cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μιχαήλ Οστρογκράντσκι
Βιογραφία
Ο Οστρογκράντσκι πέθανε στην Πολτάβα το 1862, σε ηλικία 60 ετών. Το Εθνικό Πανεπιστήμιο Κρεμεντσούκ Μιχαήλο Οστρογκράντσκι στο Κρεμεντσούκ της περιφέρειας της Πολτάβας, καθώς και η οδός Οστρογκράντσκι στην Πολτάβα, έχουν πάρει το όνομά του.αριστερά|μικρογραφία|Αναμνηστική πινακίδα στην Πολτάβα στο τελευταίο σπίτι όπου διέμενε ο Οστρογκράντσκι.
Εργασίες
Εργάστηκε κυρίως στα μαθηματικά πεδία του λογισμού των μεταβολών, της ολοκλήρωσης αλγεβρικών συναρτήσεων, της θεωρίας αριθμών, της άλγεβρας, της γεωμετρίας, της θεωρίας πιθανοτήτων και στα πεδία των εφαρμοσμένων μαθηματικών, της μαθηματικής φυσικής και της κλασικής μηχανικής. Στην τελευταία, οι βασικές συνεισφορές του αφορούν την κίνηση ενός ελαστικού σώματος και την ανάπτυξη μεθόδων ολοκλήρωσης των εξισώσεων της δυναμικής και της δύναμης των ρευστών, σε συνέχεια των εργασιών των Όιλερ, Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ, Σιμεόν Ντενί Πουασόν και Ογκουστίν Λουί Κωσύ.
Στην περίοδο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, το έργο του σε αυτούς τους τομείς συνεχίστηκε από τους Νικολάι Ντμίτριεβιτς Μπράσμαν (1796-1866), ο Αύγουστος Γιούλεβιτς Νταβίντοφ (1823-1885) και κυρίως ο Νικολάι Γιεγκόροβιτς Ζουκόφσκι (1847-1921).
Ο Οστρογκρίνσκι δεν συμπαθούσε το έργο του Νικολάι Λομπατσέφσκι του 1823 για τη μη ευκλείδεια γεωμετρία και το απέρριψε όταν υποβλήθηκε για δημοσίευση στην Ακαδημία Επιστημών της Αγίας Πετρούπολης.
Ο Όστρογκραντσκι ήταν καθηγητής των παιδιών του αυτοκράτορα Νικολάου Α΄.
θεώρημα της απόκλισης
Το 1826, ο Οστρογκράνσκι έδωσε την πρώτη γενική απόδειξη του θεωρήματος της απόκλισης, το οποίο ανακαλύφθηκε από τον Λαγκράνζ το 1762. Αυτό το θεώρημα μπορεί να εκφραστεί χρησιμοποιώντας την εξίσωση του Οστρογκράνσκι:
όπου P, Q, και R είναι διαφορίσιμες συναρτήσεις των x, y, και z που ορίζονται στη συμπαγή περιοχή V που οριοθετείται από μια ομαλή κλειστή επιφάνεια Σ, λ, μ, και ν είναι οι γωνίες που σχηματίζει η εξωτερική κάθετη στη Σ με τους θετικούς άξονες x, y, και z αντίστοιχα- και dΣ είναι το στοιχείο της επιφάνειας στη Σ
Μέθοδος ολοκλήρωσης Οστρογκράνσκι
Η μέθοδός του για την ολοκλήρωση ορθολογικών συναρτήσεων είναι γνωστή. Αρχικά, διαχωρίζουμε το ορθολογικό μέρος του ολοκληρώματος μιας κλασματικής ορθολογικής συνάρτησης, το άθροισμα του ορθολογικού μέρους (αλγεβρικό κλάσμα) και του υπερβατικού μέρους (με τον λογάριθμο και τον αρκτικόλεξο). Δεύτερον, προσδιορίζουμε το ορθολογικό μέρος χωρίς να το ολοκληρώσουμε και αποδίδουμε ένα δεδομένο ολοκλήρωμα στη μορφή του Οστρογκράνσκι:
όπου είναι γνωστά πολυώνυμα βαθμού p, s, y αντίστοιχα, R(x) είναι ένα γνωστό πολυώνυμο βαθμού όχι μεγαλύτερου από p - 1, και   είναι άγνωστα πολυώνυμα βαθμού όχι μεγαλύτερου από s - 1 και y - 1 αντίστοιχα.
Τρίτο, S(x) είναι ο μεγαλύτερος κοινός διαιρέτης του P(x) και P'(x). Τέταρτον, ο παρονομαστής του υπόλοιπου ολοκληρώματος Y(x) μπορεί να υπολογιστεί από την εξίσωση.
Όταν διαφοροποιήσουμε και τις δύο πλευρές της παραπάνω εξίσωσης θα έχουμε
όπου Μπορεί να αποδειχθεί ότι H(x) είναι πολυωνυμικό
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Ουκρανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου 2017–18
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Ρεθύμνου έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ρεθύμνου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε με τη συμμετοχή 15 ομάδων καθώς ο Α.Ο. Ασή Γωνία επέλεξε να αγωνιστεί στη Β΄ Κατηγορία. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Α.Ο. Επισκοπής που προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική. Η Δόξα Πλατανέ δε δήλωσε συμμετοχή για το επόμενο πρωτάθλημα και ο Αετός Ανωγείων εντάχθηκε στη δύναμη της γειτονικής ΕΠΣ Ηρακλείου, έτσι παρέμεινε στην κατηγορία ο 14ος ΑΟ Σπηλίου και προβιβάστηκε, εκτός των 2 πρώτων, και οι ΝΕΑΡ από τη Β΄ Κατηγορία
Βαθμολογία
Η βαθμλογία της Α΄ Κατηγορίας ήταν ως εξής:
Β΄ Κατηγορία
Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι δυο πρώτοι προβιβάστηκαν στην Α΄ κατηγορία, αλλά και οι Νέοι ΕΑΡ που κάλυψαν τα κενά στην Α κατηγορία 2018-19 από τις αποχωρήσεις Δόξα Πλατανέ και Αετού Ανωγείων
Βαθμολογία
Η Βαθμολογία της Β΄ κατηγορίας ήταν ως εξής:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Γεγονότα Ιουλίου 2011
5 Ιουλίου
(RTÉ) (The Irish Times)
13 Ιουλίου
(BBC)
14 Ιουλίου
(BBC)
24 Ιουλίου
(Herald Sun), (AP μέσω France24)
28 Ιουλίου
(Times of India)
30 Ιουλίου
(BBC)
31 Ιουλίου
(The Moscow News) (The Jerusalem Post)
07
Κίροφ (καταδρομικό)
Το Κίροφ (Киров) ήταν σοβιετικό βαρύ καταδρομικό, το πρώτο της ομώνυμης κλάσης. Είχε πολεμική δράση κατά τον Σοβιετοφινλανδικό πόλεμο του 1939 και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου παρείχε υποστηρικτικά πυρά κατά την πολιορκία του Λένινγκραντ. Παρέμεινε επιχειρησιακό κατά τον Ψυχρό Πόλεμο -από 1961 ως εκπαιδευτικό- και διαλύθηκε τελικά για σκραπ το 1974.
Περιγραφή
Είχε ολικό μήκος 191,3 m, πλάτος 17,66 m και βύθισμα 5,75-6,15 m. Το εκτόπισμα ανέρχονταν σε 7765 LT (7890 t) με κανονικό φορτίο και 9287 LT (9436 t) με πλήρες. Το σύστημα πρόωσης μπορούσε να παρέχει μέγιστη ισχύ 113500 shp, χάρη στην οποία έφθασε στη μέγιστη ταχύτητα των 35.94 kn κατά την διάρκεια των δοκιμών.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από εννέα πυροβόλα των 180 mm, εγκατεστημένα ανά τρία σε ισάριθμους πύργους ενώ αντιαεροπορική κάλυψη παρείχαν έξι πυροβόλα των 100 mm. Υπήρχαν επίσης έξι αντιαεροπορικά πυροβόλα των 45 mm καθώς και τέσσερα πολυβόλα των 12,7 mm. Ο οπλισμός συμπληρωνόταν από έξι τορπιλοσωλήνες των 533 mm.
