cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αναλογιστική επιστήμη
Ιστορία
Ο σχεδιασμός ασφαλιστικών προϊόντων προσθέτει μια άλλη διάσταση στη συζήτηση. Οι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι τα συνταξιοδοτικά οφέλη είναι ένας δεσμός ο οποίος δε θα πρέπει να χρηματοδοτείται με επενδύσεις σε ίδια κεφάλαια χωρίς να λαμβάνει υπόψη τους κινδύνους της μη επίτευξης των αναμενόμενων αποδόσεων. Αρκετοί είναι οι πάροχοι συνταξιοδοτικών προϊόντων που αντανακλούν τους κινδύνους απροσδόκητων αποδόσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο δικαιούχος της σύνταξης αναλαμβάνει τον κίνδυνο, σε άλλες είναι ο εργοδότης που αναλαμβάνει τον κίνδυνο. Η τρέχουσα συζήτηση τώρα φαίνεται να επικεντρώνονται σε τέσσερις αρχές:
Οικονομικοί κύκλοι δηλώνουν ότι τα συνταξιοδοτικά περιουσιακά στοιχεία δεν θα πρέπει να επενδύονται σε μετοχές και να γίνονται αντικείμενο κερδοσκοπικής διαπραγμάτευσης για μια ποικιλία θεωρητικών και πρακτικών λόγων.
Αναλογιστές στην ποινική δικαιοσύνη
Υπάρχει μια αυξανόμενη τάση να αναγνωριστούν αυτές οι αναλογιστικές δεξιότητες ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν σε ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών πέρα από τους παραδοσιακούς τομείς της ασφάλισης, των συντάξεων, κλπ. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η χρήση αναλογιστικών μοντέλων σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ, για να ρυθμιστούν οι οδηγίες ποινικής καταδίκης. Αυτά τα μοντέλα προσπαθούν να προβλέψουν την πιθανότητα υποτροπής, σύμφωνα με παράγοντες διαβάθμισης, τα οποία περιλαμβάνουν το είδος του εγκλήματος, την ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο και την εθνικότητα του δράστη . Ωστόσο, τα μοντέλα αυτά έχουν κριθεί ως παρεχόμενη δικαιολογία για τις διακρίσεις εις βάρος συγκεκριμένων εθνοτικών ομάδων από το προσωπικό επιβολής του νόμου. Είτε αυτό είναι στατιστικώς ορθό ή μια αυτοεκπληρούμενη συσχέτιση παραμένει υπό συζήτηση .
Ένα άλλο παράδειγμα είναι η χρήση των αναλογιστικών μοντέλων για την αξιολόγηση του κινδύνου υποτροπής για αδίκημα για το φύλο. Τα αναλογιστικά μοντέλα και  οι συναφείς πίνακες, όπως τοη MnSOST-R, το Static-99, και το SORAG, έχουν χρησιμοποιηθεί από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 για να καθοριστεί η πιθανότητα του φύλου ενός δράστη και συνεπώς,αν αυτός ή αυτή θα πρέπει να θεσμοθετηθεί ή να αφεθεί ελεύθερος/η .
Δολοφονία του Κιμ Τζονγκ-ναμ
Στις 13 Φεβρουαρίου 2017, ο μεγαλύτερος γιος του Κιμ Τζονγκ-ιλ και ετεροθαλής αδελφός του Κιμ Τζονγκ-ουν, Κιμ Τζονγκ-ναμ, δέχτηκε επίθεση με την άκρως τοξική χημική ουσία VΧ, βρισκόμενος στο Διεθνές Αεροδρόμιο Κουάλα Λουμπούρ, στη Μαλαισία. Ο Κιμ Τζονγκ-ναμ, είχε εξοριστεί καιρό πριν από τη Βόρεια Κορέα και συγκεκριμένα από το 2003. Ο Κιμ Τζονγκ-ναμ είχε επισκεφτεί προηγουμένως το παραθεριστικό νησί Λανγκουάι.. Κατά τις 9π.μ. έφτασε στον τερματικό του αεροδρομίου, για να επιβιβαστεί σε πτήση της AirAsia, όπου αναχωρούσε 10:50 π.μ., με προορισμό το Μακάου.
Περίπου στις 9, λοιπόν, δύο γυναίκες πραγματοποίησαν τη θανατηφόρα επίθεση. Τελικά, εκείνος απεβίωσε 15 με 20 λεπτά κατόπιν της επίθεης. Αμέσως μετά, οι δυο γυναίκες ταυτοποιήθηκαν. Ήταν η Σίτι Αϊσία από την Ινδονησία και η Ντόαν Τι Χουόν, από το Βιετνάμ. Και οι δύο κατηγορήθηκαν για τη δολοφονία του Κιμ Τζονγκ-ναμ. Αν και οι κατηγορίες αποσύρθηκαν, η τελευταία δήλωση ένοχη και ότι εθελούσια προκάλεσε το έγκλημα, η οποία φυλακίστηκε για τρία χρόνια και τέσσερις μήνες. Στο αεροδρόμιο υπήρξαν και τέσσερις άλλοι ύποπτοι από τη Βόρεια Κορέα, οι οποίοι έφυγαν μετά τη δολοφονία και ταξίδεψαν κανονικά στην Πιονγιάνγκ, τον προορισμό τους. Βέβαια, έγιναν συλλήψεις κι άλλων πολιτών της Βόρειας Κορέας, αλλά όλοι αφέθηκαν ελεύθεροι.
Η δολοφονία πλέον του Κιμ Τζονγκ-ναμ, φημολογείται και πιστεύεται ότι υποκινήθηκε από τον ίδιο του τον αδελφό και Ανώτατο Ηγέτη της Βόρειας Κορέας, Κιμ Τζονγκ-ουν. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα, φτάνει από τη Βόρεια Κορέα, στη Μαλαισία, αποστολή με υψηλά υφιστάμενους. Από πλευράς τους οι Βορειοκορεάτες υποστήριξαν τότε ότι ο Κιμ Τζονγκ-ναμ, δεν δολοφονήθηκε, αλλά έπαθε καρδιακή προσβολή, έχων έτσι κι αλλιώς πρόβλημα με την καρδιά του. Δήλωση που δεν επιβεβαιώθηκε. Επίσης, άλλο γεγονός, που δημιουργεί ισχυρισμούς περί εμπλοκής της Βόρειας Κορέας είναι ότι το χημικό που χρησιμοποιήθηκε, έχει απαγορευτεί από το 1993, στη Σύμβαση για την κατάργηση των χημικών όπλων, στην οποία η χώρα δεν είχε παρευρθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θάνατοι από δηλητηρίαση Κατηγορία:Δυναστεία των Κιμ (Βόρεια Κορέα)
Πέτρος Ρούμπος
200px|thumb|right|Πέτρος Ρούμπος, Το όνειρον του Στρατού μας. Πολεμική αφίσα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (περί το 1917-1918).  Λιθογραφία διαστάσεων 56 εκ. x 83 εκ.  Από ιδιωτική συλλογή. Ο Πέτρος Ρούμπος (1873 – 1942) ήταν Έλληνας γλύπτης, ζωγράφος και εικονογράφος, ο οποίος γεννήθηκε στο Γεωργίτσι Σπάρτης το 1873. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας ζωγραφική και γλυπτική με δασκάλους το Λύτρα και το Βρούτο.
Οικοσοσιαλισμός
Ο οικοσοσιαλισμός ή πράσινος σοσιαλισμός ή και σοσιαλιστική ιδεολογία είναι μία πολιτική ιδεολογία που συγχωνεύει τις ιδεολογίες του Μαρξισμού, του Σοσιαλισμού και/η του Φιλελεύθερου σοσιαλισμού με εκείνες της πράσινης πολιτικής, της οικολογίας και της εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης ή αντι-παγκοσμιοποίησης.
Ιδεολογία
Οι οικοσοσιαλιστές πιστεύουν ότι το καπιταλιστικό σύστημα είναι η αιτία του κοινωνικού αποκλεισμού, της φτώχειας, του πολέμου και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, μέσω της παγκοσμιοποίησης και του ιμπεριαλισμού, υπό την εποπτεία των καταπιεστικών κρατών και διακρατικών δομών. Τάσσονται υπέρ της διάλυσης του καπιταλισμού, με έμφαση στην κοινή ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής από τους παραγωγούς που συνδέονται ελεύθερα, και την αποκατάσταση των κοινών. Ακόμη οι οικοσοσιαλιστές κριτικάρουν τις πολλές παρελθοντικές και υφιστάμενες μορφές τόσο στην πράσινη πολιτική όσο και στο σοσιαλισμό. Συχνά περιγράφονται ως "Κόκκινοι Πράσινοι" - που υποστηρίζουν την Πράσινη πολιτική με σαφή αντι-καπιταλιστική άποψη, ενώ συχνά εμπνέονται από τον μαρξισμό (οι Κόκκινοι Πράσινοι έρχονται σε αντίθεση με τους οικοκαπιταλιστές και με τους αναρχικούς Πράσινους).
