cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημήτριος Δογιάμας
Η δράση του στο σώμα του αδερφού του Λάζου
Στις αρχές του 1905, λόγω της δράσης του σώματος των αδελφών του Τράιου και Λάζου Δογιάμα, οι Οθωμανικές αρχές συνέλαβαν το Δημήτριο (Μήτρο) και το μικροτερο αδερφό του Γεώργιο (Γκόνο) και τους μετέφεραν στα Γιαννιτσά. Αυτοί όμως, κατάφεραν να ξεφύγουν και επέστρεψαν στο Πάικο όπου συναντήθηκαν με το σώμα των αδερφών τους Τραϊανού και Λάζαρου. Η δράση της αυτόνομης ομάδας του Τραϊανού και του Λάζου έγινε ιδιαίτερα δυσχερής καθώς έπρεπε να αντιμετωπίζει ταυτόχρονα τα Βουλγαρικά και τα Οθωμανικά πυρά, αλλά και τις συλλήψεις των συγγενών και φίλων του (είτε από Βούλγαρους, είτε από Τούρκους). Έτσι με προτροπή του μεγαλύτερου αδερφού Τράιου, τα τρία αδέρφια Μήτρος, Λάζος και Γκόνος κατατάχθηκαν στο Ελληνικό σώμα υπό τον αξιωματικό Μ. Μωραΐτη (καπετάν Κόδρου) που τότε ξεκινούσε τη δράση του στην Παιονία.
Στις αρχές του 1907 το σώμα ανασυστάθηκε με τη συμμετοχή και των αδερφών Γεώργιου και Δημήτριου Δογιάμα και συγκρούστηκε με Βούλγαρους κομιτατζήδες, όπως τον Μπόρις Σαρακίνωφ το Μάρτιο, τον Χρήστο Τάντση Κεχαγιά (της ομάδας του Αποστόλ Πέτκωφ) τον Ιούλιο και τον ίδιο τον Αποστόλ Πέτκωφ το Νοέμβριο, στη Γρίβα. Στη μάχη αυτή, ο Δημήτριος Δογιάμας τραυματίστηκε σοβαρά στην ωμοπλάτη και αποχώρησε από το σώμα.
Η αυτόνομη δράση του Δημήτριου Δογιάμα ’’(καπετάν Μπήκα)’’
Κατά την περίοδο της ανάρρωσής του στη Γουμένισσα κατά το 1907, ο Δημήτριος Δογιάμας σε συνεργασία με το διευθυντή του Εθνικού Κέντρου Γουμενίσσης, Άγγελο Σακελλαρίου αποφάσισε να οργανώσει την πολιτοφυλακή της κωμόπολης, καθώς η ασφάλεια των κατοίκων δοκιμάζονταν από συνεχείς επιθέσεις Βουλγαρικών σωμάτων. Έτσι μετά τα μέσα του 1907 συγκροτήθηκε το νέο σώμα του Μήτρου Δογιάμα που ενέπνευσε το αίσθημα της ασφάλειας στους Γουμενισσιώτες. Τότε προσέλαβε και το προσωνύμιο καπετάν Μπήκας που σημαίνει ρωμαλέος. Το 1908 με τις νέες συνθήκες που δημιουργούνται, παρουσιάζεται η ανάγκη για μια πιο εκτεταμένη ένοπλη ομάδα που θα μπορούσε να προστατεύει όλα τα γύρω χωριά από επιθέσεις Βουλγάρων κομιτατζήδων. Έτσι, ο Μήτρος Δογιάμας ανασυγκροτεί το σώμα του με την στρατολόγηση νέων μαχητών, ώστε να μπορέσει να προστατεύσει εκτός από την κωμόπολη της Γουμένισσας, τη Γρίβα, την Τσερναρέκα (Κάρπη), την Μπαροβίτσα (Καστανερή), την Βοέμιτσα (Αξιούπολη) και το Δάμποβο (Βαλτοτόπι). Στο νέο σώμα προσχώρησαν οι Χρήστος Κάκου, Μήτρος, Γκόνος, Τραϊανός Μπίλλης, Τραϊανός Σόφτσης, Γεώργιος Κιόσης, Τρύβος (Τρύφων) Κόνου, Δημήτριος Γιάννος, Δημήτριος Μπεζάρης και Χρήστος Πούλκας. Το σώμα του καπετάν Μήτρου εξόντωσε τον Βούλγαρο κομιτατζή Μπέσκου, σε μάχη στην περιοχή του Πάικου, κατά το 1908. Στις 5 Μαΐου του 1909 ο καπετάν Γκόνος έπεσε σε ενέδρα Βουλγάρων κομιτατζήδων στην περιοχή της Γουμένισσας, αλλά ο Μήτρος κατάφερε να διασώσει το σώμα του αδελφού του και τον ίδιο, μετά από έγκαιρη επέμβαση της πολιτοφυλακής Γουμενίσσης που τελούσε υπό την αρχηγία του. Ο οπλαρχηγός Δημήτριος Δογιάμας έδρασε με το σώμα του έως το 1909 στην περιοχή Παιονίας προστατεύοντας του Ελληνικούς πληθυσμούς από τις επιθέσεις των Βουλγάρων κομιτατζήδων, αλλά και από τους διωγμούς σε βάρους των Ελλήνων που εξαπέλυσε η νέα διοίκηση των Νεοτούρκων κατά το 1909.
Ο Δημήτριος Δογιάμας συμμετείχε ως εθελοντής στον Ελληνικό στρατό κατά τον Α΄ και Β΄ Βαλκανικούς πολέμους. Δολοφονήθηκε από εναπομείναντες κομιτατζήδες το 1936. Η κυβέρνηση Βενιζέλου του απένειμε παράσημο ανδρείας για την προσφορά του. Οι γιοι του Λάζαρος και Ευάγγελος συμμετείχαν στην εθνική αντίσταση κατά την κατοχή, στην ΠΑΟ, και μετά την αποκάλυψη της συνεργασίας της ηγεσίας της οργάνωσης με τους Γερμανούς ναζιστές και τη διάλυσή της, εντάχθηκαν στον ΕΔΕΣ. Και οι δυο σκοτώθηκαν στο Κιλκίς, μετά την εμφύλια Μάχη του Κιλκίς, από τον ΕΛΑΣ, το 1944.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Ιστορία του Κιλκίς
Πιέτρο Β΄ Καντιάνο
Ο Πιέτρο Β΄ Καντιάνο (Ιταλικά : Pietro II Candianoc, 872-939) ήταν ο 19ος Δόγης της Βενετίας (932 - 939) από την Οικογένεια Καντιάνο. Διαδέχθηκε διαδοχικά τον πατέρα του Πιέτρο Α΄ Καντιάνο (887), τον Πιέτρο Τριμπούνο (888 - 912) και τον Όρσο Β΄ Παρτετσιπάτσιο (912 - 932). Η Οικογένεια Καντιάνο ήταν η κορυφαία οικογένεια της Βενετίας τον 9ο αιώνα μ.Χ., ο πατέρας του έγινε Δόγης (887) αλλά πέθανε αμέσως μετά σε μάχη εναντίον των Ναρεντίνων. Στις αρχές της βασιλείας του (932) έστειλε επιστολή μαζί με τον πατριάρχη του Γκράντο Μαρίνο Κονταρίνι στην "Σύνοδο του Έρφουρτ" με την οποία ζητούσαν την εκδίωξη από την Βενετία των Εβραίων που δεν ασπάστηκαν τον χριστιανισμό. Ο Βασιλιάς της Γερμανίας Ερρίκος Α΄ ο Ορνιθοθήρας που ήταν πρόεδρος της Συνόδου αρνήθηκε να δεχτεί το αίτημα.
Η Βυζαντινή αυτοκρατορία εξασθένησε στην Αδριατική Θάλασσα και η νέα ανεξάρτητη Δημοκρατία της Βενετίας βρήκε την ευκαιρία να αποκτήσει τον έλεγχο στις βόρειες ακτές. Ο Πιέτρο Β΄ ξεκίνησε τις επιχειρήσεις αφού πρώτα έκαψε την αντίπαλη γειτονική Ιταλική πόλη Κομάκκιο ως αντίποινα για μιά επίθεση στα Βενετικά πλοία. Η Δημοκρατία της Βενετίας επεκτάθηκε στην Ίστρια και κατέλαβε την πόλη Καποδίστρια, σημερινό Κόπερ στην Σλοβενία. Ακολούθησε η υποταγή στην Δημοκρατία πολλών πόλεων της Ίστριας, με τον τρόπο αυτό απέκτησε τον οικονομικό έλεγχο της περιοχής. Ο Πιέτρο Β΄ πέθανε (939) και τον διαδέχθηκε ο Πιέτρο Παρτετσιπάτσιο γιος του Όρσο Β΄. Ο γιος του Πιέτρο Γ΄ Καντιάνο θα γίνει αργότερα Δόγης της Βενετίας (942–959), το ίδιο και οι εγγονοί του Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο (959–976) και Βιτάλε Καντιάνο (978–979), θα συνεχίσουν την επεκτατική του πολιτική στον Κόλπο της Βενετίας.
