cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος (στρατηγός)
Ο Γεώργιος ήταν με τον βυζαντινό στρατό στον ποταμό Ιερμουχθά, σημερινός Γιαρμούκ, απέναντι από τον Αραβικό στρατό λίγο πριν την Μάχη του Ιερμουχθά το 636. Πιθανότατα είχε πάρει μέρος και στις πρότερες αψιμαχίες και μάχες με τους Άραβες. Πριν την μάχη ο Γεώργιος βγήκε από την παράταξη του και ζήτησε να μιλήσει με τον Άραβα στρατηγό Χαλίντ Ιμπν αλ Ουαλίντ, συνομίλησαν μάλιστα μπροστά στους δύο στρατούς. Ο Άραβας στρατηγός έπεισε τον Γεώργιο για την θρησκεία του και αυτός αποφάσισε να γίνει μουσουλμάνος αυτομολώντας στους άραβες. Στην συνέχεια έμαθε τις μουσουλμανικές προσευχές και πολέμησε με τους άραβες ενάντια στους βυζαντινούς.
Από σύγχρονους ταυτίχεται με έναν άλλο Γεώργιο τουρμάχη Αρμενιακών.
Τρίπολις Φρυγίας
Η Τρίπολις ήταν αρχαία πόλη της Φρυγίας της Μικράς Ασίας.
Βρισκόταν στα σύνορα με τη Λυδία και την Καρία. Ήταν κτισμένη στη βόρεια όχθη του άνω ρου του ποταμού Μαιάνδρου, πάνω στην εμπορική οδό που ένωνε τις Σάρδεις με τη Φιλαδέλφεια έως τη Λαοδίκεια. Βρισκόταν περίπου 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ιεραπόλεως και ο Πλίνιος την ανέφερε ως λυδική πόλη, με το όνομα Απολλωνία, περιβρεχόμενη από τον Μαίανδρο ποταμό. Αντίθετα ο Στέφανος ο Βυζάντιος και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την τοποθετούν στην Καρία, με την ονομασία Νεάπολις. Η φρυγική Τρίπολις έκοψε στην αρχαιότητα νομίσματα με την κεφαλή της Λητούς.
Τα ερείπια της αρχαίας πόλεως βρίσκονται κοντά στο σημερινό Yenicekent, της περιοχής Μπουλντάν, στην επαρχία Ντενιζλί. Τα ερείπια χρονολογούνται κυρίως στην ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, περιλαμβάνοντας ιππόδρομο, θέατρο, νεκρόπολη, τείχη και λουτρά. Ήταν επίσης και έδρα επισκόπου της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας με τον τίτλο Tripolitanus in Lydia, η οποία σήμερα είναι κενή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας Κατηγορία:Επαρχία Ντενιζλί
1502
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1502 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κομπαγιώ
Το Κομπαγιώ (γαλλικά: Combaillaux, οξιτανικά: Combalhòus) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κομπαγιωλέν (γαλλικά: Combaillaulencs).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Def Leppard
Οι Def Leppard είναι ροκ συγκρότημα. Κατάγονται από το Σέφιλντ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ιδρύθηκαν το 1979 και ήταν ένα από τα συγκροτήματα που καθόρισαν το New Wave of British Heavy Metal. Από το 1992 μέλη των Def Leppard είναι οι Joe Elliott (τραγούδι), Rick Savage (Μπάσσο), Rick Allen (ντραμς), Phil Collen (Κιθάρα) και Vivian Campbell (Κιθάρα). Αυτή είναι και η πιο μακροχρόνια σύνθεση του συγκροτήματος.
Το τέταρτο άλμπουμ των Def Leppard, Hysteria κυκλοφόρησε το 1987 και έγινε #1 στο Billboard 200 (Ηνωμένες Πολιτείες) και στο UK Albums Chart(Ηνωμένο Βασίλειο). Μέχρι το 2009 έγινε 12 φορές πλατινένιο στις Η.Π.Α., και έχει πουλήσει πάνω από 20 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίος. Από το άλμπουμ έγιναν επιτυχία 6 τραγούδια: το Love Bites(#1 στις ΗΠΑ), το Pour Some Sugar on Me(#2), το Hysteria(#10), το Armageddon It(#3), το Animal(#19) και το Rocket(#12).
Παραπομπές
Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards Κατηγορία:Αγγλικά glam metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά hard rock συγκροτήματα
Σιμπόργκιο
Το Σιμπόργκιο είναι ένα συνθετικό χημικό στοιχείο με σύμβολο Sg και ατομικό αριθμό 106, του οποίου το πιο σταθερό ισότοπο 271Sg έχει ημιζωή 1,9 λεπτά. Ένα νέο ισότοπο 269Sg ενδέχεται να διαθέτει ελαφρώς μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής (περίπου 2.1 λεπτά) βάσει της παρατήρησης μίας ενιαίας διάσπασης. Πειράματα Χημείας με το σιμπόργκιο το έχουν τοποθετήσει στην ομάδα 6 ως βαρύτερο ομόλογο του βολφραμίου.
Ανακάλυψη
Οι επιστήμονες που εργάζονται στο Κοινό Ινστιτούτο Πυρηνικών Ερευνών στην Ντουμπνά της ΕΣΣΔ ανέφεραν την ανακάλυψη του στοιχείου 106 τον Ιούνιο του 1974. Η σύνθεση αναφέρθηκε επίσης τον Σεπτέμβριο του 1974 στον υπερεπιταχυντή HILAC στο Εργαστήριο Λώρενς του Μπέρκλεϋ από κοινή συνεργασία των εργαστηρίων Λώρενς της Μπέρκλεϋ/Λώρενς της Λίβερμορ με επικεφαλής τον Άλμπέρτ Γκιόρσο και τον Ε. Κέννεθ Ουλέτ. Παρήγαγαν το νέο νουκλεΐδιο 263Sg με το βομβαρδισμό ενός στόχου από 249Cf με ιόντα 18Ο. 249Cf + 18Ο → 263Sg Αυτό το νουκλεΐδιο διασπάται με εκπομπή α σωματιδίων με χρόνο ημιζωής 0,9 ± 0,2 sec.
Ονοματολογία
Κύριο Άρθρο: Διαμάχη ονοματολογίας στοιχείων
Τα εργαστήρια Μπέρκλεϋ - Λίβερμορ πρότειναν το όνομα Σιμπόργκιο (Sg) προς τιμήν του Γκλεν Θ. Σίμποργκ, πιστωμένου ως μέλους της Αμερικανικής Ομάδας προς αναγνώριση της συνεισφοράς του στην ανακάλυψη πολλών ακτινιδών. Το όνομα που είχε επιλεχθεί από την ομάδα έγινε αμφιλεγόμενο. Η IUPAC υιοθέτησε το ουννιλέξιο (σύμβολο Unh) ως προσωρινό, συστηματικό όνομα στοιχείου. Το 1994 μια επιτροπή της IUPAC συνέστησε το στοιχείο 106 να ονομαστεί ραδερφόρντιο και υιοθέτησε έναν κανόνα ότι κανένα στοιχείο δεν μπορεί να έχει το όνομά του από ένα ζωντανό πρόσωπο. Η απόφαση αυτή επικρίθηκε έντονα από τον Αμερικανικό Χημικό Σύλλογο. Οι επικριτές επεσήμαναν ότι ένα προηγούμενο παρόμοιο γεγονός είχε τεθεί για την ονοματοδοσία του αϊνσταϊνίου κατά τη διάρκεια της ζωής του Άλμπερτ Αϊνστάϊν και μια έρευνα έδειξε ότι οι χημικοί δεν ασχολούνται με το γεγονός ότι ο Σίμποργκ ήταν ακόμα ζωντανός. Το 1997, στο πλαίσιο ενός συμβιβασμού που αφορούσε τα στοιχεία από το 104 έως το 108, το όνομα σιμπόργκιο για το στοιχείο 106 αναγνωρίστηκε διεθνώς.
Αριθμοί οξείδωσης
Το Σιμπόργκιο αναμένεται να είναι το τρίτο μέλος της 6d σειράς των στοιχείων μετάπτωσης και το βαρύτερο μέλος της ομάδας 6 του Περιοδικού Πίνακα, κάτω από το χρώμιο, το μολυβδαίνιο και το βολφράμιο. Όλα τα μέλη της ομάδας απεικονίζουν εύκολα την κατάσταση οξείδωσης της ομάδας τους, το +6 και η κατάσταση γίνεται όλο και πιο σταθερή, όπως η ομάδα κατάγεται. Έτσι το σιμπόργκιο αναμένεται να σχηματίσει μια σταθερή κατάσταση οξείδωσης +6. Για αυτή την ομάδα, οι σταθερές καταστάσεις +5 και +4 εκπροσωπούνται επαρκώς από τα βαρύτερα μέλη και η κατάσταση +3 είναι γνωστή, αλλά μειωμένη, εκτός από την περίπτωση του χρωμίου(ΙΙΙ).
Χημεία
Πολλές χημικές συμπεριφορές του σιμποργκίου προβλέπονται από τα ελαφρύτερα ομοειδή του, το μολυβδαίνιο και το βολφράμιο. Το μολυβδαίνιο και το βολφράμιο εύκολα σχηματίζουν σταθερά τριοξείδια MO3, οπότε το σιμπόργκιο θα μπορούσε να παραγάγει SgO3. Τα οξείδια MO3 είναι διαλυτά στα αλκάλια με το σχηματισμό οξυανιόντων, έτσι το σιμπόργκιο πρέπει να αποτελέσει ένα σιμποργκιούχο ιόν, SgO4 2-. Επιπλέον, το WO3 αντιδρά με τα οξέα, γεγονός που υποδηλώνει παρόμοια αμφοτερικότητα για το SgO3. Το οξείδιο του μολυβδαινίου, MoO3, επίσης, αντιδρά με την υγρασία για να σχηματίσει ένα υδροξείδιο ΜοΟ2(OH)2, οπότε το SgO2(OH)2 είναι επίσης εφικτό. Τα βαρύτερα ομόλογα παράγουν άμεσα τα πτητικά, αντιδραστικά εξαλογονίδια, MX6 (Χ = Cl, F). Μόνο το βολφράμιο αποτελεί το ασταθές εξαβρωμίδιο, WBr6. Ως εκ τούτου, οι ενώσεις SgF6 και SgCl6 έχουν προβλεφθεί, και ο χαρακτήρας του "ΕΚΑ-βολφραμίου" μπορεί να εμφανιστεί με αυξημένη σταθερότητα στο εξαβρωμίδιο, SgBr6. Αυτά τα αλογονίδια είναι ασταθή στο οξυγόνο και την υγρασία και εύκολα σχηματίζουν πτητικά οξυαλογονούχα MOX4 και MO2X2. Επομένως to SgOX4 (Χ = F, Cl) και το SgO2X2 (Χ = F, Cl) πρέπει να είναι εφικτά. Σε υδατικό διάλυμα, μια ποικιλία των ανιονικών συμπλοκών οξυφθοριδίων σχηματίζονται με ιόντα φθορίου, τα παραδείγματα είναι MOF5- και MO3F33-. Αναμένονται παρόμοια σύμπλοκα σιμποργκίου.
Αέρια φάση
Αρχικά πειράματα που αποσκοπούν στην ανίχνευση της χημείας του σιμποργκίου επικεντρώθηκαν στη θερμοχρωματογραφία ενός αερίου πτητικού οξυχλωριούχου. Τα άτομα του σιμποργκίου παρήχθησαν στην αντίδραση 248Cm (22Ne, 4n) για να δώσουν 266Sg, θερμαινόμενο, και αντιδραστικό με ένα μείιγμα O2/HCl. Οι ιδιότητες προσρόφησης του προκύπτοντος οξυχλωριούχου μετρήθηκαν και συγκρίθηκαν με τις ίδιες ενώσεις του μολυβδαινίου και του βολφραμίου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το σιμπόργκιο σχηματίζει πτητικό οξυχλωριούχο παρόμοιο με εκείνα των άλλων στοιχείων της ομάδας 6:
Το 2001, μια ομάδα συνέχισε τη μελέτη της χημείας αέριας φάσης του σιμποργκίου με την αντίδραση του στοιχείου με το O2 σε περιβάλλον με H2O. Με τρόπο παρόμοιο με το σχηματισμό του οξυχλωριούχου, τα αποτελέσματα του πειράματος έδειξαν τον σχηματισμό του υδροξειδίου οξειδίου του σιμποργκίου, μια αντίδραση γνωστή μεταξύ των ελαφρύτερων ομολόγων της ομάδας 6.
Υγρή φάση
Στην υγρή του χημεία, έχει αποδειχθεί ότι το σιμπόργκιο μοιάζει πολύ με τα ελαφρύτερα ομόλογά του μολυβδαίνιο και βολφράμιο, δημιουργώντας μία σταθερή κατάσταση οξείδωσης +6. Το σιμπόργκιο εκλύθηκε από τη ρητίνη ανταλλαγής κατιόντων χρησιμοποιώντας ένα διάλυμα HNO3/HF, πιθανότατα ως ουδέτερο SgO2F2 ή ως ιόν ανιονικού συμπλόκου [SgO2F3]-. Αντίθετα, σε 0,1 Μ HNO3, το σιμπόργκιο δεν εκλύεται, αντίθετα με το Mo και το W, υποδεικνύοντας ότι η υδρόλυση του [Sg(H2O)6]6+ προχωρεί μόνο όσο το κατιοντικό σύμπλοκο [Sg(OH)5(H2O)]+.
Πειράματα ψυχρής σύντηξης
''Αυτή η ενότητα ασχολείται με τη σύνθεση των πυρήνων του σιμποργκίου με τη λεγόμενη «αντιδράσεις ψυχρής σύντηξης». Αυτές είναι διαδικασίες που δημιουργούν πυρήνες ένωσης με χαμηλή ενέργεια διέγερσης (~10-20 MeV, επομένως, «ψυχρούς»), που οδηγεί σε μεγαλύτερη πιθανότητα επιβίωσης από σχάση. Ο διεγερμένος πυρήνας διασπάται στη συνέχεια στην κατάσταση του εδάφους μέσω της εκπομπής ενός ή δύο μόνο νετρονίων.''
Η πρώτη προσπάθεια για να συνθεθεί σιμπόργκιο με αντιδράσεις ψυχρής σύντηξης διεξήχθη τον Σεπτέμβριο του 1974 από μια σοβιετική ομάδα με επικεφαλής τον Γ.Ν. Φλίεροφ στο Κοινό Ινστιτούτο Πυρηνικών Ερευνών στην Ντουμπνά. Ανέφεραν παράγωγή 0,48 s αυθόρμητης σχάσης (ΑΣ), δραστηριότητα την οποία θα ανατεθεί στο ισότοπο 259Sg. Βάσει στοιχείων που αργότερα προτάθηκαν ότι η ομάδα πιθανότατα μετράται η διάσπαση του 260Sg και του θυγατρικού του 256Rf. Η TWG κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, κατά τον χρόνο, τα αποτελέσματα ήταν αρκετά πειστικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στοιχεία μετάπτωσης
Βουλευτικές εκλογές του Μάλι (2020)
Στις 29 Μαρτίου 2020 διεξήχθη ο πρώτος γύρος των βουλευτικών εκλογών στο Μάλι, για την εκλογή των 147 μελών της Εθνοσυνέλευσης. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 19 Απριλίου. Αυτές ήταν οι πρώτες εκλογές στις οποίες ίσχυσε ο Νόμος του 2015 για τη γυναικεία εκπροσώπηση στην Εθνοσυνέλευση. Βάσει αυτού, το 30% των υποψήφιων ήταν γυναίκες, ενώ από τα 147 εκλεγμένα μέλη τα 41 ήταν γυναίκες, αριθμός τριπλάσιος από του 2013 που ήταν μόνο 14.
Αυτές οι εκλογές αρχικά ήταν προγραμματισμένες για τις 28 Οκτωβρίου - 18 Νοεμβρίου 2018, αλλά αναβλήθηκαν πολλές φορές μέχρι να επιτραπεί η διεξαγωγή τους. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν πολύ χαμηλή, 35,58% στον πρώτο γύρο και 35,25% στον δεύτερο. Στην πρωτεύουσα Μπαμακό η προσέλευση ήταν γύρω στο 12% μόνο. Η διεξαγωγή σημαδεύτηκε από απαγωγές πολιτικών προσώπων, λεηλασίες εκλογικών τμημάτων και μία βομβιστική επίθεση. Λίγους μήνες μετά τις εκλογές, και συγκεκριμένα στις 18 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε πραξικόπημα το οποίο ανέτρεψε τον Πρόεδρο Ιμπραΐμ Κεϊτά και διέλυσε το κοινοβούλιο.
Το κόμμα Συναγερμός για το Μάλι του Προέδρου Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά παρέμεινε η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη στην Εθνοσυνέλευση, κερδίζοντας τις 51 από τις 147 έδρες. Τα μέλη της νέας Εθνοσυνέλευσης συνεδρίασαν για πρώτη φορά στις 11 Μαΐου και Πρόεδρος της βουλής εξελέγη ο Μούσα Τιμπινέ.
Εκλογικό σύστημα
Τα 147 μέλη εκλέγονται με πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα δύο γύρων από 125 εκλογικές περιφέρειες, με αναλογία 1 βουλευτής ανά 60.000 κατοίκους. Οι περιφέρειες που έχουν πληθυσμό ως 60.000 άτομα είναι μονοεδρικές και εκλέγουν έναν βουλευτή, ενώ οι μεγαλύτερες περιφέρειες εκλέγουν έναν βουλευτή παραπάνω ανά 40.000 άτομα πληθυσμού. Οι υποψήφιοι συμμετέχουν στις εκλογές ως μέλη πολιτικών κομμάτων ή ως ανεξάρτητοι πολιτικοί. Για να εκλεγεί ένας υποψήφιος πρέπει να επιτύχει την απόλυτη πλειοψηφία (πάνω από 50% των ψήφων) στον πρώτο γύρο των εκλογών ή μία απλή πλειοψηφία στον δεύτερο γύρο.
Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες του Μάλι ηλικίας άνω των 18 ετών.
Ιστορικό
Αυτές οι εκλογές αρχικά ήταν προγραμματισμένες για τις 28 Οκτωβρίου - 18 Νοεμβρίου 2018, που έληγε η θητεία της απερχόμενης Εθνοσυνέλευσης, αλλά αναβλήθηκαν για δύο μήνες, για τις 25 Νοεμβρίου - 16 Δεκεμβρίου 2018, επειδή οι δικαστικοί είχαν απεργία και οι υποψήφιοι δεν μπόρεσαν να υποβάλλουν τις υποψηφιότητές τους εμπρόθεσμα. Μετά αναβλήθηκαν για τον Ιούνιο του 2019, με την αιτιολόγηση ότι χρειαζόταν περισσότερος χρόνος για την καλή διοργάνωση, την εφαρμογή νέων νομοθετικών μεταρρυθμίσεων και την διευθέτηση των πολιτικών ταραχών. Εν τω μεταξύ, ο ηττημένος υποψήφιος των προεδρικών εκλογών του Αυγούστου του 2018, ο Σουμαΐλα Σίσε, συνέχισε να απορρίπτει το αποτέλεσμα και τη νίκη του Προέδρου Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά. Μετά, οι εκλογές αναβλήθηκαν για άλλη μια φορά, όταν ψηφίστηκε να παραταθεί η θητεία της απερχόμενης Εθνοσυνέλευσης για έναν χρόνο, μέχρι τον Μάιο του 2020, ώστε να ολοκληρωθούν κάποιες εργασίες. Τελικά, στις 29 Μαρτίου ο πρώτος γύρος των εκλογών διεξήχθη παρά τους φόβους για εξάπλωση του κορονοϊού και τις σποραδικές επιθέσεις των τζιχαντιστών.
Η «Συμμαχία για την Εποπτεία των Εκλογών στο Μάλι» έστειλε 1.600 παρατηρητές για να παρακολουθήσουν τη διεξαγωγή, σε όλην την χώρα. Εξέφρασαν ανησυχίες, λόγω των ταραχών στα βόρεια, τις απαγωγές πολιτικών προσώπων και μελών της εκλογικής επιτροπής, την απειλητική ατμόσφαιρα και τα λεηλατημένα εκλογικά κέντρα. Εννέα άνθρωποι, στο κεντρικό Μάλι, έχασαν τις ζωές τους όταν το όχημα στο οποίο επέβαιναν χτύπησε μία νάρκη που εξερράγη. Μία ομάδα ντόπιων στρατιωτικών που μετέφερε εκλογικό υλικό, στις 27 Μαρτίου, έπεσε σε ενέδρα. Και άλλες απώλειες σημειώθηκαν κατόπιν επιθέσεων, κυρίως στα βόρεια της χώρας.
Διεξαγωγή
Στις εκλογές συμμετείχαν 1.417 υποψήφιοι από τους οποίους οι 430 ήταν γυναίκες, δηλαδή γύρω στο 30%. Συνολικά 542 πολιτικοί συνδυασμοί διεκδίκησαν έδρες, στους οποίους περιλαμβάνονταν μεμονωμένα πολιτικά κόμματα, συμμαχίες κομμάτων και ανεξάρτητες ομάδες. Πάνω από 20 κόμματα κέρδισαν έδρες και μπήκαν στην Εθνοσυνέλευση. Από τα εκλεγμένα μέλη τα 41 ήταν γυναίκες (27,89%).
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Μάλι Μαλι
Κάρελ Κόμαρεκ
Καριέρα
Ο Komárek αποφοίτησε ως μηχανικός και στη συνέχεια εργάστηκε για λίγο στην εταιρεία Sigma Hodonín. Το 1992 δραστηριοποιήθηκε για πρώτη φορά ως επιχειρηματίας και ίδρυσε την εταιρεία χονδρικής πώλησης βιομηχανικών εξαρτημάτων M.O.S. Hodonín με αρχικό κεφάλαιο 300.000 CZK, το οποίο είχε δανειστεί από τον πατέρα του. Το 1996, η εταιρεία άλλαξε την επωνυμία της σε MOS Hodonín Morovia Systems και εξελίχθηκε σε προμηθευτή τεχνολογίας για την εξορυκτική βιομηχανία, γεγονός που επέτρεψε στον Komárek να εισέλθει στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Ακολούθησε η εταιρεία παραγωγής ορυκτελαίων Moravské naftové doly (σήμερα MND Group), η οποία σήμερα ανήκει στην επενδυτική εταιρεία KKCG του Komárek.
Το 1995 ίδρυσε την KKCG, μια διεθνή επενδυτική εταιρεία που δραστηριοποιείται στους τομείς των λαχείων, της ενέργειας, της τεχνολογίας πληροφοριών και των ακινήτων. Η KKCG, η οποία δραστηριοποιείται σε 33 χώρες παγκοσμίως, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τις εταιρείες Allwyn, MND Group, US Methanol, Aricoma Group και Springtide Ventures Capital Fund. Ο Komárek είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης της KKCG.
Στο τέλος Ιανουαρίου 2023, το πρακτορείο Bloomberg εκτιμούσε την περιουσία του σε 8,12 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Το Forbes εκτιμά τον πλούτο του (τον Ιανουάριο του 2023) σε 155 δισεκατομμύρια CZK (περίπου 7,07 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ). Αυτό καθιστά τον Κόμαρεκ τον τρίτο πλουσιότερο Τσέχο και έναν από τους 500 πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο.
Ιδιωτική ζωή
Ο Karel Komárek γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1969 στο Hodonín. Είναι παντρεμένος για δεύτερη φορά, η σύζυγός του είναι η Štěpánka Komárková. Έχει τέσσερα παιδιά. Ο Komárek ζει προσωρινά στο Verbier της Ελβετίας και θεωρείται φιλόδοξος ποδηλάτης, κωπηλάτης και παίκτης του γκολφ.
Οικογενειακό Ίδρυμα
Ο Karel Komárek ίδρυσε το Ίδρυμα Karel Komárek Family Foundation, με το οποίο υποστηρίζει, για παράδειγμα, το Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Dvořákova Praha, ή το Ίδρυμα Proměny Foundation, το οποίο επικεντρώνεται στην ανάπτυξη του δημόσιου χώρου στην Τσεχική Δημοκρατία και ιδίως στην ανακατασκευή πάρκων και σχολικών κήπων. Τον Αύγουστο του 2021, το οικογενειακό ίδρυμα του Komárek δώρισε 150 εκατομμύρια CZK για την ανοικοδόμηση του Hodonín μετά την καταστροφή της πόλης από ανεμοστρόβιλο τον Ιούνιο του 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι επιχειρηματίες
Λαουλάρα
Η Λαουλάρα (πορτογαλικά και τετούμ: Laulara) είναι μια από τις τέσσερις επαρχίες του διαμερίσματος Αϊλέου στο Ανατολικό Τιμόρ. Πρωτεύουσα της είναι η πόλη Λαουλάρα, έχει πληθυσμό 7.173 κατοίκων (απογραφή 2010). Βρίσκεται στο κεντρο-δυτικό Ανατολικό Τιμόρ, δυτικά της Λόρο Μούνου και στα δυτικά του Διαμερίσματος.
Διαιρείται σε 5 δήμους: Κοτολάου, Φατίσι, Μαδαμπένο, Ταλίτου και Τοουμέτα.
Γεωγραφία
Η Λαουλάρα συνορεύει στα νότια με το Αϊλέου, στα νοτιοανατολικά με το Ρεμέξιο, στα βόρεια με το Ντίλι, στα βορειοδυτικά με τη Λικιζά και την Ερμέρα. Είναι η μόνη επαρχία που συνορεύει με τη Λικιζά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες του Ανατολικού Τιμόρ Κατηγορία:Αϊλέου
Λουδοβίκος Φαδρίκ
βιογραφία
Ήταν γιος του Ιάκωβου Φαδρίκ, Κόμης των Σαλώνων (1365–1380) και επίτροπος του Δουκάτου των Αθηνών και των Νέων Πατρών (1375-1381), κύριος του Ζητουνίου και της Αίγινας από το 1380, κόμης της Μάλτας (1365-1381) και του Γκόζο.
Το 1374 απεβίωσε ο γενικός επίτροπος Ματθαίος ντε Περάλτα, τον οποίο δεν συμπαθούσαν οι Καταλανοί συμπατριώτες του στο δουκάτο, επειδή δεν προερχόταν από αυτούς, αλλά είχε σταλεί από τον δούκα των Αθηνών Φρειδερίκο Γ΄ της Σικελίας. Αφού ξέσπασαν για λίγο ταραχές και διαφωνίες, που έδωσαν την ευκαιρία στον Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι το 1375 να καταλάβει τα Μέγαρα, εξέλεξαν ομόφωνα, χωρίς να περιμένουν εντολές από τη Σικελία, τον Λουδοβίκο Φαδρίκ, ο οποίος καταγόταν από παλιά επιφανή οικογένεια των αποίκων. Ο Φρειδερίκος Γ΄, αν και βρέθηκε προ τετελεσμένων, τον αποδέχτηκε, διότι ήταν ικανός και στο παρελθόν είχε αποκαταστήσει την τάξη στις ελληνικές κτήσεις. Το 1377, μετά τον θάνατο τού Φρειδερίκου Γ΄, έγινε επίσης αποδεκτός από τον νέο δούκα των Αθηνών Πέτρο Δ΄ της Αραγωνίας.
Όταν ανέλαβε ως δούκας των Αθηνών ο Πέτρος Δ΄, ο Φρειδερίκος ζήτησε να τού παραχωρηθεί η κομητεία της Μάλτας, το κάστρο του Σιδηρόκαστρου (στην Οίτη) και η Αίγινα, που ήταν πατρικά φέουδα· πράγματι ο Πέτρος δέχτηκε τα αιτήματα του Φρειδερίκου.
Πηγές
Κατηγορία:Αυθέντες και Κόμητες των Σαλώνων Κατηγορία:Βικάριοι του Δουκάτου των Αθηνών Κατηγορία:Δουκάτο Νέων Πατρών Κατηγορία:Κόμητες της Μάλτας Κατηγορία:Οίκος της Αραγωνίας
Άγιος Αντώνιος (Λεμεσός)
Ο Άγιος Αντώνιος είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.
Τοποθεσία
Στα ανατολικά και βόρεια με τη συνοικία Τζαμί Τζεντίτ. Το νότιο και δυτικό μέρος της συνοικίας είναι παραθαλάσσιο. Στο μεγαλύτερο μέρος της συνοικία σήμερα βρίσκεται τοποθετημένο το μεγαλύτερο μέρος της Μαρίνας Λεμεσού.
Ιστορία
Η συνοικία του Αγίου Αντωνίου δημιουργήθηκε με την έναρξη της Τουρκοκρατίας στην Κύπρο, το 1571. Αποτελούσε μια τουρκική συνοικία. Με την πάροδο του χρόνου στον πληθυσμό προστέθηκαν και Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι μετά από κάποια στιγμή αποτέλεσαν την πλειοψηφεία.
Το 1950 απαλλοτριώθηκαν περιουσίες κατοίκων της συνοικίας ώστε να αρχίσει η κατασκευή νέου λιμανιού στην περιοχή (η συνοικία γειτνίαζε με το παλιό λιμάνι Λεμεσού), κάτι που τελικά δεν έγινε. Ο πληθυσμός μειώθηκε πολύ. Επιπλέον, την περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ, όταν και οι άριστες σχέσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων διαταράχθηκαν, οι Ελληνοκύπριοι ξεκίνησαν να εγκαταλείπουν τη συνοικία λόγω φόβου. Στο γεγονός αυτός συνέτεινε και η γειτνίαση της συνοικίας με την τουρκοκυπριακή συνοικία Τζαμί Τζεντίτ. Η αποχώρησε των Ελληνοκυπρίων ξεκίνησε το 1956. Στη συνοικία εγκαταστάθηκαν Τουρκοκύπριοι, παρόλο που είχαν αποζημιωθεί για τις απαλλοτριώσεις. Τη δεκαετία του 1960 γκρεμίστηκαν όλες οι κατοικίες οι οποίες απαλλοτριώθηκαν και η συνοικία εγκαταλείφθηκε πλήρως.
Ο ναός της συνοικίας, η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, κτίστηκε το 1870, στη θέση παλαιότερου ναού. Κάλυπτε αρχικά τις ανάγκες των χριστιανών της συνοικία τους Αγίου Αντωνίου και στη συνέχεια και των συνοικιών Τσιφλικούδια και Άγιος Ιωάννης. Επιπλέον, στη συνοικία υπάρχει και το παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου του Φτωχού.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του Αγίου Αντωνίου σήμερα είναι μηδενικός. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Αντωνίου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Συκιά Χαλκιδικής
Η Συκιά είναι κωμόπολη με 3.853 κατοίκους και έδρα του πρώην Δήμου Τορώνης και νυν Δήμου Σιθωνίας του Νομού Χαλκιδικής. Αποτελεί Δημοτικό διαμέρισμα με την ίδια ονομασία. Είναι το νοτιότερο και πιο απομονωμένο χωριό της Σιθωνίας, σε απόσταση 160 χιλιομέτρων από τη Θεσσαλονίκη. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την αλιεία, τη γεωργία, τη μελισσοκομία, τη κτηνοτροφία και τον τουρισμό. Τα σπίτια διατηρούν το παραδοσιακό τους χρώμα σε ό,τι αφορά την αγιορείτικη αρχιτεκτονική. Στον οικισμό υπάρχουν ΚΕΠ, ιατρείο, ΚΑΠΗ,  δύο νηπιαγωγεία, Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο, Λύκειο και ταχυδρομείο. Η ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στην Α΄ ερασιτεχνική κατηγορία του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής. Ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού ονομάζεται «Τα Συκιωτάκια». Στην ευρύτερη περιοχή το 2008 ιδρύθηκε Ομάδα Εθελοντών Πυροπροστασίας και Προστασίας της Φύσης Δήμου Τορώνης με έδρα τη Συκιά, η οποία απαρτίζεται από εθελοντές της περιοχής με ευαισθησία όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντος.
Δ.δ. Συκιάς
Με συνολικά 2.879 κατοίκους, το Δημοτικό διαμέρισμα Συκιάς συναποτελούν οι οικισμοί:
Ονομασία
Για το όνομα Συκιά υπάρχουν αρκετές εκδοχές, όπως ότι έλαβε το όνομά του από μια γέρικη συκιά, γύρω από την οποία οικοδομήθηκε το χωριό. Άλλη εκδοχή σχετίζει το όνομα με τη σκιά του Άθωνα (Άγιο Όρος) και μια άλλη ότι προήλθε από παράφραση της αρχαίας πόλης Σίγγος, που με το πέρασμα του χρόνου το Σίγγος έγινε Σιγγιά και τέλος Συκιά.
Ιστορική διαδρομή
Η Συκιά είναι ένα από τα παλιά χωριά της Χαλκιδικής χερσονήσου. Τον 13ο αιώνα ένα πολύ μεγάλο τμήμα του Λογγού και κυρίως του εύφορου κάμπου της Συκιάς, ήταν αγιορειτικός παραγωγικός χώρος. Η οργάνωση των μεγάλων μετοχίων απαιτούσε την προσέλκυση καλλιεργητών, από τους οποίους φαίνεται ότι ιδρύθηκαν νέα χωριά και ενισχύθηκαν πληθυσμιακώς τα τότε υφιστάμενα. Με την οργάνωση των μετοχίων άρχισαν και οι αναπόφευκτες έριδες μεταξύ των χωρικών και των μοναχών. Σε αγιορειτικά έγγραφα του 14ου αιώνα το χωριό αναφέρεται με το όνομα « Λογγός ». Ηταν η έδρα μικρής διοικητικής περιφέρειας γνωστής ως «κατεπανίκιο του Άπρω», από το όνομα της οποίας ονομάστηκε «του Λογγού». Πότε μετονομάστηκε από Λογγός σε Συκιά δεν το γνωρίζουμε με ακρίβεια. Το πιο πιθανό είναι η αλλαγή του ονόματος να έγινε ήδη από τον β΄ μισό του 16ου αιώνα. Σε οθωμανικά έγγραφα του 16ου αι. συναντούμε το χωριό με το όνομα Συκιά, αλλά ταυτόχρονα και με το όνομα Λογγός. Πολλές αναφορές για το χωριό έχουμε κατά τα βυζαντινά και μεταβυζαντινά χρόνια από αγιορειτικά έγγραφα. Η παλαιότερη θέση του χωριού ήταν κοντά στην παραλία στην θέση Άγιος Ιωάννης (τοπωνύμιο σήμερα Παλαιόχωρα). Λόγω όμως των πειρατικών επιδρομών μεταφέρθηκε στην σημερινή της θέση. Η σημερινή θέση είναι ένας φυσικός κρυψώνας που από την θάλασσα τίποτα δεν μαρτυρεί την ύπαρξη του χωριού. Σε όλη τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας ανήκε φορολογικά στο χάσι του Λόγγου.
