cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φωσφορικό οξύ
Ο κωδικός του φωσφορικού οξέος στον ευρωπαϊκό κώδικα τροφίμων και συντηρητικών είναι Ε338.
Οι φωσφορικές ρίζες συμμετέχουν στη σύσταση του δεοξυριβονουκλεϊκού οξέος (DNA) στη σύνδεση των νουκλεοτιδίων. Αποτελεί συστατικό φρούτων και λαχανικών, ενώ χρησιμεύει στον οργανισμό ως αντιοξειδωτικό και δεσμευτικό μετάλλων. Επίσης, είναι συστατικό μερικών συγκολλητικών ουσιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανόργανα οξέα Κατηγορία:Ενώσεις φωσφόρου Κατηγορία:Οξοξέα Κατηγορία:Αρωματικές ύλες Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις
Ογδοάδα της Ερμουπόλεως
Με τον όρο Ογδοάδα της Ερμουπόλεως εννοείται μία ομάδα οκτώ θεοτήτων της αιγυπτιακής μυθολογίας, γύρω από την οποία διαμορφώθηκε μια διακριτή θεωρία της δημιουργίας, ένας διαφορετικός κοσμογονικός μύθος από εκείνον του ιερατείου της Ηλιούπολης. Στην αρχαία Κμουν της Μέσης Αιγύπτου (Ελλ. Ερμούπολις) τη σημερινή Ελ Ασμουνάιν, υπήρξε το κύριο λατρευτικό κέντρο, αφιερωμένο στον Ντζεχουτί ή Θωθ.
Το όνομα Ερμούπολις προήλθε από την ταύτιση του Ντζεχουτύ του προστάτη θεού της σοφίας, της γραφής και της θεραπείας με τον αρχαιοελληνικό Ερμή. Τα ερείπια του ναού αποδίδονται στον Νεκτανεβώ Α' της τριακοστής δυναστείας αλλά είναι πιθανώς προγενέστερης προέλευσης, καθώς υπάρχουν λείψανα του Μέσου και το Νέου Βασιλείου και κολοσσαϊκό άγαλμα του Θωθ με τη μορφή του μπαμπουΐνου, από την εποχή του Αμένωφι Γ'.
Οι Θεότητες
Η ομάδα των οκτώ θεοτήτων χωρίζεται σε τέσσερα ζεύγη:
Οι θεοί και οι θεές -μάλλον θηλυκές όψεις της ίδιας θεότητας- δημιούργησαν μαζί τον κόσμο και τον διακυβέρνησαν σύμφωνα με την παράδοση για μια μεγάλη περίοδο που χαρακτηρίστηκε χρυσή εποχή. Ολοκληρώνοντας το έργο της δημιουργίας οι οκτώ έφυγαν από προσώπου γης και πήγαν να ζήσουν στον Κάτω Κόσμο. Από εκεί συνέχισαν να επηρεάζουν τις πλημμύρες του Νείλου και να φροντίζουν την ημερήσια διαδρομή του Ηλίου. Από τις τέσσερις αρσενικές θεότητες οι δύο -Νουν και Άμων- είναι παρόντες και σε άλλες κοσμογονικές αφηγήσεις, ενώ βάσει της ετυμολογίας του ονόματός τους ο Χε συνδέεται με το άπειρο, το ατέλειωτο, ο Νουν με το νερό, ο Κουκ με το σκότος και ο Άμων με τον αέρα ή το αόρατο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ογδοάδα της Ερμούπολης
Σύνταξη (γλώσσα προγραμματισμού)
thumb|right|292px|Ο χρωματισμός της σύνταξης (syntax highlighting) χρησιμοποιείται συχνά για να βοηθά τον προγραμματιστή να αναγνωρίζει μέρη του πηγαίου κώδικα. Η γλώσσα που φαίνεται παραπάνω είναι η [[Python.]]
Στην επιστήμη των υπολογιστών, η σύνταξη μιας γλώσσας προγραμματισμού είναι το σύνολο από κανόνες που ορίζουν τους συνδυασμούς συμβόλων που θεωρούνται σωστά δομημένα προγράμματα στη γλώσσα αυτή. Η σύνταξη μιας γλώσσας ορίζει τη φόρμα της όπως φαίνεται. Οι γλώσσες προγραμματισμού που βασίζονται σε κείμενο, βασίζονται σε ακολουθίες χαρακτήρων, ενώ οι οπτικές γλώσσες προγραμματισμού βασίζονται στη χωρική διάταξη και στις συνδέσεις μεταξύ συμβόλων (που μπορούν να είναι κείμενο ή γραφικά).
Η λεκτική γραμματική μιας γλώσσας βασισμένης στο κείμενο ορίζει πώς οι χαρακτήρες ομαδοποιούνται μαζί σε λεκτικές μονάδες (tokens). Άλλοι κανόνες της σύνταξης ορίζουν τις επιτρεπτές ακολουθίες αυτών των λεκτικών μονάδων και η διαδικασία με την οποία ανατίθεται σε αυτές τις ακολουθίες κάποια σημασία, αποτελεί μέρος της σημασιολογίας.
Η συντακτική ανάλυση του πηγαίου κώδικα συνήθως αποτελείται από το μετασχηματισμό της γραμμικής ακολουθίας των λεκτικών μονάδων σε ένα ιεραρχικό συντακτικό δένδρο (με τα δένδρα αφηρημένης σύνταξης, τα "abstract syntax trees", να αποτελούν μια βολική μορφή συντακτικών δένδρων). Η διαδικασία αυτή ονομάζεται συντακτική ανάλυση (parsing), όπως η συντακτική ανάλυση της γλωσσολογίας. Έχουν γραφεί εργαλεία που δημιουργούν αυτόματα συντακτικούς αναλυτές από μια προδιαγραφή της γραμματικής της γλώσσας, γραμμένης σε μορφή Μπάκους-Νάουρ (Backus-Naur form), π.χ. ο Yacc.
Ορισμός της σύνταξης
Η σύνταξη των γλωσσών προγραμματισμού βασισμένων σε κείμενο συνήθως ορίζεται από ένα συνδυασμό κανονικών εκφράσεων (για τη λεκτική δομή) και μορφής Μπάκους-Νάουρ (για τη γραμματική δομή) για τον επαγωγικό ορισμό των συντακτικών κατηγοριών (μη-τερματικών) και των τερματικών συμβόλων. Οι συντακτικές κατηγορίες ορίζονται από κανόνες που ονομάζονται παραγωγές (productions), οι οποίοι καθορίζουν τις τιμές που ανήκουν σε μια συγκεκριμένη συντακτική κατηγορία. Τα τερματικά σύμβολα είναι σταθεροί χαρακτήρες ή ακολουθίες χαρακτήρων (για παράδειγμα λέξεις-κλειδιά όπως οι define, if, let, ή void) από τα οποία κατασκευάζονται τα έγκυρα προγράμματα.
Ακολουθεί μια απλή γραμματική, βασισμένη στη Lisp, που ορίζει κανόνες παραγωγής για τις συντακτικές κατηγορίες έκφραση, άτομο, αριθμός, σύμβολο, και λίστα:
Η γραμματική αυτή ορίζει τα εξής: Εδώ, τα δεκαδικά ψηφία, οι χαρακτήρες (πεζά και κεφαλαία), και οι παρενθέσεις, είναι τα τερματικά σύμβολα.
