cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όσκαρ Λαφοντέν
Ο πολιτικός
Το 1998 υποστηρίζει τον υποψήφιο καγκελάριο του SPD Γκέρχαρντ Σρέντερ, με αντίπαλο τον πρόεδρο του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) και νυν καγκελάριο, Χέλμουτ Κολ. Αφού το SPD κερδίζει τις εκλογές της 27 Σεπτεμβρίου 1998, γίνεται υπουργός Οικονομικών στην πρώτη κυβέρνηση Σρέντερ.
Λόγω "έλλειψης διάθεσης συνεργασίας" του Γκέρχαρντ Σρέντερ, παραιτείται στις 11 Μαρτίου 1999 από υπουργός Οικονομικών, πρόεδρος του κόμματος και βουλευτής και αποσύρεται από την πολιτική.
Στις 10 Ιουνίου 2005 ο Λαφοντέν κάνει γνωστή την προσχώρησή του στην εκλογική συμμαχία PDS – WASG μαζί με τον Γκρέγκορ Γκίζι στις πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές της 18 Σεπτεμβρίου. Στις 21 Σεπτεμβρίου ορίζεται πρόεδρος της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας.
Στις 16 Ιουνίου 2007, όταν ενώνεται το WASG με το PDS και δημιουργείται Η Αριστερά, αναλαμβάνει μαζί με τον Λόταρ Μπίσκι την ηγεσία του νέου κόμματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Γερμανίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Σάαρλαντ Κατηγορία:Πολιτικοί του Die Linke Κατηγορία:Πολιτικοί του SPD
Χεράτ (ζωγραφική)
Ιστορία
Η τεχνοτροπία αυτή είχε μάλιστα τεθεί υπό την προστασία των Τιμουριδών αφού ξεκίνησε επί εποχής του Σαχ Ροχ, του γιου του Ταμερλάνου, περί το 1400. Έφθασε δε στη μεγαλύτερη ακμή της στην εποχή του Μπαϋσουνκούρ Μιρζά, γιου του Σαχ Ροχ, ο οποίος καλούσε στην Αυλή του τους καλύτερους ζωγράφους της εποχής του, απ΄ όλη τη περιοχή του σημερινού Ιράν και Αφανιστάν. Η τεχνοτροπία αυτή τελικά άνθησε μέχρι το 1507 όταν καταλήφθηκε η Χεράτ και στη συνέχεια λεηλατήθηκε από τους Ουζμπέκους.
Περιγραφή
Η τεχνοτροπία Χεράτ ήταν ζωγραφική κυρίως πάνω σε μετάξι τεμάχια εκ του οποίου κοσμούσαν διάφορα χειρόγραφα κειμενα ποιητικών έργων. Η τεχνική αυτή προήλθε από παλαιότερη τεχνική ζωγραφικής παράδοσης των αρχαίων πόλεων της Ταυρίδας και της Σιράζ. Το κύριο χαρακτηριστικό της τεχνοτροπίας χεράτ ήταν η απεικόνιση της προοπτικής σε παραστάσεις μεμονωμένων ομάδων ανθρώπων ή ζώων ή άλλων τοπίων σε υπερκείμενα επίπεδα με διαδοχική σμίκρυνση έτσι ώστε να διακρίνονται διάφορες παρατάξεις σε βάθος πεδίου δίνοντας την εικόνα ότι κάθε μία είναι πίσω από την άλλη. Κυρίαρχα χρώματα της τεχνοτροπίας αυτής ήταν το πράσινο του σμαραγδιού και η ποικιλία του βαθυγάλαζου με χαρακτηριστική λεπτότητα χρωματισμού. Αργότερα κυρίαρχη μορφή της ζωγραφικής αυτής ήταν ο Μπεχζάντ που υπό την προστασία του Βασιλέα Χουσεΐν Μπαϋκαράχ (1469-1506) δημιούργησε πλήθος εξαιρετικών έργων μερικά των οποίων σώζονται σήμερα σε σημαντικές εθνικές βιβλιοθήκες και μουσεία του κόσμου. Ένα εξ αυτών των αριστουργημάτων είναι και ο λεγόμενος "Δενδρόκηπος" του 1489, που φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη Καΐρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισλαμική ζωγραφική Κατηγορία:Πολιτισμός του Ιράν Κατηγορία:Πολιτισμός του Αφγανιστάν
ΦΚ Σάαν
Η ΦΚ Σάαν (γερμανικά: Fussballclub Schaan) ή απλά Σάαν είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου 1949 στην πόλη Σάαν του Λίχτενσταϊν.
Είναι ένας από τους επτά επίσημους συλλόγους της χώρας και αγωνίζεται στις χαμηλές κατηγορίες του Ελβετικού πρωταθλήματος. Επίσης, λαμβάνει μέρος και στο ετήσιο εθνικό κύπελλο του Λίχτενσταϊν, το οποίο έχει κατακτήσει τρεις φορές στο παρελθόν.
Με την κατάκτηση του κυπέλλου το 1994, αγωνίστηκε για πρώτη και μοναδική -έως σήμερα- φορά στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να προκριθεί από τα προκριματικά.
Οι ρεζέρβες της ομάδας αποκαλούνται Σάαν Ατζούρι, ενώ λειτουργούν και ακαδημίες του συλλόγου σε συνεργασία με την ΦΚ Βαντούζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1949
Ψηφιακό μάρκετινγκ
μικρογραφία| Τα έσοδα από διαφημίσεις ως ποσοστό του [[Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν|ΑΕΠ των ΗΠΑ δείχνει αύξηση της ψηφιακής διαφήμισης από το 1995 εις βάρος των έντυπων μέσων. ]]
Το ψηφιακό μάρκετινγκ είναι ο τομέας του μάρκετινγκ που χρησιμοποιεί διαδικτυακές ψηφιακές τεχνολογίες όπως επιτραπέζιους υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα και άλλα ψηφιακά μέσα και πλατφόρμες για την προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών. Η ανάπτυξή του κατά τη δεκαετία του 1990 και του 2000, άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο οι μάρκες και οι επιχειρήσεις χρησιμοποιούν την τεχνολογία για το μάρκετινγκ. Καθώς οι ψηφιακές πλατφόρμες ενσωματώθηκαν όλο και περισσότερο στα σχέδια μάρκετινγκ και στην καθημερινή ζωή, και καθώς οι άνθρωποι χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο ψηφιακές συσκευές αντί να επισκέπτονται φυσικά καταστήματα, οι καμπάνιες ψηφιακού μάρκετινγκ έχουν γίνει διαδεδομένες, χρησιμοποιώντας συνδυασμούς βελτιστοποίησης μηχανών αναζήτησης (SEO), μάρκετινγκ μηχανών αναζήτησης (SEM), μάρκετινγκ περιεχομένου, μάρκετινγκ επιρροής, αυτοματοποίηση περιεχομένου, μάρκετινγκ καμπανιών, μάρκετινγκ δεδομένων, μάρκετινγκ ηλεκτρονικού εμπορίου, μάρκετινγκ κοινωνικών μέσων, βελτιστοποίηση κοινωνικών μέσων, άμεσο μάρκετινγκ μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, διαφήμιση προβολής, ηλεκτρονικά βιβλία και οπτικοί δίσκοι και παιχνίδια έχουν γίνει κοινά. Το ψηφιακό μάρκετινγκ επεκτείνεται σε κανάλια εκτός Διαδικτύου που παρέχουν ψηφιακά μέσα, όπως τηλεόραση, κινητά τηλέφωνα ( SMS και MMS ), επιστροφή κλήσης, και ήχους κλήσης σε αναμονή. Η επέκταση σε μη-Internet κανάλια διαφοροποιεί το ψηφιακό μάρκετινγκ από το online marketing.
Νέα μη γραμμική προσέγγιση μάρκετινγκ
Το μη γραμμικό μάρκετινγκ, ένας τύπος διαδραστικού μάρκετινγκ, είναι μια μακροπρόθεσμη προσέγγιση μάρκετινγκ που βασίζεται σε επιχειρήσεις που συλλέγουν πληροφορίες σχετικά με τις διαδικτυακές δραστηριότητες ενός χρήστη του Διαδικτύου και προσπαθούν να είναι ορατές σε πολλούς τομείς.
Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές τεχνικές μάρκετινγκ, που περιλαμβάνουν άμεση, μονόδρομη αποστολή μηνυμάτων στους καταναλωτές (μέσω έντυπης, τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής διαφήμισης), οι μη γραμμικές ψηφιακές στρατηγικές μάρκετινγκ επικεντρώνονται στην προσέγγιση δυνητικών πελατών σε πολλά διαδικτυακά κανάλια.
Σε συνδυασμό με την υψηλότερη γνώση των καταναλωτών και τη ζήτηση για πιο εξελιγμένες καταναλωτικές προσφορές, αυτή η αλλαγή ανάγκασε πολλές επιχειρήσεις να επανεξετάσουν τη στρατηγική προσέγγισής τους και να υιοθετήσουν ή να ενσωματώσουν παντοκαναλικές, μη γραμμικές τεχνικές μάρκετινγκ για να διατηρήσουν επαρκή έκθεση, εμπλοκή, και προσέγγιση.
Οι μη γραμμικές στρατηγικές μάρκετινγκ περιλαμβάνουν προσπάθειες προσαρμογής της διαφήμισης σε διαφορετικές πλατφόρμες, και προσαρμογής της διαφήμισης σε διαφορετικούς μεμονωμένους αγοραστές και όχι σε ένα μεγάλο συνεκτικό κοινό.
Οι τακτικές μπορεί να περιλαμβάνουν:
Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι οι απαντήσεις των καταναλωτών στις παραδοσιακές προσεγγίσεις μάρκετινγκ γίνονται λιγότερο προβλέψιμες για τις επιχειρήσεις. Σύμφωνα με μια μελέτη του 2018, σχεδόν το 90% των διαδικτυακών καταναλωτών στις Ηνωμένες Πολιτείες ερεύνησαν προϊόντα και μάρκες στο διαδίκτυο πριν επισκεφθούν το κατάστημα ή πραγματοποιήσουν μια αγορά. Ο Global Web Index εκτιμά ότι το 2018, λίγο περισσότερο από το 50% των καταναλωτών ερεύνησαν προϊόντα στα κοινωνικά μέσα. Οι επιχειρήσεις συχνά βασίζονται σε άτομα που απεικονίζουν τα προϊόντα τους με θετικό φως στα κοινωνικά μέσα και ενδέχεται να προσαρμόσουν τη στρατηγική μάρκετινγκ τους για να στοχεύουν άτομα με μεγάλη παρακολούθηση κοινωνικών μέσων προκειμένου να δημιουργήσουν τέτοια σχόλια. Με αυτόν τον τρόπο, οι επιχειρήσεις μπορούν να χρησιμοποιούν τους καταναλωτές για να διαφημίσουν τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους, μειώνοντας το κόστος για την εταιρεία.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Μάρκετινγκ Κατηγορία:Προώθηση Ιστοσελίδων
Πτολεμαίος Ι΄ Αλέξανδρος
Ο Πτολεμαίος Ι' Αλέξανδρος ( ??? – 88 π.Χ. ) ήταν ο δέκατος (σύμφωνα με κάποιες εκδοχές ο ένατος) βασιλιάς της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Ήταν γιος του βασιλιά Πτολεμαίου Η' του Φύσκονος και της Κλεοπάτρας Γ'.
Διαδοχή του Πτολεμαίου Η'
Ο Πτολεμαίος γεννήθηκε το 140 π.Χ. και κατά την παιδική του ηλικία αναγκάστηκε να ακολουθήσει την οικογένειά του στο νησί της Κύπρου, όπου διέφυγαν μετά από πραξικόπημα που οργάνωσε η Κλεοπάτρα Β' κατά του πατέρα του. Αργότερα η οικογένεια ανέλαβε εκ νέου την εξουσία.
Όταν πέθανε ο Πτολεμαίος Η' ο Φύσκων, άφησε πίσω του την ανηψιά που έγινε η δεύτερη σύζυγός του, την Κλεοπάτρα Γ'. Επίσης δύο γιους, τον Πτολεμαίο και τον Πτολεμαίο Αλέξανδρο, καθώς και τρεις κόρες: την Τρύφαινα, βασίλισσα των Σελευκιδών στη Συρία, την Κλεοπάτρα Δ', που παντρεύτηκε τον μεγαλύτερο από τους δυο αδερφούς της και την Κλεοπάτρα Σελήνη Α'. Είχε επίσης και ένα γιο από μια παλλακίδα του, πιθανώς από την Ειρήνη, ο οποίος ονομαζόταν Πτολεμαίος Απίων. Ο εκλιπών βασιλιάς στη διαθήκη του επέλεξε να διαιρέσει το βασίλειό του, παραχωρώντας στον Πτολεμαίο Απίονα την Κυρηναϊκή, της οποίας πρέπει ήδη να είχε οριστεί αντιβασιλιάς. Όσο για τον θρόνο της Αιγύπτου, αυτόν τον άφησε στην Κλεοπάτρα Γ', με την προϋπόθεση να μοιραζόταν τη βασιλεία με έναν από τους γιους της, όποιον αυτή προτιμούσε.
Ο μεγαλύτερος σε ηλικία γιος του Πτολεμαίου Η', που ήταν τότε είκοσι πέντε ετών περίπου, κατοικούσε εκείνη την εποχή στην Κύπρο. Η Κλεοπάτρα σκόπευε να επιλέξει για τους δικούς της λόγους τον νεότερο αδερφό του, τον Αλέξανδρο, όμως όπως συνέβαινε με τους Μακεδόνες προγόνους τους, οι αλεξανδρινοί τελικά έκριναν εκείνοι επιβάλλοντας τον Πτολεμαίο. Αξιοσημείωτο ωστόσο παραμένει πως το όνομα της μητέρας του αναφερόταν πρώτο στα επίσημα διατάγματα. Ο τελευταίος έγινε βασιλιάς με το όνομα Πτολεμαίος Φιλομήτωρ Σωτήρ. Επιλέχθηκε και γι’ αυτόν, όπως έκανε και ο πατέρας του, ένα από τα επίθετα που είχε ήδη χρησιμοποιηθεί για προκάτοχό του, δηλαδή Σωτήρας ο Β'. Ωστόσο ο λαός, με θέληση αστεϊσμού, τον αποκαλούσε ο Λάθυρος, δηλαδή «ο Φάβας».Όσο για τον μικρότερο αδερφό του, τον Αλέξανδρο, η μητέρα τους θεώρησε συνετό να τον απομακρύνει από την Αλεξάνδρεια. Έλαβε τον τίτλου του Στρατηγού της Κύπρου και διέμενε στο νησί.
Ενθρόνιση του Πτολεμαίου Ι'
Υπάρχουν ενδείξεις πως, καθώς περνούσε ο καιρός, ο Πτολεμαίος Θ' ο Λάθυρος, κατάφερε να κερδίσει έδαφος απέναντι στη μητέρα του. Κατά τον δέκατο χρόνο της βασιλείας του Πτολεμαίου Θ', η Κλεοπάτρα Γ' προσπάθησε να ξανακερδίσει τη δύναμή της οργανώνοντας πραξικόπημα. Κατηγόρησε τον βασιλιά για απόπειρα δολοφονίας της και υπήρξε τόσο πειστική για τους αλεξανδρινούς που ο Πτολεμαίος Θ' αναγκάστηκε να φύγει με πλοίο το 107 π.Χ. Η μητέρα του κάλεσε, τότε, τον αδερφό του από την Κύπρο για να αναλάβει τα σκήπτρα. Μητέρα και γιος αναγορεύτηκαν Θεοί Φιλομήτορες Σωτήρες. Ο Πτολεμαίος Ι' παντρεύτηκε την κόρη του έκπτωτου αδερφού του, Βερενίκη Γ'.
Η Κλεοπάτρα δεν σκόπευε να αφήσει τον Πτολεμαίο Θ' να το σκάσει ζωντανός. Εκείνος όμως διέφυγε από την Κύπρο προσωρινά, και όταν αργότερα επέστρεψε εγκαταστάθηκε με ασφάλεια χωρίς να έχει η Κλεοπάτρα τη δύναμη να τον διώξει από μια περιοχή αιγυπτιακών συμφερόντων. Η σύγκρουσή ανάμεσά τους έλαβε χώρα στο ταραγμένο βασίλειο της Συρίας, όμως δεν είχε κανένα αποτέλεσμα για τους Πτολεμαίους: ο Πτολεμαίος Θ' επέστρεψε στην Κύπρο το 102 π.Χ. και η Κλεοπάτρα στην Αίγυπτο.
