cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλμπέρτο Ντελ Ρίο
SmackDown (2010-2011)
thumb|left|200px|Ο Αλμπέρτο Ντελ Ρίο ως [[Πρωτάθλημα WWE|Πρωταθλητής WWE]]
Raw και Πρωτάθλημα WWE (2011)
Τον επόμενο μήνα στο SummerSlam, ο Αλμπέρτο έγινε Πρωταθλητής WWE όταν εξαργύρωσε το συμβόλαιο του και κέρδισε τον Σι Εμ Πανκ. Την επόμενη μέρα σε ένα επεισόδιο του Raw, έκανε τη πρώτη του υπεράσπιση τίτλου κόντρα στον Ρέι Μυστέριο. Ο Αλμπέρτο δεν κατάφερε να κρατήσει το τίτλο για πολύ, αφού τον Σεπτέμβριο στο Night of Champions, έχασε το τίτλο από τον Τζον Σίνα. Τον Οκτώβριο στο Hell in a Cell, έγινε για δεύτερη φορά πρωταθλητής, νικώντας τους Τζον Σίνα και Σι Εμ Πανκ σε έναν αγώνα σε κλουβί. Στις 23 Οκτωβρίου στο Vengeance, υπερασπίστηκε τον τίτλο εναντίον του Σίνα σε ένα αγώνα Last Man Standing, εξαιτίας της παρέμβασης των Μιζ και Αρ Τρουθ.
Ο Αλμπέρτο έχασε το τίτλο του στο Survivor Series από τον Σι Εμ Πανκ και στις 28 Νοεμβρίου πήρε επαναληπτικό αγώνα, αλλά ο Πανκ τον έριξε πάνω σε εκτεθειμένο εντατήρα και νίκησε. Σε ένα επεισόδιο του Raw, ο Αλμπέρτο υπέταξε τον Ντάνιελ Μπράιαν, κερδίζοντας έναν αγώνα για τον Τίτλο WWE στο TLC. Εκεί αντιμετώπισε τον Μιζ και τον πρωταθλητή Σι Εμ Πανκ, σε έναν αγώνα με τραπέζια, σκάλες και καρέκλες. Παρόλο που ο εκφωνητής του, ο Ρικάρντο Ροντρίγκεζ, μπήκε στον αγώνα, στο τέλος ο Αλμπέρτο έμεινε με άδεια χέρια. Τον Δεκέμβριο, ο Αλμπέρτο τραυματίστηκε και σταμάτησε να εμφανίζεται στα σόου του WWE.
Τίτλος Βαρέων Βαρών και Κόντρες (2012-2013)
Στις 19 Φεβρουαρίου 2012, ο Αλμπέρτο Ντελ Ρίο εμφανίστηκε στο Elimination Chamber για να στηρίξει τον Γενικό Διευθυντή του Raw, Τζον Λορινάιτις. Στις 2 Απριλίου, επέστρεψε στο Raw και ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή Βαρέων Βαρών, Σέιμους. Σε επεισόδιο του SmackDown, ο Ντελ Ρίο νίκησε αντικανονικά τον Σέιμους και εισέπραξε ένα μελλοντικό αγώνα διεκδίκησης του τίτλου. Στις 20 Απριλίου ανακοινώθηκε πως ο Ντελ Ρίο μεταγράφηκε στο SmackDown.
Στις 20 Μαΐου στο Over the Limit, αντιμετώπισε τους Κρις Τζέρικο, Ράντυ Όρτον και τον πρωταθλητή Σέιμους, χωρίς να πάρει τη νίκη. Αφού έγινε ο πρώτος διεκδικητής του τίτλου νικώντας άλλους δύο παλαιστές, τον Ιούλιο στο Money in the Bank διεκδίκησε χωρίς επιτυχία τον τίτλο ενάντια στον Σέιμους. Στο SummerSlam ο Σέιμους τον νίκησε ξανά, αφού χρησιμοποίησε ύπουλες τακτικές. Στο Night of Champions, ο Ντελ Ρίο πήρε άλλη μια ευκαιρία για τον τίτλο, αλλά δεν τα κατάφερε. Στη συνέχεια, άρχισε μια κόντρα με τον Ράντυ Όρτον, κάνοντας του αιφνιδιαστικές επιθέσεις. Στο Hell in a Cell, ο Ντελ Ρίο ηττήθηκε από τον Όρτον. Τον Δεκέμβριο στο TLC, νίκησε σε ομαδικό αγώνα την ομάδα 3MB.
Μετά απο μία χρονιά γεμάτη με αποτυχίες, τον Ιανουάριο του 2013 ο Ντελ Ρίο κατάφερε να νικήσει τον Μπιγκ Σόου και να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών. Στο Royal Rumble, ο Ντελ Ρίο επανέλαβε τη νίκη απέναντι στον Μπιγκ Σόου, όπως και στο Elimination Chamber. Ο επόμενος διεκδικητής του τίτλου ήταν ο Τζακ Σουάγκερ, ο οποίος τραυμάτισε τον Ντελ Ρίο και τον Ρικάρντο Ροντρίγκεζ. Στη WrestleMania 29, ο Ντελ Ρίο τον νίκησε διατηρώντας το Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών. Την επόμενη μέρα, ο Ντολφ Ζίγκλερ του πήρε το πρωτάθλημα, αφού χρησιμοποίησε το συμβόλαιο Money in the Bank.
Αφού νίκησε τον Σουάγκερ για να γίνει ο πρώτος διεκδικητής, ο Ντελ Ρίο νίκησε τον Ζίγκλερ στο Payback τον Ιούνιο και έγινε ο νέος Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών. Υπερασπίστηκε τον τίτλο του στο Money In The Bank, αφού κέρδισε τον Ζίγκλερ αντικανονικά μετά από παρέμβαση της Έι Τζέι Λι. Στο Summerslam διατήρησε το πρωτάθλημα κερδίζοντας τον Κρίστιαν. Τον Σεπτέμβριο στο Night of Champions έχασε με αντικανονικό τρόπο απο τον Ρομπ Βαν Νταμ και έτσι δεν απώλεσε τον τίτλο. Στο WWE Battleground, ο Ντελ Ρίο νίκησε τον Βαν Νταμ σε αγώνα με ακραίους κανόνες, διατηρώντας για άλλη μια φορά τον τίτλο του. Τον Οκτώβριο στο Hell in a Cell, η θητεία του Ντελ Ρίο ως πρωταθλητής έφθασε στο τέλος της, αφού έχασε απο τον Τζον Σίνα. Τον επόμενο μήνα στο Survivor Series, ο Ντελ Ρίο ηττήθηκε ξανά απο τον Σίνα.
Διάφορες κόντρες και απόλυση (2014)
Τον Ιανουάριο του 2014, ο Ντελ Ρίο ξεκίνησε κόντρα με τον Μπατίστα, ο οποίος εκείνη τη περίοδο είχε μόλις επιστρέψει στο WWE. Αφού υπήρξαν διάφορες επιθέσεις και από τους δύο, ηττήθηκε από τον Μπατίστα στο Elimination Chamber. Τους επόμενους μήνες σε διάφορους αγώνες για μικρότερους τίτλους, ο Ντελ Ρίο απέτυχε να νικήσει. Τον Αύγουστο ο Ντελ Ρίο απολύθηκε απο το WWE, για ανάρμοστη συμπεριφορά.
Επιστροφή στο WWE
Στις 25 Οκτωβρίου 2015 ο Ντελ Ρίο έκανε την επιστροφή του στο WWE όπου έπαιξε με τον Τζον Σίνα για την ζώνη United States Championship. Ο Ντελ Ρίο νίκησε και έγινε πρωταθλητής.
Προσωπική ζωή
Ο Ντελ Ρίο έχει δηλώσει ότι θέλει να αποσυρθεί από τη πάλη σε ηλικία 39 ετών, δηλαδή το 2016.
Τελειωτικές κινήσεις
Alberto Del Rio / El Patrón Alberto / Alberto el Patrón
Dos Caras, Jr.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Ιάχη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιάχη (από το ρήμα ιάχω = κραυγάζω, φωνάζω, πρβλ. και την αρχαία και σημερινή λέξη «ιαχή») είναι γνωστή μια από τις Νύμφες που απάρτιζαν την ακολουθία της Περσεφόνης και έπαιζαν μαζί της. Η Νύμφη Ιάχη αναφέρεται στον Ομηρικό «`Υμνο στη Δήμητρα», και συγκεκριμένα στον στίχο 419.
