cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιτική κρίση στην Τουρκία (2008)
Εργκενέκον και βομβιστικές επιθέσεις
Και ενώ οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο Εργκενέκον συνεχίζονταν, στην Κωνσταντινούπολη στις 27 Ιουλίου σημειώθηκε διπλή βομβιστική επίθεση που είχε ως αποτέλεσμα να παρασύρει 17 άτομα στον θάνατο και να τραυματίσει 154. Το γεγονός ότι η τρομοκρατική αυτή επίθεση συνέβη λίγο πριν την ανακοίνωση της τελικής ετυμηγορίας των δικαστών δημιούργησε υποψίες σχετικά με τα κίνητρα των δραστών. Η κυβέρνηση πάντως κατηγόρησε το κουρδικό κόμμα PKK για την επίθεση παρόλο που το ίδιο αρνήθηκε να αναλάβει την ενέργεια. Γεγονός είναι πάντως ότι τα ξένα μέσα στάθηκαν αρκετά επιφυλακτικά ως προς το ποιος πραγματοποίησε την βομβιστική επίθεση μη θέλοντας να αποδεχθούν τον ισχυρισμό της τουρκικής κυβέρνησης.
Απόφαση δικαστηρίου
Στις 31 Ιουλίου, αργά το βράδυ, ανακοινώθηκε τελικά η ετυμηγορία του ανώτατου συνταγματικού δικαστηρίου σχετικά με την προσφυγή του ανωτάτου δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία ζητούσε την απαγόρευση του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ καθώς και την στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων 71 πολιτικών. Το ανώτατο δικαστήριο αποφάσιζε την επιβολή οικονομικών κυρώσεων στο ΑΚΡ καθώς δεν κρίθηκε ότι οι κινήσεις του ΑΚΡ αποσκοπούν στην υπονόμευση του κοσμικού κράτους. Σύμφωνα με την απόφαση επιβλήθηκε στο ΑΚΡ χρηματικό πρόστιμο ενώ αποφασίστηκε και η μείωση κατά 50% της κρατικής επιχορήγησης, που ανέρχεται στα 47 εκατομμύρια λίρες ετησίως.
Οι δικαστές ψήφισαν 6 υπέρ και 5 υπέρ της απαγόρευσης του ΑΚΡ. Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο απαιτούνταν 7 ψήφοι με αποτέλεσμα να καταλήξουν στην δεύτερη εναλλακτική, δηλαδή στην επιβολή οικονομικών κυρώσεων, πρόταση που ψήφισαν τέσσερις. Ένας μόνο υποστήριξε την μη απαγόρευση του ΑΚΡ καθώς και την μη επιβολή χρηματικού προστίμου. Η ετυμηγορία των δικαστών ανακούφισε μεγάλο μέρος του λαού και έδωσε επιτέλους τέλος στο πολιτικό αδιέξοδο και την αβεβαιότητα που ταλάνιζε την Τουρκία τον τελευταίο χρόνο. Εμφανώς ευχαριστημένος παρουσιάστηκε αμέσως μετά την ανακοίνωση της απόφασης ο υπουργός εργασίας Φαρούν Τσελίκ που έκανε λόγο για νίκη της δημοκρατίας. Παρ´όλη την θετική εξέλιξη το δικαστήριο στο σκεπτικό του, το οποίο παρουσίασε ο πρόεδρος του δικαστηρίου, μίλησε για "σοβαρή προειδοποίηση" προς τα μέλη του ΑΚΡ που θα πρέπει να συμμορφωθούν άμεσα με τις όποιες υποδείξεις.
Σημειώσεις
i. Ο Ερμπακάν ήταν ο πρώτος ισλαμιστής πρωθυπουργός, γεγονός που προκάλεσε και την πρώτη σοβαρή σύγκρουση μεταξύ κεμαλιστών - ισλαμιστών. Στις 5 Μαρτίου του 1997 υποχρεώθηκε από το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας να υπογράψει τελεσίγραφο με το οποίο απαιτούσε την πάταξη του φανατικού ισλαμισμού ενώ δέκα μήνες αργότερα το κόμμα του τέθηκε εκτός νόμου ενώ σε αυτόν και σε άλλους τέσσερις στερήθηκαν για τα επόμενα πέντε χρόνια τα πολιτικά τους δικαιώματα. Η απόφαση του δικαστηρίου, πρόεδρος του οποίου ήταν ο Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ, θεωρήθηκε ως μεταμοντέρνο στρατιωτικό πραξικόπημα αφού ο στρατός έχοντας υπό τον έλεγχό της την δικαιοσύνη εξανάγκασε σε παραίτηση την κυβέρνηση χωρίς να χρησιμοποιήσει τρομοκρατία με τανκ κ.λπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Τουρκίας Κατηγορία:Δίκαιο της Τουρκίας
Εθνική Αζερμπαϊτζάν (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Αζερμπαϊτζάν, η οποία συγκεντρώνει τους καλύτερους καλαθοσφαιριστές αζέρικης εθνικότητας, αντιπροσωπεύει το Αζερμπαϊτζάν στις διεθνείς διοργανώσεις ανδρικής καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Αζερμπαϊτζάν (Azerbaijan Basketball Federation).
Μέχρι το 1991 οι αθλητές αζερικής καταγωγής εντάσσονταν στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Σοβιετικής Ένωσης.
Πηγές
Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες του Αζερμπαϊτζάν Αζερμπαιτζαν Ανδρων
Scriptor Incertus
Ο Scriptor Incertus de Leone Armenio, δηλ. ο άγνωστος συγγραφέας για τον Λέοντα Ε΄ τον Αρμένιο, είναι ο συμβατικός λατινικός προσδιορισμός, που δίνεται στον ανώνυμο συγγραφέα ενός βυζαντινού ιστορικού έργου τού 9ου αι., από το οποίο σώζονται μόνο δύο αποσπάσματα.
Το πρώτο απόσπασμα, που σώζεται στο ''Vat. gr. 2014'' χειρόγραφο του 13ου αι. (που παρεμβάλλεται σε περιγραφές της αβαροπερσικής πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης και της δεύτερης αραβικής πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης, καθώς και σε αγιογραφικά κείμενα) στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού, ασχολείται με την εκστρατεία τού Αυτοκράτορα Νικηφόρου Α΄ το 811 (βασ. 802–811 ) κατά των Βουλγάρων, η οποία έληξε στην καταστροφική μάχη της Πλίσκα. Ανακαλύφθηκε και δημοσιεύτηκε το 1936 από τον I. Dujčev και είναι επίσης γνωστό ως το Χρονικό τού 811 ή Απόσπασμα Dujčev.
Το δεύτερο, που σώζεται στο B.N. gr. 1711 χειρόγραφο των αρχών τού 11ου αι. στην Εθνική Βιβλιοθήκη τού Παρισιού, μαζί με το Χρονικόν τού Συμεών τού μαγίστρου και λογοθέτη, πραγματεύεται τις βασιλείες τού Mιχαήλ Α΄ Ραγκαβέ (βασ. 811–813 ) και τού Λέοντα Ε΄ τού Αρμένιου (βασ. 813–820), που ακολούθησαν μετά τον Νικηφόρο Α΄. Η ημερομηνία συγγραφής αμφισβητείται, αλλά η ζωηρότητα της αφήγησης υποδηλώνει ότι γράφτηκε από έναν σύγχρονο των γεγονότων, που περιγράφονται.
Τα δύο αποσπάσματα αναγνωρίστηκαν ως μέρος τού ίδιου έργου από τον Ανρί Γκρεγκουάρ με βάση τις ομοιότητες στο ύφος. Αν και γενικά το ύφος είναι ένας αναξιόπιστος δείκτης, αυτή η υπόθεση έγινε από τότε κοινά αποδεκτή. Και τα δύο αποσπάσμα παρέχουν πληροφορίες, που δεν περιλαμβάνονται στις σύγχρονες ιστορίες τού Θεοφάνη τού Ομολογητή και τού Συνεχιστή τού Θεοφάνη, και ο Γκρεγκουάρ υπέθεσε, πάλι με βάση το ύφος, ότι το έργο τού Scriptor Incertus (Άγνωστου Συγγραφέα) ήταν συνέχεια τού έργου τού ιστορικού τού 6ου αι. Ιωάννη Μαλάλα. Το δεύτερο απόσπασμα ήταν γνωστό και χρησιμοποιήθηκε από τον ψευδο-Συμεών τον Μάγιστρο τού τέλους τού 10ου αι., αλλά δεν φαίνεται να το χρησιμοποίησε για τις ενότητες της ιστορίας του πριν από τον Μιχαήλ Α΄.
