cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Λαβύρινθος: Πύρινες Δοκιμασίες
Εκτός Βορείου Αμερικής
Στην Κίνα - τελευταία χώρα κυκλοφορίας - κυκλοφόρησε στις 4 Νοεμβρίου και υπολογίζεται πως είχε έσοδα $19.77 εκατομμύρια από 4,945 αίθουσες τις πρώτες πέντε μέρες προβολής ($14.6 εκατομμύρια σε τρεις μέρες), 60% περισσότερα από το αντίστοιχο διάστημα προβολής της πρώτης ταινίας. Στην Κίνα είχε συνολικά έσοδα $29.5 εκατομμύρια, κάνοντάς τη τη χώρα με τα περισσότερα έσοδα παγκοσμίως εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών, ακολουθούμενη από τη Γαλλία και τη Νότιο Κορέα.
Κριτικές
Ο Λαβύρινθος: Πύρινες Δοκιμασίες έλαβε μικτές κριτικές από τους κριτικούς. Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία συγκεντρώνει ποσοστό 46%, βασισμένο σε 138 κριτικές, με μέσο όρο 5.4/10. Στο τμήμα ομοφωνίας της σελίδας διαβάζουμε: «Ο Λαβύρινθος: Πύρινες Δοκιμασίες είναι μια γεμάτη δράση συνέχεια εις βάρος της ιστορίας, της επείγουσας ανάγκης και του μυστηρίου που η πρώτη ταινία προσέφερε». Η σελίδα Metacritic δίνει στην ταινία ποσοστο 43%, βασισμένο σε 29 κριτικές σημειώνοντας την ένδειξη «μικτές ή μέτριες κριτικές». Το κοινό του CinemaScore βαθμολόγησε την ταινία μα B+ σε μια κλίματα από το A+ μέχρι το F.
Οι κύριες επικρίσεις της ταινίας είχαν να κάνουν με τη διήγησή της, ειδικά στις αλλαγές από το υλικό της πηγής και την έλλειψη ανάπτυξης των χαρακτήρων. Το περιοδικό Forbes έγραψε πως η ταινία υπέφερε από το «σύνδρομο μέσης ταινίας», με τον ισχυρισμό πως η ταινία δεν πρόσφερε εισαγωγή ή φινάλε. Το διαδικτυακό The Wrap δήλωσε πως «η ταινία δεν προσφέρει αρκετή πλοκή ή ανάπτυξη χαρακτήρων». Ο Στήβεν Κέλλι από το περιοδικό Total Film είπε: «Οι Πύρινες Δοκιμασίες ανοίγουν φιλόδοξα τον κόσμο τους με μεικτά όμως αποτελέσματα: πιάνεται από τη δράση με ένα έτσι κι έτσι σενάριο». Ο Γουώλτερ Αντιέγκο από την εφημερίδα San Francisco Chronicle είπε: «υπάρχουν πολλά να σου τραβήξουν το βλέμμα και ο ρυθμός της ταινίας είναι γρήγορος, αλλά με κάποιο τρόπο η ταινία υστερεί».
Ωστόσο, μερικοί κριτικοί θεώρησαν πως η ταινία είναι βελτιωμένη σε σχέση με την προκάτοχό της, δίνοντας έμφαση στις σκηνές δράσεις και τις ερμηνείες. Ο Τζον Γουίλιαμς από την εφημερίδα The New York Times έγραψε: «οι πολλές καταδιώξεις και γελοίες ρηχές αποδράσεις προσφέρουν αξιόπιστες δόσεις αδρεναλίνης», ενώ ο Μπράιαν Τρούιτ από την εφημερίδα USA Today είπε: «Η δράση του Λαβύρινθου, η αγωνία και οι εκπλήξεις στο σενάριο δίνουν στους θαυμαστές της ταινίας όλων των ηλικιών μια ευκαιρία να αγκαλιάσουν τον έφηβο που κρύβεται μέσα τους και βρίσκεται συνεχώς στο τρέξιμο». Ο Ράφερ Γκουζμάν από την εφημερίδα Newsday είπε: «η εφηβική δυστοπική σειρά συνεχίζει να παίζει σκληρά, και τώρα ακόμα σκληρότερα, με ικανοποιητικά αποτελέσματα». Ο Μπίλτζ Εμπίρι από το Vulture είπε: «Ουσιαστικά, οι Πύρινες Δοκιμασίες αναπληρώνουν την πληκτική Αποκάλυψη του πρώτου μισού της ταινίας με το να πάει σε λίγη τρέλα στο δεύτερο μισό».
Συνέχεια
Τον Μάρτιο του 2015, επιβεβαιώθηκε πως ο Νόουλιν, ο οποίος συνέγραψε το σενάριο στην πρώτη ταινία και έγραψε το σενάριο στη δεύτερη, θα έκανε την προσαρμογή του σεναρίου και για την τρίτη ταινία της σειράς, Ο Λαβύρινθος: Η Τελική Δοκιμασία, η οποία βασίζεται στο αντίστοιχο τρίτο βιβλίο της σειράς, Θεραπεία θανάτου. Ο Μπαλλ επιβεβαίωσε πως αν επέστρεφε για τη σκηνοθεσία της ταινίας, η ταινία δε θα ήταν μοιρασμένη σε δύο μέρη. Στις 9 Ιουλίου 2015, αποκαλύφθηκε πως τα γυρίσματα ήταν προγραμματισμένα να ξεκινήσουν τον Φεβρουάριο του 2016. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2015, επιβεβαιώθηκε πως ο Μπαλλ θα επέστρεφε για να σκηνοθετήσει την ταινία.
Τα γυρίσματα προγραμματίστηκαν για να ξεκινήσουν στο Βανκούβερ της Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά στις 14 Μαρτίου 2016. Μετά όμως το σοβαρό ατύχημα του πρωταγωνιστή Ντίλαν Ο'Μπράιεν στο σετ, τα γυρίσματα επαναπρογραμματίστηκαν για ένα χρόνο αργότερα και θα γίνονταν στη Νότια Αφρική μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου 2017, για να κυκλοφορήσει η ταινία στις 26 Ιανουαρίου 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Ονομασίες του Ελληνικού κράτους
Αναφορές
Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας
Δημήτριος Κουντουριώτης
Ο Δημήτριος Κουντουριώτης (- 13 Μαρτίου 1858) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ύδρα και ήταν γιος του Λάζαρου Κουντουριώτη. Καταγόταν από την οικογένεια Κουντουριώτη και αδέλφια του ήταν οι Παντελής Κουντουριώτης και Μαρία Κουντουριώτη, σύζυγος Δημητρίου Βούλγαρη.
Στις εκλογές του 1847 εξελέγη βουλευτής Ύδρας. Τον Σεπτέμβριο του 1854 διορίστηκε γερουσιαστής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του. Παράλληλα από το 1844 έως το 1858 διετέλεσε δήμαρχος Ύδρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ύδρας Δημητριος Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Δήμαρχοι Ύδρας
Fiat G.55
Το Fiat G.55 Centauro (Κένταυρος) ήταν ένα μονοθέσιο μονοκινητήριο μαχητικό αεροσκάφος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που χρησιμοποιήθηκε από τη Regia Aeronautica (Ιταλική Βασιλική Αεροπορία) κατά την περίοδο 1943-1945. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε στο Τορίνο από τη Fiat.
Σχεδίαση και ανάπτυξη
Στα 1939, τα κύρια Ιταλικά αεροναυπηγία είχαν αρχίσει να σχεδιάζουν μια νέα σειρά μαχητικών, με ευθύγραμμο κινητήρα σε αντιδιαστολή με τους αστεροειδείς κινητήρες που διέθεταν τα Ιταλικά μαχητικά στις αρχές του Β΄ Π.Π. Αυτή η διαδικασία οδήγησε στην πρώτη γενιά Ιταλικών μαχητικών εφοδιασμένων με Ιταλικής κατασκευής αντίγραφα του κινητήρα Daimler-Benz DB 601, του επονομαζόμενου «Serie 1/2», των οποίων το πιο εξέχον μέλλος ήταν το Macchi C.202 Folgore. Όμως η διαδικασία δε σταμάτησε και ήδη στα 1941 οι σχεδιαστές έστρεψαν την προσοχή τους στο νέο Daimler-Benz DB 605. Ο σχεδιαστής της Fiat Giuseppe Gabrielli, ενώ πειραματίζονταν με μια μετατροπή του G.50 του, εξοπλισμένη με τον DB 601, ξεκίνησε ένα νέο σχέδιο που θα έφερε τον Daimler-Benz DB 605.
