cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύστημα υποστήριξης ομαδικών αποφάσεων
Έρευνα
Η ακαδημαϊκή εργασία για τα συστήματα υποστήριξης απόφασης ομάδας οδηγήθηκε κατά ένα μεγάλο μέρος στη δεκαετία του ’80 και τη δεκαετία του ’90 από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα (το σύστημα SAMM) και του Πανεπιστημίου της Αριζόνα (PLEXSYS, πιο πρόσφατα μετονομασμένο GroupSystems). Τ ο ερευνητικό λογισμικό της Αριζόνα περιστράφηκε μακριά ως Ventana Corporation (γνωστή σήμερα ως GroupSystems Inc. ). Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Αριζόνα εκθέτουν και τα κέρδη και τις δαπάνες για το ηλεκτρονικό σύστημα συνεδρίασης τους.
Οι δαπάνες ή οι απώλειες διαδικασίας, από τη χρήση GDSS (αντί των παραδοσιακότερων τεχνικών ομάδας) είναι:
Ωστόσο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα GDSS μέσω των παραδοσιακών τεχνικών της ομάδας, περιόρισαν ή μείωσαν τις ακόλουθες διαδικασίες απώλειας:
Συστήματα
Τα εμπορικά προϊόντα λογισμικού που υποστηρίζουν τις πρακτικές GDSS μέσω του διαδικτύου και στις σύγχρονες και στις ασύγχρονες τοποθετήσεις περιλαμβάνουν spliter.nl, facilitate.com, smart Speed Connect, ThinkTank και ynSyte’s WIQ.
Υπάρχει επίσης μια πρωτοβουλία, να δημιουργηθεί το λογισμικό ανοιχτού κώδικα, που μπορεί να υποστηρίζει, τις παρόμοιες διαδικασίες ομάδας και στην εκπαίδευση όπου αυτή η κατηγορία λογισμικού ονομάζεται σύστημα υποστήριξης συζήτησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αυτό είναι το Kεφάλαιο 10 του The Future Does Not Compute: Transcending the Machines in Our Midst (Υπερβαίνοντας τις Μηχανές ανάμεσά μας), από τον Stephen L. Talbott. (Sebastopol CA: O'Reilly & Associates, 1995).Σκληρό εξώφυλλο, 502 σελίδες. |ISBN 1-56592-085-6 από τον Ubay S. Murthy και τον Murphy Smith, οι συντάκτες περιγράφουν τις οδηγίες και τις στρατηγικές για τα ηλεκτρονικά συστήματα συνεδρίασης στην εργασία και τις παρούσες λεπτομέρειες και τις συγκρίσεις σε δύο από τα διαθέσιμα λιγότερο ακριβά πακέτα λογισμικού. Από τον D. J. Power – συντάκτης, DSSResources.COM Έκθεση Philip S Tellis, Επιστήμονας του Προσωπικού, ETU Division, NCST, Juhu Κατηγορία:Πληροφοριακά συστήματα
Μιχαήλ Παλαιολόγος (γιος Κωνσταντίνου)
Ο Μιχαήλ Παλαιολόγος ήταν βυζαντινός ευγενής στα τέλη του 13ου αρχές του 14ου αιώνα.
Ήταν γιος του καίσαρα και σεβαστοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου αδελφού του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ και της Ειρήνης Βράναινας.
Στο τυπικό της μονής Βεβαίας Ελπίδος, που διασώζεται, αναφέρεται με το όνομα Μιχαήλ Βρανάς Παλαιολόγος, χρησιμοποιώντας και το Βρανάς πού ήταν το όνομα της μητέρας του. Στο ίδιο τυπικό αναφέρεται δωρητής μίας εικόνας του αρχάγγελου Μιχαήλ διακοσμημένη με χρυσό. Άγνωστο εάν έκανε κοικογένεια, το μόνο γνωστό είναι ότι εκάρη μοναχός με το όνομα Μακάριος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Μιχαηλ
Ιβάν Γκργκατ
Ο Ιβάν Γκργκατ (Σενζ της Κροατίας, 22 Σεπτεμβρίου 1974) είναι Κροάτης πρώην διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,10 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.
Σταδιοδρομία
Ο Γκργκατ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία δεκαέξι ετών στην ομάδα της Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ, όπου παρέμεινε για δέκα χρόνια, με εξαίρεση τις σεζόν 1992-93 και 1995-96, όταν και είχε δοθεί ως δανεικός στη Ντουμπράβα. Με την Τσιμπόνα κατέκτησε έξι πρωταθλήματα και δύο κύπελλα Κροατίας, πριν υπογράψει στη Ζάλγκιρις Κάουνας, το 1999.
Επίσης, υπήρξε μέλος της εθνικής ομάδας της Κροατίας από το 1997 ως το 1999, παίζοντας στο Ευρωμπάσκετ του 1997, ενώ αγωνίστηκε και σε τέσσερις αγώνες για την προκριματική φάση του Ευρωμπάσκετ του 1999, με 6,3 πόντους και 4,5 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.
Το 2001-02, επέστρεψε στην πατρίδα του υπογράφοντας στην ΚΚ Ζάνταρ, με την οποία κατέκτησε τη δεύτερη θέση του κροατικού πρωταθλήματος και ηττήθηκε στον τελικό του κυπέλλου από την Τσιμπόνα με 88-84.
Την επόμενη χρονιά, συμφώνησε με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο έπαιξε σε 26 αγώνες πρωταθλήματος με μέσους όρους 10,8 πόντων και 5,9 ριμπάουντ. Με την ομάδα της Θεσσαλονίκης κατέκτησε το FIBA Champions Cup, κερδίζοντας στον τελικό την πολωνική Προκόμ Τρεφλ με 84-83, ενώ ηττήθηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας από τον Παναθηναϊκό με 81-76.
Τη σεζόν 2005-06, υπέγραψε στην Ουνικάχα Μάλαγα, παίζοντας μόνο σε δύο παιχνίδια πριν επιστρέψει στην Ελλάδα φορώντας τα χρώματα του Απόλλωνα Πατρών, με τον οποίο είχε 4,9 πόντους και 3,1 ριμπάουντ σε 21 αγώνες.
Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στην Ουγγαρία και την Κέρμεντ Κοζαρλάμπντα Τσάπατ, πριν συνεχίσει στη γαλλική Μπουρζ. Ακολούθησε η Μακσιμίρ Ζάγκρεμπ, οι Κάπφενμπεργκ Μπουλς από την Αυστρία, ο Αχιλλέας Καϊμακλίου και η Σιρόκι, πριν επιστρέψει οριστικά στην πατρίδα του για την ομάδα της ΚΚ Κριτσέφτσι. Συνέχισε στη Ζιμπενίκ, πριν επιστρέψει στην Ντουμπράβα μετά από δεκαοκτώ χρόνια. Έκλεισε την καριέρα του στην ομάδα της Χέρμες Ζάγκρεμπ, σε ηλικία 41 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Κροάτες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πολωνικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάνταρ‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μάλαγας‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ουγγρικών συλλόγων‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπουρζ‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αχιλλέα Καϊμακλίου‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Πιότρ Στολίπιν
Ο Πιότρ Αρκάντιεβιτς Στολίπιν (Пётр Аркадевич Столыпин, 14 Απριλίου 1862 - 18 Σεπτεμβρίου 1911) ήταν Ρώσος πολιτικός, που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Ρωσίας και υπουργός Εσωτερικών από το 1906 έως το 1911.
Συστήματα αυτοματοποίησης γραφείου
Ο αυτοματισμός γραφείου αναφέρεται στην ποικιλία μηχανημάτων και λογισμικού ηλεκτρονικών υπολογιστών που χρησιμοποιούνται για την ψηφιακή δημιουργία, συλλογή, αποθήκευση, διαχείριση και αναμετάδοση πληροφοριών γραφείου που απαιτούνται για την εκπλήρωση βασικών καθηκόντων.
Πιότρ Στολίπιν
Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός επί του τσάρου Νικολάου Β'. Η θητεία του σημαδεύτηκε από τις προσπάθειες του να καταστείλει επαναστατικές ομάδες, αλλά και από τη θέσπιση μιας αξιοσημείωτης αγροτικής μεταρρύθμισης. Αναφέρεται ως ένας από τους τελευταίους μεγάλους πολιτικούς της αυτοκρατορικής Ρωσίας με καθαρό πολιτικό πρόγραμμα και αποφασισμένος να προωθήσει μεγάλες μεταρρυθμίσεις.