Η Κλεοπάτρα δεν έζησε πολύ καιρό μετά από τις άκαρπες προσπάθειές της στην Παλαιστίνη. Πέθανε το φθινόπωρο του 101 π.Χ., όντας περίπου 60 ετών.
Οι ιστορικές μαρτυρίες (Junianus Justinus, Παυσανίας, Αθηναίος) θεωρούν πως ο Πτολεμαίος Ι' Αλέξανδρος θανάτωσε τη μητέρα του, αλλά αυτό δεν επιβεβαιώνεται. Το όνομα της βασιλομήτορος παύει να αναγράφεται στα επίσημα έγγραφα και αντικαθίσταται από αυτό της συζύγου του Πτολεμαίου Ι', της Βερενίκης Γ'. Ονομάζεται ως Βασίλισσα Βερενίκη, Θεά Φιλάδελφος. Η βασιλεία του Πτολεμαίου Ι' Αλέξανδρου (101 – 89 π.Χ.) στην Αίγυπτο παραμένει σκοτεινή για μας και έχουμε ελάχιστες μαρτυρίες από επιγραφές.
Αποπομπή και Θάνατος
Το 89 π.Χ. ο Πτολεμαίος Αλέξανδρος είχε χάσει πλήρως τη δημοτικότητά του. Είχε γίνει σαν τον πατέρα του εξαιρετικά υπέρβαρος και επιδιδόταν σε ακολασίες και οινοποσίες. Ο στρατός στράφηκε εναντίον του και τον ανάγκασε να διαφύγει στη Συρία. Εκεί μάζεψε μισθοφορικό στρατό και εισέβαλε εκ νέου στην Αίγυπτο. Για να πληρώσει τους στρατιώτες του διέπραξε ιεροσυλία απέναντι στον συνονόματό του Αλέξανδρο τον Μέγα, εξοργίζοντας περαιτέρω τον λαό. Εκδιώχθηκε και πάλι και κατέφυγε στη Λυκία με τη Βασίλισσα Βερενίκη Γ' και την κόρη τους. Σε μια του απόπειρα να φτάσει στην Κύπρο από θαλάσσης, συνελήφθη από τον αλεξανδρινό ναύαρχο και θανατώθηκε το 88 π.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαραώ της δυναστείας των Πτολεμαίων Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Γκλίζε 581
Ο Γκλίζε 581 (αγγλικά: Gliese 581) είναι ένας ερυθρός νάνος αστέρας, φασματικού τύπου M3V, που βρίσκεται 20,3 έτη φωτός από τη Γη. Η μάζα του υπολογίζεται πως είναι το ένα τρίτο του Ήλιου και είναι το 87ο κοντινότερο αστρικό σύστημα σ' αυτόν. Παρατηρήσεις προτείνουν πως το αστρικό αυτό σύστημα έχει τουλάχιστον τέσσερις πλανήτες: τον Γκλίζε 581 α, τον Γκλίζε 581 β, τον Γκλίζε 581 γ και τον Γκλίζε 581 δ.
Μντίνα
μικρογραφία|240x240εσ|Ο οκταγωνικός τρούλος, Καθεδρικός Ναός Αγίου Παύλου, Αρχιτέκτων Lorenzo Gafà (1696-1705), Η Μντίνα (Mdina ή L-Imdina στα Μαλτέζικα ή Città Vecchia, ή Città Notabile) είναι μια πόλη της Μάλτας, πρώην πρωτεύουσα του νησιού. Ονομάζεται και «σιωπηλή πόλη» και η περιοχή αυτή κατοικείται από το 700 π.Χ. Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού και έχει μεσαιωνικό χαρακτήρα οχυρωμένης μεντίνας με στενά δρομάκια.
Στη Μντίνα κατοικούν και απόγονοι ευγενών από τις οικογένειες Νορμανδών, Σικελών και Ισπανών κάτω από την κυριαρχία βρισκόταν η πόλη στο παρελθόν. Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Παύλου, έργο του μαλτέζου αρχιτέκτονα Λορέντζο Γκαφά (1696-1705).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μάλτας
Αλέξης Σταμάτης
Ο Αλέξης Σταμάτης (Αθήνα, 1960) είναι Έλληνας συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη (1926-2020) και της ηθοποιού Μπέτυς Αρβανίτη. Κατάγεται από τα Λαγκάδια Αρκαδίας από την πλευρά του πατέρα του. Είναι παντρεμένος με την ηθοποιο Εύα Σιμάτου. με την οποία έχουν ένα γιο, τον Ερμή (γ. 2019). Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές Αρχιτεκτονικής και Κινηματογράφου στο Λονδίνο. Από το 1988 εργάστηκε σαν αρχιτέκτων σε αρχιτεκτονικό γραφείο σε διάφορα έργα στην Ελλάδα και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Έχει εκδώσει δεκαεπτά μυθιστορήματα και τριάντα τέσσερα συνολικά βιβλία. Το πρώτο, Ο έβδομος ελέφαντας (1998) εκδόθηκε στην Μεγάλη Βρετανία. Το δεύτερο, Μπαρ Φλωμπέρ (2000) εκδόθηκε στην Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία την Πορτογαλία τη Βουλγαρία και τη Σερβία. Έχει δημοσιεύσει έξι ποιητικές συλλογές. Το μυθιστόρημα του Αμερικάνικη Φούγκα εκδόθηκε το 2008 στις ΗΠΑ, έχοντας κερδίσει το International Literature Award από το "National Endowment for the Arts". Το μυθιστόρημά του Βίλα Κομπρέ ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Αναγνωστών του ΕΚΕΒΙ (2007). Για την δεύτερη συλλογή του, Αρχιτεκτονική Εσωτερικών Χώρων του απονεμήθηκε το 1994 από τον Δήμο Αθηναίων το Βραβείο Ποίησης στη μνήμη Νικηφόρου Βρεττάκου. Το παιδικό του μυθιστόρημα Ο Άλκης και ο Λαβύρινθος κέρδισε το Πρώτο Βραβείο του Κύκλου του Παιδικού Βιβλίου.
Ο μονόλογός του Τελευταία Μάρθα παρουσιάστηκε το 2004 στην Πολιτιστική Ολυμπιάδα και παίχτηκε το 2008 στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας σε σκηνοθεσία Βίκυς Γεωργιάδου και ερμηνεία Χρήστου Στεργιόγλου. Τα έργα του Δακρυγόνα και Σκότωσε ό,τι αγαπάς (σκηνοθεσία Άρη Τρουπάκη) παίχτηκαν το 2010 και το 2012 στο ίδιο θέατρο. Ο μονόλογός του Μεσάνυχτα σ' έναν τέλειο κόσμο ανέβηκε στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» το 2013 σε σκηνοθεσία Άρη Τρουπάκη. Το έργο του Μελίσσια έχει παρουσιαστεί στα πλαίσια του προγράμματος "Αναγνώσεις" στο Εθνικό Θέατρο και ανέβηκε τον Μάιο του 2019 στο Εθνικό θέατρο με πρωταγωνίστρια την Μπέτυ Αρβανίτη. Το έργο του Innerview παίχτηκε το χειμώνα του 2014 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ. Έχει γράψει το σενάριο για την ταινία Καταιγίδα, (σκην. Χάρης Πατραμάνης) το οποίο εγκρίθηκε από το πρόγραμμα «Ορίζοντες» του Ελληνικού Κέντρου Κινηματόγραφου.
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στην Μεγάλη Βρετανία.
Έχει αντιπροσωπεύσει πολλές φορές την Ελλάδα σε διεθνή λογοτεχνικά συνέδρια. Τον Απρίλιο του 2013 μίλησε στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στα πλαίσια της εκδήλωσης "Τέσσερις συγγραφείς του Νότου μιλούν για την κρίση". Το 2013 το μονόπρακτό του "Innerview" παίχτηκε στο Southbank Centre του Λονδίνου.
Διδάσκει Δημιουργική Γραφή σε συνεργασία με διάφορους φορεις (Κολέγιο Αθηνών-Ψυχικού, Σχολή Μωραίτη, Μουσείο Ηρακλειδών, εκδόσεις Ψυχογιος). Γράφει κριτική λογοτεχνίας στην εφημερίδα "Τα Νέα" και αρθρογραφεί στην εφημερίδα  Το Βήμα .
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2020 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 2020 πραγματοποιήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου στην Κλουζ Αρένα.
