cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
23 Νοεμβρίου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Μονή Κουδουμά Ηρακλείου
Η Μονή Κουδουμά αποτελεί μία από τις παλαιότερες μονές στις νότιες ακτές της κεντρικής Κρήτης. Η θέση της είναι στα νότια της κορυφής Κόφινας (1.231 μ.), κοντά σε όρμο, δυτικά από το ακρωτήριο Μάρτελο. Η πρόσβαση είναι δύσκολη. Απέχει 40 μέτρα από τη θάλασσα. Υπάγεται στην Κοινότητα Στερνών Ηρακλείου και απογράφηκαν 6 άτομα το 2011.
Περιγραφή
Ο ναός είναι καθιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Το ιερό βήμα βρίσκεται μέσα σε μικρό σπήλαιο. Το μοναστήρι είναι κοινοβιακό και οι περισσότεροι μοναχοί διαμένουν σε σπήλαια στην περιοχή. Στο σπήλαιο του Αγίου Αντωνίου υπάρχει και ομώνυμο εκκλησάκι. Οι ακολουθίες στη Μονή τελούνται σύμφωνα με το τυπικό του Αγίου Όρους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας Κουδ Κουδ
Σημασιολογικός Ιστός
Ο Σημασιολογικός Ιστός (Web 3.0 ή Semantic Web στα αγγλικά) είναι μια επέκταση του σημερινού Ιστού, που θα φέρει δομή στο ουσιαστικό περιεχόμενο των ιστοσελίδων. Η λογική πίσω από αυτό είναι ότι η δημοσιευμένη πληροφορία θα περιέχει μεταδεδομένα, τα οποία θα είναι κοινά για όλους, θα μπορούν να «κατανοούνται» και από μηχανές, οι οποίες θα βοηθήσουν στην καλύτερη συλλογή και επεξεργασία τους.
Μερικά από τα πεδία στα οποία αναμένεται να έχει την μεγαλύτερη επίδραση είναι στην υγεία, στην παιδεία και στις επιχειρήσεις. Υπάρχουν ήδη πολλές προσπάθειες από εταιρίες, ερευνητές και μη κερδοσκοπικές οργανώσεις για να παραγάγουν πρότυπα οντολογιών, κυρίως για τα παραπάνω πεδία, για να υπάρχουν κοινές γλώσσες και περισσότερα δεδομένα τα οποία να μπορούν να συνδυαστούν για καλύτερα αποτελέσματα.
Στην υγεία, γίνεται προσπάθεια για τη δημιουργία ενοποιημένων γλωσσών ιατρικής ορολογίας και υπηρεσίες που θα βοηθάνε το ιατρικό προσωπικό και θα κατευθύνουν τους καταναλωτές σε αξιόπιστες πληροφορίες υγείας σχετικά με την κατάστασή τους.
Στην εκπαίδευση, ο Σημασιολογικός Ιστός θα συμβάλει σημαντικά στην μάθηση κυρίως στον τρόπο αναζήτησης πληροφοριών, στην οργάνωση των αποτελεσμάτων και στη δημιουργία ενός προγράμματος μάθησης ειδικό για το καθένα.
Στον επιχειρηματικό τομέα, θα υπάρχει καλύτερη οργάνωση των εταιριών, καλύτερες εμπειρίες για τους χρήστες στις διαδικτυακές αγορές και καλύτερος συντονισμός μεταξύ διαφορετικών εταιριών.
Στην καθημερινότητά θα υπάρχουν επιδράσεις του Web 3.0 στα κοινωνικά δίκτυα και εικονικές κοινότητες. Θα υπάρχουν εφαρμογές, οι οποίες θα δίνουν περισσότερες, πιο έμπιστες, πληροφορίες και θα διευκολύνουν σημαντικά τις διαδικτυακές δραστηριότητες.
Σκοπός
Ο κύριος σκοπός του σημασιολογικού ιστού είναι να εξελίξει τον τωρινό ιστό. Αυτό πραγματοποιείται κάνοντας του χρήστες να βρίσκουν, να μοιράζονται και να συνδυάζουν πληροφορίες πιο εύκολα. Οι άνθρωποι είναι ικανοί να χρησιμοποιούν τις δυνατότητες του ιστού, όπως να βρίσκουν μεταφράσεις για άλλες γλώσσες, να δεσμεύουν ένα βιβλίο από την βιβλιοθήκη, να ψάχνουν την χαμηλότερη τιμή για ένα DVD, κ.α. Παρόλα αυτά, οι μηχανές δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις δυνατότητες χωρίς την καθοδήγηση από κάποιον άνθρωπο, επειδή οι ιστοσελίδες είναι σχεδιασμένες να διαβάζονται από ανθρώπους και όχι από μηχανές. Το σημασιολογικό διαδίκτυο είναι μία μορφή πληροφορίας η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από μηχανές, έτσι ώστε να αναλαμβάνουν οι ίδιοι οι υπολογιστές τις κουραστικές δουλειές που περιλαμβάνουν εύρεση, ένωση και επεξεργασία πάνω στις πληροφορίες που βρίσκονται στο διαδίκτυο.
Ο Tim Berners-Lee αρχικά οραματίστηκε το σημασιολογικό διαδίκτυο ως εξής: "I have a dream for the Web [in which computers] become capable of analyzing all the data on the Web – the content, links, and transactions between people and computers. A "Semantic Web", which makes this possible, has yet to emerge, but when it does, the day-to-day mechanisms of trade, bureaucracy and our daily lives will be handled by machines talking to machines. The "intelligent agents" people have touted for ages will finally materialize."
Το σημασιολογικό διαδίκτυο θεωρείται ότι ολοκληρώνει διαφορετικά περιεχόμενα μεταξύ τους, πληροφορίες εφαρμογών και συστημάτων. Επίσης έχει εφαρμογές και στην δημοσίευση, στα blog και σε πολλούς άλλους τομείς.
Συχνά οι όροι "σημασιολογία","μεταπληροφορία", "οντολογία" και "Σημασιολογικό διαδίκτυο" χρησιμοποιούνται με ασυνέπεια. Πιο συγκεκριμένα, αυτοί οι όροι υπάρχουν και χρησιμοποιούνται στην καθημερινή ορολογία ερευνητών και επαγγελματιών, οι οποίοι επεκτείνονται σε μεγάλο αριθμό πεδίων, τεχνολογιών και εφαρμογών. Επί πλέον, υπάρχει μία σύγχυση σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση που επιτρέπει στις τεχνολογίες να οραματίζονται το Σημασιολογικό Διαδίκτυο. Σε ένα άρθρο οι Gerber, Barnard and Van der Merwe παρομοίασαν το Σημασιολογικό Διαδίκτυο ως ένα τοπίο και παρουσίασαν την χαρτογράφησή του, καθώς και μία σύντομη περίληψη με τους συσχετιζόμενους όρους. Το αρχιτεκτονικό μοντέλο το οποίο προτάθηκε από τον Tim Berners-Lee, χρησιμοποιείται ως βάση για να παρουσιάσει ένα μοντέλο κατάστασης το οποίο αντανακλά τις τρέχουσες και αναδυόμενες τεχνολογίες.
Προκλήσεις
Κάποιες από τις προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει το Σημασιολογικό Διαδίκτυο είναι η απεραντοσύνη, η ασάφεια, η αβεβαιότητα, η ασυνέπεια και η εξαπάτηση. Αυτόματα συστήματα λογικής θα πρέπει να αντιμετωπίσουν όλα αυτά τα προβλήματα έτσι ώστε να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν σε όλα αυτά που υπόσχεται το Σημασιολογικό Διαδίκτυο.
Η λίστα με τις προκλήσεις είναι περισσότερο ενδεικτική παρά εξαντλητική και εστιάζει στις προκλήσεις για τα στάδια της "ενωτικής λογικής" και της "απόδειξης" του Σημασιολογικού διαδικτύου. Το γκρουπ του κονσόρτσιουμ του παγκόσμιου ιστού για την αβέβαιη λογική του παγκόσμιου ιστού final report μαζεύει αυτά τα προβλήματα κάτω από την ομπρέλα της "αβεβαιότητας". Πολλές από τις τεχνικές που αναφέρονται εδώ θα χρειαστούν επεκτάσεις στην γλώσσα οντολογίας του ιστού. Αυτή είναι μία περιοχή ενεργής έρευνας.