Μετασκευές κατά την διάρκεια του πολέμου
Στα 1944 τα αντιαεροπορικά των 45 mm αντικαταστάθηκαν από δέκα όπλα διαμετρήματος 37 mm, δύο επιπλέον πυροβόλα των 12,7 mm καθώς και ένα τετράδυμο πολυβόλο Vickers MK III προερχόμενο ως πολεμική βοήθεια μέσω του Lend-Lease.
Όταν ξέσπασε ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος το Κίροφ δεν διέθετε ραντάρ. Εν τέλει εγκαταστάθηκαν το 1944 συστήματα ραντάρ (εντοπισμού εναέριων στόχων και ελέγχου πυρός) βρετανικής προελεύσεως μέσω του Lend-Lease.
Μετασκευές μεταπολεμικά
Την περίοδο 1949-1953 πραγματοποιήθηκε ριζική αναβάθμιση του πλοίου. Εγκαταστάθηκαν ηλεκτροκινούμενα πλήρως αυτοματοποιημένα πυροβόλα των 100 mm και το παλαιότερο σύστημα ελέγχου πυρός αντικαταστάθηκε από το Ζενίτ-26. Όλα τα ελαφρά αντιαεροπορικά όπλα αντικαταστάθηκαν από εννέα δίδυμα αυτόματα πυροβόλα των 37 mm ενώ επίσης αντικαταστάθηκαν και τα ραντάρ από νεώτερα σοβιετικής προέλευσης. Παρόλο που το κόστος αναβάθμισης του πλοίου ήταν υψηλό, το όλο εγχείρημα στέφθηκε με επιτυχία επιτρέποντας την ωφέλιμη αξιοποίησή του για δύο δεκαετίες ακόμη.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του Κίροφ άρχισε στο Λένινγκραντ στις 22 Οκτωβρίου 1935. Καθελκύστηκε στις 30 Νοεμβρίου 1936, ολοκληρώθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1938 και εντάχθηκε στον Στόλο της Βαλτικής το Φθινόπωρο του έτους αυτού, με τις εργασίες για την επίλυση διάφορων ζητημάτων να συνεχίζονται όμως μέχρι τις αρχές του 1939.
Στις 30 Νοεμβρίου, ενώ μαινόταν ο Σοβιετοφινλανδικός πόλεμος, το Κίροφ με συνοδεία δύο αντιτορπιλικών επιχείρησε να βομβαρδίσει φινλανδικές παράκτιες πυροβολαρχίες ευρισκόμενες περίπου 5 km νότια του Χάνκο. Έριξε μόλις 35 βλήματα πριν υποστεί το ίδιο ζημιές από τα φινλανδικά πυρά που το εξανάγκασαν να αποσυρθεί στη Λιέπαγια για επισκευές. Παρέμεινε εκεί για το υπόλοιπο του πολέμου και στην συνέχεια στάλθηκε στην Κρονστάνδη όπου και ήταν υπό επισκευή από τον Οκτώβριο του 1940 μέχρι και την 21η Μαΐου 1941.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Όταν ξεκίνησε η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, η γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, το Κίροφ εγκλωβίστηκε στον Κόλπο της Ρίγας εξαιτίας της ταχύτατης γερμανικής προέλασης. Υποστήριξε αποστολές ναρκοθέτησης που πραγματοποίησαν σοβιετικά αντιτορπιλικά στο στενό Ίρμπε τα απογεύματα της 24ης-25ης και 26ης-27ης Ιουνίου. Στα τέλη του Ιουνίου κατάφερε να φθάσει στο Ταλίν, έχοντας πρώτα ξεφορτώσει πυρομαχικά και καύσιμα προκειμένου να μπορέσει με αρκετή δυσκολία να διασχίσει τα ρηχά νερά μεταξύ της νήσου Muhu και της Εσθονίας. Ευρισκόμενο στο Ταλίν υποστήριξε με τα πυρά του την άμυνα της πόλης. Στα τέλη του Αυγούστου του 1941 αποφασίστηκε να αποπλεύσουν όλες οι μονάδες του Στόλου της Βαλτικής από την πόλη προκειμένου να καταφύγουν στο Λένινγκραντ και το Κίροφ ορίσθηκε ναυαρχίδα της ναυτικής δύναμης αυτής. Στο μεγαλύτερο μέρος του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου παρέμεινε αποκλεισμένο στο Λένινγκραντ και την Κρονστάνδη εξαιτίας των ναρκοπεδίων που είχαν ποντίσει οι δυνάμεις του Άξονα. Παρείχε υποστηρικτικά πυρά σε όλη τη διάρκεια της πολιορκίας του Λένινγκραντ. Επίσης δέχτηκε επιθέσεις από τη Luftwaffe καθώς και από το γερμανικό πυροβολικό, υπέστη δε το σημαντικότερο πλήγμα στις 4-5 Απριλίου 1942 με συνέπεια να χάσουν τη ζωή τους 86 άνδρες και να τραυματιστούν άλλοι 46. Οι επισκευές διήρκεσαν δυο μήνες και συνδυάστηκαν με ορισμένες βελτιώσεις όπως την αφαίρεση του καταπέλτη για την απονήωση υδροπλάνων και την ενίσχυση του αντιαεροπορικού οπλισμού. Το Κίροφ παρέμεινε στο Λένινγκραντ έπειτα από την απελευθέρωση της πόλης χωρίς να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο για το υπόλοιπο του πολέμου, με εξαίρεση την υποστήριξη των σοβιετικών στρατευμάτων κατά την επιχείρηση Βύμποργκ-Πιτραζαβότσκ στα μέσα του 1944.
Μεταπολεμική περίοδος
Στις 17 Οκτωβρίου 1945, ενώ έφευγε από την Κρονστάνδη, το Κίροφ υπέστη ζημιές από γερμανική μαγνητική νάρκη και παρέμεινε για επισκευές μέχρι και τις 20 Δεκεμβρίου του 1946. Από το Νοέμβριο του 1949 μέχρι και τον Απρίλιο του 1953 πραγματοποιήθηκε η ριζική αναβάθμισή του με τα πλέον σύγχρονα σοβιετικά συστήματα της περιόδου. Επίσης έλαβε μέρος στις ασκήσεις που πραγματοποιήθηκαν στη Βόρεια Θάλασσα τον Ιανουάριο του 1956. Από τις 2 Αυγούστου 1961 έγινε εκπαιδευτικό πλοίο και πραγματοποίησε υπό αυτό τον ρόλο πολυάριθμες επισκέψεις στην Πολωνία και την Ανατολική Γερμανία. Δόθηκε για σκραπ στις 22 Ιανουαρίου 1974. Όταν παροπλίσθηκε δύο από τους πύργους πυροβόλων του αφαιρέθηκαν και τοποθετήθηκαν ως μνημείο στο Λένινγκραντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταδρομικά κλάσης Κίροφ
Ναός Αναστάσεως του Χριστού
Ο όρος Ναός Αναστάσεως του Χριστού μπορεί να αναφέρεται σε:
Πολιτισμός της Γεωργίας
Ο πολιτισμός της Γεωργίας έχει εξελιχθεί κατά την διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας της χώρας, προσδίδοντας της μια μοναδική εθνική ταυτότητα και μια ισχυρή λογοτεχνική παράδοση με βάση την γεωργιανή γλώσσα και αλφάβητο. Αυτή η ισχυρή αίσθηση της εθνικής ταυτότητας έχει βοηθήσει στην διατήρηση του πολιτισμού της Γεωργίας παρά τις περιόδους ξένης κατοχής.
Πολιτισμός της Αρχαίας και Παλαιάς Γεωργία
Ο μεσαιωνικός πολιτικός επηρεάστηκε πολύ από τον Ανατολικό Ορθόδοξο Χριστιανισμό και την Γεωργιανή Ορθόδοξη και Αποστολική Εκκλησία, η οποία προωθούσε και συχνά χρηματοδοτούσε την δημιουργία έργων θρησκευτικής αφοίσωσης. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι εκκλησίες, μοναστήρια και έργα τέχνης (όπως εικόνες καιαγιογραφίες αγίων). Έχουν γραφτεί και έργα εθνικής ιστορίας, μυθολογίας, και αγιογραφίας.
