cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σέρπικο (ταινία)
Πλοκή
Ο αγώνας του θα οδηγήσει σε εσωτερικές διαμάχες στο  αστυνομικό σώμα της Νέας Υόρκης, σε προβλήματα στις προσωπικές σχέσεις του, καθώς και σε απειλές κατά της ζωής του. Τέλος, αφού πυροβολήθηκε στο πρόσωπο κατά την διάρκεια μιας σύλληψης για ναρκωτικά στις 3 Φεβρουαρίου 1971, θα καταθέσει στην Επιτροπή Knapp, που δημιουργήθηκε από την Αμερικανική κυβέρνηση, για να ερευνήσει τη διαφθορά της αστυνομίας στην Νέα Υόρκη μεταξύ των ετών 1970 και 1972. Μετά την απονομή του Μεταλλίου της Τιμής από το αστυνομικό σώμα της Νέας Υόρκης και την σύνταξη αναπηρίας, ο Σέρπικο παραιτείται από την αστυνομία και πηγαίνει να μείνει στην Ελβετία.
Υποψηφιότητες
Η ταινία ήταν υποψήφια για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Αλ Πατσίνο, και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Δραματικής Ταινίας για τον Ντίνο ντε Λαουρέντις και Όσκαρ Καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου για τον Γουάλντο Σκοτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Νεο-νουάρ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Λουμέτ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίκη Θεοδωράκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
EuroCup Γυναικών
Το EuroCup Γυναικών (επίσημη ονομασία: FIBA EuroCup Women, ελεύθερη μετάφραση: Ευρωκύπελλο Γυναικών) είναι μια ευρωπαϊκή διοργάνωση στο χώρο της γυναικείας καλαθοσφαίρισης, η οποία έκανε πρεμιέρα κατά την αγωνιστική περίοδο 2002-2003. Διαδέχτηκε το Κύπελλο Λιλιάνα Ρονκέτι, του οποίου αποτελεί το άκρως αντίστοιχο. Συνεπώς, αποτελεί τη δεύτερη σε σπουδαιότητα διασυλλογική οργάνωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο μετά την Ευρωλίγκα. Διοργανώτρια αρχή είναι η FIBA Europe.
Ακολουθώντας το μοντέλο της Ευρωλίγκας, το EuroCup υιοθέτησε το σύστημα του Final Four για την ανάδειξη του νικητή συλλόγου. Αυτό είχε διάρκεια από την αρχή του θεσμού το 2003 μέχρι και το 2005. Την επόμενη χρονιά το σύστημα αυτό εγκαταλείφθηκε, επαναφέροντας την κλασική φόρμουλα του Κυπέλλου Ρονκέτι, εκείνη του διπλού τελικού με αγώνα εντός κι εκτός για καθεμία ομάδα.
Οι τελικοί συνοπτικά
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#EBF5FF; padding:5px; border:1px solid lavender;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> Ιστορικό Τελικών
Τίτλοι και συμμετοχές σε τελικούς
{|
Ανά σύλλογο
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#EBF5FF; padding:5px; border:1px solid lavender;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> Τίτλοι ανά χώρα
Ανά χώρα
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#EBF5FF; padding:5px; border:1px solid lavender;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> Τίτλοι ανά σύλλογο
Δείτε επίσης
Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Eurocup Γυναικων Eurocup Γυναικων Eurocup Γυναικων
Μπόγιαν Στούπιτσα
Ο Μπόγιαν Στούπιτσα (σερβικά κυριλλικά: Бојан Ступица, γεννημένος στις 1 Αυγούστου 1910 στη Λιουμπλιάνα - αποβιώσας στις 22 Μαΐου 1970 στο Βελιγράδι) ήταν Σλοβένος θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και αρχιτέκτονας. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Βελιγράδι, πρωτεύουσα της Σερβίας.
Βιογραφία
Έπειτα από σπουδές αρχιτεκτονικής στη Λιουμπλιάνα, ο Μπόγιαν Στούπιτσα ταξίδευσε ανά την Ευρώπη, αφιερωμένος από πολύ νωρίς στο θέατρο. Μεταξύ του 1934 και του 1940, μοίρασε τον χρόνο του μεταξύ του Μάριμπορ, της Λιουμπλιάνα και του Βελιγραδίου, αναλαμβάνοντας την σκηνοθεσία 28 θεατρικών παραστάσεων. Μία εξ'αυτών, ο Μολιέρος, βάση του σχετικού έργου του Μιχαΐλ Μπουλγκάκοφ, απαγορεύτηκε βάση λογοκρισίας.
Το 1946, ο Μπόγιαν Στούπιτσα πραγματοποίησε ταξίδι στη Μόσχα και το Λένινγκραντ, όπου και απέκτησε οικειότητα με το σοβιετικό θέατρο. Το 1947, μετά την επιστροφή του στη Σερβία, προχώρησε στην ίδρυση του Γιουγκοσλαβικού Δραματικού Θεάτρου Βελιγραδίου, του οποίου η πρώτη θεατρική παράσταση έλαβε χώρα στις 3 Απριλίου 1948, με μια παραγωγή του Kralj Betajnove, του «Βασιλέα της Μπετάνιοβα», του Ιβάν Τσάνκαρ, θεατρικού έργου του οποίου ο ίδιος ανέλαβε την σκηνοθεσία.
Το 1961, έπειτα από ένα πέρασμα από το Εθνικό Θέατρο Βελιγραδίου, ο Μπόγιαν Στούπιτσα ανέλαβε την διεύθυνση του Ατελιέ 212. Ως αρχιτέκτονας, προχώρησε στον σχεδιασμό της νέας αίθουσας παραστάσεων επί της Οδού Ούλιτσα Σβετόγκορσκα (εκείνη την περίοδο γνωστή ως Οδός Ίβο Λόλα Ρίμπαρ). Κατέστησε την συγκεκριμένη αίθουσα ως τόπο αναφοράς της θεατρικής σκηνής της πόλεως του Βελιγραδίου, ενώ, ταυτόχρονα, της έδωσε ορατότητα σε διεθνές επίπεδο.
Ο Μπόγιαν Στούπιτσα ήταν παντρεμένος με την Σέρβα ηθοποιό, Μίρα Στούπιτσα, δημιουργό του Βραβείου Ζάνκα Στόκιτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβένοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Σλοβένοι αρχιτέκτονες
Αεροδρόμιο του Μπέρμιγχαμ
Το Αεροδρόμιο του Μπέρμιγχαμ (αγγλικά: Birmingham Airport) (IATA: BHX, ICAO: EGBB) είναι ένα διεθνές αεροδρόμιο, που απέχει 10 χιλιόμετρα από την πόλη του Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας. Το αεροδρόμιο προσφέρει τόσο εγχώριες πτήσεις εντός του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και διεθνείς πτήσεις προς προορισμούς στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, την ινδική υποήπειρο, τη Βόρεια Αμερική και την Καραϊβική. Η διακίνηση των επιβατών για το έτος 2014 ήταν περίπου 9,7 εκατομμύρια, καθιστώντας το Μπέρμιγχαμ ως το έβδομο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο του Ηνωμένου Βασιλείου.
Μοντιίν Ιλίτ
Το Μοντιίν Ιλίτ (εβραϊκά: מוֹדִיעִין עִלִּית‬· αραβικά: موديعين عيليت‎, δηλ. "Άνω Μοντιίν") είναι ισραηλινός οικισμός Χαρεντί και πόλη στη Δυτική Όχθη, που βρίσκεται ανάμεσα στην Ιερουσαλήμ και το Τελ Αβίβ. Το Μοντιίν Ιλίτ έλαβε καθεστώς πόλης από την ισραηλινή κυβέρνηση το 2008. Βρίσκεται έξι χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Μοντιίν-Μακκαμπίμ-Ρεούτ και αναφέρεται συχνά ως Κιριάτ Σεφέρ (δηλ. "Βιβλιούπολη" ), το όνομα της πρώτης γειτονιάς του, που ιδρύθηκε το 1994. Χτίστηκε στο έδαφος πέντε παλαιστινιακών χωριών: Νιλίν, Χαρμπάτα, Σάφφα, Μπιλίν και Ντιρ Καντίς. Το Μοντίν Ιλίτ περιλαμβάνει τις γειτονιές του Κιριάτ Σεφέρ και του Αχουζάτ Μπραχφέλντ (Κτήματα Μπραχφέλντ). Το 2017 είχε συνολικό πληθυσμό 70.081, καθιστώντας το τον μεγαλύτερο εβραϊκό οικισμό στην περιοχή.
