cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονή Παναγίας Κλεισούρας Καστοριάς
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κλεισούρας που ανήκε στο νομό Φλωρίνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Καστοριά, την Κλεισούρα αποτελούν την τοπική κοινότητα Κλεισούρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κλεισούρας του δήμου Καστοριάς και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 8 μοναχές.
Τσερκέζοι
Στη δεκαετία του 1860 όταν η Κιρκασία καταλήφθηκε από τους Ρώσους, μερικές χιλιάδες Κιρκάσιοι, που ανήκαν στη αίρεση των μουριδών, μετά από σθεναρή αντίστασή τους, υπό την ηγεσία του ιμάμη Σαμίλ κατά του Ρωσοκοζάκου στρατηγού Γερμόλωφ που, εφαρμόζοντας τη τακτική της καμένης γης κατέλαβε τα οχυρά τους, αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία παρά να υποστούν το ζυγό των απίστων (χριστιανών).
Οι Τσερκέζοι όπως ονομάζονταν τότε έγιναν δεκτοί από τις οθωμανικές αρχές κατ' εφαρμογή του δόγματος του πανισλαμισμού που είχε ήδη ξεκινήσει από τους Σουλτάνους και είχε υιοθετήσει το οθωμανικό κατεστημένο. Τότε η οθωμανική διοίκηση εκμεταλλευόμενη το θρησκευτικό μένος τους χρησιμοποίησε αυτούς ως μέσο ανταγωνισμού και καταπίεσης των χριστιανών της επικράτειας τοποθετώντας τους σε ευαίσθητες περιοχές όπως στην Μακεδονία αλλά και στην Αρμενία. Οι Τσερκέζοι πραγματικά άριστοι ιππείς δημιούργησαν στρατιωτικά αμιγή έφιππα τμήματα που χρησιμοποιήθηκαν σε όλους τους πολέμους που διεξήχθησαν στο τέλος του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα. Στη διάρκεια του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 περίπου το 1/4 του οθωμανικού ιππικού ήταν Τσερκέζοι.
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897) Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Κιρκάσιοι
Patrimonium Sancti Petri
Μέσω του όρου Patrimonium Sancti Petri ορίζονται δύο πράγματα :
Ποντιφική Επαρχία
Το Patrimonium Sancti Petri στην Τουσκία ήταν η ονομασία μιας εκ των τεσσάρων επαρχιών που δημιουργήθηκαν από τον Πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ (1198-1216) κατά την διάρκεια του πρώτου του έτους στην Αγία Έδρα. Περιελάμβανε την σημερινή επαρχία του Βιτέρμπο, την Τσιβιταβέκια χωρίς ωστόσο το διαμέρισμα της Ρώμης.
Κυβερνώνταν από διοικητές τους οποίους όριζε ο Πάπας, τους ρέκτορες.
Στη συνέχεια, η παρουσία ενός γενικού ρέκτορα έκανε την εμφάνισή της, ο οποίος επόπτευε την διοίκηση των επαρχιακών ρεκτόρων και έδινε απευθείας αναφορά στον Πάπα.
Οι επαρχίες αυτές επικυρώθηκαν με τις Constitutiones Sanctæ Matris Ecclesiæ του 1357, τις οποίες συνέταξε ο Καρδινάλιος Ζιλ Άλβαρεθ Καρίγιο ντε Αλμπορνόθ.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Παπικά Κράτη Κατηγορία:Ιστορία της Καθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Ιστορία της Εμίλια-Ρομάνια Κατηγορία:Ιστορία του Λατίου Κατηγορία:Ιστορία της Ραβένα Κατηγορία:Οικονομία του Μεσαίωνα
Δημήτρης Κουφοντίνας
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας είναι Έλληνας τρομοκράτης μελισσοκόμος, μέλος της οργάνωσης Ε.Ο. 17 Νοέμβρη. Ήταν ένα από τα βασικά μέλη της οργάνωσης, με πρωταγωνιστικό ρόλο στη δράση της, ειδικά στις δολοφονίες.
Συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 2002, οπότε και παραδόθηκε αυτοβούλως στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών, λίγες εβδομάδες μετά την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη. Δικάστηκε στη δίκη των μελών της οργάνωσης και καταδικάστηκε σε 11 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη για συμμετοχή σε 11 ανθρωποκτονίες, σε εκρήξεις, σε ληστείες και για συμμετοχή στην οργάνωση.
Στις 8 Ιανουαρίου 2021 ο Δημήτρης Κουφοντίνας ξεκίνησε απεργία πείνας, με αίτημα τη μεταφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού από τις φυλακές Δομοκού όπου κρατούνταν. Η απεργία πείνας διήρκεσε ως τις 14 Μαρτίου 2021- οπότε και αυτοβούλως την διέκοψε, ξεπερνώντας τις 65 ημέρες και θέτοντας σε σοβαρό κίνδυνο τη ζωή του.
Οταν παραδόθηκε είχε δηλώσει: ''«Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη. Όλα τέλειωσαν».''
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1958 στην Τερπνή Βισαλτίας Σερρών. Το 1972 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα με τους γονείς του, όπου τελείωσε το Ε΄ Γυμνάσιο Εξαρχείων και στη συνέχεια φοίτησε στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής Αθηνών, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του.
Στο σκεπτικό της απόφασης του δικαστηρίου αναφέρεται πως "ουδέποτε εργάστηκε στη ζωή του, παρά μόνο τα τελευταία χρόνια ως μελισσουργός, βοηθώντας στην εργασία την Αγγελική Σωτηροπούλου". Ο ίδιος ισχυρίσθηκε επίσης ότι παρέδιδε κατ' οίκον μαθήματα μαθηματικών.
ΠΑΣΟΚ και Μαοϊκές οργανώσεις
Από τα παιδικά του χρόνια ήδη ως μαθητής είχε ενταχθεί στην τοπική οργάνωση της ΠΑΜΚ (μαθητικό τμήμα του ΠΑΣΟΚ) της περιοχής Γκύζη, και μάλιστα υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες της δημιουργίας του Μαθητικού Αγώνα, της εφημερίδας των μαθητών του ΠΑΣΟΚ, στην οποία αρθρογραφούσε συστηματικά. Στο βιβλίο του, εξηγεί την προτίμησή του για το πρώιμο μεταπολιτευτικό ΠΑΣΟΚ:
"«Σε αυτό τον πολιτικό χώρο [ΠΑΣΟΚ] προσχώρησαν πολλοί ριζοσπαστικοποιημένοι νέοι, σεβαστοί αντιδικτατορικοί αγωνιστές, παλιοί αντάρτες και καπεταναίοι του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ. Πέρα από παγιωμένο κόμμα ήταν ένας πολιτικός χώρος στον οποίο συνυπήρχαν όλες οι τάσεις της Αριστεράς. Τα γραφεία των τοπικών οργανώσεων στολίζονταν με αφίσες του Μαρξ και του Άρη. Λίγο αργότερα άνοιξαν τα τότε κεντρικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ, Πανεπιστημίου και Μπενάκη, κάτω από τα γραφεία της Ελευθεροτυπίας. Βρισκόμουν εκεί καθημερινά. Μπορούσες, τότε, να βρεις εκεί αξιόλογους ανθρώπους, αγωνιστές με ιστορία σε όλη τη διαδρομή των τελευταίων δεκαετιών, ανθρώπους σεμνούς, συγκροτημένους, με πραγματικό ενδιαφέρον για την τύχη αυτού του λαού. Οι συζητήσεις μαζί τους ήταν μεγάλο σχολείο για μένα. Σπούδαζα τη συλλογική μνήμη, μάθαινα την πραγματική ιστορία, τη ζωντανή προφορική ιστορία που ανέτρεπε τα στερεότυπα των σχολικών εγχειριδίων.»"
Σε ηλικία 17 ετών, συμμετείχε στις διαμαρτυρίες για την κατασκευή του αεροδρομίου στα Σπάτα όπου και συνελήφθη από την αστυνομία.
Στη συνέχεια αποτέλεσε ένα από τα πιο δυναμικά στελέχη της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ., από την οποία όμως τελικά διεγράφη λόγω των ακραίων απόψεών του, καθώς ήταν υπέρ του ένοπλου αγώνα για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Στο βιβλίο του περιγράφει την αποξένωσή του από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ:
"«Μπορούσες ακόμα να ξεχωρίσεις τους ανθρώπους του κομματικού μηχανισμού: Στενόμυαλοι, τυπολάτρες, με όλες τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, επιφυλακτικοί σε οτιδήποτε καινοτόμο. Που από τότε ονειρεύονταν αυτό ακριβώς που θα γίνουν αργότερα: Κρατικά στελέχη, διοικητές τραπεζών και οργανισμών, γραμματείς υπουργείων, βουλευτές και υπουργοί. Πλούσιοι. Οσμιζόσουν ήδη πάνω τους την αποφορά της διαφθοράς και των μελλοντικών τους σκανδάλων.»"
