cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ττσεφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Πομερανίας Κατηγορία:Πόβιατ Ττσεφ Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πομερανίας (1919-1939)
Ένερ Βαλένσια
Ο Ένερ Ρεμβέρτο Βαλένσια Λάστρα (ισπανικά: Enner Remberto Valencia Lastra, γεννήθηκε 11 Απριλίου 1989, Σαν Λορένσο) είναι ένας Εκουαδοριανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Τουρκία για τη Φενερμπαχτσέ και την Εθνική Ισημερινού, όπου είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων. Αγωνίζεται ως επιθετικός, τόσο στο κέντρο όσο και στο άκρο.
Καριέρα σε συλλόγους
Ο Βαλένσια ξεκίνησε την καριέρα του στις ακαδημίες της Καρίμπε Ζούνιορ, τον ίδιο σύλλογο με τον Αντόνιο Βαλένσια, τον συνεπώνυμο του αστέρα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Το 2008 πήρε δωρεάν μεταγραφή στην Εμελέκ, όπου τα δύο πρώτα χρόνια δεν πήρε καθόλου ευκαιρίες. Με τον ερχομό του Αργεντινού Χόρχε Σαμπάολι, μετέπειτα προπονητή της Χιλής, στον πάγκο της Εμελέκ το 2010 ξεκίνησε να παίζει στη βασική ομάδα και σημείωσε το πρώτο του γκολ σε επαγγελματικό επίπεδο τον Μάρτιο εκείνης της χρονιάς. Η συνεισφορά του σε γκολ άρχισε να αυξάνεται και το 2013 βοήθησε σημαντικά την ομάδα του να κατακτήσει το πρώτο της πρωτάθλημα μετά από το 2002.
Στις 29 Ιουλίου του 2014 η Γουέστ Χαμ της αγγλικής Πρέμιερ Λιγκ ολοκλήρωσε τη μεταγραγή του με πενταετές συμβόλαιο για ένα ποσό που υπολογίζεται στα £12 εκατομμύρια. Έκανε το ντεμπούτο του με το νέο του σύλλογο στις 16 Αυγούστου του 2014 στην εντός έδρας ήττα με 1-0 αντικαθιστώντας τον Κάρλτον Κόουλ στο 81ο λεπτό της αναμέτρησης. Σκόραρε για πρώτη φορά στον πρώτο αγώνα του ως βασικός στην ισοπαλία με 2-2 ενάντια στη Χαλ, με σουτ βολίδα από τα 23 μέτρα, η ταχύτητα του οποίου υπολογίστηκε στα 98 χλμ την ώρα.
Διεθνής καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική του ομάδα στις 12 Φεβρουαρίου του 2012 σε φιλικό ενάντια στην Ονδούρα, ενάντια στην οποία σκόραρε και το πρώτο του διεθνές γκολ στις 19 Νοεμβρίου του 2013 στα πλαίσια προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Μετά την πρόκριση του Εκουαδόρ στα τελικά συμμετείχε στην αποστολή της ομάδας του και ήταν ο πρώτος της σκόρερ με τρία γκολ. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 σκόραρε τρία γκολ στα πρώτα δύο ματς και έτσι έγινε ο ποδοσφαιριστής με τα περισσότερα γκολ σε Μουντιάλ για τη χώρα του. Ένα ακόμα ρεκόρ ήταν ότι κατάφερε να σκοράρει σε έκτο σερί παιχνίδι σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Σπορτ Εμελέκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Πατσούκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Ισημερινό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Νόρμαν Μπελ Γκίντες
Ο Νόρμαν Μπελ Γκίντες (Norman Bel Geddes, 27 Απριλίου 1893 - 8 Μαΐου 1958) ήταν Αμερικανός θεατρικός και βιομηχανικός σχεδιαστής που εργάστηκε στην αεροδυναμική.
Φιλοσοφία
Ο Γκίντες ήταν ένας βιομηχανικός σχεδιαστής με φουτουριστικές ιδέες, πράγμα που συντέλεσε στο ότι πολλά έργα του δεν κατάφεραν να παραχθούν. Υποστήριζε ότι η φόρμα πρέπει να ακολουθεί την λειτουργία, γι' αυτό κιόλας προσπάθησε να ωραιοποιήσει τις συσκευές της καθημερινής χρήσης, δίνοντας τους γεωμετρικές φόρμες και να τις κάνει πιο κομψές χρησιμοποιώντας γυαλί και χρώμα. Από τα έργα του, φαίνεται η αδιαφορία του για την δημόσια άποψη και για τους περιορισμούς της τεχνολογίας της εποχής του, αν σκεφτεί κανείς ότι τα προτεινόμενα σχέδιά του ήταν τόσο αισιόδοξα που έγιναν εφικτά 40 χρόνια μετά από την αρχική σχεδίαση τους. Τέλος, ο Bel Geddes υποστήριζε ότι θα έπρεπε να υπάρχει στενότερη σχέση μεταξύ των μηχανικών και των βιομηχανικών σχεδιαστών στις διαδικασίες σχεδίασης.
Κίνημα που υποστήριζε
Ο Norman Bel Geddes ήταν εκπρόσωπος του streamline. Το streamline είναι ένα κίνημα που εμφανίστηκε στην Αμερική το 1930, στο οποίο όλα είχαν να ακολουθήσουν την αεροδυναμική, το λεγόμενο «Streamline Design», το οποίο αφορά κάθε είδους αντικείμενο και σχετίζεται με μια ευρεία ζώνη της καθημερινής δραστηριότητας: από τα εργοστάσια και τον κινηματογράφο μέχρι τις μεταφορές, τη μόδα, τα κινηματογραφικά έργα, τον βιομηχανικό σχεδιασμό. Το streamlining βασίζεται στο γενικότερο ενδιαφέρον του 19ου αιώνα για τη φύση και στη συνειδητοποίηση του ότι τα ψάρια και τα πουλιά είχαν εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου σε μορφές ιδιαίτερα αποδοτικές.
Οι επιχειρήσεις που επέζησαν του Κραχ του 1929 είδαν την άνοδο ανταγωνισμού σε έναν πρωτοφανή βαθμό. Το design των προϊόντων λήφθηκε σοβαρά υπόψη, δεδομένου ότι έπρεπε να αυξηθούν οι πωλήσεις για να επιβιώσουν οι εταιρίες. Έτσι για πρώτη φορά, το design έγινε επιτακτικό εμπορικά. Αυτά τα γεγονότα οδήγησαν στη γέννηση του σύγχρονου επαγγέλματος του βιομηχανικού σχεδιαστή και στην είσοδο ανθρώπων του ονομαζόμενου design στη διαδικασία προϊόντων, με συνεισφορά που πλέον αναγνωρίζεται ως ουσιαστική και επιτακτική.
Μέσω της “American Society of Industrial Designers” αντιμετωπίσθηκε όλη η διαδικασία της σχεδίασης πιο επαγγελματικά. Οι πιο φημισμένοι Αμερικανοί σχεδιαστές αυτής της περιόδου προέρχονταν από διάφορους τομείς, όπως: εικονογράφοι, σκηνικοί σχεδιαστές, σχεδιαστές επίπλων και αρχιτέκτονες, και έτσι εργάζονταν περισσότερο ως σύμβουλοι σε αντιδιαστολή με την ευρωπαϊκή παράδοση των σχεδιαστών εντός της επιχείρησης. Αυτό το νέο επάγγελμα σχεδιαστή έκανε το streamlining συνώνυμο με το αμερικανικό design της δεκαετίας του ’30. Εκπρόσωποι του κινήματος αυτού ήταν ο Raymont Loewy, Χένρι Ντρέιφους, ο Νόρμαν Μπελ Γκίντες, ο Richard Buckminster Fuller, ο Walter Dorwin Teague και ο Χάρλεϊ Ερλ.
Σχεδιασμός Σκηνικών Θεάτρου-Έργων
Ο Γκίντες ξεκίνησε την καριέρα του ως θεατρικός σχεδιαστής. Το 1918 σχεδιάζει τα σκηνικά της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης για διάφορες παραγωγές. Ως πρωτοπόρος στον σχεδιασμό σκηνικών, αναμίχθηκε με την συγγραφή και τον σχεδιασμό πάνω από διακοσίων θεατρικών παραγωγών από όπερα ως και τσίρκο καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Κάποιες από τις παραγωγές του ήταν: "Erminie" (1920), "The truth About Blades" (1921), "The Rivals" (1922), "The School for Scandal" (1923), "Reinhardt‘s The Miracle" (1924), "Lady, Be Good!" (1924), "Jeanne d'Arc" (1925), "Ziegfeld Follies" (1925), "Ιούλιος Καίσαρας", "The Five O'Clock Girl" (1927), "The Patriot" (1928), "Fifty Million Frenchmen" (1929), "Lysistrata" (1930), "Άμλετ" του Raymond Massey (1931), "Flying Colors" (1932), "Dead End" (1935), "Iron Men" (1936), "The Eternal Road and Siege" (1937), "It Happened on Ice" (1940) και "Seven Lively Arts" (1944).
Το 1924, καθιερώνει την φήμη του με την επιτυχή συνεργασία του με τον Μαξ Ράινχαρντ στο «The Miracle». Οι σημαντικότερες παραγωγές του ήταν ο «Άμλετ» (1931), το «Dead End» (1935) και το «The Eternal Road» (1937). Αν και όχι αρχιτέκτονας, σχεδίασε διάφορα θέατρα. Η πιο σημαντική του συνεισφορά στο χώρο του σκηνικού σχεδιασμού σχετίζεται με τον φωτισμό, όπου οραματιζόταν την τοποθέτηση φώτων από διαφορετικές μεριές έτσι ώστε να δημιουργεί ατμόσφαιρα. Τέλος σαν αρχιτέκτονας σκηνικών, ο Bel Geddes σχεδίασε το τηλεοπτικό στούντιο του NBC τη δεκαετία του '50.
Βιομηχανικός Σχεδιασμός-Συγγραφή Βιβλίων
Το 1926-1927, άφησε τον θεατρικό σχεδιασμό και ίδρυσε το δικό του βιομηχανικό στούντιο σχεδίου εν ονόματι Norman Bel Geddes & Co. Ανήκε στην πρώτη γενιά βιομηχανικών σχεδιαστών στην Αμερική. Ήταν ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του streamline. Το βιομηχανικό του στούντιο ήταν βασισμένο στην αντίληψη ότι η φόρμα ακολουθεί τη λειτουργία.
Το 1929, σχεδιάζει το «super airliner No4», το οποίο ήταν ένα αμφίβιο επιβατηγό αεροπλάνο με 9 πατώματα σχεδιασμένο, έτσι ώστε να περιέχει χώρο για επιτραπέζια παιχνίδια, ορχήστρα, πλήρως εξοπλισμένο γυμναστήριο και σολάριουμ.
Το 1931, σχεδίασε το αυτοκίνητο No8, που είναι ένα από τα πιο γνωστά του έργα. Βασισμένο στις αρχές της αεροδυναμικής, με σχήμα ψαριού και όψη δακρύου, παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με το Dymaxion Car του Fuller. Χαρακτηριστικά στα οποία πρωτοτύπησε ήταν η μηχανή, η οποία βρίσκεται στο πίσω μέρος. Κράτησε επίσης έναν μεγάλο αριθμό επιβατών (οκτώ), και είχε την πρωτοφανή διαφάνεια. Επίσης είχε κάθετο πτερύγιο. Ακόμη σχεδίασε και το Motor coach No2, το οποίο έμοιαζε πολύ σαν σχέδιο με αυτοκίνητο που προαναφέρθηκε.
Το 1932, δημοσιεύθηκε το δημιουργικό βιβλίο του Horizons, με το οποίο έκανε ό,τι περισσότερο μπορούσε ώστε να διαδώσει το streamlining. Στο βιβλίο αυτό, ο Geddes εξήγησε επίσης τη φιλοσοφία του σχεδίου του, στο οποίο απαίτησε επίσης τη στενή συνεργασία μεταξύ των σχεδιαστών και των μηχανικών.
Το 1933, στην έκθεση προόδου του Σικάγο, ο Bel Geddes πρότεινε ένα εστιατόριο ενυδρείων κάτω από έναν καταρράκτη και ένα τριών επιπέδων εναέριο εστιατόριο που θα μπορούσαν να καθίσουν 1200 άνθρωποι γευματίζοντας. Κανένα από αυτά τα προγράμματα δεν πραγματοποιήθηκε λόγω της έλλειψης χρηματοδότησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αμερικανοί βιομηχανικοί σχεδιαστές
Συνάρτηση μεταφοράς
Συνάρτηση μεταφοράς είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στην επεξεργασία σήματος για να περιγραφεί η συμπεριφορά ενός γραμμικού, αιτιατού συστήματος. Ως γραμμικό σύστημα θεωρούμε μια οποιαδήποτε διάταξη που έχει μία η περισσότερες εισόδους και μία ή περισσότερες εξόδους. Οι είσοδοι και οι έξοδοι είναι σήματα, δηλαδή συναρτήσεις (πραγματικές ή μιγαδικές) του χρόνου.Συναρτάσεις μεταφοράς,χρησιμοποιούνται για την δημιουργία σχέσεων που ερμηνεύουν στοιχεία ενός συστήματος.
Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις
πηγές:M.DDA
Μαστικός αδένας
[[Αρχείο:Breast anatomy normal scheme.png|thumb|Διατομή ανθρώπινου μαστικού αδένα.1. θωρακικό τοίχωμα
2. Μείζων θωρακικός μυς
3. Λοβία
4. θηλή
5. Θηλαία άλως
6. γαλακτοφόρος αγωγός
7. Λιπώδης ιστός
8. Δέρμα]] Ο μαστικός αδένας είναι εξωκρινής αδένας στον άνθρωπο και σε άλλα θηλαστικά που παράγει γάλα για να ταΐσει τους νεαρούς απογόνους. Οι μαστικοί αδένες είναι διατεταγμένοι σε όργανα τα οποία ονομάζονται μαστοί. Η γαλακτόρροια, η περιστασιακή παραγωγή γάλακτος από τους αδένες, μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε θηλαστικό, αλλά στα περισσότερα θηλαστικά, η γαλουχία, η παραγωγή αρκετού γάλακτος για θηλασμό, εμφανίζεται μόνο σε φαινοτυπικά θηλυκά που έχουν κυοφορήσει τους τελευταίους μήνες ή χρόνια. Κατευθύνεται με ορμονική καθοδήγηση από τα σεξουαλικά στεροειδή. Σε λίγα είδη θηλαστικών, μπορεί να εμφανιστεί αρσενική γαλουχία. Στους ανθρώπους, ο αρσενικός θηλασμός μπορεί να συμβεί μόνο υπό συγκεκριμένες συνθήκες.
Τα θηλαστικά χωρίζονται σε 3 ομάδες: πρωτοθήρια, μεταθήρια και ευθήρια. Στην περίπτωση των πρωτοθήριων, τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά έχουν λειτουργικούς μαστικούς αδένες, αλλά οι μαστικοί αδένες τους είναι χωρίς θηλές. Αυτοί οι μαστικοί αδένες είναι τροποποιημένοι σμηγματογόνοι αδένες. Όσον αφορά τα μεταθήρια και τα ευθήρια, μόνο τα θηλυκά έχουν λειτουργικούς μαστικούς αδένες. Οι μαστικοί αδένες τους μπορούν να ονομαστούν μαστοί. Μπορεί ο κάθε μαστικός αδένας να έχει τη δική του θηλή (π.χ. ανθρώπινοι μαστικοί αδένες) ή τα ζεύγη των μαστικών αδένων να αποτελούν μια ενιαία μάζα, με περισσότερες από μία θηλές να κρέμονται από αυτήν. Για παράδειγμα, οι αγελάδες και οι βούβαλοι έχουν το καθένα έναν μαστό με τέσσερις θηλές, ενώ τα πρόβατα και οι κατσίκες έχουν το καθένα δύο θηλές που προεξέχουν από τον μαστό. Αυτοί οι μαστικοί αδένες είναι τροποποιημένοι ιδρωτοποιοί αδένες.
Δομή
Τα βασικά συστατικά ενός ώριμου μαστικού αδένα είναι οι κυψελίδες (κούφιες κοιλότητες, μεγέθους μερικών χιλιοστών), οι οποίες είναι επενδεδυμένες με κυβοειδή κύτταρα που εκκρίνουν γάλα και περιβάλλονται από μυοεπιθηλιακά κύτταρα. Αυτές οι κυψελίδες ενώνονται για να σχηματίσουν ομάδες γνωστές ως λοβούς. Κάθε λοβός έχει έναν γαλακτοφόρο αγωγό που παροχετεύεται σε ανοίγματα στη θηλή. Τα μυοεπιθηλιακά κύτταρα συστέλλονται υπό τη διέγερση της ωκυτοκίνης, αποβάλλοντας το γάλα που εκκρίνεται από τις κυψελιδικές μονάδες στον αυλό του λοβού προς τη θηλή. Καθώς το βρέφος αρχίζει να πιπιλάει, ακολουθεί το «αντανακλαστικό απελευθέρωσης» που προκαλείται από την ωκυτοκίνη και εκκρίνεται το μητρικό γάλα. — δεν αναρροφάται — από τον αδένα στο στόμα του μωρού.
Όλος ο ιστός που εκκρίνει το γάλα που οδηγεί σε έναν μόνο γαλακτοφόρο πόρο ονομάζεται συλλογικά «απλός μαστικός αδένας». σε έναν «σύνθετο μαστικό αδένα», όλοι οι απλοί μαστικοί αδένες εξυπηρετούν μία θηλή. Οι άνθρωποι έχουν συνήθως δύο σύνθετους μαστικούς αδένες, έναν σε κάθε μαστό, και κάθε σύνθετος μαστικός αδένας αποτελείται από 10-20 απλούς αδένες. Το άνοιγμα κάθε απλού αδένα στην επιφάνεια της θηλής ονομάζεται «πόρος». Η παρουσία περισσότερων από δύο θηλών είναι γνωστή ως πολυθηλία και η παρουσία περισσότερων από δύο πολύπλοκων μαστικών αδένων ως πολυμαστία.
Η διατήρηση της σωστής πολωμένης μορφολογίας του δέντρου του γαλακτοφόρου πόρου απαιτεί ένα άλλο βασικό συστατικό - την εξωκυτταρική μήτρα (ΕΚΜ) των επιθηλιακών κυττάρων του μαστού που, μαζί με τα λιποκύτταρα, τους ινοβλάστες, τα φλεγμονώδη κύτταρα και άλλα, αποτελούν το στρώμα του μαστού. Η ΕΚΜ του επιθηλίου του μαστού περιέχει κυρίως τη μυοεπιθηλιακή βασική μεμβράνη και τον συνδετικό ιστό. Δεν βοηθούν μόνο στην υποστήριξη της βασικής δομής του μαστού, αλλά χρησιμεύουν επίσης ως γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ του επιθηλίου του μαστού και του περιβάλλοντος του καθ' όλη τη διάρκεια της ανάπτυξης αυτού του οργάνου.
Ιστολογία
μικρογραφία| Εικόνα μικροσκοπίου ενός ανθρώπινου πολλαπλασιαζόμενου μαστικού αδένα κατά τη διάρκεια του οιστρικού κύκλου. Ο βλαστίζων ιστός του αδένα μπορεί να φανεί στο άνω αριστερό πεδίο (χρώση ηωσίνης αιματοξυλίνης) Ο μαστικός αδένας είναι ειδικός τύπος αποκρινών αδένων που ειδικεύεται στην παραγωγή πρωτογάλακτος κατά τον τοκετό. Οι μαστικοί αδένες μπορούν να αναγνωριστούν ως αποκρινείς επειδή εμφανίζουν έκκριση «αποκεφαλισμού». Πολλές πηγές υποστηρίζουν ότι οι μαστικοί αδένες είναι τροποποιημένοι ιδρωτοποιοί αδένες. Μερικοί συγγραφείς το αμφισβητούν και υποστηρίζουν ότι είναι σμηγματογόνοι αδένες.
Βιοχημεία
Τα οιστρογόνα και η αυξητική ορμόνη (GH) είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του πόρου του μαστικού αδένα και δρουν συνεργικά για να το μεσολαβήσουν. Ούτε τα οιστρογόνα ούτε η GH είναι ικανά να επάγουν την ανάπτυξη του πόρου από μόνα τους. Ο ρόλος της GH στην ανάπτυξη του πόρου έχει βρεθεί ότι μεσολαβείται κυρίως από την επαγωγή της έκκρισης του αυξητικού παράγοντα 1 που μοιάζει με ινσουλίνη (IGF-1), ο οποίος εμφανίζεται τόσο συστηματικά (κυρίως προερχόμενος από το ήπαρ) όσο και τοπικά στο μαστικό λίπος μέσω της ενεργοποίησης του υποδοχέα αυξητικής ορμόνης (GHR). Ωστόσο, η ίδια η GH δρα επίσης ανεξάρτητα από τον IGF-1 για να διεγείρει την ανάπτυξη του πόρου ρυθμίζοντας προς τα πάνω την έκφραση του υποδοχέα οιστρογόνου (ER) στον ιστό του μαστικού αδένα, η οποία είναι μια κατάντη επίδραση της ενεργοποίησης της GHR του μαστικού αδένα. Σε κάθε περίπτωση, σε αντίθεση με τον IGF-1, η ίδια η GH δεν είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη του μαστικού αδένα και ο IGF-1 σε συνδυασμό με τα οιστρογόνα μπορεί να προκαλέσει φυσιολογική ανάπτυξη μαστικού αδένα χωρίς την παρουσία GH. Εκτός από τον IGF-1, άλλοι παρακρινικοί αυξητικοί παράγοντες όπως ο επιδερμικός αυξητικός παράγοντας (EGF), ο αυξητικός παράγοντας μετασχηματισμού βήτα (TGF-β), η αμφιρεγκουλίνη, ο αυξητικός παράγοντας ινοβλαστών (FGF) και ο αυξητικός παράγοντας ηπατοκυττάρων (HGF) εμπλέκονται στην ανάπτυξη του μαστού ως μεσολαβητές κατάντη των ορμονών του φύλου και της GH/IGF-1.
Κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης, τα επίπεδα IGF-1 είναι χαμηλά και σταδιακά αυξάνονται από τη γέννηση έως την εφηβεία. Στην εφηβεία, τα επίπεδα της GH και του IGF-1 φτάνουν στα υψηλότερα επίπεδα στη ζωή και τα οιστρογόνα αρχίζουν να εκκρίνονται σε υψηλές ποσότητες στις γυναίκες, οπότε λαμβάνει χώρα κυρίως η ανάπτυξη των πόρων. Υπό την επίδραση των οιστρογόνων, αναπτύσσεται επίσης στρωματικός και λιπώδης ιστός που περιβάλλει το σύστημα του πόρου στους μαστικούς αδένες. Μετά την εφηβεία, τα επίπεδα GH και IGF-1 μειώνονται προοδευτικά, γεγονός που περιορίζει την περαιτέρω ανάπτυξη μέχρι την εγκυμοσύνη, εάν συμβεί. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η προγεστερόνη και η προλακτίνη είναι απαραίτητες για τη διαμεσολάβηση της λοβοκυψελιδικής ανάπτυξης στον ιστό του μαστικού αδένα, η οποία εμφανίζεται κατά την προετοιμασία της γαλουχίας και του θηλασμού.
Τα ανδρογόνα όπως η τεστοστερόνη αναστέλλουν την ανάπτυξη των μαστικών αδένων με τη μεσολάβηση οιστρογόνων (π.χ. μειώνοντας την τοπική έκφραση υποδοχέων οιστρογόνων) μέσω της ενεργοποίησης των υποδοχέων ανδρογόνων που εκφράζονται στον ιστό του μαστικού αδένα και σε συνδυασμό με σχετικά χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων, είναι η αιτία η έλλειψη αναπτυγμένων μαστικών αδένων στους άνδρες.
Πριν τη γέννηση
Η ανάπτυξη του μαστικού αδένα χαρακτηρίζεται από τη μοναδική διαδικασία κατά την οποία το επιθήλιο εισβάλλει στο στρώμα. Η ανάπτυξη του μαστικού αδένα συμβαίνει κυρίως μετά τη γέννηση. Κατά την εφηβεία, ο σχηματισμός σωληναρίων μαζί με τη διακλαδούμενη μορφογένεση δημιουργεί το βασικό κυψελιδικό δίκτυο αγωγών που ξεκινάει από τη θηλή.
Αναπτυξιακά, το επιθήλιο του μαστικού αδένα παράγεται και διατηρείται συνεχώς από σπάνια επιθηλιακά κύτταρα, που ονομάζονται πρόγονοι του μαστού, τα οποία τελικά πιστεύεται ότι προέρχονται από βλαστοκύτταρα που βρίσκονται στον ιστό.
Η ανάπτυξη του εμβρυϊκού μαστικού αδένα μπορεί να χωριστεί σε μια σειρά από συγκεκριμένα στάδια. Αρχικά, ο σχηματισμός των γαλακτικών γραμμών που εκτείνονται μεταξύ του μπροστινού και του οπίσθιου άκρου αμφίπλευρα σε κάθε πλευρά της μέσης γραμμής συμβαίνει γύρω στην εμβρυϊκή ημέρα 10,5 (Ε10,5). Το δεύτερο στάδιο εμφανίζεται στην E11.5 όταν αρχίζει ο σχηματισμός των πλακωδών κατά μήκος της γραμμής της μαστικής γαλακτικής γραμμής. Αυτό τελικά θα δημιουργήσει τη θηλή. Τέλος, το τρίτο στάδιο συμβαίνει την E12,5 και περιλαμβάνει την εισβολή κυττάρων εντός του πλακώδιους στο μεσέγχυμα.
Ανάπτυξη
Μεταγεννητικά, οι μαστικοί πόροι επιμηκύνονται μέσα στο μαστικό λίπος. Στη συνέχεια, ξεκινώντας περίπου από την ηλικία των τεσσάρων εβδομάδων, η ανάπτυξη του μαστικού πόρου αυξάνεται σημαντικά με τους πόρους να εισβάλλουν προς τον λεμφαδένα. Οι τερματικοί οφθαλμοί, οι εξαιρετικά πολλαπλασιαστικές δομές που βρίσκονται στις άκρες των αγωγών εισβολής, διαστέλλονται και αυξάνονται πολύ σε αυτό το στάδιο. Αυτή η αναπτυξιακή περίοδος χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση των τερματικών ακραίων οφθαλμών και διαρκεί μέχρι την ηλικία των 7-8 εβδομάδων περίπου.
Μέχρι το στάδιο της εφηβείας, οι μαστικοί πόροι έχουν εισβάλει μέχρι το τέλος του μαστικού λίπους. Σε αυτό το σημείο, οι τερματικοί ακραίοι οφθαλμοί γίνονται λιγότερο πολλαπλασιαστικοί και μειώνονται σε μέγεθος. Οι πλευρικοί κλάδοι σχηματίζονται από τους πρωτεύοντες αγωγούς και αρχίζουν να γεμίζουν το μαστικό λίπος. Η ανάπτυξη του πόρου μειώνεται με την άφιξη της σεξουαλικής ωριμότητας και υπόκειται σε κύκλους οίστρου (προοίστρος, οίστρος, μήτεστρος και δίοιστρος). Ως αποτέλεσμα του κύκλου του οίστρου, ο μαστικός αδένας υφίσταται δυναμικές αλλαγές όπου τα κύτταρα πολλαπλασιάζονται και στη συνέχεια υποχωρούν με τάξη.
Εγκυμοσύνη
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τα συστήματα του πόρου υφίστανται ταχύ πολλαπλασιασμό και σχηματίζουν κυψελιδικές δομές εντός των κλάδων που θα χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή γάλακτος. Μετά τον τοκετό, η γαλουχία εμφανίζεται εντός του μαστικού αδένα. Η γαλουχία περιλαμβάνει την έκκριση γάλακτος από τα κύτταρα του αυλού των κυψελίδων. Η συστολή των μυοεπιθηλιακών κυττάρων που περιβάλλουν τις κυψελίδες προκαλεί την εξώθηση του γάλακτος μέσω των αγωγών στη θηλή για το βρέφος που θηλάζει. Με τον απογαλακτισμό του βρέφους, η γαλουχία σταματά και ο μαστικός αδένας υποστρέφει μόνος του, μια διαδικασία που ονομάζεται ενέλιξη. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει την ελεγχόμενη κατάρρευση των μαστικών επιθηλιακών κυττάρων όπου τα κύτταρα αρχίζουν την απόπτωση με ελεγχόμενο τρόπο, επαναφέροντας τον μαστικό αδένα πίσω σε εφηβική κατάσταση.
Μετεμμηνοπαυσιακή
Κατά τη μετεμμηνόπαυση, λόγω πολύ χαμηλότερων επιπέδων οιστρογόνων και λόγω χαμηλότερων επιπέδων GH και IGF-1, τα οποία μειώνονται με την ηλικία, ο ιστός του μαστικού αδένα ατροφεί και οι μαστικοί αδένες γίνονται μικρότεροι.
Ορμονικός έλεγχος
Η ανάπτυξη του γαλακτοφόρου πόρου εμφανίζεται στα θηλυκά ως απόκριση στις ορμόνες που κυκλοφορούν. Η πρώτη ανάπτυξη παρατηρείται συχνά κατά τα προγεννητικά και μεταγεννητικά στάδια και αργότερα κατά την εφηβεία. Τα οιστρογόνα προάγουν τη διαφοροποίηση διακλάδωσης, ενώ στους άνδρες η τεστοστερόνη την αναστέλλει. Ένα ώριμο δέντρο αγωγών που φτάνει στο όριο του λίπους του μαστικού αδένα δημιουργείται με διχασμό των τερματικών ακραίων οφθαλμών των αγωγών, δευτερευόντων κλαδιών που φυτρώνουν από πρωτεύοντες αγωγούς και κατάλληλο σχηματισμό του αυλού. Αυτές οι διεργασίες ρυθμίζονται στενά από συστατικά της ECM του επιθηλίου του μαστού που αλληλεπιδρούν με συστηματικές ορμόνες και τοπικούς εκκριτικούς παράγοντες. Ωστόσο, για κάθε μηχανισμό η «κόγχη» των επιθηλιακών κυττάρων μπορεί να είναι λεπτεπίλεπτα μοναδική με διαφορετικά προφίλ υποδοχέα μεμβράνης και πάχος βασικής μεμβράνης από συγκεκριμένη περιοχή διακλάδωσης σε περιοχή, έτσι ώστε να ρυθμίζεται η κυτταρική ανάπτυξη ή διαφοροποίηση υποτοπικά. Σημαντικοί παράγοντες περιλαμβάνουν τη βήτα-1 ιντεγκρίνη, τον υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR), τη λαμινίνη-1/5, το κολλαγόνο-IV, τη μεταλλοπρωτεϊνάση μήτρας (MMPs), τις πρωτεογλυκάνες θειικής ηπαράνης και άλλα. Τα αυξημένα επίπεδα κυκλοφορούσας αυξητικής ορμόνης και οιστρογόνων φτάνουν στα πολυδύναμα κύτταρα στα άκρα των οφθαλμών μέσω ενός λεπτού στρώματος βασικής μεμβράνης με διαρροή. Αυτές οι ορμόνες προάγουν συγκεκριμένη γονιδιακή έκφραση. Ως εκ τούτου, τα κύτταρα μπορούν να διαφοροποιηθούν σε επιθηλιακά κύτταρα μυοεπιθηλίου και αυλού (αγωγού) και η αυξημένη ποσότητα ενεργοποιημένων MMPs μπορεί να υποβαθμίσει τη περιβάλλουσα ΕΚΜ βοηθώντας τους οφθαλμούς του αγωγού να φτάσουν περαιτέρω στα επιθέματα λίπους. Από την άλλη πλευρά, η βασική μεμβράνη κατά μήκος των ώριμων μαστικών αγωγών είναι παχύτερη, με ισχυρή πρόσφυση στα επιθηλιακά κύτταρα μέσω δέσμευσης σε υποδοχείς ιντεγκρίνης και μη. Όταν αναπτύσσονται πλευρικοί κλάδοι, είναι μια πολύ πιο «ώθηση προς τα εμπρός» διαδικασία εργασίας που περιλαμβάνει την επέκταση μέσω των μυοεπιθηλιακών κυττάρων, την υποβάθμιση της βασικής μεμβράνης και στη συνέχεια την εισβολή σε ένα περιαγωγικό στρώμα ινώδους στρωματικού ιστού. Τα υποβαθμισμένα θραύσματα βασικής μεμβράνης (λαμινίνη-5) παίζουν ρόλο στη μετανάστευση των μαστικών επιθηλιακών κυττάρων. Ενώ, η λαμινίνη-1 αλληλεπιδρά με τη δυστρογλυκάνη του υποδοχέα μη ιντεγκρίνης ρυθμίζει αρνητικά αυτή τη διαδικασία πλευρικής διακλάδωσης σε περίπτωση καρκίνου. Αυτές οι πολύπλοκες διαφωνίες εξισορρόπησης «Γιν-γιανγκ» μεταξύ της ΕΚΜ του μαστού και των επιθηλιακών κυττάρων «οδηγούν» την υγιή ανάπτυξη του μαστικού αδένα μέχρι την ενηλικίωση.
Εγκυμοσύνη
Οι εκκριτικές κυψελίδες αναπτύσσονται κυρίως στην εγκυμοσύνη, όταν τα αυξημένα επίπεδα προλακτίνης, οιστρογόνων και προγεστερόνης προκαλούν περαιτέρω διακλάδωση, μαζί με αύξηση του λιπώδους ιστού και πλουσιότερη ροή αίματος. Κατά την κύηση, η προγεστερόνη του ορού παραμένει σε σταθερά υψηλή συγκέντρωση, έτσι η σηματοδότηση μέσω του υποδοχέα της ενεργοποιείται συνεχώς. Ως ένα από τα μεταγραφέντα γονίδια, τα Wnts που εκκρίνονται από τα επιθηλιακά κύτταρα του μαστού δρουν παρακρινικά για να επάγουν διακλάδωση περισσότερων γειτονικών κυττάρων. Όταν το δέντρο του γαλακτοφόρου αγωγού είναι σχεδόν έτοιμο, οι κυψελίδες διαφοροποιούνται από τα επιθηλιακά κύτταρα του αυλού και προστίθενται στο τέλος κάθε κλάδου. Στο τέλος της εγκυμοσύνης και τις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό, εκκρίνεται πρωτόγαλα. Η έκκριση γάλακτος (γαλουχία) ξεκινά λίγες μέρες αργότερα λόγω της μείωσης της κυκλοφορούσας προγεστερόνης και της παρουσίας μιας άλλης σημαντικής ορμόνης προλακτίνης, η οποία μεσολαβεί στην περαιτέρω κυψελογένεση, την παραγωγή πρωτεΐνης γάλακτος και ρυθμίζει την οσμωτική ισορροπία και τη λειτουργία σφιχτού συνδέσμου. Η λαμινίνη και το κολλαγόνο στη βασική μεμβράνη του μυοεπιθηλίου που αλληλεπιδρούν ξανά με τη βήτα-1 ιντεγκρίνη στην επιθηλιακή επιφάνεια είναι απαραίτητα σε αυτή τη διαδικασία. Η σύνδεσή τους διασφαλίζει τη σωστή τοποθέτηση των υποδοχέων προλακτίνης στη βασική πλάγια πλευρά των κυψελιδικών κυττάρων και την κατευθυντική έκκριση γάλακτος στους γαλακτοφόρους αγωγούς. Ο θηλασμός του μωρού προκαλεί απελευθέρωση της ορμόνης ωκυτοκίνης, η οποία διεγείρει τη συστολή των μυοεπιθηλιακών κυττάρων. Σε αυτόν τον συνδυασμένο έλεγχο από την ΕΚΤ και τις συστηματικές ορμόνες, η έκκριση γάλακτος μπορεί να ενισχυθεί αμοιβαία, ώστε να παρέχεται επαρκής διατροφή στο μωρό.
Κλινική σημασία
Η ογκογένεση στους μαστικούς αδένες μπορεί να προκληθεί βιοχημικά από μη φυσιολογικό επίπεδο έκφρασης των κυκλοφορούντων ορμονών ή τοπικών συστατικών της ΕΚΜ, ή από μια μηχανική αλλαγή στην τάση του στρώματος του μαστού. Κάτω από οποιαδήποτε από τις δύο περιπτώσεις, τα επιθηλιακά κύτταρα του μαστού θα αναπτύσσονταν ανεξέλεγκτα και τελικά θα αναπτυχθεί καρκίνος. Σχεδόν όλες οι περιπτώσεις καρκίνου του μαστού προέρχονται από τους λοβούς ή τους πόρους των μαστικών αδένων.
Άλλα θηλαστικά
Το στήθος των θηλυκών ανθρώπων διαφέρει από τα περισσότερα άλλα θηλαστικά που τείνουν να έχουν λιγότερο ευδιάκριτους μαστικούς αδένες. Ο αριθμός και η θέση των μαστικών αδένων ποικίλλει ευρέως στα διάφορα θηλαστικά. Οι προεξέχουσες θηλές και οι συνοδευτικοί αδένες μπορούν να βρίσκονται οπουδήποτε κατά μήκος των δύο γαλακτικών γραμμών. Γενικά, τα περισσότερα θηλαστικά αναπτύσσουν μαστικούς αδένες σε ζεύγη κατά μήκος αυτών των γραμμών, με έναν αριθμό που προσεγγίζει τον αριθμό των νεαρών που γεννιούνται συνήθως κάθε φορά. Ο αριθμός των θηλών ποικίλλει από 2 (στα περισσότερα πρωτεύοντα) έως 18 (στους χοίρους). Το οπόσουμ της Βιρτζίνια έχει 13, ένα από τα λίγα θηλαστικά με περιττό αριθμό. Ο παρακάτω πίνακας παραθέτει τον αριθμό και τη θέση των θηλών και των αδένων που βρίσκονται σε μια σειρά από θηλαστικά: Τα αρσενικά θηλαστικά έχουν τυπικά υποτυπώδεις μαστικούς αδένες και θηλές, με λίγες εξαιρέσεις: τα αρσενικά ποντίκια δεν έχουν θηλές, τα αρσενικά μαρσιποφόρα δεν έχουν μαστικούς αδένες και τα αρσενικά άλογα δεν έχουν θηλές και μαστικούς αδένες. Η αρσενική νυχτερίδα φρούτων Dayak έχει γαλακτοφόρους μαστικούς αδένες. Η αρσενική γαλουχία εμφανίζεται σπάνια σε ορισμένα είδη.
Εξέλιξη
Υπάρχουν πολλές θεωρίες για το πώς εξελίχθηκαν οι μαστικοί αδένες. Για παράδειγμα, πιστεύεται ότι ο μαστικός αδένας είναι ένας μεταμορφωμένος ιδρωτοποιός αδένας, που σχετίζεται στενότερα με τους αποκρινείς ιδρωτοποιούς αδένες. Επειδή οι μαστικοί αδένες δεν απολιθώνονται καλά, η υποστήριξη τέτοιων θεωριών με απολιθώματα είναι δύσκολη. Πολλές από τις τρέχουσες θεωρίες βασίζονται σε συγκρίσεις μεταξύ ζώντων θηλαστικών- μονότρηματα, μαρσιποφόρα και ευθήρια. Μια θεωρία προτείνει ότι οι μαστικοί αδένες εξελίχθηκαν από αδένες που χρησιμοποιήθηκαν για να διατηρούν τα αυγά των πρώιμων θηλαστικών υγρά και απαλλαγμένα από μόλυνση  (τα μονοτρήματα εξακολουθούν να γεννούν αυγά). Άλλες θεωρίες προτείνουν ότι οι πρώιμες εκκρίσεις χρησιμοποιήθηκαν απευθείας από εκκολαφθέντα μικρά ή ότι οι εκκρίσεις χρησιμοποιήθηκαν από μικρά για να τους βοηθήσουν να προσανατολιστούν προς τις μητέρες τους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ανατομία των θηλαστικών Κατηγορία:Αδένες Κατηγορία:Μαστός
Αζιμουθιακή προβολή
Η Αζιμουθιακή προβολή (azimuthal projection) αποτελεί μία από τις τρεις βασικές μεθόδους γεωμετρικής απεικόνισης που χρησιμοποιούνται στις χαρτογραφικές προβολές. Χρησιμοποιείται για την απεικόνιση της σφαιρικής (ή ελλειψοειδούς) επιφάνειας της Γης σε μία αναπτυκτή επιφάνεια, όπου στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ένα επίπεδο που εφάπτεται σ΄ ένα σημείο της Γης. Η προβολή θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως εκφυλισμένη κωνική προβολή, με μηδενικό ύψος κώνου. Η ονομασία της προέρχεται από την κύρια ιδιότητα της να απεικονίζει τη διόπτευση (ή αλλιώς το αζιμούθιο) οποιουδήποτε σημείου από το σημείο επαφής ως ευθεία γραμμή. Η απλούστερη και αρκετά συνηθισμένη περίπτωση αζιμουθιακής προβολής είναι εκείνη κατά την οποία το επίπεδο εφάπτεται σ΄ έναν από τους Πόλους της Γης. Οι μεσημβρινοί στους χάρτες αυτών των προβολών απεικονίζονται ως ευθείες γραμμές που συναντώνται στον Πόλο, Βόρειο, ή Νότιο, ενώ οι παράλληλοι ως ομόκεντροι κύκλοι με κέντρο τον Πόλο. Οι αποστάσεις των ομόκεντρων κύκλων ποικίλουν αναλόγως του είδους της αζιμουθιακής προβολής.
Είδη Αζιμουθιακών προβολών
Ανάλογα με την γεωμετρική μέθοδο προβολής της γήινης επιφάνειας, η αζιμουθιακή προβολή μπορεί να χαρακτηρισθεί επιπλέον ως: Επιπλέον των παραπάνω κατηγοριών και όταν το σημείο επαφής δεν είναι ένας από τους δύο Πόλους, η προβολή χαρακτηρίζεται ως Πλάγια.
Χρήση στον Ελληνικό Χώρο
Η πλέον διαδεδομένη αζιμουθιακή προβολή που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα είναι η Πλάγια Ισαπέχουσα Αζιμουθιακή προβολή του ΗΑΤΤ. Η προβολή είναι μέρος του συστήματος Hatt που αποτελούσε πριν το 1990 το επίσημο γεωδαιτικό σύστημα αναφοράς της Ελλάδας υπό τη διαχείριση της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού. Ως επιφάνεια αναφοράς της Γης χρησιμοποιείται το ελλειψοειδές του Bessel, και ως επιφάνειες προβολής χρησιμοποιούνται μια σειρά από επίπεδα, το καθένα από τα οποία εφάπτεται σε ένα ξεχωριστό σημείο της Γης. Έτσι, έχουν ορισθεί συνολικά 130 επίπεδα προβολής (Φύλλα Χάρτη ή ΦΧ), που έχουν σχήμα σφαιροειδούς τραπεζίου και μέγεθος 30' x 30' ώστε να αποφευχθούν οι μεγάλες παραμορφώσεις των γεωμετρικών μεγεθών στα άκρα των επιπέδων και να καλυφθεί πλήρως ο Ελλαδικός χώρος. Το σημείο επαφής ονομάζεται Κέντρο Φύλλου Χάρτου (ΚΦΧ). Η προβολή αυτή έχει το πλεονέκτημα ότι οι παραμορφώσεις των γωνιών, των αζιμουθίων καθώς και των εμβαδών διατηρούνται μικρές (σχεδόν αμελητέες) μέσα στο ίδιο Φύλλο Χάρτη και αυξάνονται ανάλογα με την αποστάση από το Κέντρο. Τα μήκη των ευθειών που ξεκινούν από το Κέντρο προς οποιοδήποτε σημείο εντός του ίδιου Φύλλου δεν παραμορφώνονται, για αυτό και η προβολή ονομάζεται Ισαπέχουσα. Η παραμόρφωση των αποστάσεων τυχαίων ευθειών στα άκρα ενός Φύλλου είναι της τάξης του 1,000005. Συνεπώς δεν απαιτείται ο υπολογισμός της παραμόρφωσης για αποστάσεις που δεν ξεπερνούν το 1 χλμ. Το σύστημα αυτό χρησιμοποιείται και στους πλέον διαδεδομένους χάρτες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού (ΓΥΣ) κλίμακας 1:5.000, οι οποίοι καλύπτουν συστηματικά μεγάλο μέρος της χερσαίας και νησιωτικής επιφάνειας της Ελλάδας. Το σύστημα HATT τείνει να καταργηθεί πλήρως λόγω των διαφόρων προβλημάτων που παρουσιάζει (π.χ. ασυμβατότητα με τα σύγχρονα συστήματα δορυφορικού εντοπισμού GPS) και έχει επίσημα αντικατασταθεί από το Ελληνικό Γεωδαιτικό Σύστημα Αναφοράς 1987 (ΕΓΣΑ'87) που χρησιμοποιείται από το 1990. Για την διευκόλυνση της μετάβασης και την αλλαγή των καρτεσιανών συντεταγμένων από το σύστημα HATT στο ΕΓΣΑ'87, η ΓΥΣ (σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και τον ΟΚΧΕ) έχει εκδόσει ειδικό βιβλίο συντελεστών μετατροπής.
Κατηγορία:Χαρτογραφία
Γιγάντιος μυρμηγκοφάγος
Ο  γιγάντιος μυρμηγκοφάγος είναι ένα μεγαλόσωμο ζώο που ζει στην Νότια Αμερική. Όπως λέει και το όνομα του τρώει μυρμήγκια και μπορεί να καταπιεί 30.000 μυρμήγκια κάθε μέρα. Δεν έχει δόντια όταν τρώει μυρμήγκια μαζί καταπίνει και βότσαλα που τον βοηθάνε να αλέσει την τροφή του μέσα στο στομάχι του. Έχοντας 32 βαθμούς θερμοκρασία σώματος ο Γιγάντιος Μυρμηγκοφάγος είναι το θηλαστικό με τη χαμηλότερη θερμοκρασία σώματος. Μπορεί επίσης να διακρίνει τα μυρμήγκια με τα μεγάλα σαγόνια κι έτσι να τα αποφύγει. Βγάζει και βάζει τη γλώσσα του 150 φορές το λεπτό,όμως όταν απειλείται και δεν υπάρχει διέξοδος σηκώνεται στα πίσω πόδια και κάνει επίθεση με τα νύχια. Έχει γλώσσα ίση με το μέγεθος ενός ανθρώπινου χεριού και είναι καλυμμένη με κολλώδες σάλιο μικροσκοπικλες προεξοχές που τον βοηθούν να βγάζει τα θύματά του έξω από τις φωλιές τους. Οι μαμάδες κουβαλούν τα μικρά τους στις πλάτες όταν περιπλανώνται για να βρουν φωλιές μυρμηγκιών.Το μικρό ταιριάζει με το χρώμα του τριχώματος της μαμάς του και δύσκολα μπορεί να αντιληφθεί κάποιος ότι είναι εκεί.Το μικρό ξαπλώνει κατά τη διάρκεια της βόλτας,γατζωμένο με τα κοφτερά του νύχια και την περισσόρερη ώρα κοιμάται.Οι Γιγάντιοι Μυρμηγκοφάγοι έχουν μειωθεί λόγω των πυρκαγιών στη Βραζιλία,που ανάβονται κάθε 3 χρόνια από φυσιολογικές αιτίες και πολλοί Γιγάντιοι Μυρμηγκοφάγοι καίγονται στις φλόγες αλλά πολλές από αυτές προκαλούνται από ανθρώπους. Ο άλλος λόγος είναι η καταστροφή του βιοτόπων τους που έχουν καταστραφεί από ανθρώπους,τώρα οι Γιγάντιοι Μυρμηγκοφάγοι ζουν σε εθνικά πάρκα.
Κατηγορία:Μυρμηγκοφάγα θηλαστικά Κατηγορία:Βραδυποδόμορφα Κατηγορία:Θηλαστικά της Νότιας Αμερικής
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Τρικάλων
Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Τρικάλων.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Τρικάλων
Ευρυκράτης ο Λακεδαιμόνιος
Ο Ευρυκράτης ήταν βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης, που καταγόταν από το γένος των Αγιαδών.
Ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Πολυδώρου. Στα χρόνια του δεν υπήρξαν ταραχές, ούτε από τους Μεσσήνιους, που βρίσκονταν υπό την κυριαρχία των Σπαρτιατών, αλλά ούτε από τους Αργείους.
Τον Ευρυκράτη διαδέχθηκε ο γιος του, ο Ανάξανδρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Ιάρεδ
O Ιάρεδ(Εβραϊκά:  יֶרֶד, יָרֶד ), ήταν βιβλικός πατριάρχης πριν από τον κατακλυσμό, γιος του Μαλελεήλ. Γεννήθηκε όταν ο Μαλελεάλ ήταν 165 χρονών και έζησε 800 χρόνια κατά την Μετάφραση των Εβδομήκοντα. Έγινε επίσης πατέρας του Ενώχ (γιός του Ιάρεδ) όταν ήταν 190 χρονών, πάλι σύμφωνα με την μετάφραση των Ο'.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τον Ιάρεδ ως άγιο και εορτάζει τη μνήμη του την Κυριακή των Προπατόρων.
Μάρτιν Μπαρ
Ο Μάρτιν Λάνσελοτ Μπαρ (Martin Lancelot Barre) είναι Βρετανός κιθαρίστας της hard rock μουσικής σκηνής, γνωστός ως μέλος του συγκροτήματος Jethro Tull από τον δεύτερο τους δίσκο και έπειτα.
The Noblemen / The Penny Peeps
Ο Μπαρ ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας σαξόφωνο για τους The Moonrakers στις αρχές της δεκαετίας του '60 και τον Ιούλιο του 1966 έγινε μέλος των The Noblemen του Μπο Μπράμελ, οι οποίοι σύντομα μετονομάστηκαν σε The Motivation. Το συγκρότημα αποτελούνταν από τον τραγουδιστή Τζίμι Μαρς, τον μπασίστα Μπράιαν Στίβενς, τον κιμπορντίστα Μάικ Κέτλεϊ και το ντράμερ Μάλκολμ Τόμλινσον. Πραγματοποίησαν δύο εμφανίσεις στο κλαμπ "Marquee" του Λονδίνου και έπαιξαν σαν support συγκρότημα στους Cream στο "Upper Cut", ενώ στα μέσα του 1967 εμφανίζονταν για έξι εβδομάδες στο "Piper Club" της Ρώμης.
Εκείνη την περίοδο, ο Τζίμι Μαρς αποχώρησε, με τα υπόλοιπα μέλη να τον αντικαθιστούν με τον Ντένι Αλεξάντερ και να αλλάζουν το όνομα τους σε The Penny Peeps. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε τα σινγκλ "Little Man With a Stick" και "I See the Morning" μέσω της "Liberty Records" με τον Μπαρ στην πρώτη κιθάρα. Ο Αλεξάντερ αποχώρησε έναν χρόνο αργότερα και το σχήμα άλλαξε και πάλι το όνομα του, σε Gethsemane, πριν διαλυθεί τον Δεκέμβριο του 1968. Μετά από μία σύντομη συνεργασία με τους Fat Matress του Νόελ Ρέντινγκ, ο Μπαρ εντάχθηκε στους Jethro Tull.
Jethro Tull
Στα τέλη του 1968, ο Ίαν Άντερσον αντιμετώπιζε προβλήματα με τον κιθαρίστα Μικ Άμπρααμς. Μετά από μία σύντομη συνεργασία με τον Τόνι Αϊόμι, μετέπειτα κιθαρίστα των Black Sabbath, για το "The Rolling Stones Rock and Roll Circus", έκανε οντισιόν για την θέση του κιθαρίστα ο Ντέιβιντ Ο' Λιστ των The Nice, χωρίς επιτυχία. Τελικά, την θέση του Άμπρααμς ανέλαβε ο Μπαρ μετά από δύο οντισιόν, όπου στην πρώτη δεν κατάφερε να παίξει σχεδόν τίποτα λόγω άγχους και στην δεύτερη δεν έφερε μαζί του καλώδιο για τον ενισχυτή. Παρ' όλα αυτά, ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του Άντερσον, αλλά και η μουσική του ευφυία, τον οδήγησαν στο να προτιμήσει τον Μπαρ, ο οποίος παρέμεινε με το συγκρότημα μέχρι το τέλος της καριέρας τους.
Προσωπική καριέρα
Για τέσσερις δεκαετίες, ο Μπαρ υπήρξε βασικό στέλεχος των Jethro Tull, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του '90 ξεκίνησε την προσωπική του καριέρα, ηχογραφώντας τα άλμπουμ "A Summer Band" (1992), "A Trick of Memory" (1994), "The Meeting" (1996), "Stage Left" (2003) και "Away With Words" (2013). Στο τρίτο εξ αυτών, συμμετείχε ο μπασίστας Τζόναθαν Νόις, ο οποίος έναν χρόνο αργότερα έγινε μέλος των Jethro Tull μέχρι το 2007.
Στο "Stage Left" του 2003, ο Μπαρ πειραματίστηκε με μπλουζ, ακουστικές folk και ηλεκτρονικές συνθέσεις και την επόμενη χρονιά περιόδευσε με το προσωπικό του σχήμα για την προώθηση του.
Το 2012, περιόδευσε με τους New Day, οι οποίοι αποτελούνταν από τον Τζόναθαν Νόις, τον Πατ Ο' Μέι, τον Τζον Μίτσελ, τον Φρανκ Μιντ και τον Τζεφ Νταν.
Ο Μπαρ έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως ο Πωλ ΜακΚάρτνεϋ, ο Φιλ Κόλινς, ο Γκάρι Μουρ, ο Τζο Μποναμάσα και ο Κρις Τόμπσον, ενώ το 2013 περιόδευσε μαζί με τους Fairport Convention.
Δισκογραφία
{|width="80%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Φλάβιος Αέτιος
Ο Φλάβιος Αέτιος (λατινικά: Flavius Aetius, 390 - 21 Σεπτεμβρίου 454) ήταν Ρωμαίος ηγέτης (dux) και πατρίκιος, και στρατηγός της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν ικανός στρατιωτικός διοικητής και ο πιο ισχυρός άνθρωπος στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για δύο δεκαετίες (433-454). Άσκησε πετυχημένη αμυντική πολιτική στις επιθέσεις των βαρβάρων μισθοφόρων Φοιδεράτων που εγκαταστάθηκαν σε όλη τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ίδιος συγκέντρωσε ένα μεγάλο ρωμαϊκό και συμμαχικό (Φοιδεράτοι) στρατό για να σταματήσει τους Ούννους στη Μάχη των Εθνών, που έληξε με την καταστροφή της εισβολής των Ούννων του Αττίλα το 451 μ.Χ.
Μαζί με τον αντίπαλο του τον Βονιφάτιο, συχνά αποκαλείται ως «ο τελευταίος των Ρωμαίων».
Πρώιμα χρόνια και θητεία υπό Ιωάννη
Από το 405 φέρεται να υπηρετεί στην Αυτοκρατορική Αυλή στους Tribuni praetoriani partis militaris. Για 3 όμως χρόνια ήταν όμηρος στα χέρια του Βησιγότθου Αλάριχου (405-408). Το 408 επέστρεψε, αλλά ο Αλάριχος τον ζήτησε πάλι πίσω σαν όμηρο λίγους μήνες αργότερα αλλά το αίτημα του απορρίφθηκε. Πάντως λίγο καιρό πιο μετά ο Αέτιος βρίσκεται ξανά όμηρος αλλά αυτή τη φορά στα χέρια των Ούννων. Την περίοδο 423-425 βρίσκεται στην υπηρεσία του σφετεριστή Ιωάννη οπου κατείχε το αξίωμα του Κουροπαλάτη. Εστάλη υπό του Ιωάννου ως πρέσβης στους Ούννους μέ αιτημα για βοήθεια περι το 424. Επέστρεψε στην Ιταλία το 425 μαζί με ενα μεγάλο Ουνικό στρατό και παρότι ο Ιωάννης είχε ηδη ανατραπεί ο Αέτιος πολέμησε τον Ρωμαϊκό στρατό που ηταν υπό τη διοίκηση του Άσπαρου. Μετά απο μερικές μάχες έκανε ειρήνη με τον Αυτοκράτορα Βαλεντινιανό Γ’ και τη μητέρα του Πλακιδία και κανόνισε την ασφαλή επιστροφή του Ουνικού στρατού πίσω στην πατρίδα τους με αντάλλαγμα να διοριστεί Κόμης και Magister Utriusque Militum per Gallias. To 429 δολοφονεί τον Μagister Militum Praesentalis (ανώτατο διοικητή του Στρατού της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) Φλάβιο Κωνσταντίνο Φήλιξ και τη γυναίκα του με την κατηγορία οτι συνομωτούσαν εναντίον του. Μετά τη δολοφονία του Φήλικος ο Αέτιος παρέμεινε μόνος de facto ανώτατος Στρατιωτικός Διοικητής της Δύσης (αν και δεν έιχε τον τίτλο του Πατρικίου που εθιμοτυπικά έφεραν όλοι οι ανώτατοι διοικητές). Το 430 νίκησε τους Αλαμανούς και με μια αστραπιαία κίνηση κατέστρεψε μια ομάδα Βησιγότθων που λυμαίνονταν την περιοχή της Άρλ αιχμαλωτίζοντας μάλιστα και τον αρχηγό τους Ανάολσο. Τον επόμενο χρόνο νίκησε τους Νόρι στην περιοχή του Νορικού και επέστρεψε στη Γαλατία οπου και συναντήθηκε με τον Επίσκοπο Aquae Flaviae Υδάτιο ο οποίος του έκανε παράπονα για την συμπεριφορά των Σουηβών στην Ισπανία.
Ο ανταγωνιστής Βονιφάτιος
Το 432 αφου νίκησε τους Φράγκους και έκλεισε ειρήνη μαζί τους έστειλε τον Επίσκοπο Υδάτιο πίσω στην Ισπανία συνοδευόμενο από τον Κηνσόριο. Η εκστρατεία όμως δεν είχε το αναμενόμενο αποτέλεσμα και ο Αέτιος υποσκελίστηκε απο τον Κόμη της Αφρικής Βονιφάτιο στην άσκηση επιρροής. Πάντως το 432 ορίστηκε Ύπατος στη Δύση με συνύπατο τον Βαλέριο στην Ανατολή. Ο Αέτιος και ο Βονιφάτιος ήταν δύο εξαίρετοι Στρατηγοί στην υπηρεσία του Βαλεντινιανού και της Πλακιδίας αλλά ήταν ανταγωνιστές και εχθροί και όσο ο Βονιφάτιος έλειπε στην Αφρική μεταξύ 425 και 432 ο Αέτιος έχτιζε το προφίλ και τις διασυνδέσεις του στη Ρώμη και μεταξύ 427 και 429 συνομωτούσε με σκοπό την ηθική εξόντωση του αντιπάλου του, κάτι το οποίο είχε πετύχει μέχρι το 429 οπότε και αποκαλύφθηκε η αλήθεια και ο Βονιφάτιος αποκαταστάθηκε αλλά ο Αέτιος ηταν παντοδύναμος και ακόμα και ο Αυτοκράτορας Βαλεντινιανός δεν μπορούσε να τον τιμωρήσει για τη συνωμοσία του κατά του Βονιφάτιου. Το 432 ο Βονιφάτιος επέστρεψε απο την Αφρική με στρατό και συνάντησε τον Αέτιο σε μάχη κοντά στο Ρίμινι. Ο Βονιφάτιος νίκησε τον Αέτιο αλλά ο ίδιος τραυματίστηκε θανάσιμα στη μάχη. Ο Αέτιος διέφυγε στα κτήματα του στην Β. Ιταλία αλλά μετά απο μια απόπειρα δολοφονίας διέφυγε στη Ρώμη και από εκει μέσω Δαλματίας και Παννονίας στους Ούννους. Με την βοήθεια των Ούννων για δεύτερη φορά επέστρεψε και ξανακέρδισε τα αξιώματα του και την δύναμη του (φοβερίζοντας τον Βαλεντινιανό με Ουννική εισβολή) ενώ παράλληλα απαίτησε και πέτυχε την εξορία του Σεβαστιανού γαμπρού του Βονιφάτιου ισοβίως για να μην τον προκαλέσει (καθώς ο Βονιφάτιος είχε ακόμα κάποιους οπαδούς στο στρατό), παντρεύτηκε την Πελαγία χήρα του Βονιφάτιου και μέσω αυτής απέκτησε και την τεράστια περιουσία του Βονιφάτιου την οποία πρόσθεσε στην ήδη μεγάλη δικιά του. Το 435 παράλληλα με τα αξιώματα που του ξαναδόθηκαν έλαβε και τον τίτλο του Πατρικίου (όλα τα αξιώματα του, τα κράτησε μέχρι το θάνατο του το 454).
Εκστρατείες εναντίων Βουργουνδών, Βισηγότθων, Βανδάλων, Φράγκων
Στις 5 Σεπτεμβρίου 435 ο Αυτοκράτωρ Βαλεντινιανός Γ’ τον ονόμασε Πατρίκιο στην Ραβέννα και εστάλη άμεσα να αντιμετωπίσει τους Βουργουνδούς. Τον επόμενο χρόνο οι Βουργουνδοί υπό τον βασιλιά Γουνδίχαρο ηττήθηκαν και ο Αέτιος έκλεισε ειρήνη μαζί τους και έφυγε για την Αρμορίκη μαζί με τον Λιτόριο οπου είχε ξεσπάσει επανάσταση. Αλλά το 437 έστειλε τους Ούννους εναντίον τους για να τους αποτελειώσουν. Την ίδια χρονιά έγινε για δεύτερη φορά Ύπατος με συνύπατο τον Φλάβιο Σιγισβούλτο και συνόδευσε τον Βαλεντινιανό στην Κωνσταντινούπολη όπου ο τελευταίος παντρεύτηκε την Λικινία Ευδοξία. Το 438 ο Αέτιος κατήγαγε μεγάλη νίκη εναντίων των Βησιγότθων (πιθανότατα η μάχη του Mons Colubrarius) και ο πόλεμος συνεχίστηκε μέχρι το 439 στην Γαλατία μεχρι την ήττα και το θάνατο του Λιτόριου στη μάχη οπότε και ο Αέτιος αναγκάστηκε να κλείσει ειρήνη με τους Βησιγότθους και να επιστρέψει στην Ιταλία. Εκεί τιμήθηκε απο τη Σύγκλητο με ανέγερση ανδριάντα στην Αγορά της Ρώμης. Τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στη Γαλατία αλλά ένα φραστικό επεισόδιο με τον Ύπαρχο του Πραιτωρίου της Γαλατίας Αλμπίνο παραλίγο να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις εμφυλίου. Τελικά παρενέβη ο Διάκονος Λέων (μελλοντικός Πάπας Λέων Α΄) και τους συμφιλίωσε. Την ίδια χρονια οι Αλανοί υπό τον Σαμπιδα εγκαταστάθηκαν στην κοιλάδα του Ροδανού στη Γαλατία μετά από πρόσκληση του Αέτιου. Στη Γαλατία έμεινε πολύ λίγο καθώς τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου επέστρεψε στην Ιταλία επικεφαλής ενός μεγάλου στρατού για να αντιμετωπίσει τις Βανδαλικές επιδρομές όπου και παρέμεινε μέχρι το 442 οπότε επέστρεψε στην Γαλατία για να αποκαταστήσει την τάξη στην Αρμορίκη επιτρέποντας στους Αλανούς υπό τον βασιλιά Γκόαρ να εγκατασταθούν εκεί, και πιθανότατα ο Αέτιος εγκατέστησε όσους Βουργουνδούς γλίτωσαν απο τους Ούννους στην Σαβοΐα το 443. Το 446 έγινε τρίτη φορά Ύπατος με συνύπατο τον Σύμμαχο. Κατά τη διάρκεια της Υπατείας του έλαβε και την τελευταία έκκληση για βοήθεια από την Βρετανία την οποία η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε εγκαταλείψει από το 410 και τώρα είχε πλημμυρίσει από Σάξωνες, αλλά δεν είχε στρατιώτες για να στείλει. Το 447 ξανάρχισαν τα προβλήματα στην Αρμορίκη ενώ ο Αέτιος ήταν απασχολημένος στην Τούρ. Παράλληλα οι Φράγκοι εισέβαλλαν στην περιοχή Αττρεβάτη (σημερινό Βέλγιο) και ο Αέτιος αναγκάστηκε να πάει ο ίδιος στην περιοχή να επιληφθεί του προβλήματος δίνοντας μάχη με τους Φράγκους την ώρα που περνούσαν ένα ποτάμι στην περιοχή Vicus Helena.
Δολοφονία Αέτιου και συνέπειες αυτής
Το 454 ο Αέτιος συμφώνησε με τον Αυτοκράτορα Βαλεντινιανό Γ’ να νυμφευθεί ο γιος του Γαουδέντιος την κόρη του Αυτοκράτορα με απώτερο σκοπό να τοποθετήσει τον γιο του στη θέση του Βαλεντινιανού, αλλά ο Συγκλητικός Πετρώνιος Μάξιμος συνομώτησε εναντίον του Αέτιου και αποκάλυψε στον Βαλεντινιανό τα σχέδια του Αέτιου ο οποίος τον κάλεσε στα ανάκτορα στην Ραβέννα στις 21 Σεπτεμβρίου 454 με το πρόσχημα οτι ήθελε μια οικονομική αναφορά και τον δολοφόνησε με τα ίδια του τα χέρια την ώρα που του παρέδιδε την αναφορά μαζί με τον Ύπαρχο του Πραιτωρίου Βοήθιο ο οποίος ήταν μαζί με τον Αέτιο. Περίπου 1 χρόνο μετά ο Πετρόνιος Μάξιμος οργάνωσε την δολοφονία του Αυτοκράτορα Βαλεντινιανού Γ’ πείθοντας τους 2 Γότθους Αξιωματικούς του Αέτιου τον Οπτίλα και τον Θραυστίλα να δολοφονήσουν τον Αυτοκράτορα για να εκδικηθούν τον θάνατο του Αέτιου. Η δολοφονία έγινε και ο Πετρώνιος Μάξιμος ανακηρύχτηκε Αυτοκράτορας μόνο για να ανατραπεί και να εκτελεστεί 77 μέρες μετά. Ήταν για χρόνια ο πλέον παντοδύναμος άνθρωπος στην Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και οι μελλοντικοί Αυτοκράτορες Μαιοριανός (και ο πατέρας του) και Άβιτος υπηρέτησαν υπό τις διαταγές του.
Συμπεράσματα
Πολλοί τον θεώρησαν απλό καιροσκόπο που έπαιζε διπλό παιχνίδι μεταξύ Ρώμης και βαρβαρών εξυπηρετώντας δικά του σχέδια και άλλοι των θεωρούν ως τον «τελευταίο των Ρωμαίων» και τον άνθρωπο που έσωσε την Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από βέβαιο θάνατο όταν επιτέθηκαν οι Ούννοι και οι λοιπές βαρβαρικές φυλές.
Πηγές
Κατηγορία:Στρατιωτικοί της Αρχαίας Ρώμης
Γκύντερ Άσσερ
Ο Γκύντερ Άσσερ (Günter Asser, Βερολίνο, 26 Φεβρουαρίου 1926 – 23 Μαρτίου 2015) ήταν καθηγητής της Λογικής και των Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Γκράιφσβαλντ. Συνέγραψε πολυάριθμα έργα για φιλοσόφους και μαθηματικούς ενώ ο ίδιος εργάσθηκε πάνω στην Θεωρία υπολογισιμότητας.
Το 1954 ξεκίνησε μαζί με τον Καρλ Σρέτερ (Karl Schröter) το περιοδικό Zeitschrift für Mathematische Logik und Grundlagen der Mathematik το οποίο αργότερα έγινε το Mathematical Logic Quarterly.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Ντανιέλ Ντίχες
Ο Ντανιέλ Ντίχες Γκαρθία (Ισπανικά: Daniel Diges García, Ισπανική προφορά: [daˈnjel ˈdixes], γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1981) είναι Ισπανός τραγουδιστής, πιανίστας, συνθέτης και ηθοποιός. Αν και γεννήθηκε στη Μαδρίτη, έχει περάσει όλη την πρόωρη ζωή του του στη γειτονική πόλη Αλκαλά ντε Ενάρες.
Ζωή και καριέρα
Ο Ντίχες ξεκίνησε την καριέρα του σε μια θεατρική εταιρεία, το Teatro Escuela Libre de Alcalá de Henares (TELA), στην πατρίδα του, και αφού πρωταγωνίστησε σε πολλές τηλεοπτικές διαφημίσεις, ανέβηκε στη φήμη στην τηλεοπτική δραματική σειρά Nada es para siempre (1999–2000), παίζοντας τον χαρακτήρα του «Γκάτο». Με τα χρόνια έχει επίσης φιλοξενήσει παιδικά σόου όπως το "Megatrix" (2001-2002) και το Max Clan (2003-2004) και έχει εμφανιστεί σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές παίζοντας δευτερεύοντες ρόλους: Hospital Central (2002), Ana y los siete (2003), Aquí no hay quien viva (2005) και Agitación + IVA (2005–2006).
2010: Eurovision και πρώτο άλμπουμ
Τον Μάρτιο του 2010, μετά την εκλογή του ως υποψηφίου της Ισπανίας στην Eurovision, ο Ντίχες υπέγραψε στην Warner Music με την ιδέα να ηχογραφήσει ένα άλμπουμ σε στιλ ισπανικού crooner. Το άλμπουμ, με τίτλο Daniel Diges και παραγωγή Όσκαρ Γκόμεθ, κυκλοφόρησε στις 18 Μαΐου 2010. Περιλαμβάνει κυρίως τραγούδια που γράφτηκαν από τον ίδιο τον Ντίχες, αλλά και δύο εκδόσεις του "Algo pequeñito" και των ισπανικών εκδόσεων του "Just the Way You Are" (Billy Joel), "Everything" (Michael Bublé) και "Angels" (Robbie Williams).