Στο αγώνισμα αυτό, η Ρουμανία κέρδισε το αργυρό και το χάλκινο μετάλλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αρμένιος Λεβόν Αγκασιάν για δεύτερη φορά μπροστά από τον Φλορίν-Αλεξάντρου Βισάν. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Αλεξάντρου Γκεόργκε Τάτσε. Έλαβαν μέρος 7 αθλητές από 5 χώρες.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου, ώρα 18:52.
Μετέχουσες χώρες
Στο αγώνισμα συμμετείχαν 7 αθλητές από 5 χώρες.
• 4
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 2020 2020
Συνθήκη της Δεαβόλεως
Η Συνθήκη της Δεαβόλεως ήταν μία συμφωνία, που έγινε το 1108 μεταξύ του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού και του Βοημούνδου Α΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας στο περιθώριο της Α΄ Σταυροφορίας. Πήρε το όνομά της από το Ρωμαϊκό φρούριο της Δεάβολης (Ντεβόλ Β. Ηπείρου, μεταξύ Καστοριάς και Κορυτσάς). Αν και η συνθήκη δεν εφαρμόστηκε αμέσως, είχε ως στόχο να καταστήσει το πριγκιπάτο της Αντιόχειας υποτελές στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Στην αρχή της Α΄ Σταυροφορίας, τα στρατεύματα των Σταυροφόρων συγκεντρώθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και υποσχέθηκαν να επιστρέψουν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όποια χώρα θα μπορούσαν να κατακτήσουν. Ωστόσο ο Βοημούνδος, γιος του Ροβέρτου Γυισκάρδου, πρώην εχθρού του Αλεξίου Α΄, διεκδίκησε το πριγκιπάτο της Αντιόχειας για τον εαυτό του. Ο Αλέξιος δεν αναγνώρισε τη νομιμότητα του πριγκιπάτου και ο Βοημούνδος Α΄ πήγε στην Ευρώπη αναζητώντας ενισχύσεις. Ο Νορμανδός πρίγκιπας ξεκίνησε έναν ανοιχτό πόλεμο εναντίον του Αλεξίου Α΄, πολιορκώντας το Δυρράχιο, αλλά σύντομα αναγκάστηκε να διαπραγματευθεί με τον Αλέξιο Α΄ στο Αυτοκρατορικό στρατόπεδο της Διάβολης, όπου υπογράφτηκε η συνθήκη.
Σύμφωνα με τους όρους της, ο Βοημούνδος συμφώνησε να γίνει υποτελής του Αυτοκράτορα και να υπερασπιστεί την Αυτοκρατορία, όποτε χρειαστεί. Επίσης αποδέχθηκε τον διορισμό Έλληνα Πατριάρχη. Σε αντάλλαγμα, του δόθηκαν οι τίτλοι του σεβαστού και του δούκα της Αντιόχειας. Του εγγυήθηκαν το δικαίωμα να περάσει στους απογόνους του την κομητεία της Έδεσσας. Μετά από αυτό ο Βοημούνδος αποσύρθηκε στη Απουλία και απεβίωσε εκεί. Ο ανιψιός του Ταγκρέδος, που ήταν επίτροπος στην Αντιόχεια, αρνήθηκε να αποδεχθεί τους όρους της συνθήκης. Η Αντιόχεια τέθηκε προσωρινά υπό Ρωμαϊκή επικυριαρχία το 1137, ως το 1158 που έγινε πραγματικά υποτελές στη Ρωμανία.
Η συνθήκη της Δεαβόλεως θεωρείται τυπικό παράδειγμα της Ρωμαϊκής τάσης για διευθέτηση των διαφορών μέσω διπλωματίας και όχι πολέμων. Ήταν αποτέλεσμα δυσπιστίας και αιτία καχυποψίας μεταξύ των Ρωμαίων και των Δυτικο-Ευρωπαίων γειτόνων τους.
Μετέπειτα γεγονότα
Δεαβολεως Κατηγορία:Α΄ Σταυροφορία
Άνθιμος
Το όνομα Άνθιμος μπορεί να αναφέρεται:
Ασπασία Παπαδοπεράκη
right|thumb|220px|Άγαλμα της [[Μαρία Κάλλας|Μαρίας Κάλλας. Έργο της Ασπασίας Παπαδοπεράκη, πλατεία Μαδρίτης, Αθήνα]] Η Ασπασία Παπαδοπεράκη (γεν. 1942) είναι Ελληνίδα γλύπτρια, συγγραφέας και σκηνογράφος από τα Σπήλια Ηρακλείου Κρήτης.
Βιογραφία
Σπούδασε γλυπτική την περίοδο 1966 – 72 στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) της Αθήνας γλυπτική όπου είχε ως καθηγητές της τον Θανάση Απάρτη, τον Γιάννη Παππά και  τον Δημήτρη Καλαμάρα  και σκηνογραφία δίπλα στον Βασίλη Βασιλειάδη. Από το 1975 μέχρι το 1978, με υποτροφία από τον ΕΟΜΜΕΧ συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού (École Supérieure des Beaux-Arts, Paris) με δασκάλους τον Μαρσέλ Ζιλί (Marcel Gilli, 1914 – 1993) και τον Σεζάρ (César). Παρακολούθησε επίσης μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας. Αδελφός της ήταν ο ζωγράφος Θωμάς Παπαδοπεράκης (1943 – 2002).
Η Παπαδοπεράκη χρησιμοποιεί στη γλυπτική της στοιχεία από την αρχαϊκή περίοδο της ελληνικής γλυπτικής, καθώς και στοιχεία από την αιγαιοπελαγίτικη λαϊκή αρχιτεκτονική. Έχει παρουσιάσει έργα της σε ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι σημαντικότερες είναι: Εθνική Πινακοθήκη (1979) «Δέκα Γλύπτες», Γερμανικό Ινστιτούτο Γκαίτε (Goethe, 1983) με ανάλυση του γλυπτού της για τη Μαρία Κάλλας, Γκαλερί Σταυρακάκη στο Ηράκλειο Κρήτης (1984), με θέμα «Η μορφή του Καβάφη», Σύλλογο Γλυπτών με θέμα «Στοιχεία στην τέχνη του 20ου αιώνα από το Θησαυρό των Σιφνίων», Βασιλική Αγίου Μάρκου, Ηράκλειο Κρήτης (1986) «Η γυναίκα στην Αντίσταση», Σύλλογο Γλυπτών με θέμα «Ανθρώπινη φιγούρα» (1987), Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας (1992), με θέμα «Ανάλυση ενός έργου». Έλαβε επίσης μέρος και σε ομαδικές εκθέσεις στο πλαίσιο της Αθήνας Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης και του Συνεδρίου AICA (Διεθνούς Ένωσης Τεχνοκριτικών), καθώς και στο Σαλόν του Μαΐου (Salon de Mai) του Παρισιού και στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας, το 1980.
Η Παπαδοπεράκη έχει συνεργαστεί στο θέατρο ονόματα όπως ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Β. Νικολαϊδης, ο Γ. Χατζηδάκης και η Θ. Κίττου και έχει κάνει σκηνικά, μάσκες και κοστούμια για θεατρικές παραστάσεις. Το 2002 κυκλοφόρησε από το Μουσείο Μπενάκη το βιβλίο της «Μελετώντας τον Θεοτοκόπουλο» στα ελληνικά και στα αγγλικά. Είναι μέλος του Συλλόγου Γλυπτών. Το 2009, η Παπαδοπεράκη τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το σύνολο του καλλιτεχνικού έργου της.
Τεχνοτροπία
Η Παπαδοπεράκη διακρίνεται για τον ρεαλιστικό και αναπαραστατικό χαρακτήρα της μορφής των γλυπτών της, το μέτρο, τις αναλογίες και τη συμμετρία που εκείνα διαθέτουν. Ως πηγές έμπνευσης της αναγνωρίζονται η ελληνική φύση και η αρχιτεκτονική των νησιών του Αιγαίου Πελάγους και η αρχαϊκή γλυπτική, πιστή στο ιδεολόγημα του ελληνοκεντρισμού και μακρυά από τους πειραματισμούς της αφαίρεσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Σεισμικό-ηλεκτρικό φαινόμενο
Το σεισμικό-ηλεκτρικό φαινόμενο χρησιμοποιείται για την τομογράφηση του υπεδάφους.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γεωφυσική Κατηγορία:Σεισμολογία Κατηγορία:Φαινόμενα
Παύλος Παυλίδης
Ο Παύλος Παυλίδης (13 Οκτωβρίου 1964) είναι Έλληνας μουσικός, στιχουργός και τραγουδοποιός. Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου του 1964 στη Βρέμη μεγάλωσε στη Βέροια και ζει στην Αθήνα. Γνωστός στο ευρύ κοινό έγινε ως κιθαρίστας στη ροκ μπάντα Μωρά στη Φωτιά (1986 - 1988) και μετέπειτα ως frontman και στιχουργός στα Ξύλινα Σπαθιά (1993 - 2003). Από το 2004 ακολουθεί solo καριέρα και συνεργάστηκε με τους B-Movies μέχρι το 2020, οπότε και διαλύθηκαν. Σήμερα συνεργάζεται με την νέα του μπάντα, τους Hotel Alaska.
