cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πλάμεν Ορεσάρσκι
Πρωθυπουργός
Έπειτα από τη διεξαγωγή των πρόωρων βουλευτικών εκλογών του 2013, το δεξιό κόμμα GERB κέρδισε την πλειοψηφία. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να αποκτήσει την κοινοβουλευτική στήριξη που χρειαζόταν για να σχηματίσει κυβέρνηση. Η εντολή δόθηκε τελικά στο Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (BSP). Το Μάιο του 2013 ο πρόεδρος Ρόσεν Πλέβνελιεφ έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Ορεσάρσκι.
Η ανακοίνωση της εντολής στον Ορεσάρσκι πυροδότησε αντιδράσεις από αρκετές πλευρές, όπως οι διαδηλώσεις του κόμματος των Πρασίνων ωστόσο η κυβέρνηση σχηματίστηκε και ο Ορεσάρσκι έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, με 120 ψήφους υπέρ έναντι 97 κατά. Λίγες ημέρες μετά την εκλογή οργανώθηκαν νέες διαδηλώσεις, με συμμετοχή χιλιάδων ατόμων στις 14 Ιουνίου έπειτα από το διορισμό του Ντέλιαν Πέφσκι, μεγιστάνα των ΜΜΕ και αμφιλεγόμενου προσώπου στο αξίωμα του επικεφαλής της κρατικής υπηρεσίας πληροφοριών (DANS). Έπειτα από την πρώτη ημέρα της διαδήλωσης, ο Πέφσκι παραιτήθηκε αλλά οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν, με ζητούμενο την παραίτηση του Ορεσάρσκι.
Στις 23 Ιουλίου 2014 ο Ορεσάρσκι παραιτήθηκε από πρωθυπουργός. Την επόμενη ημέρα με ψήφους 180-8 (8 αποχές και 44 απόντες) το κοινοβούλιο αποφάσισε να κάνει δεκτή την παραίτηση του πρωθυπουργού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί της Βουλγαρίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας Κατηγορία:Βούλγαροι βουλευτές
Mawtini
Mawtini (αραβικά: موطني, μτφ. «Πατρίδα μου») είναι δημοφιλές πατριωτικό ποίημα που γράφτηκε από τον Παλαιστίνιο ποιητή Ιμπραχίμ Τουκάν (αραβικά: إبراهيم طوقان) στα 1934 στην Παλαιστίνη και έγινε ντε φάκτο εθνικός ύμνος της Παλαιστινιακής Αρχής και του Ιράκ. Επίσης αναγνωρίζεται ως ύμνος στη Συρία και την Αλγερία για την υποστήριξη των Παλαιστινίων. Η αρχική μουσική είναι του Μουχάματ Φουλιεφίλ (Muhammad Fuliefil, αραβικά: محمد فليفل). Με την πάροδο των χρόνων απέκτησε δημοφιλία σε όλο τον αραβικό κόσμο.
Το 2004 καθιερώθηκε προσωρινά ως εθνικός ύμνος του Ιράκ σε αντικατάσταση του παλαιού ύμνου Ardh Alforatain (1979-2003) που συνδέεται με το μπααθικό καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν.
Στίχοι
{|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Ιράκ
Μίχαελ Μπάλακ
Ο Μίχαελ Μπάλακ (Michael Ballack, 26 Σεπτεμβρίου 1976) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος και θεωρείται ένας από τους καλύτερους στη θέση του της γενιάς του.
Καριέρα σε συλλόγους
Ο Μίχαελ Μπάλακ έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην ομάδα Κέμνιτσερ ΦΚ, όπου είχε πολλές περιπέτειες η ομάδα καθώς κέρδισε την ανοδό της το 1995 στη δεύτερη κατηγορία και εναν χρόνο μετά έπεσε στην τρίτη κατηγορία. Παρόλα αυτά το ταλέντο του Μπάλακ ήταν εμφανές αποκτώντας και το παρατσούκλι Little Kaiser από τον θρύλο του ποδοσφαίρου Φραντς Μπεκενμπάουερ. Παράλληλα έκανε την εμφανισή του και στις μικρότερες εθνικές της Γερμανίας. Το 1997 ο Ότο Ρεχάγκελ ήταν προπονητής στην ΦΚ Καϊζερσλάουτερν ανακάλυψε τον Μίχαελ και εισηγήθηκε τη μεταγραφή του. Ο νεαρός ποδοσφαιριστής έμεινε για έναν χρόνο στην ομάδα νέων κάνοντας πολύ καλή σεζόν και την επόμενη χρονιά υπήρξε βασικό μέλος της ομάδας ανδρών. Το 1999 ο 22άχρονος Μπάλακ έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και μεταγράφηκε στην Μπάγερ Λεβερκούζεν έναντι 4,1 εκατομμυρίων ευρώ.
Μπάγερν
Η καριέρα του στη νέα ομάδα ξεκίνησε ιδανικά σκοράροντας 27 γκολ στο πρωτάθλημα και 9 σε Ευρωπαικό επίπεδο. Το 2002 η ομάδα του έφτασε στον τελικό του Champions League αποκλείοντας ομάδες όπως η Λίβερπουλ Φ.Κ. και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Στον τελικό όμως χάνει από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Εκείνη τη χρονιά ενώ ήταν πολύ κοντά στο Τρεμπλ τελικά δεν κέρδισε τίποτα αποκτώντας το παρατσούκλι Bayer Neverkusen. Το 2002 επίσης κέρδισε τον τίτλο του καλύτερου Γερμανού ποδοσφαιριστή και έφτασε με την Εθνική Γερμανίας στον τελικό του Μουντιάλ χάνοντας από την Εθνική Βραζιλίας.
Την επόμενη χρονιά μετά το Μουντιάλ και τις πολύ καλές εντυπώσεις που άφησε και παρά το ενδιαφέρον της Ρεάλ Μαδρίτης μεταγράφηκε στην Μπάγερν Μονάχου έναντι 12,9 εκατομμυρίων €. Κέρδισε το πρωτάθλημα και το κύπελλο την πρώτη χρονιά και συνεχίστηκε η καριέρα του στους Βαυαρούς με μεγάλη επιτυχία.
Τσέλσι
Στις 15 Μαΐου 2006 συμφώνησε με την ομάδα του Λονδίνου, παρά το ενδιαφέρον άλλων εξ ίσου σπουδαίων συλλόγων, πολύ σύντομα δήλωσε ότι ήθελε να σταματήσει την καριέρα του εκεί. Η πρώτη του χρονιά ήταν πολύ καλή με τον ίδιο να βοηθάει σημαντικά την ομάδα του αλλά του ασκήθηκε έντονη κριτική κυρίως για τον αργό τρόπο παιχνιδιού του. thumb|right|200px| Το 2007 πολλά δημοσιεύματα τον ήθελαν να φεύγει για τη Γερμανία όμως παρέμεινε στο Λονδίνο. Ο τραυματισμός του εκείνη τη χρονιά του στέρησε τη συμμετοχή στο Champions League για όλη τη σεζόν ακόμα και όταν ήταν υγιής. Συνέχισε τη σεζόν κυρίως ως αλλαγή. Το 2008 έγινε ο τρίτος στη σειρά αρχηγός της ομάδας, σκόραρε αρκετά γκολ και βοήθησε πολύ την ομάδα του με αποκορύφωμα τη νίκη επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στις 26 Απριλίου 2008 όπου σκόραρε δύο φορές. Παρόλα αυτά το πρωτάθλημα δεν το κατέκτησε η Τσέλσι. Η επόμενη χρονιά ξεκίνησε πολύ καλά για τον ίδιο και την ομάδα. Όμως ένας ακόμη τραυματισμός τον κράτησε έξω σε μια περίοδο όπου το πρόγραμμα είχε πολύ δύσκολα παιχνίδια. Η σεζόν συνεχίστηκε χωρίς να είναι βασικό μέλος της ομάδας ο Μπάλακ. Στο τέλος της σεζόν υπέγραψε ανανέωση συμβολαίου για έναν χρόνο. Το 2009-2010 ξεκίνησε ακόμη μια φορά με πολύ φόρα και γκολ συνεχίζοντας έτσι και στο τέλος της σεζόν πανηγύρισε τον πρώτο του τίτλο στο νησί, την κατάκτηση του πρωταθλήματος για το 2010. Παράλληλα κέρδισε και το κύπελλο όπου στον Τελικό του 2010 αγωνίστηκε βασικός μέχρι το 44΄. Όμως ακόμη ένας τραυματισμός του στέρησε τη θέση στην Εθνική Γερμανίας για το μουντιάλ ενώ το καλοκαίρι ανακοινώθηκε ότι δεν θα γίνει ανανέωση του συμβολαίου του.