Το πρώτο πρωτότυπο G.55 πέταξε στις 30 Απριλίου 1942, δείχνοντας αμέσως τις πτητικές αρετές και υψηλές επιδόσεις του. Ήταν οπλισμένο με ένα πυροβόλο Mauser MG 151/20 των 20 mm, με 200 φυσίγγια, εγκατεστημένο πίσω από τον κινητήρα και τέσσερα πολυβόλα Breda-SAFAT των 12,7 mm, τα δύο στο πάνω κάλυμμα κινητήρα και τα άλλα δύο στο κάτω κάλυμμα, με αναχορηγία 300 φυσιγγίων ανά όπλο. Αυτή η διάταξη σύντομα αποδείχθηκε προβληματική, τόσο για τον επανεξοπλισμό όσο και για την τροφοδοσία των άνω όπλων. Γι’ αυτό το λόγο, στη σειρά προ-παραγωγής, τη «Serie 0», τα δύο κάτω πολυβόλα μετατοπίστηκαν στις ημιπτέρυγες
Το πρωτότυπο πέταξε ως την Guidonia, όπου υπεβλήθη σε συγκριτικές δοκιμές μαζί με τα άλλα μαχητικά της επονομαζόμενης «Serie 5», το Macchi C.205N Orione και το Reggiane Re.2005 Sagittario. Οι δοκιμές έδειξαν ότι το Centauro είχε τις καλύτερες επιδόσεις. Το C.205N ήταν καλό σε μικρό και μεσαίο υψόμετρο, ταχύ και με καλά χαρακτηριστικά βύθισης, αλλά πάνω από τα 8.000 m η απόδοσή του έπεφτε δραματικά, κυρίως στο χειρισμό. Το Re.2005 ήταν το ταχύτερο σε μεγάλο υψόμετρο, αλλά υπέφερε από δομική αδυναμία. Το πρωτότυπο G.55 έφτασε τα 620 km/h με πλήρες φορτίο, κάτι λιγότερο από το αναμενόμενο, αλλά είχε γερό σκελετό και ήταν το καλύτερο όσον αφορά το χειρισμό και τη σταθερότητα σε κάθε υψόμετρο. Το μόνο αρνητικό σημείο που παρατηρήθηκε από τους πιλότους ήταν η έντονη αριστερή παρέκκλιση από την πορεία κατά την απογείωση.
Παραγωγή
Στις αρχές του 1943 οι αυξανόμενοι Συμμαχικοί βομβαρδισμοί στην Ιταλία, είχαν δείξει πως δεν υπήρχε κάποιο κατάλληλο μαχητικό μεγάλου υψομέτρου για να τους αντιμετωπίσει. Η απόδοση του Macchi C.202 έπεφτε απότομα μετά τα 8.000 m, το τυπικό ύψος πτήσης των βομβαρδιστικών και ο οπλισμός του (αποτελούμενος από δύο πολυβόλα των 12,7 mm) καθόλου επαρκής δεν ήταν για να καταρρίψει τα ογκώδη Αμερικανικά βομβαρδιστικά. Όπως ειπώθηκε, από τα μαχητικά της Σειράς «5» το Centauro είχε τις καλύτερες επιδόσεις μεγάλου ύψους, λόγω της μεγάλης επιφάνειας πτερύγων του. Επίσης, ο πανίσχυρος οπλισμός του, που είχε τυποποιηθεί στη σειρά παραγωγής «Serie I» σε δύο πολυβόλα των 12,7 mm στο πάνω κάλυμμα κινητήρα και τρία πυροβόλα των 20 mm (ένα ομοαξονικό με τον έλικα και από ένα ακόμα σε κάθε ημιπτέρυγα), ήταν αρκετός για να καταρρίψει τα μεγάλα βομβαρδιστικά, με τη βοήθεια της γενναιόδωρης αναχορηγίας πυρομαχικών του (250 φυσίγγια των 20 mm στον ομοαξονικό πυροβόλο αντί των 120 του Re. 2005).
Έτσι, η Ιταλική Αεροπορία ανέθεσε την παραγωγή 1.800 G.55, επεκτείνοντάς την κατόπιν σε 3.600. Μια σειρά προ-παραγωγής 34 μονάδων παραγγέλθηκε αρχικά. Αυτά τα αεροσκάφη βασίζονταν κυρίως στο πρωτότυπο, με μικρές αλλαγές για να βελτιώσουν τα πτητικά του χαρακτηριστικά. Είχαν διαφορετική οπλική διάταξη όπως ειπώθηκε παραπάνω, με τα δύο κάτω πολυβόλα να μετακινούνται στα φτερά. Μόνο 19 από τα 34 κατασκευάστηκαν και 6 από αυτά τροποποιήθηκαν στο εργοστάσιο, σύμφωνα με το πρότυπο «Serie I».
Η γραμμή παραγωγής Serie I είχε τον τυπικό οπλισμό των τριών πυροβόλων και δύο πολυβόλων, συν δύο υποδοχές εγκατάστασης κάτω από τις ημιπτέρυγες, που μπορούσαν να δεχθούν δύο βόμβες μέχρι 160 kg ή δύο απορριπτόμενες δεξαμενές καυσίμου των 100 λίτρων. Κατά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, 35 G.55 όλων των σειρών είχαν παραχθεί, συμπεριλαμβανομένων των τριών πρωτοτύπων. Κανένα δε διέφυγε στη Νότιο Ιταλία όπου βρίσκονταν η νέα κυβέρνηση. Από εκείνη την ημέρα, ο «Κένταυρος» υπηρέτησε με την Aeronautica Nazionale Repubblicana (ANR), την αεροπορία του φασιστικού κράτους που ίδρυσε ο Mussolini στο Βορά με Γερμανική βοήθεια.
Το εργοστάσιο της FIAT στο Τορίνο συνέχισε την παραγωγή υπό Γερμανικό έλεγχο, ώσπου σταμάτησε το Σεπτέμβριο του ’44. 148 G.55 παραδόθηκαν συνολικά στην ANR, 15 ακόμα καταστράφηκαν από Αμερικανικούς βομβαρδισμούς και όταν το εργοστάσιο καταλήφθηκε, άλλες 37 μονάδες ήταν έτοιμες, ενώ 73 βρίσκονταν ακόμα σε γραμμή παραγωγής, σε διαφορετική φάση αποπεράτωσης.
Επιχειρησιακή ιστορία
Μετά τις αρχικές δοκιμές την Άνοιξη του 1943, το πρωτότυπο G.55 αποσπάστηκε στην 353η Squadriglia (Σμήνος), του ΧΧ Gruppo (Μοίρα), του 51ου Stormo (Πτέρυγα), για τις αρχικές επιχειρησιακές δοκιμές. Το Μάιο, το Σμήνος μετατέθηκε στη Σαρδηνία, όπου άρχισε τις αναχαιτίσεις: το G.55 πήρε το βάπτισμα του πυρός στις 5 Ιουνίου 1943, μαζί με τα C.202 and C.205. Τον ίδιο μήνα, 12 G.55/0 παραδόθηκαν στην ΙV εφεδρική Μοίρα που είχε αποστολή να υποστηρίζει με αεροσκάφη και προσωπικό την 51η, 52η και 53η Πτέρυγα και τη CLXI αυτόνομη Μοίρα.
Σύντομα, αυτά τα αεροσκάφη παραδόθηκαν στο 353ο Σμήνος, που αποσπάστηκε στο αεροδρόμιο του Ciampino κοντά στη Ρώμη, για να συμβάλει στην άμυνα της πρωτεύουσας. Τον Ιούλιο και Αύγουστο το Σμήνος εκτέλεσε αρκετές αποστολές πάνω από τη Ρώμη, ενισχυμένο και από τα υπόλοιπα Σμήνη της Μοίρας ΧΧ που θα εξοπλίζονταν με Κενταύρους. Τον Αύγουστο, τα πρώτα υποδείγματα του G.55/I παραδόθηκαν από τη FIAT στο Σμήνος 372. Το Σεπτέμβριο, με την Ανακωχή, όλα τα G.55 αιχμαλωτίστηκαν από τους Γερμανούς ή διέφυγαν στη Βόρειο Ιταλία με τα πληρώματά τους.