Μετά τη διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ, προσέγγισε τον Μαοϊκό χώρο (ΕΚΚΕ και ΚΚΕ-μλ).
Ένταξη στη 17Ν και δραστηριοποίηση
Εγκατέλειψε την έκφραση και δράση μέσω κομμάτων και πέρασε στη ένοπλη δράση. Έτσι, έγινε μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης 17Ν γύρω στο 1981-1983 βοηθούσε στη στρατολόγηση νέων μελών και πρωτοστατούσε στις ενέργειες των διάφορων πυρήνων της οργάνωσης. Ήταν και ο ταμίας της οργάνωσης, ο οποίος διαχειριζόταν ένα μέρος από τα χρήματα-προϊόντα των ληστειών. Τα κέρδη των ληστειών της 17Ν ουδέποτε βρέθηκαν και μόνο αυτός και ο Γιωτόπουλος γνωρίζουν πού τελικά βρίσκονται τα χρήματα. Επίσης ήταν παρών στις περισσότερες πράξεις της οργάνωσης για αυτό βαρυνόταν με πολλές κατηγορίες. Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., ο Δ. Κουφοντίνας χρησιμοποιούσε δύο τουλάχιστον ψευδώνυμα, το «Δημήτρης Λαμπρόπουλος» και το «Δημήτρης Σωτηρόπουλος».
Παράδοση στις αρχές και δίκη
Παραδόθηκε τελικά στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία αυτοβούλως, το μεσημέρι της Πέμπτης 5 Σεπτεμβρίου 2002, δηλώνοντας ότι αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για τη δράση της 17Ν. Του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για 200 αδικήματα σε 84 ενέργειες, μεταξύ των οποίων και ανθρωποκτονίες, που διέπραξε ως μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης, από τις αρχές του 1983. Μεταξύ άλλων καταδικάστηκε για τις εξής δολοφονίες:
Επίσης, κατηγορήθηκε για συνέργεια σε απόπειρες δολοφονιών και για ενεργή συμμετοχή σε δεκάδες βομβιστικές επιθέσεις. Πάντως απαλλάχθηκε από την κλοπή όπλων από το στρατόπεδο Συκουρίου στις 24 Δεκεμβρίου 1989, αφού η δίωξη που είχε ασκηθεί αφορούσε «κλοπή σε βαθμό πλημμελήματος», αδίκημα που παραγράφεται στην πενταετία.
Συνήγορος υπεράσπισής του ήταν η Ιωάννα Κούρτοβικ. Οι ποινές που του επιβλήθηκαν ήταν:
Χορήγηση αδειών
Ύστερα από 15 χρόνια στη φυλακή, σοβαρές πολιτικές αντιδράσεις ξέσπασαν μετά τη χορήγηση αδειών στον Δημήτρη Κουφοντίνα από το 2017, με τον αριθμό να ξεπερνάει τις 18 ημέρες μέσα στο έτος 2018. Κάνοντας χρήση του άρθρου 55 του νόμου 2776/1999, για τις τακτικές άδειες, και έχοντας συμπληρώσει τις νόμιμες προϋποθέσεις για την χορήγηση τακτικής άδειας απουσίας, από τις 6 Σεπτεμβρίου 2010, έλαβε την πρώτη άδεια τον Νοέμβριο του 2017. Η αντιπολίτευση κατηγόρησε το νόμο του Νίκου Παρασκευόπουλου, λόγω των άρθρων 43-44 για την αποσυμφόρηση των φυλακών, καθώς ο Δημήτρης Κουφοντίνας μπόρεσε να αιτηθεί νόμιμα τις εν λόγω άδειες.
Η συγκεκριμένη δυνατότητα χαρακτηρίστηκε ως απαράδεκτη από κάποια ΜΜΕ και Έλληνες, που δεν ενέκριναν τη χορήγηση αδειών σε έναν κρατούμενο που εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης. Αντιδράσεις για τη χορήγηση άδειας:
Λίγες ημέρες μετά την πρώτη ανατρεπτική απόφαση να μη χορηγηθεί άδεια στον Δ. Κουφοντίνα τον Μάιο του 2019 λόγω «παντελούς και απολύτως συνειδητής έλλειψης οποιασδήποτε μεταμέλειας», το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου αναίρεσε το βούλευμα. Μέσα σε κλίμα έντονης πολιτικής και κοινωνικής αντιπαράθεσης, χορηγήθηκε κανονικά η καθιερωμένη άδεια από τη φυλακή ύστερα από την εισαγγελική παρέμβαση.
Μάρτιος
Με ανακοίνωση που εξέδωσαν ο Κώστας Γουρνάς και ο Δημήτρης Κουφοντίνας, την Δευτέρα 2 Μαρτίου 2015, ξεκίνησαν απεργία πείνας. Τα αιτήματά τους ήταν η κατάργηση των άρθρων 187 και 187Α, η μη χρησιμοποίηση αποδεικτικών μέσων όπως το DNA, κατάργηση κατασταλτικών νόμων κατά των διαδηλωτών και των φυλακών τύπου Γ, όπως και την αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού για λόγους υγείας. Οι απεργοί μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο Λαμίας, όπου τους είχε επισκεφθεί η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Βάσω Λέβα, δηλώνοντας στον τοπικό ραδιοσταθμό ''«[...]Εγώ πήγα με όλη την καλή διάθεση να δω την κατάσταση και να διαβεβαιώσω για δύο πράγματα που είχαμε εξαγγείλει. Για την κατάργηση των φυλακών Γ’ τύπου, για πιο ανθρώπινες συνθήκες» . Το απόγευμα της Παρασκευής ο Δημήτρης Κουφοντίνας έκανε γνωστό με ανακοίνωσή του ότι διακόπτει την απεργία πείνας, αναφέροντας «Μετά την κατάθεση στη Βουλή του νομοσχεδίου του υπουργείου Δικαιοσύνης, το οποίο ικανοποιεί τα βασικά αιτήματά μας, διακόπτω την από 2 Μαρτίου απεργία πείνας. Ο αγώνας συνεχίζεται. Δημήτρης Κουφοντίνας. Νοσοκομείο Λαμίας, 27/3/2015»''
Αύγουστος
Στις 4 Αυγούστου, μετά από την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ', και ενώ είχε προηγηθεί η μεταφορά του κρατούμενου από τις φυλακές Δομοκού, στις φυλακές τύπου Β' Αυλώνα και την επιστροφή του ξανά στον Δομοκό μετά από πέντε ημέρες, μεταφέρθηκε τελικά στον Κορυδαλλό. Διαμαρτυρόμενος για την τοποθέτησή σου σε πτέρυγα οικονομικών εγκλημάτων, ξεκίνησε απεργία πείνας αναφέροντας στο τέλος της ανακοίνωσής του σε υστερόγραφο: ''«Τη Δευτέρα το μεσημέρι, μου ανακοινώθηκε ότι μετάγομαι αιφνιδιαστικά στον Κορυδαλλό, σε έναν χώρο όπου βρίσκονται διεφθαρμένοι πολιτικοί, αστυνομικοί, δικαστικοί κ.α. με τους οποίους είναι αδύνατο φυσικά να συνυπάρξω. Η τοποθέτησή μου εκεί θεωρώ ότι είναι εξευτελιστική συμπεριφορά. Ως απάντηση σε όλη αυτή την αντιμετώπιση εξόντωσης, αρνήθηκα να μπω στο κελί, άρχισα απεργία πείνας και διέκοψα κάθε φαρμακευτική αγωγή. Υπενθύμισα και πάλι στο υπουργείο ότι «υπάρχει ένα όριο πέρα από το οποίο η προσωπική αξιοπρέπεια δεν μπαίνει σε καμία ζυγαριά με όρους υγείας ή της ίδιας της ζωής»''. Τελικά μετά από την ολονύκτια διαμαρτυρία του Δημήτρη Κουφοντίνα και την απόφασή του για διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής και τροφής έγινε δεκτό το αίτημά του να μεταφερθεί στα υπόγεια κελιά των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού.
2018
Μετά την αίτηση για την τρίτη τακτική άδεια, η οποία απορρίφθηκε, ο Κουφοντίνας ξεκίνησε απεργία πείνας στις 31 Μαΐου 2018 καταγγέλλοντας την εισαγγελία του Αρείου Πάγου, την τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και την οικογένεια Μητσοτάκη για παρεμβάσεις στην εισαγγελία.
