cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φραγκίσκος Ζόρζι
Όταν πέθανε η μητέρα του δημιουργήθηκε θέμα με την διαδοχή στο Μαρκιζάτο σχετικά με ποιος είχε δικαιώματα διαδοχής, η Μαρούλα από τον πρώτο σύζυγος της ή τα παιδιά του δεύτερου συζύγου της, τελικά δικαιώθηκε η οικογένεια Ζόρζι και ο Φραγκίσκος την διαδέχτηκε. Ήταν υποτελής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας αλλά πλήρωνε και ετήσιο φόρο στο Δουκάτο των Αθηνών. Προσπάθησε να μείνει ανεξάρτητος από το Δουκάτο των Αθηνών και τους Καταλανούς δούκες του, πήρε μέρος στο Συμβούλιο της Θήβας την 1η Οκτωβρίου 1373.
Όταν το 1373, η Μαρία της Σικελίας διαδέχτηκε τον πατέρα της, οι περισσότεροι από τους υποτελείς ηγεμόνες εναντιώθηκαν λόγω της ανασφάλειας που δημιουργούσε το νεαρό της ηλικίας της και ήταν υπέρ της διαδοχής από τον Πέτρο Δ΄ της Αραγωνίας. Ένας από τη μειοψηφία που υποστήριζε την διαδοχή της Μαρίας ήταν και ο Ζόρζι, που προτιμούσε την αποδυνάμωση του Σικελικού βασιλείου και επομένως των Καταλανων της Αθήνας στους οποίους ήταν υποτελής. Αργότερα το 1380, για τον ίδιο λόγο, αφού επέτρεψε στους στρατιώτες της Εταιρείας των Ναβαρραίων να περάσουν από το κάστρο του, που βρισκόταν στο στενό των Θερμοπυλών, τους βοήθησε να επιτεθούν στο Καταλανικό, δουκάτο των Αθηνών.
Πηγές
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Βοδονίτσας Κατηγορία:Οικογένεια Ζόρζι
Ιερός ναός Αγίας Τριάδας Αγρινίου
Προεπαναστατικά χρόνια
Η ιστορία του Ιερού Ναού ανάγεται πίσω στο 1801 όταν ο γνωστός προεστός του Αγρινίου Πάνος Γαλάνης δώρησε στη Μονή Τατάρνας ένα οικόπεδο ανάμεσα από τους οικισμούς Βραχωριτών και Τούρκων. Στο δικαιοπρακτικό της δωρεάς του Γαλάνη θέτεται ως όρος η ανέγερση εκκλησίας. Οι καλόγεροι του μοναστηριού τον τήρησαν, αφού κατέβηκαν στο Αγρίνιο το 1810 (όταν ερημώθηκε η Τατάρνα) και μέσα σε δύο μήνες απέσπασαν διαταγή από τον Αλή Πασά να ανεγερθεί μελετημένη εκκλησία στο συγκεκριμένο οικόπεδο. Όμως από την τοπική διοίκηση του Αγρινίου επικύρωσε την απόφαση οκτώ χρόνια αργότερα (το 1818). Ο ηγούμενος της Τατάρνας, προκειμένου να επεκτείνει τον περίβολο του Ναού, αγόρασε ένα δεύτερο οικόπεδο δίπλα από το οικόπεδο που είχε δωρίσει ο Γαλάνης. Έτσι το 1819, με έξοδα της Μονής και συνεισφορές των κατοίκων χτίστηκε ο Ναός.
Κατά την διάρκεια της Επανάστασης του '21
Τον Σεπτέμβρη του 1820 ο Γαλάνης παρήγγειλε 5 δεσποτικές εικόνες από την Οδησσό. Οι εικόνες αυτές έφτασαν τον Φεβρουάριο του 1821 στην Πάτρα, όμως δεν έφτασαν ποτέ στο Αγρίνιο λόγω της κήρυξης της Επανάστασης. Επειδή βρισκόταν σε ύψωμα, χρησίμευσε ως κανονόστασιο και κατά την άλωση του Βραχωρίου (Ιούνιος του 1821) γκρεμίστηκε. Φαίνεται ότι κατά την διάρκεια της επανάστασης είχε ξαναχτιστεί, πρόχειρα όμως. Μετά την επανάσταση ο Ναός ανεγείρεται ξανά με έξοδα της Τατάρνας μεγαλύτερος Ναός.
Μεταεπαναστατικά χρόνια
Μετά την επανάσταση, η εκκλησία της Αγίας Τριάδας λειτουργούσε ως μετόχι της Τατάρνας με ιερέα μοναχό. Η Τατάρνα ως σταυροπηγιακή μονή διατηρούσε το μετόχι της Αγίας Τριάδας έξω από την δικαιοδοσία του Επισκόπου. Το 1835 όμως ο Επίσκοπος ζητάει ένταξη του Ναού στην δικαιοδοσία της Επισκοπής. Όμως από τον Εκκλησιαστικό Γραμματέα της Επικράτειας προκύπτει ότι ο Ναός είναι δύσκολο να θεωρηθεί ενοριακός αφού υπάρχουν «νόμιμοι τίτλοι μη προσβληθέντες». Πρώτος ιερέας του Ναού ήταν ο ιερομόναχος Ανανίας Ταταρνιώτης. Το 1839 όμως οι Αγρινιώτες δεν τάσσονται όλοι υπέρ της Μονής κι έτσι οι μισοί θέλουν να κάνουν τον Ναό ενοριακό ενώ οι άλλοι μισοί να τον διατηρήσουν ως μετόχι της Τατάρνας. Εν τέλει το 1843 υπάγεται οριστικά στην δικαιοδοσία της επισκοπής. Από το 1906 υψώνεται ολοκαίνουριος μεγαλύτερος ναός με περισσότερους χώρους, ο οποίος και διατηρείται έως σήμερα.
Θέση
Βρίσκεται στα ΝΑ της πόλης του Αγρινίου. Πλαισιώνεται από ένα μικρό πάρκο, καθώς και έναν πεζόδρομο από την μεριά της κεντρικής πόρτας. Ο πεζόδρομος καταλήγει επί της οδού Μακρή, ενώ η άλλη έξοδος από το περίβολο καταλήγει επί της οδού Θυσίας. Λίγα μέτρα πίσω από το ιερό της Αγίας Τριάδας είναι ο τόπος όπου Μεγάλη Παρασκευή του 1944 εκτελέστηκαν 117 Έλληνες και ετάφησαν 120 (οι 3 επιπλέον είναι οι απαγχονισθέντες στην πλατεία Μπέλλου) από τα στρατεύματα των Γερμανών. Αποτελεί σήμερα πλατεία-μνημείο. Λίγο πιο πριν από το Μνημείο βρίσκεται το Φαφούτειο Οικοτροφείο, που χρησιμοποιείται ως γραφείο των ιερέων και των επιτρόπων, αίθουσα στην οποία γίνονται οι επίσημες συναντήσεις του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας καθώς και σαν αποθηκευτικός χώρος. Ο πάνω όροφος αξιοποιείται ως κεντρικό κτήριο της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής «Δαυίδ ο Ψαλμωδός», διευθυντής της οποίας είναι ο κ. Κωνσταντίνος Αν. Καντάνης.
Χαρακτηριστικά του Ναού
Αγια Τριαδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αγρίνιο Αγρινιο
Πομπαία
Τα Πομπαία ήταν αρχαία γιορτή.
Εορταζόταν το μήνα Μαιμακτηριώνα προς τιμήν του Μειλίχιου Δία.
Από τον πομπό (Κηρύκειον) και το δίον (προβιά) προέρχεται η λέξη αποδιοπομπαίος τράγος.
Σε άλλες ελληνικές πόλεις η γιορτή ονομαζόταν Ερμαία, λόγω της περιφοράς του Κηρυκείου του θεού Ερμή.
Ο Πλούταρχος στους Βίους Παράλληλους περιγράφει παρόμοια εορτή με σπονδές στο Δία και τον Ερμή που γινόταν στη Βοιωτία τη 16η του ίδιου μήνα, ο οποίος εκεί ονομαζόταν Αλαλκομένιος.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Τάσος Μαντζώρος
Ο Τάσος Μαντζώρος (γεν. Δεσφίνα Φωκίδας, 14 Φεβρουαρίου 1969) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, από τους γνωστότερους επιθετικούς που ανέδειξε το ποδόσφαιρο της Φωκίδας και 2 φορές πρωταθλητής Δ΄Εθνικής.
Υπήρξε στέλεχος της Μικτής Φωκίδας και κορυφαίος σκόρερ σε όλες τις ομάδες που αγωνίσθηκε. Ο αδελφός του Στάθης Μαντζώρος, επίσης παλαιός ποδοσφαιριστής, έχει εκλεγεί δήμαρχος Δεσφίνας επί σειρά ετών.
