cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ikariam
Κόσμοι
Αρκετοί διαφορετικοί servers του παιχνιδιού είναι διαθέσιμοι. Κάθε ένας από αυτούς τους servers αντιπροσωπεύει ένα διαφορετικό παιχνίδι «κόσμο» με το δικό του πληθυσμό των παικτών και τον δικό του χάρτη των χιλιάδων νησιών. Σήμερα η αγγλική έκδοση αυτού του παιχνιδιού έχει δεκαεννέα servers, δίνεται μία ελληνική ονομασία σε κάθε κόσμο όπως Alpha to Omega και την πιο πρόσφατη Apollon, μια αναφορά στον Έλληνα θεό Απόλλωνα. Παλαιότερη κόσμοι, όπως ο Alpha και ο Beta τείνουν να έχουν υψηλότερη κατάταξη παικτών και την περισσότερη οικονομική και στρατιωτική σταθερότητα. Νεότεροι κόσμοι αντιπροσωπεύουν περισσότερο από ένα συνονθύλευμα εμπειριών με περισσότερες συμμαχίες και πολέμους.
Στης 5 Φεβρουάριου του 2015 πραγματοποιήθηκε η συνένωση των ελληνικών Server που ετοίμαζε το Ikariam ώστε να μειωθούν οι κόσμοι του παιχνιδιού που είχαν μικρό πληθυσμό παικτών και μικρή κινητικότητα.
Αμβροσία
Αμβροσία είναι επί πληρωμή νόμισμα του παιχνιδιού που επιτρέπει ορισμένα πλεονεκτήματα στο παιχνίδι, όπως τα ακόλουθα:
Η Αμβροσία μπορεί να αγοραστεί με πιστωτική κάρτα, PayPal, Giropay, αλλά επίσης με ανώνυμες μεθόδους πληρωμής, όπως SMS, τηλεφώνημα ή Paysafecard.
Αποδοχή
Στην κατηγορία "Online oder Browser-Game" της BOOM! το Computec Awards 2009 κέρδισε την πρώτη θέση το παιχνίδι. Το Ikariam τιμήθηκε το 2009 από την Deutscher Computerspielpreis στην κατηγορία Best Browser Game. Το 2010 το Ikariam ήταν υποψήφιο για τη γερμανική Developer Award. Το Ikariam κέρδισε το παιχνίδι φυλλομετρητή της Χρονιάς 2011 στην κατηγορία Καλύτερο παιχνίδι στρατηγικής επιλογής παίκτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια MMOG Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2008 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια φυλλομετρητών
2841 Πούιγιο
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Πούιγιο είναι άγνωστα. Πιθανώς η περίοδος περιστροφής του γύρω από τον εαυτό του είναι 3,5 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πουιγιο
Fanfare Ciocărlia
Οι Fanfare Ciocârlia είναι ρομά συγκρότημα χάλκινων πνευστών από τη Ρουμανία (από το χωριό Ζέτσε Πραζίνι της περιοχής Ιασίου / Μολδαβίας).
Το συγκρότημα αρχικά ήταν τοπικό μικρό συγκρότημα το οποίο έπαιζε μουσική σε γάμους και βαφτίσεις της περιοχής. Τον Οκτώβριο του 1996, ο Γερμανός ηχολήπτης Χένρι Ερνστ (Henry Ernst) επισκέφτηκε το χωριό και έπεισε τους μουσικούς του σχήματος να συγκροτηθούν και να αρχίσουν περιοδείες. Οι μουσικοί αποφάσισαν να ονομάσουν το συγκρότημα Fanfare Ciocârlia: Το Fanfare προέρχεται από την αντίστοιχη γαλλική λέξη που σημαίνει μπάντα χάλκινων πνευστών ενώ η λέξη Ciocârlia είναι η ρουμάνικη λέξη για τον κορυδαλλό. Από τότε που ανακαλύφθηκαν από τον Ερνστ, ο οποίος είναι ο καλλιτεχνικός τους πράκτορας, έχουν δώσει συναυλίες σε περισσότερες από 50 χώρες του κόσμου.
Δισκογραφία
μικρογραφία|δεξιά|Οι Fanfare Ciocârlia στο διεθνές φεστιβάλ έθνικ μουσικής Sheshory στην Ουκρανία, το 2006. CD
DVD
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έθνικ μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Ρουμανικά μουσικά συγκροτήματα
Μπελμοπάν
Η Μπελμοπάν (Belmopan) είναι η πρωτεύουσα της Μπελίζε, της πρώην Βρετανικής Ονδούρας. Έχει πληθυσμό 13.654 κατοίκων. Βρίσκεται στην Κεντρική Αμερική σε υψόμετρο 76 μέτρων. Είναι κτισμένη στα ανατολικά του Ποταμού Μπελίζε, 80 χιλιόμετρα μακριά από την πρώην πρωτεύουσα, την Πόλη του Μπελίζε, (Μπελίζε Σίτι), έπειτα από τη σχεδόν ολική καταστροφή της από τον τυφώνα Χάττι το 1961, που όμως ανοικοδομήθηκε και συνεχίζει να υφίσταται και ν΄ αποτελεί το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της Χώρας. Η έδρα της κυβέρνησης μεταφέρθηκε στο Μπελμοπάν το 1970, και το κτήριο της Εθνοσυνέλευσης είναι σε προκολομβιανό στιλ, που θυμίζει ναό των Μάγιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μπελίζ Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Κεντρικής Αμερικής Κατηγορία:Πόλεις που οικοδομήθηκαν για να γίνουν πρωτεύουσες
Αβουάζ της Βρετάνης
Η Αβουάζ της Βρετάνης (1037 - 1072) ήταν δούκισσα της Βρετάνης (1066 - 1072), κόρη του Άλαν Γ΄ της Βρετάνης και της Μπέρτα του Μπλουά, διάδοχος στη Βρετάνη του αδελφού της Κόναν Β΄ που πέθανε από δηλητηρίαση. Λίγα είναι γνωστά σχετικά με τη ζωή της. Παντρεύτηκε τον Οέλ Β΄ της Κορνουάλλης ως αποτέλεσμα στρατιωτικής συμμαχίας μεταξύ του δουκάτου της Βρετάνης με την Κορνουάλλη. Ο Οέλ συνέχισε να κυβερνάει τη Βρετάνη και μετά τον θάνατο της συζύγου του σαν αντιβασιλιάς στο όνομα του ανήλικου γιου τους, Άλαν Δ΄. Με τον θάνατο του Οέλ (1084), ο 18χρονος Άλαν ανέλαβε τη διοίκηση του δουκάτου.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης Κατηγορία:Βρετάνη-επέκταση
GN-z11
Ο εντοπισμός του πιο απόμακρου, μέχρι τώρα, γαλαξία στο Σύμπαν ανακοινώθηκε στις αρχές Μαρτίου 2016 από μία ομάδα ερευνητών στο Κέντρο Ελέγχου του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Χαμπλ, επεκτείνοντας έτσι την δυνατότητα παρατήρησης του Χαμπλ κατά 150 εκατομμύρια έτη φωτός.
Τεράστια απόσταση
Η φωτογραφία που δόθηκε στη δημοσιότητα μάς παρουσιάζει τον νέο αυτόν γαλαξία όπως ήταν πριν από 13,4 δισεκατομμύρια χρόνια ανάμεσα σε δεκάδες χιλιάδες άλλους γαλαξίες, εμφανίζεται δηλαδή όπως ήταν 400 μόλις εκατομμύρια χρόνια μετά τη γέννηση του Σύμπαντος, όταν δηλαδή το Σύμπαν είχε το 3% της σημερινής του ηλικίας. Στον απόμακρο αυτό γαλαξία έχει δοθεί η ονομασία GN-z11 επειδή η φασματοσκοπική μετατόπιση προς το ερυθρό που μετρήθηκε φτάνει την τεράστια τιμή του z=11,1 η οποία τοποθετεί τον γαλαξία αυτό σε απόσταση 32 δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη!
Παρανοήσεις διαστάσεων του Σύμπαντος
Θα πρέπει να επισημανθεί εδώ ότι η απόσταση του γαλαξία GN-z11 είναι 32 δις έτη φωτός, παρ' όλο που η ηλικία του Σύμπαντος δεν υπερβαίνει τα 13,8 δις χρόνια και βασίζεται στο γεγονός ότι στη διάρκεια των 13,4 δις ετών κατά τα οποία το φως του γαλαξία αυτού ταξίδευε προς τη Γη το Σύμπαν διαστέλλονταν, με αποτέλεσμα τα 13,4 δις χρόνια να αντιστοιχούν σήμερα σε απόσταση 32 δις ετών φωτός! Η απόσταση αυτή που συνυπολογίζει την διαστολή του Σύμπαντος ονομάζεται συγκινητική απόσταση, οπότε το άκρο του παρατηρήσιμου σύμπαντος βρίσκεται σε απόσταση 46,6 δις ετών φωτός ενώ η διάμετρός του φτάνει σήμερα τα 93,2 δις έτη φωτός. Λανθασμένες αναφορές για το μέγεθος του Σύμπαντος υπάρχουν ακόμη και σε εκθεσιακούς χώρους σπουδαίων διεθνών πλανηταρίων όπως αυτό της Νέας Υόρκης.
