cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1962)
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 για το 1962 ήταν το 13ο που διοργάνωσε η FIA. Περιλάμβανε συνολικά 9 Γκραν Πρι τα οποία ξεκίνησαν στις 20 Μαΐου στην Ολλανδία και ολοκληρώθηκαν στις 29 Δεκεμβρίου στη Νότια Αφρική. Ήταν το 1ο από τα 2 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών που κέρδισε ο Βρετανός Γκράχαμ Χιλ. Επίσης την 1η Νοεμβρίου πέθανε σε ηλικία 20 ετών ο Μεξικανος οδηγος της Ferrari Ρικάρντο Ροντρίγκες. Η 1η Νοεμβρίου ήταν η 1η μέρα ελεύθερων δοκομαστικών του Μεξικανικού Γκραν Πρι εκείνου του έτους το οποίο όμως δε συμπεριλήφθηκε στο Καλεντάρι του Πρωταθλήματος της Φόρμουλα 1. Ο Ροντρίγκες πήρε μέρος σε 5 αγώνες της Φόρμουλα 1 ως αναπληρωματικός οδηγός με 1ο το Ιταλικό Γκραν Πρι του 1961 και ο τελευταίος το ίδιο Γκραν Πρι του 1962. Ο Ροντρίγκες στο Βελγικό Γκραν Πρι εκείνης της χρονιάς τερμάτισε 4ος και έγινε ο νεότερος οδηγός που πέτυχε βαθμούς. Αυτό το ρεκόρ παρέμεινε μέχρι και το 2000 οπότε και το έσπασε ο Βρετανός οδηγός της Γουίλιαμς Τζένσον Μπάτον στο Βραζιλιάνικο Γκραν Πρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1962 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1962
Ντραγκάς
Το Ντραγκάς ή Σαρ (αλβανική μορφή: Dragashi ή Sharri, Драгаш) είναι πόλη και δήμος στην Περιφέρεια Πρίζρεν του Κοσσυφοπεδίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη έχει 1.098 κατοίκους, ενώ ο δήμος έχει 34.827 κατοίκους. Το αλβανικό όνομα Sharri είναι μια αναφορά στο Όρος Σκάρδος (στα αλβανικά Sharr). Το σερβικό όνομα Dragaš προέρχεται από τον μεσαιωνικό Σέρβο άρχοντα Κονσταντίν Ντράγκας Ντεγιάνοβιτς.
Ιστορία
μικρογραφία| Χάρτης της Αλβανίας το 1630 Ο Ντραγκάς πήρε το όνομά του από την ομώνυμη σερβική μεσαιωνική ευγενική οικογένεια που υπηρετούσε τον Στέφανο Δουσάν (σ.σ. 1331-1355) και τον Στέφανο Ούρος Ε΄ (βασ. 1355-1371). Από το 1877 έως το 1913, το Ντραγκάς (τουρκικά: Dragaş) ήταν μέρος του Βιλαετιού του Κοσσυφοπεδίου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Από το 1929 έως το 1941, το Ντραγκάς ήταν μέρος της Μπανόβινα του Βαρδάρη του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Από το 1941 έως το 1999, το Ντραγκάς ήταν μέρος της αυτόνομης επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου εντός της δημοκρατίας της Σερβίας και μέρος της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας. Από το 2008, το Ντραγκάς έχει το καθεστώς του δήμου ως τμήμα της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου.
Ο Δήμος Γκόρα και η περιοχή Οπόγια (που συνδέεται με τον Δήμο Πρίζρεν) παρέμειναν χωριστά κατά την περίοδο Μιλόσεβιτς. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο (1999), Αλβανοί από την Οπόγια κατέφυγαν στη γειτονική Αλβανία με αυτοκίνητα, φορτηγά και τρακτέρ, μαζί με άλλους πεζούς, που μετά τη σύγκρουση επέστρεψαν στα σπίτια τους. Μετά τον πόλεμο, ο Δήμος Γκόρα με την πλειονότητα των Γκοράνων συγχωνεύθηκε με την αλβανική κατοικημένη περιοχή Οπόγια για να σχηματιστεί ο δήμος Ντραγκάς από την Αποστολή Προσωρινής Διοίκησης των Ηνωμένων Εθνών στο Κοσσυφοπέδιο και η νέα διοικητική μονάδα έχει αλβανική πλειοψηφία.
Η πόλη Ντραγκάς είναι το περιφερειακό και δημοτικό κέντρο και για τις περιοχές Γκόρα και Οπόγια του Δήμου Ντραγκάς. Μετά το 1999, το Ντραγκάς έχει μικτό πληθυσμό Γκοράνων, οι οποίοι ζουν στην κάτω γειτονιά και Αλβανούς στην επάνω γειτονιά, οι οποίοι αποτελούν την πλειοψηφία των κατοίκων.
Εκτός από την πολυεθνική πόλη Ντραγκάς, οι Γκοράνοι του Κοσσυφοπεδίου συνεχίζουν να ζουν σε χωριά που κατοικούνται κυρίως από την κοινότητά τους στη Γκόρα και οι σχέσεις με τους Αλβανούς παραμένουν τεταμένες. Οι Αλβανοί ζουν κυρίως στην περιοχή Οπόγια. Οι μικτοί γάμοι μεταξύ των δύο κοινοτήτων δεν συμβαίνουν, με εξαίρεση μερικές οικογένειες Γκοράνων που έχουν μεταναστεύσει στο Πρίζρεν.
Γεωγραφία
Ολόκληρη η επικράτεια του Δήμου Ντραγκάς περιβάλλεται από το Όρος Σκάρδος, μετά το όρος Κόριτνικ, το όρος Γκιάλιτς και το όρος Τσίλεν προς την κατεύθυνση του Πρίζρεν. Μόνο ένα τμήμα της επικράτειας προς την κατεύθυνση του Πρίζρεν είναι λοφώδες με σχετικά μικρή κλίση με την οποία αυτή η περιοχή συνδέεται με τη λεκάνη του Πρίζρεν και μέσω του Πρίζρεν με τον κόσμο.
Οικονομία
Όλες οι μεγάλες τοπικές εταιρείες ήταν παλαιότερα κρατικές και, όπως και αλλού στο Κοσσυφοπέδιο, βρίσκονται επί του παρόντος υπό την ευθύνη της KTA. Η αρχική στρατηγική της UNMIK έναντι αυτών των δημόσιων επιχειρήσεων συνίστατο στη διεξαγωγή μιας διαδικασίας «εμπορευματοποίησης». Αυτή η διαδικασία πιστεύεται ότι είναι ο καλύτερος τρόπος για την αναζωογόνηση των επιχειρήσεων, αν και κανένας ξένος επενδυτής δεν αποφάσισε να επενδύσει.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την τελευταία επίσημη απογραφή που έγινε το 2011, ο Δήμος Ντραγκάς έχει 34.827 κατοίκους. Με βάση τις εκτιμήσεις πληθυσμού από τη Στατιστική Υπηρεσία του Κοσσυφοπεδίου το 2016, ο δήμος έχει 34.349 κατοίκους. Ο πληθυσμός του δήμου ζει κυρίως σε αγροτικές περιοχές (97%).
Ο δήμος χωρίζεται στις περιφέρειες Οπόγια και Γκόρα. Οι περισσότεροι Γκοράνοι ζουν στην Γκόρα, ενώ οι περισσότεροι Αλβανοί ζουν στην Οπόγια και αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού ολόκληρου του δήμου.
Λόγω γεωπολιτικών συνθηκών, ορισμένοι από τους ντόπιους Γκοράνους με τον καιρό αυτοδηλώθηκαν ως Αλβανοί, Σλαβομακεδόνες, Μποσνιάκοι, Μουσουλμάνοι Βούλγαροι, Σέρβοι, Τούρκοι και Μουσουλμάνοι.
