cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τουρισμός στην Αμπχαζία
Νομική υπόσταση
Ως μέρος οργανωμένων τουριστικών ομάδων από ταξιδιωτικές εταιρείες που είναι εγγεγραμμένες στην Αμπχαζία ή στη Ρωσία, τουρίστες από όλες τις χώρες (εκτός από τη Γεωργία) μπορούν να επισκεφθούν την Αμπχαζία χωρίς βίζα για την Αμπχαζία μέσω ξηράς μόνο μέσω Ρωσίας, για περίοδο όχι μεγαλύτερη από 24 ώρες. Η διέλευση των συνόρων με την Αμπχαζία από τη Ρωσία είναι δωρεάν, αλλά σύμφωνα με τη γεωργιανή νομοθεσία οι επισκέπτες μπορούν να εισέλθουν στην Αμπχαζία μόνο από τη Γεωργία. (Στην πράξη, είναι αδύνατο να φτάσετε από το έδαφος της Γεωργίας στο έδαφος της Αμπχαζίας, καθώς δεν υπάρχουν σημεία ελέγχου μεταξύ τους. ) Παρόλα αυτά, το γεγονός της διέλευσης των συνόρων είναι εύκολο να κρυφτεί γιατί οι τελωνειακοί υπάλληλοι της Αμπχαζίας δεν βάζουν σφραγίδες στα διαβατήρια των επισκεπτών από το 2014.
Κασσία
Ο όρος Κασσία μπορεί να αφορά:
Νοβιλάρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Τρικούπης (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Τρικούπης μπορεί να αναφέρονται:
4η χιλιετία π.Χ.
5η χιλιετία π.Χ. | 4η χιλιετία π.Χ. | 3η χιλιετία π.Χ. 40ος αιώνας π.Χ. | 39ος αιώνας π.Χ. | 38ος αιώνας π.Χ.| 37ος αιώνας π.Χ. | 36ος αιώνας π.Χ.
35ος αιώνας π.Χ. | 34ος αιώνας π.Χ. | 33ος αιώνας π.Χ.| 32ος αιώνας π.Χ. | 31ος αιώνας π.Χ.
Εφευρέσεις και ανακαλύψεις
Κατηγορία:Χιλιετίες
Ολάν
Το Ολάν (γαλλικά: Ollans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μπάμπης Μπακάλης
Ο Μπάμπης Μπακάλης (Κανάλια Καρδίτσας, 1920 – Αθήνα, 26 Μαρτίου 2007) ήταν Έλληνας συνθέτης και στιχουργός του λαϊκού τραγουδιού κυρίως της δεκαετίας του 1950-1960 με πολλές επιτυχίες.
Βιογραφία
Από πολύ νεαρή ηλικία άρχισε να ασχολείται με το μπουζούκι και τον μπαγλαμά. Το 1944 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και εργάστηκε εκεί για τις επόμενες δεκαετίες, με συνεργάτες μεγάλα ονόματα, όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο Στράτος Διονυσίου. Πολλά από τα τραγούδια που έγραψε είναι σε στίχους του Κώστα Βίρβου. Επίσης, επηρεάστηκε από τη μουσική χωρών της Ανατολής, ιδιαίτερα από την Ινδία, και έδωσε τραγούδια όπως το «Γράμμα πικραμένο» και το ελληνοποιημένο «Καρδιά μου καημένη», το οποίο τραγουδήθηκε αρχικά από την Ινδή καλλιτέχνιδα Ναργκίς, πρωταγωνίστρια στην κινηματογραφική ταινία (ελληνικό τίτλο) Γη ποτισμένη με ιδρώτα (ή Mother India).
Ο Μπακάλης απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών.
Σημαντικά τραγούδια του
Κατηγορία:Λαϊκοί συνθέτες
Ουκρανική Βικιπαίδεια
thumb|Η κύρια σελίδα της Ουκρανικής Βικιπαίδειας Η Ουκρανική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην ουκρανική γλώσσα. Δημιουργήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2004 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 868.700 λήμματα, κατατασσόμενη στη 16η θέση από αυτή την άποψη ανάμεσα σε όλες τις γλωσσικές εκδόσεις της Βικιπαίδειας.
Σύνδεσμοι
Ουκρανικη
Βίλλεμ Μπάκερεελ
Ο Βίλλεμ Μπάκερεελ (φλαμανδικά: Willem Backereel, αναφερόμενος και ως Guiliam Backereel, 1570, Αμβέρσα - 10 Αυγούστου 1626, Ρώμη) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος τοπίων σε τεχνοτροπία μπαρόκ.
Βίος
Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, ο οποίος επαναλαμβάνει τις πληροφορίες που αντλεί από το Teutsche Academie του Γιοάχιμ φον Σάντραρτ, ο Βίλλεμ Μπάκερεελ προερχόταν από σημαντική οικογένεια ζωγράφων που πάντα είχε κάποια μέλη της στη Ρώμη. Ο αδελφός του Βίλλεμ, Χίλλις Μπάκερεελ ζούσε μαζί του στη Ρώμη, αλλά επέστρεψε στην Αμβέρσα, όπου και αργότερα απεβίωσε. Και οι δύο αδελφοί ήταν γνωστοί ως τοπιογράφοι.
Σύμφωνα με το RKD ο Βίλλεμ βρισκόταν στην Ιταλία από το 1605 και εντεύθεν, όπου διδάχτηκε ζωγραφική από τον μεγαλύτερο αδελφό του Χίλλις. Τα σχέδια που έφτιαξε στη Ρώμη και απεικονίζουν το Φλαβιανό Ανάκτορο είναι παρόμοια με τα έργα των Κορνέλις φαν Πούλενμπουρχ (Cornelis van Poelenburch), Γιαν Άσσελαϊν (Jan Asselijn) και Γιάκομπ ντε Χέισχ (Jacob de Heusch).
Ονάν (Ντου)
Το Ονάν (γαλλικά: Onans, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Βίλλεμ Μπάκερεελ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Ιωάννης Αθαλάριχος
Ο Ιωάννης Αθαλάριχος Αταλαλίχος, Αθαλαρίκος , και Αταλάριχ ( Ἰωάννης Ἀθαλάριχος), ήταν Βυζαντινός πρίγκιπας και σφετεριστής του βυζαντινού θρόνου. Ήταν νόθος γιος του βυζαντινού αυτοκράτορα Ηρακλείου και άγνωστης γυναίκας. Το 637, έλαβε μέρος σε μια συνωμοσία για την ανατροπή του Ηρακλείου και την κατάληψη του θρόνου. Το όνομά του, Αθαλάριχος, είναι Γοτθικό, ίσως από τη μητέρα του, προέρχεται από το Αθάλα (από την πρωτογερμανική λέξη *aþalą που σημαίνει «ευγενής») και τον πλούτο (από το *reiks που σημαίνει «κυβερνήτης»).
Ο Αθαλάριχος εμφανίζεται για πρώτη φορά το 622, όταν στάλθηκε, μαζί με τον ανιψιό του Ηράκλειου Στεφάνο και τον Ιωάννη, τον νόθο γιο του πατριλαρχη Βόνου, ως όμηρος των Αβάρων για να συνάψουν ειρηνευτική συμφωνία.
Το 635 ή το 637 μερικοί Αρμένιοι ευγενείς, που την εποχή εκείνη είχαν μεγάλη επιρροή στην Κωνσταντινούπολη, θεώρησαν ότι τα συμφέροντά τους θα εξυπηρετούταν καλύτερα από έναν νέο Αυτοκράτορα. Ο υποψήφιος για αντικατάσταση του Ηράκλειου ήταν ο Αθαλάριχος. Συμμετείχαν επίσης ο Varaztirots II Bagratuni κουροπαλάτης, γιος του Σαμπάτ Μπαγκρατούνι· ο Δαυίδ Σαχαρούνι, εξάδελφος του Αθαλάριχου· και ο ανιψιός του Ηρακλείου, ο μάγιστρος Θεόδωρος. Το σχέδιο της συνωμοσίας ήταν ο Αυτοκράτορας να αναγκαστεί να εγκαταλείψει τον θρόνο.