Το ξεκίνημα
Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε ηλικία 15 ετών, την άνοιξη του 1984 στον Ησαΐα Δεσφίνας, με τον οποίο έπαιξε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Φωκίδας έως και το καλοκαίρι του 1987, οπότε εντάχθηκε στους ερασιτέχνες της ΠΑΕ Λεβαδειακός. Τη διετία 1988-1989 αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας του στο οικείο πρωτάθλημα (Ερασιτεχνών ΠΑΕ Α΄Εθνικής).
Καριέρα
Το 1989-90 ήταν πρωταθλητής Δ΄Εθνικής με τη Λαμία, ενώ την επόμενη τετραετία αποτέλεσε βασικό στέλεχος του Φωκικού, με τον οποίο κατέκτησε μια άνοδο στη Γ΄Εθνική, το 1992 στις 19/08/1992 σκόραρε για το κύπελλο Ελλάδας εναντίον του Πανσερραϊκού δίνοντας στον Φωκικό την μεγαλύτερη νίκη της ιστορίας του. Και τις 4 χρονιές που βρισκόταν στην ομάδα της Άμφισσας ήταν ο πρώτος σκόρερ της.
Τη διετία 1995-1996 βρέθηκε στο Λήλαντα Βασιλικού, επίσης πρώτος σκόρερ τόσο της ομάδας του, όσο και του Ομίλου Δ΄Εθνικής.
Το 1996-97 ήταν δεύτερος σκόρερ ομίλου Δ΄Εθνικής με τον Φωκικό, πίσω από τον Νταλάκα, ενώ την επόμενη διετία αγωνίσθηκε με τον Αστέρα Ιτέας επίσης στη Δ΄Εθνική, αναδεικνυόμενος σε κορυφαίο σκόρερ, ειδικά την πρώτη χρονιά (1997-98), όταν σημείωσε 17  γκολ, αγωνιζόμενος σε όλα τα παιχνίδια της σεζόν και μη δεχόμενος ούτε μια κίτρινη κάρτα.
Εκλεισε ουσιαστικά την καριέρα του την περίοδο 2000-01 στον Φωκικό, σαν πρωταθλητής Φωκίδας. Ωστόσο, στα μέσα της δεκαετίας του 2000 επέστρεψε για λίγα παιχνίδια τόσο στον Α.Ο. Σάλωνα, όσο και στον Ησαΐα, όπου συμβολικά "κρέμασε" το δελτίο του.
Σπουδές-επαγγελματική ζωή
Ο Τάσος Μαντζώρος είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, Φυσικοθεραπευτής, με Master στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας και Διδακτορικό στην Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών(Εργαστήριο Πειραματικής Φυσιολογίας). Απασχολήθηκε στους Ολυμπιακούς της Αθήνας ως υπεύθυνος φυσικοθεραπευτής ποδοσφαίρου, καθώς επίσης και στην Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αστυνομίας(Τσεχία 2014, Ολλανδία 2017) ενώ προσφέρει τις υπηρεσίες του επί σειρά ετών στην ομάδα του Φωκικού, του Αστέρα Ιτέας και πολλών άλλων αθλητικών σωματείων της Φωκίδας. Είναι ιδιοκτήτης Φυσικοθεραπευτηρίου και Γυμναστηρίου στην Άμφισσα από το 2000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Μ
Δολοφονία του Ούλωφ Πάλμε
Διάφορες άλλες θεωρίες και ύποπτοι έχουν προταθεί για την επίλυση της δολοφονίας, με κυριότερους ύποπτους ενδιαφέροντος τον Κρίστερ Πέτερσον (Christer Pettersson) και τον Στιγκ Ένγκστρεμ (Stig Engström). Ωστόσο καμία θεωρία δεν έχει αποδειχτεί επίσημα ως αληθινή. Μολαταύτα η υπόθεση έχει κλείσει από το 2020 με δράστη τον Ένγκστρεμ, χωρίς όμως αυτό να είναι απόλυτα τεκμηριωμένο.
Η νύχτα της δολοφονίας
μικρογραφία| Ο Ούλωφ Πάλμε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 Παρά το γεγονός ότι ήταν πρωθυπουργός, ο Ούλωφ Πάλμε προσπάθησε να ζήσει μια απλή και συνηθισμένη ζωή. Συχνά έβγαινε έξω χωρίς συνοδεία από σωματοφύλακες. Το ίδιο συνέβη και το μοιραίο κρύο βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου του 1986. Εκείνη τη νύχτα το ζεύγος Πάλμε βγήκε από τον κινηματογράφο, όπου έχει δει μια σουηδική κωμωδία, και κινήθηκε με τα πόδια προς το σπίτι του. Στις 23:21, στη γωνία των οδών Σβεαβέγγεν – Τούνελγκαταν, έπεσαν δύο πυροβολισμοί. Ο ένας χτύπησε θανάσιμα τον Ούλωφ Πάλμε στην πλάτη, και ο άλλος τραυμάτισε τη γυναίκα του Λίζμπετ. Η μία και μοναδική αυτή σφαίρα κατάφερε να προκαλέσει σοβαρή βλάβη στη σπονδυλική του στήλη του Σουηδού Πρωθυπουργού και να τον αφήσει μισοπεθαμένο.
Η αστυνομία είπε ότι ένας οδηγός ταξί χρησιμοποίησε τον κινητό του ασύρματο για να σημάνει συναγερμό και δύο κορίτσια σε ένα κοντινό αυτοκίνητο προσπάθησαν να βοηθήσουν. Ο Ούλωφ πέθανε κατά την άφιξη του στο νοσοκομείο Sabbatsberg στις 00:06 το πρωί την 1η Μαρτίου του 1986. Ο δράστης διέφυγε προς τα ανατολικά στην οδό Τούνελγκαταν.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ίνγκβαρ Κάρλσον ανέλαβε αμέσως τα καθήκοντα του πρωθυπουργού ως νέος αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.
Η απόφαση του ζεύγους Πάλμε να πάει στον κινηματογράφο
Στις 17:00 το απόγευμα της 28ης Φεβρουαρίου του 1986, η Λίζμπετ Πάλμε ενώ ήταν ακόμα στη δουλειά της τηλεφώνησε στον γιο της Μάρτεν Πάλμε και εκείνος της πρότεινε να συναντηθούν το βράδυ μαζί με τον πατέρα του για να παρακολουθήσουν μια ταινία στον κινηματογράφο Grand Cinema. Ο Ούλωφ Πάλμε ενημερώθηκε για την πρόσκληση από τη σύζυγό του στις 18:30 όταν συναντήθηκε μαζί της. Συμφώνησε να πάνε, χωρίς όμως να κανονίσει να έχουν συνοδεία προσωπικής προστασίας σωματοφυλάκων από την υπηρεσία ασφαλείας. Κατόπιν μίλησε και εκείνος με τον γιο του στο τηλέφωνο για τα βραδινά τους σχέδια και περίπου στις 20:00 το ζεύγος Πάλμε κανόνισε να βρεθεί αργότερα μαζί με τον Μάρτεν και τη σύντροφο του, (οι οποίοι είχαν ήδη αγοράσει εισιτήρια) για να απολαύσουν τη σουηδική κωμωδία Bröderna Mozart (Τα Αδέλφια Μότσαρτ) της Σούζαν Όστεν. Η αστυνομία αργότερα ερεύνησε το διαμέρισμα του Ούλωφ Πάλμε, καθώς και τους χώρους εργασίας της Λίσμπετ και του γιου τους, για κρυμμένες συσκευές παρακολούθησης ή ίχνη τέτοιου εξοπλισμού, αλλά δεν βρήκε τίποτα.
Ο Κινηματογράφος Grand Cinema
μικρογραφία| Ο Κινηματογράφος Grand cinema μικρογραφία| Η διασταύρωση των Οδών Σβεαβέγγεν – Τούνελγκαταν όπου πυροβολήθηκε ο Ούλωφ Πάλμε. μικρογραφία| Αναπαράσταση της δολοφονίας. μικρογραφία| Η οδός Τούνελγκαταν στην οποία κατευθύνθηκε ο δράστης μετά τη δολοφονία. Στις 20:30 το ζεύγος Πάλμε έφυγε από το διαμέρισμα του, κατευθυνόμενο προς το σταθμό του μετρό Gamla stan. Αρκετά άτομα τους είδαν στον σταθμό και σύμφωνα με τη μετέπειτα αστυνομική έρευνα, τους έκανε εντύπωση η έλλειψη σωματοφυλάκων. Το ζευγάρι πήρε το τρένο του μετρό στον σταθμό Rådmansgatan, από όπου περπάτησαν μέχρι τον κινηματογράφο Grand Cinema. Φτάνοντας εκεί γύρω στις 21:00, συνάντησαν τον γιο τους με τη σύντροφο του. Τα εισιτήρια είχαν σχεδόν εξαντληθεί και ο Ούλωφ Πάλμε δεν είχε αγοράσει ακόμα για εκείνον και τη γυναίκα του. Εντούτοις ο υπάλληλος εισιτηρίων αναγνώρισε τον πρωθυπουργό και θέλησε να του προσφέρει τις καλύτερες θέσεις. Γι' αυτό του πούλησε τις θέσεις του σκηνοθέτη.
