cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Μαραθώνιος ανδρών
Ο αγώνας
Ωστόσο, ο Βασιλάκος μπλέχτηκε κάποια στιγμή μέσα στον κόσμο που τον αποθέωνε και έχασε πολύτιμο χρόνο. Έμεινε πάντως κοντά στον Λούη, ενώ ο Φλακ άρχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα. Περίπου στο 37ο χιλιόμετρο, ο Λούης έφτασε δίπλα στον Φλακ και αλλάζοντας τον ρυθμό του, αύξησε ταχύτητα και έφυγε μπροστά. Ο Φλακ προσπάθησε να ανεβάσει το ρυθμό του για να φτάσει τον έλληνα αθλητή αλλά εξάντλησε τις δυνάμεις του και εγκατέλειψε τον αγώνα.
Έτσι, ο Λούης έμεινε μόνος πρώτος να οδηγεί την κούρσα, ενώ ταυτόχρονα ο αφέτης του αγώνα, ταγματάρχης Παπαδιαμαντόπουλος, έφτασε στο Παναθηναϊκό Στάδιο με το άλογό του και ενημέρωσε τη βασιλική οικογένεια πως ένας Έλληνας προηγείται. Η είδηση μεταδόθηκε από στόμα σε στόμα και η κραυγή "Έλλην, Έλλην" γέμισε την ατμόσφαιρα. Οι έλληνες φίλαθλοι, απογοητευμένοι από το γεγονός ότι δεν υπήρξε ακόμη ελληνική πρωτιά στα αγωνίσματα του στίβου, περίμεναν με αγωνία να μάθουν ποιος αθλητής θα κερδίσει τον αγώνα.
thumb|right|300px|Εικόνα από το κατάμεστο [[Παναθηναϊκό Στάδιο στο τέλος του μαραθωνίου.]] Μετά από λίγη ώρα, ο Λούης, φανερά κουρασμένος, μπήκε πρώτος στο Στάδιο, αλλά δεν κινδύνευε από κανέναν αθλητή πια. Διήνυσε τον τελευταίο του γύρο μαζί με τον διάδοχο Κωνσταντίνο, ενώ το πλήθος τον επευφημούσε. Έκοψε το νήμα σε χρόνο 2:58:50 και έγινε ο πρώτος Έλληνας που τερμάτιζε στον μαραθώνιο σε λιγότερο από τρεις ώρες. Ο Χαρίλαος Βασιλάκος τερμάτισε τελικά στη δεύτερη θέση με χρόνο 3:06:03.
Το μυστήριο της τρίτης θέσης
Την τρίτη θέση πήρε ο Μπελόκας (3:06:30) και την τέταρτη ο Κέλνερ (3:06:35). Όμως, ακόμα και σήμερα παραμένει μυστήριο ποιος πραγματικά είναι ο τρίτος νικητής. Σχεδόν όλες οι ελληνικές εκδόσεις αναφέρουν ως τρίτο τον Μπελόκα, αλλά τα περισσότερα βιβλία στο εξωτερικό, όπως και η επίσημη σελίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής στο διαδίκτυο, υποδεικνύουν τον Κέλνερ.
Πολλοί συγγραφείς αναφέρουν ότι Κέλνερ κατέθεσε ένσταση μετά το τέλος του αγώνα επειδή ο Μπελόκας είχε καλύψει μέρος της διαδρομής με κάρο. Η ένσταση έγινε δεκτή και ο Μπελόκας ακυρώθηκε. Δυστυχώς, τα επίσημα αρχεία της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής έχουν καεί σε πυρκαγιά στις αρχές του 20ου αιώνα.
Τα επακόλουθα του αγώνα
thumb|140px|Το [[Κύπελλο Μπρεάλ]]
Τα δώρα στον νικητή
Ο Βασιλιάς Γεώργιος ρώτησε τον Λούη τι δώρο θα ήθελε να του προσφέρει και εκείνος του απάντησε: «Ένα γαϊδουράκι να με βοηθάει να κουβαλάω το νερό». Κατά την τελετή λήξης, ο Λούης πήρε ένα κύπελλο από τον Μισέλ Μπρεάλ, ενώ τις επόμενες ημέρες αρκετοί πλούσιοι και καταστηματάρχες, τρελαμένοι από χαρά για τη νίκη του έλληνα αθλητή, του προσέφεραν διάφορα δώρα. Οι εφημερίδες της εποχής αναφέρουν:
«Ο κ. Κυπαρίσσης, πρόεδρος της συντεχνίας των αργυροχρυσοχόων, του πρόσφερε χρυσή αλυσίδα, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Τσιβανόπουλος ένα δακτυλίδι, ο καφεπώλης της πλατείας Ιερού Λόχου Δ. Μπαβέας δωρεάν καφέδες για ένα χρόνο, ο Π. Αθανασίου 100 οκάδες κρασί, η ξενοδόχος Δ. Βιβή δωρεάν φαγητό εφ' όρου ζωής, το συμβούλιο σιδηροδρόμων δωρεάν προσωπικό εισιτήριο με ισόβια χρήση, ο Μ. Βόδας μία κυνηγετική καραμπίνα και η εταιρεία Σίνγκερ μια ραπτομηχανή».
thumb|left|150px|Ο [[Σπύρος Λούης στους Αγώνες του 1936.]]
Ο μαραθώνιος της Ρεβίθη
Στις γυναίκες δεν επιτρεπόταν να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η Σταμάτα Ρεβίθη από τη Σύρο, ωστόσο, έτρεξε στη διαδρομή του μαραθωνίου στις 11 Απριλίου, την επόμενη δηλαδή ημέρα από τον επίσημο αγώνα των ανδρών. Αν και δεν της επετράπη να εισέλθει στο στάδιο στο τέλος της κούρσας της, η Ρεβίθη ολοκλήρωσε τον μαραθώνιο σε 5 ώρες και 30 λεπτά και εξασφάλισε μαρτυρίες που επιβεβαίωναν εγγράφως το χρόνο έναρξης και τερματισμού της. Η Ρεβίθη σκόπευε να υποβάλλει αυτά τα έγγραφα στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, ελπίζοντας πως θα αναγνωριζόταν το κατόρθωμά της. Έως σήμερα πάντως δεν έχουν βρεθεί ούτε οι αναφορές της, ούτε έγγραφα της Επιτροπής που να μας διαφωτίζουν για το αν τελικά το έπραξε.
Λατρεία για τον Λούη
Ο Λούης λατρεύτηκε και σε άλλες χώρες, όπως η Γερμανία, καθώς η νίκη και το όνομά του είχαν αποκτήσει διαστάσεις μύθου. Στους Αγώνες του 1936, ο Έλληνας Ολυμπιονίκης βρέθηκε ντυμένος τσολιάς στο Βερολίνο, όπου μετείχε στην τελετή έναρξης και προσέφερε στον Αδόλφο Χίτλερ κλάδο ελιάς σε ένδειξη ειρήνης.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αν και ο ίδιος είχε φύγει πια από τη ζωή, δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που οι Γερμανοί άφηναν ελεύθερο κάποιον έλληνα αντιστασιακό, αν μάθαιναν ότι πρόκειται για συγγενή του Λούη. Με αυτή τη δικαιολογία σώθηκαν αρκετοί Έλληνες που βέβαια δεν είχαν καμιά σχέση, πέρα από την κοινή καταγωγή, με τον θρυλικό δρομέα.
Πηγές
Μαραθώνιος Κατηγορία:Μαραθώνιος
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2005-06
Η διοργάνωση
Από τα πρώτα "θύματα" του νέου τρόπου διεξαγωγής υπήρξαν οι Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ και Ηρακλής, οι οποίοι αποκλείστηκαν από ομάδες μικρότερων κατηγοριών, πιο συγκεκριμένα από Εργοτέλη, Αγροτικό Αστέρα και Παναχαϊκή αντίστοιχα, οι 2 της Θεσσαλονίκης στη διαδικασία των πέναλτι, ενώ για τον Παναθηναϊκό ήταν η πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του που αποκλείστηκε από ομάδα μικρότερης κατηγορίας.
Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ έφτασαν ως τον τελικό (αντιμέτωποι ξανά σε τελικό μετά από 4 χρόνια), με αρκετές δυσκολίες με τη σειρά τους (η ΑΕΚ απέκλεισε μετά από 2 αγώνες τον Εθνικό στα πέναλτι), όμως τώρα ήταν σειρά των Πειραιωτών να πάρουν ρεβάνς για την ήττα του 2002 και παράλληλα να φτάσουν στην κατάκτηση ενός δεύτερου συνεχόμενου νταμπλ, κάτι που είχε να συμβεί από τα τέλη της δεκαετίας του '50. Ο τελικός και πάλι διεξήχθη σε πόλη της ελληνικής περιφέρειας, συγκεκριμένα στο Παγκρήτιο Στάδιο του Ηρακλείου.
