cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης
Το μουσείο διοργανώνει εκθέσεις τόσο από τη μόνιμη συλλογή όσο και άλλες περιοδικές εκθέσεις μοντέρνας τέχνης. Ταυτόχρονα, διοργανώνει ξεναγήσεις, εκπαιδευτικά και ερευνητικά προγράμματα, παράλληλες εκδηλώσεις λόγου, θεάτρου και μουσικής και έχει πλούσια εκδοτική δραστηριότητα. Το μουσείο έχει αναπτύξει διεθνείς συνεργασίες και συμπαραγωγές με μεγάλα μουσεία όπως η Tate Modern, το Martin Gropius Bau, το Μουσείο Maillol, η Πινακοθήκη Τρετιάκοφ, το Κρατικό Μουσείο Αρχιτεκτονικής της Μόσχας, η Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου κ.ά.
Μόνιμη Συλλογή
left|thumb|Καζιμίρ Μαλέβιτς, Μαύρο Ορθογώνιο (αχρονολόγητο)
Ιστορικό
Το 2018 ολοκληρώθηκε η συνένωση των πέντε εικαστικών μουσείων της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για έναν καινοτόµο οργανισµό που αποτελεί µοντέλο για τη λειτουργία αντίστοιχων πολιτιστικών φορέων της χώρας και υπό την ονοµασία Μητροπολιτικός Οργανισµός Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης (MOMus) συνενώνει πλέον το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (µετονοµασµένο σε Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης-Συλλογή Κωστάκη), το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (µετονοµασµένο σε Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης-Συλλογές Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης), το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (ως Πειραµατικό Κέντρο Τεχνών πλέον), αλλά και το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης καθώς και το Μουσείο Αλεξ Μυλωνά (που διατηρούν τις επωνυµίες τους).
Εγκαταστάσεις
thumb|244x244px|Άποψη από το εσωτερικό του Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης. Το MOMus-Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στεγάζεται στη βορειοανατολική πτέρυγα του συγκροτήματος της Μονής Λαζαριστών στη Σταυρούπολη, σε ένα χώρο συνολικής έκτασης 3.300 τ.μ, ειδικά διαμορφωμένο σύμφωνα με τις διεθνείς αρχές λειτουργίας των μουσείων. Οι εκθεσιακοί χώροι της Μονής Λαζαριστών φιλοξενούν εκθέσεις με τα έργα της μόνιμης συλλογής του μουσείου, της Συλλογής Κωστάκη αλλά και τις περιοδικές εκθέσεις σύγχρονης τέχνης. Οι εκθεσιακοί χώροι του Μουσείου αναπτύσσονται στο υπόγειο, το ισόγειο και τους δύο ορόφους, με συνολική έκταση 1.400 τ.μ. Στο υπόγειο εκτός από τους εκθεσιακούς χώρους (8 συνολικά αίθουσες), υπάρχουν και αποθηκευτικοί χώροι. Στο ισόγειο υπάρχει χώρος υποδοχής, το πωλητήριο, το γραφείο ελέγχου των συστημάτων ασφάλειας, εκθεσιακοί χώροι, το εργαστήρι συντήρησης και γραφεία διοίκησης. Στον πρώτο όροφο βρίσκονται η βιβλιοθήκη του Μουσείου με εκτεταμένη βιβλιογραφία σχετική με τη νεότερη και σύγχρονη ευρωπαϊκή και ελληνική τέχνη αλλά και με τη Ρωσική Πρωτοπορία. Υπάρχουν επίσης γραφεία διοίκησης και ένας μεγάλος εκθεσιακός χώρος. Στον δεύτερο όροφο βρίσκεται ένας μεγάλος εκθεσιακός χώρος, γραφεία διοίκησης και τα γραφεία του επιστημονικού προσωπικού. left|thumb|236x236px|Διάφορα εκθέματα του μουσείου από τη συλλογή Κωστάκη.
Το MOMus περιλαμβάνει και το MOMus-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών, στην Αποθήκη Β1 στο λιμάνι Θεσσαλονίκης, όπου φιλοξενούνται περιοδικές εκθέσεις. Από τις 8 Ιουνίου 2001 η Αποθήκη Β1 παραδόθηκε από τον Οργανισμό Λιμένα Θεσσαλονίκης στο τότε Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης για την αποκλειστική εξυπηρέτηση και στέγαση εκδηλώσεων πολιτιστικού χαρακτήρα, με κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Εμπορικής Ναυτιλίας και Πολιτισμού. Το Κ.Μ.Σ.Τ. μετέτρεψε την Αποθήκη σε εκθεσιακό χώρο. Για την προσαρμογή της πραγματοποιήθηκαν οι επιβεβλημένες παρεμβάσεις σε ζητήματα ασφάλειας, φωτισμού, εγκατάστασης συστημάτων παρακολούθησης και όλων γενικά των μηχανισμών, σύμφωνα με τις διεθνείς αρχές λειτουργίας των μουσειακών χώρων. Η Αποθήκη Β1 που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του επιβατικού σταθμού του Λιμένα Θεσσαλονίκης, διαθέτει συνολική έκταση 700 περίπου τ.μ. Οι εκθεσιακοί χώροι αναπτύσσονται στο ισόγειο, στον όροφο και στους διαδρόμους, συνολικής έκτασης 651 τ.μ. Στο ισόγειο βρίσκεται, επίσης, ο χώρος υποδοχής, το πωλητήριο και το control room. Στον όροφο βρίσκονται τα γραφεία διοίκησης του MOMus-Πειραματικού Κέντρου Τεχνών και χώρος συνεδριάσεων.
Σημαντικοί καλλιτέχνες συλλογής
thumb|250px|Liubov Popova, Spatial Force Construction, 1920-21.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης
Ρόντερικ Μιράντα
Ο Ρόντερικ Τζέφερσον Γκονσάλβες Μιράντα (πορτογαλικά: Roderick Jefferson Gonçalves Miranda, 30 Μαρτίου 1991), γνωστός και ως απλά Ρόντερικ, είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός στην αγγλική Γούλβς.
Μπενφίκα
Γεννημένος στο Οντιβέλας, της Πορτογαλίας, και αγωνιζόμενος για ένα χρόνο στις ακαδημίες της τοπικής ομάδας, το 2000, σε ηλικία 9 ετών, εντάσσεται στις ακαδημίες της Μπενφίκα. Το 2010, έγινε επαγγελματίας και ανέβηκε στην πρώτη ομάδα, πραγματοποιώντας 7 συμμετοχές στην Πριμέιρα Λίγα. Στην Μπενφίκα παρέμεινε έως και το 2013.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί, αγωνίστηκε ως δανεικός τη σεζόν 2011-12, στην ελβετική Σερβέτ, ενώ στις αρχές της επόμενης σεζόν, αγωνίστηκε και στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, σε έναν βραχύβιο δανεισμό. Επιστρέφοντας στην Μπενφίκα, εκείνη τη σεζόν, αγωνίστηκε και στην Μπενφίκα Β.
Ρίο Άβε
Το 2013, πήρε μεταγραφή στη Ρίο Άβε, υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο. He scored three goals in 33 games in his fourth season,  Παρόλα αυτά, εκεί παρέμεινε για τέσσερις σεζόν, πραγματοποιώντας συνολικά 72 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, ενώ σκόραρε και 4 τέρματα.
Γουλβς
Στις 13 Ιουνίου του 2017, πήρε μεταγραφή στην αγγλική Γουλβς, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο. Στις 5 Αυγούστου του ίδιου έτους έκανε και το ντεμπούτο του, κόντρα στην Μίντλεσμπρο.
