cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντουάν Λωράν Λαβουαζιέ
Η ζωή του
Ο Αντουάν Λαβουαζιέ ήταν γόνος μιας από τις ευκατάστατες οικογένειες του Παρισιού. Μετά το θάνατο της μητέρας του, κληρονόμησε μία αρκετά μεγάλη περιουσία. Ο προπάππος του ήταν ταχυδρόμος και ο πατέρας του δικηγόρος. Για το ίδιο επάγγελμα προοριζόταν και ο Λαβουαζιέ, πολύ σύντομα όμως έγινε φανερό πως οι φυσικές επιστήμες τον απορροφούσαν πολύ περισσότερο από τα νομικά προβλήματα. Έτσι, εκτός από τη νομική, σπούδασε βοτανική, χημεία, αστρονομία και μαθηματικά.
Η πρώτη του δημοσίευση πάνω σε θέματα χημείας πραγματοποιήθηκε το 1764. Το 1767 δέχτηκε τη θέση που του πρόσφερε ένας διάσημος γεωλόγος της εποχής εκείνης, ο Ζεράρ, ο οποίος είχε σκοπό να καταρτίσει τον πρώτο γεωλογικό χάρτη της Γαλλίας. Μαζί του ο Λαβουαζιέ διέσχισε τα Βόσγια όρη, και έζησε μια ζωή αρκετά σκληρή σε σχέση με εκείνη που είχε συνηθίσει να ζει μέχρι τότε. Το αποτέλεσμα όμως ήταν απροσδόκητα καλό, γιατί ξεπέρασε όλα τα προβλήματα υγείας που δεν τον είχαν εγκαταλείψει από την παιδική του ηλικία.
Αργότερα, το 1768, έβαλε υποψηφιότητα στη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών και έγινε δεκτός ως βοηθός χημικός, σε ηλικία μόλις 25 ετών. Την εποχή εκείνη, η δραστηριότητα της Γαλλικής Ακαδημίας επεκτεινόταν σε ένα μεγάλο συνδυασμό μελετών που ξεκινούσε από ιατρικά, φιλοσοφικά και βιομηχανικά προβλήματα και έφθανε μέχρι την έρευνα τρόπων καθαρισμού μεταξωτών και μάλλινων υφασμάτων.
left|thumb|180px|Ο Λαβουαζιέ με τη γυναίκα του Αρκετά νωρίτερα, το 1771, ο Λαβουαζιέ είχε παντρευτεί την δεκατριάχρονη Marie-Anne Pierette Paulze, κόρη ενός από τους συνιδιοκτήτες της "Ferme Générale", μιας εταιρίας που είχε αναλάβει την είσπραξη των φόρων από τους αγρότες, πληρώνοντας στο κράτος ένα ποσό. Τα κέρδη της εταιρίας ήταν πολύ μεγάλα, αφού δεν ήταν εύκολο για έναν αγρότη να αποδείξει ότι πλήρωσε στην εταιρεία περισσότερα από ό,τι πραγματικά χρωστούσε.
Η γυναίκα του Λαβουαζιέ αποδείχτηκε σημαντική βοηθός και στο επιστημονικό του έργο: Για χάρη του μετέφρασε από τα αγγλικά στα γαλλικά αρκετά επιστημονικά κείμενα, ενώ δημιούργησε πολλά σκίτσα των εργαστηριακών συσκευών που χρησιμοποιούσαν ο Λαβουαζιέ και οι συνεργάτες του. Επίσης, η γυναίκα του Λαβουαζιέ διοργάνωσε αρκετές δεξιώσεις, κατά τη διάρκεια των οποίων οι επιφανείς επιστήμονες της εποχής συζητούσαν τις εξελίξεις στη χημεία.
Η Γαλλική Επανάσταση έφερε το τέλος στη δράση και στη ζωή του Λαβουαζιέ. Ύστερα από καταγγελία του Μαρά, που όπως λέγεται είχε προσωπικούς λόγους να τον αντιπαθεί, κλείστηκε στη φυλακή με 27 άλλους εκμισθωτές φόρων ως συνωμότης. Η δίκη του ήταν σύντομη, και ο πρόεδρος του δικαστηρίου τον καταδίκασε σε θάνατο, προσθέτοντας μια φράση που έμεινε ιστορική: «η Δημοκρατία δεν έχει ανάγκη από επιστήμονες». Εκτελέστηκε (καρατομήθηκε) στη λαιμητόμο στις 8 Μαΐου 1794.
Το επιστημονικό του έργο
Ο Λαβουαζιέ αναφέρεται συχνά ως ο πατέρας της σύγχρονης Χημείας. Ο τίτλος αυτός είναι τιμητικός αλλά όχι υπερβολικός, καθώς ο μεγάλος αυτός χημικός δεν περιορίστηκε μόνο στην επέκταση των γνώσεων της εποχής του, ούτε έμεινε ένας απλός πειραματιστής. Πέτυχε να ανατρέψει τις λαθεμένες απόψεις των συγχρόνων του και έβαλε τις βάσεις για τις ανακαλύψεις των δυο επόμενων αιώνων.
Από τις πάμπολλες συνεισφορές του Λαβουαζιέ στη χημεία είναι η ονομασία του οξυγόνου, καθώς ήταν ο πρώτος που κατανόησε τη χημική και βιολογική λειτουργία του στοιχείου αυτού και μελέτησε το φαινόμενο της ζυμώσεως και της αναπνοής. Στον Λαβουαζιέ αποδίδεται και ο καθορισμός σημαντικών όρων, όπως οξείδια, οξέα, άλατα, που μέχρι σήμερα χρησιμοποιούνται στη χημική ορολογία.
Σε αυτόν οφείλονται επίσης η ανακάλυψη της διατήρησης της μάζας, η διάκριση ανάμεσα σε απλά και σύνθετα σώματα, η κατάρρευση της θεωρίας του φλογιστού, η ανακάλυψη του αζώτου ως συστατικού του ατμοσφαιρικού αέρα, η εφεύρεση του χημικού ζυγού και ο διαχωρισμός του νερού στα συστατικά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι χημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 18ου αιώνα Κατηγορία:Ανακαλύψαντες χημικά στοιχεία
Βασίλης Τσιάρτας
Ο Βασίλης Τσιάρτας (Νάουσα, 12 Νοεμβρίου 1972) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζοταν ως επιθετικός μέσος. Θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους Έλληνες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.
Τον Ιανουάριο του 2023 ανακοινώθηκε ως υποψήφιος για τις βουλευτικές εκλογές με τον συνδυασμό Εθνική Δημιουργία.
Καριέρα σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του από τη Νάουσα. Τον Δεκέμβριο του 1992 τον απέκτησε η ΑΕΚ του Ντούσαν Μπάγεβιτς.
Ο Βασίλης Τσιάρτας εξελίχθηκε σε επιθετικό μέσο. Την περίοδο 1995-96 έκανε τις καλύτερες εμφανίσεις του, και κατέκτησε το Κύπελλο με την ΑΕΚ σημειώνοντας χατ τρικ στον τελικό, ενώ παράλληλα αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.
Το καλοκαίρι του 1996 δέχθηκε την πρόταση της Σεβίλλης και αγωνίστηκε στο ισπανικό πρωτάθλημα. Έμεινε στην ομάδα για τέσσερα χρόνια και το 2000 επέστρεψε στην ΑΕΚ όπου αγωνίστηκε μέχρι το 2004 έχοντας στενή συνεργασία με τον Ντέμη Νικολαΐδη.
Η καριέρα του μετά το Euro 2004 ακολούθησε πτωτική πορεία. Πέρασε ένα εξάμηνο στη Γερμανία με την Κολωνία και ένα μικρό χρονικό διάστημα με τον Εθνικό Πειραιώς.