Πάπας Βονιφάτιος Γ΄
Ο Βονιφάτιος Γ΄ ήταν Πάπας της Ρώμης από τις 19 Φεβρουαρίου έως τις 12 Νοεμβρίου του 607.
Μετά την εκδίωξη του Φωκά εκ του θρόνου το διάταγμα αυτό ατόνησε και ουδέποτε κατά τους ορθοδόξους τηρήθηκε ως αποδεκτό.
Ο Βονιφάτιος Γ΄, σε αντίθεση με τον ομώνυμο προκάτοχό του Βονιφάτιο Β΄, απαγόρευσε με ποινή αναθεματισμού να γίνεται έστω και λόγος περί εκλογής νέου Πάπα ενόσω ζούσε ο ευρισκόμενος στο θρόνο.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 7ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Δώρα Αντωνίου
Η Δώρα Αντωνίου (1970) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος, που εργάζεται σήμερα στην εφημερίδα Η Καθημερινή.
Αντιυδρογόνο
thumb|right|Το αντιάτομο του αντιυδρογόνου αποτελείται από ένα [[αντιπρωτόνιο και ένα ποζιτρόνιο.]]
Δώρα Αντωνίου
Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Η Καθημερινή από το 1994, στην αρχή στο ελεύθερο ρεπορτάζ και στη συνέχεια στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Από το 2006 ασχολείται ιδίως με το διπλωματικό ρεπορτάζ κι από το 2012 με την πολιτική δημοσιογραφία. Διετέλεσε υπεύθυνη του ελεύθερου ρεπορτάζ τη χρονική περίοδο 2018 - 2022. Το 2022 επέστρεψε στο πολιτικό ρεπορτάζ.
Αντιυδρογόνο
Το αντιυδρογόνο είναι το αντιυλικό ανάλογο του υδρογόνου. Ενώ το άτομο του κοινού υδρογόνου αποτελείται από ένα πρωτόνιο και ένα ηλεκτρόνιο, το αντιάτομο του αντιυδρογόνου αποτελείται από ένα αντιπρωτόνιο και ένα ποζιτρόνιο. Το αντιυδρογόνο άρχισε να παράγεται τεχνητά το 1995, σε πειράματα με επιταχυντές σωματιδίων, αλλά τα άτομα αντιυδρογόνου που παράχθηκαν είχαν τόσο υψηλές ταχύτητες, ώστε συγκρούστηκαν με ύλη και εξαϋλώθηκαν πριν εξεταστούν για λεπτομέρειες. Το τυποποιημένο σύμβολο για το αντιυδρογόνο είναι.
Παραγωγή
Το 1995, παράχθηκε για πρώτη φορά αντιυδρογόνο από μια ομάδα ερευνητών υπό την ηγεσία του Γουόλτερ Ουέλερτ στο CERN της Γενεύης. Το πείραμα έγινε στον δακτύλιο χαμηλής ενέργειας αντιπρωτονίων (Low Energy Anti-Proton Ring (LEAR)), όπου αντιπρωτόνια, που παράχθηκαν με έναν επιταχυντή σωματιδίων, εκτοξεύθηκαν σε συσσωματώματα ξένου. Όταν ένα αντιπρωτόνιο φθάνει κοντά σε έναν πυρήνα ξένου, ένα ζεύγος ηλεκτρονίου - ποζιτρονίου μπορεί να παραχθεί, και υπάρχει κάποια πιθανότητα το παραγόμενο ποζιτρόνιο να αιχμαλωτιστεί από το αντιπρωτόνιο και να σχηματιστεί έτσι ένα αντιάτομο αντιυδρογόνου. Η πιθανότητα να παραχθεί ένα αντιάτομο αντιυδρογόνου από ένα αντιπρωτόνιο ήταν μόλις 10-19, οπότε αυτή η μέθοδος δεν είναι κατάλληλη για την παραγωγή σημαντικών ποσοτήτων αντιυδρογόνου, όπως έδειξαν οι σχετικοί υπολογισμοί.
Δώρα Αντωνίου
Το 2002 βραβεύθηκε και τιμήθηκε από το «Ιδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Βασιλείου Μπότση» για το έργο της και την προσήλωση της στους κανόνες της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.
Αντιυδρογόνο
Παραγωγή
Το 1997 τα πειράματα του CERN αναπαράχθηκαν στο Φέρμιλαμπ (Fermilab) των ΗΠΑ, όπου ενα κάπως διαφορετικό κεντρικό συμπέρασμα για τη διαδικασία εντοπίστηκε : Και τα δυο πειράματα κατέληξαν σε υψηλής ενέργειας («θερμά») αντιάτομα αντιυδρογόνου, που ήταν ακατάλληλα για λεπτομερή μελέτη. Επομένως στο CERN κατασκευάστηκε ο επιβραδυντής αντιπρωτονίων με σκοπό να υποστηρίξει τις προσπάθειες παραγωγής χαμηλής ενέργειας («ψυχρά») αντιάτομα αντιυδρογόνου, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για δοκιμές των θεμελιωδών συμμετριών.
Δώρα Αντωνίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Αντιυδρογόνο
Παραγωγή
Τα χαμηλής ενέργειας («ψυχρά») αντιάτομα αντιυδρογόνου που συντέθηκαν ως τότε είχαν μία σχετικά υψηλή θερμοκρασία (λίγες χιλιάδες Κέλβιν) και έτσι χτυπούσαν στα τοιχώματα της πειραματικής συσκευής και συνεπώς εξαϋλώνονταν. Σε ένα νέο πείραμα, η ομάδα ALPHA, που είναι η διάδοχη ομάδα της ομάδας ATHENA και της ομάδας ATRAP, προσπαθούσε να φτιάξει αντιυδρογόνο με αρκετά χαμηλή κινητική ενέργεια, ώστε επιβεβαιωθούν μαγνητικά.
Οι περισσότερες δοκιμές ακριβείας για τις ιδιότητες του αντιυδρογόνου μπορούν να γίνουν μόνο αν το αντιυδρογόνο παγιδευτεί, δηλαδή κρατηθεί σε ένα χώρο για ένα σχετικά μακρύ χρονικό διάστημα. Ενώ τα αντιάτομα αντιυδρογόνου (όπως και τα άτομα υδρογόνου) είναι ηλεκτρικά ουδέτερα, η περιστροφή (spin) τους παράγει μαγνητικές ροπές. Αυτές οι μαγνητικές ροπές αλληλεπιδρούν με ένα ανομοιογενές μαγνητικό πεδίο. Κάποια από τα αντιάτομα αντιυδρογόνου έλκονται σε ένα «μαγνητικό ελάχιστο». Ένα τέτοιο «μαγνητικό ελάχιστο» δημιουργείται με το συνδυασμό ενός κατόπτρου από πολυπολικά πεδία. Το αντιυδρογόνο μπορεί να παγιδευθεί από ένα τέτοιο «μαγνητικό ελάχιστο» (ελάχιστο Β) - παγίδα. Το Νοέμβριο του 2010, η ομάδα ALPHA ανακοίνωσε ότι παγίδεψε 38 αντιάτομα αντιυδρογόνου για χρονικό διάστημα περίπου ίσο με το 1/6 του δευτερολέπτου, από την ομάδα της συσκευής φυσικής λέιζερ αντιυδρογόνου (Antihydrogen Laser Physics Apparatus, ALPHA) του CERN. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που παγιδεύθηκε ηλεκτρικά ουδέτερη αντιύλη. Τον Ιούνιο του 2011, η ομάδα ALPHA ανακοίνωσε ότι αυτήν τη φορά παγίδεψε 309 αντιάτομα αντιυδρογόνου, μερικές φορές ως και για 1.000 δευτερόλεπτα. Μέχρι και 3 αντιάτομα αντιυδρογόνου παγιδεύθηκαν ταυτόχρονα.
Ένας σημαντικός στόχος στην έρευνα του αντιυδρογόνου δημοσιεύθηκε στις 7 Μαρτίου 2012, σύμφωνα με την οποία οι ερευνητές της ομάδας ALPHA εξερεύνησαν την εσωτερική δομή του αντιυδρογόνου προσαρμόζοντας τη συσκευή να χρησιμοποιήσει συντονισμένη ακτινοβολία μικροκυμάτων και να παγιδέψει μαγνητικά τα (παραγώμενα) αντιάτομα.
Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η μελέτη του αντιυδρογόνου μπορεί να βοηθήσει να χυθεί φως στο πρόβλημα ασυμμετρίας των βαρυονίων ή γιατί υπάρχει περισσότερη ύλη από ότι αντιύλη στο σύμπαν.
