cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λιουμπομίρ Χούσαρ
Μέγας Αρχιεπίσκοπος και Καρδινάλιος
Ο Χούσαρ ήταν ένας από τους δώδεκα περίπου ομοϊδεάτες Ευρωπαίους ιεράρχες που συναντιόνταν κάθε χρόνο από το 1995 έως το 2006 στο Σανκτ Γκάλεν της Ελβετίας, για να συζητήσουν μεταρρυθμίσεις σχετικά με τον διορισμό επισκόπων, τη συλλογικότητα, τις διασκέψεις επισκόπων, την πρωτοκαθεδρία του παπισμού και τη σεξουαλική ηθική. Διέφεραν μεταξύ τους, αλλά συμμερίζονταν την άποψη ότι ο καρδινάλιος Τζόζεφ Ράτζινγκερ δεν ήταν το είδος του υποψηφίου που ήλπιζαν να δουν να εκλεγεί στο επόμενο συνέδριο.
Η κύρια αρχιεπισκοπική έδρα του Λβιβ μεταφέρθηκε στις 21 Αυγούστου 2005, στην πόλη του Κιέβου, την πρωτεύουσα της Ουκρανίας. Αναγνωρίστηκε από τους οπαδούς του ως Πατριάρχης Κιέβου-Γαλικίας, τίτλος που δεν αναγνωρίζεται από την Αγία Έδρα.
Τον Οκτώβριο του 2007, ο Χούσαρ έγινε επίτιμος διδάκτορας από το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Αμερικής σε συνδυασμό με την 100ή επέτειο από τον πρώτο διορισμό επισκόπου του UGCC στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τον Φεβρουάριο του 2008, πραγματοποιήθηκε εορταστική λειτουργία στη Βασιλική της Αγίας Σοφίας στη Ρώμη με την ευκαιρία των 75ων γενεθλίων και της 50ης επετείου της ιεροσύνης του Καρδινάλιου Χούσαρ. Τον Αρχηγό του UGCC χαιρέτισε ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ', την προσφώνηση του οποίου διάβασε ο γραμματέας του καρδινάλιου Λεονάρντο Σάντρι, Μονσινιόρ Μαουρίτσιο Μαλβεστίτι.
Το 2008 ο Βίκτορ Γιούστσενκο υπέγραψε διάταγμα για να παρασημοφορήσει τον Καρδινάλιο Χούσαρ με το Τάγμα του Πρίγκιπα Γιαροσλάβ του Σοφού (3ης τάξης). Τιμήθηκε με το ανώτατο κρατικό βραβείο «για την εξαιρετική προσωπική του προσφορά στην πνευματική αναβίωση του ουκρανικού έθνους, το μακροχρόνιο εκκλησιαστικό έργο και για τον εορτασμό των 75ων γενεθλίων του».
Με εξασθενημένη όραση λόγω κακά θεραπευμένης οφθαλμικής νόσου, που τον αναγκάζει να εκτελεί από μνήμης τις περίπλοκες λειτουργικές τελετές της εκκλησίας, η πρόωρη παραίτησή του έγινε δεκτή στις 10 Φεβρουαρίου 2011 αν και κανονικά ο μεγάλος αρχιεπίσκοπος υπηρετεί ισόβια. Η παραίτηση του καρδινάλιου Χούσαρ προκάλεσε μια συνεδρίαση της Συνόδου της Ουκρανικής Εκκλησίας, που αποτελείται από το παγκόσμιο σώμα επισκόπων της, για την εκλογή νέου επισκόπου, η οποία πρέπει να ξεκινήσει εντός ενός μήνα. Στο ενδιάμεσο, ο Ιχόρ Βόζνιακ, C.SS. R., Αρχιέπαχος του Λβιβ, υπηρέτησε ως διαχειριστής. Η τελευταία φορά που ένας Ουκρανός Μέγας Αρχιεπίσκοπος άφησε το αξίωμα ενώ ζούσε ήταν το 1882. Ο νέος Μέγας Αρχιεπίσκοπος, Σβιατοσλάβ Σεβτσούκ, εξελέγη από την Ουκρανική Σύνοδο στις 23 Μαρτίου και έλαβε το χρίσμα από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ' στις 25 Μαρτίου 2011.
Στις 26 Φεβρουαρίου 2013, 2 ημέρες πριν από την ανακοινωθείσα παραίτηση του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ', ο καρδινάλιος Χούσαρ έγινε 80 ετών και έχασε το δικαίωμά του να συμμετάσχει σε ένα κονκλάβιο.
Πέθανε στις 31 Μαΐου 2017 σε ηλικία 84 ετών.
Πηγές και παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γιώργος Παπαχρήστος
Ο Γιώργος Παπαχρήστος (1955) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1955 στα Ιωάννινα και σπούδασε οικονομικές επιστήμες και διοίκηση επιχειρήσεων στην τότε ΑΣΟΕΕ (σήμερα Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1976 από το περιοδικό «Αθηνόραμα» και έκτοτε εργάστηκε στις εφημερίδες «Βραδυνή», «Εξόρμηση«, «Ελεύθερη Γνώμη», «Τα Νέα» και «Το Βήμα» (όπου επί σειρά ετών ήταν υπεύθυνος του πολιτικού ρεπορτάζ), καθώς και στο περιοδικό «Ταχυδρόμος».
Επίσης υπήρξε πολιτικός σχολιαστής στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, καθώς και παρουσιαστής αθλητικών εκπομπών στο SuperSport.
Τον Ιανουάριο του 2019 ορίστηκε σύμβουλος έκδοσης των «Νέων».
Έχει γράψει αρκετά βιβλία: το πρώτο του μυθιστόρημα, «Σκιές στο Περιστύλιο« (1999) ήταν από τα μπεστ σέλερ εκείνης της χρονιάς.
Είναι νυμφευμένος με την Όλγα Μπαλαούρα και έχει δυο παιδιά. Το 2019, η σύζυγος του διορίστηκε διοικήτρια του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας», κάτι που προκάλεσε επικρίσεις του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Παπαχρήστου και της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη. Η Μπαλαούρα είχε ήδη εμπειρία διοίκησης νοσηλευτικών ιδρυμάτων, έχοντας διατελέσει διοικήτρια του νοσοκομείου «Αγία Όλγα», επί κυβερνήσεων Γ. Παπανδρέου και Σαμαρά.
Δικαστική διαμάχη με Πάνο Καμμένο
Ο Γιώργος Παπαχρήστος από τα μέσα της δεκαετίας του 2010 έχει έρθει σε έντονη αντιπαράθεση με τον Πάνο Καμμένο, τέως υπουργό Εθνικής Άμυνας (2015-19), με τον οποίο έχουν ανταλλάξει μηνύσεις και αγωγές. Ο Πάνος Καμμένος κατηγόρησε τον Παπαχρήστο ότι τα ρεπορτάζ του ευθύνονται για τον θάνατο του πατέρα του, Ηλία Καμμένου, στα οποία ο Παπαχρήστος έκανε λόγο για ύποπτο πλουτισμό και φορολογικές εκκρεμότητες του Ηλία Καμμένου, προτού εκείνος αποβιώσει το 2016.
Το διάστημα 2019-20, ελεγκτές της Εφορίας διαπίστωσαν μη καταβολή φόρου επί δωρεάς 6,4 εκατομμυρίων ευρώ την οποία είχε λάβει ο Πάνος Καμμένος στο παρελθόν και τού καταλόγισαν πρόστιμο ίσο με το 30% τού ποσού. Το ίδιο διάστημα, έγινε γνωστό ότι γιά ένα δάνειο που είχε λάβει ο Πάνος Καμμένος από την Τράπεζα Πειραιώς με εγγυητή τον πατέρα του Ηλία έχει μεν καταβάλει το ποσόν των 478.000 ευρώ αλλά οφείλει ακόμα 622.000 ευρώ, ποσόν το όποιο οφείλει να καταβάλει μέχρι τα τέλη Μαΐου 2020.