Στην A’ Εθνική είχε 195 συμμετοχές με 80 τέρματα, στους αγώνες Κυπέλλου 24 συμμετοχές με 12 τέρματα και στην Ευρώπη 49 συμμετοχές με 10 τέρματα. Συνολικά ο Βασίλης Τσιάρτας μαζί με την παρουσία του στο εξωτερικό συμμετείχε σε 434 αγώνες πρωταθλήματος σκοράροντας 148 τέρματα και αξιοσημείωτο στοιχείο είναι ότι δεν αποβλήθηκε ποτέ στην καριέρα του.
Τον Ιούλιο 2021 ανακοινώθηκε ότι ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ΑΕΚ Β΄. Ύστερα από αντιδράσεις των οπαδών της ΑΕΚ παραιτήθηκε.
Εθνική Ελλάδας
Ο Τσιάρτας διεθνής με τις εθνικές ομάδες Παίδων (1987), Νέων (1989-1990) και Ελπίδων (1991-1992).
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 27 Απριλίου 1994 στον εντός έδρας φιλικό αγώνα προετοιμασίας για το Μουντιάλ 1994 εναντίον της Σαουδικής Αραβίας (5-1). Παρά το γεγονός ότι ο τότε τεχνικός της Ελλάδας Αλκέτας Παναγούλιας τον είχε καλέσει στα φιλικά προετοιμασίας, δεν τον επέλεξε τελικά στην αποστολή που ταξίδεψε στις ΗΠΑ.
Στον τελευταίο αγώνα της προκριματικής φάσης της διοργάνωσης για το Euro 2004, ήταν ο σκόρερ του μοναδικού τέρματος της Ελλάδας επί της Βόρειας Ιρλανδίας, οδηγώντας την ομάδα στη διοργάνωση. Συμμετείχε στην αποστολή της Ελλάδας στην Πορτογαλία υπό τον Ότο Ρεχάγκελ, κατακτώντας με την ομάδα την πρώτη θέση.
Παρότι στα γήπεδα της Πορτογαλίας δεν είχε αρκετό χρόνο συμμετοχής, στις τέσσερις συνολικά φορές που αγωνίστηκε ήταν αποτελεσματικός. Από δική του μακρινή μεταβίβαση ο Άγγελος Χαριστέας ισοφάρισε την Ισπανία στη φάση των ομίλων και ουσιαστικά έδωσε στην Ελλάδα την πρόκριση για τα προημιτελικά, παρά την ήττα από τη Ρωσία. Στον ημιτελικό απέναντι στην Τσεχία ήταν αυτός που εκτέλεσε το κόρνερ στο 105ο λεπτό της παράτασης και ο Τραϊανός Δέλλας με κεφαλιά έστειλε την Ελλάδα στον τελικό της διοργάνωσης.
Το 2005 συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών που διεξήχθη στη Γερμανία.
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε επί μία δωδεκαετία (1994-2005), έχοντας συνολικά 70 συμμετοχές και 12 τέρματα.
Θέσεις για κοινωνικά ζητήματα
Πολλές από τις τοπθετήσεις του έχουν χαρακτηριστεί ομοφοβικές, τρανσφοβικές και ρατσιστικές. Ένα από τα σχόλια στο Facebook τον Οκτώβριο του 2017 κατέκρινε το νομοσχέδιο για τον επαναπροσδιορισμό φύλου από τα 15 έτη. Την επομένη κι αφού δέχτηκε τις αντιδράσεις, έκανε κι άλλη ανάρτηση, στην οποία αναφέρει ότι «ζευγάρι είναι μόνο ένας άντρας και μία γυναίκα, οι υπόλοιποι είναι απλά μαζί». Αργότερα, τον ίδιο μήνα, μηνύθηκε από το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών. Η υπόθεση εκδικάστηκε τον Νοέμβριο του 2022 και ο Τσιάρτας καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 μηνών με αναστολή, καθώς του αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά.
Σχόλια είχε προκαλέσει και η τοποθέτηση του για τον καλαθοσφαιριστή Γιάννη Αντετοκούνμπο με αφορμή την επέτειο του 1821.
Πολιτική
Τον Φεβρουάριο του 2023 ανακοίνωσε ότι θα είναι υποψήφιος με την Εθνική Δημιουργία. Με αφορμή την ανακοίνωση της υποψηφιότητας, η οικογένεια του Τσιάρτα εξέδωσε ανακοίνωση, τονίζοντας ότι ουδέποτε υπήρξαν ρατσιστές ή εθνικιστές. Τον Απρίλιο ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του ως επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας στις εκλογές του Μαΐου 2023, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Α.Σ. Νάουσας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Μακεδόνες Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Φούρνοι Εύβοιας
Οι Φούρνοι είναι πεδινός ακατοίκητος οικισμός στην βόρεια Εύβοια και τη Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας, οι οποίοι βρίσκονται σε απόσταση περίπου 4 χλμ. Α. (οδικά) από το Μαντούδι, 28 χλμ. Α. από την Λίμνη (έδρα του δήμου) και 60 χλμ. ΒΑ. από την Χαλκίδα. Πρόκειται για το βιομηχανικό συγκρότημα και τις εγκαταστάσεις έμψησης λευκόλιθου της πρώην εταιρείας Σκαλιστήρη που είναι σε υψόμετρο 29 μέτρων περιτριγυρισμένο από δασωμένους όγκους. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά στο ΦΕΚ 28Α - 08/02/1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κηρέως. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Μαντούδι αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαντουδίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κηρέως του Δήμου Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Γιαντβίγκα της Πολωνίας
Η Εδβίγη (ουγγρικά: Hedvig lengyel királynő, πολωνικά: Jadwiga Andegaweńska) (Βούδα, 18 Φεβρουαρίου 1374 – Κρακοβία, 17 Ιουλίου 1399), γνωστή και ως Έντβικ, ήταν η πρώτη γυναίκα μονάρχης του βασιλείου της Πολωνίας, από το 1384 έως το θάνατό της. Ήταν η νεότερη κόρη του Λουδοβίκου Α', βασιλιά της Ουγγαρίας και της Πολωνίας, και της Ελισάβετ της Βοσνίας. Ήταν μέλος του οίκου των Καπετιδών-Ανζού, αλλά είχε στενότερη συγγένεια με την δυναστεία των Πιαστ της Πολωνίας μέσω των προγόνων της. Αγιοποιήθηκε το 1997, από τον πάπα Ιωάννη Παύλο Β', και εορτάζει στις 28 Φεβρουαρίου.
Βιογραφία
Η ακριβής ημερομηνία γέννησης της Εδβίγης δεν είναι γνωστή. Το 1375 κανονίστηκε ο γάμος με τον Γουλιέλμο των Αψβούργων και έζησε στην Αυστρία από το 1378 μέχρι το 1380. Μετά τον θάνατο της γηραιότερης αδελφής της, το 1379, η Εδβίγη και ο Γουλιέλμος θεωρήθηκαν διάδοχοι του θρόνου της Ουγγαρίας, ενώ η Μαρία και ο αρραβωνιαστικός της, Σιγισμούνδος του Λουξεμβούργου, του θρόνου της Πολωνίας. Όμως ο βασιλιάς Λουδοβίκος πέθανε το 1382 και έτσι η Μαρία στέφθηκε, μετά από αίτημα της μητέρας της, βασίλισσα της Ουγγαρίας. Ο Σιγισμούνδος προσπάθησε να προσαρτήσει την Πολωνία, αλλά οι Πολωνοί ευγενείς ανακοίνωσαν ότι θα υπάκουαν την κόρη του Λουδοβίκου, που θα έμενε στην Πολωνία. Η βασίλισσα Ελισάβετ πρότεινε η Εδβίγη να γίνει βασίλισσα της Πολωνίας, αλλά δεν την έστειλε να στεφθεί στην Κρακοβία, μέχρι που την έπεισαν οι ευγενείς της Ελάσσονος Πολωνίας.
