cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sonic the Hedgehog 3
Ανάπτυξη
Όπως το Sonic the Hedgehog 2, το Sonic the Hedgehog 3 αναπτύχθηκε στην Καλιφόρνια από το Sega Technical Institute (STI). Μετά την ολοκλήρωση του Sonic 2, το STI χωρίστηκε σε δύο ομάδες: η μία περιελάμβανε Ιάπωνες προγραμματιστές, οι οποίοι εργάστηκαν στο Sonic 3, και οι άλλοι Αμερικανοί, που εργάστηκαν στο Sonic Spinball. Οι Yuji Naka και Hirokazu Yasuhara ήταν οι κύριοι δημιουργοί του εγγράφου του σχεδιασμού του Sonic 3 και του προγράμματος. Ο Naka επέλεξε την πλειοψηφία της ομάδας, ενώ ο διευθυντής του STI Roger Hector επέβλεψε την ανάπτυξη.
Η ανάπτυξη ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1993, με προθεσμία τον Φεβρουάριο του 1994, όταν οι Sega και McDonald's θα ξεκινούσαν μια μεγάλη διαφημιστική εκστρατεία. Αρχικά, η ομάδα χρησιμοποίησε το νέο τσιπ Sega Virtua Processor, επιτρέποντας τρισδιάστατα γραφικά. Δημιούργησαν ένα πρωτότυπο με ισομετρικά γραφικά με τον τίτλο εργασίας Sonic 3D. Όταν έγινε εμφανές ότι το chip δεν θα είχε ολοκληρωθεί μέχρι το 1994, το Sonic 3 επανεκκινήθηκε ως ένα πιο συνηθισμένο παιχνίδι πλατφόρμας 2D. Η ισομετρική ιδέα χρησιμοποιήθηκε τελικά για το Sonic 3D Blast το 1996.
Σύμφωνα με τον Naka, η ομάδα θεώρησε ότι χρειαζόταν μια βαθύτερη ιστορία για να επεκτείνει τον κόσμο του Sonic, ο οποίος "έκανε το έργο τεράστιο". τα επίπεδα είναι τριπλάσια από αυτά του Sonic 2. Πολλά στοιχεία σχεδιάστηκαν κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του Sonic 2 αλλά αναφέρθηκαν στο Sonic 3. Το Sonic 3 και το Sonic & Knuckles είχαν αρχικά προγραμματιστεί ως ένα μόνο παιχνίδι. Ωστόσο, ο χρόνος ήταν περιορισμένος και το κόστος κατασκευής μιας κασέτας 34 megabit με NVRAM θα ήταν απαγορευτικά ακριβό. Λόγω της εμβέλειας του παιχνιδιού και της επικείμενης διαφήμισης της McDonald, η ομάδα το έκοψε στα δύο, επιτρέποντας περισσότερο χρόνο για να αναπτύξει το δεύτερο μέρος και μοιράζοντας το κόστος μεταξύ δύο κασετών. Η τεχνολογία κλειδώματος της κασέτας Sonic & Knuckles εφαρμόστηκε έτσι ώστε το Sonic 3 να μπορεί να παιχτεί όπως ήταν σχεδιασμένο.
Το Sonic 3 διαθέτει το ντεμπούτο του αντίπαλου του Sonic, Knuckles the Echidna. Υποβλήθηκαν πολλά σχέδια για τον χαρακτήρα. το επιλεγμένο σχέδιο υποβλήθηκε από τον Takashi Yuda. Ο Yuda τον οραματίστηκε ως έναν υποστηρικτικό χαρακτήρα για τον Sonic και ένιωθε ότι θα έκανε έναν καλό χαρακτήρα. Ενώ ο Sonic συμβολίζει την ταχύτητα, ο Knuckles συμβολίζουν τη δύναμη, και η έμφαση του χαρακτήρα ήταν να σπάσει τους τοίχους. Ο χρωματισμός του παπουτσιού του εμπνεύστηκε από τη σημαία της Τζαμάικας. Το αρχικό όνομα για τον χαρακτήρα ήταν "Dreds", που αναφέρεται στα dreadlocks του. Ο σχεδιασμός δοκιμάστηκε με ομάδες εστίασης Αμερικανών παιδιών.
Ο Hector είπε ότι το Sonic 3 είχε μια προβληματική ανάπτυξη. Θυμάται ότι έπρεπε να αποτρέπει το υπόλοιπο της Sega να ενοχλεί την ομάδα, ενώ ταυτόχρονα να βεβαίωνε ότι το παιχνίδι θα ολοκληρωθεί εγκαίρως. Επιπλέον, ο Hector προσπάθησε να εξισορροπήσει τους πόρους μεταξύ του Sonic 3 και άλλων έργων. Ο Naka μερικές φορές θεωρήθηκε σκληρός ηγέτης και το προσωπικό του STI που δεν ανήκε στην ομάδα Sonic 3 ζήλευε την προτεραιότητα που δόθηκε στο παιχνίδι.
Το 2005, ο Hector δήλωσε ότι η Sega προσέλαβε τον Αμερικανό ποπ μουσικό Μάικλ Τζάκσον για να συνθέσει μουσική για το ''Sonic 3. Ο Τζάκσον ήταν οπαδός των παιχνιδιών Sonic και είχε συνεργαστεί με τη Sega στο παιχνίδι Moonwalker'' του 1990. Σύμφωνα με τον μουσικό σκηνοθέτη του Τζάκσον Μπράντ Μπουξέρ, ο Τζάκσον και η ομάδα του εργάστηκαν για τέσσερις εβδομάδες το 1993 στο στούντιο Record One στο Λος Άντζελες. Δημιούργησαν πλήρως εκτεταμένα κομμάτια, με εκτεταμένα δείγματα beatboxing του Jackson, για να απλοποιηθούν και να συμπιεστούν για το Genesis. Ο Hector είπε ότι το έργο είχε "ήχο του Μάικλ Τζάκσον... όποιος το άκουγε θα αναγνώριζε ότι, αυτό έγινε από τον Μάικλ Τζάκσον."
Περίπου αυτήν την περίοδο, εμφανίστηκαν οι πρώτοι ισχυρισμοί σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών εναντίον του Τζάκσον. Ο Μπουξέρ είπε ότι δεν έλαβε καμία εντολή για να σταματήσει την εργασία και ότι το τελικό soundtrack στάλθηκε στη Sega στα μέσα του 1993. Σύμφωνα με τον Hector, η συμμετοχή του Τζάκσον τερματίστηκε μετά τους ισχυρισμούς. μουσική του είχε ήδη εφαρμοστεί και έπρεπε να ξανασχεδιαστεί γρήγορα από τον Howard Drossin. Ο Drossin ανέφερε στη Huffington Post ότι περίμενε να συνεργαστεί με τον Τζάκσον, αλλά αυτό άλλαξε όταν προέκυψαν οι ισχυρισμοί.
Ο Buxer και δύο άλλα μέλη της ομάδας του Τζάκσον, Doug Grigsby III και Ciorocco Jones, δήλωσαν ότι η μουσική παρέμεινε και ότι ο Τζάκσον πήγε χωρίς αναγνώριση επειδή ήταν δυσαρεστημένος με το πώς το Genesis αναπαράγει τη μουσική του. Ο Τζόουνς, ο οποίος συνέβαλε μουσική στο Sonic 3 με το όνομα "Scirocco", πιστώνεται μαζί με τον Τζάκσον και τον Buxer για μουσικά στοιχεία για τα επίπεδα 2 & 3 του Sonic the Hedgehog. Ο συν-δημιουργός του Sonic, Ναότο Οσίμα είπε ο Τζάκσον ηχογράφησε μια a cappella δοκιμαστική ταινία για το παιχνίδι, αλλά η Sega δεν ήταν σε θέση να χρησιμοποιήσουν τις συνθέσεις λόγω των ισχυρισμών. Επίσης πρόσθεσε ότι η Sega πιθανότατα είχε ακόμα το demo tape.
Μια ανώνυμη πηγή που εμπλέκεται στην ανάπτυξη είπε στο GameTrailers ότι οι συνεισφορές του Τζάκσον παρέμειναν, όπως η μουσική του Carnival Night Zone, και ότι ο Τζάκσον είχε επιλέξει να παραμείνει χωρίς πιστοποίηση. Ο Buxer είπε ότι η μουσική του Sonic 3 πιστώνει τη βάση για το σινγκλ του Τζάκσον του 1996, Stranger in Moscow. Το 2013, οι οπαδοί ανακάλυψαν ότι η μουσική για το IceCap Zone μοιάζει πολύ με ένα κομμάτι του 1982 που είχε κυκλοφορήσει στο παρελθόν από το συγκρότημα του Buxer, Jetzons, Hard Times. το 2019,ο Alex Donaldson του Gamerevolution σημείωσε ότι το Sonic 3 έχει επανακυκλοφόρησε λιγότερο συχνά μετά από το θάνατο του Τζάκσον το 2009, και σκέφτηκαν ότι αυτό οφειλόταν σε νομικά προβλήματα με την περιουσία του.
