cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τιριμουτζγκάν Σουλτάνα
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου 1819 στην Κιρκασία. Ήταν κόρη του Μπεκχάν Μπέη, ο οποίος ανήκε στην φυλή των Κιρκάσιων, και της συζύγου του Αλμάς Χανούμ. Ήταν αρχικά η τέταρτη και στην συνέχεια η τρίτη σύζυγος του Οθωμανού Σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και η βιολογική μητέρα του Οθωμανού Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ τον οποίο απέκτησε σε ηλικία 23 ετών.
Ωστόσο, δεν ήταν ποτέ Βαλιντέ Σουλτάν στο γιο της επειδή πέθανε είκοσι τρία χρόνια πριν από την προσχώρηση του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ στον Οθωμανικό θρόνο. Στη θέση της Τιριμουζγκάν Σουλτάν, ο τίτλος της Βαλιντέ Σουλτάν αποκτήθηκε αργότερα από την Ραχιμέ Πιριστού Σουλτάν, ως θετή μητέρα του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄.
Όποτε ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ μιλούσε για την μητέρα του έλεγε: "Η καημένη η μητέρα μου έφυγε από αυτόν τον κόσμο σε τόσο νεαρή ηλικία, αλλά μπορώ ακόμα να την φανταστώ. Δεν μπορώ να την ξεχάσω ποτέ. Με αγαπούσε πάρα πολύ. Όταν αρρώστησε, συνήθιζε να με έχει να κάθομαι απέναντί της και να γεμίζει τον εαυτό της με το να κοιτάζει το πρόσωπό μου γιατί δεν μπορούσε να με φιλήσει. Είθε ο Θεός να ευλογεί την ψυχή της."
Είχε καστανοπράσινα μάτια, ανοιχτά καφέ μαλλιά, λευκό ημιδιαφανές δέρμα, λεπτή σιλουέτα, λεπτή μέση και όμορφα χέρια και πόδια. Παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ το 1840 στο παλάτι Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολη. Γέννησε δύο πρίγκιπες και μία πριγκίπισσα. Το πρώτο της παιδί ήταν η Ναϊμέ Σουλτάν, η οποία πέθανε από ευλογιά στην ηλικία των 2,5 ετών τον Μάρτιο του 1843. Ο Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ ήταν το δεύτερο παιδί και το τρίτο ήταν ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Άμπιντ Εφέντι, ο οποίος πέθανε τον Μάιο του 1848 όταν ήταν περίπου 1 μηνός.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
13
Το έτος 13 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει την Κυριακή στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Σίλιου και Πλάνκου (ή, λιγότερο συχνά, το 766 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 13 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών.
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 13 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Παραπομπές
13
Άγιος Πέτρος του Άργους
Ο Επίσκοπος Άργους Άγιος Πέτρος είναι πολιούχος της πόλης του Άργους και η μνήμη του τιμάται στις 3 Μαΐου.
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από εύπορη οικογένεια, η οποία διακρινόταν για την ευσέβεια και φιλανθρωπία της. Στην οικογένεια ήταν πέντε αδέρφια, τα οποία είχαν ασπαστεί τον χριστιανισμό και μαζί με τους γονείς βοηθούσαν τους απόρους. Από αυτούς, ο Πέτρος επέλεξε να ακολουθήσει το μοναχικό σχήμα.
Το 920 μ.χ. μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, για να λάβει μέρος σε σύνοδο που είχε συγκαλέσει ο Πατριάρχης Νικόλαος επί αυτοκράτορος Κωνσταντίνου Πορφυρογεννήτου.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον θεωρεί άγιο και εορτάζει την μνήμη του 3 Μαΐου εκάστου έτους.
Βιβλιογραφία
Πέτρος Άργους
Σόλων Χατζησολωμός
Ο '''Δρ. Σόλων (Σολομών) Ι. Χατζησολωμός''' είναι θεολόγος, φιλόλογος και μουσικολόγος από την Κύπρο.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Έμπα Πάφου της Κύπρου στις 8/10/1938 (της παλαιάς ιστορικής οικογενείας των Σολομωνιδών της Έμπας). Σπούδασε Θεολογία και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παράλληλα, σπούδασε Βυζαντινή Μουσική στο Ωδείο Αθηνών και στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών, καθώς και Κλασσικό Τραγούδι (Μονωδία - Ορθοφωνία) στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών, για 6 χρόνια, με την καλλιτέχνιδα της Λυρικής Σκηνής Ναυσικά Βουτυρά, θυγατέρα του διηγηματογράφου Δημοσθένη Βουτυρά. Ως φοιτητής στην Αθήνα, συνεργάστηκε με τον Σπύρο Δ. Περιστέρη, τ. Πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών, στο Μουσικολογικό Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, όπου ειδικεύτηκε στη Μουσική Λαογραφία. Κατά την ίδια εποχή, στην Αθήνα, έψαλε αρχικά με τη χορωδία της Μητροπόλεως και έπειτα, στον Ι.Ν. Αγ. Στυλιανού Γκύζη, Αγ. Φιλοθέη και Ναό Ταξιαρχών (Παναγία Γρηγορούσα).
Στην Κύπρο διετέλεσε Β. Δ/ντής σε Σχολεία της Μέσης Εκπαίδευσης και Καθηγητής Βυζ. Μουσικής στο Εθνικό Ωδείο Κύπρου, καθώς και Πρωτοψάλτης σε διάφορους Ναούς, τώρα δε Πρωτοψάλτης της Ι. Μητροπόλεως Πάφου. Τυγχάνει δε επίσης Καθηγητής της Βυζαντινής Μουσικής και της Βυζαντινής Μουσικολογίας στο Ελληνικό Κολλέγιο Μουσικής Κύπρου.
Το 1971 ίδρυσε την Παγκύπρια Ένωση Ιεροψαλτών, της οποίας έκτοτε τυγχάνει Πρόεδρος και Δ/ντής του Βυζαντινού της Χορού, με πολλαπλές εκδηλώσεις, τόσο στην Κύπρο(φιλολογικές αίθουσες,θέατρα, ραδιόφωνο, τηλεόραση), όσο και στο εξωτερικό (Αγγλία, Γαλλία, Συρία, Ισραήλ, Αμερική, Καναδά, Ιταλία). Με υποτροφία του Εθνάρχη Μακαρίου, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Κοπεγχάγης (MONUMENTA MUSICAE BYZANTINAE) Βυζαντινή Μουσικολογία (1977-1982), πλησίον του διεθνούς φήμης Μουσικολόγου, Παλαιογράφου και Φιλολόγου, Ακαδημαϊκού, αειμνήστου Dr. Jorgen Raasted (+1995).
Συγγραφικό έργο - Μελέτες.
Ερευνών Κύπρου, ΧΙΙΙ - ΧVI, 1.1984 - 1987. Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος. (13/3/1927 - 5/5/1995), Ε.Κ.Μ.Ι.Μ.Κ. 7, 2006.
Χώρα Ίου
Χώρα ή πόλη της Ίου (επίσημη ονομασία) είναι η πρωτεύουσα του νησιού της Ίου. Η πόλη έχει μόνο ένα δρόμο για τα αυτοκίνητα και πολλά μονοπάτια προσβάσιμα μόνο με τα πόδια. Είναι κτισμένη ανάμεσα σε δύο μικρούς λόφους και στην πόλη υπάρχουν τουλάχιστον 24 μικρές εκκλησίες, με την πιο γνωστή να είναι η εκκλησία η Παναγία η Γκρεμνιώτισσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ίος
Σάλσα (μουσική)
thumb|250px|right|Συγκρότημα που παίζει Σάλσα Η Σάλσα είναι ένα είδος λαϊκής μουσικής με προέλευση την Κούβα. Το 1950 διαδόθηκε και στις ΗΠΑ. Από τότε συνδέθηκε με την μουσική Τζαζ αλλά και αφομοίωσε άλλες μουσικές τάσεις και επιρροές, διατηρώντας όμως πάντοτε το δικό της ξεχωριστό ρυθμό.
Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα
Το Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα (Λ.Ε.Κ.) ήταν βραχύβιο ελληνικό πολιτικό κόμμα που συγκροτήθηκε τον Ιανουάριο του 1951.