Τα επόμενα είναι παραδείγματα καλώς σχηματισμένων ακολουθιών από λεκτικές μονάδες για αυτήν τη γραμματική: ' ', ' ', ' '
Η γραμματική που χρειάζεται για να οριστεί μια γλώσσα προγραμματισμού κατηγοριοποιείται ανάλογα με τη θέση της στην ιεραρχία Τσόμσκι. Η σύνταξη των περισσότερων γλωσσών προγραμματισμού μπορεί να οριστεί χρησιμοποιώντας μια γραμματική Τύπου-2, δηλ. είναι γραμματικές χωρίς συμφραζόμενα. Υπάρχουν όμως εξαιρέσεις. Σε κάποιες γλώσσες όπως η Perl και η Lisp ο ορισμός (ή η υλοποίηση) της γλώσσας επιτρέπει δομές που εκτελούνται στη διάρκεια της φάσης της συντακτικής ανάλυσης. Επιπλέον, αυτές οι γλώσσες έχουν δομές που επιτρέπουν στον προγραμματιστή να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του συντακτικού αναλυτή. Αυτός ο συνδυασμός πρακτικά κάνει δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ συντακτικής ανάλυσης και εκτέλεσης, και κάνει τη συντακτική ανάλυση μη-υπολογίσιμο πρόβλημα (undecidable problem) σε αυτές τις γλώσσες, δηλαδή η φάση της συντακτικής ανάλυσης μπορεί να μην τερματίζει. Για παράδειγμα, είναι δυνατό στην Perl να εκτελεστεί κώδικα κατά τη συντακτική ανάλυση με τη χρήση της εντολής, και τα πρωτότυπα συναρτήσεων της Perl (function prototypes) μπορούν να επηρεάσουν τη συντακτική ερμηνεία, ακόμα και τη συντακτική εγκυρότητα του υπόλοιπου κώδικα. Όμοια, οι μακροεντολές της Lisp που εμφανίζονται με τη σύνταξη  επίσης εκτελούνται κατά τη διάρκεια της συντακτικής ανάλυσης, επομένως ένας μεταγλωττιστής της Lisp πρέπει να διαθέτει ένα πλήρες σύστημα χρόνου εκτέλεσης για Lisp. Αντίθετα, οι μακροεντολές της C είναι απλά αντικαταστάσεις συμβολοσειρών, και δε χρειάζονται εκτέλεση κώδικα.
Σύνταξη και σημασιολογία
Χρησιμοποιώντας τη φυσική γλώσσα σαν παράδειγμα, μπορεί να μην είναι δυνατό να αποδοθεί κάποια σημασία σε μια γραμματικά σωστή πρόταση ή η πρόταση μπορεί να είναι ψευδής:
Παλαιολόγος Μπενιζέλος
Ο Παλαιολόγος Μπενιζέλος υπήρξε Έλληνας πολιτικός του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Ανήκε στην μεγάλη και ιστορική οικογένεια των Μπενιζέλων της Αθήνας. Στην επανάσταση ήταν δημογέροντας της Αθήνας. Μετά την έκρηξη της επανάστασης κρατήθηκε ως όμηρος των Τούρκων μαζί με τους άλλους δύο συνάρχοντες δημογέροντες της Αθήνας και συγγενείς του, τον Προκόπιο Βενιζέλο και τον Άγγελο Γέροντα. Κρατήθηκε στις φυλακές της Ακρόπολης, όπου έμεινε αιχμάλωτος επί επτά μήνες. Στο διάστημα αυτό βασανίστηκε αφόρητα πολλές φορές και είδε τον θάνατο. Ωστόσο κατόρθωσε να διαφύγει και κατέφυγε στην Αίγινα. Γιοί του ήταν ο Παύλος, Μιλτιάδης, και Αλέξανδρος Βενιζέλος.
Σύνταξη (γλώσσα προγραμματισμού)
Σύνταξη και σημασιολογία
complex *p = NULL; complex abs_p = sqrt (p->real * p->real + p->im * p->im);
Παραπομπές
Κατηγορία:Θέματα γλωσσών προγραμματισμού
Ένας νομοταγής πολίτης
Το Ένας νομοταγής πολίτης είναι ελληνική κοινωνική κωμική ταινία του 1974 σε σκηνοθεσία του Ερρικού Θαλασσινού και σενάριο Κώστα Μουρσελά. Πρωταγωνιστούν οι Σωτήρης Μουστάκας, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Νόρα Κατσέλη, Λουίζα Ποδηματά και η Άννα Αδριανού Πραγματεύεται την ιστορία ενός ανθρώπου που, ζώντας καταπιεσμένος και μίζερος από το κοινωνικό και οικογενειακό του περιβάλλον, αποφασίζει να επαναστατήσει και να ζήσει ελεύθερος και ευτυχισμένος.
Πλοκή
Ο Γρηγόρης Μοναχογιός (Σωτήρης Μουστάκας) είναι 35 ετών και υπάλληλος στη διαφημιστική-οικοδομική εταιρεία ΑΕΤΟΣ. Ζει σε ένα περιβάλλον καταπίεσης και δυστυχίας.
Κάποια στιγμή, προσπαθώντας να σπάσει το πλέγμα που τον καθιστά δέσμιο μιας τέτοιας ζωής, ο Γρηγόρης επιδίδεται σε σπατάλες των χρημάτων που αποταμίευσε, φάρσες προς του καταπιεστές του και μια μανία εκδίκησης προς όσους τον έβλαπταν. Ντύνεται με γυναικεία ρούχα για να πάρει από την τράπεζα τα χρήματα της μητέρας του, πηγαίνει και αγοράζει με αυτά ένα βιολί, πίνακες ζωγραφικής και γενικά να συμπεριφέρεται αλλόκοτα. Στην εταιρεία όπου εργάζεται, ανακοινώνει στο διοικητικό συμβούλιο ότι έχει μια καταπληκτική ιδέα για την πώληση ενός οικοπέδου, αλλά πρέπει να γίνει αυτός διευθυντής. Αφού συμβεί αυτό και η εταιρεία ωφεληθεί από την αγοραπωλησία, ο Γρηγόρης επανέρχεται στην παλιά του υπαλληλική θέση. Στο μεταξύ, η Ιουλία έχει παντρευτεί τον Φίλιππο (Βαγγέλης Καζάν), συνάδελφο του Γρηγόρη στην εταιρεία.
Όλα αυτά τον οδηγούν σε έναν παραληρηματικό λόγο υπέρ της ελευθερίας και τελικά σε κατάθλιψη και εγκλεισμό σε μια μονάδα ψυχικής θεραπείας. Εκεί, ο ψυχίατρος που τον παρακολουθεί (Βασίλης Ανδρεόπουλος) εξηγεί στη μητέρα του το πρόβλημα προσαρμογής του Γρηγόρη στην κοινωνική πραγματικότητα. Μέσα σε όλη αυτή την περιπέτεια, μόνο η αγαπημένη του, η Ιουλία, του συμπαραστέκεται.
Παραγωγή
Το Ένας νομοταγής πολίτης έκανε πρεμιέρα στις 12 Σεπτεμβρίου 1974 και κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 9 Δεκεμβρίου 1974. Έκοψε 69.143 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 6η θέση ανάμεσα σε 47 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Στην τελευταία σκηνή, ο Αντώνης Καλογιάννης ερμηνεύει το γνωστό τραγούδι του Γιώργου Χατζηνάσιου σε στίχους Ερρίκου Θαλασσινού, "Άνοιξε το Παράθυρο".
Η πρεμιέρα της ταινίας που είχε τεράστια επιτυχία συνέπεσε με το τέλος της Χούντας και την επόμενη του δημοψηφίσματος για την κατάργηση της μοναρχίας.
Χαρακτηριστικός διάλογος
Ακολουθεί στιχομυθία ανάμεσα στη μητέρα και τον θείο του Γρηγόρη και τον ψυχίατρο που τον παρακολουθεί, που συνοψίζει λίγο πολύ την κεντρική ιδέα της ταινίας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Ταινίες του 1974 κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ερρίκου Θαλασσινού Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Χατζηνάσιου Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες
Ιβάν Δ΄ ο Τρομερός
Ο Ιβάν Δ΄ Βασίλιεβιτς (Иван IV Васильевич, Ιβάν Δ΄ Βασίλιεβιτς, Іѡаннъ Васильевич, Ιωάννης Βασίλιεβιτς), γνωστότερος ως Ιβάν ο Τρομερός (Иван Грозный, 3 Σεπτεμβρίου 1530 - 28 Μαρτίου 1584), ήταν ο πρώτος τσάρος του Βασιλείου της Ρωσίας. Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1530 (νέο ημερολόγιο) στη Μόσχα, γιος του Ρουρικίδη Μεγάλου Δούκα της Μοσχοβίας Βασιλείου Γ΄ και της Ελένας Γκλίνσκαγιας. Μέσω της γιαγιάς του Σοφίας Παλαιολογίνας ήταν δισεγγονός του Θωμά Παλαιολόγου, δεσπότη του Μωρέως, αδελφού των Ιωάννη Η΄ και Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Αυτοκρατόρων του Βυζαντίου.
