cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κατάλογος νομαρχών Ξάνθης
Παραπομπές
* Ξανθης
Εθνική Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Προπονητές
Μέχρι και 20 Ιουνίου 2023
Σήματα
Παρακάτω εμφανίζονται οι εκδοχές του διακριτικού (αναφέρεται και ως εθνόσημο) της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ελλάδας.
Ακολουθούν οι απεικονίσεις των εθνοσήμων όπου το πρώτο χρησιμοποιήθηκε έως το 2004, χρονιά κατά την οποία αντικαταστάθηκε με το δεύτερο, το οποίο αποτελεί και το σημερινό της διακριτικό. Ενδεικτικά:
Εμφανίσεις
Τα παραδοσιακά χρώματα της εθνικής Ελλάδος, τα οποία και χρησιμοποιούνται ανελλιπώς στις εμφανίσεις της ομάδας, είναι το κυανό και το λευκό, που προέρχονται φυσικά από τα χρώματα της ελληνικής σημαίας.
Ακολουθούν ορισμένες από τις πιο ιστορικές, όπως και άλλες εμφανίσεις οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν από την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου ανδρών της Ελλάδας.
Πρώτη εμφάνιση
thumb|right|150px|Η εμφάνιση 2008-2009.
Ανά αντίπαλο
thumb|250px|Η Ελλάδα στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα με την [[Εθνική Αυστρίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Αυστρία (Αύγουστος 2013).]]
thumb|250px|Η Ελλάδα στον εναρκτήριο αγώνα του Euro 2012, έναντι στην [[Εθνική Πολωνίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Πολωνία.]]
Μέχρι και 20 Ιουνίου 2023
Παρατηρήσεις:
1 Οι δύο αγώνες έγιναν στα πλαίσια των προκριματικών του ολυμπιακού τουρνουά 1964 και όλοι οι παίκτες της Αγγλίας ήταν ερασιτέχνες.
2 Στα στατιστικά της Γερμανίας συμπεριλαμβάνονται και οι αγώνες εναντίον της πρώην Δυτικής Γερμανίας.
3 Στα στατιστικά της Μεγάλης Βρετανίας υπολογίζεται ο αγώνας εναντίον της ολυμπιακής ομάδας.
4 Οι δύο αγώνες έγιναν εναντίον της Παλαιστίνης υπό βρετανική διακυβέρνηση (British Mandate for Palestine 1922-1948) για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου 1938.
5 Στα στατιστικά της Σερβίας συμπεριλαμβάνονται και οι αγώνες εναντίον της πρώην ενιαίας Γιουγκοσλαβίας.
Θέση στην παγκόσμια κατάταξη
Η εθνική ομάδα της Ελλάδας βρίσκεται στην 52η θέση μεταξύ των εθνικών ομάδων του κόσμου, στον σχετικό κατάλογο της FIFA. Η υψηλότερη θέση στην οποία έχει φτάσει η εθνική ομάδα στην παγκόσμια κατάταξη είναι η 8η θέση τον Απρίλιο του 2008.
Στον παρακάτω πίνακα αναγράφονται οι θέσεις της Ελλάδας ανά έτος (τον μήνα Δεκέμβριο), καθώς επίσης η υψηλότερη και η χαμηλότερη θέση που είχε καταλάβει κατά τη διάρκεια του κάθε έτους:
Τρόπαια
• 1 φορά πρωταθλήτρια Ευρώπης (2004
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ελλάδας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας
Γλώσσα Κουμάν (Νέα Γουινέα)
Η Κουμάν (επίσης Τσίμπου ή Σίμπου) είναι μια γλώσσα της επαρχίας Τσίμπου, στη Παπούα Νέα Γουινέα. Το 1994, υπολογίζεται ότι 80.000 άνθρωποι μιλούσαν τα Κουμάν, από τους οποίου 10.000 ήταν μονόγλωσσοι. Στην απογραφή του 2000, αναφέρθηκε ότι είχε 115.000 ομιλητές, με λίγους μονόγλωσσους
Όπως και άλλες γλώσσες Τσίμπου, τα Κουμάν έχουν μάλλον ασυνήθιστα πλευρικά σύμφωνα. Εκτός από τα τυπικά, έχουν ένα "πλαγίως κυκλοφορούμενο ουρανισκόφωνο συγγενές", το οποίο εκφράζεται επί τα εντός και αφώνως τελικώς (και δεν παρουσιάζεται αρχικά). Με βάση σχετικές γλώσσες, αυτό είναι πιθανώς, αλλοφωνικώς.
Γραμματική
Η σειρά των λέξεων στην γλώσσα Κουμάν είναι υποκείμενο-αντικείμενο-ρήμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κ
Τζίνχουα
Η , εναλλακτικά αναγραμματισμένη ως Κίνγχουα, είναι πόλη νομαρχικού επιπέδου στην κεντρική επαρχία Τζετζιάνγκ στην ανατολική Κίνα. Συνορεύει με την επαρχιακή πρωτεύουσα του Χανγκτζόου στα βορειοδυτικά, Τσουτζόου στα νοτιοδυτικά, Λισουέι στα νότια, Ταϊτζόου στα ανατολικά, και Σαοσίνγκ στα βορειοανατολικά. Ο πληθυσμός της μετρούσε 5.361.572 κατοίκους στην απογραφή του 2010, συμπεριλαμβανομένων 1.077.245 στην κατοικημένη περιοχή που αποτελείται από δύο αστικές περιοχές (εκτός της δορυφορικής πόλης Λάνσι, η οποία έχει γίνει ουσιαστικά προαστιακό παρακλάδι της κύριας αστικής περιοχής της Τζίνχουα).
H Τζίνχουα είναι πλούσια σε κόκκινο χώμα και δασικούς πόρους. Ο ποταμός Τζίνχουα ή Γου ρέει μέσω του Λαν και του Φουτσόυν στον ποταμό Τσιέντανγκ δίπλα στο Χανγκτζόου, ο οποίος ρέει στον κόλπο Χανγκτζόου και στη θάλασσα της Ανατολικής Κίνας. Στη μεσαιωνική Κίνα, αποτελούσε μέρος του δικτύου τροφοδοσίας νερού στο νότιο άκρο του Μεγάλου Καναλιού. Είναι πιο γνωστό για το ζαμπόν Τζίνχουα του.
Ιστορία και πολιτισμός
Η ιστορία της Τζίνχουα χρονολογείται στον 2ο αιώνα π.Χ., όπου ήταν κομητεία υποταγμένη στη Σαοσίνγκ. Της δόθηκε το όνομα Τζίνχουα υπό τη δυναστεία Σουέι το 598 μ.Χ. και αργότερα έγινε έδρα ενός νομού. Η παρούσα πόλη και τα τείχη της χρονολογούνται στη δυναστεία Γιουάν το 1352.
Ο πιο διάσημος ντόπιος της Τζίνχουα ήταν ο Χουάνγκ Τσουπίνγκ, ένας ταοϊστής ιερέας του 4ου αιώνα και φημισμένος αθάνατος του οποίου οι απόγονοι εξακολουθούν να ζουν στην περιοχή. Το Γουγιάνγκ Σαν ("Όρος ανακλινόμενων προβάτων") λέγεται ότι είναι ένα πρόβατο το οποίο μετατράπηκε σε πέτρα από τον Χουάνγκ, κάτι που έμαθε να κάνει μέσα από τα χρόνια του μελετώντας επιμελώς τον Ταοϊσμό.
Οικονομικά η Τζίνχουα ευημερόυσε ανέκαθεν από τη θέση της ως περιφερειακό κέντρο συλλογής και επεξεργασίας γεωργικών και δασικών προϊόντων (κυρίως ρύζι και μπαμπού). Αυτή τη στιγμή είναι η δεύτερη πιο σημαντική περιοχή για την παραγωγή σιτηρών στη Τζετζιάνγκ. Το 1985 η Τζίνχουα προήχθη σε κατάσταση πόλης και τώρα είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση τεσσάρων πόλεων, τεσσάρων κομητειών και μίας περιφέρειας. Τα ζώα που εκτρέφονται εκεί περιλαμβάνουν βοοειδή, γουρούνια (για την παραγωγή ζαμπόν Τζίνχουα, ένα διάσημο τοπικό προϊόν εδώ και 900 χρόνια) και μέλισσες. Ο βιομηχανικός τομέας της Τζίνχουα αναπτύχθηκε πιο πρόσφατα, παράγοντας μηχανήματα, μεταλλουργία, φαρμακευτικά προϊόντα, προμήθειες κτηρίων και ηλεκτρικό και ηλεκτρονικό εξοπλισμό.
Ο ζωγράφος της δυναστείας Τανγκ, Γκουάν Σιό γεννήθηκε στην Τζίνχουα. Είναι γνωστός για τους πίνακες του βουδιστών αγίων.
