cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεγάλη Δούκισσα Μαρία Νικολάγιεβνα της Ρωσίας
Ανακαλύψεις και αναφορές επιβίωσης
Τουλάχιστον δύο από τις Μεγάλες Δούκισσες λέγεται ότι επέζησαν της αρχικής επίθεσης στην αυτοκρατορική οικογένεια. Δύο από τις Μεγάλες Δούκισσες, τη Μαρία και την Αναστασία, "ούρλιαζαν" όταν μεταφέρθηκαν σε ένα φορτηγό αναμονής. Στη συνέχεια δέχθηκαν επίθεση ξανά. Έχουν γίνει ισχυρισμοί ότι η Μαρία ήταν η Μεγάλη Δούκισσα που επέζησε. Ένας άντρας που ονομάστηκε Alex Brimeyer ισχυρίστηκε ότι ήταν εγγονός της Μαρίας "ο πρίγκιπας Αλεξέι." Είπε ότι η Μαρία είχε δραπετεύσει στη Ρουμανία, παντρεύτηκε και είχε μια κόρη, την Όλγα-Μπέτα. Η Όλγα-Μπέτα, στη συνέχεια, παντρεύτηκε και είχε ένα γιο με το όνομα "Πρίγκηπας Αλεξέι". Ο Brimeyer καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών από βελγικό δικαστήριο, μετά την αγωγή του το 1971 από την οικογένεια Dolgoruky και τον Σύνδεσμο Απογόνων της ρωσικής αρχιτεκτονικής του Βελγίου. Δύο νεαρές γυναίκες που ισχυρίζονται ότι είναι η Μαρία και η αδελφή της Αναστασία είχαν προσληφθεί από ιερέα στα Ουράλια Όρη το 1919, όπου έζησαν ως μοναχές μέχρι το θάνατό τους το 1964. Θάφτηκαν κάτω από τα ονόματα Αναστασία και Μαρία Νικολάγιεβνα.
Πιο πρόσφατα, ο Γκάμπριελ Λουίς Ντυβάλ έγραψε ένα βιβλίο, "Μια Πριγκίπισσα στην Οικογένεια", υποστηρίζοντας ότι η γιαγιά του "Granny Alina" (Γιαγιά Αλίνα) μπορεί να ήταν η Μεγάλη Δούκισσα Μαρία. Σύμφωνα με τον Ντυβάλ, η Γιαγιά Αλίνα παντρεύτηκε έναν άντρα με το όνομα Φρανκ και μετανάστευσε στη Νότια Αφρική. Αργότερα έζησε με την οικογένειά της πριν πεθάνει το 1969. Το σώμα της εκταφιάστηκε, αλλά το DNA ήταν πολύ υποβαθμισμένο για να είναι χρήσιμο για να αποφασίσει αν μοιράστηκε το DNA με την αυτοκρατορική οικογένεια. Οι περισσότεροι ιστορικοί αποκλείουν τους ισχυρισμούς ότι η Μαρία ή κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας επέζησε από τις δολοφονίες.
Οι Αμερικανοί επιστήμονες σκέφτηκαν ότι το χαμένο σώμα ήταν της Αναστασίας επειδή κανένας από τους θηλυκούς σκελετούς δεν έδειξε στοιχεία ανηλίκου, όπως ένα ανήλικο κέλυφος, ασυνείδητα δόντια σοφίας ή ανώριμους σπονδύλους στην πλάτη που θα περίμεναν να βρουν στα δεκαεπτά χρόνια -όλα της Αναστασίας. Το 1998, όταν τα σώματα της αυτοκρατορικής οικογένειας τελείωσαν τελικά, θάφτηκε ένα σώμα με το όνομα Αναστασία. Οι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από τις τέσσερις αδελφές μέχρι έξι μήνες πριν από τις δολοφονίες δείχνουν ότι η Μαρία ήταν μερικά εκατοστά ψηλότερα από την Αναστασία και ήταν επίσης ψηλότερη από την αδελφή της Όλγα. Ωστόσο, τα ύψη των σκελετών έπρεπε να εκτιμηθούν επειδή μερικά από τα οστά είχαν κοπεί και τμήματα των σκελετών έλειπαν.
Ωστόσο, στις 23 Αυγούστου 2007, ένας Ρώσος αρχαιολόγος ανακοίνωσε την ανακάλυψη δύο καμένων, μερικών σκελετών σε μια περιοχή πυρκαγιών κοντά στο Αικατεριμπούργκ, που φάνηκε να ταιριάζει με τον τόπο που περιγράφεται στα απομνημονεύματα του Γιούροφσκι. Οι αρχαιολόγοι δήλωσαν ότι τα οστά προέρχονταν από ένα αγόρι που ήταν κατά προσέγγιση μεταξύ των δεκατριών και δεκαεπτά ετών κατά τη στιγμή του θανάτου του και μιας νεαρής γυναίκας που ήταν περίπου μεταξύ των δεκαοκτώ και των είκοσι τριών ετών. Η Μαρία ήταν δεκαεννέα ετών κι ενός μηνών κατά τη διάρκεια των δολοφονιών, ενώ η αδελφή της Αναστασία ήταν δεκαεπτά ετών κι ενός μηνών και ο αδελφός της Αλεξέι ήταν δυο εβδομάδες πριν τα δεκατέσσερα γενέθλιά του. Οι μεγαλύτερες αδελφές της Μαρίας, Όλγα και Τατιάνα, ήταν εικοσιδύο και είκοσι ενός ετών κατά τη διάρκεια των δολοφονιών. Μαζί με τα ερείπια των δύο σωμάτων, οι αρχαιολόγοι βρήκαν «κομμάτια δοχείου θειικού οξέος, καρφιά, μεταλλικές ταινίες από ξύλινο κουτί και σφαίρες διαφόρων διαμετρήματος». Τα οστά βρέθηκαν χρησιμοποιώντας ανιχνευτές μετάλλων και μεταλλικές ράβδους ως ανιχνευτές.
Προκαταρκτικές δοκιμές έδειξαν "υψηλό βαθμό πιθανότητας" ότι τα υπολείμματα ανήκουν στον Τσαρέβιτς Αλεξέι και σε μία από τις αδελφές του, οι ρώσοι εγκληματολόγοι ανακοίνωσαν στις 22 Ιανουαρίου 2008. Οι δοκιμές ξεκίνησαν στα τέλη Δεκεμβρίου 2007. Στις 30 Απριλίου 2008, Οι εγκληματολογικοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι οι δοκιμές DNA αποδεικνύουν ότι τα ερείπια ανήκουν στον Τσαρέβιτς Αλεξέι και σε μια νέα γυναίκα που οι Ρώσοι εξακολουθούν να αναγνωρίζουν ως Μαρία. Ο Έντουαρντ Ρόσσελ, κυβερνήτης της περιοχής, 900 μίλια ανατολικά της Μόσχας, δήλωσε ότι οι δοκιμές που διενεργήθηκαν από ένα αμερικανικό εργαστήριο είχαν εντοπίσει τα θραύσματα όπως αυτά του Αλεξέι και της Μαρίας. Τον Μάρτιο του 2009 δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα των δοκιμών DNA, επιβεβαιώνοντας ότι τα δύο σώματα που ανακαλύφθηκαν το 2007 ήταν αυτά του Τσάρεβιτς Αλεξέι και μιας από τις τέσσερις Μεγάλες Δούκισσες.
Ανακήρυξη ως παθοφόρου
Το 2000, η ​​Μαρία και η οικογένειά της ονομάστηκαν παθοφόροι (страстотерпцы) από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Τα σώματα του Τσάρου Νικολάου Β΄, της Αλεξάνδρας και τρεις από τις κόρες τους θάφτηκαν τελικά στο Καθεδρικό Ναό του Αγίου Πέτρου και Παύλου στην Αγία Πετρούπολη στις 17 Ιουλίου 1998, ογδόντα χρόνια μετά τη δολοφονία τους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Μεταλλικό νερό
thumb|Μία πηγή φυσικού μεταλλικού νερού στο Ιράν Το μεταλλικό νερό ή γνωστό επίσης και ως φυσικό μεταλλικό νερό είναι ένα είδος νερού που πηγάζει από μία μεταλλική πηγή που περιέχει διάφορα μέταλλα, όπως άλατα και ενώσεις θείου. Το μεταλλικό νερό μπορεί να είναι αναβράζον ή «αφρώδες» λόγω του περιεχόμενου αερίου διοξειδίου του άνθρακα.