Δολοφονία
Μετά την προβολή τα δύο ζευγάρια έμειναν για λίγο έξω από τον κινηματογράφο και περίπου στις 23:15 χωρίστηκαν οι δρόμοι τους. Ο Ούλωφ και η Λίζμπετ Πάλμε κατευθύνθηκαν νότια στη δυτική πλευρά της οδού Σβεαβέγγεν, προς τη βόρεια είσοδο του σταθμού του μετρό Hötorget. Όταν έφτασαν στην εκκλησία Adolf Fredrik, διέσχισαν την οδό Σβεαβέγγεν και συνέχισαν στην ανατολική πλευρά του δρόμου. Σταμάτησαν μια στιγμή για να δουν κάτι σε μια βιτρίνα και αμέσως μετά κατευθύνθηκαν προς το κατάστημα Dekorima (μετέπειτα Kreatima, και τώρα Urban Deli) που τότε βρισκόταν στη διασταύρωση των οδών Σβεαβέγγεν – Τούνελγκαταν.
Χρονολόγιο κορυφαίων ανακριτών και εισαγγελέων
Αρχηγοί Έρευνας
Προϊστάμενοι Εισαγγελείς
Θεωρίες δολοφονίας και ύποπτοι
Κατά τη διάρκεια της έρευνας, εμφανίστηκαν διάφορες εναλλακτικές θεωρίες γύρω από τη δολοφονία. Εκείνη την εποχή, μια δολοφονία σύμφωνα με τη σουηδική νομοθεσία υπόκειντο σε περίοδο αναζήτησης μέχρι 25 ετών. Ο νόμος άλλαξε αργότερα για να αποτραπεί το κλείσιμο της υπόθεσης του Ούλωφ Πάλμε και έτσι η αστυνομική έρευνα παρέμεινε ενεργή για 34 χρόνια.
Τον Φεβρουάριο του 2020, ο εισαγγελέας Κρίστερ Πέτερσον (Krister Petersson) δήλωσε ότι περίμενε να έχει στα χέρια του μια οριστική υπόθεση του εγκλήματος, η οποία με βάση τα στοιχεία θα απήγγειλε συγκεκριμένες κατηγορίες ή θα έκλεινε την έρευνα μέσα σε λίγους μήνες.
Κρίστερ Πέτερσον (ύποπτος)
Τον Δεκέμβριο του 1988, ο Κρίστερ Πέτερσον, ένας εγκληματίας, χρήστης ναρκωτικών και αλκοολικός, ο οποίος είχε φυλακιστεί στο παρελθόν για ανθρωποκτονία από αμέλεια, συνελήφθη για τη δολοφονία του Ούλωφ Πάλμε. Συγκεκριμένα, τον αναγνώρισε η Λίσμπετ Πάλμε ως τον δολοφόνο του συζύγου της. Ο Πέτερσον δικάστηκε και καταδικάστηκε για τη δολοφονία, αλλά αργότερα αθωώθηκε όταν η υπόθεση πήγε στο εφετείο. Η απαλλαγή του Πέτερσον από την κατηγορία πέτυχε για τρεις βασικούς λόγους:
Ενώ η νομική υπόθεση εναντίον του Πέτερσον παρέμενε κλειστή, ο αστυνομικός φάκελος για την έρευνα δεν μπορούσε να κλείσει μέχρι να βρεθεί τόσο το όπλο του φόνου όσο και ο δολοφόνος. Εντούτοις, μετά από μια συμπλοκή με την αστυνομία, ο Κρίστερ Πέτερσον εισήχθη στο νοσοκομείο στις 15 Σεπτεμβρίου του 2004. Πήρε εξιτήριο την επόμενη μέρα, αλλά σύμφωνα με πληροφορίες μετά από μια επιληπτική κρίση που είχε έπεσε στο δάπεδο με δύναμη, υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία και κατόπιν έπεσε σε κώμα. Ο Πέτερσον πέθανε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Καρολίνσκα στις 29 Σεπτεμβρίου του 2004.
Στο τελευταίο μέρος της έρευνας, και στην τελική έκθεση, ο Πέτερσον δεν συμπεριληφθεί ιδιαίτερα για τυπικούς νομικούς λόγους. Η αστυνομία, σύμφωνα με το νόμο, δεν επιτρεπόταν να ξανανοίξει έρευνα για ένα άτομο που κρίθηκε αθώο στη δίκη, εκτός εάν προέκυπταν σημαντικά νέα στοιχεία. Παρόλα αυτά το 2017 οι αρχές της Σουηδίας ανακοίνωσαν ότι είχαν πλέον επιβεβαιώσει με βάση τα στοιχεία όλων αυτών των ετών ότι ο Πέτερσον δεν ήταν τελικά ο δολοφόνος του Πάλμε.
Νότια Αφρική
Στις 21 Φεβρουαρίου του 1986 — μια εβδομάδα πριν δολοφονηθεί — ο Ούλωφ Πάλμε έκανε την κεντρική ομιλία στο Σουηδικό Λαϊκό Κοινοβούλιο κατά του Απαρτχάιντ που πραγματοποιήθηκε στη Στοκχόλμη, στο οποίο συμμετείχαν εκατοντάδες υποστηρικτές κατά του Απαρτχάιντ, καθώς και ηγέτες και αξιωματούχοι του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ANC) και του Κινήματος κατά του Απαρτχάιντ όπως ο Όλιβερ Τάμπο. Στην ομιλία του ο Ούλωφ Πάλμε είπε: «Το Απαρτχάιντ δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί, και γι' αυτό πρέπει να καταργηθεί».
Δέκα χρόνια αργότερα, προς τα τέλη Σεπτεμβρίου του 1996, ο συνταγματάρχης Γουτζίν ντε Κοκ και πρώην Νοτιοαφρικανός αστυνομικός, κατέθεσε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Πρετόρια, ισχυριζόμενος ότι ο Πάλμε πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε επειδή ήταν «αντίθετος σθεναρά στο καθεστώς του Απαρτχάιντ και στη Σουηδία έκανε ουσιαστικές συνεισφορές στο ANC». Ο Ντε Κοκ ισχυρίστηκε επίσης ότι ο υπεύθυνος για τη δολοφονία του Πάλμε, ήταν ο Κρεγκ Γουίλιαμσον, ένας πρώην αστυνομικός και Νοτιοαφρικανός κατάσκοπος. Λίγες μέρες αργότερα, ο πρώην αστυνομικός διευθυντής Ντιρκ Κουτζί, ο οποίος συνεργαζόταν με τον Γουίλιαμσον, αναγνώρισε τον Άντονι Γουάιτ, έναν πρώην Ροδεσιανό Ανιχνευτή Σέλους, ως τον πραγματικό δολοφόνο του Πάλμε. Στη συνέχεια, ένα τρίτο άτομο, ο Σουηδός μισθοφόρος Μπέρτιλ Γουέντιν, που ζούσε στη Βόρεια Κύπρο από το 1985, κατονομάστηκε ως δολοφόνος από τον πρώην αστυνομικό υπολοχαγό Πίτερ Κάσελτον, ο οποίος είχε εργαστεί μυστικά για τον Γουίλιαμσον. Τον επόμενο μήνα, τον Οκτώβριο του 1996, Σουηδοί ερευνητές της αστυνομίας επισκέφτηκαν τη Νότια Αφρική, αλλά δεν μπόρεσαν να ανακαλύψουν στοιχεία που να τεκμηριώνουν αυτους τους ισχυρισμούς.
Ένα βιβλίο που δημοσιεύτηκε το 2007 υποστήριξε ότι ένα υψηλόβαθμο στέλεχος του Γραφείου Πολιτικής Συνεργασίας, ο Άλθολ Βίσερ (ή αλλιώς «Ιβάν ο Τρομερός»), ήταν υπεύθυνος για τον σχεδιασμό και την πραγματοποίηση της δολοφονίας του Ούλωφ Πάλμε.
Στις 8 Σεπτεμβρίου του 2010 η Σουηδική εκπομπή Efterlyst (η οποία είναι το αντίστοιχο πρόγραμμα της εκπομπής Crimewatch του τηλεοπτικού σταθμού BBC), είχε ως καλεσμένο τον Τόμι Λίντστρομ, ο οποίος ήταν επικεφαλής του σουηδικού Τμήματος Εγκληματολογικών Ερευνών (CID) την εποχή της δολοφονίας του Ούλωφ Πάλμε. Όταν ρωτήθηκε από τον παρουσιαστή της εκπομπής, Χάσε Άρο, ποιος πίστευε ότι ήταν πίσω από τη δολοφονία του πρωθυπουργού, ο Λίντστρομ χωρίς να διστάσει να απαντήσει, έδειξε ως υπ' αριθμόν ένα ύποπτο το πολιτικό κίνημα Απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής. Επιπλέον ισχυρίστηκε ότι το κίνητρο τους ήταν να σταματήσουν οι κρυφές πληρωμές που κατέβαλε μυστικά η σουηδική κυβέρνηση προς το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο, μέσω της Ελβετίας.