Προσωπική ζωή
Οι γονείς του ήταν μετανάστες στη Γερμανία, ενώ ο ίδιος την επισκέπτεται συχνά. Πέρασε σημαντικό μέρος της ζωής του στο εξωτερικό και κυρίως στο Παρίσι και την Γενεύη.
Μωρά στη Φωτιά
Στην Ελλάδα αρχίζει να δραστηριοποιείται σαν κιθαρίστας σε τραγούδια του Στέλιου "Σαλβαδόρ" Παπαϊωάννου, με το συγκρότημα Μωρά στη Φωτιά, την περίοδο 1986 - 1988, οπότε και αποχωρεί, μετά την ηχογράφηση και κυκλοφορία του πρώτου δίσκου "Μωρά στη Φωτιά", το 1987.
Ξύλινα Σπαθιά
Κύριο άρθρο: Ξύλινα Σπαθιά
Δημιουργικότερη, ωστόσο, περίοδος στη ζωή του θεωρείται αυτή των Ξύλινων Σπαθιών, στα οποία συμμετείχε από το 1993 ως το 2003. Μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες του με τα Ξύλινα Σπαθιά υπήρξαν τα τραγούδια: "Ο βασιλιάς της σκόνης", "Αδρεναλίνη" και "Λιωμένο παγωτό".
Παύλος Παυλίδης & B-Movies
Μετά την αποχώρηση από τα Ξύλινα Σπαθιά, ο Παυλίδης έφτιαξε το συγκρότημα τους B-movies. Το 2004, κυκλοφόρησε ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο "Αφού λοιπόν ξεχάστηκα". Το 2006 κυκλοφορεί ο δίσκος "Άλλη μια μέρα", σε συνεργασία με τους B-movies. Το 2008, κυκλοφορεί το "Live στο θέατρο Απόλλων της Σύρου", μαζί με τους B-Movies. Το καλοκαίρι του 2009, κυκλοφορεί το DVD "REC", το οποίο περιέχει ένα ντοκιμαντέρ 72 λεπτών γύρω από τα τραγούδια των προσωπικών δίσκων του, της μουσικής του καριέρας και των παραστάσεων στη Σύρο, δώδεκα τραγούδια από τις παραστάσεις στο θέατρο Απόλλων και ένα audio CD με τραγούδια από τους προσωπικούς του δίσκους σε διαφορετικές εκτελέσεις και μία ακουστική εκτέλεση του “Τροφή για τα θηρία”. Το 2010, κυκλοφορεί ο δίσκος "Αυτό το πλοίο που όλο φτάνει", σε συνεργασία με τους B-movies. Το 2013, κυκλοφορεί ο δίσκος "Ιστορίες που ίσως έχουν συμβεί" και το 2015 επιστρέφει με τον δίσκο "Στον διπλανό ουρανό". Τον Απρίλιο του 2016 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δημιουργία με τίτλο "Μια πυρκαγιά σ' ένα σπιρτόκουτο", που περιέχει 12 καινούργια τραγούδια.
Παύλος Παυλίδης & Hotel Alaska
Το 2021 κυκλοφόρησε τον δίσκο "Το μαύρο κουτί".
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
ΝΚ Όσιγιεκ
Η ΝΚ Όσιγιεκ (NK Osijek ) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στο Όσιγιεκ της Κροατίας.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1945 με χρώματα το μπλε και το άσπρο με την ονομασία Πρόλετερ. Το 1961 μετονομάζεται σε Σλαβόνιτσα μέχρι το 1970 που παίρνει το σημερινό της όνομα.Το 1970 ανέβηκε για πρώτη φορά στην Α΄ κατηγορία του Γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος. Σήμερα αγωνίζεται στην Α΄ κατηγορία του Κροατικού πρωταθλήματος. Έδρα της είναι το Γκράντσκι, 19.800 θέσεων.
Four Tet
Ο Kieran Hebden περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο Four Tet, είναι Άγγλος μουσικός της ηλεκτρονικής μουσικής και μουσικός παραγωγός. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία σαν κιθαρίστας του post-rock συγκροτήματος Fridge πριν συνεχίσει σόλο καριέρα.
Η μουσική του Four Tet ενσωματώνει στοιχεία της χιπ χοπ, ηλεκτρόνικα, τέκνο, τζαζ και φολκ μουσικής με ζωντανές ενορχηστρώσεις. Οι νεότερες μουσικές δημιουργίες του είναι εμπνευσμένες σε μεγάλο βαθμό από τη house μουσική.
Παράλληλα με τα προσωπικά του άλμπουμ, είναι γνωστός για μεγάλο αριθμό διασκευών (remixes) τραγουδιών από ευρύ φάσμα καλλιτεχνών όπως Aphex Twin, Beth Orton, Sia, Explosions in the Sky, Radiohead, Manic Street Preachers, Black Sabbath, The Notwist, The Cinematic Orchestra, Madvillain, Caribou και πολλούς άλλους.
Καλλιτεχνική πορεία
Ο Kieran Hebden γεννήθηκε στο Λονδίνο (σαν έτος γέννησης αναφέρονται τα: 1997, 1998 , 1999 και 1980   ). Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Elliott School στο Putney (νοτιοδυτικό Λονδίνο) σχημάτισε με τους συμμαθητές Adem İlhan και Sam Jeffers το 1996 το συγκρότημα Fridge. Το συγκρότημα έκλεισε δισκογραφικό συμβόλαιο με την εταιρία Output Recordings του Trevor Jackson και κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ Ceefax το Μάρτιο του 1997. Παράλληλα με το ρόλο του ως μέλος των Fridge, ο Hebden ξεκίνησε την πορεία του ως σόλο καλλιτέχνης. Η πρώτη προσωπική δουλειά του Hebden ήταν το 7ιντσο σινγκλ Double Density που κυκλοφόρησε το 1997 με το ψευδώνυμο 4T Recordings από την ίδια εταιρία.
Ο Four Tet έκανε την πρώτη του δισκογραφική εμφάνιση το 1998 με το 12ιντσο σινγκλ Thirtysixtwentyfive. Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε το 7ιντσο single Falken's Maze με το ψευδώνυμο Joshua Falken από τη δισκογραφική Go! Beat.
Το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του Four Tet κυκλοφόρησε το 1999 με τον τίτλο Dialogue από την Output το οποίο συνδυάζει ηλεκτρονικές και χιπ χοπ φόρμες με ντραμς και δείγματα τζαζ. Το άλμπουμ εντόπισε ο Γερμανός μουσικός και πρωτοπόρος της dub, Pole (Stefan Betke). Οι δύο μουσικοί συνεργάστηκαν τελικά σε ένα 12ιντσο με τίτλο Four Tet v Pole EP το 2000, το οποίο περιελάμβανε από ένα πρωτότυπο τραγούδι του καθενός το οποίο γινόταν διασκευή από τον άλλο καλλιτέχνη.
