cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μενέλαος
Στον Τρωικό Πόλεμο
Ο Μενέλαος ήταν ένας από εκείνους που κρύφτηκαν μέσα στον Δούρειο Ίππο. Στην άλωση της Τροίας έτρεξε στο σπίτι του Δηιφόβου, όπου βρισκόταν η Ελένη, σκότωσε τον Δηίφοβο και έσυρε την Ελένη από τα μαλλιά μέχρι τα ελληνικά πλοία. Σύμφωνα όμως με άλλη παράδοση, η Ελένη κατέφυγε στον οικιακό βωμό και, ενώ ο Μενέλαος ήθελε αρχικά να τη σκοτώσει, συμφιλιώθηκε τελικά μαζί της με τη βοήθεια των θεών.
Η επιστροφή από την Τροία
Επιστρέφοντας από την Τροία μετά το τέλος του πολέμου, ο Μενέλαος έφθασε στο Σούνιο και μετά στο ακρωτήριο Μαλέας. Μια τρικυμία όμως εκεί τον παρέσυρε στην Κρήτη, σε βραχώδη ακτή της οποίας καταστράφηκαν τα περισσότερα πλοία του. Μετά την Κρήτη βρέθηκε στην Αίγυπτο, όπου κατά την Οδύσσεια, παρέμεινε 5 χρόνια και έκανε περιουσία. Επιθυμούσε πάντα να επιστρέψει στη Σπάρτη, αλλά εμποδιζόταν συνεχώς από κακοκαιρίες, που έπαψαν μόνο όταν θυσίασε στους θεούς με συμβουλή του Πρωτέως. Μετά, ο Μενέλαος και η Ελένη έφθασαν καλά στη Σπάρτη, 18 χρόνια μετά την αρπαγή της Ελένης από τον Πάρη.
Μετά το τέλος της ζωής του ο Μενέλαος μεταφέρθηκε στα Ηλύσια Πεδία. Κατά μεταγενέστερη εκδοχή, Μενέλαος και Ελένη πήγαν στην Ταυρική να ψάξουν για τον Ορέστη και εκεί θυσιάστηκαν από την Ιφιγένεια στον βωμό της Αρτέμιδας.
Πηγές
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Βασιλείς των Μυκηνών Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σπάρτης Κατηγορία:Μνηστήρες της Ωραίας Ελένης
Εξώστης καφενείου τη νύχτα
Ο πίνακας Εξώστης καφενείου τη νύχτα, επίσης γνωστό ως Εξώστης καφενείου στην Πλατεία ντυ Φόρουμ, είναι μια ελαιογραφία που δημιουργήθηκε από τον Ολλανδό καλλιτέχνη Βίνσεντ βαν Γκογκ σε έναν βιομηχανικό ασταρωμένο καμβά μεγέθους 25 (Toile de 25 figure) στην Αρλ, της Γαλλίας στα μέσα του Σεπτεμβρίου 1888. Ο πίνακας δεν έχει υπογραφεί, μα περιγράφεται και αναφέρεται από τον καλλιτέχνη σε τρία γράμματα. Υπάρχει επίσης ένα μεγάλο σχέδιο με πένα της σύνθεσης που προέρχεται από την κληρονομιά που άφησε ο καλλιτέχνης.
Οι επισκέπτες της περιοχής μπορούν ακόμα να σταθούν στη βορειοανατολική γωνία της Πλατείας ντυ Φορούμ (Place du Forum), όπου ο καλλιτέχνης είχε στήσει το καβαλέτο του. Με θέα τη βεράντα του δημοφιλούς καφενείου προς τη φωτισμένη πλατεία με τεχνητό φωτισμό, καθώς και στο επιβαλλόμενο σκοτάδι της οδού ντυ Παλέ που κατέληγε σε οίκημα (προς τα αριστερά, δεν απεικονίζεται) και πέρα από αυτό, στον πύργο μιας πρώην εκκλησίας (σήμερα είναι το Επιγραφικό Μουσείο [Musée Lapidaire]). Προς τα δεξιά, ο Βαν Γκογκ έδειξε επίσης ένα φωτισμένο μαγαζί, καθώς και μερικά κλαδιά από τα δέντρα γύρω από τον τόπο, αλλά παρέλειψε τα απομεινάρια από τα ρωμαϊκά μνημεία ακριβώς δίπλα από αυτό το μικρό μαγαζί. Ο πίνακας βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Kröller-Müller στο Ότερλοο της Ολλανδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Βίνσεντ βαν Γκογκ Κατηγορία:Έργα με θέμα τη διατροφή
Λέσχη Μπίλντερμπεργκ
Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ ή Ομάδα Μπίλντερμπεργκ, είναι μια ανεπίσημη ετήσια διάσκεψη 130 περίπου ατόμων, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι άτομα επιρροής στους τομείς της πολιτικής, των επιχειρήσεων και των τραπεζών. Η συμμετοχή γίνεται μόνο κατόπιν πρόσκλησης. Αυτή η ελίτ ομάδα συνεδριάζει κάθε χρόνο σε πολυτελή ξενοδοχεία και θέρετρα σε όλο τον κόσμο - συνήθως στην Ευρώπη - και μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες ή τον Καναδά. Η διάσκεψη του 2009 πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, μεταξύ 14-16 Μαΐου.
Προέλευση
Η αρχική διάσκεψη Μπίλντερμπεργκ πραγματοποιήθηκε στο Ξενοδοχείο Μπίλντερμπεργκ, κοντά στο Άρνεμ της Ολλανδίας, από τις 29 Μαΐου έως τις 31 Μαΐου 1954. Ξεκίνησε σαν ιδέα από διάφορα άτομα, μεταξύ των οποίων ο Γιόζεφ Ρέτινγκερ, από την ανησυχία τους για την ανάπτυξη του αντι-αμερικανισμού στη Δυτική Ευρώπη. Ο Ρέτινγκερ πρότεινε μια διεθνή διάσκεψη, κατά την οποία οι ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών και των Ηνωμένων Πολιτειών θα πρέπει να συγκεντρωθούν και να συνεδριάσουν, με στόχο την προώθηση της κατανόησης μεταξύ των πολιτισμών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Δυτικής Ευρώπης.
Οργανωτική δομή
Οι συναντήσεις οργανώνονται από την οργανωτική επιτροπή με δύο μέλη από κάθε περίπου 18 έθνη. Επίσημες θέσεις, εκτός από αυτή του πρόεδρου, είναι ο Επίτιμος Γενικός Γραμματέας. Δεν υπάρχει άλλου είδους κατηγορία θέσης στους κανόνες της Λέσχης, παρά μόνο ως "μέλη της ομάδας", όμως οι πρώην συμμετέχοντες στις συνεδριάσεις της, λαμβάνουν ετήσιες εκθέσεις των συνεδρίων. Η μόνη κατηγορία θέσης που υπάρχει είναι «μέλος της συντονιστικής επιτροπής.» Επιπροσθέτως η επιτροπή, επίσης υπάρχει μια ξεχωριστή συμβουλευτική ομάδα, αν και τα μέλη πληρούνται.
Ο Ολλανδός οικονομολόγος Ερνστ βαν ντερ Μπόϊγκελ (Ernst van der beugel) έγινε μόνιμος γραμματέας το 1960, μετά το θάνατο του Ρέτινγκερ (Retinger). Ο Πρίγκιπας Βερνάρδος συνέχισε να υπηρετεί ως πρόεδρος των συναντήσεων μέχρι το 1976, το έτος της εμπλοκής του στην υπόθεση της Lockheed. Η θέση του Επίτιμου Αμερικανού Γενικού Γραμματέα κατέχεται διαδοχικά από τον Τζόζεφ Ε. Τζόνσον (Joseph E. Johnson) του Ιδρύματος Carnegie για τη Διεθνή Ειρήνη, τον Ουίλιαμ Μπάντυ (William Bundy) του Πρίνστον, τον Θίοντορ Λ. Έλιοτ τον νεότερο (Theodore L. Eliot, Jr.), πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και τον Κασμίρ Α. Γιοστ (Casimir Α. Yost), του Ινστιτούτου για τη μελέτη της διπλωματίας, του πανεπιστημίου Τζώρτζταουν.
Με δελτίο τύπου από το "American Friends of Bilderberg" του 2008 δηλώθηκε ότι:'' «η μόνη δραστηριότητα της Μπίλντερμπεργκ είναι το ετήσιο συνέδριό της. Κατά τις συναντήσεις, δεν προτείνονται λύσεις, δεν γίνονται ψηφοφορίες και δεν εκδίδονται δηλώσεις πολιτικής»''. «Και σημειώστε ότι τα ονόματα των συμμετεχόντων ήταν στη διάθεση του Τύπου».
