cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σπήλι Ρεθύμνης
Γεωγραφία
Το Σπήλι είναι κτισμένο αμφιθεατρικά στο κέντρο σχεδόν του νομού σε δυτική πλαγιά του βουνού Κέδρου (νοτιοδυτική προέκταση του Ψηλορείτη), σε υψόμετρο 430 μέτρων, που τροφοδοτεί με τις πηγές του το χωριό με τρεχούμενα νερά. Στην πλατεία του χωριού βρίσκονται ψηλά αιωνόβια πλατάνια καθώς και μία κρήνη με 25 λεοντοκέφαλες βρύσες, από τα στόματα των οποίων ρέει νερό.
Ονομασία
Για το όνομα της κοινότητας ο Ρεθεμνιώτης δάσκαλος Εμμ. Λαμπρινάκης αναφέρει στη Γεωγραφία του ότι το Σπήλι είναι «κώμη κατάρρυτος επί λεκανοπεδίου καταφύτου εξ ελαιώνων, υπό τους πρόποδες του βουνού Βορίζει (sic), διακλαδώσεως του Κεδρίου όρους, ου ένεκα η κωμόπολις παρουσιάζει θέαν σπηλαιώδη, όθεν και το όνομα». Και η άποψη αυτή παραμένει και σήμερα κυριαρχούσα, ότι, δηλαδή, η ονομασία του χωριού οφείλεται στην εικόνα του, μάλλον, από μακριά, που μοιάζει σαν να κλείνεται προστατευτικά μέσα στην αγκαλιά του κάθετα υπερκείμενου όρους Βορίζη, που δίνεται έτσι μια μεγαλοπρεπής σπηλαιώδης εικόνα, αλλά οφείλεται, πιθανόν, και στα σπήλαια στη γύρω του Σπηλίου περιοχή που αφθονούν χαρακτηριστικά (Σχίσμα, Κοντολιού το Σπηλιάρι, Ανεμόσπηλιος, Πλαγιάδας Σπήλιος, Κόκκινο Σπηλιάρι κ.ά.).
Η ονοματολογία της κώμης απαντά με εξαιρετικά σημαντικές αποκλίσεις σε όλες τις γνωστές απογραφές από το 1577 (Fr. Barozzi) μέχρι σήμερα [Spili Epodhes (=Πόδε Σπήλι) και Spili Pera (=Πέρα Σπήλι) (Barozzi 1577), Spilli (Κ172) και Peraspilli (Κ176) και Spilli di Muazzo (Κ174) (Καστροφύλακας 1583), Spili Sanguinosi και Spili di Mudazzo (Βασιλικάτα 1630), Ispili (τούρκικη 1659), Speli (Αιγυπτιακή 1834), Σπήλι (1881), Σπήλιον (1940)]
Δείτε: Κοινότητα Σπηλίου
Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα του προέρχεται από τις πολλές σπηλαιώδεις κοιλότητες και μικρά σπήλαια που βρίσκονται στο βουνό Βορίζη στο οποίο υπάρχουν ίχνη αρχαίων μονοπατιών. Η εκκλησία του χωριού που αποτελεί και τον καθεδρικό μητροπολιτικό ναό είναι αφιερωμένη στον Απόστολο Παύλο.
Σύμφωνα με κάποιες θεωρίες, το Σπήλι φαίνεται να υπήρχε ως οικισμός ήδη από την β' βυζαντινή περιόδο. Το 1577, σε έρευνα του βενετού Barozzi ο οικισμός αναφέρεται ως χωρισμένος σε δύο περιοχές, το Σπήλι επώδες και το Σπήλι πέρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία οθωμανικού κτηματολόγιου που συντάχτηκε λίγο μετά το 1670, εκείνη την περίοδο το Σπήλι διέθετε 62 ιδιοκτήτες.
Τον Μάιο του 1941, τέσσερις κάτοικοι του Σπηλίου σκοτώθηκαν κατά τη μάχη της Κρήτης. Στην Κατοχή, κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ και της ΕΟΡ (παρακλάδι της ΕΟΚ στο νομό Ρεθύμνης).
Στο Σπήλι γεννήθηκαν ο σημαντικός λυράρης και δάσκαλος της κρητικής μουσικής Θανάσης Σκορδαλός, ο επίσης λυράρης Γιώργης Καλογρίδης, ο μουσικός Μπάμπης Πραματευτάκης και ο αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και αντιστασιακός Γεώργιος Αρετάκης.
Αξιοθέατα
Στο χωριό υπάρχουν αρκετά αρχοντικά καθώς και παλιές εκκλησίες οι οποίες είναι διακοσμημένες με τοιχογραφίες. Σημαντικότερες εξ αυτών που αποτελούν αξιοθέατα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος είναι οι εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου, της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και των Αγίων Θεοδώρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Γαριβάλδος Α΄ της Βαυαρίας
Ο Γαριβάλδος Α΄, λατιν. Garibaldus, γερμ. Garibald/Garivald I, (γενν. 540) ήταν δούκας (ή βασιλιάς) της Βαυαρίας το διάστημα 555-591. Ήταν ο γενάρχης του Οίκου των Αγιλολφιδών βασιλέων των Λομβαρδών και ο πρώτος του κλάδου των δουκών της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Έπειτα από το τέλος του Θευδεβάλδου των Μεροβιγγείων βασιλιά της Αυστρασίας, ο διάδοχός του Χλωτάριος Α΄ είχε αρχίσει να έχει ερωτικές επαφές με τη χήρα εκείνου Βαλδράδα (531-572), κόρη του Βάσχο βασιλιά των Λομβαρδών. Οι επίσκοποι του Χλωτάριου αντιτέθηκαν, έτσι έδωσε τη Βαλδράδα στον Γαριβάλδο Α΄ ως σύζυγο το 556. O γάμος, όχι μόνο έδωσε κύρος στον Γαριβάλδο Α΄, αλλά δημιούργησε με διάρκεια πολιτικούς δεσμούς μεταξύ των Βαυαρών και των Λομβαρδών της Παννονίας και της Βοημίας. Αυτό είχε συνέπειες έπειτα από τη μετακίνηση των Λομβαρδών στην Ιταλία το 568.
Το 591 ο Χιλδεβέρτος Β΄ τακτοποίησε τις σχέσεις του με τους Λομβαρδούς και τους Βαυαρούς. Έπειτα από το τέλος του Αυθάριου το 590, οι Λομβαρδοί δούκες ζήτησαν από τη Θεοδελίνδα να ξαναπαντρευτεί. Επέλεξε τον Αγιλούλφο, ανιψιό του Αυθάριου, ως σύζυγό της και αυτός έγινε δεκτός ως ο επόμενος βασιλιάς. Έπειτα διαπραγματεύτηκαν ειρήνη με τον Χιλδεβέρτο Β΄, που κράτησε δεκαετίες. Σύμφωνα με τον Παύλο τον Διάκονο η ειρήνη με τη Βαυαρία αποκαταστάθηκε, όταν ο Χιλδεβέρτος Β΄ ονόμασε τον Τάσιλο Α΄ βασιλιά (rex). Δεν είναι γνωστό αν ο Γαριβάλδος Α΄ εκτοπίστηκε ή απεβίωσε. Ούτε είναι σαφές τι σχέση είχε ο Τάσιλο Α΄ με τον Γαριβάλδο· αν δεν ήταν γιος του, σίγουρα θα ήταν στενός συγγενής του. Αναφέρεται ως πατέρας της Ρομίλδας του Φρίουλι.
Αναφορές
Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Αρτυστώνη
Η Αρτυστώνη, ελαμιτικά Ir-taš-du-na, Ir-da-iš-du-na, από τα παλιά περσικά *Artastūnā δηλ. στήλη της Arta = θεϊκής αλήθειας, από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Περσίας και με τον γάμο της με τον Δαρείο Α΄ τον Μεγάλο, έγινε βασίλισσα της Περσίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Κύρου Β΄ τού Μεγάλου της Περσίας.