Τον Ιούλιο του ίδιου έτους αυτοδιαλύθηκε και συγχωνεύτηκε στον Ελληνικό Συναγερμό.
Ιστορικό
Το Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα ιδρύθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1951 εκ του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος του Παναγιώτη Κανελλόπουλου και της Ανεξάρτητης Ομάδας Λαϊκών του Στέφανου Στεφανόπουλου, πολιτικής ομάδας που είχε αποσχισθεί από το Λαϊκό Κόμμα. Είχε προηγηθεί, στις 18 Ιανουαρίου κοινή συνεδρίαση των μελών των κοινοβουλευτικών μελών των δύο πολιτικών σχηματισμών, οι οποίοι αποφάσισαν την ίδρυση του κόμματος.
Το Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα αριθμούσε κατά τη συγκρότησή του 36 βουλευτές, ενώ την ηγεσία του κόμματος ασκούσαν από κοινού ο Κανελλόπουλος με τον Στεφανόπουλο. Ο βίος του κόμματος ήταν σύντομος, καθώς διαλύθηκε στις 30 Ιουλίου 1951, την επομένη, δηλαδή, της αναγγελίας της αναμείξεως του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου στην πολιτική, οπότε και συγχωνεύθηκε στον Ελληνικό Συναγερμό.
Βουλευτές του Λαϊκού Ενωτικού Κόμματος
Οι βουλευτές που αποτελούσαν την κοινοβουλευτική ομάδα του Λαϊκού Ενωτικού Κόμματος ήταν οι εξής:
1. Ευστράτιος Αλιπράντης 2. Αθανάσιος Αντωνόπουλος 3. Βασίλειος Βασιλικός 4. Γεώργιος Βογιατζής 5. Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος 6. Ανδρέας Δερδεμέζης 7. Λάμπρος Ευταξίας 8. Γεώργιος Κακαγιάννης 9. Αλέξανδρος Καλαντζάκος 10. Ευάγγελος Καλαντζής 11. Κωνσταντίνος Καλλίας 12. Παναγιώτης Κανελλόπουλος
13. Αλέξανδρος Καραθόδωρος 14. Κωνσταντίνος Καραμανλής 15. Χρυσόστομος Καραπιπέρης 16. Διονύσιος Κορκολής 17. Αριστείδης Κρανιάς 18. Ιωάννης Κυρόζης 19. Φώτιος Κοτούζας 20. Βασίλειος Μητσόπουλος 21. Αθανάσιος Μπουκουβάλας 22. Γρηγόριος Παπαδόπετρος 23. Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος 24. Σταμάτιος Παπάζης
25. Αθανάσιος Παπαθανάσης 26. Βασίλειος Παπαρρηγόπουλος 27. Τιμολέων Πάρρης 28. Αθανάσιος Πέγιος 29. Γεώργιος Πλατής 30. Σταύρος Πολυζωγόπουλος 31. Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης 32. Γεώργιος Ράλλης 33. Βασίλειος Στεφανόπουλος 34. Στέφανος Χ. Στεφανόπουλος 35. Αθανάσιος Ταλιαδούρος 36. Δημήτριος Τσούμπας
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:1951
Κλαούντια της Ορλεάνης
Η Κλαούντια της Ορλεάνης (Claude d'Orléans, γενν. 11 Δεκεμβρίου 1943) είναι η πρώτη σύζυγος του Αμεντέο της Σαβοΐας-Αόστας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1943 στο Λαράτς του Ισπανικού Μαρόκου και είναι το ένατο παιδί και η πέμπτη κόρη του Ανρί ντ'Ορλεάν, αυτοαποκαλούμενου «κόμη του Παρισιού», και της Ισαβέλλας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου ντε Αλκάνταρα, πρώην πρίγκιπα του Γκράο-Παρά.
Η Κλαούντια παντρεύτηκε στις 22 Ιουλίου 1964 τον 2ο εξάδελφό της Αμεντέο του Οίκου της Σαβοΐας δούκα της Αόστας. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε τρία παιδιά:
Η Κλαούντια και ο Αμεντέο χώρισαν επίσημα στις 20 Ιουλίου 1982. Η Κλαούντια έκανε άλλους δύο γάμους: τον πρώτο το 1982 με τον Αρνάλντο Λα Κανίνα (χώρισαν το 1996) και τον δεύτερο το 2006 με τον Ένρικο Γκαντόλφι, με τον οποίο έζησε μέχρι το τέλος του το 2015. Από τον δεύτερο γάμο της η Κλαούντια δεν απέκτησε παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας Κατηγορία:Δούκισσες της Αόστας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Αμβλύομμα
thumb|225px|Σχέδιο του είδους Amblyomma marmoreum από τον Ούντεμανς Το αμβλύομμα (επιστημονική ονομασία Amblyomma) είναι γένος ακάρεων που ανήκει στα λεγόμενα «σκληρά τσιμπούρια», δηλαδή την οικογένεια ιξωδίδες. Μερικά είδη αμβλυόμματος είναι φορείς ασθενειών, όπως ο εξανθηματικός πυρετός των Βραχωδών Ορέων και η ερλιχίωση στην αμερικανική ήπειρο. Τα αμβλυόμματα ξεχωρίζουν από την απόχρωση της ράχης τους, που έχει σχετικώς λεία υφή. Ζουν παρασιτικά σε βάρος κυρίως θηλαστικών ζώων (αλλά και π.χ. ερπετών, όπως κάνει το Amblyomma arianae) και του ανθρώπου, πίνοντας το αίμα τους.
Γεωγραφική κατανομή
Το γένος είναι το τρίτο μεγαλύτερο σε αριθμό ειδών στην οικογένεια ιξωδίδες. Τα είδη του συναντώνται στην τροπική ζώνη όλων των ηπείρων, πάντως το κέντρο της διαφοροποιήσεως του αμβλυόμματος βρίσκεται στην αμερικανική ήπειρο, όπου συναντώνται τα μισά από όλα τα είδη του. Μόνο σε αυτή την ήπειρο υπάρχουν είδη του που φθάνουν πολύ έξω από την τροπική ζώνη, μέχρι τον 40ό παράλληλο στο Βόρειο Ημισφαίριο και τον 50ό παράλληλο στο Νότιο Ημισφαίριο, φθάνοντας ακόμα και στην αλπική ζώνη των Άνδεων.
Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς περίπου 135 είδη στο γένος Amblyomma, με μερικούς ταξινομιστές να εντάσσουν σε αυτό και είδη του μικρού γένους Aponomma, που ίσως να είναι υπογένος του αμβλυόμματος. Τα γενικώς αναγνωριζόμενα είδη του Amblyomma είναι τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμβλυομμα
Φουάτ Σινιόρα
Ο Φουάτ Σινιόρα (14 Απριλίου 1943 - ...) είναι Λιβανέζος πολιτικός, που χρίστηκε πρωθυπουργός του Λιβάνου, από τις 19 Ιουλίου 2005, οπότε και διαδέχθηκε τον Νατζίμπ Μικάτι, ως το 2009.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1943 στη Σιδώνα, από οικογένεια Σουνιτών Μουσουλμάνων, και εργάστηκε επί 45 χρόνια για τον αποβιώσαντα Πρωθυπουργό Ραφίκ αλ Χαρίρι. Υπήρξε Υπουργός Οικονομικών από το 1992 μέχρι το 1998 και ξανά από το 2000 ως το 2004. Μετά την πτώση του Χαρίρι το 1998, ο Σινιόρα κατηγορήθηκε για διαφθορά, απαλλάχθηκε όμως από το Κοινοβούλιο το 2003. Το 2002 κατάργησε τους περισσότερους δασμούς και εισήγαγε τον ΦΠΑ στη χώρα του.