Το 2001 ξεκινά η συνεργασία του με τη Domino Records με την κυκλοφορία του άλμπουμ Pause στο οποίο συνδυάζει ήχους της φολκ και τζαζ με παραδοσιακούς ρυθμούς και ηλεκτρονική μουσική, γεγονός που έκανε τους κριτικούς στα μέσα ενημέρωσης να χρησιμοποιήσουν το νεολογισμό Folktronica για να περιγράψουν το ύφος της μουσική του. Από το συγκεκριμένο άλμπουμ δημιουργήθηκαν τον ίδιο χρόνο το σινγκλ No More Mosquitoes και το EP Paws στο οποίο κάνουν διασκευές οι μουσικοί Manitoba (σήμερα Caribou), Boom Bip και Koushik. Ακολούθησε το 2003 το άλμπουμ Rounds από το οποίο δημιουργήθηκαν τα σινγκλ She Moves She και As Serious As Your Life το ίδιο έτος και το EP My Angel Rocks Back and Forth το 2004. Τον Απρίλιο του 2004 ο Four Tet κυκλοφορεί με την Domino (σε περιορισμένη έκδοση) το Live in Copenhagen 30th March 2004 και το 2006 το διπλό άλμπουμ Remixes που περιλαμβάνει διασκευές από τον Four Tet και διασκευασμένα τραγούδια του Four Tet από διάφορους καλλιτέχνες. Το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του Four Tet με τίτλο Everything Ecstatic κυκλοφόρησε το 2005 από το οποίο δημιουργήθηκαν το ίδιο έτος το EP Everything Ecstatic Part 2 και το Everything Ecstatic DVD με βίντεο κλιπ. Το 2008 εμφανίζεται με το EP Ringer και το 2009 με το lead single Love Cry που προετοιμάζει για την κυκλοφορία το 2010 του πέμπτου ολοκληρωμένου άλμπουμ There Is Love in You από το οποίο δημιουργήθηκε το σινγκλ Sing.
Συνεργασίες
Από το 2000 μέχρι σήμερα ο Four Tet έχει συνεργαστεί με μεγάλο αριθμό μουσικών σε συναυλίες και δισκογραφικές δουλειές που περιλαμβάνουν συλλογές, σινγκλ και διασκευές. Το 2003 καλείται από τους Radiohead να ανοίξει τις συναυλίες από την Ευρωπαϊκή περιοδεία τους και δημιουργεί γι αυτούς μία διασκευή του Scatterbrain (από το άλμπουμ Hail to the Thief ), που εισάγεται ως B-side με τίτλο Skttrbrain (Four Tet RMX) στο σινγκλ των Radiohead 2 + 2 = 5 το Νοέμβριο του 2003 και το EP τους COM LAG (2plus2isfive) το Μάρτιο του 2004. Σαν Kieran Hebden συνεργάστηκε με τον τζαζ ντράμερ Steve Reid παρουσιάζοντας δύο συναυλίες αυτοσχεδιαστικής μουσικής στο Παρίσι και στο Λονδίνο τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2005. Η συνεργασία αυτή επεκτάθηκε σε μια σειρά από διεθνείς περιοδείες και κυκλοφόρησε σε δύο άλμπουμ, The Exchange Session Vol. 1 και The Exchange Session Vol. 2 από την Domino το 2005 και 2006 αντίστοιχα. Οι δύο μουσικοί συνέχισαν τη συνεργασία τους τα επόμενα χρόνια στα άλμπουμ Tongues το 2007 και NYC το 2008.
Το 2008 ο Hebden συνεργάζεται με τον συνθέτη David Arnold στο τραγούδι Crawl, End Crawl που χρησιμοποιείται στους τίτλους τέλους της ταινίας Quantum of Solace.
Τον Ιουνίου 2014 συνεισφέρει με το τραγούδι του "Our Navigation" από το τελευταίο του άλμπουμ Beautiful Rewind στη δημιουργία βίντεο από την UNICEF για την υποστήριξη της πρωτοβουλίας #ENDviolence against children για την καταπολέμηση της βίας στα παιδιά.
Απόστολος Λουκάς (συνοικία Αγίου Αθανασίου)
Ο Απόστολος Λουκάς είναι συνοικία του Δήμου Αγίου Αθανασίου.
Τοποθεσία
Στα ανατολικά, βόρεια και δυτικά συνορεύει με τη συνοικία Αγίου Αθανασίου. Στα νότια συνορεύει με τον Άγιο Στυλιανό.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του Αποστόλου Λουκά παρουσιάζει μείωση στην τελευταία απογραφή. Η συνοικία αποτελείται κυρίως από τον προσφυγικό οικισμό ο οποίος κατασκευάστηκε μετά την τουρκική εισβολή του 1974 για την εγκατάσταση των Ελληνοκυπρίων προσφύγων. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αποστόλου Λουκά όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Αγίου Αθανασίου Λεμεσού
Σαντζάκι του Πεκ
thumb|right|Το σαντζάκι του Πεκ τον 19ο αιώνα Το Σαντζάκι του Πεκ (τουρκικά : İpek sancak) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας από τον 15ο αιώνα έως το 1913. Οφείλει το όνομα του στην πόλη του Πεκ, στο σημερινό Κοσυφοπέδιο, που ήταν και η πρωτεύουσα του. Το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους που κάποτε ανήκε στο Σαντζάκι του ανήκει σήμερα στο Κοσσυφοπέδιο και τη Σερβία.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1455 αρχικά σαν Σαντζάκι Dukagjin από τον Μαχμούτ πασά Dukagjini όπου ήταν και ο πρώτος του διοικητής. Το Σαντζάκι είχε τέσσερις καζάδες : του Πεκ, της Τζακοβίτσας, της Γκουζίνιε, και της Μπεράνε. Το 1536 ο διοικητής του απαγχονίστηκε με διαταγή του σουλτάνου για τα λάθη και την ανικανότητα στη διακυβέρνηση του σαντζακίου. Ο χριστιανικός πληθυσμός του συχνά επαναστατούσε εναντίον των οθωμανικών αρχών, ιδίως στο 1550 ενάντια στους νέους φόρους που επιβλήθηκαν. Κατά τη διάρκεια μιας από αυτές τις επαναστάσεις ο διοικητής του διατάχθηκε να καταστείλει την εξέγερση με τη βοήθεια των σαντζάκιων του Σκουτάρεως και του Δυρραχίου αν χρειαστεί. Στο 1690 όταν ήταν διοικητής ο Μαχμούτ Πασάς Χασάν Μπέργκοβιτς επιτέθηκαν τα αυστριακά στρατεύματα στο Πεκ κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Τούρκικου πόλεμου. Το 1737 ο διοικητής ήταν ο Μαχμούτ Μπέγκοβιτς.
Μετά τον 19ο αιώνα το Σαντζάκι μετενομάστηκε σε Σαντζάκι του Πεκ. Όταν ιδρύθηκε το 1877 το Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου το Σαντζάκι του Πεκ έγινε μέρος του με πρωτεύουσα τα Σκόπια.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου και στο τέλος του 1912, το Σαντζάκι του Πεκ καταλήφθηκε από το Βασίλειο του Μαυροβουνίου και το Βασίλειο της Σερβίας. Το 1914 ένα του εδάφους του έγινε μέρος του νεοσύστατου Πριγκιπάτου της Αλβανίας, που ιδρύθηκε βάσει της σύμβασης της ειρήνης που υπεγράφη κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης του Λονδίνου το 1913.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας Κατηγορία:Οθωμανικό Μαυροβούνιο Κατηγορία:Σαντζάκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη Κατηγορία:Ιπέκιο
Γεωμετρική κεραμική
Γεωμετρική κεραμική ονομάζεται η αρχαία ελληνική κεραμική της περιόδου 900-700 π.Χ. περίπου λόγω των γεωμετρικών μοτίβων που τη διακοσμούσαν, με επίκεντρο την Αθήνα. Μια πρώιμη μορφή της είναι η Πρωτογεωμετρική κεραμική, που ήταν διαδεδομένη στην Ελλάδα την ακριβώς προηγούμενη περίοδο, μεταξύ 1050 και 900 π.Χ. Από το όνομα της κεραμικής που επικρατούσε ονομάζονται οι αντίστοιχες περίοδοι Πρωτογεωμετρική και Γεωμετρική, κυρίως όταν τα συμφραζόμενα αφορούν στην τέχνη.
thumb|350px|left|Σκηνή πρόθεσης από από αττικό γεωμετρικό [[Αμφορέας του Διπύλου|αμφορέα του Ζωγράφου του Διπύλου, τρίτο τέταρτο 8ου .π.Χ.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αγγειογραφία
Ceramica geometrica
Απόστολος Λουκάς (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Απόστολος Λουκάς μπορεί να αναφέρεται
ή ένας από τα παρακάτω:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Επαρχία της Κοζέντσα
Η Επαρχία της Κοζέντσα (ιταλικά: Provincia di Cosenza) είναι Επαρχία της Ιταλίας στην Ιταλική Περιφέρεια Καλαβρία στην νότια Ιταλία. Η έκτασή της είναι 6.650 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 732.869 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η Κοζέντσα (Cosenza). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 155 Δήμους.