Λεωφόρος Κωνσταντίνου Καραμανλή (Θεσσαλονίκη)
Διαθέτει τρεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση με νησίδα και διασταυρώνεται με σημαντικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης, όπως οι οδοί Παπάφη, Κατσιμίδη, Παπαναστασίου, Κλεάνθους,  28ης Οκτωβρίου, Μάρκου Μπότσαρη, 25ης Μαρτίου και Βούλγαρη. Επιπλέον, επί της λεωφόρου βρίσκεται το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο και γίνονται έργα του μετρό, για τον μελλοντικό σταθμό Παπάφη (στη συμβολή με την οδό Παπάφη).
Μοντιίν Ιλίτ
Η διεθνής κοινότητα θεωρεί τους ισραηλινούς οικισμούς παράνομους σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αλλά η ισραηλινή κυβέρνηση το αμφισβητεί αυτό.
Ζαβδικηνή
Η Ζαβδικηνή (Ծավդեք or Զավդեք, Zabdiccena, ) ήταν καρδουχική ηγεμονία στη Νοτιοανατολική Μικρά Ασία, στη σημερινή Τουρκία. Ευρισκόταν δυτικά της Άκης, νοτιοδυτικά της Αντζεβατσί και βόρεια της Αδιαβηνής.
Μοντιίν Ιλίτ
Συλλογή
470px
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυτική Όχθη
Λεωφόρος Κωνσταντίνου Καραμανλή (Θεσσαλονίκη)
Κωνσταντίνου Καραμανλή
Ζαβδικηνή
Η Βηζαβδή και η Φινίκα (Πινάκα, Φινίκ) ευρίσκονταν εντός της Ζαβδικηνής. Το 363, η Ζαβδικηνή, καθώς και οι πόλεις και τα φρούριά της παραχωρήθηκαν στην Αυτοκρατορία των Σασσανιδών. Η ηγεμονία ξεκίνησε να παρακμάζει στα μέσα του 5ου αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Αυτοκρατορία των Σασσανιδών Κατηγορία:Ιστορία της Τουρκίας Κατηγορία:Δυτική Αρμενία
Van Halen
Οι Van Halen ήταν αμερικανικό hard rock συγκρότημα που δημιουργήθηκε στην Καλιφόρνια το 1972. Γνώρισαν μεγάλη επιτυχία από τον πρώτο τους δίσκο, το 1978, και οι συνολικές πωλήσεις τους αγγίζουν τα εκατό εκατομμύρια παγκοσμίως.
1978-1984
Στις αρχές της δεκαετίας του '70, οι αδελφοί Έντι και Άλεξ Βαν Χέηλεν συνεργάστηκαν, αρχικά, με τον μπασίστα Μαρκ Στόουν και στη συνέχεια με τον Μάικλ Άντονι, σχηματίζοντας τους Mammoth. Το 1973, στο συγκρότημα εντάχθηκε ο τραγουδιστής Ντέιβιντ Λι Ροθ και οι Mammoth εμφανιζόταν ζωντανά σε κλαμπ του Λος Άντζελες παίζοντας διασκευές σε συγκροτήματα όπως οι ZZ Top, οι Aerosmith, οι Deep Purple, οι Led Zeppelin, κ.α..
left|thumb|270px|Οι Van Halen σε συναυλία το 1976 Το πρώτο ντέμο του συγκροτήματος ηχογραφήθηκε με χρήματα του μπασίστα των Kiss, Τζιν Σίμονς και οι παραγωγοί Τεντ Τέμπλμαν και Μο Όστιν της Warner Bros. υπέγραψαν συμβόλαιο με το συγκρότημα, το οποίο είχε πλέον αλλάξει το όνομα του σε Van Halen, στο "Starwood Club" του Λος Άντζελες το 1977.
Το ομώνυμο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1978 και περιείχε τις μεγάλες επιτυχίες "Runnin' with the Devil", "Ain't Talkin' 'bout Love", το σόλο κιθάρας "Eruption" και τη διασκευή στο "You Really Got Me" των Kinks που σκαρφάλωσε στο Top-40 της πατρίδας τους. Ο δίσκος έχει πουλήσει πάνω από δέκα εκατομμύρια αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει βραβευθεί ως διαμαντένιος.
Η πρώτη τους περιοδεία στη Βόρεια Αμερική έγινε λίγο πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ μαζί με τους Journey και τους Montrose. Στη συνέχεια, περιόδευσαν στη Μεγάλη Βρετανία ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Black Sabbath, οι οποίοι είχαν τότε κυκλοφορήσει το "Never Say Die". Στη συνέχεια, πραγματοποίησαν περιοδεία και πάλι στη Βόρεια Αμερική αλλά και στη Γερμανία.
Στις 23 Μαρτίου 1979, κυκλοφόρησε ο δεύτερος τους δίσκος με τίλο "Van Halen II", ανεβαίνοντας για πρώτη φορά στο Top-10 της πατρίδας τους, ενώ περιείχε την Top-20 επιτυχία "Dance the Night Away". Για την προώθηση του άλμπουμ περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Journey, Montrose και Black Sabbath.
thumb|170px|Ο Έντι Βαν Χέηλεν το 1977 Ακολούθησε το "Diver Down" του 1982 που έφθασε στο # 3 και περιείχε τη διασκευή στο "(Oh) Pretty Woman" του Ρόι Όρμπισον που έφθασε στο # 12 και το "Dancing in the Street" των Martha & the Vandellas που σκαρφάλωσε στο Top-40. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, τις εμφανίσεις τους άνοιγαν οι G-Force του Γκάρι Μουρ, ενώ τον Οκτώβριο οι Van Halen έπαιξαν ζωντανά μαζί με τους Rolling Stones.
Στις αρχές του 1983, περιόδευσαν στη Λατινική Αμερική και λίγους μήνες αργότερα εμφανίστηκαν σαν πρώτο όνομα στο "US Festival" μαζί με τους Motley Crue, Ozzy Osbourne, Judas Priest, Scorpions, κ.α., μπροστά σε σχεδόν μισό εκατομμύριο θεατές. Τον Ιανουάριο του 1984, οι Van Halen κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "1984" που ανέβηκε στο # 2 των τσαρτ στην πατρίδα του συγκροτήματος και περιείχε την # 1 επιτυχία "Jump", όπως και τα ιδιαίτερα επιτυχημένα σινγκλ "Hot For Teacher", "I'll Wait" και "Panama". Το άλμπουμ έχει βραβευθεί ως διαμαντένιο ενώ το σινγκλ του "Jump" έγινε χρυσό. Το συγκρότημα περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Αύγουστο του 1984 εμφανίστηκαν σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "Monsters of Rock" του Ντόνινγκτον, μαζί με τους AC/DC, Motley Crue και Accept.
Παρά την πολύ μεγάλη επιτυχία, ο Ροθ αποφάσισε να αποχωρήσει για να ακολουθήσει προσωπική καριέρα, κυκλοφορώντας το άλμπουμ "Crazy From The Heat" με την # 3 επιτυχία "California Girls". Οι Van Halen τον αντικατέστησαν με τον Σάμι Χάγκαρ.
1985-σήμερα
Ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος με τον Χάγκαρ στη σύνθεση του ήταν το "5150", τον Μάρτιο του 1986, το οποίο έγινε το πρώτο άλμπουμ των Van Halen που σκαρφάλωσε στην κορυφή των αμερικάνικων τσαρτ και βραβεύθηκε ως έξι φορές πλατινένιο, ενώ περιείχε τη μεγάλη επιτυχία "Why Can't This Be Love" που έφθασε στο # 3, όπως και τα "Dreams" και "Love Walks In". Την επόμενη χρονιά, ο Χάγκαρ κυκλοφόρησε το ομώνυμο άλμπουμ του, αφού δεσμευόταν στην "Geffen" σαν σόλο καλλιτέχνης για άλλον ένα δίσκο.