Πρωθυπουργός
Λίγο μετά την εκλογική νίκη της Αντιπολίτευσης, το 2005, έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον Πρόεδρο Εμίλ Λαχούντ. Υπήρξε η πρώτη κυβέρνηση στην οποία συμπεριλήφθησαν και μέλη της Χεζμπολάχ, μέλη της οποίας έφυγαν τελικά από το κυβερνητικό σχήμα. Στις 27 Ιουλίου 2006, ο Σινιόρα παρουσίασε σχέδιο επτά σημείων για την επίλυση της κρίσης στο Λίβανο (πόλεμος με το Ισραήλ), στη διάρκεια διάσκεψης στη Ρώμη. Δέχθηκε με επιφύλαξη τη συμφωνία υπό την αιγίδα του ΟΗΕ για τον τερματισμό της κρίσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σινιορα
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας γυναικών 1984-1985
Το πρωτάθλημα Α' Εθνικής βόλεϊ γυναικών της περιόδου 1984−85, ήταν το τρίτο Εθνικό πρωτάθλημα στην ιστορία της διοργάνωσης. Διεξήχθη με τη συμμετοχή δέκα ομάδων σε δύο φάσεις. Στην Α' φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους των εννέα αγώνων. Στη δεύτερη φάση χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ για τις θέσεις 1−5 και 6−10 και έδωσαν άλλους οκτώ αγώνες μεταφέροντας ολόκληρη τη βαθμολογία από την Α' φάση. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για δεύτερη φορά στην ιστορία των Εθνικών πρωταθλημάτων.
Α' φάση
Βαθμολογία
Β' φάση
Οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ και έδωσαν άλλους οκτώ αγώνες. Όλα τα αποτελέσματα και η βαθμολογία της Α' φάσης μεταφέρθηκαν στη Β' φάση.
Βαθμολογία
Πηγές
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1984 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1985
Μουράτ Γ΄
Ο Μουράτ Γ΄ (τουρκικά: III. Murad, 4 Ιουλίου 1546 - 16 Ιανουαρίου 1595) ήταν σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1574 έως το 1595.
Η βασιλεία του
thumb|180px|Ο σουλτάνος Μουράτ Γ΄. thumb|180px|Ο σουλτάνος Μουράτ Γ΄σε εικόνα των Βουλγαρικών Κρατικών Αρχείων. Γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1546. Ήταν ο πρώτος γιος του Σουλτάνου Σελίμ Β΄ και της Νουρμπανού Σουλτάν, τον οποίο διαδέχτηκε το 1574.
Η εξουσία του υποσκάφτηκε από επιρροές του χαρεμιού και συγκεκριμένα αρχικά της μητέρας του Νουρμπανού Σουλτάν και έπειτα της συζύγου του Σαφιγιέ Σουλτάν. Ο Μεγάλος Βεζίρης Μεχμέτ Σοκολού Πασάς, ο οποίος κατείχε το αξίωμα από την εποχή του πατέρα του, τον βοήθησε να κρατήσει την εξουσία, μέχρι που δολοφονήθηκε τον Οκτώβριο του 1579.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του μετέφερε δυο μεγάλα αλαβάστρινα δοχεία από την Πέργαμο και τα τοποθέτησε στο Ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. Η βασιλεία του σημαδεύτηκε επίσης από εκτεταμένους πολέμους με το Ιράν και την Αυστρία, καθώς και από οικονομική και θεσμική παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Οικογένεια
Σύζυγοι
Γιοί
Κόρες
Ο Μουράτ ήταν φημισμένος γυναικάς. Είχε αποκτήσει από τα σκλαβοπάζαρα περισσότερα από 1.200 από τα ομορφότερα κορίτσια για το χαρέμι του, το οποίο θεωρούνταν από τα μεγαλύτερα του κόσμου. Του άρεσε να βλέπει τα κορίτσια να παίζουν γυμνά κατά τη διάρκεια του μπάνιου τους, ενώ πολλές φορές εφεύρισκε ο ίδιος παιχνίδια για να παίξουν. Ενώ η Αυτοκρατορία του παρήκμαζε, αυτός σύχναζε με τις ώρες στο χαρέμι του. Αυτός ο τρόπος ζωής του έδωσε την πατρότητα 28 παιδιών.
Θάνατος
Πέθανε στις 16 Ιανουαρίου 1595 κατά τη διάρκεια εκστρατείας. Τάφηκε σε έναν τουρμπέ (τάφος) στην αυλή της Αγίας Σοφίας. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Μεχμέτ Γ΄.
Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι
Αγροτοβιομηχανικός Συνεταιρισμός Παραγωγών Ρομπόλας Κεφαλονιάς
Ο Αγροτοβιομηχανικός Συνεταιρισμός Παραγωγών Ρομπόλας Κεφαλονιάς ιδρύθηκε το 1982 και αποτελεί την μεγαλύτερη οινοπαραγωγική μονάδα  του νησιού. Έχει 301 μέλη κύρια από την περιοχή Ομαλών-Τρωιαννάτων και οινοποιεί περίπου το 85% της συνολικής παραγωγής Ρομπόλας.
Δημιουργήθηκε από την ανάγκη να αναδειχθεί η Ρομπόλα αλλά και  να προστατευθούν τα συμφέροντα των αμπελοκαλλιεργητών της ζώνης Ονομασίας Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας (ΟΠΑΠ). Με την ίδρυσή του το ηθικό των αγροτών τονώθηκε, με αποτέλεσμα να αυξηθεί η στρεμματική καλλιέργεια. Στόχος του Συνεταιρισμού η επέκταση και αναδιάρθρωση των αμπελώνων της ζώνης, η προώθηση της βιολογικής καλλιέργειας, η βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων και η παροχή κινήτρων για την εγκατάσταση νέων αμπελοκαλλιεργητών.
Εγκαταστάσεις
Οι εγκαταστάσεις του Συνεταιρισμού Καλύπτουν 2000τ.μ. και χωρίζονται σε πέντε χώρους :
Η αίθουσα υποδοχής τουριστών διαμορφώθηκε το 2001, προκειμένου να εξυπηρετήσει την επιθυμία των επισκεπτών να γνωρίσουν και να δοκιμάσουν τα κρασιά που παράγονται.
Διακρίσεις
Τα κρασιά του Συνεταιρισμού έχουν αποσπάσει διακρίσεις σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς.
Πηγές
Κατηγορία:Κεφαλονιά
Μεγαλοβούνι
Κατηγορία:Βουνά της Κορινθίας
Παντελής Σούτσας
Ο Παντελής Σούτσας (1818-1873) ήταν ένας από τους πρώτους ηθοποιούς και θεατρικούς συγγραφείς του ελληνικού θεάτρου.
Βιογραφία
Αρχικά ο Π. Σούτσας ασκούσε το επάγγελμα του τυπογράφου. Πρωτοεμφανίσθηκε σε θεατρική σκηνή επί Βασιλέως Όθωνα το 1851 και έπαιξε στο εθνικό θέατρο. Το 1862 συνεργαζόμενος με τον επίσης τότε ηθοποιό Α. Σίσυφο δημιούργησε τον δικό του θίασο. Όταν ο Σίσυφος παράτησε το θέατρο και τον θίασο συνεργάστηκε με τον Δ. Ταβουλάρη. Θεωρούνταν μαζί με τον Σίσυφο διάδοχοι των Ι. Κυριακού, Λ. Καπέλλα και του Σ. Καρτέση.
Έπαιξε στα δραματικά θεατρικά έργα "Μαρία Δοξαπατρή", "Μερόπη", "Κόρη του παντοπώλου", "Θρησκεία κι έρωτας", "Κόμης των Σαλώνων", "Οι κυψελίδαι", "Ο Κοριολάνος", "Οι Καλέργαι", "Γαλάτεια", "Σκύλα", "Γαμβρού πολιορκία", "Ανδρογύναικα", "Κρήτες και Βενετοί" κ.α.. Τελευταία παράσταση του ήταν στην Πάτρα με τον θίασο του που ονομαζόταν "Μέναδρος".
Ο Παντελή Σούτσας έγραψε επίσης και θεατρικά έργα όπως "Κωπαΐς", "Θεσμοί του Λυκούργου", "Γοθελία", κ.ά. ενώ διασκεύασε τα θεατρικά έργα "Αγαθόπουλος" και τον "Αρχοντοχωριάτη" του Μολιέρου.
