cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έμπουσα
Πηγές
Εμπουσα
Πατροκλής (χαλκουργός)
Ο Πατροκλής υπήρξε σπουδαίος χαλκουργός του 5ου αιώνα π.Χ.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Παυσανία (10,9 και 11) ο Πατροκλής φέρεται να φιλοτέχνησε μαζί με τον Κάναχο τους ανδριάντες των Λακεδαιμονίων Επικύδα και Ετεονίκου που αποτελούσαν το πολυπρόσωπο μνημείο που είχαν στήσει οι Σπαρτιάτες στους Δελφούς σε ανάμνηση της μεγάλης νίκης τους στους Αιγός ποταμούς.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες χαλκουργοί
Μπομπ Μάρλεϊ
Ο Ρόμπερτ "Μπομπ" Νέστα Μάρλεϊ (Robert Nesta "Bob" Marley, Νάιν Μάιλς, Σεντ Ανν Πάρις, Τζαμάικα, 6 Φεβρουαρίου 1945 - Μαϊάμι, Φλόριντα, ΗΠΑ, 11 Μαΐου 1981) ήταν Τζαμαϊκανός τραγουδιστής, συνθέτης, κιθαρίστας και ακτιβιστής. Θεωρείται από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της ρέγκε μουσικής.
Με τραγούδια όπως τα "I Shot the Sheriff", "No Woman, No Cry", "Three Little Birds", "Exodus", "Could You Be Loved", "Jamming", "Redemption Song" και "One Love", η μεταθανάτια συλλογή του Legend (1984) πούλησε τα περισσότερα αντίτυπα στην ιστορία της ρέγκε μουσικής —περισσότερα από 12 εκατομμύρια.
Πρώτα χρόνια ζωής και καριέρας
Ο Μάρλεϊ γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό, το Νάιν Μάιλς, του Saint Ann Parish, στη Τζαμάικα. Το πλήρες όνομά του ήταν Νέστα Ρόμπερτ Μάρλεϊ. Ένας Τζαμαϊκανός υπάλληλος της υπηρεσίας διαβατηρίων θα του αλλάξει στη συνέχεια το πρώτο με το μεσαίο του όνομα. Ο πατέρας του, Norval Sinclair Marley, (γεννημένος το 1895) ήταν λευκός Τζαμαϊκανός με αγγλική καταγωγή, που ζούσε στο Λίβερπουλ. Ο Norval ήταν ναυτικός αξιωματούχος, καπετάνιος και επιθεωρητής φυτειών, όταν γνώρισε και παντρεύτηκε την Σεντέλα Μπούκερ (1926-2008), μια μαύρη Τζαμαϊκανή μόλις δεκαεννιά χρονών τότε. Ο Norval παρείχε οικονομική υποστήριξη στη γυναίκα και το παιδί του, αλλά σπάνια τους έβλεπε λόγω των συχνών μακρινών ταξιδιών του. Το 1955, όταν ο Μάρλεϊ ήταν 10 χρονών, ο πατέρας του πέθανε από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 60 ετών. Ο Μάρλεϊ ήταν θύμα ρατσισμού στην παιδική του ηλικία λόγω της ανάμεικτης καταγωγής του και ήρθε αντιμέτωπος με ερωτήσεις για τη φυλετική του ταυτότητα κατά τη διάρκεια της ζωής του. Κάποτε δήλωσε: "Δεν είμαι προκατειλημμένος απέναντι του. Ο πατέρας μου ήταν λευκός και η μητέρα μου μαύρη. Με φωνάζουν μιγά ή κάπως έτσι. Δεν είμαι σε καμία πλευρά. Ούτε στη μαύρη, ούτε στη λευκή. Είμαι στου Θεού την πλευρά, Αυτού που με έπλασε και με έκανε να προέρχομαι από τη μαύρη και τη λευκή." Ο Μάρλεϊ και η μητέρα του μετακόμισαν σε μια φτωχογειτονιά του Κίνγκστον, στη Trenchtown, μετά το θάνατο του Norval. Αναγκάστηκε να μάθει αυτοάμυνα για να υπερασπίζει τον εαυτό του από παλικαρισμούς που τον είχαν σαν στόχο λόγω της καταγωγής και του αναστήματος του (1,63 μ. ύψος). Κέρδισε τελικά φήμη για τη σωματική του δύναμη και το ψευδώνυμο «Tuff Gong».
Ο Μάρλεϊ έγινε φίλος με τον Neville "Bunny" Livingston (αργότερα γνωστός ως Bunny Wailer), με τον οποίο ξεκίνησε να παίζει μουσική. Παράτησε το σχολείο σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και ξεκίνησε να εργάζεται ως μαθητευόμενος σε ένα σιδεράδικο. Στον ελεύθερο χρόνο του, αυτός και ο Livingston έπαιζαν μουσική με τον Joe Higgs, ένα τοπικό τραγουδιστή που είχε ασπαστεί τον Ρασταφαριανισμό και θεωρείται από πολλούς μέντορας του Μάρλεϊ. Σε μια τέτοια συνεύρεση με τον Higgs και τον Livingston, ο Μάρλεϊ γνώρισε τον Peter McIntosh (αργότερα γνωστό ως Πίτερ Τος), με τον οποίο είχαν κοινές μουσικές φιλοδοξίες.
The Wailers
Το 1963, ο Μπόμπ Μάρλεϊ, ο Bunny Livingston, ο Peter McIntosh, ο Junior Braithwaite, ο Beverley Kelso και ο Cherry Smith δημιούργησαν ένα σκα/rocksteady συγκρότημα, αποκαλώντας τους εαυτούς τους The Teenagers. Αργότερα άλλαξαν το όνομα τους σε The Wailing Rudeboys, μετά σε The Wailing Wailers και τελικά σε The Wailers. Μέχρι το 1966 ο Braithwaite, ο Kelso και ο Smith είχαν αποχωρήσει από τους Wailers, αφήνοντας την τριάδα Μάρλεϊ, Livingston και McIntosh.
Μετά από μια σύγκρουση με τον Ντοντ, ο Μάρλεϊ και το συγκρότημα του «συμμάχησαν» με τον Lee "Scratch" Perry και το δικό του συγκρότημα, The Upsetters. Ενώ η συνεργασία τους κράτησε λιγότερο από ένα χρόνο, από πολλούς θεωρείται πως ηχογραφήθηκαν οι καλύτερες δουλειές των The Wailers. Ο Μάρλεϊ και ο Πέρι χώρισαν μετά από μια φιλονικία που αφορούσε τα δικαιώματα των ηχογραφήσεων, αλλά παρέμειναν φίλοι και ξαναδούλεψαν μαζί τα επόμενα χρόνια.
Μέσα στο 1968 και το 1972, ο Μπομπ και η Ρίτα Μάρλεϊ, ο Peter McIntosh και ο Bunny Livingston αναδημιούργησαν μερικά παλιά τραγούδια με την JAD Records στο Κίνγκστον και στο Λονδίνο σε μια προσπάθεια τους να διαφημίσουν τον «ήχο» των Wailers. Ο Livingston αργότερα ισχυρίστηκε πως αυτά τα τραγούδια «δεν έπρεπε ποτέ να κυκλοφορήσουν σαν άλμπουμ... ήταν απλά demo για τις εταιρίες».
thumb|left|200px Το πρώτο άλμπουμ των The Wailers, ονόματι Catch A Fire, κυκλοφόρησε παγκοσμίως το 1973 και είχε θετική απήχηση. Ακολούθησε ένα χρόνο αργότερα το Burnin', που συμπεριελάμβανε τα τραγούδια "Get Up, Stand Up" και "I Shot The Sheriff". Ο Έρικ Κλάπτον επιμελήθηκε το "I Shot The Sheriff" σε μια έκδοση πιο φιλική προς τα ακούσματα της εποχής, ενισχύοντας έτσι το διεθνές προφίλ του Μάρλεϊ.
Οι The Wailers διαλύθηκαν το 1974 και το κάθε μέλος ακολούθησε σόλο καριέρα. Για την αιτία της διάλυσης γίνονται μόνο εικασίες. Μερικοί πιστεύουν ότι υπήρχαν διαφωνίες ανάμεσα στους Livingston, McIntosh και Μάρλεϊ για τις συναυλιακές τους εμφανίσεις, ενώ άλλοι ισχυρίζονται πως απλά οι Livingston και McIntosh προτιμούσαν τη σόλο καριέρα. Ο McIntosh ξεκίνησε ηχογραφήσεις με το όνομα Πίτερ Τος και ο Livingston συνέχισε ως Bunny Wailer.
Bob Marley and The Wailers
Παρά τη διάλυση, ο Μάρλεϊ συνέχισε να ηχογραφεί σαν Bob Marley & The Wailers. Τη νέα του μπάντα απάρτιζαν τα αδέλφια Carlton και Aston "Family Man" Barrett στα ντραμς και στο μπάσο αντίστοιχα, οι Junior Marvin και Al Anderson στην κιθάρα, οι Tyrone Downie και Earl "Wya" Lindo στα πλήκτρα και ο Alvin "Seeco" Patterson στα κρουστά. Το συγκρότημα I Threes, αποτελούμενο από τις Judy Mowatt, Marcia Griffiths και τη γυναίκα του Μάρλεϊ, Ρίτα, ανέλαβε τα δευτερεύοντα (background) φωνητικά.
