cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζέιμς Κάλαχαν
Πρωθυπουργός και Ηγέτης των Εργατικών
Ο Κάλαχαν αναγκάστηκε να ζητήσει από την Βασίλισσα να προκηρύξει εκλογές με την πρόταση μομφής που ψηφίσθηκε εναντίον του στο Κοινοβούλιο στις 28 Μαρτίου 1979. Στις εκλογές νικήτρια αναδείχθηκε η Μάργκαρετ Θάτσερ με το Συντηρητικό κόμμα. Ο Κάλαχαν παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος τον Σεπτέμβριο του 1980.
Στις 26 Μαρτίου 2005 άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 92 ετών και 364 ημερών, γεγονός που τον καθιστά τον γηραιότερο άνθρωπο που διετέλεσε πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου.
Σχέση με Ελλάδα
Στις 16 Ιουλίου του 1974, μία ημέρα μετά την εκδήλωση του Πραξικοπήματος στην Κύπρο ο Τζ. Κάλαχαν, υπουργός τότε των Εξωτερικών, δήλωσε τις απογευματινές ώρες στη Βουλή των Κοινοτήτων: "Η Αγγλία δεν πρόκειται να επέμβει στρατιωτικώς στην Κύπρο", συμμεριζόμενος ίσως την μέχρι τότε γενική άποψη ότι το θέμα αφορούσε εσωτερική ελληνοκυπριακή υπόθεση.
Όταν δε, εκδηλώθηκε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αρχικά με τον Αττίλα Ι, όπου η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε στην επιστράτευση φέρεται, όπως δήλωσε αργότερα ο ίδιος να "εξεπλάγη", διότι δεν είχε προηγουμένως γνώση για επικείμενη τέτοια και κάλεσε αμέσως τον Τούρκο πρέσβη στο Λονδίνο για να του διαμαρτυρηθεί. Η δήλωσή του αυτή είχε γίνει δεκτή από ελληνικής πλευράς με πολύ σκεπτικισμό. Απέστειλε όμως τηλεγράφημα προς την ελληνική κυβέρνηση για την αποτροπή πολεμικής σύρραξης με την Τουρκία και στο οποίο σε μια προσπάθεια εντυπωσιασμού κατέληγε "... Η Ελληνική Κυβέρνησις θα κατανοήσει την σπουδαιότητα του παρόντος μηνύματος", αποκρύπτοντας έτσι την αδυναμία ουσιαστικής παρέμβασης.
Βέβαια κύρια επιδίωξη της Αγγλίας τότε ήταν η εξασφάλιση της διατήρησης των βάσεων που είχε στη Κύπρο αλλά και η ταχεία ειρήνευση προκειμένου να διατηρηθεί η συνοχή της Ατλαντικής Συμμαχίας. Γεγονός πάντως είναι ότι άσκησε στη συνέχεια πίεση προς την πλευρά της Τουρκίας για την αποδοχή της απόφασης 353 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και την αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων από την Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Ηγέτες του Εργατικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Πολιτικοί του Εργατικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Τουρκική εισβολή στην Κύπρο Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου
Διώρυγα Νικαράγουα
thumb|370px|Η διώρυγα της Νικαράγουα που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Χάρτης σχεδίου του 1888 Η Διώρυγα Νικαράγουα είναι μια προτεινόμενη διώρυγα η οποία θα ενώνει τον Ειρηνικό και την Καραϊβική θάλασσα διαμέσου της Νικαράγουας. Είναι ίσως η μοναδική στο κόσμο διώρυγα με τόσες επανειλημμένες σχεδιάσεις και που δεν κατορθώθηκε μέχρι σήμερα η πραγματοποίησή της.
Πρώτοι που σκέφθηκαν τη διάνοιξη αυτής ήταν ο εξερευνητής Βάσκο Νούνιες ντε Μπαλμπόα, ακολούθησε ο Πεδράριο Ντάβιλα και ακολούθως ο Βασιλεύς της Ισπανίας Φίλιππος Γ' ο οποίος και είχε αναθέσει σε Ιταλό μηχανικό τη κατασκευή του έργου προκειμένου να γίνεται διάπλους από τον Ειρηνικό στον Ατλαντικό Ωκεανό και αντίστροφα.
Αργότερα το έργο αυτό αποφάσισαν να το επιχειρήσουν οι Ολλανδοί και αργότερα οι Γάλλοι, αλλά και πάλι αυτό λόγω διαφόρων πολεμικών γεγονότων, ματαιώθηκε.
Εν τω μεταξύ οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν στις κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών ναυτικών χωρών την απόφασή τους να επιχειρήσουν εκείνες μόνες τους τη διάνοιξη. Για το σκοπό αυτό μετέβη στη Νικαράγουα ο διάσημος τότε Γάλλος μηχανικός Λεσσέψ ο οποίος και άρχισε τις επίσημες διαπραγματεύσεις. Μετά όμως από αλλεπάλληλες εσωτερικές ταραχές και συγκρούσεις το 1902 προτιμήθηκε ο Παναμάς για τη διάνοιξη της εν λόγω διώρυγας όπου σήμερα είναι αυτή που συνδέει τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Στα τέλη του 2006 η κυβέρνηση της Νικαράγουας παρουσίασε ένα νέο μεγαλεπήβολο σχέδιο της τελικής διάνοιξης της διώρυγας.
Αγριδάκι Αρκαδίας
Το Αγριδάκι είναι ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.160 μέτρων στις πλαγιές του όρους Μαίναλο και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Αρκαδίας. Παλαιότερα ήταν γνωστό και ως Αγριδάσα ή Αγρίδιο.
Το Αγριδάκι ανήκει στον δήμο Βυτίνας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι ακατοίκητο.
Το χωριό έχτισαν διωγμένοι Σουλιώτες, οι οποίοι αρχικά εγκαταστάθηκαν στην Κυνουρία κι έπειτα μετακινήθηκαν στη σημερινή θέση του χωριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Βυτίνας Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου
Νάσσαου (Μπαχάμες)
Το Νάσσαου (αγγλικά: Nassau, προφορά: Νάσω) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη των Μπαχαμών. Βρίσκεται στο νησί Νιου Πρόβιντενς, περίπου στο κέντρο του νησιωτικού συμπλέγματος. Έχει πληθυσμό 248.948 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010, δηλαδή περίπου το 70% του πληθυσμού της χώρας ζει στην πρωτεύουσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία των Μπαχαμών Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Βόρειας Αμερικής
Τιπιτάπα
Ο Τιπιτάπα είναι ποταμός της Νικαράγουας. Βρίσκεται στη δυτική πλευρά της χώρας και συνδέει τη λίμνη Νικαράγουα με τη λίμνη Μανάγουα. Παλαιότερα είχε μόνιμη ροή, ωστόσο πλέον η ροή του εξαρτάται από τις βροχοπτώσεις και την υπερχείλιση της λίμνης Μανάγουα.
Μανώλης Γιαλουράκης
Ο Μανώλης Γιαλουράκης (1921–1987) ήταν Έλληνας συγγραφέας, δημοσιογράφος και κριτικός.
Άμβλωση
Η άμβλωση ή αλλιώς έκτρωση, είναι ο τερματισμός της εγκυμοσύνης με την αφαίρεση ενός ή περισσότερων εμβρύων από τη μήτρα πριν γίνει το έμβρυο βιώσιμο έξω από τη μήτρα.
Μανώλης Γιαλουράκης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1921 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου έζησε μέχρι το 1965, όντας γόνος οικογένειας κρητικής καταγωγής. Εκεί εργάστηκε ως δημοσιογράφος και αρθρογράφος στις εφημερίδες Εφημερίς και Ταχυδρόμος, στις οποίες έγραφε κριτικές βιβλίων αλλά και για φιλολογικά θέματα. Το 1966 μετακόμισε στην Αθήνα όπου άρχισε να εργάζεται σε εκδοτικούς οίκους, ενώ υπήρξε συντάκτης της Νέας Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας και της Μεγάλης Εγκυκλοπαίδειας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Υπήρξε μέλος αλλά και αντιπρόεδρος το 1965 της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Πέθανε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 1987. Στη Βουλισμένη Λασιθίου, τόπο καταγωγής του, η τοπική βιβλιοθήκη έχει λάβει το όνομά του.
