cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λίμνη Ζηρού
Μυθολογία
Σύμφωνα με αυτόν, "δύο αδελφές, μία πλούσια και μία φτωχή, βρίσκονταν σε αντιδικία με έρεισμα τα παχουλά παιδιά της φτωχής που σιτίζονταν με αποφάγια της πλούσιας. Τελικά επήλθε ρήξη των δύο αδελφών και η φτωχή πήρε το δρόμο της ξενιτιάς προς το βουνό. Τότε παρουσιάσθηκε άγγελος και της είπε να μη γυρίσει πίσω να δει την καταστροφή γιατί θα μετατραπεί σε στήλη άλατος. Σε λίγο έγινε σεισμός και η περιοχή κατέρρευσε με αποτέλεσμα να καταπιεί το σπίτι και την οικογένεια της πλούσιας αδελφής. Η φτωχή αδελφή τρόμαξε και γυρίζοντας πίσω μαρμάρωσε μαζί με το γάιδαρό της"..
Προφανώς η λαϊκή μυθολογία σαν άγαλμά της εννοεί το μεγάλο βράχο ανατολικά της λίμνης, και είναι φανερό ότι παραπέμπει σε ανάλογο μύθο της Βίβλου με τα Σόδομα και Γόμορρα.
Πηγές - Βιβλιογραφία
Ζηρού Κατηγορία:Νομός Άρτας Κατηγορία:Νομός Πρέβεζας
Φεσεντζάν
μικρογραφία|Μπολ με Φεσεντζάν κοτόπουλο, με Περσικό ρύζι Το Χορές-ε Φεσεντζάν, ή απλά Φεσεντζάν (επίσης προφέρεται και ως Φεσεντζούν), είναι Ιρανικό στιφάδο (χορές) αρωματισμένο με πάστα (paste) ροδιού και αλεσμένα καρύδια (βλ. μπάζα). Παρασκευάζεται παραδοσιακά με πουλερικά (πάπια ή κοτόπουλο), αλλά μπορεί επίσης να παρασκευαστεί χρησιμοποιώντας κεφτεδάκια ή κομμάτια αρνιού, αλλά το ψάρι ή το καθόλου κρέας είναι πολύ ασυνήθιστο. Ανάλογα με τη συνταγή, μπορεί να έχει γλυκιά ή ξινή γεύση. Το Φεσεντζάν σερβίρεται με λευκό ή κίτρινο ρύζι (πόλο ή τσέλο). Σερβίρεται επίσης και στο Αζερμπαϊτζάν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χορές Κατηγορία:Αφγανική κουζίνα Κατηγορία:Αζερική κουζίνα Κατηγορία:Ιράν-επέκταση Κατηγορία:Ιρανική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Γκος-ε φιλ
Το Γκος-ε φιλ (περσικά: گُوش فيل) είναι ένα είδος λουκουμά που παρασκευάζεται στο Αφγανιστάν και στο Ιράν. Το όνομά του προέρχεται από το σχήμα του που θυμίζει αυτί (στα περσικά γκος).
Τηγανίζουν τη ζύμη στο λάδι και στη συνέχεια ρίχνουν πάνω στους λοκουμάδες ψιλοκομμένα φιστίκια και ζάχαρη άχνη. Οι Αφγανοί, συνήθως φτιάχνουν το γκος-ε φιλ για το Ιντ αλ-Φιτρ (θρησκευτική εορτή).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αφγανική κουζίνα Κατηγορία:Ιρανική κουζίνα
Άγιος Γεώργιος Βροσίνας Ιωαννίνων
Ο Άγιος Γεώργιος Ζίτσας ή Βροσίνας είναι πολύ μικρός ορεινό οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, σε υψόμετρο 598 μέτρα. Βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας ενώ απέχει 40 χιλιόμετρα Δ. από την πόλη των Ιωαννίνων, 53 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Ηγουμενίτσα, 33 χλμ. Δ.-ΝΔ. (μέσω Βουτσαρά) από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και περίπου 2 χλμ. ΒΑ. από τη Βροσίνα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Βροσίνας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Βροσίνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Βροσίνας της δημοτικής ενότητας Μολοσσών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 4 κάτοικοι.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Υπερηρωική ταινία
Μία υπερηρωική ταινία είναι μια ταινία που εστιάζει στις ενέργειες υπερηρώων. Οι υπερήρωες είναι άτομα που διαθέτουν υπεράνθρωπες ικανότητες και είναι αφοσιωμένοι στην προστασία των υπόλοιπων ανθρώπων. Αυτές οι ταινίες διαθέτουν συνήθως στοιχεία δράσης, περιπέτειας, φαντασίας ή επιστημονικής φαντασίας. Η πρώτη ταινία ενός συγκεκριμένου χαρακτήρα συχνά εστιάζει στην ιστορία προέλευσης του ήρωα ή στην ιστορία του πώς απέκτησαν τις ιδιαίτερες δυνάμεις τους. Η πρώτη ταινία παρουσιάζει συχνά τη νέμεση του ήρωα. Η πλειοψηφία των υπερηρωικών ταινιών βασίζονται σε υπερηρωικά κόμικς. Αντίθετα, κάποιες ταινίες είναι πρωτότυπες για την οθόνη, ενώ άλλες ταινίες βασίζονται σε τηλεοπτικές σειρές ή σε άνιμε και μάνγκα.
Τα πιο κερδοφόρα franchise υπερηρωικών ταινιών από το 1967 είναι το Ultra Series της Tsuburaya Productions, το Kamen Rider και το Super Sentai της Toei Company, το Blade της New Line Cinema, το X-Men της 20th Century Fox, η τριλογία Spider-Man και η δυλογία The Amazing Spider-Man της Sony Pictures, Οι Απίθανοι της Pixar, η τριλογία Ο Σκοτεινός Ιππότης, το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU) και Εκτεταμένο Σύμπαν της DC (DCEU).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Κινηματογραφικά είδη Κατηγορία:Ταινίες δράσης ανά είδος Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς
Στρεψίπτερα
Τα στρεψίπτερα είναι μια αρκετά μικρή τάξη εντόμων με δύο υποτάξεις. Η τάξη περιλαμβάνει παγκοσμίως περίπου 560 διάφορα είδη. Στην Ευρώπη τα στρεψίπτερα εκπροσωπούνται μόνο με περίπου είκοσι είδη, τουλάχιστον τρία από αυτά συναντούμε και στην Ελλάδα. Αυτά είναι τα είδη Halictoxenos spencei, Hylecthrus rubi, και Stylops melittae (Εικ. 1).
Τα στρεψίπτερα είναι ενδοπαράσιτα. Υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των δύο υποτάξεων στα μορφολογικά χαρακτηριστικά των θηλυκών και στον βιολογικό κύκλο.
Το όνομα στρεψίπτερα τα έντομα αυτά οφείλουν στο γεγονός, πως οι οπίσθιες πτέρυγες κατά την πτήση στρίβονται.
Αρσενικά
Στα αρσενικά ενήλικα στρεψίπτερα (Εικ. 1, Εικ. 4 a) κατά την πορεία της εξέλιξης οι πρόσθιες πτέρυγες γινόταν όλο και πιο μικρές. Τα υπολείμματα βοηθούν μόνο έμμεσα στην πτήση και λέγονται αλτήρες (Εικ. 2 F, πιο γνωστά στις μύγες). Οι οπίσθιες πτέρυγες είναι μεγάλες και μεμβρανώδεις με μόνο λίγες φλέβες παράλληλες στο κορμί. Επιτρέπουν στα αρσενικά να πετούν. Τα στοματικά μόρια του μασητικού τύπου (Εικ. 2 C) έχουν υποπλαστεί και είναι ακατάλληλα για τη λήψη τροφής. Οι σύνθετοι οφθαλμοί συνθέτουν με πρωτόγονο τρόπο σχετικά λίγα οφθαλμίδια και για αυτό το λόγο μοιάζουν με βατόμουρο. Οι κεραίες είναι κοντές και συνίστανται από μόνο λίγα άρθρα. Τουλάχιστον ένα άρθρο διακλαδώνεται (Εικ. 2 A). Ο προθώρακας (Εικ. 2 D) και ο μεσοθώρακας (Εικ. 2 E) με τους αλτήρες είναι μικροί. Αντίθετα ο μεταθώρακας (Εικ. 2 Κ) με τις πτέρυγες είναι μεγαλύτερος από κεφάλι, προθώρακα και μεσοθώρακα μαζί. Η σχετικά μικρή κοιλία συνίσταται από δέκα άρθρα και τελειώνει χωρίς κέρκους, αλλά με εξωτερικά σεξουαλικά όργανα που κάτω είναι αγκύλα προς τα εμπρός. Τα πόδια είναι ασθενή, στα μπροστινά και μεσαία πόδια λείπουν οι τροχαντήρες.