Το 1975 συντελέστηκε η διεθνής αναγνώριση του Μάρλεϊ, έξω από τα όρια της Τζαμάικας, με την επιτυχία του τραγουδιού "No Woman, No Cry" από το άλμπουμ Natty Dread. Ακολούθησε το ακόμα πιο επιτυχημένο άλμπουμ, Rastaman Vibration (1976), το οποίο παρέμεινε τέσσερις εβδομάδες στα Top10 στις ΗΠΑ.
Τον Δεκέμβριο του 1976 δύο μέρες πριν το Smile Jamaica, μια ελεύθερη συναυλία που οργάνωσε ο πρωθυπουργός της Τζαμάικας Μάικλ Μάνλεϊ για να κατευνάσει τα πνεύματα μεταξύ δύο πολιτικών παρατάξεων, ο Μάρλεϊ, η γυναίκα του και ο μάνατζέρ του Ντον Τέιλορ δέχτηκαν ένοπλη επίθεση από άγνωστο στο σπίτι των Μάρλεϊ. Ο Τέιλορ τραυματίστηκε στα πόδια και η γυναίκα του Μάρλεϊ Ρίτα στο κεφάλι σοβαρά, αργότερα ανάρρωσαν. Ο Μπομπ Μάρλεϊ τραυματίστηκε ελαφρώς στο στήθος και στο βραχίονα. Η επίθεση έγινε λόγω πολιτικής του ανάμιξης, επειδή πολλοί θεώρησαν ότι η συναυλία ήταν στην πραγματικότητα μια στρατηγική ανάκαμψης του Μάνλεϊ. Παρ' όλα αυτά, η συναυλία πραγματοποιήθηκε και τραυματισμένοι ο Μάρλεϊ, χωρίς την κιθάρα του, και η Ρίτα, με επιδέσμους στο κεφάλι, εμφανίστηκαν όπως είχε προγραμματιστεί.
thumb|right|400px| Bob Marley Live πίνακας του Στιβ Μπρόγκντον 1992
Ο Μάρλεϊ, το 1976, άφησε την Τζαμάικα και εγκαταστάθηκε στην Αγγλία, όπου ηχογράφησε τα άλμπουμ Exodus και Kaya. Το Exodus έμεινε στα βρετανικά charts για 56 συνεχείς εβδομάδες. Συμπεριελάμβανε τέσσερα σινγκλ: "Exodus", "Waiting In Vain", "Jamming" και το "One Love", μια διασκευή του "People Get Ready" του Κέρτις Μέιφιλντ. Τότε ήταν που συνελήφθη με κατηγορίες για κατοχή μικρής ποσότητας κάνναβης ενώ ταξίδευε στο Λονδίνο.
Το 1978, ο Μάρλεϊ εμφανίστηκε σε άλλη μια πολιτική συναυλία στη Τζαμάικα, το One Love Peace Concert, σε μια ακόμη προσπάθεια να εξευμενίσει τις σχέσεις των μαχόμενων κομμάτων. Προς το τέλος την συναυλίας, μετά από παράκληση του Μάρλεϊ, ο Μάνλεϊ και ο πολιτικός του αντίπαλος, Edward Seaga, ανέβηκαν και αντάλλαξαν χειραψία επάνω στη σκηνή.
''Emancipate yourselves from mental slavery (Απελευθερώστε τον εαυτό σας από τη σκλαβιά του νου) '' None but ourselves can free our minds… (Μόνο εμείς μπορούμε να αποδεσμεύσουμε το μυαλό μας...)
Το Confrontation (1983) κυκλοφόρησε μετά τον θάνατό του και περιείχε υλικό από ηχογραφήσεις κατά τη διάρκεια της ζωής του Μάρλεϊ, συμπεριλαμβάνοντας το "Buffalo Soldier" και νέες μίξεις παλιών σινγκλ που κυκλοφορούσαν μόνο στη Τζαμάικα.
Διάγνωση καρκίνου
Τον Ιούλιο του 1977 διαγνώστηκε κακόηθες μελάνωμα στα πόδια του Μάρλεϊ, για το οποίο πίστευε ο ίδιος ότι ήταν τραύμα από το ποδόσφαιρο. Αρνήθηκε τον ακρωτηριασμό, λέγοντας ότι η επέμβαση θα επηρέαζε τον χορό του και σύμφωνα με την πίστη των Ρασταφαριανών πως το σώμα πρέπει να είναι «ολόκληρο»:
Rasta no abide amputation. I don't allow a man to be dismantled. (Οι Ρασταφαριανοί δεν κάνουν ακρωτηριασμούς. Δεν επιτρέπω σε κανένα να είναι διαμελισμένος) —Από την βιογραφία Catch a Fire
Ο Μάρλεϊ μάλλον έβλεπε τους γιατρούς σαν samfai (απατεώνες). Πιστός στις θρησκευτικές του απόψεις, απέρριψε κάθε χειρουργική πιθανότητα και έψαξε για εναλλακτικές λύσεις που δεν θα τις πρόδιδαν. Επίσης αρνήθηκε τη σύνταξη διαθήκης, βασιζόμενος στην άποψη των Ρασταφαριανών ότι η συγγραφή διαθήκης είναι η αποδοχή του αναπόφευκτου θανάτου, αμελώντας την αιώνια ζωή ("everliving", κατά τους Ρασταφαριανούς). Ωστόσο, μια γιατρός στο Μαϊάμι του είπε πως δεν ήταν αναγκαίος ο ακρωτηριασμός. Έτσι προχώρησαν στην αφαίρεση ενός μικρού κομματιού απ' το πόδι του.
Μπάρεντσεγια
Το Μπάρεντσεγια (Νορβηγικά: Barentsøya) είναι νησί της Νορβηγίας και βρίσκεται στο αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ σε βόρειο γεωγραφικό πλάτος μεταξύ 78° 30΄ και 78° 50΄ και σε ανατολικό γεωγραφικό μήκος μεταξύ 20° 10΄ και 22° 20΄, μεταξύ της Σπιτσβέργης και της νήσου Έντγκεγια, ΒΔ. στη ομώνυμη θάλασσα Μπάρεντς.
Μπομπ Μάρλεϊ
Περίθαλψη και κατάπτωση
Ο καρκίνος εξαπλώθηκε με μεταστάσεις στον εγκέφαλο, τους πνεύμονες, το ήπαρ (συκώτι) και στο στομάχι του Μάρλεϊ. Μετά την εμφάνισή του σε δύο σόου στο Madison Square Garden στα πλαίσια της φθινοπωρινής του περιοδείας (Uprising Tour), λιποθύμησε ενώ έκανε τζόγκινγκ στο Σέντραλ Παρκ της Νέα Υόρκης. Το υπόλοιπο της περιοδείας του ακυρώθηκε.
Μπάρεντσεγια
Με έκταση 1.288 τ.χλμ. είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί του αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ μετά την Σπιτσβέργη, τη Βορειοανατολική Γη και την Έντγκεγια και το όνομά της οφείλεται στον Ολλανδό θαλασσοπόρο Γουλιέλμο Μπάρεντς.
Μπομπ Μάρλεϊ
Περίθαλψη και κατάπτωση
Ο Μπομπ Μάρλεϊ έκανε την τελευταία του συναυλία στο Stanley Theater στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνιας στις 23 Σεπτεμβρίου 1980. Η ζωντανή εκτέλεση του "Redemption Song" στο Songs of Freedom ηχογραφήθηκε σε εκείνο το σόου. Μετέπειτα ο Μάρλεϊ αναζήτησε βοήθεια από τον ειδικευμένο Γερμανό (από το Μόναχο) Josef Issels, αλλά ο καρκίνος είχε ήδη προχωρήσει στο τελικό του στάδιο.
Μπάρεντσεγια
Κατηγορία:Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ
Ερυθρά Θάλασσα
thumb|right|Η Ερυθρά θάλασσα.
Μπομπ Μάρλεϊ
Θάνατος και μεταθανάτια φήμη
Καθώς επέστρεφε από τη Γερμανία στο σπίτι του στη Τζαμάικα για τις τελευταίες του μέρες, ο Μάρλεϊ χρειάστηκε να προσγειωθεί στο Μαϊάμι για άμεση ιατρική περίθαλψη. Πέθανε στο νοσοκομείο Cedars of Lebanon στο Μαϊάμι της Φλόριντα το πρωί της 11ης Μαΐου 1981 σε ηλικία 36 χρονών. Η εξάπλωση του μελανώματος στους πνεύμονες και τον εγκέφαλό του προκάλεσε τον θάνατο. Τα τελευταία του λόγια στον γιο του Ζίγκι ήταν «Money can't buy life» («Τα λεφτά δεν αγοράζουν τη ζωή»). Έγινε δημόσια κηδεία στη Τζαμάικα, που συνδύαζε στοιχεία από την Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία και την παράδοση του Ρασταφαριανισμού. Αποτεφρώθηκε κοντά στο πατρικό του μαζί με την κιθάρα του (Gibson Les Paul), μια ποδοσφαιρική μπάλα, ένα μεγάλο κλαδί κάνναβης, ένα δαχτυλίδι που φορούσε καθημερινά (δώρο του πρίγκιπα της Αιθιοπίας Asfa Wossen, μεγαλύτερου γιου του Χαϊλέ Σελασιέ Α΄) και μια Βίβλο. Ένα μήνα πριν από τον θάνατο του, έγινε μέλος του Τζαμαϊκανού Τιμητικού Τάγματος.
