cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έρικ Γκριν
Κίνα και Μπέτις
Το καλοκαίρι του 2019, μετακόμισε στην Κίνα για τους Fujian Sturgeons του CBA. Τον Ιανουάριο του 2020, συμφώνησε με την ισπανική Μπέτις. Μέχρι την στιγμή της διακοπής λόγω του κορωνοϊού, είχε πάνω από 20 πόντους κατά μέσο όρο με την ομάδα από την Σεβίλλη στην ACB.
Μπαχτσεσεχίρ
Στις 26 Ιουνίου ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Μπαχτσεσεχίρ. Τη σεζόν 2020-21, είχε 21,3 πόντους με την Μπαχτσεσεχίρ στo Γιούροκαπ.
Ζετζιάνγκ Γκόλντεν Μπουλς
Τον Νοέμβριο του 2021, συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στην Κίνα για τους Ζετζιάνγκ Γκόλντεν Μπουλς. Σε 16 αγώνες με τους Ζεζιάνγκ σκόραρε 17 πόντους, μαζί με 3.6 ασίστ και 5.2 ριμπάουντ στα 17 λεπτά που βρισκόταν στο παρκέ.
Χάποελ Χολόν
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2022, ανακοινώθηκε από την Χαπόελ Χολόν για τους επόμενους τρεις μήνες. Σε 10 αγώνες πρωταθλήματος με τη Χολόν, είχε κατά μέσο όρο 22,2 πόντους, 3,2 ριμπάουντ και 3,4 ασίστ, ενώ σε 6 αγώνες στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ μέτρησε αντίστοιχα 18,2 πόντους, 2,8 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ.
Μπουντούτσνοστ
Στις 28 Δεκεμβρίου 2022, μετακόμισε στο Μαυροβούνιο για λογαριασμό της Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γιούτα Τζαζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρίνο Μπιγκχορνς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κινεζικών συλλόγων
Μαριόν Μπαρτολί
Η Μαριόν Μπαρτολί (γαλλ. Marion Bartoli, γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1984) είναι Γαλλίδα πρώην αθλήτρια της αντισφαιρίσεως (τένις) και προπονήτρια. Γεννήθηκε στη μικρή πόλη Λε Πουί-αν-Βελαί από γονείς κορσικανικής καταγωγής.
Η Μπαρτολί κέρδισε το πρωτάθλημα του Γουίμπλεντον το 2013, νικώντας στον τελικό τη Ζαμπίνε Λιζίκι, ενώ είχε φθάσει στον τελικό και το 2007. Επίσης έφθασε στον ημιτελικό του Ρολάν Γκαρός του 2011. Εκτός από αυτά, κερδισε οκτώ ακόμα τίτλους σε τουρνουά της WTA στο απλό και τρεις στο διπλό. Στις 14 Αυγούστου 2013 ανεκοίνωσε την αποχώρησή της από το επαγγελματικό τένις.
Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας της η Μπαρτολί νίκησε τρεις αθλήτριες που τη συγκεκριμένη στιγμή βρίσκονταν στο No. 1 της παγκόσμιας κατατάξεως: τη Ζυστίν Ενέν στον ημιτελικό του Γουίμπλεντον του 2007, τη Γέλενα Γιάνκοβιτς στον τέταρτο γύρο του Αυστραλιανού Όπεν του 2009 και τη Βικτόρια Αζαρένκα στον προημιτελικό του Μαϊάμι Όπεν το 2012. Επίσης κατέγραψε νίκες έναντι άλλων κορυφαίων τενιστριών, όπως επί της Βένους Ουίλιαμς, της Serena Williams, της Caroline Wozniacki, Petra Kvitová και της Kim Clijsters.
Το στιλ του παιχνιδιού της ήταν ιδιόρρυθμο, καθώς χρησιμοποιούσε και τα δυο της χέρια τόσο στο φόρχαντ όσο και στο μπάκχαντ. Η υψηλότερη θέση που έφθασε ποτέ στην παγκόσμια κατάταξη (στο απλό) ήταν το νο. 7, τόσο στις αρχές του 2012 όσο και τον Ιούλιο του 2013 μετά τον θρίαμβό της στο Γουίμπλεντον, το οποίο κατέκτησε εκείνο το έτος χωρίς να χάσει ούτε ένα σετ, κάτι που μόνο 5 άλλες τενίστριες στην επαγγελματική εποχή το είχαν κατορθώσει μέχρι τότε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Κορσικανοί Κατηγορία:Νικητές του Γουίμπλεντον
Ορύξ Ντουαλά
Η Ορύξ Ντουαλά (γαλλικά: Oryx Douala) είναι αθλητικός σύλλογος στο Ντουάλα του Καμερούν. Χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο και το μαύρο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Σταντ ντε λα Ρεουνιφικασιόν, χωρητικότητας 30.000 θεατών.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1907.
Επιτυχίες
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καμερούν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907
Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16
Το Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16 ήταν η 2η έκδοση του Κυπέλλου Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ. Νικήτρια ήταν η για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16 συμμετείχαν οι 8 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16.
Διεξήχθη σε 3 γύρους. Στην προημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Προκρινόταν η νικήτρια ομάδα. ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλία δινόταν ημίωρη παράταση. Αν μετά το τέλος της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες σε ουδέτερες έδρες. Προκρινόταν η νικήτρια ομάδα. ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλία δινόταν ημίωρη παράταση. Αν μετά το τέλος της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Hanklyn-Janklin
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
10 χρόνια Καζακστάν (χωριό)
Το 10 χρόνια Καζακστάν (Қазақстанның 10 жылдығы) είναι χωριό στην επαρχία Κόκσου, στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Απέχει 8 χιλιόμετρα από το Μπαλπίκ Μπι. Ο κώδικας КАТО είναι ο 194853200.
Πληθυσμός
Το 1999 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 543 άτομα και σύμφωνα με την απογραφή του 2009, στο χωριό ζούσαν 263 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Πρινοκκοκάς
Ο Πρινοκοκκάς ήταν Έλληνας αγωνιστής του 15ου αιώνα.
Βιογραφία
Έζησε στην Πελοπόννησο. Όταν οι Τούρκοι κατέλυσαν τον Μοριά και δεν βρήκαν αντίσταση επειδή το Δεσποτάτο του Μυστρά είχε διαλυθεί, ο Πρινοκοκκάς αντιτάχτηκε. Στο Καστρίτσι, λίγο έξω από την Σπάρτη πολέμησε αρκετό καιρό και πολιορκήθηκε. Οι στρατιώτες του πέθαναν από την πείνα και γι'αυτό αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει. Οι Τούρκοι όμως δεν κράτησαν το λόγο τους και τον έγδαραν αυτόν ζωντανό, ενώ παλούκωσαν άλλους 300 κατοίκους του Καστριτσίου. Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 15ου αιώνα
ΑΣΦΑΛΕΣ Δίκτυο
Το ΑΣΦΑΛΕΣ Δίκτυο (SAFE Network) είναι ένα αυτόνομο δίκτυο ομότιμων κόμβων, αναπτύσεται από τη MaidSafe, μια εταιρεία λογισμικού που εδρεύει στη Σκωτία. Σχεδιάστηκε από τον David Irvine και είναι ένα έργο ανοιχτού κώδικα. Το SAFE στο SAFE Network σημαίνει Ασφαλής Πρόσβαση για όλους (Secure Access for Everyone) και το λογισμικό είναι στη φάση δοκιμής alpha από το 2016.
Περιγραφή
Το ΑΣΦΑΛΕΣ Δίκτυο έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα αποκεντρωμένο αυτόνομο δίκτυο ομότιμων κόμβων όπου θα στεγάζει όλα τα δεδομένα όπως ιστοσελίδες, εφαρμογές, και τα δεδομένα που θα ανεβάζει ο κάθε χρήστης για να είναι διαθέσιμα από οπουδήποτε, και όλα αυτά θα είναι κρυπτογραφημένα, ασφαλή, τεμαχισμένα και διανεμημένα σε πολλά σημεία, και μόνο ο κάτοχος θα έχει προσβαση και έλεγχο πάνω σε αυτά.
== Από τι αποτελείται == Το ΑΣΦΑΛΕΣ Δίκτυο αποτελείται απo:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών Κατηγορία:Λογισμικό ανοικτού κώδικα
Κληματάκι Γρεβενών
Το Κληματάκι είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 710 μέτρα.