Το σχέδιο όμως δεν εκτελέστηκε ποτέ, καθώς ένας πληροφοριοδότης των συνωμοτών το αποκάλυψε στον Ηράκλειο. Μόλις ο Ηράκλειος επιβεβαίωσε την ιστορία, διέταξε τη σύλληψη όλων των εμπλεκομένων. Οι σύμβουλοί του τού συνέστησαν να εκτελεστούν, αλλά ο Ηράκλειος τους τιμώρησε τον κάθε συνωμότη με ακρωτηριασμό της μύτης και των χεριών. Επιπλέον ο Αθαλάριχος εξορίστηκε στην νήσο Πρίγκιπο, ένα από τα Πριγκιποννήσια.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Δυναστεία του Ηρακλείου
Μόντεστ Σοσένκο
Ο Μόντεστ Σοσένκο (Μόντεστ Ντανίλοβιτς Σοσένκο -Модест Данилович Сосенко) (28 Απριλίου 1875, Γαλικία, Αυστροουγγαρία— 4 Φεβρουαρίου 1920, Λβιβ, Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία) ήταν Ουκρανός ζωγράφος.
Βιογραφικό
Ο Μόντεστ Σοσένκο γεννήθηκε στο χωριό Porohy, στη Γαλικία, που τότε ανήκε στην Αυστροουγγαρία ενώ σήμερα βρίσκεται στην Ουκρανία, στο Ivano-Frankivsk Oblast. Ο πατέρας του ήταν ιερέας. Με την οικονομική υποστήριξη του Μητροπολίτη Αρχιεπισκόπου της Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας της Ουκρανίας, Αντρέι Σεπτίτσκι, σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Jan Matejko, στη Κρακοβία, από το 1896 μέχρι το 1900, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου, το 1901 και το 1902 και στο École nationale supérieure des arts décoratifs στο Παρίσι, από το 1902 μέχρι το 1905. Από το 1906 έζησε στο Λβιβ αλλά ταξίδευε συχνά στην Ιταλία το διάστημα 1908 -1913. Το 1914 επισκέφτηκε την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη. Μεταξύ 1916 και 1918, στο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολέμησε στη πρώτη γραμμή ως στρατιώτης του Αυστροουγγρικού Στρατού.
Ασχολήθηκε με τις προσωπογραφίες και την καταγραφή σκηνών της καθημερινής ζωής ενώ ζωγράφισε και το εσωτερικό ναών καθώς και τέμπλα. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του υπήρξε από τους πρωτοπόρους του καλλιτεχνικού ρεύματος του Boychukism συνδυάζοντας τη Βυζαντινή τέχνη με μοντέρνες καλλιτεχνικές προσεγγίσεις.
Ο Σοσένκο πέθανε στο Λβιβ σε ηλικία 44 ετών και τάφηκε στο νεκροταφείο Janiwskyj.
Εξωτερικός σύνδεσμος
Κατηγορία:Ουκρανοί ζωγράφοι
Περιβόλια Εύβοιας
Τα Περιβόλια είναι πεδινό χωριό στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1879 ως Πέριβόλια αλλά και Πύργος στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αυλώνος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Αχλαδερή, τον Κάλαμο, την Κορασίδα και τις Συκιές αποτελούν την τοπική κοινότητα Αχλαδερής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αυλώνος του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 157 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Ρόμπι Κιν
Ο Ρόμπερτ Ντέιβιντ "Ρόμπι" Κιν (Robert David "Robbie" Keane, ιρλανδικά: Roibeárd Ó Catháin, 8 Ιουλίου 1980) είναι Ιρλανδός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Καριέρα
Ο Κιν έχει πετύχει 68 τέρματα με την εθνική ομάδα της χώρας του αποτελώντας με αυτό τον τρόπο τον κορυφαίο σκόρερ όλων των εποχών με την Εθνική Ιρλανδίας, έχοντας γίνει ο πρώτος Ιρλανδός ποδοσφαιριστής που να έχει πετύχει 50 διεθνή γκολ τον Ιούνιο του 2011 (κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ). Έχει τοποθετηθεί στην 23η θέση με τους κορυφαίους διεθνείς σκόρερ παγκοσμια. Σκόραρε για 17 συνεχόμενα χρόνια για την εθνική του ομάδα, επίδοση ρεκόρ κόσμου που κατέρριψε την προηγούμενη που είχε ο Ούγγρος Ίμρε Σλόσσερ-Λάκατος για σχεδόν ένα αιώνα. Ήταν ο πρώτος σκόρερ της Ιρλανδίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 που έλαβε χώρα στα γήπεδα της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας, με τρία γκολ μαζί με ένα πέναλτι που μετέτρεψε σε γκολ στη διαδικασία των πέναλτι με αντίπαλο την Ισπανία. Με 146 διεθνείς συμμετοχές, αποτελεί τον δεύτερο Ιρλανδό με τις περισσότερες συμμετοχές όλων των εποχών και αποτελεί μέλος του FIFA Century Club. Αποτελεί επίσης τον 16ο καλύτερο σκόρερ στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ με 126 γκολ συνολικά και είναι ο 11ος καλύτερος σκόρερ στην ιστορία της Τότεναμ με 112 γκολ σε 306 επίσημους αγώνες.
Ο Κιν ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην Γουλβς, σκοράροντας δύο φορές στο ντεμπούτο του σε ηλικία 17 ετών. Την επόμενη σεζόν ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας του, ενώ ταυτόχρονα πέτυχε το πρώτο του πρώτο του διεθνές τέρμα με την Ιρλανδία. Άλλαξε ομάδες αρκετά συχνά την περίοδο ανάμεσα στο 1999 και το 2002, καταρρίπτοντας το ένα ρεκόρ μεταγγραφής μετά το άλλο, άλλα τα σύντομα περάσματά του από τις Ίντερ και Λιντς Γιουνάιτεντ αποδείχθηκαν αποτυχημένα. Μετακόμισε στην Τότεναμ το 2002 και αγωνίστηκε εκεί για έξι χρόνια. Η σεζόν 2007–08 αποτέλεσε την πλέον παραγωγική στην καριέρα του καθώς σημείωσε το ρεκόρ καριέρας του πετυχαίνοντας 23 τέρματα μέσα σε μία σεζόν, και κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο, το Λιγκ Καπ. Πήρε μεταγγραφή για την Λίβερπουλ τον Ιούλιο του 2008 αλλά πέρασε μόλις έξι μήνες στην ομάδα και σύντομα επέστρεψε στην Τότεναμ, όπου έγινε αρχηγός της πρώτης ομάδας. Τον Ιανουάριο του 2010, ο Κιν πήγε ως δανεικός στην ομάδα της Σκωτσέζικης Πρέμιερ Λιγκ Σέλτικ για το υπόλοιπο της σεζόν. Αποχαιρέτησε την Τότεναμ με προορισμό τους Λος Άντζελες Γκάλαξι το 2011. Τον Ιανουάριο του 2012, ο Κιν πήρε μεταγραφή για την ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ Άστον Βίλα ως δανεικός για δύο μήνες, στην περίοδο διακοπής του Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ. Η φήμη του Ρόμπι Κιν αυξήθηκε όταν έγινε ο πρώτος σκόρερ της Ιρλανδίας το 2004 και όταν ο Στιβ Στόντον τον έχρισε αρχηγό της εθνικής ομάδας της χώρας του το 2006.
