cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εσουατίνι
Επικοινωνίες και μεταφορές
thumb|200px|left|MR8 Εθνική Οδός πριν από το Μπιγκ Μπεντ (Big Bend), στο Εσουατίνι Τον Απρίλιο του 2009 η ΕΕ συμπεριέλαβε τη χώρα στον κατάλογο με τους αερομεταφορείς που απαγορεύεται να εκτελούν πτήσεις προς τα 27 κράτη μέλη, για λόγους ασφαλείας. Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά και οι δρόμοι δεν προστατεύονται με συρματοπλέγματα, όπως στη γειτονική Νότια Αφρική, με αποτέλεσμα οι οδηγοί να βρίσκονται σε τακτά χρονικά διαστήματα αντιμέτωποι με τα κοπάδια που βόσκουν χωρίς ανθρώπινη επιτήρηση.
Διοικητική διαίρεση
Το Εσουατίνι χωρίζεται σε 4 συνοικίες και περαιτέρω σε 58 Tinkhundla. Οι τέσσερις συνοικίες είναι οι Χνόχο, Μανζίνι, Σισελουένι και Λουμπόμπο. Η πρωτεύουσα βρίσκεται στη συνοικία Χνόχο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη
Ipredict
Το ipredict είναι μια αγορά πρόβλεψης στη Νέα Ζηλανδία η οποία προσφέρει ανταλλαγές προβλέψεων σχετικά με τα τρέχοντα γεγονότα, τα πολιτικά θέματα και τα οικονομικά ζητήματα. Το ipredict ανήκει από κοινού στο τμήμα Μελέτης του Ανταγωνισμού και των Κανονισμών του Ινστιτούτου της Νέας Ζηλανδίας και του Πανεπιστημίου Victoria του Ουέλλινγκτον. Η ιστοσελίδα ξεκίνησε στις 9 Σεπτεμβρίου 2008.
Το σύστημα ipredict είναι μια αγορά πρόβλεψης η οποία επιτρέπει στα μέλη να διαπραγματεύονται συμβάσεις (να παίρνουν «θέσεις») σχετικά με το εάν θα συμβούν ή δεν θα συμβούν μελλοντικά γεγονότα. Οι συμβάσεις έχουν κριτήρια κρίσης τα οποία καθορίζουν το πώς θα διευθετηθούν. Για παράδειγμα, μια σύμβαση θα μπορούσε να ονομαστεί «Θα υπάρξει ένας / μια Πρωθυπουργός μετά την επόμενη γενική εκλογή». Άλλες εκδηλώσεις περιλαμβάνουν οικονομικές προβλέψεις, όπως «Ο δείκτης της αγοράς του χρηματιστηρίου της Νέας Ζηλανδίας θα κλείσει το ίδιο ή υψηλότερα την Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου, από ότι η τιμή κλεισίματος της Πέμπτης 6 Δεκεμβρίου». Το ipredict διευκολύνει τις ανταλλαγές μεταξύ των μελών, αλλά δεν συμμετέχει το ίδιο στην διαπραγμάτευση.
Συμβάσεις
Το ipredict παρέχει μια ευρεία ποικιλία συμβάσεων συμπεριλαμβανομένων πολλών μετοχών πολιτικής της Νέας Ζηλανδίας, εκλογές σε άλλες χώρες συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Αυστραλίας, της Βρετανίας, της Ιαπωνίας, της Γερμανίας, της Βραζιλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας. Επίσης παρέχει αγορές για τα αποτελέσματα της χρηματοοικονομικής αγοράς, τους οικονομικούς δείκτες στη Νέα Ζηλανδία και άλλες ηγετικές διεθνείς οικονομίες. Υπάρχουν επίσης μετοχές οι οποίες σχετίζονται με τις διεθνείς σχέσεις και την επιστήμη και τεχνολογία. Ο καθένας είναι ελεύθερος να δημιουργήσει μια πρόταση για μια μετοχή στον τόπο δημόσιας συζήτησης του δικτυακού τόπου.
Τέλη
Το ipredict χρεώνει ένα τέλος συναλλαγών 0,0035 $ ανά διαπραγματεύσιμη μετοχή (35 λεπτά ανά 100 διαπραγματεύσιμες μετοχές). Το τέλος συναλλαγών είναι με ανώτατο όριο στο 5 % οποιασδήποτε ακαθάριστης αξίας μετρητών της συναλλαγής και με ανώτατο όριο 5 $ ανά μήνα ανά χρήστη. Υπάρχει ένα τέλος 1,75 % στις καταθέσεις πιστωτικών καρτών. Οι χρήστες μπορούν επίσης να πραγματοποιήσουν μια τραπεζική κατάθεση η οποία δεν επισύρει κάποιο τέλος. Υπάρχει ένα τέλος απόσυρσης του 2 % ή 2 $ (όποιο από τα δύο είναι μεγαλύτερο) το οποίο επιβάλλεται σε αναλήψεις, αλλά μόνο ένας έμπορος έχει θετικά κέρδη στο ipredict.
Το 2011 το ipredict πρότεινε ένα μηνιαίο τέλος λογαριασμού 2,50 $ καθώς και ένα τέλος εγγραφής 2,50 $, ωστόσο αυτά τα σχέδια εγκαταλείφθηκαν μετά από μια αρνητική απόκριση από τους εμπόρους.
Νομικό καθεστώς και τεχνικά προβλήματα
Το 2012 ο δικτυακός τόπος χτυπήθηκε από μια σειρά από τεχνικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να λειτουργεί με κατά πολύ μειωμένες ταχύτητες και να τεθεί εκτός λειτουργίας για αρκετές ημέρες σε ένα χρόνο σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις. Αυτό προκάλεσε εμπορικά προβλήματα στο ipredict για τη συμφωνία του με το Exceltium (οι πιο επιτυχημένοι σύμβουλοι επιχειρήσεων και δημοσίων σχέσεων της Νέας Ζηλανδίας).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νέα Ζηλανδία
Μαχάρης
Ο Μαχάρης, απεβ. 65 π.Χ. από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών ήταν πρίγκιπας τού Πόντου, που διαδέχθηκε τον πατέρα του Μιθριδάτη ΣΤ΄ στο βασίλειό του, το οποίο είχε ελαττωθεί, τη δεύτερη φορά από τον Ρωμαίο Λ Λ. Μουρένα το 80 π.Χ., και είχε αυτό περιοριστεί στον Κιμμέριο Βόσπορο.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της αδελφής του Λαοδίκης.
Το 73 π.Χ. ο πατέρας του, έπειτα από την ήττα του στην Κύζικο, ζήτησε ενισχύσεις από τον Μαχάρη, ο οποίος τότε είχε με επάρκεια. Δύο έτη μετά τις επαναλαμβανόμενες καταστροφές τού Μιθριδάτη ΣΤ΄, οι οποίες ήταν πάρα πολλές για να παραμείνει πιστός στον πατέρα του, ο Μαχάρης έστειλε πρεσβεία στον Ρωμαίο στρατηγό Λ. Λ. Λούκουλλο με δώρο ένα χρυσό στέμμα και ζήτησε να γίνει δεκτός ως σύμμαχος της Ρώμης. Αυτό έγινε αμέσως δεκτό από τον Λούκουλλο· ως ένδειξη της ελικρίνειάς του ο Μαχάρης προμήθευσε τον στρατηγό με εφόδια και τον συνέδραμε στην πολιορκία της Σινώπης. Όταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄, αν και ηττήθηκε από τον Πομπήιο, αποφάσισε να βαδίσει με τον στρατό του στον Βόσπορο και να ανανεώσει τον πόλεμο εκεί, ο Μαχάρης αμέσως συνειδητοποίησε τις συνέπειες, που θα είχε η αποστασία του. Όταν το 65 π.Χ. έμαθε, πως πλησίαζε ο πατέρας του, διέφυγε στην πόλη της Χερσονήσου, όπου αφού ζήτησε απελπισμένα συγχώρεση, αυτοκτόνησε.
Ο Δίων Κάσσιος ωστόσο αναφέρει, πως αφού ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ τον εξαπάτησε, ότι δέχεται τη συγγνώμη του και θα είναι ασφαλής, μετά τον εκτέλεσε.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Ιωάννης του Ραντάτσο
Ο Ιωάννης του Ραντάτσο ή Ιωάννης Β΄ της Αραγωνίας (Giovanni d'Aragona, 1317 - 7 Απριλίου 1348) ήταν δούκας του Ραντάτσο, των Αθηνών και των Νέων Πατρών (1338 - 1348), κόμης της Μάλτας και αντιβασιλιάς της Σικελίας (1342 - 1348). Ο Ιωάννης του Ραντάτσο ήταν ο τέταρτος υιός του Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας και της Ελεονώρας του Ανζού, τρίτης κόρης του Βασιλιά της Νεαπόλεως Καρόλου Β΄ και της Μαρίας της Ουγγαρίας.