Μερικά αρσενικά στρεψίπτερα αποκτούν μήκος μέχρι επτά χιλιοστόμετρα, κατά κανόνα το μήκος κυμαίνεται μεταξύ ενός και τριών χιλιοστόμετρων.
Θηλυκά
Τα ακμαία θηλυκά είναι αρκετά μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Έχουν μήκος περίπου πέντε χιλιοστόμετρων, τα μεγάλα είδη μπορούν να φτάνουν τα τρία εκατοστόμετρα. Τα θηλυκά των Mengenillidia δεν μοιάζουν καθόλου με τα θηλυκά των Stylopidia.
Στα Mengenillidia τα θηλυκά μοιάζουν με τα αρσενικά, είναι όμως άπτερα. Έχουν οφθαλμούς, κεραίες, και πόδια. Μπορούν να κινούνται ελεύθερα. Το άνοιγμα στα γεννητικά όργανα τοποθετείται στην οπίσθια άκρη της κοιλίας.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά των προνυμφών
Τα στρεψίπτερα έχουν δύο είδη προνυμφών. Από τα αυγά εκκολάπτονται τα λεγόμενα Triungulinus (Εικ. 4 d, e). Έχουν μικρές κεραίες, έξι καλά αναπτυγμένα πόδια και δυο μεγάλα εξαρτήματα στην οπίσθια άκρη της κοιλίας. Δεν έχουν πεπτικό σύστημα.
Τα ακόλουθα νυμφικά στάδια μοιάζουν με προνύμφη μυγών. Είναι άποδα και παίρνουν τα θρεπτικά συστατικά από το δέρμα από την αιμόλεμφο του ξενιστή.
Βιολογία
Τα στρεψίπτερα είναι ενδοπαράσιτα. Οι ξενιστές ποικίλλουν. Είναι έντομα που ανήκουν στα δίπτερα, ημίπτερα, ορθόπτερα, μαντώδη, βλαττοειδή, θυσάνουρα και κυρίως στα υμενόπτερα. Το κάθε είδος παράσιτου όμως περιορίζεται σε μόνο λίγες ξενιστές, κατά κανόνα μόνο μίας τάξεως. Τα αρσενικά και τα Triungulinus όλων των στρεψιπτέρων, και τα θηλυκά των Mengenillidia δεν παίρνουν τροφή. Τα θηλυκά των Stylopidia και όλα τα προνυμφικά στάδια εκτός το Triungulinus παίρνουν την τροφή τους από την αιμολέμφο του ξενιστή δια το επιδερμίδιο.
Ο βιολογικός κύκλος των στρεψιπτέρων είναι πολύπλοκος, ιδιαίτερα στην υπόταξη Stylopidia.
Ο βιολογικός κύκλος των Mengenillidia
Στα είδη της υποτάξεως Mengenillidia μόνο οι προνύμφες με εξαίρεση το Triungulinus είναι ενδοπαράσιτα. Τα θηλυκά όμως δεν τοποθετούν τα αυγά τους μέσα ή πάνω στους ξενιστές. Τα αυγά παραμένουν στο κορμί της μητέρας μέχρι την εκκόλαψη των Triungulinus και γεννιούνται σε μεγάλη ποσότητα.
Τα Triungulinus κινούνται σβέλτα και με τα εξαρτήματα της ουράς μπορούν να πηδούν μερικά εκατοστόμετρα. Ψάχνουν ξενιστή. Προσκολλώνται στο κορμί του ξενιστή. Τον χρησιμοποιούν όμως μόνο ως μέσο μετακίνησης μέχρι το κατεχόμενο έντομο να γυρίσει στη δική του φωλιά. Εκεί το Triungulinus εισβάλλει στα αυγά ή στις προνύμφες του ξενιστή, που αποτελούν τον πραγματικό ξενιστή. Για αυτό χρησιμοποιούν ένζυμα που διαλύουν βαθμιαία τη χιτίνη του εξωσκελετού του μελλοντικού ξενιστή, μέχρι το Triungulinus μπορέσει να εισβάλει με την βία μέσα στο σώμα.
Ακολουθεί αμέσως η πρώτη έκδυση. Ως αντίδραση στην παρασίτωση ο ξενιστής παράγει ένα είδος θήκης. Τα εκδύματα της πρώτης και των ακόλουθων εκδύσεων παραμένουν με την προνύμφη στην θήκη αυτήν. Τα εκδύματα ενισχύουν το τοίχος της θήκης. Οι προνύμφες των διάφορων σταδίων τρέφονται φιλτράροντας την αιμόλεμφο του ξενιστή.
Στο τελευταίο προνυμφικό στάδιο εγκαταλείπει το σώμα του ξενιστή και η νύμφωση γίνεται στην ύπαιθρο σε κατάλληλο κρησφύγετο. Αρσενικά και θηλυκά απόκτησαν πια σεξουαλική ωριμότητα με την εκκόλαψη από το πλαγγόνα. Τα αρσενικά ψάχνουν πετώντας ένα θηλυκό. Ζουν μόνο μερικές ώρες και βρίσκουν τα θηλυκά μέσω φερομονών, που κατασκευάζονται από τα θηλυκά. Γονιμοποιούν τα θηλυκά. Και ο βιολογικός κύκλος αρχίζει πάλι.
Ο βιολογικός κύκλος των Stylopidia
Στα θηλυκά της υποτάξεως Stylopidia δεν υπάρχει νύμφωση, και η νύμφωση των αρσενικών δεν γίνεται έξω, αλλά μέσα στον ξενιστή.
Η προνύμφη του τελευταίου προνυμφικού σταδίου πλησιάζει από μέσα τον εξωσκελετό του ξενιστή, που στο μεταξύ έγινε ενήλικο. Εάν η προνύμφη είναι θηλυκό, μετά την έκδυση, διαπερνάει με τον κεφαλοθώρακα τον εξωσκελετό μεταξύ του τέταρτου και του πέμπτου κοιλιακού δακτυλίου του ξενιστή, παραμένει όμως με την κοιλία μέσα στον ξενιστή και περιμένει εκεί το αρσενικό, ελκύοντας το με φερομόνες.
Εάν η προνύμφη είναι αρσενικό, ή νύμφη κολλάει στον εξωσκελετό, το μπροστινό μέρος έξω από το εξωσκελετό, το μεγάλο μέρος μέσα στον ξενιστή (Εικ. 4 c, Εικ. 3). Εάν το ενήλικο αρσενικό εγκαταλείψει το έκδυμα της πλαγγόνας, τότε εγκαταλείπει συγχρόνως το σώμα του ξενιστή. Το κάνει μόνο, όταν ο ξενιστής βρίσκεται στον αέρα. Αμέσως ψάχνει θηλυκό. Αφού το αρσενικό είναι στην ύπαιθρο, το θηλυκό όμως στην θήκη του ξενιστή, η σύζευξη δεν γίνεται όπως συνήθως στα έντομα. Το αρσενικό τοποθετεί το σπέρμα μέσα στο άνοιγμα που οδηγεί στην κοιλιακή κοιλότητα. Εκεί το σπέρμα γονιμοποιεί τα αυγά. Τα αυγά θα αναπτυχθούν στο μητρικό σώμα. Μετά την εκκόλαψη των Triungulinus και αυτά παραμένουν στο μητρικό σώμα μέχρι οι συνθήκες να είναι κατάλληλες. Τα Triungulinus αφήνουν τη μητέρα με το άνοιγμα στον κεφαλοθώρακα και βρίσκονται πάνω στο κορμί του ξενιστή. Ψάχνουν να βρουν μέσο μετακίνησης. Από εδώ τα πράγματα αναπτύσσονται όπως στα Mengenillidia, μόνο που η προνύμφη του τελευταίου σταδίου παραμένει στον ξενιστή.
Σε μερικά είδη παρατηρείται παρθενογένεσις.
Σημασία για τον άνθρωπο
Τα στρεψίπτερα σχεδόν δεν έχουν σημασία για τους ανθρώπους. Ενδεχομένως οι άνθρωποι ωφελούνται έμμεσα, γιατί τα στρεψίπτερα αποδυναμώνουν τους ξενιστές, που γενικά δεν μπορούν να αναπαράγονται περισσότερο.
Γεωγραφική εξάπλωση
Συναντούμε είδη στρεψιπτέρων σε όλο τον κόσμο, αλλά η πλειονότητα των ειδών κατοικεί στις τροπικές ζώνες. Τα συναντούμε όπου παρουσιάζονται οι ξενιστές, που ανήκουν σε πολλές τάξεις εντόμων.