Συγγραφικό έργο
Δημοσίευσε τα πρώτα του έργα στα περιοδικό Νεοελληνικά Γράμματα και Δρήρος. Παράλληλα εξέδωσε και το μαθητικό περιοδικό Μαθητικός Κάλαμος. Στα έργα του περιλαμβάνονται μυθιστορήματα, δοκίμια και εντυπώσεις από ταξίδια. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τον Ελληνισμό της Αιγύπτου καθώς και με μεταφράσεις λογοτεχνικών κειμένων, μεταφράζοντας μεταξύ άλλων έργα των Σταντάλ, Βολταίρου, Φλωμπέρ, Πιραντέλο και Μωρουά. Το 1961, το έργο του για τις ταξιδιωτικές του εντυπώσεις από την Κρήτη έλαβε το Κρατικό Βραβείο ταξιδιωτικής πεζογραφίας. Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Άμβλωση
Ιστορικά η άμβλωση γινότανε χρησιμοποιώντας βότανα, αιχμηρά αντικείμενα, φυσική δύναμη (γροθιές) για να τραυματίσουν το έμβρυο. Οι νόμοι για την άμβλωση διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Σε ορισμένες χώρες η άμβλωση επιτρέπεται μόνο υπό προϋποθέσεις, π.χ. εάν η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα βιασμού, εάν υπάρχουν ιατρικά προβλήματα στο έμβρυο, εάν απειλείται η υγεία της γυναίκας ή αν συντρέχουν κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες Σε αρκετές χώρες υπάρχει έντονη συζήτηση για την ηθική της έκτρωσης Αυτοί που είναι εναντίον των εκτρώσεων συνήθως ισχυρίζονται πως το έμβρυο είναι άνθρωπος και άρα έχει δικαίωμα στη ζωή, ενώ όσοι είναι υπέρ της νομιμότητας των εκτρώσεων συνήθως αναφέρουν το δικαίωμα της γυναίκας στην αυτονομία και να διαθέτει το σώμα της όπως θέλει.
Προκλητή άμβλωση
Περίπου 205 εκατομμύρια εγκυμοσύνες πραγματοποιούνται κάθε χρόνο παγκόσμια. Περίπου το 1/3 είναι χωρίς προγραμματισμό και το 1/5 καταλήγουν σε προκλητή άμβλωση. Οι περισσότερες αμβλώσεις οφείλονται σε ακούσιες εγκυμοσύνες.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1-2% πραγματοποιούνται λόγω γενετικών προβλημάτων στο έμβρυο.
Μια εγκυμοσύνη μπορεί να τερματιστεί με αρκετές μεθόδους. Η μέθοδος εξαρτάται από την εβδομάδα κύησης του εμβρύου. Επίσης, θέματα νομιμότητας, τοπικής διαθεσιμότητας και προτίμησης της γυναίκας μπορούν να επηρεάσουν τη μέθοδο που θα επιλεχθεί. Οι λόγοι για να επιλέξει κανείς την προκλητή έκτρωση συνήθως είναι θεραπευτικοί ή εκλεκτικοί. Μια έκτρωση ονομάζεται θεραπευτική όταν πραγματοποιείται για να σωθεί η ζωή της γυναίκας ή για να μην επιδεινωθεί η υγείας της. Επίσης ονομάζεται έτσι όταν το παιδί αναμένεται να έχει αυξημένη πιθανότητα για ιατρικά προβλήματα μετά τη γέννα, όπως κάποιου είδους αναπηρία, ή επίσης για να μειωθεί ο αριθμός των εμβρύων σε περίπτωση εγκυμοσύνης μεγάλου αριθμού κυημάτων. Μια άμβλωση καλείται εκλεκτική ή εθελούσια/οικιοθελως εάν πραγματοποιείται μετά από επιθυμία της γυναίκας για μη ιατρικούς λόγους. Η σύγχυση μερικές φορές προέρχεται από τον όρο "αιρετό" επειδή η "αιρετή επέμβαση" γενικά αναφέρεται σε όλες τις προγραμματισμένες επεμβάσεις, χωρίς να εξαρτάται εάν είναι ιατρικά αναγκαίες ή όχι.
Αποβολή
Ο αυτόματος ή μη προκλητός τερματισμός της κύησης πριν τη συμπλήρωση της 24ης εβδομάδας κυήσεως ονομάζεται αποβολή.
Φαρμακευτικές μέθοδοι
Στις εκτρώσεις έως 7 εβδομάδες κύησης, η φαρμακευτική άμβλωση με συνδυασμό μιφεπριστόνης–μισοπροστόλης είναι πολύ πιο ασφαλές από χειρουργικές αμβλώσεις (αναρρόφηση κενού)ιδίως όταν η χειρουργική πρακτική δεν περιλαμβάνει λεπτομερή ανασκόπηση του αναρροφηθέντος ιστού.
Οι αμβλώσεις πριν την 9η εβδομάδα είναι η πλειοψηφία των αμβλώσεων στη Βρετανία, Γαλλία, Ελβετία, και σκανδιναβικές χώρες. Στις ΗΠΑ, το ποσοστό των αμβλώσεων πριν την 9η εβδομάδα είναι αρκετά μικρότερο.
Φαρμακευτική άμβλωση η οποία χρησιμοποιεί συνδυασμό ιατρικής μιφεπριστόνης με ανάλογο προσταγλανδίνης είναι ανάμεσα στις πιο συχνές μεθόδους άμβλωσης το δεύτερο τρίμηνο στον Καναδά, στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, στην Κίνα και Ινδία. Σε αντίθεση, στις ΗΠΑ, το 95% των εκτρώσεων γίνονται χειρουργικά με διαστολή και αναρρόφηση. Στην Ελλάδα, δυστυχώς δεν υπάρχει καμία επίσημη πηγή που να αναφέρει το ποσοστό των Φαρμακευτικών Μεθόδων, λόγω των προκαταλήψεως που έχουν δημιουργηθεί γύρω από το θέμα. Κατά συνέπεια, οι ασθενείς μπορεί να προσφύγουν σε μη-ασφαλείς μεθόδους έτσι ώστε να μην υπάρξει η καταχώρηση κανενός στοιχείου σε συστήματα. Η φαρμακευτική μέθοδος θα βοηθούσε πάρα πολύ τόσο στην ανωνυμία, όσο και στη διαμόρφωση ενός πιο σωστού ποσοστού για την ευαισθητοποίηση του κόσμου στο θέμα. Με βάση ανεπίσημες πηγές, οι αμβλώσεις στην Ελλάδα ανέρχονται σε 100.000-300.000 ανά έτος, εκ των οποίων μόνο το 10% γίνεται με τη χρήση μιφεπριστόνης–μισοπροστόλης λόγω ελλιπούς ενημέρωσης.
Χειρουργική
Μέχρι την 15η εβδομάδα, η αναρρόφηση είναι η πιο συχνή χειρουργική μέθοδος για έκτρωση.
Η διαστολή τραχήλου και απόξεση ενδομητρίου (ή απλά απόξεση) αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή μέθοδο χειρουργικής έκτρωσης και αποτελεί συνηθισμένη γυναικολογική επέμβαση που πραγματοποιείται και για άλλους λόγους πέραν της άμβλωσης όπως εξέταση για πιθανή κακοήθεια, διερεύνηση αυξημένης εμμηνόρροιας και άλλα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τη συγκεκριμένη μέθοδο, όταν η αναρρόφηση δεν είναι διαθέσιμη. Από την 15η εβδομάδα έως την 26η, άλλες χειρουργικές τεχνικές χρησιμοποιούνται κατά τις οποίες πάλι ενέχουν διαστολή του τραχήλου και αφαίρεση του εμβρύου και άλλων ιστών χρησιμοποιώντας χειρουργικά εργαλεία και αναρρόφηση.
Κατά το τρίτο τρίμηνο, η άμβλωση μπορεί προκληθεί χειρουργικά είτε με διαστολή του κόλπου και αφαίρεση του εμβρύου και άλλων ιστών με χειρουργικά εργαλεία είτε με υστερεκτομή (αφαίρεση μήτρας). Η υστερεκτομή για αμβλωση είναι μια επέμβαση όμοια περίπου με την καισαρική τομή και πραγματοποιείται με γενική αναισθησία. Απαιτεί μικρότερη τομή από την καισαρική τομή και πραγματοποιείται στα τελευταία στάδια της κύησης. Ενώ οι επεμβάσεις του πρώτοι τριμήνου πραγματοποιούνται υπό τοπική αναισθησία, οι επεμβάσεις δεύτερου τριμήνου ίσως απαιτήσουν κάποιου είδους νάρκωση ή μέθη.
Άλλες μέθοδοι
Η φυσική βία, όπως γροθιές, έχει χρησιμοποιηθεί για πρόκληση έκτρωσης. Ανάλογα με την ένταση της βίας, μπορεί να προκληθεί εσωτερική αιμορραγία της γυναίκας, χωρίς όμως να προκληθεί αποβολή.