Το Centauro μπήκε στην υπηρεσία της ANR. Αποφασίστηκε να παραχθούν 500 G.55, εκ των οποίων 300 G.55/I και 200 G.55/II της Serie II, που προβλέπονταν να οπλιστεί με πέντε πυροβόλα MG 151/20 και καθόλου πολυβόλα. Όπως ειπώθηκε, μόνο 148 παραδόθηκαν στις μονάδες της ANR, που καθώς ο αριθμός των διαθέσιμων G.55 ελαττώνονταν, σταδιακά επανεξοπλίστηκαν με Bf 109G διαφόρων εκδόσεων, αν και οι Ιταλοί πιλότοι συνήθιζαν να αποφεύγουν την αντικατάσταση των G55 τους από ένα αεροσκάφος που οι ίδιοι θεωρούσαν υποδεέστερο.
Η ANR διέθετε δύο Μοίρες καταδιωκτικών. Η πρώτη ήταν αρχικά εξοπλισμένη με το C.205, από το Νοέμβριο του 1943 μέχρι το Μάιο του 1944 και τον Ιούνιο επανεξοπλίστηκε με το G.55/I, μέχρι το Νοέμβριο που άρχισε να το αντικαθιστά με το Bf 109G. Η δεύτερη Μοίρα ήταν η κύρια μονάδα των G.55, εκ των οποίων παρέλαβε 70 αεροσκάφη μεταξύ Δεκεμβρίου 1943 και Αυγούστου 1944, οπότε και αυτή άρχισε σταδιακά να τα αλλάζει με Bf 109G.
Η πρώτη μονάδα της ANR που εξοπλίστηκε με G.55 ήταν το Σμήνος Montefusco, το Νοέμβριο του 1943, που έδρασε με βάση το Piemonte μέχρι τις 29 Μαρτίου 1944, όταν απορροφήθηκε από την 1η Μοίρα και μεταφέρθηκε στο Βένετο. Η 2η Μοίρα, τα τρία Σμήνη της (το 4ο, Gigi Tre Osei, το5ο, Diavoli Rossi και το 6ο Gamba di Ferro), επιχειρούσε κοντά στο Μιλάνο μέχρι τον Απρίλιο του ’44, κατόπιν μεταφέρθηκε κοντά στην Parma και στη συνέχεια κοντά στη Βερόνα.
Γιώργος Δεληγιάννης
Ο Γιώργος Δεληγιάννης είναι πρώην ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 26 Σεπτεμβρίου του 1948 στην Γλυφάδα. Αγωνίστηκε στη θέση του μέσου και του επιθετικού και υπήρξε γνωστός και ως ο Ματσόλα του Παναθηναϊκού εξαιτίας της ομοιότητας του με τον Ιταλό άσσο Σάντρο Ματσόλα. Πρώτη του ομάδα ήταν ο Ποσειδώνας Γλυφάδας στα 16 του έτη. Το 1968 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό με τον οποίο αγωνίστηκε έως το 1972. Για το Πρωτάθλημα Ελλάδος αγωνίστηκε σε 39 αγώνες με τον Παναθηναϊκό και σημείωσε 3 γκολ κατακτώντας 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας και 1 Κύπελλο ενώ αναδείχθηκε και φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1971 συμμετέχοντας σε 3 αγώνες ενάντια στις Ζένες Ες και Σλόβαν (2) απέναντι στην οποία σημείωσε και το 3-0 στον αγώνα της Λεωφόρου.
Fiat G.55
Γερμανικό ενδιαφέρον
Στις 9 Δεκεμβρίου οι εντυπώσεις τους συζητήθηκαν σε μια επιτελική διάσκεψη της Luftwaffe και προκάλεσαν το ενδιαφέρον του ίδιου του Goering. Το Φεβρουάριο του ’43 μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων εστάλη στην Ιταλία για να αξιολογήσει τα νέα Ιταλικά μαχητικά. Η επιτροπή αποτελούνταν από αξιωματικούς και πιλότους της Luftwaffe καθώς και από τεχνικό προσωπικό. Οι Γερμανοί έφεραν μαζί τους και κάποια αεροσκάφη, μεταξύ των οποίων ένα Fw 190A και ένα Bf 109G για άμεσες συγκριτικές δοκιμές σε εικονικές αερομαχίες.
Οι δοκιμές άρχισαν στις 20 Φεβρουαρίου. Η Γερμανική επιτροπή εντυποσιάστικε πολύ από τα Ιταλικά αεροσκάφη και ιδιαίτερα από το G.55. Γενικά, όλα τα μαχητικά της Σειράς Πέντε ήταν πολύ καλά σε χαμηλό ύψος αλλά το G.55 ανταγωνίζονταν τους Γερμανούς αντιπάλους του ακόμα και σε ζητήματα ταχύτητας και ρυθμού ανόδου σε μεγάλο υψόμετρο, διατηρώντας και τότε ανώτερα χαρακτηριστικά χειρισμού. Η οριστική αξιολόγηση της Γερμανικής επιτροπής ήταν «εξαιρετικό» για το G.55, «καλό» για το Re.2005 και «μέτριο» για το C.205. Ο επικεφαλής της επιτροπής χαρακτήρισε το G.55 ως «το καλύτερο μαχητικό του Άξονος» και τηλεγράφησε αμέσως τις εντυπώσεις του στο Γκέρινγκ. Με βάση τη σχετική αξιολόγηση ο Γκέρινγκ κάλεσε συνέλευση στις 22 Φεβρουαρίου που ψήφισε την παραγωγή του G.55 στη Γερμανία.
Το Γερμανικό ενδιαφέρον, εκτός από τα θετικά αποτελέσματα των δοκιμών, προέρχονταν επίσης και από τις δυνατότητες ανάπτυξης που διέβλεπαν στα G.55 και Re.2005. Ειδικότερα, το G.55 ήταν μεγάλο και βαρύ και θεωρούνταν πολύ καλός υποψήφιος για το νέο κινητήρα DB 603. Μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου 1943, το αεροσκάφος ήλθε στη Γερμανία για περαιτέρω δοκιμές. Ο Γκαμπριέλλι και άλλα στελέχη της ΦΙΑΤ προσεκλήθησαν να επισκεφθούν Γερμανικά εργοστάσια και να συζητήσουν την εξέλιξη του αεροσκάφους.
Οι προδιαγραφές του Γερμανικού G55/II περιελάμβαναν τον κινητήρα DB 603, πέντε πυροβόλα των 20 mm και πιλοτήριο σταθερής ατμοσφαιρικής πίεσης. Η πρόταση οπλισμού στα φτερά, περιορισμένη σε ένα μόνο πυροβόλο σε κάθε ημιπτέρυγα, τυποποίησε την τελική εκδοχή της γνωστής μας Serie I, ενώ ο κινητήρας DB 603 εγκαταστάθηκε επιτυχώς στο πρωτότυπο G.56. Η Luftwaffe απέκτησε στη συνέχεια τρεις πλήρεις σκελετούς από G.55/0, για αξιολόγηση και πειράματα, σε αντάλλαγμα για τρεις κινητήρες DB 603 και αρχικά μηχανήματα για τη δημιουργία μιας γραμμής παραγωγής Ιταλικών αντιγράφων του DB 605. Δύο από τα G.55 της Luftwaffe παρέμειναν στο Τορίνο, όπου Γερμανοί και Ιταλοί μηχανικοί τα χρησιμοποίησαν για να μελετήσουν τις σχεδιαζόμενες μετατροπές και τις πιθανές βελτιώσεις στη διαδικασία παραγωγής. Αργότερα, αυτά τα δύο μετατράπηκαν σε Serie I και παραδόθηκαν στην ANR. Το τρίτο μεταφέρθηκε στο Rechlin για δοκιμές και πειράματα στη Γερμανία. Οι κινητήρες DB 603 χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των πρωτοτύπων G.56.
Το ενδιαφέρον για το πρόγραμμα G.55 παρέμεινε υψηλό και μετά την Ανακωχή. Τον Οκτώβριο του ’43, ο Kurt Tank, που νωρίτερα είχε δοκιμάσει προσωπικά ένα G.55 στο Rechlin και δεν είχε παρά μόνον επαίνους γι’ αυτό, έφτασε στο Τορίνο για να συζητήσει σχετικά με την παραγωγή του αεροσκάφους. Ωστόσο, η εξέλιξη του πολέμου και η μη βελτίωση της διαδικασίας παραγωγής οδήγησαν τη Luftwaffe στο να εγκαταλείψει τελικά το πρόγραμμα του G.55. Σε πρώτη φάση, η παραγωγή του αεροσκάφους θα απαιτούσε περίπου 15.000 εργατοώρες. Εκτιμόνταν πως ο αριθμός αυτός ήταν δυνατό να μειωθεί στις 9.000, όμως τα Γερμανικά εργοστάσια μπορούσαν ήδη να παράγουν ένα Bf 109 με μόνο 5.000 εργατοώρες.