Πηγές
Ιαχη
Balkania (οχήματα)
thumb|Ένα από τα οχήματα Balkania Η βιομηχανία '''Κ. Ζαχαρόπουλος ΑΒΕΕ''' κατασκεύαζε στην Αθήνα ελαφρά φορτηγά 4Χ4 και οχήματα τύπου τζιπ, χρησιμοποιώντας το εμπορικό σήμα BALKANIA. Παράλληλα η εταιρεία έκανε εισαγωγές Ρουμάνικων και Ινδικών αυτοκινήτων. Το μοντέλο Autotractor, ένα φορτηγό 4Χ4 με κινητήρα Ντίζελ της Mercedes-Benz 3200cc με μεταλλική καμπίνα και ωφέλιμο φορτίο 1500 κιλών, παρουσιάσθηκε το 1975. Η παραγωγή σταμάτησε το 1984, λόγω αλλαγής του τρόπου φορολόγησης οχημάτων αυτού του τύπου.
Το 1975 επίσης παρουσίασε στην Ελληνική αγορά ένα τύπο τζιπ, κάτω από άδεια της ινδικής Mahindra που ήταν με την σειρά του βασισμένο στο αμερικανικό Jeep. Διέθετε κινητήρα Ντίζελ της Peugeot 3100cc με 62 ίππους, ενώ μια εξελιγμένη έκδοση διέθετε κινητήρα βενζίνης της γαλλικής εταιρείας 2500cc, 103 ίππων.
Το 1984 η εταιρεία μετονομάσθηκε σε MAHINDRA HELLAS AE, χρησιμοποιώντας το όνομα της ινδικής εταιρείας στα προϊόντα της (τα οποία παράγονταν με κάποιες διαφοροποιήσεις από τα αντίστοιχα ινδικά). Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής, η οποία συνεχίσθηκε έως το 1995, εξαγόταν σε (κυρίως) ευρωπαϊκές χώρες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρώην ελληνικές αυτοκινητοβιομηχανίες
Χαλάστρα
Η Χαλάστρα είναι κωμόπολη δυτικά της Θεσσαλονίκης και απέχει 20 χιλιόμετρα από αυτήν. Οι κάτοικοι της ανέρχονται σύμφωνα με την απογραφή του 2011 σε 7.270. Συνορεύει με τον Αξιό ποταμό που εκβάλλει στο δέλτα του το οποίο προστατεύεται από τη Σύμβαση Ραμσάρ. Το συγκεκριμένο δέλτα ποικίλει από την πλούσια πανίδα και χλωρίδα και από τα σπάνια αποδημητικά πουλιά. Ο κάμπος της ευρύτερης περιοχής συγκαταλέγεται από τους μεγαλύτερους σε παραγωγή ρυζιού στην Ευρώπη. Επίσης ένα σημαντικό κομμάτι είναι και η αλιεία, καθώς και η μυδοκαλλιέργεια με πλούσια παραγωγή μυδιού για εξαγωγή.
Καταγωγή των κατοίκων της Χαλάστρας
Ο Απόλλων Παπαγεωργίου στο σύγγραμμα του η «Αρχαία Μυγδονία» αναφέρει ότι άκμαζαν οι αρχαίες πόλεις - οικισμοί Χαλάστρα, Σίνδος, Στρέψα, Φύσκα, Αίνεια. Την περιοχή κατοικούσαν κατά τη Νεολιθική περίοδο πελασγικά φύλα, και συγκεκριμένα οι Μύγδονες, που έδωσαν και το όνομά τους στην περιοχή.
Αρχαία ιστορία
Η Χαλάστρα ή Χαλαίστρα μνημονεύεται από αρχαιοτάτους χρόνους από φιλόσοφους και ιστορικούς όπως ο Στράβων, ο Ηρόδοτος, ο Πλούταρχος και ο ρωμαίος ιστορικός Πλίνιος. Ο τελευταίος Μακεδόνας βασιλιάς, ο Περσέας, κατέστρεψε την πόλη Χάλαιστρον όπως ονομαζόταν σε εκείνα τα χρόνια και κατάσφαξε τους κατοίκους της διότι αντιτάχτηκαν στην εκστρατεία κατά των Ρωμαίων. Αλλά ανοικοδομήθηκε κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Πλούταρχος αναφέρει στους βίους «παράλληλους-Ιούλιος Καίσαρας» τον Λήνο τον Χαλαστραίο και Μακεδόνα ευγενή ο οποίος εκμυστηρεύτηκε στον αυλικό Μηκόμαχο ότι πρόκειται να δολοφονήσει τον Μέγα Αλέξανδρο επειδή διαφωνούσε για την εκστρατεία του στην Άπω Ανατολή. Αυτό το πληροφορήθηκε ο στρατηλάτης και διέταξε να τον συλλάβουν, ο Λήνος αντιστάθηκε και σκοτώθηκε από τους στρατιώτες. Σημειωτέον ότι ο Λήνος υπήρξε και αυτός όπως και ο Αλέξανδρος μαθητής του Αριστοτέλη. Ο ιστορικός γεωγράφος Στράβων αναφέρει ότι ο Κάσσανδρος το 315π.Χ. ίδρυσε την πόλη της Θεσσαλονίκης συγκεντρώνοντας σε αυτήν 26 πόλεις-χωριά μεταξύ των οποίων και η Χαλάστρα. Σημείο αναφοράς είναι ο Χαλαστραίος Παρμενίων που υπήρξε στρατηγός του πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Φιλίππου, και μάλιστα στάθηκε το 336 π.Χ. μαζί με τον Άτταλο και με 100.000 Μακεδόνες στην Μικρά Ασία, με σκοπό να ελευθερώσουν τις ελληνικές πόλεις από την Τρωάδα μέχρι τον Μαίανδρο, κάτι που επέτυχαν.
Αξιός και Χαλάστρα
Ο Αξιός, ο πλέον σημαντικός ποταμός στην πεδιάδα της Θεσσαλονίκης, με τις συνεχείς πλημμύρες δημιούργησε προβλήματα στους κατοίκους της Χαλάστρας κατά τους πρώτους αιώνες της Τουρκοκρατίας και ανάγκαζε τους κατοίκους της αλλάζουν συχνά τον τόπο διαμονής. μικρογραφία|Ο Πύργος στην πλατεία της Χαλάστρας
Χαλάστρα και Θεσσαλονίκη
μικρογραφία|Μαρμάρινη πλάκα προς τιμή των κατοίκων της Χαλάστρας που βοήθησαν στην κατασκευή της γέφυρας για να περάσει ο ελληνικός στρατός και να απελευθερωθεί η Θεσσαλονίκη Από τη Χαλάστρα ήταν ο Άγιος νεομάρτυς Αθανάσιος ο εν Ξηροκρήνη, μαθητής του Αθανάσιου Πάριου που μαρτύρησε στη συνοικία Ξηροκρήνη της Θεσσαλονίκης το έτος 1774.
Στα χρόνια του Μακεδονικού αγώνα 1906 - 1912 η προσφορά της Κουλακιάς (Χαλάστρας) είναι σημαντική και αναφέρεται στο βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα, Τα μυστικά του βάλτου. Αξιομνημόνευτη είναι η βοήθεια της Χαλάστρας στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης όταν ο ελληνικός στρατός με τον βασιλιά Κωνσταντίνο έφτασε στον ποταμό Αξιό αλλά επειδή δεν υπήρχε γέφυρα και υπό την πίεση των βουλγάρικων στρατευμάτων ήθελε να μπει πρώτος στην Θεσσαλονίκη. Καταλυτική ήταν η προσφορά των κάτοικων της Χαλάστρας που δημιούργησαν πλωτή γέφυρα για να προλάβει ο ελληνικός στρατός τα βουλγαρικά στρατεύματα έτσι ώστε η 26η Οκτωβρίου 1912 να σηματοδοτεί την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Η απελευθέρωση της Χαλάστρας έγινε στις 22 Οκτωβρίου 1912.
Ονομασίες της Χαλάστρας
Η ονομασία Χαλάστρα είναι τόσο παλιά όσο και η αρχαία Μυγδονία άλλες ονομασίες που δόθηκαν σε αυτήν είναι Καστρίον, Κουλιακιά και Πύργος. Η ονομασία Καστρίον δόθηκε κατά την περίοδο της Βυζαντινής αυτοκρατορίας λόγω της ύπαρξης κάποιου φρουρίου ή πύργου. Βέβαια στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ήταν γνωστή ως Κουλακιά από το τουρκικό (κουλέ) που σημαίνει πύργος. Στην βυζαντινή εποχή όμως που ήταν και έδρα της επισκοπής Καμπανίας αναφέρονται ως Χαλάστρα αλλά και ως Καστρίον. Η ευρύτερη περιοχή γύρω από την Χαλάστρα μαζί με την Χαλάστρα ονομάζεται Καμπανία. Η λέξη Καμπανία αντλείται από τη λατινική λέξη Campania, η οποία σημαίνει πεδιάδα.