Τυποποίηση
Η τυποποίηση του Σημασιολογικού Ιστού για το Web 3.0 είναι υπό την φροντίδα του W3C.
Συστατικά Στοιχεία
Ο όρος "Σημασιολογικό Διαδίκτυο" αναφέρεται συχνά σε μορφές και τεχνολογίες που μπορούν να το υποστηρίξουν. Η συλλογή των δομών δεδομένων που είναι συνδεδεμένα υποστηρίζονται από τις τεχνολογίες που παρέχουν μία τυπική περιγραφή εννοιών, όρων και σχέσεων μέσα σε ένα δεδομένο domain γνώσεων. Αυτές οι τεχνολογίες έχουν καθοριστεί ως W3C τυποποίηση και περιέχουν:
Τρέχουσα κατάσταση τυποποίησης
Σωστά υφιστάμενες τυποποιήσεις:
Όχι ακόμα απόλυτα κατανοητές τυποποιήσεις:
Ο στόχος είναι να εισάγουμε την χρηστικότητα και την χρησιμότητα του διαδικτύου, όπως επίσης και τους διασυνδεδεμένους πόρους του μέσα σε:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Διαδίκτυο Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Σωτήρης Χατζηγάκης
Ο Σωτήρης Χατζηγάκης (γενν. 15 Σεπτεμβρίου 1945) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Έχει διατελέσει υπουργός σε κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένων της θέσης του ως υπουργός Εργασίας, υπουργός Δικαιοσύνης και υπουργός Γεωργίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1944 στα Τρίκαλα. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1968) και μετεκπαιδεύτηκε στα Οικονομικά και τις Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστημιακό Κολλέγιο Λονδίνου (Αγγλία) και το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Γαλλία) αντίστοιχα. Από νωρίς ασχολήθηκε με την πολιτική και πρωτοεκλέχθηκε βουλευτής Τρικάλων με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του 1974 και συνέχισε να εκλέγεται το 1977, 1981, 1985, τον Ιούνιο και Νοέμβριο του 1989, μέχρι και στις εκλογές του 2009. Έχει διατελέσει υπουργός Εργασίας, αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας (1989), αναπληρωτής υπουργός Εμπορίου (1990-1991), υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (1991) καθώς και υπουργός Γεωργίας.
Μετά τις εκλογές του 2007 ανέλαβε Υπουργός Δικαιοσύνης, ενώ μετά τον ανασχηματισμό της 7ης Ιανουαρίου του 2009 τοποθετήθηκε στη θέση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων. Από τη θέση αυτή προχώρησε το 2009 σε καταβολή αποζημιώσεων για τις κακές καιρικές συνθήκες του 2008 στους αγρότες ύψους 425 εκατομμυρίων ευρώ, που έγιναν γνωστές ως πακέτο Χατζηγάκη. Το πακέτο αυτό χαρακτηρίστηκε από την ευρωπαϊκή επιτροπή παράνομη κρατική ενίσχυση ασυμβίβαστη με την εγχώρια αγορά και ζητήθηκε να επιστραφεί. Η προσφυγή της Ελλάδας απορρίφθηκε και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο χαρακτήρισε αυτές τις πληρωμές παράνομες το 2021.
Στις 14 Νοεμβρίου 2011 κατήγγειλε ότι στη Νέα Δημοκρατία υπάρχουν «ακροδεξιά σταγονίδια» που «κάτω από την ταμπέλα της λαϊκής δεξιάς επιχειρούν να αλλοιώσουν την ιδεολογική ταυτότητά της». Μετά τη δήλωσή του αυτή ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, τον διέγραψε από την κοινοβουλευτική ομάδα και τον παρέπεμψε στην επιτροπή δεοντολογίας για την οριστική διαγραφή του από μέλος του κόμματος. Την επομένη ο Χατζηγάκης διευκρίνισε ότι δεν αναφερόταν σε βουλευτές ή στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, αλλά σε συνεργάτες του Σαμαρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Στάθης Κιλκίς
Ο Στάθης είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 190 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Βακιέρ
Το Βακιέρ (γαλλικά: Vacquières, οξιτανικά: Vaquièiras) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βακιερουά (γαλλικά: Vacquiérois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Τύλισος Ηρακλείου
Η Τύλισος είναι μεγάλο χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου. Η θέση του είναι στις ανατολικές υπώρειες του Ψηλορείτη, μέσα σε μικρή πεδιάδα, που είναι κατάφυτη από αμπέλια και ελαιώνες.
Οι κάτοικοι της ασχολούνται κυρίως με την ελαιοκαλλιέργεια και την αμπελοκαλλιέργεια. Παράγονται λάδι, κρασί, σταφίδα, εσπεριδοειδή. Υδρεύεται από τις πηγές Λούτρα και Αγίου Μάμα. Στην Τύλισο βρίσκονται οι εκκλησίες του Αγίου Νικολάου, ο οποίος είναι και πολιούχος, του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, του Αγίου Αντωνίου, της Κοίμησης της Θεοτόκου με ίχνη τοιχογραφιών και της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Εξάλλου, υπάρχουν και τα εξωκλήσια, όπως του Αγίου Μάμα, της Παναγίας Κεράς, της Παναγίας της Λούτρας, του Αγίου Αντωνίου και του Αγίου Γεωργίου.
Αρχαιολογία
thumb|250px|left|Ο αρχαιολογικός χώρος Τυλίσου Το σημερινό χωριό διασώζει ακέραιο το προελληνικό όνομα της αρχαίας πόλης, στα ερείπια της οποίας έχει κτιστεί. Αξιοθέατο αποτελεί ο αρχαιολογικός χώρος της Τυλίσου. Η πόλη ανασκάφτηκε από τον Ιωσήφ Χατζηδάκη, ιατρό και αρχαιολόγο, που υπήρξε από τους ιδρυτές της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας της Κρήτης και του Μουσείου του Ηρακλείου. Η ανακάλυψη της αρχαίας πόλης έγινε τυχαία, καθώς το 1906, ένας κάτοικος του χωριού, ενώ έσκαβε, βρήκε τέσσερεις μεγάλους λέβητες, τους οποίους τους έφερε για πούλημα στο Ηράκλειο. Σε εργαστήρι κάποιου χαλκουργού, η ομάδα του Χατζηδάκη τους είδε τυχαία και τους αγόρασε για το Μουσείο. Στη συνέχεια έλαβαν άδεια να ξεκινήσουν οι ανασκαφές και εκείνες άρχισαν το 1912 και διήρκεσαν τρία χρόνια. Το 1940 ο καθηγητής Νικόλαος Πλάτων έκανε εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης των μεγάρων της Τυλίσου, κάτι που συνεχίστηκε και στη δεκαετία του '50.
Στη διάρκεια εργασιών για τη στερέωση των διαδοχικών πλακόστρωτων δρόμων ανακαλύφθηκε νέα πλακόστρωτη αυλή. Αυτά χρονολογούνται από το 1400-1200 π.Χ. Κατά τις αρχαιολογικές ανασκαφές ανακαλύφθηκαν σημαντικότατα και σπάνια αρχαία ευρήματα, όπως τρεις πελώριοι χάλκινοι λέβητες, μοναδικοί στο Αιγαίο Πέλαγος, ένα χάλκινο ειδώλιο, πινακίδες σε ανακτορική Α μινωική γραφή, πιθάρι με χαραγμένη επιγραφή στη Γραμμική Α, ρυτό από οψιδιανό, δεξαμενή νερού, τάφοι που ανήκουν στην τελευταία περίοδο ακμής (1400-1200 π.Χ.), σφραγίδες και πήλινα αγγεία. Η αρχιτεκτονική των μεγάρων και οι τοιχογραφίες που βρέθηκαν στην αρχαία Τύλισο προσιδιάζουν τις αντίστοιχες της Κνωσού. Οι δύο πόλεις συνδέονταν ιδιαίτερα την περίοδο 1450-1200 π.Χ., όπως φαίνεται από τα ευρήματα.
