cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αποσφαλματωτής GNU
Χαρακτηριστικά
Ο GDB εξακολουθεί να αναπτύσσεται. Η έκδοση 7.0 εισήγαγε υποστήριξη για σενάρια Python και «αντιστρεπτή αποσφαλμάτωση» ("reversible debugging"), τη δυνατότητα μια συνεδρία αποσφαλμάτωσης να πηγαίνει προς τα πίσω, ώστε να φαίνεται τι συνέβη σε ένα πρόγραμμα που οδηγήθηκε σε τερματισμό λόγω σφάλματος.
Απομακρυσμένη αποσφαλμάτωση
Ο GDB προσφέρει μια 'απομακρυσμένη' ('remote') κατάσταση για την αποσφαλμάτωση ενσωματωμένων συστημάτων. Η απομακρυσμένη αυτή λειτουργία προκύπτει όταν ο GDB εκτελείται σε έναν υπολογιστή και το πρόγραμμα που εξετάζεται εκτελείται σε διαφορετικό υπολογιστή. Ο GDB μπορεί τότε να επικοινωνήσει με το άλλο άκρο (stub) μέσω του πρωτοκόλλου GDB, είτε μέσω σειριακής σύνδεσης, είτε μέσω TCP/IP. Το stub προκύπτει με τη σύνδεση των κατάλληλων αρχείων stub που παρέχονται μαζί με τον GDB, τα οποία υλοποιούν την άλλη πλευρά του πρωτοκόλλου επικοινωνίας. Μια εναλλακτική λύση, που δεν αλλάζει το πρόγραμμα που εξετάζεται, είναι η χρήση του gdbserver για απομακρυσμένη αποσφαλμάτωση.
Η ίδια κατάσταση χρησιμοποιείται και από τον KGDB για την αποσφαλμάτωση στο επίπεδο του πηγαίου κώδικα, ενός πυρήνα Linux που εκτελείται, με χρήση του gdb. Οι προγραμματιστές του πυρήνα μπορούν με τον KGDB να αποσφαλματώσουν έναν πυρήνα με περίπου τον ίδιο τρόπο που θα το έκαναν αυτό σε ένα απλό πρόγραμμα εφαρμογών. Δίνει τη δυνατότητα να τοποθετηθούν σημεία διακοπής (breakpoints) στον κώδικα του πυρήνα, να εκτελεστεί ο κώδικας βήμα-βήμα (step) και να παρατηρηθούν οι τιμές των μεταβλητών. Σε αρχιτεκτονικές που είναι διαθέσιμοι καταχωρητές αποσφαλμάτωσης σε επίπεδο υλικού, μπορούν να τοποθετηθούν σημεία παρακολούθησης (watchpoints) που να ενεργοποιούν σημεία διακοπής όταν εκτελούνται, διαβάζονται ή γράφονται συγκεκριμένες διευθύνσεις μνήμης. Ο KGDB απαιτεί έναν επιπλέον υπολογιστή, ο οποίος να είναι συνδεδεμένος με τον υπολογιστή που γίνεται η αποσφαλμάτωση μέσω ενός σειριακού καλωδίου ή καλωδίου ethernet. Στο FreeBSD μπορεί επίσης να γίνει αποσφαλμάτωση μέσω απευθείας πρόσβασης στη μνήμη (direct memory access, DMA) μέσω Firewire.
Γραφικό περιβάλλον χρήστη
Ο αποσφαλματωτής δεν διαθέτει το δικό του γραφικό περιβάλλον χρήστη, μόνο ένα κειμενικό περιβάλλον χρήστη (text-based user interface) μέσω της βιβλιοθήκης curses και ένα περιβάλλον γραμμής εντολών (που είναι και το προεπιλεγμένο). Υπάρχουν πολλά προγράμματα που προσφέρουν εμπρόσθια μέρη (front-ends) για τον gdb, όπως ο Xxgdb, ο Data Display Debugger (DDD), ο Nemiver, ο KDbg, ο αποσφαλματωτής του Xcode, ο GDBtk/Insight και ο WDB. Τα ολοκληρωμένα περιβάλλοντα ανάπτυξης όπως το Codelite, το Code::Blocks, το GNAT Programming Studio (GPS), το KDevelop, το Qt Creator, το MonoDevelop, το Eclipse, το NetBeans και το VisualStudio (βλ. VS AddIn Gallery) μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον GDB. Ο GNU Emacs έχει μια κατάσταση ("GUD mode") για τη χρήση του GDB και υπάρχουν αρκετά εργαλεία για τον VIM.
Άλλα εργαλεία μπορούν επίσης να επικοινωνήσουν με τον GDB, όπως οι ανιχνευτές διαρροών μνήμης (memory leak detectors).
Παράδειγμα χρήσης
Ακολουθεί ένα παράδειγμα χρήσης του GDB:
GNU gdb Red Hat Linux (6.3.0.0-1.21rh) Copyright 2004 Free Software Foundation, Inc. GDB is free software, covered by the GNU General Public License, and you are welcome to change it and/or distribute copies of it under certain conditions. Type "show copying" to see the conditions. There is absolutely no warranty for GDB. Type "show warranty" for details. This GDB was configured as "i386-redhat-linux-gnu"...Using host libthread_db library "/lib/libthread_db.so.1".
(gdb) run Starting program: /home/sam/programming/crash Reading symbols from shared object read from target memory...done. Loaded system supplied DSO at 0xc11000 This program will demonstrate gdb
Program received signal SIGSEGV, Segmentation fault. 0x08048428 in function_2 (x=24) at crash.c:22 22        return *y; (gdb) edit (gdb) shell gcc crash.c -o crash -gstabs+ (gdb) run The program being debugged has been started already. Start it from the beginning? (y or n) y warning: cannot close "shared object read from target memory": File in wrong format `/home/sam/programming/crash' has changed; re-reading symbols. Starting program: /home/sam/programming/crash Reading symbols from shared object read from target memory...done. Loaded system supplied DSO at 0xa3e000 This program will demonstrate gdb 24 Program exited normally. (gdb) quit
Το πρόγραμμα εκτελείται - όταν βρεθεί η αιτία του σφάλματος κατάτμησης (segmentation fault), διορθώνουμε τον πηγαίο κώδικα του προγράμματος, το μεταγλωττίζουμε πάλι με τον GCC και στη συνέχεια το εκτελούμε.
Οδηγοί
Κατηγορία:Αποσφαλμάτωση Κατηγορία:GNU Κατηγορία:Λογισμικό Unix Κατηγορία:Εργαλεία προγραμματισμού Unix
Κώστας Βαθής
Ο Κωνσταντίνος Βάθης για τους κοντινούς Ντίνος (14 Φεβρουαρίου 1985 - ) είναι Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνίζεται στη θέση του σμολ φόργουορντ, αν και τα σωματικά του προσόντα τον καθιστούν ικανό να αγωνίζεται απο τη θέση 1 εως και τη θέση του πάουερ φόργουορντ.
Βιογραφία
Ο Βάθης γεννήθηκε στη Αθήνα και ήρθε απο μικρός στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε να ασχολείται με την καλαθοσφαίριση στα τμήματα υποδομής του Αίαντα Ευόσμου και συνέχισε στον ΑΟ Σταυρούπολης. Έφτασε μέχρι την πρώτη ομάδα και σε ηλικία 16 ετών υπέγραψε κλειστό επαγγελματικό συμβόλαιο με τον ΠΑΟΚ (διοίκηση Οικονομίδη) διάρκειας 5 ετών (2001-2003).
Η διοίκηση Πανελούδη αναπροσάρμοσε το συμβόλαιο μονομερώς και έτσι ο παίκτης συνέχισε την καριέρα του στον Ηρακλή για δύο χρονιές (2003-2005) όπου κατέλαβε την τρίτη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά (2005-2006) συνεχίζει στον ΚΑΟΔ οπου δίνει λύσεις τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά. Οι Δραμινοί θέλουν να τον κρατήσουν για ακόμα μια χρονιά αλλά οι οικονομικές διαφορές είναι μεγάλες. Έτσι επόμενοι σταθμοί για τον Βάθη είναι το ICBS (Α2) 2006-2007, ο Μακεδονικός (Α1) 2007-2008 και Απόλλων Πατρών 2008-2009. Έκτοτε ο παίκτης αποσύρθηκε.