Βιογραφία
Ο Ιωάννης του Ραντάτσο ήταν ο πιο ισχυρός ευγενής της Σικελίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αδελφού του Πέτρου Β΄ της Σικελίας και του ανιψιού του Λουδοβίκου της Σικελίας. Όταν απεβίωσε ο αδελφός του Πέτρος Β΄ (1342), ανέλαβε την αντιβασιλεία και την κηδεμονία του Λουδοβίκου, υιού του Πέτρου Β΄. Την εποχή του έγινε πάπας ο Κλήμης ΣΤ΄ (1242) και αποφάσισε μπροστά στον Οθωμανικό κίνδυνο να συμφιλιωθεί με τους Καταλανούς και να διακόψει οριστικά τον πόλεμο που είχε ξεκινήσει ο προκάτοχος του Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ με τους αφορισμούς. Ο πάπας ανέθεσε στον Λατίνο πατριάρχη και την σύναψη ειρήνης ανάμεσα στους Καταλανούς και στον Γκωτιέ ΣΤ΄ του Μπριέν. Η Οθωμανική εκστρατεία που ακολούθησε απέτυχε αλλά οι Καταλανοί επέστρεψαν στους κόλπους της παπικής εκκλησίας.
Μπόρεσε και κράτησε την ειρήνη κατά τη διάρκεια της αντιβασιλείας του, αν και υποστήριζε τη μερίδα των Καταλανών έναντι των ευγενών της Σικελίας. Έτσι όρισε τον Καταλανό Μπλάσκο Β΄ ντ' Αλαγκόνα ως διάδοχό του. Απεβίωσε το 1348 κατά τη διάρκεια της Επιδημίας Πανώλους και ετάφη στον Καθεδρικό της Κατάνης, δίπλα στον πατέρα του. Μετά το θάνατό του ξέσπασε πόλεμος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Καισάρεια, κόρη του Πέτρου κόμη της Καλταμπελότα και είχε τέκνα:
Γαστρεντερικό σύστημα
Το γαστρεντερικό σύστημα είναι ένα από τα βασικότερα ανατομικά συστήματα του οργανισμού, τόσο του ανθρώπου όσο και των ζώων. Βασικός του ρόλος είναι η δίοδος, πέψη, χρήση και αποβολή της τροφής.
Τα τμήματα του γαστρεντερικού συστήματος
Στον άνθρωπο ξεκινά ουσιαστικά από το στόμα και καταλήγει στον πρωκτό. Περιλαμβάνει τα εξής τμήματα: Στο γαστρεντερικό σύστημα τοποθετούνται και τα ακόλουθα όργανα (κυρίως διότι βρίσκονται στην κοιλία):
Με τον όρο γαστρεντερικός σωλήνας ή πεπτικός σωλήνας εννοούμε το στομάχι, το λεπτό και το παχύ έντερο (ενίοτε και τον οισοφάγο).
Η προετοιμασία
Η λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος ξεκινά λίγο πριν τη πρόσληψη τροφής. Όταν ο εγκέφαλος σχεδιάζει να φάει ο οργανισμός στο άμεσο μέλλον το γαστρεντερικό σύστημα ετοιμάζεται, οι αδένες προετοιμάζουν τις εκκρίσεις τους, ενώ οι σιελογόνοι τις αρχίζουν.
Αφού η τροφή εξασφαλιστεί μπροστά στον οργανισμό εισέρχεται στο στόμα με δαγκωνιές, εκτός από τον άνθρωπο. Εκεί τα μπροστινά δόντια αποσπούν από την τροφή ένα κομμάτι ενώ τα πίσω τη συνθλίβουν με περιοδικές κινήσεις. Ταυτόχρονα, η τροφή αναδεύεται με το σάλιο που εκκρίνεται από τους σιελογόνους αδένες. Το σάλιο σκοτώνει μερικά μικρόβια, ξεκινά τη διαδικασία της πέψης μερικών βασικών συστατικών, διαδικασία η οποία συμμετέχει και στην αίσθηση της γεύσης, και λιπαίνει την τροφή για κατάποση. Η γεύση ταυτοποιεί τις θρεπτικές ουσίες και στέλνει τις πληροφορίες κατευθείαν στο στομάχι, του οποίου το νευρικό σύστημα ρυθμίζει κατάλληλα με ποιον τρόπο θα επεξεργαστεί την τροφή. Μία άλλη λειτουργία είναι ο έλεγχος της καταλληλότητας της τροφής, η οποία αν είναι επικίνδυνη ή μπαγιάτικη αποβάλλεται με συσπάσεις της γλώσσας και αν χρειαστεί του στομάχου. Με το μάσημα η τροφή παίρνει μορφή κατάλληλη για κατάποση, συμπαγής, μαλακή και ρευστή.
Η κατάποση
Ακολουθεί η κατάποση, η γλώσσα σπρώχνει τη μασημένη τροφή προς τα ενδότερα. Η μασημένη τροφή διοχετεύεται στον οισοφάγο. Στον άνθρωπο λόγω της ανατομίας του λαιμού του το στόμα οδηγεί στον οισοφάγο και στην τραχεία. Η επιγλωττίδα αναλαμβάνει να φράξει την τραχεία αποτρέποντας να οδηγηθεί εκεί η τροφή η οποία θα έπνιγε τον άνθρωπο. Αυτός είναι ο λόγος που συστήνεται να μη μιλάμε όταν τρώμε. Αν η τροφή έχει επεξεργαστεί σωστά θα κατέβει ομαλά στο στομάχι. Η διαδικασία της κατάποσης υποβοηθάται από μυϊκές συσπάσεις του οισοφάγου, είναι δυνατό ένας άνθρωπος να καταπιεί ανάποδα.
Στο στομάχι
Μετά από αυτό η τροφή φτάνει στο στομάχι και περνά από ένα στενό άνοιγμα. Αυτό το άνοιγμα, το οποίο ελέγχεται από ένα μυϊκό δακτύλιο, είναι υπεύθυνο για τη ροή του στομαχικού υγρού εκτός του στομαχιού προς τον οισοφάγο. Η μη φυσιολογική λειτουργία της μπορεί να οδηγήσει σε καούρες, ενώ αποδυναμώνεται με το κάπνισμα. Επιτρέπει τη ροή προς τον οισοφάγο στα ρεψίματα, δηλαδή απελευθέρωση αερίων που δημιουργήθηκαν κατά την πέψη στο στομάχι, και στον εμετό που συμβαίνει όταν το στομάχι κρίνει την τροφή αχώνευτη ή επικίνδυνη για την υγεία. Σε μερικά θηλαστικά η ροή της τροφής στον οισοφάγο επιτρέπεται και ανάποδα για αναμάσηση, η τροφή αποθηκεύεται σχεδόν αμάσητη στο στομάχι και όταν ο οργανισμός μπορεί να ασχοληθεί με τη σύνθλιψή της την επαναφέρει στο στόμα για περαιτέρω μάσηση, όπως στην αγελάδα.
Το στομάχι διασπά την τροφή μηχανικά και χημικά και την αποθηκεύει, δεδομένου ότι η χώνεψη είναι πιο αργή και πιο ομαλή από άποψη ταχύτητας διαδικασία από την κατανάλωση τροφής. Στο στομάχι εκκρίνεται υδροχλωρικό οξύ, ένα πολύ δραστικό οξύ που σκοτώνει όλα σχεδόν τα μικρόβια και πάρα πολλά κύτταρα του ίδιου του στομαχιού. Υπολογίζεται ότι περίπου 100000 κύτταρα την ημέρα πεθαίνουν στα εσωτερικά τοιχώματα του στομαχιού, ενώ δημιουργούνται άλλα τόσα για να τα αναπληρώσουν. Εκτός από το οξύ εκκρίνονται και πολλές άλλες ουσίες που συμβάλλουν συνολικά στη διάσπαση μερικών μακρομορίων. Ταυτόχρονα, το στομάχι συσπάται ασυνείδητα αναδεύοντας το στομαχικό υγρό και συμβάλλοντας στην περαιτέρω διάσπασης της τροφής, ώστε να γίνει σχεδόν υγρή. Η διαδικασία που θα ακολουθήσει το στομάχι (εκκρίσεις που θα γίνουν, ρυθμός συσπάσεων και άλλα) εξαρτώνται από την τροφή που καταναλώθηκε, σκοπός είναι η μέγιστη δυνατή απορρόφηση θρεπτικών ουσιών.