Simple Plan
Οι Simple Plan είναι καναδικό pop punk συγκρότημα από το Μόντρεαλ του Κεμπέκ. Το συγκρότημα έχει εκδώσει τέσσερα studio albums, τα No Pads, No Helmets...Just Balls (2002), Still Not Getting Any... (2004),Simple Plan (2008) και Get Your Heart On (2011), και άλλα δύο live albums, τα Live in Japan 2002 (2003) και MTV Hard Rock Live (2005). Αυτή την στιγμή το συγκρότημα ηχογραφεί το τρίτο του album. Είναι γνωστοί για τα τραγούδια No Love, Your Love is Just a Lie, Save You και Welcome to my Life.
Χοσρόης Β΄ της Αρμενίας
Ο Χοσρόης Β' της Αρμενίας, ήταν βασιλιάς της Αρμενίας υποτελής στη Ρώμη (252), γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας Τιριδάτη Β'. Πριν ανέβει στο θρόνο συμμετείχε ενεργά στις εκστρατείες του πατέρα του εναντίον του Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη Α' ιδρυτή της δυναστείας των Σασσανιδών ανατρέποντας τους Αρσακίδες, τη δυναστεία που ανήκε ο ίδιος ο Χοσρόης. Λίγους μήνες αργότερα μετά την άνοδο του στον θρόνο δολοφονήθηκε από τον Άνακα ευγενή πρίγκηπα της οικογένειας των Αρσακιδών ύστερα από προτροπή των βασιλέων της Περσίας Αρταξέρξη Α' και του διαδόχου του Σαπώρ Α'. Ο Άναξ με την οικογένεια του δολοφονήθηκαν από τους εξαγριωμένους ευγενείς αλλά επιβίωσε ένας γιος του, ο Γρηγόριος ο πεφωτισμένος ιδρυτής της Ιεραποστολικής εκκλησίας της Αρμενίας, ο άνθρωπος που θα επιβάλει τον χριστιανισμό στην Αρμενία. Ο Χοσρόης Β' με μια άγνωστη γυναίκα απέκτησε δύο παιδιά ανάμεσα στα οποία τον βασιλιά Τιριδάτη Γ'. Ο διάδοχος του, ηλικίας 2 ετών, όταν δολοφονήθηκε ο πατέρας του μεταφέρθηκε στην Ρώμη όπου τέθηκε υπό την προστασία των αυτοκρατόρων, θα επανέλθει (287) στην Αρμενία ως βασιλιάς.
Πέτρος Ρούμπος
Ο Ρούμπος φιλοτέχνησε κυρίως προσωπογραφίες και προτομές, όπως του αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχου, του Πελοποννήσιου πεζογράφου και θεατρικού συγγραφέα Πολύβιου Δημητρακόπουλου, του Ρήγα Φεραίου στο Βελεστίνο, του Αθανασίου Διάκου στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα κ.ά.
Χοσρόης Β΄ της Αρμενίας
Πηγές
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ ΑΡΣΑΚΙΔΕΣ ΤΗΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ
Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας
Πέτρος Ρούμπος
Μια μαρμάρινη προτομή του ποιητή Λορέντζου Μαβίλη βρίσκεται στην ομώνυμη Πλατεία Μαβίλη της Αθήνας. Ο καλλιτέχνης αποδίδει σ' αυτή με τρόπο ρεαλιστικό τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά και την προσωπικότητα του ποιητή, αφού ο ίδιος ο Μαβίλης, το 1912, σε ηλικία 53 ετών, είχε ποζάρει στον Πέτρο Ρούμπο. Η προτομή του Μαβίλη τοποθετήθηκε στη θέση αυτή από το Δήμο Αθηναίων το 1938. Η ίδια προτομή υπάρχει σε άλλα τρία αντίγραφα: στην Κέρκυρα, στα Ιωάννινα και στα Γραφεία της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.
Το έργο του Πέτρου Ρούμπου περιλαμβάνει επίσης ταφικά μνημεία, όπως της οικογένειας Γεωργίου Αθηνογένους (1910), με καθισμένη μια φτερωτή μορφή, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, καθώς και το Μνημείο των Αρχιερέων στην Τρίπολη, με ανάγλυφες παραστάσεις από τη δράση των Αρκάδων στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Φιλοτέχνησε ακόμη τα ηρώα στη Μαγούλα Σπάρτης και στη Χίο.
Ο Πέτρος Ρούμπος πέθανε στην Αθήνα το Φεβρουάριο του 1942.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Simple Plan
Σχηματισμός του συγκροτήματος (1995-2002)
Οι Simple Plan ξεκίνησαν το 1995 με το σχηματισμό μιας μπάντας με όνομα "Reset" από τους σχολικούς φίλους Pierre Bouvier, Charles-André (Chuck) Comeau και Adrian White. Οι Reset συμμετείχαν σε tour στον Καναδά με μπάντες όπως οι MxPx, Ten Foot Pole, και Face to Face,με σκοπό να αποκτήσουν δημοσιότητα. Το πρώτο τους album:No Worries εκδόθηκε το 1997, και ο Comeau σύντομα άφησε την μπάντα για να πάει να σπουδάσει. Δύο χρόνια αργότερα ο Comeau συναντήθηκε με τούς σχολικούς του φίλους Jean-François (Jeff) Stinco και Sébastien (Seb) Lefebvre, οι οποίοι είχαν δικά τους ξεχωριστά συγκροτήματα,και αποφάσισαν από κοινού να δημιουργήσουν την μπάντα. Στο τέλος του 1999, ο Comeau kai o Bouvier συναντήθηκαν σε μια συναυλία του Sugar Ray, και ο Bouvier άφησε τους Reset για να μπει στην μπάντα του Comeau. Ο David Desrosiers (bassist) αντικατέστησε τον Bouvier στους Reset, αλλά όταν του ζητήθηκε να γίνει μέλος στην μπάντα του Comeau, μετά από έξι μήνες άφησε και αυτός τους Reset. Αυτό επέτρεψε στον Bouvier, που τραγουδούσε και συγχρόνως έπαιζε μπάσο, να συγκεντρωθεί μόνο στο τραγούδι.
Η προέλευση του ονόματος του συγκροτήματος δεν είναι σαφής. Τα μέλη του έχουν δώσει διαφορετικές απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα,συμπεριλαμβανομένου ότι το σκέφτηκαν από την συμπάθειά τους για την ταινία A Simple Plan, και ότι ο σχηματισμός αυτού του συγκροτήματος ήταν το εύκολό τους σχέδιο (Simple Plan) για να αποφύγουν να έχουν μια "πραγματική" δουλειά, και ότι το όνομα είχαν σχεδιάσει να είναι προσωρινό, αλλά ποτέ δεν σκέφτηκαν κάτι καλύτερο, και με τις εμφανίσεις να πλησιάζουν το συγκρότημα χρειαζόταν ένα όνομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδικά punk rock συγκροτήματα Κατηγορία:Emo συγκροτήματα
Οικοσοσιαλισμός
Κριτική
Ο όρος «καρπούζι» εφαρμόζεται συνήθως, υποτιμητικά για τους Πράσινους που φαίνεται να θέτουν την "κοινωνική δικαιοσύνη" στους παραπάνω οικολογικούς στόχους, υπονοώντας ότι είναι "πράσινοι στο εξωτερικό, αλλά με κόκκινο χρώμα στο εσωτερικό". Ο όρος αυτός συνήθως αποδίδεται είτε στον Πέτρ Μπέκμαν ή, πιο συχνά, στον Γουόρεν Τ. Μπρόουκς,   και οι δύο κριτικοί οικολόγοι, και είναι κοινό στην Αυστραλία,   στη Νέα Ζηλανδία  και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μία Νεοζηλανδέζικη ιστοσελίδα, Το Καρπούζι, χρησιμοποιεί τον όρο υπερήφανα, δηλώνοντας ότι είναι "πράσινη στο εξωτερικό και φιλελεύθερη στο εσωτερικό", αντικατοπτρίζοντας τη χρήση του όρου «φιλελεύθερη» για να περιγράψει την αριστερή πλευρά, σε πολλές αγγλόφωνες χώρες. Οι Κόκκινοι Πράσινοι θεωρούνται συχνά "φονταμενταλιστικοί πράσινοι", ένας όρος που συνήθως συνδέεται με τη Βαθιά Οικολογία, ακόμη και αν το Γερμανικό Πράσινο Κόμμα στη "φονταμενταλιστική" φατρία περιλαμβάνονται στους οικοσοσιαλιστές, και άλλα Πράσινα Κόμματα, όπως ο Ντέρεκ Γουόλ, έχουν περιγραφεί από τον Τύπο ως φονταμενταλιστές.