Σημερινός πολιτισμός
αριστερά|μικρογραφία|Τοιχογραφία στο αρχαίο μοναστήρι Σίο-Μγβίμε Ξεκινώντας από τις αρχές του 16ου αιώνα αν και ορισμένες πτυχές του πιο πρόσφατου πολιτισμού είχαν ενσωματωθεί ήδη από τον 12ο αιώνα, μέχρι τη διάρκεια του 19ου αιώνα, ο γεωργιανός πολιτισμός δέχτηκε πολλές περσικές επιρροές. Αν και κυρίως πιο αυτό είναι ορατό στις ανώτερες τάξεις, περσικά στοιχεία ενσωματώθηκαν σε όλο το γεωργιανό πολιτισμό, ειδικά στην ζωγραφική, την αρχιτεκτονική και την λογοτεχνία. Ο γάλλος ταξιδιώτης Ζαν Σαρντέν που επισκέφθηκε την Γεωργία το 1672 γράφει ότι οι γεωργιανοί ακολουθούσαν τα περσικά έθιμα. Δεδομένου ότι πολλοί γεωργιανοί βασιλιάδες, πρίγκιπες και ευγενείς γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στο Ιράν, δεν αποτελεί έκπληξη που υπάρχουν πολλά περσικά στοιχεία στο γεωργιανό πολιτισμό.
Κατά τη σύγχρονη περίοδο, από τον 17ο αιώνα και μετά, ο γεωργιανός πολιτισμός έχει επηρεαστεί πολύ από πολιτιστικές καινοτομίες της Ευρώπης.
Το πρώτο γεωργιανό τυπογραφείο ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1620 στην Ιταλία, ενώ το 1709 ιδρύθηκε το πρώτο σε γεωργιανό έδαφος, στην Τιφλίδα.
Το γεωργιανό θέατρο έχει μακρά ιστορία. Η παλαιότερη εθνική μορφή του είναι η Σαχιόμπα, η οποία υπάρχει από τον 3ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 17ο αιώνα. Το 1791 ο Γκιόργκι Αβαλισβίλι (1769-1850, Γεωργιανός συγγραφέας, διπλωμάτης και δραματουργός) ιδρύει το Γεωργιανό Εθνικό Θέατρο. Οι κύριοι ηθοποιοί του ήταν οι Ντιμίτρι-Αλέξι Μεσχισβίλι, Δαβίδ Μαχαβέλι, Δαβίδ Μπαγκρατιόνι, Ντιμίτρι Τσολοκασβίλι και άλλοι. μικρογραφία|Χάλκινος κορμός του 2ου αιώνα π.Χ. από τη Δυτική Γεωργία, στο Εθνικό Μουσείο της Γεωργίας. Στην Τιφλίδα, το Μουσείο του Καυκάσου ιδρύθηκε το 1845. Στη δεκαετία του 1920 μετονομάστηκε σε Κρατικό Μουσείο της Γεωργίας.Το Κρατικό Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου της Γεωργίας ιδρύθηκε το 1851.
Οι κύριοι εκπρόσωποι του γεωργιανού πολιτισμού είναι οι ποιητές και συγγραφείς Νικολόζ Μπαρατασβίλι, Αλεξάντερ Ορμπελιάνι, Βαχτάνγκ Ορμπελιάνι, Ντιμίτρι Κιπιάνι, Γκριγκόλ Ορμπελιάνι, Ιλία Τσαβτσαβάντζε, Ακάκι Τσερετέλι, Αλεξάντερ Καζμπέγκι, Ραπίελ Εριστάβι, Μαμιά Γκουριέλι, Ιακόμπ Γκογκεμπασβίλι, Σιμόν Γκουγκουνάβα. Γνωστοί ηθοποιοί της εποχής είναι ο Μπάμπο Αβαλισβίλι-Χερχεουλίντζε, Νικολόζ Αβαλισβίλι, Νικολόζ Αλέξι-Μεσχισβίλι. Γνωστοί ζωγράφοι οι Ρομανόζ Γκβελεσιάνι, Γκριγκόλ Μαϊσουράντζε, Αλεξάντρε Μπερίντζε. Γνωστοί μεταφραστές οι Ιβάνε Ματσαμπέλι, Οκροπίρ Μπαγκραγτιόνι, Σαρντιόν Αλέξι-Μεσχισβίλι. Οι Χαρλάμπι Σαβανέλι και Πιλίμον Κορίντζε ήταν τραγουδιστές της όπερας, ο Λάντο Αγκνιασβίλι λαϊκός τραγουδιστής και ο Αλιόζ Μιζαντάρι συνθέτης.
Ο πρώτος κινηματογράφος στη Γεωργία ιδρύθηκε στην Τιφλίδα στις 16 Νοεμβρίου 1896. Το πρώτο γεωργιανό ντοκιμαντέρ με τίτλο "Το ταξίδι της Ακάκι Τσερετέλι στο Ράτσα-Λετσχούμι" γυρίστηκε το 1912 από τον Βασίλ Αμασουκέλι (1886-1977) ενώ η πρώτη γεωργιανή μεγάλου μήκους ταινία με τίτλο "Κριστίνε" γυρίστηκε το 1916 από τον Αλεξάντρε Τσουτσουνάβα (1881-1955).
Η κρατική ακαδημία τεχνών της Τιφλίδας ιδρύθηκε το 1917.
Ο γεωργιανός πολιτισμός υπέφερε για μεγάλα διαστήματα υπό το καθεστώς της Σοβιετικής Ένωσης κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, κατά την οποία επιβλήθηκε πολιτική εκρωσισμού αλλά πολλοί Γεωργιανοί αντιστάθηκαν σθεναρά. Μετά την ανεξαρτησία της Γεωργίας το 1991, υπάρχει μια πολιτιστική αναβίωση έχει πραγματοποιηθεί, αν και παρεμποδίζεται μερικώς από τις οικονομικές και πολιτικές δυσκολίες στη μετασοβιετική εποχή.
Κουζίνα
Η γεωργιανή κουζίνα, αναφέρεται στο στυλ μαγειρικής και τα πιάτα των Γεωργιανών. Η γεωργιανή κουζίνα είναι μοναδική, αλλά έχει επιρροές από χώρες του Καυκάσου, της Ανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Κάθε ιστορική επαρχία της Γεωργίας έχει τη δική του ξεχωριστή γαστρονομική παράδοση, με παραλλαγές όπως οι κουζίνες της Αμπχαζία, της Μεγκρελίας, της Καχετίας, της Ιμερετίας, της Σβανετίας, της Πσαβίας, της Τουσίας, του Κάρτλι, του Γκούρια, της Μέσχιας, της Ρατσίας και της Ατζαρίας. Έχει πολλά πιάτα με συστατικό το κρέας, αλλά η γεωργιανή κουζίνα προσφέρει και πολλά χορτοφαγικά πιάτα.
Η γεωργιανή κουζίνα έχει δημιουργηθεί από την ευρεία ανταλλαγή μαγειρικών ιδεών στον εμπορικό Δρόμο του Μεταξιού από εμπόρους και ταξιδιώτες. Η σημασία του φαγητού και του ποτού στο γεωργιανό πολιτισμό είναι περισσότερο εμφανή στην γιορτή "σούπρα", όπου παρασκευάζεται μια μεγάλη ποικιλία φαγητών συνοδευόμενη από τοπικό κρασί, ένα από τα αρχαιότερα στο κόσμο, παραγόμενο σε αρχαία αυθεντικά υπόγεια πήλινα δοχεία, τα κβέβρι (8ος αιώνας π.Χ.). Σε μια γεωργιανή εορτή ο ρόλος του ταμάντα είναι σημαντικός και τιμάται. δεξιά|μικρογραφία|Μητέρα και Γιος από Niko Pirosmani
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Γεωργίας
Μάικλ Όλιβερ
Ο Μάικλ Όλιβερ (Michael Oliver· Νορθάμπερλαντ, 20 Φεβρουαρίου 1985) είναι Άγγλος διαιτητής ποδοσφαίρου.