Σε περιοχές της νοτιοανατολικής Ασίας, υπάρχουν παραδόσεις όπου έντονο μασάζ στην περιοχή της κοιλιάς πραγματοποιείται με στόχο την άμβλωση. Άλλες μέθοδοι έκτρωσης, αποτελούν η λανθασμένη χρήση misoprostol, η εισαγωγή μη χειρουργικών αντικείμενων στα εσωτερικά γεννητικά όργανα της γυναίκας, όπως κρεμαστάρια ρούχων. Αυτές οι μέθοδοι συνήθως δεν χρησιμοποιούνται στον αναπτυγμένο κόσμο όπου η άμβλωση είναι νόμιμη και προσβάσιμη.
Ασφάλεια
Η έκτρωση θεωρείται από τις πιο ασφαλείς ιατρικές πράξεις όταν πραγματοποιείται με ασφάλεια. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει ως μη ασφαλή έκτρωση αυτή που πραγματοποιείται από ανεκπαίδευτο προσωπικό, επικίνδυνα εργαλεία ή εγκαταστάσεις όπου η αντισηψία είναι πλημελής. Η θνησιμότητα στις ΗΠΑ από εκτρωση είναι 0,7 στις 100,000 γυναίκες που υποβαλλονται στη διαδικασια, κάνοντας την έκτρωση 13 φορές πιο ασφαλή σε σύγκριση με τη γέννα (όπου η θνησιμότητα είναι 8,8 ανα 100,000 γυναίκες). Η θνησιμότητα της γυναίκας αυξάνει με την ηλικία του εμβρύου, όμως παραμένει μικρότερη από τη γέννα μέχρι τουλάχιστον την 21η εβδομάδα κυήσεως. Η έκτρωση που πραγματοποιείται στα εξωτερικά ιατρεία είναι ασφαλής και αποτελεσματική για τις 70 πρώτες μέρες της κυήσεως. Η αναρρόφηση κενου το πρώτο τρίμηνο είναι η πιο ασφαλής μέθοδος για χειρουργική έκτρωση και μπορεί να πραγματοποιηθεί σε εξωτερικά ιατρεία ή και σε νοσοκομείο. Οι επιπλοκές είναι σπάνιες και περιλαμβάνουν ρήξη μήτρας, ενδομητρίτιδα (είδος λοίμωξης) ή και παραμονή υπολειματικού υλικού που απαιτεί δεύτερη επέμβαση για να αφαιρεθεί. Προληπτική αντιβίωση (όπως δοξυκυκλίνη ή μετρονιδαζόλη) συνήθως χορηγείται πριν την επέμβαση, καθώς πιστεύεται πως μειώνουν σημαντικά την πιθανότητα λοίμωξης μετά την επέμβαση. Οι επιπλοκές της έκτρωσης στο δεύτερο τρίμηνο είναι παρόμοιες με αυτές στο πρώτο τρίμηνο και φαίνεται να εξαρτώνται από τη μέθοδο που επιλέχθηκε. Μερικές από επιπλοκές που αναφέρονται στη δημόσια συζήτηση για τις αμβλώσεις προέρχονται από ομάδες κατά των εκτρώσεων, αλλά δεν παρουσιάζουν επιστημονική τεκμηρίωση. Για παράδειγμα, το ερώτημα για ύπαρξη σχέσης μεταξύ έκτρωσης και καρκίνου του μαστού έχει εξετασθεί εκτενώς. Μεγάλες ιατρικές ενώσεις όπως ο «Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας», το «Αμερικανικό Ινστιτούτο κατά του Καρκίνου», το "American Cancer Society", και το αγγλικό "Royal College of Obstetricians and Gynaecologists" έχουν καταλήξει ότι η άμβλωση δεν προκαλεί καρκίνο του μαστού. Position statements of major medical bodies on abortion and breast cancer include:
Ψυχιατρική Υγεία
Δεν υπάρχει σχέση μεταξύ των περισσότερων προκλητών αμβλώσεων και ψυχιατρικών προβλημάτων, πέραν των αναμενόμενων αναφορικά με οποιαδήποτε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη.
Η Αμερικάνικη Εταιρεία Ψυχολόγων έχει καταλήξει ότι η πρώτη έκτρωση μιας γυναίκας δεν μπορεί να επιφέρει ψυχιατρικό πρόβλημα στη γυναίκα εάν πραγματοποιηθεί στο πρώτο τρίμηνο, με τις γυναίκες αυτές να μην έχουν περισσότερη πιθανότητα να παρουσιάσουν ψυχιατρικά προβλήματα σε σχέση με αυτές που θα συνεχίσουν μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Η σχέση της ψυχιατρικής υγείας με την έκτρωση δεν είναι το ίδιο καλά μελετημένη. Αν και μερικές μερικές έρευνες δείχνουν αρνητική επίπτωση στην πνευματική υγεία γυναικών που πραγματοποίησαν έκτρωση μετά το πρώτο τρίμηνο, περισσότερες μελέτες απαιτούνται για υπάρχουν βέβαια συμπεράσματα. Οι αναφερόμενες αρνητικές ψυχολογικές συνέπειες της έκτρωσης αναφέρονται από ομάδες κατά των εκτρώσεων ως «μετά την έκτρωση σύνδρομο», το οποίο όμως δεν είναι επιβεβαιωμένη ιατρική κατάσταση από επαγγελματίες της υγείας στις ΗΠΑ.
Μη ασφαλείς εκτρώσεις
Οι μη ασφαλείς εκτρώσεις είναι από τους κυριότερους λόγους θνητότητας και θνησιμότητας ανάμεσα στις γυναίκας παγκοσμίως. Αν και τα ακριβή στοιχεία ίσως να μην είναι απόλυτα ακριβή, εκτιμάται πως κάθε χρόνο πραγματοποιούνται 20 εκατομμύρια μη ασφαλείς εκτρώσεις, εκ των οποίων το 97% λαμβάνουν χώρα στις αναπτυσσόμενες χώρες και προκαλούν εκατομμύρια ατυχημάτων. Οι θάνατοι υπολογίζονται από 37,000 εως 70,000 γυναίκες την προηγούμενη δεκαετία. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας πιστεύει ότι η θνησιμότητα έχει μειωθεί συγκριτικά με τη δεκαετία του 1990. Για να μειωθεί ο αριθμός των μη ασφαλών εκτρώσεων, οι οργανισμοί υγείας συνήθως δίνουν έμφαση στη νομιμοποίηση της άμβλωσης, στην εκπαίδευση του ιατρικού προσωπικού και στην εξασφάλιση της εύκολης πρόσβασης σε υπηρεσίας υγείας από τις γυναίκες. Ο κυριότερος παράγοντας σχετικά με το αν η έκτρωση πραγματοποιείται με ασφάλεια ή χωρίς, είναι η νομιμότητα της διαδικασίας. Χώρες με περιοριστικό νομοθετικό πλαίσιο, έχουν μεγαλύτερο αριθμό μη ασφαλών αμβλώσεων ενώ ο αριθμός εκτρώσεων είναι παρόμοιος με τον αριθμό αμβλώσεων σε χώρες όπου η άμβλωση είναι νόμιμη και διαθέσιμη. Για παράδειγμα, η νομιμοποίηση της έκτρωσης στη Νότια Αφρική το 1996 είχε άμεση θετική επίδραση στη συχνότητα των επιπλοκών σχετιζόμενων με τις αμβλώσεις, με τους σχετικούς με την έκτρωση θανάτους να μειώνονται κατά πάνω από 90%. Παρόμοιες μειώσεις στη θνητότητα της γυναίκας έχουν παρατηρηθεί σε χώρες όπου έχουν φιλελευθεροποιήσει τους νόμους περί έκτρωσης όπως στη Ρουμανία και το Νεπάλ. Μια μελέτη του 2011, έχει καταλήξει πως στις ΗΠΑ, μερικές ομοσπονδιακές νομοθεσίες εναντίον των εκτρώσεων σχετίζονται με μικρότερους ρυθμούς έκτρωσης στην ίδια την πολιτεία. Η ανάλυση πάντως δεν έλαβε υπόψιν τα ταξίδια των γυναικών σε άλλες πολιτείες όπου η άμβλωση επιτρέπεται, για να πραγματοποιήσουν την έκτρωση.
Το 40% των γυναικών παγκοσμίως μπορούν να έχουν πρόσβαση σε νόμιμες εκτρώσεις ενώ ένα 35%, μπορεί να προβαίνει νομίμως σε εκτρώσεις αν όμως πληρούν συγκεκριμένα σωματικά, ψυχικά και κοινωνικοοικονομικά κριτήρια. Οι μη ασφαλείς πρακτικές εκτρώσεων οδηγούν τις γυναίκες σε 70.000 θανάτους το χρόνο περίπου και σε 5 εκατομμύρια μόνιμες δυσλειτουργίες.