Παρατηρήσεις στην εξέλιξη και ταξινομία
Η ταξινομική θέση των στρεψιπτέρων δεν είναι καθόλου σαφής. Η μείωση των μπροστινών πτερύγων, οι διακλαδισμένες κεραίες και η παρασιτική ανάπτυξή τοποθετεί τα στρεψίπτερα κοντά στα κολεόπτερα και ιδιαίτερα κοντά στην οικογένεια Rhipiphoridae των κολεοπτέρων. Η άλλη άποψη, πως η πιο συγγενής τάξη των στρεψιπτέρων είναι τα δίπτερα, βασίζεται σε δυο γεγονότα: Στις ομοιότητες στην DNA των δυο τάξεων και στο γεγονός, πως η αλλαγή θέσεων των μεμβρανωδών πτερύγων, και των αλτήρων από οπίσθιες στα δίπτερα σε μπροστινές στα στρεψίπτερα και ανάποδα, γίνεται με σχετικά απλή μετάλλαξη. Κατά μια τρίτη άποψη αποκλείεται τα στρεψίπτερα να ανήκουν στα ενδοπτερυγωτά όπως τα κολεόπτερα και τα δίπτερα, αλλά να σχηματίζουν μια εξωπτερυγωτή τάξη εντόμων. Αυτή η άποψη βασίζεται στους πρωτόγονους οφθαλμούς και στο γεγονός, πως σε μερικά νυμφικά στάδια παρατηρούνται εξωτερικά ίχνη πτερύγων.
Τα στρεψίπτερα αποτελούνται από δύο υποτάξεις. Η υπόταξη Mengenillidia περιλαμβάνει δύο οικογένειες, η μία είναι γνωστή μόνο από απολιθώματα. Η υπόταξη Stylopidia περιλαμβάνει επτά οικογένειες με τη μεγάλη πλειονότητα των ειδών.
Ιστοσελίδες
Κατηγορία:Έντομα
Σπυρίδων Αλεξ. Μαλασπίνας
Ο Σπυρίδων Μαλασπίνας (Σαντορίνη 1890 - 11 Ιουνίου 1983) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σαντορίνη και ήταν γιος του πολιτικού Αλέξανδρου Μαλασπίνα. Καταγόταν από παλιά οικογένεια της Σαντορίνης και παππούς του ήταν ο Σπυρίδων Μαλασπίνας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1914 διορίστηκε σύμβουλος στρατιωτικής δικαιοσύνης και το 1929 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του πλοιάρχου. Το 1936 εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων.
Είχε πλούσια κοινωνική δράση και διετέλεσε αντιπρόεδρος του ΠΙΚΠΑ και του Ερυθρού Σταυρού (από το 1977 ως το θάνατό του). Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Γεωργακόπουλου (1958) διορίστηκε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας.
Πέθανε στις 11 Ιουνίου 1983 και κηδεύτηκε στις 14 Ιουνίου από τον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας Κατηγορία:Οικογένεια Μαλασπίνα
Γούλονγκονγκ
Το Γούλονγκονγκ (αγγλικά: Wollongong), ανεπισήμως αναφερόμενο και ως «το Γκονγκ» (The Gong), είναι παραθαλάσσια πόλη στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας. Το Γούλονγκονγκ βρίσκεται στην περιοχή Ιλαγουάρα (Illawarra), 68 χιλιόμετρα νότια από το κέντρο του Σίδνεϊ. Τον Ιούνιο του 2018 ο πληθυσμός του Γούλονγκονγκ ήταν κατά εκτίμηση 302.739 κάτοικοι, γεγονός που το καθιστά την τρίτη σε πληθυσμό πόλη στη Νέα Νότια Ουαλία μετά το Σίδνεϊ και το Νιούκασλ, αλλά και τη δέκατη σε πληθυσμό πόλη ολόκληρης της Αυστραλίας.
Η μητροπολιτική περιοχή του Γούλονγκονγκ εκτείνεται από την κωμόπολη Έλενσμπεργκ στα βόρεια έως το Σελ Κόουβ στα νότια. Γεωλογικώς η πόλη βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Λεκάνης του Σίδνεϊ, που εκτείνεται από το Νιούκασλ έως το Νάουερε.
Το Γούλονγκονγκ είναι αξιοσημείωτο για τη βαριά βιομηχανία του, τη δραστηριότητα του λιμανιού του και το φυσικό τοπίο του, που διακρίνεται από μία στενή λωρίδα ανάμεσα στις παραλίες του και τις μακρές, απότομες και πυκνοδασωμένες πλαγιές της Ιλαγουάρα. Διαθέτει ακόμη δύο καθεδρικούς ναούς, άλλες εκκλησιές πολλών δογμάτων και τον μεγαλύτερο βουδιστικό ναό σε ολόκληρο το Νότιο Ημισφαίριο, τον Ναό του Ναν Τιεν. Το Γούλονγκονγκ έχει μακρά ιστορία ανθρακωρυχίας και χαλυβουργίας. Από την άλλη, προσελκύει πολλούς τουρίστες κάθε χρόνο και αποτελεί τοπικό κέντρο για τη βιομηχανία αλιευμάτων του νότου. Το Πανεπιστήμιο του Γούλονγκονγκ έχει περίπου 37.000 φοιτητές και χαίρει διεθνούς φήμης.
Το όνομα «Γούλονγκονγκ» πιστεύεται ότι σημαίνει «θάλασσες του Νότου» στην τοπική γλώσσα των ιθαγενών, τη θαραγουάλ, αναφερόμενο στη Νότια Ακτή της Νέας Νότιας Ουαλλίας. Ωστόσο έχουν προταθεί και άλλες ετυμολογήσεις-σημασίες, όπως «μεγάλη γιορτή των ψαριών», «σκληρό έδαφος κοντά στο νερό», «τραγούδι της θάλασσας», «ήχος των κυμάτων», «πολλά φίδια» και «πέντε νησιά».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γουλονγκονγκ
Κώστας Χατζηχρήστος
Ο Κώστας Χατζηχρήστος (Θεσσαλονίκη, 1921 - 3 Οκτωβρίου 2001) ήταν Έλληνας ηθοποιός από τους σημαντικότερους κωμικούς του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.
Βιογραφικό
Ήταν γόνος πολύτεκνης οικογένειας, η οποία εγκαταστάθηκε στο Παγκράτι.
Φοίτησε αρχικά στη Στρατιωτική Σχολή της Σύρου και τελείωσε τις σπουδές του στην Καβάλα. Εργάστηκε σε βαριετέ στο θέατρο "Μισούρι" του Πειραιά και στο θίασο της Νίτσας Γαϊτανάκη όπου έπαιξε στο Στραβόξυλο του Ψαθά. Από το 1945 έως το 1948 δούλεψε με το θίασο οπερέτας του Παρασκευά Οικονόμου και εμφανίστηκε στα βαριετέ "Πεύκα" με τον Γιώργο Οικονομίδη και "Όασις" με τον Μίμη Τραϊφόρο. Την περίοδο 1949-50 συμμετείχε στο μουσικό θίασο Κούλας Νικολαΐδου στο θέατρο "Βερντέν" της λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Στο «Βερντέν» ο Χατζηχρήστος θα κάνει και την πρώτη του μεγάλη επιτυχία στο ρόλο του βλάχου Θύμιου, ένα ρόλο που εμπνεύστηκε ο αδελφός της συζύγου του Μαίρης Νικολαίδου, ο Κώστας Νικολαΐδης, της συγγραφικής τριάδας Νικολαΐδη - Ελευθερίου - Λυμπερόπουλου. Από το 1953 έως το 1955 συνεργάζεται με την Καίτη Ντιριντάουα και τον Κούλη Στολίγκα.
Το 1955, όταν ο θίασος ανεβάζει στο "Περοκέ" την επιθεώρηση "Κόκα-κόλα" των Γιαλαμά - Θίσβιου - Πρετεντέρη, πλέκεται και το ειδύλλιό του με την Ντιριντάουα. Παντρεύτηκαν και απέκτησαν μία κόρη. Ο γάμος τους έλαβε τέλος το 1975 και η Καίτη Οικονόμου, όπως ήταν το πραγματικό όνομα της Ντιριντάουα, πέθανε το Φεβρουάριο του 1996.
Στον κινηματογράφο, ο Χατζηχρήστος πρωτοεμφανίστηκε το 1952 με την ταινία Ο πύργος των ιπποτών των Γιώργου Ασημακόπουλου - Νίκου Τσιφόρου. Σημείωσε τεράστια επιτυχία και στο θέατρο. Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην καριέρα του ήταν ο "Ανθρωπος που γύρισε από τα πιάτα", που πρωτανέβηκε το χειμώνα του 1968-69 με συνθιασάρχες την Άννα Φόνσου και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο. Υπήρξε παραγωγός τριών ταινιών και σκηνοθέτης οκτώ.