Το 1988, οι Van Halen επέστρεψαν με το "OU812", το οποίο σκαρφάλωσε στο # 1 της πατρίδας τους συνοδευόμενο από τις μεγάλες επιτυχίες "When It's Love" και "Finish What Ya Started". Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου το συγκρότημα ήταν πρώτο όνομα του αμερικανικού φεστιβάλ "Monsters of Rock" στο οποίο συμμετείχαν επίσης, οι Scorpions, οι Dokken, οι Metallica και οι Kingdome Come.
Το 1991, ο Τεντ Τέμπλμαν επέστρεψε στη θέση του παραγωγού του συγκροτήματος, το οποίο ηχογράφησε τον τριπλά πλατινένιο δίσκο "For Unlawful Carnal Knowledge", το τρίτο συνεχόμενο # 1 των Van Halen. Από τον Αύγουστο του 1991 μέχρι τον Ιανουάριο του 1992 περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική μαζί με τους Alice in Chains, ενώ για το υπόλοιπο της περιοδείας, τους συνόδευαν οι Αυστραλοί Baby Animals.
Τον Απρίλιο του 1995, ο Έντι Βαν Χέηλεν συνελήφθη σε αεροδρόμιο όταν στις αποσκευές του είχε όπλο, αλλά δεν έγινε μήνυση και αφέθηκε ελεύθερος. Στις αρχές της χρονιάς, οι Van Halen είχαν κυκλοφορήσει τον δίσκο "Balance" και κατά την περιοδεία του άλμπουμ άνοιγαν τις ευρωπαϊκές εμφανίσεις των Bon Jovi. Μετά την επιστροφή του συγκροτήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανακοινώθηκε η αποχώρηση του Χάγκαρ από τη σύνθεση των Van Halen.
Το μικρόφωνο ανέλαβε ο πρώην τραγουδιστής των Extreme, Γκάρι Τσερόουν και το συγκρότημα κυκλοφόρησε το "Van Halen III", το πρώτο άλμπουμ τους που δεν έγινε πλατινένιο. Η βρετανική περιοδεία τους αναβλήθηκε λόγω τραυματισμού του Άλεξ Βαν Χέηλεν, αλλά οι εμφανίσεις τους στην υπόλοιπη Ευρώπη πραγματοποιήθηκαν με τους Deadline σαν support συγκρότημα.
Στις αρχές του 2000 ανακοινώθηκε η αποχώρηση του Τσερόουν, ενώ λίγους μήνες αργότερα έγινε γνωστό ότι ο Έντι Βαν Χέηλεν έπασχε από καρκίνο στη γλώσσα, αρρώστια η οποία εξαλείφθηκε μετά από σειρά επεμβάσεων.
Στα τέλη του 2003 ανακοινώθηκε η επιστροφή του Σάμι Χάγκαρ ως τραγουδιστή των Van Halen και η κυκλοφορία της συλλογής "The Best of Both Worlds" με τρία νέα κομμάτια. Ακολούθησε μία πολύ μεγάλη περιοδεία, η οποία ξεκίνησε στις 11 Ιουνίου 2004 από το Γκρίνσμπορο της Βόρειας Καρολίνας, ενώ η συλλογή ανέβηκε στη δεύτερη θέση του Billboard πουλώντας πάνω από 138.000 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας της, για να λάβει πλατινένια βράβευση δύο μήνες αργότερα.
Τον Απρίλιο του 2005, οι Χάγκαρ και Άντονι περιόδευσαν στο Μεξικό και λίγους μήνες αργότερα, ο μπασίστας αποχώρησε οριστικά από τους Van Halen. Ο αντικαταστάτης του ανακοινώθηκε τον Οκτώβριο του 2006 και ήταν ο 15χρονος γιος του Έντι Βαν Χέηλεν, Βόλφγκανγκ Βαν Χέηλεν.
Τον Ιανουάριο του 2007, οι Van Halen εντάχθηκαν στο Rock and Roll Hall of Fame, ενώ στο μικρόφωνο του συγκροτήματος επέστρεψε ο Ντέιβιντ Λι Ροθ και περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική, για μία περιοδεία η οποία ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2008, μετά από μία διακοπή για προσωπικούς λόγους του κιθαρίστα του συγκροτήματος.
Στις αρχές του 2011, οι Van Halen επέστρεψαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του πρώτου τους στούντιο δίσκου μετά το 1998. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 7 Φεβρουαρίου 2012 με τίτλο "A Different Kind of Truth", σκαρφαλώνοντας στη δεύτερη θέση των αμερικάνικων τσαρτ. Το σινγκλ του δίσκου ήταν το "Tattoo", το οποίο έγινε το πρώτο σινγκλ των Van Halen που μπήκε στο Hot-100 μετά το 1995.
Λίγους μήνες αργότερα, ο Έντι Βαν Χέηλεν διαγνώστηκε με εκκολπωματίτιδα και αναγκάστηκε να μπει στο χειρουργείο αναβάλλοντας την ιαπωνική περιοδεία του συγκροτήματος.
Τον Απρίλιο του 2013, το συγκρότημα εμφανίστηκε για πρώτη φορά εκτός Αμερικής, με τον Ροθ στο μικρόφωνο, μετά το 1984, παίζοντας στο "Stone Festival" του Σίδνεϊ. Δύο χρόνια αργότερα, κυκλοφόρησαν τον πρώτο, ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο τους με τον Ροθ στα φωνητικά, με τίτλο "Tokyo Dome Live in Concert", το οποίο σκαρφάλωσε στο αμερικάνικο Top-20.
Ο Έντι Βαν Άλεν πέθανε τον Οκτώβριο του 2020.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανικά glam metal συγκροτήματα Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα αδελφών Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Λος Άντζελες
Λουίτζι Κάρλο Μπορρομέο
Ο σεβασμιότατος Λουίτζι Κάρλο Μπορρομέο (ιταλικά: Luigi Carlo Borromeo, γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1893, απεβίωσε στις 4 Ιουλίου 1975) διετέλεσε επίτιμος επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στο Πέζαρο (Pesaro) της Ανκόνα της Ιταλίας, αντικαθιστώντας τον Μποναβεντούρα Πόρτα (Bonaventura Porta).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Γκραφφινιάνα στις 26 Οκτωβρίου 1893, όπου χειροτονήθηκε ιερέας το 1918. Διετέλεσε καθηγητής της φιλοσοφίας σε κάποια σχολεία στο Λόντι.
Στις 4 Νοεμβρίου 1951, ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ τον υπέδειξε ως βοηθό επίσκοπο του Λόντι.
Έχει μιλήσει και στις τέσσερις συνεδρίες της Δεύτερης Συνόδου του Βατικανού.
Στις 28 Δεκεμβρίου 1952, ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ τον υπέδειξε ως επίσκοπο του Πέζαρο. Στις 1971 καθαγίασε τη νέα εκκλησία του Άγιου Κάρλο Μπορρομέο.
Στις 4 Ιουλίου 1975 άφησε την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 81 ετών. Τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό του Πέζαρο.
Πηγές
Κατηγορία:Επίσκοποι του Πέζαρο Κατηγορία:Ιταλοί κληρικοί
Εκλογές στη Βουλγαρία
Η Βουλγαρία εκλέγει σε εθνικό επίπεδο, έναν αρχηγό του κράτους - τον πρόεδρο - και ένα νομοθετικό σώμα. Ο πρόεδρος εκλέγεται για μια θητεία πέντε ετών απ' ευθείας από το λαό. Η Εθνική Συνέλευση (Βουλγαρικά : Narodno Sabranie) έχει 240 μέλη, που εκλέγονται για θητεία τεσσάρων ετών από την αναλογική εκπροσώπηση σε εκλογικές περιφέρειες με κατώτατο όριο 4%. Η Βουλγαρία έχει ένα πολυκομματικό σύστημα, στο οποίο κανένα κόμμα δεν έχει συχνά την ευκαιρία να αποκτήσει αυτοδυναμία και τα κόμματα πρέπει να συνάψουν συμμαχίες για να σχηματίσουν κυβερνήσεις.
