cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Σαμουήλ
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1697 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Λιβύης και με αυτή την ιδιότητα περιόδευσε κατά τα έτη 1699-1702 προκειμένου να μαζέψει χρήματα για την εξόφληση χρεών που είχαν δημιουργηθεί από την εξαγορά χριστιανών αιχμαλώτων.
Το 1711 εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Μετά την εκλογή του στον Πατριαρχικό Θρόνο αντιμετώπισε το πρόβλημα της παράλληλης και αντικανονικής εκλογής από το Οικουμενικό Πατριαρχείο του Κλαυδιουπόλεως Κοσμά ως Πατριάρχη Αλεξανδρείας, πετυχαίνοντας μάλιστα και την έκδοση Σουλτανικού φιρμανίου που τον αναγνώριζε ως Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Αλεξάνδρειας. Η ενέργεια αυτή οδήγησε σε εντάσεις μεταξύ των δύο Εκκλησιών και ο Σαμουήλ έφτασε το 1713 να διαπραγματεύεται με τον Πάπα Κλήμη ΙΑ΄ την ένωση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας με την Καθολική Εκκλησία. Δύο χρόνια αργότερα ο νέος Οικουμενικός Πατριάρχης Κυπριανός ανεγνώρισε τον Σαμουήλ ως κανονικό Πατριάρχη Αλεξανδρείας, δίνοντας τέλος στη διαμάχη.
Το 1712 έστειλε με τον Θηβαΐδος Αρσένιο επιστολή στην Βασίλισσα της Βρετανίας Άννα Στιούαρτ, με την οποία της ζητούσε οικονομική βοήθεια, και εκείνη έστειλε 500 λίρες. Το 1714 δραπέτευσε από την Αίγυπτο και περιόδευσε στη Βλαχία, Μολδαβία και Χίο, αναζητώντας χρήματα για τις ανάγκες του Πατριαρχείου. Το 1720 περιόδευσε στην Ήπειρο και στα Μετέωρα και εξέδωσε και σιγίλλιο για μια από τις μονές.
Πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1723. Στην πόλη της Χίου, ένας δρόμος φέρει το όνομά του.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Γκαμπριέλα Σάμπο
Η Γκαμπριέλα Σάμπο (ρουμανικά: Gabriela Szabo, γεννήθηκε 14 Νοεμβρίου 1975) είναι Ρουμάνα πρώην αθλήτρια στίβου και νυν πολιτικός. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της πέτυχε σημαντικές διακρίσεις στις μεσαίες αποστάσεις μεταξύ άλλων τρία ολυμπιακά μετάλλια καθώς και οκτώ μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα ανοικτού και κλειστού στίβου, έξι από τα οποία είναι χρυσά. Τον Μάρτιο του 2014 ανέλαβε το υπουργείο Νεολαίας και Άθλησης στην κυβέρνηση του Βίκτορ Πόντα.
Καριέρα
Γεννήθηκε το 1975 στην πόλη Μπίστριτσα της Ρουμανίας από Ούγγρο πατέρα και Ρουμάνα μητέρα. Εμφανίστηκε δυναμικά στα αθλητικά δρώμενα το 1991 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Νέων της Θεσσαλονίκης όπου αναδείχτηκε νικήτρια στα 3000 μέτρα. Ακολούθησαν ανάλογες επιτυχίες σε επίπεδο νεανίδων και το 1994 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του Ελσίνκι όπου κατετάγη τρίτη στο ίδιο αγώνισμα, πίσω από την Ιρλανδή Σόνια Ο' Σάλιβαν και τη Βρετανίδα Υβόν Μάρεϊ.
Το 1995 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωταθλήματα Κλειστού Στίβου τρέχοντας εκ νέου στα 3000 μέτρα, ενώ συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του Γκέτεμποργκ όπου κατετάγη τέταρτη στον τελικό των 5000 μ. Παράλληλα κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στην Πανεπιστημιάδα του ίδιου έτους στα αγωνίσματα των 1500 μ. και 5000 μ.
Το επόμενο έτος συμμετείχε για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες και συγκεκριμένα στη διοργάνωση της Ατλάντα όπου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 1500 μ. Παράλληλα έλαβε μέρος και στο αγώνισμα των 5000 μ. όπου όμως έμεινε εκτός τελικού. Ακολούθησαν την περίοδο 1997 - 1999 συνεχόμενες διακρίσεις σε παγκόσμιες και ευρωπαϊκές διοργανώσεις με επακόλουθο να τιμηθεί με το διεθνές βραβείο της κορυφαίας Αθλήτριας της Χρονιάς για το 1999. αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ|Ρουμανικό γραμματόσημο αφιερωμένο στις επιτυχίες της Σάμπο κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Μεγάλη επιτυχία σημείωσε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 που διεξήχθησαν στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας: εκεί η Σάμπο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στον τελικό των 5000 μ., πραγματοποιώντας ολυμπιακό ρεκόρ με χρόνο 14:40.79, ενώ κέρδισε ένα ακόμη μετάλλιο ούσα τρίτη στο αγώνισμα των 1500 μ.
Τα επόμενα χρόνια σημείωσε νέες διακρίσεις κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Έντμοντον του 2001 (1500 μ.) και από ένα ασημένιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου της Λισαβόνας (3000 μ.) του ίδιου έτους και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μονάχου (2011). Το 2005 ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την ενεργό δράση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ρουμάνοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Εδουάρδος του Νόρφολκ
Ο Εδουάρδος του Νόρφολκ ή του Μπράδερτον, αγγλ.: Edward of Norfolk ή of Brotherton (π. 1323 – πριν από τις 9 Αυγούστου 1334) από τον Οίκο του Ανζού, ήταν ο μόνος γιος του Θωμά του Μπράδερτον 1ου κόμη του Νορφολκ και εγγονός του βασιλιά Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας.
Βιογραφία
Γεννημένος περί το 1323, ο Εδουάρδος ήταν ο μόνος γιος του Θωμά του Μπράδερτον, πρώτου γιου του βασιλιά Εδουάρδου Α' από τον δεύτερο γάμο του με τη Μαργαρίτα της Γαλλίας (1279;–1318), κόρη του βασιλιά Φιλίππου Γ' της Γαλλίας (π. 1285). Μητέρα του ήταν η Άλις ντε Χέιλς (απεβ. το 1330 ή πριν), κόρη του σερ Ρότζερ ντε Χέιλς του Χέιλς Χωλ στο Λόντον στο Ράουτον του Νόρφολκ, από τη σύζυγό του Άλις Σκόγκαν. Είχε δύο αδελφές:
Οικογένεια
Λίγο μετά τις 29 Μαΐου 1328 στο Χέρεφορντ, ο Εδουάρδος του Νόρφολκ νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη Μόρτιμερ, κόρη του Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ου κόμη του Μαρς, από την Ιωάννα ντε Ζενεβίλ (απεβ. 1356) Η τελετή ήταν ένας διπλός γάμος, στον οποίο η αδελφή της νύφης, Aγνή Μόρτιμερ, παντρεύτηκε τον Λώρεντς Χέιστινγκς, αργότερα 1ο κόμη του Πέμπροκ. Οι εορτασμοί συνοδεύοντο από μία υπέροχη κονταρομαχία και συμμετείχαν ο Εδουάρδος Γ' και η μητέρα του, Ισαβέλλα της Γαλλίας, η οποία ήταν τότε ερωμένη του πατέρα της νύφης, Ρότζερ Μόρτιμερ. Δεν υπήρχαν απόγονοι και δύο χρόνια μετά την τελετή, ο Ρότζερ ντε Μόρτιμερ απαγχονίστηκε στο Τάιμπερν ως κοινός εγκληματίας.
Ο Εδουάρδος του Νόρφολκ απεβίωσε πριν από τις 9 Αυγούστου 1334, πριν από τον πατέρα του.
Η χήρα του παντρεύτηκε, πριν από τις 13 Σεπτεμβρίου 1337, τον σερ Tόμας ντε Μπριούς (π. 9 ή 16 Ιουνίου 1361), γιο και κληρονόμο του σερ Πήτερ ντε Μπριούς από το Tέτμπουρυ, Γκλώστερσιρ, και τη σύζυγό του Aγνή του Κλίφορντ, από την οποία απέκτησε τρεις γιους και τρεις κόρες.