Παραδοσιακά, τα μεταλλικά νερά χρησιμοποιήθηκαν ή καταναλώθηκαν στις πηγές των πηγών τους, που συχνά αναφέρονται ως «λήψη των υδάτων» ή «λήψη της θεραπείας», σε μέρη όπως ιαματικά λουτρά, λουτρά ή πηγάδια. Ο όρος spa χρησιμοποιήθηκε για έναν τόπο όπου το νερό καταναλωνόταν και χρησιμοποιούνταν για μπάνιο όπου το νερό χρησιμοποιήθηκε κυρίως για κολύμβηση, θεραπεία ή αναψυχή.
Σήμερα, είναι πολύ πιο συνηθισμένο το μεταλλικό νερό να εμφιαλώνεται στην πηγή για κατανεμημένη κατανάλωση. Η μετάβαση στην πηγή του μεταλλικού νερού για άμεση πρόσβαση στο νερό είναι πλέον ασυνήθιστη και σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι δυνατή λόγω αποκλειστικών εμπορικών δικαιωμάτων ιδιοκτησίας. Υπάρχουν περισσότερα από 4.000 εμπορικά σήματα μεταλλικού νερού παγκοσμίως.
Σύνθεση
upright|thumb|Μεταλλικό νερό Όσο περισσότερα ιόντα ασβεστίου και μαγνησίου διαλύονται στο νερό, τόσο πιο σκληρά λέγεται ότι είναι, το νερό με λίγα διαλυμένα ιόντα ασβεστίου και μαγνησίου περιγράφεται ως μαλακό.
Μεταλλικο
Γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2017-18
Το είναι η 80η σεζόν της κορυφαίας ποδοσφαιρικής κατηγορίας ανδρών. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 4 Αυγούστου 2017 και ολοκληρώθηκε στις 20 Μαΐου 2018.
Κορυφαίοι σκόρερ
Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν πετύχει τα περισσότερα γκολ στο πρωτάθλημα.
Κορυφαίοι στις ασίστ
Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν δώσει τις περισσότερες ασίστ στο πρωτάθλημα.
Πηγές
Κατηγορία:Λιγκ 1 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018
Φίλιππος Α΄ του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν
Ο Φίλιππος Α΄, γερμ. Philipp I. (1490 - 16 Ιουνίου 1558) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κολωνία και ήταν ο μόνος γιος του Αδόλφου Γ΄, κόμη του Νάσσαου-Βίζμπαντεν και της Μαργαρίτας, κόρης του Φίλιππου Α΄, κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ. Το 1509 απεβίωσε ο θείος του Φίλιππος και τον διαδέχθηκε ο Αδόλφος Γ΄ ως κόμης του Νάσσαου-Ίντσταϊν.
Το 1511 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε στο Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν. Ο ίδιος απεβίωσε το 1558 σε ηλικία 68 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του: πρώτα ο Φίλιππος Β΄ και έπειτα ο Βαλτάσαρ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1514 την Αδριανή του Γκλύμες, κόρη του Ιωάννη Γ΄, κυρίου του Μπέρχεν οπ Σόομ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Φίλιππος του Νάσσαου-Ίντσταϊν
Ο Φίλιππος, γερμ. Philipp (1450 - 16 Ιουνίου 1509) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Ίντσταϊν (1480-1509).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Β΄, κόμη του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν και της Μαρίας του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ, κόρης του Ένγκελμπερτ Α΄, κοσμήτορα του Συλλόγου του καθεδρικού ναού του Μύνστερ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Αδόλφος Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1470 την Μαργαρίτα, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ Βίττελσμπαχ, κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Φίλιππος Β΄ του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν
Ο Φίλιππος Β΄, γερμ. Philipp II. (1516 - 3 Ιανουαρίου 1566) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν (1558-1566).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φίλιππου Α΄ και της Αδριανής του Γκλύμες, κόρη του Ιωάννη Γ΄, κυρίου του Μπέρχεν οπ Σόομ.
Το 1558 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ο ίδιος απεβίωσε το 1566 στο Βίζμπαντεν, στο κάστρο Ζόννενμπεργκ σε ηλικία 50 ετών. Ήταν άγαμος· ο επόμενος αδελφός του Αδόλφος είχε αποβιώσει από το 1556 έχοντας μόνο θήλεα τέκνα, οπότε τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Βαλτάσαρ.
Φραντσίσκο Σάντσες (φιλόσοφος)
Ο Φραντσίσκο Σάντσες (Francisco Sanches, περ. 1550 – 16 Νοεμβρίου 1623) ήταν Πορτογάλος σκεπτικιστής φιλόσοφος και γιατρός Σεφαρδιτικής καταγωγής.
Ζωή και σταδιοδρομία
Ο Σάντσες γεννήθηκε στο Τούι της ισπανικής Γαλικίας, αλλά βαπτίσθηκε στην Μπράγκα, στις 25 Ιουλίου 1551 και πέρασε εκεί τα παιδικά του χρόνια. Γονείς του ήταν ο γιατρός Αντόνιο Σάντσες και η Φιλίπα ντε Σόουζα. Εξαιτίας της εβραϊκής καταγωγής του, ακόμα και ως βαφτισμένος Ρωμαιοκαθολικός θεωρείτο νομικά «Νέος Χριστιανός», με μειωμένα αστικά και πολιτικά δικαιώματα.
Πήγε σχολείο στην Μπράγκα μέχρι την ηλικία των 12 ετών, οπότε μετοίκησε με τους γονείς του στο Μπορντώ προς αποφυγή της παρακολουθήσεως από την Πορτογαλική Ιερά Εξέταση. Εκεί φοίτησε στο College de Guyenne και συνέχισε με σπουδές ιατρικής στη Ρώμη το 1569 και, επιστρέφοντας στη Γαλλία, στο Μονπελιέ και στην Τουλούζη. Κατέληξε, μετά το 1575, καθηγητής της φιλοσοφίας και της ιατρικής στο πανεπιστήμιο της τελευταίας.
thumb|Το σπίτι του Σάντσες στην [[Τουλούζη]]
Σκέψη και έργο
Το πρώτο συμπέρασμα του Σάντσες ήταν το συνηθισμένο της εποχής, ότι η αλήθεια μπορεί να αποκτηθεί δια της πίστεως στον Θεό. Το δεύτερο συμπέρασμά του επρόκειτο να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα διανόηση: μόνο και μόνο επειδή τίποτα δεν μπορεί να γίνει γνωστό με την υπέρτατη έννοια του όρου, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε όλες τις απόπειρες για γνώση, αλλά θα πρέπει να προσπαθούμε να αποκτούμε όποια γνώση μπορούμε, δηλαδή την περιορισμένη και ατελή γνώση μερικών πραγμάτων, τα οποία γνωρίζουμε δια των παρατηρήσεων, της εμπειρίας και της κρίσεως. Η αναγνώριση ότι nihil scitur («τίποτα δεν είναι γνωστό») μπορεί έτσι να δώσει μερικά εποικοδομητικά αποτελέσματα. Αυτή η πρώιμη διατύπωση του «εποικοδομητικού» («constructive») ή «μετριασμένου» σκεπτικισμού θα αναπτυσσόταν αργότερα σε σημαντική υποστήριξη και ερμηνεία της νέας επιστήμης από τους Μαρίν Μερσέν, Πιερ Γκασσεντί και τους επικεφαλής της Βασιλικής Εταιρείας.