Σύμφωνα με τον Τζέιμς Α. Μπιλ (James A. Bill) η «οργανωτική επιτροπή συνεδριάζει συνήθως δύο φορές το χρόνο για να σχεδιάσει προγράμματα και να συζητήσουν την λίστα των συμμετεχόντων».
Οι Ελληνικές συμμετοχές περιλαμβάνουν τους: Στέφανο Μάνο, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, Ντόρα Μπακογιάννη, Θεόδωρο Πάγκαλο, Γεώργιο Παπακωνσταντίνου, Ιωάννη Στουρνάρα, Γκίκα Χαρδούβελη, Γεώργιο Παπανδρέου, Αλέξη Παπαχελά κ.α. Πιο πρόσφατες συμμετοχές είναι αυτές του Παναγιώτη Πικραμμένου (2015), του Κυριάκου Μητσοτάκη (2016) και της Νίκης Κεραμέως (2019).
Θεωρίες συνωμοσίας
Λόγω της μυστικότητας των συνεδριάσεων, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ κατηγορείται συχνά για μυστικοπάθεια και συνωμοσίες σε διεθνές επίπεδο. Τέτοιες θεωρίες έχουν υιοθετηθεί συχνά από οργανώσεις. Κριτική στην λέσχη έχουν ασκήσει μεταξύ άλλων η οργάνωση "John Birch Society", καθώς και ο Καναδός Ντάνιελ Εστούλιν, ο Βρετανός Ντέιβιντ Άικ και οι Αμερικανοί Τζιμ Τάκερ και Άλεξ Τζόουνς. Ο τελευταίος ισχυρίζεται ότι η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ σκοπεύει να υπονομεύσει την ακεραιότητα των Η.Π.Α, καθώς και άλλων χωρών, με την συνένωση τους σε μια υπερεθνική δομή με το όνομα Βορειοαμερικανική Ένωση, αντίστοιχη με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Τζόναθαν Ντάφι, γράφοντας στο BBC, αναφέρει:
Άτομα που έχουν λάβει μέρος σε συνεδριάσεις της λέσχης, δηλώνουν σε έρευνα του BBC πως πρόκειται για συναντήσεις ατόμων που εκπροσωπούν κορυφαίες επιχειρήσεις και πολιτικούς, ώστε να επηρεάσουν τον τρόπο που λειτουργεί ο κόσμος με βάση την απλή "κοινή λογική". Στην ίδια έρευνα διατυπώνεται η άποψη πως αυτή η "κοινή λογική" δεν μπορεί παρά να είναι εναρμονισμένη με τα συμφέροντα των κύριων συμμετεχόντων, δηλαδή μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων και προφανώς θα ενθαρρύνονται πολιτικοί που δίνουν προτεραιότητα σε αυτά ακριβώς τα συμφέροντα.
Πηγές
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας
Μέριτ Γκέσταρντ
Ο Μέριτ Γκέσταρντ (αγγλικά: Merritt B. Gerstad, 5 Ιουλίου 1900 – 1 Μαρτίου 1974) ήταν Αμερικανός κινηματογραφιστής, του βωβού και του πρώιμου ομιλούντος κινηματογράφου. Στην αρχή της καριέρας του κινηματογράφησε ταινίες της Universal Studios, κατόπιν της Metro-Goldwyn-Mayer. Συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως ο Τοντ Μπράουινγκ και ο Σαμ Γουντ. Αργότερα πήγε στη Warner Bros., και κινηματογράφησε ταινίες όπως το Φρουρά επί του Ρήνου, με την Μπέτι Ντέιβις. Τελευταία του συμμετοχή έγινε με την ταινία Rhapsody in Blue, το 1946. Τέλος υπήρξε και μέλος της Ένωσης Κινηματογραφιστών Αμερικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κινηματογραφιστές
Μίντελ
Ο Μίντελ (γερμ.:Mindel) είναι ένας ποταμός της Βαυαρίας στη νότια Γερμανία. Έχει μήκος 78 χιλιόμετρα και είναι δεξιός παραπόταμος του Δούναβη. Ο ποταμός πηγάζει δυτικά του Κάουφμπεουρεν, στην περιοχή Αλγκάου, και ρέει κυρίως προς τα βόρεια. Εκβάλλει στον Δούναβη στο Γκούντρενμιγκεν, ανατολικά του Γκούνζμπουργκ. Οι πόλεις Μίντελχαιμ, Μπουργκάου και Θάνχαουσεν βρίσκονται κατά μήκος του ποταμού.
Εθνική Εσθονίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Εσθονίας εκπροσωπεί την Εσθονία στις διεθνείς διοργανώσεις του αθλήματος και διευθύνεται από την Εσθονική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου που είναι η διοικούσα αρχή για το ποδόσφαιρο στη χώρα.
Ιστορία
Η Εσθονία προϋπήρξε ως εθνική ομάδα από το 1918, πριν την ένωσή της με τη Σοβιετική Ένωση το 1940. Έως τότε δεν κατάφερε να προκριθεί σε τελικές φάσεις για το Παγκόσμιο Κύπελλο ή για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, κάτι που δεν έχει καταφέρει ούτε και μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, το 1992 και μετά, όπου επέστρεψε ως ανεξάρτητη χώρα και σε επίπεδο εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου.
Στάδιο
Έχει ως έδρα το Στάδιο, Α. Λε Κοκ Αρένα, που βρίσκεται στο Τάλιν, πρωτεύουσα της χώρας, με χωρητικότητα 14.336 θέσεις.
Στατιστικά
Πρώτος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών σε συμμετοχές είναι ο Μάρτιν Ρέιμ με 157 εμφανίσεις, ενώ πρώτος σκόρερ είναι ο Αντρές Όπερ με 38 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Εσθονίας (ποδόσφαιρο)
Ιρίνγκα (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Ιρίνγκα, μπορεί να αφορά:
Κέλαν Λουτζ
Ο Κέλαν Κρίστοφερ Λουτζ (Kellan Christopher Lutz, 15 Μαρτίου 1985) είναι Αμερικανός ηθοποιός και μοντέλο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1985 στο Ντίκινσον της Βόρειας Ντακότα. Έγινε γνωστός όταν πρωταγωνίστησε στη σειρά ταινιών του Έπους του Λυκόφωτος (2008-2012) ως βαμπίρ Έμετ Κάλεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γερμανοαμερικανοί
Νεφερίτης Β΄ της Αιγύπτου
Ο Νεφερίτης Β' της Αιγύπτου ήταν Φαραώ της Αιγύπτου για 4 μόνο μήνες το 380 π.Χ. που διαδέχθηκε τον πατέρα του Άκορη, ήταν ο τελευταίος Φαραώ της 29ης δυναστείας της Αιγύπτου. Ανατράπηκε και δολοφονήθηκε από τον Νεκτανεβώ Α' ιδρυτή της 30ης και τελευταίας δυναστείας των Αιγυπτίων Φαραώ.
2021 (αριθμός)
Το 2021 (Δύο χιλιάδες είκοσι ένα)  είναι ο φυσικός αριθμός μετά το 2020 και πριν το 2022.
Νεφερίτης Β΄ της Αιγύπτου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεφερίτης Β'
2021 (αριθμός)
Άλλα
Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Νεφερίτης Β΄ της Αιγύπτου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαραώ της 29ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Κώστας Κληρίδης
Ο Κώστας Κληρίδης (Λευκωσία, 8 Ιουλίου 1952) είναι Ελληνοκύπριος νομικός που διετέλεσε Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας, δικαστής και πρόεδρος επαρχιακών δικαστηρίων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λευκωσία και είναι γιος του Λεύκου Κληρίδη. Το 1970 αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο. Έπειτα υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στην Εθνική Φρουρά και το 1972 μεταβεί στην Αγγλία όπου σπούδασε νομική στο Μίτολ Τεμπλ του Λονδίνου, και αναγορεύθηκε σε barrister–at–law.