Οι Οικοσοσιαλιστές επικρίνουν επίσης τη γραφειοκρατική ελίτ και τις θεωρίες του αυτο-περιγραφόμενου σοσιαλισμού, όπως τον Μαοϊσμό, τον σταλινισμό και άλλοι κριτικοί τους έχουν ονομάσει "Γραφειοκρατικές κολεκτιβισμού ή κρατικού καπιταλισμού". Αντ 'αυτού, οι οικοσοσιαλιστές έχουν επικεντρωθεί στο να εμποτίζοντας το σοσιαλισμό με την οικολογία, διατηρώντας παράλληλα τους στόχους του χειραφετικου "πρώτης εποχής" σοσιαλισμού. Οι Οικοσοσιαλιστές έχουν ως στόχο την κοινοκτημοσύνη των μέσων παραγωγής από "ελεύθερους συνεταιρισμένους παραγωγούς" με όλες τις μορφές κυριαρχίας να έχουν εκλείψει, ιδίως η ανισότητα των φύλων και ο ρατσισμός.
Αυτό συχνά περιλαμβάνει την αποκατάσταση των κοινών γαιών σε αντίθεση με την ιδιωτική ιδιοκτησία,  στην οποία οι τοπικοί έλεγχοι των πόρων καταξιώνει τη μαρξιστική έννοια της αξίας χρήσεως πάνω από την αξία ανταλλαγής. Πρακτικά, οι οικοσοσιαλιστές έχουν δημιουργήσει διάφορες στρατηγικές για να αναλάβουν δράση σε μια διεθνιστική βάση, αναπτύσσοντας δίκτυα ατόμων και ομάδων βάσης που μπορούν να μεταμορφώσουν ριζικά την κοινωνία μέσω των μη βίαιων "προαποφασισμένων έργων" για ένα μετα-καπιταλιστικό, μετα-κρατικιστικό κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομικές αντιλήψεις Κατηγορία:Μαρξισμός Κατηγορία:Πολιτικά κινήματα Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες Κατηγορία:Σοσιαλισμός Κατηγορία:Πράσινη πολιτική
Πάπας Δάμασος Α΄
Ο Πάπας Δάμασος Α΄ (Papa Dâmaso I, 305 – 11 Δεκεμβρίου 384) ήταν Πάπας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας από το 366 μέχρι και τον θάνατό του το 384.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Πάπες 4ου αιώνα Δάμασος Α΄
Ενκίντου
Στη σουμεριακή μυθολογία, ο Ενκίντου κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο μαζί με τον Γκιλγκαμές στο ομώνυμο έπος. Είναι ένας μυθικός αγριάνθρωπος που ανατράφηκε μέσα στα δάση από τα ζώα. «Όλο του το σώμα ήταν μαλλιαρό κι είχε μακριά μαλλιά [...] και φορούσε δέρματα ζώων αντί για ρούχα». Ημέρεψε όμως από τη γοητεία μιας ιερόδουλης, με την οποία κοιμήθηκε για έξι ημέρες. Σταδιακά άρχισε να εξανθρωπίζεται: τα ζώα τον απέφευγαν και ο δεσμός που είχε μαζί τους έσπασε.
Ο Θάνατος του Ενκίντου
Ο Ενκίντου ακολουθεί τον Γκιλγκαμές σε πολλές περιπέτειες. Μαζί σκότωσαν τον Ταύρο του Ουρανού, πράξη που εξόργισε τη θεά Ιστάρ, η οποία και απαίτησε την τιμωρία τους. Οι θεοί αποφασίζουν να σώσουν τον Γκιλγκαμές και καταδικάζουν τον Ενκίντου. Αρρωσταίνει βαριά και μέσα στις παραισθήσεις του βλέπει οράματα για τον άλλο κόσμο και τη ζοφερή μεταθανάτια ζωή του. Καταριέται τη Σαμχάτ, την ιερόδουλη που τον εξανθρώπισε, αλλά αναιρεί την κατάρα του, όταν εκείνη του θυμίζει το μεγαλείο του ανθρώπινου πολιτισμού.
Στη λεγόμενη δωδέκατη πινακίδα του Έπους του Γκιλγκαμές, ο Ενκίντου συνεχίζει τις περιπέτειές του στον Κάτω Κόσμο, αλλά οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούν την πινακίδα μεταγενέστερη των υπολοίπων του έπους, η οποία απλά προστέθηκε σαν εναλλακτική συνέχεια στο αρχικό έπος.
Ενκιντου
Νταρνέλ Ρόμπινσον
Ο Νταρνέλ Ρόμπινσον (Darnell Lamont Robinson, 30 Μαΐου 1974), γεννημένος στο Όουκλαντ της Καλιφόρνια, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,09 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.
Καριέρα
Ο Ρόμπινσον ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος για τους Ρέιζορμπακς του πανεπιστημίου του Αρκάνσας, όπου έπαιξε σε 84 αγώνες με μέσους όρους 8,3 πόντων και 4,8 ριμπάουντ, σε σύνολο τριών ετών. Καλύτερη του σεζόν υπήρξε το 1995-96, όταν και πέτυχε 12,7 πόντους και 7,0 ριμπάουντ σε είκοσι παιχνίδια.
Επιλέχθηκε στην 29η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Ντάλας Μάβερικς και λίγο αργότερα μεταγράφηκε στους Φιλαδέλφεια 76ερς, χωρίς να αγωνιστεί ποτέ στο αμερικάνικο πρωτάθλημα.
Το καλοκαίρι του 1996, υπέγραψε στην Παλακανέστρο Τριέστε παίζοντας 22 αγώνες με μέσους όρους 14,5 πόντων και 8,1 ριμπάουντ. Ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα από το Πουέρτο Ρίκο και από το 1997 ως το 1999, ο Ρόμπινσον αγωνίστηκε στην ομάδα του Απόλλωνα Πατρών.
Αφού μεταγράφηκε στην Ρασίνγκ Παρί το 1999, επέστρεψε στην Ελλάδα για να φορέσει την φανέλα του Άρη για δέκα αγώνες με μέσους όρους 12,5 πόντων και 10,2 ριμπάουντ, πριν αντικατασταθεί από τον Τζο Αρλάουσκας.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρασίνγκ Μπασκέτ Παρί‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπνέι Χερζλίγια‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Τριέστε‎
Σκοτ Μπάκουλα
Ο Σκοτ Μπάκουλα (πλήρες όνομα:Σκοτ Στιούαρτ Μπάκουλα, αγγλικά:Scott Bakula), που είναι γεννημένος στις 9 Οκτωβρίου 1954, είναι ένας Αμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστής και σκηνοθέτης. Είναι ευρέως γνωστός για τους ρόλους του σε δύο τηλεοπτικές σειρές επιστημονικής φαντασίας: για τον ρόλο του Sam Beckett στο Quantum Leap και για τον ρόλο του καπετάνιου Τζόναθαν Άρτστερ στο Star Trek: Enterprise.
Ο ίδιος πρωταγωνίστησε στη σειρά κωμωδίας-δράματος « Άνθρωποι μιας ορισμένης εποχής » και εμφανίστηκε σε δευτερεύοντα ρόλο στον δεύτερο και στον τρίτο κύκλο της σειράς Chuck του NBC στον ρόλο του πατέρα του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα της σειράς, του Stephen J. Bartowski. Από το 2014 έως το 2015, έπαιξε τον επιχειρηματία Lynn στους δύο κύκλους του show του HBO, το Looking. Απο το 2014 μέχρι και το 2021, έπαιζε τον ειδικό πράκτορα Dwayne Cassius "King" Pride στην σειρά NCIS: Νέα Ορλεάνη, που είναι μέρος της σειράς NCIS.
Το δειλινό
Ιστορικό του πίνακα
Από το 1820 ο Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ αφοσιώνεται στην αποτύπωση ρομαντικών τοπίων της βόρειας Γερμανίας, μέσα από την οποία βρίσκει μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης με βαθύς φιλοσοφικούς ειρμούς περί προέλευσης και αποστολής του ανθρώπου. Το αλληγορικό ετούτο έργο που χρονολογείται στα 1820-1821 ανήκει στον ίδιο κύκλο εργασιών μαζί με το Πουρνό (1821), Μεσημέρι (1822), και το Απόγευμα (1821).