Fiat G.56
Το Fiat G.56 ήταν βασικά ένα Fiat G.55 με Γερμανικό κινητήρα Daimler-Benz DB 603. Δύο πρωτότυπα κατασκευάστηκαν και οι δοκιμές άρχισαν την Άνοιξη του 1944.
Η μέγιστη ταχύτητα έφτανε τα 685 km/h και το αεροσκάφος ήταν οπλισμένο με τρία Γερμανικά πυροβόλα των 20 mm, το ένα ομοαξονικό να βάλει μέσα από τον έλικα και τα άλλα εγκατεστημένα στις ημιπτέρυγες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
G.55 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Ζανέτ ΜακΝτόναλντ
Η Ζανέτ ΜακΝτόναλντ (αγγλικά: Jeanette Anna MacDonald, Φιλαντέλφια, Πενσυλβάνια, 18 Ιουνίου 1903 – Χιούστον, Τέξας, 14 Ιανουαρίου 1965) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου, ερμηνεύτρια όπερας (σοπράνο) και κονσέρτων, αλλά και πρωταγωνίστρια σε γνωστά μιούζικαλ της εποχής της (δεκαετία του ’30) με συμπρωταγωνιστή της, κύρια, το Μορίς Σεβαλιέ και το Nelson Eddy. Εξέδωσε τρεις Χρυσούς Δίσκους, ενώ ήταν τέσσερις φορές υποψήφια για Όσκαρ, μετέχοντας συνολικά σε 29 κινηματογραφικές παραγωγές κατά τις δεκαετίες του ’30 και του ‘40. Θεωρείται μία καλλιτέχνης με πολύ μεγάλη επιρροή κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, καθώς το έργο της προήγαγε την εισαγωγή της όπερας στο ευρύτερο κινηματογραφικό κοινό, ενώ η τέχνη της ενέπνευσε μία γενιά νέων ερμηνευτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Χριστίνα του Ζαλμ
H Χριστίνα, γερμ. Christina von Salm (1575 - 1627) από τον Οίκο του Ζαλμ ήταν κόρη του κόμη του Ζαλμ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Λωρραίνης.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Παύλου, κόμη του Ζαλμ-Μπάντενβαϊλερ και της Μαρίας Λε Βενέρ ντε Τιλιέρ. Οι γονείς της ήταν δεύτερα ξαδέλφια, απόγονοι του Φιλίππου λ'Ουιγιέ, κυρίου του Μανικάμπ και του Καϊγύ, κυβερνήτη της Βαστίλλης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Β΄, δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ζαλμ Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
Ιβόν Στραχόβσκι
Η Ιβόν Στραχόβσκι (Yvonne Jaqueline Strzechowski, 30 Ιουλίου 1982) είναι Αυστραλή ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Αυστραλία από γονείς Πολωνούς μετανάστες. Αφού αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Δυτικού Σίδνεϊ, συμμετείχε σε μια σειρά από Αυστραλιανές τηλεοπτικές σειρές. Στην συνέχεια πρωταγωνίστησε στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά Πράκτορας... Στο Τσακ, στον ρόλο της Σάρα Γουόλκερ, μιας κατασκόπου της CIA, ο οποίος την έκανε ευρύτερα γνωστή. Επίσης, συμμετέχει στον 7ο κύκλο της αμερικανικής σειράς Dexter στον ρόλο της Χάνα Μακ Κέι.
Φιλμογραφία
Ταινίες Τηλεόραση
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί ηθοποιοί
Μαγκαντάν (αποσαφήνιση)
Ο όρος Μαγκαντάν μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων Καλαμάτας
Το Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων Καλαμάτας λειτουργεί από το 1986 μετά από πρωτοβουλία του δήμου, με συμμετοχή του Συλλόγου Φίλων του Σιδηροδρόμου (Σ.Φ.Σ.). Το μουσείο αποτελείται από έναν πρώην σταθμό του Ο.Σ.Ε. και ένα πάρκο 54 στρεμμάτων.
Ο σταθμός
Στα εκθέματα του Μουσείου περιλαμβάνονται, ο σταθμός και η περιοχή του, με διώροφο οικίσκο σταθμαρχείου, τέσσερις πλατφόρμες επιβίβασης με περίπτερο εισόδου ο υδατόπυργος, τρεις κρουνοί ατμαμαξών και τιμονιέρες, μεταλλική πεζογέφυρα, μήκους 28 μ., κατά τον άξονα του σταθμαρχείου, καθώς και μικροστοιχεία οργάνωσης του σιδηροδρομικού τοπίου (κλειδιά αλλαγής, φανοί, στάνζες).
Εκθέματα
Εκτίθενται επτά ατμάμαξες (Εκ των οποίων 2 Δι κατασκευής Breda και 2 Ζς των ΣΠΑΠ) και μια ντηζελάμαξα, ένας χειροκίνητος γερανός (1890), δύο δρεζίνες (ποδήλατη και χειροκίνητη), τρία επιβατηγά οχήματα Α' θέσης, πέντε Α'-Β' θέσης (1885), οκτώ φορτηγά οχήματα διαφόρων τύπων (1885-1947). Υπάρχουν επίσης και οχήματα των ΣΠΑΠ, ΣΘ και ΕΗΣ, τα οποία χρησιμεύουν ως αναψυκτήρια, βιβλιοθήκες, βοηθητικοί χώροι κλπ. Μετά τον σεισμό του 1986, πολλά βαγόνια αποτέλεσαν καταφύγιο αστέγων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαματας Παρκο Σιδηροδρομων
Καββαδίας
Το όνομα Καββαδίας μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:
2709 Σαγκάν
Ο Σαγκάν (Sagan) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,3. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστροφυσικού και μεγάλου εκλαϊκευτή της αστρονομίας Καρλ Σαγκάν (ορθή προφορά στις ΗΠΑ: Σέιγκαν).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Σαγκάν είναι S (λιθώδης). Ο Σαγκάν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 15 λεπτά και 23 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Σαγκαν
Διονύσιος Β΄
Ο Διονύσιος Β΄ ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1546 έως το 1556.
Επιχειρώντας να βελτιώσει τα οικονομικά της Εκκλησίας, χειροτόνησε Μητροπολίτη Καισαρείας τον φίλο του Μητροφάνη και τον έστειλε στη Ρώμη και τη Βενετία για έρανο και επαφές. Εκείνος όμως ήρθε σε κοινωνία με τον Πάπα Παύλο Γ΄, γεγονός που προξένησε μεγάλες διαμαρτυρίες και ταραχές, τόσο ενάντια στο Μητροφάνη, όσο και ενάντια στον Πατριάρχη Διονύσιο που τον είχε αποστείλει. Προξενήθηκαν επεισόδια και τον Νοέμβριο του 1547 συνεκλήθησαν αρχιερείς και οφφικιάλοι, οι οποίοι αποκήρυξαν και τους δύο.
Προκειμένου να παραμείνει στον θρόνο μετά από τις εξελίξεις αυτές, ο Διονύσιος αύξησε το ποσό που δινόταν από τους Πατριάρχες στον Σουλτάνο. Έτσι, παρά τις αντιδράσεις που προκάλεσε και αυτή του η ενέργεια, παρέμεινε με την στήριξη του Σουλτάνου στον θρόνο μέχρι τον Ιούλιο του 1556, οπότε δολοφονήθηκε με μαχαίρι εντός κάποιου ναού. Ετάφη στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη, την οποία είχε επισκευάσει ο ίδιος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικομηδείας Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Θεωρία βαθμίδας
Στη φυσική, οι θεωρίες βαθμίδας (αγγλ: gauge theories) είναι θεωρίες οι οποίες βασίζονται στην ιδέα ότι κάποιοι μετασχηματισμοί συμμετρίας μπορούν να εφαρμοστούν και τοπικά και ολικά.
Οι θεωρίες βαθμίδας είναι πολύ σημαντικές, καθώς παρέχουν έναν ενιαίο φορμαλισμό περιγραφής των κβαντικών θεωριών πεδίου του ηλεκτρομαγνητισμού, της ασθενούς και της ισχυρής αλληλεπίδρασης, κάτι που γίνεται στο καθιερωμένο μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής.
Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική
Άβυδος
Με το όνομα Άβυδος αναφέρονται οι παρακάτω αρχαίες πόλεις:
Άκτια
Τα Άκτια ήταν αρχαία κλασσική εορτή - αγώνες που γίνονταν στον ελλαδικό χώρο, σε παρακείμενη πεδιάδα της εισόδου του Αμβρακινού Κ., όπου εκεί υπήρχε και το ιερό του "Ακτίου Απόλλωνα", προς τιμή του οποίου και έλαβαν την ονομασία οι αγώνες.
Η μεγαλύτερη άνθηση των Ακτίων αγώνων στην αρχαιότητα ήταν μετά το 31 π.Χ. όπου και θεσπίστηκαν και σε ανάμνηση της μεγάλης νίκης του Αυγούστου κατά του Αντωνίου και της Κλεοπάτρας. Στην αρχή τα Άκτια τελούνταν ανά διετία, από του Αυγούστου όμως και μετά ανά πενταετία οι οποίοι και περιλάμβαναν αθλητικούς, ναυτικούς, μουσικούς και ποιητικούς αγώνες και αγώνες ιπποδρομίας.
Μετά το θάνατο όμως του Αυγούστου τα Άκτια παράκμασαν και εξέλιπαν εντελώς παρά την ύστατη προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη να αναστηλώσει το παλιό τους γόητρο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Αντωνία της Λωρραίνης
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης και της Κλαυδίας των Βαλουά, κόρης του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε μετά το 1597 τον Ιωάννη-Γουλιέλμο των Λα Μαρκ δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Μαρία Κλοτίλδη Βοναπάρτη
Η Μαρία Κλοτίλδη Βοναπάρτη (Marie Clotilde Bonaparte, 20 Μαρτίου 1912 - 14 Απριλίου 1996) ήταν κόρη του Βίκτωρα, Πρίγκιπα Ναπολεόν.
Βιογραφία
Η Μαρία Κλοτίλδη Ευγενία Αλβέρτα Λαιτισία Γενεβιέβη γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1912 στις Βρυξέλλες, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Βίκτωρα Βοναπάρτη, Πρίγκιπα Ναπολεόν, και της Κλημεντίνης του Βελγίου.
Στις 17 Οκτωβρίου 1938 παντρεύτηκε τον Σερζ ντε Γουί στο Λονδίνο. Μαζί απέκτησαν δέκα παιδιά:
Πέθανε στις 14 Απριλίου 1996 στο Κάστρο ντε λα Πομερί σε ηλικία 84 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Ιωάννης της Φόρμιας
Ο Ιωάννης (Giovanni) ήταν βυζαντινός του 9ου αιώνα, επίσκοπος Φόρμιας που θεωρείται ο δεύτερος καθολικός επίσκοπος Γκαέτα.
Ο Ιωάννης ήταν επίσκοπος Φόρμιας, αλλά λόγω των Αραβικών επιδρομών που είχαν καταστρέψει την πόλη είχε μεταφέρει την έδρα του στη Γαέτα. Λόγω του ότι έπειτα η Εππισκοπή Φόρμιας αντικαταστάθηκε από αυτή της Γκαέτα αριθμείται στην Γκαέτα σαν Ιωάννης Β΄.
Στην Γκαέτα ο Ιωάννης αναφέρεται ότι κατασκεύασε νέα κτίρια δίπλα στα παλιά της επισκοπής του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Γκαέτα Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Επίσκοποι Φόρμιας
Αμπού Ισά αλ-Ουαρράκ
Ο Αμπού Ισά αλ-Ουαρράκ (أبو عيسى محمد ابن هارون الوراق Abū ʿĪsā Muḥammad ibn Hārūn al-Warrāq) (889μ.Χ. - 24 Ιουνίου 994 μ.Χ.), ήταν Άραβας σκεπτικιστής του 9ου αιώνα μετά Χριστόν, κριτικός του Ισλάμ και της θρησκείας γενικότερα. Ήταν μαθητής του Ibn al-Sarrāj και του Ibn Duraid και μέντροας και φίλος του Ιμπν αλ-Ραουαντί. Ένας σύγχρονος κριτικός του Κορανίου και του Ισλάμ, ο Ibn Warraq, πήρε το ψευδώνυμο του από τον αλ-Ουαρράκ
Απόψεις για τις εξ αποκαλύψεως θρησκείες
Ο αλ-Ουαρράκ ήταν σκεπτικός σχετικά με την ύπαρξη του θεού, καθώς «αυτός που διατάζει τον σκλάβο του να κάνει πράγματα για τα οποία ξέρει πως είναι ανίκανος να κάνει, και μετά τον τιμωρεί, είναι ηλίθιος».
Ο αλ-Ουαρράκ αμφισβήτησε την αντίληψη της εξ αποκαλύψεως αλήθειας. Υποστήριξε πως αν οι ανθρωποι είναι ικανοί να κατανοήσουν από μόνοι τους, για παράδειγμα, πως είναι καλό να συγχωρείς, τότε ο προφήτης θα ήταν αχρείαστος και δεν θα λαμβάναμε υπόψην τους αυτόκλητους προφήτες, αν οι ισχυρισμοί τους ήταν αντίθετοι με την λογική. Ο αλ-Ουαρρακ θαύμαζε τους διανοούμενους, οχι για την ικανότητα να υποταχθεί σε ένα θεό, αλλά μάλλον για το ερευνητικό πνέυμα απέναντι στα θαύματα της επιστήμης. Εξηγούσε πως οι ανθρώποι ανέπτυξαν την επιστήμη της αστρονομίας ξεκινώντας με το να βλέπουν τον ουρανό, και πως ο Προφήτης δεν ηταν απαραίτητος για να τους πει να βλέπουν τα άστρα. Επίσης, έλεγε πως κανένας προφήτης δεν ήταν απαραίτητος για να τους μάθει να φτιάχνουν και να παίζουν με το φλαούτο.
Απόψεις για το Ισλάμ
Ο αλ-Ουαρρακ αμφισβητούσε ισχυρισμούς που παρουσίαζαν τον Μωάμεθ ως προφήτη "Το ότι ο Μωάμεθ μπορούσε να προβλέψει μερικά γεγονότα, δεν αποδεικνύει πως είναι προφήτης. Μπορεί να κατάφερε να μαντέψει με επιτυχία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είχε γνώση του μέλλοντος. Και φυσικά το γεγονότος ότι ήταν ικανός να ανακαλέσει γεγονότα του παρελθόντος, δεν τον κάνει προφήτη, αφού θα μπορούσε να είχε διαβάσει για αυτά τα γεγονότα στην Βίβλο και αν ήταν αγράμματος, θα μπορούσε πάλι να είχε βάλει κάποιον να του διαβάσει την Βίβλο"
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθεϊστές Κατηγορία:Άραβες συγγραφείς
Ακτιάς
Η Ακτιάς ή Ακτιάδα ήταν αρχαίο ελληνικό χρονολογικό σύστημα (ημερολόγιο), λεγόμενη και ακτιακή χρονολογία που άρχιζε από το 31 π.Χ. μετά τη ναυμαχία του Ακτίου, σε ανάμνηση της νίκης του Οκταβιανού κατά του Μάρκου Αντωνίου και της Κλεοπάτρας.
Η Ακτιάς συμπίπτει με το έτος 723 από κτίσεως Ρώμης.
Πηγές
Κατηγορία:Ημερολόγια Κατηγορία:Ρωμαϊκό ημερολόγιο Κατηγορία:Αρχαίος βίος
Μιχαήλ Καθεκλάς
Ο Μιχαήλ Καθεκλάς ήταν Έλληνας αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821, καταγόμενος από το Κούνενι Κισάμου Κρήτης, τη σημερινή Βάθη Χανίων.
Πηγές
Καθεκλας
Σοφιστικό κίνημα
Το σοφιστικό κίνημα είναι φιλοσοφική θεώρηση η οποία εμφανίστηκε στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ., και αποτελεί μια σημαντική τομή ως προς τις κατευθύνσεις που πήρε ο φιλοσοφικός στοχασμός και τον τρόπο με τον οποίο οι φιλόσοφοι και διανοούμενοι ερμήνευαν τα θέματα της κοινωνίας. Δυο σημαντικοί παράγοντες καθόρισαν την εξέλιξη της φιλοσοφικής σκέψης. Αφενός οι κατευθύνσεις που αργά αλλά σταθερά είχε ήδη αρχίσει να παίρνει η φιλοσοφία στα προηγούμενα χρόνια. Αφετέρου, μεγάλες αλλαγές που σημειώνονται στις ελληνικές κοινωνίες μετά τους Περσικούς πολέμους.
