cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μ.Α.Σ. Ερμής Λαγκαδά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1978 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1978
Αντώνιος Ανδρέας
Ο Αντώνιος Ανδρέας (περ. 1280, Τάουστε της Αραγονίας – 1320) ήταν Ισπανός Φραγκισκανός θεολόγος, μαθητής του Δούνς Σκώτου.
Δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της Λιέιδα το 1315 και αργότερα στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, όπου απέκτησε το πτυχίο του διδάκτορα των τεχνών και της θεολογίας, και δίδαξε φιλοσοφία στο Φραγκισκανικό κολέγιο του Montsó και στη συνέχεια στο studium generale της Λιέιδα.
Είχε το παρατσούκλι Doctor Dulcifluus, ή Doctor Scotellus (εφαρμόστηκε και στον Πέτρο της Ακουίλα).
Το έργο του «Ερωτήσεις πάνω στα δώδεκα βιβλία της Μεταφυσικής του Αριστοτέλη» τυπώθηκε το 1481.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ισπανοί θεολόγοι Κατηγορία:Ισπανοί Φραγκισκανοί Κατηγορία:Σκωτισμός
Επαρχίες της Σιέρρα Λεόνε
Οι 4 περιφέρειες της Σιέρρα Λεόνε υποδιαιρούνται σε 14 επαρχίες.
Πειραί
Οι Πειρές (αρχ. Πειραί) ήταν πολίχνη της αρχαίας Αχαΐας.
Αναφέρεται από τον Παυσανία και σύμφωνα με αυτόν βρισκόταν πλησίον στην Ώλενο και στις Ευρυτειές. Όπως μάλιστα μας λέει ο Παυσανίας, εκεί και στις Ευρυτειές κατέφυγαν οι Ωλένιοι λόγω κάποιας επιδημίας, εγκαταλείποντας την πόλη τους.
Επίσης και ο ίδιος ο Παυσανίας κατά «Αχαϊκά» μετά τις Πειρές και τις Ευρυτειές ακολούθησε τον ποταμό Πείρο βαδίζοντας στον αρχαίο δρόμο που υπήρχε.
Ο Π. Νεράντζουλης στην έκθεση των «Αχαϊκών» του 1949 υποθέτει ότι η πολίχνη βρισκόταν στην περιοχή του χωριού Μαζαράκι όπου έχουν ανασκαφεί αρχαία ερείπια οικισμού και νεκροταφείου.
Ευρυτειαί
Οι Ευρυτειές (αρχ. Ευρυτειαί) ήταν πολίχνη της αρχαίας Αχαΐας.
Πειραί
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αχαΐας
Ευρυτειαί
Αναφέρεται από τον Παυσανία στο βιβλίο του Αχαϊκά. Βρισκόταν πάνω στον αρχαίο δρόμο μετά την Ώλενο και τις Πειρές. Αμέσως μετά βρισκόταν ο ποταμός Πείρος. Όπως μάλιστα μάς λέει ο Παυσανίας, εκεί και στις Πειρές κατέφυγαν οι Ωλένιοι λόγω κάποιας επιδημίας εγκαταλείποντας την πόλη τους. Το όνομά της πιθανότατα προέρχεται από τον κένταυρο Ευρυτίωνα ο οποίος είχε σχέση με την γειτονική Ώλενο.
Αγία Θεοδότη Ίου
Η Αγία Θεοδότη είναι οικισμός της Ίου. Υπάγεται στον δήμο Ιητών, της περιφερειακής ενότητας Θήρας, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Θήρας του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
Ευρυτειαί
Η θέση της είναι άγνωστη, αλλά, πιθανολογείται, λόγω της διαδρομής που ακολούθησε ο Παυσανίας, πως βρισκόταν κοντά στον ποταμό Πείρος, ανάμεσα στις πόλεις Ώλενο και Φαρές.
Αγία Θεοδότη Ίου
Γεωγραφία
Η Αγία Θεοδότη είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο Α. ΒΑ. τμήμα της Ίου. Βρίσκεται στο μέσον του φερώνυμου όρμου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 35. Απέχει περίπου 10 χλμ. ΒΑ. της Χώρας.
Ευρυτειαί
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αχαΐας
Αγία Θεοδότη Ίου
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ίου.
Γενικά στοιχεία
Ο οικισμός πήρε την ονομασία του από την εκκλησία της Αγίας Θεοδότης. Στην ευρύτερη περιοχή λειτουργούσαν, άλλοτε, μεταλλεία σιδήρου. Ο οικισμός απέκτησε για πρώτη φορά τηλεφωνείο το 1967, ενώ η οδική σύνδεσή του με τη χώρα έγινε το 1978, κατόπιν ιδιωτικής πρωτοβουλίας, και η ασφαλτόστρωση του οδοστρώματος πραγματοποιήθηκε μόλις το 1998. Με αφετηρία τη δεκαετία του 1980, η Αγία Θεοδότη γνώρισε σημαντική τουριστική ανάπτυξη.
Αξιοθέατα
thumb|250px|Ο κόλπος της Αγίας Θεοδότης
Πεζοπορία
Από τον οικισμό «φεύγει» μονοπάτι που οδηγεί στη θέση «Γεφύρι», μέσα από έκταση με πικροδάφνες, κουμαριές και μυρτιές.
Εκδηλώσεις
Η γιορτή και το πανηγύρι της φερώνυμης εκκλησίας στις 8 Σεπτεμβρίου.
Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι
Ο Μοχάμεντ Μουσταφά Ελ Μπαραντέι (محمد البرادعي), (17 Ιουνίου 1942 - ...) ήταν ο Γενικός Διευθυντής της Διεθνούς Οργάνωσης Ατομικής Ενέργειας (IAEA), μιας διακρατικής οργάνωσης υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών από τον Δεκέμβριο του 1997 μέχρι τον Νοέμβριο του 2009. Ο Ελ Μπαραντέι από κοινού με την IAEA βραβεύτηκαν με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 2005.
Αγία Θεοδότη Ίου
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Ίου Κατηγορία:Δήμος Ιητών
Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι
Ακολουθώντας τα γεγονότα που οδήγησαν στην ανατροπή του προέδρου της Αιγύπτου Μοχάμεντ Μόρσι από τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας με το πραξικόπημα της 3ης Ιουλίου 2013, ο Ελ Μπαραντέι στήριξε τη μεταβατική κυβέρνηση της χώρας και τοποθετήθηκε στη θέση του Αντιπροέδρου της Αιγύπτου, αρμόδιου επί Εξωτερικών Ζητημάτων, στις 9 Ιουλίου 2013, θέση από την οποία παραιτήθηκε λίγο αργότερα, μετά τις σφαγές του Αυγούστου.
Οικογένεια
Ο Ελ Μπαραντέι γεννήθηκε και ανατράφηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου. Ήταν ένα από τα πέντε παιδιά του Μουσταφά Ελ Μπαραντέι, ενός δικηγόρου που ήταν επικεφαλής της Αιγυπτιακής Ένωσης Δικηγόρων και συχνά έρχονταν σε σύγκρουση με το καθεστώς του Αιγύπτιου Προέδρου Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ. Ο πατέρας του Ελ Μπαραντέι ήταν επίσης υποστηρικτής των δημοκρατικών δικαιωμάτων στην Αίγυπτο, υποστηρίζοντας την ελευθερία του τύπου και ανεξάρτητο νομικό σύστημα.
Πρώτα βήματα
Ο Ελ Μπαραντέι πήρε πτυχίο στα νομικά από το Πανεπιστήμιο του Καΐρου το 1962, που ακολουθήθηκε από ένα τίτλο DEA στο Διεθνές Δίκαιο στο Ινστιτούτο Ανωτέρων Διεθνών και Αναπτυξιακών Σπουδών στη Γενεύη και ένα PhD στο Διεθνές Δίκαιο στο Πανεπιστημιακή Νομική Σχολή της Νέας Υόρκης το 1974.
Το 1984, ο Ελ Μπαραντέι έγινε ανώτερο διοικητικό στέλεχος της Γραμματείας της IAEA, υπηρετώντας ως ο νομικός σύμβουλος της Ένωσης (από το 1984 έως το 1993) και ως Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής για τις Εξωτερικές Σχέσεις (από το 1993 έως το 1997).
Ο Ελ Μπαραντέι είναι σήμερα μέλος της Διεθνούς Ένωσης Νομικών και της Αμερικανικής Ένωσης Διεθνούς Δικαίου.
