cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Αμερικάνος (Παπαδιαμάντης)
Το διήγημα έχει διασκευαστεί για τον κινηματογράφο και για το θέατρο.
Υπόθεση
Στη Σκιάθο, το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων γύρω στα 1870, το παντοπωλείο-καφενείο του Δημήτρη του Μπέρδε έσφυζε από πελάτες που έκαναν τα χριστουγεννιάτικα ψώνια τους. Σε μια γωνιά, πέντε καραβοκύρηδες σιγόπιναν καλωσορίζοντας τον καπετάν Γιάννη που μόλις είχε φθάσει με τη σκούνα του, ο οποίος ανάμεσα στα νέα τους είπε και για έναν επιβάτη Αμερικάνο, ονόματι Τζων Στόθισον, που έφερε από τον Βόλο. Εκείνη τη στιγμή, ο ξένος μπήκε στο μαγαζί, ήταν ψηλός, καλοντυμένος και ευπαρουσίαστος άνδρας γύρω στα 45. Τον κάλεσαν στην παρέα τους, ο ξένος ήπιε ένα ποτό μαζί τους, τους ευχαρίστησε με δυσκολία στην προφορά και έφυγε.
Βγαίνοντας από το καπηλειό, ο ξένος κατευθύνθηκε προς την εκκλησία των Τριών Ιεραρχών και κοίταζε παρακείμενο μικρό σπιτάκι με προσήλωση. Στη συνέχεια, μπήκε σε ένα δρομάκι και έφτασε έξω από ένα μισογκρεμισμένο σπίτι που στο βάθος φαίνονταν μια μαυρισμένη γωνιά σαν να υπήρχε εκεί παλιότερα τζάκι. Μπήκε και γονάτισε, φίλησε το πάτωμα και έμεινε τρία λεπτά γονατισμένος, έπειτα σηκώθηκε, σκούπισε τα μάτια του και απομακρύνθηκε.
Έφτασε πάλι έξω από το μικρό σπιτάκι και ρωτώντας τα παιδιά που τραγουδούσαν τα κάλαντα - και δίνοντάς τους το μυθικό ποσό γι' αυτά, ένα τάλληρο - έμαθε ότι εκεί έμενε μια ηλικιωμένη γυναίκα με την κόρη της, άνδρας δεν υπήρχε στο σπιτικό.
Στη συνέχεια, πήγε σε ένα άλλο καφενείο παράγγειλε ποτό πληρώνοντας γενναιόδωρα προς κατάπληξη του καφετζή που «ἔμεινε χάσκων». Τρεις αχθοφόρους που συνάντησε εκεί, τους βρήκε και στο επόμενο καφενείο που κατέφυγε. Ένας από αυτούς, μάλλον τον αναγνώρισε και ρώτησε δυνατά τους συντρόφους του μήπως θυμούνταν τον γιο του μπαρμπα-Στάθη του Μοθωνιού που πριν 20 χρόνια είχε φύγει για την Αμερική και είπε την ιστορία του ξενιτεμένου: για τους γονείς του που πέθαναν με τη σκέψη του, το σπιτικό τους που μισογκρεμίστηκε και για τη νεαρή αρραβωνιαστικιά που άφησε πίσω του και η οποία, αν και τη ζήτησαν πολλοί γαμπροί, αρνήθηκε να παντρευτεί, τώρα είναι γύρω στα 35 χρονών και ακόμη πανέμορφη. Μια αχτίδα χαράς χαράκτηκε στην όψη του Αμερικάνου καθώς άκουγε. Αργότερα, ο αχθοφόρος τον πλησίασε και τον ρώτησε τι του δίνει να πάει στην αρραβωνιαστικιά την είδηση της άφιξής του: «Τί μ᾽ δίνεις, ἀφεντικό, νὰ πάω νὰ πάρω τὰ σ᾽χαρίκια;». Ο Αμερικάνος συγκινημένος του έδωσε μια χρυσή λίρα.
Στη συνέχεια μαθαίνουμε ότι ο Αμερικάνος είχε γυρίσει πολλά μέρη στην Αμερική, εργάστηκε ως υπεργολάβος σε μεταλλεία και ως επιστάτης σε φυτείες. Για είκοσι χρόνια δούλεψε σκληρά και πλούτισε, δεν είχε όμως συναντήσει Έλληνα και είχε κάπως ξεχάσει τα ελληνικά. Έμαθε για τον θάνατο των γονιών του και γύρισε με την κρυφή ελπίδα ότι η αρραβωνιαστικιά του Μελαχρώ τον περίμενε.
Το διήγημα τελειώνει με τον γάμο του Ιωάννη Ευσταθίου Μοθωνιού με την Μελαχροινή Μιχαήλ Κουμπουρτζή τρεις μέρες μετά τα Χριστούγεννα.
Ηθογραφικά στοιχεία
Το διήγημα είναι γραμμένο με ρεαλιστικά στοιχεία, με περιγραφές και ονόματα προσώπων, με ήθη και έθιμα, ανάμεσα στα οποία:
και περιλαμβάνουν και ευχές για τους νοικοκυραίους:
Ν᾽ ἀσπρίσῃς σὰν τὸν Ἔλυμπο, σὰν τ᾽ ἄσπρο περιστέρι
Βασίλω μ᾽, τὰ κουμπούρια σου
μὲ τί τά ᾽χεις γεμᾶτα;
βαριά, π᾽ ἀνάθεμά τα!
Θέματα
Τρία είναι τα κύρια θεματικά μοτίβα στο διήγημα, γνωστά από την αρχαιότητα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
Γερμανός Group
Ο Όμιλος Γερμανός είναι κατά 51,5% γερμανική εταιρεία, σύμφωνα με τη μετοχική σύνθεση του αποκλειστικού της μετόχου, του ΟΤΕ. Έχει έδρα το Μαρούσι, που ασχολείται με τη λιανική πώληση ηλεκτρονικών ειδών. Τα καταστήματά του προσφέρουν επίσης σταθερή και κινητή τηλεφωνία.
Καταστήματα
Ο όμιλος διαθέτει περισσότερα από 300 καταστήματα, ενώ έχει επεκταθεί στην Κύπρο, καθώς και στη Βόρεια Μακεδονία (το οποίο παράρτημα πωλήθηκε στην Telekom Slovenije), στη Βουλγαρία, την Πολωνία, τη Ρουμανία και την Ουκρανία.
Δεκαετία του 1980
Το πρώτο κατάστημα άνοιξε το 1980 στο κέντρο της Αθήνας και έκτοτε διευρύνθηκε στο λιανικό εμπόριο αρχικά με την πώληση μπαταριών. Η εταιρεία που συστήθηκε από τον Πάνο Γερμανό ονομαζόταν Γερμανός Μπαταρίες ΑΒΕΕ, η οποία ηγούνταν για πολλά χρόνια του κλάδου. Σήμερα είναι γνωστότερη ως Sunlight.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος Κατηγορία:Εταιρίες λιανικής πώλησης ηλεκτρονικών ειδών στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Μαξιμιλιανός της Σαξονίας (1759-1838)
Βιογραφία
Ο Μαξιμιλιανός Μαρία Ιωσήφ Αντώνιος Ιωάννης Βαπτιστής Ιωάννης Ευαγγελιστής Ιγνάτιος Αυγουστίνος Ιαβέριος Αλοϋσιος Ιωάννης Νέπομουκ Ιανουάριος Ερμενέγιλδος Αγνέλλις Πασχάλιος ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Χριστιανού της Σαξονίας και της Μαρίας Αντωνίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1792 την Καρολίνα των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Φερδινάνδου της Πάρμας, και είχε τέκνα:
Το 1804 απεβίωσε η Καρολίνα και ο Μαξιμιλιανός το 1825 έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία Λουίζα Καρλόττα των Βουρβόνων-Πάρμας, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ της Ετρουρίας (Τοσκάνης)· δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Διγενής Βορόκλινης
Ο Διγενής Βορόκλινης είναι κυπριακό αθλητικό σωματείο με έδρα την Ορόκλινη (ή Βορόκλινη) της επαρχίας Λάρνακας. Το σωματείο διατηρεί ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία συμμετείχε στα πρωταθλήματα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο. Επίσης, διαθέτει χορευτικό συγκρότημα και χορωδία.
