cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πελάγιος των Αστουριών
Πρώιμη ζωή
Σύμφωνα με την μεταγενέστερη παράδοση, ο Mουνούζα, ο Βέρβερος κυβερνήτης της Iegione (είτε Χιχόν είτε Λεόν), ελκύσθηκε από την αδελφή τού Πελάγιου και έστειλε μήνυμα στον Tαρίκ ιμπν Ζιγιάντ, ο οποίος τον διέταξε να συλλάβει τον Πελάγιο και να τον στείλει στην Κόρδοβα. Εάν η έδρα του Mουνούζα ταυτίζεται με το Χιχόν (Gijón), μπορεί να συναχθεί ότι οι Άραβες είχαν εγκαταστήσει την κυριαρχία τους στις Αστούριες, και ότι ο Πελάγιος δεν ήταν ο ηγέτης μίας τοπικής αντίστασης στην αραβική κατάκτηση. Ο Πελάγιος μπορεί να συμβιβάστηκε με την αραβική ελίτ, σύμφωνα με την οποία τού επετράπη να κυβερνά τοπικά με τον τρόπο των προηγούμενων Βησιγότθων, όπως είναι γνωστό ότι συνέβη μεταξύ Αράβων ηγεμόνων και Βησιγότθων ευγενών αλλού, όπως στην περίπτωση του Θεοδέμιρ, αν και οι περισσότεροι ιστορικοί το θεωρούν απίθανο.
Βασιλεία
Σε κάποιο σημείο ο Πελάγιος λέγεται ότι επαναστάτησε, αλλά για ποιους λόγους είναι άγνωστο. Τέτοιες εξεγέρσεις από τις τοπικές αρχές εναντίον των ανωτέρων τους αποτελούσαν κοινό τόπο στη Βησιγοτθική Ιβηρική. Ένας μουσουλμανικός στρατός στάλθηκε εναντίον του, υπό τη διοίκηση του Αλκάμα και του χριστιανού επισκόπου της Σεβίλλης Όππα. Το ότι ο Αλκάμα ήταν ο στρατηγός και ότι υπήρχε ένας επίσκοπος της Σεβίλλης ονόματι Όππα μεταξύ των τάξεών του είναι γενικά αποδεκτό. Μία μάχη δόθηκε κοντά στην Κοβαδόνγα (στο Monte Auseva ή στο Monte Libana), κατά την οποία ο Aλκάμα σκοτώθηκε και ο Όππα αιχμαλωτίστηκε. Τα μαυριτανικά χρονικά τού γεγονότος περιγράφουν τον Πελάγιο και τη μικρή του δύναμη ως «τριάντα άγρια γαϊδούρια», όπως αναφέρει ο αλ-Mακαρί τον 17ο αι. Η μάχη συνήθως χρονολογείται στο 718 ή το 719, μεταξύ των κυβερνητών του αλ-Χουρ και του ασ-Σαμ, αν και ορισμένοι την έχουν χρονολογήσει μέχρι το 722, και τα Chronica Albeldensia τη χρονολογούν στη δεκαετία του 740.
μικρογραφία| Δουκάτο της Καντάβριας το 739: Πελάγιος γιος του Φαβίλα δούκα της Καντάβριας. "Genealogia dos Reis de Portugal" 1530.
Μετά την εκλογή του ως princeps (πρίγκιπας, κύριος ηγέτης) των Αστουριανών από τους τοπικούς μεγιστάνες με τον Βησιγοτθικό τρόπο, ο Πελάγιος έκανε την πρωτεύουσά του στο Κάνγας δε Ονίς. Τα Chronica Rotensis λένε γι' αυτές τις εκλογές: "Και αυτός [ο Πελάγιος], πηγαίνοντας στα ορεινά του εδάφη, μάζεψε όλους εκείνους που πήγαιναν στο συμβούλιο, και ανέβηκε σε ένα μεγάλο βουνό που ονομαζόταν Asseuua. Διέδωσε τις εντολές του μεταξύ όλων των Aστουριανών, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στο συμβούλιο και εξέλεξαν τον Πελάγιο ως πρίγκηπά τους."Το βασίλειό του, αρχικά με επίκεντρο τις ανατολικές Αστούριες, σύντομα μεγάλωσε. Πάντρεψε την κόρη του Ερμεσίνδα με τον μελλοντικό βασιλιά Αλφόνσο Α', γιο του ανατολικού γείτονα του Πελαγίου, Πέτρου δούκα της Κανταβρίας.
Ο Πελάγιος βασίλευσε για δεκαοκτώ ή δεκαεννέα χρόνια μέχρι το τέλος του το 737, όταν τον διαδέχθηκε ο γιος του Φαβίλα.
Τάφηκε στην εκκλησία Σάντα Ευλαλία δε Αβάμια, που βρίσκεται στα περίχωρα του χωριού Κοράο, κοντά στο Κάνγας δε Ονίς. Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν από τον βασιλιά Αλφόνσο Ι΄ της Καστίλης στο Ιερό Σπήλαιο της Κοβαδόνγα, όπως και εκείνα της συζύγου του Γαυδιόζας και της αδελφής του. Άφησε, εκτός από τον γιο και διάδοχό του Φαφίλα, μία κόρη, την Ερμεσίνδα, η οποία επρόκειτο να γίνει πρόγονος, μαζί με τον βασιλιά Αλφόνσο Α΄ των Αστουριών ("Αλφόνσο τον Καθολικό"), των μεταγενέστερων βασιλέων των Αστουριών.
Ιστοριογραφία
μικρογραφία| Φανταστικό πορτρέτο του [[Λούις δε Μαδράθο.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Ρομ (ποταμός)
Ο Ρομ πηγάζει από τις Άλπεις Λιβίνιο των Κεντρικών Ανατολικών Άλπεων και συγκεκριμένα από το πέρασμα Όφεν (Ofen ή Ofenpass) στο ελβετικό καντόνι Γκραουμπύντεν. Μετά από λίγα χιλιόμετρα μπαίνει σε ιταλικό έδαφος στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε και εκβάλλει στον Αδίγη, του οποίου είναι παραπόταμος. Τα πετρώματα της λεκάνης απορροής του αποτελούνται κυρίως από ασβεστόλιθο, σχιστόλιθο και δολομίτη. Δέχεται τα νερά από δύο μικρότερους χειμάρρους και τα νερά του στην Ελβετία χρησιμοποιούνται για άρδευση και καλλιέργεια της γης με διάφορα αρδευτικά έργα που έγιναν μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο.
Νόμος περί Βλασφημίας (1697)
εναλλ.=Πράξη Ανοχής απο το Κοινοβούλιο της Αγγλίας του 1689. Ένας νόμος για την Εξαίρεση των Μεγάλων Προτεσταντικών Υποκειμένων που διαφωνούν με την Εκκλησία της Αγγλίας από τις κυρώσεις ορισμένων Νόμων.|μικρογραφία|200x200εσ|Νόμος περί Βλασφημίας, απο το [[Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου|Κοινοβούλιο της Αγγλίας του 1697. Ένας νόμος για την πιο αποτελεσματική καταστολή της βλασφημίας.]] Ο Νόμος περί Βλασφημίας (Blasphemy Act) του 1697 ήταν ένας νόμος του κοινοβουλίου της Αγγλίας. Έκανε αδίκημα το να αρνηθεί την Αγία Τριάδα, να ισχυριστεί ότι υπάρχουν περισσότεροι από ένας θεοί, να αρνηθεί την αλήθεια του Χριστιανισμού και την Βίβλο ως θεϊκή εξουσία, κάθε άτομο που εκπαιδεύτηκε ή έκανε επαγγέλματα της χριστιανικής θρησκείας, γράφοντας, κηρύσσοντας, ή διδάσκοντας.
Το πρώτο αδίκημα είχε ως αποτέλεσμα να καταστεί ανίκανο να κατέχει, αυτός που θα παραβίαζε τον νόμο, οποιοδήποτε αξίωμα ή τόπο εμπιστοσύνης. Το δεύτερο αδίκημα είχε ως αποτέλεσμα να καταστεί ανίκανο να ασκήσει οποιαδήποτε ενέργεια, να είναι κηδεμόνας ή εκτελεστής, ή να πάρει κληρονομιά ή πράξη δώρου, και φυλάκιση τριών ετών χωρίς εγγύηση.