Πληθυσμός
Η εξέλιξη του πληθυσμού της Χαλάστρας έχει ως εξής: μικρογραφία|Η Βιβλιοθήκη της Χαλάστρας
μικρογραφία|Το πρώτο Δημοτικό σχολείο της Χαλάστρας, τώρα στεγάζεται το ΕΠΑΛ της Χαλάστρας
2876 Αισχύλος
Ο Αισχύλος (Aeschylus) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,736. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του αρχαίου `Ελληνα δραματικού ποιητή Αισχύλου.
Χαλάστρα
Αυτοδιοικητική ιστορία
Έως το 1990, η Χαλάστρα λειτούργησε ως κοινότητα. Οι κοινοτάρχες (πρόεδροι της Κοινότητας) ήταν:
2876 Αισχύλος
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Αισχύλου είναι άγνωστα.
Χαλάστρα
Αυτοδιοικητική ιστορία
...
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Δέλτα
Άουντενααρντε
Η Άουντενααρντε ή Ωντενάρντ (ολλανδικά: Oudenaarde, γαλλικά: Audenarde) είναι πόλη στην Ανατολική Φλάνδρα του Βελγίου. Την 1η Ιανουαρίου 2006 η Άουντενααρντε είχε πληθυσμό 28.517 κατοίκων. Η συνολική της έκταση είναι 68,06 τετρ. χλμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλάνδρα Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Σου Τσεν Τσαν
Ο Σου Τσεν Τσαν  (Su Tseng-chang  (κινέζικα: 蘇貞昌, Sū Zhēnchāng, So͘ Cheng-chhiong,  γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου 1947) είναι πολιτικός από την Ταϊβάν. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν και υπήρξε ασκούμενος δικηγόρος. Χρημάτισε πρόεδρος του Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος από το 2012 ως το 2014.  Από τον Ιανουάριο του 2019 έως τις 31 Ιανουαρίου 2023 ήταν πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Κίνας, αξίωμα στο οποίο υπηρέτησε ξανά από το 2006 ως το 2007. Ήταν επιτελάρχης του προέδρου Τσεν Σουί Μπιαν το 2004.
Ο Σου έκανε εκστρατεία για να πάρει το χρίσμα για να είναι υποψήφιος του DPP στις προεδρικές εκλογές του 2008, όμως ήρθε 2ος με πρώτο τον Φρανκ Χσιέχ. Τον Νοέμβριο του 2010 διεκδίκησε ανεπιτυχώς τη δημαρχία της πρωτεύουσας Ταϊπέι, χάνοντας από τον κάτοχο Χάου Λουν Πιν. Το 2012 ο Σου εξελέγη πρόεδρος του DPP.
Είναι παντρεμένος με την Τσαν Χσιου-λιν (詹秀齡) και έχουν 3 κόρες.
Πρωθυπουργός
Στις 25 Ιανουαρίου 2006 ορκίστηκε πρωθυπουργός, έχοντας διοριστεί λίγες ημέρες νωρίτερα. Ο Σου υποσχέθηκε να παραιτηθεί αν δεν βελτιωνόταν το κράτος πρόνοιας εντός 6 μηνών.
Στις 12 Μαΐου 2007 υπέβαλε την παραίτησή του με επιστολή του στον πρόεδρο Τσεν Σουί Μπιαν και τερμάτισε τη θητεία του στις 21 Μαΐου.
Στις 14 Ιανουαρίου 2019 επανήλθε στην πρωθυπουργία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ταϊβάν
Lalala (τραγούδι)
Το «Lalala» είναι τραγούδι του Αμερικανού μουσικού παραγωγού Y2K και του Καναδού ράπερ bbno$, το οποίο κυκλοφόρησε ως single στις 7 Ιουνίου 2019. Μία remix έκδοση, στην οποία συμμετέχουν και ο Ισπανός τραγουδιστής Ενρίκε Ιγκλέσιας, καθώς και η Καναδή τραγουδίστρια Κάρλι Ρέι Τζέπσεν, κυκλοφόρησε στις 30 Οκτωβρίου 2019.
Ένα μουσικό βίντεο για το συγκεκριμένο τραγούδι κυκλοφόρησε στις 20 Αυγούστου 2019.
Πλαίσιο
Προκειμένου να προωθήσουν την κυκλοφορία του τραγουδιού, ο Y2K και ο bbno$ δημιούργησαν ψευδείς ιστορίες αναφορικά με το πώς συναντήθηκαν μεταξύ τους και έγραψαν το συγκεκριμένο κομμάτι, τις οποίες και έστειλαν σε μπλογκ, συμπεριλαμβανομένου του Lyrical Lemonade.
Κριτική
Ο Καρλ Λαμάρ του Billboard χαρακτήρισε το συγκεκριμένο κομμάτι ως έναν «ευχάριστο ήχο», με το «απόκοσμο» ραπάρισμα του bbno$ επάνω από την «λατινικής εμπνεύσεως μελωδία».
Επίδοση στα charts
Πρόκειται για το πρώτο τραγούδι και των δύο που να εισέρχεται στα charts, ξεκινώντας από την 84η θέση στο US Billboard Hot 100. Στη συνέχεια, το κομμάτι έφτασε ως την 55η θέση του chart.
Παραπομπές
Κατηγορία:Singles του 2019 Κατηγορία:Τραγούδια του 2019 Κατηγορία:Τραγούδια του Ενρίκε Ιγκλέσιας Κατηγορία:Τραγούδια της Κάρλι Ρέι Τζέπσεν Κατηγορία:Τραγούδια του TikTok
Τσουμπάκα
Ο Τσουμπάκα, επίσης γνωστός και ως Τσούι, είναι φανταστικός χαρακτήρας της σειράς ταινιών Ο Πόλεμος των Άστρων, τον οποίο υποδύθηκε ο ηθοποιός Πίτερ Μέιχιου. Ο Γιόνας Σουόταμο ανέλαβε την απεικόνιση του ρόλου μετά την ταινία Star Wars: Η Δύναμη Ξυπνάει, όπου τον είχε υποδυθεί μαζί με τον Μέιχιου. Ο Τσουμπάκα είναι ο πιστότερος φίλος και συνεργάτης του Χαν Σόλο, και συγκυβερνήτης στο διαστημόπλοιο του τελευταίου, το Μιλένιουμ Φάλκον. Ο Τσουμπάκα είναι ένας από τους λίγους φανταστικούς χαρακτήρες στους οποίους έχει απονεμηθεί Lifetime Achievement Award στα Βραβεία MTV.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Star Wars (χαρακτήρες)
Βουλευτικές εκλογές των Ώλαντ (2015)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις Νήσους Ώλαντ στις 18 Οκτωβρίου 2015, ταυτόχρονα με τις εκλογές για την ανάδειξη των 16 δημοτικών συμβουλίων. Συγκεκριμένα εξελέγη το δημοτικό συμβούλιο της πρωτεύουσας Μάριεχαμν, τα συμβούλια των 9 τμημάτων ενοριών (socken) στο μεγαλύτερο νησί το Φάστα Ώλαντ και 6 τμήματα ενοριών σε βραχονησίδες.
Εκλογικό σύστημα
Τα 30 μέλη του Κοινοβουλίου εξελέγησαν με αναλογική, με τις έδρες να κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο ντ' Οντ.
Πλαίσιο
Συνολικά 7 κόμματα έλαβαν μέρος στις βουλευτικές και τις δημοτικές εκλογές. Ωστόσο, μόνο οι Φιλελεύθεροι για το Ώλαντ πήραν μέρος στις εκλογές σε όλους τους δήμους.
Στη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου 2011–2015 τέσσερις βουλευτές από το ανεξάρτητο κεντροδεξιό κόμμα Αδέσμευτος Συνασπισμός (ObS) προσχώρησαν στους συντηρητικούς Μετριοπαθείς των Ώλαντ και γεννήθηκε ο Μετριοπαθής Συνασπισμός για τα Ώλαντ. Ωστόσο, το μεγαλύτερο τμήμα του ObS έλαβαν μέρος στις εκλογές και άσκησαν κριτική εναντίον των προσφύγων από τη Συρία με μία ταινία για να υποστηρίξουν την εκστρατεία τους με σύνθημα "όχι στους πρόσφυγες". Άλλη μία λίστα που αντιτάχθηκε στους πρόσφυγες ήταν και η λαϊκιστική Δημοκρατία των Ώλαντ, με επικεφαλής τον Στέφαν Τόιβονεν, που υποστηρίζει να υπάρχουν ίσα δικαιώματα για τους ομιλητές της φιλανδικής. Το κεντρώο κόμμα Κέντρο των Ώλαντ ζήτησε να αποκτήσουν τα Ώλαντ το δικό τους υπουργείο Εξωτερικών και να αλλάξει το σύστημα της υγειονομικής περίθαλψης (να καθορίζεται αποκλειστικά από τον κυβερνώντα συνασπισμό).
