cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ραφαέλ Ναδάλ
2009
Τον Μάιο του 2009, στο Γαλλικό Όπεν, μετά από 31 συνεχόμενες νίκες στο συγκεκριμένο Γκραν Σλαμ (2005-2009), ηττήθηκε στις 31 ΜαΪου από το Ρόμπιν Ζέντερλινγκ με 6–2, 6–7 (2–7), 6–4, 7–6 (7–2) στον 4ο γύρο. Ήταν η πρώτη του ήττα στο Ρολάν Γκαρός. Μετά από αυτήν την αποτυχία οι τραυματισμοί και στα δύο του γόνατα που τον ταλαιπωρούσαν καθόλη την διάρκεια της καριέρας του δεν του επέτρεψαν να υπερασπιστεί τον τίτλο του στο Γουίμπλεντον και μετά από την κατάκτηση του τουρνουά από τον Φέντερερ ο Ναδάλ επέστρεψε στη δεύτερη και αργότερα στην τρίτη θέση της παγκόσμιας κατάταξης όντας πίσω και από τον Σκωτσέζο Άντι Μάρεϊ. Ο Ισπανός όμως σχεδόν μία εβδομάδα μετά την οπισθοχώρηση του στην θέση No 3 κατάφερε να επιστρέψει στην θέση No 2
2010
Η νέα χρονιά ξεκίνησε άσχημα για τον Ναδάλ που ξανακατέβηκε στη θέση No 3. Παρόλα αυτά ο Ισπανός κατάφερε να κάνει εντυπωσιακή επάνοδο. Κέρδισε και τα 3 χωμάτινα τουρνουά Masters για πρώτη φορά στην καριέρα του. Έτσι κράτησε την εκπληκτική παράδοση που έχει στο Μόντε Κάρλο (επιστρέφοντας και στην 2η θέση της παγκόσμιας κατάταξης) με έξι διαδοχικούς τίτλους αλλά και στη Ρώμη με πέντε τίτλους τα τελευταία έξι χρόνια. Ο βασιλιάς του χώματος αφού κατάφερε να κατακτήσει και το τουρνουά της Μαδρίτης έφτασε στους 18 τίτλους σε τουρνουά Masters και δημιούργησε νέο ρεκόρ στην ιστορία του τένις αφού ξεπέρασε τον Αντρέ Αγκάσι που είχε 17. Η χωμάτινη περίοδος τελείωσε για τον Ναδάλ με την πέμπτη κατάκτηση του Γαλλικού Όπεν, νικώντας στον τελικό τον Σουηδό Ρόμπιν Σόντερλινγκ. Μετά και από αυτόν τον τίτλο ο Ισπανός επέστρεψε στην κορυφή του παγκόσμιου τένις εκθρονίζοντας τον Ρότζερ Φέντερερ. Αυτός ο τίτλος ήταν ο έβδομος σε τουρνουά Γκραντ Σλαμ για τον Ισπανό τενίστα. Τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς ο Ναδάλ επέστρεψε στο Γουίμπλεντον μετά τον περσινό τραυματισμό του και κατάφερε να υπερασπιστεί τον τίτλο που κατέκτησε το 2008 νικώντας στον τελικό τον Τσέχο Τόμας Μπέρντιχ με 6-3, 7-5, 6-4. Τον εν λόγω τελικό παρακολούθησαν 32.036 θεατές σημειώνοντας τη μεγαλύτερη προσέλευση φιλάθλων σε Γκραντ Σλαμ. Στα δύο επόμενα Μάστερς που συμμετείχε ο Ναδάλ δεν μπόρεσε να φτάσει σε τελικό αφού αποκλείστηκε στους ημιτελικούς από τον Μάρκο Παγδατή στο Τορόντο και από τον Άντι Μάρεϊ στο Σινσινάτι. Ο Ισπανός τενίστας όμως κατάφερε στη συνέχεια να κατακτήσει τον πρώτο του τίτλο στο Αμερικάνικο Όπεν και να γίνει ο έβδομος παίκτης στην ιστορία που καταφέρνει να κερδίσει και τα τέσσερα Γκραν Σλαμ. Στο τουρνουά του Τόκιο ο Ναδάλ κατάφερε να πάρει τον τίτλο απέναντι στον Γάλλο Γκαέλ Μονφίς κερδίζοντας έτσι τον 43ο τίτλο του στο μονό, μόλις στα 24 του χρόνια. Στις 28 Νοεμβρίου ηττήθηκε από τον Φέντερερ στον τελικό του ΑΤΡ World Tour που έγινε στο Λονδίνο, με 6-3, 3-6, 6-1.
2011
μικρογραφία|Ο Ναδάλ στο [[Τουρνουά ντε Ρολάν Γκαρός|Ρολάν Γκαρός το 2011]] Στο πρώτο τουρνουά της ATP που συμμετείχε, στο Αυστραλιανό Όπεν, ο Ναδάλ ηττήθηκε στους προημιτελικούς από τον συμπατριώτη του Ντάβιδ Φερέρ με 3-0 σετ αντιμετωπίζοντας όμως ενοχλήσεις κατά την διάρκεια του αγώνα. Στις 7 Φεβρουαρίου βραβεύτηκε ως ο καλύτερος αθλητής του 2010 αφήνοντας πίσω τους ποδοσφαιριστές της Μπαρτσελόνα Αντρές Ινιέστα και Λιονέλ Μέσι, τον σταρ των Λος Άντζελες Λέικερς Κόμπι Μπράιαντ, τον πιλότο Φόρμουλα Ένα της Red Bull Σεμπάστιαν Φέτελ και τον διάσημο μποξέρ Μάνι Πακινάο. Στα πρώτα Masters της σεζόν σε Ίντιαν Γουέλς και Μαϊάμι ηττήθηκε στους τελικούς από τον εξαιρετικά φορμαρισμένο Νόβακ Τζόκοβιτς αλλά στο επόμενο Masters (και αγαπημένο του τουρνουά), στο Μόντε Κάρλο του Μονακό κέρδισε τον τίτλο για έβδομη συνεχόμενη φορά γράφοντας ιστορία καθώς κανένας άλλος τενίστας δεν έχει καταφέρει να κερδίσει τον ίδιο τίτλο επτά συνεχείς χρονιές. Στο τρίτο Μάστερς της σεζόν, στη Μαδρίτη ο Ράφα έχασε και πάλι από τον Τζόκοβιτς ενώ στη συνέχεια δήλωσε πως ο Σέρβος έχει ανεβεί επίπεδο το 2011. Ο βασιλιάς του χώματος δεν μπόρεσε να σταματήσει τον Νόλε ούτε στην Ρώμη όπου ηττήθηκε στον τελικό με 2-0 σετ από τον Τζόκοβιτς. Στις 5 Ιουνίου όμως κατάφερε να νικήσει στον τελικό του Ρολάν Γκαρός τον Ροτζερ Φεντερερ με 3-1 σετ και να κατακτήσει τον έκτο του τίτλο στο συγκεκριμένο τουρνουά ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Μπγιορν Μποργκ. Ωστόσο ο Νόβακ Τζόκοβιτς κατάφερε να κερδίσει τον Ραφαέλ Ναδάλ στον τελικό του Γουίμπλεντον και να εκθρονίσει τον Ισπανό τενίστα από την κορυφή του κόσμου στο Νο2. Η ίδια κατάσταση συνεχίστηκε και στο Αμερικάνικο Όπεν με τον Ράφα να προκρίνεται στον τελικό και να χάνει από τον Σέρβο με 2-1 αυτήν τη φορά. Στους τελικούς του ATP στο Λονδίνο, το Νοέμβριο ο Ναδάλ αποκλείστηκε στα ημιτελικά από τον Γάλλο Τζο-Γουίλφριντ Τσονγκά, φιναλίστ του τουρνουά που κατέκτησε αργότερα ο Φέντερερ. Έτσι ο Ισπανός έκλεισε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις για το 2011 στη 2η θέση της παγκόσμιας κατάταξης.
Τελικοί Γκραν Σλαμ
30 παρουσίες σε τελικούς.
Μαίναλος
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Μαίναλος ήταν ένας από τους γιους του Λυκάονα.
Το βουνό Μαίναλο της Αρκαδίας, πήρε το όνομά του από τον Μαίναλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Γερανομαχία
Γερανομαχία ήταν ο τίτλος ενός αρχαίου επικού ποιήματος. Το έπος αυτό είναι γνωστό από μαρτυρίες του Πρόκλου και των αρχαίων βίων του Ομήρου. Η Γερανομαχία, όπως και η Βατραχομυομαχία, η Ψαρομαχία και η Αραχνομαχία, ανήκει στα έργα που παρωδούν την Ιλιάδα του Ομήρου. Οι αρχαίοι χαρακτήριζαν τα έργα αυτά ως «ομηρικά παίγνια».
