cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάτρικ Γιούιν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλάντο Μάτζικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Πολέμων Β΄ του Πόντου
Ο Πολέμων Β΄ ή Μάρκος Αντώνιος Πολέμων Πυθόδωρος ή Πολέμων της Κιλικίας (12/11 π.Χ. - 74 μ.Χ.) από τη Δυναστεία του Πολέμωνα, ήταν πρίγκιπας τού Κιμμερίου Βοσπόρου, τού Πόντου, τής Κιλικίας και τής Καππαδοκίας. Έγινε βασιλιάς τού Πόντου, τής Κολχίδας (38-62) και τής Κιλικίας (38-74), υποτελής στους Ρωμαίους.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Πολέμωνα Α΄ τού Πόντου και της Πυθοδωρίδας, κόρης τού βαθύπλουτου Πυθόδωρου τού Τραλλιανού. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ζήνων/Αρταξίας Γ΄ της Αρμενίας, υποτελής στους Ρωμαίους και μικρότερη αδελφή του η Αντωνία Τρύφαινα, σύζυγος τού Κότυος Γ΄ (Σαπαίων) της Θράκης.
Είχε καταγωγή Ελληνική (Μικρασιατική) και Ρωμαϊκή. Οι γονείς τού πατέρα του ήταν ο Ζήνων -εξέχων ρήτορας, αριστοκράτης, φίλος τού Μάρκου Αντωνίου- και η μάλλον ονομαζόμενη Τρύφαινα. Γονείς τής μητέρας του ήταν ο Πυθόδωρος, φίλος τού Πομπήιου και η Αντωνία Πρίμα, κόρη τού Μ. Αντωνίου και τής 2ης συζύγου του -και εξαδέλφης του- Αντωνίας Υβρίδας της Νεότερης. Αυτό τον έκανε 2ο εξάδελφο τού Νέρωνα, τού Καλιγούλα και της Ιουλίας Δρουσίλλας.
Η βασιλεία του
Αφού απεβίωσε ο πατέρας του το 8 π.Χ., η μητέρα του παντρεύτηκε τον Αρχέλαο της Καππαδοκίας, έτσι η οικογένειά του μετακόμισε στην Καππαδοκία. Μεγάλωσε με τα αδέλφια του στην Αυλή τού πατριού του. Ο Αρχέλαος απεβίωσε το 17 μ.Χ. και ο Πολέμων με τη μητέρα του μετακινήθηκαν πίσω στον Πόντο. Εκεί έζησε ως πολίτης, βοηθώντας τη μητέρα του στη διοίκηση τού βασιλείου τους. Το 38 απεβίωσε η Πυθοδωρίδα και ο Πολέμων Β΄ τη διαδέχθηκε ως βασιλιάς τού Πόντου, της Κολχίδας και της Κιλικίας.
Σύμφωνα με μία τιμητική επιγραφή στην Κύζικο το 38, ο Πολέμων Β΄ συμμετείχε στους εορταστικούς αγώνες, που έκανε η πόλη προς τιμήν της Ιουλίας Δρουσίλλας, αδελφής τού Καλιγούλα. Έτσι ο Πολέμων Β΄ έδειξε τη νομιμοφροσύνη του στη Ρώμη. Επίσης, μαζί με τον Αντίοχο Δ΄ της Κομμμαγηνής, έκανε αθλητικούς αγώνες προς τιμήν τού Κλαυδίου (εξαδέλφου της Πυθοδωρίδας) στην Κιλικία το 47 μ.Χ. Ο Αυτοκράτορας είχε προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες σε αυτούς και έτσι εκείνοι τού έδειξαν την εύνοιά τους.
Οικογένεια
Το έτος 50 μ.Χ. ο Πολέμων Β΄ ελκύστηκε από την πλούσια και όμορφη Βερενίκη από την Ηρωδιανή Δυναστεία. Την είχε συναντήσει στην Τιβεριάδα, όταν επισκέφθηκε τον πατέρα της Ηρώδη Αγρίππα Α΄ της Ιουδαίας. Η Βερενίκη, χήρα δεύτερη φορά από τον θείο της Ηρώδη της Χαλκίδας (στη Συρία) και με δύο παιδιά από αυτόν, ήθελε να παντρευτεί για να παύσουν οι φήμες, ότι είχε σχέση με τον αδελφό της. Τού ζήτησε όμως να μεταστραφεί στον Ιουδαϊσμό, δηλ. να περιτμηθεί πριν τον γάμο· αυτός συναίνεσε και ο γάμος έγινε. Όμως δεν κράτησε πολύ: η Βερενίκη άφησε τον Πόντο και επέστρεψε στην Αυλή τού αδελφού της. Τότε ο Πολέμων Α΄ έγινε Χριστιανός, σύμφωνα με τον θρύλο τού αποστόλου Βαρθολομαίου και μετά εθνικός πάλι.
Ο Πολέμων Β΄ μετονόμασε την πόλη Φανιζάν σε Πολεμώνιον (νυν Φάτσα Πόντου). Το 62 ο Νέρωνας τον έκανε να παραιτηθεί από τον Πόντο και την Κολχίδα, που έγιναν ρωμαϊκή επαρχία. Ο Πολέμων Β΄ έμεινε βασιλιάς της Κιλικίας, ώσπου απεβίωσε.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες του Πόντου Κατηγορία:Μονάρχες του Βασιλείου του Βοσπόρου
Δήμος Γκράντσκο
Ο Δήμος Γκράντσκο (Градско, ) είναι δήμος στο ανατολικό μέρος της Βαρτάσκα ]]. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Βάρνταρ. Γκράντσκο ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Γκράντσκο.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Γκράντσκο συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Περιφέρεια Βάρνταρ
Γεράσιμος Τανταλίδης
Ο Γεράσιμος (κατά κόσμον Γεώργιος Τανταλίδης, 20 Απριλίου 1854, Σύλλη του Ικονίου - 23 Αυγούστου 1928, Ιερουσαλήμ) ήταν Μικρασιάτης Μητροπολίτης. Διετέλεσε μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης, Πισιδίας, Ιωαννίνων και Ρόδου. Καταγόταν από μεγάλη φαναριώτικη οικογένεια και ήταν σπουδαίος μεταρρυθμιστής της εκκλησίας.
Σπούδασε Θεολογία αρχικά στην Θεολογική Σχολή του Σταυρού Ιεροσολύμων και κατόπιν στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1879 αφού υπέβαλε διατριβή με τίτλο «Τα κατά το σχίσμα της Ανατολικής και Δυτικής Εκκλησίας».
Στις 29 Μαΐου 1879 χειροτονήθηκε διάκονος και πήγε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Νομική. Το 1884 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και το 1885 διορίστηκε Γραμματέας της Μεγάλης Πρωτοσυγκελλίας. Στις 30 Απριλίου 1892, όντας ακόμη διάκονος, εξελέγη Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης. Στις 2 Μαΐου 1892 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και την επομένη επίσκοπος.
Την 1η Ιουνίου 1906 εξελέγη Μητροπολίτης Ιωαννίνων και στις 13 Μαρτίου 1910 Μητροπολίτης Ρόδου. Στις 26 Ιανουαρίου 1912 αποκαταστάθηκε στην Μητρόπολη Πισιδίας. Το 1923 παραιτήθηκε και εφησύχαζε στα Ιεροσόλυμα όπου και πέθανε στις 23 Αυγούστου 1928. Ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο της Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Ιεροσολύμων.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Σερβίων και Κοζάνης Κατηγορία:Μητροπολίτες Πισιδίας Κατηγορία:Μητροπολίτες Ιωαννίνων Κατηγορία:Μητροπολίτες Ρόδου Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Τζέιμς Τάνις
Ο Τζέιμς Τάνις (James Tanis) είναι πρώην αυτονομιστής αντάρτης και χρημάτισε πρώτος πρόεδρος της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπουγκαινβίλ. Υπηρέτησε ενωρίτερα ως αντιπρόεδρος στο Κογκρέσο του Λαού του Μπουγκαινβίλ. .
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1965 και μεγάλωσε στο χωριό Πανάμ της Λαμάνε, στα σύνορα του νότιου και κεντρικού Μπουγκαινβίλ. Ο Τάνις είναι πρώην αντάρτης και ήταν διοικητής του Αντιστασιακού Στρατού του Μπουγκαινβίλ Επίσης έχει περιγραφεί ότι "κάποτε είχε στενούς δεσμούς με τον αυτονομιστή ηγέτη, Φράνσις Όνα." Στη συνέχεια έγινε "σημαντικός παράγοντας στη σύναψη της ειρηνευτικής συμφωνίας του 2001" έπειτα από τον εμφύλιο πόλεμο στο Μπουγκαινβίλ. .
