cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάντσο Ζ΄ της Ναβάρρας
Διαδοχή
Η παρατεταμένη και οδυνηρή του ασθένεια που είχε με ένα κιρσώδες έλκος στο δεξί πόδι και η ντροπή που αισθανόταν για την παχυσαρκία που ακολούθησε τον ανάγκασαν να αποσυρθεί στην Τουδέλα και να παραδώσει την διοίκηση της Ναβάρρας στην μικρότερη αδελφή του Λευκή της Ναβάρρας (1177-1229) την οποία κάλεσε από την Καμπανία, η Λευκή διοίκησε μέχρι τον θάνατο της (1229). Η μεγαλύτερη αδελφή του Μπερεγκαρία βασίλισσα της Αγγλίας πέθανε (1232) αφήνοντας τον Σάντσο υπέργηρο το μοναδικό από τα παιδιά που επέζησε του Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας. Όταν πέθανε ο Σάντσο (1234) λόγω της ασθένειας που είχε με το κιρσώδες έλκος τον διαδέχθηκε ο γιος της Λευκής Θεοβάλδος Δ΄ της Καμπανίας ως Θεοβάλδος Α΄ της Ναβάρρας στις 7 Απριλίου. Σύμφωνα με τα Χρονικά του Τρουά-Φονταίν ο Σάντσο άφησε μια βιβλιοθήκη με 1.700.000 βιβλία. Οι επαφές που είχε με τον μουσουλμανικό πολιτισμό, η φιλία του με τον γαμπρό του Ριχάρδο και οι επαφές που είχε με την αυλή του Τρουά που βρισκόταν η αδελφή του Λευκή άφησαν έντονη πολιτιστική επίδραση στον χαρακτήρα του. Άφησε ένα βασίλειο πλούσιο το οποίο είχε άριστες σχέσεις με τα γειτονικά κράτη και τα ανθρώπινα δικαιώματα αναπτυγμένα στον μεγαλύτερο βαθμό από οποιοδήποτε άλλο κράτος της εποχής του. Οι Ιουδαίοι είχαν τις μεγαλύτερες ελευθερίες και δικαιώματα από οποιοδήποτε άλλο Ευρωπαϊκό βασίλειο.
Οικογένεια
Ο Σάντσο παντρεύτηκε στον πρώτο του γάμο την Κωνσταντία της Τουλούζης, κόρη του Ραϋμόνδου ΣΤ΄ κόμη της Τουλούζης (1195). την οποία χώρισε (1200). Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Κλημεντία, ίσως κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας. Σύμφωνα με πηγές είχε έναν:
Είχε επιπλέον πολλούς νόθους γιους, όπως:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ναβάρρας Κατηγορία:Οίκος των Χιμένεθ
Κοστάνζα Καλαμπρέζε
Η Κοστάνζα Καλαμπρέζε (ιταλικά: Costanza Calabrese), (6 Νοεμβρίου 1979), είναι Ιταλίδα δημοσιογράφος βελγικής καταγωγής.
Βιογραφία
Γεννημένη στο Ετερμπέεκ του Βελγίου το 1979, είναι κόρη του Πιέτρο Καλαμπρέζε και της Φρανσέσκας Ρουτιλιάνο.
Αποφοίτησε το 2005 με πτυχίο στις Επιστήμες της Επικοινωνίας από το Πανεπιστήμιο Σαπιένζα της Ρώμης. Την ίδια χρονιά έγινε επαγγελματίας δημοσιογράφος.
