cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λογική δευτέρου βαθμού
Μη-υποβαθμισημότητα σε λογική πρώτης τάξης
Υπάρχουν κάποια ακραία παραδείγματα τα οποία δείχνουν ότι η δεύτερης τάξης λογική με κανονική σημασιολογία είναι πιο εκφραστική από μια πρώτης τάξης λογική. Υπάρχει μια πεπερασμένη δεύτερης τάξης θεωρία της οποίας μοναδικό μοντέλο είναι οι πραγματικοί αριθμοί αν η υπόθεση του συνεχούς ισχύει και δεν έχει κανένα μοντέλο αν η υπόθεση του συνεχούς δεν ισχύει (cf. Shapiro 2000, p. 105). Αυτή η θεωρία αποτελείτε από μια πεπερασμένη θεωρία η οποία χαρακτηρίζει τους πραγματικούς αριθμούς ως πλήρες Αρχιμήδειο διατεταγμένο πεδίο και επίσης ένα αξίωμα που λέει ότι το πεδίο είναι πρώτης μη μετρήσιμης  πληθικοτητας. Αυτό το παράδειγμα απεικονίζει ότι η ερώτηση question αν και εφόσον μια πρόταση δεύτερης τάξης λογική είναι  συνεπής είναι πολύ λεπτή (subtle).
Επιπλέον περιορισμοί της δεύτερης τάξεως λογικής περιγραφονται σε επόμενο κομμάτι.
Μετά-λογικά αποτελέσματα
Είναι πόρισμα του (θεωρήματος της μη-πληρότητας του Godel)Gödel's incompleteness theorem ότι δεν υπάρχει αφαιρετικό σύστημα  (ότι, δεν υπάρχει έννοια αποδειξιμότητας) για δεύτερης τάξης formulas που να ικανοποιεί ταυτόχρονα τις τρεις παρακάτω συνθήκες :
Αυτό το πόρισμα κάποιες φορές εκφράζεται λέγοντας ότι η δεύτερης τάξης λογική δεν αποτελεί μια ολοκληρωμένη θεωρία αποδείξεων υπό αυτήν την άποψη η λογική δεύτερης τάξης με καθορισμένη σημασιολογία  διαφέρει από την λογική πρώτης τάξης Quine (1970, pp. 90–91) λόγο της έλλειψης  ενός πλήρους αποδεικτικού συστήματος και αυτός είναι λόγος να σκεφτόμαστε την λογική  δεύτερης τάξης ως μη-(λογική) logic,μιλώντας κυριολεκτικά.
Όπως σημειώθηκε παραπάνω,ο Henkin απέδειξε ότι ένα κανονικό αφαιρετικό σύστημα για λογική πρώτης τάξης σωστό, πλήρες,και αποτελεσματικό για δεύτερης τάξης λογική με την σημασιολογία Henkin, και το αφαιρετικό σύστημα με αρχές κατανόησης και επιλογής είναι σωστό, πλήρες, και αποτελεσματικό για την σημασιολογία henkin χρησιμοποιώντας μοντέλα που ακολουθούν αυτές τις αρχές Το compactness theoremκαι το Löwenheim-Skolem theorem δεν αποτελούν πλήρη μοντέλα για δεύτερης τάξης λογική. Όμως αποτελούν μοντέλα Henkin. (Väänänen 2001)
Ιστορία και αμφησβιτούμενη αξία
Κατηγορηματική λογική Κατηγορηματική λογική αρχικά εισήχθη στην μαθηματική κοινότητα από τον C. S. Peirce, ο οποίος επινόησε τον όρο δεύτερης τάξης λογική και του οποίου η σημειογραφία είναι παρεμφερής με την σημερινή (Putnam 1982). Παρ' όλα αυτά, στις μέρες μας οι περισσότεροι σπουδαστές λογικής είναι πιο εξοικειωμένοι με τα έργα του Frege, ο οποίος εξέδωσε το έργο του αρκετά χρονιά πριν από τον Peirce του οποίου όμως το έργο παρέμεινε στην  αφάνεια μέχρι οι Bertrand Russell και Alfred North Whitehead να το κάνουν ξακουστό.Ο  Frege χρησιμοποιησε διαφορετικές μεταβλητές για να διαφοροποιήσει  τις ποσοτικοποησεις πάνω σε αντικείμενα από  τις ποσοτικοποιησεις πάνω σε ιδιότητες και σύνολα, άλλα δεν έβλεπε τον εαυτό του να κάνει δυο διαφορετικών ειδών λογικές. Μετά την ανακάλυψη του παραδόξου του Russel Russell's paradox έγινε κατανοητό ότι κάτι δεν πηγαίνει όπως θα έπρεπε με το υπάρχον σύστημα.Τελικά οι λογικολόγοι βρήκαν ότι περιορίζοντας την λογική του frege (Frege's logic) με διάφορους τρόπους κάτι το οποίο πλέον αποκαλείτε first-order logic—εξάλειψε αυτό το πρόβλημα : τα σύνολα και οι ιδιότητες δεν μπορούν να ποσοτικοποιηθουν σε πρώτης τάξης λογική μόνο. Η πλέον καθορισμένη now-standard ιεραρχία των τάξεων της λογικής χρονολογείτε από τότε.
Βρέθηκε ότι η (θεωρία σύνολων) set theory μπορούσε να τυποποιηθεί σαν ένα αξιωματικό σύστημα μέσα στο σύστημα της πρώτης τάξης λογικής στο κόστος των διαφόρων ειδών πληρότητας (completeness), άλλα σε καμιά περίπτωση κάτι τόσο σοβαρό όσο το παράδοξο του Russel Παράδοξο του Ράσελ ), και αυτό έγινε καθώς (βλέπε Zermelo-Fraenkel set theory), τα σύνολα είναι απαραίτητα για τα μαθηματικά  mathematics.  Arithmetic, mereology,και πολλές άλλες σημαντικές λογικές θεωρίες μπορούσαν να τυποποιηθούν αξιωματικά χωρίς προσφυγή σε άλλες λογικές κατασκευές εκτός από πρώτης τάξης ποσοτικοποιησεις, και αυτό , μαζί με την προσκόλληση των  Gödel and Skolem's στην πρώτης τάξης λογική , τα παραπάνω οδήγησαν σε μια γενική απαξίωση για την εργασία πάνω σε δεύτερης (ή και υψηλότερων) τάξεων λογικές
Αυτή η άρνηση προωθήθηκε από κάποιους λογικολόγους, και πιο ειδικά από τον W. V. Quine. Ο Quine προώθησε την ιδέα ότι σε κατηγορηματικες γλώσσες, προτάσεις όπως οι παρακάτω  Fx το "x" πρέπει να λογίζεται σαν μεταβλητή ή κάποιο όνομα  που δηλώνει ένα αντικείμενο και ως εκ τούτου μπορεί να ποσοτικοποιηθει , όπως στο  "For all things, it is the case that . . ." αλλά το "F" πρέπει να λογιστεί σαν συντομογραφια για μια ημιτελή πρόταση , και όχι το όνομα ενός αντικειμένου  (ούτε καν ενός αφηρημένου αντικείμενου abstract object όπως η περιουσία). Για παράδειγμα μπορεί να σημαίνει " . . . is a dog." Αλλά δεν βγάζει νόημα to να πιστεύεις ότι μπρούμε να ποσοτικοποιήσουμε κάτι σαν αυτό. (Μια τέτοια θέση είναι αρκετά συνεπής με τα επιχειρήματα του Frege στην διαφοροποιηση έννοια-αντικείμενο ). Έτσι για να χρησιμοποιησεις μια έννοια σαν μια μεταβλητή πρέπει να καταλαμβάνει την θέση ενός ονόματος που μόνο ατομικές μεταβλητές πρέπει να καταλαμβανουν .Αυτός ο συλλογισμός έχει απορριφθεί από τον Boolos.
Στα τελευταία χρόνια η δεύτερης τάξης λογική έχει ανακύψει, στηριζόμενη στην  George Boolos' ερμηνεία των δεύτερης τάξης ποσοτικοποιήσεων  plural quantification πάνω στο ίδιο πεδίο όπως και οι ποσοτικοποιήσεις πρώτης τάξης (Boolos 1984).Ο  Boolos επιπρόσθετα επιδεικνύει τον ισχυρισμό της (μη-πρώτο ταξηκοποίησης) nonfirstorderizability προτάσεων όπως οι παρακάτω "Some critics admire only each other" (κάποιο κριτικοί θαυμάζουν μόνο ο ένας τον άλλον) και "Some of Fianchetto's men went into the warehouse unaccompanied by anyone else"(Κάποιοι άντρες του φιαντσέτο πήγαν στην αποθήκη χωρίς την συνοδεία κανενός) οι οποίες όπως υποστηρίζει ο boolos μπορούν να εκφραστούν μόνο μεσώ της  δεύτερης τάξης ποσοτικοποίησης. Ωστόσο, (γενικές ποσοτικοποιησεις) generalized quantification και μερικώς διατεταγμενες, ή branching, ποσοτικοποιησεις μπορεί να αρκούν ώστε να εκφραστούν συγκεκριμενες κλάσεις από υποτιθέμενες  μη-πρώτο ταξικοποιημενες προτάσεις  και επίσης  δεν  ταιριάζει σε δεύτερης τάξης ποσοτικοποιησεις.