Πρόεδρος
Ο προκάτοχος του Τάνις, Τζόζεφ Καμπούι, απεβίωσε εν ενεργεία έπειτα από καρδιακή προσβολή, τον Ιούνιο του 2008, οδήγησε στη διενέργεια των προεδρικών εκλογών του 2008, το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο. Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν την περίοδο 8-20 Δεκεμβρίου του 2008, ο Τζέιμς Τάνις εξελέγη πρόεδρος επικρατώντας του Σαμ Ακοϊτάι και 12 ακόμα υποψηφίων. Η νίκη του Τάνις ήταν με διαφορά 13.547 ψήφων από το δεύτερο Ακοϊτάι Στις εκλογές υπήρξε χαμηλή προσέλευση που αποδόθηκε στα μπλόκα και στη μεγάλη παρουσία ενόπλων, τις τοπικές διενέξεις και τα παράπονα πολλών κατοίκων του Μπουγκαινβίλ ότι δεν είχαν εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους.
Ο Τάνις ανέλαβε καθήκοντα στις 30 Δεκεμβρίου για την πλήρωση του υπολοίπου της θητείας του Καμπούι (ως το 2010). Η ορκωμοσία του έγινε σε τελετή στις 6 Ιανουαρίου του 2009. Οι ειδικοί είδαν την εκλογή του Τάνις ως τη μετάβαση σε μια νέα γενιά πολιτικών.
Εκλογές 2010
Ο Τάνις έλαβε μέρος στις προεδρικές εκλογές, το Μάιο του 2010, ηττήθηκε όμως από τον Τζον Μόμις, που έλαβε ποσοστό 52% των ψήφων και ορκίστηκε πρόεδρος στις 15 Ιουνίου 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τανις
Κράπινα ποταμός
Ο Κράπινα (κροατικά: Krapina), είναι ποταμός της Κροατίας που ρέει μέσω της κομητείας Κράπινα και Ζαγόριε και της Κομητείας του Ζάγκρεμπ.
Είναι παραπόταμος του ποταμού Σάβα που εκβάλει σε αυτόν κοντά στο Ζάπρεσιτς. Το μήκος του είναι 75 χιλιόμετρα (47 μίλια) και η λεκάνη απορροής του καλύπτει έκταση 1.123 τετραγωνικών χλμ (434 τετραγωνικά μίλια).
Οι υδρολογικοί παράμετροι του Κράπινα παρακολουθούνται τακτικά στην Κροατία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Κροατίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Σάβου
Γκουίντο ντ' Αρέτσο
right|thumb|150px|Άγαλμα του Γκουίντο ντ' Αρέτσο, στην πόλη Αρέτσο της Ιταλίας
Ο Γκουίντο ντ' Αρέτσο (Guido d'Arezzo, περ. 995 - 1050) ήταν ιταλός θεωρητικός της μουσικής κατά τον Μεσαίωνα. Επινόησε το σύγχρονο σύστημα μουσικής σημειογραφίας, το μουσικό πεντάγραμμο, που αντικατέστησε τη νευματική σημειογραφία.
Εκεί επινόησε πολλά διδακτικά «εργαλεία», όπως το πεντάγραμμο, το εξάχορδο μουσικό σύστημα και τα ονόματα των φθόγγων (ντο-ρε-μι, κτλ). Τα ονόματα των φθόγγων προέρχονται από έναν γρηγοριανό ύμνο όπου κάθε στίχος ξεκινά από την αμέσως ψηλότερη νότα. Από την πρώτη συλλαβή κάθε στίχου πήραν οι νότες το όνομά τους. Αυτή η ονομασία των φθόγγων χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα στις χώρες της Νότιας Ευρώπης (Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία, κτλ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί μουσικοί Κατηγορία:Μεσαιωνική μουσική Κατηγορία:Μουσική σημειογραφία
Δαμιανός Λιβερόπουλος
Ο Δαμιανός Λιβερόπουλος (Αδριανούπολη, 1803 - Βιέννη, 1856) ήταν Έλληνας κληρικός, θεολόγος, καθηγητής του πανεπιστημίου της Αθήνας τον 19ο αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1803. Η καταγωγή του ήταν από την Πελοπόννησο. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στο Άγιο Όρος, μαζί με τον αδελφό του Κοσμά. Μετά την έναρξη της Επανάστασης του 1821 εγκαταστάθηκε στον Μυστρά και χειροτονήθηκε ιερέας. Μετά την ίδρυση του Πανεπιστημίου Αθηνών (τότε «Οθώνειον Πανεπιστήμιον») μετακόμισε στην Αθήνα και παρακολούθησε θεολογικές παραδόσεις ως ακροατής. Μετέβη επίσης για περαιτέρω σπουδές στη Γερμανία. Έγινε αρχιμανδρίτης και στις 17 Οκτωβρίου 1852 διορίστηκε έκτακτος καθηγητής της Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο, διαδεχόμενος τον Μισαήλ Αποστολίδη. Έγινε έτσι ο πρώτος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής που διορίστηκε έπειτα από την αρχική τριάδα καθηγητών, Θεόκλητου Φαρμακίδη, Κωνσταντίνου Κοντογόνη και Μισαήλ Αποστολίδη. Δίδαξε δογματική και χριστιανική ηθική.
Παραιτήθηκε από την καθηγητική έδρα του το 1856 και μετέβη στη Βιέννη όπου βρισκόταν ο αδελφός του, ο οποίος ήταν εφημέριος της ελληνικής κοινότητας, προκειμένου να αναλάβει επικεφαλής της. Απεβίωσε στην αυστριακή πρωτεύουσα μετά από λίγο.
Δημοσιεύσεις
Το μόνο γνωστό κείμενο του Δαμιανού Λιβερόπουλου είναι ο εναρκτήριος λόγος του στο μάθημα της δογματικής θεολογίας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Παναγιώτης Παυλίδης (καθηγητής)
Ο Παναγιώτης Παυλίδης (1837 - 1894) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κυπαρισσία το 1837. Φοίτησε στην Ριζάρειο Σχολή (1856-1860) και εν συνεχεία σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και τη Γερμανία. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν με ειδίκευση στην εβραϊκή γλώσσα.
Απεβίωσε στις 18 Νοεμβρίου 1894 στην Αθήνα. Μετά το θάνατό του παραχωρήθηκε στο Πανεπιστήμιο και στο Αρεταίειο Νοσοκομείο μέρος της κληρονομιάς του, και ένα άλλο μέρος για την αποκατάσταση ορφανών κοριτσιών.
Συγγραφικό έργο
Έγραψε θεολογικά συγγράμματα της ειδικότητας του. Μεταξύ αυτών :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Γιάννης Δοντάς
Ο Γιάννης Δοντάς (Αθήνα, 2 Μαρτίου 1958 – Αθήνα, 24 Ιουνίου 2023) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στη θέση του αμυντικού.
Καριέρα
Ο Γιάννης Δοντάς ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1976 από τον Απόλλωνα Σμύρνης. Το 1982 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για μια τετραετία κατακτώντας 2 φορές το νταμπλ (1984 και 1986) ενώ αγωνίστηκε και στον ημιτελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1985.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε για δυόμιση χρόνια στον Διαγόρα Ρόδου και τον Δεκέμβριο του 1988 μεταγράφηκε στην Α.Ε. Μεσολογγίου όπου αγωνίστηκε το δεύτερο μισό της σεζόν 1988-89 και το πρώτο μισό της σεζόν 1989-90 για να κλείσει την καριέρα του ως παίκτης-προπονητής στον Α.Π.Σ. Ζάκυνθος.