Ορσάν-Βεν
Το Ορσάν-Βεν (γαλλικά: Orchamps-Vennes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Ρόμπι Κιν
Καριέρα
Στις 21 Ιανουαρίου 2012, κατάφερε το σπάνιο ρεκόρ του να σκοράρει σε επίσημες διοργανώσεις με δέκα διαφορετικές ομάδες, όταν σκόραρε δύο φορές με την Άστον Βίλα απέναντι στην παλιά του ομάδα, την Γουλβς για την Πρέμιερ Λιγκ. Αυτό σήμαινε πως ο Κιν είχε πλέον σκοράρει σε επίσημες διοργανώσεις ως παίκτης της Άστον Βίλα, της Γουέστ Χαμ, της Λιντς Γιουνάιτεντ, της Λίβερπουλ, της Τότεναμ και της Κόβεντρι Σίτι, με όλες αυτές να αγωνίζονται στην Πρέμιερ Λιγκ, της Γουλβς στην Β' Κατηγορία Αγγλίας, της Σέλτικ στην Σκωτσέζικη Πρέμιερ Λιγκ, της Ίντερ στην ιταλική Σέριε Α και των Λος Άντζελες Γκάλαξι στην Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ των ΗΠΑ.
Ορσάν-Βεν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ρόμπι Κιν
Τίτλοι και διακρίσεις
Τότεναμ Λος Άντζελες Γκάλαξι Ιρλανδίας Κ-18 Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιρλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιρλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόβεντρι Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιντς Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέλτικ Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΤΚ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ινδία Κατηγορία:FIFA Century Club
Φαμοτιδίνη
Η φαμοτιδίνη, που πωλείται με την επωνυμία Pepcid μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που μειώνει την παραγωγή γαστρικού οξέος. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της νόσου του πεπτικού έλκους, της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης και του συνδρόμου Zollinger-Ellison. Λαμβάνεται από το στόμα ή με ένεση σε φλέβα. Αρχίζει να λειτουργεί μέσα σε μια ώρα.
Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, εντερική αναστάτωση και ζάλη. Σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν πνευμονία και επιληπτικές κρίσεις. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη φαίνεται ασφαλής αλλά δεν έχει μελετηθεί καλά ενώ δεν συνιστάται η χρήση κατά τη διάρκεια του θηλασμού Είναι ισταμίνης ανταγωνιστής του υποδοχέα ισταμίνης Η2.
Η φαμοτιδίνη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1979 και τέθηκε σε ιατρική χρήση το 1985. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Η προμήθεια ενός μήνα στο Ηνωμένο Βασίλειο κοστίζει στο NHS περίπου 30 £ από το 2019. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το χονδρικό κόστος αυτής της ποσότητας είναι περίπου 2 $. Το 2017, ήταν το 115ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από έξι εκατομμύρια συνταγές.
Ιατρικές χρήσεις
Η φαμοτιδίνη χορηγείται επίσης σε σκύλους και γάτες με παλινδρόμηση οξέος. Η φαμοτιδίνη έχει χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με έναν H1 ανταγωνιστή για τη θεραπεία και την πρόληψη κνίδωσης που προκαλείται από οξεία αλλεργική αντίδραση.
Παρενέργειες
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη χρήση φαμοτιδίνης περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, ζάλη και δυσκοιλιότητα ή διάρροια.
Η φαμοτιδίνη μπορεί να συμβάλει στην παράταση του QT, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιείται με άλλα φάρμακα που επιμηκύνουν το QT ή σε άτομα με κακή λειτουργία των νεφρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θειαιθέρες Κατηγορία:Θειαζόλες Κατηγορία:Γουανιδίνες Κατηγορία:Σουλφοναμίδες Κατηγορία:Αντιισταμινικά Κατηγορία:Αντιόξινα φάρμακα‎
Νεολόγος
Ο Νεολόγος ήταν ημερήσια πολιτική εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης.
Ιστορική αναδρομή
Ξεκίνησε την εκδοτική της πορεία το 1867 από τον Σταύρο Βουτυρά και τους Βρεττό και Βαφειάδη. Η έκδοση του Νεολόγου προέκυψε μετά τη συνένωση (21 Ιανουαρίου 1867) δύο διαφορετικών εντύπων της Κωνσταντινούπολης, της Ομόνοιας του Δημήτριου Κατσελίδη και του Νεολόγου της Ανατολής του Σταύρου Βουτυρά, του Γεωργίου Βαφειάδη και του Ιωάννη Βρεττού. Ο τίτλος μετατράπηκε σε «Νεολόγος» από τις 9 Μαρτίου 1867. Η εφημερίδα Νεολόγος έγραψε μια μακρά περίοδο λαμπρής παρουσίας για περισσότερες από τρεις δεκαετίες (1867-1897, 1916-1917 και 1925-1927). Ακολουθώντας τα ευρωπαϊκά πρότυπα, έθεσε ως στόχο να μην παρεκκλίνει από τους αρχικούς της στόχους, να συμβάλει στη διανοητική και ηθική ανάπλαση της ελληνικής κοινωνίας και να φροντίσει «περί της εις το δημόσιον πνεύμα εμφυτεύσεως αρχών ηθικοπολιτικών και περί της απολογίας του ημετέρου έθνους προς τας αδιαλείπτους κατηγορίας και διαβολάς». Την ευημερή πορεία της εφημερίδας ανέλαβε ο ίδιος ο Σταύρος Βουτυράς, ίσως η σπουδαιότερη δημοσιογραφική φυσιογνωμία της Πόλης. Η περίπτωση του Βουτυρά είναι ιδιαιτέρως σημαντική, καθώς ως διευθυντής του Νεολόγου και ως συντάκτης έλαβε θέση πάνω σε όλα τα επίμαχα ζητήματα που καθόρισαν εν πολλοίς, τη φυσιογνωμία των Βαλκανίων ως τις αρχές του 20ού αιώνα. Η εφημερίδα ακολούθησε φιλελληνική γραμμή, τόσο στο βουλγαρικό ζήτημα, όσο και στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Ως αποτέλεσμα της στάσης που τηρούσε, κατ' επανάληψη διεκόπη η κυκλοφορία της από τις τουρκικές αρχές. Για σύντομα διαστήματα ο Νεολόγος κυκλοφόρησε με άλλους τίτλους, όπως «Αστραπή» και «Καιροί». Άρθρα της αναδημοσιεύονταν από ευρωπαϊκές εφημερίδες, και χρησιμοποιήθηκαν κατά τη σύνταξη της αγγλικής «Κυανής Βίβλου». Μετά την απέλαση του Βουτυρά κυκλοφόρησε για ένα διάστημα και από την Αθήνα. Το οριστικό τέλος της κυκλοφορίας συντελέστηκε το 1923. Το 1925 ο Αλ. Σ. Βουτυράς εξέδιδε στη Θεσσαλονίκη την εφημερίδα «Νεολόγος της Κωνσταντινουπόλεως» ως συνέχεια του Νεολόγου.
Πηγή
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Σιλιγκούρι
Το Σιλιγκούρι είναι πόλη που εκτείνεται στις επαρχίες Τζαλπαϊγκούρι και Νταρτζιλίνγκ στην Ινδική πολιτεία της Δυτικής Βεγγάλης. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Μαχανάντα στις πρόποδες των Ιμαλαΐων.
Δημογραφικά στοιχεία
Με βάση τα στοιχεία της Απογραφής του 2011 η πόλη έχει πληθυσμό 705.579 κατοίκων, ενώ ο πληθυσμός της αστικής/μητροπολιτικής περιοχής είναι 1.057.438 άτομα. Οι άνδρες αποτελούν το 51% του πληθυσμού και γυναίκες το 49%. Στο Σιλιγκούρι το 10% του πληθυσμού είναι κάτω των έξι ετών.
Λόγω της ακμάζουσας οικονομίας της πόλης, η πόλη προσελκύει μετανάστες από το Μπιχάρ, το Τζαρκάντ, τη Βόρεια Βεγγάλη, τις Βορειοανατολικές Πολιτείες, το Σικίμ και άλλες περιοχές. Ένας αξιοσημείωτος αριθμός Μπουτανέζων είναι μόνιμοι κάτοικοι της πόλης.