Το προσωπικό της Sega, συμπεριλαμβανομένου του ανώτερου παραγωγού Mike Latham, του διευθυντή μάρκετινγκ Al Nilsen, του διευθυντή μάρκετινγκ του Sonic 3, Pam Kelly, και του προέδρου της Sega of America, Tom Kalinske, δήλωσε ότι οποιαδήποτε συμμετοχή του Τζάκσον οργανώθηκε χωρίς τη γνώση τους και ότι δεν έγιναν συμβόλαια ούτε επίσημες συμφωνίες. Το 2013, ο Hector δήλωσε ότι οποιεσδήποτε ομοιότητες με τη μουσική του Jackson στο Sonic 3 ήταν ακούσιες. Ο δημοσιογράφος Ken Horowitz έθεσε ερωτήματα σχετικά με την υποτιθέμενη εμπλοκή του Τζάκσον, όπως πώς μια συμφωνία μεταξύ της Sega και του Τζάκσον θα μπορούσε να κρατηθεί μυστική από τα μέσα ενημέρωσης, γιατί το μάρκετινγκ της Sega δεν ανέφερε ποτέ τη συμμετοχή του Τζάκσον και γιατί ο Τζάκσον θα επαναχρησιμοποιούσε τη μουσική που είχε αρχικά συνθέσει για ένα βιντεοπαιχνίδι.
Άλλα κομμάτια συντέθηκαν από το προσωπικό ήχου της Sega, συμπεριλαμβανομένου του Jun Senoue, ο οποίος έγινε τακτικός συνθέτης για τη σειρά. Το 2010, ο Senoue είπε ότι γνώριζε για τη συμμετοχή του Τζάκσον, αλλά δεν του επιτρέπεται να το συζητήσει. Μερικά κομμάτια αντικαταστάθηκαν στην έκδοση των Windows 1997, Sonic &amp; Knuckles Collection. Αυτά τα κομμάτια εμφανίζονται επίσης σε ένα πρωτότυπο του Sonic 3 που ανακαλύφθηκε το 2019, υποδηλώνοντας ότι αρχικά γράφτηκαν για το Genesis πριν αντικατασταθούν από τη μουσική του Τζάκσον.
Κυκλοφορία
Το Sonic 3 κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική στις 2 Φεβρουαρίου 1994, στην Ευρώπη στις 24 Φεβρουαρίου και στην Ιαπωνία στις 27 Μαΐου. Για την προώθηση της ευρωπαϊκής κυκλοφορίας, το βρετανικό συγκρότημα Right Said Fred προσάρμοσε το τραγούδι τους Wonderman για να συμπεριλάβει αναφορές στον Sonic. Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε σε διαφημίσεις του Sonic 3 και κυκλοφόρησε ως single, το οποίο καταγράφηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο στον αριθμό 55. Μια έκδοση μιας μόνο κασέτας των Sonic 3 και Sonic & Knuckles, Sonic the Hedgehog 3 Limited Edition ακυρώθηκε. Μια εικόνα ROM αυτής της έκδοσης διέρρευσε στο διαδίκτυο το 2008.
Εκδόσεις και επανακυκλοφορίες
Το Sonic 3 περιλαμβάνεται στις συλλογές Sonic Jam (1997) για το Sega Saturn, Sonic & Knuckles Collection (1997) και Sonic & Garfield Pack (1999) για Windows, Sonic Mega Collection (2002) για το GameCube, Sonic Mega Collection Plus (2004) για το PlayStation 2, Xbox και Windows, Sonic's Ultimate Genesis Collection (2009) για Xbox 360 και PlayStation 3, και Sonic Classic Collection (2010) για το Nintendo DS. Η έκδοση Sonic Jam εισάγει επιλογές "remix": Η "Κανονική" λειτουργία αλλάζει τη διάταξη των δακτυλίων και των κινδύνων και η λειτουργία "Εύκολη" αφαιρεί ορισμένες πράξεις.
Το Sonic the Hedgehog 3 κυκλοφόρησε για την εικονική κονσόλα Wii τον Σεπτέμβριο του 2007 και το Xbox Live Arcade στις 10 Ιουνίου 2009. Η έκδοση Xbox αναπτύχθηκε από την Backbone Entertainment και έχει βελτιωμένα γραφικά για υψηλής ευκρίνειας, online βαθμολογικούς πίνακες, υποστήριξη για πολλούς παίκτες μέσω οθόνης split και Xbox Live και ένα νέο σύστημα αποθήκευσης που επιτρέπει την αποθήκευση προόδου οπουδήποτε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Μια έκδοση PC κυκλοφόρησε μέσω του Steam τον Ιανουάριο του 2011, ως Sonic 3 & Knuckles.
Το Sonic 3 δεν συμπεριλήφθηκε στο Sega Genesis Mini (2019), μια ειδική κονσόλα που περιέχει 40 παιχνίδια Genesis. Η AtGames, η οποία συμμετείχε εν συντομία στην ανάπτυξη της κονσόλας, δήλωσε ότι ο αποκλεισμός οφείλεται σε προβλήματα αδειοδότησης με το soundtrack. Το 2014, οι ανεξάρτητοι προγραμματιστές Christian Whitehead και Simon Thomley πρότειναν ένα remaster του Sonic 3 & Knuckles για iOS και Android, που αναπτύχθηκε χρησιμοποιώντας το ρετρό κινητήρα του Whitehead, στη Sega, παρόμοιο με το remaster των προηγούμενων παιχνιδιών Sonic. Παρά τον ενθουσιασμό των θαυμαστών, η Sega δεν ανέπτυξε το έργο. Ο Thomley εικάζεται ότι αυτό οφείλεται σε νομικά προβλήματα σχετικά με τη μουσική.
Το Sonic The Hedgehog 3 & Knuckles επανακυκλοφόρησε στις Ιουνίου του 2023, στη συλλογή Sonic Origins, μαζί με το Sonic 1, το Sonic CD και το Sonic 3, με μεγάλο μέρος του soundtrack του να έχει αντικατασταθεί με remixes των πρωτότυπων εκδόσεων του.
Υποδοχή
Το Sonic 3 είναι ένα από τα πιο δημοφιλή παιχνίδια Genesis, πουλώντας 1,02 εκατομμύρια αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Όπως και οι προκάτοχοί του, το Sonic 3 έλαβε κριτική αναγνώριση. Έχει βαθμολογία 89 στο συγκεντρωτικό κριτήριο GameRankings βάσει πέντε κριτικών. Οι κριτικοί θεωρούσαν γενικά ότι το Sonic 3 ήταν το καλύτερο παιχνίδι της σειράς μέχρι στιγμής. Ο Andrew Humphreys του Hyper, ο οποίος δήλωσε ο ίδιος δεν είναι οπαδός του Sonic, είπε ότι ήταν «αναμφισβήτητα» το καλύτερο της σειράς, συμπεριλαμβανομένης του αναγνωρισμένου, αλλά άγνωστου Sonic CD, αν και αναγνώρισε ότι προτίμησε τα σπέσιαλ στάδια του Sonic 2 για ένα μικρό περιθώριο. Το Sega Magazine, ωστόσο, δήλωσε ότι το Sonic 3 έχει καλύτερα ειδικά στάδια και δεν ήταν μόνο ανώτερο από το Sonic 2 στο σύνολό του, αλλά θα ήταν «σοβαρός υποψήφιος για το βραβείο Best Platform Game Ever». Η Sega Power έγραψε ότι, παρά τον σκεπτικισμό τους, το βρήκαν "εξαιρετικό" και εύκολα "το πιο εξερευνίσιμο και παιγμένο" της σειράς. Το Electronic Gaming Monthly συνέκρινε επίσης το Sonic 3 με το Sonic 1, 2 και το CD και του απένειμε το βραβείο "Game of the Month". Αργότερα το κατέταξαν νούμερο 1 στο The EGM Hot 50, υποδεικνύοντας ότι έλαβε την υψηλότερη μέση βαθμολογία από οποιοδήποτε παιχνίδι που είχαν ελέγξει τον τελευταίο χρόνο. Ο Lucas M. Thomas του IGN δήλωσε ότι ο Sonic 3 "ολοκλήρωσε την τριλογία ως το καλύτερο από όλα". Ο Dan Whitehead της Eurogamer, ωστόσο, θεωρούσε το Sonic & Knuckles ανώτερο. Ο Lionel Vilner του Génération 4 πίστευε ότι το Sonic 3 προσέφερε περισσότερη πρόκληση από τους προκατόχους του. Ο Άγνωστος παίκτης του GamePro διακήρυξε ότι "αποδεικνύει ότι μπορείτε να διδάξετε έναν παλιό σκαντζόχοιρο νέα και συναρπαστικά κόλπα. Πάρτε αυτήν την παλιά μαγεία του Sonic, προσθέστε διασκεδαστικές νέες παραλλαγές και έχετε ένα ακόμα εντυπωσιακό παιχνίδι".
