cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερμής Αγιάς (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ιστορική αναδρομή
Ακολούθως ο Ερμής έλαβε μέρος σε αγώνα κατάταξης απέναντι στην ομάδα του Παπάγου, που κατέλαβε την αντίστοιχη θέση στον Όμιλο Νότου. Οι «Στρατηγοί» επικράτησαν στο Κλειστό της Αταλάντης σε βάρος του Ερμή με σκορ 77-73, παίρνοντας την προτεραιότητα ανόδου στην Α2 Εθνική σε περίπτωση που προέκυπτε κενή θέση. Τελικά ο Παπάγου ανέβηκε λόγω αποχώρησης του Αιόλου Αστακού, αλλά και ο Ερμής ακολούθησε τα βήματα του τελευταίου αφού συγχωνεύτηκαν οι Μαχητές Πεύκων με τον Παναθλητικό Συκεών με προορισμό τη Β' Εθνική.
Αγωνιστική περίοδος 2017–2018
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2017-18, ο Γ.Σ. Ερμής Αγιάς έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Στο τελευταίο συμμετείχαν συνολικά 16 σύλλογοι από ολόκληρη την Ελλάδα.
Κατά τη λήξη της Κανονικής Περιόδου του Πρωταθλήματος ο Ερμής βρέθηκε στην 9η θέση του βαθμολογικού πίνακα, έχοντας συγκεντρώσει 15 νίκες, 14 ήττες κι ένα μηδενισμό. Ο τελευταίος επιβλήθηκε ως τιμωρία από την Ομοσπονδία για μη καταβολή αποζημίωσης των διαιτητών του αγώνα της 15ης αγωνιστικής κόντρα στο Χολαργό. Ο σύλλογος της Αγιάς δεν χρειάστηκε να υπερασπιστεί την παραμονή του στην Κατηγορία μέσω των Play-Outs, αλλά δεν διεκδίκησε και την άνοδο μέσω των Play-Offs. Κορυφαίος σκόρερ για λογαριασμό της ομάδας αναδείχθηκε ο Νέστορας Κόμματος (326 πόντοι σε 21 αγώνες, 15,52 κατά μ.ό.). Διακρίθηκαν επίσης οι Δημήτρης Λόλας (322 πόντοι σε 29 αγώνες, 11,10 κατά μ.ό.), Λεωνίδας Τριανταφύλλου (284 πόντοι σε 27 αγώνες, 10,52 κατά μ.ό.), Στέργιος Τσιαμπαλής (249 πόντοι σε 26 αγώνες, 9,58 κατά μ.ό.) και Σάββας Χρυσόπουλος (238 πόντοι σε 23 αγώνες, 10,35 κατά μ.ό.).
Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος ο Ερμής εντάχθηκε στη 2η Αγωνιστική της Α' Φάσης. Ηττήθηκε εκτός έδρας από τη Νέα Κηφισιά με σκορ 83-81 και συνεπώς γνώρισε άμεσα τον αποκλεισμό.
Έδρα του συλλόγου είναι παραδοσιακά το Κλειστό Γυμναστήριο Αγιάς, χωρητικότητας 300 καθήμενων θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Θοδωρής Ριζούλης, γενικός αρχηγός ο Άρης Αργυρούλης και Team Manager o Γρηγόρης Ριζούλης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή μέχρι το Μάρτιο διατηρούσε ο Γρηγόρης Γιασσάρης, ο οποίος ολοκλήρωσε πενταετή θητεία στο σύλλογο. Τον διαδέχθηκε μέχρι το τέλος της περιόδου ο Στέφανος Πέρκος.
Συμφωνία με Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Στις 20 Ιουλίου 2022 ανακοινώθηκε η συμφωνία μεταξύ των ανδρικών τμημάτων καλαθοσφαίρισης του Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης και του Γ.Σ. Ερμή Αγιάς. Η ομάδα της Αγιάς Λάρισας συνεχίζει να χρησιμοποιεί την επωνυμία «'''Γ.Σ. Ερμής Αγιάς'''», αλλά χρησιμοποιεί το σήμα και τα χρώματα του Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης και έχει ως έδρα το Ιβανώφειο Κλειστό Γυμναστήριο. Από την αγωνιστική περίοδο 2022-2023, ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης αγωνίζεται ως Καλαθοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία (Κ.Α.Ε.) με την επωνυμία «Ηρακλής 2022 Κ.Α.Ε.» στην Elite League. Καλαθοσφαιριση Ανδρες Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1984
Μάριος Παναγή
Ο Μάριος Παναγή είναι Κύπριος διαιτητής ποδοσφαίρου, ο οποίος υπήρξε και διεθνής διαιτητής. Γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 4 Ιουλίου 1980. Ξεκίνησε να διαιτητεύει ποδοσφαιρικούς αγώνες από νεαρή ηλικία. Την περίοδο 2010-2014 ήταν διεθνής διαιτητής, διαιτητεύοντας αγώνες υπό την αιγίδα της UEFA
Την περίοδο 2012-2014 ήταν αντιπρόεδρος του συνδέσμου διαιτητών Κύπρου.
Μπετύν
Η πόλη, η οποία καταστράφηκε κατά το ήμισυ στο τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, στη συνέχεια ξαναχτίστηκε, κατελήφθη και υπέστη καταστροφές κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ανανεώθηκε και πάλι σήμερα, με τη δημιουργία οικολογικών περιοχών και ένα σημαντικό έργο αστικής ανάπλασης.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Μπετυνουά - Μπετυνουάζ.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο νομός [[Πα-ντε-Καλαί και οι κυριότερες πόλεις]] Η Μπετύν βρίσκεται στην παλαιά επαρχία του Αρτουά, στη βόρεια Γαλλία στη διοικητική περιοχή Ω-ντε-Φρανς, στο ανατολικό τμήμα του νομού Πα-ντε-Καλαί, 186 χιλιόμετρα κατ'ευθεία γραμμή βόρεια του Παρισιού.
Είναι υπονομαρχία του νομού και μια σχετικά μεγάλη πόλη με 24.895 κατοίκους το 2017. Βρίσκεται στο κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής 93 δήμων με σχεδόν 355.000 κατοίκους (2016). Μαζί με τη Λιλ και τις πόλεις της παλιάς ανθρακοφόρου λεκάνης του Νορ-Πα-ντε-Καλαί, συμμετέχει επίσης σε μια μητροπολιτική περιοχή περίπου 3,8 εκατομμυρίων κατοίκων, τη «Μητροπολιτική περιοχή της Λιλ».
Βρίσκεται ανάμεσα στους λόφους του Αρτουά και την πεδιάδα του Λυς και η περιοχή της επωφελείται από τη γόνιμη γεωργική γη, η οποία επέτρεψε τη συνεχή παρουσία της γεωργίας.
Η συνολική έκταση της πόλης είναι 9,43 χμ². Το χαμηλότερο σημείο της είναι 18 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας και το υψηλότερο είναι στα 42 μέτρα.
Η περιοχή διαρρέεται από τον Λω, έναν παραπόταμο του Λυς και υπο-παραπόταμο του Εσκώ.
Ιστορία
Ο Χιου Χέιστινγκς (πέθανε το 1347), άνθρωπος του βασιλιά Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας και διοικητής της Αγγλίας στη Φλάνδρα, επιτέθηκε και πολιόρκησε τη Μπετύν, με αγγλικά και φλαμανδικά στρατεύματα, κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου το 1346. Η φλαμανδική συνιστώσα αποδείχθηκε απείθαρχη και η πολιορκία κατέληξε σε αποτυχία πριν από το τέλος Αυγούστου.
Το 1500, η Μπετύν βρέθηκε υπό ισπανική κυριαρχία. Ο Κάρολος Κουίντος ενίσχυσε τις οχυρώσεις και μετακίνησε την εκκλησία Σαιν-Βαστ μέσα στον οχυρωμένο περίβολο. Διάνοιξε επίσης κανάλι στον ποταμό Λω. Στη συνέχεια, η πόλη γνώρισε σημαντική επέκταση με την ανάπτυξη της βιομηχανίας υφασμάτων και του εμπορίου σιτηρών. Αυτό προώθησε την εγκατάσταση πολλών νέων επαγγελματιών σε σχέση με τη βαφή και τα βυρσοδεψεία.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου της ισπανικής διαδοχής τον Ιούλιο - Αύγουστο του 1710, η Μπετύν πολιορκήθηκε από δυνάμεις της Μεγάλης Συμμαχίας. Η πόλη παραδόθηκε τελικά μετά από μια έντονη άμυνα που διεξήγαγε ο Αντουάν ντε Βωμπάν (1654-1731), συγγενής του διάσημου στρατιωτικού μηχανικού Βωμπάν.
