cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1984-85
Σύστημα διεξαγωγής
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1985-86.
Προκριματικός γύρος
Στον προκριματικό γύρο συμμετείχαν οι 16 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1984-85 και 8 από τις 14 ομάδες της Β΄ κατηγορίας 1984-85 (οι 8 τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας την ημέρα της κλήρωσης).
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον προκριματικό γύρο, οι ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1984-85 που δεν συμμετείχαν στον προκριματικό γύρο και όλες οι ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1984-85.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η ΑΕΛ και η ΕΠΑ. Ο τελικός διεξήχθη στις 22 Ιουνίου 1985 στο Μακάρειο Στάδιο στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η ΑΕΛ με σκορ 1-0.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1984-1985
Νέα βενετική γλώσσα
Για την αρχαία βενετική γλώσσα, πατήστε εδώ.
Η Βενετική (Ιταλ.: veneto ή lingua veneta, Βενετ.: vèneto ή łéngoa vèneta) είναι μια ρομανική γλώσσα που ομιλείται στην Περιφέρεια Βενετίας της Ιταλίας από περισσότερους από σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια κατοίκους. Η διάλεκτος της Βενετικής που ομιλείται στην πόλη Βενετία ονομάζεται Βενετσιάνικη (Ιταλ.: veneziano, Βεν.: venesian).
thumb|right|250px|Μια πινακίδα στα Βενετικά που γράφει "Εδώ μιλάμε και Βενετικά".
Αν και από την ιταλική νομοθεσία αντιμετωπίζεται σαν ιταλική διάλεκτος (Ιταλ.: dialetto, Βεν.: diałeto), θεωρείται ότι έχει αρκετές διαφορές από την ιταλική γλώσσα και ταξινομείται ως ξεχωριστή γλώσσα (όπως τα ισπανικά και τα γαλλικά, που ναι μεν προήλθαν από τα λατινικά, αλλά καθεμιά θεωρείται διαφορετική γλώσσα). Τουναντίον, η Βενετική διαφέρει τόσο στη γραμματική και τη φωνητική όσο και στο λεξιλόγιο. Κατατάσσεται συνήθως στις Δυτικές Ρομανικές γλώσσες, έναν κλάδο της Ρομανικής στον οποίο δεν ανήκει η Ιταλική. Μερικοί συγγραφείς την συμπεριλαμβάνουν ανάμεσα στις  Γαλλοϊταλικές γλώσσες, αλλά από τους περισσότερους συγγραφείς αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστή γλώσσα. Τυπολογικά, η Βενετική έχει λίγα κοινά με τις Γαλλοϊταλικές γλώσσες της βορειοδυτικής Ιταλίας, αν και εμφανίζει κάποια συγγένεια με την γειτονική γλώσσα της Ίστριας.
Τα Βενετικά αναγνωρίζονται ως γλώσσα του Βένετο από το 2007 με το νόμο για "tutela e valorizzazione della lingua e della cultura veneta" (28/03/2007), αλλά δεν έχουν επίσημο σύστημα γραφής.
Διάλεκτοι
Οι κύριες διάλεκτοι της βενετικής είναι τώρα:
Άλλες διάλεκτοι της βενετικής ομιλούνται στην Αργεντινή, στη Βραζιλία (υπό το όνομα "Ταλιάν" σε Παρανά, Ρίο Γκράντε ντο Σουλ, Σάντα Καταρίνα), στην Ιστρία και στο Μεξικό (στον δήμο Τσιπίλο).
Σχέση με τα ελληνικά
Βενετικές λέξεις που έχουν σχέση με τα ελληνικά είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βενετία Κατηγορία:Γλώσσες της Ιταλίας
1531
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1531 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αεροδρόμιο Σέδες
Το Αεροδρόμιο Σέδες (συντομογραφία ICAO: LGSD) είναι στρατιωτικό αεροδρόμιο της Θέρμης, 15 χιλιόμετρα ανατολικά της Θεσσαλονίκης, και 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Κρατικού Αερολιμένα Θεσσαλονίκης «Μακεδονία». Το αεροδρόμιο ξεκίνησε τη λειτουργία του κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων και από τότε χρησιμοποιείται αποκλειστικά από την Πολεμική Αεροπορία.
Ιστορικό
Η ιστορία του αεροδρομίου ξεκινά από την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων. Τότε χρησιμοποιήθηκε από τις γαλλικές και τις ελληνικές δυνάμεις. Στον χώρο του αεροδρομίου, υπό γαλλική διοίκηση, βρισκόταν το Διασυμμαχικό Κέντρο Εκπαίδευσης στην Ανατολή (Centre d’entraînement des armées alliées en Orient). Σύμφωνα με μια θεωρία η ονομασία του προέρχεται από τη σύντμηση του γαλλικού Centre D’ Entrainement (CE, D, E), στην οποία προστέθηκε το τελικό Σ. Ο διάδρομος του είναι ο μοναδικός σε χρήση διάδρομος στην Ευρώπη που είναι στρωμένος με μεταλλικά πλέγματα PSP, που αποτελούσαν ενίσχυση του Σχεδίου Μάρσαλ.
Υποδομή
Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 34 μέτρων (110 πόδια) από τη στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει έναν διάδρομο επιφάνειας με μεταλλικά πλέγματα PSP, διαστάσεων 1.280x30,5 μέτρων (4.200x100 πόδια). Η διεύθυνση του διαδρόμου είναι 13/31.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικά αεροδρόμια στην Ελλάδα Κατηγορία:Νομός Θεσσαλονίκης
Σορβόννη
Η Σορβόννη  (γαλλικά: Sorbonne) είναι οικοδόμημα στο Καρτιέ Λατέν του Παρισιού στη Γαλλία, το οποίο στο παρελθόν αποτέλεσε έδρα του Πανεπιστημίου του Παρισιού (Université de Paris). Η ονομασία προέρχεται από το Κολέγιο της Σορβόννης (Collège de Sorbonne) που ιδρύθηκε το 1257 από τον Ρομπέρ ντε Σορμπόν, ως μια από τις πρώτες σημαντικές σχολές του μεσαιωνικού Πανεπιστημίου του Παρισιού.
Το όνομα Σορβόννη συνήθως αναφέρεται στο ιστορικό Πανεπιστήμιο του Παρισιού ή σ' ένα απ' τα εκπαιδευτικά ιδρύματα που το διαδέχτηκαν μετά την μεταρρύθμιση του 1970. Το ιστορικό Πανεπιστήμιο του Παρισιού καταμερίστηκε σε 13 ανεξάρτητα πανεπιστήμια. Τα κτίρια στεγάζουν σήμερα τα Πανεπιστήμια της Σορβόννης και βρίσκονται στο 5o δημοτικό διαμέρισμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στο Παρίσι
Ααρών
Γεννήθηκε στην Αίγυπτο. Ήταν ικανός στον λόγο και αυτός ήταν ο λόγος που ο Μωυσής, που ήταν βραδύγλωσσος, όταν πήρε εντολή απ' τον Θεό να παρουσιαστεί στον Φαραώ και να του ζητήσει την απελευθέρωση του λαού του Ισραήλ, είχε μαζί του τον Ααρών. Αρχηγός βέβαια των Ισραηλιτών ήταν ο Μωυσής. Ο Ααρών ήταν ο βοηθός του. Η Παλαιά Διαθήκη τον ονομάζει δεξί χέρι και φωνή του Μωυσή. Ο Ααρών προσπάθησε να πείσει τον Φαραώ να αφήσει τους Ισραηλίτες να φύγουν για την πατρίδα τους. Ο Φαραώ αρνήθηκε κι έκανε ακόμα σκληρότερη την τυραννία. Ο Ααρών παρουσιάστηκε και πάλι στον Φαραώ. Μα αυτός και πάλι αρνήθηκε. Τότε ο Ααρών, με τη δύναμη του Θεού, άφησε το ραβδί του κι αυτό έγινε φίδι, που κινούσε απειλητικά τα γλωσσίδια του κατά του Φαραώ. Ο Ααρών το έπιασε από την ουρά και αυτό ξαναπήρε τη μορφή του ραβδιού.
Την άλλη μέρα ο Ααρών μπροστά στον Φαραώ άπλωσε το ραβδί του πάνω από τον ποταμό Νείλο. Τα νερά του ποταμού μεταβλήθηκαν σε αίμα, τα ψάρια ψόφησαν, οι άνθρωποι δεν είχαν νερό. Ο Φαραώ όμως έμεινε αλύγιστος. Θεωρούσε τα θαύματα αυτά πράξεις μαγικές. Μόνο όταν ενέσκηψαν οι δέκα πληγές, ο Φαραώ άφησε τους Ισραηλίτες να φύγουν.
Όταν έφτασαν στο όρος Σινά, υπήρξε απουσία του Μωυσή για σαράντα μέρες ώστε να παραλάβει τις δέκα εντολές. Η πολυήμερη απουσία του Μωυσή στην κορυφή του όρους έγινε αφορμή πρόκλησης αναταραχής μεταξύ του λαού, ο οποίος απαίτησε από τον Ααρών να του δώσει "θεούς" οι οποίοι να προπορεύονται κατά την πορεία στην έρημο. Τότε ο Ααρών κάτω από την πίεση του ανυπόμονου λαού υπέκυψε, κατασκεύασε χρυσό μοσχάρι (μόσχον χωνευτόν) από χρυσά κοσμήματα, και επέτρεψε τη λατρεία του. Με την επιστροφή του, ο Μωυσής εξοργίστηκε γι' αυτή την απιστία και κατέστρεψε το είδωλο. Αργότερα όμως επανήλθε η τάξη, όλοι μετάνοιωσαν για την ηθική τους κατάπτωση και έτσι ο Μωυσής μεσολάβησε για τη θεία συγχώρεση. Όμως, η αρχιερατική θέση του Ααρών και των απογόνων του αμφισβητήθηκε από τους Λευίτες και προέκυψε η ανάγκη επίκλησης της Θείας μαρτυρίας. Η ράβδος του Ααρών τοποθετήθηκε μέσα στη Σκηνή του Μαρτυρίου και άνθησε. Ο Ααρών αποδείχθηκε έτσι εκλεκτός του Θεού και του ανατέθηκαν ιερατικά καθήκοντα.
Το ταξίδι έπειτα συνεχίστηκε προς τη Γη της Επαγγελίας, ο Ααρών όμως δεν έφτασε ποτέ εκεί, τιμωρηθείς για τη λιποψυχία του κατά την πορεία μέσα στην έρημο. Κατ' εντολήν του θεού, οδηγήθηκε από τον Μωυσή στο όρος Ωρ μαζί με τον γιό του Ελεάζαρ. Εκεί, ο Μωύσής κατέστησε νέο αρχιερέα τον Ελεάζαρ. Ο Ααρών πέθανε σε αυτό το όρος σε ηλικία 123 ετών.
Η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Ααρών την Κυριακή των Προπατόρων και την 20ή Ιουλίου. Ο Ααρών αναφέρεται και στο Κοράνι με το όνομα Χαρούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη Ααρών Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Προφήτες της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Προφήτες του Ισλάμ
Sports Reference
Η Sports Reference ΕΠΕ είναι αμερικανική εταιρεία που διαχειρίζεται αρκετούς ιστότοπους που σχετίζονται με τον αθλητισμό, συμπεριλαμβανομένων των Sports-Reference.com, Baseball-Reference.com για το μπέιζμπολ, Basketball-Reference.com για την καλαθοσφαίριση, Hockey-Reference.com για το χόκεϋ επί πάγου, Pro- Football-Reference.com για το αμερικανικό ποδόσφαιρο και το FBref.com για το ποδόσφαιρο. Μεταξύ 2008 και 2020, η Sports Reference παρείχε επίσης σελίδες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τους αθλητές τους.
Περιγραφή
Ο ιστότοπος περιλαμβάνει επίσης τμήματα κολεγιακού ποδοσφαίρου, κολεγιακής καλαθοσφαίρισης και Ολυμπιακών Αγώνων. Οι ιστότοποι επιχειρούν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στα αθλητικά δεδομένα. Για παράδειγμα, το Baseball-Reference περιέχει περισσότερα από 100.000 κουτιά στατιστικών και το Pro-Football-Reference περιέχει δεδομένα για κάθε παιχνίδι πόντου στο National Football League από το 1941.
Η εταιρεία, η οποία εδρεύει στο Μάουντ Έρι της Φιλαδέλφειας στην Πενσυλβάνια, ιδρύθηκε ως Sports Reference το 2004 και ενσωματώθηκε ως Sports Reference LLC (ΕΠΕ) το 2007.
Ολυμπιακοί Αγώνες
Η Sports Reference πρόσθεσε έναν ιστότοπο για στατιστικές και ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων τον Ιούλιο του 2008.
Η εταιρεία ανακοίνωσε τον Δεκέμβριο του 2016 ότι ο ιστότοπος των Ολυμπιακών Αγώνων θα κλείσει στο εγγύς μέλλον λόγω αλλαγής στη συμφωνία αδειοδότησης δεδομένων. Από τότε, προστέθηκαν δεδομένα για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, αλλά ο ιστότοπος δεν ενημερώθηκε για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018. Οι πάροχοι των Ολυμπιακών δεδομένων συνεργάστηκαν με έναν άλλο εκδότη για τη δημιουργία ενός νέου ιστότοπου. Η Sports Reference έκλεισε τον Ολυμπιακό της χώρο στις 14 Μαΐου 2020. Ο νέος ιστότοπος είναι πλέον διαθέσιμος στο olympedia.org.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικοί αθλητικοί ιστότοποι Κατηγορία:Ρεκόρ και στατιστικά αθλημάτων
Ευχέριος
Ο Ευχέριος (περίπου 389 - 408) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, γιος του Ρωμαίου στρατηγού Στιλίχωνα που ουσιαστικά κυβέρνησε τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ονώριου. Δολοφονήθηκε μετά την πτώση του πατέρα του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη. Ήταν γιος του Στιλίχωνα , στρατηγού βαρβαρικής καταγωγής και της Σερένας, θετής κόρης και ανιψιάς του Θεοδοσίου Α΄, από τον οποίο έλαβε το όνομά του, Φλάβιος Ευχέριος. Ήταν ακόμα βρέφος κατά την επίσκεψη του Θεοδοσίου στη Ρώμη, το 389. Ο Ευχέριος είχε δυο αδερφές, τη Μαρία και τη Θερμαντία, που αργότερα έγιναν σύζυγοι του αυτοκράτορα Ονώριου.
Χάρη στην επιρροή του πατέρα του, ο Ευχέριος διορίστηκε tribunus et notarius το 396, αν και δεν άσκησε το αξίωμά του, λόγω της μικρής ηλικίας του. Ο πατέρας του ήλπιζε να παντρευτεί, όταν ενηλικιωθεί, τη Γάλλα Πλακιδία, κόρη του Θεοδοσίου Α΄ και ως εκ τούτου ξαδέρφη της Σερένας. Το 404 ο Ευχέριος βρισκόταν στην Ρώμη κατά την επίσκεψη του Ονώριου.
Τον Αύγουστο του 408, ο Στιλίχων κατηγορήθηκε άδικα ότι συνωμοτούσε εναντίον του Ονώριου και ότι σχεδίαζε να τοποθετήσει τον Ευχέριο στον θρόνο. Ο Ευχέριος κατέφυγε τότε στη Ρώμη (η αυλή βρισκόταν στη Ραβέννα), με τη βοήθεια μερικών βαρβαρικών στρατιωτών του πατέρα του. Μετά τη δολοφονία του Στιλίχωνα, ο Ονώριος διέταξε να σκοτωθεί και ο Ευχέριος, αλλά κατέφυγε σε μια εκκλησία, έλαβε άσυλο και διεσώθη για κάποιο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια, ωστόσο, δύο ευνούχοι του Ονώριου, ο Αρσάκιος και ο Τερέντιος, που είχαν σταλεί στη Ρώμη για να συνοδεύσουν την Θερμαντία στη μητέρα της, τη Σερένα που ήταν εκεί, τον πήραν και τον σκότωσαν,  με διαταγή του Ονώριου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι ευγενείς
1532
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λεόντιος Θεοτοκίτης
Ο Λεόντιος ήταν μοναχός στην Ιερά Μονή των Αγίων Αποστόλων στο όρος Αυξεντίου, όταν τον Φεβρουάριο ή Μάρτιο του 1189 εξελέγη Πατριάρχης με την υποστήριξη του Αυτοκράτορα Ισαάκιου Β΄ Αγγέλου.
Είχε το προσωνύμιο Θεοτοκίτης, διότι ο Ισαάκιος Άγγελος ορκιζόταν ότι είδε σε όνειρο την Θεοτόκο, η οποία του τον υπέδειξε. Ομοίως και όταν τον έπαυσε επτά μήνες αργότερα, αποδίδοντας και την παύση του σε όραμα της Παναγίας.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2005-2006
Το πρωτάθλημα βόλεϊ της Α2 κατηγορίας για την περίοδο 2005–06 έγινε με τη συμμετοχή 12 ομάδων. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της ΑΕΚ και μαζί με τον Άρη προβιβάστηκαν στην Α1 Εθνική κατηγορία, ενώ Μακεδονικός και Δεξαμενή υποβιβάστηκαν στη Β' Εθνική.
Πηγές
2005 2006 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2005 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2006
Πρασεοδύμιο
Το χημικό στοιχείο πρασινοδύμιο είναι ένα μέταλλο με ατομικό αριθμό 59 και ατομικό βάρος 140,9077. Έχει θερμοκρασία τήξης 935 C° και θερμοκρασία βρασμού 3127 C°. Χημικό σύμβολο: Pr
Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις πράσιος (πράσινος) και δίδυμος και οφείλεται στο πράσινο χρώμα του νιτρικού άλατος του μετάλλου. Το όνομα δόθηκε από τον C.A. von Welsbach που ανακάλυψε το στοιχείο το 1885, όταν διαπίστωσε ότι τα άλατα του διδύμιου που τότε θεωρούνταν ως ένα μέταλλο περιείχαν δύο διαφορετικά μέταλλα. Το άλλο ήταν το νεοδύμιο.
Το πρασινοδύμιο είναι ελατό μέταλλο, ασημόχρωμο αλλά τα άλατά του είναι συνήθως πράσινα, των οποίων όμως τα διαλύματα παρουσιάζουν ένα λίαν χαρακτηριστικό και έντονο φάσμα απορρόφησης, χρησιμεύουν σε σμάλτα και σε χρωματιστά γυαλιά.
Κατηγορία:Λανθανίδες
Αντριάνο Τσελεντάνο
Ο Αντριάνο Τσελεντάνο (Adriano Celentano), γεννημένος στο Μιλάνο, στις 6 Ιανουαρίου του 1938, είναι Ιταλός τραγουδιστής, showman, ηθοποιός, σκηνοθέτης και παρουσιαστής. Είναι από τους λίγους Ιταλούς τραγουδιστές που έχουν πουλήσει περισσότερους από 70 εκατομμύρια δίσκους σε ολόκληρο τον κόσμο.
Βιογραφία
Ο Τσελεντάνο γεννήθηκε στο Μιλάνο, στο νούμερο 14 της οδού Gluck. Οι γονείς του κατάγονταν από τη Φότζια (Foggia) της Πούλιας (Puglia), και είχαν εγκατασταθεί στο βορρά για εργασία. Στο Μιλάνο ο Αντριάνο πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Μετά το σχολείο εργάστηκε σε διάφορες δουλειές με πιο αγαπημένη εκείνη του ωρολογοποιού. Η ριζική αλλαγή συνέβη στα τέλη της δεκαετίας του 50 και μία από τις κυριότερες αρετές που του αναγνωρίζονται είναι ότι ήταν εκείνος από τους πρώτους μουσικούς στην Ιταλία που αντιλήφθηκε ότι κάτι άλλαζε στον κόσμο και στη φόρμα της μουσικής.
Ήταν η εποχή που από την Αμερική και μετά το boogie-woogie που επικράτησε ακριβώς μετά τον πόλεμο, ερχόταν ένα νέο είδος μουσικής, ξέφρενης και με τρομερή επίδραση - ιδίως στη νεολαία της εποχής - κι έτσι από το 1955 ξεκινά την ενασχόλησή του με το ροκ ακολουθώντας τις θεαματικές παραστάσεις του Ghigo Agosti.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Σχέσεις Ελλάδας-Λιθουανίας
Οι σχέσεις Ελλάδας-Λιθουανίας είναι οι σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και της Λιθουανίας. Και οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ιστορικές σχέσεις
Η Ελλάδα αναγνώρισε το Κράτος της Λιθουανίας στις 23 Μαΐου 1922, και οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών αποκαταστάθηκαν στις 7 Ιανουαρίου 1992. Η Ελλάδα δεν έχει αναγνωρίσει επίσημα την προσάρτηση των Βαλτικών κρατών από την ΕΣΣΔ. Η Λιθουανία έχει πρεσβεία στην Αθήνα από το 1997, και ένα επίτιμο προξενείο στη Θεσσαλονίκη Η Ελλάδα έχει πρεσβεία στη Βίλνιους από τις 2 Ιανουαρίου 2005.
== Κατάλογος διμερών επισκέψεων ==
Παραπομπές
Λιθουανια Ελλαδα
Ανρύ ντε Ροκφέιγ
Ο Ανρύ ντε Ροκφέιγ (γαλλικά: Henry de Roquefeuil, πλήρες όνομα: Μαξιμιλιάν Ανρύ Μαρί Μαρσέλ ντε Ροκφέιγ, Maximilien Henry Marie Marcel de Roquefeuil, 1869-1928) ήταν Γάλλος αξιωματικός του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού και διπλωματικός ακόλουθος. Ηρωική αλλά και αμφιλεγόμενη στρατιωτική προσωπικότητα της Γαλλίας των αρχών του 20ού αιώνα και γόνος ιστορικής οικογένειας με στρατιωτική παράδοση, πολέμησε σε πολλούς πολέμους ενώ διακρίθηκε λαμβάνοντας πολλές τιμές. Στην νεότερη ελληνική ιστορία είναι γνωστός για την συμμετοχή του στα γεγονότα που οδήγησαν στον Εθνικό Διχασμό και στην είσοδο της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εθνικός διχασμός
Η εμπιστοσύνη του Γάλλου υπουργού Λακάζ στο πρόσωπό του, έγκειται στην εμπειρία του πάνω σε θέματα πολιτικής και διπλωματίας, και από στρατιωτικής πλευράς στον υποβρύχιο πόλεμο, όταν στο ξέσπασμα του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, η απειλή των γερμανικών υποβρυχίων έθετε σε κίνδυνο την επικράτηση των συμμαχικών πλοίων στην ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα εκείνη την περίοδο που στην Ευρώπη είχε ξεσπάσει ο Μεγάλος Πόλεμος (Grande Guerre), όπως ήταν γνωστός ιστορικά μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, προσπαθούσε να διατηρήσει την ουδετερότητά της. Κύριος υποστηρικτής της πολιτικής μη εμπλοκής στον πόλεμο ήταν ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, που έβλεπε με συμπάθεια τη γερμανική στρατιωτική μηχανή, αλλά διέβλεπε την επικράτηση των συμμαχικών δυνάμεων στη θάλασσα και με τη στάση του βοηθούσε τις Κεντρικές Δυνάμεις, και τα φιλομοναρχικά και συντηρητικά κόμματα που εκτός της αντίθεσης τους απέναντι σε νέα πολεμική επιχείρηση μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, αντιπολιτεύονταν τις διαδοχικές κυβερνήσεις του φιλελεύθερου πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου. Από την άλλη πλευρά, φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις με την υποστήριξη της μεγαλοαστικής και μέρους της στρατιωτικής τάξης, ήθελαν την συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο με την προοπτική εδαφικών διεκδικήσεων σε νικηφόρα έκβαση και την αποφυγή της απώλειας εδαφών της ελληνικής επικράτειας σε αντίθετη περίπτωση.
Έπειτα από την τοποθέτησή του στην ελληνική πρωτεύουσα, οργανώνει μια μορφή παρακρατικής υπηρεσίας η οποία στοχεύει στην απεμπλοκή της Ελλάδας από το δόγμα της ουδετερότητας που εξυπηρετούσε τις Κεντρικές Δυνάμεις και την τελική σύμπραξη με τις δυνάμεις της Αντάντ. Στον σχεδιασμό του υπήρξε η πρόκληση θερμού επεισοδίου μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και του παλατιού με τις Δυτικές Δυνάμεις. Η επιχείρηση σχεδιάστηκε από τον ίδιο τον ναυτικό ακόλουθο και οδήγησε στην βομβιστική επίθεση εναντίον της Γαλλικής Πρεσβείας, η οποία προκάλεσε την εντονότατη αντίδραση των δυτικών κυβερνήσεων και ιδιαίτερα της βρετανικής κοινής γνώμης, που θορυβήθηκε από τις εξελίξεις. Στις συνέπειες της βομβιστικής επίθεσης συγκαταλέγεται η κατάληψη της Κέρκυρας από τον γαλλικό ναυτικό και το επόμενο χρόνο τα Νοεμβριανά του 1916 και ο βομβαρδισμός της Αθήνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Γάλλοι διπλωμάτες Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Η Ελλάδα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Γάλλοι πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ελληνογαλλικές σχέσεις Κατηγορία:Στρατιωτικά σκάνδαλα στη Γαλλία Κατηγορία:Εθνικός Διχασμός
Assembly (γλώσσα προγραμματισμού)
Μια συμβολική γλώσσα (Αγγλικά: assembly language) είναι μια χαμηλού επιπέδου γλώσσα προγραμματισμού, δηλαδή μια γλώσσα πολύ κοντά στη γλώσσα μηχανής και στο υλικό του υπολογιστή. Κάθε συγκεκριμένη αρχιτεκτονική συνόλου εντολών, δηλαδή κάθε οικογένεια επεξεργαστών, έχει τη δική της συμβολική γλώσσα, η οποία δίνεται συνήθως από τον κατασκευαστή της.
Ένα πρόγραμμα σε γλώσσα μηχανής είναι ένα μοτίβο από bits στα οποία κωδικοποιούνται εντολές του επεξεργαστή και δεδομένα. Αυτό γίνεται πιο ευανάγνωστο αντικαθιστώντας τις ακολουθίες των bits με μνημονικά σύμβολα. Για παράδειγμα ένας επεξεργαστής της αρχιτεκτονικής x86/IA-32 θα καταλάβει την εντολή σε γλώσσα μηχανής: Ένας προγραμματιστής όμως είναι πιο εύκολο να θυμάται την ισοδύναμη συμβολική αναπαράσταση, για παράδειγμα μια τυπική εντολή σε συμβολική γλώσσα είναι η εξής: που είναι συντομογραφία της αγγλικής λέξης move ("μετακίνησε"). Η εντολή αυτή μετακινεί τη δεκαεξαδική τιμή 61 (97 στο δεκαδικό σύστημα) στον καταχωρητή με το όνομα "al".
Η μετατροπή ενός προγράμματος από συμβολική γλώσσα σε γλώσσα μηχανής γίνεται από ένα συμβολομεταφραστή (assembler) και το αντίστροφο γίνεται από έναν αποσυμβολομεταφραστή (disassembler).
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού
Άνοιγμα του ίππου του βασιλιά
Το Άνοιγμα του ίππου του βασιλιά (King's Knight Opening) είναι ένα αρκετά δημοφιλές και συνηθισμένο άνοιγμα στο σκάκι, το οποίο είναι γονέας αρκετών επώνυμων ανοικτών ανοιγμάτων και χαρακτηρίζεται από τις αρχικές κινήσεις 1.ε4 ε5 2.Ιζ3 (σε αλγεβρική σημειογραφία).
Θεωρία
Το Άνοιγμα του ίππου του βασιλιά υπήρξε στο παρελθόν και εξακολουθεί να είναι ένα από τα δημοφιλέστερα μεταξύ των ανοικτών ανοιγμάτων. Το άνοιγμα είναι πιθανό να συνεχιστεί με μια σειρά από άλλα επώνυμα ανοίγματα, τα οποία εξαρτώνται κυρίως από τη δεύτερη κίνηση των μαύρων.
Ανοίγματα
Το Άνοιγμα του ίππου του βασιλιά καταχωρήθηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων στον κωδικό C40, ενώ οι επώνυμες βαριάντες του ανοίγματος καταχωρήθηκαν στους κωδικούς C41–C99. Οι καραχωρήσεις φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Χασισέλαιο
μικρογραφία|Χασιλέλαιο σε μορφή θραύσης Το χασισέλαιο, επίσης γνωστό ως έλαιο κάνναβης, είναι έλαιο ρητίνης που λαμβάνεται με την εξαγωγή κάνναβης ή χασίς. Είναι ένα συμπύκνωμα κάνναβης που περιέχει πολλές από τις ρητίνες και τα τερπένιά της – συγκεκριμένα, τετραϋδροκανναβινόλη (THC), κανναβιδιόλη (CBD) και άλλα κανναβινοειδή. Το χασισέλαιο συνήθως καταναλώνεται με το κάπνισμα, το άτμισμα ή το φαγητό. Τα παρασκευάσματα του χασισέλαιου μπορεί να είναι στερεά ή κολλοειδή, ανάλογα με τη μέθοδο παραγωγής και τη θερμοκρασία και συνήθως αναγνωρίζονται από την εμφάνιση ή τα χαρακτηριστικά τους. Το χρώμα συνήθως κυμαίνεται από διαφανές χρυσό ή ανοιχτό καφέ, έως καστανό ή μαύρο. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι εκχύλισης, οι περισσότερες περιλαμβάνουν διαλύτη, όπως βουτάνιο ή αιθανόλη.
Το χασισέλαιο είναι ένα προϊόν εκχύλισης κάνναβης που μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέρος του φυτού, με ελάχιστο ή καθόλου υπολειμματικό διαλύτη. Γενικά πιστεύεται ότι δεν διακρίνεται από το παραδοσιακό χασίς, σύμφωνα με την Ενιαία Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά του 1961 (Παράρτημα I και IV), καθώς είναι «η διαχωρισμένη ρητίνη, ακατέργαστη ή καθαρισμένη, που λαμβάνεται από το φυτό κάνναβης».
Το χασισέλαιο μπορεί να πωλείται σε φυσίγγια που χρησιμοποιούνται με ηλεκτρονικούς ατμοποιητές. Οι λιανοπωλητές κάνναβης στην Καλιφόρνια ανέφεραν ότι περίπου το 40% των πωλήσεών τους προέρχονται από έλαια κάνναβης.
Σύνθεση
Η περιεκτικότητα σε τετραϋδροκανναβινόλη (THC) του χασισέλαιου ποικίλλει πάρα πολύ, καθώς οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν μεγάλη ποικιλία φυτών μαριχουάνας και τεχνικές παρασκευής. Οι έμποροι μερικές φορές «κόβουν» τα χασισέλαια με άλλα λάδια. Η μορφή του εκχυλίσματος ποικίλλει ανάλογα με τη διαδικασία εκχύλισης που χρησιμοποιείται. Μπορεί να είναι υγρό, διαυγές κεχριμπαρένιο στερεό, κολλώδη ημιστερεή ουσία ή ένα εύθραυστο στερεό με κυψέλη (που ονομάζεται «κερί κηρήθρας»).
Το χασισέλαιου που κατασχέθηκε τη δεκαετία του 1970 είχε περιεκτικότητα σε THC που κυμαινόταν από 10% έως 30%. Το έλαιο που ήταν διαθέσιμο στη Δυτική Ακτή των ΗΠΑ το 1974 είχε κατά μέσο όρο περίπου 15% THC. Δείγματα που κατασχέθηκαν σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες από την Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών για μια περίοδο 18 ετών (1980–1997) έδειξαν ότι η περιεκτικότητα σε THC στο χασίς και στο χασισέλαιο ήταν μέσο όρο 12,9% και 17,4%, αντίστοιχα, όπου δεν παρουσίασαν αύξηση με την πάροδο του χρόνου. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις THC που μετρήθηκαν ήταν 52,9% στο χασίς και 47,0% στο χασισέλαιο. Τα χασισέλαια που χρησιμοποιήθηκαν τη δεκαετία του 2010 είχαν συγκεντρώσεις THC έως και 90% και άλλα προϊόντα πέτυχαν υψηλότερες συγκεντρώσεις. Μετά από ένα ξέσπασμα πνευμονικών ασθενειών και θανάτων που σχετίζονταν με το άτμισμα το 2019, το NBC News πραγματοποίησε δοκιμές σε διαφορετικά φυσίγγια THC μαύρης αγοράς και βρέθηκαν φυσίγγια που περιείχαν έως και 30% οξική βιταμίνη Ε και ίχνη μυκητοκτόνων και φυτοφαρμάκων που μπορεί να είναι επιβλαβή.
Ανακάλυψη και ανάπτυξη
Τα χασισέλαια που παρασκευάζονταν τον 19ο αιώνα παρασκευάζονταν από συλλεγόμενο με το χέρι χασίς. Ο όρος χασισέλαιο αναφέρεται στο χασίς που είχε διαλυθεί ή εγχυθεί σε φυτικό έλαιο για χρήση στην παρασκευή τροφών για χορήγηση από το στόμα. Οι προσπάθειες για την απομόνωση του δραστικού συστατικού της κάνναβης τεκμηριώθηκαν καλά τον 19ο αιώνα και τα εκχυλίσματα κάνναβης και τα βάμματα κάνναβης συμπεριλήφθηκαν στη Βρετανική Φαρμακοποιία και στη Φαρμακοποιία των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτά τα εκχυλίσματα διαλύτη ονομάστηκαν κανναβίνη (1845), κανναβινδόνη, κανναβινίνη, ακατέργαστη κανναβινόλη και κανναβινόλη.
Σύγχρονη χρήση
Το λεγόμενο «έλαιο μελιού βουτανίου» ήταν διαθέσιμο για λίγο τη δεκαετία του 1970. Αυτό το προϊόν κατασκευάστηκε στην Καμπούλ του Αφγανιστάν και μεταφέρθηκε λαθραία στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Αδελφότητα της Αιώνιας Αγάπης. Η παραγωγή θεωρείται ότι σταμάτησε όταν η εγκατάσταση καταστράφηκε σε έκρηξη.
Η παραδοσιακή παραγωγή χασίς που χωρίζεται από παγωμένο νερό χρησιμοποιεί νερό και σακούλες φίλτρου για να διαχωρίσει το φυτικό υλικό από τη ρητίνη, αν και αυτή η μέθοδος εξακολουθεί να αφήνει μεγάλη υπολειμματική φυτική ύλη και επομένως δεν είναι κατάλληλη για πλήρη εξάτμιση. Ο Γκολντ περιέγραψε τη χρήση αλκοόλ και ενεργού άνθρακα στην παραγωγή λαδιού μελιού μέχρι το 1989 και ο Μάικλ Σταρκς περαιτέρω λεπτομερείς διαδικασίες και διάφορους διαλύτες μέχρι το 1990.
Οι μεγάλοι ατμοποιητές κάνναβης κέρδισαν δημοτικότητα τον 20ο αιώνα για την ικανότητά τους να εξατμίζουν τα κανναβινοειδή στην κάνναβη και τα εκχυλίσματα χωρίς να καίγονται φυτικά υλικά, χρησιμοποιώντας εξάτμιση ελεγχόμενης θερμοκρασίας. Το Κολοράντο και η Ουάσιγκτον άρχισαν να αδειοδοτούν τις δραστηριότητες εξόρυξης χασισέλαιου το 2014. Τα μικρά φορητά στυλό ατμίσματος σημείωσαν δραματική αύξηση δημοτικότητας το 2017.
Χρήση
δεξιά|μικρογραφία| Το χασισέλαιο καθαρίζεται από την περίσσεια βουτανίου που σχηματίζει φυσαλίδες καθώς ο διαλύτης εξατμίζεται Το 2015, οι επιπτώσεις στην υγεία από τη χρήση χασισέλαιου ήταν ελάχιστα τεκμηριωμένες. Τα εκχυλίσματα κάνναβης έχουν λιγότερη φυτική ύλη και δημιουργούν λιγότερο επιβλαβή καπνό. Ωστόσο, ίχνη ακαθαρσιών δεν θεωρούνται γενικά ασφαλείς (GRAS). Το 2019, μετά από ξέσπασμα ασθενειών, τα πρόσθετα που προστέθηκαν σε μείγματα στυλό ατμίσματος, βρέθηκαν να προκαλούν αναπνευστικά προβλήματα, βλάβη στους πνεύμονες και θανάτους.
Παραγωγή
Οι περισσότεροι από τους διαλύτες που χρησιμοποιούνται εξατμίζονται γρήγορα και είναι εύφλεκτοι, καθιστώντας τη διαδικασία εκχύλισης επικίνδυνη. Έχουν αναφερθεί πολλά περιστατικά έκρηξης και πυρκαγιάς που σχετίζονται με απόπειρες παρασκευής χασισέλαιου σε σπίτια.
Οι διαλύτες που χρησιμοποιούνται για την εξαγωγή της THC είναι εύφλεκτοι και έχουν οδηγήσει σε εκρήξεις, πυρκαγιές, σοβαρούς τραυματισμούς και θανάτους.
Χειρισμός
μικρογραφία| Λάδι μελιού βουτανίου Το LD50 για την THC (Delta 9 Tetrahydrocannabinol) δεν είναι επακριβώς γνωστό, καθώς δεν έχουν καταγραφεί θάνατοι. Το χασισέλαιο μπορεί να περιέχει έως και 80% THC, αν και έως και 99% είναι δυνατό με άλλες μεθόδους εκχύλισης. Παρόλο που τα προβλήματα υγείας των πνευμόνων μπορεί να επιδεινωθούν με τη χρήση του χασισέλαιου, δεν είναι γνωστό ότι προκαλεί παρενέργειες που δεν έχουν ήδη βρεθεί σε άλλα παρασκευάσματα κάνναβης.
Αποθήκευση
Όταν εκτίθεται στον αέρα, τη ζεστασιά και το φως (ειδικά χωρίς αντιοξειδωτικά), το έλαιο χάνει τη γεύση και την ψυχοδραστηριότητά του λόγω της γήρανσης. Τα κανναβινοειδή καρβοξυλικά οξέα (THCA, CBDA και ίσως άλλα) έχουν αντιβιοτική δράση σε gram-θετικά βακτήρια, όπως στον (ανθεκτικό στην πενικιλλίνη χρυσίζων σταφυλόκοκκο, αλλά gram-αρνητικά βακτήρια, όπως το εσερίχια κόλι δεν επηρεάζονται.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Μίγματα Κατηγορία:Ρητίνες
Κλωντ Αβελίν
Με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Κλωντ Αβελίν (Claude Aveline) είναι γνωστός ο Γάλλος συγγραφέας, εκδότης, ποιητής και αντιστασιακός κατά τη γερμανική Κατοχή Εβζέν Αβτσίν (Evgen Avtsine, 19 Ιουλίου 1901 – 4 Νοεμβρίου 1992). Συνέγραψε μυθιστορήματα, ποιήματα, θεατρικά έργα, σενάρια, άρθρα και άλλα κείμενα.
Ζωή και έργο
Μετά από μια ακόμα περιπέτεια με την υγεία του το 1923, ο Αβελίν παρέμεινε επί τετραετία σε ένα σανατόριο στο Φον-Ρομέ-Οντεγιό-Βιά, όπου γνωρίστηκαν με τον νεαρό μετέπειτα γνωστό σκηνοθέτη του κινηματογράφου Ζαν Βιγκό. Αργότερα ο Αβελίν θα διατελούσε εκτελεστής της διαθήκης του και κηδεμόνας της κόρης του, μετά τον πρόωρο θάνατο του Βιγκό και της συζύγου του. Το 1951 ο Αβελίν θεσμοθέτησε το Βραβείο Ζαν Βιγκό για νεαρούς Γάλλους κινηματογραφικούς σκηνοθέτες, και ήταν πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του επί 25ετία.
Το 1932 ο Αβελίν δημοσίευσε το αστυνομικό του μυθιστόρημα La Double Mort de Frédéric Belot, που σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία, και το 1936 το μυθιστόρημα Le Prisonnier, που αναφέρθηκε από τον Αλμπέρ Καμύ ως επίδραση και έμπνευση για το περίφημο μυθιστόρημα του τελευταίου Ο Ξένος. Ως συμπαθών πολιτικά την ευρύτερη Αριστερά, ο Αβελίν συνεισέφερε κείμενα σε πολυάριθμα αντιφασιστικά και κομμουνιστικά έντυπα, όπως τα Commune και Vendredi.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Γαλλίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Αβελίν εντάχθηκε στη Γαλλική Αντίσταση. Το 1952 κέρδισε το Μέγα Βραβείο της Société des gens de lettres και το 1955 το Prix Italia για το δημιουργικό έργο του στο μεταδιδόμενο από το ραδιόφωνο θέατρο. Το 1956 ο Αβελίν ζήτησε από τους πολλούς φίλους του εικαστικούς να εικονογραφήσουν καλλιτεχνικά το «Portrait de l'Oiseau-Qui-N'Existe-Pas» (= «Πορτρέτο του πουλιού που δεν υπάρχει»), ένα ποίημα που έγραψε το 1950 και μέχρι σήμερα έχει μεταφρασθεί σε 55 γλώσσες. Δημιουργήθηκε έτσι μια συλλογή από 108 έργα σχεδίου, χαρακτικής και ζωγραφικής από καλλιτέχνες διαφορετικών ρευμάτων και υποβάθρων, μεταξύ των οποίων και ο ελληνικής καταγωγής Μάριος Πράσινος, η Πορτογαλίδα Μαρία Έλενα Βιέιρα ντα Σίλβα και ο Ζακ Βιγιόν (Γκαστόν Ντυσάν). Αυτή η συλλογή δωρήθηκε από τον Αβελίν το 1963 στο Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Παρίσι, όπου εκτέθηκε.
Η προτομή του Αβελίν, που φιλοτέχνησε το 1967 ο Οσίπ Ζάντκιν, ήταν το τελευταίο έργο αυτού του σημαντικού γλύπτη πριν από τον θάνατό του. Ως φόρο τιμής προς τον καλλιτέχνη, ο Αβελίν έγραψε το «Je suis le dernier Zadkine» (= «Είμαι ο τελευταίος Ζάντκιν») στη γαλλική εφημερίδα Le Figaro.
Το 1974 ο Αβελίν άρχισε να γράφει απομνημονεύματα. Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 91 ετών.
Αν και στο έργο του τον απασχολούσε μόνιμα το μυστήριο της ζωής και του θανάτου, ο Αβελίν δεν έπαψε να συνδέει την ψυχολογική ανάλυση των ηρώων του με τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα της εποχής του. Εκτός από τα προαναφερθέντα, ξεχωρίζει η τριλογία μυθιστορημάτων του «Η ζωή του Φιλίπ Ντενίς» (1930-1935) και από τα μεταγενέστερα Το μάτι της γάτας (1970).
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι αντιστασιακοί Κατηγορία:Γαλλοεβραίοι
Εντομολογία
Με τον όρο εντομολογία εννοείται η ιδιαίτερη επιστήμη που μελετά τα έντομα. Ουσιαστικά είναι κλάδος της ζωολογίας και μελετάται όχι μόνο από ειδικούς επιστήμονες, αλλά και από ερασιτέχνες, που παρατηρούν την ποικιλία των ειδών, την ιδιορρυθμία των συνηθειών τους και τη δραστηριότητα που αναπτύσσουν, σε σχέση με το περιβάλλον. Η εντομολογία διακρίνεται σε γενική και εφαρμοσμένη, που περιλαμβάνει τη γεωργική και την ιατρική εντομολογία. Νεότεροι κλάδοι είναι εκείνοι της γενετικής των εντόμων, της οικολογίας και της βιοχημικής παρατήρησης της συμπεριφοράς των εντόμων.
Πρώτος μελετητής της εντομολογίας φέρεται ο Αριστοτέλης, στον οποίο αποδίδεται και ο όρος έντομα. Σημαντική ανάπτυξη της εντομολογίας συνέβη κατά τον 17ο αιώνα ως αποτέλεσμα της ανακάλυψης νέων χωρών αφενός και του αξιόλογου έργου φυσιοδιφών όπως οι Γιαν Σβάμερνταμ (Jan Swammerdam), Σαρλ Μπονέ (Charles Bonnet) και άλλων. Από το 19ο αιώνα και μετά η εντομολογία εξελίσσεται σε συνάρτηση με το έργο του Δαρβίνου, καθώς η μελέτη των εντόμων παρείχε πληροφορίες για την εξέλιξη των ειδών γενικότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εντομολογία
Μάχη στη Σπάρτωλο
Η μάχη στη Σπάρτωλο πραγματοποιήθηκε το 429 π.Χ. στο πλαίσιο του Πελοποννησιακού πολέμου στην Σπάρτωλο της Χαλκιδικής ανάμεσα στους Αθηναίους και την ένωση της Χαλκιδικής που περιελάμβανε τη Χαλκιδική, την Όλυνθο και τη Σπάρτωλο.
Η μάχη
Οι Αθηναίοι υπό τον Ξενοφώντα εξεστράτευσαν στη Θράκη για να επιτεθούν στη Σπάρτωλο. Εκεί ο αντιαθηναϊκός συνασπισμός ζήτησε τη βοήθεια της Ολύνθου. Τότε ήρθε ένας μεγάλος στρατός από την ένωση της Χαλκιδικής. Οι δύο δυνάμεις συναντήθηκαν όπου οι Αθηναίοι οπλίτες κατάφεραν να νικήσουν τους οπλίτες της ένωσης της Χαλκιδικής και εκείνοι αποχώρησαν στη Σπάρτωλο. Το ιππικό τους όμως κατάφερε να νικήσει το αθηναϊκό στρατό. Τότε ήρθαν ενισχύσεις για την ένωση της Χαλκιδικής από την Όλυνθο και όλες οι δυνάμεις επιτέθηκαν κατά των Αθηναίων. Οι Αθηναίοι τράπηκαν σε φυγή και είχαν 430 νεκρούς.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες αθηναϊκού στρατού Κατηγορία:Μάχες κλασικής εποχής Κατηγορία:Μάχες του Πελοποννησιακού Πολέμου 429 π.Χ.
1533
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1533 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μπάμπκα (γλυκό)
Η Μπάμπκα, ή Μπαμπόβκα, είναι γλυκό κέικ ή ψωμί, σε σχήμα πλεξούδας, κεντροευρωπαϊκής ασκεναζικής εβραϊκής προέλευσης, το οποίο είναι διάσημο στην Πολωνία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ (μεταξύ άλλως χωρών με σημαντικό πολωνικό και εβραϊκό πληθυσμό).
Ετυμολογία
Το πολωνικό και λευκορωσικό ουσιαστικό babka και τo λευκορωσικό, ουκρανικό, βουλγαρικό και ρωσικό baba, σημαίνουν «γιαγιά» ή «γηραιά γυναίκα». Η ονομασία του πιθανώς παραπέμπει στο σχήμα του, το οποίο είναι ψηλό κυλινδρικό, μερικές φορές με αυλακώσεις, που μοιάζουν με πλισέδες φούστας. Το όνομα του γλυκού εισήλθε στα αγγλικά από τα πολωνικά, μέσω των γαλλικών, αν και η λέξη «babka», χρησιμοποιείται μερικές φορές και με την αρχική της έννοια («γιαγιά»), ιδίως μεταξύ των κατοίκων της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Εβραϊκή έκδοση
Μια άλλη εκδοχή του γλυκού μπάμπκα συνδέεται με την Ανατολικοευρωπαϊκή εβραϊκή παράδοση. Το συγκεκριμένο γλυκό φτιάχνεται από διπλή και στριφτή σε μήκος ζύμη και ψήνεται σε ψηλό τηγάνι. Αντί για γέμιση φρούτων, περιέχει κανέλα και/ή σοκολάτα. Οι μετανάστες έφεραν αυτό το γλυκό, επίσης γνωστό ως κέικ Κράντζ, στη Νέα Υόρκη όπου η δημοτικότητά του άκμασε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέικ Κατηγορία:Γλυκά ψωμιά Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα Κατηγορία:Ισραηλινή κουζίνα Κατηγορία:Εβραϊκή κουζίνα Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια Κατηγορία:Ισραηλινά επιδόρπια Κατηγορία:Εβραϊκά ψωμιά
To Pimp a Butterfly
Το "To Pimp a Butterfly" είναι το τρίτο άλμπουμ του Kendrick Lamar. Κυκλοφόρησε στις 16 Μαρτίου του 2015 από τις Top Dawg Entertainment, Aftermath Entertainment και Interscope Records. Το άλμπουμ ακολουθεί το υποψήφιο για βραβείο Γκράμι "good kid, m.A.A.d city". Λόγω ενός λάθους από την Interscope Records, το άλμπουμ κυκλοφόρησε σε iTunes και Spotify μια εβδομάδα νωρίτερα από ότι είχε σχεδιαστεί.
Για να προωθηθεί το άλμπουμ κυκλοφόρησαν 2 singles: το "i" και το "The Blacker the Berry". Το τραγούδι “i” κέρδισε τα βραβεία Best Rap Song και Best Rap Performance στα Βραβεία Γκράμι του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
GAZ Volga Siber
Το Volga Siber ήταν μεσαίο αυτοκίνητο που παράχθηκε από τη ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία GAZ από τον Νοέμβριο του 2008 μέχρι τον Νοέμβριο του 2010, και ήταν το τελευταίο επιβατικό αυτοκίνητο στην ιστορία της εταιρείας. Το μοντέλο μοιραζόταν το σασί, τους κινητήρες και αρκετά εξαρτήματα με το Chrysler Sebring και το Dodge Stratus.
Ωστόσο, το Volga Siber εισήχθη κατά την έναρξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2008, με αποτέλεσμα να σημειώσει ελάχιστες πωλήσεις, και τελικώς ολοκλήρωσε την παραγωγή του σε μόλις 2 έτη, τον Νοέμβριο του 2010, καθώς η εταιρεία GAZ σταμάτησε τότε οριστικά να παράγει επιβατικά αυτοκίνητα και άρχισε να επικεντρώνεται μόνο σε φορτηγά. Συνολικά, κατασκευάστηκαν και πωλήθηκαν μόλις 9.000 αντίτυπα από αυτό το μοντέλο, έναντι 40.000 ετήσιων πωλήσεων που προσδοκούσε αρχικά η εταιρεία.
Επίπεδα εξοπλισμού
Στη σύντομης διάρκειας παραγωγή του, διατέθηκε σε δύο επίπεδα εξοπλισμού: Comfort (με κινητήρες βενζίνης 2.0 ή 2.4 λίτρων, ισχύος 141 hp και 143 hp αντίστοιχα) και Lux (μόνο με τον κινητήρα των 2.4 λίτρων).
Η ακριβότερη έκδοση «Lux» έφερε, επιπλέον, δερμάτινο σαλόνι, αντικλεπτικό σύστημα και μπροστινά φώτα ομίχλης.
Αναφορές
Κατηγορία:Μοντέλα GAZ Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος
Ο Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος (Guillaume II de Villehardouin, 1211 – 1 Μαΐου 1278) από τον Οίκο των Βιλλεαρδουίνων ήταν ηγεμόνας της Αχαΐας (1246-1278), νεότερος αδελφός και διάδοχος του άτεκνου Γοδεφρείδου Β΄ και γιος του Γοδεφρείδου Α΄. Γεννήθηκε στην Καλαμάτα.
Κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του το Πριγκιπάτο της Αχαΐας απέκτησε τεράστια ισχύ και πλούτο. Παράλληλα όμως, στα χρόνια του σημειώθηκε το πρώτο πλήγμα κατά της Φραγκοκρατίας στην Πελοπόννησο.
Σημαντικό τμήμα του Χρονικού του Μορέως είναι αφιερωμένο στον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο.
Σταθεροποίηση της κυριαρχίας του στην Πελοπόννησο
Τη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου την ανέλαβε μετά τον θάνατο του Γοδεφρείδου Β΄ το 1246. Αμέσως ξεκίνησε την πολιορκία της Μονεμβασίας (τελευταίου Βυζαντινού ερείσματος στην Πελοπόννησο). Γι' αυτό τον σκοπό δέχθηκε βοήθεια από τους υποτελείς του ηγεμόνες, τον Δούκα των Αθηνών, τον Δούκα του Αρχιπελάγους, τον Παλατινό Κόμη της Κεφαλληνίας και της Ζακύνθου, τους Λομβαρδούς τριτημορίους της Εύβοιας, αλλά και από τους Βενετούς. Το 1248 η Μονεμβασία παραδόθηκε. Την παράδοσή της ακολούθησε η υποταγή των ορεινών Τσακώνων και Μηλιγγών, με αποτέλεσμα να περιέλθει στην εξουσία του όλη η Πελοπόννησος, εκτός από την Κορώνη και τη Μεθώνη, που κατεχόταν από τους Βενετούς. Για να εξασφαλίσει την εξουσία του έκτισε (τέλη του 1248-αρχές του 1249) τρία κάστρα, του Μυστρά, της Μαΐνης και του Λεύκτρου (Beaufort).
Εκστρατείες εκτός Πελοποννήσου
Τον ίδιο χρόνο (1249) έσπευσε να συμπράξει με τον Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο Θ΄ στη σταυροφορία του κατά της Αιγύπτου (Ζ΄ Σταυροφορία) με 400 ιππότες και 28 πλοία και με την άδειά του άρχισε να κόβει δικά του νομίσματα (τα γνωστά ως τορνέζια).
Το 1255 η δεύτερη σύζυγός του, Καριντάνα νταλλε Κάρτσερι, απεβίωσε. Ο Γουλιέλμος Β΄ διεκδίκησε τη βαρονία της Β. Εύβοιας (του Ωρεού), που είχε στην κατοχή της και με αυτή την αφορμή ήρθε σε σύγκρουση με τους βαρόνους υποτελείς του στην Εύβοια, αλλά και με τον Δούκα των Αθηνών και τους Βενετούς, που είχαν αρχίσει να φοβούνται τη συνεχιζόμενη αύξηση της δύναμής του. Το 1256 ο Γουλιέλμος Β΄ εισέβαλε στην Εύβοια και κατέλαβε τον Ωρεό και τη Χαλκίδα. Στις αρχές του 1258 οι Βενετοί ανακατέλαβαν τη Χαλκίδα, μετά από πολιορκία περίπου ενός έτους. Η επίθεσή τους, όμως, εναντίον του Ωρεού τον ίδιο χρόνο αποκρούστηκε, ενώ στη μάχη του Καρυδιού, περιοχής μεταξύ Μεγάρων και Θήβας, ο Γουλιέλμος Β΄ κατάφερε να νικήσει τον δούκα των Αθηνών, Γκυ Α΄ ντε Λα Ρος και να επεκτείνει την επιρροή του μέχρι τις Θερμοπύλες. Ο δούκας των Αθηνών αναγκάστηκε να παρουσιαστεί στη συνέλευση των υποτελών τού Γουλιέλμου Β΄ στο Νύκλι για να δικαστεί για τη συμπεριφορά του απέναντι στον επικυρίαρχό του. Τα μέλη της συνέλευσης, όμως, παρέπεμψαν το θέμα στην κρίση του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου Θ΄. Παράλληλα η Βενετία αποφάσισε να διαπραγματευθεί ειρήνη με τον Γουλιέλμο Β΄, αλλά οι διαπραγματεύσεις δεν έλαβαν χώρα πριν το 1262.
Η ανάμειξή του όμως στη διαμάχη ανάμεσα στο Δεσποτάτο της Ηπείρου και στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας υπήρξε καταστρεπτική. Αποβλέποντας σε επέκταση της κυριαρχίας του στη Βόρεια Ελλάδα (και ίσως στον Λατινικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης), συμμάχησε με τον πεθερό του και δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Δούκα και με τον βασιλιά της Σικελίας, Μανφρέδο Χοενστάουφεν, εναντίον του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου της Νίκαιας. Όμως στη μάχη της Πελαγονίας τον Σεπτέμβριο του 1259, ο στρατός της Νίκαιας θριάμβευσε επί των συμμάχων. Ο ίδιος ο Γουλιέλμος Β΄ βρέθηκε από στρατιώτες της Νίκαιας να κρύβεται σε μία θημωνιά, συνελήφθη (όταν τον αναγνώρισαν από τον έντονο προγναθισμό του) και φυλακίστηκε.
Απελευθέρωση και συνέχιση των εχθροπραξιών
Το 1262 ελευθερώθηκε από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο (που είχε ανακαταλάβει την Κωνσταντινούπολη έναν χρόνο πριν), αφού υποσχέθηκε να παραδώσει στην Αυτοκρατορία τα κάστρα του Μυστρά, της Μονεμβασιάς και της Μαΐνης. Ταυτόχρονα τιμήθηκε με τον τίτλο του μεγάλου δομέστικου, που συμβόλιζε την υποτέλειά του στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Μετά την επιστροφή του στην Πελοπόννησο, συμφώνησε ειρήνη με τους Βενετούς και τους τριτημορίους της Εύβοιας και για επιστροφή στην κατάσταση πριν το 1255 (ο Γουλιέλμος Β΄ παραιτείτο από τη διεκδίκηση της βαρονίας του Ωρεού και οι τριτημόριοι συνέχιζαν να τον αναγνωρίζουν ως επικυρίαρχό τους, μία σχέση υποτέλειας που αποδεχόταν επίσημα και η Βενετία). Με τη συνθήκη που υπογράφηκε στη Θήβα, ο Γουλιέλμος Β΄ έκλεισε ένα μέτωπο και εξασφάλισε την πολύτιμη συμπαράσταση των Βενετών, που είχε χάσει με τη σύγκρουση στην Εύβοια. Σύντομα, ξεκίνησε πόλεμο εναντίον των Βυζαντινών και προσπάθησε να ανακαταλάβει τα κάστρα, που τους είχε παραδώσει στην Πελοπόννησο. Παρόλο που είχε μερικές τοπικές επιτυχίες, όπως στη μάχη του Μακρυπλαγίου το 1264, δεν κατόρθωσε να εκδιώξει τους Βυζαντινούς από την Πελοπόννησο.
Στην προσπάθειά του να εκδιώξει τους Βυζαντινούς από την Πελοπόννησο αναζήτησε και αλλού συμμάχους. Το 1267 με τη συνθήκη του Βιτέρμπο, στην οποία συμμετείχε και ο Πάπας Κλήμης Δ΄, ο Γουλιέλμος Β΄ δέχθηκε να γίνει υποτελής του Καρόλου Α΄ του Ανδεγαυού (Ανζού), νέου βασιλιά της Σικελίας, που τον προηγούμενο χρόνο είχε νικήσει και σκοτώσει τον προηγούμενο σύμμαχο του Γουλιέλμου, τον Μανφρέδο των Χοενστάουφεν. Η συμφωνία επισφραγίστηκε με τη μνηστεία του γιου του Καρόλου Α΄, Φιλίππου, με την κόρη του Γουλιέλμου, Ισαβέλλα. Η συμφωνία αυτή όμως δεν είχε ακριβώς τα αποτελέσματα που περίμενε ο Γουλιέλμος. Το 1268 με 400 ιππότες πολέμησε στη μάχη του Ταλιακότσο μαζί με τον Κάρολο Α΄, ως υποτελής του, εναντίον του διεκδικητή του βασιλείου της Σικελίας Κορραδίνου των Χοενστάουφεν, ανιψιού του Μανφρέδου. Αν και τα επόμενα χρόνια η ενίσχυση σε χρήματα και άνδρες από τη Σικελία ήταν σημαντική, δεν οδήγησε σε ουσιαστικά αποτελέσματα εναντίον των Βυζαντινών. Το 1275 οι Βυζαντινοί κατάφεραν να νικήσουν τους Φράγκους και τις ενισχύσεις των Ανζού, που είχαν ως αρχηγό τον Γοδεφρείδο ντε Μπρυγέρ στη μάχη της Μεγάλης Αράχωβας (στην Πελοπόννησο).
Ο Γουλιέλμος πέθανε το 1278. Ο Φίλιππος, σύζυγος της μεγαλύτερης κόρης του της Ισαβέλλας, είχε πεθάνει το 1277. Ο Κάρολος Α΄, σύμφωνα με τη συνθήκη του 1267, διαδέχθηκε ο ίδιος στη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου τον Γουλιέλμο Β΄, αν και ο τελευταίος είχε συντάξει λίγο πριν πεθάνει μυστική διαθήκη υπέρ της νεότερης κόρης του Μαργαρίτας.
Ήταν ποιητής και τροβαδούρος και το Manuscrit du Roi, που περιέχει και δύο δικές του συνθέσεις, γράφτηκε στο πριγκιπάτο της Αχαΐας, την περίοδο που αυτός ήταν πρίγκιπας. Ήξερε να μιλά άριστα Γαλλικά και Ελληνικά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα με την κόρη του Ναρζό του Τουσύ (απεβ. 1241).
Με την τρίτη σύζυγό του Άννα Αγγελίνα, κόρη του Μιχαήλ Β΄ δεσπότη της Ηπείρου, είχε δύο κόρες:
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Βαρωνία των Καλαμών Κατηγορία:Οίκος των Βιλλεαρδουίνων Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αχαΐας Κατηγορία:Τριτημόριοι του Ωρεού
Ποκρασέν
Το Ποκρασέν (αρμενικά: Փոքրաշեն) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 211 κατοίκους.
Τζαμί Τζεντίτ
Το Τζαμί Τζεντίτ (ή το Τζαμί Τζετίτ) είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.
Τοποθεσία
Στα δυτικά συνορεύει με τα Τσιφλικούδια, στα βορειοδυτικά με την Αρναουτογειτονιά, στα βορειοανατολικά με την Καθολική, στα ανατολικά με τη Αγία Νάπα και στα νότια με τον Άγιο Αντώνιο. Το νοτιοανατολικό του τμήμα είναι παραθαλλάσιο. Στο χώρο αυτό ήταν κτισμένο το παλιό λιμάνι Λεμεσού. Στη θέση του σήμερα βρίσκεται ένα ψαρολίμανο με τουριστικές και ψυχαγωγικές εγκαταστάσεις.
Ιστορία
Το Τζαμί Τζεντίτ αποτελούσε την μεγαλύτερη τουρκοκυπριακή συνοικία της Λεμεσού από την έναρξη της τουρκοκρατίας. Αποτελούσε το κέντρο των εμπορικών, οικονομικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων των Τουρκοκυπρίων στη Λεμεσό.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της συνοικίας Τζαμί Τζεντίτ παρουσιάζει μείωση στις τελευταίες απογραφές. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Τζαμί Τζεντίτ όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Σημαντικά κτήρια
Σημαντικό κτήριο της συνοικίας αποτελεί το τέμενος Τζαμί Τζεντίτ (τέμενος της Παρασκευής). Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Γαρύλλη. Κατασκευάστηκε το 1835 από τον Χατζή Ιμπραήμ Αγά (γνωστός ως Κοπρουλού), μετά από υπόσχεση του για ανέγερση ναού στην περιοχή αν επέστρεφε ασφαλής από τη μάχη της Άκρας στην Παλαιστίνη. Το τζαμί καταστράφηκε το 1894 λόγω πλημμύρας του ποταμού. Ξανακτίστηκε το 1909. Το Τζαμί Τζεντίτ ονομάζεται και ως Cami-i Cedit (Νέο Τζαμί) ή Κοπρουλού Ιμπραήμ Τζαμί ή Camisi Ντερέ (τζαμί του ρέματος).
Επιπρόσθετα, στα διοικητικά όρια της συνοικίας βρίσκεται το μεσαιωνικό κάστρο Λεμεσού.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Γέφυρα Χωρίς Επιστροφή
Η αποκαλούμενη Γέφυρα Χωρίς Επιστροφή (κορεατικά: 돌아올 수 없는 다리, RR: Doraol su eomneun dari, MR: Toraol su ŏmnŭn tari) βρίσκεται στον Κοινό Χώρο Ασφάλειας και διασχίζει την Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη της Κορέας, χωρίζοντας τη Βόρεια Κορέα και τη Νότια Κορέα.
Περιστατικά
Ο αρχικός της λόγος λειτουργίας ήταν για την ανταλλαγή κρατουμένων του Πολέμου της Κορέας, αρχής γενομένης από το τέλος του, το 1953. Το όνομα της γέφυρας προήλθε, ουσιαστικά, από τη μοίρα των κρατουμένων, οι οποίοι είτε θα έμεναν εκεί που θα ήταν αιχμάλωτοι είτε διέσχιζαν τη γέφυρα χωρίς να υπάρχει περίπτωση επιστροφής.
Έχουν ειπωθεί περιστατικά, ότι αρκετοί στρατιώτες των Ηνωμένων Εθνών, έχουν πάει να παρθούν αιχμάλωτοι από την πλευρά της Βόρειας Κορέας. Το προσωπικό, λοιπόν, που εργάζεται εκεί, συχνά αποκαλεί το μέρος εκεί ως τη «Μοναχικότερη Σκοπιά στον Κόσμο». Περί το 2003, θεωρήθηκε ότι χρήζει επισκευής. Σύμφωνα με το CNN, η αμερικανική κυβέρνηση έχει προτείνει να την επισκευάσει ή, ακόμα, και να την αντικαταστήσει, αίτημα, που έχει απορριφθεί από τη Βόρεια Κορέα.
Στη γέφυρα, επίσης, επιτρέπεται σε Αμερικανούς στρατιώτες, που έχουν στρατοπεδεύσει στο Bonifas ή στo καμπ της Καμπάνας της Ελευθερίας, να κάνουν τελετές - όπως προαγωγή - στη μέση της γέφυρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη Κορέας Κατηγορία:Διεθνείς γέφυρες
Ιωάννης Νέπομουκ Κάρολος του Λίχτενσταϊν
Ο Ιωάννης-Νέπομουκ-Κάρολος, γερμ. Johann Nepomuk Karl (6 Ιουλίου 1724 - 22 Δεκεμβρίου 1748) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν ήταν πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν (1732-1748).