Υπό την ηγεσία του η εξουσία της Μόσχας σταθεροποιήθηκε επί των ρωσικών εδαφών και επεκτάθηκε προς τα ανατολικά, προσαρτώντας τα διάδοχα χανάτα της Χρυσής Ορδής στο Βόλγα και ξεκινώντας την κατάκτηση της Σιβηρίας. Προσπάθησε επίσης να αποκτήσει έξοδο στη Βαλτική Θάλασσα στα βορειο-δυτικά, αλλά απέτυχε. Απεβίωσε σε ηλικία 54 ετών στις 28 Μαρτίου 1584.
Τα πρώτα χρόνια (1547 - 1560)
Η βασιλεία του Ιβάν Δ΄ ξεκινά τυπικά με το τέλος του πατέρα του το 1533. Λόγω της ηλικίας του τίθεται υπό την επιτροπεία της μητέρας του (απεβ. 1538) και αργότερα των βογιαρικών οικογενειών Σούϊσκι και Μπιέλσκι. Η περίοδος της βογιαρικής επιτροπείας είναι καθοριστική για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Όντας θύμα διαρκούς κακομεταχείρισης και υποτίμησης από τους επιτρόπους του, ο Ιβάν Δ΄ γίνεται βίαιος και επιθετικός - λέγεται ότι κατά τα παιδικά του χρόνια εκτόνωνε την επιθετικότητά του πετώντας σκύλους και γάτες από τα παράθυρα του Κρεμλίνου. Τελικά θα φορέσει το στέμμα στα δεκαέξι του, την 16η Ιανουαρίου 1547. Είναι ο πρώτος ηγεμόνας που ενθρονίζεται ως Τσάρος και Κυβερνήτης πασών των Ρωσιών, εν αντιθέσει με τους προκατόχους του, που έφεραν τον τίτλο του Μεγάλου Δούκα (Πρίγκιπα) της Μοσχοβίας.
Πρωταρχικός στόχος του νεαρού Ιβάν Δ΄ είναι να ισχυροποιήσει την τσαρική εξουσία, σε μια κοινωνία όπου η κεντρική διοίκηση και ο συγκεντρωτισμός αποτελούν άγνωστες έννοιες, αφού έχουν περάσει πέντε αιώνες από την κατάρρευση του Κράτους των Ρως, κατά τους οποίους οι Ρώσοι ήταν διασπασμένοι σε μικρά αυτοδιοικούμενα κρατίδια. Για το σκοπό αυτό προβαίνει σε μια σειρά μεταρρυθμίσεων (παρατίθενται με τη συμβολική ονομασία τους):
Με την ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεών του, ο Ιβάν στρέφει το βλέμμα του προς νέα εδάφη. Πρώτος στόχος είναι τα ταταρικά βασίλεια (χανάτα) του Βόλγα (στα Ν-ΝΑ), απομεινάρια της Χρυσής Ορδής. Το 1552 καταλύει και προσαρτά το Χανάτο του Καζάν, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα πράττει το ίδιο με το Χανάτο του Άστραχαν. Ακολούθως προσπαθεί να βρει διέξοδο στη Βαλτική (ΒΔ), εισβάλλοντας στη Λιβονία (χαλαρή πολυφυλετική ομοσπονδία στη σημερινή Εσθονία, 1558), ενώ ταυτόχρονα χτίζει την πόλη - λιμάνι του Αρχαγγέλου (Β) στον Αρκτικό Ωκεανό.
Ο Ιβάν Δ΄ γίνεται Τρομερός (1560 - 1584)
250px|thumb|right|Μετά το 1560 ο Ιβάν έγινε τόσο βίαιος, που σε μια λογομαχία σκότωσε κατά λάθος τον ίδιο το γιο του Τσάρεβιτς (πρίγκιπα) Ιβάν. Πίνακας του Ιβάν Ρέπιν, 1870-1873.
Η απόπειρα επέκτασης στη Βαλτική είναι η πρώτη αποτυχία του Ιβάν. Αν και αρχικά σημειώνει νίκες, το 1560 τέσσερις δυνάμεις της ΒΑ Ευρώπης (Σουηδία, Δανία, Πολωνία, Λιθουανία) σπεύδουν να διαμοιρασθούν τη Λιβονία και ακολούθως να εμπλακούν σε πόλεμο με το ρωσικό στρατό. Την ίδια χρονιά πεθαίνει η βασίλισσα Αναστασία και ο Ιβάν υποψιάζεται ότι κάποιοι βογιάροι τη δηλητηρίασαν. Μετά από αυτά τα γεγονότα ο τσάρος αλλάζει πρόσωπο, με άμεσες επιπτώσεις στην πορεία του ρωσικού βασιλείου - άλλοι μιλούν για αλλαγή τακτικής και άλλοι για εκδήλωση βαρύτατης σχιζοφρένειας.
Το 1565 ο Ιβάν (σε συμφωνία με την εκκλησία) δημιουργεί ένα νομοθετικό σώμα - ανδρείκελο, την Εξαίρεση (Опричнина)(προφέρεται: οπρίτσνινα). Υπό την άμεση και απόλυτη δικαιοδοσία του νέου οργάνου τίθεται το ⅓ της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των μεγαλύτερων και πιο πλούσιων πόλεων (τμήμα της Μόσχας, Νόβγκοροντ, Πσκοβ κλπ), ενώ η ισχύς της Συνόδου των επαρχιών περιορίζεται στα υπόλοιπα και φτωχότερα ⅔. Οι βογιάροι, οι οποίοι είναι στο στόχαστρο από το 1560, προσπαθούν να μπλοκάρουν τη μεταρρύθμιση στη Σύνοδο των επαρχιών και ο Ιβάν απαντά με μαζικές εκκαθαρίσεις. Για επτά χρόνια οι Οπρίτσνικοι, τα εντεταλμένα ένοπλα όργανα της Εξαίρεσης, θα βυθίσουν τη χώρα στο χάος και το αίμα. Κάθε ύποπτος για εναντίωση στον Ιβάν βασανίζεται και εκτελείται με συνοπτικές διαδικασίες. Ολόκληρες πόλεις ισοπεδώνονται, με άμεσες συνέπειες στην αγροτική παραγωγή και το εμπόριο, με αποκορύφωμα τη Σφαγή του Νόβγκοροντ (1570 - Δυτικές πηγές της εποχής υπολογίζουν την σφαγή από 2.700 νεκρούς έως 27.000, σημερινοί ερευνητές υπολογίζουν τα θύματα από 2.500 έως 12.000 μεταξύ των οποίων 1.500 ευγενείς).
Με τις μαζικές εκκαθαρίσεις ο Ιβάν καταφέρνει να δημιουργήσει μια νέα και υπάκουη ολιγαρχία, η οποία συμπεριλαμβάνει μεν κάποιες οικογένειες της παλαιάς ολιγαρχίας που τον στηρίζουν, αλλά κυρίως αποτελείται από άνδρες που λαμβάνουν τον τίτλο του βογιάρου κατ' απονομήν, χάρη στην πίστη τους στο θρόνο. Όταν αυτή η διαδικασία ολοκληρωθεί το 1572, τα ένοπλα αποσπάσματα της Εξαίρεσης χάνουν το λόγο ύπαρξής τους και διαλύονται - οι πιο πιστοί επικεφαλής τους προάγονται σε ευγενείς, ενώ αρκετοί άλλοι εκτελούνται. Υπάρχουν επίσης κάποιοι που θα συγκροτήσουν άτακτες ληστρικές ομάδες και θα λυμαίνονται τις αγροτικές περιοχές τις επόμενες δεκαετίες.
Ήττα στη Βαλτική, επέκταση στη Σιβηρία
Ταυτόχρονα με την Εξαίρεση στο εσωτερικό, οι μάχες στη Λιβονία συνεχίζονται αδιάκοπα από το 1560 πέρα από τις δυνατότητες του στρατού. Την τριετία 1579 - 1581 το ρωσικό βασίλειο φθάνει κοντά στην πλήρη κατάρρευση - οι τάταροι του Χανάτου της Κριμαίας (Ν) λεηλατούν τη Μόσχα το 1579 (αφού την είχαν κάψει συθέμελα εννέα χρόνια νωρίτερα), ο πολωνο-λιθουανικός στρατός καταλαμβάνει μια σειρά πόλεων στα ΒΔ και πολιορκεί το Πσκοβ, ενώ οι σουηδοί καταλαμβάνουν τη Νάρβα (1581). Προ της πλήρους αποσύνθεσης ο Ιβάν σύρεται σε συνθηκολόγηση (1581 - 1582), αποκηρύσσοντας τις βαλτικές διεκδικήσεις του. Πάντως η έξοδος στη Βαλτική θα παραμείνει όραμα της Ρωσίας, που θα εκπληρωθεί στις αρχές του 18ου αιώνα (Μεγάλος Βόρειος Πόλεμος).