Είναι διεθνής διαιτητής της FIFA από το 2012, και ανήκει στην κατηγορία elite διαιτητών της UEFA.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ερρίκος Ράσπε της Θουριγγίας
Ο Ερρίκος Ράσπε, γερμ. Heinrich Raspe (1204 - 16 Φεβρουαρίου 1247) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας (1241-47), ο τελευταίος τού Οίκου του, και διεκδικητής βασιλιάς της Γερμανίας (1246-47) σε αντιπαράθεση με τον Κορράδο Δ΄ των Χοενστάουφεν.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος τού Χέρμαν Α΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας και της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος Δ΄ λάντγκραβος της Θουριγγίας απεβίωσε το 1226 καθ' οδόν για την ΣΤ΄ Σταυροφορία και τον διαδέχθηκε ο γιος του Χέρμαν Β΄, που ήταν 4 ετών. Τότε ο Ερρίκος Ράσπε ανέλαβε επίτροπος της αρχής και κατάφερε να εκτοπίσει τον ανιψιό του και τη μητέρα εκείνου Αγία Ελισάβετ της Ουγγαρίας. Περί το 1231 διαδέχθηκε επίσημα τον αδελφό του ως λαντγκράβος.
Το 1242 ο Ερρίκος Ράσπε, μαζί με τον Βεγκέσλαο Α΄ της Βοημίας, εξελέγη διοικητής της Γερμανίας από τον βασιλιά Φρειδερίκο Β΄ Χοενστάουφεν για τον ανήλικο γιο τού βασιλιά, τον Κορράδο Δ΄.
Το 1245 ο Πάπας Ιννοκέντιος Δ΄ επέβαλε παπική απαγόρευση στον Φρειδερίκο Β΄. Τότε ο Ερρίκος Ράσπε άλλαξε στρατόπεδο και στις 22 Μαΐου 1246 εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας, σε αντίπραξη με τον Κορράδο Δ΄. Η ισχυρή υποστήριξη από τον πάπα, έδωσε στον Ερρίκο Ράσπε το παρωνύμιο pfaffenkönig (βασιλιάς τού ιερέα). Τον Αύγουστο τού 1246 στη μάχη της Νίντα, στη νότια Έσση, ο Ερρίκος Ράσπε νίκησε τον Κορράδο Δ΄ και πολιόρκησε το Ουλμ και το Ρόιτλινγκεν. Όμως πληγώθηκε μοιραία και απεβίωσε τον Φεβρουάριο τού 1247 στο κάστρο Βάρτμπουργκ, κοντά στο Άιζεναχ, στη Θουριγγία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1228 την Ελισάβετ των Ασκάνια (1206-1231), κόρη τού Αλβέρτου Β΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου.
Έπειτα από το τέλος της νυμφεύτηκε για 2η φορά με τη Γκέρτρουντε των Μπάμπενμπεργκ (π.1210/15-1241), κόρη τού Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας.
Όταν απεβίωσε και η Γκέρτρουντε, ο Ερρικος Ράσπε νυμφεύτηκε για 3η φορά, με τη Βεατρίκη των Ρέγκιναρ, κόρη τού Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης.
Δεν απέκτησε τέκνα· ήταν ο τελευταίος άρρην τού Οίκου του και μετά το τέλος του η Θουριγγία παραχωρήθηκε στον ανιψιό του Ερρίκο Γ΄ μάργραβο τού Μάισσεν (γιο της αδελφής του Γιούττας) από τον βασιλιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Λουδοβικιδών
Ασμαά Μαχφούζ
Η Ασμαά Μαχφούζ ( أسماء محفوظ) είναι αιγύπτια ακτιβίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συνιδρύτρια του κινήματος νεολαίας «6η Απριλίου».
Καθώς η σπίθα της επανάστασης στην Τυνησία έφτανε στην Αίγυπτο στις αρχές του 2011, η Ασμαά Μαχφούζ αψήφησε την καταστολή που είχε επιβάλει ο πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ και κάλεσε τους Αιγύπτιους, μέσω αναρτήσεων σε διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε ειρηνική διαμαρτυρία στην πλατεία Ταχρίρ για να διεκδικήσουν την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Το βίντεο που ανάρτησε διαδόθηκε ταχύτατα, είχε εκατομμύρια θεατές και ενέπνευσε ένα κύμα παρόμοιων βίντεο, με αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες άτομα να κατακλύσουν την πλατεία Ταχρίρ από τις 25 Ιανουαρίου 2011, καλώντας τον Μουμπάρακ να δώσει τέλος στην 30ετή κυριαρχία του στην Αίγυπτο, το οποίο και έπραξε στις 11 Φεβρουαρίου 2011.
Κατά την παραλαβή του Βραβείου Ζαχάρωφ, η Μαχφούζ χαρακτήρισε τη βράβευσή της «φόρο τιμής στους ήρωες της επανάστασης». «Είναι ένα βραβείο που ανήκει σε όλους τους νέους Αιγύπτιους, ανθρώπους που έχουν θυσιάσει τη ζωή τους» είπε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προσθέτοντας ότι «δεν θα τους προδώσουμε, θα συνεχίσουμε στον δρόμο που χάραξαν και θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι το όνειρο αυτό θα εκπληρωθεί».
Η Ασμαά Μαχφούζ συνελήφθη τον Οκτώβριο του 2011 με την κατηγορία της δυσφήμισης των στρατιωτικών ηγετών που ανέλαβαν την εξουσία μετά την πτώση του προέδρου Μουμπάρακ. Καταδικάστηκε ερήμην τον Μάρτιο του 2012, καταδίκη που ακύρωσε το εφετείο τον Μάιο του 2012. Ωστόσο, η Μαχφούζ αναγκάστηκε να υπομείνει ολοένα και περισσότερες παρενοχλήσεις, απειλές και παρακολούθηση, καθώς το 2014 εξελέγη πρόεδρος της Αιγύπτου ένας πρώην αρχηγός του στρατού, ο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, μετά την ανατροπή του ισλαμιστή προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι το 2013 και μια περίοδο με προσωρινή κυβέρνηση υποστηριζόμενη από τον στρατό. Στη συνέχεια εφαρμόστηκε έντονη καταστολή από τις αρχές, η οποία είχε αρχικά ως στόχο τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Η καταστολή αυτή διευρύνθηκε με επίθεση σε επικριτικές φωνές και σε προβεβλημένα ινδάλματα της επανάστασης της 25ης Ιανουαρίου, ενώ το κίνημα νεολαίας «6η Απριλίου», στο οποίο ανήκε η Μαχφούζ, τέθηκε εκτός νόμου με απόφαση αιγυπτιακού δικαστηρίου τον Απρίλιο του 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιγύπτιοι ακτιβιστές
Merkur Spiel-Arena
Το Merkur Spiel Arena, γνωστό στο παρελθόν ως το Esprit Arena (μέχρι τις 2 Αυγούστου του 2018), ως LTU Arena (μέχρι τον Ιούνιο του 2009) και ως Düsseldorf Arena (κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision 2011), είναι πολυλειτουργικό γήπεδο ποδοσφαίρου στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας. Το γήπεδο διαθέτει 54.600 και έχει κλειστή οροφή. Το ειδικό σύστημα θέρμανσης επιτρέπει στο στάδιο να φιλοξενήσει άνετα γεγονότα στο ύψος του χειμώνα.
Διεθνείς ποδοσφαιρικοί αγώνες
Ενώ το στάδιο δεν ήταν ένας από τους χώρους διεξαγωγής του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA 2006 στη Γερμανία, φιλοξένησε αρκετούς διεθνείς αγώνες από τότε που άνοιξε.
Ο πρώτος διεθνής αγώνας στην Αρένα ήταν ένα διεθνές φιλικό μεταξύ Γερμανίας και Αργεντινής στις 9 Φεβρουαρίου 2005, καταλήγοντας σε ισοπαλία 2-2. Στις 7 Φεβρουαρίου 2007, η Γερμανία έπαιξε τη δεύτερη διεθνή φιλική τους στο Arena, κερδίζοντας την Ελβετία 3-1. Στο τρίτο διεθνές τους φιλικό στην Αρένα, στις 11 Φεβρουαρίου 2009, η Γερμανία έχασε 1-0 στη Νορβηγία.