Σημαία των Βορείων Μαριανών Νήσων
Η  σημαία των Βορείων Μαριανών Νήσων καθιερώθηκε στις 4 Ιουλίου του 1976.
Το φόντο της σημαίας είναι μπλε με ένα άσπρο αστέρι. Καθώς στο παρελθόν η χώρα υπήρξε έδαφος υπό την Εντολή του ΟΗΕ, η σημαία του είναι εμπνευσμένη από τα Ηνωμένα Έθνη. Το σύμβολο πίσω από το λευκό αστέρι είναι μία πέτρα λάττε, πολυνησιακό σύμβολο δύναμης. Το διακοσμητικό στεφάνι (μουαρμουάρ) προστέθηκε το 1981.
Πηγές
Βόρειες Μαριάνες Νήσοι Κατηγορία:Βόρειες Μαριάνες Νήσοι
Chevrolet El Camino
Το Chevrolet El Camino ήταν επαγγελματικό ημιφορτηγό που κατασκευάστηκε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chevrolet μεταξύ του 1959 και του 1960, και μεταξύ του 1964 και του 1987. Σε αντίθεση με ένα συνηθισμένο ημι-φορτηγό pick-up, το El Camino προσαρμόστηκε από την τυπική πλατφόρμα των station wagon της Chevrolet και ειδικότερα των δίθυρων station wagon, και ενσωμάτωσε την καμπίνα και την πίσω καρότσα φορτίου στο αμάξωμα.
Εισαγωγή
Παρουσιάστηκε στο μοντέλο του 1959, ως απάντηση στην επιτυχία του Ford Ranchero pick-up. Η πρώτη του γενιά διήρκεσε μόνο δύο χρόνια. Η παραγωγή συνεχίστηκε για τις σεζόν (model years) του 1964 - 1977 με βάση την πλατφόρμα του Chevrolet Chevelle, και μετά συνεχίστηκε για τις σεζόν του 1978 - 1987 με βάση την πλατφόρμα G-body της General Motors.
Ταξινόμηση
Αν και βασίστηκε στις αντίστοιχες γραμμές αυτοκινήτων του ομίλου της General Motors, το όχημα ταξινομείται στις Ηνωμένες Πολιτείες ως mini truck (μίνι φορτηγό). Η έκδοση του El Camino που κατασκευάστηκε από την εταιρεία GMC, το Sprint, παρουσιάστηκε για τη σεζόν του 1971. Μετονομάστηκε σε Caballero το 1978 και παράχθηκε επίσης έως το έτος 1987.
Ανανέωση
Ένα νέο El Camino παρουσιάστηκε το 1978, υιοθετώντας το νέο, πιο αιχμηρό στυλ του Chevrolet Malibu και είχε μακρύτερο μεταξόνιο κατά 1 ίντσα και συνολικά 117 ίντσες (2.972 χιλιοστά). Η μπροστινή λαμαρίνα και οι πόρτες μοιράζονταν με το Malibu, και η πίσω πόρτα και ο προφυλακτήρας είχαν προέλθει από το Malibu station wagon. Για πρώτη φορά, ωστόσο, το El Camino είχε ένα μοναδικό σασί, που δεν το μοιράστηκε με κανένα άλλο μοντέλο της Chevrolet. Το μπροστινό άκρο παρουσίασε έναν νέο ορθογώνιο σχεδιασμό προβολέων.
Κινητήρες
Τα El Camino του 1978 έως 1987 προσφέρθηκαν σε τέσσερα επίπεδα εξοπλισμού: Classic, Black Knight (1978) / Royal Knight (1979 - 1983), Conquista και Super Sport, και μοιράστηκαν τα στοιχεία του πλαισίου με το Chevrolet Malibu. Οι κινητήρες της Chevrolet V6 σε γωνίας 90° και της Buick, επίσης V6, όλοι βενζίνης, χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά. Ο προαιρετικός small block 305 κυβικών ιντσών (5.0 λίτρων) V8 βενζίνης, απέδιδε 150 ή 165 ίππους (112 ή 123 kW), αναλόγως με την ρύθμιση, και από το 1982 έως το 1984 ο κινητήρας ντίζελ της Oldsmobile ήταν επίσης προαιρετικός.
Ο βασικός κινητήρας ήταν ένας V6 με κυβισμό 200 κυβικών ιντσών (3.3 λίτρων) που είχε ιπποδύναμη 95 ίππους (71 kW), εκτός από την Καλιφόρνια όπου, για να πληροί τα πρότυπα εκπομπών, χρησιμοποιούσε τον κινητήρα της Buick, 231 κυβικών ιντσών (3.8 λίτρων). Στο διάστημα αυτό, το μοντέλο μπορούσε να παραγγελθεί με επιλογή ανάμεσα σε δύο αναβαθμίσεις: μία με κινητήρα 305 κυβικών ιντσών (5.0 λίτρων) V8 με 145 hp (108 kW) ή μία με κινητήρα 350 κυβικών ιντσών (5.7 λίτρων) V8 με 170 hp (127 kW), που ήταν διαθέσιμη μόνο στις station wagon εκδόσεις των El Camino και Malibu. Αντιθέτως, δεν ήταν διαθέσιμος σε επιβατικά αυτοκίνητα Malibu, με εξαίρεση τα οχήματα της αστυνομίας Malibu 9C1, σεντάν και κουπέ.
Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα El Camino Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Παλαιοχωράκι (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Παλαιοχωράκι είναι γνωστοί οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
καθώς και το:
Αποδοχή
Η αποδοχή στην ανθρώπινη ψυχολογία είναι η συγκατάθεση ενός ατόμου για την πραγμάτωση και εξέλιξη μιας κατάστασης, αναγνωρίζοντας μια διαδικασία ή κατάσταση χωρίς να προσπαθεί να την αλλάξει. ο όρος χαρακτηρίζεται από πολυσημία. Όταν το άτομο στο οποίο υποβάλλεται μια πρόταση δηλώνει τη συγκατάθεσή του, είναι μια «αποδοχή» της προσφοράς του, που ονομάζεται επίσης συμφωνία. Ένας άλλος ορισμός της αποδοχής έχει να κάνει με τη θετική υποδοχή και την έγκριση. Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να συμπαθήσει κάποιον και να τον αποδεχτεί. Μια άλλη περιγραφή είναι ότι η αποδοχή μπορεί να είναι μια πράξη πίστης ή συγκατάθεσης. Μπορεί να οριστεί και ως εξής:"Μια ρητή πράξη με συμπεριφορά που εκφράζει τη συναίνεση στους όρους μιας προσφοράς με τρόπο που καλείται ή απαιτεί η προσφορά έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια δεσμευτική σύμβαση. Η πράξη ενός προσώπου στο οποίο προσφέρεται κάτι που προσφέρεται από άλλον, σύμφωνα με το οποίο το προσφερόμενο αποδεικνύει μέσω μιας πράξης που πραγματοποιείται από την προσφορά, πρόθεση διατήρησης του θέματος της προσφοράς ".
Παραπομπές
Κατηγορία:Συναισθήματα
Κονσίλερ
μικρογραφία|κονσίλερ Το κονσίλερ είναι ένας τύπος καλλυντικών που χρησιμοποιείται για να καλύψει τους μαύρους κύκλους, τις ρυτίδες, τους μεγάλους πόρους και άλλες μικρές ατέλειες που είναι ορατές στο δέρμα.
Το κονσίλερ χρησιμοποιείται συνήθως για να κάνει το δέρμα να φαίνεται πιο ομοιόμορφο Το Concealer μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο του ή με βάση. Έρχεται σε διάφορες μορφές από υγρό σε σκόνη. Το πρώτο εμπορικά διαθέσιμο concealer ήταν της Max Factor's Erace, που ξεκίνησε το 1954. Το κονσίλερ χρησιμοποιείται και για την κάλυψη σοβαρών αποχρωματισμών του δέρματος, όπως σημάδια, ουλές και λεύκη.
