Thor:_Ragnarok
Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Η μεγαλύτερη αδελφή του Θοτ και θεά του θανάτου, βασισμένη στη θεότητα Χελ,  η οποία, κατά λάθος, ελευθερώνεται από τη φυλακή μετά τον θάνατο του Όντιν. Ο σεναριογράφος Έρικ Πίρσον συμπεριέλαβε την ιδέα η Χέλα να είναι η αδελφή του Θορ σε ένα από τα προσχέδια του με ενθάρρυνση του εκτελεστικού παραγωγού, Μπραντ Ουίντερμπαουμ. Η απόφαση να κάνουν τη Χέλα συγγενή του Θορ, καθώς στα κόμικς αλλά και στη Νορβηγική μυθολογία είναι συγγενής μόνο με τον Λόκι, προέκυψε από την ανάγκη να υπάρχει μεγαλύτερος αντίκτυπος στην τελική αναμέτρηση τη Χέλα και του Θορ. Κάνοντας αυτήν την αλλαγή, ο Πίρσον ένιωσε ότι η Χέλα έγινε "η αντίπροσώπευση του πως είναι να κυβερνάει κάποιος το Άσγκαρντ, της οικογένειας του Θορ, τι του έχουν πει και τι δεν του έχουν πει". Η Μπλάνσετ βρήκε δύσκολο να ενσαρκώσει τον χαρακτήρα φορώντας μία στολή λήψης κίνησης αντί για κανονικό κοστούμι, γιατί ένιωθε πως το κόσμημα στο κεφάλι της Χέλα αποτελεί "ένα τεράστιο κομμάτι" της δύναμης του χαρακτήρα και θα ήθελε να το φοράει κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Ο σχεδιασμός της Χέλας ήταν εμπνευσμένος από τον κόμικ του Τζέισον Άαρον, Thor: God of Thunder, ενώ ο χαρακτήρας Γκορ από το ίδιο κόμικ, ο οποίος έχει την ικανότητα "να καλεί άπειρο αριθμό όπλων", ενέπνευσε μία παρόμοια ικανότητα για τη Χέλα. Η Μπλάνσετ συνεργάστηκε με την κασκαντέρ Ζόι Μπέλ και τον προσωπικό γυμναστή του Χέμσγουόρθ Λουκ Ζότσι και μελέτησε καποέιρα για τον ρόλο. Ένας από τους Γηραιούς του Σύμπαντος, ο οποίος κυβερνάει τον πλανήτη Σακάαρ και απολαμβάνει να χειρίζεται τις κατώτερες μορφές ζωής. O Γκόλντμπλουμ περιέγραψε τον χαρακτήρα ως "έναν ηδονιστή, ένα κυνηγό της ηδονής, έναν άνθρωπο που απολαμβάνει τη ζωή και τη γεύεται και τη μυρίζει". Είπε, επίσης, ότι ο Γουαϊτίτι τον ενθάρρυνε να αυτοσχεδίαζει προκειμένου να "κάνει τον χαρακτήρα δικό του". Ο Γουαϊτίτι εξήγησε πως ο χαρακτήρας στην ταινία δεν έχει μπλε δέρμα, όπως στα κόμικς, επειδή ο Γκόλντμπλουμ είχε ήδη παίξει έναν χαρακτήρα μπλε χρώματος στο Στον πλανήτη Γη τα κορίτσια είναι εύκολα (1988), και επειδή ο Γουαϊτίτι δεν ήθελε να αποσπαστεί η προσοχή από την προσωπικότητα του Γκόλντμπλουμ λόγω της εμφάνισης του. Ο Γκραντμάστερ είναι ο αδελφός του Συλλέκτη, που παίζει ο Μπενίσιο ντελ Τόρο στο Φύλακες του Γαλαξία (2014), και ο παραγωγός Κέβιν Φάιγκι εξέφρασε ενδιαφέρον να δει αυτούς του δύο μαζί σε μία μελλοντική ταινία. Μία σκληρή Ασγκαρντιανή έμπορος σκλάβων, που πίνει αρκετό αλκοόλ, βασισμένη στο μυθολογικό πλάσμα Μπρουνχίλντρ, η οποία ήταν κάποτε μία μυθική πολεμίστρια Βαλκυρία, η οποία πλέον εργάζεται για τον Γκράντμάστερ με τον ψευδώνυμο "Σκράπερ 142". Η Τόμσον είπε ότι οι πολλαπλές εκδοχές του χαρακτήρα από τα κόμικς "μας άφησε πολλά περιθώρια" στη δημιουργία της εκδοχής για την ταινία. Ο Γουαϊτίτι "ήθελε να σιγουρευτεί ότι δεν φτιάχνουμε έναν γυναικέιο χαρακτήρα που θα ήταν βαρετός και όμορφος", και ο Φάιγκι είπε ότι η Marvel ήθελε να δώσει ένα ερωτικό ενδιαφέρον στον Θορ πιο ισάξιο του από ότι η Τζέιν Φόστερ. Στο αρχικό προσχέδιο των συν-σεναριογράφων Κρεγκ Κάιλ και Κρίστοφερ Γιοστ, για την ταινία υπήρχε μία πιο ρομαντική σχέση ανάμεσα στον Θορ και τη Βαλκυρία. Όταν ο Πίρσον άρχισε να δουλεύει για την ταινία, αφαίρεσε αυτήν την ιστορία και, αντ' αυτού, εστίασε περισσότερο στον "κοινό σεβασμό" ανάμεσα στους