cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλεξάνδρα Βικτώρια του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Εμιλιάνο Μαρτίνες
Ο Νταμιάν Εμιλιάνο Μαρτίνες (ισπανικά: Damián Emiliano Martínez) (γενν. 2 Σεπτεμβρίου 1992), γνωστός και με το ψευδώνυμο «Ντίμπου» (Dibu), είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Άστον Βίλα. Είναι διεθνής με την Εθνική Αργεντινής.
Ο Μαρτίνες υπήρξε διεθνής με τις «μικρές» εθνικές Αργεντινής, εκπροσωπώντας τη χώρα του σε επίπεδα Κ17 και Κ20 ετών. Κέρδισε την πρώτη του συμμετοχή για την εθνική ανδρών το 2021, βοηθώντας τη χώρα του να κατακτήσει το Κόπα Αμέρικα 2021, κερδίζοντας το Χρυσό Γάντι και κρατώντας ανέπαφη την εστία του στον τελικό. Ο Μαρτίνες κέρδισε με την Αργεντινή το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ, όταν κέρδισε επίσης το Χρυσό Γάντι για την απόδοσή του στη διοργάνωση.
Ιντεπεντιέντε
Γεννημένος στη Μαρ ντελ Πλάτα, ο Μαρτίνες ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες νέων της Κλουμπ Ατλέτικο Ιντεπεντιέντε. Στη συνέχεια, προσκλήθηκε να δοκιμαστεί στην Άρσεναλ λίγο μετά τα 17α γενέθλιά του και του προσφέρθηκε αρχικά συμβόλαιο νέων.
2012–2019: Δανεισμοί και σποραδικές εμφανίσεις
μικρογραφία| Ο Μαρτίνες (αριστερά) με την [[Άρσεναλ ΦΚ|Άρσεναλ το 2018]] Μετά τους τραυματισμούς των Ράιαν Κλαρκ και Γουέιν Μπράουν και τον τερματισμό του δανεισμού του Κόνορ Ρίπλεϊ, ο Μαρτίνες εντάχθηκε εκτάκτως με δανεισμό στην Όξφορντ Γιουνάιτεντ, κάνοντας το ντεμπούτο του στην Αγγλική Φούτμπολ Λιγκ στον τελευταίο τους αγώνα της σεζόν ενάντια στην Πορτ Βέιλ ΦΚ για τη Φούτμπολ Λιγκ Του στις 5 Μαΐου 2012. Η Πορτ Βέιλ κέρδισε με 3–0. Αργότερα εκείνη τη χρονιά, ο Μαρτίνες ονομάστηκε ως αναπληρωματικός στον πάγκο της Άρσεναλ για τους αγώνες εναντίον της Στόουκ Σίτι στις 26 Αυγούστου και εναντίον της Λίβερπουλ στις 2 Σεπτεμβρίου, ως κάλυψη για τους τραυματίες Βόιτσεχ Στσένσνι και Γούκας Φαμπιάνσκι, αντίστοιχα. Στις 26 Σεπτεμβρίου, έκανε το ντεμπούτο του για την Άρσεναλ σε μια εντός έδρας νίκη με 6–1 εναντίον της Κόβεντρι Σίτι στον τρίτο γύρο του Λιγκ Καπ Αγγλίας. Έκανε τη δεύτερη εμφάνισή του για την Άρσεναλ στον επόμενο γύρο, σε μια νίκη με 7-5 επί της Ρέντινγκ ΦΚ. Ο Μαρτίνες εντάχθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2013 με δανεισμό 28 ημερών στην Σέφιλντ Γουένσντεϊ της Τσάμπιονσιπ. Έκανε το ντεμπούτο του για τη Γουένσντεϊ στις 23 Νοεμβρίου, εναντίον της Χάντερσφιλντ Τάουν. Ο δανεισμός του τελικά παρατάθηκε μέχρι το τέλος της σεζόν.
Μετά την επιστροφή στην Άρσεναλ, ο Μαρτίνες ήταν αχρησιμοποίητος αναπληρωματικός, καθώς η Άρσεναλ κέρδισε το Κομιούνιτι Σιλντ στις 10 Αυγούστου 2014, ύστερα από τη νίκη με 3-0 επί της Μάντσεστερ Σίτι στο Στάδιο Γουέμπλεϊ. Έκανε το ντεμπούτο του στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ αμέσως μετά, βοηθώντας την Άρσεναλ να νικήσει την Άντερλεχτ με 2–1 στη φάση των ομίλων. Στη συνέχεια έκανε το ντεμπούτο του στην Πρέμιερ Λιγκ, ως αλλαγή στο 2ο ημίχρονο, αντικαθιστώντας τον τραυματία Στσένσνι εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Emirates Stadium στις 22 Νοεμβρίου. Με τον εφεδρικό τερματοφύλακα Νταβίντ Οσπίνα τραυματία, ο Μαρτίνες έπαιξε στον δεύτερο αγώνα του για το Τσάμπιονς Λιγκ στις 26 Νοεμβρίου, διατηρώντας το μηδέν στη νίκη με 2–0 επί της Μπορούσια Ντόρτμουντ. Η «άψογη» του εμφάνιση στον αγώνα οδήγησε στην ανάδειξη του στην Ομάδα της Εβδομάδας της UEFA. Έπαιξε στον πρώτο του αγώνα ως βασικός στην Πρέμιερ Λιγκ στις 29 Νοεμβρίου εναντίον της Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον και έπαιξε επίσης βασικός εναντίον της Σαουθάμπτον τέσσερις ημέρες αργότερα, όπου κράτησε δύο ανέπαφες εστίες, καθώς η Άρσεναλ κέρδισε και τους δύο αγώνες με 1–0.
Στις 2 Αυγούστου 2017, δόθηκε δανεικός στην Χετάφε της Πριμέρα Ντιβισιόν με μονοετή δανεισμό και στις 23 Ιανουαρίου 2019, δόθηκε δανεικός στην Ρέντινγκ της Τσάμπιονσιπ μέχρι το τέλος της σεζόν. Στη Ρέντινγκ, ο Μαρτίνες έκανε το ντεμπούτο του στις 29 Ιανουαρίου εναντίον της Μπόλτον Γουόντερερς και κέρδισε το βραβείο του Παίκτη του Αγώνα εναντίον της Άστον Βίλα λίγες μέρες αργότερα.
2019–2020: Καθιέρωση και αποχώρηση
Με τον Μπερντ Λένο να είναι αποχωρέι με τραυματισμό κατά το πρώτο μισό της ήττας της Άρσεναλ από την Μπράιτον εντ Χόουβ Άλμπιον στις 20 Ιουνίου 2020, ο Μαρτίνες ήρθε από τον πάγκο για να κάνει την πρώτη του εμφάνιση στην Πρέμιερ Λιγκ τη σεζόν 2016-17. Αυτό οδήγησε τον Μαρτίνες να περάσει τη σεζόν ως τερματοφύλακας πρώτης επιλογής στο σύλλογο και να επαινεθεί ιδιαίτερα για μια σειρά από εκπληκτικές εμφανίσεις, με τον πρώην επιθετικό της Άρσεναλ, Ίαν Ράιτ, να τον περιγράφει ως «ηγετικό» και ότι έπαιξε έξοχα κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης περιόδου του στην ομάδα. Την 1η Αυγούστου, ο Μαρτίνες επιλέχθηκε για να ξεκινήσει στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας εναντίον της Τσέλσι, όπου έκανε κάποιες κρίσιμες αποκρούσεις για να βοηθήσει την Άρσεναλ να κερδίσει το 14ο Κύπελλο Αγγλίας της. Μετά την άρση του τροπαίου ήταν εμφανώς συγκινημένος και ξέσπασε σε δάκρια.
Ο Μαρτίνες ξεκίνησε στιν αγώνα του Κομιούνιτι Σιλντ εναντίον της Λίβερπουλ στις 29 Αυγούστου, τον οποίο κέρδισε η Άρσεναλ στα πέναλτι. Μετά τον αγώνα, υπήρχαν πολλές εικασίες ότι ο Μαρτίνες θα έφευγε από τον σύλλογο, με τον Μπερντ Λένο να επιστρέφει και ο ίδιος ο παίκτης δήλωσε ότι είτε ήθελε να μείνει στο σύλλογο και να είναι πρώτος τερματοφύλακας είτε να φύγει σε μόνιμη βάση. Με το ενδιαφέρον πολλών ομάδων της Πρέμιερ Λιγκ και ξένων συλλόγων, συμπεριλαμβανομένων των Άστον Βίλα και Μπράιτον εντ Χόουβ Άλμπιον, ο Μαρτίνες έμεινε εκτός αποστολής εναντίον της Φούλαμ την πρώτη ημέρα της σεζόν του πρωταθλήματος.