Μετά το τέλος του Τόμας του Μπράδερτον στις 4 Αυγούστου 1338, ο Εδουάρδος του Νόρφολκ, η μεγαλύτερη αδελφή του Νόρφολκ Μάργκαρετ τον διαδέχθηκε στην κομητεία του Νόρφολκ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Π.Α.Ο.Κ. (πάλη)
Ιστορία
Το τμήμα πάλης του Π.Α.Ο.Κ ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 1998 από τον Ολυμπιονίκη Παναγιώτη Ποικιλίδη και το 2000 ανέλαβαν την αναδιοργάνωσή του οι παλιοί αθλητές του Β.Α.Ο., Δημήτρης Τσεκερίδης (Χρυσός Μεσογειονίκης) και Γιάννης Σισμανίδης (Πρωταθλητής Ελλάδας). Από το 2013 έφορος έχει αναλάβει ο Χάρης Μάλλιος και τη χρηματοδότηση του ο Κώστας Αμοιρίδης.
Παραπομπές
Παλη Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πάλης
Ον Εκί-Μπελ (Επαρχία Νοοκάτ)
Το Ον Εκί-Μπελ (Он Эки-Бел) είναι χωριό στην επαρχία Νοοκάτ, στην περιφέρεια Ος της νοτιοδυτικής Κιριγισίας. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Ζεκεντί.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν σε 3.720 κατοίκους.
Παραπομπές
Ον Εκι-Μπελ
Μελισσοφάγος
Ο Μελισσοφάγος είναι μικρό πολύχρωμο πουλί της οικογένειας των Μεροπιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Εξαπλώνεται σε Νότια Ευρώπη, Δυτική Ασία και Νότια Αφρική. Η επιστημονική του ονομασία είναι Merops apiaster και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό).
Μορφολογία
αριστερά|μικρογραφία|Μελισσοφάγος εν πτήσει Ο μελισσοφάγος είναι κορακιόμορφο μεσαίου μεγέθους. Έχει μήκος 25-29 εκ., με προέκταση ουράς 0-3 εκ., και άνοιγμα φτερών 36-40 εκ. Επίσης αποτελεί το πιο πολύχρωμο πτηνό της Ευρώπης. Έχει πλούσια και φανταχτερά εξωτικά χρώματα. Το ενήλικο με κίτρινο λαιμό, γαλαζωπό σώμα, κιτρινόλευκα μπαλώματα ώμων και καστανοκόκκινη κορόνα-πλάτη. Οι φτερούγες του είναι ως προς τη μεριά του βραχίωνα πρασινομπέζ, ενώ τα ερετικά τα πρωτεύοντα γαλαζωπά και τα δευτερεύοντα κόκκινα. Απ' την κάτω μεριά οι φτερούγες είναι μπεζ και οι άκρες και από τις δύο μεριές μαύρες. Συγχέεται με τον Πράσινο μελισσοφάγο (Merops persicus) αν τον δεις από την κάτω μεριά. Πετά με μακρές κυματιστές κινήσεις. Το νεαρό είναι σαν μια ξεθωριασμένη εκδοχή του ενήλικου, με την πάνω μεριά του σώματος μπεζ.
Βιολογία
αριστερά|μικρογραφία|Μελισσοφάγος τρέφεται- Το θηλυκό (μπροστά) περιμένει την πρόταση του αρσενικού Ο μελισσοφάγος αναπαράγεται σε ανοιχτές ζεστές περιοχές, καλλιέργειες, βοσκοτόπια, συχνά κοντά σε απότομα αμμώδη πρανή ποταμών, δρόμων κλπ. Είναι καλοκαιρινός επισκέπτης (μέσα Απριλίου - Αύγουστο) στη Νότια Ευρώπη και την Ασία και διαχειμάζει στη Δυτική και Νότια Αφρική. Επιδημητικό στο νοτιότερο τμήμα της ηπείρου. Μπορεί όμως να παρατηρηθεί και σε άλλες περιοχές. Είναι καχύποπτο πουλί. Χαρακτηριστικά τα ανοιξιάτικα περαστικά κοπάδια που κάθονται στα σύρματα ή περνούν ψηλά και προδίδονται από τη φωνή. Τρέφονται αποκλειστικά με έντομα που τα πιάνουν πετώντας και όπως φαίνεται και από το όνομά τους τρώνε συχνά μέλισσες και άλλα υμενόπτερα. Το κεντρί συνήθως το αφαιρούν τρίβοντας το έντομο στο χώμα, αλλά πολλές φορές το καταπίνουν και μερικές φορές τσιμπιούνται από τα έντομα που τρώνε. Οι μελισσοφάγοι φωλιάζουν σε χαλαρές αποικίες. Κατά την περίοδο αναπαραγωγής, φτιάχνουν τις φωλιές τους στο έδαφος σκάβοντας σε πλαγιές, όχθες ποταμών και αμμόλακους, βάθους 70 – 200 εκατοστών. Γεννούν 6-7 αυγά τα οποία κλωσάνε και το θηλυκό και το αρσενικό, στην αναπαραγωγή τα ζευγάρια έχουν και βοηθούς στην ανατροφή των νεοσσών που είναι συνήθως ανώριμα αρσενικά άτομα.
Εξάπλωση
Ο μελισσοφάγος στην Ευρώπη κατανέμεται σ' όλες τις μεσογειακές χώρες (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Βαλκάνια, Κύπρο), την Ουκρανία και μέρος της Ρωσίας. Στη Δυτική Ασία εξαπλώνεται σε Τουρκία, Καζακστάν, Πακιστάν, Ιράκ και τα Ιεροσόλυμα. Σε Αφρική στη Δημοκρατία του Κογκό, την Μποτσουάνα και τη Νότια Αφρική.
Στην Ελλάδα είναι κοινό αναπαραγόμενο είδος σε Μακεδονία και Θράκη, αλλά πιο σπάνιο προς τα νότια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεροπίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Μαρία Ζαχάροβα
Η Μαρία Βλαντίμιροβνα Ζαχάροβα (Ρωσικά:Мария Владимировна Захарова, γεννημένη στις 24 Δεκεμβρίου 1975) είναι Διευθύντρια του Τμήματος Πληροφοριών και Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας) από τις 10 Αυγούστου 2015. Έχει διδακτορικό πτυχίο στις Ιστορικές Επιστήμες.
Πρώτα χρόνια
Η Ζαχάροβα γεννήθηκε από μια οικογένεια διπλωματών. Ο πατέρας της, Βλαντιμίρ Ζαχάροφ, μετέφερε την οικογένεια του στο Πεκίνο το 1981 όταν εκείνος διορίστηκε εκεί στη σοβιετική πρεσβεία. Η οικογένεια εγκατέλειψε το Πεκίνο το 1991 όταν η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε και επέστρεψε στη Ρωσία το 1993. Η μητέρα της, η Ιρίνα, είναι ιστορικός τέχνης που εργάστηκε στο Μουσείο Πούσκιν της Μόσχας. Το 1998, η Μαρία Ζαχάροβα αποφοίτησε από τη Σχολή Διεθνούς Δημοσιογραφίας στο MGIMO στον τομέα των ανατολίτικων σπουδών και της δημοσιογραφίας. Η προπτυχιακή της εργασία πραγματοποιήθηκε στη Ρωσική Πρεσβεία στο Πεκίνο.
Καριέρα
Από το 2003 έως το 2005 και από το 2008 έως το 2011, εργάστηκε στο Τμήμα Πληροφοριών και Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Από το 2005 έως το 2008, ήταν γραμματέας Τύπου της Μόνιμης Αποστολής της Ρωσικής Ομοσπονδίας στα Ηνωμένα Έθνη στη Νέα Υόρκη.