Η μη ασφαλής έκτρωση μπορεί να προκαλέσει στείρωση. Υπολογίζεται ότι η στείρωση εξ αιτίας της μη ασφαλούς έκτρωσης αφορά 24 εκατομμύρια γυναίκες. Για να αντιμετωπισθεί αυτό το φαινόμενο, σύμφωνα με την UNICEF, απαιτείται εκπαίδευση του πληθυσμού σε θέματα υγείας, πρόσβαση σε αξιόπιστα κέντρα υγείας πριν και μετά την άμβλωση.
Προσωπικά
Οι πιο συχνοί λόγοι είναι να καθυστερήσουν την έλευση του πρώτου παιδιού σε μια πιο κατάλληλη για τη γυναίκα εποχή, ή να επικεντρώσουν την ενέργεια και τις οικονομίες τους στα παιδιά που ήδη έχουνε. Άλλοι λόγοι είναι η δυσκολία να αντέξουν οικονομικά το κόστος ανατροφής ενός παιδιού, μη υποστήριξη από τον πατέρα, διακοπή της εκπαίδευσης της μητέρας ή της καρριέρας της, προβλήματα στη σχέση μητέρα πατέρα, η αντίληψη πως κάποια είναι πολύ μικρή για να αποκτήσει παιδί, ανεργία και να μην θέλει κάποια να κυοφορήσει και γεννήσει το παιδί ως αποτέλεσμα βιασμού ή αιμομιξίας, κ.α.
Κοινωνικοί
Μερικές αμβλώσεις πραγματοποιούνται ως αποτέλεσμα κοινωνικής πίεσης. Παραδείγματα κοινωνικής πίεσης αποτελούν η κοινωνική απόρριψη της μητέρας η οποία δεν είναι παντρεμένη με τον πατέρα του παιδιού, η κοινωνική κριτική της πολύ νέας μητέρας, η θέληση για ένα συγκεκριμένο φύλο, ο κοινωνικός στιγματισμός για αναπηρίες, η έλλειψη οικονομικής υποστήριξης ή μέθοδοι ελέγχου του πληθυσμού (π.χ. η πολιτική του ενός παιδιού στην Κίνα).
Υγεία μητέρας και εμβρύου
Ένας επιπρόσθετος λόγος για την έκτρωση, είναι πολλές φορές η υγεία της μητέρας καθώς αν η εγκυμοσύνη συνυπάρχει με συγκεκριμένες ασθένειες, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή της. Σε αρκετές χώρες αποτελεί την αιτία της έκτρωσης, σε περισσότερο από τον 1/3 των συνολικών εκτρώσεων.
Η συζήτηση σχετικά με την άμβλωση
Η συζήτηση σχετικά με το κατά πόσο η άμβλωση πρέπει να είναι ή όχι νόμιμη, είναι ένα πολυσυζητημένο και δυσεπίλυτο θέμα στις διάφορες κοινωνίες. Ηθική, ιατρική ηθική, φιλοσοφικά, βιολογικά, θρησκευτικά και νομικά ζητήματα υπάρχουν στη συζήτηση. Η θεματολογία σχετίζεται με το ποια είναι και αν υπάρχουν τα δικαιώματα του εμβρύου, κατά πόσο το κράτος έχει αρμοδιότητα να ρυθμίζει το σώμα της γυναίκας και το δικαίωμα της γυναίκας στην αυτονομία. Τόσο στη δημόσια, όσο και στην ιδιωτική αντιπαράθεση, τα επιχειρήματα εστιάζονται είτε στο αν είναι ηθικά επιτρεπτή η άμβλωση, είτε στο ότι ο νόμος πρέπει να περιορίζει αντί να επιτρέπει τις αμβλώσεις. Ο Παγκόσμιος Ιατρικός Σύνδεσμός (World Medical Association) στη διακήρυξη του για τη θεραπευτική Άμβλωση, σημειώνει: «όταν τα συμφέροντα της μητέρας συγκρούονται με τα συμφέροντα του αγέννητου παιδιού, δημιουργούν ένα δίλημμα σχετικά με το κατά πόσο η εγκυμοσύνη πρέπει να διακοπεί». Οι συζητήσεις κυριαρχούνται συνήθως από δυο γκρουπ που συνήθως τάσσονται είτε υπέρ του δικαιώματος της άμβλωσης είτε κατά. Όσοι είναι κατά, υπερασπίζονται αυστηρότερους κανονισμούς, συνήθως ισχυρίζονται πως το έμβρυο είναι άνθρωπος και έχει δικαίωμα στη ζωή, άρα η έκτρωση ισοδυναμεί με φόνο. Όσοι είναι υπέρ του δικαιώματος της άμβλωσης ισχυρίζεται πως η γυναίκα έχει δικαίωμα να επιλέξει αν θέλει να κάνει παιδί ή όχι.
Ελλάδα
Στην Ελλάδα η έκτρωση επιτρέπεται υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Ο Ποινικός Κώδικας στο άρθρο 304 επιτρέπει την έκτρωση (τεχνητή διακοπή της κύησης) μόνο με τη συναίνεση της εγκύου και μόνο από γιατρό μαιευτήρα - γυναικολόγο, με τη συμμετοχή αναισθησιολόγου σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα στις ακόλουθες περιπτώσεις:
Ιταλία
Στην Ιταλία, με βάση το νόμο 194 της 22/05/1978, γίνεται διάκριση ανάμεσα στη διακοπή της κύησης εντός των πρώτων 90 ημερών και της διακοπής μετά το πέρας της 91ης ημέρας.
Ο νόμος είναι πιο ελαστικός κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης και συμπεριλαμβάνει, μαζί με τα κλινικά κριτήρια, ορισμένα κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια ενώ ο στόχος του είναι να προασπίσει κατά κύριο λόγο τη μητέρα. Μετά το πρώτο τρίμηνο, ο νόμος δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στην προάσπιση της ζωής του εμβρύου και η αξιολόγηση γίνεται αποκλειστικά με αυστηρά κλινικά κριτήρια. Ειδικές διατάξεις υπάρχουν για τα ανήλικα κορίτσια και τις γυναίκες με νοητική υστέρηση.
Η Καθολική Εκκλησία είναι αντίθετη στις εκτρώσεις ακόμη και αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι υγείας.
Απεικόνιση της νομοθετικής αντιμετώπισης του ζητήματος παγκόσμια
thumb|900px|center| Χάρτης της νομιμότητας της άμβλωσης ανά χώρα ή περιοχή Υπόμνημα {{legend|#40D0FF| Επιτρέπεται κατόπιν αιτήματος, χωρίς όριο κύησης.}} {{legend|#4080FF| Επιτρέπεται κατόπιν αιτήματος, με όριο κύησης μετά τις πρώτες 17 εβδομάδες. }} {{legend|#3465A4| Επιτρέπεται κατόπιν αιτήματος, με όριο κύησης τις πρώτες 17 εβδομάδες. }} {{legend|#A000FF| Επιτρέπεται κατόπιν αιτήματος, με ασαφές όριο κύησης. }} {{legend|#73d216| Επιτρέπεται για μητρική ζωή, μητρική υγεία*, βιασμό*, εμβρυϊκά ελαττώματα* και κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες.}} {{legend|#edd400| Απαγορεύεται με εξαιρέσεις για τη μητρική ζωή, την υγεία της μητέρας*, τον βιασμό και τα ελαττώματα του εμβρύου. }} {{legend|#f540f5| Απαγορεύεται με εξαιρέσεις για τη μητρική ζωή, την υγεία της μητέρας* και τα ελαττώματα του εμβρύου. }} {{legend|#c17d11| Απαγορεύεται με εξαιρέσεις για τη μητρική ζωή*, την υγεία της μητέρας* και τον βιασμό. }} {{legend|#f57900| Απαγορεύεται με εξαιρέσεις για τη μητρική ζωή και την υγεία της μητέρας. }} {{legend|#cc0000| Απαγορεύεται με εξαιρέσεις για τη μητρική ζωή. }} {{legend|#000000| Απαγορεύεται σε κάθε περίπτωση. }} {{legend|#b9b9b9| Καμία πληροφορία. }}
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γυναικολογία Κατηγορία:Βιοηθική  Κατηγορία:Γονιμότητα Κατηγορία:Φεμινισμός και κοινωνία
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1975-1976
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1975-76 ήταν το 17ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε ο ΠΑΟΚ για 1η φορά στην ιστορία του, τερματίζοντας 5 βαθμούς μπροστά από τη δεύτερη ΑΕΚ.