Στο έντερο
Αργότερα, η τροφή περνάει στο δωδεκαδάκτυλο, μέσω του σφιγκτήρα του πυλωρού. Καθώς διέρχεται από το δωδεκαδάκτυλο στο ρευστό εκκρίνονται η χολή και παγκρεατικά πεπτικά υγρά, τα οποία διασπούν σε όσο το δυνατόν απλούστερες τις θρεπτικές ουσίες. Ακολουθεί το υπόλοιπο λεπτό έντερο. Η τροφή πλέον διασπασμένη διυλίζεται μέσα από τις πτυχώσεις του εντέρου τις λάχνες, και από εκεί περνάει στην πυλαία φλέβα. Ταυτόχρονα, στο έντερο υπάρχουν πολλά μικρόβια, τα οποία συμβιούν φυσιολογικά μέσα στο έντερο. Αυτά τα μικρόβια ελέγχονται από το ανοσοποιητικό σύστημα, ώστε να μην κινδυνεύσει ο οργανισμός. Ο ρόλος τους είναι να συνθέτουν θρεπτικές ουσίες που δε μπορεί ο οργανισμός, όπως η ερσέχια κόλι η οποία παράγει τη βιταμίνη Β12 στο ανθρώπινο έντερο, και να ανταγωνίζονται άλλους βλαβερούς οργανισμούς για τους οποίους ο οργανισμός δε μπορεί να αμυνθεί τόσο αποτελεσματικά. Η απορρόφηση της τροφής γίνεται σταδιακά κατά μήκος του εντέρου, περίπου εφτά μέτρα.
Οι ουσίες που μεταπήδησαν στην πυλαία φλέβα οδηγούνται κατευθείαν στο συκώτι, το οποίο ρυθμίζει την ποσότητα των θρεπτικών ουσιών στο αίμα, άρα και σε ολόκληρο τον οργανισμό. Για παράδειγμα ρυθμίζει τη γλυκόζη στο αίμα. Αποθηκεύει τις θρεπτικές ουσίες, τις επεξεργάζεται για να παραγάγει άλλες θρεπτικές ουσίες ή άλλες ορμόνες και εκκρίσεις, και αποθηκεύει κάποιες άλλες. Με αυτόν τον τρόπο το συκώτι συμβάλλει στη χημική ισορροπία του αίματος και γενικά του οργανισμού.
Ό,τι δε χωνεύεται στο λεπτό έντερο μεταπηδά στο παχύ με την ειλεοκολπική βαλβίδα. Στο παχύ έντερο γίνεται η απορρόφηση υγρών, όπως του νερού. Επιπλέον, το παχύ έντερο φιλοξενεί και αυτό πολλά μικρόβια. Τελικά, αυτά που μένουν στερεοποιούνται, γίνονται κόπρανα και οδηγούνται στο κόλον, όπου αποβάλλονται κατά βούλησιν. Είναι πιθανό σε ορισμένες περιπτώσεις να παραχθούν αέρια, κυρίως από τα μικρόβια τα οποία αποβάλλονται και αυτά. Μαζί με τα κόπρανα αποβάλλονται και πολλά μικρόβια του εντέρου.
Το αποτέλεσμα
Τελικά, το σύστημα εξασφαλίζει στον οργανισμό από την τροφή του θρεπτικές ουσίες για αρκετό καιρό προκειμένου να ικανοποιήσει τις ανάγκες του. Ο μεταβολισμός δεν ολοκληρώνεται με το πεπτικό σύστημα, αλλά συνεχίζεται στο κάθε κύτταρο του οργανισμού με τη διαδικασία του καταβολισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα Κατηγορία:Συστήματα οργάνων Κατηγορία:Μεταβολισμός
Δήμος Σολυγείας
Ο Δήμος Σολυγείας ήταν δήμος του νομού Κορινθίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κορινθίων. Έδρα του ήταν το Σοφικό. Στα όριά του περιλαμβάνονταν οι πρώην Κοινότητες Αγγελοκάστρου και Κόρφου, καθώς και ο οικισμός του Αμονίου. Συνόρευε δυτικά με το Δήμο Σαρωνικού, νότια με τους Δήμους Επιδαύρου και Μιδέας του Νομού Αργολίδος και ανατολικά και βόρεια περιβρεχόταν απ' το Σαρωνικό κόλπο.
Το όνομα του Δήμου προήλθε απ' την αρχαία πολίχνη Σολυγεία, μια ιστορική κώμη της ανατολικής Κορινθίας, στα παράλια της οποίας διαδραματίστηκε μια από τις σφοδρότερες μάχες του Πελοποννησιακού Πολέμου, το 424 π.Χ. Τα ερείπια της Σολυγείας ανακαλύφθηκαν το 1957 απ' τον αρχαιολόγο Νικόλαο Βερδελή, βάσει των περιγραφών που δίνει ο ίδιος ο Θουκυδίδης στην "Ιστορία" του.
Δήμος Σολύγειας 1834-1914
Ο τέως Δήμος Σολυγείας, που ήταν ένας απ' τους πρώτους Δήμους της Ελληνικής επικράτειας, συστάθηκε με το β.δ. της 28ης Απριλίου 1834, είχε τότε 1.529 κατοίκους και έδρα το Σοφικό. Το 1840 προσαρτήθηκαν στο Δήμο Σολυγείας: το Αγγελόκαστρο, ο Κόρφος, η Αλμυρή, το Γαλατάκι, το Κατακάλι, το Ρυτό, ο Άγιος Ιωάννης και ο λιμένας του Αμονίου. Ο Δήμος διοικήθηκε από 10 Δημάρχους, με πρώτο τον Α. Νόρδα (1835-1841) και τελευταίο το Δημήτριο Π. Μερτίκα (1899-1914). Ο τέως Δήμος Σολυγείας καταργήθηκε το 1912, με το νόμο ΔΝΖ' (4057) "Περί Δήμων και Κοινοτήτων" και διασπάστηκε σε Κοινότητες. Λόγω των Βαλκανικών Πολέμων, καταργήθηκε οριστικά το Φεβρουάριο του 1914, μαζί με όλους τους παλαιούς Δήμους της χώρας.
Δήμος Σολύγειας 1999-2010
Με το νόμο 2539/1997 και το πρόγραμμα «Ι. Καποδίστριας», δημιουργείται ο νέος Δήμος Σολυγείας, τα εδαφικά όρια του οποίου αποτελούν μερική ανασύσταση του τέως Δήμου. Έδρα του Δήμου είναι το Σοφικό, ενώ στα όριά του περικλείονται πλέον το Αγγελόκαστρο, ο Κόρφος και ο οικισμός του Αμονίου. Πρώτος Δήμαρχος Σολυγείας εξελέγη το 1998 ο Ιωάννης Ν. Γκεζερλής, ο οποίος παρέμεινε στο αξίωμα έως το 2006. Σημερινός Δήμαρχος Σολυγείας είναι ο Αθανάσιος Δημ. Τούσουλης, ο οποίος θα είναι και ο τελευταίος Δήμαρχος του ιστορικού αυτού Δήμου. Με το Σχέδιο Καλλικράτης του 2010, ο Δήμος Σολυγείας συγχωνεύεται πλέον, μαζί με τους Δήμους Σαρωνικού, Τενέας και Άσσου-Λεχαίου, στο διευρυμένο Δήμο Κορινθίων.
Διοικητική διαίρεση του δήμου Σολυγείας
Ο δήμος περιλάμβανε 3 δημοτικά διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Μιλτιάδης Ιατρίδης
Ο Μιλτιάδης Ιατρίδης (ή Μίλτων Ιατρίδης) (1906 - 18 Φεβρουαρίου 1960) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.
Γεννήθηκε στο Σοφικό Κορινθίας, τον τόπο καταγωγής της μητέρας του, Σοφίας. Ο πατέρας του, Βασίλειος Ιατρίδης, καταγόταν απ' τον Πύργο Ηλείας και ασκούσε το επάγγελμα του επιθεωρητή της Μέσης Εκπαίδευσης. Μετά την ολοκλήρωση των εγκυκλίων σπουδών του, ο Μ. Ιατρίδης εισήλθε το 1921 στη Στρατιωτική Σχολή των Ναυτικών Δοκίμων και αποφοίτησε ως μάχιμος σημαιοφόρος στις 26 Ιανουαρίου 1926. Από τότε υπηρέτησε κυρίως στα υποβρύχια. Δεκατρία χρόνια αργότερα, στις 10 Φεβρουαρίου 1939, προβιβάστηκε στο βαθμό του πλωτάρχη. Από τη θέση αυτή και με τη συνακόλουθη ανάληψη του αξιώματος του κυβερνήτη του, γηραιού τότε, υποβρυχίου «Παπανικολής», συνέβαλε τα μέγιστα στον αγώνα εναντίον του Άξονα.
Στις 24 Δεκεμβρίου 1940, το υποβρύχιο «Παπανικολής» επιτέθηκε εναντίον μεγάλης ιταλικής νηοπομπής στην Αδριατική Θάλασσα και κατόρθωσε να βυθίσει στα Στενά του Οτράντο τρία ιταλικά οπλιταγωγά, συνολικού βάρους 25.000 τόνων, που μετέφεραν όπλα, πολεμοφόδια και εν γένει πολεμικό υλικό στα παράλια της Αλβανίας, για να ενισχυθούν οι ιταλικές μονάδες που προσπαθούσαν να νικήσουν τους Έλληνες. Για το κατόρθωμά του αυτό, ο κυβερνήτης Μ. Ιατρίδης προβιβάστηκε άμεσα σε αντιπλοίαρχο επ' ανδραγαθία και του απονεμήθηκε το «Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας», στις 30 Δεκεμβρίου 1940.