Σκοτ Μπάκουλα
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Το δειλινό
Περιγραφή
Το «Δειλινό» εικονίζει δύο οδοιπόρους ενώ απολαμβάνουν το ηλιοβασίλεμα πίσω από ένα πευκοδάσος. Η άγρια φύση καταλαμβάνει όλο το τοπίο. Το μακρινό δάσος εξαπλώνεται από την μία άκρη μέχρι την άλλη, ενώ μερικά κοντινότερα δέντρα στο αριστερό μέρος του πίνακα αυξάνουν την αίσθηση των διαστάσεων. Ο βαρύς ουρανός σκοτεινιάζει, ενώ το έδαφος του ξέφωτου πριν από το δάσος απορροφάει σχεδόν και την τελευταία ακτίνα του φωτός. Ο ήλιος που δύει διαπερνάει τους πυκνούς κορμούς των δέντρων βρίσκοντας δρόμο ανάμεσα από τις αλλεπάλληλες στενές κατακόρυφες σχισμές. Ο καλλιτέχνης έχει τοποθετήσει τις δύο σιλουέτες των οδοιπόρων στην μέση του πίνακα, εκεί που το φως του ήλιου είναι πιο έντονο και πιο πολύχρωμο. Οι δύο αυτοί άνθρωποι που έχουν στραμμένες τις πλάτες στους στον παρατηρητή δεν διακρίνονται σχεδόν καθόλου. Πολύ αμυδρά ξεχωρίζουν μέσα στο τοπίο, εκεί σε ένα σημείο, όπου στο ξέφωτο φαίνονται να φυτρώνουν νέα μικρά πευκάκια.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ
Κωνσταντίνος Χατζηκυριάκος
Γεννήθηκε στα Ψαρά και ήταν γιος του Γεωργίου Ν. Χατζηκυριάκου. Κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό και έφτασε μέχρι τον βαθμό του πλοιάρχου (1898). Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως κυβερνήτης πλοίου ενώ την ίδια περίοδο 1897 - 1899 διετέλεσε υπουργός επί των ναυτικών.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1900 και γιος του ήταν ο Γεώργιος Χατζηκυριάκος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση Κατηγορία:Οικογένεια Χατζηκυριάκου
Γεώργιος Μπαλτατζής
Ο Γεώργιος Μπαλτατζής (1868 - 15 Νοεμβρίου 1922) ήταν Έλληνας πολιτικός. Άρχισε την καριέρα του ως διπλωμάτης και άρχισε να εκλέγεται βουλευτής από το 1902. Είχε γίνει αρκετές φορές υπουργός. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή δικάστηκε στη «δίκη των έξι» ως ένας από τους υπαιτίους για την ήττα της Ελλάδας κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργού εξωτερικών, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε το 1922 στο Γουδή.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1868. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών απ' όπου και αργότερα μετέβη στη Γαλλία για ευρύτερες σπουδές. Επανερχόμενος ακολούθησε το διπλωματικό κλάδο όπου και υπηρέτησε για μικρό χρονικό διάστημα στη Κωνσταντινούπολη με ιδιαίτερη διάκριση στη διπλωματική δεξιότητα. Στη συνέχεια αναμίχθηκε στην πολιτική και το 1902 πρωτοεξελέγη βουλευτής Αλμυρού με το κόμμα του Γ. Θεοτόκη και ομοίως το 1905 και 1906. Το 1908 διορίστηκε υπουργός εξωτερικών (21/061908-07/07/1909) στην κυβέρνηση Θεοτόκη. Μετά τη προσάρτηση των λεγομένων Νέων Χωρών πολιτεύθηκε στη Δράμα όπου και εκλέχθηκε βουλευτής στη περίοδο 1915 και μετά. Το 1915 ανέλαβε υπουργός συγκοινωνιών και το 1921 υπουργός εξωτερικών (από 26/03/1921-03/05/1922) στην κυβέρνηση Γούναρη. Πήρε μέρος στις διασκέψεις των Παρισίων και του Λονδίνου μαζί με τον Δημήτριο Γούναρη. Το 1922 χρημάτισε πάλι υπουργός εξωτερικών (από 09/05/1922-28/08/1922) στη κυβέρνηση Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη.
Μετά την Μικρασιατική άτακτη υποχώρηση και την επανάσταση που εκδηλώθηκε μετά τη Μικρασιατική καταστροφή από τους φυγάδες αυτής, συνελήφθη μαζί με άλλους πολιτικούς και τον αρχιστράτηγο και καταδικάστηκε κατά τη «δίκη των έξι» από το έκτακτο επαναστατικό στρατοδικείο Αθηνών σε θάνατο.
Τουφεκίστηκε στις 15 Νοεμβρίου του 1922 στο Γουδί.
Ογδόντα οκτώ χρόνια αργότερα, το 2010, μετά από αίτηση του Μιχάλη Πρωτοπαπαδάκη από το 2008, εγγονού του πρώην πρωθυπουργού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, κρίθηκε ότι πρέπει να γίνει επανάληψη της δίκης και αθωώθηκαν όλοι οι κατηγορούμενοι λόγω παραγραφής.
Ήταν παντρεμένος με την Χαρίκλεια Μαυροκορδάτου, κόρη του πολιτικού Νικολάου Μαυροκορδάτου, και είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον Νικόλαο Μπαλτατζή - Μαυροκορδάτο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών Κατηγορία:Βουλευτές Δράμας Κατηγορία:Οικογένεια Μπαλτατζή Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες Κατηγορία:Καταδικασθέντες σε θάνατο Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα
Κρηθέας
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Κρηθέας ήταν γιος του Αιόλου (γιου του Έλληνος και της Εναρέτης ή της Λαοδίκης. Υπήρξε αδελφός του Αθάμαντος, του Σισύφου, του Σαλμωνέως και του Περιήρης. Ο Κρηθέας ήταν ο ιδρυτής και ο πρώτος βασιλιάς της Ιωλκού. Πήρε για σύζυγό του την ανεψιά του Τυρώ και απέκτησαν μαζί τρεις γιούς και μία κόρη: Αίσονας (πατέρα του Ιάσονα), Αμυθάονας, τον Φέρης και Μύρινα, η οποία παντρεύτηκε τον Θόαντα.  Αναφέρεται ότι η η Τυρώ είχε εξωσυζυγική σχέση με τον θεό Ποσειδώνα, και από αυτόν γέννησε τους Πελία και Νηλέα, οι οποίοι όμως αναφέρονται από ορισμένες πηγές και ως γιοί του Κρηθέα. Σύμφωνα με μία ανεξάρτητη παράδοση, η σύζυγος του Κρηθέα ονομαζόταν Δημοδίκη ή Βιαδίκη. Εξάλλου, ο Κρηθέας είχε έλθει σε δεύτερο γάμο με τη Σιδηρώ.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ιωλκού
Στύλια Αιτωλοακαρνανίας
Η Στύλια είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Ναυπακτία του νομού Αιτωλοακαρνανίας.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Στύλια είναι κτισμένη σε κατωφερικό έδαφος στις πλαγιές του όρους Ρουπάκια σε υψόμετρο 540 μέτρα, το οποίο καλύπτεται από δάσος βελανιδιάς του είδους "ρουπάκι". Το χωριό βρίσκεται στην επαρχιακή οδό Ναυπάκτου - Λουτρών Στάχτης, στα Β-ΒΔ της Ναυπάκτου σε απόσταση 31 χλμ. . Αξιοθέατα της περιοχής είναι το δάσος "Ρουπακιά" που περιβάλει τη Στύλια και στην άλλη άκρη του βρισκόταν το "χάνι του Μπρίνι", καθώς και ο παλιός ναός της Παναγιάς με τελευταία χρονολογία ανακαίνισης το 1864. Κάθε χρόνο στις αρχές Ιουλίου, στο "Ρουπάκι", γίνεται η εκδήλωση Πυληνίων Ποιμενικός Βίος που αναβιώνει την παραδοσιακή ποιμενική ζωή
Ονομασία - Ιστορία
Την περίοδο της τουρκοκρατίας, το όνομα του χωριού καταγράφεται ως Stilia από τον Γάλλο περιηγητή Φρανσουά Πουκεβίλ μεταξύ των χωριών της περιοχής Κραβάρων και αναφέρει ότι το κατοικούσαν 20 οικογένειες. Αρχικά υπήρξε ζευγοστάσιο της οικογένειας Σισμάνη, οι οποίοι ήταν προύχοντες της Αράχωβας Ναυπακτίας αλλά το 1829 μετά από διαμάχη με τους κολίγους της περιοχής και παρέμβαση του νεοσυσταθέντος Ελληνικού κράτους η διαφορά εξομαλύνθηκε και τα κτήματα πωλήθηκαν στους κατοίκους του χωριού. Από τη Στύλια καταγόταν ο οπλαρχηγός και αγωνιστής του 1821 Γιάννης Νικολού Μακρυγιάννης (1795 - 1876), επονομαζόμενος Κραβαρίτης, του οποίου τη κόρη παντρεύτηκε ο Νικόλαος Σισμάνης. Το 1912 συστάθηκε κοινότητα Στύλιας ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας μέχρι το 2010, ανήκε στον πρώην Δήμου Πυλλήνης του Νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας.
