cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάπας Ιννοκέντιος Α΄
Ποντιφικάτο
Ο Ιννοκέντιος δεν απώλεσε καμία ευκαιρία να συντηρήσει και να επεκτείνει την κυριαρχία της ρωμαϊκής έδρας ως το τελευταίο μέσο για την επίλυση όλων των διαφορών. Η επικοινωνία που είχε με τον Βικτρίκιο της Ρουέν, τον Εξιπέριο της Τουλούζης, τον Αλέξανδρο της Αντιοχείας και με άλλους, όπως επίσης και οι ενέργειές του μετά το αίτημα του Ιωάννη Χρυσοστόμου (397-403) να εναντιωθεί στον Θεόφιλο της Αλεξανδρείας, καταδεικνύουν ότι υπήρχαν πολυάριθμες ευκαιρίες και ποικίλες. Το 416, στη σύνοδο της Καρχηδόνας, αντιμετώπισε αποφασιστικά την αίρεση του πελαγιανισμού, με το να επιβεβαιώσει τις αποφάσεις της συνόδου εκείνης. Την ίδια χρονιά επίσης απέστειλε επιστολές σε άλλους εκκλησιαστικούς άνδρες, όπως στον Αυγουστίνο, τον Ιερώνυμο και τον επίσκοπο των Ιεροσολύμων, Ιωάννη. Πέθανε στις 12 Μαρτίου του 417. Σήμερα η μνήμη του εορτάζεται στις 12 Μαρτίου, παρά το γεγονός ότι από το 13ο αιώνα ως τον 20ό αιώνα γιορταζόταν στις 28 Ιουλίου. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του Ποντίφικα ο Ζώσιμος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Πάπες 5ου αιώνα Ιννοκέντιος Α΄
Τορόντο ΦΚ
Η Τορόντο ΦΚ (αγγλικά: Toronto FC) είναι μια καναδική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Τορόντο της επαρχίας Οντάριο. Συμμετέχει στην Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ (MLS). Έδρα της ομάδας είναι η BMO Field χωρητικότητας 21.566 θεατών. Ιδρύθηκε το 2006. Έχει κερδίσει 4 συνεχόμενα πρωταθλήματα Καναδά (2009, 2010, 2011, 2012). Επιπρόσθετα, είχε φτάσει στα ημιτελικά του ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ την περίοδο 2011-12. Έχει επίσης κερδίσει 1 Trillium Cup το 2011.
Βίρτζιν Γκόρντα
Η Βίρτζιν Γκόρντα (αγγλικά: Virgin Gorda) είναι ένα νησί στην Καραϊβική, και ειδικότερα το τρίτο μεγαλύτερο νησί των Βρετανικών Παρθένων Νήσων. Έχει έκταση 21 τ.χλμ. και πληθυσμό 3.063 κατοίκους (2006). Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Σπάνις Τάουν.
Τορόντο ΦΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καναδά Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2006 Κατηγορία:Τορόντο ΦΚ Κατηγορία:Τορόντο
Βίρτζιν Γκόρντα
Κατηγορία:Νησιά των Βρετανικών Παρθένων Νήσων
25 Φεβρουαρίου
24 Φεβρουαρίου | 25 Φεβρουαρίου | 26 Φεβρουαρίου
Η 25η Φεβρουαρίου είναι η 56η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 309 ημέρες (310 σε δίσεκτα έτη).
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Μιχάλης Λιαρούτσος
Έργο
Ο Λιαρούτσος ξεκίνησε γράφοντας τις αναμνήσεις του από την Κατοχή και τον Εμφύλιο Πόλεμο. Όπως έχει γραφτεί, «κατορθώνει να συνδυάσει τις προσωπικές ακριβολόγες ιστορικές μαρτυρίες με την υψηλή λυρική έμπνευση». Τα νεότερα έργα του μετακινούνται προς την καθαρή μυθοπλασία. Υπήρξε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και είχε τιμηθεί με το λογοτεχνικό Βραβείο Λουντέμη.
Εργογραφία
Πεζογραφία
Ποίηση
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη της ΕΠΟΝ Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Πρόδρομος Αλαμπρίτης
Ο Πρόδρομος Αλαμπρίτης (Λάρνακα, 15 Δεκεμβρίου 1982) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι νυμφευμένος με τη Χριστίνα Ευαγγελίδου και έχει 1 υιό.
Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε αντιπρόεδρος της ΦΠΚ Πρωτοπορία Πανεπιστημίου Κύπρου καθώς και πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΦΠΚ Πρωτοπορία. Εκπροσώπησε τη παράταξη στην Παγκύπρια Ομοσπονδία Φοιτητικών Ενώσεων (ΠΟΦΕΝ). Διετέλεσε Γραμματέας Πολιτικής Εξειδίκευσης και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Νεολαίας Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ).
Διετέλεσε μέλος της Γραμματείας της Παγκύπριας Δημοκρατικής Έπαλξης Δασκάλων και Νηπιαγωγών ΠΑΔΕΔ-Πρωτοπορία. Υπήρξε Γενικός Αντιπρόσωπος στην Παγκύπρια Οργάνωση Ελλήνων Δασκάλων (ΠΟΕΔ). Συμμετείχε στην Επαρχιακή Επιτροπή ΠΟΕΔ Λάρνακας και διετέλεσε πρόεδρος της Επαρχιακής Αθλητικής Επιτροπής ΠΟΕΔ Λάρνακας. Επιπλέον, συμμετείχε σε επιτροπές αντικαταστατών και συμβασιούχων ΠΟΕΔ.
Eίναι ενεργό μέλος της ΠΑΔΕΔ-Πρωτοπορίας Λάρνακας και Γραμματέας της Τοπικής Επιτροπής ΔΗΣΥ Αραδίππου. Είναι εκλελεγμένο μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ, ενώ συμμετέχει ex officio στην Επαρχιακή Γραμματεία του ΔΗΣΥ Λάρνακας και στην Επιτροπή Παιδείας του ΔΗΣΥ.
Άλλες δραστηριότητες
Είναι μέλος του Αθλητικού Σωματείου Ομόνοια Αραδίππου.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λάρνακας Κατηγορία:Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί
1322 Κοπέρνικος
Ο Κοπέρνικος (Coppernicus) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,399. Ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του μεγάλου Πολωνού αστρονόμου Κοπέρνικου — η γραφή με δύο p που δεν επικράτησε είναι η προτιμώμενη από τον Γερμανό ιστορικό και βιογράφο Λέοπολντ Πρόβε (1821-1887).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κοπέρνικου εκτιμάται σε 12,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,160. Ο Κοπέρνικος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 58 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοπερνικος
Ισραηλινοί Σύνδεσμοι Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου
Οι Ισραηλινοί Σύνδεσμοι Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (εβραϊκά: מנהלת הליגות לכדורגל, αγγλικά: Israeli Professional Football Leagues, IPFL) αποτελούν συγκεντρωτικό όργανο των δραστηριοτήτων των επαγγελματικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου στο Ισραήλ από τον Αύγουστο του 2014, όταν δημιουργήθηκε από τους συλλόγους των ανώτατων πρωταθλημάτων της χώρας, της Λιγκάτ ΧαΆλ (ליגת העל‎) και της Λίγκα Λεουμίτ (ליגה לאומית), σε συνεργασία με την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ισραήλ (IFA).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Ισραήλ
Κλείτος Κοζάνης
Ο Κλείτος είναι "εγκαταλελειμμένο" ορεινό χωριό της Κοζάνης σε υψόμετρο 705 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Κλείτος είναι ένα από τα χωριά της ευρύτερης περιοχής των λιγνιτωρυχείων της ΔΕΗ, όπως η Καρδιά, η Εξοχή και ο Κόμανος, που έγινε αναγκαστική μετακίνηση των κατοίκων του σε νέα τοποθεσία (νέος οικισμός Κλείτου) εξαιτίας της επέκτασης των εδαφών εξόρυξης. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Κοζάνης και νοτιοανατολικά της Πτολεμαΐδας, στην άκρη εύφορου κάμπου, τον οποίο ως τη δεκαετία του ΄50 κάλυπτε το έλος Σαριγκιόλ (Κίτρινη Λίμνη). Σε κοντινή απόσταση έχουν ανασκαφεί δύο γειτονικοί προϊστορικοί οικισμοί (Κλείτος 1 και Κλείτος 2), που καλύπτουν χρονολογικά την ύστερη 6η και την 5η χιλιετία π.Χ. (Νεότερη και Τελική Νεολιθική περίοδος). Έχουν βρεθεί κατάλοιπα διαχρονικής κατοίκησης της περιοχής, τόσο στη Μέση και Ύστερη Εποχή του Χαλκού όσο και στην ελληνιστική, ρωμαϊκή και πρώιμη βυζαντινή περίοδο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον νέο οικισμό Κλείτου αποτελούν την τοπική κοινότητα Κλείτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελλησπόντου του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 είχε πληθυσμό 1 κάτοικο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Κάρλα Μονρόιγ
Η Κάρλα Μονρόιγ (Karla Monroig) ισπανική προφορά ΔΦΑ : [ˈkarla monˈroiɣ], γεννημένη στις 5 Μαρτίου 1979 στην Γκουαγιάμα, Πουέρτο Ρίκο, είναι ηθοποιός, μοντέλο και παρουσιάστρια της τηλεόρασης.
Πρώτα Βήματα
Η Κάρλα Μονρόιγ γεννήθηκε στην Γκουαγιάμα, Πουέρτο Ρίκο, που βρίσκεται στη νότια παράκτια περιοχή της κοιλάδας του νησιού του Πουέρτο Ρίκο. Άρχισε να παίρνει μαθήματα του μοντελισμού και έχει ένα πτυχίο στην επικοινωνία στο πανεπιστήμιο. Ήλθε δεύτερη σε δύο σημαντικούς διαγωνισμούς ομορφιάς στο Πουέρτο Ρίκο.
Επαγγελματίας μοντέλο
Αμέσως, η επαγγελματική καριέρα της ως μοντέλο απογειώθηκε. Πόζαρε για διάφορα γνωστά περιοδικά του Πουέρτο Ρίκο. Έχει επίσης γράψει άρθρα σχετικά με την ομορφιά και τον μοντελισμό στα διάφορα περιοδικά.
Το 2000 γίνεται ανταποκρίτρια ειδήσεων στην Univision του Πουέρτο Ρίκο. Το ίδιο έτος παρουσίασε ένα ριάλιτι σόου. Το 2001, παρουσίασε μια άλλη τηλεοπτική εκπομπή, στην οποία πήρε συνεντεύξεις από διεθνείς προσωπικότητες όπως ο Αλεχάντρο Σανθ, και ο Τσαγιάν, μεταξύ άλλων. Ήταν η παρουσιάστρια της τηλεοπτικής εκπομπής Caliente (Καυτός), στο Μεξικό.
Καριέρα στην ηθοποιία
Το 2004 έπαιξε στη μεξικάνικη τηλενουβέλα "Inocente de Ti", παίζοντας την Γκλόρια. Το 2008 πρωταγωνίστησε στο Πρόσωπο της Αναλία, όπου έπαιξε την Ισαμπέλ Μαρτίνες.
Σφραγίδα της Κυβέρνησης του Μπανγκλαντές
μικρογραφία|Η σφραγίδα που χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση του Μπαγκλαντές μικρογραφία|Η Σφραγίδα χαραγμένη στο εξώφυλλο του Μπανγκλαντεσιανού διαβατηρίου Η Σφραγίδα της Κυβέρνησης του Μπαγκλαντές (Βεγγαλικά: বাংলাদেশ সরকারের সীল - Bānglādēś sarkārēr sīl) που χρησιμοποιείται από το Υπουργικό Συμβούλιο του Μπαγκλαντές και τη Κυβέρνηση του Μπαγκλαντές στα επίσημα έγγραφα. Μία έκδοση χρησιμοποιείται στο εξώφυλλο του Μπαγκλαντεσιανού διαβατηρίου. Η Σφραγίδα περιέχει τα ίδια σχεδιαστικά στοιχεία με τη πρώτη Σημαία του Μπαγκλαντές σε μια κυκλική ρύθμιση. Ο εξωτερικός λευκός κύκλος εμφανίζεται με τη λεζάντα του επίσημου ονόματος της Κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας του Μπαγκλαντές στα Βεγγαλικά: গণপ্রজাতন্ত্রী বাংলাদেশ সরকার με 4 κόκκινα πεντάκτινα αστέρια. Στο κέντρο ένας κόκκινος δίσκος περιέχει τον χάρτη της χώρας.
Ιστορία
Η σφραγίδα υιοθετήθηκε ως το Εθνικό Έμβλημα του Μπαγκλαντές από την Προσωρινή Κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Μπαγκλαντές, γνωστή ως Κυβέρνηση Μουτζιμπναγκάρ, ήταν εξόριστη κυβέρνηση του Μπανγκλαντές βασιζόταν στην Καλκούτα της Ινδίας, κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού Πολέμου του Μπαγκλαντές. Σχηματίστηκε στις αρχές του Απριλίου του 1971 και η προσωρινή κυβέρνηση επιβεβαίωσε τη διακήρυξη ανεξαρτησίας του Ανατολικού Πακιστάν που έγινε νωρίτερα από τον Βεγγαλέζο εθνικιστή αρχηγό Σέιχ Μουτζιμπούρ Ραχμάν στις 26 Μαρτίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπανγκλαντές-επέκταση Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μπανγκλαντές
Κιρμπέτ Κεράκ
Η Κιρμπέτ Κεράκ ή Φιλωτερία (άλλως Φιλεταιρία ή Φιλωτέρα) ήταν αρχαία πόλη της Παλαιστίνης, κτισμένη πάνω σε παλαιότερη χαναανιτική, την Beth Yerah. Βρισκόταν επί των νοτιοδυτικών οχθών της Λίμνης της Γεννησαρέτ και είχε επανιδρυθεί στην εποχή των Πτολεμαίων. Βρίσκεται στο σημερινό Ισραήλ.
Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (3300/3500-2200 π.Χ.)
Το 2009 ανακαλύφθηκε στον λόφο πέτρινη παλέτα με αιγυπτιακά μοτίβα, συμπεριλαμβανομένου ενός ανχ (κλειδιού της Ζωής), η οποία αποδεικνύει τις εμπορικές / πολιτικές σχέσεις με την πρώτη δυναστεία της Αιγύπτου, περί το 3000 π.Χ. Ανασκαφές εντόπισαν τέσσερα επίπεδα αρχιτεκτονικής εξέλιξης, ήδη από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού. Αυτή παρουσιάζει την ακόλουθη πορεία: πρώτα εμφανίζονται ωοειδείς κατοικίες, μετά πλίνθινες, μετά ο ίδιος πλινθόκτιστος τύπος με θεμέλια από βασάλτη και τέλος οικοδομές από βασάλτη. Η όλη εξέλιξη διήρκεσε για 1000 περίπου χρόνια. Οι βασάλτινες οικίες ανήκουν, μαζί με την κεραμική του Κιρμπέτ Αλ Κεράκ, στην τρίτη περίοδο της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού. Από τα πρώτα κιόλας στάδια, ο οικισμός προστατευόταν από τα νότια και δυτικά από ένα τείχος, επειδή τόσο το βόρειο, όσο και το ανατολικό μέρος του βρέχεται από την λίμνη Γεννησαρίτιδα. Το τείχος αποτελείται από τρεις συνδεδεμένους παράλληλους τοίχους, σχηματίζοντας ένα τεράστιο τείχος, 25 ποδιών (7,6 m) πάχους, χτισμένο με πλίνθους. Η πύλη βρισκόταν στα νότια και ήταν από βασάλτη. Η ύπαρξη ενός ορθογώνιου οικοδομικού ιστού –της δεύτερης φάσης της Πρώιμης εποχής του Χαλκού, αποδεικνύει ότι η πόλη ήταν ένα από τα περιφερειακά αστικά κέντρα της περιόδου.
Ένα μεγάλο (90 χ 120 πόδια) κτίριο («το κυκλικό κτίριο») χτίστηκε στη δεύτερη φάση της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού, στο βόρειο τμήμα του λόφου. Από αυτό το κτίριο μόνο τα θεμέλια από βασάλτη των τοίχων παραμένουν, με τη μορφή πεζοδρομίου πλάτους 30 (9,1 m) ποδών. Σε αυτό το πεζοδρόμιο, βρέθηκαν δέκα βυθισμένοι μεγάλοι κύκλοι. Κάθε κύκλος διασταυρώνεται με δύο διαχωριστικά τοιχώματα που σχηματίζουν τέσσερα διαμερίσματα. Στην αυλή υπήρχαν φούρνοι όπου βρέθηκε κεραμική που ονομάστηκε Κιρμπέτ Αλ Κεράκ. Το κτίριο έχει γενικά χαρακτηριστεί ως δημόσια σιταποθήκη. Σε πλήρη παραγωγική ικανότητα, ο σιτοβολώνας θα μπορούσε να κρατήσει περίπου 1700 τόνους δημητριακών! Κάτω από αυτό το κτίριο βρέθηκαν υπολείμματα των δύο πρώτων φάσεων της Πρώιμης Περιόδου Χαλκού. Σε κάποιο σημείο, το κτήριο είχε μοιραστεί σε διάφορους τεχνίτες κατά τη διάρκεια της τρίτης φάσης της Πρώιμης Περιόδου. Η οικία δεν κτίστηκε αρχικά για αυτόν τον σκοπό.
Μέση εποχή του Χαλκού (2200-1550 π.Χ.)