Σχέσεις με τις ΗΠΑ
Σύμφωνα με τα αρχεία της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας (IAEA), δεν υπήρξαν ποτέ πυρηνικά όπλα στο Ιράκ για τα οποία ευαγγελίζονταν η κυβέρνηση Μπους που εξέλαβε ως δικαιολογία στην εισβολή στο Ιρακ με τη σύλληψη του προέδρου της χώρας και την σε θάνατο καταδίκη του. Την εποχή εκείνη ο Ελ Μπαραντέι αποτελούσε το μαύρο πρόβατο στις εξωτερικές σχέσεις των ΗΠΑ οι οποίες και αντιτάχθηκαν σε μια τρίτη θητεία του στον ΟΗΕ. Μάλιστα λέγεται ότι ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Τζον Μπόλτον προσπάθησε να τον "εξουδετερώσει", θέτοντας κάποιες υπηρεσίες σε στενή παρακολούθησή του αποκαλώντας τον ευθέως "απολογητή του Ιράν".
Και όμως ο επιφανής αυτός Αιγύπτιος το 2007 κατηγόρησε το Ιράν για μερική έλλειψη συνεργασίας με την ΙΑΕΑ, και συγκεκριμένα στο πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου. Ακολούθως το 2009 ο Ελ Μπαραντέι κατηγόρησε αυτή τη φορά ΗΠΑ και Ισραήλ που μηχανεύονταν επίθεση κατά Ιράν εκφράζοντας την αντίθεσή του δηλώνοντας πως "ένα τέτοιο κτύπημα θα ήταν το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί".
Αιγυπτιακή Επανάσταση
Κατά την περίοδο της Αιγυπτιακής Επανάστασης κατά του Χόσνι Μουμπάρακ, ο Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι ανεδείχθη σε κύρια προσωπικότητα των γεγονότων. Τοποθετήθηκε ανοικτά εναντίον όλων των αυταρχικών καθεστώτων των Αραβικών χωρών αλλά και της στήριξης που παρέχουν σ΄ αυτές οι ΗΠΑ και άλλοι διεθνείς κυρίως οικονομικοί παράγοντες, ενώ κάλεσε τον ίδιο τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ομπάμα να ασκήσει πίεση για την απομάκρυνση του Μουμπάρακ. Παρά ταύτα, απ΄ όσα στοιχεία έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ο Μπαραντέι κατηγορείται έντονα από τους εβραϊκούς κύκλους ότι είναι μύθος ότι αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα συνεργαζόμενος με το Ιράν.
Μετά την πτώση Μουμπάρακ, ο Ελ Μπαραντέι ανακοίνωσε πως θα ήταν υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές της χώρας που θα ακολουθούσαν. Τον Ιανουάριο του 2012, όμως, σε νέα του δήλωση απέσυρε την υποψηφιότητά του, κατηγορώντας τον τρόπο που κυβερνά ο στρατός τη χώρα, «σαν να μην έγινε ποτέ επανάσταση».
Στις αρχές του 2013, ο Αιγύπτιος ισλαμιστής κληρικός Μαχμούντ Σαμπάν απείλησε τον Ελ Μπαραντέι με φετφά (καταδίκη σε θάνατο), κατηγορώντας την παράταξη του Εθνικού Μετώπου Σωτηρίας στην οποία ο Ελ Μπαραντέι είναι επικεφαλής πως «θέλει να βάλει φωτιά στην Αίγυπτο για να πάρει την εξουσία», με την κυβέρνηση να καταδικάζει τη δήλωση.
Ανατροπή Μόρσι
Στις 30 Ιουνίου 2013, με αφορμή την επέτειο από την ανάληψη της εξουσίας της χώρας από τον Μοχάμεντ Μόρσι, ένα τεράστιο πλήθος διαδηλωτών συγκεντρώθηκε σε μαζικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σε όλη τη χώρα. Ο Στρατός της χώρας, υπό τη διοίκηση του υπουργού Άμυνας, στρατηγού Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι, απέστειλε τελεσίγραφο στον Πρόεδρο της Αιγύπτου να παραιτηθεί του αξιώματός του και να προκηρύξει εκλογές, ακολουθώντας τη λαϊκή εντολή. Η άρνηση του Μόρσι να υπακούσει στο τελεσίγραφο του στρατού οδήγησε στο πραξικόπημα της 3ης Ιουλίου του 2013, το οποίο υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό τα συγκεντρωμένα πλήθη των διαδηλωτών. Ο στρατός ανέστειλε την ισχύ του Συντάγματος και τοποθέτησε στη θέση του Μόρσι τον πρόεδρο του Συνταγματικού Δικαστηρίου, δικαστή Αντλί Μανσούρ.
Από την πρώτη στιγμή, ο Ελ Μπαραντέι τάχθηκε στο πλευρό του αλ-Σίσι ενώ ήταν ένας από τα μέλη της επιτροπής που επεξεργάστηκε τον «Οδικό Χάρτη» της μεταβατικής περιόδου, ο οποίος, σύμφωνα με τον Ελ Μπαραντέι, «ανταποκρίνεται στις διεκδικήσεις του λαού». Στις 6 Ιουλίου δημοσιοποιήθηκε πως νέος πρωθυπουργός στη μεταβατική κυβέρνηση θα ήταν ο Ελ Μπαραντέι. Η ανακοίνωση αυτή βρήκε την πλήρη αντίθεση του δεύτερου μεγαλύτερου ισλαμιστικό κόμματος της Αιγύπτου, αλ Νουρ, το οποίο είχε στηρίξει αρχικά τη μεταβατική κυβέρνηση. Αργότερα, ανακοινώθηκε πως η απόφαση δεν ήταν ακόμα οριστική και πως ο πρόεδρος Μανσούρ θα μελετούσε τις αντιδράσεις. Τελικά ο Ελ Μπαραντέι ορκίστηκε Αντιπρόεδρος αρμόδιος επί Εξωτερικών Ζητημάτων στις 9 Ιουλίου.
Την καθαίρεση και φυλάκιση του προέδρου Μόρσι ακολούθησε μια ισχυρή διαμαρτυρία των Αδελφών Μουσουλμάνων, στην οποία ο στρατός απάντησε πολλές φορές με χρήση βίας. Στα μέσα Αυγούστου (13 και 14 Αυγούστου), οι δυνάμεις ασφαλείας επιτέθηκαν και διέλυσαν δύο συγκεντρώσεων των Αδελφών Μουσουλμάνων στο Κάιρο, έξω από το τζαμί Ραμπά αλ Ανταουγία και την πλατεία του Πανεπιστημίου του Καΐρου. Η επίθεση στις δύο καθιστικές διαμαρτυρίες συνοδεύτηκε από μεγάλο αριθμό θανάτων διαδηλωτών, με τις επίσημες ανακοινώσεις του στρατού να κάνουν λόγο για πάνω από 630 νεκρούς ενώ οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι ανέβαζαν ανεπίσημα τον αριθμό στους 2000. Στον απόηχο του αιματοκυλίσματος στις δύο πλατείες, ο Ελ Μπαραντέι υπέβαλε την παραίτηση του από τη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, δηλώνοντας πως ενώ θεωρούσε πως υπήρχαν ειρηνικοί τρόποι για να αποκλιμακωθεί η κατάσταση, πια δεν μπορούσε να συνεχίσει να φέρει την ευθύνη για αποφάσεις με τις οποίες δεν συμφωνούσε, προσθέτοντας χαρακτηριστικά πως δεν μπορεί να φέρει «την ευθύνη ούτε για μία σταγόνα αίμα».
Μετά την απόφασή του να παραιτηθεί από τη θέση του αντιπροέδρου της Αιγύπτου, ο καθηγητής του Ποινικού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Χελουάν, Σαγιέντ Ατεέκ, προσέφυγε στη δικαιοσύνη εναντίον του Ελ Μπαραντέι, κατηγορώντας τον πως αφού είχε οριστεί στη θέση του αντιπροέδρου «ως εκπρόσωπος του NSF και της πλειοψηφίας των ανθρώπων που υπέγραψαν τη Διακήρυξη του (κινήματος) Ταμαρόντ» όφειλε να υποβάλει πρώτα σε αυτούς την παραίτησή του και πως με την πράξη του «πρόδωσε την εμπιστοσύνη τους». Η δίκη του Ελ Μπαραντέι ορίστηκε για τις 19 Σεπτεμβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιγύπτιοι πολιτικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Αεροπειρατεία στην Πτήση 1476 της Turkish Airlines
Η πτήση 1476 της Turkish Airlines (Turkish Airlines Flight 1476), (TK1476) αναφέρεται σε ένα Boeing 737-4Y0 της Turkish Airlines που πετούσε από τα Τίρανα προς την Κωνσταντινούπολη που καταλήφθηκε από τον Χακάν Εκιντσί στον ελληνικό εναέριο χώρο στις 3 Οκτωβρίου 2006. Ο Εκιντσί απαίτησε να πάει στη Ρώμη για να μιλήσει με τον Πάπα, αλλά ελληνικά και ιταλικά αεροσκάφη F-16 Fighting Falcon αναχαίτησαν και συνόδευσαν το αεροσκάφος μέχρι να προσγειωθεί στο Μπρίντιζι της Ιταλίας. Κανείς δεν τραυματίστηκε και ο Εκιντσί φυλακίστηκε στην Ιταλία ενώ περίμενε τη δίκη του. Αρχικά, το περιστατικό της αεροπειρατείας συνδέθηκε με την προβλεπόμενη επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου XVI στην Τουρκία, αλλά αργότερα διαπιστώθηκε ότι ο Εκιντσί ζητούσε πολιτικό άσυλο από την Ιταλία. Στις 4 Οκτωβρίου, ένα αεροπλάνο της Turkish Airlines στάλθηκε για να μεταφέρει τους άλλους επιβάτες στην Κωνσταντινούπολη.