Ο μεγαλύτερος περιοριστικός παράγοντας στην παραγωγή αντιύλης είναι η διαθεσιμότητα των αντιπρωτονίων. Πρόσφατα δεδομένα που διατέθηκαν από το CERN, δείχνουν ότι όταν βρίσκονται σε πλήρη λειτουργία οι εγκαταστάσεις τους είναι ικανές να παράγουν 10.000.000 αντιπρωτόνια το λεπτό. Ακόμη και αν υποθέσουμε 100% μετατροπή τους σε αντιάτομα αντιυδρογόνου, θα χρειαστούν 100 δισεκατομμύρια χρόνια για την παραγωγή 1 γραμμαρίου, δηλαδή 1 mole, που αντιστοιχεί σε περίπου 6,023·1023 (αριθμός Αβογκάντρο) αντιάτομα αντιυδρογόνου.
Χαρακτηριστικά
Σύμφωνα με το θεώρημα CPT της σωματιδιακής φυσικής, τα αντιάτομα αντιυδρογόνου θα πρέπει να έχουν πολλά χαρακτηριστικά από αυτά που έχουν τα άτομα του κανονικού υδρογόνου. Για παράδειγμα θα πρέπει να έχουν την ίδια μάζα, την ίδια μαγνητική ροπή, τις ίδιες συχνότητες λήψης και εκπομπής (δείτε ατομική φασματοσκοπία, για λεπτομέρειες), μεταξύ τις διάφορες ατομικές κβαντικές καταστάσεις. Για παράδειγμα, τα διεγερμένα αντιάτομα αντιυδρογόνου αναμένεται να εκπέμπουν τα ίδια χρώματα που εκπέμπουν τα διεγερμένα άτομα του κανονικού υδρογόνου. Ακόμη, τα αντιάτομα αντιυδρογόνου πρέπει να έλκονται βαρυτικά από άλλα σωμάτια ύλης ή αντιύλης με μια δύναμη του ίδιου μέτρου με αυτή που έλκονται τα κοινά άτομα υδρογόνου. Αυτό δεν θα είναι σωστό στην περίπτωση που η αντιύλη είχε αρνητική βαρυτική μάζα, γεγονός που θεωρείται πολύ απίθανο, αν και αυτό δεν έχει ακόμη εμπειρικά διαψευσθεί.
Όταν ένα αντιάτομο αντιυδρογόνου έρχεται σε επαφή με την κοινή ύλη, εξαϋλώνεται γρήγορα. Το ποζιτρόνιο, που είναι ένα στοιχειώδες σωματίδιο εξαϋλώνεται με ένα ηλεκτρόνιο, με την υλοενέργεια και των δυο να απελευθερώνεται με τη μορφή ακτινοβολίας γ. Το αντιπρωτόνιο, από την άλλη, αποτελείται από αντικουάρκ που όταν συνδυάζονται με κουάρκ από νετρόνια ή πρωτόνια. Η εξαΰλωση των αντικουάρκ με κουάρκ καταλήγει σε υψηλής ενέργειας πιόνια. Αυτά τα πιόνια, με τη σειρά τους, μετατρέπονται γρήγορα με διάσπαση σε μιόνια, νετρίνα, ποζιτρόνια και ηλεκτρόνια. Αν τα αντιάτομα αντιυδρογόνου μπορούσαν να διαχυθούν σε τέλειο κενό, ωστόσο, θα μπορούσαν να επιβιώσουν επ' άπειρο.
Ως ένα αντιστοιχείο, αναμένεται να έχει ακριβώςε τις ίδιες ιδιότητες όπως το υδρογόνο, από κάθε άποψη. Για παράδειγμα, το αντιυδρογόνο αέριο, κάτω από κανονικές συνθήκες θα πρέπει να ενώνεται με το αντιοξυγόνο, για να σχηματίζει αντινερό.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Υδρογόνο Κατηγορία:Αντιύλη
Ηλεκτρονικός έλεγχος ευστάθειας
305px|thumb|right|Η ενδεικτική λυχνία του ESP στον πίνακα οργάνων. Το σύστημα Electronic Stability Programme ή επίσης Electronic Stability Control (ηλεκτρονικό πρόγραμμα ευστάθειας ή αντίστοιχα ηλεκτρονικός έλεγχος ευστάθειας), γνωστό συνήθως ως ESP, είναι ένα ηλεκτρονικό σύστημα ενεργητικής ασφάλειας των σύγχρονων αυτοκινήτων, που βελτιώνει την ευστάθειά τους κατά την οδήγηση.
Ιστορικό
thumb|right|370px|S600L V12, η κορυφαία έκδοση του Mercedes-Benz W140.
Οι πρώτες μελέτες για την ανάπτυξη ενός συστήματος πλήρους ελέγχου της ευστάθειας των αυτοκινήτων ξεκίνησαν το 1987 από την Mercedes-Benz και η μαζικής παραγωγής εφαρμογή του διαμορφώθηκε εν έτει 1992, σε συνεργασία με την Bosch. Συνολικά, πάνω από 40 μηχανικοί από την Mercedes-Benz και την Bosch εργάστηκαν εντατικά στο συγκεκριμένο πρότζεκτ. Τελικά προσφέρθηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 1995 στην Mercedes S-Class W140 με την ονομασία Elektronisches Stabilitäts programm (ESP). Κατά τους πρώτους μήνες, υπήρχε μόνο στα S600, σεντάν και κουπέ, ως στάνταρ. Τον Σεπτέμβριο του 1995, το ESP έγινε πλέον διαθέσιμο σε όλες τις εκδόσεις και τους κυβισμούς των sedan και coupé, ως προαιρετικό έξτρα. Με την εισαγωγή της διαδόχου Mercedes S-Class W220 το 1998, έγινε για πρώτη φορά στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις μοντέλου της Mercedes-Benz.
Σχεδόν αμέσως μετά, και για την ακρίβεια στα τέλη του 1995, η BMW, κατόπιν συνεργασίας με τις Bosch και ITT Automotive εισήγαγε το δικό της πρόγραμμα ενεργής ευστάθειας, με ονομασία DSC, Dynamic Stability Control στην BMW Σειρά 7 Ε38, ενώ και η Toyota εισήγαγε το δικής της εξέλιξης Vehicle Stability Control στο πολυτελές σεντάν Toyota Crown Majesta.
Η General Motors εξέλιξε ένα αντίστοιχο δικό της σύστημα, σε συνεργασία με την Delphi Corporation και στα μέσα του 1996 (έναρξη της σεζόν του 1997) το εισήγαγε υπό το όνομα «StabiliTrak», στα κορυφαία μοντέλα της Cadillac. Έγινε έτσι η πρώτη αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία που προσέφερε κάτι τέτοιο. Από το 1999, άρχισε να διαδίδεται και στις άλλες εταιρείες του ομίλου και έως το 2007 έγινε στάνταρ σε όλα τα SUV και πολυμορφικά van της General Motors που πωλούνται στις ΗΠΑ και στον Καναδά, εκτός (για λίγα έτη ακόμα) από ορισμένες εκδόσεις για εταιρικές πωλήσεις. Αν και τα περισσότερα μοντέλα της General Motors για την αμερικανική αγορά χρησιμοποιούν το όνομα «StabiliTrak», στις αγορές των άλλων ηπείρων η GM χρησιμοποιεί την ονομασία «Electronic Stability Control», με εξαίρεση το Saab 9-7X, στο οποίο αναφερόταν επίσημα ως «StabiliTrak». Το 2000, και η Ford εισήγαγε τη δική της εκδοχή, υπό το όνομα AdvanceTrac.
Διαθεσιμότητα και κόστος
Γενικότερα, αμέσως μετά την αλλαγή της χιλιετίας το ΕSΡ εξαπλώθηκε ραγδαία σε όλες τις αυτοκινητοβιομηχανίες και πρακτικώς μέχρι το 2010 είχε γίνει πλέον ιδιαίτερα σπάνιο να βρεθεί μοντέλο στην αγορά μοντέλο χωρίς αυτό, έστω και προαιρετικά. Κατά κανόνα, όταν ήταν έξτρα, προσφερόταν ως τμήμα ενός ακριβότερου επιπέδου εξοπλισμού ή ενός εξοπλιστικού πακέτου, μαζί με άλλα στοιχεία εξοπλισμού. Αντιθέτως, ήταν εξαιρετικά σπάνιο να υπήρχε ως ξεχωριστή προαιρετική επιλογή - αν πάντως συνέβαινε αυτό, το έξτρα κόστος συνήθως ήταν μόλις 250 δολάρια ΗΠΑ.