Επίσης αποτελούσε βασικό στέλεχος της εθνικής παίδων και εφήβων. Είχε 2 πανελλήνια πρωταθλήματα (ΠΑΟΚ έφηβοι, Αριστοτέλειο Κολέγιο).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Μοχάμεντ Αζίζ Σεμπάι
Ο Μοχάμεντ Αζίζ Σεμπάι (محمد عزيز السباعي, Mohamed Aziz Sebai), γεννημένος στις 16 Μαρτίου 2001, είναι Τυνήσιος τριαθλητής.
Βιογραφία
Λόγω των επιδόσεών του στους Αφρικανικούς Αγώνες Νέων του 2018 στο Αλγέρι, ο Μοχάμεντ Αζίζ Σεμπάι προκρίθηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων του 2018 στο Μπουένος Άιρες.
Κατά τη διάρκεια των Αφρικανικούς Αγώνες του 2019 στο Ραμπάτ, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη μικτή σκυταλοδρομία, μαζί με τους Σιρίν Φατούμ, Ονς Λατζιλί και Σεϊφεντίν Σελμί.
Διακρίσεις
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τις σημαντικότερες διακρίσεις (βάθρο) που επιτεύχθηκαν στο διεθνές σιρκουί τριάθλου από το 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τυνήσιοι τριαθλητές
Καζίμιες Μπάρτελ
Ο Καζίμιες Βουαντίσουαφ Μπάρτελ (πολωνικά: Kazimierz Władysław Bartel) (3 Μαρτίου 1882 – 26 Ιουλίου 1941) ήταν Πολωνός μαθηματικός, τέκτονας, λόγιος, διπλωμάτης και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως 15ος, 17ος και 19ος Πρωθυπουργός της Πολωνίας τρεις φορές μεταξύ 1926 και 1930 και Γερουσιαστής της Πολωνίας από το 1937 μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. cessdate=28 Δεκεμβρίου 2016}}
Βιογραφία
Ο Μπάρτελ διορίστηκε Υπουργός Σιδηροδρόμων μεταξύ 1919 και 1920, το 1922-1930 ήταν μέλος του Σέιμ της Πολωνίας. Μετά το Πραξικόπημα του Μαΐου του Γιούζεφ Πιουσούτσκι το 1926, έγινε πρωθυπουργός και κατείχε αυτή τη θέση κατά τη διάρκεια τριών σπαστών θητειών: 1926, 1928–29, 1929–1930. Ο Μπάρτελ ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός μεταξύ 1926-1928 και υπουργός Θρησκευτικών Πεποιθήσεων και Δημόσιας Διαφώτισης, όταν ο ίδιος ο Πιουσούτσκι ανέλαβε την πρωθυπουργία. Ωστόσο, ο Μπάρτελ ήταν στην πραγματικότητα de facto πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, καθώς ο Πιουσούτσκι δεν ασχολήθηκε με τις καθημερινές λειτουργίες του υπουργικού συμβουλίου και της κυβέρνησης.
Το 1930, εγκαταλείποντας την πολιτική, επέστρεψε στο πανεπιστήμιο ως καθηγητής μαθηματικών. Το 1930 έγινε πρύτανης του Πολυτεχνείου του Λβουφ και σύντομα αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας και μέλος της Πολωνικής Μαθηματικής Ένωσης. Το 1937 διορίστηκε Γερουσιαστής της Πολωνίας και κράτησε αυτή τη θέση μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μετά τη σοβιετική εισβολή και κατοχή στην ανατολική Πολωνία, του επετράπη να συνεχίσει να δίνει διαλέξεις στο Τεχνικό Ινστιτούτο. Το 1940 κλήθηκε στη Μόσχα και του προσφέρθηκε μια θέση στο σοβιετικό κοινοβούλιο.
Στις 30 Ιουνίου 1941, κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, η γερμανική Βέρμαχτ μπήκε στο Λβουφ και άρχισε να διώκει τους ντόπιους ιντελιγκέντσια. Ο Μπάρτελ φυλακίστηκε δύο μέρες αργότερα από την Γκεστάπο και του προσφέρθηκε η ανώτατη θέση σε μια πολωνική κυβέρνηση-μαριονέτα. Η τελική του άρνηση των γερμανικών όρων θεωρήθηκε ως πράξη προδοσίας από τους Γερμανούς. Με εντολή του Χάινριχ Χίμλερ, ο Μπάρτελ δολοφονήθηκε στις 26 Ιουλίου 1941, λίγο μετά το τέλος της σφαγής των καθηγητών του Λβουφ.
Τιμές
Τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με το Τάγμα του Λευκού Αετού (1932) για εξαιρετικά επιτεύγματα, τη γαλλική Λεγεώνα της Τιμής (τάξη Ι), τον Σταυρό της Ανδρείας, τον Σταυρό της Ανεξαρτησίας και τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας (1922).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί μαθηματικοί Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πολωνίας Κατηγορία:Πολωνοί τέκτονες Κατηγορία:Πολωνοί Αυστροούγγροι Κατηγορία:Πολωνοί πολίτες που σκοτώθηκαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Μέλη της Πολωνικής Ακαδημίας Μάθησης Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας (1922-1927) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας (1928-1930) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανεξαρτησίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανδρείας (Πολωνία) Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Λιτσάκιβσκι
Κατάλογος έργων του Ιερώνυμου Μπος
Το λήμμα αυτό περιλαμβάνει κατάλογο πινάκων ζωγραφικής του Ιερώνυμου Μπος, καθώς και των αποδιδόμενων σε αυτόν ή στο εργαστήριό του. Η σειρά των έργων είναι προς το παρόν τυχαία εντός των ενοτήτων. Η χρονολόγηση και άλλες λεπτομέρειες βασίζονται στις έρευνες του The Bosch Research and Conservation Project, όπως παρουσιάστηκαν σε σχετικό βιβλίο το 2016. Χρωματικές αναλύσεις των πινάκων του Μπος υπάρχουν επίσης στο ColourLex.
Τα έργα του Μπος κατατάσσονται σε τρεις περιόδους : πρώιμα έργα (περ. 1470-1485), μέση περίοδος (περ. 1485–1500), και τελευταία περίοδος (περ. 1500 μέχρι τον θάνατό του). Η εξέταση της πρώτης περιόδου αφορά μόνο την δραστηριότητα του εργαστηρίου του και ενδεχομένως κάποια σχέδιά του, δεδομένου ότι δεν σώζονται πίνακες προ του 1485.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Κέντρο Διαλόγου KAICIID
Το Διεθνές Κέντρο Διαθρησκευτικού και Διαπολιτισμικού Διαλόγου Βασιλιάς Αμπντουλάχ Μπιν Αμπντούλ Αζίζ, το οποίο είναι παγκοσμίως γνωστό με τη συντομογραφία του, KAICIID, είναι ένας διακυβερνητικός οργανισμός που έχει στόχο την προώθηση του διαθρησκευτικού διαλόγου για την πρόληψη και την επίλυση συγκρούσεων. Το KAICIID εγκαινιάστηκε το 2012 από το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, τη Δημοκρατία της Αυστρίας και Βασίλειο της Ισπανίας, μετά από πρωτοβουλία του Βασιλιά Αμπντουλάχ της Σαουδικής Αραβίας. Η Αγία Έδρα της Καθολικής Εκκλησίας στη Ρώμη είναι επίσης ιδρυτικός παρατηρητής. Το KAICIID προκάλεσε ανησυχίες σε σχέση με το ιστορικό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο κράτος της Σαουδικής Αραβίας αλλά και το περιοριστικό εγχώριο θρησκευτικό περιβάλλον.