Μετά την Απελευθέρωση διετέλεσε Διοικητής Αρχιπελάγους (1944-1945), Διοικητής Στολίσκου Βορείου Αιγαίου (1947), καθώς και Διοικητής της Ναυτικής Ακαδημίας (1948). Κατά τα έτη 1950-1951, επιστάτησε στις επισκευές του ιταλικού καταδρομικού «Ευγένιος της Σαβοΐας», που είχε δοθεί, τότε, στην Ελλάδα ως πολεμική αποζημίωση και μετονομάστηκε «Έλλη».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Χρυσό Αριστείο Ανδρείας
ΦΚ Κολωνία
Η ΦΚ Κολωνία (γερμανικά: 1. FC Köln) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα της Γερμανίας με έδρα την Κολωνία και ιδρύθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1948 από τη συγχώνευση των τοπικών συλλόγων Kölner BC 01 και SpVgg Sülz 07. Παρ' ότι ιδρύθηκε ως αμιγώς ποδοσφαιρικό σωματείο, στην πορεία ανέπτυξε και άλλα τμήματα όπως χάντμπολ και πινγκ-πονγκ.
Οι τίτλοι
Η ΦΚ Κολωνία έχει κατακτήσει 3 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γερμανίας και 4 φορές το Κύπελλο Γερμανίας. Το 1986 έφτασε μέχρι τον (τότε διπλό) τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, αλλά απώλεσε το τρόπαιο από τη Ρεάλ Μαδρίτης, χάνοντας στη Μαδρίτη με 5-1 και επικρατώντας με 2-0 στη ρεβάνς, που διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου λόγω τιμωρίας της έδρας της.Στον πάγκο της ομάδας διακρίθηκαν ιδιαίτερα οι Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι,Χάνες Βαϊσβάιλερ (νταμπλ το 1978),Ρίνους Μίχελς και Κρίστοφ Ντάουμ.
Κύπελλο Γερμανίας
Αξιοσημείωτοι ποδοσφαιριστές
Μεγάλοι ποδοσφαιριστές έχουν φορέσει τη φανέλα της, όπως οι: Χανς Σέφερ, Μπερντ Κούλμαν, Χάνες Λερ, Καρλ-Χάιντς Σνέλινγκερ, Βόλφγκανγκ Όβερατ, Χάιντς Φλόε, Ντίτερ Μίλερ, Χέρμπερτ Τσίμερμαν, Κλάους Φίσερ, Μπερντ Σούστερ, Τόνι Γούντκοκ, Χάραλντ (Τόνι) Σούμαχερ, Τόνι Πόλστερ, αδελφοί Κλάους και Τόμας Άλοφς, Πιέρ Λιτμπάρσκι, Τόμας Χέσλερ, Μπόντο Ίλγκνερ, Λούκας Ποντόλσκι, Μόρτεν Όλσεν, Χένρικ Άντερσεν, Ράινερ Μπόνοφ, Στέφαν Ένγκελς, Πάουλ Στάινερ, Γιούργκεν Κόλερ, Χέρμπερτ Νόιμαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1948 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948
Ίχναι
μικρογραφία|Νόμισμα των Ιχνών, που χρονολογείται μεταξύ 479-465 π.Χ. Η Ίχναι ή Ίχνες (αρχαία ελληνικά: Ἴχναι) ήταν αρχαία πόλη της Βοττιαίας στη Μακεδονία κοντά στο Θερμαϊκό κόλπο και στον ποταμό Λουδία, δίπλα από την σημερινή πόλη Κουφάλια. Χτίστηκε από τους αρχαίους Μακεδόνες κατά τον Hazlitt, αν και οι Ιχναίοι εμφανίζονται ανεξάρτητοι στην επιγραφή. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο, σε συνδυασμό με την Πέλλα.
Η Ίχναι ονομαζόταν πόλις με την αστική έννοια στον Ηρόδοτο (7.123.3) και με την πολιτική έννοια σε μια αποσπασματική και αχρονολόγητη συνθήκη μεταξύ της πόλης και της Δίκαιας. Νομίσματα Ιχναίων, που χρονολογούνται στο 520-480 π.Χ., φέρουν ταύρο και τροχό με μισοφέγγαρες πλευρικές ράβδους και κατηγοριοποιούνται στον Θρακομακεδονικό τύπο. Σύμφωνα με τον Μόγκενς Χέρμαν Χάνσεν, οι Ίχνες μπορεί να ήταν αρχικά ένας οικισμός της νότιας Παιονίας, που ήδη στους αρχαϊκούς χρόνους δέχτηκε μια εισροή νότιων Ελλήνων αποίκων. Μετά τη μακεδονική κατάκτηση, προστέθηκαν άποικοι από το Παλαιό βασίλειο και Ιχναίοι μπορεί να συμμετείχαν στον μακεδονικό αποικισμό της Αμφίπολης. Δύο Ιχναίοι του 3ου αιώνα π.Χ. που αναφέρονται είναι ο: Αντίγονος του Ασάνδρου, Δελφικός προξένος, και ο Δίης γιος του Αλκέτα, Θεωροδόκος. Υπάρχει και αχρονολόγητος επιτάφιος στην Αθήνα της Ευρυδίκης, κόρης του Δαδά, Ιχναϊανού.
Η τοποθεσία των Ιχνών βρίσκεται εντός των ορίων της σύγχρονης δημοτικής ενότητας Κουφαλίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαία Βοττιαία Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας
Τα μυστικά της πριγκίπισσας ντε Καντινιάν
Τα μυστικά της πριγκίπισσας ντε Καντινιάν (γαλλικός τίτλος: Les Secrets de la princesse de Cadignan) είναι διήγημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ, το οποίο δημοσιεύτηκε το 1839 και περιλαμβάνεται στις Σκηνές της Παρισινής ζωής της Ανθρώπινης κωμωδίας. Το έργο ήταν αφιερωμένο στον Τεοφίλ Γκωτιέ.
Σύνοψη
Η Ντιάν ντε Μωφρινιέζ, που έγινε πριγκίπισσα ντε Καντινιάν μετά τον θάνατο του πεθερού της, είναι μια κοσμική αριστοκράτισσα. Ο σύζυγός της, μετά την Ιουλιανή Επανάσταση του 1830, ακολούθησε στην εξορία τον βασιλιά Κάρολο Ι΄.
Το 1833, σε ηλικία 37 ετών, έχει κατασπαταλήσει την περιουσία της και έχει αποσυρθεί εδώ και 3 χρόνια από την κοσμική ζωή της αριστοκρατίας στο Παρίσι, όπου με τα χρόνια είχε αποκτήσει τη φήμη ως μια από εκείνες τις γυναίκες που ράγισαν τις καρδιές πολλών ανδρών, καταστρέφοντας φιλοδοξίες και περιουσίες ταυτόχρονα. Ο κατάλογος με τους εραστές της είναι ατελείωτος. Τους έχει συγκεντρώσει και σε ένα άλμπουμ το οποίο παρουσιάζει στη «φίλη» της, τη μαρκησία ντ’ Εσπάρ, τον μοναδικό άνθρωπο με τον οποίο έχει σχέσεις. Σε μια έκρηξη εμπιστοσύνης, οι δύο γυναίκες ομολογούν αμοιβαία ότι δεν γνώρισαν ποτέ την αληθινή αγάπη.
Στη συνέχεια, η μαρκησία ντ' Εσπάρ προτείνει στην πριγκίπισσα να της συστήσει κάποιον για ένα τελευταίο παιχνίδι αποπλάνησης:τον Ντανιέλ ντ' Αρτέζ, έναν ιδεαλιστή νεαρό, που αρχίζει να έχει επιτυχία ως συγγραφέας. Ο ντ' Αρτέζ είναι πλέον βαρόνος και έχει κληρονομήσει την οικογενειακή του περιουσία με την οποία θα μπορούσε να ζει στη χλιδή. Αλλά αυτός παρέμεινε τόσο σοβαρός και λιτός όσο ήταν την εποχή της μεγάλης φτώχιας του. Συνεχίζει να εργάζεται στα γραπτά του και η ζωή του γίνεται αντικείμενο πειραγμάτων από τους φίλους του. Ο ντ' Αρτέζ δεν γνωρίζει τίποτε για τους εκλεπτυσμένους έρωτες των μεγάλων κυριών, αν και θα του ήταν εύκολο να κατακτήσει κάποια. Υπάρχει όμως μια συστολή μέσα του που τον σταματά.