Συστήματα αυτοματοποίησης γραφείου
Η αποθήκη πρωτογενών πληροφοριών, η ηλεκτρονική μεταφορά, και η διαχείριση των ηλεκτρονικών επιχειρηματικών πληροφοριών περιλαμβάνουν τις βασικές δραστηριότητες ενός συστήματος αυτοματισμού γραφείου. Ο αυτοματισμός γραφείου βοηθά στη βελτιστοποίηση και αυτοματοποίηση των ήδη υπαρχόντων διαδικασιών γραφείου.
Πιότρ Στολίπιν
Οικογένεια
Ο Στολίπιν γεννήθηκε στη Δρέσδη στις 14 Απριλίου του 1862 και καταγόταν από εξέχουσα οικογένεια της ρώσικης αριστοκρατίας. Ο πατέρας του, Αρκάδιος Διμιτρίεβιτς Στολίπιν, Ρώσος ευγενής και γαιοκτήμονας, ήταν στρατηγός του ρωσικού πυροβολικού και αργότερα διοικητής στα ανάκτορα του Κρεμλίνου. Η μητέρα του, Ναταλία Μιχαήλοβα, ήταν κόρη του Ρώσου υπουργού εξωτερικών Αλέξανδρου Μιχαήλοβιτς Γκορτσάκοφ. Ο Στολίπιν σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης και αργότερα διορίστηκε στο υπουργείο Εσωτερικών. Το 1884 παντρεύτηκε την Όλγα Μπορίσοβνα Νέινταχρτ, κόρη εξέχουσας Μοσχοβίτικης οικογένειας, με την οποία απέκτησε πέντε κόρες και ένα γιο.
Πρωθυπουργός
Το 1906, ο τσάρος Νικόλαος Β' της Ρωσίας διόρισε τον Στολίπιν πρωθυπουργό. Η Ρωσία το 1906 μαστιζόταν από επαναστατική αναταραχή και πλατιά δυσφορία στον πληθυσμό της. Αριστερές οργανώσεις διενεργούσαν εκστρατείες ενάντια στην αριστοκρατία και έχαιραν ευρείας λαϊκής υποστήριξης. Σε όλη τη Ρωσία διοικητικοί και αστυνομικοί αξιωματούχοι δολοφονούνταν. Για να απαντήσει σε αυτή την κατάσταση, ο Στολίπιν εισήγαγε ένα νέο δικαστικό σύστημα, το οποίο επέτρεπε την ταχύτατη διεξαγωγή δίκης των κατηγορουμένων. Πάνω από 3.000 ύποπτοι καταδικάστηκαν από αυτά τα ειδικά δικαστήρια μεταξύ 1906-1909.
Συστήματα αυτοματοποίησης γραφείου
Η ραχοκοκαλιά του αυτοματισμού γραφείου είναι ένα τοπικό δίκτυο υπολογιστών (LAN), το οποίο επιτρέπει στους χρήστες να μεταφέρουν δεδομένα, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ακόμα και φωνή, σε όλο το δίκτυο. Όλες οι λειτουργίες γραφείου, οι οποίες περιλαμβάνουν την υπαγόρευση, δακτυλογράφηση, αρχειοθέτηση, αντιγραφή, φαξ, τέλεξ, μικροφίλμ και διαχείριση αρχείων, τηλέφωνο και καθήκοντα τηλεφωνικού κέντρου, εμπίπτουν στην κατηγορία αυτή.
Πιότρ Στολίπιν
Πρωθυπουργός
Στις /22 Ιουλίου 1906 διέλυσε την πρώτη Δούμα λόγω της διστακτικότητας κάποιων μελών της να συνεργαστούν με την κυβέρνηση. Αποφασίζει να προωθήσει μια αγροτική μεταρρύθμιση, με σκοπό να αμβλύνει τη δυσαρέσκεια του αγροτικού πληθυσμού. Επίσης προσπάθησε να βελτιώσει το επίπεδο ζωής των βιομηχανικών εργατών στις πόλεις και να αυξήσει τη δύναμη των τοπικών κυβερνήσεων. Σκόπευε να δημιουργήσει μια αγροτική τάξη οικονομικά αυτάρκη, που θα λειτουργούσε ως υποστηρικτής της κοινωνικής τάξης και γαλήνης.
Συστήματα αυτοματοποίησης γραφείου
Ο όρος αυτοματισμός γραφείου ήταν δημοφιλής τη δεκαετία του 1970 και του 1980 μέχρι την στιγμή που ο υπολογιστής γραφείου ήρθε στο προσκήνιο.
Πιότρ Στολίπιν
Πρωθυπουργός
Ο Στολίπιν άλλαξε τη μορφή της ρώσικης Δούμας για να περάσει τη νομοθεσία που πρότεινε η κυβέρνηση του. Μετά τη διάλυση και της δεύτερης Δούμας τον Ιούνιο του 1907, άλλαξε το βάρος των ψήφων των μελών της εις όφελος των ευγενών και των πλουσίων, μειώνοντας την αξία της ψήφου των κατώτερων τάξεων. Αυτό επηρέασε το αποτέλεσμα των εκλογών για την τρίτη Δούμα, που, σαφώς πιο συντηρητική, ήταν πιο πρόθυμη να συνεργαστεί με την κυβέρνηση. Όμως ο προϋπολογισμός που πρότεινε απορρίφθηκε από την τρίτη Δούμα την άνοιξη του 1911, με αποτέλεσμα την παραίτησή του από το αξίωμα του πρωθυπουργού. Εξάλλου είχε πάψει πλέον να χαίρει της πλήρους εμπιστοσύνης του Τσάρου. Οι μεταρρυθμίσεις του Στολίπιν δεν επέζησαν της περιόδου του Α' παγκοσμίου πολέμου, της Οκτωβριανής επανάστασης και του εμφυλίου πολέμου.
Συστήματα αυτοματοποίησης γραφείου
Κατηγορία:Αυτοματισμός
Πιότρ Στολίπιν
Δολοφονία
Το Σεπτέμβριο του 1911, ο Στολίπιν ταξίδεψε στο Κίεβο, παρά τις προειδοποιήσεις της αστυνομίας για σχεδιαζόμενη απόπειρα δολοφονίας εναντίον του. Ταξίδεψε χωρίς σωματοφύλακες, αρνούμενος ακόμα και να φορέσει αλεξίσφαιρο γιλέκο. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1911, κατά τη διάρκεια παράστασης στην Όπερα του Κιέβου, ο Στολίπιν πυροβολήθηκε δύο φορές στο χέρι και στο στήθος από τον Ντιμίτρι Μπογρόφ. Ο Μπογρόφ, ενώ παράλληλα δρούσε ως αναρχικός επαναστάτης, ήταν πράκτορας της μυστικής Αστυνομίας του τσαρικού καθεστώτος Οχράνα. Αναφέρεται ότι ο Στολίπιν αναφώνησε: "είμαι ευτυχής που πεθαίνω για τον Τσάρο". Τέσσερις ημέρες αργότερα εξέπνευσε.
Σε τηλεοπτική εκπομπή το 2008 για τους 100 σημαντικότερους Ρώσους ο Στολίπιν αναδείχτηκε δεύτερος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί
Σιντζούκου
Είναι μεγάλο εμπορικό αλλά και διοικητικό κέντρο, ενώ διαθέτει τον πιο πολυσύχναστο σιδηροδρομικό σταθμό του κόσμου (Σταθμός Σίντζουκου) καθώς και το κτήριο που στεγάζει τη μητροπολιτική κυβέρνηση του Τόκιο.
Η περιοχή δυτικά του σταθμού αναφέρεται ως Νίσι-Σίντζουκου (Δυτικό Σίντζουκου). Είναι η περιοχή με τους περισσότερους ουρανοξύστες στο Τόκιο.
Στην περιοχή γύρω από το σταθμό βρίσκεται ένα σύμπλεγμα από δεκάδες πολυκαταστήματα, κινηματογράφους, θέατρα, εστιατόρια και μπαρ. Στην περιοχή του Σιντζούκου βρίσκονται επίσης το στάδιο των εθνικών αθλημάτων, ο εθνικός κήπος και οι εξωτερικοί κήποι των αυτοκρατορικών ανακτόρων.
Κουτσουπιά (αποσαφήνιση)
Αναφερόμαστε:
Σιντζούκου
Κατηγορία:Τόκιο
Ουγγρικά κέρματα ευρώ
Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 20 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 20 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή. Η Ουγγαρία δε συμμετέχει ακόμη στην Ευρωζώνη, οπότε νόμισμά της παραμένει το ουγγρικό φιορίνι. Η Ουγγαρία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 και δεν υπάρχει ακόμη ακριβής ημερομηνία υιοθέτησης του ευρώ.