Συσχέτιση με την υπολογιστική πολυπλοκότητα
και επιπλέον κατηγορήματα που βοηθούν στο να προσδιοριστει μονοσήμαντα ποιοι δείκτες είναι ποιοι (τυπικά, κάποιος θα θεωρούσε the την αναδρομική συνάρτηση πάνω στο D ή την σχέση διάταξης <, πιθανόν και με διαφορετικά αριθμητικά κατηγορήματα )
Εναλλακτικά ,ο πινάκας κάθε πεπερασμένης δομής μπορεί να μπορεί να κωδικοποιηθεί  σε μια πεπερασμένη σειρά-αλυσίδα.
Σύμφωνα με τον παραπάνω ορισμό ,έχουμε τους ακολούθους χαρακτηρισμούς από μεταβλητές δεύτερης τάξης λογικής πάνω σε πεπερασμένες δομές: Οι σχέσεις μεταξύ αυτών των κλάσεων άμεσα επηρεάζουν την σχετική εκφραστικότητα των λογικών πάνω σε πεπερασμένες δομές, για παράδειγμα, Αν PH = PSPACE, έπειτα προσθέτοντας μεταβατικό τερματικό τελεστή σε μιας δεύτερης τάξης λογική  δεν θα την έκανε πιο εκφραστική πάνω σε πεπερασμένες δομές.
-->
Πηγές
Κατηγορία:Μαθηματική λογική
Logique d'ordre supérieur
Γλαύκη Λάρισας
Η Γλαύκη είναι ένα χωριό του νομού Λάρισας, ανάμεσα στα χωριά Πλατύκαμπος και Πρόδρομος. Οι κάτοικοι του χωριού είναι περίπου 500. Έχει ένα σχολείο και δύο εκκλησίες, τον Άγιο Αθανάσιο και την Αγία Άννα. Παλαιότερα η Γλαύκη ονομαζόταν Σαρτζιλάρη.
Αναφορές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Σρι Λάνκα
Η Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σρι Λάνκα είναι νησιωτική χώρα νοτιοανατολικά της Ινδίας με έκταση 65.610 τετρ.χλμ. και πληθυσμό 22.181.000 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022. Ήταν γνωστή με το αποικιοκρατικό όνομα Κεϋλάνη έως το 1972, ενώ από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους χαρτογράφους αναφερόταν ως Ταπροβανή.
Διοικητική πρωτεύουσα είναι τo Κότε (Σρι Τζαγιαγουαρντενεπούρα Κότε), όμως μεγαλύτερη πόλη και οικονομική πρωτεύουσα είναι το Κολόμπο. Η επίσημη γλώσσα είναι η σιναλεζική ενώ ομιλούνται επίσης η ταμίλ και η αγγλική.
Οι κάτοικοι του νησιού στο θρήσκευμα είναι Βουδιστές (70.2%), Ινδουιστές (12.6%), Μουσουλμάνοι (9.7%) και Χριστιανοί (7.4%). Το ποσοστό αναλφαβητισμού μεταξύ των κατοίκων είναι λιγότερο από 8%. Η Σρι Λάνκα έχει το ψηλότερο ποσοστό εγγράμματων (91.9%) ανάμεσα στις χώρες της μεσημβρινής Ασίας (2017).
Βρίσκεται στον Ινδικό Ωκεανό, νοτιοδυτικά του κόλπου της Βεγγάλης και νοτιοανατολικά της Αραβικής Θάλασσας. Ο κόλπος του Μανάρ και ο πορθμός του Παλκ χωρίζουν τη Σρι Λάνκα από τη πολύ μεγαλύτερη ινδική υποήπειρο. Η Σρι Λάνκα έχει θαλάσσια σύνορα με την Ινδία και τις Μαλδίβες.
Η τεκμηριωμένη ιστορία της Σρι Λάνκα ξεκινά γύρω στο 1000 π.Χ., ενώ η πρώτη ανθρώπινη παρουσία στο νησί έχει τεκμηριωθεί ότι ανάγεται περίπου 125.000 χρόνια πριν σύμφωνα με τις αρχαιολογικές έρευνες. Τα παλαιότερα γνωστά βουδιστικά γραπτά της Σρι Λάνκα, με τη συλλογική ονομασία κανόνας Πάλι, ανάγονται στο τέταρτο βουδιστικό συμβούλιο, το οποίο έλαβε χώρα στη Σρι Λάνκα το 29 π.Χ. Η Σρι Λάνκα έχει αποκτήσει και τα προσωνύμια Δάκρυ της Ινδίας ή Σιτοβολώνας της Ανατολής, καθώς η γεωγραφική θέση και τα βαθιά λιμάνια της Σρι Λάνκα συμβάλλουν στη δημιουργία ενός νησιού μεγάλης στρατηγικής σημασίας. Η στρατηγική σημασία του νησιού είναι εμφανής από τις πρώτες μέρες του Δρόμου του Μεταξιού μέχρι τον σημερινό λεγόμενο θαλάσσιο δρόμο του μεταξιού. Επειδή η τοποθεσία της Σρι Λάνκα έκανε το νησί χώρο στρατηγικής σημασίας για το εμπόριο αγαθών, ήταν ήδη γνωστό τόσο στους Ασιάτες όσο και στους Ευρωπαίους ήδη από την περίοδο Ανουραντχαπούρα (377 π.Χ. - 1017 μ.Χ.). Το εμπόριο ειδών πολυτελείας και μπαχαρικών της Σρι Λάνκα με άλλες χώρες προσέλκυσε εμπόρους από πολλές χώρες, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός ετερογενούς πληθυσμού της Σρι Λάνκα. Οι Πορτογάλοι έφτασαν σε μεγάλο βαθμό τυχαία στη Σρι Λάνκα τη διάρκεια μιας περιόδου μεγάλης πολιτικής κρίσης στο βασίλειο του Κότε (το οποίο κυβερνούσαν Σινχάλα), και στη συνέχεια προσπάθησαν να αποκτήσουν τον έλεγχο των παραθαλάσσιων περιοχών του νησιού και του εξωτερικού εμπορίου του νησιού. Ένα μέρος της Σρι Λάνκα γύρω από τα παράλια έγινε πορτογαλική κτήση. Μετά τον πόλεμο Σινχαλέζων-Πορτογάλων, οι Ολλανδοί και το Βασίλειο του Κάντυ ανέλαβαν τον έλεγχο αυτών των περιοχών. Οι ολλανδικές κτήσεις έγιναν αργότερα κτήση των Βρετανών, γιατί φοβούνταν ότι η πτώση της Ολλανδίας στον Ναπολέοντα θα έκανε την αποικία αργά ή γρήγορα γαλλική αποικία και βάση στον Ινδική υποήπειρο (ανάλογα πράγματα έγιναν και σε άλλες ολλανδικές αποικίες). Οι Βρετανοί επεξέτειναν τον έλεγχο τους σε όλο το νησί, κάνοντας το αποικία τους από το 1815 έως το 1948. Το εθνικό κίνημα για την ανεξαρτησία της Σρι Λάνκα πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα και το 1948, η Κεϋλάνη έγινε ντομίνιον με σριλανκέζικη διακυβέρνηση και αρχηγό κράτους τον βρετανό μονάρχη. Η χώρα έγινε δημοκρατία το 1972 αφαιρώντας το συνταγματικό ρόλο της βασίλισσας Ελισάβετ και μετονομάστηκε σε Σρι Λάνκα το 1972. Πιο πρόσφατα η Σρι Λάνκα έχει στιγματιστεί από έναν 26χρονο εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος ξεκίνησε το 1983 και τελείωσε αποφασιστικά το 2009, όταν οι Ένοπλες Δυνάμεις της Σρι Λάνκα νίκησαν τις Απελευθερωτικές Τίγρεις του Ταμίλ Ιλάμ.
Η Σρι Λάνκα είναι ένα πολυεθνικό κράτος. Είναι η πατρίδα πολλών εθνικών, πολιτιστικών, γλωσσικών και θρησκευτικών ομάδων. Οι Σινχαλέζοι αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού της χώρας. Οι Ταμίλ, μια μεγάλη μειονότητα, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ιστορία του νησιού. Υπάρχουν επίσης Μαυριτανοί (μουσουλμάνοι ντόπιοι-δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την αφρικανική χώρα), Μπούρχερ, Μαλαίοι, Κινέζοι και οι αυτόχθονες Βέδα.
Το νησί έχει συμμετάσχει σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς: είναι ιδρυτικό μέλος της Ένωσης της Νότιας Ασίας για Περιφερειακή Συνεργασία και μέλος των Ηνωμένων Εθνών, της Κοινοπολιτείας των Εθνών, της Ομάδας των 77 και του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Η Σρι Λάνκα έχει τον υψηλότερο Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης στη Νότια Ασία και έχει το δεύτερο υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα στη Νότια Ασία. Ωστόσο, η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση έχει οδηγήσει στην κατάρρευση του νομίσματος, την αύξηση του πληθωρισμού και την πρόκληση μιας ανθρωπιστικής κρίσης λόγω της σοβαρής έλλειψης βασικών ειδών. Επίσης, η ανάγκη επίλυσης των προβλημάτων έχει οδηγήσει σε μια σειρά ειρηνικών διαδηλώσεων στους δρόμους, με τους πολίτες να απαιτούν από τον Πρόεδρο και την κυβέρνηση να παραιτηθούν. Στις 9 Ιουλίου 2022, χιλιάδες πολίτες εισέβαλαν στο Προεδρικό Μέγαρο, που έχει γίνει από τότε τουριστικό αξιοθέατο.