Άστον Βίλα
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2020, ο Μαρτίνες μεταγράφηκε στην Άστον Βίλα, σε μια συμφωνία αξίας έως 20 εκατομμυρίων λιρών. Υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο. Στις 21 Σεπτεμβρίου, ο Μαρτίνες έκανε το ντεμπούτο του για τη ομάδα, αποκρούοντας ένα πέναλτι σε μια εντός έδρας νίκη με 1–0 εναντίον της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ. Στην πρώτη του σεζόν στην Άστον Βίλα, ο Μαρτίνες ισοφάρισε το ρεκόρ του συλλόγου του Μπραντ Φρίντελ για ανέπαφες εστίες σε μια σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ, με 15. Αναδείχθηκε επίσης Παίκτης της Σεζόν από τους οπαδούς της Άστον Βίλα.
Στις 21 Ιανουαρίου 2022, ο Μαρτίνες υπέγραψε τριετή επέκταση συμβολαίου, με ισχύ μέχρι το τέλος της σεζόν 2026-2027. Στις 27 Ιουλίου, ενόψει της νέας σεζόν, ο Μαρτίνες ονομάστηκε ένας από τους δύο υπαρχηγούς της Άστον Βίλα, μαζί με τον Ντιέγκο Κάρλος.
Εθνική ομάδα
Ο Μαρτίνες κλήθηκε στην Εθνική Αργεντινής ανδρών για να αντικαταστήσει τον Όσκαρ Ούσταρι για τον φιλικό αγώνα εναντίον της Νιγηρίας τον Ιούνιο του 2011. Έλαβε τη δεύτερη κλήση του εναντίον της Γερμανίας και του Ισημερινού στις 9 και 13 Οκτωβρίου 2019, αντίστοιχα. Ήταν αχρησιμοποίητος αναπληρωματικός και στους δύο φιλικούς αγώνες.
Ο Μαρτίνες έκανε το ντεμπούτο του στις 3 Ιουνίου 2021, σε μια ισοπαλία με 1–1 εναντίον της Χιλής, σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022. Στη συνέχεια, έκανε το ντεμπούτο του σε μεγάλη διοργάνωση στις 14 Ιουνίου, σε ισοπαλία με 1–1 εναντίον της Χιλής στον εναρκτήριο αγώνα της ομάδας του στο Κόπα Αμέρικα 2021 στο Ολυμπιακό Στάδιο Νίλτον Σάντος στη Βραζιλία. Στο 57ο λεπτό απέκρουσε πέναλτι του Αρτούρο Βιδάλ, αλλά δεν κατάφερε να αποτρέψει το γκολ του Εδουάρδο Βάργας στο ερχόμενο σουτ. Στις 6 Ιουλίου, ο Μαρτίνες απέκρουσε τρία χτυπήματα πέναλτι σε μια νίκη με 3-2 στη διαδικασία των πέναλτι επί της Κολομβίας στον ημιτελικό της διοργάνωσης. Ολοκλήρωσε τη διοργάνωση με ανέπαφη εστία στη νίκη με 1–0 επί της Βραζιλίας στον τελικό. Ο Μαρτίνες βραβεύτηκε επίσης με το Χρυσό Γάντι του Κόπα Αμέρικα 2021 ως ο καλύτερος τερματοφύλακας της διοργάνωσεις για τις εμφανίσεις του.
Την 1η Ιουνίου 2022, ο Μαρτίνες κράτησε ανέπαφη την εστία του, καθώς η Αργεντινή κέρδισε με 3–0 την πρωταθλήτρια Ευρώπης Ιταλία στο Στάδιο Γουέμπλεϊ στο Κύπελλο Πρωταθλητών Ευρώπης-Νοτίου Αμερικής του 2022.
Ο Μαρτίνες συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της Αργεντινής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 και έπαιξε σε κάθε παιχνίδι της ομάδας του. Απέκρουσε δύο πέναλτι σε μία διαδικασία των πέναλτι εναντίον της Ολλανδίας στον προημιτελικό, βοηθώντας την ομάδα του να περάσει στους ημιτελικούς.
Στον τελικό, ο Μαρτίνες απέκρουσε ένα πέναλτι από τον Κινγκσλέι Κομάν στη διαδικασία των πέναλτι, βοηθώντας την Αργεντινή να κερδίσει τη διοργάνωση μέσω μιας νίκης με 4-2 στα πέναλτι, αφού ο αγώνας έληξες ισόπαλος με 3-3 μετά την παράταση. Κέρδισε το βραβείο Χρυσό Γάντι για τις εμφανίσεις του στη διοργάνωση. Ο Μαρτίνες προκάλεσε διαμάχη μετά την απονομή του βραβείου, όταν έκανε μια πρόστυχη χειρονομία με το τρόπαιο σε σχήμα χεριού, κρατώντας το μπροστά από τη βουβωνική χώρα του ενώ έκανε μία γκριμάτσα. Αυτή η χειρονομία έγινε ενώπιον των αξιωματούχων της FIFA και του Κατάρ, ενώ οι σχολιαστές εξέφρασαν την αποδοκιμασία τους για τη συμπεριφορά του. Διαδικτυακά, η χειρονομία του Μαρτίνες προκάλεσε διχασμένες αντιδράσεις, που κυμαίνονταν από έκκληση να του αφαιρεθεί το βραβείο, μέχρι να πει ότι ήταν η καλύτερη στιγμή του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Προσωπική ζωή
Ο Μαρτίνες είναι παντρεμένος με την Αμάντα «Μαντίνια» (το γένος Γκάμα) από το 2017. Το ζευγάρι έχει έναν γιο, τον Σάντι και μια κόρη, την Άβα.
Διακρίσεις
Άρσεναλ
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όξφορντ Γιουνάιτεντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέφιλντ Γουένσντεϊ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόδερχαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χετάφε ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέντινγκ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα
Κουλόμπρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κουλομπραί (γαλλικά: Coulobrais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Άγιος Γεράσιμος
Ο Άγιος Γεράσιμος ο Νοταράς είναι άγιος της ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και γνωστός ως πολιούχος άγιος της Κεφαλονιάς. Γεννήθηκε στα Τρίκαλα Κορινθίας το 1506.
Βιογραφία
Ο πατέρας του, Δημήτριος από το γνωστό Βυζαντινό γένος των Νοταράδων, και κατά την παράδοση συγγενής του μεγάλου Δούκα Λουκά Νοταρά που καθαιρέθηκε κατά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, καθώς και η μητέρα του Καλή, του ενεφύσησαν την αγάπη για τον Χριστό. Το κοσμικό όνομα του αγίου ήταν Γεώργιος.
Ο άγιος έφυγε έφηβος από το σπίτι του και το 1527 πήγε στη Ζάκυνθο για να συμπληρώσει τη μόρφωσή του. Αργότερα πήγε στην Ιερουσαλήμ όπου χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Γερμανό με το όνομα Γεράσιμος προς τιμήν του αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου. Εκεί έμεινε δώδεκα χρόνια υπηρετώντας στο ναό της Αναστάσεως. Περιόδευσε στην Αίγυπτο και τη Συρία για να επιστρέψει το 1559 στην Κεφαλονιά όπου και ίδρυσε το μοναστήρι του.
Ο Άγιος Γεράσιμος πέθανε την 15η Αυγούστου του 1579. Επειδή την ημέρα αυτή γιορτάζεται η κοίμηση της Θεοτόκου, η γιορτή του Άγιου Γεράσιμου είναι ακριβώς την επόμενη μέρα. Ο Άγιος Γεράσιμος γιορτάζεται επίσης και στις 20 Οκτωβρίου, η οποία μέρα αποτελεί και επίσημη αργία στο νησί της Κεφαλονιάς. Το όνομα "Γεράσιμος" είναι από τα πιο κοινά αντρικά ονόματα στο νησί, ενώ δεν είναι λίγες οι γυναίκες με το όνομα "Γερασιμούλα". Η πατρική του οικία βρίσκεται στην Άνω συνοικία Τρικάλων, όπου δίπλα της έχει ανεγερθεί περικαλλής ναός.
Το ανέπαφο σκήνωμα
Το σκήνωμα του Άγιου Γεράσιμου έμεινε ως εκ θαύματος ανέπαφο. Όταν στις 20 Οκτωβρίου 1581 ανακτίθη, ο παριστάμενος πατριαρχικός έξαρχος Γαβριήλ Σεβήρος αποφάσισε τον εκ νέου ενταφιασμό, μέχρι που την 20ή Οκτωβρίου 1582 ανακτήθηκε εκ νέου, πάλι ανέπαφο από τη φθορά του χρόνου. Είναι ένα από τα τέσσερα άφθορα λείψανα στο Ιόνιο, του Άγιου Σπυρίδωνα, της Αγίας Θεοδώρας, του Αγίου Γερασίμου και του Αγίου Διονυσίου.
το Απολυτίκιο
''Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.''
Των ορθοδόξων προστάτην και εν σώματι άγγελον και θαυματουργόν Θεοφόρον νεοφανέντα ημίν, επαινέσωμεν πιστοί Θείον Γεράσιμον, ότι αξίως παρά Θεού, απείληφεν ιαμάτων την αένναον χάριν, ρώννυσι τους νοσούντας, δαιμονώντας ιάται, διό και τοις τιμώσιν αυτόν βρύει ιάματα.