Ο νόμος στράφηκε εναντίον των αποστατών στην αρχή του κινήματος του Ντεϊσμού στην Αγγλία, ιδίως μετά τη δημοσίευση του βιβλίου «Christianity not Mysterious» του Τζον Τολάντ (John Toland) το 1696.
Η νομοθεσία επέτρεπε μόνο τέσσερις ημέρες μετά την παράβαση να υποβληθεί επίσημη καταγγελία και η ίδια η δίκη έπρεπε να διεξαχθεί εντός τριών μηνών. Ως αποτέλεσμα, η υφιστάμενη διαδικασία κοινού δικαίου συνέχισε να είναι η πρώτη γραμμή κατά της ετεροδοξίας στην Αγγλία και την Ουαλία. Η τριαδική διάταξη τροποποιήθηκε με το Νόμο του Τριαδικού Δόγματος του 1813 για την κατάργηση των κυρώσεων από τους Ουνιταριανιστές.
Η Νομική Επιτροπή είπε ότι δεν γνώριζαν ποινικές διώξεις που είχαν πραγματοποιηθεί βάσει του παρόντος νόμου.
Στις 24 Μαΐου του 1966, η Νομική Επιτροπή δήλωσε ότι το αδίκημα που δημιουργήθηκε από αυτό το καταστατικό ήταν παρωχημένο και συνέστησε την κατάργηση ολόκληρης της Πράξης. Η σύστασή τους υλοποιήθηκε από το άρθρο 13 παράγραφος 2 και το μέρος Α´ του παραρτήματος 4 έως του νόμου περί ποινικού δικαίου της Αγγλίας του 1967.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκεία στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Νόμοι στο Ηνωμένο Βασίλειο
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών (αγγλικά: FIBA Under-19 Basketball World Cup) είναι διοργάνωση της καλαθοσφαίρισης για άνδρες ηλικίας κάτω των 19 ετών. Στο παρελθόν ονομαζόταν Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών. Διοργανωτής του είναι η FIBA. Από την έναρξή του το 1979 ως και το 2007 το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων διεξαγόταν κάθε τέσσερα χρόνια, ενώ από το 2007 και έπειτα η διοργάνωση λαμβάνει χώρα κάθε δύο χρόνια.
Η Ελλάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών
Η διοργάνωση είχε φιλοξενηθεί το 1995 στην Ελλάδα, με την Εθνική να πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις, φτάνοντας στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στο κατάμεστο κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων.
Ιερά Μητρόπολις Βελγίου
Η Ιερά Μητρόπολις Βελγίου και Εξαρχία Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου είναι μία από τις Μητροπόλεις των Επαρχιών του Θρόνου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Η Ιερά Μητρόπολις ιδρύθηκε το 1969, με Συνοδικό και Πατριαρχικό Τόμο, περιλαμβάνοντας στην πνευματική και διοικητική δικαιοδοσία της, τα κράτη του Βελγίου, της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου.
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών
Η Ελλάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών
Η συνέχεια ήταν ανάλογη, με την Εθνική Εφήβων να κατακτά το χάλκινο μετάλλιο 8 χρόνια αργότερα στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2003, ενώ η τελευταία διοργάνωση στην οποία διακρίθηκε η Εθνική Ελλάδος, διεξήχθη από τις 2 ως τις 12 Ιουλίου του 2009 στη Νέα Ζηλανδία, όπου νικήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα των ΗΠΑ, η οποία επικράτησε της Ελλάδας με 88-80 στον τελικό στο Ώκλαντ.
Ιερά Μητρόπολις Βελγίου
Μητροπολίτης της είναι από τις 27 Νοεμβρίου 2013 ο Αθηναγόρας (Peckstadt).
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών 2015
Η διοργάνωση φιλοξενήθηκε μεταξύ 27 Ιουνίου και 5 Ιουλίου 2015 στο Ηράκλειο Κρήτης. Η Εθνική Εφήβων συμμετείχε με υψηλές φιλοδοξίες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2015, που διεξαγόταν μετά από 20 χρόνια ξανά στην Ελλάδα και κατέλαβε τελικά την τέταρτη θέση.
Επίσημος ιστότοπος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Εφήβων 2015: http://www.fiba.basketball/world/u19/2015
Ιερά Μητρόπολις Βελγίου
Ιστορικά στοιχεία
Τον 18ο αιώνα Έλληνες έμποροι από τη Σμύρνη και τη Θεσσαλονίκη εγκαθίστανται στο Άμστερνταμ και ιδρύουν και την πρώτη ορθόδοξη ενορία στις Κάτω Χώρες αφιερωμένη στην Αγία Αικατερίνα. Το 1760 μάλιστα Έλληνες έμποροι μετέφρασαν την ορθόδοξη Θεία Λειτουργία του Αγ.Ιωάννου του Χρυσοστόμου στα Ολλανδικά και την τύπωσαν.
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών 2015
Οι συμμετέχουσες ομάδες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Εφήβων ήταν
Α΄ ΟΜΙΛΟΣ                           'Η.Π.Α. ΚΡΟΑΤΙΑ              ΙΡΑΝ                                     ΑΙΓΥΠΤΟΣ'
Ιερά Μητρόπολις Βελγίου
Ιστορικά στοιχεία
Το 1900 ιδρύθηκε στο Βέλγιο η πρώτη ορθόδοξη ενορία της χώρας για Έλληνες εμπόρους και ναυτικούς που εγκαταστάθηκαν στην Αμβέρσα, και άνηκε, όπως και όλες οι Ελληνικές Ενορίες της Διασποράς, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών 2015
Β΄ ΟΜΙΛΟΣ                           ΙΣΠΑΝΙΑ              ΤΟΥΡΚΙΑ              ΚΙΝΑ                                    ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
Ιερά Μητρόπολις Βελγίου
Ιστορικά στοιχεία
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, Έλληνες Μικρασιάτες εγκαταστάθηκαν και στην Ολλανδία, με τον ιερέα της Αμβέρσας, να εξυπηρετεί λατρευτικά το Ρότερνταμ, όπου και χτίστηκε ο πρώτος Ελληνόφωνος Ναός στην Ολλανδία. Το 1926 η "Ἀδελφότης τῶν Ἑλληνίδων κυριῶν" αγόρασε το κτήριον της Rue de Stassart στις Βρυξέλλες, όπου διαμορφώθηκε σε Εκκλησία για τους Έλληνες της πόλης, αφιερωμένη στους Αρχιστράτηγους Μιχαήλ και Γαβριήλ. Το Πατριαρχείο για να ανταποκριθεί στις λατρευτικές ανάγκες έστειλε τέσσερις (4) ιερείς, αποφοίτους της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, μεταξύ των οποίων και τον Αρχιμανδρίτη Παντελεήμονα Κοντογιάννη, ο οποίος ίδρυσε νέες Ενορίες σε Μπορινάζ, Λιέγη και το Λιμβούργο.
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών 2015
Γ΄ ΟΜΙΛΟΣ                           ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ         ΙΤΑΛΙΑ                 ΚΑΝΑΔΑΣ                              ΤΥΝΗΣΙΑ
Δ΄ ΟΜΙΛΟΣ                           'ΕΛΛΑΔΑ             ΣΕΡΒΙΑ               ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜ. Β. ΚΟΡΕΑ''
Ιερά Μητρόπολις Βελγίου
Ιστορικά στοιχεία
Στις 12 Αυγούστου 1969 η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου ίδρυσε την Ιερά Μητρόπολη Βελγίου και Εξαρχία Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου. Ως πρώτος Μητροπολίτης Βελγίου εξελέγη ο Μητροπολίτης Σελευκείας Αιμιλιανός (Ζαχαρόπουλος), κάποτε Μέγας Πρωτοσύγκελλος του Πατριαρχείου. Η Ενθρόνισή του πραγματοποιήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του ίδιου έτους στον Μητροπολιτικό Ναό Ταξιαρχών Βρυξελλών. Η Μητρόπολη αριθμούσε 13 Ενορίες. Για την εδραίωση της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας, συνέδραμε καθοριστικά ο αρχιμανδρίτης Μάξιμος Μαστίχης.
Το καλοκαίρι του 1974 ο Παντελεήμων Κοντογιάννης, Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως, εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Επίσκοπος Απολλωνιάδος, Βοηθός του Μητροπολίτου Αιμιλιανού.