Ομόνοια Ορόκλινης
Το σωματείο ιδρύθηκε το 1953 με την ονομασία Αθλητικό Σωματείο Ομόνοια Ορόκλινης. Η Ομόνοια Ορόκλινης διαδραμάτισε για 30 χρόνια κοινοτικό, αθλητικό, πολιτιστικό και εθνικό ρόλο. Το 1983 η γενική συνέλευση αποφάσισε την αλλαγή του ονόματος του σωματείου από Ομόνοια Ορόκλινης σε Διγενής Βορόκλινης. Στο νέο έμβλημα του σωματείου αναφέρεται ως ημερομηνία ίδρυσης του το 1983, όταν άλλαξε την ονομασία του.
Περίοδος 1991-1999
Η ομάδα αρχικά αγωνίστηκε στις διοργανώσεις της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ). Το 1990 ο Διγενής εντάχθηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας. Την εποχή εκείνη η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Διγενής συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. Τις πρώτες τρεις περιόδους τερμάτιζε στις ψηλές θέσεις του ομίλου. Την περίοδο 1993-94 η Δ΄ κατηγορία διεξάγεται με ενιαία μορφή, με το Διγενή να συμμετέχει σε αυτήν αφού είχε τερματίσει στην τρίτη θέση του ομίλου του την περίοδο 1992-93.
Highly Evolved
Το "Highly Evolved" είναι το ντεμπούτο άλμπουμ των The Vines. Κυκλοφόρησε στις 14 Ιουλίου του 2002 από την Capitol Records. Παραγωγός ήταν ο Rob Schnapf. Το άλμπουμ γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το περιοδικό NME το διάλεξε ως το δεύτερο καλύτερο άλμπουμ του 2002. Το άλμπουμ συμπεριλαμβάνεται στα βιβλία 1001 Albums You Must Hear Before You Die και 100 Best Australian Albums.
Διγενής Βορόκλινης
Περίοδος 1991-1999
Την περίοδο 1994-95 τερματίζει 4ος στη Δ΄ κατηγορία και προβιβάζεται στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1995-96 τερματίζει στη δωδέκατη θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας και υποβιβάζεται στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1996-97 τερματίζει στη δωδέκατη θέση και υποβιβάζεται στα αγροτικά πρωταθλήματα. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε ομίλους. Ο Διγενής συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.
Highly Evolved
Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον Craig Nicholls εκτός του "1969" που γράφτηκε από τον Craig Nicholls και τον Dave Olliffe.
Διγενής Βορόκλινης
Περίοδος 2004-2009
Το 2004 κατάφερε να κερδίσει ένα από τα εισιτήρια ανόδου από τα αγροτικά πρωταθλήματα στην Δ΄ κατηγορία. Η άνοδος συνεχίστηκε αφού την περίοδο 2004-05 κατέλαβε τη 2η θέση (μόλις 1 βαθμό πίσω από την 1η θέση) και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2005-06 τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος, μόλις 3 βαθμούς μακριά από την 3η θέση που οδηγούσε στη Β΄ κατηγορία. Η ανοδική πορεία δεν είχε συνέχεια αφού την περίοδο 2006-07 τερμάτισε στη 12η θέση και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία.
Highly Evolved
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Διγενής Βορόκλινης
Δεκαετία 2010-2019
Την περίοδο 2009-10 τερμάτισε στην 11η θέση και την επόμενη περίοδο διαβαθμίστηκε εκ νέου στη Δ΄ κατηγορία, τερματίζοντας στη 12η θέση. .
Ωστόσο, τον υποβιβασμό ακολούθησαν δύο συνεχόμενοι ανόδοι. Την περίοδο 2011-12 κατέκτησε για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας και την αμέσως επόμενη περίοδο κατέλαβε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας, κερδίζοντας την άνοδο για τη Β΄ κατηγορία. Ωστόσο, για την περίοδο 2013-2014 είχε προαποφασιστεί να διαχωριστεί η Β΄ κατηγορία σε δύο ομίλους, με αποτέλεσμα ο Διγενής να συμμετάσχει στη Β2 όμιλο, με το Β1 όμιλο να αποτελεί το αμέσως ανώτερο επίπεδο και όχι η Α΄ κατηγορία. Ο Διγενής, την περίοδο 2013-14, αγωνιζόμενος στο Β2 όμιλο των 8 ομάδων από τον οποίο θα διαβαθμίζονταν οι 4 ομάδες, διεκδίκησε και κέρδισε την παραμονή του μέχρι την τελευταία αγωνιστική. Παρόλο που χρειαζόταν νίκη, τελικά έφερε ισόπαλο αποτέλεσμα. Ωστόσο, η αντίπαλος ομάδα στην υπόθεση παραμονή ηττήθηκε και δεν ξεπέρασε το Διγενή στη βαθμολογία.
Για την περίοδο 2014-15 η ΚΟΠ αποφάσισε την ενοποίηση των δύο ομίλων και την επαναφορά της Β΄ κατηγορίας σε μια ενιαία κατηγορία. Ο Διγενής τερμάτισε στη δέκατη τρίτη θέση. Παρόλο σύμφωνα με την προκήρυξη η θέση αυτή οδηγούσε σε υποβιβασμό στην Γ΄ κατηγορία, ωστόσο μετά το τέλος της περιόδου αποφασίστηκε η αύξηση των ομάδων της Α΄ κατηγορίας από 12 σε 14 με ταυτόχρονη αναδιοργάνωση της Β΄ και Γ΄ κατηγορίας και έτσι ο Διγενής παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία.
Την περίοδο 2015-16 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2016-17 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2018-19 υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία.
Το 2020 ενοποιήθηκε με την ομάδα Τρούλλοι FC 2015 δημιουργώντας την ομάδα Ορόκλινη-Τρούλλοι FC 2020. Το 2022 η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε και συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΟΠΝ ΣΕΚ.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως και την περίοδο 2019-20 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2018-19.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1953 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1983 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ορόκλινη
Νουβέλα
Η νουβέλα είναι αφηγηματικό είδος της λογοτεχνικής πεζογραφίας το οποίο χαρακτηρίζεται από τη συντομία στην έκταση, η οποία κυμαίνεται μεταξύ του συντομότερου διηγήματος και του εκτενέστερου μυθιστορήματος και παράλληλα από τον ρεαλισμό του ύφους  και την ύπαρξη συγκεκριμένης πλοκής. Γενικά στη νουβέλα το βάρος του συγγραφέα ρίχνεται περισσότερο στην ηθογραφία και ψυχογραφία των χαρακτήρων και όχι τόσο στα αναφερόμενα επεισόδια και την πλοκή τους. Ο διεθνής αυτός όρος, novella, προέρχεται από το λατινικό επίθετο novus, νέος, και φέρεται να χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον Βοκάκιο για τις ιστορίες με τίτλο Το Δεκαήμερο.
Αρχαιότατη και πολύ πλούσια είναι η νουβέλα της Ασίας, ιδιαίτερα εκείνη που αναπτύχθηκε στον ινδικό χώρο. Έτσι, για παράδειγμα, η περίφημη συλλογή Καλίλα και Ντμίνα προήλθε σχεδόν ολοκληρωτικά από την Παντσατάντρα, (pantca-tantra, πέντε βιβλία) ενώ η αραβική νουβέλα αντπροσωπεύεται από το έργο Χίλιες και μία νύχτες. Κατά το 17ο και το 18ο αι. το είδος παράκμασε εντελώς, αναστήθηκε ωστόσο με το ρομαντισμό, κυριότερο χαρακτηριστικό της οποίας ήταν ο τονισμός του αισθηματικού και ψυχολογικού στοιχείου. Οι σημαντικότεροι συγγραφείς νουβέλας την περίοδο αυτή είναι ο Νικολάι Γκόγκολ και ο Αλεξάντρ Πούσκιν στη Ρωσία, ο Προσπέρ Μεριμέ στη Γαλλία, ο Μωπασάν, ο Θερβάντες,  κ.α. Αντίστοιχα στην Ελλάδα, νουβέλες έχουν χαρακτηριστεί Ο Λουκής Λάρας του Δημητρίου Βικέλα, Τα ρόδινα ακρογιάλια του Παπαδιαμάντη, Ο Ζητιάνος του Καρκαβίτσα, Ο Κατάδικος του Κ. Θεοτόκη, Η Ιστορία ενός αιχμαλώτου του Στρατή Δούκα καθώς και κάποια ακόμα έργα των Ζαμπελίου, Καλλιγά, Βιζυηνού, Δροσίνη, Κονδυλάκη, Νιρβάνα, Πικρού, Παρορίτη, Κοκκίνου και Χατζοπούλου καίτοι χαρακτηρίστηκαν άλλα ως διηγήματα και άλλα ως μυθιστορήματα που όμως παρουσιάζουν την ηθογραφική διαφορά.
