cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άλφριντ Κρουπ
Παραπομπή σε δίκη και φυλάκιση
Με την κατάρρευση της Ναζιστικής Γερμανίας ο Άλφριντ συνελήφθη στις 11 Απριλίου 1945 από τα καναδικά στρατεύματα. Η περιουσία του κατασχέθηκε από τις δυνάμεις κατοχής και ο ίδιος παρέμεινε φρουρούμενος μέχρι να παραπεμφθεί σε δίκη. Η κράτηση αυτή διήρκεσε ως το 1947, οπότε συστάθηκε το δικαστήριο στη Νυρεμβέργη και δίκασε τον Κρουπ και έντεκα από τα ηγετικά στελέχη του ομίλου του. Ο πατέρας του Γκούσταβ είχε παραπεμφθεί να δικαστεί στην κύρια Δίκη της Νυρεμβέργης, η παραπομπή του όμως διακόπηκε για λόγους υγείας. Ο πατέρας Κρουπ απεβίωσε και δεν δικάστηκε ποτέ. Αντίθετα, ο Άλφριντ βρέθηκε ένοχος για δύο από τις τέσσερις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν: Διαρπαγή πόρων από κατεχόμενες ξένες χώρες και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας λόγω χρήσεως αλλοδαπών και αιχμαλώτων πολέμου σε καταναγκαστική εργασία. Καταδικάστηκε σε δώδεκα χρόνια φυλάκιση και δήμευση όλων των περιουσιακών του στοιχείων. Η απόφαση του δικαστηρίου ανακοινώθηκε στις 31 Ιουλίου 1948.
Η αποφυλάκιση
Ο Άλφριντ παρέμεινε στη φυλακή του Λάντσμπεργκ αμ Λεχ στη Βαυαρία ως το 1951, οπότε ο γενικός διοικητής της αμερικανικής ζώνης κατοχής Τζον ΜακΚλόι (John J. McCloy) έδωσε αμνηστία (Ιανουάριος 1951) στον Κρουπ και άλλους οκτώ καταδικασμένους διευθυντές του. Ο ΜακΚλόι αποφάσισε επίσης την επιστροφή 45 εκατ. δολαρίων στον Κρουπ και ορισμένων από τις εταιρείες που κατείχε ο Κρουπ πριν την κατάσχεσή τους. Του επιστράφηκαν, επίσης, 70 έργα τέχνης που είχαν αφαιρεθεί από τη "Villa Hügel", την κατοικία του (στην οποία και είχε συλληφθεί). Τέσσερα αδέλφια του Άλφριντ και ο ανεψιός του έλαβαν επίσης το ποσόν των δέκα εκατ. μάρκων (ή ισοδύναμο ποσό σε μετοχές των εταιρειών που επιστράφηκαν) ο καθένας. Η απόφαση αυτή του (τραπεζίτη) ΜακΚλόι ήταν τόσο αντιφατική, ώστε η σύζυγος του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Φράνκλιν Ρούζβελτ Ελεάνορ του απηύθυνε μια επιστολή, στην οποία ανέγραφε την ερώτηση: "Γιατί αφήνουμε ελεύθερους τόσους πολλούς Ναζιστές;". Η εφημερίδα Ουάσινγκτον Ποστ δημοσίευσε τη γελοιογραφία ενός χαμογελαστού ΜακΚλόι να ανοίγει την πόρτα του κελιού του Κρουπ, ενώ στο βάθος φαίνεται ο Στάλιν να φωτογραφίζει το γεγονός. Υπήρξαν ακόμη και φήμες ότι ο ΜακΚλόι είχε δωροδοκηθεί από τον Αμερικανό δικηγόρο του Κρουπ Ερλ Κάρολ (Earl J. Carroll), τις οποίες ο ΜακΚλόι αρνήθηκε κατηγορηματικά. Ο Τέλφορντ Τέιλορ, δημόσιος κατήγορος στη Δίκη της Νυρεμβέργης έγραψε, σχολιάζοντας την απόφαση ΜακΚλόι: "Ηθελημένα ή όχι, ο κ. ΜακΚλόι κατάφερε ένα ισχυρό κτύπημα στις αρχές του διεθνούς δικαίου και στις έννοιες του ανθρωπισμού, για τις οποίες πολεμήσαμε".
Μετά την αποφυλάκιση
Έχοντας ήδη έναν αποτυχημένο γάμο ο Άλφριντ αποφασίζει να επαναλάβει το εγχείρημα: Νυμφεύεται, το 1952, τη Βέρα Κνάουερ, (Vera Knauer, επίσης ο δεύτερος γάμος της, πατρικό όνομα Hossenfeld) για να τη διαζευχθεί το 1957 ύστερα από σκάνδαλο και με δαπανηρό, από πλευράς Κρουπ, διακανονισμό.
Το 1953 επετράπη στον Άλφριντ να αναλάβει και πάλι επικεφαλής των εταιρειών που τού είχαν επιστραφεί. Αν και η Ανώτατη Συμμαχική Επιτροπή έδωσε εντολή να πωληθούν όσες μετοχές κατείχε στην εξόρυξη άνθρακα και στη χαλυβουργία, ο όμιλος "Krupp Werke" γρήγορα επανέκτησε την ηγετική του θέση στην ευρωπαϊκή βιομηχανία χάλυβα. Ο όμιλος ανοίγεται σε νέες αγορές και, το 1958 έχει φθάσει να απασχολεί 105.200 εργαζομένους και έχει τις μεγαλύτερες πωλήσεις από οποιαδήποτε άλλη εταιρεία της Γερμανίας. Κατά τον ελεύθερο χρόνο του ασχολείται με τη συγκριτική μουσικολογία και τη φωτογράφιση τοπίων. Το 1966 δωρίζει τμήμα της βιβλιοθήκης της "Villa Hügel" στο Πανεπιστήμιο του Μπόχουμ, ενώ μετά τον θάνατό του η πλουσιότατη δισκοθήκη του δωρίζεται στο μουσικό κολέγιο "Folkwang".
Λίγο πριν τον θάνατο του Άλφριντ Κρουπ, στις 30 Ιουλίου του 1967 από καρκίνο των πνευμόνων, ο βοηθός του Μπέρτολντ Μπάιτς (Berthold Beitz) διεκπεραίωσε όλες τις απαραίτητες διαδικασίες, προκειμένου ο έλεγχος του Ομίλου Κρουπ να μεταβιβαστεί σε ένα ίδρυμα (Stiftung), το οποίο θα ελεγχόταν από τριμελές εποπτικό΄συμβούλιο. Ο γιος και μοναδικός του κληρονόμος Αρντ φον Μπόλεν ουντ Χάλμπαχ (απεβ. 1986) αποποιήθηκε οποιασδήποτε διεκδικήσεως της πατρικής περιουσίας έναντι ενός αξιοσέβαστου ποσού σε μετρητά σε ετήσιες δόσεις, μέχρι τον θάνατό του.
Παραπομπές
Κ Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης Κατηγορία:Γερμανοί βιομήχανοι Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της ιστιοπλοΐας
Πατρικά Χίου
Το χωριό ήταν κάποτε περιτειχισμένο με καστρόπορτες κλπ. , κατά τα πρότυπα των χωριών-κάστρων της Χίου, σε μικρότερη βέβαια κλίμακα, όπως προδίδουν οι ονομασίες θέσεών του «Γύρος», «Μέσα Πόρτα» και «`Εξω Πόρτα».
Το χωριό όμως υπέστη πολλές ζημιές στο σεισμό του 1949, οπότε η ανοικοδόμησή του συνέτεινε στο να εξαφανισθούν πολλά στοιχεία της αρχιτεκτονικής τύπου «χωριού-κάστρου». Οι κάτοικοι του χωριού, που ονομάζονται Πατρικούσοι / Πατρικούσαινες στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα, είναι στην πλειονότητά τους γεωργοί και παράγουν μαστίχα, λάδι, ελιές, αμύγδαλα, γλυκάνισο, κ.ά..
Η εξέλιξη του πληθυσμού των Πατρικών στις επίσημες απογραφές (βλ. τον πίνακα) είναι τυπικό δείγμα μαρασμού της ελληνικής επαρχίας, και αυτό παρά τη μεγάλη εγγύτητα της Καλαμωτής, που έχει γυμνάσιο-λύκειο, κλπ.
Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») των Πατρικών τιμάται στο όνομα του Αγίου Γεωργίου. Υπάρχουν επίσης οι παλαιοί ναοί του Ταξιάρχη ,των Εισοδίων της Θεοτόκου (Άνω και Κάτω Παναγιά) και του Αγίου Νικολάου, ενώ εκτός του οικισμού (ξωκκλήσια) βρίσκονται η Παναγία η Υπαπαντή - η Παναγιά η Δάφνη - (κτητορική της οικογένειας Παρασκευάδη), ο Άγιος Αντώνιος, ο Άγιος Γιάννης, οι Άγιοι Σαράντα και ο Προφήτης Ηλίας. Υπήρχε επίσης εντός του οικισμού ο μικρός ναός του Αγίου Δημητρίου, στη θέση του οποίου σήμερα βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου.
Το χωριό σήμερα αριθμεί συνολικά 10 εκκλησίες.
Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική εποπτεία Νενήτων της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Κατά τον Γ.Ι. Ζολώτα: «εκ των εκκλησιών τούτων η έχουσα την τερπνοτέραν θέσιν και άποπτον οπωσδήποτε είναι ο Άγιος Ιωάννης».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πατρικά Κατηγορία:Δήμος Χίου
Αντί (περιοδικό)
Το Αντί ήταν ελληνικό πολιτικό και πολιτιστικό περιοδικό της Αριστεράς, το οποίο κυκλοφόρησε μόνον μία φορά το 1972 και απαγορεύθηκε αμέσως από τις Αρχές της Δικτατορίας. Ξανακυκλοφόρησε χωρίς διακοπή ανά δεκαπενθήμερο από το 1974 έως το 2008. Ιδρυτές του περιοδικού ήταν ο δημοσιογράφος Αντώνης Καρκαγιάννης και ο αρχιτέκτονας Χρήστος Γ. Παπουτσάκης. Από τον Σεπτέμβριο του 1974 και μέχρι το κλείσιμο, ιδιοκτήτης και αρχισυντάκτης του Αντί ήταν ο Παπουτσάκης.
Ανθισμένα Κλαδιά Καστανιάς
Το έργο Ανθισμένα Κλαδιά Καστανιάς ζωγραφίστηκε από τον Βίνσεντ βαν Γκογκ κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής περιόδου στην Ουβέρ σουρ Ουάζ τον Μάη του 1890, τον τελευταίο χρόνο της ζωής του.
Αντί (περιοδικό)
Το ξεκίνημα και η πολιτική τοποθέτηση
Το πρώτο Αντί κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1972 και περιείχε συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη, άρθρο του Γεωργίου-Αλέξανδου Μαγκάκη για τη δημοκρατία, σκίτσα του Μποστ με τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι και από πάνω να γράφει «υπέρ Δικτατορίας», μια διαφήμιση με αφίσα του Τσε Γκεβάρα, μια άλλη για βιβλίο του Παντελή Πουλιόπουλου, κ.λπ. Οι Αρχές της Χούντας συνέλαβαν τον εκδότη του περιοδικού και δεν επέτρεψαν την έκδοση άλλων τευχών. Το περιοδικό επανακυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου 1974, αμέσως μετά την κατάρρευση της Δικτατορίας. Γι' αυτό και στο εξώφυλλο όλων των επόμενων τευχών υπήρχε η ένδειξη «Περίοδος Β΄».
Ανθισμένα Κλαδιά Καστανιάς
Ο πίνακας ήταν ένας από τους τέσσερις πoυ κλάπηκαν από την Πινακοθήκη του Ιδρύματος Ε.G. Bührle στη Ζυρίχη στις 10 Φεβρουαρίου 2008. Το έργο βρέθηκε εννέα ημέρες αργότερα σε ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο στη Ζυρίχη μαζί με ένα από τα άλλα κλεμμένα έργα ζωγραφικής και επέστρεψε άθικτο στην πινακοθήκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Βίνσεντ βαν Γκογκ
Αντί (περιοδικό)
Το ξεκίνημα και η πολιτική τοποθέτηση
Όταν πρωτοξεκίνησε, αλλά και κατά την εποχή της επανέκδοσής του, μεταφράστηκαν και αναδημοσιεύθηκαν στο Αντί άρθρα από το αμερικανικό περιοδικό Ramparts του κινήματος New Left (Νέα Αριστερά). Για πολλά χρόνια, ήταν το κύριο μέσο έκφρασης της αριστεράς εκτός του ΚΚΕ αλλά κυρίως της ανανεωτικής της πτέρυγας. Αν και δεν αποτέλεσε ποτέ κομματικό μέσο έκφρασης, εν τούτοις το Αντί σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις τάχθηκε υπέρ του ΚΚΕ Εσωτερικού και των διαδόχων σχημάτων αυτού του κόμματος (Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου, κ.λπ.).
Αρθογράφοι, συνεργάτες και ειδικά τεύχη
Στο Αντί έγραψαν κατά καιρούς πολλοί σημαντικοί δημοσιογράφοι, πολιτικοί και στοχαστές της μεταπολίτευσης — Χρήστος Βακαλόπουλος, Δημήτρης Χατζής, Σπύρος Λιναρδάτος, Σοφιανός Χρυσοστομίδης, Κώστας Παπαϊωάννου, Θεόδωρος Πάγκαλος, Νίκος Χριστοδουλάκης, Στέλιος Κούλογλου, Μικέλα Χαρτουλάρη, Δημήτρης Ψυχογιός, Πάνος Παναγιωτόπουλος, Πέτρος Στάγκος, Γιάννης Κακουλίδης, Αλέξης Ζήρας, Άντεια Φραντζή, κ.ά. — ενώ τις σελίδες του τις διακόσμησαν μερικοί από τους πιο αναγνωρισμένους σκιτσογράφους — Μποστ, Γιάννης Ιωάννου, Στάθης Σταυρόπουλος, Νίκος Σιδέρης κ.ά.
Συχνά το Αντί έβγαζε ειδικά τεύχη με αφιερώματα σε πρόσωπα της Τέχνης και των Γραμμάτων, σε τόπους και σε γεγονότα. Μέσα από συνέδρια, φεστιβάλ και άλλες εκδηλώσεις, το περιοδικό είχε λάβει σθεναρή θέση σε πολλά ζητήματα, όπως η δημόσια υγεία στην Ελλάδα, η προστασία του ελάχιστου πράσινου της Αθήνας, κ.λπ.
Θέσεις και συγκρούσεις
Μεταξύ άλλων, το περιοδικό Αντί πρωτοστάτησε στο άνοιγμα της ελεύθερης (μη κρατικής) ραδιοφωνίας τη δεκαετία του 1980. Τoν Απρίλιο του 1982, το περιοδικό έβαλε σε λειτουργία έναν μικρό ραδιοφωνικό σταθμό στην Αθήνα κατά τη διάρκεια του «Αντιφεστιβάλ». Το 1983, το περιοδικό προχώρησε στη λειτουργία του ραδιοσταθμού «Ράδιο-Αντίλαλος 108,8 FM», χωρίς να λάβει σχετική άδεια. Ο σταθμός αυτός επέζησε μόνον για δύο ημέρες (15–16 Δεκ. 1983). Οι κυβερνητικές Αρχές το έκλεισαν με βάση το τότε κρατικό μονοπώλιο στη ραδιοτηλεόραση.
Σκάνδαλο μυστικών κονδυλίων
Τον Οκτώβριο του 1993, με την επάνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου δημοσίευσε αναλυτικό κατάλογο των ΜΜΕ που είχε χρηματοδοτήσει η αμέσως προηγούμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη (1990-93) από τα μυστικά κονδύλια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Ενώ τα περισσότερα ΜΜΕ που είχαν εισπράξει χρήματα από τα μυστικά κονδύλια ήταν δεξιά ή και ακροδεξιά (η εφημερίδα «Στόχος» και το περιοδικό «Άμυνα και Διπλωματία»), ανάμεσα σ' αυτά που είχαν εισπράξει τα μεγαλύτερα ποσά ήταν και το Αντί (συγκεκριμένα, εισέπραττε από 45 έως και 60 εκατομμύρια δραχμές κάθε χρόνο μεταξύ 1990 και 1993). Οι εφημερίδες της Κεντροαριστεράς, αλλά και κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ (Κάρολος Παπούλιας, Γεράσιμος Αρσένης, Γιώργος Κατσιφάρας, Σήφης Βαλυράκης) κατηγόρησαν το Αντί και προσωπικά τον Παπουτσάκη, ότι ουσιαστικά δωροδοκήθηκαν από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για να «χτυπάνε» τον Ανδρέα Παπανδρέου από τα αριστερά.
Μάλιστα ο Χρήστος Παπουτσάκης και ο δημοσιογράφος του περιοδικού Βασίλης Ζήσης είχαν καταθέσει στη δίκη για το σκάνδαλο Κοσκωτά εναντίον του Ανδρέα Παπανδρέου, με τον Παπουτσάκη να υποστηρίζει ότι ο τότε πρωθυπουργός ελάμβανε ανά τακτά χρονικά διαστήματα μεγάλα χρηματικά ποσά από τον Γιώργο Κοσκωτά, αρνούμενος όμως να κατονομάσει συγκεκριμένα τις πηγές του. Ο αρεοπαγίτης και μέλος του Ειδικού Δικαστηρίου Βασίλειος Λαμπρίδης του υπενθύμισε ότι με αποφάσεις του ο Άρειος Πάγος δεν αναγνωρίζει το δημοσιογραφικό απόρρητο, «''άρα κύριε, ότι λέτε δεν έχει καμία αξία. Με μεγάλη και επιεικώς επικίνδυνη ευκολία κάνετε εκτιμήσεις χωρίς να τις τεκμηριώνετε, και θίγετε υπολήψεις δημοσίων προσώπων εκ του ασφαλούς''». Για τις καταθέσεις αυτές ο Παπουτσάκης και ο Ζήσης επικρίθηκαν έντονα από τις φιλοΠΑΣΟΚικές εφημερίδες Αυριανή, Έθνος, Ελευθεροτυπἰα και Τα Νέα, που αμφισβήτησαν την ειλικρίνεια των καταθέσεὠν τους.
Το ίδιο το περιοδικό υποστήριξε ότι στοχοποιήθηκε λόγω των αντιΠΑΣΟΚικών ρεπορτάζ του για το σκάνδαλο Κοσκωτά και πως είχε λάβει μόνον 2,5 εκατ. δραχμές το 1993 για 107 συνδρομές προς ελληνικές πρεσβείες και άλλες υπηρεσίες του Υπουργείου Εξωτερικών, για τις οποίες είχε εκδώσει και τιμολόγιο. Σύμφωνα με δημοσίευμα της στήλης «Ιός» της Ελευθεροτυπίας, οι καταγγελίες για παράνομο χρηματισμό του Αντί και άλλων μέσων ενημέρωσης από μυστικά κονδύλια ερευνήθηκαν από τις δικαστικές Αρχές, αλλά ουδέποτε επιβεβαιώθηκαν «λόγω παντελούς έλλειψης στοιχείων, έστω και ενδεικτικών» στα αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών.
Το τέλος
Το 2004, το Αντί ενεπλάκη σε δικαστική διαμάχη εξαιτίας ενός ειρωνικού σχολίου που δημοσίευσε το περιοδικό με στόχο τον συλλέκτη έργων τέχνης Βλάση Φρυσίρα. Επειδή ο Χρήστος Παπουτσάκης αρνήθηκε να αποκαλύψει τον συντάκτη του σχολίου, η διαμάχη έφτασε στα δικαστήρια και ο ιδιοκτήτης του περιοδικού καταδικάστηκε ερήμην, το 2007, να καταβάλει αποζημίωση στον Φρυσίρα το ποσό των 81.000 ευρώ. Τον επόμενο χρόνο, λόγω οικονομικών δυσκολιών και βαρειάς ασθένειας του εκδότη, το περιοδικό οδηγήθηκε στο οριστικό κλείσιμο στις 11 Απριλίου του 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Άρης Σερβετάλης
Ο Άρης Σερβετάλης (Κουκάκι, 21 Δεκεμβρίου 1976) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης.
Βιογραφία
Η καταγωγή του είναι από την Απείρανθο Νάξου. Μετά την αποφοίτησή του από το Λύκειο Κουκακίου ξεκίνησε να εργάζεται σε μια αποθήκη ηλεκτρικών ειδών. Με την προτροπή μιας φίλης του έδωσε τις εξετάσεις του Υπουργείου Πολιτισμού και γράφτηκε στη Δραματική Σχολή Φωτιάδη.
Εργογραφία
Αρχικά έλαβε μέρος σε θεατρικές παραστάσεις, όπως το «Ουπς» του Γιάννη Κακλέα. Στο ευρύ κοινό έγινε γνωστός με την συμμετοχή του στη δημοφιλή κωμική σειρά του Mega "Είσαι το ταίρι μου", υποδυόμενος έναν εκκεντρικό και ασυμβίβαστο νεαρό, το Λάζαρο. Ένα χρόνο μετά συμμετείχε σε μια επίσης επιτυχημένη σειρά του ίδιου καναλιού, κοινωνική αυτή τη φορά, με τίτλο "Κλείσε τα μάτια". Πρωταγωνίστησε επίσης κατά την περίοδο 2006 - 2008 στη σειρά "Singles" (Κύκλοι: 2, 2 ½, 3), ενσαρκώνοντας το ρομαντικό και ευαίσθητο Φώτη.
Tο 2018 πρωταγωνίστησε στην ταινία The Waiter και κέρδισε το βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου στα Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Το 2020 είχε τον πρωταγωνιστικό ρολο στην ταινία Μήλα και το 2021 στην ταινία Ο Άνθρωπος του Θεού σε σενάριο και σκηνοθεσία Γέλενα Πόποβιτς ως ο Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης και αφηγείται τη ζωή του Aγίου μετά την εκθρόνισή του από επίσκοπος Πενταπόλεως.
Για την ερμηνεία του στην ταινία Αγέλη Προβάτων του απονεμήθηκε το βραβείο β' ανδρικού ρόλου 2022 από την ελληνική ακαδημία κινηματογράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
392 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ζαχαρίνη
H ζαχαρίνη (ή σακχαρίνη και νάτριο ζαχαρίνης) είναι μια τεχνητή γλυκαντική ουσία χωρίς θερμίδες. Είναι περίπου 300-400 φορές γλυκύτερη από τη ζάχαρη, αλλά έχει πικρή ή μεταλλική γεύση, ιδιαίτερα σε υψηλές συγκεντρώσεις. H ζαχαρίνη χρησιμοποιείται για να δώσει γλυκύτητα σε προϊόντα, όπως ποτά, καραμέλες, μπισκότα, και φάρμακα.
Ετυμολογία
Η λέξη προέρχεται από την ελληνική λέξη σάκχαρον (sakcharon) που σημαίνει χαλίκι.
Ιδιότητες
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Άλας με νάτριο σακχαρίνης σε μορφή άσπρης σκόνης Η ζαχαρίνη είναι σταθερή στη θερμότητα. δεν αντιδρά χημικά με άλλα συστατικά τροφίμων, ως εκ τούτου, αποθηκεύεται εύκολα. Μείγματα ζαχαρίνης με άλλες γλυκαντικές ουσίες χρησιμοποιούνται συχνά ώστε να αντισταθμιστούν τυχόν αδυναμίες που έχει σχεδόν κάθε γλυκαντικό. Το μείγμα 10:1 κυκλαμικού νάτριου και ζαχαρίνης είναι κοινό σε χώρες, όπου και οι δύο αυτές οι γλυκαντικές ουσίες είναι νόμιμες; σε αυτό το μείγμα, κάθε γλυκαντικό καλύπτει τη γεύση του άλλου.
Ασφάλεια και επιπτώσεις στην υγεία
Στη δεκαετία του 1970, σε μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε αρουραίους στο εργαστήριο διαπιστώθηκε συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης υψηλών δόσεων ζαχαρίνης και ανάπτυξης καρκίνου της ουροδόχου κύστης. Ωστόσο βάσει περαιτέρω μελέτης διαπιστώθηκε ότι το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται σε ένα μηχανισμό που δεν έχει σχέση με τον άνθρωπο. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι δεν υπάρχει απόδειξη ότι η ζαχαρίνη σχετίζεται με τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης σε ανθρώπους. Ο Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC) είχε αρχικά ταξινομήσει τη ζαχαρίνη στην Ομάδα 2B («πιθανώς καρκινογόνος για τον άνθρωπο») με βάση τις μελέτες αρουραίων, αλλά τελικά την υποβάθμισε στην Ομάδα 3 («δεν έχει ταξινομηθεί ως καρκινογόνα σε ανθρώπους»), κατά την εξέταση των μετέπειτα ερευνών.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Η ζαχαρίνη σε μία από τις πρώτες συσκευασίες της. Μουσείο Ζάχαρης (Βερολίνο) Η ζαχαρίνη παρήχθη πρώτα το 1879, από τον Constantin Fahlberg, έναν χημικό που εργαζόταν σε παράγωγα πίσσας άνθρακα στο εργαστήριο Ira Remsen στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς. O Fahlberg παρατήρησε μια γλυκιά γεύση στο χέρι του ένα βράδυ, και αυτό το συνέδεσε με την ένωση βενζοϊκό σουλφίδιο που δούλευε εκείνη την ημέρα. Οι Fahlberg και Remsen δημοσίευσαν άρθρα σχετικά με το βενζοϊκό σουλφίδιο το 1879 και 1880. Το 1884, στη συνέχεια, δουλεύοντας μόνος του στη Νέα Υόρκη, ο Fahlberg υπέβαλλε αίτηση για διπλώματα ευρεσιτεχνίας σε διάφορες χώρες,τα οποία περιέγραφαν μεθόδους για την παραγωγή αυτής της ουσίας που ονόμασε ζαχαρίνη. Δύο χρόνια αργότερα, άρχισε η παραγωγή της ουσίας σε εργοστάσιο, σε ένα προάστιο τη πόλης Μαγδεβούργο, στη Γερμανία. Ο Fahlberg σύντομα θα γίνει πλούσιος, ενώ o Remsen ενοχλήθηκε, πιστεύοντας ότι άξιζε κέρδος για ουσίες που παράγονται στο εργαστήριο του. Σχετικά με το θέμα ο Remsen σχολίασε, «Ο Fahlberg είναι ένα κάθαρμα. Με ενοχλεί και μόνο να ακούω το όνομά του να αναφέρεται στην ίδια ανάσα με το δικό μου.»
Αν και η σακχαρίνη κυκλοφορούσε στην αγορά για αρκετό καιρό μετά την ανακάλυψη της, μέχρι να υπάρξει έλλειψη της ζάχαρης κατά τη διάρκεια του Α ' Παγκοσμίου Πολέμου, η χρήση της δεν είχε γίνει ευρέως διαδεδομένη. Η δημοτικότητά της αυξήθηκε περαιτέρω κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και του 1970 σε ανθρώπους που πρόσεχαν τη διατροφή τους, με δεδομένο ότι η ζαχαρίνη περιείχε ελάχιστες θερμίδες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ζαχαρίνη διατίθεται συνήθως σε εστιατόρια σε ροζ πακέτα ενώ η πιο δημοφιλής μάρκα είναι η "Swet'n Low". Λόγω της δυσκολίας στην εισαγωγή ζάχαρης από τις δυτικές Ινδίες, Η Βρετανική Εταιρεία Ζαχαρίνης (British Saccharin Company) ιδρύθηκε το 1917 για να παράγει ζαχαρίνη στο Paragon Works κοντά στο Άκρινγκτον, Lancashire. Η παραγωγή αδειοδοτούνταν και ελεγχόταν από το Board of Trade στο Λονδίνο και συνεχίστηκε σε αυτήν την τοποθεσία μέχρι το 1926.
Ρύθμιση της κυβέρνησης των ΗΠΑ
Το 1911, η Επιθεώρηση Τροφίμων των ΗΠΑ με την απόφαση 135 δήλωσε ότι τα τρόφιμα που περιέχουν σακχαρίνη είναι νοθευμένα. Ωστόσο, το 1912 η Επιθεώρηση Τροφίμων με την απόφαση 142 ανέφερε ότι η σακχαρίνη δεν ήταν επιβλαβής.
Tο 1977, η FDA έκανε μια προσπάθεια για ολοκληρωτική απαγόρευση της ουσίας, βασιζόμενη σε μελέτες που έδειχναν ότι η ουσία προκαλούσε καρκίνο σε αρουραίους. Η απόπειρα απαγόρευσης ήταν ανεπιτυχής, λόγω της δημόσιας αντίθεσης, που ενθαρρύνονταν από τη βιομηχανία διαφημίσεων, και αντ' αυτού απαιτήθηκε η χρήση της παρακάτω ετικέτας : «Η χρήση αυτού του προϊόντος μπορεί να είναι επικίνδυνη για την υγεία σας. Αυτό το προϊόν περιέχει σακχαρίνη, η οποία έχει προσδιοριστεί ως καρκινογόνος σε πειραματόζωα». Η απαίτηση αυτή καταργήθηκε το 2000 μετά από νέα έρευνα, που κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι αντιδρούν με διαφορετικό τρόπο από τους αρουραίους, συνεπώς δεν ήταν καρκινογόνος σε τυπικά επίπεδα πρόσληψης. Η ζαχαρίνη εξακολουθεί να είναι ευρέως χρησιμοποιούμενη στις Ηνωμένες Πολιτείες και τώρα είναι η τρίτη πιο δημοφιλής τεχνητή γλυκαντική ουσία πίσω από τη σουκραλόζη και την ασπαρτάμη.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η σακχαρίνη είναι επίσης γνωστή με τον αριθμό Ε (πρόσθετο κώδικα) E954.
Η τρέχουσα κατάσταση της ζαχαρίνης είναι ότι στις περισσότερες χώρες επιτρέπεται, και σε χώρες όπως ο Καναδάς έχουν αρθεί οι προηγούμενες απαγορεύσεις της ως πρόσθετο τροφίμων. Οι ισχυρισμοί ότι συνδέεται με τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης αποδείχθηκαν αβάσιμοι σε πειράματα σε πρωτεύοντα θηλαστικά. (ωστόσο στη Γαλλία τα δισκία ζαχαρίνης απαγορεύονται.)
Η ζαχαρίνη, ήταν παλαιότερα στην Καλιφόρνια, στον κατάλογο των χημικών ουσιών που είναι γνωστές στην πολιτεία ως καρκινογόνες βάσει της Proposition 65, αλλά διεγράφη το 2001.
Ετικέτα προειδοποίησης, πρόσθεση και αφαίρεση
Το 1958, το Κογκρέσο τροποποίησε το νόμο για τα Food, Drugs, and Cosmetic Act του 1938 με τη ρήτρα Ντιλέινι, ώστε να δώσει εντολή στην υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων να μην εγκρίνει ουσίες που «προκαλούν καρκίνο στον άνθρωπο ή, μετά από δοκιμές προκαλούν καρκίνο στα ζώα.» Μελέτες σε αρουραίους στο εργαστήριο κατά τις αρχές της δεκαετίας του '70 συνέδεσαν τη σακχαρίνη με την ανάπτυξη καρκίνου της ουροδόχου κύστης σε τρωκτικά. Ως εκ τούτου, όλα τα τρόφιμα που περιείχαν σακχαρίνη επισημαίνονταν με μία προειδοποιητική ετικέτα, με την απαίτηση της Saccharin Study and Labeling Act of 1977.
Ωστόσο, το 2000, οι προειδοποιητικές ετικέτες αφαιρέθηκαν επειδή οι επιστήμονες κατανόησαν ότι τα τρωκτικά, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, έχουν ένα μοναδικό συνδυασμό υψηλού pH, υψηλού φωσφορικού ασβεστίου, και υψηλά επίπεδα πρωτεϊνών στα ούρα τους. Μία ή περισσότερες από τις πρωτεΐνες που είναι πιο διαδεδομένη σε αρσενικούς αρουραίους συνδυαζόμενη με φωσφορικό ασβέστιο και σακχαρίνη παράγουν μικροκρυστάλλους που βλάπτουν την επένδυση της κύστης. Με την πάροδο του χρόνου, η κύστη του αρουραίου ανταποκρίνεται σε αυτή τη ζημιά κάνοντας υπερπαραγωγή κυττάρων για την αποκατάσταση των ζημιών, η οποία οδηγεί στο σχηματισμό όγκων. Δεδομένου ότι αυτό δεν συμβαίνει στον άνθρωπο, δεν υπάρχει κανένας αυξημένος κίνδυνος καρκίνου της ουροδόχου κύστης.
Η διαγραφή της σακχαρίνης από τη λίστα είχε ως επακόλουθο την κατάργηση της ετικέτας προειδοποίησης ως απαίτηση για προϊόντα που την περιέχουν. Το 2001, η Αμερικανική υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων και η πολιτεία της Καλιφόρνιας τροποποίησαν τις θέσεις τους σχετικά με τη σακχαρίνη, δηλώνοντας ότι είναι ασφαλής για κατανάλωση. Την απόφαση του FDA ακολούθησε το 2000 η ενέργεια του U.S. Department of Health and Human Services' National Toxicology Program, να αφαιρέσει τη ζαχαρίνη από τον κατάλογο των καρκινογόνων ουσιών.
Η EPA έχει επίσημα αφαιρέσει τη ζαχαρίνη και τα άλατά της από τον κατάλογο των επικίνδυνων συστατικών και εμπορικών χημικών προϊόντων. Στις 14 Δεκεμβρίου 2010, η EPA δήλωσε ότι η σακχαρίνη δεν αποτελεί πλέον πιθανό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κετόνες Κατηγορία:Γλυκαντικές ουσίες Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Σουλφοναμίδες
Διαμαντένιο Σούτρα
Το Διαμαντένιο Σούτρα (σανσκριτικά : वज्रच्छेदिकाप्रज्ञापारमितासूत्र, romanized: Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra) είναι ένα βουδιστικό σούτρα που ανήκει στην κατηγορία των σούτρα Prajñāpāramitā ('τελειοποίηση της σοφίας'). Μεταφρασμένο σε μια ποικιλία γλωσσών από μια ευρεία γεωγραφική περιοχή, το Διαμαντένιο Σούτρα είναι ένα από τα σούτρα με την μεγαλύτερη επιρροή στην Ανατολική Ασία και είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην παράδοση ζεν, μαζί με το Σούτρα της Καρδιάς.
Αντίγραφο της κινεζικής εκδοχής του Διαμαντένιου Σούτρα βρέθηκε στα χειρόγραφα Dunhuang το 1900 από τον καλόγερο Wang Yuanlu και πουλήθηκε στον Aurel Stein το 1907. Χρονολογείται από τις 11 Μαΐου 868. Είναι, σύμφωνα με τα λεγόμενα της Βρετανικής Βιβλιοθήκης, "το πρωιμότερο χρονολογικά εκτυπωμένο βιβλίο". Είναι επίσης το πρώτο γνωστό έργο με ιδιαίτερη δημόσια αφιέρωση καθώς το σήμα εκδότη στο τέλος του βιβλίου αναφέρει ότι δημιουργήθηκε "για καθολική δωρεάν διανομή".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουδισμός
Ζέιν Μάλικ
Ο Ζέιν Τζάβαντ Μαλίκ (Μπράντφορντ,12 Ιανουαρίου, 1993), γνωστός ως Ζέιν, είναι Βρετανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός, γνωστός ως μέλος του συγκροτήματος One Direction.
Αφού πέρασε από οντισιόν στο X Factor και έγινε αποδεκτή, προτάθηκε στον Ζέιν να είναι πάρει μέρος σε ένα νέο συγκρότημα ονόματι One Direction μαζί με τους Χάρι Στάιλς, Νάιαλ Χόραν, Λίαμ Πέιν και Λούις Τόμλινσον. Η δημιουργία του γκρουπ έγινε πραγματικότητα και οι πέντε χορηγήθηκαν από τον Σιμόν Κόουελ. Το συγκρότημα έφτασε στον τελικό του προγράμματος και βρέθηκε στην τρίτη θέση. Αν και δεν κέρδισαν, ο Κόουελ πλήρωσε ένα συμβόλαιο για να υπογράψουν με τη δισκογραφική Syco.
Στην καριέρα του με τους One Direction, έχει συνθέσει τραγούδια όπως τα "Taken", "Everything About You", "Same Mistakes", "Last First Kiss" και "Summer Love", που ανήκουν στα άλμπουμ Up All Night και Take Me Home. Το 2012, ανακηρύχθηκε ο άνδρας-διασημότητα με τις περισσότερες αναζητήσεις της χρονιάς.
1993-2010: Πρώτα χρόνια και οντισιόν στο The X Factor
Ο Ζέιν Μαλίκ γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1993 στην πόλη Μπράντφορντ, στο Ηνωμένο Βασίλειο, ως Ζέιν Τζαβάντ Μαλίκ. Είναι γιος του Γιάσερ Μαλίκ και της Τρίθια Μπρανάν και έχει δύο μικρότερες αδερφές, τη Ουαλίγια και τη Σάφα Μαλίκ, καθώς και μια μεγαλύτερη αδερφή, τη Ντονίγια. Μεγάλωσε στην περιοχή East Bowling, νότια του Μπράντφορντ, και σπούδασε στα Fields Primary School και Tong High School. Όταν ο Ζέιν ήταν παιδί, έδειξε να είναι κάπως υπερκινητικός. Ακόμη και στο σπίτι της μητέρας του έπαιζε πολύ με τα αυτοκίνητα. Στην εφηβεία του, η μητέρα του είπε στην εφημερίδα Daily Record ότι περνούσε τον περισσότερο χρόνο του στον υπολογιστή του ακούγοντας μουσική και τραγουδώντας μόνος για ώρες.
Το 2009, ο Ζέιν επρόκειτο να περάσει από οντισιόν για το X Factor, αλλά λόγω άγχους αποσύρθηκε πριν προλάβει να εμφανιστεί ενώπιον των κριτών. Στη συνέχεια, το 2010, πέρασε από οντισιόν με το τραγούδι "Let Me Love You" και κατάφερε να προχωρήσει στο δεύτερο στάδιο. Ωστόσο, αρνήθηκε να χορέψει επειδή δεν είχε τελειοποιήσει τις κινήσεις του, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να τον διώξουν και δεν προκρίθηκε στην κατηγορία «Boys» του σόου. Παρόλα αυτά, του δόθηκε η ευκαιρία να συνεχίσει και ενσωματώθηκε στους One Direction.
2010-15: One Direction
μικρογραφία|Ο Ζέιν το 2014. Μετά την οντισιόν για το X Factor, προτάθηκε στον Ζέιν να γίνει μέλος μιας μπάντας που ονομάζεται One Direction μαζί με τους Χάρι Στάιλς, Λίαμ Πέιν, Νάιαλ Χόραν και Λούις Τόμλινσον. Η δημιουργία του γκρουπ έγινε πραγματικότητα και οι πέντε χορηγήθηκαν από τον Σιμόν Κόουελ. Κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού, το συγκρότημα ερμήνευσε διάφορα τραγούδια, όπως το "My Life Would Suck Without You" και το "Total Eclipse of the Heart", καθιστώντας τους φαβορί για να κερδίσουν τον διαγωνισμό, ωστόσο, κατέκτησαν την τρίτη θέση. Παρά το γεγονός ότι δεν κέρδισαν, ο Κόουελ πλήρωσε ένα συμβόλαιο δύο εκατομμυρίων λιρών για να υπογράψει η One Direction με τη δισκογραφική Syco.
Το 2011, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους στούντιο άλμπουμ, Up All Night. Έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα στο Billboard 200, κάνοντας τους One Direction το πρώτο βρετανικό συγκρότημα που το πρώτο τους στούντιο άλμπουμ έφτασε στο νούμερο ένα. Το πρώτο τους σινγκλ, "What Makes You Beautiful", έφτασε στο νούμερο ένα στην Ιρλανδία, το Μεξικό και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα επόμενα σινγκλ, "Gotta Be You", "One Thing" και "More than This", είχαν μέτρια επιτυχία, με επιτυχία σε ορισμένες χώρες, αλλά αποτυχίες σε άλλες. Για να προωθήσουν το άλμπουμ, ξεκίνησαν το Up All Night Tour και κυκλοφόρησε ένα DVD της περιοδείας, που ονομάζεται Up All Night: The Live Tour.
Τον Νοέμβριο του 2012, κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους, Take Me Home. Αυτό είχε καλύτερη υποδοχή από το Up All Night, καθώς έφτασε στο νούμερο ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο, το πρώτο άλμπουμ από το κουιντέτο που το έκανε. Έφτασε επίσης στην κορυφαία θέση στην Αυστραλία, τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιρλανδία και τη Νέα Ζηλανδία. Τα δύο πρώτα σινγκλ από αυτό το άλμπουμ, "Live When We're Young" και "Little Things", έτυχαν καλής υποδοχής. Το πρώτο έφτασε στο νούμερο ένα στην Ιρλανδία και τη Νέα Ζηλανδία, ενώ το δεύτερο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το τρίτο και τελευταίο σινγκλ, "Kiss You", απέτυχε να πουλήσει στις περισσότερες χώρες και δεν πέτυχε εξέχουσες θέσεις σε σύγκριση με τις δύο προηγούμενες κυκλοφορίες των One Direction. Από την άλλη, μαζί ξεκίνησαν το δεύτερο Take Me Home Tour, το οποίο περιόδευσε σε τέσσερις ηπείρους σε όλο τον κόσμο και επίσης μέρος του ηχογραφήθηκε για την πρώτη ταινία-ντοκιμαντέρ, που ονομάζεται This is Us.
Σε άλλες δραστηριότητες, ερμήνευσαν ένα μείγμα του "One Way or Another" της Μπλόντι και του "Teenage Kicks" των The Undertones με τίτλο "One Way or Another (Teenage Kicks)", προκειμένου να βοηθήσουν στη συγκέντρωση κεφαλαίων για την οργάνωση Comic Relief.
2015-σήμερα: Απόσυρση από τους One Direction
Στις 25 Μαρτίου 2015, στο τέλος του δεύτερου σκέλους του On the Road Again Tour, ο Ζέιν ανακοίνωσε επίσημα την αποχώρησή του από τους One Direction. Μεταξύ των πολλών λόγων που έδωσε, εξήγησε ότι τα τελευταία πέντε χρόνια με την ομάδα ήταν «υπέροχα», εκφράζοντας ότι:"«Η ζωή μου με τους One Direction ήταν τέλεια από όσο φανταζόμουν ποτέ. Όμως, μετά από πέντε χρόνια, αισθάνομαι ότι αυτή τη στιγμή είναι η κατάλληλη στιγμή να φύγω από το συγκρότημα. Θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη από τους οπαδούς αν απογοήτευσα κανέναν, αλλά πρέπει να κάνω αυτό που νιώθει η καρδιά μου [...] Φεύγω γιατί θέλω να είμαι ένας κανονικός 22χρονος που μπορεί να χαλαρώσει και να περάσει μια ιδιωτική στιγμή μακριά από το πλήθος. Ξέρω ότι έχω τέσσερις φίλους για το υπόλοιπο της ζωής μου: τον Λουίς, τον Λίαμ, τον Χάρι και τον Νάιαλ. Ξέρω ότι θα συνεχίσουν να είναι το καλύτερο συγκρότημα στον κόσμο»."Μετά τις δηλώσεις, τα υπόλοιπα μέλη στεναχωρήθηκαν από την είδηση, αλλά διαβεβαίωσαν ότι το γκρουπ θα προχωρήσει στην περιοδεία και ότι σύντομα θα κυκλοφορήσει το πέμπτο άλμπουμ τους. Ομοίως, ο δημιουργός του συγκροτήματος, Σιμόν Κόουελ, αφιέρωσε λίγα λόγια στον Ζέιν λέγοντας ότι είναι πολύ περήφανος για αυτόν και θα τον στηρίξει στα μελλοντικά του σχέδια.
Προσωπική ζωή
Ο τραγουδιστής υιοθέτησε το "Zayn Malik" ως καλλιτεχνικό του όνομα καθώς πιστεύει ότι φαίνεται "πιο πρωτότυπο" με "y" παρά "i". Ο Ζέιν έχει φοβία στα νερά, αλλά παρόλα αυτά του αρέσουν πολύ οι καρχαρίες, ειδικά οι σφυροκέφαλοι. Το αγαπημένο του τραγούδι είναι το "Thriller" του Μάικλ Τζάκσον, το άλμπουμ, είναι το Graffiti του Κρις Μπράουν και γκρουπ είναι οι N'Sync. Σε συνέντευξή του στο VEVO, δήλωσε ότι πριν από την οντισιόν για το X Factor, ήταν κάπως ντροπαλός και ήταν τρομακτικό να εμφανιστεί μπροστά σε κάμερες ή σε πάρα πολλούς ανθρώπους. Πρόσθεσε επίσης ότι η εμπειρία που είχε στο διαγωνισμό τον βοήθησε να ξεπεράσει τον σκηνικό τρόμο. Έχει αναφέρει την αστική μουσική, το R&B και τη ραπ ως τις κύριες μουσικές του επιρροές.
Από τα 15 του χρόνια, ο Ζέιν κάπνιζει καπνό, αλλά τον Οκτώβριο του 2012 εξέφρασε ότι ανησυχούσε για την υγεία του και ότι προσπαθήσε να σταματήσει τη συνήθεια. Έχει δείξει επίσης κάποιο εθισμό στα τατουάζ.
Ο Μαλίκ έχει πει ειλικρινά ότι πάσχει από μια διατροφική διαταραχή όταν ήταν στους One Direction, κάτι που αποδίδει στον υπερβολικό φόρτο εργασίας και τον ρυθμό της ζωής στις περιοδείες. Έχει επίσης συζητήσει ότι υποφέρει από άγχος και έλλειψη αυτοπεποίθησης, ειδικά πριν από ζωντανές εμφανίσεις ως σόλο καλλιτέχνης, έχοντας ακυρώσει πολλές συναυλίες αφού βίωσε «το χειρότερο άγχος» της καριέρας του.
Ο Μαλίκ είναι δια βίου υποστηρικτής της Μπράντφορντ Σίτι. Έχει επίσης ένα διαμέρισμα στο SoHo, στο Μανχάταν, στη Νέα Υόρκη και στο παρελθόν είχε σπίτια στο Λος Άντζελες και το Λονδίνο, τα οποία πούλησε το 2018.
Θρησκεία
Ο Ζέιν είναι μουσουλμάνος, λόγω του ότι ο πατέρας του είναι Πακιστανός. Ως μουσουλμάνος, εκτός από τα αγγλικά, ο Μάλικ μιλάει Ουρντού και μπορεί να διαβάσει αραβικά. Στο παρελθόν, έχει γίνει στόχος αντιμουσουλμανικών επιθέσεων. Το 2017, ο Μαλίκ δήλωσε ότι ταυτίστηκε ως μη ασκούμενος μουσουλμάνος και δήλωσε ότι δεν θέλει να καθορίζεται από το θρησκευτικό ή το πολιτιστικό του υπόβαθρο. Τον Νοέμβριο του 2018, είπε στη βρετανική Vogue ότι δεν θεωρούσε πλέον τον εαυτό του μουσουλμάνο.
Σχέσεις
Ο Μαλίκ έβγαινε με τη διαγωνιζόμενη στο X Factor, Γένεβα Λέιν από το συγκρότημα Belle Amie από το 2010 έως το 2011. Στη συνέχεια έβγαινε με τη συνάδελφό του Ρεμπέκα Φέργκιουσον, αρκετούς μήνες αργότερα, μέχρι τον Ιούλιο του 2011, και την ηθοποιό Στέφανι Ντέιβις την ίδια χρονιά. ​
Ο Μαλίκ ξεκίνησε να βγαίνει με την τραγουδίστρια Πέρι Έντουαρντς του συγκροτήματος Little Mix τον Δεκέμβριο του 2011, αρραβωνιάστηκαν τον Αύγουστο του 2013 αλλά χώρισαν τον Αύγουστο του 2015.
Στα τέλη του 2015, ξεκίνησε μια διαλείπουσα σχέση με το μοντέλο Τζίτζι Χαντίντ. Το ζευγάρι χώρισε στα μέσα του 2018 και τον Δεκέμβριο του 2019 ανακοίνωσαν την επανασύνδεσή τους. Τον Απρίλιο του 2020, η Χαντίντ επιβεβαίωσε στο The Tonight Show με τον Τζίμι Φάλον ότι περίμενει μια κόρη με τον Μαλίκ. Η κόρη τους, Κάι, γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2020. Τον Οκτώβριο του 2021, ο Μαλίκ και η Χαντίντ ανακοίνωσαν τον χωρισμό τους μέσω ενός ΜΜΕ και υπήρξαν μηνύσεις και κατηγορίες ενδοοικογενειακής βίας από τον Μαλίκ προς τη μητέρα της Χαντίντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές
Γιόχαν Λούντβιχ Φέρντιναντ Αρνόλντι
Ο Γιόχαν Λούντβιχ Φέρντιναντ Αρνόλντι (γερμ. Johann Ludwig Ferdinand Arnoldi (1737 - 1783) ήταν Γερμανός παιδαγωγός και θεολόγος της Λουθηρανικής εκκλησίας. Γεννήθηκε στις 25 Ιουνίου 1737 στο Γκίσεν. Πατέρας του ήταν ο νομοδιδάσκαλος Ερνστ Κρίστοφ Αρνόλντι (γερμ.Hernst Kristof Arnoldi). Σπούδασε θεολογία στο πανεπιστήμιο του Γκίσεν. Υπό την διεύθυνση του Γιόχαν Χέρμανν Μπέννερ συνέγραψε την διατριβή de haeretico jussu Pauli excludendo Tit. III, 10. 11 με την οποία αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Το 1759 διορίστηκε αυλάρχης στην έπαυλη του στρατηγού Ράμπεναου στο Άππενμπορν επιφορτισμένος με την ενάρετη διαπαιδαγώγηση των παιδιών του στρατηγού, μεταξύ των οποίων και ένα κωφάλαλο. Από το 1762 άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα νομικής και πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν, και στην συνέχεια, από το 1767 και μετά στο πανεπιστήμιο του Γκαίτινγκεν. Το 1768 χειροτονήθηκε ιερέας στο Γκρόσεν-Λίντεν της Έσσης. Εκεί αφοσιώθηκε με επιτυχία στην διαπαιδαγώγηση κωφάλαλων παιδιών. Δημοσίευσε αρκετά βιβλία περί της μεθόδου της διδασκαλίας του. Απεβίωσε στις 29 Οκτωβρίου 1783 στο Γκρόσεν-Λίντεν. Από την γυναίκα του, Σουζάνα Μπάρμπαρα, θυγατέρα του ιερέα Άντολφ Ρούλμανν, απόκτησε πέντε παιδιά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί παιδαγωγοί Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
391 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ιωάννης Ατσαγιόλι
Με το όνομα Ιωάννης Ατσαγιόλι είναι γνωστοί οι:
Πιτθεύς
Πιτθεύς στην αρχαία Ελλάδα αναφερόταν:
Ολιβίνης
Με τον όρο ολιβίνης (αγγλ. olivine) εννοείται ισόμορφη παράμιξη που προκύπτει από τα ορυκτά φορστερίτη (Mg2SiO4) και  Φαϋαλίτη (Fe+22SiO4) και, επισήμως, δεν αποτελεί, ως παράμιξη, αυτοτελές ορυκτό. Ο ολιβίνης είναι βιομηχανικό ορυκτό που χρησιμοποιείται σαν πυρίμαχο υλικό. Το όνομά του προέρχεται από το ελαιοπράσινο (olive-green) χρώμα του. Αποτελεί κυρίαρχο συστατικό των βασικών (βασάλτης, γάββρος, δολερίτης) και των υπερβασικών πυριγενών πετρωμάτων (περιδοτίτης, δουνίτης). Συνδέεται με ορυκτά της ομάδας του πυροξένου, πλαγιόκλαστα, τάλκη και, ιδιαίτερα, σερπεντίνη, προς τον οποίο και εξαλλοιώνεται. Απαντά, επίσης, και σε μεταμορφωμένα πετρώματα, κυρίως πράσινο μάρμαρο (ολιβινικά μάρμαρα). Δεν είναι δυνατό να συνυπάρξει με πετρώματα που περιέχουν χαλαζία (διοξείδιο του πυριτίου, SiO2), επειδή θα αντιδρούσε με αυτό προς ενστατίτη (MgSiO3):
Μια διαφανής πράσινη ποικιλία του είναι το περίδοτο (αγγλ. peridote), το οποίο χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος. Η καλή ποιότητα περιδότου περιέχει λιγότερο από 15% σίδηρο, ενώ μπορεί να περιέχει και ίχνη χρωμίου ή νικελίου, που συμβάλλουν στον χρωματισμό του. Το περίδοτο βρέθηκε για πρώτη φορά στο νησί Ζαμπαργκάντ (Zabargad) της Ερυθράς θάλασσας, κοντά στην Αίγυπτο. Έχει, επίσης, ανευρεθεί στους σιδηρονικελιούχους μετεωρίτες (παλλασίτες, pallasites).
Αναφορές
Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Νικόλ Κυριακοπούλου
Η Κυριακοπούλου έχει συμμετάσχει 4 φορές σε Ολυμπιακούς Αγώνες (2008, 2012, 2016 και 2020). Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο κατέλαβε την 8η θέση.
Το 2015 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της IAAF (τώρα πλέον World Athletics) κατέκτησε το Χάλκινο μετάλλιο. Την ίδια χρονιά ήταν και η πρώτη Ελληνίδα αθλήτρια που κέρδισε την σειρά των αγώνων Diamond League της IAAF στο άλμα επι κοντώ κερδίζοντας το τρόπαιο.
Το Αμερικάνικο περιοδικό Track & Field News την έχει αναδείξει 2η καλύτερη αθλήτρια σε παγκόσμιο επίπεδο το 2015 και 7η καλύτερη αθλήτρια στον κόσμο στο άλμα επί κοντώ για την δεκαετία 2010 - 2020.
Ξεκίνησε τον αθλητισμό κάνοντας ενόργανη γυμναστική και από 16 χρονών ασχολείται με τον στίβο και το άλμα επί κοντώ. Ανήκει στο σωματείο Α.Γ.Ε.Σ. Κάμειρος. Προπονητής της είναι ο Φώτης Στεφανής από τον Φεβρουάριο του 2021.
Στη σεζόν του κλειστού στίβου το 2019, η Κυριακοπούλου κέρδισε το πρώτο της μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, ένα χάλκινο στη Γλασκώβη με άλμα στα 4.65μ.
Διακρίσεις
1 x Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου – Χάλκινο Μετάλλιο 2015
1 x Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου – Ασημένιο Μετάλλιο 2018
1 x Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου – Χάλκινο Μετάλλιο 2012
1 x Νικήτρια στη γενική κατάταξη (Τελικός) του Diamond League 2015
1 x Φιναλίστ στον τελικό του Dianond League - 6η θέση 2018
2 x Φιναλίστ σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα – 6η θέση Ε/Ν 2004 & 8η θέση/2011
5 x Νικήτρια σε αγώνες Diamond League
2 x Φιναλίστ σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου – 6η θέση/2016 & 12η θέση/2014
2 x Φιναλίστ σε Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα - 4η θέση 2016 και 7η θέση 2014
1 x Φιναλίστ σε Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου - 5η θέση 2015
1 x Μεσογειακοί αγώνες - Χρυσό Μετάλλιο 2009
1 x Μεσογειακοί αγώνες - Χάλκινο Μετάλλιο 2018
2 x Βαλκανικοί αγώνες - Χρυσό Μετάλλιο 2008, 2021
1 x Βαλκανικοί αγώνες Κλειστός Στίβος - Χρυσό Μετάλλιο 2018
7 x Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου - Χρυσό Μετάλλιο 2009, 2011, 2012, 2013, 2014, 2018, 2021
6 x Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου - Χρυσό Μετάλλιο 2008, 2011, 2009, 2011, 2014, 2015
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος επί κοντώ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Νταρνάκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Γιώργος Ντότσικας
Ο Γιώργος Ντότσικας (1961 - 11 Ιουνίου 2007) ήταν Έλληνας διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης.
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1961 και πέθανε στην Πάτρα στις 11 Ιουνίου 2007 από ανακοπή καρδιάς, 46 ετών. Ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής του ΝΟ Πατρών το 1968 σε ηλικία 7 ετών,έπαιξε σε όλα τα τμήματα του ΝΟΠ ξεκινώντας από την κολύμβηση και φτάνοντας να γίνει βασικό και αναντικατάστατο μέλος του και να κληθεί και στην Εθνική Ελλάδας. Το 1985 πήγε στον Ολυμπιακό μέχρι και το 1986 που επέστρεψε στην Πάτρα και στον Αχαιό 47΄. Σταματώντας το πόλο, διετέλεσε προπονητής του Θριάμβου Πατρών, ταμίας στον ΝΟΠ και πρόεδρος του Μέγα Αλέξανδρου Πάτρας ομάδας Ξιφασκίας. Είχε σπουδάσει χημικός, ήταν ιδιοκτήτης του φροντιστηρίου 'Πρόοδος' ενώ ήταν παντρεμένος με τη Δώρα Καίσαρη και είχε μία κόρη τη Εμυ πρωταθλήτρια Ελλάδας στην ξιφασκία και αθλήτρια του Μέγα Αλέξανδρου Πάτρας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Έλληνες προπονητές υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Κολυμβητές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων
390 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πέτρα Λέσβου
Η Πέτρα είναι οικισμός στα βόρεια παράλια της Λέσβου με πληθυσμό των 1.246 κατ. (2001) και είναι η έδρα του πρώην Δήμου Πέτρας. Στην Πέτρα από πλευράς μαθητικής εκπαίδευσης υπάρχει Δημοτικό, Γυμνάσιο και Γενικό Λύκειο. Από την Πέτρα κατάγονται οι νομομαθείς Νεοκλής Καζάζης, Νικόλαος Ελευθεριάδης και ο δημοτικιστής Κίμων Μιχαηλίδης. Η Πέτρα είχε αξιόλογη πνευματική κίνηση στη γενιά του 1930, στη λεγόμενη Λεσβιακή Άνοιξη, με τους Θρασύβουλο Σταύρου, Δημήτριο Σταύρου και τη σύζυγό του Τατιάνα, Ορέστη Κανέλλη, Τάκη Ελευθεριάδη και άλλους. Από την Πέτρα κατάγεται ο επίσκοπος Μηθύμνης (1831-1842) Ιάκωβος Β' (Ιωάννης Παλαιολόγος), ο μεγάλος ευεργέτης Δημοσθένης Ραπτέλλης (1904-1970), η ζωγράφος Νίκη Ελευθεριάδη, η ψυχολόγος και συγγραφέας Ελευθερία (Λίμπυ) Τατά, μητέρα του σκηνοθέτη Νικολάι Αρσέλ, κ.ά.
Τουρισμός-Αξιοθέατα
Η οικονομία του οικισμού στηρίζεται κυρίως στον τουρισμό, καθώς πλήθη τουριστών συρρέουν κάθε καλοκαίρι στην Πέτρα για την όμορφη και μεγάλη παραλία της και τα αξιοθέατα της. Κύριο αξιοθέατο της Πέτρας δεν είναι άλλο απ΄τον ναό της Παναγίας Γλυκοφιλούσας που δεσπόζει πάνω σ΄έναν βράχο (εξ' ου και το όνομα Πέτρα) με τα 114 σκαλοπάτια του στο κέντρο του οικισμού. Σύμφωνα με έναν τοπικό μύθο, η Παναγία έκανε το θαύμα της κατά την κατασκευή του ναού. Συγκεκριμένα, μια μέρα κατά την περάτωση του ιερού, ένας ντόπιος κάτοικος θέλησε να δροσίσει τους εργάτες στην σκαλωσιά και τους ανέβαζε νερό από τα αδιαμορφοποίητα ακόμα τοτε σκαλοπάτια. Λίγο πριν πατήσει στο κεφαλόσκαλο, παραπάτησε και άρχισε να πέφτει στο κενό. Εκεί λοιπόν που όλοι είχαν παγώσει, αναμένοντας να ακούσουν τον επιθανάτιο ρόγχο του άτυχου ανθρώπου, αυτός ξεπρόβαλλε και πάλι στα σκαλοπάτια, κρατώντας τον δίσκο με τα ποτήρια του νερού, δίχως να έχει πάθει την ελάχιστη αμυχή...
Αξιοθέατα αποτελούν επίσης ο Ναός του Αγίου Νικολάου και το αρχοντικό της Βαλερτζίδαινας.
Παραπομπές
Πετρα Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Φωτεινός
Το όνομα Φωτεινός μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:
389 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αρχηγός ποδοσφαιρικής ομάδας
Αρχηγός ποδοσφαιρικής ομάδας (αγγλ. captain ή skipper ) είναι ένας από τους ποδοσφαιριστές της ενδεκάδας που αγωνίζεται. Συνήθως επιλέγεται ο μεγαλύτερος σε ηλικία ή ο πιο έμπειρος παίκτης της ομάδας ή εκείνος που μπορεί να διατηρήσει την ψυχραιμία του.
Στο ποδόσφαιρο, σε αντίθεση με ορισμένα άλλα αθλήματα, στην ομάδα πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει αρχηγός μεταξύ των παικτών που αγωνίζονται, ο οποίος έχει συγκεκριμένες ευθύνες. Ο αρχηγός δηλώνεται στο διαιτητή κατά την έναρξη του αγώνα και αναγνωρίζεται από ένα περιβραχιόνιο που φορά στο μπράτσο. Εφόσον αντικατασταθεί, πρέπει να ορίσει κάποιον άλλον ως αρχηγό παραδίδοντάς του το περιβραχιόνιο. thumb|right|Ο [[Ντιέγκο Μαραντόνα φορώντας το περιβραχιόνιο του αρχηγού της Εθνικής Αργεντινής το 1986. Ήταν αρχηγός της σε τρεις τελικές φάσεις Παγκοσμίων Κυπέλλων.]]
Ευθύνες
Σύμφωνα με τον κανονισμό ο αρχηγός εκπροσωπεί την ομάδα κατά τη διάρκεια του αγώνα κι έχει ορισμένες υποχρεώσεις. Συγκεκριμένα:
Στους αγώνες νέων και εφήβων συχνά ο αρχηγός αναλαμβάνει ευθύνες που σε επίπεδο μεγαλύτερων ηλικιών έχει ο προπονητής. Κάνει υποδείξεις σχετικά με την τακτική, την αγωνιστική συμπεριφορά των συμπαικτών του κι ενδεχομένως υποδεικνύει εσωτερικές αλλαγές στις θέσεις και στον τρόπο παιχνιδιού. Επίσης, παίζει το ρόλο του εμψυχωτή.
Επιλογή
Συνήθως, ο αρχηγός της ομάδας ορίζεται από το ξεκίνημα της ποδοσφαιρικής σεζόν. Επίσης, ορίζεται ένας αναπληρωματικός αρχηγός, για τις περιπτώσεις που ο κανονικός αρχηγός δεν αγωνιστεί σε κάποια ματς ή αντικατασταθεί. Σε κάποιους συλλόγους ορίζονται δύο αναπληρωματικοί αρχηγοί.
Εξωαγωνιστικά, ο ρόλος του αρχηγού είναι να εκπροσωπεί την ομάδα, να εκπροσωπεί τους συμπαίκτες του στις επαφές με τη διοίκηση, με τον προπονητή και στα μέσα ενημέρωσης.
Η επιλογή του αρχηγού αποτελεί μια σημαντική επιλογή για τον προπονητή του ποδοσφαιρικού συλλόγου, διότι στην πράξη ο αρχηγός είναι ο σύνδεσμος του προπονητή με την ομάδα κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Η σχέση συνεργασίας μεταξύ προπονητή και αρχηγού είναι καθοριστική.
Επίσης, ο αρχηγός πρέπει να αναγνωρίζεται ως τέτοιος μεταξύ των συμπαικτών του και να μην αμφισβητείται. Τέλος, ο αρχηγός πρέπει να έχει καλές σχέσεις με τους οπαδούς του συλλόγου.
Σημαντικός παράγοντας για την επιλογή του αρχηγού είναι η προσωπικότητα. Η υπευθυνότητα, η πρωτοβουλία, η ανάληψη ευθυνών, η καθολική αναγνώριση είναι κρίσιμα προσόντα. Μια από τις ευθύνες του αρχηγού είναι να καθοδηγεί τους πιο νέους συμπαίκτες του.
Η επιλογή του αρχηγού είναι εσωτερικό θέμα του κάθε σωματείου. Δεν υπάρχει κάποιος καθορισμένος τρόπος επιλογής αρχηγού. Κάθε ομάδα επιλέγει αρχηγό με δικό της τρόπο. Παλιότερα ο αρχηγός αποτελούσε επιλογή του προπονητή. Στις μέρες μας η επιλογή γίνεται με διάφορους τρόπους, όπως: από τον προπονητή, από τους συμπαίκτες του έπειτα από ψηφοφορία ή με συζήτηση, από τη διοίκηση.
thumb|300px|[[Γιόχαν Κρόιφ (αριστερά) και Φραντς Μπεκενμπάουερ κατά την ανταλλαγή λαβάρων στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974. Ο Μπεκενμπάουερ ψηφίστηκε το 2014 από το ESPN ως ο κορυφαίος αρχηγός εθνικής ομάδας όλων των εποχών.]]
Αξιοσημείωτα
Συχνά, ένας ποδοσφαιριστής ξεχωρίζει για τις ηγετικές του ιδιότητες και παραμένει αρχηγός για πολλά χρόνια. Ειδικά όταν δεν αλλάζει σύλλογο. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα στην Ελλάδα υπήρξε ο Μίμης Δομάζος του Παναθηναϊκού, ο οποίος ήταν για τόσα χρόνια αρχηγός του συλλόγου ώστε να του μείνει το παρατσούκλι «κάπτεν».
Αρχηγοί Παγκόσμιων Πρωταθλητών
Οι αρχηγοί των χωρών που έχουν κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορολογία ποδοσφαίρου Κατηγορία:Πρόσωπα του ποδοσφαίρου Κατηγορία:Θέσεις εξουσίας
Πιερ Εμμανυέλ
Ο Νοέλ Ματιέ, γνωστός με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Πιερ Εμμανυέλ (Noël Mathieu / Pierre Emmanuel, 3 Μαΐου 1916 – 22 Σεπτεμβρίου 1984), ήταν Γάλλος ποιητής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νοέλ Ματιέ γεννήθηκε στην κωμόπολη Γκαν του Νομού των Ατλαντικών Πυρηναίων. Γονείς του ήταν οι Εμίλ Ματιέ και Μαρία Ζ. Μπουλόν (Maria Juge Boulogne), ωστόσο τον μεγάλωσε ένας θείος του, αφού οι γονείς του προτίμησαν να τον αφήσουν και να μεταναστεύσουν στις ΗΠΑ. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Λυών και ξεκίνησε μια σταδιοδρομία καθηγητή σε σχολείο. Προσελκύσθηκε στην ποίηση από τη La Jeune Parque του Πωλ Βαλερύ, ενώ ο λογοτέχνης Πιερ Ζαν Ζουβέ, τον οποίο συνάντησε το 1937, τον καθοδήγησε στο ποιητικό του ντεμπούτο: τις συλλογές Ελεγείες (1940) και Ορφέως Τάφος (1941).