Αποστολή και στόχοι
Κατά βάση, το KAICIID επιδιώκει την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δικαιοσύνης, της ειρήνης και της συμφιλίωσης, καθώς και τον περιορισμό της κατάχρησης της θρησκείας ως μέσο για να δικαιολογήσει την καταπίεση, τη βία και τις συγκρούσεις. Προωθεί, επίσης, τη διατήρηση και ιερότητα των ιερών τόπων, καθώς και τον σεβασμό των θρησκευτικών συμβόλων, ενώ εστιάζει και σε θέματα που αφορούν την αξιοπρέπεια της ανθρώπινης ζωής και τη θρησκευτική παιδεία.
Κατευθυντήριες αρχές
Το ιδρυτικό έγγραφο του KAICIID αναφέρεται σε αρχές οι οποίες κατοχυρώνονται στην Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, και ειδικότερα στο «δικαίωμα στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας» - με έμφαση στα «ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες για όλους χωρίς διάκριση ως προς τη φυλή, το φύλο, τη γλώσσα ή τη θρησκεία».
Ιστορικό
Στις 13 Οκτωβρίου του 2011 υπεγράφη η συμφωνία για την ίδρυση του KAICIID στη Βιέννη από τις κυβερνήσεις της Αυστρίας, της Ισπανίας και της Σαουδικής Αραβίας. Το κέντρο εγκαινιάστηκε στις 27 Νοεμβρίου 2012 στη Βιέννη, σε μια τελετή στην οποία παρευρέθηκαν εκπρόσωποι των μεγάλων θρησκειών του κόσμου. Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι-μουν μίλησε στα εγκαίνια και χαιρέτισε την πρωτοβουλία. Ωστόσο, για την τελετή των εγκαινίων διαμαρτυρήθηκε το Κόμμα των Πρασίνων της Αυστρίας, καθώς και μια σειρά από αυστριακές ΜΚΟ που εξέφρασσαν ανησυχίες για το ιστορικό της Σαουδικής Αραβίας στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και φόβους ότι το KAICIID στην πραγματικότητα η Σαουδική Αραβία, θα καταχραστεί την ηγετική της θέση ως ιδρυτικό μέλος και επικεφαλής χρηματοδότης για τη διάδοση του ουαχαμπισμού στην Ευρώπη.
Το Βατικανό υπερασπίστηκε τον οργανισμό ως διεθνή πρωτοβουλία, αναφέροντας ότι «η πολυμορφία και ο πλουραλισμός του σημερινού κόσμου απαιτούν πολλαπλασιασμό τόσο των ευκαιριών όσο και των φορέων ανάπτυξης του ενεργού και προληπτικού ρόλου της Εκκλησίας», ενώ υποσχέθηκε «να φέρει στο φως τυχόν ανησυχίες για τον αποτελεσματικό σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χριστιανών που ζουν σε χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία, προκειμένου να προωθήσει πραγματική και ολοκληρωμένη θρησκευτική ελευθερία».
Δράσεις
Το έργο του KAICIID επικεντρώνεται στη διευκόλυνση του διαπολιτισμικού και διαθρησκευτικού διαλόγου.
Συνέδρια
Τον Νοέμβριο του 2014, το KAICIID φιλοξένησε ένα συνέδριο στη Βιέννη με τη συμμετοχή μουσουλμάνων, χριστιανών και εβραίων θρησκευτικών ηγετών από όλη τη Μέση Ανατολή και τον κόσμο για να κάνουν διάλογο με σεβασμό στην ανοχή και την ποικιλομορφία καταγγέλλοντας τη βία στο όνομα της θρησκείας.
Πρόγραμμα υποτροφιών
Το πρόγραμμα KAICIID Fellows είναι ένα ετήσιο πρόγραμμα για την εκπαίδευση και την ανάπτυξη δεξιοτήτων για θρησκευτικούς επιστήμονες και καθηγητές. Το πρόγραμμα εκπαιδεύει τους υποτρόφους στον διάλογο, τη διαμεσολάβηση και την οικοδόμηση της ειρήνης, ώστε να μπορούν να μεταδώσουν αυτές τις δεξιότητες στους μαθητές τους.
Διοίκηση
Η Αυστρία, η Σαουδική Αραβία και η Ισπανία αποτελούν το Συμβούλιο των Μερών, το οποίο επιβλέπει το έργο του Κέντρου. Η Αγία Έδρα είναι ο Ιδρυτικός Παρατηρητής. Το Διοικητικό Συμβούλιο του κέντρου περιλαμβάνει εκπροσώπους από πέντε θρησκείες του κόσμου: Ιουδαϊσμό, Χριστιανισμό, Ισλάμ, Ινδουισμό και Βουδισμό. Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου είναι τα εξής:
Γενικός Γραμματέας του KAICIID είναι από τον Οκτώβριο του 2022 ο Dr. Zuhair Alharthi.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί με έδρα την Ευρώπη Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Ρεκονκίστα
Η Ρεκονκίστα (Reconquista, Ανακατάκτηση) ονομάζεται η διαδικασία κατάκτησης των μουσουλμανικών εδαφών της ιβηρικής χερσονήσου από τα χριστιανικά βασίλεια του βορρά. Η έναρξή της ορίζεται παραδοσιακά στην επιτυχημένη εξέγερση του γότθου ευγενή Πελάγιου το 718 εναντίον της μουσουλμανικής φρουράς των Αστουριών και το τέλος της το 1492 με την κατάλυση του ναζαρινού εμιράτου της Γρανάδας από τα στρατεύματα της Καστίλης.
Πολεμική γύρω από τον όρο
Γενικότερα υφίστανται διάφορες πολεμικές γύρω από τον όρο. Η ίδια η ιδέα της Ανακατάκτησης προέκυψε αρκετά αργότερα από τη στιγμή που αυτή είχε εκ των πραγμάτων ξεκινήσει. Τα βασίλεια που προέκυψαν στην κανταβρική οροσειρά βρήκαν στον όρο αυτό μια εύκολη σύνδεσή τους με το βησιγοτθικό παρελθόν της Ιβηρικής και ένα επιχείρημα υπέρ της συνέχειας του Βησιγοτθικού βασιλείου που φέρονταν να ενσαρκώνουν αρχικά η Λεόν και μετέπειτα η Καστίλη μέσω μιας μυθοποιημένης Αστούριας. Ωστόσο, παρά την όποια ιστορική του ανακρίβεια, ο όρος έχει διατηρηθεί σε πολλά ακαδημαϊκά περιβάλλοντα, ως το όνομα που λαμβάνουν οι επτάμισι αυτοί αιώνες της ιστορίας της Ιβηρικής χερσονήσου, που σε καμιά περίπτωση δεν περιγράφουν μονάχα μια διαρκή επέκταση των χριστιανών του βορρά εις βάρος της Αλ-Άνταλους. Αντίθετα, τόσο στα πλαίσια των χριστιανικών βασιλείων, όσο και στα πλαίσια των μουσουλμανικών κρατών, οι εσωτερικές έριδες και ανταγωνισμοί εναλλάσσονταν τακτικά με συμφωνίες και στρατιωτικές συμμαχίες με τους αλλόπιστους και ευρείς περιόδους ειρηνικής συνύπαρξης.
Περιοδικοποίηση της Ανακατάκτησης
Χρονολογικά η Ανακατάκτηση χωρίζεται σε τρεις μεγάλες περιόδους:
thumb|left|250px|Σκηνή από μάχη της Ανακατάκτησης από την ποιητική συλογή «Ύμνοι της Παναγίας» της εποχής του [[Αλφόνσος Ι΄ της Καστίλης|Αλφόνσου Ι΄ του Σοφού.]]
Η πρώτη περιλαμβάνει τους τρεις πρώτους αιώνες (8ο, 9ο και 10ο) κατά τη διάρκεια των οποίων οι χριστιανικοί πυρήνες στον βορρά προσπαθούν να επιβιώσουν κάτω από την πίεση αρχικά του Εμιράτου κι έπειτα του Χαλιφάτου της Κόρδοβας. Στα Κανταβρικά όρη σχηματίζεται το Βασίλειο των Αστουριών, που το 910 μετονομάζεται σε βασίλειο του Λεόν, και επεκτείνεται στην Γαλικία και τη Χώρα των Βάσκων, όπου συνορεύει με το αναδυόμενο Βασίλειο της Παμπλόνα. Στα δυτικά, στα πλαίσια της Ισπανικής Μαρκίας στα Πυρηναία, ο Καρλομάγνος ιδρύει διάφορες κομητείες μεταξύ των οποίων και αυτές της Βαρκελώνης και της Αραγώνας.