Ακολούθως εργάστηκε ως δικηγόρος στην Κύπρο σαν συνεταίρος στο δικηγορικό γραφείο «Λεύκος Κληρίδης και Υιοί». Διετέλεσε εκλεγμένο μέλος και εκτελεστικός γραμματέας της επιτροπής του Δικηγορικού Συλλόγου Λευκωσίας. Το 1988 διορίστηκε στη θέση του Επαρχιακού Δικαστού από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Το 1996 προήχθη στη θέση του Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστού. Επιπλέον, εξελέγη Γραμματέας της Επιτροπής της Ένωσης Δικαστών Κύπρου. Το 1997 προήχθη στη θέση του Προέδρου Επαρχιακού Δικαστηρίου. Στη συνέχεια διετέλεσε πρόεδρος του Κακουργιοδικείου Λεμεσού και διοικητικός πρόεδρος των Επαρχιακών Δικαστηρίων Λάρνακας-Αμμοχώστου. Τον Μάρτιο του 2008 ανέλαβε διοικητικός πρόεδρος των Επαρχιακών Δικαστηρίων Λευκωσίας-Κερύνειας. Στις 27 Απριλίου 2009 διορίστηκε μέλος του Ανώτατου Δικαστηρίου.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 διορίστηκε από τον Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, στη θέση του Γενικού Εισαγγελέα. Επί των ήμερων του διακρίθηκε για την δικαιοδοσία του και την πάταξη της διαφθοράς, οπού μέχρι και πολιτικά πρόσωπα οδηγηθήκαν ενώπιων της δικαιοσύνης. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις 26 Ιουνίου 2020 οπότε και παραιτήθηκε μερικές μέρες πριν από την αφυπηρέτηση του, φέυγοντας με επεισοδιακό τρόπο.
Έχει εκπροσωπήσει την Κύπρο σε διεθνή συνέδρια και σε συμαντικές υποθέσεις διευθών δικαστηρίων. Επιπρόσθετα, έχει δημοσιεύσει άρθρα στον κυπριακό τύπο και σε νομικά περιοδικά επί διαφόρων θεμάτων νομικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος.
Είναι νυμφευμένος και έχει ένα υιό.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι δικαστικοί Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Οικογένεια Κληρίδη Κατηγορία:Γενικοί Εισαγγελείς της Κυπριακής Δημοκρατίας
Νικόλαος Λεωνίδας
Ο Νικόλαος Λεωνίδας (1866-1926) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφία
Καταγόταν από τις Σπέτσες και υπηρέτησε ως πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων στις αρχές του 20ού αιώνα. Εξελέγη βουλευτής Σπετσών το 1899, το 1910, το 1915 (δύο φορές) και το 1920. Υπηρέτησε επίσης ως αντιπρόεδρος της Βουλής (1899, 1900 και 1902). Ο αδελφός του, Δημήτριος Λεωνίδας, έγινε Δήμαρχος Σπετσών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σπετσών Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Λ
Νίκος Σκουτερόπουλος
Ο Νίκος Σκουτερόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε κλασική φιλολογία και φιλοσοφία στα πανεπιστήμια Αθηνών, Γκέτιγκεν και Τύμπιγκεν της Γερμανίας. Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Λοιποί τίτλοι
(1996) Valéry, Paul, Βαλερύ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς] (1994) Rivarol, Antoine de, Ριβαρόλ, επιλογή από το έργο του, Στιγμή [επιμέλεια σειράς] (1994) Chamfort, Sebastien-Roch Nicolas, Σαμφόρ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς] (1993) Vauvenargues, Luc de Chapier, Marquis de, Βωβενάργκ, Στιγμή [επιμέλεια σειράς]
Εξωτερικοί σύνδεμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Λεώστρατος άρχων (303 π.Χ.)
Ο Λεώστρατος ήταν επώνυμος άρχων της πόλης της Αθήνας κατά το 303-304 π.Χ.. Επειδή υπήρχαν και δυο ακόμη προγενέστεροι άρχοντες της Αθήνας με το ίδιο όνομα, σε κάποιες περιπτώσεις αναφέρεται ως Λεώστρατος ΙΙΙ από τους μελετητές.
Από το Πάριο χρονικό αναφέρεται ότι είχε τον τίτλο του άρχοντα μετά τον Φερεκλή και πριν τον Νικοκλή, ενώ επίσης σημειώνεται ότι την ίδια χρονιά φάνηκε κομήτης, καθώς επίσης και ότι ο Λυσίμαχος πήγε στην Ασία. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει το Λεώστρατο λέγοντας ότι στον ίδιο χρόνο ύπατοι στη Ρώμη ήταν οι Σερούιος Κορνήλιος και ο Λεύκιος Γενούκιος. Πληροφορίες που αναφέρονται για την εποχή του Λεωστράτου με αναφορά σε αυτόν προέρχονται από αθηναϊκές επιγραφές. Από αυτές τις επιγραφές είναι γνωστός ότι ο γραμματέας του Δήμου κατά το έτος του Λεωστράτου ήταν ο Φυγούς ο οποίος προερχόταν από Δήμο της Ερεχθηίδος φυλής.
Γιαγιόι Κουσάμα
Μεγάλωσε στο Ματσουμότο και εκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Τεχνών της Πόλης του Κιότο σε ένα παραδοσιακό ιαπωνικό στυλ ζωγραφικής που ονομάζεται νιχόνγκα (nihonga). Η Κουσάμα εμπνεύστηκε, ωστόσο, από τον αμερικανικό αφηρημένο εξπρεσιονισμό. Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 1958 και ήταν μέρος της πρωτοποριακής σκηνής της Νέας Υόρκης κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ειδικά στο κίνημα της ποπ αρτ. Ασπαζόμενη την άνοδο της αντικουλτούρας των χίπις στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ήρθε στο φως της δημοσιότητας όταν διοργάνωσε μια σειρά από χάπενινγκς στα οποία γυμνοί συμμετέχοντες βάφτηκαν με polka dots σε έντονα χρώματα. Από τη δεκαετία του 1970, συνέχισε να δημιουργεί έργα τέχνης, κυρίως εγκαταστάσεις σε διάφορα μουσεία σε όλο τον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες καλλιτέχνες Κατηγορία:Σύγχρονοι καλλιτέχνες
Λεώστρατος άρχων (303 π.Χ.)
Επιγραφές
Ενδεικτικά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Επώνυμοι άρχοντες
Credo Reference
Η Credo Reference, παλαιότερα γνωστή ως Xrefer, είναι εταιρεία η οποία προσφέρει, διαδικτυακά, υλικό τεκμηρίωσης, βάσει σχετικού συστήματος συνδρομών. Προσφέρει διαδικτυακά πλήρη πρόσβαση σε κείμενα προερχόμενα από, περίπου, 1200 βιβλιογραφικά έργα εκδοθέντα από περισσότερους από 70 εκδοτικούς οίκους, όπως, μεταξύ άλλων, λεξικά γενικής παιδείας, λεξικά θεματικού χαρακτήρα, καθώς και εγκυκλοπαίδειες.
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1999 ως Xrefer, ενώ, αρχικώς, ήταν πάροχος ελεύθερης πρόσβασης σε αρκετές δεκάδες βιβλιογραφικών έργων. Η συνδρομητική υπηρεσία «Xreferplus» ξεκίνησε την λειτουργία της το 2002, προσφέροντας μία ευρεία συλλογή βιβλιογραφικών έργων, καθώς και μία προσωποποιημένη διεπιφάνεια. Η ιστοσελίδα ελεύθερης πρόσβασης Xrefer έπαυσε την λειτουργία της τον Ιούνιο του 2003. Η ονομασία Credo Reference υιοθετήθηκε το 2007. Κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους, η εταιρεία μετέφερε την έδρα της στην Αγγλία από το Λονδίνο στην Οξφόρδη.
Οι συνδρομές είναι διαθέσιμες για πανεπιστημιακές, κυβερνητικές, δημόσιες και εταιρικές βιβλιοθήκες. Η πρόσβαση στο Credo Reference είναι δωρεάν για τον τελικό χρήστη, αρκεί η βιβλιοθήκη του να είναι κάτοχος συνδρομής. Το Credo Reference προσφέρει ευρύτητα επιλογών συνδρομής, οι οποίες επιτρέπουν στους βιβλιοθηκονόμους να επιλέξουν οι ίδιοι τα βιβλιογραφικά έργα τα οποία θα συμπεριληφθούν στη διαδικτυακή βιβλιοθήκη τους. Βασική υπηρεσία της εταιρείας είναι το «Credo General Reference», το οποίο συμπληρώνεται από τα «Publisher Collections» και «Subject Collections», τα οποία παρέχουν την δυνατότητα στους βιβλιοθηκονόμους να επιλέξουν οι ίδιοι το πλέον κατάλληλο περιεχόμενο βάσει του αναγνωστικού κοινού τους. Το «Credo Topic Pages» περιλαμβάνει πληροφορίες επί συγκεκριμένων θεμάτων, ενώ δημιουργήθηκε ως απάντηση σε σχετική έρευνα του 2009, η οποία κατέδειξε πως, συνήθως, οι φοιτητές δεν διαθέτουν ένα επαρκές πλαίσιο εντός του οποίου να μπορούν να αξιοποιήσουν την ευρύτητα των πληροφοριών οι οποίες είναι διαθέσιμες διαδικτυακά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψηφιακές βιβλιοθήκες Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Κοκατίλ
μικρογραφία|Αρσενικό κοκατίλ Το Κοκατίλ (Επιστημονική ονομασία: Nymphicus hollandicus - Νυμφικός ο Ολλανδικός), είναι είδος παπαγάλων μεσαίου μεγέθους  που αποτελεί μέλος της οικογένειας των Κακατούα,  Ταξινομήθηκαν για πρώτη φορά από τον Σκοτσέζο συγγραφέα και φυσιοδίφη Ρόμπερτ Κερρ το 1793. Πωλούνται ως οικιακά κατοικίδια ζώα και παπαγάλοι συντροφιάς σε όλο τον κόσμο και είναι σχετικά εύκολο να αναπαραχθούν. Ως πουλί σε κλουβί, τα Κοκατίλ είναι δεύτερα σε δημοτικότητα μόνο μετά τα Μπαντζεριγκάρ. . Τα Κοκατίλ είναι ενδημικά στην Αυστραλία κυρίως σε υγροβιότοπους, αλλά και σε δασικές/θαμνώδεις εκτάσεις.