Ιστορία
Το Σιλιγκούρι απέκτησε καθεστώς δήμου το 1949 και προβιβάστηκε σε Δημοτική επιχείρηση το 1994.
Σιδηροδρομικές
Διαθέτει τρεις σιδηροδρομικούς σταθμούς.
Εναέριες
Το αεροδρόμιο Μπαγκντόγκρα είναι στο αεροδρόμιο το οποίο εξυπηρετεί τη πόλη του Σιλιγκούρη. Διαθέτει πτήσεις για τη Καλκούτα, το Γκαουαχάτι, το Νέο Δελχί, τη Βομβάη, το Μπενγκαλούρου και το Τσεννάι.
Εκπαίδευση
Τα σχολεία του Σιλιγκούρι είναι δημόσια ή ιδιωτικά. Τα βεγγαλικά και τα αγγλικά είναι οι κύριες γλώσσες διδασκαλίας, αλλά τα Χίντι και νεπαλικά επίσης χρησιμοποιείται. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι μαθητές συνήθως εγγράφονται σε σχολεία ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Το Σιλιγκούρι διαθέτει το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Βεγγάλης (1962), το Ιατρικό Κολλέγιο και Νοσοκομείο της Βόρειας Βεγγάλης (1968), ένα ιατρικό κολέγιο και άλλα ιδρύματα και άλλα κολλέγια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Μαίρη Πίκφορντ
Η Μαίρη Πίκφορντ (Mary Pickford, 8 Απριλίου 1892 - 29 Μαΐου 1979) ήταν Καναδή ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός.
Βραβεύτηκε με Όσκαρ Γυναικείας Ερμηνείας για την πρώτη ομιλούσα ταινία της, του 1929 Η Κοκέτα (Coquette). Η Πίκφορντ υπήρξε επίσης συνιδρύτρια της εταιρίας παραγωγής ταινιών United Artists καθώς κι ένα από τα 36 ιδρυτικά μέλη της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών. Ως ηθοποιός ήταν μια από τις μεγαλύτερες σταρ του βωβού κινηματογράφου και στα χρόνια της δόξας της ήταν γνωστή ως Η Αγαπημένη της Αμερικής ως Μικρή Μαίρη ή ως Το κορίτσι με τις χρυσές μπούκλες. Σημαντικότερες ταινίες της Πίκφορντ ήταν οι Rebecca of Sunnybrook Farm, 1917, Stella Maris, 1918, Μικρός Λόρδος (Little Lord Fauntleroy, 1921), Μπεν Χουρ (Ben-Hur: A Tale of the Christ, 1925) και My Best Friend, 1927.
Αποτέλεσε μια από τις πρωτοπόρους ηθοποιούς της πρώιμης περιόδου του Χόλιγουντ και είχε τεράστια επιρροή, όσον αφορά την υποκριτική μπροστά από τον κινηματογραφικό φακό, για τις γενιές που ακολούθησαν. Παραμένει μέχρι και τις μέρες μας μια από τις σημαντικότερες ερμηνεύτριες και παραγωγούς της περιόδου του βωβού κινηματογράφου και οι όροι σύμβασης που έθετε στους παραγωγούς με τους οποίους συνεργαζόταν ήταν καίριοι για τη διαμόρφωση της κινηματογραφικής βιομηχανίας του Χόλιγουντ τα χρόνια που ακολούθησαν. Λόγω της τεράστιας προσφοράς της στον Αμερικανικό Κινηματογράφο, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την κατέταξε στην 24η θέση στη λίστα με τις μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες) Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί βωβών ταινιών
Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Ο Δήμος Μινώα Πεδιάδας (συχνά: Δήμος Μινώα Πεδιάδος) είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου της περιφέρειας Κρήτης με έκταση 394,24 τ.χλμ. και πληθυσμό 17.563 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου είναι ο Ευαγγελισμός και ιστορική έδρα το Καστέλλι. Ο Δήμος προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αρκαλοχωρίου, Θραψανού και Καστελλίου με το Πρόγραμμα Καλλικράτης.
Με το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, οι τοπικές και δημοτικές Κοινότητες μετονομάστηκαν και πάλι σε Κοινότητες την 1η Σεπτεμβρίου 2019 έχοντας ξανά την ονομασία που έφεραν και προ του προγράμματος Καποδίστριας (1998).
Ενότητες, Κοινότητες και οικισμοί
μικρογραφία|747x747px|Ο δήμος και οι κοινότητές του. Ο Δήμος Μινώα Πεδιάδας αποτελείται από 3 Δημοτικές Ενότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στους τρεις καταργηθέντες δήμους Αρκαλοχωρίου, Θραψανου και Καστελλίου. Οι τρεις Δημοτικές Ενότητες του Δήμου Μινώα Πεδιάδος περιλαμβάνουν 32 Κοινότητες, εκ των οποίων οι 22 υπάγονται στην Επαρχία Πεδιάδος και άλλοι 10 στην Επαρχία Μονοφατσίου.
Ενότητα Αρκαλοχωρίου
Προηγουμένως αποτελούσε δήμο που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Είχε σαν έδρα του το ομώνυμο χωριό Αρκαλοχώρι και λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο. Βρίσκεται στα νότια του νομού Ηρακλείου. Το νότιο τμήμα της ενότητας βρέχεται από το Λιβυκό πέλαγος.
Με εξαίρεση τις Κοινότητες Καραβάδου, Κασάνου, Νιπιδιτού και Παναγίας της Επαρχίας Πεδιάδος, οι κοινότητες της Δημοτικής Ενότητας Αρκαλοχωρίου ανήκουν στην Επαρχία Μονοφατσίου.
Περιλαμβάνονται οι παρακάτω 14 κοινότητες και οι οικισμοί:
Ενότητα Θραψανού
Περιλαμβάνονται οι παρακάτω 4 κοινότητες και οι οικισμοί:
Ενότητα Καστελλίου
Η δημοτική ενότητα Καστελλίου καταλαμβάνει έκταση 123.325 στρεμμάτων και έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.753 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (6.819 στην απογραφή του 2001). Πριν το 2011 αποτελούσε Δήμο που είχε συσταθεί με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Βρισκόταν στα ανατολικά του νομού Ηρακλείου και είχε ως έδρα του το Καστέλλι. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Μινώα Πεδιάδας.
Περιλαμβάνονται οι παρακάτω 14 κοινότητες και οι οικισμοί:
Τρόοδος
Το ορεινό σύμπλεγμα Τρόοδος (γενική: του Τροόδους), είναι η κύρια οροσειρά της Κύπρου με κορυφές που φτάνουν σε υψόμετρο τα 1952 μέτρα (κορυφή Όλυμπος ή Χιονίστρα). Χαρακτιρίζεται από τις ψυλές βουνοκορφές του, την πυκνή βλάστιση Μάυρης Πέυκης και τα γραφικά χωριά του. Τρόοδος ονομάζεται και η περιοχή κοντά στην κορυφή της Χιονίστρας, που αποτελεί και το κεντρικό τμήμα της οροσειράς. Εκεί συναντούνται οι τρεις δρόμοι που συνδέουν το βουνό με τη Λευκωσία, τη Λεμεσό και τον Πρόδρομο, απ' όπου και προέρχεται, κατά την επικρατέστερη άποψη, η ονομασία Τρόοδος (τρεις οδοί - Τρόοδος). Κατά άλλη άποψη ίσως προήλθε από την πιθανή αρχική ονομασία “Το-ορο-Άδος”Άδωνης: αρχαία Κυπριακή διάλεκτο Αδος.
