cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βραβεία Grammy
Τρόπαιο
Τα πραγματικά βραβεία κατασκευάζονται κατά αποκλειστικότητα από την Billings Artworks στο Ρίτζγουεϊ του Κολοράντο. Τα τρόπαια είναι χειροποίητα και συναρμολογούμενα. Πριν από μερικά χρόνια έγιναν αλλαγές στην κατασκευή των μικρών γραμμόφωνων που ήταν κατασκευασμένα από μαλακό μέταλλο και υπήρχε ο κίνδυνος να σπάσουν. Τα νέα τρόπαια κατασκευάστηκαν σε μεγαλύτερο μέγεθος. Το Γκράμι συναρμολογείται σε κομμάτια και τελικά επικαλύπτεται με χρυσό. Τα τρόπαια που χρησιμοποιούνται για την τηλεοπτική απονομή αποκαλούνται "κασκαντέρ" ("stunt" Grammys).
Μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2009, έχουν απονεμηθεί 7.578 τρόπαια Γκράμι.
Κατηγορίες
Το «γενικό πεδίο» αποτελείται από τέσσερα βραβεία χωρίς περιορισμούς μουσικών ειδών και στιλ.
Άλλα βραβεία απονέμονται για την ερμηνεία και την παραγωγή ξεχωριστά σε κάθε είδος μουσικής, αλλά και για άλλες συνεισφορές, όπως τα εξώφυλλα των άλμπουμ και τα βίντεο κλιπ. Ειδικά βραβεία απονέμονται για τη μεγάλη προσφορά ορισμένων καλλιτεχνών στη μουσική βιομηχανία.
Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού κατηγοριών των βραβείων (78 το 2012, 81 το 2013, 82 το 2014) και την επιθυμία να περιλαμβάνονται αρκετές ζωντανές παρουσιάσεις τραγουδιών από διάφορους καλλιτέχνες, μόνο τα βραβεία που προκαλούν μεγάλο δημόσιο ενδιαφέρον - τυπικά 10 ή 12 βραβεία συμπεριλαμβανομένων των βραβείων του «γενικού πεδίου» και μία ή δύο κατηγορίες από τα πιο δημοφιλή μουσικά είδη (π.χ. ποπ, ροκ, κάντρι, ραπ) - παρουσιάζονται και απονέμονται ζωντανά κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής αναμετάδοσης. Όλα τα υπόλοιπα τρόπαια παρουσιάζονται σε μία τελετή πιο νωρίς το απόγευμα πριν από την επίσημη μετάδοση των Βραβείων Γκράμι.
Αναθεώρηση των κατηγοριών το 2012
Στις 6 Απριλίου του 2011, η Ακαδημία Ηχογραφήσεων ανακοίνωσε μία δραστική αναθεώρηση πολλών κατηγοριών των βραβείων για το 2012. Ο αριθμός των κατηγοριών μειώθηκε από 109 σε 78. Η πιο σημαντική αλλαγή ήταν η κατάργηση της διάκρισης σε σόλο άνδρες και γυναίκες και η διάκριση μεταξύ συνεργασιών και ντουέτων-γκρουπ σε διάφορα μουσικά είδη (ποπ, ροκ, R&B, κάντρι και ραπ). Επιπλέον, καταργήθηκαν αρκετές κατηγορίες για σόλο μουσικούς. Οι ηχογραφήσεις στις συγκεκριμένες κατηγορίες πια αναμετρώνται με τις γενικές κατηγορίες για τις καλύτερες σόλο ερμηνείες.
Στις κατηγορίες της R&B μουσικής, η διάκριση σε καλύτερο σύγχρονο R&B άλμπουμ και σε καλύτερο κλασικό R&B άλμπουμ καταργήθηκε. Όλα τα R&B άλμπουμ πια αναμετρώνται για το βραβείο Καλύτερο R&B Άλμπουμ.
Στις κατηγορίες της ραπ μουσικής, οι ξεχωριστές κατηγορίες για καλύτερο σόλο ραπ καλλιτέχνη καλύτερο ραπ γκρουπ ενώθηκαν σε μία, την Καλύτερη Ραπ Ερμηνεία.
Οι περισσότερες αλλαγές έγιναν στις κατηγορίες της φολκ μουσικής. Μέχρι και το 2011 υπήρχαν ξεχωριστά βραβεία για διάφορες αμερικανικές παραδοσιακές μουσικές, όπως η Χαβανέζικη μουσική, η μουσική των Ιθαγενών αλλά και η μουσική των Κατζούν. Εξαιτίας των ελάχιστων συμμετοχών, η Ακαδημία Ηχογραφήσεων αποφάσισε να ενώσει όλες αυτές τις κατηγορίες σε μία ενιαία, το Καλύτερο Άλμπουμ Τοπικής Φολκ Μουσικής, το οποίο περιλαμβάνει και την πόλκα μουσική (που έχασε την ξεχωριστή της κατηγορία το 2009).
Στις κατηγορίες κλασικής μουσικής, καταργήθηκε η βασική τους κατηγορία, Καλύτερο Άλμπουμ Κλασικής Μουσικής, επειδή οι αποδέκτες του συγκεκριμένου βραβείου κέρδιζαν ούτως ή άλλως με το ίδιο ακριβώς άλμπουμ κάποιες από τις λοιπές κατηγορίες. Τα άλμπουμ κλασικής μουσικής αναμετρώνται πια με όλα τα υπόλοιπα άλμπουμ στην κατηγορία Άλμπουμ της Χρονιάς.
Επίσης υπήρξαν ορισμένες μικρές αλλαγές στην ονομασία κάποιων κατηγοριών. Για παράδειγμα, θεωρήθηκε από την Ακαδημία Ηχογραφήσεων ότι ο όρος "γκόσπελ" στις κατηγορίες της γκόσπελ μουσικής τείνει να περιλαμβάνει τους ήχους των παραδοσιακών γκόσπελ τραγουδιών απομονώνοντας την τρέχουσα σύγχρονη γκόσπελ και χριστιανική μουσική. Επομένως, αυτό το είδος μουσικής και ορισμένες κατηγορίες του μετονομάστηκαν σε Γκόσπελ/Σύγχρονη Χριστιανική Μουσική.
Από το 2012 έχει πραγματοποιηθεί ένας μικρός αριθμός τροποποιήσεων στις κατηγορίες και στα είδη μουσικής. Ο αριθμός των κατηγοριών έχει αυξηθεί από 78 το 2012 σε 84 το 2017.
Διαδικασία εισαγωγής συμμετοχών και επιλογή υποψηφίων
Δισκογραφικές εταιρείες που έχουν υπογράψει συμβόλαιο με την Εθνική Ακαδημία Τεχνών κι Επιστημών Ηχογράφησης, αλλά και μεμονωμένα μέλη της Ακαδημίας (καλλιτέχνες και άλλοι επαγγελματίες της μουσικής βιομηχανίας που πληρούν ορισμένα κριτήρια) μπορούν να αποστείλουν ηχογραφήσεις προς αξιολόγηση. Οι συμμετοχές εισάγονται διαδικτυακά, ενώ ένα φυσικό αντίτυπο στέλνεται στην Ακαδημία. Από τη στιγμή που εισαχθεί μια ηχογράφηση, πάνω από 150 εξειδικευμένοι επαγγελματίες συνεδριάζουν ώστε να αποφασίσουν αν η ηχογράφηση έχει συμπεριληφθεί στη σωστή κατηγορία.
Οι λίστες των συμμετοχών που προκύπτουν αποστέλλονται στα μέλη με δικαίωμα ψήφου, το καθένα από τα οποία ψηφίζει στις βασικές κατηγορίες του γενικού πεδίου και σε όχι πάνω από 9 ακόμα για το ποιοι καλλιτέχνες ή ηχογραφήσεις θέλει να είναι υποψήφια. Οι πέντε ηχογραφήσεις με τις περισσότερες ψήφους σε κάθε κατηγορία αποτελούν και τις επίσημες υποψηφιότητες, ενώ σε μερικές κατηγορίες (κυρίως τις πιο εξειδικευμένες) υπάρχουν και ορισμένες επιτροπές αξιολόγησης οι οποίες καθορίζουν τις τελικές πέντε υποψηφιότητες. Μπορεί και να υπάρχουν περισσότερες από πέντε υποψηφιότητες σε οποιαδήποτε κατηγορία από τη στιγμή που θα υπάρχει ισοψηφία κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας.