Κληρονομιά
Το Sonic 3 ήταν η πρώτη εμφάνιση του Knuckles the Echidna, ο οποίος εμφανίστηκε σημαντικότερα σε αργότερα παιχνίδια Sonic. Το Sonic the Comic (UK) και το Archie Sonic the Hedgehog comic (US) δημοσίευσαν προσαρμογές του παιχνιδιού.
Για την 20η επέτειο Sonic, η Sega κυκλοφόρησε το Sonic Generations, ένα παιχνίδι που ανασκεύαστηκε από διάφορα προηγούμενα παιχνίδια από το franchise. Η έκδοση Nintendo 3DS διαθέτει μια νέα έκδοση του τελικού αφεντικού, "Big Arms" και μια εκ νέου διάταξη του θέματος "Game Over". Ορισμένα επίπεδα συμπεριλήφθηκαν σε αναμεμιγμένη μορφή στο Sonic Mania (2017).
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αχαΐας
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αχαΐας (Ε.Π.Σ.Α) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Αχαΐας. Εδρεύει στην Πάτρα και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.
Ιστορικό
Μεταξύ 1924 και 1926, το πρωτάθλημα διοργάνωνε η Παναχαϊκή σε συνεργασία με τις άλλες ομάδες. Το 1927 ιδρύθηκε η «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πατρών» και με αυτή την ονομασία λειτούργησε επί 75 χρόνια. Πρόκειται για την τέταρτη αρχαιότερη τοπική ποδοσφαιρική ένωση στην Ελλάδα, έπειτα τις ΕΠΣ Αθηνών, ΕΠΣ Πειραιώς και ΕΠΣ Μακεδονίας. Ιδρυτικά της μέλη αποτέλεσαν η Παναχαϊκή, οι τοπικοί Ολυμπιακός, Απόλλων και Λευκός Αστέρας, ο Ηρακλής Πύργου και ο Άρης Αιτωλικού. Το 1928 εντάχθηκε η ΑΕΚ Καλαμών και το 1930 η Θύελλα Πατρών. Αρχικά περιελάμβανε τα σωματεία από όλη την Πελοπόννησο, όπως και τις Αιτωλοακαρνανία, Κεφαλονιά και Ζάκυνθο. Το 1929 αποσπάστηκε η Μεσσηνία και το 1968 η Αιτωλοακαρνανία δημιουργώντας τις δικές τους ενώσεις. Το ίδιο έκαναν το 1971 η Ηλεία με τη Ζάκυνθο, δημιουργώντας την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας-Ζακύνθου. Τέλος, το 1980 αποσπάστηκε και η Κεφαλονιά. Τη σημερινή της ονομασία έλαβε το 2002.
Η Ένωση διοργανώνει το πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας από το 1927, Β΄ και Γ΄ από το 1929, Α2 το διάστημα 1946-1967 και εκ νέου κάποια χρόνια έπειτα το 2007. Λόγω πληθώρας μελών ανάμεσα σε 1950 και 1967, διεξήγαγε ακόμη πρωτάθλημα περιφέρειας τριών κατηγοριών, στο οποίο μετείχαν σύλλογοι από Αιτωλοακαρνανία, Ζάκυνθο, Ηλεία, Κεφαλονιά και Αχαΐα, εκτός της επαρχίας Πατρών που αγωνίζονταν στο πρωτάθλημα της πόλης. Στο τέλος κάθε περιόδου, οι νικητές της Α΄ κατηγορίας των δύο αυτών πρωταθλημάτων αναμετριόνταν σε διπλή συνάντηση για ανακήρυξη του πρωταθλητή της ΕΠΣ. Το 1930, η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ) την αναγνώρισε ως ένωση Α' κατηγορίας –διαχωρισμός που έχει καταργηθεί— όπως τις τρεις δικές της ιδρυτικές Αθηνών, Πειραιώς και Μακεδονίας (ουσιαστικά μόνο Θεσσαλονίκης τότε).
Διοργανώνει επίσης πρωταθλήματα νέων, παίδων, παμπαίδων, τζούνιορς, επαγγελματικών τάξεων και παλαιμάχων. Έως το 1959, οι πρωταθλητές της μετείχαν σε αγώνες μπαράζ ή ειδικά τουρνουά για πρόκριση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα της επόμενης χρονιάς, μαζί με τους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων όλης της επικράτειας. Μεταξύ 1927 και 1967, διεξήγαγε πρωταθλήματα αναπληρωματικών Α΄, Β΄, Γ΄ κατηγορίας και αντίστοιχα β΄ και γ΄ ομάδων και στις τρεις. Από το 1936 διοργανώνει το κύπελλο ΕΠΣ Αχαΐας και, τέλος, από το 2002 το Super Cup με αντιπάλους τον πρωταθλητή και τον κυπελλούχο της. Το 2006 η ομάδα ανδρών της κατέκτησε το πρωτάθλημα ποδοσφαιρικών ενώσεων Ελλάδας και έλαβε μέρος στο UEFA Regions cup που πραγματοποιήθηκε στη Βουδαπέστη.
Σήμερα η ένωση έχει συνολικά στη δύναμή της 112 συλλόγους, από τους οποίους στις τρεις εθνικές κατηγορίες μετέχουν για την περίοδο 2018-19 τέσσερις, η Παναχαϊκή στη Β΄, ο Παναιγιάλειος, ο Διαγόρας Βραχνέικων και ο Πανμοβριακός Ριόλου στην Γ΄.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αχαΐας είναι η εξής:
Πρωταθλήτριες
300px|thumb|right|Ο Φωστήρας πρωταθλητής Αχαΐας το 2003
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.
Σούπερ Καπ
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν η εκάστοτε πρωταθλήτρια και κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.
Πρόεδροι
Επικεφαλής της Ένωσης διετέλεσαν προσωπικότητες της εποχής τους, όπως, πρώτος χρονικά, ο Σ(ι)έμπος με μακριά και πολυσχιδή σταδιοδρομία στον αθλητικό τύπο, ο βιομήχανος Πουλόπουλος ιδρυτής συλλόγων στην περιοχή και ασχολούμενος με πλήθος αθλήματα, ο Σκλάβος μακροβιότερος όλων και πρόεδρος του τοπικού Ολυμπιακού, ο νομικός Τσαφόπουλος από οικογένεια παραγόντων/αθλητών της Παναχαϊκής και δημοσιογράφων (ο ίδιος, κορυφή της και κατόπιν στην ΑΕΚ Πατρών). Οι Κατεβάκης, Βοΐλας, Σαραβαλιώτης, Σαμαράς και Νεζερίτης ήταν επίσης πρόεδροι της Παναχαϊκής, δεδομένου ότι παλαιότερα οι επικεφαλής των σωματείων συχνά έθεταν υποψηφιότητα και για την ένωση. Το 1950 διετέλεσε πρόεδρος ο Ζήνας, ο ομόλογος του Παναιτωλικού από το Αγρίνιο. Ο Γ. Ζαρκάδας εκλέχθηκε το 1939 χωρίς να ανήκει σε κάποιο αθλητικό σύλλογο και υποστηριζόμενος από το δικτατορικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου 1936. Οι μοναδικοί διορισμένοι υπήρξαν εκείνοι κατά την περίοδο της επταετίας. Ο Ανδρέας Κάνιστρας, ένας από τους πλέον πρόσφατους και πρώην παράγοντας του Ατρόμητου Πατρών, απεβίωσε εν ενεργεία και το ενωσιακό γήπεδο ονομάστηκε προς τιμήν του.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ποδοσφαιρο
Φίλιππος Β΄ του Νεβέρ
Ο Φίλιππος Β΄ κόμης του Νεβέρ (Γαλλική γλώσσα : Philippe de Bourgogne, Δεκέμβριος 1389 - Αζινκούρ, 25 Οκτωβρίου 1415) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν κόμης του Νεβέρ (1405 - 1415). Ήταν νεώτερος γιος του Φιλίππου Β΄, δούκα της Βουργουνδίας και της Μαργαρίτας Γ΄ της Φλάνδρας. Έγινε κόμης της Νεβέρ μετά την παραίτηση από το δουκάτο του αδελφού του Ιωάννη (1405) και κόμης του Ρετέλ μετά την παραίτηση αντίστοιχα του αδελφού του Αντωνίου(1407). Ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης της Βουργουνδίας αρνήθηκε να έρθει να υπερασπιστεί τον Γαλλικό στρατό ενόψει της επίθεσης του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Ε΄ (1415), ο ίδιος και ο αδελφός του Αντώνιος βρέθηκαν στο πεδίο της μάχης. Και οι δύο αδελφοί σκοτώθηκαν στη "μάχη του Αζινκούρ", τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Κάρολος Α΄.