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών 2015
Οι αγώνες διεξήχθησαν σε δύο γήπεδα του Ηρακλείου Κρήτης:
-Το κλειστό γυμναστήριο του Πανεπιστημίου χωρητικότητας 1.100 θέσεων.
Ιερά Μητρόπολις Βελγίου
Ιστορικά στοιχεία
Από το 1976, οπότε και διατέθηκε στο Λουξεμβούργο κτήριο στη Μητρόπολη, ιδρύθηκε ο Ιερός Ναός των Αγίων Αναργύρων (οδός Pulvermühl 3).
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών 2015
-Το κλειστό γυμναστήριο «Δυο Αοράκια» χωρητικότητας 5.200 θέσεων.
Ιερά Μητρόπολις Βελγίου
Ιστορικά στοιχεία
Στις 22 Δεκεμβρίου 1982 – μετά την εκλογή του Μητροπολίτου Αιμιλιανού ως Μητροπολίτου Κώου – ο Επίσκοπος Απολλωνιάδος Παντελεήμων, εξελέγη Μητροπολίτης Βελγίου.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίσθηκε από το Βελγικό Κράτος διά Νόμου (29.3.1985) στις 11 Μαΐου 1985. Το Βασιλικό Διάταγμα της 15ης Μαρτίου 1988 το σχετικό με την οργάνωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, στο Α΄ κεφάλαιον, άρθρο 1, αναφέρει επί λέξει: «Ὁ Μητροπολίτης-Ἀρχιεπίσκοπος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ἤ ὁ ἀντικαταστάτης του, ἀναγνωρίζεται ὑφ’ Ἡμῶν ὡς τὸ ἀντιπροσωπευτικὸν ὄργανον ὁλοκλήρου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν Βελγίῳ».
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεοι
Ιερά Μητρόπολις Βελγίου
Ιστορικά στοιχεία
Το 1987 ιδρύεται ο δεύτερος Ελληνόφωνος Ναός στην Ολλανδία, στην Ουτρέχτη, μετά από ενέργειες του Αρχιμανδρίτη Μαξίμου Μαστίχη, ο οποίος το ίδιο έτος εκλέγεται και χειροτονείται Επίσκοπος Ευμενείας, Βοηθός του Μητροπολίτη Βελγίου.
Το 1989, ιδρύεται η Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου, στην πόλη Άστεν (Βόρεια Βραβάντη), υπό της Καθηγουμένης Μαρίας και σήμερα αριθμεί έξι (6) Μοναχές.
Ο Μητροπολίτης Παντελεήμων εργάστηκε και κατάφερε την επίσημη αναγνώριση της Ενορίας στο Κράτος του Λουξεμβούργου, που έγινε για πρώτη φορά το 1997.
Τον Νοέμβριο του 2013, ο Μητροπολίτης Βελγίου Παντελεήμων υπέβαλε στη Σύνοδο του Πατριαρχείου την παραίτησή του για λόγους υγεία, η οποία και έγινε δεκτή και έκτοτε εφησυχάζει στη Χίο.
Στις 27 Νοεμβρίου 2013, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου εξέλεξε τον μέχρι τότε Επίσκοπο Σινώπης Αθηναγόρα, τρίτο Μητροπολίτη Βελγίου και Έξαρχο Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου.
Η Ορθόδοξη Ελληνόφωνη Ενορία του Λουξεμβούργου αναγνωρίστηκε εκ νέου από το Κράτος του Λουξεμβούργου στις 26 Ιανουαρίου 2015 και περιλαμβάνοντας Ορθόδοξες Ενορίες Ελληνόφωνες, Ρωσσόφωνες, Ρουμανόφωνες και Σερβόφωνες. Η Συμφωνία αυτή ανανέωσε παλαιότερες συμφωνίες της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του Κράτους του Λουξεμβούργου, που είχαν υπογραφεί το 1997 και το 2004.
Βοηθοί Επίσκοποι
Στη Μητρόπολη διακόνησαν και διακονούν, επίσης, βοηθοί επίσκοποι που φέρουν τους τίτλους παλαιών επισκοπών της Μικράς Ασίας:
Διοικητική Διάρθρωση
Η Ιερά Μητρόπολη Βελγίου, διαρθρώνεται διοικητικά σε τρεις (3) Αρχιερατικές Επιτροπείες, στην Α' Αρχιερατική Περιφέρεια Βελγίου, στη Β' Αρχιερατική Περιφέρεια Ολλανδίας και στην Γ' Αρχιερατική Περιφέρεια Λουξεμβούργου. Πιο συγκεκριμένα
Επαρχία της Ανατολικής Φλάνδρας
Ιερός Ναός Αγίου Ανδρέου Γάνδη
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Βελγίου
Δήμος Κασσάνδρας
Ο Δήμος Κασσάνδρας είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου του 2011. Προέκυψε από την συνένωση των Καποδιστριακών Δήμων Κασσάνδρας και Παλλήνης. Η έκταση του νέου δήμου είναι 333,68 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 16.958 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021. Ως έδρα του δήμου ορίστηκε η Κασσάνδρεια.
Ο δήμος καλύπτει γεωγραφικά σχεδόν ολόκληρη την χερσόνησο της Κασσάνδρας της Χαλκιδικής, εκτός από τα βόρεια, τα οποία είναι μέρος του Δήμου Νέας Προποντίδας.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Κατηγορία:Χαλκιδική
Ιωάννης Αναστασίου
Ο Ιωάννης Αναστασίου ή Τζιοβάβι ντ Αναστάζι (Giovanni Anastasi, Giovanni d'Anastasi, Jean d'Anastasy, Ioannis Anastasiou (1765 - 1860) ήταν Έλληνας έμπορος με έδρα του την Αίγυπτο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην τότε οθωμανική βόρεια Ελλάδα, είτε στη Θεσσαλονίκη είτε στις Σέρρες. Ο πατέρας του πήγε στην Αίγυπτο γύρω στο 1797, όπου δημιούργησε μια επιχείρηση ως προμηθευτής των γαλλικών στρατευμάτων, αλλά χρεοκόπησε μετά την απομάκρυνσή τους. Ο Τζιοβάνι μπόρεσε να δημιουργήσει μια ακμάζουσα επιχείρηση και πάλι ως έμπορος, ειδικά σιτηρών, και ως πλοιοκτήτης και εργάστηκε ως Σουηδός πρόξενος στην Αίγυπτο από το 1828 έως το 1857. Εκτός από τις άλλες επιχειρήσεις του, άρχισε να διαπραγματεύεται αιγυπτιακές αρχαιότητες, τις οποίες απέκτησε απευθείας από τον τοπικό πληθυσμό, για παράδειγμα στη Σακκάρα και τη Θήβα. Το 1828 αυτός και ο Francis Barthow πούλησαν μια μεγάλη συλλογή περίπου 6.000 τεμαχίων μέσω του Λιβόρνο στην Ιταλία στην ολλανδική κυβέρνηση για το Μουσείο στο Λάιντεν, ένα άλλο το 1839 στο Βρετανικό Μουσείο και μια τρίτη συλλογή 1129 αριθμών δημοπρατήθηκε στο Παρίσι το 1857. Κληρονόμησε τμήματα της περιουσίας του σε σουηδικές φιλανθρωπικές οργανώσεις και μια μεγάλη σαρκοφάγο στο Μουσείο της Στοκχόλμης.
Πηγές
Κατηγορία:Ύπατοι
Μαλάικα Αρόρα
Η Μαλάικα Αρόρα Χαν (αγγλ. Malaika Arora Khan) είναι μια Ινδή ηθοποιός, VJ (παρουσιάστρια μουσικών βίντεο στην τηλεόραση) και μοντέλο.
Βιογραφία-Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1973 και έχει μια μικρότερη αδερφή (Αμρίτα Αρόρα) που είναι επίσης ηθοποιός. Η μητέρα της είναι από τη φυλή Μαλαγιάλι και ο πατέρας της από το έθνος Παντζάμπ. Μεγάλωσε στο προάστιο Τσεμπούρ της Βομβάης όπου και τέλειωσε το σχολείο.