Στις 6 Ιουνίου 2018, μετά από αίτημα της οικογένειά του, έγινε εξέταση στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας για την πορεία της υγείας του. Σύμφωνα με την ιατρική γνωμάτευση, είχε χάσει τις τελευταίες μέρες 6,6 κιλά, απώλεια βάρους που θεωρήθηκε δυσανάλογη με τη χρονική διάρκεια της απεργίας πείνας, κρίθηκε όμως επιβεβλημένη η μεταφορά του στο νοσοκομείο. Στις 14 Ιουνίου έγινε δεκτό το αίτημά του, από το συμβούλιο των φυλακών Κορυδαλλού, για χορήγηση νέας άδειας. Τελικά στις 19 Ιουνίου βγήκε από την φυλακή, μία ημέρα μετά το εξιτήριο. Πολλοί επισήμαναν τον κίνδυνο να έχουμε πρώτη φορά στην Ελλάδα νεκρό απεργό πείνας, όπως ο βουλευτής της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης. Στις 14/06/2018, έγινε δεκτό το αίτημά του, από το συμβούλιο των φυλακών Κορυδαλλού για χορήγηση νέας άδειας. Μετά την ενημέρωσή του, ότι θα του χορηγηθεί άδεια, αναρτήθηκε στο προσωπικό του ιστολόγιο, ανακοίνωση, με κύριο μήνυμα ότι "Σήμερα νίκησε η Αλληλεγγύη".
Το γεγονός αυτό οδήγησε σε οργισμένη ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα από τον γιο του Παύλου Μπακογιάννη, Κώστα. Σε αντίθετη γραμμή βρέθηκε ο γιος του δολοφονημένου εκδότη της εφημερίδας Απογευματινή, Νίκου Μομφεράτου, Γιώργος, ο οποίος υποστήριξε πως οι ισοβίτες πρέπει να παίρνουν άδειες από τις φυλακές.
2019
Στις 2 Μαΐου, μετά από δεύτερη απόρριψη του αιτήματος για νέα άδεια ο Δημήτρης Κουφοντίνας αποφάσισε να ξεκινήσει απεργία πείνας. Ο εισαγγελέας των φυλακών, μπλόκαρε την χορήγηση αδείας με το σκεπτικό, ότι παραμένει αμετανόητος δεν επιτρέπουν την υπαγωγή του στις διατάξεις του νόμου περί χορήγησης αδειών. Στις 9 Μαΐου μεταφέρθηκε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου για την παροχή πρώτων βοηθειών, ενώ με ανακοίνωση στηλίτευε τις συνθήκες περίθαλψης του. Η απόρριψη οδήγησε την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου, να παρέμβει ζητώντας το βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου του Βόλου καθώς και τον ιατρικό φάκελο του Δημήτρη Κουφοντίνα, την έκθεση της κοινωνικής λειτουργού της φυλακής, προκειμένου να τα μελετήσει. Με ανακοίνωσή της η ΟΕΓΝΕ επισημαίνει "Για τους νοσοκομειακούς γιατρούς όλοι οι νοσηλευόμενοι είναι ίσοι” . Στις 17 Μαΐου, ο νοσηλευόμενος μεταφέρθηκε στην ΜΕΘ λόγω επιδείνωσης της κατάστασης της υγείας του . Στις 23 Μαΐου, ανέστειλε την πολυήμερη απεργία πείνας, μετά από την απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε το βούλευμα του Συμβουλίου του Πλημμελειοδικείου Βόλου με το οποίο δεν του χορηγήθηκε η 7η κατά σειρά άδεια.
2021
Στις 3 Αυγούστου 2018 ο Κουφοντίνας μετήχθη στις αγροτικές φυλακές του Βόλου. Το γεγονός αυτό προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις από την τότε αξιωματική αντιπολίτευση της ΝΔ, ενώ το Υπουργείο Δικαιοσύνης ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι τηρήθηκε η νομιμότητα, σύμφωνα με τον νόμο 4356/2015, άρθρο 41.
Στα τέλη του 2020, με νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης της ΝΔ ο νόμος αυτός άλλαξε. Πλέον "κρατούμενος που έχει ανοιχτή διαδικασία σε βάρος του για κακούργημα ή πλημμέλημα βίας, δεν μπορεί να μεταχθεί ή να παραμείνει σε αγροτική φυλακή". Ο Δημήτρης Κουφοντίνας μετήχθη από την Κασσαβέτεια απ' ευθείας στον Δομοκό στις 21 Δεκέμβρη του 2020. Η δικηγόρος του Δημήτρη Κουφοντίνα, Ιωάννα Κούρτοβικ, αναφέρει ότι η αντιμετώπιση της πολιτείας απέναντί του είναι "Εκδικητική και τιμωρητική", μετά το αίτημα μεταγωγής του και της απόρριψης, καθώς ζητάει να εφαρμοστεί ο νόμος που είχε ψηφίσει η κυβέρνηση για τη μεταφορά των κρατουμένων, δηλαδή ότι πρέπει να επιστρέψει στις φυλακές Κορυδαλλού καθώς επικαλείται το σημείο που αναφέρει "[...], επαναμετάγεται(εννοεί ο κρατούμενος) στο κατάστημα κράτησης από το οποίο αρχικά μετήχθη. ", στην προκειμένη περίπτωση, του Κορυδαλλού. Στην συνέχεια της μη εφαρμογής του νόμου και την άρνηση των αρχών να δώσουν πρόσβαση στις σχετικές αποφάσεις και το σκεπτικό για την μεταγωγή του, ο Κουφοντίνας ξεκίνησε απεργία πείνας την 8η Ιανουαρίου 2021.
Στο αίτημα αυτό βρήκε υποστηρικτές όπως τον Συνήγορο του πολίτη, την Διεθνή Αμνηστία , στελέχη του Σύριζα , γιατρούς και δικηγόρους , το ΚΚΕ , το ΜέΡΑ25 , το ΚΙΝΑΛ , μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , τον ΕλΕΔΑ , την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων  , την Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου , τον κυβερνητικό βουλευτή Κώστα Τζαβάρα , καλλιτέχνες και διανοούμενοι.
Λόγω της κατάστασης της υγείας του, η Εισαγγελία Πρωτοδικών Λαμίας εξέδωσε την Τρίτη 19 Ιανουαρίου διάταξη για την αναγκαστική μεταγωγή του στο νοσοκομείο της πόλης. Στις 22 Φεβρουαρίου, έπειτα από 46 ημέρες απεργίας πείνας, ο Δημήτρης Κουφοντίνας αρνήθηκε να του τοποθετηθεί νέος ορός ενυδάτωσης. Έπειτα από ανακοίνωση του Γ.Ν. Λαμίας, στις 23 Φεβρουαρίου, για την κατάσταση της υγείας του, υπήρξε εισαγγελική παραγγελία για την λήψη κατάλληλων και αναγκαίων μέτρων για την διασφάλιση της υγείας του. Μετά από αυτή την εξέλιξη, η ΟΕΓΝΕ με ανακοίνωσή της, αντιτίθεται στην πρακτική της αναγκαστικής σίτισης, θεωρώντας την βασανιστήριο, όπως ορίζει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά και την Διεθνή Ιατρική Ένωση. Στις 25 Φεβρουαρίου, αφαίρεσε και τον ορό της αντιβίωσης ο οποίος αποτελούσε πλέον την μοναδική πηγή ενυδάτωσής του και ενημέρωσε την οικογένειά του ότι δεν επιθυμεί ανάνηψη.
Η συνήγορος του Κουφοντίνα, Ιωάννα Κούρτοβικ, απέστειλε εξώδικο στις 26 Φεβρουαρίου προς τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς επικαλούμενη μονόπλευρη παρουσίαση του ζητήματος. Πολλοί χρήστες κοινωνικών δικτύων ανάρτησαν μηνύματα υποστήριξης στο αίτημα του Δημήτρη Κουφοντίνα στο προσωπικό λογαριασμό της Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά και του Πρωθυπουργού. Στις καταγγελίες για αφαίρεση σχολίων από το Facebook, το ίδιο το κοινωνικό δίκτυο απάντησε σε σχόλιο της εφημερίδας "Η Αυγή".