Η δύσκολη περίοδος της ζωής του άρχισε όταν έχασε ξαφνικά την Ελένη Πανταζή, την τέταρτη γυναίκα του, μόλις στα 42 της χρόνια. Η τελευταία σύζυγος του ήταν η Βούλα Αρβανιτάκη-Χατζηχρήστου. Υπέφερε από οικονομικά προβλήματα, ενώ τα τελευταία χρόνια έπασχε από καρκίνο. Πέθανε από πνευμονική λοίμωξη στις 3 Οκτωβρίου 2001.
Σερβικό Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα
μικρογραφία|Μέλη του κόμματος το 1905 Το Σερβικό Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (σερβικά : Српска социјалдемократска партија) ήταν πολιτικό κόμμα που δραστηριοποιήθηκε στο Βασίλειο της Σερβίας και το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1903 μέχρι το 1919.
Κώστας Χατζηχρήστος
Αναγνώριση
Σήμερα, το όνομά του φέρουν οδοί στην Λάρισα και την Θεσσαλονίκη.
Σερβικό Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα
Κατά τη σύντομη δράση του ξέσπασαν οι Βαλκανικοί πόλεμοι και στις παραμονές του Πρώτου παγκοσμίου πολέμου είχε αντιπολεμικό πρόγραμμα και η ιδεολογία του κόμματος βασίζονταν στην ιδέα της ταξικής επανάστασης και της ενοποίησης των λαών των Βαλκανίων σε μία συνομοσπονδία. Το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Σερβίας εισήλθε στην Σερβική ιστορία ως το μόνο πριν από το μεγάλο πόλεμο ψηφοφορίας στο κοινοβούλιο κατά τον πόλεμο, όπως χαρακτηρίστηκε, του προϋπολογισμού.
Κώστας Χατζηχρήστος
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Σερβικό Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα
Ιστορία
Ο πρώτος πρόεδρος της ήταν ο Ντράγκιτσα Λάπσεβιτς. Οι περισσότεροι από τους ηγέτες του κόμματος ήταν από το Ούζιτσε εκτός του Λάπσεβιτς, ακόμα και ο Ράντοβαν Ντράγκοβιτς, ο Δημήτριε Τούκοβιτς, ο Ντούσαν Πόποβιτς και πολλοί άλλοι. Υπό την καθοδήγηση του Τούκοβιτς αποδέχθηκε τον μαρξιστικό προσανατολισμό και χτίστηκε ως μια επαναστατική οργάνωση. Η δραστηριότητα στο κόμμα επικεντρώθηκε στη μάχη για την καθολική ψηφοφορία, στη νομοθεσία για την προστασία των εργαζομένων και την οργάνωση των απεργιών, οι οποίες συνέβαλαν στην αύξηση των μισθών, μείωση των ωρών εργασίας και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Το κόμμα επένδυσε πολλά στην εκπαίδευση των μελών του, με την δημιουργία σοσιααλιστικής βιβλιοθήκης και διάφορα κομματικά περιοδικά. Το κόμμα είχε πολλές διασυνδέσεις και ήταν ιδιαίτερα ισχυρό σε δημοσιογραφικούς κύκλους. Σε διεθνές επίπεδο είναι μέλος της Δεύτερης Διεθνούς. Οι εκπρόσωποί του είχαν καλή φήμη στους ευρωπαϊκούς σοσιαλδημοκρατικούς κύκλους. μικρογραφία|Μία από τις κομματικές εκδόσεις Ο υπουργός αστυνομίας Στόγιαν Πρότιτς το 1904 έστειλε αντισυνταγματική διαταγή κατά των Σοσιαλιστών διατάζοντας την αστυνομία να κάνει συλλήψεις και να καταστείλει το εργατικό κίνημα και απαγόρευσε τα σοσιαλδημοκρατικά φύλλα.
Στο κοινοβούλιο του Βασιλείου της Σερβίας το κόμμα είχε δύο βουλευτές. Έπειτα οδηγείται σε μια συνεπή αντιπολεμική πολιτική και καταψήφισε όλα τα δάνεια πολέμου κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Την παραμονή των Βαλκανικών πολέμων αντιτίθεται σθεναρά στη επέκταση της Σερβίας με νέα εδάφη από την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία. Αυτό είναι οφείλεται στο ότι το κόμμα πίστευε οτι η προσάρτηση αυτών των εδαφών ήταν κατάκτηση κι όχι απελευθέρωση. Ο Τούκοβιτς πίστευε αντί της εξάπλωσης της Σερβίας σε μια μεγαλύτερη ομοσπονδία των Βαλκανίων με πλήρης δημοκρατία και πλήρης ισότητας. Για τους ίδιους λόγους το κόμμα διατηρούσε σχέσεις με τους αυστριακούς Σοσιαλδημοκράτες που υποστήριζαν την προσάρτηση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Στις αρχές Μαρτίου 1909 ο τότε πρίγκηπας Γεώργιος Καραγιώργεβιτς ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από τον Στέφαν Κολακόβιτσα, το καθεστώς προσπάθησε να καλύψει το έγκλημα, χαρακτηρίζοντάς το «μυστηριώδη δολοφονία", αλλά οι σέρβοι Σοσιαλδημοκράτες μέσω της εφημερίδας του κόμματος ξεκίνησαν μια επίμονη εκστρατεία απαιτώντας την τιμωρία του εγκλήματος . Αυτό το γεγονός προκάλεσε μια μεγάλη καταιγίδα και ο Γιώργος στις 27 Μαρτίου 1909 αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το θρόνο υπέρ του νεότερου αδελφού του Αλεξάνδρου.
Οι Σέρβοι σοσιαλδημοκράτες ήταν για λόγους αρχής αντίθετοι στον πόλεμο, όπως έκαναν όταν η Αυστρουυγγαρία κήρυξε τον πόλεμο κατά της Σερβίας το 1914. Βουλευτές του στη συνέλευση ήταν οι μοναδικοί όχι μόνο στη Σερβία, αλλά και στην Ευρώπη, οι οποίοι αρνήθηκαν να ψηφίσουν υπέρ των πολεμικών πιστώσεων κατά την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος διέκοψε τις εργασίες, επειδή το μεγαλύτερο μέρος των μελών και της ηγεσίας είχαν στρατολογηθεί.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το κόμμα επανέλαβε τις εργασίες του και ζήτησε την ενοποίηση όλων των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Κατά το 1919 ήταν ένας από τους εμπνευστές του Συνεδρίου της ενοποίησης, όπου υπήρξε μια συγχώνευση διαφόρων σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων όπου σχηματίζεται το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας, αργότερα Κομμουνιστικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Σερβίας Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Γιουγκοσλαβίας
BBC Studioworks
Το BBC Studioworks (πρώην BBC Studios και Post Production) είναι μία εμπορική θυγατρική εταιρεία του BBC, η οποία κατέχει τηλεοπτικά στούντιο και παρέχει ψηφιακές υπηρεσίες στα μέσα ενημέρωσης.
Συνεργάζεται με ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς και με εταιρείες παραγωγής, για την μετάδοση των εκπομπών Deal or No Deal, A League of Their Own, EastEnders και Strictly Come Dancing. Μερικοί από αυτούς είναι οι: BBC, ITV, Channel 4, Channel 5, Sky, Endemol Shine και FremantleMedia.
Καθώς το Κέντρο Τηλεόρασης του BBC στο δυτικό Λονδίνο ανακαινιζόταν το 2013, η εταιρεία έχει μετακομίσει στο BBC Elstree Centre, από όπου γυρίζεται η σειρά EastEnders και διαχειρίζεται το στούντιο D, το οποίο είναι μεγαλύτερο από το Στούντιο 1, το οποίο κατείχε η εταιρεία η οποία πήρε τη σημερινή ονομασία της το Μάιο του 2016 ενώ τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στην παλιά της έδρα στο Κέντρο Τηλεόρασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Αλέξανδρος Μαλασπίνας
Ο Αλέξανδρος Μαλασπίνας (1858 - 1926) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Γεννήθηκε στη Σαντορίνη και ήταν γιος του Σπυρίδωνα Μαλασπίνα, βουλευτή και μέλους παλιάς αριστοκρατικής οικογενείας, και της Νικολέττας Βαλλιάνου. Σπούδασε νομικά και ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία εκλεγόμενος για πρώτη φορά βουλευτής Κυκλάδων το 1905. Επανεξελέγη τον Αύγουστο και το Νοέμβριο του 1910 καθώς και το 1912.