Μοναδική αναλαμπή στην τελευταία περίοδο του Ιβάν του Τρομερού είναι η έναρξη της προσπάθειας για επέκταση πέρα από τα Ουράλια, που έμεινε στην ιστορία ως Κατάκτηση της Σιβηρίας (1579, κατ' άλλους 1581). Επικεφαλής της είναι ο κοζάκος Ερμάκ Τιμοφέγεβιτς, ο οποίος καταλύει το ταταρικό Χανάτο της Σιβηρίας (Οκτώβριος 1582) αλλά σκοτώνεται το 1585. Τελικά η κατάκτηση της Σιβηρίας θα ολοκληρωθεί τρεις αιώνες αργότερα, όταν κοζακικά στρατεύματα θα φθάσουν στις ακτές του Ειρηνικού.
Το τέλος
Σχετικά με το θάνατο του Ιβάν (28 Μαρτίου 1584) έχουν ειπωθεί πολλά. Κατά την επίσημη εκδοχή, πέθανε από παθολογικά αίτια παίζοντας σκάκι με το βογιάρο σύμβουλό του Μπογκντάν Μπιέλσκι. Όταν όμως ανοίχθηκε ο τάφος του τη δεκαετία του 1960 για εργασίες συντήρησης, οι επιστήμονες βρήκαν στα οστά του υψηλές συγκεντρώσεις ψευδαργύρου. Αυτό έδωσε βάση σε δύο άλλα σενάρια που είχαν ακουσθεί:
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Φιοντόρ, ο οποίος όμως έπασχε από νοητική υστέρηση. Πραγματικός κυβερνήτης της χώρας μετά το θάνατό του θα είναι ο Μπορίς Γκοντουνόφ.
Η οικογενειακή του ζωή
Ο Ιβάν πραγματοποίησε έξι γάμους: με την Αναστασία Ρομάνοβνα, κόρη του βογιάρου Ρομάν Ζαχαρίν Γιουρίν στις 3 Φεβρουαρίου 1547, η οποία πέθανε στις 7 Αυγούστου 1560. Την Μαρία Τερμιούνκοβνα στις 21 Αυγούστου 1561, Κιρκάσια πριγκίπισσα, η οποία πέθανε το 1568. Την Μαρία Σομπακίνα, κόρη ενός εμπόρου του Νόβγκοροντ, στις 28 Οκτωβρίου 1571,που πέθανε 13 Νοεμβρίου του επόμενου έτους. Την Άννα Κολτόβσκαγια, κόρη ενός αυλικού, στις 29 Απριλίου 1572. Δύο χρόνια αργότερα ο Ιβάν την έστειλε σε μοναστήρι όπου και πέθανε το 1626. Την Μαρία Ντολγκορούκαγια, που διέταξε να την πνίξουν την επομένη του γάμου. Και τέλος, την Μαρία Φεοντόροβα Ναγκάγια, κόρη ενός βογιάρου, το 1579, η οποία πέθανε το 1612
Ο θρύλος του Ιβάν Δ΄
thumb|right|Ιβάν ο Τρομερός, Β. Μ. Βασνετσόφ, 1897 Η εικόνα που μας παραδίδει η ρωσική λαϊκή παράδοση για τον Ιβάν τον Τρομερό είναι πολύ πιο ωραιοποιημένη, από αυτήν που μας μαρτυρεί η ιστορία. Η σύγκρουσή του με τους ευγενείς, τού προσέδωσε διαστάσεις θρύλου, ως προστάτη του απλού λαού από τους ασύδοτους βογιάρους. Ως τέτοιος εμφανίζεται σε μια σειρά διδακτικών παραμυθιών, όπου εξαίρονται η θυμοσοφία και η δικαιοσύνη του, ενώ αποκρύπτονται οι αρνητικές πλευρές του. Η εξόντωση των βογιάρων δεν ήταν αναντίστοιχη με το λαϊκό αίσθημα, που τους θεωρούσε υπεύθυνους για όλα τα δεινά.
Χαρακτηριστικό είναι το Παραμύθι του αγγειοπλάστη. Ο τσάρος γίνεται φίλος με έναν απλό αγγειοπλάστη, χάρη στο κοινό τους παιχνίδι να λύνουν δύσκολα αινίγματα. Κάποια στιγμή ο Ιβάν, εντυπωσιασμένος από την ευστροφία του φτωχού τεχνίτη, τον προτρέπει: Έλα μαζί μου και τότε θα έλθω και εγώ μαζί σου. Πράγματι, με τη βοήθεια του τσάρου ο αγγειοπλάστης αναπτύσσει την επιχείρησή του και φτιάχνει κεραμικά για όλη τη Ρωσία. Όταν αργότερα εμφανίζεται ένας παραδοσιακός βογιάρος, που χρωστά πολλά χρήματα στο φίλο του, ο Ιβάν τον τιμωρεί για το χρέος του, αναγκάζοντάς τον να αποδώσει τον τίτλο ευγενείας στον αγγειοπλάστη. Αυτό το παραμύθι, όπως και πολλά άλλα, οδήγησαν τους μελετητές στο συμπέρασμα, πως για τη ρωσική παράδοση ο Ιβάν είναι o άτεγκτος, μα συνάμα συμπονετικός και φωτισμένος ηγεμόνας, πρόθυμος να προστατεύσει τον απλό λαό από τους ράθυμους βογιάρους, έστω και εάν φθάνει στα άκρα για να το πετύχει.
Αυτή η εικόνα του Ιβάν Δ΄ περιγράφεται ανάγλυφα στην πρώτη ταινία της σειράς Ιβάν ο Τρομερός (Σεργκέι Αϊζενστάιν, 1944) που θεωρείται ως μία από τις κορυφαίες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Προσπαθώντας να δημιουργήσει ιστορικές αναλογίες ανάμεσα στον ήρωα και τον Στάλιν, υπό το επιπλέον βάρος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Αϊζενστάιν φιλοτεχνεί τον Ιβάν ως τον μοναδικό πατριώτη ανάμεσα στους παρηκμασμένους βογιάρους, με συχνές αναφορές στον εχθρό που βρίσκεται έξω από τα σύνορα και στον εχθρό που βρίσκεται μέσα στα σύνορα. Στην πορεία ο Ιβάν Δ΄ απογοητεύεται από τις συνωμοσίες των βογιάρων και τον θάνατο της αγαπημένης του Αναστασίας, με συνέπεια να εγκαταλείψει τη Μόσχα, ως επικεφαλής μίας ομάδας σιδερένιων ανδρών του απλού λαού που μπορεί να εμπιστευθεί (των Οπρίτσνικων) για να σώσει μόνος τη χώρα που κινδυνεύει και να μεταβεί στη Λιβονία. Τελικά μετά από λαϊκή απαίτηση επιστρέφει στη Μόσχα, λέγοντας ότι πια θα κυβερνά απολυταρχικά με τη θέληση του λαού.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Αναστασία Ρομάνοβνα, κόρη τού Ρομάν Γιούργιεβιτς βογιάρου και είχε τέκνα:
Το 1560 απεβίωσε η Αναστασία και ο Ιβάν Δ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία Τεμριουκόβνα, κόρη τού Τεμριούκ (Τεϊμούρ) της Καμπαρντία, με καταγωγή Κιρκάσια.
Το 1569 απεβίωσε η Μαρία και ο Ιβάν Δ΄ έκανε τρίτο γάμο με τη Μάρφα Σομπάκινα, κόρη τού Βασίλι Σομπάκιν εμπόρου από το Νόβγκοροντ. Απεβίωσε το 1571.
Ο Ιβάν Δ΄ έκανε το 1572 τέταρτο γάμο με την Άννα Κολτόβσκαγια, κόρη τού Αλεξέι Κολτόβσκι. Την έστειλε σε μονή και εκεί έγινε μετέπειτα η αγία Ντάρια. Ήταν η τελευταία νόμιμη σύζυγός του.
Ο Ιβάν Ε΄ το 1575/6 έκανε πέμπτο γάμο με την Άννα Βασιλτσίκοβα, χωρίς την ευλογία της Εκκλησίας. Την έστειλε σε μονή.