Πηγές
Υπομνηματισμένες και κριτικές εκδόσεις έργων του
Κατηγορία:Πορτογάλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Ιατροί Κατηγορία:Πορτογάλοι συγγραφείς Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 17ου αιώνα
Ιωάννης Λουδοβίκος Α΄ του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν
Ο Ιωάννης Λουδοβίκος Α΄, γερμ. Johann Ludwig I. (10 Απριλίου 1567 - 10 Ιουνίου 1596) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Βαλτάσαρ, κόμη του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν και της Μαργαρίτας, κόρης του Ράινχαρντ, κόμη του Ίζενμπουργκ-Μπίρσταϊν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1588 τη Μαρία, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄, κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και είχε τέκνα:
Φλαμπουράκια Φωκίδας
Τα Φλαμπουράκια  είναι οικισμός που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 45 μέτρα. Έχει πληθυσμό 1 κάτοικο, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί την Αγία Ειρήνη, τον Άγιο Νικόλαο, τη νησίδα Άγιο Νικόλαο, τον Άγιο Σπυρίδωνα, την Καλλιθέα τον Κλοβινό και τη νησίδα Πρασούδι συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Καλλιθέας της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος. Το 1991 αναγνωρίστηκε ως οικισμός και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Καλλιθέας. Το 1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Καλλιθέας και προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Τολοφώνος. Τα Φλαμπουράκια βρίσκονται στην εθνική οδό Αντιρρίου - Ιτέας, ανάμεσα σε Άγιο Νικόλαο και Αγία Ειρήνη με θέα στον Κορινθιακό κόλπο και το νησάκι του Αγίου Νικολάου, σε απόσταση 150 μ. από την παραλία του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας
Βαλτάσαρ του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν
Ο Βαλτάσαρ, γερμ. Balthasar (προφ. Μπάλταζαρ) (1520 - 11 Ιανουαρίου 1568) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν (1566-1568).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φίλιππου Α΄, κόμη του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν και της Αδριανής του Γκλύμες, κόρης του Ιωάννη Γ΄, κυρίου του Μπέρχεν οπ Σόομ. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Φίλιππος Β΄ και ο Αδόλφος.
Το 1558 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο Φίλιππος Β΄. Αυτός απεβίωσε το 1566 άγαμος. Ο Αδόλφος είχε αποβιώσει από το 1556 και είχε μόνο θήλεα τέκνα, έτσι επόμενος κόμης έγινε ο Βαλτάσαρ. Ο ίδιος απεβίωσε το 1568 σε ηλικία 48 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ιωάννης Λουδοβίκος Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1564 τη Μαργαρίτα, κόρη του Ράινχαρντ, κόμη του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν-Μπίρσταϊν και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Πολιορκία της Καμάρτζα
Η Πολιορκία της Καμάρτζα έλαβε χώρα επί δυο μήνες το 729 κοντά στη Σαμαρκάνδη (σημ. Ουζμπεκιστάν) μεταξύ των Αράβων του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών και του τουρκικού χαγανάτου των Τουργκές, με τους οποίους είχαν συμμαχήσει και οι ντόπιοι Σόγδιοι. Η αραβική κατάκτηση της Υπερωξειανής είχε αναστραφεί την δεκαετία του 720 εξαιτίας των εξεγέρσεων των Σόγδιων ηγεμόνων και των εισβολών των Τουργκές. Όταν οι Τουργκές υπό την προσωπική ηγεσία του χαγάνου Σουλούκ επιτέθηκαν στην Καμάρτζα το 729, το φρούριο είχε απομείνει ως ένα από τα τελευταία ερείσματα των Αράβων στην Υπερωξειανή. Η επακόλουθη πολιορκία, για την οποία σώζεται λεπτομερής περιγραφή στην ιστορία του αλ-Ταμπαρί, διήρκεσε 58 ημέρες και έληξε με την εκκένωση του φρουρίου από την αραβική φρουρά κατόπιν διαπραγματεύσεων. Η πείσμων άμυνα της Καμάρτζα υμνήθηκε στην αραβική λογοτεχνία, αλλά η αραβική εξουσία στην Υπερωξειανή καταλύθηκε πλήρως μετά την Μάχη της Στενωπού δυο χρόνια αργότερα. Μόνο μετά το 738, όταν κατέρρευσε το χαγανάτο των Τουργκές, κατάφεραν οι Άραβες να αποκαταστήσουν τον έλεγχό τους στην περιοχή.
Υπόβαθρο
Η περιοχή της Υπερωξειανής είχε κατακτηθεί από τους Μουσουλμάνους υπό τον Κουτάιμπα ιμπν Μουσλίμ κατά το χαλιφάτο του Ουαλίντ Α' (705-715), ως επακόλουθο της κατάκτησης της Περσίας και του Χορασάν στα μέσα του Ζ' αιώνα. Η αφοσίωση των γηγενών ιρανικής και τουρκικής καταγωγής πληθυσμών στους νέους επικυριάρχους τους όμως παρέμενε αμφίβολη, και ήδη το 719 έστειλαν πρεσβεία στους Κινέζους και τους υποτελείς σε αυτούς Τουργκές αιτούμενοι βοήθεια κατά των Μουσουλμάνων. Σε απάντηση, το 720 οι Τουργκές άρχισαν να εξαπολύουν επιθέσεις, και οι Σόγδιοι άρχισαν να εξεγείρονται κατά του Χαλιφάτου. Αυτές οι πρώτες εξεγέρσεις κατεστάλεισαν με βάναυσο τρόπο, αλλά οι Άραβες απόλεσαν την πιο μακρινή τους κτήση, την Φεργάνα. Το 724 ο Άραβας κυβερνήτης Μουσλίμ ιμπν Σαΐντ αλ-Κιλαμπί υπέστη βαριά ήττα (η λεγόμενη «Ημέρα της Δίψας») από τους Τουργκές όταν προσπάθησε να ανακαταλάβει την Φεργάνα. Έκτοτε οι Άραβες περιορίστηκαν στην άυμνα, και παρότι δεν έλαβαν χώρα άλλες εκ παρατάξεως μάχες, κατά τα επόμενα δυο χρόνια η αραβική εξουσία στην Υπερωξειανή κατέρρευση ταχύτατα. Μέχρι το 728, ως συνέπεια των εξεγέρσεων των Σόγδιων ηγεμόνων και των εισβολών των Τουργκές, μόνο η Σαμαρκάνδη, και τα οχυρά της Νταμπουσίγια και της Καμάρτζα, στην κοιλάδα του ποταμού Ζαραφσάν, παρέμεναν σε αραβικά χέρια σε ολόκληρη την Υπερωξειανή.
Πολιορκία
Το 729, ο νέος Άραβας κυβερνήτης, Ασράς ιμπν Αμπνταλλάχ αλ-Σουλαμί, κατάφερε να διασχίσει τον Ώξο και να φτάσει στη Μπουχάρα, παρά την ισχυρή αντίσταση που συνάντησε από τους Τουργκές και τους Σόγδιους συμμάχους τους. Η επικράτηση των Αράβων ήταν οριακή, και οι Τουργκές ήταν σε θέση να αποχωρήσουν ανενόχλητοι προς την περιοχή της Σαμαρκάνδης, πράγμα που τους έφερε κοντά στην Καμάρτζα, μια οχυρωμένη πολίχνη περίπου εφτά παρασάγγες (γύρω στα 42 χλμ) δυτικά της Σαμαρκάνδης. Η κατοπινή πολιορκία της Καμάρτζα, περιγράφεται στην «Ιστορία των Προφητών και των Βασιλέων» του ατ-Ταμπαρί, σύμφωνα με τον ιστορικό Χιου Κέννεντυ, σε "μια από τις πιο ζωντανές σκηνές του πολέμου" των Αράβων στην Υπερωξειανή.
Ο στρατός των Τουργκές, υπό τον χαγάνο Σουλούκ, περιλάμβανε και δυνάμεις της Φεργάνα, της ατ-Ταραμπάντ (πρωτεύουσας του βασιλείου του Σας, της σημερινής Τασκένδης), της Αφσινάχ (πόλη κοντά στη Σαμαρκάνδη), της Νασάφ και της Μπουχάρα. Ο στρατός προσέγγισε την Καμάρτζα ακολυθώντας τον δρόμο Μπουχάρας-Σαμαρκάνδης. Οι Τουργκές και οι σύμμαχοί τους άφησαν τον δρόμο και έστησαν στρατόπεδο, αλλά η φρουρά της πόλης δεν αντιλήφθηκε την άφιξή τους επειδή οι κινήσεις τους καλύπτονταν από έναν λόφο. Το επώμενο πρωί, όταν οι Άραβες βγήκαν από την πόλη για να ποτίσουν τα υποζύγιά τους και ανέβηκαν τον λόφο, εξεπλάγησαν από το «βουνό ατσαλιού» του εχθρικού στρατού, όπως γράφει ο ατ-Ταμπαρί. Οι Άραβες τότε έστειλαν μερικά από τα ζώα τους να κατέβουν τον λόφο προς το ποτάμι ως αντιπερισπασμό, και βιάστηκαν να επιστρέψουν στην πόλη. Οι Τουργκές σύντομα τους αντιλήφθηκαν και τους καταδίωξαν, αλλά οι Άραβες γνώριζαν το έδαφος καλύτερα και κατάφεραν να φτάσουν στην πόλη και την ασφάλεια των χωμάτινων προμαχώνων της λίγο πριν τους διώκτες τους. Αμέσως ξέσπασε άγρια σύγκρουση καθώς οι Τουργκές επιτέθηκαν στις πύλες και προσπάθησαν να εισέλθουν στην πόλη, ώσπου οι Άραβες άρχισαν να ρίχνουν φλεγόμενα δεμάτια εναντίον τους, αναγκάζοντάς τους να υποχωρήσουν πίσω από την τάφρο. Το απόγευμα, οι Τουργκές αποχώρησαν, και οι Άραβες έκαψαν την ξύλινη γέφυρα που διέσχιζε την τάφρο.