Διοικητικά - Πληθυσμιακά
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821, το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ποτιδαμίας και το 1912 στο ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Έχει πληθυσμό 33 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ενώ μαζί με την Αγία Τριάδα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Στύλιας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πυλλήνης του Δήμου Ναυπακτίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Κράβαρα
Ετρουρία
Η Ετρουρία ή Τυρρηνία ήταν αρχαία χώρα της Ιταλικής χερσονήσου, η οποία από μεν το λαό που την κατοικούσε ονομαζόταν «Ρασίννες» ή «Ροζέννες» από δε τους Ρωμαίους «Ετρουρία» ή «Τουσκία» και από τους Έλληνες και μερικούς Λατίνους συγγραφείς «Τυρρηνία».
Γεωγραφία
Η χώρα βρισκόταν σχεδόν στο κέντρο της Ιταλίας και εκτείνονταν από τα Απέννινα μέχρι το Τυρρηνικό πέλαγος που περιλαμβανόταν μεταξύ των Λίγυρων στα δυτικά με όριο τον ποταμό Μάκρα (σημερινό Μάγδα), τους Ομβρίους και τους Σαβίνους ανατολικά και τους Λατίνους νότια με όριο τον Τίβερη, δηλαδή κατείχε το έδαφος που αργότερα αποτελούσε το Δουκάτο της Τοσκάνης και το δυτικό τμήμα του Παπικού κράτους (Βατικανό). Το μέγιστο μήκος της Τυρρηνίας ήταν περίπου 500 χλμ. με ακτές χαμηλές και αμμώδεις και σχεδόν ευθύγραμμες προς τα βόρεια και νότια παράλια. Στο εσωτερικό της χώρας υπήρχε πλήθος λοφοσειρών με πολλές μικρές οροσειρές, ψηλότερη κορυφή των οποίων ήταν το Σέρακτον στη Σαβίνη. Την Τυρρηνία διέρρεε ο ποταμός Άρνο. Τα όρια όμως της Τυρρηνίας δεν ήταν πάντα αυτά όπως περιγράφονται παραπάνω αλλά και ο λαός αυτής οι Τυρρηνοί ή Ετρούσκοι ή Ρας όπως καλούσαν τους εαυτούς τους ισχυρίζονταν ότι ήταν αυτόχθων λαός της αρχαίας Ιταλίας.
Ιστορία
Οι κάτοικοι της Ετρουρίας στην αρχαιότητα είχαν το όνομα Ετρούσκοι, ο πολιτισμός τους επικεντρώθηκε σε αμέτρητες πόλεις - κράτη τον 9ο και τον 8ο αιώνα π.χ. Οι Ετρούσκοι ήταν κυρίαρχος πολιτισμός στην Ιταλική χερσόνησο γύρω στο 650 π.χ., ξεπέρασε τους Λίγυες και η επίδραση τους ξεπέρασε την κοιλάδα του Πάδου, έφτασε στην Καμπανία και τις Ελληνικές νότιες αποικίες ακόμα και τη Σικελία. Σε μερικούς τάφους Ετρούσκων βρέθηκαν βάζα που αποδεικνύουν το εμπόριο τους με την Αίγυπτο, δεν είναι γνωστό αν γινόταν απ΄ευθείας ή αν τους βοηθούσαν οι Έλληνες ή οι Φοίνικες ναυτικοί. Η Ρώμη που χωριζόταν από τους Ετρούσκους μόνο με το δάσος των Κιμινίων επηρεάστηκε σημαντικά με μια μεγάλη σειρά από Ετρούσκους βασιλείς, ο τελευταίος Ετρούσκος βασιλιάς Ταρκύνιος ο Υπερήφανος καθαιρέθηκε (509 π.χ.) και ανακηρύχτηκε η Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Οι Ετρούσκοι είχαν σημαντική επίδραση στη Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική, τη θρησκεία και τις τελετές λατρείας, τα σημαντικότερα έργα τους ήταν ο Καπιτωλίνος λόφος, ο αγωγός αποχέτευσης Κλοάκα Μάξιμα και η Οδός Βία Σάκρα.
Ο πολιτισμός των Ετρούσκων ήταν υπεύθυνος για την εισαγωγή του Ελληνικού πολιτισμού στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία όπως οι Δώδεκα θεοί του Ολύμπου, η καλλιέργεια αμπελιών και ελαιώνων, το Λατινικό αλφάβητο, η αρχιτεκτονική με τα τόξα, το αποχετευτικό και το αρδευτικό σύστημα. Ο Οκταβιανός Αύγουστος καθόρισε ρητά τα όρια της που ήταν ο Τίβερης, η Τυρρηνική θάλασσα, οι Απουάν και τα Απέννινα όρη, τα όρια αυτά αποτελούσαν χονδρικά την προ-Ρωμαϊκή Ετρουρία. Το Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης που υπήρχε την περίοδο 1569-1801 και 1814-1859 λεγόταν επιπλέον στα Λατινικά "Μεγάλο Δουκάτο της Ετρουρίας". Το όνομα Ετρουρία εφαρμόστηκε και στο Βασίλειο της Ετρουρίας σαν Εξαρτημένο κράτος του Ναπολέων Α΄ που αντικατέστησε το Μεγάλο Δουκάτο (1801 - 1807). Ο μεγάλος ποιητής και λογοτέχνης Ντ. Χ. Λώρενς έγραψε για την Ετρουρία στο έργο του "Σχεδιάσματα ετρουσκικών τοποθεσιών και άλλα ιταλικά δοκίμια", (1932).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην κρατίδια της Ιταλίας Κατηγορία:Αρχαίες Αυτοκρατορίες - Χώρες Κατηγορία:Αρχαία κράτη στην Ιταλία Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ιταλίας
Άμπελος
Το όνομα Άμπελος μπορεί να αναφέρεται:
Οικισμοί
Στα παρακάτω χωριά της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κίνημα του Τσαγιού
Το Κίνημα του Τσαγιού (αγγλικά: Tea Party movement, αρχικά του "Taxed Enough Already", ελληνικά: "Αρκετά Φορολογημένοι Ήδη") είναι αμερικανικό λαϊκό  πολιτικό κίνημα, που γενικά χαρακτηρίζεται ως συντηρητικό (σε κοινωνικά θέματα) και φιλελεύθερο (σε οικονομικά ζητήματα). Έχει γίνει ανάδοχος διαμαρτυριών, και έχει υποστηρίξει υποψηφίους από το 2009. Υποστηρίζει τις μειωμένες κυβερνητικές δαπάνες, την αντίθεση στη φορολόγηση σε διάφορους βαθμούς, τη μείωση του εθνικού χρέους και του ομοσπονδιακoύ ελλείμματος του προϋπολογισμού, και στροφή προς μια πρωτότυπη ερμηνεία του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ιστορία
Στις 16 Δεκεμβρίου του 1773 στην Βοστώνη στις Η.Π.Α., Βρετανοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν να γυρίσουν στην Βρετανία τρία φορτία με φορολογημένο τσάι, που μεταφέρονταν σε φορτηγά πλοία. Τότε μία ομάδα αποίκων ανέβηκε σε αυτά και πέταξε το τσάι μέσα στο Λιμάνι της πόλης, ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Ήθελαν να φορολογούνται δίκαια από τους δικούς τους εκλεγμένους αντιπροσώπους και όχι με τις βαριές φορολογίες των Βρετανών. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε αφορμή για την Αμερικανική Επανάσταση ενάντια στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανική Επανάσταση Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα Κατηγορία:Κοινωνικά κινήματα Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Ράζο
Γεωγραφία
Το Νησί Ράζο έχει έκταση 8 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Έχει μήκος 2 χιλιόμετρα και πλάτος 3,4. Το μεγαλύτερο υψόμετρο είναι 164 μέτρα.