Υπάρχουν πολλά γραφικά και ιστορικά μνημεία στην περιοχή Τζίνχουα, συμπεριλαμβανομένων πολλών τόπων που σχετίζονται με τον Αθάνατο Χουάνγκ, και ένα παλάτι Δούκων του Ουράνιου Βασιλείου Ταιπίνγκ.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Η Τζίνχουα στο [[δέλτα του ποταμού Γιανγκτσέ]] Η Τζίνχουα βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 28 ° 32' − 29 ° 41 'Β και γεωγραφικό μήκος 119 ° 14' ° 120 ° 46' Α στο κέντρο της Τζετζιάνγκ. Συνορεύει με τη Χανγκτζόου στα βορειοδυτικά, τη Τσουτζόου στα νοτιοδυτικά, τη Λισουέι στα νότια, τη Ταϊτζόου στα ανατολικά και τη Σαοσίνγκ στα βορειοανατολικά.
Διοικητικά τμήματα
Η πόλη νομαρχικού επιπέδου Τζίνχουα διαχειρίζεται 9 τμήματα σε επίπεδο κομητείας, συμπεριλαμβανομένων 2 περιφερειών, 4 πόλεων σε επίπεδο κομητείας και 3 κομητειών. Τα παραπάνω χωρίζονται περαιτέρω σε 191 τμήματα επιπέδου περιφέρειας πόλεως, συμπεριλαμβανομένων 107 πόλεων, 73 περιφερειών πόλεως και 11 υποπεριφέρειες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Σατυρία
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σατυρία είναι γνωστή μία θυγατέρα του Μίνωα, του περίφημου βασιλιά της Κρήτης. Η Σατυρία έγινε αντικείμενο του έρωτα του θεού Ποσειδώνα και μαζί του απέκτησε ένα γιο, τον Τάραντα, ενώ ορισμένοι μυθογράφοι αναφέρουν ότι η Σατυρία ήταν μητέρα του Ιταλού. Η Σατυρία έδωσε το όνομά της στο Σατύριον, ένα ακρωτήριο στη νότια Ιταλία.
Πηγές
Σατυρια
Τζόκο Ουιντόντο
Ο Τζόκο Ουιντόντο (Joko Widodo, 21 Ιουνίου 1961-) είναι Ινδονήσιος πολιτικός και σημερινός Πρόεδρος της Ινδονησίας. Στην Ινδονησία είναι γνωστός και Τζοκόουι, παρατσούκλι που προκύπτει από το πλήρες όνομά του. Προτού την εκλογή του στη θέση του προέδρου της χώρας, ο Ουιντόντο διετέλεσε Κυβερνήτης της Τζακάρτα και δήμαρχος της Σουρακάρτα.
Το Ινδονησιακό Δημοκρατικό Κόμμα – Αγώνας επέλεξε τον Ουιντόντο ως υποψήφιο κυβερνήτη της Τζακάρτα στις κυβερνητικές εκλογές του 2012 με τον Μπασούκι Τιαχάγια Πουρνάμα ως υποψήφιο αντικυβερνήτη. Ο Ουιντόντο κέρδισε τις εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου 2012 κερδίζοντας τον μέχρι πρότινος κυβερνήτη Φαούζι Μπόβο στον δεύτερο γύρο. Η νίκη του θεωρήθηκε ως αντανάκλαση της λαϊκής άποψης για την υποστήριξη «νέων» και «καθαρών» πολιτικών στην πολιτική σκηνή της Ινδονησίας.
Η δημοφιλία του αυξήθηκε μετά τις εκλογές του 2012. Το 2013 και στις αρχές του 2014 θεωρήθηκε ως ένας από τους επικρατέστερους υποψήφιους του Ινδονησιακού Δημοκρατικού Κόμματος – Αγώνας για να αναλάβει το χρίσμα του κόμματος στις εκλογές του 2014, κάτι που επισημοποιήθηκε στις 14 Μαρτίου 2014.
Τελικά, ο Ουιντόντο ανακοινώθηκε ως νικητής των προεδρικών εκλογών στις 22 Ιουλίου 2014, αφού κέρδισε το 53% των ψήφων. Ο ανθυποψήφιός του Πραμπόβο Σουμπιάντο απέσυρε την υποψηφιότητά του πριν την ολοκλήρωση της καταμέτρησης των ψήφων αμφισβητώντας το αποτέλεσμα.
Ο Ουιντόντο πέτυχε την επανεκλογή του για 2η συνεχή θητεία στις προεδρικές εκλογές του 2019.
Εθνική Οδός 51 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 51 είναι μια Εθνική Οδός της Ελλάδας που αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 85. Ξεκινάει από τον κόμβο Αρδανίου της Εγνατίας Οδού και καταλήγει στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα στο Ορμένιο. Σε εξέλιξη είναι αναβάθμιση του υπάρχοντος δρόμου, με κατασκευή παρακάμψεων και σύγχρονων κόμβων. Το τμήμα Καστανιές - Ορμένιο δεν ανήκει προς το παρόν στο Εθνικό ή Επαρχιακό δίκτυο και δεν έχει αριθμό.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Ο άξονας αναβαθμίζεται με στόχο τη μετατροπή του σε κλειστή οδό ταχείας κυκλοφορίας διατομής πλάτους 12/14 μ. με μία λωρίδα κυκλοφορίας και λωρίδα έκτακτης ανάγκης ανά κατεύθυνση [2x(1+ΛΕΑ)]. Κατασκευάζεται μεγάλος αριθμός τεχνικών, ανισόπεδοι κόμβοι εισόδου/εξόδου, παράπλευρο δίκτυο καθώς και παρακάμψεις οικισμών.
Αρδάνιο - Σουφλί
Το τμήμα Αρδανίου - Σουφλίου είναι υπό κατασκευή. Αποτελείται από 26 χλμ. και διαθέτει έναν κλάδο κυκλοφορίας ανά ρεύμα με διπλή διαχωριστική γραμμή.
Σουφλί - Μάνδρα
Το τμήμα Σουφλίου - Μάνδρας έχει δοθεί σε κυκλοφορία. Αποτελείται από 7 χλμ. και διαθέτει ένα κλάδο κυκλοφορίας ανά ρεύμα με διπλή διαχωριστική γραμμή.
Παράκαμψη Σουφλίου
Το τμήμα Παράκαμψης Σουφλίου είναι υπό κατασκευή σε μήκος 7 χλμ.
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Έβρου
Διανοητικό κεφάλαιο
Ως διανοητικό κεφάλαιο ορίζεται το σύνολο των άυλων περιουσιακών στοιχείων που ελέγχονται εξ ολοκλήρου ή μερικώς από τον οργανισμό ή την επιχείρηση και σχετίζονται με τη δημιουργία αξίας του οργανισμού ή της επιχείρησης. Είναι διακριτό, μπορεί να εντοπιστεί να αναλυθεί χωριστά. και μπορεί να μετρηθεί.
Επίσης ορίζεται ως το σύνολο άυλων στοιχείων αποτελουμένων από ανθρώπους, επιχειρήσεις, κοινότητες, περιφέρειες και θεσμούς, τα οποία, εάν χρησιμοποιηθούν κατάλληλα, μπορεί να αποτελέσουν τη βάση της τρέχουσας και μελλοντικής ευημερίας της χώρας.
Κατηγορίες
Το διανοητικό κεφάλαιο κατηγοριοποιείται σε τρεις ευρείες υποκατηγορίες και εν συνεχεία εντάσσονται τα άυλα περιουσιακά στοιχεία σε αυτές, αναλόγως την πηγή προέλευσης της αξίας τους. Οι τρεις υποκατηγορίες του διανοητικού κεφαλαίου είναι εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μικροοικονομική
Πάουλ Τρόγκερ
Ο Πάουλ Τρόγκερ (Paul Troger, 30 Οκτωβρίου 1698 – 20 Ιουλίου 1762) ήταν Αυστριακός ζωγράφος και σχεδιαστής της περιόδου του ύστερου μπαρόκ. Οι νωπογραφίες του σε πολλές οροφές, που δημιουργούν την ψευδαίσθηση του τριδιάστατου χώρου και της κινήσεως, είναι αξιοσημείωτες για τη ζωντάνια τους και τους φωτεινούς χρωματισμούς τους.