Η Εδβίγη στέφθηκε "βασιλιάς" στην πρωτεύουσα της Πολωνίας, Κρακοβία, την 16η Οκτωβρίου 1384. Η στέψη της με αυτόν τον τίτλο έγινε είτε για να εκφράσει την αντίθεση των Πολωνών ευγενών στο ενδεχόμενο να γινόταν αυτομάτως βασιλιάς ο αρραβωνιαστικός της Γουλιέλμος ή απλώς για να υπογραμμισθεί ότι ήταν κυρίαρχη βασίλισσα (και όχι σύζυγος βασιλιά). Οι σύμβουλοί της, μετά από τη συναίνεση της μητέρας της, άρχισαν τις διαπραγματεύσεις με τον Γιαγγέλωνα, Μέγα Δούκα της Λιθουανίας, ο οποίος ήταν πάνω από 30 χρόνια μεγαλύτερός της και παγανιστής, σχετικά με τον γάμο του με την Εδβίγη. Ο Γιαγγέλων υπέγραψε την Ένωση του Κρέβο, υποσχόμενος να προσχωρήσει στον Ρωμαιοκαθολικισμό και να προωθήσει τον εκχριστιανισμό των υποτελών του. Ο Γουλιέλμος έσπευσε στη Κρακοβία, ώστε να ολοκληρώσει τον προκαθορισμένο γάμο του με την Εδβίγη, όμως οι Πολωνοί ευγενείς τον εξεδίωξαν στα τέλη Αυγούστου του 1385. Ο Γιαγγέλων, ο οποίος βαπτίστηκε Λαδίσλαος, νυμφεύθηκε την τότε δωδεκάχρονη Εδβίγη στις 15 Φεβρουαρίου 1386. Ο Λαδίσλαος/Γιαγγέλων στέφθηκε βασιλιάς στις 4 Μαρτίου.
Ως συγκυβερνήτρια, η Εδβίγη συνεργαζόταν στενά με τον σύζυγό τής. Αφότου οι επαναστατημένοι άρχοντες φυλάκισαν τη μητέρα και την αδελφή της, επιτέθηκε στην υπό ουγγρική κυριαρχία Ρουθηνία και έπεισε τους περισσότερους κατοίκους να γίνουν υπήκοοι του στέμματος της Πολωνίας. Μεσολάβησε ως διαπραγματεύτρια μεταξύ των συγγενών του συζύγου της, καθώς και ανάμεσα στην Πολωνία και τους Τεύτονες Ιππότες. Μετά τον θάνατο της αδελφής της, Μαρίας, το 1395, η Εδβίγη και ο Λαδίσλαος διεκδίκησαν την Ουγγαρία από τον χήρο Σιγισμούνδο, αλλά οι Ούγγροι ευγενείς δεν τους υποστήριξαν.
Η Εδβίγη πέθανε στις 17 Ιουλίου 1399, περίπου ένα μήνα μετά τη γέννηση της κόρης της Ελισάβετ (η οποία είχε αποβιώσει τέσσερεις μέρες πριν, στις 13 Ιουλίου 1399). Τάφηκε στον καθεδρικό ναό της Κρακοβίας.
Η Εδβίγη συμμετείχε σε πολιτιστικές δραστηριότητες και εράνους και ίδρυσε νέα νοσοκομεία, σχολεία και εκκλησίες, ενώ επιδιόρθωσε τα παλιά. Επίσης, επανασύστησε το Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας, το οποίο είχε ιδρυθεί το 1364, ζητώντας από τον Πάπα να ιδρυθεί θεολογική σχολή στην Κρακοβία. Το αίτημά τους εγκρίθηκε τις 11 Ιανουαρίου 1397, αλλά το τμήμα ολοκληρώθηκε ένα χρόνο μετά το θάνατο της Εδβίγης, τις 26 Ιουλίου 1400.
Βιβλιογραφία
κατηγορία:Μονάρχες της Πολωνίας Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Ουγγαρίας Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Πολωνές πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας
Diamond Head
Οι Diamond Head είναι βρετανικό heavy metal συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1976 στο Στόρμπριτζ και θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους του New Wave of British Heavy Metal.
Επίσης, είναι γνωστοί ως μεγάλη επιρροή της μετέπειτα thrash metal σκηνής, με τους Metallica να διατηρούν τη διασκευή τους στο κομμάτι "Am I Evil?" στις ζωντανές τους εμφανίσεις μέχρι σήμερα.
1976-1985
Οι Diamond Head δημιουργήθηκαν από τον κιθαρίστα Μπράιαν Τάτλερ, το ντράμερ Ντάνκαν Σκοτ και τον τραγουδιστή Σιν Χάρις τον Ιούνιο του 1976 και πήραν το όνομα τους από την ομώνυμη ταινία του Φιλ Μανζαρένα. Τα μέλη του συγκροτήματος ήταν ακόμη μαθητές σε εκείνο το διάστημα και ένας ακόμη συμμαθητής τους, ο μπασίστας Κόλιν Κίμπερλεϊ ολοκλήρωσε την πρώτη σύνθεση των Diamond Head.
left|thumb|200px|Ο Νικ Ταρτ με τον Μπράιαν Τάτλερ το 2005 Μετά από δύο χρόνια ζωντανών εμφανίσεων που βοήθησαν στη βελτίωση των μουσικών τους ικανοτήτων, ηχογράφησαν το πρώτο τους ντέμο μέσα στο 1978 και περιόδευσαν ανοίγοντας τις εμφανίσεις των AC/DC και των Iron Maiden. Το 1980, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους σινγκλ με τίτλο "Shoot Out The Lights" μέσω της δικής τους δισκογραφικής εταιρείας "Happy Face Records". Στη συνέχεια, χρηματοδότησαν την ηχογράφηση του πρώτου τους άλμπουμ, το οποίο πωλούνταν μέσω ταχυδρομικής παραγγελίας, αλλά και στις συναυλίες τους. Τα αντίτυπα κυκλοφόρησαν σε λευκό εξώφυλλο, με κάθε ένα να φέρει την υπογραφή ενός μέλους του συγκροτήματος. Ο δίσκος έγινε γνωστός με τον τίτλο "Lightning to the Nations" και τα αρχικά χίλια αντίτυπα του εξαντλήθηκαν γρήγορα και έγιναν συλλεκτικά. Η δεύτερη έκδοση του άλμπουμ διέφερε στο ότι είχε τους τίτλους των τραγουδιών στο οπισθόφυλλο, ενώ αργότερα κυκλοφόρησε στην Ευρώπη μέσω της γερμανικής "Woolfe Records". Ακολούθησε το σινγκλ "Sweet And Innocent" μέσω της "Media Records", σε παραγωγή του Ρόμπιν Τζορτζ.
Το 1981, οι Diamond Head κυκλοφόρησαν άλλα δύο σινγκλ, τα "Waited Too Long" και το ΕΡ "Diamond Lights", τα οποία τους βοήθησαν να εμφανιστούν ζωντανά στην ραδιοφωνική εκπομπή "Friday Rock Show", ενώ αναγνωρίστηκαν ως ένα από τα σπουδαιότερα συγκροτήματα της εποχής για τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Λίγους μήνες αργότερα, υπέγραψαν συμβόλαιο με την εταιρεία "MCA" και κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Four Cuts" στις αρχές του 1982 και το "In The Heat Of The Night" τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς, το οποίο έγινε το μοναδικό τους σινγκλ που μπήκε στα τσαρτ της πατρίδας τους, σκαρφαλώνοντας στο # 67. Στις 12 Μαρτίου, είχε κυκλοφορήσει το άλμπουμ "Borrowed Time", το οποίο ανέβηκε στο # 24 των βρετανικών τσαρτ και το συγκρότημα περιόδευσε στην πατρίδα του για την προώθηση του δίσκου.
Σύντομα, εμφανίστηκαν προβλήματα στις σχέσεις μεταξύ των μελών του συγκροτήματος και μετά τις ηχογραφήσεις του επόμενου τους άλμπουμ, με τίτλο "Canrerbury", οι Κίμπερλεϊ και Σκοτ αποχώρησαν. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1983 σκαρφαλώνοντας στο # 32 στα τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας, με την πτώση των πωλήσεων να αιτιολογείται στα προβλήματα της αρχικής έκδοσης του δίσκου του οποίου οι πρώτες 20.000 κόπιες είχαν διάφορα προβλήματα.