Η μουσική του Μπομπ Μάρλεϊ απέκτησε ολοένα και μεγαλύτερη δημοτικότητα μετά το θάνατό του. Παραμένει δημοφιλής και γνωστός ανά τον κόσμο, ιδιαιτέρως στην Αφρική. Ο Μάρλεϊ εντάχθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame το 1994. Το περιοδικό Time επέλεξε το άλμπουμ Exodus ως το καλύτερο άλμπουμ του 20ού αιώνα.
Ερυθρά Θάλασσα
Η Ερυθρά θάλασσα είναι στενός θαλάσσιος βραχίονας του Ινδικού Ωκεανού ανάμεσα στην ΒΑ. Αφρική και την ΝΔ. Ασία δημιουργώντας τον αρχαίο Αράβιο κόλπο, κατά διεύθυνση Β.ΒΔ. - Ν.ΝΑ. Ενώνεται με τον Ινδικό Ωκεανό μέσω του στενού του Μπαμπ ελ Μαντέμπ και του κόλπου του Άντεν και με τη Μεσόγειο με τη διώρυγα του Σουέζ. Στο βόρειο άκρο της προβάλλει μικρός βραχίονάς της δημιουργώντας τον κόλπο της Άκαμπα όπου μεταξύ αυτού και του κόλπου του Σουέζ - βρίσκεται η χερσόνησος του Σινά. Έχει 1.900 χλμ. μήκος, 300 χλμ. μέγιστο πλάτος και 450.000 τ.χμ. έκταση.
Μπομπ Μάρλεϊ
Θάνατος και μεταθανάτια φήμη
Το 2001, το χρόνο που κέρδισε το "Βραβεία Γκράμι για Συνολική Προσφορά", ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του, το Rebel Music, προτάθηκε για το καλύτερο Μουσικό Ντοκιμαντέρ στα Βραβεία Grammy. Με τη συμμετοχή της Ρίτα, των Wailers, των παιδιών, των ερωμένων του, αλλά και πολλές φορές με τα ίδια του τα λόγια γίνεται η εξιστόρηση της ζωής του.
Το 2004 μια επανεκτέλεση του "Three Little Birds" από τους Ζίγκι Μάρλεϊ και Σον Πολ χρησιμοποιήθηκε στην ταινία Ο καρχαριομάχος.
Ερυθρά Θάλασσα
Την εποχή της «Εξόδου» (ή φυγής) των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, η Ερυθρά ονομαζόταν και Θάλασσα των Καλαμιών και ήταν τότε λίμνη. Το βόρειο σημερινό τμήμα της, δυτικά της χερσονήσου Σινά, αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη (βιβλίο «Έξοδος») ότι διέσχισαν οι Ισραηλίτες, όπως επί χιλιετηρίδα διασχιζόταν μόνο κατά πλάτος και ποτέ κατά μήκος.
Μπομπ Μάρλεϊ
Θάνατος και μεταθανάτια φήμη
Το καλοκαίρι του 2006 στη Νέα Υόρκη μετονομάστηκε ένα τμήμα της οδού "Church Avenue", από την "Remsen Avenue" μέχρι την "East 98th Street" στο East Flatbush του Μπρούκλιν σε "Λεωφόρος Μπομπ Μάρλεϊ".
Το 2007 στη ταινία "I Am Legend" (Ζωντανός Θρύλος) με πρωταγωνιστή τον Γουίλ Σμιθ που υποδύεται έναν επιζώντα από θανατηφόρο ιό που σχεδόν αφάνισε την ανθρωπότητα, ο χαρακτήρας του Γουίλ, δρ Robert Neville, κατονομάζει τον Μπομπ Μάρλεϊ ως την κύρια επιρροή στη φιλοσοφία της ζωής του. Ο σεβασμός του Neville προς τον Μάρλεϊ προέρχεται από την άποψη του πως τη βία και τον ρατσισμό μπορείς να τα πολεμήσεις με μουσική και αγάπη. Ο δρ Robert Neville τραγουδά τους στίχους του "Three Little Birds" και "I Shot The Sheriff" στην ταινία, ενδιάμεσα ακούγεται το "Stir It Up" ενώ το "Redemption Song" χρησιμοποιήθηκε στους τίτλους τέλους.
Ερυθρά Θάλασσα
Το όνομά της οφείλεται σε πλήθος μικρών ζωοφύτων που επιπλέουν σε μεγάλη έκταση επ΄ αυτής από αρχαιοτάτων χρόνων, προσδίδοντάς της χρώμα ερυθρωπό. Επί το πλείστον οι ακτές της Ερυθράς είναι χαμηλές και αμμώδεις, ο δε βυθός της κοντά στις ακτές είναι απότομος και ακανόνιστος, και σε πάρα πολλά σημεία λίαν επικίνδυνος, ιδιαίτερα σε μικρά ιστιοφόρα, λόγω των πλακόμορφων κοραλλιογενών υφάλων.
Μπομπ Μάρλεϊ
Θρησκεία
Η μητέρα του ανήκε στην Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο Μάρλεϊ έγινε μέλος του ρασταφαριανού κινήματος, η κουλτούρα του οποίου έχει αποτελέσει στοιχείο κλειδί για τη ρέγκε. Ανήκε στη ρασταφαριανή ομάδα «Δώδεκα φυλές του Ισραήλ» και ειδικότερα στη «Φυλή του Ιωσήφ» όπου ανήκαν όσα μέλη είχαν γεννηθεί το μήνα Φεβρουάριο, ενώ ο ίδιος έφερε το όνομα «Ιωσήφ» στα πλαίσια της ομάδας. Ήταν ο πρώτος που κατάφερε να διαδώσει τη μουσική των Ρασταφαριανών από τις κοινωνικά αποξενωμένες περιοχές της Τζαμάικας στη διεθνή μουσική σκηνή. Σήμερα χαρακτηρίζεται ως ένας "Ράστα" θρύλος. Υιοθέτησε χαρακτηριστικά των Ρασταφαριανών όπως τα dreadlocks (είδος κόμμωσης), η χρήση κάνναβης σαν ιερό στοιχείο Θείας Ευχαριστίας και η διατροφή ital (από την αγγλική λέξη vital, φυσικές τροφές που δεν έχουν υποστεί χημική επεξεργασία), τα οποία έγιναν από τα τέλη της δεκαετίας του '60 αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητας του. Πολλά τραγούδια του Μάρλεϊ κάνουν αναφορές στη Βίβλο, μερικές φορές μέσα από λογοπαίγνια που συγχώνευαν τον ακτιβισμό και τη θρησκεία, όπως το "Revolution" και "Reveletion": Revelation reveals the truth... (Η Αποκάλυψη αποκαλύπτει την αλήθεια...) It takes a revolution to make a solution... (Χρειάζεται επανάσταση για να βρεθεί λύση...)
Ερυθρά Θάλασσα
Η Ερυθρά προσβάλλεται ειδικά στο νότιο τμήμα της από τους ετήσιους μουσώνες τους οποίους πρώτος κατέγραψε ο αρχαίος Έλληνας γεωγράφος και μετεωρολόγος Ίππαλος, ενώ στο βόρειο τμήμα του από τους συνήθεις μεσογειακούς περισσότερο όμως σφοδρούς. Οι Άραβες, ακτοπλοώντας μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας την περιοχή αυτή, φοβούνταν αμφότερους τους παραπάνω ανέμους και γι΄ αυτό συγκρατούσαν τα πρωτόγονα σκάφη τους από τις ακτές που τραβούσαν συνηθέστερα καμήλες. Έχει σημειωθεί ότι όταν επιχειρούσαν τον κατά μήκος διάπλου της Ερυθράς η διάρκειά του έφθανε τους οκτώ μήνες.
Συνορεύουσες χώρες
Οι οκτώ χώρες που συνορεύουν με την Ερυθρά Θάλασσα είναι: Ο κόλπος του Σουέζ βρέχει εξολοκλήρου την Αίγυπτο. Ο κόλπος της Ακάμπα βρέχει την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Ιορδανία και τη Σαουδική Αραβία.