Τοπωνυμία
Στην αρχαιότητα, η Σρι Λάνκα ήταν γνωστή στους ταξιδιώτες με διάφορα ονόματα. Σύμφωνα με τον Μαχαβάμσα, ο θρυλικός πρίγκιπας Βιτζάγια ονόμασε το νησί Ταμπαπανί ("χαλκοκόκκινα χέρια" ή "χαλκοκόκκινη γη"), επειδή τα χέρια των οπαδών του κοκκίνισαν από το κόκκινο χώμα της περιοχής όπου αποβιβάστηκε ο Βιτζάγια και οι υποστηρικτές του. Στην ινδουιστική μυθολογία, εμφανίζεται ο όρος Λάνκα ("νησί"), αλλά είναι άγνωστο αν αναφέρεται στο σύγχρονο κράτος της Σρι Λάνκα ή κάποιο άλλο μέρος. Αλλά οι μελετητές γενικά συμφωνούν ότι αυτή η λέξη Λάνκα αναφέρεται στο σημερινό κράτος καθώς στο σριλανκέζικο κείμενο του 5ου αιώνα, Μαχαβάμσα, το νησί είναι γνωστό με την ονομασία Λάνκα. Ο όρος Ταμίλ Ιλάμ (ஈழம்) ήταν ο όρος που χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει το νησί στη λογοτεχνία Σάνγκαμ. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας Τσόλα (βλέπε κατάκτηση της Ανουραντχαπούρας από τους Τσόλα) το νησί έγινε γνωστό ως Μουμούντι Τσολαμάνταλαμ («βασίλειο των τριών εστεμμένων Τσόλα»).
Οι αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι, αλλά και οι Ρωμαίοι, αποκαλούσαν το νησί Ταπροβάνα ή Ταπροβάνη από τη λέξη Ταμπαπάνι. Οι Πέρσες και οι Άραβες αποκαλούσαν το νησί Σαραντίμπ (απ'όπου προέρχεται η λέξη «σερεντίπιτυ») από τη σανσκριτική ονομασία Σιμχαλαντβίπα (νησί των Σινχάλα, της κύριας εθνότητας στο νησί). Όταν οι Πορτογάλοι ανακάλυψαν το νησί το 1505 την ονόμασαν Ceilão (Σεϊλάιου), όνομα που έγινε γνωστό στα αγγλικά ως Ceylon και στα ελληνικά ως Κεϋλάνη. Ως αποικία της Βρετανίας, το νησί ήταν γνωστό ως Κεϋλάνη. Όταν έγινε ανεξάρτητο κράτος το 1948, έγινε γνωστό σαν Ντομίνιον της Κεϋλάνης, δηλαδή ανεξάρτητη πρώην βρετανική αποικία με τον Βρετανό βασιλιά να διατηρεί τη θέση του.
Η χώρα είναι πλέον γνωστή στη Σινχάλα ως Σρι Λάνκα (ශ්‍රී ලංකා) και στα ταμίλ ως Ιλάνκαϊ (இலங்கை). Το 1972 η χώρα μετονομάστηκε σε «Ελεύθερη, Κυρίαρχη και Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Σρι Λάνκα» και αφαίρεσε οποιαδήποτε θέση της βασίλισσας Ελισάβετ στη χώρα, η οποία τότε ήταν βασίλισσα της χώρας, αλλά και την αποικιακή ονομασία Κεϋλάνη. Αργότερα, στις 7 Σεπτεμβρίου 1978, μετονομάστηκε "Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σρι Λάνκα". Καθώς το όνομα Κεϋλάνη εξακολουθεί να εμφανίζεται στα ονόματα ορισμένων οργανώσεων, η κυβέρνηση της Σρι Λάνκα ανακοίνωσε το 2011 ένα σχέδιο μετονομασίας όλων των οργανώσεων που ονομάζονται Κεϋλάνη και έχει αρμοδιότητα να τις μετονομάσει.
Αρχαία Σρι Λάνκα
thumb|left|300px|[[Παγκόσμιος χάρτης του Πτολεμαίου της Σρι Λάνκα, πρώτος αιώνας μ.Χ., σε μια έκδοση του 1535]] Σύμφωνα με τη Μαχαβάμσα, ένα Σιναλέζικο χρονικό που γράφτηκε στη γλώσσα Πάλι, οι αρχικοί κάτοικοι της Σρι Λάνκα θεωρούνται οι Γιάκσα και οι Νάγκα. Αρχαία νεκροταφεία που χρησιμοποιήθηκαν πριν από το 600 π.Χ. και άλλα σημάδια προηγμένου πολιτισμού έχουν επίσης ανακαλυφθεί στη Σρι Λάνκα. Η Σιναλέζικη ιστορία αρχίζει παραδοσιακά το 543 π.Χ. με την άφιξη του πρίγκιπα Βιτζάγια, ενός ημιθρυλικού πρίγκιπα, ο οποίος πήγε με 700 οπαδούς του στη Σρι Λάνκα, αφού εκδιώχθηκε από το βασίλειο Βάνγκα (σημερινή Βεγγάλη). Ίδρυσε το Βασίλειο του Ταμπαπάνι, παράγωγο του οποίου είναι η αρχαιοελληνική ονομασία Ταπροβάνη, κοντά στη σύγχρονη Μανάρ. Ο Βιτζάγια είναι ο πρώτος από τους περίπου 189 μονάρχες της Σρι Λάνκα που περιγράφονται σε χρονικά όπως η Ντιπαβάμσα, Μαχαβάμσα, Τσουλαβάμσα και Ρατζβαλίγια.
thumb|upright=1.15|Το άγαλμα του Βούδα Αβουκάνα, ένα ψηλό άγαλμα του Βούδα μήκους 12 μέτρων από τη βασιλεία του Ντατουσένα της Ανουρανταπούρα, 5ος αιώνας μ.Χ.
Η περίοδος Ανουρανταπούρα (377 π.Χ. - 1017 μ.Χ.) ξεκίνησε με την ίδρυση του βασιλείου Ανουρανταπούρα το 380 π.Χ. κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Παντουκαμπάγια. Στη συνέχεια, η Ανουρανταπούρα υπηρέτησε ως πρωτεύουσα της χώρας για σχεδόν 1.400 χρόνια. Οι αρχαίοι Σιναλέζοι διακρίθηκαν για την οικοδόμηση ορισμένων τύπων δομών όπως δεξαμενές, στούπα και παλάτια. Η κοινωνία υπέστη σημαντικό μετασχηματισμό κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ντεβαναμπίγια Τίσσα, με την άφιξη του βουδισμού από την Ινδία. Το 250 π.Χ., ο Μαχίντα, ένας βουδιστής μοναχός και γιος του αυτοκράτορα των Μαουρύα, Ασόκα, έφτασε στο Μιχιντάλε φέρνοντας το μήνυμα του Βουδισμού. Η αποστολή του κέρδισε τον μονάρχη, ο οποίος αγκάλιασε την πίστη και τη διέδωσε σε ολόκληρο τον Σιναλέζικο πληθυσμό.
Η Σρι Λάνκα γνώρισε την πρώτη από πολλές ξένες εισβολές κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουρατίσα, ο οποίος νικήθηκε από δύο εμπόρους αλόγων που ονομάζονταν Σένα και Γκούττικα από τη Νότια Ινδία. Η επόμενη εισβολή έγινε το 205 π.Χ. από έναν Τσόλα που ονομάζονταν Ελάρα, ο οποίος ανέτρεψε τον Ασέλα και κυβέρνησε τη χώρα για 44 χρόνια. Ο Ντουτουγκεμούνου, ο μεγαλύτερος γιος του νότιου τοπικού βασιλιά, Καβάν Τίσσα, νίκησε τον Ελάρα στη μάχη της Βιτζιθαπούρα. Κατά τη διάρκεια των δυόμισι χιλιετιών της ύπαρξής του, το Σιναλέζικο βασίλειο δέχτηκε εισβολή τουλάχιστον οκτώ φορές από τις γειτονικές δυναστείες της Νότιας Ινδίας όπως των Τσόλα, Πάντγια, Τσέρα και Παλλάβα. Αυτοί οι εισβολείς στη συνέχεια εκδιώχθηκαν πίσω. Υπήρξαν επίσης εισβολές από τα βασίλεια του Καλίνγκα (σύγχρονη Ορίσα) και από τη χερσόνησο της Μαλαισίας.
thumb|left|300px|Το πέτρινο φρούριο [[Σιγκιρίγια ]]
Το Τέταρτο Βουδιστικό συμβούλιο του Βουδισμού της Τεραβάντα πραγματοποιήθηκε στο μοναστήρι Ανουρανταπούρα Μαχαβιχάρα στη Σρι Λάνκα υπό την αιγίδα του Βαλαγκάμπα της Ανουρανταπούρα το 25 π.Χ. Το συμβούλιο διεξήχθη ως απάντηση σε ένα έτος κατά το οποίο οι συγκομιδές στη Σρι Λάνκα ήταν ιδιαίτερα φτωχές και πολλοί βουδιστές μοναχοί πέθαναν από την πείνα. Επειδή ο Κανόνας Πάλι ήταν εκείνη την εποχή η προφορική λογοτεχνία που συντηρήθηκε με αρκετές αναθεωρήσεις από τους νταμαμπανάκα (αφηγητές Ντάρμα), οι επιζόντες μοναχοί αναγνώρισαν τον κίνδυνο της προφορικής λογοτεχνίας και αποφάσισαν να καταγράψουν τον Κανόνα ώστε ακόμα και αν μερικοί από τους μοναχούς που είχαν καθήκον να σπουδάσουν και να θυμούνται τμήματα του Κανόνα πέθαιναν, οι διδασκαλίες να μην χαθούν. Μετά το Συμβούλιο, τα φοινικόφυλλα χειρόγραφα που περιείχαν τον ολοκληρωμένο Κανόνα μεταφέρθηκαν σε άλλες χώρες όπως η Μιανμάρ, η Ταϊλάνδη, η Καμπότζη και το Λάος.