Η εθνική πλευρά των ουγγρικών κερμάτων ευρώ
Η εθνική πλευρά των ουγγρικών κερμάτων ευρώ δεν έχει σχεδιαστεί ακόμη.
Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Η Ουγγαρία θα μπορεί να εκδώσει αναμνηστικά κέρματα αφού προσχωρήσει στην Ευρωζώνη.
Για περισσότερες πληροφορίες για τα αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ, δείτε το άρθρο αναμνηστικά κέρματα ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέρματα ευρώ Κερματα ευρώ Κατηγορία:Ευρώ ανά χώρα
Ζεράρ Γκνανουάν
Ο Αμουκού Ζεράρ Γκνανουάν (γεννημένος στις 12 Φεβρουαρίου 1979 στην Ατζοπέ) είναι ένας ποδοσφαιριστής από την Ακτή Ελεφαντοστού, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα για λογαριασμό της ΟΣ Αβράνς, ομάδας του Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας.
Έχει, συνολικά, 7 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού, ενώ κλήθηκε στην αποστολή που έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, κι αυτό παρά το γεγονός πως είχε αγωνιστεί με τη Γαλλία στην ηλικιακή κατηγορία U-19, με σημαντικότερη την παρουσία του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου U-19 του 1997.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιβοριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σοσό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ Γ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαν ΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Κρετέιγ-Λουζιτανός Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ετουάλ Σπορτίβ Φρεζυσιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Αβράνς Μον-Σαιν-Μισέλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ακτής Ελεφαντοστού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Εκκλησία Νοτρ-Νταμ (Υρσέλ)
μικρογραφία|Άποψη ανακατασκευασμένου ρομανικού νάρθηκα. Η Εκκλησία Νοτρ-Νταμ είναι εκκλησία ευρισκόμενη στο Υρσέλ της Γαλλίας.
Τοποθεσία
Η εκκλησία ευρίσκεται εντός της κοινότητας του Υρσέλ, στον νομό της Αιν.
Ιστορία
Το μνημείο κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1880.
Παραπομπές
Υρσελ Νοτρ-Νταμ Υρσελ Νοτρ-Νταμ Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Αιν Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία κατηγοριοποιημένα το 1880 Υρσελ
Προκόπιος Παπαδημητρακόπουλος
Ο Προκόπιος Παπαδημητρακόπουλος, (Ζυγοβίτσι 1801 - Πάτρα 1890), ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες στην επανάσταση του 1821 και μετά την απελευθέρωση διορίσθηκε σε πολλές πολιτικές θέσεις, νομάρχης, έπαρχος κι εκλέχτηκε και βουλευτής.
Γεννήθηκε στο Ζυγοβίτσι Γορτυνίας το 1801 και μαθήτευσε στη Χίο κοντά στον Νεόμφυτο Βάμβα. Τιμήθηκε με το αργυρό αριστείο του αγώνος και το χρυσό παράσημο του τάγματος του Σωτήρος. Πέθανε και τάφηκε στην Πάτρα το 1890 όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Στρατιωτικός βίος
Με την κήρυξη της επανάστασης το 1821 γύρισε στην Πελοπόννησο και πήρε μέρος στην Άλωση της Τριπολιτσάς, έπειτα υπό τις διαταγές του Σέκερη πήρε μέρος στην αποτυχημένη έφοδο για την κατάληψη του Ναυπλίου. Στα τέλη του 1821 με το σώμα του Θ. Κολοκοτρώνη παίρνει μέρος στην πολιορκία της Πάτρας και ήταν στο σώμα που κατέλαβε το ληνό του Σαΐτ Αγά. Πάντα στο στρατιωτικό σώμα του Κολοκοτρώνη πήρε μέρος στη Μάχη στα Δερβενάκια και στην πολιορκία και πτώση του Ναυπλίου. Μετά την πτώση του Ναυπλίου στα χέρια των Ελλήνων μπήκε στο στρατιωτικό σώμα του Π. Κεφαλά και πολέμησε στη Μάχη στο Μανιάκι όπου σώθηκε, καθότι, ως ιδιαιτέρως μορφωμένος και φερέγγυος ήταν γραμματέας του Παπαφλέσσα και ακολουθώντας πιστώς τις διαταγές του, αποχώρησε με το άλογο και τα έγγραφα του Παπαφλέσσα. Η σέλα του Παπαφλέσσα παρέμεινε στην οικογένεια του, και κατόπιν μιας κλοπής, προσφέρθηκε ως δωρεά απο το Γεώργιο Δ. Παπαδημητρακόπουλο, στη Βιβλιοθήκη της Δημητσάνας (https://web.archive.org/web/20110709031519/http://arcadia.ceid.upatras.gr/arkadia/places/dimitsana.htm) οπου φυλάσσεται μέχρι και σήμερα και είναι απο τα πιο δημοφιλή εκθέματα της Λαογραφικής Συλλογής.
Πολιτικός βίος
Το 1828 διορίσθηκε από την Κυβέρνηση Καποδίστρια γραμματέας κι έπειτα έπαρχος Μεθώνης, Κορώνης και Νεοκάστρου, στη συνέχεια διορίσθηκε γραμματέας στη νομαρχία Μεσσηνίας κι έπειτα έπαρχος Τριφυλίας. Το 1836 διορίσθηκε από την Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ γραμματέας αρχικά και μετά τμηματάρχης του υπουργείου εσωτερικών. Μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843 διορίσθηκε στη σειρά έπαρχος Ηλείας, Τριφυλίας, Πύλου, Λιβαδειάς, Παρνασσίδος, Οιτύλου κι έπειτα νομάρχης Λακωνίας. Το 1856 διορίσθηκε με το Βασιλικό Διάταγμα της 21/02/1856, νομάρχης Κυκλάδων, αλλά το 1857,με Βασιλικό Διάτγμα της 6/12/1857, απολύθηκε για την όλη στάση του στην υπόθεση Οθωμανού υπηκόου όταν κατέφυγε στη Σύρο με τη συνοδεία μιας Μουσουλμάνας την οποία είχε απαγάγει. Τότε παρενέβη ο Τούρκος πρόξενος στη Σύρο προκειμένου να λύσει τη διαφορά ανάμεσα στις δικαστικές και διοικητικές αρχές. Αυτό εξέθετε την ανεξαρτησία του Ελληνικού κράτους. Έπειτα Νομάρχης Μεσσηνίας και Αχαΐας και Ήλιδος.
Πηγή
Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας και Ήλιδος Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες έπαρχοι Κατηγορία:Νομάρχες Κυκλάδων Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Αργυρό αριστείο του Αγώνα
Germanwings
Η Germanwings GmbH είναι μια γερμανική αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους που ανήκει εξ ολοκλήρου στην Lufthansa οποία λειτουργεί με την επωνυμία Eurowings.
Η Germanwings λειτούργησε ανεξάρτητα ως μεταφορέας χαμηλού κόστους της Lufthansa έως τον Οκτώβριο του 2015, όταν η Lufthansa αποφάσισε να μεταβιβάσει την ταυτότητα του εμπορικού σήματος στην Eurowings. Η ονομασία Germanwings δεν έχει χρησιμοποιηθεί παρόλο που ο κώδικας IATA "4U" εξακολούθησε να λειτουργεί υπό την επωνυμία Eurowings μέχρι τον Μάρτιο του 2018, όταν εγκαταλείφθηκε ο ίδιος ο κωδικός IAT της Germanwings 4U και αντικαταστάθηκε με τον EW.
Πρώτα χρόνια
μικρογραφία| Germanwings Airbus A319-100 φορώντας τα παλιά χρώματα Το 1997, η Eurowings δημιούργησε ένα τμήμα χαμηλού κόστους, το οποίο κατέστη ξεχωριστό με την επωνυμία Germanwings στις 27 Οκτωβρίου 2002. Στις 7 Δεκεμβρίου 2005, η αεροπορική εταιρεία υπέγραψε συμφωνία για την αγορά 18 αεροσκαφών Airbus A319-100, με προγραμματισμένες παραδόσεις από τον Ιούλιο του 2006 μέχρι το 2008.
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα 2004-2005, η Germanwings μίσθωσε δύο αεροσκάφη Boeing 717-200 από την Aerolíneas de Baleares για να ελέγξει τον τύπο του αεροσκάφους, αλλά δεν έγινε καμιά παραγγελία.