Τελικώς, έγινε υποχρεωτικό σε όλα τα καινούρια αυτοκίνητα στις ΗΠΑ ξεκινώντας από την έναρξη της σεζόν (model year) του 2012 και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 10ης Μαρτίου 2009, όλα τα νέα μοντέλα αυτοκινήτων και φορτηγών που ταξινομούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση έγινε υποχρεωτικό να φέρουν στάνταρ ESP από την 1η Νοεμβρίου 2011. Μια μεταβατική περίοδος για τις ταξινομήσεις τύπων οχημάτων που είχαν ήδη κυκλοφορήσει για πρώτη φορά στην ευρωπαϊκή αγορά ακόμα νωρίτερα ίσχυε έως τα τέλη Οκτωβρίου του 2014, αλλά έγινε υποχρεωτικό και σε αυτά από την 1η Νοεμβρίου 2014.
Λέσκοετς (Οχρίδα)
Το Λέσκοετς είναι ένα χωριό στον Δήμο Οχρίδας, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Ηλεκτρονικός έλεγχος ευστάθειας
Λειτουργία
Όλοι οι παραπάνω αισθητήρες ελέγχονται πλήρως από μία Κεντρική Ηλεκτρονική Μονάδα, η οποία διαρκώς επεξεργάζεται τις πληροφορίες που λαμβάνει και τις συγκρίνει με τις εντολές του οδηγού 25 φορές το δευτερόλεπτο. Με βάση τον συνδυασμό όλων αυτών των πληροφοριών, μπορεί να αντιληφθεί εγκαίρως αν υπάρχει απόκλιση μεταξύ των εντολών του οδηγού και της πορείας του οχήματος. Αν διαπιστώσει κίνδυνο εκτροπής από την επιθυμητή πορεία, τότε:
Λέσκοετς (Οχρίδα)
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 2595 κατοίκους.
Ηλεκτρονικός έλεγχος ευστάθειας
Ονομασίες
Συνήθως οι κατασκευαστές αυτοκινήτων και ιδιαίτερα οι όμιλοι κατασκευαστών, χρησιμοποιούν διαφορετικές ονομασίες για το σύστημα αυτό. Ακολουθεί ένας πλήρης κατάλογος όλων των πιθανών ονομάτων, ανάλογα με την εταιρεία ή και τον όμιλο:
Λέσκοετς (Οχρίδα)
Δημογραφία
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Ηλεκτρονικός έλεγχος ευστάθειας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων Κατηγορία:Εξοπλισμός ασφαλείας
Λέσκοετς (Οχρίδα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Οχρίδας Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2006-2007
Πηγές
Γυναικων 2006 2007 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2007
Νικόλαος Μαστορίδης
Ο Νικόλαος Μαστορίδης (αγγλικά : Nick Masters) ήταν ελληνοαμερικάνος πυγμάχος. Είχε συμμετάσχει με την ελληνική ολυμπιακή ομάδα στους Ολυμπιακούς του 1932.
Ο Μαστορίδης πήρε μέρος με τα Ελληνικά χρώματα στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1932 στο Λος Άντζελες. Ο Μαστορίδης έμενε στην Νέα Υόρκη και ενίσχυσε την εθνική ομάδα μαζί με κι άλλους ομογενείς αθλητές που διέμεναν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στους αγώνες και στην κατηγορία ελαφρών βαρέων βαρών αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο από τον Ιταλό Τζίνο Ρόσι που έπειτα κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο.
Ο Μαστορίδης αγωνίστηκε στην συνέχεια επαγγελματικά με την πυγμαχία από το 1934 έως το 1937 και σημείωσε συνολικά 16 νίκες και 10 ήττες.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι Κατηγορία:Αμερικανοί πυγμάχοι
Πάπας Βονιφάτιος Δ΄
Ο Βονιφάτιος Δ΄ (Papa Bonifacio IV, 550 - 8 Μαΐου 615) ήταν Πάπας από τις 25 Αυγούστου του 608 έως το θάνατό του το 615.
Το σημαντικότερο έργο του ήταν η, μετά την άδεια του αυτοκράτορα του Βυζαντίου, μετατροπή σε Εκκλησία του Πανθέου της Ρώμης και η μεταφορά σ΄ αυτή των οστών των Αγίων από τις κατακόμβες, κάτι που έγινε χρησιμοποιώντας 18 άμαξες.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 7ου αιώνα Βονιφάτιος Δ΄ Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Αμπού Νουβάς
Ο Αμπού Νουβάς αλ Χασάν μπεν Χανί αλ Χακαμί (756 – 814) γνωστός και ως Αμπού Νουβάς (αραβική γλώσσα: أبو نواس), ήταν διάσημος κλασικός Άραβας ποιητής.
Γεννήθηκε στην πόλη Αχβάζ της Περσίας, από Άραβα πατέρα και Περσίδα μητέρα και μελέτησε όλα τα είδη της Αραβικής ποίησης. Το πρόσωπο του μυθοποιήθηκε από τον λαό, και το όνομα του αναφέρεται πολλές φορές σε μύθους και θρύλους, όπως στις ιστορίες της συλλογής Χίλιες και Μια Νύχτες.
Έζησε επί της βασιλείας του χαλίφη Χαρούν αλ Ρασίντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άραβες συγγραφείς Κατηγορία:Παιδοφιλία στη λογοτεχνία Κατηγορία:ΛΟΑΤ Μουσουλμάνοι
Παγές
Οι Παγές ή Πηγές (Παγές κατά τη Δωρική διάλεκτο και Πηγές κατά την Αττική) ήταν αρχαία πόλη των Μεγαρέων χτισμένη στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου στη θέση του σημερινού παραθεριστικου οικισμού Αλεποχώρι. Αποτελούσαν το βόρειο επίνειο των Μεγάρων. Μεταξύ του 460 και 459 π.Χ. οι Μεγαρείς συμμάχησαν με την Αθήνα και οι Αθηναίοι εκμεταλεύτηκαν το λιμάνι για να αποκτήσουν πρόσβαση στον Κορινθιακό κόλπο. Η παρουσία των Αθηναίων στην Μεγαρίδα ήταν η κύρια αιτία για την έναρξη μιας σειράς συγκρούσεων μεταξύ των Πελοποννησιών και των αθηναίων που αναφέρονται ως Πρώτος Πελοποννησιακός Πόλεμος. Οι συγκρούσεις αυτές έληξαν το 446 π.Χ με την υπογραφή τριακονταετούς ειρήνης μεταξύ των αντιμαχόμενων. Με την συνθήκη ειρήνης η Αθήνα υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από τα λιμάνια των Μεγάρων Παγές και Νίσαια τα οποία ξαναπέρασαν πάλι στους Μεγαρείς. Οι Παγές το 193 π.Χ. έγιναν μέρος της Αχαϊκής Συμπολιτείας μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση το 146 π.Χ. Ο Περιηγητής Παυσανίας αναφέρει την ύπαρξη αξιόλογου χάλκινου αγάλματος της Αρτέμιδος Σωτείρας
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Μεγαρίδα Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεγαρίδας
ΕΛΕΠΑΠ
Η Ελληνική Εταιρία Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Προσώπων (ΕΛΕΠΑΠ) είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, φιλανθρωπικό σωματείο ειδικώς αναγνωρισμένο από το κράτος - ιδρύθηκε από ιδιώτες το 1937 με τη συμπαράσταση του Ιδρύματος Εγγύς Ανατολή, του υπουργείου Κρατικής Υγιεινής και του Ροταριανού Ομίλου Αθηνών και είναι το πρώτο ιδιωτικό ίδρυμα για την περίθαλψη, την θεραπεία, την εκπαίδευση την αποκατάσταση παιδιών με κινητικές αναπηρίες από λίγων ημερών έως 16 ετών και από το 1987 και για την επαγγελματική αποκατάσταση για ενήλικες από 18 και άνω.
Η ΕΛΕΠΑΠ παρακολουθεί, συμμετέχει και συνεισφέρει στις διεθνής εξελίξεις συμμετέχοντας ως ενεργό μέλος στη Διεθνή Εταιρεία Αποκατάστασης, Rehabilitation International, στο τμήμα της στην Ευρωπαϊκή Ένωση RI ECA που είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Forum EDF και στην Ευρωπαϊκή Εταιρεία Ανάλυσης Βάδισης για Ενήλικους και Παιδιά (European Society of Movement Analysis for Adults and Children - ESMAC). Διαρκής στόχος είναι η στενή συνεργασία με όλους τους αρμόδιους φορείς –Κυβέρνηση, Υπουργεία, Αυτοδιοίκηση, Κοινωνικούς παράγοντες- και η ενημέρωση και ευαισθητοποίησή τους για άμεσες, δίκαιες και αποτελεσματικές θέσεις στα προβλήματα των παιδιών με κινητική αναπηρία.