Η εταιρεία Bofors και η Ινδική σύνδεση
Στο βιβλίο του Blood on the Snow: The Killing of Olof Palme (Αίμα στο Χιόνι: Η Δολοφονία του Ούλωφ Πάλμε) του 2005, ο ιστορικός Γιαν Μπόντεσον ανέπτυξε τη θεωρία ότι η δολοφονία του Πάλμε συνδέθηκε με το εμπόριο όπλων στην Ινδία. Το βιβλίο του Μπόντεσον αναπαρέστησε λεπτομερώς τη δολοφονία και τα επακόλουθα της. Μάλιστα ανέφερε ότι ο Ούλωφ είχε χρησιμοποιήσει τη φιλία του με τον πρωθυπουργό της Ινδίας, τον Ρατζίβ Γκάντι, για να εξασφαλίσει μια συμφωνία 8,4 δισ. Σουηδικών κορόνων, με την προϋπόθεση ότι η σουηδική εταιρεία πολεμικών εξοπλισμών Bofors θα προμήθευε οβίδες στον Ινδικό Στρατό. Ωστόσο, ο Πάλμε δεν ήξερε ότι πίσω από την πλάτη του η εταιρεία Bofors συνεργαζόταν κρυφά με την εταιρεία AE Services, η οποία είχε έδρα την πόλη Γκίλντφορντ της Κομητείας Σάρρεϋ, στην Αγγλία. Σκοπός αυτής της σκοτεινής συνεργασίας ήταν να δωροδοκήσουν κυβερνητικούς αξιωματούχους της Ινδίας για να ολοκληρώσουν τη συμφωνία με άλλους όρους. Αργότερα αυτό το γεγονός έγινε γνωστό ως σκάνδαλο Bofors.
Ο Μπόντεσον ισχυρίστηκε επίσης, ότι το πρωί της 28ης Φεβρουαρίου του 1986, ο Σουηδός Πρωθυπουργός είχε συναντηθεί με τον Μοχάμεντ Σαΐντ αλ-Σαχάφ, δηλαδή τον Ιρακινό πρεσβευτή στη Σουηδία. Οι δυο τους συζήτησαν το ζήτημα της εταιρίας Bofors, το οποίο ο αλ-Σαχάφ γνώριζε καλά λόγω της πώλησης όπλων κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ. Σύμφωνα με τον Μπόντεσον, ο πρεσβευτής είχε πει στον Πάλμε για τις κρυφές δραστηριότητες της εταιρίας Bofors, εξοργίζοντας τον Σουηδό Πρωθυπουργό. Ο Πάλμε ήταν αποφασισμένος να ξεσκεπάσει την υπόθεση και να οδηγήσει τους υπεύθυνους στη δικαιοσύνη. Ο Μπόντεσον θεωρεί ότι αυτό οδήγησε στη δολοφονία του, αφού είτε οι έμποροι όπλων της Bofors, είτε οι μεσάζοντες που εργάζονται μέσω της εταιρίας AE Services είχαν ένα προκαθορισμένο σχέδιο να φιμώσουν τον Πρωθυπουργό εάν έφτανε στην αλήθεια και η μυστική συμφωνία με την Ινδία απειλούνταν να ναυαγήσει. Σύμφωνα με τον Μπόντεσον, η σουηδική αστυνομία κατέστειλε τις μυστικές πληροφορίες (MI6) σχετικά με μια συμφωνία συνεργασίας μεταξύ των εταιριών Bofors/AE Services και της Ινδίας.
Ρομπέρτο Τιμέ
Ο Σουηδός δημοσιογράφος Άντερς Λέοπολντ, στο βιβλίο του το 2008 Det svenska trädet skall fällas («Το σουηδικό δέντρο θα καταστραφεί»), αναφέρει ότι ο Χιλιανός φασίστας Ρομπέρτο Τιμ ήταν εκείνος που σκότωσε τον Ούλωφ Πάλμε. Ο Τιμ ήταν επικεφαλής της πιο μαχητικής πτέρυγας της ακροδεξιάς πολιτικής οργάνωσης με το όνομα Πατρίδα και Ελευθερία (Patria y Libertad), που χρηματοδοτούνταν από τη CIA. Σύμφωνα με τον Λέοπολντ, ο Πάλμε σκοτώθηκε επειδή είχε δώσει αδικαιολόγητα άσυλο σε μεγάλο αριθμό αριστερών Χιλιανών μετά το πραξικόπημα που ανέτρεψε τον Πρόεδρο της Χιλής Σαλβαδόρ Αλιέντε το 1973.
Σύνδεση της CIA και της P2
Μια άλλη θεωρία αναφέρει την εμπλοκή της CIA και της ιταλικής μυστικής, ψευδό-μασονικής στοάς ονόματι Propaganda Due (Πληρωτέα Προπαγάνδα) με επικεφαλής τον αποκαλούμενο "Σεβασμιότατο Δάσκαλο" Λίτσιο Τζέλι, ο οποίος έγραψε σε τηλεγράφημα στον καθολικό ιερέα Φίλιπ Γκουαρίνο, αναφέροντας ότι «το σουηδικό δέντρο θα καταρρεύσει». Ισχυρισμοί για ανάμειξη της CIA στη δολοφονία του Πάλμε μεταφέρθηκαν από τον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό RAI τον Ιούλιο του 1990, όταν ο Ρίτσαρντ Μπρενέκε, έναν επιχειρηματία του Όρεγκον, ανέφερε ότι ήταν πρώην πράκτορας της CIA. Η CIA αρνήθηκε τους ισχυρισμούς του Μπρενέκε, αποκαλώντας τους "απόλυτη ανοησία" "εξωφρενικής φύσης" και δηλώνοντας ότι: "Η υπηρεσία αρνείται κατηγορηματικά ότι ο κύριος Μπρενέκε ήταν ποτέ πράκτορας της CIA ή είχε οποιαδήποτε σχέση με τη CIA".
GH
Ένας ύποπτος που αναγνωρίστηκε το 1999 μόνο ως GH από τη λέξη Granskningskommissionen (Γκράνσκνινγκσκομισιονεν) είχε πρωταρχικό ενδιαφέρον κατά την πρώιμη έρευνα. Οι υποψίες για την εμπλοκή του στην υπόθεση βασίστηκε στα εξής 8 σημεία:
Επιπρόσθετα, η άδεια όπλου του GH είχε ανασταλεί αφού σε κάποια περίπτωση πυροβόλησε την τηλεόραση του όταν είδε στην οθόνη της το πρόσωπο του Ούλωφ Πάλμε. Επίσης, είχε καταδικαστεί για επίθεση το 1985 επειδή κλώτσησε ένα σκύλο και το 2005 επειδή επιτέθηκε σε νεαρό άνδρα στο μετρό. Ο GH απεβίωσε το καλοκαίρι του 2008. Ο αδερφός του είχε επικοινωνήσει τότε με την αστυνομία της Στοκχόλμης λόγω του ότι ανησυχούσε επειδή δεν μπορούσε να έρθει σε επαφή με τον GH. Δύο αξιωματικοί επιβολής του νόμου έφτασαν λίγο αργότερα στην κατοικία του GH και χτύπησαν το κουδούνι. Αφού δεν έλαβαν καμία απάντηση, χτύπησαν δυνατά την πόρτα και φώναξαν: «''Άνοιξε! Είμαστε η αστυνομία!''» Λίγο αργότερα ακούστηκε ένας πυροβολισμός μέσα από το διαμέρισμα. Η αστυνομία εισέβαλε στη συνέχεια για να διαπιστώσει ότι ο GH είχε αυτοκτονήσει.
Αστυνομική συνωμοσία
Σε ένα άρθρο στη γερμανική εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit τον Μάρτιο του 1995, ο Κλος-Ντάιτερ Ναπ παρουσίασε την άποψη του για τη δολοφονία του Πάλμε ως αποτέλεσμα μιας συνωμοσίας μεταξύ σουηδών ακροδεξιών αστυνομικών. Σύμφωνα με αυτήν την αναφορά, ο δολοφόνος ταυτοποιήθηκε από δύο μάρτυρες που έτυχε να βρίσκονται στο σημείο. Επίσης, είχαν δει ξανά τον δράστη σε άλλες προηγούμενες τυχαίες συναντήσεις. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία η αστυνομία απέκρυψε την ταυτότητα του δολοφόνου και συγκάλυψε το έγκλημα επειδή ο δράστης άνηκε στο σώμα του νόμου.