Λεβερκούζεν
Μετά το διαζύγιο με την Τσέλσι υπέγραψε στην Μπάγερ Λεβερκούζεν για 2 χρόνια. Το Σεπτέμβριο όμως του ίδιου έτους ανακοινώθηκε από το ιατρικό τιμ ότι εξ αιτίας τραυματισμού θα παραμείνει εκτός για 5 μήνες. Τελικά επέστρεψε το Φεβρουάριο του 2011.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κέμνιτσερ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1999 Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα
Spider-Woman
Jessica Drew
Η Jessica Drew (ελληνικά: Τζέσικα Ντρου) είναι η πρώτη Spider-Woman. Πρωτοεμφανίστηκε στο Marvel Spotlight #32 (Φεβρουάριος 1977) και 50 κόμικς από συνεχόμενες σειρές με τίτλο Spider-Woman. Μετά το τέλος της σκοτώθηκε και παρότι αργότερα αναστήθηκε, έπεσε σε αχρηστία και αντικαταστάθηκε από άλλους χαρακτήρες που χρησιμοποίησαν το όνομα Spider-Woman. Απέκτησε ομότιτλη σειρά κινουμένων σχεδίων το 1979.
Δυνάμεις και ιδιότητες
Ως αποτέλεσμα συνδυασμού ενός ειδικού ορού από αίμα αράχνης και σίγουρη θεραπεία ραδιενέργειας, η Jessica κατέχει υπεράνθρωπη δύναμη, αντοχή, αντανακλαστικά και ταχύτητα. Μπορεί να συγκεντρώσει την βιοηλεκτρική ενέργεια που παράγει το σώμα της μέσα σε "δηλητηριώδεις εκρήξεις" ικανές να αναισθητοποιήσουν ή να σκοτώσουν απλούς ανθρώπους όπως επίσης και να δημιουργήσει τρύπα μέσα σε μέταλλα. Επίσης μπορεί να προσκολλήσει σε σχεδόν όλες τις επιφάνειες μια άγνωστη κολλώδης ουσία που εκκρίνει από τις παλάμες της και από τα πέλματά της. Η Jessica γρήγορα καθίσταται άνοση σε όλα τα δηλητήρια και στα φάρμακα, και είναι εντελώς άνοση στην ακτινοβολία. Το σώμα της εκκρίνει επίσης μια υψηλή συγκέντρωση φερομόνων οι οποίες αποσπούν ευχαρίστηση στους άντρες ενώ αποκρούουν τις γυναίκες, αν και χρησιμοποιεί ένα χημικό "άρωμα" που μπορεί να αχρηστεύσει την επίδραση. Έχει επίσης επιδείξει υπεράνθρωπες αισθήσεις στις σόλο σειρές της. Η Jessica έχει χάσει και έχει ανακτήσει τις δυνάμεις της παραπάνω από μια φορά. Αρχικά η Jessica ήταν ανίκανη να πετάξει, και έπρεπε να γλιστράει με την βοήθεια επεκτάσεων στο κοστούμι της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Spider-Man Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Υπερήρωες της Marvel Comics Κατηγορία:Υπερκακοί της Marvel Comics
Κωνσταντίνος Ράλλης
Ο Κωνσταντίνος Ράλλης (1867 - 1942) ήταν Έλληνας θεολόγος, νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Μιλτιάδη Ράλλη, γόνου της οικογένειας των Ράλληδων των νομομαθών και πολιτικών. Δεύτερος ξάδερφός του ήταν ο Ιωάννης Ράλλης, πρωθυπουργός την περίοδο της κατοχής. Μετά την ολοκλήρωση της βασικής του εκπαίδευσης στην Αθήνα, σπούδασε νομική και έγινε διδάκτορας της νομικής σχολής του πανεπιστημίου της Λειψίας (1889) καθώς και επίτιμος διδάκτορας θεολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών από το 1905. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία, και από το 1891 ήταν υφηγητής ρωμαϊκού δικαίου και δίδαξε ως τακτικός καθηγητής στην έδρα κανονικού δικαίου στη θεολογική σχολή την περίοδο 1910-1915. Το ακαδημαϊκό έτος 1910-1911 διετέλεσε κοσμήτορας της θεολογικής σχολής. Στη συνέχεια διορίστηκε καθηγητής του εκκλησιαστικού δικαίου στη νομική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1939. Το 1929 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Συγγραφικό έργο
Το συγγραφικό του έργο εστιάζει στο εκκλησιαστικό δίκαιο. Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κωνσταντινος
Πενφιλντίτης
Ο πενφιλντίτης (αγγλ. penfieldite) είναι ένυδρο χλωριούχο ορυκτό του μολύβδου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Samuel Lewis Penfield, (1856–1906), καθηγητή Ορυκτολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γιέιλ.
Απαντάται ως προϊόν εξαλλοίωσης μεταλλευτικών απορριμμάτων που περιέχουν μόλυβδο από την επίδραση θαλάσσιου νερού (Λαύριο, Baratti Ιταλίας) ή ως προϊόν οξείδωσης υδροθερμικών μολυβδούχων αποθέσεων (Sierra Gorda, Χιλή). Έχει, επίσης, ανευρεθεί στην Μαχντία της Τυνησίας ως προϊόν εξαλλοίωσης μολυβδούχων αντικειμένων σε ναυάγιο της ύστερης Ελληνιστικής εποχής και στο Little Giant mine στο Αϊντάχο των ΗΠΑ.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο παραλαυριονίτης και ο φωσγενίτης (Λαύριο), ο φιντλερίτης και ο κοττουνίτης (Baratti).
Απαντάται στην περιοχή Baratti της Τοσκάνης στην Ιταλία, σε μεταλλευτικά απορρίμματα (slag) και στο ορυχείο Margarita της περιοχής Sierra Gorda, Αντοφαγάστα, της Χιλής.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σε μεταλλευτικά απορρίμματα των μεταλλείων Λαυρίου, όπου και αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality) και συγκεκριμένα στις περιοχές Πασά- λιμάνι, Σούνιο, παραλία Θορικού και Βρυσάκη.
Κεχρεμανλί (Μπεϊλαγκάν)
Το Κεχρεμανλί (επίσης Καχραμανλί, Καγκραμανλί) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Μπεϊλαγκάν του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2,032.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπεϊλαγκάν
Άλεξ Ράιλι
Ο Κέβιν Ρόμπερ Κίλεϊ, Jr. (Kevin Robert Kiley Jr., 28 Απριλίου 1981) είναι Αμερικανός παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιεί στα ρινγκ "Άλεξ Ράιλι". Αυτή την περίοδο είναι δεσμευμένος με συμβόλαιο στην εταιρεία WWE.
FCW
Πριν την ενασχόλησή του με την επαγγελματική πάλη, ο Ράιλι, ασχολήθηκε στο πανεπιστήμιο που σπούδασε στην Βοστώνη, με το ράγκμπι. Από το 2001 έως το 2006 έπαιξε εκεί. Στην συνέχεια τον κέρδισε η πάλη και το 2007 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με το WWE. Αμέσως, λόγω της απειρίας του στον χώρο, ξεκίνησε εκπαίδευση στην θυγατρική εταιρεία Florida Championship Wrestling, αλλά σύντομα εκεί εντυπωσίασε και κατέκτησε μια φορά τον μεγάλο τίτλο της οργάνωσης.