Ιστορία - Διοικητικά
Οι παλιές ονομασίες του χωριού Νταβρόνιστα και Δοβρούνιστα φανερώνουν κατοίκηση από την εποχή του Βυζαντίου και την κάθοδο σλαβικών φύλων τον 7ο αιώνα (Σκλαβηνίες). Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως τσιφλίκι μπέη και την στις αρχές του 19 αιώνα όταν ο Αλή Πασάς κατέλαβε τα Γρεβενά ήταν υπό την προστασία του Βελή Αγά. Στην απογραφή του 1856 αναφέρεται ως Ελευθεροχώρι με 17 μουσουλμανικά και 29 χριστιανικά σπίτια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Κληματάκι
Μαργαρίτα της Βουργουνδίας, δούκισσα της Βαυαρίας
Η Μαργαρίτα της Βουργουνδίας (Marguerite de Bourgogne, 1374 - 8 Μαρτίου 1441) δούκισσα της Βαυαρίας μέσω του γάμου της με τον Γουλιέλμο Β΄ της Βαυαρίας ήταν το τρίτο από τα εννιά παιδιά και η μεγαλύτερη κόρη του Φιλίππου του Ισχυρού και της Μαργαρίτας Γ΄ της Φλάνδρας. Ο πατέρας της Μαργαρίτας χρησιμοποίησε τους γάμους των παιδιών του προκειμένου να πετύχει τους πολιτικούς του στόχους, η Μαργαρίτα και ο αδελφός της Ιωάννης δούκας της Βουργουνδίας παντρεύτηκαν σε διπλό γάμο τον Γουλιέλμο της Βαυαρίας και την αδελφή του Μαργαρίτα της Βαυαρίας. Ο γάμος γιορτάστηκε στις 12 Απριλίου 1385 στο Καμπραί, έφερε την ένωση του Αινώ και της Ολλανδίας με τη Βουργουνδία και τη Φλάνδρα κάτι που θα πραγματοποιηθεί με τον ανιψιό της Φίλιππο Γ΄ τον Καλό. Η Μαργαρίτα είχε ισχυρή πολιτική επίδραση στον σύζυγο της, ο σύζυγος της προτιμούσε να κυβερνά την Ολλανδία, γι'αυτό η ίδια κυβερνούσε στο όνομα του το Αινώ.
Μετά από 16 χρόνια ατεκνίας η Μαργαρίτα γέννησε στις 16 Αυγούστου 1401 μια κόρη την Ιακωβίνη της Βαυαρίας, η πολιτική επιρροή της Μαργαρίτας αυξήθηκε σημαντικά μετά τη δεκαετία του 1410 αφού έκανε πολλές δωρεές σε πόλεις και κάστρα. Ο σύζυγος της πέθανε από δάγκωμα σκύλου (1417), η Μαργαρίτα προσπάθησε από τότε να εγγυηθεί τη διαδοχή των εδαφών απο την κόρη της σε περίπτωση θανάτου της. Η Ζακλίν κληρονόμησε το Αινώ, την Ολλανδία και τη Ζηλανδία αλλά δεν κατόρθωσε να κληρονομήσει τη Βαυαρία. Η Μαργαρίτα έζησε στο κάστρο του Λε Κουεσνόι το οποίο ήταν προσωπικό της δώρο όπου και πέθανε μετά από την κόρη της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βαλουά-Βουργουνδίας Κατηγορία:Κόμισσες του Αινώ
Μαρία Μπουένου
Η Μαρία Εστέρ Μπουένου (Maria Esther Andion Bueno, 11 Οκτωβρίου 1939 – 8 Ιουνίου 2018) ήταν μία από τις κορυφαίες Βραζιλιάνες αθλήτριες της αντισφαιρίσεως (τένις) όλων των εποχών.
Η Μπουένου γεννήθηκε στο Σάο Πάολο και ο πατέρας της ήταν μανιώδης ερασιτέχνης τενίστας. Η ίδια άρχισε να παίζει σε ηλικία 6 ετών, στα 12 κέρδισε το πρώτο της τουρνουά και στα 15 της χρόνια κέρδισε το πρωτάθλημα της χώρας της στην κατηγορία των γυναικών. Ως ενήλικη (ήταν δεξιόχειρας και με ύψος 1,70 μέτρο), κέρδισε κατά την ενδεκάχρονη σταδιοδρομία της 19 τίτλους «γκραν σλαμ» (7 στο απλό, 11 στο διπλό και 1 στο μεικτό διπλό), γεγονός που την καθιστά την πλέον επιτυχημένη Νοτιοαμερικανίδα τενίστρια στην ιστορία του αθλήματος, ενώ είναι και η μοναδική Νοτιοαμερικανίδα που κέρδισε ποτέ τίτλο στο πρωτάθλημα του Γουίμπλεντον (και μάλιστα τρεις στο απλό). Στο τέλος των ετών 1959 και 1960 βρισκόταν στο No. 1 της παγκόσμιας κατατάξεως των γυναικών. Το 1960 έγινε η πρώτη γυναίκα που κέρδισε ποτέ και τα 4 γκραν σλαμ μιας χρονιάς στο διπλό, τα τρία με παρτενέρ την Νταρλήν Χαρντ και ένα με την Κριστίν Τρούμαν.
Αναλυτικότερα, κέρδισε τους εξής τίτλους γκραν σλαμ στο απλό:
Στο Γουίμπλεντον: το 1959, το 1960 και το 1964 Στο Αμερικανικό Όπεν: τα έτη 1959, 1963, 1964 και 1966
Δεν κέρδισε ποτέ το Ρολάν Γκαρός ή το Αυστραλιανό Όπεν στο απλό, φθάνοντας μόνο ως τους τελικούς, του μεν πρώτου το 1964, του δε δεύτερου το 1965.
Η Μπουένου απεβίωσε σε νοσοκομείο του Σάο Πάολο από σπάνιο είδος καρκίνου, σε ηλικία 78 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές του Γουίμπλεντον Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Αρίστιππος (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Αρίστιππος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:
Αρεταφίλα η Κυρηναία
Η Αρεταφίλα η Κυρηναία  (κόρη του Αιγλάτωρα, 1ος αιώνας π.Χ.) ήταν Ελληνίδα κάτοικος της Κυρήνης, η οποία σύμφωνα με τον ιστορικό του 1ου αιώνα μ.Χ. Πλούταρχο ο οποίος εξιστορεί τη ζωή της, απάλλαξε την πόλη από το καθεστώς της τυραννίας που εγκαταστάθηκε το 50 π.Χ. από τον Νικοκράτη.
Τυρανία του Νικοκράτη
Σύμφωνα με τη διήγηση του Πλουτάρχου, η Αρεταφίλα ήταν κόρη του Αιγλάτωρα και σύζυγος του Φαίδιμου, όπου και οι 2 ήταν άτομα με καλή φήμη στην τοπική κοινωνία. Εκθειαζόταν για την ομορφιά και τον χαρακτήρα της, και συμμετείχε στις κοινές υποθέσεις της πόλης.
Κάποια στιγμή, ένας από τους αριστοκράτες της πόλης, ο Νικοκράτης, απέκτησε τον έλεγχο και εγκατέστησε τυραννίδα με τον ίδιο ως ηγέτη, αφού προηγουμένως δολοφόνησε πολλούς κατοίκους της πόλης, ανάμεσα τους και τους ιερείς των ναών, καθώς και τον Φαίδιμο, τον σύζυγο της Αρεταφίλας. Ο ιδιαίτερα δικτατορικός και σκληρός χαρακτήρας του Νικοκράτη μαρτυρείται και από άλλα γεγονότα, όπως το ότι εγκατέστησε στρατιώτες στις πύλες της πόλης οι οποίοι τρυπούσαν με τα ξίφη και ακόντια τους τα πτώματα που μεταφέρονταν έξω από την πόλη και τα σημάδευαν με καυτό σίδηρο, έτσι ώστε να είναι βέβαιο πως δεν θα ξεφύγει κανείς από την πόλη παριστάνοντας τον πεθαμένο, ενώ εντός της πόλης επικρατούσε γενικευμένη και αδιάκριτη βία εναντίον των κατοίκων.