Το πρωί της 27ης Φεβρουαρίου ανακοινώθηκε από το Γ.Ν. Λαμίας ότι η υγεία του παρουσίασε σοβαρή επιδείνωση. Παράλληλα, το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, πραγματοποιήθηκε πορεία υποστήριξης των δικαιωμάτων των κρατουμένων στο κέντρο της Αθήνας με πρωτοβουλία των 1000+ δικηγόρων και οργανώσεων - συλλογικοτήτων της Αριστεράς. Στο τέλος της ημέρας ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έκανε έκκληση στην κυβέρνηση να αλλάξει τη στάση της, ενώ την ίδια ώρα έγιναν προσαγωγές αντιεξουσιαστών έξω από το νοσοκομείο Λαμίας. Στις 28 Φεβρουαρίου, εξέδωσαν ανακοίνωση συγγενείς των θυμάτων της τρομοκρατίας, καλώντας τον Κουφοντίνα να σταματήσει την απεργία πείνας και να ζήσει. Παράλληλα η γιατρός που τον επισκέφτηκε, ενημέρωσε για την κρισιμότητας της υγείας του, ενώ μετέφερε και δήλωση του, αναφέροντας, «Δε θέλω να πεθάνω, αλλά έτσι που είναι η κατάσταση, δεν μου αφήνουν άλλη επιλογή», ενώ η ΕΓ της ΟΕΝΓΕ επανέρχεται, με νέα ανακοίνωση, σχετικά με την απεργία πείνας.
Προς το τέλος της ημέρας η συνήγορός του, απαντώντας στους ισχυρισμούς κυβερνητικών στελεχών      , του πρωθυπουργού , αλλά και "φορέων της κοινωνίας των πολιτών" , εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία χαρακτηρίζει ψευδές ότι "δεν έχει ασκήσει τις νόμιμες διαδικασίες για την μεταφορά του στον Κορυδαλλό και ότι ο ίδιος διαλέγει την αυτοχειρία". Απόρροια αυτής, ήταν η ανακοίνωση που εξέδωσε, την 1η Μαρτίου, η Γενική Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής, Σοφία Νικολάου, τονίζοντας ότι "Παραπληροφορεί για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη", κατηγορίες που επεστράφησαν με νέα ανακοίνωση από την Ιωάννα Κούρτοβικ. Το απόγευμα της ίδιας μέρας, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης στο Σύνταγμα. Το βράδυ της 02 Μαρτίου, η συνήγορος του κρατουμένου, επισκέφθηκε τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Κωνσταντίνο Τσιάρα, επικαλούμενη το άρθρο 9 του Σωφρονιστικού Κώδικα, που προβλέπει ότι "ο υπουργός Δικαιοσύνης μπορεί να παραγγέλλει ή να απαγορεύει τη μεταγωγή κρατουμένου για λόγους που συνδέονται με την ασφάλεια της χώρας ή τη δημόσια τάξη. Σε περίπτωση κατεπείγοντος ή όταν απειλείται διασάλευση της τάξης και ασφάλειας του καταστήματος, η μεταγωγή ή η μη μεταγωγή διατάσσεται από το γενικό γραμματέα του υπουργείου Δικαιοσύνης, το ζήτημα όμως εισάγεται το ταχύτερο δυνατόν στην Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών που αποφασίζει σχετικά".
Στις 3 Μαρτίου η συνήγορός του Ιωάννα Κούρτοβικ και ο αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Θέμης Σοφός, που προστέθηκε στους συνηγόρους του, κατέθεσαν στον εισαγγελέα Λαμίας αίτημα με βάση τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, με το οποίο ζητούν την αναβολή έκτισης της ποινής του Δημήτρη Κουφοντίνα, βασιζόμενοι στην κατάσταση της υγείας του και προκειμένου να μην υποστεί ανήκεστο βλάβη. Το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λαμίας συνεδρίασε την επόμενη ημέρα και η εισαγγελέας πρότεινε την απόρριψη του αιτήματος διακοπής έκτισης ποινής, ενώ στην συνέχεια και το δικαστήριο ομόφωνα απέρριψε το αίτημά του. Ακολούθως, την Παρασκευή 5 Μαρτίου, η εισαγγελέας ζητά να απορριφθεί η προσφυγή του Κουφοντίνα για το θέμα της μεταγωγής ως νόμω αβάσιμη διότι δεν έχει εκδοθεί δεύτερη απορριπτική απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής Μεταγωγών(ΚΕΜ), ενώ η Γ.Γ. Αντεγκληµατικής Πολιτικής ενημέρωσε τη Δικαιοσύνη πως το αίτημα, που υποβλήθηκε στις 28/12/20, κατατέθηκε τελικά προς συζήτηση στις 28/2, για τη μεταγωγή του απεργού πείνας, δεν έχει ακόμη εξεταστεί και θα συζητηθεί στην ΚΕΜ τις επόμενες ημέρες. Η συνήγορος του Δημήτρη Κουφοντίνα, Ιωάννα Κούρτοβικ ενημέρωσε ότι συναίνεσε στο να δεχτεί ορό ενυδάτωσης. Νωρίτερα, σε ανακοίνωση για την πορεία της υγείας του Δημήτρη Κουφοντίνα ο οποίος διανύει την 57η ημέρα απεργίας πείνας εξέδωσε το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας, καθώς παρουσίασε οξεία νεφρική ανεπάρκεια, ενώ με νεότερο ανακοινώθηκε ότι οι γιατροί του νοσοκομείου προχώρησαν σε ανάνηψη. Την Δευτέρα, 8 Μαρτίου, εκδόθηκε η νέα απόφαση του δικαστηρίου, όπου απέρριπτε το αίτημά του για ακύρωση της μεταγωγής ως αναρμόδιο, όπως είχε ισχυριστεί και η συνήγορός του , ενώ στην συνέχεια προσέφυγαν και στο ΣΤΕ, ζητώντας εκεί να κριθεί η νομιμότητα ή μη της μεταγωγής του , το οποίο έκρινε ότι είναι αναρμόδιο να αποφανθεί επί του αιτήματος και απέρριψε το αίτημα των συνηγόρων του. Η Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών συνεδρίασε, στις 11 Μαρτίου 2021, και ομόφωνα απέρριψε το αίτημα του Δημήτρη Κουφοντίνα, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο, σύμφωνα με το πρόσφατο βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου Λαμίας, για να εισέλθει στην ουσία του θέματος στο κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο εκτέλεσης ποινών. Ύστερα από 65 ημέρες, στις 14 Μαρτίου, με δήλωσή του ο Δημήτρης Κουφοντίνας ανακοίνωσε το τέλος της απεργίας πείνας. Εκτός ΜΕΘ, βρέθηκε μετά από 2 εβδομάδες νοσηλείας, καθώς η κατάστασή του βελτιώθηκε ενώ η πλήρης αποκατάσταση μπορεί να διαρκέσει για μήνες.
Συγγραφικό έργο
Κατά την περίοδο της φυλάκισης του έχει συγγράψει τρία βιβλία τα οποία είχαν μεγάλη εμπορική επιτυχία. και παράλληλα έχει κάνει και αρκετές μεταφράσεις βιβλίων.
Ο καθηγητής Γιώργος Κασσιμέρης, στην ελληνική έκδοση της Huffington Post, ισχυρίζεται πως οι Έλληνες αγοράζουν τα βιβλία του καταδικασμένου τρομοκράτη "γιατί θεωρούν ότι έχει αξίες", καθώς "επέλεξε να παραδοθεί και να αναλάβει την ευθύνη των πράξεών του".
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τρομοκράτες Κατηγορία:Μέλη της Ε.Ο. 17Ν
Κατάλογος προέδρων του Ναουρού
Ο Πρόεδρος του Ναουρού είναι ο αρχηγός κράτους και της κυβέρνησης του Ναουρού. Διορίζεται από το Κοινοβούλιο μεταξύ των μελών του. Το κοινοβούλιο αποτελείται από ένα σώμα και απαρτίζεται από 19 αιρετά μέλη, με τριετή θητεία. Τα πολιτικά κόμματα διαδραματίζουν ήσσονα ρόλο στην πολιτική του Ναουρού και αρκετές φορές υπήρξαν περίοδοι πολιτικής αστάθειας. Κατά συνέπεια, σε ορισμένες περιπτώσεις οι αλλαγές στις κυβερνήσεις είναι πολύ συχνές και συμπεριλαμβάνουν τον πρόεδρο. Επίσης, οι υποψήφιοι στις εκλογές κατέρχονται τυπικά ως ανεξάρτητοι.