Τελική ψηφοφορία
Αφότου αποφασιστούν οι υποψηφιότητες, τελικά δελτία ψηφοφορίας αποστέλλονται στα μέλη της Ακαδημίας με δικαίωμα ψήφου, τα οποία έχουν τη δυνατότητα τότε να ψηφίσουν στις τέσσερις βασικές κατηγορίες και σε όχι πάνω από 9 ακόμα. Τα μέλη ενθαρρύνονται χωρίς να εξαναγκάζονται να ψηφίσουν στις κατηγορίες στις οποίες εξειδικεύονται. Τα δελτία έπειτα συγκεντρώνονται μυστικά από τη μεγάλη ανεξάρτητη εταιρεία Delloite Touche Tohmatsu. Οι νικητές της ψηφοφορίας ανακοινώνονται στην απονομή των βραβείων. Και στις δύο φάσεις της ψηφοφορίας τα μέλη της Ακαδημίας απαιτείται να ψηφίσουν βάσει ποιότητας και μόνο χωρίς να επηρεάζονται από τις πωλήσεις, την απόδοση στα τσαρτ, τις προσωπικές φιλίες, τις τοπικιστικές προτιμήσεις ή την εμπιστοσύνη στις δισκογραφικές εταιρείες. Απαγορεύεται η δωροδοκία και η αποδοχή της. Παρόλο που δισκογραφικές εταιρείες μπορούν να αποστείλουν ηχογραφήσεις στην Ακαδημία, απαγορεύεται να συμμετάσχουν σε οποιαδήποτε φάση της ψηφοφορίας.
Η περίοδος επιλεξιμότητας για τα 61α βραβεία Grammy ήταν από την 1η Οκτωβρίου του 2017 έως και τις 30 Σεπτεμβρίου του 2018.
Θρύλος των Γκράμι
Ένα ειδικό βραβείο απονέμεται αυτόματα για να αναγνωρίσει τις "συνεχείς προσφορές και την επιρροή στη μουσική βιομηχανία". Ονομάζεται Βραβείο Θρύλου των Γκράμι, αλλά και Βραβείο Ζωντανού Θρύλου των Γκράμι, ανάλογα την απονομή. Μέχρι και το 2019, μόνο δεκατέσσερις σόλο μουσικοί και ένα συγκρότημα έχουν παραλάβει το εν λόγω βραβείο.
Βραβείο Χαιρετισμού στα Είδωλα της Μουσικής Βιομηχανίας
Αυτό είναι ακόμα ένα ειδικό βραβείο, το οποίο έχει δοθεί μόνο τέσσερις φορές ως το 2019. Παραλήπτες:
Εις Μνήμην
Τα τελευταία χρόνια, ο καθιερωμένος λόγος του προέδρου της Ακαδημίας Ηχογραφήσεων, ακολουθούταν από ένα βίντεο Εις Μνήμην. Αργότερα, το συγκεκριμένο βίντεο προβαλλόταν μετά από το τελευταίο διαφημιστικό διάλειμμα της τηλεοπτικής μετάδοσης. Το 2022 στην συγκεκριμένη κατηγορία τα βραβεία Γκράμι τίμησαν τον Τόλη Βοσκόπουλο.
Τοποθεσία
Πριν το 1971, τα βραβεία Grammy λάμβαναν χώρα σε διαφορετικές τοποθεσίες την ίδια μέρα. Παραδοσιακά η Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες ήταν οι πόλεις που φιλοξενούσαν το θεσμό. Το Σικάγο ξεκίνησε να φιλοξενεί τον θεσμό το 1962, ενώ το 1965 το Νάσβιλ έγινε η τέταρτη πόλη που τον φιλοξένησε.
Η απονομή του 1971, που πραγματοποιήθηκε στο Λος Άντζελες, ήταν η πρώτη που έλαβε χώρα μόνο σε μία τοποθεσία. Τα επόμενα δύο χρόνια η διοργάνωση μετακινήθηκε στη Νέα Υόρκη και στο Νάσβιλ. Έπειτα, από το 1974 μέχρι το 2003, τα Γκράμι λάμβαναν χώρα σε διάφορες τοποθεσίες στη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες.
Το 2004 η Αρένα Staples έγινε ο βασικός χώρος απονομών των βραβείων. Απέναντι από αυτή την αρένα χτίστηκε το Μουσείο Grammy, με στόχο να διατηρήσει την ιστορία των βραβείων Grammy. Σε διακεκριμένες προθήκες στα πεζοδρόμια ακριβώς έξω από το μουσείο βρίσκονται μπρούτζινοι δίσκοι, που τιμούν τους μεγαλύτερους νικητές της κάθε απονομής. Το Μάιο του 2017 ανακοινώθηκε πως τα 60α Βραβεία Grammy θα λάμβαναν χώρα στη Νέα Υόρκη, η πρώτη φορά μετά το 2003 που τα βραβεία θα πραγματοποιούνταν εκτός Λος Άντζελες.
Μεγαλύτεροι νικητές
Με 31 Βραβεία Grammy, ο σερ Georg Solti είναι ο πιο πολυβραβευμένος καλλιτέχνης των Βραβείων. Η Άλισον Κρας είναι η μεγαλύτερη νικήτρια ανάμεσα στις γυναίκες καλλιτέχνιδες με 27 βραβεία, ενώ οι U2, με 22 βραβεία, κατέχουν το ρεκόρ για τα περισσότερα βραβεία που έχουν απονεμηθεί σε συγκρότημα.
Κριτική
Τα βραβεία Grammy έχουν δεχτεί κριτική από διάφορους καλλιτέχνες και μουσικούς συντάκτες.
Όταν οι Pearl Jam κέρδισαν Γκράμι στην κατηγορία Καλύτερη Χαρντ Ροκ Ερμηνεία το 1996, ο βασικός τραγουδιστής του συγκροτήματος, Eddie Vedder, σχολίασε επί σκηνής: "Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό. Δε νομίζω ότι γενικά σημαίνει κάτι." Ο Glen Hansard, βασικός τραγουδιστής του συγκροτήματος The Frames, δήλωσε το 2008 ότι τα βραβεία Grammy εκπροσωπούν κάτι που δε σχετίζεται με τον πραγματικό κόσμο της μουσικής, αλλά περιστρέφεται γύρω από τη μουσική βιομηχανία και μόνο. Είπε επίσης, πως δεν τον ενδιέφερε να παρευρεθεί στην τελετή απονομής εκείνης της χρονιάς παρόλο που ήταν υποψήφιος σε δύο κατηγορίες.
Έχουν κατακριθεί επίσης σχετικά με το ότι γενικά βραβεύουν ή δίνουν υποψηφιότητες περισσότερο σε εμπορικά επιτυχημένα άλμπουμ παρά στα κριτικά καταξιωμένα. Το 1991, η Σινέντ Ο' Κόνορ έγινε η πρώτη μουσικός που αρνήθηκε βραβείο Γκράμι, προκαλώντας μποϊκοτάζ στην απονομή, αφότου βρέθηκε υποψήφια για τρία βραβεία, Ηχογράφηση της Χρονιάς, Καλύτερη Ποπ Ερμηνεία από Γυναίκα Καλλιτέχνη και Καλύτερη Ερμηνεία Εναλλακτικής Μουσικής. Η Ο'Κόνορ εν τέλει κέρδισε το τρίτο. Εξήγησε την άρνησή της να το παραλάβει λέγοντας πως τα Γκράμι είναι εντελώς εμπορικά.
Το 2011, ο δημοσιογράφος των Los Angeles Times, Ράνταλ Ρόμπερτς, κατέκρινε τον αποκλεισμό του άλμπουμ My Beautiful Dark Twisted Fantasy του Κάνιε Γουέστ από την κατηγορία Άλμπουμ της Χρονιάς για τα Βραβεία Grammy του 2012. Περιέγραψε το άλμπουμ του Γουέστ ως "το πιο κριτικά καταξιωμένο άλμπουμ εκείνης της χρονιάς, ένα ορόσημο για την καριέρα του Γουέστ". Ο Ρόμπερτς κατηγόρησε τα βραβεία Grammy λέγοντας πως είναι οπισθοδρομικά και εκτός επαφής με τις νέες τεχνολογίες και τις δημοφιλείς τάσεις μεταξύ των ακροατών, όπως είναι τα ψηφιακά downloads.
Σε ένα άρθρο για το περιοδικό Time, ο δημοσιογράφος Τουρέ απάντησε κι αυτός στον αποκλεισμό του άλμπουμ εκφράζοντας την απογοήτευσή του για την πορεία των εν λόγω βραβείων, ενώ δήλωσε: "Δεν προσποιούμαι πως καταλαβαίνω τα Γκράμι. Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω με ποια λογική κάποιος γίνεται υποψήφιος και κερδίζει τρόπαια. Κατανοώ τη συγκεκριμένη λογική για τα Όσκαρ, αλλά όχι για μεγάλα βραβεία στη μουσική".