WWE
Τον Ιούνιο του 2010, προωθήθηκε στο κύριο ρόστερ, μέσω της συμμετοχής του στο NXT της δεύτερης σεζόν, όπου τερμάτισε τρίτος. Μέντοράς του στο σόου, ήταν ο Μιζ, με τον οποίο στην συνέχεια έγινε ομάδα, ή καλύτερα, έγινε ο ακόλουθός του. Μετά από αρκετούς μήνες, η φιλία τους, μετατράπηκε σε κόντρα και τερματίστηκε μόλις ο Ράιλι πήρε την εκδίκησή του. Από τον Απρίλιο του 2011, συνεχίζει μόνος του, έχοντας μερικούς σημαντικούς αγώνες και για κάποιον τίτλο υπό διεκδίκηση.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Αρχιεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Η Αρχιεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας ήταν μεσαιωνικό κρατίδιο (1209 - 1430) που ιδρύθηκε σαν υποτελές στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας και έπειτα στο Παπικό κράτος και τον Πάπα ενώ κατά καιρούς πέρασε στα χέρια των Ενετών. Πρωτεύουσα της Βαρωνίας ήταν η Πάτρα όπου πήρε και το όνομα της.
Ιστορία
Δημιουργήθηκε το 1209 από τον Γουλιέλμο Σαμπλίτη και ήταν η μεγαλύτερη, με οκτώ (8) φέουδα, από τις εννέα (9) εκκλησιαστικές βαρωνίες του πριγκιπάτου. Ο Λατίνος Αρχιεπίσκοπος της Πάτρας ήταν ο εκκλησιαστικός, ο πολεμικός και πολιτικός διοικητής, είχε τον τίτλο του «βαρώνου» και του «Έξαρχου της Αχαΐας». Από το 1388 ήταν ανεξάρτητο κρατίδιο αλλά έμεινε η επιρροή του Πάπα αφού ο αρχιεπίσκοπος-βαρώνος διοριζόταν από αυτόν.
Τον 14ο αιώνα ο Γουλιέλμος Β΄ Αλλαμάνος πούλησε την βαρωνία της Πάτρας στην Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας για 16.000 χρυσά βυζαντινά νομίσματα. Κι έγινε η μεγαλύτερη Βαρωνία του πριγκιπάτου με 28 φέουδα.
Έπειτα από την αγορά της Βαρωνίας της Πάτρας από την λατινική εκκλησία ο Αρχιεπίσκοπος της πόλης ήταν και βαρώνος υποτελής όμως στον Πάπα και στο βασίλειο της Νεαπόλεως, αλλά επί αρχιεπισκοπίας του Γουλιέλμου Φραγκιπάνη η βαρωνία έγινε ανεξάρτητη κι αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία της και από την Αικατερίνη της Γαλλίας (1401-1437) το 1338. Οι Αρχιεπίσκοποι-Βαρώνοι διορίζονταν απευθείας από τον Πάπα και έπαιρναν την βαρωνία και την διοίκηση της σαν φέουδο, μάλιστα κάποιοι από αυτούς τον περισσότερο καιρό της αρχιεπισκοπίας τους έμεναν στην Ιταλία. Το 1408 η βαρωνία νοικιάστηκε για πέντε χρόνια στου Ενετούς η οποία διόρισε διοικητές αλλά ο τίτλος του βαρώνου παρέμεινε στον Αρχιεπίσκοπο, το 1813 έληξε η ενοικίαση κι επιστράφηκε στον αρχιεπίσκοπο, η μίσθωση ανανεώθηκε το 1418 για έναν χρόνο. Μερικά από τα τιμάρια που κατείχε η βαρωνία ήταν: η πόλη της Πάτρας (μετά την αγορά του 14ου αιώνα), η Λάρσα, το Μπυσιόλ (Buxiol), το Παυλόκαστρο κ.ά.
Η Βαρωνία καταλήφθηκε μετά από αρκετές προσπάθειες από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο το 1430 κι έπειτα από την πολιορκία της Πάτρας του 1429.
Πηγές
Κατηγορία:Φραγκοκρατία  Κατηγορία:Ιστορία της Αχαΐας
Κυανός γίγαντας
thumb|250px|[[διάγραμμα Χέρτζσπρουνγκ-Ράσελ: άξονας τετμημένων: φασματικός τύπος
άξονας τεταγμένων: Λαμπερότητα 0, Ia, Ib: Υπεργίγαντες, II: Φωτεινοί γίγαντες, III: Γίγαντες, IV: Υπογίγαντες, V: Νάνοι, VI: Υπονάνοι, VII: Λευκοί νάνοι]] Στην αστροφυσική ονομάζεται κυανός γίγαντας κάθε αστέρας με φασματικό τύπο Ο ή B (πράγμα που καθιστά το φως που εκπέμπει συνολικά ψυχρό λευκό ως γαλανό) και τάξη λαμπρότητας που χαρακτηρίζει τους γίγαντες αστέρες. Με σύμβολα, είναι αστέρες OxIII ή BxIII κατά τη δισδιάστατη φασματική ταξινόμηση Μόργκαν-Κήναν, όπου x αριθμός από 0 ως 9. Στο διάγραμμα Hertzsprung-Russell οι κυανοί γίγαντες καταλαμβάνουν θέσεις στο άνω αριστερό τμήμα.
Χαρακτηριστικά
Οι κυανοί γίγαντες είναι εξαιρετικά λαμπροί, φθάνοντας σε απόλυτο μέγεθος -5, -6 και ακόμα λαμπρότερο. Η επιφανειακή τους θερμοκρασία είναι αρκετά υψηλή (20000 K και πλέον) ώστε σημαντικό τμήμα της ακτινοβολούμενης ενέργειας εκπέμπεται ως υπεριώδες φως, αόρατο στο ανθρώπινο μάτι.
Οι περισσότεροι αστέρες αυτού του είδους δημιουργούνται και βρίσκονται σε πολύ αραιές και μεγάλες ομάδες, γνωστές στην Αστρονομία ως Ομάδες O-B. Η τεράστια φωτιστική τους ισχύς προδίνει τον ταχύ ρυθμό που τους επιβάλλει να καταναλώνουν τα πυρηνικά τους «καύσιμα» η μεγάλη πίεση που ασκεί στο εσωτερικό τους η μεγάλη τους μάζα. Για το λόγο αυτό, ο μέσος όρος ζωής τους είναι σχετικώς πολύ μικρός για αστέρες, λίγες δεκάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια γήινα χρόνια. Η σύγχρονη Αστροφυσική προβλέπει ότι οι περισσότεροι κυανοί γίγαντες θα πεθάνουν σε μία θεαματική έκρηξη, ως υπερκαινοφανείς αστέρες.
Ο όρος «γίγαντας» πρέπει να χρησιμοποιείται εδώ με προσοχή, καθώς συνήθως υπονοεί αστέρα σε προχωρημένο εξελικτικό στάδιο, κατά το οποίο συντήκει ήλιο και όχι υδρογόνο στον πυρήνα του (βλ. ερυθρός γίγαντας). Δεν υπάρχουν πραγματικοί σταθεροί κυανοί γίγαντες, αλλά απλώς ηλικιωμένοι αστέρες μεγάλης μάζας όπως ο Μπελατρίξ (φασμ.τύπου B2III) που βρίσκονται στη διαδικασία να καταστούν λαμπροί γίγαντες (τάξη λαμπρότητας II) μεγάλης μάζας, σε αντίθεση με ερυθρούς γίγαντες όπως ο Αρκτούρος (K1III), οι οποίοι αντιπροσωπεύουν το τελικό στάδιο της αστρικής εξελίξεως για αστέρες μικρής σχετικώς μάζας και είναι σταθερότεροι ως γίγαντες. Οι κυανοί γίγαντες αντιπροσωπεύουν μια μεταβατική φάση όπου ο αστέρας θα μετατραπεί σχετικώς σύντομα είτε σε λαμπρό γίγαντα (και τελικώς σε πλανητικό νεφέλωμα και λευκό νάνο), είτε σε υπεργίγαντα (και τελικώς σε υπερκαινοφανή ή σπάνιο λευκό νάνο «οξυγόνου-νέου»). Το αντίστοιχο στάδιο αστρικής εξελίξεως για αστέρα μάζας ίσης με τη μάζα του Ήλιου θα ήταν ο υπογίγαντας (τάξη IV), στον οποίο η σύντηξη υδρογόνου επιβραδύνεται και η σύντηξη ηλίου δεν έχει ακόμα αρχίσει.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Είδη αστέρων
Θανάσης Ντίνας (πετοσφαιριστής)
Ο Θανάσης Ντίνας (γεννημένος στις 19 Νοεμβρίου του 1981 στην Στουτγκάρδη της Γερμανίας) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού.