Αγωνίστηκε συνολικά 5 φορές με την Εθνική ομάδα, κάνοντας ντεμπούτο στις 10 Μαρτίου 1982 ως παίκτης του Απόλλωνα, σε αγώνα με αντίπαλο τη Σοβιετική Ένωση για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Διαγόρα Ρόδου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Μεσολογγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Ζακύνθου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατάλογος ελληνικών περιφερειών ανά Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης
Αυτός είναι ο κατάλογος των διοικητικών περιφερειών της Ελλάδας σύμφωνα με το Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης (αναφορά του 2021 με στοιχεία για το 2019).
thumb|347x347px|Οι περιφέρειες της Ελλάδας επισημανσμένες βάσει Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης. (ακολουθεί υπόμνημα)                                                                                           {{Legend|#810f7c|.895-.875}}{{Legend|#88419d|.874-.855}}{{Legend|#8c6bb1|.854-.835}}{{Legend|#8c96c6|.834-.815}}{{Legend|#f7fcfd|Άγιο Όρος}}
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα
Ελεύθερος να επιλέξεις
Το «Ελεύθερος να επιλέξεις» (Πλήρης τίτλος: «Ελεύθερος να επιλέξεις: μια προσωπική δήλωση» Free to Choose: A Personal Statement, 1980) είναι ένα βιβλίο και μία τηλεοπτική σειρά δέκα επεισοδίων που προβλήθηκε στη δημόσια τηλεόραση από τους οικονομολόγους Μίλτον και Ρόουζ Φρίντμαν που υποστηρίζει τις αρχές της ελεύθερης αγοράς. Ήταν κυρίως μια απάντηση σε ένα προηγούμενο βιβλίο-ορόσημο και τηλεοπτική σειρά: «Η Εποχή της Αβεβαιότητας», από τον σημαντικό οικονομολόγο John Kenneth Galbraith. Ο Μίλτον Φρίντμαν κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών το 1976.
Επισκόπηση
Το «Ελεύθερος να επιλέξεις» υποστηρίζει ότι η ελεύθερη αγορά λειτουργεί καλύτερα για όλα τα μέλη μιας κοινωνίας, παρέχει παραδείγματα για το πώς η ελεύθερη αγορά δημιουργεί ευημερία, και υποστηρίζει ότι μπορεί να λύσει τα προβλήματα, εκεί όπου άλλες προσεγγίσεις έχουν αποτύχει. Δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 1980, αποτελείται από 297 σελίδες και περιέχει 10 κεφάλαια. Το βιβλίο ήταν στην λίστα των best sellers στις Ηνωμένες Πολιτείες για 5 εβδομάδες.
To PBS άρχισε να μεταδίδει την τηλεοπτική σειρά τον Ιανουάριο του 1980. Η γενική μορφή ήταν με τον Μίλτον Φρίντμαν να σχολιάζει και να αφηγείται μια σειρά από ιστορικές καταγραφές επιτυχίας και αποτυχίας, τις οποίες απέδιδε είτε στον καπιταλισμό είτε στην έλλειψη αυτού (π.χ. το Χονγκ Κονγκ επαινείται για τις ελεύθερες αγορές του, ενώ η Ινδία κατακρίνεται για την στήριξη στον κεντρικό σχεδιασμό, ιδίως για την προστασία της παραδοσιακής κλωστοϋφαντουργίας της). Μετά την αρχική εκπομπή, ο Φρίντμαν συμμετείχε σε συζήτηση με έναν αριθμό επιλεγμένων συζητητών που προέρχονταν από τα συνδικάτα, την ακαδημία και την επιχειρηματική κοινότητα, όπως ο Ντόναλντ Ράμσφελντ (τότε της GD Searle & Company) και ο Φράνσις Φοξ Πάιβεν του Πανεπιστημίου City της Νέας Υόρκης. Οι συνομιλητές εξέφραζαν αντιρρήσεις ή υποστήριξη για τις προτάσεις που υποβλήθηκαν από τον Φρίντμαν, ο οποίος με τη σειρά του απαντούσε. Μετά το τελευταίο επεισόδιο, ο Φρίντμαν συμμετείχε σε μια συνέντευξη με τον Λώρενς Σπίβακ.
Η σειρά αναμεταδόθηκε το 1990 με την Λίντα Τσάβες να ρυθμίζει τα επεισόδια. Ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, ο Ρόναλντ Ρήγκαν, ο Στηβ Άλλεν και άλλοι έκαναν προσωπικές εισαγωγές για κάθε επεισόδιο της σειράς. Αυτή τη φορά, μετά το τμήμα του ντοκιμαντέρ, ο Φρίντμαν καθόταν απέναντι σε ένα μόνο αντίπαλο για να συζητήσουν τα ζητήματα που ανέκυψαν στο επεισόδιο.
Υποστηριζόμενες θέσεις
Οι Φρίντμαν υποστηρίζουν τις οικονομικές πολιτικές του laissez-faire, συχνά επικρίνοντας τις παρεμβατικές πολιτικές της κυβέρνησης και το κόστος τους σε προσωπικές ελευθερίες και στην οικονομική αποτελεσματικότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό. Οι συγγραφείς επιχειρηματολογούν εναντίον της κυβερνητικής φορολογίας στο φυσικό αέριο και τον καπνό και την κυβερνητική ρύθμιση των δημόσιων σχολικών συστημάτων. Οι Φρίντμαν υποστηρίζουν ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ επιδείνωσε την Μεγάλη Ύφεση παραμελώντας την αποτροπή της πτώσης της προσφοράς χρήματος στα χρόνια που προηγήθηκαν της ύφεσης.
Σχετικά με το θέμα της κοινωνικής πρόνοιας, οι Φρίντμαν υποστηρίζουν ότι οι τρέχουσες πρακτικές κοινωνικής πρόνοιας δημιουργούν «κηδεμονευόμενους από το κράτος» σε αντίθεση με «αυτάρκη άτομα» και πρότειναν ένα αρνητικό φόρο εισοδήματος ως λιγότερο επιβλαβή εναλλακτική. Οι Φρίντμαν επίσης υποστηρίζουν την κατάργηση του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων και Τροφίμων, αυστηρότερο έλεγχο της προσφοράς χρήματος από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα, καθώς και την ανάκληση των νόμων που ευνοούν τα εργατικά συνδικάτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλελεύθερα βιβλία
Κόμης της Νάντης
Οι Κόμητες της Νάντης ήταν οι Φράγκοι βασιλείς της Νάντης υπό την Δυναστεία των Καρολιδών, ήταν η πρωτεύουσα στο Δουκάτο της Βρετάνης. Η κομητεία αποτελούσε για τους Φράγκους το μέσο με το οποίο έκαναν εισβολή στους Βρετόνους και τους Βαννετούς, με τον τρόπο αυτό απέκτησε μεγάλη στρατηγική σημασία για τους Καρολίδες αυτοκράτορες. Στα μέσα του 9ου αιώνα μ.Χ. οι Βρετόνοι κατέλαβαν την Νάντη με αποτέλεσμα ο ηγεμόνας τους να είναι υποτελής των βασιλέων τους. Την εποχή που ήταν κόμης ο Οέλ της Νάντ ξέσπασε επανάσταση χάρη στην αντιδημοτική του πολιτική, ο Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας βρήκε την ευκαιρία να εισβάλει στην κομητεία και να την κάνει υποτελή του.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της Νάντης
Μπακλαβάς
thumb|right|250px|Μπακλαβάς του [[Γκαζιαντέπ]] Ο μπακλαβάς είναι γλύκισμα που συναντάται σε πολλές κουζίνες, όπως της Ελλάδας, της Τουρκίας και του Αζερμπαϊτζάν. Το γλύκισμα φτιάχνεται με ζύμη φύλλου και περιέχει γέμιση ξηρών καρπών, συνήθως φουντούκι, φυστίκι ή καρύδι, και παίρνει την γλυκιά του γεύση από σιρόπι ζάχαρης ή μελιού. Συνήθως σερβίρεται μετά από το γεύμα και συνοδεύεται από καφέ.
Τον Φεβρουάριο του 2008, ο μπακλαβάς του Γκαζιαντέπ, έλαβε την πιστοποίηση Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ). Είναι το πρώτο τουρκικό προϊόν που έλαβε αυτή τη διάκριση.
Ιστορία
thumb|right|200px|Διάφορα είδη μπακλαβά Αν και η ιστορία του μπακλαβά δεν είναι σαφώς καταγεγραμμένη, πολλές χώρες διεκδικούν τη δημιουργία του. Παρ’ όλα αυτά, η επικρατέστερη θεωρία είναι πως το γλύκισμα δημιουργήθηκε από Τουρκικά φύλα της Κεντρικής Ασίας, ενώ τελειοποιήθηκε στις κουζίνες των ανακτόρων του σουλτάνου, στο παλάτι Τοπκαπί.
