης των τροφίμων, ωστόσο μπορεί να οδηγήσει σε μικρή απώλεια θρεπτικών συστατικών. Για την ξήρανση των τροφίμων συνήθως χρησιμοποιούνται οι εξής μέθοδοι: Ξήρανση με αποξηραντή, στην οποία χρησιμοποιούνται ανεμιστήρες θερμότητας, οι οποίοι φυσούν ζεστό αέρα πάνω από τα τρόφιμα. Ξήρανση σε φούρνο, στον οποίο τοποθετούνται τα τρόφιμα. Χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή στη θερμοκρασία την οποία θα χρησιμοποιήσουμε, για να μην κάψουμε τα τρόφιμα.
General Electric
Η General Electric Company είναι Αμερικανικός πολυεθνικός όμιλος που ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη και εδρεύει στη Βοστώνη. Σήμερα η εταιρεία εστιάζει στην αεροναυπηγική, την υγειονομική περίθαλψη, την ενέργεια, την ανανεώσιμη ενέργεια, την ψηφιακή βιομηχανία, την παραγωγή πρόσθετων υλών και στον φωτισμό.
Το 1889, η εταιρεία Drexel, Morgan & Co., μια εταιρεία που ιδρύθηκε από τους JP Morgan και Anthony J. Drexel, χρηματοδότησε την έρευνα του Τόμας Έντισον και συνέβαλε στη συγχώνευση των εταιρειών αυτών υπό την ίδρυση της Edison General Electric Company, η οποία ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη στις 24 Απριλίου, 1889. Η νέα εταιρεία εξαγόρασε επίσης την εταιρεία Sprague Electric Railway & Motor Company το ίδιο έτος.
Το 1880, ο Gerald Waldo Hart σχημάτισε την Αμερικανική Ηλεκτρική Εταιρεία της Νέας Βρετανίας, Connecticut, η οποία συγχωνεύθηκε μερικά χρόνια αργότερα με την Thomson-Houston Electric Company, με επικεφαλής τον Charles Coffin. Το 1887, ο Hart έφυγε για να γίνει επιθεωρητής της εταιρείας Edison Electric Company του Κάνσας Σίτι, Μιζούρι. Η General Electric ιδρύθηκε με τη συγχώνευση της εταιρείας Edison General Electric της Schenectady της Νέας Υόρκης και της Thomson-Houston Electric Company της Λιν, Μασαχουσέτη, με τη στήριξη της εταιρείας Drexel, Morgan & Co. Και οι δύο εγκαταστάσεις συνεχίζουν να λειτουργούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Λουδοβίκος του Κλερμόν
Ο Λουδοβίκος, γαλλ. Louis (15 Ιουνίου 1709 - 16 Ιουνίου 1771) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν κόμης του Κλερμόν (Clermont).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ πρίγκιπα του Κοντέ και της Λουίζας-Φραγκίσκης των Βουρβόνων νόθης κόρης του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Κατά τη γέννησή του τού δόθηκε ο τίτλος του κόμη του Κλερμόν. Ο δευτερότοκος αδελφός του Κάρολος κόμης του Σαρολαί ήταν πρωθυπουργός του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας.
Κατά τον Επταετή Πόλεμο, μετά την αποτυχημένη Γαλλική εισβολή στο Αννόβερο, ανέλαβε διοικητής των Γαλλικών δυνάμεων στη Γερμανία το 1758. Δεν μπόρεσε να σπάσει την Αγγλο-Γερμανική γραμμή του Φερδινάνδου των Γουέλφων δούκα του Βόλφενμπυτελ, κατάφερε όμως να καταλάβει το Αννόβερο.
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Τυνησίας
Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αφρικής (αγγλικά: Fédération Tunisienne de Basket-Ball, BSA) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στη Τυνησία. Εδρεύει στην Τύνιδα και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, εποπτεύει το επαγγελματικό πρωτάθλημα ανδρών, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Τυνησίας.
Λουδοβίκος του Κλερμόν
Βιογραφία
Όταν ο πρωτότοκος αδελφός Λουδοβίκος-Ερρίκος Α΄ πρίγκιπας του Κοντέ απεβίωσε και άφησε έναν γιο 4 ετών, ο Λουδοβίκος ανέλαβε την ανατροφή του. Ο κριτικός λογοτεχνίας Σαρλ-Ωγυστίν Σαιν-Μπεβ αναφέρει γι' αυτόν ότι "ήταν ηγούμενος in commendam (επιμελητής) του αββαείου του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε, στρατιωτικός, με ελευθεριότητα στην ηθική του, μέλος της Ακαδημίας, αντίθετος της Συνέλευσης και θρησκευόμενος κατά τα τελευταία έτη του. Με αυτά τα αντιθετικά χαρακτηριστικά ήταν ένας ασυνήθιστος χαρακτήρας, που από τα προνόμια και την ευχαρίστηση διολίσθησε στην κατάχρηση και το σκάνδαλο".