Ταξινόμηση και ετυμολογία
Ταξινομούνται στην υποοικογένεια Νυμφικίνες, αλλά είχε μερικές φορές στο παρελθόν ταξινομηθεί εσφαλμένα στις Πλατικερκίνες, τους παπαγάλους ευρείας ουράς. Αυτό το ζήτημα έχει διευθετηθεί με μοριακές μελέτες. Το 1984, μελέτη πρωτεϊνών σηματοδότησε την πιο στενή τους σχέση στα Κακατούα αντί τους παπαγάλους, και τα δεδομένα ακολουθίας rRNA του Μιτοχονδριακόυ 12S τα τοποθετούν κοντά στην υποοικογένεια Καλυπτορυνχίνες (τα σκούρα Κακατούα). Το μοναδικό μορφολογικό χαρακτηριστικό παπαγαλακίου είναι το μικρό μέγεθος και η αλλαγή οικοθέση ς.
Το Κοκατίλ είναι τώρα βιολογικά χαρακτηρισμένο ως ένα γνήσιο μέλος των Κακατουείδων καθώς διαθέτει όλα τους τα βιολογικά χαρακτηριστικά, δηλαδή λοφίο, χοληδόχο κύστη, κλπ.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|Ζωγραφιά του 1927. Απεικονίζει Κοκατίλ στο φυσικό τους περιβάλλον.|εναλλ.= Το χαρακτηριστικό των Κοκατίλ είναι το λοφίο που δείχνει την συναισθηματική του κατάσταση. Το λοφίο είναι κάθετο όταν το Κοκατίλ ξαφνιάζεται ή ενθουσιάζεται, πλάγιο σε ουδέτερη ή χαλαρή κατάσταση, και οριζόντιο όταν είναι θυμωμένο ή αμύνεται. Το λοφίο είναι επίσης οριζόντιο, αλλά προεξέχει προς τα έξω στο πίσω μέρος, όταν το Κοκατίλ προσπαθεί να ελκύσει. Σε αντίθεση με τα περισσότερα Κακατούα, το Κοκατίλ έχει μακριά φτερά ουράς περίπου το ήμισυ του συνολικού του μήκους. Στα 30 με 33 εκατοστά, το Κοκατίλ είναι το μικρότερο από τα Κακατούα, τα οποία είναι γενικά μεγαλύτερα (μεταξύ 30 και 60 εκατοστά). μικρογραφία|Άγρια Κοκατίλ στην Αυστραλία|εναλλ.= Το φτέρωμα του "κανονικού γκρι" ή "άγριου τύπου" Κοκατίλ είναι κυρίως γκρι, με λευκά στοιχεία σε κάθε φτερό. Το πρόσωπο του αρσενικού είναι κίτρινο ή λευκό, ενώ το πρόσωπο του θηλυκού είναι κυρίως γκρι ή ανοιχτό γκρι, και τα δύο φύλα διαθέτουν ένα στρογγυλές πορτοκαλί περιοχές και στα δύο αυτιά, που συχνά αναφέρεται ως "μάγουλα τσένταρ". Αυτό το πορτοκαλί χρώμα είναι γενικά ζωντανό σε ενήλικα αρσενικά, και συχνά αρκετά υποτονικό στα θηλυκά.
Όσον αφορά το φωνητικό -θα λέγαμε- κομμάτι, τα τιτιβίσματα του αρσενικού είναι πιο πλούσια από αυτά του θηλυκού. Τα Κοκατίλ μπορούν να μάθουν να κελαηδήσουν συγκεκριμένες μελωδίες και να μιμηθούν πολλές λέξεις και φράσεις, όπως και πολλοί άλλοι παπαγάλοι, μάινες και Κακατούα.
Φυλετικός διμορφισμός
Όλοι οι άγριοι νεοσσοί και νεαρά Κοκατίλ μοιάζουν με θηλυκά και κατά την εκκόλαψή τους και δεν διαφέρουν σημαντικά. Εμφανίζονται οριζόντιες κίτρινες ρίγες ή μπάρες στην κοιλιακή επιφάνεια του ουραίου φτερώματος, κίτρινες κηλίδες στην κοιλιακή επιφάνεια των φτερών πτήσης, ένα γκρι λοφίο και πρόσωπο, και από μία θαμπή πορτοκαλί κηλίδα σε κάθε μάγουλο.
Τα ενήλικα Κοκατίλ είναι διμορφικ ά, αν και σε μικρότερο βαθμό από ό, τι πολλά άλλα είδη πτηνών. Αυτό είναι μόνο εμφανές μετά την πρώτη πτερροροία, που εμφανίζεται συνήθως περίπου έξι έως εννέα μήνες μετά την εκκόλαψη: το αρσενικό χάνει τις λευκές ή κίτρινες μπάρες και κηλίδες στο κάτω μέρος των φτερών. Τα γκρίζα φτερά στα μάγουλά του και το λοφίο αντικαθίστανται από φωτεινά κίτρινα φτερά, ενώ η πορτοκαλί κηλίδα στα μάγουλα γίνεται πιο φωτεινή και διακριτή. Το πρόσωπο και το λοφίο του θηλυκού συνήθως παραμένουν ως επί το πλείστον γκρι, αλλά επίσης εμφανίζονται πορτοκαλί κηλίδες στα μάγουλα. Επιπλέον, το θηλυκό συνήθως διατηρεί την οριζόντια μπάρα κάτω από την ουρά.
Το χρώμα στα Κοκατίλ προέρχονται από δύο χρωστικές ουσίες: την μελανίνη (η οποία παρέχει το γκρι χρώμα στα φτερά, τα μάτια, το ράμφος και τα πόδια), και λιποχρώματα (τα οποία παρέχουν το κίτρινο χρώμα στο πρόσωπο και την ουρά και το πορτοκαλί χρώμα του στις κηλίδες των μάγουλων). Το γκρίζο χρώμα της μελανίνης υπερισχύει του κίτρινου και το πορτοκαλί των λιποχρωμάτων όταν και τα δύο παρουσιάζονται.
Το περιεχόμενο μελανίνης μειώνεται στο πρόσωπο των αρσενικών καθώς ωριμάζουν, επιτρέποντας το κίτρινο και το πορτοκαλί να είναι πιο ορατά, ενώ μια αύξηση στην περιεκτικότητα σε μελανίνη στην ουρά προκαλεί την εξαφάνιση της οριζόντιας κίτρινη ουραίας μπάρας.
Εκτός από αυτά τα ορατά χαρακτηριστικά, η προσφώνηση των ενήλικων αρσενικών είναι συνήθως πιο δυνατή και πιο πολύπλοκη από αυτήν των θηλυκών.
Μεταλλάξεις χρωμάτων
μικρογραφία|Δύο αρσενικά Κοκατίλ διαφορετικών χρωμάτων|εναλλ.= μικρογραφία|Θηλυκό Κοκατίλ Lutino|εναλλ.= Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν σήμερα είκοσι δύο (22) μεταλλάξεις χρωματικές μεταλλάξεις εφαρμοσμένες στην πτηνοτροφία με οκτώ αποκλειστικότητα στην Αυστραλία. Μεταλλάξεις σε αιχμαλωσία έχουν προκύψει σε διάφορα χρώματα, μερικἐς αρκετά διαφορετικές από αυτές που παρατηρούνται στη φύση. Τα άγρια Κοκατίλ είναι γκρι με ορατές διαφορές μεταξύ αρσενικών και θηλυκών. Αρσενικά γκρι Κοκατίλ έχουν συνήθως κίτρινα κεφάλια, ενώ τα θηλυκά έχουν γκρίζα. Τα νεαρά έχουν την τάση να μοιάζουν με τα θηλυκά με κόκκινα ράμφη. Η μετάλλαξη Pied εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Καλιφόρνια το 1949. Μπορεί να είναι γκρι κηλίδες σε ένα κίτρινο Κοκατίλ.