Η ΕΛΕΠΑΠ έχει περιθάλψει περισσότερα από 100.000 παιδιά με κινητική αναπηρία (Εγκεφαλική παράλυση, ορθοπαιδικές και νευρολογικές παθήσεις) υποστηρίζοντας το κάθε βήμα εξέλιξης, ακόμα και στην ενήλικη ζωή τους. 1000 παιδιά σε ημερησία βάση σε πανελλαδικό επίπεδο συμμετέχουν στα θεραπευτικά, συμβουλευτικά και εκπαιδευτικά προγράμματα της ΕΛΕΠΑΠ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Γυγαία της Μακεδονίας
Η Γυγαία ήταν κόρη του Αμύντα Α' της Μακεδονίας και αδερφή του Αλεξάνδρου Α' της Μακεδονίας. Δώθηκε για γάμο από τον αδερφό της, στον Πέρση στρατηγό Βουβάρη. Ο Ηρόδοτος αναφέρει επίσης έναν γιο του Βουβάρη και της Γυγαίας, που ονομάζεται Αμύντας Β', ο οποίος αργότερα έλαβε την πόλη Αλαβάνδα της Καρίας από τον Ξέρξη Α' της Περσίας (486-465).
Υπάρχει επίσης μια άλλη Γυγαία, δεύτερη σύζυγος του Αμύντα Γ' της Μακεδονίας, του οποίου ο γιος, Μενέλαος, δολοφονήθηκε από τον ετεροθαλή αδελφό του, Φίλιππο Β ' της Μακεδονίας, το 347 π.Χ..
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αργεαδών
Οικία - Μουσείο Λέιτον
right|thumb|300px|Οικία - Μουσείο Λέιτον
Η Οικία – Μουσείο Λέιτον (Leighton House Museum) είναι η πρώην κατοικία και το εργαστήριο του διάσημου Άγγλου ζωγράφου της βικτωριανής εποχής Λόρδου Φρέντερικ Λέιτον (Lord Frederic Leighton, 1830 – 1896). Βρίσκεται στις παρυφές του Χόλαντ Παρκ (Holland Park) στην περιοχή Κένσινγκτον του Λονδίνου. Είναι ένα από τα πιο αξιόλογα λονδρέζικα κτίσματα της βικτωριανής εποχής κατά τον 19ο αιώνα.
Η κατοικία του Λέιτον, επί της Οδού Χόλαντ Παρκ αριθ. 12 (Holland Park Road, 12), σχεδιάστηκε το 1864 από τον Άγγλο αρχιτέκτονα George Aitchison (1825 – 1910). Είναι ένα από τα χαρακτηριστικά λονδρέζικα κτίρια, κατασκευασμένο με κόκκινα τούβλα από το Σάφολκ (Suffolk) της Αγγλίας. Η κατασκευή επεκτάθηκε προς την ανατολική πλευρά του στα 1869 – 1870, αλλά συνέχισε να επεκτείνεται από τον ίδιο αρχιτέκτονα σε όλο το διάστημα των επόμενων 30 ετών.
Η σπουδαιότερη προσθήκη στο κτίριο έγινε με την κατασκευή στα 1877 – 79 της αριστουργηματικής «Αραβικής Αίθουσας» (Arab Hall), με σκοπό να στεγάσει την περίφημη συλλογή από ισλαμικά κεραμικά πλακίδια (tiles), που είχε συγκεντρώσει ο Λέιτον στα πολλά ταξίδια του στη Μέση Ανατολή. Κάποια από αυτά έχουν χαραγμένα αποσπάσματα από το Κοράνι. Το σχέδιο του Αitchison για την κατοικία του Λέιτον βασίστηκε στο ανάκτορο της Τσίζα (La Zisa) στο Παλέρμο της Σικελίας. Η διακόσμηση σ’ όλες τις επιφάνειες των τοίχων έχει γίνει με εκατοντάδες κεραμικά πλακίδια του 16ου και 17ου αιώνα, προερχόμενα κυρίως από τη Δαμασκό της Συρίας. Τα πλακίδια στο διάδρομο (passage) της Αραβικής Αίθουσας είναι φιλοτεχνημένα από το διάσημο κεραμίστα Ουίλλιαμ ντε Μόργκαν (William de Morgan, 1839 – 1917)). To 1895, ο Aitchison πρόσθεσε την Πινακοθήκη.
Μετά το θάνατο του Λέιτον το 1896, όλα τα υπάρχοντα της κατοικίας πουλήθηκαν, μαζί με 1000 περίπου σχέδια του ζωγράφου, τα περισσότερα από τα οποία αγοράστηκαν από την Εταιρεία Καλών Τεχνών (Fine Art Society).
Ανάμεσα στις μόνιμου χαρακτήρα συλλογές του μουσείου, που βρίσκονται στην αίθουσα υποδοχής στον κάτω όροφο, περιλαμβάνονται έργα τέχνης ζωγράφων της Προραφαηλιτικής Αδελφότητας (Pre-Raphaelite Brotherhood), όπως των Τζων Έβερετ Μιλαί (1829 – 1896), Έντουαρντ Μπερν – Τζόουνς (1833 – 1898) και Τζωρτζ Φρέντερικ Ουώτς (1817 – 1904). Εκτίθενται επίσης 81 ελαιογραφίες του ίδιου του Λέιτον, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι ελληνικού περιεχομένου πίνακες «Η πάλη του Ηρακλή με το Θάνατο για το σώμα της Άλκηστης» (1869 – 71) και «Η Κλυταιμνήστρα παρακολουθεί από τα τείχη του Άργους τα φωτανάματα που θα αναγγείλουν την επιστροφή του Αγαμέμνονα» (περ. 1874).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στο Λονδίνο
Κοκκινοσκουφίτσα
Κοινή πλοκή
Η Κοκκινοσκουφίτσα είναι ένα κορίτσι που πρέπει να μεταφέρει ένα καλάθι με τρόφιμα στην άρρωστη γιαγιά του. Στο δάσος συναντάει έναν λύκο ο οποίος με πονηριά μαθαίνει πού μένει η γιαγιά. Ο λύκος φτάνει πριν από την Κοκκινοσκουφίτσα στο σπίτι, εξαπατά και την γιαγιά ότι είναι δήθεν η εγγονή της και την καταβροχθίζει. Η Κοκκινοσκουφίτσα βρίσκει τον λύκο στο κρεβάτι μεταμφιεσμένο ως γιαγιά, και με τη σειρά της καταβροχθίζεται κι αυτή.
Ορφέας Ζάχος
Ο Ορφέας Ζάχος (1934- 2021) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1957 και στον κινηματογράφο το 1961.
Κοκκινοσκουφίτσα
Η εκδοχή του Σαρλ Περώ
Η παλαιότερη γραπτή εκδοχή του παραμυθιού είναι το "Le Petit Chaperon Rouge, που εμφανίστηκε στη συλλογή των παραμυθιών Τα παραμύθια της μητέρας χήναςτου Σαρλ Περώ στα 1697. Η εκδοχή του Περώ είναι πολύ πιο σύντομη από την μεταγενέστερη των αδελφών Γκριμ και δεν έχει ευτυχισμένο τέλος. Ο Περώ ολοκληρώνει την αφήγηση με μια σαφή ηθική εξήγηση:Η εκδοχή του παραμυθιού του Περώ, η οποία συμπεριλαμβάνει τα ηθικά συμπεράσματα, μεταφράστηκε στα ιταλικά από τον Κολόντι το 1875 και περιλαμβάνονται στη συλλογή του I racconti delle fate.
Ορφέας Ζάχος
Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών στις 19 Δεκεμβρίου 2021 και έμενε στην Κυψέλη μόνος.Η σορος του αποτεφρώθηκε κατά επιθυμία του.
Κοκκινοσκουφίτσα
Η εκδοχή των Αδελφών Γκριμ
Τον 19ο αιώνα οι αδελφοί Γκριμ παρουσίασαν δύο γερμανικές εκδοχές του παραμυθιού όπως τους τις αφηγήθηκαν η Jeanette Hassenpflug (1791–1860) και η Marie Hassenpflug (1788–1856). Οι Γκριμ μετέτρεψαν μία από τις δύο εκδοχές στη κύρια ιστορία, και την δεύτερη σε συνέχειά της. Η πρώτη, με τον τίτλο Rotkäppchen είχε συμπεριληφθεί στην πρώτη έκδοση της συλλογής τους Kinder - und Hausmärchen (Παιδικά και σπιτικά παραμύθια, 1812). Σε αυτή την εκδοχή, το κορίτσι και η γιαγιά της σώθηκαν από έναν κυνηγό, που ενδιαφερόταν για το δέρμα του λύκου. Στη δεύτερη ιστορία, η Κοκκινοσκουφίτσα και η γιαγιά της, χάρη στην εμπειρία που αποκτήθηκε με τον πρώτο λύκο, κατάφεραν να εξαπατήσουν και να σκοτώσουν τον άλλον.
