cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φερδινάνδος της Μαγιόρκας
Οικογένεια
Το 1315 ο Φερδινάνδος έκανε δεύτερο γάμο με την Ισαβέλλα των Ιμπελέν, κόρη του Φιλίππου σενεσάλη της Κύπρου. Γιος τους ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Καπόνι (ψάρι)
Αναπαράγεται την περίοδο του καλοκαιριού και το συναντάμε συνήθως στον ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό από τη Μεγάλη Βρετανία μέχρι τη Μαδέρα και τα νότια της Αφρικής. Επίσης συναντάται και στη Μεσόγειο. Όσον αφορά το βιότοπο, το καπόνι είναι βενθικό είδος και ο βιότοπος του περιέχει μαλακούς πυθμένες. Συναντάται σε βάθη μέχρι 170 m με συχνότητα εμφάνισης γύρω στα 75 m.
Είναι ένα είδος το οποίο αν και αλιεύεται έντονα γιατί είναι κατεξοχήν ψάρι για διαφόρων ειδών σούπες, δεν περιλαμβάνεται στα απειλούμενα είδη. Τέλος το χρώμα του είναι κοκκινοπορτοκαλί. Λεπτομερέστερα, στη ράχη του είναι κόκκινο και στην κοιλιά προς το πορτοκαλί. Τα πλευρικά πτερύγιά του έχουν χρώμα βαθύ μπλε ενώ τα υπόλοιπα πτερύγιά του είναι σχεδόν ροδοκόκκινα.
Κατηγορία:Σκορπαινόμορφα
Μεθόδιος Γ΄
Καταγόταν από την Κορωνία της Κρήτης. Υπηρέτησε στον Ιερό Ναό Θεοτόκου Χρυσοπηγής στο Γαλατά ως τις 17 Δεκεμβρίου 1646, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Ηρακλείας.
Στις 5 Ιανουαρίου 1668 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, διαδεχόμενος τον Πατριάρχη Κλήμεντα. Επί της πατριαρχίας του εκδόθηκαν κανονικές διατάξεις για εκκλησιαστικά ζητήµατα, σηµαντικότερη από τις οποίες θεωρείται η σχετική µε τον Πατριάρχη Ιεροσολύµων Δοσίθεο, ο οποίος το 1670 στο Βουκουρέστι ευλόγησε Άγιο Μύρο που είχε παρασκευαστεί χωρίς προηγούµενη έγκριση του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Επίσης επί των ημερών του εκδόθηκε για πρώτη φορά σιγίλλιο για την ίδρυση ελληνορθόδοξου σχολείου, αυτού της Άρτας.
Πολεμούμενος όμως από τον πρώην Πατριάρχη Παρθένιο αναγκάσθηκε τον Μάρτιο του 1671 να παραιτηθεί και να μονάσει αρχικά στη Νέα Μονή Χίου και κατόπιν στη Μονή Στροφάδων της Ζακύνθου. Το 1677 εγκαταστάθηκε στη Βενετία, όπου ανέλαβε αρχιερατικός επίτροπος του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου και της εκεί ελληνικής κοινότητας μέχρι το 1679, οπότε και πέθανε.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Ηρακλείας Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Θανάσης Κωσταβάρας
Βιογραφικό
Ο Θανάσης Κωσταβάρας γεννήθηκε το 1927 στην Ανακασιά του Βόλου. Πολέμησε στις τάξεις του ΕΛΑΣ εναντίον των Γερμανών και τραυματίστηκε το 1944. Σπούδασε Οδοντιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1946 και το 1952-1954. Διέκοψε για κάποιο διάστημα τις σπουδές του επειδή εξορίστηκε στη Μακρόνησο. Εργάστηκε ως οδοντίατρος. Το 1953 εμφανίστηκε στη λογοτεχνία με την ποιητική συλλογή «Πρελούντια», την οποία όμως αποκήρυξε αργότερα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Επιθεώρηση Τέχνης», «Αντί», «Λέξη», «Μανδραγόρας». Ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Εταιρείας Συγγραφέων. Σύζυγός του ήταν η δοκιμιογράφος Αγγελική Κωσταβάρα με την οποία απέκτησαν ένα γιο.
Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά. Η ποίησή του χαρακτηρίζεται «ποίηση της ήττας» (όπως και η ποίηση των Μανόλη Αναγνωστάκη, Τάσου Λειβαδίτη και άλλων ποιητών της γενιάς αυτής). Ο όρος «ποίηση της ήττας» εισήχθη από τον Βύρωνα Λεοντάρη, σ' ένα κείμενό του, του 1963, με θέμα τα ποιήματα «Ο γυρισμός» του Θ. Κωσταβάρα και «Μαθητεία» του Τίτου Πατρίκιου. Στο κείμενο αυτό έχουν τεθεί ως μότο στίχοι του Κωσταβάρα Προσοχή: ο Λεοντάρης επισημαίνει ότι ως «ποίηση της ήττας» εννοείται η ήττα της ανθρωπότητας και του πολιτισμού και όχι η στρατιωτικοπολιτική ήττα της Αριστεράς. Η συγκεκριμένη ποίηση δεν παραπέμπει σε ηττοπάθεια ή συνθηκολόγηση. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τον Κωσταβάρα. Γράφει ο Σάββας Μιχαήλ σε αφιέρωμα του περιοδικού «Μανδραγόρας»: «Η πορεία της ποίησης του Κωσταβάρα μέσα από την ιστορική απόγνωση, είναι μαθητεία αξιοπρέπειας (...) Ο Κωσταβάρας είναι ταπεινός, συχνά ταπεινωμένος, αλλά συγκλονιστικά αξιοπρεπής». Σε όλο του το έργο ως τη συλλογή «Οι μεταμορφώσεις των κήπων» υπάρχει το συναίσθημα του φόβου το οποίο εκφράζεται σταθερά σ’ όλο του το έργο ως τη συλλογή Οι μεταμορφώσεις των κήπων του 2003: Γράφει: «Με τον φόβο πάντα πορεύθηκα με τον φόβο συνεχίζω να διασχίζω τον κόσμο». Έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, πολωνικά, γαλλικά, γερμανικά. Του απονεμήθηκαν: Πέθανε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου 2007 και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Χαλανδρίου.
Καταρράκτης (αποσαφήνιση)
στους ποταμούς:
Κληρονομιά (Αρμενία)
Η Κληρονομιά (Ժառանգություն) είναι ένα εθνικό φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στην Αρμενία. Ιδρύθηκε το 2002 από τον πρώην Υπουργό Εξωτερικών της Αρμενίας Ράφι Χοβανισιάν.
Καταρράκτης (αποσαφήνιση)
στους οικισμούς:
Θανάσης Κωσταβάρας
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά
Κληρονομιά (Αρμενία)
Ιστορία
Το κόμμα συμμετείχε στις Αρμενικές βουλευτικές εκλογές της 12ης Μαΐου 2007, συγκέντρωσε το 6,06% των ψήφων και πήρε τις 7 από τις 131 έδρες του Κοινοβουλίου. Κυβέρνηση έγινε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα με 64 έδρες.
Καταρράκτης (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κληρονομιά (Αρμενία)
Ιστορία
Στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, η Κληρονομιά συγκέντρωσε το 5,73% των ψήφων και πήρε τις 5 από τις 131 έδρες του Κοινοβουλίου. Κυβέρνηση έγινε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα με 69 έδρες, ενώ η Κληρονομιά ήταν η μικρότερη παράταξη του κοινοβουλίου στην οποία ηγήθηκε η δικηγόρος και ακτιβίστρια Ζαρουχί Ποστανγιάν. Η Κληρονομιά συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του 2013 με υποψήφιο τον αρχηγό του κόμματος, Ράφι Χοβανισιάν, που συγκέντρωσε το 35,51% των ψήφων και βρέθηκε στην δεύτερη θέση, χάνοντας από τον υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Σερζ Σαρκισιάν, που συγκέντρωσε το 56,67% των ψήφων και έγινε Πρόεδρος.
Στις βουλευτικές εκλογές της 2ης Απριλίου 2017 η Κληρονομιά συμμετείχε ως μέρος της τριμελούς Πολιτικής Συμμαχίας ΟΡΟ, η οποία περιλάμβανε: το κόμμα Κληρονομιά, τον πρώην Υπουργό Άμυνας της Αρμενίας Σεϊράν Οχανιάν και τον πρώην Υπουργό Εξωτερικών της Αρμενίας Βαρτάν Οσκανιάν. Η Συμμαχία ΟΡΟ συγκέντρωσε το 2,07% των ψήφων και έμεινε εκτός Κοινοβουλίου. Στις εκλογές κέρδισε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα που πήρε τις 58 από τις 105 έδρες του Κοινοβουλίου.
