cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρον Τζόνσον
Ο Τζόνσον, εξελέγη πρώτη φορά στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά τις εκλογές του 2010, νικώντας τον τότε εν ενεργεία Δημοκρατικό Γερουσιαστή Ράσελ Φέινγκολντ, με ποσοστό 51,9% έναντι 47,0%. Επανεξελέγη το 2016, με ποσοστό 50,2% έναντι 46,8%, με αντίπαλο και πάλι τον Ράσελ Φέινγκολντ. Είναι υποψήφιος εκ νέου για τις εκλογές του 2022.
Πριν την ενασχόλησή του με την πολιτική, ήταν διευθύνων σύμβουλος στην πολυεθνική εταιρεία πλαστικών του αδερφού του "Bemis Company".
Ο Τζόνσον, αποτελεί στενό σύμμαχο του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και θεωρείται από τα πιο συντηρητικά και σκληροπυρηνικά μέλη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στη Γερουσία. Κατά την πανδημία του COVID-19, προώθησε θεωρίες συνωμοσίας. Ήταν ένας από τους Ρεπουμπλικανούς που υποστήριξε ότι οι προεδρικές εκλογές του 2020, ήταν προϊόν νοθείας.
Βιογραφία
Ο Ρον Τζόνσον, γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1955 στο Μανκάτο της Μινεσότας των ΗΠΑ. Έχει Νορβηγική και Γερμανική καταγωγή. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Edina High School" (σε προάστιο της Μινεάπολης) το 1973. Σπούδασε Λογιστική και Επιχειρηματικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότας, λαμβάνοντας πτυχίο (BS) το 1977. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, όμως δεν έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα.
Προσωπική ζωή
Ο Τζόνσον είναι παντρεμένος από το 1977 με την Τζέιν Κάρλερ, με την οποία έχουν αποκτήσει μαζί τρία παιδιά. Το 1979, μετακόμισαν με τη σύζυγό του μόνιμα, στο Όσκος του Ουισκόνσιν. Είναι μέλος της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Α.Φ.Μ.Σ. Φοίνικας Πειραιά
Ο Αθλητικός Φυσιολατρικός Μορφωτικός Σύλλογος Φοίνιξ (ή Φοίνικας) Πειραιά, ενίοτε αναφερόμενος και ως "Φοίνικας Καλλίπολης", είναι ιστορικό  ερασιτεχνικό αθλητικό σωματείο με έτος ίδρυσης το 1949 και έδρα την Καλλίπολη του Πειραιά. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, με το τελευταίο να αγωνίζεται στην Α2 εθνική κατηγορία, καθώς και ακαδημίες, αλλά και τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών. Στο παρελθόν είχε συστήσει τμήμα κολύμβησης (1962), συμπεριλαμβανομένης ομάδας υδατοσφαίρισης,   τμήμα αντισφαίρισης (1974), καθώς και τμήμα εκδρομών. Επίσης για πολλά χρόνια, λειτουργούσε τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών, με έφορο τον Γεώργιο Κουκά, , ιδιαίτερα την εποχή του προπονητή Παπούλια Μπάμπη, μέλους της Εθνικής Ανδρών, και παίκτη του Εθνικού Πειραιά.
Ίδρυση
Η δημιουργία του Φοίνικα Πειραιά, καταρχάς ως αθλητικού σωματείου, το οποίο όμως θα μπορούσε να αναπτύξει και περαιτέρω κοινωνική, μορφωτική και πολιτιστική δραστηριότητα, αποφασίστηκε σε συνάντηση νέων που πραγματοποιήθηκε στην Καλλίπολη στις 15 Σεπτεμβρίου 1949, κατά την οποία συντάχθηκε ιδρυτική διακήρυξη και ορίστηκε προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή αποτελούμενη από τους Διαμανό Στρουμπούλη, Νικόλαο Δρίβα, Βασίλη Ισόπουλο, Κωνσταντίνο Ζώη και Δημήτριο Παπαδόπουλο. Στην συνέχεια συγκεντρώθηκαν τα 19 μέλη που απαιτούνταν για την ίδρυση σωματείου, η οποία εγκρίθηκε από το Πρωτοδικείο στις αρχές του επόμενου έτους. Σύντομα ξεκίνησαν οι προσπάθειες για εξεύρεση πόρων και κατασκευή γηπέδου, στην οποία συμμετείχαν μέλη της διοίκησης και του σωματείου.
Ονομασία
Η αρχική ονομασία ήταν Αθλητικός Σύνδεσμος "Ο Φοίνιξ". Στην Γ.Σ. της 1 Ιουλίου 1970 τροποποιήθηκε το καταστατικό όσον αφορά την ονομασία του σωματείου, η οποία έγινε Αθλητικός Φυσιολατρικός και Μορφωτικός Σύλλογος "ΦΟΙΝΙΚΑΣ".
Διακρίσεις
Παρότι ο σύλλογος είχε την φιλοσοφία του αμιγώς ερασιτεχνικού αθλητισμού, παρά του πρωταθλητισμού, ωστόσο δεν έλειψαν και οι σημαντικές αθλητικές διακρίσεις. Στην υδατοσφαίριση, το 1969 θα αναδειχθεί αήττητος πρωταθλητής στην δεύτερη τη τάξει κατηγορία, κερδίζοντας ομάδες όπως Ν.Ο. Χίου, Ν.Ο. Βόλου, Ν.Ο. Κέρκυρας, Ν.Ο. Μυτιλήνης και Ν.Ο. Χαλκίδος. Την επόμενη χρονιά στην Α' εθνική κατηγορία σημαντικότερη ίσως στιγμή είναι η νίκη επί του Παναθηναϊκού με σκορ 7-4.
Διακεκριμένοι αθλητές
Ο γνωστότερος αθλητής που ανέδειξε ο Φοίνικας Πειραιά είναι ο πολυνίκης αθλητής της υδατοσφαίρισης και αργότερα αντιδήμαρχος Πειραιά Αντώνης Αρώνης, ο οποίος στη συνέχεια έκανε μεγάλη καριέρα με τους δυο άλλους πειραϊκούς συλλόγους τον Εθνικό και τον Ολυμπιακό, ενώ με την Εθνική Ομάδα, μεταξύ άλλων, συμμετείχε και 3 φορές σε Ολυμπιακούς Αγώνες (1980, 1984, 1988).
Έδρα - εγκαταστάσεις
Τα γραφεία του Φοίνικα Πειραιά βρίσκονται Σημίτου 29 και Καζανόβα στην Καλλίπολη του Πειραιά.
Οι αθλητικές εγκαταστάσεις του Συλλόγου βρίσκονται στην Ακτή Θεμιστοκλέους 236-244 στην Πειραϊκή, στον Πειραιά. Στο παρελθόν οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις έχουν γίνει μήλον της έριδος μεταξύ του σωματείου και του Δήμου Πειραιά, όταν το 1974 επί δικτατορίας ο Δήμος διεκδίκησε την κυριότητα και διέταξε εκκένωση, κάτι που αποφεύχθηκε με την επίκληση σχεδίων του ΟΛΠ. Ο δήμος Πειραιά στήριξε μαζί και με την Περιφέρεια Αττικής την ανακαίνιση των εγκαταστάσεων αυτών, και αντίστοιχα ο σύλλογος του Φοίνικα βράβευσε τόσο τον Δήμαρχο Πειραιά Γιάννη Μώραλη όσο και την τότε Περιφερειάρχη Αττικής Ρένα Δούρου.
Ως έδρα των ομάδων καλαθοσφαίρισης χρησιμοποιείται το Κλειστό Γυμναστήριο «Παναγιώτης Σαλπέας» στην Ακτή Ξαβερίου.
Κατά καιρούς ως προπονητήριο έχει χρησιμοποιηθεί το κλειστό γυμναστήριο «Πέτρος Καπαγέρωφ», πιο γνωστό ως Παπαστράτειο.
Καλαθοσφαίριση ανδρών
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών την περίοδο 2021-2022 αγωνίζεται στην Α' Κατηγορία ανδρών ΕΣΚΑΝΑ. Κατέκτησε το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Γ' εθνική κατηγορία.
Σύνθεση περιόδου 2021-2022
Η σύνθεση της περιόδου 2021-2022 είναι  :
Δημήτρης Παπαντωνίου
Χάρης Χωματάς
Παντελής Σέττος
Ζάχος Τσουκαλάς
Xρήστος Περσίδης
Σπύρος Κόγκας
Γιώργος Κατσούρης
Γιώργος Αποστόλου
Γιώργος Μουρίκης
Λάζαρος Τασσόπουλος
Σπύρος Αρχοντούλης
Ιωάννης Πετρόπουλος
Καλαθοσφαίριση γυναικών
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών την περίοδο 2021-2022 αγωνίζεται στην Α2 εθνική κατηγορία. Η ομάδα πέτυχε για πρώτη φορά την άνοδό της στην Α2 κατηγορία το 2019.