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Τυνησίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Τυνησία
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Σενεγάλης
Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Σενεγάλης (γαλλικά: Fédération Sénégalaise de Basket-Ball, FSBB) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στη Σενεγάλη. Εδρεύει στο Ντακάρ και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, εποπτεύει το επαγγελματικό πρωτάθλημα ανδρών, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Νότιας Αφρικής.
Λουδοβίκος του Κλερμόν
Βιογραφία
Έγινε ο 5ος μέγας Διδάσκαλος της μεγάλης Στοάς της Γαλλίας, της ανώτατης Μασονικής αρχής στη Γαλλία (1728-1773). Εκλέχθηκε εκεί το 1743 και σύμφωνα με μία εκδοχή όταν απεβίωσε τον διαδέχθηκε ο 2ος εξάδελφός του Λουδοβίκος-Φίλιππος Α΄ δούκας της Ορλεάνης. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή παραιτήθηκε σύντομα αφήνοντας τη θέση του στον Λοκόρν.
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Σενεγάλης
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στη Σενεγάλη
Λουδοβίκος του Κλερμόν
Σχέσεις
Επρόκειτο να νυμφευτεί την εξαδέλφη του Λουίζα-Φραγκίσκη των Βουρβόνων, κόρη του Λουδοβίκου-Αυγούστου δούκα του Μαιν, αλλά τελικά και οι δύο έμειναν άγαμοι.
Από το 1730 ήταν εραστής της Λουίζας-Ενριέτας-Φραγκίσκης της Λωρραίνης, συζύγου του Εμμανουήλ-Θεοδοσίου δούκα του Μπουγιόν.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Κοντέ Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Τακέχικο Ινούε
Ο Τακέχικο Ινούε (井上 雄彦, Inoue Takehiko) είναι ένας ιαπωνικής καταγωγής μάνγκακα και καλλιτέχνης, γνωστός για το μοναδικό ρεαλιστικό στυλ ζωγραφικής του. Έχοντας πουλήσει πάνω από 157 εκατομμύρια αντίτυπα των έργων του παγκοσμίως, συγκαταλέγεται ανάμεσα στους 27 διασημότερους Ιάπωνες δημιουργούς κόμικς και ανάμεσα στους 90 διασημότερους παγκοσμίως. Κάποια από τα διασημότερα έργα του αποτελούν τα μάνγκα "Slam Dunk", "Buzzer Beater", "Vagabond" και "Real".
Βιογραφία
Γεννημένος στην πόλη Οκούτσι, στην περιφέρεια Καγκοσίμα της Ιαπωνίας στις 12 Ιανουαρίου του 1967, ο Ναριάι Τακέχικο - γνωστός πλέον με το όνομα Τακέχικο Ινούε - ήδη από εφηβική ηλικία εμφάνισε την αγάπη του για το μπάσκετ. Ο Ινούε ξεκίνησε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Κουμαμότο, σταμάτησε όμως τις σπουδές του για να αφοσιωθεί στην δημιουργία μάνγκα.
Η καλλιτεχνική του σταδιοδρομία στην δημιουργία μάνγκα ξεκίνησε αναλαμβάνοντας τη θέση βοηθού του μάνγκακα Τσουκάσα Χότζο κατά τη δημιουργία του διάσημου μάνγκα "City Hunter". Έχοντας ξεκινήσει να εκδίδει και δικά του πρωτότυπα μάνγκα, η πρώτη μεγάλη του επιτυχία ήρθε το 1990 με την κυκλοφορία του μάνγκα "Slam Dunk", το οποίο αφηγείται την ιστορία του Χαναμίτσι, ο οποίος προκειμένου να εντυπωσιάσει το κορίτσι των ονείρων του την Χάρουκο, αποφασίζει να γίνει από τους καλύτερους και διασημότερους μπασκετμπολίστες.