Πανίδα
Το Νησί Ράζο είναι ο προορισμός του Κορυδαλλού του Ράζο, του Καφέ Μπούφου, του Τροπικού Πουλιού με Ερυθρό Ράμφος, της Μεγάλης Σαύρας του Πράσινου Ακρωτηρίου, της Μεγάλης Πολύχρωμης Σαύρας του Πράσινου Ακρωτηρίου και άλλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ρ Ράζο
Πελάγιος
Το όνομα Πελάγιος (ετυμολογικά από το «Πελαγαίος») μπορεί να αναφέρεται σε:
Πανελλήνιο ομαδικό κύπελλο σκακιού
Το Πανελλήνιο ομαδικό κύπελλο στο σκάκι διοργανώνεται από την Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία. Η διοργάνωση είναι κοινή για άνδρες και γυναίκες.
Η διοργάνωση είναι με το σύστημα νοκ-άουτ, αρχικά οι σύλλογοι παίζουν για το τοπικό κύπελλο τη ένωσης που ανήκουν και έπειτα προκρίνονται στην τελική φάση. Στην τελική φάση συνεχίζεται με το σύστημα νοκ-άουτ και τα ημιτελικά γίνονται, από την πρώτη διοργάνωση, με το σύστημα Φάιναλ φόρ με μεγάλο και μικρό τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκάκι στην Ελλάδα σκακι
Γεώργιος Χατζηκυριάκος
Ο Γεώργιος Χατζηκυριάκος (1883 - 1937) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.
Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Χατζηκυριάκου και καταγόταν από παλιά ναυτική οικογένεια των Ψαρών. Συμμετείχε στην επανάσταση στο Γουδί (1909), στους Βαλκανικούς Πολέμους και στην Μικρασιατική Εκστρατεία. Αποστρατεύθηκε το 1925. Στην κυβέρνηση Θεόδωρου Πάγκαλου ανέλαβε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στο χρονικό διάστημα 26 Ιουνίου ως τις 9 Ιουλίου 1925.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Γεωργιος Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
The Office (αμερικανική τηλεοπτική σειρά)
Το The Office είναι αμερικανική κωμική σειρά του NBC. Βασίζεται στην ομότιτλη βρετανική σειρά του Ρίκι Τζερβέιζ, ο οποίος εμφανίστηκε πολλές φορές στη σειρά, και του Στίβεν Μέρτσαντ. Η αμερικανική έκδοση αναπτύχθηκε από τον Γκρεγκ Ντάνιελς και η συμπαραγωγή έγινε από την εταιρεία του, ενώ ο Τζερβέιζ και ο Μέρτσαντ συμμετείχαν μόνο περιφερειακά στην παραγωγή. Σε αντίθεση με τη βρετανική σειρά, η οποία διακόπηκε μετά από δύο σεζόν το 2003, η αμερικανική έκδοση τελείωσε μετά από εννέα σεζόν στις 16 Μαΐου 2013 με ένα φινάλε διάρκειας μίας ώρας. Η σειρά έχει συνολικά 201 επεισόδια.
Το 2016 το Rolling Stone χαρακτήρισε το The Office μία από τις 100 καλύτερες τηλεοπτικές σειρές όλων των εποχών. Το 2018 ήταν η σειρά με τις περισσότερες προβολές στο Netflix.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Sitcoms Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του NBC
Τιριδάτης Γ΄ της Αρμενίας
Ο Τιριδάτης Γ΄ της Αρμενίας (250 - 330) ή Τιριδάτης ο μέγας, ήταν βασιλιάς των Αρσακιδών της Αρμενίας (287 - 330) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας Χοσρόη Β΄. Ο πατέρας του (Χοσρόης) δολοφονήθηκε όταν ήταν ακόμα βρέφος (252) από έναν ευγενή, τον Άναξ που ανήκε στην βασιλική οικογένεια των Αρσακιδών της Αρμενίας πιθανότητα ξάδελφος του ύστερα από παρακίνηση του Σασσανίδη βασιλιά της Περσίας Σαπώρ Α΄. Ο μικρός Τιριδάτης μεταφέρθηκε για ασφάλεια στη Ρώμη ενώ η Αρμενία καταλήφθηκε από τους Πέρσες. Στη Ρώμη δέχτηκε λαμπρή εκπαίδευση, επιστημονική και στρατιωτική, περιγράφεται ως γενναίος και δυνατός στρατιώτης που συμμετείχε σε όλες τις μάχες των Ρωμαίων εναντίον των εχθρών τους. Το 270 ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αυρηλιανός έδιωξε τους Πέρσες από την Αρμενία. Λίγα χρόνια αργότερα ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός αποκατέστησε τον Τιριδάτη στον θρόνο του πατέρα του (287) σε ηλικία 37 ετών, έκανε πρωτεύουσα του την Βαγκαρσαπάτ, παντρεύτηκε μια Αλανή πριγκίπισσα με την οποία απέκτησε τρία παιδιά ανάμεσα τους την Σαλώμη και τον διάδοχο του Χοσρόη Γ´.
Εκχριστιανισμός της Αρμενίας
Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του φέρθηκε σκληρά στους χριστιανούς με συνεχείς διωγμούς. Ο ίδιος είχε ασπαστεί μια αρχαία πολυθεϊστική θρησκεία, ενώ τον χριστιανισμό είχε ασπαστεί ο Γρηγόριος μοναδικός επιζήσας, γιος του Άναξ δολοφόνου του πατέρα του. Φέρθηκε πολύ σκληρά στον Γρηγόριο τον έριξε στις φυλακές με πρόσχημα την θρησκεία αλλά στην πραγματικότητα του κρατούσε μίσος λόγω του φόνου του πατέρα του. Την εποχή που ο Γρηγόριος ήταν κλεισμένος στις φυλακές δέχθηκε την επίσκεψη μιας ομάδας χριστιανών παρθένων και ο Τιριδάτης ερωτεύθηκε σφοδρά μια από αυτές, τη Ριψίμη. Αυτή απέρριψε τον έρωτα του και ο ίδιος εξοργισμένος τις σκότωσε όλες αλλά στην συνέχεια αρρώστησε βαριά από ανίατη ασθένεια (301). Η αδελφή του, που είχε ασπαστεί τον χριστιανισμό, το θεώρησε ως θεία τιμωρία και είδε όραμα ότι μόνο ο φυλακισμένος σε σκληρές συνθήκες Γρηγόριος θα μπορούσε να γιατρέψει τον αδελφό της από την ασθένεια. Ο απελπισμένος Τιριδάτης τον αποφυλάκισε και ο Γρηγόριος με θαυματουργό τρόπο τον γιάτρεψε από την αρρώστια που τον οδηγούσε σε βέβαιο θάνατο.
Το γεγονός της θεραπείας του από τον Γρηγόριο οδήγησε τον Τιριδάτη να δεχτεί τον χριστιανισμό όχι μόνο ο ίδιος που βαπτίστηκε από τον Γρηγόριο (301) αλλά και να τον επιβάλει στους Αρμένιους υπηκόους του 30 χρόνια πριν ο χριστιανισμός γίνει «επιτρεπομένη θρησκεία» στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με τον Μέγα Κωνσταντίνο. Ο Γρηγόριος ορίστηκε ιδρυτής και αρχηγός της Αρμενικής Ιεραποστολικής εκκλησίας. Η επιβολή του χριστιανισμού στην Αρμενία από τον βασιλιά Τιριδάτη και τον επίσκοπο Γρηγόριο έγινε πολύ βίαια. Οι μη χριστιανοί διώκονταν μέχρι θανάτου ενώ καταστράφηκαν όλοι οι προηγούμενοι παγανιστικοί ναοί, εκτός από αυτόν στο Γκαρνί.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Τελική Λύση
thumb|200px|right|Επιστολή του [[Χέρμαν Γκέρινγκ|Γκέρινγκ προς τον Χάιντριχ σχετικά με την «Τελική Λύση»]] Με την ονομασία Τελική Λύση (γερμανικά: Endlösung) έγινε γνωστό το σχέδιο των Ναζιστών για τη συστηματική δολοφονία των Εβραίων, τόσο στη Γερμανία όσο και στις περιοχές που κατακτήθηκαν από αυτή κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το αποτέλεσμα της εφαρμογής του σχεδίου αυτού ήταν το Ολοκαύτωμα, το οποίο στοίχισε στην Εβραϊκή Κοινότητα της Ευρώπης περίπου έξι εκατομμύρια νεκρούς άνδρες, γυναίκες και παιδιά.
Η υιοθέτηση της Τελικής Λύσης
Οι φυλετικές πεποιθήσεις των ναζιστών ήταν εκφρασμένες ήδη από την ιδρυτική διακήρυξη του Κόμματος: Οι μη-άρειοι (non-Aryan) λαοί απειλούσαν την «καθαρότητα του γερμανικού λαού». Η μεγαλύτερη απειλή εκφραζόταν από τους Εβραίους, τόσο στη Γερμανία όσο και, αργότερα, στις κατακτημένες περιοχές.