Το 2008 καταρτίστηκαν αρχικά σχέδια συγχώνευσης της Germanwings, της Eurowings και της TUIfly σε μία αεροπορική εταιρεία που ανταγωνίζεται την Air Berlin στη γερμανική αγορά και με τις εταιρείες easyJet και Ryanair σε διεθνείς γραμμές. Ωστόσο, αυτά τα σχέδια δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Αντ 'αυτού, η Germanwings έγινε θυγατρική κατά 100% της Lufthansa την 1η Ιανουαρίου 2009.
Ειδικά χρώματα
Η Germanwings χρησιμοποίησε στο παρελθόν διάφορα διαφορετικά ειδικά χαρακτηριστικά. Ορισμένα αεροσκάφη είχαν ειδικά ποτάμια που προωθούσαν γερμανικές πόλεις (π.χ. το σχέδιο ζωγραφικής του Bearbus εμπνευσμένο από το οικόσημο του Βερολίνου ) ή ως διαφημίσεις (π.χ. μια ροζ ετικέτα για την T-Mobile ). Αυτά εγκαταλείφθηκαν κατά την ανακατασκευή του 2013.
Περιστατικά και ατυχήματα
εναλλ.=Germanwings Flight 9525 on May 2014|δεξιά|μικρογραφία| D-AIPX, το αεροπλάνο που συνετρίβη ως πτήση 9525 τον Μάρτιο του 2015 Από τη στιγμή της συγχώνευσης, η Germanwings είχε εμπλακεί σε ένα σημαντικό περιστατικό, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα 150 θανάτους. Στις 24 Μαρτίου 2015, το αεροσκάφος A320-211 D-AIPX έκανε πτήση 9525 από τη Βαρκελώνη στο Ντίσελντορφ όταν συνετρίβη στη νότια Γαλλία κοντά στο Digne-les-Bains, χωρίς επιζώντες. Η πτήση μετέφερε 144 επιβάτες, δύο πιλότους και τέσσερις πληρώματα θαλάμου. Η σύγκρουση προκλήθηκε σκόπιμα από τον συγκυβερνήτη, τον 27χρονο Andreas Lubitz.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές αεροπορικές εταιρείες
Ιερά Μητρόπολις Σιδηροκάστρου
Η Ιερά Μητρόπολις Σιδηροκάστρου είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της είναι το Σιδηρόκαστρο Σερρών και είναι μία από τις μικρότερες σε έκταση και πληθυσμό μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος.
thumb|280px|Το ύψωμα Τοπ-Μπαΐρ.
Ιστορία
Η σημερινή μητρόπολη είναι μόνο ένα μικρό τμήμα της παλαιάς Μητρόπολης Μελενίκου, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας περιήλθε το 1913 στην βουλγαρική επικράτεια. Ο Μητροπολίτης Ιωάννης (1967-2001) ίδρυσε το Γηροκομείο Αγιος Νεκτάριος και Κατασκηνώσεις που σήμερα όμως λειτουργούν με πολλά προβλήματα για τους τροφίμους.
Το ίδρυμα περίθαλψης παιδιών με νοητικά προβλήματα επίσης λειτουργεί σε ακατάλληλες συνθήκες με πολλές ελλείψεις. Μάλιστα το 2009, το μικρό λεωφορείο που δόθηκε από την Πολιτεία για την εξυπηρέτηση των παιδιών του Ιδρύματος πουλήθηκε από τον Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Μακάριο για να αγοραστεί η προσωπική του λιμουζίνα.
Επισκοπικός κατάλογος
thumb|280px|Η διαλυμένη Μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης Σιδηροκάστρου.
Η διαλυμένη Μονή
Η μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης ιδρύθηκε το 1967 από τον Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Ιωάννη. Το 2007 55 μοναχές εγκατέλειψαν την Ιερά Μονή και εγκαταστάθηκαν σε μοναστήρι της Αττικής, ως μέσο αντίδρασης στη συμπεριφορά του μητροπολίτη Μακαρίου, στον οποίον καταλογίζουν προσπάθειες πλήρους παρέμβασης στα εσωτερικά και τα οικονομικά του μοναστηριού.
Παραπομπές
Σιδηροκαστρου
Λαττάκεια
thumb|250px|Άποψη της πόλης Η Λαττάκεια ή Λατάκια (στα αραβικά: Αλ-Λαδίκια, اللاذقية, στα λατινικά: Laodicea ad Mare, στα αρχαία ελληνικά: Λαοδίκεια ἡ Πάραλος) είναι πόλη της Συρίας, έδρα του ομώνυμου κυβερνείου. Πέρα από λιμάνι, η Λαττάκεια είναι σημαντικό κατασκευαστικό κέντρο για τις γειτονικές αγροτικές πόλεις και χωριά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2004, η Λαττάκεια έχει 383.786 κατοίκους. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας, μετά τη Δαμασκό, το Χαλέπι, τη Χομς και τη Χάμα. Στα νότια συνορεύει με την Ταρτούς, στα ανατολικά με τη Χάμα, και με το Ιντλίμπ και την Τουρκία στα βόρεια.
Η πόλη αυτή, βρίσκεται σε τοποθεσία η οποία κατοικείται από αρχαιοτάτων χρόνων, κοντά στην αρχαία Ουγκαρίτ. Η πόλη, η οποία αποτέλεσε έδρα σατραπείας υπό το Βασίλειο των Σελευκιδών έφερε τότε την ονομασία Λαοδίκεια ἡ εν Συρία ή Λαοδίκεια ἡ Πάραλος, καθώς επανιδρύθηκε από τον Σέλευκο Α΄ ο οποίος έδωσε στην πόλη το όνομα της μητέρας του, Λαοδίκειας και της κόρης του. Μετά την ρωμαϊκή και βυζαντινή κυριαρχία στην περιοχή, αποτέλεσε τμήμα, κατά την περίοδο των Σταυροφοριών, του Πριγκιπάτου της Αντιόχειας, προτού επιστρέψει στα χέρια των Μαμελούκων Τούρκων και στη συνέχεια των Οθωμανών Τούρκων (Οθωμανική Αυτοκρατορία). Κατά την διάρκεια της περιόδου του Μεσοπολέμου αποτέλεσε πρωτεύουσα ενός βραχύβιου Κράτους των Αλαουϊτών υπό γαλλική ευθύνη. Tο 1944 έγινε μέρος της Συρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Συρίας
Μπλέσσας ΙΙ (περιπολικό)
Η πυραυλάκατος ΤΠΚ Πλωτάρχης Μπλέσσας ΙΙ (Ρ-21, πρώην Ρ-51) είναι ένα από τα τέσσερα παρόμοιου τύπου (αδελφά) σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας: «Λάσκος ΙΙ», «Μπλέσσας ΙΙ, «Μυκόνιος» και΅«Τρουπάκης».
Ιστορικό
Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Construction mecaniques de Normandie (CMN) του Χερβούργου, στη Νορμανδία της Γαλλίας. Το πλοίο καθελκύστηκε στις 10 Νοεμβρίου 1976 στο Χερβούργο (ανάδοχος η σύζυγος του τότε Α/ΓΕΝ Αντιναυάρχου Σπ. Κονοφάου) και παρελήφθη από τον Πλωτάρχη Ι. Βουραζέρη. Στις 7 Ιουλίου 1977 κατέπλευσε στην Ελλάδα.
Sd.Kfz. 250
Το ελαφρύ τεθωρακισμένο κυνηγετικό όχημα 250 (γερμ. Sonderkraftfahrzeug 250) ήταν γερμανικό ημιερπιστριοφόρο που χρησιμοποιήθηκε από τις Γερμανικές Αμυντικές Δυνάμεις (Βέρμαχτ) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ως ελαφρύς θωρακισμένος μεταφορέας προσωπικού (SPW) ανήκε στον εξοπλισμό των τεθωρακισμένων τμημάτων αναγνώρισης και ορισμένων τμημάτων μοτοσυκλετιστών.
Μπλέσσας ΙΙ (περιπολικό)
Ιστορικό
Το σκάφος πήρε το όνομα του προς τιμήν του Κεφαλονίτη Γεώργιου Μπλέσσα. Ο Πλωτάρχης Μπλέσσας, ως κυβερνήτης του αντιτορπιλικού Βασίλισσα Όλγα, είχε χαθεί ηρωικά κατά τη βύθιση του πλοίου του στη θαλλάσια περιοχή της Λέρου στις 26 Σεπτεμβρίου 1943. Ο Μπλέσσας προήθχη μετά θάνατον στο βαθμό του Αντιπλοιάρχου.