Αεροπειρατεία
μικρογραφία|300x300εσ|Η προγραμματισμένη διαδρομή από τα Τίρανα προς την Κωνσταντινούπολη του αεροπλάνου εμφανίζεται με κίτρινο, πράσινο είναι η απαιτούμενη διαδρομή από τη [[Θεσσαλονίκη στη Ρώμη από τον αεροπειρατή και μωβ είναι η πραγματική διαδρομή προς το Μπρίντιζι.]]
Στις 3 Οκτωβρίου 2006, το Boeing 737-4Y0 απογειώθηκε από τα Τίρανα με προορισμό την Κωνσταντινούπολη. Καταλήφθηκε από τον Χακάν Εκιντσί στον ελληνικό εναέριο χώρο στις 14:58 UTC και αναχαιτίστηκε και αναγκάστηκε από ιταλικά αεροσκάφη αναχαίτισης F-16 Fighting Falcon να προσγειωθεί στο λιμάνι Μπρίντιζι της νότιας ιταλικής Αδριατικής. Στο αεροσκάφος επέβαιναν συνολικά 113 άτομα: 107 επιβάτες και έξι μέλη πληρώματος. Αρχικά, αναφέρθηκε ότι υπήρχαν δύο αεροπειρατές, ωστόσο αργότερα, επιβεβαιώθηκε ότι ο μοναδικός αεροπειρατής ανέφερε ψευδώς την ύπαρξη συνεργού.
Αξιωματούχος του ελληνικού υπουργείου Εθνικής Άμυνας δήλωσε ότι το αεροσκάφος εισήλθε στον ελληνικό εναέριο χώρο στις 14:58 (UTC). Οι πιλότοι μετέδωσαν τον κωδικό αεροπειρατείας squawk δύο φορές στις 14:55 (UTC), ενώ το αεροσκάφος ταξίδευε περίπου 25 χιλιόμετρα βόρεια της Θεσσαλονίκης. Ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών Τζουλιάνο Αμάτο ανέφερε ότι ο αεροπειρατής εισήλθε στο πιλοτήριο με ένα δέμα που θα μπορούσε να ήταν βόμβα όταν οι αεροσυνοδοί άνοιξαν την πόρτα του πιλοτηρίου και οι πιλότοι ενήργησαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες στο θέμα και έκαναν ό,τι απαιτούσε ο αεροπειρατής. Ο κυβερνήτης της πτήσης ανέφερε στην Κωνσταντινούπολη ότι ''ενώ η αρχισυνοδός μπήκε στο πιλοτήριο για να ρωτήσει αν χρειαζόμαστε κάτι, ο τρομοκράτης μπήκε με τη βία. Προσπάθησα να τον σπρώξω έξω αλλά ήταν μεγαλόσωμος και δεν κατάφερα να τον σταματήσω''. Ο κυβερνήτης συνέχισε λέγοντας ότι ο αεροπειρατής ανέφερε ότι είχε τρεις φίλους και είχαν εκρηκτικά. Ήθελε να πάει στη Ρώμη για να μιλήσει με τον Πάπα, και ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών Τζουλιάνο Αμάτο δήλωσε ότι, ο αεροπειρατής ισχυίιζονταν ότι υπήρχαν και άλλοι αεροπειρατές σε ένα άλλο απροσδιόριστο αεροπλάνο, που θα ανατίναζε αυτό το αεροπλάνο αν δεν έβγαινε η αποστολή προς τον πάπα. Τέσσερα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη F-16 απογειώθηκαν και συνόδευσαν το αεροπλάνο μέχρι να αποχωρήσει από τον ελληνικό εναέριο χώρο. Μόλις εισήλθε στον ιταλικό εναέριο χώρο, δύο ιταλικά F-16 το αναχαιτίσαν, όπου το συνόδευσαν και το ανάγκασαν να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο του Μπρίντιζι. Ο εκπρόσωπος της αεροπορικής εταιρείας ανέφερε ότι Έλληνες αξιωματούχοι είχαν ειδοποιήσει τους Ιταλούς ομολόγους τους για το περιστατικό αεροπειρατείας.
Δηλώσεις επιβατών
Οι επιβάτες δήλωσαν ότι ο αεροπειρατής δεν χρησιμοποίησε βία. Ο Sabri Abazi, ένας Αλβανός βουλευτής, ο οποίος ήταν επιβάτης της πτήσης, μίλησε στο πρακτορείο ειδήσεων ANSA μέσω του κινητού τηλεφώνου. Ο Abazi είπε ότι υπήρχε ένας αεροπειρατής στο πιλοτήριο και ένας άλλος στην καμπίνα, και πρόσθεσε ότι δεν είδε όπλα. Ο επιβάτης Ergün Erköseoğlu ανέφερε πως ''Δεν είδα καμία ύποπτη συμπεριφορά του αεροπειρατή. Το αεροπλάνο απογειώθηκε και μετά από 20 λεπτά ο κυβερνήτης ανακοίνωσε ότι λόγω τεχνικής δυσλειτουργίας θα προσγειωνόμασταν στην Ιταλία αντί για την Κωνσταντινούπολη''. Οι αεροπορικές αρχές δήλωσαν ότι αφού όλοι οι επιβάτες έφυγαν από το αεροπλάνο, η αστυνομία ανέκρινε τον αεροπειρατή. Ο Abazi είπε ότι είδε μόνο έναν αεροπειρατή, αλλά μια αεροσυνοδός του είπε ότι υπήρχαν δύο αεροπειρατές στο αεροσκάφος. Ο κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης Μουάμερ Γκιούλερ ανέφερε ότι ο αεροπειρατής ανέφερε ψευδώς στους πιλότους του αεροσκάφους ότι είχε τουλάχιστον έναν συνεργό.
Προσγείωση στη Ρώμη
Οχήματα της ιταλικής αστυνομίας, του στρατού και της πυροσβεστικής περικύκλωσαν το αεροπλάνο και το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA μετέδωσε ότι η αστυνομία συνέλαβε και τους δύο αεροπειρατές. Ο αρχηγός της αστυνομίας του Μπρίντιζι, Σαλβατόρε Ντε Πάολις, δήλωσε στο Reuters ότι ζητούσαν πολιτικό άσυλο. Σε συνέντευξή του σε δημοσιογράφους, ένας αξιωματούχος της πυροσβεστικής υπηρεσίας είπε πως Οι δύο αεροπειρατές θέλουν να μιλήσουν με δημοσιογράφους για να στείλουν ένα μήνυμα στον Πάπα και να εξηγήσουν γιατί το έκαναν αυτό. Ο Αμάτο ανέφερε ότι ο αεροπειρατής ήθελε να στείλει ένα μήνυμα για τον Πάπα Βενέδικτο XVI, αλλά δήλωσε ότι δεν είχε γραπτή επιστολή.
Η διαμαρτυρία του αεροπειρατή κράτησε έξι ώρες, και μετά την παράδοσή του, ο αεροπειρατής ζήτησε συγγνώμη από τον κυβερνήτη και του έσφιξε το χέρι, και ζήτησε συγγνώμη και από τους επιβάτες. Το CNN Türk μετέδωσε ότι υπήρχαν 107 επιβάτες, 80 από τους οποίους ήταν Αλβανοί και πέντε Τούρκοι.