Αικατερίνη Τομάσεβιτς της Βοσνίας
Η Αικατερίνη Τομάσεβιτς,, (γενν. 1453) ήταν μέλος του Οίκου των Κοτρομάνιτς και η τελευταία Βόσνια πριγκίπισσα. Αιχμαλωτίστηκε κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατάκτησης της Βοσνίας, ασπάστηκε το Ισλάμ και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Γιώργος Παπαχρήστος
Δικαστική διαμάχη με Πάνο Καμμένο
Το Νοέμβριο του 2020, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών καταδίκασε τον Πάνο Καμμένο για συκοφαντική δυσφήμηση του Γιώργου Παπαχρήστου, και επιδίκασε στον Παπαχρήστο χρηματική αποζημίωση 10.000 ευρώ, άμεσα καταβλητέα από τον Καμμένο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Αικατερίνη Τομάσεβιτς της Βοσνίας
Βιογραφία
Η Αικατερίνη ήταν η μοναχοκόρη του Τόμας βασιλιά της Βοσνίας και της Αικατερίνης των Κοσάτσα, κόρης τού Στγιέπαν Βουκόνιτς μεγάλου δούκα της Βοσνίας, η οποία είχε επίσης έναν γιο με το όνομα Σιγισμούνδο. Όταν απεβίωσε η Τόμας, τον Ιούλιο του 1461, το στέμμα της Βοσνίας ανατέθηκε στον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό της, Στέφαν Τομάσεβιτς. Η Αικατερίνη και ο Σιγισμούνδος λέγεται, ότι μετακόμισαν εκείνη την εποχή με τη μητέρα τους στο κάστρο του Koζόγκραντ επάνω από τη Φογινίτσα. Είναι πιθανό, ωστόσο, ότι παρέμειναν στη βασιλική Αυλή στο Γιάγιτσε, καθώς ήταν η πιο στενοί συγγενείς του ετεροθαλούς αδελφού τους και πιθανοί κληρονόμοι.
Το 1463 οι Οθωμανοί με επικεφαλής τον Μωάμεθ Β΄ εισέβαλαν στη Βοσνία. Η βασιλική οικογένεια προφανώς αποφάσισε να διασκορπιστεί και να διαφύγει προς την Κροατία και την ακτή προς διαφορετικές κατευθύνσεις, για να μπερδέψει και να παραπλανήσει τους εισβολείς. Ο Σιγισμούνδος και η Αικατερίνη, χωρισμένοι από τη μητέρα τους, συνελήφθησαν ωστόσο στην πόλη Ζβετσάγι, κοντά στο Γιάγιτσε. Ο ετεροθαλής αδελφός τους βασιλιάς εξαπατήθηκε να παραδοθεί στο Kλγίουτς και εκτελέστηκε λίγο αργότερα. Η βασίλισσα Αικατερίνη κατάφερε να δραπετεύσει και τελικά εγκαταστάθηκε στη Ρώμη.
Αβέβαιη μοίρα
Η μοίρα του Σιγισμούνδου μετά την πτώση της Βοσνίας είναι σχετικά γνωστή: ασπάστηκε το Ισλάμ, έγινε γνωστός ως Iσάκ μπέης ο γιος του βασιλιά (kraloglu) και σταδιοδρόμησε ως υψηλόβαθμος Οθωμανός πολιτικός. Ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την Αικατερίνη, εκτός από το γεγονός ότι έγινε και αυτή μουσουλμάνα. Η μεταστροφή των δύο αδελφών, καθώς και η οθωμανική εκπαίδευση, μπορεί να υποκινήθηκαν από τον θείο τους, Χερσεκζαντέ Αχμέτ πασά, ετεροθαλή αδελφό της μητέρας τους, που είχε επίσης προσηλυτιστεί και είχε επιτύχει υψηλόβαθμες θέσεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σύμφωνα με μία υπόθεση του Σέρβου ιστορικού Γκληγκόριγιε Ελεζόβιτς, η κηδεμονία της πριγκίπισσας ανατέθηκε στον Iσά-μπεγκ Ισακόβιτς, τον σαντζάκμπεη των Σκοπίων, που μπορεί να ήταν εκ μητρός μεγάλος θείος της, στο σπίτι του οποίου μεταστράφηκε. μικρογραφία| O τάφος της κόρης τού βασιλιά (kral kizi [[Kral Kızı Türbe|türbe), που καταστράφηκε στον σεισμό των Σκοπίων το 1963 και αναστηλώθηκε τον 21ο αι.]] Στη Ρώμη, η βασίλισσα Αικατερίνη εργάστηκε για να «απελευθερωθούν από την οθωμανική αιχμαλωσία» ο Σιγισμούνδος και η Αικατερίνη. Το 1470, ανέφερε ότι η κόρη της ήταν 10 ετών, αλλά αυτό πιθανότατα σήμαινε ότι η πριγκίπισσα ήταν 10 ετών τη στιγμή που τη συνέλαβαν οι Οθωμανοί. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η βασίλισσα Αικατερίνη ταξίδεψε στα οθωμανικά σύνορα για να διαπραγματευτεί λύτρα, πιθανότατα με πληρεξούσιο τον μουσουλμάνο ετεροθαλή αδελφό της, αλλά απέτυχε. Λίγο πριν από το τέλος της το 1478, η βασίλισσα συνέταξε διαθήκη, στην οποία ονόμαζε την Αικατερίνη διάδοχο του βοσνιακού θρόνου, σε περίπτωση που επέστρεφε στον Χριστιανισμό και ο αδελφός της όχι.
Ο Eλεζόβιτς υπoθέτει, ότι η Αικατερίνη άλλαξε το όνομά της μετά τη μεταστροφή από τον καθολικισμό, παντρεύτηκε και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της στα Σκόπια. Η ταύτισή του για την Αικατερίνη ως του προσώπου που τάφηκε κάτω από τον τάφο της κόρης του βασιλιά (Kral Kızı Türbe), ένα μαυσωλείο του 15ου αι. σε ένα μουσουλμανικό νεκροταφείο στα Σκόπια, είναι ευρέως αποδεκτό. Το όνομα του türbe – «η κόρη του βασιλιά» (Kîrâl Kîzî) – υποδηλώνει έντονα, ότι περιείχε τα λείψανα μιας εξισλαμισμένης πριγκίπισσας. Η Αικατερίνη έχει προσδιοριστεί ως η πιο πιθανή. Είναι λοιπόν δυνατό η Αικατερίνη να παρέμεινε ανύπαντρη, αφού μία παντρεμένη μουσουλμάνα εκείνη την εποχή θα είχε ταφεί με το όνομα του συζύγου της. Ο Ελεζόβιτς, ωστόσο, σημείωσε ότι μία μουσουλμανική αριστοκρατική οικογένεια από το Τέτοβο ισχυρίζεται ότι κατάγεται από κάποιον «Κουτουρμάν» από τα Σκόπια, το οποίο συνδέει με το όνομα της δυναστείας Κοτρομάνιτς.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος Κοτρομάνιτς
Οργανισμός Ισλαμικού Πολιτισμού και Διασύνδεσης
Ο Οργανισμός Πολιτισμού και Ισλαμικών Διασυνδέσεων (ICRO), (στα Περσικά سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی) που έχει στην ευθύνη του όλους τους τομείς του πολιτισμού και την προβολή και εκπροσώπηση τους στο εξωτερικό, είναι ένα ίδρυμα συμβεβλημένο με το Υπουργείο Πολιτισμού και Ισλαμικής Καθοδήγησης του Ιράν. Τα σχέδια και τα προγράμματα του ελέγχονται και εγκρίνονται από συμβούλιο στο οποίο προεδρεύει ο Υπουργός Πολιτισμού και Ισλαμικής Καθοδήγησης του Ιράν. Μέλη αυτού του συμβουλίου είναι κάποιοι υπουργοί από τα συναφή υπουργεία και τρία άτομα της κυβερνητικής αρχής, που επιλέχθηκαν από τον ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης. Οι δυνάμεις αυτού του οργανισμού είναι οι Μορφωτικοί Ακόλουθοι που αποστέλλονται σε περισσότερες από 60 χώρες σε όλο τον κόσμο για να προωθήσουν τον πολιτισμό και να ενισχύσουν τις διμερείς σχέσεις των εκάστοτε δυο κρατών.
Σύμφωνα με το καταστατικό του, ο Οργανισμός Ισλαμικού Πολιτισμού και Διασύνδεσης επιδιώκει τους ακόλουθους σκοπούς και στόχους:
Ο πρόεδρος του οργανισμού από το 2013 είναι ο κ. Abuzar Ebrahimi Turkaman.