Το 1996 ξεκινάει στην Ινδία το MTV India και η Μαλάικα γίνεται μια από τις πρώτες VJ του σταθμού. Πολύ σύντομα δείχνει το ταλέντο της σαν δημοσιογράφος και γίνεται έτσι μια από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές των Ινδικών ΜΜΕ, χωρίς να είναι ακόμα ηθοποιός ή μοντέλο. Το κανάλι αναγνωρίζοντας την επιτυχία της τής αναθέτει ρόλους παρουσιάστριας εκπομπών και εκδηλώσεων δίπλα σε καταξιωμένους συναδέλφους της. Το επόμενο της βήμα είναι το μόντελινγκ όπου τα καταφέρνει εξίσου καλά.
Εμφανίζεται σε πολλές διαφημίσεις και κάνει τα πρώτα της βήματα στο Μπόλιγουντ συμμετέχοντας στα χορευτικά νούμερα γνωστών ταινιών. Οι εμφανίσεις της στα χορευτικά Chaiyya Chaiyya (Dil Se) και Maahi Ve (Kaante) την κάνουν sex symbol. Παρότι έχει επικεντρωθεί στην τηλεοπτική της καριέρα συμμετέχει σποραδικά και σε αλλά μουσικοχορευτικά νούμερα.
Είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Αρμπάζ Χαν και έχει ένα γιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί ηθοποιοί Κατηγορία:Ινδοί μοντέλα
Μενίππου και Χείρωνος
Ο Μενίππου και Χείρωνος διάλογος είναι έργο του Λουκιανού που ανήκει στους Νεκρικούς διαλόγους με έντονο το χρώμα της σάτιρας θανάτου και του κάτω κόσμου, αλλά και των φιλοσοφούντων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έργα του Λουκιανού
Οικία των Κεράμων
μικρογραφία| Υπολείμματα σκάλας. Οικία των Κεράμων ονομάστηκε κτίριο της Εποχής του Χαλκού (διώροφα, περίπου 12 x 25 ιγ) που βρέθηκε στον αρχαιολογικό χώρο της Λέρνας στη νότια Ελλάδα. . Είναι το πιο σημαντικό από τα λεγόμενα «κτίρια με διαδρόμους», δηλαδή κτίρια που είχαν μια κεντρική θέση στην κοινότητα και προφανώς δημόσια χρήση. Ο χώρος ανασκάφηκε από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών υπό τη διεύθυνση του Τζον Κάσκι του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι.
Δομή
Η κατασκευή χρονολογείται στην Πρωτοελλαδική περίοδο ΙΙ (2500–2300). π.Χ.) και έχει ερμηνευτεί ως κατοικία ενός επίλεκτου μέλους της κοινότητας, ένα πρωτοπαλάτι ή ένα διοικητικό κέντρο. Εναλλακτικά, έχει επίσης θεωρηθεί ως κοινοτική δομή, δηλαδή κοινή ιδιοκτησία των κατοίκων της πόλης. Η ακριβής λειτουργία παραμένει άγνωστη λόγω έλλειψης ευρημάτων που υποδεικνύουν τις συγκεκριμένες χρήσεις του κτηρίου. Το σπίτι είχε μια σκάλα που οδηγούσε σε έναν δεύτερο όροφο και προστατευόταν από μια κεραμοσκεπή. Περιείχε επίσης αποθηκευτικούς χώρους. Στο σημείο ανακαλύφθηκαν χιλιάδες πλακάκια από τερακότα που έπεσαν από την οροφή. Αν και τέτοιες στέγες βρέθηκαν επίσης στην πρωτοελλαδική τοποθεσία Ακοβίτικα και αργότερα στις μυκηναϊκές πόλεις Γλα και Μιδέα, έγιναν κοινές στην ελληνική αρχιτεκτονική μόλις τον 7ο αιώνα π.Χ. Οι τοίχοι της «Οικίας των Κεράμων» κατασκευάστηκαν με λασπότουβλα σε πέτρινες βάσεις.
Καταστροφή
Η ραδιοχρονολόγηση με άνθρακα-14 δείχνει ότι το κτίριο καταστράφηκε τελικά από πυρκαγιά τον 22ο αιώνα π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Ελλαδικός πολιτισμός Κατηγορία:Αρχαία Αργολίδα
Lacrimosa (Ρέκβιεμ)
Lacrimosa ονομάζονται οι δυο τελευταίες στροφές (18η και 19η) του Λατινικού ύμνου Dies Irae γνωστού από τη χρήση του παλαιότερα στη νεκρώσιμη λειτουργία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Στίχος-σύνθεση
Το κείμενο αναφέρεται στην ημέρα της κρίσης. Είναι γραμμένο σε τροχαϊκό τετράμετρο. Στη 18η στροφή η ομοιοκαταληξία είναι ζευγαρωτή. Στη 19η έχει αντικατασταθεί από συνήχηση και ο στίχος γίνεται καταληκτικός.
Η πρώτη γνωστή πολυφωνική σύνθεση που το περιλαμβάνει (σαν τμήμα του Dies Irae) είναι του Engarandus Juvenis. Πολλοί συνθέτες, ανάμεσα τους οι Μότσαρτ, Τζουζέπε Βέρντι και Εκτόρ Μπερλιόζ το περιλαμβάνουν σαν διακριτό μέρος σε συνθέσεις Ρέκβιεμ.
Μετάφραση στα Ελληνικά:
Δακρύβρεχτη εκείνη η ημέρα
όταν θα σηκωθεί από τη στάχτη
ένοχος άνθρωπος που θα κριθεί.
Σ' αυτόν ως εκ τούτου δείξε Θεέ επιείκεια:
εύσπλαχνε Κύριε Ιησού
δώσε τους ανάπαυση. Αμήν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρέκβιεμ Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία
Ζήνωνας Λάρνακας
Ο Ζήνωνας Λάρνακας ήταν κυπριακό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τη Λάρνακα. Η ομάδα είχε 5 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το όνομα της ομάδας προέρχεται από τον φιλόσοφο Ζήνων ο Κιτιεύς.
Ιστορία
Ο Ζήνωνας Λάρνακας αποτελεί ιδρυτικό σωματείο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αμμοχώστου-Λάρνακας (ΠΟΑΛ) το 1980 στις διοργανώσεις της οποίας συμμετείχε ως το 1985. Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Ζήνωνας ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Μάλιστα ήταν η πρώτη ομάδα από την ΠΟΑΛ που συμμετείχε στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ζήνωνας συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. 2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο Ζήνωνας συμμετείχε στον Δ΄ όμιλο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Δήμος Λάρνακας
Γεώργιος Μαρίνος (αποσαφήνιση)
Με τον όνομα Γεώργιος η Γιώργος Μαρίνος μπορεί να αναφέρεται:
Αλληλοπάθεια
Γενικά
Οι δευτερογενείς μεταβολίτες είναι ουσίες που δεν σχετίζονται με τον πρωτογενή μεταβολισμό ενός οργανισμού αλλά παίζουν ρόλο σε λειτουργίες μη απαραίτητες για την επιβίωση του π.χ. παραγωγή από φυτικά είδη για άμυνα από φυτοφάγα ζώα. .Ορισμένοι από αυτούς είναι αλληλοπαθητικές χημικές ενώσεις. Οι αλληλοπαθητικές χημικές ενώσεις ελευθερώνονται στο περιβάλλον μέσω εξαέρωσης, έκπλυσης, απελευθέρωσης από το ριζικό σύστημα και αποσύνθεσης από κατάλοιπα νεκρού φυτικού υλικού στο έδαφος. Αυτοί οι μεταβολίτες όπως φαινόλες, φλαβονοειδή, αλκαλοειδή, τερπενοειδή, κυανιογόνοι γλυκοσίδες συχνά προσέλκυσαν επιστήμονες για να προσδιορίσουν την δομή τους και την βιολογική τους λειτουργία.
Όσο αφορά τα φυτικά είδη, οι χημικές ενώσεις που δημιουργούν αλληλοπάθεια υπάρχουν σχεδόν σε όλα και σε όλους τους φυτικούς ιστούς τους (φύλλα, μίσχους, ρίζες, κορμούς, άνθη, σπόρους). Όμως μόνο κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες εκλύονται στο περιβάλλον και σε επαρκείς ποσότητες ώστε να επηρεάσουν την ανάπτυξη οργανισμών που βρίσκονται κοντά τους.