Καριέρα
Ο Θανάσης Ντίνας ξεκίνησε την καριέρα του από τον ΑΠΣ Μακεδονικό το 2001 μέχρι το 2006. Στη συνέχεια πήρε μεταγγραφή για τον ΠΑΟΚ όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια. Την επόμενη περίοδο αγωνίστηκε για τον Επίκουρο Πολίχνης, για να επιστρέψει στον ΠΑΟΚ το καλοκαίρι του 2011. Τις επόμενες δύο χρονιές έπαιξε με την ομάδα του Άρη, ενώ το καλοκαίρι του 2014 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ για δεύτερη φορά. Στη τρίτη του θητεία στους ασπρόμαυρους κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2015, 2016) και ένα κύπελλο (2015). Τον Δεκέμβριο του 2016 ανακοινώθηκε από τον Ηρακλή Χαλκίδας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη
ΟΕ Σαν Ζουλιά
Ιστορία
Η Ουνιό Εσπορτίβα Σαν Ζουλιά ιδρύθηκε το 1982 και συμμετέχει σαν ιδρυτικό μέλος εξαρχής από το 1995 στην πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου Πριμέρα Ντιβιζιό χωρίς να έχει υποβιβαστεί ποτέ ως τώρα. Το 2005 θα κατακτήσει για πρώτη φορά το πρωτάθλημα. Έτσι θα συμμετάσχει και για πρώτη φορά στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ όπου αποκλείστηκε από την Ραπίντ Βουκουρεστίου.
Το 2009 θα στεφτεί για δεύτερη φορά πρωταθλήτρια. Με τον τίτλο θα μπορέσει να λάβει μέρος στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και θα γράψει ιστορία καθώς θα γίνει η πρώτη ομάδα από την Ανδόρρα που θα καταφέρει να περάσει σε δεύτερο προκριματικό γύρο τών διαγωνισμών της UEFA. Στον πρώτο προκριματικό γύρο θα καταφέρει να αποκλείσει την ΣΠ Τρε Φιόρι από το Σαν Μαρίνο μετά τη διαδικασία των πέναλτυ (οι κανονικοί αγώνες είχαν λήξει δυο φορές 1:1). Στον δεύτερο προκριματικό γύρο βρέθηκε μπροστά της η Λέφσκι Σόφιας από τη Βουλγαρία που την απέκλεισε με δύο νίκες (5:0 και 4:0).
Το 2008 θα κατακτήσει για πρώτη φορά το Κόπα Κονστιτουθιό (Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας) κερδίζοντας στον τελικό την ΦΚ Λουζιτάνος. Θα κατακτήσει το κύπελλο άλλες τέσσερεις φορές (2010, 2011, 2014 και 2015).
Το 2004 η Ουνιό Εσπορτίβα Σαν Ζουλιά θα κατακτήσει για πρώτη φορά το Σουπερκόπα Ανδορράνα (Σούπερ κύπελλο Ανδόρρας). Θα επαναλάβει τον άθλο άλλες τέσσερεις φορές (2009, 2010, 2011 και 2014).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ανδόρρας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1982
Ζαΐμης
Το επώνυμο Ζαΐμης μπορεί να σχετίζεται με τα παρακάτω πρόσωπα, της ιστορικής οικογένειας Ζαΐμη από τα Καλάβρυτα:
Επίσης, μπορεί να αφορά άλλα πρόσωπα, όπως:
Νταούντα Μαλάμ Γουανκέ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Γιελού, ολη κοντά στην πρωτεύουσα Νιαμέ. Έτος γεννήσεώς του θεωρείται το 1954 ενώ άλλες αναφέρουν ότι γεννήθηκε το 1946. Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα φθάνοντας ως το βαθμό του Ταγματάρχη, ενώ διορίστηκε επικεφαλής της φρουράς του προέδρου Μαϊνασαρά.
Αρχηγός κράτους
Στις 9 Απριλίου του 1999 ηγήθηκε στρατιωτικού πραξικοπήματος, στη διάρκεια του οποίου δολοφονήθηκε ο πρόεδρος Μαϊνασαρά, ο οποίος είχε καταλάβει την εξουσία με τον ίδιο τρόπο. Επί δύο ημέρες η πολιτική κατάσταση στο Νίγηρα ήταν αβέβαιη καθώς ο πρωθυπουργός Ιμπραχίμ Χασάνε Μαγιάκι και αρκετά άλλα άτομα διεκδίκησαν επίσης την προεδρία. Στις 11 Απριλίου του 1999 ο Γουανκέ έγινε πρόεδρος και ηγήθηκε προσωρινής κυβέρνησης, η οποία προετοίμασε τη διεξαγωγή των εκλογών αργότερα τον ίδιο χρόνο. Η κυβέρνηση του Γουανκέ τήρησε την υπόσχεσή της και παρέδωσε την εξουσία σε έναν δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο τον Μαμαντού Ταντζά, στις 22 Δεκεμβρίου του 1999.
Ασθένεια και θάνατος
Ο Γουανκέ αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας με την καρδιά του και υπέφερε από υψηλή αρτηριακή πίεση. Τους τελευταίους μήνες της ζωής του πραγματοποίησε ταξίδια στη Λιβύη, στο Μαρόκο και στην Ελβετία για ιατρική φροντίδα. Απεβίωσε στις 15 Σεπτεμβρίου του 2004 αφήνοντας μια σύζυγο και 3 παιδιά.
Κεντιμκέντ
Το Κεντιμκέντ (επίσης, Καντιμκέντ, Καντίμ-Κεντ, Καντυμκέντ, και Καντύμ-Κεντ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ναφτσαλά στο νοτιοανατολικό Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2,320. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Κεντιμκέντ και Μπιριντσί Καράλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νεφτσαλά
Ντιμιτάρ Ποπόφ
Ο Ντιμιτάρ Ιλίεφ Ποπόφ (Димитър Илиев Попов, 26 Ιουνίου 1927 - 5 Δεκεμβρίου 2012) ήταν Βούλγαρος δικαστής και ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας από το 1946 που δεν ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Βουλγαρίας. Υπηρέτησε από τις 7 Δεκεμβρίου 1990 ως τις 8 Νοεμβρίου 1991.
Γεννήθηκε στην Κούλα.
Ο Ποπόφ δεν ήταν προσκείμενος σε κάποιο κόμμα και επιλέχθηκε για την πρωθυπουργία εξαιτίας του ότι τον θεωρούσαν αμερόληπτο ως δικαστή. Ηγήθηκε υπηρεσιακής κυβέρνησης μετά την παραίτηση του Αντρέι Λουκάνοφ το Δεκέμβριο του 1990 στον απόηχο μαζικών διαδηλώσεων και της γενικής απεργίας. Ως πρωθυπουργός, ο Ποπόφ εργάστηκε για τη σύνταξη ενός νέου σχεδίου Συντάγματος και για τη διεξαγωγή των πρώτων δημοκρατικών εκλογών. Παρότι είχε την επίβλεψη των πρώτων ιδιωτικοποιήσεων, η κυβέρνηση του Ποπόφ ήταν κυρίως μια υπηρεσιακή κυβέρνηση.
Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Φίλιπ Ντιμιτρόφ.
Ο Ποπόφ πέθανε σε ηλικία 88 ετών στις 5 Δεκεμβρίου 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας Κατηγορία:Βούλγαροι δικαστικοί
1809 Προμηθεύς
Ο 1809 Προμηθεύς (Prometheus), είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης και δεν πρέπει να συγχέεται με τον λιγότερο γνωστό και ομώνυμο δορυφόρο του πλανήτη Κρόνου.