Κατηγορία:Ιράν
Ισάκ Μπέη Κράλογλου
Ο Ισάκ μπέης Κράλογλου, τουρκ.: Ishak Bey Kraloğlu,, (απεβ. μετά το 1493), αρχικά βαπτισμένος ως Σιγισμούνδος Τομάσεβιτς (Сигисмунд Томашевић), ήταν Βόσνιος πρίγκιπας, το τελευταίο γνωστό μέλος του Οίκου των Κοτρομάνιτς και Οθωμανός πολιτικός. Αιχμαλωτίστηκε κατά την κατάκτηση της Βοσνίας από τους Οθωμανούς το 1463, μετά την οποία ασπάστηκε το Ισλάμ και έγινε σύντροφος του Μωάμεθ Β΄, φτάνοντας τελικά στο αξίωμα του σαντζάκ-μπέη στο Καράσι.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Οίκο των Κοτρομάνιτς, της Βοσνιακής βασιλικής δυναστείας, ως γιος τού Τόμας βασιλιά της Βοσνίας και της δεύτερης συζύγου του Αικατερίνης. Ο βασιλιάς ειδοποίησε τις αρχές της Δημοκρατίας της Ραγκούσας για τη γέννηση ενός γιου το 1449, πιθανότατα αναφερόμενος στον Σιγισμούνδο. Οι Ραγούσιοι έστειλαν δώρα στους γονείς, καθώς και στο βρέφος, σύμφωνα με το έθιμο. Της γέννησής του ακολούθησε εκείνη μίας αδερφής, της Αικατερίνης. Ο Σιγισμούνδος είχε επίσης ετεροθαλή αδέλφια, που γεννήθηκαν από τον πρώτο γάμο του πατέρα του, γάμο που ακυρώθηκε.
Η μητρική οικογένεια του Σιγισμούνδου μπορεί να ήταν έτοιμη να διεκδικήσει το στέμμα γι' αυτόν, αλλά παρόλα αυτά ήταν ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός του Στέφαν Τομάσεβιτς που έγινε βασιλιάς της Βοσνίας μετά το τέλος τού πατέρα τους τον Ιούλιο του 1461. Ο εκ μητρός πάππος τού Σιγισμούνδου, Στγιέπαν βούκσιτς Κοσάτσα, ο ισχυρότερος μεγιστάνας του βασιλείου, συνειδητοποίησε ότι η Βοσνία χρειαζόταν έναν ενήλικο μονάρχη λόγω της επικείμενης απειλής της οθωμανικής κατάκτησης και απέφυγε να πιέσει την αξίωση του Σιγισμούνδου. Αν και συχνά λέγεται, ότι διέμενε στο κάστρο του Koζόγκραντ επάνω από τη Φoγινίτσα με την αδελφή και τη μητέρα του κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Στέφαν Τομάσεβιτς, φαίνεται απίθανο ο βασιλιάς να μην ήθελε τα ετεροθαλή αδέλφια του στο πλευρό του, στη βασιλική Αυλή στο Γιάγιτσε, ειδικά από τη στιγμή που ο Σιγισμούνδος εθεωρείτο πιθανώς ως διάδοχος.
Αιχμαλωσία
Ο Σιγισμούνδος έλαβε μέρος στη μάχη του Oτλουκμπέλι ως μέλος της ακολουθίας του Mωάμεθ Β΄, η οποία έληξε με τη νίκη των Οθωμανών επί του Ουζούν Χασάν, το 1473. Ήταν ιδιαίτερα κοντά στον σουλτάνο. Μαζί δειπνούσαν και έπαιζαν τάβλι, με τον Σιγισμούνδο να εκνευρίζεται συχνά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού και να διασκεδάζει τον Mωάμεθ Β΄ με τα "σκληρά αστεία" του.
Γύρω στο 1475, όταν η τελευταία προσπάθεια τής μητέρας του να πληρώσει λύτρα γι' αυτόν απέτυχε, ο Σιγισμούνδος μεταστράφηκε από τον Ρωμαιοκαθολικισμό στο Ισλάμ και έγινε γνωστός ως Ισάκ μπέης, ο γιος του βασιλιά (Kraloğlu). Ήταν σίγουρα μουσουλμάνος, τη στιγμή που οι Οθωμανοί ενθρόνισαν τον εξάδελφό του Ματίγια ως βασιλιά-μαριονέτα της Βοσνίας, την άνοιξη του 1476, διότι διαφορετικά θα λάμβανε τη θέση. Λίγο πριν από το τέλος της, τον Οκτώβριο του 1478, η βασίλισσα Αικατερίνη συνέταξε διαθήκη, με την οποία ονόμαζε τον Σιγισμούνδο διάδοχο του βοσνιακού θρόνου, με την προϋπόθεση να μεταστραφεί ξανά στον Χριστιανισμό.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ο Ισάκ μπέης υπηρέτησε υπό τον θείο του Αχμέτ πασά και η γρήγορη πρόοδός του στη στρατιωτική σταδιοδρομία συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού γιου και διαδόχου τού Μωάμεθ Β΄, Βαγιαζήτ Β΄. Ανήλθε στη θέση του σαντζάκ-μπέη του Καράσι στη Μ. Ασία και έλαβε μέρος στον Οθωμανο-Μαμελουκικό πόλεμο (1485–91), πολεμώντας αρχικά υπό τον Χαντίμ Γιακούπ πασά και στη συνέχεια με τον θείο του κοντά στα Άδανα. Ο Χερσεκλί Αχμέτ πασάς και ο Ισάκ μπέης ηττήθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν από τον στρατό των Μαμελούκων μαζί με άλλους Οθωμανούς σαντζάκ-μπέηδες το 1486. Ο Ισάκ ελευθερώθηκε από την Αίγυπτο στις 17 Αυγούστου 1488, όταν μετά συμμετείχε σε άλλη μία ανεπιτυχή μάχη κατά των Μαμελούκων. Έχοντας συμμετάσχει στη δεξιά πλευρά, η οποία εγκατέλειψε νωρίς το πεδίο της μάχης και συνέβαλε στην απώλεια, ο Ισάκ μπέης δικάστηκε και αθωώθηκε.
Ο Ισάκ αναφέρεται για τελευταία φορά στην εξιστόρηση των γεγονότων της μάχης της Κρμπάβα, η οποία έλαβε χώρα στις 9 Σεπτεμβρίου 1493 και στην οποία ο Οθωμανικός στρατός ήταν νικητής. Ο Ισάκ μπέης ήταν το τελευταίο γνωστό μέλος του Οίκου των Κοτρομάνιτς.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οθωμανική Βοσνία και Ερζεγοβίνη Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Οίκος Κοτρομάνιτς
Λίντα Κιέικο
Η Λίντα Κιέικο (γενν. 13 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Καναδή αθλήτρια της σκοποβολής με πιστόλι. Γεννήθηκε στο Οντάριο του Καναδά. Κέρδισε το Αμερικανικό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2018 και προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής
Αικατερίνη της Αυστρίας, δούκισσα της Καλαβρίας
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας και της Ελισάβετ των Γκορίτσια, κόρης του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας & κόμη του Τυρόλου.
Πρώτα αρραβωνιάστηκε με τον Φίλιππο Α΄ της Σαβοΐας κύριο του Πεδεμοντίου, όταν αυτός διαζεύχθηκε από τη σύζυγό του Ισαβέλλα Α΄ Βιλλεαρδουίνου πριγκίπισσα της Αχαΐας για πολιτικούς λόγους. Τελικά η μνηστεία διαλύθηκε και ο Φίλιππος Α΄ νυμφεύτηκε την Αικατερίνη του Λα Τουρ-ντυ-Πεν.
Ίσως μνηστεύθηκε και με τον Ιωάννη Β΄ δούκα της Βραβάντης, αλλά όταν ο Αλβέρτος Α΄ δολοφονήθηκε και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Ζ΄ από τον Οίκο του Λουξεμβούργου, ο αρραβώνας λύθηκε από τους αδελφούς της, ώστε να την παντρέψουν με τον νέο βασιλιά. Όμως ο Ερρίκος Ζ΄ απεβίωσε το επόμενο έτος, άγαμος.
