cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερρίκος Σλήμαν
Ιθάκη, Τροία, Μυκήνες
Ερχόμενος σε συμφωνία με τον Άγγλο ιδιοκτήτη της ανατολικής πλευράς του λόφου Φρανκ Κάλβερτ (Frank Calvert) – ο οποίος μάλιστα δεν του ζήτησε τίποτα σε αντάλλαγμα - ξεκίνησε αμέσως ανασκαφές, που του απέδωσαν τα ερείπια ενός ανακτόρου, αλλά όχι τα ευρήματα που αναζητούσε. Κατόπιν επέστρεψε στην Ελλάδα για να παντρευτεί τη Σοφία Εγκαστρωμένου και έφυγε πάλι για το Χισαρλίκ. Εκεί, με αντάλλαγμα τις πέτρες που ξέθαβε η ανασκαφή, οι Τούρκοι ιδιοκτήτες της δυτικής πλευράς του λόφου του επέτρεψαν να συνεχίσει την ανασκαφή στην ιδιοκτησία τους. Η παλινωδία των ιδιοκτητών, όμως, και η απροθυμία της τουρκικής κυβέρνησης να του δώσει επίσημη άδεια, οδήγησαν την ανασκαφή σε προσωρινή αποτυχία. Μετά από αρκετές προσπάθειες και αφού υποσχέθηκε τον μισό από τον θησαυρό που θα έβρισκε, οι ανασκαφές συνεχίστηκαν και στις 30 Μαΐου 1873 έκανε τη μεγάλη του ανακάλυψη: Ανάμεσα στα ευρήματα του χώρου που ανέσκαψαν προσωπικά ο Ερρίκος και η Σοφία -δίνοντας άδεια σε όλο το προσωπικό για να μη διαρρεύσει ευρύτερα το μυστικό- υπήρχαν μια ορειχάλκινη ασπίδα, μια χύτρα, ένα αργυρό αγγείο, ένα ορειχάλκινο αγγείο, ένα χρυσό, δύο χρυσά κύπελλα, ένα μικρό κύπελλο από ήλεκτρο, δύο χρυσά διαδήματα, 56 χρυσά σκουλαρίκια και 8.750 χρυσά δαχτυλίδια και κουμπιά. Ο θησαυρός απεκρύφθη και διασκορπίστηκε σε φίλους σε όλη την Ελλάδα, για να μην μπορεί να τον διεκδικήσει η τουρκική ή η ελληνική κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα, βέβαια, ο Σλήμαν δεν είχε ανακαλύψει την ομηρική Τροία, αλλά μία από τις εννιά πόλεις που είχαν ακμάσει σε διαφορετικές χρονικές περιόδους στον λόφο του Χισαρλίκ. Τα ευρήματά του χρονολογούνται 1.000 χρόνια νωρίτερα από την εποχή του Τρωικού Πολέμου. Σήμερα, μικρά τμήματα του θησαυρού εκτίθενται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας και στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης. Το μεγαλύτερο μέρος του θησαυρού, τον οποίο είχε πάρει ο Σοβιετικός Στρατός (Κόκκινος Στρατός) από το Μουσείο Περγάμου στο Βερολίνο, εκτίθεται στο Μουσείο Πούσκιν της Μόσχας.
Ερχόμενος σε διάσταση με την τουρκική κυβέρνηση για την απόκρυψη των θησαυρών της Τροίας, απευθύνθηκε στην ελληνική κυβέρνηση για να δεχθεί τους θησαυρούς που είχε οικειοποιηθεί, με αντάλλαγμα την άδεια της ανασκαφής των Μυκηνών. Η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε κατ’ αρχήν τον θησαυρό του Σλήμαν, αλλά του έδωσε την άδεια της ανασκαφής με την προϋπόθεση να παρακολουθείται από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές. thumb|200px|right|Το αποκαλούμενο χρυσό προσωπείο του Αγαμέμνονα Τον Αύγουστο του 1876 ξεκίνησε την ανασκαφή του κοντά στην Πύλη των Λεόντων και σύντομα έφθασε στα ταφικά συμπλέγματα και την ανασκαφή του Ταφικού Περιβόλου Α΄. Εξαιτίας της αφθονίας των χρυσών τέχνεργων που ανακάλυψε, θεώρησε πως είχε βρει τα σώματα του Αγαμέμνονα, της Κασσάνδρας, της Κλυταιμνήστρας και του Αίγισθου.
Η κριτική
μικρογραφία|Το γραφείο του Ερρίκου Σλήμαν στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισσας Οι νεότεροι ερευνητές και αρχαιολόγοι άσκησαν δριμεία κριτική στον Σλήμαν για τις καταστροφικές μεθόδους του, συγκρινόμενες βέβαια με αυτές που έχει υιοθετήσει η σύγχρονη αρχαιολογική μέθοδος. Ωστόσο, πιστώνεται με τη δημιουργία μιας μεθόδου που ούτε καν υπήρχε στην εποχή του (την έρευνα με βάση τις αρχαίες πηγές), όσο και για το γεγονός ότι απέδειξε πως η ανασκαφή είναι κάτι περισσότερο από κυνήγι θησαυρού και ότι μπορεί να αποκαταστήσει τη γνώση για τους αρχαίους πολιτισμούς.
Σημειώσεις
<references group=lower-greek responsive="0" />
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Μυκήνες Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Νέλσον Γκούντμαν
Ο Νέλσον Γκούντμαν (αγγλικά:Nelson Goodman, 7 Αυγούστου 1906 - 25 Νοεμβρίου 1998) ήταν αμερικανός φιλόσοφος, γνωστός για την εργασία του πάνω στο πρόβλημα της επαγωγής. Επίσης, αναγνωρίστηκε από τον ΟΗΕ ως πρόεδρος της ΔΙΕ.ΦΙΛ.ΣΥΝΟΔ.
Γεννήθηκε στο Σόμερβιλ του Μέριλαντ, αποφοίτησε το 1928 από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και για έντεκα χρόνια διεύθυνε μία γκαλερί στη Βοστώνη. Το 1941 τελείωσε το διδακτορικό του και εν μέσω του πολέμου κατατάχθηκε στον αμερικανικό στρατό μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο δίδαξε και πραγματοποίησε έρευνες σε διάφορα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, μέχρι το διορισμό του ως καθηγητής φιλοσοφίας στο Χάρβαρντ το 1968.
Ο Γκούντμαν πρότεινε το «νέο γρίφο της επαγωγής», κατ' αναλογία προς το κλασικό πρόβλημα της επαγωγής του Ντέιβιντ Χιουμ (αγγλικά:David Hume). Ο όρος εισήχθη για πρώτη φορά στο βιβλίο του «Γεγονός, Φαντασία και Πρόβλεψη» (αγγλικός τίτλος: Fact, Fiction and Forecast).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης Κατηγορία:Αναλυτικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της γλώσσας
Άγγελος Σπυρίδων
Ο  Άγγελος Σπυρίδων (γεννημένος στις 8 Αυγούστου 1946) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός για την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Σπυρίδων ξεκίνησε στον Άρη Θεσσαλονίκης το 1957 και σε ηλικία δεκαεννέα ετών μεταπήδησε στην πρώτη ομάδα. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην τελευταία αγωνιστική της σεζόν 1964-65 εναντίον του Απόλλωνα Καλαμαριάς, στις 27 Ιουνίου 1965. Από την επόμενη χρονιά αποτέλεσε βασικό στέλεχος της αμυντικής γραμμής της ομάδας του και ανελάμβανε να εκτελεί τα πέναλτι της ομάδας, σκοράροντας για πρώτη φορά στις 11 Απριλίου 1966 απέναντι στον Ηρακλή. Από εκεί και έπειτα, πετύχαινε τουλάχιστον τρία γκολ κάθε χρόνο, παρά τον αμυντικό του ρόλο μέσα στο παιχνίδι, πετυχαίνοντας δέκα γκολ τη σεζόν 1968-69.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε στη θέση του με σπουδαίους αμυντικούς όπως ο Σοφοκλής Σεμερτζής, ο Δημήτρης Ραπτόπουλος και ο Γιώργος Φοιρός. Απόγειο αυτής της καριέρας ήταν η κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος το 1969-70, όταν ο Άρης απέκλεισε την Πάτρα, τον Παναθηναϊκό, την Καλλιθέα και τον Ολυμπιακό και κέρδισε τον ΠΑΟΚ στον τελικό του Καυτατζογλείου με 1-0.