Από το 2011 έως τις 10 Αυγούστου 2015, η Ζαχάροβα ήταν Αναπληρώτρια Προϊστάμενη του Υπουργείου Πληροφοριών και Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας Τα καθήκοντά της περιελάμβαναν τη διοργάνωση και τη διεξαγωγή ενημερώσεων του εκπροσώπου του Υπουργείου Εξωτερικών, την οργάνωση των εργασιών των επίσημων λογαριασμών του Υπουργείου στα κοινωνικά δίκτυα και την υποστήριξη πληροφοριών για επισκέψεις στο εξωτερικό του Υπουργού Εξωτερικών.
Στις 10 Αυγούστου 2015, με εντολή του Υπουργείου Εξωτερικών, η Ζαχάροβα διορίστηκε διευθύντρια του Τμήματος Πληροφοριών και Τύπου. Η Ζαχάροβα έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία του τμήματος που κατείχε αυτήν τη θέση.
Το 2017, η Ζαχάροβα κατηγόρησε την Ευρωπαϊκή Ένωση για υποκρισία για τη διαφορετική της συμπεριφορά απέναντι στις αυτονομιστικές κρίσεις στην Κριμαία και την Καταλονία, μετά από εκατοντάδες τραυματίες από τις ισπανικές δυνάμεις ασφαλείας που εμποδίζαν τους Καταλανούς να ψηφίσουν κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας της Καταλονίας, λέγοντας: «Βλέπω και διαβάζω τι συμβαίνει στην Καταλονία. Και η Ευρώπη θα μας πει κάτι για το δημοψήφισμα στην Κριμαία και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Διαμάχες
Στις 13 Νοεμβρίου 2016, η Ζαχάροβα επικρίθηκε ότι έκανε αντισημιτικά αστεία στη ρωσική κρατική τηλεόραση ότι τα αποτελέσματα των εκλογών των ΗΠΑ ήταν αποτέλεσμα ρωσικής εβραϊκής συνωμοσίας, δηλώνοντας «Αν θες να μάθεις τι θα συμβεί στην Αμερική, με ποιον πρέπει να μιλήσεις; Πρέπει να μιλήσεις με τον λαό μας στο Μπράιτον Μπιτς, φυσικά». Το Μπράιτον Μπιτς φιλοξενεί μεγάλη ρωσική εβραϊκή κοινότητα. Μίλησε επίσης με στερεοτυπική εβραϊκή προφορά.
Στις 2 Μαρτίου 2017, η Ζαχάροβα αρνήθηκε να συζητήσει καταγγελίες εναντίον του Ρώσου πρέσβη Σεργκέι Κισλιάκ με έναν δημοσιογράφο του CNN. Συμβούλεψε τον ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό να σταματήσει να διαδίδει ψέματα και ψεύτικες ειδήσεις και είπε ότι ο Κισλιάκ είναι γνωστός διπλωμάτης παγκοσμίου κλάσης.
Στις 28 Απριλίου 2017, η Ζαχάροβα εμφανίστηκε στο Yahoo! News που συζητούν τις τρέχουσες διεθνείς σχέσεις με την Κέιτι Κέρικ. Όταν η Κούριτς έθεσε το ζήτημα των βασανιστηρίων εναντίον ατόμων ΛΟΑΤ στην Τσετσενία, η Ζαχάροβα απέφυγε να απαντήσει στην ερώτηση, δηλώνοντας ότι δεν ήταν θέμα της συζήτησης.
Προσωπική ζωή
Στις 7 Νοεμβρίου 2005, η Ζαχάροβα παντρεύτηκε τον Αντρέι Μακάροφ στο Ρωσικό Προξενείο της Νέας Υόρκης. Έχουν μια κόρη την Μαριάννα, που γεννήθηκε τον Αύγουστο του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ρωσίδες πολιτικοί
Σχέσεις Ισραήλ και Παλάου
Οι σχέσεις Ισραήλ-Παλάου είναι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ του Κράτους του Ισραήλ και της Δημοκρατίας του Παλάου.
Το Ισραήλ ήταν το πρώτο έθνος εκτός Ειρηνικού που ίδρυσε διπλωματικές σχέσεις με το Παλάου μετά την ανεξαρτησία του το 1994. Το Ισραήλ υποστήριξε την εισδοχή του Παλάου στα Ηνωμένα Έθνη και πρόσφερε οικονομική βοήθεια στο νέο κράτος. Το Ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών έχει αποστείλει συνοδεία γεωργικών και αλιευτικών εμπειρογνωμόνων στο Παλάου για να βοηθήσει στην εκπαίδευση του τοπικού πληθυσμού. Το Ισραήλ διατηρεί μια Πρεσβεία στο Κορόρ.
Το 2006, ο Παλάου είχε την υψηλότερη σύμπτωση ψήφου με το Ισραήλ στα Ηνωμένα Έθνη.
Το 2006, ο Πρόεδρος του Παλάου Τόμμι Εσάνγκ Ρεμενγκεσάου ο νεότερος επισκέφθηκε το Ισραήλ και πραγματοποίησε συναντήσεις με τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Εχούντ Ολμέρτ και τον Πρόεδρο Μόσε Κατσάβ. "Είμαστε οι καλύτεροι φίλοι και είμαστε εδώ για να επαναλάβουμε αυτή τη φιλία", δήλωσε ο Ρεμενγκεσάου κατά τη διάρκεια της επίσκεψης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις του Ισραήλ Κατηγορία:Πολιτική του Παλάου
Ακ-Τσαμπούου (Επαρχία Νοοκάτ)
Το Ακ-Τσαμπούου (Ак-Чабуу) είναι χωριό στην επαρχία Νοοκάτ, στην Περιφέρεια Ος του Κιργιστάν. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Τοκτομάτ Ζουλπούγιεφ.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 425 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις και χωριά της Επαρχίας Νοοκάτ
Μελισσοκομείο Καβάλας
Το Μελισσοκομείο (μέχρι το 1926 Τσιτακλή ) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 284 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 160 μέτρων, στους πρόποδες του Παγγαίου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Πιερέων, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Δωματιών, μέχρι το 1949, όταν και αποσπάστηκε από την κοινότητα Δωματίων και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Μελισσοκομείου. Στην τοπική κοινότητα Μελισσοκομείου βρίσκεται και το Πυργοχώρι.
Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, είχε μόνο πληθυσμό μουσουλμάνων, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Μελισσοκομείο εγκαταστάθηκαν 53 οικογένειες. Στην κεντρική πλατεία βρίσκεται ο ναός της Μεταμορφώσεως. Στο Μελισσοκομείο λειτουργεί πολυθέσιο Δημοτικό σχολείο και αθλητικό κέντρο. Έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός με το ΦΕΚ 594/Δ/13-11-1978.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Τσερτσενάσκο
Το Τσερτσενάσκο (ιταλικά: Cercenasco) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Τσέρες (Ιταλία)
Το Τσέρες (ιταλικά: Ceres) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Ιντιμάκ (Επαρχία Νοοκάτ)
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 1,933 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις και χωριά της Επαρχίας Νοοκάτ
Δημητριάδης
Το ελληνικό επώνυμο Δημητριάδης, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Δημητρίου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Πανιπέρι Μεσσηνίας
Το Πανιπέρι είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας και διοικητικά υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πεταλιδίου, του Δήμου Μεσσήνης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 220 μέτρων και έχει 273 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Πληροφορίες
Το Πανιπέρι αναφέρεται στην Ενετική απογραφή του 1689 ως Paniperi, με 11 οικογένειες και συνολικά 46 κατοίκους. Στην Κοινότητα Πανιπερίου ανήκει και ο οικισμός της Αγίας Σωτήρας.