Απεβίωσε το 1926. Ήταν παντρεμένος και γιοί του ήταν ο Σπυρίδων Αλεξ. Μαλασπίνας, βουλευτής και υπουργός, και ο Δημήτριος Μαλασπίνας, αντιπρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων Κατηγορία:Οικογένεια Μαλασπίνα
Πολιτική Δικονομία
Η Πολιτική Δικονομία ορίζει ποιο δικαστήριο είναι αρμόδιο για ποια διαφορά, ποιο ένδικο βοήθημα μπορεί να ασκήσει κάποιος πολίτης κατά άλλου για να επιδιώξει την ικανοποίηση ενός δικαιώματός του, ποια διαδικασία ακολουθείται ενώπιον του δικαστηρίου, τη διαδικασία της απόδειξης (επιτρεπτά αποδεικτικά μέσα), την ισχύ των δικαστικών αποφάσεων (δεδικασμένο), ποια ένδικα μέσα μπορούν να ασκηθούν κατά της απόφασης του δικαστηρίου που επιλύει τη διαφορά και τέλος πώς εφαρμόζεται μια δικαστική απόφαση σε βάρος του ηττηθέντος διαδίκου που αρνείται να συμμορφωθεί (αναγκαστική εκτέλεση).
Βασικό χαρακτηριστικό της Πολιτικής Δικονομίας είναι ότι ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων εφαρμόζεται το συζητητικό σύστημα ή αρχή της ελεύθερης διάθεσης του αντικειμένου της δίκης. Κατ’ αυτό το σύστημα, το δικαστήριο δεν ερευνά αυτεπαγγέλτως να βρει την αλήθεια, αλλά δεσμεύεται από τους ισχυρισμούς που εγείρουν και τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίζουν οι διάδικοι. Δεν μπορεί για παράδειγμα να επιδικάσει περισσότερα απ’ όσα ζητά ο ενάγων με την αγωγή του, ακόμη κι αν είναι πεπεισμένο ότι ο εναγόμενος οφείλει περισσότερα, ούτε μπορεί για παράδειγμα να απορρίψει την αγωγή λόγω παραγραφής, αν δεν προβάλει τη σχετική ένσταση ο εναγόμενος. Επίσης δεν μπορεί να στηρίξει την απόφασή του σε περιστατικά που δεν επικαλέστηκαν και απέδειξαν οι διάδικοι, ακόμη κι αν τα γνωρίζει με βεβαιότητα από άλλη πηγή (Judex debet judicare secundum allegata et probata = ο δικαστής οφείλει να δικάζει σύμφωνα με τους ισχυρισμούς και τις αποδείξεις). Η απόφαση του πολιτικού δικαστηρίου στηρίζεται στην τυπική αλήθεια. Αντίθετο από το συζητητικό σύστημα είναι το ανακριτικό σύστημα, το οποίο εφαρμόζεται και στην Πολιτική Δικονομία (εκούσια δικαιοδοσία και εν μέρει στις διαδικασίες των ασφαλιστικών μέτρων) αλλά και την Ποινική Δικονομία, όπου το δικαστήριο αναζητά την ουσιαστική αλήθεια και εξετάζει και αυτεπαγγέλτως μάρτυρες και στοιχεία. Έτσι κεντρική έννοια στην Πολιτική Δικονομία είναι το βάρος απόδειξης: ποιος οφείλει να αποδείξει τι ή, η άλλη όψη, ποιος θα ζημιωθεί αν δεν αποδειχθεί (αν αμφιβάλλει το δικαστήριο για την αλήθεια του) ένας ισχυρισμός ή ένα γεγονός. Κατά κανόνα κάθε διάδικος οφείλει να αποδείξει τα γεγονότα που επικαλείται, σε πολλές περιπτώσεις όμως ο νόμος διευκολύνει την απόδειξη κάποιων γεγονότων με τη θέσπιση (μαχητών) τεκμηρίων, επιφέροντας έτσι αντιστροφή του βάρους απόδειξης.
Ο πρώτος νόμος για την Πολιτική Δικονομία ήταν επί Όθωνα η Πολιτική Δικονομία του αντιβασιλέα Μάουρερ, η οποία διατηρήθηκε σε ισχύ ως το 1968. Τότε τέθηκε σε ισχύ ο νέος Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος ισχύει με τροποποιήσεις ως σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δικονομικό Δίκαιο
Πάπας Ουρβανός Β΄
Ο Πάπας Ουρβανός Β΄ (Urbain II, 1042 - 29 Ιουλίου 1099) ήταν Πάπας από τις 12 Μαρτίου του 1088 μέχρι τον θάνατό του το 1099. Πριν γίνει Πάπας ήταν επίσκοπος. Είναι γνωστός για την έναρξη της Α΄ Σταυροφορίας (1096-1099). Υποσχέθηκε συγχώρεση και χάρη για όλες τις αμαρτίες εκείνων που θα πολεμούσαν για να διεκδικήσουν την ιερή γη και θα απελευθέρωναν τις ανατολικές εκκλησίες.
Προερχόταν από τον Οίκο του Σατιγιόν-συρ-Μαρν. Το 1095 κάλεσε όλους τους τότε Ηγεμόνες της Δύσης υπό τα όπλα για έναν Ιερό Πόλεμο κατά του Ισλάμ. Ύστερα από εισήγησή του, η σύνοδος του Κλερμόν που συνήλθε στη συνέχεια, αποφάσισε την εκστρατεία που ονομάστηκε "Σταυροφορία", και ιστορικά Α΄ Σταυροφορία, για την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων. Σώζονται 36 επιστολές του. Τον διαδέχθηκε ο Πάπας Πασχάλης Β΄.
Ανακηρύχτηκε άγιος της Καθολικής Εκκλησίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Γάλλοι Πάπες Κατηγορία:Πάπες 11ου αιώνα Κατηγορία:Σταυροφορίες Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν
Γκαστόν της Γαλλίας
Ο Γκαστόν της Ορλεάνης ή Γκαστόν Ζαν-Μπατίστ (24 Απριλίου 1608 – 2 Φεβρουαρίου 1660) ήταν δούκας της Ορλεάνης. Συμμετείχε σε αρκετές ανεπιτυχείς συνωμοσίες και εξεγέρσεις κατά των υπουργικών κυβερνήσεων κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αδελφού του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΓ΄ και της ανηλικότητας του ανιψιού του Λουδοβίκου ΙΔ΄.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 24 Απριλίου του 1608 στο ανάκτορο Φονταινεμπλώ και ήταν ο τρίτος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκου Δ΄ και της Μαρίας των Μεδίκων. Δούκας του Ανζού, δούκας της Ορλεάνης, κόμης του Μπλουά και της Σαρτρ, έγινε αρχηγός του στρατού που πολιόρκησε τη Λα Ροσέλ το 1628, κάτι που τον έφερε σε συνεχείς πολιτικές διαμάχες σε όλο το διάστημα της ζωής του.
Σε δύο περιπτώσεις αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γαλλία μετά από συνωμοσίες της μητέρας του και του καρδινάλιου Ρισελιέ, και μετά την ήττα στο Λανγκεντόκ βρήκε καταφύγιο στην Πράγα. Συμφιλιώθηκε με τον αδελφό του βασιλιά Λουδοβίκο ΙΓ΄, αλλά συνωμοτώντας ξανά κατά του καρδινάλιου Ρισελιέ αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα. Τότε υποτάχθηκε οριστικά στον αδελφό του και τον Ρισελιέ, αλλά δεν σταμάτησε τη δράση του ούτε εκεί, αφού μπλέχτηκε σε συνωμοσία δολοφονίας του Ρισελιέ το 1642.
Το 1643, με τον θάνατο του αδελφού του, διορίστηκε γενικός αρχιστράτηγος της Γαλλίας και πολέμησε κατά των Ισπανών στα βόρεια σύνορα της Γαλλίας (1648 – 1653). Με μεγάλη ευκολία άλλαξε στρατόπεδο οπότε και εξορίστηκε οριστικά το 1652 από τον καρδινάλιο Μαζαρέν στο Μπλουά, όπου έμεινε μέχρι τον θάνατό του.
Γκοργκοντζόλα
Η γκοργκοντζόλα (/ɡɔːrɡənˈzoʊlə/; Ιταλική προφορά: [ɡorɡonˈdzɔːla]) είναι ιταλικό μπλε τυρί με «φλέβες», φτιαγμένο απ πλήρες αγελαδινό γάλα. Μπορεί να είναι κρεμώδες ή «σφιχτό», εύθρυπτο και αρκετά αλμυρό, με ένα «τσίμπημα» στη γεύση που προέρχεται από τις μπλε του «φλέβες».