Κατά την περίοδο 1914-1918, η πόλη ήταν σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος και κέντρο διοίκησης για το Βρετανικό Καναδικό Σώμα και την Ινδική Εκστρατευτική Δύναμη, καθώς και ο 33ος Σταθμός Ατυχημάτων μέχρι τον Δεκέμβριο του 1917. Αρχικά υπέστη μικρές ζημιές μέχρι τη δεύτερη φάση της Εαρινής επίθεσης τον Απρίλιο 1918, όταν οι γερμανικές δυνάμεις έφτασαν στο Λοκόν, σε 5 χιλιόμετρα απόσταση. Στις 21 Μαΐου, ένας βομβαρδισμός κατέστρεψε μεγάλα τμήματα της πόλης, σκοτώνοντας περισσότερους από 100 πολίτες.
Πάνω από 3.200 θύματα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου θάφτηκαν στο Βρετανικό Στρατιωτικό Κοιμητήριο της πόλης. η πλειοψηφία τους είναι Βρετανοί (2.933) ή Καναδοί (55), οι υπόλοιποι Γερμανοί.
Η Μπετύν ανακατασκευάστηκε μετά τον πόλεμο, υπέστη όμως πάλι καταστροφές από αεροπορικές επιθέσεις και μάχες μέσα στην πόλη στις 24-26 Μαΐου 1940, όταν κατελήφθη από τα γερμανικά στρατεύματα. Οι Γερμανοί υπέστησαν σοβαρές απώλειες, γεγονός που φέρεται ότι έπαιξε ρόλο στο έγκλημα πολέμου που διέπραξαν στη σφαγή του Παραντί στις 27 Μαΐου, όταν 97 μέλη του Βασιλικού Συντάγματος Νόρφολκ του βρετανικού στρατού εκτελέσθηκαν αφού είχαν παραδοθεί.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, πολλοί κάτοικοι απελάθηκαν για να εργαστούν στη Γερμανία. Η πόλη απελευθερώθηκε επίσημα στις 4 Σεπτεμβρίου 1944.
Οικονομία
Πολλές υπηρεσίες και επιχειρήσεις έχουν αναπτυχθεί σε αυτήν την ιστορικά αστική πόλη που έχει βιώσει διαφορετικούς προσανατολισμούς των δραστηριοτήτων της: υφάσματα στον Μεσαίωνα, μηχανική και χημεία (εργοστάσιο ελαστικών) στον 20ό αιώνα. Η πόλη βρίσκεται στην άκρη της λεκάνης εξόρυξης, από το 1956 το κλείσιμο των ορυχείων δημιούργησε προβλήματα και ανεργία. Βίωσε ένα κύμα απολύσεων τη δεκαετία του 2000, ιδίως στους τομείς της ωρολογοποιίας και των συσκευασιών.
Είναι μια πόλη πλούσια σε αρχιτεκτονική κληρονομιά και ιστορία, με το προσωνύμιο «πόλη του Μπουριντάν» ήταν περιφερειακή πολιτιστική πρωτεύουσα το 2011.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Το Δημαρχείο της Μπετύν
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ω-ντε-Φρανς Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Τζέφρεϊ του Μονμάουθ
Ο Τζέφρεϊ (Γοδεφρείδος) του Μονμάουθ (αγγλ.: Geoffrey of Monmouth, ουαλ: Sieffre o Fynwy, περίπου 1090–1155) ήταν ουαλός επίσκοπος και ψευδοϊστορικός, συγγραφέας του λατινικού Historia Regum Britanniae (Ιστορία των Βασιλέων της Βρετανίας) (1136), στο οποίο μετέφερε τους μύθους του αρθουριανού κύκλου καθώς και αρκετές ουαλόφωνες αφηγήσεις. Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Φαίνεται πως γεννήθηκε κοντά στην πόλη Μονμάουθ και σύμφωνα με μαρτυρίες καταγραμμένες στο ίδιο του το έργο γνώριζε καλά τη ΝΑ Ουαλία και πρέπει να είχε επισκεφθεί τη Βρετάνη. Αυγουστινιανός στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ορίστηκε επίσκοπος του Αγ. Ασάφ, θέση την οποία πιθανώς ποτέ δεν ανέλαβε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουαλοί ιστορικοί Κατηγορία:Κληρικοί Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
2193 Τζάκσον
Ο Τζάκσον (Jackson) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,483. Ανακαλύφθηκε το 1926 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Χάρρυ Έντγουιν Γουντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Νοτιοαφρικανού αστρονόμου Σύριλ Τζάκσον.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Τζάκσον είναι άγνωστα. Ο Τζάκσον περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες 45 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα (Oey 2009).
Υδραυλική
Υδραυλική ονομάζεται η εφαρμοσμένη Υδρομηχανική. Αποτελεί τεχνική επιστήμη με κύριο αντικείμενο την εκμετάλλευση του ύδατος.
Ενώ η υδρομηχανική (υδροστατική και υδροδυναμική) ασχολείται με τις ιδιότητες, τους νόμους που διέπουν τα υγρά γενικά και το νερό ειδικότερα, "εν ηρεμία" και "εν κινήσει", η υδραυλική πραγματεύεται τους τρόπους "χαλιναγώγησης", αξιοποίησης και εκμετάλλευσης των υδάτων.
Ο χώρος εφαρμογής της υδραυλικής (τεχνικής) είναι τεράστιος. Τα αρδευτικά, τα αποστραγγιστικά και τα αντιπλημμυρικά έργα, η ύδρευση και αποχέτευση, η παντός είδους εκμετάλλευση της υδραυλικής δύναμης, τα λιμενικά έργα, οι θαλάσσιες ποτάμιες και λιμναίες συγκοινωνίες, οι διώρυγες κλπ αποτελούν αντικείμενα της υδραυλικής. Συνεπώς η συμβολή της στην ανάπτυξη του πολιτισμού θεωρείται σημαντική.
Από τους πολύ αρχαίους χρόνους ο άνθρωπος προβληματίσθηκε αλλά και ασχολήθηκε με την υδραυλική, χαρακτηριστικοί οι σχετικοί μύθοι στην Ελληνική Μυθολογία, (άθλοι του Ηρακλή: Λερναία Ύδρα, Κόπρος του Αυγεία κ.ά. σχετιζόμενοι με ποταμούς), που όμως μόλις κατά τους τρεις τελευταίους αιώνες συνετέλεσε τα μέγιστα στη μεταμόρφωση της οικονομίας πολλών χωρών ιδίως της Δύσης. Εν τούτοις παρά τη μακραίωνη αυτή ιστορία της, μόλις τις τελευταίες 10ετίες κατάφερε η υδραυλική να ελευθερωθεί από τον εμπειρικό της χαρακτήρα και να καταστεί πραγματική τεχνική επιστήμη. Εν όψει μάλιστα της παράλληλης επιστημονικής και τεχνικής προόδου του ανθρώπου αφενός, αλλά και της συνεχιζόμενης αύξησης των αναγκών του αφετέρου, το μέλλον της υδραυλικής διαγράφεται περισσότερο λαμπρό. Αφού αυτοί οι δύο παραπάνω λόγοι - αιτίες είναι οι συντελεστές όλων των γιγάντιων υδραυλικών έργων αλλαγής της φύσεως με στόχο τη περισσότερη αξιοποίηση υδάτινων πόρων σε άγονες περιοχές.
*
Στέλιος Παπαφλωράτος
Ο Στέλιος Παπαφλωράτος (γενν. 27 Ιανουαρίου 1954) είναι Έλληνας πρώην διεθνής τερματοφύλακας. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της γειτονιάς του, τον Πανκρηνιακό, όπου χάρη στο μεγάλα φυσικά του προσόντα (ύψος 1.85μ, λεπτός, αθλητικός σωματότυπος κτλ.) προσέλκυσε τα βλέμματα των μεγάλων ομάδων της πόλης. Τελικά μεταγράφηκε στον Άρη το 1970 και παρέμεινε εκεί μέχρι την περίοδο 1981/82. Υπήρξε μέλος της Εθνικής Νέων, Ελπίδων, Ενόπλων. Επίσης έχει 2 συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδος στις οποίες δε δέχθηκε γκολ και έκανε το ντεμπούτο του στις 1 Απριλίου 1975. Συμμετείχε στην αποστολή της Εθνικής Ελλάδος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία, την περίοδο που ήταν ποδοσφαιριστής του Άρη.
