cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντιμεταρρύθμιση
Σωτήρας-Θρύλος
Οι κρίσεις σχετικά με την πολυφωνία και την κατανοητότητα του κειμένου και η απειλή ότι η πολυφωνία επρόκειτο να αφαιρεθεί εντελώς, που υποτίθεται ότι προερχόταν από τη σύνοδο, έχει έναν πολύ δραματικό θρύλο επίλυσης. Ο μύθος λέει ότι ο Τζοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα (περίπου 1525/26–1594), ένας εκκλησιαστικός μουσικός και χοροδιδάσκαλος στη Ρώμη, έγραψε μια Λειτουργία για τους εκπροσώπους της συνόδου για να αποδείξει ότι μια πολυφωνική σύνθεση θα μπορούσε να έχει το κείμενο με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να γίνει κατανοητό καθαρά και να είναι ακόμα ευχάριστο στο αυτί. Η Missa Papae Marcelli του Παλεστρίνα (Λειτουργία για τον Πάπα Μάρκελλο) τελέστηκε ενώπιον της συνόδου και έτυχε τέτοιας υποδοχής μεταξύ των αντιπροσώπων που άλλαξαν εντελώς γνώμη και επέτρεψαν στην πολυφωνία να παραμείνει σε χρήση στη μουσική λειτουργία. Ως εκ τούτου ο Παλεστρίνα ονομάστηκε «σωτήρας της εκκλησιαστικής πολυφωνίας». Αυτός ο θρύλος, αν και αβάσιμος, υπήρξε από καιρό βασικός πυλώνας των ιστοριών της μουσικής. Ο μύθος του σωτήρα διαδόθηκε για πρώτη φορά από μια αφήγηση από τους Αγκατσάρι και Μπανκιέρι το 1609, που έλεγαν ότι ο Πάπας Μάρκελλος προσπαθούσε να αντικαταστήσει κάθε πολυφωνία με απλό τραγούδι. Η Missa Papae Marcelli του Παλεστρίνα ωστόσο το 1564, μετά την 22η συνεδρίαση, παρουσιάστηκε για τον Πάπα, ενώ εξετάζονταν οι μεταρρυθμίσεις για τη Χορωδία της Σιστίνα.
Η Λειτουργία του Πάπα Μάρκελλου, εν ολίγοις, δεν ήταν σημαντική στη δική της εποχή και δεν βοήθησε στη διάσωση της εκκλησιαστικής πολυφωνίας. Αυτό που είναι αναμφισβήτητο είναι ότι, παρά την έλλειψη σαφούς απόδειξης της επιρροής του κατά ή μετά τη Σύνοδο του Τρέντο, καμία μορφή δεν είναι πιο ικανή να εκπροσωπήσει την αιτία της πολυφωνίας στη λειτουργία από τον Παλεστρίνα. Ο Πάπας Πίος Δ΄ ακούγοντας τη μουσική του Παλεστρίνα την έκανε, με Παπική Εγκριση, το πρότυπο για τις μελλοντικές γενιές Καθολικών συνθετών της ιερής μουσικής.
Μεταρρυθμίσεις μετά τη Σύνοδο του Τρέντο
Παρά την έλλειψη διαταγμάτων από τη σύνοδο σχετικά με την πολυφωνία και τη σαφήνεια του κειμένου οι μεταρρυθμίσεις που ακολούθησαν τη 22η συνεδρίαση κάλυψαν τα κενά που είχε αφήσει η σύνοδος σε στυλιστικούς τομείς. Στην 24η συνεδρίαση η σύνοδος έδωσε εξουσία στις «Επαρχιακές Συνόδους» να εγκρίνουν διατάξεις για την εκκλησιαστική μουσική. Η απόφαση να αφεθεί η πρακτική εφαρμογή και τα στιλιστικά ζητήματα στους τοπικούς εκκλησιαστικούς ηγέτες ήταν σημαντική για τη διαμόρφωση του μέλλοντος της καθολικής εκκλησιαστικής μουσικής. Τότε αφέθηκε στους τοπικούς ηγέτες και στους μουσικούς της Εκκλησίας να βρουν την κατάλληλη εφαρμογή για τα διατάγματα της συνόδου.
Αν και αρχικά θεολογικά και κατευθυνόμενα προς τη στάση των μουσικών, τα διατάγματα της Συνόδου άρχισαν να θεωρούνται από τους εκκλησιαστικούς μουσικούς ως διακήρυξη για τους σωστούς μουσικούς ρυθμούς. Αυτή η αντίληψη πιθανότατα διαδόθηκε μέσω μουσικών που προσπάθησαν να εφαρμόσουν τις διακηρύξεις της Συνόδου αλλά δεν διάβασαν τις επίσημες ανακοινώσεις της. Οι εκκλησιαστικοί μουσικοί πιθανότατα επηρεάστηκαν από τις εντολές των εκκλησιαστικών προστατών τους. Οι συνθέτες που αναφέρονται στις μεταρρυθμίσεις της Συνόδου στους προλόγους των συνθέσεών τους δεν διεκδικούν επαρκώς μια μουσική βάση από τη Σύνοδο αλλά μια πνευματική και θρησκευτική βάση της τέχνης τους.
Ο Καρδινάλιος Αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου Κάρλο Μπορρομέο ήταν μια πολύ σημαντική φυσιογνωμία για τη μεταρρύθμιση της εκκλησιαστικής μουσικής μετά τη Σύνοδο του Τρέντο. Αν και ο Μπορρομέο ήταν βοηθός του πάπα της Ρώμης και δεν μπόρεσε να βρεθεί στο Μιλάνο, πίεσε με ανυπομονησία τα διατάγματα του συνόδου να εφαρμοστούν εκεί άμεσα. Διατήρησε επαφή με την εκεί εκκλησία του μέσω επιστολών και ενθάρρυνε με ανυπομονησία τους ηγέτες της να εφαρμόσουν τις μεταρρυθμίσεις που προέρχονταν από τη τη Σύνοδο του Τρέντο. Σε μια από τις επιστολές του προς τον εφημέριό του στην επισκοπή του Μιλάνου Νικολό Ορμανέτο της Βερόνας ο Μπορρομέο ανέθεσε στον επικεφαλής του παρεκκλησιού Βιντσέντζο Ρούφο (1508–1587) να γράψει μια Λειτουργία όσο το δυνατόν πιο κατανοητή. Ο Μπορρομέο πρότεινε επίσης αν ο Ντόν Νικόλα, ένας συνθέτης πιο χρωματικού ρυθμού, βρισκόταν στο Μιλάνο, να συνθέσει επίσης μια Λειτουργία και οι δύο τους να συγκριθούν ως προς τη σαφήνεια του κειμένου. Ο Μπορρομέο πιθανότατα συμμετείχε ή άκουσε τις ερωτήσεις σχετικά με τη σαφήνεια του κειμένου κατόπιν αιτήματός του προς τον Ρούφο.
Ημερολογιακές σπουδές
Περισσότεροι εορτασμοί εορτών και παρόμοιες εκδηλώσεις έθεσαν την ανάγκη να παρακολουθούνται στενά αυτές οι εκδηλώσεις σε όλες τις επισκοπές. Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα με την ακρίβεια του ημερολογίου: τον δέκατο έκτο αιώνα το Ιουλιανό ημερολόγιο είχε υστερήσει σχεδόν δέκα ημέρες σε σχέση με τις εποχές και τα ουράνια σώματα. Μεταξύ των αστρονόμων που κλήθηκαν να εργαστούν για το πρόβλημα του πώς θα μπορούσε να μεταρρυθμιστεί το ημερολόγιο ήταν ο Νικόλαος Κοπέρνικος, εκκλησιαστικός σύμβουλος στο Φρόμπορκ (Φράουενμπουργκ). Στην αφιέρωση στο De Revolutionibus Orbium Coelestium(1543) ο Κοπέρνικος ανέφερε τη μεταρρύθμιση του ημερολογίου που πρότεινε η Πέμπτη Σύνοδος του Λατερανού (1512–1517). Όπως εξηγεί η σωστή μέτρηση της διάρκειας του έτους ήταν απαραίτητο θεμέλιο για την ημερολογιακή μεταρρύθμιση. Φαίνεται ότι το έργο του για την αντικατάσταση του συστήματος του Πτολεμαίου με το ηλιοκεντρικό υποκινήθηκε εν μέρει από την ανάγκη της ημερολογιακής μεταρρύθμισης.