χαρακτήρες και στη Βαλκυρία που "αντιμετωπίζει το μετατραυματικό στρες της. Είναι κάποια, η οποία πνίγει την θλίψη της στο αλκόολ, και νομίζω πως αυτό είναι ένα πολύ κουλ πράγμα που δεν βλέπεις συχνά". Η Τόμσον δήλωσε ότι ο χαρακτήρας είναι αμφιφυλόφιλος, πράγμα που βάσισε στη σχέση που έχει ο χαρακτήρας στα κόμικς με την Άναμπελ Ριγκς, και έπεισε τον Γουαϊτίτι να γυρίσουν μία σκήνη με μία γυναίκα να βγαίνει από το υπνοδωμάτιο της Βαλκυρίας, η οποία αργότερα κόπηκε από την ταινία, καθώς «αποσπούσε την προσοχή» από την έκθεση της σκηνής. Η Τόμπσον εμπνεύστηκε από εικόνες της Σάρα Κόνορ από το Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης (1991) καθώς προετοιμαζόταν για τον ρόλο, και συνεργάστηκε με τον καθηγητή διαλέκτων Άντριου Τζακ για να δημιουργήσει μία προφορά που ακούγεται μεν Ασγκαρντιανή, αλλά είναι αρκετά διαφορετική ώστε να ακούγεται σαν να λείπει από εκεί για πολύ καιρό. Η Τόμπσον θα εμφανιστεί και σε μελλοντικές ταινίες του MCU. Ένας Ασγκαρντιανός πολεμιστής, ο οποίος φρουρεί τη γέφυρα Μπάιφροστ όσο λείπει ο Χέιμνταλ και επιλέγει να πάρει το μέρος της Χέλα για να επιβιώσει. Ο Ούρμπαν ξύρισε το κεφάλι του για τον ρόλο και γυμνάστηκε για να "μπει στο πετσί και στην αίσθηση του ρόλου" παρόλο που το σώμα του είναι κρυμμένο κάτω από ένα κοστούμι. Ο Ούρμαν είπε ότι ο Σκερτζ "κάνει μία συμφωνία με τον διάβολο" και γίνεται το "πρωτοπαλίκαρο" της Χέλα. Κάνει τις βρώμικες δουλειές. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να κάνει - αλλά παίζει με τη συνείδησή του." Ένας Εκδικητής και ιδιοφυής επιστήμονας ο οποίος, λόγω έκθεσης σε γάμμα ραδιενέργεια, όταν εξοργίζεται ή αναστατώνεται μεταμορφώνεται σε ένα πράσινο τέρας. Στα δύο χρόνια που έχουν περάσει από το Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (2015), έχει γίνει ένας επιτυχημένος και δημοφιλής μονομάχος στο Σακαάρ και έχει καταπιέσει τη μεριά του Μπάνερ αυτά τα χρόνια. Έχει σχηματίσει το λεξιλόγιο "ενός νηπίου", με το επίπεδο της ομιλίας του Χαλκ να αποτελεί "μία μεγάλη συζήτηση" ανάμεσα στον Γουαϊτίτι και τη Marvel καθώς επηρέαζε μελλοντικές εμφανίσεις του χαρακτήρα: Το Ragnarok ξεκινά μία πορεία για τον χαρακτήρα, η οποία συνεχίζεται στο Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018) και στο Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019). Ο Ράφαλο ένιωσε πως ο Χαλκ έχει "μία αλλαζονεία" στην ταινία και ήταν "περισσότερο ένας χαρακτήρας παρά μία πράσινη μηχανή οργής" όπως είχε απεικονιστεί στις ταινίες των Εκδικητών. Ο Γουαϊτίτι παρείχε επιπλέον καταγραφή κίνησης για τον Χαλκ, αφού ο Ράφαλο είχε ολοκληρώσει τις σκηνές του. Ο βασιλιάς του Άσγκαρντ, πατέρας του Θορ και της Χέλα, και θετός πατέρας του Λόκι, βασισμένος στην ομώνυμη θεότητα. Ο χαρακτήρας βρίσκεται εξόριστος στη Γη, και αρχικά υπήρχε το πλάνο ένας άστεγος "που μοιάζει με τρελός" στους δρόμους της Νέας Υόρκης, αλλά τελικά ο Γουαϊτίτι ένιωσε ότι αυτό ήταν περισσότερο τραγικό παρά αστείο, εφόσον ο χαρακτήρας θα πέθαινε κατά τη διάρκεια αυτής της σκηνής. Η σκηνή άλλαξε ώστε να λαμβάνει χώρα στη Νορβηγία, για να "τιμήσει" το παρελθόν του χαρακτήρα και να είναι πιο αυθεντική στον ρόλο του ως βασιλιά του Άσγκαρντ. Ο Γουαϊτίτι έμεινε έκπληκτος από τις ικανότητες αυτοσχεδιασμού του Χόπκινς, αφού του είπε "να είναι αστείος και στην πραγματικότητα να καταστρέψει ό,τι είχε φανεί παλαιότερα για τον χαρακτήρα και να τον ξαναδημιουργήσει."