Σήμερα δεν ασχολείται με τον αθλητισμό, αλλά είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας και διευθύνει μια τεχνική κατασκευαστική εταιρία.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Σιλβί Βαρτάν
Η Σιλβί Βαρτάν (γαλλικά: Sylvie Vartan, βουλγαρικά: Силви Вартан, πραγματικό όνομα: Σιλβί Ζορζ Βαρτανιάν, 15 Αυγούστου 1944 -) είναι Αρμενοβουλγαρογαλλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Είναι γνωστή ως μια από τις πιο παραγωγικές γιε-γιε καλλιτέχνιδες. Οι παραστάσεις της συχνά περιλάμβαναν περίτεχνες χορογραφίες και έκανε πολλές εμφανίσεις στη γαλλική και ιταλική τηλεόραση.
Οι ετήσιες εκπομπές με τον τότε σύζυγό της Τζόνι Χαλιντέι προσέλκυσαν πολύ κόσμο στο Olympia και στο Παλάτι Συνεδριών του Παρισιού τη δεκαετία του 1960 και στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Το 2004, μετά από ένα διάλειμμα από τις ζωντανές εμφανίσεις, άρχισε να ηχογραφεί και να δίνει συναυλίες με τζαζ μπαλάντες σε γαλλόφωνες χώρες.
Τα πρώτα χρόνια
Η Σιλβί Βαρτάν γεννήθηκε στο Ισκρέτς της επαρχίας Σόφιας στο τότε Βασίλειο της Βουλγαρίας. Ο πατέρας της, Ζορζ Βαρτανιάν (1912–1970), γεννήθηκε στη Γαλλία από Βουλγάρα μητέρα ονόματι Σλάβκα και Αρμένιο πατέρα. Εργάστηκε ως ακόλουθος στη γαλλική πρεσβεία στη Σόφια. Η οικογένεια συντόμευσε το όνομα από Βαρτανιάν σε Βαρτάν. Η μητέρα της, Ιλόνα (το γένος Μάγιερ 1914–2007), κόρη του εξέχοντος αρχιτέκτονα ουγγροεβραϊκής καταγωγής Ρούντολφ Μάγιερ.
Όταν ο Σοβιετικός Στρατός εισέβαλε στη Βουλγαρία τον Σεπτέμβριο του 1944, το σπίτι της οικογένειας Βαρτανιάν επιτάχθηκε και η οικογένεια μετακόμισε στη Σόφια. Το 1952, ένας φίλος του πατέρα της Σιλβί, ο σκηνοθέτης Ντάκο Ντακόφσκι, της πρότεινε το ρόλο μιας μαθήτριας στο Pod igoto, μια ταινία για τους Βούλγαρους επαναστάτες κατά της οθωμανικής κατοχής. Η συμμετοχή της στην ταινία έκανε το όνειρό της πραγματικότητα.
Οι κακουχίες της μεταπολεμικής Βουλγαρίας έκαναν την οικογένεια να μεταναστεύσει στο Παρίσι τον Δεκέμβριο του 1952. Στην αρχή έμειναν στο ξενοδοχείο Lion d'Argent κοντά στη συνοικία Λε Αλ, όπου βρήκε δουλειά ο Ζορζ, στη συνέχεια για τα επόμενα τέσσερα χρόνια έμειναν σε ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο Angleterre. Η νεαρή Σιλβί αναγκάστηκε να δουλέψει σκληρά για να συνεχίσει στο σχολείο και να συμβαδίζει με τους συμμαθητές της. Πέρασε δύο χρόνια μαθαίνοντας γαλλικά.
Το 1960, η οικογένεια μετακόμισε σε ένα διαμέρισμα στη λεωφόρο Μισέλ Μπιζό. Χάρη στην επιρροή του αδελφού της, Έντι, μουσικού παραγωγού, η μουσική έγινε το κύριο ενδιαφέρον της έφηβης Σιλβί. Τα είδη που είχαν τη μεγαλύτερη επιρροή πάνω της ήταν η τζαζ και, παρά το αυστηρό της γυμνάσιο, το ροκ εν ρολ. Οι αγαπημένοι της καλλιτέχνες ήταν οι Μπρέντα Λι, Μπιλ Χάλεϊ και Έλβις Πρίσλεϊ.
Η μαθήτρια του τουίστ
Το 1961, ο Έντι πρόσφερε στη Σιλβί την ευκαιρία να ηχογραφήσει το τραγούδι "Panne d'essence" με τον Γάλλο ρόκερ Φράνκι Τζόρνταν. Το EP της Decca Records ήταν έκπληξη. Παρόλο που το όνομά της δεν γράφτηκε στο εξώφυλλο, το "Panne d'essence" έδωσε στη Βαρτάν την ευκαιρία να κάνει πρώτη της εμφάνιση στη γαλλική τηλεόραση. Οι δημοσιογράφοι της έδωσαν το παρατσούκλι η μαθήτρια του τουίστ. Αφού τελείωσε το λύκειο Victor Hugo, ήταν ελεύθερη να υπογράψει συμβόλαιο με την Decca Records για να αρχίσει να ηχογραφεί το δικό της EP με βασικό κομμάτι το "Quand le film est triste", μια διασκευή του "Sad Movies (Make Me Cry)" της Σου Τόμσον, που κυκλοφόρησε στις αρχές Δεκεμβρίου 1961. μικρογραφία| Η Βαρτάν το 1966 Ήταν μια ακόμη επιτυχία, που την οδήγησε στην πρώτη της συναυλία στο Paris Olympia Hall στις 12 Δεκεμβρίου 1961. Το "Est-ce que tu le sais?", μια διασκευή του "What'd I Say" του Ρέι Τσαρλς, κυκλοφόρησε γρήγορα. Εμφανίστηκε πριν από τον Βινς Τέιλορ στο Paris Olympia στη δεύτερη συναυλία της. Τον Ιούλιο περιόδευσε στη Γαλλία με τον Ζιλμπέρ Μπεκό. Το φθινόπωρο του 1962 κυκλοφόρησε μια διασκευή του "The Loco-Motion" σε EP και το πρώτο της LP με τίτλο Sylvie. Η επόμενη επιτυχία της ήταν το "Tous mes copains", που κυκλοφόρησε ως EP το 1962. Έπαιξε επίσης τον πρώτο της ρόλο ως ενήλικας στην ταινία Un clair de lune à Maubeuge. Το 1963, ο Πολ Άνκα της πρόσφερε το τραγούδι "I'm Watching You", το οποίο έγινε η πρώτη της διεθνής επιτυχία στην Ιαπωνία και την Κορέα. Ολοκλήρωσε τη χρονιά με τέσσερις τηλεοπτικές προσφορές και έγινε η αγαπημένη του εφηβικού περιοδικού Salut les Copains. Έξι από τα 31 τραγούδια της που κυκλοφόρησαν το 1962/1963 έγιναν επιτυχίες που μπήκαν στο τοπ 20 των ευρωπαϊκών τσαρτ.
Στα τέλη του χειμώνα του 1963, η Βαρτάν έκανε περιοδεία στη Γαλλία με τον Τζόνι Χαλιντέι και πρωταγωνίστησε μαζί του στην ταινία Οι περιπέτειες του Τζόνι Χαλιντέι. Αργότερα, αφού ανακοίνωσαν τον αρραβώνα τους μέσω του ραδιοφώνου, το νεαρό ζευγάρι εμφανίστηκε σε ένα κοινό 200.000 ατόμων στην Place de la Nation του Παρισιού. Στο τέλος της χρονιάς ταξίδεψαν στο Νάσβιλ του Τενεσί για να ηχογραφήσουν ένα άλμπουμ με τους Jordanaires. Αυτές οι ηχογραφήσεις γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Γαλλία.
Το άλμπουμ Sylvie à Nashville περιλάμβανε τις επιτυχίες "La plus belle pour aller danser" και "Si je chante" και τρία νέα τραγούδια στα αγγλικά (το ένα με τον Πολ Άνκα). Συνοδευόμενο από την ταινία Χίλια μυστικά, το EP με το "La plus belle pour aller danser" έγινε νούμερο ένα στη Γαλλία, πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα στην Ιαπωνία, είχε μεγάλη επιτυχία στην Κορέα και την Ισπανία και ήταν η πρώτη της κυκλοφορία στην Ιταλία. Το «Il n'a rien retrouvé» έγινε επίσης διεθνής επιτυχία την ίδια χρονιά. Τον Ιανουάριο του 1964, εμφανίστηκε στο Paris Olympia για να παίξει πριν από τους Τρίνι Λόπεζ και Beatles.