Η περίοδος επιλεξιμότητας για τα βραβεία - που είναι παραδοσιακά από την 1η Οκτωβρίου ως και τις 30 Σεπτεμβρίου του κάθε έτους - προκαλεί συχνά παράπονα και σύγχυση. Επειδή τα άλμπουμ και τα τραγούδια που κυκλοφορούν το τελευταίο τρίμηνο του κάθε έτους δεν μπορούν να επιλεγούν για τα βραβεία εκείνου του έτους, οι θαυμαστές συχνά θεωρούν ότι ο αγαπημένος του καλλιτέχνης αγνοήθηκε από την Ακαδημία. Εκτός αυτού, το συγκεκριμένο θέμα εγείρει ανησυχίες ως προς το ότι τα Γκράμι συχνά αναγνωρίζουν έργα που δεν είναι επίκαιρα μέχρι και τη στιγμή που κερδίζουν. Για παράδειγμα, το 1989 της Τέιλορ Σουίφτ κέρδισε το Άλμπουμ της Χρονιάς το 2016, παρόλο που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2014. Ακριβώς το ίδιο συνέβη και με το 25 της Αντέλ. Κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2015, αλλά πήρε το βραβείο το 2017.
Επιπρόσθετα, τα Γκράμι έχουν κατηγορηθεί πως είναι δυσμενή και ρατσιστικά ως προς τους μαύρους καλλιτέχνες. Ο Καναδός καλλιτέχνης Drake σε μια συνέντευξη το 2017 κατηγόρησε τα βραβεία σχετικά με το ότι τον θωρούν ράπερ και όχι ταυτόχρονα ποπ καλλιτέχνη λόγω των προηγούμενων έργων του και των ριζών του. Άσκησε κριτική από τη μια, στον αποκλεισμό του "One Dance" από το σημαντικό βραβείο Ηχογράφηση της Χρονιάς και από την άλλη, στην υποψηφιότητα του "Hotline Bling" στις κατηγορίες Καλύτερο Ραπ Τραγούδι και Καλύτερη Ραπ Ερμηνεία, παρόλο που δεν είναι ραπ τραγούδι. Ο Drake δεν παρευρέθηκε στην απονομή του 2017, όπου είχε και τις υποψηφιότητες. Είχε μία συναυλία στο Μαντσέστερ την ίδια ακριβώς βραδιά. Ο Frank Ocean είχε ανοιχτά μποϊκοτάρει την ίδια απονομή, χωρίς καν να καταθέσει το άλμπουμ του στις συμμετοχές ως ένδειξη διαμαρτυρίας.
Τα Γκράμι έχουν δεχτεί κριτική και για την αντιμετώπιση των γυναικών καλλιτεχνών. Αξιοσημείωτα, στα Βραβεία Γκράμι του 2018, η Νεοζηλανδή τραγουδίστρια Lorde απέρριψε την πρόταση να τραγουδήσει ζωντανά στα βραβεία. Ισχυρίστηκε ότι της πρότειναν να συμμετάσχει μαζί με άλλους καλλιτέχνες σε μια μουσική παράσταση - φόρο τιμής στον Tom Petty, αλλά αρνήθηκαν να της επιτρέψουν να τραγουδήσει μόνη κάποιο δικό της τραγούδι, παρόλο που είχε υποψηφιότητα για το βραβείο του Άλμπουμ της Χρονιάς και παρόλο που επέτρεψαν σε όλους τους άντρες υποψηφίους να ερμηνεύσουν μόνοι τους τα τραγούδια τους. Η μητέρα της Lorde άσκησε επίσης κριτική στα βραβεία, τονίζοντας πως τα τελευταία έξι χρόνια, μόνο το εννέα τοις εκατό των υποψηφίων ήταν γυναίκες καλλιτέχνιδες. Αμέσως μετά την εν λόγω απονομή, πολλά μέσα ενημέρωσης διέδιδαν πως τα Γκράμι απογοήτευσαν τις γυναίκες, εστιάζοντας στο ότι η γυναίκα με τις περισσότερες υποψηφιότητες εκείνη τη χρονιά, η SZA, δεν κέρδισε σε καμία από τις πέντε κατηγορίες που είχε υποψηφιότητα και επίσης, στο ότι παρόλο που ήταν τέσσερις γυναίκες υποψήφιες για το βραβείο Καλύτερη Ποπ Σόλο Ερμηνεία, τελικά απονεμήθηκε στον Εντ Σίραν. Σε συνέντευξή του, ο Νιλ Πόρτναου, ο Πρόεδρος της Ακαδημίας Ηχογραφήσεων προκάλεσε αντιπαράθεση όταν δήλωσε ότι οι γυναίκες καλλιτέχνιδες έπρεπε να "ανεβάσουν στροφές", αν ήθελαν να κερδίσουν βραβεία. Τα σχόλιά του δέχτηκαν δριμεία κριτική από γυναίκες καλλιτέχνιδες, συμπεριλαμβανομένων των Pink, Κέιτι Πέρι, Ίγκι Αζέλια, Halsey, Charli XCX. Επίσης, τα ίδια σχόλια έκαναν δημοφιλές το χάσταγκ #GrammysSoMale στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Το ίδιο ζήτημα που προέκυψε με τη Lorde, έμελλε να ξανασυμβεί λίγο πριν τα Βραβεία Grammy του 2019, όταν η τραγουδίστρια Αριάνα Γκράντε αποφάσισε να μην τραγουδήσει ζωντανά ούτε να παρευρεθεί στην απονομή εξαιτίας μιας διαφωνίας σχετικά με τις επιλογές τραγουδιών για τη ζωντανή ερμηνεία. Αναφέρθηκε ότι η Γκράντε προσβλήθηκε όταν οι παραγωγοί αρνήθηκαν να της επιτρέψουν να ερμηνεύσει το πρόσφατο τραγούδι της "7 Rings". Συμβιβάστηκαν, αφήνοντας την τραγουδίστρια να κρατήσει μόνο τη μελωδία αυτού του τραγουδιού και αυτοί να επιλέξουν το δεύτερο τραγούδι, αναγκάζοντας έτσι την Γκράντε να ακυρώσει την εμφάνιση εξ ολοκλήρου. Επίσης, έχουν αφεθεί υπονοούμενα πως δεν υπήρχαν ανάλογες αντιδράσεις από τους παραγωγούς για τις ερμηνείες αντρών καλλιτεχνών.
Τηλεοπτική μετάδοση
Τα Γκράμι προβάλλονταν παλιότερα τηλεοπτικά από το κανάλι ΑBC, ενώ τα 61α βραβεία προβλήθηκαν σε ζωντανή μετάδοση από το κανάλι CBS. Υπολογίζεται ότι τα παρακολουθούν κάθε χρόνο ζωντανά ή μαγνητοσκοπημένα περίπου ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι, σε πάνω από 150 χώρες. Επίσης, τα βραβεία παραδοσιακά λαμβάνουν χώρα κάθε δεύτερη Κυριακή του Φεβρουαρίου.
Κατάλογος έργων του Αντρέα Πιζάνο
Campanile di Giotto
Ανάγλυφα του Αντρέα Πιζάνο στο κάτω διάζωμα του κωδωνοστασίου του Καθεδρικού Ναού της Φλωρεντίας (του λεγόμενου Campanile του Τζόττο). 1334–1336, μάρμαρο. Σήμερα στο Museo dell'Opera del Duomo. Για αγάλματα και ανάγλυφα του Campanile βλ. επίσης τα λήμματα Κατάλογος έργων του Ντονατέλλο και Κατάλογος έργων του Λούκα ντελλα Ρόμπια.
La Porta Sud
Πρόκειται για την νότια πύλη του Βαπτιστηρίου της Φλωρεντίας, την οποία σχεδίασε ο Αντρέα Πιζάνο μεταξύ των ετών 1330 και 1336. Τα δύο ορειχάλκινα φύλλα της φέρουν επιχρυσωμένες παραστάσεις με την ζωή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (οι πέντε σειρές από πάνω) και με τις Αρετές (οι δύο κάτω). Να σημειωθεί ότι η πύλη αυτή του Πιζάνο βρισκόταν κάποτε απέναντι από την πρόσοψη του καθεδρικού ναού, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η ανυπέρβλητη Πύλη του Παραδείσου του Γκιμπέρτι.
(Για την Πύλη του Παραδείσου και την Βόρεια Πύλη του Βαπτιστηρίου της Φλωρεντίας βλέπε το λήμμα Κατάλογος έργων του Λορέντσο Γκιμπέρτι).
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Φόρκιδες
Στην ελληνική μυθολογία με τη συλλογική ονομασία Φόρκιδες ή Φορκυάδες είναι γνωστές οι θυγατέρες του Φόρκυος και της Κητούς (η οποία κατά μία εκδοχή ήταν ετεροθαλής αδελφή του, ως κόρη της Γαίας). Φόρκιδες ήταν οι Γραίες, οι Γοργόνες και οι Σειρήνες (για κάποιους συγγραφείς και η Σκύλλα και η Χάρυβδις). Οι Φόρκιδες έμειναν περιβόητες ως σύμβολα της τρομακτικής ασχήμιας, πιθανώς αλληγορία ή υποδήλωση για τα δυσάρεστα αποτελέσματα της αιμομιξίας.
