cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βυζαντινοβενετική Συνθήκη (1268)
Άνοδος του Κάρολου του Ανζού. Ο Μιχαήλ Η΄ συμμαχεί με τους Γενουάτες
Μετά την αποφασιστική του νίκη επί του Μανφρέδου στη Μάχη του Μπενεβέντο τον Φεβρουάριο του 1266, ο Κάρολος δούκας του Ανζού, τώρα πια βασιλιάς της Σικελίας (το βασίλειο της Σικελίας περιελάμβανε όλη τη Νότιο Ιταλία), άρχισε να σχεδιάζει την πραγματοποίηση των φιλοδοξιών του εναντίον της Κωνσταντινούπολης. Τα σχέδιά του δημοσιοποιήθηκαν με τη Συνθήκη του Βιτέρμπο (1267) τον Μάιο του 1267, που συνήφθη μεταξύ του Καρόλου Α΄, του εξόριστου Λατίνου αυτοκράτορα Βαλδουίνου Β΄, του πάπα και του πρίγκιπα της Αχαΐας. Ο Κάρολος Α΄ δεσμεύθηκε να βοηθήσει τον Βαλδουίνο Β΄ στην ανάκτηση της πρωτεύουσας και των εδαφών του, που κάποτε ανήκαν στη Λατινική αυτοκρατορία, με αντάλλαγμα αρκετές εδαφικές παραχωρήσεις στο Αιγαίο και τα δυτικά Βαλκάνια και την υπεράσπιση της Αχαΐας. Σε μία προσπάθεια να παρασύρουν τους επιφυλακτικούς Βενετούς στο σύμφωνο, τους υποσχέθηκαν την πλήρη αποκατάσταση των δικαιωμάτων, που είχαν αποκτήσει μετά το 1204. Ανήσυχος για τις φιλοδοξίες τού Καρόλου Α΄ και με την προηγούμενη συνθήκη με τη Βενετία άκυρη, ο Παλαιολόγος γύρισε ξανά προς τη Γένοβα, επιτρέποντας την ίδρυση μιας γενουατικής αποικίας στο προάστιο του Γαλατά, πέρα από τον Κεράτιο, απέναντι από την Κωνσταντινούπολη.
Αυτές οι εξελίξεις ανησύχησαν και τους Βενετούς: το εμπόριο τους με την Ανατολή είχε υποφέρει σημαντικά μετά τη Ρωμαϊκή συμμαχία με τη Γένοβα, ενώ οι αυτοκρατορικές φιλοδοξίες του Κάρολου Α΄ του Ανζού στην Αδριατική και την Ελλάδα ήταν μία πιθανή απειλή για την ελευθερία πρόσβασης της Βενετίας στη Μεσόγειο. Κατά συνέπεια, την 1η Νοεμβρίου 1267, ο δόγης Ρενιέρο Ζένο έστειλε δύο πληρεξούσιους πρεσβευτές, τον Μάρκο Μπέμπο και τον Πιέτρο Ζένο, για να διαπραγματευτεί μία συνθήκη με τον Παλαιολόγο.
Οι Βενετοί ζητούν συμμαχία με το Μιχαήλ Η΄: η συνθήκη του 1268
Η συνθήκη της Βυζαντινής Βενετίας συνήφθη στις 4 Απριλίου 1268 στην Κωνσταντινούπολη. Η θέση του Παλαιολόγου έναντι της Βενετίας είχε βελτιωθεί με τα χρόνια από το 1265. Ως αποτέλεσμα οι όροι της νέας συνθήκης ήταν σημαντικά λιγότερο επωφελείς για τους Βενετούς, οι οποίοι επίσης αισθάνθηκαν υποχρεωμένοι να αναγνωρίσουν τον Παλαιολόγο με τον τίτλο imperator et moderator Romanorum ( «αυτοκράτορας και κυβερνήτης των Ρωμαίων»), αντί του Graecorum («των Ελλήνων») όπως το 1265, και με τoν κολακευτικό επίθετο «ο νέος Κωνσταντίνος», το οποίο ο Παλαιολόγος είχε υιοθετήσει μετά την ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης. Η συνθήκη επικυρώθηκε από τον δόγη Ζένο στις 30 Ιουνίου, αλλά αυτός πέθανε λίγες ημέρες αργότερα. Ο Παλαιολόγος έστειλε γρήγορα πρεσβευτές στη Βενετία, τον Γεώργιο Τζιμίσκη και τον Γεώργιο Καλοδούκα, οι οποίοι κατάφεραν να διασφαλίσουν την αναγνώρισή της από τον διάδοχο δόγη Λορέντσο Τιέπολο στις 30 Ιουλίου.
Όροι
Το λατινικό κείμενο της συνθήκης δημοσιεύτηκε στη συλλογή Βενετικών εγγράφων από τους Τάφελ και Τόμας. Οι όροι της συνθήκης ήταν:
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| [[Υπέρπυρον του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Στη μία όψη η Θεοτόκος στη μέση των τειχών της Πόλης. Στην άλλη ο Μιχαήλ Η΄, από πίσω του ο ομώνυμος αρχάγγελος και δεξιά ο Χριστός. Επιγρ.: ΜΙΧ ΔΕC[PΟΤΗC Ο ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟC].]]
Οι συνέπειες
Η συνθήκη απέφερε γρήγορα καρπούς για τους Ρωμαίους: τον Σεπτέμβριο του 1269, ο Κάρολος Α΄ έστειλε τον ιππότη της Αχαΐας Εράρ ντ' Ωνουά και τον ηγούμενο του Μόντε Κασίνο ως απεσταλμένους στη Βενετία, για να στρατολογήσει τη Δημοκρατία στα σχέδιά του εναντίον του Παλαιολόγου, αλλά ο δόγης αρνήθηκε, επικαλούμενος τη συνθήκη. Η Βενετική στάση αντανακλούσε από τη μία ικανοποίηση προς το παρόν, αφού είχε εξασφαλίσει και πάλι εμπορική πρόσβαση στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αλλά και ανησυχία για τις πολιτικές του Καρόλου Α΄ στην Αδριατική· αυτός είχε πρόσφατα κάνει συμφωνία με την Ουγγαρία, παραδοσιακά αντίπαλο της Βενετίας στη Δαλματία. Το 1272, καθώς η ανακωχή πλησίαζε στη λήξη της, απεσταλμένοι από τον Κάρολο Α΄, τον Βαλδουίνο Β΄ και τον Παλαιολόγο ήταν όλοι παρόντες στη Βενετία. Οι Ρωμαίοι πρεσβευτές έφεραν μαζί τους 500 Ενετούς κρατούμενους, οι οποίοι προφανώς συνελήφθησαν στην Εύβοια κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του Ρωμαίου ναύαρχου Αλέξιου Φιλανθρωπηνού εναντίον των Λομβαρδών αρχηγών του Νεγκροπόντε τα προηγούμενα χρόνια. Αυτοί, παρά την ανακωχή μεταξύ Βενετίας και Ρωμαίων, είχαν γίνει πλήρωμα στις γαλέρες των Λομβαρδών. Εν μέσω έντονων διπλωματικών πιέσεων, συμπεριλαμβανομένων των επανειλημμένων προειδοποιήσεων του πάπα Γρηγορίου Ι΄ για να μην ανανεωθεί η ανακωχή, ο δόγης προτίμησε να περιμένει προσεκτικά τις εξελίξεις. Κατά συνέπεια η εκεχειρία παρέμεινε σιωπηρά σε ισχύ, ακόμη και αν δεν ανανεώθηκε επίσημα.
Ωστόσο οι Ενετοί είχαν λόγο να μην είναι ικανοποιημένοι, καθώς οι διατάξεις της Συνθήκης σχετικά με την ελεύθερη και ασφαλή μετακίνηση των Βενετών εμπόρων και των εμπορευμάτων τους δεν τηρήθηκαν σχολαστικά από τους Ρωμαίους: το 1278, ο δόγης υπέβαλε περισσότερες από 300 περιπτώσεις ζημιών σε ενετικά πλοία, εμπόρους και αγαθά από το 1268, που έγιναν από τα χέρια υπηκόων του Αυτοκράτορα. Πολλές από αυτές ήταν από πειρατές στην υπηρεσία του Μιχαήλ Η΄, αλλά και από στρατιώτες, τελωνειακούς υπαλλήλους και τοπικούς κυβερνήτες, ακόμη και, σε μία περίπτωση, από έναν σεβαστοκράτορα (πιθανώς τον Κωνσταντίνο, αδελφό του Αυτοκράτορα), ο οποίος είχε ληστεύσει και δολοφονήσει έναν Βενετό αρχιδιάκονο, που είχε συλληφθεί σε πλοίο από το Μωρέα.