Η δεύτερη περίοδος εμφανίζει μια μεγαλύτερη ισορροπία μεταξύ των χριστιανών και των μουσουλμάνων. Κατά τον 11ο, 12ο και 13ο αιώνα, λόγω της αποδιάρθρωσης του Χαλιφάτου σε βασίλεια ταϊφά, δίνεται η δυνατότητα επέκτασης στους χριστιανούς. Το Βασίλειο της Παμπλόνα αναδεικνύεται ως το ισχυρότερο κράτος για μερικά χρόνια αλλά υποτάσσεται στα επεκτεινόμενα βασίλεια της Καστίλης στα δυτικά και της Αραγώνας στα ανατολικά. Η Λεόν συνεχίζει να είναι η κυρίαρχη δύναμη στη δύση· το 1139 γεννιέται στις ατλαντικές της επαρχίες το Βασίλειο της Πορτογαλίας. Στη μεσογειακή ακτή, η Κομητεία της Βαρκελώνης ανεξαρτητοποιείται από την όποια φραγκική εξουσία και ενσωματώνει σταδιακά τις υπόλοιπες καταλανικές κομητείες. Το 1164 δημιουργείται από την ένωσή της με το Βασίλειο της Αραγώνας το ομώνυμο Στέμμα. Οι εισβολές των Αλμοαδών και των Αλμοραβιδών από την Βόρειο Αφρική σταματούν για λίγο την ολική κατάρρευση της Αλ-Άνταλους.
Η τρίτη και τελευταία περίοδος ξεκινάει με την μάχη στις Νάβας δε Τολόσα το 1212. Τελευταίο μουσουλμανικό κράτος της Ιβηρικής απομένει το Εμιράτο της Γρανάδας στο νότο. Είναι η εποχή των δύο μεγάλων κατακτητών, του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης και του Ιακώβου Α΄ της Αραγώνας. Η Πορτογαλία έχει ήδη φτάσει στη νότια σημερινή της ακτή· η Καστίλη μάχεται για να ελέγξει τα στενά του Γιβραλτάρ και η Αραγώνα κατακτά τη Βαλένθια και τις Βαλεαρίδες και στρέφει την προσοχή της προς τη Μεσόγειο. Η Καστίλη, μόνη παίκτρια στη σκακιέρα της Ανακατάκτησης, ενσωματώνει το Εμιράτο της Γρανάδας το 1492.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ισπανίας Κατηγορία:Ιστορία της Πορτογαλίας Κατηγορία:Θρησκευτικής αιτίας πόλεμοι Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Αλ-Άνταλους
Σιρίν Φατούμ
Η Σιρίν Φατούμ (سيرين فطوم, Syrine Fattoum), γεννημένη στις 27 Μαρτίου 2001, είναι Τυνήσια τριαθλήτρια.
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια των Αφρικανικούς Αγώνες του 2019 στο Ραμπάτ, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη μικτή σκυταλοδρομία, μαζί με τους Μοχάμεντ Αζίζ Σεμπάι, Ονς Λατζιλί και Σεϊφεντίν Σελμί, ενώ τερμάτισε στην έβδομη θέση στο ατομικό αγώνισμα.
Διακρίσεις
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τις σημαντικότερες διακρίσεις (βάθρο) που επιτεύχθηκαν στο διεθνές σιρκουί τριάθλου από το 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τυνήσιοι τριαθλητές
Βάραθρον
Το Βάραθρον ήταν τάφρος, ή χαράδρα ή γκρεμός στην Αρχαία Αθήνα, στα εδάφη της φυλής των Οινηιδών (κώμη των Κειριαδών). Ρίχνονταν εντός αυτού οι καταδικασθέντες σε θάνατο κατά την αρχαιοελληνική περίοδο. Αντιστοιχούσε με τον Καιάδα της Λακεδαίμονας, φτάνοντας, μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις να συγχέεται με τον τελευταίο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Ελλάδας Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα Κατηγορία:Γεωγραφία της αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Τόποι εκτέλεσης στην Ελλάδα
Πραισός Σητείας
Η Πραισός Σητείας, πρώην δημοτικό διαμέρισμα, ένα από τα 18 τότε υφιστάμενα του Δήμου Σητείας, κατά το σχέδιο Καποδίστριας, αποτελεί σήμερα, μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης, δημοτική κοινότητα του ίδιου δήμου, (μία από τις 31 υφιστάμενες σήμερα τοπικές κοινότητες). Στη δημοτική κοινότητα Πραισού Σητείας περιλαμβάνονται τα χωριά Άγιος Σπυρίδωνας Λασιθίου (πρώην Κανένες) καθώς και η Νέα Πραισός Λασιθίου (πρώην Βαβέλοι). Τα εν λόγω χωριά βρίσκονται, νότια της Σητείας, περίπου 15 χλμ., ανάμεσα σε δύο κοιλάδες που σχηματίζουν οι ποταμοί Παντέλης και Δίδυμος (ή Σανταλοπόταμος) σε υψόμετρο 350 και 390 μ. αντίστοιχα. Στην ευρύτερη περιοχή της κοινότητας αυτής βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Πραισού (αχαϊκής και δωρικής) φέροντας την ονομασία Πραισοί, καθώς και οι ακατοίκητοι σήμερα οικισμοί Καλαμαύκι και Παντέλη, ή Παντέλι. Οι τελευταίοι απαντώνται από την εποχή της Β΄ Βυζαντινοκρατίας της Κρήτης (13ος αιώνας) περιλαμβανόμενοι στο πίνακα των φέουδων της τούρμας της Σητείας. Το 1911, δύο χρόνια πριν την επίσημη ενσωμάτωση της Κρήτης με το Βασίλειο της Ελλάδος τα παραπάνω χωριά απετέλεσαν τον αγροτικό Δήμο Κανένε με έδρα το ομώνυμο χωριό στον οποίο περιλαμβάνονταν επίσης και τα χωριά Σκλάβοι, Συκιά και Τουρτούλοι. Το 1925 ο εν λόγω δήμος υποβιβάστηκε σε ομώνυμη κοινότητα. Τέλος το 1955 με το Β.Δ. 20-9-1955 (ΦΕΚ Α΄ 287/55) η κοινότητα Κανένε μετονομάσθηκε σε Κοινότητα Πραισού και αντίστοιχα οι παραμένοντες συνοικισμοί Κανένε και Βαβέλοι μετονομάσθηκαν αντίστοιχα σε Άγιος Σπυρίδων, εκ του φερόμενου ναού, και Νέα Πραισός, εκ της παρακείμενης αρχαίας πόλεως, υπαγόμενοι στην άλλοτε επαρχία Σητείας του νομού Λασιθίου Κρήτης.
Εύα Καϊλή
Η Εύα Καϊλή (Θεσσαλονίκη, 26 Οκτωβρίου 1978) είναι Ελληνίδα πολιτικός, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και ευρωβουλευτής από το 2014. Τον Ιανουάριο του 2022 εκλέχθηκε ως μια από τους 14 αντιπροέδρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Τον Δεκέμβριο του 2022 συνελήφθη επ' αυτοφόρω από τη βελγική ομοσπονδιακή αστυνομία, κατηγορούμενη μαζί με άλλα άτομα για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, ξέπλυμα χρήματος και διαφθορά, στην οποία εμπλέκονται αξιωματούχοι του Κατάρ, το λεγόμενο Σκάνδαλο Κατάργκεϊτ. Καθαιρέθηκε από τη θέση της αντιπροέδρου, διαγράφτηκε από το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής και από την Ομάδα Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, και είναι πλέον ανεξάρτητη ευρωβουλευτής. Η Καϊλή δηλώνει αθώα και επιρρίπτει τις ευθύνες για οποιαδήποτε αξιόποινη πράξη στους Ιταλούς συγκατηγορούμενούς της, ενώ κατηγορεί τις βελγικές αρχές ότι την υπέβαλαν σε βασανιστήρια για να την εκβιάσουν να ομολογήσει.