Αρχικά η πολιτική των ναζιστών ηγετών ήταν η ενθάρρυνση των Εβραίων να μεταναστεύσουν, εγκαταλείποντας το έδαφος του Ράιχ. Ήδη, από το 1933, με την ανάληψη της εξουσίας από τους Ναζί, άρχισαν διώξεις (πογκρόμ), μποϋκοτάζ στις Εβραϊκές επιχειρήσεις κάθε είδους, αποκλεισμός των εβραίων από δημόσιες θέσεις και αξιώματα, εμφανώς μεροληπτικές νομοθετικές ρυθμίσεις και αποκορύφωμα όλων αυτών υπήρξε η Νύχτα των Κρυστάλλων (Kristalnacht). Όλες αυτές οι ενέργειες αποσκοπούσαν στην εκδίωξη των Εβραίων από το Ράιχ. Ένα ακόμη μέτρο που πάρθηκε κατά των Εβραίων ήταν η υποχρέωση να φορούν, όταν κυκλοφορούν, το άστρο του Δαβίδ. Το μέτρο εφαρμόστηκε σε όλη την τότε επικράτεια του Γ΄ Ράιχ εκτός από τη Γαλλία, γιατί η Κυβέρνηση του Βισύ αρνήθηκε να το εφαρμόσει. Επειδή οι διώξεις αυτές δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα, η ναζιστική ηγεσία (και κυρίως ο Χίμλερ) σκέφθηκε την εξαναγκαστική μετανάστευση των Εβραίων υπό την εποπτεία των οργάνων του Κόμματος. Η αρχική σκέψη ήταν να υφαρπαγεί από τη Γαλλία η Μαδαγασκάρη και να μετατραπεί σε «αποθήκη Εβραίων».
Η μεταφορά των Εβραίων στη Μαδαγασκάρη απαιτούσε, ωστόσο, ναυτικά μέσα, τα οποία το Γ΄ Ράιχ δεν διέθετε. Έτσι, η λύση της Μαδαγασκάρης εγκαταλείφθηκε. Έγιναν, επίσης, σκέψεις για τη μεταφορά τους «πέρα από τα Ουράλια», αλλά και αυτές εγκαταλείφθηκαν. Αποφασίστηκε, τελικά, η «μετανάστευση» των Εβραίων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και γκέτο. Ωστόσο, η προσπάθεια να εξολοθρευτούν οι Εβραίοι μέσω της πείνας και της εξοντωτικής εργασίας αποδείχθηκε πάρα πολύ αργή (Καρτιέ, ό.π.). Στις 20 Ιανουαρίου 1942 συγκληθηκε στο προάστειο του Βερολίνου Βάνζεε (Wannsee) μια διάσκεψη, η οποία αποσκοπούσε στην ενημέρωση των ανώτατων αξιωματούχων του Ράιχ για τις αποφάσεις που είχε λάβει η ηγεσία του σχετικά με το «Εβραϊκό πρόβλημα» (Η τελική λύση του Εβραϊκού ζητήματος - γερμ. Die Endlösung der Judenfrage). Ο Χίτλερ είχε ήδη εξουσιοδοτήσει και τον Χίμλερ και τον Γκέρινγκ να προχωρήσουν με δραστικότερα μέτρα και να επεκτείνουν την εξολόθρευση των Εβραίων.
Η υλοποίηση της «Τελικής Λύσης»
Στα πλαίσια αυτής της εξουσιοδότησης αποφασίστηκε η κατασκευή ειδικών στρατοπέδων, αποκλειστικά γα το σκοπό αυτό. Δημιουργήθηκαν, έτσι, τα στρατόπεδα εξολόθρευσης: Τρεμπλίνκα, Μαϊντάνεκ Σομπιμπόρ και Μπέλζεκ. Παράλληλα, δημιουργήθηκε ένας τρίτος «τομέας» στο ήδη υπάρχον στρατόπεδο του Άουσβιτς, το «Άουσβιτς ΙΙΙ Μόνοβιτς». Η επιχείρηση μεταφοράς των Εβραίων στα στρατόπεδα εξολόθρευσης ονομάστηκε «Επιχείρηση Ράινχαρντ», από το όνομα του στρατηγού των Ες-Ες Ράινχαρντ Χάιντριχ (Reinhard Heydrich), τότε επικεφαλής του Κεντρικού Γραφείου Ασφαλείας του Ράιχ (RSHA), που είχε αναλάβει το συντονισμό της επιχείρησης. Παράλληλα, το νεοδημιουργημένο στρατόπεδο του Κέλμνο (Chelmno) άρχισε να λειτουργεί ως κέντρο εξολόθρευσης των Ρομά. Σε όλα τα στρατόπεδα εξόντωσης άρχισε, επίσης, και συστηματική εξολόθρευση των ομοφυλοφίλων (ανδρών και γυναικών), των πολιτικών κρατουμένων, κυρίως κομμουνιστών, αιχμαλώτων πολέμου, κυρίως από τη Ρωσία, Μαρτύρων του Ιεχωβά και άλλων.
Η μεταφορά των Εβραίων από κάθε γωνία της κατεχόμενης Ευρώπης ήταν ένα πελώριο πρόβλημα για το Ράιχ - πρόβλημα «λογιστικής» (logistics) για μια χώρα που πολεμούσε σε δύο μέτωπα και είχε ελάχιστους εγχώριους πόρους. Το πρόβλημα ανέλαβε και επέλυσε ο Άντολφ Άιχμαν (Adolf Eichmann), ο οποίος επέβλεψε και προσωπικά την υλοποίηση των μεταφορών Εβραίων από τις διάφορες κατακτημένες χώρες, σε πολλές περιπτώσεις συνεργαζόμενος και με τις τοπικές «κυβερνήσεις». Από την Ελλάδα, η μεγαλύτερη μεταγωγή Εβραίων έγινε από την Εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης (περίπου 65.000 άτομα).
Συνοπτικά, η «Τελική Λύση» είχε τις εξής κατευθυντήριες γραμμές:
Για την επίτευξη του στόχου υιοθετήθηκαν οι πλέον απάνθρωποι και σκληροί τρόποι. Μαζικοί θάνατοι επιτεύχθηκαν σε πολλά στρατόπεδα με τη χρήση των θαλάμων αερίων και τη χρήση κύρια μονοξειδίου του άνθρακα (που παρείχαν ειδικά ρυθμισμένοι κινητήρες) αλλά και του κυανιούχου αερίου Κυκλώνας Β (Zyklon B). Επιστρατεύθηκαν, για την επίτευξή τους, τόσο ειδικευμένοι «επιστήμονες» όσο και ολόκληρη η τεχνογνωσία που διέθετε το Γ' Ράιχ και επιθυμούσε να βελτιώσει: Ιατρικά πειράματα, εγχειρήσεις χωρίς αναισθητικό, αντοχή στο ψύχος και την υποθερμία κτλ. Η διαχείριση ενός τόσο μεγάλου αριθμού πτωμάτων αποτέλεσε άλλο ένα λογιστικό πρόβλημα, που καθυστέρησε την εφαρμογή της «Τελικής Λύσης». Μετά από έρευνες, οι Γερμανοί επιστήμονες κατέληξαν ότι ένας κλίβανος θα μπορούσε να διατηρήσει θερμοκρασία καύσης χρησιμοποιώντας ως μόνο καύσιμο το λίπος από τα σώματα των νεκρών. Μετά την επίλυση αυτού του προβλήματος, προωθήθηκε η απανθράκωση των νεκρών και δολοφονημένων στα κρεματόρια, αν και σε ορισμένα στρατόπεδα, όπως αυτό του Σομπιμπόρ, δεν απέκτησαν ποτέ κλιβάνους αποτέφρωσης: Τα πτώματα καίγονταν σε ανοικτά ορύγματα.
Υπολογίζεται ότι μόνο στα στρατόπεδα εξολόθρευσης θανατώθηκαν, με τυφεκισμό, καταναγκαστική εργασία, απαγχονισμό και δηλητηριώδη αέρια περίπου τρία εκατομμύρια Εβραίων. Το σύνολο των Εβραίων που θανατώθηκαν από την άνοδο του Ναζιστικού Κόμματος στην εξουσία μέχρι την κατάρρευσή του ανέρχεται σε έξι περίπου εκατομμύρια.
Πολιτιστικές αναφορές
Η κινηματογραφική ταινία με τον τίτλο «Τελική Λύση» (Final Solution) δεν αναφέρεται στο θέμα της εξολόθρευσης των Εβραίων από τους Ναζί. Το ομότιτλο βιβλίο του Michael Chabon, επίσης, δεν έχει καμία σχέση με το θέμα.