Ο Βρυώνης (1971) υποστήριξε ότι το ελληνικό γλύκισμα κοπτή ήταν η βυζαντινή έκδοση του σημερινού μπακλαβά. Παρ' όλα αυτά ο Τσάρλς Πέρι (1994) υποστήριξε ότι ενώ η κοπτή περιείχε ξηρούς καρπούς και μέλι, η συνταγή δεν περιλάμβανε ζύμη. Συγκεκριμένα, στην προετοιμασία του βράζανε σε λάδι, μέλι και νερό φρούτα, τα ανακατεύανε με ψιλοκομμένους ξηρούς καρπούς και το σερβίρανε. Ο Πέρι υποστήριξε επίσης ότι πρώτοι οι Τούρκοι της Κεντρικής Ασίας ξεκίνησαν να φτιάχνουν ψωμί με πολλά επίπεδα ζύμης και έδειξε ότι ο χαμένος κρίκος ανάμεσα στον μπακλαβά των τούρκικων φυλών που κατοικούσαν στην Κεντρική Ασία και στον σημερινό μπακλαβά των Τούρκων της Τουρκίας, είναι το γλυκό pakhlavası, το οποίο δημιούργησαν οι κάτοικοι του Αζερμπαϊτζάν. Η μόνη διαφορά του με τον σημερινό μπακλαβά, είναι ότι η ζύμη, αν και είχε πολλά επίπεδα, δεν ήταν ζύμη φύλλου κρούστας, η οποία δημιουργήθηκε πρώτη φορά στις κουζίνες του ανακτόρου Τοπκαπί.
Σύμφωνα και με τον Άντριου Ντάλμπυ, δεν εμφανίζεται πουθενά ο μπακλαβάς σε αρχαιοελληνικές, αραβικές ή βυζαντινές πηγές, πριν την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η παλαιότερη συνταγή ενός είδους πρωτο-μπακλαβά υπάρχει σε ένα Κινέζικο-Μογγολικό βιβλίο με συνταγές του 1330, με την ονομασία güllach. Σήμερα, στη μοντέρνα Τουρκική κουζίνα, υπάρχει το παρόμοιο γλυκό güllac. Σε αυτό το γλυκό, λεπτά φύλλα ζύμης ψήνονται με γάλα και ζάχαρη. Το γλυκό αυτό σερβίρεται με καρύδια και φρέσκα ρόδια.
Ονομασία
Η λέξη μπακλαβάς προέρχεται πιθανόν από τη μογγολική ρίζα baγla- που σημαίνει 'τυλίγω' με την Τουρκική κατάληξη -v.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Αλγερινή κουζίνα Κατηγορία:Αζερική κουζίνα Κατηγορία:Αραβική κουζίνα Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα Κατηγορία:Αρτοσκευάσματα Κατηγορία:Βαλκανική κουζίνα Κατηγορία:Εβραϊκή κουζίνα Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Ιρανική κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Ουζμπεκική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις Κατηγορία:Ελληνικά επιδόρπια
Τα Μυθικά Πλάσματα του Νότου
Τα Μυθικά Πλάσματα του Νότου (αγγλικά: Beasts of the Southern Wild) είναι αμερικανική δραματική ταινία φαντασίας παραγωγής 2012. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Μπεν Ζέιτλιν και το σενάριο έγραψε ο ίδιος μαζί με τη Λούσι Άλιμπαρ και είναι βασισμένο στο μονόπρακτο Juicy and Delicious της Άλιμπαρ. Αντιμέτωπη τόσο με τη χειροτέρευση της υγείας του πατέρα της όσο και με το λιώσιμο των πάγων που πλημμυρίζουν το ποτάμι της κοινότητά της και απελευθερώνουν αρχαίους βούβαλους, η εξάχρονη Χασπάπι πρέπει να μάθει τους τρόπους του θάρρους και της αγάπης. Πρωταγωνιστούν οι Κουβενζανέ Γουόλις και Ντουάιτ Χένρι.
Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς στις 20 Ιανουαρίου 2012, όπου και βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής και με το Βραβείο Φωτογραφίας. Το Μάιο του 2012 προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Καννών κερδίζοντας τέσσερα βραβεία και στις 27 Ιουνίου κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους της Νέας Υόρκης και του Λος Άντζελες και αργότερα έλαβε ευρύτερη διανομή. Απέσπασε διθυραμβικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Διασκευασμένου Σεναρίου και Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Κουβενζανέ Γουόλις. Η Γουόλις στην ηλικία των 9 ετών αποτελεί τη νεαρότερη ηθοποιό στην ιστορία των βραβείων που λαμβάνει υποψηφιότητα στη συγκεκριμένη κατηγορία.
Πλοκή
Καθώς μια καταιγίδα πλησιάζει την απομακρυσμένη κοινότητα στο ποτάμι της Λουιζιάνα με το όνομα "Μπανιέρα", η εξάχρονη Χασπάπι και ο άρρωστος πατέρας Γουίνκ είναι αισιόδοξοι για τη ζωή και το μέλλον τους. Τα παιδιά στο σχολείο διδάσκονται από την Κυρία Μπαθσίμπα για τη φύση και την απελευθέρωση των προϊστορικών άουροχς, που προκλήθηκε από το λιώσιμο των πάγων. Στο σπίτι, η Χασπάπι φροντίζει τον εαυτό της καθώς ο πατέρας της αγνοείται. Όταν επιστρέφει σπίτι, φοράει νοσοκομειακά ρούχα. Οι δυο τους μαλώνουν και όταν η Χασπάπι γυρνάει σπίτι, του βάζει καταλάθος φωτιά. Ο Γουίνκ την κυνηγάει και τη χαστουκίζει. Όταν η Χασπάπι αντεπιτίθεται και τον χτυπάει στο στήθος, ο Γουίνκ καταρρέει. Η Χασπάπι, αφού συνειδητοποιεί τη ζημιά που προκάλεσε, τρέχει να βρει βοήθεια αλλά ο πατέρας λείπει όταν επιστρέφει. Εν τω μεταξύ στην Αρκτική, τα παγωμένα άουροχς παρασύρονται στον ωκεανό.
Πολλοί από τους κατοίκους της Μπανιέρας αρχίζουν να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους εξαιτίας της καταιγίδας. Ο Γουίνκ επανεμφανίζεται και μαζί με τη Χασπάπει πηγαίνουν σπίτι για να αρχίσουν να στήνουν οδοφράγματα πριν η καταιγίδα χτυπήσει την πόλη. Σε μια προσπάθειά του να κάνει τη Χασπάπι να αισθανθεί καλύτερα, ο Γουίνκ αρχίζει να πυροβολεί τα σύννεφα. Την επόμενη μέρα, οι δυο τους περπατάνε στην κατεστραμένη κοινότητάς του. Οι κάτοικοι της Μπανιέρας γιορτάζουν και κάνουν σχέδια για να ξαναχτίσουν την κοινότητά τους, αλλά όλα αρχίζουν να πεθαίνουν εξαιτίας του αλατισμένου νερού που έφερε η καταιγίδα. Ο Γουίνκ σκέφτεται ένα σχέδιο για την ααποστράγγιση του νερού καταστρέφοντας το φράγμα του ποταμού. Μαζί με κάτι φίλους του βάζουν δυναμίτη και κάνουν μία τρύπα στο φράγμα. Όλα πάνε βάση σχεδίου όταν οι αρχές καταφτάνουν και επιβάλλουν υποχρεωτική εκκένωση, μεταφέροντας του κατοίκους της Μπανιέρας σε ένα καταφύγιο έκτακτης ανάγκης. Εκεί ο Δόκτωρ Μαλόνι χειρουργέι τον Γουίνκ αλλά δεν τον γιατρεύει. Στην πρώτη ευκαιρία οι κάτοικοι της Μπανιέρας το σκάνε και επιστρέφουν στα σπίτια τους.