Διοικητικές μεταβολές
Στις 21-04-1835, ο οικισμός Πανυπέρι προσαρτάται στο Δήμο Κορώνης, με έδρα το Πεταλίδι. Στις 31-08-1912, ορίζεται έδρα της Κοινότητας Πανυπερίου. Στις 16-10-1940, το όνομα του οικισμού διορθώνεται σε Πανιπέρι. Στις 04-12-1997, αποσπάται από την Κοινότητα Πανιπερίου και προσαρτάται στο Δήμο Πεταλιδίου και στις 07-06-2010, προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Τσερεζόλε Ρεάλε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Γιανίνα Κουρκόφκσα-Σπιχαγιόβα
Η Γιανίνα Κουρκόφκσα-Σπιχαγιόβα (πολωνικά: Janina Kurkowska-Spychajowa) (8 Φεβρουαρίου 1901 – 6 Ιουνίου 1979) ήταν Πολωνή αθλήτρια της τοξοβολίας. Με έναν άνευ προηγουμένου αριθμό πέντε συνολικά τίτλων Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Τοξοβολίας εξωτερικού χώρου (1933, 1934, 1936, 1939 και 1947), η Κουρκόφκσα-Σπιχαγιόβα είναι η τοξοβόλος με τις περισσότερες διακρίσεις στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η απόκτηση μεταλλίων της σε επίπεδο Παγκοσμίου Πρωταθλήματος διήρκεσε 24 χρόνια, από το 1931 όταν κέρδισε ένα (μικτό) ατομικό αργυρό μετάλλιο στο εναρκτήριο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, μέχρι το 1955 όταν βοήθησε την Πολωνία να κερδίσει ένα χάλκινο ομαδικό μετάλλιο γυναικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες της τοξοβολίας
Μπες-Μπουρκάν (Επαρχία Νοοκάτ)
Το Μπες-Μπουρκάν (Беш-Буркан) είναι χωριό στην Επαρχία Νοοκάτ, στην περιφέρεια Ος στην νοτιοδυτική Κιργιζία. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Ιντιμάκ.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 2,146 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις και χωριά της Επαρχίας Νοοκάτ
Ιωάννης Α΄ Μπάλλιολ
Ο Ιωάννης Α΄ Μπάλλιολ (John I de Balliol, πριν το 1208 - 25 Οκτωβρίου 1268) ήταν κυρίαρχη φυσιογνωμία στην Σκωτία και στην Άγγλο-Νορμανδική ζωή, το Κολέγιο Μπάλιολ στην Οξφόρδη πήρε το όνομα του προς τιμή του. Ο Ιωάννης Α΄ Μπάλλιολ ήταν γιος του Ούγου Μπάλλιολ λόρδου του Μπάλλιολ και της Σέσιλυ ντε Φονταίν, κόρης του Αλώμ ντε Φονταίν, εκπαιδεύτηκε στο σχολείο της πόλης του Ντάραμ.
Ο λόρδος Ιωάννης παντρεύτηκε την Ντερβοργκίλα του Γκάλογουεϊ (1223), κόρη του Άλαν λόρδου του Γκάλογουεϊ και της Μαργαρίτας του Χάντινγκτον. Από τα μέσα του 13ου αιώνα ο ίδιος και η σύζυγος του έγιναν πολύ πλούσιοι με μεγάλη κληρονομιά από την οικογένεια της Ντερβοργκίλας. Ο πλούτος επέτρεψε στον Ιωάννη να έχει καθοριστικό ρόλο την εποχή της βασιλείας του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας, ορίστηκε κηδεμόνας του νεαρού βασιλιά Αλεξάνδρου Γ΄ της Σκωτίας και ήταν κύριος σύμβουλος του Ερρίκου Γ΄ την περίοδο 1258 - 1265. Την περίοδο 1261 - 1262 διορίστηκε σερίφης του Νοτινχαμσάιρ και του Ντέρμπισαϊρ, συνελήφθη στην μάχη του Λιους (1264) αλλά δραπέτευσε και ενώθηκε με τον βασιλιά Ερρίκο. Το 1265 ο Τόμας ντε Μουζγκραβ του όφειλε 123 μάρκα και από το 1266 ο Βαλδουίνος Φουέικ του όφειλε περισσότερα από 100 μάρκα. Μετά από μια διαφωνία με τον επίσκοπο του Ντάραμ ο Ιωάννης αποφάσισε να χρηματοδοτήσει τους φοιτητές στην Οξφόρδη, ξεκίνησε τις επιχορηγήσεις από το 1263 και τις συνέχισε μετά τον θάνατο του η σύζυγος του με αποτέλεσμα την δημιουργία του Κολέγιου Μπάλιολ.
Οικογένεια
Ο Ιωάννης Α΄ και η Ντερβοργκίλα απέκτησαν :
Πολιτειακές εκλογές της Τασμανίας 2021
Οι Πολιτειακές εκλογές του 2021 στην Τασμανία διενεργήθηκαν την 1η Μαΐου 2021 για την εκλογή των συνολικά 25 μελών του Οίκου της Συνέλευσης της Τασμανίας.
H κυβέρνηση του Φιλελεύθερου πρωθυπουργού Πίτερ Γκάτγουεϊν, κέρδισε με επιτυχία τρίτη θητεία, κερδίζοντας τις 13 από τις συνολικά 25 έδρες. Το Εργατικό Κόμμα, με επικεφαλής την αρχηγό της αντιπολίτευσης Ρεμπέκα Γουάιτ ηττήθηκε, χάνοντας μία έδρα στην Κλαρκ από τη δήμαρχο του Γκλένορτσι Κρίστι Τζόνστον, η οποία κατήλθε ως ανεξάρτητη, κερδίζοντας 11%. Οι Πράσινοι, με επικεφαλής την Κάσι Ο' Κόνορ, πέτυχαν μικρά κέρδη και διατήρησαν 2 κοινοβουλευτικές έδρες.
Τελικά, οι Φιλελεύθεροι μπόρεσαν να διατηρήσουν μια πλειοψηφία 13 εδρών. Ήταν η πρώτη φορά που η πλευρά των μη Εργατικών στην Τασμανία κέρδισε τρίτη συνεχόμενη θητεία στην κυβέρνηση από τότε που υιοθέτησε το έμβλημα των Φιλελευθέρων το 1945.
Αποτελέσματα
Το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν αμφίβολο για πολλές ημέρες λόγω της παρουσίας δύο ανεξάρτητων στο Κλαρκ, και ήταν αμφίβολο εάν θα εκλεγούν και οι δύο ή θα εκλεγόταν ένας επιπλέον Φιλελεύθερος και ένας ανεξάρτητος. Η ηγέτιδα των Εργατικών Ρεμπέκα Γουάιτ παραδέχτηκε τις εκλογές περίπου στις 22:00 το βράδυ των εκλογών. Παρά το γεγονός ότι εκείνη τη στιγμή ήταν ασαφές εάν το κόμμα του θα κυβερνούσε με μειοψηφία ή πλειοψηφία, ο Φιλελεύθερος πρωθυπουργός Πίτερ Γκάτγουεϊν κήρυξε τη νίκη του επίσης τη νύχτα των εκλογών. Στις 12 Μαΐου 2021 ολοκληρώθηκε η καταμέτρηση στην περιφέρεια Κλαρκ, όπου εξελέγησαν 2 Φιλελεύθεροι και ως αποτέλεσμα το κόμμα κέρδισε αυτοδυναμία για μία έδρα.
Παραπομπές
2021 Τασμανια
Γιούζεφ Λάνγκε
Ο Γιούζεφ Λάνγκε (πολωνικά: Józef Lange) (16 Μαρτίου 1897, Βαρσοβία - 11 Αυγούστου 1972) ήταν Πολωνός αθλητής της ποδηλασίας και Ολυμπιονίκης.
Βιογραφία
Ο Λάνγκε ήταν πρωταθλητής Πολωνίας στον αγώνα δρόμου το 1921. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 4.000 μ. ομαδικό (με τους Γιαν Γουαζάρσκι, Τόμας Στανκιέβιτς και Φραντσίσεκ Σίμτσικ). Επίσης κατέλαβε την 5η θέση στα 50 χλμ. (χάνοντας από τον νικητή, τον Ολλανδό Κο Βίλεμς, για λίγα μέτρα).
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ μοιράστηκε τις θέσεις 6-7 στα 1000 μ. και στα 4000 μ. ομαδικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές της ποδηλασίας Κατηγορία:Αθλητές της ποδηλασίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 Κατηγορία:Πολωνοί αργυροί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1928 Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανεξαρτησίας (Πολωνία)
Γενικές εκλογές στη Δομινίκα 2022
Πρόωρες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Δομινίκα στις 6 Δεκεμβρίου 2022.