Πηγές
Σούτσας Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
1436 Σαλόντα
Η Σαλόντα (Salonta) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,923. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Ούγγρο αστρονόμο Γκιόργκι Κούλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κονκόλυ της Ουγγαρίας και της έδωσε το όνομα της γενέτειράς του, της πόλης Σαλόντα της Ρουμανίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σαλόντα εκτιμάται σε 62,90 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0339. Η Σαλόντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 52 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαλοντα
Μακεδονική επανάσταση του 1878
thumb|200px|Η επαναστατική σημαία της Δυτικής Μακεδονίας το 1878 Η Επανάσταση των Μακεδόνων το 1878, είχε ως σκοπό την κατάργηση της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, - σύμφωνα με την οποία το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας θα προσαρτώταν στη Βουλγαρία - και την ένωση της Μακεδονίας με την Ελλάδα. Είχε προηγηθεί ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1878 κατά τον οποίο η Ελλάδα είχε κηρύξει στις 2 Φεβρουαρίου τον πόλεμο εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπου οι ελληνικές δυνάμεις μετά την προέλαση τους, υποχωρούν στις αρχικές τους θέσεις έπειτα από μεσολάβηση των μεγάλων δυνάμεων και την υπογραφή της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου.
Αναφέρεται ότι επαναστατικές εστίες την ίδια χρονιά, εντοπίζονται παράλληλα με τη Μακεδονία στη Θεσσαλία και την Κρήτη, με αίτημα την ένωση με το Ελληνικό κράτος. Στη Μακεδονία παρατηρήθηκε μεγαλύτερη προθυμία και ζωηρότερος ενθουσιασμός απ’ ότι στην στη Θεσσαλία. Η επανάσταση είχε δύο κύριες εστίες στη Μακεδονία, η μία βρισκόταν στον Όλυμπο, και η άλλη στο Βούρινο.
Χρονικό
Η εξέγερση του Ολύμπου ξεκίνησε στο Λιτόχωρο στις 19 Φεβρουαρίου 1878 με επικεφαλής τον Κοσμά Δουμπιώτη, επεκτάθηκε στις γύρω περιοχές και πνίγηκε στο αίμα από τους Οθωμανούς, με τραγικό επίλογο την καταστροφή του Λιτοχώρου στις 4 Μαρτίου της ίδιας χρονιάς. Στην επανάσταση του Λιτοχώρου που αποτέλεσε τον προπομπό για τις εξεγέρσεις σε όλη τη Μακεδονία συμμετείχαν σώματα από όλες της περιοχές της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας, καθώς και από την Ανατολική Μακεδονία (κυρίως από το Μελένικο).
Η εξέγερση ξεκίνησε στο όρος Βούρινο με επικεφαλής τον Αναστάσιο Πηχιών. Στις 18 Φεβρουαρίου 1878, εξεγερμένοι από διάφορα μέρη της Δυτικής Μακεδονίας, σχημάτισαν στον οικισμό Μπούρινος την «Προσωρινή Κυβέρνησις της εν Μακεδονία επαρχίας Ελιμείας», ζητώντας την κατάργηση της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου και την Ένωση της Μακεδονίας με την Ελλάδα. Το θέρος του 1878, περίπου 15.000 ένοπλοι κλιμάκωσαν ένα ανταρτοπόλεμο στα ορεινά της Δυτικής Μακεδονίας από την Κοζάνη έως το Μοναστήρι. Οι επαναστάτες της Δυτικής Μακεδονίας δεν είχαν καμία βοήθεια από το Ελληνικό κράτος.
Στα βόρεια από την Μακεδονία οι εξεγέρσεις έφτασαν μέχρι τα Βελεσσά, όπου δρούσε ο οπλαρχηγός Κατράκος με 50 άνδρες. Μετά την καταστολή της εξέγερσης, πολλοί Βελεσσιώτες αναγκάστηκαν να προσφύγουν στη Θεσσαλονίκη. Η εξέγερση σταμάτησε το χειμώνα του ίδιου έτους λόγω κακών καιρικών συνθηκών και έλλειψης οργάνωσης.
Συνέπειες
Η Μακεδονική επανάσταση του 1878 δεν πέτυχε το σκοπό της. Καταγράφηκε όμως διεθνώς η αντίθεση του Ελληνικού πληθυσμού της Μακεδονίας στην προσάρτησή του σε μια Μεγάλη Βουλγαρία, και παράλληλα ενισχύθηκε η διπλωματική θέση της Ελλάδας αλλά και όσων χωρών αντιτίθενται στη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Έτσι με μια νέα συνθήκη στο Συνέδριο του Βερολίνου τον Ιούνιο του 1878, τα Μακεδονικά εδάφη παρέμειναν Οθωμανικά και δεν προσαρτήθηκαν στη Βουλγαρία. Ως αντίδραση στην εξέλιξη αυτή, ο Βουλγάρικος πληθυσμός της Μακεδονίας εξεγέρθηκε με παρόμοιο τρόπο το φθινόπωρο του 1878 στις περιοχές της Κρέσνας και του Ραζλόγκ, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μακεδονική Επανάσταση του 1878 Κατηγορία:Ανατολικό Ζήτημα
16
Το έτος 16 ήταν ένα δίσεκτο έτος που αρχίζει την Τρίτη στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Ταύρου και Λίμπο (ή, λιγότερο συχνά, το 769 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 16 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών. Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 16 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Παραπομπές
16
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2007-2008
Το πρωτάθλημα βόλεϊ της Α2 κατηγορίας της περιόδου 2007−2008 έγινε με τη συμμετοχή 12 ομάδων. Οι νέες ομάδες σε σχέση με την περυσινή περίοδο, ήταν οι Ορεστιάδα και Παγκράτι που υποβιβάστηκαν από την Α1, οι Απόλλων Καλαμαριάς και Απόλλων Σμύρνης που προβιβάστηκαν από τη Β' Εθνική, καθώς και η ΑΓΕ Κορίνθου που συγχωνεύτηκε με την ΑΕ Νίκαιας και πήρε τη θέση της. Διεξήχθη σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα πλέι οφ/άουτ, τα όποια εισήγαγε για πρώτη φορά η ομοσπονδία. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Απόλλων Καλαμαριάς, ο οποίος μαζί με τον νικητή των πλέι οφ Φοίνικα Σύρου προβιβάστηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους στην Α1, ενώ Αριστοτέλης Σκύδρας και Πανερυθραϊκός υποβιβάστηκαν στη Β' Εθνική.
Πλέι άουτ
Τα πλέι άουτ κρίθηκαν στις τρεις νίκες, ενώ μεταφέρθηκαν και τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου (με πλάγια γραφή). Το Παγκράτι και ο Π.Ο. Μουδανιών μετέφεραν δύο νίκες ενάντια Πανερυθραϊκό και τον Αριστοτέλη αντίστοιχα, κι έφτασαν εύκολα στην εξασφάλιση της παραμονής.
Πλέι οφ, ημιτελικοί
Στα πλέι οφ ανόδου οι ημιτελικοί κρίθηκαν στις δύο νίκες και ο τελικός στις τρεις. Ο Φοίνικας Σύρου κέρδισε την άνοδο στην Α1 για πρώτη φορά στην ιστορία του μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες τα προηγούμενα χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2007 2008 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2007 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2008
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 2021 – Άλμα εις τριπλούν γυναικών
Το άλμα εις τριπλούν γυναικών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 2021 πραγματοποιείται στις 8 με 9 Ιουλίου στο Στάδιο Καντριόργκ του Ταλίν της Εσθονίας.
Παραπομπές
Άλμα εις τριπλούν γυναικών
1047 Γκέισα
Η Γκέισα (Geisha) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,844. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τις γκέισες.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γκέισας είναι άγνωστη. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης). Η Γκέισα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 25 ώρες και 37 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκεισα
Μέθοδος FISH
H μέθοδος Φθορίζων in situ υβριδισμός (Fluorescence In Situ Hybridisation, FISH) είναι μία τεχνική που άρχισε να εφαρμόζεται στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις  στο χώρο της  κυτταρογενετικής. Στηρίζεται στον υβριδισμό μιας αλληλουχίας «στόχου» στην προς μελέτη χρωμοσωμική περιοχή, στη φυσική της θέση (in situ) και ενός μοριακού συνθετικού ανιχνευτή σημασμένου με φθορίζουσα ουσία.