Η Κληρονομιά αποφάσισε να μην συμμετάσχει στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές του 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμενικός εθνικισμός
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Αρμενία
Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών
Η Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών ιδρύθηκε το 1948, μετά από διάσπαση της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, συσπειρώνοντας στους κόλπους της λογοτέχνες κυρίως του κεντροδεξιού πολιτικού χώρου, με αντικείμενο την προάσπιση των δικαιωμάτων των συγγραφέων. Στα ιδρυτικά μέλη της περιλαμβάνονταν οι Στρατής Μυριβήλης, Ηλίας Βενέζης, Τάσος Αθανασιάδης, Άγγελος Δόξας, Άλκης Θρύλος, Ιωάννα Μπουκουβάλα-Αναγνώστου, Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος, Άγγελος Τερζάκης, Πέτρος Χάρης και άλλοι σπουδαίοι νεοέλληνες συγγραφείς και ποιητές.
Το πρώτο διοικητικό συμβούλιό της, το 1948, αποτέλεσαν οι Κ. Τσάτσος, Στρατής Μυριβήλης, Κώστας Ουράνης, Άγγελος Τερζάκης, Αντρέας Καραντώνης, Μ. Καραγάτσης, Σπ. Παναγιωτόπουλος, Γεώργιος Θεοτοκάς και Μιχ. Περάνθης.
Η ίδρυση της ΕEΕΛ
Στις 20 Οκτωβρίου 1948, κατά την πρώτη μετά την ίδρυση της Εταιρίας, συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, συγκροτήθηκε αυτό σε σώμα ως εξής: Πρόεδρος: Κώστας Ουράνης, Αντιπρόεδροι: Στρατής Μυριβήλης και Άγγελος Τερζάκης, Γεν. Γραμματεύς: Νίκος Προεστόπουλος, Ταμίας: Μιχάλης Περάνθης, Έφορος: Ανδρέας Καραντώνης. Από τις πρώτες αποφάσεις που πήρε το Διοικητικό Συμβούλιο ήταν πως «τα μέλη της Εταιρίας θέτουν στη διάθεση της Κυβερνήσεως τις υπηρεσίες τους για την ενίσχυση της πνευματικής επιστρατεύσεως του Έθνους κατά τη σημερινή κρίσιμη ώρα της Πατρίδας». Η Εταιρεία αρχικά στεγάστηκε μαζί με το Καλλιτεχνικό Επιμελητήριο και άλλα λογοτεχνικά σωματεία στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στην οδό Μητροπόλεως 38. Από εκεί μεταφέρθηκε στη σημερινή έδρα της, στην οδό Ιπποκράτους 63, σε διαμέρισμα που δώρισε η Μαρία Οικονόμου, ενώ επεκτάθηκε και στο διπλανό διαμέρισμα, με δωρεά της Λουκίας Χουρμουζιάδη.
Τα γραφεία της βρίσκονται στον 3ο όροφο της οδού Ιπποκράτους 63, Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εθνικη Εταιρ
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2012
Το 26ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών, διοργανώθηκε στις 21 και 22 Φεβρουαρίου 2012 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για τρίτη φορά στην ιστορία του ο Ολυμπιακός. Ταυτόχρονα εγινε και το 25ο πρωτάθλημα πεντάθλου που ήταν εκτός ομαδικής βαθμολογίας. Στα αξιοσημείωτα της διοργάνωσης η συμμετοχή για 25η συνεχόμενη φορά του Νίκου Αρβανίτη της Ολυμπιάδας Κηφισιάς που τερμάτισε στην 6η θέση με 3.772 β. Ο Αρβανίτης συμμετέχει ανελλιπώς από την πρώτη διοργάνωση συνθέτων κλειστού στίβου που έγινε το 1987.
Πηγές
Κλειστου στιβου ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2012 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Χρυσόψαρο
Το χρυσόψαρο (Carassius auratus auratus - Καράσσιος ο χρυσόχρους ο χρυσόχρους (Linnaeus, 1758)) ή αλλιώς και Goldfish ανήκει στην οικογένεια Κυπρινίδες (Cyprinidae), την υποοικογένεια Κυπρινίναι (Cyprininae), το γένος Καράσσιος (Carassius), το είδος Carassius auratus (Καράσσιος ο χρυσόχρους) και το υποείδος Carassius auratus auratus (Καράσσιος ο χρυσόχρους ο χρυσόχρους). Σύμφωνα με παρατηρήσεις η καταγωγή του χρυσόψαρου ήταν από την Κίνα.
Ανατομία-Μορφολογία
Το σώμα του χρυσόψαρου είναι πεπλατυσμένο κατά την αρχή του ραχιαίου πτερυγίου, το οποίο έχει μεγάλη βάση και αποτελείται από μία σκληρή ακτίνα και 15-19 μαλακές ακτίνες (D I/15-19). Το εδρικό πτερύγιο αποτελείται από μία σκληρή ακτίνα και 5-6 μαλακές (A I/5-6). Έχει περίπου 27-32 λέπια κατά την πλευρική γραμμή.
Παρουσιάζει φαρυγγικά δόντια με στενή αλλά λεία επιφάνεια. Επίσης φέρει 35-48 βραγχιάκανθες στο πρώτο βραγχιακό τόξο. Παρουσιάζει μέγιστο μήκος περίπου 30-40 cm και βάρος 600-800 gr. Συνηθέστερα όμως απαντάται μικρότερο των 15 cm γιατί αυτό το μέγεθος επιτυγχάνεται περίπου κατά τον 5ο με 6ο χρόνο της ηλικίας τους. Τα χρυσόψαρα παρουσιάζουν αρκετές αλλαγές στον χρωματισμό τους κατά την διάρκεια της ζωής τους. Σαν νεαρά ιχθύδια παρουσιάζουν πρασινοκαστανό χρώμα στην ράχη, χάλκινο στις δύο πλευρές και κίτρινο στην κοιλιά. Έπειτα από αρκετούς μήνες επανέρχονται στο γνωστό χρώμα, το πορτοκαλοκόκκινο.
Διατροφή
thumb|right|Χρυσόψαρο ποικιλίας Lionchu Τα χρυσόψαρα θεωρούνται παμφάγα, διότι καταναλώνουν και φυτά αλλά και ζωικούς οργανισμούς όπως μικρά οστρακοειδή και έντομα. Ακόμη έχει παρατηρηθεί ότι καταναλώνουν φυτικές τροφές όπως λάχανο, αρακά χωρίς φλοιό και βρασμένη πατάτα σε μικρές ποσότητες.
Αναπαραγωγή
Η αναπαραγωγή των χρυσόψαρων γίνεται με ωοτοκία χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις. Το θηλυκό ζευγαρώνει την άνοιξη με αρκετά αρσενικά και γεννά χιλιάδες αυγά, απ' τα οποία προκύπτουν διασταυρωμένοι νέοι γόνοι με ποικιλία χρωμάτων. Τα αυγά αφού πρώτα τοποθετηθούν, θα επωαστούν για κάποιες ώρες (48-72) οπότε και θα εκκολαφθούν οι νέοι γόνοι. Όμως ο πληθυσμός του είδους αυτού στον ευρωπαϊκό χώρο αποτελείται κυρίως από θηλυκά άτομα και έτσι κατά την αναπαραγωγή τους ζευγαρώνουν με άλλα κυπρινοειδή. Κατά αυτήν την περίοδο δεν λαμβάνει χώρα πραγματική γονιμοποίηση. Κάθε σπερματοζωάριο εισέρχεται στον περιλεκιθικό χώρο του αυγού και εξαφανίζεται προτού εισέλθει στην λέκιθο για να γονιμοποιήσει το ωάριο. Ωστόσο η απλή απουσία του σπερματοζωαρίου προκαλεί διαίρεση του πυρήνα του αυγού λόγω ερεθισμού και έτσι παράγεται το νέο έμβρυο.
Έπειτα από αυτήν την διαδικασία οι απόγονοι έχουν μόνο τα κληρονομικά γονίδια των θηλυκών, με αποτέλεσμα να είναι όλα θηλυκά (γυνογένεση).
Βιότοπος-Γεωγραφική εξάπλωση (Ελλάδα)
Χρυσόψαρα παρατηρούνται στην Κεντρική Ασία, την Κίνα αλλά και την Ιαπωνία. Στον Ελλαδικό χώρο δεν υπάρχουν καταγραφές χρυσόψαρων σε φυσικά οικοσυστήματα αλλά μόνο σε ενυδρεία.
Εμπορική αξία
Τα χρυσόψαρα είναι από τα λίγα είδη τα οποία δεν έχουν ιδιαίτερη εμπορική αξία ως τρόφιμα, ωστόσο είναι ευρύτατα γνωστά για την καλλωπιστική τους χρήση. Δεν παρουσιάζουν επικινδυνότητα για τον άνθρωπο ούτε βρίσκονται στον κατάλογο με απειλούμενα είδη.