Τζόρτζε Σίμιτς
Ο Τζόρτζε Σίμιτς (σερβικά: Ђорђе Симић) (Βελιγράδι 28 Φεβρουαρίου 1843 - Ζεμούν 11 Οκτωβρίου 1921) ήταν πολιτικός και διπλωμάτης της Σερβίας, δύο φορές πρωθυπουργός του Βασιλείου της Σερβίας.
Φίλιππος Β΄ του Νεβέρ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε στο Σουασόν (1409) την Ισαβέλλα του Κουσύ (πέθανε 1411) και έκανε δύο παιδιά που πέθαναν σε βρεφική ηλικία.
Τζόρτζε Σίμιτς
Βιογραφία
Ήταν ο γιος του Στόγιαν Σίμιτς πολιτικός και επιχειρηματίας. Μετά την αποφοίτησή του στο Βελιγράδι σπούδασε στο Βερολίνο στη Χαϊδελβέργη και στο Παρίσι.
Φίλιππος Β΄ του Νεβέρ
Οικογένεια
Στη συνέχεια νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Μπόννη του Αρτουά, κόρη του Φιλίππου κόμη του Ε και απέκτησαν δύο γιους:
Τζόρτζε Σίμιτς
Βιογραφία
Πρώτη φορά ήταν πρωθυπουργός από τις 12 Ιανουαρίου έως τις 21 Μαρτίου του 1894. Η κυβέρνηση ήρθε γρήγορα στην κρίση και έπεσε εξαιτίας του πολιτικού προσανατολισμού των βασιλέων Αλεξάνδρου και Μίλαν όπου ο Σίμιτς και πολλά μέλη της κυβέρνησης διαφωνούσαν με τις ενέργειες τους.
Φίλιππος Β΄ του Νεβέρ
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Κόμητες του Νεβέρ
Τζόρτζε Σίμιτς
Βιογραφία
Ένας από τους ιδρυτές του Ερυθρού Σταυρού στη Σερβία και πολλά χρόνια πρόεδρος του. Είχε παντρευτεί την πριγκίπισσα Έλενα Καραγιόργεβιτς.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι γερουσιαστές Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας
20461 Διόρετσα
Η 20461 Διόρετσα είναι ένας κένταυρος και Δαμοκλοειδής αστεροειδής που ανακαλύφθηκε το 1999 και ήταν αξιοσημείωτη για την ασυνήθιστη τροχιά της, η οποία είναι ιδιαίτερα εκκεντρική και οπισθοδρομική. Το όνομά του, αν διαβαστεί από τα δεξιά προς τ'αριστερά στα αγγλικά (Dioretsa) βγαίνει η λέξη <<Asteroid>> που σημαίνει στα Ελληνικά <<Αστεροειδής>>, ώστε να αντικατοπτρίζει το παρακάτω γεγονός. Είναι ένας από τους οκτώ γνωστούς αστεροειδείς στο ηλιακό σύστημα που έχουν μια οπισθοδρομική τροχιά, και ο πρώτος αριθμημένος με τέτοια τροχιά.
Η τροχιά της Διόρετσα είναι με άλλο τρόπο παρόμοια με αυτή ενός κομήτη. Έχει περιήλιο του 2,4 ΑΜ και αφήλιο του 45,3 ΑM. Αυτό οδήγησε σε εικασίες ότι η Διόρετσα ήταν αρχικά ένα αντικείμενο του Νέφους του Όορτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δαμοκλοειδείς αστεροειδείς Κατηγορία:Κένταυροι (Αστρονομία) Κατηγορία:Αστεροειδείς Κύριας Ζώνης
Ιωάννης Πάτρος
Ο Ιωάννης Πάτρος ή Πατράκης ή Πατρογιάννης ή Βούρβαχης υπήρξε Έλληνας έφεδρος αξιωματικός και οπλαρχηγός της Κρήτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Καλονύκτης Ρεθύμνης (Καλονύκτι) της περιφέρειας Ρουστίκων. Πατέρας του ήταν ο Μιχαήλ Πατράκης ή Πατρομιχάλης, γόνος εκ του γένους, της μεγάλης οικογένειας των Βουρβάχηδων με καταγωγή από τ' Ασφένδου Σφακίων που στις 16 Μαρτίου 1905 υπέγραψε το ψήφισμα του Δήμου Ρουστίκων για ένωση με την Ελλάδα.
Κρητικές Επαναστάσεις
Στην Τυχερή Επανάσταση του 1896 ήταν φρούραρχος Καλονύκτη. Ήταν οπλαρχηγός κατά την επανάσταση από το 1895 ως 1898. Συμμετείχε στη μάχη στις Αρχάνες το 1897 όπου και τραυματίσθηκε. Στη μάχη του Ατσιποπούλου διέσωσε την σημαία των Ρουστίκων.
Βαλκανικοί Πόλεμοι
Έδρασε στην ελεύθερη Νότιο Ήπειρο με σώμα 9 ανδρών (από Κάτω Μαλάκι Ηλιάκηδες Μ. του Κ. και Ν. του Σ., Καλαϊτζάκης Μ. από Σκεπαστή, Κατσολεδάκης Γ. και Παπαμιχελάκης Γρ. από Αργυρούπολη, Μαραγκουδάκης Κ. από Ρούστικα, Μάρος Ανδρέας από Βαλσαμόνερο, Πετράκης Γ. από Καλή Συκιά και Τζαμπαλίκας Ι. από Γιάννενα) ο οπλαρχηγός Ιωάννης Πατράκης ή Πάτρος ή Βούρβαχης ή Πατρογιάννης με το εθελοντικό σώμα Κρητών Αντ. Μιχ. Μάντακα και Ηλία Οικονομόπουλου με συμβολή σε μάχες όπως στα Πέντε Πηγάδια. Mέχρις 65 ανδρών σώμα συνεργάστηκε και με τους οπλαρχηγούς Ευάγγελο Φραγκιαδάκη (Γαλλιανό), Αντώνιο και Μάρκο Μάντακα.
Βενιζελικό κίνημα Χανίων 1921
Απέτρεψε την αποτέφρωση του Καλονύκτη Ρεθύμνης από τον κυβερνητικό στρατό, κατόπιν μάχης των Καλονυχτιανών κατά των πεζοναυτών, καθώς εγνώριζε τον αρχηγό του αγήματος τους Μαρκογιάννη
Θάνατος
Απεβίωσε στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός που βρισκόταν στο εμπορικό κέντρο Πειραιά και ετάφη στο 3ο νεκροταφείο Αθηνών στις 4 Ιουλίου 1949.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί
PAL
Το PAL, συντομογραφία του Phase Alternate Line, είναι αναλογικό τηλεοπτικό κωδικοποιητικό σύστημα, όπως το SECAM και το NTSC.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορολογία τηλεόρασης Κατηγορία:Τηλεοπτική τεχνολογία Κατηγορία:Πρότυπα διαμόρφωσης εικόνας
Ο'Νιλ
Το όνομα Ο'Νιλ (O'Neill, Ó Néill, O'Neil, O'Neal, ή Uí Néill) είναι ιρλανδικής γαελικής καταγωγής. Μπορεί να αναφέρεται σε κάποιον από τους παρακάτω:
Μελόκακτος
Ο μελόκακτος είναι αγγειόσπερμο δικότυλο φυτό που ανήκει στην τάξη των Καρυοφυλλωδών και στην οικογένεια των Κακτοειδών.
Η καταγωγή του κάκτου αυτού είναι από την Καραϊβική βρίσκεται δε και αυτοφυής σε τροπικές περιοχές της Νοτίου Αμερικής.
Ο βλαστός του είναι σφαιροειδής και παχύς φτάνοντας σε ύψος τα 70 εκατοστά φέρει δε βαθιές αυλακώσεις που διαχωρίζονται σε γραμμές που έχουν μεγάλα αγκάθια. Στην κορυφή του φέρει μία κυκλική ή κωνική μάζα χρώματος κόκκινου με πολλά μικρά αγκάθια. Αυτή σχηματίζεται σταδιακά και όταν το φυτό φτάσει σε ηλικία 5-6 ετών.
Θεόληπτος Β΄
Ο Θεόληπτος Β΄ ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από τις 27 Φεβρουαρίου 1585 έως τον Απρίλιο του 1587.