Υπήρξε ένας από τους πρωτοστάτες των επεισοδίων στον αγώνα κυπέλλου του Άρη με τον ΠΑΟΚ το 1972, όπου επιτέθηκε στον διαιτητή Μίχα και συνελήφθη για εξύβριση και αντίσταση κατά των αρχών. Τιμωρήθηκε με αποχή από τις επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδας του για ένα χρόνο. Επέστρεψε το 1973, συνεχίζοντας να είναι ένας εκ των αστέρων του Άρη μέχρι το 1976, όταν ήρθε σε ρήξη με τον προπονητή Ντόμπρομιρ Ζέτσεφ και αποχώρησε από την αποστολή της ομάδας πριν τον αγώνα του Άρη στο Αγρίνιο με τον Παναιτωλικό.
Ολοκλήρωσε την καριέρα του στη Βέροια, όπου έπαιξε για δύο χρόνια και κρέμασε τα παπούτσια του το 1978.
Στις εθνικές ομάδες
Αγωνίστηκε 12 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας, το διάστημα 1969-1972. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιουλίου 1969 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα με την Αυστραλία, ο οποίος διεξήχθη στο Σίδνεϋ, όταν υπό τις οδηγίες του Νταν Γεωργιάδη ξεκίνησε ως βασικός. Στον τελευταίο του αγώνα με τη γαλανόλευκη φανέλα ευτύχησε να σημειώσει και το μοναδικό του τέρμα με αυτή, όταν στις 7 Μαΐου 1972 στην εκτός έδρας νικηφόρα φιλική αναμέτρηση με την Αιθιοπία (0-1), η οποία διεξήχθη στην Αντίς Αμπέμπα, υπό τις οδηγίες του Μπίλι Μπίνγκαμ ήταν ο σκόρερ του μοναδικού τέρματος της συνάντησης, με το οποίο χάρισε τη νίκη στην ελληνική ομάδα.
Επίσης, αγωνίστηκε στην εθνική Ελπίδων, με την οποία το 1969 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι
Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, συντομογραφικά ΕΠΣΕ, είναι ελληνική μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ). Αποτελεί ένωση προσώπων και τα προγράμματά του διαχειρίζεται η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΕΤΕΠΕ Εταιρεία Επικοινωνιακής και Πολιτικής Έρευνας.
Πρόκειται για το ελληνικό μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (International Helsinki Federation for Human Rights), η οποία είχε ως σκοπό την υποστήριξη και τη δημοσιοποίηση των αρχών της τελικής πράξης της Διάσκεψης για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, που υπογράφηκε στο Ελσίνκι της Φινλανδίας τον Αύγουστο του 1975, γνωστές και ως «Συμφωνίες του Ελσίνκι». Η Διεθνής Ομοσπονδία Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα χρεοκόπησε λόγω οικονομικού σκανδάλου και διαλύθηκε την 27η Νοεμβρίου του 2007. Ο πρώην οικονομικός διευθυντής της, Αυστριακός Rainer Tannenberger, καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών ετών για υπεξαίρεση 1,2 εκατομμυρίων ευρώ. Όταν διαλύθηκε η Ομοσπονδία, είχε 46 μέλη από τις χώρες του ΟΑΣΕ που συνέχισαν να λειτουργούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις βασισμένες στην Ελλάδα
Βικτώρια Νταϊνέκο
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1987 στην περιοχή του Κίροφ του Καζακστάν. Την παιδική της ηλικία πέρασε στην Γιακουτία. Από την παιδική ηλικία της ονειρευόταν να γίνει τραγουδίστρια, αλλά οι γονείς της δεν έπαιρναν την επιθυμία της στα σοβαρά. Στο σχολείο, η Βικτώρια άρχισε να τραγουδά διάφορα μουσικά είδη, που ήταν κυρίως ξένες επιτυχίες. Όπως και σε μια μικρή πόλη, χωρίς ιδιαίτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα, Η Βικτώρια ήταν αυτοδίδακτη. Παράλληλα με αυτό, η Βικτώρια ασχολούνταν σοβαρά με την αγγλική γλώσσα.
Στο Фабрика звёзд της Ρωσίας
Το 2004, συμμετείχε στο Fame Story, στο κανάλι №1 της Ρωσίας υπό τη διεύθυνση της Άλλα Πουγκατσιόβα, το οποίο και κέρδισε. Η Βικτώρια τραγούδησε δύο τραγούδια σόλο - «Θα είμαι καλύτερα» και «Λέιλα». Επίσης τραγούδησε με τον Αλεξάντερ Μάρσαλ το τραγούδι «Ονειρέψου με». Το ντουέτο ήταν τόσο ευχάριστο για το κοινό, που έκαναν και βίντεο-κλιπ, το πρώτο της Βικτώρια. Το 2012 έγινε στη Ρωσία ένα σόου Фабрика звёзд Россия Украина με παρουσιαστή τον Ντμίτρι Σέπελεφ, διάφορα μέλη από το σόου της Ουκρανίας και Ρωσίας συναγωνίστηκαν σε ένα σόου, χωρισμένοι σε ομάδες.
Фабрика звёзд: Россия-Украина
Παρουσιαστής: Ντμίτρι Σέπελεφ
Μετά το Фабрика звёзд - Ζωή
2005—2006
2007
Το 2007 η Βικτώρια έβγαλε καινούριο τραγούδι με βίντεο-κλιπ για την ταινία (В ожидании чуда - Waiting For A Miracle - Περιμένοντας για ένα θαύμα). Το ίδιο έτος η Βικτώρια έκανε γωτογραφήσεις για το Playboy, οι οποίες ήταν ελκυστικές και σε συνεντεύξεις της έχει δηλώσει ότι το μετάνιωσε. Το ίδιο έτος η Βικτώρια έκανε και τα πρώτα της βήματα στον κινηματογράφο.
2008
Από το 2008 η Βικτώρια έχει γίνει μία πολύ γνωστή τραγουδίστρια και ηθοποιός. Να σημειώσουμε ότι για λίγο διάστημα είχε σχέση με τον τραγουδιστή και ηθοποιό Αλεξέι Βορομπιόφ.
Πετροκέφαλο Ηρακλείου
Το Πετροκέφαλο είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 16 χιλιόμετρα. Βρίσκεται σε λόφο. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία.
Κοινότητα Πετροκεφάλου
Περιλαμβάνωντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Πετροκεφάλου έχει 182 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Αγγουριδάκη.
Κοινοτάρχες Πετροκεφάλου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Πετροκεφάλου.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται στον Καστροφύλακα με το όνομα Petrochiefalo   και με 114 κατοίκους. Στο γεγονός ότι βρίσκεται πάνω σε λόφο, που έχει τη μορφή ανθρώπινου κεφαλιού, οφείλεται πιθανότατα η ονομασία του. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο οικισμός ονομάστηκε έτσι από κάποιον Πέτρο, ιδιοκτήτη του λόφου και πρώτο οικιστή. Το χωριό πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου, της πολιούχου του, Παναγίας.
Ο οικισμός έχει σαφή χαρακτηριστικά οχυρωματικού τύπου. Τελευταία βρέθηκαν στην περιοχή λαξευτός τάφος με λουτροειδή λάρνακα, σαρκοφάγος και ταφικοί πίθοι.
Βιβλιογραφία
Πετροκεφαλο Πετροκεφαλο Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης
Σφυριχτάρι
Το σφυριχτάρι (Anas penelope) είναι υδρόβιο πτηνό της οικογένειας των Νησσιδών.
Περιγραφή
Αυτό το είδος πάπιας έχει μήκος 42 με 52 εκατοστά, άνοιγμα φτερών 72 με 80 εκατοστά και ζυγίζει 500 με 1073 γραμμάρια. Στα αρσενικά το κεφάλι και ο λαιμός είναι χρώματος καστανοκόκκινο με μια ανοιχτού πορτοκαλί ως και κιτρινωπού ή υπόλευκου κατά περίπτωση, κατά μήκος οριζόντια γραμμή, η οποία ξεκίνα από το ράμφος και καταλήγει στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Τα μάτια των αρσενικών είναι κίτρινα και το ράμφος τους ανοιχτό γαλάζιο-μπλε με μαύρη άκρη, ενώ το μήκος του κυμαίνεται γύρω στα 3,5 εκατ. Το στήθος τους είναι ροδαλό ως και καφέ-πορτοκαλόχρωμο, ενώ η κοιλία τους λευκού ή υπόλευκου χρώματος. Έχει γκρίζα την πλάτη του όπως και τις φτερούγες, οι οποίες είναι γκριζωπές με μαύρες άκρες και πράσινο καθρέφτη (προφανή κατά την πτήση ή στην ανάπαυση) ενώ σε αυτές σχηματίζεται από τα δευτερεύοντα καλυπτήρια φτερά μια ευδιάκριτη μεγάλη λευκή κηλίδα (γκριζωπή στα θηλυκά). Το κάτω μέρος των φτερών είναι και αυτό γκριζωπό.
