cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τάραντας
Αρχαιότητα
Η ανεξαρτησία και η δύναμη της αποικίας χάθηκε όταν η Ρωμαϊκή Δημοκρατία επεκτάθηκε νότια στην Ιταλική χερσόνησο. Ο Τάραντας νίκησε τον πρώτο πόλεμο με τους Ρωμαίους για την κυριαρχία στην νότια Ιταλία με την βοήθεια του βασιλιά Πύρρου, ο Πύρρος της Ηπείρου χρησιμοποίησε στην μάχη ελέφαντες που δεν είχαν δει ποτέ οι Ρωμαίοι και τους προκάλεσε πανικό. Η Ρώμη νίκησε ωστόσο στον Δεύτερο πόλεμο και κατέλαβε την πόλη (272 π.χ.), οι Ρωμαίοι μετά την κατάληψη του Τάραντα κατέστρεψαν τα τείχη και τον ένωσαν με το λιμάνι του Μπρίντιζι. Κατά την διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου ο Τάραντας υπέστη μεγάλες καταστροφές από τον στρατό του Αννίβα. Ο Τάραντας έκοψε τα δικά του νομίσματα τον 5ο και τον 4ο αιώνα π.χ. όπως όλες οι Ελληνικές πόλεις με το όνομα "Νόμος", το βάρος, η καθαρότητα σε ασήμι και το μέγεθος καθορίστηκαν από το κράτος. Οι διακοσμήσεις των νομισμάτων ήταν αρκετά πολυτελείς, στην πίσω πλευρά απεικονίζει τον Τάραντα με το δελφίνι που τον έσωσε από την θάλασσα και στην μπροστινή πλευρά έναν ιππόκαμπο που σύμφωνα με την μυθολογία ήταν το θηρίο που έριξε το άρμα του θεού Ποσειδώνα.
Τα αγγεία του Τάραντα
right|250px|thumb|Ο Τάραντας τον 16ο αιώνα Τον 4ο αιώνα π.χ. ο Τάραντας ήταν το επίκεντρο υψηλής κεραμικής τέχνης, τα περισσότερα Ελληνικά αγγεία της νότιας Ιταλίας γνωστά σαν "Βασιλικές" κατασκευάστηκαν στα εργαστήρια της πόλης. Δυστυχώς δεν έχουν διασωθεί σήμερα τα ονόματα των καλλιτεχνών που κατασκεύασαν αυτά τα περίφημα αγγεία, οι ιστορικοί έχουν δώσει ψευδώνυμα στους αντίστοιχους καλλιτέχνες ανάλογα με την μορφή των αγγείων. Ο προορισμός τους ήταν ιδιαίτερα η νεκρική χρήση, κατασκευάστηκαν σε διάφορες μορφές όπως "κρατήρες", "λουτροφόροι", "οινοχαίοι" και "λέκυθοι", η διακόσμηση τους γινόταν σε κόκκινο φόντο. Η μορφή που επικρατούσε στα αγγεία είχε έντονες επιδράσεις από τα αντίστοιχα που είχαν κατασκευαστεί τον 4ο αιώνα π.χ. στην Αρχαία Αθήνα αλλά με έντονα στοιχεία από την νότια Ιταλία, οι διακοσμήσεις περιείχαν αμπέλια, τριαντάφυλλα και φυτά. Η πιο συνηθισμένη παράσταση στην μία πλευρά των αγγείων του Τάραντα ήταν ο "Ναίσκος" ένα άγαλμα νεκρού σε κάποιον ναό ή ιερό, η άλλη πλευρά εμφανίζει μία μυθολογική σκηνή. Οι σκηνές της Ελληνικής μυθολογίας εμφανίζονται περισσότερο στα αγγεία της Μεγάλης Ελλάδας, σπάνια σε Αθηναϊκά αγγεία.
Μεσαίωνας
Η πόλη του Τάραντα παρέμενε σημαντική σ' όλη σχεδόν την διάρκεια την μεσαιωνικής της ιστορίας, κατά την διάρκεια αυτή γνώρισε πολλούς διαφορετικούς κατακτητές. Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην περιοχή της Ιταλίας κυριάρχησαν οι Οστρογότθοι. Οι Οστρογότθοι ηττήθηκαν το 540 μ.Χ. από τον στρατό του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ιουστινιανού και η Ιταλία έγινε μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Τους Βυζαντινούς ακολούθησαν οι Λομβαρδοί που κυριάρχησαν στο μεγαλύτερο τμήμα της Ιταλίας. Η περιοχή του Τάραντα καταλήφθηκε πάλι από τους Βυζαντινούς όμως τον 8ο αιώνα και τον 9ο αιώνα πέρασε για μεγάλα διαστήματα χέρια των Αράβων Σαρακηνών. Οι Νορμανδοί κατέκτησαν το πριγκιπάτο (1060), ο Βοημούνδος Α΄ της Αντιόχειας ίδρυσε το Πριγκιπάτο του Τάραντα (1088 - 1465) που κυβέρνησαν διαδοχικά ο Οίκος των Ωτβίλ, ο Οίκος των Χοενστάουφεν, ο Οίκος των Καπετιδών-Ανζού, ο Οίκος του Μπω, ο Οίκος των Γουέλφων και η Οικογένεια Ορσίνι. Μετά τους Νορμανδούς η πόλη έγινε μέρος του Βασιλείου της Νάπολης. Στα μέσα του 18ο αιώνα αναφέρεται πως είχε πληθυσμό πάνω από 11.000 κατοίκων. Ο Τάραντας έγινε μέρος του σύγχρονου Ιταλικού κράτους το 1860, όταν ενώθηκε το βασίλειο των Δύο Σικελιών με το νεοσύστατο Ιταλικό κράτος.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ακολούθησε η "ναυμαχία του Τάραντα" (11 Νοεμβρίου 1940) στην οποία συγκρούστηκαν οι Βρετανικές ναυτικές δυνάμεις με τον ναύαρχο Άντριου Κάννινγκαμ και οι Ιταλικές ναυτικές δυνάμεις με τον ναύαρχο Ινίγκο Καμπιόνι. Το Βασιλικό Ναυτικό χρησιμοποίησε 21 βομβαρδιστικά τύπου Fairey Swordfish που ήταν ξεπερασμένης τεχνολογίας, αλλά βοήθησαν σημαντικά αφού επέφεραν σκληρά πλήγματα στο Ιταλικό ναυτικό, το Θωρηκτό Littorio υπέστη σημαντικές φθορές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Ηλίας Χατζηθεοδωρίδης
Ο  Ηλίας Χατζηθεοδωρίδης (γενν. 5 Νοεμβρίου 1997) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται στη θέση του αριστερού μπακ, για την ομάδα του Παναιτωλικού. Είναι προϊόν των ακαδημιών της Άρσεναλ και αγωνίστηκε στην Αγγλία για τις Μπρέντφορντ και Τσέλτεναμ Τάουν πριν από την ένταξή του στον Παναθηναϊκό, το 2018. Την αγωνιστική περίοδο 2022-2023 παίζει με την ομάδα του Παναιτωλικού
Άρσεναλ
Ως ποδοσφαιριστής, ο Χατζηθεοδωρίδης ξεκίνησε την καριέρα του στην Ελλάδα, με τη φανέλα του Μας Καλλιθεακού και κάνοντας περιστασιακές προπονήσεις, με το ελληνικό παράρτημα των ακαδημιών της Άρσεναλ. Αφού τους εντυπωσίασε σε δοκιμαστικά, πήγε με υποτροφία δύο χρόνων στην βασική ακαδημία της Άρσεναλ, στην Αγγλία και στην Premier League, στις 6 Ιουνίου 2014. Πραγματοποίησε 44 εμφανίσεις, με ένα γκολ για την Κ18 για δύο σεζόν, πριν μείνει ελεύθερος τον Ιούνιο του 2016.
Παναθηναϊκός
Στις 25 Ιουλίου 2018, ο Χατζηθεοδωρίδης επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, της Σούπερ Λιγκ, ως ελεύθερος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέντφορντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Γιάννης Θεωνάς
Ο Γιάννης Θεωνάς (Φιλότι Νάξου, 29 Οκτωβρίου 1940 - 12 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας πολιτικός, στέλεχος της Αριστεράς και πρώην ευρωβουλευτής του ΚΚΕ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ και της Ανωτέρας Τηλεπικοινωνιακής Σχολής. Το 1964 προσλήφθηκε στον ΟΤΕ, όπου εργάστηκε έως το 1994. Υπήρξε δραστήριο συνδικαλιστικό στέλεχος από το 1974, μέλος του Δ.Σ. του ΟΜΕ-ΟΤΕ, του Εργατικού Κέντρου Αθήνας και της ΓΣΕΕ, της οποίας διετέλεσε και Γενικός Γραμματέας την περίοδο 1992-1994.