Πραισός Σητείας
Πηγές
Κατηγορία:Δημοτικές κοινότητες Σητείας
Εύα Καϊλή
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών. Ο πατέρας της, Αλέξανδρος Καϊλής, είναι μηχανολόγος και ηλεκτρολόγος μηχανικός, στέλεχος στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη. Η μητέρα της, Μαρία Ιγνατιάδου, είναι Μικρασιάτισσα, μεγαλωμένη στον νομό Ημαθίας.
Έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης με τον Ιταλό Φραντσέσκο Τζιόρτζι, που εργάζεται ως βοηθός στο γραφείο Ιταλού ευρωβουλευτή στην ομάδα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Διατηρούν σχέση από το 2020 και έχουν μία κόρη, την Αριάδνη, που γεννήθηκε το 2021.
Σταδιοδρομία εκτός πολιτικής
Πριν από την πολιτική της καριέρα, εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο Mega Channel (2004-2007), παρουσιάζοντας το δελτίο ειδήσεων του Σαββατοκύριακου. Την περίοδο 2012-2014 υπήρξε σύμβουλος επικοινωνίας και δημόσιων και εξωτερικών υποθέσεων σε ελληνικές φαρμακευτικές εταιρείες και σε έναν από τους μεγαλύτερους ομίλους των ΜΜΕ στην Ελλάδα.
Πολιτική καριέρα
Το 1992 η Καϊλή έγινε μέλος της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2002 ήταν το νεότερο μέλος που εξελέγη στο δημοτικό συμβούλιο της Θεσσαλονίκης. Μέντορας της στην πολιτική θεωρείται ο πρώην βουλευτής και υπουργός Σπύρος Βούγιας, ο οποίος την ανακάλυψε από την ΠΑΣΠ και την εισήγαγε στην τοπική αυτοδιοίκηση καθώς την συμπεριέλαβε ως υποψήφια δημοτική σύμβουλο στην υποψηφιότητα του για την δημαρχία της Θεσσαλονίκης.
Μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου
Στις εθνικές εκλογές του 2004 ήταν η νεότερη υποψήφια, θέτοντας υποψηφιότητα στην Α΄ Θεσσαλονίκης με το ΠΑΣΟΚ. Βρέθηκε σε εκλόγιμη θέση, αλλά τελικά την έδρα κράτησε ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου. Στις εκλογές του 2007 εξελέγη βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης, η νεότερη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ. Διατήρησε την έδρα της και στις εθνικές εκλογές του 2009.
Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής της θητείας, η Καϊλή ήταν μέλος στις κοινοβουλευτικές επιτροπές Μορφωτικών και Εκπαιδευτικών Υποθέσεων, Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων και Απόδημου Ελληνισμού. Υπήρξε, επίσης, μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Εύξεινου Πόντου, στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ και στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της ΕΕ για την Μεσόγειο. Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε συνέδρια και σε ειδικές αποστολές στο εξωτερικό.
Ενόψει της ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Παπανδρέου, τον Νοέμβριο 2011, η Καϊλή ανακοίνωσε την άρνησή της να υποστηρίξει την κυβέρνηση, γεγονός που θα την άφηνε με την υποστήριξη μόνο 151 από τους 300 βουλευτές. Αργότερα, υπαναχώρησε και ο Παπανδρέου πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από τους 155 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.
Στις εκλογές του 2012 αναδείχθηκε πρώτη σε ψήφους, αλλά δεν εκλέχτηκε, λόγω της απόφασης του τότε προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου να κρατήσει την έδρα της Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 2013-2014 διετέλεσε πρόεδρος του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας και Ίσων Ευκαιριών του υπουργείου Εσωτερικών.
Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Στις ευρωεκλογές του 2014 εξελέγη ευρωβουλευτής με την Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη (S&D), έχοντας λάβει 122.054 ψήφους. Από τότε και μέχρι σήμερα, η Καϊλή είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλος της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και των Δημοκρατών στην Ευρώπη μέχρι τη σύλληψή της τον Δεκέμβριο του 2022. Είναι πρόεδρος της Επιτροπής για το Μέλλον της Επιστήμης και Τεχνολογίας και του Τμήματος Επιστήμης και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στο Ευρωκοινοβούλιο και αντιπρόεδρος για την στρατηγική καινοτομίας, τις ΤΠΕ, την τεχνολογία, τις επιχειρήσεις, την ΕΚΕ, τον ΟΗΕ, τον ΠΟΕ, τον ΟΟΣΑ και την Μέση Ανατολή. Διετέλεσε πρόεδρος του Κέντρου Τεχνητής Νοημοσύνης, η πρώτη επικεφαλής του οργάνου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Αξιολόγηση των Επιστημονικών και Τεχνολογικών Επιλογών (2017-2022) και της αντιπροσωπείας για τις σχέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ (2014-2019). Διετέλεσε, ακόμη, μέλος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων. Είναι αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπή Προϋπολογισμών και στην αντιπροσωπεία για τις σχέσεις με την Αραβική Χερσόνησο.
Παράλληλα με τη συμμετοχή της σε επιτροπές της ΕΕ, η Καϊλή είναι μέλος της Διακομματικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τον καρκίνο, της Διακομματικής Ομάδας για την αναπηρία, της αντιπροσωπείας στην Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Συνεργασίας ΕΕ-Ρωσίας και της αντιπροσωπείας για τις σχέσεις της ΕΕ με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Το 2018 ήταν η αποδέκτης του βραβείου Ευρωβουλευτής της Χρονιάς για την Ψηφιακή Εποχή και τις Νέες Τεχνολογίες.
Στις ευρωεκλογές του 2019 επανεξελέγη ευρωβουλευτής με το Κίνημα Αλλαγής, λαμβάνοντας 145.650 ψήφους. Από το 2019 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2022 ήταν επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών.
Στις 10 Δεκεμβρίου και μετά τη σύλληψή της για συμμετοχή στο Σκάνδαλο Κατάργκεϊτ, με απόφαση της προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, της αφαιρέθηκαν όλες οι αρμοδιότητες που είχε ως αντιπρόεδρος, ενώ στις 13 Δεκεμβρίου καθαιρέθηκε από τα καθήκοντά της. Στις 15 Δεκεμβρίου, ο Ευρωπαίος Γενικός Εισαγγελέας, ζήτησε την άρση της ασυλίας της, καθώς υπάρχουν υποψίες για απάτη σε βάρος του προϋπολογισμού της ΕΕ, σε σχέση με τη διαχείριση της κοινοβουλευτικής αποζημίωσης και ιδίως όσον αφορά την αμοιβή των διαπιστευμένων κοινοβουλευτικών βοηθών της.
Πολιτικές απόψεις
Το 2017 απευθυνόμενη στον τότε υπουργό Δικαιοσύνης Σταύρο Κοντονή, ισχυρίστηκε ότι «οι κομμουνιστές είχαν δολοφονήσει τον παππού της και έκαψαν το σπίτι της οικογένειάς της, αφού το καταλήστεψαν». Αφορμή για την δήλωση αποτέλεσε η άρνηση του Κοντονή να συμμετάσχει σε εκδήλωση της Εσθονικής Προεδρίας της ΕΕ με τίτλο «Κληρονομιά των Εγκλημάτων των Κομμουνιστικών Καθεστώτων, στην Ευρώπη του 21ου Αιώνα» στο πλαίσιο του εορτασμού της Ευρωπαϊκής Ημέρας Μνήμης για τα Θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού». Η αναφορά στο παρελθόν της αφορούσε τον πρώτο σύζυγο της γιαγιάς της, ενώ τα πολιτικά κίνητρα της δολοφονίας αμφισβητούνται.