Τελικά η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Κάρολο, διάδοχο του Ροβέρτου της Νάπολης, αλλά έπειτα από 7 έτη χωρίς να αποκτήσουν παιδί, η Αικατερίνη απεβίωσε στη Νάπολη 38 ετών. Τάφηκε στον εκεί ναό του Σαν Λορέντσο Ματζόρε. Έπειτα ο Κάρολος νυμφεύτηκε τη Μαρία του Βαλουά και απέκτησε την Ιωάννα Α΄ της Νάπολης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1316 τον Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού δούκα της Καλαβρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ραφαέλα
Η Ραφαέλα (Rafaela) είναι πόλη στην επαρχία Σάντα Φε της Αργεντινής, περίπου 96 χλμ. από την πρωτεύουσα της επαρχίας. Αποτελεί την έδρα του νομού Καστελιάνος. Έχει πληθυσμό 91.570 σύμφωνα με την απογραφή του 2010.
Η πόλη ιδρύθηκε το 1881 από τον Γκιγιέρμο Λέμαν και ελαβε επίσημα δικαιώματα πόλης το 1913.
Στην πόλη βρίσκεται το αεροδρόμιο της Ραφαέλα και η πίστα αγώνων Autódromo Ciudad de Rafaela.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Ραφαέλα είναι αδελφοποιημένη με:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2019–20
Για την περίοδο 2019–20, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηπείρου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Η σεζόν 2019-20 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ηπείρου είναι η εξής:
Α ερασιτεχνική
Ο πρωταθλητής ανεβαίνει απευθείας στην Γ εθνική ενώ οι 3 τελευταίοι υποβιβάζονται στην Β ερασιτεχνική.Οι ομάδες από την 11η θέση μέχρι την 13η θέση θα αγωνιστούν στα play out εφόσον η διαφορά του 11ου και 13ου είναι μέχρι 6 βαθμούς.Η Δόξα Κρανούλας μετά από τιμωρία της ΕΠΟ για την μη κάθοδο της στο περυσινό πρωτάθλημα υποβιβάστηκε στην Β ερασιτεχνική.
Το πρωτάθλημα διακόπηκε μετά από απόφαση της ΕΠΟ εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοιού.Πρωταθλητής αναδείχτηκε η Θύελλα Κατσικάς. Η ΕΠΣ Ηπείρου αποφάσισε ότι δεν θα υποβιβαστεί καμιά ομάδα εκτός του ΑΟ Κόντσικας που αποχώρησε από το πρωτάθλημα. Το σωματείο 'ΠΡΟΟΔ.ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ ' έχει -3 βαθμούς. Ποινή για αντικανονική συμμετοχή ποδοσφαιριστή
Β ερασιτεχνική
Η Β ερασιτεχνική γίνεται σε δυο ομίλους των 16 ομάδων.Οι όμιλοι δημιουργούνται με γεωγραφικά κριτήρια.Ανεβαίνουν απευθείας οι πρωταθλητές.Στην συνέχεια υπάρχουν αγώνες μπαράζ μεταξύ 2ου,3ου,4ου για την άνοδο άλλης μιας ομάδας από κάθε όμιλο εφόσον η διαφορά δεύτερου και τέταρτου είναι μέχρι 6 βαθμούς.Πιθανός είναι ο αγώνας μεταξύ των δεύτερων των play off,ανάλογα με την άνοδο ή υποβιβασμό των ομάδων της ένωσης από την Γ εθνική.Από την άλλη υποβιβάζονται οι 2 τελευταίοι κάθε ομίλου.Play out θα πραγματοποιηθούν μεταξύ των 12ου,13ου,14ου κάθε ομίλου για τον υποβιβασμό 2 ακόμα ομάδων από κάθε όμιλο εφόσον η διαφορά 12ου 13ου είναι μέχρι 6 βαθμούς.
Δεν συμμετέχουν σε σχέση με πέρυσι ο Αετός Πρωτόπαππας ,η ΑΕ Λαψίστας 2006 ,ο Αετός Χαροκοπίου ,ο ΠΑΣ Ατρόμητος 95 και η Δόξα Κρανούλας.Για να συμπληρωθεί ο αριθμός των ομάδων ανέβηκαν από την Γ ερασιτεχνική ο ΑΟ Ζίτσας που τερμάτισε τέταρτος στον πρώτο όμιλο την προηγούμενη χρονιά και ο ΑΟ Αμέρου Μηλέας που τερμάτισε 5ος στον δεύτερο όμιλο μετά την άρνηση του τέταρτου Πύρρου Μπιζανίου που δεν κατέβηκε τελικά.Στην αρχή της σεζόν ήταν να πραγματοποιηθεί μπαράζ ανόδου μεταξύ των ομάδων ΑΣ Φλόγα Πετσαλίου-ΑΣ Αχέρων Ρωμανού,το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε αφού ανέβηκαν και οι 2 ομάδες.Αιτία ήταν η μη κάθοδος του Αετού Χαροκοπίου.
Εξαιτίας της οριστικής διακοπής των πρωταθλημάτων λόγω της πανδημίας του Covid-19 η ΕΠΣ Ηπείρου αποφάσισε την άνοδο των 5 πρώτων ομάδων κάθε ομίλου και κανέναν υποβιβασμό.
Β όμιλος
Το σωματείο 'ΚΕΝΤ.ΜΟΥΣΙΩΤΙΤΣΑΣ ' έχει -6 βαθμούς. Ποινή από την περίοδο 2018-19
Γ ερασιτεχνική
Η Γ ερασιτεχνική θα πραγματοποιηθεί σε 2 ομίλους.Ανεβαίνουν 2 ομάδες από κάθε όμιλο.
Δεν κατεβαίνουν σε σχέση με πέρυσι ο ΑΠΟ Δαβάκης και ο Πύρρος Μπιζανίου.Αντίθετα κατεβαίνει ξανά ο ΑΟ Βελισσαρίου.
Εξαιτίας της οριστικής διακοπής των πρωταθλημάτων λόγω της πανδημίας του Covid-19 η ΕΠΣ Ηπείρου αποφάσισε την άνοδο των 3 πρώτων ομάδων κάθε ομίλου.
Κύπελλο
Στο κύπελλο συμμετέχουν υποχρεωτικά οι ομάδες Α και Β ερασιτεχνικής.Προαιρετική είναι η συμμετοχή για τις ομάδες της Γ ερασιτεχνικής.
1η φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 14,15,18 Σεπτεμβρίου 2019.
Αετός Χαροκοπίου-Αγροτικός Καστρίτσας 0-3 αα
ΠΑΟ Πεντέλης-ΠΑΣ Κάστρου 0-1
ΑΟ Αμπελόκηποι-ΑΕ Χουλιαράδων 2-3
ΑΕ Κληματιάς-Θύελλα Ελεούσας 0-2
Αστήρ Αμφιθέας-ΑΟ Σταυρακίου 2009 1-3
Πίνδος Κόνιτσας-ΑΟ Ζωοδόχος 2-1
ΠΑΟ Κουτσελιού-ΑΕ Ραφταναίων 0-3
ΑΟ Κοσμηράς-ΑΕ Κραψητών-Καππαδόκων 6-2
Παντελεήμων Δροσοχωρίου-Αναγέννηση Ελληνικού 2-1
Αετός Μ. Περιστερίου-ΑΟ Κόντσικας 1-6
ΑΟ Νεοχωρόπουλου-ΑΣ Απείθαρχος 7-0
ΑΟ Βελισσαρίου-Προοδευτική Περάματος 0-3
ΑΕΔ Πωγωνάτος-ΑΕ Γιάννενα 3-0
Αγροτικός Αστέρας Άνω Καλαμά-Πασσαρών Ροδοτοπίου 5-0
ΠΑΣ Κράψης-Πανζαγορισιακός 8-0
ΠΑΟ Κόνιτσας-ΠΑΟ Κρύας 0-0 (0-0 παρ. 4-2 πεν.)
ΑΣ Χρυσοβίτσας-Κένταυρος Μουσιωτίτσας 0-0 (0-0 παρ. 6-5 πεν.)