Έχοντας επίγνωση της κατάστασης του πατέρα της, η Χασπάπι φεύγει σε αναζήτηση της μητέρας της. Μαζί με φίλους της κολυμπάνε μέχρι ένα πλωτό μπαρ. Η Χασπάπι γνωρίζει τη μαγείρισα η οποία μπορεί να είναι η μητέρα της αν και η γυναίκα δεν την αναγνωρίζει. Η μαγείρισα της λέει ότι μπορεί να μείνει αν θέλει, αλλά η Χασπάπι λέει ότι πρέπει να γυρίσει σπίτι. Η Χασπάπι επιστρέφει πίσω στο σπίτι όπου έρχεται αντιμέτωπη με τα άουροχς που απελευθερώθηκαν από τον πάγο. Καθώς τα άουροχς φεύγουν, η Χασπάπι μπαίνει μέσα στο σπίτι και λέει το τελευταίο αντίο στον ετοιμοθάνατο Γουίνκ, ακούγοντας τον τελευταίο χτύπο της καρδιάς του. Βάζει φωτιά στη νεκρική πυρά του πατέρα της, ενώ στέκεται αλληλέγγυη μαζί με τους εναπομείναντες κατοίκους της Μπανιέρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Λουιζιάνα Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Fox Searchlight Pictures
Περιφέρεια Σεμιρέτσιε
δεξιά|μικρογραφία|Το εθνόσημο του [[Μπισκέκ|Πισπέκ]] Η περιφέρεια Σεμιρέτσιε (Семиреченская область, κυριολεκτικά, "Εφτά Ποτάμια της γης") ήταν ένα όμπλαστ (περιφέρεια) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος του οτιοανατολικού Καζακστάν και του βορειοανατολικού Κιργιστάν. Δημιουργήθηκε από τα εδάφη του βορείου τμήματος του Χανάτου της Κοκάνδης που αποτελούσε μέρος του Καζακικού Χανάτου. Το διοικητικό κέντρο ήταν το Βέρνι, το σημερινό Αλμάτι. Ιδρύθηκε το 1854 και κυβερνόταν ως μέρος του Κυβερνείου-Στρατηγείας των Στεπών (πριν από το 1882 ήταν γνωστό ως Κυβερνείο-Στρατηγία της Δυτικής Σιβηρίας) μεταξύ 1854 και το 1867 και πάλι μεταξύ του 1882 και 1899 και μέρος του Ρωσικού Τουρκιστάν μεταξύ του 1867 και του 1882 και πάλι μεταξύ του 1899 και του 1917. Η Ρωσία κατέλαβε την περιοχή Ζέτισου το 1854 και ο έλεγχος πάνω από την περιοχή αναγνωρίστηκε στην Συνθήκη της Αγίας Πετρούπολης (1881) μεταξύ της Ρωσίας και της Δυναστείας Τσινγκ.
Διοικητική διαίρεση
Το 1897, η περιφέρεια Σεμιρέτσιε χωριζόταν σε 6 ουγιέζντ:
Δημογραφικά στοιχεία
Το 1897, 987,863 κάτοικοι κατοικούσαν στην περιφέρεια. Οι Καζάκοι αποτελούσαν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Σημαντικές μειονότητες αποτελούνταν από Ρώσους και Ταράντσι. Ο συνολικός αριθμός ομιλητών τουρκικών γλωσσών ήταν 878.209 άτομα (88,9%).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Καζακστάν Κατηγορία:Ιστορία της Κιργιζίας Σεμιρετσιε, Ομπλαστ του
Κούπα ποταμός
Ο Κούπα (κροατικά: Kupa, σλοβένικα: Kolpa, λατινικά: Colapis), είναι ποταμός της Κροατίας και της Σλοβενίας, σε μεγάλο τμήμα του φυσικό σύνορο των δύο χωρών, παραπόταμος του ποταμού Σάβα. Έχει μήκος 297 χιλιόμετρα από τα οποία τα 118 χιλιόμετρα (73 μίλια) είναι τα σύνορα των δύο χωρών, και το υπόλοιπο βρίσκεται στην Κροατία.
Ο Κούπα πηγάζει στην ορεινή περιοχή της Γκόρσκι Κόταρ βορειοανατολικά της Ριέκα, στην περιοχή του εθνικού πάρκου Ρίσνιακ. Ρέει λίγα χιλιόμετρα προς τα ανατολικά, λαμβάνει τον μικρό ποταμό Τσάμπρανκα από τα αριστερά λίγο πριν τα σλοβενικά σύνορα.
Στη συνέχεια συνεχίζει ανατολικά μεταξύ του Λευκού Καρνιόλα περιοχή στα βόρεια και κεντρική Κροατία στα νότια. Έπειτα δέχεται τα νερά του Λαχίνια από τα αριστερά και τελικά αποκολλάται από τα σλοβενικά σύνορα κι εισρέει στη Σλοβενία. Στο κάτω της πορεία του ο Κούπα ελίσσεται μέσω δασωμένων περιοχών κοντά στο Κάρλοβατς.
Στη συνέχεια, φτάνει ως την πόλη του Κάρλοβατς όπου δέχεται τα νερά από δύο άλλους ποταμούς από τα δεξιά, Ντόμπρα και Κόρανα. Συνεχίζει να ρέει προς τα ανατολικά, όπου συγχωνεύεται με τον Γκλίνα από τα δεξιά, καθώς και τον Όντερ από τα αριστερά, και προχωρεί στην πόλη της Σίσακ όπου εκβάλλει στον ποταμό Σάβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Κροατίας Κατηγορία:Ποταμοί της Σλοβενίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Σάβου Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα
Χώρα Μετζόβου
μικρογραφία|right|350px|Χάρτης της Χώρας Μετσόβου Η περιοχή του Μετσόβου από τα μέσα του 17ου αιώνα, που υπάγεται από τους Οθωμανούς σε ειδικό φορολογικό-διοικητικό καθεστώς, συγκροτεί μία συνομοσπονδία πέντε ορεινών οικισμών. Σε διάφορα διοικητά έγγραφα, που διασώζονται από τον 18ο αιώνα και μετά, αυτή η συνομοσπονδία αναφέρεται ως Χώρα Μετζόβου ή ως Χώρα Μετζόβου ομού με μαχαλάδες. Η λέξη Χώρα προσδιορίζει τον οικισμό του Μετσόβου που ήταν ο πρωτεύων της περιοχής ενώ η λέξη μαχαλάδες τους οικισμούς Μαλακάσι, Κουτσούφλεανη (νυν Πλατάνιστος), Μηλιά και Ανήλιο.
Σύνορα
Τα σύνορα της Χώρας Μετζόβου περιελάμβαναν αρχικά και την κοινοτική έκταση του οικισμού Ντερβεντίστα (νυν Ανθοχώρι ) την οποία απώλεσε αργότερα. Σύμφωνα με ιστορικές ενδείξεις η συγκρότηση της Χώρας Μετζόβου βασίστηκε σε μία προϋπάρχουσα γεωγραφική και διοικητική πραγματικότητα της περιοχής, ή οποία ανάγεται τουλάχιστον στην πρώτη οθωμανική περίοδο.
Διοίκηση
Αν και το Μέτσοβο κατείχε την οικονομική, εδαφική και δημογραφική πρωτοκαθεδρία, οι αποφάσεις λαμβάνονταν από την κοινή συνέλευση της Χώρας και των Μαχαλάδων, οι οποίοι διέθεταν ίδια κοινοτική γη και αρχικά τουλάχιστον δική τους κοινοτική αρχή. Από τα μέσα του 18ου αιώνα ωστόσο, η διακυβέρνησης της Χώρας αποκτά μία περισσότερο ολιγαρχική μορφή χαρακτηριστικό στοιχείο της οποίας είναι η συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια της αριστοκρατικής ομάδας του Μετσόβου και ο περιορισμός του πολιτικού ρόλου των μαχαλάδων.
Η γεωγραφική ζώνη που συγκροτούσε την Χώρα Μετσόβου αποτέλεσε για πολλούς αιώνες ενιαία γεωγραφική, διοικητική και εκκλησιαστική περιοχή, ανεξάρτητα από τις μεταβολές που υπέστη το φορολογικό και πολιτικό της καθεστώς ιδίως κατά τον 19ο αιώνα. Σημαντικός ενοποιητικός παράγοντας για τους κατοίκους της αποτέλεσε και το γεγονός ότι υπαγόταν σε κοινή εκκλησιαστική αρχή.
Πηγές
Κατηγορία:Φορολογία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Ιστορία των Ιωαννίνων Κατηγορία:Ιστορία των Γρεβενών Κατηγορία:Ιστορία των Τρικάλων
Ζαν-Ιβ Φερρί
Ο Ζαν-Ιβ Φερρί (Γαλλικά:Jean-Yves Ferri) είναι σχεδιαστής και σεναριογράφος κόμικς, ο οποίος γεννήθηκε στην Αλγερία στις 20 Απριλίου 1959. Έχει γράψει το σενάριο για τέσσερα άλμπουμ του Αστερίξ (Ο Αστερίξ στους Πίκτους, Ο πάπυρος του Καίσαρα, Ο Αστερίξ και ο Υπεριταλικός και Η κόρη του Βερσινζετορίξ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι καλλιτέχνες Κατηγορία:Σκιτσογράφοι
Πριμέιρα Λίγα
Το Πορτογαλικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (πορτογαλικά: Primeira Liga, η προφορά στα ευρωπαϊκά πορτογαλικά είναι Πριμέιρα Λίγα, προφορά ΔΦΑ : [pɾiˈmejɾɐ ˈliɣɐ]) είναι η πρώτη κατηγορία για τις επαγγελματικές ομάδες ποδοσφαίρου της Πορτογαλίας, το οποίο ιδρύθηκε το 1934.