Η πριγκίπισσα ντε Καντινιάν, ενθουσιασμένη από την προσωπικότητά του και βαριεστημένη τη νέα της ζωή, αποφασίζει να τον αποπλανήσει. Έτσι, παίρνοντας τον ρόλο του θύματος, σαγηνεύει αυτή την αγνή καρδιά πνίγοντάς την σε μια χιονοστιβάδα ψέματα (τα μυστικά της), μεταξύ των οποίων: τα δυστυχισμένα παιδικά της χρόνια με μια φιλάρεσκη και άπιστη μητέρα, ο αναγκαστικός γάμος της με τον ευγενή εραστή της μητέρας της, οι σχέσεις της με άντρες που δεν της άξιζαν και τέλος η κακοτυχία της που έχασε τον μοναδικό άντρα που αγάπησε πραγματικά, τον Μισέλ Κρετιέν, ο οποίος σκοτώθηκε στην Ιουνιανή Εξέγερση. Το σχέδιο πετυχαίνει. Παρόλο που ο ντ' Αρτέζ γνωρίζει καλά τη ζωή της, καθώς ο Μισέλ Κρετιέν, που κυριολεκτικά πέθαινε από έρωτα γι' αυτήν, ήταν στενός φίλος του και του εκμυστηρευόταν τον τρελό και ανεκπλήρωτο έρωτά του, δεν μπορεί να αντισταθεί στην ομορφιά της και σε όσα του λέει η γυναίκα για τη ζωή της. Σύντομα παρασύρεται, υποτάσσεται και ερωτεύεται με πάθος την επιδέξια πριγκίπισσα. Το καλό γούστο, η συμπεριφορά και η φινέτσα της την έκαναν θεϊκό άγγελο στα μάτια του ποιητή.
Στη συνέχεια, οι δυο τους αφοσιώνονται περισσότερο στον έρωτά τους, περνούν περισσότερο χρόνο μαζί και η πριγκίπισσα εγκαταλείπει το Παρίσι τους καλοκαιρινούς μήνες για να ζήσει στη Γενεύη με τον σπουδαίο της συγγραφέα. Δεν σημειώνεται πόσο κράτησε το ειδύλλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Ματθαίος Β΄ της Νάντης
Ο Ματθαίος Β΄ της Νάντης (πέθανε 1101/1104) ήταν Κόμης της Νάντης από το 1084 μέχρι τον θάνατο του, δεύτερος γιος του Οέλ Β΄ της Βρετάνης και της Αβουάζ της Βρετάνης. Το όνομα "Ματθαίος" του το έδωσε ο από πατέρα ξάδελφος του Ματθαίος Α΄ της Νάντης επειδή προοριζόταν να τον κληρονομήσει στην Νάντη. Ο Οέλ Β΄ κληροδότησε το Δουκάτο της Βρετάνης στον μεγαλύτερο γιο του Αλαίν Δ΄ της Βρετάνης και την Κομητεία της Νάντης στον μικρότερο γιο του Ματθαίο. Μερικοί ιστορικοί προτείνουν την άποψη ότι ο Οέλ Β΄ κληροδότησε όλο το Δουκάτο στον Αλαίν Β΄ ο οποίος με την σειρά του έδωσε την Νάντη Φέουδο στον αδελφό του, αυτό έχει απορριφθεί. Ο Οέλ Β΄ είχε απο την αρχή στόχο την ανεξαρτητοποίηση της Νάντης με κυβερνήτη τον Ματθαίο στον οποίο έδωσε τον αντίστοιχο τίτλο. Ο Μαθαίος Β΄ κυβέρνησε με τις συμβουλές του θείου του επισκόπου Βενέδικτου, έκανε δωρεές γης στους υπηκόους του. Η ημερομηνία θανάτου του χωρίς απογόνους βρισκόταν την τριετία 1101-1104, τον κληροδότησε ο μεγαλύτερος αδελφός του Αλαίν Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της Νάντης
Μονή Φιλοσόφου
thumb|right|250px|Το τέμπλο στην εκκλησία της νέας μονής Η Μονή Φιλοσόφου είναι μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στην χαράδρα του ποταμού Λούσιου, νότια της Δημητσάνας, στο Νομό Αρκαδίας. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και γιορτάζει στην απόδοση της εορτής, στις 23 Αυγούστου. Είναι χτισμένη στη δυτική πλευρά του φαραγγιού του Λούσιου, 11 χλμ. νοτιοδυτικά της Δημητσάνας και περίπου 86 χλμ. από την Τρίπολη. Η Μονή αποτελείται από δύο μοναστηριακά συγκροτήματα, ένα παλαιό και ένα νέο, τα οποία βρίσκονται σε μικρή απόσταση μεταξύ τους.
Παλαιά Μονή
Η παλαιά Μονή Φιλοσόφου είναι η πιο ιστορική και παλαιά μονή της Αρκαδίας και από τα παλαιότερα βυζαντινά μνημεία της Ελλάδας. Ιδρύθηκε το 963 από τον Ιωάννη Λαμπαρδόπουλο από τη Δημητσάνα, τον επονομαζόμενο «φιλόσοφο», ο οποίος ήταν γραμματέας («Πρωτοκρίτης») του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά. Από το προσωνύμιό του πήρε και η Μονή το όνομά της. Είχε χαρακτηριστεί σταυροπηγιακή. Ήταν χτισμένη στο εσωτερικό μιας σπηλιάς, πάνω από μια απόκρημνη χαράδρα και σήμερα διατηρείται μόνο ένα μικρό εκκλησάκι Βυζαντινής τεχνοτροπίας του 10ου αιώνα με τις αξιόλογες τοιχογραφίες του. Είναι ναός εγγεγραμμένος τετράστηλος σταυροειδής με οκτάπλευρο τρούλο. Από την υπόλοιπη μονή σώζονται μόνο ερείπια κελλιών και άλλων κτισμάτων, καθώς και μια στέρνα.
Η παλαιά μονή είναι γνωστή και ως «Κρυφό Σχολειό», γιατί κατά την παράδοση λειτουργούσε εκεί στα χρόνια της Τουρκοκρατίας σχολείο που αργότερα εξελίχθηκε σε σπουδαία ιερατική σχολή που λειτούργησε στη Νέα Μονή. Στη Σχολή αυτή φοίτησε πλήθος δασκάλων, ιερέων, μοναχών, ανωτέρων κληρικών, καθώς και ηγετικές μορφές της Εκκλησίας. Από αυτήν αναδείχτηκαν τέσσερις πατριάρχες Ιεροσολύμων, δύο Οικουμενικοί Πατριάρχες και πολλοί ανώτατοι εκκλησιαστικοί άνδρες (Γρηγόριος ο Ε΄, Παλαιών Πατρών Γερμανός).
Βιβλιογραφία
Φιλοσοφου
Παύλος Σκορδύλιος Κρης
Ο Παύλος Σκορδύλιος Κρης ήταν Κρητικός λόγιος και διδάσκαλος του 15ου αιώνα.
Βίος
Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες περί του βίου του Παύλου Σκορδύλιου του Κρητός. Δίδαξε στην Φερράρα την ελληνική γλώσσα. Συνέγραψε της ιστορία της Εκκλησίας της Ραβέννας.
Πηγές
Παυλος Σκορδυλιος
Ατμοσφαιρική ρύπανση
thumb|250px|Μεξικανική ηλεκτροπαραγωγός μονάδα που καίει [[λιγνίτης|λιγνίτη.]] Ατμοσφαιρική ρύπανση είναι η ρύπανση της ατμόσφαιρας, δηλαδή,η προσθήκη ουσιών (ρύπων) στην ατμόσφαιρα που υπό φυσιολογικές συνθήκες δε θα υπήρχαν. Στη σύγχρονη εποχή, συχνά η ρύπανση είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Η ανθρωπογενής ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλείται κυρίως από τρεις ανθρώπινες δραστηριότητες, τη βιομηχανία, τις μεταφορές και τα νοικοκυριά. Σε μια τυπική πόλη, η βιομηχανία ευθύνεται για το 50% της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, τα μέσα μεταφοράς για το 35%, ενώ τα νοικοκυριά για το 15%. Η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι πιθανό να φτάσει σε επίπεδα που δημιουργούν ανεπιθύμητες συνθήκες διαβίωσης. Για την περιγραφή της κατάστασης αυτής έχει επικρατήσει ο όρος νέφος.
Συνέπειες της ατμοσφαιρικής ρύπανσης
Η ρύπανση της ατμόσφαιρας αποτελεί σοβαρό υγειονομικό, περιβαλλοντικό, κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα, γιατί τα αέρια που τη ρυπαίνουν, όπως το διοξείδιο του άνθρακα έχουν σοβαρές συνέπειες, όπως την υπερθέρμανση της γης, αναπνευστικά προβλήματα και άλλα προβλήματα υγείας. Η τρύπα του όζοντος προκλήθηκε από τη χρήση των χλωροφθορανθράκων, απαγορευμένων σήμερα χημικών ενώσεων που χρησιμοποιούνταν στην ψυκτική και τα σπρέι.