Το Concealer διατίθεται σε ποικιλίες αποχρώσεων. Οι άνθρωποι τείνουν να επιλέγουν μία ή δύο αποχρώσεις ελαφρύτερες από τον τόνο του δέρματός τους για να κρύψουν καλύτερα τις κηλίδες τους και τους μαύρους κύκλους κάτω από το μάτι. Ορισμένα χρώματα προορίζονται να μοιάζουν με ένα φυσικό τόνο δέρματος.
Κάστρα του Λίγηρα
Η έκφραση κάστρα του Λίγηρα συγκεντρώνει υπό μια κοινή ονομασία ένα σύνολο γαλλικών κάστρων που βρίσκονται στην Κοιλάδα του Λίγηρα. Έχουν την ιδιαιτερότητα, τα περισσότερα εξ'αυτών τουλάχιστον, να έχουν χτιστεί ή να έχουν τροποιηθεί σε σημαντικό βαθμό στη διάρκεια της γαλλικής Αναγέννησης, σε μια εποχή κατά την οποία η αυλή των Γάλλων βασιλέων βρισκόταν εγκατεστημένη στην περιοχή.
Η έννοια των κάστρων του Λίγηρα έχει κυρίως τουριστικό χαρακτήρα, καθώς συνδέεται με αυτή την μεγάλη πυκνότητα επισκέψιμων μνημείων στην ευρύτερη περιοχή. Έτσι λοιπόν δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος κατάλογος με τα κάστρα « του Λίγηρα ». Τις περισσότερες φορές καταγράφονται στις παλιές επαρχίες του Ανζού, της Τουραίν και του Ορλεαναί, αλλά ορισμένοι συγγραφείς επεκτείνουν την περιοχή των κάστρων του Λίγηρα ως περίπου την Ναντ, στην παλιά επαρχία της Βρετάνης, και άλλοι μέχρι το Νεβέρ.
Η συγκέντρωση εντυπωσιακών μνημείων σε αυτή την περιοχή, δικαιολογεί εν μέρη την κατηγοριοποίηση της Κοιλάδας του Λίγηρα ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO, μεταξύ του Συλλύ-συρ-Λουάρ (Λουαρέ) και Σαλόν-συρ-Λουάρ (Μαιν-ε-Λουάρ).
Κατάλογος και τοποθεσία των Κάστρων του Λίγηρα
Δεν υπάρχει κανένας πλήρης κατάλογος. Παρόλα αυτά, ένας συγκεκριμένος αριθμός κάστρων, γενικότερα αυτών που έχουν χτιστεί από τους βασιλείς της Γαλλίας ή από άτομα τα οποία βρίσκονται κοντά στην βασιλική εξουσία, είναι ιδιαιτέρως γνωστά και αποτελούν αναμφισβήτητα Κάστρα του Λίγηρα. Βρίσκονται όλα τους στην περιοχή του Κέντρου και της Χώρας του Λίγηρα. Από τα τουλάχιστον 80 κάστρα της κοιλάδας του Λίγηρα, μπορούμε να αναφέρουμε ως σημαντικότερα τα εξής:
Κοινότητα Καπλανίου Μεσσηνίας
Η Κοινότητα Καπλανίου  είναι μία από τις 10 Κοινότητες της Δημοτικής Ενότητας Κορώνης του Δήμου Πύλου-Νέστορος, ο οποίος δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Η Δημοτική Ενότητα Κορώνης βρέχεται από τη θάλασσα σχεδόν περιμετρικά κατά το μεγαλύτερό της μέρος.
Η Κοινότητα Καπλανίου, μέχρι το 2010 ήταν ένα από τα 10 Δημοτικά Διαμερίσματα του πρώην Δήμου Κορώνης που συστάθηκε το 1999 με το Σχέδιο Καποδίστριας από παλαιότερες Κοινότητες της περιοχής, λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος.
Η Κοινότητα Καπλανίου έχει ως έδρα της το Καπλάνι, και καταλαμβάνει έκταση 10.724 τ.χλμ..
Σύνθεση Κοινότητας
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι οικισμοί της Κοινότητας Καπλανίου.
Κοινότητα Καπλανίου
Συνολικός πληθυσμός: [ 163 ]
Ιστορικό Κοινότητας
Η Κοινότητα Καπλανίου είχε, όπως και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας, αξιόλογες διοικητικές μεταβολές, κατά τον 20ο και 21ο αιώνα, που σε γενικές - συνοπτικές γραμμές έχουν ως εξής:
Διοικητικές μεταβολές του 1913
Το 1913 πραγματοποιείται, (ημερομηνία μεταβολής: 09/10/1913), η εξής μεταβολή:
Διοικητικές μεταβολές του 1916
Το 1916 πραγματοποιείται, (ημερομηνία μεταβολής: 26/11/1916), η εξής μεταβολή:
Διοικητικές μεταβολές του 1925
Το 1925 πραγματοποιείται, (ημερομηνία μεταβολής: 03/10/1925), η εξής μεταβολή:
Διοικητικές μεταβολές του 1927
Το 1927 πραγματοποιείται, (ημερομηνία μεταβολής: 22/12/1927), η εξής μεταβολή:
Διοικητικές μεταβολές του 1948
Το 1948 πραγματοποιείται, (ημερομηνία μεταβολής: 07/10/1948), η εξής μεταβολή:
Διοικητικές μεταβολές του 1956
Το 1956 πραγματοποιείται, (ημερομηνία μεταβολής: 21/05/1956), η εξής μεταβολή:
Διοικητικές μεταβολές του 1997
Με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1997 πραγματοποιούνται, (ημερομηνία μεταβολής: 04/12/1997), οι εξής μεταβολές:
Διοικητικές μεταβολές του 2010-σήμερα
Με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 2011 πραγματοποιούνται, οι εξής μεταβολές:
Οι κάτοικοι της Κοινότητας Καπλανίου
Οι κάτοικοι της Κοινότητας Καπλανίου απασχολούνται με παραδοσιακές αγροτικές καλλιέργειες, όπως η παραγωγή ελαιολάδου και σταφίδας, και με τον τουρισμό.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.783992" longitude="21.831894" zoom="12" width="1000" height="500" align="center" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Πύλος Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δήμος Κορώνης Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορώνης Κατηγορία:Υάμεια
Σφραγίδα των Βορείων Μαριανών Νήσων
Πηγές
Βορειες Κατηγορία:Βόρειες Μαριάνες Νήσοι
Ιωάννης Β΄ της Καστίλης
Ο Ιωάννης Β΄ (Juan II de Castilla, 6 Μαρτίου 1405 - 22 Ιουλίου 1454) ήταν Βασιλιάς της Καστίλης (1406 - 1454).
Βιογραφία
Ο Ιωάννης Β΄ προερχόταν από τον Οίκο της Τραστάμαρα κλάδο του Οίκου της Ιβρέας, ήταν υιός και διάδοχος του Ερρίκου Γ΄ της Καστίλης και της Αικατερίνης του Λάνκαστερ.
Όταν απεβίωσε ο Πέτρος της Καστίλης το 1366, διεκδίκησε το θρόνο ο ετεροθαλής αδελφός του Ερρίκος Β΄ της Καστίλης που όμως ήταν νόθος υιός του πατέρα τους. Έτσι η κόρη του Πέτρου, η Κωνσταντία με τον σύζυγό της διεκδικούσαν το στέμμα από τον Ιωάννη Α', υιό του Ερρίκου Β'. Τελικά συμφώνησαν να παντρέψουν τα παιδιά τους: η κόρη της Κωνσταντίας, η Αικατερίνη Ανζού παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γ', υιό του Ιωάννη Α'. Ώστε ο Ιωάννης Β' ήταν απόγονος του Πέτρου και του νόθου Ερρίκου Β', ενώνοντας στο πρόσωπό του τις αξιώσεις των επιγόνων τους.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του όταν ήταν ενός έτους, με την αντιβασιλεία της μητέρας του και του αδελφού τού πατέρα του Φερδινάνδου Α' βασιλιά της Αραγωνίας. Όταν ο Φερδινάνδος Α' αποβίωσε το 1416, η μητέρα του έμεινε μόνη στην αντιβασιλεία. Αν και η βασιλεία του διάρκεσε 49 έτη, μια από τις μακρότερες βασιλείες, ο ίδιος δεν ήταν ιδιαίτερα ικανός. Περνούσε το χρόνο του γράφοντας στίχους, κυνηγώντας ή οργανώνοντας κονταρομαχίες. Τον επηρέαζε ο ευνοούμενός του Αλβάρο ντε Λούνα· η σύζυγός του Ισαβέλλα Αβίς ήλεγχε την αδύναμη θέλησή του, όπως όταν μετά από προτροπή της απέλυσε τον πιστό και ικανό υπηρέτη του, ο οποίος, μόλις έχασε την προστασία του μονάρχη, εκτελέστηκε.