Προεδρικές εκλογές
Προεδρικές εκλογές για πρώτη φορά διεξήχθησαν στις 12 και στις 19 Ιανουαρίου 1992. Στις πρώτες προεδρικές εκλογές κέρδισε ο Ζέλιου Ζέλεφ επικρατώντας του ανεξάρτητου Βέλκο Βαλκάνοφ με 52,8% στον δεύτερο γύρο. Στις επόμενες εκλογές, που έγιναν στις 27 Οκτωβρίου και στις 3 Νοεμβρίου 1996, πρόεδρος εξελέγη ο Πέταρ Στογιάνοφ με 59,7% έναντι 40,3% για τον Ιβάν Μαραζόφ. Ο Γκιόργκι Παρβάνοφ εξελέγη πρόεδρος στις εκλογές που έγιναν στις 11 και στις 18 Νοεμβρίου 2001, επικρατώντας με 54,1% του Πέταρ Στογιάνοφ (45,9). Ο Παρβάνοφ έγινε ο πρώτος πρόεδρος που επανεξελέγη, στις 22 και στις 29 Οκτωβρίου 2006, με 75,9% έναντι 24,05% του Βόλεν Σιντέροφ. Στις προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 23 και στις 30 Οκτωβρίου 2011, με νικητή (52,58%) το Ρόσεν Πλέβνελιεφ από το GERB έναντι 47,42% για τον Ιβάιλο Κάλφιν από το Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Οι τελευταίες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν σε δύο γύρους, στις 6 και στις 13 Νοεμβρίου 2016 και ανέδειξαν ως τελικό νικητή τον Ρούμεν Ράντεφ.
Κοινοβουλευτικές εκλογές
Οι κοινοβουλευτικές εκλογές διεξάγονται στη Βουλγαρία από το 1879. Υπήρξε μια περίοδος κατά την οποία η κομματική εκπροσώπηση απαγορεύτηκε την περίοδο 1934-1944 στον απόηχο του βουλγαρικού πραξικοπήματος του 1934 και το διαδοχικό προσωπικό κανόνα του τσάρου Μπόρις Γ΄. Υπήρξε επίσης περίοδος με σύστημα ενιαίου κόμματος και ψηφοδελτίου κατά το κομμουνιστικό καθεστώς μεταξύ 1945 και 1989, κατά τη διάρκεια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, κατά την οποία μόνο οι υποψήφιοι που ορίζονταν από τις αρχές θα μπορούσαν να θέσουν υποψηφιότητα. Αυτό στην πράξη έδωσε στο Κομμουνιστικό κόμμα Βουλγαρίας και στους  συνεργάτες του το μονοπώλιο της εξουσίας.
Εθνικό Μουσείο Μνήμης Σόακαν
Το Εθνικό Μουσείο Μνήμης Σόακαν (昭和館, Shōwakan) είναι ένα μουσείο στην περιοχή Τσιγιόντα στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Το μουσείο αυτό είναι επίσης γνωστό απλά ως «Σόακαν» (Shōwakan). Ονομάζεται Σόακαν, γιατί αναφέρεται στην περίοδο Σόοα (Shōwa), που αντιστοιχεί στην περίοδο βασιλείας του αυτοκράτορα Σόοα (Shōwa) (Χιροχίτο) (1926-1989).
Εκλογές στη Βουλγαρία
Βουλευτικές εκλογές 2017
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 26 Μαρτίου 2017.Το κεντροδεξιό GERB αναδείχθηκε ξανά νικητής. Οι προηγούμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν επίσης πρόωρα στις 5 Οκτωβρίου 2014.
Εθνικό Μουσείο Μνήμης Σόακαν
Περισσότερες πληροφορίες
Το μουσείο διοικείται από το Υπουργείο Υγείας, Εργασίας και κοινωνικής πρόνοιας. Στο μουσείο εκτίθενται αντικείμενα, που απεικονίζουν την καθημερινή ζωή των Ιαπώνων κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και κατά την περίοδο μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Βρίσκεται κοντά στο σταθμό Κουντανσίτα, στη βόρεια πλευρά του πάρκου Κιτανομάρου-κοέν σε κοντινή απόσταση από το ιερό Γιασουκούνι-τζίντζα. Το κτήριο σχεδιάστηκε από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Κιγιονόρι Κικουτάκε και άρχισε να λειτουργεί το 1999. Ανακαινίστηκε το 2013 και ανάμεσα στα εκθέματα μπορεί κανείς να δει παλιές φωτογραφίες, οικιακές συσκευές, περιοδικά, βιβλία και ρούχα εκείνης της ταραγμένης εποχής. Ο επισκέπτης μπορεί να καταλάβει τις κακουχίες των απλών Ιαπώνων κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και μετά το τέλος του πολέμου. Υπάρχει δυνατότητα στον επισκέπτη να παρακολουθήσει οπτικοακουστικό υλικό με τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, που βρίσκονται στο χώρο του μουσείου. Γίνεται αναφορά στους βομβαρδισμούς του Τόκιο και άλλων πόλεων της Ιαπωνίας κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και δείχνει τον αριθμό των θυμάτων. Υπήρξε μεγάλη διαμάχη για την κατασκευή αυτού του μουσείου, που δημιουργήθηκε ύστερα από ισχυρές πιέσεις του Ιαπωνικού συλλόγου των οικογενειών θυμάτων του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Αρχικά σχέδια να συμπεριληφθούν στα εκθέματα πληροφορίες για τη σφαγή στη Ναντσίνγκ εγκαταλείφθηκαν. Ιστορικοί, που ήταν σύμβουλοι της κυβέρνησης για το θέμα του νέου μουσείου, παραιτήθηκαν διαμαρτυρόμενοι. Μία ομάδα 13 οργανώσεων σε ένδειξη διαμαρτυρίας κινήθηκε δικαστικά, για να σταματήσει η κατασκευή του νέου μουσείου λόγω της μονόπλευρης παρουσίασης των ιστορικών γεγονότων.
Εκλογές στη Βουλγαρία
Δημοψηφίσματα
Τέσσερα δημοψηφίσματα σε εθνικό επίπεδο έχουν διεξαχθεί στη Βουλγαρία από τότε που απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1878:
Εθνικό Μουσείο Μνήμης Σόακαν
Παραπομπές
Κατηγορία: Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία Κατηγορία: Κτίρια και κατασκευές στο Τόκιο Κατηγορία: Αξιοθέατα στην Ιαπωνία
Εκλογές στη Βουλγαρία
Δημοψήφισμα για νέο σταθμό πυρηνικής ενέργειας 2013
Στις 27 Ιανουαρίου 2013 οι πολίτες τάχτηκαν υπέρ της κατασκευής ενός νέου πυρηνικού σταθμού σε ποσοστό 61,49%, έναντι του 38,51% που ψήφισαν αρνητικά Ωστόσο, το δημοψήφισμα είναι μη δεσμευτικό αναφορικά με το αποτέλεσμά του, επειδή η συμμετοχή δεν κατάφερε να ξεπεράσει το απαιτούμενο 60%.
Μητροπολιτικοί δήμοι της Τουρκίας
Υπάρχουν 81 επαρχίες (il) στην Τουρκία. Μεταξύ των 81 επαρχιών, τριάντα χαρακτηρίζονται ως μητροπολιτικοί δήμοι (τουρκικά: buyuksehir belediyeleri). Οι μητροπολιτικοί δήμοι υποδιαιρούνται σε διοικητικά διαμερίσματα (ilçe), όπου κάθε διαμέρισμα περιλαμβάνει ένα αντίστοιχο δημοτικό διαμέρισμα, το οποίο αποτελεί δεύτερη βαθμίδα δήμου.
2263 Σαανσί
Ο Σαανσί (Shaanxi) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,134. Ανακαλύφθηκε το 1978 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη κινεζική επαρχία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σαανσί εκτιμάται σε 20,68 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,180 ± 0,020. Ο Σαανσί περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 30 ως 54 ώρες περίπου, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαανσι
Άλεξ Φενερίδης
Ο Αλέξανδρος «Άλεξ» Φενερίδης  (αγγλικά: Alex Feneridis, γεν. στις 13 Νοεμβρίου 1989) είναι Νεοζηλανδός ποδοσφαιριστής, με ελληνική καταγωγή, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για την Γκλένφιλντ Ρόβερς.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Φενερίδης ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από την Όκλαντ Σίτι τη σεζόν 2007-08. Τη σεζόν 2008-09 με την ομάδα από το Όκλαντ κατέκτησε το ΟΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ. Στους αγώνες της προκριματικής φάσης πέτυχε ένα γκολ κι ένα αυτογκόλ στο νικηφόρο αγώνα με 8-1 επί των Πορτ Βίλα Σαρκς από τα νησιά Βανουάτου, ενώ αγωνίστηκε και στους δύο αγώνες στο διπλό τελικό επί της Κολοάλε Χονιάρα ΦΚ από τα Νησιά Σολομώντα, στους οποίους η ομάδα του επικράτησε με 7-2 (εκτός) και 2-2 (εντός).