Ο Θεωνάς έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, το 1987, στην οποία παρέμεινε έως το 1996, ενώ κατά την περίοδο 1990-1994 ήταν και μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κ.Ε. του ΚΚΕ. Από το 1994 έως το 2000 ήταν ευρωβουλευτής του ΚΚΕ. Στο Ευρωκοινοβούλιο διετέλεσε μεταξύ άλλων και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής πολιτικής.
Ε.Π.Α. Λάρνακας
Η ΕΠΑ είχε κατακτήσει  3 πρωταθλήματα Κύπρου, 5 κύπελλα Κύπρου και 1 Ασπίδα Πάκκου, όντας η έκτη πιο πετυχημένη ομάδα σε κατακτήσεις τροπαίων στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Η ομάδα έχει 50 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία Κύπρου. Την περίοδο 1970-71 συμμετείχε στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής. Η ΕΠΑ έχει συμμετάσχει τρεις φορές στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου χωρίς να πετύχει κάποια πρόκριση.
Γιάννης Θεωνάς
Βιογραφικά στοιχεία
Στις 3 Ιουνίου 1994, μετά το τέλος της ομιλίας του υποψήφιου ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, Βασιλείου Εφραιμίδη, στη Πλατεία Αριστοτέλους, στη Θεσσαλονίκη, τόσο ο Εφραιμίδης όσο και ο Γιάννης Θεωνάς και ο Μιχάλης Σπυριδάκης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, δέχθηκαν επίθεση με μαχαίρι από έναν 54χρονο ακροδεξιό. Ο δράστης συνελήφθη και καταδικάστηκε, σε πρώτο βαθμό, σε 15 χρόνια και τρεις μήνες κάθειρξη, για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του Εφραιμίδη και του Θεωνά και πρόκληση επικίνδυνων σωματικών βλαβών κατά του Σπυριδάκη. Σε δεύτερο βαθμό η ποινή μειώθηκε σε 13 χρόνια και 9 μήνες φυλάκιση.
Ε.Π.Α. Λάρνακας
Το 1994 η ΕΠΑ ενώθηκε με τον Πεζοπορικό Λάρνακας δημιουργώντας την ΑΕΚ Λάρνακας.
Γιάννης Θεωνάς
Βιογραφικά στοιχεία
Το 2000, ύστερα από τη διαγραφή του Μήτσου Κωστόπουλου από το ΚΚΕ, ο Θεωνάς ήρθε σε ανοιχτή σύγκρουση με την ηγεσία του Κόμματος, αποδοκιμάζοντας ανοιχτά τη διαγραφή του Κωστόπουλου, υποστηρίζοντάς τον και λέγοντας πως το Κόμμα βρίσκεται σε λάθος πορεία. Σύντομα, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του στο Ευρωκοινοβούλιο, δίνοντας την στον Γιάννη Πατάκη. Κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών του 16ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, ο Θεωνάς ανακοίνωσε την αποχώρηση του από το Κόμμα. Αμέσως μετά, μαζί με τον Κωστόπουλο και άλλα πρώην στελέχη του ΚΚΕ, ίδρυσε την Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς (ΚΕΔΑ), η οποία συμμάχησε με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Στις 30 Ιουνίου 2015 έγινε διοικητής του ΙΚΑ, όμως παραιτήθηκε δύο μήνες μετά, λόγω των πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα.
Ε.Π.Α. Λάρνακας
Ίδρυση
Η ΕΠΑ ιδρύθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1932 από την ενοποίηση δύο σωματείων της Λάρνακας, του Πεζοπορικού Λάρνακας και του ΑΜΟΛ. Για το λόγο αυτό το νέο σωματείο ονομάστηκε Ένωσις Πεζοπορικού ΑΜΟΛ (ΕΠΑ). Ο Πεζοπορικός είχε ιδρυθεί το Μάρτιο του 1924. Στις 3 Οκτωβρίου 1926 μερίδα μελών απεχώρησε από τον Πεζοπορικό και ίδρυσε τον ΑΜΟΛ (Αθλητικός Μουσικός Όμιλος Λάρνακος). Τα δύο σωματεία ανέπτυξαν αθλητική και πολιτιστική δράση.
Γιάννης Θεωνάς
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στις 12 Σεπτεμβρίου 2021.
Ε.Π.Α. Λάρνακας
Ίδρυση
Η ίδρυση της ΕΠΑ είχε ως στόχο τη συνένωση των αθλητικών και κυρίως των ποδοσφαιρικών δυνάμεων της Λάρνακας προκειμένου να δημιουργηθεί μια ισχυρή ομάδα που να εκπροσωπεί επάξια τη Λάρνακα στα διάφορα πρωταθλήματα. Με ανακοίνωση στον τύπο με τίτλο «Εν τη Ενώσει η Ισχύς», η πρώτη Επιτροπεία του νέου σωματείου εκθειάζει την συνένωση ως «επιστέγασμα των μακρών και ευγενών αγώνων των δύο Σωματείων» και ζητά την στήριξη όλων, σε συνέχεια των πρώτων θετικών ενεργειών: «αρτιώτατη εμφάνιση», «στέγαση εις μεγαλοπρεπές οίκημα» και «απόκτηση ικανωτάτου και πανελληνίου φήμης προπονητού».
Γιάννης Θεωνάς
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Διοικητές του ΙΚΑ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1994-1999
Ε.Π.Α. Λάρνακας
Τα πρώτα χρόνια και ίδρυση της ΚΟΠ
Στις 20 Νοεμβρίου 1932 η νεοϊδρυθείσα ΕΠΑ κέρδισε με 2-0 σε φιλικό αγώνα στο Παλιό ΓΣΖ την ισχυρή Χάποελ Παλαιστίνης (Τελ Αβιβ). Ήταν η πρώτη νίκη κυπριακής ομάδας επί μιας ξένης ομάδας.
Όταν ιδρύθηκε η ΕΠΑ, η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου δεν είχε ακόμα δημιουργηθεί και έτσι δεν διεξαγόταν παγκύπριο πρωτάθλημα. Είχαν, όμως, ήδη δημιουργηθεί αρκετά σωματεία.
Το 1932 (πριν τη δημιουργία της ΕΠΑ), με πρωτοβουλία του Πεζοπορικού Λάρνακας, διεξήχθη, με σύστημα νοκ-άουτ, το πρώτο παγκύπριο πρωτάθλημα, το «πρωτάθλημα πόλεων». Το δεύτερο παγκύπριο πρωτάθλημα διοργάνωσε ο ΑΠΟΕΛ (1933). Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετείχαν 8 ομάδες, με την ΕΠΑ να είναι μία από αυτές. Είχε συμφωνηθεί όπως οι 8 ομάδες αγωνιστούν μεταξύ τους σε ένα γύρο και οι πρώτες πέντε στη βαθμολογία να αγωνιστούν μεταξύ τους, πάλι σε ένα γύρο. Στην τελική βαθμολογία η ΕΠΑ ισοβαθμούσε με τον ΑΠΟΕΛ και έτσι έγιναν αγώνες μπαράζ για ανάδειξη του πρωταθλητή. Το πρώτο παιχνίδι έγινε στο παλιό ΓΣΠ και ο ΑΠΟΕΛ κέρδισε με 6-0. Το δεύτερο παιχνίδι έγινε στο Παλιό ΓΣΖ με τις δύο ομάδες να μένουν ισόπαλες 2-2, με τον ΑΠΟΕΛ να αναδεικνύεται πρωταθλητής.
Το τρίτο ανεπίσημο πρωτάθλημα διοργάνωσε η ΑΕΛ, με την ΕΠΑ να τερματίζει στην τέταρτη θέση. Το τέταρτο πρωτάθλημα πόλεων θα το διοργάνωνε η Ανόρθωση. Ωστόσο, λόγω προκήρυξης πρωταθλήματος από τον Τραστ στη Λευκωσία (με την ευκαιρία των εορτασμών της δεκαετηρίδας από την ίδρυση του) και διαμάχης μεταξύ των δύο ομάδων, αλλά και άλλων θεμάτων για τα οποία υπήρχαν διαφωνίες (ο Ολυμπιακός Λευκωσίας και ο Άρης Λεμεσού έθεσαν θέμα ελεύθερης συμμετοχής ποδοσφαιριστών από ένα σωματείο σε άλλο), τα σωματεία αποφάσισαν τη δημιουργία μιας αρχής η οποία θα είχε την ευθύνη διοργάνωσης των πρωταθλημάτων. Έτσι, στις 23 Σεπτεμβρίου 1934 ιδρύεται η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ), με την ΕΠΑ να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη.
Στο μεταξύ, από το φθινόπωρο του 1933 προπονητής και παίκτης στην ΕΠΑ αναλαμβάνει ο διεθνής μέσος του Ολυμπιακού Πειραιώς Μιχάλης (Λάλης) Λεκός, ενέργεια η οποία χαιρετίζεται σε ανακοίνωση της Επιτροπείας του σωματείου ως «απόκτηση ικανωτάτου και πανελληνίου φήμης προπονητού».