Τουρισμός
Η θάλασσα είναι γνωστή για τις υπέροχες ψυχαγωγικές εγκαταστάσεις κατάδυσης, όπως το Ρας Μοχάμεντ, το ναυάγιο SS Thistlegorm, ο ύφαλος Έλφινστοουν, Οι Αδελφοί, ο ύφαλος του Δαιδάλου, ο ύφαλος του Αγίου Ιωάννη, το βραχώδες νησί της Αιγύπτου και λιγότερο γνωστές θέσεις, όπως στο Σουδάν το Σανγκανέμπ, Άμπινγκτον, Άνγκο'ρος και Σαάμπ Ρουμί. Η Ερυθρά Θάλασσα έγινε περιζήτητος προορισμός κατάδυσης μετά τις αποστολές του Χανς Χας στη δεκαετία του 1950 και αργότερα από τον Ζακ-Υβ Κουστώ. Δημοφιλή τουριστικά θέρετρα περιλαμβάνουν Ελ Γκούνα, Χουργκάντα, Σαφάγκα, Μάρσα Αλάμ, στη δυτική ακτή της Ερυθράς Θάλασσας και το Σαρμ-ελ-Σέιχ, Νταχάμπ, και Τάμπα στην αιγυπτιακή πλευρά του Σινά, καθώς και την Άκαμπα στην Ιορδανία και την πόλη Εϊλάτ στο Ισραήλ σε μια περιοχή γνωστή ως η Ριβιέρα της Ερυθράς Θάλασσας. Η δημοφιλής τουριστική παραλία του Σαρμ ελ-Σέιχ έκλεισε για όλους τους κολυμβητές το Δεκέμβριο του 2010 καθώς παρατηρήθηκαν διάφορες σοβαρές επιθέσεις καρχαριών, συμπεριλαμβανομένου ενός θανατηφόρου δυστηχήματος. Το Δεκέμβριο του 2010, οι επιστήμονες που ερευνούσαν τις επιθέσεις είχαν εντοπίσει χωρίς επαλήθευση, πολλές πιθανές αιτίες για αυτό το φαινόμενο. Υπεραλίευση, η οποία προκαλεί μεγάλους καρχαρίες να κυνηγούν πιο κοντά στην ακτή, φορείς τουριστικών σκάφών που διοργανώνουν υπεράκτιες εκδρομές για φωτογράφιση καρχαρία αλλά και αναφορές για πλοία που ρίχνουν νεκρά ζώα στη θάλασσα. Η στενότητα της θάλασσας, το σημαντικό βάθος και το υφαλοπρανές, συνδυάζονται για να σχηματίσουν μια γεωγραφία όπου οι μεγάλοι καρχαρίες βαθέων υδάτων μπορούν να περιφέρονται σε εκατοντάδες μέτρα νερού, αλλά ταυτόχρονα σε ακτίνα εκατό μέτρων από τις περιοχές κολύμβησης.
Κατηγορία:Διώρυγα του Σουέζ
Μπομπ Μάρλεϊ
Θρησκεία
Στις 4 Νοεμβρίου 1980, οκτώ περίπου μήνες πριν από τον θάνατό του και ενώ βρισκόταν στις ΗΠΑ, ο Μάρλεϊ βαπτίστηκε στην Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία με το όνομα Μπερχανέ Σελασιέ (Berhane Selassie = "Φως της Τριάδας") από τον Αρχιεπίσκοπο της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Υποστηρίζεται ότι η μητέρα του, Σεντέλα Μπούκερ, τον πίεζε να βαπτιστεί, ενώ ο ίδιος αντιδρούσε, όντας μέλος των Δώδεκα Φυλών, αλλά τελικά συμφώνησε υπό το φόβο του θανάτου και ως χάρη προς τη μητέρα του. Σύμφωνα με τον Αρχιεπίσκοπο της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Abuna Yesehaq, ο Μάρλεϊ εκκλησιαζόταν και επιθυμούσε να βαπτιστεί για μεγάλο διάστημα πριν το κάνει τελικά. Αρκετοί Ρασταφαριανοί δυσαρεστήθηκαν με τη δημοσιοποίηση της βάπτισης, που επήλθε με την κηδεία του, ενώ μέλη των «Δώδεκα Φυλών» θεώρησαν τη βάπτισή του προδοσία κατά του κινήματος Ρασταφάρι. Αντίθετα άλλοι συγγραφείς τη θεωρούν ως προσχώρηση σε ήδη υπάρχον κίνημα το οποίο διατηρούσε τις πολιτικές και κοινωνικές θέσεις και τα ιδιαίτερα πολιτιστικά χαρακηριστικά των Ράστα, ενώ παράλληλα τιμούσε τον αυτοκράτορα χωρίς να τον λατρεύει. Στο κίνημα αυτό ανήκαν και άλλα συγκροτήματα όπως οι Abyssinians, αλλά και τα περισσότερα μέλη της οικογένειας του Μάρλεϊ.
Σύζυγος και παιδιά
Ο Μπομπ Μάρλεϊ απέκτησε 13 παιδιά: τρία με τη σύζυγό του Ρίτα, δύο υιοθετημένα από προηγούμενες σχέσεις της Ρίτα, και τα υπόλοιπα οχτώ με διαφορετικές γυναίκες. Τα παιδιά του με χρονολογική σειρά γέννησης είναι:
Βραβεία και τιμές
thumb|Το αστέρι του Μάρλεϊ στη [[Λεωφόρος της Δόξας στο Χόλυγουντ|Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί μουσικοί Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
1752
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1752 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ραϋμόνδος της Αντιόχειας
Ο Ραϋμόνδος της Αντιόχειας ή Ραϊμόνδος του Πουατιέ (Raymond de Poitiers, 1115 - 29 Ιουνίου 1149) από τον Οίκο του Πουατιέ ήταν πρίγκιπας της Αντιόχειας (1136 - 1149). Ήταν ο νεότερος γιος του Γουλιέλμου Θ΄ της Ακουιτανίας και της Φιλίππης της Τουλούζης. Γεννήθηκε τη χρονιά που ξέσπασε το σκάνδαλο με την απαγωγή από τον πατέρα του της Ντανζερόζας, συζύγου του υποτελούς του Έμερι Α΄ του Σατελερό, την οποία φυλάκισε στο κάστρο του Πουατιέ.
Πρίγκιπας της Αντιόχειας
Μετά το τέλος του Βοημούνδου Β΄, πρίγκιπα της Αντιόχειας (1130), το πριγκιπάτο διοικήθηκε από τον Βαλδουίνο Β΄ της Ιερουσαλήμ (1130 - 1131), τον Φούλκωνα (1131 - 1135) και τελικά την Αλίκη της Αντιόχειας χήρα του Βοημούνδου Β΄ (1135 - 1136). Η Αλίκη στην συνέχεια αναζήτησε σύζυγο για την 9χρονη διάδοχο Κωνσταντία της Αντιόχειας και τον επέλεξε στο πρόσωπο του Ραϋμόνδου, ο οποίος βρισκόταν εκείνη την εποχή στην Αγγλία· αυτός αναχώρησε μετά το τέλος του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας, στις 1 Δεκεμβρίου 1135. Όταν ο Ρογήρος Β΄ της Σικελίας άκουσε ότι ο Ραϋμόνδος βάδιζε για την Αντιόχεια για να νυμφευτεί την Αλίκη, διέταξε την σύλληψή του. Ο Ραϋμόνδος βάδισε μέσω της Νότιας Ιταλίας και έφτασε ύστερα από πολλές περιπέτειες στην Αντιόχεια στις 19 Απριλίου 1136, αλλά η φρουρά της πόλης τού απαγόρευσε την είσοδο. Ο πατριάρχης της πόλης Ραλφ έπεισε την Αλίκη, ότι ο επισκέπτης ήταν ο Ραϋμόνδος ο μνηστήρας της Κωνσταντίας. Τότε η Αλίκη διέταξε την φρουρά της πόλης να του επιτρέψουν να μπει στην πόλη· στη συνέχεια ο πατριάρχης Ραλφ τον πάντρεψε με την Κωνσταντία. Μετά τον γάμο η Αλίκη εγκατέλειψε την πόλη αφήνοντας τη διακυβέρνησή της στον Ραλφ και στον γαμπρό της Ραϋμόνδο.
Σύγκρουση με τον Ιωάννη Κομνηνό
Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας τους έγιναν συγκρούσεις με τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνό. Ο Ιωάννης Β΄ είχε εκστρατεύσει για να ανακαταλάβει την Κιλικία από τον Λέοντα Β΄ της Αρμενίας και να διεκδικήσει με την ευκαιρία τα δικαιώματα και στην Αντιόχεια. Ο Ραϋμόνδος πιέστηκε να πληρώσει φόρο υποτέλειας στον Ιωάννη Β΄, να παραδώσει την Αντιόχεια στους Βυζαντινούς και να δεχθεί ως αντάλλαγμα μία περιοχή ανατολικά της Αντιόχειας, την οποία θα ανακαταλάμβαναν μαζί από τους Μουσουλμάνους. Όμως η εκστρατεία κατέληξε σε αποτυχία, καθώς ο Ιωάννης Β΄ και ο Ραϋμόνδος ηττήθηκαν από τους Μουσουλμάνους στην μάχη της Σαϊζάρ· ο Ιωάννης αναγκάστηκε τελικά να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη, όταν διέκοψε ο Ραϋμόνδος τις συνομιλίες μαζί του.