Πρωταθλητής
ΠΑΟΚ
Βαθμολογία
Β = Βαθμοί, Αγ.= Αγώνες, Ν =Νίκες; Ι = Ισοπαλίες, Η = Ήττες, ΓΥ= Γκολ Υπέρ, ΓΚ =Γκολ Κατά, Δ =Διαφορά τερμάτων;
== Πρώτοι σκόρερ ==
Αναφορές
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1975-1976
Ιωάννης Β΄ του Όλντενμπουργκ
Ο Ιωάννης Β΄, γερμ. Johann II (απεβ. π. 1314 ή 1316) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν Κόμης του Όλντενμπουργκ (1275-1301/5).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Γ΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Χέντβιχ, κόρης του Ερρίκου Δ΄, κόμη του Όλντενμπουργκ-Βιλντεσχάουζεν.
Διαδέχθηκε το 1275 τον πατέρα του ως κόμης του Όλντενμπουργκ. Απεβίωσε π. το 1314/1316 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Χριστιανός Δ΄ (απεβ. 1334), Ιωάννης Γ΄ (απεβ. 1344) και Κορράδος Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελισάβετ, κόρη του Ιωάννη των Γουέλφων, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και έπειτα τη Χέντβιχ, κόμισσα του Ντίπχολτς. Είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Χάινριχ Ίγκνατς Μπίμπερ
Ο Χάινριχ Ίγκνατς Φραντς Μπίμπερ φον Μπίμπερν (γερμ. Heinrich Ignaz Franz Biber von Bibern, βαπτ. 12 Αυγούστου 1644 – 3 Μαΐου 1704) ήταν Βοημο-Αυστριακός συνθέτης και δεξιοτέχνης βιολιστής της εποχής του Μπαρόκ. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους συνθέτες όσον αφορά στο ρεπερτόριο του βιολιού, καθώς έγραψε γι' αυτό έναν αξιόλογο όγκο έργων, ενώ συνέβαλε στην ανάπτυξη αρκετών τεχνικών εκτέλεσης του οργάνου (6η και 7η θέσεις, διπλοί φθόγγοι, σκορντατούρα κλπ). Η μουσική του επηρέασε πλήθος συνθετών της εποχής του, ενώ στις μέρες μας είναι περισσότερο γνωστός για τις Μυστηριακές (ή Ροζάριες) του Σονάτες (Mysterien Sonaten), μια συλλογή από 15 σονάτες για βιολί και συνεχές βάσιμο που συσχετίζεται με τις 15 χάντρες ενός ροζάριου.
Βιογραφικά στοιχεία
Το καλοκαίρι του 1670 ο Κάρολος στέλνει τον Μπίμπερ στο Άμπσαμ, κοντά στο Ίνσμπρουκ, ως διαπραγματευτή εν όψει μιας μεγάλης αγοράς καινούριων οργάνων, από τον οργανοποιό Γιάκομπ Στάινερ. Αντ' αυτού ο Μπίμπερ κατέληξε στον Αρχιεπίσκοπο του Σάλτσμπουργκ, Μαξιμιλιανό (Maximilian Gandolph von Kuenburg), ο οποίος και του προσέφερε μια θέση στην υπηρεσία του. Καθώς οι δύο αρχιεπίσκοποι διατηρούσαν καλές σχέσεις, ο Κάρολος -αν και πληγωμένος από την απόφαση του μουσικού του- δεν προέβη σε κάποια διαμαρτυρία και περίμενε την λήξη της θητείας του Μπίμπερ το 1676. Δεν είναι τυχαίο ότι τα περισσότερα έργα που έστελνε στον Κάρολο γράφτηκαν στις αρχές του 1670. Ο Μπίμπερ έμεινε στο Σάλτσμπουργκ για το υπόλοιπο της ζωής του, όπου και διέπρεψε: κατάφερε να εκδοθεί η μουσική του το 1676 και έπαιξε (μετά αμοιβής) παρουσία του Αυτοκράτορα Λεοπόλδου Α΄ το 1677, ενώ το 1679 γίνεται αναπληρωματικός Αρχιμουσικός (Kapellmeister) στον καθεδρικό ναό και το 1684 κανονικός Αρχιμουσικός. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1690, λαμβάνει τίτλο ευγενείας (τη παραχωρήσει του Αυτοκράτορα) και πλέον ονομάζεται Μπίμπερ φον Μπίμπερν και τέλος, ο νέος Αρχιεπίσκοπος του Σάλτσμπουργκ Johann Ernst, τον χρίζει υψηλό λόρδο, την υψηλότερη κοινωνική διάκριση που κατέκτησε.
Στις 30 Μαΐου 1672 ο Μπίμπερ νυμφεύτηκε τη Μαρία Βάις, κόρη ενός εμπόρου από το Ζάλτσμπουργκ· απέκτησαν 11 παιδιά, από τα οποία ο Άντον Χάινριχ (1679–1742) και ο Καρλ Χάινριχ (1681–1749) έγιναν βιολιστές στην Αυλή του Σάλτσμπουργκ - ο Καρλ προήχθη σε Αρχιμουσικό το 1743. Οι κόρες του Μαρία Καικιλία (γενν. 1674) και Άννα Μαγκνταλένα (1677-1742) έγιναν μοναχές στη Μονή Αγίας Κλάρας στο Μεράνο, και στο Αββαείο Νόνμπεργκ αντιστοίχως. Η Άννα Μαγκνταλένα, όντας μεσόφωνος και βιολίστρια, υπηρέτησε ως διευθύντρια της χορωδίας του Παρεκκλησίου του Αββαείου.
Το έργο του
Στα έργα για βιολί του Μπίμπερ είναι εμφανής η επιρροή αφ' ενός της ιταλικής βιολιστικής παράδοσης -όπως αυτή εκφράζεται από τους Μάρκο Ουτσελλίνι και Κάρλο Φαρίνα- και αφ' ετέρου της νεοσύστατης τότε γερμανικής πολυφωνίας, εκπρόσωπος της οποίας είναι και ο - πιθανότατα δάσκαλος του Μπίμπερ - Χάινριχ Σμέλτσερ. Στις συνεισφορές του στο ρεπερτόριο του βιολιού προσμετράται και η περαιτέρω ανάπτυξη των τεχνικών παιξίματος (6η και 7η θέση, δακτυλοθεσία, τεχνικές δοξαριού) που ήταν κατά πολύ ανώτερες απ' αυτές των Ιταλών της εποχής. Ήταν, ακόμη, άριστος στην αντίστιξη, όπως φαίνεται από αρκετά κομμάτια του, στα οποία χρησιμοποιεί διπλούς φθόγγους ή και συγχορδίες. Εκεί βεβαίως που παραμένει αξεπέραστος είναι η τεχνοτροπία της σκορντατούρα, την εναλλακτική δηλαδή χρήση χορδισμάτων του οργάνου (π.χ. Σολ-Σολ-Ρε-Ρε αντί του κανονικού Σολ-Ρε-Λα-Μι, συχνά με αλλαγή θέσης κάποιας χορδής). Η μουσική του, τέλος, βρίθει αριθμητικών συμβολισμών, αλλά και εμπίπτει εν πολλοίς στην κατηγορία της προγραμματικής μουσικής, αποδίδοντας με μουσικό τρόπο ένα κείμενο (πρβλ. Οι Τέσσερις Εποχές του Αντόνιο Βιβάλντι). Αν και στις μέρες του επηρέασε σημαντικά τους Ευρωπαίους συνθέτες για βιολί, εν τέλει επικράτησε η τεχνοτροπία του Αρκάντζελο Κορέλλι και των μουσικών του «απογόνων».
Οργανική μουσική
Τα καλύτερα δείγματα της τεχνοτροπίας σκορντατούρα προέρχονται από δύο συλλογές του Μπίμπερ: η πρώτη γράφτηκε περ. το 1676 και έχει επικρατήσει με την ονομασία Μυστηριακές Σονάτες (επίσης Ροζάριες ή Εγχάρακτες Σονάτες) και δεν εκδόθηκε όσο ο συνθέτης ήταν εν ζωή. Αποτελείται από 15 σονάτες για βιολί και συνεχές βάσιμο, η κάθε μία από τις οποίες απεικονίζει με συμβολικό τρόπο το καθένα από τα 15 Μυστήρια του Ροζάριου. Η συλλογή κλείνει με ένα 16ο κομμάτι, που πρόκειται για μία μακροσκελή πασσακάλια για σόλο βιολί. Στο σωζόμενο αντίγραφο του έργου, κάθε κομμάτι συνοδεύεται από ένα μικρό χαρακτικό που απεικονίζει το Μυστήριο-θεματολογία, ενώ η πασσακάλια «προλογίζεται» από το σχέδιο ενός φύλακα-άγγελου με ένα παιδί. Μόνο το πρώτο και το τελευταίο κομμάτι της συλλογής χρησιμοποιούν κανονικό χόρδισμα· τα υπόλοιπα είναι γραμμένα με κάποιας μορφής σκορντατούρα, όπως φαίνεται και από τον παρακάτω πίνακα:
800px|
Οι εν λόγω σονάτες ήταν αφιερωμένες στον Αρχιεπίσκοπο Μαξιμιλιανό, στον οποίο και ο συνθέτης απευθύνεται προλογίζοντας το έργο: "Το όλο έργο αφιερούται προς τιμήν των ιε΄ Ιερών Μυστηρίων, τα οποία τόσο σφοδρά προωθείτε". Αν και δεν εκδόθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του, το έργο έχει στις μέρες μας μεγάλη απήχηση, με πολυάριθμες ηχογραφήσεις από δεξιοτέχνες του βιολιού. Η 15η σονάτα είναι επίσης γνωστή για ένα από τα θέματά της, το οποίο είναι σχεδόν ολόιδιο με το θέμα από το 24ο Καπρίτσιο του Νικολό Παγκανίνι· εικάζεται ότι ο τελευταίος άντλησε το θέμα από τον Μπίμπερ, όπως κατόπιν το θέμα του Παγκανίνι ενέπνευσε έργα των Φραντς Λιστ, Γιοχάνες Μπραμς, Σεργκέι Ραχμάνινοφ κ.α.