Άλλα κόμματα που έλαβαν μέρος στις εκλογές ήταν οι Σοσιαλδημοκράτες των Ώλαντ, ο σοσιαλφιλελεύθεροι κεντροδεξιοί Φιλελεύθεροι για τα Ώλαντ και το κεντρώο και αυτονομιστικό Μέλλον των Ώλαντ.
Αποτελέσματα
Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα, οι Φιλελεύθεροι και το κόμμα του Κέντρου κέρδισαν από 7 έδρες ο καθένας στις εκλογές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2015
Μπελάκ
Το Μπελάκ (Γαλλικά: Bellac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Ωτ-Βιέν της περιοχής Νέα Ακουιτανία, στη δυτική κεντρική Γαλλία. Είναι υπονομαρχία του νομού και έχει πληθυσμό 3.808 κατοίκους (2017).
Κόμμα της Σοσιαλιστικής Επανάστασης
Το Κόμμα της Σοσιαλιστικής Επανάστασης (Parti de la Révolution Socialiste) ήταν εθνικιστικό και δημοκρατικό σοσιαλιστικό κόμμα μυστικής αντιπολίτευσης στην Αλγερία το οποίο ιδρύθηκε το 1962 από τον Μοχάμεντ Μπουντιάφ. Η ύπαρξη του Κόμματος της Σοσιαλιστικής Επανάστασης ανακοινώθηκε πριν τις εκλογές της Εθνοσυνέλευσης. Τα μέλη του Κόμματος της Σοσιαλιστικής Επανάστασης ήταν σε μεγάλο βαθμό πρώην αντάρτες του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου από την επαρχία της Κωνσταντίνης, συνδικαλιστικά στελέχη και μέλη της Αλγερινής διασποράς.
Μπελάκ
Οι κάτοικοί του ονομάζονται Μπελασόν. Το Μπελάκ είναι κυρίως τουριστική πόλη που εκτιμάται για την αρχιτεκτονική της κληρονομιά και τις πολυάριθμες πολιτιστικές εκδηλώσεις της.
Κόμμα της Σοσιαλιστικής Επανάστασης
Το Κόμμα της Σοσιαλιστικής Επανάστασης εκδιώχθηκε από το καθεστώς. Ο Μπουντιάφ και άλλοι ηγέτες φυλακίστηκαν τους μήνες μετά την ίδρυση του κόμματος.
Μπελάκ
Ο Ζαν Ζιρωντού γεννήθηκε στην πόλη και το σπίτι του είναι μουσείο που εκθέτει πολλά έγγραφα και αναμνηστικά του συγγραφέα.
Κόμμα της Σοσιαλιστικής Επανάστασης
Το κόμμα εξέδιδε το περιοδικκό Le Révolutionnaire και το 1965 άνοιξε τα γραφεία του Γαλλία. Το κόμμα διαλύθηκε μονομερώς από τον Μπουντιάφ το 1979, αφού οι περισσότεροι από τους οπαδούς του τον είχαν εγκαταλείψει.
Μπελάκ
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η παλιά γέφυρα του Μπελάκ Το Μπελάκ βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Ωτ-Βιέν, στη συμβολή των ποταμών Γκαρτάν και Βινκού. Βρίσκεται στους πρόποδες του Μασίφ Σαντράλ που υψώνονται στα δυτικά και στην περιοχή υπάρχουν ποιμενικά τοπία και δάση που διασχίζονται από πολλά ποτάμια. Η πόλη είναι κτισμένη σε μέσο υψόμετρο 230 περίπου μέτρων.
Περιλαμβάνει αρκετά πάρκα και άλλες φυσικές περιοχές ιδιαίτερης γοητείας.
Είναι μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η δεύτερη είναι το Ροσεσουάρ. Έχει πληθυσμό 3.808 κατοίκους (2017).
White Spaces Coalition
Το White Spaces Coalition (WSC) αποτελεί μια προσπάθεια οκτώ εταιριών των Η.Π.Α για παροχή ασύρματου ευρυζωνικού Internet μέσω των αχρησιμοποίητων, ήδη υπαρχόντων συχνοτήτων της ψηφιακής τηλεόρασης. Οι ταχύτητες πρόσβασης που υπόσχονται είναι της τάξης των 80ΜΒ/sec για κατέβασμα δεδομένων. Οι εταιρίες που συμβάλουν σε αυτό το εγχείρημα είναι οι: Microsoft, Google, Dell, HP, Intel, Philips, Earthlink, και Samsung Electro-Mechanics.
Μπελάκ
Γεωγραφικά στοιχεία
Η οδική απόσταση από τη Λιμόζ, πρωτεύουσα του νομού Ωτ-Βιεν, είναι 40 χιλιόμετρα, από το Πουατιέ 80 χλμ. και από το Μπορντώ 225 χλμ.
White Spaces Coalition
Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2009 η αναλογική τηλεόραση θα βασίζεται στις συχνότητες φάσματος που ήδη χρησιμοποιεί μεταξύ 54MHz και 698MHz οι οποίες καλύπτουν τα κανάλια 2 - 52. Τότε θα γίνει η μετατροπή σε ψηφιακή τηλεόραση και θα τελειώσει οι δημοπρασία για τα «white-spaces» 52-69. Από μόνες τους αυτές οι συχνότητες δεν είναι δυνατόν να καλύψουν ευρυζωνικές υπηρεσίες που ήδη παρέχονται από διάφορους παρόχους με τηλεφωνικές σταθερές γραμμές. Για να μπορέσουν να ανταγωνιστούν τις υπηρεσίες αυτών των παρόχων θα συνδυάσουν τις white-space συχνότητες με αυτές του WiFi.
Το πρόβλημα που φοβούνται οι «καναλάρχες» είναι πως θα γίνει η συνύπαρξη του ευρυζωνικού Internet μέσω «white spaces» φάσματος της αναλογικής τηλεόρασης με την ίδια την αναλογική τηλεόραση αφού οι συσκευές που θα κατασκευαστούν από τις εταιρίες θα δημιουργούν θόρυβο στις συχνότητες της τηλεόρασης. Οι υπεύθυνοι του WSC υποστηρίζουν πως έχουν στα χέρια τους μια τεχνολογία που αν εγκριθεί από τον Federal Communications Commission θα οριστεί με σαφήνεια ποιες συχνότητες του φάσματος θα χρησιμοποιηθούν και ποιες όχι.
Μπελάκ
Ιστορία
μικρογραφία|333x333εσ|Η εκκλησία Νοτρ-Νταμ και το παλιό στεγνωτήριο |εναλλ.=|αριστερά Η ιστορία του Μπελάκ στο νομό Ωτ-Βιέν χρονολογείται από τον 10ο αιώνα. Εκείνη την εποχή, η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από το ξύλινο κάστρο που έχτισε στον ποταμό Βινκού ο κόμης της Μαρς Μπόζο ο Πρεσβύτερος, από το οποίο δεν μένει σήμερα τίποτε.
White Spaces Coalition
Συγκεκριμένα, η Microsoft έχει κατασκευάσει υλικό για ασύρματο ευρυζωνικό Internet και το έχει δώσει στον FCC για να το δοκιμάσει στα εργαστήριά του και να κατοχυρώσει την τεχνολογία. Ο FCC υποστηρίζει πως οι δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν στο εργαστήριο δεν ήταν επιτυχείς αφού η συσκευή δε μπόρεσε τελικά να ανιχνεύσει τις συχνότητες. Η Microsoft με τη σειρά της κατηγορεί τον FCC πως η συγκεκριμένη συσκευή δεν λειτουργεί σωστά λόγω κάποιας βλάβης.
Μπελάκ
Ιστορία
Η πόλη αναπτύχθηκε χάρη στο εμπόριο που έκανε την περιοχή εμπορικό κόμβο, ανάμεσα στις παλιές περιοχές Λιμουζέν, Μαρς, Πουατού και Μπερί. Στα μέσα του 12ου αιώνα, οι απόγονοι του Μπόζο έδωσαν στους αστούς της πόλης έναν Χάρτη ελευθεριών που επιτάχυνε την ανάπτυξη του εμπορίου και τη διαφοροποίηση των πωλούμενων προϊόντων. Έναν αιώνα αργότερα, βυρσοδεψεία εγκαταστάθηκαν στις όχθες του Βινκού.
Το 1531 το Μπελάκ συνδέθηκε οριστικά με το Γαλλικό βασίλειο. Ένα χρόνο αργότερα, ο Φραγκίσκος Α' εξουσιοδότησε τους αστούς να δημιουργήσουν τέσσερις εκθέσεις ετησίως και μια εβδομαδιαία αγορά, προωθώντας έτσι το εμπορικό μέλλον της πόλης. Ταυτόχρονα ιδρύθηκε ένα νοσοκομείο Οτέλ-Ντιέ και έναν αιώνα αργότερα οι Ιησουίτες ίδρυσαν ένα κολέγιο.