Μια διαφήμιση για τη σειρά ρούχων "Renown" και ένας δεύτερος ρόλος στην ταινία Patate δίπλα στον Ζαν Μαρέ εκτόξευσαν τη φήμη της. Εμφανίστηκε επίσης στις τηλεοπτικές εκπομπές The Ed Sullivan Show, Shindig! και Hullabaloo και έκανε μια παγκόσμια περιοδεία φτάνοντας ως τον Καναδά, τη Νότια Αμερική και την Πολυνησία. Στο Τόκιο έδωσε 13 συναυλίες σε 12 ημέρες.
Ντίβα του γιε-γιε
μικρογραφία| Η Βαρτάν το 1966 Τον Δεκέμβριο του 1964, ενώ ο Χαλιντέι έκανε τη στρατιωτική του θητεία, ο αδερφός της Βαρτάν, Έντι, προσέλαβε δύο Άγγλους μουσικούς, τον Τόμι Μπράουν στα ντραμς και τον Μικ Τζόουνς στην κιθάρα, για να ηχογραφήσουν στη Νέα Υόρκη. Αυτοί της έγραψαν την επιτυχία «Cette lettre-là». Στις 16 Ιανουαρίου 1964, η Βαρτάν εμφανίστηκε πριν από τους Beatles στο Olympia. Το 1966-67 ηχογράφησε περισσότερες νέες επιτυχίες όπως το "Dis moi, que tu m'aimes" που πρωτοπαρουσιάστηκε στην τηλεόραση στις 9 Ιουλίου 1967. Τα "2'35 de bonheur" και "Comme un garçon" έγιναν επίσης #1 σε Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο, Ιαπωνία και Κορέα. Στις 7 και 8 Σεπτεμβρίου, η Βαρτάν με τον Χαλιντέι εμφανίστηκαν σε συναυλία στο Παλέ ντε Σπορ στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Στις 11 Απριλίου 1968, η Βαρτάν τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα, αλλά επέστρεψε στην περιοδεία της τον Αύγουστο. Η Βαρτάν επέδειξε τη νέα της σέξι εικόνα χορεύτριας καμπαρέ στο κοινό της γαλλικής τηλεόρασης στην εκπομπή Jolie poupée στις 4 Δεκεμβρίου 1968. Οι επιτυχίες της εκπομπής Jolie poupée κυκλοφόρησαν στο άλμπουμ Maritza. Στην Ιταλία, κυκλοφόρησε μια διασκευή του "Zum zum zum" της Μίνα. Όντας το 23ο σινγκλ με τις περισσότερες πωλήσεις του 1969 στην Ιταλία, η διασκευή της Βαρτάν τα πήγε καλύτερα στα ιταλικά τσαρτ από την πρωτότυπη εκτέλεση της Μίνα. Η Βαρτάν συνέχισε τις σόλο εμφανίσεις της στο Paris Olympia τον Δεκέμβριο του 1968, που ενσωματώθηκαν στο ντοκιμαντέρ Sylvie à L'Olympia. Για εννέα σαββατόβραδα το χειμώνα του 1969, η Βαρτάν πρωταγωνίστησε στην εκπομπή Doppia coppia της RAI, ερμηνεύοντας τις επιτυχίες της "Irrésistiblement" ("Irresistibilmente") και "Le jour qui vient" ("Una cicala canta") στα ιταλικά. Τον Μάρτιο του 1969, το "Irrestibilmente" μπήκε στα ιταλικά τσαρτ στο Νο. 3, έφτασε στο Νο. 2 και έμεινε δέκα εβδομάδες στο τοπ 10. Το 1969 το σινγκλ ήταν Νο 22 στα ιταλικά τσαρτ. Η τρυφερή μπαλάντα "Blam blam blam", που γράφτηκε ειδικά για την Doppia coppia, έφτασε στο Νο. 14 στα ιταλικά τσαρτ και ήταν μεταξύ των 100 σινγκλ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην Ιταλία το 1969.
Μετά την παγκόσμια περιοδεία της το φθινόπωρο του 1969, επέστρεψε στην Ιταλία για να ερμηνεύσει το "Festa negli occhi, festa nel cuore" στην εκπομπή Canzonissima και το "C'est un jour à rester couché" στην εκπομπή Incontro con Sylvie Vartan, ηχογραφημένη στο κλαμπ Gattopardo της Μεσσήνης. Οι εμφανίσεις της ήταν δημοφιλείς στην Ιταλία και τη Γαλλία. Άλλαζε κοστούμια για κάθε τραγούδι, φορώντας συχνά κοντές φούστες και μπότες τύπου Μπαρμπαρέλα.
1970 – σήμερα
Παρά το ότι έπαθε δεύτερο σοβαρό τροχαίο ατύχημα το 1970, η Βαρτάν συνέχισε να ερμηνεύει και να ηχογραφεί εκτενώς. και το 1972 πρωταγωνίστησε στην ταινία Η διαθήκη δίπλα στους Όρσον Γουέλς και Σούζαν Χάμσαϊρ. Πούλησε εκατομμύρια δίσκους με τη δισκογραφική εταιρεία RCA, κάτι που την έκανε τον πιο παραγωγικό καλλιτέχνη μετά τον Έλβις Πρίσλεϊ. Τα πιο γνωστά τραγούδια της είναι τα "J'ai un probleme", "L'amour au Diapason" (73), "Parle moi de ta vie"(71), "Petit rainbow" (77), "Bye Bye Leroy Brown" (74), «Disco Queen» και «Nicolas» (79), και «Caro Mozart», διεθνής επιτυχία στα ιταλικά (72). Οι ετήσιες παγκόσμιες περιοδείες της και οι ιταλικές τηλεοπτικές εκπομπές συνέχισαν να περιέχουν τις μεγαλύτερες επιτυχίες της στα τέλη της δεκαετίας του 1960.
Το 1976 ηχογράφησε το "Qu'est-ce qui fait pleurer les blondes?", μια ντίσκο διασκευή ενός κομματιού του Τζον Κόνγκον, που έμεινε στην κορυφή των γαλλικών τσαρτ αρκετές εβδομάδες. Η εποχή της ντίσκο κορυφώθηκε στην τηλεοπτική εκπομπή Dancing star στο TF1, στις 10 Σεπτεμβρίου 1977. Μετά από μια εβδομάδα συναυλιών στο Λας Βέγκας το 1982, κυκλοφόρησε ένα ντουέτο με τον Τζον Ντένβερ, το "Love Again", ένα σινγκλ που έφτασε στο #85 στο Billboard Hot 100.
Το 1990, η Βαρτάν έδωσε συναυλία στη Σόφια, ανοίγοντας και κλείνοντας με ένα βουλγαρικό τραγούδι. Αυτή ήταν η πρώτη της επίσκεψη στην πόλη μετά τη μετανάστευσή της.
Το 1991 εμφανίστηκε επί τρεις εβδομάδες στο Παλέ Ντε Σπορ στο Παρίσι. Το 1995 πρωταγωνίστησε στο L'ange noir σε σκηνοθεσία Ζαν Κλοντ Μπρισό δίπλα στον Μισέλ Πικολί. Το 1996 η Βαρτάν ηχογράφησε το επιτυχημένο άλμπουμ Toutes les femmes ont un secret με το "Je n'aime encore que toi". Όταν πέθανε ο αδερφός της Έντι το 2001, έκανε ένα ακόμη διάλειμμα από τις δημόσιες εμφανίσεις. Το φθινόπωρο του 2004 άρχισε να ηχογραφεί και να δίνει συναυλίες με τζαζ μπαλάντες σε γαλλόφωνες χώρες και στην Ιαπωνία. Έπαιξε δύο εβδομάδες στο Παλάτι Συνεδριών του Παρισιού το 2004 και το 2008—όλες οι συναυλίες ήταν sold-out. Το 2009 περιόδευσε σε Τουρκία, Γαλλία, Ιαπωνία, Ελβετία, Κεμπέκ, ΗΠΑ, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία και Βέλγιο.