Πηγή
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική φιλοσοφία
7007 Τίμτζουλ
Ο Τίμτζουλ (Timjull) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 15,0. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Σελτ Μπας, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Σάιντινγκ Σπρινγκ και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού μετεωριτολόγου Α. Τζ. Τίμοθι Τζουλ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Τίμτζουλ είναι S (λιθώδης). Ο Τίμτζουλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του περίπου κάθε 3 ώρες και 5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τιμτζουλ
Λεκάνη
Ο όρος λεκάνη μπορεί να αναφέρεται:
Κωνσταντίνος της Φόρμιας
Ο Κωνσταντίνος λόγω του ότι η επισκοπή του, λόγω των αραβικών επιδρομών, είχε μεταφερθεί στη Γκαέτα καταμετράτε και στους επισκόπους της πόλης. Σε έγγραφο υπογράφει μαζί με τον δούκα Ιωάννη σαν Επίσκοπος Φόρμιας και Επίσκοπος του κάστρου της Γκαέτας (Castello di Gaela).
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Γκαέτα Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Επίσκοποι Φόρμιας
Κρουσίνο Β΄ Σομμαρίπα
Ο Κρουσίνο Β΄ Σομμαρίπα (πέθανε περί το 1500) ήταν μέλος από την Οικογένεια Σομμαρίπα και Άρχοντας της Άνδρου (1468 - περί το 1500). Ο Κρουσίνο Β΄ ήταν δεύτερος γιος του Κυρίου της Άνδρου Ντομένικο Σομμαρίπα και της συζύγου του Ανδριάνας Κρίσπου κόρης του 12ου Δούκα του Αρχιπελάγους Ιωάννη Β΄ Κρίσπου και της Βενετής πατρικίας Φραντσέσκας Μοροζίνι. Διαδέχθηκε στην Άνδρο (1468) τον μεγαλύτερο αδελφό του Τζιοβάνι Σομμαρίπα που έπεσε σε μάχη ύστερα από επιδρομή των Οθωμανών όταν ξέσπασε ο Πρώτος Βενετοτουρκικός πόλεμος (1463 - 1479). Τέσσερα πλοία επιτέθηκαν στο νησί, οι Οθωμανοί θανάτωσαν τον βαρόνο Τζιοβάνι Σομμαρίπα και απέκτησαν αμέτρητους αιχμαλώτους και λάφυρα αξίας 15.000 δουκάτων. Οι Τούρκοι επιτέθηκαν ξανά στο νησί δυο χρόνια αργότερα (1470), αιχμαλώτισαν ολόκληρο τον πληθυσμό αφήνοντας την Άνδρο μόνο με 2.000 κατοίκους. . Η Οικογένεια Σομμαρίπα παρά τις πανωλεθρίες διατήρησε την κυριαρχία της στην Άνδρο και την Πάρο, τα νησιά ήταν από τα πλουσιότερα στο Αιγαίο σε τέτοιο βαθμό που οι κυβερνήτες τους διεκδικούσαν τον τίτλο του δούκα για τον εαυτό τους με ανεξαρτητοποίηση από το δουκάτο του Αρχιπελάγους.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Σομμαρίπα Κατηγορία:Άρχοντες της Άνδρου
6 Φεβρουαρίου
5 Φεβρουαρίου | 6 Φεβρουαρίου | 7 Φεβρουαρίου
Η 6η Φεβρουαρίου είναι η 37η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 328 ημέρες (329 σε δίσεκτα έτη).
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Θεοδώριχος Α΄ του Μονμπελιάρ
Ο Θεοδώριχος Α΄ Thierry Ι, Theodoric I de Montbéliard (π. 1045 - 2 Ιανουαρίου 1105) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ ήταν κόμης του Μονμπελιάρ, του Μπαρ, του Βερντέν και κύριος του Μουσόν (ως Θεοδώριχος Β΄).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου κόμη του Moνμπελιάρ και της Σοφίας, κόμισσας του Μπαρ και κυρίας του Moυσόν.
Μετά το τέλος τού πατέρα του διεκδίκησε την ιδιοκτησία τού δουκάτου της Λωρραίνης, το οποίο είχε ήδη διεκδικήσει ο πατέρας του. Ο ισχυρισμός απορρίφθηκε από τον Ερρίκο Δ΄ της Γερμανίας, επιβεβαιώνοντας το δουκάτο στον Θεοδώριχο Β΄. Σε αντίποινα ο Θεοδώριχος Α΄ κατέστρεψε την επισκοπή του Μετς, αλλά ηττήθηκε από τον Ανταλμπερόν Γ΄ επίσκοπο του Μετς και τον Θεοδώριχο Β΄ τον Ανδρείο δούκα της Λωρραίνης. Αφού συμφιλιώθηκε με την Εκκλησία, ίδρυσε ένα μοναστήρι το 1074 στο Αγκνώ (Haguenau) και ξαναέκτισε την εκκλησία στο Μονμπελιάρ το 1080. Δεν συμμετείχε στο συμβούλιο του Κλερμόν το 1095 ή στις Σταυροφορίες, αλλά έστειλε τον γιο του Λουδοβίκο σε αυτές. Το 1100 ο επίσκοπος του Βερντύέν έδωσε την κομητεία του Βερντέν στον Θεοδώριχο Α΄ για όσο ζούσε, αλλά η σχέση μεταξύ των εκκλησισαστικών και κοσμικών δυνάμεων ήταν τεταραγμένη.
Οικογένεια
Το 1065 ο Θεοδώριχος Α΄ νυμφεύτηκε την Ερμεντρούδη των Ιβρέα (1055-1105), κόρη του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας και της Στεφανίας. Είχαν τα εξής τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μονμπελιάρ
Διάμεσος (γεωμετρία)
Στη γεωμετρία, η διάμεσος ενός τριγώνου είναι το ευθύγραμμο τμήμα το οποίο ενώνει μία κορυφή του τριγώνου με το μέσο της απέναντι πλευράς. Κάθε τρίγωνο έχει ακριβώς τρεις διάμεσους: μία από κάθε κορυφή προς την αντίθετη πλευρά. Συνήθως οι διάμεσοι συμβολίζονται ως.
Στην περίπτωση των ισοσκελών και ισόπλευρων τριγώνων, η διάμεσος είναι και διχοτόμος και ύψος μίας κορυφής, της οποίας οι δύο προσκείμενες πλευρές της είναι ίσες.
Βαρύκεντρο
Θεώρημα: Σε ένα τρίγωνο, οι τρεις διάμεσοι  διέρχονται από το ίδιο σημείο \mathrm{G}, το βαρύκεντρο (ή κέντρο βάρους) του τριγώνου. Επιπλέον ισχύει ότι.
right|thumb|Σχήμα για την πρώτη απόδειξη.
(Απόδειξη 1η) Έστω και  οι διάμεσοι του τριγώνου και \mathrm{G}' το σημείο της τομής τους. Επίσης, θεωρούμε το σημείο \mathrm{A}' το συμμετρικό του \mathrm{A} ως προς το \mathrm{G}', και \mathrm{M'} το σημείο τομής του με το.
Τα ευθύγραμμα τμήματα και  χωρίζουν τo  και  σε ίσα μέρη. Από το θεώρημα τομής του Θαλή, προκύπτει ότι και αντίστοιχα για τα ευθύγραμμα τμήματα και Επομένως, το τετράπλευρο έχει τις απέναντι πλευρές του ανά δύο παράλληλες, άρα είναι παραλληλόγραμμο. Οι διαγώνιοι ενός παραλληλογράμμου διχοτομούνται, άρα \mathrm{M'} είναι το μέσο του και άρα  η διάμεσος της κορυφής \mathrm{A}. Επίσης, \mathrm{M'} το μέσο του και άρα. \square
1ο Θεώρημα Διαμέσων
right|thumb|Σχήμα απόδειξης πρώτου θεωρήματος διαμέσων.