Πηγές
Φορκιδες Φορκιδες Φορκιδες
God Save Our Solomon Islands
Το God Save Our Solomon Islands (Ο Θεός να σώζει τα Νησιά μας του Σολομώντα) καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος το 1978 έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας. Το κείμενο γράφηκε από τον Panapasa Balekana και το Matila Balekana, σε σύνθεση του Panapasa Balekana.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Νήσων του Σολομώντα
Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου
Ο Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων του Δημοσίου (ΟΠΑΔ) συστάθηκε ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με τον ν. 2768/1999 εποπτευόμενο από το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας και Υπουργείο Οικονομικών το 1999 ως φορέας κοινωνικής ασφάλισης. Το 2008, με το Ν. 3655/2008, εντάχθηκε στον ΟΠΑΔ το Ταμείο Υγείας Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων (ΤΥΔΚΥ). Με το Ν. 3918/2011 ο ΟΠΑΔ συγχωνεύθηκε στον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ). Στα πλαίσια αυτά, όλες οι περιφερειακές υπηρεσίες του τέως ΟΠΑΔ εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ, ενώ το ρόλο των περιφερειακών υπηρεσιών του νέου ΟΠΑΔ καλύπτουν πλέον οι περιφερειακές υπηρεσίες του ΤΥΔΚΥ ενώ από το 2017 οι περιφερειακές υπηρεσίες αντικαταστάθηκαν από τον ΕΦΚΑ.
Κατηγορία:Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Αμαρακόσα
thumb|Το εξώφυλλο μιας σημερινής εκδόσεως του Αμαρακόσα Το Αμαρακόσα (αγγλ. Amarakosha, δεβαναγ. अमरकोशः ) είναι λεξικό και θησαυρός της σανσκριτικής γλώσσας, έργο που θεωρείται κλασικό στο είδος του και κορυφαίο για την εποχή του. Είναι ο κοινός τίτλος του αρχαίου έργου Ναμαλινγκανουσασάναμ (δεβαναγ.: नामलिङ्गानुशासनम्, τίτλος που μεταφράζεται ως «οδηγίες/διδασκαλία σχετικώς με ονόματα και γένη»), που συγγράφηκε από τον Ινδό λόγιο του 4ου ή του 6ου αιώνα μ.Χ. Αμαρασίμχα. Η ονομασία «Αμαρακόσα» προέρχεται από τις σανσκριτικές λέξεις amara = αθάνατος και kosha = θησαυρός, συλλογή, λεξικό.
Κατά τον Άρθουρ Μπα Κηθ είναι ένα από τα αρχαιότερα σωζόμενα έργα αναφοράς της σανσκριτικής, ο συγγραφέας του οποίου «γνώριζε τα έργα του Καλιντάσα». Ο ίδιος ο Αμαρασίμχα αναφέρει 18 προγενέστερα έργα, τα οποία έχουν όλα χαθεί. Υπάρχουν περισσότερα από σαράντα έργα σχολιασμού του Αμαρακόσα.
Συγγραφή
Λέγεται ότι ο Αμαρασίμχα ήταν ένας από τους ναβαράτνας («εννέα πολύτιμους λίθους») της αυλής του Βικραμαντίτυα, του θρυλικού βασιλιά του Ουτζαίν, ο οποίος όμως τοποθετείται προγενέστερα, στα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ.. Κάποιες πηγές ωστόσο υποδεικνύουν ότι ο Αμαρασίμχα ανήκε στην περίοδο του ιστορικού βασιλιά Βικραμαντίτυα Α΄ του 7ου αιώνα (της δυναστείας των Τσαλούκυα).
Ο Μιράσι εξετάζει επίσης το ζήτημα της χρονολογήσεως της δημιουργίας του Αμαρακόσα και ανιχνεύει την πρώτη αξιόπιστη αναφορά σε αυτό στο «Αμογκαβρίτι» του Σακαταγιάνα, που συντέθηκε κατά τη βασιλεία του Αμογκαβάρσα (814-867 μ.Χ.).
Οργάνωση του κειμένου
Το Αμαρακόσα είναι γραμμένο σε στίχους που μπορούν να απομνημονευθούν εύκολα. Υποδιαιρείται σε τρία kāṇḍa (μεγάλα κεφάλαια). Το πρώτο, το Svargādi-kāṇḍa (= «ουράνια και άλλα») περιέχει λέξεις σχετικές με τον ουρανό, τους θεούς και άλλα ουράνια όντα. Το δεύτερο, το Bhūvargādi-kāṇḍa (= «γη και άλλα») περιέχει λέξεις σχετικές με τη γη, τις πόλεις, τα ζώα και τους ανθρώπους. Το τρίτο, το Sāmānyādi-kāṇḍa (= «κοινό») περιέχει λέξεις σχετικές με τη γραμματική και ποικίλα άλλα θέματα. Οι λέξεις δεν είναι οργανωμένες με αλφαβητική σειρά, όπως στα συνήθη λεξικά.
Το Svargādi-kāṇḍa ξεκινά με τον στίχο «Svar-avyayaṃ-Svarga-Nāka-Tridiva-Tridaśālayāḥ», που δίνει συνώνυμα του ουρανού. Αν και ο Αμαρασίμχα θεωρείται ότι ήταν Βουδιστής, το έργο του αντανακλά τη χρονική περίοδο πριν την επικράτηση του διχασμού ανάμεσα στον Ινδουισμό και τον Βουδισμό. Σχόλια επί του Αμαρακόσα έχουν γραφεί από Ινδουιστές, Τζαϊνιστές και Βουδιστές λόγιους ανά τους αιώνες.
Το δεύτερο κεφάλαιο, το Bhuvargādi-kāṇḍa, υποδιαιρείται σε δέκα ενότητες («βάργκας»), τις εξής: Bhuvarga (Γη), Puravarga (πόλεις), Shailavarga (βουνά), Vanoshadivarga (δάση και φάρμακα), Simhadivarga (λιοντάρια και άλλα ζώα), Manushyavarga (ανθρωπότητα), Bramhavarga (Βραχμάνοι), Kshatriyavarga (Κσατρίγια), Vysyavarga (Βαϊσίγια) και Sudravarga (Σούντρα).
Το όλο έργο χρησιμοποιείται ακόμα ως μία από τις κυριότερες πηγές της σανσκριτικής γλώσσας και της γραμματικής της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λεξικά Κατηγορία:Σανσκριτική γλώσσα
Σμίλα (Μακεδονία)
Η Σμίλα ήταν αρχαία ελληνική πόλη (πόλη-κράτος) στην Χαλκιδική, αρχαία Μακεδονία. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ως μία από τις πόλεις —μαζί με τις Λίπαξο, Κώμβρεια, Λίσαια, Γίγωνο, Κάμψα, Αίνεια— που βρίσκονταν στην περιοχή του Θερμαϊκού Κόλπου, εντός περιοχής γνωστής ως Κρουσίδα κοντά στη χερσόνησο της Παλλήνης, όπου ο Ξέρξης συγκέντρωσε στρατεύματα κατά την εκστρατεία του έτους 480 π.Χ. Στη συνέχεια, η πόλη προσχώρησε στην Συμμαχία της Δήλου, καθώς εμφανίζεται σε κατάλογο εισφορών προς την Αθήνα το 434/3 π.Χ.
Η ακριβής τοποθεσία της δεν έχει ακόμη ταυτοποιηθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη της Συμμαχίας της Δήλου Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Χαλκιδικής
Έμσια βαθμίδα
Η Έμσια βαθμίδα (Emsian) είναι η νεότερη από τις τρεις φάσεις της πανίδας της Παλαιοδεβόνιας υποπεριόδου της Δεβόνιας περιόδου, που ανήκει στον Παλαιοζωικό Αιώνα της γεωλογικής ιστορίας της Γης. Ως χρονικό στάδιο, η Έμσια βαθμιδα χρονολογείται στα 400 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα και διάρκεσε κατά μέσο όρο 14 εκατομμύρια έτη (η μακρότερη από τις τρεις βαθμίδες της Παλαιοδεβόνιας). Ακριβέστερα, εκτιμάται ότι άρχισε πριν από 407,6 ± 2,6 εκατομμύρια έτη και έληξε πριν από 393,3 ± 1,2 εκατομμύρια έτη. Διαδέχθηκε την Πράγια βαθμίδα και ακολουθήθηκε από την Αϊφέλια βαθμίδα. Η Έμσια βαθμίδα πήρε το όνομά της από τον ποταμό Εμς της Γερμανίας.