Το Δεκέμβριο του 2009, κατέκτησε με την ομάδα την 5η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων που διεξήχθη στο Αμπού Ντάμπι, που είναι η υψηλότερη για ομάδα της Νέας Ζηλανδίας στην ιστορία της διοργάνωσης. Έπαιξε στο πρώτο ματς που η ομάδα του απέκλεισε τη γηπεδούχο και διοργανώτρια Αλ Αχλί με 2-0. Στη συνέχεια, παρά το ότι έχασε από την Ατλάντε από το Μεξικό, νίκησε με 3-2 την Μαζέμπε από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση.
Το Σεπτέμβριο του 2014, εντάχθηκε στην Τιμ Ουέλινγκτον ΦΚ.
Εθνική ομάδα
Ο Φενερίδης έχει 4 συμμετοχές με την Εθνική Νέας Ζηλανδίας U23.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοζηλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Νεοζηλανδοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Νέας Ζηλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όκλαντ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Νέας Ζηλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τιμ Ουέλινγκτον ΦΚ
Ζουζέπ Πλα
Ο Ζουζέπ Πλα ι Καζαδεβάλ (Josep Pla i Casadevall, Παλαφρουζέλ, 8 Μαρτίου 1897 - Λιοφρίου, 23 Απριλίου 1981) ήταν Καταλανός συγγραφέας και δημοσιογράφος, ένας από τους μεγαλύτερους αντιπροσώπους των καταλανικών γραμμάτων όλων των εποχών.
Υπήρξε ο πλέον πολυγραφότερος συγγραφέας στα καταλανικά με πάνω από έξι δεκαετίες συνεχούς λογοτεχνικής παραγωγής και 30.000 σελίδες και συνέβαλε στα μέγιστα στον εκσυγχρονισμό της σύγχρονης καταλανικής γλώσσας. Από την άλλη, τα άρθρα και τα χρονικά που δημοσίευσε στον τύπο αποτελούν μια ιδιαίτερη μαρτυρία για την ιστορία του 20ού αιώνα.
Ο Πλα είναι ακόμη ο πιο πολυδιαβασμένος συγγραφέας στην καταλανική γλώσσα και θεωρείται ο σημαντικότερος πεζογράφος της καταλανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1897 στην κωμόπολη του Παλαφρουζέλ, στην επαρχία του Κάτων Ενπορδά στη Ζιρόνα. Μετά από μια ταραχώδη σχολική πανεπιστημιακή πορεία κατέληξε να σπουδάζει Νομική στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Παράλληλα ωστόσο ανέπτυξε μια βαθειά σχέση με την πολιτισμική πραγματικότητα της Βαρκελώνης, μέσα από το πολιτισμικό όμιλο της πόλης. Γνώρισε τις κυρίαρχες προσωπικότητες της καταλανικής κουλτούρας της εποχής του (Ζουζέπ Μαρία δε Σεγάρα, Ευζένι δ' Ορς, Φρανσέσκ Πουζόλς) και απέκτησε ένα μεγάλο θαυμασμό για τον Πίο Μπαρόχα. Από εκείνη την περίοδο φαίνεται να απομακρύνεται από τις λογοτεχνικές προσταγές του Νοουσεντίσμε και να ρέπει αποφασιστικά προς ένα πιο ξεκάθαρο και απλό ύφος, προσιτό σε όλους.
Με την αποφοίτησή του από τη νομική, ο Πλα εντάσσεται ως δημοσιογράφος και αποστέλεται ως ανταποκριτής σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης. Πολιτικά ήταν μετριοπαθής καταλανιστής και το 1921 εκλέχθηκε με την Λίγα Ρεζιοναλίστα βουλευτής στην Ένωση των Επαρχιών της Καταλονίας. Το 1924, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πρίμο δε Ριβέρα στην Ισπανία, εξορίστηκε λόγω της δημοσίευσης ενός άρθρου κριτικού με την κρατική πολιτική γύρω από το Ισπανικό Προτεκτοράτο του Μαρόκου. Όντας στην εξορία γνώρισε τον Φρανσέσκ Μασιά, μετέπειτα πρόεδρο της Ζενεραλιτάτ και αντίπαλο του δικτάτορα, και ταξίδεψε στην Ευρώπη. Ως αποτέλεσμα των ταξιδιών του έκδοσε το 1925 τα πρώτα του βιβλία, Coses vistes ('Πράγματα που είδα') και Rússia ('Ρωσία'). Με την επιστροφή του στην Ισπανία το 1927 συνδέθηκε στενά με τον σημαντικό καταλανό καταλανιστή και συντηρητικό πολιτικό, Φρανσέσκ Καμπό.
Η Β΄ Ισπανική Δημοκρατία και η δικτατορία του Φράνκο
Με την κήρυξη της Β΄ Ισπανικής Δημοκρατίας, στάλθηκε από την εφημερίδα La Veu de Catalunya ('Η φωνή της Καταλονίας') στη Μαδρίτη, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος του νέου καθεστώτος ως πολιτικός ανταποκριτής. Καρπός της περιόδου αυτής, κατά την οποία ο Πλα είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον ισπανικό πολιτικό κόσμο της εποχής, είναι το βιβλίο του ''Madrid. L'adveniment de la República ''('Μαδρίτη. Ο ερχομός της Δημοκρατίας'). Η ιδεολογική του σχέση με τη δημοκρατία σταδιακά μεταλλάχθηκε: από παθητικός υποστηρικτής της εκσυγχρονιστικής της δυναμικής, έφτασε να τη θεωρεί προς το τέλος μια «φρενετική και καταστρεπτική τρέλα».
Με τη δικαιολογία ενός προβλήματος υγείας, ο Πλα μετέβη, μαζί με τη νορβηγή σύντροφό του Άνι Έντμπεργκ, αρχικά στη Βαρκελώνη και μετέπειτα στη Μασσαλία, όπου συνεργάστηκε με τις μυστικές υπηρεσίες των εθνικιστών ισπανών, κάτω από την προστασία του Καμπό. Από τη Μασσαλία πήγε στη Ρώμη, όπου συνέγραψε το έργο Història de la Segona República Espanyola ('Ιστορία της Ισπανικής Δεύτερης Δημοκρατίας'), και από εκεί επέστρεψε στην Ισπανία, στη ζώνη επιρροής των εθνικιστών στο Σαν Σεμπαστιάν. Με το πέρας του εμφυλίου έγινε προσωρινά διευθυντής της εφημερίδας La Vanguardia. Με την απόλυσή του, γυρίζει στο Ενπορδά και ξεκίνησε ένα είδος εσωτερικής εξορίας και απομόνωσης, επαναπροσέγγισης με τη φύση και τους απλούς ανθρώπους. Η εκ νέου ανακάλυψη της άμεσης πραγματικότητας που τον περιτριγύριζε, έγινε η βάση της πιο ώριμης λογοτεχνικής του παραγωγής.
Συνεργάστηκε με το περιοδικό Destino και έκδοσε διάφορα βιβλία στα ισπανικά. Η χαλάρωση της λογοκρισίας και η δυνατότητα έκδοσης βιβλίων στα καταλανικά τον επανέφεραν στην παραγωγή στη μητρική του γλώσσα. Η επανάκτηση της επαφής του με την καταλανική λογοτεχνία οδηγούν στην σταδιακή έκδοση των Απάντων του τη δεκαετία του 1950 ενώ παράλληλα συνεχίζει τα δημοσιογραφικά του ταξίδια στο εξωτερικό. Το 1951 του αποδόθηκε το λογοτεχνικό βραβείο Ζοανότ Μαρτορέλ για τοο μυθιστόρημά του El carrer Estret ('Η οδός Εστρέτ') εν μέσω της απαξίωσης που λαμβάνει από τους καταλανικούς κύκλους λόγω της συνεργασίας του με το καθεστώς.