Κατηγορίες αλληλοπαθητικών ενώσεων
Σύμφωνα με τις διαφορετικές δομές και ιδιότητες οι αλληλοχημικές ενώσεις ταξινομούνται στις εξής κατηγορίες:
(Zhao-Hui Li et al., 2010)
Το φαινόμενο της αλληλοπάθειας γίνεται :
Είναι σημαντικός παράγοντας για την εξάπλωση των φυτικών ειδών μέσα στις φυτοκοινωνίες, όπως επίσης και στην εξάπλωση των επεκτατικών και των ξενικών ειδών. Για συγκεκριμένο παραδείγμα βλέπε Αείλανθος ο υψηλότατος.
Ιστορικά
Η λέξη αλληλοπάθεια προέρχεται από δύο ελληνικές λέξεις «αλλήλο» που σημαίνει «ο ένας τον άλλον» και «πάθεια» που σημαίνει «υποφέρω» και επινοήθηκε από τον Molisch (1937). Ο όρος έγινε όταν δεν είχε ακόμη βρεθεί κάποιο παράδειγμα θετικής αλληλοπάθειας. Σήμερα, από έρευνες συμπεραίνουμε ότι πολλοί οργανισμοί επωφελούνται από την αλληλοπάθεια, όποτε ετυμολογικά η λέξη δεν είναι ακριβής, αλλά έχει πλέον καταχωρηθεί. Ο Δημόκριτος διατυπώνει τις πρώτες ιδέες σχετικά με την εφαρμογή αλληλοπάθειας στο βιβλίο του γεωπονικά που χρονολογείται περίπου στο 285 π.Χ. Για παράδειγμα, αναφέρει τις επιβλαβείς επιδράσεις των λάχανων στο αμπέλι. Στην κίνα, τον πρώτο αιώνα μ.Χ. ο συγγραφέας του βιβλίου Shennong Ben Cao Jing περιέγραψε 267 φυτά που είχαν αλληλοπαθητικές επιδράσεις. Το 1832, ο De Candolle, υποστήριξε ότι εδαφικά προβλήματα στην γεωργία μπορεί να οφείλονται σε εκλύσεις ουσιών από κάποια καλλιεργούμενα φυτά. Αργότερα ο Hoy and Stickney (1881) ανέφεραν δηλητηριώδη επίδραση της μαύρης καρυδιάς στα φυτικά είδη γύρω της. Σήμερα, οι έρευνες σχετικά με την αλληλοπάθεια είναι πάρα πολλές και υπάρχει μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον, τόσο για τα φυσικά περιβάλλοντα όσο και για τις εφαρμογές της στην γεωργία.
Παραδείγματα αλληλοπάθειας
Το Garlic mustard είναι ένα επεκτατικό φυτό στα εύκρατα δάση της Ν .Αμερικής του οποίου η επιτυχής εγκατάσταση μπορεί εν μέρει να οφείλεται στην έκκριση μίας αλληλοχημικής ουσίας που παρεμβαίνει στην συμβίωση βακτηρίων στις ρίζες των αυτοφυών δένδρων. Ο Kαλλιστήμωνας(Callistemon citrinus) που χρησιμοποιείται ως καλλωπιστικό στην Ελλάδα, εκλύει  την αλληλοπαθητική ουσία leptospermone. Η μαύρη καρυδιά παράγει την αλληλοπαθητική ουσία γιουγλόνη (juglone) η οποία εμποδίζει την ανάπτυξη κάποιων φυτών, ενώ δεν επηρεάζει καθόλου κάποια άλλα.
Η Egeria densa είναι ένα ζιζάνιο που προκαλεί ζημιές σε υδροηλεκτρικούς σταθμούς. Μετά από πολλές έρευνες βρέθηκε ότι ο ασκομύκητας Fusarium graminearum μπορεί να την καταπολεμήσει. Τα ζιζάνια προκαλούν μεγάλες οικονομικές ζημιές σε ορυζώνες, πράγμα που οδηγεί σε χρήση ζιζανιοκτόνων, πολλές φορές χωρίς να έχει ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Έρευνες έχουν συμπεράνει ότι μερικές ποικιλίες και υβρίδια ρυζιού εκλύουν αλληλοπαθητικές ουσίες που καταπολεμούν ορισμένα είδη ζιζανίων.
Επεκτατικά-ξενικά έιδη
Οι άνθρωποι δεν φημίζονται για τους λεπτούς χειρισμούς τους προς την φύση, αλλά αντιθέτως η εξάπλωση τους σε όλη την γη προκάλεσε αντίκτυπο σε πάρα πολλά άλλα είδη είτε φυτικά είτε ζωικά. Κάθε χρόνο εξαφανίζονται πολλά ενδιαιτήματα εξ’ αιτίας ανθρώπινων δραστηριοτήτων, πράγμα που αποτελεί την κυριότερη απειλή για την βιοποικιλότητα. Μαζι με την μεταφορά του άνθρωπου, μεταφέρθηκαν πολλά ξένικά είδη που διατάρραξαν την ισορροπία πολλών οικοσυστημάτων. Πολλά επεκτατικά φυτά, κυρίως ξενικά σε εδαφικά και υδάτινα ενδιαιτήματα, έχουν προκαλέσει εκτεταμένες περιβαλλοντικές και οικονομικές ζημιές σε οικοσυστήματα. Η εξάπλωση των ξενικών επεκτατικών ειδών, είναι ένας από τους λόγους μείωσης της βιοποικιλότητας κάθε χώρας, καθ’ ότι όχι μόνο ανταγωνίζονται χώρο και εδαφικά στοιχεία με αυτοφυή φυτικά είδη, αλλά πολλά από αυτά εμφανίζουν το φαινόμενο της αλληλοπάθειας, με αποτέλεσμα να καταπονείται ακόμη περισσότερο η αυτοφυής βλάστηση. Σύμφωνα με μελέτη του 2010, 343 ξενικά είδη υπάρχουν στην Ελλάδα, τα περισσότερα Αμερικανική προέλευσης. Από αυτά 50 παρουσιάζουν επεκτατική συμπεριφορά και μερικά από αυτά φαινόμενα αλληλοπάθειας. Τα επεκτατικά ξενικά φυτικά είδη προκαλούν ζημιά 35 $ δισεκατομμύριων κάθε χρόνο στις Η.Π.Α. Αυτά εκτιμάται ότι εισβάλλουν σε 700.000 εκτάρια φυσικού ενδιαιτήματος των Η.Π.Α. κάθε χρόνο.
Αλληλοπάθεια σε καλλιεργούμενες εκτάσεις
Ο ρόλος της αλληλοπάθειας σε καλλιεργούμενες εκτάσεις είναι πολύ σημαντικός, όχι μόνο για τα φυτικά είδη αλλά και για άλλους οργανισμούς που απελευθερώνουν αλληλοπαθητικές ουσίες. Η εφαρμογή της αφορά την καταπολέμηση των ζιζανίων, των επιβλαβών εντόμων και παθογόνων μικροοργανισμών σε καλλιέργειες. Στην γεωργία, οι αλληλοπαθητικές χημικές ενώσεις χρησιμοποιούνται με τους εξής τρόπους:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βοτανική Κατηγορία:Βιοχημεία Αλληλοπάθεια
Κάτω Γραμματικό Πέλλας
Το Κάτω Γραμματικό είναι ορεινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Κάτω Γραμματικό βρίσκεται στο όρια με την περιφερειακή ενότητα Φλώρινας. Είναι χτισμένο στις βόρειες πλαγιές του Βερμίου σε υψόμετρο 820 μέτρων και νοτιοανατολικά της λίμνης Βεγορίτιδα ς. Απέχει 28 χλμ. ΝΔ. της Έδεσσας και 41 χλμ. ΒΑ. της Πτολεμαϊδας. Η παλιά ονομασία του χωριού, μέχρι το 1927, ήταν Γραμματίκοβο και την περίοδο της τουρκοκρατίας πληθυσμιακά ήταν μικτό στην δε απογραφή του 1923 ο μουσουλμανικός πληθυσμός ήταν 510 άτομα. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τον Πόντο, οι οποίοι κατέληξαν σε αυτό μετά την καραντίνα στο Καραμπουρνάκι Θεσσαλονίκης, τα Γιαννιτσά και τον Φούφα Εορδαίας. Σύμφωνα με την ΕΑΠ αρχικά εγκαταστάθηκαν 47 οικογένειες, 186 άτομα προσφυγικός πληθυσμός.