Ολυμπιακός (δανεισμός)
Στις 11 Ιουλίου του 2018, εντάχθηκε με τη μορφή δανεισμού στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Εθνική Πορτογαλία
Ο Μιράντα, αν κι έχει βραζιλιανική καταγωγή, επέλεξε να εκπροσωπήσει την Εθνική Πορτογαλίας. Το ντεμπούτο του το έκανε το 2007, με την ομάδα U17, κατόπιν αγωνίστηκε και σε μικρότερα τμήματα της εθνικής, πραγματοποιώντας σε όλα αυτά 45 συμμετοχές. Το 2011, συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελβετίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σερβέτ Γενεύης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Λα Κορούνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίο Άβε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελβετία
Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας
Ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας (1941 - 2021) ήταν Έλληνας επίσκοπος και Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Διατέλεσε Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, από τον Οκτώβριο του 2006 έως τον θάνατό του, τον Δεκέμβριο του 2021.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Παναγιώτης Φούντας γεννήθηκε το 1941 στη Ναύπακτο. Το 1964 έλαβε το πτυχίο του από την Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας, της οποίας αναγορεύτηκε διδάκτωρ θεολογίας το 2000. Το 2003 εξελέγη Επίκουρος καθηγητής, ενώ το 2006 εξελέγη Τακτικός Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας.
Είχε συγγράψει διάφορα έργα θεολογικού και ερμηνευτικού περιεχομένου. Θεωρούνταν από τους κορυφαίους Παλαιοδιαθηκολόγους στην Ελλάδα, ενώ είχε ερμηνεύσει και μεταφράσει πολλά βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης που έχουν δημοσιευτεί σε σειρά επιμέλειας της Αποστολικής Διακονίας.
Μετά από διετή καρδιακά προβλήματα, κατέληξε στις 14 Δεκεμβρίου 2021, σε ηλικία 80 ετών, από ανακοπή καρδιάς.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
1421
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1421 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
(Φθορομεθυλο)σιλάνιο
Το (φθορομεθυλο)σιλάνιο [ αγγλικά (fluoromethyl)silane] είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, πυρίτιο, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο CH5SiF, αν και συνήθως παριστάνεται με τον ημισυντακτικό του τύπο FCH2SiH3. Είναι ένα οργανικό αλοσιλάνιο.
Ονοματολογία
Από τις παραπάνω αναφερόμενες ονομασίες:
Ισομέρεια
Έχει ένα (1) μόνο ισομερές θέσης, το μεθυλοφθοροσιλάνιο (CH3SiH2F).
Δομή
Η δομή του ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν του αιθανίου. Ωστόσο οι δεσμοί C-Si και Si-Η είναι πολωμένοι κατά την έννοια Cδ--Siδ+ και Siδ+-Hδ-, αντίστοιχα, γιατί το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα (1,90 κατά Paouling) και από τον άνθρακα (2,55 κατά Paouling) και από το υδρογόνο (2,20 κατά Paouling). Επιπλέον περιέχει ένα άτομο φθορίου, με ηλεκτραρνητικότητα 3,98 κατά Paouling, συνδεδεμένο με το άτομο του άνθρακα, αντί ενός ατόμου υδρογόνου, δηλαδή περιέχει ένα δεσμό C-F.
Με υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε (χλωρομεθυλο)σιλάνιο (CH3SiH2Cl) μπορεί να υποκατασταθεί το χλώριο από φθόριο, γιατί ο σχηματισμός δυσδυάλυτου χλωριούχου υφυδραργύρου μετακινεί τη χημική ισορροπία της αντίδρασης προς τα δεξιά :
Υποκατάσταση από χλώριο
Με επίδραση χλωριούχου ασβεστίου σε (φθορoμεθυλο)σιλάνιο παράγεται (χλωρομεθυλο)σιλάνιο:
Υποκατάσταση από μέταλλα
1. Με λίθιο (Li). Παράγεται (σιλυλομεθυλο)λίθιο :
2. Με μαγνήσιο (Mg) παράγεται (σιλυλομεθυλο)μαγνησιοφθορίδιο (αντιδραστήριο Grignard) :
Αναγωγή
1. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4) παράγεται μεθυλοσιλάνιο :
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ παράγεται μεθυλοσιλάνιο :
3. Ισομερείωση :
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει, δηλαδή, μείγμα μεθυλο(φθορομεθυλο)σιλάνιου ~60% και (1-φθοραιθυλο)σιλάνιου ~40%.
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Οργανοσιλάνια Κατηγορία:C1 Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με αλογόνα Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Παγιές (Ερώ)
Το Παγιές (γαλλικά: Pailhès, οξιτανικά: Palhièrs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Παγιεζουά (γαλλικά: Pailhésois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Άνω Θεοδωράκι Κιλκίς
Το Άνω Θεοδωράκι είναι ημιορεινό χωριό του Κιλκίς σε υψόμετρο 435 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Άνω Θεοδωράκι βρίσκεται στα όρια του νομού με το νομό Σερρών, νοτιοδυτικά της λίμνης Κερκίνης και στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Δύσωρον (μέρος των Κρουσσίων). Το χωριό απέχει 24,5 χλμ. ΒΑ. της πόλης του Κιλκίς και 76 χλμ. Β. της Θεσσαλονίκης. Ανατολικά του χωριού βρίσκονται οι πηγές του Γαλλικού ποταμού. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 35 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο. Ως οικισμός αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κάτω Θεοδωρακίου που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1934 αποσπάστηκε στο νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Κάτω Θεοδωράκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Κάτω Θεοδωρακίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 53 μόνιμους κατοίκους.
Στο Άνω Θεοδωράκι λειτουργούσε Ελληνικό σχολείο ήδη από τη δεκαετία του 1840.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Φαράγγι του Βουραϊκού
thumb|250px|Το φαράγγι του Βουραϊκού. Το Φαράγγι του Βουραϊκού βρίσκεται στην Αχαΐα 13 χλμ. βορειοανατολικά των Καλαβρύτων. Μαζί με τον ορεινό όγκο του Χελμού (Αροάνια όρη) αποτελούν μια ενιαία προστατευόμενη περιοχή που από το 2009 χαρακτηρίζεται ως Εθνικό Πάρκο της Ελλάδας. Το φαράγγι έχει μήκος περίπου 20 χλμ. και διαρρέεται από τον Βουραϊκό ποταμό στον οποίο και οφείλει το όνομά του. Ο Βουραϊκός ποταμός βρίσκεται στην Αχαΐα και έχει μήκος 37,5 χιλιόμετρα. thumb|250px|Ο Βουραϊκός ποταμός. Η χλωρίδα του φαραγγιού του Βουραϊκού ποταμού κρίνεται ως εξέχουσα σημαντική, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την καταγραφή αρκετών ενδημικών ειδών με ιδιαίτερη επιστημονική αξία, σπάνια και προστατευμένα, όπως η καμπανούλα των βράχων (Campanula rupestris), ο άγριος στάχυς (Stachys parolinii), η αουρίνια του Μωριά (Aurinia moreana) κ.ά. Αξιομνημόνευτη είναι και πανίδα της περιοχής που βρίσκει καταφύγιο στους απότομους δασωμένους ορεινούς όγκους που περιβάλλουν το φαράγγι.