Η Αρένα φιλοξένησε επίσης δύο διεθνείς φίλους της εθνικής ποδοσφαιρικής ομάδας της Πορτογαλίας. Στην πρώτη διεθνή φίλη της Πορτογαλίας στην Αρένα, την 1η Μαρτίου 2006, σημείωσαν 3-0 νίκη επί της Σαουδικής Αραβίας. Στις 26 Μαρτίου 2008, η Πορτογαλία έπαιξε το δεύτερο διεθνές φιλικό της στην Αρένα, υποφέροντας με 2-1 ήττα στην εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Ελλάδας.
Άλλα σπορ γεγονότα
Το γήπεδο ήταν το πρώην σπίτι της Rhein Fire της NFL Europe, ενός αμερικανικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου. Ήταν μισθωτές μισό χρόνο μετά την επανέναρξη μέχρι το τέλος της σεζόν του 2007. Το γήπεδο φιλοξένησε το World Bowl XIII και το XIV. Το Esprit Arena φιλοξένησε το Race of Champions 2010 με κορυφαίους οδηγούς όπως ο Michael Schumacher, ο Sebastian Vettel, ο Alain Prost και ο Sébastien Loeb.
Το Merkur Spiel-Arena ήταν ο χώρος υποδοχής για τους αγώνες του παγκόσμιου πρωταθλήματος βαρέων βαρών: μεταξύ Wladimir Klitschko και Eddie Chambers στις 20 Μαρτίου 2010 (Klitschko κέρδισε τον αγώνα από τον KO στον 12ο γύρο), Wladimir Klitschko εναντίον Jean-Marc Mormeck στις 3 Μαρτίου 2012 (Klitschko Που κέρδισε ο KO στον 4ο γύρο), Wladimir Klitschko εναντίον Tyson Fury στις 28 Νοεμβρίου 2015 (βλ. Wladimir Klitschko εναντίον Tyson Fury (Fury κέρδισε με ομόφωνη απόφαση σημείων)).
Μουσικά γεγονότα
Το γερμανικό ροκ συγκρότημα Die Toten Hosen, το οποίο εδρεύει στο Ντίσελντορφ, έδωσε συνολικά τρεις συναυλίες στην αρένα. Η πρώτη στις 10 Σεπτεμβρίου 2005 ως τελευταία συναυλία του Friss Oder Stirb Tour. Επέστρεψαν στο σπίτι της αγαπημένης τους ποδοσφαιρικής ομάδας για δύο ακόμα συναυλίες στις 11 και 12 Οκτωβρίου 2013 ως τελικό του Krach der Republik Tour.
Ο Φιλ Κόλινς έπαιξε τέσσερις φορές στην αρένα: Πρώτα ως σόλο καλλιτέχνης κατά την πρώτη του τελική αποχαιρετιστήρια περιοδεία στις 12 και 13 Νοεμβρίου 2005 και στη συνέχεια και πάλι με το συγκρότημα Genesis κατά τη διάρκεια του γύρου Turn It On Again στις 26 και 27 Ιουνίου 2007.
Ένας άλλος Γερμανός τραγουδιστής Marius Müller-Westernhagen έπαιξε συναυλία στο αρένα στις 2 Δεκεμβρίου 2005.
Οι Rolling Stones έπαιξαν δύο φορές στην αρένα: Πρώτα στις 12 Αυγούστου 2007 κατά τη διάρκεια του Bigger Bang Tour και ξανά στις 19 Ιουνίου 2014 στο πλαίσιο του 14 On Fire Fire.
Ο Bon Jovi εμφανίστηκε στο γήπεδο στις 13 Μαΐου 2006 κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης "Have A Nice Day", μπροστά σε ένα εξαπλωμένο πλήθος 47.862 ατόμων. Το συγκρότημα εμφανίστηκε στο γήπεδο για δεύτερη φορά στις 13 Ιουλίου 2011 κατά τη διάρκεια του Live 2011 τους, μπροστά σε ένα πλήθος που είχε πουλήσει 43.625 άτομα.
Στις 16 Ιουνίου 2008, ο Bruce Springsteen και ο E Street Band πραγματοποίησαν στην αρένα ως μέρος του Magic Tour για περισσότερους από 33.000 ανθρώπους.
Οι Coldplay έπαιξαν στην αρένα στις 27 Αυγούστου 2009 στο πλαίσιο του Tour Viva La Vida Tour.
Η Depeche Mode παρουσίασε στο γήπεδο έξι φορές: η πρώτη και η δεύτερη ήταν στις 20 και 21 Ιανουαρίου 2006 κατά τη διάρκεια του Touring the Angel. Το τρίτο και το τέταρτο ήταν στις 26 και 27 Φεβρουαρίου 2010 κατά τη διάρκεια του γύρου του κόσμου, μπροστά σε ένα πλήρες πλήθος 90.693 ανθρώπων. Το πέμπτο και το έκτο ήταν στις 3 και 5 Ιουλίου 2013 κατά τη διάρκεια του Delta Machine Tour, μπροστά από ένα πλήρες sold out πλήθος 87.308 ανθρώπων. Οι παρουσιάσεις του 2010 καταγράφηκαν για το έργο του ζωντανού άλμπουμ της ομάδας Recording the Universe.
Η αρένα έχει φιλοξενήσει μουσικά φεστιβάλ, συμπεριλαμβανομένης της Projekt Revolution.
Η Esprit Arena φιλοξένησε τον 56ο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2011.
Η Madonna έπαιξε δύο συναυλίες το 2006 και το 2008 κατά τη διάρκεια του Tour Confession και της Sticky & Sweet Tour, αντίστοιχα, στο χώρο.
Το Black Eyed Peas έφεραν την εκκίνηση τους στην αρένα στις 28 Ιουνίου 2011.
Στις 25 Ιουλίου 2011 η βρετανική ποπ μπάντα Take That πραγματοποίησε στην αρένα με το άνοιγμα πράξη Pet Shop Boys.
Στις 18 Ιουνίου 2011 και στις 6 Σεπτεμβρίου 2013, ο Roger Waters παρουσίασε το The Wall ζωντανά στην αρένα.
Στις 7 Ιουνίου 2014, ο Γερμανός τραγουδιστής Udo Lindenberg πραγματοποίησε συναυλία.
Μια κατεύθυνση (με το άνοιγμα της δράσης κατά 5 δευτερόλεπτα του καλοκαιριού) πραγματοποίησε στις 2 Ιουλίου 2014 μια sold out συναυλία για ένα πλήθος 44.684 ατόμων στο πλαίσιο της περιοδείας τους Where We Are.
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2015 το φεστιβάλ Rock im Sektor πραγματοποιήθηκε στην αρένα με συναυλίες του Linkin Park, Broilers, Kraftclub και άλλων.
Ο Paul McCartney εμφανίστηκε στις 28 Μαΐου του 2016 κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας περιοδείας One On One.
Στις 15 Ιουνίου 2016 η Australian Rock-Band AC / DC πραγματοποίησε την τελευταία ευρωπαϊκή συναυλία της περιοδείας Rock Or Bust στην αρένα.
Στις 12 Ιουλίου 2016 η Μπιγιονσέ εμφανίστηκε στο Esprit Arena ως τμήμα της περιοδείας της World Formation.
Δικαιώματα ονομάτων
Πριν από τον Αύγουστο του 2018 ο κατασκευαστή ειδών ένδυσης Esprit κατείχε τα δικαιώματα κατονομασίας, ενώ πριν από τον Ιούλιο του 2009, η γερμανική αεροπορική εταιρεία LTU.
Ο δήμαρχος του Ντίσελντορφ Dirk Elbers δήλωσε ότι λόγω των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συνθήκη, η αρένα θα χάσει το όνομα του χορηγού της και θα μετονομαστεί στο Düsseldorf Arena για την περίοδο του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2011 που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2011. [6]
Δημόσια μετακίνηση
Το Merkur Spiel-Arena/Messe Nord είναι σταθμός τερματισμού της αστικής σιδηροδρομικής γραμμής 78 του Ντίσελντορφ, μέρος του Verkehrsverbund Rhein-Ruhr (VRR).