Ενυδρεία
thumb|left|Χρυσόψαρο ποικιλίας Buble eye. Τα χρυσόψαρα αποτελούν το κατά κόρον ψάρι για «γυάλα» και αυτό λόγω των ελάχιστων απαιτήσεων του. Ωστόσο τα χρυσόψαρα χρειάζονται αρκετό χώρο, περίπου 30 λίτρα νερού για κάθε ψάρι, ώστε να μπορούν να αναπτυχθούν σωστά αλλά και να αναπαραχθούν. Ακόμη ένας παράγοντας είναι ότι προτιμούν να ζουν σε ομάδες γι' αυτό η καλύτερη αναλογία που προκύπτει είναι ανά 100 λίτρα νερού περίπου 3 χρυσόψαρα. Βέβαια θα πρέπει η ποιότητα του νερού να είναι κατάλληλη ώστε να μπορούν να ζήσουν σε ανεκτές βιοχημικές συνθήκες.
Διατροφικά τα χρυσόψαρα ως παμφάγα τρέφονται με διάφορες τροφές όπως έχει αναφερθεί προηγουμένως, ωστόσο για την διατήρηση τους μέσα σε ενυδρείο θα πρέπει να βρίσκονται σε πυθμένα με άμμο ή πολύ λεπτό χαλίκι για να μπορούν να «ψάχνουν» την τροφή τους μέσα σε αυτόν. Κατάλληλες τροφές για τα χρυσόψαρα θεωρούνται και οι τροφές που προσφέρονται για όλα τα είδη ψαριών.
Η μεγάλη ζήτηση αυτού του είδους προέτρεψε τους επιστήμονες να δημιουργήσουν αρκετές παραλλαγές με διάφορες μορφές αλλά και ποικιλία χρωμάτων. Παρόλα αυτά, τα υβρίδια που έχουν προκύψει δεν παρουσιάζουν τις ίδιες ανάγκες στο περιβάλλον τους. Συνηθέστερα γίνεται συχνά το λάθος να αντιμετωπίζονται όλα με τον ίδιο τρόπο και να τοποθετούνται σε «γυάλες» χωρίς θερμοστάτη αλλά ακόμη και να «μπλέκουν» είδη με διαφορετικές ανάγκες στον ίδιο χώρο. Οι συνηθέστερες ποικιλίες χρυσόψαρων είναι οι ακόλουθες: Black Moor, Bubble eye, Butterfly tail, Calico, Celestial eye, Comet, Common (Carassius auratus), Fantail, Lionchu, Lionhead, Oranda, Panda Moor, Pearlscale, Pompom, Ranchu, Ryukin, Shubunkin, Telescope eye και Veiltail.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τα πιο κοινά είδη χρυσόψαρων - https://www.animalcity.gr/%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%88%CE%B1%CF%81%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%B7/
Επαρχία της Βαρκελώνης
Η επαρχία της Βαρκελώνης είναι διοικητική περιοχή της οποίας πρωτεύουσα είναι η Βαρκελώνη, και η οποία περιλαμβάνει συνολικά 307 δήμους κι έναν συνολικό πληθυσμό της τάξεως των 5.507.813 κατοίκων, καθιστώντας την ως την μεγαλύτερη σε πληθυσμό επαρχία της Καταλωνίας και δεύτερη της Ισπανίας. Κυβερνητικό σώμα της επαρχίας είναι η Βουλή της Βαρκελώνης, η οποία στεγάζεται στην Κάσα Σέρα στην Πλατεία της Καταλωνίας (Rambla de Catalunya) της Βαρκελώνης.
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2002-03
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2002-03 ήταν το 11ο από την καθιέρωση της Πρέμιερ Λιγκ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 15η φορά στην ιστορία της ακολουθούμενη στη βαθμολογία από την Άρσεναλ. Θέση στο Champions League εξασφάλισαν επίσης η Νιούκαστλ και η Τσέλσι.
Βαθμολογία
1 Η Μάντσεστερ Σίτι εξασφάλισε την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ μέσω της Ειδικής βαθμολογίας Fair Play της ΟΥΕΦΑ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2002-2003 Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ
Μάχη της Νικόπολης (αποσαφήνιση)
Με το όνομα αυτό υπάρχουν οι εξής μάχες, που αναφέρονται σε τέσσερις ομώνυμες, διαφορετικές πόλεις:
Ζάρι (Μόικοβατς)
Το Ζάρι (σερβικά κυριλλικά: Жари) είναι χωριό στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Μόικοβατς
Τορπίλη
thumb|right|350px|Άφεση τορπίλης από ένα [[τορπιλοπλάνο Sopwith Cuckoo κατά τον Α΄ Π.Π.]] Οι τορπίλες αποτελούν αυτοπροωθούμενα υποθαλάσσια όπλα που βάλλονται από πλοία επιφανείας, υποβρύχια και ιπτάμενα μέσα, εναντίον πλοίων επιφανείας και υποβρυχίων. Μαζί με τις νάρκες θαλάσσης και τις βόμβες βυθού χαρακτηρίζονται ύφαλα όπλα.
Ως αεροτορπίλες αναφέρονταν παλαιότερα οι τορπίλες που ρίπτονταν από αεροπλάνα, ή ελικόπτερα.
Γενικά
Η τορπίλη είναι ένα υποβρύχιο αυτοπροωθούμενο όπλο, σήμερα αυτοκατευθυνόμενο, που χρησιμοποιείται για την προσβολή πλοίων επιφανείας και υποβρυχίων. Πλέει κατά τη διεύθυνση της βολής, κινούμενη σε μικρό βάθος κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας όταν πρόκειται να προσβάλλει στόχο επιφανείας, και κατά την προσβολή του στόχου εκρήγνυται.
Ιστορία - εξέλιξη
Οι πρώτες προσπάθειες κατασκευής ενός τέτοιου υποβρύχιου όπλου ανάγονται στον 17ο αιώνα υπό τον Ντρέμπελ (Drebbel) το 1625 όπου και εξακολούθησαν κατά τους μεταγενέστρους χρόνους, λαμβάνοντας πειραματικά διάφορες ονομασίες, άλλοτε εκτοξευόμενες ή ρυμουλκούμενες προς το στόχο και άλλοτε βαλλόμενες από εγκαταστάσεις ξηράς. Υπό τη γενικότερη έννοια ως τορπίλη χαρακτηρίστηκε και το πυρπολικό που ανέδειξαν αρχικά οι Άγγλοι εναντίον των Ισπανών και αργότερα οι Έλληνες στον απελευθερωτικό τους αγώνα το 1821.
Από τότε, με την άμεση παραδοχή της σπουδαιότητας του νέου αυτού όπλου από όλες τις αξιόλογες ναυτικές δυνάμεις, η τορπίλη εξελίχθηκε και επέδρασε σημαντικά όχι μόνο στη τακτική του κατά θάλασσα πολέμου, και την εξέλιξη του τύπου των θωρηκτών, αλλά ακόμη και στη δημιουργία νέων τύπων πολεμικών πλοίων, τόσο ως προς τη βολή, όσο και για την αντιμετώπιση της φοβερής αυτής κατασκευής.
Έτσι, η διάμετρος της τορπίλης από την αρχική των 33,5 cm, αυξήθηκε βαθμιαία στα 45 cm και, αργότερα, στα 53,5 cm (21 δάκτυλοι) με τάση χρησιμοποίησης των 55 και 60 cm, προκειμένου νά αυξηθεί η μεταφερόμενη γόμωση. Η τορπίλη των 45 εκ. ήταν εκείνη που έφεραν παλαιότερα οι τορπιλάκατοι και τα τορπιλοβόλα (ιδιαίτερα τα ιταλικά) καθώς και εκείνες των τορπιλοπλάνων. Μάλιστα στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποιήθηκαν και τορπίλες των 61 cm από τους Ιάπωνες, όπως ανακοινώθηκε εκ των υστέρων. Αυτοί, επίσης, επινόησαν και σύστημα πτερυγίων, ώστε οι βαλλόμενες από αεροσκάφος τορπίλες να μην βυθίζονται περισσότερο των 5 μ. Μια κανονική τορπίλη, βαλλόμενη από αεροσκάφος, βυθίζεται περίπου 12 μ. και ανερχόμενη κατευθύνεται προς τον στόχο. Η επινόηση αυτή, του Ιάπωνα πλωτάρχη Μινόρου Γκέντα, επέτρεψε την χρησιμοποίηση τορπιλοβόλων αεροσκαφών στην επίθεση του Περλ Χάρμπορ.
Είδη τορπιλών
thumb|right|350px|Τορπίλη ευθυτενούς τροχιάς στο [[Πολεμικό Μουσείο (Αθήνα)|Πολεμικό Μουσείο της Αθήνας.]] Οι τορπίλες διακρίνονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τις βαρέος τύπου, που χρησιμοποιούνται εναντίον πλοίων επιφανείας και υποβρυχίων, και τις ιστορικά νεότερες ελαφρές ανθυποβρυχιακές τορπίλες, που προορίζονται κυρίως εναντίον υποβρυχίων. Επίσης, ανάλογα με τον τρόπο κατεύθυνσης διακρίνονται σε:
Περιγραφή τορπίλης Whitehead
Γενικά οι τορπίλες έχουν κυλινδρικό σχήμα μεγάλου μήκους. Περγραφικά μία τορπίλη ατμού διακρίνεται σε έξι βασικά μέρη: α) την κεφαλή ή κώνο μάχης, β) τον αεροθάλαμο μαζί με τον όπισθεν αυτού υδροθάλαμο, γ) τον θάλαμο ρυθμιστών βάθους, δ) το θάλαμο μηχανής ή μηχανοδόκη, ε) τον οπίσθιο πλωτήρα και τέλος στ) την ουρά με τις έλικες και τα πηδάλια.