Διοργανώνεται από την Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (LPFP) και έως την περίοδο 2013–14 αναφερόταν ως Liga ZON Sagres, ενώ από την περίοδο 2015–16 έχει το διακριτικό τίτλο Liga NOS για εμπορικούς λόγους. Η πιο επιτυχημένη ομάδα του θεσμού είναι η Μπενφίκα με 38 τίτλους, η οποία μαζί με την Πόρτο και την Σπόρτινγκ Λισαβόνας αποτελούν τις τρεις παραδοσιακά ισχυρές ομάδες της χώρας, έχοντας κατακτήσει την πρωτιά 86 φορές από τις 88 συνολικά σεζόν. Η Πόρτο έχει το ρεκόρ συνεχόμενων πρωταθλημάτων με 5 κατά σειρά κατακτήσεις (1995–1999).
Ανά σύλλογο
thumb|130px|Διακριτικό της εκάστοτε Πρωταθλήτριας Πορτογαλίας έως το 2012.
Ομάδες
Στην πρώτη κατηγορία της Πορτογαλίας συμμετέχουν συνολικά 18 ομάδες.
Αριθμός συλλόγων που συμμετείχαν ανά περίοδο στο Πορτογαλικό Πρωτάθλημα στο πέρας των χρόνων.
Λογότυπο
Το λογότυπο του πρωταθλήματος εμπεριέχει κατά καιρούς την ονομασία του εκάστοτε κύριου χορηγού της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Πορτογαλίας
Μετάλλιο Μαξ Πλανκ
Το Μετάλλιο Μαξ Πλανκ είναι ένα βραβείο για εξαιρετικά επιτεύγματα στη θεωρητική φυσική. Απονέμεται ετησίως από την Deutsche Gesellschaft Physikalische (γερμανικά: Γερμανική Φυσική Εταιρεία), η μεγαλύτερη οργάνωση φυσικών στον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τιμητικές διακρίσεις Κατηγορία:Πολιτισμός της Γερμανίας Μαξ Πλανκ
Βεατρίκη του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ
Η Βεατρίκη, γερμ.; Beatrix von Brandenburg (γερμ.: Beatrix von Brandenburg, πολων.: Beatrycze Brandenburska (π. 1270 - πριν από τις 26 Απριλίου 1316), ήταν Γερμανίδα πριγκίπισσα και μέλος του Οίκου των Ασκάνια, του κλάδου του Βρανδεμβούργου. Ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ. Με τους δύο γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Σφιντνίτσα και μετά του Kόζλε-Μπύτομ- Σιέβιες.
Οικογένεια
Ήταν η δεύτερη κόρη του Όθωνα Β΄ του Υψηλού, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ και της Ιουδήθ του Χένεμπεργκ, κόρης του Χέρμαν Α΄ κόμη του Χένεμπεργκ. Η Ιουδήθ ήταν κληρονόμος του Κόμπουργκ και του Σμάλκαλντεν.
Πρώτος γάμος
Ένα από τα πρώτα καθήκοντα του Μπόλκο Α΄ του Αυστηρού ως μοναδικού δούκα της Σφιντνίτσα, ήταν η προστασία της μέτριας κληρονομιάς του από την αυξανόμενη δύναμη του Ερρίκου Ε΄ του Ενάρετου, δούκα του Βρότσουαφ. Προς τον σκοπό αυτό, αποφάσισε να ενταχθεί σε συμμαχία με τους μαργράβους του Βρανδεμβούργου, η οποία παγιώθηκε με τον γάμο μεταξύ αυτού και της Βεατρίκης, που έγινε στην πόλη του Σπάνταου στις 19 Απριλίου 1279. Ωστόσο λόγω της συγγένειας μεταξύ του γαμπρού και της νύφης, ο επίσημος γάμος πραγματοποιήθηκε περισσότερο από πέντε χρόνια αργότερα, στις 4 Οκτωβρίου 1284 στην πόλη του Βερολίνου (αν και η παπική απαλλαγή για να επιτρέψει το γάμο ανακοινώθηκε ένα χρόνο αργότερα, το 1285).
Μαζί ο Μπόλκο Α΄ και η Βεατρίκη είχαν παιδιά:
Δεύτερος γάμος
Ο Μπόλκο Α΄ απεβίωσε ξαφνικά στις 9 Νοεμβρίου 1301 και τάφηκε στο αβαείο του Γκρύσαου/Κσέσουφ. Εκείνη την εποχή, η Βεατρίκη ήταν σε προχωρημένη εγκυμοσύνη στη μικρότερη κόρη τους Άννα, που γεννήθηκε δύο εβδομάδες αργότερα. Τον Μπόλκο Α΄ διαδέχτηκαν οι γιοί του, αλλά επειδή ήταν ανήλικοι εκείνη την εποχή, ο αδελφός της Bεατρίκης, ο Χέρμαν μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ ανέλαβε την επιτροπεία των κτήσεων και την κηδεμονία των παιδιών της. Την επιμέλεια των γιων του Ερρίκου Ε΄ δούκα της Λεγκνιτσα και την διακυβέρνηση των γαιών του ανέλαβε ο Βεντσέσλαος Β΄ της Βοημίας.
Μετά από σχεδόν επτά χρόνια χηρείας, η Bεατρίκη έκανε δεύτερο γάμο τις 21 Σεπτεμβρίου 1308 με τον Βλάντισλαφ δούκα του Kόζλε-Μπύτομ-Σιέβιες. Είχαν παιδιά:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Στέφανος Ούρος Γ΄
Ο Στέφανος Ούρος Γ΄ (Стефан Урош III Дечански Немањић, γνωστός ως Ντέτσαν(σκ)ι, παλαιότερη απόδοση στα Ελληνικά: Ντεκάνσκι, (1276/1284 - 11 Νοεμβρίου 1331) από τον Οίκο των Νεμάνιτς ήταν βασιλιάς της Σερβίας από τις 6 Ιανουαρίου του 1322 έως τις 8 Σεπτεμβρίου του 1331. Ίδρυσε το μοναστήρι στο Ντέτσαν(σκ)ι του Κοσσυφοπεδίου.
Βιογραφία
Ο Στέφανος Ούρος Γ΄ ήταν ο γιος του Στεφάνου Ούρος Β΄ Μιλούτιν, βασιλιά της Σερβίας και της Άννας Τερτερ, ανιψιά (ή κόρη) του Γεωργίου Α΄ βασιλιά της Βουλγαρίας· γεννήθηκε πριν ο πατέρας του ανεβεί στον θρόνο το 1282. Ενώ ήταν ακόμη νεαρός είχε σταλεί από τον πατέρα του ως όμηρος στον Νογκάι Χαν της Χρυσής Ορδής, για τη διατήρηση της ειρήνης μεταξύ των Σέρβων και των Τατάρων. Έμεινε εκεί μέχρι τον θάνατο του Νογκάι το 1299.
Το 1314 επαναστάτησε κατά του πατέρα του, ο οποίος τον συνέλαβε, τον τύφλωσε και τον έστειλε στην Κωνσταντινούπολη στην Αυλή του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου. Ο Στέφανος δεν τυφλώθηκε εντελώς και ίσως δεν ήταν καθόλου τυφλός. Μετά το 1317 έγραψε μια επιστολή προς τον Ντανίλο, επίσκοπο της Ζαχλουμίας, ζητώντας του να παρέμβει στον πατέρα του. Ο Ντανίλο στην συνέχεια έγραψε στον Αρχιεπίσκοπο Νικόδημο της Σερβίας, ο οποίος μίλησε με τον Μιλούτιν και τον έπεισε να δεχτεί πίσω το γιο του
Το 1320 ο Στέφανος επέστρεψε στη Σερβία. Ο ετεροθαλής του αδελφός και κληρονόμος του στέμματος, Στέφανος Κωνσταντίνος είχε τον τίτλο του ζουπάνου της Ζέτας. Ο πατέρας τους αρρώστησε και πέθανε στις 29 Οκτωβρίου 1321 και ο Κωνσταντίνος ανακηρύχθηκε βασιλιάς.