Το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK)
Το 1971, ο Ούλωφ Πάλμε απέδωσε τον φόβο της τρομοκρατίας ανάμεσα στους όχλους σε «αναρχικούς και ανθρώπους με μακριά μαλλιά και ανθρώπους με γενιάδες». Ακολουθώντας αυτή τη θεωρία, ο Χανς Χόλμερ, ο αστυνομικός επίτροπος της Στοκχόλμης, έλαβε πληροφορίες από τον Μπέρτιλ Γουέντιν και συνέλαβε κάποιους Κούρδους που ζούσαν στη Σουηδία. Η αιτία αυτής της κίνησης ήταν ότι το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν ευθυνόταν για την ανθρωποκτονία του πρωθυπουργού. Ωστόσο, η πληροφορία αποδείχθηκε ασαφής και τελικά οδήγησε στην απομάκρυνση του Χολμέρ από την έρευνα για τη δολοφονία του Πάλμε.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, τον Απρίλιο του 2001, μια ομάδα Σουηδών αστυνομικών πήγε να πάρει κατάθεση από τον ηγέτη του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, στην τουρκική φυλακή. Ο Οτσαλάν ισχυρίστηκε κατά τη διάρκεια της δίκης του ότι ίσως μια αντιφρονούσα κουρδική ομάδα, με επικεφαλής την πρώην σύζυγο του, είχε δολοφονήσει τον Πάλμε. Ωστόσο, και αυτή η προσπάθεια της αστυνομικής ομάδας αποδείχθηκε ανεπιτυχής καθώς δεν βγήκε άκρη από αυτή την ανάκριση.
Οι τουρκικές εφημερίδες έχουν υποστηρίξει αρκετές φορές ότι το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν έχει παραδεχτεί τη δολοφονία, αλλά στην πραγματικότητα εκείνο πάντα αρνείται όλους τους ισχυρισμούς. Το 1998, το PKK είπε ότι υπάρχει ισχυρή ένδειξη ότι η τουρκική πλευρά προσπαθεί να δυσφημήσει το κόμμα τους χρησιμοποιώντας τη δολοφονία του Ούλωφ Πάλμε. Επίσης πολλές κουρδικές οργανώσεις πιστεύουν ότι οι αρχικοί ισχυρισμοί ήταν προπαγάνδα της Τουρκικής κυβέρνησης.
Γιουγκοσλαβική σύνδεση
Τον Ιανουάριο του 2011 το γερμανικό περιοδικό Focus αναφέρθηκε σε επίσημα γερμανικά αρχεία ανακρίσεων σε σχέση με μια άλλη έρευνα του 2008 που έδειχνε ότι η δολοφονία είχε πραγματοποιηθεί από πράκτορα της Γιουγκοσλαβικής υπηρεσίας ασφαλείας.
Ο Άνθρωπος Λέιζερ
Ο Τζον Άσονους, "ο Άνθρωπος Λέιζερ" (the Laser Man), γνωστός και ως Τζον Στάνερμαν, ήταν αρχικά ένας από τους υπόπτους, αλλά αποδείχθηκε ότι είχε ισχυρό άλλοθι, καθώς φυλακίστηκε τη νύχτα που δολοφονήθηκε ο Πάλμε.
Ο Άνθρωπος της Σκάντια
Το 2018, ο δημοσιογράφος και ερευνητής Τόμας Πέτερσον (Thomas Pettersson) δημοσίευσε πρώτα μια σειρά άρθρων στο σουηδικό περιοδικό Filter και αργότερα ένα βιβλίο με τίτλο: Den osannolika mördaren ("Ο απίθανος δολοφόνος"), βασισμένο σε μια μακροχρόνια έρευνα για τη δολοφονία του Ούλωφ Πάλμε. Τα ευρήματα του Πέτερσον καλύφθηκαν και στα σουηδικά μέσα ενημέρωσης, όπως για παράδειγμα στις εφημερίδες Expressen και Aftonbladet.
Σε προηγούμενες αναφορές, ο Ένγκστρεμ είχε αντιμετωπιστεί ως επί το πλείστο ως αυτόπτης μάρτυρας. Συγκεκριμένα, με βάση τον δικό του ισχυρισμό, ήταν το πρώτο άτομο που έφτασε στον τόπο της δολοφονίας. Είχε επίσης ερευνηθεί για σύντομο χρονικό διάστημα από την αστυνομία ως πιθανός ύποπτος, αλλά στη συνέχεια οι υποψίες έφυγαν από το πρόσωπο του. Ωστόσο, ο Πέτερσον έθεσε ένα σενάριο κατά το οποίο ο Ένγκστρεμ είχε συναντήσει κατά τύχη τον Πάλμε στον δρόμο και τελικά τον πυροβόλησε χωρίς να το έχει σχεδιάσει, επειδή αντιπαθούσε έντονα τον Πρωθυπουργό και τις πολιτικές του τακτικές.
Ο Πέτερσον πιστεύει ότι τα στοιχεία από τον τόπο του εγκλήματος δείχνουν έντονα τον Ένγκστρεμ ως τον δολοφόνο. Το πιο σημαντικό είναι ότι αρκετοί άλλοι μάρτυρες έδωσαν ακριβείς περιγραφές του δραπέτη δολοφόνου που ταίριαζαν απόλυτα με τον Ένγκστρεμ. Επίσης κανένας άλλος μάρτυρας δεν τοποθέτησε τον Ένγκστρεμ στη σκηνή μετά τους πυροβολισμούς, παρόλο που ο ίδιος ανέφερε ότι ήταν παρών από την αρχή και μίλησε με την Κυρία Πάλμε, κάτι που η ίδια το αρνήθηκε. Μάλιστα ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι έπιασε τον καρπό του πρωθυπουργού καθώς εκείνος ήταν αναίσθητος για να νιώσει τον σφυγμό του και κατόπιν προσπάθησε να τον επαναφέρει. Στην πραγματικότητα όμως, σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες, μόνο η Λίσμπετ και οι τραυματιοφορείς συμμετείχαν στις προσπάθειες ανάνηψης του θύματος. Επιπλέον, τα μόνα άτομα που ο Ένγκστρεμ μπόρεσε να αναγνωρίσει ότι ήταν παρόντα στη σκηνή του εγκλήματος, ήταν εκείνα που πιθανότατα είχε συναντήσει ο δολοφόνος, ενώ δεν μπόρεσε να αναγνωρίσει τους περαστικούς που είχαν φτάσει μετά τον πυροβολισμό. Επίσης, οι γνωστές κινήσεις του Ένγκστρεμ κατά τη διάρκεια της βραδιάς, για τις οποίες έδωσε ψευδείς πληροφορίες όταν ρωτήθηκε, δείχνουν ότι είχε την ευκαιρία να βρει τον Πάλμε στον κινηματογράφο νωρίτερα εκείνο το βράδυ και αργότερα να τον ακολουθήσει από εκεί στον τόπο του εγκλήματος. Μάλιστα είχε φορέσει ρούχα που ταίριαζαν με ορισμένες από τις περιγραφές των μαρτύρων του δολοφόνου και κρατούσε μια μικρή τσάντα που σημειώθηκε από έναν μάρτυρα που είδε τον δολοφόνο να το βάζει στα πόδια.
Λίγο μετά τη δολοφονία, ο Ένγκστρεμ ξεκίνησε μια σειρά εμφανίσεων στα μέσα ενημέρωσης στις οποίες ανέπτυξε μια πιο λεπτομερή ιστορία της εμπλοκής του στα γεγονότα και επέκρινε την αστυνομία επειδή τον κατέστησε ως αναξιόπιστο και ασυνεπή μάρτυρα. Ο Πέτερσον πιστεύει ότι οι εμφανίσεις του Ένγκστρεμ στα μέσα ενημέρωσης ήταν μια ευκαιριακή και τελικά επιτυχημένη τακτική που επινόησε για να παραπλανήσει τους ερευνητές και αργότερα να κερδίσει την προσοχή ως σημαντικός μάρτυρας που παραμελήθηκε από την αστυνομία.
Σύμφωνα με το επιχείρημα του Πέτερσον, καταγγέλλοντας ο Ένγκστρεμ τον εαυτό του στην αστυνομία ως μάρτυρα και προσεγγίζοντας τα μέσα μαζικής ενημέρωσης με βάση τα στοιχεία που προέκυψαν από ρεπορτάζ εφημερίδων, είχε ως στόχο να μπερδέψει τις αναμνήσεις των μαρτύρων και να αποπροσανατολίσει τις αρχές σχετικά με τον πραγματικό του ρόλο.