Προσωπική ζωή
Το 1962, κατά τη διάρκεια της δεύτερης συναυλίας της στο Paris Olympia Hall, η Βαρτάν γνώρισε τον ροκ μουσικό Τζόνι Χαλιντέι με τον οποίο παντρεύτηκε στο Όφενμπουργκ στις 12 Απριλίου 1965. Απέκτησαν έναν γιο, τον Ντέιβιντ Μάικλ Μπέντζαμιν Σμετ, αργότερα γνωστό ως Ντέιβιντ Χαλιντέι. Η Βαρτάν και ο Τζόνι Χαλιντέι ήταν το «χρυσό ζευγάρι» της γενιάς τους στη Γαλλία. Αλλά ο Χαλιντέι προτιμούσε να περνά χρόνο με τους φίλους του από το να μεγαλώνει ένα παιδί, πυροδοτώντας πολλούς καβγάδες και το ζευγάρι τελικά χώρισε στις 4 Νοεμβρίου 1980. Η Βαρτάν αργότερα παντρεύτηκε τον παραγωγό δίσκων Τόνι Σκότι και έχουν υιοθετήσει μια νεαρή Βουλγάρα, την Νταρίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αξιωματούχοι του Εθνικού Τάγματος της Αξίας Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αρμενικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα βουλγάρικα Κατηγορία:Articles with hCards Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Μαρία-Γιένκε Κέγκλεβιτς του Μπούζιν
Η Μαρία-Γιένκε, γερμ. Maria-Jenke Keglevich von Buzin (23 Απριλίου 1921 - 5 Οκτωβρίου 1983) από τον Οίκο του Κέγκλεβιτς ήταν κόρη του κόμη του Μπούζιν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα. και τιτουλάρια βασίλισσα, της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Στέφαν Κέγκλεβιτς κόμη του Μπούζιν και της Κλάρα Τσίχυ κόμισσα του Τσιχ & Βάζονκεο. Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη σε ευγενή οίκο της Κροατίας.
Παντρεύτηκε τον Αλβέρτο δούκα, και τιτουλάριο βασιλιά, της Βαυαρίας ως δεύτερη σύζυγός του. Ο Αλβέρτος είχε από τον πρώτο του γάμο τέσσερα τέκνα. Ο Αλβέρτος είναι διεκδικητής, κατά τους Ιακωβίτες, βασιλιάς της Αγγλίας. Έτσι η Μαρία-Γιένκε έγινε δούκισσα -και τιτουλάρια βασίλισσα- της Βαυαρίας και διεκδικήτρια βασίλισσα της Αγγλίας.
Κρίστιαν Κερν
Ο Κρίστιαν Κερν (Christian Kern, 4 Ιανουαρίου 1966) είναι Αυστριακός πολιτικός, πρώην καγκελάριος της χώρας και πρώην πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Αυστρίας.
Όντας δημοσιογράφος επιχειρήσεων στο επάγγελμα, ο Κερν διετέλεσε εκπρόσωπος του επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στα μέσα της δεκαετίας του 1990 προτού οριστεί ως ανώτερος διευθυντής στην Verbund AG, την μεγαλύτερη εταιρία παροχής ηλεκτρισμού της Αυστρίας. Αργότερα, ορίστηκε διευθύνων σύμβουλος των Αυστριακών Ομοσπονδιακών Σιδηροδρόμων (ÖBB), διατελώντας παράλληλα πρόεδρος της Κοινότητας Ευρωπαϊκών Εταιριών Σιδηροδρόμων και Υποδομών. Ύστερα από την παραίτηση του καγκελάριου Βέρνερ Φάιμαν, ο Κερν προτάθηκε από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα για τη θέση του καγκελαρίου της χώρας.
Ορκίστηκε ως καγκελάριος της χώρας στις 17 Μαΐου 2016 επιβεβαιώνοντας παράλληλα την συνέχιση της κυβέρνησης συνεργασίας με το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα, ενώ υποσχέθηκε ένα είδος New Deal που θα δημιουργούσε θέσεις εργασίας με περιορισμό της γραφειοκρατίας, ενώ άσκησε κριτική στην πολιτική ελίτ της χώρας, χαρακτηρίζοντάς την ως εμμονική με την εξουσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί πολιτικοί Κατηγορία:Αυστριακοί καγκελάριοι
Κοιλάδα του Κατμαντού
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεπάλ Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Νεπάλ
2194 Άρπολα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Άρπολα είναι Xc. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρπολα
Υπηρεσία Πληροφοριών για την Ασφάλεια
Η Υπηρεσία Πληροφοριών για την Ασφάλεια (Σερβικά: Безбедносно-информативна агенција / Bezbednosno-informativna agencija) είναι ο εθνικός οργανισμός πληροφοριών της Σερβίας και ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη συλλογή, την αναφορά και τη διάδοση πληροφοριών που αφορούν την εθνική ασφάλεια της Σερβίας αλλά και τη διεξαγωγή αντιπαραθέσεων προς το συμφέρον της εθνικής ασφάλειας της χώρας.
Ιστορικό
Η Υπηρεσία Πληροφοριών για την Ασφάλεια ιδρύθηκε την 1η Αυγούστου 2002 ως διάδοχος της Υπηρεσίας Κρατικής Ασφάλειας (SDB), η οποία υπήρχε από το 1991 έως το 2002. Η λειτουργία της είναι παρόμοια με εκείνη της CIA των Ηνωμένων Πολιτειών, της MI6 του Ηνωμένου Βασιλείου και της Μοσάντ του Ισραήλ.
2017 – σήμερα
Τον Μάιο του 2017, ο Μπρατισλάβ Γκάσιτς, πρώην Υπουργός Άμυνας και στενός συνεργάτης του απερχόμενου Πρωθυπουργού και του νεοεκλεγέντος Προέδρου, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, διορίστηκε επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών για την Ασφάλεια. Μετά τον διορισμό του, ο Γκάσιτς ανέστειλε τις δραστηριότητές του στο κυβερνών Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα.
Τον Αύγουστο του 2017, μια τροποποίηση του νόμου για την Υπηρεσία Ασφάλειας και Πληροφοριών, που ενισχύει τις αρχές του διευθυντή του οργανισμού, έφτασαν στην Εθνοσυνέλευση για έγκριση. Αυτή η κίνηση καταδικάστηκε από αρκετούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του Επιτρόπου για την Πληροφόρηση Δημόσιας Σημασίας Ροντολτζάβ Σάμπιτς και του πρώην συνυπουργού Εσωτερικών Υποθέσεων Μπόζο Πρέλεβιτς. Οι δυο τους δήλωσαν ότι αυτές οι τροπολογίες είναι αντισυνταγματικές και έτσι δημιουργούν μια πλατφόρμα για την «υπηρεσία πληροφοριών του κόμματος» του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος, με στόχο την αντιπολίτευση και τους «εγχώριους προδότες» που διαφωνούν με το κυβερνών καθεστώς.
Διευθυντές
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τους Διευθυντές που ήταν επικεφαλής της υπηρεσίας από το 2002 εώς σήμερα.
{{legend|#E6E6AA|Δηλώνει υπηρεσία ως αναπληρωτής διευθυντής|border=black}}
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπηρεσίες πληροφοριών
Ντιντιέ Αγκάτ
Ο Ντιντιέ Αγκάτ είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 16 Αυγούστου 1975 στο Σαιν-Πιέρ της Ρεουνιόν.
Έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του ως επιθετικός από τα τμήματα υποδομής της Μονπελιέ ΣΚ, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνιζόμενος με την Σέλτικ ΦΚ ως δεξιός μέσος. Κατέκτησε με την ομάδα την Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας το 2001, το 2002 και το 2004 καθώς και το Κύπελλο Σκωτίας το 2001, το 2004 και το 2005.
Βιογραφία
Ο Ντιντιέ Αγκάτ εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Μονπελιέ ΣΚ το 1992. Αγωνιζόμενος, αρχικά, στην θέση του επιθετικού, αγωνίστηκε σε δύο αναμετρήσεις στη διάρκεια εκείνης της σεζόν με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου. Στη διάρκεια της σεζόν 1996-1997, παραχωρήθηκε με την μορφή δανεικού στην Ολιμπίκ Αλές η οποία αγωνιζόταν στο Νασιονάλ και με την οποία αγωνίστηκε σε 29 αναμετρήσεις πετυχαίνοντας συνολικά 4 τέρματα. Επιστρέφοντας στην ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, υπέστη σοβαρό τραυματισμό με αποτέλεσμα την άμεση αναχώρησή του με προορισμό την Ρεουνίον, όπου και θα ακολουθούσε ειδικό πρόγραμμα αποθεραπείας. Πραγματοποίησε την πρώτη του επίσημη συμμετοχή με την πρώτη ομάδα του συλλόγου στη διάρκεια του Κυπέλλου Ιντερτότο του 1997, αγωνιζόμενος στην αναμέτρηση απέναντι στην Γκλόρια Μπίστριτσα για την φάση των ομίλων της διοργάνωσης και στη συνέχεια την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε σε δύο αναμετρήσεις πρωταθλήματος με την MHSC, με την πρώτη εξ αυτών, να είναι εκτός έδρας στα πλαίσια της 30ής αγωνιστικής του πρωταθλήματος απέναντι στο Σταντ ντε λ'Αμπέ-Ντεσάν, απέναντι στην ΑΖ Οσέρ. Εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο στο 57ο λεπτό της αναμέτρησης ως αντικαταστάτης του Ντιντιέ Τιμοτέ, με τις δύο ομάδες να ολοκληρώνουν την μεταξύ τους αναμέτρηση με ένα ισόπαλο σκορ 2-2.