Ακολούθησε σύγκρουση του Ραϋμόνδου με τον πατριάρχη: ο πατριάρχης ζήτησε από τον Ραϋμόνδο να πληρώσει φόρο υποτέλειας, αλλά εκείνος αρνήθηκε λόγω αμφιβολίας στην εκλογή του (1135)· ο Ραϋμόνδος θριάμβευσε και ο πατριάρχης εξέπεσε από το αξίωμά του (1139). Ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός επέστρεψε (1142) και ζήτησε από τον Ραϋμόνδο να πληρώσει φόρο υποτέλειας. Μετά την άρνηση του Ραϋμόνδου ο Ιωάννης λεηλάτησε τα περίχωρα της πόλης και ο Ραϋμόνδος στάθηκε ανίκανος να τον αντιμετωπίσει. Ο Ραϋμόνδος δήλωσε υποταγή στον διάδοχό του Ιωάννη Β΄ Μανουήλ Α΄, παραχωρώντας του μερικές πόλεις της Κιλικίας (1143). Πιέστηκε για ταπεινωτική επίσκεψη στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία αναγκάστηκε να δώσει όρκο υποταγής στον Αυτοκράτορα και υποσχέθηκε να αναγνωρίσει Έλληνα πατριάρχη.
Επίσκεψη στην Αντιόχεια της ανιψιάς του Ελεονώρας της Ακουιτανίας
Η ανιψιά του Ελεονώρα της Ακουιτανίας επισκέφθηκε την Αντιόχεια μαζί με τον σύζυγο της Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας (1148). Ο Λουδοβίκος ήθελε να πάει στα Ιεροσόλυμα, αλλά ο Ραϋμόνδος τον έπεισε να μείνει στην Αντιόχεια και να τον βοηθήσει στην κατάκτηση του Χαλεπίου και της Καισάρειας. Κατά την διάρκεια της επίσκεψης ακούστηκαν ψίθυροι για αιμομικτικές σχέσεις του Ραϋμόνδου με την ανιψιά του Ελεονώρα· ο Ιωάννης του Σάλσμπουρι αναφέρει ότι ο ίδιος ο σύζυγος της το υποπτεύθηκε από τις πολλές συνομιλίες μεταξύ τους. Ο Γουλιέλμος της Τύρου αναφέρει ότι ο Ραϋμόνδος ήθελε να εκδικηθεί τον Λουδοβίκο, διότι δεν του πρόσφερε καμιά βοήθεια στην μάχη κατά των Σαρακηνών. Όλοι οι ιστορικοί συμφωνούν στο γεγονός, ότι ο Ραϋμόνδος με την ανιψιά του Ελεονόρα είχαν μεταξύ τους πολύ στενές σχέσεις από την παιδική τους ηλικία.
Το τέλος σε μάχη
thumb|right|250px|Η μάχη του Ινάμπ Ο Λουδοβίκος Ζ΄, ο οποίος ήταν αρκετά ευσεβής, δεν είναι βέβαιο ότι είχε τέτοιες σκέψεις για τη σύζυγό του· το βέβαιο είναι ότι εγκατέλειψε βιαστικά την Αντιόχεια. Ο Ραϋμόνδος σκοτώθηκε την επόμενη χρονιά στην μάχη του Ινάμπ σε εκστρατεία εναντίον του Νουρεντίν Ζενγκί (1149): το κεφάλι του κόπηκε από τον Σιρκούχ, τον θείο του Σαλαντίν και απεστάλη μέσα σε ένα ασημένιο κουτί σαν δώρο στον χαλίφη της Βαγδάτης. Ο Γουλιέλμος της Τύρου περιγράφει τον Ραϋμόνδο σαν υψηλό, χαριτωμένο, με φωτεινό πρόσωπο, πιστό σύζυγο και χριστιανό, αλλά με πάθος στα τυχερά παιχνίδια.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε την Κωνσταντία των Ωτβίλ, πριγκίπισσα της Αντιόχειας, κόρη του Βοημούνδου Β΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας, και απέκτησε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αντιόχειας Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Εποχή του Χαλκού
Ως Εποχή του Ορείχαλκου ή Εποχή του Χαλκού εννοείται εκείνη η περίοδος ανάπτυξης ενός πολιτισμού κατά την οποία έχουν αναπτυχθεί μεταλλουργικές τεχνικές εξόρυξης του χαλκού από φυσικά κοιτάσματα και ανάμειξής του με άλλα μέταλλα για τη δημιουργία ορείχαλκου. Η Εποχή του Ορείχαλκου είναι τμήμα του Συστήματος τριών εποχών, μιας μεθόδου χρονολόγησης των προϊστορικών κοινωνιών και ακολουθεί τη Νεολιθική σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη. Σε ορισμένες περιοχές μεταξύ της Νεολιθικής και της Εποχής του Ορείχαλκου υπήρξε και μια ενδιάμεση Χαλκολιθική περίοδος, μια μεταβατική περίοδος. Στα περισσότερα τμήματα της υποσαχάρειας Αφρικής τη Νεολιθική διαδέχθηκε αμέσως η Εποχή του Σιδήρου. Τα περισσότερα ορειχάλκινα ευρήματα είναι εργαλεία ή όπλα και σπανιότερα τελετουργικά τέχνεργα. Ο χρόνος έναρξης της εποχής του Χαλκού διαφέρει από πολιτισμό σε πολιτισμό.
Εγγύς Ανατολή
Η αρχή της εποχής του χαλκού στην Εγγύς Ανατολή υπολογίζεται γύρω στο 3.300 π.Χ. με την αυξανόμενη χρήση του χαλκού και την ανάπτυξη σύνθετων αστικών πολιτισμών στα κύρια πολιτισμικά κέντρα της περιοχής, Αίγυπτο και Μεσοποταμία.
Κύπρος
Στην Κύπρο η εποχή του χαλκού που ακολουθεί τη χαλκολιθική περίοδο, αρχίζει το 2600 π.Χ. περίπου, φέρνοντας σημαντικές πολιτικές εξελίξεις στο νησί. Αρχαιολογικά ευρήματα έχουμε ιδίως στο νότιο μέρος του νησιού, τα οποία δείχνουν ότι προφανώς το νησί δέχτηκε εισβολή από τη Μικρά Ασία. Στα μέσα της χάλκινης εποχής (1990 - 1650 π.Χ.) βρίσκουμε πολεμικές συγκρούσεις με διάφορους άλλους πολιτισμούς της Μεσογείου της εποχής εκείνης. Στα κείμενα σε σφηνοειδή γραφή της εποχής εκείνης η Κύπρος ονομάζεται Αλασγία.
Στο τέλος της περιόδου οι συγκρούσεις αυξάνονται σε ένταση και συχνότητες, όπως δείχνουν τα πολυάριθμα αρχαιολογικά ευρήματα, ενώ οι οικισμοί οχυρώνονται, και στην άλλη όχθη, στη Συρία και τη Μέση Ανατολή, σημειώνονται πολεμικές αναταραχές. Την ίδια εποχή ανθίζει το εμπόριο με την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη. Η Κύπρος γίνεται εξαγωγέας χαλκού, αλλά και άλλων εμπορευμάτων, όπως φιαλιδίων που περιείχαν πολυτελή αρώματα και καλλυντικές αλοιφές. Στο τέλος της εποχής του χαλκού (1650 - 1050 π.Χ.) σχηματίζονται οι πρώτες πόλεις και διαμορφώνεται η γραφή, εισάγοντας το νησί και τον πολιτισμό της Κύπρου στη σύγχρονη ιστορία.
Αιγαίο
thumb|200px|Εύρημα από τη χάλκινη εποχή στην [[Κρήτη.]] Στο Αιγαίο η χάλκινη εποχή αρχίζει περίπου το 3000 π.Χ. με την εξέλιξη των εμπορικών δραστηριοτήτων των αρχαίων πολιτισμών. Χάρη στις εμπορικές αυτές επαφές έγινε εισαγωγή κασσίτερου και ξυλάνθρακα στη Κύπρο, όπου γινότανε εξόρυξη και κατεργασία χαλκού καθώς και παραγωγή χάλκινων αντικειμένων. Με τα μπρούντζινα προϊόντα της μεταλλουργίας χαλκού άνθισε η εξαγωγή και το εμπόριο.
Στην Κρήτη αναπτύσσονται πολυάριθμοι οικισμοί και αναπτύσσονται ως κύριοι βιομηχανικοί και εμπορικοί κόμβοι. Ο Μινωικός πολιτισμός είναι ο πρώτος εξελιγμένος πολιτισμός της Ευρώπης. Η άρχουσα τάξη που κυριαρχούσε στο εμπόριο εγκαθίδρυσε και πολιτικά τη μοναρχία, αναπτύσσοντας παράλληλα και την αρχιτεκτονική των Μινωικών παλατιών που διαδόθηκε και στον Ελλαδικό χώρο.