Τα θηλυκά έχουν ένα ενιαίο χρωματισμό ο οποίος είναι μια παραλλαγή του ξανθοκάστανου. Έχουν στρογγυλότερο απ’ ότι α αρσενικά κεφάλι και μικρότερο λαιμό. Και τα θηλυκά διατηρούν σχεδόν τις ίδιες χρωματικές αποχρώσεις στα φτερά τους αντικαθιστώντας όμως τον γκριζωπό χρωματισμό του αρσενικού, με τον ξανθοκάστανο δικό τους. Τα μάτια τους είναι καφετί χρώματος και το ράμφος τους ίδιο με των αρσενικών αλλά ελαφρώς γκριζωπότερο. Και τα δύο φύλα έχουν γκριζωπά πόδια και πέλματα.
Οι νεοσσοί έχουν χρωματισμό ανάλογο με αυτών των θηλυκών, αλλά ελαφρώς πιο σκούρο. Προς το τέλος του καλοκαιριού (από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο), ο αρσενικός ρίχνει τα πούπουλα του χάνοντας τον έντονο χρωματισμό του, σε αυτό το διάστημα το αρσενικό σφυριχτάρι μοιάζει όπως το θηλυκό.
Συμπεριφορά και βιότοπος
Τα σφυριχτάρια είναι συνήθως μεταναστευτικό είδος, αν και υπάρχουν και μικροί στατικοί πληθυσμοί, ακόμα και στην χώρα μας (Αμβρακικός).
Ο βιότοπος τους είναι τα διάφορα μόνιμα ύδατα πεδινών κυρίως περιοχών, όπως λίμνες γλυκού νερού, αλλά και υφάλμυρου σε κόλπους κοντά σε ακτές. Προτιμά τις περιοχές με την άφθονη βλάστηση γύρω από το νερό και πολύ σπάνια την συναντούμε σε περιοχές με μεγάλα υψόμετρα. Κατά το διάστημα της μετανάστευση τους πάρα πολύ συχνά θα χρησιμοποιήσουν τις θαλάσσιες παράκτιες περιοχές ως σταθμούς σίτισης και ανάπαυσης.
Τα σφυριχτάρια απαντώνται είναι ιδιαίτερα κοινωνικό είδος εκτός από την εποχή αναπαραγωγής του και μπορούμε να το δούμε σε μεγάλα κοπάδια. Κατά την πτήση τους μένουν σε σφιχτές ομάδες, πετώντας κυματιστά όπως και πολλά υδρόβια και παρυδάτια πουλιά.
Οι νεοσσοί αμέσως μετά την εκκόλαψη τους είναι σε θέση να ακολουθήσουν το θηλυκό. Από αυτό θα διδαχτούν τόσο τον τρόπο με τον οποίο θα βρίσκουν την τροφή τους, όσο και τους τρόπους με τους οποίους θα κρύβονται και θα αποφεύγουν τους διαφόρους εχθρούς τους. Οι νεοσσοί θα μπορούν να πετάξουν μετά από 40 έως 45 ημέρες.
Είναι αρκετά θορυβώδες είδος και ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά του αρσενικού σφυριχταριού, είναι ο πολύ χαρακτηριστικός ήχος, αυτόν στον οποίο οφείλει και το όνομα του, ο ήχος αυτός έχει την μορφή σφυρίγματος και ακούγεται σαν ένα μακρόσυρτο «ουίου». Η θηλυκή είναι λιγότερο θορυβώδης και περιορίζεται σε έναν χαμηλό βρυχηθμό.
Είναι επίσης ένα από τα πολυπληθέστερα και πιο αναγνωρίσιμα είδη πάπιας, υπολογίζεται ότι ο ευρωπαϊκός πληθυσμός του είδους ξεπερνά το 1.000.000 άτομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησσίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
ANT1 NEXT
Ο ΑΝΤ1 NEXT ήταν ελληνική διαδικτυακή συνδρομητική υπηρεσία βίντεο συνεχούς ροής κατ' απαίτηση του Ομίλου Antenna με αποκλειστικό περιεχόμενο σε υψηλή ανάλυση και χωρίς διαφημίσεις. Λειτουργούσε από το 2016 ενώ το καλοκαίρι του 2021 ενσωματώθηκε στην κύρια ιστοσελίδα του ομότιτλου καναλιού μετατρέποντάς την σε over-the-top υπηρεσία.
Περιεχόμενο
Η υπηρεσία περιελάμβανε επεισόδια δημοφιλών σειρών και εκπομπών της τηλεόρασης του ΑΝΤ1.
Πρόσβαση και χρήση
Οι συνδρομητές στην Ελλάδα από όπου ήταν διαθέσιμη η υπηρεσία μπορούσαν να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτήν μέσω οποιουδήποτε παρόχου υπηρεσιών διαδικτύου σε υπολογιστές και laptop, μέσω της εφαρμογής για συσκευές iOS και Android σε tablet και κινητά τηλέφωνα smartphone και μέσω της πλατφόρμας του Vodafone TV.
Βραβεύσεις
Η υπηρεσία έχει βραβευθεί το 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όμιλος ΑΝΤ1 Κατηγορία:Συνδρομητικές πλατφόρμες της Ελλάδας Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2016
Λυδία Αραβίας
Η Λυδία ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Πετραία Αραβία.
Η μοναδική αναφορά για την πόλη αυτή προέρχεται από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο. Βρισκόταν στα βορειοανατολικά της Πέτρας και στα νοτιοδυτικά της πόλεως Άδρας (σημερινή Νταράα της νοτίου Συρίας). Ως προς την κτίση της πόλεως μπορούν να γίνουν οι εξής εικασίες:
Άγνωστη η σημερινή τοποθεσία της πόλεως.
Πηγές
Κατηγορία:Αραβία
Λήιτος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λήιτος (είτε από το ληίζω = ληστεύω, αρπάζω, δηλαδή «ο άρπαγας», είτε από το λήιτον (κοινό, λαϊκό συμβούλιο), «ένας από τον λαό») είναι γνωστός ένας Θηβαίος ήρωας, ο οποίος ήταν γιος του Αλεκτρύωνα ή του Αλέκτορα. Ο Λήιτος συγκαταλέγεται ανάμεσα στους Βοιωτούς ηγεμόνες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Εκεί σκότωσε τον Τρωαδίτη Φύλακο, αλλά νικήθηκε από τον `Εκτορα. Ο Λήιτος αναφέρεται και μεταξύ των Αργοναυτών. Τον υποτιθέμενο τάφο του Ληίτου έδειχναν στις Πλαταιές, κοντά στο ιερό της Ελευσινίας Δήμητρας.
Όμοιοι
Όμοιοι ονομάζονταν κατά την αρχαιότητα οι πολίτες της Αρχαίας Σπάρτης, δηλαδή η κοινωνική εκείνη ομάδα η οποία βρισκόταν στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας και η οποία κατείχε πλήρη πολιτικά δικαιώματα.
Ο όρος δεν χρησιμοποιείται από τους πρώτους μεγάλους ιστορικούς της Ελλάδος, τον Ηρόδοτο και το Θουκυδίδη. Απαντάται ωστόσο στα κείμενα του Ξενοφώντα και του Αριστοτέλη.
Τα κριτήρια των Σπαρτιατών αναφορικά με το ποιος κατείχε την ιδιότητα του πολίτη υπήρξαν ιδιαίτερα επιλεκτικά. Αρχικά θα έπρεπε να κατάγεται από πατέρα πολίτη και μητέρα κόρη πολίτη. Επίσης, θα έπρεπε να υποστεί και να ολοκληρώσει με επιτυχία την «αγωγή», δηλαδή την εκπαίδευση που λάμβαναν οι νεαροί Λακεδαιμόνιοι προκειμένου να γίνουν ολοκληρωμένοι στρατιώτες και πολίτες της πατρίδας τους. Τέλος, είχαν την υποχρέωση να συμμετάσχουν καθημερινά στα κρατικά συσσίτια, συνεισφέροντας ή πληρώνοντας τη διατροφή τους.