Η θεωρία του «Ανθρώπου της Σκάντια» είχε ήδη προταθεί στο παρελθόν από τον Λαρς Λάρσον (Lars Larsson) στο βιβλίο του με τίτλο: "Nationens fiende" («Ο Εχθρός του Έθνους») του 2016, αλλά έλαβε περιορισμένης προσοχής εκείνη την εποχή. Ωστόσο, αυτή η θεωρία συνάντησε και αντιδράσεις καθώς κάποιοι υποστήριξαν ότι ήταν τραβηγμένη. Ακόμα και η οικογένεια και οι φίλοι του Στιγκ Ένγκστρεμ απέρριψαν σχεδόν καθολικά την ιδέα ότι θα μπορούσε να ήταν δολοφόνος υποστηρίζοντας ότι δεν είχε λόγο να σκοτώσει τον Πάλμε, καθώς δεν είχε ποτέ όπλο, ούτε γνωστές εγκληματικές ή εξτρεμιστικές διασυνδέσεις και δεν είχε ιστορικό βίας.
Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι δεν είχε πρόσβαση σε όπλα. Καταρχήν, ως πρώην ανθυπασπιστής στον στρατό ο Στιγκ Ένγκστρεμ είχε γνώση χρήσης όπλων. Το ότι είχε πρόσβαση σε αυτά συνάγεται από το γεγονός ότι ένας φίλος του που ήταν και γείτονας του ήταν γνωστός συλλέκτης όπλων. Επιπλέον, ο Ένγκστρεμ κινούνταν σε δεξιά περιβάλλοντα με ακραίες αντιπάθειες προς τον επί 11 χρόνια σοσιαλδημοκράτη πρωθυπουργό.
Παρόλα αυτά, στις 10 Ιουνίου του 2020, η Σουηδική Εισαγγελική Αρχή πρότεινε τον Άνθρωπο της Σκάντια ως δράστη και διέκοψε την έρευνα καθώς ο Ένγκστρεμ δεν είναι πλέον στη ζωή, καθώς το 2000 αυτοκτόνησε με χάπια και αλκοόλ. Επομένως δεν μπορεί να διωχθεί ποινικά.
Ο γενικός εισαγγελέας Κρίστερ Πέτερσον δήλωσε όσον αφορά αυτή τη θεωρία: "Αν και ο Ένγκστρεμ είχε αρνητική άποψη για τον πρωθυπουργό, καθώς και μακροχρόνια οικονομικά και αυξανόμενα προβλήματα με το αλκοόλ, οι ερευνητές δεν είχαν σαφή εικόνα του κινήτρου του για τη δολοφονία του Ούλωφ Πάλμε". Επίσης απάντησε στους επικριτές του, που υποστηρίζουν εσφαλμένη την απόφαση του να κλείσει την υπόθεση με τον Στιγκ Ένγκστρεμ ως δολοφόνο του Πάλμε, αναφέροντας στην εφημερίδας Expressen τα εξής: «Έχουμε κάνει το καλύτερο δυνατό και, σύμφωνα με εμάς, η έρευνα που παρουσιάζουμε είναι μάλλον ισχυρή».
Κόστος και όγκος της έρευνας
μικρογραφία| Αναμνηστική πλάκα στον τόπο της δολοφονίας, που γράφει: «Εδώ, ο πρωθυπουργός της Σουηδίας Ούλωφ Πάλμε δολοφονήθηκε, στις 28 Φεβρουαρίου του 1986».
Απεικόνιση ταινιών
Στη σουηδική φανταστική ταινία θρίλερ του 1998 Το τελευταίο συμβόλαιο (Sista kontraktet), η δολοφονία του Πάλμε παρουσιάστηκε σαν να είχε σχεδιαστεί από μισθωμένο δολοφόνο.
Στη σειρά του Netflix του 2021 The Unlikely Murderer (Ο απίθανος δολοφόνος), η οποία είναι βασισμένη στο βιβλίο του Τόμας Πέτερσον, ο δολοφόνος του Ούλωφ Πάλμε απεικονίστηκε ως ο Στιγκ Ένγκστρεμ, ο επονομαζόμενος «Άνθρωπος της Σκάντια». Επειδή ο Ένγκστρεμ δεν έχει κριθεί ποτέ ένοχος σε δικαστήριο (καθώς πέθανε το 2000 και η έρευνα έκλεισε το 2020), τα επεισόδια ανοίγουν με τις λέξεις, "Βασισμένο σε ένα ανεξιχνίαστο έγκλημα" και τελειώνουν με τη φράση: "Δεν έχει αποδειχθεί ότι ο Στιγκ Ένγκστρεμ δολοφόνησε τον Ούλωφ Πάλμε, αλλά η σουηδική αστυνομία και εισαγγελική αρχή τον υποπτεύονται".
Παραπομπές
Κατηγορία:Δολοφονίες
Κώστας Βουτσάς
Ο Κώστας Βουτσάς (Βύρωνας Αττικής, 31 Δεκεμβρίου 1931 - Αθήνα, 26 Φεβρουαρίου 2020 ) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, με εβδομηκονταετή υποκριτική καριέρα. Θεωρείται ένας από τους δημοφιλέστερους ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου,ενώ μέχρι και το τέλος της ζωής του παρέμεινε ενεργός στην υποκριτική τέχνη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1931 στον Βύρωνα Αττικής, τέκνο προσφυγικής οικογένειας με καταγωγή από τους Επιβάτες Θράκης. Το οικογενειακό επίθετο ήταν «Σαββόπουλος», αλλά το «Βουτσάς» επικράτησε από τον παππού του που έφτιαχνε βαρέλια και τα βαρέλια παλαιότερα λέγονταν και «βουτσιά». Όταν ξεκίνησε την καριέρα του, τού είχε προτείνει θιασάρχης να το αλλάξει σε «Βέσελης», αλλά εκείνος αρνήθηκε.
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου, απ' όπου αποφοίτησε το 1953 και αρχικά έλαβε μέρος σε παραστάσεις περιπλανώμενων θιάσων (μπουλούκια).
Υπήρξε σύζυγος της ηθοποιού και χορεύτριας Έρρικας Μπρόγιερ, με την οποία απέκτησε μια κόρη, τη Σάντρα (1966). Είχε άλλες δύο κόρες από τον δεύτερο γάμο του, με τη Θεανώ Παπασπύρου, τη Θεοδώρα (1977) και τη Νικολέτα (1979), με την πρώτη να ακολουθεί τα δικά του βήματα στο χώρο της υποκριτικής.
Το 2015, ο Κώστας Βουτσάς έκανε σχέση με την επίσης ηθοποιό, Αλίκη Κατσαβού, με την οποία νυμφεύθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2016 και στις 23 Ιουλίου του ίδιου έτους απέκτησαν ένα γιο, το Φοίβο.
Στις 7 Φεβρουαρίου 2020 εισήχθη εσπευσμένα στη ΜΕΘ με καρδιοαναπνευστική ανεπάρκεια και λοίμωξη του αναπνευστικού. Απεβίωσε τα ξημερώματα της 26ης Φεβρουαρίου 2020, έπειτα από 19 ημέρες νοσηλείας και σε ηλικία 88 ετών. Λίγες μέρες πριν εισέλθει στο νοσοκομείο συμμετείχε σε θεατρική παράσταση. Κηδεύτηκε στις 28 Φεβρουαρίου στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών. Από την προηγούμενη ημέρα η σορός του είχε τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα. Η ταφή του έγινε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της ΑΕΚ. Ο σύλλογος εξέφρασε και την πρόθεση να τιμήσει τον ηθοποιό με ένα κέρινο ομοίωμα στο μουσείο της ΑΕΚ.
Πολιτικές απόψεις
Είχε στηρίξει και ψηφίσει πολλάκις το ΚΚΕ, χωρίς ο ίδιος να αυτοπροσδιορίζεται ως κομμουνιστής.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Επιβατιανοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μακεδόνες
Γ.Σ. Φάρος Λάρισας
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Φάρος Λάρισας, γνωστός επίσης και ως '''Γ.Σ.Λ. - Φάρος''', ήταν βραχύβιος ελληνικός αθλητικός σύλλογος, με έδρα δραστηριοτήτων την πόλη της Λάρισας. Υπήρξε ενεργός μόνο κατά την αγωνιστική περίοδο 2017-18 και ήταν αποτέλεσμα συνεργασίας της μεταφοράς του Φάρου Κερατσινίου στη Λάρισα, έχοντας δικαίωμα συμμετοχής στην Α1 Εθνική. Σύμφωνα με τον αθλητικό νόμο το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του σωματείου απέκτησε νομική μορφή ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία Γυμναστικός Λάρισας Φάρος Κ.Α.Ε.
Ως έδρα της ομάδας χρησιμοποιήθηκε το Κλειστό Γυμναστήριο του Ε.Α.Κ. Νεάπολης Λάρισας, χωρητικότητας 3.964 θεατών. Οι αθλητές του αγωνίζονταν με χρώματα το πράσινο και το λευκό, ενώ οι φανέλες τους έφεραν το έμβλημα του δισκοβόλου αθλητή.