ΠΑΣ Πηγών Λούρου-ΠΑΟ Ηλιόκαλης 0-1
Θύελλα Κατσικάς-ΑΕ Πλατανιάς 3-0
ΑΟ Αμέρου Μηλέας-ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου 1-2
Αετός Αετορράχης-ΑΕ Μικρασιατών 1-2
Σταυραετός Συρράκου-ΑΕ Πραμάντων 0-2
Τιτάν Λογγάδων-Ολυμπιακός Βοτανικού 5-3
Χωρίς αγώνα:ΑΟ Ανατολής,Αλμυρός Βουνοπλαγιάς,ΑΕ Δαφνούλας και ο νικητής του μπαράζ ανόδου ΑΣ Φλόγα Πετσαλίου-ΑΣ Αχέρων Ρωμανού (συμμετείχαν και οι δυο ομάδες).
2η φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 16 και 23 Οκτωβρίου 2019
ΑΕ Χουλιαράδων-ΑΟ Νεοχωρόπουλου 3-0
Παντελεήμων Δροσοχωρίου-Πίνδος Κόνιτσας 2-2 (2-4 παρ.)
Αγροτικός Αστέρας Άνω Καλαμά-Αλμυρός Βουνοπλαγιάς 2-0
ΑΟ Σταυρακίου 2009-ΠΑΣ Κράψης 1-2
ΠΑΟ Κόνιτσας-ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου 1-1 (1-2 παρ.)
ΑΕ Μικρασιατών-Αετός Νήσου 2-4
ΠΑΣ Κάστρου-ΑΣ Αχέρων Ρωμανού 8-0
Προοδευτική Περάματος-ΑΣ Φλόγα Πετσαλίου 2-0
ΠΑΣ Μετσόβου-ΑΕ Ραφταναίων 5-1
ΑΕ Δαφνούλας-Αγροτικός Καστρίτσας 0-2
ΠΑΣ Αγίας Μαρίνας-ΑΟ Κοσμηράς 2-2 (3-2 παρ.)
ΑΟ Κόντσικας-ΑΟ Ανατολής 0-5
Χωρίς αγώνα:ΑΕΔ Πωγωνάτος
3η φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 20 και 27 Νοεμβρίου 2019.
ΠΑΣ Κάστρου-ΑΕ Χουλιαράδων 0-4
Πίνδος Κόνιτσας-Θύελλα Κατσικάς 0-1
Τιτάν Λογγάδων-Θύελλα Ελεούσας 0-4
ΠΑΣ Μετσόβου-ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου 4-0
ΠΑΣ Κράψης-Αγροτικός Καστρίτσας 1-3
Προοδευτική Περάματος-Αγροτικός Αστέρας Άνω Καλαμά 0-1
ΑΕΔ Πωγωνάτος-ΑΟ Ανατολής 0-4
ΠΑΣ Αγίας Μαρίνας-Αετός Νήσου 0-0 (0-1 παρ.)
4η φάση
Οι αγώνες θα γίνουν στις 19 και 26 Φεβρουαρίου 2020.
Αετός Νήσου-Θύελλα Ελεούσας 5-0
Θύελλα Κατσικάς-ΑΟ Ανατολής 0-1
Αγροτικός Καστρίτσας-Αγροτικός Αστέρας Άνω Καλαμά 1-0
ΑΕ Χουλιαράδων-ΠΑΣ Μετσόβου 4-1
5η φάση
Οι αγώνες είναι διπλοί.Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 4 και 11 Μαρτίου 2020. Ο νικητής θα αναδειχτεί με κλήρωση μετά από απόφαση της ΕΠΟ για διακοπή των αγωνιστικών υποχρεώσεων των ομάδων εξαιτίας του κορωνοιού.Μετά από κλήρωση ο εκπρόσωπος της ΕΠΣ Ηπείρου στο κύπελλο Ελλάδος της επόμενης περιόδου είναι ο ΑΟ Ανατολής ενώ αναπληρωματικός είναι ο Αετός Νήσου.
ΑΟ Ανατολής-ΑΕ Χουλιαράδων 0-0
ΑΕ Χουλιαράδων-ΑΟ Ανατολής
Αετός Νήσου-Αγροτικός Καστρίτσας 1-0
Αγροτικός Καστρίτσας-Αετός Νήσου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώσεις Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2019–2020 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2019-2020
Τζουλιέττα Σιμιονάτο
Η Τζουλιέττα Σιμιονάτο (Giulietta Simionato, 12 Μαΐου 1910, Φορλί – 5 Μαΐου 2010, Ρώμη) ήταν ιταλίδα μεσόφωνος. Η καριέρα της ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930 και διήρκεσε 30 έτη, φθάνοντας μέχρι τη συνταξιοδότησή της το 1966.
Σταδιοδρομία
Τα πρώτα δεκαπέντε χρόνια της σταδιοδρομίας της δεν σημείωσε σημαντικές επιτυχίες, ερμηνεύοντας μόνο δευτερεύοντες ρόλους· η καριέρα της αναζωογονήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Το 1936, έκανε το ντεμπούτο της στη Σκάλα και εμφανίστηκε εκεί τακτικά μεταξύ των ετών 1936 και 1966. Έκανε το ντεμπούτο της στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου στο Κόβεντ Γκάρντεν το 1953, εμφανιζόμενη εκεί συχνά από το 1963 ως το 1965. Το 1953 ερμήνευσε για πρώτη φορά όπερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, πρωταγωνιστώντας ως Σαρλότ στον Βερθέρο του Ζυλ Μασνέ στην Όπερα του Σαν Φρανσίσκο, με τον Τσέζαρε Βαλέτι στον ομώνυμο ρόλο. Το 1959 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Μητροπολιτική Όπερα, ως Ατζουτσένα στην όπερα Τροβατόρε. Εμφανίστηκε επίσης στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου (1947), στο Τεάτρο Νασιονάλ ντε Σάο Κάρλος (1954), στη Λυρική Όπερα του Σικάγο (1954 – 1961), στην Κρατική Όπερα της Βιέννης (από το 1956) και το Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ. Ακόμα, τραγούδησε σε πολλές περιπτώσεις με την επιφανή υψίφωνο Μαρία Κάλλας, συνοδεύοντάς τη συχνά ως Ανταλτζίζα στη Νόρμα του Μπελίνι.
Η Σιμιονάτο είχε ένα μεγάλο ρεπερτόριο ρόλων, που περιελάμβανε τη Ροζίνα του Κουρέα της Σεβίλλης και τη Σταχτοπούτα της φερώνυμης όπερα του Ροσίνι, τη Σαρλότ του Βέρθερου του Μασνέ και την Κάρμεν του Μπιζέ. Ακόμα, ερμήνευσε ρόλους από όπερες του Βέρντι, όπως η Άμνερις από την Αΐντα, η Εμπολί του Δον Κάρλος και η Αντζουτσένα του Τροβατόρε. Πολλές από τις εμφανίσεις της ηχογραφήθηκαν, μεταδόθηκαν ζωντανά στο ραδιόφωνο ή αποτυπώθηκαν σε ταινίες.
Συνταξιοδοτήθηκε το 1966, οπότε και παντρεύτηκε τον Τσέζαρε Φρουγκόνι. Πέθανε στη Ρώμη μία εβδομάδα μετά τα 100α της γενέθλια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Μεσόφωνοι
Η Μεταμόρφωση (Φραντς Κάφκα)
Η Μεταμόρφωση (γερμανικά: Die Verwandlung) είναι τίτλος γερμανόφωνου μυθιστορήματος του Τσεχοεβραίου συγγραφέα Φραντς Κάφκα. Γράφτηκε το 1912 και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1916 ως εκτενής νουβέλα, αποτελεί δε μυθοπλασία τρόμου με αλληγορική σημασία.
Πλοκή
Κεντρικό πρόσωπο του μυθιστορήματος είναι ο νεαρός εμπορικός αντιπρόσωπος Gregor Samsa, ένας υπάλληλος μίας μεγάλης εταιρείας που αγωνίζεται να απαλλάξει την οικογένειά του (τους γονείς και την αδελφή του) από ένα παλαιό χρέος. Ένα πρωί, ξυπνώντας στο δωμάτιό του ανακαλύπτει ότι έχει μεταμορφωθεί σε γιγάντια κατσαρίδα και από εκείνη τη στιγμή ξετυλίγεται ένα αβάσταχτο δράμα για τον ίδιο και τους οικείους του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Φραντς Κάφκα Κατηγορία:Τσεχικά μυθιστορήματα
Κατάλογος αστέρων του Μικρού Λέοντος
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Μικρού Λέοντος παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό του Μικρού Λέοντος κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
Πηγές
Μ *
Λουμπομίρ Κουζμάκ
Ο Λουμπομίρ Κουζμάκ ήταν πρωτοπόρος στην βαριατρική χειρουργική κοινότητα, επειδή εφηύρε τον ρυθμιζόμενο γαστρικό δακτύλιο.