Στον Ελλαδικό χώρο η εποχή του χαλκού ξεκινάει με τον Ελλαδικό Πολιτισμό στα κυκλαδίτικα νησιά του νότιου Αιγαίου και με τον Κυκλαδικό πολιτισμό. Η επιρροή του Μινωικού πολιτισμού οδήγησε στην ανάπτυξη και άλλων κέντρων ιδίως στις Μυκήνες με τον Μυκηναϊκό πολιτισμό, που κυριάρχησε στο τέλος της εποχής του χαλκού στην Ελλάδα.
Κεντρική Ευρώπη
thumb|200px|right|Ο δίσκος της Νέμπρα Ένα από τα εκπληκτικότερα ευρήματα της εποχής του χαλκού είναι ο δίσκος της Νέμπρα, ένας χάρτης του ουρανού κατασκευασμένος στην Κεντρική Ευρώπη. Είναι ένας χάλκινος δίσκος με διάμετρο περίπου 30 εκατοστών, μπλε-πράσινη πατίνα και ένθετα χρυσά σύμβολα. Τα σύμβολα αυτά ερμηνεύονται γενικά σαν απεικόνιση του ήλιου ή της πανσέληνου, ενός μισοφέγγαρου και άστρων (των Πλειάδων μεταξύ άλλων). Δυο χρυσά τόξα στο χείλος του δίσκου, που αντιπροσωπεύουν τη γωνιακή απόσταση μεταξύ των ηλιοστασίων προστέθηκαν αργότερα, όπως και ένα τρίτο τόξο που περιστοιχίζεται από μικρές χαρακιές. Η σημασία του τελευταίου αυτού συμβόλου δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως, και πιστεύεται ότι πρόκειται για μια αναφορά στο πλοίο του Ήλιου, ή μια αναπαράσταση του Γαλαξία ή του ουράνιου τόξου.
Κατηγορία:Συστήματα χρονολόγησης Κατηγορία:Προϊστορία
Ανάληψη Κάστρου Ηλείας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ανάληψη (αποσαφήνιση)
Η Ανάληψη, ή Ανάληψη Κάστρου ή Ανάληψη Κυλλήνης, είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 95 μέτρα. Βρίσκεται δίπλα στα βορειοδυτικά παράλια της Πελοποννήσου απέναντι από τη Ζάκυνθο. Απέχει 14 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τα Λεχαινά (έδρα του δήμου), 2 χλμ. Ν. από την Κυλλήνη και 5 χλμ. Β. από το Κάστρο. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κάστρου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κάστρο, την Ψηλή Ράχη, το Καραβάκι, τα Λουτρά Κυλλήνης και την Καλαμιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κάστρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κάστρου - Κυλλήνης του Δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 8 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης
IOS 15
Το iOS 15 είναι η δέκατη πέμπτη μεγάλη έκδοση του λειτουργικού συστήματος του iOS που αναπτύχθηκε από την Apple για iPhone και iPod Touch. Ο διάδοχος του iOS 14, ανακοινώθηκε στο WWDC 2021 και κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
FaceTime
Το iOS 15 προσθέτει μια προβολή πλέγματος και μια κατακόρυφη λειτουργία στο FaceTime. Η Apple έκανε ευκολότερη τη συμμετοχή σε μια κλήση FaceTime, με συνδέσμους και συμβάντα ημερολογίου, επιτρέποντας στους χρήστες Windows και Android να συμμετέχουν σε κλήσεις.
SharePlay
Το SharePlay είναι μια δυνατότητα που επιτρέπει στους χρήστες να ακούνε μουσική, να παρακολουθούν ταινίες, να μοιράζονται τις οθόνες τους και πολλά άλλα με άλλους χρήστες ενώ βρίσκονται σε κλήση FaceTime. Το SharePlay λειτουργεί σε iPhone που εκτελούν iOS 15, iPad με iPadOS 15 και Mac με macOS Monterey.
Μηνύματα
Η εφαρμογή Μηνύματα (Messages) μπορεί να εμφανίσει τώρα πολλές εικόνες σε στοίβες, διευκολύνοντας την πλοήγησή τους. Επίσης, προστέθηκαν νέα Memoji.
Share With You
Τα μηνύματα εισήγαγαν επίσης μια νέα λειτουργία που ονομάζεται "Share With You", η οποία οργανώνει συνδέσμους και άλλο περιεχόμενο που κοινοποιείται μέσω της εφαρμογής σε μια ειδική ενότητα σε άλλες εφαρμογές για μεταγενέστερη προβολή (για παράδειγμα, ένα άρθρο ειδήσεων που κοινοποιείται στα Μηνύματα εμφανίζεται στην εφαρμογή «Ειδήσεις»)
Focus
Το iOS 15 προσθέτει τη λειτουργία που ονομάζεται «Focus», η οποία έχει σχεδιαστεί για να φιλτράρει τις επικοινωνίες και τις ειδοποιήσεις για αργότερα όσο είναι ενεργοποιημένη. Η λειτουργία focus μπορεί να ενεργοποιηθεί για διάφορες περιπτώσεις, όπως για ύπνο ή εργασία. Οι χρήστες μπορούν να επιλέξουν τις εφαρμογές και τις ειδοποιήσεις που θα εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του Focus. Η λειτουργία αυτή μπορεί επίσης να ενεργοποιηθεί απρόσκοπτα με τη ρουτίνα ενός χρήστη, όπως σε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας ή κατά την άφιξη σε μια τοποθεσία. Όταν είναι ενεργοποιημένη η λειτουργία εστίασης, μπορεί επίσης να εμφανίσει widget και εφαρμογές που σχετίζονται με τη δραστηριότητα που κάνει ο χρήστης, όπως η εργασία.
Safari
Το Safari έχει επανασχεδιαστεί πλήρως, μετακινώντας το πεδίο αναζήτησης στο κάτω μέρος της οθόνης. Έχει πλέον ομάδες καρτελών, επιτρέποντας στους χρήστες να οργανώνουν καρτέλες και να μοιράζονται ολόκληρες ομάδες καρτελών. Οι επεκτάσεις προγράμματος περιήγησης είναι διαθέσιμες για πρώτη φορά σε iPhone και iPad. Μια νέα αρχική σελίδα προστέθηκε επίσης στο iOS 15. [απαιτείται αναφορά]
Άλλα
Η εφαρμογή καιρού περιλαμβάνει πλέον κι άλλες πληροφορίες στην γενική επισκόπηση, νέο σχεδιασμό και χάρτες καιρού σε πλήρη οθόνη. Τα Apple Maps έχουν ένα νέο εικονίδιο και τώρα επιτρέπουν στους χρήστες να βλέπουν τρισδιάστατα μοντέλα αξιοθέατων και πόλεων και χρησιμοποιεί επαυξημένη πραγματικότητα για να βοηθήσει στην πλοήγηση χρησιμοποιώντας τη φωτογραφική μηχανή. Το Apple Wallet πρόσθεσε υποστήριξη για ταυτότητα που εκδόθηκε από το κράτος σε συμμετέχουσες πολιτείες των ΗΠΑ, κλειδιά σπιτιού ή διαμερίσματος, κλειδιά ξενοδοχείου και κλειδιά γραφείου Το Κέντρο ειδοποιήσεων επανεξετάστηκε, με τις ειδοποιήσεις να έχουν ένα νέο περιβάλλον χρήστη και μεγαλύτερα εικονίδια. Μια σύνοψη ειδοποιήσεων είναι επίσης διαθέσιμη για την απλοποίηση της ρουτίνας κάποιου. Υπάρχει επίσης ένα μενού που αναφέρει την παρακολούθηση δεδομένων από εφαρμογές τρίτων.
Διαθεσιμότητα
Παρόλο που το iOS 15 είναι διαθέσιμο σε iPhone 6S και πάνω, ορισμένες λειτουργίες υποστηρίζονται μόνο σε iPhone XS ή νεότερα μοντέλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:IOS (Apple)
Δερματοχελώνα
Η δερματοχελώνα (επιστημονική ονομασία: Dermochelys coriacea) είναι το μεγαλύτερο σωζόμενο είδος χελώνας (καθώς και μεγαλύτερη θαλάσσια χελώνα που υπήρξε ποτέ) και το τέταρτο μεγαλύτερο είδος ερπετού μετά από τρία κροκοδείλια. Είναι το μόνο είδος στο γένος Dermochelys. Ξεχωρίζει εύκολα από τις υπόλοιπες θαλάσσιες χελώνες, καθώς δεν έχει οστέινο καβούκι. Αντίθετα το χέλυο της αποτελείται από δέρμα και λιπαρή σάρκα. Η δερματοχελώνα είναι το μόνο σωζόμενο είδος στην οικογένεια Dermochelyidae.