Ο ορεινός όγκος του Τροόδους καταλαμβάνει το κεντρικό και νοτιοδυτικό μέρος του νησιού, με κορυφογραμμή που εκτείνεται σε κατεύθυνση από τα δυτικά-βορειοδυτικά προς τα ανατολικά-νοτιοανατολικά. Η έκτασή του καλύπτει το 1/3 του νησιού, ενώ αποτελεί το κυρίαρχο μορφολογικό και γεωλογικό γνώρισμα της Κύπρου. Η οροσειρά του Τροόδους καλύπτεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της από δασικές εκτάσεις κωνοφώρων και διαθέτει πλούσια χλωρίδα με σημαντικό αριθμό ενδημικών φυτών. Επίσης παίζει σημαντικότατο ρόλο στην υδατική οικονομία της Κύπρου, καθώς από το Τρόοδος απορρέουν οι κυριότεροι ποταμοί του νησιού, συμβάλλοντας, επιπλέον, ουσιαστικά στον εμπλουτισμό των υπόγειων υδροφορέων στα παράλια. Λόγω του φυσικού περιβάλλοντος, του κλίματος και της πολιτιστικής κληρονομιάς, το Τρόοδος αποτελεί σημαντικό πόλο έλξης περιηγητών και τόπο αναψυχής.
Γεωμορφολογία
Η οροσειρά του Τροόδους παρουσιάζει ποικιλόμορφο ανάγλυφο. Το κεντρικό μέρος χαρακτηρίζεται από ομαλές πλαγιές και αποστρογγυλεμένες κορυφές, ενώ περιμετρικά ακολουθεί πιο τραχύ ανάγλυφο που χαρακτηρίζεται από απότομες πλαγιές και βαθιές κοιλάδες με πυκνό υδρογραφικό δίκτυο. Οι νοτιοδυτικές παρυφές χαρακτηρίζονται από υψώματα με σχετικά επίπεδες επιφάνειες, τα οποία χωρίζονται από βαθιές κοιλάδες. Τα όρια του Τροόδους είναι τα παράλια στα βορειοδυτικά, δυτικά και νότια και η προσχωσιγενής πεδιάδα της Μεσαορίας στα βόρεια και βορειοανατολικά. Οι σημαντικότερες κορυφές του Τροόδους είναι από τα δυτικά προς τα ανατολικά: ο Τρίπυλος (1362μ.), ο Κύκκος (1318μ.), η Χιονίστρα ή Όλυμπος (1951μ.), η Μαδαρή (1613μ.), η Παπούτσα (1554μ.) και τα Κιόνια (1423μ.).
Γεωλογία
Το οφιολιθικό σύμπλεγμα του Τροόδους κρύβει τεράστιο ορυκτό πλούτο. Πλούσια κοιτάσματα αμιάντου, χρωμίτη, χαλκούχων σιδηροπυριτών, όπως επίσης χρυσού και αργύρου είναι διάσπαρτα στην οροσειρά. Η εκμετάλλευση του χαλκού έπαιξε ιστορικά καθοριστικό ρόλο στην οικονομία και τον πολιτισμό της Κύπρου. Η Κύπρος κατέστη ένα από τα πρώτα κέντρα εντατικής εκμετάλλευσης του χαλκού στην αρχαιότητα, ενώ η λατινική ονομασία του χαλκού (cuprum) προέρχεται από την ονομασία του νησιού (αρχικά aes cuprium - κυπριακός χαλκός και αργότερα cuprum).
Κλίμα
Το Τρόοδος, όπως και ολόκληρη η Κύπρος, χαρακτηρίζονται από κλίμα μεσογειακό με ξηρά και θερμά καλοκαίρια και ψυχρούς και υγρούς χειμώνες. Σημαντική είναι η επίδραση του υψομέτρου, η οποία προκαλεί πτώση της θερμοκρασίας και αύξηση των κατακρημνισμάτων. Στον Πρόδρομο (υψόμετρο 1420 μ.) οι μέσες ημερήσιες θερμοκρασίες κυμαίνονται γύρω στους 22 °C τον Ιούλιο και γύρω στους -8 °C τον Ιανουάριο. Τα κατακρημνίσματα στις ψηλότερες περιοχές ξεπερνούν τα 1000 χιλιοστά. Σε υψόμετρα άνω των 650 μ. σημειώνονται χιονοπτώσεις για περιπου 2-3,5 ευδομαδες κάθε χειμώνα, και σε υψόμετρα άνω των 900 2-2,5 μηνες ενώ στην κορυφή της Χιονίστρας (1951 μ.) το έδαφος καλύπτεται από χιόνι για 5-6 μήνες το χρόνο. Η ακραία ελάχιστη θερμοκρασία που σημειώθηκε στον Πρόδρομο μεταξύ των ετών 1991 και 2005 ήταν -17,2 °C και η ακραία μέγιστη για το ίδιο χρονικό διάστημα ήταν 25°C.
Χλωρίδα
thumb|right|300px|Συστάδα μαύρης πεύκης με υπόροφο φτέρης στο Τρόοδος Λόγω της ποικιλίας στο γεωλογικό υπόθεμα και στις οικολογικές συνθήκες, στο Τρόοδος απαντάται πλούσια χλωρίδα η οποία περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό ενδημικών φυτών. Αν και στην υπόλιπη Κύπρο το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της βλάστησης είναι η Τραχεία πεύκη (Pinus brutia), στο Τρόοδος λόγο του μεγάλου υψομέτρου κύριο δέντρο της βλάστισης άνω των 1000μ. είναι η Μαύρη πεύκη (Pinus Nigra). Σε υψόμετρα πάνω από 600 μ. και κυρίως σε βραχώδεις πλαγιές σχηματίζονται επίσης πυκνοί θαμνώνες (maquis) της ενδημικής λατζιάς (Quercus alnifolia). Άλλα δέντρα και θάμνοι που συναντά κανείς συχνά στο Τρόοδος είναι:
Στις ψηλότερες περιοχές του Τροόδους, πέραν τις κυριάρχης Μάυρης πέυκης, απαντόνται πολλα Έλατα (Abies cilicica) οι οποίες συνοδεύονται από ψυχροβιότερα είδη όπως είναι:
Κοντά στους ποταμούς και σε υγρές θέσεις σχηματίζονται παρόχθια δάση Πλατανιού (Platanus orientalis) και σκλήθρου (Alnus orientalis), ενώ φιλοξενούνται και άλλα είδη απαιτητικά σε υγρασία όπως: η Μυρσίνη ή Μυρτιά (Myrtus communis), η δάφνη (Laurus nobilis) και η αροδάφνη (Nerium oleander).
Σε περιορισμένη έκταση γύρω από την κορυφή του Τριπύλου υπάρχουν συστάδες του ενδημικού Κέδρου (Cedrus brevifolia), οι οποίες αποτελούν υπολείμματα πολύ πιο εκτεταμένων δασών της αρχαιότητας.
Πανίδα
Κυρίαρχο στοιχείο της πανίδας του Τροόδους είναι το κυπριακό αγρινό (Ovis gmelini ophion), του οποίου περιοχή εξάπλωσης είναι το Δάσος Πάφου. Αποτελεί ενδημικό είδος της Κύπρου και είχε κινδυνεύσει από εξαφάνιση τη δεκαετία του 1930. Έκτοτε έχουν ληφθεί αυστηρά μέτρα για την προστασία του και σήμερα ο πληθυσμός του αριθμεί περίπου 3000 άτομα. Άλλα είδη θηλαστικών που ζουν στην οροσειρά του Τροόδους είναι η αλεπού (Vulpes vulpes), ο λαγός (Lepus europaeus), ο σκαντζόχοιρος (Erinaceus europaeus), καθώς και αριθμός μικρών τρωκτικών και νυχτερίδων. Από τα ερπετά αξίζει να αναφερθεί η φίνα ή οχιά (Macrovipera lebentina) η οποία φωλιάζει συχνά κάτω από τη σκιά των λατζιών. Επίσης το Τρόοδος φιλοξενεί πλούσια πτηνοπανίδα, από την οποία ξεχωρίζουν ο κλόκκαρος (Corvus corax) και το περδικοσιάχινο (Hieraetus fasciatus), ο σταυρομύτης (Loxia curvirostra), ο δεντροβάτης (Certhia brachydactyla dorotheae), το αηδόνι (Luscinia megarhynchos), και η ενδημική σκαλιφούρτα (Oenathe cypriaca). Σε οριακά επίπεδα έχει φτάσει ο πληθυσμός του γύπα του πυρόχρου (Gyps fulvus), για τον οποίο έχει εκπονηθεί και υλοποιείται σχέδιο προστασίας που περιλαμβάνει επιτήρηση, παρακολούθηση μέσω ραδιοπομπών και τάισμα των πουλιών σε ειδικούς χώρους, ώστε να αποφεύγεται το ενδεχόμενο δηλητηρίασής τους.