Το 480 π.Χ., η Σπάρτη είχε 8.000 πολίτες, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο. Ωστόσο, το σώμα των Ομοίων περιοριζόταν για τόσο λίγους άνδρες, ώστε να υπολογίζονται γύρω στους 1.200 κατά την βαρειά ήττα της Σπάρτης από τη Θήβα κατά τη Μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.): οι απώλειες, που πιθανότατα έφτασαν τους 400 οπλίτες, κόστισαν στην πόλη το ένα τρίτο του πολιτικού της σώματος. Ορισμένοι από τους αρχαίους ιστορικούς αποδίδουν την παρακμή της Σπάρτης ακριβώς στην άρνηση αυτή των πολιτών της να ενωθούν με τους είλωτες και τους περίοικους, με την έλλειψη αυτή σε έμψυχο δυναμικό να αποδίδεται με τον όρο «ολιγανθρωπία».
Βιβλιογραφία
<div class="references-small" style="font-size:85%; -moz-column-count:1; -webkit-column-count:1; column-count:1;">
Ομοιοι Κατηγορία:Σπαρτιατικός στρατός Κατηγορία:Ανδρικοί κοινωνικοί τίτλοι
Υλικολογισμικό
μικρογραφία|Τα CD player είναι ένα από τα είδη συσκευών που περιέχουν υλικολογισμικό Το υλικολογισμικό (αγγλ. firmware) είναι το λογισμικό των ηλεκτρονικών συσκευών. Το υλικολογισμικό είναι ένα είδος λογισμικού το οποίο είναι γραμμένο σε γλώσσα μηχανής (ή σε συμβολική γλώσσα) και είναι φτιαγμένο αποκλειστικά και μόνο για ένα μοντέλο συσκευής.
Το υλικολογισμικό δημιουργείται από τις ίδιες τις εταιρίες που φτιάχνουν συσκευές και είναι σχεδόν αδύνατον ένας απλός χρήστης να μπορέσει να κάνει το ίδιο. Στην περίπτωση που ο χρήστης μπορέσει, δεν θα λειτουργεί σωστά η συσκευή και αυτό διότι μόνο ο κατασκευαστής γνωρίζει αναλυτικά τις δυνατότητές και τα χαρακτηριστικά της.
Η διαδικασία εγκατάστασης του υλικολογισμικού σημαίνει ολική αφαίρεση του προηγούμενου, εγγραφή του καινούριου και έλεγχο του καινούριου λογισμικού. Κατά την διαγραφή του προηγούμενου, δεδομένης της ύπαρξης μνήμης η οποία διαγράφει το περιεχόμενό της με εφαρμογή τάσης, ενδέχεται να εφαρμοστεί παραπάνω τάση από την απαιτούμενη. Είναι σπάνιο, μπορεί να συμβεί και για αυτό η διαδικασία αναβάθμισης υλικολογισμικού δεν προτείνεται σε απλούς χρήστες υπολογιστών. Στις καινούριες μνήμες (τύπου flash) δεν υπάρχει τέτοιο θέμα.
Με την ίδια λογική λειτουργεί και το BIOS του υπολογιστή. Το BIOS είναι λογισμικό εγκατεστημένο σε μνήμη μόνο ανάγνωσης. Το BIOS μπορεί να αναβαθμιστεί και φυσικά να επανεγκατασταθεί (αν είναι τύπου flash BIOS). Κύριος παράγοντας για την ασφαλή εγκατάσταση του BIOS και γενικότερα των υλικολογισμικών είναι η αδιάκοπη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Λογισμικό συστήματος Κατηγορία:Υλικό υπολογιστών Κατηγορία:Ενσωματωμένα συστήματα
Λημνιάδες
Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Λημνιάδες ήταν γνωστές οι γυναίκες της νήσου Λήμνου οι οποίες, σύμφωνα με την παράδοση, παραμέλησαν τη λατρεία της Αφροδίτης. Η θεά τις εκδικήθηκε κάνοντάς τες να μυρίζουν τόσο άσχημα, ώστε οι σύζυγοί τους τις εγκατέλειψαν και πήραν παλλακίδες από τη Θράκη. Οι Λημνιάδες τότε τους εκδικήθηκαν με τη σειρά τους σκοτώνοντας όλους τους άνδρες της νήσου, ακόμα και τον βασιλιά, και έκαναν βασίλισσά τους την Υψιπύλη. Ως βασίλισσα, η Υψιπύλη επέτρεψε στις Λημνιάδες να αποκτήσουν παιδιά από τους Αργοναύτες, όταν καιρό αργότερα πέρασαν από εκεί κατά τη διάρκεια της εκστρατείας τους.
Πηγές
Λημνιαδες Λημνιαδες
Γλυοξιλικό οξύ
Το γλυοξυλικό οξύ (αγγλικά glyoxylic acid) είναι οργανική χημική ένωση, με μοριακό τύπο C2H2O3, αν και συνηθέστερα παριστάνεται (με τον ημισυντακτικό του τύπο) ως HCOCO2H. Μαζί με το οξικό οξύ (CH3CO2H), το γλυκολικό οξύ (HOCH2CO2H) και το οξαλικό οξύ [(CO2H)2], το γλυοξυλικό οξύ είναι ένα από τα C2 καρβοξυλικά οξέα. Πιο συγκεκριμένα, ανήκει στα αλδεϋδοξέα.
Δομή και ονοματολογία
Το γλυοξυλικο οξύ συνήθως (τυπικά) περιγράφεται με το χημικό τύπο HCOCOOH, που δείχνει σαφώς ότι περιέχει μια αλδεϋδομάδα (HCO-). Στην πραγματικότητα, όμως, δεν έχει παρατηρηθεί να βρίσκεται στην παραπάνω δομή ούτε όταν το γλυοξυλικό οξύ βρίσκεται σε διάλυμα, αλλά ούτε και όταν βρίσκεται στην χημικά καθαρή στερεή της μορφή. Γενικότερα, οι αλδεΰδες με γειτονικές στην αλδεϋδομάδα τους ηλεκτρονιόφιλες ομάδες (όπως και η καρβοξυλομάδα) συχνά υπάρχουν κατά κύριο λόγο στην μορφή των υδριτών τους. Έτσι, ο πραγματικός μοριακός τύπος για το γλυοξυλικό οξύ είναι (HO)2CHCOOH, που αντιστοιχεί στη συστηματική ονομασία διυδροξυαιθανικό οξύ. Αυτό το διυδροξυοξύ βρίσκεται σε χημική ισορροπία με τη διμερική ημιακεταλική του μορφή, όταν το γλυοξυλικό οξύ βρίσκεται σε μορφή διαλύματος. Η σταθερά του νόμου του Χενρύ (Henry's law constant) για το γλυοξυλικό οξύ είναι KH = 1,09 · 104 · exp[(4 · 104/R) · (1/T - 1/298)] :
Παραγωγή
Η ένωση σχηματίζεται με οργανική οξείδωση γλυοξάλης (HCOCHO) με καυτό νιτρικό οξύ (HNO3):
Το κύριο παραπροϊόν αυτής της μεθόδου είναι το οξαλικό οξύ:
Ωστόσο, αυτή η αντίδραση είναι πολύ εξώθερμη και είναι επιρεπής σε θερμική εκτροπή. Η οζονόλυση μηλεϊκού οξέος (HO2CCH=CHCO2H) είναι επίσης αποτελεσματική για την παραγωγή γλυοξυλικού οξέος:
Η συζυγής βάση του γλυοξυλικού οξέος είναι γνωστή ως γλυκοξυλικό ανιόν (OCHCO2-) και είναι η μορφή στην οποία βρίσκεται το γλυοξυλικό οξύ σε υδατικό της διάλυμα με ουδέτερο (και πάνω) pH. Το ανιόν αυτό είναι παραπροϊόν της διεργασίας αμίδωσης κατά τη βιοσύνθεση αρκετών αμιδομένων πεπτιδίων.
Βιολογικός ρόλος
Το γλυοξυλικό οξύ είναι ένα ενδιάμεσο του (ομώνυμου) γλυοξυλικού κύκλου, που επιτρέπει σε οργανισμούς, όπως τα βακτήρια, τους μύκητες και τα φυτά, να μετατρέπουν λιπαρά οξέα σε σάκχαρα. Ο γλυοξιλικός κύκλος είναι επίσης σημαντικός για την επαγωγή των φυτικών αμυντικών μηχανισμών ως απάντηση σε (προσβολή από) μύκητες. Ο γλυοξιλικός κύκλος ξεκινά με ενεργοποίηση της ισοκιτρικής λυάσης, ενός ενζύμου που μετατρέπει ισοκιτρικά ανιόντα σε γλυοξιλικά και ηλεκτρικά ανιόντα. Έρευνα έχει γίνει για να αξιοποιηθεί αυτή η μεταβολική οδός σε μια ποικιλία από εφαρμογές, όπως η βιοσύνθεση ηλεκτρικών ανιόντων.