Το μπάσο ανέλαβε ο Μέρβιν Γκόλντσγουόρθι και τα τύμπανα ο Ρόμπι Φρανς, με τους Diamond Head να εμφανίζονται στο φεστιβάλ "Monsters of Rock" στις 20 Αυγούστου 1983 μαζί με τους Whitesnake, ZZ Top, Twisted Sister, Dio, κ.α.. Σύντομα, ο Γκόλντσγουόρθι αντικαταστάθηκε από τον Ντέιβ Ουίλιαμσον και στη σύνθεση του συγκροτήματος προστέθηκε ο κιμπορντίστας Τζος Φίλιπς-Γκορς, για να περιοδεύσουν ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Black Sabbath, τον Σεπτέμβριο του 1983.
Το συγκρότημα ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις του τέταρτου δίσκου του με την αρχική ονομασία "Fight East", αλλά η "MCA" διέκοψε τη συνεργασία της μαζί τους και οι Diamond Head διαλύθηκαν. Ο Τάτλερ σχημάτισε τους Radio Moscow, ο Γκόλντσγουόρθι εντάχθηκε στους FM και στη συνέχεια στους Romeo's Daughter, ενώ ο Φρανς έπαιξε για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα στους UFO και κατά τη δεκαετία του '90 έγινε μέλος των Skunk Anansie. Τέλος, ο Σιν Χάρις δημιούργησε τους Notorious μαζί με τον Ρόμπιν Τζορτζ των Magnum.
Η προσωρινή επανένωση
Το συγκρότημα ανέκτησε ένα μέρος της δημοτικότητας του όταν το 1984 οι Metallica διασκεύασαν το "Am I Evil?" για τη δεύτερη πλευρά του σινγκλ "Creeping Death". Λόγω της ιδιαίτερα θετικής αντίδρασης στο τραγούδι, οι Metallica το συμπεριέλαβαν στο set list τους. Ακολούθησε η διασκευή του "Helpless" για το "The $5.98 E.P.: Garage Days Re-Revisited" το 1987, το "The Prince" για το σινγκλ του "Harvester of Sorrow" και το "It's Electric" για το "Garage Inc." του 1998. Οι συγκεκριμένες εκτελέσεις βοήθησαν τους Diamond Head να επανέλθουν στο φως της δημοσιότητας.
Το 1991, οι Τάτλερ και Χάρις σχημάτισαν και πάλι το συγκρότημα με τον μπασίστα Έντι Μούχαν και το ντράμερ Καρλ Ουίλκοξ, έχοντας αρχικά την ονομασία Dead Reckoning. Οι ιδιαίτερα θετικές κριτικές από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ώθησαν το συγκρότημα να περιοδεύσει και πάλι στη Μεγάλη Βρετανία το Νοέμβριο του 1990, πριν επιστρέψουν στο στούντιο για την ηχογράφηση του "Death and Progress", το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1993 μέσω της "Bronze Records". Στο συγκεκριμένο δίσκο, συμμετείχαν και οι Ντέιβ Μαστέιν των Megadeth και Τόνι Αϊόμι των Black Sabbath. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, άνοιξαν την εμφάνιση των Metallica στο Μίλτον Κέινς, αλλά διαλύθηκαν και πάλι το 1994, με τον Χάρις να συνεχίζει με την ονομασία Easy και διατηρώντας όλα τα μέλη του σχήματος εκτός του Τάτλερ, αλλά η προσπάθεια δεν ευδοκίμησε και διαλύθηκαν.
Αναδημιουργία και νέες κυκλοφορίες
thumb|150px|Ο Μπράιαν Τάτλερ και ο Άντι Άμπερλεϊ το 2008 Το 1999, τους προσφέρθηκε μία θέση στο φεστιβάλ New Wave of British Heavy Metal στην Ιαπωνία, μαζί με τους Praying Mantis και τους Tank, αλλά αρνήθηκαν. Η οριστική τους επανένωση ήλθε στις 21 Νοεμβρίου 2001, με μία ζωντανή εμφάνιση η οποία πραγματοποιήθηκε με ακουστικό σετ στο κλαμπ "Limelight" του Κρου. Στη συνέχεια εμφανίστηκαν σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "Metal Meltdown" στο Νιου Τζέρσεϊ. Η σύνθεση τους αποτελούνταν από τον Σιν Χάρις στα φωνητικά, τον Μπράιαν Τάτλερ και τον Φλόιντ Μπρέναν στις κιθάρες, τον Έντι Μούχαν στο μπάσο και τον Καρλ Ουίλκοξ στα τύμπανα. Μέσα στο 2002 πραγματοποίησαν διάφορες ζωντανές εμφανίσεις επί βρετανικού εδάφους και κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Acoustic Four Cuts" στον περιορισμένο αριθμό των χιλίων αντιτύπων, τον Μάρτιο του 2002.
Τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς έπαιξαν στο φεστιβάλ "Bloodstock" του Ντέρμπι και περιόδευσαν εκτενώς στη Μεγάλη Βρετανία τον Σεπτέμβριο. Μέσα στο 2003 ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις για ένα νέο δίσκο, κάτι που αποτέλεσε το λόγο για την αναβολή της εμφάνισης τους στο φεστιβάλ του "Wacken" εκείνης της χρονιάς. Παρ' όλα αυτά, ο Σιν Χάρις αποχώρησε τον Αύγουστο του 2004 δίνοντας τη θέση του στον Νικ Ταρτ, ο οποίος έπαιξε ζωντανά για πρώτη φορά με τους Diamond Head στις 1 Δεκεμβρίου 2004 στο "Dudley JB's Club".
Η νέα σύνθεση άνοιγε τις ευρωπαϊκές εμφανίσεις των Megadeth στις αρχές του 2005, ενώ στα τέλη Οκτωβρίου κυκλοφόρησε ο δίσκος "All Will Be Revealed" μέσω της "Cargo Records". Τον Ιούνιο της επόμενης χρονιάς, κυκλοφόρησαν το ζωντανά ηχογραφημένο "It's Electric" το οποίο ηχογραφήθηκε στο "Astoria Theatre" του Λονδίνου στις 4 Νοεμβρίου 2005, ενώ κυκλοφόρησε και σε DVD με τον τίτλο "To The Devil His Due".
Λίγους μήνες αργότερα, οι Diamond Head ανακοίνωσαν ότι το επόμενο τους άλμπουμ θα ονομάζεται "What's in Your Head?". Στις 14 Απριλίου 2007 εμφανίστηκαν ζωντανά στο φεστιβάλ "Keep It True", με το δίσκο να κυκλοφορεί τρεις μήνες αργότερα και το συγκρότημα να περιοδεύει στη Μεγάλη Βρετανία ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Thin Lizzy.
Το 2008, η "Geffen" επανεξέδωσε τα άλμπουμ "Borrowed Time" και "Canterbury" για την ιαπωνική αγορά, ενώ το συγκρότημα διέκοψε τις ζωντανές του εμφανίσεις λόγω προβλήματος λαρυγγίτιδας του Νικ Ταρτ. Το Νοέμβριο του 2009, ο Μπράιαν Τάτλερ κυκλοφόρησε τη βιογραφία του με τίτλο "Am I Evil?" στον περιορισμένο αριθμό των 500 αντιτύπων, τα οποία εξαντλήθηκαν. Την επόμενη χρονιά περιόδευσαν ως γκεστ των Europe για τη βρετανική τους περιοδεία.
Το 2011, έπαιξαν σε διάφορες συναυλίες των "Big 4" και περιόδευσαν για πρώτη φορά στην καριέρα τους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέσα στο 2013 πραγματοποίησαν άλλη μία αμερικάνικη περιοδεία, ενώ μία δεύτερη η οποία ήταν προγραμματισμένη για τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς έγινε με τον Τσας Γουέστ στα φωνητικά, αφού ο Νικ Ταρτ αναγκάστηκε να γυρίσει στην Αυστραλία λόγω του θανάτου του πατέρα του.