Ο Μιχαήλ Η΄ συμμαχεί με τους Γενουάτες και τον πάπα
Το 1270, ένας αντι-Ανδεγαβικός συνασπισμός ανέλαβε την εξουσία στη Γένοβα και το 1272 ο Παλαιολόγος ανανέωσε τη συμμαχία του με την πόλη, που τώρα κατευθυνόταν εναντίον τού Καρόλου του Ανδεγαβού. Η διπλωματική επίθεση του Παλαιολόγου συνεχίστηκε με την επαναπροσέγγισή του με τον πάπα, ο οποίος από μόνος του θα μπορούσε είτε να παροτρύνει (δηλώνοντας την εκστρατεία εναντίον της Κωνσταντινούπολης ως Σταυροφορία), είτε να αποτρέψει τα σχέδια του Καρόλου Α΄. Οι όροι που έθεσε ο Πάπας ήταν σκληροί: ο Αυτοκράτορας και η Ανατολική Εκκλησία θα έπρεπε να ομολογήσουν τα λάθη τους και να αποδεχτούν την παπική υπεροχή. Αντιμέτωποι με τη συσσώρευση ναυτικών δυνάμεων και Ανδεγαβικών συμμαχιών, ο Παλαιολόγος έπρεπε να υποχωρήσει και η Ένωση των Εκκλησιών ανακηρύχθηκε στη Β΄ Σύνοδο της Λυών το 1274. Αν και η Ένωση αποδείχθηκε βαθύτατα αντίθετη με τα αισθήματα της Εκκλησίας και του λαού, ήταν ένας «διπλωματικός θρίαμβος» για τον Παλαιολόγο, καθώς ο πάπας τον αναγνώρισε ως νόμιμο Αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης (και όχι τον Βαλδουίνο Β΄) και απαγόρευσε στον Κάρολο Α΄ να του επιτεθεί. Εν τω μεταξύ, ο Μιχαήλ Η΄ χρησιμοποίησε την ευκαιρία να επιτεθεί στους Έλληνες και Λατίνους, που εξεγέρθηκαν στην Ελλάδα.
Το χρυσόβουλο του 1268 για τους Βενετούς
Αν και οι Βενετοί εκπρόσωποι στη Λυών διαμαρτυρήθηκαν φωναχτά, λέγοντας ότι η Βενετία εξακολουθούσε να διεκδικεί τα δικαιώματά της στη Ρωμανία, το πλεονέκτημα βρισκόταν στον Παλαιολόγο και ο νέος δόγης Τζάκοπο Κονταρίνι έστειλε το 1276 απεσταλμένους στην Κωνσταντινούπολη, για να διαπραγματευτεί εκ νέου τη συνθήκη του 1268. Αυτό κατέληξε σε συμφωνία, που συνήφθη μεταξύ του Παλαιολόγου και του Βενετού απεσταλμένου Μάρκο Μπέμπο στις 19 Μαρτίου 1277. Συγκεκριμένα αυτή η συμφωνία δεν διατυπώθηκε ως συνθήκη, αλλά ως χρυσόβουλο (πράξη χορήγησης) από τον Αυτοκράτορα στη Βενετία. Ωστόσο, δεδομένης της ασταθούς διεθνούς κατάστασης, η διάρκειά του περιορίστηκε σε δύο χρόνια.
Οι Βενετοί συμμαχούν με το Κάρολο Α΄
Μετά τη λήξη του δεν ανανεώθηκε και οι Βενετοί, το 1281 στη Συνθήκη του Ορβιέτο, εισήλθαν στον αντι-Ρωμαϊκό συνασπισμό του Καρόλου Α΄, με τον Απρίλιο 1283 ως την προβλεπόμενη ημερομηνία έναρξης της εκστρατείας κατά της Κωνσταντινούπολης. Ωστόσο τα σχέδια του Καρόλου Α΄ διακόπηκαν από τον σφαγιασμό των Γάλλων του Καρόλου Α΄ (γνωστό ως Σικελικό Εσπερινό) τον Μάρτιο του 1282 και τον επακόλουθο Πόλεμο των Σικελικών Εσπερινών. Σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Ορβιέτο, υπήρχε κατάσταση πολέμου μεταξύ Βενετίας και Ρωμαίων. Το ξέσπασμα των Εσπερινών είχε καταστρέψει τις πιθανότητες να ανακτήσουν οι Βενετοί την προνομιακή τους θέση και για όλη τη διάρκεια του πολέμου το εμπόριό τους με την Ανατολή διακόπηκε, προς όφελος των Γενουατών.
Μετά από μακρές διαπραγματεύσεις, μία τελευταία δεκαετής ειρηνευτική συνθήκη, συνήφθη τον Ιούλιο του 1285, που ουσιαστικά ανανεώνει τη συμφωνία του 1277.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μεσαιωνικό Αιγαίο Πέλαγος Κατηγορία:Συνθήκες ειρήνης Κατηγορία:Συνθήκες της Βενετικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:13ος αιώνας στη Βενετική Δημοκρατία
Σμαρούλα Γιούλη
Η Σμαρούλα Γιούλη (27 Ιανουαρίου 1930 - 7 Μαρτίου 2012) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Τη δεκαετία του 1980, σε συνεργασία με τον σύζυγό της, παρουσίασε και πρωταγωνίστησε σε πολλά μιούζικαλ. Πέθανε στις 7 Μαρτίου 2012, περίπου τρεις μήνες μετά τον θάνατο του συζύγου της, σε ηλικία 82 ετών.
Παραστασιογραφία
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ορντζονικιντζέβσκαγια
Το Σούνζα (Сунжа) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Σουνζένσκι της Δημοκρατίας της Ινγκουσετίας στην νοτιοδυτική Ρωσία. Πληθυσμός: 61,598 (Απογραφή Του 2010)Κατά την απογραφή του 2010, ήταν η πιο πολυπληθέστερη αγροτική επαρχία στη Ρωσία. Το Ορντζονικιντζέβσκαγια είναι πιο γνωστό ως Σούνζα.
Αέτιος (στρατηγός)
Ο Αέτιος ήταν βυζαντινός πατρίκιος και στρατηγός του 9ου αιώνα, Άγιος της Ορθόδοξης εκκλησίας, ένας από τους 42 Μάρτυρες του Αμορίου. Η μνήμη του εορτάζεται από την ορθόδοξη εκκλησία στις 6 Μαρτίου.
Νινό Μπουρτζανάτζε
Η Νίνο Μπουρτζανάτζε (Nino Burjanadze, στα γεωργιανά: ნინო ბურჯანაძე, 1964-) (μερικές φορές στα αγγλικά Burdzhanadze ή Burdjanadze) είναι Γεωργιανή πολιτικός και πρώην προσωρινή πρόεδρος της χώρας. Το όνομα Νίνο, που παραπέμπει σε αρσενικό, συχνά συγχέει τους Έλληνες μεταφραστές κατά τα φαινόμενα και αναφέρονται στο πρόσωπο Μπουρτζανάτζε σε αρσενικό γένος.
Αέτιος (στρατηγός)
Ο Αέτιος επί αυτοκράτορα Θεόφιλου, ήταν στρατηγός του Θέματος Ανατολικών που είχε την έδρα του στο Αμόριο. Το 838 εισέβαλε στο ανατολικό σύνορο ο Άραβας χαλίφης Μουτασίμ ο οποίος μετά από πολλές επιτυχίες κατευθύνθηκε προς το Αμόριο, ο αυτοκράτορας Θεόφιλος έστειλε ένα σώμα στρατού να υπερασπιστεί την πόλη κι έθεσε τον Αέτιο αρχηγό του.
Νινό Μπουρτζανάτζε
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου του 1964 στο Κουτάισι της Γεωργίας και ο πατέρας της ήταν επιχειρηματίας. Η ίδια σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Τυφλίδας. Συνέχισε τις σπουδές της στη Μόσχα και ειδικεύτηκε στο Διεθνές Δίκαιο. Είναι από τις πιο θερμές υποστηρικτές της εισόδου της χώρας της στην ΕΕ και στο NATO. Είναι παντρεμένη με τον Μπάντρι Μπιτσάτζε και έχουν 2 γιους.
Αέτιος (στρατηγός)
Κατά την πολιορκία της πόλης ο Αέτιος βλέποντας ότι η άμυνα της δεν θα αντέξει αποφασίσει να κάνει έξοδο και να σωσει όσους περισσότερους μπορεί, έστειλε αγγελιοφόρο στον αυτοκράτορα ο οποίος συνελήφθη από τους Άραβες και το σχέδιο δε πραγματοποιήθηκε. Έπειτα ο Αέτιος με πρεσβεία στον Μουτασίφ πρότεινε την παράδοση της πόλης και την ασφαλή διαφυγή του βυζαντινού στρατού και των κατοίκων αλλά αρνήθηκε.