Εκπαίδευση και τα πρώτα χρόνια
Ο Λουμπομίρ Κουζμάκ γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1929 σε μία Ουκρανική οικογένεια στο Μπαλιγκρόντ της Πολωνίας. Παρά το γεγονός ότι μεγάλωσε στο ολοκληρωτικό περιβάλλον του καταπιεστικού χιτλερισμού και του σταλινισμού, ο Κουζμάκ αξιοποίησε στο έπακρο τη νιότη του. Συμμετείχε ένθερμα σε ανταγωνιστικά αθλήματα, όπως το σκι, η κολύμβηση και οι αγώνες μοτοσικλετών. Αποφοίτησε το 1953 από την ιατρική σχολή στο Λοτζ της Πολωνίας και συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στη χειρουργική για 7 χρόνια στην πανεπιστημιούπολη Μπίτομ του Πανεπιστημίου της Σιλεσίας. Εντάχθηκε στη σχολή αυτού του πανεπιστημίου το 1961, προχώρησε στη βαθμίδα του Αναπληρωτή Καθηγητή και απέκτησε το πτυχίο του Διδάκτωρα Επιστημών (ScD) το 1965.
Την ίδια χρονιά, ο Κουζμάκ μετανάστευσε στις ΗΠΑ, όπου παντρεύτηκε τη σύζυγό του Ροξάνα. Η κόρη τους ονομάζεται Ροξολάνα. Από το 1966 έως το 1971, ήταν κάτοικος και επικεφαλής ιατρός στη γενική χειρουργική στο Ιατρικό Κέντρο του Αγίου Βαρνάβα στο Λίβινγκστον, στο Νιού Τζέρσεϊ. Αργότερα ανέπτυξε ένα πολυάσχολο ιδιωτικό ιατρείο στην ίδια περιοχή και άνοιξε το Χειρουργικό Κέντρο για την Παχυσαρκία στο Γενικό Νοσοκομείο Ίρβινγκτον το 1981.
Μια πρωτοποριακή καριέρα
Το 1983, ο Κουζμάκ ανέπτυξε μια ζώνη σιλικόνης ενισχυμένη με Dacron με πόρπη, μαζί με ένα όργανο ζωνών και ένα σωλήνα βαθμονόμησης με ηλεκτρονικούς αισθητήρες για το μέγεθος της στομίας. Τοποθέτησε την ζώνη ανάμεσα στα κοντά γαστρικά αγγεία (δημιουργώντας έναν θύλακα μεγαλύτερο από ό,τι είναι αποδεκτό στις μέρες μας), και επίσης έραψε το στομάχι πάνω από την ζώνη, για να αποτρέψει την ολίσθηση.
Το 1986 δημοσίευσε τα αποτελέσματα σε δύο περιοδικά. Έγραψε επίσης ένα κεφάλαιο βιβλίου για το θέμα, παρουσιάζοντας αποτελέσματα σε 212 ασθενείς με αυτό, που ονόμασε μη φουσκωτό γαστρικό λουράκι σιλικόνης. Το 1991 δημοσίευσε αποτελέσματα 7 ετών της σειράς του. Ο Κουζμάκ ήταν ενεργό μέλος της Αμερικανικής Εταιρείας Βαριατρικής Χειρουργικής από τότε που οι συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980 στην πόλη της Αϊόβα, υπό την αιγίδα του Έντουαρντ Μέισον. Συνέβαλε επίσης στα συμπόσια που διοργάνωσαν η MAL Fobi στο Λος Άντζελες και ο Νικόλα Σκοπινάρο στη Γένοβα, καθώς και σε πολλά άλλα αμερικανικά και διεθνή συνέδρια.
Το 1985, ο Κουζμάκ κινητοποίησε το εφευρετικό του ταλέντο για να σχεδιάσει μια ρυθμιζόμενη ταινία, προσθέτοντας ένα φουσκωτό μέρος συνδεδεμένο με ένα σωλήνα και μια δεξαμενή (αργότερα επανασχεδιάστηκε με βάση από ανοξείδωτο χάλυβα), όλα κατασκευασμένα από ακτινοσκιερή σιλικόνη. Απέκτησε αμερικανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τη φουσκωτή συσκευή στις 3 Ιουνίου 1986, εκτελώντας την πρώτη του επέμβαση τον ίδιο μήνα. Στο κεφάλαιό του, ο Κουζμάκ αναφέρει 32 διαδικασίες, 21 βασικές και 11 αναθεωρήσεις. Δημοσίευσε τα αποτελέσματα της ρυθμιζόμενης στομίας γαστρικής ζώνης σιλικόνης με λαπαροτομία το 1991 και το 1992, σε 121 και 156 ασθενείς, αντίστοιχα.
Η εφεύρεσή του τελικά βελτιώθηκε και προσαρμόστηκε, για να τοποθετηθεί λαπαροσκοπικά (Lap-Band), από την τότε ονομαζόμενη BioEnterics Company στην Καρπιντέρια της Καλιφόρνια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Κουζμάκ εκπαίδευσε πολλούς βαριατρικούς χειρουργούς σε διεθνή εργαστήρια, αρχικά από την Ιταλία, το Βέλγιο και την Αυστραλία, σχετικά με τη χρήση της ρυθμιζόμενης γαστρικής ζώνης του. Μια ακούραστη εφευρετικότητα τον οδήγησε να αποκτήσει επτά αμερικανικά και άλλα επτά διεθνή διπλώματα ευρεσιτεχνίας για τις διάφορες εφευρέσεις του.
Οι συνεισφορές και η θέση του Κουζμάκ στην ιστορία της βαριατρικής χειρουργικής του 20ού αιώνα είναι αναμφισβήτητες. Εκτός από την πρωτοποριακή του δουλειά με την εφεύρεση της ρυθμιζόμενης γαστρικής ζώνης του, ήταν μέλος και συμμετείχε ενεργά σε συνεδριάσεις πολλών χειρουργικών εταιρειών και υπηρέτησε στην Editorial Board του περιοδικού Χειρουργική Παχυσαρκίας. Ήταν επίσης εξέχον μέλος της ουκρανικής κοινότητας στις ΗΠΑ και αναγνωρίστηκε με Διακεκριμένες Τιμές για τις ανθρωπιστικές του υπηρεσίες από τους «Αμερικανούς για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Ουκρανία».
Ο γιατρός Λουμπομίρ Κουζμάκ πέθανε από πνευμονία στις 12 Οκτωβρίου 2006. Η νεκρολογία του παρουσιάστηκε στο Χειρουργική για την παχυσαρκία και τις συναφείς ασθένειες, που αποτελεί το επίσημο περιοδικό της Αμερικανικής Εταιρείας Βαριατρικής Χειρουργικής, τον Ιανουάριο/Φεβρουάριο 2007.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ουκρανικής καταγωγής Κατηγορία:Ουκρανοί ιατροί Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί
Μαρία της Καλαβρίας
Η Μαρία, ιταλ. Maria (6 Μαΐου 1329 - 20 Μαΐου 1366) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού γεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Καλαβρίας (τίτλου του διαδόχου της Νάπολης) και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Δυρραχίου, μετά κυρία του Μπω & κόμισσα του Αβελίνο και τέλος πριγκίπισσα του Τάραντα, της Αχαΐας & τιτουλάρια Λατίνα αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου δούκα της Καλαβρίας και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Καρόλου κόμη του Βαλουά.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1343 τον εξάδελφο του πατέρα της Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού δούκα του Δυρραχίου και είχε τέκνα:
Το 1350 έκανε τον δεύτερο γάμο της με τον Ροβέρτο, γιο του Ούγου Δ΄ κυρίου του Μπω & κόμη του Αβελίνο.