Τσάρλι Κριστ
Ο Τσαρλς Τζόζεφ Κριστ τζούνιορ (Charles Joseph "Charlie" Crist, Jr., 24 Ιουλίου 1956), είναι ομογενής Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 13η εκλογική περιφέρεια της Φλόριντα από το 2017 μέχρι το 2022 όπου και παραιτήθηκε για να είναι ο επίσημος υποψήφιος κυβερνήτης της Φλόριντα, εκλογές στις οποίες έχασε από τον Ρεπουμπλικάνο αντίπαλο του Ρον ντε Σάντις. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Επίσης, υπηρέτησε ως 21ος Επίτροπος Εκπαίδευσης της Φλόριντα από το 2001 έως το 2003, καθώς και ως Μέλος της Γερουσίας της Φλόριντα για την 20η περιφέρεια από το 1992 έως το 1998.
Στις 4 Μαΐου 2021, ανακοίνωσε ότι στις κυβερνητικές εκλογές του 2022 στη Φλόριντα, θα είναι υποψήφιος για το αξίωμα του Κυβερνήτη της Φλόριντα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1956, στην Αλτούνα (Altoona) της Πενσυλβάνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι Έλληνας τρίτης γενιάς. Ο παππούς του Αδάμ Χριστοδούλου, ήρθε πρόσφυγας στις ΗΠΑ, το 1914 απο την Κύπρο.
Πολιτική
Από το 1992 έως το 1998, υπηρέτησε ως Μέλος της Γερουσίας της Φλόριντα για την 20η περιφέρεια.
Στις εκλογές του 1998, έθεσε υποψηφιότητα για την έδρα της Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στη Φλόριντα, τις οποίες έχασε με 26 μονάδες διαφορά, από τον -τότε- ενεργεία Γερουσιαστή.
Το 2000, εξελέγη 21ος Επίτροπος Εκπαίδευσης της Φλόριντα, αναλαμβάνοντας την θέση τον Ιανουάριο του 2001. Παρέμεινε έως τον Ιανουάριο του 2003.
35ος Γενικός Εισαγγελέας της Φλόριντα (2003-2007)
Στις πολιτειακές εκλογές του 2002, ο Κριστ, εξελέγη 35ος Γενικός Εισαγγελέας της Φλόριντα. Ανέλαβε την θέση του Γενικού Εισαγγελέα τον Ιανουάριο του 2003. Παρέμεινε έως τον Ιανουάριο του 2007.
44ος Κυβερνήτης της Φλόριντα (2007-2011)
Στις 2 Ιανουαρίου 2007, ορκίστηκε 44ος Κυβερνήτης της Φλόριντα. Παρέμεινε στο αξίωμα, έως τις 4 Ιανουαρίου 2011, ανακοινώντας ότι δεν θα έθετε εκ νέου υποψηφιότητα για το αξίωμα του Κυβερνήτη, προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα για την έδρα της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στη Φλόριντα.
Υποψηφιότητα για την Γερουσία των ΗΠΑ (2010)
Το 2009, ο Τσάρλι Κριστ, ανακοίνωσε πως θα είναι υποψήφιος για την έδρα της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στη Φλόριντα. Ο ίδιος, έθεσε υποψηφιότητα ως Ανεξάρτητος.
Στις εκλογές του 2010, έχασε από τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο -και νυν Γερουσιαστή- Μάρκο Ρούμπιο, καταλαμβάνοντας την δεύτερη θέση, με ποσοστό 29,71%, έναντι 48,89%.
Υποψήφιος Κυβερνήτης της Φλόριντα (2014)
Αφού το 2012, ο Κριστ, έγινε μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος, το 2013, ανακοίνωσε πως θα είναι υποψήφιος για το αξίωμα του Κυβερνήτη της Φλόριντα στις κυβερνητικές εκλογές του 2014. Το 2014, κατάφερε να κερδίσει το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος, για την υποψηφιότητα.
Στην γενική εκλογή, έχασε οριακά από τον εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό Κυβερνήτη, Ρικ Σκοτ, με ποσοστό 47,1% έναντι 48,1 του Σκοτ.
Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ (2017-)
Στις εκλογές του 2016, ο Κριστ, κατάφερε να εκλεγεί Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 13η κογκρεσιακή περιφέρεια της Φλόριντα, κερδίζοντας τον τότε εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό Βουλευτή Ντέιβιντ Τζόλι, με ποσοστό 52% έναντι 48% του Τζολί. Επανεξελέγη στην έδρα, το 2018, και το 2020.
Υποψηφιότητα για το Κυβερνητικό χρίσμα στη Φλόριντα (2021)
Στις 4 Μαΐου 2021, ο Τσάρλι Κριστ, ανακοίνωσε πως θα είναι υποψήφιος με το Δημοκρατικό Κόμμα, για το αξίωμα του Κυβερνήτη της Φλόριντα, στις επερχόμενες εκλογές του 2022, ενάντια στον εν ενεργεία Κυβερνήτη Ρον ντε Σάντις.
Προσωπική ζωή
Από το 1979 έως το 1980, ο Κριστ, ήταν παντρεμένος με την Αμάντα Μόροου με την οποία έλαβε διαζύγιο. Το 2008, παντρεύτηκε την Κάρολ Ρομ, με την οποία έλαβε διαζύγιο το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Κυβερνήτες της Φλόριντα Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Πέλλα Δεκαπόλεως
Η Πέλλα ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Δεκαπόλεως της Παλαιστίνης.
Θέση και αναφορές
Βρισκόταν στην κοιλάδα του Ιορδάνη ποταμού, περίπου 130 χλμ. βόρεια της Φιλαδέλφειας και η πόλη έχει ευρήματα από την Νεολιθική εποχή. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά τον 19ο αιώνα π.Χ. στην αιγυπτιακή επιγραφές, ως Pihilum ή Pehel. Ως εμπορικό κέντρο είχε διασυνδέσεις με Κύπρο και Συρία. Κατά τον Στέφανο τον Βυζάντιο, η πόλη λεγόταν αρχικά Βούτις.
Μακεδονική κατάκτηση και διάδοχα βασίλεια
Αργότερα, όταν τα μέρη της Παλαιστίνης περιήλθαν στην Μακεδονική κατοχή, η πόλη μετονομάστηκε από τον Μεγάλο Αλέξανδρο σε Πέλλα, για να τιμήσει την ομώνυμη γενέτειρά του στην Μακεδονία. Μακεδόνες άποικοι εγκαταστάθηκαν στην πόλη και παρέμειναν είτε ως τις αρχές του 1ου αιώνα π.Χ. είτε και αργότερα ως την καταστροφή των Ιεροσολύμων από τον Τίτο, το 70 μ.Χ. Κατά την ελληνιστική περίοδο η πόλη ανέπτυξε σε μεγάλο βαθμό το εμπόριο, τόσο κατά μήκος της κοιλάδας του Ιορδάνου, όσο και στην κοιλάδα του Ιεζραέλ. Εμπορικές επαφές επίσης κρατούσε με ολόκληρη την λεκάνη της Μεσογείου, ίσαμε τα Γέρασα. Αυτό αποδεικνύεται από λυχνίες που βρέθηκαν στην ελληνιστική πόλη από την Αθήνα, όμορφα διαμορφωμένα κύπελλα, νομίσματα και θραύσματα αγαλμάτων που συνδέονται με την εσωτερική αρχιτεκτονική. Η στρατηγική της σημασία διαπιστώνεται όταν κατά την περίοδο κυριαρχίας των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο και των Σελευκιδών στη Συρία, κτίστηκε μια αλυσίδα οχυρών επί των κορυφογραμμών του λόφου στα ανατολικά της πόλης, με σκοπό την προστασία της καθώς και της κοιλάδας του Ιορδάνη. Ένα καλοδιατηρημένο ελληνιστικό φρούριο σώζεται στην κορυφή του λόφου Jabal Sartaba.
Μετά τον θάνατο του Μακεδόνα στρατηλάτη, η Πέλλα, όπως και η Παλαιστίνη, περιήλθαν στην εξουσία των Πτολεμαίων της Αιγύπτου. Την εποχή εκείνη η πόλη, πήρε την επιπλέον ονομασία Βερενίκη. Από τον Πολύβιο μαθαίνουμε πως όταν ο Αντίοχος κατανίκησε τις πτολεμαϊκές δυνάμεις επί του όρους Αταβυρίου (Θαβώρ), πέρασε στην απέναντι όχθη του Ιορδάνη και υπέταξε τις πόλεις Πέλλα, Καμούν και Γεφρούν (218 π.Χ.). Η σελευκιδική κυριαρχία ήταν προσωρινή και οριστικοποιήθηκε μετά την μάχη στο Πάνειον όρος (198 π.Χ.).