Ο Προμηθεύς έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,661. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομα του Τιτάνα Προμηθέα από την ελληνική μυθολογία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές
Προμηθευς
Πάνος Κυπαρίσσης
Ο Πάνος Κυπαρίσσης (1945) είναι Έλληνας ποιητής, σκηνοθέτης και εικαστικός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Οξυά Ιωαννίνων. Σπούδασε Μαθηματικά και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και Θέατρο στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης – Κάρολος Κουν. Ηθοποιός και σκηνοθέτης στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Εργάστηκε, καθηγητής Φιλολογίας και Μαθηματικών στη Μέση Εκπαίδευση για μια δεκαετία. Έπίσης, για μια οκταετία, ως καθηγητής Υποκριτικής στις δραματικές σχολές “Βεάκη”, “Νέο Ελληνικό Θέατρο - Γιώργου Αρμένη” και “Δήλος – Δήμητρα Χατούπη”. Ως ηθοποιός στο θέατρο, έχει συμμετάσχει στις ακόλουθες παραστάσεις: Την περίοδο 1968-1971, στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», Οιδίπους Τύραννος Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Κ. Κουν, Με το Ίδιο Μέτρο Ουίλιαμ Σαίξπηρ, σε σκηνοθεσία Κ. Κουν, Βόυτσεκ Μπύχνερ, σε σκηνοθεσία Κ. Κουν, Δράκος Εβγκένι Σβαρτς, σε σκηνοθεσία Γ. Λαζάνη. Στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, στις παραστάσεις Η Δίκη των Έξι, διασκευή - σκηνοθεσία Γ. Μιχαηλίδη, 1975, Το Κρανίο Ν. Χικμέτ, σε σκηνοθεσία Πάνου Κυπαρίσση, 1977. Στο Θέατρο Εντοπία Ντράκιουλα, διασκευή - σκηνοθεσία Απ. Δοξιάδη, 1978 και Μπίνγκο Ε. Μποντ, σε σκηνοθεσία Απ. Δοξιάδη, 1979. Ως ηθοποιός στον κινηματογράφο έχει εμφανιστεί στις ταινίες Ερατώ Μ. Νεοκλέους, 1975, ''Διαδικασία Δημήτρης Θέος, 1976. Στην τηλεόραση, στο έργο Το Σπιτικό Μας Αλέξης Δαμιανός και σκηνοθεσία Γιώργος Μασσαλάς, 1980 και στις σειρές Ο Μεγάλος Ξεσηκωμός Γιώργος Σκαλενάκης, 1977, Έρωτας κι Επανάσταση Β. Ανδρεόπουλος, 1978. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις γλυπτικής και ζωγραφικής στην γκαλερί “Έωθεν” (1989), στην αίθουσα τέχνης “ALBA” (1994), στην αίθουσα τέχνης του Ελληνογαλλικού Συνδέσμου (1998, 2005), στις αίθουσες της ΕΠ.Α.Σ.Κ.Τ (2004), στο Ιστορικό Αρχείο - Μουσείο Ύδρας (2005) και έχει συμμετάσχει σε διάφορες ομαδικές. Γράφει ποίηση, δοκίμιο και μεταφράζει θεατρικά κείμενα. Έχει συνεργαστεί με τα περιοδικά: Η Λέξη, Πλανόδιον, Ποίηση, Τα Ποιητικά, Νέο Επίπεδο, Τεχνοπαίγνιον, Πόρφυρας, Οδός Πανός, Παραλλάξ, Αλφειός, Πάροδος, Ελλέβορος, Σχεδία, Οροπέδιον, Ακτή κ.α. Κείμενά του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Βουλγαρικά και Τσεχικά. Το 2014 βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2014.
Θεατρικές σκηνοθεσίες
Το Κρανίο (Ναζίμ Χικμέτ, 1977), ''Οιδίπους Τύραννος (Σοφοκλής, 1979), Ευτυχισμένος Πρίγκιπας (Όσκαρ Γουάιλντ, 1982), Ματωμένος Γάμος (Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, 1994), Ρίτσος–Σοφοκλής, Ισμήνη–Αντιγόνη (2012), Κεκλεισμένων των Θυρών (Ζαν-Πωλ Σαρτρ, 2014)
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Δον Πασκουάλε (Ντονιτσέττι)
Η Όπερα Δον Πασκουάλε είναι ένα εύθυμο τρίπρακτο μελόδραμα ανώνυμου ποιητή σε μουσική σύνθεση του Γκαετάνο Ντονιτσέττι.
Ανέβηκε για πρώτη φορά στο Ιταλικό θέατρο του Παρισιού για το οποίο και ειδικά συγγράφηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1843. Η υπόθεση είναι ελαφρά απομίμηση του "Κουρέα της Σεβίλλης" και ίσως και του ιταλικού μελοδράματος του Παβέζι "Σερ Μάρκο Αντώνιο".
Γενικά ο "Δον Πασκουάλε" ανήκει στο ύφος των κωμικών μελοδραμάτων του Ροσσίνι και κατ΄ άλλους του Μότσαρτ με έντονη διάκριση σε αυθορμητισμό της υπόθεσης. Απ΄ όλο το έργο ξεχωρίζουν ιδιαίτερα σε καλλιτεχνική αξία η διωδία της α΄ πράξης, το κουαρτέτο της β΄ πράξης, καθώς και η σερενάτα και η διωδία της γ΄ πράξης.
Τιμολέων Φιλήμων
Ο Τιμολέων Φιλήμων (1833 - 7 Μαρτίου 1898) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, πολιτικός και διανοούμενος. Υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος.
Σπουδές και αρχική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1833 στο Ναύπλιο και ήταν γιος του εκδότη, συγγραφέα και φιλικού, Ιωάννη Φιλήμονος. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το οποίο αποφοίτησε με άριστα αλλά ασχολήθηκε από την εφηβική του ηλικία με τη δημοσιογραφία στην εφημερίδα Αιών του πατέρα του, ενώ το 1856 ανέλαβε τη διεύθυνση της εφημερίδας. Το επόμενο έτος φυλακίστηκε για τρεις μήνες έπειτα από καταδίκη για προσβολή του βασιλιά Όθωνα. Ήταν γραμματέας της τριμελούς επιτροπής που παρέδωσε το στέμμα στο βασιλιά Γεώργιο στη Δανία Στη συνέχεια εργάστηκε ως γραμματέας και δάσκαλος του Γεωργίου ως το 1867.
Πολιτική καριέρα
Το ίδιο έτος κατήλθε στον πολιτικό στίβο ως υποψήφιος βουλευτής Αττικής χωρίς ωστόσο να εκλεγεί, κάτι το οποίο πέτυχε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1868 (διετέλεσε και αντιπρόεδρος της βουλής). Κατά τις εκλογές του 1869 απέτυχε να εκλεγεί ενώ το 1874, αν και συγκέντρωσε μεγάλο αριθμό ψήφων, η εκλογή του τελικά ακυρώθηκε. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1875 και του 1879 ενώ στις επόμενες εκλογικές διαδικασίες δεν κατάφερε να ανανεώσει την παρουσία του στο Κοινοβούλιο. Παράλληλα, απασχολήθηκε και με τα ζητήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης: το 1874 εκλέχτηκε για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος Αθηνών κάτι το οποίο επαναλήφθηκε για άλλες τέσσερις φορές. Μάλιστα, από το 1878 μέχρι το 1887 αποτέλεσε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου. Το 1887 εκλέχτηκε δήμαρχος Αθηναίων παραιτήθηκε όμως το 1891, εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε ο δήμος.
Πολιτισμός
Διετέλεσε πρώτος έφορος της Βιβλιοθήκης της Βουλής από το 1874 έως το 1888, διάστημα κατά το οποίο η βιβλιοθήκη εμπλουτίστηκε σημαντικά (χαρακτηριστικά, από τους 5000 τόμους που αριθμούσε το 1874, κατά τη λήξη της θητείας του Φιλήμονα έφτασε να έχει περίπου 120.000), υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος και πρώτος πρόεδρός της την περίοδο 1882 - 1887 , διετέλεσε γραμματέας του Μουσικού και Δραματικού Συλλόγου και συνέβαλε στην οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896. Εξέδωσε ένα σύγγραμμα με τίτλο Ο Δήμαρχος και μετά το θάνατο του εκδόθηκε η μετάφραση της μελέτης του Φυστέλ ντε Κουλάνζ Το αρχαίον άστυ με επιμέλεια του ιστορικού Σπυρίδωνα Λάμπρου.