Το 993 μ.Χ., η εισβολή του αυτοκράτορα των Τσόλα, Ρατζαράτζα Α΄ ανάγκασε τον τότε Σιναλέζο μονάρχη Μαχίντα Ε΄ να καταφύγει στο νότιο τμήμα της Σρι Λάνκα. Αξιοποιώντας αυτή την κατάσταση, ο Ρατζέντρα Α΄, γιος του Ρατζαράτζα Α΄, ξεκίνησε μια μεγάλη εισβολή το 1017 μ.Χ. Ο Μαχίντα Ε΄ συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην Ινδία και οι Τσόλα λεηλάτησαν την πόλη Ανουρανταπούρα προκαλώντας την πτώση του βασιλείου της Ανουρανταπούρα. Στη συνέχεια, μετέφεραν την πρωτεύουσα στην Πολοναρούα.
Μετακλασική Σρι Λάνκα
Μετά από μια δεκαεπτάχρονη εκστρατεία, ο Βιτζαγιαμπάχου Α΄ έδιωξε με επιτυχία τους Τσόλα από τη Σρι Λάνκα το 1070 μ.Χ. και επανένωσε τη χώρα για πρώτη φορά μετά από έναν αιώνα. Μετά από αίτημά του, στάλθηκαν μοναχοί από τη Βιρμανία στη Σρι Λάνκα για την αποκατάσταση του βουδισμού, ο οποίος είχε σχεδόν εξαφανιστεί από τη χώρα κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Τσόλα. Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, η Σρι Λάνκα χωρίστηκε σε τρεις περιοχές, συγκεκριμένα τις Ρουχούνου, Πιχίτι και Μάγια.
upright|thumb|Ένα βουδιστικό άγαλμα στην αρχαία πρωτεύουσα [[Πολοναρούα, 12ος αιώνας]]
Μετά τον θάνατό του, η Σρι Λάνκα σταδιακά έχασε τη δύναμη της. Το 1215, ο Καλίνγκα Μάγκα, ένας Ινδός, από τη Νότια Ινδία με αβέβαιη προέλευση, αναγνωρίστηκε ως ο ιδρυτής του βασιλείου της Τζάφνα, εισέβαλε και κατέλαβε το βασίλειο της Πολοναρούα. Ταξίδεψε από την Καλίνγκα 690 ναυτικά μίλια με 100 μεγάλα πλοία και 24.000 πολεμιστές. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους εισβολείς, λεηλάτησε και κατέστρεψε συθέμελα τα πάντα στα αρχαία βασίλεια της Ανουρανταπούρα και της Πολοναρούα σε τέτοιο βαθμό που δεν ανέκαμψαν ποτέ. Οι προτεραιότητές του ήταν να εξαγάγει όσο το δυνατόν περισσότερα από τη γη και να ανατρέψει όσο το δυνατόν περισσότερες από τις παραδόσεις του Ρατζαράτα. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του υπήρξε μαζική μετανάστευση ντόπιων Σιναλέζων προς τη νότια και δυτική Σρι Λάνκα, και στο ορεινό εσωτερικό, σε μια προσπάθεια να ξεφύγουν από τον έλεγχό του.
Η Σρι Λάνκα δεν ανέκαμψε ποτέ πραγματικά από τις επιπτώσεις της εισβολής του Καλίνγκα Μάγκα. Ο βασιλιάς Βιτζαγιαμπάχου Γ΄, ο οποίος ηγήθηκε της αντίστασης, επέκτεινε το βασίλειο μέχρι την Νταμπαντενίγια. Εν τω μεταξύ, ο Βορράς, τελικά εξελίχθηκε στο Βασίλειο της Τζάφνα. Το Βασίλειο της Τζάφνα δεν ξανακαταλήφθηκε ποτέ από οποιοδήποτε βασιλείο του Νότου, εκτός από μία περίπτωση το 1450, όπου κατακτήθηκε με επικεφαλής τον υιοθετημένο γιο του βασιλιά Παρακραμαμπάχου ΣΤ΄, τον πρίγκιπα Σαπούμαλ. Κυβέρνησε τον Βορρά από το 1450 έως το 1467 μ.Χ.
Οι επόμενοι τρεις αιώνες από το 1215 και μετά, σηματοδοτούνται από μεταβαλλόμενες εναλλαγές βασιλείων στη νότια και κεντρική Σρι Λάνκα, συμπεριλαμβανομένων των Νταμπαντενίγια, Γιαπαχούβα, Γκάμπολα, Ραϊγκάμα, Κότε, Σιταβάκα και τέλος, Κάντι. Ο Κινέζος ναύαρχος Τσενκ Χι και η ναυτική του εκστρατευτική δύναμη έφτασαν στη Γκάλε της Σρι Λάνκα το 1409 και πολέμησαν με τον τοπικό βασιλιά Βίρα Αλακέσβαρα της Γκάμπολα. Ο Τσενκ Χι αιχμαλώτισε τον βασιλιά Βίρα Αλακέσβαρα και αργότερα τον απελευθέρωσε. Ο Τσενκ Χι ανέγειρε την Τριγλωσσική Επιγραφή της Γκάλε, μία πέτρινη στήλη γραμμένη σε τρεις γλώσσες (Κινέζικα, Ταμίλ και Περσικά), για να τιμήσει την επίσκεψή του. Η στήλη ανακαλύφθηκε από τον Σ.Χ. Τόμλιν στη Γκάλε το 1911 και φυλάσσεται τώρα στο Εθνικό Μουσείο του Κολόμπο.
Πρώιμη σύγχρονη περίοδος
Η πρώιμη σύγχρονη περίοδος της Σρι Λάνκα αρχίζει με την άφιξη του Πορτογάλου στρατιώτη και εξερευνητή Λουρένσο ντι Αλμέιντα, γιος του Φρανσίσκο ντι Αλμέιντα, το 1505. Το 1517, οι Πορτογάλοι έχτισαν ένα φρούριο στην πόλη-λιμάνι Κολόμπο και σταδιακά επέκτειναν τον έλεγχό τους στις παράκτιες περιοχές. Το 1592, μετά από δεκαετίες διακεκομμένου πολέμου με τους Πορτογάλους, ο Βιμαλανταρμασούρια Α΄ μετέφερε το βασίλειό του στην πόλη Κάντι, στην ενδοχώρα, μια θέση που νόμιζε πιο ασφαλή από επίθεση. Το 1619, υποκύπτοντας στις επιθέσεις των Πορτογάλων, η ανεξάρτητη ύπαρξη του βασιλείου της Τζάφνα έληξε.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρατζασίνγκε Β΄, ολλανδοί εξερευνητές έφτασαν στο νησί. Το 1638 ο βασιλιάς υπέγραψε συνθήκη με την Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών για να απαλλαγεί από τους Πορτογάλους που κυβερνούσαν τις περισσότερες παράκτιες περιοχές. Ο επόμενος ολλανδικό-πορτογαλικός πόλεμος είχε ως αποτέλεσμα τη νίκη των Ολλανδών, με το Κολόμπο να πέφτει στα χέρια των Ολλανδών το 1656. Οι Ολλανδοί παρέμειναν στις περιοχές που είχαν καταλάβει, παραβιάζοντας έτσι τη συνθήκη που είχαν υπογράψει το 1638. Μια εθνοτική ομάδα, οι Μπουργκέρ, προέκυψαν ως αποτέλεσμα της ολλανδικής κυριαρχίας.
Το Βασίλειο της Κάντι ήταν η τελευταία ανεξάρτητη μοναρχία της Σρι Λάνκα. Το 1595, ο Βιμαλανταρμασούρια έφερε το λείψανο του ιερού Δοντιού - το παραδοσιακό σύμβολο της βασιλικής και θρησκευτικής εξουσίας των Σιναλέζων - στην Κάντι, και έχτισε το Ναό του Ιερού Δοντιού. Παρά τον συνεχιζόμενο διαρκή πόλεμο με τους Ευρωπαίους, η βασιλεία επιβίωσε. Αργότερα, μια κρίση διαδοχής εμφανίστηκε στο Κάντι με το θάνατο του βασιλιά Βίρα Ναρεντρασίνχα το 1739. Ήταν παντρεμένος με μια πριγκίπισσα της δυναστείας Μαντουράι Ναγιάκ, που μιλούσε την Τελούγκου, από τη Νότια Ινδία (Μαντουράι) και ήταν άτεκνος από αυτήν.