Η έκδοση του Ίταλο Καλβίνο
Η ψεύτικη γιαγιά ((La finta nonna) είναι ο τίτλος μιας παλιάς ιταλικής εκδοχής του παραμυθιού και μεταγράφεται, μεταξύ άλλων, από τον Ίταλο Καλβίνο στη συλλογή του Fiabe italiane (Ιταλικά παραμύθια). Σε αυτή την εκδοχή, το κορίτσι πηγαίνει να βρει τη γιαγιά, αλλά στη θέση της στο κρεβάτι βρίσκει μία δράκαινα. Το κορίτσι αντιλαμβάνεται ότι αυτή δεν είναι η γιαγιά του, και με την πονηριά καταφέρνει να βγάλει από το σπίτι τη δράκαινα και να την ρίξει στο ποτάμι.
Φιλοτελισμός
Το 1975, αφιερώθηκε στην Κοκκινοσκουφίτσα ένα γραμματόσημο πολύχρωμο και με εγκοπές, από την την ιταλική Δημοκρατία με ονομαστική αξία L. 100.
Κατά το 2004, η εικόνα έχει αναπαραχθεί σε γραμματόσημο, πολύχρωμο, και με εσοχή, με ονομαστική αξία 100 €, που εκδόθηκε από τη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου, στις 20 Αυγούστου του ίδιου έτους, αφιερωμένη στην "Παραμύθια". Στην ίδια σειρά ανήκουν επίσης γραμματόσημα που απεικονίζουν τους Χαίνσελ και Γκρέτελ, τον ο Πινόκιο και τον Παπουτσωμένο Γάτο και τον pac man
Σημειώσεις
Κατηγορία:Παραμύθια των Αδελφών Γκριμ Κατηγορία:Παραμύθια του Σαρλ Περώ
Id (Unix)
Το <tt>id</tt> είναι πρόγραμμα των λειτουργικών συστημάτων τύπου Unix που τυπώνει το αναγνωριστικό του χρήστη (User identifier) ή της ομάδας (Group identifier) του λογαριασμού στον οποίο εκτελείται το ίδιο το πρόγραμμα. Για παράδειγμα, αν η εντολή <tt>id</tt> εκτελεστεί από τη χρήστη <tt>alice</tt>:
Ο λογαριασμός υπερχρήστη (root) έχει UID ίσο με 0:
Το εργαλείο <tt>whoami</tt> μπορεί να αντικατασταθεί πλήρως από το <tt>id</tt>, όταν αυτό μπορεί να δείχνει το όνομα του χρήστη:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Unix
Βορράς και Νότος (μυθιστόρημα)
Βορράς και Νότος (αγγλικός τίτλος: North and South) είναι μυθιστόρημα της Αγγλίδας Ελίζαμπεθ Γκάσκελ. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά σε συνέχειες από τον Σεπτέμβριο του 1854 και εκδόθηκε σε αναθεωρημένη έκδοση σε βιβλίο το 1855. Ο τίτλος του μυθιστορήματος αντικατοπτρίζει το κύριο θέμα του: η έντονη αντίθεση μεταξύ της ζωής σε μια αγγλική βιομηχανική πόλη στο βόρειο τμήμα της χώρας και της ειδυλλιακής ζωής στο νότο.
Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στη φανταστική βιομηχανική πόλη Μίλτον στη βικτωριανή Αγγλία, με φόντο τη Βιομηχανική Επανάσταση. Το έργο είναι κοινωνικό μυθιστόρημα που παρουσιάζει τη ζωή σε μια βιομηχανική πόλη κατά τη διάρκεια της εκβιομηχάνισης και ταυτόχρονα ένα ρομαντικό μυθιστόρημα που περιγράφει τις συναισθηματικές περιπέτειες της ηρωίδας.
Η Ελίζαμπεθ Γκάσκελ βάσισε την απεικόνιση του βιομηχανικού Μίλτον στο Μάντσεστερ, το κέντρο της βρετανικής βιομηχανίας κλωστοϋφαντουργίας εκείνη την εποχή, όπου ζούσε με τον σύζυγό της ουνιταριανό πάστορα Ουίλιαμ Γκάσκελ. Η συγγραφέας είχε αναπτύξει φιλανθρωπική δράση και γνώριζε από πρώτο χέρι τη δεινή θέση των εργατών, τις δύσκολες συνθήκες της καθημερινής ζωής  και τα προβλήματα υγείας από τα οποία υπέφεραν οι εργάτες του Μάντσεστερ.
Ο αρχικός τίτλος του μυθιστορήματος ήταν Μάργκαρετ Χέιλ, από τον κύριο χαρακτήρα του. Ωστόσο, ο Ντίκενς, στο περιοδικό του οποίου δημοσιεύθηκε, επέμεινε να αλλάξει ο τίτλος σε Βορράς και Νότος.
Υπόθεση
Η Μάργκαρετ συγκλονίζεται από την αντίθεση ανάμεσα στο ειδυλλιακό αγροτικό περιβάλλον του Χέλστοουν ή το κομψό Λονδίνο και τη βρώμικη, γεμάτη ατμοσφαιρική ρύπανση βιομηχανική πόλη, αλλά επίσης και από την καλή κοινωνία του Μίλτον, που αποτελείται από πλούσιους ιδιοκτήτες κλωστοϋφαντουργείων, τους οποίους η περήφανη Μάργκαρετ δεν θεωρεί κοινωνικά ίσους της. Γι' αυτήν, ένας κατασκευαστής ανήκει στην ίδια κατηγορία με έναν έμπορο. Έχει έντονη αντιπαράθεση από την πρώτη συνάντηση με τον αυτοδημιούργητο βιομήχανο Τζον Θόρντον, φίλο του κ. Μπελ και νέο μαθητή του πατέρα της, ο οποίος γοητεύεται, αλλά επειδή γνωρίζει τη γνώμη της γι' αυτόν, δεν πιστεύει ότι έχει πιθανότητες επιτυχίας.
Η Μάργκαρετ γίνεται φίλη με την εργάτρια Μπέσυ Χίγκινς, κόρη του συνδικαλιστή Νίκολας Χίγκινς, η οποία πάσχει από ανίατη πνευμονική νόσο λόγω της δουλειάς σε εργοστάσια από μικρή ηλικία. Μέσω αυτής της φιλίας αποκτά μια βαθύτερη εικόνα των συνθηκών διαβίωσης της εργατικής τάξης.
Οργανωμένοι από τον Χίγκινς, οι εργάτες της πόλης κατεβαίνουν σε απεργία ζητώντας αύξηση μισθών. Καθώς κανείς δεν είναι διατεθειμένος να υποχωρήσει, η απεργία διαρκεί για εβδομάδες και οι απεργοί λιμοκτονούν. Η Μάργκαρετ προσπαθεί να ανακουφίσει τα δεινά τους, ωστόσο αυτό την φέρνει σε αντίθεση με τον Θόρντον και τους άλλους εργοστασιάρχες, που δεν καταλαβαίνουν τη βοήθειά της.
Όταν οι πεινασμένοι εργάτες ανακαλύπτουν ότι ο Θόρντον έχει φέρει εργάτες από την Ιρλανδία, η κατάσταση κλιμακώνεται και ακολουθούν ταραχές. Και πάλι η Μάργκαρετ προσπαθεί να μεσολαβήσει και μπαίνει ανάμεσα στον Θόρντον και το εξαγριωμένο πλήθος, μια πέτρα που προοριζόταν για τον Θόρντον τη χτυπά στο κεφάλι. Το ξέσπασμα της βίας τερματίζει την εξέγερση και την απεργία. Ο Θόρντον, ενθαρρυμένος από το γεγονός ότι η Μάργκαρετ τον έσωσε, της κάνει πρόταση γάμου την επόμενη μέρα, κάτι που η αλαζονική Μάργκαρετ απορρίπτει, καθώς εξακολουθεί να πιστεύει ότι δεν είναι κύριος. μικρογραφία|250x250εσ|Άποψη του Μάντσεστερ, πίνακας του Ουίλιαμ Ουάιλντ (1852) Η Μπέσυ Χίγκινς πεθαίνει και σύντομα η κατάσταση της μητέρας της Μάργκαρετ, που ήταν άρρωστη για πολύ καιρό, επιδεινώνεται ραγδαία. Ο γιος της οικογένειας, ο Φρέντερικ, ο οποίος ζει στην Ισπανία και καταζητείται στην Αγγλία για συμμετοχή σε ανταρσία σε πλοίο - γι' αυτό οι Χέιλ δεν αναφέρουν την ύπαρξή του, έρχεται κρυφά στο Μίλτον για να δει τη μητέρα του πριν πεθάνει. Καθώς η Μάργκαρετ τον συνοδεύει πίσω στο τρένο για το Λονδίνο, ο Θόρντον τους βλέπει και νομίζει ότι είναι ο εραστής της. Λίγο πριν ο Φρέντερικ επιβιβασθεί στο τρένο, τον αναγνωρίζει ο Λέοναρντς, που γνωρίζει ότι υπάρχει αμοιβή για την παράδοσή του. Ακολουθεί συμπλοκή, ο Λέοναρντς πέφτει από την πλατφόρμα, αλλά στη συνέχεια σηκώνεται και εξαφανίζεται. Ο Φρέντερικ καταφέρνει και παίρνει το τρένο για το Λονδίνο.