Τo 1889, μέσα στο φαράγγι και πλάι στο Βουραϊκό ποταμό, ξεκίνησε να κατασκευάζεται από την Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη ο μοναδικός στην Ελλάδα οδοντωτός σιδηρόδρομος. Η μελέτη ανατέθηκε σε Γάλλους επιστήμονες. O Χαρίλαος Τρικούπης επιθυμούσε η σιδηροδρομική γραμμή να επεκταθεί μέχρι την Τρίπολη, αλλά oι καθυστερήσεις στην κατασκευή της γραμμής Διακοφτό - Καλάβρυτα και οι υπερβάσεις στο κόστος κατασκευής οδήγησαν στο να μην επεκταθεί ποτέ η σιδηροδρομική γραμμή. Η κατασκευή του οδοντωτού σιδηρόδρομου ολοκληρώθηκε επί Κυβερνήσεως Δηλιγιάννη το 1896 και εγκαινιάστηκε στις 10 Μαρτίου 1896. Συνδέει το Διακοπτό με τα Καλάβρυτα και το συνολικό μήκος του ανέρχεται σε 22 χιλιόμετρα. Κάθε χρόνο, τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, διοργανώνεται από το «Σύλλογο Ορειβασίας και Χιονοδρομίας Καλαβρύτων» το λεγόμενο «Πανελλήνιο Πέρασμα» του φαραγγιού με τη συμμετοχή εκατοντάδων ορειβατών και πεζοπόρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βουραικου Κατηγορία:Γεωγραφία της Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Στενή Τήνου
Η Στενή είναι ένα χωριό της βορειοανατολικής Τήνου (Πάνω Μέρη) με πληθυσμό 295 κατοίκους. Είναι ο μεγαλύτερος οικισμός της Δημοτικής Ενότητας Εξωμβούργου και ο τέταρτος του νησιού (μετά τη Χώρα, την Αγία Βαρβάρα και τον Πύργο).Βρίσκεται σε υψόμετρο 410 μέτρων στο οροπέδιο της Λειβαδερής στα δυτικά του Τσικνιά του μεγαλύτερου βουνού της Τήνου. Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Τήνου (Δημοτική ενότητα Εξωμβούργου, Τοπική κοινότητα Στενής), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. Ήταν έδρα του πρώην Δήμου Σωσθενίου, ύστερα έδρα της πρώην Κοινότητας Στενής και στην συνέχεια με το πρόγραμμα Καποδίστριας έδρα του δημοτικού διαμερίσματος Στενής. Από το 2011 είναι έδρα της Τοπικής Κοινότητας Στενής. Το χωριό δημιουργήθηκε από την συνένωσή της με δύο επιμέρους οικισμούς, τον Σποράδο και το Καμάρι λόγω της οικιστικής επεκτάσεώς τους. Ενδεχομένως πήρε το όνομα της από το μακρόστενο σχήμα της. Θρησκευτικά είναι μικτή, δηλαδή έχει τόσο ορθοδόξους όσο και καθολικούς. Έχει δύο ενορίες. Η πολυπληθέστερη είναι η Καθολική Ενορία του Αγίου Νικολάου που βρίσκεται στο κέντρο περίπου του οικισμού και η Ορθόδοξη Ενορία του Αγίου Αντωνίου που βρίσκεται στο Καμάρι. Μέχρι το 2011 ήταν έδρα του τριθέσιου Δημοτικού Σχολείου Στενής-Φαλατάδου και του νηπιαγωγείου Στενής. Από το Νοέμβριο του 2013 το κτίριο του Σχολείου φιλοξενεί το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης του Δήμου Τήνου. Την καλοκαιρινή περίοδο Ιουλίου - Αυγούστου λειτουργεί και το λαογραφικό μουσείο του χωριού που δημιουργήθηκε από τους δύο συλλόγους των αποδήμων Στενιανών. Στο χωριό λειτουργούν τρεις ταβέρνες, μία καφετέρια - μπαρ, δύο παντοπωλεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, φούρνος, φανοποιείο αυτοκινήτων και επιπλοποιείο. Επίσης είναι έδρα του αγροτικού ιατρείου Στενής. Το πρώην κτίριο της Κοινότητας Στενής λειτουργεί πλέον ως έδρα του Τοπικού Συμβουλίου. Έξω από την Στενή λειτουργούν τα νέα σφαγεία της Τήνου σε καινούριες εγκαταστάσεις  που εξυπηρετούν όλη την Τήνο. Το χωριό έχει καθημερινή συγκοινωνία μέσω του ΚΤΕΛ Τήνου το οποίο έχει τρία δρομολόγια από και προς το χωριό, τα οποία αυξάνονται σε πέντε την καλοκαιρινή περίοδο. Σε αντίθεση με άλλα χωριά στην Στενή κατοικούν πολλοί νέοι άνθρωποι. Οι κάτοικοι αρκετά με την γεωργία και την κτηνοτροφία.
Έξω από τον οικισμό βρίσκονται σκόρπια πανέμορφα ξωκλήσια. Η Φανερωμένη, ο Αγ. Δημήτρης, η Κιουρά των Αγγέλων. Οι χωματόδρομοι οδηγούν στις πανέμορφες παραλίες της Σάντα Μαργαρίτας, της Φανερωμένης, του Αγ. Δημήτρη με τις βοτσαλωτές παραλίες.
Η Στενή ήταν έδρα και της ποδοσφαιρικής ομάδας Αθλητικής Ένωσης Στενής η οποία από το 2011 έχει συνενωθεί με τον Αθλητικό Όμιλο Τήνου, σε ένα αθλητικό σωματείο με την ονομασία Παντηνιακός Αθλητικός Σύλλογος Τήνου (Π.Α.Σ. Τήνου).
Μοντέρνο Μπενόνι
Το Μοντέρνο Μπενόνι (Modern Benoni) είναι ένα άνοιγμα στο σκάκι, το οποίο χαρακτηρίζεται από τις αρχικές κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία):
Το Μοντέρνο Μπενόνι καταχωρήθηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων υπό τους κωδικούς A60–A79.
Ιστορία
Ο Φρανκ Μάρσαλ εφηύρε το Μοντέρνο Μπενόνι και το έπαιξε εναντίον του Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα το 1927 στη Νέα Υόρκη, αλλά οι πειραματισμοί του στο άνοιγμα αυτό αγνοούνταν σε μεγάλο βαθμό για περισσότερα από 20 χρόνια. Στη δεκαετία του 1950, το άνοιγμα αναζωογονήθηκε από σκακιστές στη Σοβιετική Ένωση, επικεφαλής ανάμεσά τους ήταν ο γκρανμαίτρ Μιχαήλ Ταλ. Ακολούθησαν και άλλοι παίκτες με εξίσου επιθετικό και ανυποχώρητο στυλ, όπως ο Μπόμπι Φίσερ και ο Γκάρι Κασπάροφ, μέχρι που εδραιώθηκε η φήμη του ανοίγματος ως μία από τις πιο δυναμικές αντιδράσεις των μαύρων στο 1.δ4.
Το Μοντέρνο Μπενόνι υπέστη σοβαρή θεωρητική κρίση στη δεκαετία του 1980 και του 1990, όταν οι σκακιστές παίζοντας με τα μαύρα συναντούν μεγάλες δυσκολίες στην εκπλήρωση της επίθεσης Ταϊμάνοβ μετά από 7.ζ4 και τη σύγχρονη κύρια βαριάντα: 7.Ιζ3 Αη7 8.θ3 0-0 9.Αδ3. Κατά τον 21ο αιώνα η θεωρητική στήριξη του ανοίγματος ανέκαμψε και μαζί της ανέκαμψε και η φήμη του ανοίγματος. Αξίζει να σημειωθεί, ότι ήταν η επιλογή του Βλαντιμίρ Κράμνικ όταν χρειαζόταν μια νίκη με τα μαύρα κατά το προτελευταίο παιχνίδι στο Κλασικό Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα το 2004.
Θεωρία
Μετά τις αρχικές κινήσεις, τα μαύρα προχωρούν στην κατάκτηση του τετραγώνου δ5, δημιουργώντας υπεροχή των μαύρων πιονιών στην πτέρυγα της βασίλισσας. Για την υποστήριξουν το πλεονέκτημά τους, συνήθως κάνουν φιανκέτο στο τετράγωνο η7 με τον αξιωματικό του βασιλιά τους. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά διαφοροποιούν την θέση των μαύρων από την Άμυνα Μπενόνι και την Ινδική άμυνα του βασιλιά, αν και οι μεταθέσεις μεταξύ αυτών των ανοιγμάτων είναι πολύ συνηθισμένες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Ευγένιος
Το όνομα Ευγένιος μπορεί να αναφέρεται:
Πλύση εγκεφάλου
Πλύση εγκεφάλου ονομάζεται η κατάσταση αλλαγής σκέψης, και ο έλεγχός της, ενός ατόμου ή πλήθους με ορισμένες ψυχολογικές τεχνικές. Η πλύση εγκεφάλου μειώνει την ικανότητα των ατόμων να σκέφτονται κριτικά και ανεξάρτητα.