Το καλλιτεχνικό ύφος του Τρόγκερ, ιδίως στις τοιχογραφίες του, κυριάρχησε στην αυστριακή ζωγραφική μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα και επηρέασε βαθιά σημαντικούς ζωγράφους της επόμενης γενεάς, όπως τους Φραντς Άντον Μάουλμπερτς, Γιόζεφ Ιγκνάτς Μιλντόρφερ, και Γιόχαν Λούκας Κράκερ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πάουλ Τρόγκερ γεννήθηκε στο Βέλσμπεργκ της τότε Κομητείας του Τυρόλου. Σε ηλικία 16 ετών, όντας υπό την προστασία της αριστοκρατικής οικογένειας φον Φίρμιαν, επισκέφθηκε την πόλη Φιούμε, τη σημερινή Ριέκα, και έγινε μαθητής του Τζουζέππε Αλμπέρτι. Ζωγράφισε την πρώτη του νωπογραφία, την «Τρεις άγγελοι με τον Τίμιο Σταυρό και χερουβείμ», το 1722 στον Ναό του Γολγοθά (Kalvarienkirche) στην κωμόπολη Κάλτερν.
Το ίδιο έτος ο πρίγκιπας-επίσκοπος του Γκουρκ έστειλε τον Τρόγκερ στη Βενετία, όπου γνώρισε τα έργα των Τζοβάννι Μπαττίστα Πιατσέττα και Τζανμπαττίστα Πιττόνι. Ο Τρόγκερ μελέτησε επίσης στη Ρώμη με τον Σεμπαστιάνο Ρίτσι, στη Νάπολη με τον Φραντσέσκο Σολιμένα και στην Μπολόνια, τα κορυφαία καλλιτεχνικά κέντρα της Ιταλίας εκείνη την εποχή. Επιστρέφοντας στην Αυστρία, ο Τρόγκερ εργάσθηκε αρχικώς στο Ζάλτσμπουργκ, από το 1726 μέχρι το 1728, όπου ζωγράφισε τη «Δόξα του Αγίου Καετάνου» στην οροφή του ομώνυμου ναού (1728). Στη συνέχεια καθιερώθηκε στη Βιέννη, όπου πάντως η τέχνη της νωπογραφίας οροφής κυριαρχείτο από τους Γιόχαν Μίκαελ Ρότμαϋρ και Ντάνιελ Γκραν.
Ο Πάουλ Τρόγκερ έγινε η πρώτη προτίμηση για νωπογραφίες στα μοναστήρια της Κάτω Αυστρίας, σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Γιόζεφ Μούνγκεναστ. Το 1753 προσλήφθηκε στην Αυτοκρατορική Ακαδημία Καλών Τεχνών. Ο Τρόγκερ έγινε καθηγητής και τελικώς διευθυντής της Ακαδημίας αυτής, το 1754. Ο πλέον εξέχων από τους μαθητές του ήταν ο Φραντς Άντον Μάουλμπερτς. Η σημαντικότερη συνεισφορά στο Τρόγκερ στην αυστριακή ζωγραφική ήταν η απόρριψη των πολύ σκοτεινών χρωμάτων, που κυριαρχούσαν στις αρχές του 18ου αιώνα, και η αντικατάστασή τους με ολοένα και πιο ανοικτά-φωτεινά χρώματα.
Το έργο του
thumb|right|325px|«Η αρμονία μεταξύ Θρησκείας και Επιστήμης». Νωπογραφία οροφής στη «μαρμάρινη αίθουσα» του Αββαείου του [[Ζάιτενστέττεν (1735)]] Παρά το ότι φιλοτέχνησε σε καβαλέτο πολλούς πίνακες για το Ιερό ναών και σχέδια, ο Πάουλ Τρόγκερ έγινε πολύ γνωστός για τις νωπογραφίες του, για τις οποίες ήταν περιζήτητος σε όλη την Αυστρία. Οι νωπογραφίες του Τρόγκερ είναι αξιοσημείωτες για την εξαιρετική ζωντάνια τους και τα φωτεινά τους χρώματα. Οι πιο αξιοσημείωτες ανάμεσά τους βρίσκονται στα ακόλουθα κτίσματα, όλες σε οροφές :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι
Αρματωλός ΙΙ (κανονιοφόρος)
Αρματωλός ΙΙ (Κανονιοφόρος) / Ρ-18
Κανονιοφόρος τύπου ‘OSPREY 55’
Ναυπηγήθηκε στα Ναυπηγεία ‘Σκαραμαγκά ΑΕ’ με άδεια της Δανικής Frederickshavn Vaerft. Παρηγγέλθηκε τον Μάρτιο του 1988. Καθέλκυση στις 11 Μαρτίου 1990.
Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 27 Μαρτίου 1990 στον Σκαραμαγκά. Ομοίου τύπου πλοία ‘Ναυμάχος ΙΙ’ και 'Αρματωλός ΙΙ'.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι
Σάρωνας
Στην ελληνική μυθολογία ο Σάρωνας (Σάρων) ήταν βασιλιάς της Τροιζήνας, διάδοχος του Αλθήπου. Ο Σάρωνας ίδρυσε προς τιμή της θεάς Αρτέμιδας ένα ναό τόσο μεγαλόπρεπο, ώστε ονόμασαν τον όρμο της Τροιζήνας «Κόλπο της Φοίβης». Ο Σάρωνας ήταν πολύ ικανός κυνηγός. Κάποτε κυνηγούσε μία ελαφίνα. Το ζώο, μη έχοντας άλλη διέξοδο διαφυγής, έπεσε στη θάλασσα, αλλά ο Σάρωνας συνέχισε να το καταδιώκει κολυμπώντας. Χωρίς να το καταλάβει, απομακρύνθηκε πολύ από την ακτή, οι δυνάμεις του τον εγκατέλειψαν και πνίγηκε.
Το πτώμα του Σάρωνα εκβράσθηκε στην ακτή, κοντά στον αρχαίο ναό της Σαρωνίας ή Σαρωνίας Αρτέμιδας, που είχε ο ίδιος κατασκευάσει. Στο σημείο εκείνο και τάφηκε. Από τότε ο μεν κόλπος αυτός, μεταξύ της Τροιζήνας και της Αττικής, ονομάσθηκε «Σαρωνικός Κόλπος» από το όνομα του Σάρωνα, η δε θαλάσσια έκταση Σαρωνίς.
Ο Σάρωνας είναι δηλαδή ο «επώνυμος ήρωας» του κόλπου αυτού. Το αρχαίο όνομα της θάλασσας, «Σαρωνίς», έλαβε σήμερα παράλια κοινότητα της Ανατολικής Αττικής.
Πηγή
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αργολίδας Κατηγορία:Τροιζήνα
Χαλμαχέρα
Η Χαλμαχέρα (ινδονησιακά: Halmahera) είναι το μεγαλύτερο νησί τους συμπλέγματος Μολούκες, στην ανατολική Ινδονησία. Με έκταση 17.780 τ. χλμ. είναι το 51ο μεγαλύτερο στο κόσμο. Στο βόρειο άκρο του νησιού βρίσκονται τα ενεργά ηφαίστεια Ντουκόνο και όρος Ιμπού. Στο νησί βρίσκεται η πρωτεύουσα της επαρχίας, το Σοφίφι, μετά τη μετακίνησή της από την Τερνάτε. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Βέντα και το Τζαϊλόλο.
Απαρτίζεται από τέσσερις χερσονήσους με περίπλοκο ανάγλυφο, ιδιαίτερα στη βόρεια χερσόνησο, και περιτριγυρίζεται από πολλά νησιά, από τα οποία ξεχωρίζουν η Τερνάτε και το Τιντόρε, τα οποία ιστορικά ήλεγχαν τη Χαλμαχέρα. Εξαιτίας των ηφαιστειακών αποθέσεων, το έδαφος είναι πολύ εύφορο και καλλιεργείται εντατικά στις παράκτιες πεδιάδες με ρύζι και τροπικά φρούτα. Στο νησί υπάρχουν ορυχεία χρυσού και νικελίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Ινδονησίας
Ιωάννης Αμοιρίδης
Ο Ιωάννης Αμοιρίδης (γενν. στις 10 Οκτωβρίου 1957) είναι τεχνολόγος πολιτικός μηχανικός, βουλευτής Πιερίας, που χρημάτισε και Δήμαρχος της Κατερίνης από την 1η Ιανουαρίου 1999 ως τις 31 Δεκεμβρίου 2006.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κατερίνη. Σπούδασε στην ΚΑΤΕΕ Λάρισας και στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Το 2005 συνετέλεσε στην ίδρυση Ένωσης Τοπικών Αρχών (Ένωση Τ.Ε.Δ.Κ., με έδρα την Πέλλα και με γραφεία στο εξωτερικό) Κεντρικής Μακεδονίας με την επωνυμία "Αλέξανδρος", της οποίας ήταν και πρόεδρος. Το 1995 ήταν πρόεδρος της ΕΠΣ Πιερίας. Από το 1999 έως το 2007 ήταν πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων (ΤΕΔΚ) στο νομό Πιερίας. Είναι παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Ζαΐμη και έχουν 1 γιο και 1 κόρη.