Λίγο αργότερα, ο Λέοναρντς βρίσκεται νεκρός. Δεδομένου ότι υπήρχαν μάρτυρες της συμπλοκής που αναγνώρισαν τη Μάργκαρετ, ανακρίνεται από έναν αστυνομικό επιθεωρητή. Η Μάργκαρετ, που δεν γνωρίζει αν ο αδερφός της έχει καταφέρει να φύγει από τη χώρα και φοβάται για την ασφάλειά του, αρνείται ότι βρέθηκε στο σταθμό. Ο αστυνομικός την απειλεί με δημόσια αντιπαράθεση με τους μάρτυρες, στην οποία πρέπει να παρουσιάσει άλλοθι. Ο Θόρντον είναι ειρηνοδίκης και ξέρει ποιος φταίει για το ατύχημα, αλλά κλείνει την υπόθεση λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Η Μάργκαρετ νιώθει ότι έχει χάσει το σεβασμό το ενδιαφέρον του, αλλά δεν μπορεί να δώσει εξηγήσεις για τις πράξεις της, καθώς καλύπτει τον αδερφό της. Μόνο τότε συνειδητοποιεί ότι είναι ερωτευμένη μαζί του.
Άνεργος μετά την απεργία, ο Νίκολας Χίγκινς ενθαρρύνεται από τη Μάργκαρετ να κάνει αίτηση στον Θόρντον που τον επαναπροσλαμβάνει. Στην περίοδο που ακολουθεί, οι δύο άντρες έρχονται πιο κοντά και κατανοούν τη θέση του άλλου.
Εν τω μεταξύ, ο Θόρντον παλεύει όλο και περισσότερο με οικονομικές δυσκολίες. Επειδή δεν μπόρεσε, λόγω της απεργίας, να ανταποκριθεί στις δανειακές του υποχρεώσεις τελικά αναγκάζεται να κλείσει το εργοστάσιο. Μαθαίνει από τον Χίγκινς ότι ο άντρας με τον οποίο είδε τη Μάργκαρετ στον σιδηροδρομικό σταθμό ήταν στην πραγματικότητα ο αδερφός της.
Τα συναισθήματα της Μάργκαρετ για τον Θόρντον έχουν αλλάξει τελείως από όταν υποθέτει ότι δεν ενδιαφέρεται γι' αυτήν. Όταν ο Θόρντον βρίσκεται για δουλειές στο Λονδίνο, βλέπονται για πρώτη φορά μετά από σχεδόν ένα χρόνο. Η συνάντηση είναι λίγο στενάχωρη. Η Μάργκαρετ μαθαίνει για τις οικονομικές δυσκολίες του και προσφέρεται να του δανείσει χρήματα, κάνοντάς το να ακούγεται σαν επιχειρηματική πρόταση. Ο Θόρντον συνειδητοποιεί ότι τα αισθήματά της απέναντί ​​του έχουν αλλάξει και της προτείνει ξανά γάμο, που αυτή τη φορά η Μάργκαρετ δέχεται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανική λογοτεχνία Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Τζέμπελ Ουεϊνάτ
Το Όρος (Τζέμπελ) Ουεϊνάτ (αραβικά : جبل العوينات) είναι οροσειρά της Αφρικής στα σύνορα Αιγύπτου Λιβύης και Σουδάν και μοιράζεται ανάμεσα στις τρεις χώρες. Η μεγαλύτερη κορυφή του ονομάζεται "Αίν Ντουά" και βρίσκεται στη Λιβυκή πλευρά. Έχει υψόμετρο 618 μέτρα με νεφελώδης γιγάντιους ογκόλιθους που έχουν μειωθεί σε ύψος λόγω της διάβρωσης. Το Ουεϊνάτ έχει μια όαση, με πηγάδια, θάμνους και γρασίδι. Η περιοχή είναι σημαντική για τα προϊστορικά ευρήματα, πετρογλυφικά, που αναφέρθηκαν πρώτη φορά από τον Αιγύπτιο εξερευνητή Αχμέτ Πασά Χασανέιμ ο οποίος το 1923 ανακάλυψε τα πετρογλυφικά και διέσχισε τα πρώτα 40 χλμ του βουνού χωρίς να φθάσει στο τέλος τους. Τα πετρογλυφικά χαραγμένα σε ψαμμίτη από τους Βουσμάνους είναι ορατά, και αντιπροσωπεύουν λιοντάρια, καμηλοπαρδάλεις , στρουθοκάμηλους , γαζέλες , αγελάδες και λίγες ανθρώπινες φιγούρες.
Το δυτικό τμήμα του ορεινού όγκου αποτελείται από γρανίτη, τοποθετημένα σε σχήμα δακτυλίου διαμέτρου 25 χλμ, που λήγει σε τρεις κοιλάδες (ξεροπόταμων) προς τα δυτικά, που ονομάζεται Καρκούρ Χαμίντ, Καρκούρ Ιντρίς και Καρκούρ Ιμπραήμ. Το ανατολικό τμήμα του αποτελείται από ψαμμίτη, που καταλήγει στο Καρκούλ Ταλ. Στην Καρκούλ Μούρ υπάρχει μια μόνιμη όαση. Στο τμήμα ψαμμίτη τέσσερα οροπέδια αναδύονται από το επίπεδο της γύρω έρημου το οροπέδιο Χασανείν, το οροπέδιο Ιταλία και άλλο ανώνυμο οροπέδιο. Το υψηλότερο σημείο του Ουεϊνάτ βρίσκεται στην κορυφή του οροπεδίου Ιταλία.
Πηγές
Κατηγορία:Βουνά της Αιγύπτου Κατηγορία:Βουνά της Λιβύης Κατηγορία:Βουνά του Σουδάν Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Πάπας Βονιφάτιος Ε΄
Ο Βονιφάτιος Ε΄ (Bonifacio V, ... - 25 Οκτωβρίου 625) ήταν Πάπας από τις 23 Δεκεμβρίου του 619 έως το θάνατό του το 625. Συνέβαλε σημαντικά στον εκχριστιανισμό της Αγγλίας. Πέθανε στις 25 Οκτωβρίου του 625.
Uniq
Το uniq είναι εργαλείο του Unix, το οποίο δέχεται ένα αρχείο κειμένου και στην έξοδό του εμφανίζει συνεχόμενες όμοιες γραμμές σαν μια γραμμή. Αποτελεί πρόγραμμα-φίλτρο και συνήθως χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με την έξοδο από την εντολή sort. Μπορεί επίσης να εμφανίσει μόνο τις πολλαπλές γραμμές (με την επιλογή <tt>-d</tt>), ή να προσθέσει τον αριθμό των φορών που εντοπίστηκε κάθε γραμμή (με την επιλογή <tt>-c</tt>).
Πάπας Βονιφάτιος Ε΄
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 7ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Uniq
Παράδειγμα: Εμφανίζει μια λίστα με τις γραμμές ενός αρχείου, ταξινομημένη ανάλογα με τον αριθμό που εμφανίζεται κάθε γραμμή:
Η παραπάνω χρήση του uniq συνηθίζεται σε σενάρια κελύφους που βασίζονται σε διαδοχικές εντολές με ανακατεύθυνση (pipelines).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Unix
Βιοεπιστήμες
Μερικές βιοεπιστήμες ασχολούνται με ειδικότερες μορφές ζωής. Π.χ. η ζωολογία είναι η μελέτη των ζώων, ενώ η βοτανική είναι η μελέτη των φυτών. Κάποιες άλλες εστιάζουν σε πλευρές κοινές σε όλες ή τις περισσότερες μορφές ζωής, όπως η ανατομία και η γενετική. Υπάρχουν και περιοχές μελέτης των τεχνολογικών προόδων που αφορούν ζωντανούς οργανισμούς, όπως είναι η βιολογική μηχανική. Μια άλλη σημαντική, αν και ειδικότερη βιοεπιστήμη είναι αυτή που αφορά την κατανόηση του νου – η νευροεπιστήμη.
Οι βιοεπιστήμες βοηθούν στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής και στην επιμήκυνσή της. Βρίσκουν εφαρμογή στην υγεία, στη γεωργία, στην ιατρική, στη βιομηχανία τροφίμων και στη φαρμακευτική βιομηχανία.
Υπάρχει σημαντική αλληλοεπικάλυψη πολλών εκ των περιοχών μελέτης των βιοεπιστημών.