Ένα πραγματικό νέο ημερολόγιο ήταν το Γρηγοριανό ημερολόγιο το 1582. Κατά τη δημοσίευσή του το De Revolutionibus δεν σχολιάστηκε ιδιαίτερα: κάτι περισσότερο από μια μαθηματική ευκολία που απλοποίησε τις αστρονομικές αναφορές για ένα πιο ακριβές ημερολόγιο. Οι φυσικές αποδείξεις που υποστήριζαν ότι η θεωρία του Κοπέρνικου σχετικά με την κίνηση της γης ήταν κυριολεκτικά αληθινή προώθησαν την προφανή αίρεση ενάντια στη θρησκευτική σκέψη της εποχής. Ετσι κατά την υπόθεση Γαλιλαίου ο Γαλιλαίος Γαλιλέι τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό στη Ρώμη, τη Σιένα, το Aρτσέτρι και τη Φλωρεντία, επειδή δημοσίευσε γραπτά που λέγεται ότι "είναι έντονα ύποπτα ότι ήταν αιρετικά". Οι αντίπαλοί του καταδίκασαν την ηλιοκεντρική θεωρία και απαγόρευσαν προσωρινά τη διδασκαλία της το 1633. Ομοίως η Academia Secretorum Naturae στη Νάπολη είχε κλείσει το 1578. Ως αποτέλεσμα της εναντίωσης των κληρικών οι ηλιοκεντριστές μετανάστευσαν από τις Καθολικές σε Προτεσταντικές περιοχές, ορισμένοι σχηματίζοντας τον Κύκλο του Μελάγχθωνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Ευρώπη
Ναός του Αυγούστου και της Λιβίας
Ο Ναός του Αυγούστου και της Λιβίας είναι ρωμαϊκός εξάστυλος περίπτερος ναός κορινθιακού ρυθμού χτισμένος στις αρχές του 1ου αιώνα. Βρισκόταν στην αγορά της αρχαίας πόλης που αντιστοιχεί στο κέντρο της σύγχρονης κοινότητας Βιέν στον γαλλικό νομό Ιζέρ στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Αρχαία ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ|Μπροστινή όψη του ναού Η περιοχή της Βιέν έγινε ρωμαϊκή αποικία γύρω στο 47 π.Χ., λίγο αργότερα από τη συνολική κατάκτηση της Γαλατίας (58-51 π.Χ.) από τον Ιούλιο Καίσαρα. Μετά την εγκατάστασή τους στη Βιέν, οι Ρωμαίοι έχτισαν έναν ναό αφιερωμένο στην αυτοκρατορική λατρεία προς τιμήν του αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου και της τρίτης συζύγου του, Λιβίας. Αυτές οι ρωμαϊκές κατασκευές εξυπηρετούσαν έναν ουσιαστικό πολιτικό και θρησκευτικό ρόλο στην ενσωμάτωση των τοπικών πληθυσμών.
Ο ναός του Αυγούστου και της Λιβίας κατασκευάστηκε σε δύο στάδια: αρχικά, το κτίριο κατασκευάστηκε από πέτρα και χρονολογείται από το 20-10 π.Χ. Από την αρχική κατασκευή παραμένει μόνο το πίσω μέρος. Το μεγαλύτερο μέρος του ναού ανακατασκευάστηκε αργότερα γύρω στο 40 μ.Χ., η κατασκευή ήταν γρήγορη καθώς οι ναοί του πρώτου αυτοκράτορα αντιμετωπίστηκαν με ιδιαίτερη ευλάβεια. Ο μεγάλος ναός κατασκευάστηκε σε εξάστυλο κορινθιακό ρυθμό με προστώο και κυριαρχούσε στην κεντρική αγορά της πόλης που περιλάμβανε και άλλα χαρακτηριστικά ρωμαϊκά οικοδομήματα.
Καλαμπάς
Η Καλαμπάς (Calabasse) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Πατρικίου.
Ναός του Αυγούστου και της Λιβίας
Αρχαία ιστορία
Στην ανατολική πρόσοψη, στη ζωφόρο, υπάρχει μια σειρά επιγραφών, αφιερώνοντας τον ναό στη «Ρώμη και στον Αύγουστο Καίσαρα, γιο του θεού» και στην θεοποιημένη Λιβία.
Καλαμπάς
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Ναός του Αυγούστου και της Λιβίας
Σύγχρονη ιστορία
Μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και με τον εκχριστιανισμό της περιοχής της παλιάς Γαλατίας, ο ναός χρησίμευσε ως ενοριακή εκκλησία μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση. Από το 1792, η εκκλησία χρησιμοποιήθηκε ως ναός της Λογικής και αργότερα ως το εμπορικό δικαστήριο της Βιέν. Πριν από το 1852, το κτήριο στέγαζε επίσης το μουσείο και τη βιβλιοθήκη της πόλης, και τελικά, μετά από 28 χρόνια εργασιών, το κτήριο αποκαταστάθηκε στην αρχική του κατάσταση του ρωμαϊκού ναού. Σήμερα, με τον Τετράγωνο ναό (Μαιζόν καρέ) στη Νιμ, μια ακόμη από τις κατασκευές αυτού του τύπου που έχει διατηρηθεί επίσης καλά στο έδαφος της αρχαίας Γαλατίας, αποτελεί μια εντυπωσιακή απόδειξη του γαλατορωμαϊκού οικισμού της Βιέν και είναι αντικείμενο ταξινόμησης στα ιστορικά μνημεία από το 1840.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκά μνημεία στη Γαλλία Κατηγορία:Ρωμαϊκή Γαλατία
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 2015–16
Το κύπελλο Ισπανίας 2015-16 ξεκίνησε στις 2 Σεπτεμβρίου με τον πρώτο γύρο και ολοκληρώθηκε στις 21 Μαΐου του 2016 με τον τελικό. Συμμετείχαν 83 ομάδες. Νικήτρια αναδείχθηκε η Μπαρτσελόνα.
Τελικός
Κύριο θέμα: Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 2016
Ο τελικός έγινε στις 21 Μαΐου 2016.
Κυπελλο Ανδρων 2016 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2015 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2016
Global Force Wrestling
Το Global Force Wrestling (GFW) ήταν ένας Αμερικάνικος οργανισμός επαγγελματικής πάλης, ιδρυμένος το 2014 από τον Τζεφ Τζάρετ. Η τηλεοπτική παραγωγή του οργανισμού έγινε από την 25/7 Promotions και τον Dave Broome (δημιουργό της σειράς του NBC The Biggest Loser). Tο ντεμπούτο του οργανισμού έγινε στις 12 Ιουνίου 2015. Ο Broome δήλωσε ότι το σχέδιο του οργανισμού είναι να δημιουργεί καινούριο περιεχόμενο προς μετάδοση 52 εβδομάδες το χρόνο.
Εγκεφαλική παράλυση
Η εγκεφαλική παράλυση, (cerebral palsy) ή νόσος του Little, είναι πάθηση του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ, δηλαδή εγκέφαλος, νωτιαίος μυελός και παρεγκεφαλίδα), και προέρχεται από μη εξελισσόμενη βλάβη αυτών. Η νόσος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Άγγλο χειρουργό William Little το έτος 1860. Ο ακριβής αγγλικός ορισμός της παθήσεως είναι: «Cerebral palsy (CP) is an umbrella term encompassing a group of non-progressive, non-contagious condition that cause physical disability in human development». Εκδηλώνεται με διάφορες κινητικές διαταραχές (σπαστικότητα, αθέτωση, αταξία, δυσκαμψία, ατονία), και η οποία ενίοτε αλλά όχι πάντα συνοδεύεται από διανοητική καθυστέρηση. Αποτελεί σοβαρό ιατρικό και κοινωνικό πρόβλημα, λόγω της μεγάλης δυσκολίας αν όχι της αδυναμίας, στη θεραπεία αυτής της σοβαρής παθήσεως. Ο κωδικός της παθήσεως στην διεθνή ταξινόμηση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας είναι ICD-10, G80. Στην έκδοση ICD-9 ήταν 343.