Κατά τους Ναπολεόντειους πολέμους, φοβούμενοι ότι ο γαλλικός έλεγχος της Ολλανδίας μπορούσε να παραδώσει τη Σρι Λάνκα στους Γάλλους, η Μεγάλη Βρετανία κατέλαβε, με μικρές δυσκολίες, τις παράκτιες περιοχές του νησιού το 1796. Δύο χρόνια αργότερα, το 1798, ο Σρι Ρατζάντι Ρατζασίνχα, τρίτος από τους τέσσερις βασιλιάδες Ναγιακάρ της Σρι Λάνκα, πέθανε από πυρετό. Μετά το θάνατό του, στέφθηκε βασιλιάς ένας ανιψιός του Ρατζάντι Ρατζασίνχα, ο δεκαοχτάχρονος Κανασάμι. Ο νέος βασιλιάς, που ονομάστηκε Σρι Βικράμα Ρατζασίνχα, αντιμετώπισε μια βρετανική εισβολή το 1803, και αντεπιτέθηκε με επιτυχία. Ο πρώτος πόλεμος της Κάντι τελείωσε σε αδιέξοδο.
Μέχρι τότε ολόκληρη η παράκτια περιοχή ήταν υπό την κατοχή της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών ως αποτέλεσμα της Συνθήκης της Αμιένης. Στις 14 Φεβρουαρίου του 1815, η Κάντι καταλήφθηκε από τους Βρετανούς στον δεύτερο πόλεμο της Κάντι, τελειώνοντας την ανεξαρτησία της Σρι Λάνκα. Ο Σρι Βικράμα Ρατζασίνχα, ο τελευταίος ντόπιος μονάρχης της Σρι Λάνκα, εξορίστηκε στην Ινδία. Η σύμβαση της Κάντι παραχώρησε τυπικά ολόκληρη τη χώρα στη βρετανική αυτοκρατορία. Οι προσπάθειες των ευγενών της Σρι Λάνκα για υπονόμευση της βρετανικής εξουσίας το 1818 κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Ούβα αναχαιτίστηκαν από τον κυβερνήτη Ρόμπερτ Μπράουνριγκ.
Η αρχή της σύγχρονης περιόδου της Σρι Λάνκα χαρακτηρίζεται από τις μεταρρυθμίσεις του Κόουλμπρουκ-Κάμερον το 1833. Οι οποίοι εισήγαγαν μια ωφελιμιστική και φιλελεύθερη πολιτική κουλτούρα στη χώρα με βάση το κράτος δικαίου και συγχώνευσαν τις επαρχίες της Κάντι με τις παράκτιες περιοχές σε μια ενιαία κυβέρνηση. Καθιερώθηκε ένα εκτελεστικό συμβούλιο και ένα νομοθετικό συμβούλιο. Μέχρι αυτή τη στιγμή, τα πειράματα με φυτείες καφέ ήταν σε μεγάλο βαθμό επιτυχημένα.
Σύντομα ο καφές έγινε το κύριο εξαγωγικό προϊόν της Σρι Λάνκα. Η πτώση των τιμών του καφέ ως αποτέλεσμα της ύφεσης του 1847 σταμάτησε την οικονομική ανάπτυξη και οδήγησε τον κυβερνήτη να εισαγάγει μια σειρά φόρων στα πυροβόλα όπλα, τα σκυλιά, τα καταστήματα, τις βάρκες κλπ. Και να επαναφέρει μια μορφή ράτζακαριγια (rajakariya), απαιτώντας έξι ημέρες ελεύθερης εργασίας σε δρόμους ή την πληρωμή ισοδύναμου σε μετρητά. Αυτά τα σκληρά μέτρα έκαναν εχθρική τη βρετανική κυβέρνηση στους ντόπιους και ξέσπασε μια άλλη εξέγερση το 1848. Μια καταστροφική ασθένεια των φύλλων, Hemileia vastatrix, έπληξε τις φυτείες καφέ το 1869, καταστρέφοντας ολόκληρη τη βιομηχανία μέσα σε δεκαπέντε χρόνια. Οι Βρετανοί βρήκαν γρήγορα αντικαταστάτη: εγκαταλείποντας τον καφέ και άρχισαν να καλλιεργούν τσάι. Η παραγωγή τσαγιού στη Σρι Λάνκα αναπτύχθηκε στις επόμενες δεκαετίες. Οι μεγάλες φυτείες καουτσούκ ξεκίνησαν στις αρχές του 20ου αιώνα.
Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, μια νέα μορφωμένη κοινωνική τάξη που υπερέβαινε τη φυλή και την κάστα προέκυψε από τις βρετανικές προσπάθειες να στελεχωθεί η δημόσια υπηρεσία της Κεϋλάνης και τα νομικά, εκπαιδευτικά και ιατρικά επαγγέλματα. Νέοι ηγέτες εκπροσώπησαν τις διάφορες εθνοτικές ομάδες του πληθυσμού στο Νομοθετικό Συμβούλιο της Κεϋλάνης σε κοινοτική βάση. Η βουδιστική και η ινδουιστική αναγένηση αντέδρασαν ενάντια στις χριστιανικές ιεραποστολικές δραστηριότητες. Οι πρώτες δύο δεκαετίες του 20ού αιώνα είναι γνωστές για τη μοναδική αρμονία μεταξύ της Σιναλέζικης και Ταμίλ πολιτικής ηγεσίας, που έκτοτε χάθηκε.
Το 1919, οι κύριες Σιναλέζικες και Ταμίλ πολιτικές οργανώσεις ενώθηκαν για να σχηματίσουν το Εθνικό Κογκρέσο της Κεϋλάνης, υπό την ηγεσία του Πονάμπαλαμ Αρουνάσαλαμ, πιέζοντας τους αποικιακούς κυβερνήτες για περισσότερες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις. Αλλά χωρίς τη μαζική λαϊκή υποστήριξη και με την ενθάρρυνση του κυβερνήτη για «κοινοτική εκπροσώπηση» με τη δημιουργία μίας «θέσης Κολόμπο» που ταλαντεύονταν μεταξύ των Σιναλέζων και των Ταμίλ, το Κογκρέσο έχασε τη δυναμική του στα μέσα της δεκαετίας του 1920.
Οι μεταρρυθμίσεις Ντόνουμορ του 1931 απέρριψαν την κοινοτική εκπροσώπηση και εισήγαγαν το καθολικό δικαίωμα ψήφου για ενηλίκους (το δικαίωμα ψήφου ανερχόταν στο 4% πριν από τις μεταρρυθμίσεις). Αυτό το βήμα επικρίθηκε έντονα από την πολιτική ηγεσία των Ταμίλ, η οποία συνειδητοποίησε ότι θα μειωθεί σε μια μειονότητα στο νεοσυσταθέν κρατικό Συμβούλιο της Κεϋλάνης, το οποίο διαδέχτηκε το νομοθετικό συμβούλιο. Το 1937, ο ηγέτης των Ταμίλ Γ. Γ. Ποννάμπαλαμ ζήτησε από το κρατικό συμβούλιο 50-50 εκπροσώπηση (50% για τους Σιναλέζους και 50% για τις άλλες εθνοτικές ομάδες). Ωστόσο, αυτό το αίτημα δεν εκπληρώθηκε από τις μεταρρυθμίσεις του Σόλμπουρι του 1944-45.
Σύγχρονη Σρι Λάνκα
Ο Σ. Ο. Ρ. Ντ. Μπανταρανάικε εξελέγη πρωθυπουργός το 1956. Η τριετής κυβέρνησή του είχε βαθιά επίδραση μέσω του αυτοανακηρυγμένου ρόλου του ως «υπερασπιστής της καταπιεσμένης κουλτούρας των Σιναλέζων». Εισήγαγε το αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο για τη χρήση μόνο της Σιναλέζικης γλώσσας, αναγνωρίζοντας τη Σιναλέζικη ως τη μοναδική επίσημη γλώσσα της κυβέρνησης. Παρόλο που ανατράπηκε εν μέρει το 1958, το νομοσχέδιο αποτελούσε σοβαρή ανησυχία για την κοινότητα των Ταμίλ, η οποία αντιλαμβανόταν ότι αποτελούσε απειλή για τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους.
Το Ομοσπονδιακό Κόμμα (FP) ξεκίνησε ένα κίνημα μη-βίαιας αντίστασης / παθητικής αντίστασης (Σατυαγκράχα) ενάντια στο νομοσχέδιο, το οποίο ώθησε τον Μπανταρανάικε να καταλήξει σε συμφωνία (Σύμφωνο Μπανταρανάικε -Τσελβανάικαμ) με τον Τσελβανάικαμ, αρχηγό του FP, για την επίλυση της επικείμενης εθνοτικής σύγκρουσης. Το σύμφωνο αποδείχθηκε αναποτελεσματικό ενόψει των συνεχιζόμενων διαμαρτυριών από την αντιπολίτευση και τους βουδιστές μοναχούς. Το νομοσχέδιο, μαζί με διάφορα κυβερνητικά προγράμματα αποικισμού, συνέβαλαν πολύ στην πολιτική οργή μεταξύ των Σιναλέζων και Ταμίλ πολιτικών ηγετών. Ο Μπανταρανάικε δολοφονήθηκε από έναν εξτρεμιστή βουδιστή μοναχό το 1959.