Τον 20ο αι. τελικά ταυτίστηκε οριστικά με το διήγημα. Δάσκαλοι αυτής της νουβέλας θεωρούνται ο Τζαίημς Τζόυς με το Οι Δουβλινέζοι, ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ κ.α.
Ο Λούκατς στα μέσα του εικοστού αι. προσπαθώντας να ορίσει τον όρο νουβέλα έγραψε : "η νουβέλα αποκαλύπτεται ότι είναι ένα σήμα που προαναγγέλει την κατάκτηση του πραγματικού μέσω μεγάλων επικών και δραματικών μορφών,είτε--στο τέλος μιας ορισμένης περιόδου--εκδήλωση οπισθοφυλακής,μιά τελεία και παύλα. Μ' άλλα λόγια στην ποιητική κατάκτηση του κοινωνικού σύμπαντος της στιγμής,η νουβέλα εμφανίζεται είτε στη φάση ενός <όχι - ακόμα> είτε στη φάση του <έχει - ξεπεραστεί πια>.[...]Η νουβέλα δεν έχει διόλου την αξίωση να απεικονίσει το σύνολο της κοινωνικής πραγματικότητας,ούτε καν κι εκείνη την ολότητα που πηγάζει από τη θεώρηση ενός βασικού και επίκαιρου προβλήματος.Η αλήθεια της στηρίζεται στο ότι,μέσα σε μια κοινωνία που έχει φτάσει σ'ενα κάποιο βαθμό ανάπτυξης,είναι δυνατό να υπάρξει μια ιδιαίτερη περίπτωση -- ασυνήθιστη τις πιο πολλές φορές -- και χάρη σ'αυτή και μόνο τη δυνατότητα,η περίπτωση τούτη είναι χαρακτηριστική για την εν λόγω κοινωνία.Να γιατί η νουβέλα μπορεί ν'αδιαφορεί για την κοινωνική γένεση τόσο των ανθρώπων και των σχέσεών τους,όσο και των καταστάσεων μέσα στις οποίες αυτές ενεργούν .Να γιατί δεν έχει ανάγκη από καμια διαμεσολάβηση για να κινήσει αυτές τις καταστάσεις ,γιατί μπορεί να μην ενδιαφέρεται για τις συγκεκριμένες προοπτικές .Χαρη σ'αυτή την ιδιότητά της η νουβέλα -- είδος που από τον Βοκάκιο ως τον Τσέχωφ επέτρεψε άπειρες παραλλαγές-- αναγκαστικά εμφανίζεται,από ιστορική άποψη,τόσο σαν πρόδρομος όσο και σαν οπισθοφυλακή των μεγάλων μορφών,σαν αυθεντικός εκπρόσωπος του < όχι-ακόμα > ή του <έχει-πια-ξεπεραστεί> της ολότηγας που θέλει ν' απεικονήσει."
Ο Λούκατς φέρνει ως παράδειγμα του κόσμου που <έχει-ξεπεραστεί-πια> τον Μωπασάν που  "οι νουβέλες του παρουσιάζονται προς αυτόν τον κόσμο που τη γέννησή του την έχουν περιγράψει ο Μπαλζάκ,ο Σταντάλ, και την ολοκλήρωσή του ο Φλωμπέρ και ο Ζολά" (και εδώ προφανώς ανήκει και ο Τσέχωφ). Ενώ ως παράδειγμα του <όχι ακόμα> αναφέρει τον Σολζενίτσιν (στη γέννηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας) και προφανώς εδώ ανήκει και ο Τζόυς.Διακρίνει όμως και νουβέλες που " το κοινωνικό περιβάλλον εξαφανίζεται και ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα καθαρά φυσικό περιστατικό.Αυτή η πάλη του μοναχικού ήρωα που είναι υποχρεωμένος να στηριχτεί μόνο στις δικές του δυνάμεις " όπως στις νουβέλες του Τζ.Κόνραντ (Τυφώνας και Γραμμή Σκιάς),όπου ο άνθρωπος θριαμβεύει επί των στοιχείων της φύσης, και του Χέμινγουεϊ όπου ο άνθωπος ηττάται (Ο Γέρος και η Θάλασσα),καταλήγει ο Λούκατς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πεζογραφία Κατηγορία:Βιβλία μυθοπλασίας
Φίλιππος Αργέντης
Ο Φίλιππος Παντελής Αργέντης (1η Μαΐου 1891, Μασσαλία, Γαλλία - 14 Απριλίου 1974, Λονδίνο, Αγγλία) ήταν Έλληνας δικηγόρος, διπλωμάτης και ιστορικός του 20ού αιώνα.
Καταβολές
thumb|right|200px| Οικόσημο της Οικογένειας των Αργέντηδων της Χίου. thumb|right|200px| Ο Πύργος της Οικογένειας Αργέντη στον [[Κάμπος Χίου|Κάμπο της Χίου, προ του σεισμού του 1881.]]
Ο Φίλιππος Αργέντης καταγόταν από την παλαιά οικογένεια ευγενών των Αρτζέντι. Οι τελευταίοι προέρχονταν από τη μικρή ιταλική πόλη του Αριέντο, κοντά στη Γένοβα. Το πρώτο μέλος της οικογένειας το οποίο να αναφέρεται, ιστορικά, στις πηγές είναι ο Λορέντζο Αρτζέντι, ο οποίος, μετά τη συμμετοχή του στην Α΄ Σταυροφορία (1096 έως 1099), εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη
Η συνεχής παρουσία της Οικογένειας των Αργέντηδων στη Χίο από το 1511 και η σχέση της με τον Λορέντζο Αρτζέντι δεν έχουν, ακόμη, αποδειχθεί έως σήμερα. Η οικογένεια ήταν μία από τις πρώτες και, ταυτόχρονα, παλαιότερες της Χίου, ενώ, παράλληλα, είχε αιτηθεί να λάβει τον Βυζαντινό τίτλο ευγενείας του Άρχοντα. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου κατοχής, το 1822, κατά τη διάρκεια της Σφαγής της Χίου, Έλληνες ευγενείς πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Στις 6 Μαΐου 1822, στην περιοχή Βουνάκη, το σύνολο των αιχμαλώτων απαγχονίστηκε. Μεταξύ αυτών ευρισκόταν ο πάππος του Φίλιππου Αργέντη, Λεωνίδας Αργέντης (1743—1822). Η οικογένεια κατάφερε να γλιτώσει τις τουρκικές σφαγές και να διαφύγει στη Δυτική Ευρώπη, όπου και εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο.
Βιογραφία
Ο Φίλιππος Αργέντης γεννήθηκε στη Μασσαλία της Γαλλίας το 1891. Ο Φίλιππος ήταν το τέταρτο εκ των πέντε τέκνων του Παντελή Αργέντη (Λονδίνο 1853 — Λονδίνο 1911) και της Φανής Σκυλίτζη (Λονδίνο 1854 — Λονδίνο 1926). Ο Αργέντης έλαβε το δίπλωμα νομικών σπουδών του στο Κολέγιο Γουίντσεστερ (1906—1910) και το Κράιστ Τσερτς του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (1910—1912) της Αγγλίας, καθώς και το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πολέμησε ως εθελοντής στο 3ο Σύνταγμα Ιππικού, ενώ, ταυτόχρονα, συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919—1922) με τα ελληνικά στρατεύματα. Πρώτη του επαγγελματική ενασχόληση ήταν, το 1922, η εργασία του ως δικηγόρος στην Αθήνα. Το 1923, εντάχθηκε στις ελληνικές κρατικές διπλωματικές υπηρεσίες. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν κυβερνητικός σύμβουλος της εξορισθείσας ελληνικής κυβέρνησης πλησίον των πρεσβειών της Πολωνίας, του Βελγίου και του Λουξεμβούργου. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, εργαζόταν ως μορφωτικός ακόλουθος της ελληνικής πρεσβείας του Λονδίνου.