Καθώς δεν διατηρήθηκε στο έμψυχο δυναμικό της ομάδας από την MHSC, ο Ντιντιέ Αγκάτ εντάχθηκε τον Αύγουστο του 1999 στους Ρέιθ Ρόβερς, σύλλογο της δεύτερης κατηγορίας Σκωτίας. Δύο ημέρες μετά την απόκτησή του, πέτυχε το πρώτο του χατ-τρικ με την νέα του ομάδα, απέναντι στην Έιρντρι Γιουνάιτεντ, ενώ τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς έλαβε το βραβείο του καλύτερου παίκτη του μήνα. Εκείνη την περίοδο, έκανε την εμφάνισή του στην ταινία με τίτλο Un but pour la gloire του Μικαέλ Κορεντέ, όπου υποδυόταν έναν παίκτη των Ρέιντζερς Γλασκώβης.
Αφού πρώτα πέτυχε συνολικά επτά τέρματα στο πρωτάθλημα σε σύνολο τριάντα εμφανίσεων, με τον Ντιντιέ Αγκάτ να παίρνει μεταγραφή την αμέσως επόμενη σεζόν για την Χιμπέρνιαν ΦΚ έναντι ενός συμβολαίου διάρκειας τριών μηνών. Πέτυχε τέσσερα συνολικά τέρματα με τη νέα του ομάδα σε σύνολο τεσσάρων αγώνων με αρκετές αγγλικές ομάδες όπως οι Τσάρλτον Αθλέτικ, Μπράντφορντ Σίτι και Σέφιλντ Γουένσντεϊ να δείχνουν το ενδιαφέρον τους για την απόκτησή του ελέω των πολύ καλών του εμφανίσεων.
Δύο μήνες μετά τον ερχομό του στην ομάδα, ο Ντιντιέ Αγκάτ αρνήθηκε να υπογράψει συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών με τον σύλλογο, προτιμώντας να πάρει μεταγραφή για την Σέλτικ Γλασκώβης έναντι ποσού ύψους 50.000 λιρών. Σε σύντομο χρονικό διάστημα κατάφερε να καθιερωθεί ως βασικός στη δεξιά πλευρά της ομάδας και στο τέλος της σεζόν κατέκτησε το πρωτάθλημα, καθώς και το κύπελλο. Την επόμενη σεζόν, υπέστη τραυματισμό σε έναν σύνδεσμο κατά τον μήνα Νοέμβριο και χρειάστηκε να περιμένει για διάστημα τριών μηνών προτού επιστρέψει στην αγωνιστική δράση. κατέκτησε με την Σέλτικ τον δεύτερό του τίτλο πρωταθλητή στο τέλος της σεζόν. Σημαντικό μέλος της ομάδας μαζί με τους Χένρικ Λάρσον και Πολ Λάμπερτ, έφτασε το 2003 ως τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Με αντίπαλο την ΦΚ Πόρτο, οι παίκτες της Σέλτικ κατάφεραν να ισοφαρίσουν σε 1-1 χάρη στον Χένρικ Λάρσον μετά από σέντρα του Ντιντιέ Αγκάτ, ωστόσο τελικώς ηττήθηκε με σκορ 3-2 έπειτα από παράταση. Τον Φεβρουάριο του 2004, ο Μπέρτι Φογκτς, ομοσπονδιακός τεχνικός της Σκωτίας σκέφτηκε σοβαρά να τον καλέσει στην εθνική ομάδα της χώρας, ωστόσο σύντομα αναθεώρησε έπειτα από την οργισμένη αντίδραση τόσο του κόσμου όσο και των Σκωτσέζων διεθνών ποδοσφαιριστών. Εκ νέου πρωταθλητής Σκωτίας το 2004 και κυπελλούχος το 2004, ο Ντιντιέ Αγκάτ γνωστοποίησε ότι είχε δεχθεί προτάσεις από την Βαλένθια ΚΦ και την Γιουβέντους, ωστόσο ο προπονητής της Σέλτικ Μάρτιν Ο'Νιλ ήταν κάθετα αντίθετος στο ενδεχόμενο αποχώρησής του από την ομάδα. Με τον ερχομό του Γκόρντον Στράχαν ως προπονητής, η θέση του στην ομάδα άλλαξε καθώς έπειτα από τραυματισμό έχασε την θέση του στην βασική ενδεκάδα του συλλόγου της Γλασκώβης, με τελικό αποτέλεσμα την αποχώρησή του τον Φεβρουάριο του 2006.
Ο Ντιντιέ Αγκάτ πραγματοποίησε τότε σειρά δοκιμαστικών, μεταξύ άλλων με την Μπλάκμπερν Ρόβερς τον Ιούλιο του 2006 και τον Αύγουστο με την Τορίνο ΦΚ. Τον Σεπτέμβριο του 2006, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Άστον Βίλα όπου και ξαναβρήκε τον πρώην προπονητή του στην Σέλτικ Γλασκώβης, Μάρτιν Ο'Νιλ. Αγωνίστηκε συνολικά σε έξι αναμετρήσεις με την ομάδα χωρίς να είναι ποτέ βασικός. Το συμβόλαιό του έληξε τον Ιανουάριο του 2007. Πραγματοποίησε άλλη μία σειρά δοκιμαστικών τον Μάρτιο του 2007 με την Λέστερ Σίτι και στη συνέχεια τον Ιούλιο του ίδιου έτους με την Νότιγχαμ Φόρεστ, ωστόσο όλα τους αποδείχτηκαν ανεπιτυχή. Επέστρεψε τότε στην Ρεουνιόν, όπου και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΖΣ Σαιν-Πιερουάζ της οποίας και ανέλαβε χρέη προέδρου το 2008, σεζόν κατά την οποία η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα, δεκατέσσερα χρόνια μετά τον τελευταίο τίτλο της. Παραιτήθηκε από την θέση του τον Δεκέμβριο λόγω εσωτερικών προβλημάτων του συλλόγου. Στην διάρκεια της ίδιας περιόδου, ίδρυσε μία αθλητική ακαδημία για νεαρούς ποδοσφαιριστές από την Ρεουνιόν και την Μαγαδασκάρη.
Μια αναμέτρηση προς τιμήν του έλαβε χώρα στις 27 Ιουνίου 2009 στο Σταντ ντε λ'Εστ με το παρών να δίνουν μεταξύ άλλων οι Σαμουέλ Ετό, Γκιγιόμ Οαρό, Άσλεϊ Κόουλ, καθώς και αριθμός πρώην συμπαικτών του από την Σέλτικ Γλασκώβης, όπως οι Κρις Σάτον, Άλαν Τόμπσον, Στίλιαν Πετρόφ, Λιούμπομιρ Μόραβτσικ και Ντιανμπομπό Μπαλντέ.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2009 γνωστοποίησε την επιθυμία του να τεθεί επικεφαλής εκλογικής λίστας για τις τοπικές εκλογές του 2010. 3ος κατά σειρά στην λίστα της οποίας ηγείτο ο Ερίκ Μαγκαμοτό, η συγκεκριμένη λίστα δεν συγκέντρωσε τελικώς παρά ποσοστό 4,9 % επί του συνόλου των ψήφων με αποτέλεσμα την μη-εκλογή του.
Διακρίσεις
Ο Ντιντιέ Αγκάτ έχει αγωνιστεί σε συνολικά 161 αναμετρήσεις, στη διάρκεια των οποίων έχει σημειώσει και 20 τέρματα, για το σκωτσέζικο πρωτάθλημα. Με τα χρώματα της Σέλτικ Γλασκώβης, κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2001, το 2002 και το 2004, ενώ τερμάτισε δευτεραθλητής το 2003 και το 2005. Επίσης, κατέκτησε με τον σκωτσέζικο σύλλογο το Κύπελλο Σκωτίας το 2001, το 2004 και το 2005, ενώ ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2003.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Ρεϋνιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Αλές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιμπέρνιαν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέλτικ Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΖΣ Σαιν-Πιερουάζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέιθ Ρόβερς ΦΚ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κοινότητα Αγίου Ιωάννου Χανίων
Η Κοινότητα Αγίου Ιωάννου είναι κοινότητα του Δήμου Σφακίων στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Άγιος Ιωάννης. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τον οικισμό Αράδαινα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σφακιά
Πριγκιπάτο του Τάραντα
Το Πριγκιπάτο του Τάραντα ήταν ένα Μεσαιωνικό κράτος, που ίδρυσε ο Βοημούνδος Α΄ πρίγκιπας της Αντιόχειας (1088), μεγαλύτερος γιος του Ροβέρτου Γυισκάρδου, όταν έκλεισε ειρήνη με τον μικρότερο αδελφό του Ρογήρο Α΄ δούκα της Απουλίας. Τα δύο αδέλφια είχαν μία έντονη διαφωνία σχετικά με την διαδοχή στην Κομητεία της Απουλίας και της Καλαβρίας. Ο Βοημούνδος Α΄ αναβάθμισε την παλιότερη Κομητεία του Τάραντα, που είχε ιδρύσει ο Γοδεφρείδος του Τάραντα (1063), σε Πριγκιπάτο (1088).