Τα Lutino εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1958. Αυτά τα πουλιά στερούνται του γκρι χρώματος από τα αντίστοιχά άγρια και είναι λευκά έως ελαφρά κίτρινα. Αυτό είναι ένα δημοφιλές χρώμα, λόγω ενδογαμίας, αυτά τα Κοκατίλ έχουν συχνά ένα μικρή φαλακρή κηλίδα πίσω από τα λοφία. Η μετάλλαξη Cinnamon (""Κανέλλα"), εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1950, είναι πολύ παρόμοια σε εμφάνιση με το γκρι, ωστόσο, αυτά τα πουλιά έχουν καφέ χρωστικές Τα Pearling εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1967. Εμφανίζονται με μονόχρωμα φτερά με άκρες διαφόρων χρωμάτων, όπως γκρίζα φτερά με κίτρινες άκρες. Αυτό το χαρακτηριστικό μοτίβο στα φτερά ή το πίσω μέρος. Η μετάλλαξη  Αλμπίνο είναι η έλλειψη χρωστικών ουσιών. Αυτά τα πουλιά είναι λευκά με κόκκινα μάτια. Τα Fallow εμφανίστηκαν για πρώτη φορά κάποια στιγμή στη δεκαετία του 1970. Αυτή η μετάλλαξη εμφανίζεται ως ένα πουλί με χρωματισμό στο χρώμα της κανέλλας με κίτρινα τμήματα. Άλλες μεταλλάξεις περιλαμβάνουν: emerald/olive, dominant και ασημί, καθώς και μεταλλάξεις αποκλειστικά στην Αυστραλία. Αυτές είναι: το Αυστραλιανό fallow, platinum κλπ. Άλλες μεταλλάξεις, όπως αλλαγής προσώπου περιλαμβάνουν: λευκό πρόσωπο, κίτρινα μάγουλα κλπ.
Οι χρωματικές μεταλλάξεις μπορούν να γίνουν ακόμη πιο περίπλοκες, εάν ένα πουλί μπορεί να έχει πολλαπλές χρωματικές μεταλλάξεις μεταλλάξεις. Για παράδειγμα, ένα κίτρινο lutino  μπορεί να έχει λευκές κηλίδες στην πλάτη και τα φτερά. Αυτό είναι μια διπλή μετάλλαξη. Ένα παράδειγμα τετραπλής μετάλλαξης θα είναι εάν ένα Κοκατίλ κανέλλας με χρωστικές κιτρινοπρόσωπου με λευκές κηλίδες και σημάδια από pied.
Κατανομή και βίοτοπος
αριστερά|μικρογραφία|Αβγό|εναλλ.= Τα Κοκατίλ είναι ιθαγενή στην Αυστραλία, όπου βρίσκονται κυρίως σε άγονες ή ημι-άγονες περιοχές, αλλά πάντα κοντά στο νερό. Σε μεγάλο βαθμό νομαδικά, τα είδη θα κινηθούν προς όπου τα τρόφιμα και το νερό είναι διαθέσιμα. Συνήθως κυκλοφορούν σε ζεύγη ή μικρές ομάδες. Μερικές φορές, εκατοντάδες θα συγκεντρωθούν γύρω από σημείο όπου υπάρχει νερό. Συχνά τρώνε καλλιεργούμενους καρπούς. Απουσιάζουν από τις πιο εύφορες νοτιοδυτικές και νοτιοανατολικές γωνιές της χώρας, το βαθύτερο των ερήμων της Δυτικής Αυστραλίας, και την χερσόνησο Cape York. Είναι το μοναδικό Κακατούα που μπορεί μερικές φορές να αναπαραχθεί στο τέλος του πρώτου έτους.
Κύκλος ζωής
μικρογραφία|Νεοσσός μίας ημέρας Η διάρκεια ζωής των Κοκατίλ στην αιχμαλωσία δίνεται γενικά ως 16 έως 25 έτη, αν και είναι μερικές φορές δίνεται ως 10 με 15, και υπάρχουν αναφορές για Κακατίλ που επιβίωσαν 32 χρόνια, το μεγαλύτερο σε ηλικία επιβεβαιωμένο Κοκατίλ αναφέρεται ότι είναι 36 ετών. Η διατροφή και η άσκηση είναι σημαντικοί καθοριστικοί παράγοντες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικόσιτα πτηνά Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC) Κατηγορία:Κακατουείδες
Μεγάλη περιοχή
thumb|250px|Ο διαμερισμός του αγωνιστικού χώρου. Μεγάλη περιοχή ή περιοχή του πέναλτι ή απλά περιοχή (αγγλ.: penalty area) στο ποδόσφαιρο είναι μια περιοχή του αγωνιστικού χώρου κοντά στο τέρμα. Υπάρχει από μια τέτοια περιοχή σε κάθε μια από τις δύο πλευρές του γηπέδου.
Σχήμα - Διαστάσεις
Η μεγάλη περιοχή είναι ένα παραλληλόγραμμο που ξεκινά από τη γραμμή του άουτ και έχει διαστάσεις 16,5 μέτρα (18 γιάρδες) προς κάθε πλευρά του τέρματος και 16,5 μέτρα (18 γιάρδες) μπροστά από αυτό προς το εσωτερικό του αγωνιστικού χώρου.
Μέσα στη μεγάλη περιοχή υπάρχει το σημείο του πέναλτι, το οποίο σημειώνεται με μια λευκή βούλα σε απόσταση 11 μέτρων (12 γιαρδών) από τη γραμμή του τέρματος και ακριβώς απέναντι από το μέσο της. Σε ακτίνα 9,15 μέτρων (10 γιαρδών) από το σημείο του πέναλτι και έξω από τη μεγάλη περιοχή είναι χαραγμένο ένα ημικύκλιο. Το ημικύκλιο δεν αποτελεί τμήμα της μεγάλης περιοχής. Σκοπός της ύπαρξής του είναι να ορίζει τη θέση των παικτών κατά την εκτέλεση χτυπήματος πέναλτι. Το σχήμα και οι σημερινές διαστάσεις της μεγάλης περιοχής καθορίστηκαν το 1901. Μέχρι τότε η μεγάλη περιοχή εκτεινόταν ως τις γραμμές του πλαγίου άουτ.
Ρόλος
Η μεγάλη περιοχή εμπλέκεται σε μια σειρά από ποδοσφαιρικούς κανονισμούς και ο ρόλος της είναι σημαντικός στην εξέλιξη του αγώνα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ορολογία ποδοσφαίρου
Lexique du football Футбольное поле
Άδικος κόσμος
Ο Άδικος κόσμος είναι ελληνική ταινία του 2011 σε σκηνοθεσία Φίλιππου Τσίτου.
Η ταινία κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στα 3α Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ενώ στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Σεμπαστιάν, όπου και έκανε παγκόσμια πρεμιέρα, ο Τσίτος κέρδισε το βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη και ο Αντώνης Καφετζόπουλος το βραβείο καλύτερου ηθοποιού. Επιλέχθηκε ως η ελληνική πρόταση για το βραβείο ξενόγλωσσης ταινίας στα 85α Βραβεία Όσκαρ, ωστόσο δεν συμπεριλήφθηκε στην τελική πεντάδα. Ο Άδικος κόσμος χαρακτηρίζεται από αναφορές στο κινηματογραφικό είδος του φιλμ νουάρ.
Πλοκή
Ο Σωτήρης (Αντώνης Καφετζόπουλος) είναι ανακριτής. Μια μέρα, αποφασίζει να δώσει χάρη σε όλους τους φτωχούς που η ζωή τους έχει αντιμετωπίσει σκληρά. Με σκοπό να σώσει μια αθώα ψυχή, τελικά διαπράττει και ο ίδιος ένα έγκλημα. Η Δώρα (Θεοδώρα Τζήμου) μια όμορφη καθαρίστρια που ζει μια ασφυκτική ζωή προσπαθώντας να τα βγάλει πέρα, είναι η μοναδική μάρτυρας αυτού του εγκλήματος. Παρόλο που ανάμεσα στον Σωτήρη και τη Δώρα υπάρχει αμοιβαία έλξη, φαίνεται πως δεν είναι εύκολο να συνδυαστεί ο έρωτας με την ειλικρίνεια και τη δικαιοσύνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2011
Forever Marshall Islands
Forever Marshall Islands είναι το όνομα του εθνικού ύμνου των Νήσων Μάρσαλ. Η μουσική και οι στίχοι αποτελούν δημιουργία του πρώην Προέδρου της χώρας, Αμάτα Καμπούα.