Βουλευτής
Ο Ιωάννης Αμοιρίδης εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πιερίας με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2007 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του 2009. Στις 12 Φεβρουαρίου 2012 τέθηκε εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας και ανεξαρτητοποιήθηκε, για να επιστρέψει στη Βουλή ως μέλος της Δημοκρατικής Αριστεράς, στις 26 Μαρτίου 2012.
Δήμαρχος
Το 1990 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και το 1997 έγινε αναπληρωτής Δήμαρχος Κατερίνης. Εξελέγη Δήμαρχος Κατερίνης (με το συνδυασμό Πράξη Το Όραμα") με ποσοστό 58,8% στο δεύτερο γύρο έναντι 41,2% για τον Αλέξανδρο Τσακπουνίδη στις δημοτικές εκλογές του 1998 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 1999. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2002 από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 52,8% έναντι 43,2% για το Σάββα Χιονίδη, ο οποίος και τον διαδέχθηκε ως Δήμαρχος το 2007.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Πιερίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Δημοκρατική Αριστερά Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Δήμαρχοι Κατερίνης
Ναυμαχία της Γιουτλάνδης
right|thumb|220px|Η σημαία του Βασιλικού Ναυτικού του Ηνωμένου Βασιλείου
Ναυτικός αποκλεισμός
Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο οποίος είχε ξεσπάσει είκοσι έναν μήνες νωρίτερα, διέψευσε γρήγορα τις προσδοκίες των εμπλεκομένων για σύντομη επικράτηση. Η κατάσταση αυτή ήταν ιδιαίτερα δυσάρεστη για τη Γερμανία, η οποία είχε πλέον να αντιμετωπίσει την εμπλοκή σε τρία μέτωπα: Το ανατολικό, απέναντι στη Ρωσία, το δυτικό, ανάντια στους συνασπισμένους Γάλλους και Βρετανούς και τον ναυτικό αποκλεισμό στη Βόρεια Θάλασσα από τα πολεμικά σκάφη του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο τελευταίος είχε διπλό αντίκτυπο, τόσο στρατιωτικό όσο - και κυρίως - οικονομικό. Κάθε εμπορικό πλοίο, ακόμη και όσα ύψωναν σημαίες ουδετέρων χωρών, υφίστατο νηοψία, αν δε κατευθυνόταν προς γερμανικά λιμάνια, παρεμποδιζόταν και το φορτίο του κατάσχετο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την οξεία έλλειψη πρώτων υλών για τη βιομηχανία αλλά και τροφίμων για τον πληθυσμό. Παράλληλα, ο αποκλεισμός οδήγησε σε διακοπή της επικοινωνίας με τις υπερπόντιες κτήσεις, με κίνδυνο να είναι αδύνατη η υπεράσπισή τους.
Η αρχική αντίδραση της Γερμανίας ήταν η καθιέρωση του υποβρυχιακού πολέμου. Μικρά και ευέλικτα, τα σκάφη αυτά περνούσαν ανάμεσα στα θαλάσσια ναρκοπέδια και τις νηοπομπές και παρενοχλούσαν τον εφοδιασμό των Συμμάχων, στρεφόμενα εναντίον του εμπορικού τους στόλου. Τον ίδιο στόχο είχαν και τα πειρατικά, μεμονωμένα ταχύτατα καταδρομικά, που δρούσαν σε απομακρυσμένα λιμάνια της υδρογείου. Οι Βρετανοί έπρεπε να διασπείρουν τις δυνάμεις τους για να υπερασπίσουν τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο, όπως ήταν τότε ο βρετανικό. Παρόλα αυτά, ο ναυτικός αποκλεισμός δεν χαλάρωνε.
Τα σχέδιο δράσης των Γερμανών
Η υπεροπλία του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού δεν άφηνε την ψευδαίσθηση στο γερμανικό Ναυαρχείο ότι θα μπορούσε να επικρατήσει σε μία αποφασιστική ναυμαχία. Έτσι, κατάρτισε σχέδιο επιδρομών και βομβαρδισμών της ανατολικής ακτής της Βρετανίας από τα γερμανικά καταδρομικά μάχης. Οι Γερμανοί εκτιμούσαν ότι, υπό το βάρος της πίεσης της κοινής γνώμης, ο Μέγας Στόλος (Grand Fleet) θα λάμβανε αμυντική διάταξη, η οποία θα οδηγούσε αναγκαστικά στη διασπορά των δυνάμεών του. Έτσι ο Στόλος Ανοικτής Θάλασσας θα μπορούσε να δράσει εναντίον αποσπασμάτων του Μεγάλου Στόλου και να επιτύχει τη σταδιακή φθορά του.
Η ιδέα των βομβαρδισμών απορρίφθηκε από τον νέο αρχηγό του Hochseeflotee, αντιναύαρχο Ράινχαρντ Σέερ, όχι όμως και η τακτική του σχεδίου. Η τροποποίησή του προέβλεπε την έξοδο του στόλου σε δύο φάσεις: Τα καταδρομικά μάχης θα προσέγγιζαν τις ακτές της Νορβηγίας, ελπίζοντας ότι τα τραβούσαν την προσοχή των Βρετανών, οι οποίοι θα έστελναν επίσης μία από τις Μοίρες Καταδρομικών τους για να τα αντιμετωπίσει. Θα ακολουθούσαν τα ισχυρά θωρηκτά σε απόσταση 50 περίπου ναυτικών μιλίων, όχι όμως πλησίον της ακτής αλλά από την ανοικτή θάλασσα. Τα βρετανικά πλοία θα παγιδεύονταν μεταξύ διασταυρούμενων πυρών και θα καταστρέφονταν.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Α' Παγκόσμιος Πόλεμος Κατηγορία:Ιστορία της Βρετανίας Γιουτλάνδης
Εξάγωνο
Στη γεωμετρία, το εξάγωνο (από τις ελληνικές λέξεις ἕξ = έξι και γωνία) είναι ένα πολύγωνο σχήμα με έξι πλευρές και έξι κορυφές. Οι εσωτερικές γωνίες οποιουδήποτε εξαγώνου έχουν άθροισμα 720 μοίρες (°).
Κανονικό εξάγωνο
Το κανονικό εξάγωνο έχει όλες τις πλευρές του ίσες, και όλες τις εσωτερικές γωνίες του ίσες με 120°. Το κανονικό εξάγωνο έχει 6 περιστροφικές συμμετρίες («περιστροφική συμμετρία τάξεως 6») και 6 κατοπτρικές συμμετρίες (ή έξι γραμμές συμμετρίας), ορίζοντας τη δίεδρη ομάδα D6. Οι μακρύτερες διαγώνιοι ενός κανονικού εξαγώνου, που ενώνουν διαμετρικά αντίθετες κορυφές, έχουν μήκος διπλάσιο από αυτό της κάθε πλευράς του. Από το δεδομένο αυτό έπεται ότι ένα τρίγωνο με τη μία κορυφή του στο κέντρο κανονικού εξαγώνου και τη μία πλευρά του κοινή με μία πλευρά του εξαγώνου είναι ισόπλευρο τρίγωνο, και ότι το κανονικό εξάγωνο μπορεί να διαμερισθεί σε 6 ισόπλευρα τρίγωνα.
Καθώς συμβαίνει και με τα τετράγωνα και τα ισόπλευρα τρίγωνα, τα κανονικά εξάγωνα συναρμόζονται απολύτως, χωρίς κενά μεταξύ τους, ώστε να «πλακοστρώνουν» το επίπεδο (τρία εξάγωνα συναντώνται σε κάθε κορυφή), και έτσι το σχήμα αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πλακάκια. Για τον ίδιο λόγο, οι μέλισσες κατασκευάζουν τα κελιά στις κερήθρες τους σε σχήμα κανονικών εξαγωνικών πρισμάτων — με το συγκεκριμένο σχήμα χρησιμοποιείται αποδοτικότερα ο διαθέσιμος χώρος και τα υλικά κατασκευής.
Το εμβαδό ενός κανονικού εξαγώνου με μήκος πλευράς α είναι:
Αν ένα κανονικό εξάγωνο έχει διαδοχικές κορυφές A, B, Γ, Δ, E, Ζ και αν P είναι οποιοδήποτε σημείο του περιγεγραμμένου σε αυτό κύκλου μεταξύ των B και Γ, τότε ισχύει PE + PΖ = PA + PB + PΓ + PΔ.
Κυκλικό εξάγωνο
Κυκλικό εξάγωνο ονομάζεται οποιοδήποτε εξάγωνο εγγεγραμμένο σε κύκλο, με τις πλευρές του εν γένει όλες άνισες μεταξύ τους. Αν οι διαδοχικές πλευρές ενός τέτοιου εξαγώνου έχουν μήκη α, β, γ, δ, ε, ζ, τότε οι τρεις κύριες διαγώνιοί του περνούν από το ίδιο σημείο στο εσωτερικό του αν και μόνο αν.