Ο χαγάνος τότε έστειλε δυο απεσταλμένους στους πολιορκημένους. Ο πρώτος ήταν ο Χοσρόης, εγγονός του τελευταίου ηγεμόνα της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών, Ισδιγέρδη Γ΄. Ο πατέρας του Χοσρόη, Περόζης, είχε καταφύγει στην αυλή της κινεζικής Δυναστείας Τανγκ, και τώρα συνόδευε τους Τουργκές ελπίζοντας να ανακτήσει τον θρόνο των προγόνων του. Όταν πλησίασε στο τείχος, παρότρυνε την φρουρά να παραδοθεί και τους υποσχέθηκε ασφαλή αποχώρηση, ενώ ανήγγειλε και την αποκατάσταση της εξουσίας του. Οι Άραβες, όμως, αρνήθηκαν να τον ακούσουν, και του απάντησαν με αγανακτισμένες ύβρεις και προσβολές. Όπως σχολιάζει ο ιστορικός Χ. Α. Ρ. Γκιμπ, η παρουσία του Χοσρόη «μπορεί να εκληφθεί ως ένδειξη ότι οι εξεγερμένοι είχαν την υποστήριξη της Κίνας, αν και τα κινεζικά αρχείασιωπούν σχετικά με αυτή την εκστρατεία». Μετά την αποτυχία του Χοσρόη, ο χαγάνος έστειλε έναν ντόπιο, τον Bazaghari, να διαπραγματευτεί με την φρουρά, μαζί με μερικούς Άραβες κρατούμενους για να τους εκφοβίσει. Ο χαγάνος πρόσφερε να ενσωματώσει την αραβική φρουρά στον στρατό του, με διπλάσιο μισθό, αλλά και αυτή η πρόταση απορρίφθηκε με περιφρόνηση από τον Άραβα διαπραγματευτή, Γιαζίντ ιμπν Σαΐντ αλ-Μπαχιλί (επελέγη επειδή μιλούσε λίγα τουρκικά), με την φράση «Πώς μπορούν οι Άραβες, ως λύκοι, να είναι με τους Τουργκές, που είναι πρόβατα;» Η απάντησή του εξαγρίωσε τους συντρόφους του Bazaghari, που απείλησαν να τον σκοτώσουν, και έτσι ο Γιαζίντ πρόσφερε μια άλλη λύση: η μισή φρουρά, με όλα τα κινητά της αγαθά, θα αφηνόταν ελεύθερη να αποχωρήσει, ενώ η υπόλοιπη μισή θα έμπαινε στην υπηρεσία του χαγάνου. Ο Bazaghari αποδέχτηκε την πρότασή του, και έστειλε τον Γιαζίντ να ανακοινώσει τους όρους στην φρουρά. Μόλις όμως βρέθηκε πάλι πίσω από το τείχος, ο Γιαζίντ απέρριψε τους όρους και παρότρυνε τους άλλους Άραβες να αντισταθούν.
Ο χαγάνος τότε διέταξε τους άνδρες του να γεμίσουν την τάφρο με χλωρά ξύλα, ώστε να μην καίγονται εύκολα. Οι πολιορκούμενοι αντιμετώπισαν το τέχνασμα με το να ρίχνουν οι ίδιοι ξερά ξύλα στην τάφρο. Μετά από έξι μέρες, όταν η τάφρος είχε γεμίσει, οι Άραβες της έβαλαν φωτιά. Με τη βοήθεια ενός δυνατού ανέμου, οι μόχθοι των Τουργκές καταστράφηκαν. Οι Άραβες τοξότες αποδείχθηκαν ιδιαίτερα αποτελεσματικοί, και σκότωσαν αρκετούς αντιπάλους τους, μεταξύ των οποίων και ο Bazaghari. Οι Τουργκές εκτέλεσαν 100 Άραβες αιχμαλώτους ως αντίποινα, σε πλήρη θέα της φρουράς. Απαντώντας, οι Άραβες εκτέλεσαν 200 νεαρούς ντόπιους κατοίκους που κρατούσαν ως ομήρους. Οι νεαροί προσπάθησαν να αντισταθούν, αλλά μάταια. Η αφήγηση της πολιορκίας από τον ατ-Ταμπαρί, προφανώς βασιζόμενη σε αυτόπτεις μαρτυρίες, συνεχίζει με μεμονωμένα επεισόδια: μια αποφασισμένη επίθεση κατά της πύλης, κατά την οποία πέντε Τουργκές κατάφεραν να σκαρφαλώσουν το τείχος προτύ αποκρουστούν, ο Σόγδιος ηγεμόνας του Ταραμπάντ, που με τους ακολούθους του εισήλθε σε ένα ρήγμα στο τείχος που έβγαζε στο εσωτερικό ενός σπιτιού, μόνο για να σκοτωθεί από τον ηλικιωμένο και άρρωστο ιδιοκτήτη και την οικογένειά του, το πώς οι Άραβες χρησιμοποίησαν τις σανίδες που επένδυαν τα αρδευτικά αυλάκια για να ενισχύσουν τις οχυρώσεις τους, ή το πώς ο χαγάνος, που πλησίασε για να επιθεωρήσει τις οχυρώσεις, χτυπήθηκε από βέλος στο πρόσωπο και σώθηκε μόνο από το επιρρίνιο του κράνους του.
Η πείσμων αντίσταση της φρουράς ενόχλησε σφόδρα τον χαγάνο, που επέρριψε ευθύνες στους Σόγδιους συμμάχους του, που είχαν ισχυσιστεί ότι υπήρχαν "πενήντα γάιδαροι μέσα (στην πόλη) και ότι θα μπορούσαμε να την καταλάβουμε σε πέντε μέρες, αλλά τώρα οι πέντε μέρες γίναν δυο μήνες". Εν τέλεο, ο χαγάνος επανέλαβε τις διαπραγματεύσεις, και προσέφερε ασφαλή διέλευση στη φρουρά, είτε για την Νταμπουσίγια είτε για την Σαμαρκάνδη, που βρίσκονταν ακόμα σε αραβικά χέρια. Η φρουρά έστειλε έναν ιππέα στην Σαμαρκάνδη για συμβουλές, και έλαβε την απάντηση να προτιμήσει την Νταμπουσίγια, που ήταν πιο κοντά. Μετά από 58 μέρες, από τις οποίες, σύμφωνα με τον ατ-Ταμπαρί, η φρουρά "δεν πότισε τις καμήλες τους για 35 μέρες", η πολιορκία έλαβε τέλος. Οι Άραβες και οι Τουργκές αντήλλαξαν πέντε ομήρους η κάθε πλευρά, συμπεριλαμαβάνοντας και έναν εκ των πιο σημαντικών υπαρχηγών του Σουλούκ, τον Κουρσούλ. Μετά την αμοιβαία σφαγή αιχμαλώτων στην αρχή της πολιορκίας, οι καχύπτοπτοι Άραβες αρνήθηκαν να φύγουν ενόσω ο χαγάνος και ο στρατός του ήταν παρόντες, και ένας Άραβας με τραβηγμένο εγχειρίδιο στο χέρι τοποθετήθηκε πίσω από κάθε όμηρο, ενώ όλοι οι όμηροι δεν έφεραν θώρακα.