Περίοδος 1934-1939
Την περίοδο 1934-35 διεξήχθη το πρώτο επίσημο παγκύπριο πρωτάθλημα. Η ΕΠΑ συμμετείχε στο πρωτάθλημα. Ως έδρα χρησιμοποιούσε το Παλιό ΓΣΖ. Η ΕΠΑ τερμάτισε στην έβδομη θέση. Την περίοδο 1935-36 τερμάτισε στην όγδοη και τελευταία θέση.
Αποχώρηση από την ΚΟΠ και επανίδρυση Πεζοπορικού
Την 1η Ιουνίου 1936 η ΕΠΑ αποχώρησε από την ΚΟΠ εξαιτίας εσωτερικών προβλημάτων που προέκυψαν. Οι μέτριες παρουσίες της ποδοσφαιρικής ομάδας στα πρωταθλήματα, οι αντιδράσεις ανθρώπων οι οποίοι παρέμεναν εκτός διοικητικών, αλλά και ποδοσφαιριστές οι οποίοι τέθηκαν σε αδράνεια οδήγησαν μια ομάδα μελών και ποδοσφαιριστών να αποχωρήσουν από την ΕΠΑ και να επανιδρύσουν στις 21 Μαρτίου 1937 τον Πεζοπορικό Λάρνακας. Μεταξύ των δύο ομάδων υπήρχε μεγάλη αντιπαλότητα ως ομάδες της ίδιας πόλης. Επιπλέον, μεταξύ των δύο ομάδων υπήρχε ταξική διαφορά. Στον Πεζοπορικό συγκεντρώθηκε μεγάλο μέρος της εύπορης τάξης της Λάρνακας. Οι φιλάθλοι της ΕΠΑ προέρχονταν κυρίως από τα μικρομεσαία και λαϊκά κοινωνικά στρώματα της Λάρνακας. Η ΕΠΑ είχε επίσης την υποστήριξη της πολυάριθμης αρμενικής κοινότητας της Λάρνακας. Στην ΕΠΑ, εκτός από Ελληνοκύπριοι, αγωνίζονταν και εγνωσμένης αξίας Αρμένιοι ποδοσφαιριστές, όπως και Τουρκοκύπριοι.
Επανένταξη στην ΚΟΠ
Στις 24 Ιουλίου 1938 η ΕΠΑ επανεντάχθηκε στην ΚΟΠ και συμμετείχε στο πρωτάθλημα της περιόδου 1938-39. Διεκδίκησε το πρωτάθλημα όμως τελικά περιορίστηκε στην δεύτερη θέση. 1 Δύο αγώνες της ΕΠΑ ματαιώθηκαν.
Δεκαετία 1940-1949
Τις περιόδους 1939-40 και 1940-41 η ΕΠΑ τερμάτισε στην τρίτη θέση του βαθμολογικού πίνακα. Από το 1941 έως το 1944 δεν διεξήχθη παγκύπριο πρωτάθλημα λόγω του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, επειδή πολλοί Κύπριοι εντάχθηκαν στις αντικατοχικές ομάδες που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα. Την περίοδο 1944-45 το πρωτάθλημα και το κύπελλο επανήλθαν. Στις 14 Απριλίου 1945 η ΕΠΑ κατέκτησε το κύπελλο Κύπρου κερδίζοντας στο παλιό ΓΣΠ τον ΑΠΟΕΛ με 3-1. Ήταν ο πρώτος τίτλος της ομάδας. Στο πρωτάθλημα η ΕΠΑ τερμάτισε στην πρώτη θέση ισοβαθμώντας με τον ΑΠΟΕΛ. Οι δύο ομάδες έδωσαν αγώνας μπαράζ για την ανάδειξη του πρωταθλητή. Ο πρώτος αγώνας έγινε στο παλιό ΓΣΠ στις 10 Ιουλίου 1945 με τις δύο ομάδες να μένουν ισόπαλες 0-0. Το δεύτερο παιχνίδι έγινε στο Παλιό ΓΣΖ στις 15 Ιουλίου 1945 με την ΕΠΑ να κερδίζει με 3-1. Η ΕΠΑ πέτυχε το νταμπλ.
Η ΕΠΑ κατάφερε να πετύχει το νταμπλ και την επόμενη περίοδο. Κατέκτησε το πρωτάθλημα Κύπρου 1945-46, αυτή τη φορά με διαφορά βαθμών, όπως και το κύπελλο Κύπρου 1945-46, κερδίζοντας στον τελικό τον ΑΠΟΕΛ με 2-1. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου που μία ομάδα πετύχαινε δύο συνεχόμενα νταμπλ.
Την περίοδο 1946-47 τερμάτισε στη δεύτερη θέση.
Αποχώρηση από την ΚΟΠ
Το 1947 η ΕΠΑ, η Ανόρθωση και ο Πεζοπορικός ζήτησαν καταστατική αλλαγή με κύριο αίτημα την εκ περιτροπής προεδρία της ΚΟΠ σε όλες τις πόλεις. Οι ομάδες αυτές έθεσαν το αίτημα αυτό ζητώντας ισότιμη μεταχείριση αφού θεωρούσαν ότι οι ομάδες της Λευκωσίας (στην οποία έδρευε η ΚΟΠ) και κυρίως ο ΑΠΟΕΛ τύγχαναν την εύνοια της ΚΟΠ. Το αίτημα συζητήθηκε σε γενική συνέλευση της ομοσπονδίας στις 27 Αυγούστου 1947, αλλά υπέρ της πρότασης αυτής ψήφισαν μόνοι οι τρεις αυτές ομάδες. Μετά από αυτό το αποτέλεσμα, οι τρεις ομάδες αποχώρησαν από την ΚΟΠ και δημιούργησαν δική του ομοσπονδία, την «Ποδοσφαιρική Αθλητική Ομοσπονδία Κύπρου» (ΠΑΟΚ), με έδρα τη Λάρνακα. Στην ομοσπονδία αυτή εντάχθηκαν άλλα πέντε σωματεία (ΑΜΟΛ Λεμεσού, Τουρκική Λέσχη Λάρνακας, Τουρκική Λέσχη Αμμοχώστου, η Τουρκ Ουτζιού της Αμμοχώστου και η Τουρκική Αθλητική Εστία Τσετίν Καγιά της Λευκωσίας). Μεταξύ των δύο ομοσπονδιών επικράτησε κλίμα συγκρουσιακό. Η διαμάχη τερματίστηκε με την πάροδο ενός χρόνου όταν η ΠΑΟΚ διαλύθηκε και τα τρία σωματεία (ΕΠΑ, Ανόρθωση, Πεζοπορικός) επανεντάχθηκαν το φθινόπωρο του 1948 στην ΚΟΠ.
Δεκαετία 1950-1959
Την περίοδο 1950-51 η ΕΠΑ τερμάτισε στην πέμπτη θέση. Στο κύπελλο Κύπρου έφτασε και πάλι στον τελικό αλλά έχασε το τρόπαιο από τον ΑΠΟΕΛ με 7-0. Το αποτελέσματα αυτό παραμένει και σήμερα ως το πιο μεγάλο σε έκταση σε τελικό του κυπέλλου Κύπρου.
Τη δεκαετία του 1950 η ΕΠΑ κατέκτησε ακόμα δύο κύπελλα. Στο κύπελλο Κύπρου 1952-53 αντιμετώπισε στον τελικό την Τσετίν Καγιά Λευκωσίας την οποία κέρδισε με 2-1. Στο κύπελλο Κύπρου 1954-55 αντιμετώπισε στον τελικό τον Πεζοπορικό τον οποίο κέρδισε με 2-1. Η ΕΠΑ συμπλήρωσε πέντε κατακτήσεις κυπέλλου, έχοντας την εποχή εκείνη τις περισσότερες κατακτήσεις από οποιαδήποτε άλλη ομάδα. Ήταν όμως και το τελευταίο κύπελλο που κατακτούσε η ομάδα. Το 1955 κατέκτησε την Ασπίδα Πάκκου κερδίζοντας την ΑΕΛ με 3-2.
Δεκαετία 1960-1969
Τη δεκαετία του 1960 η ΕΠΑ δεν πραγματοποίησε καλές πορείες στο πρωτάθλημα, με εξαίρεση την περίοδο 1968-69 που τερμάτισε στην τέταρτη θέση. Στο κύπελλο Κύπρου 1967-68 έφτασε μέχρι τον τελικό όπου έχασε το τρόπαιο από τον ΑΠΟΕΛ με 2-1. 1: Η ΕΠΑ κέρδισε 37 βαθμούς, αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 1 βαθμού και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 36 βαθμοί.
Δεκαετία 1970-1979
Την περίοδο 1969-70 η ΕΠΑ κατέκτησε το πρωτάθλημα. Η ΕΠΑ ισοβαθμούσε με τον Πεζοπορικό και την Ομόνοια, αλλά υπερτερούσε στην αναλογία τερμάτων (λόγος επίθεσης προς άμυνα). Ο τίτλος κρίθηκε την τελευταία αγωνιστική όπου ΕΠΑ και Ομόνοια εξήλθαν ισόπαλες 3-3 ενώ ο Πεζοπορικός έχασε από τον Απόλλωνα.