Σισελουένι
Το Σισελουένι (αγγλικά: Shishelweni) είναι μια από τις 4 συνοικίες της Σουαζιλάνδης. Πρωτεύουσα είναι το Νλανγκάνο.
Γεωγραφία
Το Σισελουένι είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε έκταση και πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης. Συνορεύει με τις συνοικίες Μανζίνι στα άπω δυτικά και το Λουμπόμπο στα άπω ανατολικά και με τη Νότια Αφρική στα νότια.
Τοποθεσία
Το Σισελουένι βρίσκεται νότια Σουαζιλάνδης. Είναι η νοτιότερη συνοικία.
Πληθυσμός
Το Σισελουένι είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης, μετά το Μανζίνι, το Χνόχο και το Μανζίνι. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 1997, 217.000 κατοίκους.
Tinkhundla
Το Σισελουένι διαιρείται σε 14 tinkhundla:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουαζιλάνδης
Κίνημα Λάπουα
Το Κίνημα Λάπουα ήταν αντικομμουνιστικό κίνημα που ιδρύθηκε το 1929 στη Φινλανδία υπό την αρχηγία του Βίχτορι Κόσολα, ο οποίος ενθάρρυνε τρομοκρατικές επιθέσεις κατά κομμουνιστικών οργανώσεων. Το 1932 πήρε μέρος σε εξέγερση η οποία εύκολα καταπνίγηκε και το κίνημα απαγορεύτηκε. Αμέσως δημιουργήθηκε το Πατριωτικό Κίνημα του Λαού που προσέλκυσε 100.000 μέλη τα οποία φορούσαν μαύρα πουκάμισα και μπλέ γραβάτες. Απαγορεύτηκε μετά τη Σοβιετική εισβολή το 1944.
Σημειώσεις - Παραπομπές
Κατηγορία:Φασιστικά κινήματα Κατηγορία:Ιστορία της Φινλανδίας Κατηγορία:Αντικομμουνισμός
Μέττερνιχ
Ο όρος Μέττερνιχ ή Μέτερνιχ (γερμ. Metternich) μπορεί να αναφέρεται στους:
Κατηγορία:Επώνυμα
Αντώνιος Χατζηκυριάκος
Καταγόταν από παλιά ναυτική οικογένεια των Ψαρών. Ακολούθησε την παράδοση της οικογένειας και κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό. Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και στους Βαλκανικούς Πολέμους.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση Κατηγορία:Οικογένεια Χατζηκυριάκου
Μπράνκο
Το Νησί Μπράνκο (πορτογαλικά: Branco = λευκό) είναι ακατοίκητο νησί του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται ανάμεσα στα νησιά Ράζο και Σάο Νικολάου. Ανήκει στον δήμο Σάο Βισέντε.
Γεωγραφία
Το Νησί Μπράνκο έχει έκταση 3 χιλιόμετρα. Έχει μήκος 3,6 χιλιόμετρα και πλάτος 1,4. Το μεγαλύτερο υψόμετρο είναι 327 μέτρα.
Πανίδα
Το Νησί Μπράνκα, καθώς και το Νησί Ράζο είναι ο προορισμός Μεγάλης Σαύρας του Πράσινου Ακρωτηρίου.
Δείτε επίσης
Μπρανκο Μπρανκο
Εθνικός ύμνος της Νότιας Αφρικής
μικρογραφία|Εθνικός ύμνος της Νότιας Αφρικής, της Ζάμπια και της Τανζανίας. Ο Εθνικός Ύμνος της Νότιας Αφρικής υιοθετήθηκε το 1997 και αποτελεί συνδυασμό δυο διαφορετικών ύμνων: του Nkosi Sikelel' iAfrika και του παλαιότερου εθνικου ύμνου της χώρας Die Stem van Suid-Afrika/The Call of South Africa. Είναι γραμμένος στις πέντε πιο διαδεδομένες γλώσσες της χώρας - Κόσα, Ζουλού, Σεσότο, Αφρικάανς και Αγγλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νοτια Αφρικη Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Νότιας Αφρικής Κατηγορία:Πολύγλωσσα τραγούδια
Σάρα Γανωτή
Η Σάρα Γανωτή ( Λόφος, 25 Δεκεμβρίου 1967) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, σεναριογράφος και θεατρική συγγραφέας.
Τηλεόραση
Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από τη σειρά Οι στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη. Εκεί τις σεζόν 2002-2004 είχε το ρόλο της κρατούμενης κομμουνίστριας Μαίρης Σκαρμούτσου η οποία περνούσε την ποινή της στις φυλακές Καλάμου. Ακολούθησαν εμφανίσεις στις σειρές Φάε τη σοκολάτα σου, Κανείς δε λέει σ' αγαπώ, Οι αταίριαστοι ενώ έπαιξε και στις σειρές Τύχη βουνό και Εργαζόμενη γυναίκα στις οποίες ήταν και σεναριογράφος.
Συγγραφή σεναρίων
Το 1998 δημιούργησε μαζί με τον Βασίλη Ρίσβα, τη Δήμητρα Σακαλή και τον Νίκο Σταυρακούδη μία ομάδα με ονομασία Ντόρτια, γράφοντας μαζί το σενάριο δύο τηλεοπτικών σειρών τις επόμενες δύο σεζόν. Οι σειρές αυτές είναι Το μικρό σπίτι στο Παγκράτι που προβλήθηκε από την ΕΤ1 και η κωμωδία Και πάλι φίλοι που προβλήθηκε από το Mega Channel. Μετά το τέλος των σειρών συνεχίζει ως συγγραφικό δίδυμο μαζί με τον Νίκο Σταυρακούδη ενώ γράφει και μόνη επεισόδια διάφορων σειρών. Τη σεζόν 2001-2002 δημιούργησαν τη σειρά Κάπου σε ξέρω για το Mega Channel ενώ τη περίοδο 2005-2006 έγραψε κάποια επεισόδια των σειρών Το κόκκινο δωμάτιο και Safe Sex TV Stories. Τη σεζόν 2006-2007 συνεργάστηκε και πάλι με τον Σταυρακούδη στη σειρά Τύχη βουνό στον ANT1 ενώ την περίοδο 2008-2010 έγραψαν μαζί τη σειρα αυτοτελών επεισοδίων Εργαζόμενη γυναίκα. Το 2011, δημιούργησαν μαζί με την Ελένη Ράντου και τον Νίκο Σταυρακούδη το θεατρικό έργο Κατάδικός μου. Από το 2017 μέχρι σήμερα είναι μέλος της συγγραφικής ομάδας της τηλεοπτικής σειράς Μην αρχίζεις τη μουρμούρα που προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας
thumb|right|250px|Εδουάρδος Ι της Αγγλίας - απεικονιζόμενος στο Cassell's History of England (1902) Ο Εδουάρδος Ι της Αγγλίας ή Εδουάρδος ο Μακροσκελής (Edward I of England, 17 Ιουνίου 1239 – 7 Ιουλίου 1307) από τον Οίκο του Ανζού ήταν βασιλιάς της Αγγλίας και δούκας της Ακουιτανίας (1272-1307) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας και της Ελεονώρας της Προβηγκίας. Το προσωνύμιο Μακροσκελής το πήρε από το μεγάλο ύψος του 1.95, είχε μακριά πόδια και χέρια, ήταν μελαχροινός κληρονομώντας τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της μητέρας του από την Προβηγκία. Θεωρείται ο κορυφαίος και σκληρότερος Πλανταγενέτης μονάρχης, ψηφίστηκε 92ος ανάμεσα στους 100 διασημότερους Βρετανούς (2002). Συγκρούστηκε με τον πατέρα του, όταν ο Ερρίκος Γ΄ στο Παρίσι για διαπραγματεύσεις ο νεαρός Εδουάρδος συνωμότησε με τους βαρόνους για να τον εκθρονίσει (1259), ο Ερρίκος επέστρεψε αμέσως στην Αγγλία νίκησε τους επαναστάτες και αφαίρεσε όλες τις αρμοδιότητες από τον γιο του. Ο Εδουάρδος ήταν διαφορετικός χαρακτήρας από τον ήπιο πατέρα του ορμητικός, φιλόδοξος και ικανός στρατιωτικός αρχηγός που νίκησε τον Σιμόν ντε Μονφόρντ στη μάχη του Έβεσαμ (1265). Κατέστειλε τις εξεγέρσεις με βιαιότητα και καταδίωξε όλα τα επιζήσαντα ξαδέλφια του από τον Οίκο του Μονφόρ.