Ανατομία
Οι δερματοχελώνες έχουν το πιο υδροδυναμικό σχήμα σώματος από κάθε θαλάσσια χελώνα, με ένα μεγάλο, σε σχήμα δακρυού σώμα. Ένα ζευγάρι μεγάλα μπροστινά πτερύγια κινούν τις χελώνες μέσα στο νερό. Όπως και άλλες θαλάσσιες χελώνες, η δερματοχελώνα έχει επίπεδα πρόσθια άκρα προσαρμοσμένα για κολύμπι στον ανοιχτό ωκεανό. Τα νύχια απουσιάζουν και από τα δύο ζεύγη πτερυγίων. Τα πτερύγια της δερματοχελώνας είναι τα μεγαλύτερα σε αναλογία με το σώμα ανάμεσα στις υφιστάμενες θαλάσσιες χελώνες. Τα μπροστινά πτερύγια της δερματοχελώνας μπορεί να γίνουν έως και 2,7 μέτρα σε μεγάλα δείγματα, τα μεγαλύτερα πτερύγια (ακόμη και σε σύγκριση με το σώμα) ανάμεσα στις θαλάσσιες χελώνες. thumb|left|230px|Σύγκριση μεγέθους ανάμεσα σε άνθρωπο και δερματοχελώνα Η δερματοχελώνα έχει πολλά χαρακτηριστικά που τη διαφοροποιούν από τα άλλα είδη θαλάσσιων χελώνων. Πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της είναι η έλλειψη ενός οστεώδους κελύφους. Αντί για φολίδες έχει παχύ δέρμα με ενσωματωμένο μικροσκοπικό οστεόδερμα. Επτά διακριτές κορυφογραμμές βρίσκονται στο καβούκι, από εμπρός προς τα πίσω στη ράχη της χελώνας. Οι δερματοχελώνες είναι μοναδικές μεταξύ των ερπετών στο γεγονός ότι τα λέπια τους δεν έχουν β-κερατίνη. Ολόκληρη η ραχιαία επιφάνεια της χελώνας είναι χρώματος σκούρο γκρι έως μαύρο, με διάσπαρτες λευκές κηλίδες. Η κοιλιακή επιφάνεια της χελώνας έχει πιο φωτεινά χρώματα.
Οι ενήλικες χελώνες έχουν κατά μέσο όρο μήκος κελύφους 1 έως 1,75 μέτρα, 1,83 έως 2,2 μέτρα συνολικό μήκος και ζυγίζουν 250-700 κιλά. Στην Καραϊβική, το μέσο μέγεθος των ενηλίκων αναφέρθηκε ότι ήταν 384 κιλά βάρος και 1,55 μέτρα κατά μήκος της καμπύλης του κελύφους. Η μεγαλύτερη χελώνα που βρέθηκε ποτέ, όμως, ήταν πάνω από 3 μέτρα από το κεφάλι μέχρι την ουρά, συμπεριλαμβανομένου μήκους καβουκιού πάνω από 2,2 μέτρα, και ζύγιζε 916 κιλά. Το εν λόγω δείγμα βρέθηκε σε μια παραλία στη δυτική ακτή της Ουαλίας. Η δερματοχελώνα κατά την εκκόλαψη είναι ελάχιστα μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη θαλάσσια χελώνα, καθώς κατά μέσο όρο 61,3 χιλιοστά μήκος κελύφους και ζυγίζουν περίπου 46 γραμμάρια.
Η δερματοχελώνα έχει ένα σύνολο ανατομικών χαρακτηριστικών που πιστεύεται ότι σχετίζονται με τη ζωή στα κρύα νερά, συμπεριλαμβανομένου εκτεταμένης κάλυψης με φαιό λιπώδη ιστό, μύες που δρουν ανεξαρτήτως θερμοκρασίας, εναλλάκτες θερμότητας ανάμεσα στα μέγαλα πρόσθια πτερύγια και το σώμα, καθώς και εκτεταμένο δίκτυο εναλλακτών στην τραχεία.
Φυσιολογία
Οι δερματοχελώνες θεωρούνται ως μοναδικές ανάμεσα στα ερπετά για την ικανότητά τους να διατηρούν υψηλές θερμοκρασίες σώματος χρησιμοποιώντας τη μεταβολικά παραγόμενη θερμότητα, ή ενδοθερμία. Οι αρχικές μελέτες για το μεταβολικό ρυθμό τους βρήκα ότι οι χελώνες είχαν μεταβολισμό ανάπαυσης περίπου τρεις φορές υψηλότερο από τον αναμενόμενο για ένα ερπετό του μεγέθους τους. Ωστόσο, πρόσφατες μελέτες που χρησιμοπίησαν διάφορα ερπετά όλων των μεγεθών που έχουν οι δερματοχελώνες κατά την οντογένεση ανακάλυψαν ότι ο μεταβολικός ρυθμός ηρεμίας μιας μεγάλης δερματοχελώνας δεν διαφέρει σημαντικά διαφορετική από τα προβλεπόμενα αποτελέσματα με βάση την αλλομετρία.
Αντί να έχουν υψηλό μεταβολικό ρυθμό, οι δερματοχελώνες φαίνεται ότι επωφελούνται από την έντονη δραστηριότητα. Μελέτες σε άγριες ​​δερματοχελώνες ανακάλυψαν ότι τα άτομο θα περάσουν μόλις το 0,1% της ημέρας αναπαυόμενα. Αυτή η συνεχής κίνηση δημιουργεί θερμότητα που προέρχεται από τους μυς. Σε συνδυασμό με τους εναλλάκτες θερμότητας αντίθετου ρεύματος, το μονωτικό λίπος που τις καλύπτει και το μεγάλο μέγεθός τους, οι δερματοχελώνες είναι σε θέση να διατηρήσουν υψηλές διαφορές θερμοκρασίας σε σχέση με το περιβάλλον νερό. Οι ενήλικες δερματοχελώνες έχουν βρεθεί με θερμοκρασίες σώματος που ήταν 18°C πάνω από το νερό στο οποίο κολυμπούσαν.
Οι δερματοχελώνες είναι ένα από τα θαλάσσια ζώα με τις βαθύτερες καταδύσεις. Άτομα έχουν καταγραφεί να καταδύονται σε βάθος μέχρι 1.280 μέτρα. Οι τυπικές διάρκειες κατάδυσης είναι μεταξύ 3 και 8 λεπτών, με καταδύσεις 30-70 λεπτών να είναι σπάνιες.
Κατανομή
Η δερματοχελώνα είναι ένα είδος με κοσμοπολίτικη παγκόσμια κατανομή. Από όλα τα υφιστάμενα είδη θαλάσσιας χελώνας, η δερματοχελώνα έχει την ευρύτερη κατανομή, φτάνοντας βόρεια ως την Αλάσκα και τη Νορβηγία και νότιο ως το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας στην Αφρική και το νοτιότερο άκρο της Νέας Ζηλανδίας. Δερματοχελώνες έχουν βρεθεί σε όλους τους τροπικούς και υποτροπικούς ωκεανούς, και η κατανομή της εκτείνεται πέρα από τον Αρκτικό κύκλο.
Υπάρχουν τρεις μεγάλοι, γενετικά διακριτοί πληθυσμοί, στον Ατλαντικό, ανατολικό Ειρηνικό και δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό.
Ενώ οι παραλίες ωοτοκίας έχουν εντοπιστεί στην περιοχή, ο πληθυσμός στον Ινδικό Ωκεανό σε γενικές γραμμές δεν έχει ερευνηθεί.
Πρόσφατες εκτιμήσεις για το πληθυσμό τους είναι ότι υπάρχουν 26.000 με 43.000 θηλυκά που ζευγαρώνουν ετησίως, η οποία είναι μια πολύ σημαντική μείωση από την εκτίμηση των 115.000 το 1980. Αυτοί οι μειούμενοι αριθμοί έχουν εντίνει τις προσπάθειες για να αυξηθεί πάλι ο πληθυσμός του είδους, το οποίο κινδυνεύει με εξαφάνιση.
.um
.um είναι ο top-level domain κωδικός για νησιωτικές κτήσεις των ΗΠΑ στο Διαδίκτυο. Ο κωδικός δε χρησιμοποιείται, δεδομένου ότι οι κτήσεις αυτές είναι ακατοίκητες και δεν υπάρχει ενδιαφέρον κατοχύρωσης ονομάτων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Επικοινωνίες στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων
Ο Αθλητικός Γυμναστικός Σύλλογος Ιωαννίνων είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη των Ιωαννίνων, στον ομώνυμο νομό. Επίσημο έτος ίδρυσης του είναι το 1963 και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Διατηρεί τμήματα στίβου, καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης.Στο παρελθόν διέθετε και τμήμα χειροσφαίρισης.
Έδρα του τμήματος στίβου αποτελεί το Ζωσιμάδες ενώ των τμημάτων Καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης το κλειστό της Λιμνοπούλας.
Ίδρυση
Από το 1960 άρχισαν οι πρώτες απόπειρες συνένωσης αθλητικών σωματείων στα Ιωάννινα, με αποτέλεσμα στις 8 Αυγούστου 1963 να ιδρυθεί από αθλητές στίβου του «Αβέρωφ» και του «Ατρομήτου» ο Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων. Τότε αποτελούσε το μοναδικό αθλητικό σωματείο στίβου στη Δυτική Ελλάδα.Το πρώτο τμήμα του Συλλόγου και το πιο παλαιό. Οι ίδιες ζυμώσεις δημιούργησαν 3 χρόνια αργότερα στο χώρο του ποδοσφαίρου τον Πανηπειρωτικό Αθλητικό Σύλλογο «Γιάννινα», ο οποίος φέρει το ίδιο σύμβολο και χρώματα.
