cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καρλ φον Μπλάας
Βιογραφία
Ο Καρλ φον Μπλάας γεννήθηκε σε μια αγροτική οικογένεια στο Νάουντερς στο Τιρόλο στις 28 Απριλίου 1815. Είναι περισσότερο γνωστός ως ζωγράφος ιστορίας και ζωγράφος πορτρέτων. Τα πρώτα του μαθήματα τέχνης ήταν στο Ίνσμπρουκ, όπου έλαβε εκπαίδευση ως συγγραφέας. Ενδιαφερόταν όμως περισσότερο για την τέχνη, και έτσι, όπως πολλοί ζωγράφοι εκείνη την εποχή, φιλοδοξούσε να επισκεφθεί την Ιταλία για να πραγματοποιήσει τον στόχο του για μια εις βάθος καλλιτεχνική εκπαίδευση. Ο θείος του, δικαστής στη Βερόνα, αναγνώρισε το ταλέντο του και του έδωσε οικονομική υποστήριξη για σπουδές στη Βενετία, τις οποίες ανέλαβε το 1832. Στην αυτοβιογραφία του αφηγείται πολλές από τις περιπέτειές του, μερικές μάλλον οδυνηρές, σε εκείνη την παραμονή. Υπήρξε φοιτητής στην Ακαδημία της Βενετίας μεταξύ 1832 και 1837, όπου σπούδασε υπό τον Λουδοβίκο Λιπαρίνι. Κέρδισε πολλά βραβεία και άρχισε να λαμβάνει παραγγελίες πορτρέτου. Το 1837 έλαβε το Prix de Rome από την Ενετική Ακαδημία, το οποίο του επέτρεψε να σπουδάσει στη Ρώμη για πέντε χρόνια. Ταξίδεψε εκεί και κατά την επίσκεψή του ήρθε σε επαφή με το ηγετικό μέλος της Σχολής Ναζωραίων, Γερμανό καλλιτέχνη Φρίντριχ Όβερμπεκ και τον κύκλο του, που τον επηρέασαν με πολλούς τρόπους. Ωστόσο, διαφώνησε καλλιτεχνικά μαζί τους και συνειδητοποίησε ότι η τέχνη του στόχευε σε πιο δυνατές και ρεαλιστικές συνθέσεις. Ενώ βρισκόταν στην Ιταλία ταξίδεψε πολύ, μελετώντας και αντιγράφοντας πολλούς παλιούς πίνακες ζωγραφικής. Στη συνέχεια αφοσιώθηκε στην εκκλησιαστική τέχνη και τις σκηνές του είδους με τελετουργικό χαρακτήρα, λαμβάνοντας πολλές παραγγελίες για βωμούς και άλλα παρόμοια, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων κατόπιν εντολής του Πάπα Πίου Θ΄ με τον οποίο είχε ιδιωτικό ακροατήριο ως αποτέλεσμα της διακόσμησης του καθεδρικού ναού του Αλμπάνο. Σπούδασε επίσης στο Μόναχο για δύο χρόνια και στη συνέχεια ζωγράφισε έργα για εκκλησίες στο Παρίσι, το Λονδίνο, την Ιταλία, την Ουγγαρία και τη Ρωσία.
Το 1850 διορίστηκε στην Ακαδημία της Βιέννης και φιλοτέχνησε αρκετές τοιχογραφίες στην εκκλησία Παλαιό-Λέρχενφελντ. Το 1855 έλαβε βραβείο στην Έκθεση του Παρισιού για τον πίνακα του Καρλομάγνος Επισκεπτόμενος ένα Σχολείο Αρρένων και δέχτηκε υποψηφιότητα ως καθηγητής στην Ακαδημία της Βενετίας την ίδια χρονιά. Ήταν καθηγητής της Ακαδημίας της Βενετίας από το 1856 έως το 1866. Το 1866 επέστρεψε στη Βιέννη. Η αυτοβιογραφία του δημοσιεύτηκε στη Βιέννη το 1876. Ο φον Μπλάας μοιράστηκε τη γοητεία του Ναζωραίου με τους καλλιτέχνες της Αναγέννησης και ταυτίστηκε με την άποψή τους για τη θρησκευτική αποστολή της τέχνης. Έγινε γνωστός στους κοινωνικούς κύκλους της Βιέννης και ζωγράφισε το αγόρι αυτοκράτορα Φραντς Τζόζεφ το 1853. Μερικά χρόνια αργότερα άρχισε να εκτελεί σαράντα δύο τοιχογραφίες για το Arsenal της Βιέννης (τώρα το Μουσείο Στρατιωτικής Ιστορίας της Βιέννης) από την ιστορία της Αυστρίας, που τον απασχόλησε για έντεκα χρόνια. Αυτά θεωρούνται από τα σημαντικότερα έργα του. Είναι ο πατέρας του ζωγράφουΕυγένιου φον Μπλάας (1843–1942), του οποίου η φήμη (και οι τιμές των δημοπρασιών) έχει επισκιάσει αυτή του πατέρα του, και του Γιούλιους φον Μπλάας (1845–1923), επίσης ζωγράφου. Πέθανε στη Βιέννη το 1894. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο Φραντσέσκο Μπέντα. μικρογραφία| Πορτρέτο της Λάουρα Μπερνάμπο (1839) (Ιδιωτική συλλογή) Στην αυτοβιογραφία του αφηγείται την ακόλουθη γοητευτική ιστορία, που έλαβε χώρα το καλοκαίρι του 1839 κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στην Περούτζια:
Το πορτρέτο της Λάουρα Μπερνάμπο από αυτό το απόσπασμα φαίνεται εδώ. Το 1842 ο φον Μπλάας παντρεύτηκε μια άλλη Ιταλίδα, την Ανιεσίνα Αϊούντα, την οποία γνώρισε στο Αλμπάνο το 1840.
Παραπομπές
μικρογραφία| Η αυτοβιογραφία του Καρλ φον Μπλάας μεταφρασμένη στα αγγλικά (μέρος VIII)
Κατηγορία:Αυστριακοί ευγενείς Κατηγορία:Αυστριακοί αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι
Έγχρωμη επανάσταση
Η έγχρωμη επανάσταση (ορισμένες φορές αναφερόμενη και ως επανάσταση των χρωμάτων) είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται ευρέως από τα παγκόσμια μέσα μαζικής ενημέρωσης για να περιγράψει διάφορα συναφή κινήματα που αναπτύχθηκαν σε αρκετές χώρες στην πρώην Σοβιετική Ένωση και τα Βαλκάνια στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο όρος έχει επίσης εφαρμοστεί σε διάφορες επαναστάσεις αλλού, συμπεριλαμβανομένης της Μέσης Ανατολής. Ορισμένοι παρατηρητές (όπως ο Τζάστιν Ραϊμόντο και ο Μάικλ Λιντ) χαρακτήρισαν τα γεγονότα ως ένα επαναστατικό κύμα, το οποίο προέρχεται από την Επανάσταση της Λαϊκής Εξουσίας του 1986 (γνωστή και ως «Κίτρινη Επανάσταση») στις Φιλιππίνες.