Ο Αργέντης ως ιστορικός
Ο Φίλιππος Αργέντης ήταν ένας από τους σημαντικότερους ιστορικούς, αναφορικά με την καταγραφή της ιστορίας του νησιού της Χίου. Εξέδωσε αριθμό μονογραφιών, καθώς και πρωτογενών πηγών, αναφορικά με την ιστορία του νησιού. Τα συγγραφικά του έργα χαρακτηρίζονται από τη χρήση απομνημονευμάτων και άλλων ιστορικών εγγράφων χρονολογούμενων από την οθωμανική περίοδο, μία περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας, στον ελλαδικό χώρο, τα τελευταία ήσαν ιδιαιτέρως περιορισμένα. Τα περισσότερα έγγραφα, χρονολογούμενα προ της οθωμανικής περιόδου, εξαφανίστηκαν ή καταστράφηκαν. Ως αποτέλεσμα, ο Αργέντης υποχρεώθηκε να στραφεί προς τα διασωζόμενα έγγραφα (διπλωματικές αλληλογραφίες, αφηγήσεις ταξιδιών, κτλ.) που ήσαν διαθέσιμα στα ξένα αρχεία. Ο Αργέντης συνέγραψε, επίσης, έργο με θέμα την ιστορία της οικογένειάς του, υπό τον τίτλο του Οίκου των Αργέντηδων στη Χίο. Το βιβλιογραφικό του έργο της Χίου (1933) αποτελεί μνημειώδες έργο, το οποίο, ωστόσο, δεν συνεχίστηκε. Συνεισέφερε σε μεγάλο βαθμό στη διατήρηση της πολιτισμικής κληρονομιάς της Χίου. Πέραν των προσωπικών του επιστημονικών έργων, εξέδωσε σειρά έργων άλλων συγγραφέων
Μουσείο Αργέντη
thumb|right|200px| Άποψη της Βιβλιοθήκης Κοραή στη Χίο. Το 1932, ίδρυσε την «Εταιρεία Αργέντη», με στόχο τη διατήρηση της παραδοσιακής και ιστορικής συλλογής της οικογένειας, η οποία ευρισκόταν σε μία αίθουσα του Γυμνασίου της Χίου (σημερινή Βιβλιοθήκη Κοραή). Το Ίδρυμα των Αργέντηδων επέκτεινε τη συλλογή αυτή, ενώ, αργότερα, προστέθηκαν ορισμένες αίθουσες εντός των οποίων φιλοξενήθηκαν η βιβλιοθήκη του, καθώς και η συλλογή του πινάκων ζωγραφικής και ιστορικών γκραβούρων και η συλλογή του λαογραφικών εκθεμάτων. Οι νέες αυτές εγκαταστάσεις εγκαινιάστηκαν το 1962, κατά την πεντηκοστή επέτειο της απελευθέρωσης του νησιού, ενώ σήμερα είναι γνωστές ως «Μουσείο Φίλιππου Αργέντη». Το Μουσείο αποτελείται από δύο τμήματα: το λαογραφικό μουσείο και τη συλλογή πινάκων, ενώ η βιβλιοθήκη του Φίλιππου Αργέντη περιλαμβάνεται στη συλλογή της Βιβλιοθήκης Κοραή. Προς τιμήν του Φίλιππου Αργέντη, έχει λάβει το όνομά του οδός της πόλης της Χίου, η οποία ευρίσκεται πλησίον της Βιβλιοθήκης. .
Οικογένεια
Ο Αργέντης νυμφεύθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930, στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αγίας Σοφίας του Λονδίνου, την Αλεξάνδρα Ελένη Σκυλίτζη (1904—1988), η οποία καταγόταν επίσης από οικογένεια ευγενών της Χίου. Το ζεύγος απέκτησε τρία τέκνα: τη Φανή Σιβύλλα Αργέντη (1931—1984), τη Σουζάνα Γεωργίνα Ιουλία Αργέντη, γεννηθείσα στο Λονδίνο το 1939, και τον Παντελή Παύλο Λορέντζο Στέφανο Αργέντη, γεννηθέντα το 1943 στο Λονδίνο.
Βραβεύσεις
Για την προσφορά του στη Χίο, ο Αργέντης έλαβε το 1920 και το 1953 τον τίτλο του επίτιμου πολίτη της Χίου. Το 1928, έλαβε τη βράβευση του Τάγματος της Μοναστικής Αδελφότητας του Αγίου Όρους. Η Ακαδημία Αθηνών, το 1938, βράβευσε τον Αργέντη με αργυρό μετάλλιο για το επιστημονικό του έργο, ενώ, το 1947, κατέστη μέλος της Ακαδημίας. Έλαβε, επίσης, σειρά στρατιωτικών βραβεύσεων για τη συμμετοχή του σε μάχες του ελληνικού στρατού.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Οικογένεια Αργέντη
Κομσομόλσκογιε (Καζακστάν)
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Κατάλογος πρωθυπουργών της Νέας Ζηλανδίας
μικρογραφία|300x300εσ|Οι πέντε εν ζωή πρώην πρωθυπουργοί της Νέας Ζηλανδίας μαζί με την πρώην πρωθυπουργό, [[Τζασίντα Άρντερν|Τζασίντα Αρντέρν.]] Ο πρωθυπουργός είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Νέας Ζηλανδίας και αρχηγός του υπουργικού συμβουλίου της Νέας Ζηλανδίας. Επισήμως, ο πρωθυπουργός διορίζεται από τον Γενικό Κυβερνήτη της Νέας Ζηλανδίας αλλά πρέπει να κατέχει την εμπιστοσύνη του εκλεγμένου κοινοβουλίου της Νέας Ζηλανδίας. Ο πρωθυπουργός είναι πάντα μέλος του Κοινοβουλίου και συνήθως αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος σε αυτό.
Βασίλης Ξανθόπουλος (ποδοσφαιριστής)
Ο Βασίλης Ξανθόπουλος (1930-1998) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.
Σε συλλογικό επίπεδο
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη συνοικία της Παλαιάς Κοκκινιάς του Πειραιά και ξεκίνησε επίσημα το ποδόσφαιρο από τον Α.Γ.Ο. Παλαιάς Κοκκινιάς. Το καλοκαίρι του 1951 μετακινήθηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, παρότι το ενδιαφέρον για την απόκτησή του είχε εκδηλώσει προηγουμένως και ο συμπολίτης Εθνικός. Με τη φανέλα του αγαπημένου του Ολυμπιακού αγωνίστηκε για 10 χρόνια μέχρι και τον Μάιο του 1961, μετέχοντας συνολικά σε 12 αγώνες της νεοσύστατης Α΄ Εθνικής κατηγορίας τη χρονιά 1959-60, όντας ένας από τους παίκτες που η πορεία τους κάλυψε τόσο τον πρώτο, όσο και τον σύγχρονο μισό αιώνα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Είχε ήδη συμπληρώσει 67 εμφανίσεις για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα, 85 στο αντίστοιχο πειραϊκό και 29 για το κύπελλο Ελλάδας, χωρίς να σημειώσει κάποιο τέρμα αγωνιζόμενος αρχικά στη μεσαία γραμμή και αργότερα οπισθοχωρώντας στην αμυντική. Τελευταίος σταθμός της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας αποτέλεσε ο Βύζας Μεγάρων.
Εθνική Ελλάδας
Χρίστηκε τρεις φορές διεθνής με την ομάδα Ανδρών, δύο το 1954, τελευταία το 1957 και όλες σε θέση κεντρώου.
Τίτλοι
Με τον Ολυμπιακό
Ντουάιτ Μπάικς
Ο Ντουάιτ Μπάικς (αγγλικά:Dwight Buycks, γενν. στις 6 Μαρτίου 1989) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ για τον Ολυμπιακό.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Μπάικς παρακολούθησε το Κοινοτικό Πανεπιστήμιο Ίντιαν Χιλς για τις σεζόν 2007-08 και 2008-09. Στα δύο χρόνια του, είχε 1.254 πόντους, τους τρίτους περισσότερους στην ιστορία του πανεπιστημίου. Κατά τη διάρκεια της περιόδου του εκεί, η ομάδα είχε ρεκόρ 58-13. Επίσης κέρδισε ένα περιφερειακό πρωτάθλημα και αγωνίστηκε στο εθνικό πρωτάθλημα. Επιλέχθηκε στην All-Region Πρώτη Ομάδα και στις δύο σεζόν του. Επιλέχθηκε επίσης στην NJCAA All-American Πρώτη Ομάδα ως δευτεροετής.