Αγγλικοί στίχοι
Σημείωση: Οι παρενθέσεις υποδηλώνουν λέξεις που μπορούν ή δεν μπορούν να τραγουδηθούν αντί της λέξης που βρίσκεται μπροστά από αυτές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Νήσων Μάρσαλ
Χημειοπληροφορική
Η χημειοπληροφορική είναι διεπιστημονικό γνωστικό πεδίο, το οποίο ασχολείται με τον σχεδιασμό νέων μορίων με βελτιωμένα χαρακτηριστικά, με την χρήση σύγχρονων υπολογιστικών μεθόδων και συστημάτων. Στόχος της είναι η αυτοματοποίηση της διαδικασίας προσδιορισμού και σχεδιασμού νέων μορίων με επιθυμητές ιδιότητες, ελαχιστοποιώντας, έτσι, τον παράγοντα τύχη και τα χρονοβόρα και δαπανηρά πειράματα.
Ο προσδιορισμός της δραστικότητας, της τοξικότητας και των ιδιοτήτων των ενώσεων από τη δομή τους και χωρίς να είναι απαραίτητη η πειραματική σύνθεσή τους υπήρξε ανέκαθεν μια πρόκληση για την υπολογιστική Χημεία. Οι τιμές της δραστικότητας και των υπόλοιπων ιδιοτήτων είναι χρήσιμες για το σχεδιασμό, τον έλεγχο και την κατανόηση των χημικών αντιδράσεων, την πρόβλεψη της τοξικότητας και τις επιπτώσεις των χημικών ουσιών, τόσο στον ανθρώπινο οργανισμό όσο και στο περιβάλλον. Υπάρχει, λοιπόν, ανάγκη για αξιόπιστες μεθόδους πρόβλεψης της δραστικότητας και των ιδιοτήτων καθώς και ανάγκη σχεδιασμού νέων μοριακών δομών με επιθυμητά χαρακτηριστικά. Στη βιβλιογραφία δεν υπάρχουν διαθέσιμες τιμές δραστικότητας/ιδιοτήτων για όλες τις χημικές ενώσεις, ενώ ο πειραματικός προσδιορισμός τους, τις περισσότερες φορές, απαιτεί υψηλό κόστος και σημαντικό χρόνο. Αυτό σημαίνει πως είναι επιτακτική ανάγκη για κατευθυνόμενη σύνθεση προς συγκεκριμένα μόρια, που έχουν σημαντική πιθανότητα να παρουσιάσουν αξιόλογες τιμές δραστικότητας / ιδιοτήτων.
Μελετώντας τη δραστικότητα κάποιων ουσιών σε συνάρτηση με τα δομικά τους χαρακτηριστικά μπορούμε να παρατηρήσουμε πως ενώσεις με παρόμοια δομή εμφανίζουν γενικά και παρόμοιες τιμές δραστικότητας/ιδιοτήτων. Οι διαφορές που προκαλούνται στη δραστικότητα/ιδιότητες όταν κάποια δομικά χαρακτηριστικά μεταβάλλονται μπορούν να συσχετιστούν θεωρητικά με κάποιες ποιοτικές σχέσεις δομής – δραστικότητας. Τέτοιου είδους σχέσεις μπορούν να εξαχθούν μελετώντας το βασικό σκελετό ενός μορίου, τη δραστικότητά/ιδιότητές του και τις μεταβολές σε αυτήν που μπορεί να προκληθούν αλλάζοντας κάποια δομικά χαρακτηριστικά όπως για παράδειγμα με την εισαγωγή στο μόριο διαφορετικών υποκαταστατών. Μια τέτοια μελέτη θα μπορούσε να προσδιορίσει για παράδειγμα ποιος υποκαταστάτης ή ποιος συνδυασμός υποκαταστατών είναι υπεύθυνος για την αύξηση ή και μείωση της δραστικότητας και σε τι βαθμό. Μια τέτοια πληροφορία θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη στο σχεδιασμό ενός νέου φαρμάκου αφού με κατάλληλο σχεδιασμό της δομής θα ήταν δυνατό να επιτύχουμε συνδυασμό μεγιστοποίησης της δραστικότητας και ελαχιστοποίησης των ανεπιθύμητων ενεργειών.
Η προσπάθεια για ποσοτικοποίηση και ερμηνεία των συσχετίσεων αυτών είναι ενδεδειγμένη, προκειμένου για την συστηματικότερη μαθηματική επεξεργασία των δεδομένων, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια επίσης πιο συστηματική αξιοποίηση των αποτελεσμάτων.
Κατηγορία:Διεπιστημονικά Γνωστικά Πεδία Κατηγορία:Κλάδοι της χημείας Κατηγορία:Πληροφορική
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2001-2002
Α2 Ανδρών 2001-2002
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 6 Οκτωβρίου 2001 έως τις 5 Ιανουαρίου 2002. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 12 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 20 Απριλίου 2002. Πρωταθλήτρια της κατηγορίας αναδείχτηκε η ομάδα του Μακεδονικού Νεαπόλεως για δεύτερη φορά στην ιστορία της.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Α2 Βαθμολογία 20px|Α2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 2001 2002 Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 2001 2002
Δημήτριος Χατζής
Ο Δημήτριος Χατζής (20 Οκτωβρίου 1897 - 26 Ιουνίου 1986) ήταν Έλληνας ανώτατος εκπαιδευτικός, φιλόλογος και ιστορικός.
Βιογραφία
Ο Δημήτριος Χατζής γεννήθηκε στη Σιάτιστα στις 20 Οκτωβρίου του 1897. Μετά το τέλος των γυμνασιακών του σπουδών υπηρέτησε σαν δημοδιδάσκαλος στη Δαμασκηνιά Βοϊου1 και στη συνέχεια έτυχε υποτροφίας από το Μανούσειο Κληροδότημα για ανώτερες σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αποφοίτησε τον Μάιο του 1923 και τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς διορίστηκε στο γυμνάσιο της Σιάτιστας2 απ΄όπου και αποσπάστηκε την ίδια χρονιά για ένα εξάμηνο στα Γρεβενά. Από το 1927 μέχρι το 1940 υπηρέτησε σαν καθηγητής, υποδιευθυντής και γυμνασιάρχης στο γυμνάσιο Τσοτυλίου3. Κατά το 1934 πήρε εκπαιδευτική άδεια για ανώτατες σπουδές στη Γερμανία (Μόναχο, Βερολίνο) όπου παρέμεινε μία τετραετία σπουδάζοντας σαν υπότροφος4 του Μανούσειου κληροδοτήματος ιστορία, φιλολογία και παιδαγωγικά. Από το 1940 μέχρι το 1950 υπηρέτησε σαν γυμνασιάρχης στο Π. Φάληρο5 και στο Η’ γυμνάσιο αρρένων Αθηνών με ενδιάμεση τριετή απόσπαση με αίτησή του στο Κιλκίς κατά τη διάρκεια της κατοχής.6 Τον Μάρτιο του 1950 διορίσθηκε εκπαιδευτικός σύμβουλος.7 Κατά τον Ιανουάριο του 1958 εκλέχθηκε πρόεδρος του Ανωτάτου Εκπαιδευτικού Συμβουλίου για μία διετία. Η θητεία του αυτή ανανεώθηκε δύο φορές δηλαδή μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου του 1962 οπότε αποχώρησε από την ενεργό υπηρεσία λόγω ορίου ηλικίας. Κατά τον Ιανουάριο του 1962 του ανατέθηκαν τα καθήκοντα Γενικού Διευθυντού της Γενικής Εκπαιδεύσεως τα οποία άσκησε μέχρι το τέλος του έτους. Ως συνταξιούχος από τον Ιανουάριο του 1963 και για μία τριετία άσκησε το έργο του Προέδρου του Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων και μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων μέχρι την 21η Απριλίου 1967 οπότε και παραιτήθηκε.1
Αποτίμηση του έργου του
Ο Δημήτριος Χατζής πέραν του αμερόληπτου διοικητικού έργου που άσκησε σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του υπήρξε παιδαγωγός και ιστορικός ερευνητής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες δάσκαλοι
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1935
Οι εκλογές για την Ε' Εθνοσυνέλευση στην Ελλάδα έγιναν στις 9 Ιουνίου 1935. Δεν συμμετείχε το Κόμμα Φιλελευθέρων και τα συνεργαζόμενα κόμματα Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος, Προοδευτικόν Κόμμα, Αγροτικό και Εργατικό Κόμμα και το Κόμμα Συντηρητικών Δημοκρατικών
Αποτελέσματα
μικρογραφία|Το κοινοβούλιο της Ελλάδας μετά από το 1935.