Ιουδαϊκή και Ρωμαϊκή κατάκτηση
Κατά το 83/2 π.Χ. ο βασιλιάς της Ιουδαίας Αλέξανδρος Ιανναίος (103 -73 π.Χ.) κατέστρεψε την Πέλλα, επειδή οι Μακεδόνες της κάτοικοι αρνήθηκαν να ασπασθούν τον Ιουδαϊσμό. Την μαρτυρία αυτήν του Φλάβιου Ιωσήπου, πιστοποιούν και οι αρχαιολόγοι που ανακάλυψαν στην αρχαία πόλη παχύ στρώμα στάχτης, χρονολογούμενο την περίοδο εκείνη. Τελικά οι Πελλαίοι εκτοπίστηκαν στις γύρω πόλεις. Το 64 π.Χ. με την ρωμαϊκή κατάκτηση, ο Πομπήιος ξαναέκτισε την πόλη, επιτρέποντας στους Μακεδόνες να την ξανακατοικήσουν. Είναι γεγονός ότι η νέα αυτή πόλη επισκίασε την προγενέστερη ελληνιστική.
Να σημειωθεί ότι η Πέλλα ήταν μια από τις πρώτες πόλεις του κόσμου που δέχθηκαν τον Χριστιανισμό και κατά συνέπεια διέθετε μια από τις αρχαιότερες εκκλησίες του πλανήτη. Το 70 μ.Χ. μετά την πτώση των Ιεροσολύμων στους Ρωμαίους, η πόλη δέχθηκε κύμα Χριστιανών προσφύγων από την ιουδαϊκή μητρόπολη. Από την πόλη καταγόταν ο σπουδαίος απολογητής του Χριστιανισμού Αρίστων, που έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ.
Βυζαντινή περίοδος και Αραβική κατάκτηση με την μάχη της Πέλλας
Στα βυζαντινά χρόνια η Πέλλα (κατά τον Συνέκδημο του Ιεροκλέους), ανήκε στην επαρχία Παλαιστίνης Β΄ με έδρα την Σκυθόπολη. Τον Ιανουάριο του 635, τα αραβικά στρατεύματα πέτυχαν νίκη εις βάρος των Βυζαντινών στην μάχη της Πέλλας, λίγο πιο έξω από την πόλη. Η Πέλλα καταστράφηκε από σεισμό που σημειώθηκε το 749 με επίκεντρο το όρος Ερμών (Γκολάν).
Σημερινή θέση και αρχαιολογική έρευνα
Στην θέση της αρχαίας ελληνικής πόλης βρίσκεται το ιορδανικό χωριό Tabaqat Fahl (طبقة فحل). Το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ και της Ιορδανίας (από το Τμήμα Αρχαιοτήτων) έχουν διεξάγει ανασκαφές στην Πέλλα από το 1979. Τα τελευταία χρόνια, με επικεφαλής τον Stephen Bourke, η έρευνα εστίασε στα ευρήματα της εποχής του Χαλκού, στους ναούς της εποχής του Σιδήρου και στα διοικητικά κτίρια. Ένας Χαναανιτικός ναός αποκαλύφθηκε την περίοδο 1994-2003. Τον Μάιο του 2010 ο Stephen Bourke ανακοίνωσε την ανακάλυψη του τείχους και άλλες δομές, που χρονολογείται από το 3400 π.Χ., δείχνοντας ότι Πέλλα ήταν μια τεράστια πόλη-κράτος, την ίδια στιγμή οι πόλεις της Σουμερίας έπαιρναν σχήμα. Ακριβώς πιο κάτω από τον αρχαιολογικό χώρο υπάρχει ένα τζαμί που τιμά το θάνατο ενός από τους συντρόφους του προφήτη Μωάμεθ, ο οποίος έπεσε μαχόμενος ακριβώς εκεί, κατά τη διάρκεια της Μάχης της Πέλλας (Μάχη της Fahl) τον Ιανουάριο του 635 μ.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιορδανία Κατηγορία:Δεκάπολις
Αναστάσιος Χαραλάμπης
Ο Αναστάσιος Χαραλάμπης (1862 - 11 Μαρτίου 1949) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.
Γεννήθηκε το 1862 και καταγόταν από ιστορική οικογένεια της Αχαΐας. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1884, με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού Πυροβολικού. Συμμετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως λοχαγός. Μεταξύ 1901 και 1909 ανήκε στο Σώμα Γενικών Επιτελών, ενώ από το 1910 μετέβη σε Γαλλία και Αυστρία για μετεκπαίδευση. Αποφοίτησε από την Εκόλ Μιλιταίρ το 1912. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους υπήρξε επιτελάρχης της I Μεραρχίας και της VI Μεραρχίας.
Από το 1914 έως την αποστρατεία του το 1918 διετέλεσε διαδοχικά επιτελάρχης του Β' Σώματος Στρατού, διευθυντής Πυροβολικού του Υπουργείου Στρατιωτικών, διοικητής της I Μεραρχίας, αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (1917-1920) και διοικητής του Β' Σώματος Στρατού. Στο ίδιο διάστημα υπήρξε υπουργός δύο φορές: Εσωτερικών το 1916 και Στρατιωτικών το 1917.
Το 1922 η Επαναστατική Επιτροπή διόρισε πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη, και επειδή έλειπε στο εξωτερικό διόρισε προσωρινό πρωθυπουργό τον Σωτήριο Κροκιδά. Αλλά επειδή και αυτός έλειπε εκτός Αθηνών, όρκισε ως πρωθυπουργό τον ταυτόχρονα ορκισθέντα υπουργό Στρατιωτικών, αντιστράτηγο Αναστάσιο Χαραλάμπη. Υποστηρίζεται ότι η ταχεία παραίτηση της κυβέρνησης Χαραλάμπη οφείλεται σε στιχομυθία μεταξύ του ίδιου και του φρουράρχου της Βουλής. Η μονοήμερη παραμονή του Αναστάσιου Χαραλάμπη στο αξίωμα του Πρωθυπουργού αποτελεί, μέχρι σήμερα, τη συντομότερη θητεία στο αξίωμα αυτό.
Ωστόσο, ο Χαραλάμπης διατήρησε τη θέση του υπουργού Στρατιωτικών έως την παραίτηση της κυβέρνησης Κροκιδά (ο Ζαΐμης δεν ανέλαβε εν τέλει), λόγω της εκτέλεσης των έξι. Στη διάρκεια της Δίκης των έξι, είχε την ευθύνη για τη συγκρότηση του στρατοδικείου. Με την ιδιότητα του υπουργού παρέδωσε δύο προτάσεις για τη σύνθεση του στρατοδικείου, προτείνοντας είτε τον Γεώργιο Πολυμενάκο είτε τον Νικόλαο Βλαχόπουλο για Πρόεδρο, όμως η επαναστατική επιτροπή τον παρέκαμψε, διορίζοντας κατά βούληση (βάσει τροποποιητικού διατάγματος που η ίδια εξέδωσε ) τον Αλέξανδρο Οθωναίο και τα λοιπά μέλη του στρατοδικείου.
Το 1923 αποστρατεύτηκε εκ νέου, αλλά τέσσερα χρόνια αργότερα ανακλήθηκε ξανά στην ενεργό υπηρεσία, για να συμμετάσχει ως Πρόεδρος του Συμβουλίου των Αντιστρατήγων στην κρίση αποταχθέντων αντιβενιζελικών αξιωματικών
Απεβίωσε στις 11 Μαρτίου 1949. Είχε συγγράψει μαζί με τον Κωνσταντίνο Νίδερ το έργο «Ιστορικό Υπόμνημα περί του Οργανισμού του Τακτικού Στρατού της Ελλάδος» το 1904. Τέλος, εξέδωσε τα απομνημονεύματά του υπό τον τίτλο «Αναμνήσεις» για την περίοδο του Εθνικού Διχασμού (Ιούνιος 1916-Ιούνιος 1918) και την Επανάσταση του 1922 το 1947, περίπου μία δεκαετία μετά τη συγγραφή των.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Οικογένεια Χαραλάμπη Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα) Χ
Γουαϊτακέρε Γιουνάιτεντ
Η Γουαϊτακέρε Γιουνάιτεντ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Γουαϊτακέρε, Νέα Ζηλανδία. Ιδρύθηκε το 2004. Έδρα της ομάδας είναι το Fred Taylor Park, χωρητικότητας 4000 θεατών. Συμμετέχει στην ASB Premiership, την ανώτατη κατηγορία της χώρας. Έχει κατακτήσεις 11 φορές το πρωτάθλημα. Επίσης, έχει κατακτήσει 2 φορές το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ωκεανίας (2007, 2008).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2004
1859
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1859 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ομοσπονδία Αραβικών Δημοκρατιών
Η Ομοσπονδία Αραβικών Δημοκρατιών (αραβικά: اتحاد الجمهوريات العربية Ittiħād Al-Jumhūriyyāt Al-`Arabiyya) ήταν μια απόπειρα του ηγέτη της Λιβύης Μοαμάρ Καντάφι να συγχωνεύσει τη Λιβύη, την Αίγυπτο και τη Συρία με στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου αραβικού κράτους. Παρά την έγκριση της πρότασης για ένωση στα δημοψηφίσματα που έγιναν σε κάθε χώρα την 1η Σεπτεμβρίου 1971, οι 3 χώρες διαφώνησαν σε συγκεκριμένους όρους για τη συγχώνευση. Η ομοσπονδία διήρκεσε από την 1η Ιανουαρίου 1972 ως τις 19 Νοεμβρίου 1977.
Δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση με την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία (1958–1961), που αποτελούσε ένα κυρίαρχο κράτος, αποτέλεσμα της ένωσης της Αιγύπτου με τη Συρία.
Δημοψηφίσματα
Τα τρία ταυτόχρονα δημοψηφίσματα για την Ομοσπονδία Αραβικών Δημοκρατιών έγιναν την 1η Σεπτεμβρίου 1971 σε Αίγυπτο, Λιβύη και Συρία. Η πρόταση στην Αίγυπτο υπερψηφίστηκε από το 99,9% των ψηφοφόρων, στη Λιβύη από το 98,6% των ψηφισάντων και στη Συρία το 96,4% τάχθηκαν υπέρ της συγχώνευσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ομοσπονδια Ομοσπονδια Ομοσπονδια Κατηγορία:Προτεινόμενες χώρες
Λουγκ (Ντέρβεντα)
Το Λουγκ (σερβικά κυριλλικά: Луг) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,218 κατοίκους.
ΦΚ Μεταλούργκ Ντονέτσκ
Τρέχουσα σύνθεση
(Τ=Τερματοφύλακες, Α=Αμυντικοί, Μ=Μέσοι, Ε=Επιθετικοί)
Λουγκ (Ντέρβεντα)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα
ΦΚ Μεταλούργκ Ντονέτσκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουκρανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1996
Προσφορά
Γενικά η λέξη προσφορά σημαίνει παροχή, δωρεά, τιμή καθώς και προτεινόμενη υπηρεσία.
Ειδικότερα όμως στη λειτουργική προσφορά ή λειτουργιά, ή κατά τη δημώδη ονομασία πρόσφορο, λέγεται κυρίως ο άρτος καθώς και ο οίνος και το έλαιο που προσφέρονται από τους πιστούς ώστε να τελεστεί, κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία, το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, η τελετή της αρτοκλασίας κ.ά. Συγκεκριμένα ο προσφερόμενος άρτος και οίνος αποτελούν τα λεγόμενα «Τίμια Δώρα».
Ο άρτος αυτός κατά τους, προ της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης, χρόνους είχε σχήμα τετράγωνο. Στη περίοδο της τουρκοκρατίας καθιερώθηκε το στρογγυλό σχήμα του. Από παλαιότερες ακόμη εποχές αποτυπώνονταν στους άρτους αυτούς της προσφοράς, με ειδική ξύλινη σφραγίδα, (αρτοσφραγίδα), διάφορα τετράγωνα ή τρίγωνα σχήματα και γράμματα σε σταυροειδή κυρίως διάταξη ή τεταρτημόρια.Συνηθέστερα τέτοια γράμματα ήταν ΙC - ΧC, ΝΙ - ΚΑ (= Ι ΗCΟΥ C Χ ΡΙΣΤΟ C  ΝΙ  ΚΑ ) ή και ΙΣ - ΧΣ, ΝΙ - ΚΑ (=ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ) Κάθε ένα δε τεταρτημόριο κομμένο σε βάθος αποδίδει ίδιο τεμάχιο, μορφής κύβου άρτου, ο λεγόμενος «αμνός» που αρκεί για τη τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. Το δε υπόλοιπο κόβεται σε μικρά τεμάχια όπου και μοιράζεται στο τέλος της λειτουργίας στους πιστούς, το λεγόμενο αντίδωρο (= εκ των Τιμίων Δώρων). Συνηθίζεται επίσης να κόβονται και μεγαλύτερα κομμάτια, μεγέθους αμνού, που τότε λέγονται άρτοι και μοιράζονται μετά την ευλογία τους κατά τη τέλεση της αρτοκλασίας, συνηθέστερα στους εσπερινούς της προηγουμένης της εορτής Αγίων της Εκκλησίας. Κάποια εξ αυτών φέρονται τυλιγμένα έκαστο σε χαρτί με σφραγίδα του Ναού, το λεγόμενο «ύψωμο» που δίδεται από τους ιερουργούντες σε τιμώμενα πρόσωπα, (σε δοξολογίες), ή σε αρρώστους σε νοσοκομεία, στρατόπεδα, πολεμικά πλοία, κ.ά. καθώς επίσης και στα οικεία πρόσωπα νεκρού κατά τις νεκρώσιμες ακολουθίες. thumb|right|180px|Η Ιερουργία της [[Αρτοκλασία|αρτοκλασίας.]]
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία Κατηγορία:Λειτουργική Κατηγορία:Τρόφιμα θρησκευτικού χαρακτήρα
Ελληνική κοινότητα της Βενετίας
Η Ελληνική κοινότητα της Βενετίας ανάγει την καταγωγή της στα τέλη του 15ου αιώνα, με τις πρώτες μεταναστεύσεις Ελλήνων στην περιοχή ωστόσο να γίνονται ήδη από τον 10ο αιώνα. Αποτέλεσε την πολυανθρωπότερη και αξιολογότερη ελληνική κοινότητα της Δύσης κατά τους πρώτους αιώνες της Τουρκοκρατίας.
Η ελληνική παρουσία στην Βενετία πριν από την Άλωση του 1453
Οι πρώτη παρουσία Ελλήνων στη Βενετία ανάγεται στα χρόνια της Εικονομαχίας. Στους 10ο και 11ο αιώνες προσκαλούνται επίσημα καλλιτέχνες για να αναλάβουν την επιμέλεια σημαντικών δημόσιων έργων: ο δόγης Πέτρος Α΄ Ορσεόλο (976-978) ανέθεσε σε Έλληνες την επίβλεψη ανέγερσης του Αγίου Μάρκου, ενώ ο δόγης Δομήνικος Σέλβο (1070-1084) το 1071 κάλεσε Έλληνες ψηφοθέτες για να διακοσμήσουν το ναό αυτόν. Τους 12ο και 13ο αιώνες, Έλληνες αγιογράφοι εργάστηκαν εκεί, διαμορφώνοντας τοπική σχολή. Μαζί με αυτούς είχαν εγκατασταθεί και Έλληνες έμποροι. Παλαιά βενετικά χρονικά μνημονεύουν το οικογενειακό επίθετο Greco ή Grezo το οποίο μάλλον ανήκε σε παλαιές αρχοντικές οικογένειες της Βενετίας ελληνικής καταγωγής. Μετά την Άλωση του 1204 πολλοί Έλληνες πηγάινουν στη Βενετία. Στις 4 Ιουλίου 1271 το Μεγάλο Συμβούλιο της Βενετίας παραχωρεί ελευθερία δραστηριοτήτων στους ήδη εγκατεστημένους και μελλοντικώς εγκατασταθέντες Έλληνες. Το ευνοίκό αυτό μέτρο δεν ήταν άσχετο με την όλη συγκυρία της βενετοβυζαντινής συνθήκης του 1267-1268. Τον 14ο αιώνα η ύφεση της δύναμης του Βυζαντίου και η άνοδος της Τουρκικής απειλής ωθεί πολλούς Έλληνες να πάνε στη Βενετία. 300px|thumb|right|Ο ναός του Αγίου Μάρκου για την διακόσμηση του οποίου κλήθηκαν και εγκαταστάθηκαν στη Βενετία Έλληνες καλλιτέχνες ήδη από τον 10ο αιώνα. Η ακόμα αδιαμόρφωτη επισήμως ελληνική κοινότητα δέχθηκε την επίσκεψη της Ελληνικής αντιπροσωπείας που θα συμμετείχε στις εργασίες της Φερράρας-Φλωρεντίας. Στα Βενετικά αρχεία εντοπίζουμε ονόματα με διακεκριμένο βυζαντινό όνομα να κατοικούν: Θεόδωρος Παλαιολόγος Κατακουζηνός, πρέσβης στην πόλη το 1396. Ο Αλέξιος Καλλέργης κατοικεί επί έντεκα χρόνια με τους αδελφούς και τις αδελφές του.