Ίδρυση
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2017 και ήταν αποτέλεσμα συνεργασίας της μεταφοράς του Φάρου Κερατσινίου στη Λάρισα. Τη διοίκηση ανέλαβαν άτομα που τις προηγούμενες χρονιές είχαν εμπλακεί με τον σύλλογο που έφερε το όνομα Γυμναστικός Σύλλογος Λαρισαίων 1928, που αποτελούσε το μετέπειτα όνομα του ΑΟ Λάρισας «Ο Φοίνιξ». Ο Φάρος Κερατσινίου προερχόταν από δύο εξαιρετικές χρονιές στην Α2 Εθνική, έχοντας καταλάβει μόλις τη δεύτερη θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης. Αδυνατώντας να σηκώσουν το οικονομικό βάρος της ανόδου στην κορυφαία κατηγορία οι ιθύνοντες του συλλόγου αναζήτησαν οικονομικούς συνεργάτες. Τελικά ήρθαν σε συμφωνία με τους Λαρισαίους παράγοντες οι οποίοι μαζί με την πλειοψηφία των μετοχών απέκτησαν το δικαίωμα να επιβάλλουν την έδρα, το έμβλημα και τα χρώματά τους. Η συμφωνία δεν περιελάμβανε πλήρη απορρόφηση, καθώς τα ερασιτεχνικά τμήματα των ομάδων διατήρησαν την αρχική τους επωνυμία και έδρα. Η τύχη του ΑΦΜ του ΓΣ Λαρισαίων 1928, όταν και η ομάδα είχε υποβιβαστεί στη Β' Εθνική, αγνοείται, αν και έγινε προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί προκειμένου ν' αγωνιστεί άλλος σύλλογος στη συγκεκριμένη κατηγορία.
Αγωνιστική Περίοδος 2017-2018
Ο Φάρος Λάρισας αγωνίστηκε αρχικά στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος, στον οποίο εντάχθηκε από τη Β' Φάση και μετά. Στον πρώτο του εντός έδρας αγώνα, στις 23 Σεπτεμβρίου 2017, επικράτησε στην παράταση της Κύμης με σκορ 70-66. Στην επόμενη αγωνιστική κατάφερε να πάρει νικηφόρο αποτέλεσμα εκτός έδρας, αυτή τη φορά απέναντι στο Χολαργό με σκορ 53-66. Στην τρίτη και τελευταία αγωνιστική της Β' Φάσης αναδείχθηκε νικητής απέναντι στον Ιωνικό Νίκαιας με το τελικό σκορ να διαμορφώνεται σε 70-82. Τελικά γνώρισε τον αποκλεισμό στη «Φάση των 8», όπου και ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς με σκορ 67-97. Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα της Basket League, ο σύλλογος της Λάρισας αγωνίστηκε μόνο στη διάρκεια της Κανονικής Περιόδου, αποφεύγοντας τον υποβιβασμό. Ειδικότερα κατέλαβε την 11η θέση της τελικής κατάταξης, σε σύνολο 14 ομάδων, έχοντας συλλέξει 8 νίκες και 18 ήττες.
Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατήρησε για ολόκληρη της διάρκεια της χρονιάς ο Θανάσης Σκουρτόπουλος, ενώ αρχηγός ήταν ο Γιάννης Βαβάτσικος. Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας αναδείχθηκε ο Νώντας Παπαντωνίου (307 πόντοι σε 26 αγώνες, 11,81 κατά μ.ό.) Διακρίθηκε επίσης ο Αμερικανός Στιβ Μπαρτ Τζ. (154 πόντοι σε 8 αγώνες, 19,25 κατά μ.ό.), ο Αμερικανός Κέβιν Ουέαρ (99 πόντοι σε 8 αγώνες, 12,38 κατά μ.ό.) και ο Ολλανδός Ρόλαντ Σάφτενααρ (295 πόντοι σε 26 αγώνες, 11,35 κατά μ.ό.).
Αναστολή λειτουργίας
Στη διάρκεια της χρονιάς η Κ.Α.Ε. ξεκίνησε να αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες. Κατά συνέπεια, σε μία διαδικασία που ξεκίνησε το Φεβρουάριο και ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2018, οι μετοχές της εταιρίας αποκτήθηκαν από τον Παντελή Μπούμπουρα, επιχειρηματία στον κατασκευαστικό κλάδο και ιδιοκτήτη της εταιρείας Gefest με έδρα την Οδησσό. Ο τελευταίος είχε ήδη δημιουργήσει ακαδημία καλαθοσφαίρισης στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Λήμνο, με την επωνυμία Ήφαιστος Λήμνου. Με τον τρόπο αυτό ο νησιωτικός σύλλογος απέκτησε Α.Φ.Μ. που είχε το δικαίωμα συμμετοχής στην κορυφαία κατηγορία, διατηρώντας τα δικά του χρώματα και έμβλημα. Ο Φάρος Κερατσινίου αναδημιούργησε το ανδρικό του τμήμα που δήλωσε συμμετοχή στη χαμηλότερη κατηγορία της Ε.Σ.Κ. Νότιας Αττικής. Ο Γ.Σ. Λάρισας δεν επαναλειτούργησε άμεσα.
Παραπομπές
* Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λάρισας Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2017 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2017
Σερτζίνιο Ντεστ
Ο Σερτζίνο Τζιάνι Ντεστ (γεννημένος στις 3 Νοεμβρίου 2000) είναι Ολλανδός-Αμερικανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως δεξί μπακ για την ομάδα της Λα Λίγκα, την Μπαρτσελόνα και την εθνική ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών. Γεννημένος στην Ολλανδία από μητέρα Ολλανδή και πατέρα Αμερικανό με καταγωγή από το Σουρινάμ, ο Ντεστ εκπροσωπεί τις Ηνωμένες Πολιτείες σε εθνικό επίπεδο από το 2019.
Πρώτα χρόνια
Ο Ντεστ γεννήθηκε στην Ολλανδία από έναν Αμερικανό πατέρα με καταγωγή από το Σουρινάμ και μια Ολλανδή μητέρα. Ο Ντεστ έπαιξε για την ακαδημία νέων της Αλμέρε Σίτι μέχρι το 2012, όταν μετακόμισε στην ακαδημία νέων του Άγιαξ. Αρχικά, αγωνίζονταν ως κεντρικός επιθετικός, αλλά στη συνέχεια καθώς εξελίσσονταν, άλλαξε θέση σε δεξί μπακ.
Άγιαξ
Ο Ντεστ έκανε το ντεμπούτο του για τον Γιονγκ Άγιαξ στις 15 Οκτωβρίου 2018 σε ήττα 2-1 από την Γιονγκ PSV. Ο Ντεστ εντυπωσίασε κατά τη διάρκεια της σεζόν 2018–19, πραγματοποιώντας 18 συμμετοχές στην ολλανδική Eerste Divisie, μετρώντας ένα γκολ και δύο ασίστ. Πέτυχε επίσης ένα γκολ και μία ασίστ σε επτά συμμετοχές στο ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ.
Στις 27 Ιουλίου 2019, ο Ντεστ έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του Άγιαξ σε επίσημο παιχνίδι, ξεκινώντας βασικός στον αγώνα για το Johan Cruyff Shield του 2019, ένα ντέρμπι εναντίον της ΠΣΦ Αϊντχόφεν. Ο Άγιαξ κέρδισε τον αγώνα, 2–0, και κατά συνέπεια, τον τίτλο. Στις 10 Αυγούστου 2019, ο Dest έκανε το ντεμπούτο του στην Έρεντιβιζι, αντικαθιστώντας τον Μαζραουί στο 54ο λεπτό στην εντός έδρας νίκη του Άγιαξ με 5–0 εναντίον της Έμεν. Επίσης αγωνίστηκε ως αλλαγή σε προκριματικούς αγώνες στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι σε ΠΑΟΚ και ΑΠΟΕΛ. Τον Σεπτέμβριο, ο Ντεστ προήχθη επίσημα στην πρώτη ομάδα του Άγιαξ. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2019, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Λιλ ΟΣΚ. Ένα ματς που η ομάδα του Ντεστ κέρδισε με 3–0. Ο Ντεστ ολοκλήρωσε την πρώτη του σεζόν στον Άγιαξ με 35 συμμετοχές στις οποίες σημείωσε δύο γκολ - και τα δύο στο κύπελλο Ολλανδίας εναντίον της Τέλσταρ.