Στον ανθρώπινο οργανισμό
Στον ανθρώπινο οργανισμό τα γλυοξιλικά ανιόντα παράγονται μέσω δύο (2) μεταβολικών οδών: Στα υπεροξειδοσώματα, τα γλυοξυλικά ανιόντα μετατρέπονται σε γλυκίνη, με αλανινογλυοξυλική τρανσαμινάση #1, ή σε οξαλικά ανιόντα με τη γλυκολική οξειδάση. Στα μιτοχόνδρια, τα γλυοξυλικά ανιόντα μετατρέπονται (επίσης) σε γλυκίνη, αλλά με αλανινογλυοξυλική τρανσαμινάση #2, ή σε γλυκολικά ανιόντα, με τη γλυκολική αναγωγάση. Μια μικρή ποσότητα γλυοξυλικών ανιόντων μετατρέπονται σε οξαλικά ανιόντα μέσω της κυτταροπλασμικής γαλακτικής δεϋδρογονάσης. Glyoxylate_metabolism_in_hepatocytes.jpgκύτταρα: 1. AGT1 και AGT2: αλανινογλυοξυλικές τρανσαμινάσες #1 και #2, αντιστοίχως.
2. GO: Γλυοξυλική οξειδάση.
3. GR: Γλυοξυλική αναγωγάση.
4. HKGA: 4-υδροξυ-2-κετογλουταρική λυάση.
5. LDH: Γαλακτική δεϋδρογονάση. ]]
Στα φυτά
Επί πρόσθετα στο να είναι τα γλυοξυλικά ενδιάμεσα στη ομώνυμη μεταβολική οδό (δηλαδή του γλυοξυλικού), αποτελούν επίσης σημαντικά ενδιάμεσα στη μεταβολική οδό της φωτοαναπνοής. Η φωτοαναπνοή είναι το αποτέλεσμα της παράλληλης αντίδρασης Rubisco με οξυγόνο αντί με διοξείδιο του άνθρακα. Παρ' όλο που αρχικά θεωρήθηκε ως σπατάλη ενέργειας και πόρων, η φωτοαναπνοή έχει αποδειχθεί να είναι μια σημαντική μέθοδος αναγέννσης άνθρακα και διοξειδίου του άνθρακα, απομακρύνοντας τοξικό φωσφογλυκολικό οξύ, και ενεργοποιώντας αμυντικούς μηχανισμούς. Στην φωτοαναπνοή, τα γλυοξυλικά μετατρέπονται σε γλυκολικά, μέσω της δράσης της οξειδάσης γλυκολικών σε υπεροξύσωμα. Έπειτα, τα γλυκολικά, με τη σειρά τους, μετατρέπονται σε γλυκίνη, που μεταφέρεται στη συνέχεια στα μιτοχόνδρια, μέσω των παράλληλων ενεργειών των ενζύμων SGAT και GGAT. Επίσης έχει αναφερθεί ότι το σύμπλεγμα δεϋδρογονάσης πυροσταφυλικού μπορεί να παίζει κάποιο ρόλο στο μεταβολισμό γλυκολικών και γλυοξυλικών. [[Αρχείο:Photorespiration_in_arabidopsis.jpg|κέντρο|μικρογραφία|600x600εσ|Βασική επισκόπιση της φωτοαναπνοής σε Arabidopsis. Όπου:GGAT: Glyoxylate:Glutamate AminoTransferase,δηλαδή αμινοτρανσφεράση γλουταμινικών-γλουταμινικών.
GLYK: GLYcerate Kinase, δηλαδή γλυκερινική κινάση.
GO: Glycolate Oxidase, δηλαδή γλυκολική οξειδάση.
HPR: HydroxyPyruvate Reductase, δηλαδή υδροξυπυροσταφυλική αναγωγάση.
PGLP: PhosphoGlycoLate Phosphatase, δηλαδή φωσφογλυκολική φωσφατάση.
Rubisco, RuBP carboxylase/oxygenase, δηλαδή Ρουμπισκο καρβοξυλάση/οξυγενάση.
SGAT: Serine:Glyoxylate AminoTransferase, δηλαδή αμινοτρανσφεράση σερίνης-γλυοξυλικών.
SHM: Serine HydroxyMethyltransferase, δηλαδή υδροξυμεθυλοτρανσφεράση σερίνης.]]
Νεφρολιθίαση
Η διακοπή του μεταβολισμού γλυοξυλικών παρέχει έναν επιπλέον μηχανισμό για την ανάπτυξη υπεροξαλουρίας. Οι μεταλλάξεις που οδηγούν σε απώλεια της λειτουργίας του γονιδίου HOGA1 οδηγούν σε απώλεια της 4-υδροξυ-2-οξογλουταρικής αλδολάσης, ενός ενζύμου στη μεταβολική οδό της υδροξυπρολίνης. Ωστόσο, η διακοπή αυτής της μεταβολικής οδού προκαλεί τη σύνθεση 4-υδροξυ-2-οξογουταρικών, που επίσης μεταφέρονται στο κυτοσόλ και μετατρέπονται σε γλυοξυλικά μέσω μιας διαφορετικής αλδολάσης. Αυτά τα ιόντα γλυοξυλικών μπορούν να οξειδωθούν σε οξαλικά, αυξάνοντας τη συγκέντρωση των τελευταίων και προκαλώντας υπεροξαλουρία.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Αλδεΰδες Κατηγορία:Καρβονικά οξέα
Λούκα της Γρίτσαινας
Ο Λούκα της Γρίτσαινας, (γαλλικά : Lucas - Λυκά) από κάποιους συγγραφείς αναφέρεται ελληνοποιημένο ως Λουκάς, ήταν Γάλλος ιππότης σταυροφόρος της Δ΄ Σταυροφορίας και Βαρώνος της Γρίτσαινας.
Όταν ο Σαμπλίτης το 1205 χώρισε το Πριγκιπάτο της Αχαΐας σε 12 υψηλές βαρωνίες, 9 εκκλησιαστικές βαρωνίες, φέουδα και τιμάρια, η υψηλή βαρωνία της Γρίτσαινας, στα ορεινά της Λακωνίας, μαζί με 4 φέουδα δόθηκε στον Φράγκο ιππότη Λούκα (Λυκά) (Lucas) Το χρονικό του Μορέως αναφέρει :
Το υπόλοιπο όνομα του δεν διασώζεται ούτε αναφέρεται πάλι ο Λούκας σε κάποια πηγή εκτός του χρονικού του Μορέως όπως επίσης άγνωστη και η παρουσία του μετέπειτα στο Πριγκιπάτο και την Γρίτσαινα, πιθανότατα πέθανε άκληρος και δεν άφησε κληρονόμους. Ανάλογα τα χρονικά και την χώρα που εκδόθηκαν αναφέρεται Lucas ή Lucas de N. ή N. Lucas. Ο Δωρόθεος Μονεμβασίας (Ψευτοδωρόθεος) αναφέρει ότι το επώνυμο του ήταν Τουντετζέπρουντε χωρίς να επιβεβαιώνεται από κάπου αλλού, ο Σπυρίδων Λάμπρος θεωρεί λάθος το όνομα που δίνει ο Δωρόθεος ο οποίος δίνει λανθασμένα και παραφρασμένα τα ονόματα των βαρώνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαρωνία της Γρίτσαινας Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Γιώργος Παπαδόπουλος (αποσαφήνιση)
Με το ελληνικό ονοματεπώνυμο Γιώργος Παπαδόπουλος μπορεί να αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα:
Ε.Σ.Κ. Αττικής 2008-2009 (Άνδρες)
Τη Δευτέρα 6 Οκτωβρίου του 2008 ξεκίνησε το πρωτάθλημα της Α' ΕΣΚΑ, με τη συμμετοχή 16 ομάδων, αρκετές από τις οποίες είναι αποτέλεσμα συγχώνευσης (Αετός Εξαρχείων, Ένωση Ιλίου, ΕΦΟΑ/Σπύρος Λούης, Νεοπεντελικός, Απόλλων Αθηνών, Αίολος/Ταύρος, Γαλάτσι/Κυπριάδου, Χολαργός, Κερατέα, Σπάτα, Άρης Πετρούπολης, Αθηναϊκός, Αργοναύτης Τριγλίας Ραφήνας, Νίκη Αμαρουσίου, Μαρκόπουλο και Ηράκλειο/Τυφώνας).