Η ατμοσφαιρική ρύπανση γίνεται κυρίως από οξείδια, όπως οξείδια του αζώτου, του θείου, του άνθρακα και άλλα, και από αιθάλη (άκαυστος άνθρακας σε αέρια μείγμα αέρα). Τα οξείδια του αζώτου προκαλούν το φωτοχημικό νέφος, συνήθως στα κέντρα μεγαλουπόλεων ή και στις γύρω περιοχές. Τα οξείδια του θείου και του άνθρακα αντιδρούν με τους υδρατμούς των νεφών δημιουργώντας όξινη βροχή, η οποία προσβάλλει τα δάση, ενώ το θειϊκό οξύ (συστατικό της όξινης βροχής) προσβάλλει τα μάρμαρα μετατρέποντάς τα σε γύψο. Το διοξείδιο του άνθρακα, αλλά και άλλα αέρια που παράγονται από ατελείς καύσεις, όπως άκαυστοι υδρογονάνθρακες, συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Στις πόλεις που βρίσκονται κοντά σε εργοστάσια παραγωγής ενέργειας όπου γίνεται καύση ορυκτών καυσίμων, όπως το πετρέλαιο ή ο λιγνίτης, υπάρχουν αρκετά αναπνευστικά περιστατικά, ενώ τα κρούσματα καρκίνου του πνεύμονα είναι αυξημένα.
Αιωρούμενα σωματίδια
Τα αιωρούμενα σωματίδια αποτελούν έναν σημαντικό ρύπο της εποχής μας και επηρεάζουν μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού από οποιονδήποτε άλλο ρύπο. Προκαλούνται από διάφορες κατηγορίες πηγών και διαθέτουν μεγάλο εύρος μορφολογικών, χημικών και φυσικών χαρακτηριστικών. Συνήθως η ταξινόμηση τους γίνεται ανάλογα με την αεροδυναμική διάμετρο, σε PM10 (αεροδυναμική διάμετρος μικρότερη των 10 μm) και PM2.5 (αεροδυναμική διάμετρος μικρότερη των 2,5 μm). Τα PΜ10 σωματίδια μπορούν να προσκολληθούν βαθειά μέσα στους πνεύμονες ενώ τα ακόμα μικρότερα και πιο επιβλαβή σωματίδια PM2.5 μπορούν να διαπεράσουν τους πνεύμονες και να εισχωρήσουν στην κυκλοφορία του αίματος. Χρόνια έκθεση σε σωματιδιακή ρύπανση συμβάλλει στην αύξηση του κινδύνου για ανάπτυξη καρδιαγγειακών και αναπνευστικών νοσημάτων καθώς και καρκίνου του πνεύμονα.
Πολιτική αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης
Η ατμοσφαιρική ρύπανση γίνεται προσπάθεια να αντιμετωπιστεί και με πολιτικές αποφάσεις σε κεντρικό ή περιφερειακό επίπεδο. Μία απόπειρα έγινε με το Πρωτόκολλο του Κιότο σε διεθνές επίπεδο και άλλες δραστηριότητες του ΟΗΕ. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής ένωσης καθιερώθηκε ο καταλύτης στα αυτοκίνητα και ο ιονισμός στις καμινάδες των εργοστασίων. Οι καταλύτες αποτρέπουν την εκπομπή των άκαυστων αερίων και οξειδίων που παράγουν οι μηχανές εσωτερικής καύσης, ενώ ο ιονισμός στις καμινάδες μειώνει την εκπομπή των βλαβερών αερίων κατά 90%. Επιπλέον στην αντιμετώπιση της ρύπανσης συμβάλλει και η στροφή στις καθαρές πηγές ενέργειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρύπανση
Σχηματάρι Βοιωτίας
μικρογραφία|Ιερός Ναός Παμμεγγίστων Ταξιαρχών Σχηματαρίου Το Σχηματάρι είναι κωμόπολη του νομού Βοιωτίας, δημοτική κοινότητα και έδρα του ομώνυμου δήμου μέχρι το 2010, οπότε και έγινε πρωτεύουσα του νέου Δήμου Τανάγρας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 150μ. και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 4.035 κατοίκους. Βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της Βοιωτίας, σε απόσταση 65 χλμ. από την Αθήνα, 13 χλμ. από τη Χαλκίδα και 30 χλμ. από τη Θήβα.
Με την Οινόη συναποτελούν τη Δημοτική Κοινότητα Σχηματαρίου, με συνολικό πληθυσμό 4.477 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Πολιούχοι της πόλης είναι οι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ.(9 Νοεμβρίου).
Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Σχηματαρίου. Ανακαινισμένο το 2006 συγκεντρώνει πλήθος ευρημάτων της ταναγραϊκής γης από την προϊστορία έως και τους ρωμαϊκούς χρόνους.
Οδικές μεταφορές
Στο Σχηματάρι, υπάρχει ένας σχετικά σημαντικός οδικός κόμβος. Βόρεια της πόλης περνάει ο Αυτοκινητόδρομος ΑΘΕ που ενώνει την πόλη με την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. Από αυτό το δρόμο, στο ύψος της πόλης, ξεκινά ο αυτοκινητόδρομος Σχηματαρίου-Χαλκίδας προσφέροντας τη δυνατότητα για άμεση πρόσβαση προς τη Χαλκίδα και την Εύβοια.
Σιδηροδρομικές μεταφορές
Η περιφερειακή σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών - Λειανοκλαδίου πραγματοποιεί στάση έξω από την κωμόπολη με το όνομα «Τανάγρα».
Αεροπορικές μεταφορές
Στα δυτικά του Σχηματαρίου βρίσκεται το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο της Τανάγρας και η Αεροπορική Βάση Τανάγρας.
Δημογραφικά στοιχεία
Πορεία του πληθυσμού:
Αδελφοποιήσεις
Το Σχηματάρι έχει αδελφοποιηθεί με τις παρακάτω περιοχές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Βοιωτίας Κατηγορία:Δήμος Τανάγρας Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια του νομού Βοιωτίας
Βιομηχανική Περιοχή Πάτρας
Τοποθεσία - Περιγραφή
Βρίσκεται σε μια πεδινή γεωγραφική έκταση της Δημοτικής Ενότητας Ωλενίας του νεοπαγή Δήμου Δυτικής Αχαΐας, στην οποία είναι εγκατεστημένες με οργανωμένο τρόπο μεγάλες και μη βιομηχανίες διαφόρων αντικειμένων. Περικλείεται από τα χωριά και οικισμούς: Άγιος Στέφανος (Περιστέρα), Διδαχαίικα, Καλαμάκι (Χαρμπιλαίικα), Κουνελαίικα και Χαϊκάλι. Απέχει από την πόλη της Πάτρας περίπου 20 χιλιόμετρα.
Στο χώρο της ΒΙ.ΠΕ. και στην θέση Μαγούλα βρίσκονται εγκατεστημένες και οι Κρατικές Φυλακές Αγίου Στεφάνου Αχαΐας (σωφρονιστικό κατάστημα).
Ιστορία
Η Βιομηχανική Περιοχή των Πατρών ιδρύθηκε το 1972· την ίδια χρονιά έγινε και η πρώτη προσπάθεια ίδρυσης συνδέσμου των εκεί εγκαταστημένων βιομηχανιών. Ωστόσο, οι πρώτες πωλήσεις βιομηχανικών οικοπέδων για εγκατάσταση εργοστασίων άρχισαν το 1979 και ο μικρός αριθμός εγκατεστημένων βιομηχανιών δεν επέτρεψε τη γρήγορη ίδρυση συνδέσμου. Η κρίση του 1984 έως το 1990 έπληξε και την νεοσύστατη ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας ενώ η αποβιομηχάνιση της ευρύτερης περιοχής και η ανεργία υπήρξαν ανασταλτικές για την περαιτέρω εξέλιξή της. Η δυσκολία τραπεζικού δανεισμού την εποχή εκείνη συντέλεσε με τη σειρά του στη βιομηχανική κάμψη, γεγονός που βοήθησε στην αύξηση των δυσκολιών ορθής λειτουργίας της ΒΙ.ΠΕ. ως οργανωμένης περιοχής. Από το 1990 και μετά άρχισε μια σταδιακή ανάκαμψη με νέες και μεγάλες επενδύσεις που έγιναν στην περιοχή. Πλέον, σήμερα ολόκληρη σχεδόν η έκταση της ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας είναι γεμάτη από νέες εγκατεστημένες επιχειρήσεις.
Ο κανονισμός λειτουργίας της δημοσιεύτηκε το 1975. Από τις πρώτες βιομηχανίες που εγκαταστάθηκαν εκεί ήταν η "Ζυθοποιία Ελλάδος Α.Ε." και η "Χαρτοποιία Αχαΐας Α.Ε." (κατόπιν "Χαρτελλάς Α.Ε.").