Μέθοδοι βολής τορπιλών
Οι τορπίλες μπορούν να βάλλονται από τορπιλοσωλήνες, που διαθέτουν τα καταδρομικά, τα αντιτορπιλικά, οι φρεγάτες, οι κορβέτες, οι τορπιλάκατοι (παλαιότερα, τορπιλοβόλα), τα υποβρύχια ή να ρίπτονται από ελικόπτερα του πολεμικού ναυτικού ή από αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας (παλαιότερα τορπιλοπλάνα). Επίσης, οι ελαφρές ανθυποβρυχιακές τορπίλες είναι δυνατό να απελευθερώνονται από κάποιο ειδικό τύπο αγκυροβολημένης νάρκης, π.χ. CAPTOR (enCapsulated Torpedo) ή να μεταφέρονται σε μεγάλη απόσταση με τη βοήθεια κάποιου ειδικού ανθυποβρυχιακού βλήματος, π.χ. ASROC (Anti-Submarine rocket).
Σημειώσεις
Πρόδρομος της σημερινής τορπίλης ήταν η "επακόντιος τορπίλη" που χρησιμοποιήθηκε για λίγο, στα μέσα του 19ου αιώνα.
Βιβλιογραφία
Σάγος Γεώργιος, "Εισαγωγή στην υδροακουστική και στην τεχνολογία Sonar", Μέρος ΙΙ, Κεφ.8, Εκδόσεις Παπασωτηρίου, Αθήνα 2019, ISBN 978-960-491-133-2
Κατηγορία:Υποβρύχια όπλα Κατηγορία:Στρατιωτική τεχνολογία
Τζέρι Λούκας
Ο Τζέρι Ρέι Λούκας (Jerry Ray Lucas, γεννήθηκε 30 Μαρτίου 1940), είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, από τους καλύτερους πάουερ φόργουορντ της δεκαετίας του 1960 και χρυσός Ολυμπιονίκης στους Αγώνες της Ρώμης.
Καριέρα
Ήταν βραβευμένος παίκτης σε εθνικό επίπεδο ήδη από τα χρόνια του λυκείου και κατόπιν στο κολέγιο, οδήγησε τους Μπάκις του Οχάιο σε τρεις συνεχόμενους τελικούς του NCAA (1960–62), κερδίζοντας το εθνικό πρωτάθλημα το 1960. Ανακηρύχθηκε παίκτης της χρονιάς του NCAA το 1961 και 1962. Την 1960 ως διεθνής παίκτης έγινε και χρυσός Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του της Ρώμης, ενώ αργότερα πρωταγωνίστησε ως επαγγελματίας παίκτης στην Εθνική Ένωση Μπάσκετ (NBA). Την πρώτη του χρονιά επιλέχθηκε ως καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος στο πρωτάθλημα. Ως επαγγελματίας, ο Λούκας ονομάστηκε στην καλύτερη ομάδα του NBA τρεις φορές και αγωνίστηκε σε επτά All-Star Game ΝΒΑ (συμπεριλαμβανομένων έξι συνεχόμενων ετών) και ανακηρύχθηκε ο πολυτιμότερος παίκτης του  το 1965 μεταξύ άλλων τιμών και βραβείων. Εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame το 1980 και συμπεριλήφθηκε στους 50 καλύτερους της ιστορίας του NBA στην επέτειο του 1996. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Τέσσερεις γιοι του Ώρου
Οι τέσσερεις γιοι του Ώρου ήταν μια ομάδα τεσσάρων θεών της Αρχαίας Αιγυπτιακής θρησκείας, που ουσιαστικά ήταν η προσωποποίηση των τεσσάρων κανωπικών αγγείων, τα οποία συνόδευαν τον νεκρό (μούμια). Καθώς η καρδιά θεωρούνταν από τους Αρχαίους Αιγυπτίους ως η έδρα της ψυχής, την αφήναν μέσα στο σώμα. Ο εγκέφαλος θεωρούνταν μόνο ότι παράγει τη βλέννα, οπότε τον υγροποιούσαν, τον αφαιρούσαν και τον πετούσαν. Αυτό άφηνε από τα εσωτερικά όργανα το στομάχι (και το λεπτό έντερο), το συκώτι, το μεγάλο έντερο, και τους πνεύμονες, τα οποία ταριχευόταν και αποθηκευόταν, κάθε όργανο σε ξεχωριστό αγγείο. Υπήρξαν περίοδοι κατά τις οποίες υπήρχε παρέκκλιση από την παραπάνω διαδικασία: κατά την 21η Δυναστεία, ταρίχευαν και τύλιγαν με ύφασμα τα εσωτερικά όργανα και τα ξαναέβαζαν μέσα στο σώμα, ενώ τα κανωπικά αγγεία παρέμεναν μόνο ως συμβολικά αντικείμενα ταφής.
Την παλαιότερη αναφορά στους γιους του Ώρου τη συναντάμε στα Κείμενα των Πυραμίδων, όπου περιγράφονται ως φίλοι του βασιλιά, καθώς τον βοηθούσαν να ανεβεί στον ουρανό, και συγκεκριμένα στην ανατολική πλευρά, σαν σκάλες. Συγκεκριμένα η σύνδεσή τους με τον Ώρο έρχεται από την περίοδο του Παλαιού βασιλείου όπου θεωρούνταν όχι μόνο ως γιοι του, αλλά και ως ψυχές του. Καθώς ο βασιλιάς, ή Φαραώ, θεωρούνταν η ενσάρκωση, ή υπό την προστασία ειδικά του Ώρου, αυτά τα μέρη του νεκρού Φαραώ, συνολικά με το όνομα Όσιρις, θεωρούνταν ως μέρη του Ώρου, ή αλλιώς ως παιδιά του. Με αυτόν τον τρόπο η θνητή ενσάρκωση του Φαραώ γινόταν ο ουράνιος Όσιρις που αναγεννιόταν, καθώς η ψυχή του ανέβαινε στο ουράνιο βασίλειο, και ενσαρκωνόταν κατόπιν στον επόμενο Φαραώ, συνεχίζοντας έτσι τη θεϊκή καταγωγή / ιδιότητα που αποδιδόταν στους Φαραώ.
Καθώς πατέρας τους ήταν ο Ώρος, η Ίσιδα που ήταν η σύζυγος του Ώρου στην πρώιμη Αιγυπτιακή μυθολογία, ήταν η μητέρα τους. Όμως, στις ταφικές τελετουργίες κάθε γιος (ο οποίος προστάτευε συγκεκριμένο όργανο του βασιλιά), προστατευόταν από μία διαφορετική θεότητα ο καθένας. Καθώς ήταν γιοι, προστατευόταν από θεότητες, κατά τη δυϊκότητα αρσενικό / θηλυκό.
Η απεικόνιση των τεσσάρων γιων του Ώρου στα φέρετρα του Μέσου βασιλείου έχουν τον Ιμσέτ και τον Ντουαμουτέφ στην ανατολική πλευρά του φέρετρου, και τον Χαπί και Κεμπεχσενούφ στη δυτική. Η ανατολική πλευρά ήταν διακοσμημένη με δύο μάτια, και η μούμια ήταν στο πλευρό της ώστε να κοιτάει την ανατολή και τον ανατέλλοντα ήλιο, οπότε κάποιες φορές η πλευρά αυτή αναφέρεται ως η μπροστινή. Η γιοι του Ώρου επίσης συνδέθηκαν με τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, με τον Χαπί για τον βορρά, τον Ιμσέτ για τον νότο, τον Ντουαμουτέφ για την ανατολή, και τον Κεμπεχσενούφ για τη δύση.
Μέχρι το τέλος της 18ης Δυναστείας τα κανωπικά αγγεία είχαν το κεφάλι του βασιλιά, αλλά αργότερα (τα πώματά τους) είχαν κεφάλια ζώου. Επιγραφές σε φέρετρα και σαρκοφάγους από προηγούμενες περιόδους τα απεικονίζουν επίσης σε μορφή ζώου.
Χαπί
Ο Χαπί (επίσης Χαπύ), με κεφάλι μπαμπουίνου ήταν ο γιος του Ώρου που προστάτευε τους πνεύμονες του νεκρού και με σειρά του προστατευόταν από τη θεότητα Νέφθυ. Η γραφή του ονόματός του περιλαμβάνει ένα ιερογλυφικό που θεωρείται ότι συνδέεται με πλεύση πλοίου, αν και η ακριβής σημασία του δεν είναι βέβαιη. Γι' αυτόν τον λόγο κάποιες φορές συνδέεεται με τη ναυσιπλοΐα, αν και προγενέστερες αναφορές τον ονομάζουν "ο μεγάλος δρομέας": "Είσαι ο μεγάλος δρομέας. Έλα, για να ενωθείς με τον πατέρα μου (όνομα του νεκρού Φαραώ) και να μην είσαι μακριά από το όνομά σου Χαπί, γιατί είσαι το πιο σημαντικό από τα παιδιά μου-έτσι λέει ο Ώρος" (Ξόρκι 521, Κείμενα των Σαρκοφάγων).