Σεζόν 2009-10
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009-10, ο Μπάικς ήταν κυρίως ο έκτος παίκτης της Μαρκέτ Γκόλντεν Ιγκλς. Κατά τη διάρκεια της σεζόν, ξεκίνησε σε 11 αγώνες και είχε μέσο όρο 24 λεπτά ανά αγώνα. Είχε κατά μέσο όρο 6,3 πόντους και 3 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Σεζόν 2010-11
Στην τέταρτη σεζόν του, ο Μπάικς είχε αυξημένο ρόλο και είχε κατά μέσο όρο 28,1 λεπτά ανά αγώνα. Σε 36 αγώνες, είχε κατά μέσο όρο 8,8 πόντους, 3,1 ριμπάουντ, 3,4 ασίστ και 1,1 κλέψιμο ανά αγώνα.
Σεζόν 2011-12
Ο Μπάικς δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2011. Το Νοέμβριο του 2011, αποκτήθηκε από τους Τάλσα 66ερς της ΝΒΑ D-League. Στις 11 Δεκεμβρίου 2011, υπέγραψε με τους Φοίνιξ Σανς. Ωστόσο, στις 19 Δεκεμβρίου 2011 αποδεσμέυτηκε από τους Σανς. Στη συνέχεια επέστρεψε στους 66ερς. Τον Απρίλιο του 2012, μετά την ολοκλήρωση της σεζόν της D-League, υπέγραψε με τη βελγική Οστένδη για το υπόλοιπο της σεζόν.
Σεζόν 2012-13
Τον Ιούλιο του 2012, ο Μπάικς εντάχθηκε στους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ για το Σάμερ Λιγκ του Ορλάντο και στους Σαν Αντόνιο Σπερς για το Σάμερ Λιγκ του Λας Βέγκας. Τον Αύγουστο του 2012, υπέγραψε με τη γαλλική Γκραβελίν-Ντανκέρκ για τη σεζόν 2012-13.
Σεζόν 2013-14
Τον Ιούλιο του 2013, ο Μπάικς επανεντάχθηκε στους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ για το Σάμερ Λιγκ του 2013 στο Ορλάντο. Στις 16 Ιουλίου 2013, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τους Τορόντο Ράπτορς, αφού είχε παίξει για αυτούς στο Σάμερ Λιγκ του Λας Βέγκας. Στις 3 Ιανουαρίου 2014, ανατέθηκε στους Μπέικερσφιλντ Τζαμ. Στις 13 Ιανουαρίου 2014, ανακλήθηκε από τους Ράπτορς. Στις 5 Μαρτίου 2014, ανατέθηκε εκ νέου στους Τζαμ. Στις 9 Μαρτίου 2014, ανακλήθηκε από τους Ράπτορς.
Σεζόν 2014-15
Στις 19 Ιουλίου 2014, ο Μπάικς αποδεσμεύτηκε από τους Ράπτορς. Έξι ημέρες αργότερα, υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με τη Βαλένθια της Liga ACB. Στις 7 Νοεμβρίου 2014, αποχώρησε από τη Βαλένθια μετά από πέντε αγώνες πρωταθλήματος και τρεις αγώνες Ευρωλίγκας. Ο προπονητής Βέλιμιρ Περάσοβιτς δήλωσε ότι η αποδέσμευση του Μπάικς ήταν συναινετική και ότι η Βαλένθια ήθελε να αποχωρίσει λόγω κακών αποτελεσμάτων. Ο Περασόβιτς έδειξε τον εαυτό του ως τον πιθανό λόγο για τον οποίο ο Μπάικς δεν ταίριαξε με την ομάδα.
Στις 16 Δεκεμβρίου 2014, ο Μπάικς υπέγραψε με την Τιαντζίν Ρονγκάνγκ για την υπόλοιπη σεζόν 2014-2015. Μετά την ολοκλήρωση της σεζόν του CBA, επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες και στις 4 Μαρτίου, αποκτήθηκε από τους Οκλαχόμα Σίτι Μπλου της NBA D-League. Στις 3 Απριλίου, υπέγραψε 10ήμερο συμβόλαιο με τους Λος Άντζελες Λέικερς για να βοηθήσει την ομάδα να αντιμετωπίσει τους πολλούς τραυματισμούς. Οι Λέικερς έπρεπε να χρησιμοποιήσουν μία ειδική απαλλαγή από το ΝΒΑ για να τον υπογράψουν, καθώς το ρόστερ τους έφθασε στους 16, έναν παραπάνω από το επιτρεπόμενο όριο των 15. Οι Λέικερς διέκοψαν τη συνεργασία τους με τον Μπάικς στις 13 Απριλίου, όταν υπέστη σπάσιμο στο δεξί χέρι στην ήττα της ομάδας από τους Ντάλας Μάβερικς την προηγούμενη νύχτα.
Σεζόν 2015-16
Τον Ιούλιο του 2015, ο Μπάικς εντάχθηκε ξανά στους Λος Άντζελες Λέικερς για το Σάμερ Λιγκ του 2015. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2015, υπέγραψε με τη Φουτσιάν Στάρτζεονς για τη σεζόν 2015-16 CBA, επιστρέφοντας στην Κίνα για δεύτερη φορά. Σε 38 αγώνες για τη Φουτσιάν, είχε κατά μέσο όρο 25,6 πόντους, 6,4 ριμπάουντ, 5,7 ασίστ και 2,2 κλεψίματα ανά αγώνα.
Μετά την ολοκλήρωση της σεζόν του CBA, ο Μπάικς επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου στις 27 Φεβρουαρίου επανακτήθηκε από τους Οκλαχόμα Σίτι Μπλου. Έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδα εκείνο το βράδυ, στη νίκη με 90-78 επί των Όστιν Σπερς, καταγράφοντας 14 πόντους, 5 ριμπάουντ, 5 ασίστ και 2 κλεψίματα σε 26 λεπτά.
Σεζόν 2017-18
Τον Ιούλιο του 2017, ο Μπάικς εντάχθηκε στους Ντάλας Μάβερικς για το Σάμερ Λιγκ του Ορλάντο. Βοήθησε την ομάδα στην κατάκτηση του τουρνουά, σημειώνοντας 28 πόντους στη νίκη στην παράταση επί των Ντιτρόιτ Πίστονς.
Σεζόν 2018-19
Το Νοέμβριο του 2018, ο Μπάικς υπέγραψε με τη Σεντσέν Λέοπαρντς για τη σεζόν 2018-19. Είχε κατά μέσο όρο 20,5 πόντους 4,7 ριμπάουντ και 5,3 ασίστ ανά αγώνα.
Σεζόν 2019-20
Στις 16 Φεβρουαρίου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο 1,5 έτους με τον Ολυμπιακό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τούλσα 66ερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οστάνδης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βελγικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπέικερσφιλντ Τζαμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τιαντζίν Πιονίερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κίνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κινεζικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οκλαχόμα Σίτι Μπλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φουτσιάν Στάρτζεονς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιτρόιτ Πίστονς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραντ Ράπιντς Ντράιβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σεντσέν Αβιέιτορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ντίξι Ντιν
Ο Γουίλιαμ Ραλφ Ντιν (αγγλικά: William Ralph Dean, 22 Ιανουαρίου 1907 – 1 Μαρτίου 1980), ευρύτερα γνωστός ως Ντίξι Ντιν (Dixie Dean), ήταν Άγγλος  ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόμενος ως κεντρικός επιθετικός, κατέχει το αξεπέραστο μέχρι στιγμής ρεκόρ στο Αγγλικό Πρωτάθλημα, της επίτευξης 60 γκολ σε μια αγωνιστική περίοδο (1927–28). Η επίδοση αυτή ήταν ρεκόρ Ευρώπης, καταρρίφθηκε το 1946 από τον Ούγγρο Φέρεντς Ντέακ και παραμένει η τρίτη καλύτερη όλων των εποχών σε παγκόσμιο επίπεδο. Θεωρούμενος ως ένας από τους κορυφαίους επιθετικούς της γενιάς του ψηφίστηκε 52ος καλύτερος Ευρωπαίος παίκτης του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS.