Στη Βόρεια Αμερική η Έμσια βαθμίδα αντιπροσωπεύεται από τη στρωματική διάπλαση του Σώκιλ (Sawkill) ή «σωκίλλια εποχή».
Παλαιοντολογία
thumb|right|Καλλιτεχνική αναπαράσταση δρεπανασπίδας
Άγναθοι
Τουλάχιστον τέσσερα γένη άγναθων υδρόβιων οργανισμών έχουν σωζόμενα απολιθώματα στην Έμσια βαθμίδα. Τα εξής τρία ανευρίσκονται σε όλη την Παλαιοδεβόνια υποπερίοδο:
Ακόμα ένα γένος δεν έχει προσδιορισθεί τόσο καλώς χρονικά: είναι η πρωτασπίς, απολιθωμένα δείγματα της οποίας έχουν βρεθεί στο Ουαϊόμινγκ και το Άινταχο των ΗΠΑ.
Πλακόδερμα
Το γένος πρωτόγονου ψαριού γεμουενδίνη (Gemuendina) έχει βρεθεί απολιθωμένο στον σχηματισμό του Χούνσρυκ, στη Γερμανία.
Παραπομπές
Εμσια
Έξυπνη γεωργία
Ιστορία
Η Έξυπνη Γεωργία έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1929 όταν οι Linsley και Bauer ανέπτυξαν τον πρώτο συντακτικό χάρτη για τη μελέτη της μεταβλητότητας του pH στο έδαφος, ωστόσο συστηματική έρευνα για εφαρμογές Έξυπνης Γεωργίας ξεκίνησε την δεκαετία του 1980. Την περίοδο αυτή μεταξύ άλλων δημιουργήθηκε ο πρώτος μετρητής απόδοσης καλλιέργειας σε θεριζοαλωνιστική μηχανή, κατασκευάστηκαν οι πρώτοι αισθητήρες εδάφους που θεωρούνται πρόγονοι των σημερινών αισθητήρων του Internet of Things και αναπτύχθηκε το σύστημα εντοπισμού θέσης Global Positioning System (GPS) από τον Roger Lee Easton. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 σχεδιάστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν ειδικά συστήματα ανίχνευσης εδάφους που μετρούσαν την περιεκτικότητας χλωροφύλλης στην καλλιέργεια. Μέχρι το 2002 είχαν λάβει χώρα εδαφικές μετρήσεις ηλεκτρικής αγωγιμότητας, δορυφορικές λήψεις εικόνων και το πρώτο συστήματα ανίχνευσης ζιζανίων σε καλλιέργειες. Τα έτη 1997 και 2005 διοργανώθηκαν για πρώτη φορά Ευρωπαϊκά και Ασιατικά συνέδρια που αφορούσαν την ευφυή γεωργία, κλάδος που έκτοτε αποτελεί σε παγκόσμια κλίμακα σημείο μεγάλου ενδιαφέροντος και επενδύσεων τόσο από κρατικούς φορείς όσο και από επιχειρήσεις. Τέλος το 2015 έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα farmbot όπως πλήρως αυτόνομα συστήματα άρδευσης.
Έξυπνη Γεωργία
Η Έξυπνη Γεωργία αποτελεί εξέλιξη της κλασικής γεωργίας που συνδυάζει σύγχρονες τεχνολογίες, αισθητήρες και δεδομένα για να βελτιστοποιήσει υπάρχουσες αγροτικές δραστηριότητες, μειώνοντας το ρίσκο και παράλληλα αυξάνοντας την ποιότητα και την απόδοση των αγροτικών προϊόντων. Επιπλέον δίνει νέες και καινοτόμες δυνατότητες στους αγρότες όπως η παρακολούθηση δεδομένων σχετικά με τον αγρό τους σε πραγματικό χρόνο με την χρήση των Big Data για την άμεση και αποτελεσματική λήψη αποφάσεων.
Αναλυτικότερα η Έξυπνη Γεωργία πρεσβεύει την εφαρμογή των σύγχρονων Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών στην γεωργία φέρνοντας την τρίτη Πράσινη Επανάσταση. Ύστερα από τις επαναστάσεις αναπαραγωγής των φυτών και της γενετικής, η Πράσινη Επανάσταση αρχίζει και επιβάλλεται στο γεωργικό κόσμο με βάση την συνδυασμένη εφαρμογή των λύσεων ΤΠΕ όπως ο εξοπλισμός ακριβείας, το Internet of Things, οι αισθητήρες και ενεργοποιητές, τα συστήματα γεω-εντοπισμού, τα Big Data, τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και η ρομποτική για την υλοποίηση farmbot.
Η Έξυπνη Γεωργία βελτιστοποιεί την γεωργική παραγωγή μειώνοντας τα κόστη και χρησιμοποιώντας τους πόρου στο έπακρο. Έρευνες σε παγκόσμια κλίμακα σχετικά με την εφαρμογή λύσεων ευφυής γεωργίας έδειξαν πως ενώ στις ΗΠΑ το 20-80% των γεωργών χρησιμοποιούν κάποια λύση Έξυπνης Γεωργίας, στην Ευρώπη μόνο το 0% -24% των γεωργών χρησιμοποιεί κάτι αντίστοιχο. Οι εφαρμογές Έξυπνης Γεωργίας βοηθούν τον γεωργό με την χρήση δεδομένων να εκμεταλλεύεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους πόρους του όπως το ανθρώπινο δυναμικό, τα μηχανήματα και τον αγρό με σκοπό να αυξήσει την ποιότητα και την ποσότητα παραγωγής και να ελαχιστοποιήσει την σπάταλή παρών και το ρίσκο από εξωτερικούς παράγοντες όπως οι περιβαλλοντικές συνθήκες.
Θα μπορούσαμε να κατατάξουμε τα συστήματα Έξυπνης Γεωργίας σε 3 βασικές κατηγορίες:
Οι εφαρμογές Έξυπνης Γεωργίας δεν στοχεύουν αποκλειστικά σε μεγάλα αγροκτήματα. Τα οφέλη τους μπορούν να εκμεταλλευτούν και μικρές ή μεσαίες αγροτικές επιχειρήσεις ώστε να αυξήσουν τα κέρδη και την ανταγωνιστικότητά τους μέσα από υγιή ανάπτυξη. Η Έξυπνη Γεωργία λοιπόν ενισχύει τον πρωτογενή τομέα της γεωργία εμπνέοντας σεβασμό και διαφάνεια στον ευρωπαίο καταναλωτή με ποιοτικότερα προϊόντα σε μεγαλύτερες ποσότητες και πιο προσιτές τιμές. Πέρα από την οικονομία, σημαντικά οφέλη έχει και το περιβάλλον καθώς μειώνεται η αλόγιστη σπατάλη πόρων όπως το νερό και βελτιώνονται αγροτικές πρακτικές χρησιμοποιώντας λιγότερα φυτοφάρμακα.
Έξυπνη γεωργία στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα η πρώτη εφαρμογή έξυπνης γεωργίας που τέθηκε σε εμπορική λειτουργία είναι το GaiaSense, που αναπτύχθηκε από την εταιρεία Neuropublic. Την εφαρμογή μπορεί να την κατεβάσει κάποιος σε δοκιμαστική λειτουργία για όλα τα smartphones. Παίρνει αυτόματα τις πληροφορίες από τη δήλωση ΟΣΔΕ του παραγωγού και παρέχει όλες τις πληροφορίες ανά χωράφι. Το κόστος της εφαρμογής είναι 30 ευρώ συν ΦΠΑ ετησίως για τις υπηρεσίες του πακέτου GaiaSense1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ε
Μάχη Μονής Τσέπου
μικρογραφία|Τμήματα του στρατού της Βορείου Ηπείρου στην Μονή Τσέπου. Η Μάχη της Μονής Τσέπου (20-23 Απριλίου 1914) ήταν ένοπλη σύγκρουση μεταξύ των βορειοηπειρωτικών και των αλβανικών δυνάμεων και θεωρείται σημείο καμπής για την εδραίωση της Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου.
Το μέτωπο
Η γραμμή του μετώπου που έλεγχαν οι δυνάμεις της Αυτόνομης Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου, βόρεια του Αργυροκάστρου, που ήταν και η έδρα της Προσωρινής Κυβέρνησης, βρισκόταν νότια από τη συμβολή των ποταμών Βελίτσα και Δρίνου και εκτινόταν μέχρι τα υψώματα της Τσεπούνας και κοντά στο χωριό Μοσχοχώρι.