Επιδημιολογία
Η Εγκεφαλική Παράλυση εκδηλώνεται με συχνότητα 1,0-2,5/1000 παιδιά που γεννιούνται ζωντανά. Έτσι, υπολογίζονται στην Ελλάδα περίπου 10.000 άτομα που πάσχουν από Εγκεφαλική Παράλυση, ενώ γεννιούνται 300 παιδιά πάσχοντα το χρόνο. Βέβαια αυτές οι στατιστικές είναι παλιές, σε εποχές που η μαιευτική γυναικολογία δεν είχε τις σημερινές τεχνολογικές δυνατότητες. Δεν υπήρχε υπέρηχος και οι καισαρικές τομές ήταν κατά πολύ λιγότερες από σήμερα. Έτσι, θα περίμενε κανείς να έχει μειωθεί διεθνώς η συχνότητα της παθήσεως αυτής, και να είναι πολύ ελαφρότερα τα περιστατικά. Όμως έχει δημοσιευθεί διεθνής στατιστική μελέτη η οποία αναφέρει συχνότητα 2,12-2,45 περιστατικά ανά 1000 γεννήσεις ζωντανών παιδιών, σε έξι χώρες. Η παραμονή αυτού του ποσοστού αποδίδεται στό ότι, ναι μεν γεννιούνται πιο «ασφαλή» νεογνά με την σωστότερη περίθαλψη των εγκύων, και τη σωστότερη επιλογή είδους τοκετού, αλλά ανέκυψε ένα νέο πρόβλημα που διατήρησε στα ίδια ποσοστά την επίπτωση της παθήσεως. Είναι το γεγονός ότι χάρις στην τεχνολογία διατηρούνται στη ζωή πλέον πολλά ελλιποβαρή νεογνά, γεγονός πού επέφερε αύξηση του ποσοστού της παθήσεως, ενώ θα έπρεπε να έχει ελαττωθεί. Πάντως, σε μια στατιστική μελέτη με καταχώρηση 17.000 ασθενών κάθε ηλικίας σε ηλεκτρονικό υπολογιστή επί 20 χρόνια (1989-2008), διαπιστώθηκε ότι τα περιστατικά εγκεφαλικής παράλυσης κάθε ηλικίας με προβλήματα σχετιζόμενα με την πάθηση ανέρχονται σε ποσοστό 0,58%. Στις Ηνωμένες Πολιτείες υπολογίζεται ότι το έτος 2007 σε παιδιά της ηλικίας των 6 ετών υπήρχαν 0,23% περιστατικά εγκεφαλικής παραλύσεως.
Αιτιολογία της εγκεφαλικής παράλυσης
Τα αίτια της Εγκεφαλικής Παράλυσης ταξινομούνται ανάλογα με την περίοδο της βλάβης. Η βλάβη τού ΚΝΣ, πού προκαλεί την Εγκεφαλική Παράλυση, μπορεί να γίνει:
Διάγνωση της εγκεφαλικής παράλυσης
Σε βαριές περιπτώσεις, η διάγνωση είναι εύκολη και γίνεται αμέσως μετά τον τοκετό από τον παιδίατρο. Υπάρχουν όμως και ελαφρές περιπτώσεις που διαγιγνώσκονται καθυστερημένα, από τις κινητικές και διανοητικές ανωμαλίες πού εκδηλώνονται στό παιδί. Το πιο αξιόπιστο τεστ για έγκαιρη διάγνωση των ελαφρών μορφών εγκεφαλικής παράλυσης, είναι η «προσαγωγή του αντίχειρος». Η βασική μέθοδος διάγνωσης παραμένει ακόμα και σήμερα η κλινική εξέταση. Βοηθητικές δευτερεύουσες παρακλινικές εξετάσεις είναι η μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, εξετάσεις αίματος, γενετικές δοκιμασίες, κλπ.
Θεραπευτικοί φορείς
Η εγκεφαλική παράλυση, όπως και σε κάθε πάθηση που δεν θεραπεύεται ή είναι δύσκολη στη θεραπεία έχει το κλασσικό χαρακτηριστικό να «εμπλέκονται» στη διάγνωση και θεραπεία της αρκετές ιατρικές ειδικότητες (παιδίατροι, νεογνολόγοι, παιδονευρολόγοι, νευρολόγοι, γενετιστές, νευροφυσιολόγοι, νευροχειρουργοί, ορθοπεδικοί, κλπ) αλλά και πολλά παραϊατρικά επαγγέλματα (φυσικοθεραπευτές, γυμναστές, λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, ψυχολόγοι, κλπ), δυστυχώς δε, αρκετά συχνά εμπλέκονται και επαγγέλματα μη πιστοποιημένα, με αμφίβολη έως και ύποπτη παροχή υπηρεσιών. Η πολυπλοκότητα της κατάστασης χρήζει αντιμετώπιση από "Ομάδα Αποκατάστασης" με δημιουργία εξατομικευμένου θεραπευτικού προγράμματος για τον κάθε ασθενή. Συνήθως η οργάνωση της ομάδας γίνεται από ιατρό φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης με παιδιατρική εξειδίκευση και τα προαναφερθέντα παραϊατρικά επαγγέλματα καθώς και άλλες ειδικότητες που εμπλέκονται σε θεραπευτικές δραστηριότητες ανάλογα με τους στόχους του προγράμματος αποκατάστασης, π.χ. ειδική αγωγή, ιπποθεραπεία, halliwick κτλ.
Μορφές της εγκεφαλικής παράλυσης
Η Εγκεφαλική Παράλυση παρουσιάζει πέντε μορφές, πού ενίοτε συνυπάρχουν:
Η σπαστική μορφή της εγκεφαλικής παράλυσης
Ονομάζεται Σπαστικότης, η διαταραχή του ελέγχου εκουσίων κινήσεων, όπου μία ομάδα μυών, υπερτερεί σε δράση έναντι δεύτερης ανταγωνίστριας ομάδας. Η σπαστική μορφή είναι η συχνότερη μορφή. Η βλάβη του εγκεφάλου εντοπίζεται στό πυραμιδικό σύστημα, δηλαδή στην κινητική μοίρα του φλοιού τού εγκεφάλου. Τα κλινικά σημεία της Σπαστικής Μορφής είναι:
Είδη προσβολής άκρων
thumb|Μορφές εγκεφαλικής παράλυσης. Σχέδιο Δρ. Χαρ. Γκούβας|300px|right Ανάλογα με τά άκρα πού προσεβλήθησαν, ονομάζουμε:
Αθετωσική μορφή εγκεφαλικής παράλυσης
Η βλάβη εντοπίζεται στα βασικά γάγγλια του εγκεφάλου. Τα κλινικά της σημεία είναι η αναστολή τού ελέγχου των εκουσίων κινήσεων, η εμφάνιση ανεξέλεγκτων κινήσεων και οι στάσεις άκρων, με συχνή εναλλαγή, χωρίς τη θέληση του ασθενούς. Ορθοπεδικές εγχειρήσεις δεν εφαρμόζονται σ' αυτή τη μορφή Εγκεφαλικής παράλυσης. Σημείωση: Η μορφή αυτή, αναπαριστάται άριστα από τον πρωταγωνιστή της Βρετανικής κινηματογραφικής ταινίας «Το αριστερό μου πόδι» του σκηνοθέτη Jim Sheridan με τον ηθοποιό Daniel Day Lewis.
Αταξική μορφή εγκεφαλικής παράλυσης
Η βλάβη του ΚΝΣ εντοπίζεται στην Παρεγκεφαλίδα. Τα κλινικά της σημεία αφορούν κυρίως διαταραχή της ισορροπίας. Στις βαριές περιπτώσεις ο ασθενής αδυνατεί να ορθοστατήσει, και να βαδίσει.
Δυσκαμπτική μορφή της εγκεφαλικής παράλυσης
Η βλάβη του ΚΝΣ είναι διάχυτη εγκεφαλική βλάβη και δεν αφορά συγκεκριμένο ανατομικό σχηματισμό. Τα κλινικά της σημεία, είναι:
Κλινική διαφορική διάγνωση της σπαστικής μορφής από την δυσκαμπτική μορφή
1.Μυϊκός τόνος: Στη σπαστική μορφή, υπερέχει η μία ομάδα μυών από την άλλη, ενώ, στη δυσκαμπτική Μορφή, ο αυξημένος τόνος αφορά εξίσου τους καμπτήρες και τούς εκτείνοντες μύες. 2.Αντίσταση στην παθητική κίνηση: Οι σπαστικοί μύες αντιστέκονται στην αρχή της παθητικής κίνησης, ιδιαίτερα όταν είναι απότομη. Αντίθετα, στους δυσκαμπτικούς μύες, η αντίσταση είναι συνεχής, και σε όλο το εύρος κινήσεως.
Αντενδείξεις Ορθοπεδικών χειρουργικών επεμβάσεων, σε ασθενείς με εγκεφαλική παράλυση
Δεν συνιστώνται χειρουργικές επεμβάσεις, λόγω αποτυχίας, στίς εξής περιπτώσεις Εγκεφαλικής Παράλυσης:
Πρόγνωση της εγκεφαλικής παράλυσης
Στην πρόγνωση της εγκεφαλικής παράλυσης ισχύουν οι εξής βασικές αρχές.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις Κατηγορία:Συγγενείς διαταραχές Κατηγορία:Μαθησιακές δυσκολίες
Επαρχία του Λιβόρνο
Η επαρχία του Λιβόρνου (ιταλικά: Provincia di Livorno) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Τοσκάνης στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.211 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 330.739 κατοίκους (2005). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη του Λιβόρνο (Livorno). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 20 δήμους.