Αποτυχημένη απόπειρα
Κάποιοι κάτοικοι που είχαν κατορθώσει να διαφύγουν και ήταν πλέον εξόριστοι, ήταν πολύ φοβισμένοι και χωρίς οργάνωση για να αποτολμήσουν την επανάκτηση της πόλης. Έτσι η Αρεταφίλα είδε τον εαυτό της ως τη μοναδική ελπίδα σωτηρίας της πόλης, και άρχισε να καταστρώνει σχέδιο για την εξόντωση του Νικοκλή μέσω δηλητηρίου. Η μητέρα του Νικοκράτη, η Κάλβια, υποπτεύτηκε τα σχέδια της Αρεταφίλας, και έπεισε τον γιό της Νικοκράτη να ανακρίνει την Αρεταφίλα μέσω βασανιστηρίων. Ωστόσο η αγάπη του Νικοκράτη για την Αρεταφίλα επικράτησε και πάλι, έτσι ώστε να καθυστερήσει την ανάκριση, ενώ και η ίδια η Αρεταφίλα υπερασπίστηκε ικανά τον εαυτό της κάτι που συνέβαλε στην γέννηση αμφιβολιών για το αν όντως συνωμοτούσε ή όχι. Όταν παρουσιάστηκε ως αδιάσειστο στοιχείο το σκεύασμα που ετοίμαζε, η Αρεταφίλα παραδέχτηκε πως το είχε δημιουργήσει αυτή, αλλά πως δεν ήταν θανάσιμο δηλητήριο, παρά ερωτικό ελιξήριο, και πως οι κατηγορίες εναντίον της οφείλονταν σε ζηλοφθονία άλλων για την αγάπη που της είχε ο ηγεμόνας της πόλης.
Ο Νικοκλής ωστόσο δεν πείστηκε με την εξήγηση αυτή, και έτσι ενέκρινε τελικά την ανάκριση μέσω βασανισμού, και ο βασανισμός έγινε υπό την εποπτεία της μητέρας του Νικοκλή της Καλβίας. Η Αρεταφίλα υπέμενε τα βασανιστήρια, και όταν αυτά έπειτα από ώρα τελείωσαν, καθώς και η ίδια η Κάλβια είχε πλέον κουραστεί, αντικρίζοντας την Αρεταφίλα ο Νικοκλής μετάνιωσε για τον βασανισμό της συζύγου του, και απελευθερώνοντας την άρχισε να της φέρεται στοργικά και πάλι.
Λέανδρος
Μετά από κάποιο καιρό, η Αρεταφίλα σύστησε την κόρη της, η οποία κατείχε μεγάλη ομορφιά, στον μικρό αδερφό του τυράννου Νικοκλή, τον Λέανδρο, ο οποίος την ερωτεύτηκε και ύστερα από κάποιο καιρό τη νυμφεύθηκε. Η Αρεταφίλα πλέον αποκτώντας επιρροή στον Λέανδρο μέσω της κόρης της, σταδιακά και συστηματικά προσπαθούσε να τον στρέψει εναντίον του αδερφού του, του Νικοκλή, τροφοδοτώντας τον εγωισμό και υπερηφάνεια του Λεάνδρου εναντίον του αδερφού του. Έτσι ο Λέανδρος φρόντισε να δολοφονηθεί ο Νικοκλής μέσω μιας υπηρέτριας των ανακτόρων, η οποία και σκότωσε τον τύραννο.
Ο Λέανδρος έγινε πλέον ο νέος τύραννος, κυβερνώντας κατά παρόμοια πρότυπα με τον αδερφό του, ενώ διατηρούσε καλές σχέσεις με την Αρεταφίλα. Η Αρεταφίλα ωστόσο στο παρασκήνιο συνέχισε να συνωμοτεί, εναντίον του Λεάνδρου αυτή τη φορά. Αρχικά, κανόνισε ώστε να γίνει επίθεση στην πόλη από κάποιες Λιβυκές (αφρικανικές) φυλές της ερήμου, και κατόπιν έβαλε σκέψεις στο μυαλό του Λεάνδρου εναντίον των υψηλόβαθμων αξιωματικών του στρατεύματος, λέγοντας πως δεν ήταν πρόθυμοι να πολεμούν αλλά να κάθονται εν καιρό ειρήνης, με την ειρήνη να είναι κάτι που ήταν αποτέλεσμα της ηγεμονίας του Λεάνδρου, ο οποίος ωστόσο δεν θα ήταν σε θέση να στηριχτεί στους ανθρώπους αυτούς αν κάτι συνέβαινε καθώς ήταν αναξιόπιστοι. Κατόρθωσε μάλιστα να οριστεί η ίδια ως εκπρόσωπος της πόλης κατά τις συνομιλίες με τον ηγέτη των λιβυκών δυνάμεων οι οποίοι πλησίαζαν την πόλη. Κατά την συνάντηση της αυτή με τον αρχηγό των Λιβύων, τον Άναβο, έταξε στους Λίβυους σπουδαία δώρα και θησαυρούς με την προϋπόθεση πως θα συνελάμβαναν τον Λέανδρο μόλις τους δινόταν η ευκαιρία, πρόταση που έγινε αποδεκτή. Ο Λέανδρος κατά την πορεία του να συμμετέχει και αυτός σε αργότερο χρονικό σημείο στις συνομιλίες, ήταν χωρίς τη φρουρά του, και μόλις εμφανίστηκε η Αρεταφίλα ευθύς τον άρπαξε και σέρνοντας τον τον παρέδωσε στους Αφρικανούς οι οποίοι τον συνέλαβαν.
Επιστέγασμα
Οι κάτοικοι της πόλης με το άκουσμα της είδησης ξέσπασαν σε επευφημίες και εορτασμούς, ευχαριστώντας την Αρεταφίλα και τιμώντας την ως ίση με τους θεούς. Κατόπιν έστρεψαν την προσοχή τους προς τους κύριους εκπροσώπους του παλιού πλέον τυραννικού καθεστώτος. Την μητέρα του Νικοκλή και Λεάνδρου, Κάλβια, την έκαψαν ζωντανή. Τον Λέανδρο, ο οποίος τους παραδόθηκε πίσω από τους Αφρικανούς, τον έραψαν μέσα σε ένα σάκο και τον πέταξαν στη θάλασσα, και όσο για την Αρεταφίλα, αποφάσισαν πως θα αποτελούσε μέλος του νέου συμβουλίου που θα διαχειρίζονταν τις υποθέσεις της πόλης.
Η Αρεταφίλα αρνήθηκε, και αντ'αυτού, επέλεξε την απομόνωση στην οικία της, όπου πέρασε τις ημέρες της υφαίνοντας στον αργαλειό ως το τέλος της ζωής της.
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι
Καστελλάνοι Κέρκυρας
Με την ονομασία Καστελλάνοι Κέρκυρας αναφέρονται:
Θρησκεία Γιορούμπα
μικρογραφία|Ιερείς Ομπατάλα σε ναό στην Ιφέ Η θρησκεία Γιορούμπα, ή Ισέσε (γιορούμπα: Ìṣẹ̀ṣe), περιλαμβάνει τις παραδοσιακές θρησκευτικές και πνευματικές έννοιες και πρακτικές του λαού των Γιορούμπα. Η πατρίδα του βρίσκεται στη σημερινή νοτιοδυτική Νιγηρία, η οποία περιλαμβάνει την πλειοψηφία των πολιτειών Όγιο, Όγκουν, Όσουν, Όντο, Εκίτι, Κουάρα και Λάγος, καθώς και τμήματα της πολιτείας Κόγκι και τα γειτονικά μέρη του Μπενίν και του Τόγκο, κοινώς γνωστά ως Γιορουμπαλάνδη (γιορούμπα: Ilẹ̀ Káàárọ̀-Oòjíire). Μοιράζεται ορισμένους παραλληλισμούς με το Βουντού που ασκούν οι γειτονικοί λαοί Φον και Έουε στα δυτικά και με τη θρησκεία των λαών Έντο και Ιγκάλα στα ανατολικά. Η θρησκεία Γιορούμπα είναι η βάση για έναν αριθμό θρησκειών στον Νέο Κόσμο, ιδίως τη Σαντερία, την Ουμπάντα, την Τρίνινταντ Ορίσα και την Καντομπλέ. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις των Γιορούμπα αποτελούν μέρος του Itàn (ιστορία), του συνολικού συμπλέγματος τραγουδιών, ιστοριών και άλλων πολιτιστικών εννοιών που συνθέτουν την κοινωνία των Γιορούμπα.
Όρος
Το όνομα στα Γιορούμπα για τη θρησκεία των ιθαγενών Γιορούμπα είναι Ìṣẹ̀ṣẹ, το οποίο αναφέρεται επίσης στις παραδόσεις και τις τελετουργίες που περιλαμβάνουν τον πολιτισμό των Γιορούμπα. Ο όρος προέρχεται από μια συστολή των λέξεων Ìṣẹ̀, που σημαίνει «πηγή ή ρίζα ή προέλευση» και ìṣe, που σημαίνει «πρακτική ή παράδοση», που συνδυάζονται για να σημαίνουν «Η πηγή της παράδοσής μας», όπως πολλές από τις πρακτικές, τις πεποιθήσεις, τις παραδόσεις και τις τηρήσεις των Γιορούμπα προέρχονται από τη θρησκευτική λατρεία της Ορίσα.