Εξάγωνο εγγεγραμμένο σε κωνική τομή
Το θεώρημα του Πασκάλ (γνωστό και ως Hexagrammum Mysticum Theorem) λέει ότι αν ένα οποιοδήποτε εξάγωνο είναι εγγεγραμμένο σε κωνική τομή και προεκτείνουμε τα ζεύγη των αντίθετων πλευρών του μέχρι που να συναντηθούν, τότε τα τρία αυτά σημεία τομής θα βρίσκονται πάνω στην ίδια ευθεία, τη λεγόμενη «γραμμή Πασκάλ» αυτού του σχήματος.
Εξάγωνο εφαπτόμενο σε κωνική τομή
Αν ABCDEF είναι ένα εξάγωνο που σχηματίζεται από έξι ευθείες εφαπτόμενες σε κωνική τομή, τότε οι τρεις κύριες διαγώνιοί του AD, BE και CF τέμνονται σε ένα σημείο (Θεώρημα του Brianchon).
Πολύγωνα Petrie
Το κανονικό εξάγωνο είναι το πολύγωνο Πέτρι για τα παρακάτω κανονικά και ομοιομορφικά πολύτοπα, που παρατίθενται σε ορθογώνιες προβολές:
Πολύεδρα με εξαγωνικές έδρες
Δεν υπάρχει πλατωνικό στερεό με έδρες κανονικά εξάγωνα, επειδή ακριβώς τα εξάγωνα καλύπτουν πλήρως το επίπεδο, μην αφήνοντας «χώρο» για το «δίπλωμά» τους. Τα αρχιμήδεια στερεά με κάποιες έδρες τους εξαγωνικές είναι το κόλουρο τετράεδρο, το κόλουρο οκτάεδρο, το κόλουρο εικοσάεδρο (γνωστό από τη μπάλα του ποδοσφαίρου), το κόλουρο κυβοκτάεδρο και το κόλουρο εικοσιδωδεκάεδρο.
Υπάρχουν επίσης 9 στερεά Τζόνσον:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εξαγωνο Κατηγορία:Γεωμετρικά σχήματα
Μαριάννα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Σάιν
Η Μαριάννα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Σάιν (Marianne von Sayn-Wittgenstein-Sayn, γεννημένη ως Βαρώνη Μαριάννα του Μάϊρ-Μέλνχοφ Baronin Marianne von Mayr-Melnhof, 9 Δεκεμβρίου 1919) είναι Γερμανίδα φωτογράφος και η χήρα σύζυγος του Λουδοβίκου, 6ου Πρίγκιπα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Σάιν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1919 στο Σάλτσμπουργκ, και είναι κόρη του Βαρώνου Φρειδερίκου του Μάϊρ-Μέλνχοφ και της Κόμισσας Μαρίας Άννας του Μέραν.
Στις 12 Μαρτίου 1942 παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο, 6ο Πρίγκιπα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Σάιν στο Γκλάνεγκ της Καρινθίας. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Σάωνας
Στην ελληνική μυθολογία ο Σάωνας (Σάων) ήταν ένας ήρωας από τη Βοιωτία. Ο Σάων πήγε κάποτε στο Μαντείο των Δελφών για να πάρει ένα χρησμό επειδή μία ξηρασία είχε πλήξει τη χώρα του. Η Πυθία τον παρέπεμψε στο Μαντείο Τροφωνίου, στη Λειβαδιά. Αλλά όταν ο Σάων έφθασε στη Λειβαδιά συνειδητοποίησε ότι κανένας δεν ήξερε πού ήταν το Μαντείο του Τροφωνίου. Σε μια στιγμή είδε ένα σμήνος από μέλισσες. Το ακολούθησε και έφθασε σε μια σπηλιά, στο εσωτερικό της οποίας συνάντησε τον Τροφώνιο. Ο Τροφώνιος έδωσε τότε στον Σάωνα λεπτομερείς οδηγίες για να ιδρύσει μαντείο του και να εγκαινιάσει τη λατρεία του.
Πηγές
Σαωνας
Open eClass
Το Open eClass είναι ελεύθερο λογισμικό διαχείρισης εκπαιδευτικού περιεχομένου (Course Management System). Δημιουργήθηκε από την Ομάδα Ασύγχρονης Τηλεκπαίδευσης του Ελληνικού Ακαδημαϊκού Διαδικτύου GUnet και έχει εγκατασταθεί και χρησιμοποιείται από πολλά ελληνικά ακαδημαϊκά ιδρύματα.
Ιστορικό
Η πρώτη έκδοση του Open eClass κυκλοφόρησε τον Μάρτιο 2003. Η αρχική αυτή έκδοση είχε βασιστεί στην πλατφόρμα ανοικτού κώδικα Claroline. Στη συνέχεια σχεδιάστηκαν κι αναπτύχθηκαν πολλές νέες εκδόσεις της πλατφόρμας με αποτέλεσμα σήμερα να αποτελεί μια αυτόνομη πλατφόρμα που ελάχιστα θυμίζει την αρχική της προέλευση.
Η πορεία της πλατφόρμας Open eClass
2019:  version 3.7
2017:  version 3.6
2015: version 3.0 | version 3.1 |version 3.2 | version 3.3
Open eClass V. 2.0 - 2.11
2013: version 2.7 | version 2.8
2012: version 2.5 | version 2.6
2011: version 2.4
2010: version 2.3
2009: version 2.2
2007: version 2.0
Open eClass V. 1.0 - 1.7
2007: version 1.7
2005: version 1.5 | version 1.6
2004: version 1.4
Ενεργές Εγκαταστάσεις
Η πλατφόρμα Open eClass χρησιμοποιείται από το σύνολο σχεδόν των Ακαδημαϊκών Ιδρυμάτων της χώρας υποστηρίζοντας ένα μεγάλο πλήθος ηλεκτρονικών μαθημάτων με χιλιάδες χρήστες να συμμετέχουν σε αυτά. Παράλληλα χρησιμοποιείται με μεγάλη επιτυχία και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση υποστηρίζοντας την υπηρεσίας ηλεκτρονικής τάξης (η-Τάξη) σε όλα τα σχολεία της Ελλάδος.
Στα πλαίσια της δημιουργίας ενός διαύλου επικοινωνίας, για την καλύτερη υποστήριξη, σχεδιασμό και ανάπτυξη της πλατφόρμας Open eClass, αναπτύχθηκε ένα ανοικτό δίκτυο εγκαταστάσεων της πλατφόρμας σε όλη τη χώρα.
Λειτουργικότητα
Το ηλεκτρονικό μάθημα αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της πλατφόρμας Open eClass. Κάθε μάθημα αποτελεί μια αυτόνομη οντότητα στην πλατφόρμα η οποία ενσωματώνει μια σειρά από υποσυστήματα. Ουσιαστικά το ηλεκτρονικό μάθημα είναι μια αρθρωτή δομή, η οποία οργανώνεται και διαχειρίζεται από τον υπεύθυνο καθηγητή, ανάλογα με το υλικό που διαθέτει και το μοντέλο ηλεκτρονικής μάθησης που θα υιοθετήσει (από μια απλή ενημερωτική ιστοσελίδα έως ένα πλήρως δυναμικό περιβάλλον εκπαίδευσης). Τα υποστηριζόμενα υποσυστήματα είναι τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Εκπαίδευση
Γκόρνι Ντέτλακ
Το Γκόρνι Ντέτλακ (σερβικά κυριλλικά: Горњи Детлак) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 604 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα
Ιάμβλιχος
Ο Ιάμβλιχος (Iamblichus Chalcidensis, 250 - 325) ήταν Σύρος νεοπλατωνικός φιλόσοφος, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κατεύθυνση που ακολούθησε η νεώτερη νεοπλατωνική φιλοσοφία. Ήταν επίσης ο βιογράφος του Πυθαγόρα και μυστικιστής, φιλόσοφος και μαθηματικός.