Ο Εκιντσί συνελήφθη στην Ιταλία μετά από ανάκριση. Ο Τούρκος υπουργός Δικαιοσύνης Cemil Çiçek ανέφερε ότι δεν θα υπάρξει απευθείας αίτημα επιστροφής στο ιταλικό υπουργείο Δικαιοσύνης έως ότου η Γενική Εισαγγελία και το Υπουργείο Εσωτερικών ολοκληρώσουν τις εργασίες τους για το θέμα. Στη συνέχεια ζήτησαν την επιστροφή του Εκιντσί. Ο Giuseppe Giannuzzi, εισαγγελέας του περιστατικού της αεροπειρατείας, δήλωσε στο Associated Press σε συνέντευξή του ότι ο Εκιντσί θα παραμείνει στη φυλακή μέχρι το τέλος της δίκης που πιθανώς θα διαρκέσει δύο χρόνια μετά την έναρξη. Ο Giannuzzi έχει κατηγορήσει τον Εκιντσί για αεροπειρατεία και εξέτασε άλλες κατηγορίες όπως τρομοκρατία και απαγωγή, εάν ο Εκιντσί καταδικαστεί για αεροπειρατεία, θα φυλακιστεί από 7 έως 21 χρόνια.
Πιθανά κίνητρα
δεξιά|μικρογραφία|Αρχικά, η αεροπειρατεία συνδέθηκε με την προβλεπόμενη επίσκεψη του [[Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄|Βενέδικτου XVI, αλλά αργότερα διαπιστώθηκε ότι ο Εκιντσί ήθελε να παραδώσει μια επιστολή του στον Πάπα.]]
Έχουν προκύψει αρκετές θεωρίες ως προς τα κίνητρα της αεροπειρατείας. Αρχικά, τα τουρκικά ΜΜΕ ανέφεραν ότι αστυνομικές πηγές ισχυρίστηκαν ότι η αεροπειρατεία ήταν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την προγραμματισμένη επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου XVI, ο οποίος έχει προσβάλει πολλούς μουσουλμάνους με μια πρόσφατη ομιλία που συνδέει τη διάδοση της ισλαμικής πίστης με τη βία. Αλλά αργότερα, αναφέρθηκε ότι ο αεροπειρατής ζήτησε πολιτικό άσυλο στην Ιταλία λόγω της αντίρρησης συνείδησης να υπηρετήσει στον στρατό.
Αρχικά, τα τουρκικά μέσα ανέφεραν ότι υπήρχαν δύο αεροπειρατές, ο Εκιντσί και ο Μεχμέτ Ερτάς, αλλά αργότερα διαπιστώθηκε ότι ο Εκιντσί ήταν μόνος του και ο Ερτάς ήταν αθώος. Σύμφωνα με την έκθεση του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Τουρκίας, οι πρώτες πληροφορίες για το περιστατικό της αεροπειρατείας ανακτήθηκαν μέσω της Ιντερπόλ και οι αρχές ανέφεραν το όνομα του Ερτάς με βάση την αναφορά της Ιντερπόλ, αλλά μετά από περισσότερες έρευνες διαπιστώθηκε ότι ο Ερτάς ήταν αθώος.
Τούρκοι αξιωματούχοι ανέφεραν το όνομα του αεροπειρατή ως Χακάν Εκιντσί, γεννημένος το 1978 στο Βουτζάς ο οποίος είναι γνωστό ότι έγραψε μια επιστολή στον Πάπα τον Αύγουστο του 2006 όπου ανέφερε: Είμαι Χριστιανός και δεν θέλω να υπηρετήσω έναν μουσουλμανικό στρατό. Έγραψε επίσης ότι εκκλησιαζόταν από το 1998
Ο Κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης Muammer Güler ανέφερε ότι ο Εκιντσί, ο οποίος έχει αναγνωριστεί ως χριστιανός από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης και από την αναφορά του γενικού εισαγγελέα Giuseppe Giannuzzi κοντά στο Λέτσε, είναι καθολικός αντιρρησίας συνείδησης και έχει αποφύγει τη στρατιωτική του στράτευση. Έφυγε από την Κωνσταντινούπολη στις 6 Μαΐου 2006 και είχε πάει στην Αλβανία. Στη συνέχεια, το Γενικό Προξενείο της Τουρκίας στα Τίρανα υπέβαλε αίτηση απέλασής του. Αν είχε προσγειωθεί στην Τουρκία, ο Εκιντσί ήταν βέβαιο ότι θα φυλακιζόταν ως λιποτάκτης, καθώς το Προξενείο είχε αναφέρει την εντολή απέλασής του στην αστυνομία στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ατατούρκ. Οι Αρχές τον ερευνούσαν από την 1η Σεπτεμβρίου για την κατηγορία της απόφυγής στρατευμάτων.
Αλεξάντρ Μποροντίν
Ο Αλεξάντρ Πορφίριεβιτς Μποροντίν (Alexander Porfiryevich Borodin, ρωσικά: Алекса́ндр Порфи́рьевич Бороди́н [προφ. ɐlʲɪkˈsandr pɐrˈfʲi rʲjɪvʲɪtɕ bərɐˈdʲin], Αγία Πετρούπολη 12 Νοεμβρίου 1833 – Αγία Πετρούπολη 27 Φεβρουαρίου  1887) ήταν γεωργιανής καταγωγής Ρώσος συνθέτης της ρομαντικής εποχής. Ο Μποροντίν ο οποίος ήταν, επίσης, γιατρός και εξαίρετος χημικός, υπήρξε μέλος της περίφημης Ομάδας των Πέντε, ενός συνόλου επιφανών μουσικών αφιερωμένων στη δημιουργία «καθαρής», ρωσικής κλασσικής μουσικής.
Αεροπειρατεία στην Πτήση 1476 της Turkish Airlines
Πιθανά κίνητρα
Ο Πάπας Βενέδικτος XVI επισκέφθηκε την Άγκυρα, την Κωνσταντινούπολη και την Έφεσος ως προσκεκλημένος του Τούρκου Προέδρου Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ μεταξύ 28 Νοεμβρίου και 1ης Δεκεμβρίου 2006. Αξιωματούχοι της πόλης του Βατικανού ανέφεραν ότι ο Πάπας ενημερώθηκε για το περιστατικό αεροπειρατείας, αλλά οι προετοιμασίες για το ταξίδι του δεν θα επηρεαστούν.
Αλεξάντρ Μποροντίν
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μποροντίν γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη, το 1833· ήταν νόθος γιος του 62χρονου γεωργιανού ευγενή, Λούκα Στεπόνοβιτς Γκεντεβανισβίλι (Luka Stepanovich Gedevanishvili) και μιας -παντρεμένης με στρατιωτικό γιατρό - 25χρονης ρωσίδας, της Ευδοκίας Κωνσταντίνοβνα Αντόνοβα (Evdokia Konstantinovna Antonova). Λόγω των περιστάσεων υπό τις οποίες γεννήθηκε ο Αλεξάντρ, ο πατέρας του τον ενέγραψε ληξιαρχικά ως γιο ενός από τους ρώσους εργαζόμενους στα υποστατικά του, τού Πορφίρι Μποροντίν, εξ ου και το επώνυμο του συνθέτη. Ως αποτέλεσμα αυτής της καταχώρησης, τόσο ο Αλεξάντρ όσο και ο -τυπικά- πατέρας του, ήσαν επισήμως κολίγοι του βιολογικού πατέρα. Ωστόσο, ο Λούκα αποδέσμευσε τον νόθο γιο του από αγάπη, όταν ήταν 7 ετών, και προσέφερε στέγη και χρήματα γι’ αυτόν και τη μητέρα του. Παρόλ’ αυτά, η μητέρα του ουδέποτε αναγνώρισε δημόσια τον Αλεξάντρ, ο οποίος παρέμεινε μεν μαζί της, αλλά την προσφωνούσε «θεία» του.
Αεροπειρατεία στην Πτήση 1476 της Turkish Airlines
Αποζημίωση επιβατών
Αν και βρέθηκε ότι ο αεροπειρατής έδρασε μόνος, η ιταλική αστυνομία πήρε καταθέσεις από επιβάτες και έψαξε το αεροσκάφος και τις αποσκευές για έναν πιθανό συνεργό, και λόγω αυτής της διαδικασίας, οι επιβάτες έμειναν στην Ιταλία κατά τη διάρκεια της νύχτας. Στις 4 Οκτωβρίου, ένα Boeing 737 της Turkish Airlines στάλθηκε από την Τουρκία για να φέρει τους επιβάτες πίσω στην Κωνσταντινούπολη. Το αεροπλάνο αναχώρησε από το αεροδρόμιο του Μπρίντιζι στις 4:15 (UTC) και προσγειώθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 5:40 (UTC) με 105 επιβάτες, με εξαίρεση τον αεροπειρατή που είχε συλληφθεί στο Μπρίντιζι και έναν επιβάτη που ήθελε να παραμείνει στην Ιταλία.