Το 2016, επέστρεψαν στην δισκογραφία με το ομώνυμο άλμπουμ τους, το πρώτο με τον Ράσμους Μπομ Άντερσεν στα φωνητικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Βρετανικά speed metal συγκροτήματα
Βασικές ανόργανες ενώσεις
Ακολουθεί πίνακας των βασικών ανοργάνων ενώσεων που αποτελούν αντικείμενο έρευνας και μελέτης της Ανόργανης Χημείας
(*) Η τελεία στους χημικούς τύπους συμβολίζει δεσμό με νερό κρυστάλλωσης.
Πηγές
Κατηγορία:Ανόργανη χημεία Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις
2465 Γουίλσον
Ο Γουίλσον (Wilson) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,0. Ανακαλύφθηκε το 1949 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βρετανού αστρονόμου σερ Ρόμπερτ Γουίλσον (Robert Wilson, 1927-2002, δεν πρέπει να συγχέεται με τον Αμερικανό Ρόμπερτ Γούντροου Γουίλσον).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γουίλσον εκτιμάται σε 19,9 ± 1,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι Ch, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,071 ± 0,013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Γουιλσον
Μυρτιά Αντιρρίου Αιτωλοακαρνανίας
''Για άλλο οικισμό με την ονομασία Μυρτιά στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε: Μυρτιά Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας
''Για οικισμούς με το ίδιο όνομα, δείτε: Μυρτιά (αποσαφήνιση)
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Γαλλικές προεδρικές εκλογές (2007)
Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2007 έγιναν σε δύο γύρους, στις 22 Απριλίου και στις 6 Μαΐου, και ανέδειξαν νικητή τον Νικολά Σαρκοζί, υποψήφιο με το δεξιό κόμμα Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα. Η θητεία του Σαρκοζί ξεκινάει από τις 16 Μαΐου και διαρκεί πέντε χρόνια. Και στους δύο γύρους των εκλογών παρατηρήθηκε αυξημένη συμμετοχή.
Αποτελέσματα
Πίνακας αποτελεσμάτων - με τη σειρά των ψήφων που έλαβαν οι υποψήφιοι στον πρώτο γύρο. Επίσημα αποτελέσματα από το γαλλικό Συνταγματικό Συμβούλιο. Πηγή: Απόφαση της 19ης Μαρτίου 2007 του Συνταγματικού Συμβουλίου. Δεύτερος γύρος: Πηγή: Υπουργείο Εσωτερικών, 7 Μαΐου 2007, στις 00:30 με το 98% των αποτελεσμάτων καταμετρημένο.
2007
Ζοζέφ Ινιάς Γκιγιοτέν
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ιατροί Κατηγορία:Γάλλοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Γάλλοι εφευρέτες Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση Κατηγορία:Ιησουίτες
Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Ο Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας (πορτογαλικά: Dinastia Portuguesa de Borgonha), γνωστός ως Αλφοσινή Δυναστεία, ήταν ένας πλάγιος κλάδος του Οίκου της Βουργουνδίας. Ιδρυτής του ήταν ο Ερρίκος κόμης της Πορτογαλίας, εγγονός του Ροβέρτου Α΄ δούκα της Βουργουνδίας.
Ιστορικά στοχεία
thumb|right|190px|Ο [[Αλφόνσος Α΄ της Πορτογαλίας|Αλφόνσος Α΄, ο πρώτος Βασιλιάς της Πορτογαλίας.]] Ο νεαρός Ερρίκος, έχοντας -ως τέταρτος γιος- λίγες πιθανότητες να κληρονομήσει γη ή τίτλους στην πατρίδα του την Βουργουνδία, θα προσχωρήσει στην Ανάκτηση της Ιβηρικής Χερσονήσου, κατά τα τέλη του 11ου αιώνα. Μετά την κατάκτηση μέρους της Γαλικίας και της βόρειας Πορτογαλίας για λογαριασμό τού Αλφόνσου ΣΤ΄ του Λεόν, νυμφεύτηκε τη νόθη κόρη τού Αλφόνσου ΣΤ΄, την Θηρεσία και του δόθηκε η Κομητεία της Πορτογαλίας ως φέουδο εντός του Βασιλείου του Λεόν. Ο γιος του Αλφόνσος Ερρίκος έγινε Βασιλιάς της Πορτογαλίας ως Αλφόνσος Α΄, όταν νίκησε τη μητέρα του στη Μάχη του Σάο Μαμέντε το 1128. Αρκετά χρόνια μετά, το 1179, ο Πάπας Αλέξανδρος Γ΄ αναγνώρισε την Πορτογαλία ως ανεξάρτητο κράτος.
Οι βασιλείς που διαδέχτηκαν τον Αλφόνσο Α΄ συνέχισαν την Ανάκτηση της Ιβηρικής Χερσονήσου από τους Μουσουλμάνους. Ο δισεγγονός του Αλφόνσος Γ΄ κατέκτησε την περιοχή Αλγκάρβε και υιοθέτησε τον τίτλο του «Βασιλιά της Πορτογαλίας και του Αλγκάρβε». Τα σύνορα της Πορτογαλίας καθορίστηκαν στην συνθήκη του Αλκανίκες (1297) μεταξύ του βασιλιά Ντενίς, γιου του Αλφόνσου Γ΄ και τού Φερδινάνδου Δ΄ της Καστίλης.
Δισεγγονός τού Διονυσίου ήταν ο Φερδινάνδος Α΄, τελευταίος άρρην τού Οίκου του. Το 1383 η κόρη του Βεατρίκη πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και διάδοχος του θρόνου, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Τραστάμαρα της Καστίλης. Όταν ο πατέρας της Φερδινάνδος Α΄ απεβίωσε, το βασίλειο εισήλθε σε μια περίοδο αναρχίας, γνωστή ως Πορτογαλική κρίση των ετών 1383-1385, κατά την οποία η χώρα κινδύνευσε με πιθανή προσάρτηση από το Στέμμα της Καστίλης. Μετά τη νίκη των Πορτογάλων στη Μάχη της Αλζουμπαρότα, ξεκίνησε μια νέα δυναστεία από τον νόθο αδελφό τού Φερδινάνδου Α΄, τον Ιωάννη Α΄ μεγάλο Διδάσκαλο του Τάγματος Αβίς, η οποία έμεινε γνωστή ως Οίκος του Αβίς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες
Άννα Σίβυλλα του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
Η Άννα-Σίβυλλα, γερμ.: Anna Sibylle von Hanau-Lichtenberg (16 Μαΐου 1542 - 5 Ιανουαρίου 1580 ) από τον Οίκο του Χάναου ήταν γερμανίδα ευγενής γυναίκα, κόρη του κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ, που με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Φλέκενσταϊν-Ντάγκστουλ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λίχτενμπεργκ ως η πρώτη (επιζήσασα) κόρη του Φιλίππου Δ΄ (20 Μαΐου 1512 - 19 Φεβρουαρίου 1590) κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Ελεονώρας (11 Οκτωβρίου 1523 - 26 Απριλίου 1544), κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ κόμη του Φύρστενμπεργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 12 Οκτωβρίου 1562 με τον Λουδοβίκο του Φλέκενσταϊν-Ντάγκστουλ (1542-1577). Είχαν τέκνο:
Υστεροφημία
Αυτός ο γάμος αποδείχθηκε σημαντικός για την ιστορία του Οίκου του Χάναου και των κομητειών Χάναου-Μύντσενμπεργκ και Χάναου-Λίχτενμπεργκ, επειδή ο εγγονός της Γεώργιος Β΄ του Φλέκενσταϊν-Ντάγκστουλ έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά την τελευταία φάση του Τριακονταετούς Πολέμου. Αυτός ενήργησε ως επίτροπος για τον ανήλικο κόμη Φρειδερίκο-Κάζιμιρ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ, από το 1641 έως το 1647 και στο Χάναου-Μύντσενμπεργκ από το 1642 έως το 1647. Ο Γεώργιος Β΄ επέτυχε την επανένωση των δύο τμημάτων του Χάναου, παρά την αντίσταση του λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ, ο οποίος ήταν ο επικυρίαρχος φεουδαρχικά του Χάναου-Μύντσενμπεργκ.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
2466 Γκόλσον
Ο Γκόλσον (Golson) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,1. Ανακαλύφθηκε το 1959 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Τζων Γκόλσον (John C. Golson), μέλους της ομάδας του Αστεροσκοπείου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γκόλσον εκτιμάται σε 20,5 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,061 ± 0,018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Γκολσον
Αβέρκιος Λαμπίρης
Ο Αβέρκιος Λαμπίρης (Βλασία Αχαΐας, 1821 - Πειραιάς, 1912), ήταν Έλληνας ιεράρχης που είχε διατελέσει και Αρχιεπίσκοπος Πατρών και Ηλείας.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1871 είχε συμμετάσχει στην επιτροπή που μετέφερε το λείψανο του πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ από την Οδησσό στην Αθήνα, την περίοδο εκείνη ήταν αρχιμανδρίτης και Α΄ γραμματέας της Ιεράς Συνόδου.