Στο Ξόρκι 151 του Βιβλίου των Νεκρών δίνονται στον Χαπί να πει τα παρακάτω λόγια: "Ήρθα για να είμαι η προστασία σου. Έδεσα το κεφάλι και τα μέλη σου για σένα. Κατατρόπωσα τους εχθρούς υποτάσσοντάς τους σε σένα, και σου έδωσα το κεφάλι σου για την αιωνιότητα".
Στο Ξόρκι 148 όλοι οι γιοι του Ώρου, -που χαρακτηρίζονται σαν οι τέσσερεις πυλώνες του Shu (θεός-προσωποποίηση του αέρα)-, σχετίζονται με τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, με τον Χαπί να αντιστοιχεί στον βορρά.
Ιμσέτ
Ο Ιμσέτ, ή Ιμσέτυ, ή Ιμσέτι, με την ανθρώπινη μορφή, ήταν ο γιος του Ώρου που προστάτευε το συκώτι και προστατευόταν από τη θεά Ίσιδα. Ο ρόλος του απ' ό, τι φαίνεται ήταν να βοηθήσει στην αναβίωση του νεκρού σώματος, καθώς ζητείται από αυτόν να το σηκώσει με τον Ώρο: "Έχεις έρθει στον (όνομα του νεκρού Φαραώ). Φέρε τον εαυτό σου σε αυτόν και σήκωσέ τον απάνω, μην απομακρυνθείς από κοντά του, (και από τον) (όνομα του νεκρού Φαραώ), στο όνομά σου που είναι Ιμσέτ".
Σήκωσε σημαίνει να ενεργοποιήσεις, άρα καθώς μιλάμε για νεκρό, να δώσεις ζωή, να αναστήσεις. Στο Ξόρκι 151 του Βιβλίου των Νεκρών δίνονται στον Χαπί να πει τα λόγια: "Είμαι ο γιος σου, Όσιρι, ήρθα για να είμαι η προστασία σου. Δυνάμωσα τη μακροβιότητα του Οίκου σου. Όπως ο Πτα υπαγορεύει σε συμφωνία με αυτό που ο ίδιος ο Ρα υπαγορεύει". Πάλι έχουμε το θέμα τις αναγέννησης και της αναβίωσης υπό την έννοια της ευημερίας και μακροημέρευσης του Οίκου του Φαραώ. Αυτό δε, το κάνει με την εξουσία δύο Θεών της ζωής και της δημιουργίας τον Πτα και τον Ρα.
Ο Ιμσέτ αντιστοιχεί στον νότο (βλ. παραπάνω στην αναφορά στο Ξόρκι 148).
Μπόχουσλαβ Σομπότκα
Ο Μπόχουσλαβ Σομπότκα (Bohuslav Sobotka, 23 Οκτωβρίου 1971-) είναι Τσέχος πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από τις 29 Ιανουαρίου 2014 ως τις 13 Δεκεμβρίου 2017. Είναι, επίσης, ηγέτης του Τσεχικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος από τις 29 Μαΐου 2010. Εξελέγη για πρώτη φορά στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Τσεχικής Δημοκρατίας το 1996. Από το 2002 μέχρι το 2006 διετέλεσε υπουργός Οικονομικών της Τσεχίας. Διετέλεσε, επίσης, αναπληρωτής πρωθυπουργός τις περιόδους 2003-2004 και 2005-2006.
Τέσσερεις γιοι του Ώρου
Ντουαμουτέφ
Η Ίσιδα έχει διττό ρόλο. Όχι μόνο είναι η σύζυγος του Όσιρι και μητέρα του Ώρου, αλλά είναι και η σύζυγος του Γηραιού Ώρου και έτσι μητέρα των γιων του Ώρου. Αυτή η αμφισημία ενισχύεται όταν ο Ντουαμουτέφ αποκαλεί τον Όσιρι, αντί για τον Ώρο, ως πατέρα του, αν και οι όροι αυτοί είχαν ευρύτερη έννοια, με το "πατέρας" να μπορεί να χρησιμοποιηθεί γενικά ως "πρόγονος", και το "γιος" γενικά σαν "απόγονος". Στο Ξόρκι 151 ο Ντουαμουτέφ έχει να πει τα λόγια: "Έχω έρθει να σώσω τον πατέρα Όσιρι από τον φονέα του".
Μπόχουσλαβ Σομπότκα
Μετά την παραίτηση του Γίρι Πάρουμπεκ από τη θέση του ηγέτη του Τσεχικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος ύστερα από τις εκλογές του 2010, ο Σομπότκα έγινε υπηρεσιακός ηγέτης του κόμματος, θέση στην οποία βρέθηκε και μετά την παραίτηση του Στάνισλαβ Γκρος από τις 26 Απριλίου 2005 μέχρι τις 13 Μαΐου 2006. Στις 18 Μαρτίου 2011 ορίστηκε επισήμως ως πρόεδρος του κόμματος.
Τέσσερεις γιοι του Ώρου
Ντουαμουτέφ
Το κείμενο δεν διευκρινίζει ποιος μπορεί να σκότωσε τον Όσιρι, αλλά υπάρχουν πιθανότητες. Η προφανής είναι ο Σετ, ο αδελφός και φονέας του Όσιρι. Με κάποιο τρόπο ο γιος που λατρεύει τη μητέρα του Ίσιδα μπορεί να βοηθήσει να νικηθεί ο Σετ. Η άλλη πιθανότητα είναι ο Άπωφις, ο δαίμονας-φίδι που εμποδίζει το ταξίδι (διαδρομή στον ουρανό) του Ήλιου, και κατά συνέπεια την ανάσταση του Όσιρι. Σε κάθε περίπτωση, ο Ντουαμουτέφ με τη λατρεία του προς την Ίσιδα έχει τη δύναμη να προστατέψει τον νεκρό από το κακό.
Μπόχουσλαβ Σομπότκα
Στην κυβέρνησή του συμμετέχουν, εκτός από το Τσεχικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, και τα κόμματα Δράση Δυσαρεστημένων Πολιτών 2011 και Χριστιανική και Δημοκρατική Ένωση-Τσεχοσλοβάκικο Λαϊκό Κόμμα.
Τέσσερεις γιοι του Ώρου
Ντουαμουτέφ
Ο Ντουαμουτέφ ήταν ένας από τους τέσσερεις πυλώνες του Shu, και αντιπροσώπευε την ανατολή.
Μπόχουσλαβ Σομπότκα
Ο Σομπότκα στις 2 Μαΐου 2017 ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί εξαιτίας της ασυμφωνίας του με τον υπουργό Οικονομικών Αντρέι Μπάμπις. Ωστόσο στις 5 Μαΐου 2017 ανακάλεσε την απόφασή του και αντί να παραιτηθεί, απέπεμψε τον υπουργό Οικονομικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τσεχίας
Τέσσερεις γιοι του Ώρου
Κεμπεχσενούφ
Ο Κεμπεχσενούφ, ή Κεμπεχσενουέφ, ήταν ο γιος του Ώρου με το κεφάλι γερακιού, προστάτης του εντέρου. Προστατευόταν από τη θεά Σελκέτ. Ο ρόλος του ήταν να δροσίζει τον νεκρό, καθώς το όνομά του σημαίνει στην κυριολεξία "αυτός που δροσίζει τα αδέλφια του". Ο Ώρος τον προστάζει: "Έλα και δρόσισε τον πατέρα μου. Φέρε τον εαυτό σου σε αυτόν στον όνομά σου Κεμπεχσενούφ. Έχεις έρθει για τον δροσίσεις με την παρουσία σου..." .
Η σπονδή ή το πλύσιμο με νερό ήταν παραδοσιακός τρόπος λατρείας στην Αρχαία Αίγυπτο. Υπάρχουν πολλές απεικονίσεις Φαραώ να προσφέρουν σπονδή στους θεούς. Tο τελετουργικό έχει διττή σημασία, τον εξαγνισμό-κάθαρση, και την αναζωογόνηση.
Αφού ο Σετ σκότωσε τον Όσιρι, έκοψε το σώμα του σε 14 κομμάτια και τα σκόρπισε στο Δέλτα του Νείλου. Η καταστροφή του θνητού σώματος αποτελούσε ανάθεμα για τους Αρχαίους Αιγυπτίους, και η λειτουργία που επιτελεί ο Κεμπεχσενούφ για το νεκρό είναι να μαζεύει τα κομμάτια του ώστε να διατηρηθούν όπως πρέπει. Στο Ξόρκι 151 λέει τα παρακάτω λόγια: "Είμαι ο γιος σου, Όσιρι, ήρθα για να είμαι προστάτης σου. Ένωσα τα κόκκαλά σου για σένα, συναρμολόγησα τα μέλη σου. Σου έφερα την καρδιά σου, και την έβαλα για σένα μέσα στο σώμα σου".