Πρωτεύουσα του πριγκιπάτου έγινε ο Τάραντας, που βρισκόταν στην Απουλία και περιείχε το νότιο τμήμα της περιφέρειας. Διατηρήθηκε 377 χρόνια και ήταν ένα πανίσχυρο φέουδο στο Βασίλειο της Σικελίας· μερικές φορές ο βασιλιάς έδινε τον τίτλο σαν δώρο στην σύζυγο ή στον διάδοχό του. Όταν ο Οίκος των Καπετιδών-Ανζού διαιρέθηκε, ο Τάραντας πέρασε στον κλάδο του Δυρραχίου (1394 - 1463). Ο Φερδινάνδος Α΄ της Νεαπόλεως ένωσε το Πριγκιπάτο του Τάραντα με το Βασίλειο της Νεαπόλεως, όταν πέθανε η σύζυγός του Ισαβέλλα του Κλερμόν. Έτσι το πριγκιπάτο έληξε, αλλά ο βασιλιάς έδινε συχνά τον τίτλο στον διάδοχο· ο πρώτος που το δέχτηκε ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αλφόνσος Β΄ της Νεαπόλεως.
Πηγές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ιταλία Κατηγορία:Πρώην κρατίδια της Ιταλίας Κατηγορία:Πρώην πριγκιπάτα
2195 Τένγκστρομ
Ο Τένγκστρομ (Tengström) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,302. Ανακαλύφθηκε το 1941 από τη Φινλανδή αστρονόμο Λίιζι Ότερμα, που παρατηρούσε από το Τούρκου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σουηδού αστρονόμου και γεωδαίτη `Ερικ Τένγκστρομ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Τένγκστρομ είναι άγνωστα. Ο Τένγκστρομ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 49 λεπτά και 16,0 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τενγκστρομ
Ενρίκε Τιέρνο Γκαλβάν
Ο Ενρίκε Τιένρο Γκαλβάν (Enrique Tierno Galván, Μαδρίτη, 8 Φεβρουαρίου 1918 - 19 Ιανουαρίου 1986) ήταν Ισπανός πολιτικός, κοινωνιολόγος, συγγραφέας και ακαδημαϊκός, δήμαρχος της Μαδρίτης μεταξύ 1979 και 1986. Θεωρείται μια σημαντική μορφή στην αντίσταση στην δικτατορία του στρατηγού Φράνκο και στην ιστορία της πόλης δεδομένου ότι κατά την θητεία του έλαβε χώρα το πολιτισμικό άνοιγμα και ανακαίνιση της ισπανικής πρωτεύουσας. Έγραψε δεκάδες βιβλία σχετικά με την ιστορία, την κοινωνιολογία και τη λογοτεχνία.
Βιογραφία
Μεγάλωσε στη Μαδρίτη, όπου έζησε τον Ισπανικό εμφύλιο, συμμετέχοντας ενεργά στην δημοκρατική άμυνα εναντίον της πολιορκίας των εθνικιστών. Με το πέρας του πολέμου έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Φιλοσοφία, Δίκαιο και Πολιτικό Δίκαιο από το Κεντρικό Πανεπιστήμιο και εργάστηκε στα πανεπιστήμια της Μούρθια και Σαλαμάνκα, οργανώνοντας μια ενεργή πολιτική αντίσταση στη δικτατορία του Φράνκο. Υπήρξε πολυπράγμων, μεταφράζοντας τη Λογικο-Φιλοσοφική Πραγματεία του Βιτγκενστάιν και τους Συλλογισμούς γύρω από τη Γαλλική Επανάσταση του Έντμουντ Μπερκ. Ως αποτέλεσμα της αντίδρασής του ενάντια του καθεστώτος, εξορίσθηκε από το ισπανικό πανεπιστήμιο τη δεκαετία του 1960 μαζί με τον φίλο του Αγουστίν Γκαρθία Κάλβο. Εντάχθηκε σε συναφείς με το Κομμουνιστικό Κόμμα οργανώσεις, όντας ο ίδιος ηγέτης του Λαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (Partido Socialista Popular, αρχικά Partido Socialista del Interior) που κατά την Ισπανική Αντιπολίτευση βρέθηκε αντιμέτωπος με το κυρίαρχο Σοσιαλιστικό Κόμμα, που ακολουθούσε μια λιγότερο ριζοσταστική πορεία που προσέγγιζε την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία έναντι των πιο μαρξιστικών θέσεων του Γκαλβάν.
Το 1979 εκλέχθηκε δήμαρχος της Μαδρίτης μετά από το συνασπισμό του κόμματός του με το Κομμουνιστικό Κόμμα (πρώτο κόμμα είχε αναδειχθεί η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου). Πρωταγωνίστησε προοδευτικά μέτρα που επέτρεψαν την πόλη να εκσυγχρονιστεί πολιτισμικά μετά τα 40 χρόνια της δικτατορίας, γνωστό ως movida madrileña.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί Κατηγορία:Ισπανοί ιστορικοί Κατηγορία:Δήμαρχοι της Μαδρίτης
The Notorious B.I.G.
Ο Κρίστοφερ Τζορτζ Λατόρ Γουάλας (Christopher George Latore Wallace, 21 Μαΐου 1972 - 9 Μαρτίου 1997), περισσότερο γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Notorious B.I.G., ήταν Αμερικανός ράπερ από το Μπρούκλιν. Κατά τη μουσική καριέρα του, ο Wallace εξέδωσε ένα άλμπουμ, ενώ ακολούθησαν τρία ακόμη μετά το θάνατό του. Πέραν του Notorious B.I.G, ο Γουάλας είχε και τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα Μπίγκυ Σμολς, Big Poppa και Φρανκ Γουάιτ.
Βιογραφία
Ο The Notorious B.I.G. γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Μεγάλωσε στη φτωχή γειτονιά του Bedford-Stuyvesant, ξεκίνησε να εμπορεύεται ναρκωτικά στην ηλικία των 12 ετών και φοίτησε στα ίδια σχολεία με τους Jay-Z και Busta Rhymes. Αν και ήταν καλός μαθητής και ξεχώριζε σε μαθητικούς διαγωνισμούς, ο ίδιος ξεκίνησε να πειραματίζεται με την χιπ χοπ μουσική ως ράπερ. Εξ αρχής, το ταλέντο του εντυπωσίασε τους συνομήλικούς του και έγινε ευρύτερα γνωστός για την ικανότητά του στο να κάνει freestyle, ένα είδος αυθόρμητου ρυθμικού μονολόγου μετά μουσικής. Αυτή η ευκολία στο ελεύθερο στυλ τον βοήθησε αργότερα στο να δημιουργήσει ολόκληρα τραγούδια χωρίς τη βοήθεια σημειώσεων.
Ο Notorious παράτησε το σχολείο στα 17 του και ξεκίνησε να ασχολείται περισσότερο με το εμπόριο ναρκωτικών για να συντηρήσει την μητέρα του. Το 1991, ο 18χρονος Μπίγκυ συνελλήφθη για εμπόριο κρακ στην Βόρεια Καρολίνα. Πέρασε 9 μήνες στην φυλακή προτού αποφυλακιστεί.
Όταν αποφυλακίστηκε, ο Notorious ηχογράφησε ένα δοκιμαστικό άλμπουμ με το ψευδώνυμο Μπίγκυ Σμολς. Η εκπληκτική εκφορά των στίχων και η ιδιαίτερη βαρύτονη φωνή του τον έκαναν αντιληπτό από τον παραγωγό της Uptown Records Σιν Κομπς, ο οποίος πρότεινε στον Notorious συμβόλαιο, ένα συμβόλαιο το οποίο δέχτηκε ο Notorious. Παρόλα αυτά, η συγκεκριμένη δισκογραφική εταιρεία αρνήθηκε και ο Κομπς απολύθηκε. Οι δύο καλλιτέχνες δημιούργησαν την Bad Boy Records και ο Notorious κυκλοφόρησε το πρώτο του σινκλ με τίτλο Party and Bullshit. Ο Notorious ανέπτυξε φιλιά με τα μέλη της Bad Boy Lil Kim και Lil Cease, αλλά και με τον εκκολαπτόμενο ράπερ της Interscope Τούπακ Σακούρ. Ο Notorious επίσης παντρεύτηκε την Φέιθ Έβανς, μια τραγουδίστρια της R&B. Με την Εβανς έκανε 1 παιδί, ενώ προέκυψε και 1 εξώγαμο με την πρώην κοπέλα του Τζαν Τζάκσον.