Πεποιθήσεις
μικρογραφία| Μια ιέρεια [[Γεμάτζα στο Όγιο της Νιγηρίας]] Σύμφωνα με τον Κόλα Αμπιμπόλα, οι Γιορούμπα έχουν εξελίξει μια ισχυρή κοσμολογία. Ο Νιγηριανός καθηγητής για τις παραδοσιακές αφρικανικές θρησκείες, Τζάικομπ Κ. Ολουπόνα, συνοψίζει ότι το κεντρικό στοιχείο για τη θρησκεία Γιορούμπα, και που όλα τα όντα κατέχουν, είναι γνωστό ως «Ase», που είναι «η ισχυρή λέξη που πρέπει να συμβεί», η «δύναμη της ζωής» και η «ενέργεια που ρυθμίζει κάθε κίνηση και δραστηριότητα στο σύμπαν». Κάθε σκέψη και δράση κάθε ατόμου ή όντος στο Aiyé (το φυσικό βασίλειο) αλληλεπιδρά με την Υπέρτατη δύναμη, όλα τα άλλα έμβια όντα, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας της Γης, καθώς και με το Όρουν (τον άλλο κόσμο), στον οποίο υπάρχουν θεοί, πνεύματα και πρόγονοι. Η θρησκεία Γιορούμπα μπορεί να περιγραφεί ως μια πολύπλοκη μορφή πολυθεϊσμού, με μια Ανώτατη αλλά μακρινή δημιουργό δύναμη, που καλύπτει ολόκληρο το σύμπαν.
Ο ανθρωπολόγος Ρόμπερτ Βόκς περιέγραψε τη θρησκεία Γιορούμπα ως ανιμιστική, σημειώνοντας ότι «είναι σταθερά προσκολλημένη στον τόπο».
Κάθε άτομο που ζει στη γη προσπαθεί να επιτύχει την τελειότητα και να βρει το πεπρωμένο του στο Όρουν-Ρέρε (το πνευματικό βασίλειο εκείνων που κάνουν καλά και ευεργετικά πράγματα).
Το ori-inu (πνευματική συνείδηση στο φυσικό πεδίο) κάποιου πρέπει να αναπτυχθεί για να ολοκληρώσει την ένωση με το «Iponri» του (Ori Orun, πνευματικός εαυτός).
Στο σύστημα πεποιθήσεων των Γιορούμπα, το Ολοντουμαρέ έχει ασυδοσία σε όλα όσα υπάρχουν. Ως εκ τούτου, θεωρείται υπέρτατο.
Δημιουργία
Οι Γιορούμπα ως λαός θεωρούν την Ολοντουμαρέ ως την κύρια δύναμη της δημιουργίας.
Σύμφωνα με μια από τις γιορούμπα αφηγήσεις για τη δημιουργία, σε ένα ορισμένο στάδιο της διαδικασίας, η «αλήθεια» στάλθηκε για να επιβεβαιώσει την κατοικησιμότητα των πλανητών που σχηματίστηκαν πρόσφατα. Τη γη, που είναι μία από αυτούς, την επισκέφτηκε αλλά θεωρήθηκε πολύ υγρή για συμβατική ζωή.
Μετά από μια επιτυχημένη χρονική περίοδο, μια σειρά από θεότητες με επικεφαλής τον Ομπατάλα στάλθηκαν για να ολοκληρώσουν το έργο να βοηθήσουν τη γη να αναπτύξει τον φλοιό της. Σε μια από τις επισκέψεις τους στο βασίλειο, η αψιδωτή θεότητα Ομπατάλα ανέβηκε στη σκηνή εξοπλισμένη με ένα μαλάκιο που έκρυβε κάποια μορφή χώματος, φτερωτά θηρία και κάποιο υλικό σαν ύφασμα. Το περιεχόμενο αδειάστηκε σε αυτό που σύντομα έγινε ένας μεγάλος τύμβος στην επιφάνεια του νερού και αμέσως μετά, τα φτερωτά θηρία άρχισαν να το σκορπίζουν γύρω μέχρι το σημείο όπου σταδιακά έγινε ένα μεγάλο κομμάτι ξηράς γης. Οι διάφορες εσοχές που δημιούργησαν έγιναν τελικά λόφοι και κοιλάδες.
Ο Ομπατάλα πήδηξε σε ένα ψηλό έδαφος και ονόμασε το μέρος Ιφέ. Η γη έγινε εύφορη και η φυτική ζωή άρχισε να ανθίζει. Από χούφτες χώμα άρχισε να πλάθει ειδώλια. Εν τω μεταξύ, καθώς αυτό συνέβαινε στη γη, η Ολοντουμαρέ συγκέντρωσε τα αέρια από τις μακρινές περιοχές του διαστήματος και πυροδότησε μια έκρηξη που διαμορφώθηκε σε μια βολίδα. Αυτός στη συνέχεια  το έστειλε στο Ιφέ, όπου στέγνωσε μεγάλο μέρος της γης και ταυτόχρονα άρχισε να ψήνει τα ακίνητα ειδώλια. Ήταν σε αυτό το σημείο που η Ολοντουμαρέ απελευθέρωσε την «ανάσα της ζωής» για να φυσήξει σε όλη τη γη και τα ειδώλια άρχισαν σιγά-σιγά να «βρίσκονται» ως οι πρώτοι άνθρωποι του Ιφέ.
Για το λόγο αυτό, το Ιφέ αναφέρεται τοπικά ως «Ife Oodaye» - «λίκνο της ύπαρξης».
Ορίσα
Η Ορίσα (Òrìṣà) είναι μια οντότητα που διαθέτει την ικανότητα να αντικατοπτρίζει ορισμένες από τις εκδηλώσεις της Ολοντουμαρέ. Οι Ορίσα των Γιορούμπα (κοινώς μεταφρασμένες «μοναδικά/ειδικά/επιλεγμένα κεφάλια») περιγράφονται συχνά ως μεσάζοντες μεταξύ της ανθρωπότητας και του υπερφυσικού. Ο όρος μεταφράζεται επίσης ως «Θεότητες» ή «Θεοί».
Οι Ορίσα είναι σεβαστοί για τον έλεγχο συγκεκριμένων στοιχείων της φύσης. Ως εκ τούτου, αναφέρονται επίσης ως Imole. Μοιάζουν περισσότερο με αρχαίους ήρωες και/ή σοφούς παρά με αρχέγονες θεότητες. Αυτοί αντιμετωπίζονται καλύτερα ως dema θεότητες. Παρόλο που ο όρος Ορίσα χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει και τις δύο τάξεις θεϊκών οντοτήτων, είναι κατάλληλα δεσμευμένος για την προηγούμενη.
Μετενσάρκωση
δεξιά|μικρογραφία| Ένα ρούχο χορού μάσκας [[Εγκουνγκούν στη μόνιμη συλλογή του Παιδικού Μουσείου της Ινδιανάπολης]] Οι Γιορούμπα πιστεύουν στην Ατούνβα, τη δυνατότητα μετενσάρκωσης μέσα στην οικογένεια. Τα ονόματα Μπαμπατούντε (Babatunde, ο πατέρας επιστρέφει), Γετούντε (Yetunde, η μητέρα επιστρέφει), Μπαμπατούντζι (Babatunji, ο πατέρας ξυπνά για άλλη μια φορά) και Σοτούντε (Sotunde, ο σοφός άνδρας επιστρέφει) όλα προσφέρουν ζωντανές αποδείξεις της έννοιας Ιφά της οικογενειακής ή γραμμικής αναγέννησης. Δεν υπάρχει καμία απλή εγγύηση ότι ο παππούς ή ο μεγάλος θείος σας θα «γυρίσει» στη γέννηση ενός παιδιού, ωστόσο.