Ήταν ανιψιός του Πατριάρχη Μητροφάνη Γ΄. Αναφέρεται ως σεβάσμιος, μεγαλοπρεπής και γνώστης της τουρκικής γλώσσας. Διετέλεσε Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως και, αν και ευεργετήθηκε από τον Πατριάρχη Ιερεμία τον Β΄, εντούτοις συνωμότησε εναντίον του, συνεργαζόμενος με τον Παχώμιο. Όταν ο Παχώμιος καθαιρέθηκε από Σύνοδο, η ίδια εξέλεξε τον Θεόληπτο Πατριάρχη στη θέση του. Ενθρονίστηκε από τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας και Αντιοχείας.
Ενώ έλειπε στη Μολδαβία και τη Βλαχία για συγκέντρωση χρημάτων, ο Νικηφόρος, διάκονος του εξόριστου Πατριάρχη Ιερεμία και τοποτηρητής του Θρόνου από το Μάιο του 1586 έως τον Απρίλιο του 1587, κατόρθωσε να τον εκθρονίσει. Ο Ιερεμίας επανήλθε στο Θρόνο και με Συνοδική απόφαση συγχώρησε τον Θεόληπτο και τον έστειλε στην Ιβηρία, με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για το υπερχρεωμένο εκκλησιαστικό ταμείο. Είναι ασαφές αν ο Ιερεμίας επανήλθε στο Θρόνο το 1586 και ως Πατριάρχης εξουσιοδότησε το Θεόληπτο να συνεχίσει την περιοδεία του, ή ο Θεόληπτος συνέχισε να είναι Πατριάρχης και παραιτήθηκε αργότερα υπέρ του Ιερεμία. Γνωρίζουμε πάντως ότι το 1587 εξέδωσε σιγίλιο υπέρ της Μονής Σουμελά, άγνωστο αν το εξέδωσε νομίμως ή παρανόμως.
Τέλος, γνωρίζουμε ότι συμφιλιώθηκε με τον Ιερεμία Β', στον οποίο τελικά παρέδωσε το Θρόνο, και συλλειτούργησε με αυτόν το 1590. Κατόπιν αυτού, αγνοείται τόσο η τύχη του, όσο και ο χρόνος του θανάτου του.
Ήταν ο τελευταίος Πατριάρχης που είχε ως έδρα τη Μονή Παμμακαρίστου, η οποία μετατράπηκε σε τζαμί το 1586. Το Πατριαρχείο μεταφέρθηκε κατόπιν στη φτωχική εκκλησία της Θεοτόκου στο Βλαχ-Σεράι, όπου παρέμεινε έντεκα χρόνια, έως το 1597.
Περαιτέρω ανάγνωση
Θεοληπτος Β Κατηγορία:Μητροπολίτες Φιλιππουπόλεως Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Ροστισλάβ Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Αλεξάνδρου Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ξένιας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Αλεξάνδρου Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Απεβίωσε το 1978 στις Κάννες της Γαλλίας, σε ηλικία 76 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1928 την Αλεξάνδρα, κόρη του Παύλου Γκαλίτσιν και είχε τέκνο:
Το 1944 διαζεύχθηκε και το ίδιο έτος ο Ροστισλάβ έκανε δεύτερο γάμο με την Άλις Έιλκεν και είχε τέκνο:
Το 1951 διαζεύχθηκε και το 1954 έκανε τρίτο γάμο με τη Χέντβιχ-Μαρία-Γκέρτρουντ-Εύα φον Σαππουί· δεν απέκτησαν απογόνους.
Αναφορές
Άλμα πάνω ^ Royal Russia - The fate of the Romanovs: The Survivors
Δημοτική Ενότητα Νέστορος Μεσσηνίας
μικρογραφία|250x250εσ|[[Αρχαιολογικό Μουσείο Χώρας]] Η Δημοτική Ενότητα Νέστορος είναι μία από τις 6 Δημοτικές Ενότητες του Δήμου Πύλου - Νέστορος, ο οποίος δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου.
Η Δημοτική Ενότητα Νέστορος περιλαμβάνει τα 8 Δημοτικά Διαμερίσματα του πρώην Δήμου Νέστορος που συστάθηκε το 1999 με το Σχέδιο «Καποδίστριας» από παλαιότερες Κοινότητες της περιοχής. Ο Δήμος αυτός είχε ως έδρα του τη Χώρα, καταλάμβανε έκταση 91,902 τ.χλμ. και λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος.
Προέλευση ονομασίας
Το όνομα της Δημοτικής Ενότητας προέρχεται από τον Νέστορα, τον βασιλιά της Αρχαίας Πύλου. Σύμφωνα με τον Όμηρο ο Νέστορας περιγράφεται ως σοφός και συνετός γέροντας, του οποίου οι συμβουλές ακούγονταν με σεβασμό από όλους τους Αχαιούς. Ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα είναι το Ανάκτορο του Νέστορα, δείγμα της μυκηναϊκής αρχιτεκτονικής και το καλύτερα σωζόμενο βασιλικό οικοδόμημα της συγκεκριμένης περιόδου. Βρίσκεται στη θέση Άνω Εγκλιανός, σε απόσταση 4 χιλιόμετρα νότια της Χώρας. Επίσης, στη Χώρα βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Χώρας Μεσσηνίας, το οποίο στεγάζει τα ευρήματα από τον χώρο του Ανακτόρου και την ευρύτερη περιοχή. Το όρος Αιγάλεω διατρέχει τη Δημοτική Ενότητα Νέστορος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοτικές Ενότητες της Ελλάδας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Πύλος
Δημήτρης Δρόσος (ποδοσφαιριστής)
Ο Δημήτρης Δρόσος (γένν. 26 Ιουνίου 1989) είναι Έλληνας μεσοεπιθετικός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Α' Εθνική με τον Πανιώνιο. Έχει ύψος 1,80 μ.
Βιογραφικό
Πρωτόπαιξε ποδόσφαιρο στον Απόλλωνα Καλαμαριάς το 2006-07 στην Α΄ εθνική. Συνέχισε σε ομάδες χαμηλότερων κατηγοριών (Θερμαϊκός, ΑΕ Γιάννινα, Κοζάνη), για να επιστρέψει στο υψηλότερο επίπεδο τον Ιανουάριο του 2010 με την Καβάλα. Την τελευταία ημέρα των μεταγραφών του Αυγούστου 2011 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο στον Πανιώνιο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΟ Νέα Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Σ. Κοζάνης δ
Έντουαρντ Νίνιο Ερνάντες
Ο Έντουαρντ Νίνιο Ερνάντες (Edward Niño Hernández, γεννημένος στις 10 Μαΐου 1986) είναι ο κοντύτερος εν ζωή άντρας στον κόσμο με την ικανότητα να βαδίζει. Πιστοποιήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2010 από το Βιβλίο Γκίνες. Σε ηλικία 24 ετών ο Χερνάντεζ είχε ύψος μόλις 0,7 μέτρα και ζύγιζε 10 κιλά. Ζει στην Μπογκοτά της Κολομβίας.
Προηγούμενος κάτοχος του τίτλου, ήταν ο Χε Πινγκπίνγκ  από την Εσωτερική Μογγολία, ο οποίος ήταν ψηλότερος από τον Χερνάντεζ κατά μόλις 38 εκατοστά. Ο Πινγκπινγκ πέθανε στις 13 Μαρτίου 2010 στη Ρώμη της Ιταλίας, όπου γύριζε το τηλεοπτικό πρόγραμμα Lo show dei record. Ο Χερνάντεζ έπαψε ωστόσο να είναι ο κοντύτερος εν ζωή άντρας στις 14 Οκτωβρίου 2010, όταν ο Καγκέντρα Θάπα Μάγκαρ από το Νεπάλ έγινε 18 ετών. Έγινε όμως και πάλι ο κάτοχος του ρεκόρ μετά το θάνατο του Μάγκαρ στις 17 Ιανουαρίου 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολομβιανοί
Κανέτ ντ'εν Μπερενγκέρ
Το Κανέτ ντ'εν Μπερενγκέρ (Canet d'en Berenguer, Canet de Berenguer) είναι πόλη στην Βαλενθιανική Κοινότητα, Ισπανία. Ανήκει στην Πεδιάδα του Μορβέδρε.
Όνομα
Το όνομα «Κανέτ» προέρχεται από την λατινική λέξη cannetum (κάλαμο), αναφέροντας τον τόπο από το Πουσόλ μέχρι Αλμενάρα όπου υπήρχαν αρκετά κάλαμα. Το όνομα «ντ'εν Μπερενγκέρ» προέρχεται από τον Φρανθίσκο Μπερενγκέρ, κύριος του 15ο αιώνα που μετέτρεψε το μέρος σε ένα αρχοντικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πεδιάδα του Μορβέδρε
Κωνσταντίνος Καλκάνης
Ο Κωνσταντίνος Καλκάνης (Λευκάδα 1885 - Αθήνα 14 Αυγούστου 1961) υπήρξε Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός επί τριάντα πέντε χρόνια –από το 1926 που μπήκε στο στίβο της πολιτικής ως βουλευτής Πρέβεζας και μετέπειτα Λευκάδας μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1961.