Sd.Kfz. 250
Κατηγορία:Τεθωρακισμένα Κατηγορία:Οπλικά συστήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Βέρμαχτ
Μπλέσσας ΙΙ (περιπολικό)
Ιστορικό
Η πυραυλάκατος «Μπλέσσας» —όπως και τα αδελφά της πλοία— υποβλήθηκε σε εκτεταμένες εργασίες εκσυγχρονισμού των συστημάτων της (πρόγραμμα Εκσυγχρονισμός Μέσης Ζωής), οι οποίες ολοκληρώθηκαν στα Ναυπηγεία Ελευσίνας τον Οκτώβριο του 2009.
Κασμέναι
Το 485 π.Χ., οι Κιλλύριοι δούλοι επαναστάτησαν εναντίον των Συρακούσιων γαιοκτημόνων, οι οποίοι αναγκάστηκαν να καταφύγουν στις Κασμένες και τελικά επέστρεψαν στις Συρακούσες με τη βοήθεια του τύραννου Γέλωνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποικίες των Συρακουσών Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Γαλαξιακό επίπεδο
Το γαλαξιακό επίπεδο στην Αστρονομία είναι το επίπεδο στο οποίο βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος του γαλαξιακού δίσκου. Σε ό,τι αφορά στο δικό μας Γαλαξία, είναι η γαλαξιακή οδός των αρχαίων Ελλήνων, ή το επίπεδο συμμετρίας του δίσκου του Γαλαξία μας, το οποίο περιέχεται στο εσωτερικό του. Το γαλαξιακό επίπεδο είναι κάθετο στον άξονα περιστροφής του Γαλαξία. Επειδή η απόσταση της Γης και γενικότερα του Ηλιακού μας Συστήματος από το γαλαξιακό επίπεδο είναι αμελητέα (περίπου 65 - 70 έτη φωτός) σε σχέση με τη διάμετρο του Γαλαξία μας (περίπου 100.000 έτη φωτός), η τομή του επιπέδου αυτού με την ουράνια σφαίρα ορίζει ένα μέγιστο κύκλο στη σφαίρα αυτή, ο οποίος ονομάζεται γαλαξιακός ισημερινός. Επίσης το κάθετο προς αυτό επίπεδο, δείχνει την κατεύθυνση των πόλων του γαλαξία μας ή οποιουδήποτε γαλαξία έχει παρόμοιο σχήμα και διάταξη.
Στο γαλαξιακό επίπεδο ανήκει η πλειοψηφία της μάζας ενός γαλαξία σαν του δικού μας, δηλαδή που έχει σχήμα δίσκου. Συνήθως οι όροι γαλαξιακό επίπεδο και γαλαξιακός πόλος χρησιμοποιούνται για το επίπεδο και τους πόλους της γαλαξιακής οδού, δηλαδή για το δικό μας γαλαξιακό επίπεδο, παρότι γαλαξιακό επίπεδο έχουν όλοι οι παρόμοιοι γαλαξίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλαξίες
Περιηγητικός τουρισμός
Ο περιηγητικός τουρισμός αφορά περιηγήσεις, δηλαδή ταξιδεύω σε έναν ξένο τόπο και τριγυρίζω είτε για αναψυχή είτε για μελέτη των μνημείων, του τρόπου ζωής των κατοίκων, βιώματα και εμπειρίες με περιηγήσεις στη φύση κ.λπ. .
Ο σκοπός του περιηγητικού τουρισμού μπορεί να είναι φυσιολατρικός, εκπαιδευτικός, βελτίωσης φυσικής κατάστασης, υγείας και ευεξίας, επαγγελματικός και θρησκευτικός δηλαδή για να θαυμάσει κανείς τις ομορφιές της φύσης ή και για λόγους υγείας μιας και δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο από το περπάτημα στη φύση, αλλά και για να ασκηθεί, ενημερωθεί για αξιοθέατα με φυσικό και πολιτιστικό ενδιαφέρον, να καταγράψει τις εμπειρίες ενός ταξιδιού και να τις μεταφέρει στο ευρύτερο κοινό μέσω της δημοσίευσης του υλικού των εμπειριών που αποκόμισε, να περιηγηθεί τόπους με προκηνήματα κ.ά παρόμοια.
Συνήθως όταν πρόκειται για περιηγήσεις σε ορεινές περιοχές πρόκειται για πεζοπορίες μεγάλων διαδρομών μέσα από χαραγμένα ορειβατικά μονοπάτια, άλλοτε πάλι όταν πρόκειται για για περιηγήσεις σε θαλάσια ή άλλα περιβάλλοντα πραγματοποιούνται με συνοδεία ατόμων π.χ περιηγήσεις σε διαδρομές υπο συνθήκες δύσκολες όπως οι έρημοι, σαβάνες, περιηγήσεις σε νησιωτικές περιοχές κ.ά.
Ο περιηγητικός τουρισμός στις απαρχές του
Πριν την περίοδο του Μεσαίωνα οι περιηγητές ήταν ταξιδιώτες κυρίως γεωγράφοι και ιστορικοί όπως οι Όμηρος, Ηρόδοτος, Στράβωνας. Ακολούθως εκτός των γεωγραφικών και ιστορικών έργων των αρχαίων συγγραφέων παρατηρούμε ότι ο περιηγητισμός κατά τον Μεσαίωνα αναπτύσσεται λόγω της διεύρυνσης των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των διαφόρων πόλεων-κρατών, αυτοκρατοριών και της τεχνολογίας στα μέσα μεταφοράς (τύποι σκαφών). Οι έμποροι, οι διπλωμάτες, οι στρατιωτικοί, οι εκπρόσωποι και τα στελέχη της Εκκλησίας αναλαμβάνουν συχνά και τον ρόλο του περιηγητή συγγραφέα, που περιγράφει σε επιστολές και βιβλία τις εμπειρίες του κατά το διάβα των άγνωστων περιοχών που επισκέπτονταν ή και παρέμενε είτε για σύντομο είτε για αρκετά μεγάλο διάστημα. Ενδεικτικό παράδειγμα περιηγητικού έργου της μεσαιωνικής εποχής αποτελεί μεταξυ άλλων το υλικό συγγραφής που περιλαμβάνει επιστολές και ημερολόγια του εμπόρου και διπλωμάτη, Κυριάκου από την Αγκόνα (Cyriac of Ancona, Ciriaco de’ Pizzecolli)  που έζησε μεταξύ 1391-1452  δηλαδή την περίοδο πριν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Το έργο του αναφέρεται στα ταξίδια που πραγματοποίησε την εποχή εκείνη όπου περιγράφει μεταξύ άλλων και την κλασσική πολιτιστική κληρονομιά των αρχαίων χρόνων στους προορισμούς που επισκέπτονταν. Σταδιακά τόσο οι λεπτομερείς χάρτες και τα βιβλία ταξιδιού με χρήσιμες πληροφορίες για λιμάνια, χώρες, ήθη και έθιμα των λαών αρχίζουν να αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Οι Σταυροφορίες και οι Άγιοι Τόποι αποτελούν το πρώτο ερέθισμα για την επερχόμενη ανάπτυξη των μαζικών ταξιδιών. Οι μαζικές μετακινήσεις με γαλέρες των Δυτικών (Φράγκων, Ιταλών, Ισπανών, Γερμανών, Βέλγων κ.ά.) καθώς και Χριστιανών της πρώην Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για λόγους προσκηνύματος προς και από τους Αγίους Τόπους, έγιναν σύντομα μια νέα πραγματικότητα. Είχε ξεκινήσει η περίοδος της αναζήτησης και εξερεύνησης που μέσα από την Αναγέννηση θα οδηγήσει σταδιακά στο σύγχρονο φαινόμενο του περιηγητικού τουρισμού.
Αδελφοί Γκριμ
Οι αδελφοί Γιάκομπ Λούντβιχ Καρλ Γκριμ (Jacob Ludwig Carl Grimm) και Βίλχελμ Καρλ Γκριμ (Wilhelm Carl Grimm) ήταν δύο ιδιαίτερα δημοφιλείς συλλέκτες παραδοσιακών παραμυθιών.
Βιογραφία
Ο Γιάκομπ Γκριμ γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1785 και ο Βίλχελμ Γκριμ στις 24 Φεβρουαρίου 1786 στο Χάναου της Γερμανίας. Οι γονείς τους Φίλιπ Βίλχελμ Γκριμ και Ντοροτέα Τσίμμερ, είχαν συνολικά εννέα παιδιά, από τα οποία τα τρία απεβίωσαν όταν ήταν ακόμα βρέφη. Όταν ο Γιάκομπ, που ήταν και ο μεγαλύτερος εν ζωή γιος, ήταν ένδεκα ετών, ο πατέρας τους πέθανε.