Πηγές
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1935
NGC 7753
thumb|right|255px|Οι [[γαλαξίες NGC 7753 και NGC 7752 (κάτω)]] Ο NGC 7753 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Πήγασο. Εκτιμάται πως απέχει περίπου 240 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και η διάμετρος του είναι περίπου 230.000 έτη φωτός. Αλληλεπιδρά με τον γαλαξία NGC 7752 και μαζί καταγράφονται ως Arp 86 στον Άτλαντα των περίεργων γαλαξιών (Atlas of Peculiar Galaxies). Ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ ανακάλυψε τον NGC 7753 στις 12 Σεπτεμβρίου 1784. Στον γαλαξία έχουν παρατηρηθεί τρεις υπερκαινοφανείς, οι SN 2006A, SN 2006ch και SN 2013Q.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Πήγασος (αστερισμός) 7753 72387 12780
Θάνατοι τον Ιανουάριο του 2020
Παραπομπές
01
Αναπληρωματικός (ποδόσφαιρο)
Ιστορία
Στην προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 επιτράπηκαν για πρώτη φορά επίσημα οι αλλαγές παικτών. Ο πρώτος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός ήταν ο Χορστ Έκελ της Γερμανίας σε αγώνα εναντίον του Σάαρλαντ στις 11 Οκτωβρίου 1953.
Ανεπίσημες αλλαγές έπειτα από συμφωνία των δύο ομάδων αναφέρονται και πιο παλιά. Η παλιότερη που είναι γνωστή συνέβη στον αγώνα του πρωταθλήματος Σκωτίας στις 20 Ιανουαρίου 1917 μεταξύ Πάρτικ Θιστλ - Ρέιντζερς Γλασκώβης. Στο 5΄ αντικαταστάθηκε ο τραυματίας Μόρισον της Πάρτικ από τον Μόργκαν.
Οι αλλαγές επιτράπηκαν σταδιακά στις εθνικές διοργανώσεις των διαφόρων χωρών με τελευταίες την Αγγλία, που τις καθιέρωσε το 1965 μόνο για περιπτώσεις τραυματισμού κι από το 1967 για οποιοδήποτε λόγο, και τη Σκοτία το 1966.
Αρχικά, επιτρεπόταν η αλλαγή μόνο ενός ποδοσφαιριστή στη διάρκεια του αγώνα. Ο αναπληρωματικός καθόταν στον πάγκο δίπλα στον προπονητή. Δεδομένου ότι οι παίκτες φορούσαν στη φανέλα τους αριθμούς 1 ως 11, ο αναπληρωματικός είχε το νούμερο 12.
Σήμερα επιτρέπονται τρεις αλλαγές ποδοσφαιριστών ενώ στον πάγκο της ομάδας κάθονται επτά παίκτες που μαζί με τους 11 που αγωνίζονται συγκροτούν τη λεγόμενη δεκαοκτάδα.
Διαδικασία αλλαγής
Η αλλαγή ενός ποδοσφαιριστή μπορεί να γίνει με την άδεια του διαιτητή και μόνο κάποια στιγμή διακοπής του αγώνα για την εκτέλεση φάουλ, πλαγίου-αουτ ή κόρνερ. Την ευθύνη έχει ο τέταρτος διαιτητής του αγώνα, τον οποίο ενημερώνει ο προπονητής ή ο βοηθός του ποιον παίκτη θέλει να αντικαταστήσει και ποιος θα μπει στη θέση του. Ο τέταρτος διαιτητής σηκώνει ένα πίνακα με το νούμερο του παίκτη που πρέπει να βγει και στη συνέχεια έναν άλλον με το νούμερο του αναπληρωματικού.
Η αλλαγή γίνεται πάντα στη γραμμή του άουτ, στη μεσαία γραμμή και ο αναπληρωματικός δεν επιτρέπεται να μπει στον αγωνιστικό χώρο πριν βγει ο συμπαίκτης του. Αλλιώς τιμωρείται με κιτρίνη κάρτα. Όσες αλλαγές γίνονται στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου, πραγματοποιούνται με την ίδια διαδικασία πριν σφυρίξει ο διαιτητής την έναρξη.
Παίκτης που αντικαθίσταται δεν μπορεί να αγωνιστεί ξανά στον αγώνα. Τόσο οι αναπληρωματικοί πριν μπουν στο παιχνίδι, όσο και όσοι έχουν αντικατασταθεί υπόκεινται στον έλεγχο του διαιτητή, ο οποίος έχει δικαίωμα να τους τιμωρήσει αν παραβούν τους κανονισμούς.
Ο διαιτητής δεν έχει δικαίωμα να επιβάλλει σε έναν παίκτη να αντικατασταθεί ακόμα κι αν έχει δώσει σχετική εντολή ο προπονητής ή ο αρχηγός της ομάδας. Αν ο παίκτης αρνηθεί να αντικατασταθεί, τότε ο διαιτητής οφείλει να συνεχίσει το παιχνίδι χωρίς να γίνει η αλλαγή. Αν όμως καθυστερεί σκοπίμως να βγει από τον αγωνιστικό χώρο καθυστερώντας την επανέναρξη του αγώνα, τιμωρείται με κίτρινη κάρτα.
Πολλοί προπονητές, όταν η ομάδα τους δέχεται πίεση στα τελευταία λεπτά του ματς, συνηθίζουν να κάνουν κάποια αλλαγή με σκοπό την καθυστέρηση του αγώνα και να διατηρήσουν το ευνοϊκό για την ομάδα τους αποτέλεσμα. Για να αποφεύγονται τέτοιες ενέργειες ορίστηκε για κάθε αλλαγή ο διαιτητής να κρατάει μισό λεπτό καθυστέρηση στο τέλος του ημιχρόνου. Έτσι στην περίπτωση που και οι δυο ομάδες πραγματοποιήσουν τις τρεις αλλαγές τους στο β΄ ημίχρονο, τότε ο διαιτητής οφείλει να κρατήσει καθυστέρηση τριών λεπτών.
Αριθμός αλλαγών
Σε κάθε περίπτωση ο αριθμός τους πρέπει να ορίζεται από την προκήρυξη του αγώνα ή της διοργάνωσης ή να έχει υπάρξει συμφωνία των δύο ομάδων, την οποία αναφέρουν στο διαιτητή. Εφόσον δεν υπάρχει άλλη συμφωνία μεταξύ των δύο ομάδων, στα διεθνή φιλικά ματς έχει οριστεί ως μέγιστος αριθμός οι έξι αλλαγές.
Αντικατάσταση και Επαναφορά
Στα παιχνίδια ενηλίκων, ο ποδοσφαιριστής που έχει αντικατασταθεί συνήθως δεν μπορεί να λάβει περαιτέρω μέρος στο παιχνίδι. Ωστόσο, στους αναθεωρημένους από το Διεθνές Ποδοσφαιρικό Συμβούλιο κανόνες προβλέπεται η επαναφορά παικτών (return substitute), που έχουν παίξει στο παιχνίδι πριν αντικατασταθούν, σε διοργανώσεις βετεράνων, νέων, παίδων και ατόμων με αναπηρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορολογία ποδοσφαίρου Κατηγορία:Θέσεις ποδοσφαίρου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1955-1956
Πριν την τελική φάση, η οποία και αποτέλεσε την οριστική μορφή του πρωταθλήματος εκείνης της χρονιάς, υπήρξαν δύο προκριματικές φάσεις. Αρχικά, από τα πρωταθλήματα των τριών «ιδρύτριων» ενώσεων, την πρόκριση για την επόμενη φάση κατέκτησαν: Στη συνέχεια, δημιουργήθηκαν τρεις νέοι όμιλοι με γεωγραφικά κριτήρια όπου μετείχαν συνολικά 14 ομάδες. Οι 7 από τις τρεις ιδρύτριες ενώσεις και άλλες 7 από τα πρωταθλήματα των ισάριθμων ενώσεων Α΄ κατηγορίας. Από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην τελική φάση οι δύο πρώτες ομάδες της κατάταξης, οι οποίες τελικά ήταν 2 της Αθήνας, 2 του Πειραιά και 2 της Θεσσαλονίκης.