Με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, η ΕΠΑ εξασφάλισε την συμμετοχή της στην Α΄ Εθνική Ελλάδας καθώς ίσχυε ο θεσμός συμμετοχής της πρωταθλήτριας Κύπρου στο ελληνικό πρωτάθλημα. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής 1970-1971 και τερμάτισε στη 18η και τελευταία θέση με απολογισμό 3 νίκες, 4 ισοπαλίες και 27 ήττες. Στο Κύπελλο Ελλάδας αποκλείστηκε στον τελευταίο προκριματικό γύρο από τον Απόλλων Σμύρνης.
Την περίοδο 1970-71, αφότου είχε υποβιβαστεί από το ελληνικό πρωτάθλημα, η ΕΠΑ επέστρεψε στο κυπριακό πρωτάθλημα. Διεκδίκησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας αλλά τελικά τερμάτισε στη δεύτερη θέση, δύο βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια Ομόνοια.
Δεκαετία 1980-1989
Τη δεκαετία του 1970 η ΕΠΑ δεν διεκδίκησε κάποιο τίτλο στο πρωτάθλημα. Στο κύπελλο Κύπρου 1984-85 έφτασε μέχρι τον τελικό όπου έχασε το τρόπαιο από την ΑΕΛ με 1-0. Την περίοδο 1988-89 η ΕΠΑ τερμάτισε στη δέκατη τρίτη θέση και για πρώτη φορά στην ιστορία της υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.
Περίοδος 1990-1994
Την περίοδο 1989-90 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Τις επόμενες τρεις περιόδους τερμάτιζε στις χαμηλές θέσεις του βαθμολογικού πίνακα. Την περίοδο 1993-94 η ΕΠΑ τερμάτισε στη 12η θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία για δεύτερη φορά στην ιστορία της. Τον Ιούλιο του 1994 αποφασίστηκε η ενοποίηση της ομάδας με τον Πεζοπορικό Λάρνακας, δημιουργώντας την ΑΕΚ Λάρνακας.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου.
Επιπρόσθετα, η ομάδα έχει μία συμμετοχή στην Α΄ Εθνική Ελλάδας και μία συμμετοχή στο Κύπελλο Ελλάδας.
Συνολικά στατιστικά στην Α΄ κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τη συνολική πορεία της ΕΠΑ στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας από το 1934 έως και το 1994. Η βαθμολογία είναι το άθροισμα της πραγματικής βαθμολογίας κάθε περιόδου, ανεξάρτητα από το σύστημα βαθμολόγησης. Χρησιμοποιώντας το σύγχρονο σύστημα βαθμολόγησης (νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα:0 βαθμοί) οι βαθμοί που εξασφαλίζει είναι 1363. Η περίοδος 1963-64, στην οποία το πρωτάθλημα διακόπηκε, δεν συμπεριλαμβάνεται.
Τελικοί κυπέλλου
Η ΕΠΑ έχει κατακτήσει 5 φορές το Κύπελλο Κύπρου. Είναι στην έκτη θέση κατακτήσεων του κυπέλλου. Συνολικά έχει συμμετάσχει 8 φορές στον τελικό του κυπέλλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους τελικούς στους οποίους συμμετείχε η ΕΠΑ.
Αγώνες για ασπίδα Πάκκου
Η ΕΠΑ έχει κατακτήσει 1 φορά την Ασπίδα Πάκκου. Συνολικά έχει διεκδικήσει 2 φορές το τρόπαιο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους αγώνες για την κατάκτηση της Ασπίδας Πάκκου στους οποίους συμμετείχε η ΕΠΑ.
Τίτλοι-Διακρίσεις
Η ΕΠΑ έχει πετύχει:
Έδρα
Η ΕΠΑ από την ίδρυση της και έως το 1989 χρησιμοποιούσε ως έδρα το Παλιό ΓΣΖ. Το 1989 ολοκληρώθηκε το νέο ΓΣΖ το οποίο αποτέλεσε έδρα της ΕΠΑ την περίοδο 1989-1994.
Ευρωπαϊκά παιχνίδια
Ο ακόλουθος πίνακα παρουσιάζει τα αποτελέσματα της ΕΠΑ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
1 Και τα δύο παιχνίδια έγιναν στη Γερμανία.
2 Η αρμενική Αραράτ Ερεβάν, όταν αντιμετώπισε την ΕΠΑ, εκπροσωπούσε τη Σοβιετική Ένωση στη διοργάνωση.
Συνολικές συμμετοχές
Για σκοπούς σύγκρισης υπολογίζεται βαθμολογία με το σύστημα: νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα=0 βαθμοί.
Στατιστικά ανά χώρα
Η ΕΠΑ έχει αντιμετωπίσει αντιπάλους από 3 διαφορετικές χώρες.
Για σκοπούς σύγκρισης υπολογίζεται βαθμολογία με το σύστημα: νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα=0 βαθμοί.
1 Η αρμενική Αραράτ Ερεβάν, όταν αντιμετώπισε την ΕΠΑ, εκπροσωπούσε τη Σοβιετική Ένωση στη διοργάνωση.
Στατιστικά ανά αντίπαλο
Η ΕΠΑ έχει αντιμετωπίσει συνολικά 3 διαφορετικούς αντιπάλους.
Για σκοπούς σύγκρισης υπολογίζεται βαθμολογία με το σύστημα: νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα=0 βαθμοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΕΠΑ Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) * Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1932
Ιωάννης Βλαμίδης
Ο Ιωάννης Βλαμίδης (1909-1984) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ροδόπης.
Σπουδές και δικηγορία
Γεννήθηκε το 1909 και πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Βλαμίδης. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.
Πολιτική σταδιοδρομία
Πολιτεύτηκε στη Ροδόπη στις εκλογές του 1946 με το κόμμα των Φιλελευθέρων, λαμβάνοντας 1.528 ψήφους και δεν εξελέγη βουλευτής. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ροδόπης με το Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων το 1950 και επανεξελέγη βουλευτής Ροδόπης με την ΕΠΕΚ το 1951. .
Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών στις 19 Δεκεμβρίου 1984.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ροδόπης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Προοδευτικών Φιλελευθέρων
Ρυμοτομία
Η Ρυμοτομία είναι κλάδος της πολεοδομίας που ασχολείται με τη διαρρύθμιση του χώρου, μέσα στον οποίο πρόκειται να κτιστεί οικισμός, πόλη ή οποιοδήποτε οικοδομικό συγκρότημα. Η διαρρύθμιση περιλαμβάνει αρχικά τη χάραξη οικοπέδων, δρόμων, πλατειών, το εύρος αυτών, τις οικοδομικές γραμμές κ.λπ. και στη συνέχεια μετά την προέγκρισή τους στη διάνοιξη αυτών. Γενικά η εργασία αυτή διέπεται από επιστημονικούς πολεοδομικούς κανόνες, σύγχρονες αντιλήψεις αισθητικής, αλλά και πρακτικών κανόνων ικανών ώστε ο επιχειρούμενος σχεδιασμός και διάνοιξη να καλύψουν και μελλοντικές ανάγκες σε βάθος τουλάχιστον μιας εκατονταετίας.
Γενικά
Εξαιτίας του πλήθους των παραγόντων που υπεισέρχονται, τα ρυμοτομικά προβλήματα είναι πολύ δύσκολα, αλλά υπάρχουν ορισμένοι γενικοί κανόνες που διευκολύνουν την επίλυσή τους. Η ρυμοτομία διενεργείται είτε για δημιουργία νέας πόλης σε ελεύθερο χέρσο έδαφος ή σε επέκταση υφιστάμενης πόλης, είτε τέλος σε τροποποίηση υφιστάμενης. Γενικά η ρυμοτομία μιας νέας πόλης παρουσιάζει μικρότερες δυσχέρειες από τη διαρρύθμιση μιας ήδη κτισμένης πόλης. Τα συμπεράσματα των ρυμοτομικών μελετών και οι σχετικές αποφάσεις ενσωματώνονται στο λεγόμενο ρυμοτομικό σχέδιο.
Ιστορία
Όπως όλες οι άλλες τέχνες, η ρυμοτομία έχει μια εξαιρετική εξελικτική ιστορία. Αρχικά στους παλαιολιθικούς οικισμούς παρουσιάζεται ο πρώτος επάλληλος περιφερειακός τύπος γύρω από το ανάκτορο ή την οικία του αρχηγού της φυλής όπου και το ιερότερο σημείο. Στη συνέχεια ακολουθείται η ελεύθερη ανάπτυξη γύρω από το ανάκτορο όχι όμως σε κυκλική μορφή. Στη συνέχεια οι κατακλυσμοί που επήλθαν ανάγκασαν τους ανθρώπους να καταφύγουν σε λόφους και βουνά ρυμοτομώντας τις κορυφές και τις πλαγιές αυτών και πάλι κυκλικά. Ακολουθεί η επαναστατική εξέλιξη της ρυμοτομίας όπως αυτή εκδηλώνεται ως αυγή πολεοδομικού προβληματισμού στο μύθο του Ηρακλή με τον καθαρισμό των στάβλων του Αυγεία, όπου και καθιερώνεται πλέον η ρυμοτόμηση παρόχθιων εκτάσεων ποταμών.