Η θέση της πόλης εντοπίστηκε από δύο περιηγητές του περασμένου αιώνα, τον Πάσλεϊ και το Σπρατ. Ο πρώτος μάλιστα έγραψε ότι άκουσε από τους κατοίκους το όνομα της αρχαίας πόλης και αυτό του ήταν αρκετό για να καταλάβει ότι βρισκόταν στην αρχαία Τύλισο.
Σημερινός οικισμός
Το γεγονός ότι το όνομα της αρχαίας πόλης διατηρείται μέρι σήμερα σημαίνει ότι η περιοχή δεν έπαψε να κατοικείται. Στα ενετικά αρχεία, αναφέρεται με διάφορες παραλλαγές της ονομασίας. Το 1271 σε συμβόλαιο προπώλησης κρασιού, αναφέρεται ως Tilise, και σε συμβόλαιο του 1301 αναφέρεται ως Dilisi. Στο «Κατάστοιχο των Εκκλησιών και των Μοναστηριών του Κοινού» αναφέρεται ως Dilese (1248), Delese (1268) και Tilisso (1450). Σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα του 1374 αναφέρεται ως Tilisso. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 την αναφέρει ως Teles. Στην απογραφή του Καστροφύλακα (1583), αναφέρεται ως Telese με 546 κατοίκους (Κ102). Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Tylisso με 90 χριστιανικές και 10 μουσουλμανικές οικογένειες.
Η Τύλισος βρισκόταν πάνω στο δρόμο ο οποίος συνέδεε την κεντροανατολική Κρήτη με την δυτική. Ο δρόμος, αφού περνούσε από την Τύλισο, διέσχιζε ένα φαράγγι και έφτανε στον Σκλαβόκαμπο και τις Γωνιές και στη συνέχεια στην Αξό. Λόγω της στρατηγικής θέσης της Τυλίσσου στην έξοδο του φαραγγιού, κατά την επανάσταση του 1866 δόθηκε μάχη στις 7 Απριλίου 1867, με σκοπό την αναχαίτηση του Ρεσίτ πασά, ώστε να μην περάσει στη δυτική Κρήτη. Παρά τις ενισχύσεις, ο Ρεσίτ δεν κατάφερε να περάσει και οπισθοχώρησε στο χωριό Μονή. Η μάχη αυτή έγινε γνωστή ως η μάχη της Τυλίσου.
Στην απογραφή του 1881, η Τύλισος είχε 536 χριστιανούς και 47 Τούρκους κατοίκους. Στις επόμενες απογραφές η Τύλισος είχε 775 (1900), 932 (1920), 1.139 (1928), 1.177 (1940), 1.322 (1951), 1.372 (1961), 1.167 (1971) και 1.230 (1981) κατοίκους.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται το 1925, γραμμένη Τύλισσος (με 2 "σ"), στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Τύλισος και από το 1997 μέχρι το 2010 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 (σχέδιο Καποδίστριας) ορίστηκε έδρα του ομώνυμου δήμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τυλίσου του Δήμου Μαλεβιζίου ενώ σύμφωνα την απογραφή του 2011 απογράφησαν 933 κάτοικοι.
Δείτε: Κοινότητα Τυλίσου
Υποδομή
Στον οικισμό λειτουργούν μεταξύ άλλων περιφερειακό ιατρείο, φαρμακείο, ΚΕΠ, παιδικός σταθμός, νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο, Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, αστυνομικός σταθμός, ταχυδρομείο, ΟΤΕ, αγροτικός συνεταιρισμός, ΚΑΠΗ. Πολιτιστικά δραστηριοποιούνται ο Πολιτιστικός Σύλλογος Τυλίσου, ο Σύλλογος Νεολαίας Τυλίσου καθώς επίσης και ο Σύλλογος Γυναικών, με το όνομα "Δίκτυννα". Από αθλητική άποψη, ο Αθλητικός Όμιλος Τυλίσου αγωνίζεται στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα στην Α΄ερασιτεχνική κατηγορία της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Στην Τύλισο υπάρχουν δύο γήπεδα ποδοσφαίρου, ανάμεσα στα οποία και ένα για "καλτσέτο" (5Χ5).
Αξιοθέατα
Στο 11ο χιλιόμετρο της παλιάς εθνικής οδού Ηρακλείου-Ρεθύμνου βρίσκεται στα δεξιά της Τυλίσου ο Αρόλιθος ή Σερβύλλι, ένα παραδοσιακό χωριό. Εκεί ανάμεσα στα άλλα βρίσκονται ξενοδοχείο, ταβέρνες και μουσείο Αγροτικής Ιστορίας και Λαϊκής Τέχνης. Ο Αρόλιθος είναι τουριστικό συγκρότημα που αναπαριστά κρητικό παραδοσιακό χωριό.
Παραπομπές
Τυλισ Τυλισ Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κρήτης Κατηγορία:Μινωικοί αρχαιολογικοί τόποι Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Πατριάρχης Δοσίθεος
Καταγόταν από τη Βενετία και διετέλεσε μοναχός στη Μονή Στουδίου. Ήταν Πατριάρχης Ιεροσολύμων όταν επαύθη ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νικήτας Β΄ από τον Αυτοκράτορα Ισαάκιο Β΄ Άγγελο. Ο Αυτοκράτορας ήταν προσωπικός φίλος του Δοσιθέου και τον επέλεξε ως νέο Οικουμενικό Πατριάρχη τον Φεβρουάριο του 1189.
Η μετάθεση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις και διήρκεσε μόλις 9 ημέρες, οπότε εξελέγη νέος Πατριάρχης ο Λεόντιος Θεοτοκίτης. Και αυτός όμως έμεινε στον θρόνο μόλις 7 μήνες και κατόπιν επαύθη από τον Ισαάκιο Άγγελο και επανεξελέγη ο Δοσίθεος τον Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο του 1189.
Πηγές
Δοσίθεος Δοσίθεος Δοσίθεος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Τυπική βαρύτητα
Η τυπική βαρύτητα ή τυπική επιτάχυνση της ελεύθερης πτώσης, που συνήθως συμβολίζεται με
ɡ0
ɡn
Συμβολισμός
Παρόλο που το σύμβολο
ɡ
χρησιμοποιείται ορισμένες φορές για την τυπική βαρύτητα, το σύμβολο
(χωρίς πρόθεμα) μπορεί επίσης να σημαίνει την τοπική επιτάχυνση λόγω της τοπικής βαρύτητας και της φυγόκεντρης επιτάχυνσης, η οποία ποικίλλει ανάλογα με τη θέση του αντικειμένου στη Γη (βλ. Γήινη βαρύτητα). Το σύμβολο
δεν πρέπει να συγχέεται με το
G
, την βαρυτική σταθερά, ή το g, που είναι το σύμβολο του γραμμαρίου. Το σύμβολο
χρησιμοποιείται επίσης ως μονάδα για οποιασδήποτε μορφής επιτάχυνση, έχοντας την τιμή που ορίζεται ανωτέρω.
Τιμή
Η τιμή του
ɡ0
που ορίζεται ανωτέρω, είναι μια ονομαστική τιμή μεσαίας κατηγορίας στη Γη, αρχικά με βάση την επιτάχυνση ενός σώματος σε ελεύθερη πτώση στο επίπεδο της θάλασσας σε ένα γεωδαιτικό πλάτος 45°. Παρά το γεγονός ότι η πραγματική επιτάχυνση της ελεύθερης πτώσης στη Γη ποικίλλει ανάλογα με την τοποθεσία, το παραπάνω πρότυπο σχήμα χρησιμοποιείται πάντα για μετρολογικούς σκοπούς (η πραγματική μέση επιτάχυνση στη στάθμη της θάλασσας της Γης είναι ελαφρώς μικρότερη).
