Νερό_στον_Άρη
Λίμνες και κοιλάδες ποταμών
αριστερά|μικρογραφία|Δίκτυο κοιλάδων στο Τετράγωνο Θαυμάσια, εικόνα από το τροχιακό Βίκινγκ. μικρογραφία|Κανάλι εκροής στην [[Κοιλάδα Μα'άντιμ που έχει μήκος 700 χλμ., πλάτος 20 χλμ. και βάθος 2χλμ. ]] Το 1971 το διαστημόπλοιο Μάρινερ 9 έφερε την επανάσταση στις ιδέες μας για το νερό στον Άρη. Τεράστιες κοιλάδες ποταμών βρέθηκαν σε πολλές περιοχές. Οι εικόνες έδειξαν ότι οι πλημμύρες του νερού κατεδάφισαν τα φράγματα, χάραξαν βαθιές κοιλάδες, διάβρωσαν αύλακες στους βράχους, και ταξίδεψαν χιλιάδες χιλιόμετρα. Οι περιοχές με δίκτυα από ρυάκια στο νότιο ημισφαίριο ήταν ενδεικτικές βροχοπτώσεων στο παρελθόν. Με τον καιρό αναγνωρίστηκαν πολλές κοιλάδες. Τον Ιούνιο 2010 χαρτογραφήθηκαν 40.000 κοιλάδες ποταμών στον Άρη, περίπου τετραπλάσιες από της προηγούμενης μέτρησης. Τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας του Άρη που φαίνονται φθαρμένα από νερό διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: 1) τα δενδριτικά (διακλαδισμένα), γαιώδους κλίμακας, ευρέως κατανεμημένα, από την εποχή του Νώε δίκτυα κοιλάδων και 2) εξαιρετικά μεγάλα, μακριά, μονοκόμματα, ξεχωριστά, από την εποχή της Εσπερίας κανάλια εκροής. Οι νεότερες έρευνες δείχνουν ότι ίσως υπάρχει μια κατηγορία από αινιγματικά, μικρότερα, νεότερα (εποχή της Εσπερίας καιι Αμαζόνια) κανάλια στα μέσα γεωγραφικά πλάτη που ίσως σχετίζονται με τις περιστασιακές τοπικές τήξεις πάγων. μικρογραφία|Κοιλάδα Κασέι, ένα σημαντικό κανάλι εκροής. Η ροή ήταν από κάτω αριστερά προς τα δεξιά. Η εικόνα απεικονίζει απόσταση 1600 χιλιόμετρων. Το σύστημα καναλιών συνεχίζεται για άλλα 1200 χλμ. προς τα νότια της εικόνας στο [[Χάσμα της Ηχούς.]] εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|Ανεστραμμένο κανάλι στον Κρατήρα Μιγιαμότο. Το κανάλι ήταν πιο ανθετικό στη διάβρωση από τα περιβάλλοντα υλικά, οπότε εξελίχθηκε σε κορυφογραμμή. Ορισμένα τμήματα του Άρη δείχνουν ανεστραμμένα ανάγλυφα. Αυτό συμβαίνει όταν τα ιζήματα έχουν αποτεθεί στο βυθό ενός ρέματος και στη συνέχεια έγιναν ανθεκτικά στη διάβρωση, ίσως με τσιμέντωση. Μετά ίσως καλύφθηκαν από άλλα υλικά και θάφτηκαν εντελώς. Τελικά, η διάβρωση αφαιρεί το στρώμα επικάλυψης και τα παλαιά ρέματα γίνονται ορατά, δεδομένου ότι είναι ανθεκτικά στη διάβρωση. Το Mars Global Surveyor βρήκε πολλά παραδείγματα αυτής της διαδικασίας, σε διάφορες περιοχές του Άρη, όπως στο Σχηματισμό Μέδουσα Φόσα, στον Κρατήρα Μιγιαμότο, στον Κρατήρα Σαχέκι, και στο Οροπέδιο Τζουβεντάε. Στον Άρη έχουν ανακαλυφθεί αρκετές λιμναίες λεκάνες. Μερικές είναι συγκρίσιμες σε μέγεθος με τις μεγαλύτερες λίμνες της Γης, όπως την Κασπία Θάλασσα, τη Μαύρη Θάλασσα και τη Λίμνη Βαϊκάλη. Οι λίμνες που τροφοδοτούνταν από τα δίκτυα κοιλάδων βρίσκονται στα νότια υψίπεδα. Υπάρχουν περιοχές που είναι κλειστές κοιλότητες με κοιλάδες ποταμών να καταλήγουν σε αυτές και πιστεύεται ότι κάποτε εκεί περιέχονταν λίμνες. Η μία βρίσκεται στην Γαία των Σειρήνων της οποίας η υπερχείλιση κινήθηκε μέσω της Κοιλάδας Μα'άντιμ στον Κρατήρα Γκούσεβ, που εξερευνήθηκε από το Αρειανό ρόβερ Σπίριτ. Μία άλλη βρίσκεται κοντά στις Κοιλάδες Παρανα και Λοιρ. Κάποιες λίμνες σχηματίστηκαν από καθίζηση και άλλες σχηματίστηκαν από τα εδαφικά ύδατα. Εκτιμάται ότι λίμνες υπήρχαν στην Αργυρή λεκάνη, στη λεκάνη Ελλάς, και ίσως στην Κοιλάδα του Μάρινερ. Είναι πιθανό ότι κατά καιρούς την εποχή του Νώε πολλοί κρατήρες φιλοξενούσαν λίμνες, στις οποίες το υδρολογικό περιβάλλον ήταν κρύο και ξηρό (με τα γήινα δεδομένα) όπως αυτό της Μεγάλης Λεκάνης των δυτικών ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Τελευταίου Μέγιστου Παγετώνα.