Από το 1575 είχε παλλακίδα την Βασιλίσα Μελεντγιέβνα. Η σύζυγος Μαρία Ντολγκορούκαγια είναι μάλλον φανταστική, δημιουργία τού 19ου αι.
Το 1580 παντρεύτηκε τη Μαρία Ναγκάγια και είχε τέκνο:
Τίμοθι Τσεριγιότ
Ο Τίμοθι Τσεριγιότ (γενν. 20 Νοεμβρίου 1995) είναι Κενυάτης δρομέας μεσαίων αποστάσεων. Κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στο Λονδίνο, στα 1500 μέτρα ανδρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κενυάτες αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
Έντουαρντ Γιανγκ
Ο Έντουαρντ Γιανγκ (楊德昌, 6 Νοεμβρίου 1947 - 29 Ιουνίου 2007) ήταν βραβευμένος Κινέζος σκηνοθέτης, εκπρόσωπος του Νέου Κύματος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σαγκάη της Κίνας, στις 6 Νοεμβρίου του 1947 και πέθανε στο Μπέβερλι Χιλς των ΗΠΑ, στις 29 Ιουνίου του 2007, από καρκίνο του παχέος εντέρου. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος-Μηχανικός στο πανεπιστήμιο Τσιάο Τουνγκ και απέκτησε τίτλο Μάστερ στην ειδικότητά του (Ηλεκτρομηχανική) από το πανεπιστήμιο της Φλόριντα, το 1974. Το 2000 βραβεύτηκε με το βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Καννών, για την ταινία του "Yi Yi".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταϊβανέζοι σκηνοθέτες Κατηγορία:Κινέζοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
850 Αλτόνα
Η Αλτόνα (Altona) είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,554. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο προάστιο και παλαιό λιμάνι του Αμβούργου, έδρα του αστεροσκοπείου της πόλεως.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αλτόνα εκτιμάται σε 80,90 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,039. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αλτόνα γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλτονα
Αλφειός (ναρκαλιευτικό)
Αλφειός (ναρκαλιευτικό)
Τύπου ‘160’
Το ναρκαλιευτικό Αλφειός (πρώην MacQuarie και John Williamson) κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ''Norway – Kaldnes Mek Wert. Tonsberq'' της Νορβηγίας, ως αλιευτικό – φαλαινοθηρικό Νορβηγικού τύπου. Από τις 8 Δεκεμβρίου 1914 έως τις 17 Αυγούστου 1915, κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε στο Νορβηγικό Πολεμικό Ναυτικό με το όνομα MacQuarie. Στις 21 Ιουνίου 1941 το Βρετανικό ναυτικό ζήτησε το πλοίο από Νορβηγικό ναυτικό ενώ αυτό βρίσκονταν στο Duran και στις 22 Αυγούστου 1941 εντάχθηκε στο Βρετανικό Πολεμικό Ναυτικό και κινήθηκε προς τη Μεσόγειο. Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στο Βρετανικό Ναυτικό με το όνομα John Williamson, ιδιοκτησίας της εταιρείας Union Whaling Co Ltd (E. A. Larsen), Durban. Στις 15 Ιουλίου του 1943 παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό και επεστράφη στην Βρετανία το 1946. Ήταν ομοίου τύπου με τα Αχελώος ΙΙ, Ευρώτας, Πηνειός ΙΙ και Σπερχειός.
Το Αλφειός είχε μέγιστο εκτόπισμα 255 τόνων, μέγιστη ταχύτητα 10 κόμβων και πλήρωμα 30 ανδρών. Ο οπλισμός του αποτελούνταν από 2 πυροβόλα των 20 χιλιοστών.
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Αλφειός ΙΙΙ (αρματαγωγό)
Αλφειός ΙΙΙ (Αρματαγωγό) / 3020, L-107
Πρώην ‘HMS-LST 3020’.
Κατασκευάστηκε στα Βρετανικά ναυπηγεία : ‘U.K. – Swan Banter & Wighan Richardson Ltd Wallsend – on Tyne’. Ομοίου τύπου : ‘Αχελώος ΙΙΙ’, ‘Πηνειός ΙΙΙ’, ‘Στρυμών ΙΙ’, ‘Αλιάκμων ΙΙ’ και ‘Αξιός ΙΙ’. Παρελήφθη από την Αγγλία στις 7 Μαΐου 1947. Κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 20 Ιουνίου 1947. Χρησιμοποιήθηκε εντατικά για Στρατιωτικές και Κρατικές μεταφορές. Επεστράφη στο Βρετανικό Ναυτικό το 1959 στη Μάλτα
Μάριος Πράσινος
Η πρώτη ατομική του έκθεση έγινε το 1938 στη γκαλερί του Pierre Vorms, ο οποίος και τον είχε ανακαλύψει στο Salon des Surindependants. Την ίδια χρονιά παντρεύεται τη Yolande Borelly. Στη διάρκεια του πολέμου θα ξεκινήσει η συνεργασία του με τις εκδόσεις N.R.F. (Gallimard), θα συναντήσει τον Albert Camus και τον Jean-Paul Sartre, και θα εικονογραφήσει το "Le Mur" του τελευταίου με έγχρωμα χαρακτικά. Σε συνεργασία με τον Raymond Queneau, το 1946, εκδίδει το "L’instant fatal", διακοσμημένο με δικά του χαρακτικά, και, την επόμενη χρονιά κάνει τα κοστούμια για το έργο του Paul Claudel "Tobie et Sara", που ανέβασε ο Jean Vilar στο φεστιβάλ της Avignon. Με τον Vilar θα ξανασυνεργαστεί το 1954 για τα σκηνικά και τα κοστούμια του "Μάκβεθ". Το 1951 φιλοτεχνεί τις πρώτες ταπισερί και αγοράζει το σπίτι στην Εγκαλιέρ, όπου πρόκειται να ζήσει μέχρι το θάνατό του. Από το 1949 έχει τη γαλλική υπηκοότητα.
Μέσα στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 πραγματοποιεί εκθέσεις εντός και εκτός Γαλλίας, συνεχίζει την ενασχόλησή του με τις εκδόσεις (το 1973 οι εκδόσεις Gallimard εκδίδουν το βιβλίο του "Les Pretextats") και τον κόσμο του θεάτρου (σχεδιάζει το 1969 τα σκηνικά και τα κοστούμια για το μπαλέτο "Eonta" του Ι. Ξενάκη). Αναγορεύεται επίσης Ιππότης των Τεχνών και των Γραμμάτων και Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής. Το 1980 εκθέτει στο Grand Palais τις σειρές "Paysages Turcs" (την οποία δουλεύει από τις αρχές της δεκαετίας του 1970) και «Σινδόνες". Τα επόμενα χρόνια οργανώνονται αναδρομικές εκθέσεις του έργου του στη Γαλλία και στην Ελλάδα, ενώ, ένα χρόνο μετά το θάνατό του, το 1986, ολοκληρώνεται η τοποθέτηση έντεκα μεγάλων ζωγραφικών συνθέσεων στην εκκλησία Notre Dame de Pitie.
Μαρία, κόμισσα του Αρκούρ
Η Μαρία του Αρκούρ, γαλλ. Marie (Γαλλική γλώσσα : Marie of Harcourt, 9 Σεπτεμβρίου 1398 - 19 Απριλίου 1476) από τον Οίκο του Αρκούρ ήταν κόρη του κόμη του Αρκούρ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βωντεμόν και κυρία του Ζουανβίλ. Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Ζ΄, κόμη του Αρκούρ και Ωμάλ και βαρόνο του Ελμπέφ και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Πέτρου Β΄, κόμη του Αλανσόν. Με τον θάνατο του πατέρα της (1452) η Μαρία προσπάθησε να διεκδικήσει την κληρονομιά του Αρκούρ με τον αποκλεισμό της μικρότερης αδελφής της Ιωάννα. Η Ιωάννα έγινε τελικά κόμισσα του Ωμάλ, η Μαρία κόμισσα του Αρκούρ και βαρόνη του Ελμπέφ. Τα εδάφη αυτά είχε στόχο να τα κληρονομήσει ο δεύτερος γιος της Ιωάννης αλλά πέθανε πρίν από αυτήν (1473), την διαδέχθηκε ο εγγονός της Ρενέ Β΄ της Λωρραίνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1416 τον Αντώνιο κόμη του Βωντεμόν και κύριο του Ζουανβίλ και είχε τέκνα:
1917 (ταινία)
Η ταινία ανακοινώθηκε επισήμως τον Ιούνιο του 2018, και οι ΜακΚάι και Τσάπμαν προσελήφθησαν τον Οκτώβριο και οι υπόλοιποι ηθοποιοί τον επόμενο Μάρτιο. Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο του 2019 σε Αγγλία και Σκωτία, με τον φωτογράφο Ρότζερ Ντίκινς να χρησιμοποιεί μακριές λήψεις ώστε η ταινία να φαίνεται σαν μια συνεχόμενη λήψη. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 4 Δεκεμβρίου 2019 και η διανομή της στους κινηματογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες άρχισε στις 25 Δεκεμβρίου και στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 10 Ιανουαρίου 2020.