Τον Σεπτέμβριο 2022, η επιλογή της να ψηφίσει τον υποψήφιο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Αλεσάντρο Τσιοτσέτι, για την θέση του γραμματέα της Ευρωβουλής, ερχόμενη αντίθετη με την κομματική γραμμή των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών για αποχή στην ψηφοφορία, έφερε την Καϊλή στο επίκεντρο επικρίσεων και αντιδράσεων από την ευρωομάδα της. . O πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής Νίκος Ανδρουλάκης δήλωσε εκ των υστέρων (μετά την σύλληψή της και διαγραφή της απο το κόμμα τον Δεκέμβρη του 2022), ότι από τον Σεπτέμβριο είχε αποφασίσει να μην είναι ξανά υποψήφια η Καϊλή, εξαιτίας των δηλώσεών της για το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών (θύμα παρακολούθησης του οποίου υπήρξε και ο ίδιος), όπου υποστήριξε ότι δεν πρόκειται για «κάτι σοβαρό» και ότι «αυτά γίνονται».
Μετά το σκάνδαλο Καταργκέιτ και την διαγραφή της από το ΠΑΣΟΚ- Κίνημα Αλλαγής, ο Ανδρουλάκης δήλωσε ότι η Καϊλή ήταν μακριά από την γραμμή του κόμματος, καθώς και ότι λειτουργούσε ως «δούρειος ίππος της Νέας Δημοκρατίας». Επίσης, την κάλεσε να παραδώσει την έδρα στην Ευρωβουλή.
Σύλληψη για σκάνδαλο Κατάργκεϊτ
Στις 9 Δεκεμβρίου 2022 έγινε γνωστό ότι η Καϊλή συνελήφθη επ' αυτοφώρω από την βελγική Ομοσπονδιακή Αστυνομία κατόπιν έρευνας, ως ύποπτη για διαφθορά και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Η έρευνα συνδέεται με προσπάθειες άσκησης πίεσης υπέρ του Κατάρ. Λόγω ασυλίας, η σύλληψη της Καϊλή δεν περιλαμβανόταν στο αρχικό σχέδιο των βελγικών αρχών. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης της 9ης Δεκεμβρίου συνελήφθη ο πατέρας της, Αλέξανδρος, έξω από ξενοδοχείο των Βρυξελλών στο οποίο διέμενε, με μία τσάντα με μετρητά. Η Καϊλή ισχυρίζεται ότι τα μετρητά ανήκουν στον Αντόνιο Πάντσερι και ότι τα είχε δώσει στον πατέρα της μόλις έμαθε για την ύπαρξή τους, ώστε εκείνος να τα δώσει στον Παντσέρι. Η σύλληψη του πατέρα της οδήγησε τον προϊστάμενο ανακριτή Μισέλ Κλεζ να θεωρήσει ότι υπάρχει διάπραξη αυτόφωρου αδικήματος. Μια ειδική αστυνομική ομάδα, συνοδευόμενη από τον Κλεζ, στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς το σπίτι της Καϊλή και τη συνέλαβε. Η Καϊλή δεν αντιστάθηκε, αλλά, σύμφωνα με τους δικηγόρους της, ήταν σε κατάσταση ταραχής και σύγχυσης, ενώ ανακρίθηκε για περισσότερες από πέντε ώρες. Δικαστής των Βρυξελλών διέταξε την κράτηση τεσσάρων από τα έξι άτομα που είχαν προσαχθεί μετά την επιχείρηση της αστυνομίας. Στους συλληφθέντες απαγγέλθηκαν κατηγορίες για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, ξέπλυμα χρήματος και διαφθορά. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβανόταν και η Καϊλή και διατάχθηκε η κράτησή της σε φυλακή μέχρι την απολογία της. Παράλληλα, στην Αθήνα, η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες προχώρησε στη δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων της ίδιας και του συντρόφου της στην Ελλάδα, αλλά και μελών της οικογένειάς της.
Την ίδια μέρα της σύλληψής της διαγράφηκε από την Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, με την οποία συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και από το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής. Κατά τις εφόδους σε σπίτια των υπόπτων, η αστυνομία βρήκε περισσότερα από 1.500.000 ευρώ σε μετρητά. Βελγικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι και στο σπίτι της βρέθηκαν σακούλες με μετρητά, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει γνωστό το ακριβές ποσό. Η Καϊλή είχε και παλαιότερα επαινέσει το Κατάρ για την πρόοδο στο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα παρά τις επικρίσεις, γεγονός που συσχετίζεται με την υπόθεση, καθώς η έρευνα των αρχών εστιάζει σε χρηματισμό που προέρχεται από το Κατάρ. Μετά τη σύλληψή της, παραπέμφθηκε στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ «καθώς απέκρυψε την αλήθεια για τις χιλιάδες θανάτους εργατών κατά τα έργα ανέγερσης γηπέδων για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2022».
Σε ακρόαση στις 19 Ιανουαρίου 2023 αιτήθηκε την αποφυλάκισή της με περιοριστικούς όρους. Μέσω των δικηγόρων της υποστήριξε ότι υπέστη βασανιστήρια και εξευτελισμούς κατά την κράτησή της. Οι βελγικές αρχές αρνήθηκαν το αίτημα και αποφάσισαν την παράταση της προσωρινής κράτησης.
Από τους δικηγόρους της Καϊλή έγινε γνωστό ότι της είχε προταθεί από τους Βέλγους ανακριτές να αφεθεί ελεύθερη, με αντάλλαγμα να δηλώσει ένοχη για τις κατηγορίες και να συνεργαστεί με τις αρχές: η Καϊλή αρνήθηκε να δηλώσει ένοχη, υποστηρίζοντας ότι είναι αθώα και είχε πλήρη άγνοια των εγκληματικών ενεργειών που διέπραξαν οι συγκατηγορούμενοί της, μεταξύ των οποίων και ο σύντροφός της. Σε νέα ακρόαση στις 16 Φεβρουαρίου, ζήτησε την αποφυλάκισή της με όρους, αλλά το αίτημα απορρίφθηκε και παρατάθηκε η προσωρινή κράτηση.
Η Καϊλή αφέθηκε ελεύθερη, με καθεστώς ηλεκτρονικής επιτήρησης των κινήσεών της, στις 12 Απριλίου. Για την αποφυλάκισή της έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι στις δεσμίδες των χρημάτων που κατασχέθηκαν στο πλαίσιο της υπόθεσης, δεν εντοπίστηκαν δικά της δακτυλικά αποτυπώματα, αλλά του Παντσέρι και του Τζόρτζι. Το μέτρο της ηλεκτρονικής επιτήρησης έπαψε στις 25 Μαΐου, καθώς ικανοποιήθηκε το σχετικό αίτημα των δικηγόρων της Καϊλή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με την Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Αλλαγής Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2014-2019 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2019-2024
Πολυβολεία σκυροδέματος στην Αλβανία
250px|δεξιά|thumb|Πολυβολείo στην [[Αλβανία]] Τα πολυβολεία σκυροδέματος της Αλβανίας είναι ένα πανταχού παρόν θέαμα στη χώρα, με μέσο όρο 5,7 πολυβολεία για κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο. Τα πολυβολεία (αλβανικά: bunkerët) χτίστηκαν κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής κυβέρνησης του Ενβέρ Χότζα από τη δεκαετία του 1960 έως τη δεκαετία του 1980· μέχρι το 1983 κατασκευάστηκαν συνολικά 173.371 πολυβολεία σκυροδέματος σε όλη τη χώρα.
Το πρόγραμμα «πολυβολειοποίησης» (bunkerizimi) του Χότζα είχε ως αποτέλεσμα την κατασκευή πολυβολείων σε κάθε γωνιά της τότε Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αλβανίας, των οποίων η παρουσία κυμαίνεται από ορεινά περάσματα μέχρι δρόμους πόλεων. Ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκαν για τον επιδιωκόμενο σκοπό τους κατά τα χρόνια που κυβερνούσε ο Χότζα. Το κόστος κατασκευής τους επέφερε εξάντληση των πόρων της Αλβανίας, απομακρύνοντάς τους από πιο επείγουσες ανάγκες, όπως την αντιμετώπιση της στεγαστικής έλλειψης της χώρας και των κακοφτιαγμένων δρόμων.