Παραπομπές
Κατηγορία:Eurovision Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Γερμανία
Εκτροχιασμός συρμού στο Λέβεν (2017)
Εκτροχιασμός επιβατικής αμαξοστοιχίας σημειώθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2017 στο Λέβεν του Βελγίου. Ένα άτομο σκοτώθηκε και 27 τραυματίστηκαν. Αιτία του εκτροχιασμού ήταν η υπερβολική ταχύτητα μέσα από μια ομάδα διακλαδώσεων.
Το δυστύχημα
Στις 13:13 CET (12:13 UTC ), επιβατική αμαξοστοιχία 3 βαγονιών που ελκύονταν από μία μόνο ηλεκτρική πολλαπλή μονάδα Κλάσης 80 No.326, εκτροχιάστηκε λίγο μετά την αναχώρηση από το Λέβεν. Η πρόσθια μονάδα έπεσε στο πλάι, η κεντρική εκτροχιάστηκε και η πίσω  παρέμεινε στις ράγες. Το τρένο είχε μόλις φύγει από το Λουβέν για Βρυξέλλες, και Ντε Παν. Είχε διανύσει 500 μ. όταν συνέβη το δυστύχημα. Ένα άτομο σκοτώθηκε και 27 τραυματίστηκαν, τρία από αυτά σοβαρά. Δεκατέσσερα από τα θύματα μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Άλλοι 57 επιβάτες δεν τραυματίστηκαν. Αρχικά θεωρήθηκε ότι το θύμα δεν επέβαινε στο τρένο, αλλά αυτή η θεωρία αργότερα καταρρίφθηκε και επιβεβαιώθηκε ότι ήταν επιβάτης.
Ο πρωθυπουργός του Βελγίου Σαρλ Μισέλ επισκέφθηκε τον χώρο. Ο ίδιος δημοσίευσε στο Twitter τις ευχαριστίες του στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης για την ταχεία παρέμβασή τους μετά το δυστύχημα.
Μετά το δυστύχημα, τα δρομολόγια μεταξύ Βρυξελλών και Λιέγης ακυρώθηκαν, αν και οι συρμοί μπορούσαν να κινηθούν μεταξύ Λέβεν και Όττινιες (Ottignies). Η μία γραμμή δόθηκε ξανά στην κυκλοφορία έως τις 18:00΄. Τα τρία βαγόνια του συρμού απομακρύνθηκαν από το σημείο κατά τη διάρκεια της νύκτας 19-20 Φεβρουαρίου.
Οι έρευνες
Η Μονάδα Διερεύνησης Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων και Συμβάντων, η βελγική αστυνομία και η SNCB (Βελγικοί Σιδηρόδρομοι) ξεκίνησαν έρευνες για το δυστύχημα. Η αστυνομική έρευνα αποκάλυψε ότι η υπερβολική ταχύτητα μέσα από ένα σύνολο διασταυρώσεων ήταν η αιτία του εκτροχιασμού. Το τρένο ταξίδευε με 100 χ.α.ώ. σε σημείο όπου το όριο ταχύτητας ήταν 40 χ.α.ώ.
Σύμφωνα με την τελική έκθεση της Μονάδας Διερεύνησης Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων και Συμβάντων, ο οδηγός αποσπάστηκε και επιτάχυνε πολύ σύντομα και το σύστημα προστασίας αμαξοστοιχίας (TBL1++) δεν είχε σχεδιαστεί για να παρακολουθεί την ταχύτητα και να εφαρμόζει πέδηση έκτακτης ανάγκης σε αυτή τη συγκεκριμένη σειρά γεγονότων (πράσινο - κίτρινο οριζόντιο σήμα). Πιθανόν επίσης μπερδεύτηκε από τη σύνθετη διάταξη της διαδρομής και των σημάτων και από ένα παραπλανητικό σήμα ταχύτητας που προοριζόταν για άλλο τμήμα της γραμμής, το οποίο αφαιρέθηκε αμέσως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Ματθαίος Β΄ του Μονμορανσύ
μικρογραφία|301x301εσ| Ευφάνταστη γκραβούρα του Mατθαίου Β΄ κυρίου του Μονμορανσύ από το 1788.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Μπουσάρ Ε΄ του Μονμορανσύ και της Λωρέττας του Αινώ, κόρης του Bαλδουίνου Δ΄ κόμη του Αινώ. Οι γονείς τού πατέρα του ήταν ο Mατθαίος Α΄ του Mονμορανσύ, κοντόσταυλος της Γαλλίας και η Aλίκη ΦιτζΡόυ, νόθη κόρη του βασιλιά Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας. Ο πατέρας του απεβίωσε στην πολιορκία της Άκρας είτε το 1189 είτε το 1190.
Ο Mατθαίος Β΄ αντικατέστησε τον πεσμένο Aλμπερίκ Κλεμάν ως Στρατάρχη της Γαλλίας στην πολιορκία της Άκρας κατά τη διάρκεια της Γ΄ Σταυροφορίας. Μετά την ασφαλή επιστροφή του από τους Αγίους Τόπους, συμμετείχε στη γαλλική κατάκτηση της Νορμανδίας από τον Φίλιππο Β΄, όπου διακρίθηκε κατά την πολιορκία του Σατώ Γκαϊγιάρ το 1204. Έπαιξε ζωτικό ρόλο στη Μάχη του Μπουβίν το 1214, όπου κατέλαβε δώδεκα εχθρικά λάβαρα (στη μνήμη αυτού του άθλου, ο θυρεός του Μονμορανσύ περιλαμβάνει -αντί για τέσσερις αετούς που είχε προηγουμένς- επιπλέον δώδεκα αετούς ή δεκαέξι συνολικά.
Το 1215 ο Ματθαίος εντάχθηκε στη Σταυροφορία κατά των Αλβιγινών, ως κοντόσταυλος της Γαλλίας. Στην υπηρεσία του βασιλιά Λουδοβίκου Η΄ της Γαλλίας, κατέκτησε τη Λα Ροσέλ και πολλές άλλες πόλεις από τους Άγγλους το 1224. Όταν ο Λουδοβίκος Η' απεβίωσε το 1226, προστάτευσε τα συμφέροντα του νηπίου πρίγκιπα και της αντιβασίλισσας Λευκής της Καστίλης.
Ο Ματθαίος απεβίωσε το 1230, επιστρέφοντας από μία εκστρατεία εναντίον του Ανζού.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1193 με τη Γερτρούδη του Σουασόν, κόρη του Ραλφ κόμη του Σουασόν. Είχαν τέκνα:
Μετά την ακύρωση αυτού του γάμου, ο Mατθαίος Β΄ νυμφεύτηκε για 2η φορά, με την Έμμα του Λαβάλ (1200–1264), κόρη και κληρονόμο του αποβιώσαντος Γκυ Ε΄ κυρίου του Λαβάλ. Είχαν:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μονμορανσύ Κατηγορία:Γάλλοι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Κοντόσταυλοι της Γαλλίας
Εμμανουήλ, διάδοχος της Πορτογαλίας
Βιογραφία
Ο πατέρας του ήταν βοηθός ηγούμενος των Ιωαννιτών στο παράρτημα της Πορτογαλίας στη μονή Κράτο, δεν επιτρεπόταν να νυμφευτεί. Το 1580 προσπάθησε να αποκτήσει τον θρόνο, αλλά χωρίς επιτυχία και από τότε ζούσε στη Γαλλία και την Αγγλία. Το 1580 απεβίωσε ο θείος τού Αντωνίου, ο Ερρίκος της Πορτογαλίας και ο Αντώνιος με την οικογένειά του επέστρεψε στην Πορτογαλία και διεκδίκησε τον θρόνο. Τότε ο Εμμανουήλ έγινε πρίγκιπας-διάδοχος. Η βασιλεία τού πατέρα του ήταν δύσκολη και σύντομη: στη μάχη της Αλκάντρα έχασε τον τίτλο του από τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας. Ο Αντώνιος και ο γιος του αποσύρθηκαν στην Κοΐμπρα για να αποφύγουν τη φυλάκιση και συγκέντρωσαν 6000 άνδρες. Πάλι ηττήθηκαν από τους Ισπανούς. Κρύφτηκαν σε μονές και σπίτια φίλων, ώσπου διέφυγαν με την υπόλοιπη οικογένεια στη Γαλλία. Εν τω μεταξύ ο Εμμανουήλ μετέβη στην Αγγλία, όπου ζήτησε τη συνδρομή της Ελισάβετ Α΄, που τού την έδωσε. Όμως επιδημία πανώλης εξόντωσε τους περισσότερους Άγγλους στρατιώτες και έτσι η βοήθεια δεν έφθασε ποτέ στην Πορτογαλία. Ο Αντώνιος καλούσε τον εαυτό του βασιλιά των Αζορών, ώσπου ο Ισπανικός στρατός έφθασε εκεί το 1583.