Η Σιριμάβο Μπανταρανάικε, χήρα του Μπανταρανάικε και πρώτη στην ιστορία της ανθρωπότητας γυναίκα πρωθυπουργός, ανέλαβε το αξίωμα του πρωθυπουργού το 1960 και αντέκρουσε μια απόπειρα πραξικοπήματος το 1962. Κατά τη δεύτερη θητεία της ως πρωθυπουργός, η κυβέρνηση θέσπισε σοσιαλιστικές οικονομικές πολιτικές, ενισχύοντας τους δεσμούς της με τη Σοβιετική Ένωση και την Κίνα, ενώ εισήγαγε τη χώρα στο Κίνημα των Αδεσμεύτων. Το 1971, η Κεϋλάνη γνώρισε μια μαρξιστική εξέγερση (JVP), η οποία καταστάλθηκε γρήγορα.
Η χώρα είχε λάβει το όνομα Κεϊλάο (Ceilão) από τους Πορτογάλους αποικιοκράτες, ενώ αργότερα ονομάστηκε Κεϊλάν (Ceylan) από τους Ολλανδούς και Κεϊλάν από τους Βρετανούς. Αυτό το όνομα κράτησε έως το 1972, όταν η κυβέρνηση αποφάσισε να αλλάξει το αποικιοκρατικό όνομα και να επανέλθει στο αρχαίο όνομα του νησιού προσθέτοντας τη σινχαλέζικη λέξη Σρι που σημαίνει «λαμπρός» και η χώρα έγινε δημοκρατία με το όνομα Σρι Λάνκα (= «Περίλαμπρο Νησί»).
Τα παρατεταμένα παράπονα των μειονοτήτων και η χρήση του κοινοτικού συναισθηματισμού ως όπλο εκλογικής εκστρατείας τόσο από τους Σιναλέζους ηγέτες όσο και από τους Ταμίλ ενθάρρυναν τη νεοεμφανιζόμενη μαχητικότητα των Ταμίλ στο Βορρά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970. Η πολιτική τυποποίησης από την κυβέρνηση της Σιριμάβο για την αποκατάσταση των ανισοτήτων που δημιουργήθηκαν κατά την εγγραφή στο πανεπιστήμιο, η οποία ήταν ουσιαστικά μια θετική δράση για να βοηθήσει τους γεωγραφικά μειονεκτούντες φοιτητές να αποκτήσουν τριτοβάθμια εκπαίδευση, είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του ποσοστού των φοιτητών Ταμίλ σε πανεπιστημιακό επίπεδο και ενήργησε ως ο άμεσος καταλύτης για την άνοδο της μαχητικότητας. Η δολοφονία του δημάρχου της Τζάφνα, Άλφρεντ Ντουραγιάππα, το 1975 από τους Τίγρεις για την Απελευθέρωση του Ταμίλ Ιλάμ (LTTE) σηματοδότησε ένα σημείο κρίσης.
Η κυβέρνηση του Τζ. Ρ. Τζαγιαουάρντεν ανέλαβε την εξουσία το 1977, νικώντας τη μη δημοφιλή κυβέρνηση του Ενωμένου Μετώπου. Ο Τζαγιαουάρντεν εισήγαγε ένα νέο σύνταγμα, μαζί με την οικονομία της ελεύθερης αγοράς και μια ισχυρή εκτελεστική προεδρία, σύμφωνα με το μοντέλο της Γαλλίας. Έκανε τη Σρι Λάνκα την πρώτη χώρα της Νότιας Ασίας που ελευθέρωσε την οικονομία της. Ξεκινώντας το 1983, οι εθνοτικές εντάσεις εκδηλώθηκαν σε μια εξέγερση ενάντια στην κυβέρνηση από τους Τίγρεις για την Απελευθέρωση του Ταμίλ Ιλάμ (LTTE). Μια επίθεση του LTTE σε 13 στρατιώτες είχε ως αποτέλεσμα τις ταραχές κατά των Ταμίλ τον Ιούλιο του 1983, οι οποίες φέρεται να υποστηρίζονταν από σκληροπυρηνικούς Σιναλέζους υπουργούς, με αποτέλεσμα περισσότεροι από 150.000 πολίτες Ταμίλ να εγκαταλείψουν το νησί, ζητώντας άσυλο σε άλλες χώρες.
Διάφορα ολισθήματα στην εξωτερική πολιτική οδήγησαν την Ινδία να ενισχύσει τους Τίγρεις για την Απελευθέρωση του Ταμίλ Ιλάμ (LTTE) παρέχοντας όπλα και εκπαίδευση. Το 1987, υπογράφηκε μία συμφωνία ανάμεσα στην Ινδία και τη Σρι Λάνκα και η Ινδική Δύναμη Διατήρησης της Ειρήνης (IPKF) αναπτύχθηκε στη Βόρεια Σρι Λάνκα για να σταθεροποιήσει την περιοχή εξουδετερώνοντας το LTTE. Την ίδια χρονιά, το JVP ξεκίνησε τη δεύτερη εξέγερσή του στη Νότια Σρι Λάνκα, καθιστώντας αναγκαία την αναδιάταξη του IPKF το 1990. Τον Οκτώβριο του 1990, το LTTE απέλασε τους Μουσουλμάνους από τη Βόρεια Σρι Λάνκα. Το 2002, η κυβέρνηση της Σρι Λάνκα και το LTTE υπέγραψαν μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός με τη μεσολάβηση της Νορβηγίας.
Το ασιατικό τσουνάμι του 2004 σκότωσε πάνω από 35.000 ανθρώπους στη Σρι Λάνκα. Από το 1985 έως το 2006, η κυβέρνηση της Σρι Λάνκα και οι αντάρτες Ταμίλ πραγματοποίησαν τέσσερις γύρους ειρηνευτικών συνομιλιών χωρίς επιτυχία. Τόσο το LTTE όσο και η κυβέρνηση επανέλαβαν τις μάχες το 2006, και η κυβέρνηση αποχώρησε επίσημα από την κατάπαυση του πυρός το 2008. Το 2009, υπό την Προεδρία του Μαχίντα Ραγιαπάκσε, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Σρι Λάνκα νίκησαν τον LTTE και αποκατέστησαν τον έλεγχο ολόκληρης της χώρας υπό την κυβέρνηση της Σρι Λάνκα. Κατά τη διάρκεια των 26 ετών ένοπλης σύρραξης (1983-2009), υπολογίζεται ότι έχασαν τη ζωή τους 60.000 με 100.000 άνθρωποι.
Αποσχιστικό κίνημα των Ταμίλ
Από το 1983 ως το 2009 η χώρα ταλανιζόταν από βία καθώς η μειονότητα των Ταμίλ διεκδικούσε την ανεξαρτησία της. Οι δυνάμεις του στρατού συγκρούονταν με την ένοπλη ομάδα ανταρτών που αποκαλείται Τίγρεις για την Απελευθέρωση του Ταμίλ Ιλάμ (αγγλικά: Liberation Tigers of Tamil Eelam - LTTE, ταμιλικά: தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள்). Το 2002 οι αντάρτες και η κυβέρνηση υπέγραψαν εκεχειρία με τη διαμεσολάβηση της Νορβηγίας. Οι εχθροπραξίες όμως εντάθηκαν και πάλι το 2006.
Τον Ιανουάριο του 2009 ο κυβερνητικός στρατός κατάφερε τα μεγαλύτερα πλήγματα εναντίον των ανταρτών Τίγρεων των Ταμίλ. Έπειτα από σφοδρές μάχες κατελήφθησαν από τον κυβερνητικό στρατό οι πόλεις Κιλινότσι, πολιτική πρωτεύουσα των ανταρτών και στη συνέχεια η Μουλαϊτίβου, τελευταία πόλη που βρισκόταν υπό τον έλεγχο των αυτονομιστών. Στις 16 Μαΐου του 2009 ο πρόεδρος Ραγιαπάκσε ανακοίνωσε τη νίκη του κυβερνητικού στρατού επί των ανταρτών Ταμίλ, σηματοδοτώντας το τέλος ενός εμφυλίου που διήρκεσε 25 χρόνια. Την επόμενη ημέρα οι αντάρτες αποφάσισαν κατάπαυση του πυρός και παραδέχθηκαν ότι ο αγώνας τους είχε άδοξο τέλος.