Θάνατος
Πέθανε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου του 1898 από συγκοπή. Κατά την κηδεία του, που πραγματοποιήθηκε πλήθος κόσμου, παρευρέθησαν μεταξύ άλλων ο τότε πρωθυπουργός Αλέξανδρος Ζαΐμης, μέλη του υπουργικού συμβουλίου, διάφοροι πολιτευτές καθώς και αντιπρόσωποι της βασιλικής οικογένειας. Σύμφωνα με την Επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Μασονικής Στοάς ο Τιμολέων Φιλήμων ήταν Μέγας Διδάσκαλος.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Μάνος Χατζιδάκις
Ο Μάνος (Εμμανουήλ) Χατζιδάκις (Ξάνθη, 23 Οκτωβρίου 1925 - Αθήνα, 15 Ιουνίου 1994) ήταν κορυφαίος Έλληνας συνθέτης, ποιητής, τραγουδοποιός, μαέστρος και πιανίστας. Θεωρείται ο πρώτος που συνέδεσε μεταπολεμικά, με το θεωρητικό και συνθετικό έργο του, τη λόγια μουσική με τη λαϊκή μουσική παράδοση. Πολλά από τα εκατοντάδες έργα του αναγνωρίζονται σήμερα ως κλασικά.
Το 1960, του απονεμήθηκε το βραβείο Όσκαρ "Kαλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού" για το τραγούδι "τα παιδιά του Πειραιά" από την ταινία "Ποτέ την Κυριακή" του σκηνοθέτη Ζυλ Ντασέν.
Γέννηση και νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στην Ξάνθη και ήταν γιος του δικηγόρου Γεωργίου Χατζηδάκη από την Μύρθιο Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνης και της Αλίκης Αρβανιτίδου από την Αδριανούπολη της Ανατολικής Θράκης. Η οικογένεια ζούσε στην Ξάνθη διότι ο πατέρας Χατζηδάκης εργαζόταν ως νομικός σύμβουλος σε ανθούσες, στις αρχές του 20ού αιώνα, καπνικές εταιρείες της περιοχής.
Το σπίτι όπου πέρασε τα πρώτα παιδικά του χρόνια ο Μάνος Χατζιδάκις, χτισμένο στα τέλη του 19ου αιώνα με νεοκλασικιστικά στοιχεία και λίγο μπαρόκ, είναι πλέον χαρακτηρισμένο ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Η μουσική του εκπαίδευση ξεκίνησε σε ηλικία τεσσάρων ετών και περιλάμβανε μαθήματα πιάνου από την αρμενικής καταγωγής πιανίστρια Άννα Αλτουνιάν. Παράλληλα εξασκούνταν στο βιολί και στο ακορντεόν.
Ο Χατζιδάκις εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα με τη μητέρα του και την αδελφή του Μιράντα το 1932, έπειτα από το χωρισμό των γονέων του, οι οποίοι όμως δεν πήραν διαζύγιο. Το 1938 ο πατέρας του σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα, γεγονός που σε συνδυασμό, αργότερα, με την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου επέφερε μεγάλες οικονομικές δυσχέρειες στην οικογένεια. Ο νεαρός Χατζιδάκις εργάστηκε για βιοπορισμό ως φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι, παγοπώλης στο εργοστάσιο του Φιξ, υπάλληλος στο φωτογραφείο του Μεγαλοκονόμου και βοηθός νοσοκόμος στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο. δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ|Το σπίτι του Μάνου Χατζιδάκι στην οδό Κωνσταντίνου Μάνου 3 στο [[Παγκράτι όπου ο μουσικοσυνθέτης έζησε την πρώτη δημιουργική περίοδο της ζωής του, από το 1936 έως το 1962. Το 2019 ο δήμος Αθηναίων μετονόμασε τον δρόμο σε οδό Μάνου Χατζιδάκι. ]] Παράλληλα επέκτεινε τις μουσικές του γνώσεις κάνοντας ιδιαίτερα θεωρητικά μαθήματα με τον Μενέλαο Παλλάντιο την περίοδο 1940-1943, ενώ παρακολούθησε ως ακροατής μαθήματα στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Δεν ολοκλήρωσε ποτέ οποιεσδήποτε σπουδές.
Φυλή Αττικής
Η Φυλή (ή Χασιά) είναι μικρός δήμος της νομαρχίας Δυτικής Αττικής, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες της Πάρνηθας. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Αθήνας, κοντά στην είσοδο του λεκανοπεδίου.
Μάνος Χατζιδάκις
Γέννηση και νεανικά χρόνια
Την ίδια περίοδο συνδέθηκε με άλλους καλλιτέχνες και διανοούμενους, ηλικιακά μεγαλύτερους από αυτόν, μεταξύ των οποίων ήταν οι ποιητές Νίκος Γκάτσος, Γιώργος Σεφέρης, Οδυσσέας Ελύτης, Άγγελος Σικελιανός και ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης. Κατά την τελευταία περίοδο της Κατοχής συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις γραμμές της Ε.Π.Ο.Ν., όπου γνώρισε τον Μίκη Θεοδωράκη, με τον οποίον σύντομα ανέπτυξε ισχυρή φιλία.
Φυλή Αττικής
Χαρακτηριστικά
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα απομονωμένη περιοχή αμιγούς κατοικίας που περιβάλλεται από τους ορεινούς όγκους Πλατώματος, Λυκορράχης, Χασιάς, Κακής Ράχης και Φυλής, στους πρόποδες της Πάρνηθας. Δεν είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και η ρυμοτομία έχει ελλιπή ονοματολογία. Γνωστός είναι στην ευρύτερη περιοχή ο Ελληνικός Πολιτιστικός Ορειβατικός Σύλλογος Φυλής για τις εξορμήσεις που διοργανώνει. Βόρεια του παραδοσιακού οικισμού είναι οικοδομημένη η αρχαιότερη ιερά μονή γυναικών Αττικής, η Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Κλειστών. Αφορμή ίδρυσής της υπήρξε η εύρεση της εικόνας της Θεοτόκου της Ελεούσης στην περιοχή.
Το 2007 το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) κρίνει συνταγματική την εγκατάσταση νέου ΧΥΤΑ στο Βουνό της Φυλής, έπειτα από τον κορεσμό του γειτονικού στα Άνω Λιόσια.
Μάνος Χατζιδάκις
Τα πρώτα έργα
Η πρώτη εμφάνιση του Μάνου Χατζιδάκι ως συνθέτη πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 1944, σε ηλικία 19 ετών, με τη συμμετοχή του στην κωμωδία «Ο Τελευταίος Ασπροκόρακας» του Αλέξη Σολομού από το νεοσύστατο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Καρόλου Κουν. Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στις 10 Ιουλίου 1944 και ανέβηκε για έξι Δευτέρες στο υπαίθριο θεατράκι «Παρκ» επί της οδού Χέυδεν.
Φυλή Αττικής
Συγκοινωνιακή σύνδεση
Το 2004 πραγματοποιείται η διέλευση της Αττικής Οδού νότια του ορεινού Πλατώματος και βοηθάει στην αποσυμφόρηση της ιδιαιτέρως επιβαρυμένης λεωφόρου Φυλής που εξυπηρετεί όλα τα δυτικά προάστια της Αθήνας. Επιπλέον, χαράσσεται η περιφερειακή του Αιγάλεω, σε διακλάδωση στο ύψος των Άνω Λιοσίων. Η Φυλή εξυπηρετείται από την λεωφορειακή γραμμή 723 (Άνω Λιόσια - Φυλή), η οποία με αφετηρία τα Άνω Λιόσια (οδός Ελευθερίας), φτάνει μέχρι την οδό Κοιμήσεως Θεοτόκου. Ο πλησιέστερος σιδηροδρομικός σταθμός, είναι ο σταθμός Άνω Λιόσια του Προαστιακού Σιδηροδρόμου, στη γραμμή προς Κιάτο / Αεροδρόμιο / Πειραιάς.
Αθλητισμός
Σημαντικότερη αθλητική ομάδα της Φυλής είναι ο Α.Ο. Θρασύβουλος Φυλής, που μάλιστα έχει καταφέρει να αγωνιστεί και στην Α' Εθνική του ελληνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου. Με τον Θρασύβουλο η Φυλή υπήρξε η μικρότερη πληθυσμιακά πόλη που εκπροσωπήθηκε στην Α Εθνική, μέχρι την άνοδο του Πλατανιά, στην πρώτη κατηγορία, το 2012.
Μάνος Χατζιδάκις
Τα πρώτα έργα
Στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης, ο Χατζιδάκις παρακολούθησε και μαθήματα υποκριτικής, αν και τελικά ο ίδιος ο Κάρολος Κουν τον προέτρεψε να αφοσιωθεί αποκλειστικά στη μουσική. Η συνεργασία του με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» αποδείχθηκε ιδιαίτερα παραγωγική και διήρκεσε περίπου δεκαπέντε χρόνια.