Τον Κύρο Β΄, ιδρυτη της Περσικής αυτοκρατορίας, διαδέχθηκαν οι γιοί του Καμβύσης Β΄ (530-522 π.Χ.) και Σμέρδις (522-521 π.Χ.) και αυτούς ο 3ος εξάδελφός τους Δαρείος Α΄ (521-486 π.Χ.). Εκείνος, για να ισχυροποιήσει τη θέση του, παντρεύτηκε τις (ίσως ετεροθαλείς) κόρες τού Κύρου Β΄ Άτοσσα και Αρτυστώνη, καθώς και την κόρη τού Σμέρδη Παρμύς.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Ηρόδοτο, η Αρτυστώνη ήταν η ευνοούμενη σύζυγός του. Αυτή αναφέρεται στις πινακίδες των διοικητικών αρχείων της Περσέπολης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον 3ο εξάδελφό της Δαρείο Α΄ τον Μεγάλο και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Περσίας
Γιάννης Μέλκας
Ο Γιάννης Μέλκας είναι Έλληνας πρώην αθλητής και νυν προπονητής της πετοσφαίρισης, ο οποίος αγωνίστηκε στην ομάδα του Άρη, του Ηρακλή και του ΠΑΟΚ, ενώ διετέλεσε ως πρώτος προπονητής της ομάδας του ΠΑΟΚ για έξι συνολικά χρόνια. Αυτή την στιγμή είναι προπονητής της ομάδας της Αναγέννησης Δερύνειας και της Εθνικής Αλβανίας. Ο Μέλκας γεννήθηκε στην Κορυτσά της Αλβανίας και αποτελεί μέλος της κοινότητας των Ελλήνων της Βόρειας Ηπείρου, ενω αγωνιστηκε σε διεθνές επίπεδο με την Εθνική Αλβανίας.
Καριέρα
Ο Μέλκας γεννήθηκε στην Κορυτσά το 1964 και ξεκίνησε το βόλεϊ σε ειδικό σχολείο για το άθλημα, σε ηλικία δέκα ετών. Αγωνίστηκε στην ομάδα ανδρών της Ερμπέι Κορυτσάς, πριν μεταγραφεί στην Ντιναμό Τιράνων που αγωνίζονταν στο κύπελλο πρωταθλητριών. Ακολούθησε η μεταγραφή του στην Παρτιζάν Τιράνων, ενώ παράλληλα αγωνιζόταν και στην εθνική ομάδα της Αλβανίας.
Τον Δεκέμβριο του 1990, μεταγράφηκε στον Άρη, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση για τρεις συνεχόμενες χρονιές. Το 1993, η ομάδα της Θεσσαλονίκης, όντας φιναλίστ του κυπέλλου αγωνίστηκε στην διοργάνωση του κυπέλλου κυπελλούχων Ευρώπης, όπου έφθασε ως το φάιναλ-φορ. Την επόμενη χρονιά, η ομάδα του Άρη κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα και έφθασε και πάλι στον τελικό του κυπέλλου, κερδίζοντας το δικαίωμα να αγωνιστεί και πάλι στην διοργάνωση του κυπέλλου κυπελλούχων, όπου έφθασε για δεύτερη φορά στο φάιναλ-φορ, το 1995.
Το 1996, ο Άρης ηττήθηκε στον τελικό του πρωταθλήματος από τον Παναθηναϊκό. Την επόμενη χρονιά, κατάφερε να σπάσει το κατεστημένο του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή, με τον Μέλκα να είναι βασικός πασαδόρος της ομάδας. Ο ίδιος, αγωνίστηκε άλλη μία χρονιά στους κίτρινους, κερδίζοντας το σούπερ καπ του 1998.
Το καλοκαίρι του 1998, μεταγράφηκε στον Ηρακλή, καταλαμβάνοντας την δεύτερη θέση του πρωταθλήματος την σεζόν 1998-99. Την επόμενη χρονιά, ο Ηρακλής κατατάχθηκε και πάλι στην δεύτερη θέση και κατέκτησε το κύπελλο, νικώντας τον Ολυμπιακό με 3-0 στην Πάτρα.
Ο Μέλκας έγινε βοηθός προπονητή στον ΠΑΟΚ, όπου πρώτος προπονητής ήταν ο Σλαβομακεδόνας Βλαντιμίρ Μπογκογιέφσκι. Στα μέσα της επόμενης σεζόν ανέλαβε ως πρώτος προπονητής της ομάδας, οδηγώντας την στην κατάληψη της τέταρτης θέσης.
Το 2007, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Άρη, με τον οποίο κατέλαβε την έβδομη θέση στο πρωτάθλημα, πριν επιστρέψει στον ΠΑΟΚ, όπου παρέμεινε για πέντε χρόνια. Καλύτερη του χρονιά, ήταν το 2011, όταν και βρέθηκε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος. Αποχώρησε στις αρχές του 2013, αναλαμβάνοντας τη Νίκη Αιγινίου από τις 4 Φεβρουαρίου και έπειτα. Με τον σύλλογο της Πιερίας, κατέλαβε την ένατη θέση, αλλά την επόμενη χρονιά υποβιβάστηκε στην Α2.
Το καλοκαίρι του 2014, ξεκίνησε ως προπονητής στην Λαμία, παραμένοντας στην ομάδα μέχρι τα Χριστούγεννα, από όπου αποχώρησε μετά από εννέα ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια. Στις αρχές του 2015, ανέλαβε και πάλι τον Άρη, καταφέρνοντας να πετύχει πέντε νίκες στους τελευταίους επτά αγώνες του πρωταθλήματος και να αποφύγει την ψυχοφθόρο διαδικασία των πλέι-άουτ, παρά τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα του συλλόγου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Αλβανοί πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές πετοσφαίρισης Άρη
Οι Πόντιοι
Οι Πόντιοι (εναλλακτικός τίτλος: Ο Κωστίκας κι ο Γιωρίκας) είναι ελληνική κωμική ταινία του 1986, σε παραγωγή Ευρώπη Φιλμ και σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Γιάννη Σκλάβο. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Βουτσάς και Κώστας Τσάκωνας.
Πλοκή
Ο Κωστίκας και ο Γιαννίκος είναι Πόντιοι μετανάστες στη Γερμανία. Νιώθωντας νοσταλγία για τον τόπο του ο Κωστίκας αποφασίζει να επιστρέψουν στην Ελλάδα αφενός για να παντρέψει τον Γιαννίκο με την αδελφή του Βενετία και αφετέρου να ανακαλύψει αυτούς που διαδίδουν τα ποντιακά ανέκδοτα και εξευτελίζουν τους Πόντιους. Πίσω από τα ανέκδοτα κρύβεται μια ομάδα Ποντίων με αρχηγό τον Γιωρίκα, η οποία κυκλοφορεί τα ανέκδοτα για να μην ξεχαστούν οι Πόντιοι. Αρχικά ο Γιωρίκας προσποιείται ότι βοηθάει τον Κωστίκα ώστε να του ρίξει στάχτη στα μάτια και να μην τον υποψιαστεί. Μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες ο Κωστίκας τους ανακαλύπτει και καταφέρνει να βάλει τέλος στην κυκλοφορία ανεκδότων. Όταν όμως καταφτάνει στην Ελλάδα ο ελληνοαμερικάνος ξάδελφός του, ο γκάγκστερ Μπιλ, διαπιστώνει ότι από τότε που σταμάτησαν τα ανέκδοτα οι άνθρωποι έχουν πέσει σε μελαγχολία και αναγκάζει τον Κωστίκα να αναλάβει την επανακυκλοφορία τους.
Παραγωγή
Όπως έχει αναφέρει ο Όμηρος Ευστρατιάδης, οι σκηνές του γερμανικού ανθρακωρυχείου γυρίστηκαν σε νταμάρια του Λαυρίου, ενώ τα περισσότερα εξωτερικά γυρίσματα έγιναν στο Μαρούσι, στην περιοχή πίσω από το μέγαρο του ΟΤΕ.
Στην πολυετή του καριέρα, ο Κώστας Βουτσάς ασχολήθηκε ουκ ολίγες φορές με τους Πόντιους. Συγκεκριμένα, εκτός της ταινίας Οι Πόντιοι, συμμετείχε:
Ατάκες
-"Βρε Κωστάκη βάλε μια εφημερίδα από κάτω"
-"Δεν χρειάζεται ρε μάνα φτάνω κι έτσι"
-Σκουπιδιάρης: "Σκουπίδια έχετε?"
-Λαμπάκιας: "Έχουμε δεν θέλουμε"
-Ασπασία: "Ποιος από τους δύο είναι ο Κωστίκας?"
-Βασιλίκας: "Τον βλέπεις αυτόν με το φτυάρι και την καράφλα?"
-Ασπασία: "Ναι"
-Βασιλίκας: "Ο άλλος"
-Γιαννίκος: "Καλά ολόκληρη τράπεζα δεν έχει σπίτι? Του Ανομβρία το σπίτι θα πάρει?"
-Γιαννίκος: "Εσείς δεν είπατε ότι θα πάιξουμε πόρτες? Εγώ τη δικιά μου την έφερα"
-Επιβάτης: "Μήπως ξέρετε πως θα πάω πιο γρήγορα στις φυλακές Κορυδαλλού?"
-Κωστίκας: "Να κάνεις ληστεία με φόνο"
-Αρμένης: "Τι είναι αυτά?"
-Κωστίκας: "Δεν τα βλέπεις? Μακαρόνια"
-Αρμένης: "Και τί βάζεις από πάνω?"
-Κωστίκας: "Μέλι"
-Αρμένης: "Ε και τι θα βγάλεις?"
-Κωστίκας: "Μελομακάρονα"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1986 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ομήρου Ευστρατιάδη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Άλμα Μουριέλ
Η Άλμα Μουριέλ (Alma Muriel del Sordo, 20 Οκτωβρίου 1951 - 5 Ιανουαρίου 2014) ήταν Μεξικανή ηθοποιός.
Έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός στα τέλη της δεκαετίας του 60'. Είχε συμμετάσχει σε πάνω από είκοσι τηλενουβέλες, ταινίες και θεατρικές παραστάσεις.
Η Μουριέλ είχε παντρευτεί δυο φορές. Την πρώτη φορά με τον επιχειρηματία Σέρχιο Ρόμο και μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Σέρχιο Τζ.. Την δεύτερη φορά με τον τραγουδιστή Χοσέ Μαρία Ναπολεόν, αλλά έχασαν ένα παιδί πριν γεννηθεί. Η Μουριέλ είχε αποκτήσει και μια κόρη με τον ηθοποιό Ρικάρδο Κορτές, την Λίσα. Υπήρξε επίσης σύντροφος του Μαουρίσιο Σομουάνο και του ηθοποιού Χοακίν Κορδέρο.
Πέθανε ξαφνικά από καρδιακή προσβολή στις 5 Ιανουαρίου 2014 στο διαμέρισμά της στην Πλάγια ντελ Κάρμεν της Κιντάνα Ρόο.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Crisis Core: Final Fantasy VII
Το Crisis Core: Final Fantasy VII (ιαπωνικά: クライシス コア -ファイナルファンタジーVII-, Χέπμπορν: Kuraishisu Koa -Fainaru Fantajī Sebun-) είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης ρόλων που αναπτύχθηκε και διανεμήθηκε από τη Square Enix για το PlayStation Portable το 2007. Υπηρετεί ως prequel του παιχνιδιού του 1997, Final Fantasy VII, και είναι μέρος του Compilation of Final Fantasy VII, το οποίο περιλαμβάνει και άλλα προϊόντα σχετικά με το αρχικό παιχνίδι.
Το παιχνίδι εστιάζει στον Zack Fair, ένα νεαρό μέλος της παραστρατιωτικής οργάνωσης SOLDIER, στον οποίο ανατίθεται να βρει τον χαμένο SOLDIER με το όνομα Genesis Rhapsodos. Καθώς τον αναζητά, ο Zack ανακαλύπτει την αλήθεια για τον Genesis, το Project G, και πως αυτά συνδέονται με άλλους δύο υψηλόβαθμους SOLDIERs: τον Sephiroth και τον Angeal Hewley. Το παιχνίδι εξελίσσεται από τον πόλεμο ανάμεσα στην επιχείρηση Shinra και του έθνους Wutai μέχρι τα γεγονότα του Nibelheim, και ολοκληρώνεται λίγο πριν την αρχή του Final Fantasy VII.
Η σκηνοθεσία του παιχνιδιού έγινε από τον Χάτζιμε Ταμπάτα ενώ ο σχεδιασμός των χαρακτήρων από τον Τετσούγια Νομούρα. Πριν την ανάπτυξη, το προσωπικό της Square Enix αρχικά είχε σχεδιάσει να κάνει port του βιντεοπαιχνιδιού για κινητά Before Crisis: Final Fantasy VII στο PSP, αλλά ύστερα από διαπραγμάτευση αποφασίστηκε η δημιουργία ενός νέου παιχνιδιού. Η πλοκή του βασίζεται σε ένα σενάριο που είχε υπόψιν του ο Καζουσίγκε Νοτζίμα όταν δούλευε στο Final Fantasy VII. Το Crisis Core σημείωσε μεγάλες πωλήσεις, με περισσότερα από τρία εκατομμύρια να πωλούνται παγκοσμίως, ενώ οι κριτικές ήταν γενικότερα θετικές.
Τρόπος παιχνιδιού
μικρογραφία|αριστερά|Ο τρόπος παιχνιδιού του Crisis Core. Πάνω αριστερά καταγράφεται η κατάσταση του DMW, κάτω αριστερά τα στατιστικά της κατάστασης του Zack, κάτω δεξιά οι εντολές που μπορεί να εκτελέσει, και πάνω στο κέντρο αναγράφεται η εκτελούμενη εντολή. Το Crisis Core είναι ένα παιχνίδι δράσης ρόλων στο οποίο ο παίκτης χειρίζεται τον Zack Fair, ενώ στόχος του παιχνιδιού είναι ο εντοπισμός των SOLDIERs Genesis Rhapsodos και Angeal Hewley. Ο Zack κινείται σε ανοικτούς χώρους και μιλά σε άλλους χαρακτήρες που δεν ελέγχονται από τον παίκτη, αλληλεπιδρά με το περιβάλλον, και πολεμά τέρατα στη μάχη. Σε σημεία αποθήκευσης του παιχνιδιού, ο παίκτης μπορεί να αναλάβει μία από τις διαθέσιμες παράπλευρες αποστολές και αν το κάνει, τότε ο Zack μεταφέρεται σε ένα συγκεκριμένο σημείο ώστε να ολοκληρώσει την αποστολή, η οποία συνήθως σχετίζεται με την εξολόθρευση ενός ή περισσότερων τεράτων. Αν η αποστολή στεφθεί με επιτυχία, ο παίκτης ανταμείβεται με ευεργετικά αντικείμενα, και συνήθως εμφανίζονται νέες αποστολές. Ανεξάρτητα από το αν ο παίκτης ολοκληρώσει με ή χωρίς επιτυχία την αποστολή, με την ολοκλήρωσή της, ο Zack επιστρέφει στο σημείο αποθήκευσης του παιχνιδιού.
Σύστημα μάχης
Το παιχνίδι χρησιμοποιεί σύστημα μάχης σε πραγματικό χρόνο, όπου ο παίκτης κινεί τον Zack, εκτελεί επιθέσεις, ειδικές ικανότητες και ξόρκια, χρησιμοποιεί αντικείμενα, μπλοκάρει ή αποφεύγει επιθέσεις. Οι ικανότητες του Zack στη μάχη εξαρτώνται από το με ποια materia είναι εξοπλισμένος. Μπορεί να εφοδιαστεί έως και έξι materia, τα οποία του δίνουν ειδικές επιθέσεις, μαγικά ξόρκια αλλά και παθητικά μπόνους, όπως την αύξηση της υγείας του ή την ικανότητα να βλέπει τα στατιστικά του εχθρού στη μάχη. Τα materia αποκτώνται στο παιχνίδι με την εξερεύνηση, ως ανταμοιβές από τις παράπλευρες αποστολές, ως λάφυρα από τη μάχη, ή στα καταστήματα. Μπορούν να συντηχθούν και να δημιουργήσουν ισχυρές εκδοχές με βελτιωμένες ικανότητες. Για παράδειγμα, από τη σύντηξη ενός materia επίθεσης με ένα materia στοιχειακής μαγείας θα προκύψει ένα materia με νέα ικανότητα επίθεσης, το οποίο προκαλεί και σωματική αλλά και στοιχειακή μαγική βλάβη. Ειδικά αντικείμενα που συλλέγονται στο παιχνίδι μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν στην σύντηξη materia, ώστε να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο η δύναμη του materia.
Μετά τον τερματισμό του παιχνιδιού, ο παίκτης έχει την επιλογή New Game Plus. Οι κυκλοφορίες του παιχνιδιού για την Ευρώπη και τη βόρεια Αμερική έχουν μία πρόσθετη κλίμακα δυσκολίας, η οποία αυξάνει τη δύναμη και την υγεία των εχθρών.
Χαρακτήρες
Το Crisis Core ξεκινά επτά χρόνια πριν τα γεγονότα του Final Fantasy VII, και εμφανίζονται πολλοί χαρακτήρες από αυτό και άλλες συσχετιζόμενες δουλειές. Ωστόσο, οι βασικοί χαρακτήρες του παιχνιδιού προέρχονται είτε από την SOLDIER (τον ιδιωτικό στρατό της Shinra), είτε από την επίλεκτή της ομάδας υπαλλήλων, τους Turks.
Ιστορία
Οι SOLDIERs Zack Fair και Angeal Hewley αποστέλλονται στο Wutai για να υποστηρίξουν την αποστολή της Shinra στον πόλεμο. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της μάχης, ο Angeal εξαφανίζεται και ανατίθεται στον Zack να βρει αυτόν και έναν άλλο ήδη εξαφανισμένο SOLDIER, τον Genesis Rhapsodos. Ο Zack, συνοδευόμενος από τον Tseng, μαθαίνει ότι ο Genesis και ο Angeal πρόδωσαν τη Shinra και έτσι, ο Zack και ο Sephiroth πρέπει να τους σκοτώσουν. Με βοήθεια από τον δρ. Hollander, ενός επιστήμονα με βεντέτα εναντίον της Shinra, ο Genesis δημιουργεί ένα στρατό από κλώνους του, για να επιτεθούν στις βάσεις της Shinra. Αφού τους εξοντώνουν, ο Zack και ο Sephiroth εντοπίζουν το μυστικό εργαστήριο του Hollander και μαθαίνουν πως έχει χρησιμοποιήσει τον Genesis αλλά και τον Angeal ως μέρος του Project G, μία προσπάθεια να δημιουργήσει στρατιώτες με κύτταρα της Jenova. Ο Sephiroth αντιμετωπίζει τον Genesis ενώ ο Zack κυνηγά τον Hollander. Ωστόσο, ο Angeal σκοπεύει να κρατήσει τον Hollander ζωντανό, αφού χρειάζεται ένα τρόπο να ξαναγίνει φυσιολογικός, και έτσι εμποδίζει τον Zack από να τον σκοτώσει, ρίχνοντάς τον στις παράγκες της Midgar.
μικρογραφία|δεξιά|Ο Zack συναντά για πρώτη φορά την Aerith. Ο Zack αναρρώνει και βρίσκει την Aerith να τον φροντίζει. Αφού ξοδεύουν χρόνο μαζί, ο Zack επιστρέφει στις βάσεις της SOLDIER, που δέχονται επίθεση από τον Genesis. Στο δρόμο της επιστροφής, συμμαχεί με τον Angeal, ο οποίος έχει αναπτύξει αμφιβολίες για τις πράξεις τις δικές του και του Genesis. Ενώ ο Angeal, ο Zack και ο Sephiroth προστατεύουν τις βάσεις, ο Angeal συγκρούεται με τον Genesis, αλλά εξαφανίζονται και οι δύο. Έπειτα, ανατίθεται στον Zack να ερευνήσει το Modeoheim, όπου εντοπίστηκε ο Genesis. Στη διαδρομή, συναντά τον στρατιώτη πεζικού της Shinra, Cloud Strife, και γίνονται φίλοι. Κοντά στο Modeoheim, ο Zack βρίσκει και καταστρέφει τον Genesis, που φαίνεται να αυτοκτονεί, πέφτοντας στα βάθη ενός αντιδραστήρα. Ο Zack ταξιδεύει στο Modeoheim και βρίσκει τον Angeal και τον Hollander. Ο Angeal καλεί και ενσωματώνεται με τους δικούς του κλώνους, μεταλλασσόμενος σε τέρας, αναγκάζοντας τον Zack να τον σκοτώσει. Πριν πεθάνει, ο Angeal δίνει στον Zack το Buster Sword του, ευχαριστώντας τον και λέγοντάς του να προστατεύει πάντα την τιμή του.
Παρά το ότι η Shinra συνεχίζει το κυνήγι του Hollander, φαίνεται πως ο Genesis είναι ακόμη ζωντανός και συνεχίζει να παράγει κλώνους, μερικοί από τυος οποίους εμφανίστηκαν στη Midgar, έτσι ο Zack αναγκάζεται να επιστρέψει για να προστατεύσει την Aerith. Την αφήνει μαζί με ένα κλώνο του Angeal που φαίνεται να την προστατεύει, και έπειτα ταξιδεύει με τον Sephiroth και τον Cloud να ερευνήσουν έναν αντιδραστήρα Mako κοντά στο Nibelheim. Ενώ ελέγχουν τον αντιδραστήρα, ο Sephiroth μαθαίνει από τον Genesis ότι ήταν πείραμα, έχοντας ενσωματωμένα κύτταρα της Jenova πριν γεννηθεί. Ο Genesis εξηγεί πως το σώμα του υποβαθμίζεται και χρειάζεται κύτταρα του Sephiroth για να επιβιώσει, όμως ο Sephiroth αρνείται. Καταβεβλημένος από τις πρόσφατες αποκαλύψεις για το παρελθόν του, ο Sephiroth κλειδώνεται στην Έπαυλη Nibelheim και, μία εβδομάδα αργότερα, καίει το Nibelheim και πηγαίνει στον αντιδραστήρα Mako για να πάρει το σώμα της Jenova. Όταν ο Zack αποτυγχάνει να τον σταματήσει, ο Cloud τον ρίχνει στο Lifestream κάτω από τον αντιδραστήρα. Ο Zack ξυπνά για να βρει ότι η Shinra έχει καλύψει το συμβάν του Nibelheim και ότι έχει γίνει, μαζί με τον Cloud, μέρος των πειραμάτων του Καθηγητή Hojo στα κύτταρα της Jenova και την έκθεση σε ενέργεια Mako. Ωστόσο, ο Zack καταφέρνει να δραπετεύσει, παίρνοντας τον κατατονικό Cloud μαζί του. Οι δύο γίνονται αμέσως στόχοι υψηλής προτεραιότητας από τη Shinra. Ενώ τρέπεται σε φυγή, ο Zack μαθαίνει ότι ο Genesis και ο Hollander συνεχίζουν ακόμα να προσπαθούν να σταθεροποιήσουν τη μετάλλαξη του Genesis, και τώρα σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν τα κύτταρα του Cloud, αφού είναι ο μόνος με γονίδια του Sephiroth στον κόσμο.
μικρογραφία|δεξιά|Σκηνή πριν την τελευταία μάχη του Zack, μόνος εναντίον του ατελείωτου στρατού της Shinra. Ανεξάρτητα από τις πράξεις του παίκτη, ο Zack θα χάσει τη μάχη, οδηγώντας το παιχνίδι στον τερματισμό. Ο Hollander προσπαθεί να βρει τον Cloud, αλλά σκοτώνεται από τον Zack. Έπειτα, ο Zack βρίσκει τον Διευθυντή Lazard ο οποίος, πλέον μεταλλαγμένος σε κλώνο του Angeal, έχει στραφεί εναντίον της Shinra. Οδηγεί τον Zack στα ερείπια της Banora για να βρει τον Genesis. Ο Zack καταστρέφει τον Genesis, όμως επιστρέφοντας, ανακαλύπτει πως η Shinra τον έχει εντοπίσει, και σκότωσε τον Lazard. Ο κλώνος του Angeal που προστάτευε την Aerith καταφθάνει επίσης, αλλά σκοτώνεται και αυτός. Ο Zack ανακαλύπτει ένα σημείωμα που κουβαλούσε από την Aerith, και μαθαίνει ότι αυτός και ο Cloud ήταν τέσσερα χρόνια πειράματα του Hojo. Ο Zack και ο Cloud μπορούν να δραπετεύσουν κατευθυνόμενοι προς τη Midgar, ενώ το σώμα του Genesis μαζεύεται από δύο στρατιώτες.
Η Shinra κυνηγά τον Zack και τον Cloud, και τους βρίσκει έξω από τη Midgar. Αφήνοντας τον Cloud ημιαναίσθητο σε κρυφό σημείο, ο Zack πολεμά γενναία έναν εξωπραγματικό αριθμό στρατιωτών της Shinra, όμως τελικά τραυματίζεται θανάσιμα. Ο Cloud καταφέρνει να συρθεί στο σώμα του Zack αφού έφυγαν οι άνθρωποι της Shinra. Ο Zack, με την τελευταία του ανάσα, του παραδίδει το Buster Sword, όπως έκανε ο Angeal σε εκείνον, λέγοντάς του να συνεχίσει να ζει, και ότι είναι η απόδειξη ότι υπήρξε. Ο Cloud ξεκινά να περπατά προς τη Midgar. Ο επίλογος είναι οι αρχικές σκηνές του Final Fantasy VII σε ανασχεδιασμό όπου ο Cloud, με μπερδεμένες αναμνήσεις, ισχυρίζεται ότι είναι πρώην SOLDIER 1ης Κλάσης.
Ανάπτυξη
Η ιδέα για το Crisis Core γεννήθηκε όταν ο Χάτζιμε Ταμπάτα επιλέχθηκε ως διευθυντής για έναν επερχόμενο τίτλο Final Fantasy στο PlayStation Portable. Μετά από συζήτηση με τον Τετσούγια Νομούρα και τον Γιοσινόρι Κιτάσε, ο Ταμπάτα αποφάσισε ότι το παιχνίδι θα ήταν μία προσθήκη στο Compilation of Final Fantasy VII, νιώθοντας ότι η πίεση της παραγωγής ενός παιχνιδιού από μία δημοφιλή σειρά θα παρακινούσε το προσωπικό και τον ίδιο. Η αρχική ιδέα ήταν να δημιουργηθεί ένα port του Before Crisis: Final Fantasy VII για το PlayStation Portable, όπως είχε κυκλοφορήσει για τα κινητά τηλέφωνα, και η ομάδα ήθελε να το επεκτείνει. Ωστόσο, όταν την απόφαση να είναι ο Zack πρωταγωνιστής του νέου παιχνιδιού, η ιδέα για το port ακυρώθηκε.
Ο Κιτάσε ήθελε να επιβεβαιωθεί ότι το παιχνίδι θα υπερβεί τις προσδοκίες του κοινού, έτσι επιβεβαιώθηκε ότι είχε σημαντικούς συνδέσμους με άλλους τίτλους του Compilation of Final Fantasy VII, παρά έκανε φόρο τιμής στο Final Fantasy VII. Παρομοίως, ο Ταμπάτα εξήγησε ότι αυτός και το προσωπικό ήταν πολύ επιφυλακτικοί κατά τη διάρκεια της παραγωγής μήπως άλλαζαν την οπτική των παικτών για τους εμβληματικούς χαρακτήρες του Final Fantasy VII. Για παράδειγμα, ένα από τα βασικά γεγονότα του Final Fantasy VII, το συμβάν του Nibelheim, έχει κάπως αλλάξει στο OVA Last Order: Final Fantasy VII, και λόγω των αρνητικών κριτικών των φανς σε αυτή την αλλαγή, το προσωπικό του παιχνιδιού αποφάσισε να μην κάνει μεγάλες αλλαγές στο Crisis Core. Ωστόσο, επεξεργάστηκαν το βασικό στοιχείο ότι το παιχνίδι πραγματευόταν τις "νεώτερες μέρες" των χαρακτήρων, ώστε νέα στοιχεία να μπορούσαν να προστεθούν, χωρίς να αλλάξουν οι χαρακτήρες τόσο πολύ.
Το Crisis Core αρχικά θεωρήθηκε βιντεοπαιχνίδι δράσης, αλλά επειδή όλη η ομάδα είχε μεγαλύτερη εμπειρία στον σχεδιασμό παιχνιδιών ρόλων, αποφάσισαν να το αλλάξουν, κάνοντας τις μάχες να μοιάζουν περισσότερο με αυτές που βρίσκονται στα συνηθισμένα παιχνίδια ρόλων. Ωστόσο, πρόσθεσαν περισσότερα στοιχεία δράσης στις μάχες, με αποτέλεσμα το παιχνίδι να γίνεται περισσότερο δράσης ρόλων, παρά παραδοσιακό παιχνίδι ρόλων. Το σύστημα Materia σχεδιάστηκε έτσι ώστε οι παίκτες να μπορούν να διαλέξουν ανάμεσα σε βελτιώσεις σχετικές με παιχνίδια ρόλων ή με παιχνίδια δράσης, ώστε να ενισχυθεί η σταθερότητα του παιχνιδιού. Επιπλέον, προστέθηκε και το σύστημα Digital Mind Wave system (DMW), ώστε να δοθεί στον τρόπο παιχνιδιού το στοιχείο της τύχης και να αποφευχθεί η αίσθηση επαναλαμβανόμενης μάχης. Ο Νομούρα και ο Κιτάσε ήθελαν να συμπεριλάβουν αυτό το στοιχείο στο παιχνίδι, εξαιτίας του ενθουσιασμού τους για τις μηχανές pachinko.
Το παιχνίδι ανακοινώθηκε πρώτη φορά στην E3 του 2004, πριν την κυκλοφορία του PlayStation Portable. Το πρώτο του trailer αποτελούνταν από βίντεο του Last Order. Σε μία συνέντευξη για το περιοδικό Famitsu, ο Νομούρα ανέφερε ότι ένα playable demo του παιχνιδιού θα ήταν έτοιμο στο τέλος του 2006. Ωστόσο, δεν υπήρχε διευκρίνιση αν το παιχνίδι θα ήταν ελεύθερα διαθέσιμο για τους κατόχους του PSP. Το Μάιο του 2005 ο Νομούρα ανακοίνωσε ότι είχε σχεδιάσει το καλλιτεχνικό κόνσεπτ του παιχνιδιού, με τον τρόπο παιχνιδιού να είναι "ενδιαφέρον" και "δεν είχε εμφανιστεί προηγουμένως". Το Μάιο του 2007, ο Νομούρα και ο Ταμπάτα αποκάλυψαν ότι το παιχνίδι είχε ολοκληρωθεί κατά 90%, και ότι η ολοκλήρωση της ιστορίας και όλες τις παράπλευρες αποστολές θα έπαιρνε περίπου 100 ώρες παιχνιδιού. Ένα playable demo ήταν διαθέσιμο στην ετήσια έκθεση Jump Festa '06.
Κυκλοφορία
μικρογραφία|αριστερά|Το επετειακό πακέτο περιλαμβάνει το παιχνίδι, το PSP Lite, και ένα λουράκι Buster sword Στις 13 Σεπτεμβρίου του 2007, η Square Enix κυκλοφόρησε το πακέτο ειδικής έκδοσης του παιχνιδιού: ένα PlayStation Portable Slim και Lite ασημί χρώματος, με το έμβλημα της 10της Επετείου του Final Fantasy VII στην πίσω και τη μία πλαϊνή μεριά της κονσόλας. Το πακέτο αυτό, όπως και όλα τα περιορισμένου αριθμού κομμάτια κυκλοφοριών σχετιζόμενα με το Final Fantasy VII, κυκλοφόρησε 77,777 κομμάτια.
Στις 17 Δεκεμβρίου του 2007, ανακοινώθηκε ότι το Crisis Core θα κυκλοφορήσει στη βόρεια Αμερική στις 25 Μαρτίου του 2008. Ο αγοραστής, αν το προπαρήγγειλε από συγκεκριμένα καταστήματα, όπως το GameStop, θα λάμβανε και μία θήκη Shinra για UMD, ενώ από το Best Buy, θα λάμβανε το παιχνίδι με μεταλλικό εξώφυλλο. Στην Ευρώπη κυκλοφόρησαν δύο εκδοχές του παιχνιδιού: μία κανονική εκδοχή και μία περιορισμένη η οποία ήταν διαθέσιμη μόνο διαδικτυακά. Αυτή η περιορισμένη εκδοχή περιείχε ένα κουτί με ειδικό κάλυμμα και ένα βιβλιαράκι προωθητικών CG δημιουργιών με το όνομα The Art of Crisis Core: Final Fantasy VII. Όπως με αρκετά παιχνίδια της εταιρίας, η Square Enix κυκλοφόρησε ένα βιβλίο οδηγό Ultimania στην Ιαπωνία, στις 18 Οκτωβρίου του 2007.
Μετά την κυκλοφορία του παιχνιδιού, ο Γιοσινόρι Κιτάσε δήλωσε έκπληκτος με την ποιότητα των βίντεο εντός παιχνιδιού, σε σημείο που ένιωσε σχεδόν σα να έπαιζε παιχνίδι του PlayStation 2. Διασκέδασε επίσης το τέλος του παιχνιδιού, έκπληκτος από το πόσο συγκινητική έγινε η ιστορία του Zack.
Υποδοχή
Το Crisis Core πούλησε 350,000 αντίγραφα στην Ιαπωνία την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του, μαζί με τα 77,777 αντίγραφα της περιορισμένης εκδοχής του παιχνιδιού. Το Νοέμβριο του 2007, η Square Enix ανακοίνωσε ότι το Crisis Core ήταν το παιχνίδι της με τις καλύτερες πωλήσεις σε όλες τις ηπείρους από τον Απρίλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο, με 710,000 αντίγραφα να πωλούνται στην Ιαπωνία. Πουλώντας 790,705 κομμάτια μέχρι τον Αύγουστο του 2008, έγινε το τρίτο παιχνίδι με τις καλύτερες πωλήσεις για το PSP στην Ιαπωνία. Το Μάρτιο του 2008, το Crisis Core πούλησε 301,600 αντίγραφα τον πρώτο μήνα κυκλοφορίας του στις Η.Π.Α., μετά από το God of War: Chains of Olympus, το οποίο πούλησε 340,500 αντίγραφα, κάνοντας το Crisis Core το δεύτερο με καλύτερες πωλήσεις παιχνίδι για το PSP κατά τη διάρκεια του Μαρτίου, και το έκτο καλύτερο γενικά. Μέχρι τις 31 Μαρτίου του 2009, η Square Enix ανακοίνωσε ότι το Crisis Core πούλησε 3.1 εκατομμύρια παγκοσμίως, με τα 830,000 από αυτές τις πωλήσεις να προέρχονται από την Ιαπωνία. Περίπου 840,000 κομμάτια, περιλαμβανομένων 55,000 στην Ευρώπη, πωλήθηκαν κατά το δημοσιονομικό έτος της Square Enix το 2009. Σε απάντηση για τις πωλήσεις του παιχνιδιού, η εταιρία χαρακτήρισε το Crisis Core το καλύτερο παιχνίδι της τής χρονιάς, αποκαλώντας το μία απίστευτη επιτυχία. Ο Νταγκ Μπόουν, διευθύνων πωλήσεων της Square Enix UK, χαρακτήρισε "το παιχνίδι του 2008 για το PSP που πρέπει να έχει κανείς".
Το Crisis Core δέχθηκε γενικότερα θετικές κριτικές. Το GameSpot του έδωσε το χαρακτηρισμό "Editor's Choice", εκωμιάζοντάς το για την ιστορία, το σύστημα μάχης και την παρουσίασή του, και δηλώνοντας ότι "το Crisis Core είναι ένα συναρπαστικό και σπαραχτικό ταξίδι που κάθε φαν των παιχνιδιών ρόλων πρέπει να πάρει". Ο Ράιαν Κλέμεντς του IGN επαίνεσε τις διαφορές του από τα άλλο παιχνίδια ρόλων, λόγω της εστίασής του στην εξέλιξη του Zack και στη σχέση του με τους SOLDIERs. Δήλωσε πως "το Crisis Core είναι ένα υπέροχο παιχνίδι και, με εξαίρεση μερικών μικρών λαθών εδώ και κει, δεν θα απογοητεύσει". Επίσης, έγινε μέρος στην γκαλερί "Editor's Choice" για τα προτεινόμενα παιχνίδια για την πλατφόρμα PSP. Το GameSpy του έκανε θετική κριτική, αναφέροντας πως "έχει ισοδύναμα κομμάτια φόρου τιμής και πρωτοτύπου, παντρεύοντας επιλογές κλασσικού σχεδιασμού με αναζωογονητικές νέες τεχνικές, φέρνοντας μαζί αρμονικά κάτι παλιό με κάτι νέο". Επίσης σχολίασε ότι, παρότι μπορεί κάποιοι παίκτες να αντιπαθήσουν τον Zack, "θα πρέπει να είσαι πολύ κουρασμένος για τον χαρακτήρα για να μη μεγαλώσει μέσα σου, καθώς προχωράς στην περιπέτεια". Το VideoGamer.com του έδωσε συνολικό σκορ 9, βρίσκοντας το σύστημα μάχης του "εθιστικό", και ισχυρίστηκε ότι οι σκηνές CGI είχαν ποιότητα παρόμοια με αυτές του Final Fantasy VII: Advent Children. Παρομοίως, το GamePro του έδωσε θετική κριτική αποκαλώντας το τον "τίτλο PSP με την πιο ωραία εμφάνιση", και επαινώντας το πως ενσωμάτωσε στοιχεία από το Compilation, ταυτόχρονα δημιουργώντας νέες διαστάσεις. Ο AJ Glasser του GamesRadar ανέφερε ότι με το σύστημα DMW, το παιχνίδι γινόταν εύκολο, προκαλώντας τον "ψημένο παίκτη" να δοκιμάσει να το παίξει στο Hard Mode. Επίσης βρήκε το παιχνίδι αρκετά συμπαθητικό ώστε ακόμα και οι παίκτες που αντιπαθούν τη σειρά του Final Fantasy VII θα το διασκεδάσουν. Ο Σάμιουελ Ρόμπερτς του περιοδικού Play το αποκάλεσε το καλύτερο παιχνίδι του 2008.
Πολλοί κριτικοί σχολίασαν επίσης τη σχέση του παιχνιδιού με το Final Fantasy VII. Το 1UP.com το αποκάλεσε ένα από τα καλύτερα prequels όλων των εποχών, αναφέροντας ότι "κάνει καλύτερη δουλειά στο να βάλει τους παίκτες στον κόσμο του FFVII ακόμη και από το γνήσιο παιχνίδι". Το GameTrailers δήλωσε ότι το Crisis Core "δεν παίρνει τον εύκολο δρόμο και κάνει φωτοτυπία την πηγή" και σε αντίθεση με το Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII, είναι ελκυστικό. Το Computer and Video Games ανέφερε ότι παρά το ότι η βασική ιστορία του παιχνιδιού κρατά μόνο 12 ώρες, οι παράπλευρες αποστολές βοήθησαν στο να επιμηκυνθεί η διάρκεια του παιχνιδιού. Επίσης, επαίνεσε το σύστημα μάχης του παιχνιδιού, λέγοντας ότι δεν γίνεται ποτέ κουραστικό και ότι ένα από τα αδύναμα σημεία του Final Fantasy VII (περιπλάνηση για ώρες κ.ά.) δεν ήταν προβλήματα σε αυτό.
Από την άλλη πλευρά, το Crisis Core έλαβε και κάποιες αρνητικές κριτικές. Παρά το γεγονός ότι το αποκάλεσε το καλύτερο spin-off του Final Fantasy VII, το Eurogamer ανέφερε πως "για τους εικοσιεξάχρονους, τους εικοσιοκτάχρονους, τους τριαντάριδες στους οποίους απευθύνεται, το παιχνίδι έχει λίγα να προσφέρει πέρα από την λουστραρισμένη αισθηματολογία". Το PALGN, αν και αποκάλεσε το σύστημα DMW ένα χρήσιμο εργαλείο, δήλωσαν ότι ένιωσαν ότι ήταν το πιο αδύναμο σημείο του παιχνιδιού. Το X-Play βαθμολόγησε το παιχνίδι με 2/5, σχολιάζοντας τα cutscenes που δεν έχουν την επιλογή προσπέρασης, τους φτωχούς διαλόγους, τον επαναλαμβανόμενο τρόπο παιχνιδιού και το αδύναμο σενάριο. Την ημέρα της Πρωταπριλιάς, ως απάντηση στην κριτική που δέχθηκαν για το γνήσιο review τους, δήλωσαν σαρκαστικά ότι "αποφάσισαν να δώσουν στο παιχνίδι μία δεύτερη ματιά και να του κάνουν ένα re-review, αυτή τη φορά με μία καθαρή και αμερόληπτη αντίληψη", βαθμολογώντας το με το αδύνατο 6/5.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Compilation of Final Fantasy VII Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Final Fantasy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2007 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης ρόλων Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του PlayStation Portable
Πέτρος Λαοδικείας
Ο Πέτρος Λαοδικείας ήταν χριστιανός επίσκοπος και έζησε τον 6ο αιώνα μ.Χ.
Βίος
Δεν γνωρίζουμε πολλές πληροφορίες για το πρόσωπο του Πέτρου Λαοδικείας. Έζησε τον 6ο αιώνα.
Συγγραφικό έργο
Σε διάφορες ερμηνευτικές σειρές υπάρχουν υπομνήματα άλλα σύντομα και άλλα πιο εκτενή ή μεμονωμένα σχόλια, τα οποία στη χειρόγραφη παράδοση αναφέρονται στον Πέτρο Λαοδικείας. Έτσι του αποδίδονται σχόλια στο Κατά Μάρκον, Εις τον Λουκάν, Εις Ματθαίον, Εις τον Ιωάννην.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί κληρικοί
Συμεών ο Θαυμαστορείτης
Ο Συμεών ο Θαυμαστορείτης (521-596) ήταν χριστιανός ασκητής του Βυζαντίου που έζησε τον 6ο αιώνα μ.Χ. Είναι άγιος της Εκκλησίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αντιόχεια από γονείς Εδεσσινούς το 521. Η μητέρα του Μάρθα ήταν υμνωδός. Από πολύ νεαρή ηλικία, στράφηκε στον ασκητισμό επιλέγοντας ως μορφή άσκησης τον στυλιτισμό, εξ ου και η ονομασία του ως Νεός Στυλίτης. Αποσύρθηκε σε περιοχή έξω από την Αντιόχεια. Τα θαύματα που του αποδόθηκαν τον έκαναν να ονομαστεί ο τόπος άσκησής του, ως Θαυμαστό Όρος. Σύντομα γύρω του, συγκεντρώθηκαν αρκετοί νέοι ασκητές ως μαθητές του, ενώ προσείλκυσε και πολλούς προσκυνητές. Ενώ αρχικά διέμεναν σε καλύβες, οι μαθητές του σύντομα κατασκεύασαν λίθινο οίκημα με ναό για την κάλυψη και των λατρευτικών αναγκών τους. Τον βίο του συνέταξε ο μαθητής του και κατοπινός επίσκοπος Κύπρου Αρκάδιος και ο Νικηφόρος Ουρανός. Πέθανε σε ηλικία εβδομήντα πέντε ετών το 596. Η Εκκλησία τιμά την μνήμη του στις 24 Μαΐου.
Πηγές
Κατηγορία:Στυλίτες Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Σύροι μοναχοί
Λαγουδάκης
Το επώνυμο Λαγουδάκης πιθανόν αναφέρεται στους:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Αντιφάνης ο κωμικός
Ο Αντιφάνης ήταν ο σημαντικότερος συγγραφέας της Μέσης Αττικής κωμωδίας, με εξαίρεση τον Άλεξις, έζησε από το 408 περίπου μέχρι το 334 π.Χ.
Προφανώς δεν καταγόταν από την Αθήνα, αλλά ίσως από την Κίο, στην Προποντίδα, τη Σμύρνη ή τη Ρόδο. Μετοίκησε στην Αθήνα, όπου άρχισε περίπου το 387 π.Χ. να συγγράφει. Ήταν εξαιρετικά παραγωγικός: περισσότερες από 200 από τις συνολικά 365 (ή 260) κωμωδίες που αποδίδονται σε αυτόν, είναι γνωστές σε μας από τους τίτλους και τα αρκετά αποσπάσματα, που διατηρήθηκαν στον Αθήναιο. Πραγματεύονται κυρίως θέματα που αφορούν στο τραπέζι, αλλά εμπεριέχουν αρκετά εντυπωσιακό συναισθηματισμό.
Fragments in Koch, Comicorum Atticorum Fragmenta, ii (1884); also Clinton, Philological Museum, i (1832).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές Κατηγορία:Ποιητές Μέσης Κωμωδίας
Επικίνδυνες Σχέσεις (ταινία)
Η ταινία Επικίνδυνες Σχέσεις έκανε πρεμιέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 16 Δεκεμβρίου 1988, λαμβάνοντας διθυραμβικές κριτικές. Εκθειάστηκαν οι ερμηνείες των Γκλεν Κλόουζ και Μισέλ Φάιφερ, το σενάριο και κοστούμια και τα σκηνικά. Το κοινό την υποδέχτηκε όμως κάπως χλιαρά, εφόσον η ταινία με προϋπολογισμό 14 εκατομμυρίων δολαρίων έκανε εισπράξεις της τάξης των 34,7 εκατομμυρίων. Η ταινία έλαβε συνολικά 7 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας αποσπώντας τελικά 3 βραβεία.
Υποδοχή
Η Πολίν Κάελ της εφημερίδας The New Yorker έδωσε θετικές κριτικές στην ταινία και την αποκάλεσε ζωντανή με σπάνιο τρόπο για ταινία. Η Γκλεν Κλόουζ έλαβε διθυραμβικές κριτικές για την ερμηνεία της κι ο Μάικ ΛαΣάλ της San Francisco Chronicle έγραψε ότι: από τη στιγμή που η Κλόουζ χάνει τον έλεγχο, αναδύεται μια ζωώδης απελπισία κι είναι τρομακτική. Ο Ρότζερ Ίμπερτ έγραψε ότι οι δύο πρωταγωνιστικοί ρόλοι ερμηνεύονται με μαεστρία από τους Κλόουζ και Μάλκοβιτς. Η Μισέλ Φάιφερ έλαβε επίσης διθυραμβικές κριτικές για την ερμηνεία της, παίζοντας σύμφωνα με την εφημερίδα The Washington Post τον δυσκολότερο ρόλο: Τίποτα δεν είναι πιο δύσκολο από το να παριστάνει κανείς τον ηθικό, αλλά η Φάιφερ είναι αρκετά έξυπνη ώστε να μην το προσπαθήσει, δίνοντας τελικά σάρκα στο ρόλο. Ο Ίμπερτ έγραψε για εκείνη: Είναι καλή όταν είναι αθώα και υπέροχη όταν είναι ένοχη.
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για επτά βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, το οποίο έχασε από την ταινία του Μπάρι Λέβινσον Ο Άνθρωπος της Βροχής (Rain Man, 1988). Η Γκλεν Κλόουζ έλαβε την πέμπτη της υποψηφιότητα και δεύτερη για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, αλλά έχασε το βραβείο από την Τζόντι Φόστερ, ενώ η Μισέλ Φάιφερ, υποψήφια για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου έχασε το βραβείο από την Τζίνα Ντέιβις. Η ταινία βραβεύτηκε εν τέλει με τρία βραβεία Όσκαρ.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1988 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Φρίαρς Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας
1573 Βάισαλα
Ο Βάισαλα (Väisälä) είναι ένας μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,127. Ανακαλύφθηκε το 1949 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Φινλανδού αστρονόμου Ούργιο Βάισαλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαισαλα
Λάμψη
Ο όρος Λάμψη μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Ονάτος
Ο Ονάτος ήταν Πυθαγόρειος φιλόσοφος. Από τα έργα του διασώθηκαν μόνον τα αποσπάσματα που συνέλεξε ο Στοβαίος.
Πηγές
Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Απατού
Το Απατού (γαλλικά: Apatou) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Γαλλικής Γουιάνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Γαλλικής Γουιάνας
Δημόσιο Κολέγιο
Αυστραλία
Τα TAFE και άλλοι πάροχοι συνεχίζουν την παράδοση της εκπαίδευσης ενηλίκων, η οποία ιδρύθηκε στην Αυστραλία γύρω στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν πραγματοποιήθηκαν βραδινά μαθήματα για να βοηθήσουν τους ενήλικες να βελτιώσουν τις γνώσεις τους ως προς την αριθμητική και τη γραμματική. Τα περισσότερα πανεπιστήμια της Αυστραλίας μπορούν επίσης να εντοπιστούν σε αυτούς τους προγόνους, αν και η απόκτηση ενός πανεπιστημιακού χάρτη άλλαξε τη φύση τους. Στα TAFE και τα κολέγια σήμερα, τα μαθήματα έχουν σχεδιαστεί για την προσωπική ανάπτυξη ενός ατόμου ή για την δημιουργική απασχόλησή του. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα καλύπτουν μια ποικιλία θεμάτων όπως τέχνες, γλώσσες, επιχειρήσεις και τρόπους ζωής. Συνήθως προγραμματίζονται να διεξαχθούν δύο, τρεις ή τέσσερις ημέρες της εβδομάδας, ανάλογα με το επίπεδο του μαθήματος. Ένα Πιστοποιητικό επιπέδου Ι μπορεί να απαιτεί παρακολούθηση μόνο για 4 ώρες, δύο φορές την εβδομάδα, για περίοδο 9 εβδομάδων. Ένα πλήρες πρόγραμμα σπουδών μπορεί να έχει μαθήματα 4 ημέρες την εβδομάδα για ένα χρόνο (36 εβδομάδες). Ορισμένα μαθήματα μπορεί να προσφέρονται τα βράδια ή τα σαββατοκύριακα για να διευκολύνουν τα άτομα που εργάζονται με πλήρη απασχόληση. Η χρηματοδότηση για τα κολέγια μπορεί να προέρχεται από κυβερνητικές επιχορηγήσεις και δίδακτρα. Πολλοί είναι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί. Αυτά τα TAFES βρίσκονται σε μητροπολιτικές, περιφερειακές και αγροτικές περιοχές της Αυστραλίας.
Η εκπαίδευση που προσφέρεται από τα TAFE και τα κολέγια έχει αλλάξει με την πάροδο των ετών. Μέχρι τη δεκαετία του 1980, πολλά κολέγια είχαν αναγνωρίσει μια κοινοτική ανάγκη για εκπαίδευση πάνω στην χρήση των υπολογιστών. Έκτοτε χιλιάδες άνθρωποι έχουν αυξήσει τις δεξιότητές τους μέσω των μαθημάτων της πληροφορικής. Η πλειοψηφία των κολλεγίων στα τέλη του 20ού αιώνα είχαν επίσης καταχωρηθεί και επίσημα ως Εκπαιδευτικοί Οργανισμοί. Προσφέρουν στα άτομα έναν θρεπτικό, μη παραδοσιακό χώρο εκπαίδευσης για να αποκτήσουν δεξιότητες που τους προετοιμάζουν καλύτερα για το χώρο εργασίας και τα πιθανά ανοίγματα εργασίας. Τα TAFE και τα κολέγια δεν προσφέρουν παραδοσιακά πτυχία πανεπιστημίου, αλλά παρέχουν στους μαθητές τους την δυνατότητα να συνεχίσουν προς τα πανεπιστημιακά πτυχία. Η αμερικανική καινοτομία του πτυχίου συνεργατών αναπτύσσεται σε ορισμένα ιδρύματα. Προσφέρονται συνήθως μαθήματα πιστοποιητικών Ι έως IV, διπλώματα και προχωρημένα διπλώματα, τα οποία θεωρούνται ισοδύναμα με προπτυχιακό τίτλο σπουδών. Πρόσφατα, ορισμένα ιδρύματα της TAFE (και ιδιωτικοί πάροχοι) έχουν επίσης γίνει πάροχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από μόνα τους και τώρα αρχίζουν να προσφέρουν προγράμματα σπουδών για τη λήψη πανεπιστημιακού πτυχίου.