Βασική αρχή
Η μέθοδος στηρίζεται στον υβριδισμό γνωστών DNA ανιχνευτών (probes) σημασμένων με φθορίζουσα ουσίες με τις συμπληρωματικές αλληλουχίες τους πάνω στο υπό μελέτη χρωμόσωμα και παρατήρηση σε φθορίζον μικροσκόπιο. Με αυτόν τον τρόπο μας δίνεται η δυνατότητα να  αναγνωρίσουμε συγκεκριμένες περιοχές παρατηρώντας τα χρωμοσώματα στο μικροσκόπιο λόγω της φθορίζουσας ουσίας  που είναι συνδεδεμένη με τον ανιχνευτή. Οι ανιχνευτές είναι δυνατόν να παρασκευασθούν είτε από βιβλιοθήκες χρωμοσωμάτων (paints) για την αναγνώριση ολικών ή μερικών ανευπλοειδιών, είτε από τις περιοχές των χρωμοσωμάτων που ενέχονται σε μικροελλείψεις και μικροδιπλασιασμούς (cosmid probes). Με τη χρήση περισσότερων του ενός φθοριζουσών ουσιών είναι δυνατόν να εντοπισθούν διαφορετικές χρωμοσωμικές  περιοχές στο ίδιο παρασκεύασμα (multicolor FISH).
Εφαρμογές
Η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας έχει διευρύνει τις εφαρμογές της τεχνικής οδηγώντας στη δημιουργία του 3D-FISH το οποίο αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την αποτύπωση της χωρικής διάταξης στοχευμένων αλληλουχιών γενετικού υλικού. Ο συνδυασμός  τρισδιάστατης μικροσκοπίας με τεχνικές ανακατασκευής εικόνας παρέχει τη δυνατότητα  της αυτοματοποιημένης αξιολόγησης της εικόνας FISH.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενετική
Τσαπάτι
Το τσαπάτι (chapati, εναλλακτικά γράφεται chapatti, chappati, chapathi ή chappathi, επίσης δε γνωστό ως roti), είναι ένα αζύμωτο (unleavened) πλατύ ψωμί (flatbread) από την Ινδική Υποήπειρο και δημοφιλής βασική τροφή στην Ινδία, Νεπάλ, Μπαγκλαντές, Πακιστάν και Σρι Λάνκα. Είναι μια κοινή βάση στη Νότια Ασία, καθώς και μεταξύ ομογενών από τη Νότια Ασία σε όλο τον κόσμο. Τα τσαπάτι καθιερώθηκαν και σε άλλα μέρη του κόσμου από νοτιοασιάτες μετανάστες, κυρίως από τους ινδούς εμπόρους στην Κεντρική Ασία, Νοτιοανατολική Ασία, Ανατολική Αφρική και στα νησιά της Καραϊβικής.
Ιστορία
Η λέξη chapat (Χίντι:चपत, chapat) σημαίνει "επίπεδο", η οποία περιγράφει την παραδοσιακή μέθοδο όπου διαμορφώνονται γύροι λεπτής ζύμης, χτυπώντας τη ζύμη ανάμεσα στις βρεγμένες παλάμες. Με κάθε χτύπημα (σαν χαστούκι), περιστρέφεται ο γύρος της ζύμης. Το τσαπάτι αναφέρθηκε τον 16ο αιώνα, στο έγγραφο «Ain-i-Akbari» του Abu'l-Fazl ibn Mubarak, βεζίρη του Μογγόλου Αυτοκράτορα Ακμπάρ.
Τα τσαπάτι είναι μία από τις πιο κοινές μορφές άρτου ολικής αλέσεως, το οποίο είναι βασική τροφή (staple food) στη Νότια Ασία. Οι απανθρακωμένοι κόκκοι σιταριού που ανακαλύφθηκαν κατά τις ανασκαφές στο Μοχέντζο-ντάρο, είναι παρόμοιας ποικιλίας σε ενδημικά είδη σίτου, τα οποία ακόμα και σήμερα βρίσκονται στην Ινδία. Η κοιλάδα του Ινδού, είναι γνωστή ότι είναι ένα από τα πατρογονικά εδάφη της καλλιέργειας σίτου. Το τσαπάτι είναι μια μορφή roti ή rotta (άρτου). Οι λέξεις συχνά χρησιμοποιούνται εναλλακτικά. Το τσαπάτι ή rotta αποτελείται από αλεύρι ολικής αλέσεως και μαγειρεύεται σε έναν ταβά (επίπεδο τηγάνι).
Μαγειρική
Τα τσαπάτι γίνονται χρησιμοποιώντας μια μαλακή ζύμη που αποτελείται από αλεύρι άττα (atta), αλάτι και νερό. Το άττα (atta) είναι κατασκευασμένο από σκληρό Gehun (Ινδικό σιτάρι ή σκληρό σίτο). Είναι πιο λεπτοαλεσμένο από ό, τι τα περισσότερα δυτικού τύπου άλευρα ολικής αλέσεως. Παραδοσιακά, το roti (και το ρύζι) προετοιμάζονται χωρίς αλάτι για να παρέχουν ένα απαλό υπόβαθρο για τα πιάτα με καρυκεύματα.
Η ζύμη τσαπάτη, συνήθως προετοιμάζεται με άττα (atta), αλάτι και νερό, ζυμώνεται σε γροθιά με τις αρθρώσεις των δάκτυλων του χεριού, και αφήνεται να φουσκώσει για τουλάχιστον 10 ή 15 λεπτά έως μία ώρα ώστε να αναπτυχθεί η γλουτένη. Μετά το φούσκωμα, η ζύμη γίνεται πιο μαλακή και πιο εύκαμπτη. Αφαιρούνται μικρά κομμάτια ζύμης και δημιουργούνται σε στρογγυλές μπαλίτσες, οι οποίες πιέζονται μεταξύ των δύο παλαμών σχηματίζοντας δίσκους, οι οποίοι στη συνέχεια βυθίζονται στο αλεύρι και πλάθονται σε ένα ταμπλά (chakla) χρησιμοποιώντας ένα πλάστη γνωστό ως velan ή belan, σε ένα τέλειο κύκλο.
Στη συνέχεια, η ζύμη που έχει πλαθεί, ρίχνεται στον προθερμασμένο ξηρό tava και μαγειρεύεται και από τις δύο πλευρές. Σε ορισμένες περιοχές της Νότιας Ασίας, τα τσαπάτι μαγειρεύονται στο τηγάνι μόνο εν μέρει και στη συνέχεια τίθενται άμεσα σε δυνατή φλόγα, η οποία τα κάνει να φουσκώσουν σαν ένα μπαλόνι. Ο ζεστός αέρας μαγειρεύει το τσαπάτι γρήγορα από μέσα. Σε ορισμένες περιοχές της βόρειας Ινδίας και του ανατολικού Πακιστάν ονομάζεται phulka. Είναι επίσης δυνατό το φούσκωμα των roti κατευθείαν στον tava. Αφου ψηθεί, το τσαπάτι συχνά επικαλύπτεται με βούτυρο ή γκι (ghee).
Η διάμετρος και το πάχος του τσαπάτι ποικίλει από περιοχή σε περιοχή. Τα τσαπάτι που παρασκευάζονται στις οικιακές κουζίνες, συνήθως δεν έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από 15-18 εκατοστά, καθότι τα "tava" όπου γίνονται, υπάρχουν σε μεγέθη που χωράνε άνετα στην κορυφή μια εγχώριας μαντεμένιας κουζίνας ξύλου. Οι tavas παραδοσιακά κατασκευάζονταν από ανυάλωτα πήλινα, αλλά τώρα συνήθως, κατασκευάζονται από μέταλλο. Το σχήμα του πλάστη, επίσης, ποικίλλει από περιοχή σε περιοχή. Ορισμένα νοικοκυριά απλά χρησιμοποιούν μια επιφάνεια της κουζίνας, ως ένα είδος επιφάνειας ζαχαροπλαστικής, άλλα σπίτια έχουν κυκλικές επίπεδες επιφάνειες, όπου μπορεί να είναι κατασκευασμένες από ξύλο ή πέτρα και σήμερα από ανοξείδωτο χάλυβα, ειδικά για την προετοιμασία απλώματος των τσαπάτι.