Εκδόσεις
Πρόσθετη βιβλιογραφία δίνεται από τον Πωλ Στέφενσον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Αντιστρεπτή μεταβολή
Αντιστρεπτή μεταβολή συνήθως ενός συστήματος (δηλαδή ύλης με προσδιορισμένα σαφή όρια) λέγεται όταν σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια μιας μεταβολής το σύστημα μπορεί να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση με ταυτόχρονη επαναφορά του περιβάλλοντος ομοίως στην αρχική του κατάσταση.
Ειδικότερα στη Θερμοδυναμική αντιστρεπτή καλείται η μεταβολή κατά την οποία το σύστημα μεταβαίνοντας απ' την αρχική σε άλλη κατάσταση, ή περνώντας από διαδοχικές καταστάσεις θερμοδυναμικής ισορροπίας τούτο επανέρχεται στην αρχική του κατάσταση. Η αντιστρεπτή μεταβολή μπορεί να σημειωθεί σε οποιοδήποτε χρονικό στάδιο αλλαγής κατάστασης. Προϋπόθεση γι' αυτό είναι να θεωρήσουμε ότι η μεταβολή γίνεται πολύ αργά και κάθε βήμα της είναι απειροστά μικρό.
Ιδανική κατασκευή
Αντιστρεπτές μεταβολές δεν υπάρχουν στη φύση. Πρόκειται για ιδανικές θεωρητικές κατασκευές, για να μπορούμε να μελετήσουμε ευκολότερα τα φαινόμενα του πραγματικού κόσμου. Εκτός απ' τις ενεργειακές απώλειες, που πάντα έχουμε στα πραγματικά φαινόμενα, ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής που συνεπάγεται de facto αύξηση της εντροπίας κάθε συστήματος αποκλείει την ύπαρξη αντιστρεπτών μεταβολών.
Παρά ταύτα επειδή στη Θερμοδυναμική η αντιστρεπτή μεταβολή αποτελεί θεμελιώδη έννοια που αποτελεί το μηχανικό ανάλογο της κίνησης χωρίς τριβή μπορούμε να προσεγγίσουμε τις πραγματικές μεταβολές με αντιστρεπτές μεταβολές ορίζοντας μια "πρότυπη κατάσταση" με εσωτερική ενέργεια μηδέν όπου με αυτήν υπολογίζεται η εσωτερική ενέργεια του συστήματος σε οποιαδήποτε άλλη κατάσταση. Επ΄ αυτού βασίζεται το πρώτο θερμοδυναμικό αξίωμα και κατ΄ επέκταση η ειδική θερμότητα, ο ορισμός της ενθαλπίας κ.λπ.
Κυριάκος Χρίστου
Ο Κυριάκος Χρίστου ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κυριάκος Χρίστου γεννήθηκε στην Κισσόνεργα το 1915. Διετέλεσε επαγγελματικό στέλεχος του ΑΚΕΛ.
Ήταν νυμφευμένος με την Αντιγόνη Αρτέμη και είχες τρεις υιούς, ένας εκ των οποίων ο Ανδρέας Χρίστου.
Απεβίωσε στις 13 Νοεμβρίου 2013.
Πολιτική διαδρομή
Το 1938 εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου, το οποίο η βρετανική διοίκηση της Κύπρου είχε θέσει εκτός νόμου. Το 1941 αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του ΑΚΕΛ. Κατατάχτηκε εθελοντικά στο Κυπριακό Σύνταγμα που πολέμησε μαζί με τις συμμαχικές δυνάμεις κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά το κάλεσμα του ΑΚΕΛ της 16ης Ιουνίου 1943. Αρχικά υπηρέτησε στην Αίγυπτο και στη συνέχεια στην Ιταλία. Όταν τελείωσε ο πόλεμος αναμίχθηκε στο κίνημα Κυπρίων στρατιωτών για την αποστράτευση τους. Για το λόγο αυτό φυλακίστηκε από τους Βρετανούς στο στρατόπεδο της Χατάτπα στην έρημο της Αιγύπτου, μαζί με εκατοντάδες Κύπριους. Απελευθερώθηκαν το 1946. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο συνελήφθη και φυλακίστηκε από τους Άγγλους λόγω της ενασχόλησης του με το ΑΚΕΛ το οποίο είχαν θέσει εκτός νόμου. Φυλακίστηκε στη Δεκέλεια, όπου κατάφερε να αποδράσει μετά από οργανωμένο σχέδιο της ηγεσίας του κόμματος.
Διετέλεσε επαρχιακός γραμματέας του ΑΚΕΛ Πάφου (1942-1943), του ΑΚΕΛ Λάρνακας και του ΑΚΕΛ Λεμεσού (1950-1989). Για περισσότερα από σαράντα χρόνια ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ.
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το ΑΚΕΛ για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1985 για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και Άμυνας, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τον Κανονισμό της Βουλής.
Συγγραφικό έργο
Είναι συγγραφέας του βιβλίου «95 χρόνια – πορεία ζωής και αγώνα» (2010) στο οποίο καταγράφεται αυτοβιογραφικά η ζωή, οι αγώνες και η δράση του.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Βουλευτές Δ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ιωάννης Πεδιάσιμος
Ο Ιωάννης Πεδιάσιμος (γεν. 1250 - θαν. αρχές 14ου αιώνα) ή Ιωάννης Πόθος ή Ιωάννης Γαληνός, ήταν Βυζαντινός πολυμαθής λόγιος, με τις ιδιότητες του αστρονόμου, ποιητή, κληρικού, μαθηματικού, μουσικού, και φυσικού φιλόσοφου ανάμεσα σε άλλα. Έζησε και δίδαξε στην Κωνσταντινούπολη, Οχρίδα, και Θεσσαλονίκη.
Ιστορικό
Τα πρώτα χρόνια της ζωής του ήταν στην Κωνσταντινούπολη όπου και σπούδασε υπό τους Μανουήλ Oλόβολο και Γεώργιο Ακροπολίτη, και όπου και ο Γρηγόριος Β΄ Κύπριος ήταν συμμαθητής του. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, του δόθηκε ο τιμητικός τίτλος ύπατος των φιλοσόφων. Αργότερα υπηρέτησε ως χαρτοφύλαξ στην αρχιεπισκοπή Οχρίδας περίπου στο 1280, όπου και επίσης δίδαξε. Του αποδίδονται επίσης και σχόλια στο έργο του Ησίοδου, γραμματικές σημειώσεις, και ένα ιαμβικό ποιήμα με τον τίτλο Πόθος σχετικά με τους διάφορους τύπους γυναικών.
Αν είναι ο ίδιος Ιωάννης Πόθος με τον τίτλο του Μέγα Σακελλάριου, τότε κατά το 1284 ζούσε στη Θεσσαλονίκη. Το επώνυμο Πεδιάσιμος συναντάται από τον 10ο αιώνα και ετυμολογικά σημαίνει κάτοικος της κοιλάδας. Σύγχρονός του και ίσως Συγγενής του υπήρξε και ο πιθανώς Σερραίος λογοτέχνης Θεόδωρος Πεδιάσιμος.
Έργα
Tα γνωστά έργα που του αποδίδονται αναφέρονται παρακάτω. Σε κάποια από αυτά, δε διασώζεται το ελληνικό κείμενο αλλά λατινικές μεταφράσεις(όπου οι ελληνικοί τίτλοι είναι σε μετάφραση κατά προσέγγιση):
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Βυζαντινοί αστρονόμοι Κατηγορία:Βυζαντινοί κληρικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς Κατηγορία:Βυζαντινοί μαθηματικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 14ου αιώνα
Αναδρομικό σύνολο
thumb|200px|Διάγραμα που δείχνει τη σχέση των προβλημάτων απόφασης στην θεωρία υπολογισιμότιτας.