Η Ελληνική κοινότητα της Βενετίας μετά την Άλωση του 1453
Μετά την Άλωση του 1453, πρόσφυγες αριστοκρατικής κυρίως καταγωγής από την Κωνσταντινούπολη κατέφυγαν στην Βενετία. Ο αρχικός της πυρήνας συγκροτήθηκε από στρατιωτικούς: τους Ελληνορθόδοξους stradioti που υπηρετούσαν στις Βενετικές κτήσεις και στην Terra Ferma. Το 1498 υπέβαλαν αίτηση προς τις βενετικές αρχές προκειμένου να τους χορηγηθεί άδεια να συγκροτηθούν σε αδελφότητα εθνικής μειονότητας. Το κοινωνικοοικονομικό προφίλ των αιτούντων ήταν ταπεινής καταγωγής: μαραγκός, φαρμακοπώλης Οι βενετικές αρχές ενέκριναν το αίτημα και χορήγησαν στους Έλληνες την άδεια να συσσωματωθούν σε αδελφότητα. Ο όρος ήταν να μην υπερβαίνουν τους 250 αποκλειωμένων των γυναικών και των παιδιών. Στη δεύτερη δεκεατία του 16ου αιώνα ενσωματώνονται Σέρβοι πρόσφυγες που δεν είχαν τη δυνατότητα να ιδρύσουν δικό τους σωματείο. Η Ελληνική αδελφότητα αποτελούσε τον χαμένο βυζαντινό κόσμο. Γενικά οι Έλληνες επιλέγουν ως τόπο εγκατάστασής τους τη Βενετία επειδή ως κρατικός οργανισμός τους είναι γνωστός επειδή αρκετοί από αυτούς προέρχονταν από Βενετοκρατούμενες ελληνικές περιοχές, η Βενετία επέδειξε συμβιβαστική και ανεκτική στάση προς τους ορθοδόξους, κάτι που εφάρμοζε και στις ελληνικές κτήσεις.
Τάσος Βαβατσικλής
Ο Τάσος Βαβατσικλής (1950-2021) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Από το 2002 ως το 2006 διατέλεσε δήμαρχος Κομοτηνής. Ήταν απόφοιτος του Οικονομικού Τμήματος της Νομικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ελληνική κοινότητα της Βενετίας
Η Πληθυσμιακή εξέλιξη
Γύρω στα 1500 αριθμεί 5.000 περίπου Έλληνες η κοινότητα. ενώ στα επόμενα χρόνια αυξήθηκε στους 10.000. Ο Έλληνας Ανρδέας Δαρμάριος στα 1580 ομιλεί για πληθυσμό 15.000 Ο καθολικός Antonio Possevino μιλάει για 14.000 Έλληνες το 1606, ενώ στα 1686 κύκλοι της Αγίας Έδρας ανεβάζουν τον αριθμό σε 40.000. Ο Γαβριήλ Σεβήρος αναφέρει 4.000 Έλληνες το 1591. Με βάση τις αποβιωτήριες πράξεις στο αρχείο πέντε ενοριών της Βενετίας, ως τόποι καταγωγής των Ελλήνων της Βενετίας αναφέρονται στα 1620-1699: Χάνδακας, Ρέθυμνο, Χανιά, Κύπρος, Ζάκυνθος, Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Πάτμος, Νάυπλιο, Κων/πολη, Θεσσαλονίκη, Χίος, Μήλος, Κύθηρα. Επίσης δραστηριοποιούνται Άνδριοι έμποροι. Στα μέσα του 17ου αιώνα ο πληθυσμός εκτινάσσεται λόγω της μαζικής ροής προσφύγων από την Κρήτη. Στα τέλη του 17ου αιώνα ο πληθυσμός μειώνεται.
Τάσος Βαβατσικλής
Δημοσιογράφος στο επάγγελμα, εργάστηκε από το 1981 στο Υπουργείο Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, το σημερινό Υπουργείο Επικρατείας.
Ελληνική κοινότητα της Βενετίας
Η παρουσία των Κυπρίων στην Βενετία
Από τα τέλη του 16ου αιώνα μαρτυρείται η παρουσία τους στην Βενετία: σπουδάστές και λόγιοι όπως ο Ιάσονας Δενόρες και Λεόντιος Ευστρατίου, τον 17ο αι. οι Ματθαίος Κιγάλας, ο κυπριακής καταγωγής Μητροπολίτης Φιλαδελφειας Θεοφάνης Ξενάκης Ο κύριος λόγος εγκατάστασης των Κυπρίων στα τέλη του 18ου και αρχές του 19ου αιώνα ήταν το εμπόριο και οι εκδόσεις σε μικροτερο βαθμό.Οι ταραχές που σημειώθηκαν στο νησί στις αρχές του καλοακιριού του 1821 σχημάτισαν μικρό προσφυγικό ρεύμα προς τη Βενετία.
Τάσος Βαβατσικλής
Μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Κομοτηνής από το 1979, ανελλιπώς σε διάφορες επιτελικές θέσεις και από το 1991 μέχρι το 2002 Αντιδήμαρχος. Στις 14 Αυγούστου του 2002 με ομόφωνη απόφαση της πλειοψηφούσας παράταξης του Δημοτικού Συμβουλίου Κομοτηνής «Νέα Πορεία», που πάρθηκε μετά από τον θάνατο του δημάρχου Γιώργου Παπαδριέλλη, εξελέγη δήμαρχος Κομοτηνής, αξίωμα το οποίο συνέχισε να διατηρεί και έπειτα από τις δημοτικές εκλογές της 20ής Οκτωβρίου του 2002. Τον Φεβρουάριο του 2003 εκλέχθηκε πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Ροδόπης.
Ελληνική κοινότητα της Βενετίας
Η ονομασία της κοινότητας
Το 1498 έλαβε ειδική άδεια και οργανώθηκε σε αυτοδιοικούμενη αδελφότητα με προστάτη τον Άγιο Νικόλαο: Cofraternita 'ή Scuola di San Nicolo. Στα εγγραφα-αιτήσεις προς τις Βενετικές αρχές και στις απαντήσεις στα σχετικά αιτήματά τους οι Βενετικές αρχές τους προσδιορίζουν ως nazione greca ή universita dei Greci., όμως δεν ξέρουμε αν είναι απόδοση του όρου γένος των Ελλήνων. Greci για τους Βενετούς ήταν οι καταγόμενοι από την γεωγραφική περιοχή που σήμερα ονομάζουμε Ελλάδα και ανήκαν στην ανατολική Εκκλησία.Οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τον όρο αυτό μόνο για να δηλώσουν ως σύνολο την παρουσία τους στους Βενετούς. Συνήθως έλεγαν πως ανήκαν στους nazione greca ,αλλά ο καθένας χωριστά έλεγε μόνο το όνομά του, κυρίως το βαπτιστικό μετον τόπο καταγωγής του.Η αδιακρίτως χρήση των ονομάτων Γραικοί, Έλληνες, Ρωμαίοι για των ναό του Αγίου Γεωργίου είναι χαρακτηριστική. Στη δεύτερη δεκαετία του 16ου αι. η κοινότητα αυτοπροσδιορίζεται ως della nazion greca e serva. Στα γράμματα που οι πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως απευθυνούν στην αδελφότητα την προσδιορίζουν ως Ρωμαίοι, το γένος των Ελλήνων, το γενος των Γραικών, οι τη μετοικία των Γραικών Ενετίηση, ενώ τον 18ο αι. ονομάζεται σύστημα των Ορθοδόξων ή σύστημα των Ρωμαίων.
Τάσος Βαβατσικλής
Στις δημοτικές εκλογές του 2006 εξελέγη και πάλι δημοτικός σύμβουλος, επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Ξενοδοχίδου και απέκτησαν δύο γιους.
Ελληνική κοινότητα της Βενετίας
Η διοίκηση της κοινότητας
Όπως όλα τα σωματεία (Scuole-Confraternite) διοικούνταν από ένα συμβούλιο με πρόεδρο που ονομάστηκε γαστάλδοςή gurdian(στα βενετσιάνικα vardian) και αργότερα guardian grande. Το καταστατικό της κοινότητας είχε ως πρότυπο το βενετικό σύνταγμα.
Τάσος Βαβατσικλής
Ο Τάσος Βαβατσικλής απεβίωσε στις 30 Ιανουαρίου 2021.