Την ίδια ημέρα (6-10-2008) διεξήχθη η πρώτη αγωνιστική και στην Α' ΕΣΚΑΝΑ με τη συμμετοχή των Θεμιστοκλή, Εσπέρου Καλλιθέας, ΑΟ Νέων Αργυρούπολης, Άρη Νικαίας, Μεγάρων, ΑΣ Πέρα, Φοίνικα Πειραιώς, Πορφύρα, Πρωτέα Βούλας, Μανδραϊκού, Ελευθερίας Μοσχάτου, Εθνικού Πειραιώς, Αετού Καλλιθέας και Φάρου Κερατσινίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2008 2009 Ανδρες Αττικη Ανδρες Αττικη Ανδρες
Ρένια Λουιζίδου
Η Αργυρώ (Ρένια) Λουιζίδου (Θεσσαλονίκη, 18 Ιουλίου 1966) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Σπουδές
Φοίτησε στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Ανατόλια, ενώ, στη συνέχεια, σπούδασε φιλολογία στο τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, καθώς και υποκριτική στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Κρατικού θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ).
Καριέρα
Έχει εμφανιστεί σε αρκετές γνωστές ελληνικές τηλεοπτικές σειρές, όπως Οι Απαράδεκτοι Οι τρεις χάριτες, Της Ελλάδος τα παιδιά, Ο Πέτρος και τα κορίτσια του  Το δις εξαμαρτείν, Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή και η σειρά Το καφέ της Χαράς. Εμφανίστηκε στις ταινίες Safe Sex, Πάμπτωχοι Α.Ε., Το κλάμα βγήκε απ' τον Παράδεισο, Πολίτικη κουζίνα και πρωταγωνίστησε στην Πολίτικη κουζίνα. Στην τηλεοπτική σειρά του Alpha,Το σόι σου, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο ως Χαρούλα Χαμπέα.
Προσωπική ζωή
Από το 1997 είναι παντρεμένη με τον οικονομολόγο Θάνο Κωνσταντάκη και έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Βίκτωρα (γεν. 2000).
Λιτυέρσης
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λιτυέρσης είναι γνωστός ένας νόθος γιος του βασιλιά Μίδα, αναφερόμενος και στην Ιλιάδα. Ο Λιτυέρσης ήταν βασιλιάς των Κελαινών, αλλά και εξαιρετικός θεριστής. Υποχρέωνε όσους περνούσαν από τη χώρα του να θερίσουν μαζί του. Στη συνέχεια, όταν πια είχαν θερίσει αρκετά, ο Λιτυέρσης τους έκοβε τα κεφάλια και φύλαγε τα σώματα σε δέσμη από στάχυα. Ενίοτε τους υπεχρέωνε να συναγωνισθούν μαζί του στον θερισμό, επειδή όμως πάντα ήταν αυτός ο νικητής, έκοβε τα κεφάλια των αντιπάλων του.
Ο Ηρακλής, τα χρόνια που υπηρετούσε την Ομφάλη, πέρασε από τη χώρα του Λιτυέρση, δέχθηκε την πρόκλησή του και του έκοψε το κεφάλι αφού πρώτα τον αποκοίμισε με κάποιο τραγούδι. Σύμφωνα με μια παραλλαγή, ο Ηρακλής ήρθε στη χώρα του Λιτυέρση για να ελευθερώσει τον Δάφνι, ένα ποιμένα που κρατούσαν εκεί ως δούλο. Οι θεριστές της Φρυγίας συνήθιζαν από τότε να τραγουδούν στην εργασία τους ένα τραγούδι στο οποίο εξυμνούσαν τη θεριστική δεινότητα του Λιτυέρση.
Η σχέση του Λιτυέρση με τον Μίδα πρέπει να είναι αρχαιότερη από τον μύθο για τη συνάντησή του με τον Ηρακλή, ο οποίος δημιουργήθηκε αργότερα. Σε άλλη εκδοχή του μύθου, ο Ηρακλής πέταξε τον Λιτυέρση στον ποταμό Μαίανδρο. Αυτό θυμίζει ένα έθιμο σύμφωνα με το οποίο ρίχνουν μέσα στο νερό τα τελευταία δεμάτια από στάχυα, που έχουν σχήμα ανθρώπινου σώματος.
Πηγές
Λιτυερσης
Νταβίντε Ρε
Ο Νταβίντε Ρε είναι Ιταλός αθλητής του στίβου.
2017
Κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 400 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων στη Λιλ (Super League).
2018
Στους Μεσογειακούς Αγώνες της Ταρραγόνας κατάφερε να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο, καταρρίπτοντας το ατομικό του ρεκόρ με χρόνο 45.26 δεύτερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Α2 Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2023-24
Η Super League 2 2023–2024, γνωστή ως Betsson Super League 2 λόγω της χορηγίας, θα είναι η 5η σεζόν της Super League 2, του ελληνικού επαγγελματικού πρωταθλήματος δεύτερης κατηγορίας για ποδοσφαιρικούς συλλόγους, μετά την αναδιάρθρωση του συστήματος του ελληνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.
Η σεζόν αναμένεται να ξεκινήσει τον Οκτώβριο του 2023 και έχει προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το 2024.
Διοργάνωση
Το πρωτάθλημα προβλέπεται να διεξαχθεί με 26 ομάδες και δύο ομίλους, τέσσερις λιγότερες από τη προηγούμενη αγωνιστική περίοδο. Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά θα αγωνιστούν και οι Β΄ ομάδες του Ολυμπιακού Πειραιώς, του Π.Α.Ο.Κ., του Παναθηναϊκού και της Α.Ε.Κ.. Οι Β΄ ομάδες από αυτή την αγωνιστική περίοδο θα μπορούν να υποβιβάζονται.
Σύστημα Διεξαγωγής
Το πρωτάθλημα θα διεξαχθεί σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση σε κάθε όμιλο, κάθε ομάδα θα αντιμετωπίσει όλους τους αντιπάλους δυο φορές (εντός και εκτός έδρας, συνολικά 24 αγώνες). Οι ομάδες που θα καταλάβουν τη 12η και 13η θέση της κατάταξης σε κάθε όμιλο θα υποβιβαστούν στη Γ΄ Εθνική Κατηγορία και δε θα συμμετέχουν στη δεύτερη φάση.
Η δεύτερη φάση περιλαμβάνει αγώνες κατάταξης (play off και play out)για την πρώτη θέση του ομίλου και την άνοδο στη Σούπερ Λιγκ 1, και για τον υποβιβασμό τριών ακόμα ομάδων, αυτών που θα καταλαβουν τις θέσεις 9 έως 11.
Στα play off θα συμμετέχουν οι πέντε πρώτες στη βαθμολογία της πρώτης φάσης, και θα αγωνιστούν δυο φορές με τις υπόλοιπες , εντός και εκτός έδρας. Θα περιλαμβάνουν 10 αγωνιστικές και 8 αγώνες για κάθε ομάδα. Στα play off οι ομάδες θα εισέρχονται με το ήμισυ των βαθμών που είχαν κερδίσει στην πρώτη φάση.
Στα play out θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα καταλάβουν τις θέσεις 6η εως 11η στην κανονική περίοδο. Όπως και στα play off, οι ομάδες θα ξεκινουν με το ήμισυ των βαθμών που συγκέντρωσαν στην πρώτη φάση και θα αγωνιστούν με τις υπόλοιπες σε διπλούς αγώνες εντός και εκτός εδρας (10 αγωνιστικές, 10 αγώνες για κάθε ομάδα). Οι ομάδες που θα καταλαβουν τις τρεις τελευταίες θέσεις στα play out, θα υποβιβαστούν στη Γ΄ Εθνική. Θα προβιβαστούν στη Super League 1 δύο συνολικά ομάδες,οι νικήτριες των play off κάθε ομίλου και θα υποβιβαστούν στη Γ΄ Εθνική Κατηγορία 10 συνολικά ομάδες (5 από κάθε όμιλο, οι 2 τελευταίες της πρώτης φάσης και οι τρεις από τα play out), έτσι ώστε την αγωνιστική περίοδο 2024–2025 το πρωτάθλημα να διεξαχθεί με τη συμμετοχή 20 ομάδων.
Από τη Super League 2
Προβιβάστηκαν στη Super League 1
Υποβιβάστηκαν στη Γ΄ Εθνική Κατηγορία
Υποβιβάστηκαν στα Τοπικά Πρωταθλήματα
Δε δήλωσαν συμμετοχή
Στη Super League 2
Υποβιβάστηκαν από τη Super League 1
Προβιβάστηκαν από τη Γ΄ Εθνική Κατηγορία
Α΄ Όμιλος
Η πιθανή σύνθεση του Α΄ Ομίλου.