Γεωγραφία
thumb|upright|alt=A roughly oval island with a mountainous centre|Τοπογραφικός χάρτης της Σρι Λάνκα. Η Σρι Λάνκα βρίσκεται στην Ινδική πλάκα, μια μεγάλη τεκτονική πλάκα που ήταν προηγουμένως μέρος της Ινδο-Αυστραλιανής πλάκας. Βρίσκεται στον Ινδικό ωκεανό, νοτιοδυτικά του κόλπου της Βεγγάλης, μεταξύ γεωγραφικού πλάτους 5 ° και 10 ° Β και γεωγραφικού μήκους 79 ° και 82 ° Ε. Η Σρι Λάνκα χωρίζεται από το ηπειρωτικό τμήμα της Ινδικής υποηπείρου με τον κόλπο του Μανάρ και τον κόλπο του Παλκ. Σύμφωνα με την Ινδική μυθολογία, υπήρχε μία χερσαία γέφυρα μεταξύ της ηπειρωτικής Ινδίας και της Σρι Λάνκα. Τώρα υπάρχει μόνο με μια αλυσίδα από ασβεστολιθικούς αμμώδεις υφάλους που παραμένουν πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Σύμφωνα με τους μύθους, μπορούσε κάποιος να διασχίσει αυτή την αλυσίδα από ασβεστολιθικούς αμμώδεις υφάλους με τα πόδια μέχρι το 1480 μ.Χ., έως ότου οι κυκλώνες εμβάθυναν το κανάλι. Υπάρχουν τμήματα που είναι ακόμη τόσο ρηχά όσο 1 μέτρο, εμποδίζοντας την πλοήγηση. Το νησί αποτελείται κυρίως από επίπεδες έως κλιμακωτές παράκτιες πεδιάδες, με βουνά να υψώνονται μόνο στο νοτιοκεντρικό τμήμα. Το υψηλότερο σημείο είναι το Πιντουρουταλάγκαλα, φτάνοντας τα 2.524 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Η Σρι Λάνκα έχει 103 ποτάμια. Το μακρύτερο από αυτά είναι ο ποταμός Μαχαβέλι, που έχει μήκος 335 χιλιόμετρα. Αυτά τα ποτάμια δημιουργούν 51 φυσικούς καταρράκτες μήκους 10 μέτρων και άνω. Οι υψηλότεροι είναι οι καταρράκτες Μπαμπαρακάντα, με ύψος 263 μέτρα. Η ακτογραμμή της Σρι Λάνκα έχει μήκος 1.585 χλμ. Η ακτογραμμή και τα παρακείμενα νερά υποστηρίζουν εξαιρετικά παραγωγικά θαλάσσια οικοσυστήματα, όπως κοραλλιογενείς ύφαλους και ρηχά στρώματα παράκτιων και εκβολικών φυκιών.
Η Σρι Λάνκα έχει 45 εκβολές ποταμών και 40 λιμνοθάλασσες. Το μαγκρόβιο δάσος της Σρι Λάνκα εκτείνεται σε πάνω από 7.000 εκτάρια και έπαιξε ζωτικό ρόλο στην εξουδετέρωση της δύναμης των κυμάτων από το τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού το 2004. Το νησί είναι πλούσιο σε ορυκτά, όπως ιλμενίτης, άστριος, γραφίτης, διοξείδιο του πυριτίου, καολίνης, μαρμαρυγίες και θόριο. Επίσης, η ύπαρξη πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόλπο του Μανάρ επιβεβαιώθηκε και η εξόρυξη ανακτήσιμων ποσοτήτων βρίσκεται σε εξέλιξη.
Κλίμα
thumb|left|Χάρτης της Σρι Λάνκα σύμφωνα με την [[Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν]] Το κλίμα είναι τροπικό και ζεστό, λόγω των μετριοπαθών επιπτώσεων των ωκεανών ανέμων. Οι μέσες θερμοκρασίες κυμαίνονται από 17 °C στα κεντρικά υψίπεδα, όπου μπορεί να εμφανιστεί παγετός για αρκετές ημέρες το χειμώνα, έως το πολύ 33 °C σε άλλες περιοχές χαμηλού υψομέτρου. Οι μέσες ετήσιες θερμοκρασίες κυμαίνονται από 28 °C έως σχεδόν 31 °C. Οι θερμοκρασίες ημέρας και νύχτας μπορεί να διαφέρουν από 14 °C έως 18 °C.
Το μοτίβο βροχόπτωσης επηρεάζεται από τους μουσώνες από τον Ινδικό ωκεανό και τον κόλπο της Βεγγάλης. Η «υγρή ζώνη» και ορισμένες από τις προσήνεμες πλαγιές των κεντρικών υψίπεδων δέχονται έως και 2.500 χιλιοστά βροχής κάθε χρόνο, αλλά οι υπήνεμες πλαγιές στα ανατολικά και βορειοανατολικά δέχονται λίγες βροχές. Τα περισσότερα από τα ανατολικά, νοτιοανατολικά και βόρεια μέρη της Σρι Λάνκα αποτελούν την «ξηρή ζώνη», η οποία δέχεται μεταξύ 1.200 και 1.900 χιλιοστών βροχής ετησίως.
Οι άνυδρες βορειοδυτικές και νοτιοανατολικές ακτές δέχονται τη λιγότερη βροχή μεταξύ 800 έως 1.200 χιλιοστών βροχής ετησίως. Περιοδικές βροχοπτώσεις συμβαίνουν και μερικές φορές τροπικοί κυκλώνες φέρνουν βροχές στα νοτιοδυτικά, βορειοανατολικά και ανατολικά μέρη του νησιού. Η υγρασία είναι συνήθως υψηλότερη στις νοτιοδυτικές και ορεινές περιοχές και εξαρτάται από τα εποχικά μοτίβα βροχοπτώσεων. Η αύξηση των μέσων βροχοπτώσεων σε συνδυασμό με τις πιο έντονες βροχοπτώσεις είχε ως αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενες πλημμύρες και ζημιές στις υποδομές, στην παροχή υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και την αστική οικονομία.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|δεξιά|225px|Χάρτης της Σρι Λάνκα Για διοικητικούς σκοπούς, η Σρι Λάνκα χωρίζεται σε εννέα περιφέρειες και είκοσι πέντε επαρχίες.
Υπήρξαν περιφέρειες στη Σρι Λάνκα από τον 19ο αιώνα, αλλά δεν είχαν νομικό καθεστώς έως το 1987, όταν η 13η τροποποίηση του συντάγματος του 1978 δημιούργησε περιφερειακά συμβούλια μετά από αρκετές δεκαετίες αυξανόμενης πίεσης για αποκέντρωση της κυβέρνησης της Σρι Λάνκα. Κάθε περιφερειακό συμβούλιο είναι αυτόνομο όργανο που δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα οποιουδήποτε Υπουργείου. Ορισμένες από τις λειτουργίες του είχαν αναληφθεί από τα υπουργεία, τις υπηρεσίες, τις εταιρείες και τις νόμιμες αρχές της κεντρικής κυβέρνησης, αλλά η εξουσία επί της γης και της αστυνομίας υπάγεται κατά κανόνα στα περιφερειακά συμβούλια. Μεταξύ 1989 και 2006, οι βόρειες και ανατολικές περιφέρειες συγχωνεύθηκαν προσωρινά για να σχηματίσουν τη βορειοανατολική περιφέρεια. Πριν από το 1987, όλα τα διοικητικά καθήκοντα για τις περιφέρειες διεκπεραιώνονταν από μια περιφερειακή δημόσια υπηρεσία που έδρευε στην περιφέρεια, η οποία είχε τεθεί σε εφαρμογή από την εποχή της αποικιοκρατίας. Τώρα κάθε περιφέρεια διοικείται από ένα άμεσα εκλεγμένο περιφερειακό συμβούλιο.
Κυβέρνηση και πολιτική
μικρογραφία|Το παλιό κτήριο του Κοινοβουλίου της Σρι Λάνκα, κοντά στο [[Γκάλα Φέις Γκριν. Τώρα λειτουργεί ως έδρα της Προεδρικής Γραμματείας.]] Η Σρι Λάνκα είναι λαϊκή δημοκρατία και ενιαίο κράτος. Η Σρι Λάνκα είναι ημιπροεδρική δημοκρατία, δηλαδή το πολίτευμα της είναι ένα κράμα προεδρικής και κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Η Σρι Λάνκα είναι η παλαιότερη δημοκρατία στην Ασία. Οι περισσότερες διατάξεις του συντάγματος μπορούν να τροποποιηθούν με πλειοψηφία των δύο τρίτων επί του συνόλου των βουλευτών με σχετική ψηφοφορία στο κοινοβούλιο. Η τροποποίηση ορισμένων βασικών άρθρων του εθνικού συντάγματος, όπως τα άρθρα που περιγράφουν ποιες είναι οι επίσημες γλώσσες, η θρησκεία και ότι η Σρι Λάνκα είναι ενιαίο κράτος, έχουν άλλη διαδικασία τροποποίησης. Αρχικά την πρόταση τροποποίησης τους πρέπει να την εγκρίνει τα δύο τρίτα των βουλευτών και έπειτα να εγκριθεί και από τον λαό σε ειδικό δημοψήφισμα.
Πολιτική
Ο τρέχων πολιτικός πολιτισμός στη Σρι Λάνκα χαρακτηρίζεται από μια αντιπαλότητα μεταξύ δύο αντίπαλων συνασπισμών, εκ των οποίων ο ένας έχει επικεφαλής την κεντροαριστερή και προοδευτική Ενωμένη Συμμαχία Ελευθερίας του Λαού, απόγονο του Κόμματος Ελευθερίας της Σρι Λάνκα, ενός ο άλλος έχει επικεφαλής το σχετικά δεξιό και φιλοκαπιταλιστικό Ενωμένο Εθνικό Κόμμα. Η Σρι Λάνκα είναι μια πολυκομματική δημοκρατία με πολλά μικρότερα βουδιστικά, σοσιαλιστικά και εθνικιστικά πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούν τα συμφέροντα των Ταμίλ. Τον Ιούλιο του 2011, υπήρχαν 67 εγγεγραμμένα κόμματα στη χώρα. Το παλαιότερο κόμμα της Σρι Λάνκα λέγεται Σοσιαλιστικό Κόμμα της Σρι Λάνκα (επίσημα: κόμμα Λάνκα Σάμα Σαμάτζα) και ιδρύθηκε το 1935.