Πετοσφαίριση γυναικών
Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών αγωνίζεται στην Α' κατηγορία ΕΣΠΕΔΑ.
Ομάδες μικρότερων ηλικιών και ακαδημίες
Ο Φοίνικας στην καλαθοσφαίριση ανδρών και γυναικών δραστηριοποιείται στα πρωταθλήματα όλων των ηλικιών (ΕΣΚΑΝΑ εφήβων, παίδων, παμπαίδων, μίνι, προμίνι και ακαδημίες) και στην πετοσφαίριση γυναικών στην ΕΣΠΕΔΑ κορασίδων και με ακαδημίες.
Το 2015, τις ακαδημίες του Φοίνικα επισκέφθηκε ο παλαίμαχος Αμερικανός καλαθοσφαιριστής του Ολυμπιακού και πρωταθλητής Ευρώπης 1997, Ντέιβιντ Ρίβερς.
Υδατοσφαίριση ανδρών
* Σημ: Ενδιάμεση Κατηγορία (1967-1976), μεταξύ Εθνικής Κατηγορίας και Β’ Εθνικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι κολύμβησης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι αντισφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Βενεζουέλας
Η Πριμέρα Ντιβισιόν της Βενεζουέλας (ισπανικά: Primera División de Venezuela, ) είναι το κορυφαίο επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Βενεζουέλας. Δημιουργήθηκε το 1921 και έγινε επαγγελματικό το 1957. Διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Βενεζουέλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βενεζουέλας Βενεζουέλας
Βεατρίκη Καρλ
Η Βεατρίκη Καρλ (γερμανικά: Beatrix Karl) (γεννημένη στις 10 Δεκεμβρίου 1967) είναι Αυστριακή ακαδημαϊκός και πολιτικός. Ήταν πρώην μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Αυστρίας, υπηρέτησε ως υπουργός Επιστήμης και Έρευνας (2010–2011) και Υπουργός Δικαιοσύνης (2011–2013) στην πρώτη κυβέρνηση Φάιμαν.
Νεανικά χρόνια και καριέρα
Η Καρλ γεννήθηκε το 1967 στο Γκρατς της Στυρίας και μεγάλωσε στο Μπαντ Γκλάιχενμπεργκ. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς, ολοκλήρωσε πτυχίο Μάστερ το 1991 και διδακτορικό το 1995. Στη συνέχεια εργάστηκε στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για το Κοινωνικό Δίκαιο και την Κοινωνική Πολιτική στο Μόναχο. Αρχικά το 2001 ήταν επίκουρη καθηγήτρια και τακτική καθηγήτρια από το 2003, στο alma mater της.
Τον Οκτώβριο του 2017 η Καρλ διορίστηκε αντιπρύτανης του Pädagogische Hochschule Steiermark (Πανεπιστημιακό Κολλέγιο Εκπαίδευσης Δασκάλων στη Στυρία) με ευθύνη για την έρευνα και την ανάπτυξη.
Πολιτική
Στις 26 Ιανουαρίου 2010 η Καρλ διορίστηκε στο υπουργικό συμβούλιο του Βέρνερ Φάιμαν, διαδεχόμενη τον Γιοχάνες Χαν ως Ομοσπονδιακή Υπουργός Επιστήμης και Έρευνας. Έκανε σχέδια για την επανεισαγωγή των διδάκτρων σε εθνικό επίπεδο για όλους τους φοιτητές πανεπιστημίου, μεταξύ άλλων μέτρων εξοικονόμησης κόστους.
Η Καρλ δεν διορίστηκε ξανά στη δεύτερη κυβέρνηση Φάιμαν και συνέχισε να είναι μέλος του κοινοβουλίου μέχρι τις εκλογές του 2017. Ήταν επίσης υποψήφια στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2014, αλλά το ÖVP δεν κέρδισε αρκετές έδρες, για να γίνει μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Το 2018 επιλέχθηκε ως κυβερνητική επίτροπος της Αυστρίας για την Expo 2020 στο Ντουμπάι.
Είναι η Κυρία της Τιμής του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου (Αψβούργου-Λωρραίνης).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Γκρατς Κατηγορία:Αυστριακές πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αρχαιάναξ
Ο Αρχαιάναξ (νεοελληνικά: Αρχαιάνακτας) φαίνεται να ήταν ηγεμόνας του βασιλείου του Βοσπόρου περίπου 40 χρόνια πριν από την άνοδο των Θρακών Σπαρτοκιδών.
Βιογραφία
Λίγα -έως τίποτε- είναι γνωστά για τον Αρχαιάνακτα πριν από την άνοδό του στο θρόνο. Μπορεί να ήταν από τη Μυτιλήνη και στρατηγός μίας ένωσης πόλεων-κρατών στον Κιμμέριο Βόσπορο, που πιθανότατα σχηματίστηκε ως άμυνα ένεκα των γειτονικών Σκυθικών φυλών. Αφού ανέλαβε την εξουσία ως ηγεμόνας, οι πόλεις Θεοδοσία και Νυμφαίο αποχώρησαν από την ένωση. Πιθανόν να είχε σχέση με τον Σήμανδρο της Μυτιλήνης, ιδρυτή της πόλης της Ερμώνασσας, αν και αυτό είναι αβέβαιο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαίοι Μυτιληνιοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες βασιλείς Κατηγορία:Αρχαιανακτίδες
Μάχη στο Μεσοβούνι
Υπόβαθρο
Στα μέσα του 1829, τα στρατεύματα του Δημητρίου Υψηλάντη άρχισαν να σημειώνουν επιτυχίες σε πολλούς τόπους της Αττικής και της Βοιωτίας εναντίον των Οθωμανών Τούρκων. Στις 27 Μαΐου 1829 οι Έλληνες απώθησαν μεγάλη τουρκική δύναμη από την Αθήνα στην Μονή του Αγίου Ιωάννη της Χασιάς, ενώ στις 2 Ιουνίου 1829 ένα άλλο σώμα Οθωμανών υπό τον Ομέρ Πασά του Ευρίπου συγκρούστηκε με τους Έλληνες στον Ανηφορίτη, που αναχαιτίστηκε. Στις 10 Ιουνίου, στις 21 Ιουνίου και στις 6 Ιουλίου οι Έλληνες σημείωσαν κι άλλες επιτυχίες, μπροστά από τη Θήβα, στο Μακροβούνι και στον Άγιο Ιωάννη της Χασιάς αντίστοιχα.
Μάχη
Λίγο καιρό αργότερα, στα μέσα Ιουλίου, ο Κώστας Σίρπης, αντικαθιστώντας τον οπλαρχηγό Χατζηχρήστο, με 120 ιππείς και ο Ευμορφόπουλος με πεζούς στρατιώτες, έστησαν ενέδρα τη νύχτα στη θέση Μεσοβούνι, από όπου θα διέρχονταν οθωμανικές εφοδιοπομπές από την Εύβοια. Οι εχθροί τους όμως άργησαν να φανούν και οι Έλληνες έλαβαν εντολή από τον Δημήτριο Υψηλάντη να εγκαταλείψουν την προσπάθεια. Όταν όμως αναχωρούσαν έπεσε στην αντίληψή τους ότι στην πεδιάδα στο Πυρί έβοσκαν άλογα και άλλα ζώα, για τα οποία ο Σίρπης έδωσε εντολή να αιχμαλωτιστούν. Μερικοί Τούρκοι ιππείς από τους Αγίους Θεοδώρους βλέποντας τους Έλληνες εκτεθειμένους στην πεδιάδα επιτέθηκαν και τους περικύκλωσαν. Στο πεδίο της μάχης σύντομα προσήλθαν ενισχύσεις και για τις δύο παρατάξεις και η σύγκρουση γενικεύτηκε. Η μάχη έληξε με βαριές απώλειες για τους Έλληνες. Ο Χατζηχρήστος, μόλις ενημερώθηκε για την ήττα, γύρισε και ανέλαβε την ηγεσία του σώματός του, εμψύχωσε τους πολεμιστές του και από κοινού αποφάσισαν να πάρουν εκδίκηση στήνοντας παγίδα πάλι στο Μεσοβούνι. Λίγο καιρό αργότερα, στις 29 Ιουλίου 1829 οι Τούρκοι τραυματίες με συνοδεία 600 ανδρών διέσχιζαν το Μεσοβούνι κατευθυνόμενοι στην Χαλκίδα, όταν δέχθηκαν επίθεση από τους άνδρες του Χατζηχρήστου. Οι Τούρκοι ηττήθηκαν και υποχώρησαν στο χωριό Σπαχήδες, έχοντας αφήσει στο πεδίο περίπου 15 νεκρούς και δύο σημαίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Ζουνίνιο Περναμπουκάνο
Ο Ζουνίνιο ξεκίνησε την καριέρα του το 1993 από το Σπορτ ντο Ρεσίφε. Δύο χρόνια αργότερα αποκτήθηκε από τη Βάσκο ντα Γκάμα με την οποία αγωνίστηκε σε πάνω από 100 παιχνίδια και κέρδισε έξι παιχνίδια. Το 2001 αποκτήθηκε από την Ολιμπίκ Λυών όπου αγωνίστηκε για οκτώ χρόνια, κατακτώντας εφτά συνεχόμενα πρωταθλήματα και σκοράροντας πάνω από 100 γκολ σε 350 επίσημες εμφανίσεις με το κλαμπ. Μετά την αποχώρησή του από τη Λυών το 2009, ο Ζουνίνιο αγωνίστηκε στην Αλ-Γκαράφα το Κατάρ, στη Βάσκο ντα Γκάμα και στους Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς. Αποσύρθηκε το 2013.