Διαχείριση και Προστασία Περιβάλλοντος
Στο Τρόοδος υπάρχουν σήμερα τα ακόλουθα κρατικά δάση: Δάσος Τροόδους (110 τετραγωνικά χιλιόμετρα), Δάσος Πάφου (600 τ.χλμ), Δάσος Αδελφοί (118τ. χλμ), Δάσος Μαχαιρά (60,6 τ.χλμ) και Δάσος Λεμεσού (69 τ.χλμ). Τα κρατικά δάση βρίσκονται στη δικαιοδοσία του Τμήματος Δασών της Δημοκρατίας. Εντός των ορίων του κρατικού δάσους απαγορεύεται δια νόμου οικιστική ή οποιεσδήποτε άλλες αναπτύξεις, καθώς αυτό προορίζεται αποκλειστικά για εκπλήρωση δασοπονικών σκοπών. Για περαιτέρω προστασία της βιοποικιλότητας έχουν οριστεί τέσσερις Περιοχές Προστασίας της Χλωρίδας και της Πανίδας: Η κορυφή του Τριπύλου (823 εκτάρια) για προστασία των συστάδων του κυπριακού κέδρου και του αγρινού, καθώς και η Μαδαρή (1187,8 εκτάρια), οι Μαύροι Κρεμμοί στο Δάσος Πάφου (2557,6 εκτάρια) και έκταση 220 εκταρίων του Δάσους Τροόδους για προστασία σπάνιων ή απειλούμενων φυτών και των βιοτόπων τους. Επίσης το μεγαλύτερο μέρος του Δάσους Τροόδους (περίπου 90 τ.χλμ.) έχει κηρυχθεί σε εθνικό πάρκο, με κύρια λειτουργία την αναψυχή του κοινού
Περιοχές και Πληθυσμός
thumb|right|300px|Άποψη του Πεδουλά, ορεινού χωριού στην περιοχή Μαραθάσας Διοικητικά η οροσειρά του Τροόδους χωρίζεται ανάμεσα σε τέσσερις επαρχίες, την επαρχία Λευκωσίας στα βόρεια, την επαρχία Πάφου στα δυτικά, την επαρχία Λεμεσού στα νότια και την επαρχία Λάρνακας στα ανατολικά. Πολυάριθμα χωριά βρίσκονται διάσπαρτα σ' ολόκληρη την οροσειρά, εκτός από το Δάσος Πάφου στα δυτικά, στο οποίο δεν διαμένουν μόνιμοι κάτοικοι. Τα ορεινά χωριά του Τροόδους είναι κυρίως συγκεντρωμένα στις κοιλάδες της Μαραθάσας και της Σολέας στα βόρεια, της περιοχής Πιτσιλιάς στο κέντρο, των Κρασοχωριών της επαρχίας Λεμεσού και Πάφου στα νότια και σε μέρος της περιοχής Ορεινής στα ανατολικά.
Ο πληθυσμός των χωριών του Τροόδους έχει μειωθεί σημαντικά μέσα στον 20ό αιώνα λόγω της αστυφιλίας. Χωριά που αριθμούν πάνω από 1000 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι η Κακοπετριά στην κοιλάδα της Σολέας (1198 κάτοικοι), η Κυπερούντα (1497 κάτοικοι) και το Πελέντρι (1185 κάτοικοι) στην περιοχή της Πιτσιλιάς και το Παλαιχώρι στα όρια της Πιτσιλιάς και της Ορεινής (1196 κάτοικοι).
Οικονομία
thumb|left|300px|Πλαγιές με αμυγδαλιές και αμπέλια κοντά στο χωριό Λαγουδερά Η οικονομία της περιοχής βασίζεται μέχρι σήμερα σε μεγάλο βαθμό στη γεωργία. Το κλίμα των ψηλότερων περιοχών ευνοεί την καλλιέργεια φυλλοβόλων οπωροφόρων, όπως είναι οι μηλιές και οι κερασιές που αποτελούν βασικό προϊόν των χωριών της Μαραθάσας και της Πιτσιλιάς. Μεγάλες εκτάσεις χρησιμοποιούνται επίσης για την καλλιέργεια του αμπελιού, ιδιαίτερα στα ημιορεινά χωριά της επαρχίας Λεμεσού, τα οποία είναι γνωστά για την παραγωγή κρασιού.
Οι υλοτομίες έχουν επίσης πάψει να παίζουν σημαντικό ρόλο στην οικονομία της περιοχής, καθώς τα δάση της Κύπρου έχουν μικρή παραγωγικότητα εξαιτίας του κλίματος. Τα τελευταία χρόνια έχει δοθεί βάρος στις λειτουργίες αναψυχής και προστασίας των δασών.
Πολιτιστική Κληρονομιά
Διάσπαρτες σε όλη την περιοχή του Τροόδους βρίσκονται εκκλησίες και μοναστήρια, τα οποία αποτελούν εξαίρετα μνημεία βυζαντινής τέχνης. Χαρακτηριστικές είναι οι εκκλησίες με αμφικλινή ξύλινη στέγη καλυμμένη από επίπεδα αγκιστρωτά κεραμίδια, ρυθμός που επικράτησε στην περιοχή από το 12ο αιώνα. Δέκα ναοί του Τροόδους έχουν ενταχθεί στον κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO με τον τίτλο «Τοιχογραφημένοι ναοί στην περιοχή του όρους Τρόοδος», κυρίως για τις τοιχογραφίες που καλύπτουν το εσωτερικό τους και οι οποίες αποτελούν εξαίρετα δείγματα βυζαντινής και μεταβυζαντινής μνημειακής ζωγραφικής.
thumb|right|300px|Η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού του Αγιασμάτι κοντά στο χωριό Πλατανιστάσα Στον κατάλογο έχουν ενταχθεί οι ακόλουθες εκκλησίες:
Αναψυχή και Τουρισμός
Χάρη στο κλίμα, το φυσικό περιβάλλον, την ποικιλότητα του τοπίου και την πολιτιστική του κληρονομιά, το Τρόοδος προσφέρει πολυάριθμες ευκαιρίες άθλησης, αναψυχής και τουρισμού. Μέσα στα κρατικά δάση της Κύπρου υπάρχουν 52 σηματοδοτημένα μονοπάτια μελέτης της φύσης με συνολικό μήκος 232,5 χιλιόμετρα. Επιπλέον για την αναψυχή του κοινού λειτουργεί μεγάλος αριθμός οργανωμένων εκδρομικών χώρων. Σ' ό,τι αφορά τα αθλήματα, ιδανικές συνθήκες ορεινής ποδηλασίας προσφέρει το δασικό οδικό δίκτυο, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται η οργάνωση δικτύου ποδηλατικών διαδρομών. Επίσης, κατά τους χειμερινούς μήνες στην περιοχή της Χιονίστρας λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο με πίστες αλπικού σκι και μακράς διαδρομής. Για τη διαμονή των επισκεπτών υπάρχουν ξενοδοχεία και αγροτουριστικά καταλύματα σε πολλά χωριά τριγύρω, με τις Πλάτρες να είναι το κατεξοχήν θέρετρο της περιοχής. Αξίζει να αναφερθεί ότι το Τρόοδος έχει καταταχθεί μέσα στους δέκα καλύτερους αναδυόμενους αγροτικούς τουριστικούς προορισμούς της Ευρώπης κατά το Φόρουμ "Άριστοι Ευρωπαϊκοί Προορισμοί" στη Λισαβόνα τον Οκτώβριο του 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Κύπρου
Ορζάν-Μπλανσφονταίν
Το Ορζάν-Μπλανσφονταίν (γαλλικά: Orgeans-Blanchefontaine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μάρκος Παλαιολόγος Ιάγαρης
Ο Μάρκος Παλαιολόγος Ιάγαρης ή Ίαγρος ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης και διπλωματικός απεσταλμένος.