Αλεξάντρ Μποροντίν
Βιογραφικά στοιχεία
Παρά τα προβλήματα, ο Μποροντίν είχε καλή ανατροφή από τον πατέρα του μεγαλώνοντας σε ένα μεγάλο τετραώροφο σπίτι, το οποίο είχε δοθεί προίκα σ’ αυτόν και τη «θεία του». Αν και τα ληξιαρχικά προβλήματα δεν επέτρεπαν την εγγραφή του σε κανονικό γυμνάσιο, ο Μποροντίν έλαβε καλή εκπαίδευση σε όλα τα μαθήματα μέσω ιδιωτικών δασκάλων στο σπίτι. Το 1850 μπήκε στην Ιατρική-Χειρουργική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης -η οποία, αργότερα, φιλοξένησε και τον περίφημο Ιβάν Πάβλοφ- και ακολούθησε καριέρα στη χημεία. Μετά την αποφοίτησή του, πέρασε ένα χρόνο ως χειρουργός σε στρατιωτικό νοσοκομείο, συνεχίζοντας με τριετείς προχωρημένες σπουδές στη Δυτική Ευρώπη. Το 1862, ο Μποροντίν επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη για να αναλάβει καθηγητικό πόστο στον τομέα της χημείας, στην Ακαδημία όπου σπούδασε και πέρασε το υπόλοιπο της επιστημονικής του σταδιοδρομίας αφοσιωμένος στην έρευνα, τη διδασκαλία και την επίβλεψη της εκπαίδευσης άλλων. Μάλιστα, καθιέρωσε σειρά ιατρικών μαθημάτων για γυναίκες (1872). Ξεκίνησε μαθήματα σύνθεσης με τον Μίλι Μπαλάκιρεφ, το 1862. Νυμφεύτηκε την Εκατερίνα Πρωτοποπόβα (Ekaterina Protopopova), πιανίστα, το 1863 και απέκτησε τουλάχιστον μία κόρη την Γκάνια.
Αεροπειρατεία στην Πτήση 1476 της Turkish Airlines
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπειρατεία Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα στην Ελλάδα Κατηγορία:Σχέσεις Ιταλίας-Τουρκίας Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα και συμβάντα στην Ελλάδα
Αλεξάντρ Μποροντίν
Βιογραφικά στοιχεία
Η μουσική παρέμεινε δευτερεύουσα επαγγελματική απασχόληση για τον Μποροντίν, έξω από την κύρια καριέρα που έκτισε, ως χημικός και γιατρός. Έπασχε από κακή υγεία, έχοντας περάσει χολέρα και μερικές, μικρές καρδιακές προσβολές. Πέθανε στην Αγία Πετρούπολη, ξαφνικά, κατά τη διάρκεια μιας χοροεσπερίδας στην Ακαδημία και ενταφιάστηκε στο Νεκροταφείο Τίχβιν της Μονής Αλεξάνδρου Νιέφσκι της πόλης.
Όπερα και ορχηστρικά έργα
Ο Μποροντίν συναντήθηκε με τον Μπαλάκιρεφ το 1862. Ενόσω έκανε μαθήματα στη σύνθεση, μαζί του, ξεκίνησε να γράφει τη ''Συμφωνία Νο. 1'', που έκανε πρεμιέρα το 1869, με τον Μπαλάκιρεφ στο πόντιουμ. Το ίδιο έτος, ο Μποροντίν ξεκίνησε τη ''Συμφωνία Νο. 2'', η οποία δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία στην πρεμιέρα της, το 1877, υπό τον Εντουάρντ Ναπράβνικ (Eduard Nápravník) αλλά, μετά από μικρή ορχηστρική αναθεώρηση, παρουσιάστηκε με επιτυχία το 1879, υπό τον Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ. Το 1880, ο Μποροντίν συνέθεσε το περίφημο λαϊκό συμφωνικό ποίημα Στις Στέπες της Κεντρικής Ασίας. Δύο χρόνια αργότερα άρχισε να συνθέτει μια τρίτη συμφωνία, αλλά την άφησε ημιτελή κατά τον θάνατό του. Δύο μέρη της, αργότερα, ολοκληρώθηκαν και ενορχηστρώθηκαν από τον Αλεξάντρ Γκλαζουνόφ.
Το 1868, ο Μποροντίν άρχισε να αποσπάται από την αρχική δουλειά του πάνω στη ''Συμφωνία Νο. 2, λόγω ενασχόλησής του με ένα άλλο μείζον έργο, την όπερα Πρίγκιπας Ιγκόρ'', κατά πολλούς, το σημαντικότερο έργο του και μία από τις σημαντικότερες όπερες στην ιστορία της ρωσικής μουσικής. Περιλαμβάνει τους διάσημους Πολοβτσιανούς Χορούς που, συχνά, εκτελούνται ως αυτόνομο έργο συναυλιών και αποτελούν, μάλλον, την πιο γνωστή σύνθεσή του. Ωστόσο, ο Μποροντίν άφησε και αυτή την όπερα ημιτελή, όπως και κάποια άλλα έργα, κατά τον θάνατό του. Ο Πρίγκιπας Ιγκόρ ολοκληρώθηκε μεταθανάτια από τους Ρίμσκι-Κόρσακοφ και Γκλαζουνόφ.
Μουσική δωματίου
Κανένα άλλο μέλος του «Κύκλου Μπαλάκιρεφ» δεν ταυτίστηκε τόσο χαρακτηριστικά με την «απόλυτη» (μη-προγραμματική) μουσική όπως ο Μποροντίν, κυρίως με τα δύο κουαρτέτα εγχορδων του, αλλά και πολλές προηγούμενες συνθέσεις του. Τσελίστας, ο ίδιος (γνώριζε επίσης φλάουτο και πιάνο ), υπήρξε ενθουσιώδης εκτελεστής μουσικής δωματίου, ενδιαφέρον που εξελίχθηκε κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Χαϊδελβέργη, μεταξύ 1859 και 1861. Αυτή η πρώτη περίοδος έδωσε, μεταξύ άλλων, ένα σεξτέτο εγχόρδων και ένα κουιντέτο με πιάνο. Στη θεματική δομή και την οργανική υφή, βασίστηκε στα έργα του Φέλιξ Μέντελσον. Το 1875, ο Μποροντίν ξεκίνησε το ''Κουαρτέτο Εγχόρδων Νο. 1'', έργο που προκάλεσε τη δυσαρέσκεια των Μοντέστ Μουσόργκσκι και Βλαντιμίρ Στασόφ. Το ότι ο Μποροντίν συνέθεσε το έργο όντας μέλος της «Ομάδας των Πέντε», που διάκειτο «εχθρικά» στη μουσική δωματίου, σημαίνει ότι εξέφραζε τη θέληση για ανεξαρτησία του. Άλλωστε, με τα κατοπινά του έργα, εμφανίζει μεγάλη δεξιότητα στη μορφή. Το ''Κουαρτέτο Εγχόρδων Νο. 2, όπου ο ισχυρός λυρισμός του εκπροσωπείται στο παραδοσιακό Νυκτερινό'', ακολούθησε το 1881. Το πρώτο κουαρτέτο είναι πλουσιότερο σε αλλαγές διάθεσης, ενώ το δεύτερο εμφανίζει πιο ομοιόμορφη ατμόσφαιρα και έκφραση.
Η φήμη του Μποροντίν έξω από τη Ρωσική Αυτοκρατορία κατέστη δυνατή κατά τη διάρκεια της ζωής του, μέσω του Φραντς Λιστ, ο οποίος διοργάνωσε μια παράσταση της ''Συμφωνίας Νο. 1'' στο Μπάντεν-Μπάντεν της Γερμανίας το 1880, και από την κόμισσα de Mercy-Argenteau, στο Βέλγιο και τη Γαλλία. Η μουσική του είναι γνωστή για τον έντονο λυρισμό και τις πλούσιες, αντισυμβατικές αρμονίες της. Παρά τις κάποιες επιρροές από δυτικούς συνθέτες, η μουσική του -ως μέλους των «Πέντε»-, αποπνέει αναμφισβήτητα ρωσικό «άρωμα». Το πάθος και οι ασυνήθιστες αρμονίες στα έργα του, αποδείχτηκαν να έχουν ασκήσει μόνιμη επιρροή στους -νεότερους- Γάλλους συνθέτες Ντεμπισί και Ραβέλ. Εκτός από τη λυρική τους φλέβα, οι συνθέσεις του διακρίνονται, για τον επιδέξιο χειρισμό των «ηρωικών» θεμάτων, μια ασυνήθιστα λεπτή αίσθηση του ρυθμού και εξαίρετη χρήση του ορχηστρικού ηχοχρώματος, με όλα αυτά να συντελούν στην αφύπνιση μνήμης μακρινών τόπων, από μέρους του ακροατή.