Οι αντιβασιλείς το 1411 στη Βαγιαδολίδ είχαν με διατάγματα περιορίσει τη δραστηριότητα των Εβραίων: τους απαγορευόταν να κατέχουν διοικητικές θέσεις, έπρεπε να φορούν διαφορετικά ρούχα, κά. Μετά τους μαζικούς εκχριστιανισμούς τους το διάστημα 1391-1415, το Ιωάννης Β', όταν το 1418 πήρε τον έλεγχο της εξουσίας, αναίρεσε τα διατάγματα και ευνόησε μια πιο ανεκτική στάση απέναντι στους Εβραίους.
Μιχάλης Παραγυιός
Ο Μιχάλης Παραγυιός, γεννημένος στις 25 Αυγούστου 1982 στη Νίκαια Αττικής, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική εφήβων. Έχει ύψος 2,07 μέτρα και αγωνίζεται στη θέση σέντερ.
Ιωάννης Β΄ της Καστίλης
Βιογραφία
Το 1431 τοποθέτησε τον Γιουσούφ Δ' ως σουλτάνο της Γρανάδας στο Μαυριτανικό εμιράτο, με αντάλλαγμα την υποτέλειά του στον Ιωάννη Β'. Το γεγονός αυτό είναι το θέμα της μπαλάντας το Ρομάντσο του Αμπεναμάρ, από όπου έχουμε μια περιγραφή των χαρακτηριστικών του: "υψηλός και όμορφος, με δέρμα ανοιχτόχρωμο προς το κόκκινο· είχε καστανά μαλλιά και μικρή, προς τα επάνω (γαλλική) μύτη· τα μέλη του ήταν χαριτωμένα".
Μιχάλης Παραγυιός
Βιογραφικό
Ο Μιχάλης Παραγυιός ξεκίνησε το μπάσκετ στον Άρη Γλυφάδας, από τον οποίο εντάχθηκε στον Πρωτέα Βούλας και στον Ιωνικό Νίκαιας, με την ανδρική ομάδα του οποίου αγωνίστηκε από το 2001 ως το 2005 στο πρωτάθλημα Α2΄ Εθνικής. Συνέχισε για δύο χρόνια στον Ηλυσιακό, επίσης στη Α2΄ Εθνική. Το 2006, αν και παίκτης ομάδας Α2΄ Εθνικής, πήρε μέρος και νίκησε στον ετήσιο διαγωνισμό καρφωμάτων στο All-Star Game.
Ακολούθως μεταπήδησε στην Α1, σε ομάδες της οποίας αγωνίζεται ως σήμερα, κατά σειρά: Μαρούσι, Πανιώνιο, Ηλυσιακό. Το 2013 επέστρεψε στον Πανιώνιο.
Ιωάννης Β΄ της Καστίλης
Βιογραφία
Απεβίωσε στη Βαγιαδολίδ και ετάφη στη μονή των Καρθουσιανών Μιραφλόρες, στην πόλη Μπούργος.
Μιχάλης Παραγυιός
Εθνικές ομάδες
Ο Παραγυιός έχει αγωνιστεί στην Εθνική Εφήβων, με την οποία το 1999 πήρε μέρος σε 5 διεθνή φιλικά ματς και σε τουρνουά στην Ιταλία.
Ιωάννης Β΄ της Καστίλης
Οικογένεια
Το 1418 νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία των Τραστάμαρα, κόρη του θείου του Φερδινάνδου Α' βασιλιά της Αραγωνίας. Είχε τέκνα:
Μιχάλης Παραγυιός
Διακρίσεις
To 2006 αναδείχθηκε νικητής στο διαγωνισμό καρφωμάτων στο ετήσιο All-Star Game.
Ιωάννης Β΄ της Καστίλης
Οικογένεια
Το 1445 απεβίωσε η Μαρία και o Ιωάννης Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ισαβέλλα των Αβίς, κόρη του Ιωάννη κοντόσταυλου της Πορτογαλίας. Είχαν τέκνα:
Μιχάλης Παραγυιός
Οικογένεια
Ο Μιχάλης Παραγυιός είναι γιος του παλιού διεθνή καλαθοσφαιριστή του Ολυμπιακού Γιάννη Παραγυιού και αδερφός της διεθνούς μπασκετμπολίστριας Ελεάνας Παραγυιού, παίκτριας των Εσπερίδων Καλλιθέας, του Πρωτέα Βούλας και του Άρη Χολαργού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωτέα Βούλας
Ιωάννης Β΄ της Καστίλης
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Καστίλης Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα
Φιλανθρωπία
Η φιλανθρωπία ετυμολογικά σημαίνει «αγάπη του ανθρώπου» με την έννοια της φροντίδας για την θρέψη, την ανάπτυξη και την ενίσχυση δεινοπαθούντων συνανθρώπων που απορρέει από την άσκηση των ανθρώπινων αξιών και βασίζεται στον εθελοντισμό. Ο πιο συμβατικός σύγχρονος ορισμός είναι οι «ιδιωτικές πρωτοβουλίες, για το κοινό καλό, με έμφαση στην ποιότητα της ζωής».
Είναι γενικά αποδεκτό ότι η λέξη επινοήθηκε στην αρχαία Ελλάδα από τον Αισχύλο στον Προμηθέα Δεσμώτη, όπου περιγράφει ένα μύθο πως τα πρωτόγονα πλάσματα που δημιουργήθηκαν χωρίς γνώσεις και δεξιότητες ζούσαν σε σπηλιές με τον συνεχή φόβο για τη ζωή τους. Ο Δίας, ο βασιλιάς των θεών, αποφάσισε να τους καταστρέψει, αλλά ο Προμηθέας, ένας Τιτάνας το όνομα του οποίου σημαίνει "προνοητικότητα" τους έδωσε ως δώρα την φωτιά και την αισιοδοξία: τη φωτιά, που συμβολίζει όλες τις γνώσεις, τις δεξιότητες, την τεχνολογία, τις τέχνες και την επιστήμη. Με αισιοδοξία, θα χρησιμοποιούν τη φωτιά εποικοδομητικά, για τη βελτίωση της ανθρώπινης κατάστασης.
Κόντι Χάκπο
Ο Κόντι Ματές Χάκπο (ολλανδικά: Cody Mathès Gakpo) (γεν. 7 Μαΐου 1999) είναι Ολλανδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την Λίβερπουλ.
Ο Χάκπο αναδείχθηκε στις ακαδημίες της Αϊντχόφεν και έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα τον Φεβρουάριο του 2018. Τη σεζόν 2021–22, κέρδισε το βραβείο του Ολλανδού Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς, αφού σημείωσε 21 γκολ σε 47 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις.
Ο Χάκπο έπαιξε στις «μικρές» εθνικές Ολλανδίας από το επίπεδο Κ18 έως το επίπεδο Κ21. Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ολλανδίας ανδρών τον Ιούνιο του 2021, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020.
Πρώιμη καριέρα
Ο Χάκπο γεννήθηκε στο Αϊντχόφεν και μεγάλωσε στην περιοχή Στράτουμ. Ο πατέρας του γεννήθηκε στο Τόγκο και έχει καταγωγή από την Γκάνα, ενώ η μητέρα του είναι Ολλανδή. Το 2007, εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της ΠΣΦ Αϊντχόφεν, όπου στη συνέχεια προχώρησε σε όλες τις ομάδες νέων. Για τη σεζόν 2016–17 ήταν για πρώτη φορά μέλος της Γιονγκ ΠΣΦ, αλλά κυρίως αγωνίστηκε με την ομάδα Κ19. Ο Χάκπο έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην Ίιρστε Ντιβίζι για την Γιονγκ ΠΣΦ στις 4 Νοεμβρίου 2016, σε έναν αγώνα εναντίον της Χέλμοντ Σπορτ. Στην υπόλοιπη σεζόν έκανε μόνο μία ακόμη εμφάνιση για την Γιονγκ ΠΣΦ. Αφού η παραγωγή του αυξήθηκε στην Ίιρστε Ντιβίζι Κ19 της επόμενης σεζόν, με 7 γκολ και 5 ασίστ σε 13 αγώνες πρωταθλήματος, τελικά προωθήθηκε στις εφεδρείες στην αλλαγή της χρονιάς. Στη δεύτερη εμφάνισή του στην Ίιρστε Ντιβίζι, στις 19 Ιανουαρίου 2017 σε μια εκτός έδρας νίκη με 3–2 εναντίον της Ντε Χράαφσχαπ, σημείωσε δύο γκολ και έδωσε την ασίστ για το τρίτο γκολ της ομάδας του. Για τη Γιονγκ ΠΣΦ, κατάφερε να πετύχει 7 γκολ τη σεζόν 2017–18, τα οποία πέτυχε σε 12 αγώνες πρωταθλήματος.