Καθώς οι Άραβες της Καμάρτζα πλησίαζαν την Νταμπουσίγια, η τοπική φρουρά αρχικά νόμισε ότι ήταν Τουργκές που έρχονταν να τους επιτεθούν, και ότι οι Καμάρτζα είχε καταληφθεί. Καθώς όμως παρατάσσονταν για μάχη, ένας ιππέας από τη φρουρά της Καμάρτζα τους ενημέρωσε για τα τεκταινόμενα, και "οι άντρες της Νταμπουσίγια κάλπασαν να βοηθήσουν οποιονήποτε ήταν πολύ εξασθενημένος για να περπατήσει ή ήταν πληγωμένος". Τότε άρχισαν να απελευθερώνονται οι όμηροι, με τους Άραβες να στέλνουν έναν όμηρο κάθε φορά, και τους Τουργκές να αφήνουν έναν από τους δικούς τους ομήρους. Στο τέλος, όταν είχαν απομείνει μόνο από ένας όμηρος σε κάθε πλευρά, αμφότεροι αρνήθηκαν να αφήσουν τον δικό τους όμηρο πρώτοι, ώσπου ο Άραβας όμηρος προσφέρθηκε να είναι ο τελευταίος. Για την θαρραλέα του πράξη αυτή, ο Κουρσούλ τον αντάμειψε με μια πλήρη πανοπλία και ένα άλογο.
Επιπτώσεις
Σύμφωνα με τον Γκιμπ, "η φήμη της υπεράσπισης της Καμάρτζα εξαπλώθηκε ευρύτατα, αλλά έφερε μικρή ανακούφιση από την πίεση στους Άραβες". Σχεδόν όλη η Υπερωξειανή, εκτός από την Μπουχάρα και τη Σαμαρκάνδη, χάθηκαν, και ακόμα και στη γειτονική Χωρασμία ξέσπασε εξέγερση, που όμως κατεστάλη γρήγορα από τους εκεί Άραβες εποίκους. Η Σαμαρκάνδη παρέμεινε το τελευταίο μείζον προπύργιο των Αράβων βαθιά στην Υπερωξειανή, και οι επόμενες επιχειρήσεις και των δυο πλευρών εστίασαν επάνω της. Προσπαθώντας να άρουν την πολιορκία της Σαμαρκάνδης από τους Τουργκές το 731, οι Άραβες υπέστησαν καταστροφική ήττα στην Μάχη της Στενωπού, την οποία ακολούθησε η πλήρης κατάρρευση της αραβικής εξουσίας στην Υπερωξειανή. Οι Άραβες κατάφεραν να ανακάμψουν μόνο μετά τον φόνο του Σουλούκ το 738, που σήμανε την έναρξη εμφυλίου πολέμου και την ταχύτατη παρακμή του χαγανάτου των Τουργκές. Υπό τον κυβερνήτη Νασρ ιμπν Σαγιάρ, οι Άραβες το 739-741 κατάφεραν να αποκαταστήσουν την εξουσία του χαλιφάτου ως την Σαμαρκάνδη.
Πηγές
Κατηγορία:8ος αιώνας Καμάρτζα Κατηγορία:Ιστορία του Ουζμπεκιστάν
Αρχαιολογικό Μουσείο Ερμούπολης
Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ερμούπολης βρίσκεται στην Ερμούπολη της Σύρου.
Ιδρύθηκε το 1834 και στεγάζεται στο κτήριο του Δημαρχείου της Ερμούπολης.
Σήμερα, το μουσείο στεγάζει ευρήματα από την Χαλανδριανή, καθώς ελληνιστικά και ρωμαϊκά γλυπτά από την Ερμούπολη.
Παραπομπές
Ερμουπολη Κατηγορία:Μουσεία στη Σύρο Κατηγορία:Ερμούπολη
Όρμος (αποσαφήνιση)
Με τη λέξη όρμος συνήθως εννοείται θαλάσσια περιοχή κατάλληλη για αγκυροβόλιο πλοίων. Μπορεί όμως και να αναφέρεται στους παρακάτω οικισμούς της Ελλάδας:
Σία Κοσιώνη
Η Σία (Αναστασία) Κοσιώνη (Αθήνα, 16 Μαΐου 1980) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και παρουσιάστρια. Έγινε ευρέως γνωστή από την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του ΣΚΑΪ.
Όρμος (αποσαφήνιση)
αλλά και τις θαλάσσιες τοποθεσίες:
Σία Κοσιώνη
Βιογραφία
Αποφοίτησε από το τμήμα Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου, όπου έλαβε το μεταπτυχιακό της με θέμα «New Media, Information and Society».
Άρχισε τη σταδιοδρομία από τη Θεσσαλονίκη στην ραδιοφωνία, στην τηλεόραση και στον τύπο. Στην Αθήνα, από τις πρώτες της συνεργασίες ήταν με την δημοσιογράφο Άννα Παναγιωταρέα στην εκπομπή Ουδείς Αναμάρτητος της ΕΡΤ. Παράλληλα παρουσίαζε πολιτικά δελτία ειδήσεων στον ραδιοφωνικό σταθμό SuperSport FM (νυν BwinΣΠΟΡ FM 94.6).
Η επόμενή της συνεργασία ήταν με την εφημερίδα SportDay, όπου ανέλαβε τη στήλη Media. Εκείνη την περίοδο είχε συνεργασίες και με τα περιοδικά Active και Athens Voice.
Τον Μάρτιο του 2006 άρχισε να εργάζεται στον όμιλο του ΣΚΑΪ. Αρχικά πραγματοποιούσε ρεπορτάζ στον τηλεοπτικό σταθμό και εκπομπές στο ραδιοφωνικό. Από τον Σεπτέμβριο του 2006 ξεκίνησε την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων. Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2017 συμπαρουσίαζε μαζί με τον Αλέξη Παπαχελά, τον Παύλο Τσίμα και τον Τάσο Τέλλογλου την ενημερωτική εκπομπή Ιστορίες.
Προσωπική ζωή
Στο παρελθόν υπήρξε σύζυγος του αθλητικογράφου Μιχάλη Λεάνη, από τον οποίο πήρε διαζύγιο το 2013. Σήμερα, είναι παντρεμένη με τον δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη. Τον Μάιο του 2017, ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της και στις 22 Ιουλίου του ίδιου έτους παντρεύτηκε τον Κώστα Μπακογιάννη στο Καρπενήσι. Στις 9 Οκτωβρίου γέννησε τον γιο της, Δήμο Μπακογιάννη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ιωάννης Λουδοβίκος Β΄ του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν
Ο Ιωάννης Λουδοβίκος Β΄, γερμ. Johann Ludwig II. (21 Μαΐου 1596 - 9 Ιουνίου 1605) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν (1596-1605), ο τελευταίος του κλάδου του.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος επιζήσας γιος του Ιωάννη Λουδοβίκου Α΄, κόμη του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν και της Μαρίας, κόρης του Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ.
Ήταν 20 ημερών όταν το 1596 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ο ίδιος έζησε ως την ηλικία των 9 ετών. Ήταν ο τελευταίος του κλάδου Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν και τον διαδέχθηκε ο έβδομος εξάδελφος του πατέρα του, Λουδοβίκος Β΄, κόμης του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ. Επειδή και ο κλάδος του Σααρμπρύκεν είχε εκλείψει, ο Λουδοβίκος Β΄ ένωσε τις κτήσεις, όπως ήταν στην εποχή του Βάλραμ Β΄, ιδρυτή του πρεσβύτερου κλάδου του Νάσσαου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Κλοβινός Φωκίδας
Ο Κλοβινός είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος. Έχει πληθυσμό 3 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί την Αγία Ειρήνη, τον Άγιο Νικόλαο, τη νησίδα Άγιο Νικόλαο, τον Άγιο Σπυρίδωνα, την Καλλιθέα, τη νησίδα Πρασούδι και τα Φλαμπουράκια συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Καλλιθέας της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος. Το 2010 αποσπάστηκε από τον τότε Δήμο Τολοφώνα και προσαρτήθηκε στον Δήμο Δωρίδας. Ο οικισμός βρίσκεται στην εθνική οδό Αντιρρίου - Ιτέας, διαθέτει παραλία στον Κορινθιακό κόλπο και απέναντί του είναι η νησίδα Πρασούδι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Κοντρεξεβίλ
Το Κοντρεξεβίλ (γαλλικά: Contrexéville) είναι κοινότητα της βορειοανατολικής Γαλλίας, στο διαμέρισμα Βοζ.