Ιστορικό
Στις 6 Νοεμβρίου 2022 (τρεις ημέρες μετά την ημέρα της ανεξαρτησίας), ο πρωθυπουργός Ρούσβελτ Σκέριτ προκήρυξε πρόωρες εκλογές «για να εξασφαλίσει τη συνεχή ανανέωση» της κυβέρνησής του. Ως ημέρα για την υποβολή υποψηφιοτήτων ορίστηκε η 18η Νοεμβρίου και οι ίδιες οι εκλογές στις 6 Δεκεμβρίου. Το κυβερνών Εργατικό Κόμμα Δομινίκας (DLP) ανακοίνωσε τους υποψηφίους του στις 8 Νοεμβρίου.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένων των πρώην κυβερνώντων κομμάτων Ενωμένο Εργατικό Κόμμα (UWP) και Κόμμα Ελευθερίας της Δομινίκας (DFP), και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών δημοσίευσαν ανοιχτή επιστολή στις 9 Νοεμβρίου καταδικάζοντας την έκκληση του Σκέριτ για εκλογές. Εξωτερικοί παρατηρητές, συμπεριλαμβανομένου του OAS, της Γραμματείας της Κοινοπολιτείας, της Caricom και του Δικαστηρίου της Καραϊβικής, είχαν κάνει συστάσεις για εκλογική μεταρρύθμιση στη Δομινίκα προκειμένου να κατευνάσουν τις ανησυχίες για νοθεία των ψηφοφόρων, μεταξύ άλλων λόγων. Μέχρι το 2022 ο Σκέριτ δεν είχε εφαρμόσει καμία. Υπό το φως αυτής της κατάστασης, το UWP και το DFP αποφάσισαν να μποϊκοτάρουν τις εκλογές και να καλέσουν τον Πρόεδρο Τσαρλς Σάβαριν να συγκαλέσει εκ νέου τη Συνέλευση. Σε ξεχωριστή επιστολή, το μη κομματικό Ίδρυμα Πολιτικών Ελευθεριών του Νησιού της Φύσης της Δομινίκας (Nature Island Dominica Civil Liberties Foundation ή NIDCLF) επεσήμανε τις παρατυπίες σε προηγούμενες εκλογές που σημειώθηκαν λόγω της έλλειψης μεταρρυθμίσεων.
Ένα κόμμα τριών μηνών που δεν υπέγραψε την ανοιχτή επιστολή, η Ομάδα Ενότητας Δομινίκας (Team Unity Dominica, αρκτικόλεξο: TUD), ανακοίνωσε την ετοιμότητά του να αναλάβει το DLP και ζήτησε υποστήριξη από άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Ο γενικός γραμματέας του TUD Άλεξ Μπρούνο ισχυρίστηκε επίσης ότι ήταν σε επαφή με πιθανούς αποστάτες από το DLP. Μεμονωμένοι ανεξάρτητοι υποψήφιοι είχαν επίσης ανακοινώσει σχέδια να συμμετάσχουν στις εκλογές.
Ο πολιτικός επιστήμονας Πίτερ Γουίκαμ επεσήμανε ότι η προκήρυξη των εκλογών έγινε αμέσως μετά την παραίτηση του αρχηγού του UWP, έτσι ώστε ο Σκέριτ να αποφύγει τον ανταγωνισμό από έναν νέο ηγέτη της αντιπολίτευσης.
Εκλογικό σύστημα
Τα 21 εκλεγμένα μέλη του της Συνέλευσης εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με πλειοψηφικό σύστημα. Άλλα εννέα μέλη είτε εκλέγονται από τη Συνέλευση μετά τη σύγκλησή της είτε διορίζονται από τον Πρόεδρο (πέντε κατόπιν συμβουλής του Πρωθυπουργού και τέσσερα κατόπιν συμβουλής του Αρχηγού της Αντιπολίτευσης ) ως Γερουσιαστές. Από εκεί ο Πρόεδρος επιλέγεται από τη Συνέλευση και ο Πρόεδρος διορίζει τον Πρωθυπουργό.
Υποψήφιοι
Προτάθηκαν 45 υποψήφιοι, εκ των οποίων οι 19 ήταν ανεξάρτητοι υποψήφιοι. 10 από τα εν ενεργεία μέλη του DLP δεν προτάθηκαν για νέα θητεία.
Σε έξι εκλογικές περιφέρειες, ο υποψήφιος του DLP ήταν ο μοναδικός υποψήφιος, που κέρδισε εξ ορισμού. Ο πρωθυπουργός Σκέριτ και ο υπουργός Υγείας Ίρβινγκ Μακιντάιρ επανεξελέγησαν με αυτόν τον τρόπο. Οι υπόλοιποι τέσσερις ήταν νέοι υποψήφιοι.
Διεξαγωγή
Η Γραμματεία της Κοινοπολιτείας, ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών (OAS), η Κοινότητα της Καραϊβικής (CARICOM) και το Συμβούλιο Εκλογικών Εμπειρογνωμόνων της Λατινικής Αμερικής (LACEE) έστειλαν εκλογικούς παρατηρητές με την Κοινοπολιτεία των Εθνών, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «η ημέρα των εκλογών και η προεκλογική ατμόσφαιρα ήταν σε μεγάλο βαθμό ειρηνική και οι ψηφοφόροι ήταν ελεύθεροι να ασκήσουν το δικαίωμα ψήφου τους, τα αποτελέσματα του οποίου είναι συλλογική βούληση όσων ψήφισαν. Επαίνεσαν επίσης την Εκλογική Υπηρεσία και το προσωπικό της για τις επιδόσεις τους κατά τη διάρκεια της εκλογικής διαδικασίας», σημειώνοντας ότι «παρότι ήταν απολύτως σύμφωνη με το Σύνταγμα, η προκήρυξη των πρόωρων εκλογών στις 6 Νοεμβρίου δημιούργησε ορισμένες προκλήσεις για ορισμένους ενδιαφερόμενους».
Παραπομπές
2022 Δομινικα
Τσεζάνα Τορινέζε
Η Τσεζάνα Τορινέζε (ιταλικά: Cesana Torinese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Γρηγορόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Γρηγορόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Εμμανουήλ Θωμάς της Σαβοΐας-Καρινιάν
Ο Θωμάς-Εμμανουήλ (8 Δεκεμβρίου 1687 - 28 Δεκεμβρίου 1729) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόμης του Σουασόν (1702-1729).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου-Θωμά κόμη του Σουασόν και της Ουρανίας του Λα Κροπ ντε Μπωβαί. Ο πατέρας του ήταν αδελφός του Ευγένιου πρίγκιπα της Σαβοΐας, του διάσημου στρατηγού των Αψβούργων, που νίκησε τους Οθωμανούς στη Βιέννη (1683) και στη Ζέντα της Σερβίας (1697).
Έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος στην Αυστρία το 1712. Ήταν κυβερνήτης της πόλης Αμβέρσα στη Φλάνδρα. Απεβίωσε το 1729 στη Βιέννη.
Οικογένεια
Το 1713 στη Βιέννη νυμφεύτηκε τη Μαρία-Θηρεσία, δούκισσα του Τροπώ (Οπάβας) και κόρη του Ιωάννου-Αδάμ Α΄ πρίγκιπα του Λιχτενστάιν. Γιος τους ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Κόμητες του Σουασόν
Κορράδος Α΄ της Νυρεμβέργης
Ο Κορράδος Α΄, γερμ. Conrad I (π. 1186-1261) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μπουργκράβος της Νυρεμβέργης (1218-1261).