Συνορεύει βόρεια και ανατολικά με την επαρχία της Πίζας, νότια με την επαρχία του Γκροσσέτο, ενώ βρέχεται δυτικά από τη Λιγουρική θάλασσα και το Τυρρηνικό πέλαγος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιβορνο
Τήλος
μικρογραφία|Παραλία Αι Σέργη Η Τήλος είναι ένα από τα Δωδεκάνησα, το έβδομο σε φθίνουσα κατάταξη έκτασης. Βρίσκεται 22 μίλια ΒΔ. της Ρόδου και 222 μίλια από τον Πειραιά. Έχει σχήμα ακανόνιστο και η έκτασή της είναι 61,487 τ.χλμ. ενώ ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 899 κάτοικοι, ενώ στην απογραφή του 2001, ανήρχετο σε 533 κατοίκους. Γενικά το έδαφός της είναι ορεινό και βραχώδες με μία μικρή πεδιάδα στο κέντρο της που καταλήγει στη παραλία του Ερίστου. Υψηλότερη κορυφή είναι του Προφήτη Ηλία με υψόμετρο 620 περίπου μέτρα. Το συνολικό ανάπτυγμα των ακτών της νήσου φθάνει τα 63 χλμ. Στο νησί υπάρχουν τέσσερις οικισμοί: το Μεγάλο Χωριό με 241 κατοίκους, τα Λιβάδια με 484, ο Άγιος Αντώνιος με 39 και η Έριστος με 16 (απογραφή 2011).
Η Τήλος διαθέτει πολλά αρχαιολογικά μνημεία. Έγινε γνωστή όταν το 1970 ο καθηγητής παλαιοντολογίας Νικόλαος Συμεωνίδης ανακάλυψε στο σπήλαιο Χαρκαδιό, στην περιοχή της Μισαριάς, νεκροταφείο ελεφάντων νάνων οι οποίοι βρέθηκαν απομονωμένοι στο νησί μετά την καταβύθιση της Αιγηίδος, της οποίας οι κορυφές συνθέτουν το σημερινό αρχιπέλαγος του Αιγαίου. Στη νήσο εδρεύει μικρό παλαιοντολογικό μουσείο όπου εκτίθενται κάποια από αυτά τα ευρήματα.
Στην Τήλο υπάρχουν αρκετές αθλητικές εγκαταστάσεις. Το νησί διαθέτει ένα γήπεδο ποδοσφαίρου με πλαστικό χλοοτάπητα, ένα ανοικτό γήπεδο καλαθοσφαίρισης καθώς και δύο γήπεδα πετοσφαίρισης τα οποία βρίσκονται στα προαύλια των σχολικών μονάδων. Κατά τους θερινούς μήνες υπάρχουν και δυο γήπεδα beach volley, ένα στην παραλία της Ερίστου και ένα στην παραλία στα Λιβάδεια.
Απασχόληση
Η Τήλος διαθέτει άφθονο νερό και καλλιεργούνται εσπεριδοειδή, λαχανικά, αμύγδαλα, σιτηρά. Επίσης εκτρέφονται κατσίκια και βοοειδή. Ανεπτυγμένη είναι και η μελισσοκομία με το γνωστό τηλιακό θυμαρίσιο μέλι, όπως και η αλιεία καθ' όλο το έτος. Γνωστό είναι το πανηγύρι του πολιούχου Αγ. Παντελεήμονος στις 27 Ιουλίου όπου συναθροίζονται πολλοί Τήλιοι από την Αμερική και Αυστραλία στο πανέμορφο μοναστήρι που ευρίσκεται στην ΒΔ πλευρά της νήσου, σε μια εύφορη κοιλάδα με πλατάνια και άφθονο νερό.
Σήμερα η τουριστική υποδομή συγκεντρώνεται στις περιοχές Λιβάδια, Μεγάλο Χωριό (πρωτεύουσα), Έριστο (η ωραιότερη παραλία), Άγιο Αντώνιο και Πλάκα μια επίσης πανέμορφη παραλία στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού. Το δίκτυο από μονοπάτια είναι εξαιρετικό το οποίο αξιοποιείται από επισκέπτες για να γνωρίσουν τις ομορφιές του νησιού.
Δήμος Τήλου
Ο δήμος Τήλου περιλαμβάνει το νησί της Τήλου, καθώς και τις γύρω νησίδες.
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι Τήλου (ως το 1998 αναφέρονται ως Δήμαρχοι Μεγάλου Χωριού) έχουν διατελέσει οι:
Σημειώσεις
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για την νήσο Τήλο παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 4ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-4513, που καλύπτει και την νήσο Νίσυρο.
Σπήλαιο Επτάστομος
Ο Επτάστομος ή Κάρκαρος είναι σπηλαιοβάραθρο, το οποίο βρίσκεται στη Στερεά Ελλάδα και συγκεκριμένα στο όρος Παρνασσός, πάνω από το χωριό Καλύβια Λιβαδίου κοντά στην περιοχή Καλάνια, με εισόδους σε υψόμετρο 1.260 μέτρων. Στο εσωτερικό του υπάρχουν αρκετοί σταλαγμίτες και σταλακτίτες, που έχουν δημιουργηθεί από την πάροδο των αιώνων, αλλά και σταλακτίτες από πάγο, που δημιουργούνται κάθε έτος. Το σπήλαιο στο εσωτερικό του διατηρεί σε όλη τη διάρκεια του χρόνου πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, από 0 έως –2 °C. Παλαιότερα οι κάτοικοι του χωριού, εξαιτίας της ελλείψεως ψυγείων, αποθήκευαν στο εσωτερικό του αρκετά τρόφιμα (π.χ. τυριά) με σκοπό τη συντήρησή τους. Στις μέρες μας το σπήλαιο αποτελεί τόπο επίσκεψης για όσους επιθυμούν να το εξερευνήσουν. Το μέγεθος και το βάθος του σπηλαίου δεν έχουν καθοριστεί ακόμα. Η ονομασία προέρχεται από τα εφτά βάραθρα (στόμια) που οδηγούν στο εσωτερικό του.
Πηγές
Επταστομος
Σαντιμέλ
Η Σαντιμέλ (Chantimelle) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Πατρικίου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1973-74
Το Κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1973-74 ήταν το δέκατο ένατο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η Μπάγερν Μονάχου για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον επαναληπτικό τελικό την Ατλέτικο Μαδρίτης με σκορ 4-0. Ο πρώτος τελικός είχε τελειώσει ισόπαλος 1-1. Αυτή ήταν και η μοναδική φορά στην ιστορία της διοργάνωσης που πραγματοποιήθηκε επαναληπτικός τελικός. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1973 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1974
Δήμος Θέος
Ο Δήμος (Δημοσθένης) Θέος (Άγραφα, 10 Οκτωβρίου 1935 - Αθήνα 28 Οκτωβρίου 2018) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Για την ταινία του Κιέριον κέρδισε εξ ημισείας το βραβείο καλύτερης καλλιτεχνικής ταινίας και το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στο 15ο Φεστιβάλ ελληνικού κινηματογράφου, ενώ ήταν και η πρώτη ελληνική ταινία που βραβεύτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Δήμος Θέος γεννήθηκε στα Άγραφα της Καρδίτσας στις 10 Οκτωβρίου 1935. Έφθασε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 1953 και απασχολούμενος αρχικά σε χειρωνακτικές εργασίες βρέθηκε να εργάζεται ως βαφέας σκηνικών στο θέατρο «Ακροπόλ». Ύστερα από την εργασία του συνεργείου του Ακροπόλ για τα σκηνικά της ταινίας Έγκλημα στο Κολωνάκι βρέθηκε στο κινηματογραφικό συνεργείο του σκηνοθέτη και παραγωγού Τζανή Αλιφέρη. Για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη σε ταινίες του εμπορικού κινηματογράφου όπως οι Έκλαψα πικρά για σένα και Ένας ντελικανής, όπου συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον κινηματογραφιστή Κώστα Φέρρη, με τον οποίο θα δούλευαν συχνά μαζί στο μέλλον.
Σκηνοθετικό ξεκίνημα
Η πρώτη του σκηνοθετική δουλειά ήταν το μικρού μήκους ντοκυμαντέρ 100 ώρες του Μάη του 1963, το οποίο συν-σκηνοθέτησε με τον Φώτο Λαμπρινό. Η ταινία, μια ανεξάρτητη παραγωγή, περιγράφει την πολιτική και κοινωνική διάσταση της πρόσφατης τότε δολοφονίας του βουλευτή της αριστεράς Γρηγόρη Λαμπράκη.