Στη θεωρία υπολογισιμότητας, ένα σύνολο από φυσικούς αριθμούς λέγεται αναδρομικό (recursive), υπολογίσιμο (computable), ή αποφασίσιμο/αποκρίσιμο (decidable), αν υπάρχει αλγόριθμος που τερματίζει σε πεπερασμένο χρόνο και απαντάει σωστά στο αν ένας δεδομένος αριθμός ανήκει στο σύνολο ή όχι. Ένα σύνολο που δεν είναι υπολογίσιμο λέγεται μη υπολογίσιμο (non-computable) ή μη αποφασίσιμο / αναποκρίσιμο (undecidable).
Τυπικός ορισμός
Ένα υποσύνολο S των φυσικών αριθμών λέγεται αναδρομικό αν υπάρχει μια ολική υπολογίσιμη συνάρτηση f\, τέτοια ώστε f(x) = 1\, αν x \in S και f(x) = 0\, αν x \notin S. Με άλλα λόγια, το σύνολο S είναι αναδρομικό αν και μόνο αν η συνάρτηση δείκτη 1_{S}\, είναι υπολογίσιμη.
Αναφορές
Κατηγορία:Θεωρία υπολογισμού Κατηγορία:Μαθηματική λογική
Ιωάννης Σκάρας
Ο '''Ιωάννης Γ. Σκάρας''' (Κομμένο Άρτας, 10.08.1910 - Αθήνα, 12.10.1990) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Στρατού Ξηράς. Διετέλεσε δήμαρχος Πρέβεζας την περίοδο 1967-1971.
Βιογραφία
Ο Ιωάννης Σκάρας, γιος του Γεωργίου Σκάρα και της Ευαγγελίας Κοντογιάννη-Σκάρα, γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1910 στο χωριό Κομμένο Άρτας και ήταν ο μικρότερος από τους άλλους αδελφούς του, Αντώνιο και Σεραφείμ. Μετά την αποφοίτησή του από το, τότε εξατάξιο, Γυμνάσιο Άρτας, εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1938 με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού του Πεζικού. Τοποθετήθηκε σε μονάδα προκαλύψεως στην Αλεξανδρούπολη και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τον "βρήκε" στην πρώτη γραμμή, στην περιοχή του Πόγραδετς. Κατά τη διάρκεια του πολέμου τραυματίσθηκε και τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας. Στην Κατοχή κατατάχτηκε στις Εθνικές Ομάδες (Ε.Ο.Ε.Α.) του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα. Στις 16 Αυγούστου του 1943 οι Γερμανοί κατέστρεψαν το χωριό του, Κομμένο Άρτας και έκαψαν ζωντανή τη μητέρα του, τα τρία ανήψια του και δολοφόνησαν πολλούς άλλους συγγενείς του. Το τραγικό, αυτό, γεγονός τον πίκρανε πάρα πολύ. Μετά την Απελευθέρωση φοίτησε σε διάφορες στρατιωτικές σχολές, όπως στη Σχολή Πεζικού της Χαλκίδας, τη Στρατιωτική Σχολή Τοπογραφίας και τη Σχολή Τακτικής (μετέπειτα Σχολή Πολέμου). Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες και ως διοικητής σε διάφορους σχηματισμούς του Ελληνικού Στρατού. Τέλος υπηρέτησε ως φρούραρχος Θεσσαλονίκης, απ' όπου αποστρατεύτηκε τον Ιανουάριο του 1967, με τον βαθμό του υποστρατήγου, επί πρωθυπουργίας Ιωάννη Παρασκευόπουλου. Νυμφεύτηκε την Αγγελική Θ. Μποντίνα από την Πρέβεζα και απέκτησαν δύο κόρες: την Ευαγγελία (Λίλια) και την Ανθή. Απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 1990, σε ηλικία 80 ετών και ετάφη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών στις 15.10.1990. Τα οστά του μεταφέρθηκαν σε οικογενειακό του τάφο στο κοιμητήριο της Πρέβεζας το 1994.
Διακρίσεις & Βραβεύσεις
Διακρίθηκε κατά τον πόλεμο του 1940-41 και στις 4.7.1947 τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας και του απονεμήθηκε Πολεμικός Σταυρός Γ΄ τάξεως, καθώς και Αργυρούς Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ στις 27.10.1947. Στη διάρκεια της στρατιωτικής του υπηρεσίας του απονεμήθηκαν: Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας στις 29.10.1948, Μετάλλιον της Εκστρατείας 1940-41 στις 9.10.1950, Μετάλλιο Εθνικής Αντιστάσεως 1941-1945 στις 24.9.1953, Χρυσούς Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ στις 30.5.1961 και Σταυρός Ταξιαρχών του Τάγματος του Φοίνικος στις 12.10.1965.
Δήμαρχος Πρέβεζας
thumb|left|150 px|Ο δήμαρχος Πρέβεζας Ιωάννης Σκάρας, σε εκδήλωση το 1970 Από το 1967 διετέλεσε δήμαρχος Πρέβεζας. Αξίωμα στο οποίο υπηρέτησε αξίως από τις 2 Αυγούστου 1967 έως τις 9 Ιουλίου 1971. Λίγους μήνες νωρίτερα είχε υποβάλλει την παραίτησή του, μετά από έντονες πιέσεις του Στυλιανού Παττακού ώστε να ικανοποιηθούν οι φιλοδοξίες του φίλου του, Ορέστη Τσακαλώτου.
Πέτασι Ύδρας
Το Πέτασι  ή Πετάσσι είναι νησίδα του Αργοσαρωνικού και της Ύδρας με έκταση 0,334 τ.χλμ. Βρίσκεται νοτιοδυτικά του νησιού και ανατολικά της Δοκού στο ομώνυμο θαλάσσιο στενό και είναι το μεγαλύτερο από τα νησάκια της Ύδρας με μήκος 1.300 μέτρα και πλάτος 500. Πολύ κοντά και δυτικά της νησίδας είναι το ακρωτήριο Μπαλή του νησιού, νοτιοδυτικά το ακρωτήριο Μπίστι ενώ νότια η παραλία Μπίστι.
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο δήμο Ύδρας, στον οποίο υπάγεται σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται.
Παραπομπές
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Γενικές εκλογές της Κόστα Ρίκα (2010)
Προεδρικές και βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Κόστα Ρίκα στις 7 Φεβρουαρίου 2010. Το κυβερνών κόμμα πριν τις εκλογές, το κεντροαριστερό Κόμμα Εθνικής Απελευθέρωσης, κατέβασε ως υποψήφια την πρώην αντιπρόεδρο της χώρας Λάουρα Τσιντσίγια, ενώ το φιλελεύθερο Movimiento Libertario όρισε τον πρώην βουλευτή Ότο Γκεβάρα. Οι δημοσκοπήσεις έξω από τα εκλογικά τμήματα έφεραν την Τσιντσίγια ως επικρατέστερη νικήτρια στις προεδρικές εκλογές. Αυτό επιβεβαιώθηκε και έπειτα από την καταμέτρηση των ψηφοδελτίων. Η Τσιντσίγια συγκέντρωσε ποσοστό 46,76% των ψήφων.
Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από παρατηρητές αρκετών χωρών, όπως και από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών. Ο κάτοχος της προεδρίας Όσκαρ Αρίας δεν μπορούσε να διεκδικήσει και δεύτερη συνεχή θητεία.
Προεδρικές εκλογές
Πρόεδρος, 7 Φεβρουαρίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιοι – Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9"|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9"|% Πηγή: TSE
Βουλευτικές εκλογές
Βουλευτικές, 7 Φεβρουαρίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9"|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9"|% !style="background-color:#E9E9E9"|Έδρες
Παραπομπές
2010
NGC 250
Ο NGC 250 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 10 Νοεμβρίου 1885.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
250 Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
Ιωάννης Δ΄ της Γκαέτα
Ήταν γιος του Ιωάννη Γ΄ και της Αιμιλίας. Αρχικά ήταν συνκυβερνήτης μαζί με τον πατέρα του, από το 991, όταν ο πατέρας του πέθανε τον διαδέχτηκε, το 1008 ή 1009.