Άλλες εξεδομένες οργανικές συλλογές του Μπίμπερ περιλαμβάνουν τις Sonatae tam aris quam aulis servientes (1676), Mensa sonora (1680) και Fidicinium sacro profanum (1682/3). Η πρώτη περιέχει σονάτες για πέντε, έξι και οκτώ φωνές (οργανικά μέρη)· κάποιες είναι γραμμένες για έγχορδα, ενώ κάποιες άλλες περιλαμβάνουν μία ή δύο τρομπέτες. Το Mensa sonora είναι μια συλλογή από έξι παρτίτες για ένα ή δύο βιολιά, βιόλα, βιολοντσέλο και συνεχές βάσιμο, ενώ το Fidicinium sacro profanum αποτελείται από δώδεκα σονάτες για ένα ή δύο βιολιά και συνεχές βάσιμο. Στα σωζόμενα χειρόγραφα βρίσκουμε αρκετά άλλα κομμάτια, όπως φαντασίες, μπαλλέτα, σονάτες κλπ. Απ' αυτά ξεχωρίζει το Battalia (ελλ. μάχη), ένα κομμάτι προγραμματικής μουσικής, όπως και η Sonata representativa, στο οποίο επίσης υπάρχουν μιμήσεις φυσικών ήχων (πουλιά και διάφορα ζώα). Τέλος, ιδιαίτερο κομμάτι είναι η Sonata S Polycarpi, η οποία είναι γραμμένη για οκτώ τρομπέτες και τυμπάνια.
Φωνητική / Θρησκευτική μουσική
Vesperae longiores ac breviores (1693)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βοημοί Κατηγορία:Αυστριακοί βιολιστές Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ Κατηγορία:Τσέχοι συνθέτες Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Πόλεις του Σαν Μιγκέλ
thumb|right|250px|Το Διαμέρισμα Σαν Μιγκέλ στο Ελ Σαλβαδόρ
Αυτός είναι ένας κατάλογος πόλεων του Διαμερίσματος Σαν Μιγκέλ, Ελ Σαλβαδόρ:
Δείτε επίσης
Πολεις
Απόδοση (γραφικά υπολογιστή)
Απόδοση (αγγλικά: rendering) ονομάζεται η διαδικασία ρεαλιστικής απόδοσης των μοντέλων και περιβαλλόντων, με τη χρήση χρωμάτων, υφών, φωτισμού και σκιάσεων. Ο απαιτούμενος χρόνος ολοκλήρωσης του μοντέλου-χώρου είναι ανάλογος της περιπλοκότητάς του.
Το πρόγραμμα που χρησιμοποιείται για την παραπάνω διαδικασία ονομάζεται renderer. Η διαδικασία παραγωγής της τελικής φωτορεαλιστικής απεικονισμένης σκηνής αποτελεί μια σύνθετη διαδικασία, καθώς οι παράμετροι που πρέπει να ληφθούν υπόψη προκειμένου να παραχθεί ένα αποτέλεσμα που να προσεγγίζει την πραγματικότητα, είναι πολλές. Η διαδικασία της απόδοσης μπορεί να διαρκέσει κλάσματα του δευτερολέπτου ως και μία ολόκληρη μέρα προκειμένου να παραχθεί μία ενιαία εικόνα ανά καρέ.
Κατηγορία:Γραφικά υπολογιστών
Επίτροπος (Βυζάντιο)
Ο Επίτροπος ήταν διοικητικό αξίωμα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία που δημιουργήθηκε κι εφαρμόσθηκε στο Δεσποτάτο του Μυστρά. Το αξίωμα δημιουργήθηκε περίπου το 1286 όπου αντικατέστησε τον αξιωματούχο, διοικητή της Πελοποννήσου με τον τίτλο "Καθολική Κεφαλή".
Στον Μυστρά ο Επίτροπος είχε έδρα την πόλη του Μυστρά και διοριζόταν από το 1286 έως το 1349 όπου αντικαταστάθηκε από το αξίωμα του Δεσπότη.
Επίτροποι Πελοποννήσου
Αξιωματούχοι που είχαν διορισθεί επίτροποι Πελοποννήσου είναι γνωστοί οι :
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι‎ Κατηγορία:Δεσποτάτο του Μορέως Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες
Θέμα Τεφρικής
μικρογραφία|Η σημερινή [[Ντιβρίγκι, η μεσαιωνική Λεοντοκώμη]] To Θέμα Τεφρικής ή Λεοντοκώμης ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μικρό Θέμα, με πρωτεύουσα την οχυρωμένη με φρούριο Τεφρική ή Λεοντοκώμη.
Δημιουργήθηκε το 879 επί αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄ στην Καππαδοκία. Τα εδάφη αυτά είχαν αποτελέσει στο παρελθόν μέρος του εφήμερου κρατιδίου των Παυλικανών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Τζιν Χάκμαν
μικρογραφία|260x260εσ|Ο Χάκμαν (πρώτος από αριστερά) με τους υπόλοιπους ηθοποιούς του [[Μπόνι και Κλάιντ (ταινία)|Μπόνι και Κλάιντ. Από αριστερά προς τα δεξιά: Εστέλ Πάρσονς, Γουόρεν Μπίτι, Φέι Ντάναγουεϊ, Μάικλ Τζ. Πόλαρντ.]] Ο Τζιν Χάκμαν (Eugene "Gene" Allen Hackman· γενν. 30 Ιανουαρίου 1930, Σαν Μπερναρντίνο) είναι Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, βραβευμένος με Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1971 Ο άνθρωπος από τη Γαλλία, καθώς και με Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1992 Οι ασυγχώρητοι. Ο Χάκμαν που έχει αποσυρθεί από τα κινηματογραφικά δρώμενα από το 2004 είναι επίσης συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων. Έγινε γνωστός το 1967 με την ερμηνεία του στην ταινία Μπόνι και Κλάιντ (Bonnie & Clyde). Άλλες του αξιόλογες ταινίες περιλαμβάνουν τις:  Ποτέ δεν τραγούδησα για τον πατέρα μου (I Never Sang for My Father, 1970), Ο άνθρωπος από τη Γαλλία (The French Connection, 1971), Η συνομιλία (The Conversation, 1974), Σούπερμαν (Superman, 1978, Πάθος για το μπάσκετ (Hoosers, 1986), Ο Μισσισσιπής καίγεται (Mississippi Burning, 1989), Οι ασυγχώρητοι (Unforgiven, 1992), Η φίρμα (The Firm, 1993), Πιάστε τον κοντό (Get Shorty, 1995), Οικογένεια Τενενμπάουμ (The Royal Tenenbaums, 2001) και Καρδιοκατακτητές (Heartbreakers, 2001). Ο Χάκμαν έχει επίσης βραβευτεί με τρεις Χρυσές Σφαίρες και με δυο Βραβεία BAFTA.
Βιογραφία
Ο Τζιν Χάκμαν, γεννήθηκε στο Σαν Μπερναρντίνο της Καλιφόρνιας το 1930. Οι γονείς του ήταν ο Γιουτζίν Έζρα Χάκμαν και η Λάιντα Γκρέι κι έχει έναν αδελφό τον Ρίτσαρντ. Η οικογενειά του μεταφερόταν συνεχώς μέχρι που εγκαταστάθηκε στο Ντάνβιλ του Ιλινόι, στο σπίτι της γιαγιάς του. Ο πατέρας του εργαζόταν ως τυπογράφος στην εφημερίδα της περιοχής Commercial-News. Οι γονείς του πήραν διαζύγιο το 1943 κι ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένεια του.