Μετατροπές
ɡ0
= 100 cm/s2
= 30,4800 cm/s2
= 9,80665 m/s2 = 32,1740 ft/s2 = 980,665 cm/s2
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής Κατηγορία:Βαρύτητα Κατηγορία:Μονάδες μέτρησης
Normální tíhové zrychlení Normal-tyngdeaccelerationen Gravita akcelo Percepatan gravitasi Tyngdeakselerasjon Yerçekimi ivmesi Tương tác hấp dẫn
Βαγιάν (Ερώ)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαγιαναί (γαλλικά: Vailhanais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Θεμελιώδης Νόμος του Κράτους της Πόλης του Βατικανού
Ο Θεμελιώδης Νόμος του Κράτους της Πόλης του Βατικανού εκδόθηκε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ στις 26 Νοεμβρίου 2000 και είναι το κύριο κυβερνητικό έγγραφο που αφορά τις πολιτικές οντότητες του Βατικανού. Όλοι οι κανόνες που ίσχυαν στο Βατικανό και δεν ήταν σε συμφωνία με το νέο Θεμελιώδη Νόμο καταργήθηκαν. Στο σύνολό του ο Νόμος αποτελείται από 20 άρθρα.
Στα πρώτα άρθρα αναφέρεται ότι ο Ύπατος Ποντίφηκας είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του κράτους, επισημαίνονται οι εξουσίες του Κολεγίου των Καρδιναλίων, του Γραμματέα του Κράτους, της Επιτροπής του Ποντίφηκα και άλλες διατάξεις. Στο τελευταίο άρθρο (άρθρο 20), προσδιορίζεται η σημαία του κράτους, το εθνόσημο και η σφραγίδα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βατικανό Βατικανο
Στάραγια Λάντογκα
right|thumb|260px Η Στάραγια (Παλαιά) Λάντογκα (ρωσ. Ста́рая Ла́дога) είναι χωριό της βορειοδυτικής Ρωσίας, στις όχθες του ποταμού Βόλχοφ, λίγο πριν την εκβολή του στη λίμνη Λάντογκα. Υπάγεται στην Περιφέρεια Λένινγκραντ και απέχει περί τα 140 χμ από το κέντρο της Αγίας Πετρούπολης.
Αν και κατά το παρελθόν υπήρξε σπουδαίο εμπορικό και πνευματικό κέντρο σε βαθμό που αποκαλείται "πρώτη πρωτεύουσα της Ρωσίας", σήμερα είναι ένα μικρό επαρχιακό χωριό. Κέντρο της περιοχής στη σύγχρονη εποχή είναι η (νεότερη) πόλη Νόβαγια Λάντογκα, η οποία βρίσκεται σε μικρή απόσταση.
Ιστορία
left|thumb|210px|Η άφιξη του Ρούρικ στη Λάντογκα, πίνακας του Απ. Βασνετσόβ thumb| Η επιστημονική μέθοδος της δενδροχρονολόγησης έδειξε πως η πόλη ιδρύθηκε από τους Βαράγγους το 753 μ.Χ. και έφερε το όνομα Λάντογκα από τη λίμνη. Η σύνθεση του πληθυσμού ήταν πολυεθνική, για αυτό και έφερε πολλά διαφορετικά ονόματα - Αλόντε Γιόκι (κάτω λιμάνι) για τους φίννους, Αλντέιγκιουμποργκ για τους σκανδιναβούς, Λάντογκα για τους σλάβους.
Μέχρι το 950 η Λάντογκα είχε εξελιχθεί σε έναν από τους σπουδαιότερους εμπορικούς σταθμούς του Κράτους των Ρως και ολόκληρης της ανατολικής Ευρώπης. Τα βαραγγικά πλοία ξεκινούσαν από τη Σκανδιναβία, διέπλεαν την ανατολική Βαλτική και έφθαναν στη λίμνη μέσω του ποταμού Νέβα. Στην πόλη τα εμπορεύματα μεταφορτώνονταν σε ποταμόπλοια ή καραβάνια με προορισμό το Νόβγκοροντ και την Κωνσταντινούπολη. Η εμπορική αυτή οδός λειτούργησε για πολλούς αιώνες και έμεινε στην ιστορία ως Εμπορική Οδός Βαράγγων - Ελλήνων. .
Το μεσαιωνικό Πρώτο Χρονικό τοποθετεί την ίδρυση της Λάντογκα αργότερα, στο 862, από τον Βάραγγο βασιλιά Ρούρικ. Αν και η ακρίβεια του εν λόγω χρονικού είναι αμφισβητήσιμη, γύρω από την πόλη έχουν βρεθεί βασιλικοί τάφοι παρόμοιοι με αυτούς που συναντώνται στη Σκανδιναβία. Αυτό κάνει πολλούς να πιστεύουν ότι εκεί είναι πράγματι θαμμένος ο Ρούρικ και ο διάδοχός του Όλεγκ. Επίσης, νορβηγικές πηγές αναφέρουν ότι λίγο πριν το 1000 ο βασιλιάς τους Έιρικρ Χακονάρσον λεηλάτησε και πυρπόλησε την πόλη.
right|thumb|210px|Η είσοδος της ακρόπολης Η επόμενη φορά που συναντάμε τη Λάντογκα σε ιστορικές πηγές, είναι για το γάμο του Γιαροσλάβ του Σοφού, ηγεμόνα Κιέβου και Νόβγκοροντ, με την σουηδή πριγκίπισσα Ίνγκερ-γκερντ το 1019. Ο Γιαροσλάβ παραχωρεί την πόλη (μαζί με την ευρύτερη περιοχή Βοντ) στη σύζυγό του, η οποία διορίζει διοικητή το θείο της Ράγκβαλντ Ούλφσον. Η απόπειρα "εκσουηδισμού" της Βοντ επιβεβαιώνεται από διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα, αλλά και την μετονομασία της ευρύτερης περιοχής σε Ίνγκρια. Οι ιστορικοί είναι επίσης βέβαιοι πως οι σουηδοί βασιλείς Στένκιλ και Ίνγκε Α΄, ίσως και ο Άνουντ Γκάρντσκε, πέρασαν τα παιδικά τους χρόνια ως πρίγκηπες στη Λάντογκα.
Κατά το 12ο και 13ο αι. οι ρώσοι της Δημοκρατίας του Νόβγκοροντ ξαναπαίρνουν το πάνω χέρι - κτίζουν την ακρόπολη και χρησιμοποιούν το λιμάνι ως πύλη εξόδου των εμπορευμάτων τους προς το βορρά. To 1311 οι Σουηδοί κάνουν απόβαση στην πόλη και την πυρπολούν, ως προειδοποίηση για να σταματήσουν οι ρωσικές αξιώσεις στη Φινλανδία. Από εκείνη τη χρονιά μέχρι και το 17ο αι. η πόλη αλλάζει πολλές χέρια μεταξύ ρώσων και σουηδών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ακολουθήσει καθοδική πορεία και να μην ξαναβρεί ποτέ πια τη χαμένη της αίγλη.
Η Ρωσία ανέκτησε τη Λάντογκα οριστικά το 1703 κατά το Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο. Αμέσως μετά την ανάκτησή της, ο Μέγας Πέτρος ίδρυσε δίπλα στην παλαιά πόλη τη Νόβαγια (Νέα) Λάντογκα. Από τότε η παλαιά πόλη ονομάζεται Στάραγια (παλαιά) εξ αντιδιαστολής.
Αξιοθέατα
left|thumb|210px|Φωτογραφία του 1911. Αν και έχει περάσει ένας αιώνας, η σημερινή εικόνα είναι ακριβώς ίδια Κύριο αξιοθέατο της Στάραγια Λάντογκα είναι η ακρόπολή της με τους πέντε πύργους. Στο εσωτερικό της ακρόπολης βρίσκονται αρκετοί ναοί, με κυριότερους αυτούς του Αγ. Γεωργίου (με τις εξαιρετικές τοιχογραφίες) και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, οι οποίοι κτίσθηκαν το 12ο αι. αλλά διατηρούνται σε άρτια κατάσταση. Υπάρχει επίσης η μονή του Αγ. Νικολάου, κτισμένη το 17ο αι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Ρωσίας Κατηγορία:Όμπλαστ του Λένινγκραντ
Νανοσωλήνας άνθρακα
Οι νανοσωλήνες άνθρακα είναι ομόκεντροι κύλινδροι γραφίτη, κλειστοί σε κάθε άκρο με πενταμελείς δακτυλίους και ανακαλυφθήκαν το 1991 από τον Sumio Iijima. Οι νανοσωλήνες μπορεί να είναι πολυφλοιϊκοί με ένα κεντρικό σωλήνα να περιβάλλεται από ένα ή περισσότερα στρώματα γραφίτη ή μονοφλοιϊκοί όπου υπάρχει μόνο ένας σωλήνας και καθόλου επιπλέον στρώματα γραφίτη. Όταν νανοσωλήνες ομαδοποιούνται έχουμε τις λεγόμενες συστοιχίες νανοσωλήνων.