Κάνει για πρώτη φορά την εμφάνισή του στην Κωνσταντινούπολη το 1401, όπου και χαρακτηρίζεται ως οικείος του Αυτοκράτορα. Το 1417, πιθανώς εστάλη σε διπλωματική αποστολή στους Ενετούς του Μωριά. Το 1422 και, εκ νέου, το 1429 εστάλη από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο ως απεσταλμένος στον Οθωμανό Σουλτάνο Μουράτ Β΄. Εκείνη την περίοδο κατείχε το σχετικά χαμηλό αξίωμα του πρωτοβεστιαρίτη, ωστόσο σύντομα προβιβάστηκε ως πρωτοστράτωρ, ενώ, αργότερα, στο υψηλόβαθμο αξίωμα του μέγα στρατοπεδάρχη, το οποίο και κατείχε, ήδη, προ της διπλωματικής αποστολής του το 1430 προς τον Πάπα Μαρτίνο Ε΄. Κατά την επιστροφή του από την αποστολή του προς τον Πάπα, κατόπιν σχετικών διαταγών του Αυτοκράτορα, αναβάθμισε τον Θωμά Παλαιολόγο στο αξίωμα του Δεσπότη στον Μωριά. Ηγήθηκε ακόμη δύο διπλωματικών αποστολών εκτός Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μία το 1433 προς τον Πάπα Ευγένιο Δ΄, καθώς και μία το 1438 στη Βενετία.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες Κατηγορία:Πρωτοστράτορες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Μαρκος
Απογραφή Πληθυσμού 1891 (Κύπρος)
Η Απογραφή Πληθυσμού 1891 ήταν η 2η απογραφή πληθυσμού της Κύπρου. Διενεργήθηκε από τη Βρετανική Διοίκηση της Κύπρου. Η προηγούμενη απογραφή ήταν του 1881.
Συνοπτικά, το αποτέλεσμα της απογραφής ήταν η καταγραφή πληθυσμού 209286 κατοίκων. Οι άνδρες ήταν 106838 και οι γυναίκες 102448.
Επαρχίες
Ο πιο κάτω πίνακας συγκρίνει τα αποτελέσματα των απογραφών κάθε επαρχίας του 1881 και του 1891:
Πηγές
Κατηγορία:Απογραφές πληθυσμού (Κύπρος)
Δανική Βικιπαίδεια
Η Δανική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην δανική γλώσσα. Σήμερα (Ιούλιος 2015) έχει πάνω από 203.000 άρθρα.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βικιπαίδειες ανά γλώσσα Βικιπαιδεια
Edycje językowe Wikipedii
Ορσάν (Ντου)
Το Ορσάν (γαλλικά: Orsans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Κατάλογος Προέδρων της Κάτω Βουλής της Ιταλίας
Αυτή είναι μια λίστα των Προέδρων της Βουλής των Αντιπροσώπων από το Βασίλειο της Σαρδηνίας έως τις ημέρες μας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πολιτική της Ιταλίας προεδρων της κατω βουλης της ιταλιας
Γκελμά
Η Γκελμά (قالمة Qālima, αλγερινά αραβικά: ڨالمة) είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στη βορειοανατολική Αλγερία, περίπου 65 χιλιόμετρα από την ακτή της Μεσογείου. Η θέση της αντιστοιχεί σε εκείνη της αρχαίας Καλάμα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 120.004 κατοίκους από 108.682 το 1998, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 1,02%.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Το ρωμαϊκό θέατρο της Γκελμά
Αρχαιότητα
Αν και η περιοχή της Γκελμά κατοικούνταν από την πρώιμη προϊστορία, ιδρύθηκε για πρώτη φορά ως πόλη υπό τους Φοίνικες, με την ονομασία Μαλάκα, η οποία πιθανώς είναι φοινικική λέξη που σημαίνει «αλάτι» (έχει κοινή ετυμολογία με την Μάλαγα στην Ισπανία). Αργότερα, οι Ρωμαίοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και μετονόμασαν την πόλη σε Καλάμα, η οποία ήταν μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας της Νουμιδίας. Η Καλάμα αναπτύχθηκε κατά την άνοδο του Χριστιανισμού. Ο Άγιος Ποσείδιος ήταν επίσκοπος της Γκελμά κατά τον 5ο αιώνα. Αργότερα, η εισβολή των Βανδάλων κατέστρεψε την περιοχή μέχρι την έλευση των Βυζαντινών, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και έχτισαν τα τείχη της πόλης για να την προστατεύσουν από περαιτέρω εισβολές. Βρισκόταν στο βυζαντινό Εξαρχάτο της Αφρικής. Ωστόσο, μετά την επιτυχή ισλαμική κατάκτηση της Αλγερίας, η περιοχή εγκαταλείφθηκε ως επίσημος οικισμός, ακόμη και αργότερα, κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας. αριστερά|μικρογραφία|Άνθρωποι μπροστά από το σιδηροδρομικό σταθμό της Γκελμά (ταχυδρομική κάρτα του 19ου αιώνα)
Γαλλικός έλεγχος
Η Γκελμά κατοικήθηκε και πάλι ως επίσημος οικισμός κατά τη διάρκεια της γαλλικής εισβολής στην Αλγερία μετά από επτά αιώνες εγκατάλειψης. Η προσάρτηση της περιοχής άρχισε με την προώθηση του γαλλικού στρατού που κινούνταν προς την Κωνσταντίνη από την Ανάμπα (η κατοχή της Κωνσταντίνης έκανε τη Βορειοανατολική Αλγερία επισήμως μέρος της Γαλλίας) ο οποίος ανακάλυψε (και προσωρινά κατέλαβε) τα ερείπια της Καλάμα μεταξύ 10 και 15 Νοεμβρίου 1836 υπό τη διοίκηση του στρατηγού Μπερτράν Κλωζέλ.
Η Γκελμά ιδρύθηκε ως πόλη το 1836. Η ίδρυσή της ως κοινότητα χρονολογείται από τις 17 Ιουνίου 1854. Μια σύγχρονη πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα γύρω από τα ρωμαϊκά ερείπια, πρώτα μέσα στα αναστηλωμένα βυζαντινά τείχη της πόλης, αργότερα και έξω από τα τείχη, τα οποία συνέχισαν να λειτουργούν κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων και κοντά στον σιδηρόδρομο που διασχίζει την πόλη από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Το ρωμαϊκό θέατρο της Γκελμά ανακαινίστηκε το 1905 κατά τη διακυβέρνηση του δήμαρχου Μ. Ζολύ. Η πόλη είχε υψηλό ποσοστό Ευρωπαίων εποίκων κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, υποστηριζόμενων από τη γαλλική αποικιακή πολιτική. Οι πολίτες της υπέφεραν πολύ κατά τη σφαγή του Σετίφ στις 8 Μαΐου 1945. Το παλαιότερο θρησκευτικό κτίριο που λειτουργεί ακόμα (1837) είναι το Τζαμί Ελ-Ατίκ ή «Μεγάλο Τζαμί της Γκελμά». Η Γκελμά διέθετε επίσης συναγωγή, η οποία εξυπηρετούσε τους Εβραίους της περιοχής, καθώς και μια εκκλησία στην πλατεία του Αγίου Αυγουστίνου για τους Ευρωπαίους εποίκους.