Το 1355 η Μαρία παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον εξάδελφο του πατέρα της Φίλιππο Β΄ πρίγκιπα του Τάραντα και είχε τρία τέκνα, που απεβίωσαν σύντομα μετά τη γέννησή τους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Νάπολης Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τάραντα
Εφταντισέ Χατούν
Η Εφταντισέ Χατούν (Τούρκικα: Eftandise Hatun, γνωστη και ως Εφτεντιζέ ή Αφταντισά) ήταν η σύζυγος του σουλτάνου Ορχάν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Eftandise Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
Το Εφέντι, αναγνωρίστηκε ως "Εφτεντιζέ" στο αρχείο μιας επιχορήγησης γης που έκανε ο Ορχάν, ως σύζυγος της. Μπορεί να ήταν ξαδέρφη του Ορχάν, κόρη του αδελφού του Ορχάν, του Γκιουντιούζ. Αν ήταν κόρη του Γκιουντιούζ, αυτός ο γάμος λειτουργήσε για να σφραγίσει την πίστη του Γκιουντιούζ στον σουλτάνο Οσμάν Α΄. Ο Κεπετζιόγλου δηλώνει, ίσως με βάση τα ιστορικά στοιχεία του τόπου, η Εφταντισέ ήταν κόρη του Ακμπασλού Μαχμούτ Άλπ, αλλά δεν είχε καμία σχέση με τον Ορχάν. Στην πράξη που δημοσιεύθηκε από το Ουζουντσαρσιλί («Ίδρυμα Γαζή Ορχάν Μπέη»), αναφέρεται ως κόρη του Ακμπασλί.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Μαρία του Βαλουά (1309-1328)
Η Μαρία, γαλλ. Marie (1309 - 23 Οκτωβρίου 1331) από τον Οίκο των Βαλουά γεννήθηκε ως κόρη του κόμη του Βαλουά και έγινε σύζυγος του δούκα της Καλαβρίας (διαδόχου της Νάπολης).
Βιογραφία
Ήταν η 7η κόρη (1η από τον 3ο γάμο) του Καρόλου κόμη του Βαλουά, Αλανσόν, Περς και της 3ης συζύγου του Μαώς των Σατιγιόν, κόρης του Γκυ Γ΄ κόμη του Σαιν-Πολ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1323 τον Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού δούκα της Καλαβρίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά Κατηγορία:Δούκισσες της Καλαβρίας
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – 200 μέτρα ανδρών
Τα 200 μέτρα ανδρών ήταν ένα από τα αγωνίσματα σπριντ στο πρόγραμμα του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 στο Παρίσι. Πραγματοποιήθηκε στις 22 Ιουλίου 1900 στο Μπουά ντε Μπουλόν. Συμμετείχαν 8 αθλητές από 7 χώρες.
Ρεκόρ
Αυτά ήταν τα μόνιμα ρεκόρ πριν από τον αγώνα. (*) ανεπίσημα 220 γιάρδες (= 201.17 μ)
Ο Γουίλιαμ Χόλαντ έθεσε το πρώτο ολυμπιακό ρεκόρ σε αυτό το αγώνισμα με χρόνο 24.0, ενώ ο Ουόλτερ Τιούκσμπερι το έσπασε στον τελικό με χρόνο 22.2 δευτ.
Πρώτος γύρος
Στον πρώτο γύρο υπήρχαν δύο σειρές. Οι δύο πρώτοι κάθε σειράς προκρίνονταν στον τελικό.
Τελικός
Στον τελικό ο Τιούκσμπερι κέρδισε τον αγώνα, καταρρίπτοντας το ολυμπιακό ρεκόρ του Χόλαντ προηγουμένως από τον πρώτο γύρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Όμπερον (όπερα)
Το έργο Όμπερον, ή Ο όρκος του βασιλιά των ξωτικών (J. 306) είναι μια ρομαντική όπερα 3 πράξεων που συντέθηκε το 1825 – 26 από τον Καρλ Μαρία φον Βέμπερ· πρόκειται για τη μόνη όπερα του Βέμπερ στα αγγλικά. Το λιμπρέτο είναι του Τζέιμς Ρόμπινσον Πλανσέ και βασίστηκε στο γερμανικό ποίημα Όμπερον του Κρίστοφ Μάρτιν Βίλαντ, που με τη σειρά του εμπνεύστηκε από το επικό ειδύλλιο Huon de Bordeaux, μια γαλλική μεσαιωνική ιστορία. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου στο Κόβεντ Γκάρντεν στις 12 Απριλίου 1826, με τον συνθέτη στη μουσική διεύθυνση. Τη μεγάλη επιτυχία του διαδέχθηκαν πολλές αναβιώσεις.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Όπερες
Ευγενία Ουζουνίδου
Η Ευγενία Ουζουνίδου (γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1962 στην Κρύα Βρύση) είναι Ελληνίδα πολιτικός.
Βιογραφία
Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2012, εξελέγη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια Κοζάνης. Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης
Υδραγωγείο Σερρών
Το Υδραγωγείο Σερρών είναι ανενεργό υδραγωγείο στις Σέρρες. Τα ερείπια του υδραγωγείου βρίσκονται στην οδό Παπαπαύλου 109. Το υδραγωγείο καταχωρήθηκε ως προστατευόμενο μνημείο το 1962 και το 1984. Το υδραγωγείο είναι δύο επιπέδων και είναι κατασκευασμένο από πέτρα και τούβλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών Κατηγορία:Υδραγωγεία στην Ελλάδα
Ηχώ των Πιερίων
Η Ηχώ των Πιερίων ήταν ελληνική κυριακάτικη εφημερίδα η οποία εκδιδόταν στην Κατερίνη.
Η εφημερίδα ιδρύθηκε το 1930 από τους Πόντιους Σάββα Κανταρζή (διευθυντής) και Αιμίλιο Ξανθόπουλο (ιδιοκτήτης). Ήταν η δεύτερη εφημερίδα της πόλης μετά τα Ολύμπια Νέα. Το 1933 ο Αιμίλιος Ξανθόπουλος εξελέγη δήμαρχος Κατερίνης και νέος ιδιοκτήτης έγινε ο Τάκης Ξανθόπουλος. Η εφημερίδα ανέστειλε την κυκλοφορία της το 1939.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες Πιερίας
Τσαρλς Ντιλκ (αποσαφήνιση)
Το όνομα Τσαρλς Ντιλκ μπορεί να αναφέρεται σε:
Βιτάτσα
Η Βιτάτσα (Витача/Vitača) ήταν σύζυγος τού βασιλιά ως πρώτη σύζυγος τού Οστόγια της Βοσνίας.
Βιογραφία
Η Βιτάτσα παντρεύτηκε τον Oστόγια, νόθο γιο του βασιλιά Τβρτκο Α΄ της Βοσνίας, πριν από την άνοδό του στον θρόνο της Βοσνίας. Ο Oστόγια ήταν μέλος της Βοσνιακής Εκκλησίας (Βογόμιλοι) και η Βιτάτσα πιθανότατα ήταν επίσης μέλος αυτής της εκκλησίας. Άγνωστο αν είχαν παιδιά.
Έγινε βασίλισσα, όταν ο σύζυγός της εξελέγη, για να διαδεχθεί την Ελένη Γκρούμπα το 1399. Ωστόσο η Βιτάτσα δεν είχε σχέση με την ισχυρή αριστοκρατία της Βοσνίας. Ο Oστόγια αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει, κάτι που δεν ήταν δύσκολο να γίνει, επειδή η Βοσνιακή Εκκλησία επέτρεψε το διαζύγιο. Οι Ραγκούσιοι την ανέφεραν ως την αποκηρυγμένη σύζυγο τού βασιλιά της Βοσνίας τον Σεπτέμβριο του 1399. Κράτησαν αλληλογραφία με την πρώην βασίλισσα Βιτάτσα για κάποιο διάστημα μετά το διαζύγιό της.
Ο Oστόγια νυμφεύτηκε την Κουγιάβα Ραντινόβιτς και τη χώρισε δεκαέξι χρόνια αργότερα για να κάνει τρίτο γάμο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Οστόγια των Κοτρομάνιτς βασιλιά της Βοσνίας. Δεν είχαν παιδιά.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος Κοτρομάνιτς Κατηγορία:Αποκηρυγμένες βασίλισσες Κατηγορία:Βασίλισσες της Βοσνίας
Ελληνικό Προξενείο Σερρών
Το ελληνικό προξενείο Σερρών βρίσκεται στις Σέρρες. Ιδρύθηκε το 1856, όταν οι Σέρρες αποτελούσαν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το προξενείο λειτούργησε μέχρι τον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο του 1912-13.