Ο Εμμανουήλ νυμφεύτηκε μυστικά την Αιμιλία, κόρη τού Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης. Ο Εμμανουήλ ήταν Καθολικός, ενώ οι Νάσσαου ήταν οι πιο εξέχοντες Καλβινιστές στην Ευρώπη και οι δύο οικογένειες αντιτέθηκαν στον γάμο, έτσι το ζεύγος έκανε τον γάμο μυστικά με Καθολικό ιερέα τον Νοέμβριο. Ως συνέπεια ο Εμμανουήλ αναγκάστηκε να φύγει στο Βέζελ της Γερμανίας και η Αιμιλία, αρχικά σε κατ' οίκο περιορισμό, μπόρεσε να τον ακολουθήσει τον επόμενο μήνα. Κατά τα πρώτα έτη τού γάμου ζούσαν σε οικονομική στέρηση. Μόνο το 1608 ο αδελφός της Φίλιππος-Γουλιέλμος πρίγκιπας της Οράγγης μπόρεσε να συμφιλιώσει το ζεύγος με τον αδελφό του Μαυρίκιο πρίγκιπα της Οράγγης και κυβερνήτη έξι επαρχιών της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Τους χορηγήθηκε εισόδημα και ιδιοκτησία. Η ζωή τους στην Αυλή τού κυβερνήτη δεν ήταν εύκολη, διότι τους απέφευγε η τοπική κοινωνία. Έτσι ο Εμμανουήλ άρχισε μυστικές διαπραγματεύσεις με τον επίτροπο των Καθολικών Κάτω Χωρών, την Ισαβέλα-Κλάρα-Ευγενία των Αψβούργων-Ισπανίας και τον σύζυγό της Αλβέρτο Ζ΄ αρχιδούκα της Αυστρίας, που τους υποσχέθηκε μεγαλύτερο εισόδημα. Το 1625 απεβίωσε ο Μαυρίκιος και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Φρειδερίκος-Ερρίκος πρίγκιπας της Οράγγης ως κυβερνήτης πέντε επαρχιών. Η ένταση με τον Εμμανουήλ αυξήθηκε, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να μεταβεί στις Βρυξέλλες. Η Αιμιλία, που θεωρούσε τον πατέρα της Ισαβέλλας-Κλάρας-Ευγενίας, τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας, ως καθοδηγητή της δολοφονίας τού πατέρα της, δεν τον ακολούθησε, αλλά μετέβη στη Γενεύη με τις κόρες της, όπου απεβίωσε το 1629.
Η φήμη της οικογένειας χάλασε περαιτέρω: η κόρη τους Μαρία-Βελγική επρόκειτο να παντρευτεί τον μάργραβο τού Μπάντεν, αλλά κλέφτηκε με τον συνταγματάρχη του Θεόδωρο Κρολ. Αυτό μείωσε στο ελάχιστο τις ευκαιρίες να έχουν έναν καλό γάμο οι αδελφές της: πράγματι τέσσερις έμειναν άγαμες και μόνο η Ελεονώρα-Μαυρικία παντρεύτηκε από τον Οίκο τού Νάσσαου.
Ο Εμμανουήλ απεβίωσε το 1638 στις Βρυξέλλες και τάφηκε εκεί.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1597 μυστικά την Αιμιλία του Νάσσαου, κόρη τού Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης και είχε τέκνα:
Το 1629 απεβίωσε η Αιμιλία και ο Εμμανουήλ έκανε δεύτερο γάμο το 1630 στις Βρυξέλλες με την Λουίσα Οσόριο, κυρία επί των τιμών της Ισαβέλλας-Κλάρας-Ευγενίας. Το ζεύγος κατείχε εξέχουσα θέση στην Αυλή της.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Big Bang (νοτιοκορεάτικο συγκρότημα)
Οι Big Bang (αναγράφονται ως BIGBANG) είναι νοτιοκορέατικο συγκρότημα το οποίο σχηματίστηκε από την YG Entertainment. Έκανε το ντεμπούτο της στις 19 Αυγούστου του 2006 με το τραγούδι we belong together Η ομάδα αποτελείται από τους: G-Dragon, T.O.P, Taeyang, and Daesung. Ο Σούνγκρι (Seungri), αποσύρθηκε από τη μουσική βιομηχανία και το συγκρότημα στις 11 Μαρτίου 2019. Συχνά αποκαλούνται ως ένα από τα πιο σημαντικά συγκροτήματα της Κέι-ποπ βοηθώντας στην διάδοση του Κορεατικού Κύματος σε διεθνές επίπεδο, ενώ συχνά ονομάζονται ως οι Βασιλιάδες της K-pop από τα μέσα ενημέρωσης. Η πειραματική και ποίκιλη χρήση των μουσικών ειδών, η προσωπική ανάμειξη στην παραγωγή δικών τους τραγουδιών και οι συναυλίες τους τους έχουν δώσει μια θετική κριτική ανταπόκριση.
Πληροφορίες μελών
G-dragon γεννήθηκε 18 Αυγούστου 1988 (ηλικία 33 ετών) Σεούλ Νότια Κορέα
Ύψος: 1,72μ.
Γονείς: Κουόν Γιούνγκ- Χουάν, Χα Τζι Ραν
Αδέρφια: Ντάμι Κουόν
Πραγματικό όνομα: Κουόν Τσι- γονκ
T.Ο.Ρ.
Ύψος: 1,81μ.
Γονείς: Τσόι Μπονγκ-αμ
Αδέρφια: Τσόι Χίι-γιούν
Πραγματικό όνομα: Choi Seung-hyun
................................................................
Seungri ή V.I. γεννήθηκε 12 Δεκεμβρίου 1990 (ηλικία 31 ετών) Γκουανγκγού Νότια Κορέα
Γονείς: ΛΙ Γεόν-Τζιν, Κανγκ Χιούν-σουκ
Αδέρφια: Λι Χαννά
Πραγματικό όνομα: Λι Σουνγκ-χιον
.................................................................
Taeyang γεννήθηκε 18 Μαϊου 1988 (ηλικία 34 ετών) Uijeongbu, Gyeonggido Νότια Κορέα
Ύψος:1,73 μ.
Αδέρφια: Ντονγκ Χιουν-μπάε
Πραγματικό όνομα: Ντονγκ Γιόνγκ-μπάε
...........................................,..............................
Daesung γεννήθηκε 26 Απριλίου 1989 (ηλικία 33 ετών) Ϊταεόν Νότια Κορέα
Ύψος: 1,78
Γονείς: Γιου Ουν-τζίονγκ
Αδέρφια: Κανγκ Μπορά
Πραγματικό όνομα: Κανγκ Ντάε-σουνγ
.....................................................................................................