Μεγαλυνάρια
Ήχος Γ΄.
Της Πελοποννήσου θείος βλαστός, και Κεφαλληνίας ο ασύλητος θησαυρός, και πάσης Ελλάδος το καύχημα το μέγα, Γεράσιμε θεόφρον, σκέπε την Νήσον σου.
Χαίροις ο Τρικκάλων γόνος λαμπρός, χαίροις Κεφαλλήνων απροσμάχητος βοηθός, χαίροις Ιερέων το σέμνωμα και κλέος, Γεράσιμε τρισμάκαρ, πιστών το καύχημα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Γερασιμος Αγιος Γερασιμος Γερασιμος
Χεϊντάρ Γκιαΐ
Ο Χεϊντάρ Γκιαΐ Σαμλού ή Γιαΐ (1922 – 1985), (Περσικά: حیدر قلی خان غیایی شاملو, Λατινικό αλφάβητο: Heydar Ghiai) είναι Ιρανός αρχιτέκτονας. Αναγνωρίζεται από τις αρχές της δεκαετίας του 50' ως ένας από τους πρωτοπόρους αρχιτέκτονες του μοντέρνου κινήματος στο Ιράν. Τα έργα του παρουσιάζουν πτυχές της μοντέρνας αρχιτεκτονικής της Ευρώπης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1922 στην Τεχεράνη, στο Ιράν. Σπούδασε αρχιτεκτονική στη σχολή καλών τεχνών του Παρισιού, στο École des Beaux-Arts (1948 – 1952). Επιστρέφει στο Ιράν το 1954 και διδάσκει στη σχολή καλών τεχνών. Ο Γκιαΐ κατέχοντας τον τίτλο καθηγητή του πανεπιστημίου της Τεχεράνης, εκπαιδεύει πολλές γενιές νέων αρχιτεκτόνων. Παράλληλα με τη διδασκαλία στο πανεπιστήμιο, ιδρύει και το αρχιτεκτονικό του γραφείο. Εργάζεται ως αρχιτέκτονας αναλαμβάνοντας ιδιωτικά έργα κυρίως στην πρωτεύουσα του Ιράν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ξενοδοχείο Χίλτον της Τεχεράνης ή το σημερινό Εστεγλάλ όπως ονομάστηκε μετά την ισλαμική επανάσταση, το 1979.
Ο Χεϊντάρ Γκιαΐ αναλαμβάνει το πρώτο του δημόσιο έργο σε συνεργασία με τον περιβόητο συνάδελφό του, τον Μοχσέν Φορουγκί, το κτίριο της βουλής της Τεχεράνης (1954 – 1959). Το έργο αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καριέρα του Γκιαΐ κάνοντάς τον ακόμα πιο ονομαστό αρχιτέκτονα της εποχής του. Η εικόνα του κτιρίου αυτού χρησιμοποιήθηκε κατά του βασιλικού καθεστώτος Παχλαβί στα γραμματόσημα και χαρτονομίσματα της χώρας. Από τα εξίσου σημαντικά δημόσια έργα του αρχιτέκτονα διακρίνεται το κτίριο του υπουργείου υδάτων και ηλεκτρικής ενέργειας (1959), το νοσοκομείο του Μασχάντ (1963) και το κτίριο του υπουργείου γεωργίας (1970).
Διορίζεται ως επίσημος αρχιτέκτονας της βασιλικής αυλής του Σάχη το 1968. Σχεδιάζει τα βασιλικά ανάκτορα στο Φαραχαμπάντ τα οποία δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω μη έγκρισης προϋπολογισμού. Την ίδια χρονιά ο Γκιαϊ συμμετέχει στο σχεδιασμό του ιρανικού οίκου της φοιτητικής εστίας στην πανεπιστημιούπολη του Παρισιού σε συνεργασία με τον Claude Parent και André Bloc.
Tο 1979, μετά την ισλαμική επανάσταση και την επικράτηση του νέου πολιτικού καθεστώτος, εγκαταλείπει το Ιράν και εγκαθίσταται με την οικογένειά του στη Γαλλία. Μετά από μερικά χρόνια ο Γκιαΐ ιδρύει το καινούργιο αρχιτεκτονικό του γραφείο μαζί με τους γιους του στις Η.Π.Α, στο Σαν Φρανσίσκο. Ο 41ος δήμαρχος του Σαν Φρανσίσκο, ο Willie L. Brown διακήρυξε την 26η Οκτωβρίου ημέρα “Γκιαΐ και γιοι” προς τιμήν και αναγνώριση των διεθνών αρχιτεκτονικών επιτευγμάτων του Χεϊντάρ Γκιαΐ και των γιων του.
Ο Χεϊντάρ Γκιαΐ αποβίωσε στις 6 Σεπτεμβρίου 1985 στο Αντίμπ, στη Γαλλία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιρανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Πέρσες αρχιτέκτονες
Βικελίδης
Με το επώνυμο Βικελίδης είναι οι παρακάτω αθλητές της οικογένειας Βικελίδη από την Θεσσαλονίκη.
Βίλα Μαργαρίτα
Η βίλα Μαργαρίτα ήταν έπαυλη της Αθήνας η οποία βρισκόταν στη συνοικία των Αμπελοκήπων, στη συμβολή της Λεωφόρου Μεσογείων με τη Βασιλίσσης Σοφίας, ακριβώς απέναντι από το σημείο που σήμερα βρίσκεται ο Πύργος των Αθηνών. Χτίστηκε περίπου το 1900 και κατεδαφίστηκε το 1972. Η έπαυλη ήταν γοτθικού τύπου και είχε ιδιαίτερη εμφάνιση, με πυργίσκους και πολεμίστρες και τον καιρό που υπήρχε ήταν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κτίρια της περιοχής, αλλά και ολόκληρων των Αθηνών.
Η βίλα πήρε το όνομά της από την ομώνυμη θετή κόρη του Ευσταθίου Λάμψα, ο οποίος ήταν ο δεύτερος ιδιοκτήτης της. Στη θέση της κατεδαφισμένης έπαυλης χτίστηκε ένα 9όροφο κτίριο όπου σήμερα στεγάζονται γραφεία της Εθνικής Τράπεζας.
Ιστορία
Οικοδομήθηκε με κόκκινη πελεκητή πέτρα περίπου το 1900 για έναν Αρμένιο έμπορο με βρετανική υπηκοότητα ο οποίος είχε παλαιοπωλείο στην διασταύρωση των οδών Ερμού και Βουλής. Αρχιτέκτονας του κτηρίου ήταν ο Πάνος Καραθανασόπουλος. Η έπαυλη, η οποία στην εμφάνιση θύμιζε μεσαιωνικό κάστρο, διέθετε 32 δωμάτια, πυργίσκους με πολεμίστρες, σιέλ τρούλο με αλεξικέραυνο και άλλα περίτεχνα διακοσμητικά στοιχεία. Επίσης είχε πυκνοφυτευμένο κήπο με πεύκα, φοίνικες και θάμνους, καθώς και πολλούς αποθηκευτικούς χώρους. Η συνολική έκταση του οικοπέδου ήταν 1613 τ.μ.
Λίγες δεκαετίες αργότερα η βίλα αγοράστηκε από τον Ευστάθιο Λάμψα ο οποίος ήταν επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης του Ξενοδοχείου Μεγάλη Βρεταννία. Ο πύργος πήρε το όνομα της θετής του κόρης Μαργαρίτας και είχε μεταβιβαστεί στο όνομα της συζύγου του Παλμύρας, με καταγωγή από τη Γαλλία. Μετά τον θάνατο αυτής το 1939 μεταβιβάστηκε στην εγγονή της, Σοφία. Στο διάστημα που η Αθήνα βρισκόταν υπό την κατοχή των Δυνάμεων του Άξονα, στην έπαυλη λειτουργούσε η πρεσβεία της Δανίας.
Ωστόσο, στα Μεταπολεμικά χρόνια ο πληθυσμός της Αθήνας διογκώνεται ραγδιαία και παράλληλα αυξάνεται και η κίνηση στις οδικές αρτηρίες. Το 1967 απαλλοτριώθηκε τμήμα του κήπου της βίλας, ώστε να διαπλατυνθεί η στροφή από τη Λεωφόρο Μεσογείων προς τη Βασιλίσσης Σοφίας (τότε η φορά της κυκλοφορίας ήταν αντίθετη από τη σημερινή σ’αυτό το σημείο). Μετά από κάποιες ακόμη απαλλοτριώσεις η έκταση του οικοπέδου είχε πλέον πέσει στα 1098 τ.μ., με το μεγαλύτερο μέρος του κήπου να έχει χαθεί. Η ιδιοκτήτρια αποφάσισε να πουλήσει τη βίλα εν μέσω της Στρατιωτικής Δικτατορίας το 1970, η οποία και αγοράστηκε από τη Κτηματική Τράπεζα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικές οικίες στην Αθήνα
Celebrate Fairfax!