Ο Ιάμβλιχος έζησε σε μια ταραγμένη εποχή, μια περίοδο μεγάλων ζυμώσεων, κατά την οποία ένας πολιτισμικός κύκλος πλησιάζει στο τέλος του κι ένας καινούργιος ανοίγει. Τη μεταβατική αυτή περίοδο εμφανίζεται το φιλοσοφικό ρεύμα των νεοπλατωνικών. Με επίκεντρο αρχικά την Αλεξάνδρεια, οι νεοπλατωνιστές εργάστηκαν με στόχο να συνθέσουν τις διδασκαλίες του Πυθαγόρα, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και των Μυστηρίων σε ένα ενιαίο σύστημα, αναζωογονώντας την ψυχή του ελληνορωμαϊκού κόσμου που έβλεπαν να βυθίζεται γοργά στην πνευματική και την ηθική παρακμή. Η ανταπόκριση ήταν εντυπωσιακή. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα η διδασκαλία τους διαδόθηκε στη Ρώμη και άλλες ρωμαϊκές μητροπόλεις, διαμορφώνοντας τρεις ιδιαίτερες σχολές: την Αλεξανδρινή, όπου διακρίνονται κυρίως ο Πλωτίνος και ο Πορφύριος, την Αθηναϊκή, με κύριο εκπρόσωπο τον Πρόκλο και τη Συριακή, με κορυφαίο τον Ιάμβλιχο.
Βίος
Τα βιογραφικά στοιχεία για τον Ιάμβλιχο, ιδιαίτερα για τα χρόνια της νιότης του, είναι λιγοστά. Γόνος πλούσιας και αριστοκρατικής οικογένειας, γεννήθηκε γύρω στο 250 μ.Χ. στη Χαλκίδα της Κοίλης Συρίας. Λέγεται ότι η οικογένειά του καταγόταν από τους βασιλείς-ιερείς της Έμεσας (σημερινή Χομς), πόλη περίφημη για το ναό του συροφοινικικού θεού του ήλιου Ηλιογάβαλου. Περήφανος για την εθνική του καταγωγή, αρνήθηκε να υιοθετήσει ελληνικό ή λατινικό όνομα, σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής και διατήρησε το συριακό Για-μλικού, «ο θεός κυβερνά». Αρχικά μελέτησε το νεοπλατωνισμό κοντά στον Ανατόλιο τον περιπατητικό, έναν από τους πρώτους μαθητές του Πορφύριου και κατόπιν δίπλα στον ίδιο τον Πορφύριο, τον κορυφαίο μαθητή του Πλωτίνου, πιθανότατα στη Ρώμη, τον οποίο διαδέχτηκε στη θέση του διαδόχου της Νεοπλατωνικής Σχολής. Νωρίτερα όμως είχε ιδρύσει δική του σχολή στη Συρία, όπου η φήμη του προσέλκυσε πλήθος μαθητές από όλες τις ανατολικές επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Στη σχολή του ο Ιάμβλιχος δεν περιορίστηκε στο να επαναλαμβάνει απλώς τις διδασκαλίες των προκατόχων του. Επεξεργάστηκε και συστηματοποίησε τον νεοπλατωνισμό του Πλωτίνου, έργο για το οποίο θεωρείται ο πρώτος σχολαστικός φιλόσοφος στην ιστορία. Κυρίως, όμως, εμπλούτισε το διανοητικό αυτό σύστημα με πληθώρα στοιχείων από τα μεσογειακά μυστήρια. Κοντά, δηλαδή, στην πλωτινική θεωρία εισάγει τη θεουργία, την «περί των θείων πράξη» (σε αντιδιαστολή με τη θεολογία, τον «περί των θείων λόγο»). Σκοπός του έργου του είναι η ενοποίηση των θρησκευτικών και φιλοσοφικών ιδεών του αρχαίου ελληνορωμαϊκού κόσμου σε ένα ενιαίο σύστημα εσωτερικής ανάπτυξης. Για τον Ιάμβλιχο, ζητούμενο της φιλοσοφικής αναζήτησης δεν είναι η γνώση, η στείρα διανοητική ενασχόληση, αλλά η «Θεοκρασία», η ένωση με το θείο Ένα, την ύψιστη Δημιουργική Μονάδα. Η μελέτη και ο στοχασμός γύρω από τις ανώτερες αλήθειες, αγαπημένες ασχολίες των φιλοσόφων, είναι σημαντικά για την καλλιέργεια και τον ορθό προσανατολισμό της ψυχής. Από μόνα τους όμως δεν αρκούν να ανυψώσουν τον άνθρωπο στα επίπεδα του πνεύματος, καθώς παραμένουν στο επίπεδο της καθημερινής συνείδησης. «Η θεουργική ένωση επιτυγχάνεται μόνο με την τελειωτική λειτουργία των ανείπωτων πράξεων που εκτελούνται ορθά, πράξεων που υπερβαίνουν κάθε νόηση και με τη δύναμη των άφατων συμβόλων, που είναι νοητά μόνο στους θεούς», γράφει στο Περί των Αιγυπτίων Μυστηρίων. Αυτές οι πράξεις και τα σύμβολα επιτρέπουν στον άνθρωπο να υπερβεί τα όρια του συγκεκριμένου νου, της περιορισμένης λογικής σκέψης, και να έρθει σε άμεση επαφή με το θείο.
Σύμφωνα με τον Ευνάπιο, που παραθέτει τη βιογραφία του Ιάμβλιχου στο Βίοι Σοφιστών, ο Ιάμβλιχος αφιέρωνε πολύ χρόνο στους πολυάριθμους μαθητές του. «Ενώ έπιναν το κρασί τους, συνήθιζε να γοητεύει τους συνδαιτυμόνες με τα λεγόμενά του και να τους γεμίζει σαν με νέκταρ. Κι εκείνοι δεν έπαυαν στιγμή να αποζητούν τούτη την ευχαρίστηση και δεν τη χόρταιναν ποτέ, έτσι που δεν τον άφηναν ποτέ σε ησυχία». Παρόλα αυτά, περιστασιακά «τελούσε ορισμένες τελετουργίες, ξέχωρα από τους φίλους και μαθητές του, όταν λάτρευε το Θείο Ον». Σύντομα, όμως, διαπίστωσε ότι η τακτική αυτή έδινε λαβή σε παράξενα σχόλια καθώς οι μαθητές του, «ανέθεσαν στον ευφραδέστερο από αυτούς να τους εκπροσωπήσει, ρωτώντας, "Δάσκαλε, πολυεμπνευσμένε, γιατί απομονώνεσαι έτσι, αντί να μοιράζεσαι μαζί μας την εξαίσια σοφία σου; Εν τούτοις έφτασαν σε εμάς φήμες από τους δούλους σου πως όταν προσεύχεσαι στους θεούς ανυψώνεσαι από τη γη πάνω από δέκα πήχες ψηλά, πως το σώμα και τα ρούχα σου αλλάζουν παίρνοντας μια όμορφη χρυσή απόχρωση και πως όταν τελειώνεις την προσευχή, το σώμα σου γίνεται όπως ήταν πριν, ξαναγυρίζεις στη γη και συναναστρέφεσαι μαζί μας". Ο Ιάμβλιχος, που δε συνήθιζε να γελά, γέλασε ακούγοντας αυτά τα λόγια. Απάντησε δε ως εξής: "Εκείνος που σας παραπλάνησε έτσι, ήταν πνευματώδης, τα γεγονότα όμως είναι διαφορετικά. Ωστόσο, από εδώ και εμπρός θα είστε παρόντες σε όλα όσα γίνονται"». Δεν είναι ίσως δύσκολο να καταλάβει κανείς πώς γεννιούνται τέτοιες φήμες γύρω από έναν σεβαστό δάσκαλο που δίδασκε τη συνειδησιακή ανύψωση από τα χαμηλότερα στα υψηλότερα επίπεδα της ύπαρξης.
Ο Ευνάπιος αναφέρει και ένα άλλο, ακόμη πιο εντυπωσιακό περιστατικό. Ο Ιάμβλιχος συνήθιζε να πηγαίνει το καλοκαίρι με τους μαθητές του στα Γάδαρα, πόλη φημισμένη για τα θερμά λουτρά της. Οι μαθητές τον παρακαλούσαν από καιρό να τους δείξει τις δυνάμεις του μα εκείνος αρνιόταν πάντα, ώσπου μια μέρα στα λουτρά ενέδωσε χαμογελώντας. Υπήρχαν δύο θερμές πηγές, μικρότερες αλλά πιο όμορφες από τις άλλες. Ο δάσκαλος έστειλε τους μαθητές να ρωτήσουν τους ντόπιους πως τις ονόμαζαν παλιότερα. Σύντομα γύρισαν με την απάντηση πως η μία ονομαζόταν Έρως και η διπλανή Αντέρως. «Αμέσως άγγιξε το νερό με το χέρι του (έτυχε να κάθεται στην άκρη της πηγής) και προφέροντας μια σύντομη επίκληση κάλεσε από τα βάθη της πηγής ένα νεαρό αγόρι. Είχε λευκό δέρμα, μέτριο ανάστημα, χρυσά μαλλιά και η πλάτη και το στήθος του έλαμπαν. Έμοιαζε με κάποιον που μόλις είχε κάνει το λουτρό του. Οι μαθητές έμειναν έκθαμβοι, αλλά ο Ιάμβλιχος είπε, "Πάμε στη διπλανή πηγή" και σηκώθηκε και τους οδήγησε εκεί σκεφτικός. Ύστερα επανέλαβε τα ίδια ακριβώς με πριν και κάλεσε έναν άλλο Έρωτα, όμοιο σε όλα με τον πρώτο, με εξαίρεση τα μαλλιά του που ήταν πιο σκουρόχρωμα και έπεφταν σε χαλαρές μπούκλες στο φως του ήλιου. Τα δύο αγόρια αγκάλιασαν τον Ιάμβλιχο και σφίχτηκαν επάνω του σαν ήταν πραγματικός πατέρας τους. Έπειτα ξαναγύρισε το καθένα στον τόπο του κι έφυγε να κάνει το λουτρό του, μέσα στο σεβασμό των μαθητών του. Μετά από αυτό, οι μαθητές του έπαψαν να του ζητούν άλλες αποδείξεις και πίστευαν ό,τι τους έλεγε χάρη στις αποδείξεις που τους αποκαλύφτηκαν, μένοντας προσκολλημένοι κοντά του σαν αδιάσπαστη αλυσίδα».