Θεώρημα:  Σε ένα τρίγωνο  με διάμεσο την \mathrm{AM}, ισχύει ότι
(Απόδειξη) Χρησιμοποιώντας τον νόμο των συνημιτόνων στο τρίγωνο έχουμε ότι
Χρησιμοποιώντας τον νόμο των συνημιτόνων στο τρίγωνο έχουμε ότι καθώς, αφού \mathrm{M} το μέσο του.
Προσθέτοντας τις εξισώσεις και, λαμβάνουμε ότι Χρησιμοποιώντας ότι λαμβάνουμε την ζητούμενη σχέση. \square
Πόρισμα: Το μήκος της διαμέσου \mu_a δίνεται από τον τύπο και αντίστοιχα
2ο Θεώρημα Διαμέσων
right|thumb|Σχήμα απόδειξης δεύτερου θεωρήματος διαμέσων.
Θεώρημα: Σε ένα τρίγωνο με, διάμεσο την \mathrm{AM} και ύψος \mathrm{AH}, ισχύει ότι
(Απόδειξη) Αντίστοιχα με την απόδειξη του 1ου θεωρήματος των διαμέσων, έχουμε ότι και Παίρνοντας την διαφορά για των δύο παραπάνω σχέσεων, έχουμε ότι ολοκληρώνοντας την απόδειξη. \square
Ιδιότητες
Θα χρησιμοποιήσουμε τον εξής τύπο για το εμβαδόν του τριγώνου Τα τρίγωνα και  έχουν το ίδιο ύψος \mathrm{AH} και ίσες βάσεις. Επομένως έχουν και ίσα εμβαδά.
Κατασκευή με κανόνα και διαβήτη
Η διάμεσος κατασκευάζεται με τον ίδιο τρόπου που βρίσκουμε το μέσο ενός ευθύγραμμου τμήματος (δηλαδή κατασκευάζοντας την μεσοκάθετο):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρίγωνα Κατηγορία:Στοιχειώδης γεωμετρία
Ελευθέριος Παυλίδης
Ο '''Ελευθέριος Δ. Παυλίδης''' (Τραπεζούντα, 1876- Αθήνα, 3 Ιουλίου 1974) ήταν Έλληνας βουλευτής Αθηνών και Πειραιώς. Καταγόταν από τον Πόντο.
Πολιτική καριέρα
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών και Πειραιώς στις εκλογές του 1923 (Δ΄ Εθνοσυνέλευση). Έγραψε βιβλία για τον ποντιακό ελληνισμό της Ρωσίας. Έλαβε μέρος στις εκλογές του 1926 για την Α΄ Αθηνών με τη Δημοκρατική Ένωση αλλά δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσε 361 ψήφους. Απέτυχε να εκλεγεί και στις εκλογές του 1946 πάλι στην Α΄ Αθηνών με το Συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) συγκεντρώνοντας 4.189 ψήφους ,
Απεβίωσε σε ηλικία 98 ετών. Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 4 Ιουλίου 1974.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών και Πειραιώς Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Δημοκρατική Ένωση (1923)
Δήμος Παλλήνης (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Δήμος Παλλήνης υπάρχουν δύο δήμοι της Ελλάδας:
7008 Πάβλοφ
Ο Πάβλοφ (Pavlov) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,5. Ανακαλύφθηκε το 1985 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου αστρονόμου Νικολάι Νικιφόροβιτς Πάβλοφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Πάβλοφ εκτιμάται σε 7,3 χιλιόμετρα, ενώ το άλβεδό του είναι 0,144.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παβλοφ
Κηφέας
Με το όνομα Κηφέας ή Κηφεύς είναι γνωστά 4 πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί Κατηγορία:Αργοναύτες Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αιθιοπίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Κύπρου
Κρίστιαν Ντόπλερ
Ο Κρίστιαν Αντρέας Ντόπλερ (Christian Andreas Doppler, 29 Νοεμβρίου 1803 - 17 Μαρτίου 1853) ήταν Αυστριακός μαθηματικός που γεννήθηκε στο Σάλτσμπουργκ στις 29 Νοεμβρίου του 1803 και πέθανε στις 17 Μαρτίου του 1853 στη Βενετία της Ιταλίας. Είναι γνωστός για τη θεωρητική θεμελίωση του φαινομένου Ντόπλερ που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του, κατά το οποίο παρατηρείται αλλαγή στη συχνότητα ενός κύματος από έναν παρατηρητή που βρίσκεται σε σχετική κίνηση με την πηγή των κυμάτων (η συχνότητα από μία κινούμενη πηγή συχνοτήτων παρατηρείται ως υψηλότερη όταν η πηγή πλησιάζει τον παρατηρητή και χαμηλότερη όταν απομακρύνεται από αυτόν).
Βιογραφία
Ο Ντόπλερ γεννήθηκε από οικογένεια χτιστών στο Σάλτσμπουργκ. Η ασθενής του υγεία δεν του επέτρεψε να ακολουθήσει το επάγγελμα των γονιών του όπως συνηθιζόταν και έτσι ασχολήθηκε με τις επιστήμες. Ξεκίνησε τις σπουδές του στα Μαθηματικά στο Πολυτεχνείο της Βιέννης το 1822. Μετά από αυτές τις σπουδές επέστρεψε στο Salzburg όπου παρακολούθησε μαθήματα Φιλοσοφίας στο Λύκειο του Salzburg. Ακόλουθα στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης σπούδασε Ανώτερα Μαθηματικά, Μηχανική και Αστρονομία. Κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής του καριέρας δίδαξε μαθηματικά στο Πολυτεχνείο της Πράγας από το 1836 έως το 1844. Στην περίοδο που εργαζόταν στην Πράγα ως καθηγητής, εξέδωσε περισσότερα από 50 επιστημονικά άρθρα στα πεδία των μαθηματικών, της φυσικής και της αστρονομίας. Το 1840 κατάφερε να εκλεγεί μέλος της Βασιλικής Βοημικής Κοινότητας και το 1843 εξαιτίας της επίδρασης της εργασίας του εκλέχτηκε τακτικό μέλος. Το 1846 εφόσον η υγεία του το επέτρεψε ανέλαβε τη θέση του Καθηγητή Μαθηματικών, Φυσικής και Μηχανικής στην Ακαδημία Μετάλλων και Δασών στην πόλη Banska Stiavnica. Το 1847 εκλέχτηκε γραμματέας της Κοινότητας και το 1848 τακτικό μέλος της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας των Επιστημών στη Βιέννη και ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Πράγας. Το απόγειο της καριέρας του το έφτασε το 1850 όταν διορίσθηκε διευθυντής του νέου Ινστιτούτου Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.
Ο Ντόπλερ εξέδωσε την πρώτη του εργασία το 1839. Το 1842, παρουσίασε την εργασία που τον έκανε γνωστό μέσω του φαινομένου που περιέγραψε σε αυτήν, το οποίο πήρε το όνομά του. Η εργασία ονομαζόταν: "Σχετικά με το έγχρωμο φως διπλών αστέρων και συγκεκριμένων άλλων αστέρων του ουρανίου θόλου" (Über das farbige Licht der Doppelsterne, 1842, Βιέννη). Στο κείμενο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά η αρχή του φαινομένου του Ντόπλερ που συνδέει τη συχνότητα μιας πηγής με την ταχύτητά της σε σχέση με κάποιον παρατηρητή.
Μετά από έντονα και μακροχρόνια αναπνευστικά προβλήματα αναζήτησε θερμότερο κλίμα και έτσι μετακόμισε στη Βενετία στα τέλη του 1852. Η ευαίσθητη υγεία του όμως ήταν ήδη πολύ βεβαρυμένη και απεβίωσε στις 17 Μαρτίου του 1853.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Γουλιέλμος ντυ Βαιρ
Ο Γουλιέλμος ντυ Βαιρ (γαλλ. Guillaume Du Vair, 7 Μαρτίου 1556 - 3 Αυγούστου 1621) ήταν Γάλλος κληρικός, νομικός, πολιτικός, φιλόσοφος και ελληνιστής. Χρημάτισε επίσης υπουργός, δικαστής και επίσκοπος λαμβάνοντας και τον τίτλο του Κόμητος.
Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1556 και από νωρίς ακολούθησε το καθολικό ιερατικό σχήμα. Σπούδασε νομικά και σύντομα ασχολήθηκε τόσο με τη δικηγορία όσο και με την πολιτική όπου και αναδείχθηκε σπουδαίος ρήτορας. Το 1584 ανέλαβε σύμβουλος της γαλλικής Βουλής όπου και υπερασπίστηκε έντονα τα συμφέροντα του γαλλικού θρόνου επί του Σαλικού κώδικα, έναντι του ισπανικού όπου είχαν εγερθεί αξιώσεις διαδοχής. Ο Βασιλιάς Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας αναγνωρίζοντας την προσφορά του τον διόρισε δικαστή στη Μασσαλία.