Καριέρα σε συλλόγους
Βρήκε νυκτερινή δουλειά ώστε να μπορεί να επικεντρωθεί στην πρώτη του αγάπη, το ποδόσφαιρο. Ξεκίνησε να παίζει για την τοπική ομάδα Πένσμπι. Εκεί προσέλκυσε την προσοχή ενός ανιχνευτή της Τρανμίρ Ρόβερς, της τρίτης ομάδας του Λίβερπουλ. Τότε απέκτησε το ψευδώνυμο "Ντίξι". Η δημοφιλής θεωρία σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο απέκτησε το ψευδώνυμό του είναι ότι το έπραξε στην εφηβεία του, ίσως λόγω της μαύρης χροιάς και της τρίχας του (που έμοιαζε να μοιάζει με ανθρώπους από τις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες).
Στους 16 μήνες του στο σύλλογο, τις χρονιές 1923–24 και 1924–25 σημείωσε 27 γκολ σε 30 εμφανίσεις πρωταθλήματος. Τα κατορθώματά του προσέλκυσαν το ενδιαφέρον πολλών συλλόγων σε όλη την Αγγλία, μεταξύ των οποίων η Άρσεναλ και η Νιουκάστλ. Τελικά υπέγραψε για την Έβερτον τον Μάρτιο του 1925 μόλις πάτησε τα 18. Το αποτέλεσμα ήταν σύντομα θετικό, σημειώνοντας 32 γκολ στην πρώτη περίοδο. Εκείνη τη χρονιά ήρθε μία από τις πιο σημαντικές αλλαγές στους κανονισμούς του ποδοσφαίρου, όταν ο νόμος για το οφσάιντ τροποποιήθηκε, ώστε να απαιτούνται δύο παίκτες αντί για τρεις για να είναι κάποιος σε «σωστή» θέση. Αυτό ωφέλησε αρκετά τον Ντιν, όπως και τους άλλους επιθετικούς. Ένα ατύχημα με μοτοσικλέτα, στη Βόρεια Ουαλία το καλοκαίρι του 1926 άφησε το Ντιν με κάταγμα κρανίου και γνάθου και οι γιατροί ήταν αβέβαιοι αν θα μπορούσε να παίξει ξανά. Στο επόμενο παιχνίδι του για την Έβερτον σκόραρε χρησιμοποιώντας το κεφάλι του, οδηγώντας τους οπαδούς της ομάδας στο αστείο ότι ο γιατρός άφησε μία μεταλλική πλάκα στο κεφάλι του.
Το μεγαλύτερο επίτευγμα του Ντιν είναι ότι εξακολουθεί να είναι ο κάτοχος της καλύτερης επίδοσης στο αγγλικό ποδόσφαιρο με 60 γκολ σε μία αγωνιστική περίοδο πρωτάθληματος (1927–28) παίζοντας σε 39 παιχνίδια, και συνολικά 81 σε 50 επίσημους αγώνες εκείνη την χρονιά. Ο Τζορτζ Κάμσελ της Μίντλεσμπρο, ο οποίος κατείχε το υψηλότερο ρεκόρ σε αγώνες στην Αγγλία, σημείωσε 59 γκολ στο προηγούμενο πρωτάθλημα, αλλά ήταν στη δεύτερη κατηγορία.
Ο Ντιν συνέχισε να παίζει για την Νοτς Κάουντι για μία σεζόν και στη συνέχεια στην ιρλανδική ομάδα Σλάιγκο Ρόβερς από τον Ιανουάριο του 1939. Κατά την άφιξή του, ο σιδηροδρομικός σταθμός στο Σλάιγκο λέγεται ότι γέμισε με ντόπιους που προσπαθούσαν να τον συναντήσουν. Σημείωσε δέκα γκολ σε επτά συναντήσεις για το σωματείο, συμπεριλαμβανομένων πέντε σε μία νίκη με 7–1 επί της Γουότφορντ ΦΚ (που παραμένει ρεκόρ της ομάδας για τα περισσότερα γκολ που σημειώθηκαν σε ένα παιχνίδι). Έπαιξε επίσης σε τέσσερις αγώνες στο Κύπελλο, σημειώνοντας ένα τέρμα. Τερμάτισε την επαγγελματική του καριέρα με την Χαρτς ΦΚ (τώρα Άστον Γιουνάιτεντ) στην περίοδο 1939–40 της Cheshire County League, πριν το ξέσπασμα του Πολέμου.
thumb|Σε κάρτα της εποχής
Διεθνής καριέρα
Ο Ντιν έκανε το ντεμπούτο του στην εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Αγγλίας σε αγώνα με αντίπαλο την Ουαλία τον Φεβρουάριο του 1927, λιγότερο από ένα μήνα μετά τα 20ά γενέθλιά του. Τελευταίο παιχνίδι του για την Αγγλία ήρθε σε μια νίκη 1–0 επί της Βόρειας Ιρλανδίας το 1932, όταν ήταν 25 ετών. Συμμετείχε στις διοργανώσεις του Βρετανικού Εσωτερικού Πρωταθλήματος του 1927 και του 1929. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης του 1927 σκόραρε τέσσερα γκολ στα δύο παιχνίδια του για την Αγγλία και σκόραρε δύο φορές εναντίον της Σκωτίας στο Χάμντεν Παρκ. Παρά την απώλεια, οι Σκωτσέζοι κέρδισαν συνολικά και χειροκρότησαν τον Ντιν (ο οποίος ολοκλήρωσε τη διοργάνωση ως πρώτος σκόρερ). Εκπροσώπησε την Αγγλία 16 φορές, σκοράροντας 18 φορές σε 8 αγώνες (συμπεριλαμβανομένων των χατ-τρικ κατά του Βελγίου και του Λουξεμβούργου). Τελειώνοντας τη σταδιοδρομία του είχε σημειώσει 568 τέρματα σε 612 επίσημους αγώνες και με συντελεστή 0,93 γκολ ανά αγώνα. Παραμένει ο πιο αποτελεσματικός παίκτης στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Επίσης εξακολουθεί να κατέχει το ρεκόρ με τα περισσότερα χατ-τρικ στο πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας με 29 και σε όλες τις κατηγορίες με 37.
Μετά το ποδόσφαιρο
Αφού αποχώρησε από το ποδόσφαιρο τον Απρίλιο του 1941, διηύθυνε μία παμπ στο Τσέστερ. Είχε ακρωτηριαστεί το δεξί του πόδι το 1976. Απεβίωσε από ανακοπή μέσα στην έδρα της Έβερτον το Γκούντισον Παρκ παρακολουθώντας το τοπικό ντέρμπι με την συμπολίτισσα Λίβερπουλ.
Εξωτερικές σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νοτς Κάουντι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τρανμίρ Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σλάιγκο Ρόβερς
974 Λιόμπα
Η Λιόμπα (Lioba) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,354. Ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της ιεραποστόλου και αγίας Λιόμπα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λιόμπα εκτιμάται σε 18,38 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,396. Η Λιόμπα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 38 ώρες και 42 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιομπα
Απολλοκράτης
O Απολλοκράτης (έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) από τη δυναστεία τού Διονυσίου Α΄ ήταν πρίγκιπας των Συρακουσών.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Διονυσίου Β΄ τού Νεότερου, τυράννου των Συρακουσών.
Όταν το 367 π.Χ. ο Διονύσιος Β΄ έγινε τύραννος, διαδεχόμενος τον πατέρα του, έδιωξε τον Δίωνα, αδελφό της μητριάς του και έμπιστο τού πατέρα του. O Δίων επέστρεψε με στρατό και με τον ναύαρχο Ηρακλείδη κατέλαβαν τις Συρακούσες το 357 π.Χ., οπότε ο Διονύσιος Β΄ διέφυγε στην Ιταλία. Δεν είχαν καταλάβει την Ορτυγία, τη νήσο-ακρόπολη, όπου έμεινε ο Απολλοκράτης με τη μητέρα του Δωρίδα. Δύο έτη μετά οι προμήθειες εξαντλήθηκαν και ο Απολλοκράτης συνθηκολόγησε με τον Δίωνα, που επέτρεψε στον Απολλοκράτη να φύγει με τη μητέρα του στην Ιταλία, όπου συναντήθηκε με τον πατέρα του. Ο Διονύσιος Β΄ επέστρεψε το 346 και συνέχισε την εξουσία του στις Συρακούσες ως το 344 π.Χ., οπότε εκτοπίστηκε από τον Τιμολέοντα και απεβίωσε το επόμενο έτος.
Κατά τον Θεόπομπο Βιβλ. 39, F. 185: "Ο Απολλοκράτης, γιος τού τυράννου Διονυσίου [Β΄] ήταν απείθαρχος και επιρρεπής στο ποτό".