Πρώτη ομάδα
Ο Χάκπο έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της ΠΣΦ ως αναπληρωματικός στις καθυστερήσεις στη νίκη με 3–1 επί της Φέγενορντ στις 25 Φεβρουαρίου 2018. Τη σεζόν 2018–19, ο Χάκπο μπόρεσε να βελτιώσει περαιτέρω τις επιδόσεις του. Αυτό παρατήρησε και ο προπονητής της πρώτης ομάδας, Μαρκ Φαν Μπόμελ. Επιλέχθηκε αρκετές φορές για την αγωνιστική ενδεκάδα της πρώτης ομάδας στο πρώτο μισό της σεζόν. Αρχικά, ωστόσο, θα παρέμενε αχρησιμοποίητος αναπληρωματικός. Στην εντός έδρας νίκη με 5–1 εναντίον της Γκο Αχέντ Ιγκλς στις 3 Δεκεμβρίου 2018, σημείωσε το πρώτο χατ τρικ της επαγγελματικής του καριέρας. Αφού σημείωσε ένα γκολ και έδωσε μια ασίστ στην εντός έδρας νίκη με 5–2 εναντίον της Αλμέρε Σίτι ΦΚ στις 21 Δεκεμβρίου, έκανε το ντεμπούτο του στην Έρεντιβιζι μόλις μία ημέρα αργότερα. Στην εντός έδρας νίκη με 3–1 εναντίον της ΑΖ Άλκμααρ, αντικατέστησε τον Στίβεν Μπέρχβαϊν στα τελευταία λεπτά. Σκόραρε 9 γκολ σε 10 αγώνες πρωταθλήματος για τη Γιονγκ ΠΣΦ μέχρι το τέλος της χρονιάς και στη συνέχεια προβιβάστηκε για να γίνει τακτικό μέλος της πρώτης ομάδας. Στις 3 Φεβρουαρίου 2019, σκόραρε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα, στη δεύτερη εμφάνισή του, σε μια εντός έδρας νίκη με 5–0 επί της Φορτούνα Σιτάρντ και έδωσε επίσης μία ασίστ. Μέχρι το τέλος της σεζόν έκανε 14 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, χωρίς όμως να καταφέρει να σημειώσει άλλο γκολ.
Τη σεζόν 2019–20, έκανε το πέρασμά του στην Έρεντιβιζι και κατέγραψε 7 γκολ και άλλες τόσες ασίστ σε 25 αγώνες πρωταθλήματος.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2020, την πρώτη αγωνιστική της σεζόν 2020–21, ο Χάκπο σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ΠΣΦ, συμβάλλοντας στη νίκη με 3–1 επί της ΦΚ Χρόνινγκεν. Σημείωσε άλλο ένα τέρμα στις 24 Σεπτεμβρίου, στη νίκη με 5–1 στον προκριματικό του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της ΝΣ Μούρα, επιτρέποντας στην ΠΣΦ να προκριθεί στον γύρο των πλέι οφ. Ήταν και πάλι καθοριστικός εκεί, όταν σημείωσε το δεύτερο γκολ της ΠΣΦ στη νίκη με 2–0 επί της Ρόζενμποργκ την 1η Οκτωβρίου. Ολοκλήρωσε τη σεζόν με 29 συμμετοχές, στις οποίες σημείωσε 11 γκολ.
Ο Χάκπο σημείωσε το νικητήριο γκολ για την ΠΣΦ σε μια νίκη 2–1 επί του Άγιαξ στον τελικό του Κυπέλλου Ολλανδίας 2021-22. Στις 31 Αυγούστου 2022, σημείωσε το πρώτο του χατ τρικ, σε μια νίκη 7–1 επί της ΦΚ Φόλενταμ.
Παρά τις φήμες ενδιαφέροντος από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, τη Λιντς Γιουνάιτεντ και τη Σαουθάμπτον κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου του 2022, ο Χάκπο παρέμεινε στην ΠΣΦ για τη σεζόν 2022-23.
Λίβερπουλ
Στις 28 Δεκεμβρίου του 2022 η Λίβερπουλ ανακοίνωσε επίσημα την απόκτηση του από την Αϊντχόφεν, με τον ποδοσφαιριστή να υπογράφει συμβόλαιο έως το 2028. Το ποσό της μεταγραφής ανέρχεται στα 37 εκατ. λίρες συν μπόνους, ενώ ο Χάκπο πήρε το νούμερο «18» που φορούσε στην Λίβερπουλ ο ομοθεσίτης και συμπατριώτης του Ντιρκ Κάιτ.
Εθνική ομάδα
μικρογραφία| Ο Χάκπο με την [[Εθνική Ολλανδίας Κ-19 (ποδόσφαιρο ανδρών)|Εθνική Ολλανδίας Κ18 το 2017]] Ο Χάκπο είχε δικαίωμα να παίξει για την Ολλανδία, την Γκάνα ή το Τόγκο σε διεθνές επίπεδο. Έπαιξε διεθνή ποδόσφαιρο νέων για την Ολλανδία σε επίπεδα Κ18, Κ19, Κ20 και Κ21 ετών.
Ο Χάκπο κλήθηκε στην Εθνική Ολλανδίας ανδρών για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2020 και έκανε το ντεμπούτο του στον τρίτο αγώνα της φάσης των ομίλων εναντίον της Βόρειας Μακεδονίας, ως αλλαγή στο 79ο λεπτό στη θέση του Φρένκι ντε Γιονγκ. Έτσι, έγινε ο πρώτος Ολλανδός παίκτης που έκανε το ντεμπούτο του σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα μετά τον Μαρτίν Φρέισεν το 1980. Ο Χάπκο κλήθηκε στην ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ.
Διακρίσεις
ΠΣΦ Αϊντοχόφεν
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ολλανδοί γκανέζικης καταγωγής Κατηγορία:Ολλανδοί τογκολέζικης καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιονγκ ΠΣΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Αϊντχόφεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Unholy Terror
Unholy Terror είναι ο τίτλος του ένατου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος W.A.S.P., το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2001 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Metal-Is". Η ιαπωνική έκδοση περιελάμβανε την karaoke mix του κομματιού "Hate to Love Me".
Το άλμπουμ έλαβε μέτριες προς θετικές κριτικές, αλλά οι πωλήσεις του ήταν χαμηλές και κατάφερε να μπει μόνο στις χαμηλές θέσεις των γερμανικών καταλόγων επιτυχιών.
Τα τύμπανα του άλμπουμ έπαιξε ο Στετ Χάουλαντ και ο Φράνκι Μπανάλι, ενώ στα κομμάτια "Who Slayed Baby Jane?" και "Wasted White Boys" συμμετείχε ο κιθαρίστας Roy Z.
Τραγούδια του δίσκου
1. Let it Roar (Lawless) - 4:40
2. Hate to Love Me (Lawless) - 4:07
3. Loco-Motive Man (Lawless) - 6:03
4. Unholy Terror (Lawless) - 2:01
5. Charisma (Lawless) - 5:25
6. Who Slayed Baby Jane? (Lawless) - 4:55
7. Euphoria (Lawless) - 3:19
8. Raven Heart (Lawless) - 3:46
9. Evermore (Lawless) - 6:10
10. Wasted White Boys (Lawless) - 6:49
Θέσεις τσαρτ
Unholy Terror (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 3 Απριλίου 2001
Τα μέλη των W.A.S.P.