Δεν είναι γνωστό πότε ή πώς ακριβώς πέθανε ο Ιάμβλιχος. Πιθανώς έφυγε από τη ζωή γύρω στο 330, λίγο μετά την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο και λίγο πριν ο χριστιανισμός γίνει η επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από τους πολυπληθείς μαθητές του ξεχωρίζουν ο Σώπατρος ο Απαμεύς και ο Αιδέσιος, που τον διαδέχτηκε στη διεύθυνση της συριακής σχολής, καθώς και ο μαθητής του Αιδέσιου, Μάξιμος ο Εφέσιος, δάσκαλος του αυτοκράτορα Ιουλιανού. Ο επιφανέστερος, όμως, συνεχιστής του Ιάμβλιχου είναι ο Πρόκλος, διάδοχος της αθηναϊκής σχολής. Βαθιά επηρεασμένα από τη διδασκαλία του Ιάμβλιχου είναι και τα έργα του λεγόμενου «ψευδο-Διονύσιου» που άσκησαν μεγάλη επιρροή στη μεσαιωνική χριστιανική σκέψη.
Η φιλοσοφία του
Η διδασκαλία του Ιάμβλιχου θεμελιώνεται πάνω στην αρχή «τα πάντα είναι μέσα στα πάντα, αλλά σε καθένα σύμφωνα με τη φύση του» και στο ερμητικό αξίωμα «όπως επάνω, έτσι κάτω», δηλαδή στο αντικαθρέφτισμα των πανομοιότυπων δομών του Μακρόκοσμου στον Μικρόκοσμο. Τα «άφατα σύμβολα, που είναι νοητά μόνο στους θεούς» είναι οι αριθμοί, που αποκαλύπτουν και περιέχουν το κλειδί για την κατανόηση του Σύμπαντος. Η αριθμολογία των πυθαγορείων είναι ουσιαστικό μέρος της διδασκαλίας του Ιάμβλιχου, που την επεξεργάστηκε και τη συστηματοποίησε, χαρτογραφώντας με λεπτομέρεια την εκδήλωση του δημιουργημένου κόσμου, μέσα από διαδοχικά επίπεδα, από το Ένα στα Πολλά.
Ο ηθικός βίος θεωρείται εξίσου σημαντικός με την καλλιέργεια της ψυχής. Ο Ιάμβλιχος δεν απορρίπτει τον υλικό κόσμο, ούτε το φυσικό σώμα. Για εκείνον το πνεύμα, η ψυχή, το σώμα και η ύλη είναι μια αδιαίρετη αλληλουχία, βαθμιαίες συμπυκνώσεις της εκδήλωσης από την «άρρητον Αρχήν» μέχρι το φυσικό κόσμο. Για αυτό η ηθική στάση και η εσωτερική ποιότητα, η συνειδησιακή κατάσταση, του ατόμου είναι ουσιαστικό να εναρμονίζονται με τους συμπαντικούς νόμους. Ο ίδιος ο Ιάμβλιχος κέρδισε με τον εγκρατή και ισορροπημένο τρόπο ζωής του το προσωνύμιο του δικαίου, ενώ οι μαθητές του τον αποκαλούσαν «θείο» και του απέδιδαν υπερφυσικές δυνάμεις.
Χωρίς να αντιτίθεται ουσιωδώς στο συνεπές μεταφυσικό και σωτηριολογικό σύστημα του Πλωτίνου, ο Ιάμβλιχος απέρριψε τη νοητική φιλοσοφική άσκηση ως οδό έκστασης και έδωσε αντιθέτως έμφαση στη θεουργία ως μέσον λύτρωσης της ψυχής από τα δεσμά της ύλης. Για τον Ιάμβλιχο η θεουργία αποτελεί αναγκαία επιλογή καθώς εξαναγκάζει τους θεούς, κατώτερες, κερματισμένες όψεις του πλωτινικού Ενός, να ανυψώσουν την «καθαρή ψυχή» από τον φυσικό κόσμο προς την πηγή της, τον νοητικό κόσμο των ιδεών, μέσω μίας αδιάσπαστης οντολογικής αλυσίδας υπερφυσικών πλασμάτων: δαίμονες, ήρωες, άγγελοι, αρχάγγελοι και, τελικώς, οι ίδιοι οι θεοί, πάνω από τους οποίους τοποθετείται μόνον το Εν, η «απόλυτη ενότητα» και αυτάρκης αιτία των πάντων κατά τον Πλωτίνο. Ο Ιάμβλιχος ωστόσο έθεσε την «άρρητον Αρχήν» του πάνω ακόμα και από το Εν, ενώ με τη διδασκαλία του περί του λυτρωτικού φιλοσοφικού ρόλου της δημοφιλούς θεουργίας διεύρυνε σημαντικά την επιρροή του νεοπλατωνισμού και το πλήθος των ενδιαφερομένων για αυτόν.
Το έργο
Από τη «Χαλδαϊκή Θεολογία» του Ιάμβλιχου διασώθηκαν έξι βιβλία: Περί του πυθαγορικού βίου, Προτρεπτικός επί φιλοσοφίαν, Περί της κοινής μαθηματικής, Περί της Νικομάχου Γερασηνού Αριθμητικής Εισαγωγής, Τα θεολογούμενα αριθμητικά και το Περί των Αιγυπτίων Μυστηρίων. Επίσης, εκτεταμένα αποσπάσματα από το Περί Ψυχής, από το Επιστολαί προς Μακεδόνιον και Σώπατρον «Περί ειμαρμένης» και από το Προς Δέξιππον και Σώπατρον το «Περί διαλεκτικής», σώζονται στο Ανθολόγιον του Στοβαίου.
Δικτυακοί Τόποι
Κατηγορία:Αρχαίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Σύροι φιλόσοφοι
A1 Macedonia
thumb|261px|Φωτογραφία από κατάστημα της Cosmofon
Η A1 Macedonia είναι μια εταιρεία τηλεπικοινωνιών στη Βόρεια Μακεδονία που ανήκει στον ομότιτλο Αυστριακό όμιλο A1 Telekom Austria παρέχοντας ευρυζωνικές υπηρεσίες, επίγεια ελεύθερη και συνδρομητική τηλεόραση, κινητή και σταθερή τηλεφωνία.
Άνοιγμα
Το 2008, η Deutsche Telekom αγόρασε το 25% των μετοχών και έτσι ο ΟΤΕ έπρεπε να πουλήσει την Cosmofon, επειδή είχε μεγάλα μερίδια μετοχών από δύο μεγάλους ανταγωνιστές στην αγορά κινητής τηλεφωνίας της Βόρειας Μακεδονίας.
Στα τέλη του 2009 η Cosmofon μετονομάστηκε σε ONE, του οποίου το δίκτυό του κάλυπτε το 99,9% του πληθυσμού και το 98,17% του Βορειομακεδονικού εδάφους ενώ έξι χρόνια αργότερα (1 Οκτωβρίου 2015) η ONE προχώρησε σε πράξη συγχώνευσης με τον φορέα εκμετάλλευσης κινητής τηλεφωνίας VIP (που ανήκε εξαρχής στην A1 Telekom Austria) ο οποίος ιδρύθηκε το 2007 και ένα χρόνο μετά (20 Μαΐου 2008) ξεκίνησε στρατηγική συνεργασία με την Vodafone. Από το Σεπτέμβριο του 2011, το δίκτυο της VIP κάλυπτε το 99% του πληθυσμού ενώ στα τέλη του 2014 είχε πάνω από 622.000 πελάτες με μερίδιο αγοράς 28%.