Η ταινία έλαβε κριτικές για τη σκηνοθεσία του Μέντες, τις ερμηνείες, τη φωτογραφία, τη μουσική, τον ήχο και τη ρεαλιστική απεικόνιση του θέματός της. Η ταινία προτάθηκε για 10 βραβεία Όσκαρ, συμπεριλαμβάνουν των βραβείων καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και πρωτότυπου σεναρίου, για την 92η απονομή των βραβείων, κερδίζοντας τελικά τρία βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου καλύτερης κινηματογραφίας και ειδικών εφφέ. Στις 77ες Χρυσές Σφαίρες κέρδισε το βραβείο καλύτερης δραματικής ταινίας και καλύτερης σκηνοθεσίας και έλαβε το βραβείο καλύτερης ταινίας από το σωματείο παραγωγών των ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σκωτία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες Δυτικού Μετώπου (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Amblin Entertainment Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σαμ Μέντες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Ψευδοακακία (ξύλο)
Η ψευδοακακία (Robinia pseudoacacia), κοινώς γνωστή στα ελληνικά ως "ακακία", είναι είδος ξύλου, που προέρχεται από το ομώνυμο πλατύφυλλο είδος δέντρου. Το είδος, βοτανικώς, είναι ενδημικό στις ανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ, αλλά απαντάται εκτεταμένα στην Ευρώπη, την Νότια Αφρική και την Ασία και θεωρείται χωροκατακτητικό είδος σε ορισμένες περιοχές. Η ονομασία του ουσιαστικά σημαίνει "ψεύτικη ακακία", αφού η γνήσια ακακία είναι είδος της τροπικής ζώνης.
Το ξύλο είναι ανοιχτό κιτρινωπό καφετί, βαρύ και πολύ σκληρό, και είναι πολύ ανθεκτικό βιολογικά ακόμη και σε χρήσεις σε επαφή με το έδαφος. Το ξύλο έχει ειδικό βάρος περίπου 0,733 κιλά ανά κυβικό μέτρο ή/και μεγαλύτερο.
μικρογραφία|Κορμίδιο ψευδοακακίας Το ξύλο είναι εξαιρετικά σκληρό, καθώς είναι ένα από τα πιο σκληρά ξύλα στη Βόρεια Αμερική με σκληρότητα Janka 1.700 lbf (7.560 N).
Τη δεκαετία του 1900, η αξία του ξύλου της ψευδοακακίας Robinia αναφέρθηκε ότι μειώθηκε σχεδόν σε όλα τα μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών εξαιτίας προσβολών των δέντρων του είδους από παθογόνα έντομα Megacyllene robiniae, που προκάλεσαν θανατώσεις σε δάση.
Από το έτος 1998, το δέντρο της ψευδοακακίας είναι στα επιλέξιμα είδη δέντρων και θάμνων για την δάσωση γεωργικών γαιών σε διάφορες περιοχές της χώρας, κυρίως για την απόδοση αυτών σε πολύτιμη ξυλεία.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Πετρανά Κοζάνης
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Πετρανά βρίσκονται προς τα δυτικά της τεχνητής λίμνης Πολυφύτου σε απόσταση 9 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Κοζάνη. Δυτικά του χωριού είναι ο Κρατικός Αερολιμένας Κοζάνης «Φίλιππος» και στη νοτιοανατολική έξοδο οι Σχολές ΟΑΕΔ Κοζάνης. Στα βορειοδυτικά και προς τη κατεύθυνση της Κοζάνης βρίσκεται η Ιερά Μονή Αναλήψεως. Η παλιά ονομασία του χωριού από την τουρκοκρατία ήταν Τζιτζιλέρ. Μετονομάστηκε σε Πετρανά το 1927 με το ΦΕΚ 18Α-01/02/1927. Θεωρείται αμιγώς προσφυγικό χωριό αφού μετά την απελευθέρωση και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν σε αυτό πρόσφυγες από την περιοχή Αδάνων της Καππαδοκίας (πρώτη εγκατάσταση το 1924), την Ανατολική Ρωμυλία (πρώτη εγκατάσταση το 1920), την κοινότητα Κρόκου (πρώτη εγκατάσταση το 1931) καθώς και Βλάχοι από την Σαμαρίνα (πρώτη εγκατάσταση το 1938).
Ψευδοακακία (ξύλο)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξύλο
Πετρανά Κοζάνης
Διοικητικά
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Τσέλικα και τους συνοικισμούς Σχολές ΟΑΕΔ και Αεροδρόμιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Πετρανών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 620 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Crash Landing
Crash Landing είναι ο τίτλος του στούντιο άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ το οποίο περιέχει ηχογραφήσεις που πραγματοποίησε από το 1968 μέχρι το 1970. Ο δίσκος κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Reprise Records" τον Μάρτιο του 1975 στην Αμερική και πέντε μήνες αργότερα στην Ευρώπη.
Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 5 στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και βραβεύθηκε ως χρυσό στις 8 Νοεμβρίου 1983. Αυτές ήταν οι υψηλότερες θέσεις τσαρτ στις οποίες ανέβηκε δίσκος του Χέντριξ από το "The Cry of Love" του 1971.
Το 1974, ο παραγωγός Άλαν Ντάγκλας ηχογράφησε διάφορα σημεία τα οποία προστέθηκαν στις υπάρχουσες ηχογραφήσεις, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση των οπαδών του καλλιτέχνη αφού οι μουσικοί οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν δεν είχαν γνωρίσει τον Χέντριξ όσο ήταν εν ζωή. Σκοπός των επανηχογραφήσεων αυτών ήταν να ολοκληρωθούν κάποια κομμάτια τα οποία υπήρχαν σε ντέμο ή ανολοκλήρωτες εκτελέσεις.
Θέσεις τσαρτ
Crash Landing (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Μάρτιος 1975
Βραβεία
Crash Landing (άλμπουμ)
Τα μέλη του συγκροτήματος
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Crash Landing" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix Κατηγορία:Άλμπουμ του 1975
Σέντικο
Το Σέντικο (ιταλικά: Sedico, βενετικά: Sédego ) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Εθνικός Αλεξανδρούπολης (ποδόσφαιρο)
Ο '''Μ.Γ.Σ. Εθνικός Αλεξανδρούπολης''' είναι ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα την Αλεξανδρούπολη στην Ελλάδα. Αποτελεί τμήμα του Μουσικού Γυμναστικού Συλλόγου Εθνικού Αλεξανδρούπολης και είναι ένα από τα ιδρυτικά τμήματα του συλλόγου. Χρώματά του είναι το κυανό και το λευκό. Αγωνιστική έδρα της ομάδας είναι το Δημοτικό Στάδιο Αλεξανδρούπολης «Φώτης Κοσμάς», χωρητικότητας 7.000 θεατών.
Ιστορία
Το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου συμμετείχε από το 1928 στο πρωτάθλημα Επαρχιών της ΕΠΣ Μακεδονίας και στο τοπικό πρωτάθλημα της Θράκης. Το 1937 ο σύλλογος υποχρεώθηκε από το καθεστώς Μεταξά σε συγχώνευση με τον Ερμή Αλεξανδρούπολης και τη δημιουργία της «Αθλητικής Ένωσης Αλεξανδρούπολης».
Με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου ο Εθνικός επανιδρύεται το 1945, και το ποδοσφαιρικό τμήμα συμμετέχει στα πρωταθλήματα της επανιδρυθείσας το 1947 Ε.Π.Σ. Θράκης. Τη δεκαετία του 1960 κάνει τις πρώτες εμφανίσεις στις εθνικές κατηγορίες: το 1962 συμμετέχει στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου στην Α΄ Εθνική, το 1962-63 στην μόνιμη πια Β΄ Εθνική, το 1965-66 αναδεικνύεται πρωταθλητής στη Γ΄ Εθνική και το 1966-67 αγωνίζεται στη Β΄ Εθνική για δεύτερη φορά.