Στις 11 Αυγούστου 1874 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Πατρών και Ηλείας και παρέμεινε στον μητροπολιτικό θρόνο έως το 1884 όπου παραιτήθηκε μετά την ανάμιξή του ονόματος του στα Σιμωνιακά. Σύμφωνα με την κατηγορία ο Λαμπίρης και οι Καλλίνικος Αργολίδος, Σπυρίδων Κεφαλληνίας και Στέφανος Μεσσηνίας δωροδόκησαν υπουργούς της κυβέρνησης Βούλγαρη για να χειροτονηθούν μητροπολίτες. Το πολιτικό δικαστήριο καταδίκασε τους υπουργούς σε φυλάκιση, με επακόλουθο να παραιτηθεί η κυβέρνηση. Ο Αβέρκιος Λαμπίρης τιμωρήθηκε με πρόστιμο ενώ η Ιερά Σύνοδος δεν δέχτηκε την κατηγορία της σιμωνίας και μετά την παραίτηση των τεσσάρων τους επέτρεψε να φέρουν τον τίτλο του πρώην αρχιεπισκόπου και της ιεροσύνης τους.
Μετά την παραίτηση του από τον μητροπολιτικό θρόνο, μετεγκαταστάθηκε στον Πειραιά όπου και πέθανε τον Ιανουάριο του 1912. Στην διαθήκη του άφησε 100.000 δρχ στο εκκλησιαστικό ταμείο και 100.000 δρχ στα ανίψια του. Η κηδεία του έγινε στον Πειραιά με τιμές υποστράτηγου. Η σορός του αρχικά τέθηκε σε προσκύνημα στον ναό του Αγίου Κωνσταντίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ηλείας Αβεκιος
Σπαρτοράχη Αιτωλοακαρνανίας
Η Σπαρτοράχη είναι πολύ μικρός παραθαλάσσιος οικισμός του Αντιρρίου στη Ναυπακτία και την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, ο οποίος βρίσκεται στα δυτικά όρια του Αντιρρίου και απέχει 11 χλμ. νοτιοδυτικά από τη Ναύπακτο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Αντίρριο, τα Καραούλια και τη Μυρτιά συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αντιρρίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αντιρρίου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 30 μόνιμους κάτοικους ενώ με την απογραφή του 2001 είχε 18. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε «καποδιστριακό» Δημοτικό Διαμέρισμα Αντιρρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Ορέστης Παπαστρατής
Ο Ορέστης Παπαστρατής (1925-2022) του Θρασύβουλου και της Ισμήνης, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1925 στη Χαλκίδα, γιος του Θρασύβουλου Παπαστρατή. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στην Ιταλία και τη Σουηδία, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ της χειρουργικής. Για την προσφορά του στην ιατρική τιμήθηκε με διάφορα παράσημα.
Τη δεκαετία του 1960 ήταν διευθυντής της Β΄ χειρουργικής κλινικής του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» στην Αθήνα. Το 1967 - 1968, ο Παπαστρατής μαζί με τον επίσης διακεκριμένο χειρουργό Αλέξανδρο Μάνο, είχαν την ευθύνη της νοσηλείας του Γεωργίου Παπανδρέου, που βρισκόταν σε κατ' οίκον περιορισμό από τη χούντα. Την Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 1968, με την κατάστασή του ιδιαίτερα κρίσιμη ο Γεώργιος Παπανδρέου υπεβλήθη σε εγχείρηση από τους Μάνο και Παπαστρατή, αλλά παρά τις προσπάθειές τους τελικά εξέπνευσε τα ξημερώματα της 1ης Νοεμβρίου.
Διετέλεσε βουλευτής Εύβοιας του ΠΑΣΟΚ από το 1981 μέχρι το 1996, και υφυπουργός Εθνικής Άμυνας από το 1986 ως το 1989, με υπουργό τον πρώην αξιωματικό του Στρατού Γιάννη Χαραλαμπόπουλο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας
Ανάλυση οθόνης
Η ανάλυση οθόνης είναι χαρακτηριστικό των οθονών. Εκφράζει τον αριθμό των εικονοστοιχείων μιας οθόνης σε κάθε διάστασή της. Πιο συγκεκριμένα, είναι το γινόμενο του πλήθους των εικονοστοιχείων της οριζόντιας επί το πλήθος των εικονοστοιχείων της κάθετης διάστασης της οθόνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορολογία τηλεόρασης Κατηγορία:Τεχνολογίες προβολής
Ραούλ Γκονσάλες Τριάνα
Ο Ραούλ Βαλεντίν Γκονσάλες Τριάνα (ισπανικά: Raúl Valentín González Triana), γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου 1968 στο Σιέγο ντε Άβιλα της Κούβας, είναι Κουβανός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός, και νυν προπονητής, ο οποίος, μεταξύ άλλων, έχει διατελέσει, συνολικά, τρεις φορές ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Κούβας.
Βιογραφία
Ο Γκονσάλες Τριάνα ανέλαβε, συνολικά, καθήκοντα ομοσπονδιακού τεχνικού της Εθνικής Κούβας δύο φορές, κατά τη διάρκεια του Γκολντ Καπ του 2007 και του 2011, χωρίς ωστόσο, και τις δύο περιπτώσεις, να πετύχει να ξεπεράσει το στάδιο του πρώτου γύρου της διοργάνωσης. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009-10, διετέλεσε, παράλληλα, ομοσπονδιακός τεχνικός της εθνικής ομάδας της χώρας, καθώς και προπονητής της ΦΚ Σιέγο ντε Άβιλα, με την οποία και κατέκτησε το Καμπεονάτο Νασιονάλ.
Επίσης, διετέλεσε ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Κούβας U20, κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου U20 του 2013, το οποίο διεξήχθη στην Τουρκία, όπου και αποκλείστηκε κατά τον πρώτο γύρο της διοργάνωσης. Την αμέσως επόμενη χρονιά, συμμετείχε στους Κεντροαμερικανούς και Καραϊβικούς Αγώνες, οι οποίοι διεξήχθησαν στη Βερακρούς του Μεξικού, όπου και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο ως ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Κούβας U21.
Στις 14 Μαΐου 2015, επανήλθε στην τεχνική ηγεσία της εθνικής ομάδας των ανδρών της χώρας, αντικαθιστώντας τον Βάλτερ Μπενίτες. Τέσσερις ημέρες αργότερα, καταδικάστηκε ως ένοχος για ρατσιστική συμπεριφορά σε βάρος διαιτητή κατά την θητεία του ως ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Κούβας U21, κατά τη διάρκεια των Κεντροαμερικανικών και Καραϊβικών Αγώνων του 2014, με συνέπεια ποινή αποκλεισμού του για διάστημα 5 αγώνων, καθώς και εκ μέρους του καταβολής σχετικού προστίμου, από την ΚΟΝΚΑΚΑΦ.