Οι συμμετέχοντες στις έγχρωμες επαναστάσεις έχουν χρησιμοποιήσει ως επί το πλείστον μη βίαιη αντίσταση, που ονομάζεται επίσης και αντίσταση των πολιτών. Τέτοιες μέθοδοι, όπως οι διαδηλώσεις, οι απεργίες και οι παρεμβάσεις, αποσκοπούν στο να διαμαρτυρηθούν ενάντια στις κυβερνήσεις που θεωρούν διεφθαρμένες ή / και αυταρχικές και να υποστηρίξουν τη δημοκρατία, ενώ δημιούργησαν επίσης ισχυρή πίεση για αλλαγή. Αυτά τα κινήματα γενικά υιοθέτησαν ένα συγκεκριμένο χρώμα ή λουλούδι ως σύμβολο τους. Οι έγχρωμες επαναστάσεις είναι αξιοσημείωτες για το σημαντικό ρόλο των μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) και ιδιαίτερα των φοιτητών ακτιβιστών στην οργάνωση δημιουργικής μη βίαιης αντίστασης.
Τέτοια κινήματα είχαν ένα μέτρο επιτυχίας, όπως για παράδειγμα στην Επανάσταση της Μπουλντόζας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (2000), στην Επανάσταση των Τριαντάφυλλων της Γεωργίας (2003) και στην Πορτοκαλί Επανάσταση της Ουκρανίας (2004). Στις περισσότερες αλλά όχι σε όλες τις περιπτώσεις, μαζικές διαμαρτυρίες στο δρόμο ακολούθησαν αμφισβητούμενες εκλογές ή αιτήματα για δίκαιες εκλογές και οδήγησαν στην παραίτηση ή στην ανατροπή ηγετών που θεωρούνταν από τους αντιπάλους τους αυταρχικοί. Ορισμένα γεγονότα έχουν ονομαστεί "έγχρωμες επαναστάσεις" αλλά διαφέρουν από τις παραπάνω περιπτώσεις σε ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά. Παραδείγματα περιλαμβάνουν την Επανάσταση του Κέδρου του Λιβάνου (2005) και τη Μπλε Επανάσταση του Κουβέιτ (2005).
Τα κυβερνητικά στελέχη στη Ρωσία, όπως ο υπουργός άμυνας Σεργκέι Σόιγκου και ο υπουργός εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, δήλωσαν ότι οι έγχρωμες επαναστάσεις αποτελούν μια νέα μορφή πολέμου. Ο πρόεδρος Πούτιν δήλωσε ότι η Ρωσία πρέπει να εμποδίσει τις έγχρωμες επαναστάσεις: «Βλέπουμε σε ποιες τραγικές συνέπειες οδήγησε το κύμα των λεγόμενων έγχρωμων επαναστάσεων. Για εμάς αυτό είναι ένα μάθημα και μια προειδοποίηση. Πρέπει να κάνουμε ότι είναι απαραίτητο για να μην συμβεί κάτι παρόμοιο στη Ρωσία».
Επιπλέον ανάγνωση
Κατηγορία:Επαναστάσεις
Γένι Λευκάδας
Το Γένι είναι οικισμός στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 88 κατοίκους.
Καταπράσινη χερσόνησος στον κόλπο του Βλυχού, απέναντι από το Νυδρί ,αλλά και τις Τηλεβόιιδες νήσους (Μαδουρή,Σκορπιό κ.τ.λ).Ο οικισμός Γένι βρίσκεται ανατολικά μετά το χωριό Βλυχό σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων και ακριβώς απέναντι του.Το διασχίζει δρόμος ,ο οποίος καταλήγει στην άκρη της χερσονήσου.Εκεί βρίσκεται ο λόφος του ιερού των Νυμφών. Στα βόρεια του λόφου ,ακριβώς πάνω στο κύμα και απέναντι από το Νυδρί,
υπάρχει το εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής.δυτικά του λόφου υπάρχει ο τάφος του Γερμανού αρχαιολόγου Wilhelm Dorpfeld.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Αντετζένο
Το Αντετζένο (ιταλικά: Andezeno) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Αλπινιάνο
Το Αλπινιάνο (ιταλικά: Alpignano) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Στερεότυπο
Στην κοινωνική ψυχολογία, το στερεότυπο είναι η υπεργενικευμένη πεποίθηση σχετικά με μια κατηγορία ανθρώπων. Είναι η προσδοκία ότι ο άνθρωπος που ανήκει σε μια συγκεκριμενη κοινωνική ομάδα έχει όλα τα χαρακτηριστικά της ομάδας στην οποία ανήκει. Παραδείγματα στερεότυπων πεποιθήσεων είναι ότι «οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι», «οι γυναίκες είναι συναισθηματικές», «οι μεσογειακοί λαοί είναι θερμόαιμοι», «οι αλλοδαποί είναι εγκληματίες», «οι Γερμανοί είναι οργανωτικοί» κτλ. Ο τύπος της προσδοκίας μπορεί να ποικίλλει: μπορεί να είναι για παράδειγμα μια προσδοκία σχετικά με τη προσωπικότητα, τις προτιμήσεις ή τις ικανότητες ενός ανθρώπου.
Τα στερεότυπα είναι γενικευμένα, επειδή το άτομο υποθέτει ότι το στερεότυπο που πιστεύει για μια κατηγορία ανθρώπων ισχύει για κάθε μεμονωμένο άτομο σε μια συγκεκριμένη κατηγορία ατόμων. Ενώ τέτοιες γενικεύσεις μπορεί να φανούν χρήσιμες όταν γίνονται γρήγορες αποφάσεις, αυτές οι γενικεύσεις μπορεί να είναι εσφαλμένες όταν εφαρμόζονται για συγκεκριμένα πρόσωπα. Τα στερεότυπα οδηγούν στη κοινωνική κατηγοριοποίηση, η οποία είναι ένας από τους λόγους ανάπτυξης συμπεριφορών προκατάληψης. Τέλος, η ανάπτυξη συμπεριφορών προκατάληψης μπορεί να γίνει για διάφορους λόγους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στερεότυπα
Καλλιθέα Λευκάδας
Η Καλλιθέα είναι χωριό στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 530 κατοίκους.
Αντράτε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Ανγκρόνια
Η Ανγκρόνια (ιταλικά: Angrogna) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μικρός Γιαλός Λευκάδας
Ο Μικρός Γιαλός είναι οικισμός στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 46 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Γεγονότα Σεπτεμβρίου 2018
7 Σεπτεμβρίου
(News24) (The East African)
8 Σεπτεμβρίου
(France 24) (The Evening Standard)
10 Σεπτεμβρίου
(Sputnik via Urdupoint)
30 Σεπτεμβρίου
(Reuters)
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2011-12
Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2011-12 ήταν η 57η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε o Α.Ο. Αγία Νάπα για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 2011-12 συμμετείχαν 14 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας.
Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν στη Β΄ φάση για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και την άνοδο στην Α΄ κατηγορία. Στους αγώνες αυτές μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί και τα τέρματα της Α΄ φάσης. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2010-11.
Οι ομάδες στις θέσεις 12-14 υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2012-13.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2010-11
Ομάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 2011-12
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2011-12:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 2010-11
Ομάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 2010-11:
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία της Α΄ φάσης ήταν:
1 Ο ΑΠΟΠ Κινύρας Πέγειας ξεκίνησε το πρωτάθλημα με πλην 6 βαθμούς. Επίσης με απόφαση της FIFA στις 06/10/2011 αφαιρέθηκαν άλλοι 3 βαθμοί και ακόμα 3 στις 03/04/2012.
2 Με απόφαση της FIFA (29/03/2012) από τον Ατρόμητο Γεροσκήπου αφαιρέθηκαν 3 βαθμοί.
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης:
Πηγή: Αποτελέσματα
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία της Β΄ φάσης ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων της Β΄ φάσης:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012
Αρινιάνο
Το Αρινιάνο (ιταλικά: Arignano) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Ατζέλιο
Το Ατζέλιο (ιταλικά: Azeglio) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Ευσέβιος της Νάπολης
Ο Ευσέβιος (ιταλικά : Eusebio, λατινικά :  Eusebius), (απεβίωσε το 648 πιθανότατα στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το 646 έως το 648.
Βιογραφία
Η κύρια ιστορική πηγή για τον Ευσέβιο είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιτανών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από ανώνυμο συγγραφέα.
Αυτο-πραξικόπημα
μικρογραφία|Ιππικό στους δρόμους του [[Παρίσι|Παρισιού κατά τη διάρκεια του Γαλλικού πραξικοπήματος του 1851, με το οποίο ο δημοκρατικά εκλεγμένος Πρόεδρος Λουδοβίκος-Ναπολέων Βοναπάρτης κατέλαβε δικτατορικά την εξουσία. Ένα χρόνο αργότερα στέφθηκε Αυτοκράτορας των Γάλλων.]] Αυτο-πραξικόπημα είναι μια μορφή στασιασμού υπό την μορφήν πραξικοπήματος στην οποία ο ηγέτης ενός κράτους (συνηθέστατα της εκτελεστικής του εξουσίας), παρά το γεγονός ότι κατέχει νόμιμα την εξουσία, διαλύει ή καθιστά ανίσχυρους τους πολιτειακούς θεσμούς και αναλαμβάνει παράνομα έκτακτες εξουσίες, που δεν θα του χορηγούνταν υπό κανονικές συνθήκες. Άλλα μέτρα που λαμβάνονται, μπορεί να περιλαμβάνουν την ακύρωση του εθνικού συντάγματος, την αναστολή πολιτικών δικαστηρίων και την ανάληψη δικτατορικών εξουσιών.
Ευσέβιος της Νάπολης
Βιογραφία
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή και την πρώιμη ζωή του Ευσεβίου. Ανέβηκε στην επισκοπική έδρα της Νεάπολης μετά τον θάνατο του Γρατιόσου το 646. Σύμφωνα με μεσαιωνικές πηγές, η υποψηφιότητά του προτάθηκε στους Ναπολιτάνους από τον Πάπα Θεόδωρο Α'. Το χρονικό του Ιωάννη του διακόνου αναφέρει λανθασμένα ότι έζησε την εποχή του Πάπα Μαρτίνου Α΄ και του αυτοκράτορα Κώνστα Β΄. Ο κατάλογος συγκεκραμένα αναφέρει : ''Eusebius Episc. sed. ann. Ví. Fuit temporibus Martini Pap. et Constantini Imp''.
Αυτο-πραξικόπημα
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πραξικοπήματα
Ευσέβιος της Νάπολης
Βιογραφία
Οι πράξεις των Ναπολιτανών Επισκόπων αναφέρουν ότι ο Ευσέβιος ήταν επίσκοπος για έξι χρόνια. Ωστόσο, η μαρτυρία αυτή είναι εσφαλμένη, αφού το 649 την επισκοπή Νεάπολης διοικούσε ήδη ο Άγιος Λεόντιος. Είναι πιθανό ότι ο Ευσέβιος πέθανε ήδη από το 648. Κατά την παραμονή του στην επισκοπική έδρα, δεν πρόλαβε να διαπράξει σημαντικές πράξεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Αντιφίλιπποι Καβάλας
Ιστορικά στοιχεία
Στο λόφο «Δερβένι» ή «Σταυρός», αμέσως ΒΑ του χωριού έχει εντοπιστεί οικισμός κλασικής - ελληνιστικής περιόδου και λείψανα φρουρίου. Στο χαμηλό λοφίσκο Σίνα, 1,5 χλμ ΒΑ του χωριού, έχουν εντοπιστεί μεταλλουργικές σκωρίες και λείψανα τοίχων, επιφανειακή κεραμική στο λόφο και στα χωράφια δυτικά κεραμική ρωμαϊκής-υστερορρωμαϊκής περιόδου. Επιφανειακή κεραμική ρωμαϊκής περιόδου έχει βρεθεί και δυτικά του χωριού.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, το Δρανίτσι είχε κυρίως τουρκικό πληθυσμό, ο οποίος έφτανε τους 400 κατοίκους, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στους Αντιφιλίππους εγκαταστάθηκαν 126 οικογένειες προσφύγων, με το χωριό να αποκτά αμιγή προσφυγικό πληθυσμό. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ελευθερουπόλεως και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Αντιφιλίππων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Νεοχώρι Λευκάδας
Το Νεοχώρι είναι οικισμός στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 36 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Γεώργιος Σερπάνος
Ο Γεώργιος Σερπάνος (1907 - 27 Φεβρουαρίου 2009) του Αριστείδη και της Δήμητρας ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Παλαιός συνεργάτης του Γεωργίου Παπανδρέου, διατέλεσε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου (1950-51), την Ένωση Κέντρου (1964-67) και το ΠΑΣΟΚ (1977-89). Από το 1977 έως το 1981, ήταν ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή για τα θέματα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1907 στον Άγιο Βλάσιο Τριχωνίδας Αιτωλοακαρνανίας. Από πολύ μικρός έμεινε ορφανός από πατέρα. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών αναπτύσσοντας πολιτική δράση ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, ως μέλος της ένωσης φοιτητών στον νομό του και μέλος της νεολαίας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργάστηκε ως ταμειακός υπάλληλος. Πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41 ως έφεδρος ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού και διατέλεσε γενικός γραμματέας Εφοδιασμού στην κυβέρνηση της Απελευθέρωσης του Γεωργίου Παπανδρέου το 1944-45.
Για πρώτη φορά εκλέχθηκε βουλευτής στην Αιτωλοακαρνανία με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου το 1950. Εκλέχθηκε ξανά βουλευτής με την Ένωση Κέντρου, το 1964. Ως βουλευτής της Ενώσεως Κέντρου, διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην ίδρυση πολλών σχολείων όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης καθώς και στην ψήφιση νόμου, το 1964, με τον οποίο καθιερώθηκε η τιμή ασφαλείας για τους καλλιεργητές καπνού. Μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών το 1967, συνελήφθη και εξορίστηκε στη Φολέγανδρο.
Μετά τη Μεταπολίτευση εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, με το οποίο εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας το 1977, το 1981 και το 1985. Από το 1977 έως το 1981 ήταν ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή για τα θέματα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, και πολλές εφημερίδες το 1981 ανέμεναν ότι αυτός θα αναλάμβανε το συγκεκριμένο Υπουργείο (τελικά προτιμήθηκε ο βουλευτής Ηλείας, Γιάννης Σκουλαρίκης).
Ο Γεώργιος Σερπάνος τιμήθηκε με το μετάλλιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και το μετάλλιο Εθνικής Αντίστασης για τη δράση του. Απεβίωσε στις 27 Φεβρουαρίου 2009, σε ηλικία 102 ετών. Μετά τον θάνατό του, ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας του διατέθηκε (με εντολή του ιδίου) για αγαθοεργούς σκοπούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας
Λεόντιος της Νάπολης
Ο Λεόντιος (ιταλικά : Leonzio, λατινικά : Leontius), (απεβίωσε το 652 στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το 648 έως το 652. Άγιος όπου η μνήμη του εορτάζεται από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στις 26 Ιουλίου.
Βιογραφία
Η κύρια ιστορική πηγή για τον Άγιο Λεόντιο της Νεάπολης είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιαντών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από έναν ανώνυμο συγγραφέα.
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή και την πρώιμη ζωή του Λεοντίου. Ανέβηκε στην επισκοπική έδρα της Νεάπολης το 648 ή το 649 μετά τον Ευσέβιο, ο οποίος είχε πεθάνει λίγο πριν. Σύμφωνα με μεσαιωνικές πηγές, η υποψηφιότητα του Λεοντίου προτάθηκε στους Ναπολιτάνους από τον Πάπα Μαρτίνο Α'.
Τον Οκτώβριο του 649, ο Λεόντιος της Νάπολης συμμετείχε στη Σύνοδο του Λατερανού, όπου καταδικάστηκαν οι οπαδοί του Μονοθελητισμού.
Σώζεται ένας χρυσός σταυρός διακοσμημένος με πολύτιμους λίθους, κατασκευασμένος με εντολή του επισκόπου Λεοντίου. Μετά από τέσσερα χρόνια επίσκοπος, ο Λεόντιος πέθανε το 652 ή το 653. Διάδοχός του ήταν ο Άγιος Αδεοδάτος.
Γνωστός για την ευσέβειά του, αμέσως μετά τον θάνατό του, ο Λεόντιος άρχισε να τιμάται από τους Ναπολιτάνους ως άγιος. Αυτό αποδεικνύεται από την αναφορά του ονόματός του στο μαρτυρολόγιο του 9ου αιώνα, ο συγγραφέας του οποίου χρησιμοποίησε προγενέστερες εκκλησιαστικές πηγές για τη σύνταξη του. Η μνήμη του Αγίου Λεοντίου της Νεάπολης τιμάται στις 26 Ιουλίου.
Σώχος
Με το επώνυμο Σώχος αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
Αγία Μαρίνα Ημαθίας
Ιστορικά
Η ύπαρξη του χωριού μαρτυρείται ως βακούφι στους χάρτες της οθωμανικής περιόδου του 1550, του 1650 και του 1750. Ανήκε στον καζά της Βέροιας και ο πληθυσμός του χωριού ήταν σλαβόφωνος. Σε μαρτυρία σχετικά με περιοδεία του Μητροπολίτη Δανιήλ ( 1769 – 1799; ), που έγινε μετά το 1770, αναφέρεται ότι η αρχιερατική εισφορά την οποία απέδιδαν οι χριστιανοί κάτοικοι της Αγίας Μαρίνας ήταν 1.110 γρόσια. Αν υπολογιστεί ότι το κάθε στεφάνι (οικογένεια) είχε υποχρέωση να καταβάλει ετήσια αρχιερατική εισφορά περίπου 18 γρόσια – το 1/6 της τουρκ. λίρας, μπορεί να υπολογιστεί ο πληθυσμός του χωριού περίπου σε 61 οικογένειες και σε 250 χριστιανούς κατοίκους.
Στα 1804 ο περιώνυμος Αλή Πασάς εισβάλει στους καζάδες της Βέροιας και της Νάουσας. Τότε αρπάζει περιουσίες μουσουλμάνων και χριστιανών κατοίκων, απαιτεί την καταβολή ετήσιου φόρου και τοποθετεί στα καταλαμβανόμενα τσιφλίκια δικούς του επιστάτες (σουμπασήδες) όπως έγινε και στη Αγία Μαρίνα. Ο ελληνικός πληθυσμός υποφέρει τα πάνδεινα από την πλεονεξία του νέου κατακτητή εργαζόμενος σε καθεστώς τιμαριωτικής δουλείας και αποδίδοντάς του ετήσιο φόρο. Η κυριαρχία του διαρκεί ως το 1820.
Στα χρόνια του Μακεδονικού αγώνα είχε ενταχθεί στην Εξαρχία αλλά από το Μάιο του 1908 δημιουργήθηκε ελληνική κοινότητα. Στις 9 Δεκεμβρίου 1935 η περιοχή του χωριού επλήγη από τη μεγάλη πλημμύρα που δημιούργησε πρόβλημα σε όλο το νομό Ημαθίας και κατέστρεψε πολλές κατοικίες. Εξαιτίας του φόβου της επανάληψης του φαινομένου το χωριό μετακινήθηκε δυτικότερα κατά δύο χιλιόμετρα. Τη θέση του παλαιού χωριού δείχνει ο ναός της Αγίας Μαρίνας που πλέον απέμεινε το μόνο κτίσμα.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγία Μαρίνα (Τοπική Κοινότητα Αγίας Μαρίνης - Δημοτική Ενότητα Δοβρά), ανήκει στον Δήμο Βέροιας της Περιφερειακής Ενότητας Ημαθίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.
Πληθυσμιακά στοιχεία
{"version":2,"width":459,"height":173.2,"data":[{"name":"table","values":[ {"x":1920,"y":216},{"x":1928,"y":443},{"x":1940,"y":652},{"x":1951,"y":809},{"x":1961,"y":935},{"x":1971,"y":886},{"x":1981,"y":964},{"x":1991,"y":958},{"x":2001,"y":796},{"x":2011,"y":864} ]}],"scales":[{"name":"x","type":"ordinal","range":"width","zero":false,"domain":{"data":"table","field":"x"}},{"name":"y","type":"linear","range":"height","nice":true,"domain":{"data":"table","field":"y"}}],"axes":[{"type":"x","scale":"x"},{"type":"y","scale":"y"}],"marks":[{"type":"rect","from":{"data":"table"},"properties":{"enter":{"x":{"scale":"x","field":"x"},"y":{"scale":"y","field":"y"},"y2":{"scale":"y","value":0},"fill":{"value":"steelblue"},"width":{"scale":"x","band":"true","offset":-1}}}}],"padding":{"top":30,"bottom":30,"left":78,"right":0}}
Η Αγία Μαρίνα, κατοικείται κυρίως από γηγενείς Μακεδόνες, πρόσφυγες Μικρασιάτες και λίγους Πόντιους κατοίκους. Tα κύρια επαγγέλματα των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Στο χωριό υπάρχουν τρία καφενεία, ένα καφέ-μπαρ, δύο ψιλικατζίδικα, ένα γυράδικο, ένα φαρμακείο και ένα κατάστημα με γεωργικά εφόδια. Επίσης λειτουργεί δημοτικό σχολείο, νηπιαγωγείο και τρείς εκκλησίες. Οι αστικές συγκοινωνίες με την κοντινότερη πόλη, τη Βέροια, είναι τακτικές (περίπου ανά μία ώρα) από της 7 το πρωί έως και της 9 το βράδυ.
Πολιτισμικά δρώμενα
Στην Αγία Μαρίνα δραστηριοποιείται ο Μορφωτικός - Εκπολιτιστικός Σύλλογος με σκοπό τη διατήρηση και διάδοση του πολιτιστικού πλούτου της περιοχής στη νεολαία. Ο σύλλογος διοργανώνει σε ετήσια βάση εκδηλώσεις στα πλαίσια της γιορτής του χωριού και της ομώνυμης εκκλησίας  Αγία Μαρίνα  στις 16 και 17 Ιουλίου, με παραδοσιακούς χορούς από τα ίδια τα τμήματα του Συλλόγου αλλά και με συμμετοχή άλλων πολιτιστικών συλλόγων της περιοχής. Επίσης, ετήσιοι Χριστουγεννιάτικοι χοροί διοργανώνονται, σε οικογενειακό κέντρο διασκέδασης, στις 23 Δεκεμβρίου όπου εορτάζεται το  κολντέ  με το άναμμα μιας μεγάλης φωτιάς στο κέντρο του χωριού.
Είναι ανακηρυγμένο και προστατευόμενο μνημείο σύμφωνα με την ΥΑ ΥΠΠΕ/Β1/Φ36/31675/685/2-7-1985. ΦΕΚ 455/Β/19-7-1985.
Στη βορειοδυτική γωνία του ναού υψώνεται νεόδμητο κωδωνοστάσιο από οπλισμένο σκυρόδερμα.
Ο θρύλος της Αγίας Μαρίνας
Λέγεται πώς το χωριό πήρε το όνομά του από την Αγία Μαρίνα η οποία είναι και προστάτιδα του τόπου. Και οι δύο ιεροί ναοί του χωριού (ο παλαιός ναός 2 χλμ. ανατολικά αλλά και ο νέος ναός στο κέντρο του χωριού) φέρουν τον όνομα της. Οι κάτοικοι πιστεύουν πώς η Αγία έχει κάνει πολλά θαύματα και δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν πώς την έχουν συναντήσει.
Κατά τη δεκαετία του '30 μία μεγάλη πλημμύρα κατέστρεψε το χωριό (το οποίο ήταν χτισμένο νοτιότερα) ολοσχερώς. Το μόνο κτίσμα που διασώθηκε ήταν ο ιερός ναός της Αγίας Μαρίνας. Πιστεύεται πως ήταν η Αγία πού προστάτευσε τον Ναό και πως κατοικεί σ' αυτόν και τον προστατεύει ακόμα και σήμερα.
Ο θρύλος λέει ότι υπήρχε μία εικόνα στον ναό της Αγίας Μαρίνας, την οποία οι κάτοικοι του χωριού αποφάσισαν να τη μεταφέρουν στην τότε καινούρια εκκλησία τους αλλά η εικόνα κατά κάποιον τρόπο επέστρεφε πάντα στον παλαιό ναό.
Αναφορές
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δήμος Βέροιας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας
Αντρέι Κράμαριτς
Ο Αντρέι Κράμαριτς (Andrej Kramarić, 19 Ιουνίου 1991) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός ή επιθετικός μέσος με την 1899 Χοφενχάιμ και την εθνική ομάδα της Κροατίας.
Ο Κράμαριτς άρχισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στη Δυναμό Ζάγκρεμπ και κατέχει το ρεκόρ του κορυφαίου νεαρού σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου. Χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του συλλόγου και αγωνίστηκε πρώτη φορά επαγγελματικά σε ηλικία 17 ετών. Το 2013, μετά από διαφωνία με τη διοίκηση της Δυναμό, ο Κράμαριτς πήρε μεταγραφή για τη Ριέκα, όπου σκόραρε 37 φορές σε 42 αγώνες πρωταθλήματος, πριν αποκτηθεί από τη Λέστερ Σίτι για 9 εκατομμύρια ευρώ. Έπαιξε για ενάμιση χρόνο εκεί, και στη συνέχεια δόθηκε δανεικός στη Χοφενχάιμ, πριν αποκτηθεί μονίμως.
Ο Κράμαριτς είχε 53 συμμετοχές και 22 γκολ με τις νεανικές ομάδες της εθνικής Κροατίας. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2014 και συμμετείχε στις ομάδες που εκπροσώπησαν την Κροατία στο Euro 2016 και στο Μουντιάλ 2018, όπου στη δεύτερη η Κροατία έφτασε στον τελικό. Ο ίδιος σκόραρε στα προημιτελικά ενάντια στη Ρωσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΧΝΚ Ριέκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Μπάιρο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Περιγιάλι Λευκάδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Συμμετοχή της Αλγερίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019
Η Αλγερία θα συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 στη Ντόχα του Κατάρ από τις 27 Σεπτεμβρίου έως τις 6 Οκτωβρίου με έξι αθλητές.
Παραπομπές
Αφγανιστάν Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αλγερία
Σφαιρικό σύστημα συντεταγμένων
Στα μαθηματικά και τη φυσική, ένα σφαιρικό σύστημα συντεταγμένων είναι ένα σύστημα αναφοράς για τριδιάστατο χώρο όπου η θέση ενός σημείου προσδιορίζεται από τρεις αριθμούς: την ακτινική απόσταση του σημείου από ένα σταθερό σημείο αναφοράς (το κέντρο τον αξόνων Ο), την πολική γωνία που μετράται από τη σταθερή κατεύθυνση του ζενίθ (άξονας z), και το αζιμούθιο η γωνία της προβολής του σημείου στο επίπεδο, από κάποια σταθερή κατεύθυνση στο επίπεδο (άξονας x).
Η ακτινική απόσταση συνήθως καλείται και απλά ακτίνα ή ακτινική συντεταγμένη. Η πολική γωνία καλείται και ζενίθια γωνία ή ζενίθια απόσταση.
Το σφαιρικό σύστημα συντεταγμένων είναι γενίκευση του διδιάστατου πολικού συστήματος συντεταγμένων. Μπορεί να επεκταθεί και σε περισσότερες χωρικές διαστάσεις στη γεωμετρία της υπερσφαίρας.
Σχέση με τις καρτεσιανές συντεταγμένες
Οι καρτεσιανές συντεταγμένες προκύπτουν από τις σφαιρικές συντεταγμένες (με τη σύμβαση ακτίνα r, πολική γωνία θ, αζιμούθιο φ), και με πεδία ορισμού r ∈ [0, ∞), θ ∈ [0, π], φ ∈ [0, 2π], από τους ακόλουθους τύπους:
Οι σφαιρικές συντεταγμένες (σύμφωνα με τη σύμβαση για ακτίνα r, πολική γωνία θ, αζιμούθιο φ) του σημείου αντίστοιχα προκύπτουν από τις καρτεσιανές συντεταγμένες(x, y, z) από τους τύπους:
Ενδεικτική Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Συστήματα συντεταγμένων
Μονή στο δάσος με τις βελανιδιές
Η «Μονή στο δάσος με τις βαλανιδιές» (γερμ. Abtei im Eichwald) είναι αριστουργηματικός πίνακας του Γερμανού ζωγράφου Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ.
Περιγραφή
Ο πίνακας παρουσιάζει ένα φανταστικό τοπίο. Συνδυάζει λεπτομέρειες από πραγματικά τοπία, όπως τα είχε σχεδιάσει πρόχειρα στα ταξίδια που είχε κάνει πιο πριν. Στο κέντρο του πίνακα βλέπουμε μια ομάδα καλόγερων να κατευθύνονται προς την ερειπωμένη πύλη ενός παλαιού γοτθικού μοναστηριού. Κρατούν ένα φέρετρο, και δύο κεριά. Στο χιονισμένο χώμα είναι ένας τάφος ανοικτός και χριστιανικοί σταυροί. Σκοτάδι σκεπάζει το κάτω μέρος του πίνακα, ενώ το φως του ήλιου φωτίζει αμυδρά, δίπλα από μία ημισέληνο. Γύρω από τα ερείπια φυτρώνουν λίγες μόνο βελανιδιές.
Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Δημιουργήθηκε την εποχή 1809 - 1810 στην Δρέσδη και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά μαζί με το ον πίνακα Μοναχός στην θάλασσα στην Έκθεση της Ακαδημίας του Βερολίνου το 1810. Ο ζωγράφος ζήτησε να κρεμαστούν οι δύο πίνακες ακριβώς ο ένας επάνω από τον άλλο, και όχι δίπλα δίπλα. Κατά την διάρκεια της εκθέσεως ο βασιλιάς Φρειδερίκος Γ΄ αγόρασε τους δύο πίνακες για την συλλογή του.
Η σύνθεση του έργου συμπίπτει με την εποχή της αναγνώρισης του καλλιτεχνικού ταλέντου του Φρίντριχ, και στο ξεκίνημα της καριέρας του, και δίχασε το καλλιτεχνικό κοινό.
Γκύντερ Μπρους
Ο Γκύντερ Μπρους (Günter Brus, γεννημένος στις 27 Σεπτεμβρίου 1938, στο Άρντνινγκ της Στυρίας, στην Αυστρία) είναι Αυστριακός ζωγράφος, επιτελεστικός καλλιτέχνης (performance artist), γραφίστας, πειραματικός κινηματογραφιστής και συγγραφέας.
Ο Μπρους μεγάλωσε στο Μούρεκ, παρακολούθησε το Σχολή Τεχνών και Χειροτεχνίας στο Γκρατς και πήγε στη Βιέννη το 1956, όπου σπούδασε ζωγραφική και συνάντησε τον δια βίου φίλο του Άλφονς Σίλινγκ. Επηρεασμένος από τον γερμανικό εξπρεσιονισμό, τον Έντβαρτ Μουνκ, τον Βίνσεντ βαν Γκογκ, τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό και καλλιτέχνες όπως ο Εμίλιο Βέντοβα, ξεκίνησε το φθινόπωρο του 1960 να δημιουργεί έργα τέχνης, που δεν περιορίζονταν στα οπτικά μέσα.
Ο σύντροφός του Όττο Μούελ, που τον συνάντησε εκείνη την εποχή, είπε για τη δουλειά του: «Το χρώμα μερικές φορές έσκαγε σαν βόμβα όταν χτυπούσε την εικόνα. Αυτή ήταν η απόλυτη δημιουργική υπέρβαση. [. . . ] Ολόκληρο το δωμάτιο ήταν καλυμμένο με πιτσιλιές μπογιάς και η αποξηραμένη λάσπη μπογιάς βρισκόταν σε εκατοστά ψηλά στο πάτωμα.»
Λίγο πριν από την πρώτη του μεγάλη έκθεση μαζί με τον Σίλινγκ, επιστρατεύτηκε στο στρατό τον Μάιο του 1961. Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, έπεσε σε ψυχολογική κρίση και άρχισε να δουλεύει ξανά παρά τα τέλη του 1962. Το 1964, ο Μπρους παρουσίασε την πρώτη του παράσταση, με τον τίτλο Άνα. Από την αρχή ήταν απαραίτητο να βάλει το δικό του σώμα στο επίκεντρο της δράσης και στη δεύτερη δράση τριών μερών, ζωγραφική στο χέρι και ζωγραφική κεφαλής.
Ο Γκύντερ Μπρους συμμετείχε στην Documenta 5 στο Κάσελ το 1972 και εκπροσωπήθηκε ως καλλιτέχνης στα Documenta 6 (1977) και Documenta 7 το 1982. Από το 1970 ξεκίνησε το μυθιστόρημά του Irrwisch, το οποίο βασιζόταν σε πολλές ζωγραφιές. Προέκυψαν έργα που ονομάζει εικονογραφημένα ποιήματα που άνοιξαν μια νέα ενότητα στο έργο του Μπρους, καρπός του οποίου είναι το πλούσιο γραφικό και λογοτεχνικό έργο των δεκαετιών του 1970 και του 1980.
Ο Μπρους τιμήθηκε με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο της Αυστρίας το 1996. Τα περισσότερα έργα του είναι συγκλονιστικά και αμφιλεγόμενα. Το Γιοαννέουμ στεγάζει τώρα μια μόνιμη γκαλερί, που ονομάζεται Bruseum, που παρουσιάζει το έργο του Μπρους και των συναδέλφων Βιεννέζων ακτιβιστών.
Ο Κουρτ Φλέκερ, τότε πολιτιστικός σύμβουλος για τη Στυρία, έθεσε τον θεμέλιο λίθο για το δικό του Μουσείο Μπρους το 2008 με μια αγορά συλλογής για τη Νέα Πινακοθήκη Γκρατς. Το "BRUSEUM", το οποίο άνοιξε στις 26 Νοεμβρίου 2011 στη νέα τοποθεσία της Νέα Πινακοθήκη Γκρατς στην Περιοχή Γιοαννέουμ, έχει σχεδιαστεί ως ένας μόνιμος εκθεσιακός χώρος υψηλού προφίλ. Είναι αφιερωμένο στη διατήρηση κεντρικών έργων του καλλιτέχνη.
Το 2010, η εταιρεία οικιακών βίντεο καλλιτεχνικών ταινιών με έδρα το Βερολίνο Edition Kröthenhayn κυκλοφόρησε ένα κουτί που περιελάμβανε ένα DVD που περιείχε τις ταινίες του (συμπεριλαμβανομένου, μεταξύ άλλων, 8/64: Ana – Aktion Brus, 10c/65: Brus wünscht euch seine Weihnachten, 10b/65 : Silber – Aktion Brus, 10/65: Selbstverstümmelung, 16/67: 20. Σεπτέμβριος, Die Blumen des Bösen, Στραγγαλισμός, Ψυχο-Dramolett, Kunst und Revolution, Osmose, Einatmen – Ausatmen, Handlung, Zerreißprobe, Selbstbemalung, και Wiener Spaziergang), σε σκηνοθεσία, μεταξύ άλλων, Κουρτ Κρεν, Πέτερ Γκόρσεν, Χανς Κριστόφ Στένζελ, Έρνστ Σμιντ, Χέλμουτ Κρόνμπεργκερ, Βέρνερ Σουλτς, Όττο Μούελ, καθώς και από τον ίδιο τον Μπρους και τη σύζυγό του Άννι Μπρους, που συγκεντρώθηκαν και παρουσιάστηκαν σε μορφή ντοκιμαντέρ από τον Πέτερ Κάσπερακ, συνολικής διάρκειας 82 λεπτών σε περιορισμένη έκδοση χιλίων αριθμημένων αντιγράφων με τον τίτλο Ανάλυση Σώματος: Ενέργειες 1964–1970. Το DVD περιλαμβάνει επίσης ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ 52 λεπτών του 2004 για τον Μπρους που ονομάζεται Τρομερά ευάλωτος – Γκύντερ Μπρους σε σκηνοθεσία Πέτερ Κάσπερακ, Ανίτα Νατμέσνιγκ και Άνταμ Βάλις καθώς και πολλές διαφάνειες φωτογραφίας Ακτιβισμού από τον Λούντβιχ Χόφενραιχ και άλλους. Το κουτί περιλαμβάνει επίσης ένα βιβλίο 100 σελίδων με φωτογραφίες και κείμενα των Πήτερ Βάιμπελ και Τίο Άλτενμπεργκ.
Η σύζυγός του Άνα έπαιξε ουσιαστικό ρόλο στο έργο του Μπρους. Σε μια συνέντευξη σε εφημερίδα το 2018, είπε ότι συμμετείχε στην καμπάνια "Γάμος" του Ρούντολφ Σβαρτσκόγκλερ, επειδή η γυναίκα του Σβαρτσκόγκλερ δεν θα ήταν ποτέ πρόθυμη να δείξει το στήθος της και ο Σβαρτσκόγκλερ ήταν πολύ ντροπαλός, για να ρωτήσει μια γυναίκα. Επιπλέον, κάποτε πήρε 40 προφυλακτικά από ένα φαρμακείο για μια ενέργεια από τον Χέρμαν Νιτς, γιατί ο Νιτς δεν τόλμησε να τα αγοράσει ο ίδιος.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Αυστριακοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι
Μπαλαντζέρο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μπαλντισσέρο Καναβέζε
Το Μπαλντισσέρο Καναβέζε (ιταλικά: Baldissero Canavese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μαρτίν Λορεντσίνι
Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων
Ο Μ. Λορεντσίνι εκπροσώπησε την Αργεντινή σε μία σκακιστική Ολυμπιάδα. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:
Αποτελέσματα Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής
Ο Μ. Λορεντσίνι συμμετείχε επανειλημμένα στο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής. Παρακάτω παρουσιάζονται κάποια από τα καλύτερα αποτελέσματά του:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Πλατύστομα Λευκάδας
Τα Πλατύστομα είναι οικισμός στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 51 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Γριμοάλδος Γ΄ του Μπενεβέντο
Ο Γριμοάλδος Γ΄, Grimoald III (π.760}} – 806) ήταν ο Λομβαρδός πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 788 μέχρι το τέλος του.
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Αρέχι Β΄ και της Αντελπέργκας. Το 787 αυτός και ο μεγαλύτερος αδελφός του Ρομουάλδος στάλθηκαν ως όμηροι στον Καρλομάγνο, που είχε μεταβεί στην Ιταλική χερσόνησο μέχρι το Σαλέρνο, για να λάβει την υποταγή τού Μπενεβέντο. Σε αντάλλαγμα για ειρήνη, ο Λομβαρδός Αρέχις Β΄ αναγνώρισε την επικυριαρχία του Καρλομάγνου και παρέδωσε τον Γριμοάλδο ως όμηρο.
Όταν ο πατέρας και ο αδελφός του απεβίωσαν και οι δύο το 788, ο Γριμοάλδος Γ΄ επετράπη να επιστρέψει στην Ιταλία. Αναγνώρισε τη Φραγκική κυριαρχία, αλλά του επετράπη η πρακτική ανεξαρτησία, ως αντάλλαγμα για τη διατήρηση της ανεξαρτησίας περιοχής από τους Ανατολικούς Ρωμαίους. Το 788 αντιμετώπισε μία Ρωμαϊκή επιχείρηση ανακατάληψης, που διέταξε ο Aντάλγκις, ο γιος του τελευταίου βασιλιά των Λομβαρδών, Δεζιδέριου. Ένας Φραγκικός στρατός υπό τον Βίνιγκες και τον Χιλδεβράνδο δούκα του Σπολέτo ενώθηκε με τον Γριμοάλδο και νίκησε τον Aντάλγκι στην ακτή, αμέσως μετά την απόβασή του.
Αργότερα ο Γριμοάλδος Γ΄ προσπάθησε να αποβάλει τη Φραγκική επικυριαρχία, αλλά οι γιοι τού Καρλομάγνου, ο Πεπίνος της Ιταλίας και ο Κάρολος ο Νεότερος, τον ανάγκασαν να υποταχθεί το 792.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Μπενεβέντο Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γριμοάλδος Δ΄ του Μπενεβέντο
μικρογραφία|Σχέδιο ενός [[Δηνάριο|δηναρίου του Γριμοάλδου.]]
Ο Γριμοάλδος Δ΄, ο λεγόμενος το Γεράκι, Grimoald IV Falco (δολοφονήθηκε το 817), γιος του Ερμένριχ, ήταν ο Λομβαρδός πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 806 μέχρι τo τέλος του. Ήταν θησαυράριος ή stolesayz / stoleseyz πριν γίνει πρίγκιπας, μετά το τέλος του Γριμοάλδου Γ΄, παραγκωνίζοντας τον ίδιο τον γιο τού Γριμοάλδου Γ΄, τον Ιλδέριχο, έναν άλλο stoleseyz.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Μπενεβέντο
Άξος
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Πόλεις-κράτη Κατηγορία:Τοποθεσίες της Ελληνικής Μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κρήτη
Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ
thumb|400px|Σχεδιάγραμμα που αναπαριστά την ιστορική πορεία του Στρατού του Σαμπρ-ε-Μεζ Η Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ (Armée de Sambre-et-Meuse) είναι η γνωστότερη στρατιά της Γαλλικής Επανάστασης. Σχηματίστηκε στις 29 Ιουνίου 1794 με τη συγχώνευση τριών δυνάμεων: της Στρατιάς των Αρδεννών, της αριστερής πτέρυγας της Στρατιά του Μοζέλλα, και τη δεξιά πτέρυγα της Στρατιά του Βορρά. Είχε σύντομη αλλά επιτυχημένη παρουσία. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1797, η Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ συγχωνεύθηκε με τη Στρατιά του Ρήνου και του Μοζέλλα και έτσι δημιουργήθηκε η Στρατιά της Γερμανίας.
Μάχες
Τα διάφορα τμήματα της στρατιάς κέρδισαν μια σημαντική νίκη στη Μάχη του Φλερύς στις 26 Ιουνίου 1794. Η συγχώνευση των δυνάμεων στη Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ έγινε επίσημη σε σύντομο διάστημα. Λίγο μετά το Φλερύς, η Συμμαχική θέση στη Φλάνδρα κατέρρευσε και τα Γαλλικά στρατεύματα λεηλάτησαν τις Αυστριακές Κάτω Χώρες και την Ολλανδική Δημοκρατία τον χειμώνα του 1794-1795.