Πηγές
Γερανομαχια
Πατορναί
Το Πατορναί (γαλλικά: Patornay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πασκερουά (γαλλικά: Pasquerois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Αλκέτ Ριζάι
Ο Αλκέτ Ριζάι (Μπαλς, 24 Μαΐου 1978) είναι Αλβανός εγκληματίας. . Αυτή τη στιγμή κρατείται στις φυλακές Δομοκού.
Στην ηλικία των 16 ετών έφυγε για να εργαστεί στην Ελλάδα. Ο Ριζάι έχει δραπετεύσει δύο φορές με ελικόπτερο. Προσπάθησε να αποδράσει και τρίτη φορά από τις φυλακές του Μαλανδρινού.
Παραπομπές
Ριζαι, Αλκετ
Εκάλη Σώκου
Η Εκάλη Σώκου, πραγματικό όνομα Εκάλη Μπουκογιάννη (Αγρίνιο 20 Ιανουαρίου 1927 - Αθήνα 5 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Επέλεξε ως "θεατρικό" όνομα το πατρικό επώνυμο της μητέρας της (Σώκου), καθώς το έβρισκε πιο εύηχο και καλλιτεχνικό από το "Μπουκογιάννη".
Μετά από μία και μοναδική μικρή συμμετοχή σε κινηματογραφική ταινία στην αρχή της σταδιοδρομίας της, δραστηριοποιήθηκε κατόπιν αποκλειστικά στο χώρο του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, από τα μέσα της δεκαετίας του '50 ώς και τα τέλη της δεκαετίας του '70.
Βιογραφία
Η οικογένεια Σώκου κατάγεται από τη Δομνίστα Ευρυτανίας, απ' όπου μετοίκησε στο Αιτωλικό. Η Ευφροσύνη Σώκου παντρεύτηκε τον έμπορο Παναγιώτη Μπουκογιάννη, γιο πλούσιου κτηματία από το Αγρίνιο. Μετά τη χρεωκοπία του η οικογένεια μετακινήθηκε στην Αθήνα, με τα τέσσερα παιδιά τους, Ανθούλα, Νίκος, Μαρία και Εκάλη να μοιράζονται σε σπίτια στενών συγγενών. Η Εκάλη ζούσε στο σπίτι του θείου της, Ανδρέα Σώκου (1900-1979), μετέπειτα καθηγητή του Ε.Μ.Π., ο οποίος είχε δουλέψει στο πολεοδομικό σχέδιο της Εκάλης (προαστίου της Αθήνας), εξ ου και είχε προτείνει αυτό το όνομα για τη μικρή ανιψιά του. Η Εκάλη έκανε στενή παρέα με την πρώτη εξαδέλφη της, τη δημοσιογράφο Ροζίτα Σώκου, που ήταν τέσσερα χρόνια μεγαλύτερη. Εκείνη της έμαθε ξένες γλώσσες, την έπαιρνε μαζί της σε κινηματογραφικά φεστιβάλ και γενικά ανέλαβε την καλλιέργειά της αφότου ήρθε από την επαρχία. Από την οικογένεια Σώκου πήρε την αγάπη για το θέατρο, ενώ η Ροζίτα της έμαθε τους πρώτους μονολόγους και ποιήματα για να δώσει εξετάσεις στο θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν.
Μετά από ένα μικρό ρολάκι στην κινηματογραφική ταινία αγγλικής παραγωγής "Ραντεβού Στη Μεσόγειο" ("Doctor At Sea"), η πρώτη της θεατρική εμφάνιση ήταν το 1955 σε ένα μονόπρακτο του Τενεσί Ουίλιαμς, το "Προς κατεδάφισιν", όπου έπαιζε τη μικρή Ουίλλυ. Ο Κουν ήθελε να της δώσει τον κύριο ρόλο στα "Οράματα της Σιμόν Μασάρ" του Μπρέχτ, αλλά δεν δέχτηκε η χήρα του συγγραφέα, η οποία υποστήριζε πως η νεαρή ηθοποιός ήταν ακατάλληλη, διότι ο ρόλος πρέπει να παίζεται από έφηβη, σχεδόν παιδί.
Στο Θέατρο Τέχνης υπήρξε πρωταγωνίστρια μόνο στην αρχή της σταδιοδρομίας της ("Προς κατεδάφισιν", "Αυγουστιάτικο φεγγάρι"). Το μικροκαμωμένο σουλούπι της δεν έκανε για ρόλους "ντάμας", όμως διέπρεψε σε ρόλους νεαρών κοριτσιών, όπως και σε κωμικούς ρόλους. Στο Θέατρο Τέχνης γνώρισε τον επίσης ηθοποιό Δημήτρη Χατζημάρκο (1919-1978), τον οποίο μετά κι από ενθάρρυνση του ίδιου του Κουν παντρεύτηκε το 1959 (?) αποκτώντας ένα γιο, τον Ανδρέα Κάρολο, που γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1962.
Μετά το θάνατο του συζύγου της (24/2/1978 ) παραγκωνίστηκε από τα στελέχη του θιάσου και της δίνονταν μόνο μικροί ρόλοι κι έπειτα καθόλου (ο τελευταίος της - μετά από καιρό - ήταν στο μονόπρακτο "Χαιρετισμούς από τη Μπέρθα"). Ωστόσο παρέμεινε πιστή στο Θέατρο Τέχνης και τις αρχές του ως το τέλος, υποστηρίζοντας ότι "κατά βάθος" ο Κάρολος Κουν της είχε ιδιαίτερη αδυναμία, άσχετα εάν δεν της έδινε ρόλους να παίξει.
Θέατρο στην τηλεόραση
Θόρντον Ουάϊλντερ: "Η μικρή μας πόλη" σε μετάφραση Μίνωα Βολανάκη, παρουσιάστηκε στο Θέατρο της Δευτέρας της ΕΡΤ στις 31/1/1978 σε σκηνοθεσία Σταμάτη Χονδρογιάννη με τους Νίκο Χατζίσκο, Πίτσα Μπουρνόζου, Ντίνο Αυγουστίδη, καθώς και στο ραδιόφωνο (η Εκάλη Σώκου στο ρόλο της Myrtle Webb, μητέρα της Έμιλυ). Επαναπροβλήθηκε το 2008 μετά από ψηφιακή αναπαλαίωση και μετέπειτα κυκλοφόρησε σε DVD από το περιοδικό Ραδιοτηλεόραση τον Ιούνιο του 2009 (2ο DVD της σειράς "Πολιτισμική Ταινιοθήκη ΕΡΤ"). .
Κριτικές
Για την παράσταση "Αυλή των θαυμάτων" του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
''Όσο για την παράσταση δεν είμαι βέβαιος αν αυτό το κράμα νατουραλισμού και μυστικοπάθειας που τη χαρακτήριζε, ωφέλησε το έργο και υπογράμμισε την ανθρωπιά του. Ο κ. Γ. Λαζάνης στο ρόλο τον Ιορδάνη δεν απέφυγε την υπερβολή και την κατάχρηση της λεπτομέρειας που συνήθως βάζει σε δεύτερη μοίρα το κύριο χαρακτηριστικό μιας μορφής. Το ίδιο θα λέγαμε και για την κ. Νέλλη Αγγελίδου, που υποδύθηκε το χαρακτηριστικό ρόλο της Αννετώς. Πιο μετρημένο και άνετο ήταν το παίξιμο της κ. Β. Ζαβιτσιάνου (Όλγα), του κ. Μπάκα (Στέλιος), της κ. Μ. Κωναταντάρου (Ντόρα), του κ. Ν. Μπιρμπίλη (Στράτος), του κ. Δ. Χατζημάρκου (Μπάμπης) και της κ. Ελένης Παπαγιάννη (Μαρία). Η κ. Εκάλη Σώκου στο ρόλο της Βούλας δεν ήταν απαραίτητο να καταφύγη στο γκροτέσκο προκειμένου να υπογραμμίσει τις κωμικοτραγικές παλινωδίες της.'' (ΛΕΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ «ΑΘΗΝΑΪΚΗ», Δεκέμβριος 1957)
''Οι ηθοποιοί - όλοι ανεξαιρέτως - απέδωσαν τους ρόλους τους με κατανόησι δημιουργική, και σε σύνολο δεμένο αψεγάδιαστα. Ιδιαιτέρως αναφέρω τον κ. Μπάκα, που επωμίσθη επιτυχέστατα το δυσκολώτερο ρόλο του έργου. Παραλλήλως οι κ.κ. Χατζημάρκος, Μπιρμπίλης, Λαζάνης, Μπάλας και Χρηστίδης απετέλεσαν ένα εξαίρετον «ανδρικόν» σύνολον. Αλλά και το «γυναικείον» σύνολον δεν υστέρησε, με επί κεφαλής την κ. Αγγελίδου, πραγματικά αξιοθαύμαστη στο ρόλο της «ξυνισμένης» μέγαιρας.''
''Το κοκοτίδιον που δημιούργησε η δις. Κωνσταντάρου ήταν σπαρταριστό, όπως κι η νευρωτική γυναικούλα που απέδωσε η κ. Εκάλη Σώκου. Σημειώνω την επιτυχή διαγραφή του ρόλου της γυναίκας του ναυτικού από τη δίδα Παπαγιάννη. Τέλος, η δις Βέρα Ζαβιτσιάνου, όπως πάντοτε, ερμήνευσε το ρόλο της με εσωτερικότητα.''(Μ.Καραγάτσης, εφημ. Βραδυνή, Δεκέμβριος 1957, δημοσιευμένη και στο «Καμπανέλλης Ι., Θέατρο, τόμος Α' Η αυλή των θαυμάτων»)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Αλεξάντρ Ρόντσενκο
Ο Αλεξάντρ Μιχάηλοβιτς Ρόντσενκο (Александр Михайлович Родченко), αναφερόμενος στα ελληνικά συνήθως ως Ροντσένκο, ήταν Ρώσος ζωγράφος, φωτογράφος, γλύπτης και γραφίστας. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του κινήματος του Κονστρουκτιβισμού και του ρωσικού σχεδιασμού. Είχε παντρευτεί τη Ρωσίδα ζωγράφο Βαρβάρα Στεπάνοβα. Θεωρούνταν ως ένας από τους πιο ευφυείς καλλιτέχνες του Κονστρουκτιβισμού μετά τη Ρωσική Επανάσταση.
Βιογραφία
Ο Ρόντσενκο γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1891 στην Αγία Πετρούπολη. Ήταν γόνος οικογένειας της εργατικής τάξης. Ύστερα από τον θάνατο του πατέρα του, η οικογένειά του μετακόμισε στο Καζάν, όπου και σπούδασε στην τοπική Σχολή Καλών Τεχνών, ενώ αργότερα σπούδασε στο Ινστιτούτο Στρογκανόφ της Μόσχας. Δημιούργησε τα πρώτα του αφηρημένα έργα το 1915, τα οποία είχαν επηρεαστεί από τον σουπρεματισμό του Καζιμίρ Μαλέβιτς. Το 1921 έγινε μέλος του κινήματος του προντουκτιβισμού, ένα κίνημα που είχε ως στόχο την ενσωμάτωση της τέχνης στην καθημερινότητα. Στη συνέχεια, άρχισε να ασχολείται με το φωτομοντάζ, αφού εντυπωσιάστηκε από αντίστοιχα έργα ντανταϊστών καλλιτεχνών. Το πρώτο του δημοσιευμένο έργο ήταν μια εικονογράφηση του ποιήματος του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι «Σχετικά με αυτό» το 1923. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, η δουλειά του Ρόντσενκο χαρακτηρίστηκε ως αρκετά αφηρημένη. Το 1928, ο Ρόντσενκο έγινε μέλος του ρωσικού καλλιτεχνικού κύκλου, απορρίφθηκε, όμως, αργότερα από αυτόν, καθώς χαρακτηρίστηκε ως «φορμαλιστής». Επέστρεψε στη ζωγραφική τη δεκαετία του 1930, σταμάτησε τη φωτογραφία το 1942 και παρήγαγε αφηρημένα εξπρεσιονιστικά έργα τη δεκαετία του 1940. Πέθανε στη Μόσχα στις 3 Δεκεμβρίου 1956.
Πεντρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πεντραί (γαλλικά: Peintrais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος
Με τον γενικό όρο Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος αναφέρονται οι ακόλουθες συνελεύσεις:
Μενουά
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ματού (γαλλικά: Matous).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Μαήτ
εναλλ.=|μικρογραφία|364x364εσ|Η εξωτερική ξύλινη σαρκοφάγος της Μαήτ με τις αναθηματικές επιγραφές στα [[ιερογλυφικά. ]] Η Μαήτ (Miiut, Miit, Mayet που σημαίνει γάτα ) είναι το όνομα ενός κοριτσιού που έζησε στην αρχαία Αίγυπτο και ενταφιάστηκε στον νεκρικό ναό του Μεντουχοτέπ Β΄ (11η Δυναστεία, περίοδος βασιλείας 2055-2004 π.Χ) στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι. Η ταφή της βρέθηκε ανέπαφη. Η θέση της μέσα στη βασιλική οικογένεια του Μεντουχοτέπ Β΄ δεν είναι εξακριβωμένη.
Η ταφή της ανακαλύφθηκε το 1921, στις ανασκαφές του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης Νέας Υόρκης που πραγματοποιήθηκαν στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι υπό τη διεύθυνση του Χέρμπερτ Ιούστις Ουίνλοκ. Βρέθηκε ενταφιασμένη στο δυτικό τμήμα του βασιλικού ταφικού συγκροτήματος, μαζί με τις ταφές πέντε ακόμη γυναικών, που συνοδεύονταν από επιγραφές που τις προσδιόριζε ως "βασιλικές συζύγους". Ο τάφος της Μαήτ δεν έφερε τον τίτλο "βασιλική σύζυγος". Υπολογίζεται ότι ήταν μόλις πέντε ετών.
Οι γυναίκες αυτές που ταυτίζονται με "βασιλικές συζύγους" είναι η Ασαγιέτ, η Χενχενέτ, η Καουίτ, η Κεμζίτ και η Σαντέ.
Το κορίτσι είχε ενταφιαστεί σε δύο σαρκοφάγους. Η εξωτερική ήταν κατασκευασμένη από ασβεστόλιθο, ενώ η εσωτερική από ξύλο. Και οι δύο σαρκοφάγοι έφεραν απλές αναθηματικές επιγραφές στα ιερογλυφικά. Το μέγεθος τους ήταν πολύ μεγαλύτερο από τη Μαήτ. Το στοιχείο αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι σε αυτές υπάρχουν ίχνη αντικατάστασης του ονόματος του προσώπου για το οποίο είχαν αρχικά κατασκευαστεί από το όνομα της Μαήτ, φανερώνει ότι δεν προοριζόταν για την ίδια, αλλά ενταφιάστηκε σε αυτές εξαιτίας του απρόσμενου θανάτου της που εμπόδισε την προετοιμασία της ταφής της και την κατασκευή της προσωπικής σαρκοφάγου της. Το σώμα της Μαήτ βρέθηκε τυλιγμένο σε λινά. Φορούσε μία μάσκα μούμιας. Τον λαιμό της στόλιζαν πέντε περιδέραια, μερικά από αυτά ήταν φτιαγμένα από χρυσάφι και ασήμι. Τα πολύτιμα κτερίσματά της υποδηλώνουν την ευγενική καταγωγή και υψηλή κοινωνική θέση της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι Κατηγορία:11η Αιγυπτιακή Δυναστεία
Θάνατοι τον Δεκέμβριο του 2012
3 Δεκεμβρίου
1987)
9 Δεκεμβρίου
(γαλλικά)
Παραπομπές
12
Οξικός ανυδρίτης
Ο οξικός ανυδρίτης (Acetic anhydride), ή αιθανοϊκός ανυδρίτης, είναι η χημική ένωση με το μοριακό τύπο, (CH3CO)2O. Συνήθως, συντομογραφικά αναφέρεται ως Ac2O.
Χαρακτηριστικά
Είναι ο απλούστερος απομονωμένος ανυδρίτης που υπάρχει. Είναι ουσιαστικά ανυδρίτης του καρβοξυλικού οξέος και χρησιμοποιείται ευρέως ως αντιδραστήριο στην οργανική σύνθεση. Είναι άχρωμο υγρό, σε κανονικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας. Έχει την έντονη οσμή του ξυδιού, παρόμοια με αυτή του οξικού οξέος. Ως χημικό, είναι εξαιρετικά διαβρωτικό για το ανθρώπινο δέρμα και επικίνδυνοι – ερεθιστικοί οι ατμοί του. Διαβρώνει επίσης και τα μέταλλα.
Δομή και ιδιότητες
Ο οξικός ανυδρίτης, όπως όλοι οι ανυδρίτες, είναι ένα πολυδιάστατο και χρήσιμο αντιδραστήριο, με μία μη επίπεδη, τρισδιάστατη χημική δομή. Η σύνδεση δεσμού Pi μέσω του κεντρικού οξυγόνου, προσφέρει πολύ ασθενή σταθεροποίηση συντονισμού, σε σύγκριση με την απώθηση διπόλου-διπόλου μεταξύ των δύο καρβονυλικών οξυγόνων. Τα ενεργειακά εμπόδια στην περιστροφή των δεσμών μεταξύ καθεμιάς από τις επίπεδες διαμορφώσεις είναι αρκετά χαμηλά.
Όπως συμβαίνει με τους οξικούς ανυδρίτες, το καρβονυλικό άτομο άνθρακα στον οξικό ανυδρίτη έχει ηλεκτρονιόφιλο χαρακτήρα.
Πρώτη σύνθεση
Η πρώτη σύνθεση οξικού ανυδρίτη έγινε πειραματικά, και τυχαία, το έτος 1852, από τον Γάλλο χημικό Τσάρλς Φρεντερίκ Γκέρχαρντ (Charles Frédéric Gerhardt) (1816-1856), ο οποίος θέρμανε οξικό νάτριο μαζί με βενζοϋλοχλωρίδιο
Παραγωγή
Εργαστηριακά, δύναται να παραχθεί μετά από αντίδραση κονιοποιημένης ποσότητας άνυδρου οξικού νατρίου με ακετυλοχλωρίδιο, με αργή θέρμανση, με λυχνία Bunsen. Βιομηχανικά, ο οξικός ανυδρίτης παρασκευάζεται μετά από καρβονυλίωση του μεθυλεστέρα.
Ετησίως, περίπου 2,8 εκατομμύρια μετρικοί τόνοι παράγονται σε παγκόσμια κλίμακα.
Τελικές χρήσεις
Οι χρήσεις του είναι ποικίλες. Η μεγαλύτερη εφαρμογή του ανυδρίτη αυτού είναι σε αντιδράσεις ακετυλίωσης, ιδίως για ορισμένα σημαντικά χημικά προϊόντα. Λ.χ. βοηθά στη μετατροπή της κυτταρίνης σε οξική κυτταρίνη η οποία αξιοποιείται πολύ σε φωτογραφικά φιλμ και άλλα επικαλυμμένα υλικά. Επίσης, χρησιμοποιείται και για την παραγωγή φίλτρων τσιγάρων. Επίσης, έχει εφαρμογές στη βιομηχανική παραγωγή αγροτικών χημικών ενώσεων, αρωματικών και ορισμένων ποτών. Στη φαρμακευτική χημεία, είναι σημαντική πρώτη ύλη, ώστε με χημική ακετυλίωση του σαλικυλικού οξέος να παραχθεί η ασπιρίνη. Τα τελευταία χρόνια, ο οξικός ανυδρίτης είναι σημαντικό χημικό αντιδραστήριο σε νέες τεχνολογίες προστασίας του ξύλου και ορισμένων εκ των προϊόντων ξυλείας, μέσω αντίδρασης σε αυτόκλειστο, γνωστές ως ακετυλίωση του ξύλου.
Στη βιομηχανία αμύλου, είναι επίσης ένα συνηθισμένο μέσο ακετυλίωσης και χρησιμοποιείται για την παραγωγή των λεγόμενων, «τροποποιημένων αμύλων» E1414, E1420 και E1422.
Ωστόσο, τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής όσο και σε άλλες χώρες, ο οξικός ανυδρίτης έχει κατηγοριοποιηθεί ως χημικό αντιδραστήριο της λίστας DEA List II, και είναι υπό περιορισμό και αυστηρό έλεγχο, εξαιτίας της συχνής και (συνήθως) παράνομης χρήσης του στη σύνθεση της ηρωίνης (μέσω της χημικής διακετυλίωσης της μορφίνης).
Αυτοκινητόδρομος 1 (Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι)
Ο Αυτοκινητόδρομος 1 (A1, γνωστός και ως Α.Θ.Ε. (Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι ) και παλαιότερα ως Π.Α.Θ.Ε. (Πάτρα - Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι) είναι αυτοκινητόδρομος στην Ελλάδα, που αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Διαδρομής Ε75. Με μήκος 550 χιλιόμετρα ο συγκεκριμένος οδικός άξονας είναι ο κυριότερος της Ελλάδας,  διασχίζοντας τη χώρα κατακόρυφα και συνδέοντας την πρωτεύουσα Αθήνα με τις περιοχές της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, καθώς και τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, τη Θεσσαλονίκη. Ξεκινά από το Νέο Φάληρο στην Αττική και συνεχίζει βόρεια για να καταλήξει στο συνοριακό σταθμό Ευζώνων, στα σύνορα της Ελλάδας με την Βόρεια Μακεδονία.
Εκτός από την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, ο αυτοκινητόδρομος Α1 παρέχει πρόσβαση και σε άλλες πόλεις καθώς και σε πολλά εθνικά πάρκα ή φυσικά πάρκα, μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς και πολλά θέρετρα, ειδικά κατά μήκος της Βόρειας και Κεντρικής Ελληνικής ακτής. Η εθνική σημασία του αυτοκινητόδρομου αντανακλάται μέσω των θετικών οικονομικών επιπτώσεών του στις πόλεις και κωμοπόλεις, που συνδέει καθώς και από τη σημασία του για τον τουρισμό στην Ελλάδα.
Σήμερα, η κατασκευή, η λειτουργία και η συντήρηση του Αυτοκινητοδρόμου 1 έχουν κατά το μεγαλύτερο μέρος του παραχωρηθεί σε ιδιωτικές εταιρείες: την Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου Α.Ε. (Κλειδί Ημαθίας - Ράχες Φθιώτιδας), την Κεντρική Οδός Α.Ε. (Ράχες Φθιώτιδας - Σκάρφεια Φθιώτιδας) και την Νέα Οδός Α.Ε. (Σκάρφεια Φθιώτιδας - Μεταμόρφωση Αττικής). Το τμήμα Κλειδί Ημαθίας - Ευζώνοι λειτουργεί και συντηρείται από την Εγνατία Οδός Α.Ε.
Περιγραφή διαδρομής
Ο ΑΘΕ κινείται στον άξονα νότου-βορρά, ενώνοντας την Αττική με την Κεντρική Μακεδονία, μέσω της Στερεάς Ελλάδας και της Θεσσαλίας. Σε όλο του το μήκος είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 75, και, μόνο στο τμήμα Κλειδί Ημαθίας-Αξιός, όπου κινείται μαζί με την Εγνατία Οδό, είναι τμήμα και της Ευρωπαϊκής Οδού 90.
Σχεδόν όλος ο αυτοκινητόδρομος, είναι τετράιχνος, δηλαδή, με δύο ή περισσότερες λωρίδες άνα ρεύμα κυκλοφορίας και διαχωριστικό στηθαίο στην μέση. Εξαίρεση αποτελεί το τμήμα Αξιός-Πολύκαστρο, το οποίο έχει μία λωρίδα ανά κατεύθυνση Το μήκος του υπολογίζεται στα 550 χιλιόμετρα.
Το τμήμα από το Φάληρο μέχρι την Μεταμόρφωση είναι γνωστό ως Λεωφόρος Κηφισού και πήρε το όνομά της από τον Κηφισό ποταμό, τον οποίο καλύπτει.
Ο ΑΘΕ φέρει διόδια σε όλο του το μήκος, πλην της Λεωφόρου Κηφισού.
1950-1973: Προϊστορία
Η παλαιά Εθνική Οδός 1, ήταν μια ιστορική οδός, η οποία σύνδεε την Αθήνα με το Τελωνείο των Ευζώνων, μέσω Δεκέλειας, Αταλάντης, Καμένων Βούρλων, Θερμοπύλων, Λαμίας, Στυλίδας, Αλμυρού, Βελεστίνου, Λάρισας, Κοιλάδας Τεμπών, Κατερίνης, Αλεξάνδρειας, Χαλκηδόνας, Γέφυρας και Πολύκαστρου. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, οι προδιαγραφές της άρχισαν να θεωρούνται παρωχημένες, καθώς στην υπόλοιπη Ευρώπη άρχισαν να φτιάχνονται σύγχρονοι για την εποχή αυτοκινητόδρομοι. Έτσι, στα μέσα της δεκαετίας του '50, ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής σε νέα χάραξη της οδού, οι οποίες ξεκίνησαν το 1959 με την παράδοση του τμήματος Λάρισα - Κατερίνη (Αργότερα, ακολούθησαν και τα τμήματα Αθήνα - Λαμία το 1962 και Λαμία - Λάρισα το 1967) και ολοκληρώθηκαν το 1973, με την παράδοση του τμήματος Κατερίνη - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι. Στο μεγαλύτερο μέρος του είχε πλάτος 13-14 μέτρα (εκτός του τμήματος της Κοιλάδας των Τεμπών, που ήταν 10 μ., λόγω του ιδιότυπου ανάγλυφου) και 2 λωρίδες κυκλοφορίας (1 λωρίδα + 1 βοηθητική λωρίδα ανά κατεύθυνση), χωρίς διαχωριστική νησίδα. Το τμήμα Πολύκαστρο - Εύζωνοι ήταν το πρώτο τμήμα με διατομή αυτοκινητοδρόμου.
Δεκαετία του 1980: Αναβάθμιση σε αυτοκινητόδρομο
Οι εργασίες για τη μετατροπή σε κλειστό αυτοκινητόδρομο ξεκίνησαν στα μέσα της δεκαετίας του '80, με την κατασκευή των τμημάτων κόμβος Κλειδίου - Γαλλικός ποταμός (παραδόθηκε το 1988), Στρατόπεδο Μπογιατίου - κόμβος Κρυονερίου (παραδόθηκε το 1989) (4,5 χλμ.), κόμβος Οινοφύτων - κόμβος Σχηματαρίου (παραδόθηκε το 1989) (12,5 χλμ.), κόμβος Ριτσώνας - κόμβος Θήβας (παραδόθηκε το 1989) (14,8 χλμ.). Στις αρχές της δεκαετίας του '90 ξεκίνησαν οι εργασίες σε όλο το μήκος των τμημάτων Αθήνα - κόμβος Θήβας, και Κατερίνη - Κλειδί.
1990-2014: Ολοκλήρωση του μεγαλύτερου μέρους
Ήδη από το 1995, η Εθνική Οδός 1 είχε διατομή αυτοκινητόδρομου στα τμήματα Αθήνα - Υλίκη, Κατερίνη - Κλειδί - Θεσσαλονίκη και Πολύκαστρο - Εύζωνοι, ενώ το 1998, είχε έξι λωρίδες στο τμήμα Αθήνα (Μεταμόρφωση)-Θήβα και τέσσερις στο τμήμα Θήβα-Τέμπη, με εξαίρεση μερικά τμήματα στην Μαγνησία, τα οποία εξακολουθούσαν να έχουν δύο.
Μετά από δυστυχήματα στο παλαιό Πέταλο Του Μαλιακού που είναι τμήμα της Εθνικής Οδού 1, ήρθε η ώρα το 2003 να κατασκευαστεί καινούργιος αυτοκινητόδρομος στο Πέταλο του Μαλιακού. Το έργο περιλάμβανε την κατασκευή σηράγγων στο τμήμα αυτοκινητόδρομου με την μεγαλύτερη σήραγγα την Σήραγγα Κνημίδας, στον Άγιο Κωνσταντίνο. Το καινούργιο Πέταλο του Μαλιακού, ξεκινάει από τον ανισόπεδο κόμβο Λογγού στον Άγιο Κωνσταντίνο μέχρι τον ανισόπεδο κόμβο Καραβόμυλου, κοντά στις Ράχες. Ένα πρόσθετο στο έργο αυτό ήταν η αλλαγή χάραξης της Εθνικής Οδού 1 επειδή ο αυτοκινητόδρομος "πατούσε" την ήδη υπάρχουσα οδό.
2014-σήμερα
Το 2014, ολοκληρώθηκε ο Α/Κ Βελεστίνου, ο οποίος συνδέει τον ΑΘΕ με τον Βόλο, ενώ το 2015 παραδόθηκε στην κυκλοφορία το τελευταίο τμήμα του Πετάλου του Μαλιακού Στυλίδα - Ράχες με τις σήραγγες της Στυλίδας, με τον αναβαθμισμένο Α/Κ Λαμίας και τη νέα γέφυρα του Σπερχειού (παράκαμψη Λαμίας) με τη σύμβαση ανάθεσης για τα τελευταία αυτά τμήματα να έχει υπογραφεί το φθινόπωρο του 2008 και με αρχικό πλάνο ολοκλήρωσης το 2010. Το 2015 επίσης κατασκευάστηκε ο καινούργιος Μετωπικός Σταθμός Διοδίων Μαυρομαντίλας. Ακολούθησε το τμήμα Ευαγγελισμός - Σκοτίνα (παράκαμψη Τεμπών και Πλαταμώνα), μήκους 25 χιλιομέτρων και με τις μεγάλες σήραγγες στα Τέμπη τον Απρίλιο του 2017. Μετά από αυτήν την ημέρα, το πιο βασικό και σημαντικό τμήμα του Α1 είχε ολοκληρωθεί. Το ταξίδι Αθήνα - Θεσσαλονίκη, πια γίνεται με ασφάλεια χωρίς διακοπές του αυτοκινητόδρομου. Το τμήμα Χαλάστρα - Πολύκαστρο είναι ακόμα οδός ταχείας κυκλοφορίας.
Διαδρομή
<mapframe width="full" height="300"> {   "type": "ExternalData", "service": "geoline", "ids": "Q3566460", "properties": { "stroke": "#ff0000" } } Ο Αυτοκινητόδρομος 1 διασχίζει μεγάλο μέρος της Ηπειρωτικής Ελλάδας και αντικατέστησε σε μεγάλο ποσοστό την προϋπάρχουσα Εθνική Οδό 1. Αρχή του αυτοκινητόδρομου ορίζεται ο ανισόπεδος κόμβος στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στο Νέο Φάληρο και, αφού διασχίσει προς τα βόρεια το υπόλοιπο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, και στη συνέχεια συνεχίζει βόρεια περνώντας κοντά από τη Λαμία, τη Λάρισα, την Κατερίνη και τη Θεσσαλονίκη, για να καταλήξει στο συνοριακό σταθμό Ευζώνων, στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία.
Στον ΑΘΕ κατασκευάστηκαν τρεις από τις μεγαλύτερες σήραγγες της Ελλάδας οι Τ1, Τ2 και Τ3 Τεμπών.
Κάθετοι
Ο Αυτοκινητόδρομος ΑΘΕ έχει τους εξής κάθετους άξονες: (Με μπεζ οι ολοκληρωμένοι και με λευκό οι μη-ολοκληρωμένοι.)
Χάρτες
Διαδραστικός χάρτης της Νέα Οδός ΑΕ. (Περιλαμβάνει και τους κόμβους του ΑΘΕ στο τμήμα Μεταμόρφωση-Σκάρφεια)
Διαδραστικός χάρτης της Κεντρική Οδός ΑΕ (Περιλαμβάνει και τους κόμβους του ΑΘΕ στο τμήμα Σκάρφεια-Ράχες)
Διαδραστικός χάρτης της Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου ΑΕ (Περιλαμβάνει και τους κόμβους του ΑΘΕ στο τμήμα Ράχες-Κλειδί)
Διαδραστικός χάρτης της Εγνατία Οδός ΑΕ (Περιλαμβάνει και τους κόμβους του ΑΘΕ στο τμήμα Κλειδί-Εύζωνοι)
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Ελλάδας
Αλέξιος Τζιμπουράκης
Ο Αλέξιος Τζιμπουράκης ή Τσιμπουράκης ή Τζιμπουρόπουλος (Μεσολόγγι 1779 - Μεσολόγγι 1826), ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός, αγωνιστής και πολιτικός της επανάστασης του 1821.
Σπούδασε στην Παλαμαϊκή Σχολή και δίδαξε ως σχολάρχης στη Βοστίτσα, στα Καλάβρυτα στην Πάτρα και αλλού. Το 1821 συμμετείχε στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης του Ζυγού Αιτωλίας, μέλος της επιτροπής επί του συντάγματος .Εκλέχτηκε μέλος του Βουλευτικού το 1822. Πήρε μέρος στην Γ΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος το 1824 στο Ανατολικό.
Έπεσε μαχόμενος κατά την έξοδο του Μεσολογγίου το 1826.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Μενοτέ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μενοτεγιέ (γαλλικά: Menoteyers).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Μεναί
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Τσουάνγκ
thumb|200px|Τσουάνγκ της Κίνας. Οι Τσουάνγκ είναι ένας αυτόχθων λαός της νότιας Κίνας. Ο συνολικός πληθυσμός τους ανέρχεται σε σχεδόν 18 εκατομμύριο άτομα (2010) και είναι η μεγαλύτερη εθνική μειονότητα της Κίνας. Οι περισσότεροι ζουν στη Αυτόνομη Περιφέρεια Κουανγκσί Τσουάνγκ, ενώ οι υπόλοιποι στην Γιουνάν και την Γκουανγκντόνγκ. Ομιλούν τη γλώσσα τσουάνγκ, οι οποία ανήκει στην οικογένεια των Σινοθιβετικών γλωσσών. Είναι κυρίως ταοϊστές ή βουδιστές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λαοί της Κίνας
Πήλινοι ταύροι του Ελ Αμρά
Οι πήλινοι ταύροι που φιλοξενούνται στο Βρετανικό Μουσείο βρέθηκε στη νεκρόπολη του Ελ Αμρά της Αιγύπτου. Δωρίστηκε στο Μουσείο το 1901 και επισκευάστηκε το 1993.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Χαλκόταυροι
thumb|right|350px|Ο Ιάσων δαμάζει τους Χαλκόταυρους σε πίνακα του Jean François de Troy Χαλκόταυροι (Ταύροι Χαλκαίοι) είναι μυθικά πλάσματα που εμφανίζονται στον μύθο του Ιάσονα και του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Είναι δύο τεράστιοι ταύροι με χάλκινες οπλές και χάλκινα στόματα από τα οποία ανασαίνουν φωτιά. Στα Αργοναυτικά, ο βασιλιάς Αιήτης υπόσχεται στον Ιάσονα το Δέρας ως βραβείο, αν πρώτα μπορέσει να ζεύξει τους Χαλκόταυρους και να τους χρησιμοποιήσει για να οργώσει το χωράφι. Το χωράφι έπρεπε να σπαρθεί αργότερα με δόντια δράκου.
Ο Ιάσων επιβίωσε από τις φλόγες των χάλκινων ταύρων καπνίζοντας ένα μαγικό φίλτρο που τον προστάτεψε από τη φωτιά. Του το παρείχε η Μήδεια, η ίδια η κόρη του βασιλιά Αιήτη, η οποία είχε ερωτευτεί τον Ιάσονα.
Οι Χαλκόταυροι ήταν δώρο του σιδηρουργού των θεών Ηφαίστου στον βασιλιά Αιήτη.
''Αυτός, ο Ήφαιστος, επίσης είχε κατασκευάσει γι' αυτόν τον Αιήτη, βασιλέα της Κολχίδος, ταύρους με πόδια από χαλκό, τους Χαλκόταυρους, και με χάλκινα στόματα από τα οποία η ανάσα έβγαινε με μορφή φλόγας, λαμπερή και τρομερή. Και είχε σφυρηλατήσει ένα άροτρο από αποσκληρυμένο ατσάλι, ολόκληρο σε ένα κομμάτι.'' - Απολλώνιος Ρόδιος, Αργοναυτικά 3.215
Ταινία
* Στην εκδοχή του Nick Willing Ο Ιάσων και οι Αργοναύτες εμφανίζεται ένα πλάσμα, με το όνομα Μηναίος Ταύρος, μισό ταύρος και μισό μηχανή, το οποίο ο Ιάσων έπρεπε να δαμάσει. Και σ' αυτή την εκδοχή, όμως, ανασαίνει φλόγες και χρησιμοποιείται από τον Ιάσονα για την άροση των αγρών.
Κατηγορία:Αργοναυτική εκστρατεία Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Άγιος Δημήτριος Πέλλας
Ο Άγιος Δημήτριος (παλαιότερα Κέντροβο και Κεδρώνας, γνωστός στα βλάχικα ως Κίντροβα ) είναι ορεινό χωριό του δήμου Έδεσσας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας της Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκων.
Τοποθεσία
Ο Άγιος Δημήτριος είναι κτισμένος στις πλαγιές του Βερμίου, σε υψόμετρο 780 μέτρων, ανατολικά της λίμνης Βεγορίτιδας και νότια της λίμνης Άγρα. Απέχει περίπου 16 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Έδεσσα και 10 χλμ. νοτιοανατολικά της Άρνισσας.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η παλιά ονομασία είναι Κέντροβο και έτσι αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Οστρόβου. Σύμφωνα με μια πηγή, γύρω στο 1900 διέθετε 16 οικίες και πληθυσμό 90 χριστιανών, ενώ κατά τους υπολογισμούς του Βούλγαρου γεωγράφου και πολιτικού Β. Καντσόφ, η οποία όμως ελέγχεται από τον Κουκούδη ως λανθασμένη, την ίδια περίοδο είχε 13 κατοίκους τουρκικής καταγωγής. Σύμφωνα με στατιστική των ελληνικών προξενικών αρχών την εποχή του Μακεδονικού Αγώνα στο χωριό ζούσαν έξι οικογένειες σλαβόφωνων πατριαρχικών (συνολικά 27 κάτοικοι), οι οποίοι το επόμενο διάστημα - κατά μια εκδοχή - μετοίκησαν ομαδικά στο Μεσημέρι Πέλλας. Παράλληλα, αναφέρεται μια νομαδική εγκατάσταση Βλάχων σε κτήματα ιδιοκτησίας Αλβανών μπέηδων του Μοναστηρίου, η οποία τα επόμενα χρόνια έλαβε μόνιμη μορφή, ενώ το 1910 ή 1911, οι Βλάχοι εξαγόρασαν το τσιφλίκι με ρουμανική οικονομική βοήθεια και ακολούθως δημιούργησαν ρουμανικό σχολείο και εκκλησία.
Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους περιήλθε στην Ελλάδα και σύμφωνα με την απογραφή που διενεργήθηκε το 1913 είχε 390 κατοίκους, αν και αρχειακές εκτιμήσεις εκείνου του έτους και του επόμενου καταγράφουν 690 και 305 κατοίκους αντίστοιχα, με τις πληθυσμιακές αυξομειώσεις να αποδίδονται στις εποχιακές μετακινήσεις των ντόπιων κτηνοτρόφων. Τη δεκαετία του 1920, μεγάλο μέρος των Ρουμανόβλαχων του χωριού μετανάστευσε στη Ρουμανία. Το 1926 με το ΦΕΚ 97Α - 18/03/1926 μετονομάστηκε σε Κεδρώνας. Μετά το τέλος της Κατοχής σταμάτησε η λειτουργία του τοπικού ρουμανικού σχολείου, ενώ την περίοδο του Εμφυλίου η πλειοψηφία των κατοίκων εγκαταστάθηκε στην Έδεσσα και τη Νάουσα. Το 1950 με το ΦΕΚ 39Α - 09/02/1950 το χωριό έλαβε τη σημερινή του ονομασία.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Άρνισσα, την Δροσιά, τα Ξανθόγεια και τα Νέα Ξανθόγεια αποτελούν την τοπική κοινότητα Άρνισσας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βεγορίτιδας του δήμου Έδεσσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Ουτρέχτη (πόλη)
Η Ουτρέχτη είναι δήμος και πρωτεύουσα της Ολλανδικής επαρχίας της Ουτρέχτης. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Ολλανδίας.
Η πόλη της Ουτρέχτης
Η Ουτρέχτη είναι διάσημη για το καμπαναριό «Ντομ» της Ουτρέχτης και την καναλώδη δομή της κεντρικής πόλης. Είναι το κέντρο του Ολλανδικού σιδηροδρομικού δικτύου και η έδρα των κεντρικών γραφείων των Nederlandse Spoorwegen (προφ.: Νεντερλάντσε Σποορβέϊχεν) δηλαδή των Ολλανδικών Σιδηροδρόμων. Ένα μεγάλο εσωτερικό εμπορικό κέντρο, το Hoog Catharijne (προφ.: Χόοχ Καταράϊνε), βρίσκεται μεταξύ του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού και του κέντρου της πόλης. Οι διάδρομοι έχουν θεωρηθεί δημόσιοι χώροι, όπως οι δρόμοι, και επομένως η κεντρική δίοδος από το σταθμό προς το κέντρο της πόλης είναι ανοικτή όλη τη νύχτα. Το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ολλανδίας. Η Ουτρέχτη είναι επίσης η έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας FC Utrecht (προφ.: έφ σέι Ούτρεχτ), που παίζει στο Stadium Nieuw Galgenwaard (προφ.: Στάντιουμ Νιού Χαλχενβάαρντ).
Ιστορία
thumb|250px|right|Το σπίτι στο οποίο γεννήθηκε ο Αντριάν Μπουγιέν, μετέπειτα πάπας [[Πάπας Αδριανός ΣΤ΄|Αδριανός ο ΣΤ']] Η πόλη αποτελεί εξέλιξη ρωμαϊκής οχύρωσης (castellum) τού 47 μ.Χ.. Κτίσθηκε στις όχθες του Ρήνου, ο οποίος ακολουθούσε βορειότερη ροή από ό,τι σήμερα και αποτελούσε το σύνορο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η περιοχή ονομαζόταν Τραϊέκτουμ (Trajectum), που σημαίνει διαβατό μέρος. Γύρω στο 500 οι Ρωμαίοι στρατοπέδευαν εδώ. Κοντά στο οχυρό υπήρχε καταυλισμός με τεχνίτες και εμπόρους, καθώς και με τις γυναίκες και τα παιδιά των στρατιωτών.
Πατριάρχης Βασίλειος Α΄
Ο Βασίλειος Α΄, ο επονομαζόμενος Σκαμανδρηνός, διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως για τέσσερα έτη (970-974).
Ουτρέχτη (πόλη)
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα, η Ουτρέχτη ήταν η σημαντικότερη πόλη της Βόρειας Ολλανδίας. Ο Βιλλιμπρόρντους θεωρείται συνήθως ως ο πρώτος επίσκοπος. Το 695 διορίσθηκε αρχιεπίσκοπος της Φρισίας και το 703 ή 704 ο Πεπίνος ο Β’ του Χέρσταλ τού έδωσε την Ουτρέχτη ως μητρόπολη για τις ιεραποστολικές δραστηριότητές του βορειότερα. Η Ουτρέχτη απέκτησε δικαιώματα πόλης το 1122.
Αργότερα, οι επίσκοποι της Ουτρέχτης άσκησαν εξουσία ως πρίγκιπες-επίσκοποι τόσο στην επαρχία της Ουτρέχτης (Νέντερστιχτ) όσο και προς τα νοτιοανατολικά. Το 1528 ο Κάρολος ο Ε’, της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, έγινε κύριος των 17 Κάτω Χωρών (δηλαδή, της σημερινής Μπενελούξ και του ‘Βορρά’ της Γαλλίας).
Το 1579 οι επτά βόρειες Κάτω Χώρες απεφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους εναντίον της ισπανικής εξουσίας και συνέστησαν την Ένωση της Ουτρέχτης, η οποία θεωρείται ως η απαρχή της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Το 1580 το προτεσταντικό αυτό κράτος κατήργησε τις επισκοπές, συμπεριλαμβανομένης εκείνης της Ουτρέχτης, που είχε γίνει αρχιεπισκοπή το 1559. Μόλις το 1853 συνεστήθη και πάλι η Αρχιεπισκοπή της Ουτρέχτης.
Πατριάρχης Βασίλειος Α΄
Βιογραφικά στοιχεία
Πριν εκλεγεί Πατριάρχης, ήταν μοναχός «άγνωστος και άσημος» (και ως εκ τούτου ακίνδυνος) στον Όλυμπο της Συρίας και συνέχισε τον ασκητικό βίο και μετά την εκλογή του. Επελέγη από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή, του οποίου μάλιστα σώζεται η ομιλία με την οποία ανήγγειλε την τοποθέτησή του. Σε αυτήν ανέφερε ότι βασίστηκε στην αυτοκρατορική του εξουσία για να τοποθετήσει στον εκκλησιαστικό θρόνο έναν άνθρωπο που έκρινε άξιο. Φαίνεται ότι βασικό κριτήριο του Αυτοκράτορα ήταν το πρότυπο θρησκευτικής αυστηρότητας που ακολουθούσε ο Βασίλειος. Εξελέγη στις 13 Φεβρουαρίου 970, Κυριακή της Ορθοδοξίας.
Ουτρέχτη (πόλη)
Ιστορία
Η Συνθήκη της Ουτρέχτης το 1713 ρύθμισε τον Πόλεμο για την Ισπανική Διαδοχή. Το πιο διαρκές αποτέλεσμά της ήταν η εκχώρηση από την Ισπανία του Γιβραλτάρ στην Μεγάλη Βρετανία.
Πατριάρχης Βασίλειος Α΄
Βιογραφικά στοιχεία
Επί των ημερών του συντάχθηκε και κυρώθηκε ο λεγόμενος Τράγος, ο πρώτος Καταστατικός Χάρτης της μοναστικής Πολιτείας του Αγίου Όρους.
Ουτρέχτη (πόλη)
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ουτρέχτη κατελήφθη από τους Γερμανούς μέχρι την γενική Γερμανική παράδοση της Ολλανδίας στις 5 Μαΐου 1945. Στις 7 Μαΐου 1945 στην πόλη εισήλθαν Καναδικά στρατεύματα.
Από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη έχει επεκταθεί σημαντικά με το χτίσιμο νέων γειτονιών.
Πατριάρχης Βασίλειος Α΄
Πηγές
Βασίλειος Α Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 10ου αιώνα
Ουτρέχτη (πόλη)
Εκπαίδευση
Το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ολλανδίας (24.628 φοιτητές το 2003). Το Πανεπιστήμιο έχει τη βάση του στο κέντρο της πόλης και στην πανεπιστημιακή περιοχή Άιτχοφ (Uithof), στα ανατολικά της πόλης. Σύμφωνα με την κατάταξη των πανεπιστημίων του Πανεπιστημίου Ζιαοτόγκ της Σαγκάης είναι το 39ο καλύτερο πανεπιστήμιο στον κόσμο. Η Ουτρέχτη είναι επίσης η έδρα δύο μεγάλων θεσμών ανώτερης εκπαίδευσης: του Πανεπιστημίου Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (HvU) της Ουτρέχτης (30.000 φοιτητές) και της Σχολής Καλών Τεχνών (HKU) της Ουτρέχτης (3.000 φοιτητές).
Μεταφορές
thumb|250px|Το Αουντεχράχτ, ένα από τα κανάλια στο κέντρο της Ουτρέχτης Στο δίκτυο δημοσίων μεταφορών της Ουτρέχτης συμπεριλαμβάνονται:
Η Ουτρέχτη διαθέτει επίσης λιμάνι στο κανάλι Άμστερνταμ-Ρήνου, που συνδέεται με τον ποταμό Ρήνο. Το 2003, το λιμάνι εξυπηρέτησε τη μεταφορά φορτίου τεσσάρων εκατομμυρίων τόννων, κυρίως άμμου, χαλικιών, λιπασμάτων και σανού.
Μενετρύ-αν-Ζου
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2010
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2010, διεξήχθη στις 21 Φεβρουαρίου στο Ολυμπιακό κέντρο Ιππασίας Μαρκόπουλου (απόσταση ανδρών 10000μ.). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Μαγγίνας του Ολυμπιακού, ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2010 Κατηγορία:Δήμος Μαρκόπουλου Μεσογαίας
Lamborghini
Η Λαμποργκίνι (Ιταλ. Lamborghini) είναι ιταλική εταιρεία κατασκευής σπορ υπεραυτοκινήτων υψηλών επιδόσεων (supercars) και γεωργικών ελκυστήρων           (τρακτέρ). Η έδρα της είναι στη Σαντ' Άγκατα Μπολονέζε (Sant 'Agata Bolognese ), κοντά στη Μόντενα, στην επαρχία Μόντενα της Ιταλίας.
Ιστορία
Μετά από μια δεκαετία ανάπτυξης, το 1973 ξέσπασε παγκόσμια οικονομική κρίση και κρίση πετρελαίου. Το 1978 η εταιρεία πτώχευσε, πέρασε αρχικά από τα χέρια Ελβετών επιχειρηματιών για να καταλήξει στην Chrysler η οποία απέτυχε να την κάνει κερδοφόρα. Πουλήθηκε το 1994 σε μια Ινδονησιακή εταιρεία, η οποία με τη σειρά της την μεταπώλησε στην Audi AG, με αποτέλεσμα τον Σεπτέμβριο του 1998 να ενταχθεί στον όμιλο Volkswagen, όπου ανήκει μέχρι σήμερα. Φυσικά, η κατασκευή των Lamborghini συνεχίζει να γίνεται χειροποίητα στο πατρογονικό σπίτι της στην Sant' Agata. Επίσης, σήμερα στην Sant' Agata φιλοξενούνται και τα μουσεία Lamborghini (Museo Lamborghini ), όπου μπορεί ο καθένας να μάθει για την ιστορία αυτών των «υπερ-αυτοκινήτων» και να τα θαυμάσει, καθώς και το μουσείο προς τιμή του εφευρέτη Φερούτσιο Λαμποργκίνι (Museo Ferrucio Lamborghini ).
Νέα μοντέλα εισήχθησαν στην αγορά από τότε και επέφεραν μεγάλη οικονομική άνθιση για την εταιρεία. Αλλά κοντά στα τέλη της δεκαετίας του 2000 όπου συνέβησε η παγκόσμια οικονομική κρίση, οι πωλήσεις της Lamborghini μειώθηκαν κάτω από το 50%.
Σήμα και ονοματολογία
306x306px|thumb|Lamborghini Urus του 2018.
Το σήμα της Lamborghini απεικονίζει έναν ταύρο που επιτίθεται και αυτό ήταν μια προσωπική επιλογή του ιδρυτή Φερούτσιο Λαμποργκίνι. Για την ακρίβεια, χρησιμοποίησε το ζώδιό του, που ήταν Ταύρος, καθώς γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1916, ως σήμα για την εταιρεία του. Ταυτόχρονα, για τον ίδιο λόγο, καθιέρωσε εξ αρχής την παράδοση να δίνει στα μοντέλα της εταιρείας ονόματα διάσημων ταύρων, κυρίως από ταυρομαχίες, μια παράδοση που συνεχίζεται από την εταιρεία μέχρι σήμερα. Ειδικότερα όμως το δεύτερο SUV στην ιστορία της φίρμας (μετά την Lamborghini LM002 που είχε παραχθεί από το 1986 έως το 1993 σε μόλις 328 αντίτυπα ), το οποίο μπήκε στην παραγωγή τον Φεβρουάριο του 2018, ονομάστηκε Lamborghini Urus, δηλαδή Ούρος (γνωστός επίσης και ως βους o αρχέγονος), ο πρόγονος της οικόσιτης αγελάδας.
Μοντέλα
- Aventador SVJ
- Aventador SVJ Roadsterμικρογραφία|373x373εσ|Μοντέλο: Lamborghini Aventador LP780-4 Ultimae - Aventador LP 780-4 Ultimae
- Aventador LP 780-4 Ultimae Roadster
2. HURACAN (Lamborghini Huracan)
- Huracan Evo
- Huracan Evo Spyder
- Huracan Evo RWD
-  Huracan Evo RWD Spyder
- Huracan Evo Fluo Capsule μικρογραφία|377x377εσ|Μοντέλο: Huracan Evo Spyder - Huracan STO
3. URUS (Lamborghini Urus)
- Urus
- Urus Pearl Capsule
- Urus Graphite Capsule
4. Limited Series
- Sian FKP 37
- Sian Roadster
- Countach LPI 800-4
5. Concept Cars
- Asterion
- Estoque
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές αυτοκινητοβιομηχανίες Κατηγορία:Ιταλικά εμπορικά σήματα
Νίκος Ζήσης
Ο Νίκος Ζήσης (16 Αυγούστου 1983, Θεσσαλονίκη -) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν τζένεραλ μάνατζερ της Εθνικής Ελλάδας. Με ύψος 1,97 μέτρα, αγωνιζόταν ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ. Στην καριέρα του που διήρκησε 21 χρόνια, αγωνίστηκε για 9 συλλόγους στα σημαντικότερα πρωταθλήματα της Ευρώπης, κερδίζοντας συνολικά 25 τίτλους. Αποτέλεσε βασικό στέλεχος όλων των ηλικιακών βαθμίδων της Εθνικής Ελλάδας για πάνω από μια δεκαετία, κατακτώντας 10 μετάλλια (8 FIBA).
Σταδιοδρομία
Ο Ζήσης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη Χ.Α.Ν.Θ. το 1996, σε ηλικία 13 ετών.
Το 2000, σε ηλικία 17 ετών, μετακομίζει στην Αθήνα για λογαριασμό της ΑΕΚ. Στις 21 Οκτωβρίου 2000, έκανε ντεμπούτο στο εντός έδρας παιχνίδι της ΑΕΚ με τον Μακεδονικό (89-69). Ο προπονητής Ίβκοβιτς, χρησιμοποίησε τον Ζήση για 4:06 λεπτά και σε αυτό το διάστημα είχε έναν πόντο με 1/2 βολές, 0/1 δίποντο, ένα κερδισμένο φάουλ και δύο λάθη. Έκανε το ντεμπούτο του στην Ευρωλίγκα το 2001, όταν αγωνίστηκε σε δύο παιχνίδια σε ηλικία 18 ετών. Το 2002 είχε πλέον καλό ρόλο και στον πέμπτο του και τελευταίο χρόνο με τα κιτρινόμαυρα, έφτασε να βάζει 11,5 πόντους και να παίζει κατά μέσο όρο 31 λεπτά. Στις 18 Ιανουαρίου 2004, συμπλήρωσε 100 αγώνες στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Τη σεζόν 2004-05, σε αγώνα για το Top-16 της Ευρωλίγκα, ο Ζήσης παίζοντας με σπασμένη μύτη, σκόραρε το νικητήριο τρίποντο (εκτός ισορροπίας και κάτω από ασφυκτική άμυνα) και έδωσε τη νίκη στην ΑΕΚ κόντρα στην Εφές. Τελείωσε εκείνο τον αγώνα με 22 πόντους. Στις 2 Απριλίου 2005, κόντρα στον Ολυμπιακό, πέτυχε 25 πόντους, αριθμός ρεκόρ για την ατομική καριέρα του στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Παράλληλα στο ίδιο παιχνίδι έφτασε τους 1.000 πόντους στη διοργάνωση. Στις 19 Ιουνίου 2005, έπαιξε για τελευταία φορά με τη φανέλα της ΑΕΚ, στον τέταρτο αγώνα για τους τελικούς των play off, κόντρα στον Παναθηναϊκό (ήττα 71-87). Στην ΑΕΚ αγωνίστηκε με επιτυχία για 5 χρόνια, κατακτώντας ένα Πρωτάθλημα Ελλάδας (2002) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (2001).
Από το 2005 μέχρι το 2007 έπαιξε στην Ιταλία για λογαριασμό της Μπενετόν Τρεβίζο, με την οποία κατέκτησε ένα Πρωτάθλημα Ιταλίας, ένα Κύπελλο και ένα Σούπερ Καπ Ιταλίας.
Τον Ιούνιο του 2007, ο Ζήσης έγινε ο τέταρτος Έλληνας παίκτης που πήγε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, με απολαβές 1,7 εκατομμυρίων ευρώ. Με την ΤΣΣΚΑ έφτασε στη διασυλλογική κορυφή της Ευρώπης, κατακτώντας την Ευρωλίγκα το 2008 και έφτασε και μέχρι τον τελικό το 2009, αλλά ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό 73-71.
Το καλοκαίρι του 2009, υπέγραψε στην ιταλική Μοντεπάσκι Σιένα. Στη Σιένα έμεινε για τρία χρόνια κατακτώντας ισάριθμα Πρωταθλήματα Ιταλίας.
Το 2012 υπέγραψε στην ισπανική Μπιλμπάο Μπασκέτ. Ο Ζήσης με τη φανέλα της Μπιλμπάο έφτασε μέχρι τον τελικό του Γιούροκαπ, όπου ηττήθηκε από τη Λοκομοτίβ Κούμπαν, ενώ στο Πρωτάθλημα Ισπανίας πετύχαινε 9 πόντους, μοιράζοντας και 3,7 ασίστ ανά αγώνα.
Το 2013 υπέγραψε συμβόλαιο για δύο χρόνια (1+1) στη ρωσική Ούνικς Καζάν, με την οποία κέρδισε το Κύπελλο Ρωσίας και έπαιξε στον τελικό του Γιούροκαπ, ηττήθηκε όμως από τη Βαλένθια.
Από το Δεκέμβριο του 2014 μέχρι τον Ιούνιο του 2015, αγωνίστηκε στη Φενερμπαχτσέ, μετά από επιλογή του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς. Τελείωσε τη σεζόν με 7 πόντους κατά μέσο όρο στην Ευρωλίγκα, ενώ εντός συνόρων σημείωνε 5.9 ανά αγώνα. Μάλιστα ήταν καθοριστικός στις νοκ άουτ αναμετρήσεις του TOP 16 της Ευρωλίγκα βοηθώντας τη Φενέρ στο Φάιναλ Φορ για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Το καλοκαίρι του 2015 μετακόμισε στη Γερμανία για τη Μπάμπεργκ, με την οποία κατέκτησε το εθνικό πρωτάθλημα. Το 2017 ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα μέχρι το 2019. Επίσης, κατέκτησε το κύπελλο και το Πρωτάθλημα Γερμανίας για το 2017, πανηγυρίζοντας το νταμπλ. Στις 17 Φεβρουαρίου 2019 κατέκτησε το κύπελλο Γερμανίας, με τον ίδιο να αναδεικνύεται MVP, αφού είχε 19 πόντους, 8 ασίστ, 3 ριμπάουντ και πέτυχε το νικητήριο καλάθι για το 83-82. Το καλοκαίρι του 2019 μετά από τέσσερα χρόνια επιτυχημένης παρουσίας στη Μπάμπεργκ, αποχώρησε από την ομάδα. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2019, η γερμανική ομάδα τίμησε το Νίκο Ζήση για τα όσα προσέφερε στον σύλλογο τα τέσσερα χρόνια και τους συνολικά 247 αγώνες που αγωνίστηκε για αυτήν (2015-2019), κατακτώντας 2 Πρωταθλήματα Γερμανίας, 1 Κύπελλο Γερμανίας και 1 Σούπερ Καπ και για τον λόγο αυτόν, απέσυρε τη φανέλα με το νούμερο 6.
Στις 15 Ιουλίου 2019, συμφώνησε με την ισπανική Μπανταλόνα, μέχρι το καλοκαίρι του 2021.
Τον Ιανουάριο του 2020 επέστρεψε στην ΑΕΚ και το ελληνικό πρωτάθλημα μετά από δεκαπέντε χρόνια. Στις 25 Ιανουαρίου 2020, έκανε την πρώτη του εμφάνιση Πρωταθλήματος, στη δεύτερη θητεία του με την ομάδα κόντρα στο Περιστέρι (νίκη 77-73). Στις 16 Φεβρουαρίου, κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδας 2019-20, με την ΑΕΚ να κερδίζει στον τελικό τον Προμηθέα Πατρών με 61-57, με τον ίδιο να αναδεικνύεται MVP του τελικού. Αυτός ήταν ο 25ος τίτλος της σταδιοδρομίας του. Στις 27 Μαρτίου 2021, έγινε ο έκτος σκόρερ στην ιστορία της ΑΕΚ στο Πρωτάθλημα Ελλάδας με 1.263 πόντους σε 167 αγώνες. Στις 9 Ιουνίου, έδωσε το τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του, για τους μικρούς τελικούς των play off κόντρα στον Προμηθέα (νίκη 95-72).
Στις 28 Ιουνίου 2021, ανακοίνωσε το τέλος της καριέρας του σε ηλικία 37 ετών. Μετά την ανακοίνωση της απόσυρσης του, ομάδες του ελληνικού και ευρωπαϊκού μπάσκετ μέσω ανακοινώσεων εξήραν τον σπουδαίο Έλληνα άσο. Ανακοινώσεις έβγαλαν επίσης η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, ο ΕΣΑΚΕ, ο ΠΣΑΚ και η Ευρωλίγκα ανδρών.
Εθνικές Ομάδες
μικρογραφία|Ο Ζήσης με την Εθνική το 2008