Υποδομές
Στο χώρο της ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας υπάρχουν συγκεκριμένες υποδομές: α) εσωτερικό οδικό δίκτυο, β) δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης ομβρίων, αποχέτευσης ακαθάρτων, γ) βιολογικός καθαρισμός, δ) ηλεκτροφωτισμός οδών, ε) δίκτυα ηλεκτρισμού και τηλεφωνίας . Η περιοχή εξυπηρετείται από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας μέσω της στάσης "Τσουκαλαίικα / Tsoukaleika", από και προς την οποία προβλέπεται να λειτουργήσει λεωφορειακή ανταπόκριση. Κοντά στη ΒΙ.ΠΕ. και στο παραλιακό μέτωπο βρίσκεται επίσης η στάση "Καμίνια / Kaminia" της Γραμμής 2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας Κατηγορία:Βιομηχανία στην Ελλάδα
Κόλπος (γεωγραφία)
Μέρη του κόλπου
Κύρια μέρη ενός κόλπου είναι τα ακόλουθα επτά:
Βασική διάκριση
Βασική διάκριση των κόλπων γίνεται από το μέγεθός τους, βάσει του οποίου και είναι: Για υποδεέστερη διάκριση δείτε όρμος
Άλλες διακρίσεις
Κατηγορία:Ναυτική γεωγραφία Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης Κατηγορία:Ακτοπλοΐα
Επαρχία Κιρκλαρελί
Η επαρχία Κιρκλαρελί (Kırklareli) είναι μία από τις τέσσερις επαρχίες στις οποίες διαιρείται διοικητικά η Ευρωπαϊκή Τουρκία. Βρίσκεται στα βόρεια της Ανατολικής Θράκης στα σύνορα της Τουρκίας με τη Βουλγαρία και συνορεύει επίσης με τις επαρχίες Κωνσταντινούπολης, Ραιδεστού και Αδριανούπολης. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 6.550 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 366.363 σύμφωνα με την απογραφή του 2018. Πρωτεύουσά της είναι οι Σαράντα Εκκλησιές (στα τουρκικά: Κιρκλαρελί).
Διαμερίσματα
Η επαρχία Κιρκλαρελί χωρίζεται σε 8 διαμερίσματα, με ονομασίες οι οποίες προέρχονται από τις αντίστοιχες έδρες τους:
Παύλος Κούπερς
Ο Παύλος Κούπερς (Paul Herman Felix Kuypers, 4 Σεπτεμβρίου 1939 - 9 Σεπτεμβρίου 1971) ήταν Ολλανδός γεωπόνος, πρωτοπόρος των θερμοκηπίων στην Ελλάδα. Ήταν ευρύτερα γνωστός στην Ιεράπετρα της Κρήτης ως ο "Ολλανδός".
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ελστ του Χέλντερλαντ. Αρχικά πειραματίστηκε με κηπευτικά στη Σύρο, όπου έφτασε το 1963 έπειτα από παρέμβαση της καθολικής εκκλησίας. Στη συνέχεια, πήγε στην Ιεράπετρα, όπου και εγκαταστάθηκε με τη σύζυγό του. Προσέφερε τα μέγιστα στην αγροτική ανάπτυξη της Ιεράπετρας, όπου ανέπτυξε τα θερμοκήπια. Απέκτησε 2 κόρες, εκ των οποίων η μία γεννήθηκε μετά τον αδόκητο θάνατό του. Ο Κούπερ σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα με μοτοσυκλέτα στην περιοχή της Ιεράπετρας Κρήτης (στο Στόμιο, όπου βρίσκεται σήμερα η προτομή του, έργο του Φρίξου Θεοδοσάκη), στις 9 Σεπτεμβρίου 1971, σε ηλικία 32 ετών. Ο δήμος της Ιεράπετρας έδωσε το όνομα του Κούπερ (ή Κούπερς) σε έναν κεντρικό δρόμο.
Βιβλιογραφία
Κούπερ Κατηγορία:Γεωπόνοι
Γερμανικό κλειδί
thumb|200px|Γερμανικά κλειδιά Το Γερμανικό κλειδί είναι εργαλείο με το οποίο συσφίγγονται κοχλίες (μπουλόνια) και διατίθενται σε διάφορες διαστάσεις ανάλογα με το μέγεθος της κεφαλής του κοχλία. Χρησιμοποιείται και για να μένει σταθερό ένα περικόχλιο (μηχανολογία), (παξιμάδι) καθώς στρέφεται ο κοχλίας στον οποίο εφαρμόζει. Το Γερμανικό κλειδί ασκεί ροπή στον κοχλία ή το περικόχλιο ανάλογα με το μήκος του και την ασκούμενη δύναμη.
Τα Γερμανικά κλειδιά χωρίζονται σε ανοικτού και κλειστού τύπου, ενώ συχνά συναντώνται κλειδιά που συνδυάζουν τους δύο τύπους φέροντας τον κάθε ένα στα δύο άκρα τους. Κατασκευάζονται συνήθως από ειδικούς χάλυβες που είναι κράματα σιδήρου, χρωμίου, βαναδίου, νικελίου ή και άλλων στοιχείων που επηρεάζουν τη σκληρότητα και την αντοχή στη διάβρωση.
Κατηγορία:Μηχανικά εργαλεία χειρός
Γερμανικό Πρωτάθλημα Στίβου 1902
Το Γερμανικό Πρωτάθλημα Στίβου 1902 ήταν η 5η διοργάνωση του Γερμανικού Πρωταθλήματος Στίβου, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Γερμανικής Ομοσπονδίας Στίβου (DLV). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε σε τρεις διαφορετικές πόλεις: το Αννόβερο, την Φραγκφούρτη και το Αμβούργο, στις 3 Αυγούστου, στις 17 Αυγούστου και τον Σεπτέμβριο του 1902.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν τρία αγωνίσματα ανδρών, με τα 1500 μέτρα να επιστρέφουν στο πρόγραμμα ύστερα από διακοπή ενός έτους. Τα 1500 μέτρα έλαβαν χώρα στο Αννόβερο στις 3 Αυγούστου, τα 100 μέτρα στη Φραγκφούρτη στις 17 Αυγούστου και τα 200 μέτρα στο Αμβούργο τον Σεπτέμβριο.
Στον πίνακα των μεταλλίων τις πρώτες θέσεις κατέκτησαν οι σύλλογοι Γκερμάνια Αμβούργου, ΜΤΒ Μονάχου και Μπερλίνερ ΦΚ Πρωσίας. Η ΜΤΒ Μονάχου και η Μπερλίνερ ΦΚ Πρωσίας μπήκαν για πρώτη φορά στον πίνακα μεταλλίων του Γερμανικού Πρωταθλήματος με τα χρύσα.
Σε όλα τα αγωνίσματα που πραγματοποιήθηκαν υπήρξαν νέοι πρωταθλητές. Ο Julius Keyl αναδείχθηκε πρωταθλητής στα 100 μέτρα, ο Ράινχολντ Χέρτινγκ στα 200 μέτρα και ο Χέρμαν Φρίζε στα 1500 μέτρα.
Αποτελέσματα
thumb|right|Ο πρωταθλητής στα 1500 μέτρα, Χέρμαν Φρίζε.
Είρωνας
μικρογραφία| Ένας ηθοποιός ντυμένος σαν τον ειρωνικό χαρακτήρα Ξανθία στους [[Βάτραχοι (κωμωδία)|Βάτραχους του Αριστοφάνη]] Στο θέατρο της αρχαίας Ελλάδας, ο είρων (εἴρων) ως αποδομητής ήταν ένας από τους τυπικούς ρόλους στην αρχαία κωμωδία. Ο είρων συνήθως κατάφερνε να καταρρίψει τον υπερήφανο (αλαζών) αντίπαλό του υποτιμώντας τις ίδιες του τις ικανότητες.
Ο είρων αναπτύχθηκε στην αρχαία Ελληνική Κωμωδία και μπορεί να βρεθεί σε πολλά από τα έργα του Αριστοφάνη. Στους Βάτραχους, αφού ο Θεός Διόνυσος ισχυρίζεται ότι βύθισε 12 ή 13 εχθρικά πλοία με τον Κλεισθένη, ο Ξανθίας λέει: «Τότε, εγώ ξύπνησα».
Ο φιλόσοφος Αριστοτέλης αναφέρει τον είρωνα στα Νικομάχεια Ηθικά του ως φορέα αυτο-υποτίμησης, σε αντιπαράθεση με τον αλαζώνσ, ο οποίος μεγαλοποιεί τις εξουσίες του.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίο ελληνικό θέατρο
Δήμος Τενέας
Ο Δήμος Τενέας ήταν δήμος του νομού Κορινθίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κορινθίων. Έδρα του ήταν το Χιλιομόδι και είχε πληθυσμό 5.477 κατοίκους (2001).