Παντρεύτηκε την Σιλκεγκάιτα, κόρη του Ιωάννη Δ΄ της Νάπολης κι αδελφή του Σέργιου Δ΄της Νάπολης. Μετά τον θάνατο του τον διαδέχτηκε ο γιος του Ιωάννης Ε΄ που όμως ήταν μωρό και κυβέρνησε η γιαγιά του Αιμιλία εξ ονόματος του. Είχε άλλον έναν γιο, τον Λέων Β΄της Γκαέτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Εθνόσημο της Ρουάντα
right|thumb|Το εθνόσημο της Ρουάντα. Το σημερινό κυκλικό εθνόσημο της Ρουάντα έλαβε νέα μορφή το 2001 ώστε να ταιριάζει με το σχέδιο της σημαίας της αφρικανικής χώρας. Στη κορυφή του φέρεται κίτρινη ταινία με το επίσημο όνομα της Χώρας "Δημοκρατία της Ρουάντα". Στο κέντρο φέρονται συμβολικές παραστάσεις της γεωργικής και βιομηχανικής ανάπτυξης προασπιζόμενα με δύο αντιτακτές αφρικανικές ασπίδες. Τα κεντρικά εργαλεία των φυλών αποτελούν σημαντικό στοιχείο στο εθνόσημο και βρίσκονται στην κέντρο επί ενός βιομηχανικού τροχού. Ολόκληρο το έμβλημα φέρεται εντός λευκού κύκλου που ορίζεται από πράσινο σχοινί του οποίου τα άκρα ενώνονται στο κάτω μέρος σε μορφή σταυρόκομπου. Τέλος στο κάτω μέρος του εθνοσήμου φέρεται σε ταινία το ρητό: "Ενότητα, Εργασία, Πατριωτισμός" στη γλώσσα Κινιαρουάντα.
Προηγούμενο εθνόσημο
Η ίδια η σημαία και το εθνόσημο άλλαξαν εξαιτίας του γεγονότος που είχε συνδεθεί με την κτηνωδία της γενοκτονίας στη Ρουάντα, και του εμφύλιου που ακολούθησε, μετά τη κατάρριψη του Προεδρικού αεροπλάνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ρουάντα Ρουαντα
Τήλεκλος
Ο Τήλεκλος ήταν βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης, που καταγόταν από το γένος των Αγιαδών.
Ήταν γιος και διάδοχος του Αρχελάου και κατά τη διάρκεια της βασιλείας του οι Λακεδαιμόνιοι πολέμησαν τους περιοίκους των πόλεων Αμύκλες, Φάριδα και Γεράνθρες, που κατοικούνταν από Αχαιούς. Οι κάτοικοι της Φάριδας και των Γερανθρών μετά την πρώτη έφοδο των Λακεδαιμονίων έκαναν συμφωνία να φύγουν από την Πελοπόννησο. Αντίθετα οι κάτοικοι των Αμυκλών αντιστάθηκαν σθεναρά και είχαν πολλές επιτυχίες έναντι των Λακεδαιμονίων · και για το λόγο αυτό οι τελευταίοι, όταν τελικά επικράτησαν, έστησαν τρόπαιο σε ανάμνηση της επιτυχίας τους.
Φίλιππος Πετσάλνικος
Ο Φίλιππος Πετσάλνικος (1 Δεκεμβρίου 1950-13 Μαρτίου 2020) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, βουλευτής Καστοριάς του ΠΑΣΟΚ (1985 - 2012), πολλές φορές υπουργός σε διάφορα υπουργεία και πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (2009 - 2012).
Τήλεκλος
Το 764 π.Χ. κατά τη διάρκεια της ετήσιας γιορτής στο ιερό της Λιμνάτιδος Αρτέμιδος, που βρισκόταν στα όρια της Λακωνικής και Μεσσηνίας, σύμφωνα με τους Σπαρτιάτες, κάποιοι Μεσσήνιοι βίασαν τις παρθένες της Σπάρτης που μετέβαιναν εκεί και σκότωσαν τον Τήλεκλο που προσπάθησε να τους εμποδίσει.
Φίλιππος Πετσάλνικος
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε την 1η Δεκεμβρίου του 1950 στο Μαυροχώρι Καστοριάς από αγροτική οικογένεια. Έκανε σπουδές Νομικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και μεταπτυχιακές σπουδές στα Νομικά και τα Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, στη Γερμανία. Για να εξασφαλίζει πόρους για τις σπουδές του, εργάστηκε σε διάφορα εργοστάσια. Κατά τη διαμονή του στη Γερμανία ανέπτυξε συνδικαλιστική δραστηριότητα. Ήταν παντρεμένος με τη Μαριέλε Μπίντεχντικ και είχε ένα γιο και δύο κόρες. Γνώριζε γερμανικά και αγγλικά. Στις 2 Απριλίου 2009 τιμήθηκε με τον Μεγάλο Σταυρό της Αξίας με Αστέρα του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για την «εξαιρετική προσφορά του στις ελληνογερμανικές σχέσεις». Απεβίωσε από λευχαιμία στις 13 Μαρτίου 2020.
Τήλεκλος
Οι Μεσσήνιοι, από την πλευρά τους υποστήριζαν ότι, ο Τήλεκλος εποθφαλμιώντας τη Μεσσηνία σκόπευε να σκοτώσει τους Μεσσήνιους αξιωματούχους που βρίσκονταν στο ιερό. Έτσι λοιπόν, βρήκε μερικούς νεαρούς Σπαρτιάτες που δεν είχαν ακόμα γένια, τους έντυσε με γυναικεία ρούχα, τους έδωσε μαχαίρια και τους έστειλε ανάμεσα στους Μεσσήνιους την ώρα που αναπαύονταν. Εκείνοι αμυνόμενοι σκότωσαν τους νεαρούς και τον ίδιο τον Τήλεκλο.
Φίλιππος Πετσάλνικος
Πολιτική Σταδιοδρομία
Έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ από τη ίδρυση του κινήματος, το 1974. Διετέλεσε γενικός γραμματέας Λαϊκής Επιμόρφωσης στο υπουργείο Παιδείας από το 1984 έως το 1985 και στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τον Απρίλιο του 1994 εξελέγη μέλος της κεντρικής επιτροπής, θέση στην οποία επανεξελέγη και στα συνέδρια των ετών 1996, 1999 και 2001. Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς στις εκλογές του 1985, του Ιουνίου και του Νοεμβρίου 1989, του 1990, του 1993, του 1996 και του 2000.
Τήλεκλος
Όποια και να ήταν η αλήθεια, το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αφορμή του πρώτου Μεσσηνιακού πολέμου. Μετά το θάνατο του Τηλέκλου βασιλιάς χρίστηκε ο γιος του Αλκαμένης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Φίλιππος Πετσάλνικος
Πολιτική Σταδιοδρομία
Διετέλεσε υφυπουργός και υπουργός σε πολλές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ: υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1986 - 1987, 1988 -1989 και 2000 - 2001), υφυπουργός Πολιτισμού (1987 - 1988), αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Παιδείας και θρησκευμάτων (1994 - 1996), υπουργός Μακεδονίας - Θράκης (1996 - 1998), υπουργός Δημόσιας Τάξης (1998 - 1999) και υπουργός Δικαιοσύνης (2002 - 2004).
Το 2004, έπειτα από την εκλογή του στις εκλογές της ίδιας χρονιάς, εξελέγη αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, για να επανεκλεγεί στο ίδιο αξίωμα το Σεπτέμβριο του 2007. Το Νοέμβριο του 2011, προτάθηκε από το Γιώργο Παπανδρέου για πρωθυπουργός για την υπό σχηματισμό μεταβατική κυβέρνηση. Η υποψηφιότητά του αυτή προκάλεσε αντιδράσεις από στελέχη του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας και του ΛΑΟΣ ως απολύτως ελεγχόμενη από τον Γιώργο Παπανδρέου και τελικώς αποσύρθηκε. Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής. Πριν από τις εκλογές Ιουνίου 2012 ανακοίνωσε πως δεν θα ήταν υποψήφιος στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς.
Πρόεδρος της Βουλής
Ο Φ. Πετσάλνικος εξελέγη από τη Βουλή που προέκυψε έπειτα από τις πρόωρες εκλογές του 2009 πρόεδρός της, με 168 ψήφους (130 λευκά και ένα άκυρο) επί συνόλου 299 ψηφισάντων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Πολιτισμού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίας Τάξεως Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μακεδονίας-Θράκης Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Βουλευτές Καστοριάς Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Τέλεια ισορροπία Μάρκοφ
Η τέλεια ισορροπία Μάρκοφ είναι μια έννοια ισορροπίας στη θεωρία παιγνίων. Είναι η τελειοποίηση της έννοιας της τέλειας ισορροπίας υποπαιγνίου σε εκτεταμένης μορφής παιχνίδια για την οποία ένας σχετικός χώρος κατάστασης απολαβής μπορεί να προσδιοριστεί εύκολα. Ο όρος εμφανίστηκε σε δημοσιεύματα αρχίζοντας περίπου το 1988 στο έργο των οικονομολόγων Ζαν Τιρόλ και Έρικ Μάσκιν. Από τότε έχει χρησιμοποιηθεί, μεταξύ άλλων, στην ανάλυση της βιομηχανικής οργάνωσης, της μακροοικονομίας και της πολιτικής οικονομίας.
Ορισμός
Σε εκτεταμένης μορφής παίγνια και συγκεκριμένα σε στοχαστικά παίγνια, μια τέλεια ισορροπία Μάρκοφ είναι ένα σύνολο από μικτές στρατηγικές για κάθε έναν από τους παίκτες που πληρούν τα ακόλουθα κριτήρια:
(1) Οι στρατηγικές έχουν την ιδιότητα αμνησίας του Μάρκοφ, που σημαίνει ότι η μικτή στρατηγική του κάθε παίκτη μπορεί να εξαρτάται μόνο από την κατάσταση του παιγνίου. Οι στρατηγικές αυτές ονομάζονται λειτουργίες αντίδρασης Μάρκοφ.
(2) Η κατάσταση μπορεί να κωδικοποιήσει μόνο πληροφορίες σχετικές με απολαβή. Αυτό αποκλείει στρατηγικές που εξαρτώνται από ανούσιες κινήσεις από τον αντίπαλο. Αποκλείει τις στρατηγικές που εξαρτώνται από ενδείξεις, διαπραγμάτευση ή συνεργασία μεταξύ των παικτών (π.χ. ανούσια ομιλία ή συμβάσεις).
(3) Οι στρατηγικές σχηματίζουν μια τέλεια ισορροπία υποπαιγνίου του παιγνίου.
Έμφαση στη συμμετρική ισορροπία
Σε συμμετρικά παίγνια, όταν οι παίκτες έχουν σύνολα στρατηγικής και δράσης που είναι κατοπτρικά είδωλα του άλλου, συχνά η ανάλυση επικεντρώνεται σε συμμετρική ισορροπία, όπου όλοι οι παίκτες παίζουν την ίδια μικτή στρατηγική. Όπως και στην υπόλοιπη θεωρία παιγνίων, αυτό γίνεται τόσο γιατί αυτά είναι πιο εύκολο να βρεθούν αναλυτικότερα όσο και επειδή αυτά θεωρούνται να είναι ισχυρότερα κομβικά σημεία από την ασύμμετρη ισορροπία.
Έλλειψη ευρωστίας
Η τέλεια ισορροπία Μάρκοφ δεν είναι σταθερή σε σχέση με μικρές αλλαγές στο ίδιο το παίγνιο. Μια μικρή αλλαγή στις απολαβές μπορεί να προκαλέσει μια μεγάλη αλλαγή στο σύνολο της τέλειας ισορροπίας Μάρκοφ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μια κατάσταση με μια μικρή επίδραση στις απολαβές μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μεταφέρει ενδείξεις, αλλά αν η διαφορά απολαβής της από οποιαδήποτε άλλη κατάσταση πέφτει στο μηδέν, θα πρέπει να συγχωνευθεί με αυτήν, εξαλείφοντας την πιθανότητα της χρήσης της για να μεταφέρει ενδείξεις.
Παίγνιο αεροπορικού ναύλου
Συχνά ένα αεροπορικό εισιτήριο για μια συγκεκριμένη διαδρομή έχει την ίδια τιμή στην αεροπορική εταιρεία Α ή Β. Πιθανώς, οι δύο αεροπορικές εταιρείες δεν έχουν ακριβώς το ίδιο κόστος, ούτε αντιμετωπίζουν την ίδια συνάρτηση ζήτησης δεδομένου των ποικίλων προγραμμάτων τους τακτικών επιβατών, των διαφορετικών ανταποκρίσεων που θα κάνουν οι επιβάτες τους και ούτω καθεξής. Έτσι, ένα ρεαλιστικό μοντέλο γενικής ισορροπίας θα είναι απίθανο να οδηγήσει σε σχεδόν ίδιες τιμές.
Οι δύο αεροπορικές εταιρείες έχουν κάνει μη ανακτήσιμες επενδύσεις σε εξοπλισμό και προσωπικό. Στο εγγύς μέλλον αυτές μπορούν να θεωρηθούν ότι διαπράττονται για να προσφέρουν υπηρεσία. Φαίνεται λοιπόν ότι αυτές απασχολούνται ή παγιδεύονται σε ένα στρατηγικό παιχνίδι της μιας με την άλλη όταν καθορίζουν τις τιμές.
Ισορροπία
Εξετάζεται η ακόλουθη στρατηγική μιας αεροπορικής εταιρείας για τον καθορισμό της τιμής του ναύλου για μια συγκεκριμένη διαδρομή. Σε κάθε ευκαιρία καθορισμού τιμής:
(1) Αν η άλλη αεροπορική εταιρεία χρεώνει $300 ή περισσότερο ή δεν πωλεί εισιτήρια για τη συγκεκριμένη πτήση, χρεώνει $300.
(2) Αν η άλλη αεροπορική εταιρεία χρεώνει μεταξύ $200 και $300, χρεώνει την ίδια τιμή.
(3) Αν η άλλη αεροπορική εταιρεία χρεώνει $200 ή λιγότερο, επιλέγεται τυχαία μεταξύ των ακόλουθων τριών επιλογών με ίση πιθανότητα:
(α) Ταίριασμα με τη συγκεκριμένη τιμή.
(γ) Έξοδο από το παίγνιο με παύση επ’ αόριστον να προσφέρει υπηρεσία σε αυτήν τη διαδρομή.
Αυτή είναι μια στρατηγική Μάρκοφ διότι δεν εξαρτάται από ένα ιστορικό προηγούμενων παρατηρήσεων. Ικανοποιεί επίσης τον ορισμό της λειτουργίας αντίδρασης Μάρκοφ διότι δεν εξαρτάται από άλλη πληροφορία που είναι άσχετη με τα έσοδα και τα κέρδη.
Υποτίθεται τώρα ότι οι δύο αεροπορικές εταιρείες ακολουθούν ακριβώς αυτήν τη στρατηγική. Υποτίθεται περαιτέρω ότι οι επιβάτες επιλέγουν πάντα τη φθηνότερη πτήση και έτσι αν οι αεροπορικές εταιρείες χρεώνουν διαφορετικές τιμές, αυτή που χρεώνει την υψηλότερη τιμή παίρνει μηδέν επιβάτες. Τότε αν κάθε αεροπορική εταιρεία θεωρήσει ότι η άλλη αεροπορική εταιρεία θα ακολουθήσει αυτήν τη στρατηγική, δεν υπάρχει υψηλότερης απολαβής εναλλακτική στρατηγική για τον εαυτό της, δηλαδή παίζει μια καλύτερη απόκριση στην στρατηγική της άλλης αεροπορικής εταιρείας. Αν οι δύο αεροπορικές εταιρείες ακολουθήσουν αυτήν τη στρατηγική, θα διαμορφώσουν μια ισορροπία Νας σε κάθε κατάλληλο υποπαίγνιο, συνεπώς μια τέλεια ισορροπία υποπαίγνιου Νας.
Συζήτηση
Ο σκοπός της μελέτης αυτού του μοντέλου στο πλαίσιο της αεροπορικής βιομηχανίας δεν είναι να ισχυριστεί ότι οι αεροπορικές εταιρείες ακολουθούν ακριβώς αυτές τις στρατηγικές. Αντίθετα, χρησιμοποιείται για να εξηγήσει την παρατήρηση ότι οι αεροπορικές εταιρείες χρεώνουν συχνά ακριβώς την ίδια τιμή, ακόμη και αν ένα μοντέλο γενικής ισορροπίας που καθορίζει ατελή υποκατάσταση γενικώς δεν θα παρέχει ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Η έννοια της ισορροπίας μιας τέλειας ισορροπίας Μάρκοφ βοηθάει να ρίξει φως στο ποια μπορεί να είναι η αιτία της σιωπηρής αθέμιτης συνεννόησης σε μια ρύθμιση ολιγοπωλίου.
Η δύναμη ενός σαφούς πλαισίου θεωρητικού παιγνίου είναι ότι επιτρέπει να πραγματοποιηθούν προβλέψεις για τις συμπεριφορές των αεροπορικών εταιρειών αν και όταν η έκβαση της ίσης τιμής καταρρέει και την ερμηνεία και την εξέταση αυτών των πολέμων των τιμών υπό το πρίσμα των διαφορετικών εννοιών ισορροπίας. Σε αντίθεση με μια άλλη έννοια ισορροπίας, οι Ζαν Τιρόλ και Έρικ Μάσκιν προσδιορίζουν ένα εμπειρικό γνώρισμα τέτοιων πολέμων των τιμών:
Σε μια στρατηγική Μάρκοφ πολέμου των τιμών, "μια επιχείρηση μειώνει την τιμή της όχι για να τιμωρήσει τον ανταγωνιστή της, αλλά μάλλον για να ανακτήσει το μερίδιο αγοράς". ενώ σε ένα γενικό επαναλαμβανόμενο πλαίσιο παιγνίου μια μείωση τιμής μπορεί να είναι μια τιμωρία στον άλλο παίκτη. Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι η αιτιολόγηση του μεριδίου αγοράς είναι πιο κοντά στον εμπειρικό υπολογισμό από ότι η αιτιολόγηση τιμωρίας και έτσι η έννοια της τέλειας ισορροπίας Μάρκοφ αποδεικνύεται πιο ενημερωτική, σε αυτήν την περίπτωση.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θεωρία παιγνίων
Λέων Σαρακηνόπουλος
O Λέων Σαρακηνόπουλος (άκμασε τη δεκαετία τού 970) ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός διοικητής τού 10ου αι., που δραστηριοποιήθηκε στα βορειοανατολικά Βαλκάνια.
Βιογραφία
Ο Λέων Σαρακηνόπουλος εμφανίζεται για πρώτη φορά το 971, στο τέλος τού Ρωσο-βυζαντινού Πολέμου των ετών 970-971, όταν διορίστηκε από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Αλ Τσιμισκή (βασ. 969-976) ως στρατιωτικός κυβερνήτης (στρατηγός) της Δρίστρας/Δωρύστολου (σύγχρονο Σιλίστρα) στον Δούναβη. Προηγουμένως, ο Σαρακηνόπουλος ήταν διοικητής (δομέστικος) τού επίλεκτου τάγματος των Ικανάτων. Λίγο πριν από το 975, η επαρχία του επεκτάθηκε και τού δόθηκε επίσης ο έλεγχος της παλαιάς βουλγαρικής πρωτεύουσας, της Πρεσλάβας (που μετονομάστηκε σε Ιωαννούπολη από τον Αυτοκράτορα Τσιμισκή). Ο Λέων μετέφερε την έδρα του στην Πρεσλάβα, όπου ανακαλύφθηκε μεγάλος αριθμός σφραγίδων του, που φέρουν τον πλήρη τίτλο τού « πρωτοσπαθάριου και στρατηγού της Ιωαννούπολης και της Δρίστρας». Από αυτή τη θέση, ο Σαρακηνόπουλος επέβλεψε ένα μεγάλο πρόγραμμα οχυρώσεων στη Δοβρουτζά, για να προφυλαχθεί από άλλη επίθεση των Ρώσων. Τα εγκαταλειμμένα από καιρό ρωμαϊκά οχυρά των παλαιών limes (συνόρων) καταλήφθηκαν εκ νέου και αποκαταστάθηκαν και δημιουργήθηκαν νέες εγκαταστάσεις.
Λίγο μετά το 976, όταν ξέσπασε η εξέγερση των αδελφών Κομητοπούλων, ο Σαρακηνόπουλος έλαβε από κοινού την διοίκηση της Ιωαννούπολης με το παλαιό θέμα της Θράκης, πιθανότατα για να αντιμετωπίσει την εξέγερση. Σε αυτό απέτυχε και ανακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη περί το 979. Εκεί ανήλθε στον βαθμό τού πατρικίου ως παρηγορία και τού δόθηκε η θέση τού κόμη τού Σταύλου, ενώ αργότερα, σύμφωνα με τις σφραγίδες του, έλαβε και το αξίωμα του πρωτοστράτορα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πρωτοσπαθάριοι Κατηγορία:Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Ίτι Τάουι
Η Ίτι Τάουι (αρχαία αιγυπτιακά : Itj tauy, μτφ : «κατακτητής των δύο χωρών») ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου και πρωτεύουσα της. Η πόλη ιδρύθηκε από τον Αμενεμχάτ Α΄ κατά το 20ο έτος της βασιλείας του, ο οποίος κυβέρνησε από το 1991 π.Χ. έως το 1962 π.Χ., στην περιοχή του σημερινού Φαγιούμ με την ονομασία Αμενεμχάτ Ίτι Τάουι για να επικρατήσει αργότερα το Ίτι Τάουι.
Η ακριβής θέση της πόλης είναι άγνωστη αν και κάποιοι αρχαιολόγοι την τοποθετούν κοντά στην σημερινή Λιστ. Η θέση της πιστεύεται ότι επιλέγει λόγω της εγγύτητας της με την πηγή των ασιατικών επιδρομών στην Αίγυπτο και για να βοηθήσει στην πρόληψη περαιτέρω επιθέσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:πρωτεύουσες της Αιγύπτου
Εθνική Μπαχαμών (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών των Μπαχαμών αντιπροσωπεύει τις Μπαχάμες στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης των Μπαχαμών (Bahamas Basketball Federation).
Πηγές
Μπαχαμες Γυναικων
Κάρλος Αλβαράδο
Ο Κάρλος Αλβαράδο Κεσάδα (Carlos Alvarado Quesada, 14 Ιανουαρίου 1980-) είναι πολιτικός και συγγραφέας από την Κόστα Ρίκα, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος της χώρας από το 2018 έως το 2022. Είναι μέλος του Κόμματος Δράσης των Πολιτών (PAC). Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλειας στη διάρκεια της προεδρίας του Λουίς Γκιγέρμο Σολίς.
Ο 38χρονος Αλβαράδο έγινε ο νεότερος σε ηλικία εν ενεργεία πρόεδρος από την εποχή του Αλφρέδο Γκονσάλες Φλόρες το 1914, ο οποίος όταν έγινε πρόεδρος ήταν 36 ετών. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 8 Μαΐου 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Κόστα Ρίκα
Παγοδρομία ταχύτητας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 – 1.500 μέτρα ανδρών
Τα 1.500 μέτρα ανδρών ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα παγοδρομίας ταχύτητας στο πρόγραμμα των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1924. Συνολικά 22 αθλητές από 9 χώρες έλαβαν μέρος στον αγώνα που διεξήχθη στις 27 Ιανουαρίου 1924 στο Ολυμπιακό Στάδιο του Σαμονί στη Γαλλία.
Νικητής αναδείχθηκε ο Φινλανδός Κλας Τούνμπεργκ, ενώ το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε ο Νορβηγός Ρόαλντ Λάρσεν και το χάλκινο ο συμπατριώτης του, Σίγκουρντ Μόεν. Τον αγώνα παρακολούθησαν συνολικά 1.456 θεατές και βασικός κριτής ήταν ο Νορβηγός Χανς Όσκαρ Χάμερσταντ.
Συμμετέχουσες χώρες
Στον ιστότοπό της, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ονομάζει 5 ακόμη αθλητές στο αγώνισμα, που όμως δεν ξεκίνησαν τον αγώνα και ως εκ τούτου δεν καταγράφονται στη λίστα των συμμετεχόντων. Οι 9 χώρες που έλαβαν μέρος είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
• 🇧🇪 Βέλγιο (4)
• 🇫🇷 Γαλλία (3)
• 🇺🇸 Ηνωμένες Πολιτείες (4)
• 20px|border|Καναδάς Καναδάς (1)
• Λετονία (1)
• 🇳🇴 Νορβηγία (4)
• 🇵🇱 Πολωνία (1)
• 🇸🇪 Σουηδία (1)
• 🇫🇮 Φινλανδία (3)
Σύνοψη αγωνίσματος
Με βάση τους χρόνους εκείνης της χρονιάς, οι Φινλανδοί ήταν τα μεγάλα φαβορί για το χρυσό στα 1.500 μέτρα. Ο γρηγορότερος αθλητής εκτός Φινλανδίας, ο Νορβηγός Χάραλντ Στρεμ, ήταν κάτι περισσότερο από έξι δευτερόλεπτα πιο αργός από τον Κλας Τούνμπεργκ, ο οποίος από την πρώτη ημέρα των Αγώνων έδειξε ότι βρισκόταν σε καλή φόρμα (χάλκινος στα 500 μέτρα και χρυσός στα 5.000) και δεν υπήρχε αμφιβολία ότι θα τα κατάφερνε σε ένα ακόμα αγώνισμα παγοδρομίας.
Σύμφωνα με τους κανόνες της Διεθνούς Ένωσης Παγοδρομίας, οι αθλητές αγωνίστηκαν σε ζευγάρια και έπρεπε να καλύψουν απόσταση 1.500 μέτρων στο παγοδρόμιο, σε όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο. Τα ζευγάρια καθορίστηκαν με κλήρωση πριν τον αγώνα. Ο Τούνμπεργκ ήταν ο πρώτος από τα φαβορί που ξεκίνησε την προσπάθειά του, χωρίς να έχουν σημειωθεί σοβαρές επιδόσεις μέχρι εκείνη τη στιγμή. Αντίπαλός του ήταν ο Ρόαλντ Λάρσεν, ο οποίος είχε τον ίδιο χρόνο με τον Τούνμπεργκ στα 500 μέτρα και είχαν μοιραστεί το χάλκινο μετάλλιο. Οι δυο τους σημείωσαν την ταχύτερη κούρσα στον αγώνα, με τον Τούνμπεργκ να κερδίζει με χρόνο 2:20.8. Ο Λάρσεν αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν ο «άνθρωπος της χρονιάς» στο άθλημα, καθώς έκανε το «τρεμπλ» κερδίζοντας στο παγκόσμιο, ευρωπαϊκό και νορβηγικό πρωτάθλημα.
Στην τρίτη θέση ακολούθησε ο Νορβηγός Σίγκουρντ Μόεν, ο οποίος στο μέλλον θα τερμάτιζε μονίμως στην τέταρτη θέση στα διεθνή πρωταθλήματα. Κατάφερε να ανέβει στο βάθρο στο Σαμονί, ακόμα κι αν ο χρόνος του ήταν σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα πιο αργός από αυτόν του Τούνμπεργκ και περισσότερο από τρία δευτερόλεπτα από αυτόν του Λάρσεν. Από τους υπόλοιπους υποψήφιους για μετάλλιο, ο Φινλανδός Άσερ Βαλένιους έπεσε και εγκατέλειψε την προσπάθειά του, ενώ ο πρωταθλητής στα 500 μέτρα, Τσαρλς Τζιούτρο, δεν μπόρεσε να ξεχωρίσει. Τζούλιους Σκούτναμπ και Χάραλντ Στρεμ είχαν ένα πολύ δυνατό αγώνα, που όμως δεν τους έδωσε κάτι παραπάνω από την τέταρτη και την πέμπτη θέση αντίστοιχα.
Ρεκόρ
Το παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα πριν την έναρξη των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1924:
Τα ακόλουθα ρεκόρ σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του αγώνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1500 μετρα ανδρών
Όλγα (όνομα)
Όλγα (γενική: της Όλγας), ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).
Ετυμολογία του ονόματος
Το όνομα Όλγα είναι δάνειο από το ρωσικό Ольга, το οποίο προέρχεται από το γερμανικό όνομα Χέλγκα και αυτό από αρχαία σκανδιναβική ρίζα που σημαίνει «υγιής, ιερός». Σύμφωνα με το Online Etymology Dictionary, από την αμάρτυρη πρωτογερμανική λέξη *hailaga, που ανάγεται στην πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *kailo-.
Το όνομα εισήλθε στην ελληνική γλώσσα ως Έλγα, το όνομα της βασίλισσας των Ρως Όλγας, που επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη το 955 και βαφτίστηκε Ελένη από τη νονά της Ελένη Λεκαπηνή, σύζυγο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογέννητου,
(Αν και είναι πιθανό η Όλγα να είχε ήδη βαφτιστεί στο Κίεβο, καθώς ο Πορφυρογέννητος αποσιωπά το γεγονός της βάφτισής της στο Περί βασιλείου τάξεως σ. 594, 15 κ.ε. Βλ. και Παπαρρηγόπουλο.)
Διάδοση του ονόματος
Ιδιαίτερα δημοφιλές όνομα σε όλη την Ευρώπη, στις ΗΠΑ έφτασε στην ακμή του το 1916 να είναι το 126ο πιο συχνό όνομα. Στην Ελλάδα γνώρισε σημαντική διάδοση από την εποχή που η Μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας Όλγα Κονσταντίνοβνα Ρομάνοβα (1851–1926) παντρεύτηκε τον βασιλιά Γεώργιο Α΄ και έγινε βασίλισσα της Ελλάδας. Χαρακτηριστικά, η Ειρήνη Ρενιέρη αναφέρει ότι στο Ανδρονίκιο (Endürlük) Καππαδοκίας το όνομα πρωτοεμφανίζεται το 1870, μόλις τρία χρόνια μετά το γάμο του Γεώργιου Α΄ (1867), σε επτά οικογένειες. Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Όλγα παρουσιάζεται ως το 42ο πιο συχνό όνομα (30ό ανάμεσα στα γυναικεία).
Ονομαστική εορτή
Στις 11 Ιουλίου, που εορτάζεται η μνήμη της αγίας Όλγας της ισαποστόλου από την Ορθόδοξη και την Καθολική Εκκλησία. Την ίδια ημερομηνία εορτάζεται και στη Βουλγαρία, την Τσεχία, την Πολωνία, την Ιταλία, τη Γαλλία. Στη Ρωσία εορτάζεται στις 24 Ιουλίου (11 Ιουλίου με το παλιό ημερολόγιο).
Αρσενικός τύπος του ονόματος
Ολέγκ, ρωσικά: Олег (Αλιέκ), ουκρανικά: Олег (Ολέγ), λευκορωσικά: Алег (Αλιέχ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγαρικά ονόματα Κατηγορία:Γερμανικά ονόματα Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Νεότερα ονόματα Κατηγορία:Ρωσικά ονόματα Κατηγορία:Σκανδιναβικά ονόματα Κατηγορία:Σλαβικά ονόματα Κατηγορία:Σερβικά ονόματα Κατηγορία:Σλαβομακεδονικά ονόματα
Ωκεανογραφικό
Ωκεανογραφικό (Ω/Γ) ονομάζεται το πλοίο με κυρίως επιστημονικό εξοπλισμό για τις ερευνητικές ανάγκες της Επιστήμης της Ωκεανογραφίας και όλους τους κλάδους της (Βιολογική, Γεωλογική, Φυσική και Χημική).