Τα πολυβολεία εγκαταλείφθηκαν μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού το 1990. Τα περισσότερα είναι πλέον ερειπωμένα, αν και μερικά έχουν επαναχρησιμοποιηθεί για διάφορους σκοπούς, όπως ως κατοικίες, καφετέριες, αποθήκες και καταφύγια για ζώα ή για άστεγους. Λίγα μόνο και για λίγο χρησιμοποιήθηκαν στον εμφύλιο πόλεμο της δεκαετίας του 1990.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχρός Πόλεμος Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αλβανία Κατηγορία:Στρατός της Αλβανίας
Παναγία Αγγελόκτιστη
Η Παναγία Αγγελόκτιστη είναι βυζαντινός ναός ο οποίος βρίσκεται στο χωριό Κίτι, στην Κύπρο, περίπου 12 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τη σύγχρονη Λάρνακα. Ο σημερινός ναός κτίστηκε κατά τον 11ο αιώνα στη θέση παλαιοχριστιανικής βασιλικής και χαρακτηρίζεται από το παλαιοχριστιανικό ψηφιδωτό που σώζεται στην κόγχη του. Η Παναγία Αγγελόκτιστη προτάθηκε για ένταξη στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 2015 και προς το παρόν ανήκει στον ενδεικτικό κατάλογο των υποψήφιων μνημείων.
Παλαιοχριστιανική περίοδος
Η αρχική κατασκευή, των παλαιοχριστιανικών χρόνων, ήταν ξυλόστεγη βασιλική, όπως όλες οι άλλες βασιλικές τότε στην Κύπρο. Η βασιλική πιθανότατα χτίστηκε τον 5ο αιώνα αν και το μωσαϊκό στην αψίδα χρονολογείται στον 6ο αιώνα. Το νησί της Κύπρου ήταν μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας για περισσότερα από 100 χρόνια σε αυτό το σημείο.
Όπως πολλές κυπριακές βασιλικές, η βασιλική στο Κίτι καταστράφηκε τον 7ο ή 8ο αιώνα. Μερικοί ιστορικοί επισήμαναν ότι αυτή η καταστροφή συμπίπτει με πολλές αραβικές επιδρομές στην περιοχή καθώς η Βυζαντινή Αυτοκρατορία αγωνίστηκε να διατηρήσει τον έλεγχο στην περιφέρειά της. Άλλοι ιστορικοί έχουν σημειώσει ότι οι εκκλησίες ήταν ξύλινες κατασκευές και φωτιζόμενες από λυχνάρια λαδιού, τα οποία συχνά γίνονταν πηγές φωτιάς. Η αψίδα και το περίφημο μωσαϊκό της Παναγίας της Αγγελοκτίστης επέζησαν από την καταστροφή και ενσωματώθηκαν στην εκκλησία που χτίστηκε αργότερα πάνω από τα θεμέλια της βασιλικής. Η αψίδα, το μωσαϊκό και η εκκλησία υπάρχουν ακόμη σήμερα. Ο Merrillees σημειώνει ότι «το 688-9 ο χαλίφης Αμπντούλ Μαλίκ υπέγραψε συμφωνία με τον Ιουστινιανό Β΄ στην οποία η Κύπρος [έγινε ουδέτερο έδαφος] ... [και] λόγω της ουδέτερης κατάστασής της, η Κύπρος δεν επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την Εικονομαχία».
Υπάρχει διαφωνία μεταξύ των ιστορικών κατά πόσον η ενσωμάτωση των υπολειμμάτων της βασιλικής στη νέα κατασκευή έγινε διότι επέτρεψε στη νέα εκκλησία να χτιστεί πιο γρήγορα ή εάν η συμπερίληψη της παλαιότερης κατασκευής θα ήταν πιο δύσκολη και απαιτητική στην οικοδόμηση μιας νέας εκκλησίας και έγινε μόνο επειδή τα παλαιότερα λείψανα ήταν σημαντικά για τη γύρω κοινότητα.
11ος αιώνας
Η νέα εκκλησία χτίστηκε μεταξύ των μέσων του 11ου και των αρχών του 12ου αιώνα, μετά την αποκατάσταση της βυζαντινής κυριαρχίας στην Κύπρο το 965. Τον 11ο και 12ο αιώνα συγκεκριμένα έλαβε χώρα η ανοικοδόμηση παρεκκλησιών και εκκλησιών από τους βυζαντινούς κυβερνήτες της Κύπρου και άλλους αξιωματούχους. Η τρουλαία εκκλησία στο Κίτι ήταν σταυροειδής, χτισμένη πάνω από τα ερείπια της κατεστραμμένης βασιλικής. Ο Megaw σημειώνει ότι και στο μικρό τρουλαίο ναό της Παναγίας της Κύρας στα Λιβάδια της Κύπρου έχει ενσωματωθεί η κόγχη από παλαιότερο ναό. Η ενσωμάτωση των θεμελίων της βασιλικής σήμαινε ότι η εκκλησία είχε επίμηκες κεντρικό τμήμα.
Μια μικρή ανασκαφή του υπογείου το 1959 οδήγησε στην ανακάλυψη ενός αριθμού τάφων που είχαν χτιστεί στα παλαιότερα θεμέλια της εκκλησίας, υποδηλώνοντας ότι η παλαιοχριστιανική βασιλική είχε χρησιμεύσει ως νεκροταφείο πριν από την κατασκευή της μεσοβυζαντινής εκκλησίας. Αυτή η ανασκαφή παρείχε επίσης στοιχεία ότι «η σημερινή εκκλησία στο Κίτι είχε δύο προηγούμενες φάσεις κατασκευής. Η εκκλησία κατασκευάστηκε από τοιχοποιία, όπως η Παναγία Κυρά, η οποία επίσης ξαναχτίστηκε για να περιλαμβάνει τα ερείπια παλαιότερης βασιλικής και χριστιανικού μωσαϊκού.
Ψηφιδωτό Παναγίας
thumb|250px|Το ψηφιδωτό της Παναγίας Το μωσαϊκό της Παναγίας της Αγγελόκτιστης είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα παλαιοχριστιανικά ψηφιδωτά της Κύπρου και πιθανότατα δημιουργήθηκε στα τέλη του 6ου αιώνα. Την περίοδο του Ιουστίνου Β΄ έλαβε χώρα εκτεταμένη παραγωγή ψηφιδωτών τοίχων και δαπέδων, και η Κύπρος δεν αποτελούσε εξαίρεση. Στο Κίτι, η Παναγία κρατά στο αριστερό της χέρι το Θείο Βρέφος, με το στυλ της Οδηγήτριας, και στέκεται στο σκαμνί με τρόπο που την κάνει να φαίνεται σχεδόν σαν να στεκόταν στον αέρα. Στα δεξιά της Παναγίας βρίσκεται ο αρχάγγελος Μιχαήλ και στα αριστερά της βρίσκεται ο αρχάγγελος Γαβριήλ, και όλα βρίσκονται σε χρυσό φόντο. Τα φτερά και των δύο αγγέλων φαίνεται να είναι φτιαγμένα από φτερά παγωνιού, που είναι σύμβολο της αιώνιας ζωής. Οι άγγελοι φαίνεται να κρατούν ένα σκήπτρο και να προσφέρουν μια σφαίρα με σταυρό στην κορυφή, που συμβολίζει την προσφορά γήινης κυριαρχίας στον Χριστό και την Παναγία. Ο Megaw σημειώνει ότι αυτά τα χαρακτηριστικά επαναλαμβάνονται στο μωσαϊκό στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο όρος Σινά και βοηθούν στην επιβεβαίωση της χρονολόγησης του 6ου αιώνα του μωσαϊκού.
Ο Megaw σημειώνει την ακρίβεια και τη λεπτότητα στην κατασκευή των προσώπων στο Κίτι «διαφέρει σημαντικά από τον ιμπρεσιονιστικό τρόπο που χρησιμοποιείται στη Παναγία Κανακαριά», αλλά επαναλαμβάνεται στην τεχνική που χρησιμοποιείται στα πρόσωπα του βασιλική του Αγίου Βιταλίου στη Ραβέννα. Πάνω από την Παναγία είναι η φράση «ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ», ορίζοντάς την έτσι ως Παναγία ή Αγία Μαρία αντί για «Θεοτόκος» (Μητέρα του Θεού). Μετά τη Σύνοδο της Νίκαιας του 431 μ.Χ. παραχώρησε στην Παναγία τον τίτλο της Αγίας Μαρίας, το όνομα χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο αντί του Θεοτόκου.