Μέγεθος
Ο υπολογισμός της απόστασης του GN-z11 από τη Γη, έγινε για πρώτη φορά με βάση το φάσμα του, που κάνει τον υπολογισμό αυτόν ιδιαίτερα ακριβή. Λόγω της τεράστιας απόστασής του, ο γαλαξίας φαίνεται να είναι πολύ αμυδρός, παρ’ όλα αυτά είναι συγκριτικά ιδιαίτερα λαμπερός λόγω της έντασης των νεογέννητων υπέρλαμπρων άστρων που περιλαμβάνει. Επειδή βρίσκεται ακόμη σε νηπιακή ηλικία, το μέγεθός του υπολογίστηκε ότι είναι 25 φορές μικρότερο του δικού μας Γαλαξία και περιλαμβάνει μόνο το 1% των άστρων του δικού μας· διαθέτει δηλαδή, μόνο ένα δισεκατομμύριο άστρα. Παρ’ όλα αυτά ο ρυθμός γέννησης νέων άστρων στον απόμακρο αυτόν γαλαξία είναι 20 φορές μεγαλύτερος του δικού μας.
Μάρτης (έθιμο)
Μάρτης αποκαλείται το έθιμο στο οποίο ένα φτιαγμένο από κόκκινο και άσπρο σχοινάκι ή κλωστές που έχουν στριφτεί ή πλεχτεί, βραχιόλι φοριέται την 1η Μαρτίου στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία (βουλ: мартеница, Μαρτενίτσα), τη Ρουμανία (ρουμανικά: mărțișor, Μαρτσισόρ), τη Βόρεια Μακεδονία (σλαβομακεδονικά: мартинка‎, Μάρτινκα), την Αλβανία (Βερόρε), τη Μολδαβία (Μαρτσισόρ) και στην Κύπρο (Μαρτουί ή Μάρτης).
Ο Μάρτης ή Μαρτιά είναι ένα παμπάλαιο έθιμο, με βαλκανική διασπορά. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι.
Από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη ή Μαρτιά. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι.
Σε μερικές περιοχές ο Μάρτης φοριέται στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού σαν δαχτυλίδι για να μην σκοντάφτει ο κάτοχός του. Το βραχιολάκι αυτό το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους. Το έθιμο του Μάρτη γιορτάζεται ίδιο και απαράλλαχτο στη Βόρεια Μακεδονία με την ονομασία Μάρτινκα και στην Αλβανία ως Βερόρε. Οι κάτοικοι των δυο γειτονικών μας χωρών φορούν βραχιόλια από κόκκινη και άσπρη κλωστή για να μην τους «πιάσει» ο ήλιος, τα οποία και βγάζουν στα τέλη του μήνα ή όταν δουν το πρώτο χελιδόνι. Άλλοι πάλι δένουν τον Μάρτη σε κάποιο καρποφόρο δέντρο, ώστε να του χαρίσουν ανθοφορία, ενώ μερικοί τον τοποθετούν κάτω από μια πέτρα κι αν την επόμενη ημέρα βρουν δίπλα της ένα σκουλήκι, σημαίνει ότι η υπόλοιπη χρονιά θα είναι πολύ καλή.
Τηρώντας παραδόσεις και έθιμα αιώνων, οι Βούλγαροι, την πρώτη ημέρα του Μάρτη, φορούν στο πέτο τους στολίδια φτιαγμένα από άσπρες και κόκκινες κλωστές που αποκαλούνται Μαρτενίτσα. Σε ορισμένες περιοχές της Βουλγαρίας, οι κάτοικοι τοποθετούν έξω από τα σπίτια τους ένα κομμάτι κόκκινου υφάσματος για να μην τους «κάψει η γιαγιά Μάρτα» (Μπάμπα Μάρτα, στα βουλγαρικά), που είναι η θηλυκή προσωποποίηση του μήνα Μάρτη. Η Μαρτενίτσα λειτουργεί στη συνείδηση του βουλγαρικού λαού σαν φυλαχτό, το οποίο μάλιστα είθισται να προσφέρεται ως δώρο μεταξύ των μελών της οικογένειας, συνοδευόμενο από ευχές για υγεία και ευημερία. Το ασπροκόκκινο στολίδι της 1ης του Μάρτη φέρει στα ρουμανικά την ονομασία Μαρτσισόρ. Η κόκκινη κλωστή συμβολίζει την αγάπη για το ωραίο και η άσπρη την αγνότητα του φυτού χιονόφιλος, που ανθίζει τον Μάρτιο και είναι στενά συνδεδεμένο με αρκετά έθιμα και παραδόσεις της Ρουμανίας. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο θεός Ήλιος μεταμορφώθηκε σε νεαρό άνδρα και κατέβηκε στη Γη για να πάρει μέρος σε μια γιορτή. Τον απήγαγε όμως ένας δράκος, με αποτέλεσμα να χαθεί και να βυθιστεί ο κόσμος στο σκοτάδι. Μια μέρα, ένας νεαρός μαζί με τους συντρόφους του σκότωσε τον δράκο και απελευθέρωσε τον Ήλιο, φέρνοντας την άνοιξη. Ο νεαρός έχασε τη ζωή του και το αίμα του -λέει ο μύθος- έβαψε κόκκινο το χιόνι. Από τότε, συνηθίζεται την 1η του Μάρτη όλοι οι νεαροί να πλέκουν το «Μαρτισόρ», με κόκκινη κλωστή που συμβολίζει το αίμα του νεαρού άνδρα και την αγάπη προς τη θυσία και άσπρη που συμβολίζει την αγνότητα.
Περιγραφή
right|250px|thumb|Περίτεχνος στολισμός. Παντού στην Ελλάδα επικρατεί η συνήθεια να δένουμε στο αριστερό ή και στα δύο χέρια λίγο πιο πάνω από τον καρπό, ένα βραχιολάκι από κόκκινη και λευκή κλωστή. Η κλωστή αυτή μπαίνει την πρώτη Μαρτίου, και πέφτει από μόνη της, ή βγαίνει την τελευταία μέρα του Μαρτίου, από όπου και πήρε το όνομα «Μάρτης». Στη Βουλγαρία, το βραχιολάκι αυτό αποτελείται από χοντρότερα σχοινάκια για τους άνδρες και πολύ πιο λεπτά για τις γυναίκες.
Ερμηνεία
Είναι ένα έθιμο σύμφωνα με το οποίο αυτός που φορά το Μάρτη, κυρίως τα μικρά παιδιά, προστατεύονται είτε από ασθένειες γενικά ή «για να μην τα κάψει ο ήλιος» / για να «μην τα μαυρίζει ο ήλιος» ή για να «μην τα πιάνει το μάτι». Συμβολικά το λευκό και το κόκκινο χρώμα τα συναντάμε συχνά στη δεισιδαιμονία όταν είναι να αποτρέψουμε κάποιο κακό. Αυτό μνημονεύεται και από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς. Ο Αρτεμίδωρος στα «Ονειροκριτικά» συσχετίζει τους διάφορους στεφάνους των μαγισσών, ο Βιργίλιος στα «Βουκολικά» αναφέρει πολύχρωμους μίτους περιδεμένους τρεις φορές σε εικόνα ερωμένου για να τον σαγηνέψουμε. Ο Πετρώνιος αναφέρει όμοιες μαγγανείες, όπου δένουμε πολύχρωμο στήμονα στον τράχηλο. Οι Βυζαντινοί αναφέρουν τη χρήση βαμμένης κλωστής κατά της βασκανίας. Στα Ελευσίνια μυστήρια κατά την αρχαιότητα οι νεαροί μύστες φορούσαν κρόκους στο δεξί χέρι και στο πόδι. Πρόκειται λοιπόν για έθιμο πανάρχαιο, ή όμοιο με πανάρχαια έθιμα.
Το ιδιότυπο αυτό ασπροκόκκινο βραχιολάκι, όταν έφευγε ο Μάρτιος, στην κεντρική Ελλάδα τουλάχιστον το έβγαζαν και το κρεμούσαν στο πιο ψηλό κλαδί των δένδρων που ήταν κοντά στα σπίτια με τις χελιδονοφωλιές, διότι ο Μάρτιος είναι ο μήνας της εαρινής μετανάστευσης πτηνών από την Αφρικανική ήπειρο στην Ελλάδα κυρίως και στα Βαλκάνια κατ' επέκταση.