Μετά την άλωση του Τουρναί και της Οστένδης, η Συμβατική Εθνοσυνέλευση δήλωσε πως η στρατιά αυτή είχε αποκτήσει αξιέπαινες τιμές. η Στρατιά κέρδισε περισσότερες τιμές μετά την άλωση των Βρυξελλών, του Μάαστριχτ και του Αιξ-λα-Σαπέλ (Άαχεν). Η Στρατιά συμμετείχε στην κατάκτηση της Ολλανδίας και την Πολιορκία του Λουξεμβούργου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης
Μάρια Ντουλενμπιάνκα
Η Μάρια Ντουλενμπιάνκα (πολωνικά: Maria Dulębianka) (21 Οκτωβρίου 1861 - 7 Μαρτίου 1919) ήταν Πολωνή καλλιτέχνιδα και ακτιβίστρια, που αγωνίστηκε για την διεκδίκηση του δικαιώματος ψήφου των γυναικών, καθώς και να σπουδάζουν και να διδάσκουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Σπούδασε τέχνη στη Βαρσοβία, στη Βιέννη και στο Παρίσι. Δύο από τα έργα της κέρδισαν διακρίσεις στην Παγκόσμια έκθεση του Παρισιού το 1900. Πολλοί από τους πίνακες της ήταν πορτρέτα της δια βίου συντρόφου της, της ποιήτριας Μάρια Κονοπνίτσκα. Το 1908, η Ντουλενμπιάνκα έθεσε υποψηφιότητα με το Αγροτικό Κόμμα στις εκλογές του κοινοβουλίου της Γαλικίας, αλλά η συμμετοχή της απαγορεύτηκε από τους κοινοβουλευτικούς κανόνες της εποχής, που απέκλειαν τις γυναίκες. Όταν οι Πολωνές απέκτησαν με τους αγώνες τους το δικαίωμα ψήφου το 1918, η Ντουλενμπιάνκα υπηρέτησε ως εκπρόσωπος στην Προσωρινή Κυβέρνηση. Πέθανε από τύφο, τον οποίο κόλλησε ενώ βοηθούσε κρατούμενους στον Πολωνικό-Ουκρανικό Πόλεμο του 1919.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ζωγράφοι Κατηγορία:Πολωνές καλλιτέχνιδες Κατηγορία:Πολωνές ακτιβίστριες Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Πολωνία Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πολωνικά (pl) Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Πόρος Λευκάδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Καταφύγι Άρτας
Το Καταφύγι είναι ένα χωριό του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων με 4 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων, σε υψόμετρο 928 μέτρων. Ο οικισμός απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 54 χιλιόμετρα ενώ η απόσταση από το Βουργαρέλι είναι περίπου 43 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Καταφύγι υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του νεοσύστατου Δήμου Αγνάντων. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το Καταφύγι εντάχθηκε στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Το Καταφύγι μαζί με την Άρτισσα, τα Φράστα, τα Κονάκια, το Παλαιοχώρι και τα Άγναντα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγνάντων με συνολικό πληθυσμό 430 κατοίκους.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγνάντων. Το 1997 ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αγνάντων και το 2010 εντάχθηκε στο Δήμο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.
Τοποθεσία και πρόσβαση
Ο οικισμός γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Αγνάντων.
Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 4 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 12 κατοίκους. Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων Κατηγορία:Δήμος Αγνάντων
Μαρσέλο Μπρόζοβιτς
Ο Μαρσέλο Μπρόζοβιτς (Marcelo Brozović, 16 Νοεμβρίου 1992) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Αλ Νασρ Ριάντ και την εθνική ομάδα της Κροατίας.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Χρβάρτσκι Ντραγκόβολιατς, συνέχισε το 2011 στη Λοκομοτίβα και την επόμενη χρονιά μετεγράφει στην Δυναμό Ζάγκρεμπ. Το 2016 αποκτήθηκε από την Ίντερ, στην οποία έχει υπάρξει αρχηγός.Το καλοκαίρι του 2023 πήρε μεταγραφή από την Ίντερ στην Αλ Νασρ Ριάντ
Σε επίπεδο εθνικών, ο Μπρόζοβιτς αγωνίζεται με την εθνική Κροατίας, με την οποία έχει πραγματοποιήσει 51 εμφανίσεις και σκοράρει 6 φορές. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο παγκόσμιο κύπελλο 2014, ενώ επιλέχθηκε στις ομάδες που εκπροσώπησαν την Κροατία στο Euro 2016 και στο Μουντιάλ 2018, με την εθνική Κροατίας στο δεύτερο να φτάνει μέχρι τον τελικό. Στην εθνική σχηματίζει ένα δυναμικό τρίγωνο με τον Λούκα Μόντρις και τον Ιβάν Ράκιτις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Χρβάρτσκι Ντραγκόβολιατς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Λοκομοτίβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Ράχη Λευκάδας
Η Ράχη είναι χωριό στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 248 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Ιωσήφ Φερδινάνδος Μαρία του Ζάλερν
Ο Ιωσήφ-Φερδινάνδος-Μαρία, γερμ. Joseph-Ferdinand-Maria (1718 - 7 Δεκεμβρίου 1805) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν στρατηγός του Συντάγματος "κόμης του Ζάλερν".
Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Φερδινάνδου-Μαρία-Ιννοκεντίου στρατάρχη της Αυστρίας και της ερωμένης του Μαρίας-Αδελαΐδας-Φορτουνάτας κόμισσας του Ζπάουρ. Ήταν ετεροθαλής αδελφός του Κλήμη-Φραγκίσκου ντε Πάουλα.
Ήταν κύριος του Γκέλτολφινγκ, κοντά στο Στράουμπινγκ. Κατά τη διάρκεια των Ναπολεοντίων Πολέμων, υπηρέτησε ως στρατηγός του πυροβολικού. Από το 1804 είχε το δικό του Σύνταγμα Πεζικού, το "κόμης του Ζάλερν", που σχηματίστηκε από το Βασιλικό Βαυαρικό Σύνταγμα Πεζικού Νο 4 "βασιλιάς Γουλιέλμος της Βυρτεμβέργης".
Ως γενικός Διευθυντής για τη μουσική της Βαυαρικής Αυλής, ήταν προστάτης του Βόλφγκανγκ-Αμαντέους Μότσαρτ. Το 1779 εκλέχθηκε ως πλήρες μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών και Ανθρωπιστικών Σπουδών. Ήταν έμπιστος φίλος του εξαδέλφου του Μαξιμιλιανού Γ΄ Ιωσήφ. Σε γνωστό πίνακα αναπαρίσταται δίπλα του, στο δωμάτιο ξυλογλυπτικής του ανακτόρου Νύμφενμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Μαρία-Μεχτίλντις του Τέρρινγκ-Ζέελφελντ και είχε τέκνο:
Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο, με την Ιωσηφίνα κόμισσα του Λα Ρόζε και είχε τέκνα:
Σίκο του Μπενεβέντο
Βιογραφία
Πριν γίνει πρίγκιπας του Μπενεβέντο, ήταν ο γασταλδος της Ατσερέντσα. Μετά τη δολοφονία του Γριμοάλδου Δ΄, ο Σίκο τον διαδέχθηκε στον πριγκιπικό θρόνο. Έκανε τις ίδιες κενές υποσχέσεις φόρου υποτέλειας και πίστης στον Λουδοβίκο Α΄ τον Ευσεβή βασιλιά των Φράγκων, που είχε κάνει ο Γριμοάλδος Δ΄.
Ο Σίκο προσπάθησε να επεκτείνει το πριγκιπάτο σε βάρος της Ρωμαϊκής/Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Πολιόρκησε τη Νάπολη σε άγνωστη ημερομηνία (ίσως γύρω στο 831), αλλά δεν μπόρεσε να καταλάβει την πόλη. Ωστόσο, αφαίρεσε το σώμα του Ναπολιτάνου πολιούχου Σαν Τζενάρο, ο οποίος καταγόταν από το Μπενεβέντο. Ήταν επίσης ο Σίκο, που ίδρυσε μία σειρά ηγεμόνων στην Κάπουα, παραχωρώντας αυτό το αρχαίο φρούριο στον Λανδούλφο Α΄ ως γαστάλδο. Ο Λανδούλφος Α΄ τίμησε τον ευεργέτη του, ονομάζοντας το πρώτο του κάστρο Σικόπολις.