Η βιολογία και οι κλάδοι της
Η βιολογία είναι ένα μεγάλο γνωσιακό πεδίο, που αποτελείται από πολλούς κλάδους και ειδικότητες. Ωστόσο, παρά την ευρύτητά της, υπάρχουν ορισμένες γενικές υποκείμενες ενοποιητικές αρχές που διέπουν όλη τη βιολογική έρευνα και γνώση, θεμελιώνοντάς την ως ενιαία και συνεκτική επιστήμη. Η βιολογία αναγνωρίζει το κύτταρο ως τη βασική μονάδα της ζωής, τα γονίδια ως τη βασική μονάδα της κληρονομικότητας, και την εξέλιξη των ειδών ως τη διαδικασία που προωθεί τη σύνθεση και τη δημιουργία νέων ειδών. Σήμερα είναι επίσης κατανοητό ότι όλοι οι οργανισμοί επιβιώνουν καταναλώνοντας και μετασχηματίζοντας ενέργεια, ρυθμίζοντας έτσι το εσωτερικό τους ώστε να διατηρούν σταθερές συνθήκες εκεί. Οι κυριότεροι κλάδοι της βιολογίας είναι οι εξής:
Η ιατρική και οι κλάδοι της
Η ιατρική και η νοσηλευτική είναι η κατεξοχήν εφαρμοσμένες επιστήμες και σύνολο τεχνικών και μεθόδων που αφορούν τη διάγνωση, τη θεραπεία/αντιμετώπιση και την πρόληψη ασθενειών. Συμπεριλαμβάνει τη φροντίδα υγείας. Η βιοϊατρική είναι ο κλάδος που τη συνδέει με τη βιολογία και ορίζεται ως βιοεπιστήμη. Σχετίζεται με την ικανότητα του ανθρώπινου οργανισμού να αντεπεξέρχεται στο περιβαλλοντικό στρες. Αντιθέτως, οι βιοϊατρικές επιστήμες είναι ένα σύνολο εφαρμοσμένων επιστημών που χρησιμοποιούν γνώσεις των βιοεπιστημών για να αναπτύξουν τεχνολογίες και μεθόδους, οι οποίες μπορούν να εφαρμοσθούν στη φροντίδα υγείας ή στη Δημόσια Υγεία. Παραδείγματα βιοϊατρικών επιστημών είναι η ιατρική μικροβιολογία, η κλινική ιολογία, η κλινική και γενετική επιδημιολογία και η βιοϊατρική τεχνολογία ή βιοϊατρική μηχανική. Ωστόσο, η παθοφυσιολογία, καθώς ερμηνεύει τους μηχανισμούς της φυσιολογίας που λειτουργούν σε παθολογικές διεργασίες, μπορεί να θεωρηθεί ως βασική επιστήμη ή ως κλάδος της ιατρικής. Παραθέτουμε και μερικούς κλασικούς κλάδους της ιατρικής (με αλφαβητική σειρά):
Νέοι σχετικώς κλάδοι της ιατρικής είναι, μεταξύ άλλων, η αθλητιατρική, που ασχολείται με την αντιμετώπιση τραυμάτων και παθήσεων των αθλητών, και η εντατικολογία, που ασχολείται με την υποστήριξη ζωής και την αντιμετώπιση σοβαρών καταστάσεων στις μονάδες εντατικής θεραπείας.
Νεοφυείς κλάδοι και πεδία μελέτης
thumb|upright|Τμήματα του εγκεφάλου που συμμετέχουν σε μια [[συγκινησιακή πειρατεία φόβου από οπτικό ερέθισμα.]] Νέοι κλάδοι εμφανίσθηκαν τις λίγες τελευταίες δεκαετίες, κυρίως εξαιτίας της προόδου της τεχνολογίας σε σχετικούς τομείς. Μερικά από τα νέα πεδία είναι αρκετά καινοτόμα και ρηξικέλευθα. Ο παρακάτω κατάλογος δίνει κάποιους νεοφυείς κλάδους και πεδία μελέτης:
thumb|upright|Η σφήκα [[Encarsia formosa ήταν ένας από τους πρώτους οργανισμούς που χρησιμοποιήθηκαν ως βιολογικά εντομοκτόνα.]] thumbnail|right|upright|[[Μαγνητική τομογραφία της κεφαλής με ανάμιξη διαφορετικών σημάτων (η μύτη και το μέτωπο εμφανίζονται στο πίσω μέρος).]]
Πολυχρόνης Πολυχρονίδης
Ο '''Πολυχρόνης Ι. Πολυχρονίδης''' (23 Φεβρουαρίου 1907 — 1 Νοεμβρίου 1985) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Χανίων για 45 χρόνια, από το 1932 μέχρι και το 1977 (με εξαίρεση τις περιόδους που η Βουλή δεν λειτουργούσε, λόγω δικτατοριών ή Κατοχής). Διετέλεσε γενικός διοικητής Κρήτης και πολλές φορές υπουργός. Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα στο Κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου και την τελείωσε στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Σοφοκλή Βενιζέλου και του Γεωργίου Παπανδρέου.
Η ζωή του
Γεννήθηκε το 1907 στα Χανιά της Κρήτης με καταγωγή από τα Ροδωπού Κισσάμου.
Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ήταν μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων.
Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής Χανίων με το Κόμμα Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1932 στη θέση του εκλιπόντος εξαδέλφου του, επίσης βουλευτή, Πολυχρόνη Δ. Πολυχρονίδη. Εκλεγόταν συνεχώς μέχρι και το 1977.
Κατά την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά εκτοπίστηκε στη Νάξο. Κατά τη γερμανική κατοχή, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και συνελήφθη από τους ναζιστές.
Από το 1948 έως το 1950, επί κυβερνήσεων Θεμιστοκλή Σοφούλη και Αλέξανδρου Διομήδη, διετέλεσε γενικός διοικητής Κρήτης. Στις εκλογές του 1950, 1951 και 1952 εκλέχθηκε βουλευτής Χανίων με την ΕΠΕΚ του στρατηγού Πλαστήρα. Στις κυβερνήσεις του Κέντρου των ετών 1950—1952, διετέλεσε υφυπουργός Εμπορίου από τις 27 Οκτωβρίου 1951 ως τις 11 Οκτωβρίου 1952. Στις εκλογές του 1956 και 1958 ακολούθησε τον Σοφοκλή Βενιζέλο, ενώ το 1961 πρωτοστάτησε στην ενότητα των δημοκρατικών δυνάμεων και τη δημιουργία της Ενώσεως Κέντρου, με την οποία επανεκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 1961, 1963 και 1964.
Στις κυβερνήσεις του Γεωργίου Παπανδρέου, χρημάτισε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας από τις 8 Νοεμβρίου 1963 ως τις 30 Δεκεμβρίου 1963, υπουργός Δικαιοσύνης από τις 17 Φεβρουαρίου 1964 ως τις 16 Οκτωβρίου 1964, και υπουργός Δημοσίας Τάξεως από τις 16 Οκτωβρίου 1964 μέχρι την Αποστασία και την ανατροπή της κυβέρνησης στις 15 Ιουλίου 1965.
Για τελευταία φορά εκλέχθηκε βουλευτής στις πρώτες εκλογές μετά τη Μεταπολίτευση, το 1974, με την Ένωση Κέντρου—Νέες Δυνάμεις (μετέπειτα ΕΔΗΚ). Το 1979, μετά από συνάντηση με τον Ανδρέα Παπανδρέου, προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ, όπου παρέμεινε έως το θάνατό του.
Πέθανε από οξύ πνευμονικό οίδημα την 1η Νοεμβρίου του 1985, σε ηλικία 78 ετών. Με τα καλύτερα λόγια μίλησαν για τον Πολυχρόνη Πολυχρονίδη και το έργο του ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης.
Στην αυλή του Πνευματικού Κέντρου των Χανίων—του οποίου υπήρξε ο εμπνευστής—στήθηκε αργότερα ο ανδριάντας του.
Ο Πολυχρόνης Πολυχρονίδης, στην μακρόχρονη πολιτική παρουσία του, αναγνωρίστηκε για τη σεμνότητα, το πολιτικό ήθος του, τη συνεπή θέση του στην δημοκρατική παράταξη, αλλά και για τη σημαντική προσφορά του σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.
Ως γενικός διοικητής Κρήτης την πολυτάραχη περίοδο 1948—1950, εισηγήθηκε και επέβαλε πολιτική κατευνασμού και ειρήνευσης, γεγονός που απέτρεψε την συνέχιση της ένοπλης ανταρτικής δράσης και την εκτόνωση των παθών στην Κρήτη.
Ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας υπέγραψε την πρώτη άδεια σύνδεσης της Κρήτης με φέρυ μπόουτ, αλλά και την ίδρυση της Σχολής Εμποροπλοιάρχων Χανίων.