Βιογραφία
Το 1261 απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε ίσως την Αδελαΐδα του Φρόντενχαουζεν ή την κόρη του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Λάινινγκεν & Σααρμπρύκεν και είχε τέκνα:
Κιαλαμπέρτο
Το Κιαλαμπέρτο (ιταλικά: Chialamberto) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Κιανόκκο
Το Κιανόκκο (ιταλικά: Chianocco) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Φαν Βαν Χάι
Ο Φαν Βαν Χάι (Βιετναμικά: Phan Văn Khải, 25 Δεκεμβρίου 1933 – 17 Μαρτίου 2018) ήταν Βιετναμέζος πολιτικός, που υπηρέτησε ως ο πέμπτος Πρωθυπουργός της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ από τις 25 Σεπτεμβρίου 1997 έως τις 27 Ιουνίου 2006.
Ζωή και την καριέρα της
Ο Φαν Βαν Χάι γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1933 στην Κοινότητα Θονγκ Χόι στην επαρχία Κου Τσι στη Σαϊγκόν της Γαλλικής Ινδοκίνας. Ήδη από τα νιάτα του εργαζόταν σε επαναστατικές οργανώσεις. Μετά το τέλος του Πρώτου Πολέμου της Ινδοκίνας και την επακόλουθη διχοτόμηση της χώρας, ο Φαν Βαν Χάι άδραξε την ευκαιρία να μεταναστεύσει στο Βόρειο Βιετνάμ.
Ο Φαν Βαν Χάι προσχώρησε στην επανάσταση το 1947 και έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος του Βιετνάμ στις 15 Ιουλίου 1959.
Από το 1954 έως το 1959, σπούδασε και εργάστηκε στη μεταρρύθμιση της γης στο Βόρειο Βιετνάμ ενώ στη συνέχεια σπούδασε γλώσσες στο Πανεπιστήμιο Οικονομικών της Μόσχας στη Σοβιετική Ένωση μέχρι το 1965.
Μετά τον πόλεμο ο Φαν Βαν Χάι έγινε ο προσωρινός δήμαρχος της πόλης Χο Τσι Μιν. Από τις 24 Σεπτεμβρίου 1997 έως τις 24 Ιουνίου 2006 υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ. Έγινε ο πρώτος Πρωθυπουργός του Βιετνάμ που επισκέφθηκε τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Τζορτζ Μπους τον νεότερο. Στις 24 Ιουνίου 2006, ανακοίνωσε την παραίτησή του μαζί με τον Πρόεδρο Τραν Ντουκ Λουόνγκ.
Από τις 15 Δεκεμβρίου 1998 έως τις 5 Νοεμβρίου 2001 υπηρέτησε επίσης ως πρόεδρος της ASEAN.
Ο Φαν Βαν Χάι θεωρήθηκε μέτριος μεταρρυθμιστής που ενήργησε στην υποστήριξη του οικονομικού ανοίγματος της χώρας μέσα στο πολιτικό φάσμα του Βιετνάμ. Πέθανε στις 17 Μαρτίου του 2018 στο σπίτι του στη Πόλη Χο Τσι Μιν σε ηλικία 84 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Βιετνάμ
Άστριντ Ίβασκ
Η Άστριντ Ίβασκ (7 Αυγούστου 1926 - 24 Μαρτίου 2015) ήταν Λετονή-Αμερικάνα ποιήτρια.
Βιογραφία
Η Ίβασκ, η μητέρα και ο αδελφός της έφυγαν από τη Λετονία για στρατόπεδα προσφύγων στη Γερμανία το 1944. Η Ίβασκ σπούδασε ξένες γλώσσες στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ. Αργότερα έγραψε: «Στο ''Μάρμπουργκ-πάνω-στον-Λαν, η ευρωπαϊκή πνευματική ζωή άνοιξε για μένα. Σε τρία χρόνια στο πανεπιστήμιο, δούλευα με επτά ξένες γλώσσες, μερικές έζησαν, μερικές νεκρές εδώ και πολύ καιρό και παντρεύτηκα την περιοχή του Φιννοουγγρικού πολιτισμού.''». Ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της το 1949. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τον Εσθονό ποιητή Ίβαρ Ίβασκ, ο οποίος είχε αποκτήσει το διδακτορικό του στη λογοτεχνία και την ιστορία της τέχνης εκεί, και μετακόμισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ο Ίβαρ είχε προσληφθεί ως μέλος της σχολής στο Κολλέγιο Αγίου Όλαφ στη Μινεσότα.
Το 1967 μετακόμισαν στο Νόρμαν της Οκλαχόμα, όπου ο Ίβαρ Ίβασκ έγινε καθηγητής σύγχρονων γλωσσών και λογοτεχνιών στο Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα. Υπηρέτησε ως βοηθός καθηγητής διδάσκοντας Ρωσικά, Γερμανικά και Γαλλικά. Ο Ίβαρ ήταν εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού World Liter Today του πανεπιστημίου και το ζευγάρι φιλοξένησε πολλούς συγγραφείς και κριτικούς στο σπίτι τους και συμμετείχε σε αναγνώσεις και λογοτεχνικές εκδηλώσεις.
Το 1991, το ζευγάρι μετακόμισε στην Επαρχία Κορκ της Ιρλανδίας, αλλά ο Ίβαρ Ίβασκ πέθανε το 1992. Η Άστριντ επέστρεψε στη Ρίγα το 2001.
Έργο
Τα άλλα έργα της περιλαμβάνουν το Pārsteigumi un atklājumi ("Εκπλήξεις και Ανακαλύψεις", 1984), Το βιβλίο παιδικών ποιημάτων, ιστοριών και ποιητικών ταξιδιωτικών σκίτσων, Līču loki: Ainas un ainavas ("Καμπύλες: Θέα και Τοπία", 1981), που απεικονίζεται από φωτογραφίες του Ίβαρ Ίβασκ.
Βραβεία και τιμές
Της απονεμήθηκε το βραβείο Zinaida Lazda (προφ. Ζινάιντα Λάζντα) για το Η Κρίση του Χειμώνα και το Βραβείο Πολιτισμού του Λετονικού Ιδρύματος για τη Λογοτεχνία για το Ένα Βήμα στο Δάσος. Κέρδισε το βραβείο Jānis Jaunsudrabiņš Prose για τα ταξιδιωτικά σκίτσα. Το Εκπλήξεις και Ανακαλύψεις κέρδισε το βραβείο Γκόπερς. Η δουλειά της στο Καμπύλες κέρδισε επίσης το βραβείο Jānis Jaunsudrabiņš Prose. Της απονεμήθηκε η τιμή του Τάγματος των Τριών Αστέρων της Λετονίας, η τιμή του Τάγματος του Λευκού Αστέρα της Εσθονίας και το Ετήσιο Βραβείο Ένωσης Λετονών Συγγραφέων για τις συνεισφορές της στην προώθηση του πολιτισμού και της λογοτεχνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λετονοί συγγραφείς
Κιαβεράνο
Το Κιαβεράνο (ιταλικά: Chiaverano) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Κιέρι
Το Κιέρι (ιταλικά: Chieri) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Φρειδερίκος Γ΄ της Νυρεμβέργης
Ο Φρειδερίκος Γ΄, γερμ. Friedrich III (π. 1220-14 Αυγούστου 1297) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μπουργκράβος της Νυρεμβέργης (1261-1297).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κορράδου Α΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και της Αδελαΐδας του Φρόντενχαουζεν.
Το 1297 απεβίωσε στο Κάντολτσμπουρκ και τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του Ιωάννης Α΄ και Φρειδερίκος Δ΄.
Οικογένεα
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελισάβετ των Άνντεχς, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Μερανίας και είχε τέκνα:
Το 1280 ο Φρειδερίκος Γ΄ έκανε τρίτο γάμο με την Ελένη των Ασκάνια, κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Smart Crosstown
thumb|right|Smart Crosstown / εμπρός. thumb|right|Smart Crosstown / πίσω.
Το Smart Crosstown ήταν ένα πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Smart. Παρουσιάστηκε στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2005, ως ένα υβριδικό πειραματικό μοντέλο, με βάση το Smart Fortwo πρώτης γενιάς.
