cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ροβέρτος Β΄ της Σκωτίας
Διανομή εξουσίας στους γιους του
thumb|right|250px|Η πίσω όψη της σφραγίδας του Ροβέρτου Β΄ Ο Δαυίδ Β΄ τάφηκε στο αβαείο του Χόλυρουντ, αμέσως μετά μια ένοπλη εξέγερση του Γουλιέλμου κόμη του Ντάγκλας καθυστέρησε τη στέψη του Ροβέρτου Β΄ μέχρι τις 26 Μαρτίου 1371. Οι λόγοι παραμένουν ασαφείς, το πιθανότερο ήταν διαφωνία στα δικαιώματα διαδοχής του Ροβέρτου ή έγινε υπό την καθοδήγηση του Γεωργίου Ντανμπάρ, κόμη του Μαρς και του δικαστή Ροβέρτου Έρσκιν. Ο Ροβέρτος Β΄ για να λύσει το θέμα έδωσε την κόρη του Ισαβέλλα σύζυγο στον γιο του Ντάγκλας Τζέιμς και ο Ντάγκλας αντικατέστησε τον Έρσκιν σαν δικαστής νότια του Φόρθ. Η άνοδος του Ροβέρτου στον θρόνο επηρέασε ευγενείς που είχαν αξιώματα την εποχή του Δαυίδ Β΄ όπως ο Ιωάννης Ντανμπάρ, λόρδος του Φάιφ και αδελφός του Γεωργίου Ντανμπάρ που έχασε τα δικαιώματα του στο Φάιφ και ο Ροβέρτος Έρσκιν γιος του Τόμας Έρσκιν που έχασε το κάστρο του Εδιμβούργου. Οι Στιούαρτ σύντομα απέκτησαν πολύ περισσότερα εδάφη στα δυτικά και στα βόρεια, οι κομητείες του Φάιφ και του Μέντεθ πήγαν στον δεύτερο γιο του Ροβέρτο, οι κομητείες του Μπάκαν και του Ρος στον τέταρτο γιο του Αλέξανδρο και οι κομητείες του Στράθερν και του Καίθνες στον μεγαλύτερο γιο του από τον δεύτερο γάμο Δαυίδ. Οι γαμπροί του Ροβέρτου Β΄ ήταν : ο Τζων ΜακΝτόναλντ, λόρδος των Νησιών, ο Τζων Ντανμπάρ, κόμης του Μόρεϊ και ο Τζέιμς δεύτερος κόμης του Ντάγκλας. Οι γιοι του Ροβέρτου Β΄ Τζων, κόμης του Κάρικ και διάδοχος του θρόνου και Ροβέρτος, κόμης του Φάιφ έγιναν φύλακες των κάστρων του Εδιμβούργου και του Στέρλιμγκ αντίστοιχα ενώ ο Αλέξανδρος λόρδος του Μπάντενοχ και του Ρος και μετέπειτα κόμης του Μπάκαν έγινε δικαστής στα βόρεια του βασιλείου. Η τακτική του Ροβέρτου Β΄ δεν φαίνεται να δυσαρέστησε τους μεγάλους ευγενείς αφού κατάλαβαν ότι η μεταβίβαση της εξουσίας στους γιους του βασιλιά δεν ήταν κίνδυνος για τους ίδιους. Η βασιλεία του Ροβέρτου είχε σημαντικές διαφορές με του προκατόχου του Δαυίδ που προσπάθησε να κυριαρχήσει προσωπικά στους ευγενείς, ο Ροβέρτος μεταβίβασε την εξουσία στα μέλη της οικογένειας του. Ο Ροβέρτος έχει άμεση εξουσία στις 8 από τις 15 κομητείες της Σκωτίας είτε μέσω των γιων είτε μέσω των γαμπρών του. Ο Ροβέρτος Β΄ συγκάλεσε το Κοινοβούλιο της Σκωτίας (1373) για να καθορίσει τους όρους διαδοχής βάση της Πρωτογένειας επειδή κανένας από τους γιους του δεν είχε αποκτήσει κληρονόμους γεγονός που θα δημιουργούσε προβλήματα με τον θάνατο τους. Το 1373 ο βασιλιάς ανέθεσε στον ποιητή Τζον Μπάρμπουρ να γράψει το ποίημα "Οι Μπρους" με στόχο να ενισχύσει τη δημόσια εικόνα των Στιούαρτ σαν κληρονόμων του Ροβέρτου Μπρους και να τονίσει τις πατριωτικές πατριωτικές πράξεις του Σερ Τζέιμς του Μαύρου Ντάγκλας και του πατέρα του Γουώλτερ Στιούαρτ που πολέμησαν δίπλα από τον Ροβέρτο Μπρους. Τα οικονομικά της Σκωτίας αυξήθηκαν σημαντικά τη δεκαετία του 1370 με το εμπόριο μαλλιού ενώ ο Ροβέρτος Β΄ φρόντισε να διακόψει την πληρωμή των λύτρων στους Άγγλους μετά τον θάνατο του Εδουάρδου Γ΄. Ο Ροβέρτος Β΄ σε αντίθεση με τον Δαυίδ Β΄ που έδινε προτεραιότητα μόνο στη Λόθιαν έκανε συχνές επισκέψεις σε όλα τα μέρη του βασιλείου στα δυτικά και βόρεια μέσω των Γαλατών λόρδων.
Σχέσεις με τους Άγγλους
Στις συνομιλίες που ακολούθησαν με τον Εδουάρδο Γ΄ ο Ροβέρτος Β΄ κατηγόρησε τους τοπικούς ευγενείς υπεύθυνους για τις εχθροπραξίες με τους Άγγλους αλλά οι Σκωτσέζοι κράτησαν τα εδάφη που είχαν κατακτήσει και ο Ροβέρτος τοποθέτησε λόρδους εκδηλώνοντας ενδιαφέρον να προστατεύσει τις περιοχές. Ο Ροβέρτος εξακολουθούσε να καταδικάζει τους τοπικούς λόρδους για τις εχθροπραξίες αλλά όλα δείχνουν ότι ο ίδιος βρισκόταν πίσω από τις μεγάλες επιθέσεις των Σκωτσέζων μετά τον θάνατο του Εδουάρδου Γ΄ (1377). Σε διάταγμα που εκδόθηκε στις 25 Ιουλίου 1378 ο βασιλιάς υπέγραψε την ανεξαρτησία της μονής του Κόλντιγκχαμ από την Αγγλική μονή του Ντάραμ και την προσχώρηση της στο αβαείο του Ντανφέρμλιν. Στις αρχές Φεβρουαρίου 1384 οι Σκωτσέζοι έντονα δυσαρεστημένοι από την Άγγλο - Γαλλική συνθήκη της Μπρυζ που είχε αποκλείσει περισσότερες επιδρομές των Σκωτσέζων επιτέθηκαν ξανά σε Αγγλικά εδάφη πίσω από το κάστρο του Λόχμαμπεν. Ο Ιωάννης της Γάνδης ξεκίνησε επίθεση για το Εδιμβούργο, αν και έκλεισε ειρήνη με τους μεγιστάνες κατέστρεψε το Χάντιγκτον. Ο κόμης του Κάρικ και ο Ιάκωβος κόμης του Ντάγκλας γιος του Γουλιέλμου που είχε πεθάνει τον Απρίλιο αναζήτησαν αντίποινα για την επιδρομή του Ιωάννη της Γάνδης. Ο Ροβέρτος Β΄ είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι καθώς οι Γάλλοι είχαν αρνηθεί να στείλουν βοήθεια στη Σκωτία το 1383 η συνέχιση των εχθροπραξιών εκ μέρους των Σκωτσέζων θα είχε ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό της χώρας του από τις ειρηνικές διαπραγματεύσεις της Βουλώνης. Στις 2 Ιουνίου 1384 ο Ροβέρτος αποφάσισε να στείλει τον Γουώλτερ Γουάρντλοου, επίσκοπο της Γλασκόβης στις διαπραγματεύσεις μεταξύ των Άγγλων και των Γάλλων αλλά ο κόμης του Κάρικ αγνόησε τις προειδοποιήσεις και συνέχισε τις επιδρομές στις Αγγλικές περιοχές. Οι Σκωτσέζοι όμως συμμετείχαν στη συνθήκη που ξεκίνησε στις 26 Ιουλίου και έληξε τον Οκτώβριο, ο Ροβέρτος συγκάλεσε Συμβούλιο τον Οκτώβριο για να αποφασίσει πως θα διαχειριστεί την κατάσταση.