Αυτή η απαξίωση διατηρήθηκε μέχρι και τον ερχομό της δημοκρατίας, παρά το γεγονός ότι ο Πλα είχε συμβάλει τα μέγιστα στην διατήρηση της καταλανικής γλώσσας. Έναν χρόνο πριν τον θάνατό του το 1981 στο Λιοφρίου, τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας από τον πρόεδρό της, Ζουζέπ Ταραδέλιας.
Έργα
Ο Πλα έγραψε πάνω από 25.000 σελίδες, κυρίως στα καταλανικά, και όταν δεν μπορούσε, στα ισπανικά. Όσον αφορά τα γραμματειακά είδη, ασχολήθηκε με την κατεξοχήν λογοτεχνία (μυθιστορήματα όπως το El carrer Estret), με τη βιογραφία (π.χ. το Santiago Rusiñol i el seu temps, σχετικό με τη ζωή του ζωγράφου Σαντιάγο Ρουζινιόλ), τα ταξίδια, τα δημοσιογραφικά χρονικά και το ανθρωπολογικό δοκίμιο. Οι σημαντικότερες, ωστόσο, δημιουργίες του υπήρξαν τα ημερολόγιά του, που ενσωματώνουν πλήθος στοιχείων και τεχνικών από άλλα είδη (μυθιστόρημα, βιογραφία, προσωπικές σημειώσεις). Κύριο θέμα τους αποτελεί η καθημερινότητα και η φύση της μητρικής του γης και ο αγώνας ενός νέου συγγραφέα να μάθει πώς να γράφει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλανοί λογοτέχνες Κατηγορία:Ισπανοί δημοσιογράφοι Πλα
Αλέξανδρος Πάντος
Ο Αλέξανδρος Πάντος (Ζαγορά Μαγνησίας, 1887 - 1930) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός επιστήμονας καθώς και εθνικός ευεργέτης.
Γεννήθηκε στη Ζαγορά Πηλίου και στα νεανικά του χρόνια σπούδασε νομική στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και αργότερα πολιτικές επιστήμες στο Παρίσι.
Γόνος της μεγαλοαστικής οικογένειας Πάντου, άφησε με διαθήκη του στο ελληνικό δημόσιο το ποσό των 450.000 δρχ. (ήτοι το σύνολο της περιουσίας του). Εκτελεστή της διαθήκης του όρισε τον εκάστοτε πρωθυπουργό της χώρας. Το 1931 ιδρύεται επί Ελευθερίου Βενιζέλου η Πάντειος Σχολή και λίγα χρόνια αργότερα, το 1937, μετονομάζεται σε «Πάντειος Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών». Στο προαύλιο της σχολής (από το 1989 «Πάντειο Πανεπιστήμιο») βρίσκεται ο τάφος του μεγάλου ευγεργέτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Δίφθογγος
Δίφθογγος, η, (θηλ.) ονομάζεται η ακολουθία δύο φωνηέντων που συμπροφέρονται σε μία συλλαβή με αποτέλεσμα το ένα από αυτά να λαμβάνει τον χαρακτήρα ημίφωνου. Διακρίνονται σε ανοικτές και κλειστές διφθόγγους: στις πρώτες το ημίφωνο εντοπίζεται στην έμβαση της συλλαβής (π.χ. ισπανικά, viaje ['bja.xe]) ενώ στις δεύτερες στην έξοδο (π.χ. ελληνικά: γάιδαρος ['ɣaj.ða.ɾos]. Διαφέρουν από τις μονοφθόγγους, τις τριφθόγγους (την ταυτόχρονη ένταξη στην ίδια συλλαβή τριών φωνηέντων: ισπανικά, Paraguay [pa.ɾa.'gwaj]) και τη χασμωδία (την προφορά δύο συνεγγών φωνηέντων σε διαφορετικές συλλαβές: φάει /'fa.i/). Στο ΔΦΑ οι δίφθογγοι ορίζονται είτε με την παρουσία του ημιφώνου είτε με το διακριτικό ⟨◌̯⟩ που ορίζει τη μη συλλαβικότητα.
Αρχαία Ελληνική
Στην αρχαία ελληνική γλώσσα απαντώνται οι ακόλουθες δίφθογγοι : /yi̯/ <υι>, /ei̯/, <ει>, /eu̯/ <ευ>, /oi̯/ <οι>, /ou̯/ <ου>, /ai̯/ <αι>, /au̯/ <ᾰυ>, /ɛːi̯/ <ῃ>, /ɛːu̯/ <ηυ>, /ɔːi̯/ <ῳ>, /ɔːu̯/ <ωυ>, /aːi̯/ <ᾳ> και /aːu̯/ <ᾱυ>. Επειδή η αρχαία γλώσσα είχε και μακρά φωνήεντα, ο χρόνος προφοράς τους θα μπορούσε να διαφέρει από τη νέα ελληνική. Από αυτές, ορισμένες έχουν μετατραπεί σε μονόφθογγους με την εξέλιξη της φωνητικής της αττικής ελληνικής παρότι ορθογραφικά αποδίδονται με δίγραφα, ενώ άλλες έχουν μεταβάλει το ημιφωνήεν σε σύμφωνο (/eu̯/>/ef/).
Νέα Ελληνική
Η νέα ελληνική διαθέτει μόνο κλειστές διφθόγγους, όπως το [aj] και το [oj]. Έτερες είναι αρκετά σπάνιες με την πρώτη να εμφανίζεται σε λέξεις όπως γάιδαρος και αηδόνι και τη δεύτερη στο ρόιδι. Ορθογραφικώς δεν υφίσταται κάποιο ιδιαίτερο γράφημα που να συμβολίζει τα ημίφωνα ενώ δεν υφίσταται ένας σταθερός κανόνας που να προβλέπει την εμφάνισή του. Επομένως για παράδειγμα οι λέξεις πάει ή λέει αποτελούνται από δύο συλλαβές /pa.i, le.i/.
Συχνά σε γραμματικές εμφανίζεται ο ανακριβής όρος «καταχρηστικές δίφθογγοι» που περιγράφει τα ζεύγη /σύμφωνο + i + ταυτοσυλλαβικό φωνήεν/ (π.χ. /ðia.'va.zo/, /'ftia.xno/) που πραγματώνονται με συμφωνιοποίηση του ουρανικού φωνήεντος σε ουρανικό τριβόμενο ηχηρό ή άηχο ανάλογα με την ηχηρότητα του αρχικού συμφώνου ([ðʝa.'va.zo], ['ftça.xno]). Οι παραπάνω περιπτώσεις δεν αποτελούν διφθόγγους δεδομένου ότι απουσιάζουν τα δύο φωνήεντα στη φωνητική πραγμάτωσή τους.
Αγγλική
Η επίσημη βρετανική αγγλική γλώσσα έχει δέκα διφθόγγους: [əʊ̯] low, [aʊ̯] loud, [aɪ̯] lied, [eɪ̯] lay, [ɔɪ̯] loin, [ʊu̯] loon, [ɪi̯] lean, [ɪə̯] leer, [ɛə̯] lair, [ʊə̯] lure.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φωνήεντα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1937-1938
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1937-38 μετείχαν οι πρωταθλητές των τριών ιδρυτικών Ενώσεων της ΕΠΟ: ΕΠΣ Αθηνών, ΕΠΣ Πειραιώς και ΕΠΣ Μακεδονίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε αήττητος για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο Ολυμπιακός, και για έκτη φορά συνολικά, κερδίζοντας στο κρίσιμο τελευταίο παιχνίδι τον τότε Πρωταθλητή της ΕΠΣ Αθηνών Απόλλωνα με 2-3 (στο ημίχρονο ο Απόλλων προηγείτο με 2-1), στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.
Πρωταθλητής
thumb|right|200px|Επιθετική πεντάδα του Ολυμπιακού γύρω στα 1935. Από αριστερά: Γρηγοράτος (ορθό), Ράγγος, Βάζος, Συμεωνίδης και Αναματερός Ολυμπιακός
Πρωτάθλημα ΕΠΣ Πειραιώς
{|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1937-1938 Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Μαχένγκε (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Μαχένγκε, μπορεί να αφορά:
Αλεξάντρ Ματρόσοφ
Ο Αλεξάντρ Ματβέγιεβιτς Ματρόσοφ (ρωσικά: Алекса́ндр Матве́евич Матро́сов, μπασκιρικά: Шәкирйән Юныс улы Мөхәмәтйәнов, ουκρανικά: Олександр Матвійович Матросов, 5 Φεβρουαρίου 1924 – 22 ή 27 Φεβρουαρίου 1943), γεννήθηκε στο Γιεκατερινοσλάβ (σημερινό Ντνίπρο) ήταν σοβιετικός στρατιώτης πεζικού κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος). Μεταθανάτια του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης για την παρεμπόδιση ενός γερμανικού πολυβόλου με το σώμα του.