Καναδάς
Στον Καναδά, τα κολέγια είναι εκπαιδευτικά ιδρύματα ενηλίκων που παρέχουν τριτοβάθμια εκπαίδευση και χορηγούν πιστοποιητικά και διπλώματα. Επίσης, τα Καναδικά κολέγια ονομάζονται συχνά «ινστιτούτα» ή «πολυτεχνικά ινστιτούτα». Στο Οντάριο, τα 24 κολέγια εφαρμοσμένων τεχνών και τεχνολογίας έχουν εξουσιοδοτηθεί να προσφέρουν τα δικά τους αυτόνομα πτυχία καθώς και να προσφέρουν κοινά πτυχία με πανεπιστήμια μέσω "συμφωνιών άρθρωσης" που συχνά έχουν, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να αναδύονται με δίπλωμα και ένα πτυχίο. Έτσι, για παράδειγμα, το πανεπιστήμιο του Guelph είναι δίδυμο με το Humber College, και το York University κάνει το ίδιο με το Seneca College. Πιο πρόσφατα, ωστόσο, τα κολέγια προσφέρουν μια ποικιλία από δικά τους πτυχία, συχνά πάνω στις επιχειρήσεις, στην τεχνολογία, την επιστήμη και άλλους τεχνικούς τομείς. Κάθε επαρχία έχει το δικό της εκπαιδευτικό σύστημα, όπως καθορίζεται από το Καναδικό μοντέλο διακυβέρνησης. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, τα περισσότερα καναδικά κολέγια άρχισαν να παρέχουν πρακτική εκπαίδευση και κατάρτιση για την αναδυόμενη και αναπτυσσόμενη γενιά, και για μετανάστες από όλο τον κόσμο που εισέρχονταν στον Καναδά σε αυξανόμενο αριθμό εκείνη την εποχή. Μια διαμορφωτική τάση ήταν η συγχώνευση των τότε χωριστών ιδρυμάτων επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης ενηλίκων (νυχτερινό σχολείο).
Τα Καναδικά κολέγια χρηματοδοτούνται είτε από δημόσια είτε από ιδιωτικά ιδρύματα μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Όσον αφορά την ακαδημαϊκή πορεία, τα Καναδικά κολέγια και τα πανεπιστήμια συνεργάζονται μεταξύ τους με σκοπό να παρέχουν στους φοιτητές την ευκαιρία να αναβαθμίσουν ακαδημαϊκά την εκπαίδευσή τους. Οι φοιτητές μπορούν να μεταφέρουν τα διπλώματά τους και να κερδίσουν πιστώσεις μεταφοράς μέσω των ολοκληρωμένων πτυχίων κολλεγίου τους προς προπτυχιακούς τίτλους πανεπιστημίου.
Ο όρος "associate degree" χρησιμοποιείται στον δυτικό Καναδά και αναφέρεται σε δίχρονο κολέγιο τεχνών ή πτυχίου επιστήμης, παρόμοιο με το πώς χρησιμοποιείται ο όρος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε άλλα μέρη του Καναδά, ο όρος "advanced degree" χρησιμοποιείται για να υποδείξει ένα τριετές ή τετραετές πρόγραμμα κολλεγίων.
Στην περιοχή του Κεμπέκ, τα τρία χρόνια είναι ο κανόνας για ένα πτυχίο πανεπιστημίου, επειδή ένα έτος πίστωσης κερδίζεται στο σύστημα CÉGEP. Ακόμα και όταν μιλούν στα Αγγλικά, οι άνθρωποι συχνά αναφέρονται σε όλα τα κολέγια ως Cégeps. Ωστόσο, ο όρος είναι ένα αρκτικόλεξο που εφαρμόζεται πιο σωστά στο δημόσιο σύστημα της γαλλικής γλώσσας: Collège d'enseignement général et professionnel (CEGEP) (στα Ελληνικά: Κολλέγιο Γενικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης). Η λέξη "κολέγιο" μπορεί επίσης να αναφέρεται σε ένα ιδιωτικό γυμνάσιο στο Κεμπέκ.
Ινδία
Στην Ινδία, 98 δημόσια κολέγια αναγνωρίζονται από την Επιτροπή Επιχορηγήσεων Πανεπιστημίου. Τα μαθήματα που προσφέρονται από αυτά τα κολέγια είναι διπλώματα, προπτυχιακά και πιστοποιητικά. Η διάρκεια αυτών των μαθημάτων συνήθως κυμαίνεται από έξι μήνες έως δύο χρόνια.
Μαλαισία
Τα δημόσια κολέγια στη Μαλαισία είναι ένα δίκτυο εκπαιδευτικών ιδρυμάτων βάσει του οποίου θα μπορούσε να παρέχεται κατάρτιση επαγγελματικών και τεχνικών δεξιοτήτων σε όλα τα επίπεδα για τους μαθητές που εγκαταλείπουν το σχολείο πριν εισέλθουν στο εργατικό δυναμικό. Τα δημόσια κολέγια παρέχουν επίσης μια υποδομή για τις αγροτικές κοινότητες να αποκτήσουν κατάρτιση δεξιοτήτων μέσω σύντομων μαθημάτων καθώς και να παρέχουν πρόσβαση σε μετα-δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Προς το παρόν, τα περισσότερα δημόσια κολέγια απονέμουν προσόντα έως το Επίπεδο 3 στο Μαλαισιανό Πλαίσιο Προσόντων (Πιστοποιητικό 3) και στον τομέα Δεξιοτήτων (Sijil Kemahiran Malaysia ή στο Πιστοποιητικό δεξιοτήτων Μαλαισίας), καθώς και στον τομέα επαγγελματικής κατάρτισης, αλλά ο αριθμός της των κολεγίων που αρχίζουν να απονέμουν προσόντα επιπέδου 4 (δίπλωμα) αυξάνονται. Αυτό είναι δύο επίπεδα κάτω από ένα πτυχίο (Επίπεδο 6 στο MQF) και οι φοιτητές μέσα στο σύστημα που σκοπεύουν να προχωρήσουν τις σπουδές τους σε αυτό το επίπεδο συνήθως θα ζητήσουν είσοδο σε προγράμματα Advanced Diploma σε δημόσια πανεπιστήμια, πολυτεχνεία ή διαπιστευμένους ιδιωτικούς παρόχους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαίδευση Κατηγορία:Επαγγελματική εκπαίδευση
Ολόμορφη συνάρτηση
μικρογραφία|Ένα ορθογώνιο πλέγμα (κορυφή) και η εικόνα  του κάτω από μία σύμμορφη απεικόνιση f (κάτω). Στα μαθηματικά, οι ολόμορφες συναρτήσεις είναι τα βασικά αντικείμενα μελέτης στην μιγαδική ανάλυση. Μια ολόμορφη συνάρτηση είναι μια μιγαδική συνάρτηση μιας ή περισσότερων μιγαδικών μεταβλητών που είναι μιγαδικά παραγωγίσιμη σε κάθε σημείο μιας περιοχής του πεδίου ορισμού της. Η ύπαρξη μιας μιγαδικής παραγώγου σε μια περιοχή τιμών είναι πολύ σημαντική,  γιατί υποδηλώνει ότι κάθε ολόμορφη συνάρτηση είναι στην πραγματικότητα απείρως διαφορίσιμη και ίση με τη δική της σειρά Taylor.
Ο όρος αναλυτική συνάρτηση συχνά χρησιμοποιείται αντί του "ολόμορφη συνάρτηση", αν και ο όρος "αναλυτική" χρησιμοποιείται επίσης με την ευρύτερη έννοια για να περιγράψει οποιαδήποτε συνάρτηση (πραγματική, μιγαδική, ή πιο γενικού τύπου) που μπορεί να γραφτεί ως συγκλίνουσα δυναμοσειρά γύρω από κάθε σημείο του πεδίου ορισμού της. Το γεγονός ότι όλες οι ολόμορφες συναρτήσεις είναι μιγαδικές αναλυτικές συναρτήσεις, και αντιστρόφως, είναι ένα σημαντικό θεώρημα στη μιγαδική ανάλυση.