Έτσι φθάνουμε στην αρχαία κλασσική περίοδο όπου παρόχθιες και παραθαλάσσιες εκτάσεις ρυμοτομούνται κατά τετραγωνισμούς με πλέγμα παράλληλων οριζοντίων και καθέτων οδών, ενώ παρατηρούνται και οι πρώτες μετατροπές παλαιότερων υφισταμένων.
Η ελληνιστική περίοδος βρίσκει την ρυμοτομία κυρίαρχη τέχνη της πολεοδομίας. Στη συνέχεια οι Ρωμαίοι προτιμώντας να έχουν κέντρο των πόλεων τις αγορές αυτών ακολούθησαν την ακτινωτή ρυμοτομία πέριξ αυτών. Το σύστημα αυτό επικράτησε και καθ΄ όλο τον μεσαίωνα. Στους νεότερους χρόνους εξ ανάγκης των τεχνικών εξελίξεων ακολουθήθηκε ο σύνθετος τύπος ρυμοτόμησης, δηλαδή η ακτινωτή του κέντρου και η τετραγωνισμένη με παραλλήλους και καθέτους στις επεκτάσεις ή προεκτάσεις αυτού. Το τελευταίο αυτό σύστημα καλύπτει πλέον και τις μικρότερες μετατροπές υφιστάμενων ρυμοτομιών.
Για τις ιστορικές παλαιές πόλεις δεν ακολουθείται αλλαγή ρυμοτομίας, αντίθετα είτε επιβάλλονται ιδιαίτερα μέτρα κυκλοφορίας με εφαρμογή δακτυλίων, ή την κυκλοφορία μικροτέρων σε διαστάσεις μέσων μαζικής μεταφοράς, ή τέλος με ανάπτυξη πεζοδρομήσεων.
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Κακοπλεύρι Τρικάλων
Γενικά στοιχεία
To Κακοπλεύρι βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Χασίων, περίπου 32 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Καλαμπάκας και είναι χτισμένο σε υψόμετρο 880 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 135 κατοίκους ενώ με αυτήν του 2001 είχε 206. Το δέντρο που κυριαρχεί στην περιοχή είναι η μαύρη πεύκη. Επίσης εκεί υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Κοσμά, της Αγίας Παρασκευής (που ιδρύθηκε το 1550) και του Αγίου Νικολάου, που κτίστηκε το 1703 και αγιογραφήθηκε το 1803 από τους ζωγράφους Μιχαήλ και Γεώργιο. Το χωριό πανηγυρίζει στις 26, 27 Ιουλίου, των Αγίων Παρασκευής και Παντελεήμονα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Κοκκινελίδες
thumb|Προπυλαία quatuordecimpunctata. Η οικογένεια Κοκκινελίδες (Coccinellidae) της τάξης των κολεοπτέρων είναι έντομα που το μέγεθός τους κυμαίνεται από 0,5 ως 150 χιλιοστά που περιλαμβάνει περίπου 5.000 είδη με παγκόσμια εξάπλωση.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά
thumb|[[Πασχαλίτσα|Πασχαλίτσες (Coccinella septempunctata) στη παραλία Jurmala της Λεττονίας.]] Χαρακτηριστικά που τα διακρίνουν από τα υπόλοιπα έντομα είναι ο σκληρός δερμάτινος εξωσκελετός και οι σκληρές και με μεγάλη εναπόθεση χιτίνης μπροστινές πτέρυγες, που έχουν διαμορφωθεί σε έλυτρα. Οι οπίσθιες πτέρυγες είναι μεβρανώδεις και τα στοματικά τους μόρια είναι μασητικού τύπου. Έχουν ημισφαιρικό σώμα, με κίτρινα, κόκκινα ή μαύρα έλυτρα που καλύπτουν την κυρτή ράχη και φέρουν διάσπαρτες κηλίδες. Το κεφάλι τους, μικρό και σχεδόν κρυμμένο μέσα στον προθώρακα, φέρει ροπαλοειδείς, κοντές και συσταλτές κεραίες. Γεννούν πολλά αβγά, τα οποία συχνά έχουν διαφορετικό χρώμα στα διάφορα είδη, ενώ οι προνύμφες που αναπτύσσονται από αυτά είναι επιμήκεις και διαθέτουν μάτια.Τα είδη του γένους συναντώνται και στην Ελλάδα, όπου είναι γνωστά με τις κοινές ονομασίες λαμπρίτσα και πασχαλίτσα.
Είδη
Ένα από τα πιο γνωστά είδη είναι η Κοκκινέλη η επτάστικτη (λατ. Sepetem και Punacta= ποίκιλμα, στίξη) που διακρίνεται από τα κόκκινα έλυτρά της που φέρουν επτά μαύρες κηλίδες.
thumb|Ιπποδάμεια septemmaculata.
Χρησιμότητα
Αν εξαιρεθούν ορισμένα επικίνδυνα για τις γεωργικές καλλιέργειες είδη που προσβάλλουν τα αγγούρια και τα κολοκύθια (Epilachna crysomelina) και η εικοσιτετράστικτη (quatuordecimpunctata) που βλάπτει τις καλλιέργειες κτηνοτροφικών φυτών και ψυχανθών οι υπόλοιπες κοκκινελίδες είναι πολύ ωφέλιμα έντομα στη γεωργία. Η χρησιμότητά τους ως παράγοντες βιοελέγχου οφείλεται στο γεγονός ότι στα στάδια τόσο του τέλειου εντόμου όσο και της προνύμφης τρέφονται με άλλα έντομα, κυρίως παρασιτικά ομόπτερα των φυτών, όπως οι αφίδες και οι κοχελίνες ή ψώρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολεόπτερα
Σομ Κιργιζίας
Το σομ, αγγλικά som (κιργιζιανά: сом, μερικές φορές αποδίδεται ως «sum» ή «soum») είναι το νόμισμα  της Κιργιζίας στην Κεντρική Ασία. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι το KGS. Υποδιαιρείται σε 100 τιγίν (tyiyn ) στα κιργιζιανά: тыйын). Το σομ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 10 Μαΐου του 1993 και αντικατέστησε το σοβιετικό ρούβλι σε ισοτιμία 1 σομ προς 200 ρούβλια.
Ετυμολογία
Στη Σοβιετική Ένωση οι χρήστες της καζακικής, της κιργιζιανής και της ουζμπεκικής γλώσσας αποκαλούσαν το σοβιετικό ρούβλι, με το όνομα som. Η λέξηsom (γράφεται μερικές φορές «sum» ή «soum») σημαίνει «καθαρός» στα καζακικά, κιργιζιανά, ουζμπεκικά και στη γλώσσα των Ουιγούρων. Αυτό υποδηλώνει το «καθαρό χρυσάφι».
Κέρματα
Έχουν κυκλοφορήσει μόνο αναμνηστικά κέρματα ως τώρα. Το 2008 τέθηκαν σε κυκλοφορία κέρματα των 10 και των 50 τιγίν καθώς επίσης και των 1, 3 και 5 σομ. Τα νέα κέρματα δημιουργούνται στο νομισματοκοπείο του Καζακστάν.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1993 τυπώθηκαν από την κυβέρνηση τραπεζογραμμάτια τγιν σε αξίες των 1, 10 και 50 τιγίν και χαρτονομίσματα του 1, 5 και 20 σομ (τα τελευταία τυπώθηκαν από την Κεντρική Τράπεζα).Το 1994 εκδόθηκε και δεύτερη σειρά χαρτονομισμάτων σε αξίες των 1, 5, 10, 20, 50 και 100 σομ. Ακολούθησε η τρίτη σειρά, από το 1997 ως σήμερα σε αξίες των 1, 5, 10, 20, 50, 100, 200, 500 και των 1000 σομ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σομ Σομ
Επαρχία Λούντα Σουλ
Η Λούντα Σουλ (Lunda Sul) είναι επαρχία της Ανγκόλας. Έχει έκταση 77.637 χλμ² και πληθυσμό 537.587 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2014. Το Σαουρίμο είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας.
Γεωγραφία και κλίμα
Η επαρχία Λούντα Σουλ βρίσκεται στα ανατολικά της Ανγκόλας, και η πρωτεύουσα της Σαουρίμο, βρίσκεται 946 χιλιόμετρα οδικώς ανατολικά της πρωτεύουσας Λουάντα. Συνορεύει βόρεια με την επαρχία Λούντα Νόρτε, ανατολικά με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, νότια με την επαρχία Μοξίκο και νοτιοδυτικά από την επαρχία Μπιέ και στα δυτικά με την επαρχία Μαλάνζε. Ο κύριος δρόμος από τη Λουάντα προς το Λουμπουμπάσι διασχίζει την επαρχία από δυτικά προς ανατολικά.