Πράξεις γενναιότητας
Ο Ματρόσοφ υπηρετούσε στο 2ο Ανεξάρτητο Τάγμα Τουφεκιών της 91ης Ανεξάρτητης Ταξιαρχίας Εθελοντών Σιβηρίας, που μετονομάστηκε αργότερα και το 254ο Σύνταγμα Τυφεκιών αναδιοργανώθηκε εντός του 56ου Στρατιωτικού Τμήματος Φρουράς του Σοβιετικού Στρατού. Ήταν οπλισμένος με ένα ελαφρύ πολυβόλο.
Στις 22 Φεβρουαρίου του 1943, στην μάχη για την επανακατάληψη του χωριού Τσερνούσκι, κοντά στο Βελικίγιε Λούκι, το οποίο σήμερα ανήκει στην επαρχία Λοκνιάνσκι της περιφέρειας Πσκοφ, οι Σοβιετικές δυνάμεις προσπαθούσαν να καταλάβουν ένα γερμανικό βαρύ πολυβόλο, το οποίο καλυπτόταν με κάλυμμα άνθρακα εμποδίζοντας την είσοδο στο χωριό. Αυτό είχε σκοτώσει πολλά άτομα από τα ρωσικά στρατεύματα. Ο Ματρόσοφ έφτασε μέχρι το κάλυμμα και ξεκίνησε να το στοχεύει. Μια βολή χτύπησε μια νάρκη στο εσωτερικό της και το πολυβόλο σίγησε. Επανεκκίνησε λίγα λεπτά αργότερα. Σε αυτό το σημείο ο Ματρόσοφ τραβούσε τον εαυτό του και σφήνωσε το σώμα του στην υποδοχή, εμποδίζοντας πλήρως τη φωτιά από το να συνεχίσει και να φτάσει τους συμπολεμιστές του αλλά σαφώς σε βάρος της δικής του ζωής. Αυτό επέτρεψε στη μονάδα του να προχωρήσει, να καταλάβει το όπλο και στη συνέχεια να επανακτήσει το χωριό.
Για την αυτοθυσία του στη μάχη, ο Ματρόσοφ βραβεύτηκε μεταθανάτια με τον τίτλο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης και το Τάγμα του Λένιν.
Ο Στάλιν μετονόμασε επίσημα το σύνταγμά του σε σύνταγμα Ματρόσοφ.
Στον σύγχρονο πολιτισμό
Ο Ματρόσοφ είναι ο κύριος χαρακτήρας της πολεμικής ταινίας του 1947 Ιδιωτικός Αλεξάντερ Ματρόσοφ (Рядовой Александр Матросов), σε σκηνοθεσία του Λεονίντ Λούκοφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
2264 Σαμπρίνα
Η Σαμπρίνα (Sabrina) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,5. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ) και της έδωσε το όνομα της θρυλικής Αγγλίδας πριγκίπισσας Σαμπρίνας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σαμπρίνας εκτιμάται σε 27,52 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,147 ± 0,014. Η Σαμπρίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 31 ως 56 ώρες περίπου, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαμπρινα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ξάνθης 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ξάνθης είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ξάνθης.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ξάνθης λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Αναδιάρθρωση
Από την επόμενη περίοδο η δομή θα αλλάξει με τη δημιουργία των Α1 και Α2 κατηγοριών και Β' Κατηγορίας με 10 ομάδες η κάθε μια. Το σχέδιο της αναδιάρθρωσης περιελάμβανε τα εξής:
Α΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα διεξήχθη με τη μορφή διπλών αγώνων. Ολοκληρώθηκε με την 26η αγωνιστική στις 10 Απριλίου 2016. Πρωταθλήτρια ΕΠΣ Ξάνθης για το 2015-16 είναι η ομάδα του Ορφέα Puma Ξάνθης. Ερμής Μάνδρας, Ελπίδα Γενισέας και Κεραυνός Λευκόπετρας υποβιβάζονται στην νεοσύστατη Α2 , ενώ η Α.Ε. Ξάνθης ελπίζει σε άνοδο του Oρφέα στη Γ΄ Εθνική για να παραμείνει στην κορυφαία κατηγορία.
Η τελική βαθμολογία: Κεραυνός Λευκόπετρας -4β, ΑΕ Ξάνθης κι Αστέρας Μαγικού -2β.
Β΄ Κατηγορία
Με 13 αντι για 16 συλλόγους διεξάγεται το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας. Οι 6 ή 7 πρώτες ομάδες, ουσιαστικά θα παραμείνουν στη 2η κατηγορία της ΕΠΣΞ που θα ονομάζεται Α2 από το 2016-17.
Η τελική κατάταξη
Γ΄ Κατηγορία
Στη Γ΄ κατηγορία συμμετέχουν 15 ομάδες. Οι 3 ή 4 πρώτες ομάδες θα συμμετέχουν στη Β΄ κατηγορία της επόμενης περιόδου.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ξάνθης. Συμμετείχαν 32 σύλλογοι που στην πρώτη φάση χωρίστηκαν σε 8 ομίλους. Οι 2 πρώτοι κάθε ομίλου συνέχισαν στη φάση των 16
Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε με τον τελικό στις 7 Φεβρουαρίου 2016. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η Αναγέννηση Θαλασσιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ξάνθης Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Διαδικτυακή γλωσσολογία
Ο όρος Διαδικτυακή γλωσσολογία είναι ένας υπο-κλάδος της γλωσσολογίας που εισήγαγε πρώτος ο γλωσσολόγος Ντέιβιντ Κρύσταλ. Μελετά τα καινούρια γλωσσικά ύφη και γλωσσικές δομές που έχουν εμφανιστεί υπό την επίδραση του Διαδικτύου και άλλων νέων Μέσων, όπως είναι τα SMS και η αποστολή μηνυμάτων. Από την απαρχή της Αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή, η οποία οδήγησε στην επικοινωνία μέσω υπολογιστή και στην επικοινωνία μέσω Διαδικτύου, οι ειδικοί έκριναν πως η γλωσσολογία παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο σε σχέση με την διεπαφή και και ευχρηστία του Ιστού. Μελετώντας την ανερχόμενη γλώσσα του Διαδικτύου είναι δυνατόν να βελτιωθεί η εννοιολογική οργάνωση, μετάφραση και ευχρηστία του Ιστού. Αυτό προσφέρει οφέλη και στους γλωσσολόγους και στους χρήστες του Διαδικτύου.
Η έρευνα της διαδικτυακής γλωσσολογίας μπορεί αποτελεσματικά να επιτευχθεί μέσω τεσσάρων κύριων προοπτικών: της κοινωνιογλωσσολογίας, της εκπαίδευσης, της στυλιστικής και της εφαρμοσμένης γλωσσολογίας. Περαιτέρω διαστάσεις έχουν εξελιχθεί ως αποτέλεσμα των περαιτέρω τεχνολογικών εξελίξεων, οι οποίες περιλαμβάνουν την ανάπτυξη του Ιστού ως σώμα κειμένων και την διάδοση και επίδραση της στυλιστικής ποικιλομορφίας που δημιουργήθηκε από της διάδοση του διαδικτύου, μέσω των μαζικών μέσων ενημέρωσης και της λογοτεχνίας. Λόγω των συνεχώς αυξανόμενων χρηστών του Διαδικτύου, το μέλλον της διαδικτυακής γλωσσολογίας παραμένει εν εξελίξει καθώς καινούριες υπολογιστικές τεχνολογίες συνεχίζουν να εμφανίζονται και οι άνθρωποι προσαρμόζουν τις γλώσσες τους σε αυτά τα νέα μέσα ενημέρωσης. Το Διαδίκτυο παίζει έναν σημαντικό ρόλο στην ενδυνάμωση και απόσπαση της προσοχής μακριά από την χρήση των γλωσσών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Εφαρμοσμένη γλωσσολογία Κατηγορία:Πολιτισμός του διαδικτύου
Φιλούμενος ο Φιλαδελφεύς
Ο Φιλούμενος ο Φιλαδελφεύς (4ος αιώνας) ήταν αθλητής από τη Φιλαδέλφεια της Λυδίας και από τους τελευταίους ολυμπιονίκες πριν οι αγώνες καταργηθούν. Υπήρξε ολυμπιονίκης σε αγώνισμα συμπλοκής (άγνωστο ποιο, πυγμαχία, παγκράτιο ή πάλη), κατά τους 287ους αγώνες ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (το 369). Θεωρείτο ειδήμων σε όλα τα αγωνίσματα συμπλοκής και διέθετε ευρεία αναγνώριση από τη ρωμαϊκή αριστοκρατία της εποχής. Σύμφωνα με τη διήγηση του ιστορικού Πανοδώρου του Αλεξανδρινού, ο Φιλούμενος έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α´, και κάποτε είχε κτυπήσει ένα χάλκινο άγαλμα προκαλώντας του βαθύ ρήγμα. Μέσα στο ρήγμα υπήρχε ένα σύντομο επίγραμμα το οποίο ανέφερε «Ο χαλκός είναι πολύ πιο αδύναμος από το χέρι μου».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μικρά Ασία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων συμπλοκής Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας)
Απαραίτητο λιπαρό οξύ
Το απαραίτητο λιπαρό οξύ είναι ένα λιπαρό οξύ που οι άνθρωποι και άλλοι ζωντανοί οργανισμοί πρέπει να προσλαμβάνουν από την τροφή τους, επειδή απαιτείται για την καλή υγεία του σώματος και δεν μπορεί να το συνθέσει μόνο του.
Ο όρος αναφέρεται στα λιπαρά οξέα που απαιτούνται για βιολογικές διεργασίες αλλά δεν περιλαμβάνει τα λιπαρά που χρησιμοποιούνται μόνο ως καύσιμα. Τα απαραίτητα λιπαρά οξέα δεν πρέπει να συγχέονται με τα αιθέρια έλαια.
Σύστημα Ανίχνευσης Εισβολής
Οι λόγοι εγκατάστασης ενός συστήματος ανίχνευσης εισβολής ποικίλουν. Οι πιο σημαντικοί από αυτούς τους λόγους είναι η πρόληψη προβλημάτων, η ανίχνευση παραβιάσεων, η τεκμηρίωση υπαρκτών απειλών, ο έλεγχος ποιότητας για το σχεδιασμό ασφαλείας, καθώς και η θωράκιση παλαιών συστημάτων σε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία η διατήρησή τους.
Απαραίτητο λιπαρό οξύ
Το 1923 όταν ανακαλύφθηκαν τα δύο απαραίτητα λιπαρά οξέα ονομάστηκαν "βιταμίνη F", αλλά το 1929 από έρευνες σε ποντίκια δείχθηκε ότι είναι καλύτερα να ταξινομηθούν ως λίπη παρά ως βιταμίνες.
Σύστημα Ανίχνευσης Εισβολής
Πηγές
Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών
Απαραίτητο λιπαρό οξύ
Λειτουργίες
Στο σώμα, τα απαραίτητα λιπαρά οξέα εξυπηρετούν πολλαπλές λειτουργίες, σε κάθε μία από τις οποίες η ισορροπία μεταξύ των διατροφικών ω-3 και ω-6 επηρεάζει το αποτέλεσμα.
Ονοματολογία και ορολογία
Τα λιπαρά οξέα είναι υδρογονάνθρακες ευθείας αλύσου που διαθέτουν μια καρβοξυλομάδα (COOH) στο ένα άκρο. Ο άνθρακας δίπλα στο καρβοξυλικό ονομάζεται α, ο επόμενος άνθρακας β, και ούτω καθεξής. Δεδομένου ότι τα βιολογικά λιπαρά οξέα μπορεί να έχουν διαφορετικά μήκη, η τελευταία θέση ονομάζεται "ω", που είναι το τελευταίο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Οι φυσιολογικές ιδιότητες των ακόρεστων λιπαρών οξέων εξαρτώνται κατά πολύ από την θέση του πρώτου ακόρεστου δεσμού ως προς την θέση ω. Για παράδειγμα, ο όρος ω-3 σημαίνει ότι ο πρώτος διπλός δεσμός είναι ο τρίτος δεσμός άνθρακα-άνθρακα μετρώντας από το τέλος CH3 (ω) της ανθρακικής αλυσίδας. Αναφέρονται επίσης ο αριθμός των υδρογονανθράκων και ο αριθμός των διπλών δεσμών.
Το ω-3 18:4 (στεαριδονικό οξύ) ή 18:4 ω-3 ή 18:4 n−3 υποδεικνύει μία αλυσίδα 18 ατόμων άνθρακα με 4 διπλούς δεσμούς, και με τον πρώτο διπλό δεσμό στην τρίτη θέση από το τελικό CH3. Οι διπλοί δεσμοί είναι cis και χωρίζονται από απλές ομάδες μεθυλενίου (CH2) εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά. Στη μορφή ελεύθερου λιπαρού οξέος η χημική δομή του στεαριδονικού οξέος είναι:
Παραδείγματα
Τα απαραίτητα λιπαρά οξέα αρχίζουν με τα βραχείας αλύσου πολυακόρεστα λιπαρά οξέα:
Αυτά τα δύο δεν μπορούν να συντεθούν από τον άνθρωπο, επειδή οι άνθρωποι δεν διαθέτουν τα ένζυμα αποκορεστάσης που απαιτούνται για την παραγωγή τους.
Αποτελούν τις πρόδρομες ουσίες για τη σύνθεση των μακρύτερων και πιο αποκορεσμένων λιπαρών οξέων, που αναφέρονται ως μακράς αλυσίδας πολυακόρεστα λιπαρά οξέα:
Τα ω-9 λιπαρά οξέα δεν είναι απαραίτητα στον άνθρωπο εφόσον μπορούν να συντεθούν από υδατάνθρακες ή άλλα λιπαρά οξέα.
Απαραίτητα λιπαρά οξέα
Οι άνθρωποι μπορούν να μετατρέψουν εξίσου το λινελαϊκό οξύ (σύντμηση: ΛΟ) και το α-λινολενικό οξύ (σύντμηση: ΑΛΟ) σε εικοσιδυπενταενοϊκό οξύ (22:5n-6) και εικοσιδυεξαενοϊκό οξύ (22:6n-3, σύντμηση: DHA) αντίστοιχα, αν και η μετατροπή σε DHA είναι περιορισμένη. Αυτό δείχθηκε από μελέτες σε χορτοφάγους. Η ικανότητα για την μετατροπή αυτή είναι περιορισμένη στα πρόωρα βρέφη, οπότε ίσως απαιτείται χορήγηση προσχηματισμένου αραχιδονικού και DHA για να καλυφθούν οι ανάγκες του αναπτυσσόμενου εγκεφάλου. Και τα δύο υπάρχουν στο μητρικό γάλα και συμβάλουν μαζί με τα μητρικά λιπαρά οξέα ΛΟ και ΑΛΟ στην πλήρωση των απαιτήσεων του νεογέννητου βρέφους. Σε πολλά βρεφικά παρασκευάσματα έχουν προστεθεί Αραχιδονικό οξύ και DHA για να τα καταστήσουν πιο ισοδύναμα με το ανθρώπινο γάλα.
Την περίοδο 1930-1950, το αραχιδονικό οξύ και το λινελαϊκό οξύ ονομάστηκαν "απαραίτητα" επειδή έκαστο ήταν περισσότερο ή λιγότερο δυνατό να ανταποκριθεί στις αναπτυξιακές απαιτήσεις των αρουραίων σε άπαχο πρόγραμμα διατροφής (χωρίς λιπαρά). Τη δεκαετία του 1950 ο Άριλντ Χάνσεν έδειξε ότι τα ανθρώπινα βρέφη που τρέφονταν με άπαχο γάλα παρουσίασαν συμπτώματα ανεπάρκειας λιπαρών οξέων,που χαρακτηρίζεται από αυξημένη πρόσληψη τροφής, μειωμένη ανάπτυξη και λεπιοειδή δερματίτιδα, και θεραπεύτηκε με χορήγηση καλαμποκέλαιου.