Το Ενωμένο Εθνικό Κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε από τον Ντ. Σ. Σεναναγιάκε το 1946, ήταν μέχρι πρόσφατα το μεγαλύτερο ενιαίο πολιτικό κόμμα. Είναι το μόνο πολιτικό κόμμα το οποίο είναι παρών σε κάθε κοινοβούλιο από την εποχή της ανεξαρτησίας και έπειτα. Η Ενωμένη Συμμαχία Ελευθερίας του Λαού ιδρύθηκε από τον Σ. Ου. Ρ. Ν. Μπανταρανάικε τον Ιούλιο του 1951. Η Συμμαχία κέρδισε το κυβερνών Ενωμένο Εθνικό Κόμμα για πρώτη φορά στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1956. Μετά τις κοινοβουλευτικές εκλογές τον Ιούλιο του 1960, η Σιριμάβο Μπανταρανάικε έγινε πρωθυπουργός. Ήταν η πρώτη εκλεγμένη γυναίκα επικεφαλής της κυβέρνησης στον κόσμο.
Ο Τζ. Τζ. Πονάνμπαλαμ, ο Ταμίλ εθνικιστής αντίστοιχος του Μπανταρανάικε, ίδρυσε το Παγκεϋλανικό Συνέδριο των Ταμίλ το 1944. Αντιδρώντας στη συνεργασία του Πονάμπαλαμ με τον Σενανανγιάκε, το 1949 μια ομάδα αντιφρονούντων με επικεφαλής τον Σ. Τζ. Β. Τσελβαναγιάκαμ αποχώρησε από το κόμμα του Πονάμπαλαμ και ίδρυσε το Ιλάνκαϊ Ταμίλ Αρασού Κατσί, γνωστό και ως Ομοσπονδιακό Κόμμα. Το κόμμα του Τσελβαναγιάκαμ ήταν το κύριο κόμμα των Ταμίλ της Σρι Λάνκα για τις επόμενες δύο δεκαετίες. Το Ομοσπονδιακό Κόμμα υποστήριξε μια πιο επιθετική στάση απέναντι στους Σινχαλέζους και ήταν πιο εθνικιστικό από το προηγούμενο κόμμα. Με τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις του 1972, τα δύο κόμματα που εκπροσωπούσαν τους Ταμίλ, του Πονάμπαλαμ και του Τσελβαναγιάκαμ, επανενώθηκαν υπό νέα μορφή, δημιουργώντας το Ενωμένο Μέτωπο των Ταμίλ, το οποίο μετονομάστηκε αργότερα σε Ενωμένο Απελευθερωτικό Μέτωπο των Ταμίλ. Μετά από μια περίοδο αναταραχής καθώς οι Ταμίλ μαχητές ανέβηκαν στην εξουσία στα τέλη της δεκαετίας του 1970, τον Οκτώβριο του 2001 ιδρύθηκε η Εθνική Συμμαχία των Ταμίλ σαν διάδοχος των προηγούμενων κομμάτων. Το Τζανάτα Βιμούκτι Περαμούνα, ένα μαρξιστικό-λενινιστικό πολιτικό κόμμα που ίδρυσε ο Ροχάν Ουιτζαουίρα το 1965, λειτουργεί ως τρίτη δύναμη στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Υποστηρίζει αριστερές πολιτικές που είναι πιο ριζοσπαστικές από την παραδοσιακή αριστερή πολιτική του Σοσιαλιστικού Κόμματος και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σρι Λάνκα. Το Μουσουλμανικό Συνέδριο της Σρι Λάνκα ιδρύθηκε το 1981. Είναι το μεγαλύτερο μουσουλμανικό πολιτικό κόμμα στη Σρι Λάνκα.
Ο Πρόεδρος Μαχίντα Ρατζαπάκσα έχασε τις προεδρικές εκλογές του 2015, τερματίζοντας τη δεκαετή προεδρία του. Ωστόσο, ο διάδοχός του ως Πρόεδρος της Σρι Λάνκα, Μαϊθριπάλα Σιρισένα, αποφάσισε να μην διεκδικήσει την επανεκλογή του στις εκλογές του 2019. Η οικογένεια Ρατζαπάκσα ανέκτησε την εξουσία στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2019, όταν ο μικρότερος αδερφός του Μαχίντα Ρατζαπάκσα και πρώην υπουργός άμυνας εν καιρώ πολέμου Γκοταμπάγια Ρατζαπάκσα κέρδισε τις εκλογές και αργότερα ορκίστηκε νέος πρόεδρος της Σρι Λάνκα. Η σταθερή εξουσία των Ρατζαπάκσα στη χώρα εδραιώθηκε στις βουλευτικές εκλογές τον Αύγουστο του 2020. Το πολιτικό κόμμα του οποίου ηγείται η οικογένεια, το Λαϊκό Μέτωπο της Σρι Λάνκα, πέτυχε σαρωτική νίκη και σαφή πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Πέντε μέλη της οικογένειας Ρατζαπάκσα κέρδισαν έδρες στο νέο κοινοβούλιο. Ο πρώην πρόεδρος Μαχίντα Ρατζαπάκσα έγινε πρωθυπουργός.
Το 2022, ξεκίνησε μια πολιτική κρίση λόγω της μάχης για την εξουσία ανάμεσα στον Γκοταμπάγια Ρατζαπάκσα και το κοινοβούλιο της Σρι Λάνκα. Η κρίση τροφοδοτήθηκε από αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις, λόγω και της επιδείνωσης της οικονομίας της Σρι Λάνκα μετά την εκλογή του Ρατζαπάκσα το 2019. Το αντικυβερνητικό αίσθημα σε διάφορες περιοχές της Σρι Λάνκα έχει προκαλέσει μια άνευ προηγουμένου πολιτική αστάθεια, συγκλονίζοντας την πολιτική αρένα. Κορύφωση της κρίσης ήταν η παραίτηση του προέδρου Ραγιαπάκσε και η αντικατάστασή του με τον πρωθυπουργό Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε.
Δημογραφία
Η Σρι Λάνκα έχει περίπου 22.181.000 κατοίκους και ετήσιο ρυθμό αύξησης πληθυσμού που φτάνει το 0,5%. Το ποσοστό γεννήσεων είναι 13.8 γεννήσεις ανά 1.000 άτομα (δηλαδή, το 1,38% των κατοίκων είναι μέχρι 12 μηνών) και το ποσοστό θανάτων είναι 6 θάνατοι ανά 1.000 άτομα (δηλαδή, το 0,6% των ανθρώπων πεθαίνουν κάθε χρόνο). Η πυκνότητα πληθυσμού είναι υψηλότερη στη δυτική Σρι Λάνκα, ειδικά στη περιοχή μέσα και γύρω από την πρωτεύουσα. Οι Σινχαλέζοι αποτελούν τη μεγαλύτερη εθνότητα στη χώρα, αποτελώντας το 74,8% του πληθυσμού. Οι Ταμίλ της Σρι Λάνκα αποτελούν το 11,2% του πληθυσμού της χώρας και είναι η δεύτερη μεγάλη εθνότητα στο νησί. Οι Μαυριτανοί της Σρι Λάνκα αποτελούν το 9,2%. Οι Μαυριτανοί της Σρι Λάνκα είναι οι Μουσουλμάνοι της Σρι Λάνκα. Είναι κυρίως Ταμίλ και Σινχάλα. Υπάρχουν επίσης μικρές εθνοτικές ομάδες όπως οι μπούρχερ (άτομα με μικτή ευρωπαϊκή-σριλανκέζικη καταγωγή) και οι Μαλαίοι, μουσουλμάνοι μετανάστες από τη Νοτιοανατολική Ασία. Επιπλέον, υπάρχει ένας μικρός πληθυσμός Βέδα, μιας εθνότητας για την οποία πιστεύεται ότι ήταν οι πρώτοι κάτοικοι που αποίκησαν το νησί.
Γλώσσες
Τα Σινχαλά και τα Ταμίλ είναι οι δύο επίσημες γλώσσες της χώρας. Το σύνταγμα ορίζει τα αγγλικά ως τη γλώσσα σύνδεσης μεταξύ του λαού, δηλαδή μια ανεξάρτητη γλώσσα που δεν ευνοεί καμία από τις δύο εθνότητες. Τα αγγλικά χρησιμοποιούνται ευρέως στην εκπαίδευση, στις επιστήμες και το εμπόριο. Τα μέλη της κοινότητας των Μπούρχερ μιλούν μια παραλλαγή της κρεολής πορτογαλικής γλώσσας αλλά και της ολλανδικής γλώσσας, σε διαφορετικά επίπεδα επάρκειας και γνώσης της. Μπουρχ στα ολλανδικά σημαίνει πόλη και αυτή η κοινότητα πήρε το όνομα της από την ολλανδοκρατία στη Κεϋλάνη που διήρκεσε από τα μέσα του 17ου αιώνα έως τη δεκαετία του 1790, όταν και έπεσε στους Άγγλους λόγω του φόβου τους ότι θα έπεφτε στους Γάλλους. Οι Μαλαίοι μιλούν μια τοπική διάλεκτο της κρεολής μαλαϊκής γλώσσας.