Κάθε φορά που φτάνει η ώρα για ένα πνεύμα να επιστρέψει στη Γη μέσω της σύλληψης μιας νέας ζωής στην άμεση γραμμή αίματος της οικογένειας, μια από τις συστατικές οντότητες της ύπαρξης ενός ατόμου επιστρέφει, ενώ η άλλη παραμένει στον Παράδεισο (Ikole Orun). Το πνεύμα που επιστρέφει το κάνει με τη μορφή ενός Φύλακα Όρι. Ο Φύλακας Όρι κάποιου, το οποίο αντιπροσωπεύεται και περιέχεται στο στέμμα του κεφαλιού, αντιπροσωπεύει όχι μόνο το πνεύμα και την ενέργεια του προηγούμενου συγγενή εξ αίματος, αλλά τη συσσωρευμένη σοφία που έχει αποκτήσει μέσα από μυριάδες ζωές. Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με το πνευματικό Όρι κάποιου, το οποίο περιέχει την προσωπική του μοίρα, αλλά αντίθετα αναφέρεται στην επιστροφή στην Αγορά του προσωπικού αίματος του Όρι μέσω της νέας του ζωής και των εμπειριών του. Ο Πρωτεύων Πρόγονος (που θα πρέπει να προσδιορίζεται στο Ιτεφά σας) γίνεται –αν γνωρίζετε και εργάζεστε με αυτή τη συγκεκριμένη ενέργεια– ένας «οδηγός» για το άτομο καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Στο τέλος αυτής της ζωής επιστρέφουν στον ίδιο πνευματικό εαυτό τους και συγχωνεύονται σε ένα, παίρνοντας την πρόσθετη γνώση που αποκτούν από την εμπειρία τους με το άτομο ως μορφή πληρωμής.
Αφρικανικές θρησκείες της διασποράς
Σύμφωνα με τον καθηγητή Άνταμς Αμπντουλάχι Σουμπέρου, οι Γιορούμπα ήταν εξαιρετικοί πολιτικοί που εξαπλώθηκαν σε όλο τον κόσμο με πρωτοφανή τρόπο. Η εμβέλεια του πολιτισμού τους οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μετανάστευση - η πιο πρόσφατη μετανάστευση συνέβη με το δουλεμπόριο στον Ατλαντικό και με Νιγηριανούς Γιορούμπα και Γιορούμπα από το Μπενίν που μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Βραζιλία και άλλες χώρες της Αμερικής και της Ευρώπης. Κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας, πολλοί Γιορούμπα αιχμαλωτίστηκαν και πουλήθηκαν στο δουλεμπόριο και μεταφέρθηκαν στην Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Κούβα, την Κολομβία, το Πουέρτο Ρίκο, τη Δομινικανή Δημοκρατία, το Τρίνινταντ και Tομπάγκο, τον Άγιο Βικέντιο και τις Γρεναδίνες, την Ουρουγουάη, τη Βενεζουέλα και άλλα μέρη της Αμερικής. Μαζί τους έφεραν τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Η σχολή σκέψης ενσωματώθηκε σε αυτό που τώρα αποτελεί τον πυρήνα των «γενικών γενεών του Νέου Κόσμου», που είναι μια ποικιλία σύγχρονων αφρικανικών θρησκειών που προέρχονται από τη θρησκεία Γιορούμπα:
Η πίστη Βουντού, η οποία προήλθε από μια διαφορετική εθνοτική ομάδα (οι λαοί που μιλούν γλώσσες Γκμπε του σημερινού Μπενίν, Τόγκο και Γκάνας), έχει σημαντικές πτυχές στην αφρικανική διασπορά σε χώρες όπως η Αϊτή και η Κούβα, καθώς επίσης και η Νέα Ορλεάνη και η Λουιζιάνα στην Ηνωμένες Πολιτείες.
Στη Λατινική Αμερική, η θρησκεία Γιορούμπα βρίσκεται σε έντονο συγκρητισμό με το Χριστιανισμό, τις θρησκείες των ιθαγενών και τον πνευματισμό από την πρώτη άφιξη Αφρικανών μεταναστών. Στη Βραζιλία, η θρησκεία Ουμπάντα γεννήθηκε από την πλούσια αλληλεπίδραση των πεποιθήσεων που παρείχε η Λατινική Αμερική. Οι πιστοί της Ουμπάντα συνήθως θεωρούν τους εαυτούς τους μονοθεϊστές, αλλά τιμούν τους Καθολικούς Αγίους και την Ορίσα ως εκδηλώσεις του θεού ή ως θεότητες κηδεμόνες. Η λατρεία της Ουμπάντα περιλαμβάνει επίσης στοιχεία από τελετουργίες των ιθαγενών της Νότιας Αμερικής, όπως η τελετουργική χρήση του καπνού και η επικοινωνία με τα πνεύματα των νεκρών Ινδιάνων πολεμιστών (Καμπόκλο).
Στο ντοκιμαντέρ του 1949 Fiestas de Santiago Apóstol en Loíza Aldea, ο ανθρωπολόγος Ρικάρντο Αλεγκρία σημείωσε μια παρόμοια τάση στη Λοΐσα του Πουέρτο Ρίκο, υποστηρίζοντας ότι η συγγένεια μεταξύ του μαύρου πληθυσμού του δήμου και του καθολικού αγίου Απόστολου Ιακώβου μπορεί να προέρχεται από τον τρόπο που απεικονίζεται ως πολεμιστής, όπου είναι ένα παρόμοιο θέμα με ορισμένες απεικονίσεις του Σάνγκο και του Άνταμς. Αυτή η θεωρία υπέθετε ότι αυτή η ομοιότητα χρησιμοποιήθηκε από τον πληθυσμό ως κρυφή μορφή για να τιμήσει την προγονική τους θεότητα.
Ιαπωνία
Ο Γιοσιάκι Κοσικάουα, καθηγητής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Μέιτζι, έγινε ο πρώτος Ιάπωνας που μυήθηκε ως Μπαμπαλάβο (ιερέας) το 2013.
Νιγηριανό Χρισλάμ
Το Νιγηριανό Χρισλάμ αναφέρεται στη συγκέντρωση ισλαμικών και χριστιανικών θρησκευτικών πρακτικών στη Νιγηρία. Το Χρισλάμ αναφέρεται επίσης στη σειρά θρησκευτικών κινημάτων που συνδύασαν την ισλαμική και τη χριστιανική θρησκευτική πρακτική κατά τη δεκαετία του 1970 στο Λάγος της Νιγηρίας. Το κίνημα πρωτοστάτησε από τους λαούς Γιορούμπα στη νοτιοδυτική Νιγηρία. Το Χρισλάμ εργάζεται ενάντια στη συμβατική κατανόηση του Ισλάμ και του Χριστιανισμού ως δύο ξεχωριστών και αποκλειστικών θρησκειών, αναζητώντας κοινά σημεία μεταξύ των δύο θρησκειών και προωθώντας μια περιεκτική ένωση των δύο. Το Χρισλάμ καταλαμβάνει επίσης έναν ξεχωριστό γεωγραφικό χώρο. Η Νιγηρία θεωρείται συχνά ότι είναι γεωγραφικά και θρησκευτικά πολωμένη, με μια κυρίως μουσουλμανική βάση στο Βορρά και μια κατά κύριο λόγο χριστιανική βάση στο Νότο. Ωστόσο, οι Γιορούμπα που καταλαμβάνουν την περιοχή της Νοτιοδυτικής Γιορουμπαλάνδης της Νιγηρίας είναι μια κατεξοχήν μουσουλμανική εθνοτική ομάδα με χριστιανική μειονότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αφρικανικές παραδοσιακές θρησκείες Κατηγορία:Θρησκεία στην Αφρική
Χρήστος Παπέτας
Ο Χρήστος (Τάκης) Παπέτας είναι Κύπριος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε από το 1968 ως το 1989 σε ομάδες της Κύπρου και της Ελλάδας.
Καριέρα
Ο Παπέτας ξεκίνησε να αγωνίζεται σε ηλικία δεκατριών ετών για τον Αχιλλέα Καϊμακλίου και το 1968 μεταπήδησε στον ΑΣΙΛ, όπου παρέμεινε μέχρι το 1971. Σε ηλικία δεκαέξι ετών έγινε ο νεαρότερος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ποτέ στην εθνική ανδρών της Κύπρου.
Το 1971 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό Λευκωσίας έναντι 800 λιρών, χωρίς όμως να λάβει την συγκατάθεση του ΑΣΙΛ με αποτέλεσμα ο Παπέτας να τιμωρηθεί με αποκλεισμό δύο ετών από την αγωνιστική δράση, ενώ παράλληλα στρατεύθηκε. Πιο πριν, είχε παίξει σε δύο παιχνίδια της Α' εθνικής, σκοράροντας μία φορά.