Βιογραφία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πρέβεζας-Άρτας το 1926 με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων. Επανεξελέγη στην Πρέβεζα-Άρτα το 1932 και στην εκλογική περιφέρεια Λευκάδας το 1933 και το 1935 με το Λαϊκόν Κόμμα. Ήταν μέλος του Λαϊκού Κόμματος σχεδόν από την ίδρυσή του από τον Δημήτριο Γούναρη έως τη διάλυσή του το 1958. Εξελέγη ξανά βουλευτής στην Πρέβεζα- Άρτα το 1946, 1950 με το Λαϊκό Κόμμα,  Άρτης-Λευκάδας-Πρεβέζης (το 1956 με το Λαϊκό Κόμμα) και βουλευτής Λευκάδας με τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση το 1936  και με την ΕΡΕ το 1958.
Μαχητικός αλλά μετριοπαθής απέναντι στους αντιπάλους του, αγωνίστηκε για την τήρηση των συνταγματικών αρχών και την υπεράσπιση των θεσμών. Ήταν υπέρμαχος της ελευθερίας του Τύπου, της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης, του δικαιώματος του συνδικαλισμού και της απεργίας των δημοσίων υπαλλήλων. Στράφηκε κατά της δημιουργίας των τραστ και πρώτος αυτός έφερε στη Βουλή, ήδη από το 1927, το θέμα του "πόθεν έσχες".
Αντιστάθηκε σε κάθε εξωκοινοβουλευτική ενέργεια, με έντονη δράση κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Ιωάννη Μεταξά, ενώ ένθερμος, πάντα, υποστηρικτής της γαλήνευσης της χώρας, ζήτησε τη χορήγηση αμνηστίας για τους διωκόμενους αριστερούς πολίτες, όταν τότε ελάχιστοι τολμούσαν να αναφερθούν σε αυτό το θέμα.
Στις κυβερνήσεις Κωνσταντινου και Παναγή Τσαλδάρη υπηρέτησε ως Γενικός Διοικητής Ηπείρου (1934-35), υπουργός Εσωτερικών (1946) και υπουργός Δημοσίας Τάξεως (1946-47).
Θάνατος
Ο Καλκάνης πέθανε, έπειτα από σύντομη ασθένεια, το 1961 και η κηδεία του έγινε στις 16 Αυγούστου. Η έδρα του έμεινε κενή, καθώς δεν είχε συνυποψήφιο στις εκλογές (ώστε να υπάρξει επιλαχών) κι έτσι δεν έγιναν ξανά εκλογές στη Λευκάδα (για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η κοινοβουλευτική περίοδος διένυε τότε το τέταρτο έτος και θα διεξάγονταν σύντομα εκλογές).
Γιος του ήταν ο επίσης βουλευτής, Άγγελος Καλκάνης (1934-2017).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λευκάδας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Ηπείρου Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Άρτας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας-Άρτας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίας Τάξεως Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Ιμραλί
thumb|right|300px|Θέση του Ιμραλί Το Ιμραλί (τουρκικά: İmralı) είναι μικρό νησί της Τουρκίας στη νότια Θάλασσα του Μαρμαρά, δυτικά της χερσονήσου Αρμουτλού-Μποζμπουρούν, που ανήκει στη Επαρχία Μπούρσα. Σήμερα είναι γνωστό ως φυλακή ύψιστης ασφαλείας με μοναδικό κρατούμενο τον αρχηγό του PKK Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Απέχει 32 ναυτικά μίλια ή 60 χιλιόμετρα από το λιμάνι της Κωνσταντινούπολης.
Το νησί έχει μήκος 7 χιλιόμετρα, στη διεύθυνση βορράς-νότος. Το πλάτος του είναι 3 χιλιόμ. και η έκτασή του 9,98 τετρ. χιλιόμετρα. Το υψηλότερο σημείο, η κορυφή Τουρκ Τεπεσί («Τουρκόλοφος»), έχει υψόμετρο 217 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι συντεταγμένες του νησιού είναι γεωγραφικό πλάτος 40° 32΄ βόρειο και γεωγραφικό μήκος 28° 32΄ ανατολικό.
Ιστορικά στοιχεία
Στην αρχαιότητα το νησί ονομαζόταν Βέσβικος από τον ομώνυμο Γίγαντα της ελληνικής μυθολογίας. Κατά τη βυζαντινή περίοδο ονομαζόταν Καλώνυμος, και τα μετέπειτα χρόνια Καλόλιμνος. Το Ιμραλί απέσπασε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1308 ο ναύαρχος Εμίρ Αλή, του οποίου και το όνομα έλαβε από τότε. Υπήρξε το πρώτο νησί που κατακτήθηκε ποτέ από τους Οθωμανούς, και με τη ναυτική βάση που ιδρύθηκε εκεί επέτρεψε τον έλεγχο από αυτούς της ναυσιπλοΐας στην Προποντίδα, αποκόπτοντας τη σύνδεση των Βυζαντινών με την Προύσα.
Σε υψηλό σημείο της πόλης βρισκόταν ο ναός Παναγίας Κορυφινής όπου φυλασσόταν η ομώνυμη εικόνα της Θεοτόκου. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή οι Μικρασιάτες μετέφεραν την εικόνα στον τόπο που εγκαταστάθηκαν, τα Νεά Μουδανία. Εκεί έκτισαν στο υψηλότερο σημείο της πόλης ναό της Παναγίας Κορυφινής.
Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, το 1922-1923, υπήρχαν τρία ελληνικά χωριά πάνω στο μικρό αυτό νησί. Οι κάτοικοι ασχολούνταν κυρίως με την αμπελοκαλλιέργεια, την παραγωγή οίνου, τη σηροτροφία και το ψάρεμα. Από το νησί καταγόταν ο Έλληνας φιλόλογος, μεταφραστής, καθηγητής πανεπιστημίου Κίμων Φράιαρ (1911-1993), που μετανάστευσε στις ΗΠΑ και έγινε γνωστός εκεί ως διανοούμενος και μεταφραστής ελληνικών ποιημάτων. Μετά το 1923, το νησί ήταν τελείως ακατοίκητο ως το 1935, οπότε κτίσθηκε μία αγροτική φυλακή, στους φυλακισμένους της οποίας επιτρεπόταν να κερδίζουν χρήματα από τη γεωργία και το ψάρεμα. Το 1999, μετά τη σύλληψη του Οτσαλάν, η φυλακή εκκενώθηκε με μεταφορά των κρατουμένων της σε άλλες φυλακές και μετατράπηκε σε φυλακή «Κατηγορίας Α» (ύψιστης ασφαλείας). Υπάρχει επίσης μία στρατιωτική βάση επάνω στο Ιμραλί, και η γύρω από αυτό περιοχή είναι «απαγορευμένη ζώνη».
Αξιοσημείωτοι κρατούμενοι στη φυλακή (1935-1999)
Ο Μπίλι Χέιζ, συγγραφέας του Εξπρές του Μεσονυχτίου, ήταν φυλακισμένος στο Ιμράλι ισόβια για διακίνηση ναρκωτικών, μέχρι που δραπέτευσε.
Τρεις πολιτικοί εκτελέσθηκαν στο νησί το 1961:
Παραπομπές
Ιμραλι Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας Ιμραλι
Μιλτιάδης Αγαθόνικος
Ο Μιλτιάδης Αγαθόνικος (πραγματικό όνομα Μιλτιάδης Χατζηνάνου) ήταν Έλληνας λόγιος, εκπαιδευτικός και φιλικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας και εργάστηκε για την επίτευξη των σκοπών της. Μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, διατέλεσε γραμματέας στα υπουργεία Δικαίου και Θρησκείας. Ένα μέρος του αρχείου του, με ενδιαφέρουσες μαρτυρίες για την Ελληνική Επανάσταση του 1821, βρίσκεται στην Συλλογή της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας. Δίδαξε στις αρχές του 19ου αιώνα σε διάφορες σχολές. Ενδεικτικά αναφέρονται:
Γιος του ήταν ο Αχιλλέας Αγαθόνικος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Δάσκαλοι του Γένους Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Αντρέας Λάζνικ
Ο Αντρέας Λάζνικ (Andreas Lasnik) (γεν. 09 Νοεμβρίου 1983) είναι Αυστριακός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη μεσαία γραμμή. Έχει αγωνιστεί στο αυστριακό, γερμανικό και ολλανδικό πρωτάθλημα. Τον Ιούλιο του 2013 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Πανιώνιο, που αγωνίζεται στην Α' Εθνική.