Ο Μποροντίν ως χημικός
Στην επαγγελματική του σταδιοδρομία ο Μποροντίν, κέρδισε τον σεβασμό της επιστημονικής κοινότητας, ιδιαίτερα με την εργασία του πάνω στις αλδεΰδες. Μεταξύ 1859 και 1862, κατέλαβε μεταδιδακτορική θέση στo Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, όπου εργάστηκε στο εργαστήριο του Έμιλ Έρλενμαγιερ (Emil Erlenmeyer) με αντικείμενο τα παράγωγα βενζολίου. Δούλεψε, επίσης, στο Πανεπιστήμιο της Πίζας με αντικείμενο τους αλογονούχους άνθρακες. Ένα πείραμα που δημοσιεύτηκε το 1862 περιέγραψε την πρώτη πυρηνόφιλη αντικατάσταση του χλωρίου με φθόριο στο βενζοϋλοχλωρίδιο (C6H5COCl). Σχετική αντίδραση προωθήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση, υπό την ονομασία «αντίδραση Μποροντίν», με βάση την παρασκευή από τον ίδιο, βρωμομεθανίου (CH3Br) από οξικό άργυρο (AgC2H3O2)(1861). Ωστόσο, ήταν η Κλερ Χουνσντίκερ (Cläre Hunsdiecker) και ο σύζυγός της Χάιντς (Heinz), οι οποίοι ανέπτυξαν την εργασία του Μποροντίν σε μια γενική μέθοδο, για την οποία τους χορηγήθηκε αμερικανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, το 1939 και που δημοσίευσαν στο «Chemische Berichte» το 1942. Η μέθοδος είναι, γενικά, γνωστή είτε ως «αντίδραση Χουνσντίκερ» είτε ως «αντίδραση Χουνσντίκερ-Μποροντίν».
Το 1862, ο Μποροντίν επέστρεψε στην Ιατρική-Χειρουργική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης (τώρα γνωστή ως Στρατιωτική Ιατρική Ακαδημία «Κίροφ») και ανέλαβε την έδρα της Χημείας, όπου έγινε επίκουρος καθηγητής, το 1864. Εργάστηκε στην αυτο-αντίδραση συμπύκνωσης μικρών αλδεϋδών, σε μια διαδικασία που είναι τώρα γνωστή ως αντίδραση αλδόλης, η ανακάλυψη της οποίας πιστώνεται από κοινού στους Μποροντίν και Τσαρλς Βουρτς (Charles-Adolphe Wurtz). Ο Μποροντίν διερεύνησε τη συμπύκνωση της πεντανάλης και της επτανάλης, η οποία δημοσιεύθηκε σε paper από τον φον Ρίχτερ (von Richter) το 1869. Το 1873, περιέγραψε την εργασία του στη Ρωσική Κοινότητα Χημικών, όπου διαπίστωσε ομοιότητες με τις ενώσεις που αναφέρθηκαν πρόσφατα από τον Βουρτς.
Ο Μποροντίν δημοσίευσε την τελευταία πλήρη εργασία του, το 1875, σχετικά με τις αντιδράσεις αμιδίων, ενώ η τελευταία δημοσίευσή του αφορούσε μια μέθοδο για την ταυτοποίηση της ουρίας στα ούρα των ζώων. Ο διάδοχός του στην έδρα Χημείας στην Ακαδημία ήταν ο συνεργάτης και γαμπρός του, Αλεξάντρ Ντιάνιν.
Φωνητική μουσική
Επίσης, 15 τραγούδια για φωνή και ορχήστρα/πιάνο ή και τσέλο
Σημειώσεις
i.  Ή 31 Οκτωβρίου 1833, σύμφωνα με το Παλαιό Ημερολόγιο
ii.  Ή 15 Φεβρουαρίου 1887, σύμφωνα με το Παλαιό Ημερολόγιο
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρώσοι συνθέτες Κατηγορία:Ρώσοι χημικοί Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:Συνθέτες όπερας Κατηγορία:Συνθέτες κλασικής μουσικής
Α.Σ. Κολλεγίου ICBS
Ιστορικό
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του Κολλεγίου ICBS ξεκίνησε την πορεία του από το Πρωτάθλημα της Ε' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. την περίοδο 1993-94. Τα επόμενα έξι χρόνια πέτυχε την ασυνήθιστη επίδοση των έξι διαδοχικών ανόδων. Συγκεκριμένα αγωνίστηκε στην Δ' Κατηγορία το 1994-95, στην Γ' Κατηγορία το 1995-96, στην Β' Κατηγορία το 1996-97 και στην Α' Κατηγορία το 1997-98 της οποίας κατέκτησε και το Πρωτάθλημα.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 1998-99 συμμετείχε για πρώτη φορά σε εθνική κατηγορία, πετυχαίνοντας την κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Γ' Εθνικής για τον Β' Όμιλο του Βορρά. Ακολούθησε μια 7ετής πορεία στη Β' Εθνική μέχρι και τη χρονιά 2004-05 οπότε και η κατάληψη της 4ης θέσης τον οδήγησε στην Α2 Εθνική Κατηγορία.
Την αγωνιστική περίοδο 2005-06 τερμάτισε στην 5η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, πετυχαίνοντας παράλληλα να προκριθεί στη «Φάση των 16» του Κυπέλλου Ελλάδος. Την επόμενη χρονιά, 2006-07, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση. Την περίοδο 2007-08 τερμάτισε λίγο χαμηλότερα, στη 10η θέση, ενώ την περίοδο 2008-09 στην 9η θέση.
Το καλοκαίρι του 2008 ο επικεφαλής της ομάδας του Κολλεγίου ICBS, Κώστας Τσοτσουμάνος, ήρθε σε επαφή με τους ιθύνοντες του Πανοράματος για πιθανή συγχώνευση των ομάδων και από κοινού συμμετοχή στην Α1 Εθνική. Τελικά ο Τσοτσουμάνος απέσυρε το ενδιαφέρον του υποστηρίζοντας πως «διαφοροποιήθηκε η σκέψη του ύστερα από αρνητικές απόψεις και δημοσιεύματα που εκφράστηκαν εις βάρος του για τη συγκεκριμένη κίνηση». Τελικά τον Ιούλιο του 2009 ανακοινώθηκε η συγχώνευση της ομάδας με εκείνη του Γ.Σ. Περάματος, διατηρώντας την ονομασία του δεύτερου.
Μετά την ολοκλήρωση της πορείας του στα επαγγελματικά πρωταθλήματα της Ε.Ο.Κ., ο σύλλογος αποφάσισε να προσφέρει αθλητικές υπηρεσίες αποκλειστικά σε παιδιά ηλικίας 7-17 ετών, τα οποία πλαισιώνουν τα τμήματα υποδομής.
Τμήματα υποδομής
Κατά την αγωνιστική περίοδο 1995-96 η ομάδα των εφήβων του Κολλεγίου ICBS αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια Ελλάδας.
Γήπεδο
Έδρα της ομάδας είναι το ιδιόκτητο Κλειστό Γήπεδο ICBS Ωραιοκάστρου χωρητικότητας 800 θέσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι αντισφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1993 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1993
Δημοσθένης Κίνιας
Ο Δημοσθένης Κίνιας (Λιβαδειά, 16 Ιουνίου 1915 - 16 Νοεμβρίου 1997) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, βουλευτής Βοιωτίας.
Σταδιοδρομία
Ήταν γιος του κατ' επανάληψιν εκλεγέντος βουλευτή Αττικοβοιωτίας (1920, 1926, 1946, 1956) και γερουσιαστή Αττικής και Βοιωτίας (1929, 1932) Ιωάννη Κίνια.
Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στην ακτινολογία, και έκανε μετεκπαίδευση στην Αμερική.
Από το 1948, που επέστρεψε από τις Η.Π.Α., υπηρέτησε επί μακράν σειράν ετών την ιατρική επιστήμη, ως γιατρός-ακτινολόγος και ως Διευθυντής του Δημοτικού Νοσοκομείου Αθηνών "ΕΛΠΙΣ", μέχρι του 1970, οπότε και απολύθηκε από την Δικτατορία.
Τιμήθηκε με βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών και υπήρξε Αριστούχος Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Βουλευτής εξελέγη, για πρώτη φορά, στη Βοιωτία με την Ένωση Κέντρου από τη β΄ κατανομή, το 1961.
Επανεξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1963 με 10.485 σταυρούς και στις εκλογές του 1964 με 12.318 σταυρούς.
Κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής υπήρξε μέλος της Αντιστασιακής Οργάνωσης ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα, για την συμμετοχή του δε αυτή, τιμήθηκε, μεταθανάτια, την 24η Μαΐου 1999, με μετάλλιο της Ελληνικής Πολιτείας.
Απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 1997. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Γιαννοπούλου και απέκτησαν δύο παιδιά, ένα γιο, τον Γιάννη Κίνια, δικηγόρο Αθηνών, πολιτευτή Α΄ Αθηνών με το Κόμμα της Πολιτικής Άνοιξης (1993, 1996), και Πρόεδρο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (από τον Σεπτέμβριο του 2014 έως τον Φεβρουάριο 2015, οπότε και παρητήθη), και μία κόρη την Κρίστη, πτυχιούχο Αγγλικής Φιλολογίας.
Η κηδεία του Δημοσθένη Κίνια έγινε στις 19 Νοεμβρίου 1997 από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ακτινολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Αδελφοί Αρβάλοι
μικρογραφία| Πορτρέτο τού Αυτοκράτορα [[Λεύκιος Βέρος|Λεύκιου Βέρρου ως αδελφού Αρβάλου (π. 160 μ.Χ.)]] Στην αρχαία ρωμαϊκή θρησκεία οι Αδελφοί Αρβάλοι Fratres Arvales, ήταν ένα σώμα ιερέων, που πρόσφεραν ετήσιες θυσίες στους Λάρητες (Lares) και στους θεούς για να εγγυηθούν καλές σοδιές. Οι επιγραφές παρέχουν στοιχεία για τους όρκους, τις τελετουργίες και τις θυσίες τους.
Προέλευση
Ο ρωμαϊκός μύθος έλεγε ότι ο ιερατικός σύλλογος δημιουργήθηκε από τον Ρωμύλο, τον πρώτο βασιλιά της Ρώμης, ο οποίος πήρε τη θέση ενός αποβιώσαντος γιου τής τροφού του Άκκας Λαρεντίας, και σχημάτισε το ιερατείο με τους υπόλοιπους ένδεκα γιους. Συνδέθηκαν επίσης αρχικά με το ιερατείο των Σαβίνων των Sodales Titii, που πιθανότατα ήταν αρχικά το αντίστοιχό τους μεταξύ των Σαβίνων. Έτσι, μπορεί να συναχθεί ότι υπήρχαν πριν από την ίδρυση της πόλης. Η μεγάλη αρχαιότητα τού συλλόγου αποδεικνύεται ακόμη από τις λεκτικές φόρμες τού τραγουδιού, με το οποίο συνόδευαν -μέχρι τους μετέπειτα χρόνους- μέρος των τελετών, και το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα. Έμειναν μέχρι την αυτοκρατορική περίοδο.
Δομή και καθήκοντα
Οι Αδελφοί συγκεντρώνονταν στη Regia. Το καθήκον τους ήταν η λατρεία της Dea Dia, μίας παλαιάς θεάς της γονιμότητας, πιθανώς μίας πτυχής της Mαίας (Maia) ή Δήμητρας (Ceres). Τις τρεις ημέρες της εορτής τού Μαΐου, πρόσφεραν θυσίες και έψαλλαν κρυφά την Ωδή των Αγρών (Carmen Arvale) μέσα στον ναό της θεάς, στο άλσος (lucus) της. Ο προϊστάμενος (master) τού κολεγίου επέλεγε τις τρεις ακριβώς ημέρες τού εορτασμού με άγνωστη μέθοδο.
Ο εορτασμός ξεκινούσε στη Ρώμη την πρώτη μέρα, μεταφερόταν σε ένα ιερό άλσος έξω από το τείχος της πόλης τη δεύτερη ημέρα, και τελείωνε πίσω στην πόλη την τρίτη μέρα. Τα καθήκοντά τους περιελάμβαναν τελετουργικούς εξιλασμούς ή ευχαριστίες, όπως τα Ambarvalia, τις θυσίες που γίνονταν στα σύνορα της Ρώμης στο 5ο μίλιο της Via Campana ή της Salaria (ένα μέρος τώρα στον λόφο Monte delle Piche στη Magliana Vecchia στα δεξιά όχθη του Τίβερη). Πριν από τη θυσία, το θύμα της θυσίας οδηγείτο τρεις φορές γύρω από ένα χωράφι με σιτηρά, όπου μία χορωδία αγροτών και γεωργών χόρευε και τραγουδούσε επαίνους για τη Δήμητρα, και της πρόσφερε σπονδές με γάλα, μέλι και κρασί.
Τα αρχαϊκά χαρακτηριστικά των τελετουργιών περιελάμβαναν: την απαγόρευση της χρήσης σιδήρου, τη χρήση τού δοχείου από άψητη γη (olla terrea) και του θυσιαστικού θυμιατού της Dea Dia από άργυρο και στολισμένο με χόρτα. μικρογραφία| Επιγραφή του 1ου αι, με Πράξεις των Αδελφών των Αγρών (Acta Arvalium).
Αποκατάσταση του ιερατείου
Η σημασία των Αδελφών Αρβάλων προφανώς μειώθηκε κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, αλλά ο Αυτοκράτορας Αύγουστος αναβίωσε τις πρακτικές τους, για να επιβάλει τη δική του εξουσία. Στην εποχή του ο σύλλογος αποτελούνταν από έναν προϊστάμενο (magister), έναν υποπροϊστάμενο (promagister), έναν ιερέα (flamen), έναν πραίτορα, και οκτώ απλά μέλη, στα οποία συμμετείχαν διάφοροι για υπηρεσία, και συγκεκριμένα τέσσερεις χορωδοί, γιοι των συγκλητικών, που είχαν και τους δύο γονείς εν ζωή. Ο καθένας φορούσε ένα στεφάνι από σιτάρια, μία λευκή ταινία και την περιπόρφυρη εσθήτα (toga praetexta). Η εκλογή των μελών γινόταν με συν-επιλογή μετά από πρόταση του προέδρου, ο οποίος με έναν ιερέα, εκλεγόταν ο ίδιος για ένα χρόνο.
Μετά την εποχή τού Αυγούστου, Αυτοκράτορες και συγκλητικοί σύχναζαν τις εορτές. Τουλάχιστον δύο Αυτοκράτορες, ο Μάρκος Αυρήλιος και ο Ελαγάβαλος, έγιναν επίσημα δεκτοί ως μέλη των Αδελφών. Από αυτή την εποχή προέρχονται επίσης οι πρώτες πλήρεις περιγραφές των τελετουργιών τους.
Είναι σαφές, ότι τα ίδια τα μέλη ήταν πάντα πρόσωπα διακεκριμένα, και τα καθήκοντα τού αξιώματός τους τηρούνταν με υψηλό σεβασμό. Και όμως δεν γίνεται καμία αναφορά σε αυτά στα γραπτά τού Κικέρωνα ή του Λιβύου, και οι λογοτεχνικές νύξεις σε αυτά είναι πολύ σπάνιες. Από την άλλη πλευρά, διαθέτουμε μία μεγάλη σειρά των πράξεων (acta), δηλ. των πρακτικών των διαδικασιών τους, που έχουν συνταχθεί από τους ίδιους και είναι χαραγραμμένα σε πέτρα. Οι ανασκαφές που ξεκίνησαν τον 16ο αι. και συνεχίστηκαν μέχρι τον 19ο στο άλσος της Dea Dia, απέδωσαν 96 από αυτές τις καταγραφές, που χρονολογούνται από το 14 έως το 241 μ.Χ. Οι τελευταίες επιγραφές (Acta Arvalia) για τους Αδελφούς των Αγρών χρονολογούνται περίπου στο 325 μ.Χ. Αυτοί καταργήθηκαν μαζί με τα άλλα παραδοσιακά ιερατεία της Ρώμης το 400 μ.Χ.
Έρικ Κάρτμαν
Ο Eric Theodore Cartman είναι φανταστικός χαρακτήρας στην αμερικάνικη σειρά κινουμένων σχεδίων South Park.
Είναι ένας από τους τέσσερις πρωταγωνιστές μαζί με τους ο Κάιλ Μπροφλόφσκι, ο Σταν Μαρς και ο Κένι ΜακΚόρμικ. Συχνά παρουσιάζεται ως αντιήρωας στη σειρά όπως και απέναντι στους φίλους του, οι οποίοι τον αποκαλούν συχνά με το επίθετο του. Η πρώτη εμφάνιση του χαρακτήρα έγινε στις 13 Αυγούστου του 1997 στην αμερικάνικη τηλεόραση στο επεισόδιο "Cartman Gets an Anal Probe". Ωστόσο η πρώτη ανεπίσημη εμφάνιση του έγινε το 1992 και 1995 στο "The Spirit of Christmas" που ήταν ταινίες μικρού μήκους από τους δημιουργούς της σειράς Τρέι Πάρκερ και Ματ Στόουν.