Η επαρχία κυριαρχείται από ξηρά σαβάνα. Μόνο στην κοιλάδα του ποταμού Κασάι υπάρχουν τμήματα τροπικού δάσους. Ο Κασάι σχηματίζει τα ανατολικά και νότια σύνορα της Λούντα Σουλ και είναι ο κύριος ποταμός της επαρχίας. Ο ποταμός Κουάνγκο είναι επίσης ένας σημαντικός ποταμός της επαρχίας. Το κλίμα της επαρχίας είναι κυρίως τροπικό.
Οικονομία και κοινωνικά ζητήματα
Οικονομικά η επαρχία κυριαρχείται από την καλλιέργεια φυστικιών, η οποία λειτουργεί κυρίως στην περιοχή του Σαουρίμο. Στα νότια της επαρχίας η παραγωγή αραβοσίτου είναι σημαντικός παράγοντας. Σε άλλα γεωργικά προϊόντα περιλαμβάνονται το ρύζι, η μανιόκα και τα δημητριακά. Η επαρχία είναι πλούσια σε διαμάντια, μαγγάνιο και σίδηρο τα οποία αποτελούν προϊόν εκμετάλλευσης. Το ορυχείο Κατόκα στην επαρχία Λούντα Σουλ είναι το τέταρτο μεγαλύτερο ορυχείο διαμαντιών στον κόσμο. Λόγω πολέμου στην περιοχή, κατά καιρούς η εξόρυξη έχει διακοπεί από επιθέσεις από την UNITA, ειδικά το 1999-2000. Την άνοιξη του 1999, η UNITA κατέστρεψε τη γέφυρα στον ποταμό Κασάι στη Μπιούλα, επηρεάζοντας τις μεταφορές στην περιοχή μεταξύ Λούντα Σουλ και Μοξίκο.
Όπως και σε πολλές άλλες περιοχές της Ανγκόλας, οι νάρκες ξηράς είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. Από το 1995, περίπου 30 μεγάλες ή στρατηγικές γέφυρες και 58 δευτερεύουσες γέφυρες είχαν καταστραφεί στην επαρχία, σύμφωνα με τις εκθέσεις της Oxfam. Η «αναγκαστική επιστροφή και οι περιορισμοί στην ελεύθερη κυκλοφορία» από τους πολίτες έχουν σημειωθεί στην επαρχία και στις επαρχίες Χουάμπο και Κουάντο Κουμπάνγκο.
Δημογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|Εκκλησία στην επαρχία Λούντα Σουλ Η προέλευση του πληθυσμού της επαρχίας ανήκει στις εθνοτικές ομάδες των Λούντα και Σόκουε, οι οποίες συνδέονται στενά ιστορικά. Συμμετέχουν κυρίως στη γεωργία. Υπάρχουν επίσης πολλοί μετανάστες από άλλα μέρη της χώρας, που εργάζονται για την Endiama ή ως ανεξάρτητοι ανθρακωρύχοι. Ο αγώνας μεταξύ των Λούντα και Σόκουε για την απόκτηση πλούτου από τη βιομηχανία διαμαντιών έχει αυξήσει την ένταση στην επαρχία.
Παραπομπές
Λουντα Σουλ
Μελιγαλάς
Ο Μελιγαλάς είναι κωμόπολη του νομού Μεσσηνίας. Βρίσκεται στην περιοχή της Άνω Μεσσηνίας και αποτελεί το μεγαλύτερο εμπορικό και αγροτικό κέντρο της περιοχής. Χτισμένο στον λόφο του Προφήτη Ηλία, στην αριστερή όχθη του Παμίσου, σε εύφορη κοιλάδα. Τα περισσότερα σπίτια του χωριού είναι πέτρινα. Συνδέεται με αμαξιτούς δρόμους με την Καλαμάτα, τη Μεγαλόπολη και τις περιοχές της Β. Μεσσηνίας, καθώς και με το σιδηροδρομικό δίκτυο Πελοποννήσου, διαθέτοντας σταθμό, του άλλοτε σιδηροδρόμου ΣΠΑΠ.
Αποτελούσε έδρα του ομώνυμου Δήμου, ο οποίος το 1928 αριθμούσε 2.279 κατοίκους και στην απογραφή του 2001 αριθμούσε 1.426 κατοίκους, ενώ το 2011 ο πληθυσμός αριθμούσε 1.296 κατοίκους. Πλέον ανήκει διοικητικά στον Δήμο Οιχαλίας. Από το 1960 διέθετε πλήρες εξατάξιο γυμνάσιο, ειρηνοδικείο, αστυνομικό τμήμα, ταχυδρομείο, υποθηκοφυλακείο και δημοτικό σχολείο.
Εκκλησιαστικά αποτελεί ιδιαίτερη αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητρόπολης Μεσσηνίας. Ο μητροπολιτικός ναός της πόλης είναι αφιερωμένος στο Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο.
Ιστορία
Σύμφωνα με την απογραφή του 1940 ο Μελιγαλάς είχε πληθυσμό περίπου 3.000 κατοίκων. Κατά την κατοχή χρησιμοποιήθηκε ως βάση μιας ιταλικής καραμπινιερίας και μετά την ιταλική συνθηκολόγηση το Σεπτέμβριο του 1943 έγινε έδρα μιας διλοχίας της γερμανικής Βέρμαχτ. Ο Μελιγαλάς αποτελούσε θέση με ιδιαίτερη σημασία για τους Γερμανούς, καθώς επέτρεπε τον έλεγχο του δρόμου Καλαμάτας-Τρίπολης και ολόκληρης της προς νότον περιοχής και την άνοιξη του 1944 έγινε έδρα του Τάγματος Καλαμών (Μελιγαλά), ενός από τα πέντε Τάγματα Ασφαλείας που οργανώθηκαν και τέθηκαν υπό τη διοίκηση του Διονύσιου Παπαδόγγονα. Τον Απρίλιο ο ΕΛΑΣ προσέβαλε το Μελιγαλά, πραγματοποιώντας την πρώτη επίθεσή του σε πόλη που υπερασπιζόταν ισχυρή γερμανική φρουρά, αλλά η επίθεσή του αποκρούστηκε.
Η μάχη του Μελιγαλά
Οι Γερμανοί εγκατέλειψαν τον Μελιγαλά στις 4.9.1944 και την Καλαμάτα την επομένη. Ο ΕΛΑΣ πολιόρκησε το χωριό, στο οποίο είχαν οχυρωθεί άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας και το κατέλαβε μετά απο τριήμερη πολιορκία (13-15.9.1944). Στη συνέχεια ακολούθησε η εκτέλεση πολλών αιχμαλώτων σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα επεισόδια πριν από την έναρξη του Εμφυλίου. Σε μνημείο έξω από το χωριό είναι γραμμένα 787 ονόματα από 61 πόλεις και χωριά.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Αγκαθερό
Ο Γαστερόστεος ή Αγκαθερό (Gasterosteus aculeatus) είναι βενθοπελαγικό ψάρι που ζει σε βάθος μέχρι και 100 μέτρα, σε υφάλμυρα νερά αλλά και σε εκβολές ποταμών. Είναι ένα είδος που έχει κινήσει το ενδιαφέρον των επιστημόνων για πολλούς λόγους, λόγω των ενδοπληθυσμιακών μορφολογικών διαφορών του, πράγμα που ευνοεί μελέτες γενετικής και εξέλιξης. Πολλοί πληθυσμοί είναι ανάδρομοι, παρουσιάζουν δηλαδή μεγάλη ανεκτικότητα στην μεταβαλλόμενη αλατότητα. Το είδος εμφανίζει ιδιαίτερη αναπαραγωγική συμπεριφορά, καθιστώντας το ενδιαφέρον για συμπεριφορικές μελέτες, καθώς επίσης και οι αντιθηρευτικές του προσαρμογές, οι σχέσεις ξενιστή με παράσιτα, η ενδοκρινολογία του είδους σε συνδυασμό με την ευκολία να διατηρηθεί σε ενυδρείο, το καθιστά ιδανικό πειραματόζωο για πολλές μελέτες.
Μορφολογία
αριστερά|μικρογραφία|Αρσενικό άτομο όπου φαίνεται και το έντονο μπλε γύρω από τα μάτια.