White Spaces Coalition
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσβαση στο διαδίκτυο Κατηγορία:Ασύρματο δίκτυο
Μπελάκ
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων, τον Μάιο του 1591, στρατεύματα της Καθολικής Ένωσης πολιόρκησαν χωρίς επιτυχία την πόλη και μετά αποσύρθηκαν.
Το 1663, ο Ζαν ντε λα Φονταίν έμεινε μερικές μέρες στο Μπελάκ όπου έγραψε τον μύθο με τίτλο Η άμαξα και η μύγα.
Το 1800, το Μπελάκ έγινε μία από τις υπονομαρχίες του νομού Ωτ-Βιέν.
Κατά την Πρώτη Αυτοκρατορία, το 138ο σύνταγμα πεζικού εγκαταστάθηκε στο Μπελάκ και παρέμεινε έως το 1940.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|250x250εσ|Oi όχθες του ποταμού Βινκού Ίχνη του παρελθόντος του Μπελάκ εξακολουθούν να φαίνονται στα σπίτια στην κορυφή του λόφου και στους γραφικούς δρόμους της πόλης που αναδεικνύουν την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα θρησκευτική και βιοτεχνική της κληρονομιά. Κύρια αξιοθέατα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ιστoσελίδα της κοινότητας Μπελάκ (επιλογή γλώσσας)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Ευήνορας (μυθολογία)
Ο Ευήνορας (αρχ.ελλ. Εὐήνωρ) είναι ένας χαρακτήρας από τον αρχαιοελληνικό μύθο της Ατλαντίδας.
Ο μύθος
Στον διάλογό του Κριτία ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Πλάτων περιγράφει έναν άνδρα με το όνομα Εὐήνωρ ως τον πρόγονο των βασιλέων που κυβερνούσαν το θρυλικό νησί Ατλαντίδα. Σύμφωνα με την αφήγηση του Κριτία (πρόσωπο του ομώνυμου διαλόγου), ο Ευήνορας συγκαταλεγόταν μεταξύ των πρωταρχικών κατοίκων της Ατλαντίδας, που δεν ήρθαν από πουθενά αλλού, αλλά γεννήθηκαν από την ίδια τη γη (αυτόχθονες). Ζούσε μαζί με τη σύζυγό του, τη Λευκίππη, πάνω σε έναν χαμηλό λόφο στο κέντρο του νησιού, περίπου 50 στάδια από τη θάλασσα. Το ζεύγος είχε μία θυγατέρα, την Κλειτώ. Την εποχή που η Κλειτώ έφθασε σε ηλικία γάμου, οι γονείς της πέθαναν, αλλά ο θεός της θάλασσας Ποσειδώνας κοιμήθηκε μαζί της και η Κλειτώ έγινε μητέρα πέντε ζευγαριών δίδυμων γιων. Ο πρωτότοκος γιος της και εγγονός του Ευήνορα, ο Άτλας, έγινε ο πρώτος βασιλιάς της Ατλαντίδας, ενώ οι υπόλοιποι γιοι έγιναν κυβερνήτες υπό τη βασιλεία του Άτλαντα.
Νάνι ντι Μπάνκο
Ο Τζιοβάννι ντι Αντόνιο ντι Μπάνκο, γνωστός ως Νάνι ντι Μπάνκο (ιταλικά: Giovanni (Nanni) di Antonio di Banco, περ. 1386-1421), ήταν Ιταλός γλύπτης και αρχιτέκτονας της Πρώιμης Αναγέννησης. Η καταγωγή του ήταν από τη Φλωρεντία και ήταν γιος ενός καλλιτέχνη με το όνομα Αντόνιο. Από κοινού με τον αρχιτέκτονα Φιλίππο Μπρουνελέσκι (1377-1446) και τους γλύπτες Λορέντζο Γκιμπέρτι (1378-1455) και Ντονατέλλο (1386-1466), ο Νάνι ντι Μπράνκο βοήθησε στη διαμόρφωση της πορείας της Πρώιμης Αναγέννησης στη Φλωρεντία, αποτελώντας σημαντική μορφή κατά τη μετάβαση από το Διεθνές Γοτθικό στυλ στην Αναγεννησιακή Τέχνη, αν και συνήθως τυγχάνει λιγότερης προσοχής συγκριτικά με τους συνεργάτες του. Γνωστότερο έργο του είναι το σύμπλεγμα αγαλμάτων των «Τεσσάρων Εστεμμένων Αγίων» (Quattro Santi Coronati, Κουάτρο Σάντι Κορονάτι) στο ναό που είναι γνωστός με το όνομα Ορσανμικέλε (από το San Michele in Orto, ο Άγιος Μιχαήλ στον Κήπο) στη Φλωρεντία.
Ευήνορας (μυθολογία)
Παραπομπές
Ευηνορας
Νάνι ντι Μπάνκο
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|180px|left|«Άγιος Ελίτζιο», Εκκλησία του Ορσανμικέλε, Φλωρεντία (1411-15). right|thumb|230px|«Τέσσερις Εστεμμένοι Άγιοι», Εκκλησία του Ορσανμικέλε, Φλωρεντία (1410-15). Ελάχιστες είναι οι πληροφορίες που διαθέτουμε για τη νεανική ηλικία και την εκπαίδευση του ντι Μπάνκο. Στην πραγματικότητα επικρατεί μεγάλη σύγχυση σχετικά με το έτος που γεννήθηκε. Κάποιες πηγές υποστηρίζουν το 1375, άλλες το 1384 κι άλλες ακόμη και το 1390. Το γεγονός πως υπήρξε ένας από τους καλύτερους μαθητές και φίλους του Ντονατέλλο αφήνει να εννοηθεί πως ήταν κοντά στην ηλικία, πιθανώς όχι μεγαλύτερος του σπουδαίου Ντονάτο ντι Νικκολό ντι Μπέττο Μπάρντι με τον οποίο συνεργάστηκε συχνά.
Ο ντι Μπάνκο δημιούργησε μερικά από τα σπουδαιότερα δημόσια έργα τέχνης της Πρώιμης Αναγεννησιακής περιόδου, αξιοσημείωτα το άγαλμα του Αποστόλου Φιλίππου και το σύμπλεγμα αγαλμάτων των «Τεσσάρων Εστεμμένων Αγίων» για την Ορσανμικέλε (1410-15) - το δεύτερο έχει δεχτεί βαθειά επιρροή από την κλασική παράδοση - και την «Ανάληψη της Παρθένου» για την Πόρτα ντέλλα Μάντορλα του Καθεδρικού Ναού της Φλωρεντίας. Η Ανάληψη ξεκίνησε το 1414, αποτελεί το τελευταίο από τα μεγάλα του έργα και ίσως να ολοκληρώθηκε μετά το θάνατο του καλλιτέχνη από το Λούκα ντέλα Ρόμπια (1399/1400–1482), για τον οποίο πιστεύεται πως υπήρξε μαθητής του ντι Μπάνκο.
Τα γλυπτά του ντι Μπάνκο διακρίνονται για τη γοτθική τους κομψότητα, αλλά παρουσιάζουν και επιρροές από την αρχαιότητα. Το σύμπλεγμα των «Τεσσάρων Εστεμμένων Αγίων» για παράδειγμα περιλαμβάνει αυστηρές και αξιοπρεπείς μορφές που σαν πρότυπο είχαν τα αγάλματα Ρωμαίων συγκλητικών. Η ενότητα των μορφών στηρίζεται στη σχέση τους ενός με τον άλλο στο χώρο και από το βουβό διάλογο στον οποίο μοιάζουν να είναι απορροφημένοι. Αξιοσημείωτα, επειδή τα έργα του καλλιτέχνη δεν έχουν χρονολογηθεί με ακρίβεια, δεν είναι ξεκάθαρο του κατά πόσο ή όχι χρησιμοποίησε κλασικά μοντέλα πριν το Ντονατέλλο.
Με την ιδιότητα του αρχιτέκτονα, ο ντι Μπάνκο συνέβαλε στο σχεδιασμό του μοντέλου που νίκησε στο διαγωνισμό για τη Θόλο (Duomo) του Καθεδρικού Ναού της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε στη Φλωρεντία (1418), υπό την καθοδήγηση του Φιλίππο Μπρουνελέσκι, όπου επίσης φιλοτέχνησε ένα άγαλμα του Αγίου Λουκά, το οποίο και ολοκληρώθηκε το 1408.
Σνεφρού
Ο Σνεφρού (επίσης Σνεφέρου ή Σνοφρού), γνωστός και με το εξελληνισμένο όνομά του από τον Μανέθωνα Σώρις, ήταν ο ιδρυτής της 4ης Δυναστείας του Αρχαίου βασιλείου. Οι εκτιμήσεις για τη διάρκεια της βασιλείας του ποικίλουν, με παράδειγμα την Ιστορία της Αρχαίας Αιγύπτου της Οξφόρδης να αναφέρει περίπου από το 2613 ως το 2589 π.Χ. , 24 χρόνια, ο Rolf Krauss προτείνει 30 χρόνια, ενώ ο Stadelmann βασιλεία 48 χρόνων. Έχτισε τουλάχιστον τρεις διάσημες πυραμίδες που διασώθηκαν μέχρι την εποχή μας, ενώ εισήγαγε μεγάλες καινοτομίες στο σχεδιασμό και την κατασκευή των πυραμίδων της αρχαίας Αιγύπτου.