Διοικητική διαίρεση του δήμου
Ο δήμος περιλάμβανε 6 δημοτικά διαμερίσματα:
Νίμα Νακίσα
Ο Νίμα Νακίσα (, Τεχεράνη, 1η Μαΐου 1975 ) είναι Ιρανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του αγωνίστηκε σε συλλόγους της χώρας του και του εξωτερικού, ενώ υπήρξε μέλος της εθνικής ομάδας του Ιράν που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1998.
Σε επίπεδο συλλόγων
Ο Νακίσα γεννήθηκε την Πρωτομαγιά του 1975 και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την Περσέπολις στην οποία παρέμεινε μέχρι τα τέλη του 1998, με ένα ενδιάμεσο πέρασμα από την Παγιάμ Μασχάντ. Με τη φανέλα της Περσέπολης κατέκτησε δύο εγχώρια πρωταθλήματα και ένα κύπελλο. Παράλληλα, οι εμφανίσεις του με την ομάδα της Τεχεράνης είχαν ως αποτέλεσμα και την κλήση του στην Εθνική Ιράν.
Μερικούς μήνες μετά το Μουντιάλ του 1998 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στο Ελληνικό Πρωτάθλημα με τα χρώματα της Βέροιας, όμως εν τέλει αποκτήθηκε τον Ιανουάριο του 1999 από την Καβάλα με την οποία μέτρησε δύο συμμετοχές μέχρι το τέλος της σεζόν. Μετά την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων αποχώρησε από τον ελληνικό σύλλογο συνεχίζοντας για έναν χρόνο στην αλβανική Φλαμουρτάρι.
Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, ο Νακίσα αγωνίστηκε κατά σειρά για λογαριασμό των Μπαργκ Σιράζ (2000-2002), Παάς Τεχεράνης (2002-2006) με την οποία κατέκτησε ένα ακόμη εγχώριο πρωτάθλημα, Εστεγλάλ Γιονούμπ (2006/07) και Εστεγλάλ Αχβάζ (2007/08) προτού ανακοινώσει την απόσυρσή του.
Το 2011 επανήλθε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στην ενεργό δράση για λογαριασμό της Siah Jamegan Khorasan, συλλόγου της τρίτης κατηγορίας του Ιράν. Μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας ασχολείται με το τραγούδι.
Εθνική ομάδα
Ο Νακίσα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα τον Νοέμβριο του 1996 σε εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση κόντρα στον Λίβανο. Αμέσως μετά αποτέλεσε τη βασική επιλογή της Εθνικής Ιράν στο Κύπελλο Ασίας που διεξήχθη στα ΗΑΕ, αγωνιζόμενος στα 5 από τα 6 παιχνίδια της ομάδας, κατακτώντας παράλληλα την τρίτη θέση. Τον Ιούνιο του 1998 συμπεριλήφθηκε από τον ομοσπονδιακό τεχνικό Τζαλάλ Ταλέμπι στην αποστολή του Ιράν για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της Γαλλίας, όπου έπαιξε στην πρεμιέρα της φάσης των Ομίλων με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία (ήττα με 1-0).
Στα τέλη του ιδίου έτους ήταν μέλος της αποστολής του Ιράν στο πλαίσιο των Ασιατικών Αγώνων, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Στη συγκεκριμένη διοργάνωση κατέγραψε και τις τελευταίες του συμμετοχές με την εθνική ομάδα, στην οποία αγωνίστηκε συνολικά 13 φορές.
Ιορδανικό δηνάριο
Το ιορδανικό δηνάριο (αραβικά: دينار أردني, κωδικός ISO 4217 JOD, ανεπίσημα αρχικά JD) είναι το νόμισμα της Ιορδανίας από το 1950.
Υποδιαιρείται σε 10 ντιρχάμ, 100 κιρς ή πιάστρες, ή 1.000 φιλς (fils), τα οποία προφέρονται το ίδιο στον ενικό και πληθυντικό. Επειδή τα φιλς στην αιγυπτιακή γλώσσα φέρονται κακόηχα, στην Αίγυπτο ονομάζονται φλους.
Το Ιορδανικό δηνάριο κυκλοφορεί σε:
Τον Οκτώβριο του 2006, ένα ιορδανικό δηνάριο αντιστοιχούσε σε 1,1 ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δηνάριο Ιορδανίας Κατηγορία:Οικονομία της Ιορδανίας
Μπιλ Χάλεϊ
Ο Μπιλ Χάλεϊ (William John Clifton Haley, Χάιλαντ Παρκ, 6 Ιουλίου 1925 - Χάρλινγκεν, 9 Φεβρουαρίου 1981) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός, επικεφαλής του μουσικού συγκροτήματος «Bill Haley & His Comets» και πρώτος ερμηνευτής του «Rock Around the Clock», ενός από τα δημοφιλέστερα και γνωστότερα ροκ εν ρολ κομμάτια στην ιστορία της μουσικής. Το τελευταίο έγινε γνωστό όταν συμπεριλήφθηκε το 1955 στο σάουντρακ της ταινίας «Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακα» (Blackboard Jungle). Ο Χάλεϊ αποτέλεσε τον πρώτο «θεό» του ροκ εν ρολ, είδος που ακολούθως απογείωσε ο Έλβις Πρίσλεϋ. Το 1987 ο Χάλεϊ εισήχθη στο «Rock and Roll Hall of Fame».
Αμπντούλ Μετζίτ Α΄
Ο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ (Τουρκ. Abdülmecid I, 25 Απριλίου 1823 - 26 Ιουνίου 1861) ήταν ο 31ος σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Μαχμούτ Β΄ και της Μπεζμιαλέμ Σουλτάν. Σε μικρή ηλικία έμαθε πολλές γλώσσες όπως γερμανικά και αγγλικά, ενώ γενικότερα διακρινόταν για την ευφυΐα του.
Εσωτερική Πολιτική
Διαδέχθηκε τον πατέρα του στις 2 Ιουλίου του 1839 σε ηλικία μόλις 15 ετών, και συνέχισε το μεταρρυθμιστικό του έργο, το οποίο ονομάστηκε Τανζιμάτ, που σημαίνει Ευτυχής οργάνωση. Η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση, που επιβλήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από τις Δυτικές Δυνάμεις μετά από τους Κριμαϊκούς πολέμους, παραχώρησε πολλά δικαιώματα στους υπηκόους των χριστιανικών κοινοτήτων και έδωσε σημαντική ώθηση στην ανάπτυξη του εμπορίου, των γραμμάτων κ.ά. Το 1839 με τη συνθήκη Χάτι Σερίφ και το 1856 με τη συνθήκη Χάτι Χουμαγιούν δημιουργήθηκε ένα προστατευτικό πλαίσιο για τις μειονότητες και να εξασφαλίσει δικαιώματα για ισότιμη μεταχείριση, ίση απονομή δικαιοσύνης κ.ά. Το Χάτι Χουμαγιούν χαρακτηρίστηκε η Magna Carta της Τουρκίας. Παρ' όλο που οι διατάξεις των συνθηκών αυτών περί θρησκευτικών ελευθεριών παραβιάζονταν συστηματικά (Pears, σ. 2), οι θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες (μεταξύ των οποίων και η Ελληνική) επωφελήθηκαν και προχώρησαν σε μαζική ίδρυση σχολείων, ναών και άλλων ιδρυμάτων.
Με εντολή του, το 1843, ξεκίνησε η κατασκευή του ανάκτορου Ντολμά Μπαχτσέ (τουρκ. Dolmabahçe Sarayı) που ολοκληρώθηκε το 1856. Το Ντολμά Μπαχτσέ σχεδιάστηκε από τους Αρμένιους αρχιτέκτονες Καραμπέτ και Νικογιός Μπαλιάν. Τον εσωτερικό διάκοσμο του ανακτόρου ανέλαβε ο Γάλλος διακοσμητής Σεσάν, ενώ αρκετοί Ευρωπαίοι καλλιτέχνες ανέλαβαν να φιλοτεχνήσουν έργα ζωγραφικής για να κοσμήσουν το παλάτι. Από το 1960 λειτουργεί ως μουσείο.
Εξωτερική Πολιτική
Στην εξωτερική πολιτική ο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ κατάφερε να καταστείλει τα επαναστατικά κινήματα στη Συρία, στην Αλβανία, στη Βοσνία και στο Μαυροβούνιο. Στον Κριμαϊκό πόλεμο προστάτεψε εν μέρει τα συμφέροντα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά αναγκάστηκε να αναγνωρίσει την ένωση των παραδουνάβιων χωρών. Οι σφαγές του χριστιανικού πληθυσμού στο Λίβανο στάθηκαν αφορμή για επέμβαση των Ευρωπαϊκών δυνάμεων το 1860 που τον ανάγκασαν να αναγνωρίσει την αυτονομία της χώρας.