Το 1967, πριν από την δικτατορία της 21ης Απριλίου, ο Θέος ξεκίνησε να σκηνοθετεί την πρώτη ταινία του μεγάλου μήκους, το Κιέριον. Ένα φιλμ νουάρ σε πρώτο επίπεδο, το Κιέριον περιγράφει την προσπάθεια ενός δημοσιογράφου να βρει τον πραγματικό δολοφόνο ενός αμερικανού δημοσιογράφου για την οποία το παρακράτος τον κατηγορεί πως συνέργησε. Η υπόθεση έχει σαφείς αναφορές στη δολοφονία του δημοσιογράφου Τζωρτζ Πολκ το 1948. Αποτελεί την πρώτη ίσως ελληνική πολιτική ταινία και παράλληλα εγκαινίασε το καλλιτεχνικό ρεύμα που ονομάστηκε Νέος Ελληνικός Κινηματογράφος. Πολλοί μετέπειτα γνωστοί σκηνοθέτες του όπως ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος, ο Κώστας Σφήκας, ο Κώστας Φέρρης, ο Σταύρος Τορνές, η Τώνια Μαρκετάκη, ο Γιώργος Πανουσόπουλος κ.α. συνεργάστηκαν για τη δημιουργία της. Ο ερχομός της δικτατορίας διέκοψε τη δημιουργία της ταινίας και ο Θέος διέφυγε μαζί με το υλικό της αρχικά στο Παρίσι και κατόπιν στη Αγγλία, όπου και μοντάρισε μια πρώτη μορφή της. Η δικτατορία είχε απαγορεύσει την προβολή της ταινίας στην Ελλάδα αλλά προβλήθηκε σε φεστιβάλ του εξωτερικού, ανάμεσά τους στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας του 1968, όπου έλαβε ειδικό βραβείο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1974 μετά τη δικτατορία ο Θέος κατάφερε να ολοκληρώσει την ταινία η οποία κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας καλλιτεχνικής ταινίας στο 15ο Φεστιβάλ ελληνικού κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ενώ ο ίδιος ο Θέος βραβεύτηκε ως καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στο φεστιβάλ η Φόνισσα του Κώστα Φέρρη στην οποία ο Θέος είχε συμμετάσχει στη συγγραφή του σεναρίου.
Μετέπειτα κινηματογραφική πορεία
Η επόμενη μεγάλου μήκους ταινία του Θέου, Η Διαδικασία του 1976 σηματοδότησε μια νέα σκηνοθετική κατεύθυνση προς έναν δοκιμιακό κινηματογράφο μακριά από το συμβατικό σινεμά. Μια παραλλαγή της ιστορίας της Αντιγόνης, η Διαδικασία αποδοκιμάστηκε έντονα από το κοινό του 17ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και προκάλεσε αμηχανία στους κριτικούς.
Τα επόμενα χρόνια ο Θέος δραστηριοποιήθηκε εκτός της σκηνοθεσίας ταινιών. Είχε ένα μικρό ρόλο στο Εξόριστος στην Κεντρική Λεωφόρο του 1979 που είχε συγγράψει και πρωταγωνιστούσε ο Φέρρης, ήταν διευθυντής παραγωγής της ταινίας Τα Όπλα μου Ρίχνουν Λουλούδια και έκανε το μοντάζ της ταινίας Μπαλαμός του φίλου του Σταύρου Τορνέ. Συνεργάστηκε επίσης με την εκπομπή Παρασκήνιο. Το 1982 σκηνοθέτησε τρία επεισόδια της σειράς Ο Φονιάς της ΕΡΤ, μια τηλεοπτική διασκευή του διηγήματος Ποίος ήτο ο φονεύς του αδελφού μου του Γεώργιου Βιζυηνού. Την επόμενη χρονιά σκηνοθέτησε το ντοκιμαντέρ Υπερρεαλιστικό happening με θέμα το υπερρεαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα.
Ο Θέος επέστρεψε στα ντοκιμαντέρ με ένα μεσαίου μήκους για την Αποκάλυψη του Ιωάννου και τη σειρά Ελληνισμός και Δύση για την ΕΡΤ1 η οποία παρουσίαζε την αλληλεπίδραση των δύο αυτών πόλων κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα και της αναγέννησης. Επίσης σκηνοθέτησε κάποια επεισόδια της σειράς ντοκιμαντέρ Εδώ γεννήθηκε η Ευρώπη. Η τελευταία ταινία του μυθοπλασίας μεγάλου μήκους ήταν ο Ελεάτης Ξένος του 1996. Η υπόθεση της ταινίας αφορά την επίσκεψη μιας νεαρής γερμανίδας φιλολόγου στην Αθήνα για να βρει τον πατέρα της που δεν γνώρισε, μόνο για να μάθει πως αυτός είναι νεκρός. Το φιλμ αφηγείται την αναζήτηση των αιτιών του θανάτου του και παράλληλα την ερωτική της σχέση με ένα νεαρό μουσικό. Μια μοντέρνα παραλλαγή του μύθου του Ορφέα και της Ευριδίκης, ο Ελεάτης Ξένος δεν διακρίθηκε εισπρακτικά ή σε κάποιο φεστιβάλ.
Το 2006 το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τίμησε τον Θέο για το σύνολο του έργου του με μια αναδρομική προβολή των ταινιών του.
Συγγραφικό έργο
Ο Θέος έχει συγγράψει το μυθιστόρημα Μανιάκ Μπέης καθώς και κάποια δοκίμια, όπως τα Φορμαλισμός και Το αισθητικό και το ιερό. Έχουν επίσης δημοσιευθεί αρκετά άρθρα του σε περιοδικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Σιδηροδρομικός σταθμός Αδένδρου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αδένδρου είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Άδενδρο του Νομού Θεσσαλονίκης στην Κεντρική Μακεδονία. Βρίσκεται βόρεια του οικισμού και άνοιξε στις 9 Σεπτεμβρίου 2007, μαζί με τoν προαστιακό σιδηρόδρομο Θεσσαλονίκης. Ο σταθμός εξυπηρετείται από τον προαστιακό σιδηρόδρομο προς Λάρισα, Έδεσσα και Θεσσαλονίκη.
Ο παλιός σταθμός κατασκευάστηκε το 1877, επί Τουρκοκρατίας. Μέσω αυτού του σταθμού, μεταφέρονταν σε άλλες περιοχές, τα συγκεντρωμένα αγροτικά προϊόντα της περιοχής.
Παραπομπές
Αδενδρου Αδενδρου Αδενδρο Αδενδρο
Δαβίδ (Γρενάδα)
Ο Δαβίδ (David) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Πατρικίου. Από αυτόν πήρε το όνομά του ο Κόλπος Δαβίδ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
The Sims 3: Generations
Το The Sims 3: Generations (GEN) είναι το τέταρτο πακέτο επέκτασης για το The Sims 3, το οποίο η EA ανακοίνωσε σε δελτίο Τύπου και με ένα βίντεο την 5η Απριλίου του 2011. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις 31 Μαΐου 2011. Περιέχει στοιχεία από το ''The Sims 2: Family Fun Stuff, The Sims: House Party, The Sims 2: Teen Style Stuff, The Sims 2: FreeTime, The Sims 2: University, και από το The Sims 2: Celebration! Stuff''. Είναι το πρώτο πακέτο επέκτασης που δεν περιέχει εγχειρίδιο του παιχνιδιού, αντί γι' αυτό περιέχει έναν απλό οδηγό εγκατάστασης με τον σειριακό κωδικό που επισυνάπτεται. Όλα τα πακέτα από αυτό το σημείο και μετά δεν περιέχουν εγχειρίδιο.
Βίντεο
Ένα ανεπίσημο τρέιλερ διέρρευσε στις 11 Μαρτίου του 2011. Πολλά χαρακτηριστικά φαίνονται στο τρέιλερ όπως τα δεντρόσπιτα, οι ελικοειδείς σκάλες, οι κρίσεις μέσης ηλικίας, τα οικογενειακά βίντεο, η αποφοίτηση, και οι φάρσες.
Στις 5 Απριλίου του 2011, η EA επιβεβαίωσε τις φήμες με ένα βίντεο του παιχνιδιού στο επίσημο κανάλι του The Sims 3 στο YouTube.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:The Sims Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια προσομοίωσης ζωής
Πλαιζάνς
To Πλαιζάνς (Pleasance) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Ανδρέα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1968
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1968 διεξήχθη στις 25 Φεβρουαρίου στην Αθήνα, στο Άλσος Συγγρού Αμαρουσίου με συμμετοχή 800 αθλητών και αθλητριών όλων των ηλικιών από 33 σωματεία από όλη την Ελλάδα. Στους άνδρες μετείχαν 134 δρομείς από 25 συλλόγους και στους εφήβους 218 δρομείς από 28 συλλόγους.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Νίκος Αυλακιώτης του Πανελληνίου (απόσταση 10.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός στην ομαδική αλλά και στην πολλαπλή.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1968 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Καλαθοσφαίριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η καλαθοσφαίριση εντάχθηκε στα ολυμπιακά αθλήματα της ανδρικής κατηγορίας κατά τους Αγώνες του Βερολίνου (1936) και από τότε βρίσκεται μόνιμα στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Νωρίτερα είχε παρουσιαστεί δύο φορές ως άθλημα επίδειξης, το 1904 και το 1924. Το γυναικείο τουρνουά προστέθηκε στους Αγώνες του Μόντρεαλ (1976). Διοργανώτρια αρχή είναι η Διεθνής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA) σε συνεργασία με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.
Ιστορικές πληροφορίες
Η νίκη στους Ολυμπιακούς Αγώνες αποτελεί την υψηλότερη διάκριση για την καλαθοσφαίριση, ανώτερη ακόμα και από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, σε αντίθεση π.χ. με το ποδόσφαιρο, όπου το ολυμπιακό τουρνουά είναι υποβαθμισμένο συγκριτικά με το Μουντιάλ. Και τούτο διότι εξαρχής δεν υπήρχαν στο ολυμπιακό τουρνουά διαχωρισμοί βάσει ηλικίας ή είδους ενασχόλησης με το άθλημα, με εξαίρεση τους αθλητές του NBA, οι οποίοι ούτως ή άλλως δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής σε καμία διοργάνωση εθνικών ομάδων έως το 1991.
Κυρίαρχος του θεσμού στους άνδρες είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες με 14 χρυσά μετάλλια σε 18 διοργανώσεις - η ομάδα ολοκλήρωσε τα επτά πρώτα τουρνουά αήττητη, μολονότι απαρτιζόταν αποκλειστικά από παίκτες του κολλεγιακού και του ερασιτεχνικού πρωταθλήματος. Η μόνη δύναμη που απείλησε επί μακρόν τη μονοκρατορία των ΗΠΑ, ήταν η Σοβιετική Ένωση, δεν το κατάφερε όμως παρά σε δύο διοργανώσεις. Χρυσά μετάλλια έχουν κατακτήσει επίσης η Γιουγκοσλαβία και η Αργεντινή (από ένα).
Στις γυναίκες τα πράγματα ήταν αρχικά μοιρασμένα, με ΗΠΑ και ΕΣΣΔ να είναι ισοδύναμες στις πρώτες διοργανώσεις. Μετά όμως τη διάλυση της δεύτερης, οι ΗΠΑ κυριαρχούν στο θεσμό με πέντε συνεχόμενα χρυσά μετάλλια.
Διαδικασία πρόκρισης
Παρόμοιος είναι ο εκάστοτε τρόπος πρόκρισης στο γυναικείο τουρνουά, με τη διαφορά ότι σε αυτό συμμετείχαν αρχικά λιγότερες ομάδες. Ξεκίνησε με έξι, το 1988 ο αριθμός ανέβηκε στις οκτώ, ενώ από το 1996 καθιερώθηκε η συμμετοχή ίσου αριθμού με τους άνδρες (δώδεκα).
Διοργανώσεις
thumb|200px|right|Στιγμιότυπο από τον ημιτελικό [[Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης Ανδρών Σοβιετικής Ένωσης|ΕΣΣΔ-ΗΠΑ των Ολυμπιακών της Σεούλ (1988): Οι Σοβιετικοί Σαμπόνις και Βολκόφ διεκδικούν το ριμπάουντ με τους Αμερικανούς Μάνινγκ και Ρόμπινσον.]]
Πίνακες μεταλλίων
(τελευταία ενημέρωση: Λονδίνο 2012)
'''α Η ΔΟΕ θεωρεί τη Σοβιετική Ένωση και την Ενοποιημένη Ομάδα ως διαφορετικές ομάδες. β Η ΔΟΕ θεωρεί την Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας ως συνέχεια της Σ.Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας. '''
Πηγές
*
Μυζηθρόπιτα
Η μυζηθρόπιτα είναι μια γλυκιά πίτα από ξινομυζήθρα. Τα συστατικά της είναι μια μαλακή ζύμη με αλεύρι, το ελαιόλαδο, αλάτι, τσικουδιά και νερό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Ελληνικά επιδόρπια Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί
Κομητεία (ΗΠΑ)
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, μία κομητεία (county) είναι γεωγραφική υποδιαίρεση μιας πολιτείας (ή ομοσπονδιακού εδάφους), στο οποίο συνήθως αποδίδεται και διοικητική εξουσία. Ο όρος «κομητεία» χρησιμοποιείται σε 48 από τις 50 πολιτείες, ενώ η Λουιζιάνα χωρίζεται σε «ενορίες» (parishes) και η Αλάσκα σε διοικητικά διαμερίσματα (boroughs).
Οι ενορίες και τα διοικητικά διαμερίσματα ονομάζονται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ, «ισοδύναμα κομητείας», όπως και κάποιες ανεξάρτητες πόλεις που δεν αποτελούν τμήματα κομητείας. Υπάρχουν 3143 κομητείες και 100 ισοδύναμα κομητειών στις ΗΠΑ, με 3.033 οργανωμένες κυβερνήσεις κομητειών ή ισοδύναμων κομητειών, σύμφωνα με την απογραφή κυβερνήσεων του 2007.
Η εξουσία των κομητειών πηγάζει από τον εκάστοτε πολιτειακό νόμο και ποικίλλει αρκετά από πολιτεία σε πολιτεία. Σε κάποιες πολιτείες όπως το Κονέκτικατ και το Ρόουντ Άιλαντ, οι κομητείες είναι μόνο γεωγραφικές ενότητες χωρίς καμία διοικητική αρμοδιότητα. Στο άλλο άκρο, οι κομητείες του Μέριλαντ και η ισοδύναμη κομητείας Πόλη της Βαλτιμόρης χειρίζονται όλες τις υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της δημόσιας εκπαίδευσης, αν και η πολιτεία διατηρεί την ενεργή εποπτεία πολλών από τις υπηρεσίες.
Ο μέσος αριθμός κομητειών ανά πολιτεία είναι 62. Η πολιτεία με τις περισσότερες κομητείες είναι το Τέξας  με 254, ενώ η πολιτεία με τις λιγότερες είναι το Ντέλαγουερ με τρεις. Σύμφωνα με την Απογραφή Ηνωμένων Πολιτειών του 2000, ο μέσος πληθυσμός κομητείας ήταν περίπου 104.000 κάτοικοι. Η πολυπληθέστερη κομητεία είναι η Κομητεία Λος Άντζελες, με εκτιμώμενο πληθυσμό 10,04 εκατομμύρια κατοίκους (εκτίμηση 2021), μεγαλύτερο από τον πληθυσμό όλων πλην οκτώ πολιτειών. Η κομητεία με τον μικρότερο πληθυσμό είναι η Κομητεία Λάβινγκ του Τέξας με 82 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.
Αριθμός ισοδύναμων κομητειών ανά πολιτεία
Υπάρχουν κατά μέσο όρο 62,8 κομητείες ανά πολιτεία ενώ ο διάμεσος είναι 62 κομητείες (Νέα Υόρκη συμπεριλαμβανομένης της Περιφέριας της Κολούμπια. Η πολιτεία με τις λιγότερες κομητείες είναι το Ντέλαγουερ (3), αν και είναι μοναδική ανάμεσα στις πολιτείες καθώς κάθε κομητεία της διαρείται σε ενότητες που ονομάζονται hundreds (εκατοστάδες). Η πολιτεία με τις περισσότερες κομητείες είναι το Τέξας (254).
Οι νότιες και μεσοδυτικές πολιτείες εν γένει τείνουν να έχουν πιο πολλές κομητείες από ότι οι δυτικές ή οι βορειοανατολικές πολιτείες, καθώς πολλές βορειοανατολικές πολιτείες δεν είναι αρκετά μεγάλες σε έκταση ενώ πολές δυτικές ήταν αραιοκατοικημένες όταν χωρίστηκαν σε κομητείες. Το Κονέκτικατ, η Μασαχουσέτη και το Ρόουντ Άιλαντ έχουν πλήρως ή εν μέρει καταργήσει τις κυβερνήσεις των κομητείων.
Πηγή:
Ριβιέρ Σαλέ, Γρενάδα
To Ριβιέρ Σαλέ (Rivière-Salée) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Πατρικίου. Αποτελεί επίσης τη μεγαλύτερη θερμοπηγή του νησιού.
Δείτε επίσης
Ριβιερ Σαλε
Δήμος Ηρωικής Νήσου Ψαρών
Ο Δήμος Ηρωικής Νήσου Ψαρών είναι ένας νησιωτικός δήμος της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου και πιο συγκεκριμένα της Περιφερειακής Ενότητας Χίου.
Ο δήμος περιλαμβάνει το νησί των Ψαρών και τις εξής νησίδες: Άγιο Νικολάκι, Αντίψαρα, Δακαλιό, Κάτω Νησί, Καλόγεροι καθώς και η Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου.
Έδρα του Δήμου είναι τα Ψαρά, ενώ με το Πρόγραμμα Καλλικράτης δεν επηρεάστηκαν τα σύνορα και η αυτοτέλεια του Δήμου.
Δήμαρχος από τον Ιανουάριο του 2011, είναι ο Κωνσταντίνος Βρατσάνος και Αντιδήμαρχος από την 1η Ιανουαρίου 2013 ο Ιωάννης Παπαμιχάλης. Ο Κωνσταντίνος Βρατσάνος επανεξελέγη δήμαρχος Ψαρών στις εκλογές Μαΐου 2014, με Αντιδήμαρχο τον Μπεναρδή Γεώργιο και σε εκείνες του 2019.
Ιστορία Δήμου
Από την απελευθέρωση των Ψαρών το 1912 μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου του 1984, τα Ψαρά ήταν Κοινότητα. Από την 1η Ιανουαρίου του 1985 με το Ν.1416/84 Αρ.83 Παρ.4, η κοινότητα των Ψαρών έπειτα από μεγάλο αγώνα της Αδελφότητας Ψαριανών αναγνωρίζεται τιμής ένεκεν ως Δήμος με το ίδιο όνομα.
Ο μόνιμος πληθυσμός του Δήμου Ψαρών κατά την διάρκεια του χειμώνα ανέρχεται σε 450 κατοίκους, από την άνοιξη όμως και μετά αυξάνεται με την έλευση Ψαριανών διαμένουν στο Πειραιά και μπορεί να φθάσει την περίοδο της αιχμής τα 1000 άτομα.
Δήμαρχοι 1985-σήμερα
Από την 1η Ιανουαρίου 1985, Δήμαρχοι Ψαρών έχουν διατελέσει οι :
Παραπομπές
Ψαρα Ψαρών
Βερμούτ
thumb|250px|Ποικιλία από βερμούτ Το βερμούτ είναι ενισχυμένο κρασί το οποίο αρωματίζεται με διάφορα φυτικά προϊόντα όπως ρίζες, φλοιούς, άνθη, σπόρους, βότανα και μπαχαρικά. Η σύγχρονη εκδοχή του ποτού άρχισε να παράγεται στα μέσα του 18ου αιώνα στο Τορίνο της Ιταλίας. Ενώ το βερμούτ χρησιμοποιούταν παραδοσιακά για ιατρικούς σκοπούς, έγινε περισσότερο γνωστό ως απεριτίφ, με μοδάτα καφέ στο Τορίνο να το σερβίρουν όλες τις ώρες της ημέρας. Όμως, στα τέλη του 19ου αιώνα έγινε δημοφιλές ως βασικό συστατικό σε πολλά κλασικά κοκτέιλ, όπως το Μαρτίνι, το Μανχάταν και το Νεγκρόνι. Επιπροσθέτως, το βερμούτ μερικές φορές χρησιμοποιείται αντί του λευκού κρασιού στη μαγειρική.
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι βερμούτ, το γλυκό και το ξηρό. Ως αποτέλεσμα της ζήτησης και του ανταγωνισμού, οι παραγωγοί του βερμούτ έχουν δημιουργήσει επιπλέον τύπους, όπως το έξτρα-ξηρό λευκό, το γλυκό λευκό (μπιάνκο), ερυθρό, κεχριμπαρένιο (άμπερ) και ροζέ. Το βερμούτ παράγεται αρχίζοντας από μία βάση ουδέτερου κρασιού ή μούστου. Κάθε παραγωγός προσθέτει επιπλέον οινόπνευμα και ένα μίγμα ξηρών συστατικών, όπως αρωματικά βότανα, ρίζες και φλοιούς, στο αρχικό κρασί ή απόσταγμα. Μετά το κρασί αρωματίζεται και ενισχύεται. Το βερμούτ γλυκαίνεται με την προσθήκη ζαχαροκαλάμου ή καραμελωμένης ζάχαρης, ανάλογα με τον τύπο. Εταιρίες από τη Γαλλία και την Ιταλία παράγουν το περισσότερο από το βερμούτ που καταναλώνεται στο κόσμο, αν και έχει αρχίσει η παραγωγή στις ΗΠΑ και στην Αγγλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρασί Κατηγορία:Αλκοολούχα ποτά
Φιλοκαλία
Η Φιλοκαλία (εκ του φιλοκαλείν) είναι μια συλλογή κειμένων πατέρων της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ησυχαστικής παράδοσης, που γράφτηκαν από τον τέταρτο έως τον δέκατο πέμπτο αιώνα περί της χριστιανικής προσευχής και της ζωής αφιερωμένης στον Θεό. Το έργο επιμελήθηκαν οι Άγιοι Νικόδημος ο Αγιορείτης και Μακάριος Νοταράς. Θρησκειολογικά η Φιλοκαλία για τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό είναι ό,τι το Ταλμούδ για τον Ιουδαϊσμό.
Στην εισαγωγή της μετάφρασης της συλλογής στην Αγγλική των Palmer, Sherrard και Ware, η φιλοκαλία ορίζεται ως "αγάπη προς το κάλλος, το εξυψωμένο, το θαυμάσιο, αντιληπτό ως υπερβατική πηγή της ζωής και αποκάλυψη της αληθείας". Οι συγγραφείς των κειμένων ήσαν κυρίως μοναχοί, ο αγώνας των οποίων για νοητικό εξαγνισμό και πνευματική τελείωση επαναλαμβάνεται ως θέμα στη Φιλοκαλία.
Αν και τα έργα ήσαν ευρέως γνωστά πριν την αρχική τους έκδοση στην ελληνική γλώσσα το 1782, από τότε επανεκδόθηκαν σε πολλές γλώσσες, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνεται και επτάτομη έκδοση στη Ρωσική (Dobrotolyubie) από τον Αγ. Θεοφάνη τον Ερημίτη κατά τον 19ο αιώνα. Πέραν της Βίβλου, και ορισμένων κειμένων των πρώτων χριστιανών πατέρων, η Φιλοκαλία είναι ένα έργο που ασκεί σημαντικές επιδράσεις και αποτελεί θαυμαστό παράδειγμα της ευλάβειας της ανατολικής ορθόδοξης εκκλησίας.
<!--
Κείμενα της Φιλοκαλίας (Ατελή)
-->
Μεταφράσεις
Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα Κατηγορία:Χριστιανικός μυστικισμός
Χώρα των Βάσκων
Η Χώρα των Βάσκων (βασκικά: Euskal Herria, συχνά απαντώμενη ως eskual herria, ή αλλιώς η χώρα της βασκικής γλώσσας, της euskara), είναι μια περιοχή βασκικής παράδοσης, πολιτισμού και ιστορίας η οποία εκτείνεται στις περιοχές όπου είναι παρών το βασκικό έθνος, δηλαδή, εκτείνεται από τον Έβρο ως το Αντούρ, μεταξύ της Γαλλίας και της Ισπανίας, ενώ τοποθετείται στο δυτικό άκρο της οροσειράς των Πυρηναίων και βρέχεται από τον κόλπο της Γασκώνης.
Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί με ακρίβεια η έκταση της Euskal Herria, της οποίας τα διοικητικά σύνορα δεν συμπίπτουν πάντα με τα εθνικά και πολιτισμικά σύνορα. Σύμφωνα με την Ακαδημία της Βασκικής Γλώσσας, πρόκειται για τα βασκικά εδάφη που καταγράφηκαν το 1643 από τον συγγραφέα Ατσουλάρ στην εισαγωγή του βιβλίου του «Gero», δηλαδή τις επτά βασκικές παραδοσιακές επαρχίες (Zazpiak Bat) : το Λαμπούρ, τη Σουλ, την Κάτω Ναβάρρα, τη Ναβάρρα, τη Βασκωνία, την Άλαβα και τη Χιπούθκοα.