Στο Κάτω Γραμματικό γεννήθηκε το 1768 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Χρύσανθος, ο οποίος το 1807 ίδρυσε ιερατική σχολή με διευθυντή τον ελληνιστή ιερομόναχο Διονύσιο Προδρομίτη και προικοδότησε τη σχολή με δικό του κεφάλαιο ενώ από τους τόκους του πληρώνονταν οι διδάσκοντες. Αξιοθέατα θεωρούνται ο μεταβυζαντινός πύργος και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα μνημεία. Ο πύργος είναι "φρουριακή τετράπλευρη κατασκευή (διαστ. 6,50Χ6,00μ.) εποχής Τουρκοκρατίας (πιθανώς του 17ου αιώνα), που διατηρείται σε ύψος δύο ορόφων". Νοτιοανατολικά του χωριού υπάρχει τεχνητή λίμνη βάθους 16 μέτρων βάθους από την οποία αρδεύεται. Το έργο ξεκίνησε την Άνοιξη του 1998 και ολοκληρώθηκε το 2000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Αντονί Μαντρεά
Ο Αντονί Μαντρεά (γεννημένος στις 25 Δεκεμβρίου 1996 στην Γκρας της Γαλλίας) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται αυτό τον καιρό για λογαριασμό της ΟΖΚ Νις. Αγωνίζεται στην θέση του τερματοφύλακα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Λιγκ 1 στις 3 Νοεμβρίου 2013, σε μια εντός έδρας ήττα με σκορ 1-2 απέναντι στην Ζιροντέν Μπορντό. Συγκεκριμένα, αντικατέστησε τον τραυματία Νταβίδ Οσπίνα στο 51ο λεπτό της αναμέτρησης. Με την συμμετοχή του αυτή, σε ηλικία 16 ετών, 10 μηνών και 9 ημερών έγινε ο νεαρότερος σε ηλικία τερματοφύλακας που πραγματοποιεί το ντεμπούτο του στην Λιγκ 1, σπάζοντας το σχετικό ρεκόρ που κατείχε, έως τότε, ο Μικαέλ Λαντρό, ο οποίος είχε πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του με την φανέλα της ΦΚ Ναντ, σε ηλικία 17 ετών και 4 μηνών.
Παραπομπές
.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18 Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ιερό της Ορθίας Αρτέμιδος
Το Ιερό της Ορθίας Αρτέμιδος ήταν ένα από τα πιο σημαντικά ιερά στην ιστορία της αρχαίας Σπάρτης και βρισκόταν κοντά στις οχθές του ποταμού Ευρώτα.
Τοποθεσία
Το ιερό της Ορθίας Αρτέμιδος ή Λιμνάτιδος βρίσκεται ένα χιλιόμετρο ανατολικά από την αρχαία ακρόπολη της Σπάρτης και 100 μ. ανατολικά από τη γέφυρα του Ευρώτα. Βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού, εκεί όπου βρισκόταν ο συνοικισμός των Λιμνών, και ήταν το πιο σημαντικό ιερό της Σπάρτης κατά τα ρωμαϊκά χρόνια.
Ιερό
Στο ιερό λατρευόταν αρχικά η μυκηναϊκή θεότητα Ορθία, η οποία ήταν θεά της σωτηρίας και της γονιμότητας και προστάτιδα της βλάστησης. Προστάτευε επίσης τα παιδιά και τους εφήβους. Μετέπειτα, όταν κυριάρχησε το δωδεκάθεο του Ολύμπου, η θεότητα Ορθία ταυτίστηκε με την Άρτεμη. Η λατρεία της συνδέθηκε με το κοινωνικό σύστημα της Σπάρτης, το δε ιερό της -το οποίο είχε ρόλο μυητικό- ήταν χώρος σημαντικός για την κρατική αγωγή των παιδιών στις αγέλες. Οι τελετές που γίνονταν εκεί ήταν κυρίως θεατρικά δρώμενα, στα οποία μετείχαν οι πιστοί στο σύνολό τους και όχι μόνο οι ηθοποιοί. Κατά τη διάρκειά τους οι πιστοί φορούσαν πήλινα προσωπεία, πολλά από τα οποία ανακαλύφθηκαν από την αρχαιολογική έρευνα και φυλάσσονται σε μουσεία. Κεντρική θέση στις εορταστικές εκδηλώσεις είχε το τελετουργικό μαστίγωμα εφήβων Σπαρτιατών, οι οποίοι ακουμπούσαν στο βωμό. Αυτό ήταν ένα είδος διαβατήριας τελετής. Η εορτή αυτή λεγόταν "μάστιγες" και αποτελούσε τουριστικό πόλο έλξης, τουλάχιστον από τον 1ο π.Χ. αιώνα. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, η τελετή του μαστιγώματος έχασε τον θρησκευτικό της χαρακτήρα και έγινε ένα αιματηρό θέαμα που προσήλκυε πλήθη θεατών. Για το σκοπό αυτό οικοδομήθηκε αμφιθέατρο που περιέβαλλε το βωμό. Στην τελετή συμμετείχαν πλέον και ενήλικοι άνδρες που υπέμεναν το μαστίγωμα (ενίοτε μέχρι θανάτου) υπό την παρότρυνση των συγγενών τους. Αν τα χτυπήματα δεν ήταν αρκετά δυνατά, πίστευαν ότι το ξόανο της θεάς που κρατούσε η ιέρεια γινόταν βαρύτερο, και η ιέρεια ζητούσε από τους μαστιγωτές να χτυπούν δυνατότερα. Όποιος κατόρθωνε να αντέξει περισσότερο το μαστίγωμα και να παραμείνει όρθιος ανακηρυσσόταν νικητής (βωμονίκης).
Ονομασία
Υπήρξαν ποίκιλλες ερμηνείες του όρου «Ορθία», με τις πιο γνωστές να αποτελούν αυτές του Πινδάρου και του Παυσανία: ο Πίνδαρος αναφέρει τον όρο «Ορθωσία», λέγοντας πως «ορθοί εις σωτηρίαν ή ορθοί τους γενωμένους», ενώ ο Παυσανίας αναφέρει πως «καλοῦσι δὲ οὐκ Ὀρθίαν μόνον ἀλλὰ καὶ Λυγοδέσμαν τὴν αὐτήν, ὅτι ἐν θάμνῳ λύγων εὑρέθη, περιειληθεῖσα δὲ ἡ λύγος ἐποίησε τὸ ἄγαλμα ὀρθόν.» (Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις, Λακωνικά, ΙΙΙ 16.11). Προσπάθειες για ερμηνεία του όρου έγιναν και από μεταγενέστερους ιστορικούς, ωστόσο, παραμένει μέχρι και σήμερα άγνωστη η ορθή ερμηνεία.
Η λατρεία της Ορθίας Αρτέμιδος ανάγεται στα μυκηναϊκά χρόνια. Ο μύθος τη συνδέει με τον Ορέστη, ο οποίος ήρθε από το Άργος για να παντρευτεί την Ερμιόνη, κόρη του Μενέλαου και της Ωραίας Ελένης. Αυτός έφτασε στη Σπάρτη φέρνοντας μαζί του το ξόανο της Άρτεμης, που είχε κλέψει από την Κολχίδα με τη βοήθεια της Ιφιγένειας και του Πυλάδη. Άλλοι μύθοι αναφέρουν, όμως, ότι το ξόανο βρέθηκε στις όχθες του Ευρώτα. Τα ευρήματα του χώρου δείχνουν ότι η Ορθία ήταν τοπική θεότητα, που στη συνέχεια ταυτίστηκε με την Άρτεμη.