Γκαστόν της Γαλλίας
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1626 την 4η εξαδέλφη του Μαρία των Βουρβόνων, κόρη και κληρονόμο του Ερρίκου δούκα του Μονπανσιέ και είχε τέκνο:
Γκοργκοντζόλα
Ιστορία
Το τυρί γκοργκοντζόλα παράγεται εδώ και αιώνες στην Γκοργκοντζόλα, στην περιοχή του Μιλάνου (Gorgonzola, Milan), αποκτώντας τις πρασινωπές-μπλε ραβδώσεις του κατά τον ενδέκατο αιώνα. Ωστόσο, το γεγονός ότι η πόλη διεκδικεί τη γεωγραφική του προέλευση αμφισβητείται από άλλες τοποθεσίες.
Γκαστόν της Γαλλίας
Οικογένεια
Η Μαρία απεβίωσε το 1627 και ο Γκαστόν έκανε δεύτερο γάμο το 1632 με τη Μαργαρίτα, κόρη του Φραγκίσκου Β΄ δούκα της Λωρραίνης. Παιδιά του ήταν:
Γκοργκοντζόλα
Παραγωγή
Σήμερα παράγεται κυρίως στις βόρειες ιταλικές περιοχές, στο Πεδεμόντιο και τη Λομβαρδία. Χρησιμοποιείται πλήρες αγελαδινό γάλα, στο οποίο προστίθενται βακτήρια εκκίνησης της ζύμωσης και σπόροι από το είδος μύκητα Penicillium glaucum. Ο Penicillium roqueforti που χρησιμοποιείται στο Ροκφόρ μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί. To τυρόγαλο απομακρύνεται και το τυρί παλαιώνεται σε χαμηλές θερμοκρασίες.
left|thumb|Πίτσα Τριέστε με τυρί γκοργκοντζόλα και μήλα Κατά τη διαδικασία της παλαίωσης, μεταλλικές ράβδοι εισέρχονται και αφαιρούνται γρήγορα από το τυρί δημιουργώντας κανάλια αέρα που επιτρέπουν στους σπόρους να γίνουν μύκητες Hypha και να προκαλέσουν τη χαρακτηριστική ράβδωση με τις φλέβες. Η γκοργκοντζόλα παλαιώνεται συνήθως από τρεις έως τέσσερις μήνες. Η διάρκεια της διαδικασίας παλαίωσης καθορίζει τη σταθερότητα του τυριού που γίνεται πιο «σφιχτό» καθώς ωριμάζει. Υπάρχουν δύο ποικιλίες γκοργκοντζόλα, που διαφέρουν κυρίως στη διάρκεια παλαίωσης: η γλυκιά γκοργκοντζόλα (Gorgonzola Dolce ) και η πικάντικη γκοργκοντζόλα (Gorgonzola Piccante ή αλλιώς Gorgonzola Naturale, Gorgonzola Montagna, ή Mountain Gorgonzola).
Γκαστόν της Γαλλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Δούκες της Ορλεάνης Κατηγορία:Δούκες του Ανζού Κατηγορία:Κόμητες του Μπλουά Κατηγορία:Δούκες του Βαλουά Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος Κατηγορία:Δούκες του Αλανσόν Κατηγορία:Δούκες της Σαρτρ
Γκοργκοντζόλα
Παραγωγή
Σύμφωνα με τον ιταλικό νόμο υπόκειται σε προστατευόμενη ονομασία προέλευσης. Αφού έχει καταχωρηθεί στην Ιταλία σαν Π.Ο.Π., η παραγωγή του επιτρέπεται μόνο σε συγκεκριμένες επαρχίες ( Νοβάρα, Μπέργκαμο, Μπρέσια, Κόμο, Κρεμόνα, Κούνεο, Λέκκο, Λόντι (επαρχία), Μιλάνο, Παβία, Βαρέζε, Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, Βερτσέλλι και Καζάλε - Μονφερράτο (επαρχία της Αλεσσάντρια).
Κατανάλωση
Η γκοργκοντζόλα μπορεί να καταναλωθεί με διάφορους τρόπους. Μπορεί να προστεθεί στο ριζότο στο τελευταίο στάδιο του μαγειρέματος για να λιώσει, ή να σερβιριστεί μαζί με το παραδοσιακό πιάτο της βόρειας Ιταλίας Polenta. Η γκοργκοντζόλα με ζυμαρικά εκτιμάται σαν πιάτο σε ολόκληρη την Ιταλία ειδικά από τους λάτρεις του συγκεκριμένου τυριού. Συνήθως πάει με κοντά ζυμαρικά, όπως οι πέννες ή το ριγκατόνι, αλλά όχι με σπαγγέτι ή λινγκουίνε. Προσφέρεται αρκετά συχνά ως επικάλυψη σε πίτσες ενώ μπορεί να προστεθεί και σε σαλάτες. Σε συνδυασμό με άλλα μαλακά τυριά είναι υλικό για την pizza ai quattro formaggi (πίτσα με 4 τυριά).
Στην ποπ κουλτούρα
Ο Τζέιμς Τζόυς στο μυθιστόρημά του Οδυσσέας δίνει στον χαρακτήρα του Μπλουμ ένα γεύμα με «ένα ποτήρι κρασί Βουργουνδίας και ένα σάντουιτς με γκοργκοντζόλα». Το 1972 ο μελετητής του Τζόυς Richard Ellmann στο έργο του Ulysses on the Liffey ισχυρίζεται πως, εκτός από το γεγονός ότι χρησιμεύει ως μια παραβολή στο ότι η ζωή εκτρέφει τη διαφθορά, η γκοργκοντζόλα είναι πιθανόν να είχε επιλεγεί και λόγω των περιπετειών του Δάντη με τη Γοργώ στην Κόλαση ΙΧ. Ο Μπλουμ νικάει το τέρας καταβροχθίζοντάς την. Το 2016 ανέβηκε παράσταση με το όνομα "Gorgonzola: A Cautionary Sicilian Tale" στο Μπρόντγουεϊ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ημίσκληρα τυριά Κατηγορία:Ιταλικά τυριά Κατηγορία:Μπλε τυριά Κατηγορία:Τυριά αγελαδινού γάλακτος Κατηγορία:Τυριά με ονομασία προέλευσης που προστατεύονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Κατάληψη του Παλέρμο (535)
Η Κατάληψη του Παλέρμο έφερε αντιμέτωπους τους Βυζαντινούς και τους Οστρογότθους στο Παλέρμο της Σικελίας στη διάρκεια του 535 και στα πλαίσια του Γοτθικού Πολέμου.
Κατάληψη του Παλέρμο
Ο Βελισάριος αποβιβάστηκε στη Σικελία, την οποία και κατέλαβε χωρίς να συναντήσει αντίσταση, με εξαίρεση το Παλέρμο, όπου η φρουρά αρνήθηκε να παραδοθεί.
Ο Βελισάριος, εκτιμώντας πως η πόλη δεν ήταν δυνατό να καταληφθεί από στεριάς, έστειλε τον στόλο του στο λιμάνι, το οποίο βρισκόταν εκτός της πόλης και εκτεινόταν μέχρι τα τείχη αυτής.
Καθώς τα κατάρτια των πλοίων ξεπερνούσαν σε ύψος τα τείχη, ανύψωσε με τη χρήση βαρούλκων βάρκες γεμάτες με τοξότες.
Ο πληθυσμός, ευρισκόμενος υπό βροχή βελών, τρομοκρατήθηκε και η πόλη παραδόθηκε άμεσα.
Απολογισμός
Η κατάληψη του Παλέρμο ολοκλήρωσε την κατάληψη της Σικελίας από την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Πηγή
Κατηγορία:Ιστορία της Σικελίας Π Κατηγορία:Παλέρμο
Δουκάτο της Βυρτεμβέργης
Το Δουκάτο της Βυρτεμβέργης (γερμανικά: Herzogtum Württemberg) ήταν δουκάτο στο νοτιοδυτικό τμήμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν μέλος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1495 έως το 1806.
Η μακρά επιβίωση του Δουκάτου για πάνω από τρεις αιώνες οφείλεται κυρίως στο μέγεθός της, καθώς ήταν μεγαλύτερη από τους άμεσους γείτονές της. Κατά τη διάρκεια της προτεσταντικής μεταρρύθμισης, η Βυρτεμβέργη αντιμετώπισε μεγάλη πίεση από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για να παραμείνει μέλος. Η Βυρτεμβέργη αντιστάθηκε στις επαναλαμβανόμενες γαλλικές εισβολές τον 17ο και 18ο αιώνα.