Γύρω στο 2000 π.Χ., η πόλη καταστράφηκε και εγκαταλείφθηκε. Από την πρώτη φάση της Μέσης Εποχής του Χαλκού, ανασκάφηκαν πλακόστρωτος δρόμος, εργαστήριο αγγειοπλαστικής και άλλα ευρήματα. Η δεύτερη φάση της περιόδου εκείνης, αντιπροσωπεύεται από ένα τάφο, όπως και από τμήματα των τειχών της πόλης.
Βιβλική περίοδος
Δεν υπάρχουν ενδείξεις κατοίκησης από 1200-450 π.Χ. μέχρι και την επαναχρησιμοποίηση του χώρου κατά τη διάρκεια της περσικής περιόδου. Μπεθ Γεράχ (Beth Yerah) σημαίνει «Σπίτι της Σελήνης (της θεότητας)». Αν και δεν αναφέρεται στην εβραϊκή Βίβλο ή σε άλλες πηγές της εποχής του Χαλκού ή του Σιδήρου, το όνομα προέρχεται από το χαναανιτικό τοπωνύμιο Ablm (Εβρ. Abel ), "η πόλη / φρούριο (QRT) του μεγαλείου του Yarih" (Ablm-BT-Yrh), το οποίο αναφέρεται στο 14ο αιώνα π.Χ.
Ελληνιστική περίοδος
Η Μπεθ Γεράχ τοποθετείται στον σημερινό χώρο της Κιρμπέτ Κεράκ, αν και τα στοιχεία για την συνταύτιση είναι περιστασιακά. Συστάθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο (4ος αιώνας π.Χ.) και έπαψε να υφίσταται με το τέλος αυτής της περιόδου (περ. 1ος αιώνας π.Χ.). Επανιδρύθηκε ως ελληνική πόλη με την ονομασία Φιλωτερία, από την Φιλωτέρα αδελφή του Πτολεμαίου Β΄ Φιλαδέλφου, όπως υποδεικνύεται από κατάλοιπα της πτολεμαϊκής εξουσίας (3ος αιώνας π.Χ.). Ο Πολύβιος αναφέρει ότι ο Αντίοχος Γ΄ κατά την διάρκεια του τετάρτου συριακού πολέμου, κατέλαβε με συνθήκη τη Φιλωτερία και τη γειτονική Σκυθόπολη. Φαίνεται ότι η επιδρομή του Αλεξάνδρου Ιανναίου των Ιουδαίων, κατέστρεψε την ελληνιστική πόλη ολοσχερώς το 83/2 π.Χ. Όταν ο Ηρώδης έκτιζε την Τιβεριάδα, προς τιμήν του αυτοκράτορος Τιβερίου, πολύ πιθανόν να χρησιμοποίησε οικοδομικό υλικό από την κατεστραμμένη πόλη. Τα ελληνιστικά ευρήματα της Φιλωτερίας επισημάνθηκαν από τον Ισραηλινό αρχαιολόγο Amihai Mazar και αποτελούνται από πολλά ευρύχωρα σπίτια της, χτισμένα σε ορθογώνιο σχήμα μέσα στις οχυρώσεις της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού. Η συνολική έκταση του οικισμού ήταν περίπου 700 μέτρα από βορρά προς νότο, και 200 μέτρα από την ανατολή στη δύση. Κεραμικά και άλλα ευρήματα της περιόδου του 3ου-2ου αιώνα π.Χ. ήταν άφθονα σε αυτόν τον οικισμό, και μερικά σπίτια είχαν υπολείμματα από διακοσμημένο σοβά τοίχου. Τέσσερις βίλες στην Φιλωτερία που χρονολογούνται στην ύστερη ελληνιστική περίοδο είναι τα παλαιότερα γνωστά δείγματα του μεγάλου αρχοντικού, είδος εγχώριας αρχιτεκτονικής που εμφανίζεται στη ρωμαϊκή-βυζαντινή περίοδο της Παλαιστίνης. Ένα από αυτά μετράται σε 22 x 12 μέτρα και αποτελείται από 11 δωμάτια διακοσμημένα με μάρμαρα, γυψομάρμαρο και ψηφιδωτά που έχουν πρόσβαση μέσω μιας εισόδου σε μια περίστυλη αυλή.
Ρωμαϊκή, βυζαντινή περίοδος
Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου, χτίστηκε εκεί φρούριο και ο τόπος έγινε γνωστός. Το Ιεροσολυμιτικό Ταλμούδ αναφέρει πως η εν λόγω πόλη βρισκόταν δίπλα στην Σένναβρη (η σημερινή al-Sinnabra), περιγράφοντας τις ως περιτοιχισμένες πόλεις, αλλά χρησιμοποιεί επίσης το όνομα Κεράκ για να αναφερθεί στη Μπεθ Γεράχ. Κεράκ σημαίνει «φρούριο» στα αραμαϊκά για την πόλη της ρωμαϊκής περίοδου, εξ’ού και η αραβική Κιρμπέτ Αλ Κεράκ ("ερείπια του κάστρου").
Η Sinn en-Nabra, όπως είναι γνωστή στα αραβικά, ήταν γνωστή από την ελληνιστική εποχή ως Σένναβρις. Ήταν μια δίδυμη πόλη της Φιλωτερίας. Κατά τη βυζαντινή περίοδο κατασκευάστηκε εκεί εκκλησία η οποία φαίνεται ότι επαναχρησιμοποιήθηκε ως αρχοντικό σπίτι κατά την πρώιμη ισλαμική περίοδο.
Μεσαίωνας
Αραβικό ισλαμικό ανακτορικό συγκρότημα ή φρούριο στη Σένναβρη, λειτούργησε ως χειμερινό θέρετρο για τον Μουαβίγια (Mu'awiya), τον Μαρουάν Α΄ και άλλους χαλίφηδες της Ομεϋαδικής εποχής της Παλαιστίνης (650-704 μ.Χ.). Για δεκαετίες, μέρος αυτού του συγκροτήματος είχε εσφαλμένα ταυτιστεί με συναγωγή βυζαντινής περιόδου (324-636 μ.Χ.), αλλά από ανασκαφές που έγιναν το 2010 επιβεβαίωσαν την αρχιτεκτονική ανάλυση που έκανε ο Donald Whitcomb το 2002, γεγονός που δείχνει ότι το φρούριο της Σένναβρης κατασκευάστηκε τον 7ο αιώνα από τους χαλίφηδες Μουαβίγια και Αμπντέλ Μαλίκ. Κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών εκεί διεξήχθη η Μάχη της Al-Sannabra (1113) και, στην πορεία για την Μάχη του Χαττίν το 1187, ο Σαλαντίν και οι δυνάμεις του πέρασε από τη Σένναβρη πριν καταλάβουν τους δρόμους γύρω από το Kafr Sabt.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Έριδα της Περιβολής
Η Έριδα της Περιβολής ή Ανταγωνισμός για την Περιβολή ήταν μία σύγκρουση μεταξύ της Εκκλησίας και της Πολιτείας στη μεσαιωνική Ευρώπη για το προνόμιο επιλογής και εγκατάστασης επισκόπων (περιβολή του αξιώματός τους), ηγουμένων αββαείων και του ίδιου του πάπα. Μία σειρά από πάπες τον 11ο και τον 12ο αι. υπέσκαψαν τη δύναμη του Γερμανού βασιλιά και άλλων μοναρχών της Ευρώπης και η έριδα οδήγησε σε σχεδόν 50 έτη εμφυλίου πολέμου στη Γερμανία.
Ξεκίνησε ως αγώνας εξουσίας μεταξύ του πάπα Γρηγορίου Ζ΄ και του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας το 1076. Η σύγκρουση έληξε το 1122, όταν ο πάπας Κάλλιστος Β΄ και ο Ερρίκος Ε΄ της Γερμανίας συμφώνησαν στο κονκορδάτο της Βορμς. Η συμφωνία απαιτούσε από τους επισκόπους να ορκίζονται όρκο πίστης στον κοσμικό μονάρχη, που κατείχε την εξουσία "από το δόρυ", αλλά άφηνε την εκλογή στην εκκλησία. Επιβεβαίωσε το δικαίωμα της Εκκλησίας να ενδύει τους επισκόπους με ιερή εξουσία, που συμβολιζόταν με έναν δακτύλιο και μία ράβδο. Στη Γερμανία -όχι όμως στην Ιταλία και τη Βουργουνδία- ο βασιλιάς διατήρησε επίσης το δικαίωμα να προεδρεύει στις εκλογές των ηγουμένων και των επισκόπων με τις εκκλησιαστικές αρχές και να ασκεί διαιτησία στις διαφορές. Οι βασιλείς της Γερμανίας παραιτήθηκαν από το δικαίωμα της εκλογής του πάπα.
Πρωτογενείς πηγές
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Νταννίμπαλντο της Γκαέτα
Ο Νταννίμπαλντο (Λατινικά : Danimboldus; Ιταλικά : Dannibaldo), ήταν δούκας της Γκαέτα την περίοδο 1066-1067.
Ο Νταννίμπαλντο, άγνωστης προέλευσης, ονομάστηκε δούκας της Γκαέτα από τους Ριχάρδο Α΄ και Ζουρντέν Α΄ της Αβέρσα, συν-πρίγκιπες της Κάπουα. Αντικατέστησε τον Λομβαρδό Λάντο και έχει ως διάδοχο τον Ιταλό-Νορμανδό Γκοντφρουά μετά από μια σύντομη θητεία κατά την οποία, εντούτοις, εγγράφεται σε τρεις χάρτες που προσαρτώνται στον Codex Caietanus.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Σαμποτάζ (ταινία)
Σαμποτάζ  (Sabotage), είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ παραγωγής του 1936.
Περίληψη
Εξαιτίας μιας δολιοφθοράς το Λονδίνο θα βυθιστεί στο σκοτάδι. Αίτιος αυτής της πράξης είναι κάποιος ονόματι Βέρλοκ,ο οποίος κρύβεται σαν διαχειριστής μιας κινηματογραφικής αίθουσας. Ζώντας με τη γυναίκα του και τον αδελφό της, σχεδιάζει και άλλες δολιοφθορές. Το σπίτι του όμως το παρακολουθεί ένας μυστικός πράκτορας ο οποίος είναι μεταμφιεσμένος σε έμπορο λαχανικών και φλερτάρει την σύζυγο του Βέρλοκ. Ο Βέρλοκ στέλνει τον μικρό αδελφό της γυναίκας του να μεταφέρει μια βόμβα στην άλλη άκρη της πόλης κι όταν αυτή εκρήγνυται το παιδί σκοτώνεται. Τότε εκείνη, θέλοντας να εκδικηθεί τον θάνατο του, δολοφονεί τον άντρα της, μα μια έκρηξη στον κινηματογράφο εξαφανίζει τα ίχνη του εγκλήματος.
Πηγή έμπνευσης
Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα Μυστικός πράκτορας του Τζόζεφ Κόνραντ.
Παρατηρήσεις
Ο σκηνοθέτης εξέφρασε, στη συνέντευξη που παραχώρησε στον Φρανσουά Τρυφώ, τον προβληματισμό του σχετικά με την χρησιμοποιήση του μικρού αγοριού στην ταινία και ειδικά στον θάνατό του από τη βόμβα που μετέφερε, κι αυτό λόγω του αντίκτυπού του στο κοινό. Ο ίδιος το χαρακτήρισε ως ένα πολύ σοβαρό σφάλμα.
Πηγές
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1936 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Λάμα
Το λάμα (Llama glama), προφέρεται στα ισπανικά: Γιάμα, στα ελληνικά προβατοκάμηλος, είναι θηλαστικό που ανήκει στην οικογένεια των Καμηλιδών, είναι δηλαδή συγγενές της καμήλας.
Έχει ύψος 1,70 μ. περίπου και βάρος γύρω στα 100 κιλά. Το τρίχωμά του είναι μακρύ, με χρώμα καστανοκόκκινο, λευκό ή μαύρο, ανάλογα με το είδος. Το κεφάλι του λάμα είναι κοντό και στενό, με το στόμα να προεξέχει ελαφρά, για να μπορεί να βόσκει, μιας και είναι φυτοφάγο. Το θηλυκό κυοφορεί για 10 μήνες, και γεννάει ένα μόνο μικρό, το οποίο μέσα σε ενάμιση χρόνο έχει δημιουργήσει δική του οικογένεια.
Εκτός από το κοινό είδος, το Llama glama, υπάρχουν και το Llama pacos, με την ονομασία αλπακά, και το Llama guanicoe, ο κοινός γουανάκος.
Ιστορικά στοιχεία
Στην εποχή των Ίνκας τα λάμα προστατεύονταν με αυστηρά μέτρα. Ωστόσο σήμερα τα ζώα κινδυνεύουν με εξαφάνιση εξαιτίας της συνεχούς θήρευσης για το κρέας, το δέρμα και το μαλλί τους.
Συστηματική ταξινόμηση
Οι πρώτοι συγγραφείς συσχέτισαν τα λάμα με τα πρόβατα και συχνά υπέθεταν την ομοιότητα των ζώων με τις καμήλες. Έτσι, ο Κάρολος Λινναίος τα συμπεριέλαβε στο γένος Camelus στο έργο του Systema Naturae. Το 1800 το λάμα, το αλπακά και το γουανάκο μετακινήθηκαν από το Ζωρζ Κυβιέ στο γένος Lama και το βικούνια στο γένος Vicugna. Αργότερα, το αλπακά μετακινήθηκε στο γένος Vicugna.
Περιγραφή
Τα κυριότερα χαρακτηριστικά των λάμα είναι ο μακρύς λαιμός και τα όρθια και ευκίνητα αυτιά. Τα πόδια τους είναι μεγάλα σε μήκος και χωρίς τρίχωμα. Επίσης, τα μάτια των ζώων είναι μεγάλα και το τρίχωμά τους, που είναι μακρύ και πλούσιο, έχει συνήθως λευκό χρώμα. Φθάνουν σε ύψος ως 1 μ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καμηλίδες Κατηγορία:Φυτοφάγα Κατηγορία:Θηλαστικά της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Εξημερωμένα ζώα Κατηγορία:Κτηνοτροφία
Μαθητοφρένεια (Σχολική εφημερίδα)
Η Μαθητοφρένεια είναι σχολική εφημερίδα του 2ου Γενικού Λυκείου Γρεβενών. Κυκλοφόρησε το πρώτο φύλλο της στις 15 Δεκεμβρίου 2010. Η συγγραφή, η επιλογή και η δημοσίευση των θεμάτων ανήκει αποκλειστικά στους μαθητές και τις μαθήτριες του σχολείου, ενώ την εποπτεία και τον συντονισμό του εγχειρήματος έχει ο καθηγητής φιλόλογος Δημήτρης Γουσόπουλος. Η Μαθητοφρένεια έχει αποσπάσει δύο συνεχόμενα βραβεία Καλύτερης Σχολικής Εφημερίδας (2011 - 2012) στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικών Εντύπων που διοργανώνει κάθε χρόνο η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ και Βραβείο Περιοδικότητας στον 57ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό του Σωματείου της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.
Η αρχή της εκδοτικής προσπάθειας
Τον Νοέμβριο του 2010 ο καθηγητής φιλόλογος Δημήτρης Γουσόπουλος έριξε την ιδέα δημιουργίας μιας εφημερίδας και στο κάλεσμά του αρχικά ανταποκρίθηκε ολιγομελής ομάδα μαθητών και μαθητριών, κυρίως από την τότε πρώτη λυκείου. Μετά από σχετικές αρχαιρεσίες συγκροτήθηκε η πρώτη Συντακτική Ομάδα με την εξής σύνθεση: Εβελίνα Πιπέργια (αρχισυντάκτρια), Αθηνά Πηλιτζίδου, Ελένη Χατζηλίου, Ρένια Τσίπη, Χρήστος Σέτζας, Κων/νος - Δημήτρης Τσιουμέλας, Δήμητρα Παπαθεοδώρου. Αποφασίστηκε το όνομα της εφημερίδας να είναι Μαθητοφρένεια και η κυκλοφορία της δεκαπενθήμερη. Στις 15 Δεκεμβρίου 2010 τυπώνεται το πρώτο φύλλο της Μαθητοφρένειας από το τυπογραφείο Τυπο-εκδοτική, Κ. Τσακνάκης & Σία Ο.Ε. σε 500 αντίτυπα και εξαντλείται μέσα σε λίγες ώρες. Σήμερα έχει απομείνει μόνο ένα διαθέσιμο στο αρχείο της εφημερίδας. Τίτλος του πρωτοσέλιδου: "Βήμα Διαλόγου" και όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο προλογικό σημείωμα: η εφημερίδα είναι προϊόν και προσπάθεια όλων των παιδιών του λυκείου, ανήκει σε όλες τις μαθήτριες και όλους τους μαθητές και το κάθε παιδί έχει την απόλυτη ελευθερία και την απεριόριστη δυνατότητα να δημοσιεύσει ό,τι θέλει, όποτε θέλει.Μέχρι το τέλος του σχολικού έτους 2010-2011 πάνω από 60 παιδιά (σε σύνολο 220) ασχολήθηκαν ενεργά με την έκδοση της εφημερίδας, καθιστώντας την όλη εκδοτική προσπάθεια άκρως επιτυχημένη, κάτι που επισφραγίστηκε με τη βράβευσή της ως Καλύτερης Εφημερίδας Λυκείου σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό.
Συνέχεια και καταξίωση
Η νέα σχολική χρονιά 2011-2012 βρήκε την Μαθητοφρένεια ακόμη πιο δυνατή. Στον έλεγχο και συντονισμό της έκδοσης προστίθεται και η καθηγήτρια φιλόλογος Δήμητρα Κωσταρέλλου, ενώ ο αριθμός των παιδιών - συντακτών αυξάνεται σε 150. Η οκτασέλιδη έκδοση δεν επαρκεί πλέον για να καλύψει την προσφορά των παιδιών, ωστόσο το κόστος εκτύπωσης καθιστά απαγορευτική οποιαδήποτε σκέψη για αύξηση του αριθμού των σελίδων. Η δεύτερη χρονιά έκλεισε όπως και η πρώτη: Πανελλήνιο Βραβείο Καλύτερης εφημερίδας Λυκείου. Η Μαθητοφρένεια πλέον αποτελεί αναγνωρίσιμο μέγεθος της μαθητικής δημοσιογραφίας, κάτι που προσελκύει το ενδιαφέρον τοπικών και πανελλήνιας εμβέλειας μέσων μαζικής επικοινωνίας. Οι συντάκτες της Μαθητοφρένειας δίνουν έντυπες -, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συνεντεύξεις , ενώ τιμώνται με επαίνους από τοπικούς φορείς. Τον Ιούλιο του 2012 η Μαθητοφρένεια εκπροσωπήθηκε σε ημερίδα με θέμα την ενδοσχολική βία που διοργανώθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες. Κατά το σχολικό έτος 2012-2013 αποφασίστηκε μικρή αναδιάταξη στη δομή της εφημερίδας, αλλαγή της βασικής γραμματοσειράς, ενώ εντάχθηκαν νέες μόνιμες στήλες. Τον Οκτώβριο του 2012 ήρθε και νέα Πανελλήνια διάκριση: το Σωματείο της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς στο πλαίσιο του 57ου Πανελλήνιου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού βράβευσε την Μαθητοφρένεια με το Πρώτο Βραβείο Σχολικού Εντύπου. Η Μαθητοφρένεια κατά το σχολικό έτος 2015 - 2016 διανύει την έκτη χρονιά κυκλοφορίας.
Υποδοχή
287px|thumb|Το Γραφείο και η Αίθουσα Συνεδριάσεων της Μαθητοφρένειας. Λειτουργεί σε ξεχωριστό χώρο του σχολείου και είναι πλήρως εξοπλισμένο. Η Μαθητοφρένεια από την πρώτη στιγμή έτυχε θερμής υποδοχής από την τοπική κοινωνία. Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι δεν αρκέστηκε σε απλά και εύπεπτα θέματα αλλά είχε το θάρρος να θίξει τα κακώς κείμενα του δημόσιου σχολείου και του εκπαιδευτικού συστήματος ανοιχτά, χωρίς υπαινιγμούς και στρογγυλοποιήσεις. Η δομή και το περιεχόμενό της επαινέθηκε από επαγγελματίες δημοσιογράφους - -, ενώ και οι επίσημοι φορείς της πόλης αναγνώρισαν την αξία της εκδοτικής προσπάθειας.
Δομή και οργάνωση
Η Μαθητοφρένεια εξ αρχής οργανώθηκε κατά τα πρότυπα μιας κανονικής εφημερίδας. Ορίστηκαν θέσεις υπευθύνων και διακριτές ομάδες δράσης. Έτσι, υπάρχουν οι Αρχισυντάκτες (ένας από κάθε τάξη), οι Υπεύθυνοι Ύλης, οι Υπεύθυνοι Ρεπορτάζ, το Οικονομικό Τμήμα, οι Ομάδες Διανομής κτλ. Παράλληλα η Μαθητοφρένεια απέκτησε και δική της αυτόνομη και ιδιόκτητη σελίδα στο διαδίκτυο. Από τη σχολική χρονιά 2011-2012 λειτουργεί στο χώρο του σχολείου το Γραφείο και η Αίθουσα Συνεδριάσεων της Μαθητοφρένειας, σε ξεχωριστή και πλήρως εξοπλισμένη αίθουσα. 287px|thumb|Θεματικό γκραφίτι που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της εκδήλωσης κατά της ενδοσχολικής βίας. Δημιουργός ο μαθητής Βασίλης Γεωργούλας 287px|thumb|Το πιστοποιητικό υιοθεσίας του Γιωργάκη, της καφέ αρκούδας που η Μαθητοφρένεια υιοθέτησε από τον Αρκτούρο με δική της δαπάνη 287px|thumb|Grevena Youth Wave (powered by ΜΦ) 287px|thumb|Το πρώτο βραβείο Καλύτερης Εφημερίδας Λυκείου που απέσπασε η Μαθητοφρένεια στον 18ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό που διοργάνωσε η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 287px|thumb|Το δεύτερο συνεχόμενο βραβείο Καλύτερης Εφημερίδας Λυκείου που απέσπασε η Μαθητοφρένεια στον 19ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό που διοργάνωσε η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 287px|thumb|Το Πανελλήνιο Βραβείο της Μαθητοφρένειας από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά
Θεματολογία
Στόχος της Μαθητοφρένειας είναι η πλήρης προβολή των σχολικών δράσεων, η ανάδειξη και ο σχολιασμός θεμάτων μαθητικού ενδιαφέροντος, κρατώντας παράλληλα ανοιχτές τις κεραίες της και για ζητήματα που αφορούν την τοπική ή ευρύτερη κοινωνία. Για το λόγο αυτό αποφασίζεται η κυκλοφορία της εφημερίδας να είναι δεκαπενθήμερη, ώστε να συμβαδίζει με την επικαιρότητα. Βασική γραμμή της εφημερίδας είναι η δημοσίευση προσωπικών δημιουργιών, άρθρων δηλ., ερευνών, ρεπορτάζ που τα ίδια τα παιδιά εκπονούν και όχι η αναδημοσίευση έτοιμων από το διαδίκτυο ή άλλη πηγή. Αναμφίβολα το διαδίκτυο αποτελεί ένα χρησιμότατο εργαλείο και κάποιες στήλες της εφημερίδας αντλούν περιεχόμενο από εκεί, αυτό όμως γίνεται σε μικρό ποσοστό, επικουρικά και προϋποθέτει και πάλι την προσωπική έρευνα και επιλογή.
Κύριο Άρθρο
Το Κύριο Άρθρο της Μαθητοφρένειας γράφεται κάθε φορά από τους Αρχισυντάκτες και προβάλλει τη βασική γραμμή της εφημερίδας πάνω σε θέματα επικαιρότητας ή μη. Αυτή τη στιγμή στην Αρχισυνταξία βρίσκονται οι: Ειρήνη Μπαντή (από 15/09/2014), Ζωή Ευαγγελοπούλου (από 01/10/2014), Ιοκάστη Λαζίδου (από 15/09/2015) και Ελένη Καραγιάννη (από 01/11/2015). Νωρίτερα στη θέση αυτή θήτευσαν οι: Εβελίνα Πιπέργια (από 1/12/2010 έως 15/05/2013), Ελένη Χατζηλίου (από 01/06/2011 έως 15/09/2012), Αλεξάνδρα Παπανίκου (από 1/10/2011 έως 15/09/2013), Χριστίνα Παπανικολάου (από 15/09/2012 έως 15/05/2014), Δήμητρα Λαζαρίδη (από 15/09/2012 έως 15/05/2014), Θέλια Παναγιωτίδου (από 15/09/2013 έως 15/05/2015) και Βαγγέλης Σπυρίδης (από 15/09/2013 έως 15/05/2015).
Μόνιμες Στήλες
Οι μόνιμες στήλες είναι άρθρα γνώμης ή σχολιασμού, άποψης ή θέσης, ενημέρωσης ή ψυχαγωγίας, έχουν συγκεκριμένη θέση μέσα στην εφημερίδα και γράφονται σταθερά από το ίδιο παιδί κάθε δεκαπέντε μέρες ή κάθε μήνα. Το περιεχόμενο της στήλης επιλέγεται ελεύθερα από τον συντάκτη της. Συνολικά οι μόνιμες στήλες που φιλοξενήθηκαν και φιλοξενούνται στις σελίδες της Μαθητοφρένειας είναι οι ακόλουθες:
Βιβλιοθήκη Απόψεων
Εδώ φιλοξενούνται απόψεις, σκέψεις, γνώμες οποιουδήποτε μαθητή ή καθηγητή, για οποιοδήποτε θέμα είτε σοβαρό και επιστημονικό είτε φαιδρό και ευτράπελο. Οι συντάκτες δεν είναι σταθεροί αλλά εναλλάσσονται. Μέχρι τώρα έχουν αρθρογραφήσει πάνω από 100 διαφορετικοί μαθητές και μαθήτριες και πάνω από 15 καθηγητές.
Ελεύθερο ρεπορτάζ
Η συστηματική καταγραφή όλων των γεγονότων που αφορούν το σχολείο ή την πόλη μας. Επικεφαλής της ομάδας είναι η Μαρίνα Αμανατίδου και ο Βαγγέλης Σπυρίδης.
Δράσεις και πρωτοβουλίες
Η Μαθητοφρένεια από την πρώτη στιγμή επιδίωξε να λειτουργεί ως μαθητικό σύνολο που σκοπό δε θα είχε μόνο την έκδοση μιας σχολικής εφημερίδας. Έτσι κατά καιρούς έχει αναλάβει δράσεις και πρωτοβουλίες σε θέματα πολιτισμού, αθλητισμού, οικολογίας κτλ.