Συνεχίζοντας στην ίδια θεματική ενότητα του μπάσκετ, ο Ινούε δημιουργεί ένα μάνγκα για ένα διαγαλαξιακό πρωτάθλημα μπάσκετ, με τον τίτλο "Buzzer Beater".
Την επόμενη διετία ακολουθούν δύο πολύ γνωστά έργα του καλλιτέχνη. Το 1998, ξεκίνησε να κυκλοφορεί το έργο του "Vagabond", ένα ιστορικό δράμα με στοιχεία μυθοπλασίας, βασισμένο στο έργο "Μουσάσι" του Έιτζι Γιοσικάβα. To "Vagabond" βασίζεται στην ιστορία του σαμουράι Μιγιαμότο Μουσάσι, ενός σαμουράι του 16ου αιώνα, και αποτελεί μία στροφή του Ινούε προς μία σοβαρότερη θεματολογία, ξεφεύγοντας από την κατηγορία Σόονεν και μεταβαίνοντας στην δημογραφική κατηγορία Σέινεν, απευθυνόμενο σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Ακολουθεί το 1999 το "Real", μία ιστορία με επίκεντρο κάποιους αθλητές με αναπηρία οι οποίοι παίζουν καλαθοσφαίριση με αναπηρικό αμαξίδιο.
Τα παραπάνω μάνγκα αποτελούν ένα μικρό μόνο μέρος του συνολικού έργου του Τακέχικο Ινούε, ο οποίος μεταξύ άλλων σύντομων ιστοριών και one-shot, έχει συμβάλλει στον σχεδιασμό χαρακτήρων για διάφορες σειρές και βιντεοπαιχνίδια, ενώ ζωγράφισε και μία τοιχογραφία των χαρακτήρων Μουσάσι και Κότζιρο από το μάνγκα του "Vagabond" για τα εγκαίνια του Κινοκούνιγια στη Νέα Υόρκη. Ανάμεσα στην πληθώρα βραβείων που έχει λάβει, ο Τακέχικο Ινούε τιμήθηκε το 2002 με το βραβείο πολιτισμού Οσάμου Τέζουκα για το μάνκα "Vagabond".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες καλλιτέχνες Κατηγορία:Ιάπωνες δημιουργοί μάνγκα
Μαλούσα
Η Μαλούσα ή Μαλφρίντα ιστορικά είναι γνωστή ως υπηρέτρια της Αγίας Όλγας και σύζυγος του Σβιατοσλάβ Α΄ του Κιέβου. Σύμφωνα με τα σλαβικά χρονικά, ήταν η μητέρα του Βλαδίμηρου Α' του Κιέβου και η αδερφή του Ντομπρίνια. Τα νορβηγικά έπη περιγράφουν η μητέρα του Βλαδίμηρου ως προφήτισσα που έζησε μέχρι την ηλικία των 100 και την έφεραν από το σπήλαιο στο παλάτι για να προβλέψει το μέλλον. Η Μαλούσα θάφτηκε στο Κόροστεν, στην Ουκρανία, με τον μικρό της γιο Βλαδίμηρο.
Προέλευση
Καθώς τα χρονικά σιωπούν σχετικά με το θέμα της γενεαλογίας της Μαλούσα, Ρώσοι και Ουκρανοί ιστορικοί από τον 19ο αιώνα επινόησαν διάφορες θεωρίες για να εξηγήσουν τους πρόγονους και το όνομά της. Ο Αλεξέι Σακματώβ θεωρεί ότι η Μαλούσα είναι κόρη του Μστίσα Σβενελντοβίτς, γιου του Σβελντ, ενός Βαράγγου πολέμαρχου. Πίστευε ότι το όνομα Μαλούσα είναι η σλαβική εκδοχή για το σκανδιλαβικό όνομα Μάλφριντ. Σε αυτήν την περίπτωση, η Μαλούσα είχε νορβηγική προέλευση. Ο ιστορικός Ντμίτρι Ιλοβάισκι κατάφερε να σχεδιάσει ένα αντίθετο συμπέρασμα: ότι η σλαβική ονομασία Μαλούσα έχει μετατραπεί στο σκανδιλαβικό όνομα Μάλφριντ. Ο ισχυρισμός αυτός δεν είχε καμία ευρύτερη υποστήριξη. Ο Ντμίτρι Προζορόβσκι πίστευε ότι η Μαλούσα ήταν η κόρη του Μαλ, ενός Δρεβλιανού ηγέτη, του ίδιου που ήθελε να παντρευτεί την Αγία Όλγα όταν χήρεψε.