Η Βυρτεμβέργη βρισκόταν κατευθείαν στο δρόμο των γαλλικών και αυστριακών στρατών που συμμετείχαν στη μακρά αντιπαλότητα μεταξύ του Οίκου των Βουρβόνων και του Οίκου των Αψβούργων. Το 1803, ο Ναπολέων προήγαγε το Δουκάτο σε Εκλεκτοράτο της Βυρτεμβέργης της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Την 1η Ιανουαρίου 1806, ο τελευταίος εκλέκτορας ανέλαβε τον τίτλο του Βασιλιά της Βυρτεμβέργης. Αργότερα εκείνο το έτος, στις 6 Αυγούστου 1806, ο τελευταίος αυτοκράτορας, ο Φραγκίσκος Β´, κατάργησε (de facto) την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Βάδης-Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Δουκάτα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πρώιμη Νεότερη ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Σουαβική Ένωση
Εισβολή Ελλήνων ατάκτων στη Μακεδονία (1897)
Λίγες ημέρες πριν ξεσπάσει ο Ελληνοτουρκικός Πόλεμος (1897) και πριν φθάσει στο στρατηγείο της Λάρισας και αναλάβει την διοίκηση των ελληνικών στρατιωτικών επιχειρήσεων, κατ΄ εντολή της κυβέρνησης, ο τότε Διάδοχος Κωνσταντίνος, περίπου 2.500 – 3.000 άτακτοι (κατ΄ εκτίμηση του Γάλλου λοχαγού Ντουσύ), ή μόνο 2.000 (κατ΄ εκτίμηση του Π. Μελά, που κρίνεται ορθότερο ) εισόρμησαν στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία. Η δύναμη αυτή είχε οργανωθεί από την διαβόητη Εθνική Εταιρεία η οποία, από τον Φεβρουάριο, όπλιζε συρφετούς απολέμων και αμάχων. Φαίνεται πως, σε συνεννόηση με την κυβέρνηση, είχε αποφασιστεί οι άτακτοι να εισβάλλουν από τη δυτικότερη πλευρά των συνόρων στη Μακεδονία, για να διασφαλίσουν το αριστερό άκρο του ελληνικού στρατού και να απειλήσουν το τουρκικό δεξιό.
Σ΄ αυτή τη δύναμη συμπεριλαμβάνονταν ένας λόχος Ιταλών εθελοντών υπό την ηγεσία του σινιόρου Τσιπράνι, (επαναστάτης διεθνούς τότε φήμης) και μία δύναμη Ελλήνων που έφεραν τα σύμβολα της Εθνικής Εταιρείας (γράμματα και ρητά) και συγκροτούσαν δύο τάγματα υπό την ηγεσία δύο πρώην υπολοχαγών του ελληνικού στρατού των: Αλέξανδρου Μυλωνά, (πρώην υπ/γός πεζικού από την Υπάτη), και Γεώργιου Καψαλόπουλου, (πρώην υπ/γός οικονομικού από τα Σιάτιστα), με διοικητές έξι λόχων τους: Ιωάννη Χατζηπέτρο (πρώην ανθ/γος οικονομικού), Παρνασσό Μυλωνά (γιατρός, αδελφός του αρχηγού), Κ. Σακελλαρόπουλο (γιατρός από την Καρδίτσα), και τους οπλαρχηγούς από τη Μακεδονία Γιαννούλη Ζέρμα ή Ζέρμο, Παναγιώτη Αλαμάνη και Γεώργιο Δούκα (Νταβέλη).
Διοικητές των 15 διμοιριών, (κοινώς Μπουλουξήδες), που συγκροτούνταν από δύναμη κυρίως Μακεδόνων που είχαν καταφύγει στη Λάρισα, είχαν οριστεί οι Μακεδόνες οπλαρχηγοί 1. Ζήσης Βράκας, 2. Χρήστος Λάζος, 3. Ιωάννης Μανιαμούνιας, 4. Δημήτρης Καντάρας, 5. Ιωάννης Μπάλας, 6. Ιωάννης Λινάρας, 7. Ντίνος Σαράντης, 8. Μήτσος Μακρής, καθώς και οι 9. Ιωάννης Χασιώτης (από τα Χάσια), 10. Παύλος Νεράντζης (από Σιάτιστα), 11. Νικόλαος Ματάλας (από τη Σπάρτη), 12. Νικηταράκος (από τη Μάνη και με ιδιαίτερη σημαία), 13. Γ. Βασιλείου (από τη Πάτρα), 14. Κ. Γεωργάκης (από τα Μέγαρα) και 15. Νικόλαος Περιστεράκης (από την Υπάτη), που ήταν όλοι πασίγνωστοι επαναστάτες, ενώ για τις τουρκικές αρχές λήσταρχοι και αντάρτες, τουλάχιστον οι πρώτοι 9 εξ αυτών που είχαν καταφύγει στη Θεσσαλία.. Στη δύναμη αυτή συμμετείχαν επίσης ένας μοναχός από το Άγιο Όρος που έφερε σημαία και ένας ηγούμενος με δύο διακόνους από την Καλαμπάκα.
Όλοι οι παραπάνω, με μία ομάδα εκ των εθελοντών του Τσαπρανίου, αφού συναντήθηκαν στο χωριό Κονισκός, ανατολικά της Καλαμπάκας, το απόγευμα της 27ης Μαρτίου / 8 Απριλίου (ν.ημερολ.), ημέρα Πέμπτη, αφού μετάλαβαν στην εκκλησία του χωριού, δίνοντας τον όρκο «Ελευθερία ή Θάνατος», στις 02.00 ώρα τη νύκτα πέρασαν τα σύνορα και παρά το χωριό Τσούρκα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες όπου και χτύπησαν τρία τουρκικά φυλάκια: στο Δέντρο, το Φοίνικα και την Περλιάντζια, τα οποία και ανατίναξαν συλλαμβάνοντας οκτώ αιχμαλώτους στη προσπάθειά τους να διαφύγουν, τους οποίους και έστειλαν στη Καλαμπάκα.
Ακούγοντας όμως τις ανατινάξεις ένας Έλληνας διοικητής ελληνικού φυλακίου, που δεν είχε ενημερωθεί σχετικά, εξήλθε του φυλακίου του να δει τι συμβαίνει όταν οι άντρες του απέναντι τουρκικού φυλακίου θεωρώντας ότι αυτός διατάζει επίθεση τον πυροβόλησαν και τον τραυμάτισαν. Το συγκεκριμένο αυτό επεισόδιο είχε ως αποτέλεσμα τη σφοδρή ανταλλαγή πυρών ανάμεσα των δύο φυλακίων όπου μετά από μισή ώρα σταμάτησαν
Στρατιώται του Χριστού και της Ελευθερίας, υψούμεν την Σημαίαν της Ελευθερίας επί των Ελληνικών χωρών. Υπό την σκιάν αυτής ας συγκεντρωθώμεν πάντες και ας αγωνισθώμεν εν έχοντες σύνθημα: Ελευθερία ή Θάνατος. Το δίκαιον του αγώνος μας αναγνωρίζεται υπό των ελεύθερων λαών και ευλογείται υπό του Θεού. Η νίκη ταχέως θα στέψει τα όπλα μας, το κράτος της Τουρκίας δια παντός θα καταλυθή, ισότης δε ελευθερία και αδελφότης θα βασιλεύση εκεί όπου σήμερον αγρία τυραννία κυριαρχεί. Εμπρός αδελφοί Έλληνες! Ο Θεός μεθ΄ ημών!
Οι Αρχηγοί της εν Μακεδονία επαναστάσεως
Αυτή ήταν και η τελευταία επιτυχία των εισβολέων αν και η επιδρομή τους μέχρι τότε υπήρξε επιτυχής με "αξιόλογη τακτική επιδεξιότητα". Δυστυχώς όμως δεν είχαν ούτε την υποστήριξη που ήλπιζαν από τους ντόπιους κατοίκους αλλά ούτε και την βοήθεια που περίμεναν από τη Θεσσαλία, πέραν του ότι και ο καιρός ακόμα ήταν ψυχρός, αφού δύο ημέρες πριν την επιχείρηση είχε χιονίσει.