Ο Γιάκομπ Γκριμ δεν παντρεύτηκε. Ο Βίλχελμ παντρεύτηκε την Ενριέττε Ντοροτέα Βιλντ, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ο Βίλχελμ πέθανε στις 16 Δεκεμβρίου του 1859. Ο Γιάκομπ στις 20 Σεπτεμβρίου του 1863 στο Βερολίνο. Και οι δύο είναι θαμμένοι στο κοιμητήριο του Αγίου Ματθαίου στο Βερολίνο.
Τα παραμύθια των αδελφών Γκριμ
δεξιά|μικρογραφία|Το εξώφυλλο του "Kinder - und Hausmärchen" (1812). Οι Γκριμ ήταν συγγραφείς και συλλέκτες παραδοσιακών παραμυθιών, στα οποία ο Βίλχελμ Καρλ Γκριμ έδωσε λογοτεχνική μορφή και τα προσάρμοσε για παιδιά. Άρχισαν να συλλέγουν παραμύθια γύρω στο 1807, μια περίοδο που υπήρχε έντονο ενδιαφέρον για παρόμοια έργα, καθώς μεταξύ του 1805 και του 1809 οι Λούντβιχ Άχιμ φον Άρνιμ και Κλέμενς Μπρεντάνο είχαν κυκλοφορήσει μία συλλογή με παραδοσιακά ποιήματα ("Des Knaben Wunderhorn"), ενώ περίπου έναν αιώνα πριν ο Γάλλος Σαρλ Περρώ είχε εκδώσει και αυτός μια συλλογή με παραμύθια ονόματι "Ιστορίες της μαμάς μου της χήνας" (Contes de ma mere l’ oye, 1697).
Τον πρώτο τόμο παραμυθιών τον εξέδωσαν το 1812. Ο τόμος, υπό το όνομα "Kinder - und Hausmärchen" ("Παιδικά και Οικογενειακά Παραμύθια"), περιείχε 86 ιστορίες. Ακολούθησαν άλλες 70 ιστορίες σε ένα δεύτερο τόμο, που εκδόθηκε το 1814. Μέχρι το 1857 επτά εκδόσεις των παραμυθιών είχαν εκδοθεί και περιείχαν συνολικά 211 παραμύθια. Ανάμεσα σε αυτά υπάρχουν γνωστά παραμύθια όπως η Κοκκινοσκουφίτσα, Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι, Ο Βασιλιάς Βάτραχος, Κουτσοκαλιγέρης, Χάνσελ και Γκρέτελ (βρίσκεται στη λίστα: Βιβλία με περισσότερα από 100 εκατομ. αντίτυπα), Ραπουνζέλ, Ο γενναίος ραφτάκος, Η Ωραία Κοιμωμένη, Σταχτοπούτα, Ο λύκος και τα εφτά κατσικάκια, Αδελφός και Αδελφή και άλλα. Πίστευαν πως τα παραμύθια είχαν κοινή ρίζα και μετακινούνταν μαζί με τα ινδοευρωπαϊκά φύλα (ινδοευρωπαϊκή ή μονογενετική θεωρία), κάτι που περιέγραφαν στην εισαγωγή του έργου τους. Ακόμα, επέλεξαν 50 από αυτά και δημιούργησαν μία έκδοση αποκλειστικά για παιδιά, την "Kleine Ausgabe" ("Μικρή έκδοση").
Μεταξύ του 1816 και του 1818 εξέδωσαν δύο τόμους με γερμανικούς θρύλους με τίτλο "Deutsche Sagen '' που περιείχαν 585 ιστορίες γραμμένες με χρονολογική σειρά. Ακόμα, κυκλοφόρησαν μία έκδοση με ιρλανδικές ιστορίες σχετικές με ξωτικά ("Irische Elfenmärchen") το 1826. Ήταν μετάφραση και σχολιασμός μέρους του έργου "Fairy Legends and Traditions of the South of Ireland" του Ιρλανδού Τόμας Κρόφτον Κρόκερ, καθώς και μία έκδοση με τον τίτλο "Deutsche Mythologie" ("Γερμανική Μυθολογία") το 1835. Τα παραμύθια ήταν πάρα πολύ όμορφα και παίχτηκαν σε πολλά θέατρα.
Γλωσσολογικές εργασίες
Την εποχή που δούλευαν στο Κάσσελ, ο Γιάκομπ Γκριμ συνέγραψε την "Deutsche Grammatik" (Γερμανική Γραμματική), έργο που ασχολούνταν με την ιστορική εξέλιξη των γερμανικών γλωσσών. Το 1822 διατύπωσε, επιστημονικά, τη σειρά των μεταβολών των πρωτοϊνδοευρωπαϊκών κλειστών συμφώνων στην Πρωτογερμανική (ή Τευτονική) γλώσσα, η οποία αποτελεί τον κοινό πρόγονο όλων των γερμανικών γλωσσών. Οι κανόνες αυτοί ονομάστηκαν Νόμος του Γκριμ (την άποψη ότι το φαινόμενο παρουσιάζει μία κανονικότητα, πρωτοδιατύπωσε το 1818 ο Δανός Ράσμους Κρίστιαν Ρασκ). Επίσης, συστηματοποίησε το υλικό σχετικά με μια σειρά φωνολογικών μεταβολών, η οποία συνέβη στις νότιες διαλέκτους των δυτικών γερμανικών γλωσσών πιθανώς μεταξύ 3ου και 5ου αι. μ.Χ. και είχε σαν αποτέλεσμα να προκύψει μία γλώσσα γνωστή ως Παλαιά Άνω Γερμανική.
Οι αδελφοί Γκριμ εργάστηκαν στη σύνταξη του λεξικού της Γερμανικής Γλώσσας, "Deutsches Wörterbuch", από το 1838. Μέχρι το τέλος της ζωής τους είχαν καταφέρει να εργαστούν με τμήματα του λεξικού, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1961.
Διάφορα
δεξιά|μικρογραφία|Πορτραίτο των αδελφών Γκριμ όπως απεικονίζονταν στο παλιό γερμανικό χιλιάρικο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Γερμανοί λαογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί λεξικογράφοι Κατηγορία:Κάσσελ
Olympus Airways
Η Olympus Airways είναι ελληνική αεροπορική εταιρεία η οποία προσφέρει ναυλωμένες πτήσεις.
Ιστορία
Το 2015 η Olympus Airways απέκτησε το Πιστοποιητικό Αερομεταφορέα (AOC), σύμφωνα με την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ).
Στόλος
μικρογραφία|Airbus A321 της Olympus Airways O στόλος της Olympus Airways αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
A321 Y 220 MSN 1015 REG. MARKS SX-ACP
A321 Y 220 MSN 1060 REG. MARKS SX-ABQ
B757-200 FREIGHTER MSN 25294 REG. MARKS SX-AMJ
B757-200 FREIGHTER MSN 25297 REG. MARKS SX-APX
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Ελληνική αεροπορία Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Χρήστος Δουβανάς
Ο Χρήστος Δουβανάς ήταν Έλληνας αθλητής του Παναχαϊκού Γ.Σ. από την Πάτρα. Διακρίθηκε στην άρση βαρών και στον μαραθώνιο από τους πρώτους μαραθωνοδρόμους στην Ελλάδα.
Ο Δουβανάς συμμετέχει πρώτη φορά σε αγώνες το 1893 στους εσωτερικούς του Παναχαϊκού όπου στην άρση βαρών ήταν πρώτος και κέρδισε το αθλοθετημένο έπαθλο που ήταν ένα "μεγάλο ωρολόγιο τοίχου". Στους εσωτερικούς αγώνες του 1894 ήταν πάλι πρώτος στην άρση βαρών 55 οκάδων και διακρίθηκε στην "αθλητική γυμναστική" όπου δεν έγινε κατάταξη των αθλητών αλλά ανακηρύχθηκαν τρεις "άξιοι στεφάνου".
Το 1895 αποχώρησε από τον Παναχαϊκό και ήταν από τους πρώτους αθλητές της Γ.Ε. Πατρών μετά την διάσπαση, δεν διευκρινίζεται αν αποχώρησε η διαγράφηκε από τον Παναχαϊκό. Στα Τήνια του 1895 ήταν δεύτερος στην άρση βαρών με τα δυο χέρια. Από το 1895 άρχισε να τρέχει σε αγώνες αντοχής, σε αγώνα 24 χλμ ήταν πρώτος με 1 ώρα 49' ενώ σε ατομικές χρονομετρήσεις στα 32,5 χλμ έκανε 2.35' και σε άλλο αγώνα ίδιας απόστασης 2.30, στα 40 χλμ έκανε 3.08'. Στους "δοκιμαστικούς αγώνες" της Γ.Ε. Πατρών το 1896 ήταν πρώτος στην άρση βαρών.