Νινό Μπουρτζανάτζε
Πολιτική καριέρα
Εξελέγη για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο της Γεωργίας το 1995 και είναι αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΟΑΣΕ από το 2000. Το 2001-2002 ήταν Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Αντιπροσωπείας του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία των χωρών του Ευξείνου Πόντου.
Αέτιος (στρατηγός)
Η πόλη έπεσε τον ίδιο μήνα, Αύγουστος, και ο Αέτιος πιάστηκε αιχμάλωτος, φυλακίστηκε και εκτελέστηκε αφού πρώτα αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει και να σωθεί.
Νινό Μπουρτζανάτζε
Πολιτική καριέρα
Αρχικά ήταν μέρος της Ένωσης της Γεωργίας για τους Πολίτες του Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε. Αργότερα εξελέγη στην προεδρία της Βουλής και το 2002 αποχώρησε από το κόμμα του Σεβαρντνάντζε, ιδρύοντας νέο κόμμα αντιπολιτευόμενο, με την ονομασία "Μπουρτζανάτζε- Δημοκράτες". Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2003, κατήγγειλε μαζί με άλλους πολιτικούς τα αποτελέσματα και παρότρυνε τους υποστηρικτές της Αντιπολίτευσης να βγουν στους δρόμους σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
Αέτιος (στρατηγός)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Ανατολικών Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Βυζαντινοί
Νινό Μπουρτζανάτζε
Πρώτη προσωρινή θητεία στην προεδρία
Έπειτα από την παραίτηση του Σεβαρντνάτζε στις 23 Νοεμβρίου του 2003, με βάση το Σύνταγμα, η Μπουρτζανάτζε έγινε προσωρινά Πρόεδρος. Από τις πρώτες ενέργειές της ήταν να ζητήσει την αποκατάσταση της ηρεμίας και της τάξης στη χώρα.
Ηττήθηκε στις προεδρικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2004 από το Μιχαήλ Σαακασβίλι, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 25 Ιανουαρίου του 2004. Το νέο Κοινοβούλιο εξελέγη στις 28 Μαρτίου του 2004 και η Μπουρτζανάτζε επέστρεψε στην προεδρία της Βουλής, από τις 22 Απριλίου του 2004.
Δεύτερη θητεία στην προεδρία
Έπειτα από ένταση, ο Σαακασβίλι προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τον Ιανουάριο του 2008. Έτσι παραιτήθηκε και για δεύτερη φορά η Μπουρτζανάτζε έγινε Πρόεδρος προσωρινά στις 25 Νοεμβρίου του 2007.
Σύμφωνα με το Σύνταγμα οι εξουσίες του Σαακασβίλι περιήλθαν ξανά στην πρόεδρο του κοινοβουλίου και πολιτικό του σύμμαχο. Μετά τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές, τον Ιανουάριο του 2008, ο Σαακασβίλι επέστρεψε στην προεδρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γεωργίας
Άνα Μπεατρίς Μπαρός
Η Άνα Μπεατρίς Μπαρός Ελ Σιάτι (πορτογαλικά: Ana Beatriz Barros El Chiaty, γενν. 29 Μαΐου 1982) είναι Βραζιλιάνα μοντέλο, γνωστή για τις συχνές εμφανίσεις της στο περιοδικό Sports Illustrated Swimsuit Issue και για τη συνεργασία της με τις εταιρείες Intimissimi, Guess?, bebe, Victoria's Secret, Chanel cosmetics και την εταιρεία μόδας της Τζένιφερ Λόπεζ.
Βιογραφία
Η Μπαρός γεννήθηκε το 1982 στην πόλη Ιταμπίρα της βραζιλιάνικης πολιτείας Μίνας Ζεράις, κόρη της νοικοκυράς Σόνια Μπαρός και του πολιτικού μηχανικού Ρεϊνάτο Μπαρός. Η οικογένεια μετακόμισε στο Ρίο ντε Τζανέιρο όπου η Μπαρός πέρασε τα παιδικά της χρόνια. Έχει πορτογαλική, ιταλική, ισπανική και γερμανική καταγωγή και είναι η μικρότερη από τρεις αδερφές: την Πατρίσια, η οποία είναι επίσης μοντέλο, και τη Μαλού (Μαρία Λουίζα), η οποία είναι δερματολόγος.
Δεκαετία του 1990
Σε ηλικία 13 ετών, η Μπαρός και η μεγαλύτερη αδερφή της, Πατρίσια, έκαναν διακοπές στο Ρίο ντε Τζανέιρο όταν τις είδε ένας εκπρόσωπος της εταιρείας μοντέλων Elite Model Management. Η Μπαρός ενθαρρύνθηκε από το γραφείο μοντέλων Rio Elite να συμμετάσχει στον διαγωνισμό ομορφιάς Elite Model Look 1996, όπου κατέλαβε τη δεύτερη θέση μετά την Diana Kovalchuk. Στη συνέχεια, η Μπαρός διαγωνίστηκε στον διεθνή διαγωνισμό ομορφιάς Elite Model Look και κατέλαβε τη δεύτερη θέση σε παγκόσμιο επίπεδο. Το Elite έστειλε τον φάκελό της και μερικές φωτογραφίες της στην εταιρεία εσωρούχων GUESS?, μέσω της οποίας συμμετείχε στην εκστρατεία Millennium GUESS? μαζί με την επίσης Βραζιλιάνα μοντέλο Alessandra Ambrosio.
Προσωπική ζωή
Η Μπαρός παντρεύτηκε τον Ελληνο-Αιγύπτιο εκατομμυριούχο Καρίμ Ελ Σιάτι στη Μύκονο στις 8 Ιουλίου 2016. Μεταξύ των καλεσμένων ήταν τα επίσης μοντέλα της Victoria's Secret, Αλεσσάντρα Αμπρόζιο και Αντριάνα Λίμα. Στις 3 Δεκεμβρίου 2017, η Μπαρός γέννησε τον πρώτο τους γιό, Καρίμ Χαμέντ Ελ Σιάτι και στις 20 Φεβρουαρίου 2020, γέννησε τον δεύτερο γιό τους, Αλεξάντερ Ομάρ Ελ Σιάτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνες μοντέλα Κατηγορία:Βραζιλιάνοι γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ισπανικής καταγωγής Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Βραζιλιάνοι πορτογαλικής καταγωγής
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1988-1989
Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1989 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στο Αίγιο. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για δεύτερη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Κόρδοβα ΚΦ
Η Kόρδοβα ΦΚ (ισπανικά: Córdoba CF) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στην Κόρδοβα της Ανδαλουσίας στην Ισπανία.
Ιδρύθηκε το 1954. Αγωνίζεται στο Νουέβο Αρκάνχελ χωρητικότητας 15.000 θεατών. Έχει αγωνιστεί 8 χρόνια στην Α΄ κατηγορία του Ισπανικού πρωταθλήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1954 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1954  Κατηγορία:Κόρδοβα
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σλοβενίας
thumb|130px|Παλαιό λογότυπο
Το Πρωτάθλημα Σλοβενίας (σλοβενικά: Prva Slovenska nogometna liga - 1. SNL), γνωστή και ως PrvaLiga Telekom Slovenije για εμπορικούς λόγους, διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας (NZS). Το διάστημα 2001-12 την ευθύνη της διοργάνωσης είχε η Združenje 1. SNL. Ξεκίνησε την περίοδο 1991-92 και αποτελεί την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση στη Σλοβενία.
Στοιχεία
Στο Α’ Κατηγορία ποδοσφαίρου της Σλοβενίας μετέχουν 10 ομάδες. Η αγωνιστική σεζόν τυπικά ξεκινά τον Ιούλιο και λήγει τον Μάιο.
Συνολικά 45 ομάδες έχουν αγωνιστεί στην κατηγορία και 9 εξ αυτών έχουν καταφέρει να κατακτήσουν το τίτλο του πρωταθλητή.
Θεόδωρος Γεωργίου
Ο Θεόδωρος Γεωργίου ήταν φημισμένος Έλληνας αθλητής του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλία το 1855. Αποδήμησε στην Αμερική το 1872 και έγινε αμέσως γνωστός με το όνομα «ο Έλληνας Γεώργιος». Εκτός από τις ΗΠΑ έκανε περιοδείες στο Περού, τη Χιλή και σε όλη σχεδόν τη Νότια Αμερική, και παντού θαυμάστηκε για την υπεράνθρωπη αθλητική ρώμη του. Πάλεψε εναντίον πολικής αρκούδας και τη νίκησε μετά από αγώνα που διάρκεσε εικοσιπέντε λεπτά.
Παντρεύτηκε και απόκτησε δύο παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σλοβενίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Σλοβενίας Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Χέργουντ Χάουζ
Η Κατοικία Χέργουντ ( αγγλ.: Harewood House, προφ.,  ) , που σημαίνει Δάσος Λαγών, είναι μία εξοχική κατοικία στο Χέργουντ, στο Γουέστ Γιόρκσαϊρ της Αγγλίας. Σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Τζον Καρρ και Ρόμπερτ Άνταμ, και κτίστηκε μεταξύ 1759 και 1771 για τον Έντουιν Λασλς, 1ο βαρόνο Χέργουντ, έναν πλούσιο ιδιοκτήτη φυτειών και σκλάβων της Δυτικής Ινδίας (i.e. των Αντιλλών). Το γύρω τοπίο σχεδιάστηκε από τον Λάνσελοτ Μπράουν και εκτείνεται σε 1.000 έικερ (4.000 στρέμματα) στο Χέργουντ.
Ακόμα πατρίδα της οικογένειας Λασλς (Lascelles), η Κατοικία Χέργουντ είναι μέλος των Πολύτιμων Κατοικιών της Αγγλίας, μία εμπορική κοινοπραξία των δέκα πιο σημαντικών ιστορικών κατοικιών της Αγγλίας. Το σπίτι είναι ένα διατηρητέο κτήριο βαθμού Ι· ορισμένα χαρακτηριστικά στους κήπους και την αυλή έχουν καταχωριστεί ως βαθμού I, II και II*.
Πρώιμη ιστορία
Το κτήμα Χέργουντ δημιουργήθηκε στη σημερινή του έκταση με τη συγχώνευση δύο γειτονικών κτημάτων, του κτήματος Χέργουντ Κασλ με βάση το κάστρο Χέργουντ και του κτήματος Γκώθορπ που βασίζεται στο αρχοντικό Γκώθορπ Χολ. Τα ακίνητα συνδυάστηκαν όταν οι Γουέντγουορθ του Γκώθορπ, που είχαν κληρονομήσει αυτό το κτήμα από τους Γκάσκοϊνς, αγόρασαν το γειτονικό κτήμα Χέργουντ από την οικογένεια Ράιδερ. Το ενιαίο κτήμα στη συνέχεια πωλήθηκε στον έμπορο του Λονδίνου σερ Τζον Κάτλερ το 1696, μετά το τέλος του οποίου πέρασε στην οικογένεια Μπόλτερ. Με τη σειρά τους το πώλησαν στο Λασλς το 1721.
Η οικογένεια Λασλς
Στα τέλη του 17ου αι., τα μέλη της οικογένειας Λασλς αγόρασαν φυτείες στις Δυτικές Ινδίες και το εισόδημα που συγκεντρώθηκε, επέτρεψε στον Χένρυ Λασλς να αγοράσει το κτήμα το 1738. Ο γιος του, ο Έντουιν Λασλς, 1ος βαρόνος Χέργουντ, που ήταν ένας πλούσιος ιδιοκτήτης φυτειών και σκλάβων, έκτισε το σπίτι μεταξύ 1759 και 1771, για να αντικαταστήσει το Γκώθορπ Χολ, το αρχικό αρχοντικό του κτήματος.
Ο Έντουιν χρησιμοποίησε αρχικά τις υπηρεσίες του Τζον Καρρ, ενός αρχιτέκτονα που εργαζόταν στα βόρεια της Αγγλίας και στο παρελθόν είχε εργαστεί για μία σειρά από σημαντικές οικογένειες του Γιόρκσαϊρ, στο να σχεδιάσει τις νέες εξοχικές κατοικίες τους. Τα θεμέλια τέθηκαν το 1759, με την κατοικία να έχει ολοκληρωθεί σε μεγάλο βαθμό μέχρι το 1765. Ο Ρόμπερτ Άνταμ υπέβαλε σχέδια για τους εσωτερικούς χώρους, τα οποία εγκρίθηκαν το 1765. Ο Άνταμ έκανε κάποιες μικρές αλλαγές στα σχέδια του Καρρ για το εξωτερικό του κτηρίου, όπως τις εσωτερικές αυλές. Το κτήριο παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτο μέχρι τη δεκαετία του 1840, όταν ο σερ Τσαρλς Μπάρυ προσλήφθηκε από τον Χένρυ Μπάρυ, 3ο κόμη του Χέργουντ, πατέρα δεκατριών παιδιών, για να αυξήσει τους χώρους διαμονής. Ο Μπάρυ πρόσθεσε δεύτερους ορόφους σε κάθε μία από τις πλευρικές πτέρυγες, για να παράσχει επιπλέον υπνοδωμάτια· αφαίρεσε τη νότια στοά και δημιούργησε δημόσια παρτέρια και βεράντες.
20ος αιώνας
Το 1922, ο Χένρυ Λάσλς, υποκόμης Λασλς, νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Μαίρη, τη μοναδική κόρη του Γεωργίου Ε΄. Αρχικά το ζεύγος ζούσε στο κοντινό Γκόλντσμπορο Χολ· μετά μετακόμισε μόνιμα στην Κατοικία Χέργουντ μετά το τέλος τού πατέρα τού Χένρυ το 1929.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το σπίτι λειτούργησε ως νοσοκομείο ανάρρωσης · ως στα τέλη της δεκαετίας του 1940 η βασιλική πριγκίπισσα και η οικογένειά της είχαν επιστρέψει μόνιμα στο Χέργουντ. Το σπίτι και οι κήποι άνοιγαν συχνά στο κοινό και σε τακτικά οργανωμένες συναυλίες, που συνδέοντο με μουσικά ιδρύματα, όπως η Συμφωνική Ορχήστρα του Γιόρκσαϊρ και το Μουσικό Φεστιβάλ του Ληντς· του τελευταίου προστάτιδα ήταν η πριγκίπισσα. Στις 28 Μαρτίου 1965, η Μαίρη περπατούσε στη γη του Χέργουντ, όταν υπέστη θανατηφόρα καρδιακή προσβολή. Ο μεγαλύτερος γιος της, ο λόρδος Χέργουντ, 7ος κόμης, διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1947 και κατοικούσε στο Χέργουντ. Ήταν διευθυντής της Βασιλικής Όπερας και αργότερα της Αγγλικής Εθνικής Όπερας. Έγινε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Μουσικού Φεστιβάλ του Ληντς και προστάτης των συναυλιών της Συμφωνικής Ορχήστρας του Γιόρκσαϊρ.
Από το 1947, το Ντάουερ Χάουζ του κτήματος, που βρίσκεται εκτός των ορίων του κτήματος, εκμισθώνεται για χρήση ως ιδιωτικό σχολείο.
H κατοικία είναι η οικογενειακή έδρα της οικογένειας Λασλς και το σπίτι του Ντέιβιντ Λασλς, 8ου κόμη. Η κυριότητα του κτηρίου και των χώρων έχουν μεταφερθεί σε μία δημιουργία ιδιοκτησίας κληροδοτήματος, που διαχειρίζεται το Κληροδότημα Κατοικίας Χέργουντ και το κτήριο και οι χώροι είναι ανοικτοί στο κοινό για το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Το Χέργουντ κέρδισε το βραβείο Μεγαλύτερης Προσέλκυσης Επισκεπτών του Έτους στα εθνικά βραβεία Αριστεία στην Αγγλία το 2009.
Το Χέργουντ στεγάζει μία συλλογή έργων ζωγραφικής από διδασκάλους της Ιταλικής Αναγέννησης, οικογενειακά πορτρέτα των σερ Τζόσουα Ρένολντς, Τζον Χόππνερ και σερ Τόμας Λώρενς, καθώς και σύγχρονα έργα τέχνης, που συλλέχθηκαν από το 7ο κόμη και την κόμισσα. Αλλαγή προσωρινών εκθέσεων πραγματοποιούνται κάθε εποχή στην Πινακοθήκη κοντά στη Βεράντα (Terrace Gallery). Οι εγκαταστάσεις εστίασης τού σπιτιού περιλαμβάνουν εξαιρετική κουζίνα με αστέρι Μισελέν.
Εκτός από περιηγήσεις στο κτήριο και στους χώρους, το Χέργουντ έχει περισσότερα από 100 έικερ (400 στρέμματα) κήπων, συμπεριλαμβανομένου ενός κήπου των Ιμαλαΐων με τη στούπα του, ενός εκπαιδευτικού Κήπου Πτηνών, μίας παιδικής χαράς περιπέτειας και της ιστορικής εκκλησίας των Αγίων Πάντων με τους αλαβάστρινους τάφους της. Από τον Μάιο του 2007 έως τον Οκτώβριο του 2008 οι χώροι περιείχαν το πρώτο πλανητάριο στην περιοχή, το Πλανητάριο του Γιόρκσαϊρ.
Ο Αυτοκινητόδρομος "Επαρχία του Ληντς" περνά μέσα από το κτήμα Χέργουντ, από τα νότια της Κατοικίας και της λίμνης, όπως και η διαδρομή του Αυτοκινητόδρομου "Λευκό Ρόδο".
Λαϊκός πολιτισμός
Ο ζωγράφος Γουίλιαμ Τέρνερ επισκέφθηκε το σπίτι και ζωγράφισε το υπαίθριο τοπίο σε ακουαρέλες. Ο μουσικός της ροκ Έλτον Τζον έχει κάνει μία συναυλία στο χώρο. Η κατοικία χρησιμοποιήθηκε ως τοποθεσία γυρισμάτων για την κωμωδία του 1991 King Ralph. Από το 1996, ένα μέρος του κτήματος διαμορφώθηκε σαν ένα χωριό, για την σαπουνόπερα ITV Emmerdale, η οποία είχε έδρα σε δύο διαφορετικά χωριά του Γιόρκσαϊρ από το ξεκίνημά της 24 χρόνια νωρίτερα. Η δημοφιλής εκπομπή Victoria του ITV, με πρωταγωνιστές την Jenna Coleman και τον Tom Hughes, έχει γυριστεί στην Κατοικία Χέργουντ. Την 1η Ιουλίου 2006 το ιρλανδικό ποπ συγκρότημα Westlife πραγματοποίησε μία συναυλία κατά την περιοδεία του, με σκοπό την υποστήριξη το άλμπουμ του Face to Face. Η Κατοικία Χέργουντ χρησιμοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2018 ως τοποθεσία γυρισμάτων για την ταινία Downton Abbey του 2019. Η Κατοικία ήταν η τοποθεσία για την εκπομπή του BBC Το εξοχικό σπίτι της Mary Berry τα Χριστούγεννα, με τη Mary Berry, που μεταδόθηκε την ημέρα των Χριστουγέννων 2018.
Ο Κήπος Πτηνών και η Εμπειρία στο Αγρόκτημα
Ο Κήπος Πτηνών στην Κατοικία Χέργουντ διαθέτει μία μικρή συλλογή από εξωτικά είδη πουλιών, από τα οποία περισσότερα από 5 αναφέρονται ως ευάλωτα ή απειλούνται από τη ΔΕΠΦ (IUCN). Είναι μέλος της Βρετανικής και Ιρλανδικής Ένωσης Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων (BIAZA).
Τα πουλιά που μπορεί να δει ο επισκέπτης στον κήπο, περιλαμβάνουν πιγκουίνους του Χούμπολντ, φλαμίνγκο της Χιλής, παπαγάλους του Ντάιβενμποντε και ψιττακούς μακάο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολύτιμες Κατοικίες της Αγγλίας
Βιλνέβ-λε-Μαγκελόν
Το Βιλνέβ-λε-Μαγκελόν (γαλλικά: Villeneuve-lès-Maguelone, οξιτανικά: Vilanòva de Magalona) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιλνεβουά (γαλλικά: Villeneuvois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Ραχωνάκι Σερρών
Το Ραχωνάκι, έως το 1927 γνωστό ως Μπουγιουκλή, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρισκόταν στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρισκόταν στους βορειοανατολικούς πρόποδες των Κρουσίων όρων, δυτικά της σημερινής λίμνης Κερκίνης, σε μικρή απόσταση από τα χωριά Μοναστηράκι και Σταυροδρόμι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Ενωμοτία
thumb|right|200px|Ενωμοτία Σπαρτιατών με 36 άνδρες (ο Ενωμοτάρχης κρατάει εδώ μαύρη ασπίδα) Ενωμοτία ονομαζόταν η μικρότερη στρατιωτική υποδιαίρεση της Φάλαγγας των αρχαίων Ελλήνων. Οι Σπαρτιάτες χρησιμοποιούσαν δύναμη 36 πολεμιστών, ενώ οι άλλες πόλεις χρησιμοποιούσαν δύναμη 25 έως 32 πολεμιστών.
Η ετυμολογία προέρχεται από τις λέξεις ἐν-ώμοτος που σημαίνει έχω δώσει όρκο, και η επεξήγηση είναι ότι οι πολεμιστές έδιναν όρκο υπηρεσίας πριν καταταχθούν στην φάλαγγα. Αρχηγός της ενωμοτίας ήταν ο Ενωμοτάρχης (ἐνωμόταρχος).
thumb|left|170px|Ενωμοτία 25 ανδρών (ενωμοτάρχης = μαύρη ασπίδα, Ουραγός = πράσινη ασπίδα) Η δύναμη της ενωμοτίας δεν είναι ακριβώς γνωστή, γι´αυτό και οι μελετητές καταφεύγουν σε αριθμητικές συγκρίσεις των πηγών. Είναι γνωστό ότι η αμέσως μεγαλύτερη υποδιαίρεση λεγόταν πεντηκοστύς και αποτελείτο από δύο ενωμοτίες. Άρα η ενωμοτία αρχικά πρέπει να αποτελείτο από δύναμη 25 ανδρών παρατεταγμένους σε τρεις ζυγούς οκτώ πολεμιστών. Στην δεξιά πτέρυγα πρέπει να ήταν ο ενωμοτάρχης, ενώ ο 25ος άνδρας θα ήταν μάλλον ένας παλαίμαχος οπλίτης και γι' αυτό έμπειρος πολεμιστής, ο οποίος επέβλεπε την παράταξη και ονομαζόταν ουραγός. Αργότερα πιθανώς η δύναμη της ενωμοτίας να μειώθηκε στους 24 άνδρες αφού καταργήθηκε ο ουραγός, ή να αυξήθηκε στους 32 άνδρες, ενώ η φάλαγγα υποδιαιρέθηκε σε δύο ζυγούς από 12 άνδρες ή τρεις με ζυγούς από οκτώ άνδρες.
Οι Σπαρτιάτες διέκριναν οκτώ κλάσεις (ηλικίες) πολιτών και κατάρτιζαν τις ενωμοτίες από πέντε πολίτες από κάθε κλάση.
Αριθμοί (βιβλίο)
Με το όνομα Αριθμοί φέρεται το 4ο βιβλίο της Πεντατεύχου και ταυτόχρονα το 4ο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, ως συνέχεια του Λευϊτικού. Συγγραφέας θεωρείται ο Μωυσής ενώ η συγγραφή ολοκληρώθηκε το 1473 π.Χ..
Ονομασία
Οι Εβραίοι ονομάζουν το βιβλίο αυτό "Μπαμιντμπάρ", ή "Μπεμιντμπάρ'" από την αρχική λέξη του κειμένου που σημαίνει "Και ελάλησε". Οι δε λεγόμενοι Εβδομήκοντα που προέβησαν στη μετάφρασή του, το ονόμασαν, Αριθμοί, από το γεγονός ότι σ΄ αυτό αναφέρονται οι δύο βασικές αριθμήσεις των μαχομένων Ισραηλιτών, όπου η μεν πρώτη αρχίζει από τον 2ο μήνα του 2ου έτους από της αναχώρησης, ή φυγής, ή εξόδου από την Αίγυπτο και η δεύτερη περίπου 39 χρόνια μετά, λίγο πριν την είσοδο των Ισραηλιτών στη Γη της επαγγελίας.
Κεφάλαια
Εκτός όμως των δύο παραπάνω προσδιοριστικών χρονικά γεγονότων στο βιβλίο των Αριθμών περιλαμβάνονται πολυάριθμα άλλα γεγονότα που αφορούν τη σαραντάχρονη περιπλάνηση των Ισραηλιτών στην έρημο, όπως γογγυσμοί της Μαριάμ και Ααρών κατά του Μωυσή, ανταρσίες άλλων, πολεμικές επιχειρήσεις, τιμωρίες, θαύματα, θυσίες, εορτές, μολυσμοί, εξαγνισμοί κ.ά.