Η συμπλοκή
Στον κεντρικό τομέα του μετώπου, βόρεια του Αργυροκάστρου, ήταν έντονος ο κίνδυνος κατάρρευσης, καθώς αλβανικά τμήματα είχαν προωθηθεί στο υψώματα της Μονής Τσέπου και ήταν έτοιμα να συνεχίσουν την προέλαση νοτιότερα. Η βορειοηπειρωτική πλευρά βρισκόταν σε δυσχερή θέση προσπαθώντας να συγκεντρώσει άμεσα ενισχύσεις. Επικεφαλής της αμυντικής διάταξης ήταν ο ταγματάρχης Βλάσης Καραχρήστος, διοικητής του Συντάγματος Δελβίνου, ενώ η κατάσταση ανάγκασε τον ίδιο τον υπουργό άμυνας της Βορείου Ηπείρου, Δημήτριο Δούλη να επεμβεί και να τοποθετήσει σε αμυντικές θέσεις στην περιοχή το Σώμα Ερυθροχιτώνων του Αλέξανδρου Ρώμα και τον Ανεξάρτητο Λόχο Λαμπόβου, με επικεφαλής τον λοχαγό Γεράσιμο Πνευματικάτο.
Οι αλβανικές ομάδες, με την υποστήριξη Ολλανδών αξιωματικών, εξαπέλυσαν την κύρια επίθεσή τους στον τομέα της Μονής Τσέπου και τα κοντινά υψώματα στην Τσεπούνα και το Μοσχοχώρι. Κατάφεραν να προωθηθούν αρκετά και να καταλάβουν αρχικά σημαντικές θέσεις. Όμως μετά από εντολή του Βλάση Καραχρήστου, που θεώρησε ότι περαιτέρω υποχώρηση θα έθετε σε σοβαρό κίνδυνο το μέλλον του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα, εξαπολύθηκε νυχτερινή επιχείρηση για την ανακατάληψη της Μονής Τσέπου. Ο αιφνιδιασμός τελικά πέτυχε, παρόλα τα σφοδρά εχθρικά πυρά που συγκέντρωσε η επίθεση.
Η αλβανική αντίδραση συνεχίστηκε για περίπου μία ώρα, μετά την ανακατάληψη της Μονής, όμως με την άφιξη βορειοηπειρωτικών ενισχύσεων, ξεκίνησε η αλβανική υποχώρηση. Την επόμενη ημέρα τα βορειοηπειρωτικά τμήματα συνέχισαν την προέλασή τους μέχρι τις όχθες του Βελίτσα και στο χωριό Πλέτι.
Η σύγκρουση στην περιοχή της Μονής Τσέπου και η επιτυχία των Βορειηπειρωτών είχαν σημαντικό θετικό αντίκτυπο για τη συνέχιση του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα, ενώ η αλβανική προέλαση προς το Αργυρόκαστρο, ανατράπηκε οριστικά.
Πηγές
Τσέπου Κατηγορία:Ιστορία της Ηπείρου
Γεγονότα Νοεμβρίου 2012
1η Νοεμβρίου
(The Wall Street Journal) (ABC News) (US News)
18 Νοεμβρίου
(Al Jazeera)
22 Νοεμβρίου
(The Telegraph) (BBC)
28 Νοεμβρίου
(AFP μέσω MSN News)
30 Νοεμβρίου
11
Σάντα Μαρία ντελ Ορατσιόνε ε Μόρτε
Η Σάντα Μαρία ντελ Ορατσιόνε ε Μόρτε (ιταλ. Santa Maria dell’ Orazione e Morte [μτφ. Αγία Μαρία της Προσευχής και του Θανάτου]) είναι χριστιανικός ναός στην πόλη της Ρώμης, στην περιοχή που ονομάζεται Κάμπο ντε Φιόρι, και συγκεκριμένα στην αριστοκρατική Βία Τζούλια.
Σε αυτήν την εκκλησία, που είναι αφιερωμένη στην Αγία Μαρία της Προσευχής και του Θανάτου, δίνεται έμφαση στο θέμα του θανάτου με μακάβριες απεικονίσεις. Οι πόρτες και τα παράθυρα στην εντυπωσιακή μπαρόκ πρόσοψη του Φερνάντο Φούγκα είναι διακοσμημένα με φτερωτά κρανία. Πάνω από την κεντρική είσοδο υπάρχει μια κλεψύδρα που συμβολίζει το θάνατο.
Το 16ο αιώνα συστάθηκε εδώ μια αδελφότητα πιστών που περισυνέλεγε τα πτώματα αγνώστων νεκρών και τους έθαβε με χριστιανικό τρόπο. Η αδελφότητα, που ιδρύθηκε κατά τη δεκαετία του 1560, συνεχίζει μέχρι σήμερα το φιλανθρωπικό της έργο. Οι κηδείες λάμβαναν χώρα στο δικό τους νεκροταφείο, που κάποτε βρισκόταν στις όχθες του Τίβερη πλάι στο ναό. Ο αρχιτέκτων της εκκλησίας και ο Σαν Κάρλο Μπορρομέο ήταν μέλη της αδελφότητας. thumb|αριστερά|250px|Κουτί για προσφορές στον ναό.
Ο ναός χτίστηκε αρχικά το 1575 και ξαναχτίστηκε από τον Φούγκα το 1733 σε ελλειπτικό σχέδιο. Στο εσωτερικό υπάρχουν τοιχογραφίες του Τζιοβάνι Λανφράνκο που απεικονίζουν τον Άγιο Αντώνιο Άμποτ και των Άγιο Παύλο των Θηβών. Στο πρώτο παρεκκλήσι δεξιά υπάρχει ο Μυστικός Γάμος της Αγίας Αικατερίνης, ενώ η Αγία Τράπεζα είναι διακοσμημένη με μια Σταύρωση (1680) από τον Τσίρο Φέρρι. Στο πρώτο παρεκκλήσι αριστερά υπάρχει η Ανάπαυση κατά τη Φυγή στην Αίγυπτο, ζωγραφισμένη από τον Λορέντζο Μαζούτσι.
Πηγές
Μαρία Ορατσιόνε Μόρτε Μαρία Ορατσιόνε Μόρτε
Αρχιμήδεια ιδιότητα
Η Αρχιμήδεια ιδιότητα στο σύνολο των πραγματικών αριθμών, δηλώνει ότι για όλους τους πραγματικούς αριθμούς x και y με x > 0, υπάρχει φυσικός αριθμός ν τέτοιος ώστε \nu x > y.
Η απόδειξη της ιδιότητας αυτής προκύπτει εύκολα από το γεγονός ότι το σύνολο N των φυσικών αριθμών δεν είναι άνω φραγμένο. Επειδή λοιπόν το N δεν είναι άνω φραγμένο ο πραγματικός αριθμός y/x δεν μπορεί να είναι άνω φράγμα του και επομένως υπάρχει τουλάχιστον ένας φυσικός αριθμός ν τέτοιος ώστε \nu> y/x και ισοδύναμα \nu x> y.
Η γεωμετρική ερμηνεία της αρχιμήδειας ιδιότητας είναι η εξής: για οποιαδήποτε δύο ευθύγραμμα τμήματα, με ένα πεπερασμένο αριθμό ευθυγράμμων τμημάτων ίσων με το μικρότερο από τα δύο, τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο μπορούμε να σχηματίσουμε ευθύγραμμο τμήμα που να ξεπερνά το μεγαλύτερο από τα δύο σε μήκος.
Κατηγορία:Μαθηματική ανάλυση Κατηγορία:Αρχιμήδης
Δάφνη Ελυμνίων Εύβοιας
Η Δάφνη Ελυμνίων ή Κεχριών είναι ημιορεινό χωριό στην βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Δάφνη βρίσκεται σε απόσταση περίπου 8 χλμ. ΒΑ. από την Λίμνη (έδρα δήμου), 70 ΒΔ. από την Χαλκίδα και έχει υψόμετρο 150 μέτρα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό δημιουργήθηκε από την μετακίνηση κατοίκων της περιοχής από μικρότερους οικισμούς επειδή είχε πλούσια βλάστηση για την βοσκή κοπαδιών ενώ την περίοδο της Επανάστασης του 1821 έγινε χώρος εχθροπραξιών για τους Έλληνες οπλαρχηγούς της βόρειας Εύβοια. Η παλιά του ονομασία ήταν Μαντανικά με δυο εκδοχές για την προέλευσή της. Η μια ότι προέρχεται από τη λέξη "μαντάνι", δηλ. εργαστήριο κινούμενο με την δύναμη του νερού και η δεύτερη από την τουρκική λέξη "μεϊντάν" που σημαίνει αλάνα, άπλα, απλοχωριά. Η σημερινή της ονομασία προέρχεται από ένα μεγάλο δέντρο που υπήρχε δίπλα στην εκκλησία του χωριού Άγιο Δημήτριο.
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αιγαίων με την ονομασία Μανδανικά. Το 1954 με το ΦΕΚ 188Α - 19/08/1954 μετονομάστηκε σε Δάφνη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τις Κεχριές αποτελούν την τοπική κοινότητα Κεχριών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελυμνίων του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 190 κάτοικοι.