Βιογραφικό
Ακολούθως έπαιξε δύο σεζόν στην γερμανική Αλεμάνια Άαχεν και τρεις σεζόν στην Ολλάνδια, στις Βίλεμ Τίλμπουργκ και ΝΑΚ Μπρέντα. Το 2013 υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους στον Πανιώνιο, με τον οποίο είχε βρεθεί αντίπαλος το 2007 στους ομίλους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΑΚ Μπρέντα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίλεμ ΙΙ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αούστρια Βιέννης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΦ Ριντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλεμάνια Άαχεν
Γεγονότα Νοεμβρίου 2008
Γεγονοτα 11
2008
Παλιάμπελα Λάρισας
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού των Παλιάμπελων ήταν 80 άτομα, δηλαδή μειωμένος σχεδόν 11% σε σύγκριση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Βιεννέζικη παρτίδα
Η Βιεννέζικη παρτίδα (Vienna Game) είναι ένα σκακιστικό άνοιγμα που αρχίζει με τις ακόλουθες χαρακτηριστικές κινήσεις (σε αλγεβρική σκακιστική γραφή):
Αυτή η δεύτερη κίνηση του Λευκού είναι λιγότερο συνηθισμένη από την 2. Ιζ3, και επίσης είναι πιο πρόσφατη «σοδειά»: Ένας κριτής βιβλίων έγραψε στους The New York Times το 1888 ότι «...από τότε που ο Μόρφυ) (Paul Charles Morphy) μόνο ένα νέο άνοιγμα είχε εισαγάγει, τη Βιεννέζικη παρτίδα...».
Η αρχική ιδέα πίσω από την κίνηση 2. Ιγ3 ήταν να παιχθεί ένας τύπος καθυστερημένου Γκαμπί του βασιλιά, δηλαδή ζ4, αλλά στο σύγχρονο παιχνίδι του Λευκού συχνά παίζονται πιο «ήσυχες» συνέχειες (για παράδειγμα «φιανκέτο» του αξιωματικού του βασιλιά, με η3 και έπειτα Αη2). Ο Μαύρος συχνά συνεχίζει με 2...Ιζ6, αλλά χρησιμοποιείται και το 2...Ιγ6, όπως και το πιο ασυνήθιστο 2...Αγ5, 3.Ιζ3 δ6! Αυτή η συνέχει περιλαμβάνει επίσης και τη διαβόητη Βαριάντα Φρανκενστάιν-Δράκουλα (Frankenstein-Dracula Variation), δηλαδή 2...Αγ5, 3. Ιζ3 Ι×ε4), που μπορεί να γίνει «άγρια» πολύπλοκη.
Ο Γουΐβερ Άνταμς (Weaver W. Adams), που ο γκρανμαίτρ Λάρρυ Έβανς (Larry Evans) περιέγραψε ότι έχει μια νοοτροπία του τύπου «όλα ή τίποτε», διάσημα ισχυρίστηκε ότι η Βιεννέζικη παρτίδα οδηγούσε σε υποχρεωτική νίκη για τον Λευκό. Ωστόσο, ο γκρανμαίτρ Νικ ντε Φιρμιάν (Nick de Firmian) στη 15η του έκδοση για τα «Σύγχρονα Σκακιστικά Ανοίγματα», συμπεραίνει ότι το άνοιγμα οδηγεί σε ισοπαλία, αν παιχθεί με τον καλύτερο τρόπο και από τις δυο πλευρές.
2...Ιζ6
Ο Λευκός έχει τρεις (3) κύριες επιλογές: 3. ζ4, 3. Αγ4 και 3. η3. Σημειώστε ότι η κίνηση 3. Ιζ3 μετατρέπει το άνοιγμα σε Παρτίδα των τριών ίππων (Petrov's Three Knights Game), ενώ αν ακολουθήσει και 3...Ιγ6, έχουμε τελικά Παρτίδα των τεσσάρων ίππων (Four Knights Game).
3. ζ4
Σε επίπεδο γκρανμαίτρ, η κίνηση 3. ζ4, που ονομάζεται Βιεννέζικο γκαμπί (Vienna Gambit), θεωρείται πολύ ριψοκίνδυνο ως άνοιγμα. Αντιμετωπίζεται καλύτερα με 3...δ5, χτυπώντας στο κέντρο, αφού το 3...ε×ζ4, 4. ε5 Βε7, 5. Βε2, αναγκάζει τον μαύρο ίππο να υποχωρήσει. Αν (μετά από το 3...δ5) 4. ζ×ε5, Ι×ε4, 5. Βζ3, αντιμετωπίζεται καλά με 5...Ιγ6, με τη συνέχεια 6. Ι×ε4 Ιε5. Η κίνηση 5. δ3 είναι επίσης δυνατή, αλλά η συνήθης συνέχεια είναι 5. Ιζ3. Ο Λευκός κερδίζει ανοικτές γραμμές παιχνιδιού και ευκαιρίες επίθεσης, αλλά ο Μαύρος μπορεί συνήθως να κρατήσει την ισορροπία με σωστό παίξιμο.
3. Αγ4
Η κίνηση 3. Αγ4 οδηγεί σε μια θέση που μπορεί επίσης να παραχθεί από το Άνοιγμα του αξιωματικού, δηλαδή με τις κινήσεις 1. ε4 ε5, 2. Αγ4 Ιζ6, 3. Ιγ3. Ο Μαύρος έχει αρκετές επιλογές εδώ:
2. Μετά από την κίνηση 3...Ιγ6, μπορούμε να έχουμε 4. δ3 4... Ια5, 4... Αγ5 ή 4... δ6, όλα αξιόπαικτα.
3. Άλλη δυνατότητα είναι η συνέχεια 3...Αβ4, 4. ζ4 Ι×ε4, 5. Βθ5 0-0, που οδηγεί σε «άγριο», αλλά πιθανώς ισόρροπο παιχνίδι, σύμφωνα με τον ντε Φιρμιάν.
3. α3
Επιπρόσθετα στις προηγούμενες γραμμές, ο Αμερικανός μάστερ Άριελ Μενγκάρινι (Ariel Mengarini) υποστήριξε την «ιδιότροπη» κίνηση 3. α3, που μερικές φορές αποκαλείται Άνοιγμα Μενγκάρινι (Mengarini's Opening). Δεν πρόκειται για σοβαρή προσπάθεια για πλεονέκτημα, αλλά είναι ουσιαστικά μια χρήσιμη κίνηση αναμονής που δίνει στο Λευκό μια βελτιωμένη έκδοση στη θέση του Μαύρου, μετά από την ακολουθία κινήσεων 1. ε4 ε5, 2. Ιζ3 Ιγ6. Υπάρχουν οι ακόλουθες παρατηρήσεις πάνω σε αυτό:
1. Η μετατροπή σε «αντιστραμμένη Ισπανική παρτίδα», με την κίνηση 3...Αβ4, αποκλείεται (πλέον).
2. Μετά από 3...δ5, 4. ε×δ5, Ι×δ5, 5. Βθ5!; δίνει στον Λευκό μια βελτιωμένη έκδοση της βαριάντας Στάινιτς (Steinitz Variation) της Σκωτικής παρτίδας (Scotch Game), εφόσον ο Μαύρος δεν μπορεί ποτέ να παίξει ...Ιβ4, μια σημαντική ιδέα για τον Λευκό στη αντικατοπτρική θέση.
3. Μετά από 3...Αγ5, 4. Ιζ3 δίνει μια αντεστραμένη έκδοση της Άμυνας των δύο ίππων (Two Knights Defense). Έπειτα η τυπική κίνηση 4...Ιη4 μπορεί να αντιμετωπιστεί με 5. δ4, ε×δ4, 6. Ια4, όταν 6... Ββ4+, η συνηθισμένη αντικατοπτρική θέση του Λευκού είναι (πλέον) αδύνατη. Μετά την κίνηση 4...Ιη4, ο Λευκός μπορεί επίσης να παίξει βελτιωμένες εκδοχές της βαριάντας Ούλβεσταντ (Ulvestad Variation, με 6. β4 στην παραπάνω γραμμή) και της βαριάντας Φριτζ (Fritz Variation, με 6. Ιδ5 γ6, 7. β4), αφού όταν ο Λευκός παίξει β4, το πιόνι του είναι (πλέον) προστατευμένο (από το α3), αντίθετα από την αντικατοπτρική θέση. Αν ο Μαύρος παίξει «πιο ήσυχα» με 3...Αγ5, 4. Ιζ3 Ιγ6, τότε η κίνηση 5. Ι×ε5!, Ι×ε5, 6. δ4 δίνει στο Λευκό κάποιο πλεονέκτημα. Η καλύτερη γραμμή για τον Μαύρο ίσως είναι 3... Αγ5. 4. Ιζ3 δ5, 5. ε×δ5, 0-0 (καλύτερα από 5... ε4, 6. δ4, οπότε το κανονικό 6... Αβ4 είναι πλέον αδύνατο), και αν 6. Ι×ε5, Πε8, 7. δ4, Α×δ4!, 8. Β×δ4 Ιγ6, όπως στην αντικατοπτρική γραμμή. Είναι επίσης πιθανή η γραμμή 3...Αγ5, 4. Ιζ3, δ6, όπου ο Μαύρος στέκεται καλά έπειτα από 5. Αγ4 Αε6, ενώ η γραμμή 5. δ4 γ×δ4 6. Ι×δ4 δίνει στο Λευκό ελάχιστο ή καθόλου πλεονέκτημα.