Γεγονότα
Τα κύρια γεγονότα που αναφέρονται στο Λευϊτικό, κατά σειρά, είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης
Κόχεμ
Το Κόχεμ (γερμανικά: Cochem) είναι πόλη του ομοσπονδιακού κρατιδίου Ρηνανίας Παλατινάτου της Γερμανίας. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Μοζέλα και αριθμεί 5.332 κατοίκους. Το φυσικό κάλλος της περιοχής, με τους αμπελώνες και τους μαιάνδρους του ποταμού, μαζί με το κέντρο της παλιάς πόλης, που έχει διατηρήσει τον μεσαιωνικό της χαρακτήρα, έχουν ευνοήσει ιδιαίτερα την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.
μικρογραφία | αριστερά | 200px | Σημάδια από το ύψος των υδάτων στις μεγαλύτερες πλημμύρες
Γεωγραφία
Το Κοχέμ βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 83 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και η δημοτική έκταση καλύπτει μια επιφάνεια 21,2 χλμ. Το κέντρο της πόλης και το δημοτικό διαμέρισμα Ζιλ βρίσκονται στην αριστερή όχθη του ποταμού Μοζέλα, ενώ το δημοτικό διαμέρισμα Κοντ βρίσκεται στη δεξιά όχθη. Η περιοχή Μπράουχεκ με το εμπορικό κέντρο και τους στρατώνες των αεροπορικών δυνάμεων βρίσκεται περίπου 2 χλμ. δυτικά από το κέντρο της πόλης, στον εθνικό αυτοκινητόδρομο 259.
Στην ευρύτερη περιοχή του Κόχεμ συμβάλλουν στον Μοζέλα οι παραπόταμοι Κράκλεμπαχ, Εμπερνάχερ Μπαχ, Φάλτσμπαχ, Μέρτσελτμπαχ και Έντετμπαχ. Κάποιες φορές στο παρελθόν η υπερχείλιση του Μοζέλα το χειμώνα και την άνοιξη, έχει δημιουργήσει προβλήματα στο Κόχεμ πλημμυρίζοντας την προκυμαία και τους δρόμους πίσω από αυτήν. Οι πιο πρόσφατες μεγάλες πλημμύρες σημειώθηκαν τον Δεκέμβριο του 1993, τον Ιανουάριο του 1995 και τον Ιανουάριο του 2003.
Ιστορία
Η περιοχή είχε κατοικηθεί από την Κελτική και τη Ρωμαϊκή εποχή. Το 866 υπάρχει η πρώτη γραπτή μαρτυρία του οικισμού ως Villa cuchema. Στη συνέχεια αναφέρεται ως Cuhckeme και Chuckeme το 893, ως Cochemo το 1051, ως Chuchumo το 1056, ως Kuchema το 1130, ως Cuchemo το 1136, ως Cocheme το 1144, για να φτάσουμε στον 18ο αιώνα με την ονομασία Cochheim ή Cocheim. Το Κόχεμ για ένα μεγάλο διάστημα ανήκε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Το 1294 παραχωρήθηκε από τον βασιλιά Αδόλφο του Νασσάου στον Αρχιεπίσκοπο της Τριρ, στον οποίον και παρέμεινε έως ότου ξεκίνησε η γαλλική κατοχή το 1794. Το 1332 είχαν δοθεί στο Κόχεμ δικαιώματα πόλης και λίγο αργότερα χτίστηκαν τα τείχη του. Μεταξύ του 1423 και του 1425 την πόλη έπληξε επιδημία πανούκλας. Στον Τριακονταετή Πόλεμο η πόλη πολιορκήθηκε αλλά δεν κατακτήθηκε. Το 1689 τα στρατεύματα του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας έκαψαν για πρώτη φορά το γειτονικό κάστρο του Βίνεμπουργκ και έπειτα κατέκτησαν την πόλη και το κάστρο της. Kατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα η πόλη είχε μετατραπεί σε σπουδαίο εμπορικό κέντρο. Μετά τη νέα γαλλική κατοχή, που ξεκίνησε το 1794, το Συνέδριο της Βιέννης παραχώρησε την περιοχή στο Βασίλειο της Πρωσίας το 1815.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δημιουργήθηκε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, «παράρτημα» του στρατοπέδου Νατζβάιλερ-Στρούτχοφ. Συνολικά 13.000 κρατούμενοι εργάστηκαν εδώ στα καταναγκαστικά έργα, προσφέροντας δωρεάν εργατικά χέρια στις βιομηχανίες της περιοχής, όπως για παράδειγμα στην Bosch, η οποία παρήγαγε μπουζί και συστήματα ανάφλεξης, σημαντικότατα για την πολεμική προσπάθεια της Γερμανίας. Από το 1946, το Κόχεμ αποτελεί μέρος του τότε νεοσυσταθέντος κρατιδίου Ρηνανίας-Παλατινάτου.
Αξιοθέατα
μικρογραφία | 200px |Ράιχσμπουργκ μικρογραφία | 200px |Βίνεμπουργκ μικρογραφία | 200px |Η Πύλη Έντερττορ
Οικονομία
μικρογραφία | 100px |Η κεντρική πλατεία της παλιάς πόλης Η οικονομία της περιοχής βασίζεται κυρίως στον τουρισμό. Βασικοί πόλοι έλξης είναι το κάστρο του Κόχεμ και η παλιά πόλη, τα σοκάκια της οποίας είναι γεμάτα καφετέριες και εστιατόρια για την εξυπηρέτηση των τουριστών που καταφθάνουν είτε οδικώς, είτε σιδηροδρομικώς, είτε με τα κρουαζιερόπλοια που διασχίζουν τον Μοζέλα. Η σημασία της αμπελοκαλλιέργειας έχει μειωθεί απότομα τις τελευταίες δεκαετίες. Ενώ πολλές από τις πλαγιές της πόλης φυτεύτηκαν με αμπέλια μέχρι τη δεκαετία του 1970 και του 1980, οι περισσότερες έχουν πλέον εγκαταλειφθεί και ο αριθμός των οινοπαραγωγών, που είχε φτάσει σε τριψήφιο νούμερο, τώρα πλέον έχει μειωθεί σε λιγότερο από δέκα. Από τις αρχές του 19ου αιώνα, είχαν δημιουργηθεί πολλά εργοστάσια καπνού στο Κόχεμ αλλά σήμερα έχουν εγκαταλειφθεί.
Πληθυσμός
μικρογραφία | 100px |Το δικαστήριο του Κόχεμ Ο Δήμος του Κόχεμ έχει 5.332 κατοίκους, το 51,1% είναι άνδρες και το 48,9% είναι γυναίκες. Από αυτούς το 16,2% είναι αλλοδαποί. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι 47,7%. Στο Κόχεμ υπάρχει ένα περιφερειακό δικαστήριο και ένα νοσοκομείο. Το Δημοτικό Συμβούλιο αποτελείται από 22 μέλη. Στο Κόχεμ διοργανώνονται πολλές τουριστικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως το Φεστιβάλ αμπελώνων του Μοζέλα (κυρίως στα τέλη Ιουνίου), η Burgfest (ετήσια μεσαιωνική αγορά το πρώτο σαββατοκύριακο του Αυγούστου), η Γιορτή κρασιού (το τελευταίο σαββατοκύριακο του Αυγούστου) και η Federweissfest (τα δύο πρώτα σαββατοκύριακα του Νοεμβρίου).
Έμβλημα
μικρογραφία | 100px |Το έμβλημα του Κόχεμ Το έμβλημα χωρίζεται σε δυο ζώνες. Η αριστερή είναι λευκή με έναν κόκκινο σταυρό. Η δεξιά έχει κόκκινο φόντο. Σε αυτό, ένα χέρι με μαύρο μανίκι κρατάει δύο χρυσά κλειδιά χιαστί.
Αδελφές πόλεις
Το Κόχεμ είναι αδελφοποιημένο με τις πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ρηνανίας-Παλατινάτου
Βιλνεβέτ
Το Βιλνεβέτ (γαλλικά: Villeneuvette, οξιτανικά: La Fatura) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιλνεβτουά (γαλλικά: Villeneuvettois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Γεωγραφία του Τατζικιστάν
thumb|425px|Βασικός χάρτης του Τατζικιστάν Ως χώρα της Κεντρικής Ασίας, το Τατζικιστάν δεν αγγίζει θάλασσα, αλλά βρίσκεται μεταξύ της Κιργισίας, του Ουζμπεκιστάν, της Κίνας και του Αφγανιστάν. Το 93% της εκτάσεως του Τατζικιστάν καλύπτεται από βουνά. Οι δύο βασικές οροσειρές, αυτή του Παμίρ και τα Αλάια Όρη δημιουργούν από τους παγετώνες τους πολλά μικρά και μεγαλύτερα ποτάμια, που χρησιμεύουν στην άρδευση καλλιεργειών από την αρχαιότητα ως σήμερα. Η άλλη μείζων οροσειρά της Κεντρικής Ασίας, τα όρη Τιεν Σαν, βρίσκεται στα βόρεια όρια της χώρας. Αφιλόξενο ορεινό έδαφος διαχωρίζει τα δύο πληθυσμιακά κέντρα του Τατζικιστάν, που βρίσκονται στα χαμηλά της κοιλάδας του ποταμού Παντζ και στα βόρεια της χώρας, στη Λεκάνη Φεργκάνα. Ειδικά σε περιοχές εντατικής γεωργικής και βιομηχανικής δραστηριότητας, οι πολιτικές της χρήσεως φυσικών πόρων της Σοβιετικής Ενώσεως άφησαν στο σημερινό ανεξάρτητο Τατζικιστάν μια κληρονομιά περιβαλλοντικών προβλημάτων.
Με έκταση 142.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή λίγο μεγαλύτερη αυτής της Ελλάδας, το Τατζικιστάν εκτείνεται έως 700 χιλιόμετρα κατά τη διεύθυνση ανατολή-δύση και έως 350 χιλιόμετρα κατά τη διεύθυνση βορράς-νότος. Τα ιδιαιτέρως ακανόνιστα σύνορα της χώρας έχουν μήκος 3.651 χιλιόμετρα, εκ των οποίων τα μακρύτερα είναι με το Αφγανιστάν, που ταυτίζονται στο μεγαλύτερο μέρος με τον ρου του ποταμού Αμού Ντάρια και του παραποτάμου του Παντζ.
Τοπογραφία
thumb|right|295px|Φυσικός χάρτης του Τατζικιστάν thumb|right|295px|Τοπογραφικός χάρτης του Τατζικιστάν Τα χαμηλότερα μέρη του Τατζικιστάν διακρίνονται σε βόρεια και νότια περιοχή, χωριζόμενα από ένα σύμπλεγμα τριών οροσειρών, που αποτελούν τη δυτικότερη απόληξη του όγκου των Τιεν Σαν. Ουσιαστικά παράλληλες στη διεύθυνση ανατολή-δύση, αυτές είναι η Οροσειρά του Τουρκεστάν, τα Όρη Ζεραφσάν και η Γκισάρ ή Χισόρ. Η τελευταία υψώνεται λίγο βόρεια από την πρωτεύουσα της χώρας, την Ντουσαμπέ, που βρίσκεται στο δυτικοκεντρικό Τατζικιστάν.
Η Λεκάνη Φεργκάνα
Η Λεκάνη Φεργκάνα (αποκαλούμενη και «κοιλάδα» στην αγγλόγλωσση βιβλιογραφία) είναι η πλέον πυκνοκατοικημένη περιοχή στην Κεντρική Ασία. Αρδεύεται από τον άνω ρου του ποταμού Συρ Ντάρια και απλώνεται στο βορειοανατολικό Ουζμπεκιστάν και στο βόρειο Τατζικιστάν. Περιβάλλεται από την οροσειρά Κούραμιν στα βόρεια και την Οροσειρά του Τουρκεστάν στα νότια, Φθάνοντας στο χαμηλότερο σημείο της (υψόμετρο 320 μέτρα) στο Χουτζάντ πάνω στον Συρ Ντάρια. Μικρότερα ποτάμια αποθέτουν ιζήματα από τα γύρω βουνά στη Λεκάνη Φεργκάνα, δημιουργώντας εύφορα μέρη, που εκτιμώνται ιδιαιτέρως για τη γεωργική τους αξία εδώ και πολλούς αιώνες.
Υδρογραφία
Οι δύο σημαντικότεροι ποταμοί στο βόρειο Τατζικιστάν είναι ο Συρ Ντάρια και ο Ζεραφσάν. Ο Συρ Ντάρια είναι ο δεύτερος σε μήκος ποταμός της Κεντρικής Ασίας, με συνολικό μήκος 2.400 χιλιόμετρα, και αρδεύει,όπως προαναφέρθηκε, τη Λεκάνη Φεργκάνα επί 195 χιλιόμετρα. Τα ποτάμια του Τατζικιστάν έχουν το περισσότερο νερό δύο φορές το έτος: την άνοιξη εξαιτίας των βροχών και της τήξεως του χιονιού στα βουνά, και το καλοκαίρι, εξαιτίας της τήξεως του πάγου των παγετώνων. Οι φουσκονεριές του καλοκαιριού είναι οι πιο χρήσιμες για την άρδευση, ιδίως στη Λεκάνη Φεργκάνα και στις κοιλάδες του νοτιοανατολικού Τατζικιστάν.
Οι περισσότερες από τις λίμνες του Τατζικιστάν είναι παγετωνικής προελεύσεως και βρίσκονται στο Παμίρ. Η μεγαλύτερη, η Καρακούλ, είναι μια αλμυρή λίμνη χωρίς ψάρια, ευρισκόμενη σε υψόμετρο 3.900 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη του Τατζικιστάν είναι η τεχνητή λίμνη Καϋρακούμ, μήκους 44 χιλιομέτρων, στην καρδιά της Λεκάνης Φεργκάνα, κοντά στην πόλη Χουτζάντ.
Μαξ Σρεκ
Ο Μαξιμίλιαν "Μαξ" Σρεκ (γερμ. Max Schreck) (6 Σεπτεμβρίου 1879 στο Βερολίνο, † 20 Φεβρουαρίου 1936 στο Μόναχο) ήταν γερμανός ηθοποιός ο οποίος έμεινε γνωστός κυρίως ως πρωταγωνιστής της βωβής ταινίας τρόμου Νοσφεράτου από το 1922.
Βιογραφικό
Ο Μαξ Σρεκ σπούδασε υποκριτική στο Berliner Staatstheater. Αφού τελείωσε τις σπουδές, πήγε σε περιοδεία για διάστημα δυο χρόνων εντός του γερμανόφωνου χώρου. Μεταξύ άλλων πέρασε από την Βρέμη, την Ερφούρτη, την Λουκέρνη και την Φρανκφούρτη. Το 1910 παντρεύτηκε την ηθοποιό Φραντζίσκα Οτ, η οποία στο εξής λεγόταν Φάνη Σρεκ.
Από το 1919 μέχρι το 1922 εργάστηκε στο θέατρο Münchner Kammerspiele του Μονάχου. Τα χρόνια αυτά γυρίστηκε και η ταινία Der Richter von Zalamea, η πρώτη ταινία στην οποία εμφανίστηκε ο Σρεκ. Το 1922 τον έκλεισε η κινηματογραφική εταιρία Prana Film για την πρώτη και μοναδική παραγωγή της, Nosferatu, eine Symphonie des Grauens, όπου πρωταγωνίστησε ως βρικόλακας κόμης Όρλοκ Νοσφεράτου. Η ταινία αυτή του σκηνοθέτη Φρίντριχ Μουρνάου ήταν μία από τις πιο διάσημες ταινίες όλων των εποχών. Με τον ρόλο αυτό ο Σρεκ κέρδισε παγκόσμια φήμη, ενώ μέχρι σήμερα κάποιοι "ευκολόπιστοι" άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Σρεκ, το όνομα του οποίου στα αγγλικά σημαίνει max horror (maximum horror), ίσως να ήταν πραγματικός βρικόλακας.
Το 1923 πρωταγωνίστησε στο κοινωνικό δράμα του Καρλ Γκρούνε (Die Straße), το 1925 πήρε πολύ καλές κριτικές για τον ρόλο του φαρμακοποιού στο "Krieg im Frieden" και το 1927 εμφανίζεται και πάλι σε ταινία του Γκρούνε, το ειρηνιστικό Am Rande der Welt.
Κατόπιν επέστρεψε στο θέατρο Münchner Kammerspiele. Εργάστηκε στο εξής στο θέατρο, αλλά συνέχισε να εμφανίζεται σε βωβές ταινίες. Συνεργάστηκε με τους Max Ophüls, Μπερτ Μπρεχτ και Καρλ Βάλεντιν. Συνολικά γύρισε περισσότερες από σαράντα ταινίες (μεταξύ άλλων και η "Ritter der Nacht" από το 1928). Επίσης έδωσε την φωνή του στον χαρακτήρα του Abbé Maria στην γερμανική εκδοχή του Κόμη Μόντε Χρίστο του Rowland V. Lee (1934). Το Φεβρουάριο του 1928 συμμετείχε σε σατυρικό, αντιφασιστικό πρόγραμμα της Έρικα Μαν ("Die Pfeffermühle") στο "Bonbonniere" του Μονάχου, στο δεύτερο μέρος του οποίου παρουσίαζε το κείμενο "Der Koch", όπου αναφέρεται σε έναν παντοδύναμο και δικτατορικό δημαγωγό, στον οποίο κανείς δεν προβάλλει αντίσταση.
Ο Σρεκ πέθανε ξαφνικά σε ηλικία 56 ετών, αφού λίγο πριν είχε υποδυθεί τον ιεροεξεταστή σε παράσταση του Ντον Κάρλος. Στις 14 Μαρτίου κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Waldfriedhof του Βερολίνου.
Το 2000 ο σκηνοθέτης E. Elias Merhiges αποτίει φόρο τιμής τόσο στο θρυλικό "Νοσφεράτου" όσο και στο μύθο που τον περιβάλλει με την ταινία Shadow of the Vampire (Στη Σκιά Του Βρικόλακα), όπου ο Γουίλεμ Νταφόε υποδύεται τον μυστηριώδη Μαξ Σρεκ σε φανταστικό σετ του "Νοσφεράτου".
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Φήρες
Ετυμολογία
Το όνομα ετυμολογείται από τη λέξη θηρ (Από όπου και το θηρίο), που σημαίνει ζώο, αγρίμι, καθώς τόσο οι Κένταυροι όσο και οι Σάτυροι ήταν κατά ένα μέρος ζωόμορφα όντα.
Η λέξη χαρακτηρίζει ιδίως τους Κενταύρους στην Ιλιάδα του Ομήρου.
Βιλπασάν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιλπασαναί (γαλλικά: Villespassanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας Ε.Κ.Π.Α.
μικρογραφία|Θεολογική Σχολή Αθηνών Το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας Ε.Κ.Π.Α. είναι ένα από τα δύο τμήματα της Θεολογικής Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και βρίσκεται στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου του ομώνυμου δήμου Αττικής. Σήμερα ο σκοπός λειτουργίας του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας είναι η κατάρτιση των φοιτητών ως θεολογικούς επιστήμονες και ερευνητές, αν και ένας απόφοιτος του τμήματος μπορεί να εργαστεί, π.χ. σε δημοσιογραφία πολιτιστικών θεμάτων, στο τομέα διαχείρισης προσωπικού του ΟΤΑ ή του δημοσίου ως διοικητικό προσωπικό, στην εκπαίδευση, αλλά και στις τάξεις της Εκκλησίας ως κληρικός (για άρρενες) ή διοικητικός υπάλληλος, μεταξύ άλλων.
Το τμήμα εκτός από τον προπτυχιακό κύκλο φοίτησης, παρέχει προγράμματα μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών, όπως και πλαίσιο μεταδιδακτορικών ερευνών.
Ιστορία
μικρογραφία|307x307px|<mapframe latitude="37.968941" longitude="23.776217" zoom="14" width="228" height="115" align="right" />Η Θεολογική Σχολή Το έτος 1974, ιδρύθηκε το Ποιμαντικό Τμήμα της Θεολογικής Σχολής το οποίο ένας χρόνο αργότερα αντικαταστάθηκε με το Τμήμα Ιερατικής Επιμορφώσεως με διετή χρόνο σπουδών. Δύο έτη αργότερα (1977), το εν λόγω τμήμα καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με το Ποιμαντικό Τμήμα το οποίο παρείχε τετραετή χρόνο σπουδών, με σκοπό την ακαδημαϊκή κατάρτιση κληρικών και λαϊκών, ικανών να στελεχώσουν τον τομέα της εκκλησιαστικής διακονίας. Το 1982 στην Θεολογική Σχολή Αθηνών δημιουργήθηκαν δύο τομείς τμημάτων, της Θεολογίας και της Ποιμαντικής. Το 1994 το Τμήμα Ποιμαντικής, μετονομάστηκε σε Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας, χωρίς να αλλάξει το γνωστικό της αντικείμενο Μέχρι πριν το έτος 2018 ονομαζόταν Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και στην συνέχεια (από το εκπαιδευτικό έτος 2018-2019), μετονομάστηκε σε Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας (ΦΕΚ Β' 3664/28.8.2018) ,. Αυτή η αλλαγή πραγματοποιήθηκε με αφορμή το γεγονός ό,τι στον Ελλαδικό χώρο υπάρχουν κοινωνίες που απαρτίζονται από άτομα με διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις, πολιτιστικό και πολιτισμικό υπόβαθρο.
μικρογραφία|Η βόρεια είσοδος
Τομείς
Οι τρεις τομείς του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας είναι:
Εργαστήρια
Στο Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας λειτουργούν πέντε (5) εργαστήρια τα οποία χρησιμοποιούνται για ερευνητικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς καλύπτοντας τις ανάγκες της ακαδημαϊκής κοινότητας.
Πρακτική Άσκηση
Στο προπτυχιακό επίπεδο της φοίτησης στο Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας, εντάσσεται προαιρετικά πρακτική άσκηση, διάρκειας δύο μηνών πλήρους απασχόλησης. Η επιλογή των φοιτητών γίνεται από τριμελή επιτροπή, η απόφαση της οποίας δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του τμήματος.
Ψηφιακό υλικό
Στο τμήμα παρέχονται σε ψηφιακή μορφή εκπαιδευτικό υλικό το οποίο αφορά κυρίως στο πρόγραμμα σπουδών εκάστου ακαδημαϊκού έτους. εκδόσεις πρακτικών συνεδρίων και ημερίδων, όπως επίσης και πολυμεσικές παραγωγές.
Δείτε επίσης
Θεολογική Σχολή Αθηνών
Θεολογική Σχολή ΑΠΘ
Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Σούρια Βέγα
Γεννήθηκε το 1989 στην Πόλη του Μεξικού, κόρη του ηθοποιού Γκονσάλο Βέγα (1946-2016) και Λεονόρα Σίστο. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την ηθοποιό Μαριμάρ Βέγα, έναν μικρό αδελφό τον ηθοποιό Γκονσάλο Βέγα Τζ. και μια μεγαλύτερη ετεροθαλής αδελφή, την Γκαμπριέλα Βέγα Τοβάρ από μια σχέση του πατέρα της. Έχει Ισπανική καταγωγή και από τους δύο γονείς.
Ξεκίνησε την καριέρα της στην θεατρική παράσταση La señora presidenta, στην πρωταγωνιστούσε και σκηνοθετούσε ο πατέρας της. Όταν ήταν 17 χρονών έκανε το ντεμπούτο της στην τηλενουβέλα  S.O.S .: Sexo y otros Secretos.
Από το 2008 μέχρι το 2011 είχε σχέση με τον ηθοποιό Χόρχε Πόσα. Από τον Αύγουστο του 2013 είχε σχέση με τον Κουβανό ηθοποιό Αλμπέρτο Γκέρρα. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στο Σαν Φρανσίσκο του Ναγιαρίτ στις 22 Νοεμβρίου 2014. Μαζί έχουν αποκτήσει δύο παιδιά την Λούα (γ. 11 Ιανουαρίου 2017) και τον Λούκα (γ. 20 Μαΐου 2019).
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 1988-1989
Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης παίδων του 1989 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στην Αλεξανδρούπολη. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για τέταρτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Συμμετοχές
Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι έξι φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής:
Πηγές
1988 1989 Πανελληνιο Παιδων Κατηγορία:Αθλητισμός στον Έβρο
Αλλυλοβενζόλιο
Το αλλυλοβενζόλιο ή 3-φαινυλοπροπένιο ανήκει στην οικογένεια των αρωματικών υδρογονανθράκων.
Μεθοδος Fittιng
Από φαινυλαλογονίδιο και 3-αλοπροπένιο - Μεθοδος Fittιng :
Μέθοδος Grignard
Από φαινυλαλογονίδιο και 3-αλοπροπένιο – Μέθοδος Grignard :
Μέθοδος Friedel-Crafts
Με αλλυλίωση κατά Friedel-Crafts ::
Με αφυδάτωση αλκοόλης
Με ενδομοριακή αφυδάτωση 3-φαινυλο-1-προπανόλης παράγεται αλλυλοβενζόλιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, >150 °C. :
Πηγές
Κατηγορία:Αρένια Κατηγορία:C9
Γάιος Κλαύδιος Σαβίνος Ρεγιλένσις
Ο Γάιος Κλαύδιος Σαβίνος Ρεγιλένσις, λατιν.: ''Gaius Claudius Ap. f. M. n. Sabinus Regillensis (ή Inregillensis)'', ήταν μέλος τού μεγάλου γένους των Κλαυδίων των πατρικίων στην Αρχαία Ρώμη. Κατείχε την υπατεία το 460 π.Χ.