Ιστοριογραφία
thumb|right|250px|Ένα μεσαιωνικό χειρόγραφο που απεικονίζει τη μάχη του Όττερμπουρν Η βασιλεία του Ροβέρτου Β΄ αναλύθηκε στα έργα των ιστορικών Γκόρντον Ντόναλντσον (1913 - 1993) το 1967 και Ράναλντ Νίτσολσον το 1974. Ο Ντόναλντσον αναγνωρίζει την έλλειψη της προσωπικής του γνώσης δίνοντας μεγαλύτερη αξιοπιστία στους χρονικογράφους της εποχής του Ροβέρτου. Ο Ντόναλντσον γράφει "η βασιλεία του Ροβέρτου Β΄ δεν είχε τίποτα το σημαντικό να προσθέσει". Ο Ντόναλντσον προχωράει περισσότερο βλέποντας με σκεπτικισμό τον γάμο του Ροβέρτου με την Ελισάβετ Μουρ που έγινε με παπική έγκριση και αναγνωρίζει ότι οι αποφάσεις διαδοχής του Κοινοβουλίου (1371, 1372) δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν τον εμφύλιο που ακολούθησε ανάμεσα στους γιους του από τους δυο γάμους. Η συμμετοχή του Ροβέρτου Β΄ στις μάχες του Χάλιντον Χιλ και του Νέβιλς Κρος έκαναν δύστροπο τον Ροβέρτο σύμφωνα με τον Ντόναλντσον στην ανάληψη εκστρατειών εναντίων των Άγγλων. Ο Νίτσολσον με τον ίδιο τρόπο βλέπει τον Ροβέρτο Β΄ σαν ανελλιπή και ανίκανο μονάρχη ενώ εξαγοράστηκε ο κόμης του Ντάγκλας λίγο πριν τη στέψη του, αναφέρει επίσης ότι έχει πολλές αμφιβολίες σχετικά με τη νομιμότητα των γιων του Ροβέρτου Β΄ με την Ελισάβετ Μουρ.
Σε αντίθεση με τους δυο παραπάνω ιστορικούς πιο σύγχρονοι ιστορικοί όπως ο Στιβ Μπόαρντμαν (2007), ο Αλεξάντερ Γκραντ (1984, 1992) και ο Μίχαελ Λιντς (1992) είχαν διαφορετική γνώμη για τον Ροβέρτο Β΄. Οι σύγχρονοι ιστορικοί αναφέρουν ότι έκανε περισσότερο πλούσιο το βασίλειο του με μεγάλη σταθερότητα ειδικά την πρώτη δεκαετία. Σύμφωνα με τον Μπόαρντμαν δέχτηκε έντονη αρνητική προπαγάνδα την περίοδο που ήταν Υψηλός Στιούαρτ του Δαυίδ Β΄ και οι εχθροί του τον χαρακτήριζαν "τύραννο", όταν έγινε βασιλιάς επικρίθηκε από τους οπαδούς του γιου του Τζων, κόμη του Κάρικ ότι δεν μπορούσε να κυβερνήσει λόγω της μεγάλης του ηλικίας. Οι στενές σχέσεις του με τη Γαλατική Σκωτία στάθηκαν επίσης αιτία να δεχτεί αρνητική κριτική, μεγάλωσε σε περιοχές που κυριαρχούσε σε έντονο βαθμό η Γαλατική γλώσσα και ο Γαλατικός πολιτισμός και είχε αποκτήσει στενές σχέσεις με τους Γαλάτες λόρδους στις Εβρίδες. Την εποχή που ήταν βασιλιάς πέρασε τον περισσότερο χρόνο του στις Γαλατικές περιοχές και είχε εμπλακεί σε μεγάλο βαθμό στις υποθέσεις τους. Ο Μπόαρντμαν επιπλέον σημειώνει ότι πολλές από τις αρνητικές κρίσεις για τον Ροβέρτο Β΄ προέρχονται από τον Γάλλο χρονικογράφο Τζων Φρουιζάρτ ο οποίος τον περιγράφει με "μεγάλα κοκκινωπά μάτια σε σχήμα σανδαλόξυλου" χαρακτηριστικό που εκδηλώνει δειλία και ότι απέφευγε να βρεθεί στο πεδίο της μάχης. Οι σύγχρονοι Σκωτσέζοι ιστορικοί Άντριου του Γουίντον και Γουώλτερ Μπόοουερ τον 15ο και 16ο αιώνα σημειώνουν αντίθετα ότι ο Ροβέρτος Β΄ ήταν "εθνικός ήρωας, υπερασπιστής του Σκωτσέζικου βασιλείου και άξιος διάδοχος του Ροβέρτου Μπρους".
Ο Γκράντ (1992) αναγνωρίζει ότι η βασιλείας του Ροβέρτου Β΄ "δεν ήταν τόσο ανεπιτυχής". Η περίπτωση του Γουλιέλμου, κόμη του Ντάγκλας που προχώρησε σε ένοπλη εξέγερση όταν ανέβηκε στον θρόνο οφείλεται περισσότερο στον κίνδυνο να χάσει τα προνόμια που είχε επί Δαυίδ Β΄ παρά στη νομιμότητα του ίδιου του Ροβέρτου Β΄. Ο Γκράντ σημειώνει ότι η εξέγερση είχε στόχο τον ίδιο τον βασιλιά, τον γιο του Ροβέρτο και τον Τόμας Έρσκιν που κατείχαν αντίστοιχα τα κάστρα του Εδιμβούργου, του Στέρλινγκ και του Ντάνμπαρτον. Ο Γκράντ αμφισβήτησε επίσης τα γραπτά του Τζων Φρουιζάρτ τονίζοντας ότι δεν είναι αξιόπιστη πηγή για τον Ροβέρτο Β΄. Οι φιλόδοξοι ευγενείς με πρώτο τον κόμη του Κάρικ προσπάθησαν στο Συμβούλιο που ακολούθησε τον Νοέμβριο του 1384 να αφαιρέσουν από τον Ροβέρτο Β΄ κάθε πραγματική εξουσία. Ο Γκράντ επιπλέον τονίζει ότι οι πρωτοβουλίες να αφαιρεθούν οι εξουσίες από τον κόμη του Κάρικ και η συμμετοχή της Σκωτίας στην Άγγλο - Γαλλική συνθήκη του 1389 ανήκαν στον ίδιο τον Ροβέρτο. Ο Ροβέρτος τις εξουσίες που αφαίρεσε από τον κόμη του Κάρικ δεν τις πήρε ο ίδιος αλλά τις μεταβίβασε στον μικρότερο γιο του Ροβέρτο κόμη του Φάιφ κάτι που δείχνει ότι στην ουσία ο βασιλιάς είχε παραιτηθεί για χάρη των γιων του. Ο Γουίντον και ο Μπόοουερ τονίζουν στο σημείο αυτό ότι υπήρχαν σημαντικές διαφορές στη διακυβέρνηση του ίδιου του βασιλιά με αυτήν των γιων του. Ο Μίχαελ Λιντς τονίζει ότι η περίοδος ανάμεσα στο 1371 και το 1384 ήταν εποχή εξαιρετικής σταθερότητας και ευημερίας. Ο Λιντς σημειώνει ότι οι ταραχές τη δεκαετία του 1450 έχουν τη ρίζα του στη βασιλεία του Δαυίδ Β΄ ενώ ο Ροβέρτος άφησε τον Ντάγκλας και τον Στιούαρτ να κυβερνήσουν μόνοι τις κομητείες τους. Η εξασθένιση της βασιλικής εξουσίας που προήλθε από το πραξικόπημα του 1384 είχε περισσότερο σαν αιτία την εύνοια που έδειξε ο Ροβέρτος Β΄ απέναντι στον τρίτο του γιο Αλέξανδρο Στιούαρτ, κόμη του Μπακάν.
Οικογένεια
Η πρώτη σύζυγος του ήταν η Ελισάβετ Μουρ (πέθανε το 1355) κόρη του Σερ Άνταμ Μουρ του Ροβάλλαν. Ο πρώτος γάμος έγινε το 1336 αλλά ακυρώθηκε από την εκκλησία, ο δεύτερος επίσημος γάμος έγινε το 1349 ύστερα από παπική έγκριση του 1347, μαζί της απέκτησε :
Με τη δεύτερη σύζυγό του Ευφημία του Ρος κόρη του Ούγου, κόμη του Ρος απέκτησε :
Ο βασιλιάς Ροβέρτος Β΄ είχε επίσης πολλά νόθα παιδιά από διάφορες ερωμένες, με την ερωμένη του Μαριότα Κάρντενι, κόρη του Σερ Κάρντενι και χήρα του Αλεξάντρου Μακ Νότον απέκτησε :
Με την ερωμένη του Μόιρα Λέιτς απέκτησε :
Άλλα παιδιά του με διάφορες άλλες ερωμένες ήταν :
Λογοτεχνία
Ο Ροβέρτος Β΄ της Σκωτίας απεικονίζεται στα εξής μυθιστορήματα :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Άντερσον Λουίζ ντε Σόουζα
Ο Άντερσον Λουίς ντε Σόουζα (γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1977), γνωστός ως Ντέκο, είναι παλαίμαχος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που έπαιξε ως επιθετικός μέσος ή κεντρικός μέσος.
Λόκι (κόμικς της Marvel)
Ο Λόκι είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας ο οποίος εμφανίζεται σε αμερικάνικα κόμικς που δημοσιεύτηκαν από τη Marvel Comics. Δημιουργήθηκε από τον Σταν Λι τον Λάρι Λίμπερ και τον Τζακ Κίρμπι, μια έκδοση του χαρακτήρα εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Venus #6 (Αύγουστος 1949). Η σύγχρονη ενσάρκωση του Loki εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Journey into Mystery #85 (Οκτώβριος 1962). Ο χαρακτήρας, ο οποίος βασίζεται στην ομώνυμη σκανδιναβική θεότητα, είναι ο Ασγκαρντιανός "Θεός της Σκανταλιάς", ο υιοθετημένος γιος του Όντιν και ο αδελφός του υπερήρωα Θωρ. Ο Λόκι έχει απεικονιστεί και ως υπερκακός, αλλά και ως αντιήρωας.
Άντερσον Λουίζ ντε Σόουζα
Ο Ντέκο είναι ένας από τους λίγους παίκτες που κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ με δύο συλλόγους, με την Πόρτο το 2004 και την Μπαρτσελόνα το 2006. Ονομάστηκε Ποδοσφαιριστής Συλλόγου της Χρονιάς και Καλύτερος Μέσος της ΟΥΕΦΑ στη νικηφόρα σεζόν της Πόρτο. Ήταν "Παίκτης του Αγώνα" στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Ντέκο ήταν ο πρώτος παίκτης που κέρδισε το βραβείο Καλύτερος Μέσος με δύο συλλόγους, το Πόρτο και τη Μπαρτσελόνα.
Λόκι (κόμικς της Marvel)
Ο χαρακτήρας έχει εμφανιστεί σε αρκετές τρέχουσες σειρές, περιορισμένες σειρές, καθώς και σε σειρές εναλλακτικής πραγματικότητας, συμπεριλαμβανομένης της σειράς 4 τευχών Loki το 2004 και το 2006, που ήταν ο κύριος χαρακτήρας του Journey into Mystery από τα τεύχη 622 έως 645, εμφανιζόμενος σε νέα τεύχη του Young Avengers το 2013 και λαμβάνει τρεις ακόμη σόλο σειρές, Loki: Agent of Asgard το 2013, Vote Loki το 2016 και Loki το 2019. Ο χαρακτήρας εμφανίστηκε επίσης σε πασίγνωστα εμπορικά προϊόντα της Marvel, συμπεριλαμβανομένων τηλεοπτικών σειρών κινουμένων σχεδίων, ταινιών, βιντεοπαιχνιδιών, ρούχων και παιχνιδιών.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθολογία στην ποπ κουλτούρα Κατηγορία:Υπερκακοί της Marvel Comics Κατηγορία:Φανταστικοί θεοί Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Τζακ Κίρμπι Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Άντερσον Λουίζ ντε Σόουζα
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
ΦΚ Κοπεγχάγη
Η ΦΚ Κοπεγχάγη (δανικά: FC København, ) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει την πρωτεύουσα της Δανίας, στην Κοπεγχάγη. Ιδρύθηκε το 1992 έναν χρόνο μετά την ίδρυση της δανικής Σούπερ Λίγκα, από την ενοποίηση των Μπολντκλούμπεν 1903 και Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ. Ο σύλλογος αποτελείται από τα τμήματα ποδοσφαίρου ανδρών και γυναικών. Έδρα του είναι το γήπεδο Πάρκεν, το οποίο είναι το μεγαλύτερο στάδιο της χώρας, με χωρητικότητα 38.065 θέσεις. Σύμφωνα με τα στατιστικά της ΟΥΕΦΑ η ομάδα βρίσκεται στην 43η θέση της ειδικής κατάταξης συλλόγων, ευρισκόμενη στις 50 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης.
Η ΦΚ Κοπεγχάγη έχει καταφέρει να κατακτήσει 15 φορές τον τίτλο του πρωταθλήματος, 9 το κύπελλο Δανίας και δύο το κύπελλο Σκανδιναβίας. Την περίοδο 2006-07 κατάφερε να πάρει την πρόκριση για πρώτη φορά στο Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ στις 25 Αυγούστου 2010 προκρίθηκε για δεύτερη φορά.
Η Κοπεγχάγη έχει αντιπαλότητα με την Μπρόντμπυ ΙΦ.
Ιστορία
Η ομάδα δημιουργήθηκε στις 1 Ιουλίου 1992, με την ένωση των ομάδων Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ και Μπόλντκλουμπεν 1903. Ο σύλλογος χρησιμοποίησε την εγγύηση της Μπόλντλουμμπεν 1903 για να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα Δανίας. Έδρα της ομάδας αποτέλεσε το Γήπεδο Πάρκεν, έδρα της Εθνικής Δανίας.
Έτη αποτυχίας
Για τις επόμενες 3 σεζόν, ο σύλλογος δεν σημείωσε επιτυχίες στο Πρωτάθλημα Δανίας, αλλά κατάφερε να κατακτήσει 2 Κύπελλα Δανίας. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Κιμ Μπρινκ, ο οποίος αποχώρησε μετά την κατάκτηση της 8ης θέσης στο Πρωτάθλημα Δανίας και της αποτυχίας στο Κύπελλο Δανίας.
Εποχή του Φλέμμινγκ Οστεργκάαρντ
Το 1999, ο Π.Σ. Κοπεγχάγης αποκλείστηκε απο το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, στον 2ο γύρο από την Τσέλσι. Στον πρώτο αγώνα ήρθαν ισόπαλες 1-1, αλλά στον επαναληπτικό της Δανίας, η Τσέλσι νίκησε με σκορ 1-0 χάρη στο τέρμα του Μπρίνα Λαούντρουπ. Μετά τον αγώνα, ανακοινώθηκε πώς ο Λάουντρουπ θα γίνει ποδοσφαιριστής του Π.Σ. Κοπεγχάγης ενώ ο Μζάρνε Γκόλνταεκ θα γίνει ποδοσφαιριστής της Τσέλσι. Στη σεζόν 1998-99, η ομάδα τερμάτισε 7η θέση, και ο Λάντρουπ έφυγε από την ομάδα και έγινε παίχτης του ΑΦΚ Άγιαξ. Τη σεζόν 1999-2000, η ομάδα τερμάτισε στην 8η θέση του Πρωταθλήματος Δανίας.
Πρωταθλητές
thumb|250px|2001: ΦΚ Κοπεγχάγη - [[Βέζλε Μπόλντλουμπ, Γήπεδο Πάρκεν]]
Τον χειμώνα του 2000, η ομάδα αγόρασε τον επιθετικό Σιμπουσίσο Ζούμα από τη νοτιαφρικάνικη Ορλάντο Πίρατς, και τον Μάη του 2000, ο Άγγλος μάνατζερ Ρόι Χόντγκσον έγινε ο νέος μάνατζερ της ομάδας. Η ομάδα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Δανίας, αφού νίκησε την Μπρόντμπυ ΙΦ με σκορ 3-1 την τελευταία αγωνστική, στο Γήπεδο Πάρκεν. Ο Ζούμα σκόραρε το πιο ωραίο τέρμα του πρωταθλήματος, καθώς και το καλύτερο τέρμα της δεκαετίας. Ο Χόντγκσον αποχώρησε από την ομάδα λίγες εβδομάδες μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος και υπέγραψε συμβόλαιο με την ιταλική Ουντινέζε, ενώ μάνατζερ του Π.Σ. Κοπεγχάγης έγινε ο Σουηδός Κεντ Κάρλσσον.
Ο Π.Σ. Κοπεγχάγης αντιμετώπισε την ιταλική Λάτσιο, αλλά αποκλείστηκε παρόλο ότι στον πρώτο αγώνα νίκησε με σκορ 2-1-, καθώς το συνολικό σκορ των αγώνων ήταν 5-3 υπέρ της ιταλικής ομάδας. Στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, νίκησε τον Άγιαξ με σκορ 1-0, με τέρμα του Νίκλας Ζένσεν. Στον επόμενο γύρο, αποκλείστηκε από τη γερμανική Μπορούσια Ντόρτμουντ. Η ομάδα δεν κατάφερε να κατακτήσει το Πρωτάθλημα Δανίας 2000-01, η Μπρόνμπυ ΙΦ είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων. Στην επόμενη χρονιά, η ομάδα νίκησε την Μπρόντμπυ στο Μπρόντμπυ Στάντιουμ με σκορ 1-0 και ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια Δανίας.
Στο Τσάμπιονς Λιγκ 2004-05, η ομάδα έφθασε μέχρι τον 2ο προκριματικό γύρο όπου αντιμετώπισε την ΝΔ Γκόρικα. Στον πρώτο αγώνα κέρδισε με σκορ 2-1, αλλά έχασε στον επαναληπτικό της Δανίας με σκορ 0-5. Υπό την ηγεσία του Μπακ, η ομάδα κέρδισε τα Πρωταθλήματα Δανίας 2004 και 2006, καθώς και το Κύπελλο Δανίας 2004. Ο Π.Σ. Κοπεγχάγης κατέκτησε και το Κύπελλο των Βασιλέων 2004-05, αφού νίκησε τη σουηδική ΙΦΚ Γκιότεμποργκ στα πέναλτι. Το 2006, η ομάδα κατέκτησε και πάλι το Κύπελλο των Βασιλέων αφού νίκησε τη νορβηγιακή Λίλλεστρομ Σ.Κ. με σκορ 1-0. Ο Μπακ ήταν προπονητής της ομάδας μέχρι τον Δεκέμβριο του 2005, και μάνατζερ της ομάδας έγινε ο Στάλε Σόλμπακκεν.