Μπαμπουίνος, Τσακάλι, Γεράκι και Άνθρωπος
Οι λόγοι για τους οποίους οι γιοί του Ώρου έχουν αυτές τις αναπαραστάσεις δεν είναι γνωστοί, αν και μπορούμε να έχουμε μια εικόνα από τους συσχετισμούς αυτών των ζώων στην Αιγυπτιακή μυθολογία. Ο μπαμπουίνος σχετίζεται με το φεγγάρι και τον Θωθ, τον θεό της σοφίας και της γνώσης, και επίσης αυτά τα ζώα στριγκλίζουν όταν ανατέλλει ο ήλιος σηκώνοντας τα χέρια τους σαν σε στάση λατρείας. Το τσακάλι (ή πιθανόν σκύλος), συνδέεται με τον Άνουβι και την ταρίχευση, καθώς και με τον Ουπουαούτ, "αυτόν που ανοίγει τον δρόμο", στο μονοπάτι του νεκρού. Το γεράκι σχετίζεται με τον ίδιο τον Ώρο, όπως και με τον Σοκάρ, θεό της Νεκρόπολις της Μέμφιδας. Ο Ιμσέτ, με ανθρώπινη μορφή, μπορεί να συνδέεται με τον Όσιρι ή τον θεό-κυνηγό.
Οι Αιγύπτιοι συνέδεαν την καταγωγή τους με τους αρχαίους βασιλιάδες της Κάτω και της Άνω Αιγύπτου, τις Ψυχές του Πε (Βουτώ) και Νεκχέν (Ιεράκων πόλις). Στο Ξόρκι 112 και 113 του Βιβλίου των Νεκρών, που προέρχεται από παλιότερη εκδοχή από τα Κείμενα των Σαρκοφάγων Ξόρκι 157 και 158, περιγράφεται πώς ο Ώρος τραυματίστηκε χάνοντας το μάτι του στη Μάχη με τον Σετ, και γι' αυτό του δόθηκαν οι τέσσερεις γιοι:
"Όσο για τον Ιμσέτ, Χαπί, Ντουαμουτέφ, Κεμπεχσενούφ, ο πατέρας τους είναι ο Ώρος και η μητέρα τους η Ίσιδα. Και ο Ώρος είπε στον Ρα, βάλε δύο αδέλφια στην Πε και δύο στη Νεκχέν για να είναι η συνοδεία μου και να με συνοδεύουν στην αιωνιότητα. Η χώρα θα μπορεί να ευημερήσει, η αναταραχή να πάψει. Έγινε για τον Ώρο που είναι πάνω στη στήλη του σε σχήμα παπύρου. Ξέρω τη δύναμη του Pe. Είναι ο Ώρος, είναι ο Ιμσέτ, είναι ο Χαπί".
Ο τραυματισμός του Ώρου στο μάτι είναι μέρος του Μύθου της Μάχης του με τον Σετ, για το ποιος θα γινόταν ο ηγεμόνας της Αιγύπτου.
Σε μια μοναδική απεικόνιση στον τάφο του Άι, οι γιοι του Ώρου απεικονίζονται να φοράνε το κόκκινο και άσπρο στέμμα, που αντιπροσωπεύει τις Ψυχές του Πε και Νεκχέν, δηλαδή τις ψυχές των βασιλικών προγόνων τους, καθώς και της Κάτω και Άνω Αιγύπτου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Ιέραξ ΙΙΙ (αντιτορπιλικό)
Το Ιέραξ ΙΙΙ Συνοδείας - Destroyer Escort) / D-31 (πρώην USS EBERT DΕ768), ήταν (αντιτορπιλικό, τύπου ‘BOSTWICK’
Ένα από τα 4 αντιτορπιλικά συνοδείας τύπου ‘BOSTWICK’ που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Του ιδίου τύπου : ‘Αετός ΙΙ’, ‘Ιέραξ ΙΙΙ’, ‘Λέων ΙΙΙ’ και ‘ΠΑΝΘΗΡ ΙΙ’.
Καθελκύστηκε στις 23 Μαΐου 1944. Στην ενεργεία στις 12 Ιουλίου 1944. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 15 Μαρτίου 1950 στη Βοστόνη Μασαχουσέτης με ανάδοχο του την Πανηπειρωτική ομοσπονδία Αμερικής. Παρελήφθη στις Η.Π.Α. την 13/03/1951. Από τα πολύ χρήσιμα και δραστήρια πλοία του Στόλου μας. Χρησιμοποιήθηκε επίσης εντατικά σε περιπολίες στο ανατολικό Αιγαίο και Δωδεκάνησα. Από το καλοκαίρι του 1960 χρησιμοποιείται περιοδικά σαν εκπαιδευτικό των Ναυτικών Δοκίμων, στα θερινά Εκπαιδευτικά ταξίδια. Ανήκε στην 3η Μοίρα Αντιτορπιλλικών όπως και τα υπόλοιπα 3 ομοίου τύπου. Παροπλίστηκε στις 1 Αυγούστου 1991. Τον Ιούλιο του 2002 χρησιμοποιήθηκε ως πλοίο-στόχος σε συνδυασμένη βολή βλήματος Penguin και τορπίλης και βυθίστηκε στο Πεδίο Βολής Κρήτης.
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Αεροπλάνα 2: Ιπτάμενοι Πυροσβέστες
Τα Αεροπλάνα 2: Ιπτάμενοι πυροσβέστες (πρωτότυπος τίτλος: Planes: Fire & Rescue) είναι Αμερικανική 3D κωμική-περιπετειώδης ταινία κινουμένων σχεδίων δημιουργημένων σε υπολογιστή, παραγωγής 2014. Αποτελεί τη συνέχεια της ταινίας Αεροπλάνα που κυκλοφόρησε το 2013 και spin-off του franchise της Pixar, Αυτοκίνητα. Η παραγωγή έγινε από τα DisneyToon Studios και η διανομή από τη Walt Disney Pictures στις 18 Ιουλίου 2014. Οι Ντέιν Κουκ. Στέισι Κιτς, Μπραντ Γκάρετ, Τέρι Χάτσερ και Ντάνι Μαν επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους ως Ντάστι Κρόπχοπερ, Σκίπερ, Τσαγκ, Ντότι και Σπάρκι αντίστοιχα, ενώ στο καστ προστίθενται και οι Χαλ Χόλμπρουκ, Τζούλι Μπόουεν, Εντ Χάρις, Ρετζίνα Κινγκ, Γουές Στάντι, Πάτρικ Γουαμπάρντον και Ντέιλ Ντάι.
Πλοκή
Έπειτα από τη νίκη του στο τουρνουά Wings Across the Globe, ο Ντάστι Κρόπχοπερ έχει μια επιτυχημένη καριέρα ως αγωνιστικό αεροπλάνο. Δυστυχώς όμως, το κιβώτιο της μηχανής του φαίνεται να έχει πάθει ζημιά επειδή ο Ντάστι πιέζει τη μηχανή πέρα από τα όριά της. Η Ντότι τον προειδοποιεί πως δεν πρέπει να προκαλέσει περισσότερη ζημιά στο κιβώτιο, καθώς το συγκεκριμένο μοντέλο δεν παράγεται πια και δεν μπορούν να βρουν ανταλλακτικό. Έτσι, ο Ντάστι δεν πρέπει πλέον να αγωνίζεται και αντιμετωπίζει την πιθανότητα να επιστρέψει στην παλιά του δουλειά ως ψεκαστικό. Ωστόσο, εκείνος αποφασίζει να δοκιμάσει για μια ακόμα φορά τα όριά του με αποτέλεσμα να εκτελέσει μία αναγκαστική προσγείωση στο αεροδρόμιο του Λαγκαδιού της Προπέλας, προκαλώντας φωτιά.
Οι κάτοικοι καταφέρνουν, αν και με δυσκολία, να σβήσουν τη φωτιά, αλλά το ατύχημα οδηγεί τον ερευνητή της κυβέρνησης, Ράικερ, να κλείσει το αεροδρόμιο για ανεπαρκές πυροσβεστικό προσωπικό. Θλιμμένος με την απροσεξία του, ο Ντάστι προσφέρεται να ακολουθήσει την εκπαίδευση που απαιτείται για να γίνει κάποιος πυροσβέστης, έτσι ώστε το αεροδρόμιο να αποκτήσει και δεύτερο πυροσβέστη και να πληρεί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να ξανανοίξει. Έτσι, ταξιδεύει στο Εθνικό Πάρκο Πίστον Πικ, όπου συναντά ένα πλήρωμα πυρόσβεσης και διάσωσης, του οποίου ηγείται ένα ελικόπτερο με το όνομα Μπλέιντ Ρέιντζερ. Ο Μπλέιντ αρχικά δεν ενθουσιάζεται με τον μικρό Ντάστι, του οποίου η εκπαίδευση αποδεικνύεται δύσκολη.