Από την περίοδο 1969-1970 πάντως, επετράπη στον Εθνικό να συμμετέχει στο τοπικό πρωτάθλημα της νεοϊδρυθείσας τότε ΕΠΣ Έβρου. Έτσι, στην πρώτη φάση του Κυπέλλου Ελλάδας αγωνίστηκαν και οι δυο σύλλογοι. Κατέγραψε ακόμα μια συμμετοχή στη Β΄ Εθνική την περίοδο 1973-74 και συνεχείς παρουσίες σε Γ΄ και Δ΄ Εθνική από το 1976 έως το 1995. Το 1995 το ποδοσφαιρικό τμήμα συγχωνεύθηκε με τον "Α.Ο. Η Αλεξανδρούπολις" (Άλεξ) για τη δημιουργία του Ορφέα Αλεξανδρούπολης, μετέπειτα "Ένωση Θράκης", που συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής τις περιόδους 1995-96 και 1996-97 (ο "Α.Ο. Η Αλεξανδρούπολη" είχε ιδρυθεί το 1975 με συγχώνευση του "Γ.Σ. Αλεξανδρούπολης" με τους "Κύκλωπες Μάκρης"). Το 2001 ο Εθνικός επανενεργοποίησε το τμήμα ποδοσφαίρου, και από το 2005 πρόσθεσε τρεις συμμετοχές στη Δ΄ και τρεις στη Γ΄ Εθνική τις περιόδους 2014-15, 2015-16 και 2018-19.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ποδοσφαιρο Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Σβετλάνα Χόρκινα
Η Σβετλάνα Βασιλίεβνα Χόρκινα (γεννήθηκε 19 Ιανουαρίου 1979) είναι αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής, που έχει αποσυρθεί από την αγωνιστική δράση. Αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1996, το 2000 και το 2004. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Χόρκινα κέρδισε επτά Ολυμπιακά μετάλλια και 20 μετάλλια Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων. Ήταν ανάμεσα στις τρεις κορυφαίες αθλήτριες σε όλα τα αγωνίσματα της ενόργανης γυμναστικής, ενώ ήταν η πρώτη γυμνάστρια που κέρδισε τρις σε όλα τα αγωνίσματα σε διοργάνωση Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Η Σβετλάνα Χόρκινα παραμένει μια από τις πιο επιτυχημένες αθλήτριες όλων των εποχών. Στην εναρκτήρια τελετή της Χειμερινής Πανεπιστημιάδας του 2019, άναψε τη φλόγα των αγώνων, μαζί με τον παίκτη του μπάντυ Σεργκέι Λομάνοφ.
1994 - 1996
Η Χόρκινα διαγωνίστηκε τον Απρίλιο του 1994 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας. Έλαβε την ένατη θέση με βαθμολογία 38.805. Στα τελικά του αγωνίσματος, έλαβε τη δεύτερη θέση στον ίππο (εφαλτήριο) με βαθμολογία 9.800, τη δεύτερη θέση στους ασύμμετρους ζυγούς με βαθμολογία 9.875 και την όγδοη θέση στις ασκήσεις εδάφους με βαθμολογία 8.487. Τον Νοέμβριο του 1994, η Χόρκινα, συμμετείχε στα ομαδικό πρόγραμμα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στο Ντόρτμουντ της Γερμανίας. Συγκέντρωσε συνολική βαθμολογία 39.450, ανεβάζοντας τη Ρωσική ομάδα στην τρίτη θέση.
Τον Οκτώβριο του 1995, η Χόρκινα διαγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Σάμπαε στην Ιαπωνία. Στα τελικά έλαβε τη δεύτερη θέση με συνολική βαθμολογία 39.130, όντας πέμπτη στον ίππο (9.618 βαθμούς) και πρώτη στους ασύμμετρους ζυγούς (9.900 βαθμούς). Τον Απρίλιο του 1996, η Χόρκινα διαγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Σαν Χουάν, στο Πουέρτο Ρίκο. Κατετάγη πέμπτη στον ίππο (9.637 βαθμοί) και πρώτη στους ασύμμετρους ζυγούς (9.900 βαθμούς). To Μάιο του 1996 η Χόρκινα συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στο Μπέρμιγχαμ, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στα τελικά ομαδικών αγωνισμάτων έλαβε τη δεύτερη θέση με τη Ρωσική ομάδα, ενώ στο ατομικό πρόγραμμα κατετάγη έκτη με συνολική βαθμολογία 38.549, όντας τέταρτη στον ίππο (9.725 βαθμοί) και πρώτη στους ασύμμετρους ζυγούς (9.825 βαθμοί).
Ολυμπιακοί Αγώνες της Ατλάντα (1996)
Τον Ιούλιο του 1996, η Χόρκινα διαγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα στις ΗΠΑ. Στα ομαδικά τελικά συνεισέφερε στη Ρωσική ομάδα που έλαβε τελική βαθμολογία 77.648 βαθμούς και τη δεύτερη θέση. Στα τελικά του συνόλου της ενόργανης, είχε πτώση κατά την τελευταία περιστροφή στους ασύμμετρους ζυγούς και κατετάγη δέκατη πέμπτη με 38.455 βαθμούς. Τρεις μέρες αργότερα, η Χόρκινα εξιλεώθηκε λαμβάνοντας στο ατομικό αγώνισμα των ασύμμετρων ζυγών το χρυσό μετάλλιο με 9.850 βαθμούς.
1997-2000
Τον Σεπτέμβριο του 1997, η Χόρκινα αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Λοζάννη στην Ελβετία. Βοήθησε τη Ρωσία να πάρει τη δεύτερη θέση στα τελικά του ομαδικού και σε ατομικό επίπεδο κέρδισε τον τελικό του συνόλου των αθλημάτων της ενόργανης με βαθμολογία 38.636 βαθμούς. Στον τελικό της διοργάνωσης, πήρε την όγδοη θέση στον ίππο (4.537 βαθμοί), την πρώτη στους ασύμμετρους ζυγούς (9.875 βαθμοί), τη δεύτερη τη δοκό ισορροπίας (9.787 βαθμοί) και δεύτερη στις ασκήσεις εδάφους (9.800 βαθμοί).
Τον Νοέμβριο του 1997, η Χόρκινα προκάλεσε σκάνδαλο, ποζάροντας για τη ρωσική έκδοση του περιοδικού Playboy. Είπε, «άλλαξα τη στάση των ανθρώπων. Είναι πολύ καλό να είσαι σέξι. Η καριέρα μου κατέστησε σαφές ότι τα ψηλά κορίτσια μπορούν να κάνουν απίστευτα πράγματα. Άνοιξα τον δρόμο. Τώρα είμαι διάσημη σε όλο τον κόσμο.» Τον Μάιο του 1998, η Χόρκινα αγωνίστηκε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Αγίας Πετρούπολης στης Ρωσία. Βοήθησε τη ρωσική ομάδα να τερματίσει δεύτερη και σε ατομικό επίπεδο κέρδισε τον τελικό με βαθμολογία 38.624. Ειδικότερα, κατά άθλημα ξεχώρισε με τις πρωτιές στους ασύμμετρους ζυγούς (9.900 βαθμοί) και τις ασκήσεις εδάφους (9.787 βαθμοί).
Ολυμπιακοί Αγώνες του Σίδνεϊ (2000)
Το Σεπτέμβριο, η Χόρκινα αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Στα προκριματικά, η Ρωσική ομάδα πήρε την πρώτη θέση και σε ατομικό επίπεδο η Χόρκινα πήρε την πρώτη θέση στο σύνολο με βαθμολογία 39.005 βαθμούς. Επίσης προκρίθηκε στα τελικά του ίππου, των ασύμμετρων ζυγών και των ασκήσεων εδάφους. Στον τελικό του ομαδικού, η Χόρκινα συνέβαλε με 38.261 βαθμούς στην κατάκτηση της δεύτερης θέσης της Ρωσικής ομάδας.