Η δικαιοδοσία του προξενείου εμπίπτει στο σύνολο του σαντζακίου Σερρών, το οποίο περιλαμβάνει επίσης το Μελένικο και τη Δράμα. Το κύριο καθήκον του Προξενείου ήταν να υποστηρίξει τους Έλληνες της περιοχής, να προωθήσει και να διατηρήσει τον Ελληνισμό στην περιοχή υποστηρίζοντας την ελληνική παιδεία. Μετά την έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα το 1904, το προξενείο έγινε κεντρικό σημείο συνάντησης των ελληνικών στρατευμάτων που μάχονταν στην Ανατολική Μακεδονία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονικός Αγώνας Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών
Μακεδονικός Αγών (1935)
Ο Μακεδονικός Αγών ήταν ελληνική εφημερίδα της Κατερίνης.
Η εφημερίδα ιδρύθηκε το 1935. Η εφημερίδα ανήκε στον Χαράλαμπο Λεμονόπουλο και διευθυντής ήταν ο Πλάτωνας Λεμονόπουλος. Το 1938 η εφημερίδα ανέστειλε την κυκλοφορία της, αλλά το 1948 άρχισε να κυκλοφορεί και πάλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες Πιερίας
Βάτεια της Τρωάδος
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ή Βάτεια ήταν κόρη του πρώτου βασιλιά της Τρωάδος Τεύκρου που είχε έρθει από την Κρήτη, σε σπάνιες περιπτώσεις καταγράφεται ως θεία του. Ο πατέρας της ήταν βασιλιάς σε μια φυλή που ήταν γνωστοί σαν Τευκροί, κατοικούσαν στην βορειοδυτική Μικρά Ασία την περιοχή που έγινε γνωστή αργότερα ως Τρωάδα. Παντρεύτηκε τον Δάρδανο που είχε έρθει έρθει από την Σαμοθράκη γιο του Διός και της Πλειάδας Ηλέκτρας, ο Τεύκρος τον όρισε διάδοχο του. Τα παιδιά τους ήταν ο Ίλος του Δαρδάνου, ο Εριχθόνιος της Τρωάδος και ο Ζάκυνθος οικιστής της ομώνυμης νήσου. Σε μερικές περιπτώσεις η Βάτεια καταγράφεται ως Αρίσβη της Κρήτης, επίσης κόρη του Τεύκρου και σύζυγος του Δαρδάνου, μάλλον είναι το ίδιο πρόσωπο. Σύμφωνα με μια άλλη πηγή καταγράφεται ως Βάτεια η κόρη του Τρως. Στην Ιλιάδα αναφέρεται ότι η Βάτεια έδωσε το όνομα της σε έναν λόφο της Τρωάδας και στην ομώνυμη πόλη κοντά στην Τροία.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Τρώες
Γιελένα Νελίπιτς
Η Γιελένα, Јелена Нелипић/Jelena Nelipić (απεβ. 1422) ήταν δούκισσα του Σπλιτ από τον πρώτο της γάμο και βασίλισσα της Βοσνίας με τον δεύτερο γάμο της. Εκ γενετής, ήταν μέλος της κροατικής οικογένειας ευγενών Nελίπιτς, έχοντας κτήσεις στη Δαλματική Ζαγκόρα.
Η Γιελένα ήταν κόρη του πρίγκιπα Iβάν Β΄ Νεπίπιτς και της συζύγου του Mαργαρίτας. Ο πατέρας της ήταν γιος του Iβάν Α΄ Νελίπιτς και η μητέρα της Mαργαρίτα καταγόταν από την ευγενή οικογένεια Mερίνι του Σπλιτ. Ο αδελφός της Iβάν Γ΄ Νελίπιτς ήταν ο μπαν της Κροατίας, που κυβέρνησε από το βουνό Βελέμπιτ έως τον ποταμό Τσετίνα.
Δούκισσα του Σπλιτ
Το 1401 η Γιελένα παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Χρβόγιε Βούκσιτς Χρβατίνιτς, ένα πολύ εξέχον μέλος της βόσνιας ευγενικής οικογένειας Χρβατίνιτς, και τον ισχυρότερο από τους τρεις κύριους μεγάλους φεουδάρχες της μεσαιωνικής Βοσνίας, φέρνοντας μαζί της μία σημαντική προίκα. Ο Χρβόγιε Βούκσιτς ήταν μπαν της Κροατίας, μέγας δούκας της Βοσνίας και δούκας του Σπλιτ. Δύο χρόνια αργότερα η Γιελένα έγινε δούκισσα τού Σπλιτ, όταν ο σύζυγός της έγινε δούκας τού Σπλιτ. Η Γιελένα ήταν Ρωμαιοκαθολική, αλλά ο σύζυγός της ήταν μέλος της Βοσνιακής Εκκλησίας (Βογόμιλοι).
Το 1416 ο σύζυγος της Γιελένα απεβίωσε. Όντας μία πλούσια χήρα, που έμεινε υπεύθυνη για τα εδάφη του αείμνηστου συζύγου της, η Γιελένα έγινε αμέσως αντικείμενο προτάσεων γάμου.
Βασίλισσα της Βοσνίας
Έτσι η δούκισσα Γιελένα παντρεύτηκε τον βασιλιά Οστόγια της Βοσνίας, και έγινε βασίλισσα της Βοσνίας. Η προίκα της περιελάμβανε τις κτήσεις του πρώτου συζύγου της, όπως τη βασιλική πόλη Γιάγιτσε, και αυτή η προίκα είναι ο λόγος, για τον οποίο ο Οστόγια είχε χωρίσει τη δεύτερη σύζυγό του Kουγιάβα το 1415 και έκανε τρίτο γάμο με Γιελένα. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν επίσης μέλος της Βοσνιακής Εκκλησίας.
Δεύτερη χηρεία
Ο δεύτερος γάμος της Γιελένα διήρκεσε πολύ λιγότερο από τον πρώτο της. Έμεινε ξανά χήρα το 1418, μετά από μόλις δύο χρόνια γάμου. Διάδοχος τού συζύγου της ήταν ο Στέφαν Οστόγιτς, ο γιος του από τη δεύτερη σύζυγό του Kουγιάβα. Ως χήρα βασίλισσα, η Γιελένα δεν είχε ούτε επιρροή, ούτε εξουσία. Η Kουγιάβα, η μητέρα του νέου βασιλιά και δεύτερη σύζυγος τού Οστόγια, έγινε για άλλη μία φορά ισχυρή. Η δεύτερη χηρεία της Γιελένα σημαδεύτηκε από συγκρούσεις με την Kουγιάβα. Οι συγκρούσεις έληξαν το καλοκαίρι του 1419, όταν η βασίλισσα Γιελένα φυλακίστηκε από τον Στέφαν Οστόγιτς. Τρία χρόνια αργότερα, η βασίλισσα Γιελένα απεβίωσε στη φυλακή κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες.
Οικογένεια
Το 1416 απεβίωσε ο Χρβόγιε Βούκσιτς και η Γιελένα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Οστόγια των Κοτρομάνιτς βασιλιά της Βοσνίας. Η Γιελένα δεν είχε άλλα γνωστά παιδιά από κάποιον από τους συζύγους της.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος Κοτρομάνιτς Κατηγορία:Βασίλισσες της Βοσνίας
Πιερία (εφημερίδα του 1955)
Η Πιερία είναι ελληνική εφημερίδα. Η εφημερίδα ιδρύθηκε το 1955. Από την αρχή της κυκλοφορίας της, η εφημερίδα εδρεύει στην Κατερίνη. Ιδιοκτήτης της εφημερίδας είναι ο Χρήστος Παναγιώτης και διευθυντής είναι ο Αλέξανδρος Τιούφλιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες Πιερίας
Επιχείρηση Μανγκούστα
Η Επιχείρηση Μανγκούστα (αγγλικά: Operation Mangoose), γνωστή και ως «Κουβανικό Σχέδιο» ήταν μια μυστική επιχείρηση της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφορίων των Ηνωμένων Πολιτείων, η οποία διήρκεσε μεταξύ του 1961 και 1965.