Γκαμπί Στάινιτς
Το Γκαμπί Στάινιτς (Steinitz Gambit) χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις:
Ήταν ένα «αγαπημένο» άνοιγμα του Βίλελμ Στάινιτς (Wilhelm Steinitz), του πρώτου παγκόσμιου πρωταθλητή στο σκάκι.
Γκαμπί Χαμπέ-Μούτσιο
Το Γκαμπί Χαμπέ-Μούτσιο (Hamppe–Muzio Gambit) ή Γκαμπί Χαμπέ Μούτσιο της Βιέννης (Vienna Hamppe–Muzio Gambit) χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις:
Όπως και στο στενά συγγενικό, «αιχμηρό» Γκαμπί Μούτσιο (Muzio Gambit), ο Λευκός θυσιάζει τον ίππο του στο ζ3 σε αντάλλαγμα για μια ισχυρή επιθετική θέση κατά του Μαύρου βασιλιά. Πήρε το όνομα του Αυστριακό θεωρητικό Καρλ Χαμπέ (Carl Hamppe) και ταξινομείται ως C25 στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων.
3.η3
Αυτή η ακολουθία κινήσεων: είναι γνωστή ως Βαριάντα του Πώλσεν (Paulsen Variation)
2...Αγ5
Αυτή είναι μια «εκκεντρική», αλλά αξιόπαιχτη εναλλακτική, που παίχθηκε (για παράδειγμα) από τον πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα (José Raúl Capablanca) εναντίον του Ιλύα Καν (Ilya Kan), στη Μόσχα το 1936.
Μετά, οι κινήσεις 3. ζ4 δ6 οδηγούν στο Γκαμπί του βασιλιά μη αποδεκτό. Αδύναμη είναι η κίνηση 3. Βη4, γιατί 3...Ιζ6!, 4. Β×η7 Ρη8, 5. Βθ6 Α×ζ2+ και ο Μαύρος είχε ένα μεγάλο πλεονέκτημα στην παρτίδα Τσικχελασβίλι - Ανατόλι Κάρποβ (Tsikhelashvili–Karpov), ΕΣΣΔ 1968, εφόσον 6. Ρ×ζ2;;, Ιη4+ κερδίζει (άμεσα) τη λευκή βασίλισσα. Μια άλλη εκκεντρική πιθανότητα είναι η 3. Ια4, όπου η γραμμή 3...Α×ζ2+!;, 4. Ρ×ζ2 Βθ4+, 5. Ρε3 Β×ζ4+, 6. Ρδ3 δ5 οδηγεί σε «άγριες περιπλοκές», όπως στη διάσημη σκακιστική παρτίδα μεταξύ των Καρλ Χαμπέ και Φιλίπ Μέιτνερ στη Βιέννη το 1872. Ωστόσο η κίνηση 3... Βε7 αφήνει στο Μαύρο ένα καλό παιχνίδι.
Πράγματι, από αυτές οι τρίτες κινήσεις, ο Λευκός συνήθως συνεχίζει με 3. Ιζ3, οπότε αν 3.... Ιγ6;! (μετατρέπει την παρτίδα σε Παρτίδα των τριών ίππων, Three Knights Game) 4. Ι×ε5!, Ι×ε5, 5. δ4 Βδ6, 6. δ×ε5 Β×ε5, 7. Βδ3, οδηγεί σε ένα μεγάλο πλεονέκτημα για το Λευκό. Ισχυρότερη κίνηση είναι η 3...δ6!. Τότε 4. Ια4 Ιδ7, 5. δ3 Ιηζ6, 6. Βε2 0-0, 7. 0-0 γ6, 8. Ι×γ5 Ι×γ5, 9. Ιε1 Ιε6, 10. γ3 δ5 και η κατάσταση είναι ισόρροπη. Η «κύρια» γραμμή παιχνιδιού είναι η εξής: 4. δ4 ε×δ4, 5. Ι×δ4 Ιζ6, 6. Αη5 (6. Αε2 δ5, 7. ε5 Ιε×ζ4, 8. 0-0 Ι×γ3 οδηγελθ σε ισοτιμία ) 6...θ6, 7. Βθ4 0-0, 8. Ιβ3 και σε αυτό το σημείο ο ντε Φιρμιάν στην "Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων, MCO-15" δίνει 8... Αβ4, 9. Αδ3 Πε8, 10. 0-0 Α×γ3, 11. β×γ3 η5!, 12. Αη3 Ι×ε4, όπου «...οι πιθανότητες του Μαύρου είναι τουλάχιστον ίσες».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Βαλανζίνιο
Στο γεωλογικό χρονοδιάγραμμα, Βαλανζίνιος ονομάζεται μία από τις έξι γεωλογικές βαθμίδες στις οποίες υποδιαιρείται η κατωτέρα κρητιδική σειρά στρωμάτων (Πρώιμη κρητιδική). Περιλαμβάνει τη χρονική περίοδο 139,8 με 132,9 εκατομμύρια χρόνια πριν. Πριν από αυτήν είναι το Βερριάσιο και ακολουθεί το Ωτερίβιο.
Το Βαλανζίνιο περιγράφηκε για πρώτη φορά και ονομάστηκε από τον Εντουάρ Ντεσόρ (Édouard Desor) το 1853. Ονομάστηκε έτσι από το Βαλανζέν (Valangin), μια μικρή πόλη βόρεια του Νεσατέλ στην οροσειρά Ιούρα της Ελβετίας.
Βιβλιογραφία
Βαλανζινιο
Μαρία Οικονομίδου
Η Μαρία Οικονομίδου (γενν. 18 Αυγούστου 1992, Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται ως διαγώνια στην ΑΣΠ Θέτιδα Βούλας.
Έχει αγωνιστεί επίσης και στην Εθνική Ελλάδας.
Αναβρυτά Γρεβενών
Τα Αναβρυτά είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Γρεβενών. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Θεόδωρου Ζιάκα, του οποίου ήταν δημοτική περιφέρεια. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 23 κατοίκους στο χωριό. Η κοινότητα των Αναβρυτών καλύπτει έκταση 11.104 χλμ2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Ντελαφοσίτης
Ο ντελαφοσίτης (αγγλ. delafossite) είναι ένα σχετικά σπάνιο ορυκτό οξείδιο του χαλκού και του σιδήρου με μαύρο χρώμα και μεταλλική λάμψη. Έχει το χημικό τύπο CuFeO2 or Cu1+Fe3+O2. Το όνομα τού αποδόθηκε, το 1873, προς τιμήν του Γκαμπριέλ Ντελαφός (Gabriel Delafosse, 1796–1878), Γάλλου ορυκτολόγου και κρυσταλλογράφου.
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Αν και ενίοτε αποτελεί πρωτογενές ορυκτό, συνηθέστερα εμφανίζεται ως δευτερογενές κοντά στη βάση της ζώνης οξείδωσης χαλκούχων μεταλλευμάτων. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κυπρίτης, ο αυτοφυής χαλκός, ο τενορίτης, ο μαλαχίτης, ο αιματίτης και ο καολινίτης. Δεν φθορίζει, είναι ελαφρά μαγνητικός ύστερα από θέρμανση.
Σημαντικότερες εμφανίσεις του είναι στη Ρωσία, ιδιαίτερα στο χαλκούχο κοίτασμα Mednorudyanskoye του Nizhnii Tagil στα μέσα Ουράλια όρη, στην Αργεντινή, στην Αυστραλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και τις Πολιτείες Νέο Μεξικό, Νεβάδα, Αλάσκα και Καλιφόρνια των ΗΠΑ, καθώς και στην Κύπρο (ορυχείο «Σκουριώτισσα» περιοχής Λευκωσίας). Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στην περιοχή της Καμάριζας.
Σημειώσεις
Ντελαφοσιτης Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού