cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ομόλογα υψηλού κινδύνου
Αναδιάρθρωση Τίτλων και Χρηματοπιστωτική κρίση
Οι εν λόγω τίτλοι αποτελούν σοβαρό πρόβλημα για τους επενδυτές, λόγω της πολυπλοκότητάς τους. Είναι δύσκολο και χρονοβόρο για τις εταιρείες αξιολόγησης επενδύσεων να καθορίσουν την πραγματική τους αξία, εφόσον πιθανότατα έχουν αναδιαρθρωθεί πολλές φορές. Με την ύφεση του 2008-09, η αξία τους μειώνεται περαιτέρω, αφού όλο και περισσότεροι οφειλέτες αδυνατούν να τα εξοφλήσουν, ώστε αποτελούν ταχύτατα υποτιμώμενα κεφάλαια. Ακόμη και τα στοιχεία που μακροπρόθεσμα θα μπορούσαν να έχουν αυξήσει την αξία τους τώρα υποτιμώνται γρήγορα και γίνονται «τοξικά» για τις τράπεζες που τα κατέχουν. Με απλά λόγια, τα τοξικά περιουσιακά στοιχεία, αυξάνοντας τη διακύμανση του τραπεζικού χαρτοφυλακίου, μπορεί να μετατρέψουν υγιείς οργανισμούς σε «ζόμπι». Δυνητικά αφερέγγυες τράπεζες κατορθώνουν να συνάψουν πολύ λίγα αξιόλογα δάνεια, με αποτέλεσμα να δημιουργείται πρόβλημα υπερβολικού χρέους. Εναλλακτικά, είναι πιθανό οι δυνητικά αφερέγγυες τράπεζες με τοξικά περιουσιακά στοιχεία, να επιδιώξουν πολύ επικίνδυνα κερδοσκοπικά δάνεια, με σκοπό να μετατοπίσουν τον κίνδυνο στους καταθέτες και σε άλλους πιστωτές. Στις 23 Μαρτίου του 2009, ο Αμερικανός Υπουργός Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ ανακοίνωσε την συνεργασία μεταξύ Δημοσίου και Ιδιωτών επενδυτών (Public-Private Investment Partnership [PPIP]) για την αγορά τοξικών στοιχείων ενεργητικού από τους ισολογισμούς των τραπεζών. Οι μεγαλύτεροι χρηματιστηριακοί δείκτες στις Ηνωμένες Πολιτείες την ημέρα της ανακοίνωσης παρουσίασαν αύξηση άνω του 6%, με τις μετοχές των τραπεζών να ηγούνται. Η PPIP έχει δύο κύρια προγράμματα:
Ο οικονομολόγος και νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν (Paul Krugman) ήταν ιδιαίτερα επικριτικός για το πρόγραμμα. Υποστήριζε ότι η μη προσφυγή στις εγγυήσεις των δανείων θα οδηγήσει σε συγκάλυψη της επιδότησης, που θα μοιραστεί ανάμεσα στους διαχειριστές των περιουσιακών στοιχείων, τους μετόχους των τραπεζών και τους πιστωτές. Επιπρόσθετα, η τραπεζική αναλύτρια Meredith Whitney υποστηρίζει ότι το πρόβλημα είναι βαθύτερο και δε θα λυθεί με την εφαρμογή αυτών των προγραμμάτων. Επισημαίνει ότι οι τράπεζες δε θα πωλούν τα τοξικά περιουσιακά στοιχεία σε εύλογες για την αγορά τιμές. Η κατάργηση των τοξικών περιουσιακών στοιχείων θα μειώσει την αστάθεια των τιμών των μετοχών των τραπεζών. Επειδή η μετοχή μπορεί να παρομοιαστεί με δικαίωμα προαίρεσης αγοράς για τα περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης, αυτή η χαμένη αστάθεια θα βλάψει την τιμή της μετοχής των προβληματικών τραπεζών. Ως εκ τούτου, οι τράπεζες θα πουλήσουν τοξικά περιουσιακά στοιχεία σε τιμές υψηλότερες από αυτές της αγοράς.
Αμοιβαία Ομολογιακά Κεφάλαια
Τα τελευταία δύο χρόνια η αγορά μετοχών παρουσιάζει έντονη μεταβλητότητα και τα επιτόκια που αποδίδουν τα ομόλογα βαθμού investment στους κατόχους τους βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Στις αρχές του 2010 παρουσιάστηκε έντονο ενδιαφέρον και ζήτηση για επενδύσεις που θα απέφεραν υψηλότερες αποδόσεις. Τα Ομόλογα Υψηλού Κινδύνου έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή εξαιτίας της αναζήτησης από πλευράς των επενδυτών υψηλότερων αποδόσεων, παράλληλα με τις προσδοκίες ότι η οικονομική ανάπτυξη των Η.Π.Α. θα επιταχυνθεί στο μέλλον. Το 2008, στα ομολογιακά αμοιβαία κεφάλαια εισήλθαν 36,6 δισ. δολάρια, σε αντίθεση με τα μετοχικά αμοιβαία –πάντα στις ΗΠΑ– όπου οι επενδυτές «μάζεψαν» 93 δισ. Δολάρια. Έτσι, όλο και περισσότεροι επενδυτές στρέφονται σήμερα προς τα αμοιβαία ομολογιακά υψηλού κινδύνου κεφάλαια. Τα χαρτοφυλάκιά τους αποτελούνται κατά κύριο λόγο από junk bonds τα οποία ενέχουν εμφανώς μεγαλύτερο ρίσκο αλλά μπορούν να προσφέρουν υψηλότερες αποδόσεις. Υπάρχουν περίπου 100 αμοιβαία ομολογιακά κεφάλαια διαθέσιμα για τους Αμερικανούς επενδυτές που πετυχαίνουν υψηλές αποδόσεις επενδύοντας στην αγορά junk bonds. Παρακάτω παρουσιάζονται τρία από αυτά που έχουν αξιολογηθεί υψηλότερα από τις αρμόδιες εταιρείες (Standard and Poor’s, Zacks, Lipper κλπ.)  :
Δείκτες
Οι δείκτες για τα Ομόλογα Υψηλής Απόδοσης υπάρχουν για τους αφοσιωμένους σε αυτή την αγορά επενδυτές. Για την ευρεία αγορά Υψηλής Απόδοσης αυτοί οι δείκτες περιλαμβάνουν τους CSFB High Yield ΙΙ Index (CSHY), Citigroup US High-Yield Market Index, Merrill Lynch High Yield Master II (H0A0), Barclays High Yield Index, και Bear Stearns High Yield Index (BSIX). Ορισμένοι επενδυτές οι οποίοι προτιμούν επενδύσεις πιο αξιόπιστες, που ενέχουν μικρότερο κίνδυνο και αβεβαιότητα, χρησιμοποιούν ένα δείκτη που περιλαμβάνει μόνο αξιόγραφα που έχουν αξιολογηθεί ως BB ή B, όπως η Merrill Lynch Global High Yield ΒΒ-Β Rated Index (HW40). Άλλοι επενδυτές επικεντρώνονται σε αξιόγραφα χαμηλότερης ποιότητας που έχουν βαθμολογηθεί με CCC ή σε Distressed securities, που ορίζονται κοινώς ως αυτά που αποδίδουν 1500 μονάδες βάσης πάνω από τα ισοδύναμα κρατικά ομόλογα.
Κριτική
Για πολλούς επενδυτές ο όρος junk bond προκαλεί σκέψεις επενδυτικής απάτης και φέρνει στο μυαλό περιπτώσεις όπως αυτή του Michael Milken. Ωστόσο, δεν πρέπει να παραπλανεί τους ενδιαφερόμενους αυτός ο όρος.
Τα junk bonds προσφέρουν στις επιχειρήσεις αρκετά πλεονεκτήματα έναντι άλλων τύπων χρηματοδότησης. Καταρχάς, μπορεί να αποφευχθεί η μείωση της καθαράς θέσης, που μπορεί να προκύψει με την έκδοση νέων μετοχών. Επιπλέον, μπορεί να αποτελέσουν μια λιγότερο δαπανηρή πηγή χρηματοδότησης σε μία μετά φόρων βάση, από ότι το μετοχικό κεφάλαιο. Σε σύγκριση με το ιδιωτικό χρέος (είτε με τη μορφή των εμπορικών τραπεζικών δανείων ή με ιδιωτικές τοποθετήσεις σε ασφαλιστικές εταιρείες ή άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα), τα ομόλογα υψηλού κινδύνου, επιβάλλουν συνήθως λιγότερο αυστηρές περιοριστικές ρήτρες για τον εκδότη. Επίσης, στην αγορά υψηλής απόδοσης προσφέρονται διάρκειες μεγαλύτερες από αυτές που προσφέρουν οι εμπορικές τράπεζες. Ωστόσο, ένα αντισταθμιστικό μειονέκτημα, σε σύγκριση με τη χρηματοδότηση μέσω ιδίων κεφαλαίων, είναι το υψηλό επίπεδο παγίων τελών που προκύπτει από την έκδοση τίτλων υψηλής απόδοσης. Επίσης, κάποιες εταιρείες δεν επιθυμούν, για λόγους ανταγωνισμού, να αποκαλύψουν τόσες πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητές τους, όσες απαιτεί η έκδοση ομολογιών υψηλής απόδοσης. Η ουσιαστική σταθερή απαίτηση επιβάρυνσης που δημιουργείται από την έκδοση ομολόγων με βαθμό non-investment, τα κάνει να ταιριάζουν καλύτερα στις καθιερωμένες, ισχυρές εταιρείες με αρκετά προβλέψιμα επίπεδα ταμειακών ροών.
Από την πλευρά του επενδυτή, τα junk bonds και γενικότερα, τα ομόλογα υψηλής απόδοσης παρέχουν τόσο εισόδημα, όσο και δυνατότητες για πιθανά κεφαλαιακά κέρδη. Το τελευταίο τείνει να είναι περιορισμένο, λόγω των διατάξεων πρόωρης εξόφλησης, η οποία επιτρέπει στους εκδότες να αποποιούνται των υποχρεώσεών τους πριν από τη λήξη, για ομόλογα που διαπραγματεύονται σε μέτρια premium. Σημαντική ανατίμηση μπορεί να συμβεί, ωστόσο, σε ομόλογα που διαπραγματεύονται σε υπερβολικό discount, αντανακλώντας είτε την επιδείνωση της αξίας που είχε δεχτεί στο παρελθόν, ή την αύξηση του γενικού επιπέδου των επιτοκίων από τη μέρα της έκδοσης.
Γενικά, τα non-investment βαθμού ομόλογα δίνουν έμφαση στο εισόδημα. Συνήθως προσφέρουν στους μικρούς επενδυτές υψηλότερες αποδόσεις από ότι μπορούν να κερδίσουν επιλέγοντας άλλες εναλλακτικές επενδυτικές λύσεις, όπως οι λογαριασμοί ταμιευτηρίου, τα πιστοποιητικά καταθέσεων, τα αμοιβαία κεφάλαια της χρηματαγοράς, ή τα ομόλογα βαθμού investment. Επιπλέον, μπορεί να προσφέρουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για διαφοροποίηση, το οποίο μπορεί να είναι αλλιώς ανέφικτο για έναν επενδυτή που διαθέτει λιγοστά μέσα για την επίτευξή του. Με τη διατήρηση διαφοροποιημένου χαρτοφυλακίου, ο επενδυτής προφυλάσσεται από ενδεχόμενη αθέτηση ή τις χαμηλές επιδόσεις των επιμέρους τίτλων.
Παρά το όνομά τους, οι ομολογίες υψηλού κινδύνου μπορεί να αποδειχθούν πολύτιμες επενδύσεις για σωστά ενημερωμένους επενδυτές. Ωστόσο, η δυνατότητα για υψηλές αποδόσεις συνυπάρχει με τον υψηλό κίνδυνο που εμπεριέχουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μορφές χρηματοδότησης Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά Κατηγορία:Δίκαιο αξιογράφων Κατηγορία:Τραπεζικές συναλλαγές Κατηγορία:Τραπεζικό Δίκαιο
1772 Γκαγκάριν
Ο Γκαγκάριν (Gagarin) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1968 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του πρώτου ανθρώπου που ταξίδεψε στο διάστημα, του Γιούρι Γκαγκάριν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γκαγκάριν εκτιμάται σε 36 χιλιόμετρα περίπου, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι περίπου 0,15. Ο Γκαγκάριν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ως 14 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκαγκαριν
Βλαδίμηρος Βάλλας
Ο Βλαδίμηρος Βάλλας υπήρξε Έλληνας προπονητής καλαθοσφαίρισης και παράγοντας αθλητισμού γεννημένος το 1914.
Σε ηλικία 15 ετών το 1929 ασχολήθηκε με το βόλεϊ και αγωνίστηκε στην Πέρα Κλουμπ Κωνσταντινούπολης με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Τουρκίας το 1932. Το 1935 ήρθε μετακόμησε στην Αθήνα και υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Σπόρτιγκ. Υπήρξε επίσης παίκτης και προπονητής της ομάδας. Ήταν ο τρίτος προπονητής στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδος καλαθοσφαίρισης και ο πρώτος με συνεχόμενες συμμετοχές στο τιμόνι της ομάδας, καθώς οι δυο πρώτοι προπονητές, Μάικ Στεργιάδης και Κώστας Νιάτας, είχαν από μια συμμετοχή (25 Ιουνίου 1936 και 20 Απριλίου 1940 αντίστοιχα). Οδήγησε την Εθνική Ελλάδος στο Ευρωμπάσκετ 1951, στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1951 και στην Ολυμπιάδα του 1952 που ήταν και η πρώτη ολυμπιακή συμμετοχή στην καλαθοσφαίριση για την Ελλάδα.
Συμμετείχε στην Ομοσπονδία Αθλοπαιδιών από την ίδρυσή της το 1966 η οποία εντάχθηκε στη FIBA. Το 1970 όταν διαχωρίστηκε το Μπάσκετ από τις Αθλοπαιδιές προσχώρησε στην νεοσύστστη Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος της ΕΟΚ από το Δεκέμβριο του 1975 μέχρι τον Ιούλιο του 1977.
Πέθανε σε ηλικία 74 ετών στις 26 Ιανουαρίου 1988.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών Ομοσπονδιών
Καμάλ Χοσέν
Ο Καμάλ Χοσέν (কামাল হোসেন, γεννήθηκε στις 20 Απριλίου του 1937) είναι Μπανγκλαντεσιανός δικηγόρος και πολιτικός. Είναι επικεφαλής της δικηγορικής εταιρείας Kamal Hossain and Associates με έδρα τη Ντάκα, πρωτεύουσα του Μπαγκλαντές. Είναι ιδρυτής του πολιτικού κόμματος Φόρουμ Γκάνο και ηγέτης της συμμαχίας του μετώπου Τζατίγια Όικγια. Είναι ευρέως γνωστός ως εικονίδιο της κοσμικής δημοκρατίας στην Νότια Ασία.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Νοτρ Νταμ και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Προσκλήθηκε στους δικηγορικούς συλλόγους της Αγγλίας και Ουαλίας στο Λίνκολνς Ινν το 1959. Ο Χοσέν εγγράφηκε ως δικηγόρος στο ανώτατο Δικαστήριο του Ανατολικού Πακιστάν. Εργάστηκε στις δίκες με διάσημους Πακιστανούς δικηγόρους, συμπεριλαμβανομένων των Χουσέιν Σαχίντ Σουχραβάρντι και Μαχμούντ Αλί Κασούρι στην πρώιμη νωρίς την νομική του καριέρα. Από το 1961 έως το 1968 δίδαξε νομική στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα. Ο Χοσέν ήταν ο νομικός σύμβουλος του Σέιχ Μουτζιμπούρ Ραχμάν και του συνδέσμου Αουάμι στην υπόθεση συνομωσίας της Αγκαρτάλα, και εξελέγη αντιπρόεδρος του Πακιστανικού Συμβουλίου Δικηγορικών Συλλόγων το 1970. Το 1971 ήταν μέρος ττης ομάδας διαπραγμάτευσης για τη μεταβίβαση της εξουσίας μετά τις γενικές εκλογές του 1970. Ο Χοσέν φυλακίστηκε στο Δυτικό Πακιστάν με τον Σέιχ Μουτζιμπούρ Ραχμάν κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού Πολέμου του Μπανγκλαντές.
Υπηρέτησε στη πρώτη κυβέρνηση του ανεξάρτητου Μπανγκλαντές από το 1972 έως το 1975, αρχικά ως υπουργός και πρόεδρος της συντακτικής επιτροπής της Συντακτικής Συνέλευσης. Ο Χοσέν οδήγησε τη διαδικασία που παρήγαγε το σύνταγμα του 1972 του Μπαγκλαντές. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως υπουργός εξωτερικών και οδήγησε το Μπαγκλαντές να ενταχθεί στον ΟΗΕ το 1974. Ως υπουργός ενέργειας, ο Χοσέν αργότερα θέσπισε το νόμο Πετρελαίου του Μπανγκλαντές. Ήταν μεταδιδακτορικός υπότροφος και επισκέπτης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης κατά τη διάρκεια τα τέλη του 1970. Το 1981 ήταν υποψήφιος της αντιπολίτευσης για το προεδρικό αξίωμα κατά του Αμπντούς Σαττάρ. Ο Χοσέν εγκατέλειψε τον σύνδεσμο Αουάμι της Σέιχ Χασίνα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και σχηματίστησε το Φόρουμ Γκάνο. Ο Χοσέν εργάστηκε εκτενώς με την Κοινοπολιτεία των Εθνών.
Είναι σεβαστός στο Μπαγκλαντές ως "συνείδηση του έθνους". Ο Χοσέν συγκρίθηκε με τον Αντλάι Στίβενσον από τους The New York Times το 1981. Ο Χοσέν είναι κορυφαίος δικηγόρος στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενεργειακό δίκαιο, εταιρικό δίκαιο και τη διεθνή διαιτησία. Υπηρέτησε στο δικαστήριο διεκδικήσεων Ιράν-ΗΠΑ και ειδικός εισηγητής των ΗΕ για το Αφγανιστάν. ο Χοσέν συμμετείχε στα δικαστήρια που ασχολούνταν με θαλάσσιες διαφορές μεταξύ της Μαλαισίας και Σιγκαπούρης, της Γουιάνας και του Σουρινάμ. Υπηρέτησε δύο θητείες της Επιτροπής Αποζημίωσης του ΟΗΕ. Είναι πρώην αντιπρόεδρος του Διεθνού Συλλόγου Δικαίου πρόεδρος του Οργανισμού Νομικής Συνδρομής και Υπηρεσιών του Μπανγκλαντές, και του Ινστιτούτου Μελετών Προηγμένων Νομικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Μελέτες της Νότιας Ασίας.
Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1937 και η οικογένεια του μετακόμισε το 1949 στη Ντάκα.
Ρόλο στο διεθνή χώρο
μικρογραφία|Ο Χοσέν στις εγκαταστάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου του Μπανγκλαντές. Ο Χοσέν είναι γνωστός σε όλο τον κόσμο ως νομικός και βρίσκεται σε μακροχρόνια συνεργασία με τα Ηνωμένα Έθνη. Μεταξύ του 1998 και του 2003, υπηρέτησε ως Ειδικός Εισηγητής των Ηνωμένων Εθνών για το Αφγανιστάν. Υπηρέτησε δύο θητείες στην Επιτροπή Αποζημίωσης του ΟΗΕ στη Γενεύη. Επιπλέον, έχει εμφανιστεί σε πολλές διεθνείς διαιτησίες ως δικηγόρος, αλλά και ως διαιτητής. Ήταν μέλος του δικαστηρίου διεκδικήσεων Ιράν-ΗΠΑ. Διετέλεσε συμπρόεδρος της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Εξεταστική επιτροπή των Παραβιάσεων των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στα Κατεχόμενα Εδάφη το 2001. Διετέλεσε Πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Γραμματεία της Κοινοπολιτείας. Ήταν μέλος της αποστολής ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ινδονησία, σχετικά με το καθεστώς του Ανατολικού Τιμόρ.
Με παρότρυνση του ΟΗΕ, ο Χοσέν ενημέρωσε την Κίνα για νομικές μεταρρυθμίσεις σχετιζόμενες με την ενέργεια αφού ο Ασιατικός γίγαντας άρχισε να φιλελευθεροποιεί την οικονομία του.
Είναι μέλος της ομάδας των Διαιτητών στο Διεθνές Δικαστήριο Επίλυσης Αμφισβητήσεων Επένδυσης, και υπηρέτησε ως πρόεδρος και Μέλος σε πολλά διεθνή διαιτητικά δικαστήρια (ΔΕΕ, ΔΔΕΑΕ, και ΕΟΗΕΔΕΔ). Διορίστηκε ως Δικαστής ad hoc από τη Μαλαισία για το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας, στην περίπτωση Μαλαισία εναντίων Σιγκαπούρης (2003). Ήταν Μέλος του Παραρτήματος 7 του Δικαστηρίου του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσα για την ίδια υπόθεση, καθώς και στη περίπτωση Γουιάνα εναντίων Σουρινάμ (2005-2007).
Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Διεθνούς Συλλόγου Δικαίου στο Λονδίνο, πρόεδρος του Ινστιτούτου Μελετών Προηγμένων Νομικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Μελέτες της Νότιας Ασίας, και στο γνωμοδοτικό συμβούλιο για τη Διεθνή Διαφάνεια. Υπήρξε διεθνής εκλογικός παρατηρητής.
Κατόπιν αιτήματος του Γενικού Γραμματέα της Κοινοπολιτείας Εμέκα Ανιαόκου, ο Χοσέν επισκέφθηκε το Καμερούν και τη Γκάμπια για να εκτιμήσει τις συνθήκες της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου. Ο Γενικός Γραμματέας ανέθεσε σε μια ομάδα που περιείχε τον Χοσέν να ερευνήσει την επιλεξιμότητα του Καμερούν για ένταξη στη Κοινοπολιτεία. Οδήγησε επίσης αποστολές της Κοινοπολιτείας σε θέματα ενέργειας. Ήταν μέρος της ομάδας παρατηρητών της Κοινοπολιτείας κατά τη διάρκεια των Νοτιοαφρικάνικων γενικών εκλογών του 1994. Ο Χοσέν ήταν σύμβουλος των κυβερνήσεων των: Τρινιδάδ και Τομπάγκο, Γρενάδα, Νησιά Κέιμαν, Φίτζι και Νήσοι Σολομώντα.
Κριτική
Τον Δεκέμβριο του 2018, αφού απέτισε φόρο τιμής στους μάρτυρες διανοούμενος στο Μνημείο Διανοούμενων Μαρτύρων, ο Χοσέν ρωτήθηκε για τη θέση του κόμματος Τζαμαάτ-ε-Ισλάμι στο Μέτωπο Τζατίγια Όικγια. Θύμωσε και φώναξε στο δημοσιογράφο να το κλείσει. Έγινε αντικείμενο ευρείας κριτικής και εξέφρασε τη λύπη του για την απότομη αντίδραση.
Γραπτά
μικρογραφία|Ο Καμάλ και η γυναίκα του Χαμίντα Χοσέν (κέντρο) το 2015 Ο Χοσέν δημοσίευσε μια εργασία σχετικά με το πετρέλαιο δίκαιο το 1979. Το βιβλίο είχε τίτλο Δίκαιο και πολιτική στην ανάπτυξη του πετρελαίου: Αλλαγή των σχέσεων μεταξύ των πολυεθνικών και των κυβερνήσεων. Το 2013, η Oxford University Press δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του Χοσέν, με τίτλο Μπαγκλαντές: η Αναζήτηση για την Ελευθερία και τη Δικαιοσύνη. Ο Χοσέν έγγραψε ένα βιβλίο στα βεγγαλικά το 1994, με τίτλο Svāẏattaśāsana theke svādhīnatā (Σβαγιαττασάσανα θέκε σβαντινατά, Αστική κυβέρνηση και την ανεξαρτησία).
Ακαδημαϊκή καριέρα
Ο Χοσέν δίδαξε Συνταγματικό Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο στο Κολλέγιο Κουίνς στην Οξφόρδη (1957-9). Ήταν Φοιτητής Έρευνας (1958-9, 1964) και Συνάδελφος Έρευνας (1977-9) στο Κολέγιο Νάφιλντ της Οξφόρδης, Επισκέπτης Συνάδελφος (1976-7) στο Κολέγιο Ολ Σάουλς της Οξφόρδης. Δίδαξε Διεθνές Δίκαιο και Συνταγματικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα (1962-7). Ήταν Επισκέπτης Καθηγητής στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ (1997).
Προσωπική ζωή
Ο Χοσέν παντρεύτηκε τη Χαμίντα Χοσέν το 1963. Έχει δύο κόρες, συμπεριλαμβανομένης της κορυφαίας Μπαγκλαντεσιανής δικηγόρου ανθρωπίνου δικαιωμάτων Σάρα Χοσέν και της κινηματογραφίστριας Ντίνα Χοσέν. Έχει συγγένεια (μέσω της Σάρα Χοσέν) με Βρετανό δημοσιογράφος Ντέιβιντ Μπέργκμαν.
Σε απάντηση σε ένα ερώτημα σχετικά με τα αγαπημένα του φαγητά, ο Χοσέν ανέφερε το τσίζκεϊκ ως προτιμώμενο επιδόρπιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικοί του Μπανγκλαντές
Διοξείδιο του θείου
thumb|right|200px thumb|right|200px Το διοξείδιο του θείου είναι ανόργανη χημική ένωση με μοριακό τύπο SO2. Το μόριό του είναι τριατομικό και δεν είναι γραμμικό. Είναι αέριο με οσμή «καιόμενου θείου», και πράγματι αποτελεί το κυριότερο προϊόν της καύσεως ουσιών που περιέχουν θείο, γεγονός με περιβαλλοντική σημασία. Το διοξείδιο του θείου απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα κατά τις εκρήξεις των ηφαιστείων και σε μικρότερες ποσότητες από διάφορες βιομηχανίες και την καύση ορυκτών καυσίμων. Επειδή οι γαιάνθρακες (κάρβουνο) και το πετρέλαιο περιέχουν ενώσεις του θείου, αναπόφευκτα η καύση τους εκλύει διοξείδιο του θείου. Με την παρουσία υγρασίας και περισσότερο κάποιου καταλύτη όπως το διοξείδιο του αζώτου, το διοξείδιο του θείου οξειδώνεται παραπέρα σε τριοξείδιο του θείου (το οποίο διαλυόμενο στο νερό δίνει θειικό οξύ), πράγμα που όταν γίνεται στην ατμόσφαιρα δημιουργεί το φαινόμενο της όξινης βροχής.
Το διοξείδιο του θείου υγροποιείται εύκολα και για τον λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκε στα πρώτα οικιακά ψυγεία.
Δομή και συγκόλληση
Το διοξείδιο του θείου (SO2) είναι ένα λυγισμένο μόριο με ομάδα σημείου συμμετρίας C 2v.Μια προσέγγιση θεωρίας δεσμού σθένους, που λαμβάνει υπόψη μόνο τα τροχιακά s και p, θα περιέγραφε τον δεσμό από την άποψη του συντονισμού μεταξύ δύο δομών συντονισμού. κέντρο|μικρογραφία|Δύο δομές συντονισμού διοξειδίου του θείου Ο δεσμός θείου-οξυγόνου έχει τάξη δεσμού 1,5. Υπάρχει υποστήριξη για αυτή την απλή προσέγγιση που δεν επικαλείται d τροχιακή συμμετοχή. Όσον αφορά τον φορμαλισμό μέτρησης ηλεκτρονίων, το άτομο θείου έχει κατάσταση οξείδωσης +4 και τυπικό φορτίο +1.
Εμφάνιση
αριστερά|μικρογραφία|Οι μπλε λάμψεις σέλας της ανώτερης ατμόσφαιρας της Ιώ προκαλούνται από το ηφαιστειακό διοξείδιο του θείου. Το διοξείδιο του θείου βρίσκεται στη Γη και υπάρχει σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις και στην ατμόσφαιρα σε περίπου 1 ppm.
Σε άλλους πλανήτες, το διοξείδιο του θείου μπορεί να βρεθεί σε διάφορες συγκεντρώσεις, με την πιο σημαντική να βρίσκεται στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης, όπου είναι το τρίτο πιο άφθονο ατμοσφαιρικό αέριο, με 150 ppm. Εκεί, αντιδρά με το νερό για να σχηματίσει σύννεφα θειικού οξέος όπου αποτελεί βασικό συστατικό του παγκόσμιου ατμοσφαιρικού κύκλου θείου του πλανήτη και συμβάλλει στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Έχει εμπλακεί ως βασικός παράγοντας στη θέρμανση του πρώιμου Άρη, με εκτιμήσεις συγκεντρώσεων στην κατώτερη ατμόσφαιρα έως και 100 ppm, αν και υπάρχει μόνο σε ίχνη. Και στην Αφροδίτη και στον Άρη, όπως και στη Γη, η κύρια πηγή του πιστεύεται ότι είναι ηφαιστειακή. Η ατμόσφαιρα της Ιώ, ενός φυσικού δορυφόρου του Δία, είναι 90% διοξείδιο του θείου και ίχνη πιστεύεται ότι υπάρχουν και στην ατμόσφαιρα του Δία.
Ως πάγος, πιστεύεται ότι υπάρχει σε αφθονία στα φεγγάρια του Γαλιλαίου, ως εξαχνώσιμος πάγος ή παγετός στο ύστερο ημισφαίριο της Ιώ και στον φλοιό και τον μανδύα της Ευρώπης, του Γανυμήδη και της Καλλιστώ, πιθανώς επίσης σε υγρή μορφή, και αντιδρά εύκολα με το νερό.
Παραγωγή
Το διοξείδιο του θείου παράγεται κυρίως για την παρασκευή θειικού οξέος (βλ. διαδικασία επαφής). Στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1979, 23,6 εκατομμύρια μετρικοί τόνοι διοξειδίου του θείου χρησιμοποιήθηκαν με αυτόν τον τρόπο, σε σύγκριση με 150.000 μετρικούς τόνους, που χρησιμοποιήθηκαν για άλλους σκοπούς. Το μεγαλύτερο μέρος του διοξειδίου του θείου παράγεται από την καύση στοιχειακού θείου. Ένα μέρος του διοξειδίου του θείου παράγεται επίσης με ψήσιμο πυρίτη και άλλων θειούχων μεταλλευμάτων στον αέρα. αριστερά|μικρογραφία|Ένα πείραμα που δείχνει καύση θείου σε [[οξυγόνο. Χρησιμοποιείται ένας θάλαμος ροής συνδεδεμένος με μια φιάλη πλύσης αερίου (γεμάτη με διάλυμα μεθυλ πορτοκαλιού). Το προϊόν είναι διοξείδιο του θείου (SO2 ), με μερικά ίχνη τριοξειδίου του θείου (SO3). Ο «καπνός» που εξέρχεται από τη φιάλη πλύσης αερίου είναι, στην πραγματικότητα, μια ομίχλη θειικού οξέος, που δημιουργείται στην αντίδραση.]]
Διαδρομές καύσης
Το διοξείδιο του θείου είναι το προϊόν της καύσης θείου ή καύσης υλικών που περιέχουν θείο:
Για την υποβοήθηση της καύσης, υγροποιημένο θείο (140–150 °C, 284-302 °F) ψεκάζεται μέσω ενός ακροφυσίου ψεκασμού, για τη δημιουργία λεπτών σταγόνων θείου με μεγάλη επιφάνεια. Η αντίδραση είναι εξώθερμη και η καύση παράγει θερμοκρασίες 1000–1600 °C (1832–2912 °F). Η σημαντική ποσότητα θερμότητας που παράγεται ανακτάται από την παραγωγή ατμού, που μπορεί στη συνέχεια να μετατραπεί σε ηλεκτρική ενέργεια.
Το ψήσιμο θειούχων μεταλλευμάτων όπως ο πυρίτης, ο φαλερίτης και η κιννάβαρη (θειούχος υδράργυρος) απελευθερώνει επίσης SO2 :
Ένας συνδυασμός αυτών των αντιδράσεων είναι υπεύθυνος για τη μεγαλύτερη πηγή διοξειδίου του θείου, τις ηφαιστειακές εκρήξεις. Αυτά τα γεγονότα μπορούν να απελευθερώσουν εκατομμύρια τόνους SO2.
Αναγωγή υψηλότερων οξειδίων
Το διοξείδιο του θείου μπορεί επίσης να είναι ένα υποπροϊόν στην κατασκευή τσιμέντου πυριτικού ασβεστίου, το CaSO4 θερμαίνεται με κοκ και άμμο σε αυτή τη διαδικασία:
Μέχρι τη δεκαετία του 1970, εμπορικές ποσότητες θειικού οξέος και τσιμέντου παράγονταν με αυτή τη διαδικασία στο Whitehaven της Αγγλίας. Μετά την ανάμιξη με σχιστόλιθο ή μάργα και το καβούρδισμα, το θειικό απελευθέρωσε αέριο διοξείδιο του θείου, που χρησιμοποιείται στην παραγωγή θειικού οξέος, η αντίδραση παρήγαγε επίσης πυριτικό ασβέστιο, έναν πρόδρομο στην παραγωγή τσιμέντου.
Σε εργαστηριακή κλίμακα, η δράση του θερμού συμπυκνωμένου θειικού οξέος στις χάλκινες τομές παράγει διοξείδιο του θείου.
Από θειώδη
Τα θειώδη προκύπτουν από τη δράση της υδατικής βάσης στο διοξείδιο του θείου:
Αντιδράσεις
Με το θείο σε κατάσταση οξείδωσης +4, το διοξείδιο του θείου είναι ένας αναγωγικός παράγοντας. Οξειδώνεται από αλογόνα, για να δώσει τα σουλφουρυλο αλογονίδια, όπως το σουλφουρυλοχλωρίδιο:
Το διοξείδιο του θείου είναι ο οξειδωτικός παράγοντας στη διαδικασία Claus, η οποία διεξάγεται σε μεγάλη κλίμακα στα διυλιστήρια πετρελαίου. Εδώ, το διοξείδιο του θείου ανάγεται με υδρόθειο για να δώσει στοιχειακό θείο:
Η διαδοχική οξείδωση του διοξειδίου του θείου, ακολουθούμενη από την ενυδάτωσή του, χρησιμοποιείται για την παραγωγή θειικού οξέος.
Εργαστηριακές αντιδράσεις
Το διοξείδιο του θείου είναι ένα από τα λίγα κοινά όξινα αλλά αναγωγικά αέρια. Γίνεται υγρό ρόδινο (όξινο), και στη συνέχεια λευκό (λόγω της λευκαντικής του δράσης). Μπορεί να αναγνωριστεί διοχετεύοντάς το μέσω ενός διχρωμικού διαλύματος, μετατρέποντας το διάλυμα από πορτοκαλί σε πράσινο (Cr3+ (aq)). Μπορεί επίσης να μειώσει τα ιόντα σιδήρου σε σίδηρο.
Το διοξείδιο του θείου μπορεί να αντιδράσει με ορισμένα 1,3-διένια σε μια χελετροπική αντίδραση για να σχηματίσει κυκλικές σουλφόνες. Αυτή η αντίδραση αξιοποιείται σε βιομηχανική κλίμακα για τη σύνθεση σουλφολάνης, η οποία είναι ένας σημαντικός διαλύτης στην πετροχημική βιομηχανία.
Το διοξείδιο του θείου μπορεί να συνδεθεί με ιόντα μετάλλων ως πρόσδεμα για να σχηματίσει σύμπλοκα διοξειδίου του θείου-μετάλλου, τυπικά όπου το μέταλλο μετάπτωσης βρίσκεται σε κατάσταση οξείδωσης 0 ή +1. Αναγνωρίζονται πολλοί διαφορετικοί τρόποι σύνδεσης (γεωμετρίες), αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις, το πρόσδεμα είναι μονοοδοντωτό, προσκολλημένο στο μέταλλο μέσω θείου, το οποίο μπορεί να είναι επίπεδο ή πυραμιδικό η1. Ως η1 -SO2 (επίπεδο με δεσμό S) το διοξείδιο του θείου λειτουργεί ως βάση Lewis, χρησιμοποιώντας το μοναχικό ζεύγος στο S. Το διοξείδιο του θείου (SO2) λειτουργεί ως οξέα Lewis στον τρόπο σύνδεσης η1 -SO2 (πυραμιδική με δεσμό S) με μέταλλα και στα προϊόντα προσθήκης 1:1 με βάσεις Lewis όπως διμεθυλακεταμίδιο και τριμεθυλαμίνη. Κατά τη σύνδεση με βάσεις Lewis, οι όξινες παράμετροι του SO2 είναι EA = 0,51 και EA = 1,56.
Χρήσεις
Η γενική, κυρίαρχη χρήση του διοξειδίου του θείου είναι στην παραγωγή θειικού οξέος.
Πρόδρομος του θειικού οξέος
Το διοξείδιο του θείου είναι ένα ενδιάμεσο στην παραγωγή θειικού οξέος, το οποίο μετατρέπεται σε τριοξείδιο του θείου, και στη συνέχεια σε ελαιούχο, το οποίο μετατρέπεται σε θειικό οξύ. Το διοξείδιο του θείου για το σκοπό αυτό παράγεται, όταν το θείο ενώνεται με το οξυγόνο. Η μέθοδος μετατροπής του διοξειδίου του θείου σε θειικό οξύ ονομάζεται διαδικασία επαφής. Πολλά δισεκατομμύρια κιλά παράγονται ετησίως, για το σκοπό αυτό.
Συντηρητικό τροφίμων
Το διοξείδιο του θείου χρησιμοποιείται μερικές φορές ως συντηρητικό για τα αποξηραμένα βερίκοκα, τα αποξηραμένα σύκα και άλλα αποξηραμένα φρούτα, λόγω των αντιμικροβιακών του ιδιοτήτων και της ικανότητάς του να αποτρέπει την οξείδωση. Ονομάζεται E220, όταν χρησιμοποιείται με αυτόν τον τρόπο στην Ευρώπη. Ως συντηρητικό, διατηρεί την πολύχρωμη εμφάνιση των φρούτων και αποτρέπει τη σήψη. Προστίθεται επίσης σε θειωμένη μελάσα. Το εξαχνωμένο θειώδες αναφλέγεται και καίγεται σε κλειστό χώρο με τους καρπούς. Αυτό γίνεται συνήθως σε εξωτερικούς χώρους. Τα φρούτα μπορούν να θειωθούν με εμβάπτιση είτε σε όξινο θειώδες νάτριο, είτε σε θειώδες νάτριο, είτε σε μεταδιθειώδες νάτριο.
Οινοποίηση
Το διοξείδιο του θείου χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην οινοποίηση από τους Ρωμαίους, όταν ανακάλυψαν ότι το κάψιμο των κεριών θείου μέσα σε άδεια δοχεία κρασιού τα κρατά φρέσκα και απαλλαγμένα από τη μυρωδιά του ξιδιού.
Εξακολουθεί να είναι μια σημαντική ένωση στην οινοποίηση και μετράται σε μέρη ανά εκατομμύριο (ppm) στο κρασί. Υπάρχει ακόμη και στο λεγόμενο μη θειούχο κρασί σε συγκεντρώσεις έως και 10mg/L. Χρησιμεύει ως αντιβιοτικό και ως αντιοξειδωτικό, προστατεύοντας το κρασί από την αλλοίωση από βακτήρια και την οξείδωση, ένα φαινόμενο που οδηγεί στο μαύρισμα του κρασιού και στην απώλεια των ειδικών γεύσεων της ποικιλίας. Η αντιμικροβιακή του δράση βοηθά επίσης στην ελαχιστοποίηση της πτητικής οξύτητας. Τα κρασιά που περιέχουν διοξείδιο του θείου συνήθως φέρουν την ένδειξη "περιέχουν θειώδη".
Το διοξείδιο του θείου υπάρχει στο κρασί σε ελεύθερη και δεσμευμένη μορφή και οι συνδυασμοί αναφέρονται ως ολικό SO2. Η σύνδεση, για παράδειγμα με την καρβονυλική ομάδα της ακεταλδεΰδης, ποικίλλει ανάλογα με το εν λόγω κρασί. Η ελεύθερη μορφή υπάρχει σε ισορροπία μεταξύ του μοριακού SO2 (ως διαλυμένο αέριο) και του διθειώδους ιόντος, το οποίο με τη σειρά του βρίσκεται σε ισορροπία με το θειώδες ιόν. Αυτές οι ισορροπίες εξαρτώνται από το pH του κρασιού. Το χαμηλότερο pH μετατοπίζει την ισορροπία προς το μοριακό (αέριο) SO2, που είναι η ενεργή μορφή, ενώ σε υψηλότερο pH βρίσκεται περισσότερο SO2 στις ανενεργές θειώδες και διθειώδεις μορφές. Το μοριακό SO2 είναι ενεργό ως αντιμικροβιακό και αντιοξειδωτικό, και αυτή είναι επίσης η μορφή που μπορεί να γίνει αντιληπτή ως έντονη οσμή σε υψηλά επίπεδα. Τα κρασιά με ολικές συγκεντρώσεις SO2 κάτω από 10 ppm δεν απαιτούν την ένδειξη "περιέχει θειώδη" στην ετικέτα από τη νομοθεσία των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης Το ανώτατο όριο του συνολικού SO2 που επιτρέπεται στο κρασί στις ΗΠΑ είναι 350 ppm και στην ΕΕ είναι 160 ppm για τα κόκκινα κρασιά και 210 ppm για τα λευκά και τα ροζέ κρασιά. Σε χαμηλές συγκεντρώσεις, το SO2 είναι ως επί το πλείστον μη ανιχνεύσιμο στο κρασί, αλλά σε συγκεντρώσεις ελεύθερου SO2 πάνω από 50 ppm, το SO2 γίνεται εμφανές στη μυρωδιά και τη γεύση του κρασιού.
Το SO2 είναι επίσης μια πολύ σημαντική ένωση στην υγιεινή του οινοποιείου. Τα οινοποιεία και ο εξοπλισμός πρέπει να διατηρούνται καθαρά και επειδή η χλωρίνη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ένα οινοποιείο, λόγω του κινδύνου λεκέδων από φελλό, ένα μείγμα SO2, νερού και κιτρικού οξέος χρησιμοποιείται συνήθως, για τον καθαρισμό και την απολύμανση του εξοπλισμού. Το όζον (O3) χρησιμοποιείται πλέον εκτενώς για απολύμανση στα οινοποιεία, λόγω της αποτελεσματικότητάς του και επειδή δεν επηρεάζει το κρασί ή τον περισσότερο εξοπλισμό.
Ως αναγωγικός παράγοντας
Το διοξείδιο του θείου είναι επίσης καλό αναγωγικό. Με την παρουσία νερού, το διοξείδιο του θείου μπορεί να αποχρωματίσει ουσίες. Συγκεκριμένα, είναι ένα χρήσιμο αναγωγικό λευκαντικό για χαρτιά και ευαίσθητα υλικά, όπως ρούχα. Αυτό το αποτέλεσμα λεύκανσης συνήθως δεν διαρκεί πολύ. Το οξυγόνο στην ατμόσφαιρα επαναοξειδώνει τις μειωμένες βαφές, αποκαθιστώντας το χρώμα. Στην επεξεργασία αστικών λυμάτων, το διοξείδιο του θείου χρησιμοποιείται για την επεξεργασία των χλωριωμένων λυμάτων πριν από την απελευθέρωση.
Το διοξείδιο του θείου είναι αρκετά διαλυτό στο νερό και με φασματοσκοπία IR και Raman. Το υποθετικό θειώδες οξύ, (H2SO3), δεν υπάρχει σε κανένα βαθμό. Ωστόσο, τέτοια διαλύματα δείχνουν φάσματα του ιόντος υδρόθειου, HSO3−, με αντίδραση με νερό, και στην πραγματικότητα είναι ο πραγματικός αναγωγικός παράγοντας που υπάρχει:
Ως υποκαπνιστικό
Στις αρχές του 20ου αιώνα, το διοξείδιο του θείου χρησιμοποιήθηκε στο Μπουένος Άιρες ως υποκαπνιστικό για να σκοτώσει αρουραίους που έφεραν το βακτήριο Yersinia pestis, το οποίο προκαλεί τη βουβωνική πανώλη. Η εφαρμογή ήταν επιτυχής και η εφαρμογή αυτής της μεθόδου επεκτάθηκε και σε άλλες περιοχές στη Νότια Αμερική. Στο Μπουένος Άιρες, όπου αυτές οι συσκευές ήταν γνωστές ως Sulfurozador, αλλά αργότερα και στο Ρίο ντε Τζανέιρο, τη Νέα Ορλεάνη και το Σαν Φρανσίσκο, οι μηχανές επεξεργασίας διοξειδίου του θείου βγήκαν στους δρόμους για να επιτρέψουν εκτεταμένες εκστρατείες απολύμανσης, με αποτελεσματικά αποτελέσματα.
Βιοχημικοί και βιοϊατρικοί ρόλοι
Το διοξείδιο του θείου ή το όξινο θειώδες της συζευγμένης βάσης του παράγεται βιολογικά ως ενδιάμεσο τόσο σε οργανισμούς που μειώνουν τα θειικά όσο και σε βακτήρια που οξειδώνουν το θείο. Ο ρόλος του διοξειδίου του θείου στη βιολογία των θηλαστικών δεν είναι ακόμη καλά κατανοητός. Το διοξείδιο του θείου μπλοκάρει τα νευρικά σήματα από τους υποδοχείς του πνευμονικού τεντώματος και καταργεί το αντανακλαστικό διόγκωσης Hering-Breuer.
Φάνηκε ότι σε παιδιά με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση λόγω συγγενών καρδιοπαθειών το επίπεδο της ομοκυστεΐνης είναι υψηλότερο και το επίπεδο του ενδογενούς διοξειδίου του θείου είναι χαμηλότερο από ό,τι στα φυσιολογικά παιδιά. Επιπλέον, αυτές οι βιοχημικές παράμετροι συσχετίζονται ισχυρά με τη σοβαρότητα της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης. Οι συγγραφείς θεώρησαν ότι η ομοκυστεΐνη είναι ένας από τους χρήσιμους βιοχημικούς δείκτες της σοβαρότητας της νόσου και ο μεταβολισμός του διοξειδίου του θείου ως ένας από τους πιθανούς θεραπευτικούς στόχους σε αυτούς τους ασθενείς.
Το ενδογενές διοξείδιο του θείου έχει επίσης αποδειχθεί ότι μειώνει τον ρυθμό πολλαπλασιασμού των ενδοθηλιακών λείων μυϊκών κυττάρων στα αιμοφόρα αγγεία, μέσω της μείωσης της δραστηριότητας MAPK και της ενεργοποίησης της αδενυλυλοκυκλάσης και της πρωτεϊνικής κινάσης Α. πολλαπλασιασμός των κυττάρων των λείων μυών είναι ένας από τους σημαντικούς μηχανισμούς υπερτασικής αναδιαμόρφωσης των αιμοφόρων αγγείων και της στένωσής τους, επομένως είναι ένας σημαντικός παθογενετικός μηχανισμός στην αρτηριακή υπέρταση και την αθηροσκλήρωση.
Το ενδογενές διοξείδιο του θείου σε χαμηλές συγκεντρώσεις προκαλεί αγγειοδιαστολή, που εξαρτάται από το ενδοθήλιο. Σε υψηλότερες συγκεντρώσεις προκαλεί αγγειοδιαστολή ανεξάρτητη από το ενδοθήλιο και έχει αρνητική ινότροπη επίδραση στη λειτουργία της καρδιακής παροχής, μειώνοντας έτσι αποτελεσματικά την αρτηριακή πίεση και την κατανάλωση οξυγόνου του μυοκαρδίου. Οι αγγειοδιασταλτικές και βρογχοδιασταλτικές επιδράσεις του διοξειδίου του θείου μεσολαβούνται μέσω διαύλων ασβεστίου που εξαρτώνται από το ΑΤΡ και διαύλων ασβεστίου τύπου L ("διυδροπυριδίνη"). Το ενδογενές διοξείδιο του θείου είναι επίσης ένας ισχυρός αντιφλεγμονώδης, αντιοξειδωτικός και κυτταροπροστατευτικός παράγοντας. Μειώνει την αρτηριακή πίεση και επιβραδύνει την υπερτασική αναδόμηση των αιμοφόρων αγγείων, ιδιαίτερα την πάχυνση του έσω χιτώνα τους. Ρυθμίζει επίσης τον μεταβολισμό των λιπιδίων.
Ως αντιδραστήριο και διαλύτης στο εργαστήριο
Το διοξείδιο του θείου είναι ένας ευέλικτος αδρανής διαλύτης που χρησιμοποιείται ευρέως για τη διάλυση αλάτων υψηλής οξείδωσης. Χρησιμοποιείται επίσης περιστασιακά ως πηγή της σουλφονυλικής ομάδας στην οργανική σύνθεση. Η επεξεργασία των αλάτων του αρυλοδιαζωνίου με διοξείδιο του θείου και χλωριούχο χαλκό αποδίδει το αντίστοιχο αρυλοσουλφονυλοχλωρίδιο, για παράδειγμα:
Ως αποτέλεσμα της πολύ χαμηλής βασικότητάς του κατά Lewis, χρησιμοποιείται συχνά ως διαλύτης/αραιωτικό χαμηλής θερμοκρασίας για υπεροξέα όπως το μαγικό οξύ (FSO3H/SbF5), επιτρέποντας την φασματοσκοπική παρατήρηση ειδών υψηλής αντίδρασης όπως το κατιόν τριτ -βουτυλίου. σε χαμηλή θερμοκρασία (αν και τα τριτογενή καρβοκατιόντα αντιδρούν με SO2 πάνω από περίπου –30°C, και ακόμη λιγότεροι αντιδραστικοί διαλύτες όπως το SO2ClF πρέπει να χρησιμοποιούνται σε αυτές τις υψηλότερες θερμοκρασίες).
Ως ψυκτικό μέσο
Καθώς συμπυκνώνεται εύκολα και διαθέτει υψηλή θερμότητα εξάτμισης, το διοξείδιο του θείου είναι ένα υποψήφιο υλικό για ψυκτικά μέσα. Πριν από την ανάπτυξη των χλωροφθορανθράκων, το διοξείδιο του θείου χρησιμοποιήθηκε ως ψυκτικό στα οικιακά ψυγεία.
Κλιματική μηχανική
Οι ενέσεις διοξειδίου του θείου στη στρατόσφαιρα έχουν προταθεί στην κλιματική μηχανική. Το φαινόμενο ψύξης θα ήταν παρόμοιο με αυτό που έχει παρατηρηθεί μετά τη μεγάλη εκρηκτική έκρηξη του όρους Pinatubo το 1991. Ωστόσο, αυτή η μορφή γεωμηχανικής θα είχε αβέβαιες περιφερειακές συνέπειες στα πρότυπα βροχοπτώσεων, για παράδειγμα σε περιοχές μουσώνων.
Ως ατμοσφαιρικός ρύπος
Το διοξείδιο του θείου είναι ένα αξιοσημείωτο συστατικό στην ατμόσφαιρα, ειδικά μετά από ηφαιστειακές εκρήξεις. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Πολιτειών (EPA), η ποσότητα διοξειδίου του θείου που απελευθερώνεται στις ΗΠΑ ανά έτος ήταν:
Η αερόβια οξείδωση του CaSO3 δίνει CaSO4, ανυδρίτη. Το μεγαλύτερο μέρος του γύψου που πωλείται στην Ευρώπη προέρχεται από την αποθείωση των καυσαερίων.
Για τον έλεγχο των εκπομπών θείου, έχουν αναπτυχθεί δεκάδες μέθοδοι με σχετικά υψηλές αποδόσεις για την τοποθέτηση σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα.
Το θείο μπορεί να αφαιρεθεί από τον άνθρακα κατά την καύση χρησιμοποιώντας ασβεστόλιθο ως υλικό κλίνης στην καύση ρευστοποιημένης κλίνης.
Το θείο μπορεί επίσης να αφαιρεθεί από τα καύσιμα πριν καεί, αποτρέποντας το σχηματισμό SO2 όταν το καύσιμο καίγεται. Η διαδικασία Claus χρησιμοποιείται σε διυλιστήρια για την παραγωγή θείου ως υποπροϊόντος. Η διαδικασία Stretford έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για την αφαίρεση του θείου από τα καύσιμα. Οι διεργασίες οξειδοαναγωγής που χρησιμοποιούν οξείδια σιδήρου μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν, για παράδειγμα, Lo-Cat ή Sulferox.
Μια ανάλυση διαπίστωσε ότι 18 σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα στα δυτικά Βαλκάνια εκπέμπουν δυόμισι φορές περισσότερο διοξείδιο του θείου από ό,τι και οι 221 μονάδες άνθρακα στην ΕΕ μαζί.
Πρόσθετα καυσίμων, όπως πρόσθετα ασβεστίου και καρβοξυλικό μαγνήσιο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε κινητήρες θαλάσσης για τη μείωση της εκπομπής αερίων διοξειδίου του θείου στην ατμόσφαιρα.
Από το 2006, η Κίνα ήταν ο μεγαλύτερος ρυπαντής διοξειδίου του θείου στον κόσμο, με τις εκπομπές του 2005 να υπολογίζονται σε 23,12 μεγατόνους (Mt). Αυτή η ποσότητα αντιπροσωπεύει αύξηση 27% από το 2000 και είναι περίπου συγκρίσιμη με τις εκπομπές των ΗΠΑ το 1980.
Εισπνοή
Η τυχαία έκθεση στο διοξείδιο του θείου είναι ρουτίνα, π.χ. ο καπνός από τα σπίρτα, τον άνθρακα και τα καύσιμα που περιέχουν θείο.
Το διοξείδιο του θείου είναι ήπια τοξικό και μπορεί να είναι επικίνδυνο σε υψηλές συγκεντρώσεις. Η μακροχρόνια έκθεση σε χαμηλές συγκεντρώσεις είναι επίσης προβληματική. Μια συστηματική ανασκόπηση του 2011 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η έκθεση στο διοξείδιο του θείου, σχετίζεται με τον πρόωρο τοκετό.
Έγχυση στο στομάχι
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Centre for Science in the Public Interest αναφέρει τα δύο συντηρητικά τροφίμων, το διοξείδιο του θείου και το όξινο θειώδες νάτριο, ως ασφαλή για ανθρώπινη κατανάλωση, εκτός από ορισμένα ασθματικά άτομα που μπορεί να είναι ευαίσθητα σε αυτά, ειδικά σε μεγάλες ποσότητες. Τα συμπτώματα ευαισθησίας σε παράγοντες θείωσης, συμπεριλαμβανομένου του διοξειδίου του θείου, εκδηλώνονται ως δυνητικά απειλητική για τη ζωή δυσκολία στην αναπνοή μέσα σε λίγα λεπτά από την κατάποση. Τα θειώδη μπορεί επίσης να προκαλέσουν συμπτώματα σε μη ασθματικά άτομα, συγκεκριμένα δερματίτιδα, κνίδωση, έξαψη, υπόταση, κοιλιακό άλγος και διάρροια, ακόμη και απειλητική για τη ζωή αναφυλαξία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενώσεις θείου Κατηγορία:Ενώσεις οξυγόνου
Βραβείο Πρίτσκερ
Το Βραβείο Πρίτσκερ είναι διεθνές αρχιτεκτονικό βραβείο, το οποίο απονέμεται ετησίως σε εν ζωή αρχιτέκτονες από το Ίδρυμα Χάιατ και θεωρείται το κορυφαίο στον κόσμο για την τέχνη αυτή. Καθιερώθηκε το 1979 από τον Τζέι Α. Πρίτσκερ και τη σύζυγό του Σίντι, ενώ χρηματοδοτείται από την οικογένεια Πρίτσκερ. Οι υποψήφιοι για το βραβείο συναγωνίζονται τους καλύτερους αρχιτέκτονες σε ολόκληρο τον κόσμο.
Μέρος των κριτηρίων για βράβευση με αυτό το βραβείο είναι η πρωτοποριακή ποιότητα στην αρχιτεκτονική σκέψη. Επίσης, οι χρήσιμες συνεισφορές στο χώρο της οικοδομής είναι ένας ακόμη τομέας.
Ο νικητής λαμβάνει το ποσό των 100.000 δολαρίων ΗΠΑ, όμως η φήμη που αποκτά είναι σπουδαιότερη. Πολλές φορές το βραβείο αναφέρεται ως «Νόμπελ της Αρχιτεκτονικής».
Το Ντάλλας, με την κατασκευή του Καλλιτεχνικού του Κέντρου (Dallas Center for Performing Arts), θα γίνει η μόνη πόλη στον κόσμο με τέσσερα κτήρια, τα οποία βρίσκονται κοντά σε σειρά κτηρίων, τα οποία σχεδιάστηκαν από νικητές του αρχιτεκτονικού βραβείου Πρίτσκερ.
Παραπομπές
Πρίτσκερ Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Σεμές
Ο σεμές, σεμεδάκι, σεμέν ή καρεδάκι είναι ένα μικρό πετσετάκι. Συνήθως είναι κατασκευασμένο από χαρτί ή ύφασμα, και χρησιμοποιείται για την προστασία επιφανειών, για το σκέπασμα ρούχων.
Τεχνικές
Είναι κροσέ, πλεκτό από βαμβάκι ή λινό νήμα. Πολλά σχέδια για βελονάκι ή πλέξιμο δημοσιεύτηκαν από τους κατασκευαστές νημάτων στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι σχεδιαστές ήταν συχνά ανώνυμοι. Τα σχέδια θα μπορούσαν να είναι κυκλικά ή οβάλ ξεκινώντας από το κέντρο προς τα έξω. Πετσετάκια, καθώς και άλλα είδη οικιακής χρήσης, μπορούν να γίνουν με βελονάκι και με σειρές από ένα μοτίβο πλέγματος χρησιμοποιώντας μια τεχνική που ονομάζεται "φιλέτο βελονάκι".
Σύγχρονοι σχεδιαστές συνεχίζουν να κάνουν σχέδια για τις σύγχρονες λάτρεις. Αν και μπορεί σε κάποιο βαθμό να επηρεάσει την αρχική χρήση, μερικά σεμέ περιλαμβάνουν κεντήματα ή σχέδια όπως ροδοπέταλα, ποπ κορν, ή βολάν αντί να είναι επίπεδα.
Αντονέν Αρτώ
Ο Αντονέν Αρτώ (Antoine Marie Joseph Paul Artaud, 4 Σεπτεμβρίου 1896 - 4 Μαρτίου 1948) ήταν Γάλλος ηθοποιός, σκηνοθέτης, ποιητής και θεωρητικός του θεάτρου. Υπήρξε από τα πρώτα μέλη του κινήματος του υπερρεαλισμού και τακτικός συνεργάτης του περιοδικού La Revolution Surrealiste (Η Σουρρεαλιστική επανάσταση).
Ο Αρτώ συνέγραψε πλήθος δοκιμίων και μελετών για το θέατρο και τη δραματολογία. Ο ίδιος επινόησε και δημιούργησε το Θέατρο της Σκληρότητας (Théâtre de la cruauté).
Για μεγάλες περιόδους της ζωής του, ο Αρτώ ήταν έγκλειστος σε ψυχιατρικές κλινικές, ενώ αντιμετώπιζε έντονα ψυχολογικά προβλήματα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντονέν Αρτώ γεννήθηκε στη Μασσαλία, από την Euphrasie Nalpas και τον Antoine-Roi Artaud. Οι γονείς του ήταν πρώτα ξαδέρφια — οι γιαγιάδες του ήταν αδερφές από τη Σμύρνη (σημερινή Ismir, στην Τουρκία). Η γιαγιά του από τον πατέρα του, Catherine Chilé, μεγάλωσε στη Μασσαλία, όπου παντρεύτηκε τον Marius Artaud, έναν Γάλλο. Η γιαγιά του από την πλευρά της μητέρας του, Mariette Chilé, μεγάλωσε στη Σμύρνη, όπου παντρεύτηκε τον Louis Nalpas, έναν τοπικό πλοιοκτήτη. Σε όλη του τη ζωή επηρεάστηκε πολύ από την ελληνική καταγωγή του. Από νωρίς εμφάνισε δείγματα άστατης υγείας. Στην ηλικία των τεσσάρων ετών προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα, ασθένεια που τότε δεν είχε γιατρειά. Έπασχε παράλληλα από νευραλγία ενώ περνούσε και μεγάλες περιόδους κατάθλιψης. Την περίοδο της εφηβείας του, οι γονείς του φρόντισαν για μια μακροχρόνια σειρά παραμονών του σε σανατόρια, που διήρκεσαν συνολικά 5 χρόνια. Από το 1907 έως το 1914, ο Αρτώ φοίτησε στο Κολλέγιο Sacré-Coeur. Εδώ άρχισε να διαβάζει έργα των Ρεμπώ, Μπωντλαίρ και Έντγκαρ Άλαν Πόε και ίδρυσε ένα ιδιωτικό λογοτεχνικό περιοδικό σε συνεργασία με τους φίλους του. Στο τέλος του κολεγίου άρχισε να αποσύρεται αισθητά από την κοινωνική ζωή και «κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του γραπτού του έργου και χάρισε τα βιβλία του». Στενοχωρημένοι, οι γονείς του κανόνισαν να δει έναν ψυχίατρο. Η παραμονή του σε σανατόρια σταμάτησε το1916, όταν ο Αρτώ επιστρατεύτηκε. Τελικά όμως απαλλάχθηκε λόγω της υπνοβασίας του. Κατά τη διάρκεια των θεραπειών του στο σανατόριο, ο Αρτώ ήρθε σε επαφή με έργα των Ρεμπώ, Μπωντλαίρ και Έντγκαρ Άλαν Πόε.
Το Μάιο του 1919 ο διευθυντής του σανατορίου, ο Δρ. Dardel, συνιστά τη χορήγηση λάβδανου(οπίου) για τον Αρτώ, γεγονός που οδήγησε σε μόνιμο εθισμό του. Το Μάρτιο του 1920 ο Αρτώ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Εκεί ήρθε σε επαφή με το κίνημα του υπερρεαλισμού στο οποίο και προσχώρησε, για να αποβληθεί ωστόσο λίγο αργότερα.
Ο Αρτώ υπήρξε επίσης ηθοποιός. Μάλιστα εμφανίστηκε σε δύο ταινίες που θεωρούνται κλασσικές: στο La Passion de Jean d'Arc του Καρλ Ντράγιερ του 1928 (στο ρόλο του Jean Massieu) και στο Napoléon του Αμπέλ Γκανς του 1927 (στο ρόλο του Μαρά).
Τον Ιανουάριο του 1948 διαγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο του παχέος εντέρου. Πέθανε λίγο αργότερα, στις 4 Μαρτίου 1948 σε μια ψυχιατρική κλινική στο Ivry-sur-Seine, μια κοινότητα στα νοτιοανατολικά προάστια του Παρισιού. Τον βρήκε ο κηπουρός του κτήματος, καθισμένο στο πλάι του κρεβατιού του και υποψιάστηκε ότι πέθανε από μια θανατηφόρα δόση του φαρμάκου ένυδρη χλωράλη, (ηρεμιστική και υπνωτική φαρμακευτική ουσία), αν και είναι άγνωστο αν γνώριζε τη θανατηφόρα της δράση. Δεν είναι γνωστό εάν εν γνώσει του χορήγησε στον εαυτό του αυτή τη θανατηφόρα δόση.
Θέατρο της Σκληρότητας
Σύμφωνα με τον ίδιο τον Αρτώ, το θέατρο της σκληρότητας δημιουργήθηκε προκειμένου να αποκατασταθεί στο θέατρο μια εμπαθής και σπασμωδική σύλληψη της ζωής. Βασικά χαρακτηριστικά του θεάτρου της σκληρότητας είναι:
Έργο
Ο τίτλος του βιβλίου προέρχεται από το κείμενο του Αρτώ Η μεγάλη νύχτα σαν απάντηση του κειμένου των σουρεαλιστών Η μεγάλη ημέρα
Για τον Αρτώ
Ελληνική βιβλιογραφία:
Τζόυς, Θερβάντες, Μέλβιλ, Εμπειρίκος, Λένιν, Τρότσκυ, Μαρξ, Μπένγιαμιν, Χατζημιχάλης, Μπλοχ, Τζίνα Πολίτη και Αντονέν Αρτώ: Να γράφεις για τους αναλφάβητους, Να μιλάς για τους αφασικούς, Να σκέφτεσαι για τους ακέφαλους
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεωρητικοί του θεάτρου Κατηγορία:Γάλλοι καλλιτέχνες Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Υπερρεαλιστές ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Μέτωπο Εθνικής Ενότητας (Μπανγκλαντές)
Το Μέτωπο Τζατίγια Όικγια (Μέτωπο Εθνικής Ενότητας, Βεγγαλικά: জাতীয় ঐক্য ফ্রন্ট) είναι Μπανγκλαντεσιανή πολιτική συμμαχία που βασίζεται σε κυρίως τέσσερα κόμματα με επικεφαλής τον Καμάλ Χοσέν. Ανακοίνωσε την επίσημη ίδρυσή του στις 13 Οκτωβρίου 2018 στον Εθνικό Σύλλογο Τύπου πριν τις εθνικές εκλογές.
Το μέτωπο σήμερα περιλαμβάνει το φόρουμ Γκάνο, το Εθνικιστικό Κόμμα του Μπανγκλαντές, το Τζατίγια Σαματζταντρίκ Νταλ και το Ναγκορίκ Όικγια. Στις 5 Νοεμβρίου 2018, ο Σύνδεσμος Κρισάκ Σραμίκ Τζανάτα του Μπανγκαμπίρ Καντέρ Σιντίκι προσχώρησε στο μέτωπο.
Το μπροστινό έχει δηλώσει επτά αιτήματα και έντεκα στόχους για ελεύθερες, δίκαιες και αξιόπιστες εκλογές και να εξασφαλίσει την ισορροπία δυνάμεων στην κυβερνητική δομή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Μπανγκλαντές
Χωνί Μπύχνερ
Το χωνί Büchner (Μπύχνερ) είναι ένα εργαστηριακό σκεύος που χρησιμοποιείται κατά τη διαδικασία της διήθησης. Συνήθως είναι φτιαγμένο από πορσελάνη αλλά υπάρχουν επίσης γυάλινα και πλαστικά χωνιά διαθέσιμα. Πρόκειται για ένα χωνί πάνω στο οποίο έχει προσαρμοστεί ένα κυλινδρικό τμήμα. Στο κάτω μέρος του κυλίνδρου υπάρχει ένας δίσκος φτιαγμένος από διάτρητη πορσελάνη ή πορώδες γυαλί. Στην επιφάνεια του πορσελάνινου δίσκου προσαρμόζεται κυκλικός ηθμός από διηθητικό χαρτί ή άλλο πολυμερές υλικό με πόρους διαφόρων διαμετρημάτων ανάλογα με τις απαιτήσεις της κάθε εφαρμογής. Χωνιά με πορώδες γυαλί μπορούν να χρησιμοποιηθούν και χωρίς φίλτρο. Το χωνί Buchner προσαρμόζεται σε ειδική κωνική φιάλη και χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με αντλία κενού προκειμένου να πραγματοποιηθεί διήθηση υπό κενό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όργανα εργαστηρίου χημείας
Διονύσιος, επίσκοπος Μενδενίτσης
Ο Διονύσιος, επίσκοπος Μενδενίτσης, ήταν Έλληνας επίσκοπος, αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Ο Διονύσιος ήταν εξαιρετικά μορφωμένος κληρικός και το 1810, για λίγο χρονικό διάστημα, είχε διατελέσει επίσκοπος Σαλώνων. Με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ως επίσκοπος τότε Μενδενίτσης, συντάχθηκε με τους επαναστάτες, ιδιαίτερα μετά τον απαγχονισμό του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄, στην οποία συμμετείχε ενεργά.
Ειδικότερα, μαζί με τον επίσκοπο Ταλαντίου Νεόφυτο (μετέπειτα επίσκοπο Αθηνών Νεόφυτο), και τον Νέγρη συμμετείχαν στη συνέλευση των Σαλώνων όπου και κατάρτισαν τον «Άρειο Πάγο της Ανατολικής Ελλάδας».
Πηγές
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Επίσκοποι Σαλώνων