Το φεστιβάλ Celebrate Fairfax! είναι ένας κοινοτικός ετήσιος εορτασμός ο οποίος διεξάγεται κατά το δεύτερο σαββατοκύριακο μετά την Αναμνηστική Ημέρα (Memorial Day) στο Fairfax County Government Center στην Κομητεία Φέρφαξ, Βιρτζίνια. Το ετήσιο φεστιβάλ δέχεται περισσότερους από 70.000 επισκέπτες κάθε χρόνο.
Προτού ονομαστεί Celebrate Fairfax! Festival, αυτό το ετήσιο γεγονός ήταν γνωστό ως Fairfax Fair. Το Fair ανάγεται στην αποικιακή περίοδο όπου η Βουλή των Παρέδρων όρισε ένα ετήσιο Fair να διεξάγεαι για να προωθηθεί το εμπόριο, η οικονομική ανάπτυξη και η αίσθηση της κοινότητας. Υπήρχε ως κερδοσκοπικός οργανισμός από τα τέλη του 18ου για να μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1940, όταν χροκόπησε μετά από τρία έτη βροχής. Το 1982 το Συμβούλιο Επιθεωρητών της Κομητείας Φέρφαξ αποφάσισε να δημιουργήσει και να διεξάγει ένα γεγονός σε επίπεδο κομητείας: το "Fairfax Festival." Η επιτυχία αυτού του γεγονότος οδήγησε στην δημιουργία του μη κερδοσκοπικού Celebrate Fairfax, Inc. το οποίο οργανώνει το φεστιβάλ σήμερα. Το φεστιβάλ Celebrate Fairfax! του 2013 θα λάβει χώρα στις 7-9 Ιουνίου (Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιρτζίνια
Σύμβαση για την Ανανέωση των Κομορών
Η Σύμβαση για την Ανανέωση των Κομορών ( Convention pour le Renouveau des Comores, CRC) είναι ένα πολιτικό κόμμα στις Κομόρες.
Ιστορία
Το CRC ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2002 από μέλη του Κινήματος για τον Σοσιαλισμό και τη Δημοκρατία, μια ομάδα που απελάθηκε από το Δημοκρατικό Μέτωπο. Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 το κόμμα κέρδισε έξι από τις 18 εκλεγμένες έδρες, καθιστώντας το τη μοναδική αντιπολίτευση στη συμμαχία Στρατόπεδο των Αυτόνομων Νήσων.
Το κόμμα κέρδισε δύο έδρες στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2015, με τους Αλί Μχατζί και Σαρίφ Μαουλανά.
Παραπομπές
Συμβαση
Ο Χριστός στη Ρώμη
Ο Χριστός στην Ρώμη είναι η τέταρτη τραγωδία του Άγγελου Σικελιανού. Γράφτηκε και δημοσιεύτηκε το 1946. Η τραγωδία διαδραματίζεται στη Ρώμη του 1ου αιώνα μ.Χ., λίγα χρόνια μετά την σταύρωση του Χριστού και στο ακριβές χρονικό σημείο όπου η καταστροφική πυρκαγιά του Νέρωνα θα κάψει εκ θεμελίων τη Ρώμη. Τα κύρια πρόσωπα της τραγωδίας είναι ο Χριστός, ο Νέρωνας, ο Έλληνας Πρόχορος και οι Ιουδαίοι Μαναήν και Δαισάν.
Στο έργο αυτό, ο Σικελιανός εξυμνεί τον παραπονεμένο, βασανισμένο κι περιφρονημένο λαό, τον οποίο συντρέχει και στηρίζει ο Χριστός, ως μια φιγούρα που θέτει πρώτη της μέριμνα τους αδύναμους και αδικημένους του κόσμου τούτου και εξυψώνει την εσωτερική ακεραιότητά του, την στοχαστικότητα του αυθεντικού, λαϊκού πνεύματός του.
Το κυρίαρχο αίτημα – μήνυμα του έργου, η συμπαντική Ενότητα στην οποία πρέπει να επανέλθει ο διασπασμένος κόσμος (ο οποίος διασπάστηκε έχοντας διαπράξει την μητροκτονία με την άρνηση της Μητέρας–Γης εντός των πόλεων-κρατών), υπηρετείται μόνο με την έλευση μιας κάθαρσης, με το τέλος του ιστορικού αυτού κύκλου και την «επαναδημιουργία» του κόσμου (η «αιώνια επιστροφή», που απαντάται και στην στωική κοσμολογία) μέσω μιας εξαγνιστικής-καθαρτικής (και γι’ αυτό καταστρεπτικής) δύναμης και τρόπου, ο οποίος στον Σικελιανό είναι η πυρκαγιά που θα εκπυρώσει τα πάντα (ένα προσφιλές του μοτίβο γενικότερα, αφού το έχει χρησιμοποιήσει και στις περισσότερες από τις υπόλοιπες τραγωδίες του). Στον «Χριστό στην Ρώμη», το κεντρικό επεισόδιο -μεγάλης έκτασης κειμενικά και με κομβική θέση δομικά- και ταυτόχρονα το κυρίαρχο θέμα είναι η σκηνή της πυρκαγιάς που κατακαίει τη Ρώμη. Η αναδημιουργία των πάντων θα έρθει στο πρόσωπο του Ιουδαίου Δαισάν, ο οποίος θα σώσει από τα φλεγόμενα ερείπια ένα βρέφος, σύμβολο της ελπίδας του μέλλοντος: με άλλα λόγια και σ’ ένα επίπεδο άμεσα προερχόμενο από τον αρχαίο μύθο και την τραγωδία, ο Δαισάν γίνεται ο πατέρας-Δίας του νέου Διονύσου – ελπίδας για το μέλλον του κόσμου. Ως άνθρωπος ο Δαισάν, όμως, παράλληλα έχει αποκαταστήσει το σφάλμα όλου του ανθρωπίνου γένους, που του κόστισε τον Παράδεισο: έχει διασώσει τον Διόνυσο-Τέχνη, που είναι ο τρόπος να γίνει αθάνατο το γένος των ανθρώπων. Όλοι αυτοί οι συμβολισμοί και οι ερμηνείες, όπως και στις υπόλοιπες σικελιανικές τραγωδίες, κειμενικά ερείδονται επί των αρχικών τους πηγών, το αστείρευτο υλικό της αρχαίας τραγωδίας, το οποίο προσφυώς και με τρόπο λεπτό ο Σικελιανός «μεταμφιέζει» και «κρύβει» εντός του δικού του κειμένου.
1504
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1504 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αντισιδηρομαγνητισμός
Σε υλικά που επιδεικνύουν αντισιδηρομαγνητισμό (antiferromagnetism), οι μαγνητικές ροπές των ατόμων ή μορίων, σχετίζονται συνήθως με τα σπιν των ηλεκτρονίων, στοιχίζονται σε κανονική διάταξη με τα γειτονικά σπιν (σε διαφορετικά υποπλέγματα) δείχνοντας σε αντίθετες κατευθύνσεις. Δηλαδή, όπως ο σιδηρομαγνητισμός και ο σιδηριμαγνητισμός, μια παρουσία διαταγμένου μαγνητισμού. Γενικά, η αντισιδηρομαγνητική διάταξη μπορεί να υπάρχει σε αρκετά χαμηλές θερμοκρασίες, εξαφανιζόμενη σε συγκεκριμένες θερμοκρασίες, στη θερμοκρασία Νεέλ του υλικού και σε μεγαλύτερες τιμές θερμοκρασίας. Πάνω από τη θερμοκρασία Νεέλ, το υλικό είναι συνήθως παραμαγνητικό.
Μέτρηση
Η μαγνητική επιδεκτικότητα ενός αντισιδηρομαγνητικού υλικού εμφανίζει συνήθως ένα μέγιστο στη θερμοκρασία Νεέλ. Αντίθετα, στη μετάβαση μεταξύ σιδηρομαγνητικής σε παραμαγνητική φάση η επιδεκτικότητα θα αποκλίνει. Στην αντισιδηρομαγνητική περίπτωση, παρατηρείται απόκλιση στην κλιμακωτή επιδεκτικότητα (staggered susceptibility).
Διάφορες μικροσκοπικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μαγνητικών ροπών ή των σπιν μπορεί να οδηγήσουν σε αντισιδηρομαγνητικές δομές. Στην απλούστερη περίπτωση, μπορεί να θεωρηθεί το πρότυπο Ίζινγκ (Ising model) σε ένα διμερές πλέγμα, π.χ. το απλό κυβικό πλέγμα, με συζεύξεις μεταξύ σπιν στις πιο κοντινές γειτονικές θέσεις. Ανάλογα με το πρόσημο της αλληλεπίδρασης, θα έχει ως αποτέλεσμα σιδηρομαγνητική ή αντισιδηρομαγνητική διάταξη. Η γεωμετρική όχληση (Geometrical frustration) ή ο ανταγωνισμός σιδηρο- και αντισιδηρομαγνητικών αλληλεπιδράσεων μπορεί να οδηγήσουν σε διαφορετικές και ενδεχομένως σε πιο περίπλοκες μαγνητικές δομές.