Ο μηχανικός της ομάδας, ο Μαρού, αντικαθιστά το σύστημα προσγείωσης του Ντάστι με δύο προβλήτες εφοδιασμένες με αναδιπλούμενους τροχούς για τον νέο του ρόλο ως αεροσκάφος κατάσβεσης. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, ο Ντάστι μαθαίνει πως ο Μπλέιντ ήταν πρώην ηθοποιός σε μία τηλεοπτική σειρά όπου υποδυόταν ένα αστυνομικό ελικόπτερο, ενώ αργότερα λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από τους φίλους του, οι οποίοι τον ενημερώνουν πως παρά τις προσπάθειές τους να του βρουν καινούριο κιβώτιο, δεν τα κατάφεραν. Αυτό καταρρακώνει τον Ντάστι αφού πλέον κι επίσημα η καριέρα του ως αγωνιστικό έφτασε στο τέλος της.
Η ψυχολογική κατάσταση του Ντάστι κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης στο μέσο της φωτιάς δεν βοηθάει την κατάσταση. Παρακούει τις εντολές του Μπλέιντ και οδηγείται σε αναγκαστική προσγείωση στο ποτάμι κατά την προσπάθειά του να ξαναγεμίσει το ντεπόζιτό του με νερό. Εκεί, παρασύρεται από το ποτάμι με τον Μπλέιντ να προσπαθεί να τον σώσει. Τελικά, οι δυο τους καταφέρνουν να φτάσουν στη στεριά όπου ο Ντάστι ομολογεί το πρόβλημα που έχει με το κιβώτιό του και ο Μπλέιντ τον συμβουλεύει να μην τα παρατήσει. Βρίσκουν καταφύγιο σε ένα εγκαταλελειμμένο ορυχείο μέχρι να περάσει η φωτιά, αλλά η κατάσταση περιπλέκεται λόγω του ότι ο Μπλέιντ τραυματίστηκε σοβαρά κατά την προσπάθειά του να σώσει τον Ντάστι. Οπότε, επιστρέφοντας στη βάση, ο Μπλέιντ παραμένει στο έδαφος για επισκευές κι ενώ αναρρώνει, ο Ντάστι μαθαίνει από τον Μαρού πως ο συμπρωταγωνιστής του Μπλέιντ, ο Νικ Λόπεζ, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μιας σκηνής στην οποία κάτι πήγε λάθος με τον Μπλέιντ να είναι ανίκανος να τον βοηθήσει, κι αυτό ήταν που τον οδήγησε στο να θέλει να γίνει αληθινός πυροσβέστης.
Διεθνής Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Αρχείων
Η Διεθνής Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Αρχείων (αγγλ.: International Federation of Film Archives - FIAF) ιδρύθηκε το 1938 στο Παρίσι και αποτελεί παγκόσμιο δίκτυο οργανισμών και ιδρυμάτων που σχετίζονται με τον χώρο των αρχείων. Οι συνεργάτες της είναι μη κερδοσκοπικά ιδρύματα, τα οποία συμφωνούν με τους στόχους της και επιθυμούν να συμμετάσχουν στο έργο της.
Αεροπλάνα 2: Ιπτάμενοι Πυροσβέστες
Πλοκή
Ο Ντάστι μαθαίνει πως ένα ηλικιωμένο ζευγάρι έχει παγιδευτεί σε μία γέφυρα η οποία βρίσκεται βαθιά μέσα στη ζώνη της φωτιάς. Σπεύδει εκεί και πιέζει τη μηχανή του στα όρια για να καταφέρει να γεμίσει το ντεπόζιτό του νερό και να τους σώσει, ενώ έρχεται και ο Μπλέιντ να βοηθήσει. Ο Ντάστι καταφέρνει να σβήσει τη φωτιά στη γέφυρα κι έτσι το ζευγάρι ξεφεύγει πριν αυτή καταρρεύσει, αλλά ο Ντάστι συντρίβεται καθώς η μηχανή του σταματά να λειτουργεί.
Διεθνής Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Αρχείων
Σκοπός
Από την αρχή της λειτουργίας της, η FIAF επεδίωκε, και συνεχίζει να επιδιώκει, να συμβάλει στη συντήρηση του κινηματογραφικού αρχειακού υλικού και τη διαθεσιμότητα του στο ευρύ κοινό. Για την επίτευξη του βασικού σκοπού της, η FIAF εστιάζει σε επιμέρους στόχους, οι οποίοι σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της, είναι:
Φρυγία
Την ονομασία Φρυγία έφερε κατά την αρχαιότητα μεγάλη περιοχή της Μικράς Ασίας, στην σημερινή βορειο-κεντρική Τουρκία, η οποία περιελάμβανε όλη την έκταση από τα κεντρικά παράλια της Παφλαγονίας μέχρι την Αντιόχεια της Πισιδίας και το Ικόνιο (σημερινή πόλη Konya).
Είχε προς τα βόρεια τη Βιθυνία, προς τα δυτικά τη Μυσία, τη Λυδία και την Καρία, προς τα νότια την Καβαλίδα και την Πισιδία και προς τα ανατολικά τη Γαλατία και τη Λυκαονία. Την Φρυγία διασχίζει ο ποταμός Σαγγάριος όπου στις όχθες του ήταν χτισμένη και η πόλη Γόρδιον, πρωτεύουσα του αρχαίου βασιλείου της Φρυγίας και η οποία άκμασε κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. Ονομαζόταν Μεγάλη Φρυγία σε αντιδιαστολή με τη Μικρά Φρυγία ή Ελλησποντική Φρυγία (Μυσία). Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο το βόρειο μέρος της ενώθηκε με το βασίλειο της Περγάμου και ονομάστηκε «Επίκτητος Φρυγία», ενώ τα νότια τμήμα της πήραν το όνομα «Παρώρειος» ή «Πισιδική Φρυγία». Οι κάτοικοι της περιοχής ονομάζονταν, γενικά, Φρύγες.
Στα βουνά της Φρυγίας λατρευόταν η Μεγάλη Μητέρα, η Κυβέλη, όπως ήταν γνωστή σε Έλληνες και Ρωμαίους και την οποία οι Φρύγες την αποκαλούσαν «Μητέρα των Ορέων». Ακόμη, τιμούσαν τον Σαβάζιο, τον ουράνιο και πατέρα θεό που απεικονιζόταν καβάλα σε άλογο. Οι Έλληνες τον παρομοίαζαν με τον Δία. Απεικονίσεις του Σαβαζίου υπήρχαν ακόμη και στα ρωμαϊκά χρόνια ως θεού-καβαλάρη.
Κατά την κατάκτησή της περιοχής από τον Μέγαν Αλέξανδρο, διοικητής της περιοχής, διορίστηκε ο Κάλας.
Στη Φρυγία βρίσκεται και η βυζαντινή πόλη Χώναι, που είναι γνωστή για το θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (εν Χώναις) και εορτάζεται στις 6 Σεπτεμβρίου.
Στην περιοχή της Φρυγίας και συγκεκριμένα στον ποταμό Σαγγάριο στην όχθη του που δίπλα ήταν χτισμένη η αρχαία πόλη Γόρδιο, σταμάτησε η προέλαση του ελληνικού στρατού κατά την Μικρασιατική Εκστρατεία ύστερα από μία πολύνεκρη μάχη τον Αύγουστο του 1921. Σήμερα κατά τη μετακεμαλική διοικητική διαίρεση της Τουρκίας την άλλοτε Φρυγία αποτελούν οι περιοχές (ως νομοί) Κιουτάχεια, Καραχισαρί και Σεχίπ.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου Κατηγορία:Σατραπείες της Περσικής Αυτοκρατορίας
Διεθνής Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Αρχείων
Μέλη
Ιδρύματα, οργανισμοί και μεμονωμένα άτομα, τα οποία ενδιαφέρονται για την οπτικοακουστική κληρονομία και επιθυμούν να υποστηρίξουν το έργο της FIAF μπορούν να ενταχθούν στο σύνολο των μελών της. Τα μέλη της FIAF διακρίνονται σε Μέλη (Members) και Συνεργαζόμενα Μέλη (Associates), και ξεπερνούν τα 150 ιδρύματα σε περίπου 80 χώρες. Επιπλέον, η FIAF απονέμει σε κάποια μέλη της την ιδιότητα του Επίτιμου Μέλους (Honorary Members), ως αναγνώριση της σημαντικής συνεισφοράς τους στο έργο της. Μεμονωμένα άτομα και ιδρύματα, τα οποία επιθυμούν να συμμετάσχουν στη δράση της ένωσης, αλλά δεν πληρούν τα κριτήρια εισαγωγής στις προαναφερθείσες κατηγορίες μελών, μπορούν να συμμετάσχουν ως Δωρητές (FIAF Donors).