Η φωνή του χαρακτήρα ανήκει στον Τρέι Πάρκερ. Ο Έρικ Κάρτμαν είναι ένα υπέρβαρο, εγωπαθές, κακομαθημένο αγόρι της 3ης και μετά της 4ης δημοτικού με τάσεις ναρκισσισμού και το οποίο τις περισσότερες φορές στη σειρά είναι θυμωμένο με κάποιο πρόσωπο της σειράς η με μία κατάσταση. Μισεί τους Εβραίους, τους Χίπηδες, έχει ως είδωλο τον Αδόλφο Χίτλερ τον οποίο και παριστάνει σε επεισόδιο. Ζει με την μητέρα του Λίαν Κάρτμαν σε μία φανταστική πόλη, το Σαουθ Παρκ του Κολοράντο, στο οποίο βιώνει ασυνήθιστες καταστάσεις και περιπέτειες για μια τυπική ζωή σε μία μικρή πόλη.
Ο Κάρτμαν είναι ένας απ τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες της σειράς και θεωρείται ως ένας απ τους πιο αναγνωρίσιμους χαρακτήρες της αμερικάνικης τηλεόρασης απ τη πρώτη σεζόν της σειράς που έκανε διάσημο το σόου. Οι δημιουργοί της σειράς έχουν δηλώσει πως ο Έρικ Κάρτμαν είναι ο αγαπημένος τους ήρωας και αυτός με τον οποίο ταυτίζονται περισσότερο. Κατά τη διάρκεια των δεκαέξι σεζόν που εκπέμπει η σειρά το Σάουθ Παρκ έχει δεχθεί και θετικές αλλά και αρνητικές κριτικές για τον χαρακτήρα του Κάρτμαν, τις λανθασμένες πολιτικές αντιλήψεις του καθώς και για τον σοκαριστικό κυνισμό του. Προεξέχοντα τηλεοπτικά σόου και τηλεοπτικά κανάλια έχουν συμπεριλάβει τον Κάρτμαν σε λίστες με τους πιο εικονικούς τηλεοπτικούς χαρακτήρες όλων των εποχών.
Κατηγορία:Χαρακτήρες του South Park Κατηγορία:Bullying στη μυθοπλασία
Κωνσταντίνος Μπίκας
Ο Κωνσταντίνος Μπίκας (γεν. το 1955) είναι έλληνας διπλωμάτης με θητεία σε σημαντικές θέσεις.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955 και έκανε γυμνασιακές σπουδές στη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με Άριστα και εν συνεχεία πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ιδιωτικό Ναυτικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.
Εισήλθε στον διπλωματικό κλάδο του Υπουργείου Εξωτερικών το 1983 και υπηρέτησε: Ως Πρόξενος στο Προξενείο Βανκούβερ του Καναδά, 1988-1992, ως Γραμματέας Πρεσβείας στην Πρεσβεία Αλγερίου, 1992-1993, ως Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών 1993-1998, ως Επικεφαλής της Πρεσβείας Βαγδάτης, 1998-2002, ως Γενικός Πρόξενος Βοστώνης, 2002-2005.
Το 2005 ανέλαβε καθήκοντα ως Διευθυντής του Ιδιαιτέρου Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια (2005-2009). Εν συνεχεία υπήρξε Διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, 2009-2012.
Από το 2012 έως το 2016  τοποθετήθηκε ως Πρέσβυς της Ελλάδος στο Λονδίνο και εν συνεχεία ως Πρέσβυς στο Τελ Αβίβ, όπου υπηρετεί μέχρι σήμερα.
Ομιλεί Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, καθώς και στοιχεία Αραβικών και Εβραϊκών.
Είναι παντρεμένος με την Μαρία Γκόγκα και έχει δύο παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Διοικητές της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών
Tomb of the Multilated
Το Tomb of the Mutilated είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ της αμερικανικής death metal μπάντας Cannibal Corpse. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1992 με την Metal Blade Records και είναι το τελευταίο άλμπουμ που είχε ηχογραφήσει με την μπάντα της αρχικής σειράς, καθώς ο βασικός κιθαρίστας Bob Rusay απολύθηκε μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ. Το άλμπουμ απαγορεύτηκε στη Γερμανία, λόγω της βίαιης κάλυψης και της ακραίας φύσης των στίχων.
Επειδή οι σημειώσεις της γραμμής για το Butchered at Birth χαρακτηρίζουν τις παραπομπές του αμερικανικού σειριακού δολοφόνου Albert Fish, είναι συχνά λανθασμένα πιστώνεται ότι ήταν η φωνή στην αρχή του "Addicted to Vaginal Skin". Ωστόσο, η εικαστική εξομολόγηση που ακούγεται στην αρχή του τραγουδιού ανήκει κατά πάσα πιθανότητα στο "Genesee River Killer" του Arthur Shawcross. Το τραγούδι "Hammer Smashed Face" παρουσιάστηκε κατά την εμφάνιση της μπάντας στην ταινία Ace Ventura: Pet Ντετέκτιβ και downloadable περιεχόμενο για τη σειρά βιντεοπαιχνιδιών Rock Band. Το τραγούδι "I Cum Blood" εμφανίζεται επίσης στο τηλεοπτικό παιχνίδι Grand Theft Auto IV: The Lost and Damned.
Στίχοι
Αξιολογημένοι κριτές Jack Murray και Connur Joyce δήλωσαν ότι πιστεύουν ότι ο Tomb of the Mutilated είναι ένα λεύκωμα υψηλού επιπέδου που ασχολείται με την ακραία νεκροφιλία και τον σαδισμό. Ο Murray είπε: "Είναι μια πολύ έξυπνη ιδέα για τον βιασμό και τη δολοφονία ενός νεαρού κοριτσιού με ένα μεγάλο μαχαίρι και συνεχίζει να βιάζει το πτώμα μέχρι τον οργασμό. Αυτό το θέμα είναι ιδιαίτερα παρόν στις τέσσερις τελευταίες διαδρομές του άλμπουμ", ενώ η Joyce ανακοίνωσε "Το λεύκωμα έχει βαρύτερες συνομιλίες σε όλο τον κόσμο, είναι σίγουρα συνδεδεμένο, ειδικά στις τελευταίες τρεις διαδρομές." Η σαφής φύση με την οποία ο Barnes σέρνει το δρόμο του μέσα από τους ολοένα και πιο νοσηρότερους στίχους καταδεικνύει σίγουρα το θέμα που τρέχει μέσα από το άλμπουμ, ας πούμε την ολοένα και χειρότερη ψυχική κατάσταση του πρωταγωνιστή. "
Ο Chris Barnes δήλωσε στη σελίδα 71 του τεύχους Ιουνίου του Decibel Magazine ότι «τα Entrails Ripped from Cunt's Virgin βασίστηκαν σε δύο αδέρφια, ένας από τους οποίους ήταν ημι-καθυστερημένος, που υπηρετούσαν τη ζωή, ο αδελφός με καθυστέρηση μίλησε για να βάλει μια κρεμάστρα για το τρίχωμα μέχρι να βγάλει τα έντερα της. Δεν είναι γνωστό ακριβώς πως ο Barnes αναφερόταν.
Λίστα κομματιών
Όλοι οι στίχοι και οι φωνητικές ρυθμίσεις φτιάχτηκαν από τον Chris Barnes. Μουσική από τους Cannibal Corpse.
Δημήτριος Καρατζένης
Ο Δημήτριος Καρατζένης του Φώτη και της Βασιλικής (Πράμαντα, 14 Νοεμβρίου 1904- Αθήνα, 1989) ήταν Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και συγγραφέας. Υπηρέτησε ως βουλευτής Άρτας συνολικά 7 φορές (1951, 52, 56, 58, 61, 63, 64). Για την προσφορά του τιμήθηκε με το Παράσημο του Τάγματος του Φοίνικα. Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Λαλάκου και απέκτησαν 1 γιο και 1 κόρη.
Σταδιοδρομία
Αφού τελείωσε το Γυμνάσιο στην Άρτα, ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εργάστηκε ως δικηγόρος. Ήταν ενεργός στην Τοπική Αυτοδιοίκηση στην ιδιαίτερη πατρίδα του ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του '30. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Άρτας (1936-41). Για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής Άρτας στις εκλογές του 1951 με τον Ελληνικό Συναγερμό, κόμμα με το οποίο επανεξελέγη και την επόμενη χρονιά. Λίγο αργότερα πολιτεύτηκε με την ΕΡΕ και εξελέγη εκ νέου βουλευτής σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις από το 1956, ως και το 1964.