Συνορεύει βόρεια με την Μπαζιλικάτα (επαρχίες των Ποτέντσα και Ματέρα), νότια με τις επαρχίες του Καταντζάρο και του Κροτόνε, ενώ βρέχεται δυτικά από την Τυρρηνική θάλασσα  και ανατολικά από το Ιόνιο πέλαγος. Στην περιοχή υπάρχει μια μικρή κοινότητα πληθυσμού που ομιλεί την Οξιτανική γλώσσα (Γκουάρντια Πιεμοντέζε), ιδρύθηκε κατά τον 13ο αιώνα και 14ο αιώνα από Βαλδιστές που μεταφέρθηκαν εξαιτίας θρησκευτικών διώξεων. Πολλοί στην επαρχία μιλούν την διάλεκτο Αλβανικά Αρμπερές, έφτασαν στην περιοχή τον 16ο αιώνα ύστερα από διώξεις που είχαν υποστεί από την Οθωμανική αυτοκρατορία.
Ιστορία
Τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης παρουσιάζονται στην Παλαιολιθική εποχή με θέσεις όπως το Σπήλαιο του Ρομίτο στο χωριό Παπασίδερο με τοιχογραφίες από Βοοειδή. Η πρώτη εγκατάσταση στην περιοχή ήταν η Ιταλική φυλή Βρέττιοι, από τον 8ο αιώνα π.Χ. ανήκε στην Μεγάλη Ελλάδα, την κατέκτησε η Ρωμαϊκή Δημοκρατία (204 π.Χ.) και της έδωσαν την ονομασία "Κοζέντσα". Οι Ελληνικές πόλεις Σύβαρις και Πανδοσία βρίσκονται στην παραλιακή ακτή. Ο βασιλιάς των Βησιγότθων Αλάριχος Α΄ κατέκτησε την πόλη από την Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, σύμφωνα με τον θρύλο ο Αλάριχος τάφηκε στην Κοζέντσα με έναν τεράστιο θησαυρό. Επόμενοι κατακτητές ήταν η Βυζαντινή αυτοκρατορία και για λίγο χρόνο οι Λομβαρδοί, ο Ρογήρος Β΄ της Σικελίας την έκανε τον 12ο αιώνα πρωτεύουσα της Τέρρα Τζιορντάνα. Τα νεώτερα χρόνια πέρασε στο Βασίλειο της Νεαπόλεως και στο Βασίλειο των Δύο Σικελιών, οι κάτοικοι ασχολήθηκαν με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Η φεουδαρχία καταργήθηκε τον 19ο αιώνα, η περιοχή έχει δεχτεί όλες τις εποχές σκληρές λεηλασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοζεντσα
Καλιγούλας (ταινία)
μικρογραφία|Ο Μάλκολμ ΜακΝτάουελ στο ρόλο του Καλιγούλα και η Τερέσα Αν Σαβόι στο ρόλο της Δρουσίλας. Ο Καλιγούλας (ιταλικά: Caligola, αγγλικά: Caligula) είναι Αμερικανικό-Ιταλική ερωτική - δραματική - ιστορική ταινία του 1979, σε σκηνοθεσία Τίντο Μπρας, με επιπλέον σκηνές γυρισμένες από τον Μπομπ Γκουτσιόνε και τον Τζιανκάρλο Λούι, σχετικά με τη ζωή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Γάιου Καίσαρα Γερμανικού, που έμεινε γνωστός στην ιστορία σαν Καλιγούλας.
Πληροφορίες
250px|thumb|left|Σκηνή από την ταινία Το σενάριο έγραψε ο Γκορ Βιντάλ και η ταινία συγχρηματοδοτήθηκε από το περιοδικό Penthouse. Το αρχικό σενάριο υπέστη πολλές αλλαγές αφού τόσο ο σκηνοθέτης Τίντο Μπρας, όσο και ο πρωταγωνιστής Μάλκολμ ΜακΝτάουελ έβρισκαν την απεικόνιση του κεντρικού ήρωα μη ικανοποιητική. Την παραγωγή έκαναν ο Μπομπ Γκουτσιόνε (ιδρυτής και εκδότης του περιοδικού Penthouse) και ο Φράνκο Ροσελίνι (ανιψιός του Ρομπέρτο Ροσελίνι). Η ταινία στοίχισε 17 εκατομμύρια δολάρια και απέφερε στα ταμεία 21 εκατομμύρια δολάρια. Πολλά χρόνια αργότερα γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην αγορά του βίντεο. Η παραγωγή διαφημίστηκε με το ακόλουθο μότο "Η πιο αμφιλεγόμενη ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου. Μονό αυτή τολμάει να δείξει τη διαστροφή και παρακμή της αυτοκρατορικής Ρώμης...". Πρωταγωνιστεί ο Μάλκολμ ΜακΝτάουελ και μια πλειάδα γνωστών ηθοποιών σε μια αναπαράσταση της ανόδου και της πτώσης του Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Η ταινία επικεντρώνεται κυρίως στις διαβόητες σεξουαλικές συνήθειες του, όσο και των συγχρόνων του.
Διαφορετικές εκδοχές
Ο Καλιγούλας έχει προβληθεί σε πολλές διαφορετικές εκδόσεις, μεταξύ των οποίων:
Κριτικές
Η ταινία αντιμετώπισε βαρύτατες κριτικές. Ο Ρότζερ Έμπερτ έδωσε μηδέν αστέρια, περιγράφοντας την ταινία σαν "αρρωστημένη, κυριολεκτικά άχρηστη και σκουπίδι". Μια ολόκληρη γενιά μετά παραμένει μια από τις πιο μισητές ταινίες. Τόσο ο Πήτερ Ο' Τουλ όσο και ο Μάλκομ Μακ Ντάουελ εξέφρασαν τη μετάνοια τους για τη συμμετοχή τους στην ταινία. Ο σκηνοθέτης Τίντο Μπρας αποκήρυξε την ταινία από τη στιγμή που πήρε τα ηνία ο Γκουτσιόνε και ανάθεσε το μοντάζ στον φίλο του Τζιανκάρλο Λούι. Ο σεναριογράφος Γκορ Βιντάλ επίσης αποκήρυξε την ταινία σχεδόν από την αρχή των γυρισμάτων. Οι λόγοι εδώ ήταν διαφορετικοί, πλήρης ασυνεννοησία και δημιουργικές διαφορές με τον σκηνοθέτη στον τρόπο χειρισμού του υλικού και της απεικόνισης του κεντρικού ήρωα. Οι περισσότεροι τότε υποστήριξαν τον Μπρας και ο Βιντάλ αποχώρησε εξοργισμένος και σπιλώνοντας ολόκληρη την παραγωγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1979 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τίντο Μπρας
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες exploitation Κατηγορία:Ιστορικές επικές ταινίες Κατηγορία:Επικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Χάρης Αγγάνης
Ο Αριστοτέλης Γεώργιος (Χάρης) Αγγάνης (αγγλ.: Aristotle George (Harry) Agganis) (20 Απριλίου 1929 - 27 Ιουνίου 1955), ήταν σπουδαίος Ελληνοαμερικανός αθλητής του μπέιζμπολ και του αμερικανικού ποδοσφαίρου. Έμεινε γνωστός με το παρατσούκλι «Ο Χρυσός Έλληνας» ("The Golden Greek"). Ήταν αριστερόχειρας, είχε ύψος 1,90, βάρος 200 πάουντς και εμφάνιση χολιγουντιανού σταρ. Τη δεκαετία του ’50 γέμιζαν τα στάδια για να τον θαυμάσουν και το όνομά του έγινε θρύλος. Όμως, πέθανε σε ηλικία 25 ετών από πνευμονία, στην ακμή της καριέρας του. Σήμερα ένα στάδιο της Βοστόνης φέρει το όνομά του. Η οικογένειά του προερχόταν από το χωριό Λογκανίκος Λακωνίας.