Στα περισσότερα μέρη της Νότιας Ασίας, υπάρχει μια διάκριση μεταξύ του τσαπάτι και άλλων συναφών επίπεδων άρτων οι οποίοι τρώγονται στην περιοχή, όπως roti, paratha, kulcha, puri και naan, με βάση την τεχνική μαγειρέματος, την υφή και την χρήση των διαφόρων τύπων αλεύρων. Για παράδειγμα, τα parathas είτε γίνονται πολυεπίπεδα αλειφόμενα με γκι (ghee), διπλώνοντας και τυλίγοντας το και πάλι σε ένα δίσκο που τελικά σπάει ή διαχωρίζεται εύκολα σε μικρά λεπτά κομμάτια αφού μαγειρευτεί ή συνήθως έχει τους διάφορους τύπους πλήρωσης, όπως σπανάκι, φάβα (dal) ή μαγειρεμένα ραπανάκια ή πατάτα. Τα parathas ως επί το πλείστον, παρασκευάζονται με αλεύρι για όλες τις χρήσεις, αντί με αλεύρι ολικής αλέσεως.
Υπάρχουν πολλές τοπικές ποικιλίες τσαπάτι στην Ινδία.
Στις Μαλδίβες, τα τσαπάτι παραδοσιακά καταναλώνονται για πρωινό μαζί με ένα πιάτο που είναι γνωστό ως mas huni.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Παραπομπές
<div style="">
Κατηγορία:Κουζίνα της Άντρα Κατηγορία: Είδη που περιέχουν βίντεο κλιπ Κατηγορία:Κουζίνα της Μπενγκάλι Κατηγορία:Κουζίνα της Μπιχάρι Κατηγορία:Ψωμιά Κατηγορία:Κουζίνα της Βιρμανίας Κατηγορία:Ινδικά ψωμιά Κατηγορία:Ινδική κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα της Καρνατάκα Κατηγορία:Κουζίνα της Μαλαισίας Κατηγορία:Κουζίνα της Μουχατζίρ Κατηγορία:Κουζίνα του Νεπάλ Κατηγορία:Πακιστανικά ψωμιά Κατηγορία:Πακιστανική κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα του Παντζάμπι Κατηγορία:Σιγκαποριανή κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα του Ταμίλ Κατηγορία:Κουζίνα της Τελενγκάνα Κατηγορία:Κουζίνα του Ούταρ Πραντές
Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού Αιγάλεω
Το μουσείο εγκαινιάσθηκε επίσημα, στις 17 Οκτωβρίου 2010 και από την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, λειτούργησε για τους επισκέπτες. Φιλοξενεί πολλά κειμήλια, φωτογραφίες, έγγραφα, βιβλία, λευκά είδη κ.λ.π. που αποτελούν δωρεές Μικρασιατών τόσο του Αιγάλεω, όσο και της υπόλοιπης Ελλάδας.
Από τον Μάρτιο το 2012, το μουσείο έχει προγραμματίσει σειρά εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων, με έμφαση στη διάδοση του Μικρασιατικού Πολιτισμού σε σχολεία της περιοχής.
Παραπομπές
Μουσειο Μικρασιατικου Πολιτισμου Μουσειο Μικρασιατικου Πολιτισμου Μικρασιατικου Πολιτισμου Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Μπουγίδες
Οι Μπουγίδες ή Βουγίδες, γνωστοί και ως Βουγιαχίδες, Βουβαϊχίδες ή Μπουίδες (934-1055 μ.Χ., περσικά: آل بویه) ήταν σιιτική δυναστεία δαϋλαμιτικών και κουρδικών καταβολών από το Νταϋλαμάν της περιοχής Γκιλάν στο βόρειο Ιράν. Ίδρυσαν μια συνομοσπονδία που ήλεγχε το μεγαλύτερο τμήμα του σημερινού Ιράν και του Ιράκ τον 10ο και 11ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια του 10ου και 11ου αιώνα, λίγο πριν την εισβολή των Σελτζούκων Τούρκων, οι Μπουγίδες ήταν η πιο σημαίνουσα δυναστεία στη Μέση Ανατολή.
Ιδρυτές της συνομοσπονδίας των Μπουγιδών ήταν ο Αλί ιμπν Μπουγιά και οι δύο νεότεροι αδελφοί του, αλ-Χασάν και Αχμάντ. Αρχικώς στρατιώτης στην υπηρεσία των Ζιγιαριδών του Ταμπαριστάν, ο Αλί κατάφερε να συγκεντρώσει στρατό και να νικήσει τον Τούρκο στρατηγό Γιακούτ των Αββασιδών το 934. Tο 946 κατέλαβαν τη Βαγδάτη. Ενώ αποδέχοντο την κατ' όνομα εξουσία του χαλίφη της Βαγδάτης, οι Μπουγίδες αυθέντες απέκτησαν αποτελεσματικό έλεγχο του κράτους.
Οι πρώτες δεκαετίες της μπουγιδικής συνομοσπονδίας, χαρακτηρίζονταν από μεγάλες εδαφικές κατακτήσεις. Επιπρόσθετα στη Φαρς και την Τζιμπάλ, τις οποίες κατέκτησαν στη δεκαετία του 930, και το κεντρικό Ιράκ, που υπέταξαν το 945, οι Μπουγίδες πήραν τη Ρέι (943), την Καρμανία (967), το Ομάν (967), την Άνω Μεσοποταμία (Τζαζίρα) (979), το Ταμπαριστάν (980) και το Γκοργκάν (981). Κατόπιν οι Μπουγίδες έπεσαν σε μακρά παρακμή, με τμήματα της συνομοσπονδίας βαθμιαία να αποσκιρτούν και τοπικές δυναστείες υπό την ηγεσία τους να κηρύσσουν μονομερώς την ανεξαρτησία τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς Κατηγορία:Χαλιφάτο των Αββασιδών Κατηγορία:Μουσουλμανικές δυναστείες
Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων
Το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (Υ.ΠΑΙ.Θ.) συγκροτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2013, από υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού στον πρώτο ανασχηματισμό της Κυβέρνησης Σαμαρά. Στις 26 Ιανουαρίου 2015 συγχωνεύτηκε με το μέχρι τότε Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού στο Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ενώ επανασυστάθηκε στις 8 Ιουλίου 2019 από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.
Υπουργία Νίκης Κεραμέως
Στις 10 Μαρτίου 2020 η Κεραμέως ανακοίνωσε το κλείσιμο των σχολείων και των πανεπιστημίων σε όλη τη χώρα (εκτός από την Αχαΐα, Ηλεία και άλλες περιοχές που είχαν κλείσει με τοπική πρωτοβουλία τα σχολεία), όμως η τηλεκπαίδευση άρχισε να λειτουργήσει κατά περίπου 20 μέρες με ένα μήνα και συχνά ήταν ελλειπής, και μη υποχρεωτική. Τον Μάιο του 2020 αποτέλεσε πεδίο σφοδρής κριτικής η προσπάθεια για ζωντανή μετάδοση των μαθημάτων κατά την επαναλειτουργία των σχολείων εκείνο το μήνα μέσω καμερών, κάτι που οδήγησε στην ακύρωση αυτής της απόφασης.
Τον Απρίλιο του 2020 η Κεραμέως παρουσίασε ένα πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία, το οποίο επικρίθηκε σφοδρά για πολλές πτυχές. Μεταξύ των αλλαγών, ο επιτρεπόμενος αριθμός μαθητών αυξήθηκε από τους 22 που ήταν, σε 24 στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση (με επιλογή του διευθυντή να επιτρέπει την αύξηση σε 26 με 27), η επαναφορά της Τράπεζας Θεμάτων (τελικά, λόγω πανδημίας, πρωτοεφαρμόστηκε το 2022, αναδρομικά και στην Β΄ Λυκείου), η βάση του 10, η αύξηση των εξεταζόμενων μαθημάτων από 4 σε 7 στο Γυμνάσιο, ο κόφτης των 17 ετών στα ΕΠΑΛ, η επαναφορά της διαγωγής (είχε καταργηθεί το 2017), η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και ο διετής αποκλεισμός αναπληρωτών σε περίπτωση μη ανάληψης καθηκόντων. Ως προς τον αριθμό μαθητών, έχει επικριθεί και μετέπειτα, λόγω των λανθασμένων δηλώσεων της για την ύπαρξη 17 μαθητών σε μια τάξη κατά μέσο όρο. Τότε παρουσιάστηκε η πρόταση κατάργησης των μαθημάτων κοινωνικού, πολιτικού και καλλιτεχνικού περιεχομένου, και η επαναφορά λατινικών αντί κοινωνιολογίας. Παράλληλα καταργήθηκαν και μαθήματα όπως το ελεύθερο ή το γραμμικό σχέδιο, απαιτούμενο μάθημα για την εισαγωγή των υποψηφίων της αρχιτεκτονικής.μικρογραφία|200px|Λύκειο στο Άργος υπό κατάληψη (29 Σεπτεμβρίου 2020) στο κύμα καταλήψεων του 2020.|αριστερά Τον Νοέμβριο του 2020 άρχισε να εισάγει μαζί με τον υπουργό πολιτικής προστασίας Μιχάλη Χρυσοχοίδη την πρόταση για την πανεπιστημιακή αστυνομία, τη κάρτα εισόδου και την ελεγχόμενη πρόσβαση στα πανεπιστήμια, πρόταση που πέρασε λίγους μήνες αργότερα παρά τις σφοδρές αντιδράσεις.