Ανασκαφές
Στον ναό έγιναν αρκετές ανασκαφές, με τις πιο γνωστές να είναι αυτή της Γαλλικής Επιστημονικής Αποστολής στην Πελοπόννησο, το 1829, καθώς και της Αγγλικής Αρχαιολογικής Σχολής των Αθηνών την περίοδο 1905-1910. Οι Γάλλοι επιστήμονες είχαν ανακαλύψει τα θεμέλια ενός κυκλοτερούς οικοδομήματος, αν και δεν θεωρούνται μέρος του ναού. Οι Άγγλοι ανακάλυψαν το μεγάλο ρωμαϊκό οικοδόμημα, το οποίο είχε μετατρέψει τον ναό σε αμφιθέατρο, ένα μεγάλο βωμό, μήκους 24 μ. και πλάτους 7 μ., τα θεμέλια του ιερού καθώς και δύο ναούς (ο ένας πάνω από τον άλλο με διαφορά κατασκευής τριών αιώνων) στα δυτικά. Τα ευρήματα αυτά χρονολογούνται στους ρωμαϊκούς χρόνους, μια περίοδο κατά την οποία είχαν αναδιοργανωθεί οι τελετές και το ιερό είχε αποκτήσει ιδιαίτερη αίγλη.
Στη θέση αυτή δημιουργήθηκαν διαδοχικά ένα μικρό τέμενος με βωμό, από τους πρώτους Δωριείς που έφτασαν στην περιοχή (γεωμετρικοί χρόνοι), ένας ναός (μέσα 8ου αι.), που καταστράφηκε από πλημμύρα, και ένας νέος ναός (6ος αι. π.Χ.), που επίσης αντικαταστάθηκε με τα ίδια θεμέλια κατά τα ελληνιστικά χρόνια (2ος αι. π.Χ.). Το ιερό της Ορθίας Αρτέμιδος, συνεπώς, ήταν σε χρήση έως τους ρωμαϊκούς χρόνους. Μάλιστα, κατά τους χρόνους αυτούς (3ος αι. μ.Χ.) προστέθηκε μικρό θέατρο σε σχήμα πετάλου, με μεγάλους αναλημματικούς τοίχους. Έτσι, ο ναός του ιερού απέκτησε τη θέση της σκηνής, ενώ ο βωμός βρισκόταν μέσα στην ορχήστρα. Το οικοδόμημα που διαμορφώθηκε εξυπηρετούσε όχι μόνο τους Λάκωνες, αλλά και τα πλήθη των επισκεπτών που έρχονταν στη Σπάρτη για να παρακολουθήσουν τις διάσημες τελετουργίες του ιερού -ανάμεσά τους και τη διαμαστίγωση των εφήβων.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία Σπάρτη Κατηγορία:Ναοί της Αρτέμιδος
Ότις Χάρλαν
Ο Ότις Χάρλαν (αγγλικά: Otis Harlan, 29 Δεκεμβρίου 1865 - 21 Ιανουαρίου 1940) ήταν Αμερικανός κωμικός ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Οχάιο και νυμφεύθηκε την Νέλι Χάρβεϊ, με την οποία αποκτήσανε μία κόρη τη Μάριον. Ανιψιός του Χάρλαν, είναι γνωστός ηθοποιός, στην εποχή του βωβού κινηματογράφου, ο Κένεθ Χάρλαν. Την πρώτη του εμφάνιση στον ομιλούντα κινηματογράφο την έκανε το 1929, στην ταινία Show Boat. Επίσης, ο Χάρλαν έδωσε τη φωνή του στον Χαρούμενο, στην ταινία της Disney, Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι. Ο Χάρλαν πέθανε στην Ιντιάνα από εγκεφαλικό επεισόδιο, σε ηλικία 74 ετών.
Δήμος Σιθωνίας
Ο Δήμος Σιθωνίας  είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε  με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Σιθωνίας και Τορώνης. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 514,7 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 12.394 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (12.927 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε η Νικήτη.
thumb|300px|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Κυβερνήτης της Νεβάδας
Ο Κυβερνήτης της Νεβάδας (αγγλικά: Governor of Nevada) είναι ο αρχηγός της πολιτείας, ο επικεφαλής της πολιτειακής κυβέρνησης και ο ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος της Αμερικανικής πολιτείας της Νεβάδας. Ο Κυβερνήτης της Νεβάδας, είναι επίσης ο ανώτατος διοικητής των ενόπλων και αστυνομικών δυνάμεων της πολιτείας.
Σημερινός και 31ος Κυβερνήτης της Νεβάδας, είναι ο Ρεπουμπλικανός Τζο Λομπάρντο, από τις 2 Ιανουαρίου 2023.
Ρόλος
Ο Κυβερνήτης της Νεβάδας, έχει καθήκον να επιβάλλει τους νόμους της πολιτείας της Νεβάδας (και τους ομοσπονδιακούς νόμους επίσης) μέσω των οργάνων της επιβολής νόμου, να εγκρίνει ή να ασκεί το δικαίωμα της αρνησικυρίας (βέτο) σε νομοσχέδια που εγκρίνονται από το πολιτειακό Νομοθετικό Σώμα της Νεβάδας. Επίσης, έχει αρμοδιότητα να συγκαλεί το νομοθετικό σώμα της πολιτείας ανά πάσα όταν κρίνεται απαραίτητο. Επίσης, ο Κυβερνήτης, έχει το προνόμιο στο να χορηγεί αναστολές φυλάκισης ή χάρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Κυβερνήτες της Νεβάδα Κατηγορία:Νεβάδα __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Αμιράς Ηρακλείου
thumb|right|300px|Το μνημείο για τους 114 εκτελεσθέντες από τους Γερμανούς το 1943, στον Αμιρά
Ο Αμιράς (ή τα Αμιρά) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Ανήκε στην Επαρχία Βιάννου του Νομού Ηρακλείου.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Αμιράς βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του όρους Δίκτη σε ένα καταπράσινο πλαίσιο από ελαιώνες και οπωροφόρα δένδρα και σε υψόμετρο 680 μ. Πολλές φορές το χωριό δεν αναφέρεται ως αρσενικό αλλά με το ουδέτερο πληθυντικού: τα Αμιρά.
Υποδομή
Στα Αμιρά υπάρχει Πολιτιστικός, Αθλητικός και Επιμορφωτικός Σύλλογος, ο οποίος είναι ιδιαίτερα δραστήριος σε κοινωνικές εκδηλώσεις και πολιτιστικά έργα, ενώ έχουν και ένα τριθέσιο Δημοτικό Σχολείο και μονοθέσιο Νηπιαγωγείο. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στη γεωργία και ειδικότερα στην καλλιέργεια πρώιμων κηπευτικών. Παράγεται κυρίως λάδι. Κύριοι ναοί του χωριού είναι του Μιχαήλ Αρχάγγελου, ο Άγιος Νικόλαος όπου βρίσκεται και το κοιμητήριο, όπως επίσης και ο Άγιος Γεώργιος, ενώ υπάρχουν επίσης και άλλοι ναοί και εξωκλήσια.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού προέρχεται από την αραβική γλώσσα και πιθανότατα χτίστηκε κατά την Αραβοκρατία, κτίσμα ίσως κάποιου αμιρά της Κρήτης. Την περίοδο εκείνη ο ανώτερος διοικητής της Κρήτης ονομαζόταν αμιράς ή εμίρης (από το αραβικό amir ή emir, δηλ. άρχοντας, αφέντης).
Το Σεπτέμβριο του 1943 το χωριό αποτέλεσε θέατρο σφαγής 117 ανδρών κατοίκων του, από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής. Η εκτέλεση των ανδρών έγινε στη θέση Αμπέλια, σε αντίποινα για την πανωλεθρία που υπέστησαν οι Ναζί στην περιοχή της Κάτω Σύμης, όπου σκοτώθηκαν 84 Γερμανοί. Στη θέση Σελί έχει ανεγερθεί Πανεπαρχιακό Ηρώο κοντά στον Αμιρά και κάθε χρόνο τελείται μνημόσυνο για τα θύματα της σφαγής.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικά στοιχεία
μικρογραφία|400x400px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμοΩς οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 ως τα Αμυρά με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 η ονομασία του χωριού διορθώθηκε σε Αμιρά. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς Άρβη, Κολύμποι και Πατέλες.
Δείτε Κοινότητα Αμιρά
Βλέπε Επίσης
Ολοκαύτωμα της Βιάννου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.amiras.info
Παραπομπές
Αμιρας Αμιρας
Λιαμίν Ζερουάλ
Ο Λιαμίν Ζερουάλ (اليمين زروال, al-Yamīn Zarwāl, βερβερικές γλώσσες: Lyamin Ẓerwal, γεν. 3 Ιουλίου 1941) είναι Αλγερινός πολιτικός ο οποίος υπήρξε ο έκτος πρόεδρος της Αλγερίας από τις 31 Ιανουαρίου 1994 έως τις 27 Απριλίου 1999.