Η φήμη του Κοντρεξεβίλ ως κέντρου υγείας χρονολογείται από το 1864, όταν η ανάπτυξη ξεκίνησε από μια εταιρεία, την Société des Eaux de Contrexéville. Επίσης ενδιαφέρον μέρος για να επισκεφτεί κανείς είναι το Δενδροκομείο του Κοντρεξεβίλ.
Γεωγραφία
Το Κοντρεξεβίλ είναι μια μικρή πόλη που βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Γαλλίας δυτικά του διαμερίσματος Βοζ. Το Κοντρεξεβίλ βρίσκεται κοντά στο Βιτέλ, το οποίο είναι επίσης γνωστό σπα. Από το 1984/85, το Κοντρεξεβίλ έχει πρόσβαση στον αυτοκινητόδρομο Α31 του οποίου η διασταύρωση n ° 9 βρίσκεται 7 χλμ στην πόλη Μπουλνεβίλ.
Η παράκαμψη της πόλης εγκαινιάστηκε στις 25 Ιουνίου 2005 και βρίσκεται ανάμεσα στον αυτοκινητόδρομο Α31 και την Επινάλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Μοντέλο 7S
μικρογραφία|326x326εσ|Σχηματική Αναπαράσταση του Μοντέλου Το μοντέλο 7S είναι ένα σχέδιο δράσης το οποίο πρωτοεμφανίσθηκε από την εταιρεία McKinsey και συγκεκριμένα από τους Robert H. Waterman, Jr. και Tom Peters.
Ονομάζεται μοντέλο 7S επειδή βασίζεται σε 7 στοιχεία τα οποία στα Αγγλικά όλα αρχίζουν με S. Συγκεκριμένα, τα στοιχεία είναι η Στρατηγική (Strategy), οι Δεξιότητες (Skills), η Δομή (Structure), το Στυλ (Style), τα Συστήματα (Systems), το Προσωπικό (Staff) και οι υπερ-στόχοι (Super Goals).
Το μοντέλο θεωρεί ότι για να πετύχει μία εταιρεία πρέπει αυτά τα 7 στοιχεία να αλληλοεπηρεάζονται, βοηθώντας το ένα το άλλο. Αυτό το μοντέλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βρεθεί τι χρειάζεται να αλλάξει ή να παραμείνει σταθερό στο επιχειρησιακό περιβάλλον. Για οποιαδήποτε αλλαγή στην επιχείρηση – το μοντέλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κατανοηθεί πως τα στοιχεία ενούς οργανισμού συσχετίζονται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοίκηση Επιχειρήσεων Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι
Ας Σουλαϊγίλ
Το Αλ Σουλαϊγίλ (αραβικά: السليل) ή Ας Σουλαϊγίλ είναι μια πόλη στην Επαρχία Αρ Ριγιάντ στη Σαουδική Αραβία. Βρίσκεται περίπου 575 χλμ. νότια του Ριάντ και 80 χλμ βορειοανατολικά του Ουάντι αντ-Νταουασίρ, μια άλλη σχετικά μεγάλη πόλη. Έχει μέγεθος περίπου 25 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό σχεδόν 26.000 κατοίκων. Το τοπίο είναι χαρακτηριστικό της ερήμου και το κλίμα είναι εξαιρετικά άγονο. Η θερμοκρασία το καλοκαίρι από τα μέσα Ιουνίου έως τα μέσα Αυγούστου, μπορεί να φτάσει μέχρι και τους 50 βαθμούς Κελσίου.
Οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες, μερικές φορές δεν βρέχει επί έναν ολόκληρο χρόνο, ωστόσο έχουν καταγραφεί μερικές έντονες βροχές και καταιγίδες τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, τα τελευταία χρόνια. Οι χειμώνες είναι ήπιοι με λίγες εξαιρέσεις τις κρύες μέρες, συνήθως κατά τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο.
Το Σουλαϊγίλ κατοικείται ως επί το πλείστον από τη φυλή Νταουασίρ. Η βάση βαλλιστικών πυραύλων Αλ Σουλαϊγίλ χτίστηκε το 1987-1988 στην κοιλάδα 25 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης.
Κατηγορία:Πόλεις της Σαουδικής Αραβίας
Βιομηχανικό Μουσείο Ερμούπολης
Το Βιομηχανικό Μουσείο Ερμούπολης είναι μουσείο στην Ερμούπολη της Σύρου, το οποίο ιδρύθηκε το 2000 από το Κέντρο Τεχνικού Πολιτισμού. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Γενικό Νοσοκομείο Σύρου και στεγάζεται σε τέσσερα βιομηχανικά κτίρια του 19ου αιώνα: το Βυρσοδεψείο Κορνηλάκη, το Σκαγιοποιείο Αναιρούση, το Υφαντουργείο Βελισσαρόπουλου και το Χρωματουργείο Κατσιμάντη.
Στους χώρους του φιλοξενείται μια μεγάλη συλλογή εργαλείων, εξοπλισμού και μηχανημάτων της χρυσής βιομηχανικής εποχής από εργαστήρια λουκουμοποιίας, κλωστοϋφαντουργίας, βυρσοδεψίας, τυπογραφίας, μηχανουργίας και υαλουργίας. Έχει δημιουργηθεί επίσης ψηφιακό αρχείο εικόνας και ήχου με μαρτυρίες εργατών, χάρτες, σχέδια και μια τρισδιάστατη απεικόνιση βιομηχανικών κτιρίων της εποχής.
Ανάμεσα στα εκθέματα είναι και το Enfield 8000, το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο της Ελλάδας, το οποίο κατασκευάστηκε στις εγκαταστάσεις του Νεωρίου Σύρου, αλλά και ευρήματα από το ναυάγιο του ατμόπλοιου Πατρίς.
Όρμος Λεμονιάς Φωκίδας
Ο Όρμος Λεμονιάς ή Παραλία Πανόρμου ή Γιαλός είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 5 μέτρα.
Γεωγραφία
Ο Όρμος Λεμονιάς έχει πληθυσμό 127 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με τον Πάνορμο συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πανόρμου της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος. Ο Όρμος Λεμονιάς βρίσκεται στην εθνική οδό Αντιρρίου - Ιτέας, διαθέτει παραλία στον Κορινθιακό κόλπο, απέχει λίγα χιλιόμετρα από τον Πάνορμο και ουσιαστικά αποτελεί το επίνειό του. Το όνομά του έχει προέλθει από τις παλαιότερες ονομασίες του Πάνορμου, όταν αυτός το 1928 μετονομάστηκε από Κίσσελη σε Λεμονιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
ΣΜΑ
Το ακρωνύμιο ΣΜΑ μπορεί να αναφέρεται:
Το πνεύμα του μελισσιού
Το πνεύμα του μελισσιού (πρωτότυπος τίτλος: El espíritu de la colmena) είναι ισπανική ταινία του 1973 σε σκηνοθεσία του Βίκτορ Ερίθε.
Κέρδισε το Χρυσό Κοχύλι στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.
Πλοκή
Ισπανία, 1940. Η Άνα είναι ένα κορίτσι 6 ετών που ζει σε ένα χωριό στην Καστίλλη με τους γοενίς της και την αδερφή της Ιζαμπέλ. Ο πατέρας της ασχολείται με τις κυψέλες του και η μητέρα της αναπολεί έναν παλιό εραστή.
Εκείνο το βράδυ η Άνα φεύγει και χάνεται στο δάσος, όπου βλέπει ένα δηλητηριώδες μανιτάρι, που της είχε πει ο πατέρας της να μη φάει, και τον Φρανκενστάιν. Όλο το χωριό την ψάχνει και τη βρίσκουν το πρωί σώα και αβλαβή.