Το μωσαϊκό ολοκληρώνεται με ένα περίγραμμα που απεικονίζει τη Ζωοδόχο Πηγή, με ζευγάρια πάπιες, παπαγάλους με κορδέλλες (ένα περσικό σύμβολο της επίγειας δύναμης) και ελάφια (αναφορά στον 41ο ή / και 42ο Ψαλμό) που φαίνονται να πίνουν από τις βρύσες. Ο Megaw σημειώνει ότι παρόμοιες εικόνες της Κρήνης της Ζωής χρησιμοποιήθηκαν επίσης στον άββα του Επισκόπου Αγνέλλου στη Ραβέννα. Άλλοι ιστορικοί έχουν παραλληρίζουν αυτή την εικόνα με τη βυζαντινή εικόνα στη Σαλώνα στην Κροατία, στους Στόβους, την Αμφίπολη στη Μακεδονία και την Έδεσσα στη Μακεδονία. Ο Mullet υποδηλώνει ότι από τον 5ο αιώνα οι χριστιανικές βασιλικές υπήρξαν «μια γενική εξέλιξη με την οποία ο φυσικός κόσμος μπαίνει στη Βουλή του Κυρίου» και ότι αυτό το ύφος άκμασε ιδιαίτερα τον 6ο αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Κύπρο Κατηγορία:Κίτι Αγγελοκτιστη
Μάκης Γιατράς
Ο Γεράσιμος «Μάκης» Γιατράς (27 Αυγούστου 1971) είναι Έλληνας επαγγελματίας προπονητής.
Προπονητική σταδιοδρομία
Ο Γιατράς ξεκίνησε την προπονητική σταδιοδρομία του το 1996.
Έγινε ο προπονητής του Προμηθέα Πατρών το 2013. Με τον Προμηθέα κέρδισε τη Γ΄ Εθνική το 2014 και τη Β΄ Εθνική το 2015. Με αυτόν ως προπονητή, ο Προμηθέας κέρδισε τον προβιβασμό στην Α2 Εθνική το 2016.
Με τον Προμηθέα, προπόνησε για πρώτη φορά στην Α1 Εθνική τη σεζόν 2017-18. Τη σεζόν 2018-19, προπόνησε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, προπονώντας τον Προμηθέα στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Τη ίδια σεζόν, πραγματοποίησε εξαιρετική πορεία με την ομάδα εντός συνόρων. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας αγωνίστηκε στους τελικούς του Πρωταθλήματος Ελλάδας, ηττήθηκε όμως από τον Παναθηναϊκό με 3-0. Γι' αυτές τις επιτυχίες ανακηρύχθηκε Προπονητής της Χρονιάς στην Α1 για τη σεζόν 2018-19.
Στις 16 Φεβρουαρίου 2020, έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας 2019-20, με την ΑΕΚ αλλά ηττήθηκε με 61-57.
Στο ξεκίνημα της σεζόν 2020-21, κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο με τον Προμηθέα, αφού νίκησε στον τελικό του Σούπερ Καπ Ελλάδας το Περιστέρι 82-74. Στις 9 Μαΐου 2021, έφτασε για δεύτερη συνεχόμενη φορά στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδας, αλλά ηττήθηκε ξανά, αυτή τη φορά από τον Παναθηναϊκό με 91-79. Στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, έφτασε μέχρι τους μικρούς τελικούς, κατέκτησε όμως την τέταρτη θέση αφού έχασε την σειρά από την ΑΕΚ, με 3-1. Στις 6 Ιουνίου 2021, ανακοίνωσε την αποχώρηση του από την ομάδα της Πάτρας, μετά από συνολική παρουσία οκτώ χρόνων.
Διοικητική σταδιοδρομία
Ο Γιατράς εργάστηκε ως γενικός διευθυντής του Προμηθέα, από το 2016 έως το 2017.
Συλλογικοί
Προμηθέας Πατρών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Δόξας Λευκάδας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Προμηθέα Πατρών
Τερέζ Σλέσινγκερ
Η Τερέζ Σλέσινγκερ, το γένος Έκσταϊν (6 Ιουνίου 1863 - 5 Ιουνίου 1940), ήταν Αυστριακή φεμινίστρια και πολιτικός.
Βιογραφία
Η Τερέζ Σλέσινγκερ γεννήθηκε στη Βιέννη, πρωτεύουσα της αυστριακής αυτοκρατορίας στις 6 Ιουνίου 1863 σε μια μεσοαστική εβραϊκή οικογένεια. Ανάμεσα στα αδέλφια της ήταν η πρωτοπόρος ψυχολόγος Έμα Έκσταϊν, ο συγγραφέας Γκούσταφ Έκσταϊν και ο πολυμαθής Φρέντερικ Έκσταϊν. Η Τερέζ παντρεύτηκε τον Βίκτορ Σλέσινγκερ στις 24 Ιουνίου 1888 και η κόρη της, Άννα, γεννήθηκε ένα χρόνο μετά τον γάμο τους. Η γέννα ήταν πολύ δύσκολη για τη Σλέσινγκερ, καθώς υπέφερε από μερική αναπηρία του το δεξιού της ποδιού, η οποία την ανάγκασε να καθηλωθεί σε αναπηρικό καροτσάκι για αρκετά χρόνια. Ο σύζυγος της Τερέζ Σλέσινγκερ πέθανε στις 23 Ιανουαρίου 1891. Από το 1905, ζούσε με τη μητέρα, την κόρη, την αδερφή της Έμα και τον αδελφό της Γκούσταφ μέχρι που εκείνοι πέθαναν, κατά τη δεκαετία του 1920. Η αυτοκτονία της κόρης της το 1920 επηρέασε βαθιά τη Σλέσινγκερ. Μετά την προσάρτηση της Αυστρίας από τη ναζιστική Γερμανία το 1938, η Σλέσινγκερ έφυγε στη Γαλλία. Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της σε ένα σανατόριο στο Μπλουά, όπου και πέθανε στις 5 Ιουνίου 1940.
Δραστηριότητες
Ξεκινώντας από το 1894, η Σλέσινγκερ συμμετείχε στο αυστριακό φεμινιστικό κίνημα με την εγγραφή της στη Γενική Ένωση Αυστριακών Γυναικών (Allgemeiner Österreichischer Frauenverein - AÖFV), ενώ συμμετείχε και στο σύμφωνο για τις συνθήκες ζωής των Βιεννέζων εργατριών του 1894 (Enquęte zur Lage der Wiener Lohnarbeiterinnen). Στα τέλη του 1897, η Σλέσινγκερ εγκατέλειψε τη Γενική Ένωση Αυστριακών Γυναικών και προσχώρησε στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αυστρίας (Sozialdemokratische Arbeiterpartei Österreichs). «Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Σλέσινγκερ βρισκόταν στο επίκεντρο των συζητήσεων με θέμα τον βέλτιστο τρόπο προσέλκυσης γυναικών στην υπόθεση της Σοσιαλδημοκρατίας. Η θέση της ήταν ξεκάθαρη: τα αιτήματα των συνδικαλιστικών οργανώσεων δεν περιελάμβαναν την εξασφάλιση της πολιτικής παιδείας των γυναικών και του δικαιώματος της γυναικείας ψήφου, τα οποία, κατά τη Σλέσινγκερ, ήταν εξίσου σημαντικά αιτήματα. Επιπλέον, εάν επρόκειτο να αναπτυχθεί ένα νέο είδος αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων στο πλαίσιο ενός σοσιαλιστικού έργου, ήταν πρώτα από όλα απαραίτητο να αντιμετωπιστούν πολιτιστικά ζητήματα που σχετίζονταν με την καθημερινή ζωή και την πολιτική συνείδηση». Από το 1919 έως το 1923, η Σλέσινγκερ υπηρέτησε ως μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Αυστρίας (Nationalrat), ενώ αργότερα έγινε μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου (Bundesrat), από το οποίο παραιτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου του 1930.