Διαδοχή και οικογένεια
Ο Σνεφρού ήταν ο πρώτος βασιλιάς της 4ης Δυναστείας της αρχαίας Αιγύπτου, και σύμφωνα με τον Μανέθων βασίλευσε για 24 χρόνια (2613-2589 π.Χ.). thumb|left|150px|Βασιλική δέλτος με το όνομα του Σνεφρού στον Κατάλογο των Βασιλέων στην Άβυδο.
Ο Μανέθων ήταν αιγύπτιος ιερέας και ιστορικός που έζησε τον 3ο αιώνα π.Χ., και ο οποίος κατηγοριοποίησε τους Φαραώ που βασίλευσαν στην Αίγυπτο σε 31 Δυναστείες. Η διάρθρωση του καταλόγου του έχει προβλήματα, αλλά συμβατικά οι μελετητές ακολουθούν το διαχωρισμό που εισήγαγε. Μια γραπτή πηγή του Μέσου βασιλείου, ο Πάπυρος του Πρις, υποστηρίζει το γεγονός ότι ο βασιλιάς Ουνί ήταν όντως ο προκάτοχος του Σνεφρού. Αναφέρει ότι “η μεγαλειότητα του ο βασιλιάς της Άνω και Κάτω Αιγύπτου Ουνί ήρθε στο μέρος της ανάπαυσης (πέθανε), και η μεγαλειότητα του ο βασιλιάς της Άνω και Κάτω Αιγύπτου Σνεφρού, ανήρθε αγαθοεργής βασιλιάς όλης της χώρας… ”. Εκτός από τη διαδοχή της βασιλείας από τον Σνεφρού, από αυτό το κείμενο επίσης μαθαίνουμε ότι οι επόμενες γενιές τον θεωρούσαν αγαθοεργή “ηγεμόνα“. Η ιδέα αυτή μπορεί να προέρχεται από το όνομά του, το οποίο μπορεί να ερμηνευτεί ως το απαρέμφατο του “κάνω όμορφο“. Είναι αβέβαιο αν ο Ουνί ήταν ο πατέρας του Σνεφρού. Όμως ο Λίθος του Παλέρμο σημειώνει ότι η μητέρα του μπορεί να ήταν μια γυναικά με το όνομα Meresankh. Η Χετεφερές ήταν η κύρια σύζυγος του Σνεφρού, και μητέρα του Χέοπα, ο οποίος έχτισε τη Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας.
Παιδιά
Γιοι του Σνεφρού: Κόρες του Σνεφρού:
Μνημεία
Τα πιο γνωστά μνημεία από την περίοδο βασιλείας του Σνεφορύ είναι οι τρεις πυραμίδες που θεωρείται ότι έχτισε στο Νταχσούρ (η Ρομβοειδής Πυραμίδα, η Κόκκινη Πυραμίδα, και η πυραμίδα στο Μεϊντούμ). Κατά τη βασιλεία του υπήρξε μια αλματώδη εξέλιξη στην κατασκευή πυραμίδων, η οποία θα οδηγούσε στην κατασκευή της Μεγάλης Πυραμίδας της Γκίζας, το απόγειο του μεγαλείου του Αρχαίου βασιλείου και ένα από τα Επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.
Σχέσεις με άλλα κράτη
Για να μπορεί ο Σνεφρού να αναλάβει ανοικοδομητικά σχέδια τέτοιου μεγέθους, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει μεγάλο ανθρώπινο δυναμικό και υλικά. Σύμφωνα με τον Guillemette Andreu, εδώ έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο η εξωτερική πολιτική του. Οι κατακτήσεις του Σνεφρού στη Λιβύη και τη Νουβία εξυπηρετούσαν δύο σκοπούς: ο πρώτος να εξασφαλίσει μια εκτεταμένη πηγή εργατικού δυναμικού, και ο δεύτερους να αποκτήσει πρόσβαση στις πρώτες ύλες και τα προϊόντα αυτών των χωρών. Αυτό είναι φανερό στη Λίθο του Παλέρμο: thumb|300px|Οικοδομικό υλικό που ξαναχρησιμοποιήθηκε για το συγκρότημα της πυραμίδας του Αμενεμχέτ Α', ανάγλυφο στο οποίο θεωρείται ότι αναπαριστάται το [[Χεμπ Σεντ του Σνεφρού.]] Σύμφωνα με αυτήν την επιγραγή, ο Σνεφρού κατάφερενα αιχμαλωτίσει μεγάλο αριθμό ατόμων από ξένες χώρες, και να τους προσθέσει στο εργατικό του δυναμικό. Κατά τις επιδρομές του στη Λιβύη και τη Νουβία επίσης έφερε μεγάλο αριθμό βοοειδών, για τη συντήρηση του τεράστιου αριθμού των εργατών του. Τέτοιες επιδρομές θα πρέπει να ήταν καταστροφικές για τον πληθυσμό αυτών των χωρών, και έχει προταθεί ότι η εκστρατείες του στη Νουβία μπορεί να συνέβαλαν στην εξάλειψη του πολιτισμού της περιοχής της νότιας Νουβίας (Ομάδα-Α). Οι επιδρομές του Σνεφρού στη Λιβύη είχαν ως αποτέλεσμα την αιχμαλωσία 11.000 αιχμαλώτων και 13.000 βοοειδών. Εκτός από την εκτεταμένη εισαγωγή κέδρου (πιθανόν από το Λίβανο) που περιγράφηκε παραπάνω, υπάρχουν ενδείξεις για δραστηριότητα στα ορυχεία τουρκουάζ στη χερσόνησο του Σινά. Σίγουρα επίσης θα υπήρχαν τεράστια πλάνα εξόρυξης, για την εξασφάλιση της πέτρας που ήταν απαραίτητη για την κατασκευή των πυραμίδων του Σνεφρού.
Το πλοίο του Σνεφρού Η Δόξα των Δύο Χωρών είναι το πρώτο καταγεγραμμένο πλοίο που αναφέρεται με το όνομά του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φαραώ της 4ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
2877 Λιχατσέφ
Ο Λιχατσέφ (Likhachev) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,1. Ανακαλύφθηκε το 1969 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου-Σοβιετικού φιλολόγου Ντμίτρι Λιχατσέφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Λιχατσέφ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Λιχατσεφ
Λάζαινα Ιωαννίνων
Η Λάζαινα είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 840 μέτρων και ανήκει στα Κατσανοχώρια της Ηπείρου. ref>.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Σέργιος Ιω. Τανιέγιεφ
Ο Σέργιος Τανιέγιεφ του Ιωάννη (25 Νοεμβρίου 1856 - 19 Ιουνίου 1915), εξελληνισμένη μορφή του ονόματος Σεργκέι Ιβάνοβιτς Τανιέγιεφ (ρώσικα: Серге́й Ива́нович Тане́ев), ήταν ρώσος πιανίστας, συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας, παιδαγωγός και θεωρητικός της μουσικής.
O Τανιέγιεφ φοίτησε στο Ωδείο της Μόσχας, όπου υπήρξε μαθητής μεταξύ άλλων των Πιοτρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκυ και Νικολάι Ρούμπινστάιν (en). Αργότερα δίδαξε στο ίδιο εκπαιδευτικό ίδρυμα και διετέλεσε διευθυντής του για ένα χρονικό διάστημα. Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους ρώσους θεωρητικούς της μουσικής. Έχει γράψει μία πραγματεία με τίτλο "Κινητή αντίστιξη στο αυστηρό στυλ" (Подвижной контрапункт строгого письма), η οποία έχει χαρακτηριστεί από τον Serge Koussevitzky (en) ως "μία από τις σπουδαιότερες μουσικές πραγματείες που έχουν γραφεί ποτέ". Μεταξύ των μαθητών του στο Ωδείο της Μόσχας συγκαταλέγονται οι Αλεξάντρ Σκριάμπιν και Σεργκέι Ραχμάνινωφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι πιανίστες Κατηγορία:Ρώσοι συνθέτες
Σπαρτακιάδα
Μεταπολεμικά με τον όρο «Σπαρτακιάδα» καθιερώθηκε να αποκαλούνται μια σειρά από αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονταν στη Σοβιετική Ένωση και στα υπόλοιπα σοσιαλιστικά κράτη. Οι Σπαρτακιάδες έπαψαν να τελούνται μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την ανατροπή του ανατολικού μπλοκ.