Παρέμεινε στη Λευκωσία ως το 1976, όταν και μεταπήδησε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε δύο σεζόν. Το 1976-77 αγωνίστηκε σε 31 αγώνες πετυχαίνοντας δώδεκα τέρματα, με αποτέλεσμα να είναι δεύτερος σκόρερ της ομάδας πίσω από τον Γιώργο Ανανιάδη. Την επόμενη χρονιά έπαιξε σε δεκαπέντε ματς, σκοράροντας δύο γκολ, πριν μεταγραφεί στην Καστοριά, για το 1978-79.
Συνέχισε στον Εδεσσαϊκό για ένα χρόνο και τη Νίκη Βόλου για δύο χρόνια, αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας, πριν επιστρέψει στην Κύπρο και τον Ολυμπιακό Λευκωσίας το 1982-83 και τον Ροτσίδη Μάμμαρι το 1983-84.
Το 1984 ανέλαβε την ΟΧΕΝ Περιστερώνας ως παίκτης-προπονητής και αγωνίστηκε τις σεζόν 1985-86 και από το 1987 ως το 1989 στον Κεραυνό Στροβόλου, ενώ στο μεσοδιάστημα έπαιξε στον ΑΠΟΠ Παλαιοχωρίου. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση έχοντας σκοράρει περισσότερες από 145 φορές και έχοντας χρηστεί διεθνής σε 17 παιχνίδια της εθνικής ομάδας της Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣΙΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εδεσσαϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Γ.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κεραυνού Στροβόλου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Αχμάντ Σιρχιντί
Ο Αχμάντ Σιρχιντί, γνωστός επίσης και ως Σάιχ Αχμάντ Σιρχιντί ήταν Ινδός μουσουλμάνος θεολόγος και εκπαιδευτικός (1593-1624), ο οποίος συνέβαλε ουσιαστικά στην παλινόρθωση της μουσουλμανικής ορθοδοξίας μετά την πανθειστική επίδραση της ινδουιστικής διδασκαλίας σε Ινδούς και Πακιστανούς μουσουλμάνους και Σουφιστές. Προσβάλλοντας τις δοξασίες των Σουφιστών, που τις διέδιδε ο Ιμπν αλ-Αραμπή, ο Αχμάντ επανεβεβαίωσε την αληθινή διάκριση ανάμεσα στον θεό, τον άνθρωπο και τον κόσμο και ήταν ο εμπνευστής της κωδικοποίησης του μουσουλμανικού νόμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί Κατηγορία:Θεολόγοι Κατηγορία:Εκπαιδευτικοί
Ανδρέας Παπαχαραλάμπους
Ο Ανδρέας Παπαχαραλάμπους είναι Κύπριος επιχειρηματίας και πολιτικός. Την 18η Δεκεμβρίου του 2017 εξελέγη δήμαρχος Στροβόλου και ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Ιανουαρίου 2017.
Βιογραφικό
Ο Ανδρέας Παπαχαραλάμπους γεννήθηκε στο Στρόβολο στις 20 Μαΐου 1975. Είναι απόφοιτος της Αγγλικής Σχολής Λευκωσίας. Το 1994 κατετάγη στην Εθνική Φρουρά όπου υπηρέτησε ως Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Πεζικού. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Reading του Ηνωμένου Βασιλείου. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (London School of Economics) στον τομέα της Ευρωπαϊκής Πολιτικής. Διετέλεσε Πρόεδρος των Κυπρίων Φοιτητών του Ηνωμένου Βασιλείου.
Με την επιστροφή του στην Κύπρο ανέλαβε ως Διευθύνων Σύμβουλος σε οικογενειακή επιχείρηση ενώ παράλληλα, σε ηλικία μόλις 26 χρόνων εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος Στροβόλου. Από το 2002-2016 υπηρέτησε την πόλη του συμμετέχοντας στα κοινά από τη θέση του Δημοτικού Συμβούλου Στροβόλου για 15 χρόνια, ενώ τα τελευταία χρόνια κατείχε τη θέση του Αντιδημάρχου. Στις Δημοτικές εκλογές της 18ης Δεκεμβρίου 2016 εξελέγη Δήμαρχος και ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Ιανουαρίου 2017.
Είναι Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής της Στέγης Φροντίδας Ηλικιωμένων «Αγία Μαρίνα» – ΣΚΕ Στροβόλου και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Στέγης Άγιος Χριστόφορος.
Συμμετέχει ως μέλος του Συμβουλευτικού-Γνωμοδοτικού Συμβουλίου για το Πρόγραμμα MPA Δημόσια Διοίκηση του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου.
Επίσης είναι Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Επισκέψεων και Ευημερίας Ασθενών του Νοσοκομείου «Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ' ».
Υποστηρίζει τον Άρη Θεσσαλονίκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Δήμαρχος Στροβόλου
Duo Datz
Οι Duo Datz (Εβραϊκά: אורנה ומשה דץ, Orna U-Moshe Datz, κοινώς αναφερόμενοι στα εβραϊκά ως דץ ודצה Datz Ve-Datza) είναι το κοινό αγγλικό όνομα για το δίδυμο που αποτελείται από τους Orna και Moshe Datz.
Δημήτριος Παλαιολόγος
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1407 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν ο πέμπτος γιος του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, ενώ μητέρα του ήταν η Ελένη Δραγάση από τη Σερβία. Αδελφοί του ήταν ο αυτοκράτωρ Ιωάννης Η΄, ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄, ο Θεόδωρος Β΄, και μικρότερός του Θωμάς Παλαιολόγος, που αργότερα διοίκησε την Πάτρα σαν δεσπότης του Μορέως μαζί με τον Δημήτριο. Όταν ήταν έφηβος, δεν προοριζόταν να βασιλεύσει αλλά του απονεμήθηκε τιμητικά ο τίτλος του "Δεσπότη". Όμως έμεινε ανικανοποίητος κι ο εγωισμός του οδήγησε σε σύγκρουση με τον πατέρα του αυτοκράτορα Μανουήλ. Ο τελευταίος για να τον καθησυχάσει τον έκανε διοικητή αρχικά στη Λήμνο στα 15 του, το 1422. Ο Δημήτριος όμως αρνήθηκε και το έσκασε στις 4 Ιουλίου 1423 στην Ουγγαρία, ζητώντας προστασία από τον βασιλιά Σιγισμόνδο, όπου έμεινε μερικά χρόνια.
Duo Datz
Οι δημοφιλείς καλλιτέχνες είναι πιο γνωστοί στην Ευρώπη για τη συμμετοχή του Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού του Eurovision του 1991. Το τραγούδι τους Kan (Εδώ, η αγγλική έκδοση του τραγουδιού ονομάζεται: Come Along) ήρθε τρίτο με 139 βαθμούς, πίσω από τη Σουηδία και τη Γαλλία, οι οποίοι σημείωσαν και οι δύο 146 βαθμούς. Είχαν προηγουμένως εισέλθει στον διαγωνισμό Kdam το 1987 με το Kupidon, που ήρθε 4ο με 63 βαθμούς.
Δημήτριος Παλαιολόγος
Πρώτα χρόνια
Το 1427 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και έγινε δεκτός από την οικογένειά του κι εστάλη πάλι στη Λήμνο, αλλά η εμπιστοσύνη είχε διαρραγεί. Ο Δημήτριος άρχισε από τότε να χτίζει φιλικές σχέσεις με τους Οθωμανούς Τούρκους, που τότε είχαν πρωτεύουσα την Αδριανούπολη.
Duo Datz
Στο Ισραήλ είναι γνωστοί για τη μέση του δρόμου τύπου μουσικής και τη σειρά παιδικών DVD τους.
Δημήτριος Παλαιολόγος
Πρώτα χρόνια
Το 1436 νυμφεύθηκε τη Ζωή Παρασπόνδυλη, που όμως πέθανε σύντομα.
Στη Σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας
Τον Νοέμβρη το 1437, ο αδελφός του Ιωάννης Η΄ που είχε γίνει πια αυτοκράτορας του ζήτησε να έλθει μαζί του στη Σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας για την ένωση των εκκλησιών και τη συμμαχία κατά των Τούρκων. Ο Δημήτριος ήταν φανερά ανθενωτικός, προτιμώντας τους Τούρκους, αλλά ο Ιωάννης προτίμησε να τον πάρει μαζί του παρά να τον αφήσει στην Κωνσταντινούπολη με κίνδυνο να προκαλέσει προβλήματα στον προσωρινό διοικητή αδελφό του Κωνσταντίνο. Ο Δημήτριος δέχτηκε να πάει με τον όρο ότι θα φύγει όποτε θελήσει. Στη Φλωρεντία ο Δημήτριος αν και ρωτήθηκε από τον Ιωάννη δημόσια, δεν εξέφρασε την άποψή του κι έφυγε απότομα πριν το τέλος των εργασιών της τον Ιούνιο του 1439 μέσω Βενετίας. Όταν επέστρεψε έμαθε ότι σύζυγός του Ζωή είχε πεθάνει. Το ίδιο συνέβη και στον αδελφό του και Ιωάννη Η', μόλις γύρισε η ελληνική αποστολή τον Φλεβάρη του 1440, που έχασε τη δική του σύζυγο Μαρία Κομνηνή.