Αντισιδηρομαγνητικά υλικά
Αντισιδηρομαγνητικά υλικά προκύπτουν συνήθως μεταξύ των ενώσεων στοιχείων μετάπτωσης, ειδικά στα οξείδια· π.χ. αιματίτης, μέταλλα όπως το χρώμιο, κράματα όπως σιδήρου-μαγγανίου (FeMn) και οξείδια όπως το οξείδιο του νικελίου. Υπάρχουν επίσης πολυάριθμα παραδείγματα μεταξύ συμπλόκων μετάλλων υψηλής πυρηνικότητας μεταλλικών συστάδων. Τα οργανικά μόρια μπορούν επίσης να επιδείξουν αντισιδηρομαγνητική σύζευξη σε σπάνιες περιπτώσεις, όπως συμβαίνει σε ρίζες του 5-δεϋδρο-m-ξυλένιο.
Οι αντισιδηρομαγνήτες μπορούν να συνδυαστούν με σιδηρομαγνήτες, π.χ., μέσω ενός μηχανισμού γνωστού ως ανισοτροπία ανταλλαγής (exchange bias), στον οποίον η σιδηρομαγνητική ταινία είναι ανεπτυγμένη είτε πάνω στον αντισιδηρομαγνήτη ή ανοπτημένη σε ένα στοιχισμένο μαγνητικό πεδίο, προκαλώντας στα άτομα της επιφάνειας του σιδηρομαγνήτη να στοιχιστούν με τα άτομα της επιφάνειας του αντισιδηρομαγνήτη. Αυτό δίνει τη δυνατότητα της «αγκίστρωσης» (συζεύξεως) του προσανατολισμού μιας σιδηρομαγνητικής ταινίας, που παρέχει μία από τις κύριες χρήσεις στις αποκαλούμενες βαλβίδες σπιν (spin valves), που είναι η βάση των μαγνητικών αισθητήρων συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων κεφαλών ανάγνωσης σκληρών δίσκων. Η θερμοκρασία στην οποία ή πάνω από την οποία μια αντισιδηρομαγνητική στρώση χάνει την ικανότητα «αγκίστρωσης» της κατεύθυνσης μαγνήτισης μιας γειτονικής σιδηρομαγνητικής στρώσης αποκαλείται θερμοκρασία φραγής (blocking temperature) αυτής της στρώσης και είναι συνήθως πιο χαμηλή από τη θερμοκρασία Νεέλ.
Γεωμετρική όχληση
Αντίθετα με τον σιδηρομαγνητισμό, οι αντισιδηρομαγνητικές αλληλεπιδράσεις μπορούν να οδηγήσουν σε πολλαπλές βέλτιστες καταστάσεις (θεμελιώδεις καταστάσεις—καταστάσεις ελάχιστης ενέργειας). Σε μια διάσταση, η αντισιδηρομαγνητική θεμελιώδης κατάσταση είναι μια εναλλασσόμενη σειρά σπιν: πάνω, κάτω, πάνω, κάτω, κλπ. Πολλαπλές θεμελιώδεις καταστάσεις μπορούν να εμφανιστούν ακόμα και σε δύο διαστάσεις.
Θεωρήστε ένα ισόπλευρο τρίγωνο με τρία σπιν, ένα σε κάθε κορυφή. Αν κάθε σπιν μπορεί να πάρει μόνο δύο τιμές (πάνω και κάτω), υπάρχουν 23 = 8 δυνατές καταστάσεις του συστήματος, έξι από τις οποίες είναι θεμελιώδεις καταστάσεις. Οι δύο καταστάσεις που δεν είναι θεμελιώδεις καταστάσεις είναι όταν και τα τρία σπιν είναι όλα πάνω ή κάτω. Σε οποιαδήποτε άλλη από τις έξι καταστάσεις, θα υπάρχουν δύο ευνοούμενες αλληλεπιδράσεις και μία μη ευνοούμενη. Αυτό εξηγεί η όχληση: η αδυναμία του συστήματος να βρει μια μοναδική θεμελιώδη κατάσταση. Αυτός ο τύπος της μαγνητικής συμπεριφοράς έχει βρεθεί σε ορυκτά που έχουν μια δομή κρυσταλλικής επιστοίβασης όπως στο τριεξαγωνικό ή στο εξαγωνικό πλέγμα.
Άλλες ιδιότητες
Οι συνθετικοί αντισιδηρομαγνήτες (Synthetic antiferromagnets ή SAF) είναι τεχνητοί αντισιδηρομαγνήτες που αποτελούνται από δύο ή περισσότερες λεπτές σιδηρομαγνητικές στρώσεις που διαχωρίζονται από μια μη μαγνητική στρώση. Η σύζευξη του διπόλου των σιδηρομαγνητικών στρώσεων καταλήγει σε αντιπαράλληλη στοίχιση της μαγνήτισης των σιδηρομαγνητών.
Ο αντισιδηρομαγνητισμός παίζει έναν κρίσιμο ρόλο στη γιγαντιαία μαγνητοαντίσταση (giant magnetoresistance), όπως ανακαλύφθηκε το 1988 από τους Αμπέρ Φερ (Albert Fert) και Πέτερ Γκρύνμπεργκ (Peter Grünberg) (που τιμήθηκαν το 2007 με το Βραβείο Νόμπελ) χρησιμοποιώντας συνθετικούς αντισιδηρομαγνήτες.
Υπάρχουν επίσης παραδείγματα ανοργάνωτων υλικών (disordered materials) (όπως ύαλοι φωσφορικού σιδήρου (iron phosphate glasses)) που γίνονται αντισιδηρομαγνητικά κάτω από τη θερμοκρασία Νεέλ τους. Αυτά τα ανοργάνωτα πλέγματα 'εμποδίζουν' τον αντιπαραλληλισμό των γειτονικών σπιν· δηλαδή, δεν είναι δυνατή η κατασκευή ενός πλέγματος όπου κάθε σπιν να περιβάλλεται από αντίθετα γειτονικά σπιν. Μπορεί μόνο να καθοριστεί ότι η μέση συσχέτιση των γειτονικών σπιν είναι αντισιδηρομαγνητική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαγνητική διάταξη
Κουρνιού
Το Κουρνιού (γαλλικά: Courniou, οξιτανικά: Cornhon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κουρνιουναί (γαλλικά: Courniounais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Δημοσιογραφία των δεδομένων
Η δημοσιογραφία των δεδομένων είναι "ένας τρόπος για την ενίσχυση της αναζήτησης και της σύνταξης ειδήσεων με τη χρήση και εξέταση των στατιστικών δεδομένων, προκειμένου να δοθεί μια βαθύτερη γνώση σε μια είδηση και να επισημανθούν τα σχετικά δεδομένα. Μία τάση στην ψηφιακή εποχή της δημοσιογραφίας είναι η διάδοση πληροφοριών στο κοινό μέσω διαδραστικού ηλεκτρονικού περιεχομένου μέσα από εργαλεία οπτικοποίησης δεδομένων όπως πίνακες, γραφήματα, χάρτες, ενημερωτικά δελτία, μικροεπεξεργαστές και οπτική πραγματικότητα. Η διεξοδική εξέταση τέτοιων συνόλων δεδομένων μπορεί να οδηγήσει σε πιο συγκεκριμένα αποτελέσματα και παρατηρήσεις σχετικά με ενδιαφέροντα επίκαιρα θέματα. Επιπλέον, η δημοσιογραφία των δεδομένων μπορεί να αποκαλύψει κρυφά ζητήματα που φαινομενικά δεν ήταν προτεραιότητα στην ειδησειογραφική κάλυψη". Η δημοσιογραφία των δεδομένων είναι τύπος δημοσιογραφίας που αντανακλά τον αυξημένο ρόλο που διαθέτουν τα αριθμητικά δεδομένα για την παραγωγή και τη διανομή πληροφοριών στην ψηφιακή εποχή. Αντανακλά την αυξημένη αλληλεπίδραση μεταξύ παραγωγών περιεχομένου (δημοσιογράφος) και πολλών άλλων τομέων όπως ο σχεδιασμός, η επιστήμη των υπολογιστών και οι στατιστικές. Από την άποψη των δημοσιογράφων, αντιπροσωπεύει "ένα επικαλυπτόμενο σύνολο δεξιοτήτων που προέρχονται από διαφορετικά πεδία".
Η δημοσιογραφία των δεδομένων έχει χρησιμοποιηθεί κυρίως για να ενώσει διάφορες έννοιες και να τις συνδέσει με τη δημοσιογραφία. Κάποιοι τις θεωρούν ως επίπεδα ή στάδια που οδηγούν από την απλούστερη στην πιο σύνθετη χρήση των νέων τεχνολογιών στη δημοσιογραφική διαδικασία.
Οι σχεδιαστές δεν είναι πάντα μέρος της διαδικασίας. Σύμφωνα με τον καθηγητή δημοσιογραφίας δεδομένων και συγγραφέα, Χενκ βαν Εςς, "Η δημοσιογραφία των δεδομένων μπορεί να βασίζεται σε δεδομένα που πρέπει πρώτα να επεξεργαστούν με εργαλεία πριν δημιουργηθεί μια ιστορία από αυτά. Δεν περιλαμβάνει την οπτικοποίηση καθαυτή."
Ωστόσο, ένα από τα προβλήματα της δημοσιογραφίας δεδομένων είναι ότι πολλοί ορισμοί δεν είναι αρκετά σαφείς και επικεντρώνονται στην περιγραφή των υπολογιστικών μεθόδων βελτιστοποίησης, ανάλυσης και απεικόνισης των πληροφοριών.
Πρώτη εμφάνιση
Ένα από τα πρώτα παραδείγματα χρήσης υπολογιστών με τη δημοσιογραφία δεδομένων, εντοπίζεται το 1952 από την CBS η οποία χρησιμοποίησε έναν υπολογιστή για να προβλέψει το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών, αλλά από το 1967 άρχισε να είναι ευρύτερα αποδεκτή, η χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών για ανάλυση δεδομένων.
Παρόλο που η δημοσιογραφία των δεδομένων έχει χρησιμοποιηθεί ανεπίσημα από τους επαγγελματίες της υποβοηθούμενης από υπολογιστές έρευνας για δεκαετίες, η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση από έναν σημαντικό οργανισμό ειδήσεων έγινε από την Guardian, η οποία ξεκίνησε το Datablog τον Μάρτιο του 2009. Και παρόλο που η πατρότητα του όρου αμφισβητείται, χρησιμοποιείται ευρέως από τη στιγμή που τα έγγραφα του πολέμου του Αφγανιστάν, διέρευσαν από τα Wikileaks διαρρεύσουν τον Ιούλιο του 2010.
Η Guardian για την κάλυψη του πολέμου, εκμεταλλεύτηκε δωρεάν εργαλεία οπτικοποίησης δεδομένων, όπως το Google Fusion Tables, ένα άλλο κοινό στοιχείο της δημοσιογραφίας δεδομένων. Στο βιβλίο Τα γεγονότα είναι Ιερά από τον εκδότη του Datablog, Σάιμον Ρότζερς περιγράφει τη δημοσιογραφία δεδομένων κάπως έτσι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοσιογραφία
Κηφισιά
Η Κηφισιά είναι δημοτική ενότητα και ιστορική έδρα του Δήμου Κηφισιάς στο Βόρειο Τομέα του Αθηναϊκού Πεδίου, με 48.700 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021.
Η περιοχή είναι γνωστή για την εμπορική της αγορά, την άρτια ρυμοτομία, την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική των σπιτιών και των καταστημάτων, τους επιβλητικούς πυργίσκους και την αγάπη των κατοίκων της για την ανθοκομία. Το εμπορικό κέντρο καλύπτεται από ένα εκτενές δίκτυο πεζοδρόμων και ποδηλατοδρόμων και ο συνοικισμός απλώνεται από την Πάρνηθα και τον Κηφισό ποταμό έως το Πεντελικό όρος.
Τμήμα της Κηφισιάς έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.
Ετυμολογικές και ερμηνευτικές αναφορές
Το όνομά Κηφισιά, που προέρχεται από τον Κηφισό ποταμό, είναι αρχαιότατο, καθώς ήταν μια από τις 12 πόλεις της αρχαίας Αθήνας. Από την εποχή του Κλεισθένη αποτελούσε σημαντικό δήμο της Ερεχθηίδας φυλής. Λαογραφικό λογοπαίγνιο της νεοελληνικής, που όμως δεν στέκει ιστορικά, θεωρεί πως το όνομα Κηφισιά προέρχεται από την έκφραση «εκεί φυσά» - «κεί φυσά» - «Κηφισά» - «Κηφισιά».
Το έμβλημα του δήμου κοσμεί η προτομή του Μενάνδρου του Κηφισέως, δραματοποιού της αρχαίας Αττικής που καταγόταν από την Κηφισιά.
Ο/Η κάτοικος της περιοχής αποκαλείται Κηφισιώτης - Κηφισιώτισσα και στον πληθυντικό Κηφισιώτες - Κηφισιώτισσες.
Γεωγραφία - Μορφολογία
Η περιοχή βρίσκεται ανάμεσα στους ορεινούς όγκους Πεντέλης και Πάρνηθος, και είναι οικοδομημένη σε μια πευκόφυτη πεδιάδα.
Το υψόμετρο στο κέντρο είναι 290 μέτρα (ενώ το ανώτερο είναι 330 μέτρα στη συνοικία της Πολιτείας).
Τα όρια του δήμου εκτείνονται από τις δασόφυτες ρεματιές του Κηφισού στα δυτικά μέχρι τους ορεινούς όγκους του Πεντελικού και τη ράχη του Κοκκιναρά στα ανατολικά. Τοποθετείται δε στο βόρειο άκρο του λεκανοπεδίου της Αθήνας, 15 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου της Αθήνας.
Ο δήμος καταλαμβάνει έκταση 25.937 στρεμμάτων, στα οποία έχουν θεσμοθετηθεί οικιστικές, δασικές, εμπορικές και βιομηχανικές ζώνες. Το κέντρο της πόλης εντοπίζεται στην καρδιά του δήμου επιδεικνύοντας μια πλούσια και πολυτελή αγορά, ενώ πέριξ τούτου εκτείνονται οι φιλήσυχοι συνοικισμοί, ορισμένοι από τους οποίους είναι η Νέα Κηφισιά, το Κεφαλάρι, η Πολιτεία, ο Κοκκιναράς, το Στροφύλι, πολλοί από τους οποίους αργότερα αποσπώνται ως ανεξάρτητες κοινότητες, όπως η Νέα Ερυθραία μαζί το Καστρί και το Μορτερό, καθώς και η Εκάλη.
Βρίσκεται μόλις 3 χιλιόμετρα βόρεια του μητροπολιτικού κέντρου του Αμαρουσίου και 10 χιλιόμετρα νότια του Άγίου Στεφάνου.
Συνορεύοντες με την Κηφισιά δήμοι είναι προς Β Δήμος Νέας Ερυθραίας, προς Α Δήμος Πεντέλης, προς ΝΑ Δήμος Μελισσίων, προς Ν Δήμος Αμαρουσίου και Δήμος Πεύκης, προς ΝΔ Δήμος Λυκόβρυσης και Δήμος Μεταμόρφωσης και τέλος προς Δ Δήμος Αχαρνών και ΒΔ ο Δήμος Θρακομακεδόνων και η Βαρυμπόμπη.
Κλίμα
Λόγω του οτι η Κηφισιά είναι απλωμένη σε μία πευκόφυτη πεδιάδα, στους πρόποδες της Πεντέλης, το κλίμα της είναι ευχάριστο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, με τη μέγιστη μέση θερμοκρασία να αγγίζει τους 32°C, ενώ το χειμώνα το κρύο είναι πιο αισθητό από οτι σε άλλες περιοχές της Αθήνας, με τη μέση ελάχιστη θερμοκρασία να είναι 4°C και τη μέση μέγιστη 10-11°C.
Βάσει στατιστικών στοιχείων, οι άνεμοι που πνέουν κυρίως στην περιοχή είναι Β, ΒΒΔ.
Πιο βροχεροί μήνες είναι οι Δεκέμβριος, Ιανουάριος με 10 ημέρες υετού κατά μέσο όρο, ενώ πιο ξηροί ο Ιούλιος κι ο Αύγουστος με 28,7 και 29,1 ημέρες ξηρασίας αντίστοιχα.