Το όνομα
Η ονομασία "Σπαρτακιάδα" δόθηκε στους αγώνες από το όνομα του Σπάρτακου, δούλου από τη Θράκη που ηγήθηκε της μεγάλης επανάστασης των δούλων κατά των Ρωμαίων το 73-71 π.Χ. Το όνομα «Σπαρτακιάδα» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1921 σε αθλητικό φεστιβάλ που διοργάνωσε στην Πράγα η «Τσεχοσλοβακική Ένωση Εργατών» και είχε τη μορφή εργατικής ολυμπιάδας.
Εμπνευστής της ονομασίας θεωρείται o Jiří Chaloupecký. Ο Σπάρτακος συμβόλιζε τον αγώνα των προλετάριων εργατών και η κατάληξη «-άδα» δόθηκε ώστε να τονίζεται η αντιπαράθεση με την ολυμπιάδα των αστών και αργόσχολων αριστοκρατών.
Το 1923-1924 διοργανώθηκαν οι πρώτες Σπαρτακιάδες στη Σοβιετική Ένωση.
Διεθνείς Σπαρτακιάδες
Τις Διεθνείς Σπαρτακιάδες διοργάνωσε η Ερυθρά Αθλητική Διεθνής (Sportintern), που είχε ιδρύσει η Κομμουνιστική Διεθνής (Comintern).
Η πρώτη Διεθνής Σπαρτακιάδα διεξήχθη τον Αύγουστο του 1928 στη Μόσχα, με σκοπό να αντιπαρατεθεί στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες που έγιναν το ίδιο έτος στην Αμβέρσα. Συμμετείχαν 7.000 αθλητές από 17 χώρες και περιλάμβανε αγωνίσματα από 22 αθλήματα και διαγωνισμούς χορού, μουσικής και ποίησης. Δεν καταγράφηκαν ρεκόρ ούτε ανακρούσθηκαν οι εθνικοί ύμνοι των χωρών προέλευσης των νικητών. Είχε χαρακτήρα περισσότερο επίδειξης ικανοτήτων, αθλητικών και καλλιτεχνικών, και οι διοργανωτές πρόβαλλαν τη χαρά της συμμετοχής.
Η Διεθνής Σπαρτακιάδα επαναλήφθηκε το 1931 στο Βερολίνο.
Το 1936 επρόκειτο να γίνει στη Βαρκελώνη αλλά τον Ιούλιο του 1936 ξέσπασε ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος και η τρίτη διοργάνωση ματαιώθηκε. Αυτή ήταν και η τελευταία προσπάθεια, αφού ακολούθησε ο β΄ παγκόσμιος πόλεμος. Μετά τον πόλεμο η Σοβιετική Ένωση αποφάσισε να ενταχθεί στο ολυμπιακό κίνημα, οπότε σταμάτησε η διεξαγωγή των Διεθνών Σπαρτακιάδων.
Διεθνείς Σπαρτακιάδες
Σοβιετικές Σπαρτακιάδες
Εκτός από τις Διεθνείς Σπαρτακιάδες στη Σοβιετική Ένωση διεξάγονταν μια σειρά από εσωτερικοί αγώνες με το όνομα Σπαρτακιάδα. Ξεκίνησαν το 1956 και σε αυτούς μετείχαν αποκλειστικά πολίτες από τις σοβιετικές δημοκρατίες. Η διοργάνωσή τους ξεκινούσε σε τοπικό επίπεδο από αθλητικούς ομίλους, εργοστασιακά σωματεία, κολχόζ, σοφχόζ, αγροτικούς συλλόγους, εκπαιδευτικά ιδρύματα κλπ και μπορούσε να μετέχει ελευθέρα ο οποιοσδήποτε σε κάθε άθλημα που καλλιεργούσε η χώρα.
Ακολουθούσαν οι Σπαρτακιάδες πόλεων, τοπικών περιοχών, επαρχιών και σοβιετικών ενωσιακών δημοκρατιών. Η διοργάνωση ολοκληρωνόταν με την Πανενωσιακή Σπαρτακιάδα ή Σπαρτακιάδα των Λαών της ΕΣΣΔ, η οποία κάθε φορά γινόταν σε διαφορετική πόλη και περιοχή της Σοβιετικής Ένωσης και αποτελούσε μια μορφή σοβιετικής ολυμπιάδας. Εκτός από τη Θερινή Σπαρτακιάδα, διεξαγόταν και Χειμερινή Σπαρτακιάδα. Στις τελευταίες Σπαρτακιάδες υπήρχε και διεθνής συμμετοχή αθλητών από άλλες χώρες.
Συνολικά μετείχε ένας τεράστιος αριθμών πολιτών. Το 1975, στην 6η Θερινή Σπαρτακιάδα, έλαβαν μέρος συνολικά 90 εκατομμύρια άτομα. Ενώ στην 3η Χειμερινή Σπαρτακιάδα μετείχαν 20 εκατομμύρια άτομα.
Θερινές Σοβιετικές Σπαρτακιάδες
Άλλες Σπαρτακιάδες Στις διάφορες δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης υπήρχαν μια σειρά από άλλες διοργανώσεις με το ίδιο όνομα, ορισμένες από τις οποίες είχαν και πανενωσιακό χαρακτήρα. Τέτοιες ήταν:
Σπαρτακιάδες άλλων χωρών
Αθλητικές Σπαρτακιάδες διεξάγονταν σε αρκετές από τις ευρωπαϊκές χώρες που επικράτησαν τα κομμουνιστικά πολιτεύματα από το τέλος το β΄ παγκοσμίου πολέμου ως τα τέλη της δεκαετίας του ’80. Γίνονταν είτε στη μορφή που γίνονταν στη Σοβιετική Ένωση είτε σε άλλες μορφές. Π.χ. μόνο σε συγκεκριμένα αθλήματα ή περιστασιακά και όχι σε τακτική βάση. Είναι γνωστές οι εξής Σπαρτακιάδες:
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σοβιετική Ένωση
Καρπάσια
Η Καρπάσια είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρακάτω παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Βογατσικό
Το Βογατσικό είναι ιστορικό χωριό της Π.Ε. Καστοριάς της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας και αποτελεί έδρα της Δημοτικής Ενότητας Ίωνα Δραγούμη του Δήμου Άργους Ορεστικού. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της περιφερειακής ενότητας, στα σύνορα με την Π.Ε. Κοζάνης και σε υψόμετρο 777μ. Εκκλησιαστικά, υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 543 κάτοικοι.
Τοποθεσία
Το Βογατσικό βρίσκεται σε φυσική οχυρή θέση, καθώς περιβάλλεται από βουνά από όλες τις πλευρές, ενώ Ν.-ΝΔ. ρέει ο Ποταμός Αλιάκμονας. Οι πλαγιές των παρακείμενων βουνών και γενικά η περιοχή παλαιότερα ήταν καλυμμένες από πυκνά δάση, γεγονός που προστάτευε ακόμη περισσότερο το χωριό.
Σήμερα, ακριβώς έξω από τα όρια του χωριού, περνάει ο κάθετος οδικός άξονας που ενώνει την Εγνατία Οδό με την Κρυσταλλοπηγή.
Όνομα
Για την προέλευση του ονόματος "Βογατσικό" υπάρχουν δύο κύριες εκδοχές.
Η μία αναφέρει ότι είναι η εξελληνισμένη εκδοχή του τούρκικου "Μπογάζ Κιοϊ", το οποίο σήμαινε "Χωριό του Μπουγαζιού", καθώς το χωριό είναι χτισμένο σε "μπογάζι" δηλαδή στο τέρμα στενής χαράδρας. Έτσι το "Μπογάζ Κιοϊ" έγινε "Μπογατσκο" και κατόπιν "Βογατσικό".
Η άλλη εκδοχή, αναφέρει ότι το Βογατσικό πήρε το όνομά του από τα "Μπογάτσια", είδος ψωμιού που φτιαχνόταν σε εορταστικές και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις. Επίσης το Βογατσικό στα τούρκικα αναφερόταν και ως "Γεντί Κιοϊ" δηλαδή "Επταχώρι", όνομα το οποίο έχει τις ρίζες του στην ιστορία του χωριού, καθώς το Βογατσικό αποτελεί την συνένωση επτά παλαιότερων οικισμών στην ευρύτερη περιοχή για τον φόβο των Τούρκων.
Ιστορία
Η ίδρυση του Βογατσικού είναι αποτέλεσμα της μετοίκησης των γηγενών πληθυσμών της περιοχής προς τα ορεινά κατά τον 14ο αιώνα λόγω της εγκατάστασης Τούρκων -μετά την Οθωμανική κατάκτηση της περιοχής- στα πλουσιότερα και πιο εύφορα εδάφη. Η ανάγκη για περισσότερη προστασία και ασφάλεια είχε ως αποτέλεσμα την συνένωση των κατοίκων των οικισμών που αποτέλεσαν το Βογατσικό. Το 1530 είχε 148 χριστιανικά νοικοκυριά. Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι του Βογατσικού αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν ο Αθανάσιος Καπλάνης (γενν. 1790) και ο Νικόλαος Ιωάννου.
Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα αποτελούσε διοικητικό κέντρο και κομβικό σημείο της περιοχής γι αυτό και με το ψευδώνυμο "Γάβρος" ήταν κέντρο της πολιτικής επιτροπής του Μακεδονικού Αγώνα. Σπουδαίοι Μακεδονομάχοι, ήταν οι οπλαρχηγοί Σωτήριος Βισβίκης και Κωνσταντίνος Ντόγρας.
Σημαντικές Προσωπικότητες
Από το Βογατσικό κατάγεται η οικογένεια των Δραγούμηδων, εκ της οποίας ο Στέφανος Δραγούμης (1842-1923) διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ελλάδας (1910) και ο Ίων Δραγούμης (1878-1923) υπήρξε πρωτεργάτης του Μακεδονικού Αγώνα και υπέρμαχος της Μεγάλης Ιδέας. Επίσης, η Ναταλία Σ. Δραγούμη ήταν η σύζυγος του Παύλου Μελά. Ακόμη το Βογατσικό είναι πατρίδα του Παρμενίωνα Τζίφρα, ο οποίος διετέλεσε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και του Ιωάννη Κούσκουρα, εκδότη της Εφημερίδας «Νέα Αλήθεια» (1903) και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης. Ο Όθων Ρουσόπουλος και ο Αθανάσιος Ρουσόπουλος, καθηγητές του πανεπιστημίου Αθηνών, ήταν επίσης από το Βογατσικό. Επίσης, σημαντική προσωπικότητα κατά το Μακεδονικό Αγώνα, ήταν ο ιατρός Ιωάννης Αργυρόπουλος, καθώς και ο οπλαρχηγός Σωτήριος Βισβίκης.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Μάρκους Στίβεν
Ο Μάρκους Στίβεν (Marcus Stephen, 1 Οκτωβρίου 1969) είναι επαγγελματίας αθλητής της άρσης βαρών και πρόεδρος του Ναουρού από το 2007 ως το 2011.
Αθλητής
Γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1969 και αρχικά ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο ως μέλος μιας τοπικής ομάδας με το όνομα «Άσοι». Γρήγορα στράφηκε προς την άρση βαρών. Το 1989 ιδρύθηκε η Ομοσπονδία Άρσης Βαρών στη Ναούρου (NWF) και δόθηκε η ευκαιρία στο Στίβεν να διαγωνιστεί και σε διεθνές επίπεδο. Την περίοδο εκείνη ο Στίβεν ήταν ο μοναδικός αρσιβαρίστας στη χώρα του.
Το 1992 έλαβε μέρος στους πρώτους του Ολυμπιακούς Αγώνες στη Βαρκελώνη. Καθώς το Ναουρού δεν είχε Ολυμπιακή Επιτροπή την περίοδο εκείνη, ο Στίβεν έκανε αίτηση και πέτυχε να λάβει σαμοανή υπηκοότητα. Έτσι αγωνίστηκε με τα χρώματα των Σαμόα. Το 1993 ιδρύθηκε επιτροπή και το 1996 αγωνίστηκε με τη χώρα του στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Ατλάντα και το 2000 στο Σίδνεϊ. Όταν έγινε η λαμπαδηδρομία της Ολυμπιακής Φλόγας, ο Στίβεν είχε την τιμή να κρατά τη Φλόγα κατά τη στάση της στο Ναούρου.
Στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας είχε τις πιο πολλές του επιτυχίες. Το 1990 κέρδισε χρυσό μετάλλιο στα 60 κιλά και είχε επίσης επιτυχίες στους ίδιους αγώνες του 1994 στα 59 κιλά και του 1998 στην κατηγορία των 62 κιλών (3 χρυσά μετάλλια). Στους τελευταίους του Αγώνες, το 2002 στο Μάντσεστερ, ο Στίβεν κατέκτησε τρία ασημένια μετάλλια στην κατηγορία των 62 κιλών.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1999 στην Αθήνα ήταν 2ος στο σύνολο των 62 κιλών και αυτός ήταν ο μεγαλύτερος θρίαμβός του.
Πολιτική καριέρα
Από το 1997 είναι έφορος της Ολυμπιακής Επιτροπής του Ναουρού. Εξελέγη βουλευτής στις 3 Μαΐου του 2003 πρώτος στην επαρχία Έουα και στην εκλογική περιφέρεια Ανετάν με περισσότερους από 100 βαθμούς
Στη διάρκεια της προεδρίας του Ρενέ Χάρις υπηρέτησε στο Υπουργείο Παιδείας και Οικονομίας από τις 8 Αυγούστου 2003 ως τις 22 Ιουνίου 2004, αξίωμα από το οποίο υποχρεώθηκε να παραιτηθεί όταν έγινε Πρόεδρος ο Λούντβιγκ Σκόττι. Τον Οκτώβριο του 2004 εξελέγη ξανά βουλευτής.
Τον Ιούνιο του 2005 εκπροσώπησε το Ναουρού στη σύνοδο της Διεθνούς Φαλαινοθηρικής Επιτροπής (IWC) στο Ουλσάν της Κορέας.
Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2007 και δεν κατάφερε να εκλεγεί Πρόεδρος κατά την ψηφοφορία στις 28 Αυγούστου, οπότε επανεξελέγη ο Σκόττι.
Ωστόσο, έπειτα από επιτυχημένη πρόταση μομφής από το Κοινοβούλιο σε βάρος του Προέδρου Σκόττι, στις 19 Δεκεμβρίου του 2007, ο Στίβεν ορκίστηκε Πρόεδρος.
2007
Από τις πρώτες ημέρες της προεδρίας του, ο νέος Πρόεδρος συνέχισε την παράδοση του προκατόχου του να διορίζει ο ίδιος ξεχωριστό Υπουργό Εξωτερικών. Ο δρ Κίρεν Κέκε, ξάδερφος του Στίβεν, διορίστηκε στη θέση αυτή.
Πολιτική ένταση
Το Μάρτιο του 2008 το Κοινοβούλιο έκανε κινήσεις για ανατροπή της κυβέρνησης με πρόταση μομφής. Οι προσπάθειες αυτές ματαιώθηκαν με την παραίτηση του Προέδρου του Κοινοβουλίου. Προηγήθηκαν ταραχές, με αποκορύφωμα την πυρπόληση ενός αστυνομικού σταθμού και απειλές για το εμπόριο εξαγωγών.
Στις 31 Μαρτίου ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, Ντέιβιντ Αντέανγκ, κατηγόρησε την κυβέρνηση του Στίβεν για πρόκληση πραξικοπήματος, επειδή η πίστη της αστυνομίας στον κοινοβουλευτικό νόμο δεν υφίστατο πια, έπειτα από άρνηση της αστυνομίας να διώξουν από το Κοινοβούλιο δύο βουλευτές, σύμφωνα με απόφαση στις 28 Μαρτίου. Η κυβέρνηση αρνήθηκε τις κατηγορίες για πραξικόπημα και δήλωσε ότι ανέμενε την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Ως το τέλος του Μαρτίου του 2008 η κυβέρνηση Στίβεν φαινόταν να κυβερνά με διάταγμα. Τον Απρίλιο του 2008 το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε λανθασμένη την απόφαση του Προέδρου του Κοινοβουλίου για αποκλεισμό δύο σημαντικών υπουργών από το Κοινοβούλιο. Παρά την έκδοση της απόφασης, οι σχέσεις μεταξύ του Στίβεν και του Προέδρου του Κοινοβουλίου παρέμειναν τεταμένες.
Τον ίδιο μήνα, ο Πρόεδρος και τα μέλη του 18μελούς Κοινοβουλίου που υποστήριζαν την κυβέρνηση αποκλείστηκαν από τις συνεδριάσεις του Κοινοβουλίου.
Στις 18 Απριλίου του 2008 κηρύχθηκε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές, με σκοπό την επίλυση του πολιτικού αδιεξόδου. Στις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 26 Απριλίου του 2008 οι υποστηρικτές του Μάρκους Στίβεν έδωσαν στην κυβέρνησή του πλειοψηφία εδρών στο Κοινοβούλιο.
2009-2010
Τον Ιανουάριο του 2009 εξελέγη πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της χώρας του.
Στις 16 Φεβρουαρίου 2010 καταψηφίστηκε πρόταση μομφής εναντίον του προέδρου Στίβεν, ο οποίος μάλιστα για να δείξει ότι είχε λάβει καθαρή εντολή να κυβερνήσει, υπέγραψε και ο ίδιος την σχετική αίτηση για να διεξαχθεί ψηφοφορία.