Ετυμολογία
Είναι στη γλωσσολογική ενότητα ενός μεγάλο μέρους των κατοίκων της που το σύνολο της περιοχής οφείλει την ονομασία του. Στα βασκικά, η ονομασία της περιοχής έχει, επίσης, στενή σχέση με αυτή της γλώσσας της. Χώρα των Βάσκων μεταφράζεται ως Euskal Herria (Χώρα των Βάσκων) = Euskararen Herria (η χώρα της βασκικής γλώσσας), και Βάσκος ως euskaldun = Euskara dun (αυτός που γνωρίζει τη βασκική γλώσσα). Λίγοι είναι οι λαοί που αυτοπροσδιορίζονται και προσδιορίζουν τη χώρα τους με βάση τη γνώση της γλώσσας τους. Όσο για τη λέξη Euzkadi, η οποία εφευρέθηκε από τον πατέρα του βασκικού εθνικισμού, Σαμπίνο Αράνα, στη διάρκεια του 19ου αιώνα, ορίζει το βασκικό έθνος. Οι δύο όροι αυτοί, λοιπόν, έχουν διαφορετική σημασία. Το «Euskal Herria» είναι ένας περισσότερο γεωγραφικός και πολιτισμικός όρος, ενώ το «Euzkadi» είναι όρος πολιτικού περιεχομένου : ορίζει το βασκικό κράτος. Στις μέρες μας, ο όρος Euskadi είναι η βασκική ονομασία της Αυτόνομης Κοινότητας της Χώρας των Βάσκων η οποία αποτελείται από τις επαρχίες της Άλαβα, της Μπιθκάια και της Χιπούθκοα.
Βασκική ορθογραφία για τα εδάφη του Euskadi
Η ολομελής συνεδρίαση του Συμβουλίου των Βουλευτών Ισπανών πραγματοποίησε το πρώτο βήμα για τη μετονομασία των επίσημων τοπωνυμίων των τριών επαρχιών της Αυτόνομης Κοινότητας της Χώρας των Βάσκων, τα οποία, πλέον, θα γράφονται με τον ακόλουθο τρόπο : Araba-Alava, Gipuzkoa και Bizkaia.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*01
Μάλεος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μάλεος ή Μάλεως ή Μαλεώτης ήταν γνωστός αρχικά ένας θαλάσσιος δαίμονας το όνομα του οποίου συνδέθηκε με το Ακρωτήριο Μαλέας. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, Μαλέου λίθος ή Μάλειον ακρωτήριον ονομαζόταν και ένα άσχετο με τον Μαλέα υδρογραφικό στοιχείο, ένας ύφαλος πριν από το λιμάνι της Φαιστού, τον οποίο αφιέρωσε ο Μάλεος στον θεό Ποσειδώνα για να μη περνάνε τα κύματα στη Φαιστό.
Μεταγενέστερα, αναφέρεται ως Μάλεος κάποιος Τυρρηνός, που υποτίθεται ήταν ο πατέρας της Ηριγόνης, ενώ στη συνηθισμένη εκδοχή του μύθου πατέρας της Ηριγόνης είναι ο Ικάριος ο Αθηναίος.
Πηγές
Μαλεος Κατηγορία:Θαλάσσιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Ψευδόφιλες λέξεις
Ψευδόφιλες λέξεις ονομάζονται στη γλωσσολογία λέξεις διαφορετικών γλωσσών ή διαλέκτων που ενώ μπορεί να γράφονται ή να ακούγονται περίπου ίδιες έχουν διαφορετική σημασία. Ο όρος αποτελεί μεταφραστικό δάνειο από τον γαλλικό όρο "faux amis" που πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τους Γάλλους γλωσσολόγους Koessler and Derocquiny στο βιβλίο τους "Les faux amis : ou, Les trahisons du vocabulaire anglais (conseils aux traducteurs)", που εκδόθηκε το 1928.
Με τον όρο ψευδόφιλος πολλές φορές προσδιορίζονται επίσης γράμματα από διαφορετικά αλφάβητα που μοιάζουν όπως το ελληνικό κεφαλαίο ρο (Ρ) και το λατινικό κεφαλαίο πι (P).
Κοινή ετυμολόγηση
Πολλές λέξεις έχουν κοινή ετυμολογία αλλά στην πορεία η λέξη απέκτησε διαφορετική σημασία σε κάθε γλώσσα.
Ομόγραφα
Πολλές φορές λέξεις που γράφονται το ίδιο σε διαφορετικές γλώσσες με κοινό αλφάβητο μπορεί να σημαίνουν διαφορετικά πράγματα. Θεωρούνται επίσης ψευδόφιλες αλλά συνήθως καταχωρούνται ως ομόγραφες.
Προβλήματα
Προβλήματα παρουσιάζονται στους μαθητές που μαθαίνουν μια ξένη γλώσσα και ιδιαίτερα αν υπάρχει στενή σχέση με αυτήν. Συνήθως οι δάσκαλοι προετοιμάζουν καταλόγους με τέτοιες ψευδόφιλες λέξεις.
Προβλήματα επίσης παρουσιάζονται στις ψευδόφιλες λέξεις που υπάρχουν σε διαλέκτους τις ίδιας γλώσσας. Σε τέτοιες περιπτώσεις το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο για κάποιον που μαθαίνει τη γλώσσα, αφού συνήθως μαθαίνει την επίσημη και όχι τις διαλέκτους.
Ελληνική γλώσσα
Στην ελληνική γλώσσα υπάρχουν λέξεις που προέρχονται από τα αρχαία ελληνικά αλλά στην πορεία απέκτησαν διαφορετική σημασία ενώ η μεταγραφή τους σε λατινογενείς γλώσσες διατήρησε την αρχική. Ένα παράδειγμα αποτελεί η λέξη "εμπάθεια" της οποίας η ηχητικά και ετυμολογικά αντίστοιχη αγγλική "empathy" σημαίνει σχεδόν το αντίθετο.
Επίσης υπάρχουν πολλές λέξεις που έχουν διαφορετικές σημασίες σε τοπικές διαλέκτους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα περιέχονται στο έργο "Η Βαβυλωνία" του Δημήτρη Βυζαντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Σφάλμα
Μάκρις
Πηγές
Μακρις
Χοσέ ντε Ακόστα
Ο Χοσέ ντε Ακόστα (José de Acosta, 1539 ή 1540 στη Μεντίνα ντελ Κάμπο της Ισπανίας – 15 Φεβρουαρίου 1600 στη Σαλαμάνκα της Ισπανίας) ήταν Ισπανός Ιησουίτης ιεραπόστολος και φυσιοδίφης στη Λατινική Αμερική τον 16ο αιώνα. Τα συμπεράσματά του σχετικά με τις αρνητικές συνέπειες της διάσχισης των Άνδεων το 1570 αφορούσαν την πολύ αραιή ατμόσφαιρα για τις ανθρώπινες ανάγκες- μια παραλλαγή της ασθένειας του υψομέτρου αναφέρεται σήμερα ως νόσος του Ακόστα.
Βίος
Ο Χοσέ ντε Ακόστα γεννήθηκε στη Μεντίνα ντελ Κάμπο της Ισπανίας, όπου οι γονείς του ζούσαν σε αυτή την πεδινή πόλη, κοντά στο Βαγιαδολίδ, στην Παλαιά Καστίλη, στην αριστερή όχθη του ελώδους ποταμού Ζαπαρντιέλ, και με θέα το παλιό κάστρο Λα Μότα. Οι γονείς του είχαν πέντε γιους, τον Χερόνιμο, τον Κριστόβαλ, τον Χοσέ, τον Ντιέγκο και τον Μπερνάρντο. Οι αδελφοί Ακόστα ήταν συντοπίτες του γέρου στρατιώτη Μπερνάλ Ντίαζ, ο οποίος διηγήθηκε την ιστορία της κατάκτησης του Μεξικού, αλλά ήταν πολλά χρόνια νεότεροι από αυτόν. Το 1553, σε ηλικία δεκατριών ετών, ο Ακόστα έγινε δόκιμος στην Κοινωνία του Ιησού στη Μεδίνα ντελ Κάμπο. Τέσσερις αδελφοί Ακόστα εντάχθηκαν σε αυτό το τάγμα. Πριν εγκαταλείψει την Ισπανία, ο Χοσέ ήταν λέκτορας θεολογίας στην Οκάνα και τον Απρίλιο του 1569 επρόκειτο να σταλεί στη Λίμα του Περού, όπου οι Ιησουίτες είχαν εγκατασταθεί το προηγούμενο έτος. Σύμφωνα με έναν μελετητή, ο Ακόστα ήταν «βαρύς άνθρωπος με αβέβαιη, μελαγχολική ιδιοσυγκρασία».