Στην Ελλάδα, η μόνη επιτρεπόμενη πλατφόρμα τηλεκπαίδευσης ήταν η Cisco Webex. Η αγορά των δικαιωμάτων για τη χρήση της πλατφόρμας έγινε τον Μάρτιο του 2020 με κόστος για το δημόσιο που έφτανε τα 2 εκατομμύρια ευρώ. Στην εταιρεία δόθηκαν τα δεδομένα χρήσης του υπολογιστή και του διαδικτύου πάνω από 1.5 εκατομμυρίων μαθητών και καθηγητών, παρά τις διαβεβαιώσεις της εταιρείας και της Κεραμέως επί του αντιθέτου. Τον Απρίλιο του 2020 ο πρώην υπουργός παιδείας Νίκος Φίλης αποκάλεσε την αμερικανική εταιρεία ναυαρχίδα της ιδιωτικοποίησης του σχολείου, δίνοντας έμφαση στις εκπαιδευτικές ανισότητες και στο κόστος των υπηρεσιών εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Τον Σεπτέμβριο του 2020 η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα εντόπισε ότι η προστασία των δεδομένων των συμμετεχόντων στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση ήταν ελλιπής και εντόπισε πέντε παραβιάσεις, που αφορούν την επεξεργασία των δεδομένων και τους σχετικούς κινδύνους της, την διαφάνεια, την γνώμη των εμπλεκομένων και την επεξεργασία των δεδομένων εκτός ΕΕ. Η Κεραμέως έχει υπερασπιστεί την συμφωνία, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν δωρεάν όπως παρουσιαζόταν, καλώντας τα κόμματα "να εισέλθουν στο γραφείο της και να δουν την συμφωνία", ενώ αρνήθηκε για μήνες την δημοσίευση των σχετικών εγγράφων με την συμφωνία. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωση του ζήτησε την παραίτηση της.
Στις 26 Φεβρουαρίου 2021 η Κεραμέως υπέγραψε την θέσπιση της ελάχιστης βάσης εισαγωγής στα πανεπιστήμια με ισχύ από τις πανελλήνιες εξετάσεις του 2021, παρά τις αντιδράσεις των εκπαιδευτικών φορέων που ζητούσαν έστω την εφαρμογή των αλλαγών από το 2022 λόγω της πανδημίας. Τον Ιούλιο του 2021 με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εξετάσεων υπήρξαν αντιδράσεις για την εφαρμογή της και την αποκοπή πολλών μαθητών από την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η Κεραμέως την υπερασπίστηκε λέγοντας ότι πολλοί εισακτέοι δεν αποφοιτούν και επέκρινε τον ΣΥΡΙΖΑ για την πανεπιστημιοποίηση 153 τμημάτων. Ο πρώην υπουργός οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος αποκάλεσε την Κεραμέως "χειρότερη υπουργό παιδείας στα 200 χρόνια του ελληνισμού". Παράλληλα, βασική συνέπεια των μέτρων της ΕΒΕ και της αφαίρεσης χιλιάδων εισακτέων είναι η ενίσχυση της πελατείας των κολεγίων, των οποίων η ποιότητα είναι πολύ κατώτερη, ενώ έχει επικριθεί για την συγχώνευση σχολείων στην επαρχία και την αύξηση των μαθητών στις τάξεις με στόχο να μειωθεί το κόστος, βασική γραμμή του νεοφιλελευθερισμού. Σε παρόμοια δήλωση, η Κεραμέως έχει δηλώσει την θέληση του κράτους να υπάρχουν απόφοιτοι και όχι απλά εισακτέοι, ενώ έχει μιλήσει επανειλημμένα υπέρ της αναβάθμισης της παρουσίας των ελληνικών πανεπιστημίων στο εξωτερικό.
Τα εργαστήρια δεξιοτήτων άρχισαν να υλοποιούνται στα νηπιαγωγεία, δημοτικά και τα γυμνάσια της Ελλάδας την σχολική χρονιά 2020-21, πειραματικά σε 218 σχολεία, και από την χρονιά 2021-22 σε όλη τη χώρα. Μαζί με τα εργαστήρια δεξιοτήτων προστέθηκε και το πολλαπλό βιβλίο. Αποσκοπούν στην ενημέρωση και μύηση των μαθητών σε διάφορους τομείς όπως π.χ. περιβάλλον, ρομποτική, σεξουαλική αγωγή, αντικαθιστώντας την ευέλικτη ζώνη. Στις 19 Μάϊου 2021 υπήρξε ευρωπαϊκή βράβευση για το εν λόγω έργο, το οποίο κατά την Κεραμέως συμβάλλει ώστε η νέα γενιά να αποκτήσει αναβαθμισμένη και σύγχρονη εκπαίδευση, ενώ αργότερα ανακοινώθηκε η εφαρμογή τους στη Κύπρο. Πάντως, τα προγράμματα έχουν επικριθεί μεταξύ άλλων για την ένταξη 14 εκπαιδευτικών προγραμμάτων της Ελληνικής Αγωγής, συμφερόντων Άδωνι Γεωργιάδη με αντιεπιστημονικό, αναχρονιστικό και ψευδές περιεχόμενο, αλλά και την προσπάθεια βαθμολόγησης τους στη κλίμακα του 20, παρά τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους που δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο.
Τον Ιούνιο του 2021 μια υπουργική απόφαση της Κεραμέως και της Ζέτας Μακρή υποχρεώνει όσους γονείς επιθυμούν να εξαιρέσουν τα παιδιά τους από το μάθημα των θρησκευτικών να δηλώσουν την θρησκεία τους, και αν είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, δεν έχουν τέτοιο δικαίωμα. Πρέπει να υπογράψουν και οι δύο γονείς και να το θεωρήσουν σε αρχή, ενώ στα άλλα μαθήματα αρκεί μια δήλωση του γονέα στο σχολείο. Το μάθημα των θρησκευτικών, ακόμη και σήμερα θεωρείται μάθημα κατήχησης. Η απόφαση αυτή παραβιάζει τα προσωπικά δεδομένα των γονέων σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το ΕΔΑΔ έχει δηλώσει τελεσίδικα ότι η υποχρέωση από το κράτος των πολιτών να δηλώνουν τη θρησκεία τους είναι παράνομη και παραβιάζει τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών.
Τον Σεπτέμβριο του 2021 ανακοινώθηκε από την Κεραμέως η επαναλειτουργία των σχολείων με το σύστημα του 50%+1, δηλαδή ότι θα έπρεπε για να κλείσει μια τάξη, π.χ. με 22 μαθητές, να έχουν διαγνωστεί με κορονοϊό 12 μαθητές. Το σύστημα αυτό, έχει επικριθεί δριμύτατα από την αντιπολίτευση, τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς φορείς, θεωρώντας το εξαιρετικά επικίνδυνο λόγω των επιπλέον μολύνσεων που προκαλεί, και ότι δίνει λανθασμένη εικόνα για τον ιό στα σχολεία. Η Κεραμέως έχει υπερασπιστεί αυτό το ποσοστό, θεωρώντας το αναγκαίο για την επιδημιολογική επιτήρηση και την απρόσκοπτη λειτουργία των σχολείων, σε συνέντευξη της τον Ιανουάριο του 2022, αν και η απόφαση θεωρείται πολιτική.