Μετά την ανεξαρτησία
αριστερά|μικρογραφία|Γενική άποψη της Γκελμά Μετά την Ανεξαρτησία της Αλγερίας, οι Ευρωπαίοι άποικοι και οι αυτόχθονες Εβραίοι έφυγαν και η συναγωγή και η εκκλησία μετατράπηκαν σε τζαμιά. Ο πληθυσμός της Γκελμά αυξήθηκε με ταχείς ρυθμούς.
Γεωγραφία
μικρογραφία|Το κοντινό, καλυμμένο με χιόνι, όρος Μαουνά Η Γκελμά βρίσκεται στην καρδιά μιας μεγάλης γεωργικής περιοχής, 290 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και περιβάλλεται από βουνά (Μαουνά, Ντμπεγκ, Χουαρά). Η περιοχή είναι πολύ εύφορη λόγω του ποταμού Σεϊμπούς και ενός μεγάλου φράγματος που παρέχει αρδευτικά κανάλια. Κατέχει στρατηγική γεωγραφική θέση ως σταυροδρόμι στη βορειοανατολική Αλγερία, συνδέοντας την ακτή της Επαρχίας της Ανάμπα, το Ελ Ταρέφ και τη Σκικντά με περιοχές της ενδοχώρας όπως οι Επαρχίες της Κωνσταντίνης, Ουμ Ελ Μπουαγκί και Σουκ-Αχράς.
Κλίμα
Η Γκελμά έχει θερμό μεσογειακό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa). Τον χειμώνα σημειώνονται περισσότερες βροχοπτώσεις από ότι το καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στη Γκελμά είναι 17,2 °C. Περίπου 557 χιλιοστά βροχόπτωσης πέφτουν ετησίως.
Βιομηχανία
Στις βιομηχανίες της πόλης περιλαμβάνονται η κατασκευή ποδηλάτων και μοτοποδηλάτων, η κατεργασία ζάχαρης, η κεραμική, η κονσερβοποίηση και το άλεσμα σιμιγδαλιού. Η Γκελμά είναι επίσης γνωστή για μερικές παραδοσιακές βιομηχανίες όπως το πλέξιμο και η κεραμική.
Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2009-10
Το Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2009-10 ήταν η 2η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας. Νικητής ήταν ο Χαλκάνορας Ιδαλίου για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2009-10 είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνο οι ομάδες της Γ΄ κατηγορίας 2009-10 και της Δ΄ κατηγορίας 2009-10 κατηγορίας (σύνολο 29 ομάδες), κάθε μια εκ των οποίων αποφασίζει κατά πόσον θα δηλώσει συμμετοχή στη διοργάνωση. Δήλωσαν συμμετοχή οι 23 από τις 29 ομάδες.
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Στον Α΄ και Β΄ γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Στα προημιτελικά και στα ημιτελικά έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι 14 από τις 23 ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή. Όλες οι ομάδες τοποθετήθηκαν στην κληρωτίδα με 9 από αυτές να περνάνε απευθείας στο Β΄ γύρο.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Χαλκάνορας Ιδαλίου και η ΑΕΚ Κουκλιών. Ο τελικός διεξήχθη στις 31 Μαρτίου 2010 στο Δημοτικό Στάδιο Γεροσκήπου στη Γεροσκήπου. Νικητής ήταν ο Χαλκάνορας Ιδαλίου με σκορ 1-0.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2009-2010
Εκλογικό ημερολόγιο 2010
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:2010 Κατηγορία:Εκλογές
Παλυνολογία
Με τον όρο Παλυνολογία (παλύνω: πασπαλίζω) εννοούμε την επιστήμη που εξετάζει τη χλωρίδα παλαιοτέρων περιόδων, μελετώντας παλυνόμορφα. Τα παλυνόμορφα περιλάμβάνουν φυτικές (συνήθως γύρη) και ζωικές δομές, μικροσκοπικές στο μέγεθος (από 5 µm έως 500 µm), και συντίθενται από υλικά ιδιαίτερα ανθεκτικά στις περισσότερες μορφές διάβρωσης. Η γύρη συλλέγεται από εδαφολογικούς πυρήνες, στους οποίους διαφαίνεται η διαδοχή των γεωλογικών χρονολογικών περιόδων. Η μέθοδός της (πυρηνοληψία) στηρίζεται στην απόσπαση δειγμάτων εδάφους (καρότων) από λιμναίες και ελώδεις αποθέσεις, στη μελέτη και αναγνώριση των κόκκων γύρης που εμπεριέχουν και στη σύνταξη διαγραμμάτων γύρης, που πληροφορούν για τη χλωρίδα της ευρύτερης περιοχής σε μεγάλες χρονικές κλίμακες.
Μέθοδοι
Τα παλυνόμορφα (μεγέθους συνήθως από 5 έως 500 μm) εξάγονται από λίθους και αποθέσεις φυσικά, με έκπλυση, μετά από χρήση υπερήχων και χημικά, χρησιμοποιώντας τη χημική αποσύνθεση για την απομάκρυνση μη οργανικών ουσιών (π.χ. χρησιμοποιώντας Υδροχλωρικό οξύ (HCl) για την απομάκρυνση ανθρακικών ορυκτών και Υδροφθορικό οξύ (HF) για την αποσύνθεση πυριτικών ορυκτών σε κατάλληλους καπνοθαλάμους ειδικών εργαστηρίων).
Τα δείγματα παρατηρούνται σε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο και εξετάζονται με τη χρήση φωτός μικροσκοπία ή υποβάλλονται σε έλεγχο ηλεκτρονικής σάρωσης (SEM). Η Παλυνολογία χρησιμοποιεί αρκετές τεχνικές από άλλους σχετικούς επιστημονικούς κλάδους, όπως είναι η Γεωλογία, η Βοτανική, η Παλαιοντολογία, η Αρχαιολογία, η Εδαφολογία και η Γεωγραφία.
Εφαρμογές
Η Παλυνολογία χρησιμοποιείται σε μια ποικιλία εφαρμογών, σχετικές με αρκετούς επιστημονικούς κλάδους.
Η παλυνολογία επιτρέπει επίσης στους επιστήμονες να αναφέρονται σε κλιματικές συνθήκες χιλιάδων ή εκατομμυρίων χρόνων προ παρόντος (π.π.). Είναι θεμελιώδες τμήμα έρευνας των κλιματικών αλλαγών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απολιθώματα Κατηγορία:Κλάδοι της Βοτανικής Κατηγορία:Κλάδοι της παλαιοντολογίας
Στρατηγίς Χασαναρά
Η Στρατηγίς Χασαναρά, ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες.
Βρισκόταν στην Μεσοποταμία, κάστρο με την γύρω περιοχή, και αρχικά ήταν στρατηγίδα του Θέματος Μεσοποταμίας κι έπειτα του Δουκάτου της Έδεσσας, το 1036 αναφέρεται ότι στην διοίκηση του στρατηγού της είχε 5000 άντρες.
Βρισκόταν κοντά στα Σαμόσατα και σήμερα ταυτίζεται με το κάστρο Χισν αρ Ραν.
Τζάνικ Γκερς
Ο Γιάνικ Ρόμπερτ Τζερς (Janick Robert Gers, 27 Ιανουαρίου 1957) είναι Άγγλος κιθαρίστας, μέλος του χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden από το 1989 μέχρι σήμερα, ενώ γνωστές είναι οι συνεργασίες του με το προσωπικό σχήμα του τραγουδιστή Μπρους Ντίκινσον και τους Gillan.
Βιογραφία
Ο Γιάνικ Τζερς γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1957 στο Χάρτλπουλ της βορειοανατολικής Αγγλίας. Ξεκίνησε να ασχολείται με την κιθάρα σε ηλικία έντεκα ετών, παίζοντας την πρώτη του συναυλία στα σχολικά του χρόνια.