Το "Unholy Terror" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των W.A.S.P. Κατηγορία:Άλμπουμ του 2001
Καλλιόπη Λίγκα
Η Καλλιόπη Λίγκα υπήρξε πρόσωπο του Πολέμου του 1940. Γεννήθηκε το 1889 και ήταν γνωστή ως η περίφημη «Μάνα του Στρατιώτη» (στον πόλεμο 1940-41). Πέθανε στις 15 Φεβρουαρίου 1982, σε ηλικία 93 ετών, στα Γιάννενα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Πολιτική της Γαλλικής Πολυνησίας
Το 2004 η Γαλλία παραχώρησε στην κτήση της Γαλλικής Πολυνησίας καθεστώς διευρυμένης αυτοδιοίκησης. Έτσι, Αρχηγός Κράτους είναι έκτοτε όχι μόνο ο Πρόεδρος της Γαλλίας, αλλά και ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης της Γαλλικής Πολυνησίας. Από το 2014 Πρόεδρος είναι ο Εντουάρ Φριτς. Η Γαλλία εκπροσωπείται από τον Ύπατο Αρμοστή, ο οποίος είναι Γάλλος. Στις 10 Ιουλίου 2019 Ύπατος Αρμοστής διορίστηκε ο Ντομινίκ Σορέν. Πρόεδρος του Κοινοβουλίου (Εδαφική Συνέλευση) είναι ο Γκαστόν Τονγκ Σανγκ από τις 17 Μαΐου 2018 (επίσης αρχηγός της Κυβέρνησης).
Πολιτικές εξελίξεις 2008-14
Στις 24 Φεβρουαρίου του 2008 έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές νωρίτερα εκείνη τη χρονιά, ο Φλος εξελέγη Πρόεδρος για μία ακόμη φορά, με 29 ψήφους υπέρ έναντι 27 κατά και με τη στήριξη της Ένωσης για τη Δημοκρατία, η οποία είναι υπέρ της ανεξαρτησίας. Οι εκλογές διεξήχθησαν νωρίτερα καθώς επιτεύχθηκε συμφωνία ανάμεσα στα τρία κόμματα για συνεργασία. Ωστόσο, τον Απρίλιο του 2008, έπειτα από πρόταση μομφής, η κυβέρνηση του Φλος κατέρρευσε και στην προεδρία εξελέγη ο Γκαστόν Τονγκ Σανγκ. Ο τελευταίος ήρθε αντιμέτωπος με βουλευτές που αυτομόλησαν σε άλλα κόμματα, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί στις 8 Φεβρουαρίου του 2009, λίγο πριν διεξαχθεί η προγραμματισμένη ψηφοφορία για πρόταση μομφής στην κυβέρνησή του. Από τη διεξαγωγή των εκλογών του 2004 και μετά η Γαλλική Πολυνησία έχει αλλάξει 8 κυβερνήσεις. Το Νοέμβριο του 2009, έπειτα από πρόταση μομφής, κατέρρευσε η κυβέρνηση του Τεμαρού. Πρόεδρος έγινε ξανά ο Τονγκ Σανγκ, στις 25 Νοεμβρίου 2009. Η εναλλαγή Τεμαρού και Τονγκ Σανγκ στην εξουσία συνεχίστηκε, καθώς τον Απρίλιο του 2011 έπειτα από πρόταση δυσπιστίας παραιτήθηκε ο Τονγκ Σανγκ και αυτομάτως έγινε για 5η φορά πρόεδρος ο Όσκαρ Τεμαρού. Την πρόταση δυσπιστίας υπερψήφισαν τα 29 επί συνόλου 57 μελών του Κοινοβουλίου.
Έπειτα από τη διεξαγωγή του δεύτερου γύρου των βουλευτικών εκλογών, στις 5 Μαΐου 2013, το κόμμα Tahoeraa Huiraatira κέρδισε 45,1% των ψήφων (38 επί συνόλου 57 εδρών), η Ένωση για τη Δημοκρατία 29,3% (11), και το κόμμα A Ti'a Porinetia 25,6% (8). Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν της τάξης του 72,8%.
Στις 17 Μαΐου 2013 εξελέγη νέος πρόεδρος από το Κοινοβούλιο ο Γκαστόν Φλος με 38 ψήφους έναντι 11 για τον Αντονί Ζερός (Ένωση για τη Δημοκρατία) και 8 για τον Τέβα Ρόχφριτς (Teva Rohfritsch, από το A Ti'a Porinetia) Έπειτα από την τελεσίδικη καταδίκη του Φλος για διαφθορά, ο τελευταίος αντικαταστάθηκε από τον Εντουάρ Φριτς, το Σεπτέμβριο του 2014.
Πρόεδροι της Γαλλικής Πολυνησίας
Πρώτος πρόεδρος ανέλαβε ο Γκαστόν Φλος στις 14 Σεπτεμβρίου 1984 και κυβέρνησε ως τις 12 Φεβρουαρίου 1987, από το κόμμα Tahoera'a Huiraatira.
2009
Η εκλογή του Προέδρου γίνεται από τη Βουλή, με έμμεση ψηφοφορία. Στις 12 Φεβρουαρίου 2009 πρόεδρος εξελέγη για μία ακόμη φορά ο Όσκαρ Τεμαρού.
Υποψήφιοι στις εκλογές ήταν οι εξής 4:
2018
Πρόσφατα, διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στις 22 Απριλίου και στις 6 Μαΐου 2018. Το νεοσύστατο κόμμα Tapura Huiraatira αναδείχθηκε νικητής των εκλογών και κατέστη το μεγαλύτερο στη συνέλευση, εξασφαλίζοντας τις 38 από τις συνολικά 57 έδρες.
Βουλευτικές εκλογές 2004 και 2005
Οι προηγούμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το 2004 και το 2005.
2008
Ένα νέο εκλογικό σύστημα εισήχθη στις εκλογές του 2008.
2013
Οι βουλευτικές εκλογές του 2013 διεξήχθησαν στις 21 Απριλίου και στις 5 Μαΐου 2013. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη του κόμματος Tahoera'a Huiraatira, το οποίο κέρδισε 38 επί συνόλου 57 εδρών στη Συνέλευση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Γαλλικής Πολυνησίας
1527 Μάλμκβιστα
Η Μάλμκβιστα (Malmquista) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,003. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Σουηδού αστρονόμου Γκούναρ Μάλμκβιστ (Gunnar Malmquist, 1893-1982).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μάλμκβιστα εκτιμάται σε περίπου 12 χιλιόμετρα. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα. Η Μάλμκβιστα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαλμκβιστα
Κύπελλο υδατοσφαίρισης γυναικών 2023
Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο γυναικών της περιόδου 2022–23 ήταν η 6η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διεξήχθη με τη συμμετοχή των δώδεκα ομάδων της Α1 κατηγορίας. Η τελική φάση διεξήχθη με τη μορφή Φάιναλ-4 στο κολυμβητήριο «Αντώνης Πεπανός» της Πάτρας. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 5η φορά στην ιστορία του.
Α' Φάση
Οι Α.Ν.Ο. Γλυφάδας, Εθνικός Πειραιώς, Ν.Ε. Πατρών και Ν.Ο. Ρεθύμνου προκρίνονται άνευ αγώνα έπειτα από κλήρωση.
Προημιτελικοί
Η κλήρωση για τους προημιτελικούς ανέδειξε τα ακόλουθα ζευγάρια:
Φάιναλ-φορ
Το Φάιναλ-4 της διοργάνωσης διεξήχθη στο Κολυμβητήριο «Αντώνης Πεπανός» της Πάτρας στις 3 και 3 Φεβρουαρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στην Ελλάδα Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2023
Πάθος
Το πάθος (εκ του πάσχω ) είναι συναίσθημα που χαρακτηρίζεται από έντονο ενθουσιασμό και επιτακτική επιθυμία για κάποιον ή κάτι. Το πάθος μπορεί να κυμαίνεται από έντονο ενδιαφέρον ή θαυμασμό για μια ιδέα, πρόταση, ενθουσιώδη απόλαυση μιας δραστηριότητας· σε έντονη έλξη, ενθουσιασμό ή συναίσθημα προς ένα άτομο. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στο πλαίσιο του ρομαντισμού ή της σεξουαλικής επιθυμίας, αν και γενικά συνεπάγεται ένα βαθύτερο ή πιο περιεκτικό συναίσθημα από αυτό που υπονοεί ο όρος πόθος.
Ο τυπικός ορισμός είναι "Φυσική ενστικτώδης κατάσταση του νου που απορρέει από τις συνθήκες, τη διάθεση ή τις σχέσεις με τους άλλους". Ο William James περιγράφει τα συναισθήματα ως «σωματικές αντηχήσεις όπως έκπληξη, περιέργεια, αρπαγή, φόβος, θυμός, πόθος, απληστία και ούτω καθ εξής». Όλα αυτά είναι συναισθήματα που επηρεάζουν την ψυχική μας αντίληψη. Το σώμα μας βρίσκεται σε αυτήν την τελευταία κατάσταση, η οποία προκαλείται από την ψυχική αγάπη κάποιου. Αυτή η κατάσταση δίνει σήματα στο σώμα μας που προκαλούν σωματικές εκφράσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συναισθήματα
Τζόνι Λόγκαν
Ο Τζόνι Λόγκαν (Johnny Logan, 13 Μαΐου 1954) είναι Αυστραλός τραγουδιστής ιρλανδικής καταγωγής. Είναι γνωστός ως ο μοναδικός άνδρας καλλιτέχνης που κέρδισε δύο φορές στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον εκπροσωπώντας την Ιρλανδία, το 1980 και το 1987. Το 1992 συνέθεσε το νικητήριο τραγούδι.
Κέρδισε πρώτη φορά τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 1980 με το τραγούδι What's Another Year?, σε στίχους της Shay Healy. Το 1984 συνέθεσε το τραγούδι "Terminal 3", το οποίο ερμηνεύτηκε από τη Λίντα Μάρτιν και κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Κέρδισε δεύτερη φορά τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 1987 με το τραγούδι Hold Me Now, σε στίχους του ίδιου. Η τρίτη του νίκη ήρθε το 1992, αυτή τη φορά ως συνθέτης στο νικητήριο τραγούδι της Λίντα Μάρτιν "Why Me?"
Βιογραφία
Γεννήθηκε ως Seán Patrick Michael Sherrard. Είναι γιος του Charles Alphonsus Sherrard, τενόρου από το Ντέρι της Ιρλανδίας, που ήταν γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Patrick O'Hagan. Η οικογένεια επέστρεψε στην Ιρλανδία όταν ο Λόγκαν ήταν 3 ετών. Στην ηλικία των 13 ετών, έμαθε να παίζει κιθάρα και ξεκίνησε να συνθέτει τα δικά του τραγούδια. Μετά το σχολείο ξεκίνησε να εργάζεται ως ηλεκτρολόγος ενώ έκανε εμφανίσεις σε κλαμπ. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1977 στο ιρλανδικό μιούζικαλ Αδάμ και Εύα, στο ρόλο του Αδάμ.
Υιοθέτησε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Johnny Logan από τον πρωταγωνιστή της ταινίας Τζόνι Γκιτάρ. Κυκλοφόρησε το πρώτο του σινγκλ το 1978. Το 1979 έκανε την πρώτη του απόπειρα να συμμετάσχει στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, κατακτώντας την τρίτη θέση στον ιρλανδικό εθνικό τελικό με το τραγούδι "Angie".
Κέρδισε δύο φορές ως τραγουδιστής (1980, 87) και μία ως συνθέτης (1992) τον διαγωνισμό της Eurovision, κάτι που τον κατέστησε τον καλλιτέχνη με τις περισσότερες επιτυχίες στην ιστορία του διαγωνισμού.
Πρώτη νίκη στη Γιουροβίζιον
Το 1980 ο Λόγκαν συμμετείχε ξανά στον ιρλανδικό εθνικό τελικό για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον με το τραγούδι "What's Another Year", κερδίζοντας στον ιρλανδικό τελικό στις 9 Μαρτίου στο Δουβλίνο. Εκπροσώπησε την Ιρλανδία στην Ολλανδία και στις 19 Απριλίου κατέκτησε την πρώτη θέση στον Διαγωνισμό Τραγουδιού. Το τραγούδι έγινε επιτυχία σε όλη την Ευρώπη και έφτασε στο νούμερο ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Δυο singles κυκλοφόρησαν σχεδόν την ίδια στιγμή ; "Save Me" και "In London". Δημιουργήθηκε μια σύγχυση στους ραδιοφωνικούς σταθμούς σχετικά με το ποιο τραγούδι να παίξουν, με αποτέλεσμα και τα δυο τραγούδια να μην γίνουν επιτυχίες. Ακόμα ένα single κυκλοφόρησε στα τέλη του 1980, το "Give A Little Bit More".
Δεύτερη νίκη στη Γιουροβίζιον
Το 1987 ο Λόγκαν αποφάσισε να κάνει ακόμα μια προσπάθεια στη Γιουροβίζιον με το τραγούδι "Hold Me Now", με το οποίο εκπροσώπησε την Ιρλανδία στο Βέλγιο. Το τραγούδι κατέκτησε την πρώτη θέση και ξανά ο Λόγκαν απέκτησε μια ευρωπαϊκή επιτυχία με αυτό το τραγούδι, το οποίο κατέκτησε τη δεύτερη θέση στα charts του Ηνωμένου Βασιλείου. Επιθυμώντας να συνεχίσει αυτή την επιτυχία, ο Λόγκαν κυκλοφόρησε ένα cover του τραγουδιού "I'm Not in Love" και έναν δίσκο. Το single, παρόλο που μπήκε στα charts του ΗΒ, δεν κατάφερε να μείνει εκεί για αρκετό καιρό.
Τον επόμενο χρόνο ο Λόγκαν κυκλοφόρησε το επόμενο single, "Heartland", που έγινε επιτυχία στα charts της Ιρλανδίας και από τότε, ο ίδιος παραμένει συγκεντρωμένος στην καριέρα του τόσο στην Ιρλανδία όσο και στην Ευρώπη.
Τρίτη νίκη στη Γιουροβίζιον
Έχοντας συνθέσει το τραγούδι για τη Λίντα Μάρτιν, "Terminal 3" (κατέλαβε τη δεύτερη θέση στη Γιουροβίζιον του 1984), ο Λόγκαν επανέλαβε τη συνεργασία με τη Μάρτιν το 1992 όταν της έδωσε ένα από τα τραγούδια του, το "Why Me". Το τραγούδι έγινε η συμμετοχή της Ιρλανδίας στον τελικό του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Γιουροβίζιον στη Σουηδία. Το τραγούδι κατέλαβε τη νίκη και χάρισε στον Λόγκαν τον τίτλο του πιο πετυχημένου καλλιτέχνη στην ιστορία της Γιουροβίζιον με τρεις νίκες.
Ο συγγραφέας και ιστορικός John Kennedy O'Connor σημειώνει στο βιβλίο του The Eurovision Song Contest – The Official History ότι ο Λόγκαν είναι ο μοναδικός τραγουδιστής που ερμήνευσε δυο νικητήρια τραγούδια και ήταν ένας από τους πέντε στιχουργούς/συνθέτες (όλοι άνδρες) που έγραψαν τους στίχους και συνέθεσαν δυο νικητήρια τραγούδια.
Στην Ιρλανδία
Το 2002 ο Λόγκαν συμμετείχε στο βρετανικό τηλεοπτικό σόου Never Mind the Buzzcocks ως μέλος του πάνελ στην ειδική εκπομπή για τη Γιουροβίζιον.
Το "Hold Me Now" υιοθετήθηκε από τους θαυμαστές της Bohemian F.C. (Bohemians) ως ο ύμνος τους και τραγουδιέται πριν από κάθε αγώνα της ομάδας.
Το 2007, ο Λόγκαν συμμετείχε στη διαφήμιση για τα McDonald της Ιρλανδίας. Την ίδια χρονιά τραγούδησε το "A State of Happiness", διαφημίζοντας τα Dutch Center Parcs.
Το 2011, ο Λόγκαν έλαβε δημοσιότητα μετά από κάποια σχόλια που έκανε, τα οποία θεωρήθηκαν ως μια επίθεση στους Jedward, εκπροσώπους της Ιρλανδίας στη Γιουροβίζιον τη χρονιά εκείνη. Όταν οι δίδυμοι εμφανίστηκαν στο The Late Late Show, ο παρουσιαστής Ryan Tubridy τούς ρώτησε πώς ένιωσαν όταν ο Λόγκαν τους αποκάλεσε "μια αμήχανη στιγμή για την Ιρλανδία". Ο Λόγκαν αργότερα ξεκαθάρισε εκείνα τα σχόλια : "Αυτό που είπα ήταν ότι το έβρισκα αμήχανο να τους παρακολουθώ. Ήταν σαν να έβλεπες δυο Frank Spencers στο Some Mothers Do 'Ave 'Em. Είναι σαν να βλέπεις μια συντριβή τρένου - δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από αυτό αλλά την ίδια στιγμή δεν θέλεις να το βλέπεις".
Στις 16 Δεκεμβρίου 2012, ο Λόγκαν εμφανίστηκε ως γκεστ στο X Factor της Ρουμανίας.
Τον Μάιο του 2012, η Anmary, η Λετονή εκπρόσωπος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον στο Μπακού, τραγούδησε το "Beautiful Song" και στην αρχή τραγούδησε : "Γεννήθηκα στο μακρινό 1980 / Τη χρονιά που ο Ιρλανδός Τζόνι Λόγκαν κέρδισε / Τριάντα χρόνια ή παραπάνω, όλοι θυμούνται ακόμα / Τόσο μακρινό όνειρο, σήμερα είναι η μέρα που ερμηνεύω το τραγούδι μου" αναφερόμενη στη νίκη του Λόγκαν στη Γιουροβίζιον του 1980 με το τραγούδι "What's Another Year".
Πρόσφατη καριέρα
Ο Λόγκαν συνεχίζει να κάνει εμφανίσεις και να γράφει τραγούδια. Μερικές φορές αναφέρεται ως ο "Κύριος Γιουροβίζιον" από τους θαυμαστές του Διαγωνισμού Τραγουδιού και από τα μέσα ενημέρωσης. Καθ'όλη τη διάρκεια της καριέρας του, που εκτείνεται σε τέσσερις δεκαετίες, ο Λόγκαν έχει κυκλοφορήσει 40 singles και 19 δίσκους. Συνεχίζει να συμμετέχει στο μουσικό θέατρο, έχοντας κάνει περιοδεία στη Νορβηγία με το Which Witch, μια όπερα-μιούζικαλ που έχει την καταγωγή της από αυτή τη χώρα.
Τον Οκτώβριο του 2005, το "Hold Me Now" ψηφίστηκε ως το τρίτο δημοφιλές τραγούδι στην ιστορία της Γιουροβίζιον στη συναυλία που έγινε για τα 50 χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Γιουροβίζιον στην Κοπενγχάγη. Το "What's Another Year" ήταν επίσης υποψήφιο ανάμεσα στα 14 φιναλίστ τραγούδια. Ο Λόγκαν έχει πουλήσει πάνω από 3 εκατ. δίσκους παγκοσμίους. Το "Hold Me Now" είναι ο δίσκος με τις μεγαλύτερες πωλήσεις παγκοσμίως.
Από το 2009 έως το 2011 συμμετείχε στην κέλτικη ροκ όπερα Excalibur.
Προσωπική ζωή
Ο Λόγκαν ζει στο Άσμπουρν της Κομητείας Μιθ, στην Ιρλανδία μαζί με τη σύζυγό του, Άιλις, και τα τρία παιδιά τους : τον Άνταμ, τον Φιον και τον Τζακ. Ο Λόγκαν έχει μια κόρη, τη Robyn (γεννημένη το 1988), την οποία απέκτησε με την Τουρκάλα χορεύτρια και ηθοποιό Burçin Orhon. Σπάνια δίνει τηλεοπτικές συνεντεύξεις εξαιτίας των παραποιήσεων που, σύμφωνα με τον ίδιο, γίνονται στα λεγόμενά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ιρλανδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Αγγελικούλα
Η Αγγελική (Pittosporum tobira) ευρύτερα γνωστή με το υποκοριστικό Αγγελικούλα είναι φυτό του γένους Πιττόσπορον και της οικογένειας των Πιττοσποροειδών που στην Ελλάδα καλλιεργείται ως διακοσμητικό και καλλωπιστικό φυτό σε γλάστρες και κήπους.
Είναι θάμνος, πολυετής με ύψος που φτάνει τα 4 μέτρα και τα φύλλα του είναι στιλπνά και δερματώδη. Ωστόσο υπάρχουν και ποικιλίες νάνες.
Οι καρποί είναι σκληροί μικροί και στρογγυλοί πράσινου χρώματος. Τα άνθη ανοίγουν την άνοιξη και είναι λευκά ή κιτρινωπά με ωραίο άρωμα που θυμίζει αυτό της πορτοκαλιάς.
Είναι ανθεκτικό φυτό και δεν χρειάζεται ιδιαίτερες περιποιήσεις.
Η καταγωγή του φυτού είναι από την Ιαπωνία και την Κίνα.
Περιγραφή φυτού
Τα φύλλα έχουν υφή δέρματος και είναι άτριχα. Είναι πιο σκούρα και λαμπερά στις άνω επιφάνειες. Η ταξιανθία είναι μια συστάδα αρωματικών λουλουδιών που εμφανίζονται στα άκρα των κλαδιών. Το λουλούδι έχει πέντε λευκά πέταλα το καθένα περίπου ένα εκατοστό μακρύ. Ο καρπός είναι μια τριχωτή, ξύλινη κάψουλα πλάτους περίπου 1 εκατοστού, χωρισμένη σε τρεις θαλάμους. Μέσα υπάρχουν μαύροι σπόροι που βρίσκονται σε ρητινώδη πολτό.
Αυτός ο θάμνος είναι ένα κοινό, ανθεκτικό στην ξηρασία και αρκετά σκληρό φυτό που χρησιμοποιείται στη διαμόρφωση εξωτερικών χώρων. Πολλές ποικιλίες έχουν αναπτυχθεί, συμπεριλαμβανομένων είδη νάνων και της δημοφιλούς «Variegata». Είναι κατάλληλο για συστάδες, μπορντούρες, χωρίσματα εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Οι μίσχοι, τα φύλλα και τα αποξηραμένα φρούτα του χρησιμοποιούνται σε διακοσμητικές συνθέσεις λουλουδιών.
Ασθένειες και εχθροί
Αν και η Αγγελικούλα είναι ανθεκτικό φυτό σε ασθένειες, σε ορισμένες περιπτώσεις αναπτύσσονται αποικίες αφίδων και κοκκοειδή έντομα που όμως δεν προκαλούν σοβαρές ζημιές στο φυτό. Τα πιο συνηθισμένα παράσιτα που πλήττουν το φυτό περιλαμβάνουν διάφορες αφίδες, ακάρεα και κικαδελίδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πιττοσποροειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Ιαπωνίας Κατηγορία:Χλωρίδα της Κίνας Κατηγορία:Χλωρίδα της Κορέας Κατηγορία:Χλωρίδα της Ταϊβάν Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Βασίλης Καββαδάς
Ο Βασίλης Καββαδάς (Νίκαια, 28 Δεκεμβρίου 1991), είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ στο Λαύριο.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Καββαδάς ξεκίνησε την καλαθοσφαίριση στον Ιωνικό Νίκαιας, με την ανδρική ομάδα του οποίου αγωνίστηκε ως το 2010 στο πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής. Το 2010 εντάχθηκε στον Πανιώνιο και γρήγορα πήρε θέση στην Α΄ ομάδα. Τη σεζόν 2011-12 έκανε πολύ καλές εμφανίσεις και στο τέλος του πρωταθλήματος αποτέλεσε το μήλον της έριδος μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Τελικά παρέμεινε στον Πανιώνιο, αλλά στις 28 Νοεμβρίου 2013 ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτησή του με πενταετές συμβόλαιο. Την περίοδο 2015-16 δόθηκε δανεικός στον νεοφώτιστο στην Α1 Εθνική, Αρκαδικό. Σε 21 αγώνες ο Καββαδάς σημείωσε 14,8 πόντους (72% στα δίποντα) με 6,4 ριμπάουντ μέσο όρο. Χαρακτηριστικό ήταν πως την περίοδο 2015-16 αναδείχθηκε πρώτος στα κοψίματα (36), στα εύστοχα δίποντα (119) και στα κερδισμένα φάουλ (146)
Στις 25 Ιουλίου 2016 έμεινε ελεύθερος από την ομάδα του Ολυμπιακού. Στις 26 Ιουλίου, ο Άρης ανακοίνωσε την υπογραφή διετούς συμβολαίου με τον Καββαδά. Στον Άρη σε 25 αγώνες είχε 9 πόντους μέσο όρο και 3,8 ριμπάουντ. Μετά από διαμάχη του αθλητή με τον Άρη, ο Καββαδάς υπέγραψε ως ελεύθερος στην Α.Ε.Κ. Στην ΑΕΚ έμεινε δυο χρόνια. Τη δεύτερη χρονιά του με την Ένωση μέτρησε 12.2 πόντους και 2.2 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.