Το 1896 στους δοκιμαστικούς αγώνες που ήταν και το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα έτρεξε στον μαραθώνιο εκεί ο Δουβανάς ήταν άτυχος αφού δεν κατάφερε να τερματίσει. Ο Δουβανάς μετέβη στον Μαραθώνα μαζί με τους συναθλητές του από την Πάτρα την προηγούμενη ημέρα του αγώνα και διανυκτέρευσαν εκεί. Το μεσημέρι οι αθλητές έφαγαν, ο Δουβανάς έφαγε πολύ, με το ξεκίνημα του αγώνα μάλιστα ξέφυγε γρήγορα μπροστά αλλά στο 25ο χλμ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα. Έτσι ο Δουβανάς έχασε την συμμετοχή του στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της γυμναστικής Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής Κατηγορία:Αθλητές γυμναστικής της Παναχαϊκής Κατηγορία:Αρσιβαρίστες της Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
Τογιοκούνι
Ο Ουταγκάουα Τογιοκούνι (歌川豐國) ή Τογιοκούνι, (1769, Έντο - 1825, Έντο) ήταν μεγάλος Ιάπωνας ζωγράφος ουκίγιο-ε ιδιαίτερα γνωστός για τα έργα του που απεικονίζουν ηθοποιούς του θεάτρου Καμπούκι. Συχνά αναφέρεται σαν Τογιοκούνι Α' για να διαχωριστεί από τους μαθητές της σχολής του που πήραν το καλλιτεχνικό του όνομα ή γκο μετά το θάνατό του. Ήταν ο επικεφαλής της σχολής Γιαπωνέζικης ξυλογραφίας που κυριάρχησε στην καλλιτεχνική ζωή της Ιαπωνίας τον 19ο αιώνα.
Βιογραφία
Ο Τογιοκούνι γεννήθηκε στο Έντο, γιος του Κουροχάσι Γκορομπέι, που κατασκεύαζε κούκλες και μαριονέτες για τους ηθοποιούς του Καμπούκι. Μαθήτευσε σε ηλικία 14 ετών στον ιδρυτή της Σχολής Ουταγκάουα, Ουταγκάουα Τογιοχάρου, τον οποίον γνώριζε καλά ο πατέρας του και έμενε κοντά στο σπίτι του. Ένας από τους συμμαθητές του ηταν ο Τογιοχίρο, του οποίου μαθητής ήταν αργότερα ο μεγάλος ζωγράφος Χιροσίτζε. Σε αναγνώριση της καλλιτεχνικής του ικανότητας πήρε σύντομα το όνομα Ουταγκάουα Τογιοχίρο. Ο Τογιοκούνι ήταν μια καλλιτεχνική ιδιοφυΐα από μικρή ηλικία και ήταν αποφασισμένος να αφήσει το δικό του καλλιτεχνικό στίγμα στην εποχή του. Μελέτησε εντατικά τα έργα καλλιτεχνών που έτυχε να γνωρίσει όπως ο Ουταμάρο, υιοθέτησε κριτικά στοιχεία τους στη δουλεία του και δημιούργησε το δικό του διακριτό ύφος. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τα έργα του που σχετίζονται με το θέατρο Καμπούκι και ιδιαίτερα για τα πορτραίτα ηθοποιών. Ζωγράφισε επίσης πορτραίτα γυναικών μπιζίνγκα.
Τα πορτραίτα ηθοποιών του ηταν ρεαλιστικά σε αντίθεση με αυτά του αντιπάλου του Σαράκου που υπερέβαλλε στα χαρακτηριστικά των προσώπων. Χαρακτηριστική ήταν η λυρικότητα με την οποία παρουσίαζε τους ηθοποιούς. Αυτά τα στοιχεία καθιέρωσαν τον Τογιοκούνι σαν τον πιο δημοφιλή δημιούργό αφισών θεάτρου της εποχής του.
Από το 1803 ώς το 1817,η δουλεία του έμεινε στάσιμη παρότι παρέμεινε δημοφιλής σαν καλλιτέχνης. Συνέχισε να παράγει μεγάλο αριθμό έργων αλλά η ποιότητά τους δεν ήταν ίδια με αυτή των προηγούμενων ετών.
Πέθανε στο Έντο περιστοιχιζόμενος από πολλούς μαθητές του το 1825, σε ηλικία 57 χρονών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες ζωγράφοι
Ερνέστο Σεντίγιο
Ο Ερνέστο Σεντίγιο (Ernesto Zedillo Ponce de León,, γενν. 27 Δεκεμβρίου 1951) είναι Μεξικανός οικονομολόγος και πολιτικός. Διετέλεσε Πρόεδρος του Μεξικού από την 1η Δεκεμβρίου 1994 έως τις 30 Νοεμβρίου 2000, ως ο τελευταίος από μια αδιάκοπη 71ετή σειρά Προέδρων προερχόμενων από το Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα (PRI).
Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του αντιμετώπισε μία από τις χειρότερες οικονομικές κρίσεις στην ιστορία του Μεξικού, η οποία ξεκίνησε λίγες μόνο εβδομάδες μετά την ανάληψη της εξουσίας. Αντιπαρατέθηκε στον προκάτοχό του Κάρλος Σαλίνας δε Γορτάρι, επιρρίπτοντας στις πολιτικές του την ευθύνη για την κρίση (αν και ο ίδιος ο Σεντίγιο δεν παρεξέκλινε από νεοφιλελεύθερες πολιτικές των δύο προκατόχων του ) και επέβλεψε τη σύλληψη του αδελφού του Ραούλ Σαλίνας δε Γορτάρι. Η θητεία του χαρακτηρίστηκε επίσης, μεταξύ άλλων, από νέες συγκρούσεις με το Στρατό των Ζαπατίστα και τον Λαϊκό Επαναστατικό Στρατό, την αμφιλεγόμενη εφαρμογή του Fobaproa για τη διάσωση του εθνικού τραπεζικού συστήματος , μια πολιτική μεταρρύθμιση που επέτρεψε στους κατοίκους της Πόλης του Μεξικού να εκλέξουν δικό τους δήμαρχο, και τις σφαγές Άγουας Μπλάνκας και Ακτεάλ που διαπράχθηκαν από κρατικές δυνάμεις.
Αν και οι πολιτικές του Σεντίγιο επέτρεψαν στο Μεξικό να βγει από την οικονομική κρίση και να επιστρέψει στην ανάπτυξη, η λαϊκή δυσαρέσκεια για τις επτά δεκαετίες κυβέρνησης από το PRI οδήγησε το κόμμα στην ήττα, για πρώτη φορά, στις βουλευτικές εκλογές του 1997 και κατόπιν στις προεδρικές εκλογές του 2000, στις οποίες ο υποψήφιος της δεξιάς αντιπολίτευσης του Εθνικού Κόμματος Δράσης Βισέντε Φοξ κέρδισε την Προεδρία της Δημοκρατίας, τερματίζοντας 71 χρόνια αδιάκοπης κυβέρνησης του κόμματος PRI. Η αποδοχή της ήττας του PRI από τον Σεντίγιο και η ειρηνική παράδοση εξουσίας στον διάδοχό του βελτίωσε την εικόνα του κατά τους τελευταίους μήνες της θητείας του και έτσι αποχώρησε από το αξίωμα με λαϊκή αποδοχή της τάξης του 60%.
Από το τέλος της θητείας του ως προέδρου το 2000, ο Σεντίγιο υπήρξε ηγετική φωνή σε θέματα σχετικά με την παγκοσμιοποίηση, ειδικά για τον αντίκτυπό της στις σχέσεις μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών.