Τελικά εναντίον αυτών ο Ετέμ Πασάς απέστειλε δύο ενισχυμένες δυνάμεις (αποσπάσματα), μία από τη Δεσκάτη και μία από το Μακοβό με μια οειβατική πυροβολαρχία οι οποίες μαζί με μια τρίτη δύναμη από τα Γρεβενά περικύκλωσαν τους εισβολείς ατάκτους. Περίπου 500 από τους τελευταίους έδωσαν την ύστατη μάχη γύρω από την Κρανιά μέχρι που διαλύθηκαν σε ομάδες και κατάφεραν να αποσυρθούν σε ορεινά καταφύγια, ενώ η ομάδα του Γεώργιου Δούκα (Νταβέλη) και μία του Τσιπριάνι που είχε ακολουθήσει διέφυγαν προς την άλλη πλευρά της μεθορίου. Μια τελευταία ομάδα καθυστερημένα που κινήθηκε απόΚονισκό προς Νεζερό υπό την ηγεσία του οπλαρχηγού Σινσινίκου αντιμετωπίζοντας μεγάλη τουρκική δύναμη διασκορπίστηκε γρήγορα και κατέφυγε στον Όλυμπο.
Οι επιχειρήσεις αυτές των ατάκτων διήρκεσαν τελικά τέσσερις μόνο ημέρες. Στις 31 Μαρτίου / 12 Απριλίου (π.ημ./ν.ημερ.) η όλη δραστηριότητά τους είχε κατασταλεί πλήρως ενώ οι περισσότεροι εξ αυτών είχαν καταφύγει στη Θεσσαλία. Σημειώνεται ότι από την πρώτη ημέρα της εισβολής των ατάκτων η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε να διακηρύξει ότι ουδεμία σχέση είχε με αυτούς και αντίθετα την ευθύνη είχε η τουρκική πλευρά που δεν διασφάλιζε τα σύνορά της. Αλλά και εκ μέρους του Σουλτάνου δεν υπήρξε σχετική διαμαρτυρία επ΄ αυτών των "ληστρικών συμμοριών" όπως τις χαρακτήρισε σε τηλεγράφημά του ο Ετέμ πασάς. Ο δε αρχιστράτηγος Διάδοχος Κωνσταντίνος μόλις ενημερώθηκε σχετικά, φθάνοντας στη Λάρισα, περί της εισβολής αυτών έδωσε εντολή καμία στρατιωτική μονάδα να μη κινηθεί καθώς και διαταγή να απομακρυνθούν από τα σύνορα και οι έτεροι 2.000 άτακτοι που παρέμεναν στη περιοχή της Ηπείρου.
Η εισβολή των ατάκτων προκάλεσε την οργή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων οι οποίες την χαρακτήρισαν ανειλικρινή ενέργεια και έδωσε στην Οθωμανική αυτοκρατορία την αφορμή πολέμου που αναζητούσε.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897) Κατηγορία:Ανατολικό Ζήτημα Κατηγορία:Μακεδονική Επανάσταση 1896
Ράξενδρα Τσόλα I
Ο Ράξενδρα Τσόλα I ή συχνά περιγράφεται ως Ράξενδρα ο Μέγας ήταν ο αυτοκράτορας του βασιλείου Τσόλα  στη νότια Ινδία που διαδέχθηκε τον πατέρα του, Rajaraja Τσόλα I στο θρόνο το 1014 CE. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του επέκτεινε την επιρροή της αυτοκρατορίας Τσόλα στις όχθες του Γάγγη στη βόρεια Ινδία, στη Δυτική και Νοτιοανατολική Ασία, κάνοντας την Αυτοκρατορία Τσόλα  μια από τις πιο ισχυρές αυτοκρατορίες στην Ινδία. Οι εισβολές του Ράξενδρα έγιναν στη Σρι Λάνκα και τις Μαλδίβες και κατέκτησε με επιτυχία τα εδάφη της χερσονήσου της Μαλαισίας, τη νότια Ταϊλάνδη, τη Σουμάτρα και την Ιάβα στη Νοτιοανατολική Ασία. Ο Τσόλα λάμβανε φόρο υποτέλειας από την Ταϊλάνδη και το Βασίλειο της Καμπότζης έχτισε επίσης μια νέα πρωτεύουσα που ονομάζεται Γάγγαϊκώνδα Χολαπόραμ.
βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πολιτικοί-επέκταση Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P106 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P22 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P27 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P570 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P569 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P18
Κούλης Θεοδώρου
Ο Κούλης Θεοδώρου (19 Ιανουαρίου 1965) είναι Κύπριος τραγουδιστής και συνθέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 19 Ιανουαρίου το 1965. Ο πολύπλευρος χώρος της μουσικής έδωσε τη δυνατότητα στον καλλιτέχνη να διακλαδώνεται σε διάφορους τομείς, ως τραγουδιστής, συνθέτης και παραγωγός. Συνθέτει για τηλεοπτικές παραγωγές, το θέατρο και τον κινηματογράφο. Έχουν δημοσιευτεί δεκάδες συνεντεύξεις του σε εφημερίδες και περιοδικά. Πραγματοποιεί πολλές παραστάσεις στην Κύπρο και στο εξωτερικό παρουσιάζοντας το έργο των Κυπρίων δημιουργών, αλλά και παραστάσεις αφιερωμένες σε δημιουργούς που σημάδεψαν με το έργο τους την ελληνική δισκογραφία.
Βραβεύσεις
Κατηγορία:Κύπριοι άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Κύπριοι συνθέτες
Σαμπάχ αλ-Άχμαντ αλ-Τζαμπρ αλ-Σαμπάχ
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου του 1929. Σπούδασε στο σχολείο αλ-Μουμπαράκγια. Ήταν δίδυμος αδερφός του εμίρη Τζαμπρ αλ-Άχμαντ αλ-Τζαμπρ αλ-Σαμπάχ, ο οποίος τον διόρισε Πρωθυπουργό στις 13 Ιουλίου του 2003. Ο Εμίρης αυτός πέθανε στις 15 Ιανουαρίου 2006. Ο αλ Σαμπάχ ήταν χήρος, καθώς η σύζυγός του Σέιχα Φιτούχ, πέθανε το 1990.
Πολιτική καριέρα
Το 1962 ανέλαβε υπουργός Πληροφοριών και την επόμενη χρονιά στις 28 Ιανουαρίου 1963 έγινε Υπουργός Εξωτερικών. Στο αξίωμα αυτό υπηρέτησε από το 1963 ως το 2003, γεγονός που τον κατέστησε έναν από τους μακροβιότερους Υπουργούς Εξωτερικών στον κόσμο. Ήταν επίσης Υπουργός Πληροφοριών, αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως και διορίστηκε νέος Εμίρης μετά την παραίτηση του άρρωστου Εμίρη Σεΐχ Σαάντ Αλ (Sheik Saad Al Abdallah Al Salem Al Sabah) στις 23 Ιανουαρίου του 2006. Την επομένη ημέρα, ο Εμίρης καθαιρέθηκε από την Εθνοσυνέλευση του εμιράτου, καθώς κρίθηκε ανίκανος να κυβερνήσει εξαιτίας προβλημάτων υγείας. Ο Σεΐχ Σαμπάχ Αλ Αχμάντ ανακηρύχθηκε νέος Εμίρης από την Εθνοσυνέλευση.
Στις 19 Μαρτίου του 2008 διέλυσε την εθνοσυνέλευση και προκήρυξε πρόωρες εκλογές, οι οποίες διενεργήθηκαν στις 17 Μαΐου. Λίγο νωρίτερα, στις 17 Μαρτίου, έπειτα από αγώνα για την εξουσία η κυβέρνηση είχε παραιτηθεί.
Κατά την θητεία του εμίρη Σαμπάχ, ψηφίστηκε ένας από τους πιο σημαντικούς νόμους για την ελευθερία του τύπου στον αραβικό κόσμο.
Απεβίωσε στις 29 Σεπτεμβρίου 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμίρηδες του Κουβέιτ Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Κουβέιτ Κατηγορία:Μουσουλμάνοι μονάρχες
Power Rangers
Το Power Rangers είναι αμερικανική δικαιόχρηση (franchise) ψυχαγωγίας και προϊόντων που επικεντρώνεται στην τηλεοπτική σειρά υπερηρώων με το ίδιο όνομα, εμπνευσμένη από την ιαπωνική σειρά τοκουσάτσου, Super Sentai, παραγωγής Toei Company. Ο πρώτος κύκλος της σειράς ξεκίνησε να προβάλλεται από το τηλεοπτικό δίκτυο Fox Kids στις 28 Αυγούστου του 1993 υπό τον τίτλο Mighty Morphin Power Rangers. Η Bandai κυκλοφόρησε φιγούρες δράσης και άλλα παιχνίδια, κάνοντας τους Power Rangers κομμάτι του λαϊκού πολιτισμού. Η Saban Entertainment ήταν ιδιοκτήτης της σειράς από την δημιουργία της το 1993 έως το 2002. Το 2002 έγινε η αγορά από την The Walt Disney Company μέχρι το 2010 που την ξαναγόρασε η Saban Entertainment. Το 2018 πουλήθηκε ξανά στην εταιρία Hasbro.