Ο όρος "πλύση εγκεφάλου" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στα Αγγλικά από τον Έντουαρντ Χάντερ το 1950. Στη δεκαετία του 1970, αυξήθηκε το ενδιαφέρον επί αυτού του θέματος και έλκυσε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης, σχετικά με τη δυνατότητα πλύσης εγκεφάλου να αποτελέσει παράγοντα προσηλυτισμού των νέων σε νέα θρησκευτικά κινήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλεγχος μυαλούΚατηγορία:Ψυχολογική κακοποίηση
1424
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1424 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μπέκια
thumb|190px|right|Τοπίο από την Μπέκια του 1966 Η Μπέκια (αγγλικά: Bequia, ορθή προφορά μπεκ-ουέι, beck-way) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Γρεναδίνων. Αποτελεί τμήμα του κράτους Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες και απέχει γύρω στα 15 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της χώρας, Κίνγκσταουν. Έχει πρωτεύουσα το Πορτ Ελίζαμπεθ. Το νησί αποτελεί προορισμό για πολλούς τουρίστες, ιδιαίτερα την περίοδο των πασχαλινών εκδηλώσεων. Είναι ένα από τα ελάχιστα μέρη όπου επιτρέπεται, με περιορισμούς, το κυνήγι φάλαινας από τη Διεθνή Φαλαινοθηρική Επιτροπή. Έχει αεροδρόμιο, που έχει το όνομα του Τζέιμς Μίτσελ, από το 1992.
Γεωγραφία
Στο νησί, εκτός από την πρωτεύουσα, βρίσκονται και τα χωριά Πέιτζετ Φαρμ (Paget Farm), Λόουερ Μπέι (Lower Bay), Λα Πομπ (La Pompe), Χάμιλτον (Hamilton), Μάουντ Πλέζαντ (Mount Pleasant) και Μπέλμοντ (Belmont). Κυριότερο φυσικό λιμάνι είναι το Αντμιράλτι Μπέι (Admiralty Bay). Στις δυτικές ακτές βρίσκεται το Πορτ Ελίζαμπεθ.
Δημογραφία
Ο συνολικός πληθυσμός είναι γύρω στους 4.300 κατοίκους. Ο ιθαγενής πληθυσμός είναι κυρίως μίγμα Αφρικανών, Καραΐβων Ινδιάνων και Σκωτσέζων.
Ονομασία
Το όνομα του νησιού σημαίνει «νησί των σύννεφων» στην αρχαία γλώσσα των Αραουάκων. Το όνομα των νησιών ήταν επίσης "Becouya". Ανεπίσημος ύμνος της Μπέκια θεωρείται το "Only in Bequia", που έγραψε ένας ντόπιος, ο Ράφαελ Χόλντερ (Raphael "Socony" Holder).
Ιστορία
Ο πατέρας του Αλεξάντερ Χάμιλτον, Τζέιμς, εγκαταστάθηκε το 1774, βάσει ειδικού προγράμματος της βρετανικής κυβέρνησης, στην Μπέκια από το νησί Σαιντ Κρουά, όπου είχε μεγαλώσει ο γιος του. Ο μεγαλύτερος αδερφός του Αλέξανδρου επισκέφθηκε την Μπέκια το 1790, σε αντίθεση με τον Αλέξανδρο. Επίσης, ο Τζέιμς Χάμιλτον ποτέ δεν επισκέφθηκε το γιο του Αλέξανδρο στην Αμερική, παρότι ο τελευταίος του έστελνε συχνά χρήματα και παρακλήσεις για να επισκεφθεί τουλάχιστον την περιοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του Αγίου Βικέντιου και Γρεναδίνων
Αεροδρόμιο του Αμβούργου
Το Αεροδρόμιο του Αμβούργου (στα γερμανικά: Flughafen Hamburg), είναι το διεθνές αεροδρόμιο του Αμβούργου. Βρίσκεται 8,5 χιλιόμετρα βόρεια του κέντρου της πόλης στην περιοχή Φουλσμπούτλ. Είναι το πέμπτο μεγαλύτερο πολιτικό αεροδρόμιο της Γερμανίας, όσον αφορά την επιβατική κίνηση, καθώς το 2017 δέχτηκε 159.780 πτήσεις και 17.622.997 επιβάτες. Χρησιμεύει ως βάση των εταιριών Eurowings, Condor, Ryanair και easyJet.
Ιστορία του αεροδρομίου
Το αεροδρόμιο κατασκευάστηκε με ιδιωτικά κεφάλαια από την Hamburger Luftschiffhallen GmbH (ΟΥΕ) και άρχισε να λειτουργεί τον Ιανουάριο του 1911, γεγονός που το καθιστά σήμερα το παλαιότερο αεροδρόμιο στον κόσμο, που συνεχίζει να είναι σε λειτουργία.
Αρχικά το αεροδρόμιο του Αμβούργου είχε έκταση 45 εκτάρια και χρησιμοποιούνταν για πτήσεις αερόπλοιων. Το 1913, το αεροδρόμιο επεκτάθηκε και κάλυπτε πλέον έκταση 60 εκταρίων. Το βόρειο τμήμα του χρησιμοποιούνταν από τα αερόπλοια, ενώ το νότιο από αεροσκάφη σταθερών πτερύγων.
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το υπόστεγο για τα αερόπλοια χρησιμοποιήθηκε ευρέως από το Γερμανικό Στρατό, μέχρι που καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1916. Το αεροδρόμιο πήρε το σημερινό του όνομα (Αεροδρόμιο του Αμβούργου) μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Χρησιμοποιήθηκε εκτενώς ως χώρος στάσης κατά τη διάρκεια της αερογέφυρας του Βερολίνου το 1948.
Όταν η Lufthansa ξεκίνησε τη μεταφορά επιβατών το 1955, το αεροδρόμιο του Αμβούργου χρησιμοποιήθηκε ως κομβικό σημείο, μέχρις ότου το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης ανέλαβε, καθώς το αεροδρόμιο του Αμβούργου δεν μπορούσε να επεκταθεί περισσότερο λόγω της τοποθεσίας, όπου είχε κατασκευαστεί. Η Lufthansa Technik εξακολουθεί να διατηρεί μια σημαντική παρουσία στο αεροδρόμιο, που οφείλεται στις πρώιμες δραστηριότητες της αεροπορικής εταιρείας στο αεροδρόμιο.
Στη δεκαετία του '60, άρχισαν οι συζητήσεις με στόχο την μετακίνηση του στο Χέιντμουρ στο Καλτενκίρχεν λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων επέκτασης, των περιορισμών στην παραγωγική ικανότητα εξαιτίας του διαδρόμους διέλευσης και του θορύβου. Η Lufthansa χρησιμοποιούσε το Boeing 707 από το 1960, το οποίο έκανε περισσότερο θόρυβο από τα προηγούμενα αεροσκάφη με κινητήρα εμβόλων. Τα σχέδια εγκαταλείφθηκαν λόγω των κακών εμπειριών σε άλλες πόλεις με αεροδρόμια, που μετακινούνται μακριά από τα αστικά κέντρα, και της μετακίνησης της Lufthansa στη Φρανκφούρτη.
Οι μέτοχοι του αεροδρομίου είναι η πόλη του Αμβούργου και η AviAlliance.
Παραπομπές
Αμβούργο Κατηγορία:Αεροδρόμια στη Γερμανία
Χρήστος Τζόλης
Ο Χρήστος Τζόλης (30 Ιανουαρίου 2002, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός/πλάγιος μέσος για την Φορτούνα Ντύσελντορφ, με δανεισμό από τη Νόριτς Σίτι.