Β΄ Όμιλος
Η πιθανή σύνθεση του Β΄ Ομίλου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α2 Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2023–2024
Α.Σ. Νίκη Πολυγύρου
Ο Αθλητικός Σύλλογος «Νίκη Πολυγύρου» είναι το ιστορικότερο αθλητικό σωματείο, που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, στη Χαλκιδική. Ιδρύθηκε το 1950 και εδρεύει στον Πολύγυρο της Χαλκιδικής. Έχει ως χρώματα, από την ίδρυσή της έως σήμερα, το πράσινο και το άσπρο και έδρα της είναι το Δημοτικό Στάδιο Πολυγύρου χωρητικότητας 3.500 θέσεων.
Η Νίκη Πολύγυρου έχει συμμετάσχει μέχρι και τη Β΄ Εθνική Κατηγορία, το έτος 1973.
Μεγαλύτερη-ιστορική νίκη του συλλόγου έχει σημειωθεί επί του ΠΑΟΚ με 2-4.
Ιστορία του Συλλόγου
Την πρώτη δεκαετία τους ανεπίσημους αγώνες της, τους έδινε στο παλιό γήπεδο όπου σήμερα στεγάζεται η Α.Τ.Ε. Πολυγύρου. Στη συνέχεια μετακόμισε στο παλιό γήπεδο όπου σήμερα βρίσκεται το σημερινό, κατασκευασμένο το 1967. Συγκεκριμένα πριν από 40 χρόνια, επί θητείας Κωνσταντίνου Ασλανίδη, τέως Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού, κατασκευάστηκε το Εθνικό Στάδιο Πολυγύρου, χωρητικότητας 3.500 θέσεων καθήμενων θεατών. Τα μεγαλοπρεπή εγκαίνια του σταδίου έγιναν στις 29 Ιουνίου 1969 με πλήθος κόσμου από όλη τη Χαλκιδική, την παρέλαση 36 αθλητικών σωματείων του Νομού και την διεξαγωγή του φιλικού αγώνα Νίκη – Άρης.
Το 1998, το στάδιο αποκτάει για πρώτη φορά χλοοτάπητα, το 2004 ταρτάν, ενώ το καλοκαίρι του 2007 έγινε ριζική ανακαίνιση των χώρων αποδυτηρίων.
Στην 73xρονη ιστορία της, η Νίκη Πολυγύρου, κατέκτησε πολλούς τίτλους, η μεγαλύτερη όμως επιτυχία καταγράφηκε την περίοδο 1973-1974 όταν συμμετείχε αξιοπρεπώς στην Β” Εθνική με σημαντικές επιτυχίες. Με το «Κύπελλο Ήθους» έχει βραβευθεί αρκετές φορές από την Ε.Π.Σ.Χαλκιδικής ενώ παραμένει η μοναδική ομάδα του Νομού που δεν έχει τιμωρία της έδρας της λόγω πρόκλησης επεισοδίων ή βίαιων ενεργειών των φιλάθλων της.
Τις δεκαετίες του 60′ και του 70′ όταν γνώρισε τις μεγαλύτερες δόξες της, ανέδειξε αρκετούς αξιόλογους ποδοσφαιριστές (Δημήτρη Κωνσταντινίδη, Πέτρο Καπλάνη, Νίκο Λευκαδίτη, Θεόφιλο Κορέντη, Γιώργο Καρρά, Νίκο Ψαρρά, Κώστα Ιατρού, Δημήτρη Ζούνη, Θεόδωρο Κούφατζη κ.α.) με σημαντικότερο τον τέως διεθνή τερματοφύλακα Λάκη Στεργιούδα, που έκανε από το 1972 μεγάλη καριέρα στην Α.Ε.Κ. και τον Π.Α.Ο.Κ.
Από το 1950 έως το 1967 στα διάφορα ανεπίσημα πρωταθλήματα και φιλικά παιχνίδια έδωσε με τις λιγοστές ομάδες του Νομού και με πολλές ιστορικές ομάδες της Θεσσαλονίκης (Π.Α.Ο.Κ. 2-4, Άρη 2-3 και 0-4, Ηρακλή 1-3, Απόλλωνα Καλαμαριάς 2-3, Μακεδονικό 0-2, Θερμαϊκό, Μ.Αλέξανδρο, Νεάπολη, Μελιτέα, Π.Α.Ο.Δ., Εθνικό Πυλαίας, Αχιλλέα Τριανδρίας κλπ.) πολλούς σημαντικούς αγώνες.
Το 1964, με την συμμετοχή μόλις 5 ομάδων (Νίκη Πολυγύρου, Π.Ο.Μουδανιών, Άρη Παλαιοχωρίου, Απόλλωνα Αρναίας, Δόξα Ορμύλιας) κατακτά αήττητη το πρώτο της πρωτάθλημα, ενώ το 1968 που διοργανώθηκε το πρώτο επίσημο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ.Χαλκιδικής, κατακτά και πάλι τον τίτλο μαζί με το Κύπελλο Ήθους. Η μεγαλύτερη επιτυχία της σημειώθηκε στις 17 Ιουνίου 1973 όταν μετά από 22 αγώνες στο τοπικό και 8 στο ειδικό πρωτάθλημα, κέρδισε στο κατάμεστο Στάδιο Πολυγύρου την πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ.Μακεδονίας, Α.Π.Ε. Λαγκαδά, 2-0 και ανήλθε αήττητη στην Β” Εθνική. Στην πρώτη και τελευταία συμμετοχή της στον μαραθώνιο της Β” Εθνικής, πέτυχε αρκετές ιστορικές νίκες (με την πρωταθλήτρια Καστοριά 2-1, Ξάνθη 1-0, Εδεσσαϊκό 2-1, Νίκη Βόλου 2-1, Αλεξανδρούπολη 3-0, Πανθρακικό 1-0, Π.Ο.Μουδανιών 1-2 και 2-1 και μερικές τιμητικές ισοπαλίες (Βέροια 2-2, Μακεδονικό 0-0, Επανωμή 0-0, Πανδραμαϊκό 0-0, Αλεξανδρούπολη 2-2, Κιλκισιακό 0-0, Αλμωπό Αριδαίας 1-1, Νέστο Χρυσούπολης 1-1).
Το 1975 μετά από τον υποβιβασμό της από την Β” Εθνική, στέφθηκε για 4η φορά πρωταθλήτρια Χαλκιδικής ενώ το 1976 πήρε το πρώτο της κύπελλο απέναντι στην Προποντίδα Νέου Μαρμαρά (2-1) στο στάδιο των Νέων Μουδανιών. Στο κύπελλο ερασιτεχνών, με την πρόκρισή της στα προημιτελικά σε βάρος του Ολυμπιακού Λουτρακίου έφτασε μέχρι τους 4 όταν και αποκλείστηκε από τον τελικό στην Νέα Ιωνία από την Νίκη Βόλου (3-0).
Το 1980, μετά την κατάκτηση του 5ου πρωταθλήματος, στον αγώνα μπαράζ του Σταδίου Μουδανιών απέναντι στον Π.Ο Νέας Καλλικράτειας (3-1), ανήλθε στην Εθνική Ερασιτεχνική, ενώ 3 χρόνια αργότερα σε έναν συγκλονιστικό τελικό κυπέλλου στο ίδιο γήπεδο και με τον ίδιο αντίπαλο, πήρε το δέυτερό της κύπελλο με (1-1) στον κανονικό αγώνα και (8-7) στα πέναλτυ.
Το 1984, μετά από 23 αγώνες αήττητη, κέρδισε εκ νέου τον πρωταθλητή του νοτίου ομίλου Π.Ο. Νέας Καλλικράτειας (1-0) και στέφθηκε για 6η φορά πρωταθλήτρια εκπροσωπώντας τον Νομό για δέυτερη φορά στην Εθνική Ερασιτεχνική.
Το 2005, μετά από προσπάθειες μιάς εικοσαετίας, κατέκτησε για 7η και τελευταία φορά τον τίτλο, συμμετέχοντας στη συνέχεια, στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα (Δ” Εθνική).
Το 2006, αν και νεοφώτιστη, τερμάτισε στην 3η θέση, ενώ κέρδισε και το 3ο της κύπελλο στο Στάδιο Ορμύλιας επί της Δόξας Καλυβών (3-0).
Την σεζόν 2006-2007 τερμάτισε 5η στην Δ” Εθνική, ενώ στον τελικό της Αρναίας πανηγύρισε την 4η κατάκτηση κυπέλλου.