Δεκαετία του '60
Το 1956, ο Χάκμαν μετακόμισε στην Καλιφόρνια και προσπάθησε να γίνει ηθοποιός. Διδάχτηκε υποκριτική στη σχολή του θεάτρου της Πασαντίνα, όπου γνωρίστηκε και έγινε φίλος με τον ηθοποιό Ντάστιν Χόφμαν. Οι δυο τους αντιμετωπίζονταν ως αουτσάιντερ από τους συμφοιτητές τους. Μάλιστα σε μια ψηφοφορία που αφορούσε τα μέλη της θεατρικής ομάδας που είχαν λιγότερες ευκαιρίες να πετύχουν, ο Χάκμαν και ο Χόφμαν συγκέντρωσαν τις περισσότερες αρνητικές ψήφους. Αποφασισμένος να τους διαψεύσει ο Χόφμαν μπήκε σε ένα λεωφορείο με προορισμό τη Νέα Υόρκη. Ένα άρθρο του περιοδικού Vanity Fair του 2004 ανέφερε το γεγονός ότι ο Χάκμαν, ο Χόφμαν κι ο Ρόμπερτ Ντιβάλ, που ήταν φίλοι μεταξύ τους, αγωνίστηκαν για να βρουν δουλειά στη Νέα Υόρκη κατά τις αρχές της δεκαετίας του '60. Ο Χάκμαν δούλευε ως θυρωρός σε ξενοδοχείο στη Νέα Υόρκη όταν συνάντησε ξανά έναν από τους καθηγητές του στο θέατρο της Πασαντίνα. Ο καθηγητής θέλοντας να υπενθυμίσει στον ηθοποιό ότι δεν ήταν πλασμένος για δόξα του είπε: Βλέπεις, Χάκμαν, σου το είπα ότι δεν επρόκειτο να καταφέρεις τίποτα.
Ο Χάκμαν άρχισε να εργάζεται σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις εκτός του Μπρόντγουεϊ. Το 1964 ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο τη θεατρική παράσταση Any Tuesday πλάι στη Σάντι Ντένις. Η συμμετοχή του σε αυτή την παράσταση του άνοιξε τις πόρτες για κινηματογραφική καριέρα. Έκανε το ντεμπούτο του στην ταινία Λίλιθ (Lilith, 1964) πλάι στον Γουόρεν Μπίτι. Εμφανίστηκε επίσης στην τηλεοπτική σειρά The Invaders. Ακολούθησε μια σειρά δευτερεύοντων ρόλων σε ταινίες, μέχρι το 1967 που ο ρόλος του Μπακ Μπάροου στην ταινία Μπόνι και Κλάιντ (Bonnie & Clyde) του χάρισε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Το 1969 εμφανίστηκε πλάι στους Μπαρτ Λάνκαστερ και Ντέμπορα Κερ στην ταινία Οι δαίμονες των ουρανών (A Gypsy Moths), καθώς και στο πλευρό του Ρόμπερτ Ρέντφορντ στην ταινία Ο πρωταθλητής του ιλίγγου (Downhill Racer).
Δεκαετία του '70
Η αρχή της δεκαετίας του χάρισε ακόμη μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία  Ποτέ δεν τραγούδησα για τον πατέρα μου (I Never Sang for My Father, 1970) κι η τελική καταξίωση ήρθε το 1971 όταν βραβεύτηκε με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του ως αστυνομικός Τζίμι Ποπάι Ντόιλ στην ταινία του Γουίλιαμ Φρίντκιν Ο άνθρωπος από τη Γαλλία (The French Connection) (που βραβεύτηκε επίσης με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας). Έπειτα άρχισε να αναλαμβάνει πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Το 1972 πρωταγωνίστησε στην ταινία Η περιπέτεια του Ποσειδώνα (The Poseidon Adventure, 1972) και το 1974 ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του Φράνσις Φορντ Κόπολα Η συνομιλία (The Conversation). Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε σε έναν από τους διασημότερους κωμικούς του ρόλους, ως τυφλός ερημίτης, στην ταινία του Μελ Μπρουκς Φρανκενστάιν Τζούνιορ (Young Frankenstein, 1974).
To 1975 εμφανίστηκε στο σίκουελ της ταινίας Ο άνθρωπος από τη Γαλλία με τίτλο Ο άνθρωπος απο τη Γαλλία Νο2 (The French Connection II, 1975), σε σκηνοθεσία Τζον Φράνκενχαϊμερ αυτή τη φορά. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε επίσης στο γουέστερν Οι αλύγιστοι (Bite the Bullet, 1975) καθώς και στο θρίλερ Επτά αινίγματα για τον ντετέκτιβ Χάρι (Night Moves) ταινία η οποία παρά το γεγονός ότι έλαβε ευνοϊκές κριτικές δεν είχε εμπορική απήχηση. Το 1977 πλαισίωσε τους ηθοποιούς Λόρενς Ολίβιε, Άντονι Χόπκινς, Μαξιμίλιαν Σελλ, Ντερκ Μπόγκαρντ, Τζέιμς Κάαν, Ρόμπερτ Ρέντφορντ, Σον Κόνερι, Μάικλ Κέιν και Έλιοτ Γκουλντ στην ταινία του Ρίτσαρντ Ατένμπορο Η γέφυρα του Άρνεμ (A Bridge Too Far). Την επόμενη χρονιά ανέλαβε το ρόλο του Λεξ Λούθορ στην κινηματογραφική εκδοχή του Σούπερμαν (Superman: The Movie). Επανέλαβε το ρόλο στις συνέχειες του 1980 και 1987.
Δεκαετία του '80
Άλλες του συμμετοχές περιλαμβάνουν τις ταινίες: Οι κόκκινοι (Reds, 1981), Αποστολή στη Νικαράγουα (Under Fire, 1983), Πάθος για το μπάσκετ (Hoosers, 1986), Η γοητεία της εξουσίας (Power) και BAT 21: Αποστολή χίλιων κινδύνων (Bat*21, 1988). Το 2008 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία Πάθος για το μπάσκετ (Hoosers, 1986) στην τέταρτη θέση στη λίστα με τις καλύτερες αθλητικές ταινίες όλων των εποχών.
Δεκαετία του '90
Στα τέλη της δεκαετίας του '80, ο ηθοποιός υπέστη αγγειοπλαστική επέμβαση που τον κράτησε εκτός κινηματογραφικών δρωμένων για μικρό χρονικό διάστημα. Επέστρεψε το 1990 με την ταινία Φρενήρης απόδραση (Narrow Margin, 1990). Εμφανίστηκε επίσης στο πλευρό των Μέριλ Στριπ και Σίρλεϊ ΜακΛέιν στην ταινία Φλερτάροντας τη ζωή (Postcards from the Edge, 1990). Το 1992 υποδύθηκε το ρόλο του σαδιστή σερίφη Λιτλ Μπιλ Ντάγκετ στο γουέστερν του Κλιντ Ίστγουντ Οι ασυγχώρητοι (Unforgiven) που του χάρισε το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Η ταινία βραβεύτηκε επίσης με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Το 1993 ο Χάκμαν ανέλαβε ενός διεφθαρμένου δικηγόρου στην ταινία Η φίρμα (The Firm) βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζον Γκρίσαμ. Το 1996 εμφανίστηκε στην ταινία Ο θάλαμος (The Chamber), επίσης βασισμένη σε μυθιστόρημα του Γκρίσαμ.
Το 1995 υποδύθηκε έναν παραγωγό του Χόλιγουντ στην ταινία Πιάστε τον κοντό (Get Shorty) πλάι στους Τζον Τραβόλτα και Ντάνι Ντε Βίτο, έναν μοχθηρό πιστολά στην ταινία του Τζον Χέρον Γρήγορη και θανάσιμη (The Quick and the Dead) πλάι στους Σάρον Στόουν, Λεονάρντο Ντι Κάπριο και Ράσελ Κρόου, καθώς κι έναν καπετάνιο υποβρυχίου στην ταινία Κράιμσον Τάιντ (Crimson Tide) πλάι στον Ντένζελ Ουάσινγκτον.
Το 1996 εμφανίστηκε στο ρόλο ενός συντηρητικού γερουσιαστή στην επανεκτέλεση της ταινίας του 1978 Το κλουβί με τις τρελές (La Cage aux Folles), που προβλήθηκε με τίτλο Φτερά και Πούπουλα (The Birdcage). Συμπρωταγωνιστής του στην ταινία ήταν ο Ρόμπιν Γουίλιαμς.