Μαζί με τα υγιή χελιδόνια και άλλα πουλιά μεταναστεύουν και ασθενή. Ειδικά το ασθενές χελιδόνι εάν δει κόκκινο χρώμα, το αποφεύγει και δεν πλησιάζει, αντιθέτως το υγιές χελιδόνι μαζεύει την ασπροκόκκινη κλωστίτσα που τη βρίσκει στο ψηλό κλαδί του δένδρου και τη μεταφέρει στη φωλιά του για να αποτρέψει τη χρήση της από τον ασθενή εισβολέα και να κλωσήσει τα υγιή αυγά του. Για τον λόγο αυτό της υγείας οι παλαιότεροι είχαν σκαρφιστεί τη χρησιμότητα των χελιδονιών, κυρίως, και απέτρεπαν τα παιδιά να παίζουν μαζί τους και να πλησιάζουν τις χελιδονοφωλιές.
Πηγές
Κατηγορία:Έθιμα
2842 Ούνσελντ
Ο Ούνσελντ (Unsöld) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,0. Ανακαλύφθηκε το 1950 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστροφυσικού `Αλμπρεχτ Ούνσελντ (Albrecht Unsöld, 1905-1995).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ούνσελντ είναι άγνωστα. Ο Ούνσελντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 49,5 ώρες (Stephens 2012), μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ουνσελντ
Φαλούτζα
Η Φαλούτζα (αραβικά: الفلوجة), ή επίσης Φαλούζα ή Φαλούντζα, είναι πόλη στο Ιράκ, περίπου 70 χιλιόμετρα δυτικά από τη Βαγδάτη, στις όχθες του Ευφράτη, στο κυβερνείο Αλ Ανμπάρ. Είναι γνωστή ως η πόλη των τζαμιών, επειδή η πόλη μαζί με τα γύρω χωριά έχουν περισσότερα από 200 τζαμιά. Υπολογίζεται για το 2010 ότι είχε 326.471 κατοίκους.
Η περιοχή της πόλης κατοικείται επί χιλιετίες. Η πόλη χρονολογείται από τους Βαβυλωνιακούς χρόνους, ενώ υπήρξε σημαντικό κέντρο μελέτης των Εβραίων, λόγω της σημαντικής ακαδημίας που υπήρχε στην πόλη. Το 1947 είχε μόλις 10.000 κατοίκους, αλλά η θέση της πάνω σε ένα από τους σημαντικότερους εμπορικούς δρόμους του Ιράκ, την ώθησε σε μεγάλη ανάπτυξη μέσω του εμπορίου του πετρελαίου. Η πόλη βομβαρδίστηκε κατά τον Πόλεμο του Κόλπου. Η πόλη στην αρχή του πολέμου στο Ιράκ το 2003 επηρεάστηκε λιγότερο από άλλες πόλεις, όμως το Νοέμβριο του 2004, οι Αμερικανοί κατέλαβαν ολόκληρη την πόλη, καθώς τη θεωρούσαν προπύργιο των ανταρτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ιράκ
Αστερίξ (χαρακτήρας)
Ο Αστερίξ (Astérix) είναι φανταστικός χαρακτήρας και ο ήρωας της γαλλικής σειράς κόμικς Αστερίξ.
Στη σειρά απεικονίζεται ως μικροσκοπικός αλλά ατρόμητος Γαλάτης πολεμιστής που ζει την εποχή των Γαλατικών Πολέμων του Ιουλίου Καίσαρα. Ο Αστερίξ δημιουργήθηκε το 1959 από τον συγγραφέα Ρενέ Γκοσινί και τον εικονογράφο Αλμπέρ Ουντερζό. Έκτοτε, έχουν κυκλοφορήσει τριάντα πέντε βιβλία της σειράς, με τον Ουντερζό να αναλαμβάνει και τα συγγραφικά καθήκοντα μετά τον θάνατο του Γκοσινί το 1977. Ο Αστερίξ έχει επίσης εμφανιστεί σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες κινουμένων σχεδίων και μη και λειτουργεί ως η μασκότ του θεματικού πάρκου Parc Astérix. Πριν από αυτό, ήταν επίσης η μασκότ του περιοδικού Pilote.
Περιγραφή χαρακτήρα
Ο Αστερίξ είναι ένας μικροσκοπικός αλλά ατρόμητος και πονηρός πολεμιστής, πάντα πρόθυμος για νέες περιπέτειες. Ζει γύρω στο 50 π.Χ. σε ένα φανταστικό χωριό στη βορειοδυτική Αρμορική (περιοχή της αρχαίας Γαλατίας που αντιστοιχεί κατά κύριο λόγο στη σύγχρονη Βρετάνη). Αυτό το χωριό είναι το μόνο τμήμα της Γαλατίας που δεν έχει ακόμη κατακτηθεί από τον Ιούλιο Καίσαρα και τις ρωμαϊκές λεγεώνες του. Οι κάτοικοι του χωριού αποκτούν υπεράνθρωπη δύναμη πίνοντας ένα μαγικό φίλτρο που φτιάχνει ο δρυΐδης, Πανοραμίξ (Panoramix). Το χωριό περιβάλλεται, από τη μια πλευρά, από τη θάλασσα και από την άλλη από τέσσερα άτυχα ρωμαϊκά στρατόπεδα, που παρακολουθούν στενά τους Γαλάτες. Αυτά τα στρατόπεδα είναι το Κομπέντιουμ, το Ακουάριουμ, το Λάβδανουμ και το Τότορουμ.
Οι γονείς του Αστερίξ είναι πρώην χωρικοί που τώρα ζουν στην πόλη Κοντάτουμ (σημερινή Ρεν), ενώ ο ίδιος έχει και ξαδέρφια στη Βρετανία. Έχει γεννηθεί την ίδια μέρα με τον αδέξιο, υπερφυσικού μεγέθους, αλλά εξαιρετικά δυνατό και καλόκαρδο καλύτερο φίλο του, τον Οβελίξ. Ο Αστερίξ είναι ένας από τους πιο έξυπνους και λογικούς κατοίκους του χωριού και γι' αυτό συνήθως επιλέγεται για κάθε επικίνδυνη, σημαντική ή εξωτική αποστολή. Σε αντίθεση με τους περισσότερους κατοίκους, δεν προκαλεί ούτε συμμετέχει σε καβγάδες χωρίς λόγο, αν και απολαμβάνει μια καλή μάχη όταν υπάρχει λόγος. Σπάνια καταφεύγει στα όπλα, προτιμώντας να βασίζεται στην εξυπνάδα του και, όταν είναι απαραίτητο, στις γροθιές του (ενισχυμένος με το μαγικό φίλτρο) – αν και κουβαλά πάντα μαζί του το σπαθί του, στην καλύτερη περίπτωση φαίνεται ότι το χρησιμοποιεί περιστασιακά. Το επάγγελμά του δεν γίνεται ποτέ γνωστό, αν και συχνά παρουσιάζεται να πηγαίνει σε αποστολές, εξερευνήσεις ή για κυνήγι. Στο τεύχος Ο Αστερίξ και η χύτρα, ωστόσο, αναφέρεται ξεκάθαρα ότι ούτε αυτός ούτε ο Οβελίξ έχουν δουλέψει ποτέ για να «κερδίσουν» χρήματα. Ο Αστερίξ τις περισσότερες φορές περιγράφεται ως πολεμιστής, κάτι που είναι λογικό δεδομένου ότι οι περισσότερες περιπέτειες που αναλαμβάνει κάποια στιγμή απαιτούν την εμπλοκή του σε μάχες.