Παράλληλα, στη σχολική χρονιά 2021-22 εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το σύστημα της αξιολόγησης των καθηγητών. Αποτελεί ένα νεοφιλελεύθερο σύστημα, το οποίο έχει προταθεί από τον ΟΟΣΑ και διπλωματικά έγγραφα συνδέουν την αξιολόγηση με προτάσεις τις αμερικανικής πρεσβείας για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Στόχο έχει τη βελτίωση και αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου. Οι εκπαιδευτικοί χωρίζονται σε 4 βαθμίδες βαθμολογίας και αν το έργο τους κριθεί μη ικανοποιητικό, τότε υποχρεούνται να παρακολουθήσουν σεμινάρια επιμόρφωσης. Η Κεραμέως είχε κάνει την αξιολόγηση υποχρεωτική το καλοκαίρι. Η εκπαιδευτική κοινότητα έχει ταχθεί κατά της υιοθέτησης της, καθώς δίνει υπερεξουσίες στους διευθυντές, καταργεί τη δημοκρατία στα σχολεία, ενώ όσοι εκπαιδευτικοί αξιολογούνται αρνητικά δεν μπορούν να γίνουν υποδιευθυντές, ενώ αν δεν συμμετάσχουν σε αυτή αποκλείονται για οχτώ χρόνια από την επιλογή στελεχών. Η αρνητική αξιολόγηση των νεοδιόριστων ισοδυναμεί με τη μη μονιμοποίησή τους, ενώ ο εκπαιδευτικός που δεν επιθυμεί να συμμετάσχει θα χάσει τον μισθό ενός μήνα, ενώ καμία ΕΛΜΕ δεν ψήφισε κατά της απεργίας της 11ης Οκτωβρίου 2021 για την αξιολόγηση. Η Κεραμέως έχει ταχθεί υπέρ της αξιολόγησης θεωρώντας την απαραίτητη για την βελτίωση του ελληνικού σχολείου, υποστηρίζοντας ότι εφαρμόζεται και σε άλλες χώρες της Ε.Ε., επικρίνοντας την απόφαση της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας για την σύνταξη έτοιμων αξιολογήσεων (φασόν) προς υποβολή για τα σχολεία. Έχει υποστηρίξει ότι αποτελεί αυτονόητη απαίτηση της κοινωνίας και των σύγχρονων εκπαιδευτικών συστημάτων και εφαρμόζεται πετυχημένα εδώ και 30 χρόνια σε άλλα κράτη, κατηγορώντας τις συνδικαλιστικές οργανώσεις για υποδαύλιση της διαδικασίας.
Στις 13 Δεκεμβρίου 2021 η Κεραμέως συμμετείχε μαζί με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στην συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου. Ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχε γυναίκα σε συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου.
Αναμένεται από το ακαδημαϊκό έτος 2023 - 2024 να εφαρμοστούν τα νέα προγράμματα σπουδών.
2022: Νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμια και τράπεζα θεμάτων
Τον Μάιο του 2022 παράλληλα έλαβε χώρα για πρώτη φορά η ελληνική Πίζα (ή Pisa, από το αγγλικό ακρωνύμιο Programme for International Student Assessment- Διεθνές πρόγραμμα αξιολόγησης μαθητών) του ΟΟΣΑ, πειραματικά σε 318 δημοτικά και γυμνάσια της Ελλάδας και από το 2023 σε όλη τη χώρα. Καλύπτει βασικά μαθήματα όπως τα μαθηματικά και η γλώσσα στην ΣΤ΄ Δημοτικού και Γ΄ Γυμνασίου και είναι υποχρεωτική εξέταση, πρόγραμμα το οποίο έχει υποστηρίξει η Κεραμέως. Έχει επικριθεί για το γεγονός ότι έχει εισαχθεί σε λανθασμένη στιγμή, ενώ εισάγεται σε μια στιγμή δύσκολων συγκυριών και απορρίπτεται η συνεργασία με άλλους φορείς που κρίνεται λόγω των συνθηκών απαραίτητη, ενώ αυξάνει τον ανταγωνισμό μεταξύ των μαθητών, την αποστήθιση αλλά και τον στιγματισμό των σχολείων με αποκλειστικό κριτήριο την επίδοση σε μια τυποποιημένη εξέταση, ενώ απομακρύνει τους μαθητές από την ολόπλευρη γνώση και τους εξωθεί στην μελέτη και το άγχος, από το δημοτικό, συγκεκριμένων μαθημάτων για μια εξέταση. Η Κεραμέως μάλιστα έχει ασκήσει αγωγές κατά της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ λόγω της προκήρυξης της στάσης εργασίας από τις ενώσεις κατά τη διάρκεια της εξέτασης, ακολουθώντας το πρότυπο προηγούμενων αγωγών. Η Κεραμέως και η ηγεσία του υπουργείου έχουν επικριθεί για την μη ενημέρωση των καθηγητών για τους στόχους και την ουσία του προγράμματος. Στις 12 Ιουλίου 2022 βγήκαν τα αποτελέσματα της εξέτασης, δείχνοντας ότι οι μαθητές έχουν πολλά κενά σε συντακτικό και μαθηματικά.
Στις 5 Ιουλίου 2022 η Κεραμέως ανακοίνωσε την απόφαση μονιμοποίησης 2.311 ιερέων στην Εκκλησία της Ελλάδας και 900 στην Εκκλησία της Κρήτης, παρά την έλλειψη καθηγητών στα ΑΕΙ. Ο Νίκος Φίλης επέκρινε την απόφαση λόγω της μη παρόμοιας ευαισθησίας σε άλλες επαγγελματικές ομάδες.
Τον Ιούλιο του 2022 ψηφίστηκε το νομοσχέδιο Κεραμέως για τα πανεπιστήμια, πάλι με σφοδρές αντιδράσεις από την ακαδημαϊκή και φοιτητική κοινότητα. Σύμφωνα με την επιστολή που έστειλε η Κεραμέως με παραλήπτες τους φοιτητές, το νομοσχέδιο "βελτιώνει την ποιότητα σπουδών των προγραμμάτων, τη διεπιστημονικότητά τους, παρέχουν πρόσθετες δυνατότητες όπως τα διπλά, τα κοινά πτυχία, το εσωτερικό Erasmus και τα επαγγελματικά μεταπτυχιακά, ενισχύουν τη διασύνδεση με την αγορά εργασίας όπως π.χ. μέσω πρακτικής άσκησης, ιδρύουν δομές για την έμπρακτη υποστήριξη των φοιτητών όπως το Κέντρο Ψυχολογικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης, αναβαθμίζει την εκπροσώπηση των φοιτητών στα όργανα διοίκησης των ΑΕΙ, όπως μέσα από το θεσμό του ενιαίου ψηφοδελτίου". Οι πανεπιστημιακοί έχουν επικρίνει το νομοσχέδιο, θεωρώντας ότι η διαπλοκή θα αυξηθεί με τον άμεσο διορισμό των πρυτάνεων ενώ παρόμοιες είναι οι αντιδράσεις των φοιτητών και της αντιπολίτευσης, καθώς το δημόσιο πανεπιστήμιο αλλάζει δομή σε βαθμό που προσομοιάζει σε ιδιωτική εταιρεία.
Υπουργία Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου
Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος διετέλεσε για αρκετά χρόνια ανώτατο στέλεχος (Υφυπουργός και Υπουργός) στο Υπουργείο Παιδείας, ξεκινώντας ως Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, (2011 - 2012) και υπηρετώντας ως Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά (21 Ιουνίου 2012 - 10 Ιουνίου 2014 όταν και αντικαταστάθηκε από τον Ανδρέα Λοβέρδο.
Σύμφωνα με τη γνώμη του έγκριτου δημοσιογράφου Στέφανου Κασιμάτη, ο Αρβανιτόπουλος υπήρξε ο χειρότερος υπουργός της κυβέρνησης Σαμαρά.
Τα σημαντικότερα σημεία της υπουργίας του είναι :
Παραπομπές
Παιδειας και Θρησκευματων