Το Crosstown ήταν μία σχεδιαστική σπουδή πάνω σε ενδεχόμενες μελλοντικές εκδόσεις του Fortwo cabrio που θα απευθύνονται κυρίως στο νεανικό κοινό. Συγκεκριμένα, διέθετε ιδιαίτερα ελκυστικά και φωτεινά χρώματα, μέσα και έξω, ενώ έφερε ημιανοιχτή οροφή targa και αναδιπλούμενο παρμπρίζ, με αποτέλεσμα ένα πολύ φωτεινό εσωτερικό. Ο βασικός του στόχος, ήταν να παρέχει στον οδηγό του μία διαφορετική αντίληψη του περιβάλλοντός του, με μία αίσθηση ελευθερίας.
Επίσης, το σαλόνι του Crosstown, αν και θύμιζε λίγο αυτό του Fortwo παραγωγής, είχε πρόσθετα φουτουριστικά στοιχεία, όπως διάφανα όργανα στο κοντέρ, κινητό τηλέφωνο και σύστημα δορυφορικής πλοήγησης με πλήρη οθόνη. Σημειωτέον ότι στο τότε Fortwo παραγωγής, δηλαδή στην πρώτη γενιά του, το έξτρα σύστημα πλοήγησης ήταν ακόμα χωρίς έγχρωμη και πλήρους μεγέθους οθόνη, και διέθετε μόνο ενδείξεις με βέλη προς τη σωστή κατεύθυνση, χωρίς όμως να δείχνει χάρτες. Για την ιστορία, η έγχρωμη οθόνη υιοθετήθηκε τελικώς στο Smart Fortwo δεύτερης γενιάς, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά τον Μάρτιο του 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτότυπα μοντέλα αυτοκινήτων Κατηγορία:Μοντέλα Smart Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Υβριδικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα
Πολωνική Ανθρωπιστική Δράση
Η Πολωνική Ανθρωπιστική Δράση (πολωνικά: Polska Akcja Humanitarna, PAH) είναι μια πολωνική μη κυβερνητική οργάνωση, η οποία δραστηριοποιείται τόσο στην Πολωνία όσο και σε άλλες χώρες. Σύμφωνα με τις διακηρύξεις της, αποστολή της «να κάνει τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος, μέσα από την ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου και την προώθηση των ανθρωπιστικών αξιών». Πρόεδρος της οργάνωσης είναι η Πολωνή ευρωβουλευτής Τζανίνα Οχότσκα.
Η Πολωνική Ανθρωπιστική Δράση βοηθά ανθρώπους που βρίσκονται σε καταστάση ανάγκης να γίνουν αυτάρκεις και να ανακτήσουν την ευθύνη για το μέλλον τους όσο το δυνατόν συντομότερα. Ταυτόχρονα, η επικεντρώνει τις προσπάθειές της στην πολωνική κοινωνία, με σκοπό τη διαμόρφωση ανθρωπιστικών στάσεων και τη δημιουργία μιας σύγχρονης κουλτούρας αλληλοβοήθειας. Η κατευθυντήρια αρχή της Πολωνικής Ανθρωπιστικής Δράσης είναι να ενεργεί αποτελεσματικά με σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η αρχή αυτή, η οποία εφαρμόζεται από την στιγμή της ίδρυσης της οργάνωσης, μεταφράζεται ως παροχή βοήθειας ανεξαρτήτως εθνικότητας, φυλής, θρησκείας ή πολιτικού προσανατολισμού.
Ιστορία και Χαρακτηριστικά της Δραστηριότητας της
Η Πολωνική Ανθρωπιστική Δράση ιδρύθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1992, με αρχική ονομασία «Ίδρυμα EquiLibre», ενώ η σημερινή ονομασία της υιοθετήθηκε τον Δεκέμβριο του 1994. Το 1992, η Τζανίνα Οχότσκα ξεκίνησε να οργανώνει τη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας για τους κατοίκους του Σεράγεβο μέσα από δωρεές. Ήταν η πρώτη πρωτοβουλία αυτού του είδους, η οποία έδωσε την ευκαιρία στην πολωνική κοινωνία να παράσχει βοήθεια σε ανθρώπους που υπέφεραν εξαιτίας του πολέμου, ο οποίος λάμβανε χώρα στα Βαλκάνια. Η δραστηριότητα της Πολωνικής Ανθρωπιστικής Δράσης χρησίμευσε ως μέσον κινητοποίησης για άτομα από διαφορετικά κοινωνικά υπόβαθρα. Ενωτικό στοιχείο ήταν η αποφασιστικότητά τους να βοηθήσουν και να δείξουν την αλληλεγγύη τους προς τους ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Χάρη στη προσήλωσή τους, η οργάνωση κατάφερε να φέρει σε πέρας μια σειρά από αυθόρμητες δράσεις, που επικεντρώθηκαν κυρίως σε άμεση υλική βοήθεια, με την αποστολή δωρεών βασικών αναγκών (τρόφιμα, φάρμακα, εξοπλισμό αποκατάστασης και άλλα απαραίτητα για επιβίωση σε κατάσταση πολέμου ή φυσικής καταστροφής).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις Κατηγορία:Πολωνία
Κιεζανουόβα (Ιταλία)
Η Κιεζανουόβα (ιταλικά: Chiesanuova) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Κίνημα δικαιωμάτων των πολιτών
Μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο και την κατάργηση της δουλείας τη δεκαετία του 1860, οι 13, 14, 15 Αναθεωρήσεις στο Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών παραχώρησαν συνταγματικά δικαιώματα σε όλους τους Αφροαμερικανούς, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν υποδουλωθεί πρόσφατα. Για μικρό χρονικό διάστημα, οι άνδρες Αφροαμερικανοί ψήφιζαν και κατείχαν πολιτικό αξίωμα, αλλά στερούνταν ολοένα και περισσότερο από πολιτικά δικαιώματα, συχνά σύμφωνα με τους λεγόμενους νόμους του Jim Crow, κυρίως στις Νότιες Πολιτείες. Τον 20ο Αιώνα, κατεβλήθησαν διάφορες προσπάθειες από Αφρικανούς Αμερικανούς για την εξασφάλιση των νομικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων. Το 1954, το νομοσχέδιο "Separate but equal" ετέθη σε εφαρμογή, το οποίο βοήθησε στην επιβολή των ρατσιστικών νόμων του Jim Crow. Τελικά ακυρώθηκε με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών. Μεταξύ 1955 και 1968, οι μη βίαιες μαζικές διαμαρτυρίες και η πολιτική ανυπακοή δημιούργησαν ένα πλαίσιο για διαλόγους μεταξύ ακτιβιστών και κυβερνητικών αρχών. Οι μορφές διαμαρτυρίας περιελάμβαναν μποϊκοτάζ, όπως το επιτυχημένο Μποϋκοτάζ των λεωφορείων στο Μοντγκόμερυ (1955) στην Αλαμπάμα, καθιστικές διαμαρτυρίες, μαζικές πορείες και ένα ευρύ φάσμα άλλων μη βίαιων δραστηριοτήτων και αντίστασης. 250px|μικρογραφία|αριστερά|Η Ρόζα Παρκς δίνει δακτυλικά αποτυπώματα, αφού συνελήφθη επειδή δεν παραχώρησε τη θέση της σε λευκό επιβάτη Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ το 1954 υπό την ηγεσία του Earl Warren ανεκάλεσε πολλούς από τους νόμους που επέτρεπαν διακρίσεις και τις ενέκρινε ως αντισυνταγματικές. Επίσης, αποφάσισε την ανάκληση από μία σειρά διατάξεων και απαγορεύσεων, όπως η κατάργηση των διαχωρισμών στα δημόσια σχολεία και καταλύματα, ανεκλήθησαν όλες οι διατάξεις που απαγόρευαν τον διαφυλετικό γάμο. Τη δεκαετία του 1960, οι μετριοπαθείς στο κίνημα συνεργάστηκαν με το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών για να επιτύχουν τον σκοπό τους. Ο Νόμος περί Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964, ο οποίος έγινε δεκτός από το Ανώτατο Δικαστήριο στο Heart of Atlanta Motel, Inc. κατά Ηνωμένων Πολιτειών (1964), απαγορεύει ρητώς κάθε διάκριση λόγω φυλής, χρώματος, θρησκείας, φύλου. Τον επόμενο χρόνο, δόθηκαν πολιτικά δικαιώματα στους Αφροαμερικανούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία των αφροαμερικανικών πολιτικών δικαιωμάτων
Κιομόντε
Το Κιομόντε (ιταλικά: Chiomonte) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Φρειδερίκος Δ΄ της Νυρεμβέργης
Ο Φρειδερίκος Δ΄, γερμ. Friedrich IV (1287 - 1332) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μπουργκράβος της Νυρεμβέργης (1300-1332).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Γ΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και της Ελένης των Ασκάνια, κόρης του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Σαξονίας.