Η Άνα, όμως, πλέον δε θέλει να μιλήσει σε κανέναν, ούτε να φάει, ωστόσο ο γιατρός διαβεβαιώνει τους γονείς της ότι θα ξεπεράσει σταδιακά το σοκ που υπέστη. Επίσης, η μητέρα της ξεκινά να ενδιαφέρεται για τον πατέρα της. Στο τέλος, η Άνα θυμάται τι είπε η Ιζαμπέλ για να καλέσει το τέρας, και στέκεται μόνη στο παράθυρο της κρεβατοκάμαράς της και κλείνει τα μάτια της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αντιφασιστικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τον Ισπανικό εμφύλιο Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με παιδιά Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βίκτορ Ερίθε Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μαδρίτη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ισπανία
Χάνι (αποσαφήνιση)
Με τη λέξη χάνι συνήθως εννοείται ο χώρος για την υποδοχή και τη διανυκτέρευση ταξιδιωτών και των ζώων τους, πανδοχείο, ξενώνας (βλ. Βικιλεξικό). Μπορεί όμως και να αναφέρεται στους παρακάτω οικισμούς της Ελλάδας:
αλλά και στο είδος ψαριού:
Χάνια Φωκίδας
Τα Χάνια είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 5 μέτρα. Έχει πληθυσμό 62 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με τη Σπηλιά και τη νησίδα Τριζόνια συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Τριζονίων της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος. Τα Χάνια βρίσκονται στον Κορινθιακό κόλπο, σε απόσταση 25 χλμ. από τη Ναύπακτο και 73 χλμ από την Άμφισσα, ανάμεσα στους οικισμούς Γλυφάδα και Σπηλιά. Είναι το σημείο επιβίβασης για το απέναντι νησί Τριζόνια, όπου οι επισκέπτες μεταβαίνουν χωρίς αυτοκίνητο. Η μετάβαση σε αυτό διαρκεί 10 λεπτά. Τον Αύγουστο διοργανώνεται «Γιορτή Χταποδιού».
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Ρούπρεχτ Α΄ του Νάσσαου
Ο Ρούπρεχτ Α΄, γερμ, Ruprecht (π. 1090 - π. 1154) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Λάουρενμπουργκ & Νάσσαου (1123-1154). Απόγονοί του έγιναν ηγεμόνες της Ολλανδίας και μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ντούντο κόμη του Λάουρενμπουργκ και της Αναστασίας, κόρης του Λουδοβίκου Β΄, κόμη του Άρνσταϊν επί του Λαν. Ο πατέρας του οικοδόμησε το κάστρο του Νάσσαου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 1135 τη Βεατρίκη του Λίμπουργκ, κόρη του Βάλεραν, δούκα της Κάτω Λωρραίνης και είχε τέκνα:
Μερικοί υποστηρίζουν ότι ο Γκέρχαρντ είναι γιος του Άρνολντ Α΄, αδελφού του Ρούπρεχτ Α΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Χούμα
Η Χούμα ή Ούμα (Хума) είναι ένα βλαχοχώρι στα νοτιοανατολικά της Βόρειας Μακεδονίας, που βρίσκεται στον δήμο Γευγελής, πολύ κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. Το χωριό είχε 1 κάτοικο κατά το 2002. Είναι το μόνο βλαχοχώρι του Πάικου που έμεινε εκτός ελληνικών συνόρων. Το χειμώνα δεν έχει κατοίκους και οι παλιοί βλαχόφωνοι κάτοικοι έχουν μετακομίσει στη Γευγελή στα Σκόπια ή στην Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Νοτιοανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Κοτύλη Ξάνθης
Η Κοτύλη είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης, στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Έχει πληθυσμό 429 κατοίκων (απογραφή 2011). Μετά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2011, μαζί με τα χωριά Αιμόνιο, Δημάριο και Πάχνη συναποτελούν τη δημοτική κοινότητα Κοτύλης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κοτύλης του δήμου Μύκης.
Λαμαρίνα
Η λαμαρίνα είναι μορφή μετάλλου που σχηματίζεται από μια βιομηχανική διαδικασία σε λεπτά, επίπεδα τεμάχια.
Κοτύλη Ξάνθης
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κοτύλη βρίσκεται στα βόρεια της Ξάνθης, σε απόσταση 40 χλμ. Η δημοτική ενότητα έχει έκταση 79.119 χλμ2 με πληθυσμό 2.158 κατοίκους (2011) και αποτελείται από τους οικισμούς Κοτύλη, Αιμόνιο, Δημάρι και Πάχνη. Ως κοινότητα συστάθηκε για πρώτη φορά το το 1924 με το ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Λαμαρίνα
Είναι μια από τις θεμελιώδεις μορφές που χρησιμοποιούνται στη μεταλλουργία και μπορεί να κοπεί και να λυγίσει σε μια ποικιλία σχημάτων.
Η λαμαρίνα είναι διαθέσιμη σε επίπεδα τεμάχια ή σε ταινίες περιέλιξης. Τα πηνία σχηματίζονται με τη λειτουργία ενός συνεχούς φύλλου μετάλλου μέσω ενός διαχωριστή ρολού.
Στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, το πάχος λαμαρίνας καθορίζεται με συνέπεια σε χιλιοστά. Στις ΗΠΑ, το πάχος του λαμαρίνας καθορίζεται συνήθως από ένα παραδοσιακό, μη γραμμικό μέτρο γνωστό ως μετρητή. Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός μετρητή, τόσο πιο λεπτό είναι το μέταλλο. Ο μετρητής διαφέρει μεταξύ μετάλλων σιδηρούχων μετάλλων και μη σιδηρούχων μετάλλων όπως αλουμινίου ή χαλκού. το πάχος του χαλκού, για παράδειγμα, μετράται σε ουγκιές, το οποίο αντιπροσωπεύει το βάρος του χαλκού που περιέχεται σε μια περιοχή ενός τετραγωνικού ποδιού.
Η λαμαρίνα χρησιμοποιείται σε αυτοκίνητα και φορτηγά, αεροσκάφη και πτέρυγες αεροπλάνων, ιατρικά τραπέζια, στέγες για κτίρια και για πολλές άλλες εφαρμογές. Οι λαμαρίνες από σίδηρο και άλλα υλικά με υψηλή μαγνητική διαπερατότητα, έχουν εφαρμογές σε μετασχηματιστές και ηλεκτρικές μηχανές. Ιστορικά, μια σημαντική χρήση λαμαρίνας ήταν σε πανοπλία που φορούσε το ιππικό. Η λαμαρίνα εξακολουθεί να έχει πολλές διακοσμητικές χρήσεις.
Κατηγορία:Μεταλλουργία
Βάλραμ Α΄ του Νάσσαου
Ο Βάλραμ Α΄, γερμ. Walram I (π. 1146 - 1198) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου (1154-1198). Απόγονοί του έγιναν ηγεμόνες της Ολλανδίας και μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κουνιγούνδη, μάλλον κόρη του Πόππο Β΄, κόμη της Νίντα και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
5η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία (Ελλάδα)
Η 5η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία (5η Α/Μ ΤΑΞ «V Μεραρχία Κρητών») είναι στρατιωτικός σχηματισμός του Ελληνικού Στρατού με έδρα τα Χανιά. Είναι υπεύθυνη για την άμυνα της νήσου Κρήτης και γενικότερα του Νοτίου Αιγαίου. Βρίσκεται υπό τη διοίκηση του Ταξχου Πλουμή Μιχαήλ και υπάγεται στην ΑΣΔΕΝ.
Ιστορία
Την 1η Ιουλίου 2004, στο πλαίσιο μιας γενικής αναδιοργάνωσης της δομής του ελληνικού στρατού, η μεραρχία διαλύθηκε και αναδιοργανώθηκε ως 5η Ταξιαρχία Πεζικού. Ωστόσο, στις 20 Οκτωβρίου 2009 μετονομάστηκε σε V Μεραρχία Κρητών. Σε μια εκτεταμένη αμυντική επανεξέταση το 2013, ο σχηματισμός μετατράπηκε σε 5η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία, με σκοπό την ταχεία αντίδραση στο νότιο Αιγαίο. Διατήρησε, ωστόσο, την παραδοσιακή της ονομασία «V Μεραρχία Κρητών» ως τιμητικό τίτλο.