Παρά τον πρόωρο αποκλεισμό της Κούβας απέναντι στο Κουρασάο, κατά τη διάρκεια του Β Προκριματικού Γύρου των Προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, ωστόσο, ο ίδιος παρέμεινε στη θέση του ως ομοσπονδιακός τεχνικός της εθνικής ομάδας της χώρας, ενόψει του Γκολντ Καπ του 2015. Ωστόσο, ένα ζήτημα έκδοσης σχετικής ταξιδιωτικής βίζας δεν του επέτρεψε να ταξιδεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, προκειμένου να ηγηθεί της ομάδας ενόψει αναμέτρησής της με αντίπαλο το Μεξικό. Ο βοηθός του, Βάλτερ Μπενίτες, τελικώς, ανέλαβε να ηγηθεί της Εθνικής Κούβας στη συγκεκριμένη αναμέτρηση, η οποία ολοκληρώθηκε με την ήττα της με τελικό σκορ 6-0. Επανερχόμενος στην τεχνική ηγεσία για τις δύο υπόλοιπες αναμετρήσεις στα πλαίσια της φάσης των ομίλων της διοργάνωσης, πέτυχε να οδηγήσει την Κούβα ως τα προημιτελικά της διοργάνωσης, έπειτα από νίκη με σκορ 1-0 απέναντι στη Γουατεμάλα, παρά τον σημαντικό αριθμό αυτομολιών οι οποίες είχαν αποδυναμώσει την ομάδα.
Στις 18 Φεβρουαρίου 2016, ο Γκονσάλες Τριάνα αντικαταστάθηκε στην τεχνική ηγεσία της Εθνικής Κούβας από τον Χούλιο Βαλέρο, προπονητή της ΚΦ Καμαγουέι, πρωταθλήτριας ομάδας της Κούβας.
Διακρίσεις (ως προπονητής)
ΦΚ Σιέγο ντε Άβιλα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουβανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κουβανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Κούβας
Κάστρο Βελίκας
Το Κάστρο Βελίκας είναι, ερειπωμένο σήμερα, βυζαντινό κάστρο του νομού Λάρισας κοντά στο χωριό Βελίκα Λάρισας. Γύρω από το κάστρο βρισκόταν μεσαιωνικός οικισμός, σήμερα ανασκάπτεται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λάρισας. Το κάστρο έλεγχε τον παραλιακό δρόμο που περνούσε από εκεί κατά τον μεσαίωνα και τον κάμπο που εκτείνεται στα νότια του. Βρίσκεται στην κορυφή λόφου στο βόρειο μέρος της παραλίας Βελίκας κοντά στην Μονή Θεολόγου.
Η οχύρωση καταλαμβάνει έκταση 21 στρεμμάτων, τα τείχη του που ανασκάπτονται διασώζονται από 2 έως 3 μέτρα ύψος και πάχος 2 μέτρα. Λείψανα του οικισμού βρίσκονται στην πλαγιά του λόφου έξω από τα τείχη και χρονολογούνται τον 6ο αιώνα. Έχουν βρεθεί ερείπια πιεστήριου λαδιού, αποθηκών και τρίκλιτης βασιλικής. Πιστεύεται ότι ο οικισμός δημιουργήθηκε από τους κατοίκους της αρχαίας Μελίβοιας μετά την καταστροφή της από τους Ρωμαίους.
Πηγές
Κατηγορία:Κάστρα του νομού Λάρισας Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα στην Ελλάδα
Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Στερεάς Ελλάδας
Το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Στερεάς Ελλάδας ήταν Ελληνικό Τριτοβάθμιο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα το οποίο προέκυψε από τη συγχώνευση του Τ.Ε.Ι. Χαλκίδας (1986), με έδρα τη Χαλκίδα, και του Τ.Ε.Ι. Λαμίας (1994) με έδρα τη Λαμία, σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 100 τον Ιούνιο του 2013. Το 1970, όταν ιδρύθηκε το Κ.Α.Τ.Ε.Ε. Λαρίσης, ορισμένα τμήματα που υπήρχαν στη Λαμία, ως ανεξάρτητες επαγγελματικές σχολές (Σχολή Μηχανικών Παναγιωτόπουλου «Η Λαμιακή» (1950)), εντάχθηκαν στο Κ.Α.Τ.Ε.Ε. Λαρίσης και αργότερα ονομάστηκε Τ.Ε.Ι. Λαρίσης το 1983. Το 1994, τα τμήματα της Λαμίας, της Θήβας, της Αμφίσσης και του Καρπενησίου διεκδίκησαν την ανεξαρτησία τους από το Τ.Ε.Ι. Λαρίσης και ιδρύθηκε το Τ.Ε.Ι. Λαμίας.
Διέθετε τέσσερις σχολές και στελεχωνόταν από 250 άτομα προσωπικό, εκ των οποίων 137 τα μέλη του εκπαιδευτικού προσωπικού. Έχει περίπου 20.000 σπουδαστές. Διαθέτει κτιριακές εγκαταστάσεις σε 5 πόλεις της Στερεάς Ελλάδας (Λαμία, Χαλκίδα, Θήβα, Καρπενήσι, Άμφισσα) και επιβλέπει το Κέντρο Τεχνολογικής Έρευνας της Στερεάς Ελλάδας.
Στις αρχές του 2019, το Τ.Ε.Ι. Στερεάς Ελλάδας καταργήθηκε ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο σύμφωνα με τον υπ' αριθμό 4589 Νόμο που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α' 13/29-01-2019.
Τα Τμήματα της Χαλκίδας εντάχθηκαν στο Ε.Κ.Π.Α., τα Τμήματα Δασοπονίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος, Διοίκησης Συστημάτων Εφοδιασμού και Διοίκησης, Οικονομίας και Επικοινωνίας Πολιτιστικών και Τουριστικών Μονάδων εντάχθηκαν στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και τα Τμήματα Ηλεκτρονικών Μηχανικών ΤΕ, Μηχανικών Πληροφορικής ΤΕ, Νοσηλευτικής και Φυσικοθεραπείας εντάχθηκαν στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Επιπλέον, το πάσης φύσεως προσωπικό του Τ.Ε.Ι. Στερεάς Ελλάδας στις υπηρεσίες του Τ.Ε.Ι. στα Ψαχνά εντάχθηκε αυτοδικαίως στο Ε.Κ.Π.Α., το προσωπικό στη Θήβα, το Καρπενήσι και την Άμφισσα εντάχθηκε στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το προσωπικό στη Λαµία εντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Βιβλιοθήκη
Η βιβλιοθήκη του Ιδρύματος στην πόλη της Λαμίας απευθύνεται στα μέλη του Ιδρύματος, τα οποία είναι το εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό και οι σπουδαστές του αλλά και στο ευρύ κοινό που την επισκέπτεται και ωφελείται από τις υπηρεσίες της. Κύριος σκοπός της είναι να εξυπηρετεί τους χρήστες της ακαδημαϊκής κοινότητας που καλύπτει και να εξυψώνει το μορφωτικό τους επίπεδο, να υποστηρίζει τις ερευνητικές και πληροφοριακές τους ανάγκες μέσα από συλλογές, υπηρεσίες και πηγές πληροφόρησης που τους παρέχει και να προωθεί την εκπαίδευση και το έργο του Ιδρύματος. Για την επίτευξη του σκοπού της, έχει θέσει ως στόχους την ανάπτυξη υπηρεσιών βιβλιογραφικής υποστήριξης, την εξακρίβωση των αναγκών των χρηστών ώστε να είναι σε θέση να τις καλύπτει, την εξασφάλιση του απαραίτητου ειδικευμένου προσωπικού και την διαρκή επιμόρφωση του, τη πληροφόρηση των εξωτερικών χρηστών για πληροφορίες που μπορούν να δοθούν από την βιβλιοθήκη, την αξιοποίηση των νέων Τεχνολογιών Πληροφορικής και επικοινωνιών και την παρακολούθηση και υιοθέτηση των εξελίξεων στη Βιβλιοθηκονομία και την Επιστήμη της Πληροφόρησης.