Το 1332 απεβίωσε σε ηλικία 45 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1307 τη Μαργαρίτα των Γκορίτσια, κόρη του Αλβέρτου Β΄ (γιου του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας) και είχε τέκνα:
Γαβριήλ Καλλιμάχης
Ο Γαβριήλ Καλλιμάχης (1689 - 20 Φεβρουαρίου 1786) ήταν Μητροπολίτης Μολδαβίας, από την Οικογένεια Καλλιμάχη
Ήταν γιος του Θεοδώρου, άρχοντα του Κάμπουλουνγκ της Βλαχίας, και αδελφός του Ιωάννη, πρίγκιπα της Μολδαβίας. Γεννήθηκε με το όνομα Γεώργιος και, όταν έγινε μοναχός στη μονή της Πούτνα της Ρουμανίας, ονομάστηκε Γαβριήλ. Με τη βοήθεια του αδελφού του έγινε αρχιδιάκονος του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης, μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και τελικά μητροπολίτης Μολδαβίας. Την τελευταία θέση την πήρε όταν ο αδελφός του έγινε πρίγκιπας της Μολδαβίας.
Ίδρυσε τον καθεδρικό του Αγ. Γεωργίου στο Ιάσιο και όταν απεβίωσε το 1786 ετάφη σε αυτόν τον ναό.
Πηγές
Γαβριήλ
Εντουάρτ Στρελτσόφ
Ο Εντουάρτ Ανατόλιεβιτς Στρελτσόφ (Эдуа́рд Анато́льевич Стрельцо́в) (21 Ιουλίου 1937 – 22 Ιουλίου 1990) ήταν Σοβιετικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός για την Τορπέντο Μόσχας και την Εθνική ΕΣΣΔ κατά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Ήταν ισχυρός και επιδέξιος επιθετικός παίκτης, σημείωσε τον τέταρτο υψηλότερο αριθμό γκολ για τη Σοβιετική Ένωση και αποκαλείται «ο καλύτερος παίκτης που έχει βγάλει ποτέ η Ρωσία». Μερικές φορές αποκαλείται «Ρώσος Πελέ».
Γεννημένος και μεγαλωμένος στην ανατολική Μόσχα, ο Στρελτσόφ εντάχθηκε στην Τορπέντο Μόσχας σε ηλικία 16 ετών το 1953 και έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική ΕΣΣΔ 2 χρόνια αργότερα. Ήταν μέρος της ομάδας που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη, και ήρθε έβδομος στην κατάταξη για τη Χρυσή Μπάλα του 1957. Στις αρχές του επόμενου έτους, η πολλά υποσχόμενη καριέρα του διακόπηκε από ένα σκάνδαλο βιασμού. Ο 20χρονος Στρελτσόφ κατηγορήθηκε ότι βίασε μια γυναίκα λίγο πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958. Του ανακοινώθηκε ότι μπορούσε ακόμα να παίξει αν παραδεχόταν την ενοχή του, ομολόγησε, παρά τα αδιευκρίνιστα στοιχεία εναντίον του. Αντίθετα, καταδικάστηκε σε δώδεκα χρόνια στο σύστημα των στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας στα Γκουλάγκ.
Ο Στρελτσόφ αφέθηκε ελεύθερος μετά από 5 χρόνια στα στρατόπεδα και το 1965 συνέχισε την καριέρα του με την Τορπέντο Μόσχας. Στην πρώτη σεζόν της επιστροφής του, ο σύλλογος κέρδισε το Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ. Το 1968 η Τορπέντο κατέκτησε το Κύπελλο ΕΣΣΔ. Ο Στρελτσόφ ξανακλήθηκε στην Εθνική ΕΣΣΔ το 1966 και το 1967 και το 1968 ανακηρύχθηκε Σοβιετικός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς. Μέχρι τη στιγμή της απόσυρσης του το 1970, είχε πρωτοπορήσει σε καινοτομίες όπως η πάσα με τακουνάκι, η οποία έγινε γνωστή στη Ρωσία ως «πάσα του Στρελτσόφ». Πέθανε στη Μόσχα το 1990. Έξι χρόνια αργότερα, η Τορπέντο μετονόμασε την έδρα της σε «Στάδιο Εντουάρτ Στρελτσόφ» προς τιμήν του. Τον 21ο αιώνα, αγάλματα του Στρελτσόφ στέκονται έξω από το στάδιο που φέρει το όνομά του και στο Ολυμπιακό Σύμπλεγμα Λουζνικί στη Μόσχα.
Πρώιμη καριέρα
Σε ηλικία 16 ετών, ο Στρελτσόφ έκανε το ντεμπούτο του με την Τορπέντο κατά τη διάρκεια της σεζόν 1954, όπου εμφανίστηκε σε κάθε παιχνίδι πρωταθλήματος και σκόραρε 4 γκολ. Η ομάδα τερμάτισε 9η στο πρωτάθλημα, μια πτώση από την 3η θέση την προηγούμενη σεζόν. Στη δεύτερη σεζόν του, ο Στρελτσόφ ήταν ο πιο παραγωγικός σκόρερ του πρωταθλήματος, σημειώνοντας 15 γκολ σε 22 αγώνες, καθώς η ομάδα του ανέβηκε στην 4η θέση. Ο Στρελτσόφ επιλέχθηκε για την Εθνική ΕΣΣΔ για πρώτη φορά το 1955, στα μισά της σεζόν. Το ντεμπούτο του έγινε σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας στη Στοκχόλμη στις 26 Ιουνίου, όπου σημείωσε χατ τρικ μέσα στα πρώτα 45, λεπτά καθώς η Σουηδία ηττήθηκε με 6–0. Στη δεύτερη εμφάνισή του, ένα φιλικό εντός έδρας παιχνίδι με την Ινδία, σκόραρε ξανά 3 γκολ. Ένα ακόμη παιχνίδι στην Ουγγαρία και 1 γκολ εναντίον της Γαλλίας σήμαιναν ότι στις αρχές του 1956, ο Στρελτσόφ είχε σκοράρει 7 γκολ για τη Σοβιετική Ένωση σε 4 αγώνες. Αφού σκόραρε σε 1 αγώνα εναντίον της Δανίας τον Απρίλιο του 1956, έχασε 3 διεθνείς αγώνες πριν επιστρέψει τον Σεπτέμβριο με 1 γκολ μετά από 3 λεπτά σε μια εκτός έδρας νίκη με 2–1 επί της Δυτικής Γερμανίας. Ο Στρελτσόφ συνέχισε να σκοράρει τακτικά για την Τορπέντο, σημειώνοντας 12 γκολ πρωταθλήματος κατά τη διάρκεια της σεζόν 1956, αλλά αγωνίστηκε σε δύο διαδοχικές ήττες για τους Σοβιετικούς προτού ταξιδέψουν τον Νοέμβριο του 1956 στους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Μελβούρνη. Ο Στρελτσόφ σημείωσε 3 γκολ σε μια νίκη με 16–2 επί της Αυστραλίας σε έναν ανεπίσημο αγώνα στις 15 Νοεμβρίου, πριν πετύχει ένα νικητήριο γκολ στον πρώτο αγώνα του τουρνουά εναντίον της Ενωμένης Ομάδας της Γερμανίας εννέα ημέρες αργότερα. Οι Σοβιετικοί χρειάστηκαν επαναληπτικό αγώνα για να ξεπεράσουν την Ινδονησία στους προημιτελικούς και συνάντησαν τη Βουλγαρία στον ημιτελικό.