Αθλητισμός
Τον Απρίλιο του 2011 η Μαθητοφρένεια διοργάνωσε με επιτυχία σχολικό τουρνουά πιγκ πογκ (η ίδια προσέφερε και τα έπαθλα των νικητών συνολικής αξίας 100 ευρώ), ενώ τον Ιούνιο του 2011 υπήρξε χορηγός επικοινωνίας σε δημόσιο τουρνουά βόλεϊ.
Οικολογία
Τον Μάρτιο του 2012 η Μαθητοφρένεια διεξήγαγε έρανο μεταξύ των μαθητών του σχολείου και μαζί με δικά της έσοδα υιοθέτησε μια καφέ αρκούδα από το Καταφύγιο Άγριας Ζωής Αρκτούρος, συμβάλοντας έτσι στην κάλυψη μέρους των εξόδων διατροφής και συντήρησής της. Τον Απρίλιο του 2012 με πρωτοβουλία της Μαθητοφρένειας φυτεύτηκαν στην πρόσοψη και την αυλή του σχολείου δέντρα και τριανταφυλλιές. Η δεντροφύτευση έγινε από τα παιδιά του σχολείου, ενώ ακολούθησε και σχετική ενημέρωση από ειδικούς για την ανάγκη σεβασμού της φύσης.
Πολιτισμός
Τον Ιούνιο του 2012 η Μαθητοφρένεια διοργάνωσε νεανικό μουσικό φεστιβάλ (Youth Wave) με τη συμμετοχή μαθητών από όλα τα σχολεία της πόλης των Γρεβενών. Τον Απρίλιο του 2014 η Μαθητοφρένεια παρουσίασε το βιβλίο του συγγραφέα - δημοσιογράφου Μηνά Βιντιάδη 'Τηγανίζουν πατάτες στον Άρη;' σε ειδική εκδήλωση στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Γρεβενών. Η παρουσίαση οργανώθηκε εξ ολοκλήρου από συντάκτες της Μαθητοφρένειας. .
Κοινωνία
Τον Ιανουάριο του 2013 η Μαθητοφρένεια διέθεσε το χρηματικό βραβείο ύψους 200 ευρώ που απέσπασε σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό για τις ανάγκες του τοπικού φιλανθρωπικού ιδρύματος ΕΛΠΙΔΑ.
Ενημέρωση
Με αφορμή την Διεθνή μέρα κατά της βίας (6 Μαρτίου) η Μαθητοφρένεια σχεδίασε και παρουσίασε στο χώρο του σχολείου εκδήλωση ενημέρωσης με θέμα: "Δώσε τέλος στον σχολικό εκφοβισμό". Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε σχετικό ενημερωτικό υλικό, ενώ ειδική παιδοψυχολόγος απάντησε σε ερωτήσεις.
Συμμετοχή σε ημερίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Ως μια από τις κορυφαίες μαθητικές εφημερίδες στην Ελλάδα καλείται να συμμετάσχει σε διεθνή ημερίδα στο Ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες με θέμα "Facing the ugly face of bullying" (9/7/2012) μετά από πρόσκληση του Ευρωβουλευτή Γιώργου Κουμουτσάκου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Θεοβάλδος Πισκατορύ
Ο Θεοβάλδος Πισκατορύ, πλήρες όνομα Θεοβάλδος-Αιμίλιος-Αρκαμπάλ Πισκατορύ, Théobald Piscatory (Τεομπάλντ Πισκατορύ) (Théobald Émile Arcambal-Piscatory, 6 Απριλίου 1800 - 18 Νοεμβρίου 1870) ήταν Γάλλος πολιτικός, διπλωμάτης και ένθερμος φιλέλληνας.
Παρά ταύτα έλαβε ενεργό μέρος στη προπαρασκευή του στρατιωτικού κινήματος της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 (15 Σεπτεμβρίου κατά το ν. ημερ.), προκειμένου να διασφαλισθούν τα γαλλικά οικονομικά συμφέροντα δανείου με τη δέσμευση των διαδόχων κυβερνήσεων στην Ελλάδα. Ανταμοιβή των υπηρεσιών του αυτών ήταν η Γαλλία να τον αναβιβάσει τον επόμενο χρόνο, 1844, παράλληλα των καθηκόντων, στο βαθμό του πληρεξούσιου υπουργού και έκτακτου απεσταλμένου στην Ελλάδα.
Τέλος ο Πισκατορύ αφού έλαβε τον τίτλο του "Ομότιμου της Γαλλίας" και του διοικητή της Λεγεώνας της Τιμής, διορίστηκε το 1847 πρέσβης της Γαλλίας στη Μαδρίτη. Λίγο αργότερα, μετά από επανάσταση στην Ισπανία επέστρεψε στη Γαλλία όπου και συνέχισε την πολιτική του δράση. Το 1867 στάθηκε υπέρ του Βασιλέως Γεωργίου Α΄ των Ελλήνων και την απελευθέρωση της Κρήτης κατά την επανάσταση του έτους εκείνου. Πέθανε στο Παρίσι ιδιωτεύων στις 18 Νοεμβρίου του 1870.
Τερτούλια
Η τερτούλια (tertulia), λέξη ισπανικής προέλευσης, είναι θεσμός που αναπτύχθηκε κατά το 19ο αιώνα στις χώρες κυρίως της Ιβηρικής Χερσονήσου, Ισπανία και Πορτογαλία.
Αποτελούνταν από ομάδες συγγραφέων, καλλιτεχνών, διανοούμενων και πιο σπάνια πολιτικών προσωπικοτήτων, με κοινά ενδιαφέροντα, οι οποίοι συναθροίζονταν και συζητούσαν για τέχνες και πολιτική. Οι συμμετέχοντες στις λογοτεχνικές αυτές τερτούλιας (tertulias literarias) συγγραφείς και καλλιτέχνες ανακοίνωναν μεταξύ τους  τις τελευταίες δημιουργίες τους, είτε στην ποίηση και το διήγημα είτε στη ζωγραφική και το τραγούδι.
Οι ομάδες των τερτούλιας συγκεντρώνονταν σε εκλεκτά μέρη, όπως στα δημοφιλή «λόγοτεχνικά» καφέ των πόλεων. Αν και δεν επρόκειτο για επίσημες λέσχες, η τερτούλια ήταν μια σημαντική πηγή ειδήσεων και μια χαλαρή συζήτηση μεταξύ φίλων γύρω από τα συμβαίνοντα στην πνευματική και πολιτική ζωή των πόλεων.
Συναφείς με τις τερτούλιας και στα πλαίσια της ανανεωτικής προσπάθειας δημιουργήθηκαν στην Ισπανία και την Πορτογαλία και νέες λογοτεχνικές εταιρείες, οι οποίες ονομάζονταν «Αρκαδίες» (arcadias), που αποτελούσαν ομάδες λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής πρωτοπορίας, αλλά και πολιτικής αμφισβήτησης.
Τα πιο γνωστά καφέ στις χώρες της Ιβηρικής, στα οποία ίσχυε, αλλά που και σήμερα δεν έχει σβήσει η παράδοση της τερτούλια, είναι το Καφέ ντε Οριέντε, το Καφέ Χιχόν και το Καφέ Κομερθιάλ της Μαδρίτης, όπως και το Καφέ Μπραζιλέιρα και το Καφέ Νικόλα της Λισαβόνας.
Η τερτούλια είναι παραπλήσιος θεσμός που συναντιέται και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, όπως τα «βιενέζικα καφέ» (π .χ. Καφέ Τσεντράλ, Καφέ Γκρίνσταϊντλ) και τα «καφέ – σαλόν» του Παρισιού (π. χ. Καφέ Λε Ντε Μαγκό, Καφέ ντε Φλορ, Λα Κουπόλ, Λα Κλοζερί ντε Λιλά κ. ά.).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Ισπανία
Αυτοκρατορία της Πορτογαλίας
Αυτοκρατορία της Πορτογαλίας (πορτογαλικά: Império Português) ονομαζόταν η πρώτη παγκόσμια αυτοκρατορία στην ιστορία, με εδάφη στη Νότια Αμερική, την Αφρική, την Ινδία και τη νοτιοανατολική Ασία, υποτελή στην κυριότητα της Πορτογαλίας. Ήταν επίσης η πρώτη και μακροβιότερη από τις σύγχρονες Ευρωπαϊκές αποικιακές αυτοκρατορίες, αφού διήρκεσε για περίπου έξι αιώνες (κατάκτηση της Θέουτα το 1415, παράδοση του Μακάο το 1999).