Duo Datz
Επιπλέον ιστοσελίδες
Κατηγορία:Ισραηλινά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Ισραήλ Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1981
Δημήτριος Παλαιολόγος
Πραξικόπημα και φυλάκιση
Ο Δημήτριος, που μετά την τυπική Ένωση των εκκλησιών, έχασε κάθε συναισθηματικό δεσμό με την πατρίδα του το έσκασε στη Μεσημβρία της Μαύρης Θάλασσας, βυζαντινή κτήση, ερωτευμένος με τη Θεοδώρα Ασανίνα Παλαιολογίνα, κόρη του Παύλου Ασάνη και Ελληνίδας Παλαιολογίνας. Τη νυμφεύθηκε και μαζί της απέκτησε το 1442 μια κόρη την Ελένη. Ήδη όμως από το 1440 ή 1441 πήγε κι έκανε πρόταση στον Οθωμανό σουλτάνο Μουράτ Β να καταλάβουν μαζί την Κωνσταντινούπολη. Ο Μουράτ δέχτηκε το απρόσμενο δώρο, δεν είχε όμως μεγάλες δυνάμεις να διαθέσει επειδή πολεμούσε σε άλλα μέτωπα. Ο Δημήτριος δεν πτοήθηκε ούτε από την πρόταση του αδελφού του Κωνσταντίνου το 1441 πού έστειλε πρέσβη στη Μεσημβρία τον Γεώργιο Σφραντζή να τον κάνει δεσπότη του Μυστρά. Στις 23 Απριλίου 1442 σε συνεργασία με τους Τούρκους και τον κουνιάδο του Ματθαίο Παλαιολόγο Ασάνη διέπραξε πραξικοπηματική επίθεση στην Κωνσταντινούπολη, που αποκρούστηκε γρήγορα. Είχε όμως ολέθρια αποτελέσματα για την έγκυο σύζυγο του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου Κατερίνα Γκατιλούζιο, που από το άγχος της πέθανε στη Λήμνο ενώ με τον σύζυγό της έσπευδαν στην Κωνσταντινούπολη και τους επιτέθηκαν τούρκικα πλοία. Ο Ιωάννης Η' Παλαιολόγος αναγκάστηκε να τον φυλακίσει. Επίσης του αφαιρέσε τη δικαιοδοσία επί της επαρχίας της Συληβρίας, που ήταν στο όνομά του, περνώντας την στον Κωνσταντίνο. Ο Δημήτριος με τον Ματθαίο κατάφεραν να δραπετεύσουν, βρίσκοντας καταφύγιο στον Γαλατά, τη βόρεια πλευρά του Κερατίου Κόλπου, που τότε ανήκε στους Γενουάτες.
Δεσπότης του Μυστρά
Στις 31 Οκτωβρίου 1448 πέθανε ο αδελφός του αυτοκράτορας Ιωάννης. Πριν ακόμα τον διαδεχτεί στον θρόνο όπως είχε οριστεί ο Κωνσταντίνος, ο Δημήτριος προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και να πάρει την εξουσία με νέα επίθεση. Απέτυχε αυτή τη φορά χάρη στην επέμβαση της μητέρας του Ελένης Δραγάση. Στις 6 Ιανουαρίου 1449 ορκίστηκε νέος αυτοκράτορας ο Κωνσταντίνος και στη θέση του στον Μυστρά, τοποθέτησε τον Δημήτριο για να τον απομακρύνει από τη βασιλεύουσα.
Στον Μυστρά χρημάτισε Δεσπότης το διάστημα 1449-1460. Το 1453 δε μπόρεσε ή πιθανώς δεν προσπάθησε καν να βοηθήσει με στρατεύματα τον αδελφό του Κωνσταντίνο να σώσει την Πόλη αφού τον απείλησε πριν την πολιορκία και ο Μωάμεθ Β. Μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως και τον θάνατο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, ο Δημήτριος και ο Θωμάς λιποψύχησαν και αρχικά σκέφτηκαν να ζητήσουν άσυλο στην Ιταλία. Αναθάρρησαν όμως κι αργότερα άλλαξαν σκοπό. Σύμφωνα με τον νόμο, ο μεγαλύτερος Δημήτριος έπρεπε να διαδεχτεί τον Κωνσταντίνο στον αυτοκρατορικό θρόνο, αλλά ο νεώτερος δεν συναίνεσε, και έτσι μοίρασαν την εξουσία, εξακολουθώντας τη δικαιοδοσία τους στην Πελοπόννησο, με έδρα τον Μυστρά ο μεν και την Πάτρα ο δε. Αναγνώρισαν την κυριαρχία του Σουλτάνου επί πληρωμή μεγάλου ετησίου φόρου δώδεκα χιλιάδων δουκάτων που αποδείχτηκε δυσβάσταχτος για τους υπηκόους τους Ρωμιούς κι Αρβανίτες.
Ο Δημήτριος και ο Θωμάς ήταν ισχυροί ανταγωνιστές και έτρεφαν μεγάλο μίσος ο ένας για τον άλλο. Ο Δημήτριος έτρεφε φιλίες με τους Τούρκους κατακτητές και γι' αυτό προσκάλεσε τον Τούρκο στρατηγό Τουραχάν της Θεσσαλίας για να συμμαχήσει μαζί του κατά του Θωμά, που ήταν δυτικόφιλος κι υποστηρικτής της Ένωσης με τους καθολικούς. Ως άρχοντας ήταν σκληρός και ταλαιπώρησε τους υπηκόους του με βαριά φορολογία.
Όταν το καλοκαίρι του 1453 οι κάτοικοι της Πελοποννήσου εξεγέρθηκαν με αρχηγό τον Μανουήλ Καντακουζηνό και τους Αρβανίτες του Πέτρου Μπούα εξαιτίας της βαριάς φορολογίας, ο Δημήτριος ξανά ζήτησε τη βοήθεια του Τουραχάν. Αυτός με την άδεια του Μωάμεθ Β κατέβηκε με στρατό στην Πελοπόννησο. Ο Τουραχάν κατέπνιξε στο αίμα την επανάσταση και ελευθέρωσε τον πολιορκημένο Δημήτριο, αλλά και τον επίσης πολιορκημένο Θωμά που είχε οχυρωθεί στην Πάτρα.
Στις 4 Οκτωβρίου 1458 ο Μωάμεθ ζήτησε από τον Δημήτριο την 16χρονη όμορφη κόρη του Ελένη, να την πάρει στο χαρέμι στην Αδριανούπολη. Σύμφωνα με τον Γ. Σφραντζή "ο αμηράς αποστείλας πρέσβυν προς τον δεσπότην κυρ Δημήτριον ήτει τη θυγατέρα αυτού εις γυναίκαν, ήν έσχεν εκ της συζύγου της του Παύλου του Ασάνη...". Δυστυχώς, ο Δημήτριος δεν αντιστάθηκε και για να κρατήσει την εξουσία του έπεισε τη σύζυγό του Θεοδώρα και την παρέδωσαν, νομίζοντας ότι εξασφάλισαν τουλάχιστον τα υπάρχοντά τους.
Αιγίκερας
Το αιγίκερας (Aegiceras) είναι γένος δικοτυλήδονων αειθαλών φυτών, υδρόφιλων θάμνων ή δέντρων που φυτρώνουν στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, την Ινδονησία, την Αυστραλία και νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού. Συναντώνται ως μαγκρόβια βλάστηση σε παραλιακές περιοχές ή σε εκβολές ποταμών.