Οι εκτιμήσεις του ΟΑΣΕ λένε τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Κοσσυφοπεδίου Κατηγορία:Δήμοι του Κοσσυφοπεδίου Κατηγορία:Γκοράνοι
Μονκούρ-Φρομονβίλ
Το Μονκούρ-Φρομονβίλ (γαλλικά: Montcourt-Fromonville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονκουρτουά (γαλλικά: Moncourtois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Φρούριο του Τσέστιν
Το Φρούριο του Τσέστιν (σερβικά κυριλλικά: Средњевековни град Честин, σερβικά λατινικά: Srednjevekovni grad Čestin) ευρίσκεται στο Τσέστιν, εντός του Δήμου του Κνιτς και εντός του Διαμερίσματος της Σουμάντιγια, στη Σερβία. Είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών μνημείων της Δημοκρατίας της Σερβίας (n° SK 251).
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Τσεστιν Τσεστιν Τσεστιν Τσεστιν Κατηγορία:Προστατευόμενα πολιτισμικά μνημεία στη Σερβία Τσεστιν
Άγιος Νικόλαος Καρπάθου
Ο Άγιος Νικόλαος είναι μικρός τουριστικός παραθαλάσσιος οικισμός και παραλία της Καρπάθου στα Δωδεκάνησα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 7 κατοίκων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Καρπάθου
Μοντωφέν
Το Μοντωφέν (γαλλικά: Montdauphin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοντωφινουά (γαλλικά: Montdauphinois).
Ντμίτρι Πόλοζ
Ο Ντμίτρι Ντμίτριεβιτς Πόλοζ (Дмитрий Дмитриевич Полоз, ), γεννημένος στις 12 Ιουλίου 1991 στη Σταυρούπολη της ΕΣΣΔ, είναι Ρώσος ποδοσφαιριστής και επιθετικός της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και της Εθνικής Ρωσίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σταυρούπολη και εκπαιδεύτηκε στη σχολή της Ντιναμό Σταυρούπολης (1924). Αγωνιζόταν στη Λοκομοτίβ Μόσχας από το 2008 και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 15 Ιουλίου 2009 στον αγώνα του Κυπέλλου Ρωσίας με τη ΣΚΑ-Ενέργκια (1:2). Τον Ιανουάριο του 2012 μετεγράφη στη ΦΚ Ροστόφ, με την οποία υπέγραψε τριετές συμβόλαιο. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ρωσίας στη 35η αγωνιστική της χρονιάς 2011-2012 (17 Μαρτίου 2012), στο παιχνίδι με την ΦΚ Τέρεκ. Στις 7 Δεκεμβρίου 2012 πέτυχε το πρώτο του τέρμα στο πρωτάθλημα στον αγώνα απέναντι στην ΦΚ Κρασνοντάρ (2:3). Συμμετείχε στην επιτυχημένη ευρωπαϊκή πορεία της ΦΚ Ροστόφ τη χρονιά 2016-2017. Στο Champions League, η ρωσική ομάδα κατέλαβε την τρίτη θέση στον όμιλο και έλαβε εισιτήριο για το Europa League, όπου αποκλείστηκε στη φάση των 16 από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Η ΦΚ Ροστόφ είχε καταλάβει τους περισσότερους βαθμούς στην Ευρώπη ανάμεσα στις ρωσικές ομάδες (15), με τον Πόλοζ να συμμετέχει σε 14 αγώνες και να πετυχαίνει 7 τέρματα. Στις 28 Ιουνίου 2017 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του Πόλοζ στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.
Αγωνίστηκε για την Εθνική Ρωσίας Νέων στη Διοργάνωση προς τιμήν του Γκρανάτκιν το 2009, με την Εθνική Ρωσίας να κατακτά το τρόπαιο. Στις 31 Μαΐου 2013 συμπεριλήφθη στον ευρύ κατάλογο της Φοιτητικής Εθνικής Ρωσίας για συμμετοχή στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2013 στην Καζάν, αλλά δεν συμπεριλήφθη στον τελικό κατάλογο.
Στις 29 Αυγούστου 2014 συμπεριλήφθη στον κατάλογο των ποδοσφαιριστών της Εθνικής Ρωσίας για τους αγώνες με την Εθνική Αζερμπαϊτζάν και την Εθνική Λίχτενσταϊν. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στον φιλικό αγώνα με την Εθνική Αζερμπαϊτζάν (4:0). Στις 5 Ιουνίου 2017 πέτυχε το πρώτο του τέρμα για την Εθνική Ρωσίας στον φιλικό αγώνα με την Εθνική Ουγγαρίας (3:0). Αγωνίστηκε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017. Συμμετείχε σ' όλους τους τρεις αγώνες της φάσης των ομίλων, αλλά η Εθνική Ρωσίας κατέλαβε την τρίτη θέση και δεν προκρίθηκε στη φάση των ημιτελικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβ Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ροστόφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Στρύμη Ροδόπης
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Διώνη βρίσκεται στην άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής και στους βορειοανατολικούς πρόποδες του βουνού Ίσμαρος σε υψόμετρο 140 μέτρα. Απέχει 17 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τις Σάπες και 21 ΝΑ. από την Κομοτηνή και είναι κτισμένο ανάμεσα στους οικισμούς Σαλμώνη (ΒΔ.) και Διώνη ενώ βορειοανατολικά του χωριού περνάει η Εγνατία Οδός. Στη χαράδρα "Κάτω Ρέμα" (Ιν - ντερέ) υπάρχει σπηλιά με προϊστορικά ευρήματα.
Η παλιά ονομασία του χωριού την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν Τσαδιρλή. Ο γιατρός της Μαρώνειας Μελίρρυτος αναφέρει το 1870 στο βιβλίο του "Περιγραφή Ιστορική και Γεωγραφική από εκκλησιαστική άποψη της Μητρόπολης Μαρωνείας" ότι "οι κάτοικοι εισίν όλοι χριστιανοί του ανατολικού δόγματος· υπάρχει εκκλησία νεόδμητος. Έργον των κατοίκων η γεωργία. Οικίαι εκατόν (150) πεντήκοντα και σχολείον κοινόν". Με την ανταλλαγή πληθυσμών (συνθήκη Νεϊγύ 1919) από το 1920 μέχρι το 1928 οι βουλγαρόφωνοι κάτοικοι του χωριού μετακινήθηκαν στην περιοχή του Χάσκοβου στη Βουλγαρία ενώ Έλληνες πρόσφυγες κυρίως από την Ανατολική Ρωμυλία και λιγότερο τη Βουλγαρία άρχισαν να εγκαθίστανται σταδιακά στο χωριό.
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, με την ονομασία Στρύμνη το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μοιράνων. Το 1965 με το ΦΕΚ 243Α - 30/12/1965 μετονομάστηκε σε Στρύμη. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Διώνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Στρύμης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σαπών του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως τοπική κοινότητα έχει πληθυσμό 267 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 101.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Τύποι επιχειρηματικών οντοτήτων
Μια επιχειρηματική οντότητα είναι η οντότητα που σχηματίζεται και διοικείται σύμφωνα με το εταιρικό δίκαιο, προκειμένου να συμμετάσχει σε επιχειρηματικές δραστηριότητες, φιλανθρωπικό έργο ή άλλες επιτρεπόμενες δραστηριότητες. Τις περισσότερες φορές, οι επιχειρηματικές οντότητες σχηματίζονται με σκοπό την πώληση προϊόντων και υπηρεσιών. Υπάρχουν πολλοί τύποι επιχειρηματικών φορέων που ορίζονται στα νομικά συστήματα των διαφόρων χωρών. Κατά τη δημιουργία ή την αναδιάρθρωση μιας επιχείρησης, οι νομικές ευθύνες εξαρτώνται από το είδος της επιχειρηματικής οντότητας που επιλέγεται.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Επιχειρήσεις
Μοντενίλ
Το Μοντενίλ (γαλλικά: Montenils) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοντενιλουά (γαλλικά: Montenilois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Φιλόθεος Χατζής
O Φιλόθεος Χατζής ήταν Κύπριος Φιλικός, ο οποίος διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Δημητσάνης κατά τα έτη 1795-1821. Πρωτοστάτησε στην προετοιμασία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Φυλακίστηκε από τους Τούρκους στην Τριπολιτσά πριν την έναρξη της Επανάστασης και πέθανε στην φυλακή περίπου έξι μήνες αργότερα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κύπρο μετά τα μέσα του 18ου αιώνα, αλλά περισσότερα στοιχεία για τον ακριβή τόπο, ημερομηνία ή για τα νεανικά του χρόνια δεν είναι γνωστά. Αναφέρεται ότι καταγόταν από κάποιο χωριό της Λευκωσίας και ότι ήταν ανάµεσα στα πνευµατικά τέκνα του Μητροπολίτη Πάφου Αγίου Παναρέτου (1767-1790), µαζί µε τον Κύπριο Πατριάρχη Αντιοχείας Ανθέµιο (1791-1813). Φαίνεται ότι δεν απέκτησε σπουδαία μόρφωση, αλλά αναφέρεται ως άνθρωπος φιλήσυχος και σεβαστός. Στα τέλη του 18ου αιώνα, περί το 1790, σε νεαρή ηλικία έφυγε από την Κύπρο και μετέβη στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί υπηρέτησε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ως Δευτερεύων των Διακόνων του κυπριακής καταγωγής Πατριάρχη Γερασίμου του Γ΄ (1794 – 1797) και επέδειξε, σύμφωνα με τον ίδιο τον Πατριάρχη, «ζήλο και αφοσίωση προς την Εκκλησία».