Το 1994, ο Notorious κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ ονόματι Ready to Die, ένα αυτοβιογραφικό άλμπουμ που αφηγείται την παιδική του ηλικία και τις εμπειρίες του ως εγκληματίας στο Μπρούκλιν, περιέχει τα σινγκλ Juicy, Big Poppa και One More Chance και τελειώνει με την υποτιθέμενη αυτοκτονία του Notorious στο τραγούδι Suicidal Thoughts. Οι εξαιρετικές κριτικές και οι συνολικά καλές εντυπώσεις του δίσκου τον έκαναν γνωστό καλλιτέχνη και μεταξύ άλλων εθεωρείτο από τα μεγαλύτερα χιπ χοπ ονόματα της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ την εποχή εκείνη.
Λίγο μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο Τούπακ πυροβολήθηκε έξω από στούντιο ηχογράφησης, ένα στούντιο ηχογράφησης στο οποίο ηχογραφούσαν ο Μπίγκυ και ο Κομπς εκείνη την ώρα. Ο Τούπακ ξεκίνησε να κατηγορεί τους δύο πρώην συνεργάτες του για την απόπειρα δολοφονίας, ενώ την αμέσως επόμενη μέρα καταδικάστηκε ψευδώς για σεξουαλική επίθεση και οδηγήθηκε στην φυλακή. Ενώ ο Τούπακ βρισκόταν στην φυλακή, κυκλοφόρησε το τρίτο του άλμπουμ Me Against the World και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές, ενώ ο Notorious κυκλοφόρησε το σινγκλ Who Shot Ya. Αν και οι στίχοι του τραγουδιού δεν αναφέρονται σε κάποια απόπειρα δολοφονίας κατά του Τούπακ, ο Σακούρ ερμήνευσε το τραγούδι ως προσωπική επίθεση εναντίον του. Μετά την αποφυλάκιση του, ο Τούπακ κυκλοφόρησε το τέταρτο του άλμπουμ All Eyez on Me, μια τεράστια κριτική και εμπορική επιτυχία. Αρκετά από τα κομμάτια του άλμπουμ περιέχουν κρυμμένες προσβολές προς τον Notorious και την Bad Boy.
Ετσι αναπτύχθηκε σιγά σιγά μια προσωπική κόντρα με τον άλλοτε φίλο του Τούπακ, η οποία αποτυπώθηκε και μουσικά μέσω κάποιων τραγουδιών-επιθέσεων που αντάλλαξαν οι δύο ράπερ, όπως το Hit 'Em Up του Τούπακ, στο οποίο κατονομάζεται ο Notorious και οι συνεργάτες του.
Την ίδια περίοδο, ο Notorious ετοίμαζε το δεύτερο του άλμπουμ Life After Death, το όποιο έχει ακόμα σκοτεινότερο τόνο από το Ready to Die και συνεχίζει τις αφηγήσεις του Notorious αμέσως μετά το τέλος του. Περιείχε τα σινγκλ Hypnotize (με την Πάμελα Λονγκ), Mo' Money Mo' Problems (με τον Mase και τον Σιν Κομπς) και Sky's the Limit. Η φωνή του ράπερ έγινε ακόμα πιο βαθιά σε αυτό το άλμπουμ.
Ψευδώνυμα
Το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Γουάλας είναι ένας συνδυασμός του BIG (Μπιγκ), του χαϊδευτικού ονόματος που του προσκόλλησαν οι συμμαθητές του στο σχολείο, και της αγγλικής λέξεως notorious (διαβόητος). Το Μπίγκυ Σμολς (Biggie Smalls) ήταν το ψευδώνυμο που χρησιμοποίησε για το πρώτο του δοκιμαστικό άλμπουμ (demo). Το όνομα Φρανκ Γουάιτ παραπέμπει στον πρωταγωνιστή της ταινίας King of New York (1990), ο οποίος ήταν μεγαλέμπορος ναρκωτικών.
Θάνατος
Στις 00:30 της 9ης Μαρτίου 1997, ο Biggie και η συνοδεία του πήγαν με δύο αυτοκίνητα Chevrolet Suburbans σε ένα party στο σπίτι του Steve Stoute στο Hollywood Hills. Πριν από την αναχώρηση, η Πυροσβεστική Υπηρεσία του Λος Άντζελες έκλεισε το party νωρίτερα λόγω συνωστισμού. Ο Biggie καθόταν στη θέση του συνοδηγού. Ο Puff Daddy ήταν στο άλλο όχημα. Τα δύο αυτοκίνητα ακολουθούσαν ένα Chevrolet Blazer στο οποίο καθόταν ο επικεφαλής της ασφάλειας της Bad Boy Records, Paul Offord.
Στις 00:45, το SUV του Biggie σταμάτησε σε ένα κόκκινο φανάρι στη γωνία της λεωφόρου Wilshire. Δύο λεπτά αργότερα, ένα μαύρο Chevrolet Impala σταμάτησε δίπλα στο Suburban του Biggie. Ο αφροαμερικανός οδηγός του Impala κατέβασε το παράθυρό του, έβγαλε ένα πιστόλι 9 χιλιοστών και πυροβόλησε εναντίον του SUV του Biggie, τέσσερις σφαίρες χτύπησαν τον Biggie. Οι φίλοι του τον μετέφεραν στο Ιατρικό Κέντρο Cedars-Sinai, όπου οι γιατροί προέβησαν ανεπιτυχώς σε θωρακοτομή. Στις 01:15, ο Biggie δηλώθηκε νεκρός.
Η αναφορά της αυτοψίας δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 2012, δεκαπέντε χρόνια μετά τον θάνατό του. Σύμφωνα με την αναφορά, τρεις από τους τέσσερις πυροβολισμούς δεν ήταν θανατηφόροι. Η πρώτη σφαίρα χτύπησε τον αριστερό αντιβράχιο του και πέρασε στον καρπό του, η δεύτερη σφαίρα τον χτύπησε στην πλάτη, χωρίς να βρει όλα τα ζωτικά όργανα και βγήκε από τον αριστερό ώμο, η τρίτη σφαίρα χτύπησε τον αριστερό μηρό του και βγήκε από το εσωτερικό του μηρού. Η τέταρτη σφαίρα ήταν θανατηφόρα, εισήλθε από το δεξί ισχίο και χτύπησε πολλά ζωτικά όργανα, συμπεριλαμβανομένου του παχέος εντέρου, του συκωτιού, της καρδιάς και του άνω λοβού του αριστερού πνεύμονα, πριν καταλήξει στην περιοχή του αριστερού ώμου.
Οι έρευνες για τη δολοφονία διακόπηκαν το 2005 και επαναλήφθηκαν το 2006 και το 2011 μετά από νέες πληροφορίες. Η υπόθεση παραμένει ανεξιχνίαστη.
Ο θάνατος του biggie θρηνήθηκε από τους συναδέλφους και τους οπαδούς της χιπ-χοπ παγκοσμίως. Ο ράπερ Nas δήλωσε αργότερα ότι ο θάνατος του biggie, μαζί με τον θάνατο του Tupac Shakur, σήμαινε σχεδόν "το τέλος της Rap".
Η κηδεία του biggie πραγματοποιήθηκε στο Frank E. Campbell στο Manhattan στις 18 Μαρτίου. Στην κηδεία συμμετείχαν περίπου 350 άτομα. Μετά την κηδεία, το σώμα του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του δόθηκαν στην οικογένειά του.
Καλλιτεχνικό στυλ
Ο Notorious φημιζόταν για τις ικανότητες του στην αφήγηση και θεωρείται για πολλούς ως ο καλύτερος παραμυθάς (storyteller). Ενώ τα τραγούδια του χαρακτηρίζονται από γραφικές σκηνές βίας και την αυξημένη χρήση υβριστικών λέξεων, τα σινγκλ του ακολουθούν ένα πιο εμπορικό υπόβαθρο και περιέχουν λιγότερες βωμολοχίες. Παράλληλα όμως ο B.I.G ενσωμάτωνε και πολλές εικόνες και ιστορίες από τη ζωή και το περιβάλλον του.