Πρώτος προπονητής ανέλαβε ο γυμναστής Θανάσης Δρούγιας και τον διαδέχθηκε ο παλαιός σπρίντερ του Αβέρωφ και γυμναστής Τάκης Ζιώγας, ενώ διοικητικά στηρίχθηκε από τους Αδελφούς Μπαλτογιάννη, Σπύρο και Γιάννη.
Δεκαετία 70
Στην Δεκαετία του 1970 αθλητές με προπονητή των Καθηγητή Φυσικής Αγωγής Πετρόπουλο Νικόλαο που στήριξαν των Σύλλογο ήταν:
Μάντης Νικόλαος 	400μ
Πλιακοπάνος Παναγιώτης 	800μ
Δούλης Δημήτριος 	400μ
Καμπέρης Κων/νος 	Ύψος
Μπάτσος Κων/νος 	Δέκαθλο
Δεκαετία 80
Στην Δεκαετία του 1980 με Προπονητές τους Πετρόπουλο Νίκο, Πλάτωνα Βασίλειο, Δούλη Δημήτριο, Καμπέρη Κων/νο, Μπάτσο Κων/νο, Αγγέλη Φωτεινή, προέκυψαν οι επόμενες γενιές πρωταθλητών:
Μακρίδης Παύλος 	3ος Βαλκανιονίκης στα 10.000μ
Ντάρας Κων/νος 	200μ-400μ μέλος της Εθνικής Ομάδας Εφήβων στο 1ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων
Μασίνας Νικόλαος 	400μ-400μ Εμπόδια
Σιώζου Φανή 	Έπταθλο
Αυγήτα Νεοκλή 	400μ
Τσιγκούλης Αθανάσιος 	3000μ-3000μ στιπλ
Γάγας Αντώνιος 	800μ-1.500μ
Μενάγιας Παναγιώτης 	110μ Εμπόδια
Δεκαετία 90
Και μετά συνεχίστηκε την δεκαετία του 1990 και μέχρι σήμερα με τους ακόλουθους αθλητές:
Κολόκας Παντελής 	1ος Βαλκανιονίκης, 9ος στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Εφήβων στα 1.500μ-800μ
Ζάραγκας Λάμπρος 	1ος Βαλκανιονίκης ,1ος στους Μεσογειακούς Αγώνες ,συμμετοχή στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στα 10.000μ-Μαραθώνιο
Μασίνας Νικόλαος 	400μ-400μ Εμπόδια
Σιώζου Φανή 	Έπταθλο
Αυγήτα Νεοκλή 	400μ
Τσιγκούλης Αθανάσιος 	3000μ-3000μ στιπλ
Γάγας Αντώνιος 	800μ-1.500μ
Μενάγιας Παναγιώτης 	110μ Εμπόδια
2000-σήμερα
Το τμήμα στίβου του Α.Γ.Σ.Ιωαννίνων είναι το πρώτο σωματείο στην δυτική Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια και μέσα στα πρώτα δέκα (10 ) σωματεία σε όλη την Ελλάδα.Στην τελευταία εικοσαετία το τμήμα είχε μεγάλες επιτυχίες με καλύτερες την 5η Θέση το 1995, την 7η θέση το 2006, την 8η θέση το 2005 στην πανελλήνια κατάταξη του Σ.Ε.Γ.Α.Σ. ανάμεσα σε 350 σωματεία.
Πάντα ο Στίβος του Α.Γ.Σ.Ιωαννίνων είχε Αθλητές σε όλες τις Εθνικές ομάδες (Παίδων-Εφήβων-Νέων-Ανδρών-Κορασίδων-Νεανίδων-Γυναικών). Επίσης έχει αναδειχθεί πρώτο σωματείο στην βαθμολογία σε πολλές κατηγορίες με κορυφαία το 2006, 1ος στην κατηγορία των Εφήβων και εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Συλλόγων στις 15 Σεπτεμβρίου 2007 στο Cottbus της Γερμανίας. Μεγάλοι Αθλητές έχουν βγει από τις Ακαδημίες του συλλόγου την τελευταία εικοσαετία.
Ο Α.Γ.Σ.Ιωαννίνων έχει ευτυχήσει να έχει στις τάξεις του πάρα πολλούς Αθλητές με μεγάλες διακρίσεις. Μερικοί από αυτούς είναι:
Μακρίδης Παύλος 	3ος Βαλκανιονίκης στα 10.000μ
Γοργόλης Δημήτρης 	Μέλος της Εθνικής Ομάδας στην Σφαίρα και των Δίσκο
Δούλης Ιωάννης 	Δέκαθλο και άλτης του Μήκους
Κρικώνης Ευάγγελος 	100μ-200μ
Παπανικολάου Αριστείδης 	Αλμα σε Μήκος
Λέκκος Ευάγγελος 	Αλμα σε Ύψος
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε το Νοέμβριο του 2010 ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ., ο ΑΓΣΙ βρέθηκε στη 13η θέση (σε σύνολο 321 συλλόγων) με 5776 βαθμούς. Την επόμενη χρονιά βρέθηκε στη 17η θέση (σε σύνολο 299 συλλόγων) με 5396 βαθμούς. Στην αξιολόγηση του 2012 ξανασκαρφάλωσε στη 13η θέση (σε σύνολο 281 συλλόγων) με 6202 βαθμούς.
Στην αξιολόγηση για το 2013 κατέλαβε την 7η θέση με συνολικούς βαθμούς 7143 .Το 2014 παρέμεινε στην 7η θέση με 7996 βαθμούς .Για το 2015 είχε άνοδο κατά μια θέση (6η) με 7278 βαθμούς .Για το 2016 έπεσε στην 10η θέση με 6679 βαθμούς Το 2017 ο ΑΓΣΙ ανέβηκε στην 4η θέση με 9081 βαθμούς. Το 2018 ο ΑΓΣΙ τερμάτισε στην 3η θέση με 9516 βαθμούς.
Ακαδημίες-Εγκαταστάσεις
Στις ακαδημίες του Α.Γ.Σ.Ιωαννίνων δραστηριοποιείται μεγάλος αριθμός παιδιών όλων των ηλικιών. Αποτελούν ένα πολύ ζωντανό και ελπιδοφόρο κομμάτι του συλλόγου. Τα τελευταία χρόνια γίνεται συστηματική δουλειά από όλες τις πλευρές ώστε οι ακαδημίες να αποτελέσουν τροφοδότη της αγωνιστικής ομάδας και τα αποτελέσματα είναι ορατά.Μέλημα του συλλόγου είναι οι ακαδημίες να συμμετέχουν όσο το δυνατόν σε περισσότερους αγώνες όχι μόνο τοπικά αλλά και ανά το Πανελλήνιο.
Έδρα του Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων είναι το Εθνικό Στάδιο Ιωαννίνων, που κατασκευάστηκε το 1952 και φέρει το όνομα των αδελφών Ζωσιμάδων, μεγάλων εθνικών ευεργετών που κατάγονταν από τα Ιωάννινα.
Αξιολόγηση
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων στίβου που εκδίδει κάθε Νοέμβριο ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. ο σύλλογος των Ιωαννίνων έχει αξιολογηθεί ως ακολούθως πανελλαδικά:
Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Το τμήμα ανδρών έχει αρκετές παρουσίες στις εθνικές κατηγορίες.Τα τελευταία χρόνια συμμετέχει στην Γ εθνική.Σημαντικές για τον σύλλογο είναι και οι υποδομές του που έχουν αρκετές επιτυχίες.
Το τμήμα γυναικών συμμετέχει στο πρωτάθλημα γυναικών της ΕΣΚΑΒΔΕ.
Τμήμα πετοσφαίρισης
Κύριο λήμμα: Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων (πετοσφαίριση)
Το τμήμα πετοσφαίρισης του συλλόγου διαθέτει τμήματα ανδρών και γυναικών.Έδρα των τμημάτων αποτελεί το κλειστό της Λιμνοπούλας.
Περισσότερο γνωστό είναι το τμήμα των ανδρών που κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 90 συμμετείχε στην Α1,πετυχαίνοντας κάποιες σπουδαίες νίκες.Στις υποδομές το τμήμα των εφήβων βγήκε πρωταθλητής Ελλάδος την σεζόν 2013-14.
Το τμήμα των ανδρών κατέκτησε το πρωτάθλημα ΕΣΠΕΔΕ 2017-18 και ανέβηκε στην Α2 μετά από αγώνες μπαράζ.Το τμήμα γυναικών αντίστοιχα συμμετείχε στον δεύτερο υποόμιλο της ΕΣΠΕΔΕ χωρίς να καταφέρει να κερδίσει την άνοδο στον πρώτο υποόμιλο.
Τμήμα χειροσφαίρισης ανδρών
Την σεζόν 1988-89 τερμάτισε 2ος στον δυτικό όμιλο της Β εθνικής.Κέρδισε την συμμετοχή του στην νεοσυσταθείσα Α2 της περιόδου 1989-90.