Στον τελικό, η Χόρκινα έλαβε τη δέκατη θέση συνολικά με βαθμολογία 37.929. Κατά τη διάρκεια του τελικού, ο ίππος είχε τοποθετηθεί πέντε εκατοστά χαμηλότερα από ότι έπρεπε, προκαλώντας πτώση σε πολλές αθλήτριες, όπως και στη Χόρκινα. Στη συνέχεια, έπεσε στους ασύμμετρους ζυγούς για άλλο λόγο. Στο τρίτο άλμα το ύψος του ίππου διορθώθηκε. Οι αθλητές που είχαν ήδη εκτελέσει άλματα, κλήθηκαν να αγωνιστούν και πάλι αλλά η Χόρκινα αρνήθηκε, γνωρίζοντας ότι βρισκόταν ήδη εκτός διεκδίκησης μεταλλίων.
Στον τελικό της διοργάνωσης, η Χόρκινα παραχώρησε τη θέση της στον ίππο στη συναθλήτρια της στη Ρωσική ομάδα Έλενα Ζαμολοντσίκοβα, η οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Η Χόρκινα είπε: «Νόμιζα ότι θα μπορούσε να κερδίσει το χρυσό. Είμαι χαρούμενη που μπόρεσα να της δώσω αυτή την ευκαιρία». Έπειτα κέρδισε στον τελικό των ασύμμετρων ζυγών (9.862 βαθμοί). Σχολιάζοντας τον τελικό, η Χόρκινα είπε: «Αν δεν ξεπερνούσα την απογοήτευση, δεν θα ήμουν η η Χόρκινα, δε θα παρέμενα εδώ με το χρυσό μετάλλιο. Ακόμη με πονάει πολύ. Ο ίππος σε εσφαλμένο ύψος είναι σκληρό για όλους τους συμμετέχοντες. Είναι πολύ πιθανό να σκοτωθεί κανείς. Τα πέντε εκατοστά μπορούν να καθορίσουν το μέλλον ενός γυμναστή. Αλλά ήμουν τυχερή που έχω πολλούς ανθρώπους να με βοηθήσουν να το ξεπεράσω. Αύριο θα χορέψω για τη Ρωσία. Θα αφήσω ό,τι συνέβη στον ίππο πίσω μου». Στη συνέχεια κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στον τελικό των ασκήσεων εδάφους με 9.812 βαθμούς.
2001-2004
Τον Οκτώβριο του 2001, η Χόρκινα αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Γάνδη του Βελγίου. Βοήθησε τη Ρωσική ομάδα να κερδίσει το ασημένιο μετάλλιο και κατ’ ιδίαν κέρδισε τον τελικό στο σύνολο των αγωνισμάτων με βαθμολογία 37.617 βαθμούς. Στα τελικά των ατομικών αγωνισμάτων, πήρε την πρώτη θέση στον ίππο (9.412 βαθμοί), την πρώτη στους ασύμμετρους ζυγούς (9.437 βαθμοί) και την τρίτη θέση στις ασκήσεις εδάφους (9.375 βαθμοί). Τον Απρίλιο του 2002, η Χόρκινα συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Πάτρας. Βοήθησε τη Ρωσία να κερδίσει την πρώτη θέση στο ομαδικό αγώνισμα και ξεχωριστά κέρδισε στο σύνολο με βαθμολογία 37.592 βαθμούς. Στα ατομικά αγωνίσματα πήρε την πρώτη θέση στους ασύμμετρους ζυγούς (9.550 βαθμοί), τη δεύτερη στη δοκό ισορροπίας (9.262 βαθμοί) και την πέμπτη θέση στις ασκήσεις εδάφους (9.075 βαθμοί). Τον Νοέμβριο του 2002, η Χόρκινα αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας. Έλαβε την έβδομη θέση στους ασύμμετρους ζυγούς με 7.387 βαθμούς και τέταρτη στη δοκό ισορροπίας με 9.462 βαθμούς.
Τον Μάρτιο του 2003, η Χόρκινα συμμετείχε σε εκδήλωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη Θεσσαλονίκη. Έλαβε την πρώτη θέση στους ασύμμετρους ζυγούς με 9.425 βαθμούς. Τον Αύγουστο του 2003, η Χόρκινα συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Άναχαϊμ, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κέρδισε στο σύνολο του αγωνίσματος στον τελικό με βαθμολογία 38.124. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που μια γυμνάστρια είχε κερδίσει τρις στο σύνολο των αγωνισμάτων σε τελικούς παγκόσμιων πρωταθλημάτων. Τον Νοέμβριο του 2003, η Χόρκινα αγωνίστηκε στην εκδήλωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη Στουτγάρδη. Κατετάγη τρίτη στον ίππο (9.268 βαθμοί), τρίτη στους ασύμμετρους ζυγούς (9.425 βαθμοί), τρίτη στη δοκό ισορροπίας (9.225 βαθμοί) και δεύτερη στο σύνολο (9.187 βαθμοί). Στα τέλη Απριλίου του 2004,η Χόρκινα αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Άμστερνταμ, στην Ολλανδία. Βοήθησε τη ρωσική ομάδα να τερματίσει τρίτη και κατ' ιδίαν κατέλαβε την τέταρτη θέση στο σύνολο των αγωνισμάτων με βαθμολογία 36.848 βαθμούς. Στους τελικούς, πήρε την πρώτη θέση στους ασύμμετρους ζυγούς (9.662 βαθμοί), τρίτη στον ίππο (9.325 βαθμοί) και έβδομη στις ασκήσεις εδάφους (9.112 βαθμοί).
Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας (2004)
Τον Αύγουστο, η Χόρκινα αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα. Στον τελικό της ομαδικής κατηγορίας, συνέβαλε με 38.062 βαθμούς στην τρίτη θέση της ρωσικής ομάδας. Στον τελικό του συνόλου των αγωνισμάτων, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο με βαθμολογία 38.211 βαθμούς. Η Χόρκινα προκρίθηκε ως πρώτη στον τελικό του αγωνίσματος των ασύμμετρων ζυγών με 9.750 βαθμούς. Εντούτοις, στον τελικό κατετάγη μόλις όγδοη στους ασύμμετρους ζυγούς (8.925 βαθμοί), αφού περιστράφηκε αργά σε μια πιρουέτα και διέκοψε τη ρουτίνα της στο όργανο. Έτσι, δεν κατόρθωσε να υπερασπιστεί τους δύο συνεχόμενους τίτλους Ολυμπιακών Αγώνων (Ατλάντα, 1996 και Σίδνεϊ, 2000).
Επώνυμες ασκήσεις
Εννέα ασκήσεις γυμναστικής φέρουν το όνομα της Χόρκινα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές της γυμναστικής Κατηγορία:Ρώσοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ρωσίδες πολιτικοί
Σημαία της Ουγκάντας
thumb|Λόγος σημαίας: 2:3
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ουγκάντας Ουγκαντα
Κορβέττα
thumb|230px|Η ιταλική κορβέτα Comandante Foscari Κορβέττα (ή Κορβέτα, συντομογραφία: Κ/Β), εκ του γαλλικού Corvette, είναι κατηγορία πολεμικών πλοίων.
Κατά το μεσαίωνα ήταν μία ονομασία του πολεμικού πλοίου δρόμων.
Την εποχή των ιστίων ήταν πλοίο με εκτόπισμα μέχρι 400 τόνους, με πλήρη ιστιοφορία και οπλισμό 25 πυροβόλα επί του καταστρώματος.
Από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα, ο όρος αφορά πλοία με εκτόπισμα 800–1200 τόνους, κυρίως συνοδευτικά.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Σέλβα ντι Καντόρε
Η Σέλβα ντι Καντόρε (ιταλικά: Selva di Cadore, λαδινικά: Selva de Ciadore ή Sélva) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Βοιωτίας
Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Βοιωτίας
Μπουγιάρ Μπουκόσι
Ο Μπουγιάρ Μπουκόσι (αλβανικά: Bujar Bukoshi, γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1947 στο Σούβα Ρέκα, ΣΟΔ Γιουγκοσλαβία, στο σημερινό Κοσσυφοπέδιο ) ήταν ο Υπουργός Υγείας στο Κοσσυφοπέδιο στην πρώτη κυβέρνηση του Χασίμ Θάτσι. Υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός της αυτοανακηρυχθείσας Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου από το 1991 έως το 2000. Αποφοίτησε από την ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Ο Μπουκόσι είναι ένας από τους ιδρυτές της Δημοκρατικής ένωσης του Κοσσυφοπεδίου και εξελέγη αρχηγός του κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοσοβάροι