cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημητριακός Πόλεμος
Επιχειρήσεις στην Πελοπόννησο
Ύστερα από τις επιχειρήσεις αυτές  φάνηκε  ότι  τα τυραννικά καθεστώτα δεν θα αργούσαν να καταλυθούν. Ύστερα από ένα χρόνο ο τύραννος της Μεγαλόπολης Λυδιάδας αντιλαμβανόμενος το γενικό κλίμα και έπειτα  από την κατάληψη από τους Αχαιούς  των γειτονικών του πόλεων  Κλείτωρος  και Τέλφουσας παραιτήθηκε από την εξουσία και ζήτησε η πόλη να προσχωρήσει στην Αχαϊκή Συμπολιτεία. Η Συμπολιτεία τον εξέλεξε στρατηγό για τον επόμενο χρόνο. Το παράδειγμά του ακολούθησε και ο τύραννος του Ορχομενού Νέαρχος. Τον ίδιο χρόνο επίσης ( 234 π.Χ.) προσχώρησε στην Συμπολιτεία και η Μαντίνεια.
Το 232 π.Χ.  ο στρατηγός του Δημητρίου Βίθυς εισέβαλε με ισχυρές δυνάμεις στην  Πελοπόννησο. Ο Άρατος που εκείνο το έτος ήταν στρατηγός έσπευσε να τον αντιμετωπίσει. Στην μάχη που δόθηκε στην θέση Φυλακία (πιθανόν κοντά στις πηγές του Αλφειού)  ο   Αχαϊκός στρατός υπέστη πανωλεθρία και ο Άρατος θεωρήθηκε νεκρός. Όμως ο Άρατος αφού συγκέντρωσε νέες δυνάμεις επιτέθηκε για ακόμη μια φορά χωρίς αποτέλεσμα στην Αττική.
Ο Βίθυς αποχώρησε ύστερα από διαταγή του Δημητρίου από την Πελοπόννησο χωρίς να έχει πετύχει τίποτα το ουσιαστικό. Οι Αχαιοί που χρειάζονταν ύστερα από την ήττα τους περισσότερο από ποτέ την συμπαράσταση των Αιτωλών τους παραχώρησαν τις πόλεις  Μαντίνεια και Ορχομενό. Στους Αιτωλούς προσχώρησαν και οι Καφυές.
Εισβολή των Δαρδάνων
Το ενδιαφέρον του Δημητρίου είχε επικεντρωθεί από το 232 π.Χ. στα βόρεια σύνορα του όπου βρίσκονταν αντιμέτωπος με το ισχυρό φύλο των Δαρδάνων. Ο Δημήτριος συμμάχησε με τον Άγρωνα που αντιμετώπιζε την ίδια απειλή. Οι Δάρδανοι υπό τον βασιλιά τους Λόγγαρο  επιτέθηκαν το επόμενο έτος  στην Παιονία.
Η επιδρομή τους ήταν καταστροφική. Ο Δημήτριος ηττήθηκε και η  περιοχή της Παιονίας  καταλήφθηκε (231 π.Χ.).
Αναταραχή στην δυτική Ελλάδα
Το 230 π.Χ. οι Ιλλυριοί υπό την βασίλισσα τους Τεύτα η οποία είχε διαδεχτεί το σύζυγο της Άγρωνα που είχε πεθάνει επιτέθηκαν στην Ήπειρο και κατέλαβαν την πρωτεύουσα του Κοινού Φοινίκη. Οι Ηπειρώτες έσπευσαν να αντιμετωπίσουν τους Ιλλυριούς πριν οι τελευταίοι λάβουν ενισχύσεις ( 5.000 άνδρες που έστειλε η Τεύτα υπό τον Σκερδιλαϊδα)   ηττήθηκαν όμως χάνοντας και την πόλη Αντιγόνεια. Τότε οι Ηπειρώτες ζήτησαν την βοήθεια των συμμάχων τους  Αιτωλών. Όταν οι τελευταίοι έφτασαν στην Ήπειρο οι Ιλλυριοί  αποχώρησαν. Οι Ηπειρώτες όμως διαπιστώνοντας είτε ότι αδυνατούσαν να αντιμετωπίσουν τους  επιδρομείς  είτε ότι  η συμμαχία με τους Αιτωλούς δεν θα κρατούσε για πολύ  συμμάχησαν με την Τεύτα και της παραχώρησαν την περιοχή της Ατιναντίας (καλοκαίρι  του 230 π.Χ.). Οι πόλεις Αμφιλοχία και Αμβρακία αντέδρασαν  σε αυτή  την ενέργεια αποχωρώντας από το Κοινό και προσχωρώντας στην  Αιτωλική Συμπολιτεία (229 π.Χ.).
Το 229 ή  228 π.Χ. οι Ιλλυριοί κατέλαβαν την Κέρκυρα. Οι  Κερκυραίοι ζήτησαν την βοήθεια των Αιτωλών και των Αχαιών. Οι δυο σύμμαχοι τους έστειλαν μόνο δέκα πλοία. Στην ναυμαχία που έγινε κοντά στους Παξούς οι Ιλλυριοί  με  την υποστήριξη των Ακαρνάνων που τους ενίσχυσαν με επτά πλοία νικήσαν. Οι Αχαιοί έχασαν πέντε πλοία ( τέσσερα αιχμαλωτίστηκαν και ένα βυθίστηκε ) και ο επικεφαλής τους Μάργος σκοτώθηκε. Οι Ιλλυριοί παρέμειναν στο νησί για λίγους μήνες πριν εκδιωχθούν από τους Ρωμαίους(228 π.Χ.).
Το τέλος του Δημητρίου και η διαδοχή του
Ο Δημήτριος ηττήθηκε και τραυματίσθηκε σε νέα μάχη εναντίον των Δαρδάνων. Λίγους μήνες αργότερα πέθανε ( άνοιξη του 229 π.Χ.). Τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο ανήλικος γιος του Φίλιππος που είχε αποκτήσει με την ερωμένη του και κατοπινή βασίλισσα Χρυσηίδα την οποία παντρεύτηκε αφού εγκατέλειψε την Φθία.
Βασιλιάς έγινε ο θείος του Φιλίππου Αντίγονος, ο οποίος υιοθέτησε τον Φίλιππο και παντρεύτηκε την  Χρυσηίδα. Τότε έλαβε και  την προσωνυμία «Δώσων» που σημαίνει προφανώς «επίτροπος»  ή «κηδεμών».
Το τέλος του πολέμου
thumb|right|330px| Ιλλυρία Δαρδανία και Παιονία
Στην Κεντρική Ελλάδα η Θεσσαλία εξεγέρθηκε με παρακίνηση των Αιτωλών που έστειλαν στρατό στην περιοχή. Η Αχαΐα Φθιώτιδα, η Θεσσαλιώτιδα και η Εστιαιώτιδα έγιναν μέλη της  Αιτωλικής  Συμπολιτείας. Υπό μακεδονική κυριαρχία παρέμειναν η Μαγνησία και η Πελασγιώτιδα  Ο Αντίγονος Δώσων βρέθηκε στην Θεσσαλία το 228 π.Χ. και αφού νίκησε τους Αιτωλούς  ανακατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της χώρας .Κατόπιν επιτέθηκε στην Δωρίδα κατέλαβε την πόλη Κυτίνιον  και την έκαψε. Ειρήνη έγινε το 228 π.Χ. ή το χειμώνα του 228 / 227 π.Χ.. Σύμφωνα με αυτήν  οι Αιτωλοί κρατούσαν  την  Αχαΐα Φθιώτιδα.
Οι συνέπειες
Η μακεδονική κυριαρχία δέχονταν ισχυρά πλήγματα και στην νότια Ελλάδα. Οι Βοιωτοί διέλυσαν  την  συμμαχία με την Μακεδονία και έγιναν σύμμαχοι των Αιτωλών και των Αχαιών. Οι Αχαιοί κατέλαβαν τα  Μέγαρα και  την Αίγινα πού ήταν  κτήση των Αντιγονιδών.
Στην Πελοπόννησο ο τύραννος του Άργους Αριστόμαχος παραιτήθηκε αφού έλαβε 50 τάλαντα για να πληρώσει τους μισθοφόρους του (καλοκαίρι του 229 π.Χ.). Οι Αχαιοί τον εξέλεξαν στρατηγό της Συμπολιτείας για το επόμενο έτος. Ακολούθησαν οι τύραννοι του Φλειούντος Κλεώνυμος και της Ερμιόνης Ξένων που παρέδωσαν την εξουσία με τον ίδιο τρόπο. Στην Αθήνα ο Διογένης διοικητής των μακεδονικών φρουρών του Πειραιά της Φυλής και του Πάνακτου ζήτησε από τους Αθηναίους 150 τάλαντα για να αποχωρήσει. Τελικά οι Αθηναίοι κατάφεραν να συγκεντρώσουν τα χρήματα (ο Άρατος τους έδωσε είκοσι τάλαντα από την προσωπική του περιουσία) και οι φρουρές  αποχώρησαν (καλοκαίρι  228 π.Χ.).
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεμοι των Διαδόχων
Cobalt Music
Η Cobalt Music είναι δισκογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε το 1960 στην Αθήνα.
Ιστορία
Η εταιρεία έχει αλλάξει διαφορετικά ονόματα (Cobalt Music Helladisc, Cobalt Music Phonogram, Polygram, Universal Music Greece, Polygram) και ιδιοκτησίες. Επέστρεψε στα χέρια της διοίκησης στην οποία ανήκε ήδη από τη δεκαετία του '50, αυτής του Νίκου Αντίππα.
Η εταιρεία έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες, μεταξύ των όπως οι: Λούκας Γιώρκας, Μιχάλης Χατζηγιάννης, Στέλλα Καλλή, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Goin' Through, Έλλη Κοκκίνου, Μύρωνας Στρατής, Γιώργος Σαμπάνης, Δήμος Αναστασιάδης, Ελευθερία Ελευθερίου και άλλοι, ενώ επίσης έχει συνεργαστεί και με δισκογραφικές όπως η Family The Label, My group. και την Warner music.
Καλλιτέχνες
Μερικοί από τους καλλιτέχνες της Cobalt Music greek είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές δισκογραφικές εταιρίες Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες hip hop μουσικής Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες pop μουσικής Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες rock μουσικής Κατηγορία:Hip hop
Δήμος Νότιας Ρόδου
Ο Δήμος Νότιας Ρόδου ήταν ένας από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ρόδος, την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρόδου. Καταλάμβανε όλο το νότιο τμήμα του νησιού και συνόρευε με τους δήμους Ατταβύρου και Λινδίων. Ο δήμος αποτελούνταν από δέκα δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 4.313 κατοίκους. Ο δήμος Νότιας Ρόδου ήταν ο μεγαλύτερος σε έκταση δήμος της Ρόδου την περίοδο που ίσχυε το πρόγραμμα Καποδίστριας, καθώς είχε έκταση 379 τ.χλμ. το οποίο αντιπροσωπεύει το 27% της συνολικής επιφάνειας του νησιού. Έδρα του δήμου ήταν το χωριό Γεννάδι.
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
230px|thumb|Ο Φάρος στο Πρασονήσι
Δήμαρχοι
Ο Φίλιππος Αντωναράς διατέλεσε δήμαρχος από το 1999 ως το 2002,έχοντας εκλεγεί για πρώτη φορά το 1998 με ποσοστό 55%. Το 2001 μετά τη παραίτηση του εκλέχθηκε δημαρχος ο Ιωάννης Τόουλου.Τον διαδέχθηκε ως δήμαρχος ο Εμμανουήλ Σαββής, ο οποίος εξελέγη το 2002 με ποσοστό 67% και το 2006 με ποσοστό 74%.
Παραπομπές
Νοτια Ροδος
Αναστάσιος Σ. Χαραλάμπης
Καταγόταν από επιφανή οικογένεια της επαρχίας Καλαβρύτων την οικογένεια Χαραλάμπη. Ήταν γιος του επίσης αγωνιστή της επανάστασης και πολιτικός Σωτήρη Χαραλάμπη και της Βικτωρίας Σισίνη, αδέλφια του οι Παναγιώτης, Ασημάκης, Χαρίκλεια, και Κωνσταντίνος. Ήταν πληρεξούσιος Καλαβρύτων στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση Άργους το 1829.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Αναστασιος
Ναυκρατίδης
Ο Ναυκρατίδης ήταν παλαιστής και Ολυμπιονίκης.
Κατά το σοφιστή Φιλόστρατο, αφού νίκησε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, έτρωγε και έπινε με τους φίλους του 3 μήνες ακατάπαυστα, για να το γιορτάσει. Κατόπιν, πήγε να γυμναστεί για να χωνέψει, και πέθανε κατά την προπόνηση.
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες παλαιστές
Πρόοδος και Φτώχεια
Πρόοδος και Φτώχεια (Progress and Poverty) είναι ένα βιβλίο του οικονομολόγου Χένρι Τζορτζ που δημοσιεύτηκε το 1879. Το βιβλίο εξετάζει γιατί η φτώχεια συνοδεύει την οικονομική και τεχνολογική πρόοδο και γιατί οι οικονομίες επιδεικνύουν τάση προς κυκλικά μεγέθυνση και ύφεση. Ο Τζορτζ υποστηρίζει μια ριζοσπαστική λύση που επικεντρώνεται στην κατάκτηση της οικονομικής μισθοδοσίας από φυσικούς πόρους και κτήματα.
Το βιβλίο πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα, γίνοντας ένα από τα πιο πωλούμενα βιβλία του τέλους του 19ου αιώνα. Ενέπνευσε την ιδεολογία που τώρα είναι γνωστή ως 'Τζορτζισμός'.
Δημούχος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δημούχος είναι γνωστός ένας μεγαλόσωμος Τρώας που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Δημούχος, ο πατέρας του οποίου ονομαζόταν Φιλήτορας, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα. Ο Αχιλλέας πρώτα τον τραυμάτισε με το ακόντιό του στο γόνατο για να τον εμποδίσει να φύγει και στη συνέχεια του πήρε τη ζωή με το μεγάλο του ξίφος. Ο Δημούχος αναφέρεται στην Ιλιάδα (Υ 457-459).
Πηγές
Δημουχος
Στο όνομα της αγάπης
Στο όνομα της αγάπης (Ισπανικά: En nombre del amor) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2008. Είναι ριμέικ της Μεξικάνικης τηλενουβέλας του 1991, Cadenas de amargura.
Πρωταγωνιστούν Άλισον Λος, Σεμπαστιάν Σουρίτα, Βικτόρια Ρούφο, Αρτούρο Πενίτσε και Λετίσια Καλντερόν.
Υπόθεση
Αυτή είναι η ιστορία της Παλόμα, ενός νεαρού κοριτσιού που έχασε τους γονείς της σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, μετά το οποίο η θεία της Καρλότα, αδελφή του πατέρας της, έγινε κηδεμόνας της και με σκοπό να την εκδικηθεί, λόγω ότι η πραγματική της μητέρα, Μακαρένα είχε σχέση με τον άντρα που ήταν ερωτευμένη.
Βραβεία
Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Δημήτρης Παπανικολάου
Ο Δημήτρης Παπανικολάου (γενν. 7 Φεβρουαρίου 1977) είναι Έλληνας πρώην προπονητής και πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως σούτινγκ γκαρντ, σμολ φόργουορντ και πάουερ φόργουορντ.
Ως καλαθοσφαιριστής
Γεννήθηκε στο Ίλιον Αττικής. Η πρώτη του ομάδα ήταν ο Αστέρας Ζωοδόχου Πηγής. Το 1992 τον απέκτησε Ολυμπιακός και τον παραχώρησε δανεικό στον Σπορτιγκ.
Στα τρία χρόνια που αγωνίστηκε στην ομάδα του Σπορτιγκ βοήθησε την ομάδα να διακριθεί με αποκορύφωμα την κατάκτηση της 4ης θέσης στην κανονική περίοδο τη σεζόν 1994-95 και την έξοδο στην Ευρώπη.
Το 2003 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό ανατρέποντας παλαιότερη δήλωση του. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 4 πρωταθλήματα, 3 κύπελλα αλλά και το δεύτερο τρόπαιο της Ευρωλίγκα της καριέρας του.
Τριπλ κράουν
Ο Δημήτρης Παπανικολάου είναι ο μοναδικός Έλληνας μπασκετμπολίστας που έχει κατακτήσει 2 φορές το triple crown (Ευρωλίγκα, πρωτάθλημα και κύπελλο), με διαφορετικές ομάδες: το 1997 με τον Ολυμπιακό και το 2007 με τον Παναθηναϊκό.
Εθνική Ελλάδος
Υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδος. To 1995 αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στο Μουντομπάσκετ εφήβων με την εθνική εφήβων. Έχει κατακτήσει και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Νέων. Στην Ολυμπιάδα του 1996 αλλά και του 2004 κατέκτησε την 5η θέση με την Εθνική ανδρών. Επίσης με την Εθνική Ανδρών αγωνίστηκε σε τέσσερα Ευρωμπάσκετ (1997, 1999, 2001, 2003). Πήρε μέρος σε οκτώ Τουρνουά Ακρόπολις (1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004) Με το εθνόσημο στους άνδρες μέτρησε 131 αγώνες με 1071 πόντους (μ.ο: 8.18).
Ως προπονητής
Στις 23 Ιανουαρίου 2012 ο Παπανικολάου ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ομάδος της ΑΕΚ για την Α2 Εθνική Κατηγορία. Ωστόσο μετά από μόλις δύο παιχνίδια υπέβαλε την παραίτησή του στις 6 Φεβρουαρίου η οποία και έγινε δεκτή από τη διοίκηση της ομάδας. Το Μάιο της ίδιας χρονιάς ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από τον Ηλυσιακό, όπου και παρέμεινε μέχρι το Νοέμβρη οπότε και υπέβαλε την παραίτησή του από την τεχνική ηγεσία του συλλόγου.
Τον Ιανουάριο του 2013 η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ανακοίνωσε την πρόσληψη του Παπανικολάου ως βοηθού προπονητή στο πλευρό του Αντρέα Τρινκέρι (από κοινού με τους Γιώργο Λιμνιάτη και Ηλία Καντζούρη).
Άλλες δραστηριότητες
Ο Δημήτρης Παπανικολάου έχει εταιρία η οποία διοργανώνει αθλητικά events.
Στις εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος βουλευτής στον Νότιο Τομέα της Αθήνας με τη Νέα Δημοκρατία.
Το 2021 δήλωσε πως είναι στο φάσμα του αυτισμού έχοντας στοιχεία Άσπεργκερ και έκτοτε πραγματοποιεί ακτιβιστικές δράσεις ευαισθητοποίησης για το συγκεκριμένο θέμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηλυσιακού Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1998 Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Κώστας Πρέκας
Ο Κώστας Πρέκας (Αιγάλεω 26 Αυγούστου 1941) είναι Έλληνας ηθοποιός και θιασάρχης. Κατά τη διάρκεια των νεανικών του χρόνων ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και διατέλεσε πρωταθλητής Ελλάδος ως καταδύτης του Ολυμπιακού, ενώ ήταν αθλητής και στην ομάδα υδατοσφαίρισης.
Θεατρική πορεία
Ξεκίνησε να σπουδάζει υποκριτική στη Σχολή Θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη το 1964. Τον ίδιο χρόνο έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο θεατρικό "σανίδι" στο έργο "Τρεις αδελφές" του Τσέχοφ, μετέχοντας στο θίασο του Κώστα Μουσούρη.
Το 1971 ίδρυσε το δικό του θίασο ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του '80 στράφηκε ολοκληρωτικά στο θέατρο, υπηρετώντας κυρίως το κλασικό ρεπερτόριο. Αρκετά νωρίτερα είχε ξεκινήσει να αναπτύσσει καλλιτεχνικές συνεργασίες με διαφόρους θιάσους, ενώ συνεργάστηκε και με το Εθνικό Θέατρο.
δεξιά|200 px|μικρογραφία|Το (πρώην) θέατρο "Όραμα" του ηθοποιού, στου [[Παπάγου Αττικής]] Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 έως και το 2010 είχε αποκτήσει ιδιόκτητο χώρο, το θέατρο "Όραμα" στην περιοχή του Παπάγου.
Κινηματογράφος
Ο Πρέκας έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστός και από τον κινηματογράφο, όπου πρωταγωνίστησε σε περίπου 20 ταινίες, κάποιες από τις οποίες ήταν υπερπαραγωγές. Για την ερμηνεία του στην ταινία του Ντίμη Δαδήρα Στα σύνορα της προδοσίας τιμήθηκε με το βραβείο Α' ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1968.
Κατά τη διάρκεια της επταετίας ο Κώστας Πρέκας έλαβε μέρος σε αρκετές κινηματογραφικές παραγωγές. Ο ίδιος σε κατά καιρούς δηλώσεις και εμφανίσεις του στα ΜΜΕ δεν έχει κρύψει ότι παραμένει λάτρης εκείνης της περιόδου όπως και παλαιότερων καταστάσεων εκτροπής.
Αθλητική καριέρα
Ο Κώστας Πρέκας ήταν πρωταθλητής Ελλάδας στις καταδύσεις στο αναπηδητήριο το 1963, 1964, 1965, 1966 και 1967, καθώς και από τραμπολίνο 3 μέτρων το 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966 και 1967.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Καταδύσεων Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των καταδύσεων
Δήμος Λινδίων
Ο Δήμος Λινδίων ήταν ένας από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρείτο διοικητικά η Ρόδος, την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρόδου. Βρισκόταν στα ανατολικά του νησιού και συνόρευε με τους δήμους Ατταβύρου,Καμείρου, Αρχαγγέλου και Νότιας Ρόδου. Ο δήμος αποτελούνταν από δέκα δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.633 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Λίνδος.
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
Δήμαρχοι
Ο Γεώργιος Θαρρένος διατέλεσε δήμαρχος από το 1999 ως το 2006, έχοντας εκλεγεί για πρώτη φορά το 1998 με ποσοστό 55,5%. Επανεξελέγη το 2002 με ποσοστό 50,1%. Από το 2007 ως το 2010 τελευταίος δήμαρχος υπηρέτησε ο Εμμανουήλ Πάλλας, εκλεγείς το 2006 με ποσοστό 51,7%.
Παραπομπές
Λ
134 Σωφροσύνη
Η Σωφροσύνη (Sophrosyne), είναι ένας μεγάλος και πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1873 από τον Γερμανό αστρονόμο Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ της Γερμανίας, και πήρε το όνομα της έννοιας της σωφροσύνης, όπως αυτή απαντάται στον Πλάτωνα. Η Σωφροσύνη έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,76.
Μία επιπρόσθηση αστέρα από τη Σωφροσύνη παρατηρήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1980 από τις ΗΠΑ. Η χρονομέτρηση του φαινομένου έδωσε μια εκτίμηση για τη διάμετρο του αστεροειδή.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σωφροσύνης υπολογίσθηκε σε 123 χλμ. ή 108 με 110 χλμ. από την παραπάνω επιπρόσθηση, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,0 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Σωφροσύνης εκτιμάται σε 3,45 cm/sec² (284 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 65,2 m/sec (235 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Σωφροσύνης είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,0364, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε −99 βαθμούς C.
Η Σωφροσύνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 11,8 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σωφροσυνη
Γεννάδιος
Με το όνομα Γεννάδιος μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ξεφτέρι
Το Ξεφτέρι είναι είδος μη γνήσιου γερακιού (γένος Accipiter), που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική του ονομασία είναι Accipiter nisus και περιλαμβάνει 7 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος A. n. nisus (Linnaeus, 1758).
Ονοματολογία
Η λατινική επιστημονική ονομασία του γένους, Accipiter (Hawk), σημαίνει «γεράκι», αλλά με διαφορετική σημασία από την ομώνυμη λέξη με την οποία αποδίδεται η, επίσης, λατινική λέξη Falco (Falcon). Στην ελληνική γλώσσα δεν υπάρχει, ωστόσο, κάποιος όρος που να αποδίδει τη διαφορά μεταξύ αυτών των «γερακιών» (βλ. και Σημειώσεις).
Ο όρος nisus στην επιστημονική ονομασία του είδους αναφέρεται στον μυθολογικό Έλληνα βασιλιά των Μεγάρων Νίσο. Σύμφωνα με τον μύθο, μία από τις θυγατέρες του, η Σκύλλα, τον πρόδωσε για χάρη του Μίνωα και ο Νίσος μεταμορφώθηκε σε «αετό» (Hygini Fabulae 198, 242).
Η δεξιότητά του στο κυνήγι και οι ελιγμοί του, προσέδωσαν στο πτηνό την ελληνική του ονομασία αλλά και το προσωνύμιο («ξεφτέρι») σε κάποιον που διαθέτει ευστροφία και εξαιρετικές ικανότητες στην πραγματοποίηση στόχων.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από τον Λινναίο, ως Falco Nisus. Η μεταφορά του στο γένος Accipiter, έγινε το 1760 από τον Γάλλο ζωολόγο Μ.Ζ.Μπρισόν (Mathurin Jacques Brisson, 1723 – 1806).
Συγγενεύει φυλογενετικά με το αφρικανικό είδος A. rufiventris, ενώ η τριάδα με το -επίσης- αφρικανικό είδος A. ovampensis θεωρείται ότι συνιστά υπερείδος. Η συστηματική του είναι σχετικά ξεκάθαρη, με μόνη διαφωνία την κατάταξη του κεντρασιατικού υποείδους dementjevi (βλ. Πίνακα υποειδών).
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|right|350px|Χάρτης εξάπλωσης του Accipiter nisus Πράσινο = Όλο το έτος (επιδημητικό) Κόκκινο = Καλοκαιρινός αναπαραγόμενος επισκέπτης Μπλε=Περιοχές διαχείμασης Το είδος απαντά σε ευρείες περιοχές του Παλαιού Κόσμου (οικοζώνες: Παλαιαρκτική, Αφροτροπική και Ινδομαλαϊκή), ιδιαίτερα στην Ευρασία, ενώ η παρουσία του στην Αφρική είναι λιγότερο εκτεταμένη.
Στην Ευρώπη, το ξεφτέρι εξαπλώνεται σε όλη την ήπειρο εκτός από την Ισλανδία και τις απώτατες περιοχές της Σκανδιναβίας, ως επιδημητικό πτηνό, πλην των βορείων επικρατειών (Σκανδιναβίας και Ρωσίας), όπου έρχεται μόνο για να αναπαραχθεί τα καλοκαίρια.
Η Ασία αποτελεί την κυριότερη αναπαραγωγική επικράτεια του είδους, από την τούνδρα και νοτιότερα, από την Ευρώπη στα δυτικά μέχρι την Καμτσάτκα, τη Σαχαλίνη και την Ιαπωνία στα ανατολικά. Απουσιάζει από τη ΒΑ. Σιβηρία και από αρκετές ορεινές περιοχές του Καζακστάν και της Κίνας. Νότια, η εξάπλωση φθάνει μέχρι τη Ν. Ινδία και την Ινδοκίνα, που χρησιμοποιούνται κυρίως ως περιοχές διαχείμασης.
Στην Αφρική, τέλος, το ξεφτέρι απαντά στα βορειοδυτικά ως καθιστικό είδος, ενώ χρησιμοποιεί τις περιοχές κατά μήκος του Νείλου για διαχείμαση, φθάνοντας νότια μέχρι την Κένυα και την Τανζανία.
(Πηγές:  )
(σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Τα ευρασιατικά ξεφτέρια μεταναστεύουν νότια για το χειμώνα, από πιο κρύες περιοχές της Β. Ευρώπης και της Ασίας, κάποια στη Β. Αφρική (μερικοί πληθυσμοί μέχρι και την ισημερινή Α. Αφρική) και την Ινδία. Αντίθετα, οι πληθυσμοί των νοτιοτέρων επικρατειών είναι καθιστικοί ή διασπείρονται. Τα νεαρά άτομα αρχίζουν την αποδημία τους νωρίτερα από ό, τι οι ενήλικες, ενώ τα νεαρά θηλυκά φεύγουν νωρίτερα από τα νεαρά αρσενικά. Ανάλυση δεδομένων δακτυλίωσης στην Ελιγολάνδη της Γερμανίας, διαπίστωσε ότι τα αρσενικά μεταναστεύουν σε μεγαλύτερες αποστάσεις και πιο συχνά από ό, τι τα θηλυκά. Έτσι, σε αποδημητικά πτηνά που δακτυλιώθηκαν στο Καλίνινγκραντ της Ρωσίας, η μέση διανυθείσα απόσταση κατά την ανάγνωση του δακτυλίου, ήταν 1.328 χλμ. για τα αρσενικά και 927 χλμ. για τα θηλυκά. Επίσης, μελέτη στη Ν. Σκωτία διαπίστωσε ότι, δακτυλιωμένα πουλιά που είχαν αναπαραχθεί σε «υψηλής ποιότητας» περιοχές, ανακτήθηκαν σε μεγαλύτερη αναλογία από εκείνα που προέρχονταν από «χαμηλής ποιότητας» περιοχές. Αυτό υποδηλώνει ότι, τα νεαρά άτομα που είχαν γεννηθεί σε υψηλής ποιότητας εδάφη, επιζούσαν καλύτερα. Επίσης, το ποσοστό ανάκτησης ήταν μειωμένο σε μεγαλύτερα υψόμετρα. Μετά την περίοδο πτέρωσης, τα θηλυκά πουλιά διασπείρονται σε μεγαλύτερες αποστάσεις από ό, τι τα αρσενικά. Στο Νεπάλ, τα ξεφτέρια κινούνται υψομετρικά στα 2.440-4.200 μ., ενώ παρατηρούνται μέχρι τα 5.180 μ. κατά τη μετανάστευση.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από την Ισλανδία και τα Σβάλμπαρντ, το Τσαντ, τη Σομαλία, τη Νότια Αφρική, τη Μαλαισία και το Μπρουνέι.
Βιότοπος
thumb|right|300px|Τυπικό δασικό οικοσύστημα, κατάλληλο για το ξεφτέρι Το είδος απαντά κυρίως σε δασώδεις, απομονωμένες περιοχές, κατά προτίμηση σε μέρη όπου εναλλάσσονται κωνοφόρα και φυλλοβόλα με μικρά ξέφωτα. Είναι διαδεδομένο στα περισσότερα δάση του φάσματος κατανομής του, καθώς επίσης και σε πιο ανοικτά ενδιαιτήματα με διάσπαρτα δέντρα. Τα ξεφτέρια της Ευρασίας προτιμούν να κυνηγούν στις παρυφές των δασικών περιοχών, αλλά τα πουλιά που αποδημούν, μπορεί να παρατηρηθούν σε οποιοδήποτε περιβάλλον. Το αυξημένο ποσοστό μέσης ηλικίας συστάδων δένδρων που δημιουργούν οι σύγχρονες τεχνικές δασοκομίας, έχει ωφελήσει το είδος, σύμφωνα με νορβηγική μελέτη. Αντίθετα με το συγγενικό διπλοσάινο, το ξεφτέρι, μπορεί να δει κανείς σε κήπους και σε αστικές περιοχές, ενώ μπορεί να φωλιάζει ακόμη και στα πυκνά πάρκα της πόλης.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η στατιστική ανάλυση των 5 πρώτων προτιμητέων οικοσυστημάτων, δίνει τα εξής αποτελέσματα: Πλατύφυλλα δένδρα, Κωνοφόρα, Χωριά, Θαμνότοποι και Πόλεις.
Μορφολογία
Θηλυκό ♀: μεγαλύτερο από το αρσενικό, άνω επιφάνεια σώματος γκρίζα στο χρώμα του σχιστόλιθου ή καφεγκρίζα (χωρίς κυανίζουσα απόχρωση). Οριζόντιες ραβδώσεις στο στήθος και την κοιλιά, καφεγκρίζες (σπάνια με κιτρινομπέζ απόχρωση). Ίριδα φωτεινή κίτρινη ή πορτοκαλί. Επί πλέον, φέρουν και ευρεία χαρακτηριστική ανοικτόχρωμη οφθαλμική λωρίδα από το πίσω μέρος των ματιών μέχρι τον τράχηλο.
Νεαρά άτομα: άνω επιφάνεια σώματος σκούρα καφέ, με κιτρινομπέζ πατάγιο (ορατό από κοντινή απόσταση). Το στήθος έχει ακανόνιστες ραβδώσεις παρά μπάρες, πιο διακριτές στα αρσενικά. Η ίριδα είναι κίτρινη αρχικά και αλλάζει χρώμα, αργότερα, στα αρσενικά thumb|right|350px| Ενήλικο αρσενικό ξεφτέρι
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:
Τροφή
Το ξεφτέρι είναι ο κύριος θηρευτής μικρών πτηνών του δάσους, αν και μόνον το 10% των επιθέσεων καταλήγει επιτυχώς. Κυνηγάει με αιφνιδιαστική επίθεση, χρησιμοποιώντας φράκτες, συστάδες, οπωρώνες και λοιπές περιοχές κάλυψης κοντά στις δασικές παρυφές. Άλλωστε η επιλογή του εκάστοτε οικοτόπου υπαγορεύεται από τις απαιτήσεις αυτές. Κάνει επίσης χρήση των κήπων σε κατοικημένες περιοχές, εκμεταλλευόμενο τα θηράματα που βρίσκονται εκεί.
Τα αρσενικά ξεφτέρια, συνήθως κυνηγούν πουλιά που ζυγίζουν μέχρι 40 γραμμάρια, μερικές φορές έως και 120 γρ., αλλά τα θηλυκά μπορούν να χειριστούν θηράματα μέχρι 500 γρ. ή περισσότερο. Το βάρος της τροφής που καταναλώνεται καθημερινά από τα ενήλικα πτηνά, εκτιμάται σε 40-50 γρ. για τα αρσενικά και 50-70 γρ. για τα θηλυκά ξεφτέρια. Κατά τη διάρκεια ενός έτους, ένα (1) ζευγάρι θα μπορούσε να θανατώσει μέχρι 2.200 σπουργίτια, 600 κοτσύφια ή 110 φάσσες. Τα είδη που τρέφονται στην ύπαιθρο χωρίς κάλυψη, καθώς και αυτά που «δίνουν στόχο» από τις κινήσεις ή τα χρώματά τους, συλλαμβάνονται πιο συχνά από τα ξεφτέρια. Τυπικά παραδείγματα αποτελούν ο καλόγερος και το σπουργίτι, που είναι ευάλωτα σε επιθέσεις. Γενικά, τα ξεφτέρια μπορεί να ευθύνονται για περισσότερο από το 50% των θανάτων σε ορισμένα είδη, όμως το ποσοστό αυτό αλλάζει από περιοχή σε περιοχή.
Τα αρσενικά συλλαμβάνουν, κυρίως, παπαδίτσες, σπίνους, σπουργίτια και τσιχλόνια, ενώ τα θηλυκά συλλαμβάνουν συχνά τσίχλες και ψαρόνια. Μεγαλύτερα θηράματα, όπως περιστέρια και καρακάξες, δεν πεθαίνουν αμέσως αλλά υποκύπτουν αργότερα, κατά τη διάρκεια του μαδήματος. Περισσότερα από 120 είδη πουλιών έχουν καταγραφεί ως δυνητικά θηράματα, ενώ κάποια ξεφτέρια, ως άτομα, μπορεί να ειδικεύονται σε ορισμένα είδη. Τα πουλιά που θηρεύονται είναι συνήθως ενήλικες ή νεαρά, αν και τρώγονται ενίοτε νεοσσοί στη φωλιά τους και θνησιμαία. Από τα θηλαστικά, οι νυχτερίδες και οι σκίουροι αποτελούν προτεραιότητα, ενώ τα έντομα καταναλώνονται πολύ σπάνια.
Τα μικρά πουλιά θανατώνονται κατά την πρόσκρουση ή από τα πόδια του αρπακτικού, ειδικά από τους ισχυρούς γαμψώνυχες. Η κατανάλωση αρχίζει μετά το μάδημα των φτερών, με τους θωρακικούς μυς πρώτα, ενώ αφήνονται μόνο τα οστά, αν και μπορεί να θραυστούν με τη χρήση της ειδικής εσοχής στη ρινοθήκη του γερακιού. Όπως και σε άλλα αρπακτικά πτηνά, τα ξεφτέρια αφοδεύουν άπεπτα σφαιρίδια (pellets) από μέρη της λείας τους. Συνήθως αποτελούνται από μικρά πούπουλα, καθώς τα μεγαλύτερα δεν καταναλώνονται.
Τεχνικές θήρευσης
Ο σωματότυπος του ξεφτεριού αντικατοπτρίζει και τον βιότοπο στον οποίο είναι προσαρμοσμένο να ζει και να κυνηγάει. Έχει μέτριο μέγεθος και σχετικά κοντές, στρογγυλεμένες πτέρυγες, χωρίς αιχμηρές, δρεπανοειδείς απολήξεις, για να μπορεί να ελίσσεται ανάμεσα στα δέντρα, όταν καταδιώκει τη λεία του. Η ουρά του, αντιθέτως, είναι σχετικά μακριά, για να μπορεί να τη χρησιμοποιεί ως πηδάλιο κατά την πτήση.
Είναι ικανότατος θηρευτής που εκμεταλλεύεται την ταχύτητα και ευελιξία του ανάμεσα στα δένδρα, στα δασικά ενδιαιτήματα όπου διαβιοί. Συνήθως περιμένει, καλά κρυμμένο μέχρι το θήραμα να πλησιάσει, αποκαλύπτει την θέση του και πετάει γρήγορα και χαμηλά. Μπορεί να ακολουθήσει καταδίωξη, με το ξεφτέρι να προσπαθεί να αρπάξει το θύμα από το κάτω μέρος, πετώντας ακόμη και ανάποδα, ή το καταδιώκει τρέχοντας με τα πόδια μέσα στη βλάστηση. Δεν είναι τυχαίο ότι, χρησιμοποιεί μεγάλη γκάμα τεχνικών θήρευσης : Κατά τη διάρκεια του κυνηγιού, το ξεφτέρι μπορεί να πετάξει σε απόσταση 2-3 χιλιομέτρων κάθε ημέρα.
Ηθολογία
Κοντά στη φωλιά του, το ξεφτέρι εμφανίζει κρυπτική συμπεριφορά και, συνήθως, περνάει απαρατήρητο. Γενικά, δεν είναι κοινωνικό πτηνό. Συχνά, κινεί την ουρά του μετά από προσγείωση ενώ κάθεται σε ορθή στάση, αλλά με το κεφάλι τραβηγμένο προς τα πίσω.
Πτήση
thumb|right|350px|Ενήλικο θηλυκό ξεφτέρι εν πτήσει (κοιλιακή όψη) Η πτήση του ξεφτεριού είναι πολύ χαρακτηριστική και έχει την πατέντα «φτεροκόπημα-φτεροκόπημα-αερολίσθηση». Τα φτεροκοπήματα είναι γρήγορα σαν του περιστεριού και δίνουν ανοδική πορεία στο σώμα του, ενώ η σύντομη αερολίσθηση (glide), καθοδική. Αυτό σημαίνει ότι, η συνολική πτητική πορεία του πτηνού είναι «κυματιστή» (undulating) και όχι τόσο σταθερή όσο στο διπλοσάινο. Συνήθως πετάει χαμηλά πάνω από το έδαφος, ανάμεσα στα δένδρα και τους θάμνους, πραγματοποιώντας αιφνιδιαστικές επιθέσεις στη λεία του, ενώ δεν αποφεύγει τα πάρκα και τους κήπους των πόλεων, όπως το διπλοσάινο.
Το θηλυκό ξεφτέρι μπορεί να συγχέεται με το αρσενικό διπλοσάινο κατά την πτήση, δεδομένου ότι έχουν παρόμοιο μέγεθος. Ωστόσο, πέρα από την «κυματιστή» πτήση, το ξεφτέρι εμφανίζει διαφορετική σιλουέτα, με στενότερη ουρά στη βάση της, οξύτερες γωνίες σε πιο τετραγωνισμένη ουρά, κοντύτερο λαιμό και λεπτότερο σώμα.
Αντίθετα, στην παρατήρηση πεδίου είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσει από το σαΐνι. Μερικές φορές παρατηρείται να αιωροπορεί (soaring), συχνά κάνοντας κύκλους, με τις πτέρυγες και την ουρά πιο ανοικτές από ό, τι στην πτήση σε ευθεία γραμμή.
Φωλιά
Η περίοδος φωλιάσματος είναι από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο, ανάλογα με την επικράτεια. Το ξεφτέρι φωλιάζει σε εκτεταμένες περιοχές δασών, συχνά κωνοφόρων ή μικτών, προτιμώντας δάσος με δομή ούτε πολύ πυκνή, ούτε πολύ αραιή, για να καταστεί δυνατή η διαφυγή σε περίπτωση ανάγκης. Η φωλιά μπορεί να βρίσκεται στις διχάλες δέντρων, ή σε ένα μεγάλο, οριζόντιο κλαδί στον κάτω δασικό θόλο, ή στην κορυφή ενός ψηλού θάμνου. Συνήθως, προτιμώνται τα κωνοφόρα. Νέα φωλιά κατασκευάζεται κάθε έτος, συνήθως κοντά στη φωλιά του προηγούμενου έτους, μερικές φορές, χρησιμοποιώντας παλιές φωλιές άλλων πουλιών. thumb|right|300px| Νεοσσοί ξεφτεριού στη φωλιά τους Η φωλιά είναι μια πλατιά κατασκευή από ξερά κλαδιά, χαλαρά τοποθετημένα μεταξύ τους και με απλή επίστρωση από μικρά κλαδιά με φύλλα. . Έχει μήκος έως 60 εκατοστά και μέση διάμετρο 60 εκατοστά, επίσης. Την περισσότερη εργασία αναλαμβάνει το θηλυκό, με μικρή βοήθεια από το αρσενικό.
Γέννα
Η γέννα αποτελείται από (2-) 4 έως 5 (-7) ελαφρώς υποελλειπτικά και πιτσιλωτά αβγά, διαστάσεων 39,8 Χ 31,8 χιλιοστών και βάρους 22,5 γραμμαρίων, εκ των οποίων, ποσοστό 8% είναι κέλυφος. Εάν καταστραφεί κάποιο, είναι πολύ πιθανόν να γεννηθούν ακόμη 1-2 αβγά, μικρότερα όμως από τα πρώτα. Η εναπόθεση γίνεται κάθε 2-4 ημέρες. Η επώαση αρχίζει αμέσως μετά την εναπόθεση του 2ου ή 3ου αβγού, πραγματοποιείται μόνον από το θηλυκό και διαρκεί, (32-) 33 έως 35 ημέρες για κάθε αβγό, αλλά 42 ημέρες συνολικά, για όλη την ωοτοκία.
Η σεξουαλική ωριμότητα επιτυγχάνεται μεταξύ 1-3 ετών. Τα περισσότεροι ξεφτέρια της Ευρασίας παραμένουν στην ίδια περιοχή για μία (1) αναπαραγωγική περίοδο, ωστόσο, κάποια διατηρούν την ίδια περιοχή μέχρι και οκτώ χρόνια. Αλλαγή του συντρόφου προκαλεί, συνήθως, αλλαγή στην περιοχή φωλιάσματος, ενώ τα γηραιότερα πουλιά τείνουν να παραμένουν στην ίδια περιοχή. Οι αποτυχημένες προσπάθειες αναπαραγωγής προωθούν την αλλαγή του εδάφους φωλιάσματος, ενώ τα πτηνά που διατηρούν τα ίδια εδάφη εμφανίζουν υψηλότερη αναπαραγωγική επιτυχία.
Φυσικοί θηρευτές
Στους φυσικούς θηρευτές του είδους συμπεριλαμβάνονται η τυτώ, ο χουχουριστής, το διπλοσάινο, ο πετρίτης, ο χρυσαετός, ο μπούφος, η κόκκινη αλεπού και τα κουνάβια.
Κατάσταση πληθυσμού
δεξιά|μικρογραφία|450x450εσ|Νεαρό ξεφτέρι στην [[Ουγγαρία]] Ο παγκόσμιος πληθυσμός του είδους βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Το ίδιο ισχύει για την Ελλάδα, αν και πάντοτε η λαθροθηρία και οι τυχαίες δηλητηριάσεις από εντομοκτόνα ή φάρμακα που προορίζονται για άλλα ζώα, αποτελούν διαχρονικά σοβαρούς κινδύνους. Στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μάλιστα, η δηλητηρίαση από το εντομοκτόνο κυκλοδιένιο («Αλντρίν»), είχε πάρει τραγικές διαστάσεις στις αρχές της δεκαετίας του ’60, με αποτέλεσμα, ο πληθυσμός του είδους να πέσει στο μισό.
Επίσης, στις χώρες όπου καλλιεργείται ευρέως η ενασχόληση με τα ταχυδρομικά περιστέρια, υπάρχει έντονη σύγκρουση μεταξύ των οπαδών του συγκεκριμένου χόμπυ και της Ορνιθολογικής Κοινότητας.
Κατάσταση στην Ελλάδα
Το ξεφτέρι είναι αρκετά διαδεδομένο στα ηπειρωτικά, κυρίως όμως στα βόρεια και κεντρικά και λιγότερο στην Πελοπόννησο. Απουσιάζει από τα περισσότερα νησιά ως αναπαραγόμενο είδος, εκτός από 2-3 νησιά του Αιγαίου και Ιονίου. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όμως, επειδή στους ήδη υπάρχοντες πληθυσμούς προστίθενται και μεταναστευτικοί, είναι πιο κοινό είδος οπότε εμφανίζεται και σε πολλά νησιά. Ωστόσο, πουθενά οι ενδημικοί πληθυσμοί δεν παρουσιάζουν μεγάλη πυκνότητα.
Οι πρώτες χειμερινές αφίξεις πραγματοποιούνται από τα μέσα Οκτωβρίου μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου, ενώ η εαρινή αποδημία έχει ήδη ολοκληρωθεί στα μέσα με τέλη Μαρτίου. Υπάρχουν, επίσης, αποκλειστικά διαβατικοί πληθυσμοί, αλλά λίγα στοιχεία υπάρχουν για τη μεταναστευτική συμπεριφορά του ξεφτεριού στη χώρα, καθόσον αυτή «επικαλύπτεται» από τους ενδημικούς και διαχειμάζοντες πληθυσμούς. Πάντως, παρατηρείται περισσότερο κατά τη φθινοπωρινή, παρά κατά την εαρινή μετανάστευση.
Άλλες ονομασίες
Το Ξεφτέρι απαντά στον ελλαδικό χώρο και με τις ονομασίες Τσιχλογέρακας, Τσιχλογέρακο και Τζικλοσιάχινο (Κύπρος).
Σημειώσεις
Στην ελληνική ορνιθολογική βιβλιογραφία, αντίθετα με το γένος Falco = Γεράκι (Ιέραξ), (αγγλ. Falcon), δεν υπάρχει λέξη, η οποία να αντιστοιχεί στο γένος Accipiter. Στην αντίστοιχη αγγλική γλώσσα το πρόβλημα έχει λυθεί με τον όρο Hawk που, λανθασμένα, αποδίδεται πάλι ως Γεράκι στα αγγλοελληνικά λεξικά. Οι εναλλακτικές που προτάθηκαν είναι οι εξής:
Στο λήμμα αυτό ακολουθείται συμβατικά η τρίτη εκδοχή, χωρίς αυτό να μην επιδέχεται συζήτησης.
Βιβλιογραφία
Ξεφτερι Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας
Βίκτορ Μπάκιγχαμ
Ο Βίκτορ Φρέντερικ Μπάκιγχαμ (23 Οκτωβρίου 1915 - 26 Ιανουαρίου 1995) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής ποδοσφαίρου. Είχε διατελέσει προπονητής πολύ μεγάλων ομάδων της Ευρώπης, όπως ο Άγιαξ και η Μπαρτσελόνα.
Καριέρα
Ο Βίκτορ Μπάκιγχαμ βρέθηκε το 1934 στις ακαδημίες της Τότεναμ, η οποία αποφάσισε να τον παραχωρήσει για ένα χρόνο στη Νόρθφλιτ Γιουνάιτεντ, ομάδα που συνεργαζόταν άμεσα με το σύλλογο του Λονδίνου. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του Μπάκιγχαμ με τη φανέλα της Νόρθφλιτ, οδήγησαν αρχικά στην επιστροφή και έπειτα στη μόνιμη παραμονή του στη Τότεναμ.
Ο Βίκτορ Μπάκιγχαμ αγωνίστηκε με τη φανέλα της Τότεναμ για 7 σεζόν από το 1935 μέχρι το 1949 (μεταξύ 1939 και 1946 δεν διεξήχθη πρωτάθλημα λόγω του πολέμου), έχοντας πραγματοποιήσει συνολικά 204 εμφανίσεις και έχοντας πετύχει ένα γκολ. Ωστόσο δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο με την ομάδα του Λονδίνου ούτε σε εγχώριο, αλλά ούτε και σε διεθνές επίπεδο.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1948-49, ο Βίκτορ Μπάκιγχαμ αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην πολυετή καριέρα του σε ηλικία 34 ετών.
Προπονητική καριέρα
Μετά το τέλος της επαγγελματικής του καριέρας ως ποδοσφαιριστής, ο Βίκτορ Μπάκιγχαμ αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το άθλημα από άλλο πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή. Εργάστηκε ως προπονητής σε ομάδες της Αγγλίας, της Ολλανδίας, της Ελλάδας και της Ισπανίας.
Συγκεκριμένα έχει εργαστεί ως προπονητής στις ομάδες: Πίγκασους, Μπράντφορντ, Γουέστ Μπρομ, Άγιαξ, Σέφιλντ Γουένσντεϊ, Φούλαμ, Εθνικός Πειραιώς, Μπαρτσελόνα, Σεβίλλη, Ολυμπιακός Πειραιώς, Α.Σ. Ρόδος και Ένωσις Νέων Παραλιμνίου.
Τίτλοι
Ως προπονητής
Πηγές
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Άγγλοι Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέφιλντ Γουένσντεϊ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φούλαμ ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Σ. Ρόδου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπράντφορντ Παρκ Άβενιου ΑΦΚ Κατηγορία:Προπονητές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Έρεντιβιζι
Bircham International University
μικρογραφία| Τα γραφεία του Bircham International University στη Μαδρίτη Το Bircham International University είναι ένα ιδιωτικό, μη διαπιστευμένο ίδρυμα εξ αποστάσεως ανώτερης εκπαίδευσης. Είναι καταχωρημένο στην Ισπανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες ( Ντελάγουερ ) και μέχρι πρότινος λειτουργούσε από τις Μπαχάμες.
Ιστορία και τοποθεσία
Το BIU ιδρύθηκε από τον Deric Bircham, τον William Martin και τον υιοθετημένο γιο του Bircham, Laurence Cheng Wen. Σύμφωνα με τον ιστότοπό του, το Bircham ιδρύθηκε στην Ευρώπη το 1992 και είναι επίσης καταχωρημένο στο Ντέλαγουερ (Ηνωμένες Πολιτείες), την Ισπανία και τις Μπαχάμες. Ο John Bear, αρμόδιος για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, έγραψε στην έκδοση του 2003 του Bears' Guide to Earning Degrees by Distance Learning, ότι οι καταχωρημένες "διευθύνσεις αντιπροσωπειών του ιδιωτικού ιδρύματος Bircham [βρίσκονται] στην Ισπανία, την Αγγλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες (ως γραμματοκιβώτια Mail Boxes Etc. στο Μαϊάμι της Φλόριντα), Μπαχάμες, Ταϊβάν, Κίνα, Μεξικό, Αργεντινή, Βενεζουέλα, Εκουαδόρ, Περού, Βολιβία, Κολομβία και Νέα Ζηλανδία ." Το Bear's Guide δηλώνει ξεκάθαρα ότι: «τα γραφεία στην Αγγλία και τις Μπαχάμες ήταν αυστηρά διοικητικού χαρακτήρα και δεν εξυπηρετούσαν φοιτητές».
Το Bircham απέκτησε το Oxford International College το 2000.
Κατάσταση διαπίστευσης
Η ιστοσελίδα του BIU παρουσιάζει μια λίστα με διαπιστεύσεις και συνδρομές, αλλά καμία από αυτές δεν προέρχεται από εκπαιδευτικό φορέα διαπίστευσης αναγνωρισμένο από τις χώρες όπου δραστηριοποιείται το Bircham.
Επίσημες πηγές οι οποίες αναφέρουν ρητά και κατηγορηματικά το Bircham ως "μη διαπιστευμένο / μη αναγνωρισμένο" περιλαμβάνουν: το Υπουργείο Παιδείας της Πολιτείας του Maine των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και το Συντονιστικό Συμβούλιο Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, τα οποία δηλώνουν ξεκάθαρα ότι το Bircham δεν έχει "καμία αναγνώριση ή εξουσία ή άδεια χορήγησης οιουδήποτε πτυχίου από το Ισπανικό κράτος (αξιολόγηση της Αμερικανικής Ένωσης Συλλογικών Καταχωρητών και Υπεύθυνων Εισδοχής [American Association of Collegiate Registrars and Admissions Officers ή AACRAO]). " Η κρατική υπηρεσία Διαπίστευσης πτυχίων της πολιτείας του Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών θεωρεί την BIU ως ένα μη διαπιστευμένο / μη αναγνωρισμένο προμηθευτή πτυχίων της αλλοδαπής.
Το BIU περιγράφει τον εαυτό του ως πάροχο ανεπίσημης εκπαίδευσης. Ενώ δραστηριοποιείται νομότυπα σύμφωνα με την ισπανική νομοθεσία, επίσημα δεν αναγνωρίζεται από το Υπουργείο Παιδείας της Ισπανίας. Επειδή τοBIU δεν είναι διαπιστευμένο / αναγνωρισμένο, τα πτυχία και οι τίτλοι του ενδέχεται να μην είναι αποδεκτά από εργοδότες ή άλλα ιδρύματα. Χρήση των πτυχίων του Bircham μπορεί να είναι παράνομη σε ορισμένες δικαιοδοσίες και κράτη.
Δραστηριότητα
Το 2003, το περιοδικό CityLink της Νότιας Φλόριντα ανέφερε ότι οι υπεύθυνοι εκπαίδευσης της πολιτείας του Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών δήλωσαν ότι το Bircham είναι «εντελώς ψεύτικο».
Τον Ιούλιο του 2007, η Γραμματεία Δημόσιας Εκπαίδευσης (SEP) του κράτους του Μεξικό εξέδωσε προειδοποίηση δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι τα πτυχία χωρίς RVOE (Επίσημη Αναγνώριση από την Κυβέρνηση του Μεξικού) δεν θα επικυρώνονται από την Κρατική Γραμματεία Δημόσιας Εκπαίδευσης, το SEP. Πτυχία μέσω διαδικτύου ή εξ αποστάσεως εκπαίδευσης που εκδίδονται από ξένα ιδρύματα όπως το Bircham δεν θα αναγνωρίζονται από το SEP του κράτους του Μεξικού.
Τον Απρίλιο του 2008, η Nairobi Business Daily ανέφερε ότι το Bircham International University λειτουργούσε στην Κένυα χωρίς άδεια. Μάρτιο του 2010, η ίδια εφημερίδα δημοσίευσε διόρθωση, δηλώνοντας ότι το BIU "είναι ένα ισπανικό ίδρυμα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και βρίσκεται σε καλή σχέση με τις ισπανικές αρχές προσφέροντας εναλλακτικές λύσεις στην ανώτερη εκπαίδευση ενηλίκων απευθυνόμενο ειδικά σε εργαζόμενους επαγγελματίες ενήλικες" και ότι τα προγράμματά του "μπορούν να νομιμοποιηθούν και να επικυρωθούν από την Πρεσβεία της Κένυα στις ΗΠΑ ή την Ισπανία, παρά το γεγονός ότι το ίδρυμα δεν έχει αναγνωριστεί από την Επιτροπή Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης της Κένυα». Κρατικός αξιωματούχος της Επιτροπής Ανώτατης Εκπαίδευσης της Κένυα αναφέρθηκε ότι προειδοποίησε ότι τα πτυχία του Bircham δεν θα αναγνωρίζονται. Το 2013, οι διευθυντές του Bircham δηλώνουν ότι το BIU δεν έχει καμία παρουσία στην Κένυα ούτε συνεργασία με άλλο κολέγιο ή εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Κένυα.
Το 2013, ο ακτιβιστής κατά της απάτης στον τομέα της υγείας Stephen Barrett πραγματοποίησε μια ανασκόπηση καταλήγοντας: «Το BIU προσφέρει κάτι που ισοδυναμεί με εποπτευόμενη ανάγνωση σχολικών βιβλίων συν διαπιστευτήρια που υπονοούν ότι οι μαθητές του έχουν πολύ περισσότερη επίσημη εκπαίδευση και εξειδίκευση από ό,τι στην πραγματικότητα κατέχουν. Οι απαιτήσεις για τα πτυχία του είναι πολύ λιγότερες από εκείνες πανεπιστημίων διαπιστευμένων από φορείς αναγνωρισμένους από την CHEA. Οι περισσότερες από τις διδαχές του BIU είναι απλές, αλλά μερικές προωθούν ψευδοεπιστημονικές έννοιες και πρακτικές. Κανένα από τα προγράμματά του που σχετίζονται με την υγεία —από μόνο του— δεν παρέχει επαρκή βάση για κλινική πρακτική."
Φαμπιάν Εστογιάνοφ
Ο Φαμπιάν Εστογιανόφ (ισπ.: Fabián Larry Estoyanoff Poggio) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από την Ουρουγουάη αλλά έχει ιταλικό διαβατήριο και στην Ευρώπη αγωνίζεται ως κοινοτικός. Από το Σεπτέμβριο 2008 ως τον Ιούνιο 2010 αγωνίστηκε στον Πανιώνιο με το νούμερο 16, στον οποίο ανήκει. Προηγουμένως, ανήκε στη Βαλένθια ΚΦ, από την οποία είχε δοθεί δανεικός σε άλλες ισπανικές ομάδες. Από το 2010 ως το καλοκαίρι του 2011 αγωνίστηκε δανεικός στην Πενιαρόλ με την οποία έπαιξε στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες 2011. Έχει ύψος 1,73 μ. και παίζει ως δεξιός επιθετικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1982 στο Μοντεβίδεο της Ουρουγουάης. Έχει βουλγαρική καταγωγή, μιας και ο παππούς του Ντιμίτρι Στογιάνοφ ήταν από τη Σόφια και μετανάστευσε στην Ουρουγουάη την περίοδο των Βαλκανικών πολέμων 1912-13.
Καριέρα
Ξεκίνησε να αγωνίζεται ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στην Σέντρο Ατλέτικο Φοίνιξ το 2000. Το 2002 πήγε δανεικός στην Πενιαρόλ του Μοντεβίδεο και το 2004 πήρε μεταγραφή στην ισπανική Βαλένθια ΚΦ.
Ωστόσο, δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στο Μεστάγια με αποτέλεσμα να δοθεί δανεικός κατά σειρά στην Κάντιθ, την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, τη Ρεάλ Βαγιαδολίδ και την Πενιαρόλ τον Ιανουάριο 2008. Σε όλες είχε ικανοποιητική παρουσία σε συμμετοχές και γκολ.
Το Σεπτέμβριο του 2008 υπέγραψε διετές συμβόλαιο στον Πανιώνιο, όπου είχε συμπαίκτη τον συμπατριώτη του Άλβαρο Ρεκόμπα. Στην ομάδα της Νέας Σμύρνης αγωνίστηκε με επιτυχία για δύο σεζόν και το 2010 δόθηκε δανεικός στην Πενιαρόλ, με την οποία το 2011 έφτασε στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες.
Το καλοκαίρι του 2011 επέστρεψε στον Πανιώνιο, από τον οποίο αποδεσμεύτηκε στις 18 Νοεμβρίου 2011 και επέστρεψε στην Πενιαρόλ, με την οποία κατέκτησε τον τίτλο το 2013.
Διεθνής
Ο Εστογιάνοφ είναι 31 φορές διεθνής με την Εθνική ομάδα της Ουρουγουάης με την οποία έχει πετύχει 5 γκολ και έχει αγωνιστεί στο Κόπα Αμέρικα το 2001, 2004 και 2007.
Ομάδες
* Συμμετοχές μόνο σε εθνικά πρωταθλήματα.
Πηγές
Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάδιθ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Λα Κορούνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Νασρ Ριάντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2001 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέντρο Ατλέτικο Φένιξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία
Ταινία (αποσαφήνιση)
Ο όρος ταινία μπορεί να αναφέρεται:
Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή
Η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (Ε.Ο.Ε.) (αγγλικά: Hellenic Olympic Committee - HOC, γαλλικά: Comité Olympique Hellénique) είναι η διοικούσα Ολυμπιακή Επιτροπή της Ελλάδας. Είναι μία από τις παλαιότερες Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές του κόσμου. Ιδρύθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1894 και αναγνωρίστηκε το 1895. Η έδρα της είναι στην Αθήνα. Σκοπός της ίδρυσής της ήταν η διοργάνωση των Α΄ Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 γι' αυτό η αρχική ονομασία της ήταν Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (Ε.Ο.Α.). Η ονομασία αυτή διατηρήθηκε ως το 2000, έτος κατά το οποίο πήρε τη σημερινή της ονομασία. Πρώτος πρόεδρός της ήταν ο τότε διάδοχος του ελληνικού θρόνου, Κωνσταντίνος, ενώ ο σημερινός πρόεδρός της είναι ο Σπύρος Καπράλος.
Η Επιτροπή Διοργάνωσης των Α΄ Ολυμπιακών Αγώνων (1894-1896)
Από 16 ως 24 Ιουνίου 1894 διεξήχθη στο Παρίσι το Α΄ Ολυμπιακό Συνέδριο με πρωτοβουλία του Πιερ ντε Κουμπερτέν. Συμμετείχαν 20 εκπρόσωποι από 11 χώρες, ανάμεσά τους και ο Δημήτριος Βικέλας, οι οποίοι αποφάσισαν να αναβιώσουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ξεκινώντας από το 1896 στην Αθήνα. Την προετοιμασία της διοργάνωσης ανέλαβε μια Επιτροπή με πρόεδρο τον Βικέλα, γεν. γραμματέα τον Κουμπερτέν και μέλη δέκα αθλητικούς παράγοντες διαφόρων χωρών. Αν και συγκροτήθηκε για να διοργανώσει τους Α΄ Ολυμπιακούς Αγώνες, ουσιαστικά αυτή ήταν η πρώτη Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή.
Για την πραγματοποίηση της διοργάνωσης έπρεπε να συσταθεί μια καθαρά ελληνική επιτροπή, η οποία να δραστηριοποιηθεί στον ελληνικό χώρο. Έτσι ο Κουμπερτέν και ο Βικέλας ήρθαν στην Αθήνα και προσπάθησαν να ενεργοποιήσουν προσωπικότητες γύρω από την ιδέα αυτή. Παρά τον ενθουσιασμό του λαού και του τύπου, το εγχείρημα αποδείχθηκε εξαιρετικά δύσκολο λόγω της χρεωκοπίας που είχε πλήξει το Ελληνικό κράτος, το οποίο είχε κηρύξει πτώχευση και της άρνησης της κυβέρνησης του Χαρίλαου Τρικούπη να συναινέσει. Τελικά, συγκροτήθηκε μια επιτροπή, η οποία συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 24 Νοεμβρίου 1894, υπό την προεδρία του Κουμπερτέν. Η ημερομηνία αυτή θεωρείται η γενέθλιος ημέρα της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων, όπως ονομάστηκε αργότερα. Επίτιμος πρόεδρος της ΕΟΑ ορίστηκε ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος, ενώ πρόεδρος τοποθετήθηκε ο Στέφανος Σκουλούδης, ο οποίος όμως δεν πίστευε πως είναι δυνατόν η Ελλάδα να φέρει εις πέρας τη διοργάνωση.