Διατηρεί σύγχρονη συλλογή η οποία καλύπτει όλες τις θεματικές περιοχές που απασχολούν οι σχολές του Ιδρύματος και εμπλουτίζεται βάσει των αναγκών της ακαδημαϊκής κοινότητας που εξυπηρετεί και των εκπαιδευτικών προγραμμάτων που αναπτύσσονται και επιπλέον, την οργανώνει σύμφωνα με ελληνικά και διεθνή πρότυπα. Διατηρεί παράρτημα στο Καρπενήσι και στην Άμφισσα και απασχολεί ειδικευμένο προσωπικό το οποίο είναι κατάλληλο να βοηθήσει και να καθοδηγήσει τον χρήστη στη σωστή χρήση των υπηρεσιών της. Για την καταλογογράφηση του υλικού της χρησιμοποιεί τους Αγγλοαμερικάνικους Κανόνες Καταλογογράφησης (AACR2) και για την ταξινόμηση του, το Διεθνές Δεκαδικό Σύστημα του Dewey (DDC).
Τομείς της βιβλιοθήκης
Η βιβλιοθήκη έχει μοιράσει τις λειτουργίες της σε 6 τομείς με διαφορετικές αρμοδιότητες στον καθένα:
Υπηρεσίες της βιβλιοθήκης
Με σκοπό την πληροφοριακή υποστήριξη και την ερευνητική διαδικασία των χρηστών, η βιβλιοθήκη διαθέτει τις εξής υπηρεσίες:
Memoirs of an Imperfect Angel
Το Memoirs of an Imperfect Angel είναι το δωδέκατο σε σειρά studio album της τραγουδίστριας και στιχουργού Μαράια Κάρεϊ. Αρχικά, θα κυκλοφορούσε στην αγορά στις 25 Αυγούστου 2009, αλλά καθυστέρησε και κυκλοφόρησε στις 29 Σεπτεμβρίου μέσω των Island Records στις Η.Π.Α. και στις 23 Νοεμβρίου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το άλμπουμ έχει τραγούδια που έχουν στίχους τους οποίους έχουν συνθέσει οι Μαράια Κάρεϊ, Κρίστοφερ "Tricky" Στιούαρτ και Τέριους "The Dream" Νας.
Το τραγούδι "Obsessed" μπήκε στα top ten hit των αμερικάνικων charts και το άλμπουμ μόλις κυκλοφόρησε είχε καλές κρητικές και του απονεμήθηκαν 69/100, μεγαλύτερο ποσοστό σε σχέση με τις δυο παλαιότερες προσπάθειές της. Ωστόσο, εμπορικά το άλμπουμ έφτασε στην υψηλότερη θέση στο #3 στις Η.Π.Α. με πωλήσεις των 168.000 αντιτύπων που είναι κατώτερες με τις 463.000 αντιτύπων και το #1 του προηγουμένου άλμπουμ E=MC2. Το άλμπουμ έχει πουλήσει πάνω από 490.000 στις Η.Π.Α. καθιστώντας το το λιγότερο εμπορικό άλμπουμ της.
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Μαράια Κάρεϊ Κατηγορία:Άλμπουμ του 2009
Αττικόψαρο
Το αττικόψαρο (Pelasgus marathonicus) είναι ψάρι που ανήκει στον κλάδο των ακτινοπτερυγίων, στην οικογένεια των Κυπρινίδων, και ζει σε γλυκά νερά. Είναι ενδημικό στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Στερεάς Ελλάδας.
Είναι μικρό ψάρι, μήκους 3–7 εκ. Η πλευρική γραμμή έχει περίπου 40 λέπια που εκτείνονται από τη γωνία της σχισμής της ουροδόχου κύστης έως τη βάση της ουράς. Το ραχιαίο πτερύγιο έχει 3 απλές και 7-8 διακλαδιζόμενες ακτίνες. Η ουρά είναι διχαλωτή. Το χρώμα του σώματος είναι γκριζοκαφέ, χλωμό στην κοιλιακή πλευρά με μια στενή, διαμήκη μαύρη ταινία στα πλευρά.
Εξάπλωση
Το αττικόψαρο συναντάται στον Σπερχειό, στον Βοιωτικό Κηφισό και στα ρέματα της πεδιάδας του Μαραθώνα. Παλαιότερα εντοπιζόταν και στον αθηναϊκό Κηφισό, αλλά εξαφανίστηκε κατά τη δεκαετία του 1970. Ανακαλύφθηκε εκ νέου στον ποταμό το 2013
Συνήθη ενδιαιτήματα του αττικόψαρου είναι οι πηγές, οι βάλτοι και τα ποτάμια.
Έχει προσδόκιμο ζωής δύο ετών, ενώ τρέφεται με μεγάλη ποικιλία υδρόβιων ασπόνδυλων, φυκιών και υπολειμμάτων.
Κατάσταση πληθυσμού
Ο πληθυσμός στην περιοχή του Μαραθώνα έχει πληγεί σοβαρά από την αποστράγγιση υδάτων για την κάλυψη γεωργικών αναγκών, ενώ απειλείται, επίσης, από την ξηρασία, τη ρύπανση και την υπάρξη ειδών που είναι ξένα για τις περιοχές που απαντάται παραδοσιακά το αττικόψαρο, όπως η πέστροφα (Oncorhynchus mykiss) και το κουνουπόψαρο (Gambusia holbrooki).
Το αττικόψαρο είναι απειλούμενο είδος, αλλά η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης το ταξινομεί ως σχεδόν απειλούμενο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυπρινίδες Κατηγορία:Κυπρινόμορφα Κατηγορία:Ψάρια γλυκών υδάτων Κατηγορία:Είδη προ απειλής (NT) Κατηγορία:Σχεδόν απειλούμενα είδη
2467 Κολοντάι
Ο Κολοντάι (Kollontai) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,0. Ανακαλύφθηκε το 1966 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή της Ρωσίδας επαναστάτριας Αλεξάνδρας Κολοντάι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Κολοντάι είναι SI. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κολονται
Μισέλ Μπάσουλ
Ήταν κόρη του Μισέλ και της Μαντλέν Μπάσουλ, που υπήρξαν επίσης αθλητές της σκοποβολής.
Το 1962 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πήλινου στόχου της Βηρυτού κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο ατομικό σκιτ και το χάλκινο στο ατομικό τραπ. Μια άλλη αθλήτρια με το ίδιο όνομα, πιθανώς η μητέρα της Μαντλέν Μπάσουλ, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο ατομικό σκιτ.
Το 1966 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής του Βίζμπαντεν κατέλαβε την 7η θέση στο ατομικό τραπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιβανέζες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Στάδιο Τζουζέπε Μεάτσα
Το Στάντιο Τζουζέπε Μεάτσα (ιταλικά: Stadio Giuseppe Meazza), είναι γήπεδο ποδοσφαίρου και βρίσκεται στο Μιλάνο της Ιταλίας. Είναι η έδρα της Μίλαν και της Ίντερ. Ιδιοκτησιακά ανήκει στο Δήμο του Μιλάνου.
Η ιδέα για την κατασκευή του ανήκει στον τότε πρόεδρο της Μίλαν Πιέρο Πιρέλι (Piero Pirelli) ο οποίος ήθελε ένα γήπεδο αποκλειστικά για ποδόσφαιρο. Βρίσκεται στην περιοχή του Μιλάνου Σαν Σίρο απ' όπου πήρε και το πρώτο του όνομα Στάντιο Σαν Σίρο (Stadio San Siro). Με τη δημιουργία του αποτέλεσε έδρα αποκλειστικά για τους Ροσονέρι (οι Νερατζούρι που προγενέστερα χρησιμοποιούσαν το αριστοκρατικό Αρένα Τσίβικα στο κέντρο της πόλης, μετακόμισαν εκεί το 1947). Στις 3 Μαρτίου του 1980 μετονομάστηκε προς τιμήν του Τζιουζέπε Μεάτσα, παλαιού ποδοσφαιριστή των δύο ομάδων του Μιλάνου καθώς και της εθνικής Ιταλίας.