Ο Στέφανος Ούρος δεν αναγνώρισε την διαδοχή του Κωνσταντίνου, αλλά ανακηρύχθηκε και αυτός βασιλιάς και στη συνέχεια εισέβαλε στη Ζέτα. Στη μάχη που ακολούθησε, ο Κωνσταντίνος σκοτώθηκε. Μετά τη νίκη του στις 6 Ιανουαρίου 1322, ο Αρχιεπίσκοπος της Σερβίας Νικόδημος έστεψε τον Στέφανο Ούρο Γ΄ βασιλιά και τον γιο του, τον Δουσάν, συμβασιλέα. Ο διορισμός του Δουσάν ως συμβασιλέα, και ζουπάνου της Ζέτας, τον κατέστησε επίσημα κληρονόμο του θρόνου.
Εν τω μεταξύ ο εξάδελφός του Στέφανος Βλάντισλαβ Β΄ απελευθερώθηκε από τη φυλακή μετά από το θάνατο του Μιλούτιν και ανέκτησε το θρόνο τού βασιλείου της Σίρμιας. Ο Βλάντισλαβ απαίτησε επίσης το θρόνο της Σίρμιας μετά το θάνατό του Μιλούτιν και σύμφωνα με την συμφωνία που είχε κάνει με τον πατέρα εκείνου Ντραγκούτιν. Ο Βλάντισλαβ Β΄ κατάφερε να αποσπάσει την βοήθεια των Ούγγρων, των Βουλγάρων και των Βοσνίων κατά του Στέφανου Ούρου Γ'.
Στο 1323 ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των εξαδέλφων. Το φθινόπωρο ο Βλάντισλαβ εξακολουθούσε να κατέχει το Ρούντνικ, αλλά μέχρι το τέλος του 1323 φαίνεται να έχει υποχωρήσει βορειότερα. Πολλοί από τους οπαδούς του Βλάντισλαβ, με επικεφαλής τον έμπορο από την Ραγούσα Μεντσέτ, αντιστάθηκαν στον στρατό του Στέφανου Ούρου στο κοντινό φρούριο Οστροβίτσα. Τότε ο Στέφανος Ούρος έστειλε απεσταλμένους προς τη Ραγούσα διαμαρτυρόμενος για την υποστήριξη των Ραγουσανών στον Βλάντισλαβ. Οι κάτοικοι της Ραγούσα απέρριψαν την καταγγελία του Στέφανου Ούρου, ισχυριζόμενοι ότι στην Οστροβίτσα ήταν Σέρβοι. Ο Βλάντισλαβ νικήθηκε σε μάχη στα τέλη του 1324 και κατέφυγε στην Ουγγαρία. Οι εντάσεις μεταξύ Ραγούσας και Σερβίας συνεχίστηκαν: τον Αύγουστο του 1325 ο Βογίν λεηλάτησε τη Ραγούσα, με αποτέλεσμα μία σύντομη απαγόρευση του εμπορίου. Στις 25 Μαρτίου του 1326 ο Στέφανος Ούρος επιβεβαίωσε τα προνόμια που είχαν χορηγηθεί προηγουμένως στη Ραγούσα από τον Μιλούτιν.
Η Ραγούσα και η Σερβία άρχισαν πάλι τις εντάσεις, αυτή την φορά με εξωτερική βοήθεια. Οι Βούλγαροι με τους Βυζαντινούς προετοιμαζόταν για την εισβολή στη Σερβία, που έγινε το 1330. Το πιο σημαντικό γεγονός της βασιλείας του Στέφανου Ούρου ήταν η Μάχη του Βέλμπαζντ το 1330, όπου νίκησε και σκότωσε τον Μιχαήλ Ασέν Γ΄. Στη μάχη της Βέλμπαζντ πήρε μέρος και ο διάδοχος του θρόνου Δουσάν, πρίγκιπας της Σερβίας.
Το βασιλικό του στέμμα φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Τσετίνιε στο Μαυροβούνιο.
Οικογένεια
Με την πρώτη του σύζυγο Θεοδώρα της Βουλγαρίας ο Στέφαν Ούρος είχε δύο παιδιά:
Με τη δεύτερη σύζυγό του, Μαρία Παλαιολογίνα, κόρη του Ιωάννη Παλαιολόγου (εγγονού του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου), ο Στέφανος είχε:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Σερβίας Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας) Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς Κατηγορία:Σέρβοι άγιοι Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Μιθριδάτης Χρηστός
Ο Μιθριδάτης Χρηστός (απεβ. 115-113 π.Χ.) ήταν πρίγκιπας και συγκυβερνήτης του βασιλείου του Πόντου. Χρηστός σημαίνει χρήσιμος.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μιθρδάτη Ε΄ του Πόντου και της Λαοδίκης ΣΤ΄, κόρης του Αντιόχου Δ΄ της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Είχε καταγωγή Ελληνική και Περσική. Αδέλφια του ήταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ του Πόντου, η Λαοδίκη, σύζυγος τού προηγουμένου και η Λαοδίκη, σύζυγος του Αριαράθη ΣΤ΄ της Καππαδοκίας.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόντο. Το 120 π.Χ. ο πατέρας του έκανε ένα πολυτελές συμπόσιο στη Σινώπη, αλλά δηλητηριάστηκε. Η διαθήκη του όριζε διαδόχους τους δύο ανήλικους γιους του, με τη Λαοδίκη ΣΤ΄ ως αντιβασίλισσα. Αυτή ευνοούσε τον Χρηστό έναντι του μεγαλύτερου αδελφού του.
Το 116/115 π.Χ. οι δύο αδελφοί τιμήθηκαν με στήλη από τον γυμνασίαρχο της Δήλου. Άλλη αφιερωματική επιγραφή σώζεται στην Αθήνα, ως αναγνώριση της βοήθειάς τους σε ναύτες και εμπόρους· υπάρχουν ανάγλυφες μορφές των δύο και του Διός προστάτου.
Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ξέφυγε από τα σχέδια της μητέρας του και κρύφτηκε. Το 116-113 π.Χ. εμφανίστηκε, επέστρεψε στον Πόντο και χαιρετίστηκε ως βασιλιάς. Μπόρεσε να εκτοπίσει τη μητέρα του και τον αδελφό του από τον θρόνο και να γίνει ο μόνος βασιλιάς του Πόντου. Έδειξε επιείκεια προς αυτούς: δεν τους εκτέλεσε, τους έκλεισε όμως σε φυλακή. Η μητέρα του απεβίωσε εκεί από φυσικά αίτια. Ο Χρηστός απεβίωσε από φυσικά αίτια, ή αργότερα δικάστηκε για προδοσία και εκτελέστηκε με διαταγή τού Μιθριδάτη ΣΤ΄. Τους έγιναν βασιλικές ταφές.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Ζυγός (όρος)
Από τον Μεσαίωνα έως πρόσφατα, ένα μεγάλο τμήμα της οροσειράς που διασχίζει τα ανατολικά εδάφη της περιοχής του Μετσόβου, καταγράφεται σε διάφορες γραπτές πηγές με το ορονύμιο Ζυγός. Αυτή η ονομασία προέρχεται από το τοπωνύμιο Ζυγός ή ʤugu στο τοπικό βλάχικο ιδίωμα, με το οποίο οι κάτοικοι της περιοχής προσδιορίζουν συγκεκριμένο αυχένα της ίδιας κορυφογραμμής λόγω του ότι χρησιμοποιούνταν ως ορεινό πέρασμα.
Επί αιώνες αποτελούσε το υψηλότερο σημείο του βασικότερου άξονα επικοινωνίας μεταξύ Ηπείρου και Θεσσαλίας. Η διαχρονική σπουδαιότητα αυτής της ράχης για τις χερσαίες επικοινωνίες του παρελθόντος, οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι ταξιδιώτες το χειμώνα αλλά και η ομορφιά της αποτέλεσε αιτία πολλαπλών και εκτενών αναφορών από την αρχαιότητα έως τα νεώτερα χρόνια.
Ο περιηγητής Λήκ (Leake) θεωρεί τον Ζυγό ως το πιο αξιόλογο βουνό στην Ελλάδα και το σημείο όπου πηγάζουν τα μεγαλύτερα ποτάμια της. Ο ζωγράφος E. Lear, αναφέρει ότι είναι ο «γονιός» των σπουδαιότερων ποταμών της Ελλάδος, ρυθμίζει την επικοινωνία μεταξύ Ηπείρου και Θεσσαλίας, ενώ είναι εξίσου φημισμένος για τις διασυνδέσεις, τη γεωγραφική και πολιτική θέση, αλλά και για την γραφικότητά του.
με-πλαίσιο|Το πέρασμα του Ζυγού.  Έγχρωμη λιθογραφία - Dupré L. 1825
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οροσειρές της Ελλάδας Κατηγορία:Πίνδος Κατηγορία:Κορυφογραμμές
Γεώργιος Δέρβος
Ο Γεώργιος Δέρβος (1854 - 1925) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1854. Σπούδασε στην Ριζάρειο Σχολή και μετά στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Αποφοίτησε με διδακτορικό δίπλωμα το 1877 και συνέχισε σπουδάζοντας φιλοσοφία και θεολογία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και αρχικά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση για πέντε χρόνια και από το 1885 στη Ριζάρειο Σχολή. Το 1881 διορίστηκε υφηγητής εκκλησιαστικής ιστορίας και αργότερα (1897) καθηγητής της Πατρολογίας και χριστιανικής αρχαιολογίας στη θεολογική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε πέντε φορές (1898-1899, 1903-1904, 1908-1909, 1914-1915 και 1920-1921) κοσμήτορας της Θεολογικής σχολής καθώς και πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών (1913-1914). Το 1923 αποχώρησε από την πανεπιστημιακή του θέση, ως ομότιμος καθητητής.
Απεβίωσε στις 3 Απριλίου 1925 στην Αθήνα.
Συγγραφικό έργο
Συνέγραψε αρκετά έργα της ειδικότητας του. Μεταξύ αυτών :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Kaiser Chiefs
Οι Kaiser Chiefs είναι αγγλικό ροκ συγκρότημα του νέου κύματος από το Λιντς, με παρουσία από τις αρχές του 2000. Οι σχολικοί φίλοι Νικ Χόντγκσον, Σάιμον Ριξ και Νικ Μπέινς ενώθηκαν για την δημιουργία του. Αργότερα, προστέθηκαν ο Άντριου Γουάιτ και ο πτυχιούχος της σχολής τεχνών Ρικ Γουίλσον, οι οποίοι είχαν το τραγούδι τραγουδάνε σε μία μπάντα, η οποία υπήρχε σαν φόρος τιμής για τους Rolling Stones. Αρχικά ονομάζονταν Parva. Μετά την μετονομασία τους σε Kaiser Chiefs το 2002, το συγκρότημα άσκησε ισχυρές επιδράσες στη βρετανική μουσική σκηνή. Έτσι, κέρδιασαν τρία Βρετανικά μουσικά βραβεία στις κατηγορίες: Καλύτερο μουσικό συγκρότημα, Καλύτερη Βρετανική Ροκ Εκτέλεση και Καλύτερη Ζωντανή Εκτέλεση το 2006. Το πρώτο τους σινγκλ Oh My God κυκλοφόρησε το 2004. Ούτε αυτό, ούτε το επόμενο του I Predict a Riot, κέρδισαν μια ξεχωριστή θέση στις λίστες επιτυχιών (τσαρτ). Γαι την πλειοψηφία του κοινού ήταν άγνωστο ότι αυτά τα τραγούδια κυκλοφόρησαν πριν από την επιτυχημένη επανακυκλοφορία του Oh My God το 2005. Το συγκρότημα, ακόμα, επανακυκλοφόρησε το I Predict a Riot μετά από την αυξημένη αποδοχή του Oh My God και του Everyday I Love You Less and Less.
Το πιο επιτυχημένο τραγούδι μέχρι σήμερα είναι το Ruby που έπιασε την θέση 1 στις 25 Φεβρουαρίου 2007.
Το πρώτο άλμπουμ Employment κυκλοφόρησε το 2005. Ένα δεύτερο άλμπουμ, με το όνομα Yours Truly, Angry Mob κυκλοφόρησε στις 26 Φεβρουαρίου του 2007.
Η πρώτη μεγάλη εμφάνιση των Kaiser Chiefs ήταν σε φεστιβάλ στο Ρέντινγκ και σε Φεστιβάλ του Λιντς στις 27 Αυγούστου 2004. Το επόμενο έτος, στις 16 Μαΐου του 2005, εμφανίστηκαν στο Pinkpop Festival στο Λάντγκραφ, της Ολλανδίας. Κατόπιν, οι εξελίξεις άρχισαν να τρέχουν. Μετείχαν στη συναυλία του Live 8 στη Φιλαδέλφεια στις 2 Ιουλίου 2005, μια από τις δυο μοναδικές βρετανικές εμφανίσεις με συμμετοχή καλλιστεχνών (οι Def Leppard ήταν η άλλη). Ερμήνευσαν τα I Predict a Riot, Everyday I Love You Less and Less και Oh My God.
Ο Ιούνιος του 2005 τους βρήκε πρώτα ονόματα στο May Ball του Queens' Κολέγιο του Κέμπριτζ, πριν την επευφημημένη εμφάνιση τους στο βροχερό Γκλαστόνμπερι Φεστιβάλ κατά τη διάρκεια του ίδιου μήνα, ενώ στην εμφάνιση τους τον Αύγουστο στο V Festival χαρακτηρίστηκαν ως μία πολύ ενθουσιώδης παρέα, αν και ο Ρικ Γουίλοον είχε το πόδι του στον γύψο. Ξεκίνησαν την Βρετανική τους περιοδεία, η οποία υποστηρίχθηκε από τους Maxïmo Park και τους The Cribs. Η πρώτη τους αμερικανική περιοδεία (με τους The Cribs) έγινε το καλοκαίρι του 2005, και ακολούθησαν μερικές ακόμα εμφανίσεις στο Foozer tour. Συνέχισαν με το άνοιγμα των συναυλιών των Foo Fighters κατά τη διάρκεια της Αυστραλιανής τους περιοδείας τον Δεκέμβριο του 2005. Έπαιξαν επίσης στον Jools Holland και στο ακροατήριό του στις 31 Δεκεμβρίου του 2005.
Το 2006 ήταν ένα έτος με ελάχιστες εμφανίσεις, δεδομένου ότι το συγκρότημα άρχισε να ηχογραφεί το νέο άλμπουμ του τον Αύγουστο. Την 1η Μαρτίου, το συγκρότημα έπαιξε στη μεγαλύτερη συναυλία με πρώτα ονόματα που έχει γίνει στην ιστορία της μουσικής σκηνής του Άμστερνταμ (Heineken Music Hall) στην Ολλανδία, παίζοντας μπροστά σε ένα κοινό περίπου 5.500 ανθρώπων. Αυτό το σόου ήταν μέρος της Ευρωπαϊκής περιοδείας τους το Φεβρουάριο και το Μάρτιο. Τον Απρίλιο έπαιξαν σε διάφορα σόου στη Βρετανία, ενώ ακολούθησαν συμμετοχές σε διάφορα φεστιβάλ τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, συμπεριλαμβανομένων των Pinkpop, Rock Am Ring, Rock Werchter, και του σημαντικότερου Ρέντινγκ και Φεστιβάλ του Λιντς, που εκμεταλλεύτηκαν άλλη μια ευκαιρία να παίξουν στην πόλη τους. Έπαιξαν διάφορα από το μεγαλύτερες επιτυχίες τους (μέχρι σήμερα), συμπεριλαμβανομένων των Time Honoured Tradition, Na Na Na Na Naa, Oh My God, Everyday I Love You Less and Less και I Predict a Riot.
Στα τέλη του 2007 έκαναν μια περιοδεία σε κλαμπς της Ευρώπης, σε Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Δανία και Ελλάδα. Σε αυτή την περιοδεία, οι Kaiser Chiefs ερμήνευσαν τραγούδια όπως τα Highroyds και Heat Dies Down που περιλαμβάνονται στο νέο άλμπουμ Yours Truly, Angry Mob. Το σιγκλ Ruby είναι μετέδωσαν πολλοί ραδιοφωνικοί σταθμοί, παγκοσμίως.
Ακόμα, είναι γνωστοί ως σκληροπυρηνικοί οπαδοί της Λιντς Γιουνάιτεντ, και έχουν παρεκκλίνει από τις περιοδείες τους πολλές φορές για να ενισχύσουν την αγαπημένη τους ποδοσφαιρική ομάδα.