Στην Ελλάδα, ωκεανογραφικά - ερευνητικά πλοία, σκάφη και βαθυσκάφη, διαθέτει η Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού, το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.) , το Ινστιτούτο Αλιευτικής Έρευνας (ΙΝ.ΑΛ.Ε) και το Τμήμα Ωκεανογραφίας και Θαλασσίων Βιοεπιστημών της Σχολής Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Ιστορία
Τα ωκεανογραφικά ή ερευνητικά πλοία έχουν τις ρίζες τους από την πρώτη περίοδο των εξερευνήσεων. Το 1766, η Βασιλική Εταιρία προσέλαβε τον Τζέιμς Κουκ για ένα ταξίδι στον Ειρηνικό Ωκεανό, προκειμένου να παρατηρήσει και να καταγράψει την κίνηση της Αφροδίτης γύρω από τον Ήλιο. To "Endeavour", το πλοίο που κατασκευάστηκε για αυτή την αποστολή, ήταν εξοπλισμένο με όλα όσα θα χρειάζονταν για τις αντίξοες συνθήκες που θα αντιμετώπιζε, και όπως γίνεται και με τα σύγχρονα ερευνητικά πλοία, διεξήγαγε παραπάνω από ένα είδη έρευνας, ανάμεσα στα οποία αναλυτική υδρογραφική έρευνα.
Χρήσεις
Τα ωκεανογραφικά μπορούν να αναλαμβάνουν υδρογραφικές, ωκεανογραφικές, περιβαλλοντικές, αλιευτικές - ιχθυολογικές, ναυτικές υποβρύχιες έρευνες ή και έρευνες στις αρκτικές περιοχές. Στα αποτελέσματα των ερευνών που αναλαμβάνουν περιλαμβάνεται η συλλογή ωκεανογραφικών δεδομένων (φυσικές παράμετροι όπως κύματα, ρεύματα, χημικές παράμετροι όπως δείγματα νερού για ανάλυση της συγκέντρωσης οξυγόνου, αλάτων, ανάλυση pH κτλ), η κατασκευή ναυτικών χαρτών, η κατασκευή βαθυμετρικών χαρτών, η αποτύπωση υποθαλασσίων ρηγμάτων, ηφαιστείων και κατολισθήσεων, η καταγραφή σεισμικής δραστηριότητας στον θαλάσσιο πυθμένα, ο εντοπισμός υποθαλάσσιων ορυκτών πόρων, η ανάλυση αλιευτικών - ιχθυολογικών δειγμάτων (π.χ. πλαγκτόν, ψάρια), η χαρτογράφηση θαλάσσιων προσταευόμενων περιοχών και ειδών που διαβιούν σε αυτές (όπως θαλάσσια θηλαστικά), ο εντοπισμός υποβρυχίων και υποβρυχίων ναρκών, χαρτογράφηση θαλάσσιου πυθμένα για πόντιση υποθαλάσσιων αγωγών ή υποθαλάσσιων καλωδίων.
Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
Παλαιότερα Ωκεανογραφικά καράβια του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι:
Στόλος της Ελλάδας
Ο σημερινός Ωκεανογραφικός στόλος της Ελλάδας περιλαμβάνει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βοηθητικά πλοία
Πιέτρο ντι Καμποφρεγκόζο
Ο Πιέτρο ντι Καμποφρεγκόζο (1417 – 14 Σεπτεμβρίου 1459) ήταν Δόγης της Γένοβας από το 1450 ως το 1458.
Βιογραφία
Εκλέχθηκε Δόγης στις 8 Σεπτεμβρίου του 1450, διαδεχόμενος τον ξάδερφό του, Λοντοβίκο ντι Καμποφρεγκόζο. Η περίοδός του στην εξουσία ήταν μία από τις χειρότερες για τις ανατολικές αποικίες της Δημοκρατίας της Γένοβας. Στη διάρκεια της περιόδου αυτής, η Γένοβα απώλεσε τον έλεγχο του Πέρα στην Τουρκία, της Κάφα στην Κριμαία και της Χίου στην Ελλάδα, ενώ το επικερδές εμπόριο με τις περιοχές αυτές είχε αρχίσει να παρακμάζει. Το 1458, έπειτα από συγκρούσεις με Τούρκους και Αραγωνέζους στρατιώτες, και με την παράταξη των Γιβελλίνων να είναι παρούσα στη Γένοβα, ο Πιέτρο ζήτησε τη βοήθεια του Βασιλιά Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας. Ωστόσο, αυτό είχε ως άμεση συνέπεια την υποταγή της Γένοβας στη Γαλλία, κάτι που διήρκεσε ως το 1461, ενώ ο Πιέτρο, τον ίδιο καιρό, είχε απομακρυνθεί από την εξουσία.
Έπειτα από μια άκαρπη απόπειρα εξέγερσης κατά των Γάλλων, ο Πιέτρο λιθοβολήθηκε από τον πληθυσμό της πόλης της Γένοβας πλησίον της Πόρτα Σοπράνα στις 14 Σεπτεμβρίου 1459. Υπήρξε ο πρώτος Μεγάλος Μαγίστρος του Στρατιωτικού Τάγματος του Αγίου Γεωργίου.
Τέχνες
Τον Πιέτρο ντι Καμποφρεγκόζο υποδύεται ο Αλί Ερσίν Γιενάρ στην ταινία του 2012 με τίτλο Fetih 1453. Στη συγκεκριμένη ταινία, ο Πιέτρο, ο οποίος δεν αναφέρεται με το όνομά του, διατάζει τον Τζιοβάννι Τζιουστινιάνι (Τσενγκίζ Τσοσκούν) να αναλάβει την ηγεσία του γενουάτικου στρατεύματος που θα ενισχύσει τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία η οποία ετοιμάζεται για πόλεμο ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, έπειτα από οθωμανική επιδρομή σε γενουάτικο πλοίο το οποίο έπλεε στον Βόσπορο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δόγηδες της Γένοβας
Ζαν Ζακ Σανπέ
Ο Ζαν Ζακ Σανπέ (Jean-Jacques Sempé, 17 Αυγούστου 1932 - 11 Αυγούστου 2022) ήταν Γάλλος σκιτσογράφος, γνωστός κυρίως για την εικονογράφηση της σειράς παιδικών βιβλίων Ο μικρός Νικόλας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου του 1932 στο Μπορντό. Μετά από μάλλον μέτριες σπουδές και διάφορες μικροδουλειές ανεβαίνει σε ηλικία 18 ετών στο Παρίσι. Υπηρετώντας τη στρατιωτική του θητεία ψάχνει παράλληλα για δουλειά σαν σκιτσογράφος. Το 1951 πουλάει το πρώτο του σκίτσο στην εφημερίδα Sud Ouest και ακολουθούν άλλα έντυπα όπως τα Le Rire, Noir et Blanc, Ici Paris. Γνωρίζεται με τον Ρενέ Γκοσινί και συνυπογράφουν τις πολυδιαβασμένες περιπέτειες του μικρού Νικόλα.
Από το 1957 αρχίζει να εργάζεται για το Paris-Match και πολλά άλλα έντυπα σαν επιτυχημένος πλέον σκιτσογράφος. Σκίτσα του έχουν δημοσιευτεί στους New York Times και στο περιοδικό The New Yorker. To 1961 εκδίδει το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο Τίποτα δεν είναι απλό και ακολουθούν 30 περίπου ακόμα. Εκτός από το μικρό Νικόλα είναι ο δημιουργός του Μαρσελέν Καγιού, του Ραούλ Ταμπουρέν και του Κύριου Λαμπέρ. Θεωρείται σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους Γάλλους σκιτσογράφους. Έχει ένα γιο, τον Νικολά, και μια κόρη, την Ίνγκα, σχεδιάστρια.
Συλλογές
2002-
Ο μικρός Νικόλας
(Κείμενα : Ρενέ Γκοσινί)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι δημιουργοί κόμικς Κατηγορία:Σκιτσογράφοι