Ανήκει στην οικογένεια Gasterosteidae. Το μήκος του σώματος του  κυμαίνεται στα 5.5-11 cm (TL) και φτάνουν μέχρι και 8 χρόνια ζωής. Το σώμα είναι σχετικά ψηλό και πιεσμένο στα πλάγια και ο ουραίος μίσχος λεπτός και κοντός. Στο μπροστινό τμήμα του σώματος υπάρχουν 6-7 οστέινες πλάκες. Το ραχιαίο πτερύγιο αποτελείται από 2-4 σκληρές άκανθες μπροστά, εξ’ ου και το όνομα του είδους,  οι οποίες συνδέονται στο σώμα με μια μεμβράνη στο πίσω μέρος τους, και  10-14 μαλακές ακτίνες, τα λεπιδοτρίχια, πίσω. Οι πληθυσμοί του είδους που συνυπάρχουν με θηρευτές έχουν περισσότερες οστέινες πλάκες και μακρύτερες σκληρές άκανθες συγκριτικά με πληθυσμούς χωρίς την παρουσία θηρευτών. Στο εδρικό πτερύγιο έχει 1 σκληρή άκανθα και 7-11 λεπιδοτρίχια. Έχει 29-34 σπονδύλους. Οι χρωματισμοί διαφέρουν ανάλογα με την περιοχή που κατανέμεται, σε συστήματα με χαμηλή αλατότητα είναι συνήθως καφετί ή πρασινωπό ενώ οι ανάδρομοι πληθυσμοί είναι ασημένιοι-πράσινοι με μπλε-μαύρο χρωματισμό. Ορισμένοι απομονωμένοι πληθυσμοί είναι τελείως μαύροι. Η κοιλιακή περιοχή τους μπορεί να είναι κίτρινη, λευκή ή ασημένια. Τα θωρακικά πτερύγια έχουν συνήθως μαύρα σημάδια. Αν και τα αρσενικά είναι συχνά το μεγαλύτερο φύλο στους οστειχθύες, στον γαστερόστεο τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα. μικρογραφία|304x304εσ|Άτομο στο εργαστήριο. Οικονόμου Ανθή, (2016)
Αναπαραγωγή
αριστερά|μικρογραφία|Δομή φωλιάς-τούνελ Το είδος έχει μια εκτεταμένη αναπαραγωγική περίοδο, με τους ανάδρομους πληθυσμούς των ανήλικων ατόμων να κινούνται προς τη θάλασσα ή τα βαθειά ποτάμια (πληθυσμοί εσωτερικών υδάτων) κατά τον Ιούλιο και Αύγουστο, δημιουργώντας κοπάδια. Τα αρσενικά του είδους αποκτούν έντονους χρωματισμούς, στο κάτω μέρος της κεφαλής και την κοιλιά και έντονο κόκκινο και μπλε γύρω από τους οφθαλμούς. Τα θηλυκά έχουν στην ράχη μαύρες ρομβοειδείς βούλες και κιτρινωπό χρώμα στα πλευρά.
Στην αρχή της αναπαραγωγικής περιόδου το είδος μεταναστεύει σε πιο ρηχά νερά. Εκεί τα αρσενικά επιλέγουν και υπερασπίζονται μια συγκεκριμένη επικράτεια, όπου και φωλεοποιούν στον πυθμένα. Τα αρσενικά sticklebacks παράγουν μια βλεννογόνα, νηματοειδή ουσία που ονομάζεται σπιγκίνη (spiggin) η οποία παράγεται στους νεφρούς και εξέρχεται μέσω της κλοάκης, την οποία χρησιμοποιούν για να ενώσουν κομμάτια φύλλων, χόρτων και φυκών ώστε να δημιουργήσουν μια φωλιά σαν κύπελλο ή σήραγγα, στην οποία το θηλυκό θα εναποθέσει τα αυγά. Αρχικά δημιουργούν έναν μικρό λάκκο και στην συνέχεια τον γεμίζουν με διάφορα φυτικά είδη, άμμο, και νηματώδη άλγη. Αυτά τα υλικά ενώνονται σχηματίζοντας μια κυκλική φωλιά, το αρσενικό κολυμπά γρήγορα μέσα από την φωλιά και σχηματίζει μία σήραγγα για μία χρονική διάρκεια 5-6 ωρών ή ημερών. Στην συνέχεια, τα αρσενικά ερωτοτροπούν με τα θηλυκά που είναι ώριμα αναπαραγωγικά, κάνουν μία ζιγκ-ζαγκ επίδειξη προσπαθώντας να τα προσελκύσουν. Πλησιάζουν τα θηλυκά κάνοντας γρήγορες κινήσεις αριστερά και δεξιά και ύστερα κολυμπούν προς τη φωλιά. Αν κάποιο θηλυκό ακολουθήσει, τότε το αρσενικό χώνει το κεφάλι του μέσα στη σήραγγα (της φωλιάς) ή/και κολυμπάει μέσα στη σήραγγα. Στην συνέχεια το θηλυκό κολυμπάει μέσα στη σήραγγα και εναποθέτει 40-300 αυγά. Το αρσενικό ακολουθεί για να γονιμοποιήσει τα αυγά και ύστερα διώχνει το θηλυκό από την φωλιά. Κατά τη διαδικασία της γονιμοποίησης και της ανάπτυξης, το αρσενικό προστατεύει τα αυγά από άλλα αρσενικά ή νεαρά θηλυκά, ωστόσο μπορεί να προσεγγίσει και άλλα ώριμα αναπαραγωγικά θηλυκά. Ως αποτέλεσμα, η φωλιά μπορεί στο τέλος να εμπεριέχει αυγά από παραπάνω από ένα θηλυκά.
.Όλες αυτές οι κατασκευές φροντίζονται από το αρσενικό μετά την ωοτοκία (Wootton 1976; Keenleyside 1979).Το αρσενικό αναλαμβάνει μόνο του την προστασία των αυγών καθώς τα θηλυκά είναι πιο πιθανό να αναπαραχθούν με αρσενικά που έχουν ήδη αυγά ή νεαρά στη φωλιά. Μένοντας ακίνητο στην είσοδο του τούνελ όπου βρίσκονται τα αυγά, κινεί τα πλευρικά του πτερύγια ανακυκλώνοντας το νερό που υπάρχει μέσα στην φωλιά, προκειμένου τα αυγά να περιβάλλονται από καλά οξυγονωμένο νερό. Η κίνηση αυτή συνεχίζεται καθ όλη την μέρα και τη νύχτα, με αυξανόμενες επαναλήψεις κοντά στην περίοδο εκκόλαψης των αυγών. Το αρσενικό επαναλαμβάνει συχνότερα τον αερισμό με στόχο την ανακύκλωση του νερού όταν αυτό δεν είναι καλά οξυγονωμένο. Η εκκόλαψη γίνεται σε διάστημα 7-8 ημερών στους 18-20οC. Προς την τελική φάση της εκκόλαψης των αυγών, το αρσενικό δημιουργεί τρύπες στην οροφή και κοντά στην είσοδο της σήραγγας έτσι ώστε να είναι αποτελεσματικότερη η ανακύκλωση του νερού ειδικά όταν τα αυγά είναι μεταβολικά πιο ενεργά. Αφού εκκολαφθούν τα αυγά, το αρσενικό προσπαθεί για κάποιες ημέρες να τα διατηρήσει κοντά στην φωλιά, φέρνοντας πίσω όποιο ιχθύδιο απομακρυνθεί, μεταφέροντας το στο στόμα του (στοματική επώαση). Όταν τα μικρά φύγουν τελικά από την φωλιά, το αρσενικό είτε την εγκαταλείπει είτε την επισκευάζει για τον επόμενο αναπαραγωγικό κύκλο. . Έχει παρατηρηθεί ότι τα αρσενικά sticklebacks επιτίθενται σε φωλιές άλλων αρσενικών, κλέβουν τα αυγά και τα εναποθέτουν στη δική τους φωλιά.
O Niko Tibergen σε μια εργασία ορόσημο στην ηθολογία των ζώων, ανέδειξε την πολύπλευρη σημασία του κόκκινου χρωματισμού των αρσενικών κατά την αναπαραγωγική περίοδο. Ο έντονος χρωματισμός μπορεί να χρησιμεύσει τόσο ως σήμα κυριαρχίας όσο και ως πόλος έλξης για το ζευγάρωμα, με τα μεγαλύτερα αρσενικά να είναι επίσης συχνά τα πιο πολύχρωμα. Οι διαφορές στο χρωματισμό είναι ευρέως διαδεδομένες και συνήθως εκφράζονται με την παρουσία πιο έντονα χρωματισμένων αρσενικών, είτε μόνιμα είτε εποχιακά όπως στους γαστερόστεους. Συγκεκριμένα, το κόκκινο χρώμα αποτελεί ένα οπτικό ερέθισμα με στόχο την αύξηση της επιθετικότητας προς τα άλλα αρσενικά και την προσέλκυση των θηλυκών ανάλογα με το πόσο έντονος είναι ο χρωματισμός. Το κόκκινο οφείλεται σε ουσίες που βρίσκονται κατά τη διατροφή των ψαριών, τα καροτενοειδή, τα οποία δεν μπορούν να συντεθούν de novo από τον οργανισμό των ψαριών. Η μείωση της έντασης του ερυθρού χρωματισμού στα αρσενικά three-spined sticklebacks της Βαλτικής Θάλασσας συνδέεται με την ανάπτυξη των φυκών που προκαλείται από τον ευτροφισμό και τη μειωμένη ορατότητα. Επομένως, η ένταση του κόκκινου χρώματος υποδεικνύει την ευρωστία και την επιτυχία τροφοληψίας των αρσενικών. Επιπλέον, από έρευνες έχει δειχθεί ότι τα αρσενικά με λιγότερα παράσιτα έχουν και εντονότερους χρωματισμούς. Φαίνεται τελικά τα θηλυκά να προτιμούν τα αρσενικά με τον εντονότερο κόκκινο χρωματισμό, χωρίς αυτό να ισχύει για όλους τους πληθυσμούς του είδους, καθότι κάποιοι έχουν μαύρο χρώμα. .
Στην Νέα Σκωτία ένας πληθυσμός Gaterosteus aculeatus δεν ακολουθεί το σύνηθες πρότυπο γονικής φροντίδας. Τα αρσενικά δημιουργούν φωλιές αποκλειστικά από νηματώδεις άλγεις και αφού τα θηλυκά εναποθέσουν τα αυγά τους τα αρσενικά μπορεί να τα διασκορπίσουν και να συνεχίσουν να ζευγαρώνουν με άλλα θηλυκά. Ο συγκεκριμένος πληθυσμός έχει αρσενικά με λιγότερα στίγματα στα πτερύγια τους και λευκό-ασημένιο χρωματισμό, και ακόμα δεν έχει καθοριστεί αν ανήκουν στο είδος Gaterosteus aculeatus ή αν σε διαφορετικό.
Το παράσιτο Schistocephalus solidus προκαλεί μερική ή και ολική μείωση παραγωγής αυγών στα θηλυκά του είδους Gaterosteus aculeatus.
Διατροφή
αριστερά|μικρογραφία|Η διατροφή τους αλλάζει ανάλογα με το αναπτυξιακό στάδιο που βρίσκονται. Τρέφεται με αποσυντιθέμενους οργανισμούς, έντομα, γαστερόποδα, πλαγκτόν, καθώς και χερσαίους οργανισμούςπέφτουν στην επιφάνεια του νερού. Έχει παρατηρηθεί και κανιβαλισμός, τόσο νεαρών ατόμων όσο και αυγών. Ο χαρακτήρας της διατροφής του ψαριού είναι νηκτοβενθοζωοφάγος. Αλλάζει ανάλογα με το αναπτυξιακό στάδιο του ψαριού αλλά και από ανθρωπογενείς δραστηριότητες οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν τις βιοκοινωνίες.
Προτιμήσεις Ενδιαιτήματος
Απαντάται σε λίμνες και ποτάμια χωρίς καθόλου ή με μέτρια ροή και διαυγή ύδατα και σε περιοχές με πλούσια υδρόβια και υδροχαρή παρόχθια βλάστηση και αμμώδες υπόστρωμα. Τα άτομα κρύβονται ανάμεσα στα φύλλα των φυτών, όπου αναζητούν την τροφή τους (μικροασπόνδυλα και μικρόφυτα).
Γεωγραφική Εξάπλωση
αριστερά|μικρογραφία|Γεωγραφική εξάπλωση του Gasterosteus aculeatus.
Κατανέμεται στην αρκτική, υποαρκτική και εύκρατη θαλάσσια περιοχή καθώς και στα παράκτια και στα εσωτερικά ύδατα στο βόρειο ημισφαίριο. Ορισμένοι υποπληθυσμοί απειλούνται και έχουν μειωθεί ως αποτέλεσμα των χωροκατακτητικών ειδών και / ή της βιομηχανικής δραστηριότητας. Το είδος είναι αρκετά κοινό και έχει ευρεία γεωγραφική κατανομή και δεν υπάρχουν εκτεταμένες μεγάλες απειλές. Στην Ελλάδα κατανέμεται τόσο στη βιογεωγραφική περιοχή του Αιγαίου και του Ιονίου. Το είδος αναφέρεται παγκοσμίως ως Μειωμένου Ενδιαφέροντος (LC) από την κόκκινη λίστα της IUCN και το κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων σπονδυλόζωων της Ελλάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακτινοπτερύγιοι
Μπόρμαν (κρατήρας)
Ο Μπόρμαν ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Αμερικανού αστροναύτη Φρανκ Μπόρμαν (Frank Borman), διοικητή της διαστημικής αποστολής Απόλλων 8 (Apollo 8) το 1968. Ήταν η πρώτη επανδρωμένη αποστολή που μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και κατά συνέπεια ο Μπόρμαν και οι άλλοι δύο επιβαίνοντες αστροναύτες οι πρώτοι άνθρωποι που αντίκρισαν τον εν λόγω κρατήρα. Δύο παραπλήσιοι κρατήρες επίσης πήραν τα ονόματά τους από τα άλλα δύο μέλη αυτής της αποστολής: πρόκειται για τους Άντερς (Anders) και Λόβελ (Lovell)
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
Μάχη της Διώρυγας της Κορίνθου
Η Μάχη της Διώρυγας της Κορίνθου αναφέρεται στη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941, όπου οι συμμαχικές δυνάμεις σπρώχθηκαν πίσω προς τη Μακεδονία και τη Θεσσαλία από την ηπειρωτική Ελλάδα, ενώ ο βρετανικός στόλος στάθηκε σε διάφορα λιμάνια στη νότια Ελλάδα για να εκκενώσει τυχόν εναπομείναντα συμμαχικά στρατεύματα από τις προελαύνοντες γερμανικές μονάδες εδάφους και αέρος. Ένας κρίσιμος στόχος κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής, ήταν η διώρυγα της Κορίνθου που χώριζε την Πελοπόννησο από την ελληνική ηπειρωτική χώρα, καθώς ο Χίτλερ την είδε ως πύλη για τον έλεγχο του Αιγαίου και την παγίδευση των συμμαχικών δυνάμεων που υποχωρούσαν στην Ελλάδα, εάν μπορούσε να καταληφθεί και να κρατηθεί λειτουργική.
Προετοιμασίες
Στη γερμανική επίθεση στη διώρυγα της Κορίνθου δόθηκε το όνομα Επιχείρηση Χάνιμπαλ με κύριο στόχο την επιχείρησης να είναι η Διώρυγα της Κορίνθου. Οι γερμανικές δυνάμεις θεώρησαν ότι εάν η γέφυρα μπορούσε να καταληφθεί και να κρατηθεί, η προγραμματισμένη εκκένωση των Συμμάχων είτε στην Κρήτη είτε στην Αίγυπτο θα καθυστερούσε, εάν δεν σταματούσε εντελώς. Ωστόσο, η ίδια η γέφυρα κρατήθηκε και υπερασπίστηκε από τα στρατεύματα της Βρετανίας και της Αυστραλίας και είχε καλωδιωθεί για καταστροφή προκειμένου να μπλοκάρει τη διώρυγα. Οι υπερασπιστές ήταν επίσης εξοπλισμένοι με οκτώ μπαταρίες ΑΑ 3,7 ιντσών και οκτώ 3 ιντσών, μαζί με 16 όπλα Bofors 40 χιλιοστών.
Οι δυνάμεις αεροπορικής επίθεσης αποτελούνταν από:
Οι Γερμανοί στρατιώτες ήταν συνολικά περίπου 800 έως 2.000 άτομα.
Η μάχη
Τις πρωινές ώρες της 26ης Απριλίου 1941, οι αμυνόμενες συμμαχικές δυνάμεις στη γέφυρα της διώρυγας υποβλήθηκαν σε αιφνιδιαστική επίθεση με τη μορφή πυροβόλων όπλων και βομβαρδισμού μεγάλου υψομέτρου στη ζώνη της διώρυγας από Γερμανούς βομβιστές κατάδυσης που συνοδεύονταν από βαριά μαχητικά Bf-110. Ο κύριος στόχος της επίθεσης ήταν να εξαλειφθούν όλα τα αντιαεροπορικά όπλα που είχαν τοποθετηθεί κοντά στη διώρυγα, προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια των επερχόμενων δυνάμεων επίθεσης.
Αυτή η επιθετική δύναμη απογειώθηκε με ανεμόπτερα στις 5 το πρωί μαζί με πέντε ομάδες επίθεσης τριών Ju-52 που ακολουθούσαν το καθένα σε σχηματισμό «V». Έφτασαν στον προορισμό τους στις 7.25 π.μ. και αφού βοηθήθηκαν από τον καθαρό και φωτεινό ουρανό, τα ανεμόπτερα άρχισαν να κατεβαίνουν. Ξαφνικά τα ανεμόπτερα δέχτηκαν εχθρικά πυρά, καθώς φαινόταν ότι δύο εχθρικά αντιαεροπορικά όπλα είχαν επιβιώσει από τον προηγούμενο βομβαρδισμό και ήταν ακόμη τοποθετημένα στο νότιο άκρο της γέφυρας. Ένα από τα ανεμόπτερα χτυπήθηκε και έπεσε από ύψος περίπου 8 μέτρων.