Ενοριακός ναός Αγίου Αθανασίου
Ο ναός του Αγίου Αθανασίου βρίσκεται στο κέντρο του παλαιού οικισμού. Πρόκειται για μια τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική, με νάρθηκα και υπερώο, κτισμένη στα 1819. Ο ναός κάηκε από τα τουρκικά στρατεύματα το 1821, επισκευάστηκε το 1839, αλλά ξανακάηκε κατά τα επαναστατικά γεγονότα του 1854 από τον Τσάμη Καρατάσο, ο οποίος αργότερα έστειλε τα απαραίτητα χρήματα για την ανοικοδόμησή του στα 1861. Στο εσωτερικό του ναού ενδιαφέρον παρουσιάζουν η οροφή με τα γεωμετρικά μοτίβα του και τα ξυλόγλυπτα ομφάλια, το ξυλόγλυπτο σανιδωτό τέμπλο που κοσμείται με κληματίδες αμπέλου και σταφύλια, καθώς και τα ξυλόγλυπτα στοιχεία του εξοπλισμού, όπως ο δεσποτικός θρόνος, τα προσκυνητάρια (έργα των αρχών του 18ου αιώνα, προερχόμενα μάλλον από το Άγιον Όρος), η αγία Τράπεζα, κλπ. Αξιόλογες, τέλος, είναι και οι φορητές εικόνες του ναού, οι οποίες χρονολογούνται από τις αρχές του 17ου αι. έως και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Τα περισσότερα από τα παραπάνω κειμήλια αποτελούν αφιερώσεις κατοίκων της κωμοπόλεως, αλλά και αγιορειτών μοναχών που έλκουν την καταγωγή τους από τη Συκιά. Οι πολύ καλές σχέσεις άλλωστε αγιορειτών και Συκιάς, επέβαλλε από την πλευρά των Αθωνιτών ηθική και υλική στήριξη στις δύσκολες στιγμές, μετά τις αλλεπάλληλες καταστροφές του χωριού κατά τη διάρκεια των επαναστατικών κινημάτων της Χαλκιδικής. Η αναστήλωση του ναού ολοκληρώθηκε το 2019 συμπληρώνοντας 200 χρόνια από την ανέγερσή του.
Νεότερη ιστορία
Η επανάσταση του 1821 ξεκινάει στη Συκιά με το γράμμα των Συκιωτών προς τον Εμμανουήλ Παππά, με το οποίο τον διαβεβαιώνουν ότι είναι έτοιμοι να του συμπαρασταθούν και ότι ξεκινούν και αυτοί τον αγώνα κατά του κατακτητή.
Καπετάν Χάψας
Γεννημένος στα Παζαράκια (Κρυοπηγή) της Χαλκιδικής, ο Καπετάν Χάψας νεότατος μετοίκησε στη Συκιά Σιθωνίας. Η επανάσταση τον βρήκε στο Άγιον Όρος, όπου υπηρετούσε ως σερδάρης της Ιεράς Κοινότητας. Με εντολή του Εμμανουήλ Παπά, αρχιστρατήγου Χαλκιδικής, στρατολόγησε συμπατριώτες του κυρίως Συκιώτες και ορίστηκε επικεφαλής της νότιας φάλαγγας, που προελαύνοντας μέσω Αρναίας – Αγίου Προδρόμου – Γαλάτιστας και Βασιλικών έφτασε ως τη Θέρμη (Σέδες), απωθώντας συνεχώς τις ανθιστάμενες τουρκικές δυνάμεις. Στην πολύνεκρη μάχη των Βασιλικών (10-06-1821), κάτω από την σκιά του ιστορικού μοναστηριού της Αγίας Αναστασίας, μαχόμενος γενναία εναντίον υπέρτερων τουρκικών δυνάμεων (30.000 πεζών και 5.000 ιππέων) του Μπαϊράμ Πασά, βρήκε ηρωικό θάνατο με όλους τους συμπολεμιστές του (από τους οποίους οι 63 Συκιώτες), στη θέση που από τότε προς τιμήν τους ονομάζεται «Σκιωτούδια» (Συκιωτούδια) ή «Κομμένοι».
Λοιποί αγωνιστές του 1821
Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν ο Βασίλειος Σταμάτη, ο Ιωάννης Τσατσαρώνης, ο Αγγελής Συκιώτης ο οποίος σκοτώθηκε στην Αταλάντη το 1826. Την 6η Απριλίου – Μ. Τρίτη – του 1854 ο Τσάμης Καρατάσος ξεκίνησε το ξεσηκωμό στη Μακεδονία από τη Συκιά. Τα γεγονότα περιγράφει πολύ χαρακτηριστικά ένα δημοτικό τραγούδι που γράφτηκε την περίοδο αυτή: "Σαν ήρθι η δόλια άνοιξη μαύρου του καλουκαίρι, Που βγήκ’ ου Τσιάμης στη Συκιά, μεσ’ του Κουφού λιμάνι, Ήρθι να κάνη τη Λαμπρή κι του Χριστός Ανέστη. Βρίσκει τους Τούρκους στη Συκιά, στην εκκλησιά κλεισμένοι".
Μακεδονικός Αγώνας
Στις 12 Μαΐου 1908, όχι τυχαία γίνεται η αποβίβαση στο Καλαμίτσι της Συκιάς του νέου αρχηγού της Χαλκιδικής Ανθυπολοχαγού Πεζικού Αριστόβουλου Κόη. Η Χαλκιδική, καθ’ όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, είναι ο τόπος όπου αποβιβάζονται ένοπλα σώματα που στέλνει η ελεύθερη Ελλάδα. Συγκεκριμένα αποβιβάζονται στην Κασσάνδρα αντάρτικα σώματα από τις Βόρειες Σποράδες, λόγω της γεωγραφικής της θέσης και επειδή στα χωριά της έχουν συγκροτηθεί «Επιτροπές Μακεδονικού Αγώνα». Αποβιβάζονται επίσης στη Συκιά ένοπλες ομάδες, επειδή αρκετοί Συκιώτες έχουν μυηθεί στο Μακεδονικό Αγώνα, από τους Χαλκιδικιώτες οπλαρχηγούς Αθανάσιο Μινόπουλο και Κωνσταντίνο Ζήρα. Συκιώτες Μακεδονομάχοι αναφέρονται οι Γαλάνης Δημήτριος, Γαλάνης Ιωάννης, Σουλτογιάννης Ιωάννης, κ.α. Τέλος μέλη της Επιτροπής Μακεδονικού Αγώνα και συνεργάτες του Μητροπολίτη Κασσανδρείας Ειρηναίου ήταν ο Σεραφείμ Αλατσατιανός και ο Αστέριος Κατσίκης.
Αξιοθέατα
Παλαιό Δημοτικό Σχολείο
Το παλαιό Δημοτικό Σχολείο Συκιάς, εξαιρετικό έργο του Χαλκιδικιώτη αρχιτέκτονα Ξενοφώντα Παιονίδη, βρίσκεται επιβλητικά χτισμένο στο κέντρο του χωριού, πάνω σε έναν λόφο. Το υλικό δομής είναι ο εγχώριος γκρίζος γρανιτόλιθος, ο οποίος σε συνδυασμό με τα λιτά και αυστηρά νεοκλασικά χαρακτηριστικά (κορνίζες ανοιγμάτων, πεσσοί και πεσσόκρανα, γείσα κλπ.) κάνουν το Σχολείο της Συκιάς ένα από τα εντυπωσιακότερα κτίρια της εποχής. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι στην καθημερινή τους αναφορά οι Συκιώτες ονομάζουν το Σχολείο τους, λόγω της θέσης του αλλά και των προαναφερθέντων νεοκλασικών στοιχείων του, «Παρθενώνα της Συκιάς»!
Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα Συκιάς Θεσσαλονίκης συστάθηκε στις 9 Ιουλίου 1918. Το 1924 αποσπάσθηκε στον νομό Χαλκιδικής. Το 1940 το όνομα έγινε Συκέα. Λειτούργησε ως κοινότητα ως την κατάργησή της, το 1997 και την προσάρτησή της στο δήμο Τορώνης. Το 2011 συγχωνεύτηκε στο νέο Δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης.
Κοινοτάρχες
Από επιστολή του Αγιοπαυλίτη μοναχού Αβράμιου (με ημερομηνία 18 Νοεμβρίου 1912) από το μετόχι της μονής στο Κριαρίτσι της Συκιάς έγινε γνωστό ότι στις 10 Νοεμβρίου 1912 έφτασαν στη Συκιά δύο αξιωματικοί και όρισαν ως δήμαρχο τον Αθανάσιο Χονδρογιάννη του Ιωάννη (μεγαλέμπορο και έναν από τους πρόκριτους του χωριού), ως τελώνη τον δημογέροντα (ήδη από το 1899) Πέτρο Πολυγερινό του Χριστοδούλου και ως αστυνόμο τον Δημήτριο Ιατρό.
Τορώνη
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των ανασκαφών, διαπιστώθηκε ότι ο χώρος κατοικείται συνέχεια από το τέλος της Νεολιθικής Εποχής (3100 π.Χ.) έως τις μέρες μας. Από την Νεολιθική Εποχή σώζονται ελάχιστα τμήματα από αγγεία με διακόσμηση. Από την Εποχή του Χαλκού εκτός από τα αγγεία που βρέθηκαν σώζονται επίσης και αρχιτεκτονικά κατάλοιπα, όπως τοίχοι οι οποίοι είναι κατασκευασμένοι από πλιθιά. Σημαντική είναι επίσης και η μυκηναϊκή κεραμική που βρέθηκε στην περιοχή και αποτελεί σημαντικό στοιχείο για το εμπόριο την εποχή αυτή. Βρέθηκε επίσης και νεκροταφείο με 140 τάφους που χρονολογούνται από την Πρώιμη Εποχή Σιδήρου (1050-670 π.Χ.) Μέσα στους τάφους βρέθηκε μεγάλος αριθμός αγγείων που είχαν χρησιμοποιηθεί ως τεφροδοχεία και τα οποία κατασκευάστηκαν από ντόπια εργαστήρια. Ανάμεσα στα αγγεία αυτά υπάρχουν επίσης και αγγεία που έχουν εισαχθεί από την Εύβοια, την Αττική, τη Θεσσαλία και τις Κυκλάδες, κάτι που αποδεικνύει το ενεργό εμπορικό δίκτυο της περιόδου. Τα αγγεία αυτά αποτελούν μία από τις πλουσιότερες συλλογές αυτής της περιόδου και ένα μικρό τμήμα της συλλογής είναι εκτεθειμένο στο Μουσείο Πολυγύρου.
Κριαρίτσι
Ο αρχαιολογικός χώρος στο Κριαρίτσι εντοπίσθηκε τον Απρίλιο του 1997. Οι ανασκαφικές έρευνες αποκάλυψαν νεκροταφείο της Πρώιμης Εποχής Χαλκού (3100-2000 π.Χ.) το οποίο ανήκει σε διπλανό οικισμό της ίδιας εποχής. Το νεκροταφείο αποτελεί μοναδικό παράδειγμα στον ευρύτερο χώρο της Μακεδονίας, τόσο ως προς την κατασκευαστική του δομή, όσο και ως προς την πρακτική ταφής που είναι η καύση των νεκρών. Από τα αγγεία που αποκαλύφθηκαν στο χώρο μπορούμε να συμπεράνουμε πως η περιοχή και ο συγκεκριμένος χώρος του Κριαριτσίου είχε εμπορικές σχέσεις με περιοχές της νότιας Ελλάδας.
Κούκος
Στο λόφο «Κούκος» της Συκιάς εντοπίστηκε οικισμός με περιτείχισμα και νεκροταφείο της Πρώιμης Εποχής Σιδήρου (1050 - 670 π.Χ.). Η ανασκαφική έρευνα έφερε στο φως εξαιρετικής σημασίας αρχιτεκτονικά λείψανα, με ευρήματα από την καθημερινή ζωή του οικισμού, που χρονολογούνται από το 10ο έως τον 8ο αι. π.Χ. Η μεταλλουργική δραστηριότητα αποτελεί το λόγο ίδρυσης του οικισμού στον Κούκο, αφού σε απόσταση πέντε μόλις χιλιομέτρων υπάρχουν δύο ορυχεία μετάλλου. Στο νεκροταφείο του οικισμού έχουν βρεθεί 100 περίπου τάφοι. Όπως και στην Τορώνη, επικρατεί και εδώ το ταφικό έθιμο της καύσης των νεκρών. Οι νεκροί καίγονταν και η στάχτη τους τοποθετούνταν σε τεφροδόχα αγγεία που τα έθαβαν σε λάκκους. Τα κεραμικά που βρέθηκαν στον Κούκο φανερώνουν πως δεν πρόκειται για έναν απομονωμένο οικισμό, αλλά και αυτός ο οικισμός, όπως αυτοί της Τορώνης και του Κριαριτσίου, είχε σημαντικές εμπορικές σχέσεις με περιοχές της νότιας Ελλάδας. Τα νέα στοιχεία που προκύπτουν από την ανασκαφική έρευνα των τελευταίων χρόνων συμπληρώνουν σιγά-σιγά τα κενά που αφορούν το προϊστορικό παρελθόν της ευρύτερης περιοχής, η οποία λόγω της θέσης και του πλούτου της έπαιξε σε κάθε εποχή ήδη από την προϊστορία καθοριστικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Σιθωνίας
Γιώργος Μπαρτζώκας
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας (Αθήνα, 11 Ιουνίου 1965) είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης στην ομάδα του Ολυμπιακού. Είναι ο πρώτος Έλληνας προπονητής που κατέκτησε το τρόπαιο της Ευρωλίγκα, ενώ έχει αναδειχτεί και προπονητής της χρονιάς στην διοργάνωση τρεις φορές.
Σταδιοδρομία ως καλαθοσφαιριστής
Ο Μπαρτζώκας γεννήθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιουνίου 1965. Πατέρας του ήταν ο Ανδρέας Μπαρτζώκας (1925 – 3 Δεκεμβρίου 2015), με καταγωγή από το Κεντρικό Άρτας, ένας από τους 27 κομμουνιστές που απέδρασαν από τη φυλακή των Βούρλων στη Δραπετσώνα στις 17 Ιουλίου του 1955. Εκείνη την εποχή είχε φυλακιστεί και στην Κέρκυρα, ενώ την περίοδο της χούντας, με τον γιο του σε νηπιακή ηλικία, ήταν εξόριστος στη Γυάρο και στο Παρθένι της Λέρου. Ο Μπαρτζώκας τέλειωσε τη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή το 1983 αφού πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις το 1977.
Εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του Αμαρουσίου στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Σε ηλικία 16 ετών πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου, η οποία αγωνιζόταν στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία των ελληνικών πρωταθλημάτων. Θεωρήθηκε ταλαντούχος power forward, με εξαιρετική τεχνική. Ωστόσο, σε νεαρή ηλικία κλήθηκε να αντιμετωπίσει σημαντικούς τραυματισμούς στα γόνατα. Δεν κατάφερε ποτέ να επανέλθει πλήρως, με αποτέλεσμα να αφήσει πίσω τον ηγετικό του ρόλο στο Μαρούσι σε ηλικία 27 ετών. Έκτοτε επικεντρώθηκε στην προπονητική του καριέρα.
Πρώτα βήματα στην Α1 Εθνική
Το 2003 ο Παναγιώτης Γιαννάκης του προσέφερε θέση βοηθού προπονητή στο Μαρούσι, την ομάδα στην οποία πέρασε το σύνολο της καριέρας του ως καλαθοσφαιριστής, κάτι που ο ίδιος χαρακτήρισε μεγάλη τιμή. Την εποχή εκείνη ο Μπαρτζώκας εργαζόταν ως διευθύνων σύμβουλος του Κλειστού Γυμναστηρίου του Αγίου Θώμα. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Μαρούσι, η ομάδα κατετάγη δεύτερη στην κανονική περίοδο της σεζόν 2004-05. Την ίδια χρονιά κατετάγη δεύτερη στη FIBA Europe League. Τότε ήταν που για πρώτη φορά διασταυρώθηκε η πορεία του Μπαρτζώκα με τον νεαρό Βασίλη Σπανούλη, με τον οποίο κατέκτησε το τρόπαιο της Euroleague μία δεκαετία αργότερα. Την περίοδο 2005-06 το Μαρούσι βρέθηκε στον τελικό του Κυπελλου Ελλάδος, χάνοντας το τρόπαιο από τον Παναθηναϊκό.
Η πρώτη αποστολή του Μπαρτζώκα ως πρώτου προπονητή σε ομάδα Α1 Εθνικής ήταν η καθοδήγηση της Ολύμπιας Λάρισας το 2006. Κατά παράξενη σύμπτωση, στο ντεμπούτο του αντιμετώπισε την ομάδα του Αμαρουσίου. Εν τέλει οδήγησε την ομάδα της Λάρισας σε δύο συνεχόμενες παρουσίες στα play-off της Α1 Εθνικής, ενώ τη βοήθησε να εξασφαλίσει θέση για πρώτη και τελευταία φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση (EuroCup). Μπορεί επίσης να του πιστωθεί η εξαιρετική δουλειά που έκανε με τον Γιώργο Πρίντεζη, ο οποίος ήταν αποκάλυψη στη Λάρισα, όντας δανεικός από την ομάδα του Ολυμπιακού. Τελικά, η Ολύμπια αντιμετώπισε σημαντικά οικονομικά προβλήματα με αποτέλεσμα η συνεργασία της με τον Μπαρτζώκα να τερματιστεί στο τέλος της περιόδου 2008-09.
Επιστροφή στο Μαρούσι και Πανιώνιος
Ακολούθησε η επιστροφή του Μπαρτζώκα στο Μαρούσι, αυτή τη φορά με την ιδιότητα του πρώτου προπονητή. Η ομάδα είχε εξασφαλίσει από την προηγούμενη χρονιά θέση στον προκριματικό γύρο της Euroleague υπό την καθοδήγηση του προηγούμενου προπονητή της, Σούλη Μαρκόπουλου. Η ομάδα χαρακτηρίστηκε ως αουτσάιντερ τόσο απέναντι στον Άρη όσο και στην Άλμπα Βερολίνου. Παρ' όλα αυτά ξεπέρασε και τα δύο εμπόδια για να κερδίσει μια θέση ανάμεσα στις 24 ομάδες της κανονικής περιόδου. Το Μαρούσι πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις στην Euroleague, φτάνοντας επιτυχώς στο Top 16. Όντας στον ίδιο όμιλο με τον Παναθηναϊκό, τη Μπαρτσελόνα και την Παρτιζάν Βελιγραδίου, δεν ευτύχησε να περάσει στα προημιτελικά, ωστόσο έφτασε πολύ κοντά. Το ελκυστικό μπάσκετ και οι επιτυχίες της ομάδας στην Α1 (τερμάτισε τρίτη) εξασφάλισαν στον Μπαρτζώκα αναγνώριση, καθώς και το βραβείο του «Καλύτερου Προπονητή της Χρονιάς» για το 2009-10. Στο τέλος της περιόδου τελικά αποχώρησε από την ομάδα, καθώς αυτή αντιμετώπισε σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα.
Επόμενος σταθμός στην προπονητική του καριέρα ήταν ο Πανιώνιος. Κατά την περίοδο 2010-11 η ομάδα τερμάτισε στο δεύτερο μισό του βαθμολογικού πίνακα. Την επόμενη χρονιά, 2011-12, ο κορμός της ομάδας καλύφθηκε από νεαρούς Έλληνες παίκτες επιτυγχάνοντας το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα: Η ομάδα τερμάτισε τρίτη πίσω από τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, έπαιξε εξαιρετικό μπάσκετ και επέτρεψε σε νεαρά ταλέντα να εξελιχθούν. Σαν αποτέλεσμα, οι πρόεδροι του Ολυμπιακού, Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος, τον επέλεξαν ως πρώτο προπονητή, στη θέση του αποχωρήσαντα Ντούσαν Ίβκοβιτς.
Η διεθνής καταξίωση με Ολυμπιακό
Η αρχή της πορείας του Μπαρτζώκα στον Ολυμπιακό συνοδεύτηκε από έντονο σκεπτικισμό, καθώς μεγάλη μερίδα των φιλάθλων και των αθλητικογράφων θεωρούσε πως δεν διέθετε το απαραίτητο βάρος ώστε να πατήσει στα βήματα του Ίβκοβιτς. Μέχρι και αποδοκιμασίες δέχθηκε εντός γηπέδου, όσο ο Ολυμπιακός προσπαθούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις που ήγειρε η κατάκτηση του τροπαίου της Euroleague την περίοδο 2011-12.
Ο Ολυμπιακός βρέθηκε να χάνει εντός έδρας με 15 πόντους διαφορά από την Αναντολού Εφές στο κρίσιμο πέμπτο παιχνίδι των προημιτελικών, ωστόσο κατάφερε να επιστρέψει στο παιχνίδι και να σφραγίσει το εισιτήριο για το Final-4 του, 2005) και Γιουγκοπλάστικα Σπλιτ (1989, 1990, 1991) είχαν στο παρελθόν κατακτήσει το τρόπαιο συνεχόμενες χρονιές κατά την εποχή διεξαγωγής Final-4. Ο Μπαρτζώκας παρέταξε στο γήπεδο μια ασταμάτητη ομάδα, η οποία κυριάρχησε επί της ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον ημιτελικό, περιορίζοντάς την - ενώ είχε μέσο όρο 86 πόντους ανά παιχνίδι στην προηγούμενη φάση - στους 52 πόντους. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Μπαρτζώκας υποχρέωσε τον προπονητή της ΤΣΣΚΑ, Εττόρε Μεσσίνα, στην πρώτη του ήττα σε 10 παρουσίες σε ημιτελικούς του θεσμού.
Στον τελικό η ομάδα του Πειραιά βρέθηκε 17 πόντους πίσω στο σκορ, προτού πετύχει 90 πόντους σε τρία δεκάλεπτα και συνολικά 100 στο παιχνίδι, νικώντας τη Ρεάλ Μαδρίτης κατά κράτος. Ο ίδιος ο Μπαρτζώκας, παρόλο που βρέθηκε στο αποκορύφωμα της μέχρι σήμερα καριέρας του, δήλωσε με μετριοφροσύνη πως στάθηκε τυχερός και πως απλώς «βρέθηκε την κατάλληλη στιγμή στην κατάλληλη ομάδα». Αποτελεί τον πρώτο προπονητή στην Ευρώπη που κατέκτησε το τρόπαιο της Euroleague σε σύνολο 31 αγώνων, όταν η διοργάνωση βρισκόταν σε ένα μεταβατικό στάδιο. Την επόμενη σεζόν ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε στη φάση των «8» της Ευρωλίγκα από τη Ρεάλ με σκορ 3-2 (νίκες των Ισπανών). Οι «ερυθρόλευκοι» αγωνίσθηκαν με μειονέκτημα έδρας, χάνοντας τα δύο πρώτα ματς και το πέμπτο στη Μαδρίτη, ωστόσο είχαν ισοφαρίσει τις νίκες στο ΣΕΦ (2-2). Μετά από το πέμπτο παιχνίδι ο προπονητής των Μαδριλένων Πάμπλο Λάσο είχε τονίσει πως πέρασε τις πιο δύσκολες στιγμές στην καριέρα του κατά τη διάρκεια των ψυχοφθόρων αγώνων, αφού είχαν ξυπνήσει μνήμες του τελικού προ λίγων μηνών.
Μετά το πρώτο παιχνίδι του Ολυμπιακού την σεζόν 2014-15
ο Μπαρτζώκας έλυσε τη συνεργασία του με την Ελληνική ομάδα, έπειτα από μια ήττα από τον Παναθηναϊκό για τον θεσμό του Κυπέλλου στο κλειστό του ΟΑΚΑ. Κατά την επιστροφή της ομάδας στο ΣΕΦ οπαδοί του Ολυμπιακού τον προπηλάκισαν με απειλητικές διαθέσεις. Ο ίδιος επηρεασμένος από την ήττα της ομάδας του και από το συγκεκριμένο περιστατικό υπέβαλλε την παραίτησή του στη διοίκηση του συλλόγου που έγινε δεκτή. Κανείς από τον Ολυμπιακό δεν τοποθετήθηκε επίσημα για το συγκεκριμένο γεγονός. Ο ίδιος ο Μπαρτζώκας 20 μήνες μετά σε ερώτηση δημοσιογράφου για το θέμα αυτό απάντησε: «Ας απαντήσει ο Ολυμπιακός τι έγινε τότε...». Σε δηλώσεις του ύστερα από καιρό ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει αναφέρει επανειλημμένα πως για αρκετούς μήνες δεν παρακολουθούσε τον Ολυμπιακό, θεωρώντας πως αυτό θα έκανε κακό στον εαυτό του. Ωστόσο η διεθνής καταξίωση του Έλληνα τεχνικού συνεχίστηκε αρκετά χιλιόμετρα μακριά.
Κουμπάν, Μπαρτσελόνα και Χίμκι
Το καλοκαίρι του 2015 ο Γιώργος Μπαρτζώκας ανέλαβε τη Ρώσικη Λοκομοτίβ Κουμπάν με την οποία πανηγύρισε την πρώτη συμμετοχή του συλλόγου σε Final Four (Βερολίνο). Οι εκπληκτικές εμφανίσεις της Ρώσικης ομάδας στην Ευρωλίγκα ανέβασαν κι άλλο την προπονητική του αξία. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Λοκομοτίβ έφτασε στο Final Four με τον καλύτερο συντελεστή άμυνας στη διοργάνωση, ενώ κέρδισε πολλούς αγώνες με ελκυστικό μπάσκετ. Οι Ρώσοι τελικά κατέκτησαν την 3η θέση στον θεσμό, πραγματοποιώντας την πιο πετυχημένη σεζόν στην ιστορία τους. Το καλοκαίρι του 2016 η Μπαρτσελόνα εμπιστεύθηκε τον Έλληνα προπονητή που «έσπασε» το συμβόλαιό του με την Λοκομοτίβ Κουμπάν. Μάλιστα έγινε ο πρώτος Έλληνας τεχνικός που ανέλαβε την Μπαρτσελόνα. Αρκετά χαρούμενος στην πρώτη δήλωσή του ως προπονητής των Ισπανών τόνισε πως η νέα του ομάδα αποτελεί τον μεγαλύτερο οργανισμό στον κόσμο. Το καλοκαίρι του 2017 και μετά από μια πολύ κακή σεζόν με συνεχείς τραυματισμούς παικτών - αποκλείστηκε νωρίς στην Ευρωλίγκα και στο πρωτάθλημα αποκλείστηκε στα προημιτελικά - με την ισπανική ομάδα, ο Μπαρτζώκας αποτέλεσε παρελθόν, αφού η Μπαρτσελόνα έλυσε τη συνεργασία μαζί του. Στις 30 Ιουνίου 2017 η ρωσική ομάδα Χίμκι ανακοίνωσε την συνεργασία της με τον Γιώργο Μπαρτζώκα που λίγους μήνες αργότερα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο «Final 8» της Euroleague. Στη Ρωσία η Χίμκι τερμάτισε στη 2η θέση, παίζοντας με μειονέκτημα έδρας στους ημιτελικούς και τους τελικούς πραγματοποιώντας την κορυφαία σεζόν στην ιστορία της και εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή της στη Euroleague της επόμενης περιόδου. Στις 21 Ιανουαρίου 2019, αποτέλεσε παρελθόν από την τεχνική ηγεσία της Χίμκι.
Επιστροφή στον Ολυμπιακό
Στις 12 Ιανουαρίου του 2020 ανακοινώθηκε επίσημα η επιστροφή του στον Ολυμπιακό με συμβόλαιο 2,5 ετών. Στις 20 Φεβρουαρίου 2022, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, νικώντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό με 81-73. Στις 18 Μαΐου, αναδείχθηκε καλύτερος προπονητής στην Ευρωλίγκα για δεύτερη φορά στην καριέρα του. Στις 17 Ιουνίου 2022 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός νίκησε τον Παναθηναϊκό στη σειρά των τελικών με 3-0. Στις 21 Ιουνίου, ανανέωσε το συμβόλαιό του με τους «ερυθρόλευκους» έως και το καλοκαίρι του 2025. Στις 2 Οκτωβρίου 2022, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός κέρδισε στον τελικό τον Παναθηναϊκό 67-52. Τη σεζόν 2022-23, αναδείχθηκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά και τρίτη συνολικά, προπονητής της χρονιάς στην Ευρωλίγκα αφού καθοδήγησε τον Ολυμπιακό στην πρωτιά της κανονικής διάρκειας και στην πρόκριση στο Final 4. Στις 15 Ιουνίου 2023, κατέκτησε με τον Ολυμπιακό το δεύτερο συνεχόμενο Πρωτάθλημα Ελλάδας στην καριέρα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολύμπιας Λάρισας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αμαρουσίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές νικητές Ευρωλίγκα Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΜΚ Χίμκι
Πατριάρχης Ευστάθιος
Ο Ευστάθιος ήταν πρωτοπρεσβύτερος του παλατιού της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, όταν, το 1019, εξελέγη Πατριάρχης.
Ως Πατριάρχης συμμετείχε στις προσπάθειες των Βυζαντινών να βρεθεί ένας συμβιβασμός με την Αγία Έδρα σχετικά με το διευρυνόμενο χάσμα ανάμεσα στην Ανατολική και την Δυτική Εκκλησία, το οποίο κορυφώθηκε με το Σχίσμα του 1054. Την εποχή του Ευσταθίου, οι Πάπες αξίωναν κυριαρχία σε όλο τον χριστιανικό κόσμο, όχι απλώς πρωτείο, πράγμα το οποίο ενοχλούσε το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως που είχε πνευματική κυριαρχία στην Ανατολή, συμπεριλαμβανομένων Ρώσων, Βουλγάρων και Σέρβων. Ο Ευστάθιος προσέφερε έναν συμβιβασμό στον Πάπα Ιωάννη ΙΘ΄, σύμφωνα με τον οποίο ο Ορθόδοξος Πατριάρχης θα ήταν οικουμενικός «στην δική του σφαίρα» (in suo orbe) στην Ανατολή, όπως ο Πάπας ήταν στον κόσμο (in universo). Θεωρείται ότι επρόκειτο για προσπάθεια του Ευσταθίου να διατηρήσει τον έλεγχο των εκκλησιών της νοτίου Ιταλίας. Αν και η προσφορά απορρίφθηκε, ο Πάπας Ιωάννης ΙΘ΄ αποδέχθηκε τη διατήρηση της πρακτικής του βυζαντινού ρυθμού στην νότια Ιταλία, με αντάλλαγμα την ίδρυση ναών λατινικού ρυθμού στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Ευστάθιος Ευστάθιος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Χοσέ Ορτίς
Ο Χοσέ Ραφαέλ Ορτίς (ισπανικά José Rafael Ortiz), είναι Πορτορικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 25 Οκτωβρίου 1963. Με ύψος 2,08 μέτρα αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ, έχοντας αγωνιστεί σε ομάδες πολλές ομάδες, κυρίως της Ευρώπης με ιδιαίτερη επιτυχία. Είναι μέλος του Hall of Fame της FIBA.
Καριέρα
Αγωνιζόμενος με το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον (1985-1987) τιμήθηκε με τα βραβεία Pac 10 Player και NCAA All-American honors το 1987. Η στατιστική του στο κολλεγιακό πρωτάθλημα ήταν 19.8 πόντοι, 8.7 ριμπάουντ, 1.5 ασίστ, 1.4 κοψίματα και 0.9 κλεψίματα (μ.ο.).
Το 1987 οι Γιούτα Τζαζ τον επέλεξαν στο νούμερο 15 του ντραφτ του ΝΒΑ, όμως εκείνος προτίμησε να αγωνιστεί στην Ισπανία και να επιστρέψει στους Γιούτα Τζαζ τη σεζόν 1989-90. Την επόμενη χρονιά γυρίζει στην Ευρώπη για να αγωνιστεί στη Ρεάλ Μαδρίτης και στην Μπαρτσελόνα. Μετά το 1992 αγωνίστηκε στις ομάδες Festina Andorra, CB Málaga, San Germán Athletics, Toritos Cayey.
Ομάδες
Σημαντικότατη ήταν η πολύχρονη παρουσία του στην εθνική ομάδα της χώρας του. Αγωνιζόμενος με το Πουέρτο Ρίκο βρέθηκε πολλές φορές με την εθνική Ελλάδος απέναντι στην οποία έκλεισε τη διεθνή καριέρα του στις 28/08/2004. Μετά το τέλος της καριέρας του ασχολήθηκε με την πολιτική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτορικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γ.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μάλαγας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΜ Σαραγόσα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πορτορικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ανδόρρα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βενεζουελάνικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γιούτα Τζαζ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1998 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA
Διαβήτης (όργανο)
thumb|right|Τύποι διαβητών.
Ο διαβήτης είναι το βασικότερο γεωμετρικό όργανο μετά τον κανόνα για την χάραξη σχημάτων ή για μετρήσεις. Οι διαβήτες χρησιμοποιούνται κυρίως στη γεωμετρία και στη ναυσιπλοΐα, αλλά έχουν και άλλες εφαρμογές.