Βιογραφία
Αφού διαφώνησε με τον Πρόεδρο Τσαντλί Μπεντζεντίντ σχετικά με προτάσεις για αναδιοργάνωση του στρατού, αποχώρησε από τον Εθνικό Στρατό της Αλγερίας το 1989 και έγινε για σύντομο διάστημα πρέσβης στη Ρουμανία. Ωστόσο, μετά την αναγκαστική παραίτηση του Μπεντζεντίντ τον Ιανουάριο του 1992, οι προοπτικές σταδιοδρομίας του έγιναν πιο ελπιδοφόρες. Τον Ιούλιο του 1993, έγινε Υπουργός Άμυνας και τον Ιανουάριο του 1994 προήχθη σε αρχηγό του Ανώτατου Κρατικού Συμβουλίου. Τον Νοέμβριο του 1995, εξελέγη Πρόεδρος, μια θέση που διατήρησε μέχρι τις επόμενες εκλογές. Ήταν γνωστός ως υποστηρικτής του πολιτικού διαλόγου, υποστηρίζοντας μια λύση με μερική διαπραγμάτευση για τον Αλγερινό εμφύλιο πόλεμο. Στις 25 Δεκεμβρίου 1994, ο Ζερουάλ επέτρεψε απρόθυμα την πτήση 8969 της Air France που είχε υποστεί αεροπειρατεία να εγκαταλείψει το έδαφος της Αλγερίας μετά από τη δολοφονία 3 πολιτών, συμπεριλαμβανομένου ενός υπαλλήλου της γαλλικής πρεσβείας, από τους τέσσερις αεροπειρατές.
Αν και ορισμένοι προέτρεψαν τον Ζερουάλ να θέσει υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές του 2009, ανέφερε σε δήλωση του, στις 14 Ιανουαρίου 2009, ότι δεν θα θέσει υποψηφιότητα, ενώ επίσης δήλωσε ότι δεν ήταν προς το συμφέρον της δημοκρατίας ο πρόεδρος Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα να θέσει υποψηφιότητα για τρίτη φορά. Αρνήθηκε την υποψηφιότητα επίσης στις προεδρικές εκλογές του 2014, καθώς και την πρόταση να αναλάβει την προεδρία της χώρας, για μεταβατικό διάστημα, μετά την απομάκρυνση του Μπουτεφλίκα από την εξουσία το 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αλγερίας
Κεντρική Αιτωλοακαρνανίας
Η Κεντρική είναι ορεινό χωριό της Ναυπακτίας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός χρονολογείται από την τουρκοκρατία: αρχικά βρισκόταν νοτιότερα, αλλά μεταφέρθηκε λόγω προβλήματος ύδρευσης ή και εμφάνισης λοιμού. Η περιοχή αρχικά αποτελούσε τσιφλίκι μεγαλογαιοκτημόνων, που μεταβιβαζόταν διαδοχικά από τον ένα στον άλλο: οι ιδιοκτήτες της γης προσλάμβαναν εργάτες για την καλλιέργεια των χωραφιών, οι οποίοι εγκαθίσταντο στην περιοχή κι έτσι δημιουργήθηκε ο πρώτος οικισμός.
Αρχικά, ανήκε στην επαρχία Κραβάρων, αλλά το 1825 περιελήφθη στο Δήμο Αποδωτίας και από το 2010 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στον Δήμο Ναυπακτίας. Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την αναφέρει, την περίοδο της τουρκοκρατίας, μεταξύ των χωριών της περιοχής των Κραβάρων να κατοικείται από 6 οικογένειες
Διαδραμάτισε ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821 καθώς στα όρια της ευρύτερης περιοχής της Κεντρικής έλαβαν χώρα οι μάχες "της Παπαδιάς" και "των Μυρμηγκιαρίων". Η μάχη στα "Μυρμηγκιάρια" έγινε στις στις 22 Οκτωβρίου 1828 και ήταν συνέχεια της πολιορκίας των Τούρκων που είχε ξεκινήσει από το Σεπτέβριο στο χωριό Λομποτινά, σημερινή Άνω Χώρα, και με αρχηγό τον Σουλιώτη Κίτσο Τζαβέλλα. Επίσης, τα "Ταμπούρια του Καπετάν Σαφάκα" στα βορειοδυτικά της Κεντρικής είναι εκεί και μαρτυρούν την ύπαρξη των κλεφτών κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Διοικητικά στοιχεία
Η Κεντρική ανήκε στον Δήμο Αποδοτίας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 78 κάτοικοι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον ακατοίκητο οικισμό Σέλλο συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Κεντρικής που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Αποδοτίας του Δήμου Ναυπακτίας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 103 κάτοικοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κράβαρα Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Αλέξανδρος Ακριβάκης
Ο Αλέξανδρος Ακριβάκης (1944) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διετέλεσε βουλευτής Βοιωτίας και υπουργός. Επίσης χρημάτισε, επί κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, πρόεδρος της Ολυμπιακής Αεροπορίας και των θυγατρικών της εταιρειών Olympic Catering, Ολυμπιακή Αεροπλοΐα και Τουριστική.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Θήβα, στις 14 Φεβρουαρίου 1944. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και άσκησε τη δικηγορία.
Οπαδός του Ανδρέα Παπανδρέου από πολύ νεαρή ηλικία, το 1965 εξέδωσε, σε ηλικία 21 ετών, την εφημερίδα Ανένδοτος Βοιωτίας. Το 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και αργότερα μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Βοιωτίας.
Διετέλεσε βουλευτής ΠΑΣΟΚ Βοιωτίας για συνολικά 22 χρόνια (1981 - 1985 και 1989 - 2007). Χρημάτισε υφυπουργός Γεωργίας (15 Σεπτεμβρίου 1995 - 22 Ιανουαρίου 1996) και υπουργός Επικρατείας (18 Ιουνίου 2003 - 10 Μαρτίου 2004).
Από το 1985 ως το 1989 ήταν πρόεδρος της Ολυμπιακής Αεροπορίας, ενώ τον Ιανουάριο του 1987 ανέλαβε και τις θυγατρικές της εταιρείες Olympic Catering, Ολυμπιακή Αεροπλοΐα και Τουριστική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Επικρατείας
Διαμόρφωση μετατόπισης φάσης
Στη μέθοδο αυτή η φάση του φέροντος σήματος μεταβάλλεται για να απεικονιστεί το bit, ενώ η συχνότητα και το πλάτος παραμένουν σταθερά. Για παράδειγμα, αν θεωρηθεί ότι η φάση 0° είναι το 0, τότε μεταβάλλοντας τη φάση κατά 180° είναι το 1. Η φάση μένει σταθερή για κάθε δυαδικό διάστημα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μετάδοση δεδομένων Κατηγορία:Ραδιοφωνική τεχνολογία
Εσθονία
μικρογραφία|Εσθονία 2021 Η Δημοκρατία της Εσθονίας (εσθονικά: Eesti Vabariik) είναι χώρα της βορειοανατολικής Ευρώπης και μία από τις τρεις βαλτικές χώρες. Συνορεύει με τη Λετονία και τη Ρωσία. Έχει έκταση 45.339 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.365.884 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023.
Πρωτεύουσα της Εσθονίας είναι το Τάλιν (437.619 κατ. το 2020). Η Εσθονία διαθέτει περισσότερες από 1400 λίμνες (οι περισσότερες πολύ μικρές). Περίπου το 70% του πληθυσμού είναι Εσθονοί, ενώ υπάρχει σημαντική ρωσική μειονότητα. Επίσημη γλώσσα είναι η εσθονική, η οποία είναι συγγενής με τη φινλανδική και την ουγγρική. Επίσημο νόμισμα είναι από την 1η Ιανουαρίου 2011 το ευρώ, το οποίο αντικατέστησε την εσθονική κορώνα.
Η Εσθονία αποχώρησε από την ΕΣΣΔ τον Αύγουστο του 1991 και την 1η Μαΐου του 2004 έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα, βάσει της Συνθήκης της Λισσαβώνας, αντιπροσωπεύεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με 6 Ευρωβουλευτές.