Το σύστημα αυτό (δύο προκριματικές φάσεις αντί μίας) δεν επαναλήφθηκε τα επόμενα χρόνια μέχρι την καθιέρωση της Α' εθνικής. Το σύστημα βαθμολογίας ήταν: Νίκη: 3 βαθμοί - Ισοπαλία: 2 βαθμοί - Ήττα: 1 βαθμός
Πρωταθλητής
Ολυμπιακός
Νότιος όμιλος
1 Ο Ολυμπιακός Λουτρακίου έχει –1 βαθμό.
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1955-1956 Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Έργο
Έργο είναι το ωφέλιμο αποτέλεσμα μιας ενέργειας. Μπορεί να είναι:
Κρίστο και Ζαν-Κλοντ
Ο Κρίστο (Christo, γεννημένος ως Χρήστο Γιαβάσεφ, Христо Явашев ) και η γυναίκα του Ζαν-Κλοντ (γεννημένη Ζαν-Κλοντ Ντενά δε Γκιγιεμπόν Jeanne-Claude Denat de Guillebon) ήταν ένα παντρεμένο ζευγάρι καλλιτεχνών που δημιούργησε έργα κυρίως σε δημόσιους χώρους. Τα έργα τους περιλαμβάνουν το τύλιγμα του Ράιχσταγκ στο Βερολίνο και της γέφυρας Ποντ Νεφ στο Παρίσι, το μήκους 39 χλμ έργο Running Fence ανάμεσα στις κομητείες Μαρίν και Σόνομα της Καλιφόρνια, και τις Πύλες στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης.
Βιογραφία
Ο Κρίστο και η Ζαν Κλοντ γεννήθηκαν την ίδια ημερομηνία, στις 13 Ιουνίου του 1935, Ο Κρίστο στο Γκάμπροβο της Βουλγαρίας και η Ζαν-Κλοντ στο Μαρόκο. Γνωρίστηκαν για πρώτη φορά στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 1958. Τα έργα τους αποδίδονταν μόνο στον Κρίστο μέχρι το 1994, οπότε τα έργα του εξωτερικού χώρου και τα μεγάλης κλίμακας εσωτερικού χώρου αποδώθηκαν αναδρομικά στους «Κρίστο και Ζαν-Κλοντ». Η Ζαν-Κλόντ πέθανε στις 18 Νοεμβρίου του 2009, ύστερα από ανεύρυσμα. Ο Κρίστο απεβίωσε από φυσικά αίτια σε ηλικία 84 ετών, την 1η Ιουνίου 2020.
Τεχνοτροπία
Αν και η εργασία τους είναι οπτικά εντυπωσιακή και συχνά αμφισβητούμενη λόγω της κλίμακάς της, οι καλλιτέχνες επανειλημμένα έχουν αρνηθεί ότι τα προγράμματά τους περιέχουν οποιαδήποτε βαθύτερη έννοια, πέρα από τον αισθητικό αντίκτυπο. Ο σκοπός της τέχνης τους, υποστηρίζουν, είναι απλά να γίνει ο κόσμος μια «ομορφότερη τοποθεσία» και να ειδωθούν γνώριμα τοπία με ένα νέο τρόπο. Ο κριτικός τέχνης Ντέιβιντ Μπέρντον έχει περιγράψει τα περιτυλίγματα του Κρίστο ως «αποκάλυψη μέσω της απόκρυψης». Στους επικριτές του ο Κρίστο απαντάει «Είμαι καλλιτέχνης και πρέπει να έχω θάρρος... Γνωρίζεται πως δεν έχω έργα που υπάρχουν; Όλα εξαφανίζονται όταν τελειώνουν. Μόνο τα προσχέδια και κάποια κολάζ μένουν στο τέλος, δίνοντας στα έργα μου έναν σχεδόν μυστικό χαρακτήρα. Νομίζω πως χρειάζεται πολύ μεγαλύτερο θάρρος για να δημιουργήσε πράγματα που προορίζονται να εξαφανιστούν απ'ότι για να δημιουργήσεις πράγματα που προορίζονται να μείνουν».
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Για τα πρώιμα έργα τους δείτε:
Για συγκεκριμενα έργα τους δείτε:
Για γενικές πληροφορίες για τη ζωή και το έργο τους δείτε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί γλύπτες Κατηγορία:Καλλιτέχνες του Νεορεαλισμού Κατηγορία:Γάλλοι καλλιτέχνες
Πόλεμος των ουρανίων αλόγων
μικρογραφία|353x353εσ Ο Πόλεμος των Ουρανίων αλόγων (Απλοποιημένα Κινεζικά: 天马之战;) ή ο Πόλεμος Χαν-Νταγιουάν (Απλοποιημένα Κινεζικά: 汉宛战争) ήταν στρατιωτική σύγκρουση που διεξήχθη το 104 π.Χ. και το 102 π.Χ. μεταξύ της κινεζικής δυναστείας Χαν και του βασιλείου, που ήταν γνωστό στους Κινέζους ως Νταγιουάν.ο πόλεμος διεξήχθη στην κοιλάδα της Φεργκάνα στο ανατολικότερο άκρο της πρώην Περσικής Αυτοκρατορίας, τώρα το ανατολικότερο τμήμα του Ουζμπεκιστάν. Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη των Χαν και μια προσωρινή επέκταση της ηγεμονίας του βαθιά στην κεντρική Ασία.
Ο Αυτοκράτορας Γου των Χαν είχε λάβει αναφορές από τον διπλωμάτη Ζανγκ Κιαν, ότι το Νταγιουάν είχε ψηλά και ισχυρά άλογα ("ουράνια άλογα") που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην καταπολέμηση του Σιονγκ-νου. Έστειλε απεσταλμένους για να ερευνήσει την περιοχή και να αγοράσει άλογα. Το Νταγιουάν αρνήθηκε τη συμφωνία, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός από τους πρεσβευτές των Χαν και κατάσχεσε τον χρυσό που στάλθηκε ως πληρωμή. Έτσι οι Χαν έστειλε έναν στρατό για να υποτάξει το Νταγιουάν. Η πρώτη τους επιδρομή απέτυχε, αλλά μια δεύτερη, μεγαλύτερη δύναμη νίκησε τους Νταγιουάν, εγκατέστησε ένα καθεστώς ευνοϊκό για τους Χαν, και κέρδισε αρκετά άλογα για να χτίσει αργότερα ένα ιππικό αρκετά ισχυρό για να νικήσει το Σιονγκ-νου στον Πόλεμο των Χαν - Σιονγκ-νου.
Μαρίνα Ασλάνογλου
Η Μαρίνα Ασλάνογλου (Αθήνα, 1 Μαΐου 1978) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Προσωπική ζωή
Υπήρξε παντρεμένη με τον ηθοποιό Κώστα Σπυρόπουλο από το 2008 έως το 2011. .Είναι παντρεμένη με τον ποινικολόγο Δημοσθένη Πέππα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Άκορης της Αιγύπτου
thumb|250px|Τμήμα ανδριάντα του Φαραώ Άκορη Ο Άκωρ ή Άκορης ήταν Φαραώ της Αιγύπτου από την 29η δυναστεία, κυβέρνησε την χώρα από το 393 π.Χ. ως το 380 π.Χ.. Ανέτρεψε τον προκάτοχο του Ψαμμύθη και στην συνέχεια για να νομιμοποιήσει την άνοδο του στον θρόνο ισχυρίστηκε ότι είναι εγγονός του Νεφερίτη Α' ιδρυτή της 29ης δυναστείας της Αιγύπτου. Η βασιλεία του έμεινε γνωστή στην Αιγυπτιακή ιστορία για τον τεράστιο αριθμό των έργων που οικοδόμησε και τις πολλές ανακατασκευές των ναών. Συμμάχησε με τον βασιλιά της Κύπρου Ευαγόρα και την Αθήνα εναντίον των Περσών γι'αυτό ο Αρταξέρξης Β' υποστήριξε την Σπάρτη στον Κορινθιακό πόλεμο. Μετά την σύναψη της ειρήνης του Ανταλκίδα το 387 π.Χ. ο Αρταξέρξης Β' έστρεψε το ενδιαφέρον του στην κατάκτηση της Αιγύπτου αλλά ο Άκωρ με την βοήθεια του Αθηναίου στρατηγού Χαβρία κατάφερε να τον αποκρούσει επιτυχώς το 385 π.Χ. και το 383 π.Χ.. Πέθανε το 380 π.Χ. και τον διαδέχθηκε ο γιος του Νεφερίτης Β' αλλά ανατράπηκε σε 4 μόνο μήνες από τον Νεκτανεβώ Α' ιδρυτή της 30ης δυναστείας της Αιγύπτου.
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 29ης Αιγυπτιακής Δυναστείας