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Συρακούσιοι
Αύγουστος Γ΄ της Πολωνίας
Ήταν ο μόνος νόμιμος γιος του Αυγούστου Β΄ του Δυνατού και προσηλυτίστηκε στον Ρωμαιοκαθολικισμό το 1712 για να εξασφαλίσει την υποψηφιότητά του για τον πολωνικό θρόνο. Το 1719 παντρεύτηκε τη Μαρία Ιωσηφίνα της Αυστρίας, κόρη του Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και έγινε εκλέκτορας της Σαξονίας μετά το θάνατο του πατέρα του το 1733. Ο Αύγουστος μπόρεσε να κερδίσει την υποστήριξη του Καρόλου ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, συμφωνώντας με τη Νομική Κύρωση του 1713 και επίσης κέρδισε την αναγνώριση από τη Ρωσίδα αυτοκράτειρα Άννα Ιβάνοβνα, υποστηρίζοντας τη διεκδίκηση της Ρωσίας στην περιοχή της Κουρλάνδης. Εκλέχτηκε βασιλιάς της Πολωνίας από μια μικρή μειοψηφία στις 5 Οκτωβρίου 1733 και στη συνέχεια εξόρισε τον πρώην Πολωνό βασιλιά Στανίσλαο Α΄ (Στανίσουαφ Λεστσύνσκι). Στέφθηκε βασιλιάς στην Κρακοβία στις 17 Ιανουαρίου 1734.
Ο Αύγουστος υποστήριξε την Αυστρία εναντίον της Πρωσίας στον Πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής (1742) και ξανά στον Επταετή Πόλεμο (1756), που και οι δύο οδήγησαν στην ήττα της Σαξονίας και την κατοχή της από την Πρωσία. Στην Πολωνία, η κυριαρχία του σημαδεύτηκε από την αυξανόμενη επιρροή των οικογενειών Τσαρτορύσκι και Πονιατόφσκι, και από την παρέμβαση της Αικατερίνης Β΄ της Ρωσίας στις πολωνικές υποθέσεις. Η διακυβέρνησή του βάθυνε την κοινωνική αναρχία στην Πολωνία και αύξησε την εξάρτηση της χώρας από τους γείτονές της, ιδίως την Πρωσία, την Αυστρία και τη Ρωσία. Η Ρωσική Αυτοκρατορία τον εμπόδισε να εγκαταστήσει την οικογένειά του στον πολωνικό θρόνο, υποστηρίζοντας αντ΄ αυτού τον αριστοκράτη Στανίσουαφ Άουγκουστ Πονιατόφσκι, τον εραστή της Αικατερίνης. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Αύγουστος ήταν γνωστό ότι ενδιαφερόταν περισσότερο για την ευκολία και την ευχαρίστηση παρά για τις κρατικές υποθέσεις. Αυτός ο αξιόλογος προστάτης των τεχνών άφησε τη διοίκηση της Σαξονίας και της Πολωνίας στον κύριο σύμβουλό του, τον Χάινριχ φον Μπρυλ, ο οποίος με τη σειρά του άφησε την πολωνική διοίκηση κυρίως στην ισχυρή οικογένεια Τσαρτορύσκι.
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Ο Φρειδερίκος Αύγουστος ήταν ο μόνος νόμιμος γιος του Αυγούστου Β΄ του Δυνατού, Πρίγκιπα-Εκλέκτορα της Σαξονίας και ηγεμόνα της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας που ανήκε στη γραμμή των Αλβερτίνων του Οίκου των Βέττιν. Μητέρα του ήταν η Χριστιανή Εβεραρδίνη του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ, κόρη του Χριστιανού Ερνέστου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ. Σε αντίθεση με τον πατέρα του, η Χριστιανή παρέμεινε ένθερμη Προτεστάντης σε όλη της τη ζωή και δεν πάτησε ποτέ το πόδι της στην Καθολική Πολωνία κατά τη διάρκεια της 30χρονης υπηρεσίας της ως βασίλισσας. Παρά την πίεση του Αυγούστου Β΄, δεν στέφθηκε ποτέ στο Κάστρο Βάβελ στην Κρακοβία και κατείχε καθαρά τον τίτλο της βασίλισσας. Αυτή η κίνηση θεωρήθηκε από τους Πολωνούς ευγενείς ως πρόκληση και από την αρχή ο Πρίγκιπας αντιμετωπίστηκε με προκατάληψη στην Πολωνία.
Από τα πρώτα του χρόνια, ο Αύγουστος ήταν προγραμματισμένος να διαδεχθεί ως βασιλιάς της Πολωνίας-Λιθουανίας. Προσλήφθηκαν οι καλύτεροι δάσκαλοι από όλη την ήπειρο και ο πρίγκιπας σπούδασε πολωνικά, γερμανικά, γαλλικά και λατινικά. Διδάχτηκε ρωσικά, αλλά δεν μπορούσε να τα μιλήσει άπταιστα, καθώς και τις ακριβείς επιστήμες, συμπεριλαμβανομένων των μαθηματικών, της χημείας και της γεωγραφίας. Εξασκήθηκε και στην ιππασία στα νιάτα του. Ενώ ο πατέρας του περνούσε χρόνο στην Πολωνία, ο νεαρός Αύγουστος αφέθηκε στη φροντίδα της γιαγιάς του, Άννας Σοφίας της Δανίας, η οποία αρχικά τον μεγάλωσε ως Λουθηρανό. Αυτό ήταν ιδιαίτερα δυσμενές για τους Πολωνούς, οι οποίοι δεν δέχονταν ούτε ανέχονταν έναν Προτεστάντη μονάρχη. Κατά συνέπεια, ο ταραγμένος Αύγουστος Β΄ οργάνωσε μια περιοδεία σε καθολικές χώρες στην Ευρώπη για τον γιο του, η οποία ήλπιζε ότι θα τον έφερνε πιο κοντά στον Καθολικισμό και θα έσπασε τον δεσμό μεταξύ του ίδιου και της γιαγιάς του. Στη Βενετία, η πολωνική ακολουθία απέτρεψε μια απόπειρα απαγωγής που οργάνωσαν Βρετανοί πράκτορες της βασίλισσας Άννας ώστε να τον εμποδίσουν να αλλαξοπιστήσει. Έγινε επίσης μάρτυρας της στέψης του Καρόλου ΣΤ΄ το 1711 μετά το θάνατο του αδελφού και προκατόχου του, Ιωσήφ Α΄.
Πόλεμος της Πολωνικής Διαδοχής
Ο Αύγουστος στην υποψηφιότητά του για τον πολωνικό θρόνο αντιτάχθηκε από τον Στανίσουαφ Λεστσίνσκι (Στανίσλαος Α΄), ο οποίος είχε σφετεριστεί το θρόνο με τη σουηδική υποστήριξη κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου. Βασιλεύοντας από το 1706 έως το 1709, ο Στανίσουαφ ανατράπηκε μετά τη σουηδική ήττα στην Πολτάβα. Επιστρέφοντας από την εξορία το 1733 με την υποστήριξη του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας και της Ισπανίας, ο Στανίσουαφ πυροδότησε τον Πόλεμο της Πολωνικής Διαδοχής.
Κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του καλοκαιριού του 1733, η Γαλλία άρχισε να κινητοποιεί και να σταθμεύει δυνάμεις κατά μήκος των βόρειων και ανατολικών συνόρων της, ενώ η Αυστρία συγκέντρωσε στρατεύματα στα πολωνικά σύνορα, μειώνοντας τις φρουρές στο Δουκάτο του Μιλάνου για το σκοπό αυτό. Ο Ευγένιος της Σαβοΐας-Καρινιάν συνέστησε στον Αυτοκράτορα μια πιο πολεμική στάση ενάντια στον μακροχρόνιο αντίπαλό του, τη Γαλλία. Πρότεινε ότι η κοιλάδα του Ρήνου και η βόρεια Ιταλία θα έπρεπε να ενισχυθούν με περισσότερα στρατεύματα, ωστόσο έγιναν ελάχιστα μόνο βήματα για τη βελτίωση της αυτοκρατορικής άμυνας στον Ρήνο. Τον Ιούλιο του 1733, ο Αύγουστος συμφώνησε με τους όρους της Αυστρίας και της Ρωσίας σύμφωνα με τη Συνθήκη των Τριών Μαύρων Αετών. Κατά τη διάρκεια του εκλογικού σέιμ τον Αύγουστο, ρωσικά στρατεύματα μετρώντας 30.000 άνδρες υπό τη διοίκηση του Πήτερ Λέισυ εισήλθαν στην Πολωνία για να εξασφαλίσουν τη διαδοχή του Αυγούστου. Τις εκλογές κέρδισε de jure ο Στανίσουαφ, με 12.000 ψήφους. Ο Αύγουστος έλαβε 3.000, ωστόσο, είχε την υποστήριξη των ισχυρών, πλουσιότερων και πιο διεφθαρμένων αρχόντων της Πολωνίας, όπως ο Μίχαου Σερβάτσι Βισνιοβιέτσκι.