Πρώτα χρόνια
Ο Χρήστος Τζόλης ξεκίνησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην ακαδημία της ομάδας του χωριού του, τη Δόξα Πενταλόφου, όπου αγωνίστηκε στις ακαδημίες της ομάδας από το 2006 έως και το 2010, όταν και μετακινήθηκε στον ΠΑΟΚ.
ΠΑΟΚ
Ο Τζόλης σε 23 αγώνες της Σούπερ Λιγκ 2019-20 σημείωσε 19 γκολ. Στις 20 Ιουνίου 2020, μόλις στη δεύτερη εμφάνιση του στην πρώτη ομάδα, ο 18χρονος επιδεικνύοντας εξαιρετική τεχνική σημείωσε το γκολ της ισοφάρισης στην τελική νίκη με 3-1 επί του ΟΦΗ. Ο Τζόλης έγινε ο νεότερος παίκτης που σημείωσε γκολ στη Σούπερ Λιγκ κατά τη διάρκεια της σεζόν 2019-20.
Άγιος Χαράλαμπος Ψιανών Ευρυτανίας
Για οικισμό με το ίδιο όνομα στο νομό Ευρυτανίας δείτε το λήμμα: Άγιος Χαράλαμπος Κτημενίων Ευρυτανίας
Χρήστος Τζόλης
ΠΑΟΚ
Στις 25 Αυγούστου 2020, σημείωσε δύο γκολ και έδωσε μία ασίστ στον Δημήτρη Πέλκα στη νίκη με 3-1 εναντίον της Μπεσίκτας για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ 2020-21. Στης 20 Ιανουαρίου 2021, κόντρα στην ΑΕΛ, πέτυχε το πρώτο του επαγγελματικό χατ τρικ. Με τον ΠΑΟΚ, κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδας 2020-2021.
Άγιος Χαράλαμπος Ψιανών Ευρυτανίας
Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Άγιος Χαράλαμπος (αποσαφήνιση)
Χρήστος Τζόλης
Νόριτς Σίτι
Στις 12 Αυγούστου 2021, ο Τζόλης μεταγράφηκε στην Νόριτς Σίτι της Πρέμιερ Λιγκ με πενταετές συμβόλαιο. Έκανε εντυπωσιακό ντεμπούτο για τα Καναρίνια στις 24 Αυγούστου, καθώς σημείωσε δύο γκολ και έδωσε δύο ασίστ, για να βοηθήσει την ομάδα του να κερδίσει με 6-0 την Μπόρνμουθ και να προχωρήσει στον τρίτο γύρο του Λιγκ Καπ Αγγλίας. Ψηφίστηκε Παίκτης του Αγώνα για την απόδοσή του.
Άγιος Χαράλαμπος Ψιανών Ευρυτανίας
Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι χωριό του νομού Ευρυτανίας, το οποίο βρίσκεται στα νότια του Κρικελιώτη ποταμού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 12 κατοίκων.
Χρήστος Τζόλης
Τβέντε
Στις 22 Ιουλίου 2022, εντάχθηκε στην ολλανδική ΦΚ Τβέντε με μονοετή δανεισμό. . Τη σεζόν 2022-2023 είχε συνολικά 29 συμμετοχές και είχε σκοράρει 4 γκολ.
Φορτούνα Ντύσελντορφ
Στις 6 Αυγούστου 2023, εντάχθηκε στην γερμανική Φορτούνα Ντύσελντορφ με μονοετή δανεισμό.
Άγιος Χαράλαμπος Ψιανών Ευρυτανίας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Δομνίστας
Χρήστος Τζόλης
Εθνική ομάδα
Ο Τζόλης έχει αγωνιστεί στις εθνικές Ελλάδας Κ17 και Κ19.
Ο Τζόλης κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδας για τους αγώνες του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ 2020-21 εναντίον της Σλοβενίας και του Κοσόβου στις 3 και 6 Σεπτεμβρίου 2020, αντίστοιχα, χωρίς να αγωνιστεί. Στις 7 Οκτωβρίου 2020, έκανε το ντεμπούτο του στην φιλική ήττα με 2-1 εναντίον της Αυστρίας, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 82ο λεπτό στη θέση του Δημήτρη Λημνιού. Τη στιγμή του ντεμπούτου του έγινε ο 7ος νεότερος παίκτης στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδας. Στις 11 Νοεμβρίου 2020, σημείωσε το πρώτο του γκολ στη νίκη με 2-1 εναντίον της Κύπρου και έγινε ο 2ο νεότερος σκόρερ της Εθνική Ελλάδας, πίσω από τον Σωτήρη Νίνη.
Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας (σερβικά: Куп Југославије, Куп на Југославија, κροατικά: Kup Jugoslavije, σλοβενικά: Pokal Jugoslavije) διοργανώθηκε για πρώτη φορά την περίοδο 1946-47 και η τελευταία διοργάνωση έγινε το 1991-92 λόγω της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας.
Τελικοί
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Γιουγκοσλαβίας Γ
1423
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1423 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Παλαβάς-λε-Φλο
Το Παλαβάς-λε-Φλο (γαλλικά: Palavas-les-Flots, οξιτανικά: Palavàs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Παλαβαζιέν (γαλλικά: Palavasien).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 2012
Την σεζόν 2011-2012 η τελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών διεξήχθη στο Αργοστόλι στις 18 και 19 Μαΐου 2012. Δεν έγινε μικρός τελικός. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης.
Φάιναλ φόρ
Έγινε στο Αργοστόλι στις 18 και 19 Μαΐου 2012.
Ημιτελικοί
18 Μαΐου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2012 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2012
Γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Οι γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι οι γλώσσες που χρησιμοποιούνται στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περιλαμβάνουν τις 24 επίσημες γλώσσες. Τα γαλλικά ήταν η κυρίαρχη γλώσσα των θεσμών της Ε.Ε. μέχρι τη δεκαετία του 1990, όταν η είσοδος της Σουηδίας, της Φινλανδίας και της Αυστρίας άλλαξε τις ισορροπίες, κάτι που ενέτεινε η είσοδος κεντροευρωπαϊκών και ανατολικοευρωπαϊκών χωρών που είχαν υιοθετήσει τα αγγλικά ως δεύτερη γλώσσα τους.
Πολιτική της ΕΕ είναι να ενθαρρύνει όλους τους πολίτες της να είναι πολύγλωσσοι· ειδικότερα, για πρώτη φορά με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Βαρκελώνης το 2002, τους ενθαρρύνει να είναι σε θέση να μιλούν δύο γλώσσες πέρα από τη μητρική γλώσσα τους. Μια σειρά από προγράμματα χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ προωθούν την εκμάθηση γλωσσών και τη γλωσσική ποικιλία, αλλά η ΕΕ έχει πολύ περιορισμένη επιρροή σε αυτόν τον τομέα καθώς το περιεχόμενο των εκπαιδευτικών συστημάτων παραμένει αρμοδιότητα του κάθε κράτους-μέλους.
Σύμφωνα με τη σελίδα της ΕΕ, το κόστος για τη διατήρηση της πολιτικής της πολυγλωσσίας είναι €1,123 δις, που είναι το 1% του ετήσιου γενικού προϋπολογισμού της ΕΕ ή €2,28 ανά άτομο το χρόνο.
thumb|320px|right|Η αίθουσα του [[Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο|Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες· δίπλα στις σημαίες διακρίνονται οι καμπίνες των διερμηνέων]]
Επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
thumb|right|210px|Πινακίδα στην είσοδο του [[Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο|Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες γραμμένη σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2007)]]
Όλες οι επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι επίσης και γλώσσες εργασίας της. Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι όλα τα έγγραφα μεταφράζονται σε όλες τις επίσημες γλώσσες και ότι όλη η προφορική επικοινωνία στη λειτουργία της Ένωσης διεξάγεται σε όλες τις γλώσσες. Η νομοθεσία και τα έγγραφα με μεγάλη σημασία ή ενδιαφέρον για το κοινό παράγονται και στις 24 επίσημες γλώσσες, αλλά αυτό ισχύει για ένα μικρό μέρος της εργασίας των θεσμικών οργάνων. Τα άλλα έγγραφα (π.χ. επικοινωνία με τις εθνικές αρχές, αποφάσεις απευθυνόμενες σε συγκεκριμένα άτομα ή οντότητες και αλληλογραφία) μεταφράζονται μόνο στις γλώσσες που χρειάζονται. Κάθε πολίτης μπορεί να επικοινωνήσει με τις ευρωπαϊκές υπηρεσίες και να πάρει απάντηση σε οποιαδήποτε επίσημη γλώσσα. Για εσωτερικούς σκοπούς επιτρέπεται από τη νομοθεσία στα θεσμικά όργανα της ΕΕ να επιλέγουν τις δικές τους γλωσσικές ρυθμίσεις. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, π.χ., εκτελεί τις εσωτερικές της εργασίες σε τρεις γλώσσες, τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά, και διατηρεί το πλήρως πολυγλωσσικό καθεστώς μόνο για τους σκοπούς ενημέρωσης του κοινού και ανακοινώσεων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, από την άλλη, διαθέτει μέλη τα οποία χρειάζονται έγγραφα εργασίας στη γλώσσα τους, οπότε η δική του ροή εγγράφων είναι πλήρως πολυγλωσσική εξ αρχής.
Γλωσσικές δεξιότητες των Ευρωπαίων πολιτών
Οι παρακάτω πίνακες βασίζονται στο «Ειδικό Ευρωβαρόμετρο 243» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με θέμα «Οι Ευρωπαίοι και οι Γλώσσες τους» που εκδόθηκε το Φεβρουάριο του 2006 βασισμένο σε στοιχεία του Νοέμβρη και του Δεκέμβρη του 2005. Πρόκειται για δημοσκόπηση και όχι για απογραφή, σε δείγμα 28.694 ατόμων 15 ετών και πάνω από τις 25 χώρες-μέλη και τις υπό ένταξη (Βουλγαρία, Ρουμανία) και τις υποψήφιες χώρες (Κροατία, Τουρκία) τη στιγμή της διεξαγωγής της έρευνας. Ρωτήθηκαν μόνο πολίτες αυτών των κρατών και όχι μετανάστες χωρίς υπηκοότητα. Οι πολίτες της ΕΕ υπολογίζονται σε 450 εκατομμύρια.
Ο πίνακας που ακολουθεί δείχνει το ποσοστό των Ευρωπαίων πολιτών που ισχυρίζονται ότι μπορούν να μιλήσουν την κάθε γλώσσα, ως μητρική γλώσσα ή ως δεύτερη ή ξένη και αθροιστικά ανεξάρτητα από το αν είναι μητρική τους ή όχι (εμφανίζονται οι γλώσσες με τουλάχιστον 2% των ομιλητών):
right|thumb|300px|Ομιλητές αγγλικών (διαφορετική κλίμακα) right|thumb|300px|Ομιλητές γερμανικών right|thumb|300px|Ομιλητές γαλλικών thumb|right|Ομιλητές Ισπανικών thumb|left|Ομιλητές Ιταλικών thumb|left|Ομιλητές Ρωσικών
Πηγή:
Τα γερμανικά, λοιπόν, είναι η ευρύτερα ομιλούμενη μητρική γλώσσα με 18%, ενώ τα αγγλικά είναι σαφώς η περισσότερο χρησιμοποιούμενη γλώσσα στην ΕΕ με 51%.
Η γνώση ξένων γλωσσών διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα, όπως δείχνει ο πίνακας που ακολουθεί, σημειώνοντας τη γνώση ανά χώρα των τριών πιο διαδεδομένων δεύτερων/ξένων στην ΕΕ, της αγγλικής, της γερμανικής της γαλλικής και της ισπανικής. Όπου για μια γλώσσα δε σημειώνεται ποσοστό, δεν είναι μέσα στις τεσσερις πρώτες δεύτερες/ξένες γλώσσες που μιλιούνται στη χώρα αυτή.
Το 56% των πολιτών της ΕΕ είναι σε θέση να έχει μια συζήτηση σε άλλη γλώσσα εκτός από τη μητρική του. Το ποσοστό αυτό είναι 9 μονάδες υψηλότερο σε σχέση με εκείνο που καταγράφτηκε το 2001 στα τότε 15 κράτη-μέλη. 28% των ερωτηθέντων γνωρίζει δύο ξένες γλώσσες. Το 44% όμως δε γνωρίζει καμία άλλη γλώσσα πέρα της μητρικής του. 1 στους 5 Ευρωπαίους μπορεί να περιγραφεί ως «ενεργός σπουδαστής ξένης γλώσσας», έχει δηλαδή πρόσφατα βελτιώσει τις γλωσσικές δεξιότητες του/της ή προτίθεται να το πράξει μέσα στους επόμενους 12 μήνες.
Τα αγγλικά παραμένουν η ευρύτερα ομιλούμενη ξένη γλώσσα στην Ευρώπη με 38% των πολιτών (πέρα από τους κατοίκους της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου που την μιλούν ως μητρική γλώσσα) να δηλώνουν ότι διαθέτουν επαρκή γνώση της γλώσσας ώστε να κάνουν μια συζήτηση. Ακολουθούν τα γαλλικά με 12% τα γερμανικά με 11% και τα ισπανικά με 7%. Στις 19 από τις 29 χώρες όπου έγινε η έρευνα τα αγγλικά είναι η ευρύτερα γνωστή γλώσσα εκτός της μητρικής, κάτι που ισχύει ιδιαίτερα στη Σουηδία (89%), τη Μάλτα (88%) (που είναι όμως πρώην βρετανική αποικία), την Ολλανδία (87%) και τη Δανία (83%), ενώ τα γερμανικά και τα γαλλικά σε 3 χώρες. Επίσης, οι πολίτες της ΕΕ θεωρούν ότι μιλούν καλύτερα την αγγλική από τις άλλες γλώσσες. Το 77% των πολιτών της ΕΕ θεωρεί ότι τα παιδιά θα πρέπει να μαθαίνουν αγγλικά ως πρώτη ξένη γλώσσα και τα αγγλικά αποτελούν την υπ' αριθμόν ένα γλώσσα προς εκμάθηση για τα παιδιά σε όλες τις χώρες όπου έγινε η έρευνα εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιρλανδίας (των δύο αγγλόφωνων χωρών δηλαδή) και του Λουξεμβούργου.
Συνολικά, είτε ως μητρική είτε ως ξένη γλώσσα, αγγλικά γνωρίζουν το 51% των πολιτών της ΕΕ. Τα γερμανικά ακολουθούν με 32% και τα γαλλικά με 28% των ερωτηθέντων.
Με τη διεύρυνση της ΕΕ, η σχέση ανάμεσα στη γνώση της γαλλικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας και της γερμανικής σιγά-σιγά αλλάζει. Σαφώς περισσότεροι πολίτες στα νέα κράτη-μέλη γνωρίζουν γερμανικά (23% σε σύγκριση με 12% στην ΕΕ15), ενώ οι γνώσεις τους στα γαλλικά και τα ισπανικά είναι ελάχιστες (3% και 1% αντίστοιχα, σε σύγκριση με 16% και 7% στην ΕΕ15).
Οι καλές γλωσσικές γνώσεις διαπιστώνονται σε σχετικά μικρά κράτη-μέλη με περισσότερες κρατικές γλώσσες, λιγότερο χρησιμοποιούμενες μητρικές γλώσσες ή «γλωσσική ανταλλαγή» με γειτονικές χώρες.
Οι πολίτες της Νότιας Ευρώπης και οι πολίτες των χωρών όπου μια από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές γλώσσες είναι η κρατική γλώσσα έχουν το πιο μέτριο επίπεδο γνώσης ξένων γλωσσών.
Οι γλωσσικές γνώσεις δεν είναι επίσης στο ίδιο επίπεδο και μέσα στις κοινωνίες των κρατών-μελών. Ο κατεξοχήν «πολύγλωσσος Ευρωπαίος» είναι νέος, με καλή μόρφωση, έχει κάποια διοικητική θέση ή είναι φοιτητής, έχει γεννηθεί σε χώρα διαφορετική της χώρας διαμονής του ή οι γονείς του προέρχονται από χώρα διαφορετική από τη χώρα διαμονής, χρησιμοποιεί ξένες γλώσσες για επαγγελματικούς λόγους και έχει κίνητρα για να τις μάθει. Κατά συνέπεια, φαίνεται ότι ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής κοινωνίας δεν απολαμβάνει το αγαθό της πολυγλωσσίας.
Δωρεάν μαθήματα (26%), βολικές ώρες (18%) και ευκαιρίες εκμάθησης της γλώσσας σε μια χώρα που μιλιέται θεωρούνται τα κυριότερα κίνητρα για την εκμάθηση γλωσσών. Καταλληλότεροι τρόποι για την εκμάθηση γλωσσών θεωρούνται τα μαθήματα σε μικρές ομάδες με κάποιο δάσκαλο (20%), τα μαθήματα στο σχολείο (18%), τα ιδιαίτερα μαθήματα και οι μακρές ή συχνές επισκέψεις σε μια χώρα που η γλώσσα μιλιέται.
Το καθεστώς των άλλων γλωσσών
Σε μια επίσημη ενημέρωση τύπου υποστηρίχτηκε ότι η άτυπη αρχή για τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ότι κάθε κράτος-μέλος μπορεί να προτείνει το πολύ μία επίσημη γλώσσα («ένα κράτος μέλος, μία γλώσσα»). Αυτή η αρχή δεν έχει επιβεβαιωθεί από επίσημα έγγραφα.
Η ισπανική και η ιρλανδική κυβέρνηση επεδίωξαν η καταλανική, η βασκική, η γαλικιανή και η ιρλανδική να αποκτήσουν το καθεστώς της επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην 2667η σύνοδό του το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Λουξεμβούργο στις 13 Ιουνίου 2005 αποφάσισε να εγκρίνει περιορισμένη χρήση στο επίπεδο της ΕΕ των γλωσσών που αναγνωρίζονται από τα κράτη-μέλη πέρα από τις επίσημες γλώσσες εργασίας. Το Συμβούλιο αποφάσισε η ιρλανδική να γίνει η 21η επίσημη γλώσσα της ΕΕ από την 1ξ Ιανουαρίου 2007. Επίσης το Συμβούλιο αναγνώρισε τη δυνατότητα επίσημης χρήσης των γλωσσών «πέραν εκείνων που αναφέρονται στον κανονισμό του Συμβουλίου αριθμ. 1/1958 το καθεστώς των οποίων αναγνωρίζεται από το σύνταγμα ενός κράτους μέλους σε ολόκληρη ή μέρος της επικράτειάς του ή η χρήση των οποίων ως εθνικών γλωσσών επιτρέπεται από τη νομοθεσία». Η επίσημη χρήση τέτοιων γλωσσών θα εγκρίνεται στη βάση διοικητικού διακανονισμού που θα συμφωνείται μεταξύ του Συμβουλίου και του αιτούντος κράτους-μέλους, ενδεχομένως δε και από ένα άλλο θεσμικό ή άλλο όργανο της Ένωσης βάσει παρόμοιου διοικητικού διακανονισμού.
Η τουρκική, όπως και η ελληνική, είναι επίσημη γλώσσα της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά δεν υιοθετήθηκε κατά την προσχώρησή της το 2004. Το ίδιο συνέβη και με το Λουξεμβούργο, το οποίο το 1984 με νόμο όρισε τη λουξεμβουργιανή ως την εθνική γλώσσα του κράτους, παράλληλα με τα γαλλικά και τα γερμανικά, χωρίς όμως να ζητήσει την αναγνώρισή της και ως επίσημης γλώσσας των τότε Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Ευρωπαϊκός χάρτης των περιφερειακών ή μειονοτικών γλωσσών
Αν και δεν είναι συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάποια κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν υπογράψει και επικυρώσει τον Ευρωπαϊκό χάρτη των περιφερειακών ή μειονοτικών γλωσσών. Η υπογραφή της όμως είναι προϋπόθεση για την ένταξη των νέων κρατών-μελών.
Ιρλανδική
Αν και η ιρλανδική γλώσσα δεν ήταν μία από τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την 1η Ιανουαρίου 2007, είναι η πρώτη επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας και έχει καθεστώς μειονοτικής γλώσσας στη Βόρεια Ιρλανδία. Με την ένταξη της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (τη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση) το 1973, οι συνθήκες της ΕΕ δημοσιεύτηκαν στα ιρλανδικά και επικυρώθηκε η μετάφρασή τους, όπως και στις επίσημες γλώσσες της ΕΕ, καθώς η ιρλανδική έγινε μια από τις γλώσσες των συνθηκών αυτών, και οι πολίτες μπορούσαν να απευθυνθούν γραπτά στους θεσμούς της ΕΕ στα ιρλανδικά. Στις 13 Ιουνίου 2005, μετά την ομόφωνη απόφαση των υπουργών εξωτερικών της ΕΕ, ανακοινώθηκε ότι η ιρλανδική θα γίνει η 21η επίσημη γλώσσα της ΕΕ αλλά ορίστηκε παρέκκλιση σύμφωνα με την οποία για μια περίοδο τεσσάρων ετών, αντίθετα με τις άλλες επίσημες γλώσσες, δεν χρειάζεται όλα τα έγγραφα να μεταφραστούν στην ιρλανδική. Η απόφαση αυτή σημαίνει ότι η νομοθεσία που εγκρίνεται τόσο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και από το Συμβούλιο Υπουργών θα μεταφράζεται τώρα στα ιρλανδικά και ότι στις ολομελειακές συνεδριάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και σε κάποιες συναντήσεις του Συμβουλίου θα είναι διαθέσιμη διερμηνεία από τα ιρλανδικά. Οι νέες ρυθμίσεις τέθηκαν σε ισχύ στις 1 Ιανουαρίου 2007. Το κόστος για μετάφραση, διερμηνεία, δημοσίευση και νομικές υπηρεσίες που συνεπάγεται η υιοθέτηση της ιρλανδικής ως επίσημης γλώσσας της ΕΕ έχει εκτιμηθεί σε μόλις κάτω από € 3,5 εκατομμύρια το χρόνο. Η παρέκκλιση θα επανεξεταστεί μετά από τέσσερα χρόνια (2011) και στη συνέχεια κάθε πέντε χρόνια.
Η ιρλανδική είναι η πρώτη επίσημη γλώσσα της ΕΕ που δεν είναι η ευρύτερα ομιλούμενη γλώσσα σε κανένα κράτος-μέλος – η απογραφή του 2002 δείχνει ότι στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας υπάρχουν 1.579.894 ομιλητές της ιρλανδικής σε έναν πληθυσμό 3.750.995 και μόνο 339.541 χρησιμοποιούν την ιρλανδική σε καθημερινή βάση.
Καταλανική, γαλικιανή και βασκική
Αν και η καταλανική, η γαλικιανή και η βασκική δεν είναι επίσημες γλώσσες της Ισπανίας, ως επίσημες μαζί με την ισπανική/καστιλιανή στις αντίστοιχες περιφέρειες πληρούν τους όρους για επίσημη χρήση στους θεσμούς της ΕΕ σύμφωνα με την απόφαση στις 13 Ιουνίου 2005 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ισπανική κυβέρνηση έχει δώσει τη συγκατάθεσή της για την εφαρμογή των προβλέψεων σε σχέση με αυτές τις γλώσσες.