Βραβεία και υποψηφιότητες
Βραβεία καλλιτέχνη της Ασίας:2 υποψηφιότητες 0 νίκες
Cyworld Digital Music awards: 10 υποψηφιότητες 10 νίκες
Μουσικά Βραβεία Chart Gaon: 16 υποψηφιότητες 11 νίκες
Βραβεια Χρυσού Δίσκου: 20 υποψηφιότητες 10 νίκες
Βραβεία Ιαπωνίας χρυσού δισκου: 11 υποψηφιότητες 11 νίκες
Ιαπωνικά Βραβεία δίσκων:4 υποψηφιότητες 4 νίκες
Κορεατικά Μουσικά Βραβεια: 6 υποψηφιότητες 4 νίκες
Μουσικά Βραβεία Melon: 21 υποψηφιότητες 7 νίκες
Mnet 20's choice awards: 4 υποψηφιότητες 2 νίκες
Mnet Asian Music Awards: 31 υποψηφιότητες 12 νίκες
MTV Asia awards: 1 υποψηφιότητα 0 νίκες
MTV Europe music awards: 2 υποψηφιότητες 2 νίκες
MTV Italian music awards: 2 υποψηφιότητες 2 νίκες
MTV Video Music Awards Japan: 3 υποψηφιότητες 3 νίκες
Βραβεία Nickelodeon Kids' choice awards: 1 υποψηφιότητα 0 νίκες
Μουσικά Βραβεία QQ: 3 υποψηφιότητες 3 νίκες
Βραβεία So-loved: 3 υποψηφιότητες 3 νίκες
Βραβεία Soompi: 9 υποψηφιότητες 3 νίκες
Μουσικά βραβεία YouTube: 1 υποψηφιότητα 1 νίκες
World Music Awards: 3 υποψηφιότητες 3 νίκες
Αλλά βραβεία: 32 υποψηφιότητες 28 νίκες
Συνολικά: 129 βραβεία
Δισκογραφία
Στούντιο άλμπουμ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κορεατικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:K-pop συγκροτήματα
SMS Niobe (1849)
Η SMS Niobe ήταν φρεγάτα κλάσης Diamond η οποία ναυπηγήθηκε την δεκαετία του 1840 για το Βασιλικό Ναυτικό αλλά δεν εντάχθηκε σε υπηρεσία με αυτό. Πωλήθηκε το 1862 στην Πρωσία και χρησιμοποιήθηκε ως εκπαιδευτικό πλοίο μέχρι τον παροπλισμό της το 1890. Διαλύθηκε το 1919.
Περιγραφή
Επρόκειτο για τρικάταρτη φρεγάτα τα ιστία της οποίας είχαν συνολική επιφάνεια 1650 m2. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης ανέρχονταν σε 14 kn. Θεωρούνταν εξαιρετικά ευέλικτη παρόλο που υπήρχαν ζητήματα προνευστασμού. Παρόλο που αρχικά προοριζόταν να έχει πλήρωμα 240 ατόμων, σε γερμανική υπηρεσία ο αριθμός αυτός έφθανε τους 34 αξιωματικούς και 316 ναύτες. Το μήκος της στο κατάστρωμα των πυροβόλων έφθανε τα 42,7 m και το πλάτος της τα 12,8 m. Το εκτόπισμά της έφτανε τους 1590 LT (1620 t).
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγησή της ξεκίνησε στο Ντέβονπορτ στις 18 Σεπτεμβρίου 1849. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν στις 5 Οκτωβρίου όμως το πλοίο δεν εντάχθηκε σε υπηρεσία με το Βασιλικό Ναυτικό. Εν τέλει πωλήθηκε στην Πρωσία στις 9 Ιουλίου 1862 για £15,892 και χρησιμοποιήθηκε ως εκπαιδευτικό πλοίο. Το 1865 κυβερνήτης της ήταν ο μελλοντικός ναύαρχος Καρλ Φέρντιναντ Μπατς (Carl Ferdinand Batsch) ενώ ανάμεσα στους ναυτικούς δοκίμους που εκπαιδεύτηκαν σε αυτήν συγκαταλέγονται επτά ακόμη μετέπειτα ναύαρχοι, συγκεκριμένα οι Άλφρεντ φον Τίρπιτς (Alfred von Tirpitz), Βίλχελμ Μπύχσελ (Wilhelm Büchsel), Όσκαρ Κλάουζα (Oscar Klausa), Ίβαν Όλντεκοπ (Iwan Oldekop), Ότο φον Ντίντεριχς (Otto von Diederichs), Ρίχαρντ Γκάισλερ (Richard Geissler) και Όσκαρ Μπέτερς (Oscar Boeters).
Τη περίοδο 30 Σεπτεμβρίου 1865 - 15 Μαΐου 1866 η Niobe πραγματοποίησε από κοινού με το μπρίκι SMS Rover επισκέψεις σε Πλίμουθ, Μαδέρα, Πράσινο Ακρωτήριο, Κάδιθ και Λισαβόνα. Αφού υπηρέτησε με όλα τα ναυτικά του υπό διαμόρφωση γερμανικού κράτους, παροπλίστηκε στις 18 Νοεμβρίου 1890 στο Κίελο και διαλύθηκε το 1919, μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το ακρόπρωρο της σώζεται μέχρι σήμερα και φυλάσσεται στη Ναυτική Ακαδημία Μύρβικ (γερμ. Marineschule Mürwik).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φρεγάτες
Γκαμπαί
Το Γκαμπαί (γαλλικά: Gambais) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκαμπαιζιέν (γαλλικά: Gambaisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Γκαμπαιζέιγ
Το Γκαμπαιζέιγ (γαλλικά: Gambaiseuil) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκαμπιζάν (γαλλικά: Gabisans).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Τζον Κλιζ
Ο Τζον Μάργουντ Κλιζ (αγγλικά: John Marwood Cleese γεν. 27 Οκτωβρίου 1939) είναι Άγγλος ηθοποιός, κωμικός, σεναριογράφος και παραγωγός. Ξεκινώντας από τη θεατρική ομάδα Footlights του Κέιμπριτζ τη δεκαετία του 1960, ο Κλιζ σημείωσε για πρώτη φορά επιτυχία στο Φεστιβάλ Fringe του Εδιμβούργου και ως σεναριογράφος και ηθοποιός στο The Frost Report. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ίδρυσε τους Monty Python, τον κωμικό θίασο που ήταν υπεύθυνος για τις εκπομπές κωμικών σκετς Monty Python's Flying Circus. Μαζί με τους συμπρωταγωνιστές του στους Python, Τέρι Γκίλιαμ, Έρικ Άιντλ, Τέρι Τζόουνς, Μάικλ Πέιλιν και Γκράχαν Τσάπμαν, ο Κλιζ πρωταγωνίστησε στις ταινίες Monty Python Οι ιππότες της ελεεινής τραπέζης (Monty Python and the Holy Grail, 1975), Ένας προφήτης... μα τι προφήτης (Monty Python's Life of Brian, 1979) και Το νόημα της ζωής (Monty Python's The Meaning of Life, 1983).
Ο Κλιζ έχει ειδικευτεί στη σάτιρα, τη μαύρη κωμωδία, τα κωμικά σκετς και το σουρεαλιστικό χιούμορ. Με τον συγγραφέα της σειράς Μάλιστα, κύριε υπουργέ (Yes Minister), Άντονι Τζέι, συνίδρυσε την Video Arts, μια εταιρεία παραγωγής που δημιουργούσε διασκεδαστικές εκπαιδευτικές ταινίες. Το 1976, ο Κλιζ συνίδρυσε τις φιλανθρωπικές εκπομπές Ο χορός του ξεφωνημένου μπάτσου (The Secret Policeman's Ball) για να συγκεντρώσει κεφάλαια για την οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων Διεθνής Αμνηστία. Αν και ένθερμος υποστηρικτής των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, το 1999 απέρριψε μια πρόταση συνεργασίας από το κόμμα.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Κλιζ γεννήθηκε στο Weston-super-Mare, στο Σόμερσετ. Ήταν το μοναχοπαίδι του Ρέτζιναλντ Φράνσις Κλιζ (1893–1972), ασφαλιστικού πράκτορα, και της συζύγου του, Μιούριελ Έβελιν (το γένος Κρος, 1899–2000), κόρης ενός δημοπράτη. Το επώνυμο της οικογένειάς του ήταν αρχικά Τσιζ (τυρί), αλλά ο πατέρας του είχε θεωρήσει ότι ήταν ντροπή και χρησιμοποίησε το όνομα Κλιζ όταν κατατάχθηκε στον στρατό κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ το άλλαξε επίσημα το 1923. Ως παιδί, ο Κλιζ υποστήριζε τις ομάδες Μπρίστολ Σίτι και Somerset County Cricket Club. Ο Κλιζ φοίτησε στο St Peter's Preparatory School (πληρωμένο με χρήματα που κληρονόμησε η μητέρα του), όπου έλαβε βραβείο στα αγγλικά και είχε καλές επιδόσεις στο κρίκετ και την πυγμαχία. Όταν ήταν 13 ετών, βραβεύτηκε για μια έκθεση στο Clifton College, στο Μπρίστολ. Είχε ήδη ύψος πάνω από 1,83 μ.