Ιστορική εξέλιξη
Η Κηφισιά σήμερα συνιστά εύρωστη περιοχή της Αθήνας και ιστορική έδρα των βορείου τομέα των Αθηνών. μικρογραφία|[[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Ρωμαϊκές σαρκοφάγοι σωζόμενες στην Πλατεία Πλατάνου.]] αριστερά|μικρογραφία|Μπρούτζινη κατσίκα του 5ου αιώνα π.Χ. από την Κηφισιά ([[Μουσείο του Λούβρου)]]
Στην αρχαιότητα ήταν μία από τις αρχαίες Δώδεκα Πόλεις της αρχαίας Αθήνας. Σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Κλεισθένους, ήταν μέρος της Ερεχθηίδας φυλής της Αττικής και τοποθετούνταν στη «μεσογαία» χώρα. Αποτελούσε από τους πλουσιότερους δήμους της Αττικής λόγω του υγιεινού κλίματος, του αισθητικά ωραίου περιβάλλοντος, των άφθονων νερών και της μικρής σχετικά απόστασής της από την Αθήνα, όντας γνωστή ως προνομιούχος τόπος παραθερισμού πλουσίων και ευγενών. Μεταξύ αυτών ήταν ο Ηρώδης ο Αττικός, ο μέγας αυτός λάτρης και ευεργέτης της Αθήνας (101-178), που είχε την πλούσια έπαυλή του στη θέση που βρίσκεται σήμερα ο Μητροπολιτικός Ναός της περιοχής. Διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα έχουν βρεθεί σε όλον σχεδόν τον Δήμο, και ενδεικτικό της υψηλής υπόληψης του δήμου στα εύπορα μέλη της Αθηναϊκής κοινωνίας αποτελεί το εύρημα ενός πήλινου κρασοπότηρου, που πιθανότατα άνηκε στην οικογένεια του Περικλή, του γνωστότερου Αθηναίου ηγέτη κατά την Κλασική περίοδο. Στην περιοχή κατά την ύστερη ρωμαϊκή εποχή έλαβε χώρα μεγάλη μάχη μεταξύ των Ερούλων, γερμανικού φύλου που είχε καταστρέψει την Αθήνα, και άτακτου στρατιωτικού σώματος δύο χιλιάδων ντόπιων υπό τον φιλόσοφο Δέξιππο, στην οποία μάχη οι Έρουλοι εκδιώχθηκαν από την Αττική.
Επί Ενετοκρατίας, όλοι οι ισχυροί και πλούσιοι Ενετοί της Αθήνας διέμεναν στην Κηφισιά. Αργότερα, επί Τουρκοκρατίας, οι πρώην ενετικές επαύλεις περιήλθαν στους πλούσιους Τούρκους της Αθήνας. Ακόμη και ο διοικητής της Αθήνας είχε τον πύργο του στη θέση που βρίσκεται σήμερα ο ναός του Αγίου Δημητρίου. Κατά τις μαρτυρίες του περιηγητή Εβλιά Τσελεμπή, τον 17ο αιώνα η Κηφισιά αποτελούνταν από τριακόσια κεραμιδοσκέπαστα σπίτια, ενώ ο πληθυσμός της αποτελούνταν κατά το ήμισυ από μουσουλμάνους και κατά το ήμισυ από Χριστιανούς Ορθόδοξους. Ένα παλιό ναΰδριο είχε μετατραπεί σε αποθήκη οίνου (κελάρι), της Παναγίας της Ξυδούς, που κατά τοπική παράδοση το όνομά του δόθηκε, όταν διαπιστώθηκε πως όλο το κρασί που είχε αποθηκευτεί εκεί είχε μετατραπεί σε ξίδι. Μετά την απελευθέρωση, τα κτήματα των Τούρκων περιήλθαν σε Έλληνες που τα αγόρασαν από τους προκάτοχους ιδιοκτήτες έναντι ευτελών τιμών. μικρογραφία|Παραδοσιακή Κηφισιώτικη φορεσιά, αρχές 20ου αιώνα Το 1870 δημιουργείται το πρώτο καταστατικό της κοινότητος των Κηφισιωτών, με σκοπό την οικονομική τους ανεξαρτητοποίηση. Το καταστατικό αποτελούνταν από 20 άρθρα και υπογράφηκε στις 27 Ιουλίου 1870 από τους: Μόσχου Δημ. - Κτηματίας, Πολυχρόνης Κ. - Κτηματίας, Λεγάντης Δημ. - Κτηματίας, Νικολάου Κ.Β. - Κτηματίας, Μαλακόντας Κ.Γ. - Κτηματίας, Λέσβιος Εμμ. Δ. - Κτηματίας, Χρήστου Γεωργ. - Κτηματίας, Καλιονζής Εμ. - Αμαξηλάτης, Μούλος Ιω. Β. - Κτηματίας, Κουτσός Κ.Ε. - Κτηματίας, Κούρτης Ιω. Γ. - Κτηματίας, Θεοχαρόπουλος Ζανής – Έμπορος, Λεβαδίτης Λουκάς – Κτηματίας, Σαββατιανός Αναστ. - Κτηματίας, Σμυρναίου Γ.Κ. - Κτηματίας, Κλιάτης Διον. - Κτηματίας, Καπετάνιος Αντών. - Κτηματίας, Τσαλαβούτας Φράγ. - Επιστάτ., Κυριαζής Γ. - Αρχιπρεσβύτερος, Μαλακόντας Α.Ν. - Κτηματίας, Καραπατάκης Κων. - Κτηματίας, Αϊτινόπουλος Μιλτ. - Κτηματίας, Αυλονίτης Κων. - Κτηματίας, Μούλος Ιω. Ν. - Κτηματίας, Σαββατιανός Ι.Κ. - Κτηματίας, Μούλος Ν. - Κτηματίας, Λάμπρος Δημ. - Κτηματίας, Νικολάου Ν.Β. - Κτηματίας, Κάλλος Δ. - Κτηματίας, Σαββατιανός Κων. - Κτηματίας, Κεφάλας Δ.Α. - Κτηματίας, Καραγιαννάκης Σταμ. - Κτηματίας, Παρδάλης Ν. - Κτηματίας, Αρμυριώτης Δημ. - Κτηματίας, Γεωργαντάς Πανάγος – Κτηματίας, Μαρκουντζάνης Βασ. - Κτηματίας, Καρολάνης Δημ. - Κτηματίας, Κρητικού Γεώργ, - Κτηματίας, Διονυσιότης Δη. Γ. - Κτηματίας, Δυριαζής Γεώργ. Ν. - Κτηματίας, Διονυσιότης Κων. - Κτηματίας, Κούρτης Γεώργ. - Κτηματίας, Πέτρου Ηλ. – Κτηματίας, Σπηλιώτης Κων. Ι. - Κτηματίας, Κεφαλάς Άγγελ. Γ. - Κτηματίας, Μούλος Σπ. - Κτηματίας, Σπανουδάκης Διάκομος – Κτηματίας, Νικολάου Παν. Β. - Κτηματίας, Νικολάου Δ. Β. - Κτηματίας, Καραδήμας Δημ. Γ. - Κτηματίας. μικρογραφία|Το Άλσος της Κηφισιάς γύρω στο 1915. Επί μακρού χρόνου η Κηφισιά παρέμενε αραιοκατοικημένη, στερούμενη ρυμοτομίας αλλά και άλλων μέσων προκειμένου να εξελιχθεί σε σύγχρονο προάστιο. Από του έτος όμως 1882, όταν συνδέθηκε με την πρωτεύουσα με τον θρυλικό ατμοκίνητο σιδηρόδρομο "Θηρίο", τέθηκαν και οι βάσεις για τη διαμόρφωσή της σε παραθεριστική κηπούπολη με πλατείες, δενδροστοιχίες και πάρκα.
thumb|left|250px|Τα αρχοντικά της Κηφισιάς χαρακτηρίζονται από την εκλεκιστική τους αρχιτεκτονική.Στην οικονομική αξιοποίηση συμβάλλει το "Θηρίο", το οποίο διέρχεται από το άλσος της Κηφισιάς, όπου διοργανώνονται στα χρόνια που ακολουθούν οι διάσημες ανθοκομικές εκθέσεις από τους κατοίκους. Στα προσεχή έτη, η περιοχή καθίσταται δημοφιλές παραθεριστικό κέντρο Αθηναίων, Χιωτών, Αιγυπτίων, Κωνσταντινουπολιτών (όπως ήταν αντίστοιχο κέντρο Τούρκων μεγαλοτσιφλικάδων κατά την τουρκοκρατία). Το 1925 που αναγνωρίζεται και επισήμως ως αυτόνομη κοινότητα της Αττικής. Αργότερα, αναγνωρίζεται ως προάστιο της Ανατολικής Αττικής.
thumb|250px|left|Ο τερματικός σταθμός του ηλεκτρικού στην Κηφισιά αποτελεί ένα από τα πιο πολυσύχναστα σημεία της περιοχής.Σήμερα στην Κηφισιά υπάρχουν μεγάλα και πολυτελή ξενοδοχεία, εστιατόρια και κέντρα διασκέδασης. Μεταξύ της κεντρικής πλατείας (Πλάτανος) και του άλλοτε σταθμού του "Θηρίου" (και σημερινού σταθμού του τρένου) υπάρχει το Άλσος της Κηφισιάς όπου κάθε χρόνο πραγματοποιείται έκθεση λουλουδιών. Βορειοανατολικά της κεντρικής πλατείας βρίσκεται η συνοικία Κεφαλάρι, με άφθονα, παλαιότερα, νερά και πολυτελέστατες κατοικίες. Κατά την απογραφή του 2001, η Κηφισιά συγκέντρωνε 43.929 κατοίκους και εμφάνιζε μια πυκνότητα δόμησης 1.694 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο δόμησης. Λόγω των υψηλών τιμών των οικοπέδων και των περιορισμών στη δόμηση, η πληθυσμιακή εξέλιξη της πόλεως παρουσιάζει ήπιες αυξήσεις με ποσοστά της τάξεως του 22,87% και 10,84% ανά απογραφή.thumb|250px|right|Μεγαλοπρεπείς πύργοι στεγάζουν τις μεγαλοαστικές οικογένειες του Βορείου Τομέως.Στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της πόλεως συγκαταλέγονται το δροσερό κλίμα, η πολυτελής αρχιτεκτονική και τα μεγάλα ποσοστά δημοτικού αλλά και ιδιωτικού πρασίνου, ενώ συνδυάζονται οι φιλήσυχες γειτονιές με μια δραστήρια αγορά και σχετικά έντονη νυχτερινή διασκέδαση. Το οικιστικό κέντρο έχει αναπτυχθεί πέριξ της Πλατείας Πλατάνου και του Άλσους της Κηφισιάς, όπου τοποθετείται και το σύγχρονο εμπορικό κέντρο του Δήμου που έχει επεκταθεί μέχρι το Κεφαλάρι μέσω της οδού Κολοκοτρώνη, που σήμερα ανάγεται στον πιο ακριβό εμπορικά δρόμο των βορείων προαστίων. Στο Άλσος της Κηφισιάς πραγματοποιούνται κάθε χρόνο ανθοκομικές εκθέσεις με μαζική συμμετοχή κόσμου. thumb|250px|Το Άλσος της Κηφισιάς δέχεται κάθε χρόνο εκατοντάδες επισκέπτες για τις ανθοκομικές εκθέσεις που φιλοξενεί.|αριστεράthumb|right|250px|Η Κηφισιά φημίζεται για τα πολυτελή της καταστήματα, προσελκύοντας κόσμο από το Βόρειο Τομέα.Η Κηφισιά γνωρίζει από τον 20ό αιώνα απρόσκοπτη ανάπτυξη. Το τελευταίο διάστημα έχει επιβαρυνθεί πολύ από την εμπορική ανάπτυξη, όπως επίσης και από την επέκταση της οικιστικής ζώνης των Αθηνών πέραν των ορεινών όγκων που την καθιστούν πέρασμα με έντονο κυκλοφοριακό φόρτο. Η πόλη μέχρι και τα τέλη του 20ού αιώνα θεωρείτο προνομιούχος συγκοινωνιακά, καθώς εξυπηρετείτο από την Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας, την κομβική Λεωφόρο Κηφισίας αλλά και τον ομώνυμο τερματικό σταθμό του ηλεκτρικού. Παρά ταύτα σήμερα, με τον οικιστικό κορεσμό της πρωτεύουσας, τα συγκοινωνιακά αυτά μέσα έχουν σε μεγάλο βαθμό απαξιωθεί, με αποτέλεσμα να ακινητοποιούνται πολλές φορές οι μετακινήσεις στην πόλη. Σε αυτά τα προβλήματα φιλοδοξούν να δώσουν λύση η υπογειοποίηση του σταθμού της πόλης και η επέκταση του ηλεκτρικού προς τα βόρεια, σε συνδυασμό με λοιπές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, ενώ συγκοινωνιολόγοι συχνά προτείνουν την κατασκευή μιας περιφερειακής οδού Πεντέλης.
Φημισμένα άλλοτε προϊόντα της Κηφισιάς ήταν τα κεράσια της, οι φράουλες, οι πατάτες, τα σπαράγγια, αλλά και τα άφθονα λουλούδια της. Στην Κηφισιά βρίσκεται το γενικό νοσοκομείο Αττικής ΚΑΤ κι ο ομώνυμος σταθμός του ΗΣΑΠ καθώς και ο τερματικός σταθμός του ΗΣΑΠ.
1942-1974
Το 1928, με την απόσπασή της από το δήμο Αθηναίων, συστάθηκε η κοινότητα Κηφισιάς με πρώτο εκλεγμένο πρόεδρο τον Κωνσταντίνο Δήμα. Ο δήμος συστάθηκε το 1942. Το 1967 διορίστηκε από τη Χούντα δήμαρχος ο Ιωάννης Κουρεμπανάς, απόστρατος αξιωματικός της αστυνομίας.
1975-σήμερα
Έπειτα από τη Μεταπολίτευση, δήμαρχοι υπηρέτησαν οι:
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του Δήμου Κηφισιάς εξελίσσεται με ομαλούς ρυθμούς, χωρίς απότομες μεταβολές, αλλά με ήπιες αυξητικές τάσεις. Στον πίνακα που ακολουθεί παρατίθεται η δημογραφική εξέλιξη από το 1981 έως την απογραφή του 1991:
πρωτογενείς πηγές:ΕΣΥΕ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Κηφισιάς
Ρεμέξιο
Η Ρεμέξιο (πορτογαλικά και τετούμ: Remexio) είναι μια από τις τέσσερις επαρχίες του διαμερίσματος Αϊλέου, Ανατολικού Τιμόρ. Πρωτεύουσα είναι η Ρεμέξιο. Έχει πληθυσμό 10.055 κατοίκων (απογραφή 2010). Βρίσκεται στα κεντρο-δυτικά του Ανατολικού Τιμόρ, δυτικά της Λόρο Μούνου και δυτικά του Διαμερίσματος.
Διαιρείται σε 8 δήμους: Ακουμάου, Φαδαμπλόκο, Φατουράσα, Χαουτόο, Λιουράι, Μαουμέτα, Τουλατακεο και Φαϊσόι.
Γεωγραφία
Η Ρεμέξιο συνορεύει στα βόρεια με το Ντίλι, στα νότια με τη Λεκιντόε, στα βορειοδυτικά με τη Λαουλάρα, στα νοτιοδυτικά με την Αϊλέου και στα ανατολικά με το Μανατούτο.
Δήμοι
Το Ρεμέξιο διαιρείται σε 8 δήμους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αϊλέου
Πατριάρχης Σισίνιος Β΄
Ο Σισίνιος Β΄ έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως το 996 και έμεινε στο Θρόνο μέχρι το 998.
Η Πατριαρχία του χαρακτηρίστηκε από την αντιμετώπιση ποιμαντικών θεμάτων, θέματα σχετικά με το γάμο και το διαζύγιο, αλλά και για την έκταση της δικαιοδοσίας του Οικουμενικού Πατριάρχη. Έστειλε εγκύκλιο επιστολή στους υπόλοιπους Πατριάρχες της Ανατολής σχετικά με την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος με κατηγορίες κατά της Ρωμαϊκής Εκκλησίας, αντίγραφο της οποίας σώζεται στην βιβλιοθήκη της Ιεράς Συνόδου στη Μόσχα.
Πέθανε στις 24 Αυγούστου 998.
Πηγές
Σισίνιος Β Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 10ου αιώνα
Τούγια δυτική
Η Τούγια δυτική (Thuja occidentalis) είναι ένα αειθαλές κωνοφόρο δέντρο, στην οικογένεια Κυππαρισσοειδή, το οποίο καλλιεργείται ευρέως για χρήση ως καλλωπιστικό φυτό γνωστό ως American Arbor Vitae. Η ενδημική ύπαρξη του είναι μια βορειοανατολική κατανομή στη Βόρεια Αμερική. Θεωρείται το πρώτο φυτό εκείνης της περιοχής που καλλιεργείται στην περιοχή και σε όλη την Ευρώπη.
Κοινά ονόματά της στα αγγλικά είναι: Tree of Life, Yellow Cedar, American Arborvitae, Arbor Vitae, Atlantic White Cedar, Cedrus Lycea, Eastern White Cedar, False White Cedar, Hackmatack, Lebensbaum, Thuia du Canada, Thuja.
Περιγραφή
Είναι αειθαλές δέντρο με κλαδιά που μοιάζουν με πτερωτή άτρακτο και λεπιδωτά φύλλα. Αντίθετα με το στενά σχετιζόμενο είδος, Thuja plicata (Δυτικός Κόκκινος Κέδρος), είναι μόνο ένα μικρό δέντρο. Φθάνοντας σε ύψος 10–20 m (33–66 ft) με διάμετρο κορμού 0,4 m (1,3 ft), κατ' εξαίρεση τα 30 m (98 ft) σε ύψος και 1,6 m (5,2 ft) σε διάμετρο, το δέντρο είναι συχνά καχεκτικό ή κατάκοιτο. Ο φλοιός είναι φαιοκόκκινος, αυλακωτός και οι φλούδες σε στενές, διαμήκεις λωρίδες. Το φύλλωμα δημιουργείται σε επίπεδες sprays με κλιμακωτά φύλλα 3–5 mm (0,12–0,20 in) σε μήκος. Τα κουκουνάρια είναι λεπτά, κιτρινοπράσινα με ώριμο καφέ χρώμα, 10–15 mm (0,39–0,59 in) σε μήκος και 4–5 mm (0,16–0,20 in) σε πλάτος, με 6-8 επικαλυπτόμενες κλίμακες. Τα κλαδιά μπορεί να πιάσουν ρίζες αν το δέντρο πέσει.