Ο Ζουνίνιο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα το 1999 και αγωνίστηκε 40 φορές με το εθνόσημο σκοράροντας έξι γκολ. Ήταν μέλος της αποστολής της Βραζιλίας στο Κόπα Αμέρικα 2001, στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2005 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2006.
Από το 2013 μέχρι το 2018, ο Ζουνίνιο ήταν αθλητικός σχολιαστής στο βραζιλιάνικο δίκτυο Rede Globo.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλουμπ ντο Ρεσίφε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Γκαράφα ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2001 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Αμίρ Χαντάντ
Ο Λοράν Αμίρ Χλιφά Χεντιντέρ Χαντάντ (εβραϊκά : לורן עמיר חליפה חדידר חדד‎, Παρίσι 20 Ιουνίου 1984), περισσότερο γνωστός ως Αμίρ Χαντάντ (εβραϊκά : עמיר חדד‎), ή απλά ως Αμίρ, είναι Γαλλο-Ισραηλινός τραγουδιστής και στιχουργός. Συμμετείχε στον ισραηλινό διαγωνισμό τραγουδιού Kokhav Nolad το 2006, κυκλοφόρησε το άλμπουμ Vayehi το 2011 και ήταν φιναλίστ στον γαλλικό διαγωνισμό The Voice: la plus belle voix ως μέλος της Ομάδας Jenifer κατακτώντας την τρίτη θέση. Εκπροσώπησε τη Γαλλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2016 με το τραγούδι "J'ai cherché", όπου κατέκτησε την έκτη θέση.
Βιογραφία
Ο Χαντάντ γεννήθηκε στο Παρίσι. Οι γονείς του είναι Ιουδαίοι από την Τυνησία και το Μαρόκο. Μεγάλωσε στο Σαρσέλ, στο Βαλ ντ'Ουάζ, και μετανάστευσε στο Ισραήλ το 1992 σε ηλικία 8 ετών, όπου εγκαταστάθηκε στη Χερτσλιγιά, βόρεια του Τελ Αβίβ. Ως παιδί, τραγουδούσε στη συναγωγή και σε αρκετές κοινωνικές εκδηλώσεις.
Ο Αμίρ γεννήθηκε με απώλεια ακοής σε ποσοστό 50% και ακούει μόνο από το αριστερό αυτί.
2006-13: Kokhav Nolad & Vayehi
Απέκτησε φήμη το 2006 με τη συμμετοχή του στην 4η σεζόν του ισραηλινού διαγωνισμού τραγουδιού Kokhav Nolad (εβραϊκά : כוכב נולד, αγγλικά : A Star is Born), την ισραηλινή εκδοχή του Pop Idol που πραγματοποιήθηκε από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2006. Ήταν ο πρώτος υποψήφιος που τραγούδησε κυρίως γαλλικά τραγούδια στις οντισιόν.
Η 4η σεζόν του Kokhav Nolad ανέδειξε νικητή τον Jacko Eisenberg. Παρόλο που δεν κέρδισε, ο Χαντάντ ολοκλήρωσε την υποχρεωτική στράτευση στις Ένοπλες Δυνάμεις του Ισραήλ και συνέχισε τις σπουδές του στην οδοντιατρική στο Hebrew University of Jerusalem από όπου αποφοίτησε το 2012. Το τραγούδι "Kache limtso milim", η εβραϊκή έκδοση της επιτυχίας του Patrick Bruel "J'te l'dis quand même", κυκλοφόρησε παράλληλα με το βίντεο-κλιπ. Ο Bruel αγάπησε τόσο πολύ την ερμηνεία του Χαντάντ ώστε τον προσκάλεσε να τραγουδήσει μαζί του σε μια μεγάλη εκδήλωση στο Raanana Park στις 23 Μαΐου 2008 μπροστά από 8000 θεατές. Το τραγούδησε ξανά το 2013, κατά τη διάρκεια ενός γκαλά στο Anaelle Ledoroth στο Παρίσι στις 27 Μαΐου 2013.
Το 2011, ο Χαντάντ κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ Vayehi στο οποίο οι στίχοι είναι του ίδιου και του Όμρι Ντάγκαν κατά τα χρόνια που ο Χαντάντ ήταν φοιτητής. Το άλμπουμ περιλάμβανε την ήδη δημοφιλή έκδοση του "Kache limtso milim". Διασκεύασε την επιτυχία του 1990 "Désenchantée" της Γαλλίδας καλλιτέχνιδας Μυλέν Φαρμέρ. Η παραγωγή αυτού του άλμπουμ έγινε από τον Ισραηλινό παραγωγό Όφερ Νισίμ. Στο μεταξύ, ο Χαντάντ κηνύγησε το πάθος του στη μουσική.
Ο Χαντάντ υπέγραψε συμβόλαιο με μια γαλλική δισκογραφική εταιρεία και δημιούργησε μια συνεργασία με τη Γαλλία, την Ελβετία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βραζιλία παράλληλα με την καριέρα του στο Ισραήλ. Συνεργάστηκε με πλήθος καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένων των Shlomi Shabat, Haim Moshe, Dudu Aharon, Gad Elbaz και Eyal Golan.
2014-15: The Voice: la plus belle voix
Το 2014 συμμετείχε στην τρίτη σεζόν του γαλλικού The Voice: la plus belle voix το οποίο μεταδόθηκε στο TF1 από τις 11 Ιανουαρίου 2014 μέχρι τις 10 Μαΐου 2014. Στις blind auditions, ο Χαντάντ τραγούδησε το "Candle in the Wind" του Έλτον Τζον και όλοι οι κριτές Γκαρού, Μικά, Ζενιφέρ και Φλοράν Πανί γύρισαν τις καρέκλες τους. Ο Χαντάντ επέλεξε να είναι με την ομάδα της Ζενιφέρ. Έφτασε μέχρι τον τελικό όπου κατέλαβε την τρίτη θέση.
Προσωπική ζωή
Στις 7 Ιουλίου 2014, ο Χαντάντ παντρεύτηκε τη Λιτάλ στο Ισραήλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί τραγουδιστές Κατηγορία:Γάλλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γαλλία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Τζόζεφ Μακάρθυ
Ο Τζόζεφ Ρέιμοντ Μακάρθυ (Joseph Raymond "Joe" McCarthy, 14 Νοεμβρίου 1908 - 2 Μαΐου 1957) ήταν Αμερικανός πολιτικός (Γερουσιαστής) του ρεπουμπλικανικού κόμματος γερμανο-ιρλανδικής καταγωγής, καθολικός ιησουΐτης. Έγινε περισσότερο γνωστός από την συμμετοχή του σε έρευνα συμμετοχής ανωτέρων υπαλλήλων στη διείσδυση κομμουνιστικού κινδύνου στις ΗΠΑ αλλά και από τις μεθόδους πολιτικής εξόντωσης που εφήρμοσε και οι οποίες έλαβαν τον διεθνή χαρακτηρισμό «μακαρθισμός».
Πρώτα χρόνια
Ο Τζόζεφ Μακάρθυ γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου του 1908 σε αγροτική περιοχή της πολιτείας Ουισκόνσιν. Φοίτησε στο περιφερειακό Πανεπιστήμιο Μαρκέτ όπου έλαβε πτυχίο νομικής το 1935 και αργότερα το 1939 εισήλθε στο δικαστικό σώμα. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως εθελοντής στο Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ, όπου μετά τη βασική εκπαίδευση ανέλαβε αξιωματικός. . Από το 1946 ασχολήθηκε με την πολιτική και τον επόμενο χρόνο εξελέγη Γερουσιαστής της Πολιτείας Ουισκόνσιν, θέση που διατήρησε μέχρι τον θάνατό του.
Αντικομμουνιστική δράση
Αν και η πολιτική του σταδιοδρομία από το 1947 μέχρι το 1950 δεν είχε τίποτε αξιοσημείωτο άρχισε σιγά – σιγά να εκμεταλλεύεται το κομμουνιστικό ζήτημα που μέχρι τότε περιοριζόταν στην αντιπαλότητα που είχε δημιουργήσει η αποκάλυψη ότι η Σοβιετική Ένωση είχε σπάσει το μονοπώλιο των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ.
Έτσι τον Φεβρουάριο του 1950 εξαπέλυσε ένα δριμύτατο κατηγορώ εναντίον όλων εκείνων «που είχαν παραδώσει την Κίνα στον κομμουνισμό» κατηγορώντας περισσότερο τους βλαστούς παλαιότερων οικογενειών «που είχαν γεννηθεί με ασημένια κουτάλια στα στόματά τους» και που σήμερα κατείχαν υψηλές κυβερνητικές θέσεις στο Υπουργείο Εξωτερικών, (Στέιτ Ντιπάρτμεντ), προδίδοντας συστηματικά τα συμφέροντα των ΗΠΑ, επισείοντας ως απόδειξη αυτών στατιστικές. Κατά τον ίδιο στο υπουργείο αυτό υπηρετούσαν 81 «κίνδυνοι της ασφάλειας της χώρας», συμπεριλαμβανομένων 57 «κομμουνιστών με φάκελο»! Παράλληλα δε ισχυριζόταν ότι είχε στη κατοχή του κατάλογο, ούτε λίγο ούτε πολύ, 205 περίπου υπαλλήλων, του ίδιου πάντα υπουργείου, με αδιάσειστα στοιχεία ότι ήταν μέλη του κομμουνιστικού κόμματος.
Στη πραγματικότητα καμία όμως από αυτές τις κατηγορίες που εξαπέλυε δεν είχε υπόσταση. Αυτό όμως δεν τον πείραζε να συνεχίζει βασιζόμενος ίσως στο νόμο των πιθανοτήτων ότι μια επισταμένη έρευνα κάτι θα αποδείκνυε. Οι δηλώσεις του όμως αυτές δεν άργησαν να τον φέρουν στη κορυφή ενός κύματος πραγματικής λαϊκής αντικομμουνιστικής κίνησης η οποία τελικά ήταν αυτή που τον στήριξε τουλάχιστον για μια πενταετία. Ελάχιστοι ήταν εκείνοι που μέσα σε εκείνη την λαίλαπα τόλμησαν να υπενθυμίσουν ότι η «απώλεια» της Κίνας οφειλόταν κυρίως στη διαφθορά και την ανικανότητα των Κινέζων κομμουνιστών και όχι σε κάποια δυτική αδιαφορία ή άλλο λόγο. Αλλο σημαντικό γεγονός χάρη στο οποίο η δράση που ξεκίνησε ο Μακάρθυ άρχισε να παίρνει διαστάσεις ήταν ο Πόλεμος της Κορέας, που ξεκίνησε τον Ιούνιο του 1950. Ο Μακάρθυ υποστήριζε ότι οι Αμερικανοί δεν χρειάζονταν να πάνε να θυσιαστούν αν οι Κινέζοι κομμουνιστές δεν είχαν πέσει προηγουμένως θύματα πολιτικής «δολιοφθοράς».
Έτσι όλα τα παραπάνω δεν άργησαν να επισύρουν μια σειρά μέτρων ελέγχου και παρακολούθησης κυβερνητικών υπαλλήλων που ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους.
Λήψη πρώτων μέτρων
Τον Σεπτέμβριο του 1950 αρχίζει να εφαρμόζεται μια σειρά δραστικών μέτρων, παρά το βέτο του Προέδρου Χάρρυ Τρούμαν. Πρώτος νόμος που ψηφίστηκε ήταν ο λεγόμενος "νόμος Μακ-Κάρραν", σύμφωνα με τον οποίο όσοι ήταν κομμουνιστές θα έπρεπε να προσέλθουν και να το δηλώσουν στον γενικό εισαγγελέα. Παράλληλα παρεχόταν το δικαίωμα - εξουσία στους διευθυντές 11 περίπου κυβερνητικών υπηρεσιών της απόλυσης υπαλλήλων τους με συνοπτική διαδικασία. Ο νόμος αυτός τον επόμενο χρόνο, Απρίλιος 1951, επεκτάθηκε σε όλες τις Πολιτείες καθιερώνοντας τους όρους «εύλογα αίτια... μη νομιμοφρόνων πεποιθήσεων», ή «εύλογη αμφιβολία... επί νομιμοφροσύνης». Με την εφαρμογή και την επέκταση του παραπάνω νόμου άρχισε και ένας καταιγισμός κατηγοριών εκ μέρους του Μακάρθυ προς κάθε κατεύθυνση και κυρίως προς το ΥΠ.ΕΞ. και τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ, φθάνοντας στο σημείο να κατηγορήσει και αυτόν ακόμη τον στρατηγό Μάρσαλ, ότι συμμετείχε «στην πιο μεγάλη συνωμοσία, η ατιμία της οποίας είχε ξεπεράσει κάθε προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία του ανθρώπου».
Στην ερώτηση πως ήταν δυνατόν ένας άνθρωπος να διασπείρει τόσες κατηγορίες, να λέει ό,τι θέλει, να κινητοποιεί την κυβέρνηση και τις αρχές και να μένει ατιμώρητος, η απάντηση είναι η εξής. Πρώτον, ο Μακάρθυ δεν ήταν ένας απλός πολίτης αλλά ένας Γερουσιαστής που εκμεταλλευόμενος αυτό το οποίο ανησυχούσε τον κόσμο, ο λόγος του είχε μεγάλη επιρροή. Δεύτερο και σημαντικότερο, ήταν ότι η κίνηση που δημιούργησε ωφέλησε τα μέγιστα το κόμμα στο οποίο ανήκε - το οποίο άρχιζε να καταλαμβάνει μεγάλα ποσοστά υπεροχής και βέβαια ο ίδιος να εξελίσσεται ως σημαντικότατο στέλεχός του. Έτσι πίσω από όλα αυτά υπήρχε η άμεση υποστήριξη των συντρόφων του Ρεπουμπλικάνων, κυρίως των μεσοδυτικών Πολιτειών, που ήταν και οι περισσότερο συντηρητικοί, όπως για παράδειγμα ο γερουσιαστής Ουΐλιαμ Τζένερ που έφθασε στο σημείο όταν η αρμόδια επιτροπή έρευνας της Γερουσίας (Επιτροπή Τίντιγκς) αποφάνθηκε ότι οι κατηγορίες του Μακάρθυ είναι ψεύδη και αθλιότητες, να καταγγείλει την ίδια την επιτροπή ότι «βαρύνεται με την πλέον ξεδιάντροπη συγκάλυψη της μεγαλύτερης συνωμοσίας στην ιστορία των ΗΠΑ»
Επιτροπή ερευνών – ανακρίσεις
Υπό τις νέες αυτές συνθήκες ο Μακάρθυ αναλαμβάνει τον Ιανουάριο του 1953 πρόεδρος στη Μόνιμη Υποεπιτροπή Ερευνών της Γερουσίας των ΗΠΑ.
Η πλέον παράξενη υποεπιτροπή που δημιούργησε ήταν εκείνη που ανέλαβε τις έρευνες – ανακρίσεις των διαφόρων κέντρων πληροφοριών εξωτερικού του Στέιτ Ντιπάρτμεντ την οποία διεύθυνε ο ίδιος και δύο έμπιστοί του, αμφότεροι ηλικίας μόλις 26 ετών, ο Ρόυ Κόον και ο Ντέιβιντ Σάιν. Αυτοί άρχισαν να περιδιαβαίνουν διάφορες υπηρεσίες – πρεσβείες και να εξετάζουν τις βιβλιοθήκες προκειμένου να εντοπίσουν βιβλία κομμουνιστικού περιεχομένου. Τον Δεκέμβριο του 1953 ο Μακάρθυ είχε πλέον καταστεί ο φόβος και ο τρόμος των αμερικανικών υπηρεσιών εσωτερικού και εξωτερικού.
Ωθούμενος δε και ο Πρόεδρος απο αυτόν, από τον Απρίλιο του 1953 αναπροσαρμόζει επί το αυστηρότερον το καλούμενο «πρόγραμμα νομιμοφροσύνης» που αφορούσε τα προσόντα των υποψηφίων για κυβερνητικές θέσεις σε όλες τις Πολιτείες που θα έπρεπε να συμφωνούν σε θέματα εθνικής ασφάλειας. Όταν τον Ιούλιο του 1953 που τερματίσθηκε ο Πόλεμος της Κορέας με ανακωχή αποκαλύφθηκε ότι η Σοβιετική Ένωση είχε ξεπεράσει τις ΗΠΑ στη τελειοποίηση της βόμβας υδρογόνου ξέσπασε νέα φρενίτιδα κομμουνιστοφοβίας που δεν είχε προηγούμενο. Προϊόν αυτής ήταν και η υπόθεση Οπενχάιμερ.
Υπέρβαση ορίων
Περί τον Οκτώβριο του 1953 η Υποεπιτροπή άρχισε να επεκτείνει την έρευνα ακόμα και στις αμερικανικές στρατιωτικές υπηρεσίες υποστηρίζοντας ότι και σε αυτές εργάζονται εχθροί. Κατά τις έρευνες αυτές που συνέχισε και τον επόμενο χρόνο έφθασε στο σημείο να προσβάλλει ένα στρατηγό «εν υπηρεσία», τον Τσβίκερ,, καθώς και τον υπουργό των Στρατιωτικών Στίβενς, που προσπάθησε να γελοιοποιήσει. Το γεγονός αυτό υπερέβη τα πολιτικά όρια αντοχής της κυβέρνησης, η οποία του εξαπέλυσε αντεπίθεση. Ο Μακάρθυ υποστήριξε ότι είχε εκτραπεί επειδή ο υπουργός τον είχε εμποδίσει στις έρευνές του. Το υπουργείο κατηγόρησε τους Μακάρθυ και Κόον ότι προσέλαβαν τον Σάιν με προνομιακή μεταχείριση, καθόσον είχε κληθεί να υπηρετήσει στο στρατό. Επίσης κατηγορήθηκε και ο Κόον ο οποίος φέρονταν σε μία συζήτησή του να είχε πει τη φράση «θα στοχεύσω στον στρατό».
Κατόπιν αυτών ξεκίνησε μια σειρά ανακρίσεων που μεταδόθηκε τηλεοπτικά σε όλες τις πολιτείες. Κατά την διάρκεια αυτών αρχικά πίστεψε ο Μακάρθυ ότι θα έβγαινε απόλυτα δικαιωμένος πλην όμως επέδειξε μια «αψήφιστη σκληρότητα» που τελικά χωρίς να το καταλάβει στράφηκε εναντίον του. Έτσι οι αντίπαλοί του στη Γερουσία ενθαρρύνθηκαν και στράφηκαν εναντίον του προσπαθώντας να πετύχουν καταδικαστική ψήφο.
Η μομφή και το τέλος
Τελικά μετά από τεράστιες αμφισβητήσεις που προκλήθηκαν, κατηγορήθηκε ότι κινητοποιείτο από ιδιοτελείς σκοπούς. Μετά από ψήφισμα της Γερουσίας στις 2 Δεκεμβρίου του 1954 εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση εγκαταλείποντας την προεδρία της ανακριτικής επιτροπής την οποία είχε δημιουργήσει, δηλώνοντας όμως ότι δεν αισθανόταν μετανιωμένος. Πέντε ημέρες μετά, στις 7 Δεκεμβρίου καταφέρθηκε δημόσια κατά του Προέδρου των ΗΠΑ επειδή αποδέχθηκε την απομάκρυνσή του από τη Γερουσία. Η ημέρα εκείνη φέρεται να σφράγισε οριστικά την πολιτική του σταδιοδρομία.
Ο Τζόε (αγγλικό υποκοριστικό του Τζόζεφ) Μακάρθυ, όπως καλούνταν γενικότερα, κατέστη ο πιο επίφοβος Γερουσιαστής στην ιστορία των ΗΠΑ. Τις μεθόδους του εφήρμοσαν και πολλές ξένες μυστικές υπηρεσίες στη δίνη του τότε ψυχρού πολέμου.
Πέθανε τρία χρόνια αργότερα στο ναυτικό νοσοκομείο Βηθεσδά στις 2 Μαΐου του 1957 από οξεία ηπατίτιδα, όπως ανακοινώθηκε, ως συνέπεια του αλκοολισμού του. Η κηδεία του έλαβε χώρα με μεγάλες τιμές στην Ουάσιγκτον και ετάφη στη πολιτεία Ουϊσκόνσιν των ΗΠΑ. Την κόρη του υιοθέτησε ο Ρόμπερτ Κέννεντυ.
Πηγές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Ψυχρός Πόλεμος Κατηγορία:Χάρυ Τρούμαν Κατηγορία:Αμερικανοί νομικοί Κατηγορία:Μακαρθισμός
Ιερός Ναός Αγίας Ειρήνης (Γριμπιλιανά Κολυμβαρίου)
Ιερός Ναός Αγίας  Ειρήνης  (Γριμπιλιανά  Κολυμβαρίου). Ο ιερός ναός της Αγίας Ειρήνης στα Γριμπιλιανά Κισσάμου είναι κτισμένος πάνω στον ομώνυμο λόφο, σε χώρο όπου είναι ορατά λείψανα οικισμού μινωικών και ιστορικών χρόνων. Πρόκειται για έναν μονόχωρο ναό, καθολικό μοναστηριού του 14ου-15ου αι., εξάρτημα της μονής Γωνιάς, σύμφωνα με την απογραφή του 1637. Στο εσωτερικό του διακρίνονται ίχνη τοιχογραφιών, ενώ στο περιβάλλοντα χώρο τα οικοδομήματα που το περιβάλλουν είναι νεώτερα, πιθανόν του 19ου αι.
Πηγές
Ειρηνη
Στάδιο του Σουέζ
Το Στάδιο του Σουέζ είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Σουέζ της Αιγύπτου. Χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες ποδοσφαίρου και χρησιμεύει ως έδρα των Ασμάντ ελ Σουεΐς και Πέτροτζετ ΦΚ. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 27.000 θεατών. Άνοιξε το 1990.
Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2019
Το στάδιο ήταν ένας από τους χώρους διεξαγωγής του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019. Στο γήπεδο κατά τη διάρκεια του αγώνα διεξήχθησαν οι εξής αγώνες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αίγυπτο Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Αίγυπτο Κατηγορία:Στάδια Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019
Κορύβισσα Τρωάδος
Η Κορύβισσα ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Τρωάδος κοντά στην πόλη Σκήψι. Αναφέρονται από τα γεωγραφικά του Στράβωνος (10,3,22), ως μια από τις πόλεις -ιερά των κατά τόπους τιμωμένων Καβείρων (τό τε Κορυβαντεῖον τὸ ἐν τῇ Ἁμαξιτίᾳ τῆς νῦν Ἀλεξανδρέων χώρας ἐγγὺς τοῦ Σμινθίου, καὶ ἡ Κορύβισσα ἐν τῇ Σκηψίᾳ περὶ ποταμὸν Εὐρήεντα καὶ κώμην ὁμώνυμον καὶ ἔτι χείμαρρον Αἰθαλόεντα. πιθανὸν δέ φησιν ὁ Σκήψιος).
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Τρωάδας
Σπάρτοκος Α΄ του Βοσπόρου
Ο Σπάρτοκος Α΄ (5ος π.Χ. αι.) ήταν ο ιδρυτής και ο πρώτος ηγεμόνας της δυναστείας των Σπαρτοκιδών στο βασίλειο του Βοσπόρου. Σφετερίστηκε την εξουσία από τούς πρώην ηγεμόνες του Βοσπόρου, τούς Αρχαιανακτίδες, αφού ήταν μισθοφόρος υπό τις διαταγές τους κάπου το 438 π.Χ.
Διαδοχή
Τον Σπάρτοκο διαδέχθηκαν οι γιοι του Σέλευκος και Σάτυρος Α΄, που βασίλευσαν από κοινού. Ο Σάτυρος Α΄ συνέχισε την επιθετική πολιτική επέκτασης τού πατέρα του, όπως και ο γιος του, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα ισχυρό βασίλειο στον Κιμμέριο Βόσπορο. Η δυναστεία του διήρκεσε περίπου 300 χρόνια και είχε τουλάχιστον 5 απογόνους, που έφεραν το όνομά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Σπαρτοκιδών
Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής (Ζυμβραγού Κισάμου)
Ιερός Ναός Αγίας  Παρασκευής  (Ζυμβραγού Κισάμου). Ο ναός της Αγίας παρασκευής στα Ζυμβραγού Κισάμου είναι κτίσμα του 14ου αι. Πρόκειται για έναν μονόκλιτο ναό, σε ερειπιώδη κατάσταση, στο εσωτερικό του οποίου σώζονται σήμερα ελάχιστες τοιχογραφίες. Πλησίον αυτού έχει ανεγερθεί ήδη από τη δεκαετία του 1990 ένας νέος ναός.
Πηγές
Παρασκευη Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Ροδόλφος της Γαλλίας
thumb|right|250px|Ο Κάρολος ο Απλός αιχμαλωτίζεται και ο Ροδόλφος στέφεται βασιλιάς - μικρογραφία 14ου αιώνα. thumb|right|250px|Η στέψη του Ροδόλφου των Φράγκων - μικρογραφία 14ου αιώνα.
Ο Ροδόλφος της Γαλλίας (Γαλλ.:Raoul de Bourgogne, περί το 890 - 15 Ιανουαρίου 936) ήταν Δούκας της Βουργουνδίας (921 - 923), Κόμης του Τρουά (921 - 936) και Βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων (923 - 936). Ο Ροδόλφος μέλος του Οίκου των Μποζονιδών ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ριχάρδου, δούκα της Βουργουνδίας και της Αδελαΐδας του Οσέρ, διάδοχος του πατέρα του στο δουκάτο της Βουργουνδίας. Παντρεύτηκε την Έμμα της Γαλλίας κόρη του Ροβέρτου Α΄ των Φράγκων και ετεροθαλή αδελφή του Ούγου του Μεγάλου.
Διάδοχος στο βασίλειο των Φράγκων
Ο πεθερός του σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον του Καρόλου του Απλού και οι Φράγκοι ευγενείς εξέλεξαν νέο βασιλιά τον γαμπρό του Ροδόλφο, στέφτηκε στο Σουασόν από τον Βάλτερ, αρχιεπίσκοπο του Ρενς στις 13 Ιουλίου του 923. Στο δουκάτο της Βουργουνδίας αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπέρ του μικρότερου αδελφού του Ούγου του Μελανού. To όνομα του σύμφωνα με Λατινικά έγγραφα είναι Γερμανικής προέλευσης που μεταφράζεται ως "δοξασμένος" ή "λύκος", λεγόταν και Ροδόλφους όνομα που χρησιμοποιούσε στην προσωπική του σφραγίδα. Ο εκθρονιστείς βασιλιάς Κάρολος ο Απλός ήταν ακόμα ζωντανός και διεκδικούσε τον θρόνο του, o μπατζανάκης του Ροδόλφου Ερμπέρ Β΄ του Βερμαντουά που είχε παντρευτεί την Αδέλα αδελφή της Έμμας εξαπάτησε τον Κάρολο σε συνάντηση και τον συνέλαβε αιχμάλωτο. Η πρώτη πράξη του Ροδόλφου ήταν να επιτεθεί στον βασιλιά των Ανατολικών Φράγκων Ερρίκο τον Ορνιθοθήρα που είχε συμμαχήσει τον ίδιο χρόνο με τον Ροβέρτο Α΄, μετά απο μια αποτυχημένη απόπειρα να προσαρτήσει την Λοθαριγγία έκλεισαν ειρήνη. Ο Ερμπέρ Β΄ του Βερμαντουά ωστόσο επιτέθηκε στον Γιλβέρτο, δούκα της Λωρραίνης και κατέλαβε την Λοθαριγγία, ο Ροδόλφος δεν μπόρεσε να αντισταθεί.
Πόλεμοι με Βίκινγκ και Μαγυάρους
Οι Βίκινγκ ξεκίνησαν επιδρομές στην χώρα των Δυτικών Φράγκων (924), από την κοιλάδα του Λίγηρα απείλησαν τον κουνιάδο του Ούγο τον Μέγα και ο Ροδόλφος δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα. Επιτέθηκαν στην συνέχεια στην Βουργουνδία που την διοικούσε ο αδελφός του βασιλιά Ούγος αλλά αποκρούστηκαν, στην συνέχεια επιτέθηκαν στα βασιλικά κτήματα, κατάφερε να τους αντιμετωπίσει σε συμμαχία με τον αδελφό του Ούγο, τον Ερμπέρ και εκκλησιαστικούς υποτελείς του. Οι Βίκινγκ της Νορμανδίας στην συνέχεια που είχαν εγκατασταθεί στην βόρεια Γαλλία ύστερα από άδεια του Καρόλου του Απλού (911) άρχισαν να λεηλατούν ολόκληρη την περιοχή. Ο Ροδόλφος συμμάχησε με τον Ερμπέρ και τον Αρνούλφο τον Γηραιό, κατάφεραν να καταλάβουν την Έ αλλά στην συνέχεια έπεσαν στην παγίδα, ο βασιλιά τραυματίστηκε, ο κόμης του Πονθιέ και πολλοί ευγενείς σκοτώθηκαν. Την ίδια χρονιά ο Ροδόλφος συνομίλησε με τον Λουδοβίκο τον Τυφλό, βασιλιά της Προβηγκίας σχετικά με την νέα Ευρωπαϊκή απειλή τον βάρβαρο λαό των Μαγυάρων που ενοχλούσαν τον Λουδοβίκο. Επιτέθηκαν στην περιοχή γύρω από το Ρενς αλλά αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν πριν εμπλακεί ο βασιλιάς σε μάχη μαζί τους (930). Στην συνέχεια επιτέθηκαν στην Βουργουνδία, ο Ροδόλφος συγκέντρωσε έναν τεράστιο στρατό και τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν χωρίς μάχη (935), την εποχή του θανάτου του Ροδόλφου οι απειλές των Βίκινγκ και των Μαγυάρων είχαν εξαλειφθεί.
Τελευταία χρόνια
Ο Ερμπέρ Β΄ του Βερμαντουά χρησιμοποίησε τον αιχμάλωτο πρώην βασιλιά Κάρολο για να αυξήσει την εξουσία του, πέτυχε να κάνει τον γιο του Ούγο αρχιεπίσκοπο του Ρενς (925) και να δώσει την κομητεία του Λον στον γιο του Ούγο (927). Τα παράπονα του βασιλιά στον Ερμπέρ για τον Κάρολο τον ανάγκασαν να τον φέρει μπροστά στον Γουλιέλμο τον Μακρόξιφο κόμη της Ρουέν για να δώσει όρκο υποτέλειας, στην συνέχεια έκανε αίτημα στον πάπα Ιωάννη Ι΄ για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του. O πρώην βασιλιάς Κάρολος πέθανε στο Περόν (929) και ο Ερμπέρ έχασε τα πλεονεκτήματα που είχε όσο ήταν ζωντανός. Μετά την ήττα των Βίκινγκ στο Λιμουζίν ο Ροδόλφος δέχτηκε την συμμαχία των Ακουιτανών και όρκο υποτέλειας από τον Γουλιέλμο τον Μακρόξιφο και του παραχώρσε τα νησιά στην ακτή της Νορμανδίας που είναι γνωστά σήμερα σαν Νησιά της Μάγχης.
Ο Ροδόλφος προσπάθησε να περιορίσει την δύναμη του Εμπλ της Ακουιτανίας (929), οπισθοχώρησε από Μπέρρυ και παραχώρησε τον τίτλο του πρίγκιπα της Γοτθίας στον Ραυμόνδο Πονς, κόμη της Τουλούζης, στον ίδιο μετέφερε και τον τίτλο του κόμητος της Ωβέρνης. Η μαργραβία ωστόσο βρισκόταν υπό τον έλεγχο του λόρδου του Χάρουξ ο οποίος την είχε μετατρέψει σε ανεξάρτητη κομητεία. Αργότερα εξεστράτευσε μαζί με τον Εμπλ προκειμένου να εξουδετερώσουν τις τελευταίες εστίες των Βίκινγκ. Στράφηκε στην συνέχεια σταδιακά εναντίον του Ερμπέρ συμμαχώντας με τον Ούγο τον Μέγα, έκαψε το κάστρο του Θιερρύ που είχε φυλακίσει τον Κάρολο (933 - 934). Τελικά έκλεισε ειρήνη μαζί του (935) στην συνέχεια αρρώστησε και σε λίγους μήνες πέθανε.
Eat Pray Love
Eat Pray Love είναι αμερικανική αισθηματική δραματική κομεντί παραγωγής 2010. Είναι βασισμένη στο ομότιτλο αυτοβιογραφικό βιβλίο της Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ και πρωταγωνιστεί η Τζούλια Ρόμπερτς.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 13 Αυγούστου 2010 στις ΗΠΑ και στις 7 Οκτωβρίου 2010 στην Ελλάδα.
Πλοκή
Η Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ είχε τα πάντα τα οποία μια μοντέρνα γυναίκα υποτίθεται ότι πρέπει να έχει: σύζυγο, σπίτι, καριέρα. Παρ' όλα αυτά όμως, βρίσκεται σε απόγνωση, μπερδεμένη και ψάχνει αυτό που πραγματικά θέλει στη ζωή. Χωρίζει με το σύζυγό της και αποφασίζει να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, σε μια προσπάθεια να βρει τον εαυτό της, ρισκάροντας να αλλάξει ριζικά τη ζωή της. Στα ταξίδια της, ανακαλύπτει την αληθινή απόλαυση του φαγητού στην Ιταλία, την εσωτερική γαλήνη και ισορροπία της πραγματικής αγάπης στο Μπαλί.
Παραγωγή
Το Eat Pray Love ξεκίνησε γυρίσματα τον Αύγουστο του 2009. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη, στη Ρώμη και στη Νάπολη, στο Δελχί και στο Μπαλί.
Box office
Με προϋπολογισμό 60.000.000 δολάρια, η ταινία άνοιξε στη 2η θέση με 23,1 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο. Στο αμερικανικό box office απέφερε 80,5 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο 124 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 204,5 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Plan B Entertainment Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ινδία
Άγιος Γεώργιος Νικήτης
Ο Άγιος Γεώργιος Νικήτης είναι, σήμερα, περιοχή και παραλία 3 χιλιόμετρα από την Νικήτη Χαλκιδικής όπου υπάρχει ξωκλήσι του Αγίου χτισμένο στα ερείπια βασιλικής του χωριού που υπήρχε εκεί στους Παλαιοχριστιανικούς χρόνους.
Ο οικισμός, που υπήρχε από τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους, καταστράφηκε από τις βαρβαρικές επιδρομές του 6ου αιώνα πιθανότατα αυτή του 540 όπου οι Ούννοι κατέστρεψαν την Κασσάνδρεια και πολλούς οικισμούς της Χαλκιδικής. Πριν την επιδρομή ο οικισμός είχε δύο βασιλικές που καταστράφηκαν εντελώς ενώ μέρος των κατοίκων που σώθηκε μετοίκησε στην Νικήτη και ο χώρος εγκαταλείφθηκε οριστικά.
Ανασκαφές στην βασιλική του Αγίου Γεωργίου έχουν δείξει ότι χτίστηκε τον 5ο αιώνα στα ερείπια ειδωλολατρικού ναού κι έχουν ανεβρεθεί ψηφιδωτά και επιγραφές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Βυζαντινοί οικισμοί
Σωσιπάτρα
Η Σωσίπατρα της Έφεσου ήταν νεοπλατωνική φιλόσοφος και μυστικίστρια που έζησε το πρώτο μισό του 4ου αιώνα μ.Χ. Η ιστορία της ζωής της έχει γραφτεί στους "Βίους σοφιστών" του Ευναπίου των Σάρδεων.
Ζωή και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στην Έφεσο. Όταν ήταν πέντε χρονών, δύο άνδρες ήρθαν να εργαστούν στο κτήμα του πατέρα της. Όταν έφεραν μια πλούσια συγκομιδή, πέρα από κάθε προσδοκία, τον έπεισαν να παραδώσει τη Σωσίπατρα και το κτήμα του στην φροντίδα τους. Ο πατέρας της έφυγε για πέντε χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων η Σωσίπατρα εκπαιδεύτηκε από τους δύο άνδρες στην αρχαία χαλδαϊκή σοφία. Όταν ο πατέρας της επέστρεψε, η Σωσίπατρα ακτινοβολούσε από την ομορφιά της και λέγεται ότι διέθετε εξαιρετικές ψυχικές και διορατικές ικανότητες. Υπονοείται ότι οι δύο άνδρες ήταν υπερφυσικά όντα.
Διδασκαλία
Αργότερα παντρεύτηκε τον Ευστάθιο της Καππαδοκίας, προφανώς με την πλήρη γνώση ότι θα πεθάνει πριν από αυτήν. Ο Ευνάπιος μας λέει ότι «η υπερβολική σοφία της έκανε τον άντρα της να φαίνεται κατώτερος και ασήμαντος». Ο Ευστάθιος και η Σωσιπάτρα είχαν τρεις γιους, ένας από τους οποίους, ο Αντωνίνος, έγινε σημαντικός φιλόσοφος και θεουργός.
Μετά το θάνατο του συζύγου της η Σωσιπάτρα αποσύρθηκε στην Περγάμο, όπου οι ικανότητές της στην φιλοσοφία την έκαναν τόσο δημοφιλή όσο ο Αιδέσιος, ο οποίος δίδαξε επίσης τη φιλοσοφία του εκεί. Ο Ευνάπιος μας λέει ότι αφού οι φοιτητές παρακολούθησαν τις διαλέξεις του νεοπλατωνικού φιλόσοφου Αιδέσιου, πηγαίναν να ακούσουν και την Σωσιπάτρα.
Μαγεία
Ένας συγγενής της που λεγόταν Φιλομήτωρ ήταν ερωτευμένος μαζί της και της έκανε μάγια για να κερδίσει την αγάπη της. Εξομολογήθηκε τα αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματά της στον Μάξιμο, ο οποίος ήταν μαθητής του Αιδέσιου και αργότερα θα γίνει δάσκαλος του αυτοκράτορα Ιουλιανού. Ο Μάξιμος ήταν σε θέση να ανιχνεύσει την παρουσία του ξορκιού και να το αντιμετωπίσει με ένα δικό του ξόρκι, νικώντας την πρόθεση του Φιλομήτορα. Επειδή ντρεπόταν, η Σωσιπάτρα μπόρεσε να συγχωρήσει τον Φιλομήτορα και αργότερα, όταν μιλούσε για την ψυχή μετά τον θάνατο, είχε ένα όραμα για το Φιλομήτορα σε ένα ατύχημα και ήταν σε θέση να στείλει υπηρέτες για βοήθεια.
Αλκιμένης
Το αρχαίο ελληνικό όνομα Αλκιμένης (αρχ. ελλην. Ἀλκιμένης) μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής επτά διαφορετικά πρόσωπα:
Μπόλκο Β΄ του Οπόλε
Ο Μπόλκο Β΄, πολων. Bolesław II opolski (πριν το 1300 - 21 Ιουνίου 1356) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Οπόλε (1313, με τους αδελφούς του ως το 1323).
Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σισανίου
Η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σισανίου βρίσκεται έξω από το χωριό Σισάνι, στο δήμο Βοΐου, στον νομό Κοζάνης.
Μπόλκο Β΄ του Οπόλε
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1326 την Ελισάβετ των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη του Βερνάρδου δούκα της Σβιντνίτσα-Ζιένμπιτσε-Γιάβορ-Λβόβεκ και είχε τέκνα:
Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σισανίου
Κατασκευή του ναού και ίδρυση της Μονής
Στο υπέρθυρο της εισόδου του κυρίως ναού, στην εσωτερική πλευρά, υπάρχει επιγραφή σύμφωνα με την οποία ο ναός χτίστηκε και αγιογραφήθηκε με έξοδα «ΤΩΝ ΑΡΧΟΝΤΩΝ ΕΚ ΧΟΡΑΣ ΣΙΑΝΗ ΚΗΡΗΟ ΚΗΡ ΠΑΝΤΟΥ ΗΟΣ.. ΙΩΑΝΗ ΗΟΣ ΜΑΒΡΟΥΔΗ ΚΑΙ ΑΡΧΗΕΡΑΤΕΥΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΗΕΡΟΤΑΤΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΗΟΤΑΤΟΥ ΚΗΡΙΟΥ ΚΗΡΙΟΥ ΚΥΡ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΣΗΣΗΝΗΟΥ ΚΕ Η ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΗ ΧΡΗΣΤΟΗΕΡΑΙΣ ΖΙΣΙΗΕΡΕΟΣ ΙΩΑΝΙΕΡΕΩΣ ΕΤΗ 1662 ΗΕΝΟΥΑΡΙΟΥ 10».
Μπόλκο Β΄ του Οπόλε
Οικογένεια
Αργότερα ο Μπόλκο Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με μία αγνώστου ονόματος γυναίκα και είχε τέκνο:
Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σισανίου
Κατασκευή του ναού και ίδρυση της Μονής
Καθώς η επιγραφή αυτή αναφέρει τα ονόματα «αρχόντων» του Σισανίου, του αρχιερέα και κάποιων ιερέων και όχι ιερομονάχων ο ναός πρέπει να χτίστηκε ως ενοριακός ή παρεκκλήσι και όχι ως μοναστηριακός. Πότε ακριβώς χτίστηκε δεν είναι γνωστό. Στην επιγραφή του υπέρθυρου αναφέρεται η χρονολογία 1662 όμως έχει γραφτεί με εντονότερο χρώμα από πάνω. Πιθανόν η πραγματική χρονολογία είναι το 1762, δηλαδή 100 χρόνια μετά από τη χρονολογία που αναφέρεται στην επιγραφή. Και αυτό γιατί αν ο ναός είχε χτιστεί πράγματι το 1662 ο αρχιερέας θα αναφερόταν ως «θεοφιλέστατος» (καθότι τότε υπήρχαν στην περιοχή επίσκοποι) και όχι ως «πανιερώτατος», που είναι τίτλος που απεδίδετο σε μητροπολίτη. Πρώτος Μητροπολίτης Σισανίου ήταν ο Ζωσιμάς, το διάστημα 1686 -1746 και ακολούθησε ο Νικηφόρος από την Αχρίδα μέχρι το 1769 επομένως με βάση τον τίτλο και το όνομα του αρχιερέα που αναφέρεται στην επιγραφή, ο ναός πρέπει να χτίστηκε από τον Νικηφόρο. Αυτό προκύπτει και από τα ονόματα των τεθνεώντων που αναφέρονται στην κόγχη της προσκομιδής του ναού, με πρώτο του Νικηφόρου. Επίσης τα μορφολογικά στοιχεία του ναού και η τεχνοτροπία των αγιογραφιών του δείχνουν ότι πρόκειται για ναό του 18ου αιώνα
Aκριβή στοιχεία δεν υπάρχουν ούτε σχετικά με το έτος ίδρυσης του μοναστηριού όμως σίγουρα αυτό λειτουργούσε το 1797, χρονολογία κατά την οποία ο Μητροπολίτης Νεόφυτος κάνει αναφορά στο μοναστήρι στον κατάλογο των χωριών της δικαιοδοσίας του. (Χωρίον Σισάνιον, εν ω ην ποτέ και Μητρόπολις, ήδη δε μοναστήριον της υπεραγίας Θεοτόκου)
Πηγές
Κατηγορία:Μονές του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Αλκισθένης
Το αρχαίο ελληνικό όνομα Αλκισθένης (αρχ. ελλ. Ἀλκισθένης) μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής επτά διαφορετικά πρόσωπα:
Μάξι Ροδρίγκες
Ο Μάξι Ροδρίγκες (Maxi Rodríguez, γεννήθηκε 2 Ιανουαρίου 1981) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος επιθετικός και επιθετικός μέσος για τη Νιούελς Ολντ Μπόις. Είναι γνωστός με το παρατσούκλι La Fiera (το θηρίο).
Ο Ροδρίγκες ξεκίνησε την καριέρα του από την Νιούελς Ολντ Μπόις και το 2002 αποκτήθηκε από την ισπανική Εσπανιόλ για τρία χρόνια και το 2005 αποκτήθηκε για πέντε εκατομμύρια ευρώ από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Μετά την αποχώρηση του Φερνάντο Τόρες το 2007 ορίστηκε αρχηγός της ομάδας, αλλά δεν συμμετείχε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος 2009-10. Στην συνέχεια αποκτήθηκε ως ελεύθερος από την Λίβερπουλ και μετά από δύο χρόνια, όπου σημείωσε 73 συμμετοχές και 17 γκολ, επέστρεψε στην Νιούελς Ολντ Μπόις, ενώ αποκτήθηκε για μία σαιζόν από την Πενιαρόλ.
Ο Ροδρίγκες πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Αργεντινής το 2003 και εκπροσώπησε τη χώρα σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα, φτάνοντας μέχρι τον τελικό στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014. Συνολικά έχει 57 συμμετοχές και 16 γκολ με το εθνόσημο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούελς Ολντ Μπόις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005
Ιερός Ναός Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Χριστού (Καλύβες Αποκορώνου)
Ιερός Ναός Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Χριστού (Καλύβες Αποκορώνου). Κτίσμα του 1501, σύμφωνα με σωζόμενη επιγραφή στην κεντρική του είσοδο, ο ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού βρίσκεται στην περιοχή Αγκαβανές, νότια του οικισμού Καλύβες Αποκορώνου. Ο μονόχωρος, καμαροσκέπαστος ναός, κτισμένος κατά τα πρότυπα της βενετσιάνικης αρχιτεκτονικής με οξυκόρυφα παράθυρα και θύρες, πιθανόν να αποτελούσε τμήμα ενός ευρύτερου μοναστηριακού συγκροτήματος, από το οποίο σήμερα σώζονται στον ευρύτερο χώρο ένα οίκημα, μια αποθήκη και ένας νερόμυλος. Βρέθηκε στο μέσο σφοδρών μαχών μεταξύ των οθωμανικών δυνάμεων και των Κρητών επαναστατών κατά το 1878, ενώ το 1896 πυρπολήθηκε κατά την αποχώρηση των πρώτων μετά τις μάχες του Βάμου. Ανακαινίστηκε το 1989.
Πηγές
Μεταμορφωσης Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Κωδικοί ATC B
Δείτε επίσης
B
Σπάρτοκος Γ΄ του Βοσπόρου
Ο Σπάρτοκος Γ΄ ήταν βασιλιάς του Βοσπόρου από το 304 έως το 284 π.Χ. Ανέβηκε στον θρόνο μετά το θάνατο του πατέρα του Ευμήλου σε ατύχημα με άμαξα.
Η βασιλεία του
Ο Σπάρτοκος Γ΄ κληρονόμησε τον θρόνο από τον πατέρα του το 304 π.Χ., μετά τον απροσδόκητο θάνατο τού πατέρα του κατά την επιστροφή του από τη Σινδία. Με την ανάληψη τού θρόνου, έγινε ο πρώτος ηγεμόνας τού Βοσπόρου, που πήρε τον τίτλο τού βασιλιά, πιθανότατα ακολουθώντας το παράδειγμα των σύγχρονων ελληνιστικών βασιλέων, όπως οι Αντιγονίδες, οι Λυσιμαχίδες, οι Σελευκίδες και οι Πτολεμαίοι. Μόλις το αθηναϊκό εμπόριο απελευθερώθηκε από τον Δημήτριο Α΄ της Μακεδονίας, ο Σπάρτοκος προσπάθησε να ανανεώσει τη σχέση του με την Αθήνα, που ήταν ήδη εμπορικοί εταίροι με το βασίλειο του Βοσπόρου κατά τη βασιλεία τού προπάππου του Λεύκωνα. Ο Σπάρτοκος έλαβε αθηναϊκές τιμές, όταν η πόλη ευχαρίστησε τον ίδιο και τους προκατόχους του για τη διατήρηση καλών σχέσεων με την Αθήνα.
Η διαδοχή
Ο Σπάρτοκος Γ΄ απεβίωσε το 284 μετά από 20 χρόνια διακυβέρνησης. Τον διαδέχθηκε ο Παιρισάδης Β΄, ο οποίος μπορεί να ήταν ο ομώνυμος γιος τού Σάτυρου Β΄, που δραπέτευσε και επέζησε από τη σφαγή της οικογένειας από τον Εύμηλο, αλλά μπορεί επίσης να ήταν γιος τού ίδιου του Σπάρτοκου Γ΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Σπαρτοκιδών
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου (Ροδωπού Κισάμου)
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου (Ροδωπού Κισάμου). Ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου κοντά στις Μένιες Κισάμου κτίστηκε στα μέσα του 14ου αι. και αποτελούσε καθολικό μοναστηριού. Πρόκειται για ένα μονόχωρο κτίσμα, ανακατασκευασμένο πολλές φορές, με σπαράγματα τοιχογραφιών στο εσωτερικό του, τα οποία μαρτυρούν την υψηλή τεχνική του ζωγράφου. Στον περίβολο  της  μονής βρίσκεται και ένας οχυρωματικός  πύργος  του  16ου αι., που προειδοποιούσε για  την  άφιξη  εχθρικών  ή  πειρατικών  πλοίων.