Φυλή Αττικής
Αξιοθέατα
"Μερικά από τα μέρη που αξίζει κανείς να επισκεφτεί στη Φυλή είναι το Λαογραφικό Μουσείο Φυλής, η Ιερά Μονή κοιμήσεως Θεοτόκου Κλειστών Φυλής, η Ιερά Μονή Ιωάννου Θεολόγου, το Φρούριο Φυλής, το Σπήλαιο Πανός καθώς και το Αρχαίο τείχος 'Δέμα'."
Μάνος Χατζιδάκις
Τα πρώτα έργα
Το 1946 καταγράφηκε η πρώτη του εργασία για τον κινηματογράφο, στην ταινία Αδούλωτοι σκλάβοι που σκηνοθέτησε ο Βίων Παπαμιχάλης με πρωταγωνίστρια, σε πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση, την Έλλη Λαμπέτη.
Την περίοδο της Κατοχής, ο Χατζιδάκις ανακάλυψε το ρεμπέτικο τραγούδι και έγινε ένας από τους πρώτους που το μελέτησαν και κατανόησαν την αξία του. Στις 31 Ιανουαρίου 1949, σε ηλικία 23 ετών, έδωσε στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» (στεγαζόταν στο τότε Θέατρο Αλίκης, νυν Θέατρο Μουσούρη στην πλατεία Καρύτση), τη διάσημη διάλεξή του για το ρεμπέτικο τραγούδι, μέσω της οποίας το συνέδεσε με τη νεοελληνική πολιτιστική κληρονομιά και του προσέδωσε ευρωπαϊκής προέλευσης αξίες. Μετά τη διάλεξη ακολούθησε συναυλία με τον Μάρκο Βαμβακάρη και τη Σωτηρία Μπέλλου.
Την ίδια εποχή η ηθοποιός Μαρίκα Κοτοπούλη ανέθεσε στον Χατζιδάκι τη σύνθεση της μουσικής για τις «Χοηφόρους» (1950) από την «Ορέστεια» του Αισχύλου. Η συνεργασία αυτή ήταν η απαρχή της ενασχόλησης του Χατζιδάκι με το αρχαίο δράμα. Μερικές από τις τραγωδίες και κωμωδίες για τις οποίες έγραψε μουσική είναι η «Μήδεια» (1956), ο «Κύκλωψ» (1959), οι «Βάκχες» (1962), οι «Εκκλησιάζουσες» (1956), η «Λυσιστράτη» (1957) και οι «Όρνιθες» (1959). Το 1950 ο Χατζιδάκις συνεργάστηκε με τον Άγγελο Σικελιανό προκειμένου να συνθέσει τη μουσική για την τελευταία τραγωδία του ποιητή «Ο θάνατος του Διγενή».
Παράλληλα έγραψε σημαντικά μουσικά έργα, όπως τα πιανιστικά «Για μια μικρή λευκή αχιβάδα» (1947, το πρώτο από 51 έργα που ο ίδιος ξεχώρισε με ιδιαίτερη αρίθμηση ανάμεσα στο σύνολο της δημιουργίας του ως opus 1) και «Ιονική σουίτα» (1952), καθώς και τον κύκλο τραγουδιών «Ο Κύκλος του C.N.S.» (1954, αφιερωμένος στον Κάρλος Νόβι Σάντσεζ με αφορμή το θάνατο του κοινού τους φίλου Ετιέν Ρέρυ).
Η μεγάλη δημοσιότητα
Το 1955 ξεκίνησε μία περίοδος έντονης δημιουργικής δράσης. Ο Χατζιδάκις συνθέτει ασταμάτητα για το θέατρο και τον κινηματογράφο, όπου γνώρισε μεγάλη δημοφιλία με ταινίες όπως η Στέλλα (1955) του Μιχάλη Κακογιάννη, το Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο (1955) του Αλέκου Σακελάριου και Ο δράκος (1956) του Νίκου Κούνδουρου.
Το 1959 πήρε το πρώτο βραβείο στο Α΄ Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού του Ε.Ι.Ρ. για το τραγούδι «Κάπου υπάρχει η αγάπη μου», που ερμήνευσε η Νάνα Μούσχουρη.
Το 1960 ήταν μία χρονιά με συνεχείς επίσημες διακρίσεις. Του απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο και στο Β΄ Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού του Ε.Ι.Ρ. για δύο τραγούδια (το «Κυπαρισσάκι» και την «Τιμωρία», πάλι με τη Νάνα Μούσχουρη), απέσπασε το βραβείο για τη μουσική του στο Ποτάμι του Νίκου Κούνδουρου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, έγραψε τα «Τα παιδιά του Πειραιά» για το φιλμ Ποτέ την Κυριακή του Ζυλ Ντασέν και συνέθεσε μουσική για τα θεατρικά έργα «Ευρυδίκη» του Ζαν Ανούιγ, «Το γλυκό πουλί της νιότης» του Τένεσι Ουίλιαμς, «Ο θάνατος του Διγενή» του Άγγελου Σικελιανού, «Η τύχη της Μαρούλας» του Δημητρίου Κορομηλά και για πολλές ταινίες. Ανάμεσά τους οι: Μανταλένα, Η Αλίκη στο ναυτικό, Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος, Η κυρία δήμαρχος, Το κλωτσοσκούφι, Ραντεβού στην Κέρκυρα κ.ά.
Το 1961 κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού για «Τα παιδιά του Πειραιά», αλλά δεν παρέστη στην τελετή απονομής στην Καλιφόρνια και το αγαλματίδιο του εστάλη αργότερα ταχυδρομικώς στην Ελλάδα. Η βράβευση αυτή του έδωσε παγκόσμια δημοσιότητα, την οποία ο Χατζιδάκις αρχικά προσπάθησε να διαχειριστεί αλλά τελικά αποφάσισε να την αποφύγει, θεωρώντας ότι του στερούσε τη δυνατότητα να διαμορφώσει ο ίδιος τη σχέση του με το ακροατήριό του. «Για μένα το Όσκαρ δεν αποτελεί στεφάνωμα μιας σταδιοδρομίας αλλά το αληθινό μου ξεκίνημα», ήταν μία από τις πρώτες δηλώσεις του. ''«Μπορεί ένα απλό τραγούδι να μου έφερε το Όσκαρ. Οι φιλοδοξίες μου όμως και οι υποχρεώσεις μου δεν σταματούν σε αυτό...»'', έλεγε. «Τα παιδιά του Πειραιά» έφεραν στην Ελλάδα το δεύτερο Όσκαρ, δεκαπέντε χρόνια μετά την Κατίνα Παξινού και το δικό της Όσκαρ για την ερμηνεία της στην ταινία Για ποιον χτυπά η καμπάνα. Το 1961 ο Χατζιδάκις απέσπασε το Β΄ βραβείο στο Γ΄ Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού του Ε.Ι.Ρ. για το τραγούδι του «Κουρασμένο παλικάρι». Το Α' βραβείο δόθηκε στον Μίκη Θεοδωράκη για την «Απαγωγή» που ερμήνευσε η Μαίρη Λίντα.
Το 1962 ο Χατζιδάκις χρηματοδότησε το «Διαγωνισμό Σύνθεσης Μάνος Χατζιδάκις» στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Κωνσταντίνου Α. Δοξιάδη στην Αθήνα, με το πρώτο βραβείο να απονέμεται από κοινού στους Γιάννη Ξενάκη και Ανέστη Λογοθέτη. Ο διαγωνισμός δεν διοργανώθηκε άλλη χρονιά.
Το 1964 ίδρυσε και διήυθυνε την Πειραματική Ορχήστρα Αθηνών (1964-66), η οποία έδωσε 20 συναυλίες με πρεμιέρες 15 έργων Ελλήνων συνθετών.
Την ίδια περίοδο άρχισε και η συνεργασία του με τον Μωρίς Μπεζάρ. Οι «Όρνιθες» ανεβαίνουν από τα Μπαλέτα του 20ού Αιώνα στις Βρυξέλλες.