Δεκαετία του 2000
Το 2001 εμφανίστηκε στην ταινία μυστηρίου του Ντέιβιντ Μάμετ Το κόλπο (The Heist), καθώς επίσης και στην κωμωδία Καρδιοκατακτητές (Heartbreakers) πλάι στις Σιγκούρνι Γουίβερ και Τζένιφερ Λαβ Χιούιτ και στην ταινία Οικογένεια Τενενμπάουμ (The Royal Tenenbaums, 2001), όπου υποδυόταν τον εκκεντρικό πατέρα μιας παράξενης οικογένειας. Ο ρόλος του στην ταινία του χάρισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Δράμα ή Μιούζικαλ. Το 2003 συμπρωταγωνίστησε μετά από πολλά χρόνια με τον φίλο του από τα παλιά Ντάστιν Χόφμαν στην ταινία Οι ένορκοι (Runaway Jury, 2003) και το 2004 έκανε την τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία Όλοι οι άνθρωποι του δημάρχου (Welcome to Mooseport, 2004).
Το 2003 βραβεύτηκε με βραβείο Σέσιλ Μπι ΝτεΜιλ για την προσφορά του στο χώρο της εβδομης τέχνης.
Προσωπική ζωή
Ο Χάκμαν υπήρξε παντρεμένος από το 1956 με την Φέι Μαλτέζε με την οποία απέκτησε τρία παιδιά. Το ζευγάρι χώρισε μετά από τριάντα χρόνια γάμου το 1986. Ο ηθοποιός ξαναπαντρεύτηκε το 1991 με την Μπέτσι Αρακάβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)‎ Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Άλοουα
Η Άλοουα (αγγλ. Alloa, γαελ. Alamhagh, πιθανώς σημαίνει «βραχώδης πεδιάδα» ) είναι μικρή πόλη της Σκωτίας, στην κομητεία Κλακμάνανσιρ. Ο πληθυσμός της το 2016 ήταν 14.440 κάτοικοι, ενώ το 1961 είχε απογραφεί με 13.895 κατοίκους.
Βασικά δεδομένα
Είναι κτισμένη στη βόρεια όχθη του ποταμού Φορθ, στο σημείο όπου σύμφωνα με τη γνώμη μερικών παύει να είναι ποτάμι και γίνεται ο ποταμόκολπος του Φορθ. Η Άλοουα βρίσκεται νοτίως των λόφων Όουχιλ, 9 χιλιόμετρα ανατολικά του Στέρλινγκ και 12,7 χιλιόμετρα βορείως της πόλεως Φώλκερκ. Δια θαλάσσης η Άλοουα απέχει 40 χιλιόμετρα από το Γκράντον, το επίνειο του Εδιμβούργου.
Η πόλη, πρώην έδρα βαρονίας, είναι το διοικητικό κέντρο του κομητειακού συμβουλίου του Κλακμάνανσιρ. Ιστορικώς η οικονομία της βασιζόταν στο εμπόριο ανάμεσα στη Γλασκώβη και την ηπειρωτική Ευρώπη, που διεξαγόταν από το λιμάνι της. Υπήρχε επίσης αγγειοπλαστική. Ωστόσο αυτό το λιμάνι έπαψε να είναι ανταγωνιστικό και σταμάτησε να λειτουργεί το 1970. Σήμερα η τοπική οικονομία επικεντρώνεται στα καταστήματα και την αναψυχή, μετά και το κλείσιμο των μεγάλων βιομηχανιών (νηματουργίας και βιομηχανίας σιδήρου) και τη λειτουργία πλέον μόνο μιας ζυθοποιίας και ενός υαλουργείου. Ιστορικώς η πόλη ήταν ενωμένη με την κωμόπολη Τάλιμποντυ (Tullibody) στα βορειοδυτικά της, ενώ σήμερα αποτελεί ξεχωριστό δήμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σκωτίας
Φορτίο δημητριακών
Γενικά οι μεταφορές δημητριακών αποτελούν σήμερα τα κατεξοχήν χύδην φορτία, που μεταφέρονται δηλαδή "χύμα", κυρίως με τρένα και σε μεγαλύτερες ποσότητες με ειδικά φορτηγά πλοία, καλούμενα μπαλκ κάριερς.
Τα περισσότερα φορτία εξ αυτών περιλαμβάνουν καρπούς σε κόκκους όπως σιτάρι, κριθάρι, αραβόσιτος, ρύζι, φασόλια, κ.λπ. Τα δημητριακά, καλούμενα και σιτηρά, (grain), αποτελούν ιδιαίτερο φορτίο μεταφορών, (special cargo), με δύο κύρια χαρακτηριστικά: η εύκολη μετατόπισή τους καθώς και η αυτοθέρμανσή τους, (κοινώς: άναμμα), για τα οποία και χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και επιμέλειας κατά τη φόρτωση, μεταφορά και εκφόρτωσή τους ιδίως από τα πλοία λόγω της μεγάλης μεταφερόμενης ποσότητας.
Για τις μεταφορές δημητριακών με πλοία ισχύουν επί τούτου "διεθνείς κανονισμοί" που έχουν θεσπίσει Νηογνώμονες και που προβλέπουν μεταξύ άλλων ακόμη και την κατασκευή πρόσθετων ξυλίνων χωρισμάτων στο μέσον των κυτών των πλοίων, (των αμπαριών), ειδικότερα σε περιπτώσεις μή πλήρους φόρτου, προς αποφυγή μετατόπισης αλλά και τροφοδοτικών στομίων συνεχούς εξαερισμού των κυτών. Η μη πλήρης κάλυψη της χωρητικότητας αποφεύγεται.
Οι φορτωεκφορτώσεις των δημητριακών γίνονται από ειδικές πυργωτές εγκαταστάσεις που λέγονται σιλό. Στις εγκαταστάσεις αυτές προσέρχονται τα μέσα μεταφοράς οχήματα, τρένα ή πλοία όπου η μεν φόρτωση γίνεται με μεταφορικές ταινίες και δια της βαρύτητας, η δε εκφόρτωση με αναρροφητικούς σωλήνες ή με ηλεκτροκίνητους ατέρμωνες κοχλίες.
Το 1969 οι θαλάσσιες μεταφορές δημητριακών ήταν 59,5 εκατομ. τόνοι, το 1970 έφθασαν τους 73 εκ. τόνους, το 1973 τους 116 εκ. τον. και το 1974 τους 107 εκ.τον. Κύριες περιοχές φόρτωσης αυτών ήταν οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Αργεντινή. Κυριότεροι δε προορισμοί ήταν η Ασία, η Μεσόγειος, και η Δυτική Ευρώπη, κυρίως η Αγγλία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μεταφορές Κατηγορία:Φόρτωση πλοίου
Ντον Σολάντερ
Ο Ντον Άρθουρ Σολάντερ (Donald Arthur Schollander, 30 Απριλίου 1946) είναι Αμερικανός πρώην κολυμβητής, πέντε φορές χρυσός Ολυμπιονίκης και πρώην κάτοχος παγκοσμίου ρεκόρ σε τέσσερα αθλήματα.
Το 1967 συνέχισε για πέμπτη χρονιά να καταρρίπτει παγκόσμια ρεκόρ (200 μ. ελεύθερο). Στις 12 Αυγούστου εκείνης της χρονιάς, στο Όουκ Παρκ, έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μ. ελεύθερο με χρόνο 1.55.7.
Στις 30 Αυγούστου του 1968, στο Λονγκ Μπιτς (Καλιφόρνια), έκανε και πάλι παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μ. ελεύθερο με χρόνο 1.54.28. Την ίδια χρονιά, ο Σολάντερ αποχώρησε με απολογισμό καριέρας 22 παγκόσμια ρεκόρ και πέντε χρυσά μετάλλια σε δύο διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων.
Κατηγορία:Αμερικανοί κολυμβητές Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της κολύμβησης
Καρολίνα Κάμπελ του Αργκάιλ
Η Καρολίνα Κάμπελ του Αργκάιλ (Caroline Campbell of Argyll, γεννημένη ως Καρολίνα Ελισάβετ Βίλιερς Caroline Elizabeth Villiers, 16 Δεκεμβρίου 1774 - 16 Ιουνίου 1835) ήταν Βρετανίδα ευγενής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1774 στ, και ήταν κόρη του Γεωργίου Βίλιερς, 4ου Κόμη του Τζέρσεϊ και της Φραγκίσκης Τουάισντεν.
Στις 5 Ιουλίου 1795 παντρεύτηκε τον Ερρίκο Πάτζετ, 1ο Μαρκήσιο της Ανγκλσέι στο Λονδίνο. Μαζί απέκτησαν οκτώ παιδιά:
Η Καρολίνα και ο συζυγός της χώρισαν τον Νοέμβριο του 1810,   και τρείς εβδομάδες αργότερα παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τον Γεώργιο Κάμπελ, 9ο Δούκα του Αργκάιλ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους.