cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκόντφρι Τσιτάλου
Καριέρα σε συλλόγους
Ο Τσιτάλου αγωνίστηκε στη Κίτουε Γιουνάιτεντ ΦΚ μέχρι το 1970 και στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Κάμπουε Γουόριορς ΦΚ (1971–82) με τη δεύτερη να είναι από τους κορυφαίους συλλόγους της χώρας. Με την πρώτη ήρθε η αναγνώριση καθώς το 1968 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και σημείωσε 81 γκολ σε επίσημους αγώνες, επίδοση που ήταν ανεπίσημα ρεκόρ κόσμου για τα μέχρι τότε δεδομένα ξεπερνώντας τα 75 γκολ του Πελέ του 1958. Εκείνη τη χρονιά ψηφίστηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής της χρονιάς στη Ζάμπια για πρώτη φορά. Το 1971 εντάχθηκε στη δεύτερη εντάχθηκε ομάδα και σημείωσε χατ τρικ στο ντεμπούτο του με αντίπαλο την Καλουλούσι Μόντερν Σταρς. Τότε επινοήθηκε το ψευδώνυμο Ούκαρ από τις μακράς διάρκειας μπαταρίες με το ίδιο όνομα που κατασκευάζονταν από την Union Carbide. Με τους Γουόριορς γνώρισε συλλογικές και ατομικές διακρίσεις κατακτώντας το πρωτάθλημα δύο φορές (1971, 1972) και το Κύπελλο τη δεύτερη χρονιά, ενώ ο ίδιος ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος το 1971 με 30 γκολ και το 1972 με 49 γκολ σε 26 αγώνες με το σύνολο της ομάδας να πετυχαίνει 95. Η δεύτερη αυτή χρονιά ήταν η καλύτερη της καριέρας του, καθώς σημείωσε συνολικά 107 γκολ σε 59 επίσημους αγώνες. Το γεγονός αυτό έγινε παγκόσμια γνωστό αρκετά αργότερα καθώς η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ζάμπιας κοινοποίησε επίσημα ότι ο Τσιτάλου σημείωσε 107 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις το 1972, περισσότερα από το σύνολο του Γκερντ Μίλερ το 1972 και το σύνολο του Λιονέλ Μέσι το 2012, τα οποία αναφέρονταν συχνά (εσφαλμένα) από τους δημοσιογράφους ως «παγκόσμια ρεκόρ». Η έρευνα παρουσιάστηκε το 2012 (αν και τα στοιχεία ήταν γνωστά από την εποχή της επίτευξης της επίδοσης, ωστόσο υστερούσαν σε αξιοπιστία) όταν ο Μέσι κατέρριψε το υποτιθέμενο παγκόσμιο ρεκόρ του Μίλερ. Ωστόσο, εκπρόσωπος της FIFA δήλωσε ότι επίσημο παγκόσμιο ρεκόρ της FIFA δεν υπήρξε ποτέ, καθώς δεν έχει αρμοδιότητα στις εγχώριες διοργανώσεις. Στο σύνολο των 107 γκολ δεν συμπεριλαμβάνονται τα εννέα γκολ που σημείωσε σε δύο αγώνες πριν την έναρξη της περιόδου, από τα οποία επτά (επίδοση που παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ για οποιοδήποτε διεθνή διασυλλογική διοργάνωση στον κόσμο ) στον αγώνα με την πρωταθλήτρια του Λεσότο (αποτέλεσμα 9–0) στα πλαίσια του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Αφρικής πριν την επίσημη έναρξη της αγωνιστικής περιόδου. Τον Αύγουστο του 2022 η IFFHS αναγνώρισε το ρεκόρ του (με 109 γκολ) ως παγκόσμιο.
Το 1977 αναδείχθηκε καλύτερος αθλητής της Ζάμπιας και το 1978 και το 1979 κορυφαίος ποδοσφαιριστής της χώρας, ο πρώτος που κατάφερε να κερδίσει τον τίτλο σε δύο συνεχόμενες χρονιές. Το 1978 το ενδιαφέρον της Ντέρμπι Κάουντι να τον αποκτήσει δεν βρήκε ανταπόκριση. Δεν υπάρχουν επαρκώς τεκμηριωμένα στοιχεία για το σύνολο των στατιστικών του σε συλλογικό επίπεδο, με αριθμούς περίπου 470 γκολ σε 700 επίσημους αγώνες να φαίνεται να μην απέχουν σημαντικά από την πραγματικότητα.
Εθνική ομάδα
Ο Τσιτάλου έκανε το διεθνές ντεμπούτο του στις 29 Ιουνίου 1968 σε φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Ουγκάντα στη Λουσάκα, τον οποίο κέρδισε η Ζάμπια με 2–1. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στην ισοπαλία με 2–2 με την ίδια ομάδα πέντε ημέρες αργότερα.
Ο Τσιτάλου έπαιξε εξέχοντα ρόλο στους αγώνες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970 με αντίπαλο το Σουδάν, με τη Ζάμπια να αποκλείεται με έναν κανονισμό που ήταν ιδιαίτερος στην Αφρική και ευνοούσε την ομάδα που κέρδισε το δεύτερο σκέλος. Παρόλο που το συνολικό σκορ ήταν ισόπαλο με 6–6, αφού η Ζάμπια κέρδισε τον πρώτο αγώνα με 4–2 και έχασε τον επαναληπτικό αγώνα με την ίδια διαφορά, το Σουδάν προκρίθηκε στον δεύτερο γύρο καθώς σημείωσε περισσότερα γκολ στον δεύτερο αγώνα. Οι προγραμματισμένες διαμαρτυρίες δεν οδήγησαν σε τίποτα, όπως εξήγησε η FIFA:
Ο Τσιτάλου ήταν στην ομάδα που κέρδισε τη Νιγηρία με 5–1 στις 15 Ιουλίου 1973 στη Λουσάκα για να προκριθεί στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 1974. Αγωνίστηκε για τη Ζάμπια στη διοργάνωση και σημείωσε ένα γκολ εναντίον της Αιγύπτου, στην ήττα με 3–1. Η Ζάμπια έφτασε στον τελικό τον οποίο έχασε από το Ζαΐρ μετά από επαναληπτικό αγώνα.
Τον Απρίλιο του 1975 αποβλήθηκε από την εθνική ομάδα για σχεδόν δύο χρόνια. Επέστρεψε όταν ο προπονητής της Ζάμπια, Μπράιτγουελ Μπάντα ανέλαβε την ευθύνη της ομάδας, ερχόμενος από τον πάγκο για να σκοράρει δύο γκολ στον κρίσιμο αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 με αντίπαλο την Ουγκάντα στις 27 Φεβρουαρίου 1977, στη νίκη με 4–2 στην Ντόλα. Το επανέλαβε πέντε μήνες αργότερα, σε έναν αγώνα προκριματικών για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής με αντίπαλο την Αλγερία, με τη Ζάμπια να έχει χάσει με 2–0 στον πρώτο αγώνα στο Αλγέρι. Σημείωσε δύο γκολ για να ισοφαρίσει το συνολικό σκορ με 2–2 και η Ζάμπια επικράτησε 6–5 στα πέναλτι. Τον μήνα που έκλεισε τα 30, ο Τσιτάλου σημείωσε 5 γκολ στο Κύπελλο ΚΕΚΑΦΑ, το οποίο η Ζάμπια έχασε στον τελικό από την Ουγκάντα.
Την επόμενη χρονιά, συμμετείχε στο δεύτερο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 1978 στη Γκάνα, αλλά η Ζάμπια τον έχασε από τραυματισμό στο πρώτο παιχνίδι και αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο της διοργάνωσης. Έκανε ξανά εντύπωση στο Κύπελλο ΚΕΚΑΦΑ στην Ουγκάντα, όπου τερμάτισε ως πρώτος σκόρερ με 11 γκολ, συμπεριλαμβανομένων τριών στη συντριβή με 9–0 επί της Κένυας και τεσσάρων στη νίκη με 4–0 επί της Ουγκάντας. Η Ζάμπια ωστόσο έχασε στον τελικό από το Μαλάουι με 3–2.
Το 1980 εκπροσώπησε τη Ζάμπια στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, σημειώνοντας ένα γκολ με αντίπαλο τη Σοβιετική Ένωση στην ήττα με 3–1. Σκόραρε επίσης όταν η Ζάμπια έχασε από τη Βενεζουέλα με 2–1. Έπαιξε το τελευταίο του παιχνίδι για τη Ζάμπια στις 12 Δεκεμβρίου 1980 με αντίπαλο την Κένυα στο Ναϊρόμπι, στον οποίο η Ζάμπια έχασε με 2–1. Ήταν η 111η εμφάνισή του, καθιστώντας τον παίκτη (εκτός τερματοφυλάκων) με τις περισσότερες συμμετοχές και τον πρώτο σκόρερ της Ζάμπια και της Αφρικής με 79 γκολ.
Στις 25 Μαΐου 1981, ο Τσιτάλου τιμήθηκε με το Παράσημο της Τιμής από τον Πρόεδρο της Ζάμπιας Κένεθ Καούντα για τη συνεισφορά του στο ποδόσφαιρο της Ζάμπιας.
Προπονητής
Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα το 1984 στην Κάμπουε Γουόριορς, με την οποία αγωνίστηκε για πάνω από 10 χρόνια. Ήταν προπονητής σε δύο περιόδους γνωρίζοντας επιτυχία μόνο στη δεύτερη στις αρχές της δεκαετίας του 1990 με την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Τον Οκτώβριο του 1987, διορίστηκε διοικητικός διευθυντής για την εθνική ομάδα και την επόμενη χρονιά, η Ζάμπια προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ του 1988 μετά από μια συγκλονιστική επικράτηση με 2–1 σε διπλούς αγώνες επί της Γκάνας.
Μετά την αιφνιδιαστική ήττα της Ζάμπια από τη Μαδαγασκάρη σε αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 στο Ανταναναρίβο τον Δεκέμβριο του 1992, ο προπονητής Σάμιουελ Εντλόβου απολύθηκε και ο Μόζες Σιμουάλα ονομάστηκε νέος προπονητής της Ζάμπιας, με βοηθούς τους Τσιτάλου και Άλεξ Τσόλα. Ωστόσο, ο Σιμουάλα αρρώστησε πριν προλάβει να αναλάβει την ομάδα και ο Τσιτάλου διορίστηκε επικεφαλής προπονητής. Η Ζάμπια είχε ισχυρή ομάδα και μεγάλες πιθανότητες να φτάσει μέχρι την τελική φάση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, αλλά η πτήση της ομάδας προς τη Σενεγάλη συνετρίβη στα ανοιχτά της Γκαμπόν. Ο Τσιτάλου είχε απολογισμό 4 νίκες, μία ισοπαλία και 1 ήττα με 13 γκολ ενεργητικό και 3 παθητικό.
Προσωπική ζωή
Ο Τσιτάλου παντρεύτηκε την Κριστίν Τσιμπάλε τον Οκτώβριο του 1972, μεταξύ δύο αγώνων με την γκανέζικη Άκκρα Χαρτς οφ Όουκ στο Αφρικανικό Κύπελλο Πρωταθλητριών. Είχαν οκτώ παιδιά και ο γιος του, Ντένις, έπαιξε επίσης στους Κάμπουε Γουόριορς αλλά χωρίς επιτυχία.
Θάνατος
Η Οδός Γκόντφρι Τσιτάλου στη Λουσάκα φέρει το όνομα του. Τον Δεκέμβριο του 2012, η Κάμπουε Γουόριορς μετονόμασαν το Στάδιο των Σιδηροδρόμων σε «Στάδιο Γκόντφρι Ούκαρ Τσιτάλου 107» και ανακοίνωσε σχέδια για την ανέγερση ενός αγάλματος προς τιμήν του. Το 2015 κυκλοφόρησε η βιογραφία του.
Αθανάσιος Καλοπίσης
Ο Αθανάσιος Καλοπίσης (Παρθένι Αρκαδίας, 1952 ) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της αγωνιστικής καριέρας του ως παίκτης του Παναρκαδικού, με τον οποίο και κατέχει το σχετικό ρεκόρ συνολικού αριθμού συμμετοχών, οι οποίες υπολογίζονται, συνολικά, στις 375 επίσημες συμμετοχές , κατά τη διάρκεια των οποίων πέτυχε, συνολικά, 101 τέρματα, γεγονός το οποίο τον καθιστά ως τον κορυφαίο σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου.
Ως ποδοσφαιριστής
Γεννημένος στο χωριό Παρθένι της Αρκαδίας το 1952, ο Καλοπίσης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του από ιδιαιτέρως νεαρή ηλικία, καθώς όντας 14 ετών πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του στη Β΄ Εθνική, αγωνιζόμενος με τα χρώματα του Παναρκαδικού, συλλόγου για λογαριασμό του οποίου και αγωνίστηκε για τα επόμενα είκοσι χρόνια. Στη συνέχεια, πιο συγκεκριμένα το 1985, μεταγράφηκε στον Πανηλειακό, όπου και παρέμεινε, συνολικά, για χρονικό διάστημα δύο ετών, κατά τη διάρκεια των οποίων και πραγματοποίησε, συνολικά, 52 επίσημες συμμετοχές, κατά τη διάρκεια των οποίων πέτυχε, συνολικά, 9 τέρματα. Το 1987, έπειτα από δύο χρόνια παρουσίας στην ομάδα του Πύργου, επέστρεψε εκ νέου στην Αρκαδία, αγωνιζόμενος, ωστόσο, αυτή τη φορά για λογαριασμό της ΑΕΚ Τρίπολης, με τα χρώματα της οποίας και ολοκλήρωσε την αγωνιστική καριέρα του.
Ως προπονητής
Μετά το πέρας της αγωνιστικής καριέρας του, ο Καλοπίσης παρέμεινε ενεργός στον χώρο του ποδοσφαίρου, πιο συγκεκριμένα εργαζόμενος για λογαριασμό του Παναρκαδικού, τόσο σε επίπεδο τμημάτων υποδομής, όσο και σε επίπεδο πρώτης ομάδας. Στη συνέχεια, εργάστηκε για λογαριασμό αριθμού τοπικών συλλόγων της περιοχής της Αρκαδίας, όπως, μεταξύ άλλων, η ΑΕΚ Τρίπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Μίκα Σάλο
Ο Μίκα Σάλο (πλήρες ονοματεπώνυμο Μίκα Γιούχανι Σάλο, γεν. στο Ελσίνκι στις 30 Νοεμβρίου του 1966) είναι Φινλανδός οδηγός αγώνων. Η καριέρα του στη Φόρμουλα 1 ξεκίνησε το 1994, συνεχίστηκε μέχρι το 2000, το 2001 έκανε ένα διάλειμμα και επανήλθε το 2002. Στο τέλος του Πρωταθλήματος του 2002 ο Σάλο αποχώρησε απ' τη Φόρμουλα 1 οριστικά για ν' ασχοληθεί με άλλα πράγματα. Συνολικά μετείχε σε 111 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 109. Σημείωσε μόνο τα ακόλουθα 2 αποτελέσματα:
Πέραν αυτών, δε σημείωσε απολύτως κανένα άλλο. Το 1994 δεν πήρε μέρος σε όλα τα Γκραν Πρι του Πρωταθλήματος αλλά μόνο στο Ιαπωνικό όπου έκανε και το ντεμπούτο του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φινλανδοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Μην αρχίζεις τη μουρμούρα (1ος κύκλος)
Ο πρώτος κύκλος της ελληνικής τηλεοπτικής κωμικής σειράς του Alpha Μην αρχίζεις τη μουρμούρα, έκανε πρεμιέρα στις 7 Οκτωβρίου 2013 και προβαλλόταν κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00. Στις 23 Δεκεμβρίου 2013, το κανάλι μετέδωσε ένα διπλό εορταστικό επεισόδιο με πολλές έκτακτες συμμετοχές, πριν η σειρά κάνει διάλειμμα για τις γιορτές των Χριστουγέννων. Η σειρά επέστρεψε με νέα επεισόδια στις 3 Φεβρουαρίου 2014.
Λόγω της επιτυχημένης πορείας της στα νούμερα τηλεθέασης, οι συντελεστές αποφάσισαν ότι η σειρά θα προβάλλεται τρεις φορές την εβδομάδα (Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη) μετά το τέλος της σειράς Δια Ταύτα, η οποία προβαλλόταν κάθε Τετάρτη στις 21:00. Έτσι, από τη Δευτέρα 19 Μαΐου η σειρά προβαλλόταν και Τετάρτη ενώ την τελευταία εβδομάδα, η σειρά προβλήθηκε καθημερινά, από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή με το τελευταίο επεισόδιο να προβάλλεται στις 4 Ιουλίου 2014.
Κριτική
Ο πρώτος κύκλος εκτός από τα πολύ καλά νούμερα τηλεθέασης από την πρώτη ημέρα προβολής του, που έφτασε το 24,7% στο γενικό σύνολο, έλαβε και καλές κριτικές. Ο πρώτος κύκλος της σειράς, συγκεντρώνει ένα ποσοστό 75/100 στην ιστοσελίδα YouRate, βασισμένο σε 5 κριτικές.
Η Ντέπυ Γκολεμά έγραψε στη στήλη της «Μέχρι κεραίας»: «Καλή αρχή έκανε ο Alpha στις ελληνικές σειρές με την κωμωδία Μην αρχίζεις τη μουρμούρα με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη να κλέβει την παράσταση. Να ελπίσουμε να συνεχιστεί και από τα άλλα κανάλια, μιας και έχουμε ανάγκη από καλές σειρές». Στο μέσο της σεζόν ξαναγράφει και λέει ότι είναι ίσως η μόνη σειρά που κέρδισε τους τηλεθεατές: «Ως τώρα (και είμαστε στο 2ο μέρος πια της σεζόν), μόνο ένα σίριαλ κατάφερε να κερδίσει τους τηλεθεατές. Είναι η Μουρμούρα του Alpha».
Η Νάνσυ Νικολαΐδου έγραψε επίσης θετικά σχόλια για τη σειρά: «Αναμφισβήτητα μία από τις καλύτερες σειρές του χειμώνα! Αναμφισβήτητα μία σειρά που αξίζει κανείς να την παρακολουθεί, μιας και έχει χιούμορ, γλύκα, αλήθεια και το κυριότερο; Αισθητική. [...] [Η σειρά] με τις υπέροχες ερμηνείες της και τα έξυπνα κείμενά της, έχει καταφέρει να αποκτήσει σταθερό, φανατικό κοινό και χαίρομαι ιδιαίτερα γι ΄αυτό, γιατί δουλειές που το αξίζουν είναι αδικία και μεγάλη πίκρα να μην τις αγκαλιάζει ο κόσμος».
Ο Κοσμάς Βίδος γράφει στο Βήμα πως τρεις είναι οι λόγοι που η σειρά κάνει επιτυχία: οι σεναριογράφοι, ο σκηνοθέτης και οι έξι πρωταγωνιστές. «[Οι σεναριογράφοι] έχουν καταφέρει [...] να πιάσουν τον σφυγμό του μέσου ανθρώπου, να «σκανάρουν» λεπτομερώς τα αισθήματα, τις σκέψεις, τις συμπεριφορές του, το μεγαλείο αλλά και τις μικρότητές του και να τα μετατρέψουν σε απολαυστικά σκετσάκια. [...] [Οι έξι πρωταγωνιστές] ερμηνεύουν με μέτρο και υποδόριο χιούμορ τους σύγχρονους Ελληνες που μοιράζονται τη ζωή τους τη μία ως οι καλύτεροι φίλοι την άλλοι ως οι... χειρότεροι εχθροί».
Η Αφροδίτη Γραμμέλη σε συνέντευξή της στον Θανάση Αναγνωστόπουλο αναφέρει ότι η νέα σειρά του Alpha Μην αρχίζεις τη μουρμούρα την εξέπληξε θετικά.
Ο Γιώργος Παπαδόπουλος από το Freemind λέει ότι η σειρά ήταν μια ευχάριστη έκπληξη και με πολύ καλό σενάριο. «Οι χαρακτήρες γήινοι, αληθινοί, οι διάλογοι σπιρτόζικοι, οι καταστάσεις στην πλειοψηφία τους αληθινές. [...] Οι διάλογοι πανέξυπνοι, σύντομοι, αστείοι, δεν κουράζουν τον τηλεθεατή. [...] Το γεγονός ότι τα επεισόδια είναι σχεδόν αυτοτελή και δεν υπάρχει μια συνεχής ιστορία, συγκαταλέγεται στα θετικά της υπόθεσης».
Ελεονώρα της Σουηδίας
Η Ελεονώρα της Σουηδίας (Σουηδικά: Leonore av Sverige, 20 Φεβρουαρίου 2014) είναι το πρώτο παιδί της Πριγκίπισσας Μαγδαληνής, Δούκισσας του Χέλσινγκλαντ και του Γιέστρικλαντ και του Κρίστοφερ Ο'Νιλ. Είναι ένατη στην γραμμή διαδοχής του σουηδικού θρόνου, ενώ την στιγμή της γέννησής της ήταν πέμπτη.
Μην αρχίζεις τη μουρμούρα (1ος κύκλος)
Κριτική
Κριτικός από το Joy TV γράφει: «Το Μην αρχίζεις τη μουρμούρα είναι και κάτι άλλο [...] ο τηλεθεατής δύσκολα ξεγελιέται: είναι ένα τηλεοπτικό προϊόν που προέκυψε σε καιρό κρίσης, αλλά δεν εγκλωβίστηκε στη μιζέρια των εσωτερικών γυρισμάτων, ακριβώς επειδή «πατάει» σε έξυπνους διαλόγους, καθημερινές καταστάσεις, πράγματα που συμβαίνουν στον καθένα».
Ελεονώρα της Σουηδίας
Γέννηση
Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2014 και ώρα 22:41 μ.μ. (ώρα Νέας Υόρκης) στο Βελ Κορνέλ Ιατρικό Κέντρο της Νέας Υόρκης. Η γέννηση της έγινε δεκτή, με ένα χαιρετισμό των 21 πυροβόλων όπλων, στην πρωτεύουσα της Στοκχόλμης. Πριν από την γέννησή της ανακοινώθηκε ότι τα μελλοντικά παιδιά της πριγκίπισσας Μαγδαληνής θα έχουν τον τίτλο της Βασιλικής Υψηλότητας και θα εισέλθουν στην γραμμή της διαδοχής.
Τα ονόματά της και ο τίτλος της ανακοινώθηκαν από τον παππού της, τον βασιλιά Κάρολο ΙΣΤ΄ Γουσταύο, στην συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στις 26 Φεβρουαρίου 2014. Ωστόσο, για να είναι ικανή να ανέλθει, η Ελεονώρα πρέπει να ανατραφεί ως μέλος της Εκκλησίας της Σουηδίας και να κατοικήσει στη Σουηδία κατά την διάρκεια της ανατροφής της.
Το πρώτο της όνομα Ελεονώρα επιλέχθηκε από τους γονείς της καθώς του άρεσε πάρα πολύ, αφού εξέτασαν ένα πολύ μεγάλο αριθμό άλλων ονομάτων. Το δεύτερο της όνομα Λιλιάνα, επιλέχθηκε για να τιμήσουν την Πριγκίπισσα Λιλιάνα, Δούκισσα του Χάλαντ (θεία του παππού της) και το Μαρία επιλέχθηκε προς τιμήν της γιαγιάς της Εύα Μαρία Γουόλτερ (μητέρα του πατέρα της). Η Ελεονώρα καταχωρήθηκε με το επώνυμο Μπερναντότε στο σουηδικό μητρώο.
Μια ευχαριστήρια δοξολογία πραγματοποιήθηκε στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού, στις 2 Μαρτίου 2014 για να γιορταστεί η γέννησή της.
Στις 8 Ιουνίου 2014 (πρώτη επέτειος γάμου των γονιών της), η Ελεονώρα βαφτίστηκε στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού Ντρότνινγκχολμ. Νονοί της ήταν η θεία της Διάδοχος Πριγκίπισσα Βικτώρια, η Τατιάνα Ντ'Αμπό και ο Κόμης Ερνέστος Αμπενσπέργκ-Τράουν (θείοι του πατέρα της), ο Πάτρικ Σόμμερλαθ (εξάδελφος της μητέρας της), η Αλίκη Μπάμφορντ και η Λουΐζα Γκότλιμπ (φίλες των γονιών της).
Τιμητικές διακρίσεις
Σουηδικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες Κατηγορία:Δούκισσες της Σουηδίας
Blue Star Ferries
Η Blue Star Ferries είναι ελληνική ακτοπλοϊκή εταιρεία που δραστηριοποιείται στις θαλάσσιες μεταφορές επιβατών και φορτίων στην Ελλάδα και την ευρύτερη Μεσόγειο. Εξυπηρετεί δρομολόγια μεταξύ του Πειραιά και του Αιγαίου Πελάγους. Ο στόλος της Blue Star Ferries αποτελείται από 11 επιβατηγά - οχηματαγωγά πλοία. Η Blue Star Ferries μαζί με τις:Hellenic Seaways,Superfast Ferries και Africa Morocco Link έχουν δημιουργήσει την εταιρεία Attica Group. Τον Ιούλιο του 2019 άρχισε να δραστηριοποιείται και με μεταφορές οχημάτων και εμπορευμάτων με το πλοίο Ro/Ro Blue Carrier 1 το οποίο κάνει δρομολόγια στις Κυκλάδες τα Δωδεκάνησα και το ανατολικό Αιγαίο. Τον Ιανουάριο του 2020 τοποθέτησε στον στόλο της πλοία Blue Star Myconos και Blue Star Chios και Blue Star Naxos 2
Παλιότερος Στόλος
Κατηγορία:Ελληνικές ναυτιλιακές επιχειρήσεις
Γιώργος Κοτσιλιάνος
Ο Γιώργος Κοτσιλιάνος (Πάτρα 13 Δεκεμβρίου 1982 ), είναι Έλληνας αθλητής της πετοσφαίρισης, πρωταθλητής Ελλάδος και διεθνής στο μπιτς βόλεϊ.
Είναι αθλητής του Παναθηναϊκού όπου μεταγράφηκε το 2011 από την Παναχαϊκή Γ.Ε..
Στην εθνική ομάδα μπιτς βόλεϊ αγωνίζεται με συμπαίκτες τους Ζουπάνη και Ξενάκη. Επίσης είναι 2 φορές διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών
Κόμης της Ουρζέλ
Ακολουθεί ο κατάλογος των ηγεμόνων που κυβέρνησαν την Κομητεία του Ουρζέλ στο Πριγκιπάτο της Καταλωνίας από τον 10ο μέχρι τον 13ο αιώνα :
Οίκος της Βαρκελώνης των Ουρζέλ
Με τον σύζυγο της Πέτρο Α΄ του Ουρζέλ (1229 - 1231)
Οίκος της Αραγωνίας
Κατηγορία:Ιστορία της Καταλωνίας Κατηγορία:Καταλανοί ευγενείς Κατηγορία:Μεσαιωνική Ισπανία
Ιερό Μασουμίντα
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ| Κύρια πύλη του Ιερού Μασουμίντα, Ρόμον Το Ιερό Μασουμίντα (ιαπωνικά: 真清田神社, Μασουμίντα Τζίντζα) είναι σιντοϊστικό ιερό στην πόλη Ιτσινομίγια της Ιαπωνίας. Το κύριο φεστιβάλ του ιερού διεξάγεται ετησίως στις 3 Απριλίου. Το καλοκαίρι διεξάγεται η γιορτή Ταναμπάτα και πλήθος ανθρώπων συρρέουν, για να γιορτάσουν και να διασκεδάσουν. Στην περιοχή υπάρχουν εκτεταμένοι ορυζώνες, που αρδεύονται από τον ποταμό Κίσο. Το όνομα «Μασουμίντα» δόθηκε στην περιοχή λόγω της αφθονίας του καθαρού νερού.
Λατρεία κάμι
Το κύριο κάμι του Ιερού Μασουμίντα είναι ο Αμενόχο νο Ακάρι νο μικότο, (天火明命), ο οποίος εμφανίζεται στο Κουτζίκι ως απόγονος της Αματεράσου και ο πρόγονος της φυλής Οβάρι, των προϊστορικών ηγεμόνων της περιοχής. Στην περιοχή του ιερού βρίσκεται επίσης το ιερό Χατσίργιου, όπου λατρεύεται ο θεός του νερού.
Ιστορία
Το ιερό Μασουμίντα διατηρεί μια σειρά από εθνικές σημαντικές πολιτιστικές ιδιότητες της Ιαπωνίας, όπως:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μασουμιντα
Παναγιώτης Ρουμελιώτης (πετοσφαιριστής)
Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης (Πάτρα, 15 Φεβρουαρίου 1977 ), είναι Έλληνας αθλητής του βόλει.
Ξεκίνησε το βόλεϊ το 1991 στην Ε.Α. Πατρών με την οποία έφτασε και αγωνίστηκε στην Α1 εθνική κατηγορία. Στην ΕΑΠ παρέμεινε έως το 2001 που μεταγράφηκε στην ΑΕΚ, από εκεί την επόμενη χρονιά (2002) μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ έως το 2004 που επέστρεψε στην ΕΑΠ. Το 2007 μεταγράφηκε στην Παναχαϊκή στην Β΄εθνική, έφυγε για ένα χρόνο στην Κόρινθο για να επιστρέψει στην Παναχαΐκή στην Α2 εθνική κατηγορία.
Τον Οκτώβριο του 2018 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στον Παμβοχαϊκό.
Αδελφός του είναι ο διεθνής Νίκος Ρουμελιώτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΑΕΚ
Γεώργιος Δ. Παπαγεωργίου
Ο Γεώργιος Παπαγεωργίου (Σκρα 1894 - Αθήνα 27 Νοεμβρίου 1951), του Δημητρίου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Εξελέγη βουλευτής το 1951, χωρίς να ολοκληρώσει τη θητεία του, λόγω του ξαφνικού θανάτου του.
Γεννήθηκε το 1894. Στη διάρκεια του εμφυλίου υπηρέτησε ως διοικητής της XI Μεραρχίας του Γ΄ Σώματος Στρατού, του Β΄ Σώματος Στρατού και επιθεωρητής της Εθνοφρουράς. Ως στρατιωτικός υπηρέτησε ως διοικητής της Α.Σ.Δ.Α.Ν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ιστορία του Κιλκίς Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες στρατηγοί
Αγνή του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν
Η Αγνή, γερμ.: Agnes von Braunsweig-Grubenhagen (π.1406 - 18 Νοεμβρίου 1439) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν, από το 1412 έως το 1439, ηγουμένη του αβαείου του Γκάντερσχαϊμ ως Αγνή Β΄.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και της Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρης του Όθωνα Α΄ δούκα του Μπράουνσβαιγκ-Γκέτινγκεν. Ήταν περίπου έξι ετών όταν εξελέγη ηγουμένη του αβαείο του Γκάντερσχαϊμ. Ο πάπας επιβεβαίωσε την εκλογή της Αγνής αν και ήταν ανήλικη, ωστόσο διόρισε έναν πρύτανη στο αβαείο ως φύλακα και επίτροπό της. Γύρω στο 1425 η Αγνή άρχισε να κυβερνά χωρίς επίτροπο.
Απεβίωσε το 1439 και τάφηκε στη μονή.
Διαίρεση της κληρονομίας των Γουέλφων
Σε σχέση με τη διαίρεση της κληρονομίας των Γουέλφων μετά το τέλος των κυρίων του Χόμπουργκ, μετέφερε το κάστρο και την πόλη του Γκάντερσχαϊμ και τα κάστρα του Ζέεζεν και του Στάουφενμπουργκ στον Όθωνα Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Γκέττινγκεν. Αυτή μετέφερε το κάστρο Άσενμπουργκ, το Γκίφχορν, το κάστρο και την πόλη του Λύνεμπουργκ, το κάστρο Γκρέενε, το Λύτχορστ, το ήμισυ του φέουδου του Χόμπουργκ, το κάστρο Λάουενσταϊν και την πρώην κομητεία του Βέρνιγκεροντε στον Γουλιέλμο Γ΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Βρόσμιος
right|thumb|Βρόσμιος για πώληση στην ιχθυαγορά του Μπέργκεν, στη Νορβηγία, το 2012 Ο βρόσμιος (Brosme brosme) είναι θαλάσσιο ψάρι που ανήκει στην τάξη γαδόμορφα (παρόμοια με μπακαλιάρο ψάρια) και στην οικογένεια Lotidae. Αποτελεί το μοναδικό είδος του γένους Brosme. Ταξινομήθηκε για πρώτη φορά το 1772 από τον Νορβηγό ζωολόγο Ascanius ως Gadus brosme, Brosmius brosme ή Enchelyopus brosme. Ο τριψήφιος κωδικός αλιεύματος FAO για το είδος είναι USK.
Περιγραφή
Ο βρόσμιος διακρίνεται πολύ εύκολα από τα άλλα γαδόμορφα ψάρια, καθώς έχει μόνο ένα ραχιαίο πτερύγιο. Χαρακτηριστική είναι και η δομή του ουραίου και του πρωκτικού πτερυγίου: είναι συνεχή στη βάση τους, αλλά διαχωριζόμενα από πολύ βαθιές εγκοπές, έτσι ώστε φαίνονται ξεχωριστά. Επιπλέον, το ουραίο πτερύγιο είναι ισομερώς στρογγυλευμένο. Το ψάρι έχει ποικίλο χρωματισμό, από ερυθροκάστανο επάνω μέχρι γκρίζο στις κατώτερες πλευρές και την κοιλιά. Τα γηραιότερα άτομα έχουν συνήθως απαλά χρώματα, ενώ τα νεαρά φέρουν συχνά εγκάρσιες κίτρινες ζώνες στις πλευρές τους. Το μέγιστο μήκος του βρόσμιου είναι περίπου 1,20 μέτρο και το μέγιστο βάρος πρέπει να είναι περί τα 20 κιλά. Πάντως το «παγκόσμιο ρεκόρ» της International Game Fish Association (IGFA) είναι 17,20 κιλά, για τον βρόσμιο που ψάρεψε ο Άντερς Γιόνασον έξω από τη Sørøya της βόρειας Νορβηγίας.
Γεωγραφική κατανομή και ενδιαίτημα
Ο βρόσμιος συναντάται σε αμφότερες τις πλευρές του βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού, κυρίως σε μετρίως βαθιά νερά. Στην αμερικανική πλευρά απαντάται τακτικά και στα νότια του Ακρωτηρίου Κοντ, και περιστασιακά έξω από το Νιου Τζέρσεϊ. Η κατανομή του καλύπτει ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος του βόρειου Ατλαντικού, π.χ. γύρω από την Ισλανδία και τις νορβηγικές ακτές. Βρίσκεται και στο μέσο του, επάνω από τη Μεσο-Ατλαντική υφαλορράχη.
Το είδος εμφανίζει μικρή γενετική διαφοροποίηση σε πολύ μακρινές μεταξύ τους περιοχές, εκτός από πληθυσμούς που περιβάλλονται από πολύ βαθιά νερά, συγκεκριμένα στη Μεσο-Ατλαντική υφαλορράχη και στον πάγκο του Ρόκαλ. Αυτό το γεγονός υποδεικνύει ότι τα πολύ βαθιά νερά αποτελούν φραγμούς για τις κινήσεις των ώριμων ατόμων.
Συνήθως οι βρόσμιοι κολυμπούν σε βάθη μεγαλύτερα των 200 μέτρων και μέχρι 500 μέτρα, και σχεδόν πάντοτε αλιεύονται πάνω από βραχώδεις πυθμένες. Οι καλές περιοχές για το ψάρεμά του είναι πολύ πιο περιορισμένες από αυτές για το ψάρεμα του γάδου, του μπακαλιάρου χάντοκ ή του μπακαλιάρου πόλακ. Είναι ψάρι του ανοικτού πελάγους και σπανιότατα ψαρεύεται σε περιοχές λιμανιών.
Αναπαραγωγή και διατροφή
Οι βρόσμιοι γεννούν τα αυγά τους την άνοιξη και το καλοκαίρι, συνήθως μεταξύ του Απριλίου και των αρχών του Ιουλίου. Ένα μέσου μεγέθους θηλυκό γεννά περισσότερο από δύο εκατομμύρια επιπλέοντα αυγά. Οι μικροί βρόσμιοι ζουν κοντά στην επιφάνεια μέχρι να φθάσουν τα 5 περίπου εκατοστά σε μήκος, οπότε αναζητούν βραχώδεις πυθμένες στα βαθιά.
Ως αργοκίνητο ψάρι και όχι καλός κολυμβητής, ο βρόσμιος τρώει καρκινοειδή με μαλακό κέλυφος και άλλα ασπόνδυλα, όπως τα μαλάκια.
Αλιεία και εμπόριο
right|thumb|Ψαράς με μεγάλο βρόσμιο Οι μεγαλύτερες ποσότητες βρόσμιου ψαρεύονται στην υφαλοκρηπίδα της Βόρειας Αμερικής, στα ανοικτά της πολιτείας Μέιν των ΗΠΑ και των καναδικών επαρχιών Νιου Μπράνσγουικ, Νέας Σκωτίας και Νήσου Πρίγκιπα Εδουάρδου.
Ο βρόσμιος ψαρεύεται κυρίως με παραγάδι και τράτα, κυρίως τον χειμώνα και την άνοιξη. Ο μέσος βρόσμιος που αλιεύεται επαγγελματικά έχει μήκος 40 έως 60 εκατοστών και βάρος περί τα 2 κιλά. Θεωρείται καλή τροφή για τον άνθρωπο, ευρισκόμενος στο εμπόριο τόσο φρέσκος, όσο και κατεψυγμένος σε φιλέτα, ενώ ένα μέρος του αποθέματος καπνίζεται. right|thumb|Η παγκόμια ετήσια αλίευση βροσμίου από το 1950 ως το 2003 (στατιστική [[FAO). Η μεγαλύτερη ποσότητα ήταν 55.000 τόνοι το 1980.]]
Κατάσταση απειλούμενου είδους
Το Υπουργείο Ιχθυοτόπων και Ωκεανών (DFO) του Καναδά θεωρεί τον βρόσμιο είδος προ απειλής, με βάση μία αποτίμηση του 2012 από την Επιτροπή επί της Καταστάσεως Κινδυνεύουσας Άγριας Ζωής στον Καναδά. Η σχετική αναφορά έγραφε ότι οι αλιευόμενες ποσότητες βροσμίου με τράτα είχαν μειωθεί κατά περίπου 90% από το 1970 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Γενικώς στην περιοχή 4X NAFO των βορειοαμερικανικών ακτών είχε ήδη τεθεί όριο 1000 μετρικών τόνων από το 1999, που μειώθηκε σε 750 τόνους και επεκτάθηκε χωρικά στις περιοχές 4VWX5Z το 2003. Ακόμα και σήμερα πάντως βρόσμιοι πιάνονται τακτικά ως παράπλευρο είδος στο παραγάδι, αλλά και με τους αστακούς που κυνηγούν, οπότε βρίσκεται σε ιχθυοπωλεία και υπεραγορές στις ατλαντικές επαρχίες του Καναδά, παρά τον χαρακτηρισμό του ως απειλούμενου είδους.
Στις ΗΠΑ ο βρόσμιος αποτελεί «είδος ανησυχίας» για τη National Marine Fisheries Service (Species of Concern). Είναι δηλαδή είδος για το οποίο η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας έχει κάποια έγνοια για την κατάστασή του, αλλά δεν είναι διαθέσιμες επαρκείς πληροφορίες ώστε να αποδειχθεί η ανάγκη να ενταχθεί στις πρόνοιες της «Endangered Species Act» (ESA).
Πηγές
Βροσμιος
Ευρωπαϊκό Σώμα Στρατού
μικρογραφία|330x330px|Έμβλημα Ευρωπαϊκού Σώματος Στρατού|εναλλ.=Ευρωπαϊκό Σώμα Στρατού (EUROCORPS) Το Ευρωπαϊκό Σώμα Στρατού (European Corps, συνήθως αναφερόμενο ως Eurocorps) είναι διεθνές σώμα στρατού, επανδρωμένο με περίπου 1000 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και στρατιώτες. Εδρεύει στο Στρασβούργο, στην περιοχή της Αλσατίας στη Γαλλία. Το Σώμα ιδρύθηκε τον Μάιο του 1992, ενεργοποιήθηκε τον Οκτώβριο 1993 και κατέστη επιχειρησιακό το 1995. Ο πυρήνας των δυνάμεων του Στρατηγείου είναι η Γαλλογερμανική Ταξιαρχία που ιδρύθηκε το 1987. Αρχικά και μέχρι το 2002 οι επίσημες γλώσσες του Ευρωπαϊκού Σώματος Στρατού ήταν τα Γαλλικά και τα Γερμανικά. Έκτοτε η επίσημη γλώσσα είναι τα Αγγλικά.
Συμμετέχοντα κράτη
Πέντε κράτη συμμετέχουν στο Ευρωπαϊκό Σώμα Στρατού ως πλήρη μέλη. Additionally, four states are associated, and have thus pledged to contribute personnel to the staff. Επιπλέον, πέντε κράτη είναι συνδεδεμένα μέλη και ως εκ τούτου έχουν δεσμευτεί να συνεισφέρουν προσωπικό στο επιτελείο. Ένα από τα συνδεδεμένα μέλη, η Πολωνία, έγινε δεκτό να αναβαθμιστεί σε μέλος του πυρήνα το 2010. Αυτό ήταν αρχικά να συμβεί από 1 Ιανουαρίου 2016 αλλά στη συνέχεια αναβλήθηκε για τον Ιανουάριο του 2017. Παραταύτα, η αλλαγή του κυβερνητικού σχήματος στην Πολωνία μετά τις εκλογές του 2015 οδήγησε στην ανάκληση της απόφασης για αναβάθμιση.
μικρογραφία|383x383εσ|Συμμετέχοντα κράτη μέλη: Με σκούρο μπλε τα 5 κράτη-μέλη (Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Λουξεμβούργο) και με ανοιχτό μπλε τα 5 συνδεδεμένα κράτη-μέλη (Ελλάδα, Ιταλία, Πολωνία, Ρουμανία, Τουρκία). Πλήρη κράτη μέλη: Συνδεδεμένα κράτη μέλη: Πρώην συνδεδεμένα κράτη μέλη:
Οργάνωση
Το Ευρωπαϊκό Σώμα Στρατού δεν υπόκειται σε καμία άλλη στρατιωτική δομή. Αναπτύσσεται με την εξουσιοδότηση της Κοινής Επιτροπής (Common Committee) στην οποία εκπροσωπούνται τα κράτη-μέλη μέσω των Αρχηγών Εθνικής Άμυνας και των Πολιτικών Διευθυντών των Υπουργείων Εξωτερικών. Αυτή η επιτροπή εξετάζει αιτήματα για υποστήριξη που κατατίθενται από διεθνείς οργανισμούς όπως τα Ηνωμένα Έθνη, το ΝΑΤΟ, ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη και η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Επίσης, το Σώμα αναπτύσσεται κατόπιν αιτήματος των κρατών μελών.
μικρογραφία|Μπερές και έμβλημα του Ευρωπαϊκού Σώματος Στρατού
Δομή Διοικήσεως
Η διοίκηση και το επιτελείο του Σώματος Στρατού εδρεύουν στο Στρασβούργο, κοντά στα γαλλογερμανικά σύνορα, την έδρα διαφόρων Ευρωπαϊκών θεσμών. Το Στρατηγείο περιλαμβάνει τα παρακάτω στοιχεία:
Σάιρα
Η σάιρα (Cololabis saira) είναι θαλάσσιο ψάρι του ανοικτού πελάγους, που ανήκει στην τάξη βελονόμορφα και στην οικογένεια Scomberesocidae. Τρώγεται από τον άνθρωπο, ιδίως από τους κατοίκους της Ανατολικής Ασίας, καθώς το βρίσκουμε στον βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό.
Ονομασίες
Η ονομασία σάιρα (さいら / サイラ /佐伊羅) προέρχεται από την ιαπωνική γλώσσα, στην οποία είναι γνωστή και ως sanma (さんま / サンマ / 秋刀魚). Το «σάιρα» υιοθετήθηκε και από τη ρωσική γλώσσα (сайра), όπως και στη διεθνή (λαιτινική) επιστημονική ονομασία του είδους. Στην κορεατική γλώσσα το ψάρι αυτό ονομάζεται kkongchi (꽁치), ενώ στην κινεζική τσιου τάο γιου (秋刀鱼). Η αγγλική ονομασία της σάιρας, Pacific saury, ετυμολογείται από την ελληνική λέξη «σαύρα», αλλά η ιαπωνική όχι. Σάιρες εισάγονται συχνά μπαγιάτικες στη Μεγάλη Βρετανία, όπου χρησιμεύουν ως δόλωμα στο ψάρεμα. Συνήθως τότε αποκαλούνται blueys, ίσως εξαιτίας συγχύσεως με το «μπλε» σκουμπρί (Scomber australasicus, ιαπωνικό σκουμπρί ή σκουμπρί του Ειρηνικού). Ο τριψήφιος κωδικός αλιεύματος FAO για το είδος είναι SAP.
Περιγραφή
Εκτός από το βελονοειδές σχήμα της, η σάιρα ξεχωρίζει από το μικρό στόμα της, από μία σειρά μικρών πτερυγίων ανάμεσα στο ραχιαίο και στα πρωκτικά πτερύγια, καθώς και από τη μικρή διχαλωτή ουρά της (ουραίο πτερύγιο). Το χρώμα της σάιρας είναι σκούρο γκριζοπράσινο προς κυανό στη ράχη και ασημένιο στο υπόλοιπο σώμα, με μικρές, γαλαζωπές κηλίδες κατανεμημένες άτακτα στα πλευρά. Το συνολικό μέσο μήκος μιας ώριμης σάιρας είναι 25 έως 28 εκατοστόμετρα, ενώ η μέγιστη καταγεγραμμένη ηλικία είναι τέσσερα έτη.
Βιολογία
Η σάιρα είναι ιδιαιτέρως μεταναστευτικό είδος. Τα ενήλικα άτομα βρίσκονται γενικώς σε κοπάδια στα ανοικτά, κοντά στην επιφάνεια, ενώ τα νεαρά άτομα συνδέονται με επιπλέοντα φύκια. Τα αυγά της είναι προσκολλημένα το ένα στο άλλο και όλα μαζί σε επιπλέοντα αντικείμενα, όπως τα κομμένα φύκια, με νήματα που διαθέτουν στην επιφάνεια του κελύφους τους.
Οι σάιρες τρέφονται με ζωοπλαγκτόν, όπως κωπήποδα, κριλ και αμφίποδα, αλλά και με τα αυγά και νεογέννητα συνηθισμένων ειδών ψαριών, όπως του γαύρου. Γενικώς το διαιτολόγιό τους είναι περιορισμένο, καθώς δεν έχουν ουσιαστικά στομάχι και το έντερό τους είναι ευθύγραμμο και επομένως μικρού μήκους. Σε αυτό διαφέρουν πολύ από το άλλο είδος του γένους τους, το Cololabis adocetus, μάλλον εξαιτίας του μεγαλύτερου μεγέθους του δεύτερου.
Μερικοί από τους φυσικούς θηρευτές της σάιρας είναι τα θαλάσσια θηλαστικά, οι τόνοι και τα καλαμάρια.
Αλιεία και εμπόριο
Η σάιρα, που διατίθεται στο εμπόριο συχνά με την ονομασία "mackerel pike", ψαρεύεται από τους Κινέζους, τους Ρώσους, τους Κορεάτες και τους Ιάπωνες επαγγελματίες αλιείς, για τους οποίους έχει μεγάλη οικονομική σημασία.
Η αλιεία της σάιρας δυσχεραίνεται από τη μικρή της διάμετρο, εξαιτίας της οποίας απαιτεί δίχτυα με πολύ μικρό «μάτι», αλλά διευκολύνεται από το ότι προσελκύεται πολύ από το φως. Για τον λόγο αυτόν, μια συνηθισμένη μέθοδος ψαρέματος είναι το πυροφάνι, με ισχυρούς προβολείς (500 W) ψυχρού λευκού φωτός στη μία πλευρά του αλιευτικού σκάφους και μερικές μικρές λάμπες κόκκινου φωτός στην άλλη. Αφού τα ψάρια συγκεντρωθούν κάτω από το ισχυρό φως, ο φωτισμός μεταφέρεται στην άλλη πλευρά, οπότε τα ψάρια κινούνται ομαδικά κάτω από το σκάφος και συλλέγονται σε διχτάκια εκεί — συχνά ολόκληρο το κοπάδι.
Ως φαγητό
Η σάιρα ή «σάνμα» είναι ένα από τα εξέχοντα «πιάτα εποχής», που αντιπροσωπεύει το φθινόπωρο στην ιαπωνική κουζίνα. Συνήθως σερβίρεται αλατισμένη και ψημένη στη σχάρα ολόκληρη, γαρνιρισμένη με ρεπανάκια (daikon) και δίπλα μία κούπα σούπας μίσο και μία κούπα ρύζι. Μπορεί επίσης να δεχθεί λεμόνι, μοσχολέμονο ή σάλτσα σόγιας. Τα εντόσθια είναι πικρά, αλλά πολλοί δεν τα αφαιρούν, καθώς ισχυρίζονται ότι η πικράδα τους, εξισορροπημένη από τα συνοδευτικά, είναι μέρος της απόλαυσης. Ψημένη στη σχάρα τρώγεται και στην Κορέα (kkongchi gui, 꽁치구이).
Ως σασίμι, η σάνμα δεν είναι πλέον σπάνια, αλλά ούτε και συνηθισμένη. Σπανίως σερβίρεται ως σούσι, ωστόσο αυτή είναι μία από τις τοπικές «σπεσιαλιτέ» σε μέρη της Χερσονήσου Κίι της Ιαπωνίας. Επίσης το ψάρι μπορεί να τηγανιστεί ή να γίνει καμπαγιάκι.
Στην Κορέα η σάιρα τρώγεται και διατηρημένη, όπως και η ρέγγα, ως Gwamegi, κυρίως τον χειμώνα, αλλά και βραστή (꽁치조림, kkongchi-jorim).
Η σάιρα είναι επίσης δημοφιλής στην ανατολική Ρωσία, όπου πωλείται και σε κονσέρβες με αλάτι και μπαχαρικά, με σπορέλαιο ή και τοματόζουμο. Τρώγεται επίσης καπνιστή.
Πηγές
Κατηγορία:Βελονόμορφα Κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα
Μέρι Κένεθ Κέλερ
Η Μέρι Κένεθ Κέλερ (Mary Kenneth Keller), BVM (17 Δεκεμβρίου 1913 - 10 Ιανουαρίου 1985) ήταν Αμερικανή ρωμαιοκαθολική θρησκευτική αδελφή, εκπαιδευτικός και πρωτοπόρος στην επιστήμη των υπολογιστών. Αυτή και η Ίρβινγκ Τάνγκ ήταν τα πρώτα δύο άτομα που απέκτησαν διδακτορικό στην επιστήμη των υπολογιστών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Καριέρα
Η Κέλερ γεννήθηκε στο Κλίβελαντ του Οχάιο στις 17 Δεκεμβρίου 1913, από τον Τζον Άνταμ Κέλερ και την Αικατερίνη Τζόζεφιν (ν. Σάλιβαν) Κέλερ. Μπήκε στις Αδελφές φιλανθρωπίας της Παναγίας το 1932 και πήρε τους όρκους της με αυτή τη θρησκευτική εκκλησία το 1940. Τελείωσε το BS (Bachelor of Science) στα Μαθηματικά το 1943 και το MS (Master of Science) στα Μαθηματικά και τη Φυσική το 1953 από το Πανεπιστήμιο DePaul στο Σικάγο. Η Κέλερ απέκτησε το διδακτορικό της (Διδάκτορας Φιλοσοφίας) από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν - Μάντισον το 1965. Η διατριβή της, Inductive Inference on Computer Generated Patterns, επικεντρώθηκε στην «κατασκευή αλγορίθμων που πραγματοποίησαν αναλυτική διαφοροποίηση στην αλγεβρική έκφραση, γραμμένη στο CDC FORTRAN 63».
Καθ 'όλη τη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών της Κέλερ, συνεργάστηκε με διάφορα ιδρύματα όπως το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, το Περντιού και το Ντάρτμουθ. Το 1958, η Κέλερ άρχισε να εργάζεται στο στο κέντρο επιστήμης υπολογιστών στο Κολλέγιο Ντάρτμουθ, ένα ανδροκρατούμενο ίδρυμα εκείνη την εποχή, όπου συμμετείχε στην υλοποίηση του πρώτου DTSS BASIC Kernel για τη γλώσσα, εργαζόμενος υπό τους Τζον Κέμενι και Τόμας Κούρτζ μαζί με περίπου δώδεκα άλλους μαθητές.
Η Κέλερ πίστευε στη δυνατότητα των υπολογιστών να αυξήσουν την πρόσβαση στις πληροφορίες και να προωθήσουν την εκπαίδευση. Αφού ολοκλήρωσε το διδακτορικό της το 1965, η Κέλερ ίδρυσε το τμήμα επιστήμης των υπολογιστών στο Clarke College (τώρα Πανεπιστήμιο Clarke ), ένα καθολικό γυναικείο κολέγιο που ιδρύθηκε από τις Αδελφές της Φιλανθρωπίας της Παναγίας στο Ντιμπούκ της Αϊόβα. Την ίδια χρονιά, το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών της απένειμε επιχορήγηση 25.000 δολαρίων που καταβλήθηκε για δύο χρόνια για «εκπαιδευτικό εξοπλισμό για προπτυχιακή εκπαίδευση». Ένα από τα πρώτα τμήματα της επιστήμης των υπολογιστών σε ένα μικρό κολέγιο, η Κέλερ διηύθυνε αυτό το τμήμα για είκοσι χρόνια. Το Κολέγιο Κλαρκ έχει πλέον το Κέντρο Υπολογιστών και Υπηρεσίες Πληροφοριών Κέλερ, το οποίο πήρε το όνομά του και παρέχει υποστήριξη υπολογιστών και τηλεπικοινωνιών σε φοιτητές, μέλη της σχολής και προσωπικό του Κολέγιο Κλαρκ. Το κολέγιο έχει επίσης ιδρύσει την υποτροφία Mary Kenneth Keller Computer Science.
Η Κέλερ ήταν υποστηρικτής της συμμετοχής των γυναικών στον υπολογιστή και στη χρήση υπολογιστών για εκπαίδευση. Βοήθησε στην ίδρυση της Ένωσης Χρηστών Μικρών Υπολογιστών στην Εκπαίδευση (ASCUE) Συνέχισε να γράφει τέσσερα βιβλία στον τομέα. Κατά τη Διάσκεψη Υπηρεσιών Χρήστη ACM / SIGUCC το 1975, η Κέλερ δήλωσε ότι «δεν έχουμε χρησιμοποιήσει πλήρως έναν υπολογιστή ως το μεγαλύτερο διεπιστημονικό εργαλείο που έχει εφευρεθεί μέχρι σήμερα».
Η Κέλερ πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 1985, σε ηλικία 71 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μηχανικοί λογισμικού Κατηγορία:Σχεδιαστές γλωσσών προγραμματισμού Κατηγορία:Αμερικανοί προγραμματιστές Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών
Ραλφ Φέρμαν
Ο Ραλφ Φέρμαν(πλήρες όνομα Ραλφ Ντέιβιντ Φέρμαν Jr)(γεν. στο Νόργουιτς του Νόρφολκ στις 20 Μαΐου του 1975) είναι γεννημένος Βρετανός απ' την Αγγλία Ιρλανδός οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 βρέθηκε μόνο το 2003 όπου αγωνίστηκε με την ομάδα Jordan δίπλα στον Ιταλό Τζιανκάρλο Φιζικέλα. Συνολικά μετείχε σε 15 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 14. Το μόνο αξιόλογο αποτέλεσμα το οποίο σημείωσε ήταν πως σκόραρε 1 και μοναδικό βαθμό στο Ισπανικό Γκραν Πρι εκείνου του Πρωταθλήματος. Στη διάρκεια της 3ης περιόδου Ελεύθερων Δοκιμαστικών του Ουγγρικού Γκραν Πρι ενεπλάκη σε ατύχημα κατά το οποίο τραυματίστηκε ευτυχώς όχι σοβαρά όμως έπρεπε να μην τρέξει για να αναρρώσει. Στη θέση του η ομάδα τοποθέτησε τον Ούγγρο δοκιμαστή της Ζολτ Μπαουμγκάρτνερ. Ο προαναφερόμενος έτρεξε στη θέση του Φέρμαν και στο Ιταλικό Γκραν Πρι επειδή εκείνος είχε πόνο στο αυτί του.
Παραπομπές
Φέρμαν Ραλφ Φέρμαν Ραλφ
Νίκος Αγγελόπουλος (πετοσφαιριστής)
Ο Νίκος Αγγελόπουλος (γενν. στην Πάτρα, 1989) είναι Έλληνας διεθνής αθλητής της πετοσφαίρισης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και είναι γιος του Άρη Αγγελόπουλου, πρώην διεθνή πετοσφαιριστή και ομοσπονδιακού προπονητή στην πετοσφαίριση. Ξεκίνησε το βόλεϊ στις ακαδημίες της ΕΑ Πατρών το 2001 για να μεταγραφή το 2005 Παναχαϊκή με την οποία κέρδισε την άνοδο από την Γ΄ στην Β΄εθνική. Την επόμενη περίοδο (2007) πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό και παρέμεινε εκεί μέχρι το 2010 ενώ πέρασε και από την Κηφισιά σαν δανεικός. Το 2009 ήταν με το Ολυμπιακό πρωταθλητής και κυπελλούχος Ελλάδος. Από το 2010 αγωνίζεται με την Παναχαϊκή στην Α2 εθνική. Το 2012 μετεγγράφηκε στον Παναθηναϊκό για να επιστρέψει στην Παναχαϊκή την επόμενη περίοδο και να κατακτήσει μαζί της το πρωτάθλημα της Α2.
Είναι 55 φορές διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες και 15 φορές με την εθνική ανδρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών
Νήσος Βράνγκελ
Σύμφωνα με τους παλαιοντολόγους, το νησί Βράνγκελ ήταν το τελευταίο καταφύγιο των μαλλιαρών μαμούθ. Σχετικές έρευνες απέδειξαν ότι εδώ έζησε ένα νανοειδές υποείδος των μαμούθ 6.000 χρόνια μετά την εξαφάνισή τους από όλα τα άλλα μέρη του κόσμου. Ολόκληρο το νησί είναι διάσπαρτο με σπειροειδείς χαυλιόδοντες μαμούθ.
Προστασία
Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού Βράνγκελ (Ράνγκελ) καθώς και το κοντινό νησί Χέρλαντ (Έραλντ) προστατεύονται επίσημα ως καταφύγιο άγριας ζωής από το Υπουργείο Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος της Ρωσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Ρωσία Κατηγορία:Παλαιαρκτικές οικοπεριοχές
Έβελυν Φοξ Κέλερ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τζάκσον Χάιτς, Κουίνς από μετανάστες από τη Ρωσία, η Κέλερ μεγάλωσε στο Γούντσαιντ Κουίνς. Έλαβε το πτυχίο της στη φυσική από το Πανεπιστήμιο Μπράντεις το 1957 και συνέχισε τις σπουδές της στη θεωρητική φυσική στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ αποφοίτησε με διδακτορικό. το 1963. Ενδιαφέρθηκε για τη μοριακή βιολογία κατά τη διάρκεια επίσκεψης στο Εργαστήρι Cold Spring Harbor ενώ ολοκλήρωσε το διδακτορικό της. διατριβή. Η Κέλερ έχει διδάξει επίσης στο Northeastern University, Πανεπιστήμιο Cornell, Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, Northwestern University, Princeton University, Κρατικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στην Αγορά, Πανεπιστήμιο της New York και στο τμήμα ρητορικής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ.
Το 2007 η Κέλερ συμμετείχε στο συμβουλευτικό συμβούλιο των ΗΠΑ του FFIPP (Σχολή Ισραηλινών-Παλαιστινίων-Ειρήνης-ΗΠΑ), ενός δικτύου Παλαιστινιακών, Ισραηλινών και Διεθνών καθηγητών και φοιτητών, που εργάζονταν για τον τερματισμό της ισραηλινής κατοχής των Παλαιστινιακών εδαφών και της ειρήνης. .
Συζήτηση της εργασίας
Αντιμετώπισε για πρώτη φορά τον φεμινισμό ως πειθαρχία ενώ παρευρέθηκε σε συνέδριο με τίτλο «Γυναίκες και το επιστημονικό επάγγελμα». Σε αυτό το συνέδριο, ο Έρικ Ερικσον και ο Μπρούνο Μπέτελχαιμ υποστήριξαν για περισσότερες γυναίκες στην επιστήμη με βάση τις ανεκτίμητες συνεισφορές που θα μπορούσε να κάνει μια "ειδικά γυναικεία ιδιοφυΐα" στην επιστήμη. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1969, συνέταξε μια σειρά δεδομένων σχετικά με τις εμπειρίες των γυναικών επιστημόνων και συνέθεσε ένα επιχείρημα σχετικά με τις γυναίκες στην (ή εκτός) επιστήμη, με βάση τη «γυναικεία φύση». Αισθάνθηκε απογοήτευση από τη συνάδελφό της που δημοσίευσε το έργο της ομάδας της και δεν είχε συνειδητοποιήσει τον λόγο πίσω από αυτό μέχρι να κάνει την έρευνά της.
Το 1974 η Κέλερ δίδαξε το πρώτο της μάθημα για τις γυναίκες. Λίγο αργότερα, κλήθηκε να δώσει μια σειρά από διαλέξεις για το έργο της. Ποτέ δεν είχε μοιραστεί τις προσωπικές της εμπειρίες σχετικά με την ιστορία της για το πώς ήταν ως γυναίκα που έγινε επιστήμονας και αυτή η διάλεξη σηματοδότησε την αρχή της δουλειάς της ως φεμινιστικής κριτικής της επιστήμης. Έθεσε τρία κεντρικά ερωτήματα που σηματοδότησαν την έρευνα και το γράψιμό της την επόμενη δεκαετία.
Ένα από τα σημαντικότερα έργα της ήταν μια συμβολή στο βιβλίο The Gender and Science Reader. Το άρθρο της Κέλερ, με τίτλο "Μυστικά του Θεού, της Φύσης και της Ζωής" συνδέει τα ζητήματα του φεμινισμού με την Επιστημονική Επανάσταση του 17ου αιώνα και τη Βιομηχανική Επανάσταση του 18ου αιώνα. Σε αυτό το έργο, παραθέτει τον Boyle. "Μπορεί να φαίνεται αδιαμφισβήτητο και αδιάφορο να αμφισβητούμε τη φύση, την οποία λαμβάνει η ανθρωπότητα για τον κοινό γονέα όλων μας. Αλλά παρόλο που είναι τόσο άτιμο πράγμα, να εκφράσω την επιθυμία σεβασμού για έναν αναγνωρισμένο γονέα, αλλά δεν ξέρω, γιατί μπορεί να μην επιτρέπεται να αμφισβητούμε έναν, τον οποίο ένας άντρας βλέπει αλλά ως προσποιείται. και μου φαίνεται ότι είναι έτσι, νομίζω ότι είναι καθήκον μου να πληρώσω την ευγνωμοσύνη μου, όχι να μην ξέρω τι, αλλά σε αυτήν τη θεότητα, της οποίας η σοφία και η καλοσύνη ... έχουν σχεδιαστεί για να με κάνουν άνδρα. "(σελ. 103) Με την Kέλερ να αναφέρεται στο απόσπασμα του Boyle σε αυτήν την πτυχή, αναφέρεται στο πώς μόλις εμφανιστούν αμφιλεγόμενες πτυχές στη φύση, η "φύση" γίνεται "φύση" και στη συνέχεια είναι θηλυκή.
Η Έβελυν Φοξ Κέλερ έχει τεκμηριώσει πώς η αρσενική δημόσια σφαίρα και η γυναικεία ιδιωτική σφαίρα έχουν δομημένη σκέψη σε δύο τομείς της εξελικτικής βιολογίας: τη γενετική του πληθυσμού και τη μαθηματική οικολογία. Η ανησυχία της είναι να δείξει πώς η διαδικασία επιλογής που λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο της ανακάλυψης περιορίζει ό, τι γνωρίζουμε. Η Κέλερ υποστηρίζει ότι η υπόθεση ότι το ατομικό άτομο είναι η θεμελιώδης μονάδα στη φύση έχει οδηγήσει τους γενετιστές του πληθυσμού να παραλείψουν τη σεξουαλική αναπαραγωγή από τα μοντέλα τους. Αν και η κριτική του λανθασμένου ατομικισμού δεν είναι κάτι καινούργιο, η δυναμική των φύλων αποκαλύπτει η Κέλερ. Σύμφωνα με την Κέλερ, οι γενετιστές αντιμετωπίζουν την αναπαραγωγή σαν τα άτομα να αναπαράγονται, παρακάμπτοντας αποτελεσματικά τις πολυπλοκότητες της σεξουαλικής διαφοράς, τα ενδεχόμενα ζευγάρωμα και τη γονιμοποίηση. Συγκρίνει το ατομικό άτομο των βιολόγων με το ευρετικό άτομο που απεικονίζεται από τους κύριους δυτικούς πολιτικούς και οικονομικούς θεωρητικούς. Η Κέλερ υποστηρίζει περαιτέρω ότι οι βιολόγοι χρησιμοποιούν τιμές που αποδίδονται στη δημόσια σφαίρα της δυτικής κουλτούρας για να απεικονίσουν τις σχέσεις μεταξύ των ατόμων (ενώ οι τιμές που αποδίδονται γενικά στην ιδιωτική σφαίρα για να περιγράψουν τις σχέσεις συγχέονται με το εσωτερικό ενός μεμονωμένου οργανισμού. )
Κριτική
Μερικοί μελετητές που μελετούν γυναίκες στην επιστήμη έχουν επικρίνει την εκδοχή του φύλου και της θεωρίας της επιστήμης που πρωτοστάτησε η Κέλερ. Η Ανν Χίμπνερ Κόμπλιτς ισχυρίστηκε ότι η θεωρία του Keller αποτυγχάνει να εξηγήσει τη μεγάλη παραλλαγή μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών και χρονικών περιόδων. Για παράδειγμα, η πρώτη γενιά γυναικών που έλαβαν πτυχία ανώτερου πανεπιστημίου στην Ευρώπη ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου στις φυσικές επιστήμες και την ιατρική - εν μέρει επειδή εκείνοι οι τομείς εκείνη την εποχή ήταν πολύ πιο φιλόξενοι για τις γυναίκες από ό, τι οι ανθρωπιστικές επιστήμες. Ο Kόμπλιτς και άλλοι που ενδιαφέρονται να αυξήσουν τον αριθμό των γυναικών στην επιστήμη έχουν εκφράσει την ανησυχία τους ότι ορισμένες από τις δηλώσεις της Κέλερ θα μπορούσαν να υπονομεύσουν αυτές τις προσπάθειες, ιδίως τα ακόλουθα:
Μεταξύ των κριτικών της θεωρίας του φύλου και της επιστήμης της Κέλερ είναι η μαθηματική φυσική Mέρι Μπέθ Ρουσκάι, οι πρώην πρόεδροι της Ένωσης Γυναικών στα Μαθηματικά Lenore Blum και η Mέρι Γκρέι, και οι ερευνητές φύλου Pnina Abir - Am και Dorinda Outram.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλοσοφία της βιολογίας Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Εβραίοι φεμινιστές Κατηγορία:Ιστορικοί της επιστήμης Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Μισέλ Τράχτενμπεργκ
Η Michelle Christine Trachtenberg (11 Οκτωβρίου 1985) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο. Συμμετείχε στις ταινίες EuroTrip (2004), The Adventures of Pete & Pete (1994-1996), Buffy the Vampire Slayer (2000-2003), Harriet the Spy (1996) και Gossip Girl (2008-2012).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
FIFA: Road to World Cup 98
Το FIFA: Road to World Cup 98 (γνωστό και ως FIFA 98) είναι βιντεοπαιχνίδι ποδοσφαίρου που αναπτύχθηκε από την EA Canada και εκδόθηκε από την Electronic Arts. Είναι το πέμπτο παιχνίδι της σειράς FIFA και το τρίτο τρισδιάστατο στις κονσόλες 32-bit. Είναι επίσης το τελευταίο παιχνίδι της σειράς που κυκλοφόρησε για το Sega Mega Drive στην Ευρώπη.