Σημείωση
Στην νότια Εύβοια και το δήμο Κύμης-Αλιβερίου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Δάφνη Αυλώνος ενώ στην κεντρική και το Δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων η Δάφνη Νεροτριβιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Μονή Αγίου Αθανασίου Αχαΐας
Ιστορία της Μονής
Η ακριβής χρονολογία ίδρυσης της Μονής μας είναι άγνωστη. Κατά την παράδοση, η ίδρυσή της ανάγεται στα τέλη του 10ου αιώνα όταν Αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο Νικηφόρος Φωκάς. Η πρώτη γραπτή μαρτυρία για την ύπαρξη της Μονής προέρχεται από πατριαρχικό σιγίλιο του 1652 ή 1653, σύμφωνα με το οποίο ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Παΐσιος Α΄ την ανακηρύσσει σε πατριαρχική και σταυροπηγιακή. Το 1781, ο Πατριάρχη Γαβριήλ ο Δ΄ ανανέωσε τα προνόμια της Μονής με νέο Πατριαρχικό σιγίλιο ενώ λίγο αργότερα (1798) ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄, αφού ανανέωσε και αυτός τα προνόμια της Μονής, όρισε, παράλληλα, την ετήσια εισφορά της Μονής προς το Πατριαρχείο στα 105 γρόσια.
Μεγάλη υπήρξε η προσφορά της Μονής κατά την Επανάσταση του 1821 αφού αποτελούσε κέντρο ανεφοδιασμού και καταφύγιο για τους αγωνιστές που μάχονταν εναντίον των Τούρκων. Την ίδια περίοδο η Μονή, μετά από την πώληση ενός μετοχίου της στην περιοχή της Πάτρας, διέθεσε το ποσό των 6000 γροσίων προκειμένου να δαπανηθεί για τις ανάγκες του αγώνα. Μοναχός της υπήρξε ο διαπρεπής ιεράρχης Μητροπολίτης Δέρκων Γρηγόριος που θανατώθηκε από τους Τούρκους τον Ιούνιο του 1821 στην Κωνσταντινούπολη. Με δικές του δαπάνες κατασκευάστηκε το 1819 και η κρήνη που διασώζεται μπροστά από το καθολικό της Μονής. Στις 15 Ιουλίου του 1826 το μοναστήρι πυρπολήθηκε από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ και καταστράφηκε το μεγαλύτερο μέρος του αρχείου του. Από τους 70 περίπου μοναχούς που είχε η Μονή πριν την Επανάσταση απέμειναν το 1830 μόνο επτά, ενώ τα χρέη της αυξάνονταν συνεχώς. Το 1850 ανέλαβε τη διοίκηση της Μονής ο ιερομόναχος Παρθένιος Χρόνης, από το γειτονικό χωριό Φίλια, και κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να ανορθώσει τη Μονή τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και από πλευράς ανθρωπίνου δυναμικού. Μέχρι το θάνατό του, το 1875, οι μοναχοί ξεπέρασαν τους 60. Στη συνέχεια η Μονή άρχισε να παρακμάζει με αποτέλεσμα το 1928 να προσαρτηθεί ως μετόχι στη Μονή της Αγίας Λαύρας των Καλαβρύτων.
Στις 25 Ιουνίου 1943 τα ιταλικά στρατεύματα κατοχής λεηλάτησαν το μοναστήρι και συνέλαβαν δύο μοναχούς που βρίσκονταν εκεί. Όταν, στη συνέχεια, ο ένας από αυτούς, ο π. Αμβρόσιος Παπαρρηγόπουλος, προσπάθησε να διαφύγει, θανατώθηκε από τα πυρά των Ιταλών. Δύο μήνες αργότερα, στις 25 Αυγούστου 1943, η Μονή πυρπολείται από τους Γερμανούς. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ξεκίνησε η ανοικοδόμηση της Μονής, χωρίς ωστόσο να ολοκληρωθεί πλήρως. Μέχρι σήμερα έχει αναστηλωθεί μόνο η νότια πτέρυγα και το καθολικό της Μονής.
Το καθολικό της Μονής
Το καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στον Άγιο Αθανάσιο Πατριάρχη Αλεξανδρείας το Μέγα. Πρόκειται για λιθόκτιστος, κεραμοσκεπή ναό σε ρυθμό τρίκλιτης βασιλικής με οκταγωνικό τρούλο που κτίστηκε το 1763 σύμφωνα με επιγραφή σε μαρμάρινο εντοιχισμένο λίθο που βρίσκεται πάνω από τη θύρα της εισόδου του. Ο ναός είχε ξυλόγλυπτο τέμπλο με πολλές παλιές εικόνες που δυστυχώς σήμερα δεν σώζονται, λόγο της πυρπόλησης της Μονής από τους Γερμανούς το 1943.
Η Μονή εορτάζει στις 18 Ιανουαρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Αθανασίου, και στις 2 Μαΐου, ημέρα ανακομιδής των ιερών λειψάνων του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Αίνεια
thumb|right|300px|Νόμισμα της Αίνειας, με το πορτρέτο του [[Αινείας|Αινεία. Περί το 510-480 π.Χ. ]] Η Αίνεια (Αἴνεια) ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην βορειοδυτική Χαλκιδική, που λέγεται ότι ιδρύθηκε από τον Αινεία, και βρισκόταν, σύμφωνα με τον Τίτο Λίβιο, απέναντι από την Πύδνα, 24 χιλιόμετρα από την Θεσσαλονίκη. Φαίνεται ότι βρισκόταν στο ακρωτήριο του Μεγάλου Εμβόλου, που σχηματίζεται στην βορειοδυτική γωνία της χερσονήσου της Χαλκιδικής, περίπου 10 γεωγραφικά μίλια από την Θεσσαλονίκη, και το οποίο μπορεί να ταυτιστεί με το ακρωτήριο Αινείον του Ψευδοσκύμνου. Η Αινεία πρέπει επομένως να βρισκόταν βορειότερα από την Πύδνα. Αποικίστηκε από τους Κορινθίους. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο, και συνέχισε να είναι ένα σημαντικός οικισμός μέχρι την εποχή των Ρωμαϊκών πολέμων στην Ελλάδα, παρότι αναφέρεται ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού της μεταφέρθηκε στην Θεσσαλονίκη, όταν αυτή ιδρύθηκε από τον Κάσσανδρο. Η πόλη στην αρχαιότητα έκοβε δικά της νομίσματα, μερικά από τα οποία σώζονται σήμερα.
Ηρακλής Μαρασίδης
Ο Ηρακλής Μαρασίδης (γεν. Δράμα 1957, ύψος 1,81 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και πρωταθλητής Εθνικού Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος, που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα και έκανε πολυετή καριέρα στις επαγγελματικές κατηγορίες.
Ο Μαρασίδης ξεκίνησε την αγωνιστική του πορεία σε μικρή ηλικία από τα τμήματα υποδομών της Δόξας Δράμας, μάλιστα το καλοκαίρι του 1976 κλήθηκε στην Προεθνική Ομάδα των Ελπίδων για προετοιμασία ενόψει Ευρωπαϊκών υποχρεώσεων. Το καλοκαίρι του 1980 παραχωρήθηκε στον ερασιτεχνικό σύλλογο του Ακρίτα Νευροκοπίου που μετείχε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα την περίοδο 1980-81. Το επόμενο καλοκαίρι (1981) υπέγραψε στον Πανηλειακό, με τα χρώματα του οποίου κατάκτησε τον τίτλο και αγωνίσθηκε στη Β΄Εθνική την επόμενη περίοδο (1982-83). Το 1983-84 κέρδισε την άνοδο στη Β΄Εθνική, με τα χρώματα του Αθηναϊκού. Τη διετία 1985-1986 ήταν ο βασικός γκολκίπερ της Νίκης Βόλου στη Γ΄Εθνική (Βόρειος Όμιλος). Συνέχισε για μια πενταετία με τα χρώματα του Ολυμπιακού Βόλου (1987-1991), κατακτώντας μια άνοδο (σαν δευτεραθλητής) στην Α΄Εθνική (1987-88) και λαμβάνοντας μέρος σε 35 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της μεγάλης κατηγορίας.
Το 1991-92 ήταν στέλεχος της ΕΑΡ στη Β΄Εθνική, για να επιστρέψει στον Ολυμπιακό Βόλου για ακόμη 2 σεζόν (1993-1994).