Διάρθρωση
Η επιχειρησιακή διάρθρωση της 5η Α/Μ ΤΑΞ είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταξιαρχίες της Ελλάδας
Ορνιθώνας
μικρογραφία|Ορνιθώνας Ο ορνιθώνας ή κοτέτσι είναι ένα μικρό σπίτι όπου οι κότες είναι ασφαλείς. Υπάρχουν φωλιές που βρίσκονται μέσα στα κοτέτσια για τοποθέτηση αυγών και κούρνιες πάνω στις οποίες μπορούν να κοιμηθούν τα πουλιά. Μια κότα έχει συνήθως ένα εσωτερικό χώρο όπου μπορεί να γεννήσει τα αυγά και να κοιμηθεί. Επίσης υπάρχει ένας εξωτερικός χώρος, όπου τα κοτόπουλα ταΐζονταιν και περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Το κοτέτσι πρέπει να καθαρίζεται κάθε δύο, τρεις εβδομάδες, και τα απορρίμματα να μετατοπίζονται καθημερινά. Ένα κοτέτσι θα πρέπει να κλειδώνεται τη νύχτα με όλα τα κοτόπουλα μέσα του, έτσι ώστε τα κοτόπουλα να προστατεύονται από τα αρπακτικά ζώα και πουλιά.
Σκοπός
Ο σκοπός ενός ορνιθώνα είναι να προστατεύει τις κότες από κακές καιρικές συνθήκες και από τους θηρευτές. Μία μέθοδος για την προστασία των κοτών είναι η τοποθέτηση ενός υλικού απομόνωσης μεταξύ δύο στρωμάτων ξύλου ή τούβλων. Επειδή στις κότες δεν αρέσει η θερμότητα, τα παράθυρα θα πρέπει να προσανατολίζονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγεται η υπερθέρμανση. Ο σωστός εξαερισμός είναι επίσης σημαντικός για την προστασία των κοτών από την υπερθέρμανση και τη λοιμώδη βρογχίτιδα. Ένας άλλος σκοπός για τα κοτέτσια είναι η προστασία των κοτών από τα αρπακτικά - ιδιαίτερα τις αλεπούδες και τις γάτες. Οι όρνιθες μπορούν να βγουν έξω από το κοτέτσι τη ημέρα, αλλά θα πρέπει να κλειδώνονται στο κοτέτσι το βράδυ.
Ντούντο του Λάουρενμπουργκ
Ο Ντούντο Ερρίκος, γερμ. Dudo Heinrich (π. 1060 - π. 1123) θεωρείται ο ιδρυτής του Οίκου του Νάσσαου στη Γερμανία· απόγονοί του έγιναν βασιλείς της Ολλανδίας και μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου. Ήταν κόμης του Λάουρενμπουργκ (βρίσκεται στον παραπόταμο Λαν του Ρήνου) το διάστημα 1093-1123.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ρούπρεχτ, διοικητή (Vogt) του Ζίγκερλαντ, διορισμένου από τον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς. Από τα πατρικά του κτήματα στο Λίπορν υποθέτουμε ότι ήταν απόγονος των Κυρίων του Λίπορν, που αναφέρονται από το 881. Το 950 ο Χέρμαν Α΄ των Κορραδιδών, δούκας της Σουαβίας τους παραχώρησε το Έστεραου. Το 991 ο Ντρούτβιν του Λίπορν ήταν κόμης του Κενιγκσζόντεργκαου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αναστασία, κόρη του Λουδοβίκου Β΄, κόμη του Άρνσταϊν αν ντερ Λαν και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Βάλραμ Β΄ του Νάσσαου
Ο Βάλραμ Β΄, γερμ. Walram II. (π. 1220-1276) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης μέρους του Νάσσαου (1249-1276). Η εξουσία του ήταν στις περιοχές Βίζμπαντεν, Ίντσταϊν, Βάιλμπουργκ, Ζόνενμπουργκ. Είναι ο ιδρυτής κλάδου του Οίκου και απόγονοί του έγιναν μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Β΄, κόμη του Νάσσαου και της Ματθίλδης του Βάσενμπεργκ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε & Τσύτφεν. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Όθων Α΄.
Το 1247 ο πατέρας του παραιτήθηκε υπέρ του Όθωνα Α΄. Από το 1250 άρχισε να συμμετέχει στην εξουσία. Το 1251 ο πατέρας του απεβίωσε. Επειδή υπήρχαν συνεχείς διαφωνίες με τον αδελφό του, διαίρεσαν την κομητεία το 1255 και έτσι δημιουργήθηκαν δύο ξεχωριστοί κλάδοι του Οίκου. Ο Βάλραμ Β΄ έλαβε τις νότια του ποταμού Λαν περιοχές (Βίζμπαντεν, Ίντσταϊν, Βάιλμπουργκ, Ζόνενμπεργκ) και ο Όθων Α΄ τις υπόλοιπες (Ζίγκεν, Ντίλενμπουργκ, Χάνταμαρ). Ήταν διοικητής της Αυλής του Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων και μυστικοσύμβουλός του.
Απώλεσε μερικές πόλεις στον αρχιεπίσκοπο του Τριρ. Συμμετείχε στη Διαμάχη για την περιοχή του Χέρμπορν από τους ιππότες του Ντέρνμπαχ και τον Οίκο της Έσσης. Μάλλον υπέφερε από διανοητική διαταραχή και απεβίωσε το 1276.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1250 την Αδελαΐδα, κόρη του Ντήτερ Δ΄ κόμη του Κάτσενελνμπογκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ερρίκος Β΄ του Νάσσαου
Ο Ερρίκος Β΄ ο πλούσιος, γερμ. Heinrich II. der Reiche (π. 1190 - 1251) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου (1198-1249). Απόγονοί του έγιναν ηγεμόνες της Ολλανδίας και μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βάλραμ Α΄, κόμη του Νάσσαου και της Κουνιγούνδης, μάλλον κόρης του Πόππο Β΄, κόμη της Νίντα. Το 1198 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε σε ηλικία 8 ετών μαζί με τον νεότερο αδελφό του Ρούπρεχτ Δ΄.
Υποστήριξε τους Χοενστάουφεν. Ωστόσο στην εκλογή του 1209-11 για βασιλιά της Γερμανίας υποστήριξε τον αντίπαλό τους Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων. Μετά επέστρεψε ως σύμμαχος του Φρειδερίκου Β΄ Χοενστάουφεν. Το 1212-14 φυλάκισε τον κοινό εχθρό τους Ντίτριχ/Θεοδώριχο Β΄ του Βιντ, αρχιεπίσκοπο του Τριρ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1221 τη Ματθίλδη των Βάσενμπεργκ, κόρη του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε & Ζούτφεν και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Άχυρο
Το άχυρο είναι ένα γεωργικό παραπροϊόν, αποτελείται από ξηρούς μίσχους δημητριακών και έρχεται στην τελική του μορφή μετά την απομάκρυνση των κόκκων και των πηλών. Το άχυρο αποτελεί περίπου το ήμισυ της απόδοσης καλλιεργειών δημητριακών όπως το κριθάρι, η βρώμη, το ρύζι, η σίκαλη και το σιτάρι. Έχει πολλές χρήσεις, όπως τα καύσιμα, τα κλινοστρωμνή και τις ζωοτροφές, τη σίτιση και την κατασκευή καλαθιού. Συνήθως συλλέγεται και φυλάσσεται σε μια αχυρώνα. Έπειτα τυλίγεται σε μια δέσμη που είναι σφιχτά συνδεδεμένη με σπάγκο ή σύρμα. Οι μπάλες μπορεί να είναι τετράγωνες, ορθογώνιες ή στρογγυλές, ανάλογα με τον τύπο του χορτοδετικού που χρησιμοποιείται.
Ασφάλεια
Το αποξηραμένο άχυρο παρουσιάζει κίνδυνο πυρκαγιάς που μπορεί να αναφλεγεί εύκολα αν εκτίθεται σε σπινθήρες ή σε ανοικτή φλόγα. Μπορεί επίσης να προκαλέσει αλλεργική ρινίτιδα σε άτομα που παρουσιάζουν υπερευαισθησία στα αερομεταφερόμενα αλλεργιογόνα όπως η σκόνη αχύρου.
Ιωάννης του Νάσσαου (επίσκοπος)
Ο Ιωάννης, γερμ. Johann, ολλανδ. Jan (π. 1230 - 1309) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν επίσκοπος-εκλέκτορας της Ουτρέχτης (1267-90).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Β΄, κόμη του Νάσσαου και της Ματθίλδης του Βάσενμπεργκ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε & Τσύτφεν.