Την σεζόν 2007-2008, η ομάδα τερμάτησε 2η στην Δ” Εθνική, τρείς μόλις βαθμούς πίσω από τον Μακεδονικό, ενώ βρέθηκε πρωτοπόρα για μεγάλο χρονικό διάστημα και αξιώθηκε τον άτυπο τίτλο του «Πρωταθλητή Χειμώνα». Στον τελικό Κυπέλλου που έγινε και πάλι στο γήπεδο της Αρναίας, πανηγύρισε την 5η κατάκτηση Κυπέλλου της Ε.Π.Σ.Χαλκιδικής (και την 3η συνεχόμενη), νικώντας την Άκραθο Ιερισσού με σκορ 4-0.
Κορυφαία όμως στιγμή της σεζόν, ήταν η πρόκριση στον τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από τον Παναργειακό με 3-0, στο Στάδιο της Λαμίας. Στην πορεία της προς τον τελικό, η Νίκη ακολούθησε μία ξέφρενη πορεία και επικράτησε διαδοχικά των Π.Α.Σ. Φλώρινας (3-0), Εδεσσαϊκού (1-0), Νάουσας (3-0), Μεγ.Αλεξάνδρου Ιάσμου (0-1) και Αστέρα Ιτέας (2-1)
Το 2011, μετά απο έξι συνεχόμενες σεζόν στη Δ' Εθνική Κατηγορία, η ομάδα πήρε μέρος στην Α΄ Κατηγορία Χαλκιδικής (πλέον Α1) όπου και αγωνίζεται μέχρι σήμερα με μεγάλη επιτυχία. Το 2016 έφτασε στον Τελικό Κυπέλλου Χαλκιδικής, όπου όμως δεν κατέκτησε το τρόπαιο.
Τίτλοι και Διακρίσεις
Οι σημαντικότερε διακρίσεις του συλλόγου είναι οι εξής:
Έμβλημα
Κύριο στοιχείο του εμβλήματος του συλλόγου αποτελεί η θεά Νίκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Χαλκιδικής Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1950 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Βελς
Το Βελς (Γερμανικά:Wels) είναι μια πόλη στο ομόσπονδο κρατίδιο της Άνω Αυστρίας. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Τράουν, 42 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Λιντς. Πρόκειται για ένα εμποροβιομηχανικό κέντρο, με εργοστάσια γεωργικών εργαλείων, υφαντουργεία και βιομηχανία παραγωγής τροφίμων. Στην περιοχή αυτή υπάρχουν επίσης υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις και πηγές φυσικού αερίου. Έχει πληθυσμό 58.717 κατοίκους (2012).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Ροσάλια η αλπική
Περιγραφή
Έχοντας σχεδόν τρία εκατοστά μήκος, το κολεόπτερο είναι μάλλον μεγάλο, αλλά το μέγεθος του εμφανίζει σχετικά μεγάλη διακύμανση, από 18 μέχρι 38 χιλιοστά, από τα σαγόνια του, που δείχνουν προς τα μπροστά, μέχρι το τέλος των ελύτρων. Τα αρσενικά κατά μέσο όρο είναι μικρότερα από τα θηλυκά.
Όπως φαίνεται στην Εικόνα 3, το πρόνωτο έχει από ένα αγκάθι σε κάθε πλευρά του. Είναι περίπου το ίδιο φαρδύ με το κεφάλι. Τα μακρά έλυτρα έχουν το ίδιο πλάτος· τα δυο μαζί είναι πλατύτερα από το πρόνωτο και καταλήγουν σχηματίζοντας μαζί μια πλατιά ημιέλλειψη. Τα πόδια είναι μακριά και γερά και δίνουν στη Ροσάλια τον χαρακτηρισμό του σβέλτου αναρριχητή.
Οι σύνθετοι οφθαλμοί, που στην Εικόνα 3 φαίνονται καστανοί, έχουν σχήμα νεφρού και σμίγουν σφιχτά στο πίσω μέρος γύρω από την άρθρωση όπου φύονται οι κεραίες. Στα αρσενικά οι κεραίες ξεπερνούν αρκετά την οπίσθια άκρη του σώματος, στα θηλυκά περίπου τη φτάνουν. Επιβλητικές είναι οι τούφες από μαύρες τρίχες στις αρθρώσεις των μεσαίων τμημάτων των κεραιών, στο αρσενικό από το 3ο μέχρι το 6ο και στο θηλυκό από το 3ο μέχρι το 8ο τμήμα. Με αυτές τις τούφες οι αρθρώσεις φαίνονται εξογκωμένες. Όσον αφορά στον χρωματισμό του, το κολεόπτερο είναι μοναδικό. Σχεδόν όλο το σώμα φαίνεται γαλάζιο, γεγονός που οφείλεται στο πυκνό τρίχωμα, το οποίο διακρίνεται μόνο με μεγεθυντικό φακό. Το χρώμα μπορεί να είναι ανοιχτό φαιό, θαλασσινό ή μενεξεδένιο. Τα μέρη του σώματος που δε διαθέτουν τρίχωμα φαίνονται ως βελούδινα μαύρα. Αυτό γίνεται στις αρθρώσεις των ποδιών και κεραιών, σε ένα στίγμα στο πρόνωτο και στα έλυτρα. Η διάταξη που ακολουθούν τα χρώματα έχει πολλές παραλλαγές. Καταρχάς σε κάθε έλυτρο υπάρχουν τρία σημεία. Τα μπροστινά τείνουν προς την εξωτερική ακμή, τα οπίσθια είναι πιο μικρά και πιο κοντά στη ραφή, τα μεσαία συνενώνονται σε κυματώδη ταινία. Σε σπάνιες περιπτώσεις με την απουσία του τριχώματος κατά μέρος ή εξολοκλήρου, τα ζώα μπορούν να είναι πιο σκούρα έως και τελείως μαύρα.
Το σχήμα των μαύρων κηλίδων μπορεί να κάνει το κολεόπτερο να ξεχωρίζει (Εικόνα 5), συνήθως όμως δυσκολεύει την αναγνώριση του σώματος ως ενότητας. Πολλές φορές θα βρούμε το κολεόπτερο καθισμένο έτσι ώστε να καμουφλάρεται καλά. Στην Εικόνα 1 η μεσαία μαύρη ταινία των ελύτρων συνεχίζει τη σκούρα σχισμή του ξύλου, στην Εικόνα 2 το μπροστινό δεξιά σημείο ταιριάζει καλά με τη σκιά της τρύπας, από όπου το κολεόπτερο βγήκε πριν από λίγο. Επίσης μπορεί να παρατηρείται, πως τα κολεόπτερα αυτά διαλέγουν την τοποθέτησή τους σύμφωνα με το χρώμα τους. Τα πιο ανοιχτόχρωμα κάθονται μάλλον στα ηλιόλουστα μέρη, τα σκουρόχρωμα στη σκιά.
Βιολογία
Βέβαια η συμπεριφορά της Ροσάλια καθορίζεται από ένστικτα, όπως γίνεται σε όλα τα έντομα. Τα κολεόπτερα εμφανίζονται στην αρχή του Ιουλίου, τα αρσενικά μερικές μέρες πριν από τα θηλυκά. Με καλό καιρό το μεσημέρι και το απόγευμα αγαπούν να πετάνε. Σε τέτοιες πτήσεις επιθεωρούν την περιοχή σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου. Δεν πετάνε όμως πολύ επιδέξια και πολλές φορές αναγκάζονται να προσγειωθούν λόγω αποτυχημένης μανούβρας προσπέρασης κάποιου εμποδίου.
Δυστυχώς προσελκύονται από πρόσφατα κομμένες οξιές ή στοιβάδες από καυσόξυλο με οξιά και με την επεξεργασία αυτών χάνονται. Εάν δεν υπάρχουν τέτοιες "παγίδες", πετούν στο ηλιόλουστο κάτω μέρος ενός κορμού ξενιστή. Εκεί για λίγα δευτερόλεπτα μένουν ακίνητα, σαν να περιμένουν την επίθεση ενός ανταγωνιστή ή ενός πεινασμένου πουλιού. Μετά εξετάζουν με προσοχή το περιβάλλον με τα πόδια τους, ψάχνοντας κατάλληλο σημείο σκοπιάς. Εκεί περιμένουν ακίνητα και μόνο οι κεραίες τους εξετάζουν τον αέρα με αργές κινήσεις για "ύποπτες" μυρωδιές. Πολλές φορές το ίδιο ζώο βρίσκεται για μέρες στην ίδια στάση στο ίδιο σημείο. Σε έναν κατάλληλο για αυτά κορμό δέντρου, περίπου πέντε αρσενικά μπορούν να βρουν μια δική τους ξεχωριστή περιοχή όπου κυριαρχούν.