Ο γαλλο-ισπανικός συνασπισμός κήρυξε τον πόλεμο στην Αυστρία και τη Σαξονία στις 10 Οκτωβρίου. Τα ιταλικά κρατίδια Σαβοΐας-Σαρδηνίας και Πάρμα συμμετείχαν επίσης στον αγώνα κατά της αυστριακής κυριαρχίας στη βόρεια Ιταλία. Οι περισσότερες μάχες έγιναν εκτός Πολωνίας και το κύριο επίκεντρο του πολέμου ήταν τα προσωπικά συμφέροντα και η επίδειξη ανωτερότητας. Οι ρωσο-σαξονικές δυνάμεις κυνήγησαν τον Στανίσουαφ μέχρι που πολιορκήθηκε στο Γκντανσκ (Ντάντσιχ) στις 22 Φεβρουαρίου 1734. Τον Ιούνιο, όταν οι φρουρές στο Γκντανσκ παραδόθηκαν, ο Στανίσουαφ κατέφυγε στο Καίνιγκσμπεργκ και στη συνέχεια επέστρεψε στη Γαλλία. Το Σέιμ Ειρήνευσης το 1736, επιβεβαίωσε de facto τον Αύγουστο Γ΄ ως βασιλιά της Πολωνίας και Μέγα Δούκα της Λιθουανίας.
Μέχρι σήμερα, ο αφορισμός και η φράση od Sasa do Lasa (κυριολεκτικά: από το Σάξονα έως το Λεστσύνσκι) υπάρχει στην πολωνική γλώσσα και χρησιμοποιείται όταν περιγράφει δύο εντελώς αντίθετα πράγματα στην καθημερινή ζωή.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1718 τη Μαρία Ιωσηφίνα των Αψβούργων, κόρης του Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Μονάρχες της Πολωνίας Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Λιθουανίας Κατηγορία:Πρίγκιπες-εκλέκτορες της Σαξονίας Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πολωνοί γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Δρέσδης
Αρσάλι (περιφέρεια Ακμόλα)
Το Αρσάλι είναι μια πόλη στην περιφέρεια Ακμόλα, και πρωτεύουσα της επαρχίας Αρσάλι (1935).
Γεωγραφική θέση
Η Αστάνα απέχει 70 χιλιόμετρα από την πόλη, κοντά στον ποταμό Αρνασάι.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός είναι ο εξής:
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Κυριαρχία
Στο Διεθνές Δίκαιο καθώς και στη διεθνή πολιτική σκηνή ο όρος κυριαρχία χρησιμοποιείται προκειμένου να υποδηλώσει την ανεξαρτησία αλλά και την αυτονομία ενός Κράτους, ακριβώς επί των σχέσεών του με άλλα Κράτη. Επίσης ο συναφής όρος εθνική κυριαρχία που χρησιμοποιείται και αυτός ευρύτατα, με λιγότερη ίσως αυστηρότητα, υποδηλώνει (καταδεικνύει) το δικαίωμα ή την αξίωση μιας εθνικής ομάδας για αυτοδιάθεση ή ελεύθερη εκλογή διακυβέρνησης.
Ιστορική εξέλιξη
Η εξελικτική πορεία της έννοιας κυριαρχία είχε ως αφετηρία τον 16ο αιώνα και αφορμή εμφύλιους πολέμους που ξεσπούσαν, καθώς ισχυροί μονάρχες συγκέντρωναν δύναμη εις βάρος των ευγενών (η απαρχή του σύγχρονου έθνους). Πρώτος ο Ζαν Μποντέν (Jean Bodin) έδωσε έναν ορισμό της κυριαρχίας ως «ο υψηλότερος βαθμός διοίκησης» (the highest power of command) και «η απόλυτη και διαρκής δύναμη μιας κοινοπολιτείας» (the absolute and perpetual power of a commonwealth).
Ο ορισμός του Μποντέν εξελίχθηκε από τους Τόμας Χομπς (Thomas Hobbes) και Μπένεντικτ ντε Σπινόζα (Benedict de Spinoza), οι οποίοι θεωρούσαν την κυριαρχία ως «οντότητα που ενσάρκωνε την ανώτατη πολιτική αρχή, ελεύθερη πάσης φύσεως περιορισμών στις πράξεις της». Οι προϋποθέσεις του Χομπς για την κυριαρχία, στο έργο του Leviathan το 1651, είναι πως αυτή πρέπει να είναι «απόλυτη και αδιαίρετη». Αν και στο κείμενο του Χομπς γίνεται αναφορά για απόδοση της κυριαρχίας στον ηγεμόνα από τον λαό, με αντάλλαγμα την εξασφάλιση και διατήρησης της ασφάλειάς του -ένα πρώιμο κοινωνικό συμβόλαιο- είναι νομικά παραδεκτό πως όλοι αυτοί οι ορισμοί αντιλαμβάνονται το κυρίαρχο κράτος, στο επίπεδο των διεθνών σχέσεων, σαν ένα μαύρο κουτί, του οποίου οι εσωτερικές λειτουργίες είναι αδιάφορες ως προς τις διεθνείς του αλληλεπιδράσεις. Δηλαδή, στην πραγματιστική θεωρία των διεθνών σχέσεων (realist international relations theory) η εσωτερική κατάσταση ή τύπος πολιτεύματος είναι αδιάφορα για το διεθνές νομικό καθεστώς και η προτίμηση ή συγκατάθεση του πληθυσμού είναι άσχετη με τις διεθνείς σχέσεις του κράτους.
Ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ ήταν ο πρώτος που εισήγαγε την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας στο έργο του Du Contrat Social, ou Principes du droit politique (1762), αναφέροντας πως η νόμιμη αρχή πρέπει να βασίζεται σε ένα κοινωνικό συμβόλαιο με το οποίο η δύναμη της εξουσίας να αποτελεί μονάχα τη συγκέντρωση της λαϊκής δύναμης. Στο επίκεντρο του έργου του Ρουσσώ, όπως και σε αυτό του Χομπς, βρίσκεται το «κοινό καλό», δηλαδή η προάσπιση του κοινού συμφέροντος. Η βασική διαφορά είναι πως, ενώ στη σκέψη του Χομπς ο λαός παραχωρεί την κυριαρχία σε κάποιον ηγεμόνα για αυτό το σκοπό, στη θεωρία του Ρουσσώ τη διατηρεί και η συγκατάθεσή του νομιμοποιεί τις αποφάσεις της αρχής.
Στη σύγχρονη εποχή
Στην εποχή μας, όπου υπάρχει ισχυρή η δέσμευση για λαϊκές μορφές κυριαρχίας, οι διεθνείς νόμοι αναζητούν μια σύνδεση ανάμεσα στον κρατικό σεβασμό δημοκρατικών ιδεωδών και ατομικών δικαιωμάτων και στην εγκυρότητα των εξωτερικών -διεθνών- πράξεων του κράτους. Παρόλα αυτά, το ζήτημα αυτό είναι περισσότερο διπλωματικής φύσεως και η μη αναγνώριση της κυριαρχίας μιας διοίκησης ελλείψει των προηγούμενων εσωτερικών χαρακτηριστικών μπορεί -και έχει- ανατραπεί δικαστικά, καθώς για τον νόμο σημασία έχει η «κρατικιστική κυριαρχία» (statist sovereignty), που υποδηλώνεται από τον «αποτελεσματικό έλεγχο» (effective control). Τα στοιχεία που εξετάζονται συνήθως από τα δικαστήρια, για να αποφανθούν για την κυριαρχία μιας εξουσίας, είναι: η θεωρητική δυνατότητα άσκησης αποκλειστικού ελέγχου στους υπηκόους (de jure or legal sovereignty) και η δυνατότητα εφαρμογής του ελέγχου (de facto or actual sovereignty).