Μπαρτσελόνα
Την 1η Οκτωβρίου 2020, ο Ντεστ πήρε μεταγραφή στην Μπαρτσελόνα για 21 εκατομμύρια ευρώ και επιπλέον 5 εκατομμύρια ευρώ σε μπόνους. Υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τον σύλλογο, με ρήτρα εξαγοράς στα 400 εκατομμύρια ευρώ. Ο Ντεστ έκανε το ντεμπούτο του για την Μπαρτσελόνα στις 4 Οκτωβρίου, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 75ο λεπτό, στη θέση του Τζόρντι Άλμπα σε ισοπαλία 1-1 εναντίον της Σεβίλλης. Με την εμφάνιση του αυτή, ο Ντεστ έγινε ο πρώτος Αμερικανός που αγωνίστηκε με την Μπαρτσελόνα σε αγώνα της Λα Λίγκα. Στις 20 Οκτωβρίου, έγινε ο πρώτος Αμερικανός που έπαιξε για την Μπαρτσελόνα σε αγώνα ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Αργότερα εκείνο τον μήνα, ο Ντεστ απέκτησε ένα ακόμη ορόσημο, καθώς έγινε ο πρώτος Αμερικανός που έπαιξε στο Ελ Κλάσικο. Η Μπαρτσελόνα έχασε με 1-3 από την Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά η απόδοση του Ντεστ στον αγώνα ήταν πολύ καλή. Στις 24 Νοεμβρίου 2020, ο Ντεστ σημείωσε το πρώτο του γκολ με την Μπαρτσελόνα, στην εκτός έδρας νίκη 4–0 επί της Ντιναμό Κιέβου στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. Με αυτόν τον τρόπο, ο Ντεστ έγινε ο πρώτος Αμερικανός που σκόραρε για τον σύλλογο σε επίσημο ματς. Στις 21 Μαρτίου 2021, σημείωσε ένα φανταστικό γκολ στην εκτός έδρας νίκη της Μπαρτσελόνα με 6-1 επί της Ρεάλ Σοσιεδάδ.
Διεθνής καριέρα
Ο Ντεστ εκπροσώπησε τις Ηνωμένες Πολιτείες σε διεθνές επίπεδο τόσο στην ομάδα νέων όσο και στην πρώτη ομάδα. Αγωνίστηκε με την Κ-17 των Ηνωμένων Πολιτειών στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2017 FIFA Κ-17 και με την Κ-17 των Ηνωμένων Πολιτειών στο Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA Κ-20 του 2019, όπου έπαιξε τέσσερις αγώνες.
Ο Ντεστ έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών στις 6 Σεπτεμβρίου 2019, ξεκινώντας βασικός και παίζοντας 68 λεπτά σε φιλική ήττα 3–0 από το Μεξικό. Ο Ντεστ επέλεξε να συνεχίσει ως Αμερικανός στην ομάδα των ΗΠΑ σε επίσημους αγώνες, στις 28 Οκτωβρίου 2019.
Στυλ παιχνιδιού
Ο Ντεστ συνδυάζει όλες τις απαραίτητες αρετές που πρέπει να διαθέτει ένα ολοκληρωμένο μπακ. Είναι καλός στην επίθεση, σταθερός στην άμυνα και κρατάει ικανοποιητικά την κατοχή. Έχει την δυνατότητα να προσπερνάει παίκτες στο ένας εναντίον ενός και αξιοποιεί την ταχύτητα του για να πηγαίνει στην επίθεση και να επανέρχεται γρήγορα στην άμυνα.
Διακρίσεις
Άγιαξ
Μπαρτσελόνα
Ηνωμένες Πολιτείες
Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΗΠΑ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιόνγκ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ολλανδοί με καταγωγή από το Σουρινάμ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κερασιά Λεχουρίου Αχαΐας
Η Κερασιά (ή Κερασέα) είναι ορεινό χωριό της Αχαΐας στην πρώην Επαρχία Καλαβρύτων και κοντά στα σύνορα του νομού με την Αρκαδία και την Ηλεία. Βρίσκεται στον Ερύμανθο σε υψόμετρο 800 μέτρων στους πρόποδες του όρους Κάκαβος. Προστάτης του χωριού είναι ο Άγιος Δημήτριος στον οποίο είναι αφιερωμένη η κεντρική του εκκλησία.
Ιστορία
Η ονομασία Κερέσοβα, παλιά ονομασία του χωριού, αναφέρεται πρώτη φορά το 1463 σε καταγραφή των Οθωμανικών τιμαρίων της περιοχής και πιστεύεται ότι προϋπήρχε της Οθωμανικής κατάκτησης του 1460. Το παλιό όνομα του χωριού "Κερέσοβα" σημαίνει τόπος με πολλές κερασιές και προήλθε από την ελληνική «κέρασος» με την σλάβικη κατάληξη «-οβα». Στην ενετική απογραφή του 1700 η Κερέσοβα αναφέρεται ως Geresova με 9 οικογένειες 20 άντρες και 22 γυναίκες. Το 1928 μετενομάστηκε σε Κερασιά.
Κατά την Β΄ Τουρκοκρατία (1715-1821) ανήκε διοικητικά στον Καζά των Καλαβρύτων και στο Σέμτι του Λεχουρίου. Στην επανάσταση του 1821 αναφέρεται η οικογένεια Μπέλη με μεγάλη προσφορά στον αγώνα. Ο Χρήστος Μπέλης μάλιστα τιμήθηκε με το αριστείο ανδρείας. Μετά την απελευθέρωση στην περιοχή έδρασαν οι ληστές Κ. Πανόπουλος, Κάπαρης και άλλοι. Στην διάρκεια της κατοχής και τους εμφυλίου πολέμου στην περιοχή έδρασαν αντάρτικα σώματα.
Οδική σύνδεση το χωριό απέκτησε το 1950 με ιδιωτική πρωτοβουλία χωριανών.
Διοικητική ιστορία
Με την Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1836 αποτέλεσε χωριό του Δήμου Ψωφίδος της Διοικήσεως Κυλληνίας (Καλαβρύτων) αφού η Επαρχία Διποταμίας καταργήθηκε. Το 1912 με την κατάργηση των δήμων αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Λιβαρτζίου και από το 1916 της κοινότητας Λεχουρίου αφού αποσπάστηκε από την κοινότητα Λιβαρτζίου. Το 1998 με το Σχέδιο Καποδίστριας έγινε οικισμός του πρώην Δήμου Αροανίας έως το 2010 που έγινε οικισμός του Δήμου Καλαβρύτων.
Εκπαίδευση
Στην Κερασιά χτίστηκε δημοτικό σχολείο το 1936 ενώ έως τότε λειτουργούσε σε διάφορα κτίρια του χωριού. Έπαψε να λειτουργεί την δεκαετία του 90.
Λοιπά στοιχεία
Να μην συγχέεται με τον ομώνυμο οικισμό του τοπικού διαμερίσματος Λυκουρίας του Δήμου Καλαβρύτων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αροανίας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Ιάκωβος Ζόρζι
Ο Ιάκωβος Ζόρζι (ιταλικά : Giacomo Giorgi ή Zorzi) ήταν Ενετικής καταγωγής Μαρκήσιος της Βοδονίτσας από το 1388 έως το 1410 και τριτημόριος της Καρύστου. Ήταν γιος του Φραγκίσκου Ζόρζι και της Ευφροσύνης Σομμαρίπα των Κυκλάδων, όταν πέθανε ο πατέρας του τον διαδέχτηκε υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του.
Ο Ιάκωβος παρέμεινε υποτελής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας αλλά σταμάτησε να πληρώνει τον ετήσιο φόρο που είχαν υποχρεώση το Μαρκιζάτο να πληρώνει οι Καταλανοί στο Δουκάτο των Αθηνών. Το 1393-1394 οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Κομητεία των Σαλώνων και το Δουκάτο Νέων Πατρών η Βοδονίτσα δεν καταλήφθηκε αλλά υποχρεώθηκε να πληρώνει φόρο υποτέλειας στον Σουλτάνο. Το 1409 απαλλάχτηκε από τον φόρο αποτέλεσμα μια σειράς συνθηκών ανάμεσα στην Βενετία και τους Οθωμανούς.
Το 1410 ο νέος ηγέτης των Οθωμανών Μούσα Τσελεμπί ξεκίνησε πόλεμο κατά του Μαρκιζάτου, επιτέθηκε και πολιόρκησε την Βοδονίτσα χωρίς επιτυχία. Ο Ιάκωβος πέθανε το 1410 και τον διαδέχτηκε ο Νικόλαος Β΄ Ζόρζι που συνέχισε τον πόλεμο με τους Οθωμανούς.
Μαιμακτήρια
Τα Μαιμακτήρια ήταν αρχαία γιορτή.
Πραγματοποιούνταν στην Αρχαία Αθήνα το τελευταίο δεκαήμερο του μήνα Μαιμακτηριώνα ως επίκληση για ένα μειλίχιο (ήπιο) χειμώνα.
Η γιορτή ήταν προς τιμήν του Διός Μαιμάκτου, προσωνύμιο του Δία που σημαίνει "θυελλώδης" και "ταραχώδης", θεού των ανέμων και των καταιγίδων. Περιελάμβανε δεήσεις προς τον Δία για ήπιο χειμώνα, καθώς και χορούς ανδρών στο θέατρο, που ήταν μεταμφιεσμένοι σε Βάκχες, Νύμφες και Ώρες, πανηγυρίζοντας την έναρξη του χειμώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης
thumb|right|Μια διμοιρία των ΜΑΤ Οι Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης (ΜΑΤ) είναι ειδικές μονάδες της Ελληνικής Αστυνομίας.