Δημήτριος Παλαιολόγος
Δεσπότης του Μυστρά
Τον Μάιο 1460 όμως ο Μωάμεθ αποφάσισε να πάρει όλη την Πελοπόννησο κι ο Δημήτριος τους παρέδωσε τον Μυστρά (29 Μαϊου όπως 7 χρόνια πριν η Κωνσταντινούπολη). Κατ' απαίτηση του σουλτάνου, έφερε τη σύζυγό του Θεοδώρα και την κόρη τους Ελένη (που εκείνες τις μέρες είχε γυρίσει από την Αδριανούπολη) από το κρυσφύγετό τους στη Μονεμβασιά και συνόδευσαν μαζί την επιστροφή του στην Κωνσταντινούπολη. Για να τον ανταμείψουν οι Τούρκοι κατακτητές του έδωσαν την εξουσία της Λήμνου, Ίμβρου, Θάσου και Σαμοθράκης. Η σύζυγός του πήρε μαζί της το χειρόγραφο του Γεώργιου Πλήθωνα Γεμιστού Νόμων Συγγραφή και το παρέδωσε στον Πατριάρχη Γεώργιο Γεννάδιο Σχολάριο που το έκαψε δημόσια. Μαζί τους ήρθε κι ο κουνιάδος του Ματθαίος Παλαιολόγος Ασάνης. Ο αδελφός του Θωμάς κατέφυγε στην Ιταλία, εγκαταλειποντας την Πάτρα αλλά παίρνοντας μαζί του την κάρα του Αποστόλου Ανδρέα.
Τελευταία χρόνια
Μαζί με την οικογένειά του έζησε τα τελευταία 10 χρόνια του στη Θράκη, τα πρωτα 7 με χορηγίες του σουλτάνου. Το 1467 έχασε την εύνοια του σουλτάνου και τους αφαιρέθηκαν οι τίτλοι ευγενείας. Σύμφωνα με τον ιστορικό της Άλωσης Φραντζή, ο λόγος ήταν ότι ο κουνιάδος του Ματθαίος Παλαιολόγος Ασάνης, υπεύθυνος για το μονοπώλιο άλατος, επέτρεπε στους υφισταμένους του να εξαπατούν τους φορολογικούς υπαλλήλους του σουλτάνου, που θεώρησε όλη την οικογένεια ένοχη.
Αιγίκερας
Το γένος περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικά το 1788 από τον Γερμανό βοτανολόγο Γιόζεφ Γκαίρτνερ. Η ονομασία του ετυμολογείται απο δύο ελληνικές λέξεις, τις αίξ (γεν. αιγός, που σημαίνει «γίδα») και κέρας (= κέρατο), και οφείλεται στο ότι οι καρποί του έχουν σχήμα κέρατου γίδας, με πολύ καμπύλο σχήμα. Χαρακτηριστικό του γένους είναι ότι τα έμβρυά του αρχίζουν να αναπτύσσονται από τους σπόρους μέσα στους καρπούς, ενώ αυτοί βρίσκονται ακόμα πάνω στα κλαδιά του φυτού. Ο κάλυκας του άνθους μοιάζει με κύπελλο και έχει τα σέπαλα και τα πέταλα ενωμένα μεταξύ τους.
Δημήτριος Παλαιολόγος
Τελευταία χρόνια
Τότε (1467) ο Δημήτριος έχασε όλα τα εισοδήματά του, έγινε καλόγερος στην Αδριανούπολη κι έλαβε το όνομα Δαβίδ. Το 1469 απεβίωσε η μονάκριβη 28χρονη κόρη του Ελένη από βουβωνική πανώλη και τελικά κι ο ίδιος το 1470 σε ηλικία 63 ετών.
Αιγίκερας
Είδη
Υπάρχουν μόνο δύο είδη αιγικέρατος, τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Ηρανθοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Ωκεανίας
Κωνσταντίνος Γραίτζας Παλαιολόγος
Ο Κωνσταντίνος Γραίτζας Παλαιολόγος ήταν Ρωμαίος αγωνιστής του 15ου αιώνα και φρούραρχος του κάστρου του Σαλμενίκου.
Βιογραφία
Έζησε στην Πελοπόννησο. Όταν οι Τούρκοι κατέλυσαν τον Μωριά και δεν βρήκαν αντίσταση, επειδή το Δεσποτάτο του Μυστρά είχε διαλυθεί, ο Γραίτζας και οι άνδρες του αντιτάχτηκαν ηρωικά. Στο Σαλμενίκο πολέμησαν επτά ημέρες, αλλά η πόλη έπεσε, επειδή τέλειωσε το νερό. Αποτραβήχτηκαν στην Ακρόπολη και εκεί πολιορκήθηκαν ένα χρόνο. Το 1461 έπεσε και η ακρόπολη του Σαλμενίκου.
Ο Γραίτζας δραπέτευσε στη Ναύπακτο. Έγινε μέλος της Ενετικής συγκλήτου και αναδείχτηκε γενικός αρχηγός των ψιλών ιππέων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 15ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Κωνσταντινος
Βόλφγκανγκ Γεώργιος Φρειδερίκος του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ
O Βόλφγκανγκ-Γεώργιος-Φρειδερίκος, γερμ. Bolfgang-Georg-Friedrich (5 Ιουνίου 1659 - 4 Ιουνίου 1683) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου ήταν βοηθός επίσκοπος της Κολωνίας (Köln) και πρίγκιπας-επίσκοπος του Μπρέσλαου (Βρότσουαφ) λίγο πριν αποβιώσει.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντύσελντορφ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ελισάβετ-Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Επειδή ο πρωτότοκος αδελφός του θα διαδεχόταν τον πατέρα τους σε όλα τα αξιώματά του, ακολούθησε εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Ορίστηκε βοηθός επίσκοπος στην Κολωνία και αργότερα εκλέχθηκε επίσκοπος του Μπρεσλάου (Βρότσουαφ), αλλά πριν ο πάπας της Ρώμης επιβεβαιώσει την εκλογή του, απεβίωσε στο Βίενερ Νόιστατ.
Ήταν 24 ετών και τάφηκε στο Χόφκιρχε στο Νόιμπουργκ-αν-ντερ-Ντονάου. Στον καθεδρικό του Αγ. Γεωργίου στο Βίενερ Νόιστατ υπάρχει ένα μνημείο γι' αυτόν. Στη θέση του εκλέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Φραγκίσκος-Λουδοβίκος, έκτος γιος του Φιλίππου-Γουλιέλμου, ως πρίγκιπας-επίσκοπος του Μπρεσλάου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Αμβλυάνθοψη
Η αμβλυάνθοψη ή αμβλυάνθοψις (Amblyanthopsis) είναι γένος δικοτυλήδονων αειθαλών φυτών, που ανήκουν στην οικογένεια του κυκλάμινου, τα ηρανθοειδή Φυτρώνουν στη φύση σε μια ευρεία περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας, που εκτείνεται από το Άσαμ των Ινδιών στους πρόποδες των Ιμαλαΐων, μέχρι τις Φιλιππίνες.
Σήμερα γίνονται γενικώς αποδεκτά τέσσερα είδη του γένους, τα εξής :
Παραπομπές
Αμβλυανθοψη
Ιβάν Μράζεκ
Ο Ίβο «Ιβάν» Μράζεκ (τσέχικα: Ivo "Ivan" Mrázek, 18 Ιανουαρίου 1926 – 4 Απριλίου 2019) ήταν Τσεχοσλοβάκος, μετέπειτα Τσέχος καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως πόιντ γκαρντ και προπονητής καλαθοσφαίρισης. Ονομάστηκε ένας από τους 50 Σπουδαιότερους Παίκτες της FIBA το 1991.
Καριέρα ως παίκτης
Ο Μράζεκ κέρδισε 6 Πρωταθλήματα Τσεχοσλοβακίας (1947, 1948 2×, 1949, 1950, 1951) με την ΜΚ Μπρνο.
Ο Μράζεκ βοήθησε την Εθνική Τσεχοσλοβακίας στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωμπάσκετ 1946, καθώς και σε τρία αργυρά μετάλλια στα Ευρωμπάσκετ του 1947, του 1951 και του 1955. Ήταν ο Πολυτιμότερος Παίκτης και ο πρώτος σκόρερ του Ευρωμπάσκετ 1951. Εκπροσώπησε επίσης την Τσεχοσλοβακία σε δύο Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες (1948 και 1952).
Προπονητής
Στην καριέρα του ως προπονητής, ο Μράζεκ ήταν 6 φορές πρωταθλητής Τσεχοσλοβακίας (1958, 1962, 1963, 1964, 1967, 1968).
Προσωπική ζωή
Ο Μράζεκ γεννήθηκε με το όνομα Ίβο, αλλά πολλοί τον έλεγαν Ιβάν, συμπεριλαμβανομένης της μητέρας του. Πέθανε στις 4 Απριλίου 2019, σε ηλικία 93 ετών.