Τεχνικές σύνθεσης
Νανοσωλήνες άνθρακα μπορούν να παρασκευαστούν μέσω των παρακάτω τεχνικών:
Τα προϊόντα μπορεί να είναι πολυφλοιϊκοί νανοσωλήνες ή μονοφλοιϊκοί ανάλογα με τις παραμέτρους της μεθόδου. Γενικά, ενώ οι πολυφλοιϊκοί νανοσωλήνες μπορούν να συντεθούν και χωρίς τη χρήση καταλύτη, οι μονοφλοιϊκοί απαιτούν την παρουσία του. Το μέγεθος μάλιστα των καταλυτικών σωματιδίων καθορίζει και τη διάμετρο του νανοσωλήνα.
Δομή
Στους πολυφλοιϊκούς νανοσωλήνες οι εσωτερικοί σωλήνες έχουν διάμετρο της τάξης μερικών nm ενώ οι εξωτερικοί μπορεί να έχουν διάμετρο πολλές φορές πολλαπλάσια. Στα άκρα των κυλίνδρων γραφίτη δεν υπάρχουν ελεύθεροι δεσμοί αλλά αυτά καλύπτονται από κατάλληλες ημισφαιρικές δομές παρόμοιες με αυτές των φουλερένιων. Φανταζόμαστε έναν νανοσωλήνα σαν ένα στρώμα γραφίτη το οποίο έχει τυλιχτεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε η αρχή και το τέλος του να συμπέσουν. Η απόσταση μεταξύ των διαδοχικών στρωμάτων άνθρακα στους πολυφλοιϊκούς νανοσωλήνες μπορεί να πάρει διάφορες τιμές.
Οι νανοσωλήνες χαρακτηρίζονται τόσο από πενταμελείς όσο και εξαμελείς δακτυλίους άνθρακα. Ωστόσο, απόκλιση από τον εξαμελή αποτελούν και οι επταμελείς δακτύλιοι οι οποίοι σε αντίθεση με τους πενταμελείς δίνουν αρνητική καμπυλότητα στο νανοσωλήνα. Αν πενταμελείς δακτύλιοι βρίσκονται απέναντι από επταμελείς τότε ο νανοσωλήνας αποκτά κυρτότητα. Επίσης σωστός συνδυασμός πενταμελών και επταμελών δακτυλίων μπορούν να κάνουν εφικτή την ένωση ενός νανοσωλήνα με κάποιον άλλον, διαφορετικής δομής. Κατά αυτό τον τρόπο μπορούν να δημιουργηθούν ετεροεπαφές όπως μετάλλου - ημιαγωγού ή p - n εξ' ολοκλήρου από νανοσωλήνες.
Ηλεκτρονικές ιδιότητες
Οι ηλεκτρονικές ιδιότητες των νανοσωλήνων παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω των πολλών τεχνολογικών εφαρμογών όπου μπορεί αυτοί να έχουν. Όπως και στα φουλερένια, η καμπυλότητα των φύλλων γραφίτη περιμένουμε να επηρεάζει σημαντικά τις ηλεκτρονικές ιδιότητες των νανοσωλήνων. Ο κυριότερος παράγοντας ο οποίος καθορίζει τις ηλεκτρονικές ιδιότητες ενός νανοσωλήνα είναι ότι τα ηλεκτρόνια του είναι χωρικά περιορισμένα. Μπορούν να κινηθούν μόνο στο χώρο του γραφίτη κι όχι κατά την κάθετη στον άξονα του διεύθυνση στο φύλλο του γραφίτη.
Όπως περιμένουμε, η πεπερασμένη περιφέρεια και μήκος του νανοσωλήνα εισάγουν οριακές συνθήκες οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα διακριτές ενεργειακές στάθμες και οι νανοσωλήνες παρουσιάζουν τόσο μεταλλική όσο και ημιαγώγιμη συμπεριφορά. Για νανοσωλήνες μικρής διαμέτρου ο νανοσωλήνας μπορεί να παρουσιάσει μεταλλική ή ημιαγώγιμη συμπεριφορά.
Επιπλέον, έχει δειχθεί ότι στους πολυφλοιϊκούς νανοσωλήνες το ρεύμα άγεται από το εξωτερικό στρώμα μόνο και όχι από όλο τον όγκο του νανοσωλήνα.
Τέλος, είναι δυνατόν να εισάγουμε προσμίξεις στους νανοσωλήνες αντικαθιστώντας άτομα άνθρακα από άλλα άτομα, όπως το Βόριο ή το άζωτο προκειμένου να δοθούν στο νανοσωλήνα ημιαγώγιμες ιδιότητες τύπου p ή n αντίστοιχα. Συνδυασμοί των δύο παραπάνω είναι επίσης εφικτοί.
'''
Εφαρμογές
Οι προοπτικές εφαρμογών αυτού του επιπέδου είναι πολύ σημαντικές. Αυτή τη στιγμή κυριότερα εμπόδια στην προώθησή τους είναι η περιορισμένη στη μονάδα του χρόνου δυνατότητα παραγωγής των νανοσωλήνων, καθώς και η δυσκολία συνένωσής τους σε μακροδομές (νήματα) που θα διατηρούν τις ιδιότητές τους. Τελευταίες έρευνες και πειράματα δείχνουν πως αυτά τα εμπόδια είναι εφικτό να ξεπεραστούν.
Προφυλάξεις
Οι εργαζόμενοι σε βιομηχανίες παραγωγής προϊόντων βασισμένων στους νανοσωλήνες άνθρακα θα πρέπει να λαμβάνουν τις κατάλληλες προφυλάξεις δεδομένου ότι οι νανοσωλήνες έχουν ενοχοποιηθεί για ανοσοτοξικότητα. Η εισπνοή πέραν των 5 mgr. ανά κ.μ. αέρα δυνατόν να προσβάλλει τα κύτταρα Τ του ανοσοποιητικού συστήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νανοτεχνολογία Κατηγορία:Άνθρακας Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Παναγιώτης Φασούλας
Ο Παναγιώτης Φασούλας (γεννήθηκε 12 Μαΐου 1963, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας πολιτικός και πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Από τους κορυφαίους Έλληνες παίκτες όλων των εποχών, ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής ομάδας της Ελλάδας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1987 και μέλος του FIBA Hall of Fame.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 12 Μαΐου του 1963 και υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες καλαθοσφαιριστές και ένας από τους κορυφαίους σέντερ της Ευρώπης. Η καταγωγή του είναι από τα Γρεβενά. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός κι έτσι αναγκάστηκε πολλές φορές να αλλάξει τόπο διαμονής. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και μπάσκετ στις Η.Π.Α., στη Βόρεια Καρολίνα (North Carolina State) και στο Τμήμα Γεωλογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Π.Α.Ο.Κ.
Οι αθλητικές του δραστηριότητες ξεκίνησαν σε ηλικία 15 ετών, αφού ήταν ιδιαιτέρως ψηλός για την ηλικία του (στα 17 του ήταν 2,09 μ.) και τελικά έφτασε τα 2,14 μέτρα. Οι σκληρές προπονήσεις και τα φυσικά του προσόντα τον έκαναν να κερδίσει γρήγορα μία θέση στην ομάδα. Ο Φασούλας ξεχώριζε κυρίως για τα εντυπωσιακά του κοψίματα και την ικανότητα του στα ριμπάουντ αλλά και στα τελειώματα κάτω από το καλάθι. Όταν καθιερώθηκε στη βασική ομάδα συνέθεσε το καλύτερο δίδυμο ψηλών στην Ελλάδα μαζί με το Μάνθο Κατσούλη. Η ομάδα δεν ήταν πρωταγωνίστρια με τον συμπολίτη Άρη να είναι από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο κύριος αντίπαλος των αθηναϊκών συλλόγων που μονοπουλούσαν το πρωτάθλημα. Ο πρώτος τίτλος του Φασούλα ήρθε το 1984 και ήταν Κύπελλο Ελλάδας στον «τελικό των ξυρισμένων κεφαλιών» που έγινε στη Θεσσαλονίκη και έληξε με 74–70 (ονομάστηκε έτσι γιατί οι παίκτες του ΠΑΟΚ είχαν ξυρίσει τα κεφάλια τους πριν τον αγώνα σε ένδειξη πίστης προς τη νίκη μετά από ιδέα του προπονητή της ομάδας Φαίδωνα Ματθαίου).