Το 1795 οι κάτοικοι της Δημητσάνας ζήτησαν με γράμμα τους από τον Πατριάρχη Γεράσιμο τον Γ΄ να αντικαταστήσει τον Αρχιεπίσκοπο Αμβρόσιο (1767– 1795), ο οποίος τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς είχε υποβάλει παραίτηση λόγω γήρατος και δεν είχε αφήσει καλές εντυπώσεις κατά τη διάρκεια της αρχιερατείας του. Από τους ιστοριογράφους της εποχής κατηγορείτο ως νωθρός, απαίδευτος και αδιάφορος για την πνευματική ανάπτυξη του ποιμνίου του. Για όλους αυτούς και άλλους λόγους οι Δημητσανίτες είδαν την παραίτηση του Αμβρόσιου με ανακούφιση. Έτσι, τον Νοέμβριο του 1795 ο Φιλόθεος εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Δημητσάνης και Αργυροκάστρου.
Η αρχιερατεία του
Ο Φιλόθεος μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, κατά μία άποψη από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, ο οποίος είχε μυηθεί από τον Αντώνιο Πελοπίδα από τη Στεμνίτσα, και με χρήματα της εκκλησίας πρωτοστάτησε στην εγκατάσταση και λειτουργία των μπαρουτόμυλων Δημητσάνης (γενέτειρας του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄). Με το μπαρούτι αυτό τροφοδοτούσαν όλη την Επανάσταση. Πριν από την έναρξη της επανάστασης λειτουργούσαν 14 μπαρουτόμυλοι, που παρήγαγαν μεγάλες ποσότητες πολεμοφοδίων.
Ο Φιλόθεος Χατζής αγάπησε πολύ τη Δημητσάνα και συνδέθηκε μαζί της και με συγγενικούς δεσμούς, καθώς τη θεωρούσε δεύτερη πατρίδα του. Συγκεκριμένα κάλεσε και έφερε τον αδελφό του από την Κύπρο, τον Γεώργιο Χατζή ή Χατζηγεώργιο και τον πάντρεψε με την αδελφή του κηπουρού του Παναγιώτη (Μπαξεβάνου). Αγόρασε επίσης κήπο στο Παλιοχώρι.
Θάνατος
Στην Πελοπόννησο, ο τοπικός διοικητής κάλεσε στην Τριπολιτσά, όπου ήταν η έδρα του, αρκετούς Αρχιερείς και προύχοντες δήθεν «προς σύσκεψιν ». Τότε ακούστηκαν αρκετές φωνές, ότι, ενόψει της έναρξης του αγώνα, δεν πρέπει να προσέλθουν αλλά να κρυφτούν προσωρινά και να στελεχώσουν εν συνεχεία τα επαναστατημένα σώματα. Τελικά αποφασίστηκε να μεταβούν στην Τριπολιτσά, ώστε με την εκεί παρουσία τους να παραπλανήσουν τους κατακτητές και να δώσουν την ευκαιρία στον λαό να προετοιμαστεί καλύτερα. Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του Επισκόπου Ανδρούσης Ιωσήφ, τα οποία φανερώνουν και την εθελούσια θυσία τους, χάριν του υπόδουλου λαού: « Ἂς τρέξωμεν ἵνα τὰ ὄμματα τῶν Ὀθωμανών, ἕως οὗ ἐνδυναμώσωσι οἱ ἡμέτεροι. Ἂν δὲ καὶ μας θανατώσωσι, γενηθήτω τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου. Θανατούμεθα ὀλίγοι καὶ τὸ ἔθνος σῴζεται ». Ο Ιωάννης Φιλήμονας στο βιβλίο του «Δοκίμιον Ἱστορικὸν περὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως», αναφέρει ότι έως τις αρχές Μαρτίου 1821 προσήλθαν οι περισσότεροι από όσους είχε προσκαλέσει, μεταξύ δε αυτών ήτο και ο Φιλόθεος Χατζής, παρά το γεγονός ότι την περίοδο αυτή ήταν άρρωστος. Οι άλλοι αρχιερείς ήσαν οι: Τριπόλεως Δανιήλ, Μονεμβασίας Χρύσανθος, Ανδρούσης Ιωσήφ, Χριστιανουπόλεως Γερμανός, Ωλένης Φιλάρετος, Κορίνθου Κύριλλος και Ναυπλίου Γρηγόριος. Από τους προύχοντες της Πελοποννήσου παρουσιάστηκαν ο γιος του Πετρόμπεη, Αναστάσιος Μαυρομιχάλης, και οι Π. Αζέλιος Οικονόμου, Θεόδωρος Δεληγιάννης, Πανάγος Κυριάκος, Αναγνώστης Κωστόπουλος, Ιωάννης Τομαράς, Αντώνιος Καραπατάς, Ιωάννης Βιλαέτης και άλλοι...ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, ο Κερνίτσης Προκόπιος δεν προσήλθον.
Στην αρχή όλοι είχαν ελευθερία κινήσεως, αλλά στη συνέχεια τους περιόρισαν σε χώρο που ανήκε στον ταμία του Πασά. Στις 21 Μαρτίου τους υποχρέωσαν να στείλουν εγκύκλιο προς τον ελληνικό πληθυσμό, τον οποίο προέτρεπαν να παραμείνει πιστός στο Σουλτάνο. Την εγκύκλιο αυτή υπέγραψαν οι εφτά από τους οχτώ Αρχιερείς. Ο Φιλόθεος όμως δεν την υπέγραψε. Τελικά  μεταφέρθησαν στις 17 Απριλίου 1821 στις φυλακές της Τριπολιτσάς, όπου υπέφεραν τα πάνδεινα. Στις φυλακές αυτές οι Αρχιερείς της Πελοποννήσου υπέγραψαν στις 15 Ιουνίου 1821 «Συνυποσχετικό» έγγραφο για κοινή συνεργασία υπέρ της πατρίδος. Οι Αρχιερείς και οι Πρόκριτοι αλυσοδέθηκαν σε ένα μικρό δωμάτιο με ειδική αλυσίδα που αιχμαλώτιζε τα κεφάλια τους. Η βαριά αλυσίδα 350 κιλών που πίεζε τον τράχηλό τους σε συνδυασμό με τον πολύ μικρό χώρο, τους εμπόδιζε να κινηθούν ή να εντείνουν τα πόδια τους. Η δυσοσμία συνεχώς αυξανόταν από την παρουσία ενός δοχείου που χρησιμοποιείτο ως αφοδευτήριο. Όταν κάποιος το επισκεπτόταν για σωματική του ανάγκη όλοι ήταν υποχρεωμένοι να μετακινηθούν εξαιτίας της αλυσίδας που τους συνέδεε. Στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης ερχόταν να προστεθεί και το αθλίας ποιότητας φαγητό καθώς και οι ύβρεις και οι απειλές των Τούρκων.