Αν και δεν έχει εμφανιστεί κάποιο αντικείμενο του πόθου για τον Αστερίξ, φαίνεται προφανές ότι ο Αστερίξ είναι πιο αυάλωτος από τον καλύτερό του φίλο, Οβελίξ, στη γοητεία των γυναικών. Ο Αστερίξ φαίνεται «ερωτευμένος» όταν λαμβάνει ένα φιλί από την Πανάκεια προς το τέλος του τεύχους Ο Αστερίξ λεγεωνάριος. Φαίνεται επίσης να επηρεάζεται από ένα φιλί από τη Λατραβιάτα, την πρωταγωνίστρια στο τεύχος Ο Αστερίξ και η Λατραβιάτα, αν και στη συνέχεια φαίνεται ότι η επίδραση της Λατραβιάτα στον Αστερίξ μπορεί να είναι βαθύτερη, καθώς τη σκέφτεται επιστρέφοντας στο χωριό του. Ενώ πολλοί μπορεί να συμφωνήσουν ότι τόσο ο Αστερίξ όσο και ο Οβελίξ μοιράζονται τα ίδια συναισθήματα για την ίδια γυναίκα, την Πανάκεια (κρίνοντας από τον τρόπο με τον οποίο ο Αστερίξ συχνά την κοιτάζει, την εμπιστεύεται, την υπακούει και μάλιστα φτάνει στο σημείο να τη φιλήσει υπνωτισμένος) μπορεί απλώς να είναι μια ενστικτώδης πράξη που αποδίδεται σε μοναξιά, καθώς τόσο ο Αστερίξ όσο και ο Οβελίξ δεν πλησιάζουν συχνά γυναίκες. Στην ταινία Αστερίξ και Οβελίξ: Επιχείρηση Κλεοπάτρα, ερωτεύεται την υπηρέτρια της Κλεοπάτρας Γιεμεάκη (το φιλί της οποίας αποδεικνύεται ότι έχει έντονη επίδραση στον Αστερίξ, κάνοντάς τον ικανό για υπεράνθρωπα κατορθώματα χωρίς τη χρήση του μαγικού φίλτρου), αλλά αυτό δεν βασίζεται στα πρωτότυπα κόμικς. μικρογραφία|260x260εσ|Η φτερωτή περικεφαλαία του Αστερίξ Η ηλικία του Αστερίξ είναι «απροσδιόριστη». Στη συλλογή των περιπετειών Ο Αστερίξ και η επιστροφή των Γαλατών, μια ιστορία για τη γέννησή του ονομάζεται "Το 35 π.Χ." με τη σημείωση "Πριν από τον Καίσαρα", που αναφέρεται στην εποχή που άρχισε η βασιλεία του Καίσαρα, τον Οκτώβριο του 49 π.Χ. Επίσης, στη σελίδα 24 του Τα γενέθλια των Αστερίξ και Οβελίξ: Η χρυσή βίβλος, εμφανίζεται το διαβατήριο του Αστερίξ, στο οποίο η χρονολογία της γέννησής του αναγράφεται ως LXXXV (85) π.Χ. Από αυτό, η ηλικία του Αστερίξ μπορεί να τοποθετηθεί περίπου στα 35 έτη.
Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά του Αστερίξ είναι η φτερωτή περικεφαλαία του, με τα φτερά της να πέφτουν συχνά σε θέσεις που ταιριάζουν με τις εκφράσεις του ήρωα. Μοιάζει πολύ με τη φτερωτή περικεφαλαία που εμφανίζεται στα πακέτα των τσιγάρων Gauloises.
Απεικονίσεις
Ο Αστερίξ ερμηνεύτηκε για πρώτη φορά από τον Γκι Πιερόλ σε ένα ραδιοφωνικό έργο που προβλήθηκε το 1960. Το 1967, ο Ροζέ Καρέλ ανέλαβε τη φωνή του Αστερίξ στην ταινία κινουμένων σχεδίων Αστερίξ ο Γαλάτης, παρέχοντας τη φωνή του χαρακτήρα και σε όλες τις επόμενες ταινίες κινουμένων σχεδίων καθώς και σε βιντεοπαιχνίδια μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Στην ελληνική μεταγλώττιση της ταινίας, τον ρόλο του Γαλάτη πολεμιστή ερμήνευσε ο Αργύρης Παυλίδης. Στην ταινία κινουμένων σχεδίων του 2018 Αστερίξ: Το μυστικό του μαγικού ζωμού πρωταγωνίστησε ο ηθοποιός της σειράς Αστερίξ ταινιών ζωντανής δράσης, Κριστιάν Κλαβιέ, ως η φωνή του Αστερίξ, και σε επόμενες εμφανίσεις τη φωνή του Αστερίξ έχει ερμηνεύσει ο Ζαν-Κλοντ Ντοντά.
Σε ελληνικές μεταγλωττίσεις, εκτός από τον Παυλίδη, στον Αστερίξ έχουν χαρίσει τη φωνή τους οι Σπύρος Μηλιώνης, Γιώργος Βασιλείου, Τάσος Παπαδόπουλος, Σωτήρης Δούβρης, Λάζαρος Ανδριώτης, Γιάννης Υφαντής και Πάρις Παρασκευάδης.
Στις ταινίες της σειράς που γυρίστηκαν από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, τον Αστερίξ έπαιξαν οιΚρίστιαν Κλαβιέ (Αστερίξ και Οβελίξ εναντίον Καίσαρα και Αστερίξ και Οβελίξ: Επιχείρηση Κλεοπάτρα), Κλοβίς Κορνιγιάκ (Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες), Εντουάρ Μπερ (Αστερίξ και Οβελίξ στη Βρετανία) και Γκιγιόμ Κανέ (Αστερίξ και Οβελίξ στο δρόμο για την Κίνα).
Αναφορές σε άλλα έργα
Ο Αστερίξ αναφέρεται στο κόμικς Τεντέν, στην ιστορία Ο Τεντέν και οι Πικάρος, όπου ένας από τους συμμετέχοντες στο καρναβάλι φοράει στολή Αστερίξ. Το αντίστροφο συμβαίνει στο τεύχος Ο Αστερίξ λεγεωνάριος, όπου ένας από τους Βέλγους στρατιώτες έχει το χαρακτηριστικό τσουλούφι του Τεντέν, και στο τεύχος Ο Αστερίξ στους Βέλγους, όπου δύο χαρακτήρες Τόμσον και Τόμσον από το κόμις Τεντέν εμφανίζονται ως γκεστ.
Η σειρά αναφέρεται επίσης στο The Cartoon History of the Universe Volume 2 του Λάρι Γκόνικ. Ο Αστερίξ, ο Οβελίξ και ο Μαζεστίξ εμφανίζονται σε διάφορα σημεία που απεικονίζουν την ιστορική εισβολή των Γαλατών στη Ρώμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς
Τρία χρώματα (τριλογία)
Η τριλογία Τρία χρώματα (γαλλικά: Trois couleurs, πολωνικά: Trzy kolory, αγγλικά: Three Colors) είναι κινηματογραφική δημιουργία του Πολωνού σκηνοθέτη Κριστόφ Κισλόφσκι, αποτελούμενη από τις ταινίες Μπλε, Λευκή και Κόκκινη, οι οποίες κυκλοφόρησαν την περίοδο 1993-1994. Το σενάριο και των τριών γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τον Κριστόφ Πισίεβιτς. Τη μουσική συνέθεσε ο Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ. Η τριλογία του Κισλόφσκι θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου.
Οι κριτικές που απέσπασε ήταν ως επί το πλείστον πολύ θετικές. Και οι τρεις ταινίες έλαβαν διακρίσεις: Η Μπλε ταινία αποκόμισε πολλές διακρίσεις για το ρόλο της Ζυλιέτ Μπινός, ενώ στα Βραβεία Γκόγια τιμήθηκε ως η Καλύτερη Ευρωπαϊκή Ταινία. Η Λευκή χάρισε μία Χρυσή Άρκτο Σκηνοθεσίας στον Κισλόφσκι, ενώ η Κόκκινη, μεταξύ άλλων, υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ σε 3 κατηγορίες. Τα συνολικά έσοδα της τριλογίας ήταν $6.144.162.
Θέματα
Τα χρώματα που απαρτίζουν την τριλογία είναι μία αναφορά στη γαλλική σημαία, και η ιστορία της είναι, εν μέρει, βασισμένη στις πολιτικές και ιδεολογικές έννοιες των χρωμάτων της σημαίας, τα οποία προέρχονται από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης. Το μπλε συμβολίζει την ελευθερία, το λευκό την ισότητα και το κόκκινο την αδελφοσύνη. Ο Κισλόφσκι είχε ασχοληθεί και στο παρελθόν με αυτές τις έννοιες, όπως για παράδειγμα στην τηλεοπτική δραματική σειρά The Decalogue, με αναφορές στις Δέκα Εντολές, όμως τόσο σε αυτό το έργο όσο και στο παρόν, παρουσιάζονται με ασάφεια και, πολλές φορές, με ειρωνεία. Από την άλλη, ο Κισλόφσκι, είχε δηλώσει σε μία συνέντευξη ότι «''Οι λέξεις (ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη) είναι γαλλικές, επειδή το χρήμα (χρηματοδότηση της ταινίας) είναι γαλλικό. Αν τα λεφτά προέρχονταν από άλλη χώρα ίσως ο τίτλος να ήταν διαφορετικός, ή ακόμα και κάποιες πολιτιστικές έννοιες. Όμως, οι ταινίες, θα ήταν οι ίδιες''».
Ταινίες
Η ταινία επικεντρώνεται στη Ζουλί, η οποία χάνει σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα τον άντρα της, ο οποίος ήταν σπουδαίος μουσικοσυνθέτης, αλλά και τη μονάκριβη κόρη της. Έτσι, αποφασίζει να διαγράψει ό,τι τη συνδέει με το παρελθόν και να ξεκινήσει μία καινούρια ζωή.
Η ταινία αφορά την ισότητα και επικεντρώνεται στον Κάρολ, ο οποίος διώχνεται από το Παρίσι και εξευτελίζεται από τη σύζυγό του. Φτάνει στην Πολωνία φτωχός και εξαθλιωμένος, όμως καταφέρνει να πλουτίσει και τελικά να πάρει εκδίκηση από τη γυναίκα του.
Πρόκειται για την τελευταία ταινία της τριλογίας που, όπως και οι άλλες, πραγματεύεται το τρίπτυχο της τρικολόρ. Εδώ γίνεται αναφορά στο κόκκινο, το οποίο συμβολίζει την αδελφοσύνη. Η ταινία έχει επίκεντρο ένα μοντέλο, πιστά ερωτευμένο με τον Μισέλ, και τη συνάντησή της με έναν συνταξιούχο δικαστή, που στην αρχή απεχθάνεται αλλά μετά αποκτούν μία βαθύτερη σχέση. Παράλληλα, διαδραματίζεται και η ιστορία ενός φοιτητή της νομικής, ο οποίος έχει πολλά κοινά με τον συνταξιούχο.
Υποδοχή
Η Μπλε ταινία, στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes έχει βαθμολογία 100%, βασισμένη σε 39 κριτικές. Η Λευκή ταινία, έχει βαθμολογία 90%, βασισμένη σε 41 κριτικές, ενώ Η Κόκκινη ταινία, πιστοποιήθηκε ως "Fresh" και έχει βαθμολογία 100%, βασισμένη σε 47 κριτικές.
Ο γνωστός Αμερικανός κριτικός κινηματογράφου, Ρότζερ Ίμπερτ, συμπεριέλαβε την τριλογία, στη λίστα του με τις Σπουδαιότερες Ταινίες. Το περιοδικό Empire, το 2010, τοποθέτησε την τριλογία στη θέση 11, ανάμεσα στις 33 Σπουδαιότερες Κινηματογραφικές Τριλογίες, και την ίδια χρονιά την τοποθέτησε στις 100 Σπουδαιότερες Ταινίες του Παγκόσμιου Κινηματογράφου, στη θέση 14.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1993 Κατηγορία:Ταινίες του 1994 Κατηγορία:Σειρές ταινιών Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κριστόφ Κισλόφσκι Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Πολωνικές ταινίες Κατηγορία:Ελβετικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Πολωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Τριλογίες
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1970
Το ΛE΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1970 διεξήχθη από τις 25 ως τις 27 Σεπτεμβρίου 1970 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο ανδρικό πρωτάθλημα, εκτός από το πένταθλο γυναικών που είχε διεξαχθεί νωρίτερα. Μετείχαν 180 αθλήτριες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανιώνιος για 17η φορά, με μεγάλη διαφορά από τα άλλα σωματεία. Σε πολλά αγωνίσματα οι αθλήτριες των κυανέρυθρων κατέλαβαν και τη δεύτερη ή τρίτη θέση, ενώ ανεπανάληπτη υπήρξε η επιτυχία του συλλόγου στα 200μ, όπου και οι έξι πρώτες αθλήτριες προέρχονταν από τον Πανιώνιο: Μηνιάτη, Πουλή, Ρεΐζη, Βρεττάκου, Πατάκα, Κρικέλα.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1970 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Χημική ιδιότητα
Με τον όρο χημική ιδιότητα (στη Χημεία) προσδιορίζεται το χαρακτηριστικό μιας ουσίας που επηρεάζει τη συμπεριφορά της όταν αλληλεπιδρά με άλλες ουσίες, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.
Οι χημικές ιδιότητες είναι εκείνες βάσει των οποίων κατηγοριοποιούνται οι διάφορες ουσίες. Οι χημικές ιδιότητες των σωμάτων εξαρτώνται από τη χημική τους σύσταση.
Αντίνοος (Οδύσσεια)
Ο Αντίνοος ή Αντίνους αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου ως ένας από τους δύο - ο άλλος ήταν ο Ευρύμαχος - αρχηγούς των μνηστήρων της Πηνελόπης. Ήταν γιος του Ευπείθη.
Παναθηναϊκός (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ΑΟ με διακριτικό τίτλο ΠΑΟ ΚΑΕ (Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος Καλαθοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία) είναι ελληνικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης και το τμήμα μπάσκετ ανδρών του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.
Αντίνοος (Οδύσσεια)
Όπως και οι υπόλοιποι μνηστήρες, εκμεταλλεύεται τη φιλοξενία της Πηνελόπης και κατασπαταλά το βιος του Οδυσσέα. Ενόσω ο Τηλέμαχος ταξιδεύει στην Πύλο και τη Σπάρτη για να πληροφορηθεί σχετικά με την τύχη του πατέρα του, ο Αντίνοος μαζεύει είκοσι άνδρες και του στήνει ενέδρα σε μια νησίδα που βρίσκεται στον πορθμό ανάμεσα στην Ομηρική Ιθάκη και τη Σάμη, που ονομάζεται "Ἀστερίς". Η ενέδρα όμως με την επέμβαση της Αθηνάς αποτυγχάνει. Όταν ο Μελάνθιος φέρνει τον Οδυσσέα (μεταμφιεσμένο σε ζητιάνο) στο παλάτι, ο Αντίνοος επιπλήττει τον αιγοβοσκό που έφερε άλλον έναν επαίτη και δε διστάζει να ρίξει ένα κάθισμα στον δεξί ώμο του Οδυσσέα.
Παναθηναϊκός (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η ομάδα συστάθηκε επίσημα το 1937. Η έδρα της ομάδας είναι το Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο στο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών χωρητικότητας 19.250 θέσεων.
Αντίνοος (Οδύσσεια)
Στη Μνηστηροφονία, ο Οδυσσέας σκοτώνει πρώτο τον Αντίνοο, ρίχνοντάς του ένα βέλος στο λαιμό, που του διαπέρασε τον αυχένα. Ο Ευπείθης αποφασίζει να πάρει εκδίκηση για το θάνατο του γιου του, αλλά σκοτώνεται από το Λαέρτη.
Παραπομπές
Αντίνοος Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαία Ιθάκη
Παναθηναϊκός (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Συνολικά, το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Παναθηναϊκού έχει κατακτήσει 39 φορές το πρωτάθλημα Ελλάδας, 20 φορές το κύπελλο Ελλάδας και 1 Σούπερ Καπ έχοντας κάνει 12 φορές το νταμπλ. Σε διεθνές επίπεδο έχει κατακτήσει 6 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011) και ένα διηπειρωτικό κύπελλο, πετυχαίνοντας δύο φορές το Τριπλ Κράουν το 2007 και το 2009. Ο Παναθηναϊκός έχει προκριθεί σε 11 Φάιναλ Φορ σ' ένα διάστημα 19 ετών. Στην ομάδα έχει απονεμηθεί δύο φορές (1996, 2009) από τον ΠΣΑΤ το βραβείο κορυφαίας ομάδας της χρονιάς.
Είναι η πιο πετυχημένη ομάδα στην Ελλάδα και από τις πιο επιτυχημένες στην Ευρώπη, καθώς είναι η μόνη που έχει κατακτήσει έξι πρωταθλήματα Ευρώπης από την ίδρυση της νέας εποχής του συστήματος Φάιναλ Φορ το 1988. Με τους 6 τίτλους του, κατατάσσεται στην τρίτη θέση μαζί με την Μακάμπι, πίσω από τη Ρεάλ Μαδρίτης που έχει 11 και την ΤΣΣΚΑ Μόσχας που έχει 8.
Το μπάσκετ στην Ελλάδα κατά τον Μεσοπόλεμο
thumb|right|160px|Ο Παναθηναϊκός εναντίον του Εθνικού Αθηνών το 1922 thumb|160px|Η ομάδα το 1940
Το 1937 δημιουργήθηκε επίσημα η ομάδα καλαθοσφαίρισης του Παναθηναϊκού και τα επόμενα χρόνια επιχείρησε να καλύψει το χαμένο έδαφος σε σχέση με τις ήδη έτοιμες ομάδες όπως η ΧΑΝΘ, Εθνικός Αθ., Πανιώνιος, Άρης, Ηρακλής. Οι Άγγελος Φιλίππου, Λίτσας, Δημητράκος, ήταν οι πρωτεργάτες της ομάδας, ενώ στη συνέχεια προσχώρησαν οι Τέλης Καραγιώργος, Θύμιος Καραδήμος, Γιώργος Μποφίλιος, Φίλιππος Παπαοικονόμου, Πέτρος και Νίκος Πολυκράτης. Τα χρόνια της κατοχής, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να διατηρήσει την ομάδα μπάσκετ.
1235
333
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1235 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Παναθηναϊκός (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Πρώτες εγχώριες επιτυχίες 1946–1960
Στο 1950 και το 1951 ο Παναθηναϊκός αναδεικνύεται και πάλι πρωταθλητής μένοντας αήττητος και τις δύο χρονιές, ενισχυμένος με τον μεγάλο αθλητή Φαίδωνα Ματθαίου και το Νίκο Μήλα. Το 1954 επαναλαμβάνει την επιτυχία του και πάλι αήττητος. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα τέσσερα από τα έξι πρώτα πρωταθλήματα της η ομάδα τα κέρδισε αήττητη. Την επόμενη πενταετία ο ΠΑΟ ήταν αναγκαίο να ανανεωθεί. Το 1959 στο Γήπεδο «Απόστολος Νικολαΐδης» κατασκευάστηκε το κλειστό γυμναστήριο μπάσκετ, γνωστό ως ο «Τάφος του Ινδού», το οποίο υπήρξε η έδρα της ομάδας μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και συνδέθηκε με σημαντικές επιτυχίες.
Η περίοδος 1960–1969
right|thumb|100px|[[Γιώργος Κολοκυθάς]] Το 1961 ο Παναθηναϊκός επιστρέφει στους τίτλους με νέους ηγέτες τους Βασιλακόπουλο, Ταβουλάρη, Παναγιωταράκο και επαναλαμβάνει την επιτυχία το 1962. Το 1962 αγωνίζεται για πρώτη φορά σε Ευρωπαϊκή διοργάνωση αντιμετωπίζοντας τη Χάποελ Τελ Αβίβ για το Κύπελλο Πρωταθλητριών.
Το 1967 ο Παναθηναϊκός στέφεται πρωταθλητής ενώ αγωνίζεται ήδη στις τάξεις του ο Γιώργος Κολοκυθάς, ένας από τους μεγαλύτερους καλαθοσφαιριστές της εποχής του. Το 1969 η κατάκτηση του πρωταθλήματος συνοδεύεται από την πρώτη ευρωπαϊκή επιτυχία της ομάδας, την είσοδο στην τετράδα του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Στους προημιτελικούς έχασε από την Φιντές Νάπολι 61–98. Στην Αθήνα προηγήθηκε 39–17 στο ημίχρονο, αλλά, παραδόξως, αναγράφεται 51–16. Οι Ιταλοί αποχώρησαν και μηδενίστηκαν. Στους ημιτελικούς, ο ΠΑΟ αποκλείστηκε από τη Ντιναμό Τιφλίδας. Το 1970 έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που χρησιμοποιεί ξένο παίκτη για τα ευρωπαϊκά παιχνίδια, ο οποίος ήταν ο Αμερικανός Κρεγκ Γκρίνγουντ.
Χρυσή εποχή 1970–1984
Στα επόμενα 14 χρόνια ο Παναθηναϊκός κατέκτησε 10 Πρωταθλήματα Ελλάδος με ηγέτη τον ικανό σκόρερ Απόστολο Κόντο, ενώ παράλληλα συμμετείχε στην τετράδα το 1972 και στην εξάδα το 1982, του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.right|thumb|100px|[[Απόστολος Κόντος]] Ο Κώστας Μουρούζης, γνωστός και ως «αλεπού των πάγκων», διαχειρίστηκε την «ομάδα των τεσσάρων Κ». Οι νέοι Κόντος, Κορωναίος, Κοκολάκης, Κέφαλος μαζί με τον Ιορδανίδη, που λειτουργούσε ως συνδετικός κρίκος με τους παλιούς, κατέκτησαν 5 συνεχόμενα πρωταθλήματα (1971, 1972, 1973, 1974, 1975) και το 1972 έκαναν τη σημαντική για την εποχή τους επιτυχία της συμμετοχής στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, πλαισιωμένοι από τον Αμερικάνο Γουίλι Κέρκλαντ. Εκεί η Ίνις Βαρέζε, μια από τις ισχυρότερες ομάδες της εποχής, στάθηκε ανυπέρβλητο εμπόδιο για τον Παναθηναϊκό.
Τις επόμενες τέσσερις περιόδους ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρωτάθλημα το 1977 ενώ έχει αποκτηθεί ο Μέμος Ιωάννου από το 1974. Ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρώτο του κύπελλο Ελλάδας το 1979, χρονιά που αγωνίζεται για πρώτη φορά στη ομάδα του ο Ελληνοαμερικανός Ντέιβιντ Στεργάκος, παίκτης με σημαντική προσφορά τα επόμενα χρόνια.
Την πενταετία που ακολούθησε ο Παναθηναϊκός κατακτά 4 πρωταθλήματα (1980, 1981, 1982, 1984) και 2 κύπελλα (1982, 1983). Με προπονητή τον Κώστα Πολίτη το 1982 κατακτά το πρώτο νταμπλ και καταλαμβάνει την 6η θέση στην Ευρώπη αγωνιζόμενος σε όμιλο, αφού είχε πρωτίστως αποκλείσει την ΤΣΣΚΑ. Το 1984 με πρωταγωνιστές τους Ανδρίτσο και Κάππο, κατέκτησε στον αγώνα μπαράζ της Κέρκυρας το τελευταίο πρωτάθλημα πριν τη μεγάλη αγωνιστική κρίση που θα ακολουθούσε. Λίγο νωρίτερα έχει ενταχθεί στην ομάδα ο Ρόνι Σεϊκέλι ο οποίος αν και δικαιούταν την ελληνική υπηκοότητα, δεν την απέκτησε λόγω γραφειοκρατικών προβλημάτων και αναγκάστηκε να αποχωρήσει, για να αγωνιστεί αργότερα στο ΝΒΑ, στερώντας από το σύλλογο μία ευκαιρία να αποφύγει τα πέτρινα χρόνια.
Η περίοδος 1985–1992
Το 1985 ο ΠΑΟ κατατάσσεται 3ος στο πρωτάθλημα, οι Στεργάκος, Ιωάννου, Βίδας, Ανδρίτσος, έχουν καθιερωθεί, ενώ ο Κορωναίος θα αποχωρήσει στο τέλος της χρονιάς. Οι ισορροπίες έχουν πλέον αλλάξει και ο Παναθηναϊκός παύει να αποτελεί φόβητρο και περιορίζεται σε δευτερεύοντα ρόλο. Παρ΄ όλα αυτά αποτελεί υπολογίσιμο αντίπαλο. Το 1986 κάνει την έκπληξη και αποκλείει τον ισχυρό Άρη από το κύπελλο Ελλάδας, ενώ στο τελικό νικά τον Ολυμπιακό. Αυτός ήταν ο τελευταίος τίτλος του έως το 1993. Τις επόμενες 2 χρονιές κατετάγη 4ος.
Από το 1987 ανέλαβαν την προεδρία του τμήματος οι φαρμακοβιομήχανοι και παλιά μέλη του συλλόγου, αδελφοί Γιαννακόπουλοι.right|thumb|100px|[[Αντόνιο Ντέιβις]] Από το 1988 επιτρέπεται η χρήση ξένου στο πρωτάθλημα και ο Παναθηναϊκός αποκτά τον Έντγκαρ Τζόουνς από το ΝΒΑ. Ικανός σουτέρ, ριμπάουντερ και σκόρερ, τα επόμενα 2 χρόνια είναι ο πρωταγωνιστής της ομάδας. Ο ΠΑΟ προκαλεί σημαντικές απώλειες στις πρωταγωνίστριες ομάδες, όμως απέχει από τη διάκριση. Την επόμενη διετία ο Αντόνιο Ντέιβις παίκτης που θα κάνει στη συνέχεια μεγάλη καριέρα στο ΝΒΑ αντικαθιστά τον Τζόουνς στον ηγετικό ρόλο. Έχουν αποκτηθεί πλέον οι πιο ταλαντούχοι νέοι παίκτες Αλβέρτης, Οικονόμου, Μυριούνης, όμως ο ΠΑΟ διανύει τη χειρότερη περίοδο της ιστορίας του αφού από την 7η θέση στο 1991 πέφτει στην 8η το 1992 και μένει για πρώτη φορά εκτός Ευρώπης μετά το 1967.
Φάιναλ φορ Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 1994 και 1995
Το καλοκαίρι του 1992 επιχειρείται πλήρης ανασυγκρότηση στον επαγγελματικό πλέον μπασκετικό Παναθηναϊκό. Με επικεφαλής τον ήδη δύο φορές Πρωταθλητή Ευρώπης κορυφαίο Κροάτη προπονητή Ζέλικο Παβλίσεβιτς, που συνεχίζει παρά την αποτυχημένη πρώτη χρονιά, ο κορυφαίος Έλληνας καλαθοσφαιριστής Νίκος Γκάλης εντάσσεται στην ομάδα και πλαισιωμένος από τους Στόγιαν Βράνκοβιτς, Τιτ Σοκ, Άριαν Κόμαζετς οδηγεί τον ΠΑΟ στην κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας και στους τελικούς του πρωταθλήματος όπου ηττάται από τον Ολυμπιακό, αν και είχε πλεονέκτημα έδρας. Με τη σειρά των τελικών να είναι 1–2, ο Παναθηναϊκός δεν κατέβηκε στο τέταρτο παιχνίδι σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διαιτησία του τρίτου αγώνα.
Η επόμενη χρονιά 1993–94 με προπονητή τον Κώστα Πολίτη, βρίσκει τον Παναθηναϊκό στην τρίτη θέση της Ευρώπης για πρώτη φορά στην ιστορία του και θεωρείται επιτυχημένη, αν και στην Ελλάδα τερμάτισε τρίτος. Η σεζόν 1994–95 είχε ξεκινήσει με τις καλύτερες προϋποθέσεις και την απόκτηση των Παναγιώτη Γιαννάκη, Ζάρκο Πάσπαλι, Μίροσλαβ Πετσάρσκι. Απέκλεισε τον Ολυμπιακό από το κύπελλο Ελλάδας πριν αρχίσει το Πρωτάθλημα, αλλά ο Νίκος Γκάλης (πρωταγωνιστής των προκριματικών του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και του αγώνα κυπέλλου με τον Ολυμπιακό) αποχώρησε από την ομάδα μετά τις πρώτες αγωνιστικές του Πρωταθλήματος Ελλάδας. Έτσι ο ΠΑΟ, αν και έκανε σπουδαίες εμφανίσεις, κατάφερε μόνο να διατηρήσει την τρίτη θέση στην Ευρώπη και να αγωνιστεί στους τελικούς του πρωταθλήματος.
Πρωτάθλημα Ευρώπης και Διηπειρωτικό 1996
thumb|120px|left|[[Ντομινίκ Γουίλκινς]] thumb|140px|[[Μπόζινταρ Μάλκοβιτς]] Ο πήχης είχε ανέβει πλέον ψηλά για την ομάδα του Παναθηναϊκού και ήταν επιτακτική η ανάγκη για την απόκτηση ενός σημαντικού τίτλου, είτε στην Ελλάδα είτε στην Ευρώπη. Το καλοκαίρι του 1995 αποκτάται ο Ντομινίκ Γουίλκινς, ένας από τους κορυφαίους καλαθοσφαιριστές που αγωνίστηκαν ποτέ στην Ευρώπη. Προπονητής της ομάδας αναλαμβάνει ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς. Μαζί με τους Γιαννάκη, Βράνκοβιτς, Αλβέρτη, Παταβούκα, Οικονόμου, Κόρφα, συνθέτουν μια πολύ έμπειρη ομάδα και αναδεικνύονται Πρωταθλητές Ευρώπης στο Στάδιο «Παλέ Ντε Μπερσί» στο Παρίσι, σε ένα συγκλονιστικό παιχνίδι που κρίθηκε στα τελευταία δευτερόλεπτα. Ο Γουίλκινς ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του φάιναλ φορ και πανηγύρισε τον τίτλο στη γενέθλια πόλη του.
Πρωταθλητής Ελλάδας 1998 και 1999
Παρά τις διεθνείς της επιτυχίες, η ομάδα είχε να κατακτήσει το Πρωτάθλημα στην Ελλάδα από το 1984. Ο Λευτέρης Σούμποτιτς αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία και πείθει τον Ντίνο Ράτζα να μεταγραφεί στον ΠΑΟ. Ο Μπάιρον Σκοτ και ο Φάνης Χριστοδούλου ήταν σημαντικές επιπλέον μεταγραφικές κινήσεις. Μαζί με τους καταξιωμένους πλέον Αλβέρτη, Οικονόμου, Κοχ και άλλους, οδηγούν τον Παναθηναϊκό στο πρωτάθλημα Ελλάδος μετά από 14 χρόνια. Ο Παναθηναϊκός παρουσίασε εντυπωσιακή εικόνα και κέρδισε στους τελικούς τον ΠΑΟΚ με 3 νίκες έναντι 2. Στο Κύπελλο Ευρώπης έφθασε μέχρι τον ημιτελικό.
Σημαντική αποδείχθηκε για τον Παναθηναϊκό η περίοδος 1998–99, καθώς ο Ολυμπιακός, με πλεονέκτημα έδρας, φάνταζε έτοιμος να επιστρέψει στην κορυφή. Το πρωτάθλημα κρίθηκε στον τελευταίο αγώνα των πλέι–οφ και ο Παναθηναϊκός επικράτησε εκτός έδρας με 62−53 απέναντι στον Ολυμπιακό, σημειώνοντας μια από τις πιο αποφασιστικές νίκες του και διατηρώντας τον τίτλο του.
Η περίοδος Ομπράντοβιτς
Η έλευση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό οδήγησε σε μια επική πορεία μεγάλων επιτυχιών που καταξίωσαν την ομάδα και την ανέδειξαν σε μια από τις ισχυρότερες στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Πρωταθλητής Ευρώπης 2000 και 2002
Οι Ράτζα, Ρέμπρατσα, Ρότζερς, Μίντλεντον, Αλβέρτης, Κουτλουάι ήταν μερικοί από τους παίκτες που διακρίθηκαν στο διάστημα αυτό. Στο τέλος της σεζόν 2001–02, σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές, με αφετηρία τη φυγή του Μποντιρόγκα, την επακόλουθη ανανέωση της ομάδας και την αναγκαία μετακόμιση της ομάδας στο κλειστό του Σπόρτιγκ.
Πρωταθλητής Ευρώπης 2007, 2009, 2011 και 9 συνεχή πρωταθλήματα 2003–2011
thumb|left|100px|[[Μάικλ Μπατίστ]] right|thumb|120px|[[Δημήτρης Διαμαντίδης]] thumb|120px|[[Ραμούνας Σισκάουσκας]] Τη σεζόν 2002–03 ο Ομπράντοβιτς έπρεπε να επαναφέρει τον Παναθηναϊκό στην κορυφή της Ελλάδας ξεκινώντας από νέα βάση. Η φυγή του Ντέγιαν Μποντίρογκα οδήγησε στη δημιουργία μιας ομάδας με πιο ομαδικό, αλλά και πιο σκληρό τρόπο παιχνιδιού.
Ο Παναθηναϊκός έχοντας ως έδρα το κλειστό του Σπόρτιγκ (λόγω των εργασιών στο ΟΑΚΑ για τους Ολυμπιακούς αγώνες) κατάφερε να κατακτήσει το νταμπλ της περιόδου 2002–03, κερδίζοντας Άρη και ΑΕΚ στους τελικούς κυπέλλου και πρωταθλήματος αντίστοιχα. Την επόμενη σεζόν (2004), κατέκτησε το πρωτάθλημα με πανηγυρικό τρόπο επικρατώντας στους τελικούς του Αμαρουσίου με 3–0 νίκες. Η σεζόν 2004–05 ολοκληρώθηκε με ένα ακόμα ντάμπλ, ενώ την ίδια κατάληξη είχε και η σεζόν 2005–06. Παρόλα αυτά, η ομάδα δίψαγε για το 4ο Ευρωπαϊκό. Η Αθήνα θα φιλοξενούσε το Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα για τη σεζόν 2006–07 και ο Παναθηναϊκός δεν ήθελε να αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη και μάλιστα μπροστά στο κοινό του. Στον μεγάλο τελικό της 6ης Μαΐου, επικράτησε με 93–91 της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, κατακτώντας την 4η Ευρωλίγκα της ιστορίας του. Στην Ελλάδα κέρδισε ξανά πρωτάθλημα και κύπελλο, πετυχαίνοντας έτσι για πρώτη φορά το Τριπλ Κράουν. center|thumb|550px|Ο Παναθηναϊκός στη Γαλλία για τον αγώνα απέναντι στη Ροάν (21/11/2007) right|thumb|140px|[[Σαρούνας Γιασικέβιτσιους]] Τη σεζόν 2007–08 δεν μπόρεσε να επαναλάβει το repeat στην Ευρωλίγκα, αφού αποκλείστηκε στην φάση των 16, εν αντιθέσει με την πορεία του στην Ελλάδα εκείνη την χρονιά, όπου κατέκτησε το ντάμπλ, κόντρα στον αιώνιο αντίπαλό του Ολυμπιακό. Τη σεζόν 2008–09, ο Παναθηναϊκός διέθετε, κατά πολλούς, το καλύτερο ρόστερ της ιστορίας του. Διαμαντίδης, Γιασικέβιτσιους, Σπανούλης, Πέκοβιτς, Μπατίστ, Νίκολας, Φώτσης, Τσαρτσαρής, Περπέρογλου κ.ά, συνέθεταν ένα ρόστερ που τρόμαζε. Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε την Ευρωλίγκα εκείνης της χρονιάς στο Βερολίνο, κερδίζοντας τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό με 84–82 και την ΤΣΣΚΑ στον τελικό με 73–71. Στην Ελλάδα, κατέκτησε και πάλι πρωτάθλημα και κύπελλο, κερδίζοντας στους τελικούς και των δύο διοργανώσεων τον Ολυμπιακό και πετυχαίνοντας παράλληλα το δεύτερο Τριπλ Κράουν του. Στο τέλος της σεζόν ο Παναθηναϊκός τίμησε τον Φραγκίσκο Αλβέρτη αποσύρωντας την φανέλα του με το νούμερο #4 στην γιορτή–φιλικό αγώνα με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στις 11 Οκτωβρίου. Στις 14 Δεκεμβρίου 2009, η ομάδα του ΠΑΟ αναδείχθηκε η κορυφαία ελληνική ομάδα για το 2009 στην ψηφοφορία του Συνδέσμου Αθλητικών Συντακτών, με 1.291 ψήφους. Το 2010 κατέκτησε το 32ο πρωτάθλημα της ιστορίας του, επικρατώντας στους τελικούς του Ολυμπιακού με 3–1 νίκες.
Τη σεζόν 2010–11, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να ανέβει για 6η φορά στην ιστορία του στο "θρόνο" του πρωταθλητή Ευρώπης, κατακτώντας στην Βαρκελώνη την Ευρωλίγκα. Σημείο αναφοράς εκείνης της χρονιάς, οι τιτανομαχίες με την Μπαρτσελόνα στην φάση των 8, όπου χάρισε στους πράσινους την πρόκριση στο Φάιναλ Φορ, όπου εκεί Μοντεπάσκι Σιένα αρχικά και Μακάμπι στον τελικό, υποτάχθηκαν στην ανωτερότητα των πρασίνων. Στην Ελλάδα, αφού αρχικά απώλεσε τον τίτλο του κυπέλλου από τον Ολυμπιακό, σε μία συγκλονιστική σειρά στους τελικούς, κατάφερε με 3–1 νίκες να κατακτήσει για 33η φορά τον τίτλο του πρωταθλητή. Αυτό ήταν και το τελευταίο πρωτάθλημα του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς στην πολυετή θητεία του στον Παναθηναϊκό.
Μετά τον Ομπράντοβιτς
thumb|100px|[[Στεφάν Λάσμε]] thumb|140px|[[Τζέιμς Γκιστ]] Στις 12 Ιουνίου του 2012 ανακοινώθηκε το τέλος της συνεργασίας του Παναθηναϊκού με τον προπονητή Ομπράντοβιτς ύστερα από 13 χρόνια μεγάλων επιτυχιών και 5 Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων. Ο νέος Παναθηναϊκός αποφασίστηκε να χτιστεί με περισσότερους Έλληνες και το πρώτο βήμα για την εκπλήρωση του εγχειρήματος έγινε με την πρόσληψη του προπονητή, και πρώην παίχτη της ομάδας, Αργύρη Πεδουλάκη. Η νέα διοίκηση δεν είχε τα αδέρφια Παύλο και Θανάση στην σύνθεσή της, ενώ οι μετοχές του Παναθηναϊκού στις 26 Ιουλίου πέρασαν στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο ο οποίος είναι ο νέος πρόεδρος της ΚΑΕ με αντιπρόεδρο τον επί χρόνια μάνατζερ της ομάδας Μάνο Παπαδόπουλο. Ο Παναθηναϊκός έβαλε στην ομάδα του μερικούς από τους πιο ταλαντούχους Έλληνες μπασκετμπολίστες (Βασίλης Ξανθόπουλος, Μάικλ Μπράμος, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης), ενώ διατήρησε στο ρόστερ τον αρχηγό του Δημήτρη Διαμαντίδη και τον έμπειρο Κώστα Τσαρτσαρή. Παράλληλα όμως έγιναν και προσθήκες νεαρών παικτών.
Κατά την διάρκεια της χρονιάς η ομάδα άλλαξε, ενώ κατάφερε να κερδίσει το κύπελλο Ελλάδας απέναντι στον Ολυμπιακό, επικρατώντας σε έναν επεισοδιακό τελικό με 81–78. Στην Ευρωλίγκα κατάφερε να περάσει στην φάση των 8, όπου αποκλείστηκε από την Μπαρτσελόνα στη Βαρκελώνη με 64–53 στο πέμπτο παιχνίδι της σειράς. Ο πρώτος αγώνας στη Βαρκελώνη έληξε 72–70 υπέρ των Καταλανών, αλλά στη συνέχεια στο δεύτερο παιχνίδι της σειράς, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να κερδίσει στη Βαρκελώνη με 65–66 με τρίποντο του Διαμαντίδη στα τελευταία δευτερόλεπτα της τέταρτης περιόδου. Στη Αθήνα, στο τρίτο παιχνίδι της σειράς, ο Παναθηναϊκός νίκησε την Μπαρτσελόνα με 65–63. Οι Καταλανοί όμως, στον τέταρτο αγώνα της σειράς, επικράτησαν των πράσινων στην Αθήνα με σκορ 60–70. Τον Ιούνιο του 2013, η ομάδα έσπασε δύο φορές την έδρα του Ολυμπιακού και κατάφερε να κατακτήσει το 34ο πρωτάθλημα στην ιστορία της, κάνοντας ταυτόχρονα και το νταμπλ.
Ελληνοποίηση της ομάδας (2014–16)
Το 2013–14 κατέκτησε και πάλι το νταμπλ με τον  Φραγκίσκο Αλβέρτη ως προπονητή, ενώ έφτασε και στα προημιτελικά της Ευρωλίγκα, όπου αποκλείστηκε στο πέμπτο παιχνίδι από την ΤΣΣΚΑ. Το καλοκαίρι του 2014, ανέλαβε προπονητής ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς και η ομάδα προχωρά σε ανανέωση, στηριζόμενη σε νέους Έλληνες παίκτες. Η ομάδα ξεπερνώντας το εμπόδιο του Ολυμπιακού (η ένσταση του οποίου απορρίφθηκε), κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, νικώντας στον τελικό τον Απόλλωνα Πάτρας, 68–53 στο ΟΑΚΑ ενώ έφτασε ξανά στα προημιτελικά της Ευρωλίγκας, δίχως όμως να τα καταφέρει απέναντι στην ΤΣΣΚΑ. Το Μάιο του 2015 απολύθηκε ο Ιβάνοβιτς και αντικαταστάθηκε προσωρινά από το Σωτήρη Μανωλόπουλο και τον Άρη Λυκογιάννη αλλά η ομάδα δεν κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα.
Τον Ιούνιο του 2015 και μετά την απώλεια του πρωταθλήματος ανακοινώθηκε ο Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς ως ο νέος προπονητής. Η ανακοίνωση του Τζόρτζεβιτς, έφερε ριζικές αλλαγές διώχνοντας όλους τους ξένους του ρόστερ πλην του Τζέιμς Γκιστ και κρατώντας τον ελληνικό κορμό. Ο επαναπατρισμός του Νικ Καλάθη ως ο παίχτης που θα ηγηθεί της ομάδας, αλλά και η απόκτηση 2 πρώην ΝΒΑερς, Αλεξάνταρ Πάβλοβιτς και Μίροσλαβ Ραντούλιτσα, έφερε ενθουσιασμό στις τάξεις των φιλάθλων του Παναθηναϊκού. Στις 23 Σεπτεμβρίου στην ειδική αφιερωματική βραδιά Honouring our legacy, ο Παναθηναϊκός, τίμησε τα μέλη της καλύτερης πεντάδας όλων των εποχών στο τμήμα (Διαμαντίδης, Μποντιρόγκα, Αλβέρτης, Φώτσης και Βράνκοβιτς) καθώς και τον ιστορικό πρόεδρο της ΚΑΕ Παύλο Γιαννακόπουλο. Ο Παναθηναϊκός κατάφερε να κερδίσει το κύπελλο Ελλάδας κόντρα στο Φάρο Κερατσινίου με 101–54, καταρρίπτοντας το ρεκόρ μεγαλύτερης διαφοράς σε τελικό κυπέλλου. Στην Ευρωλίγκα μολονότι υπήρξε ενίσχυση του ρόστερ με τους Αμερικάνους Γουίλιαμς, Χάντερ και Χέινς, η ομάδα δεν κατάφερε να προκριθεί στο Φάιναλ Φορ του Βερολίνου, που ήταν και ο μεγάλος στόχος, αφού αποκλείστηκε στα προημιτελικά από την Λαμποράλ Κούτσα με 3–0. Το αποτέλεσμα αυτό έφερε την απόλυση του Τζόρτζεβιτς, και την πρόσληψη του Πεδουλάκη με σκοπό την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ο Παναθηναϊκός όμως μετά από καταπληκτικούς αγώνες και μεγάλη βελτίωση της ομάδας, δεν κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο του πρωταθλητή. Η σεζόν αυτή ήταν σημαδιακή, καθώς στο τέλος της ο μεγάλος αρχηγός της ομάδας, Δημήτρης Διαμαντίδης, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.