Πρώτα χρόνια
Ο Αγγάνης γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1929 στην πόλη Λιν (Lynn) της Μασαχουσέτης και ήταν το μικρότερο από επτά αδέρφια. Βαφτίστηκε Αριστοτέλης-Γέωργιος αλλά η μητέρα του τον φώναζε Άρη, από το οποίο προέκυψε το αμερικάνικο Harry. Οι γονείς του ονομάζονταν Γεώργιος και Γεωργία και ήταν Έλληνες μετανάστες από τον Λογκανίκο της Λακωνίας. Στα 16 του χρόνια έχασε τον πατέρα του από πνευμονία. Έπρεπε να εργαστεί σκληρά για να επιβιώσει. Όμως, τα μεγαλύτερα αδέρφια του ανέλαβαν την σίτισή του, μιας και είχε κλίση στον αθλητισμό. Ήταν ψηλός, σωματώδης και είχε δυνατό αριστερό χέρι.
Μεγάλωσε παίζοντας μπέιζμπολ και φουτμπόλ στις αμμουδιές του Λιν. Ξεχώρισε για τα αθλητικά του προσόντα στις ομάδες του μπέιζμπολ και κυρίως του φουτμπόλ του τοπικού γυμνασίου Lynn Classical High στη θέση του αριστερού αμυντικού (left quarterback) με το νούμερο 33. Το νούμερο αυτό συνέχισε να φορά και αργότερα στο κολέγιο, προς τιμήν του ειδώλου του, του Σάμι Μπόου (Sammy Baugh) που ήταν αμυντικός των Redskins. Με την ομάδα μπέιζμπολ έπαιζε στις μικρές τάξεις και κατάφερε να επιλεγεί δύο φορές σε All-Star της ηλικίας του στη Νέα Υόρκη και στο Σικάγο. Μάλιστα είχε αγωνιστεί και σε ημιεπαγγελματικό επίπεδο. Αλλά είχε μεγαλύτερη αγάπη και ταλέντο για το αμερικανικό ποδόσφαιρο.
Στις πρώτες δυο χρονιές του με την ομάδα φουτμπόλ του γυμνασίου το Lynn Classical High πέτυχε 21 νίκες, μία ισοπαλία και μία ήττα. Συχνά σκόραρε μόνο αυτός διανύοντας όλο το γήπεδο. Τεράστιο πλήθος συγκεντρωνόταν να τον δει και το 1947, στην τελευταία του σεζόν, η ομάδα του γυμνασίου έκοψε 160.000 εισιτήρια, αριθμό ρεκόρ. Στα τρία χρόνια του στο γυμνάσιο είχε 326 πετυχημένες πάσες στις 502 (4.149 γιάρδες), σκόραρε 48 φορές (touchdown) και πέτυχε 39 έξτρα πόντους με σουτ. Στην τελευταία του χρονιά στο γυμνάσιο επιλέχτηκε ως καλύτερος αμυντικός παίκτης των γυμνασίων της Αμερικής (All-America High School Quarterback). Ενδιαφέρθηκαν 75 κολέγια να τον εντάξουν στη δύναμή τους αλλά εκείνος επέλεξε το Πανεπιστήμιο της Βοστόνης (Boston University), για να μείνει κοντά στη χήρα μητέρα του.
Στο κολέγιο
Στα χρόνια των σπουδών του στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης (Boston University) ήταν βασικό μέλος της ομάδας αμερικανικού ποδοσφαίρου στη θέση του αριστερού αμυντικού. Την περίοδο αυτή το πανεπιστήμιο γνώρισε τις μεγαλύτερες διακρίσεις της ιστορίας του στο άθλημα, η ομάδα του έτυχε για πρώτη φορά παναμερικανικής αναγνώρισης, κάτι που δεν κατάφερε ποτέ ξανά και που είναι απίθανο να καταφέρει στο μέλλον, μιας και από το 1997 το πανεπιστήμιο της Βοστόνης διέλυσε την ομάδα φουτμπόλ. Το όνομά του έγινε θρύλος και στις εμφανίσεις του Αγγάνη συγκεντρωνόταν μεγάλο πλήθος. Είναι χαρακτηριστικό ότι στον πρώτο αγώνα που έδωσε είχε 18.000 φιλάθλους. Το 1949, ως δευτεροετής, πέτυχε ρεκόρ σχολής με 15 πάσες για σκοράρισμα (touchdown passes).
Στη συνέχεια κλήθηκε να υπηρετήσει στους πεζοναύτες (United States Marine Corps) και έχασε τη σεζόν του 1950. Αγωνίστηκε στις ομάδες φουτμπόλ και μπέιζμπολ της μονάδας του «Marine Corps Base Camp Lejeune» στην πολιτεία Βόρεια Καρολίνα. Ακολούθως πήρε απαλλαγή από την υπηρεσία του στους πεζοναύτες για να υποστηρίξει τη μητέρα του και τη σεζόν 1951-52 επέστρεψε στο κολέγιο. Το 1952 έγινε ο πρώτος αθλητής του Boston University που έγινε All-America, δηλαδή επιλέχτηκε στους καλύτερους παίκτες κολεγίων φουτμπόλ της χρονιάς στις ΗΠΑ κι έπαιξε στο All-Star game 59 λεπτά. Εκεί έδωσε δύο πάσες για σκοράρισμα και ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης (MVP), οδηγώντας τους Βόρειους στη νίκη με 20-14.
Στις τρεις γεμάτες χρονιές του στο κολεγιακό πρωτάθλημα η ομάδα του Πανεπιστημίου της Βοστόνης πέτυχε 17 νίκες, 10 ισοπαλίες και μόνο μία ήττα. Το 1952 σε αγώνα με το Μέριλαντ στο γήπεδο της Βοστόνης συγκεντρώθηκε πλήθος ρεκόρ 40.000 θεατών. Ο Αγγάνης πέτυχε άλλο ένα ρεκόρ του κολεγίου του, στέλνοντας πάσα από απόσταση 1.402 γιάρδες (1.282 μ.), τη μεγαλύτερη της σεζόν και κέρδισε το Έπαθλο Bulger Lowe (Bulger Lowe Award) ως καλύτερος παίκτης φουτμπόλ της Νέας Αγγλίας.
Αν και τα ρεκόρ του στο κολεγιακό πρωτάθλημα διαδέχονταν το ένα το άλλο, παρέμενε ομαδικός στο παιχνίδι του. Είναι χαρακτηριστικό πώς αντέδρασε, όταν σε κάποιο ματς της Βοστόνης ο προπονητής Μπαφ Ντονέλι (Buff Donelli) τον πληροφόρησε πως θα έπρεπε να πασάρει πιο συχνά, διότι με οκτώ ακόμα πάσες θα κατέρριπτε το εθνικό ρεκόρ της σεζόν. Εκείνος απάντησε «Ποιος θέλει τα ρεκόρ; Ας κερδίσουμε τα ματς!»
Επαγγελματίας του μπέιζμπολ
Όταν αποφοίτησε, ο Πολ Μπράουν, προπονητής της ομάδας αμερικανικού ποδοσφαίρου Κλίβελαντ Μπράουνς (Cleveland Browns), τον θεώρησε ως κατάλληλο για διάδοχο του Ότο Γκράχαμ και το 1952 τον έβαλε πρώτη επιλογή στα ντραφτ του επαγγελματικού πρωταθλήματος (National Football League) προσφέροντάς του 25.000 δολάρια. Όμως, ο Τομ Γιόκι (Tom Yawkey), ιδιοκτήτης της επαγγελματικής ομάδας μπέιζμπολ Ρεντ Σοξ της Βοστόνης (Boston Red Sox), του πρόσφερε 35.000 δολάρια και ο Αγγάνης υπέγραψε στην ομάδα του. Το μπέιζμπολ δεν ήταν το καλύτερό του άθλημα αλλά υπέγραψε στους Ρεντ Σοξ για να παραμείνει στη Βοστόνη, κοντά στη μητέρα του. Με τους Ρεντ Σοξ αγωνίστηκε στο επαγγελματικό πρωτάθλημα Major League Baseball στη θέση του παίκτη πρώτης βάσης (first baseman).
Μετά την αποφοίτησή του, το 1953, έπαιξε αρχικά στο Λούιβιλ (Louisvile) στην μικρότερη επαγγελματική κατηγορία Triple-A της American Association. Εκεί είχε μέσο όρο χτυπημάτων (batting average) 0,281, πέτυχε 23 πλήρεις γύρους (home run) και 108 φόρες η ομάδα του σκόραρε από το ρόπαλο του (RBI: runs batted in). Στο τέλος της σεζόν ανακηρύχθηκε δεύτερος πολυτιμότερος παίκτης (MVP) της American Association, με μία μόλις ψήφο διαφορά από τον πρώτο.