Ίναχος (ποταμός)
μικρογραφία|Ο ποταμός Ίναχος ακριβώς πριν την εκβολή του στη [[Νέα Κίος|Νέα Κίο.]] Ο Ίναχος ή Πάνιτσα είναι ο μεγαλύτερος χείμαρρος του νομού Αργολίδας στο Δήμο Άργους-Μυκηνών. H λέξη Ίναχος, προέρχεται από την Ινδοευρωπαϊκή ρίζα ακw: νερό. Το στοιχείο "αχ" ή "ακ" προέρχεται από την παραπάνω ρίζα και απαντάται και αλλού: π.χ. Αχελώος, Αχέρων, Αξιός. Από την Ινδοευρωπαϊκή ρίζα ακw: νερό προέρχεται και η λατινική λέξη aqua. To νεώτερο όνομά του Πάνιτσα ή Μπάνιτσα είναι σλάβικο. Πηγάζει είτε από το Αρτεμίσιο ή από το Λύρκειο όρος κι εκβάλλει στον Αργολικό Κόλπο καταλήγοντας στη Νέα Κίο. Διανύει μία διαδρομή 38 χλμ. Στην Τουρκοκρατία στις εκβολές του υπήρχε ο μύλος Μπερμπέρ Αλή και τα στάσιμα νερά του ποταμού σχημάτιζαν εκτεταμένα έλη.
Σύμφωνα με τη μυθολογία η λέξη Ίναχος ήταν το τρίτο όνομα του ποταμού. Στην αρχή ονομαζόταν Καρμάνωρ, μετά Αλιάκμονας από τον ομώνυμο κάτοικο της Τίρυνθας, που σε μια κρίση τρέλας έπεσε στον ποταμό. Ύστερα, ονομάστηκε ο ποταμός Ίναχος από τον ομώνυμο ήρωα. Ο Ίναχος ήταν πατέρας της Ιούς. Ο Δίας είδε μια μέρα την Ιώ και την ερωτεύτηκε. Όταν ο πατέρας της Ίναχος προσπάθησε να κυνηγήσει τον Δία, που είχε αρπάξει την Ιώ, ο Δίας έστειλε μια Ερινύα, την Τισιφόνη,  που τον βασάνισε τόσο μέχρι που τον έσπρωξε στον ποταμό, που λεγόταν Αλιάκμονας μετονομάζοντάς τον σε Ίναχο.
Στο παρελθόν ο ποταμός ήταν σημαντικότατος και διέσχιζε περιμετρικά τα τείχη του Άργους. Πιστεύεται ότι μετά από μια μεγάλη πλημμύρα, ο ποταμός κατέβασε τους ανθρώπους στα πεδινά, δίνοντας ζωή στην αργολική πεδιάδα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ποταμοί της Αργολίδας
Εξισώσεις της Μαγνητοϋδροδυναμικής
Εξισώσεις της Μαγνητοϋδροδυναμικής (MHD) ονομάζουμε τις μη γραμμικές διαφορικές εξισώσεις με μερικές παραγώγους, οι οποίες προκύπτουν από την σύζευξη των εξισώσεων του  Maxwell για το Η/Μ πεδίο ,σε συνδυασμό με τις εξισώσεις Νάβιερ -Στόουκς, όταν εφαρμοστούν σε αγώγιμο ιξώδες ρευστό το οποίο κινείται μέσα σε ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, ιδιαίτερα όταν τα ρεύματα που δημιουργούνται από την κίνηση του ρευστού μεταβάλλουν το μαγνητικό πεδίο, έτσι ώστε το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο και οι εξισώσεις της δυναμικής να συζεύγνυνται.
Φιλόθεος Χατζής
Θάνατος
Η απελευθέρωση της Τριπολιτσάς από τα ελληνικά στρατεύματα την επόμενη ημέρα (στις 23 Σεπτεμβρίου 1821) βρήκε ζώντες μόνο τρεις από τους οχτώ Αρχιερείς που φυλακίστηκαν (Τριπόλεως Δανιήλ, Κορίνθου Κύριλλο και Ανδρούσης Ιωσήφ) καθώς και τρεις προύχοντες. Ο Μητροπολίτης Τριπολιτσάς Δανιήλ Παναγιωτόπουλος (1765-1831) περιέγραψε τα δεινά που υπέστησαν σε μακροσκελές στιχούργημα 752 στίχων, το οποίο συνέταξε τον Αύγουστο του 1822 στη Μονή της Άνω Χρέπας. Για τον Δημητσάνης Φιλόθεο Χατζή γράφει ότι πέθανε «τότε ὁ Δημητσάνης, ὁ τῆς ἐμῆς πατρίδος ποιμὴν ὁ ἁγιώτατος ἐκείνης τῆς μερίδος... ».
Εξισώσεις της Μαγνητοϋδροδυναμικής
Οι εξισώσεις αυτές εφαρμόστηκαν αρχικά σε αστροφυσικά και γεωφυσικά προβλήματα  όπου ακόμα εφαρμόζονται με επιτυχία στην περιγραφή της κίνησης ισχυρά ιονισμένων ρευστών ( π.χ. στην εξήγηση της κίνησης των δίσκων προσαύξησης γύρω από  υπερμαζικά αστρικά σώματα όπως  μαύρες τρύπες, αστέρες νετρονίων, στη περιγραφή του Πλάσματος  στο ηλιακό Στέμμα (Αστρονομία)  κ.λ.π.)
Φιλόθεος Χατζής
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξισώσεις της Μαγνητοϋδροδυναμικής
Από τη δεκαετία του 50 με την κατασκευή των θερμοπυρηνικών αντιδραστήρων σύντηξης (ΤΟΚΑΜΑΚ ) για την παραγωγή ισχύος, οι εξισώσεις  της Μαγνητοϋδροδυναμικής εφαρμόστηκαν για την μαθηματική μοντελοποίηση το υ περιορισμού του υπέρθερμου πλάσματος με ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις, έτσι ώστε να αποφεύγεται η επαφή του με τα τοιχώματα του αντιδραστήρα.
Φιλόθεος Χατζής
Βιβλιογραφία - πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Κύπριοι ιεράρχες
Εξισώσεις της Μαγνητοϋδροδυναμικής
Εξισώσεις MHD (Μαγνητοϋδροδυναμικής)
Οι εξισώσεις της μαγνητοϋδροδυναμικής περιλαμβάνουν τις εξισώσεις του Maxwell
(νόμος Ampere Maxwell) (το ρεύμα μετατόπισης θεωρείται μηδενικό)
(νόμος της επαγωγής Faraday-Henry)
(δεν υπάρχουν μονόπολα)
και την πυκνότητα της ηλεκτρομαγνητικής δύναμης Lorentz   την οποία την προσθέτουμε σαν δύναμη χώρου στην εξίσωση Navier-Stokes για ένα ασυμπίεστο Νευτώνιο ρευστό:
Δύναμη Lorentz
Η δύναμη Lorentz   είναι δυνατόν εάν θέσουμε        και χρησιμοποιώντας την αντίστοιχη μαθηματική ταυτότητα της διανυσματικής ανάλυσης, να γραφεί στη μορφή:
όπου ο δεύτερος όρος είναι η μαγνητική πίεση και ο πρώτος ονομάζεται τάση Faraday ή τάση Maxwell των δυναμικών γραμμών, εξαιτίας του γεγονότος ότι η δύναμη η οποία προκύπτει    είναι μηδενική στα τοιχώματα των ροϊκών σωλήνων. Στα 'άκρα' των δυναμικών γραμμών αυτές οι τάσεις παραμόρφωσης προκαλούν μια μη μηδενική δύναμη τάσης πάνω στους ροϊκούς σωλήνες. Σύμφωνα με τον νόμο του Gauss η δύναμη χώρου πάνω σε μια στοιχειώδη μάζα του ρευστού μπορεί να γίνει αντιληπτή ως το αποτέλεσμα της επιφανειακής ολοκλήρωσης αυτών των τάσεων και της πίεσης. Επιστρέφοντας στην έννοια μιάς δύναμης χώρου πάνω στις στοιχειώδεις μάζες του ρευστού μπορεί κανείς να αναλύσει το ανισότροπο κομμάτι του διανύσματος σε εφαπτομενική και ορθοκανονική συνιστώσα της καμπύλης  γραμμής η οποία είναι προσδεμένη πάνω στη δυναμική γραμμή:
όπου R είναι η ακτίνα της τοπικής καμπυλότητας της δυναμικής γραμμής. Σημειώνουμε ότι αυτή η ανάλυση είναι ισοδύναμη με αυτό που μπορεί να γίνει με τον μη γραμμικό όρο   στην εξίσωση Navier - Stokes, εκτός από μια σημαντική διαφορά στο πρόσημο. Ο πρώτος όρος σε αυτή την περίπτωση είναι μια δύναμη η οποία αντιτίθεται στην επιτάχυνση η οποία σχετίζεται με την αδράνεια, δηλ. την επιτάχυνση μιάς στοιχειώδους μάζας του ρευστού. Ο δεύτερος όρος είναι τότε μια φυγόκεντρος δύναμη η οποία κατευθύνεται προς τα έξω. Οι όροι της εξίσωσης αντιπροσωπεύουν αντίστοιχα μια επιταχύνουσα δύναμη οποτεδήποτε το μαγνητικό πεδίο αυξάνει κατά μήκος μιάς δυναμικής γραμμής και μια δύναμη προς τα μέσα (κεντρομόλος) όταν οι δυναμικές γραμμές καμπυλώνονται. Αυτές οι δυνάμεις έχουν σημαντικές επιπτώσεις για την ευστάθεια  ενός πλάσματος. Ενώ η αδρανειακή δύναμη αντιστέκεται στην επιτάχυνση, ο πρώτος όρος της εξίσωσης προκαλεί επιτάχυνση στην κατεύθυνση της αύξησης της έντασης του μαγνητικού πεδίου. Η δεύτερη συνιστώσα ενεργεί για να ευθυγραμμίσει τις μαγνητικές δυναμικές γραμμές, σύμφωνα με την ιδέα των δυνάμεων τάσης οι οποίες ενεργούν στα άκρα των δυναμικών γραμμών. Σε όρους αυτών των τάσεων η δύναμη στην κατεύθυνση της αύξησης του μαγνητικού πεδίου προκύπτει εξαιτίας της διαφοράς του μέτρου μεταξύ των αντίθετων τάσεων στα άκρα των δυναμικών γραμμών. μικρογραφία|Εξίσωση ταχύτητας ολίσθησης σε τορροειδή θάλαμο με μαγνητικό πεδίο Συμπερασματικά, η δύναμη Lorentz πάνω στο ρευστό μπορεί να θεωρηθεί ότι προκύπτει από την τάση που ασκείται όταν παραμορφώνονται οι δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου μέσα στο ρευστό. Καθώς αυτές οι μαγνητικές γραμμές είναι σε κάποιο βαθμό 'παγωμένες' μέσα στο ρευστό αυτές οι τάσεις ως εκ τούτου ενεργούν ως δυνάμεις χώρου πάνω στο ρευστό. Σαν αποτέλεσμα οι δυναμικές γραμμές μπορούν να δρούν παρόμοια με μια χορδή κάτω από την επίδραση τάσης και προκαλούν μια κυματική κίνηση η οποία ονομάζεται 'κύματα Αλφεν', όπου η απαραίτητη αδράνεια προσφέρεται από το ρευστό. Η χαρακτηριστική ταχύτητα με την οποία διαδίδονται τα μαγνητοακουστικά κύματα ονομάζεται ταχύτητα Alfven και ισούται με:
(Ταχύτητα Alfven )
Στην MHD η μαγνητική επαγωγή Β και η ταχύτητα πλάσματος v προσδιορίζονται από την εξίσωση κίνησης:
όπου:
(N/m3)
(πυκνότητα δύναμης)  ρ g=δύναμη βαρύτητας  (Ν/m3)      του ρευστού  (N/m3)
n= o συντελεστής ιξώδους του ρευστού  με  μονάδα μέτρησης ( kg /m sec)
Επίσης άλλες εξισώσεις που περιλαμβάνονται στον φορμαλισμό της Μαγνητοϋδροδυναμικής είναι οι εξής:
Η εξίσωση της συνέχειας για την μάζα και το φορτίο:
εξίσωση διατήρησης για το φορτίο όπου ρ=πυκνότητα φορτίου και  J=πυκνότητα ρεύματος
Η Αδιαβατική εξίσωση
όπου γ=cp /cv
H εξίσωση διατήρησης της ενέργειας :
Αδιάστατοι αριθμοί
Προσθέτοντας μια δύναμη χώρου στην εξίσωση Navier - Stokes, προσθετει κανείς ένα επιπλέον αδιάστατο αριθμό στον ήδη γνωστό αριθμό Reynolds.
η χαρακτηριστική αναλογία μεταξύ του όρου της δύναμης Lorentz και της αδράνειας δίνεται από μια 'παράμετρο αλληλεπίδρασης' η οποία ονομάζεται αριθμός Stuart και ορίζεται από την σχέση:
Εδώ ο αδιάστατος αριθμός Hartman δίνει εναλλακτικά την χαρακτηριστική αναλογία μεταξύ των ηλεκτρομαγνητικών δυνάμεων Lorentz και των δυνάμεων του ιξώδους.
Στην εξίσωση της επαγωγής από την άλλη μεριά μπορεί να οριστεί ένας 'μαγνητικός αριθμός Reynolds' ως η χαρακτηριστική αναλογία μεταξύ του όρου της μεταφοράς και της διάχυσης.
= μαγνητικός αριθμός Reynolds
Χρησιμοποιώντας τις τιμές:
ρ~4x10-7kg/m3 (n~1020m-3), σ~2.4x109 S/m (~40 φορές περισσότερο από του χαλκού) , l~4m , B~4T , u~105m/s(M~0.15) και v~1m2/s
οι οποίες είναι τυπικές τιμές για έναν ΤΟΚΑΜΑΚ τύπου ITER προκύπτει για τους αδιάστατους αριθμούς:
Ν~4x1012, Re~4x105 , Ha~109 και Rem ~109 (λ~3x10-4 m2 /sec ).Βλέπουμε έτσι ότι οι δυνάμεις Lorentz είναι πολύ μεγαλύτερες από τις αδρανειακές δυνάμεις(Ν>>1) και ότι οι αδρανειακές δυνάμεις είναι με την σειρά τους πολύ μεγαλύτερες από τις δυνάμεις ιξώδους (Re>>1). Στην εξίσωση της επαγωγής τα μη ιδανικά φαινόμενα μπορούν εύκολα να αγνοηθούν(Rem >>1).
Θεώρημα Alfven
γίνεται  (1). Τώρα θεωρείστε την μαγνητική ροή μεταξύ δύο γραμμών οι οποίες είναι κάθετες στον άξονα x και περνούν από τα σημεία x=α και x=b,  τα οποία κινούνται μαζί με το πλάσμα. Ετσι α=α(t) και b=b(t) έτσι ώστε H ροή είναι τότε
. Σημειώστε ότι η ροή είναι μια συνάρτηση με μεταβλητή μόνο το χρόνο. Η χωρική εξάρτηση έχει ολοκληρωθεί. Η μαγνητική ροή μεταβάλλεται με το χρόνο χάρις σε δύο φαινόμενα. Δηλαδή επειδή μεταβάλλεται το Βy με το χρόνο και επειδή τα ακραία σημεία κινούνται με ταχύτητες υα και υb αυξάνοντας ή ελαττώνοντας τα όρια της ολοκλήρωσης. Διαφορίζοντας σε σχέση με το χρόνο πρέπει να θυμηθούμε να δίαφορίσουμε όχι μόνο το ολοκλήρωμα αλλά επίσης και τα όρια του ολοκληρώματος.
Ετσι           Ως εκ τούτου μπορούμε να γράψουμε:
Με άλλα λόγια, το ποσό της μαγνητικής ροής παραμένη σταθερό , και λέμε ότι η μαγνητική ροή είναι παγωμένη μέσα στο πλάσμα.
Αυτό το αποτέλεσμα αποτελεί το  θεώρημα του  Alfven  ή αλλιώς το θεώρημα της " παγωμένης μαγνητικής ροής " το οποίο απέδειξε ο Σουηδός Φυσικός Χάνες Αλφβέν το (1943), και το οποίο διατυπώνεται ως εξής:
"Σε ένα τέλεια αγώγιμο ρευστό (Rm \infty), οι μαγνητικές δυναμικές γραμμές κινούνται μαζί με το ρευστό, ή αλλιώς :
οι δυναμικές γραμμές είναι παγωμένες μέσα στο πλάσμα"
Ηλιακό Πλάσμα
Στην Ηλιακή Μαγνητοϋδροδυναμική απαλείφουμε το ηλεκτρικό πεδίο, Ε, και την πυκνότητα του ηλεκτρικού ρεύματος ,J, και εργαζόμαστε με την πρωταρχική μεταβλητή Β.
εναλλ.=Απο το αρχείο της ΝΑΣΑ|μικρογραφία|160x160εσ|Τεράστια Ηλιακή κηλίδα εκρύγνηται στις 24 Οκτωβρίου του 2014Στην πραγματικότητα η σταθερά διάχυσης του μαγνητικού πεδίου δίνεται από τον Braginsky ως
n=109T-3/2 m2s-1\approx1 στο ηλιακό στέμμα
(Εάν θέσουμε Τ=106 Κ=θερμοκρασία στέμματος =>109(106)-3/2=10910-9=1). Ο τύπος L2/nτ  είναι ένας αδιάστατος αριθμός, Rm ο οποίος λέγεται μαγνητικός αριθμός του Reynolds   όπου v  είναι η τυπική ταχύτητα του πλάσματος. Στον Ηλιο ο μαγνητικός αριθμός Reynolds είναι  φυσιολογικά πολύ μεγάλος επειδή τα L και V είναι τυπικά μεγάλα. Ο μαγνητικός αριθμός Reynolds είναι ένα μέτρο του  μεγέθους  του όρου της μαγνητικής μεταφοράς   συγκρινόμενος με το μέγεθος του όρου διάχυσης. Στις ηλιακές κηλίδες, οι οποίες είναι ψυχρότερες από το πλάσμα του ηλιακού στέμματος με ένα παράγοντα περίπου 100 , n=103m2s-1 , L=104km , V=1km s-1 =103ms-1.
Ως εκ τούτου ο μαγνητικός αριθμός Reynolds είναι ίσος με:
Εάν Rm >>1 τότε η εξίσωση του νόμου της επαγωγής προσεγγίζεται από την σχέση:
Εάν Rm <<1 τότε η εξίσωση του νόμου της επαγωγής προσεγγίζεται από τη σχέση:
Εξισώσεις Μαγνητοϋδροδυναμικής Ισορροπίας Πλάσματος σε Θερμοπυρηνικό Αντιδραστήρα Σύντηξης
Μολονότι υπάρχουν πολύ παράμετροι που προσδιορίζουν έναν αντιδραστήρα θερμοπυρηνικής σύντηξης, υπάρχουν επίσης πάρα πολλές σχέσεις και περιορισμοί μεταξύ τους. Σε ένα θερμοπυρηνικό αντιδραστήρα σύντηξης η θερμοκρασία του πλάσματος φτάνει σε εκατομύρια βαθμούς Κelvin. μικρογραφία|Εγκάρσια τομή του θαλάμου σύντηξης του θερμοπυρηνικού αντιδραστήρα ITER|αριστερά
Για να διατηρήσουμε ένα θερμό πλάσμα, πρέπει να το περιορίσουμε και να το κρατήσουμε μακριά από το τοίχωμα του θαλάμου κενού που το περιέχει. Η περισσότερα υποσχόμενη μέθοδος για ένα τέτοιο περιορισμό ενός υπέρθερμου πλάσματος είναι η χρήση κατάλληλων μαγνητικών πεδίων. Για τέτοια συστήματα μαγνητικού περιορισμού πρέπει να ισχύει μια συνθήκη ισορροπίας.
==== Ισορροπία Πίεσης ==== Όταν ένα πλάσμα βρίσκεται σε μόνιμη κατάσταση η μαγνητοϋδροδυναμική εξίσωση κίνησης δίνει:
(1) και  (2)   (3)   (4).
H εξίσωση (5) δείχνει ότι τα διανύσματα   και \nabla p είναι ορθογώνια και οι επιφάνειες σταθερής πίεσης συμπίπτουν με τις μαγνητικές επιφάνειες.
Η εξίσωση (6) δείχνει ότι το διάνυσμα πυκνότητας ρεύματος  είναι παντού παράλληλο προς τις επιφάνειες σταθερής πίεσης. Με αντικατάσταση της (2) στην (1) προκύπτει:
(7)
Οπου R είναι η ακτίνα καμπυλότητας της μαγνητικής δυναμικής γραμμής και \widehat{n} είναι το μοναδιαίο διάνυσμα το οποίο κατευθύνεται προς ένα σημείο πάνω στη δυναμική γραμμή από το κέντρο της καμπύλης. (l) είναι το μήκος της καμπύλης  στη διεύθυνση της δυναμικής γραμμής. Βρίσκουμε ότι το δεξί σκέλος της εξ. (7) μπορεί να αγνοηθεί όταν η ακτίνα καμπυλότητας είναι πολύ μεγαλύτερη από το μήκος στο οποίο το μέτρο της p μεταβάλλεται σημαντικά, δηλαδή το μέγεθος του πλάσματος , και η μεταβολή του Β κατά μήκος της δυναμικής γραμμής είναι πολύ μικρότερη από τη μεταβολή του   στην κάθετη διεύθυνση. Τότε η (7) γίνεται:
όπου Β0 είναι η τιμή του μαγνητικού πεδίου στο όριο του πλάσματος(p=0). Όταν το σύστημα είναι αξονικά συμμετρικό και
η (7) συμπτύσσεται στην (8)  Πολλαπλασιάζοντας την (8) επί r2  και ολοκληρώνοντας κατά μέλη παίρνουμε:
Καθώς το      είναι η πίεση του μαγνητικού πεδίου Β0 η εξ. (9) είναι η εξίσωση ισορροπίας της πίεσης. Ο λόγος της πίεσης του πλάσματος προς την πίεση του εξωτερικού μαγνητικού πεδίου Β0
ονομάζεται λόγος βήτα.
Για ένα περιορισμένο πλάσμα, το β είναι πάντοτε μικρότερο από τη μονάδα και χρησιμοποιείται σαν ένα μέτρο της αξίας του μαγνητικού πεδίου περιορισμού πλάσματος. Το γεγονός ότι το εσωτερικό μαγνητικό πεδίο είναι μικρότερο από το εξωτερικό δείχνει το διαμαγνητισμό του πλάσματος.
Μαγνητοϋδροδυναμική Αστάθεια Πλάσματος
Για μιά πίεση 1Atm απαιτείται ένα μαγνητικό πεδίο 5044 Gauss για τον μαγνητικό περιορισμό του πλάσματος. Ένα σωληνοειδές θα έπρεπε να έχει 4000 Αμπεροστροφές/εκατοστό για να παραγάγει ένα τέτοιο αξονικό πεδίο, πράγμα όχι πολύ εύκολο. Το σύνηθες φαινόμενο "pinch" (=στένωση των δυναμικών γραμμών για τον περιορισμό του πλάσματος), δημιουργείται από την ίδια τη ροή του πλάσματος μεσα στο θάλαμο του τοροειδούς. Το μαγνητικό πεδίο έχει την μορφή δακτύλιων γύρω από το ρεύμα. Εάν το πλάσμα είναι περιορισμένο σε μια ακτίνα R τότε η μέση πίεση  είναι
Εάν θεωρήσουμε το ρεύμα να περιορίζεται σε ένα μικρότερο εμβαδό διατομής, μια "στένωση" σε ένα σημείο, τότε μικρότερη ακτίνα σημαίνει μεγαλύτερο μαγνητικό πεδίο. Αυτό με τη σειρά του σημαίνει μεγαλύτερη μαγνητική πίεση, η οποία δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερη στένωση. Εάν το ρεύμα αποκλίνει από την ευθεία σε μια "τεθλασμένη", τότε οι γραμμές της επαγωγής πλησιάζουν μεταξύ τους ( έτσι το Β αυξάνει) στο εσωτερικό τμήμα της τεθλασμένης, ενώ το αντίθετο συμβαίνει στην εξωτερική πλευρά της τεθλασμένης. Αυτό δημιουργεί παραπέρα τεθλασμένες τροχιές, και έτσι δημιουργείται μια αστάθεια στον περιορισμό του πλάσματος.
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Φυσική πλάσματος
Τσέστιν (Κνιτς)
Το Τσέστιν (σερβικά κυριλλικά: Честин) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου του Κνιτς, ο οποίος βρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Σουμάντιγια. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 595 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Κνιτς
Γέζι Βετουλάνι
Ο Γέζι Άνταμ Γκράτσιαν Βετουλάνι (πολωνικά: Jerzy Adam Gracjan Vetulani) (21 Ιανουαρίου 1936 - 6 Απριλίου 2017) ήταν Πολωνός νευροεπιστήμονας, φαρμακολόγος και βιοχημικός, καθηγητής φυσικών επιστημών, μέλος της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών και της Πολωνικής Ακαδημίας Μάθησης, ένας από τους Πολωνούς επιστήμονες που αναφέρονται πιο συχνά στο τομέα της βιοϊατρικής μετά το 1965.
Ήταν ενεργός στον τομέα της εκλαΐκευσης της επιστήμης και έγινε αναγνωρίσιμος στην επιστημονική επικοινωνία στην Πολωνία. Ήταν επικεφαλής του δημοφιλούς επιστημονικού περιοδικού Wszechświat ως αρχισυντάκτης του (1981-2002) και ήταν γνωστός για τις δημοφιλείς διαλέξεις του που συγκέντρωσαν μεγάλο κοινό σε διάφορες περιπτώσεις. Από το 2010 διαχειρίστηκε κανάλια ιστολογίου και κοινωνικών μέσων και συνέταξε αρκετά δημοφιλή επιστημονικά βιβλία, μερικά από τα οποία έγιναν bestseller.
Στην Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας, ήταν ενεργός στη δημοκρατική αντιπολίτευση και έγινε μέλος της Αλληλεγγύης το 1980. Δηλωμένος άθεος, διατηρούσε μια στενή και συμπαθητική σχέση με τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ για αρκετές δεκαετίες. Το 2002 διεκδίκησε με επιτυχία την προεδρία της Κρακοβίας. Σε όλη του τη ζωή, ασχολήθηκε με διάφορες πολιτιστικές και κοινωνικές πρωτοβουλίες. Στα 20 του, ήταν εκφωνητής στο καμπαρέ Piwnica pod Baranami (1954-1961), και στα εβδομήντα του έγινε ερμηνευτής στο ζωντανό περιοδικό Gadający Pies (Ομιλών Σκύλος, 2010-2015).
Επιχειρηματολόγησε δημοσίως για τη νομιμοποίηση της κάνναβης και την ευρεία αποτιμώρηση των ναρκωτικών για ενήλικες χρήστες, επικρίνοντας έντονα την πολιτική κατασταλτικών ναρκωτικών της Πολωνίας και άλλων χωρών.
Ήταν Επίτιμος συνεργάτης της Ινδικής Ακαδημίας Νευροεπιστημών και της Νευρολογικής Εταιρείας της Οξφόρδης, επίτιμος γιατρός του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Σιλεσίας και του Ιατρικού Πανεπιστημίου του Λοτζ και έλαβε πολλά βραβεία και κρατικές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένου του Σταυρού του Ιππότη του Τάγμα της Αναγέννησης της Πολωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί νευροεπιστήμονες Κατηγορία:Πολωνοί βιοχημικοί Κατηγορία:Πολωνοί φαρμακολόγοι Κατηγορία:Πολωνοί ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Πολωνοί άθεοι Κατηγορία:Πολωνοί μπλόγκερ Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Ακτιβιστές της Αλληλεγγύης (πολωνικό συνδικάτο) Κατηγορία:Καθηγητές του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Μέλη της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Μέλη της Πολωνικής Ακαδημίας Μάθησης Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι
Φαλάνθη Μεσσηνίας
Η Φαλάνθη, αναφερόμενη παλαιότερα ως η Πανιάρα ή «αι Πανιάραι» ή οι Πανιάρες ή οι Παννιάρες, είναι οικισμός κοντά στην Κορώνη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας.
Ιστορία
Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής της Κορώνης και της Πυλίας. Η περιοχή του χωριού κατά την αρχαιότητα, ήταν υπό τον έλεγχο της Ασίνης, της αρχαίας πόλης, η οποία μεταγενέστερα αναπτύχθηκε ως η σύγχρονη Κορώνη. Η αρχική ονομασία Πανιάραι ή Πανιάρες ή Παννιάρες συνδέεται με την λέξη «πανιάρα» ή «παννιάρα», η οποία είναι η ονομασία για το φουρνόξυλο εκείνο, το οποίο στη μία άκρη του έχει δεμένα υφάσματα από παλιά ρούχα και με το οποίο «πανιαρίζεται», δηλαδή καθαρίζεται το εσωτερικό του θερμασμένου παραδοσιακού φούρνου από τα απομεινάρια του κάρβουνου και της στάχτης, προκειμένου να τοποθετηθούν τα καρβέλια του ψωμιού για ψήσιμο. Η λέξη «φαλάνθη», η οποία δόθηκε ως ονομασία στο χωριό, από το 1915, συνδέεται με την εριουργία. Κάποιοι από τους κατοίκους του χωριού προέρχονται από Αρκάδες κτηνοτρόφους, γνωστούς και ως οι «ανεβοκατεβάτες», ονομασία που αποδόθηκε παλαιότερα στους βοσκούς αυτούς, καθώς την Άνοιξη ανέβαιναν με τα κοπάδια τους στην Αρκαδία, ενώ τον Χειμώνα κατέβαιναν στα χειμαδιά της Μεσσηνίας.
Διοικητική ιστορία
Οι Πανιάρες ή Πανιάραις προσαρτήθηκαν, το 1845, στον παλαιό Δήμο Κολωνίδων, με έδρα την Κορώνη, όπου και παρέμειναν, ως το 1912, που ο δήμος αυτός καταργήθηκε. Τουλάχιστον από το 1879 ως το 1907 ο οικισμός αναφερόταν επίσημα ως οι Πανιάρες, ενώ από το 1907 ως το 1915 ως αι Πανιάραις. Το 1912 το χωριό προσαρτάται ως έδρα στην Κοινότητα Πανιάρων. Στην ίδια κοινότητα προσαρτήθηκαν επίσης οι οικισμοί, Αγία Άννα (καταργήθηκε το 1928), Παλαμάρι (καταργήθηκε το 1940) και Χωματερόν. Το 1915 το χωριό και η κοινότητα μετονομάζονται από Πανιάραις σε Φαλάνθη και από Κοινότητα Πανιάρων σε Κοινότητα Φαλάνθης αντίστοιχα. Η Φαλάνθη παρέμεινε ως οικισμός και έδρα της Κοινότητας Φαλάνθης, με τις αλλαγές σε ονομασίες, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η Φαλάνθη υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Κορώνης, με έδρα την Κορώνη, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» η Φαλάνθη ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Η Φαλάνθη σήμερα είναι οικισμός και έδρα της Κοινότητας Φαλάνθης του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί Μυστράκιον και Χωματερόν.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την Απογραφή του 2011, έχει 105 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια – αξιοθέατα
thumb|right|200px|Ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου του χωριού Φαλάνθη. Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια και το παλαιό Δημοτικό Σχολείο, το οποίο λειτούργησε μετά το 1880, υπάρχουν επίσης οι εκκλησίες του χωριού, ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου και ο Ιερός Ναός της Αγίας Άννης (κοιμητηριακός), οι οποίοι υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Στα αξιοθέατα του χωριού περιλαμβάνεται η γειτονική τοποθεσία «Αγιά Πλαγιά» με το εκκλησάκι της Αγίας Πελαγίας .
Αγιά Πλαγιά
Δίπλα στο χείμαρρο της Φαλάνθης, στα δυτικά του χωριού, βρίσκεται ο μικρός ναός της Αγίας Πελαγίας. Η πηγή, τα πλατάνια και το παλιό γεφύρι πάνω από το χείμαρρο, πλαισιώνουν την τοποθεσία, η οποία είναι γνωστή επίσης και με την ονομασία «Αγιά Πλαγιά».
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.783992" longitude="21.831894" zoom="12" width="1000" height="500" align="center" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δήμος Κορώνης Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορώνης
Οι πρώτες υποθέσεις του Πουαρό
Οι πρώτες υποθέσεις του Πουαρό (πρωτότυπος τίτλος: Poirot's Early Cases) είναι συλλογή διηγημάτων της Αγκάθα Κρίστι. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στην αγγλική γλώσσα τον Σεπτέμβριο του 1974 από τον εκδοτικό οίκο "William Collins, Sons" στη σειρά "Crime Club" Στην ελληνική γλώσσα εκδόθηκε τον Μάρτιο του 2008 από τις εκδόσεις Λυχνάρι με τίτλο Οι περιπέτειες του Ηρακλή Πουαρό, ενώ δεύτερη φορά εκδόθηκε τον Μάιο του 2019 από τις εκδόσεις Ψυχογιός με τον παραπάνω τίτλο.
Οι περιπέτειες της συλλογής
Η συλλογή αποτελείται από δεκαοκτώ περιπέτειες, τις οποίες αφηγείται ο φίλος του Ηρακλή Πουαρό, ο Άρθουρ Χέιστινγκς. Ακολουθούν οι αγγλικοί και οι ελληνικοί τίτλοι αυτών.
Κατοχή της Ιαπωνίας (1945-1952)
Της συμμαχικής κατοχής της Ιαπωνίας στο τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου ηγήθηκαν οι Η.Π.Α. των οποίων ο πρόεδρος Χάρυ Τρούμαν διόρισε τον στρατηγό Ντάγκλας Μακάρθουρ ως Ανώτατο Διοικητή των Συμμαχικών Δυνάμεων με την υποστήριξη της Βρετανικής Κοινοπολιτείας.
Σε αντίθεση με την Γερμανική κατοχή, η Σοβιετική Ένωση δεν συμμετείχε. Οι δυνάμεις Κατοχής επέφεραν ουσιαστικές και σημαντικές αλλαγές στην δομή του ιαπωνικού κράτους - τερματίζοντας και την αυτοκρατορική περίοδο της χώρας.
Το ιαπωνικό σύνταγμα αναθεωρήθηκε διεξοδικά και οι τεράστιες εξουσίες του αυτοκράτορα περιορίστηκαν από το νόμο. Η κατοχή, με την κωδική ονομασία "Επιχείρηση Μαύρη Λίστα" (αγγλικά: Operation Blacklist) τερματίστηκε με την ειρηνευτική Συνθήκη του Σαν Φρανσίσκο που υπεγράφη στις 8 Σεπτεμβρίου 1951 και άρχισε να ισχύει στις 28 Απριλίου 1952.
Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας
Σκαβίνα
Η Σκαβίνα (πολωνικά: Skawina) είναι πόλη του Πόβιατ Κρακοβίας, στο Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας της νότιας Πολωνίας. Τα έτη 1975 έως 1998, ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Κρακοβίας. Η πόλη βρίσκεται στον ποταμό Σκαβίνκα, σε κοντινή απόσταση από την Κρακοβία. Ο πληθυσμός της είναι 24.366 κάτοικοι (2020) και η έκταση της είναι 20,50 χλμ2. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ιστορικά κτίρια στην πόλη είναι ένα αναγεννησιακό παλάτι, που χτίστηκε στα μέσα του 16ου αιώνα από τον Πάβεου Κορίτκο. Το όνομα της πόλης πιθανότατα προέρχεται από τον ποταμό Σκαβίνκα.
Ιστορία
Στα τέλη του 13ου αιώνα, υπήρχαν τρία χωριά: Babice Nowe (Νέο Μπαμπίτσε), Babice Stare (Παλαιό Μπαμπίτσε) και Pisary (Πισάρι). Ανήκαν στο Αββαείο των Βενεδικτίνων του Τίνιετς. Στο Μεσαίωνα, ο Σκαβίνκα σημάδεψε για λίγο το όριο μεταξύ της Σιλεσίας και της Ελάσσονος Πολωνίας, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την κατασκευή ενός αμυντικού γκορντ, το οποίο προστάτευε την πόλη της Κρακοβίας από το νότο. Στις 22 Μαΐου 1364, ο Βασιλιάς Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας παραχώρησε δικαιώματα του Μαγδεβούργου στη Σκαβίνα και λίγα χρόνια αργότερα, η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Πνεύματος κατασκευάστηκε εδώ. Η Σκαβίνα ήταν η έδρα ενός βούιτ και παρέμεινε στα χέρια των Βενεδικτίνων μοναχών. Η πόλη είχε ένα αμυντικό τείχος και ένα κάστρο, το οποίο ήταν η κατοικία των μοναχών. Το 1509, η Σκαβίνα κάηκε από πυρκαγιά, αλλά η πόλη ξαναχτίστηκε γρήγορα και απόλαυσε την ευημερία της Πολωνικής Χρυσής Εποχής. Οι καλές στιγμές τελείωσαν με τη σουηδική εισβολή στην Πολωνία, όταν οι στρατοί της Σουηδικής Αυτοκρατορίας και της Τρανσυλβανίας κατέστρεψαν τη Σκαβίνα, μειώνοντας τον πληθυσμό της κατά 50%. Μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας, η Σκαβίνα έγινε μέρος της αυστριακής επαρχίας της Γαλικίας (1772). Η πόλη παρέμεινε φτωχή και οπισθοδρομική μέχρι το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, όταν έγινε σιδηροδρομικός κόμβος, με τρεις γραμμές, προς την Κρακοβία, τη Σούχα Μπεσκίτσκα και το Οσφιέντσιμ. Κατασκευάστηκε ζυθοποιείο και άνοιξαν νέες επιχειρήσεις. αριστερά|μικρογραφία|169x169εσ| Αυστριακό γραμματόσημο KK που ακυρώθηκε το 1908 στη Σκαβίνα Στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, η Σκαβίνα ανήκε στο Βοεβοδάτο Κρακοβίας (1919-1939). Στις 6 Σεπτεμβρίου 1939, τα πρώτα στρατεύματα της Βέρμαχτ εισήλθαν στην πόλη και η γερμανική κατοχή κράτησε μέχρι τις 23 Ιανουαρίου 1945. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι Γερμανοί δολοφόνησαν σχεδόν όλο τον προπολεμικό πληθυσμό της πόλης των περίπου 300 Εβραίων. Μερικοί δολοφονήθηκαν εκεί κοντά, ενώ άλλοι συγκεντρώθηκαν και στάλθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Μπέλζεκ, όπου τους δολοφόνησαν αμέσως με αέρια. Μερικοί στάλθηκαν σε στρατόπεδα εργασίας κοντά στο Πλάσουφ, όπου οι περισσότεροι δολοφονήθηκαν αργότερα. Αυτοί που κρύφτηκαν από τη μάζωξη πυροβολήθηκαν αργότερα στην πόλη.
Η κομμουνιστική κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας αποφάσισε ότι η Σκαβίνα θα γίνει κέντρο της βαριάς βιομηχανίας. Το 1954 άνοιξαν τα Εργοστάσια Αλουμινίου Skawina (Huta Aluminium Skawina) και το 1961 τέθηκε σε λειτουργία ο Ηλεκτροπαραγωγός Σταθμός Σκαβίνα (Elektrownia Skawina). Τα εργοστάσια αλουμινίου έκλεισαν το 1981 λόγω της εκτεταμένης ρύπανσης που προκάλεσαν. Η ανάπτυξη της βιομηχανίας είχε ως αποτέλεσμα την εισροή νέων κατοίκων και την ανέγερση πολλών πολυκατοικιών σε νέες συνοικίες της πόλης.