Ευρώπη
thumb|250px|2006: Μάντσεστερ Γιουνάιτετ-Π.Σ. Κοπεγχάγης
Τη σεζόν 2006-07, η ομάδα απέκλεισε τον Άγιαξ και προκρίθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στους ομίλους τους Τσάμπιονς Λιγκ. Στους ομίλους έπρεπε να αντιμετωπίσει την σκωτσέζικη Σέλτικ Γλασκώβης, την πορτογαλλική Μπενφίκα και την αγγλική Μάντσεστερ Γιουνάιτετ. Παρόλο που κατάφερε να μείνει αήττητη στα εντός έδρας παιχνίδια (ισοπαλία 0-0 με Μπενφίκα, νίκη με 1-0 κατά της Γιουνάιτετ και νίκη κατά της Σέλτικ 3-1), ο Π.Σ. Κοπεγχάγης δεν προκρίθηκε καθώς έχασε όλους τους εκτός έδρας αγώνες. Στις 9 Μαϊου, η ομάδα νίκησε την Μπρόνμπυ με σκορ 1-0 και κατέκτησε το Πρωτάθλημα Δανίας για 5η φορά μέσα σε 7 χρόνια.
Στη σεζόν 2007-08, η ομάδα απεκλείστηκε στον 3ο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ, αφού έχασε με συνολικό σκορ 1-3 από την Μπενφίκα. Αφού νίκησε τη γαλλική ΡΣ Λενς με σκορ 3-2, προκρίθηκε στον όμιλο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ όπου αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό, τη Λοκομοτίβ Μόσχας, την Ατλέτικο Μαδρίτης και την Αμπερντέεν Φ.Κ.. Η ομάδα έχασε από Παναθηναϊκό και Ατλέτικο, αλλά είχε ελπίδα για πρόκριση μετά τη νίκη στη Μόσχα κατά της Λοκομοτίβ. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν μια ισοπαλία με την Αμπερντέεν, αλλά έχασε με σκορ 0-4 και αποκλείστηκε από τη διοργάνωση. Στο Πρωτάθλημα Δανίας, η ομάδα τερμάτισε 3η, με την ΑαΜπ Φόντμπολντ να γίνεται πρωταθλήτρια.
Στη σεζόν 2008-09, ο Π.Σ. Κοπεγχάγης ξεκίνησε καλά. Η ομάδα προκρίθηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ αφού απέκλεισε την Κλίφτονβιλλ Φ.Κ., τη Λίλλιστρομ ΣΚ και την ΦΚ Μόσχας. Η ομάδα έχασε από τη Σεντ Ετιέν στο Γήπεδο Πάρκεν και ήρθε ισόπαλη 1-1 με τη Βαλένσια. Αφού ήρθε ισόπαλη 1-1 με τη Ρόσενμπεργκ ΒΚ και νίκησε την Κλαμπ Μπρούγκες, ο Π.Σ. Κοπεγχάγης προκρίθηκε στη φάση των 32 όπου αντιμετώπισε στις 19 Φεβρουαρίου 2009 τη Μάντσεστερ Σίτι, και ήρθε ισόπαλη 2-2. Στον επαναληπτικό αγώνα, η Μάντσεστερ Σίτι νίκησε με σκορ 1-2 και απέκλεισε τον Π.Σ. Κοπεγχάγης. Εκείνη τη χρονιά, ο σύλλογος κατάφερε να κατακτήσει και το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Δανίας για 2η φορά στην ιστορία της. Αν και έχασε στους προκριματικούς του Τσάμπιονς Λιγκ 2009-10 από τον ΑΠΟΕΛ με συνολικό σκορ 2-3, η ομάδα κατάφερε να προκριθεί στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ αφού απέκλεισε την ΦΚ Μόγκρεν και τη Σταμπάεκ. Η ομάδα έχασε εκτός έδρας από την ΚΦΡ Κλούζ, νίκησε 1-0 εντός έδρας τη Σπάρτα Πράγας, έχασε εκτός έδρας 0-1 από την ΠΣΦ Αϊντχόφεν, νίκησε εντός έδρας την ΚΦΡ Κλούζ με σκορ 2-0 και αφού νίκησε εκτός έδρας με σκορ 0-3 τη Σπάρτα Πράγας, ο Π.Σ. Κοπεγχάγης προκρίθηκε στη φάση των 32 όπου αντιμετώπισε την Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Το συνολικό σκορ των αναμετρήσεων ήταν 1-3 υπέρ της Μαρσέιγ και ο Π.Σ. Κοπεγχάγης απεκλείστηκε από τη διοργάνωση.
Στους προκριματικούς του Τσάμπιονς Λιγκ 2010-11, η ομάδα νίκησε την ΦΚ ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ (0-0 / 3-2) και τη Ρόσενμπεργκ ΒΚ (2-1 / 1-0). Σύμφωνα με την κλήρωση, η ομάδα (στον όμιλο Δ') θα αντιμετωπίσει την ισπανική Μπαρτσελόνα, τον ελληνικό Παναθηναϊκό και τη ρωσική Ρουμπίν Καζάν.
Χρώματα
thumb|150px|Η μασκότ της ομάδας
Σε εντός έδρας αγώνες, οι παίχτες της ομάδας φορούν άσπρες φανέλες με μπλέ ρίγες, παντελόνια και με μπλέ χρώμα το σήμα της Kappa.
Σε εκτός έδρας αγώνας του πρωταθλήματος, οι ποδοσφαιριστές είναι ντυμένοι άσπρες φανέλες με μαύρες ρίγες, μαύρα παντελόνια και κάλτσες. Στις φανέλες εμφανίζεται με άσπρο χρώμα το σήμα της Kappa.
Σε εντός έδρας ευρωπαϊκά παιχνίδια, όλη η στολή είναι άσπρη, με τα σήμα της Kappa σε μπλέ και κόκκινο χρώμα.
Σε όλες τις διοργανώσεις, η τρίτη στολή έχει φούξια χρώμα.
Στάδιο
right|thumb|200px|Το Γήπεδο Πάρκεν
Το στάδιο της ομάδας είναι το Γήπεδο Πάρκεν, το οποίο δημιουργήθηκε το 1992. Το γήπεδο διαθέτει 38.065 θέσεις. Μάλιστα, μπορεί να φτάσει και στις 55.000 θέσεις. Το στάδιο έχει βαθμολογηθεί με τέσσερα αστέρια και ο αρχιτέκτων που σχεδίασε το πλανο ήταν ο Γκέρτ Άντερσον. Το 2000 έγινε ο τελικός του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, που είναι γνωστό και ως Γιούροπα Λίγκ. Το κόστος κατασκευής του έφτασε τα 85.300.000 ευρώ.
Οπαδοί
Η ομάδα διαθέτει τους περισσότερους φιλάθλους στη Δανία, καθώς και το μεγαλύτερο φαν κλάμπ στη Σκανδιναβία. Το επίσημο φαν κλάμπ, το F.C. København Fan Club (FCKFC), μέχρι τον Μάρτιο του 2009 αποτελείτο από 20.000 μέλη, αλλά στον Μάρτιο του 2007, διέθετε 21.399 οπαδούς. Το επίσημο φαν κλάμπ δημιουργήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1991, ένα χρόνο πριν τη διεξαγωγή του πρώτου παιχνιδιού στην ιστορία της ομάδας. Για τη σεζόν 2006-07, η ομάδα διέθετε 23.795 οπαδούς κατά μέσο όρο.
Ρεκόρ
Περισσότεροι αγώνες
Περισσότερα τέρματα
thumb|right|250px|Π.Σ. Κοπεγχάγης-Μπρόντμπυ (17/5/2009)
Μεγαλύτερη νίκη στο Πρωτάθλημα Δανίας
Μεγαλύτερη νίκη σε ευρωπαϊκά κύπελλα
Μεγαλύτερη ήττα σε ευρωπαϊκά κύπελλα
Ρεκόρ θέασης
Διακρίσεις
thumb|250px|right|Έδρα των προπονητικών κέντρων της ομάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Δανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1992 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1992
Η Αίγα Αμάλθεια
right|thumb|200px|Η Αίγα Αμάλθεια με τον Μικρό Δία και ένα Φαύνο Η Αίγα Αμάλθεια με τον Μικρό Δία και ένα Φαύνο είναι ένα πρώιμο γλυπτό του Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι. Φιλοτεχνήθηκε το 1615 και ανήκει στη συλλογή Μποργκέζε που εκτίθεται στην Πινακοθήκη Μποργκέζε. Αναπαριστά την Αμάλθεια ως αίγα, το βρέφος θεό Δία και ένα φαύνο.
Βαγξία η ακανθώδης
Η Βαγξία η ακανθώδης (Banksia aculeata) είναι είδος φυτού της οικογένειας των Πρωτεΐδων (Proteaceae), το οποίο προέρχεται από την περιοχή Στέρλινγκ στα νοτιοδυτικά της Δυτικής Αυστραλίας. Είναι θάμνος που φτάνει έως τα 2 μέτρα ύψος, έχει πυκνό φύλλωμα και φύλλα με πολύ αγκαθωτά πριονωτά άκρα. Οι ασυνήθιστα ροζ, εκκρεμείς (κρεμάμενες) ταξιανθίες, είναι γενικά κρυμμένες στο φύλλωμα και εμφανίζονται κατά τις αρχές του καλοκαιριού. Αν και συλλέχθηκε από τον φυσιοδίφη Τζέιμς Ντράμοντ στη δεκαετία του 1840, η Banksia aculeata δεν περιγράφηκε επισήμως έως το 1981, οπότε περιγράφτηκε από τον Άλεξ Τζορτζ στη μονογραφία του γένους.
Η Banksia aculeata είναι ένα σπάνιο φυτό, βρίσκεται σε χαλικώδη εδάφη στις υπερυψωμένες περιοχές. Ιθαγενές σε ένα περιβάλλον το οποίο καίγεται από περιοδικές πυρκαγιές, καίγεται από τις πυρκαγιές και μετά αναγεννιέται από τους σπόρους του. Σε αντίθεση με άλλες δυτικές αυστραλιανές βαγξίες, φαίνεται να έχει κάποια αντίσταση στον ωομύκητα Phytophthora cinnamomi.
Περιγραφή
thumb|left|250px|Διάγραμμα όπου φαίνονται τα μέρη ενός ώριμου άνθους. Σε αυτό το παράδειγμα το περιάνθιο χωρίζεται στον κάλυκα (σέπαλα) και την στεφάνη (πέταλα).Ένα θαμνώδες χαμόκλαδο, η Banksia aculeata φτάνει έως τα 2 m ύψος, με σχισμένο γκρι φλοιό στον κορμό και τα κλαδιά της. Σε αντίθεση με πολλά άλλα είδη banksia, δεν έχει ξυλώδη βάση ή ξυλώδη κόνδυλο (lignotuberus). Τα φύλλα έχουν μήκος 4 – και πλάτος 0,80 –, με αιχμηρούς άκαμπτους λοβούς στα άκρα. Εμφανιζόμενες το Φεβρουάριο και το Μάρτιο, οι κυλινδρικές αιχμές των ανθέων—γνωστές ως ταξιανθίες—ποικίλουν σε μήκος από 6 –, αναπτυσσόμενες επί των άκρων των ηλικίας 2–3 ετών βραχέων φυλλωδών κλάδων. Κρεμάμενα παρά αναπτυσσόμενα ευθυτενώς όπως εκείνα των περισσότερων άλλων banksias, αποτελούνται από μια κεντρική ξύλινη ακίδα ή άξονα, από την οποία πολλά συμπαγή ατομικά άνθη προκύπτουν καθέτως. Αυτές οι φυτικές μονάδες αποτελούνται από ένα λείο σωληνοειδές περιάνθιο, το οποίο περιβάλλει τα γεννητικά όργανα του λουλουδιού. Το περιάνθιο έχει μήκος 3.0 – και είναι χρώματος ροζ στη βάση, σταδιακά μετατρεπόμενο σε κρεμ. Στο τέλος του ανθοφόρου οφθαλμού (μπουμπούκι), στο άκρο του το περιάνθιο, έχει ένα χαρακτηριστικό τετραγωνικό σχήμα. Ακολούθως, διασπάται στην άνθηση για να αποκαλύψει τον ομαλό ευθύ ύπερο του άνθους, ο οποίος είναι ελαφρώς βραχύτερος από την περιβάλλουσα δομή του, μήκους 3.0 –. Ο καρποφόρος κώνος, είναι μια εξογκωμένη ξυλώδης ακίδα στην οποία έχουν ενσωματωθεί έως και 20 μαζικά θυλάκια, τα μαραμένα τεμάχια των λουλουδιών επιμένουν να βρίσκονται στην ακίδα, δίνοντάς της μια τριχωτή εμφάνιση. Ωοειδούς σχήματος, τα ωοθυλάκια είναι ρυτιδωμένα στην υφή και καλυμμένα με λεπτές τρίχες. Έχουν μήκος 3.0 –, ύψος 2.5 – και πλάτος 2.0 –.
Ταξινομική
Η Banksia aculeata συλλέχθηκε για πρώτη φορά από τον Τζέιμς Ντράμοντ σε ένα από τα τρία ταξίδια του στην περιοχή Στέρλινγκ μεταξύ του 1843 και του 1848, αν και δεν τη θεωρούσε ξεχωριστή από την B. caleyi—αυτή αναγνωρίστηκε από τον Άλεξ Τζορτζ, ένα μόλις αιώνα αργότερα. Ο Τζορτζ περιέγραψε την B. aculeata το 1981 στη μονογραφία του «Το γένος Banksia L.f. (Proteaceae)». Για τον τύπο του είδους, ο Τζορτζ επέλεξε ένα δείγμα το οποίο συνέλεξε στις 20 Μαρτίου 1972 από την οδό Τσέστερ Πας στην Περιοχή Στέρλινγκ, ανατολικά του Κράνμπρουκ. Του έδωσε το συγκεκριμένο επίθετο aculeata (Λατινικά: "αιχμηρό"), σε σχέση με τους αιχμηρούς λοβούς των φύλλων.
Ο Τζορτζ κατέταξε την B. aculeata στην B. υπογένος Banksia γιατί η ταξιανθία του είναι μια τυπική ακίδα λουλουδιών Banksia· στην B. τμήμα Banksia λόγω των ίσιων στυλ (styles) και ''Banksia ser. Tetragonae'' λόγω των αιωρουμένων ταξιανθιών της. Θεώρησε τον πλησιέστερο συγγενή να είναι η B. caleyi, από την οποία διαφέρει έχοντας στενότερα φύλλα με λιγότερους μεγαλύτερους λοβούς· μακρύτερα περιάνθια, τα οποία βαθμολογούνται από ερυθρά σε κρεμ και όχι από κρεμ σε ερυθρά· βραχύτερους ύπερους ανθέων· και επίσης διαφορές στα περικάρπια, σπόρους και τον χρόνο ανθοφορίας.
Το 1996, οι Κέβιν Θιλ και Πολίν Λαντίζ δημοσίευσαν τα αποτελέσματα μίας κλαδικής ανάλυσης των μορφολογικών χαρακτήρων της Banksia. Διατήρησαν τα υπογένη του George και πολλές από τις σειρές του, αλλά απέρριψαν τα τμήματά του. Η B. ser. Tetragonae του Τζορτζ βρέθηκε να είναι μονοφυλετική και συνεπώς διατηρήθηκε· και οι αναλύσεις τους για τις σχέσεις εντός των σειρών υποστήριξαν την τοποθέτηση της B. aculeata παραπλεύρως της B. caleyi. δεξιά|μικρογραφία|Αιχμές λουλουδιών στην πρώιμη φάση του ανθοφόρου οφθαλμού (μπουμπουκιού). Η τοποθέτηση της B. aculeata στη διευθέτηση των Thiele και Ladiges, δύναται να συνοψιστούν ως εξής:
Η διευθέτηση των Θιλ και Λαντίζ δεν έγινε αποδεκτή από τον Τζορτζ και απορρίφθηκε στην αναθεώρηση του 1999. Το 1999, υπό την διευθέτηση του Τζορτζ η τοποθέτηση της B. aculeata ήταν όπως παρακάτω:
Από το 1998 ο Όστιν Μαστ δημοσιεύει αποτελέσματα συνεχιζόμενων κλαδιστικών αναλύσεων δεδομένων ακολουθίας DNA, για την υποφυλή Banksiinae. Οι αναλύσεις του υποδηλώνουν μια φυλογένια η οποία είναι μάλλον διαφορετική από τις προηγούμενες ταξινομικές ρυθμίσεις, αλλά υποστηρίζουν την τοποθέτηση της B. aculeata παραπλεύρως της B. caleyi σε ένα κλάδο ο οποίος αντιστοιχεί στενά με την B. ser. Tetragonae. Μια μοριακή μελέτη του 2013 από τον Μάρσελ Καρντίγιο και συνεργάτες που χρησιμοποίησε το χλωροπλαστικό DNA και συνδυάζοντάς την με προηγούμενα αποτελέσματα, διαπίστωσε ότι η B. aculeata ήταν αδελφή με την B. lemanniana και ότι η ''Β. Caleyi'' ήταν ο επόμενος πλησιέστερος συγγενής.
Στις αρχές του 2007 οι Μαστ και Θιλ ξεκίνησαν μια αναδιάταξη μεταφέροντας τη Dryandra στην Banksia και δημοσιεύοντας την B. υπογένος Spathulatae για τα είδη που έχουν κοτυληδόνες σε σχήμα κουταλιού· με αυτόν τον τρόπο επαναπροσδιόρισαν επίσης το autonym B. υπογένος Banksia. Προέβλεψαν δημοσιεύοντας μια πλήρη ρύθμιση μόλις ολοκληρώθηκε η δειγματοληψία DNA της Dryandra· εν τω μεταξύ, αν οι ονοματολογικές μεταβολές των Mast και Thiele ληφθούν ως προσωρινή ρύθμιση, τότε η B. aculeata τοποθετείται στην B. υπογένος Banksia.
Διανομή και φυσικό περιβάλλον
δεξιά|μικρογραφία|Διανομή εντός της Δυτικής Αυστραλίας. Η B. aculeata είναι εγγενής στους πρόποδες της περιοχής Στέρλινγκ στα νοτιοδυτικά της Δυτικής Αυστραλίας, απαντάται σε υψόμετρο μεταξύ 250 και 500 μέτρων (825 και 1.650 ποδών), σε θαμνότοπους σε χαλικώδη, αργιλώδη εδάφη. Η ετήσια βροχόπτωση είναι περίπου 600 mm (24 in). Πρόκειται για ένα αρκετά σπάνιο φυτό, με τους περισσότερους πληθυσμούς να αποτελούνται από λιγότερα από 100 φυτά. Με αρκετά μικρούς πληθυσμούς και στενή διανομή, η B. aculeata θεωρείται σπάνια, αλλά προς το παρόν δεν χαρακτηρίζεται ως απειλούμενο είδος, επειδή τουλάχιστον ορισμένοι πληθυσμοί θεωρούνται ότι δεν απειλούνται άμεσα. Το Τμήμα Περιβάλλοντος και Διατήρησης της Κρατικής Κυβέρνησης της Δυτικής Αυστραλίας κατατάσσει τη χλωρίδα ως "Προτεραιότητας Δύο – Πτωχής Γνώσης".
Οικολογία
Όπως και πολλά φυτά στη νοτιοδυτική Αυστραλία, η Banksia aculeata είναι προσαρμοσμένη σε ένα περιβάλλον στο οποίο οι θαμνώδεις πυρκαγιές είναι σχετικά συχνές. Τα περισσότερα είδη της Banksia μπορούν να τοποθετηθούν σε μία από τις δύο ευρείες ομάδες ανάλογα με την αντίδρασή τους στη φωτιά: τα φυτά επανασποράς (reseeders) σκοτώνονται από την πυρκαγιά, αλλά η πυρκαγιά πυροδοτεί επίσης την απελευθέρωση της τράπεζας σπόρων θόλου (canopy seed bank), προωθώντας έτσι την στρατολόγηση της επόμενης γενιάς· τα επαναβλαστούμενα (resprouters) επιβιώνουν από την πυρκαγιά, επαναβλαστάνοντας από ένα λιγνοκόνδυλο (lignotuber) ή σπανιότερα, epicormic ανθοφόρων οφθαλμών (μπουμπουκιών) προστατευμένων από χονδρό φλοιό. Η B. aculeata σκοτώνεται από πυρκαγιά επειδή δεν διαθέτει ούτε χονδρό προστατευτικό φλοιό ούτε λιγνοκόνδυλο από τον οποίο να αναπαραχθεί. Είναι σεροτινικό - συσσωρεύει μια τράπεζα σπόρων θόλων η οποία απελευθερώνεται μόνο ως απάντηση σε πυρκαγιά - έτσι οι πληθυσμοί συνήθως αναρρώνουν γρήγορα μετά από μια πυρκαγιά, αλλά αυτή η στρατηγική την καθιστά εξαρτώμενη σε ένα καθεστώς πυρκαγιών. Τα φυτά χρειάζονται τρία έως τέσσερα έτη για να φτάσουν στην ανθοφορία μετά από μια πυρκαγιά.
Δεν έχουν παρατηρηθεί επικονιαστές, και η περίοδος ανθοφορίας είναι σύντομη σε σύγκριση με άλλες banksias. Εντούτοις, τα άνθη εμφανίζονται όταν δεν υπάρχουν άλλα, προσφέροντας έτσι μια πολύτιμη πηγή τροφής προς τα ζώα.
Η B. aculeata έχει αναφερθεί ως ευαίσθητη στην αποκοπή (die-back) από την Phytophthora cinnamomi, μια μούχλα που γεννάται στο έδαφος, αλλά σε μια μελέτη του 2008 αυτή η παθογένεια διαπιστώθηκε να μην έχει άμεσο αντίκτυπο στο είδος. Ως αποτέλεσμα αυτής της εύρεσης, μαζί με το χαμηλό ποσοστό των πληθυσμών που έχουν μολυνθεί ή αντιμετωπίζουν επικείμενη μόλυνση, το είδος κατετάγη ως έχον πολύ χαμηλό κίνδυνο εξαφάνισης.
Καλλιέργεια
Η Banksia aculeata αναπτύσσεται αργά, γενικά χρειάζεται πέντε έως έξι έτη για να ανθίσει από σπόρο, αν και υπάρχει αναφορά για την ανθοφορία της σε τρία χρόνια στο Στράθμερτον της Βικτόρια. Όσον αφορά τις δυνατότητές του ως διακοσμητικό φυτό, ο Άλεξ Τζορτζ παρατηρεί ότι τα άνθη είναι έντονα χρωματισμένα αλλά έχουν μια σύντομη ζωή και καλύπτονται από το φύλλωμα, το οποίο είναι αρκετά ακανθώδες. Παρόλα αυτά, θεωρεί ελκυστικά τόσο το νέο φύλλωμα όσο και το φυτό. Αυτό το είδος μπορεί να αναπτυχθεί σε μια σειρά τύπων εδάφους, εφόσον παρέχουν καλή αποστράγγιση. Το ονομαστικό εύρος pH του εδάφους είναι από 5,5 έως 6,5. Προτιμάει τον πλήρη ήλιο, αν και θα αναπτυχθεί σε μερικώς σκιασμένες καταστάσεις, παράγοντας λιγότερα άνθη. Θα ανεχθεί το ελαφρύ κλάδεμα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Αριάνα ΝτεΜπόουζ
Η Αριάνα ΝτεΜπόουζ (Ariana DeBose, γεννημένη στις 25 Ιανουαρίου 1991) είναι μια Αμερικανίδα ηθοποιός, χορεύτρια και τραγουδίστρια. Έχει λάβει πολλές διακρίσεις, όπως ένα βραβείο Όσκαρ, ένα βραβείο BAFTA, ένα Βραβείο Χρυσής Σφαίρας και μια υποψηφιότητα για ένα βραβείο Tony. Το 2022, το περιοδικό Time την ονόμασε ως έναν από τους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο.
Ένωση Νέων Ύψωνα
Η Ένωση Νέων Ύψωνα ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από τον Ύψωνα της επαρχίας Λεμεσού, η οποία συμμετείχε για δύο περιόδους στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου. Χρώματα της ομάδας ήταν το κίτρινο και το μαύρο.
Αριάνα ΝτεΜπόουζ
Η ίδια έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως διαγωνιζόμενη στην έκτη σεζόν του So You Think You Can Dance το 2009, όπου τερμάτισε στην πρώτη 20άδα. Στη συνέχεια, έκανε το ντεμπούτο της στο Broadway στο Bring It On: The Musical το 2011 και συνέχισε τη δουλειά της στο Broadway με ρόλους στα Motown: The Musical (2013) και Pippin (2014). Από το 2015 έως το 2016, έπαιξε σε συμπρωταγωνιστικό ρόλο στο μιούζικαλ Hamilton του Λιν Μάνουελ Μιράντα και έπαιξε την Τζείν στο μιούζικαλ A Bronx Tale (2016 – 2017). Το 2018, ήταν υποψήφια για το βραβείο Tony καλύτερης ηθοποιού σε μιούζικαλ για την ερμηνεία της ως Disco Donna στο Summer: The Donna Summer Musical, ενώ το 2022, παρουσίασε τα 75α Βραβεία Tony.
Ένωση Νέων Ύψωνα
Ιστορία
Η Ένωση Νέων Ύψωνα ιδρύθηκε το 2005. Μέχρι το 2012 συμμετείχε στις διοργανώνεις της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου (ΠΑΑΟΚ). Την περίοδο 2012 κέρδισε το πρωτάθλημα (και το κύπελλο) της ομοσπονδίας και συμμετείχε στο Πρωτάθλημα ένταξης 2012, όπου κατάφερε να εξασφαλίσει τη συμμετοχή της στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2012-13. Τερμάτισε στη 5η θέση, μόλις 4 βαθμούς μακριά από την 4η θέση που οδηγούσε στη Γ΄ κατηγορία. Πράγμα που δεν άργησε να συμβεί, αφού την αμέσως επόμενη περίοδο κατέκτησε το πρωτάθλημα και μαζί την άνοδο στη Γ΄ κατηγορία.
Στις 14 Μαΐου του 2014 η γενική συνέλευση του σωματείου καθώς και η γενική συνέλευση του σωματείου Διγενής Ακρίτας Ύψωνα, αποφάσισαν σε ταυτόχρονες συνεδριάσεις την ενοποίηση των ποδοσφαιρικών τους τμημάτων. Η ονομασία της νέας ενοποιημένης ποδοσφαιρικής ομάδας είναι Ένωση Νέων Ύψωνα - Διγενής Ύψωνα.
Αριάνα ΝτεΜπόουζ
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αφροαμερικανοί Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί χορευτές Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA
Ένωση Νέων Ύψωνα
Πορεία στο χρόνο
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της ομάδας στις διοργανώσεις της ΚΟΠ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2005 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ύψωνας
Βάφεν Ες-Ες
Τα Βάφεν Ες-Ες, αναφέρονται και ως Βάφεν-ΣΣ (γερμανικά: Waffen-SS , Ένοπλα Ες-Ες), δημιουργήθηκαν ως ένοπλη πτέρυγα των Σούτσσταφελ (Schutzstaffel, SS, «Μοίρα Ασφαλείας») του Ναζιστικού Κόμματος, και σταδιακά εξελίχθηκε σε μία πολυεθνική και πολυεθνοτική στρατιωτική δύναμη της Ναζιστικής Γερμανίας.
Κριτήρια και Εκπαίδευση
Τα κριτήρια επιλογής υποψηφίων των πρώτων ετών εώς και το πρώτο έτος του πολέμου (1940) ήταν πολύ αυστηρά τόσο από φυλετική όσο και ιδεολογική άποψη. Τα στελέχη έπρεπε να έχουν ύψος 1,75 - 1,81 μ. και να είναι ηλικίας 23 - 35 ετών, να βρίσκονται σε καλή φυσική κατάσταση, να μπορούν να αποδείξουν την φυλετική καθαρότητα εώς και το 1650 και να έχουν καθαρό ποινικό μητρώο. Η περίοδος υπηρεσίας ήταν μακροχρόνια, 4 χρόνια για τους οπλίτες, 12 χρόνια για τους υπαξιωματικούς και 25 χρόνια για τους αξιωματικούς. Διαθέτωντας τα πλεονεκτήματα ενός μικρού, ευέλικτου και επίλεκτου έμψυχου δυναμικού εισήχθησαν πολλές καινοτομίες ώς προς την εκπαίδευση. Δόθηκε μεγάλη έμφαση στον τομέα της φυσικής άσκησης και των σωματικών δεξιοτήτων που δεν υπήρχαν στην Βέρμαχτ. Εκπαιδεύονταν καθημερινώς σε πορείες μεγάλων αποστάσεων, στο στίβο, πυγμαχία, κολύμβηση, κωπηλασία. Η εκπαίδευση έπρεπε να σφυρηλατεί την συντροφικότητα και την αμοιβαία εκτίμηση μεταξύ οπλιτών, υπαξιωματικών και αξιωματικών. Η ατομική και τακτική εκπαίδευση των οπλιτών,υπαξιωματικών και αξιωματικών ήταν εντατικότερη από αυτή της Βέρμαχτ. Εκπαιδεύονταν σε πλήθος ατομικών και ομαδικών όπλων αλλά και σε ειδικά αντικείμενα (Βαρέα όπλα, αντιαρματικά, αντιεροπορικά, διαβιβάσεις, πληρώματα τεθωρακισμένων αρμάτων και διοικητική μέριμνα)με την μέθοδο σεμιναρίων. Η εκπαίδευση των αξιωματικών γινόταν στις στρατιωτικές σχολές SS Junkerschulen, στο Μπάντ - Τέλτς. Το εκπαιδευτικό σύστημα των SS θεωρούνταν το καλύτερο και το πλέον αποτελεσματικό σύστημα στρατιωτικής εκπαίδευσης κατά την διάρκεια του Β ΠΠ.
Δομή και Οργάνωση
Τα Βάφεν Ες-Ες αυξήθηκαν από τρία συντάγματα σε πάνω από 38 μεραρχίες, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και υπηρέτησαν μαζί με τον τακτικό στρατό, αλλά δεν ήταν ποτέ επίσημα μέρος του. Ο Αδόλφος Χίτλερ αντιστάθηκε στην ενσωμάτωση των Βάφεν Ες-Ες στο στρατό, καθώς προτιμούσε να παραμείνει η ένοπλη πτέρυγα του κόμματος και να γίνει μια ειδική αστυνομική δύναμη μόλις ο πόλεμος κερδιζόταν. Πριν από τον πόλεμο, ήταν υπό τον έλεγχο του SS Führungshauptamt (επιχειρησιακό γραφείο εντολών των SS) υπό τον Reichsführer-SS Χάινριχ Χίμλερ. Κατά την κινητοποίηση τους, ο τακτικός έλεγχος δόθηκε στο Αρχηγείο των Ενόπλων Δυνάμεων (Oberkommando der Wehrmacht).
Ξένοι Εθελοντές
Αρχικά, η ιδιότητα του μέλους ήταν αποδεκτή μόνο για τους ανθρώπους της γερμανικής «Άριας» καταγωγής, η οποία φερόταν ότι είναι η Herrenvolk (κύρια φυλή), σύμφωνα με τη ναζιστική φυλετική ιδεολογία. Οι κανόνες χαλάρωσαν εν μέρει το 1940, αν και οι άλλες φυλετικές ομάδες θεωρούνταν από τους Ναζί ότι είναι «υπάνθρωποι», όπως οι Πολωνοί ή οι Εβραίοι που παρέμειναν αποκλεισμένοι. Ο Χίτλερ επέτρεψε τη διαμόρφωση των μονάδων που αποτελούνταν κυρίως ή αποκλειστικά από ξένους εθελοντές και κληρωτούς. Μονάδες Εξωτερικών SS δημιουργήθηκαν από νεοσύλλεκτους σε Αλβανία, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Λευκορωσία, Βέλγιο (Βαλλωνία και Φλάνδρα), Βουλγαρία, Δανία, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Γαλικία, Γεωργία, Ουγγαρία, Ινδία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Νορβηγία, Πολωνία, Ρουμανία, Ρωσία (συμπεριλαμβανομένων Κοζάκων και Τατάρων, Τουρκικές ΣΣΔ Δημοκρατίες), Σλοβακία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία, Ουκρανία, Γιουγκοσλαβία, σύνταγμα της Ασίας, Αραβικό σύνταγμα, ΗΠΑ (15-20 εθελοντές) και ένας μικρός αριθμός βρετανικών στρατευμάτων, με την τελευταία μονάδα είναι ένα σημαντικό εργαλείο προπαγάνδας.
Η Διάλυση
Στη μεταπολεμική Δίκη της Νυρεμβέργης, τα μέλη των Βάφεν Ες-Ες καταδικάστηκαν ως εγκληματική οργάνωση, λόγω της σύνδεσης τους με το ναζιστικό κόμμα και τη συμμετοχή σε πολυάριθμα εγκλήματα πολέμου. Οι βετεράνοι των Βάφεν Ες-Ες στερήθηκαν πολλά από τα δικαιώματα που παρέχονταν στους βετεράνους που είχαν υπηρετήσει στο Heer (Στρατό), στη Luftwaffe (Πολεμική Αεροπορία), ή στο Kriegsmarine (Πολεμικό Ναυτικό). Εξαίρεση έγινε για τους κληρωτούς των Βάφεν Ες-Ες που ορκίστηκαν μετά το 1943, οι οποίοι είχαν εξαιρεθεί λόγω της ακούσιας υπηρεσίας τους.
Ολντ Τράφορντ
Το Ολντ Τράφορντ (αγγλικά: Old Trafford) είναι γήπεδο ποδοσφαίρου στην αγγλική πόλη Μάντσεστερ και αποτελεί την έδρα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Φέρει επίσης και το προσωνύμιο Θέατρο των Ονείρων (Theatre of Dreams) που του έδωσε ο πρώην αστέρας και νυν διοικητικό στέλεχος του συλλόγου, Μπόμπι Τσάρλτον. Το γήπεδο είναι η μόνιμη έδρα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από το 1910, πλην μιας οκτάχρονης απουσίας από το 1941 έως το 1949 έπειτα από το βομβαρδισμό κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου. Την περίοδο εκείνη οι Κόκκινοι Διάβολοι –όπως συχνά αποκαλείται η Γιουνάιτεντ– μοιράζονταν το γήπεδο Μέιν Ρόουντ (Maine Road) με τη συμπολίτισσα και αιώνια αντίπαλο Μάντσεστερ Σίτι. Το Ολντ Τράφορντ βρίσκεται κοντά στο Ολντ Τράφορντ Κρίκετ Γκράουντ (γήπεδο κρίκετ).
Έχει συχνά φιλοξενήσει αγώνες για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας (ως ουδέτερο γήπεδο) και η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αγγλίας έχει δώσει αρκετούς αγώνες της εκεί, όταν το Γουέμπλεϊ ήταν υπό ανακατασκευή. Ακόμη έχει φιλοξενήσει αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου το 1966, αγώνες του Euro '96 καθώς επίσης και τον τελικό του Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης το 2003. Με το Λονδίνο να παίρνει το χρίσμα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, το γήπεδο φιλοξένησε ποδοσφαιρικούς αγώνες ανδρών και γυναικών κατά τη διάρκεια των Θερινών Αγώνων. Από το 1998, όταν και το πρωτάθλημα ράγκμπι της χώρας υιοθέτησε τα play-offs και χρειάζεται ένας Μεγάλος Τελικός για να χριστεί η πρωταθλήτρια ομάδα, στο Ολντ Τράφορντ διεξάγεται αυτός ο τελικός. Επιπλέον, τον πρώτο καιρό της ύπαρξης του, είχαν γίνει σε αυτό παιχνίδια shinty, που είναι ένα παραδοσιακό παιχνίδι από τη Σκωτία.
Το Ολντ Τράφορντ έχει, μετά το Στάδιο Γουέμπλεϊ, τη μεγαλύτερη χωρητικότητα από όλα τα αγγλικά ποδοσφαιρικά γήπεδα (περίπου 76.000 θεατές) και είναι ένα από τα δύο στην Αγγλία που έχουν εκτιμηθεί από την UEFA ως 5 αστέρων, δηλαδή είναι κατάλληλο για διεξαγωγή τελικών του Champions League (το άλλο είναι το Γουέμπλεϊ).
Κατασκευή
Πριν το 1902, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν γνωστή ως Νιούτον Χιθ (Newton Heath) και αγωνιζόταν στο γήπεδο Μπανκ Στριτ του προαστίου Κλέιτον. Όταν αυτό αποδείχτηκε ανεπαρκές και καθώς ο σύλλογος, έχοντας φτάσει στα όρια της πτώχευσης, αναδιαρθρώθηκε οικονομικά –και μετονομάστηκε σε Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ–, υπήρξαν επαρκείς πόροι για την κατασκευή νέου γηπέδου.
Σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια, το νέο γήπεδο θα είχε χωρητικότητα 100.000 ατόμων (όχι όλοι καθήμενοι), τελικά όμως περιορίστηκε στις 80.000 που και αυτή δεν προσεγγίστηκε. Το γήπεδο κόστισε 90.000 λίρες –σημαντικό ποσό για τα δεδομένα της εποχής– με καθίσματα στη νότια κερκίδα, η οποία διέθετε και σκέπαστρο, ενώ οι άλλες κερκίδες ήταν ακάλυπτες. Τα σχέδια έγιναν από το διάσημο Σκωτσέζο αρχιτέκτονα Άρτσιμπαλντ Λιτς, ο οποίος είχε σχεδιάσει και πολλά άλλα γήπεδα σε Σκωτία και Αγγλία.
Η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1909 και ο πρώτος αγώνας που έλαβε χώρα υπήρξε ανάμεσα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και τη Λίβερπουλ ΦΚ, με αποτέλεσμα 4-3 υπέρ των φιλοξενουμένων.
Πάντως, το ρεκόρ θεατών στο Όλντ Τράφορντ δεν σημειώθηκε σε αγώνα της Γιουνάιτεντ, γεγονός σπάνιο για γήπεδο βρετανικού συλλόγου. Στις 25 Μαρτίου 1939, τον ημιτελικό του κυπέλλου Αγγλίας ανάμεσα στους Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς και τη Γκρίμσμπι Τάουν παρακολούθησαν 76.962 θεατές. Εάν ωστόσο η ανάπτυξη του γηπέδου συνεχιστεί μελλοντικά, το ρεκόρ θα καταρριφθεί σε αγώνα του συλλόγου.
Επέκταση
Ο βομβαρδισμός στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου και την 11η Μαρτίου 1941, κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του γηπέδου και ιδιαίτερα την κύρια κερκίδα. Παρά το γεγονός ότι ξαναχτίστηκε το 1949, για σχεδόν 10 χρόνια δεν είχε διεξαχθεί παιχνίδι πρωταθλήματος στο Ολντ Τράφορντ.
Ακολούθησαν βελτιώσεις, οι οποίες περιέλαβαν την κατασκευή στεγάστρων σε όλες τις εξέδρες (ενώ αρχικά μόνο η κύρια εξέδρα ήταν στεγασμένη) και την εγκατάσταση προβολέων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αγγλία Κατηγορία:Μάντσεστερ Κατηγορία:Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012 Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1966
Συνέδριο της Βερόνας
Το Συνέδριο της Βερόνας (ή "Συνέδριον της Βερώνης" κατά τους λόγιους της εποχής του), ήταν μια διπλωματικού επιπέδου συνάντηση των εκπροσώπων της Ιεράς Συμμαχίας κρατών, που διεξήχθη το φθινόπωρο του 1822, με πρωτοβουλία της Αυστρίας στην σημερινή ιταλική πόλη Βερόνα, εξ ου και η ονομασία του. Κύριο θέμα του ήταν η επανάσταση που είχε εκδηλωθεί στην Ισπανία (Ισπανικό ζήτημα) και δευτερευόντως το ιταλικό και ελληνικό ζήτημα, δηλαδή η επανάσταση που είχε εκδηλωθεί στην Ιταλία, καθώς και η επανάσταση των Ελλήνων, που είχε ξεκινήσει το προηγούμενο έτος.
Γενικά
Ήταν το τέταρτο κατά σειρά συνέδριο της Ιερής Συμμαχίας -είχαν προηγηθεί τα συνέδρια της Αιξ-λα-Σαπέλ (Aix-La-Chapelle-1818), του Τρόπαου (Troppau-1820) και του Λάιμπαχ (Laibach) -1821, πρόκειται για την σημερινή Λιουμπλιάνα)- και ουσιαστικά αποσκοπούσε στην κατάπνιξη κάθε επαναστατικής εστίας στην ευρωπαϊκή, αλλά και στην αμερικανική ήπειρο και στην στήριξη των παλαιών, αυτοκρατορικών ή φεουδαρχικών καθεστώτων, κάτι που αποτελούσε και το λόγο δημιουργίας της Συμμαχίας
Τόπος - Χρόνος - Σύνεδροι
Ως τόπος του Συνεδρίου είχε επιλεγεί η εκπληκτική έπαυλη Κανόσα (ή παλάτι Κανόσα) στη πόλη Βερόνα, που την εποχή εκείνη είχε περιέλθει στον αυστριακό έλεγχο. Το συνέδριο ξεκίνησε τις εργασίες του στις 6 / 20 Οκτωβρίου (ν.ημ.) και περάτωσε στις 2 / 14 Δεκεμβρίου (ν.ημ.) του 1822. Στην ελληνική ιστορία φέρεται με τις ημερομηνίες του ιουλιανού ημερολογίου που ίσχυε τότε στην Ελλάδα, δηλαδή από 6 Οκτωβρίου μέχρι 2 Δεκεμβρίου του 1822. Σύνεδροι αυτού ήταν τα ακόλουθα πρόσωπα:
Εξ όλων των παραπάνω ουσιαστικοί σύνεδροι ήταν οι ηγεμόνες ή εκπρόσωποι της Αυστρίας, της Γαλλίας, της Αγγλίας, της Πρωσίας και της Ρωσίας, δηλαδή της Ιερής Συμμαχίας, με θέμα συζήτησης τα φλέγοντα τότε ζητήματα στην Ευρώπη και στόχο την αντιμετώπιση των διαφόρων επαναστατικών κινημάτων της εποχής.
Θέματα - Ζητήματα
Τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε το Συνέδριο της Βερόνας υπό μορφή ζητημάτων ήταν το ζήτημα της Ισπανίας, το ζήτημα της Ιταλίας και το ζήτημα των Ελλήνων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τα δύο πρώτα αφορούσαν επαναστάσεις κατά των καθεστώτων, ενώ το τρίτο, αυτό των Ελλήνων, σύμφωνα και με τη διακήρυξη του πρίγκιπα Υψηλάντη αφορούσε αγώνα για εθνική ανεξαρτησία.
Ζήτημα της Ισπανίας
Το ζήτημα αυτό τέθηκε ως αίτημα στρατιωτικής βοήθειας από τον Βασιλιά της Ισπανίας Φερδινάνδο Z΄ για την καταστολή της επανάστασης. Συγκεκριμένα στην Ισπανία είχε ξεσπάσει επανάσταση κατά του βασιλιά, που επεκτάθηκε και στις ισπανικές κτήσεις της Λατινικής Αμερικής, όπου οι Σιμόν Μπολίβαρ και Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν διεκδικούσαν ανεξαρτησία για τους λαούς της περιοχής. Αιτία της επανάστασης που εκδηλώθηκε με πραξικόπημα στη Σεβίλλη την 1η Ιανουαρίου 1820 από τον συνταγματάρχη Ραφαήλ ντε Ριέγκο, ήταν η κατάργηση του ιδιαίτερα φιλελεύθερου υφιστάμενου συντάγματος και κατ΄ επέκταση η διάλυση της ισπανικής Βουλής από τον ίδιο τον Φερδινάνδο στις 4 Μαΐου του 1814, στην προσπάθειά του να προλάβει τις αποσχιστικές τάσεις των αποικιών. Συνέπεια του πραξικοπήματος ήταν να ακολουθήσει ένοπλη επανάσταση, η λεγόμενη "φιλελεύθερη τριετία (1820-1823)" όπου ο Ραφαήλ ντε Ριέγκο επανέφερε σε ισχύ το σύνταγμα.