cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σεισμός της Σαανσί το 1556
Σπήλαια κίτρινου ασβέστη
Εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν εκείνη την εποχή σε τεχνητές σπηλιές κίτρινου ασβέστη σε ψηλούς βράχους στην περιοχή του οροπεδίου του κιτρινοχώματος. Το κιτρινόχωμα είναι το ασβεστούχο λασπώδες χώμα που οι ανεμοθύελλες έχουν εναποθέσει στο οροπέδιο με την πάροδο των αιώνων. Ο μαλακός κίτρινος ασβεστούχος πηλός σχηματίστηκε για χιλιάδες χρόνια λόγω του ανέμου που φυσάει τη λάσπη στην περιοχή από την έρημο Γκόμπι. Το κιτρινόχωμα είναι ένα πολύ επιρρεπές στη διάβρωση έδαφος που είναι ευαίσθητο στις δυνάμεις του ανέμου και του νερού.
Το οροπεδίου του κιτρινοχώματος και το σκονισμένο έδαφος του καλύπτουν σχεδόν όλες τις επαρχίες Σανσί, Σαανσί και Κανσού, καθώς και τμήματα άλλων επαρχιών. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζούσε σε κατοικίες που ονομάζονται γιαοντόνγκ σε αυτούς τους βράχους. Αυτός ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας για τον εξαιρετικά υψηλό αριθμό θανάτων. Ο σεισμός κατέρρευσε πολλές σπηλιές και προκάλεσε κατολισθήσεις, οι οποίες κατέστρεψαν ακόμη περισσότερες.
Κόστος
Το κόστος των ζημιών που προκλήθηκαν από τον σεισμό είναι σχεδόν αδύνατο να καταμετρηθεί με σύγχρονους όρους. Ο αριθμός των νεκρών, ωστόσο, έχει παραδοσιακά δοθεί από 820.000 έως 830.000. Η συνοδευτική ζημία περιουσίας θα ήταν ανυπολόγιστη - μια ολόκληρη περιοχή της εσωτερικής Κίνας είχε καταστραφεί και εκτιμάται ότι σκοτώθηκε το 60% του πληθυσμού της περιοχής.
Ξένη αντίδραση
Ο Πορτογάλος Δομινικανός μοναχός Γκασπάρ ντα Κρουζ, ο οποίος επισκέφθηκε τη Γκουανγκτζόου αργότερα το 1556, άκουσε για τον σεισμό και αργότερα τον ανέφερε στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου του A Treatise of China (Μια πραγματεία της Κίνας, 1569). Θεώρησε τον σεισμό ως πιθανή τιμωρία για τις αμαρτίες των ανθρώπων και τον μεγάλο κομήτη του 1556 ως, πιθανώς, το σημάδι αυτής της καταστροφής (καθώς και ίσως το σημάδι της γέννησης του Αντίχριστου).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεισμοί στην Κίνα Κατηγορία:Ιστορία της Σαανσί Κατηγορία:Σεισμοί του 16ου αιώνα
Ναός Αγίων Αποστόλων Σολάκη
Ο Ναός των Αγίων Αποστόλων του Σολάκη είναι μεσοβυζαντινή εκκλησία στη νοτιοανατολική γωνία της Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας και νότια της Στοάς του Αττάλου. Κτίστηκε στα τέλη του 10ου αιώνα και σώζεται ακέραια από τον μεσαίωνα. Η αρχιτεκτονική της σηματοδοτεί την αρχή του Αθηναϊκού Βυζαντινού ρυθμού. Είναι κτισμένη επάνω σε τμήμα των θεμελίων του Νυμφαίου. Ανακαινίστηκε το 1954-57.
Η βάση του ναού είναι σχήματος σταυροειδούς με αψίδες στις τέσσερεις πλευρές και νάρθηκα στη δυτική πλευρά, ενώ τέσσερεις κίονες στηρίζουν τον θόλο. Το ιερό και το πάτωμα ήταν αρχικά από μάρμαρο. Σώζονται μερικές αγιογραφίες από τον 17ο αιώνα.
Ιστορική αναδρομή
μικρογραφία|250px|Ο τρούλος του ναού, εσωτερικά Ο ναός κτίστηκε στα τέλη του 10ου αιώνα και σώζεται ακέραιος από την εποχή της κατασκευής του. Το προσωνύμιο «Σολάκη» παραπέμπει είτε στον κτήτορα της εκκλησίας ή σε οικογένεια που την είχε υπό την ιδιοκτησία της. Είναι κτισμένη επάνω σε μέρος των θεμελίων αρχαίου νυμφαίου του 2ου αι. μ.Χ. Στο πέρασμα του χρόνου υπέστη πολλές επιδιορθώσεις και επισκευές με τελευταία αυτή που έγινε κατά τα έτη 1876-1882. Μέχρι το 1931 λειτουργούσε ως ενοριακός ναός, αλλά στη συνέχεια η περιοχή απαλλοτριώθηκε για να ανασκαφεί. Τα έτη 1954-1956 έγιναν εργασίες αναστήλωσης και επαναφοράς του μνημείου στην αρχική του μορφή. Τότε έγιναν και εργασίες αποκατάστασης των σωζομένων αγιογραφιών του ναού, προερχόμενες από διαφορετικές εποχές, ενώ στον νάρθηκα μεταφέρθηκαν και τοποθετήθηκαν αγιογραφίες που υπήρχαν στο βόρειο κλίτος του κοντινού ναού της Αγίας Ζώνης - Αγίου Σπυρίδωνος και κατεδαφίστηκε.
Ο ναός αποτελεί επισκέψιμο αρχαιολογικό μνημείο και λειτουργεί ως ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία μόνο την 30η Ιουνίου, ημέρα της εορτής των Αγίων Αποστόλων.
Αρχιτεκτονική
αριστερά|μικρογραφία|Λεπτομέρεια πάνω από τη θύρα του ναού Η αρχιτεκτονική της σηματοδοτεί την αρχή του Αθηναϊκού Βυζαντινού ρυθμού. Ανήκει στον τύπο των εγγεγραμμένων σταυροειδών ναών, αλλά παρουσιάζει και ορισμένες ιδιομορφίες. Η βάση του ναού είναι σταυροειδής με αψίδες στις τέσσερεις πλευρές και νάρθηκα στη δυτική πλευρά, ενώ τέσσερεις κίονες στηρίζουν τον θόλο που ανήκει στον τύπο του αθηναϊκού τρούλου. Οι απολήξεις των τεσσάρων κεραιών του σταυρού δημιουργούν ημικυκλικές κόγχες, μεταξύ των οποίων παρεμβάλλονται τέσσερεις μικρότερες που αποτελούν τα γωνιακά διαμερίσματα του τετραγώνου που εγγράφει τον σταυρό. Αποτελεί έναν πρωτότυπο συνδυασμό κτιρίου με κυκλική χάραξη με σταυροειδή εγγεγραμμένο ναό. Επίσης, αρχιτεκτονική καινοτομία αποτελεί και η ενσωμάτωση του τριμερούς νάρθηκα στον κυρίως ναό. Θεωρείται ότι ο συγκεκριμένος επιχειρεί την προσαρμογή του παλαιοχριστιανικού οκτακόγχου, αρχιτεκτονική γλώσσα της μεσοβυζαντινής εποχής. Το Ιερό και το πάτωμα ήταν αρχικά από μάρμαρο.
Εξωτερικά η τοιχοδομία του κτηρίου στη χαμηλή ζώνη αποτελείται από όρθιους ισομεγέθεις δόμους, ενώ στην ψηλότερη ακολουθείται το πλινθοπερίκλειστο σύστημα και κοσμείται με οδοντωτές ταινίες και πλούσια κουφικά στοιχεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Αθήνα Αγίων Αποστόλων
Κατζουράχο
Ιστορία
Στο παρελθόν, το Κατζουράχο ήταν μια τεράστια πόλη, τώρα τα γραφικά ερείπιά του καλύπτουν μια έκταση περίπου 14 τ.χλμ. Οι ναοί Κατζουράχο χτίστηκαν κατά τη διάρκεια της δυναστείας Τσαντέλα, η οποία κυβέρνησε το 850-1150. Η πόλη ήταν η πολιτιστική και θρησκευτική τους πρωτεύουσα. Οι περισσότεροι από τους ναούς χτίστηκαν μεταξύ 950 και 1100.
Από τους 85 ναούς, μόνο οι 20 σώθηκαν, οι οποίοι κατατάσσονται σε τρεις ομάδες και ανήκουν σε δύο διαφορετικές θρησκείες - τον ινδουισμό και τον τζαϊνισμό, επιδεικνύοντας έναν οργανικό συνδυασμό μεταξύ αρχιτεκτονικών μορφών και γλυπτικής. Τα κοσμικά κτίρια στο Κατζουράχο δεν έχουν σωθεί. Οι ναοί του διατηρούν την υφολογική τους ομοιότητα με τους ναούς του βόρειου, ινδοαριακού τύπου. Παράλληλα έχουν ιδιαιτερότητες σε σύνθεση, εσωτερικό, πλαστική διακόσμηση. Το ύφος ναγκάρα (αρχιτεκτονική) της Βόρειας Ινδίας που παρουσιάζεται εδώ χαρακτηρίζεται από τρία στοιχεία: ένα τετράγωνο ιερό (sanctum sanctorum), μία ή δύο σειρές εγκάρσιων τοιχωμάτων και μία σίκαρα (κορυφή) που πλαισιώνει το ναό.
Μετά την πτώση της δυναστείας Τσαντέλα, η πόλη καταστράφηκε μερικώς και κατά τη διάρκεια της μουσουλμανικής κυριαρχίας χάθηκε στη ζούγκλα. Κατά το 1838, ντόπιοι οδηγοί οδήγησαν τον Λοχαγό του Βρετανικού Στρατού T. Μπαρτ στους χαμένους ναούς, χάρη στους οποίους άνοιξαν ξανά στο ευρύ κοινό. Ο ιδρυτής της αρχαιολογικής έρευνας στην Ινδία, Αλεξάντερ Κάνινχαμ, ανέφερε ότι αρκετά χρόνια μετά την εκ νέου ανακάλυψη του Κατζουράχο, οι ναοί χρησιμοποιούνταν κρυφά από τους γιόγκι και τους ινδουιστές για πνευματικές πρακτικές. Οι προσκυνητές άρχισαν να συρρέουν τις ημέρες των μεγάλων εορτών, όπως το Μαχά Σιβαράτρι. Το 1850, ο ινδολόγος Φρέντρικ Μέιζι έκανε τα πρώτα του σκίτσα με μολύβι των αρχιτεκτονικών λεπτομερειών του Κατζουράχο.
Δημογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Ο χάρτης της πόλης, με τα μνημεία σε κοντινή απόσταση. Από το 2011, η ινδική απογραφή ανέφερε ότι το Κατζουράχο είχε πληθυσμό 24.481 κατοίκους. Οι άνδρες αποτελούσαν το 52% του πληθυσμού και οι γυναίκες το 48%. Το Κατζουράχο έχει μέσο ποσοστό αλφαβητισμού 53%, χαμηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο του 74,04%. Ο αλφαβητισμός των ανδρών είναι 62%, και ο αλφαβητισμός των γυναικών είναι 43%. Στο Κατζουράχο, το 19% του πληθυσμού είναι κάτω των έξι ετών.
Κλίμα
Το κλίμα στο Κατζουράχο είναι ζεστό και εύκρατο (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: Csa). Η βροχή πέφτει κυρίως τον χειμώνα, με σχετικά μικρή βροχόπτωση το καλοκαίρι. Η μέση θερμοκρασία στο Κατζουράχο είναι 25,9 °C. Η ετήσια βροχόπτωση είναι 1015 mm. Ο πιο ξηρός μήνας είναι ο Απρίλιος, με 6 mm βροχής. Τον Ιούλιο, η βροχόπτωση φτάνει στο μέγιστο, με μέσο όρο τα 328 mm. Ο Μάιος είναι ο πιο ζεστός μήνας του χρόνου με μέση θερμοκρασία 34,9 °C. Ο Ιανουάριος είναι ο πιο κρύος μήνας του έτους, με μέση θερμοκρασία 16,2 °C.
Υπάρχει διαφορά 322 mm υετού μεταξύ των πιο ξηρών και υγρών μηνών. Η διακύμανση της ετήσιας θερμοκρασίας είναι περίπου 18,6 °C. Ο μήνας με τη μεγαλύτερη σχετική υγρασία είναι ο Αύγουστος (82,11 %), ενώ με τη χαμηλότερη σχετική υγρασία είναι ο Απρίλιος (23,24 %). Ο μήνας με τον μεγαλύτερο αριθμό βροχερών ημερών είναι ο Αύγουστος (23,10 ημέρες), ενώ με τον μικρότερο αριθμό βροχερών ημερών είναι ο Νοέμβριος (1,13 ημέρες).
Μεταφορές
Το αεροδρόμιο του Κατζουράχο έχει πτήσεις προς το Δελχί και το Βαρανάσι. Το αεροδρόμιο βρίσκεται 3 χλμ. νότια της πόλης Κατζουράχο και άνοιξε το 1978 για να διευκολύνει τον τουρισμό στο κοντινό συγκρότημα ναών που είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Κατζουράχο συνδέει την πόλη με το Δελχί, αλλά και με άλλες πολεις, με καθημερινά δρομολόγια του τρένου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2021-22
Το Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2021-22 ή Μπούντεσλιγκα Γερμανίας 2021-22 ήταν η 59η σεζόν της Μπούντεσλιγκα, το κορυφαίο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών στη Γερμανία. Ξεκίνησε στις 13 Αυγούστου 2021 και ολοκληρώθηκε στις 14 Μαΐου 2022. Το πρόγραμμα των αγώνων ανακοινώθηκε στις 25 Ιουνίου 2021. Η Μπάγερν Μονάχου κατέκτησε το πρωτάθλημα για 10η σερί σεζόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπούντεσλιγκα
Χέρτα Ομπερχόιζερ
Η Χέρτα Ομπερχόιζερ (γερμανικά: Herta Oberheuser, 15 Μαΐου 1911 - 24 Ιανουαρίου 1978) ήταν Ναζί ιατρός, η οποία καταδικάστηκε ως εγκληματίας Πολέμου στη Δίκη των Ιατρών (μία από τις συνακόλουθες δίκες της Δίκη της Νυρεμβέργης), καθώς προέβη σε φρικαλεότητες επί κρατουμένων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ράβενσμπρικ. Αρχικά καταδικάστηκε σε είκοσι έτη φυλάκισης, αλλά εξέτισε μόνον τα πέντε. Μια επιζώσα του Ράβενσμπρικ την χαρακτήρισε ως "κτήνος με ανθρώπινη μορφή".
Εκπαίδευση και προσχώρηση στο Ναζιστικό Κόμμα
Το 1937 η Ομπερχόιζερ έλαβε το πτυχίο Ιατρικής στη Βόννη, έχοντας ειδικευτεί στη δερματολογία. Σχεδόν αμέσως έγινε μέλος στο Ναζιστικό Κόμμα ως ειδικευόμενη ιατρός και αργότερα υπηρέτησε ως ιατρός στην Ένωση Γερμανίδων Κορασίδων. Τοποθετήθηκε ς βοηθός του Καρλ Γκέμπχαρντ, τότε Αρχιχειρουργού των SS και προσωπικού ιατρού του Χάινριχ Χίμλερ.
Εγκλήματα πολέμου
Ο Γκέμπχαρτ και η Ομπερχόιζερ έφθασαν στο Ράβενσμπρικ το 1942, προκειμένου να διεξαγάγουν πειράματα στις κρατούμενες του στρατοπέδου, με έμφαση στην ανεύρεση καταλληλότερων μεθόδων για τη θεραπεία μολύνσεων. Εξετέλεσαν φρικτά ιατρικά πειράματα, μολύνοντας επίτηδες τραύματα ώστε να τα θεραπεύσουν με σουλφανιλαμίδη, ενώ παράλληλα αασχολήθηκαν με την αναγέννηση οστών, μυών και νευρικών ινών καθώς και με μεταμοσχεύσεις, σε 86 κρατούμενες, 74 από τις οποίες ήταν Πολωνές πολιτικές κρατούμενες στο στρατόπεδο.
Σε δίκη
Η Ομπερχόιζερ ήταν η μοναδική γυναίκα κατηγορουμένη στη Δίκη των Ιατρών, όπου καταδικάστηκε για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σε φυλάκιση είκοσι ετών.
Ύστερος βίος
Η Ομπερχόιζερ αφέθηκε ελεύθερη τον Απρίλιο του 1952 λόγω καλής διαγωγής και έγινε οικογενειακή ιατρός στο Στόκζεε κοντά στο Κίελο στην τότε Δυτική Γερμανία. Έχασε τη θέση της τον Αύγουστο του 1958, όταν μια επιζώσα του Ράβενσμπρικ την αναγνώρισε και ο Υπουργός Εσωτερικών της τοπικής Κυβέρνησης του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, Χέλμουτ Λέμκε, ανακάλεσε την ιατρική της άδεια και έκλεισε το ιατρείο της. Η Ομπερχόιζερ κατέθεσε προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, το οποίο, τον Δεκέμβριο του 1960, απέρριψε την προσφυγή της. Δεν άσκησε ξανά την ιατρική και της επιβλήθηκε και πρόστιμο. . Απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1978 σε ηλικία 66 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης Κατηγορία:Ναζιστές
Σιδηροδρομικός Σταθμός Νέας Υόρκης Πενσυλβάνια
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Νέας Υόρκης Πενσυλβάνια (στα αγγλικά New York Pennsylvania Station - Νιου Γιορκ Πενσυλβάνια Στέισον) είναι ο κεντρικότερος σιδηροδρομικός σταθμός στη Νέα Υόρκη, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Εξυπηρετώντας πάνω από 600.000 επιβάτες προαστιακού σιδηροδρόμου και Αμτράκ ημερησίως, με μέσο όρο περίπου χίλιους επιβάτες ανά 90 δευτερόλεπτα, είναι ως προς διακίνηση επιβατών ο μεγαλύτερος σιδηροδρομικός σταθμός στις ΗΠΑ και στη Βόρεια Αμερική, καθώς και ένας από τους μεγαλύτερους στον κόσμο.
Απόστολος Γκλέζος
Με το όνομα αυτό είναι γνωστοί οι:
Βραδυποδόμορφα
Τα Βραδυποδόμορφα (Pilosa = Τριχώδη, Τριχωτά) αποτελούν τάξη πλακουντοφόρων θηλαστικών που απαντώνται αποκλειστικά στην Αμερική. Περιλαμβάνει τους μυρμηγκοφάγους και τους βραδύποδες.
Οι απαρχές της τάξης βρίσκονται στις αρχές του τριτογενούς (εμφανίστηκαν περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια πριν, λίγο μετά την εξαφάνιση των δεινοσαύρων), στη Νότια Αμερική. Η παρουσία αυτών των ζώων στη Βόρεια Αμερική εξηγείται από τη μεγάλη αμερικανική ανταλλαγή.
Παλαιότερα, τα Βραδυποδόμορφα ταξινομούνταν, μαζί με τους αρμαδίλους, στην τάξη των ξενάρθρων. Τον 19ο αιώνα, αυτές οι οικογένειες σχημάτιζαν με τους παγκολίνους και τον ορυκτερόποδα, την τάξη των νωδών. Παρατηρήθηκε εν συνεχεία ότι η τάξη Νωδά ήταν πολυφυλετική, δηλαδή ότι περιελάμβανε άσχετες μεταξύ τους οικογένειες και ήταν λοιπόν άκυρη.
Κατάλογος των ειδών
Σύμφωνα με το NCBI (5 Μαρτίου 2012) :
Κατηγορία:Ξέναρθρα ~
Μπρυγκιέρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρυγκιερουά (γαλλικά: Bruguiérois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Πορτραίτο γυναίκας (Μπαλζάκ)
Πορτραίτο γυναίκας  (γαλλικός τίτλος: Étude de femme) είναι διήγημα του Γάλλου συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ που δημοσιεύθηκε το 1830 στο περιοδικό La Mode και εκδόθηκε το 1831. Περιλαμβάνεται στις Σκηνές της ιδιωτικής ζωής της Ανθρώπινης κωμωδίας.
Το διήγημα αναφέρεται στην ιστορία ενός νεαρού άνδρα, ο οποίος νομίζοντας ότι στέλνει ένα ερωτικό γράμμα στην ερωμένη του, γράφει λάθος διεύθυνση και το γράμμα φτάνει σε μια ενάρετη και πιστή σύζυγο, που αρχίζει να ονειρεύεται μπροστά στα φλογερά του λόγια.
Υπόθεση
Την ιστορία αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο ο γιατρός Οράς Μπιανσόν και το κεντρικό πρόσωπο είναι μια νεαρή παντρεμένη γυναίκα, η μαρκησία ντε Λιστομέρ, που απολαμβάνει τη φήμη της άμεμπτης γυναίκας στην παρισινή καλή κοινωνία, είναι παντρεμένη με τον βουλευτή μαρκήσιο ντε Λιστομέρ, θεωρείται εξαιρετική σύζυγος, είναι μια γυναίκα με αρχές που ποτέ δεν επέτρεψε σε κάποιον να την φλερτάρει. Σε μια κοσμική εκδήλωση συναντά τον Εζέν ντε Ραστινιάκ, έναν γοητευτικό νεαρό άνδρα, γεμάτο χάρη και πρωτοτυπία. Έχοντας χορέψει μαζί της, ο ζαλισμένος νεαρός τόλμησε, από την αυτοπεποίθηση και την αλαζονεία που συνοδεύει τη νιότη, να την κοιτάξει πολλές φορές σιωπηλά, στη συνέχεια την άφησε και δεν της ξαναμίλησε όλο το βράδυ.
Την επόμενη μέρα, θύμα της απερισκεψίας του, ο Ραστινιάκ γράφει ένα παθιασμένο γράμμα στην ερωμένη του, τη βαρόνη Ντελφίν ντε Νυσενζέν, σύζυγο ενός από τους ισχυρότερους τραπεζίτες της Γαλλίας, αλλά το απευθύνει κατά λάθος στη μαρκησία ντε Λιστομέρ, η οποία όταν το διαβάζει σκανδαλίζεται. Ο Ραστινιάκ συνειδητοποιεί το λάθος του μόλις τέσσερις μέρες αργότερα, και το επιβεβαιώνει ο φίλος του, Οράς Μπιανσόν, που τον είδε να γράφει το γράμμα όταν τον επισκεπτόταν.
Πρώτο λάθος της νιότης: Ο Ραστινιάκ βρήκε διασκεδαστικό να κάνει τη μαρκησία ντε Λιστομέρ να γελάσει με το λάθος που την έκανε παραλήπτη ενός ερωτικού γράμματος που δεν προορίζονταν για εκείνη. Το δεύτερο λάθος του ήταν να την επισκεφθεί για να ζητήσει συγγνώμη για το λάθος. Αρχικά του λένε ότι η κυρία δεν είναι στο σπίτι, αλλά ο ίδιος ο σύζυγός της (που αγνοεί την υπόθεση) τον παρουσιάζει στη γυναίκα του. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η μαρκησία πίστευε ότι τον έχει γοητεύσει, αλλά εκείνος της λέει ότι το γράμμα απευθύνονταν στη ντε Νυσενζέν. Τελικά, απογοητευμένη και ταραγμένη μετά τη δοκιμασία της περηφάνιας της, τον γελοιοποιεί και ο Ραστινιάκ φεύγει ντροπιασμένος.
Τις επόμενες εβδομάδες, η μαρκησία δεν παρευρίσκεται σε καμία κοινωνική εκδήλωση με το πρόσχημα ασθένειας και ο Μπιανσόν κλείνει την ιστορία λέγοντας ότι στην πραγματικότητα, η κυρία έμεινε στο σπίτι της λόγω ενός μικρού νευρικού κλονισμού.
Θέμα
Το Πορτραίτο γυναίκας είναι, όπως υποδηλώνει ο τίτλος, ένα έργο αφιερωμένο στη συμπεριφορά, τα συναισθήματα και τις εμπειρίες μιας γυναίκας. Παρά το μικρό μέγεθος του έργου, αποτελεί σημαντικό στοιχείο του γενικότερου προβληματισμού του συγγραφέα για τις γυναίκες του καλού κόσμου, τα χαρακτηριστικά και τα κίνητρα της συμπεριφοράς τους και την επίδραση του περιβάλλοντος στις πράξεις τους, όπως παρουσιάζεται και σε άλλα έργα του Μπαλζάκ. Ωστόσο, η ιστορία δεν είναι ομοιόμορφη, συνδυάζει κωμικά στοιχεία, έναν ειρωνικό σχολιασμό των ηθών του μεγάλου κόσμου και έναν ελαφρώς κυνικό διδακτισμό. Ο συγγραφέας πειραματίζεται και με τη μορφή της διήγησης, παρουσιάζοντας τον Οράς Μπιανσόν, γιατρό και φίλο του Ραστινιάκ, ως αφηγητή, κάτι που φέρνει τον κόσμο που περιγράφεται στο μυθιστόρημα ακόμη πιο κοντά στον αναγνώστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Μπυργκαλαΐς
Το Μπυργκαλαΐς (γαλλικά: Burgalays, οξιτανικά: Burgalais) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπυργκαλαιζιέν (γαλλικά: Burgalaysiens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Πουάντ Μισέλ
Η Πουάντ Μισέλ (γαλλικά: Pointe Michel) είναι μια κωμόπολη της Δομινίκας. Είναι η πρωτεύουσα και μοναδική πόλη του Αγίου Λουκά. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Λουκά. Έχει πληθυσμό 1.576 κατοίκων (2001) με πυκνότητα 203 κατοίκων ανά τ.χλμ.
Η Πουάντ Μισέλ ήταν το μέρος που γεννήθηκε η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός της Δομινίκας, η Γιουγκένια Τσαρλς ή Ντέιμ Μέρι Γιουγκένια Τσαρλς.
Γεωγραφία
Η Πουάντ Μισέλ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Λουμπρίρ, δυτικά της Μπέλβιου Σοπίν και βορειοδυτικά της Σουφριέρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πουέντ Μισέλ
Kontra Channel
Το Kontra Channel είναι ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός περιφερειακής εμβέλειας, με έδρα τον Ταύρο. Το πρόγραμμά του είναι κυρίως ενημερωτικό ενώ περιέχει και τηλεπωλήσεις.
Ιστορικό
Ξεκίνησε την λειτουργία του το 1994 με την ονομασία ΤηλεΦΩΣ και ήταν ο πρώτος τηλεοπτικός σταθμός στην Ελλάδα με εκπομπές γύρω από την οικολογία, τον υγιεινό τρόπο ζωής και την εναλλακτική ιατρική. Στις 13 Σεπτεμβρίου 2010, η Kouris Media Group αγόρασε την πλειοψηφία των μετοχών του τηλεοπτικού σταθμού ΤηλεΦΩΣ από τον Κώστα Παπανικόλα και ο τηλεοπτικός σταθμός μετονομάστηκε στο σημερινό "Kontra Channel".
Το κανάλι διέθετε άδεια μη ενημερωτικού περιεχομένου, ενώ μετέπειτα προέβαλλε ενημερωτικό πρόγραμμα (βάσει ελληνικής νομοθεσίας απαγορεύεται). Τον Νοέμβριο του 2010 το ΕΣΡ επέβαλλε πρόστιμο 15.000 ευρώ στο κανάλι καθώς έκρινε ότι μόνο μια φορά, μπορεί να γίνει η δήλωση «φυσιογνωμίας προγράμματος» ενός σταθμού, βάσει του νόμου 3592/2007. Στις 24 Ιουνίου 2019 κάλεσε σε απολογία τον σταθμό για συνέχιση παράβασης της νομοθεσίας περί φυσιογνωμίας του. Ωστόσο μετά από δύο μήνες η ανεξάρτητη αρχή έκρινε ότι το Kontra Channel δεν χρήζει παραβίασης της νομοθεσίας αλλάζοντας και τυπικά την φυσιογνωμία του από μη ενημερωτικού περιεχομένου, σε γενικού ενημερωτικού περιεχομένου.
Εγκαταστάσεις
Οι εγκαταστάσεις του σταθμού στεγάζονταν αρχικά σε έναν αγρότοπο στην Παλλήνη μέχρι τα τέλη του 2007. Μετέπειτα μεταφέρθηκαν στο Μαρκόπουλο Ωρωπού όπου και παρέμειναν έως τα τέλη του 2010. Με την αλλαγή της ιδιοκτησίας του σταθμού, μεταφέρθηκαν στον Ταύρο όπου παραμένουν μέχρι σήμερα.
Ιδιοκτησία
Ο σταθμός από το ξεκίνημά του και για μια δεκαετία ανήκε στην ετερόρρυθμη εταιρεία Κωνσταντίνος Παπανικόλας και Σία με μέτοχο τον ιδρυτή του σταθμού Κώστα Παπανικόλα, που είναι και πρόεδρος του κόμματος Οικολόγοι Ελλάδας και παλαιότερα υποψήφιος βουλευτής του ΛΑΟΣ στις εκλογές του 2009. Το 2010 ο Γιώργος Κουρής εξαγόρασε το 75% του σταθμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας Κατηγορία:Ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί περιφερειακής εμβέλειας (Αττική) Κατηγορία:Kouris Media Group Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2010
Άγιος Λουκάς, Δομινίκα
Γεωγραφία
Ο Άγιος Λουκάς βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας. Συνορεύει στα βόρεια με τον Άγιο Γεώργιο, στα νότια με τον Άγιο Μάρκο και στα ανατολικά με τον Άγιο Πατρίκιο. Έχει έκταση 7,77 τ.χλμ.. Είναι η μεκρότερη ενορία σε έκταση και σε πληθυσμό.
Μεταφορές
Ο Άγιος Λουκάς βρίσκεται νότια του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος συμπεριλαμβάνει το μικρότερο από τα μόνο δύο αεροδρόμια της Δομινίκας, το Αεροδρόμιο Κέινφιελντ, που βρίσκεται στη Ροζό.
Σημαντικά πρόσωπα
Ο Άγιος Λουκάς, και σηγκεκριμένα η Πουάν Μισέλ ήταν το μέρος που γεννήθηκε η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός της Δομινίκας, η Γιουγκένια Τσαρλς ή Ντέιμ Μέρι Γιουγκένια Τσαρλς (Dame Marry Eugenia Charles).
thumb|right|250px|Η [[Ντέιμ Μέρι Γιουτζήνια Τσαρλς, η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός της Δομινίκας]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενορίες της Δομινίκας
Γιώργος Γαλίτης
Ο Γιώργος Γαλίτης (2 Μαΐου 1970) είναι Έλληνας κωμικός ηθοποιός και συγγραφέας.
Γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1970 στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στη Νάουσα. Από το 1983 συμμετείχε σε παραστάσεις ερασιτεχνικών θιάσων της πόλης, ενώ παράλληλα δημοσίευσε πολιτικές γελοιογραφίες σε τοπικές εφημερίδες και περιοδικά. Σπούδασε στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Ως μαθητής στο Εθνικό, έγραψε και σκηνοθέτησε τις επιθεωρήσεις "Όπερα της Αντάρας"(1993) και "Γελοίου Τόπος" (1994), που παρουσιάστηκαν στο θέατρο της σχολής.
Θέατρο
Πρώτη επαγγελματική του εμφάνιση ήταν στο έργο του Ζ. Φεϋντώ Ράφτης Κυριών (στο ρόλο του υπηρέτη Ετιέν) το 1994. Ακολούθησαν:
Βιβλία
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Σταθμός Βικτώρια (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Βικτώρια είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1, στη χιλιομετρική θέση 10,995 από τον σταθμό του Πειραιά. Βρίσκεται στον Δήμο Αθηναίων, στην ομώνυμη πλατεία. Είναι υπόγειος και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες.
Γενικά
Ο σταθμός Βικτωρίας κατασκευάστηκε στη δεκαετία του 1930 (μαζί με την επέκταση της σήραγγας προς τα βόρεια, έως τον σταθμό Αττική) στη θέση παλαιότερου, επίγειου σταθμού των Σιδηροδρόμων Αττικής με το όνομα Πλατεία Κυριακού, αλλά λόγω των πολεμικών γεγονότων τα εγκαίνια αναβλήθηκαν και τελικώς έγιναν στις 1 Μαρτίου 1948. Ταυτόχρονα με τα εγκαίνια, πήρε την ονομασία του από τη Βασίλισσα Βικτωρία (1819 - 1901). Υπήρξε από τα εγκαίνιά του μέχρι την επέκταση του δικτύου προς τον σταθμό Αττική, που εγκαινιάστηκε στις 30 Ιουνίου 1949, ο προς βορράν τερματικός σταθμός της γραμμής. thumb|left|Είσοδος του σταθμού (φωτογραφία Ιούνιος 2007).
Στις 15 Ιανουαρίου 2002 ανακηρύχθηκε νεότερο διατηρητέο μνημείο από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού. Ως αποτέλεσμα, όταν ανακαινίστηκε το πρώτο εξάμηνο του 2004 στα πλαίσια της ανανέωσης των σταθμών της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, δεν είχε γίνει καμία αλλαγή από την αρχική του μορφή, με εξαίρεση την τοποθέτηση εδαφιαίου πλακόστρωτου στη θέση της παλαιότερης τσιμεντόστρωσης, καθώς και την ενίσχυση του φωτισμού. Επίσης, προστέθηκαν κυλιόμενες σκάλες και ανελκυστήρες εισόδου, προς διευκόλυνση του κοινού και για εξυπηρέτηση των ΑΜΕΑ. Τα εγκαίνια της ανακαίνισης έγιναν στις 11 Ιουλίου 2004.
Το αρχιτεκτονικό στυλ του σταθμού Βικτώρια ανήκει στην κατηγορία του Αρ Ντεκό, ενώ όλοι οι τοίχοι του καλύπτονται με πλάκες χρώματος ανοιχτού πράσινου, σε αντίθεση με τις πλάκες του σταθμού Ομονοίας της γραμμής 1, όπου οι πλάκες έχουν έναν χρωματισμό κίτρινο προς ανοιχτό πορτοκαλί. thumb|left|Ο παρόμοιος σταθμός Ernst-Reuter-Platz στο [[Βερολίνο.]]
Πριν και μετά την ανακαίνιση, το όνομα του σταθμού εμφανίζεται σε μεγάλες λευκές πινακίδες, οι οποίες κατασκευάστηκαν στη Γερμανία από την Emaillierwerk Gottfried Dichanz. Η δομή του σταθμού είναι παρόμοια με αυτούς του Βερολίνου και, παρομοίως, οι σκάλες οδηγούν απευθείας στα πεζοδρόμια, καθώς είναι σταθμός μόνο ενός υπόγειου επιπέδου. Ο σταθμός έχει δύο εισόδους. Η μία οδηγεί στην αποβάθρα προς Κηφισιά και η άλλη οδηγεί στην αποβάθρα προς Πειραιά.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατείας Κυριακού
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατείας Κυριακού ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής, επί της γραμμής Πλατείας Λαυρίου - Στροφυλίου, στη χιλιομετρική θέση 1,000 από το σταθμό Πλατείας Λαυρίου. Βρισκόταν στην Αθήνα και πήρε το όνομά του από την πλατεία Κυριακού, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε πλατεία Βικτωρίας. Εγκαινιάστηκε το 1889 και έκλεισε το 1926.
Ο σταθμός Πλατείας Κυριακού έφερε αρχικά το όνομα Στρούμπος, από την παλαιά ονομασία της περιοχής που εξυπηρετούσε. Η μετονομασία του σε Πλατεία Κυριακού έλαβε χώρα σε άγνωστη ημερομηνία.
Αναφορές
Βικτωρια Βικτωρια Βικτωρια Βικτωρια
Ιερός Λόχος Θηβών
Ο Ιερός Λόχος των Θηβών ήταν μια από τις κορυφαίες πολεμικές μονάδες που έδρασαν στην Αρχαία Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 379 π.Χ. από τον Γοργίδα και απαρτιζόταν από 150 ζευγάρια εραστών Θηβαίων οπλιτών αν και πιθανολογείται πως υπήρχε και σε παλαιότερη εποχή. Στη συνέχεια αναδιοργανώθηκε και απέκτησε μέγιστη φήμη υπό τον Πελοπίδα. Καταστράφηκε ολοκληρωτικά στη μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.).
Οργάνωση, τακτική και δράση
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Λόχος ιδρύθηκε από τον Γοργίδα, την εποχή που η Θήβα αποτίναξε τη σπαρτιατική κυριαρχία. Όμως ο Διόδωρος Σικελιώτης μαρτυρεί ύπαρξη Ιερού Λόχου το 424 π.Χ., κατά τη μάχη του Δηλίου. Έχει εκφραστεί η άποψη ότι αυτή η διαφορά με τον Πλούταρχο εξηγείται αν θεωρηθεί πως ο Γοργίδας απλώς αναδιοργάνωσε το σώμα, μετά την απελευθέρωση της Θήβας. Η ίδρυση μιας τέτοιας επίλεκτης μονάδας καλά εκπαιδευμένων στρατιωτών πρέπει να θεωρηθεί προϊόν μίμησης του επιτυχημένου σπαρτιατικού δόγματος ότι ο πόλεμος είναι τέχνη η οποία αποκτάται με την εκπαίδευση.
Κατά τον James G. DeVoto η ένταξη των εκπαιδευόμενων στον Ιερό Λόχο γινόταν στην ηλικία των 20 με 21.
Πριν τον Πελοπίδα, ο Ιερός Λόχος χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά στην πρώτη γραμμή της θηβαϊκής φάλαγγας, με αποτέλεσμα τη διασπορά των ανδρών του, ενώ ο Πελοπίδας ήταν ο πρώτος που τον χρησιμοποίησε ως αδιάσπαστη δύναμη.
Οι πληροφορίες που δίνουν οι αρχαίοι συγγραφείς για τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήθηκε ο Ιερός Λόχος, μετά την αναδιοργάνωση από τον Πελοπίδα, δεν είναι σαφείς. Εξ αιτίας αυτού έχουν διατυπωθεί αντικρουόμενες ερμηνείες. Κατά μία άποψη, η μονάδα αυτή βρισκόταν πίσω από την πρώτη γραμμή του κέρατος του Επαμεινώνδα. Ωστόσο η θεωρία αυτή προσκρούει στις δυσκολίες παρακολούθησης της μάχης πίσω από σχηματισμό με μεγάλο βάθος, όπως ήταν ο θηβαϊκός. Η αντίθετη άποψη τοποθετεί τον Λόχο στην πρώτη γραμμή της πτέρυγας του Επαμεινώνδα, είτε καλύπτοντάς την ολόκληρη είτε εν μέρει.
Η πρώτη μάχη όπου ο Ιερός Λόχος του Πελοπίδα είχε σημαντική συμβολή ήταν αυτή στην Τεγύρα, όπου ανέκοψε μεγαλύτερη σπαρτιατική δύναμη.
Για τη μάχη των Λεύκτρων, επικρατεί η άποψη πως ο ρόλος του Ιερού Λόχου ήταν καθοριστικός στη διατάραξη της κυκλωτικής κίνησης που επιχείρησαν οι Σπαρτιάτες, αν και μερικοί γνωστοί σύγχρονοι ιστορικοί τον έχουν αμφισβητήσει έντονα, μη δίνοντας βάση στα λεγόμενα του Πλουτάρχου και παρατηρώντας τη σιωπή άλλων αρχαίων συγγραφέων.
Για 35 χρόνια έμεινε αήττητος, μέχρι τη μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ. όπου καταστράφηκε ολοσχερώς από το Μακεδονικό Ιππικό του Φίλιππου το οποίο διοικούσε ο Μέγας Αλέξανδρος. Κατά μια υπόθεση που έχει αμφισβητηθεί, ο Λέων της Χαιρώνειας είχε ανεγερθεί προς τιμή του Ιερού Λόχου, στην περιοχή που είναι θαμμένοι οι νεκροί του. Εχει επίσης διατυπωθεί η υπόθεση πως η έχει υπερτονιστεί η συμβολής του Λόχου στη μάχη αυτή (είναι χαρακτηριστικό ότι την αναφέρει μόνο ο Πλούταρχος), προκειμένου να εξαρθεί η συμβολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Σχέσεις μεταξύ των μελών του Ιερού Λόχου
Κατά τον Πλούταρχο, «ἔνιοι δέ φασιν ἐξ ἐραστῶν καὶ ἐρωμένων γενέσθαι τὸ σύστημα τοῦτο». Αυτό που οδήγησε στη δημιουργία αυτού του στρατιωτικού σώματος είναι, όπως σχολιάζει ο Πλούταρχος, το ότι μια μονάδα που βασίζεται στην αγάπη και τη φιλία του ερωμένου και του εραστή, κάνει πιο δύσκολο σε κάποιον να την εγκαταλείψει κατά τη διάρκεια της μάχης. Είναι χαρακτηριστικό πως οι αρχαίοι συγγραφείς συχνά παραθέτουν τη Θήβα ως μια από τις δυο πόλεις-κράτη της ηπειρωτικής αρχαίας Ελλάδας (η άλλη ήταν η Ήλις), όπου ενθαρρύνονταν οι σχέσεις μεταξύ ανδρών και εφήβων. Επίσης, η λατρεία του Ηρακλή ήταν πολύ διαδεδομένη στη Βοιωτία ενώ ο Αριστοτέλης αναφέρει και ιερό αφιερωμένο στον Ιόλαο, σύντροφο και εραστή του Ηρακλή, όπου οι Θηβαίοι εραστές έδιναν υποσχέσεις αμοιβαίας αφοσίωσης. Κατά τον Πλούταρχο, ο Ιερός Λόχος πήρε το πρώτο συνθετικό του ονόματός του από αυτό το έθιμο που αναφέρει ο Αριστοτέλης. Ωστόσο, το γεγονός ότι, κατά τον Πλούταρχο, ο Θηβαίος εραστής δώριζε μια πανοπλία στον ερωμένο, με την ευκαιρία της πολιτογράφησής του, θα μπορούσε να σημειώνει το τέλος της παιδεραστικής σχέσης τους παρά την αρχή της, πρακτική που συνηθιζόταν στην αρχαία Ελλάδα.
Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι δεν υπάρχει βεβαιότητα για την ακριβή φύση των σχέσεων μεταξύ των μελών του Ιερού Λόχου, κατά τη διάρκεια της συμμετοχής τους σ' αυτόν. Από τα 11 αρχαία κείμενα (από 9 διαφορετικούς συγγραφείς) που αναφέρονται στον Λόχο, τα έξι μιλούν για σεξουαλική σχέση αλλά, κατά την άποψη του ιστορικού David Leitão, αυτές οι πηγές είναι αρκετά μεταγενέστερες και αμφισβητήσιμης αξιοπιστίας, καθώς αναπαράγουν ερωτική παράδοση της ευρύτερης Ελλάδας η οποία φτάνει μέχρι τον Πλάτωνα. Επιπλέον, οι πηγές αυτές προέρχονται από ηθογραφικά κείμενα και όχι από την καθαρή ιστοριογραφία. Υπάρχει όμως και η αντίθετη θέση, ότι το σώμα των αρχαίων πηγών που υποστηρίζουν την παιδεραστική εκδοχή είναι λιγότερο επισφαλές από άλλες πληροφορίες της αρχαίας ιστοριογραφίας τις οποίες έχουμε αποδεχθεί ως αληθινές Μια άλλη κριτική στο σκεπτικισμό του Leitão υποστηρίζει πως ο όγκος των αρχαίων αναφορών στην ερωτική φύση του Λόχου, και των οποίων μεγάλο μέρος είναι σύγχρονες με την εποχή του, είναι πολύ σημαντικός για να μπορεί να απορριφθεί.
Με την ίδια προσοχή πρέπει να αξιολογούνται και οι πηγές που μιλούν για μη ερωτική σχέση μεταξύ των Ιερολοχιτών, οι οποίες φαίνεται να υπερβάλλουν στον υποτίθεται καθοριστικό ρόλο του Λόχου στις μάχες της Τεγύρας και των Λεύκτρων. Οι τελευταίες αυτές πηγές φαίνεται να αντλούν αποκλειστικά από τον Καλλισθένη και τον Έφορο.
Πηγές
Κατηγορία:Θηβαϊκός στρατός Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Αρχαία ΛΟΑΤ ιστορία Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία στην Ελλάδα
Βιολάντε του Βιλαράγκουτ
Η Βιολάντε ντε Βιλαράγκουτ, ισπαν. Violante de Vilaragut (1320 ή 1325 - πριν από το 1372) ήταν υποκόμισσα του Ωμλάς. Με τους γάμους της έγινε πρώτα τιτουλάρια βασίλισσα της Μαγιόρκα και μετά δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Μπερενγκουέρ ντε Βιλαράγκουτ και της δεύτερης συζύγου του Σάουρα του Οίκου της Βαρκελώνης, που ήταν νόθη κόρη του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκα.
Η Βιολάντε και τα δύο παιδιά τού ανδρός της (από τον 1ο του γάμο) συνελήφθηκαν από τον Πέτρο Δ΄ -μετά τη μάχη στην οποία σκοτώθηκε ο σύζυγός της- και η Βιολάντε κλείστηκε στη μονή των Κλαρισών στη Βαλένθια με την Ισαβέλλα. Η Βιολάντε ελευθερώθηκε γύρω στο 1358/59 και σύντομα απελευθέρωσε την Ισαβέλλα, με τον όρο ότι η Ισαβέλλα παραιτείτο από τα δικαιώματά της στη Μαγιόρκα.
Η Βιολάντε έφυγε αργότερα από την Ισπανία και ταξίδεψε στη Γαλλία, όπου έγινε υποκόμισσα του Ωμλάς από τον Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας το 1352. Περίπου την ίδια στιγμή, παντρεύτηκε τον Όθωνα δούκα του Μρπάουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και βοήθησε να κανονιστεί ο γάμος της προγονής της Iσαβέλλας με τον Ιωάννη Β΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου.
Ο Βιολάντε απεβίωσε λίγο πριν το 1372, χωρίς επιζήσαντα παιδιά. Στη συνέχεια ο 2ος σύζυγός της νυμφεύτηκε την Ιωάννα Α΄ της Νάπολης, χήρα του Ιακώβου (Δ΄), προγονού της Βιολάντε.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1347 τον εξάδελφό της ΙΘάκωβο Γ΄ της Μαγιόρκας και είχε τέκνο:
Ο Ιάκωβος Γ΄ σκοτώθηκε το 1349 (34 ετών) και η Βιολάντε έκανε περί το 1352 2ο γάμο με τον Όθωνα των Γουέλφων δούκα του Μπράουσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Μαγιόρκας
Σ.Κ. Ιωάννινα
Ο Σύλλογος Καλαθοσφαίρισης Ιωάννινα (IBC) είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη των Ιωαννίνων, στον ομώνυμο νομό, όπου και βρίσκεται η έδρα του,το Νέο Κλειστό Γυμναστήρίο Ιωαννίνων.Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2015 και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε,το κίτρινο και το άσπρο.Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών,γυναικών και καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο.
Ιστορική αναδρομή
Το τμήμα δημιουργήθηκε το 2015 και ξεκίνησε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις από τα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑΒΔΕ.
Το 2015-16 συμμετείχε στην τρίτο όμιλο της Γ ΕΣΚΑΒΔΕ.Κατέκτησε την πρώτη θέση και ανέβηκε στην Β ΕΣΚΑΒΔΕ.
Το καλοκαίρι του 2016 ο σύλλογος συγχωνεύτηκε με τον Αστέρα Καλπακίου και αγωνίστηκε στην θέση του στην Α ΕΣΚΑΒΔΕ.
Το 2016-17 τερμάτισε στην δεύτερη θέση του δεύτερου ομίλου της Α ΕΣΚΑΒΔΕ και προκρίθηκε για τα play off ανάδειξης του πρωταθλητή.Στον νέο όμιλο που δημιουργήθηκε κατέλαβε την τρίτη θέση.
Το 2017-18 κατέλαβε ξανά την δεύτερη θέση του δεύτερου ομίλου της Α ΕΣΚΑΒΔΕ και προκρίθηκε για τα play off ανάδειξης του πρωταθλητή για δεύτερη συνεχόμενη φορά.Στα ημιτελικά απέκλεισε τον ΑΟ Βόνιτσας με επεισοδιακό τρόπο.Στον τελικό αντιμετώπισε τον ΠΑΣ Γιάννινα από τον οποίο ηττήθηκε.
Το 2018-19 κατάφερε να πάρει την πρώτη θέση του δεύτερου ομίλου της Α ΕΣΚΑΒΕ και προκρίθηκε για τα play off ανάδειξης του πρωταθλητή για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.Στα ημιτελικά απέκλεισε τον Λέων Μεσολογγίου με 2-0 νίκες ενώ στον τελικό αντιμετώπισε την ΓΕ Αγρινίου,την οποία νίκησε και κατέκτησε το πρωτάθλημα και την άνοδο στις εθνικές κατηγορίες.
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2019-20,ο ΣΚ Ιωάννινα έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ εθνικής,1ο όμιλο βορρά.Η ΕΟΚ αποφάσισε την μη συνέχιση των πρωταθλημάτων εξαιτίας των προβλημάτων που δημιουργεί η πανδημία του COVID-19. Ο ΣΚ Ιωάννινα κατέκτησε την τρίτη θέση με 12 νίκες και 5 ήττες,1331-1200 πόντους.Με απόφαση της ομοσπονδίας που επικύρωσε τις βαθμολογίες όπως είχαν διαμορφωθεί κέρδισε την άνοδο στην Β Εθνική.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22,ο ΣΚ Ιωάννινα έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β Εθνικής, στον 3ο όμιλο.Τερμάτισε στην 11η θέση με 7 νίκες και 17 ήττες και υποβιβάστηκε στην Γ εθνική.
Εφήβων
Την σεζόν 2020-21 ο ΣΚ Ιωάννινα αναδείχτηκε πρωταθλητής εφήβων ΕΣΚΑΒΔΕ νικώντας στον τελικό τον ΑΓΣ Ιωαννίνων στο νέο κλειστό γυμναστήριο των Ιωαννίνων  με 72-69. Συμμετείχε στην δεύτερη φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος.Κέρδισε την ΑΕΚ Βατανιακού Σάρισα (64-62 (56-56)) και την ΑΚ Καρδίτσας (45-42) ενώ έχασε από τον ΑΟ Λεύκιππο Ξάνθης (70-49) και τον ΑΣ Διόσκουροι Κοζάνης (73-65).Τερμάτισε στην τρίτη θέση με 6 βαθμούς και δεν προκρίθηκε στην τελική φάση του πανελληνίου.
Παίδων
Την σεζόν 2019-20 ο ΣΚ Ιωάννινα αναδείχτηκε πρωταθλητής παίδων ΕΣΚΑΒΔΕ νικώντας την Νικόπολη στο ΔΑΚ Άρτας με 50-45. Στην Θεσσαλονίκη όπου έγινε ο πρώτος όμιλος της δεύτερης φάσης του πανελληνίου πρωταθλήματος ο ΣΚ Ιωάννινα αντιμετώπισε τον ΚΑΟ Χαλκιδικής,τον οποίο κέρδισε με 53-49,τους Διόσκουρους Κοζάνης που τους κέρδισε με 49-45,τον Κεραυνό Λάρισας όπου έχασε με 86-65,τον Πιερικό Αρχέλαο που κέρδισε με 74-59 και τον Πανσερραικό,όπου ηττήθηκε με 58-39.Με 3 νίκες και 2 ήττες κατέλαβε την τρίτη θέση με 8 βαθμούς και αποκλείστηκε από την τελική φάση.
Ιστορική αναδρομή
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2019-20,ο ΣΚ Ιωάννινα έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα γυναικών της ΕΣΚΑΒΔΕ,στον δεύτερο όμιλο.Πραγματοποιήθηκε μόλις μια αγωνιστική αφού το πρωτάθλημα διακόπηκε εξαιτίας της πανδημίας του covid-19.Στην μια αγωνιστική που πραγματοποιήθηκε έχασε από τον ΠΑΣ Γιάννινα με 65-53.Τερμάτισε στην τρίτη θέση.
Την περίοδο 2020-21 δεν πραγματοποιήθηκε το πρωτάθλημα.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22,ο ΣΚ Ιωάννινα έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα γυναικών της ΕΣΚΑΒΔΕ.Κατέκτησε το πρωτάθλημα με 11 βαθμούς και απέκτησε το δικαίωμα συμμετοχής στα μπαράζ ανόδου για την Α2.Μετά από νίκη με σκορ 57-50 εναντίον του ΓΑΣ Κομοτηνή ο ΣΚ Ιωάννινα κέρδισε την άνοδο στην Α2.
Νεανίδων
Την περίοδο 2020-21 ο ΣΚ Ιωάννινα έπαιξε στον τελικό της κατηγορίας νεανίδων της ΕΣΚΑΒΔΕ,όπου έχασε από τον ΠΑΣ Γιάννινα με 62-48.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης με αμαξίδιο
Στα τέλη του 2019 ο ΣΚ Ιωάννινα δημιούργησε τμήμα καλαθοσφαίρισης με αμαξίδιο.Λίγους μήνες πριν είχε διοργανώσει τουρνουά με αντίστοιχες ομάδες και με συμμετοχή της εθνικής ομάδας.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2019-20, ο ΣΚ Ιωάννινα συμμετέχει στην Α2 εθνική,στον βόρειο όμιλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ιωαννίνων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης με αμαξίδιο Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε. Κατηγορία:Σωματεία Ο.Σ.Ε.Κ.Α.
Λε Μπυργκώ
Το Λε Μπυργκώ (γαλλικά: Le Burgaud, οξιτανικά: Le Burgau) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπυργκωνταίν (γαλλικά: Burgaudains).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αβάνας
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αβάνας ("Festival Internacional del Nuevo Cine Latinoamericano de La Habana") είναι ένα φεστιβάλ που πραγματοποιείται κάθε χρόνο τον Δεκέμβριο στην Κούβα και που εστιάζει στην προώθηση των λατινοαμερικάνων κινηματογραφιστών.
Ιστορία
Το πρώτο "Διεθνές Φεστιβάλ του Νέου Λατινοαμερικάνικου Κινηματογράφου" πραγματοποιήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1979 και περισσότεροι από 600 σκηνοθέτες της Λατινικής Αμερικής ανταποκρίθηκαν στην πρώτη πρόσκληση του Ινστιτούτου Κινηματογραφικής Τέχνης και Βιομηχανίας της Κούβας (ICAIC). Οι ιδρυτές του ήταν ο Πρόεδρος της ICAIC, Αλφρέντο Γκεβάρα, και οι σκηνοθέτες Χούλιο Γκαρσία Εσπινόζα και Πάστορ Βέγκα.
Όπως αναφέρθηκε στο ιδρυτικό του καταστατικό, το φεστιβάλ αποσκοπούσε στην «προώθηση της τακτικής συνάντησης των λατινοαμερικανών κινηματογραφιστών που με το έργο τους εμπλουτίζουν τον καλλιτεχνικό πολιτισμό των χωρών μας (…) διασφαλίζοντας την κοινή παρουσίαση ταινιών μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ, κινούμενων σχεδίων και τρεχουσών εκδηλώσεων (…) και που συμβάλλει στη διεθνή διάδοση και κυκλοφορία των κύριων και σημαντικότερων παραγωγών των κινηματογραφικών μας ταινιών».
Το 2013, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αβάνας ανακοίνωσε ότι επανεκλέχτηκε ως Πρόεδρος του ο Ιβάν Ζιρού ο οποίος είχε προηγουμένως υπηρετήσει ως Πρόεδρος από το 1994-2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Κούβας Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου
Μπυζέ-συρ-Ταρν
Το Μπυζέ-συρ-Ταρν (γαλλικά: Buzet-sur-Tarn, οξιτανικά: Buset de Tarn) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπυζετουά (γαλλικά: Buzétois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Κυβερνήτης της Καλιφόρνια
Ο Κυβερνήτης της Καλιφόρνια (Governor of California), είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Αμερικανικής Πολιτείας της Καλιφόρνια και το ανώτατο εκτελεστικό όργανο της πολιτείας. Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια είναι αρχηγός της Εθνικής Φρουράς και της Κρατικής Φρουράς της Καλιφόρνιας.
Το καθήκον του κυβερνήτη, που θεσπίστηκε στο Σύνταγμα της Καλιφόρνια, περιλαμβάνει επίσης την καθιέρωση της ετήσιας κατάστασης Της πολιτείας, την υποβολή του προϋπολογισμού και την εξασφάλιση της επιβολής των κρατικών νόμων. Η θέση δημιουργήθηκε το 1849, ενα χρόνο πριν από την είσοδο της Καλιφόρνια στο κράτος των ΗΠΑ.
Σημερινός κυβερνήτης της Καλιφόρνια είναι ο Δημοκρατικός Γκάβιν Νιούσομ, και αναπληρώτρια κυβερνήτης της πολιτείας, είναι η Ελληνοαμερικανίδα Ελένη Κουναλάκη.
Κυβερνητικές εκλογές, ορκωμοσία και θητεία
Οι κυβερνήτες εκλέγονται με λαϊκή ψηφοφορία και υπηρετούν έως τεσσάρα έτη. Οι κυβερνήτες λαμβάνουν τον ακόλουθο όρκο: "«Εγώ (Κυβερνήτης) ορκίζομαι ότι θα υποστηρίξω και θα υπερασπίσω το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών και το Σύνταγμα της Πολιτείας της Καλιφόρνια ενάντια σε όλους τους εχθρούς που είναι ξένες και εγχώριες, ότι θα δεχτώ αληθινή πίστη στο Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών και το Σύνταγμα της Πολιτείας της Καλιφόρνια, ότι αναλαμβάνω αυτή την υποχρέωση ελεύθερα χωρίς καμία διανοητική επιφύλαξη και ότι θα εκπληρώσω πιστά τα καθήκοντα επί των οποίων πρόκειται να εισέλθω.»" Οι κυβερνήτες αναλαμβάνουν τη θέση τους την πρώτη Δευτέρα μετά την 1η Ιανουαρίου μετά την εκλογή τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Καλιφορνια Κατηγορία:Σακραμέντο
Πίτερ Φόντα
Ο Πίτερ Φόντα (Peter Henry Fonda, γενν. 23 Φεβρουαρίου (1940-16 Αυγούστου 2019) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Ήταν γιος του Χένρι Φόντα, αδερφός της Τζέιν Φόντα και πατέρας της Μπρίτζετ Φόντα.
Είχε προταθεί τέσσερις φορές για Χρυσή Σφαίρα και είχε κερδίσει τις δύο: η πρώτη το 1998 ως καλύτερος ηθοποιός σε δραματική ταινία για το Ulee's Gold και η δεύτερη το 2000 για τον Β' ανδρικό ρόλο στην τηλεταινία The Passion of Ayn Rand.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Άβε Καίσαρ
thumb|right|250px|Ave Caesar Morituri te Salutant, Πίνακας του Ζερόμ Το Avē Imperātor, moritūrī tē salūtant («Χαίρε, αυτοκράτορα, όσοι πρόκειται να πεθάνουν σε χαιρετίζουν») είναι μια πολύ γνωστή λατινική φράση που αναφέρεται στο Suetonius, De vita Caesarum («Η ζωή των Καίσαρων» ή «Οι Δώδεκα Καίσαρες». "). Σύμφωνα με πληροφορίες, χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης το 52 μ.Χ. στη λίμνη Fucinus -αιχμάλωτοι και εγκληματίες που προορίζονταν να πεθάνουν πολεμώντας κατά τη διάρκεια εικονικών ναυτικών συναντήσεων- παρουσία του αυτοκράτορα Κλαύδιου. Ο Σουητώνιος αναφέρει ότι ο Κλαύδιος απάντησε "Aut nōn" ("ή όχι").
Τα παραλλαγμένα στοιχεία της ανταλλαγής περιλαμβάνουν το "Have" ως πρώτη λέξη αντί για το γραμματικά κατάλληλο "Avē", καθώς και τις εναλλακτικές διατυπώσεις "Avē Caesar" και "Moritūrī tē salūtāmus" —το τελευταίο σε 1ο πρόσωπο ("Εμείς που είμαστε έτοιμος να πεθάνει, σε χαιρετίζω») —και μια απάντηση σε κείμενα του 15ου αιώνα του «Avete vos» («Να είσαι καλά»).
Παρά την εκλαΐκευση της σε μεταγενέστερους χρόνους, η φράση δεν καταγράφεται αλλού στη ρωμαϊκή ιστορία. Οι ιστορικοί αμφισβητούν αν χρησιμοποιήθηκε ποτέ ως χαιρετισμός. Ήταν πιο πιθανό μια μεμονωμένη έκκληση από απελπισμένους αιχμαλώτους και εγκληματίες που καταδικάστηκαν να πεθάνουν, και σημειώθηκε από τους Ρωμαίους ιστορικούς εν μέρει για την ασυνήθιστη μαζική αναστολή που παραχώρησε ο Κλαύδιος στους επιζώντες.
Ιστορικό υλικό πηγής
Το πηγαίο υλικό προέρχεται από τα έργα τριών Ρωμαίων ιστορικών, που γεννήθηκαν όλοι μετά τα γεγονότα του 52 μ.Χ. Ο Σουητώνιος (περίπου 69–75 έως μετά το 130, πιθανότατα γράφοντας γύρω στο 121 μ.Χ.), και ο Κάσσιος Δίος (γύρω στο 155–164 έως μετά το 229, πιθανώς γράφοντας 200–22) έγραψαν και οι δύο για το γεγονός και παρέθεσαν τη φράση. Ο Τάκιτος (περίπου 56–117, γράφοντας από το 98 έως το 117 περίπου) αναφέρει το γεγονός αλλά δεν παραθέτει τη φράση.
Η πρώτη γνωστή καταγραφή της φράσης βρίσκεται στα γραπτά του Σουητώνιου (εδώ με κορυφές για αναγνωσιμότητα):
'''...quín [Claudius] et émissúrus Fúcinum lacum naumachiam ante commísit. Sed cum próclamantibus naumachiáriís: "Have imperátor, moritúrí té salútant!" Responisset: "Aut nón," neque post hanc vócem οιονεί veniá datá quisquam dímicáre vellet, diú cúnctátus an omnés igní ferróque absúmeret, tandem é é séde suá prósiluit ac per ambitum lacúndhne compartment. Hóc spectáculó classis Sicula et Rhodia concurrérunt, duodénárum trirémium singulae...'''
''Ακόμη και όταν [ο Κλαύδιος] ήταν έτοιμος να αφήσει το νερό από τη λίμνη Φουκίνο, έδωσε πρώτα μια ψεύτικη θαλάσσια μάχη. Όταν όμως οι μάχιμοι φώναξαν: «Χαίρε, αυτοκράτορα, σε χαιρετούν όσοι πρόκειται να πεθάνουν», εκείνος απάντησε: «Ή όχι», και μετά από αυτό όλοι αρνήθηκαν να πολεμήσουν, υποστηρίζοντας ότι τους είχε δοθεί χάρη. Μετά από αυτό δίστασε για αρκετή ώρα να τους καταστρέψει όλους με φωτιά και σπαθί, αλλά τελικά πηδώντας από τον θρόνο του και τρέχοντας κατά μήκος της άκρης της λίμνης με το γελοίο τρανταχτό βάδισμά του, τους παρότρυνε να πολεμήσουν, εν μέρει με απειλές και εν μέρει με υποσχέσεις. Σε αυτή την παράσταση συμμετείχαν ένας Σικελικός και ένας Ροδιακός στόλος, ο καθένας από τους οποίους αριθμούσε δώδεκα τριήρεις...''
''"Ο Κλαύδιος συνέλαβε την επιθυμία να παρουσιάσει μια ναυμαχία σε μια συγκεκριμένη λίμνη. Έτσι, αφού έχτισε έναν ξύλινο τοίχο γύρω του και έστησε κερκίδες, συγκέντρωσε ένα τεράστιο πλήθος. Ο Κλαύδιος και ο Νέρων ήταν ντυμένοι με στρατιωτική ενδυμασία, ενώ η Αγριππίνα φορούσε μια όμορφη χλαμύδα πλεγμένη με χρυσά νήματα και οι υπόλοιποι θεατές ό,τι τους άρεσε. Όσοι επρόκειτο να συμμετάσχουν στη θαλάσσια μάχη καταδικάστηκαν εγκληματίες, και κάθε πλευρά είχε πενήντα πλοία, το ένα μέρος ονομαζόταν «Ρόδιοι» και το άλλο «Σικελιανοί». Πρώτα συγκεντρώθηκαν σε ένα ενιαίο σώμα και όλοι μαζί απευθύνθηκαν στον Κλαύδιο με αυτόν τον τρόπο: "Χαίρε, αυτοκράτορα! Εμείς που πρόκειται να πεθάνουμε, σε χαιρετίζουμε [χαῖρε, αὐτοκράτορ· οἱ ἀπολούμενοί σε ἀσπαζόμεθα]." Και όταν αυτό σε καμία περίπτωση δεν ωφέλησε να τους σώσει και τους διατάχθηκε να πολεμήσουν το ίδιο, απλώς διέσχισαν τις γραμμές των αντιπάλων τους, τραυματίζοντας ο ένας τον άλλον όσο το δυνατόν λιγότερο. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι που αναγκάστηκαν να καταστρέψουν ο ένας τον άλλον."''
Παραλλαγές και ερμηνεία πηγής
μικρογραφία|274x274εσ|Τοιχογραφία μαχητών να φωνάζουν: Ave Caesar! Το πρόσωπο του κύριου ρήματος διαφέρει στις δύο πηγές. Ο Σουητώνιος το παραθέτει με ρήμα πληθυντικού τρίτου προσώπου (salūtant, που σημαίνει «αυτοί/αυτοί χαιρετούν/χαιρετούν»), και ο Κάσσιος το παραθέτει με ρήμα πληθυντικού πρώτου προσώπου (ἀσπαζόμεθα, που σημαίνει «χαιρετούμε/χαιρετούμε»). Εκτός από αυτό, η λατινική και η ελληνική έκφραση έχουν την ίδια σημασία.