Το Βασίλειο της Πορτογαλίας από τις αρχές του 15ου αιώνα ξεκίνησε αρκετές οργανωμένες αποστολές εξερεύνησης, ενώ ήδη από τον 13ο αιώνα διέθετε ικανό ναυτικό και στόλο. Οι Πορτογάλοι άρχισαν να εξερευνούν την ακτή της Αφρικής το 1419, χρησιμοποιώντας τις τελευταίες εξελίξεις στην πλοήγηση, τη χαρτογραφία και τη ναυτιλιακή τεχνολογία όπως την καραβέλα, σε περίπτωση που έβρισκαν έναν θαλάσσιο δρόμο προς τις πηγές του επικερδούς εμπορίου μπαχαρικών. Το 1488, ο Μπαρτολομέου Ντίας πέρασε το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, και το 1498, ο Βάσκο ντα Γκάμα έφθασε στην Ινδία. Οι Πορτογάλοι κινήθηκαν δυτικά το 1497 και έφτασαν στη Νέα Γη του Καναδά, ενώ το 1500, από μια τυχαία προσέγγιση της ακτής της Νότιας Αμερικής για κάποιους, από μυστικό σχεδιασμό του στέμματος για άλλους, ο Πέδρο Άλβαρες Καμπράλ θα έβρισκε και θα ίδρυε μια εκ των σημαντικότερων αποικιών της, αυτήν της Βραζιλίας. Κατά τις επόμενες δεκαετίες, οι Πορτογάλοι ναυτικοί συνέχισαν να εξερευνούν τις ακτές και τα νησιά της Ανατολικής Ασίας, ιδρύοντας φρούρια και εμπορικούς σταθμούς καθώς προχωρούσαν όπως με την κατάλυση του σουλτανάτου της Μαλάκκα το 1511. Το 1571 μια γραμμή προχωρημένων φυλακίων συνέδεσε τη Λισαβόνα με το Ναγκασάκι: η αυτοκρατορία είχε γίνει πράγματι παγκόσμια, και στην πορεία έφερε μεγάλο πλούτο στην Πορτογαλία.
Μεταξύ του 1580 και του 1640 η Πορτογαλία έγινε ο πολιτικός έτερος της Ισπανίας στην ένωση των στεμμάτων των δύο χωρών. Αν και οι αυτοκρατορίες συνέχισαν να διοικούνται ξεχωριστά, οι Πορτογαλικές αποικίες έγιναν στόχος επιθέσεων από τρεις αντίπαλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις εχθρικές στην Ισπανία και ζηλόφθονες προς τις Ιβηρικές υπερπόντιες επιτυχίες: την Ολλανδία (η οποία συνεπλάκη σε έναν πόλεμο ανεξαρτησίας ενάντια της Ισπανία), την Αγγλία και τη Γαλλία. Έχοντας μικρότερο πληθυσμό, η Πορτογαλία αδυνατούσε να υπερασπίσει αποτελεσματικά τα υπερπόντια εδάφη της και το υπερεξαπλωμένο της δίκτυο εμπορικών σταθμών και εργοστασίων, και έτσι η αυτοκρατορία άρχισε τη μακρά και βαθμιαία εξασθένηση της. Η απώλεια της Βραζιλίας το 1822, η πιο μεγάλη και πιο κερδοφόρα αποικία της Πορτογαλίας, σε μια περίοδο που τα κινήματα ανεξαρτησίας σάρωναν την ήπειρο της Αμερικής, ήταν ένα πλήγμα από το οποίο η Πορτογαλία και η αυτοκρατορία της δεν ανάρρωσαν ποτέ.
Ο Αγώνας για την Αφρική ο οποίος ξεκίνησε στον ύστερο 19ο αιώνα άφησε την Πορτογαλία με πέντε αποκίες στην ήπειρο. Τα περισσότερα από αυτά τα Αφρικανικά εδάφη ήταν υπό Πορτογαλική διοίκηση και επιρροή για αιώνες. Πόλεις όπως η Λουάντα και η Μπενγκέλα, και ντουζίνες άλλων οικισμών, λιμένες και φρούρια, είχαν ιδρυθεί και διοικηθεί από την Πορτογαλία από τον 16ο αιώνα. Τις δεκαετίες 1960 και 1970 κατά τη διάρκεια του Πορτογαλικού Αποικιακού Πολέμου ξέσπασαν κινήματα ανεξαρτησίας στις Ανγκόλα, Μοζαμβίκη και Γουινέα Μπισσάου. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο ηγέτης της Πορτογαλίας, Αντόνιο Σαλαζάρ, προσπάθησε να κρατήσει την Πορτογαλική Αυτοκρατορία ανέπαφη σε μια εποχή που άλλες Ευρωπαϊκές χώρες άρχιζαν να αποσύρονται από τις αποικίες τους και η Πορτογαλία δεχόταν διεθνή πίεση να αποσυρθεί από αποικίες της. Τελικώς όμως η ανατροπή του Δικτατορικού καθεστώτος της Λισαβόνας το 1974 με επέμβαση του στρατού που ονομάστηκε Επανάσταση των Γαρυφάλλων ανάγκασε την Πορτογαλία και τις μεταβατικές κυβερνήσεις της στην πλήρη αποχώρησή τους από την Αφρικανική ήπειρο.
Οι Πορτογάλοι επηρέασαν σημαντικά τις περισσότερες αποικίες τους κοινωνικοοικονομικά και πολιτικά, ενώ η πορτογαλική γλώσσα αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό δεσμό ορισμένων χωρών με την Πορτογαλία ακόμη και σήμερα.
Πρώτη περίοδος (1415-1663)
Παρόλο που η Θέουτα αποδείχτηκε απογοήτευση για τους Πορτογάλους, αποφασίστηκε να την κρατήσουν κατά την εξερεύνηση κατά μήκος των ακτών της Αφρικής του Ατλαντικού. [12] Βασικός υποστηρικτής αυτής της πολιτικής ήταν ο Infante Dom Henry the Navigator, ο οποίος είχε εμπλακεί στη κατάκτηση της Θέουτας και ο οποίος ανέλαβε τον ηγετικό ρόλο στην προώθηση και χρηματοδότηση της πορτογαλικής ναυτιλιακής εξερεύνησης μέχρι το θάνατό του το 1460. [13] Την εποχή εκείνη, οι Ευρωπαίοι δεν ήξεραν τι βρισκόταν πέρα ​​από το ακρωτήριο Bojador στις ακτές της Αφρικής. Ο Χένρι θέλησε να μάθει πόσο μακριά επεκτάθηκαν τα μουσουλμανικά εδάφη στην Αφρική και αν ήταν δυνατόν να φτάσει στην Ασία δια θαλάσσης, τόσο για να φτάσει στην πηγή του επικερδούς εμπορίου μπαχαρικών όσο και για να ενώσει τις δυνάμεις του με την περίφημη χριστιανική βασιλεία του Prester John, να υπάρχει κάπου στις "Ινδίες". [9] [14] Με τη χορηγία του, σύντομα προσεγγίστηκαν τα νησιά του Ατλαντικού της Μαδέρας (1419) και των Αζορών (1427) και με την εγκατάστασή τους άρχισαν να παράγουν σιτάρι για εξαγωγή στην Πορτογαλία. αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|
Ο κύριος πορτογαλικός στόχος ήταν το εμπόριο, όχι ο εποικισμός ή η κατάκτηση. Σύντομα τα πλοία του εισήγαγαν στην ευρωπαϊκή αγορά πολύτιμο χρυσό, ελεφαντόδοντο, πιπέρι, βαμβάκι, ζάχαρη και σκλάβους. Το εμπόριο των σκλάβων, για παράδειγμα, διεξήχθη από μερικές δωδεκάδες εμπόρους στη Λισαβόνα. Στη διαδικασία επέκτασης των εμπορικών οδών, οι Πορτογάλοι ναυτικοί χαρτογράφησαν άγνωστα μέρη της Αφρικής και άρχισαν να εξερευνούν τον Ινδικό Ωκεανό. Το 1487, μια ορεινή εκστρατεία από τον Pêro da Covilhã έφτασε στην Ινδία, εξερευνώντας τις εμπορικές ευκαιρίες με τους Ινδούς και τους Άραβες και τελικά τελείωσε στην Αιθιοπία. Η λεπτομερής έκθεσή του διαβασμένος με μεγάλη χαρά στη Λισαβόνα, η οποία έγινε το καλύτερα ενημερωμένο κέντρο παγκόσμιας γεωγραφίας και εμπορικών οδών. δεξιά|170x170εσ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Πορτογαλίας Πορτογαλικη Πορτογαλικη Πορτογαλικη Πορτογαλια
Εθνική Καναδά (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Καναδά εκπροσωπεί τον Καναδά στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Ελέγχεται από την Καναδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και συμμετέχει στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής. Μεγαλύτερο επίτευγμα της ομάδας ήταν η κατάκτηση του Πρωταθλήματος ΚΟΝΚΑΚΑΦ του 1985, η πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1986 και η κατάκτηση του Γκολντ Καπ το 2000 και η πρόκριση στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών ΦΙΦΑ 2001. Η ομάδα έχει κερδίσει επίσης το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1904.
Νήσος Μπίρνι
Η Νήσος Μπίρνι είναι ένα μικρό κοραλλιογενές νησί, με έκταση 0,2 τ.χμ. (20 εκτάρια), τμήμα των Νήσων Φοίνικα, που ανήκουν στο κράτος του Κιριμπάτι. Βρίσκεται περίπου 100 χμ ΝΑ της Νήσου Καντών και 90 χμ Δ-ΝΔ της Νήσου Ραουάκι, παλαιότερα γνωστή ως Νήσος Φοίνικα. Η Νήσος Μπίρνι είναι ακατοίκητη, και έχει μήκος μόλις 1,2 χμ και πλάτος 0,5 χμ. Δεν υπάρχει αγκυροβόλιο, αλλά η προσεδάφιση μπορεί να επιτευχθεί στην απήνεμη παραλία.
Η Νήσος Μπίρνι είναι ένα ξηρό νησί, που καλύπτεται κυρίως με χαμηλούς θάμνους παρά με ψηλότερη βλάστηση, και η μικρή λιμνοθάλασσα είναι όλη αποξηραμένη. Λόγω της ανεπηρέαστης φύσης του νησιού, της βλάστησης, και των μεγάλων αποικιών με θαλασσοπούλια που φωλιάζουν εκεί, η Νήσος Μπίρνι ανακηρύχθηκε καταφύγιο άγριας ζωής το 1975.
Ιστορία
Η Νήσος Μπίρνι ανακαλύφθηκε το 1823 από το Λονδρέζικο φαλαινοθηρικό πλοίο "Σύδνεϋ Πάκετ", με καπετάνιο τον Τ. Έμμετ και ονομάστηκε από το όνομα του ιδιοκτήτη του πλοίου, την Λονδρέζικη εταιρεία Αλεξάντερ Μπίρνι και Σία.
Την δεκαετία του 1860, το νησί διεκδικήθηκε υπό την Πράξη Νήσων με Γκουανό του 1856 για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι έγινε ποτέ εξόρυξη γκουανό εκεί. Το 1889, υψώθηκε η Βρετανική σημαία, και το νησί ανακηρύχθηκε προτεκτοράτο. Υπήρχαν σχέδια για αποίκηση αλλά δεν έγινε ποτέ. Το 1899, το νησί εκμισθώθηκε στην Εταιρεία Ειρηνικών Νήσων.
Το 1916, ήταν ανάμεσα στα νησιά που εκμισθώθηκαν για 87 χρόνια στον Καπετάνιο Άλλεν για την Μεταφορική και Εμπορική Εταιρεία της Σαμόα. Αυτήν την εκμίσθωση ανέλαβε η Εταιρεία Μπερνς Φιλπ (Νότια Θάλασσα).
Η Νήσος Μπίρνι έγινε τμήμα της Αποικίας Νήσων Γκίλμπερτ και Έλις το 1937, που ανήκε στην Βρετανία, και αργότερα το 1979 τμήμα του Κιριμπάτι όταν η χώρα απέκτησε την ανεξαρτησία της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέλειψαν την διεκδίκηση της το 1979 με την Συνθήκη της Ταράουα. Είναι ακόμα ακατοίκητη και σπάνια την επισκέπτονται.
Κατηγορία:Νησιά Φοίνικα Μπιρνι Μπιρνι
Βαλβέρδε
Η λέξη Βαλβέρδε, που στα ιταλικά, ισπανικά και πορτογαλικά σημαίνει πράσινη πεδιάδα, μπορεί να αναφέρεται σε:
Ισπανία
Κανάρια Νησιά
Θεόδωρος Μιχ. Λολίδης
Ο '''Θεόδωρος Μιχ. Λολίδης''' (Καβάλα, 1927 - 1994) ήταν έλληνας αθλητής και πανελληνιονίκης της κολύμβησης.
Βιογραφία
Ήταν πρωταθλητής κολύμβησης ως αθλητής του σωματείου "Γ.Σ.Φιλίπποι Καβάλας", που μετέπειτα συγχωνεύτηκε στο Ναυτικό Όμιλο Καβάλας. Είχε τρεις νίκες κατά τους Πανελλήνιους Αγώνες Κολύμβησης του 1940 στα:
Το ρεκόρ καταρρίφθηκε στους Πανελλήνιους Αγώνες Κολύμβησης,το 1950, από τον Μπονάρο του Ναυτικού Ομίλου Πατρών με 38"2. Διετέλεσε ιδρυτικό μέλος του Ναυτικού Ομίλου Καβάλας και Διοικητικό στέλεχος του ομίλου, προπονητής κολύμβησης και τεχνικός σύμβουλος του Ομίλου, πρόεδρος του Εθνικού Κολυμβητηρίου Καβάλας (απο τους πρωτεργάτες του αιτήματος για ανέγερση) καθώς και πρόεδρος του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου Καβάλας (σημερινό Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο Καλαμίτσας) από το 1976 έως το 1981.
Απεβίωσε το 1994, σε ηλικία 67 ετών στην Καβάλα.
Νικόπολη (Ουκρανία)
Η Νικόπολη ή Νίκοπολ (ουκρ. Ні́кополь, ρωσ. Ни́кополь) είναι πόλη της Ουκρανίας, στην Περιφέρεια Ντνιπροπετρόφσκ, κτισμένη στη δεξιά όχθη του ποταμού Δνείπερου (για την ακρίβεια μετά το 1956 στην όχθη της τεχνητής λίμνης Καχόφκα επί του ποταμού). Με πληθυσμό 116.834 κατοίκους (εκτίμηση του 2015) είναι η 36η σε πληθυσμό πόλη της χώρας και η τρίτη μεγαλύτερη της Περιφέρειας. Αποτελεί ισχυρό βιομηχανικό κέντρο και συγκοινωνιακό κόμβο. Το όνομά της προέρχεται από την ελληνική γλώσσα και σημαίνει «πόλη της νίκης».
thumb|Ο Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού στη Νικόπολη thumb|Η όχθη της τεχνητής λίμνης Καχόφκα κοντά στη Νικόπολη thumb|Μνημείο της [[Νίκη (μυθολογία)|Νίκης στο κέντρο της Νικόπολης]]
Αρχαιότητα
Από αρχαιολογικές ανασκαφές προκύπτει ότι η περιοχή της μετέπειτα Νικόπολης κατοικείτο από τη Νεολιθική εποχή, την 4η χιλιετία π.Χ. , ιδίως από τα ίχνη ενός οικισμού που ανακαλύφθηκε στις όχθες του ποταμιού Μάλα Καμιάνκα. Σε ταφικούς σωρούς της εποχής του χαλκού-ορείχαλκου, από την 3η μέχρι και την 1η χιλιετία π.Χ., ανακαλύφθηκαν πέτρινα και ορειχάλκινα εργαλεία, όπως και πήλινα οξυπύθμενα διακοσμητικά πιάτα. Επίσης έχουν ανασκαφεί μεταγενέστερες ταφές, από το 200 π.Χ. έως το 200 μ.Χ., της σκυθο-σαρματικής περιόδου. Σε μία από αυτές βρέθηκε περί το 1900, μαζί με άλλα σκυθικά τέχνεργα, ένα πολύτιμο ζωγραφισμένο αγγείο, που αναπαριστά τη σύλληψη άγριων αλόγων.
Μικίτιν Ριχ και Μικίτιν Σιτς
Στις αρχές του 16ου αιώνα, στη θέση της σημερινής πόλεως δημιουργήθηκε ένα πέρασμα του ποταμού Δνείπερου, ελεγχόμενο από Κοζάκους, το Μικίτιν Ριχ (στην ουκρανική) ή Νικίτιν Ροκ (στη ρωσική). , γεγονός καθόλου τυχαίο: ευρισκόμενο πάνω σε μία επιμήκη χερσόνησο ανάμεσα σε δύο βραχίονες του ποταμού, σε σημείο όπου οι όχθες ήταν χαμηλές και βαλτώδεις, το σημείο ήταν επί αιώνες ένα από λίγα εκείνα στα οποία ο μέσος Δνείπερος μπορούσε να διασχισθεί με μεγαλύτερη ευκολία. Σύμφωνα με έναν λαϊκό θρύλο, το Νικίτιν Ροκ ιδρύθηκε από έναν Κοζάκο που ονομαζόταν Νικίτα (Νικήτας) Τσιχάν. Υπό το ίδιο όνομα το πέρασμα αναφέρεται σε ημερολόγιο του διπλωμάτη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους Έριχ Λασότα φον Στεμπλάου, που επισκέφθηκε την περιοχή το 1594. Το αποκαλούσαν επίσης Νικίτιν Περεβίζ ή απλώς Μικίτινε. Οι λέξεις ριχ (ουκρανική) και ροκ (ρωσική) σημαίνουν «κέρατο» και υπονοούν εδώ το σχήμα της χερσονήσου στο οποίο βρισκόταν το πέρασμα (πρβλ. Κριβί Ριχ). Δηλαδή το όλο όνομα σήμαινε ουσιαστικά «Κέρατο του Νικήτα».