Μερικά έργα της περιόδου αυτής είναι η μουσική για τον «Κύκλο με την κιμωλία» του Μπρεχτ (1956), την «Μήδεια» του Ευριπίδη (1958), το «Παραμύθι χωρίς όνομα» του Ιάκωβου Καμπανέλλη (1959), την σπονδυλωτή παράσταση «Οδός ονείρων» (1962), αλλά και «Το χαμόγελο της Τζοκόντας» - δέκα τραγούδια για ορχήστρα γραμμένα αρχικά για φωνή, ειδικά για τη Ζακλίν Ντανό (Παρίσι, 1962).
Στο εξωτερικό
Κατά την εξαετή παραμονή του στην Αμερική ήρθε σε επαφή με την ποπ και ροκ αμερικανική μουσική σκηνή, γεγονός που είχε σαν αποτέλεσμα την ηχογράφηση του κύκλου τραγουδιών Reflections (1970) σε συνεργασία με το συγκρότημα New York Rock & Roll Ensemble.
Προηγουμένως, τον Απρίλιο του 1965, είχε ηχογραφήσει «Το Χαμόγελο της Τζοκόντας» με παραγωγό τον Κουίνσι Τζόουνς. Παράλληλα συνεχίζει τη συνεργασία με τα «Μπαλέτα του 20ού Αιώνα» στις Βρυξέλλες, όπου διευθύνει έργα δικά του ή άλλων συνθετών.
Άλλα σημαντικά έργα της περιόδου είναι η μουσική για την ταινία Βρόμικα παλικάρια (Blue, 1968) του Σίλβιο Ναριζάνο (Silvio Narizzano), η «Ρυθμολογία» (έργο για πιάνο) και η «Αμοργός» (1970), μελοποίηση του ομότιτλου ποιήματος (Αμοργός) του Νίκου Γκάτσου, έργο το οποίο ο συνθέτης άφησε ημιτελές.
Επιστροφή στην Ελλάδα - μεταπολίτευση
Τον Ιούλιο του 1972 επέστρεψε στην Αθήνα. Η περίοδος που ακολούθησε, μέχρι το τέλος της ζωής του, θεωρείται η περισσότερο ώριμη στη μουσική του σταδιοδρομία και η έναρξή της σηματοδοτείται από την ηχογράφηση του εμβληματικού κύκλου τραγουδιών «Ο Μεγάλος Ερωτικός» μεταξύ 16 Σεπτεμβρίου και 28 Νοεμβρίου 1972, στα στούντιο της Κολούμπια (Columbia) στον Περισσό, με ερμηνευτές τη Φλέρυ Νταντωνάκη και τον Δημήτρη Ψαριανό και χορωδία με διευθύντρια την Έλλη Νικολαίδη.
Για τέσσερα καλοκαίρια (1978-1981) ο Μάνος Χατζιδάκις καθιέρωσε τις «Μουσικές Γιορτές» στα Ανώγεια, μια συνεργασία του Τρίτου με τον Δήμο Ανωγείων και τη Μουσική Ακαδημία Κρήτης. Στις Μουσικές Γιορτές γίνονταν διαγωνισμοί λύρας, τραγουδιού και χορού, προβολές ταινιών και συναυλίες. Τον Αύγουστο του 1979 διοργανώθηκε στα Ανώγεια το συνέδριο «Συνάντηση και διάλογος για τη σημασία μιας λαϊκής παράδοσης στον καιρό μας» στο οποίο συμμετείχαν διανοούμενοι, καλλιτέχνες, ακαδημαϊκοί και δημοσιογράφοι.
Το 1980 και το 1981 το Τρίτο Πρόγραμμα διοργάνωσε τον «Μουσικό Αύγουστο» στο Ηράκλειο, ένα πολυήμερο καλλιτεχνικό φεστιβάλ για την ανάδειξη παλαιών και νέων ρευμάτων στη μουσική, στο χορό, τον κινηματογράφο, τη ζωγραφική και το θέατρο.
Το φθινόπωρο του 1981 και του 1982 διοργάνωσε επίσης τους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού στην Κέρκυρα, ένα μουσικό διαγωνισμό για νέους Έλληνες συνθέτες, στιχουργούς και τραγουδοποιούς.
Το 1985 ο Χατζιδάκις εξέδωσε το πολιτιστικό περιοδικό Το Τέταρτο (1985-1986), το οποίο κατέγραφε τα καλλιτεχνικά και κοινωνικά δρώμενα, συχνά μέσα από τις πολιτικές τους διαστάσεις. Κράτησε τη διεύθυνση για τα πρώτα 11 τεύχη και αποχώρησε. Το 1985 επίσης δημιούργησε την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία «Σείριος» με σκοπό την ανάδειξη καλλιτεχνών και μουσικών δημιουργιών επί τη βάσει μη εμπορικών κριτηρίων. Παράλληλα παρουσίασε επιλεγμένα μουσικά έργα και καλλιτέχνες στην μπουάτ «Σείριος» (Ζουμ) της Πλάκας.
Το 1989, ίδρυσε την Ορχήστρα των Χρωμάτων προκειμένου να παρουσιάζει με πρωτότυπο τρόπο έργα κλασικών και σύγχρονων συνθετών. Στις 3 Ιουνίου 1990, σε συνεργασία με τον κορυφαίο Αργεντινό συνθέτη Άστορ Πιατσόλα, ο Χατζιδάκις έδωσε με την Ορχήστρα των Χρωμάτων συναυλία που ηχογραφήθηκε ζωντανά στο Ηρώδειο. Η συναυλία θεωρείται εξαιρετικά σημαντική καθώς ήταν η τελευταία του Πιατσόλα, ο οποίος ένα μήνα αργότερα, μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, έπεσε σε κώμα που διήρκεσε δύο χρόνια και έφυγε από τη ζωή το 1992. Ο Χατζιδάκις διηύθυνε την Ορχήστρα των Χρωμάτων μέχρι το 1993, δίνοντας συνολικά 20 συναυλίες και 12 ρεσιτάλ ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου.
Το 1991, σε συνεργασία με τον Δήμο Καλαμάτας, ο Μάνος Χατζιδάκις διοργάνωσε τους «Πρώτους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού Καλαμάτας» οι οποίοι δεν συνεχίστηκαν για δεύτερη χρονιά.
Η έντονη ενασχόληση του Χατζιδάκι με τα κοινά κατά την περίοδο αυτή αποτυπώνεται σε σημαντικό τμήμα του έργου του. Χαρακτηριστικά έργα της περιόδου είναι «Η εποχή της Μελισσάνθης» (1980), έργο αυτοβιογραφικό αλλά και βαθιά πολιτικό για το τέλος της Κατοχής, την Απελευθέρωση και το προανάκρουσμα του Εμφυλίου, οι κύκλοι τραγουδιών «Τα παράλογα» (1978), η άτυχη μουσική παράσταση «Πορνογραφία» (1982), σε δική του σκηνοθεσία, «Οι μπαλάντες της οδού Αθηνάς» (1983), η «Σκοτεινή μητέρα» (1986) και «Τα τραγούδια της αμαρτίας» (1996) τα οποία κυκλοφόρησαν σε δίσκο δύο χρόνια μετά το θάνατό του.
Ο Μάνος Χατζιδάκις πέθανε στις 15 Ιουνίου του 1994 από οξύ πνευμονικό οίδημα και ετάφη στην Παιανία. Όπως όρισε ο ίδιος, στην κηδεία του δεν παρευρέθηκαν τηλεοπτικά συνεργεία και φωτορεπόρτερ.
Οι παρεμβάσεις του στον δημόσιο βίο και οι πολιτικές επιλογές του
Την περίοδο της Κατοχής ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν ενταγμένος στην Ε.Π.Ο.Ν. Παγκρατίου. Αρθρογράφησε και έγραφε ποιήματα για παιδιά στο περιοδικό της Ε.Π.Ο.Ν Νέα γενιά κατά τα πρώτα χρόνια της κυκλοφορίας του, από το 1943 και μετά με το ψευδώνυμο Πέτρος Γρανίτης. Μετά τα Δεκεμβριανά, με εντολή του ΚΚΕ ιδρύεται ο θίασος «Ενωμένοι Καλλιτέχνες», με δύο κλιμάκια, ένα αποτελούμενο από επαγγελματίες και ένα από πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες. Ο Χατζιδάκις συμμετείχε στο δεύτερο κλιμάκιο με συντονιστή τον σπουδαίο σκηνοθέτη, μεταφραστή και συγγραφέα Γιώργο Σεβαστίκογλου.