Ολυμπιακός
Η μεταγραφή του στους Πειραιώτες το 1993 ακολουθώντας το παράδειγμα του Γκάλη που είχε πάει σε αθηναϊκό σύλλογο και μαζί με τη μετακίνηση του Γιαννάκη στον Πανιώνιο την ίδια χρονιά μετέφεραν την μπασκετική πρωτεύουσα, στην αθηναϊκή μεγαλούπολη. Στον Ολυμπιακό, την καινούργια ομάδα του, ο Φασούλας έπαιξε στο πλευρό μεγάλων παικτών όπως Ζάρκο Πάσπαλι, Ρόι Τάρπλεϊ, Ντράγκαν Τάρλατς και βελτίωσε αξιοσημείωτα το παιχνίδι του. Ο Πειραιώτικος σύλλογος ήταν ο πρωταθλητής του 1993 και συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης φτάνοντας στο φάιναλ φορ του Τελ Αβίβ, μετά την αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής της διοργάνωσης και τη συμμετοχή περισσότερων της μίας ομάδας από κάθε χώρα. Αντίπαλος ο Παναθηναϊκός του Κώστα Πολίτη που είχε ισχυροποιηθεί σημαντικά με την παρουσία των Νίκου Γκάλη, Αλεξάντερ Βολκόφ και τον Στόγιαν Βράνκοβιτς- τον δυσκολότερο αντίπαλο που είχε συναντήσει στην καριέρα του κατά δική του δήλωση. Ο ελληνικός «εμφύλιος» του ημιτελικού υπό την παρουσία χιλιάδων εκδρομέων ήταν συγκλονιστικός με το Γκάλη σημαντικά περιορισμένο από τον προπονητή του Ολυμπιακού και τέως στον Άρη Γιάννη Ιωαννίδη (8 πόντοι) και τους ερυθρόλευκους να επικρατούν με 77–72 με 13 πόντους του Φασούλα. Στον τελικό η Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα που δεν θεωρούταν φαβορί επιβλήθηκε με 59–57 με σουτ της τελευταίας στιγμής. Την αμέσως επόμενη χρονιά ο δεύτερος ελληνικός ημιτελικός μεταξύ Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού το 1995 στη Σαραγόσα (νίκη των ερυθρόλευκων με 58–52), είχε την ίδια κατάληξη με του Τελ Αβίβ. Όπως κι ο τελικός, που τον έχασε ο Ολυμπιακός, όπως το 1994, από τη Ρεάλ Μαδρίτης του Άρβιντας Σαμπόνις. Στον τελικό ο Φασούλας δεν κατάφερε να ανταπεξέλθει στον κορυφαίο αντίπαλό του, ο οποίος σημείωσε 23 πόντους στο 73–61.
Με τον Ολυμπιακό ο Φασούλας κέρδισε 4 συνεχόμενα πρωταθλήματα (με πρώτο το 1994), δύο κύπελλα και το 1997 κατέκτησε στη Ρώμη το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Προπονητής ήταν ο Ντούσαν Ίβκοβιτς με τον οποίο ο Φασούλας δεν είχε τις καλύτερες σχέσεις από την τελευταία χρονιά του στον ΠΑΟΚ.
Διεθνής καριέρα
Υπήρξε μέλος της Εθνικής Ομάδας μπάσκετ ανδρών της Ελλάδας για 17 χρόνια. Η πρώτη μεγάλη διοργάνωση που συμμετείχε ήταν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1983, όπου η Ελλάδα κατετάγη μόλις 11η, ο ίδιος όμως ήταν πρώτος στα κοψίματα με 20, ενώ είχε μέσο όρο 6,3 πόντους δίνοντας ελπίδες για το μέλλον. Στις 23 Νοεμβρίου 1984 στον αγώνα Ελλάδας-Γαλλίας 94–90, που ήταν το πρώτο παιχνίδι στα προκριματικά για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 ο Φασούλας είχε κάνει 15 κοψίματα, ρεκόρ καριέρας και Εθνικής. Δεν αγωνίστηκε στην τελική φάση της διοργάνωσης λόγω της απουσίας του στην Αμερική.
Ήταν από τους πρωταγωνιστές της κατάκτησης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στις 14 Ιουνίου του 1987 μαζί με τον Νίκο Γκάλη, τον Παναγιώτη Γιαννάκη και τον Φάνη Χριστοδούλου, που η συγκυρία τους ήθελε να αγωνίζονται σε διαφορετικές θέσεις. Στο πλευρό τους, ωστόσο, την ίδια στιγμή είχαν μία εξαιρετική φουρνιά παικτών που τους συμπλήρωνε ιδανικά. Στον εναρκτήριο αγώνα με τη Ρουμανία (3 Ιουνίου, μπροστά σε 8.000 θεατές) το αποτέλεσμα ήταν μία εύκολη νίκη 109–77 με 20 πόντους του Φασούλα. Η Ελλάδα είχε όμως δυσκολότερους αντιπάλους στη φάση των ομίλων, την πρωταθλήτρια Ευρώπης Σοβιετική Ένωση (από την οποία έχασε με 69—66), τη Γιουγκοσλαβία, την Ισπανία (από την οποία έχασε σχετικά εύκολα με 106—89) και τη Γαλλία (νίκη με 82—69), με τις δύο ήττες να την οδηγούν στην τέταρτη θέση του ομίλου με πρώτη τη σοβιετική ομάδα. Το μεγάλο άλμα της ομάδας έγινε στον προημιτελικό με την Ιταλία, γεγονός που έστειλε την ομάδα στην τετράδα με τη νίκη με 90—78. Η δεύτερη νίκη επί της Γιουγκοσλαβίας στον ημιτελικό με 81—77 (με 11 πόντους του Φασούλα) και ο συγκλονιστικός τελικός με τη Σοβιετική Ένωση που κρίθηκε στην παράταση με δύο βολές του Αργύρη Καμπούρη ολοκλήρωσαν μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του αθλητισμού και ήταν η αρχή για μία διαφορετική πορεία του μπάσκετ τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς. Ο Φασούλας σημείωσε 12 πόντους στον τελικό, ήταν πρώτος στα κοψίματα στη διοργάνωση με 43 και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη πεντάδα. Με μέσο όρο 12,3 πόντους ήταν ο τρίτος καλύτερος σκόρερ της Ελλάδας. Στον πρόλογο στο βιβλίο του "87 Τίποτα δεν μας σταμάτησε" (κυκλοφόρησε το 2017) έγραφε: «Νομίζω ότι δεν υπάρχει Έλληνας που έχει ζήσει αυτό το πανηγύρι και δεν θυμάται πού ακριβώς βρισκόταν μόλις ολοκληρώθηκε ο τελικός με τη Σοβιετική Ένωση. Ήταν η πρώτη φορά, που η Ελλάδα αισθάνθηκε ικανή, που κατάλαβε ότι μπορεί κάπου να πρωταγωνιστήσει τόσο πολύ, ώστε στο τέλος να είναι πρώτη απ' όλους. Ανυποψίαστοι ήμασταν όλοι. Κι εμείς που παίζαμε, κι αυτοί που έρχονταν να μας δουν, ή μας παρακολουθούσαν από την τηλεόραση. Ανυποψίαστοι, αθώοι αλλά και έτοιμοι να αποδεχθούμε τις προκλήσεις μία προς μία».
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1989 είχε επίσης πολύ καλές εμφανίσεις και μέσο όρο πόντων 13,4 ήταν μαζί με το Γιαννάκη δεύτερος σκόρερ της Εθνικής. Σημείωσε 18 πόντους στο σημαντικό δεύτερο αγώνα απέναντι στη Γαλλία (80—74), 10 στον τρίτο με τη Βουλγαρία (103—73), έδωσε μάχες με τον Άρβιντας Σαμπόνις στον ημιτελικό με τη Σοβιετική Ένωση (81—80, 7 πόντοι), ενώ το καλύτερο παιχνίδι του ήταν στον χαμένο τελικό με τη Γιουγκοσλαβία (98—77, 22 πόντοι). Για πολλούς η επιτυχία της κατάκτησης της δεύτερης θέσης στη διοργάνωση ήταν ισάξια με το χρυσό της προηγούμενης, μιας και επαναλήφθηκε η νίκη επί των Σοβιετικών που ήταν χρυσοί Ολυμπιονίκες την προηγούμενη χρονιά, η δε Γιουγκοσλαβία στην έδρα της και παγκόσμιοι πρωταθλητές την επομένη. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1990, το πρώτο της καριέρας του, είχε μέσο όρο πόντων 11,9, με τη σημαντική αμυντική του παρουσία να συμβάλλει στην κατάκτηση της έκτης θέσης. Στις 27 Δεκεμβρίου 1990 αγωνίστηκε για πρώτη φορά με τη Μικτή Ευρώπης σε αγώνα με αντίπαλο την πρωταθλήτρια Ευρώπης Γιουγκοπλάστικα, ενώ συμμετείχε σε δύο ακόμα παιχνίδια της Μικτής, στις 12 Σεπτεμβρίου 1991 απέναντι στην Παλακανέστρο Καντού και στις 27 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους με αντίπαλο την Εθνική Γαλλίας στο Παρίσι. Έκανε ρεκόρ καριέρας στο σκοράρισμα φορώντας τη φανέλα της Εθνικής ομάδας στις 7 Ιουνίου 1991 και πιο συγκεκριμένα το «Ιωβηλαίο» στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Στη δεύτερη μέρα του τουρνουά και λίγες μέρες πριν από το Ευρωμπάσκετ της Ιταλίας, η Εθνική ομάδα αντιμετώπισε τη Σοβιετική Ένωση (λίγους μήνες πριν από τη διάσπαση) και μάλιστα έφτασε στη νίκη με 93–85. Ένα παιχνίδι όπου έλαμψε ο Παναγιώτης Φασούλας σημειώνοντας ρεκόρ καριέρας φορώντας τη γαλανόλευκη φανέλα. Συγκεκριμένα είχε πετύχει 34 πόντους αφήνοντας πίσω του τον Νίκο Γκάλη, ο οποίος είχε μείνει στους 27 πόντους. Παρέμεινε βασικός πυλώνας τη εθνικής στα επόμενα δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, το 1991 έχοντας μέσο όρο 13,4 πόντους και το 1993 με μέσο όρο 11,7 πόντους και πάλι τρίτος σκόρερ της Ελλάδας.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1995 ήταν δεύτερος σκόρερ της εθνικής με μέσο όρο 10,4 πόντους και πρώτος ριμπάουντερ όπως πάντα με μέσο όρο 8,6 ανά αγώνα (τέταρτος στη διοργάνωση ). Στον κρίσιμο αγώνα με την Ισπανία (30 Ιουνίου, αποτέλεσμα 66—64) ήταν ο κορυφαίος της συνάντησης με 20 πόντους και 11 ριμπάουντ. Στο συγκλονιστικό ημιτελικό με τους Γιουγκοσλάβους στις 1 Ιουλίου στο ΟΑΚΑ, έδωσε μεγάλες μάχες στα καλάθια και σημείωσε 14 πόντους και μάζεψε 10 ριμπάουντ. Το τελικό 52—60 άφησε την ελληνική ομάδα με πολλά παράπονα από τη διαιτησία και ο μικρός τελικός εκτός βάθρου. Ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας που για πρώτη φορά αγωνίστηκε σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 1996. Η φανέλα του επιλέχθηκε από τη FIBA ως ανάμνηση της ελληνικής αποστολής για να διακοσμεί το Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Είναι δεύτερος σε συμμετοχές στην εθνική μετά τον Παναγιώτη Γιαννάκη με 244 συμμετοχές και 2.384 πόντους. Τελευταίο του παιχνίδι με το εθνόσημο στο στήθος ήταν στον μικρό τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Αθήνας το 1998 με αντίπαλο την ομάδα των ΗΠΑ (9 Αυγούστου 1998) όπου η εθνική ομάδα είχε ηττηθεί με 84–61 και είχε τέσσερις πόντους.
Εκτός γηπέδων
Την περίοδο 1978 – 1982 ήταν μέλος της ΚΝΕ (Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας), ενώ ασχολήθηκε ενεργά και με τον αθλητικό συνδικαλισμό. Υπήρξε συνιδρυτής του ΠΣΑΚ (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητών Καλαθοσφαίρισης) του οποίου διετέλεσε πρόεδρος για μία δεκαετία. Το 1990 εκλέχθηκε πρώτος δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης με το συνδυασμό του Δημήτρη Φατούρου. Στις βουλευτικές εκλογές του 2000 εκλέχθηκε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στην Α΄ Περιφέρεια Πειραιά. Το 2004 ήρθε και πάλι πρώτος σε σταυρούς στην ίδια περιφέρεια, χωρίς, όμως, να καταφέρει να εκλεγεί λόγω του εκλογικού νόμου. Στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές της 15 Οκτωβρίου του 2006 εκλέχτηκε Δήμαρχος Πειραιά.
Στις 8 Ιουλίου του 1995 νυμφεύθηκε τη Μάσα Ζαχαρία - πρώην μοντέλο - και απέκτησαν μία κόρη, τη Μαριέλλα (1997) που ακολουθεί τα χνάρια του στον κόσμο του αθλήματος, και έναν γιο, τον Γιάννη (2000).
Εθνική Ελλάδας
Πηγή: FIBA
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Πειραιά Κατηγορία:Δήμαρχοι Πειραιά Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1983 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1993 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1998 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA Κατηγορία:Μακεδόνες
Μοναχικός Τζορτζ
Ο Μοναχικός Τζορτζ (αγγλικά: Lonesome George) (γ. 1910   - 24 Ιουνίου 2012) ήταν αρσενική χελώνα των νησιών Πίντα (Chelonoidis nigra abingdonii) και η τελευταία του είδους της. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της, ήταν γνωστή ως το σπανιότερο πλάσμα στον κόσμο. Ο Τζορτζ αποτελεί ένα ισχυρό σύμβολο για τις προσπάθειες διατήρησης των απειλούμενων ειδών στα νησιά Γκαλαπάγκος και σε όλο τον κόσμο.
Βιολογικής διατήρησης
αριστερά|μικρογραφία|Ο Μοναχικός Τζορτζ περπατάει. Οκτώβριος 2008 Τον Νοέμβριο του 2012, στο περιοδικό Biological Conservation, οι ερευνητές ανέφεραν τον εντοπισμό 17 χελωνών που είναι εν μέρει απόγονοι των ίδιων υποείδων όπως ο Μοναχικός Τζορτζ, οδηγώντας τους να υποθέσουν ότι τα σχετικά καθαρόαιμα άτομα του εν λόγω υποείδους μπορεί να είναι ακόμα ζωντανός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χελωνίδες Κατηγορία:Εξαφανισμένα ζώα Κατηγορία:Διάσημα ζώα
Φρανσουά Κλερ
Ο Φρανσουά Κλερ (γεννημένος στις 18 Απριλίου 1983 στο Μπουρ-αν-Μπρες) είνα Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του δεξιού μπακ για λογαριασμό της Σαιντ-Ετιέν.