Συνέχισε την πλούσια σταδιοδρομία του, κατακτώντας μια ακόμη άνοδο, τη φορά αυτή από το τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα (1997), με τα χρώματα του Α.Ο. Σκιάθου, στον οποίο αγωνίστηκε και τη σεζόν 1997-98. Έπαιξε για ακόμη 10 χρόνια, έως και την περίοδο 2007-08 (όταν ήταν πλέον 51 ετών), στο Ορμίνιο Πορταριάς και στο Διαγόρα Στεφανοβίκειου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ρούζα Μάρια Γκοζντζιέφσκα
Η Ρούζα Μάρια Γκοζντζιέφσκα (πολωνικά: Róża Maria Goździewska), γνωστή και ως Ρουζίτσκα Γκοζντζιέφσκα (Różyczka Goździewska, με το Różyczka να είναι υποκοριστικό του μικρού της ονόματος, που σημαίνει «Μικρή Ρούζα») (31 Μαρτίου 1936 – 29 Οκτωβρίου 1989) ήταν Πολωνή νοσηλεύτρια, γνωστή ως η νεότερη νοσηλεύτρια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας το 1944, όταν ήταν παιδί.
Βιογραφία
Η Γκοζντζιέφσκα γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1936. Ο πατέρας της σκοτώθηκε από την Γκεστάπο το 1943. Ένα χρόνο αργότερα, την 1η Αυγούστου, η πόλη της Βαρσοβίας βυθίστηκε στην εξέγερση κατά των Γερμανών κατακτητών, με τον άμαχο πληθυσμό να βρίσκεται στη μέση. Αρκετά παιδιά στρατιώτες συμμετείχαν στις μάχες στο πλευρό των Πολωνών ανταρτών.
Η Γκοζντζιέφσκα, 8 ετών εκείνη την εποχή, βοηθούσε στο υπαίθριο νοσοκομείο στην οδό Μονιούσκι (Moniuszki) 11 στη Βαρσοβία. Την περιέγραψαν ως νοσηλεύτρια επειδή έκανε τους ασθενείς να χαμογελούν, τους έφερνε νερό να πιουν και προσπαθούσε να απομακρύνει τις μύγες. Αυτό το υπαίθριο νοσοκομείο συνδέθηκε με την μονάδα της Εταιρείας του Εσωτερικού Στρατού των Πολωνών ανταρτών. Η συγγενής της, Γιαντβίγκα Ομπρετένι, 19 ετών τότε, ήταν επίσης νοσηλεύτρια στην Εξέγερση.
Μια φωτογραφία της Γκοζντζιέφσκα, φορώντας ένα περιβραχιόνιο του Ερυθρού Σταυρού, τραβήχτηκε στις αρχές Αυγούστου 1944 από τον Εουγκένιους Λοκάισκι, γνωστού με το ψευδώνυμο «Brok», έναν αντιστασιακό και φωτογράφο του Εσωτερικού Στρατού, ο οποίος θα πέθαινε ένα μήνα αργότερα. Η Εξέγερση, αφού υπέστη μεγάλες απώλειες μεταξύ των αμάχων συμμετεχόντων, τελικά καταπνίγηκε από τους Γερμανούς στις 2 Οκτωβρίου. Η Γκοζντζιέφσκα και η αδελφή της επέζησαν του πολέμου. Στη συνέχεια, παρακολούθησε ένα γυμνάσιο που διοικούσαν οι Ουρσουλίνες, αποφοίτησε από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Σιλεσίας και το 1958 μετανάστευσε στη Γαλλία, όπου παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά. Πέθανε στις 29 Οκτωβρίου 1989.
Μνήμη
Στις αρχές του 21ου αιώνα, η φωτογραφία της κέρδισε την αναγνώριση, αφού χρησιμοποιήθηκε σε διάφορα υλικά που δημοσιεύτηκαν από το Μουσείο Εξέγερσης της Βαρσοβίας. Η φωτογραφία της επιχρωματίστηκε τη δεκαετία του 2010 και στα τέλη της δεκαετίας του 2010 χαρακτηρίστηκε ως «πολύ γνωστή» και ακόμη και ως μία από τις πιο διάσημες φωτογραφίες της Εξέγερσης της Βαρσοβίας.
Άνα Πατρίσια Ρόχο
H Άνα Πατρίσια Ρόχο (Ana Patricia Rojo, γεννημένη ως Άνα Πατρίσια Ρόχο Εστέιν Ana Patricia Rojo Stein, 13 Φεβρουαρίου 1974 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Έγινε γνωστή από τις τηλενουβέλες María la del barrio και Esmeralda.
Η Ρόχο γεννήθηκε στη Βιγιαερμόσα το 1974. Είναι κόρη του ηθοποιού Γουστάβο Ρόχο και της Μις Περού 1961 Καρμέλα Εστέιν. Έχει δυο μεγαλύτερους αδελφούς τον Ενρίκε και τον Χουάν Κάρλος Ρόχο Εστέιν. Έχει επίσης μια μεγαλύτερη ετεροθαλής αδελφή από τον πρώτο γάμο του πατέρα της, την Αλεχάντρα Ρόχο Καστεγιάνος. Μέσω του πατέρα της έχει ουρουγουανή και καναρική καταγωγή, ενώ μέσω της μητέρα της έχει περουβιανή καταγωγή.
Η Ρόχο έχει παντρευτεί δυο φορές. Τη πρώτη φορά με τον Αντρές Πουέντες Τζ. από το 2003 μέχρι το 2007. Τη δεύτερη φορά με τον Χόρχε Γκριχάλμπα από το 2009 μέχρι το 2014. Μαζί απέκτησαν δυο κόρες την Άνα Σοφία (γ. το 2011) και την Άνα Μαρία (γ. το 2012).
Έχει χαρακτηριστεί ως αγαπημένη κακιά στις τηλενουβέλες.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Ο Φίλαθλος
Ο Φίλαθλος ήταν ελληνική καθημερινή αθλητική εφημερίδα που κυκλοφορούσε πανελλαδικά και ανήκε στον όμιλο των αδελφών Κουρή (Γιώργου και Μάκη). Το πρώτο φύλλο της κυκλοφόρησε στις 30 Νοεμβρίου 1982 και το τελευταίο στις 3 Οκτωβρίου 2011. Ήταν το πρώτο εκδοτικό εγχείρημα των αδελφών Κουρή μετά την Αυριανή, που κυκλοφορούσε από τον Μάρτιο του 1980.
Ιδρυτής και εκδότης της εφημερίδας ήταν ο Νίκος Καραγιαννίδης (1945-), ο οποίος έχοντας εργαστεί στο παρελθόν ως αθλητικός συντάκτης στο Φως των Σπορ και την Αυγή, αποφάσισε να προχωρήσει στην έκδοση μιας τρίτης αθλητικής εφημερίδας την εποχή που υπήρχαν μόνο η Αθλητική Ηχώ και το Φως των Σπορ, και η οποία δεν θα είχε καμία οπαδική προτίμηση.
Ο Φίλαθλος παρουσίασε έναν διαφορετικό και ανατρεπτικό λόγο στον κόσμο δημιουργώντας ολόκληρη σχολή δημοσιογραφίας μέσα από την οποία αναδείχθηκαν πολλοί νέοι δημοσιογράφοι. Στην ιστορία έμεινε η στήλη «Μέσα / έξω απ’ τα αποδυτήρια» που υπέγραφε ο «Αποδυτηριάκιας» την οποία από το ξεκίνημα της εφημερίδας επιμελούταν ο Καραγιαννίδης και συνέχισε από τα μέσα του 1983 ο Κώστας Καίσαρης (1949-2019) ο οποίος άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του σε αυτή αν και συνεισέφεραν πολλοί ακόμα δημοσιογράφοι μέχρι και το κλείσιμο της εφημερίδας. Στην ιστορία έμεινε και η στήλη «Χωρίς παρωπίδες» του Ηλία Μπαζίνα με θεματολογία που εκτεινόταν σε διάφορους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, ξεπερνώντας κατά πολύ τα αθλητικά γεγονότα. Μόνιμη στήλη στην εφημερίδα με τίτλο «Το καφενείο των φιλάθλων» είχε και ο Γιώργος Γεωργίου από το 1995. Σήμερα, ο «Αποδυτηριάκιας» συνεχίζει μέσω διαδικτύου.
Ο Νίκος Καραγιαννίδης αποχώρησε ξαφνικά από την εφημερίδα το 1994 και προχώρησε μαζί με τον Κωνσταντίνο Ουίλς στην έκδοση της εφημερίδας «Νοκ Άουτ» η οποία κυκλοφόρησε στις 24 Οκτωβρίου 1995 και έκλεισε μόλις δύο εβδομάδες αργότερα στις 7 Νοεμβρίου 1995. Μετά την αποχώρησή του, τη διεύθυνση της εφημερίδας ανέλαβε ο Βαγγέλης Μπαρλάς μέχρι την επιστροφή του Καραγιαννίδη μετά το κλείσιμο του «Νοκ Άουτ». Το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας κυκλοφόρησε στις 3 Οκτωβρίου 2011 υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Κολοκοτρώνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα Κατηγορία:Πρώην αθλητικές εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Kouris Media Group