Με την ολοκλήρωση των διαδικασιών της συγχώνευσης, ο φορέας μετατράπηκε σε ONE.VIP με την A1 Telekom Austria (της οποίας η Μεξικάνικη América Móvil κατέχει το 51%, η Αυστριακή κρατική εταιρεία συμμετοχών Österreichische Beteiligungs κατέχει το 28,42% και διάφοροι θεσμικοί επενδυτές το 20,58%) να κατέχει μερίδιο συμμετοχής 55% και αποκλειστικό έλεγχο της νεοσυσταθείσας εταιρείας και την κρατική Telekom Slovenije να κατέχει το υπόλοιπο 45%.
Μετά τη συγχώνευση που έγινε το 2015 και τη δημιουργία του one.vip, η εταιρεία συνέχισε να προσφέρει προϊόντα και υπηρεσίες με τις προηγούμενες επωνυμίες μέχρι τον Μάιο του 2016, όταν η εταιρεία άρχισε να προσφέρει όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες με τη μάρκα VIP μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου του 2019 που πήρε τη σημερινή της ονομασία ως A1.
Λογότυπα
Κατηγορία:Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος Κατηγορία:Επικοινωνίες στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Επιχειρήσεις στη Βόρεια Μακεδονία
Ντενίζ Μπαϊκάλ
Ο Ντενίζ Μπαϊκάλ (τούρκ.: Deniz Baykal 20 Ιουλίου 1938 - 11 Φεβρουαρίου 2023) ήταν Τούρκος Πανεπιστημιακός και πολιτικός, πρώην αρχηγός του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, του δεύτερου σε εκλογική δύναμη κόμματος της σημερινής Τουρκίας.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1938 στην Αττάλεια όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, από όπου το 1963 έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Συμπλήρωσε τις μεταδιδακτορικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και στο Μπέρκλεϊ των ΗΠΑ. Όταν επέστρεψε στην Τουρκία ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα, κατ΄ αρχήν ως λέκτορας κα κατόπιν ως βοηθός καθηγητή στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Εκείνη τη περίοδο έγινε μέλος του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Στις γενικές εκλογές του 1973 διεκδίκησε και κέρδισε τη θέση του βουλευτή Ατταλείας του κόμματος, θέση που διατήρησε για 10 κοινοβουλευτικές περιόδους, συμπληρώνοντας περίπου 40 χρόνια κοινοβουλευτικής παρουσίας.
Το 1974 κατέλαβε το πρώτο του κυβερνητικό αξιώμα, ως Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης συνασπισμού του Μπουλέντ Ετσεβίτ. Επίσης έχει διατελέσει Υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων. Το 1995 κατέλαβε το πιο υψηλόβαθμο κυβερνητικό αξίωμα της καριέρας του, αυτό του Αντιπροέδρου στη κυβέρνηση συνασπισμού υπό την Τανσού Τσιλέρ, ενώ παράλληλα διατελούσε και Υπουργός Εξωτερικών αυτής.
Την Προεδρία του κόμματος διατήρησε μέχρι το 2010, όταν εξαιτίας ενός σκανδάλου, που στην Τουρκία έμεινε γνωστό ως «η συνωμοσία της κασέτας», παραιτήθηκε.
Η προεδρία του στο Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα έχει επικριθεί για τη στροφή προς τα δεξιά, γεγονός στο οποίο αποδίδεται η αδυναμία του κόμματος να ξεφύγει από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά και για αυταρχικές πρακτικές και πρακτικές μονοπώλησης της εξουσίας.
θάνατος
Απεβίωσε από έμφραγμα μυοκαρδίου  στις 11 Φεβρουαρίου 2023 σε ηλικία 84 ετών Βρέθηκε νεκρός στο κρεβάτι του στις 05:00 από τη σύζυγό του Ολτζάι. Η κόρη του Ασλί Μπαϊκάλ ανακοίνωσε ότι ο πατέρας της πέθανε λόγω έμφραγμα μυοκαρδίου, Τάφηκε  στο Τουρκικό Κρατικό Νεκροταφείο στην Άγκυρα μετά την κηδεία που τελέστηκε στο Τζαμί Ahmet Hamdi Akseki.
Πηγή
Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών Υποθέσεων της Τουρκίας Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών Υποθέσεων της Τουρκίας Κατηγορία:Τούρκοι βουλευτές Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου της Άγκυρας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ
Άλως (Δελφοί)
Η Άλως ήταν πλατεία κοντά στο ναό του Απόλλωνα στου Δελφούς, όπου λάμβαναν χώρα ιερές τελετουργίες.
Περιγραφή
Μεταξύ του Βουλευτηρίου και του βράχου της Σίβυλλας στο ιερό τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς υπάρχει ένα στενό πέρασμα που οδηγεί στην πηγή την οποία λέγεται ότι φύλαγε ο Πύθωνας. Μπροστά από τους βράχους δημιουργείται μία στρογγυλή πλατεία, η Άλως (αλώνι), όπου τελούνταν διάφορες τελετές, μεταξύ των οποίων και το Σεπτήριον, η τελετουργική αναπαράσταση του φόνου του Πύθωνα από τον Απόλλωνα, που τελούνταν κάθε οκτώ χρόνια. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι κατά την τελετουργία καθαρμού ένας “παις αμφιθαλής”, ένα αγόρι δηλαδή που είχε και τους δυο γονείς του στη ζωή, έβαζε φωτιά σε ένα ξύλινο κατασκεύασμα που συμβόλιζε την κατοικία του Πύθωνα και στη συνέχεια πήγαινε να καθαρθεί ο ίδιος, όπως είχε κάνει και ο Απόλλων καταφεύγοντας στα Τέμπη. Σε διάφορα σημεία της πλατείας, κυρίως στα βόρεια, ανεγέρθηκαν κατά τα ελληνιστικά κυρίως χρόνια εξέδρες και βάσεις για μνημεία, εκ των οποίων ξεχωρίζει η βάση για το έφιππο άγαλμα του βασιλιά της Περγάμου Αττάλου Β' (159-138 π.Χ.), που αφιέρωσε η ίδια η πόλη των Δελφών. Στα βορειοδυτικά, η πλατεία οριοθετείται από τον Πολυγωνικό Τοίχο, που κτίστηκε μετά την καταστροφή του ναού του Απόλλωνα το 548 π.Χ., ως αντιστήριγμα στο έδαφος όπου θα κτίζονταν ο ναός των Αλκμαιωνιδών, ενώ βόρεια οριοθετείται από τη Στοά των Αθηναίων, η οποία επίσης στηριζόταν στον πολυγωνικό τοίχο που αποτελούσε και το οπίσθιο τείχισμά της. Το 1939 κατά τη διάρκεια εργασιών αποκατάστασης της Ιεράς Οδού μπροστά από την Άλω ανακαλύφθηκε αποθέτης εντός του οποίου είχαν ενταφιαστεί πλήθος αναθημάτων που είχαν καταστραφεί από πυρκαγιά, σεισμό ή άλλη αιτία και που, σύμφωνα με τα ήθη της εποχής, απαγορευόταν να μετασκευαστούν ή να πωληθούν. Τα σημαντικότερα από τα ευρήματα αυτά περιλαμβάνουν τα χρυσελεφάντινα αγάλματα του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος, τον αργυρό ταύρο, το θυμιατήριο με τη μορφή πεπλοφόρου και το ζεύγος αθλητών που εκτίθενται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών.
Πηγές
Κατηγορία:Δελφοί
Suicidal Tendencies
Η πρώτη τους επιτυχία ήλθε με το πρώτο τους άλμπουμ, το οποίο περιείχε το σινγκλ "Institutionalized". Ο δεύτερος τους δίσκος κυκλοφόρησε το 1987 με τίτλο "Join the Army", ενώ τρία άλμπουμ τους στα τέλη της δεκαετίας του '80 και τις αρχές της επόμενης βραβεύθηκαν ως χρυσά, με τις πωλήσεις τους να ξεπερνούν τις 500.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το συγκρότημα διαλύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '90 και επανενώθηκε δύο χρόνια αργότερα. Συνεχίζουν να ηχογραφούν και να περιοδεύουν μέχρι σήμερα, με δεκάδες μουσικούς να έχουν περάσει από τη σύνθεση τους.
Βιογραφία
Οι Suicidal Tendencies πέρασαν από πολλές αλλαγές της σύνθεσης τους, πριν σταθεροποιηθούν το 1982 από τον τραγουδιστή Μάικ Μιρ, τον κιθαρίστα Γκραντ Έστις, τον μπασίστα Λουίς Μαγιόργκα και το ντράμερ Έιμερι Σμιθ. Το ομώνυμο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1983 μέσω της "Frontier Records" και θεωρείται ένας από τους πρώτους δίσκους που συνδύαζαν το metal με το punk.