Το 1595 εξέδωσε ειδικό σύγγραμμα επί της ρητορικής "Εγχειρίδιο της γαλλικής ευγλωττίας" στο οποίο κατέκρινε τους ρήτορες της εποχής του που ακολουθούσαν αθέμιτους τρόπους καλώντας τους να παραδειγματιστούν από τους αρχαίους Έλληνες ρήτορες. Το 1599 ανέλαβε πρόεδρος της Βουλής της Προβηγκίας. Το 1616 ο Βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΓ΄ του απένειμε τον τίτλο του Κόμη.
Το φιλολογικό έργο του Γ. ντυ Βαιρ παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το αξιόλογο πολιτικό του. Υπήρξε λάτρης των αρχαίων ελληνικών γραμμάτων. Μετέφρασε μεταξύ άλλων το "Εγχειρίδιον" του Επικτήτου, τους "Λόγους" του Δημοσθένη και του Κικέρωνα καθώς επίσης και τα "Έργα" του Αγίου Βασιλείου. Εκτός από το "Εγχειρίδιο της γαλλικής ευγλωττίας" έγραψε επίσης "Σκέψεις επί των ψαλμών" καθώς και "Ποιήματα". Εκείνο όμως που υπήρξε περισσότερο σπουδαίο ήταν το "Εγχειρίδιο Ευσταθείας" στο οποίο εξέθεσε τις φιλοσοφικές του ιδέες τις οποίες και ανέπτυξε ευρύτερα στο νεότερο έργο του "Η ηθική φιλοσοφία των Στωικών", το οποίο και τον κατέταξε στους νεοστωικούς φιλοσόφους.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι επίσκοποι Κατηγορία:Γάλλοι δικηγόροι Κατηγορία:Γάλλοι δικαστές Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι μεταφραστές Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Ελληνιστές Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 17ου αιώνα
Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Δυτικής Μακεδονίας
Η δημιουργία της Ένωσης προγραμματίστηκε το 1988 μετά την απόφαση της Ε.Ο.Κ. να διαιρεθεί η Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΔΥ.Μ. σε δύο ενώσεις: μία για την Κεντρική Μακεδονία (Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ.) με έδρα τη Βέροια και μία για τη Δυτική Μακεδονία (Ε.ΚΑ.Σ.ΔΥ.Μ.) με έδρα την Κοζάνη. Την επόμενη χρονιά, το 1989, εγκρίθηκε η λειτουργία της από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Στην δικαιοδοσία της ανήκουν τα καλαθοσφαιρικά σωματεία των Νομών Κοζάνης, Γρεβενών, Φλώρινας και Καστοριάς.
Διοργανώσεις
Η Ένωση διοργανώνει τα παρακάτω Πρωταθλήματα: Σε επίπεδο μικρότερων ηλικιών οργανώνονται πρωταθλήματα Νεανίδων, Κορασίδων, Εφήβων, Παίδων, Παμπαίδων και Πανκορασίδων.
Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ομοσπονδίας οι πρωταθλήτριες ομάδες ανδρών προβιβάζονται στον πρώτο όμιλο βορρά της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών, ενώ οι πρωταθλήτριες ομάδες γυναικών προβιβάζονται στην Α2 Εθνική Κατηγορία Γυναικών, εφόσον περάσουν νικηφόρα από σχετικό Πρωτάθλημα Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων Βορείου Ελλάδος.
Δήμος Φιλοθέης (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Δήμος Φιλοθέης μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Έραγκον (αποσαφήνιση)
Ο Έραγκον είναι ένα μυθοστόρημα γραμμένο από τον Κρίστοφερ Παολίνι.
Ο Έραγκον μπορεί επίσης να αναφέρεται σε διάφορα πράγματα σχετικά με το βιβλίο:
Έραγκον είναι επίσης το αρχαίο όνομα του ποταμού Εριγώνα στη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η πηγή του είναι κοντά στο Κίτσεβο, και εκβάλλει στον Αξιό ποταμό κοντά στην αρχαία πόλη των Στοβών.
Σιδηροδρομικό Μουσείο (Αθήνα)
thumb|right|Ατμάμαξα Couillet των ΣΒΔΕ Το Σιδηροδρομικό Μουσείο Αθηνών, ιδρύθηκε από τον Οργανισμό Σιδηροδρόμων Ελλάδος (Ο.Σ.Ε.) το 1978. Βρίσκεται στην οδό Σιώκου 4, δίπλα από τη σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας - Οινόης. Στο μουσείο βρίσκεται μια συλλογή αντικειμένων που σχετίζονται με την ιστορία των σιδηροδρομικών μεταφορών στην Ελλάδα, και πολλά από αυτά εκτίθενται στις πέντε αίθουσες του.
Αξιοσημείωτα εκθέματα
Ο χώρος του μουσείου είναι περιορισμένος. Η συλλογή του τροχιαίου υλικού εκτίθεται στην αίθουσα Β και αποτελείται κυρίως από συρμούς μετρικού εύρους (1.000 χιλιοστά). Τα εκτιθέμενα αντικείμενα αποτελούνται από τα εξής:
Πεζοδρόμιο
Τρεις βιομηχανικές ατμάμαξες από τα ορυχεία χρωμίου της Ερέτριας:
Αυλή
Σε κακή κατάσταση, βρίσκονται τα ακόλουθα οχήματα κανονικού εύρους, των Ε.Η.Σ./Η.Σ.Α.Π. σε ανοικτό χώρο αναμένοντας ανακαίνιση:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αθηνα Σιδηροδρομων
Carabiniere (αντιτορπιλικό, 1938)
Το Carabiniere ήταν ένα από τα δεκαεννέα αντιτορπιλικά κλάσης Soldati που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και στις αρχές της δεκαετίας του 1940. Ολοκληρώθηκε το 1938 και είχε πολεμική δράση στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ενώ μεταπολεμικά παρέμεινε στις τάξεις του Ιταλικού Ναυτικού. Διαλύθηκε για σκραπ το 1978.
Περιγραφή
Τα αντιτορπιλικά κλάσης Soldati ήταν ελαφρώς βελτιωμένες εκδοχές της προηγούμενης κλάσης Oriani. Είχαν ολικό μήκος 106,7 m. Το πλάτος τους ήταν 10,15 m και το μέσο βύθισμά τους έφτανε τα 3,15 m, ενώ με πλήρες φορτίο ανέρχονταν σε 4,3 m. Τα Soldati είχαν εκτόπισμα 1830-1850 t (1800-1820 LT) με κανονικό φορτίο και 2450-2550 t (2410-2510 LT) με πλήρες. Το πλήρωμα κατά τη διάρκεια του πολέμου ανερχόταν σε 206 αξιωματικούς υπαξιωματικούς και ναύτες.
Σχεδιασμένα για μέγιστη ισχύ 48000 shp και ταχύτητα 34-35 kn σε επιχειρησιακές συνθήκες, τα πλοία της κλάσης αυτής έφτασαν σε ταχύτητες 39-40 kn κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών τους, όντας όμως ελαφρώς φορτωμένα. Είχαν ακτίνα δράσης 2340 ναυτικών μιλίων με ταχύτητα πλεύσης 14 kn και 682 ναυτικών μιλίων με ταχύτητα 34 kn.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120 mm εγκατεστημένα σε ζεύγη σε δύο πυργίσκους, έναν στην πλώρη μπροστά από την υπερκατασκευή, καθώς και έναν ακόμη στην πρύμνη. Υπήρχε επίσης ένα πυροβόλο των 120 mm που μπορούσε να βάλει βλήματα φωτισμού/κατάδειξης στόχων. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν οκτώ πυροβόλα των 20 mm, ενώ ο οπλισμός συμπληρώνονταν από δύο τρίδυμους τορπιλοσωλήνες των 533 mm εγκατεστημένους στο μέσον του πλοίου. Παρόλο που δεν ήταν εφοδιασμένα με σύστημα σόναρ για ανθυποβρυχιακό πόλεμο, τα πλοία της κλάσης αυτής διέθεταν ζεύγος εκτοξευτών βομβών βυθού. Μπορούσαν επίσης να μεταφέρουν έως και 48 νάρκες.