Δραστηριότητες
Στο σύνολο των δραστηριοτήτων της FIAF έγκειται η συλλογή και η συντήρηση τεκμηρίων και υλικού σχετιζόμενου με τον Κινηματογράφο. Η Ομοσπονδία συμβάλλει στην προώθηση της διεθνούς διαθεσιμότητας των κινηματογραφικών αρχείων και της ενεργής συνεργασίας μεταξύ των μελών της. Παράλληλα, αναπτύσσει προγράμματα κατάρτισης σχετικά με το αρχειακό επάγγελμα, εκδίδει ενημερωτικό υλικό και διοργανώνει ένα ετήσιο συνέδριο (Annual Congress) όπου προβάλλονται και μελετώνται ζητήματα τα οποία άπτονται άμεσα ή έμμεσα του κινηματογραφικού αρχειακού υλικού. Αποσκοπώντας στην προώθηση του έργου της, αλλά και τη συντήρηση της κινηματογραφικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, η FIAF αναπτύσσει και διατηρεί συνεργατικές σχέσεις με συναφείς φορείς και συμμετέχει σε διεθνείς δραστηριότητες που σχετίζονται με τα κινηματογραφικά αρχεία.
Οι κυριότερες εκδόσεις της FIAF είναι:
Ειδικές Επιτροπές της FIAF:
Αεροπλάνα 2: Ιπτάμενοι Πυροσβέστες
Πλοκή
Μη έχοντας τις αισθήσεις του, ο Ντάστι μεταφέρεται πίσω στη βάση όπου ξυπνάει πέντε μέρες αργότερα. Ο Μαρού τον ενημερώνει πως του έφτιαξε ένα ανώτερο και ανακαινισμένο κατά παραγγελία κιβώτιο, το οποίο θα του επιτρέψει να επιστρέψει στους αγώνες. Ο Μπλέιντ, εντυπωσιασμένος από τις ικανότητες και τον ηρωισμό που επέδειξε ο Ντάστι, του δίνει το δίπλωμα του πυροσβέστη. Έτσι, το αεροδρόμιο στο Λαγκάδι της Προπέλας ξανανοίγει και αυτό εορτάζεται με εναέριες επιδείξεις.
Γκάτζο Μοντάνο
Το Γκάτζο Μοντάνο (ιταλικά: Gaggio Montano) είναι δήμος της βορειοανατολικής Ιταλίας που βρίσκεται στην περιφέρεια της Εμίλια Ρομάνια, στην επαρχία της Μπολόνια.
Γεωγραφία
Πρόκειται για έναν ορεινό δήμο που βρίσκεται σε απόσταση 60 περίπου χιλιομέτρων από την Μπολόνια. Το υψόμετρο του είναι 682 μέτρα, η έκταση του δήμου πάει από τα 256 μέτρα ελάχιστο υψόμετρο μέχρι τα 1138 μέτρα μέγιστο, όρος Μπελβεντέρε (Belvedere). Στα όρια του δήμου βρίσκονται πολλές βραχώδης προεξοχές με γεωλογικό ενδιαφέρον καθώς και διάφορες κορυφές όπως το όρος Καστέλλο (Castello). Τον δήμο διασχίζουν ο ποταμός Ρένο και ο χείμαρρος Σίλλα (Silla). Η συνολική έκταση του δήμου είναι 58,68 τ.χλμ. και οι γεωγραφικές του συντεταγμένες είναι: 44°11'52"44 N γεωγραφικό πλάτος και 10°56'2"04 E γεωγραφικό μήκος.
Λόγω της ορεινής μορφολογίας του εδάφους του δήμου οι κάτοικοι του είναι διεσπαρμένοι σε έναν μεγάλο αριθμό κοινοτήτων και δημοτικών διαμερισμάτων που περιλαμβάνουν Αμπετάια, Άφφρικο, Βάινα ντι Σόπρα, Βαλφιορίτα, Βιβάλλε, Βολπάρα, Γκάτζο Μοντάνο, Γκουανέλλα, Γκρίλλα, Κα Φράνκι, Κάζα Τζάνκο, Κανεβάτσια, Καπάννα Φορέστα, Κολλίνα-Μπελβεντέρε, Κολομπάρα, Κροτσιάλε, Λάγκο Μπράγκο, Λαγκόνι, Μαζερόνι, Μαζόντε, Μαράνο, Μολινάτσιο, Μπομπιάνα, Μπόρρα, Ολμέ, Παλάτσο, Πιετρακολόρα, Ρόκα Πιτιλιάνα, Ρονκόνε, Σάντα Μαρία Βιλλιάνα, Σέρρα, Σίλλα, Φάουρο.
Οι δήμοι που συνορεύουν με το Γκάτζο Μοντάνο είναι το Βεργκάτο, η Γκριτζάνα Μοράντι, το Καστέλ ντ Αϊάνο, το Καστέλ ντι Κάζιο, το Λιτζάνο ιν Μπελβεντέρε, το Μοντέζε (δήμος της επαρχίας της Μόντενα και η Πορρέττα Τέρμε.
Ιστορία
Στα εδάφη που καταλαμβάνει ο δήμος υπάρχουν μαρτυρίες της ανθρώπινης παρουσίας από την εποχή του Χαλκού. Στην περιοχή του δημοτικού διαμερίσματος της Σάντα Μαρία Βιλλιάνα έχουν βρεθεί οι βάσεις από καλύβες της περιόδου μεταξύ 1500 και 930 π.Χ. ενώ στα αριστερά του χειμάρρου Σίλλα έχουν βρεθεί τάφοι του Βιλλανοβιάνου πολιτισμού, 930 – 525 π.Χ. αυτά τα ευρήματα αποδεικνύουν την μεγάλη σημασία που ήχε η αρχαία οδός που σύνδεε την Μπολόνια με την Τοσκάνη και ακολουθούσε την κοιλάδα του Ρένο.
Το πρώτο έγγραφο που αναφέρεται στο Γκάτζιο χρονολογείται 10 Φεβρουαρίου του 753 μ.Χ. και εκδόθηκε στην Παβία από τον βασιλιά των Λονγκομβάρδων Αστόλφο (Ιταλ. Astolfo). Με αυτό το έγγραφο ο βασιλιάς παραχωρεί το Gajum Reginae, δηλαδή το δάσος της βασίλισσας στον αδερφό του Ανσέλμο (Ιταλ. Anselmo) ηγούμενο της Νονάντολα. Από την κυριαρχία των Λονγκομβάρδων έχουν μείνει πολλά τοπωνύμια της περιοχής. Τον 13ο αιώνα Γκάτζιο θα περάσει στην κυριαρχία του δήμου της Μπολόνια. Ο οικισμός θα αποκτήσει στρατηγική σημασία επειδή θα βρίσκεται στα σύνορα των εδαφών που ελέγχονται από την Μπολόνια και θα αποτελέσει κέντρο στις διαμάχες μεταξύ του δήμου και διαφόρων αρχόντων της περιοχής με σημαντικότερους την οικογένεια των κόμηδων ντι Πάνικο (Ιταλ. di Panico). Για να ισχυροποιήσει την θέση του ο δήμος, τον 13ο αιώνα, θα χτίσει ένα οχυρό στην βάση μιας βραχώδους προεξοχής, που σήμερα είναι γνωστή με το όνομα ο βράχος του οχυρού και βρίσκεται στο κέντρο του οικισμού. Το 1307 οι κόμηδες ντι Πάνικο σε συνεργασία με τον στρατό της οικογένειας Μοντεκούκκολι (Ιταλ. Montecuccoli) θα πολιορκήσουν το φρούριο για δύο μήνες αλλά τελικά δεν θα μπορέσουν να το κατακτήσουν. Το 1309 θα επιτεθούν και πάλι και αυτή τη φορά με επιτυχία. Ο δήμος της Μπολόνια θα επιστρέψει κυρίαρχος του φρουρίου το 1313. Το 1441 η περιοχή θα δεχτεί νέες επιθέσεις και καταστροφές από τον στρατό που ήχε στείλει ο Πάπας Ευγένιος Δ΄ με σκοπό να προκαλέσει προβλήματα στις περιοχές που ανήκαν στον δήμο της Μπολόνιας. Τον 13ο αιώνα ο δήμος θα κατασκευάσει και τα οχυρά του Μπελβεντέρε, του οποίου υπάρχουν ακόμα κάποια ερείπια και του Καστέλ Λεόνε του οποίου σήμερα δεν έχει απομείνει καμία μαρτυρία. Αποδείξεις εκείνης της ταραχώδους περιόδου, που έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας, είναι και τα διάφορα πυργόσπιτα που βρίσκονται σε κάποιους από τους οικισμούς του δήμου καθώς και κάποιοι οχυρωμένοι οικισμοί. Τον 16ο αιώνα ο δήμος θα εγκαταλείψει ή θα κατεδαφίσει όλα τα φρούρια της περιοχής. Τον μεσαίωνα το δημοτικό διαμέρισμα της Μπομπιάνα ανήκε στην Ματθίλδη της Κανόσα (Ιταλ. Matilde di Canossa) που θα την παραχωρήσει στον Πάπα Γρηγόριο Ζ΄ που, το 1074, θα το δωρίσει στους επισκόπους της Μπολόνια.