Το καθεστώς της καταλανικής, που ομιλείται από πολλά εκατομμύρια πολίτες, είναι αντικείμενο ιδιαίτερης διαμάχης. Στις 11 Δεκεμβρίου 1990, η χρήση των καταλανικών ήταν το αντικείμενο μιας Απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (απόφαση A3-169/90 για τις γλώσσες στην (Ευρωπαϊκή) Κοινότητα και την κατάσταση της καταλανικής (Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης-C19, 28 Ιανουαρίου 1991)).
Στις 16 Νοεμβρίου 2005, ο πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών Πέτερ Στράουμπ (Peter Straub) υπέγραψε μια συμφωνία με τον Ισπανό Πρέσβη στην ΕΕ Carlos Sagües Bastarreche που ενέκρινε τη χρήση των περιφερειακών γλωσσών σε ένα θεσμικό όργανο της ΕΕ για πρώτη φορά σε μια συνάντηση εκείνη την ημέρα με τη διερμηνεία να παρέχεται από τους διερμηνείς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Στις 3 Ιουλίου 2006, το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενέκρινε την πρόταση του Ισπανικού Κράτους να επιτρέψει να απευθύνονται οι πολίτες σε αυτό στη βασκική, την καταλανική και τη γαλικιανή, δύο μήνες αφού είχε απορρίψει αρχικά την πρόταση αυτή.
Ουαλική και σκωτική γαελική
Σε απάντηση σε γραπτή ερώτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που κατατέθηκε μετά την απόφαση της 13ης Ιουνίου 2005 για την επίσημη χρήση των περιφερειακών γλωσσών, ο Υπουργός για την Ευρώπη του Ηνωμένου Βασιλείου Ντάγκλας Αλεξάντερ δήλωσε στις 29 Ιουνίου 2005 ότι «η Κυβέρνηση δεν σχεδιάζει προς το παρόν να κάνει παρόμοιες ρυθμίσεις για τις γλώσσες του Ηνωμένου Βασιλείου».
Ρωσική
Αν και δεν είναι επίσημη γλώσσα σε κάποιο κράτος-μέλος και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η ρωσική ομιλείται ευρέως στα νεότερα κράτη-μέλη από την Ανατολική Ευρώπη. Είναι, μαζί με την ολλανδική, η 7η περισσότερο ομιλούμενη γλώσσα στην ΕΕ. Περίπου το 6% των πολιτών της ΕΕ μιλούν ρωσικά σε κάποιο βαθμό.
Νοηματικές γλώσσες
Περίπου ένας στους εκατό χιλιάδες χρησιμοποιεί μια νοηματική γλώσσα ως πρώτη γλώσσα. Ένας αυξανόμενος αριθμός χωρών αναγνωρίζει με κάποιο τρόπο την εθνική τους νοηματική γλώσσα, όπως το Βέλγιο τη φλαμανδική νοηματική γλώσσα και τη βελγική-γαλλική νοηματική γλώσσα, το Ηνωμένο Βασίλειο τη βρετανική νοηματική γλώσσα, αν και στη Βόρεια Ιρλανδία η ιρλανδική νοηματική γλώσσα και η βορειοϊρλανδική νοηματική γλώσσα αναγνωρίζονται ως επίσημες γλώσσες.
Στις 17 Ιουνίου 1988, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ομόφωνα ενέκρινε απόφαση για τις νοηματικές γλώσσες κωφών. Η απόφαση ζητάει όλα τα κράτη-μέλη να αναγνωρίσουν τις εθνικές τους νοηματικές γλώσσες ως επίσημες γλώσσες των κωφών.
Οι υπόλοιπες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Πέρα από τις γλώσσες της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, υπάρχουν άλλες περιφερειακές γλώσσες μέσα στην ΕΕ που δεν έχουν επίσημη αναγνώριση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αν και μπορεί να έχουν κάποιο επίπεδο μέσα σε κάποιο κράτος-μέλος. Κάποιες από αυτές έχουν πολύ περισσότερους ομιλητές από τις λιγότερο χρησιμοποιούμενες επίσημες γλώσσες.
Οι λιγότερο χρησιμοποιούμενες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιλαμβάνουν ένα μεγάλο αριθμό από λιγότερο χρησιμοποιούμενες γλώσσες. Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται οι περιφερειακές και μειονοτικές γλώσσες, οι γλώσσες που μπορεί σε ένα κράτος-μέλος να είναι επίσημες αλλά σε ένα άλλο όχι και οι γλώσσες που μπορεί να έχουν καθεστώς επίσημης αλλά έχουν περιορισμένο αριθμό ομιλητών.
Το ποιες γλώσσες εντάσσονται στην κατηγορία αυτή, αν θα μπορούσαν να θεωρηθούν σημαντικά διαφορετικές από την επίσημη γλώσσα του κράτους ή διάλεκτοί τους, τα ονόματα τους και ο αριθμός των ομιλητών τους είναι αντικείμενο διαφωνιών. Στην απαρίθμηση που ακολουθεί ακολουθούνται τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σύμφωνα με τη μελέτη υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Ευρωμωσαϊκό» οι λιγότερο χρησιμοποιούμενες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι οι παρακάτω (σε παρένθεση οι χώρες όπου μιλιούνται):
Εξωτερικοί δεσμοί
Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
N-μεθυλαιθανιμίνη
Η Ν-μεθυλοαιθανιμίνη ή αιθυλιδενομεθυλιμίνη ή Ν-αιθυλιδενομεθααμίνη ή αιθυλιμινομεθάνιο ή 2-αζαβουτένιο-2 είναι η χημική ένωση με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH=NCH3. Είναι μια δευτεροταγής αλδιμίνη. Με βάση το χημικό τύπο της, C3H7N, έχει τα ακόλουθα ένδεκα (11) ισομερή θέσης:
Από αιθανάλη και μεθαναμίνη
Με επίδραση μεθαναμίνης σε αιθανάλη :
Συμπεριφορά βάσης
Παράγει άλατα με οξέα. Π.χ.:
Οξείδωση
Οξειδώνεται προς N-μεθυλαιθανυδροξυλαμίνη:
Παρεμβολή καρβενίων
100 px 100 px
Πηγές
Κατηγορία:Αλκανιμίνες
Δυτικές Ινδίες
μικρογραφία|Πολιτικός χάρτης των Δυτικών Ινδιών Οι Δυτικές Ινδίες (αγγλικά: West Indies) είναι περιοχή του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού και της Καραϊβικής, η οποία περιλαμβάνει τις νησιωτικές χώρες και τα περιβάλλοντα ύδατα τριών μεγάλων αρχιπελάγων: τις Μεγάλες Αντίλλες, τις Μικρές Αντίλλες, και το Αρχιπέλαγος Λουκάγιαν.
Ιστορία
μικρογραφία|Οι χώρες της Λεκάνης της καραϊβικής Οι ιθαγενείς ήταν οι πρώτοι κάτοικοι των δυτικών Ινδιών. Το 1492, ο Χριστόφορος Κολόμβος ήταν ο πρώτος Ευρωπαίους που πάτησε τα νησιά, ενώ πιστεύεται ότι το πρώτο νησί που πάτησε το πόδι του ήταν οι Μπαχάμες. Μετά το πρώτο από τα ταξίδια του Χριστόφορου Κολόμβου στην Αμερική, οι Ευρωπαίοι άρχισαν να χρησιμοποιούν τον όρο Δυτικές Ινδίες για να διακρίνει την περιοχή από τις ανατολικές Ινδίες της Νότιας και Νοτιοανατολικής Ασίας.