Σήμερα είναι Διευθυντής του Κέντρου Μελέτης της Παγκοσμιοποίησης στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Διαμερικανικού Διαλόγου και του Citigroup.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αρμενίας
To Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Αρμενίας (αρμένικα Բարձրագույն Խումբ) είναι η πρώτη κατηγορία της Αρμενίας και ξεκίνησε με την ανεξαρτησία της Αρμενίας από την Σοβιετική Ένωση. Προηγουμένως οι αρμένικες ομάδες συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αρμενίας. Στο πρωτάθλημα τώρα συμμετέχουν 10 ομάδες με την τελευταία να υποβιβάζεται στην Β κατηγορία Αρμενίας με την πρωταθλήτρια να συμμετέχει στα προκριματικά του Τσαμπιονς Λιγκ. Η ομάδες που καταλαμβάνουν την 2η και 3η θέση συμμετέχουν στα προκριματικά του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ
Σύστημα διεξαγωγής
Το Σύστημα διεξαγωγής του πρωταθλήματος της Αρμενίας άλλαξε πολλές φορές. Στο πρώτο πρωτάθλημα το 1992 οι 24 ομάδες που συμμετείχαν χωρίστηκαν σε 2 ομίλους. Οι πρώτοι 6 κάθε ομίλου και οι τελευταίοι 6 κάθε ομίλου δημιούργησαν εκ νέου 2 ομίλους μεταφέροντας μαζί τους τους βαθμούς τους οποίους κατάκτησαν με ομάδες που θα βρίσκονταν στον ίδιο όμιλο. Οι τελευταίες 9 ομάδες υποβιβάστηκαν και προβιβάστηκε μόνο 1 την επόμενη χρονιά ούτως ώστε να δημιουργηθεί ένα πρωτάθλημα 16 ομάδων. Το σύστημα διεξαγωγής με 16 ομάδες στο πρωτάθλημα άντεξε μέχρι το 1995 όπου εκ των προτέρων έγινε ένα μεταβατικό πρωτάθλημα 12 ομάδων και στην συνέχεια οι ομάδες μειώθηκαν σε 12. Η αδυναμία των ομάδων να πληρώνουν το κόστος εγγραφής του πρωταθλήματος (5000 δολάρια) αν και επίσημα στα πρωταθλήματα υπήρχαν 12 ομάδες συνήθως η 1-2 ομάδες κάθε χρονιά δεν είχε δικαίωμα να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα και έτσι η Αρμενική Ομοσπονδία σταδιακά μείωσε τις ομάδες σε 8 το 2004
Πρωταθλήτριες, Δευτεραθλήτριες και 1οι σκόρερ
1Δύο πρωτάθλητες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρμενιας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Αρμενίας Αρμενιας
Υδατογενής κνίδωση
Η υδατογενής κνίδωση, επίσης γνωστή ως αλλεργία στο νερό και υδατική κνίδωση, είναι μια σπάνια μορφή φυσικής κνίδωσης στην οποία αναπτύσσονται κυψέλες στο δέρμα μετά από επαφή με το νερό, ανεξάρτητα από τη θερμοκρασία του. Μερικές φορές περιγράφεται ως αλλεργία, αν και δεν είναι μια πραγματική αλλεργική αντίδραση που απελευθερώνει ισταμίνη, όπως κάποιες άλλες μορφές κνίδωσης. Η κατάσταση συνήθως προκύπτει από επαφή με νερό οποιουδήποτε τύπου, θερμοκρασίας ή σώρευσης.
Σημάδια και συμπτώματα
Το κύριο σύμπτωμα της υδατογενούς κνίδωσης είναι η ανάπτυξη φυσικών κυψελών, που μπορεί να προκαλούν φαγούρα ή μπορεί και όχι. Ο κνησμός μετά από επαφή με νερό, χωρίς την εμφάνιση φυσικών κυψελών, είναι γνωστός ως υδατογενής κνησμός.
Οι κυψέλες που σχετίζονται με την υδατογενής κνίδωση είναι συνήθως μικρές (περίπου 1-3 χιλιοστά), κόκκινες ή σε μώλωπες στο χρώμα του δέρματος με σαφώς καθορισμένες άκρες. Συχνά αναπτύσσονται στον αυχένα, στον άνω κορμό και στα χέρια, αν και μπορεί να εμφανιστούν οπουδήποτε στο σώμα. Μόλις αφαιρεθεί το νερό, τα εξανθήματα γενικά εξασθενούν μέσα σε 30 έως 60 λεπτά.
Αιτία
Η αιτία της υδατογενούς κνίδωσης δεν είναι πλήρως κατανοητή. Ωστόσο, έχουν προταθεί διάφοροι μηχανισμοί. Έχει προταθεί η αλληλεπίδραση μεταξύ νερού και ενός συστατικού μέσα ή πάνω στο δέρμα ή στον σμηγματογόνο αδένα. Αυτή η θεωρία υποδηλώνει ότι μια ουσία σχηματίζεται από αυτήν την αλληλεπίδραση, η απορρόφηση της οποίας προκαλεί αποκοκκοποίηση περιφερικών μαστοκυττάρων με απελευθέρωση ισταμίνης.
Διάγνωση
Η διάγνωση της υδατογενούς κνίδωσης ξεκινά με κλινικό ιστορικό και δοκιμή πρόκλησης νερού. Η δοκιμή πρόκλησης νερού συνίσταται στην εφαρμογή επιθέματος νερού 35° C στο πάνω μέρος του σώματος για 30 λεπτά. Το νερό οποιασδήποτε θερμοκρασίας μπορεί να προκαλέσει υδατογενής κνίδωση. Ωστόσο, διατηρώντας το επίθεμα σε θερμοκρασία παρόμοια με εκείνη του ανθρώπινου σώματος (37° C) αποφεύγεται η σύγχυση με την κνίδωση εκ ψύχους ή την χολινεργική κνίδωση. Επιπλέον, ένα αντιβράχιο ή ένα χέρι μπορεί να βυθιστεί σε νερό διαφόρων θερμοκρασιών για να προσδιορίσει εάν η θερμοκρασία είναι ένας παράγοντας στην κατάσταση του ασθενούς. Η υδατογενής κνίδωση διαφέρει από τον υδατογενή κνησμό, στον οποίο η επαφή με το νερό προκαλεί έντονο κνησμό χωρίς ορατές κυψέλες ή εξανθήματα.
Η υδατογενής κνίδωση κάποτε ήταν γνωστή ως ξεχωριστή, σπάνια ασθένεια, όμως πλέον θεωρείται ένας υπότυπος της γενικής κνίδωσης. Η πρώτη περίπτωση αναφέρθηκε από τον Ουόλτερ Μπ. Σίλεϊ το 1964. Η κατάσταση είναι πιο συχνή στις γυναίκες από τους άνδρες και συνήθως εμφανίζεται για πρώτη φορά κατά την εφηβεία. Η γενετική μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο και η κατάσταση μπορεί να σχετίζεται με άλλες ευαισθησίες, όπως η δυσανεξία στη λακτόζη.
Πρόληψη
Η απευαισθητοποίηση δεν φαίνεται να λειτουργεί για την υδατογενής κνίδωση. Ένας ασθενής θα συνεχίσει να αντιδρά στο νερό, ανεξάρτητα από το πόσο σταδιακά ή συχνά έρχεται σε επαφή. Η τοπική εφαρμογή αντιισταμινικών, όπως 1% διφαινυδραμίνη, πριν από την έκθεση στο νερό αναφέρεται ότι μειώνει τις κυψέλες. Οι κρέμες γαλακτώματος λαδιού σε νερό ή γέλη πετρελαίου (π.χ. βαζελίνη), που εφαρμόζονται ως παράγοντες φραγμού πριν από το ντους ή το λουτρό μπορεί να ελέγξουν τα συμπτώματα. Η θεραπευτική αποτελεσματικότητα διαφόρων κατηγοριών φαρμάκων διαφέρει κατά περίπτωση.
Θεραπεία
Προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία που να θεραπεύει μόνιμα την πάθηση. Η αποφυγή του νερού συνιστάται ως πρώτη γραμμή άμυνας και οι περισσότερες θεραπείες είναι ανακουφιστικής φύσης και όχι θεραπευτικές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κνίδωση και αγγειοοίδημα Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες Κατηγορία:Αλλεργιολογία
Ζαν Μουλέν
Ο Ζαν Μουλέν (Γαλλικά: Jean Moulin), (20 Ιουνίου 1899 - 8 Ιουλίου 1943), ήταν Γάλλος ανώτατος κρατικός λειτουργός και ηγετική μορφή της Γαλλικής Αντίστασης, διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Αντίστασης της Γαλλίας κατά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο από τις 23 Μαΐου 1943 μέχρι το θάνατό του σχεδόν δύο μήνες αργότερα.
Έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους κύριους ήρωες και μάρτυρες της Γαλλικής Αντίστασης. Βασανίστηκε από τον Γερμανό αξιωματικό Κλάους Μπάρμπι ενώ ήταν υπό κράτηση στη Γκεστάπο και πέθανε στο τρένο που τον μετέφερε στη Γερμανία πριν περάσει τα σύνορα. Ο θάνατός του καταγράφηκε στο σιδηροδρομικό σταθμό του Μετς.