Συλλογική Καριέρα
Ως νέος εντάχθηκε στη Λυών, αλλά πέρασε τη σεζόν 2004–05 ως δανεικός στην Τουλούζ ΦΚ, πρωτού αγωνιστεί σε αγώνα πρωταθλήματος με τη Λυών. Κατά την επιστροφή του το 2005, ο Κλερ κατάφερε να βρει θέση στην πρώτη ομάδα, σημειώνοντας 19 συμμετοχές στο εγχώριο πρωτάθλημα και την Ευρώπη. Ο Κλερ βρισκόταν σε διαρκή ανταγωνισμό με τον Αντονί Ρεβεγιέρ για τη βασική θέση στο αριστερό άκρο της αμυντικής γραμμής της Λυών, αν και ο Κλερ πολλές φορές αγωνιζόταν ως δεξί χαφ ή μέσος στο σύστημα 4–3–3 που ακολουθούσε η ομάδα, με περιορισμένη, όμως, επιτυχία. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα στη Λιγκ 1 με τη Λυών στις 2 Δεκεμβρίου 2007 απέναντι στη Στρασμπούρ. Τιμωρήθηκε με ποινή αποκλεισμού για διάστημα τεσσάρων αγώνων, λόγω παράνομης συμφωνίας μεταγραφής του στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Ο Κλερ αποχώρησε από τη Λυών το καλοκαίρι του 2010, μετά τη λήξη του συμβολαίου του.
Μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 2010, ο Κλερ προπονούνταν με την ΟΖΚ Νις, με προοπτική την υπογραφή μονοετούς συμβολαίου μαζί της. Τελικώς, παρέμεινε δύο σεζόν στη Νις, πραγματοποιώντας 61 εμφανίσεις πρωταθλήματος σε αυτό το διάστημα. Στις 9 Ιουλίου 2012, ο Κλερ συμφώνησε για την υπογραφή τριετούς συμβολαίου με την Σαιντ-Ετιέν.
Διεθνής Καριέρα
Ήταν μέλος της Εθνικής Γαλλίας U-21 που συμμετείχε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U-21 του 2006, πραγματοποιώντας δύο εμφανίσεις.
Κλήθηκε (αν και δεν αγωνίστηκε) από την Εθνική Γαλλίας για την φιλική της αναμέτρηση, τον Μάρτιο του 2008, απέναντι στη Σλοβενία. Σημείωσε την πρώτη του συμμετοχή με τη Γαλλία σε μια νίκη με 5–0 επί των Νήσων Φερόε, στις 11 Οκτωβρίου 2006. Στη πορεία αγωνίστηκε σε αρκετούς αγώνες της ομάδας, ως αλλαγή του Βιλί Σανιόλ, ενώ αγωνίστηκε ως βασικός σε αρκετούς αγώνες μετά τον τραυμαστιμό του Σανιόλ στο γόνατο, το 2007. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Γαλλίας, Ρεϊμόν Ντομενέκ, φαινότραν αρκετά αναποφάσιστος αναφορικά με το θέμα της διαδοχής του Σανιόλ στο δεξί άκρο της άμυνας, χρησιμοποιώντας σε αυτή τη θέση μεταξύ άλλων και τους Μπακαρί Σανιά, Λασανά Ντιαρά και Αντονί Ρεβεγιέρ.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Μεταγκίτσι Χαλκιδικής
Το Μεταγκίτσι είναι χωριό στα βόρεια όρια του Δήμου Σιθωνίας και πρώην κοινότητα που βρίσκεται στο νομό Χαλκιδικής. Σήμερα αποτελεί ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα στο Δήμο Σιθωνίας με 767 κατοίκους το (2001). Κύρια ασχολία είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Η απόστασή του από τη Θεσσαλονίκη είναι 100 χιλιόμετρα. Ο Άγιος Αθανάσιος, ο Άγιος Χριστόφορος και η Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου είναι οι σημαντικότεροι ναοί του χωριού. Στον οικισμό λειτουργούν Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο, ενώ ενεργός είναι ο Ελαιοπαραγωγικός Αγροτικός Συνεταιρισμός Μεταγγιτσίου Χαλκιδικής, με αναγνωρισμένη ομάδα παραγωγών Ελιάς και Ελαιολάδου, με έντονη εξαγωγική δραστηριότητα στην ελιά και το ελαιόλαδο και με τρία αναγνωρισμένα ΠΟΠ προϊόντα, ένα εκ των οποίων είναι το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ΠΟΠ Γαλανό Μεταγγιτσίου Χαλκιδικής, για το οποίο έχει την διαχείριση και την εποπτεία του. Επίσης ενεργός είναι ο πολιτιστικός σύλλογος, με το όνομα "Νέα Άσσα", ο αθλητικός σύλλογος Μεταγκιτσίου και η ΑΕ καλαθοσφαίρισης Μεταγκιτσίου. Τα σπίτια είναι πετρόχτιστα και έχουν παραδοσιακό χρώμα. Στο χωριό γίνονται τριήμερες πανηγυρικές εκδηλώσεις στις 20 Ιουλίου, κατά τον εορτασμό του Προφήτη Ηλία. Πολιούχος είναι η Αγία Παρασκευή. Στα αξιοθέατα περιλαμβάνεται και το Διονυσιακό μετόχι, το φράγμα του Χαβρία και το ξωκλήσι της Αγίας Κυριακής, του 1868.
Δ.δ. Μεταγκιτσίου
Το Δημοτικό διαμέρισμα, που αριθμεί συνολικά 777 κατοίκους, συναποτελούν οι οικισμοί :
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός είναι κτισμένος στη θέση αρχαίας πόλης, που λεγόταν Άσσα. Η έρευνα από τους αρχαιολόγους τοποθετούν την εν λόγω πόλη στη θέση Μαρμαράδες, πάνω από το σημερινό χωριό του Μεταγκιτσίου. Η αρχαία πόλη ονομαζόταν και Άσσηρα και υπήρξε μέλος της Α΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας. Για την ονομασία του χωριού οι επικρατέστερες εκδοχές κάνουν λόγο για τη φράση μέλαινα γη από το κοκκινόχωμα που απαντάται στην περιοχή και για τη μετάγγιση των πληθυσμών που σώθηκαν σε γύρω περιοχές, μετά την καταστροφή του σημερινού χωριού από τους Ρωμαίους. Οι κάτοικοι της Μεταγκιτσίου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν ο Γεράκης Δήμου, ο Στέργιος Δήμου, ο Αθανάσιος Ζάχου, ο Αλεξανρής Ιωάννου.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Μεταγ Κατηγορία:Δήμος Σιθωνίας
Ιωάννης Α΄ Δούκας
Ο Ιωάννης Α' Δούκας Κομνηνός Άγγελος ή Ιωάννης Α΄ Δούκας (1240 - 1289), ήταν Κυβερνήτης της Θεσσαλίας (1268 - 1289) με έδρα την Υπάτη.
Βιογραφία
Ο Ιωάννης Α' Δούκας ήταν νόθος (μάλλον ο πρεσβύτερος) υιός του Μιχαήλ Β΄ Αγγέλου δεσπότη της Ηπείρου. Αποκτήθηκε με παλλακίδα, πιθανόν μια ανώνυμη γόνο της οικογένειας των Γαγγρηνών. Το πλήρες του επώνυμο ήταν «Δούκας Κομνηνός Άγγελος», αλλά σχεδόν από όλες τις πηγές αναφέρεται απλά ως «Δούκας». Εξαιτίας αυτού, οι Λατίνοι σύγχρονοί του συνέχεαν το όνομά του με τον τίτλο του, και τον αποκαλούσαν «Δούκα των Νέων Πατρών». Ο πραγματικός του τίτλος, τον οποίο έλαβε από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο περί το 1272, ήταν αυτός του σεβαστοκράτορα.
Ήδη προ του 1259, ο Ιωάννης είχε νυμφευτεί την όμορφη κόρη του άρχοντα Ταρωνά και ήταν ήδη στρατιωτικός αρχηγός των Βλάχων της περιοχής της Θεσσαλίας («Μεγάλη Βλαχία»). Συμμετείχε στην Μάχη της Πελαγονίας, όπου η αυτομόλησή του στο στρατόπεδο της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας αποτέλεσε καταλυτικό παράγοντα για τον θρίαμβο του στρατηγού Ιωάννη Παλαιολόγου επί των Λατίνων συμμάχων του πατέρα του Μιχαήλ Β'. Παρά την παρασπονδία του αυτή, σύντομα επέστρεψε στο πλευρό του πατέρα του, βοηθώντας τον να εκδιώξει τους Νικαιάτες από την Ήπειρο.