Η καριέρα της ως δημοσιογράφος ξεκίνησε το 1998 στο περιοδικό Talk. Από το 1998 έως το 2003 εργάστηκε στη εφημερίδα La Repubblica. Το 2003 έκανε το ντεμπούτο της στον όμιλο της Mediaset, όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος πρώτα στο Rete 4, στη συνέχεια στο Canale 5. Στο τελευταίο αυτό δίκτυο άρχισε να εργάζεται στο TG5, αρχικά ως ανταποκρίτρια, μετά ως αρχισυντάκτρια και τελικά ως παρουσιάστρια, από το 2009 έως το 2017, στο δελτίο ειδήσεων των 1:00 μ.μ, και στη  συνέχεια τον Μάιο του ίδιου έτους στο δελτίο των 20:00.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ιταλίδες τηλεπαρουσιάστριες
Φικίρι Ντίνε
Ο Συνταγματάρχης Φιτσίρι Ντίνε (Fiqiri Dine 5 Μαΐου 1897 ή 3 Αυγούστου 1897 – 26 Νοεμβρίου 1960) ήταν πρωθυπουργός της αλβανικής δωσιλογικής κυβέρνησης υπό τη Ναζιστική Γερμανία. Ήταν αρχηγός της φατρίας Ντίνε από τη Δίβρη.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μετά τον πόλεμο, ο Ντίνε μαζί με τον Μουχαρέμ Μπαϊρακτάρι εργάστηκαν στην Αλβανική Επιτροπή στο Παρίσι. Ο Ντίνε διέφυγε από τη Γιουγκοσλαβία στο Βέλγιο, όπου πέθανε στις 26 Νοεμβρίου 1960, σε ηλικία 63 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
Βέρα Γερεμένκο
Η Βέρα Γερεμένκο (Vera Yeremenko, 13 Ιουλίου 1983) είναι Καζάκα αθλήτρια του αλπικού σκι. Αγωνίστηκε σε δύο αγωνίσματα στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητές των χιονοδρομιών Κατηγορία:Καζάκοι
Οι δύο φυγάδες
Πλοκή
Ο Μπέινον χρησιμοποιεί την επιρροή του και παίρνει την αναστολή της ποινής του Ντοκ, με την προϋπόθεση όμως ότι θα λάβει μέρος σε μια ληστεία τράπεζας με δύο από τους μπράβους του, τον Ρούντι (Αλ Λετιέρι) και τον Φρανκ (Μπο Χόσκινς).
Ο Ντοκ συμφωνεί και συναντιέται με του δύο μπράβους και καταστρώνει το σχέδιο ληστείας της τράπεζας. Κατά την διάρκεια της ληστείας ο Φρανκ θα σκοτώσει ένα φρουρό και θα βγάλει την μάσκα που φορούσε. Ο Ρούντι βλέποντας αυτό θα πυροβολήσει τον Φρανκ και στην συνέχεια ο Ντοκ θα πυροβολήσει αρκετές φορές τον Ρούντι ως αντίποινα για την δολοφονία του Φρανκ. Ο Ντοκ θα πάρει μόνος του τα 500.000 δολάρια και θα φύγει από την τράπεζα πιστεύοντας ότι και ο Ρούντι είναι νεκρός, αλλά εκείνος θα υποδυθεί τον πεθαμένο καθώς φορούσε κρυφά ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο και θα τραυματιστεί ελαφρώς στον ώμο του.
Ο Ντοκ και η Κάρολ θα πάνε στη συνέχεια στον Μπέινον για να παραδώσουν τα χρήματα της ληστείας και να πάρουν το μερίδιο τους, αλλά ο Μπέινον θα διατάξει την Κάρολ να σκοτώσει τον Ντοκ, η οποία όμως θα αρνηθεί να το κάνει και θα πυροβολήσει τον ίδιο τον Μπέινον σκοτώνοντάς τον.
Από την άλλη πλευρά, ο Ρούντι θα βρει έναν κτηνίατρο για να τον περιθάλψει τον τραυματισμό του και στη συνέχεια θα απαγάγει αυτόν και την γυναίκα του για να τον οδηγήσουν στον Ντοκ και την Κάρολ, οι οποίοι κατευθύνονται προς το Ελ Πάσο με σκοπό να προλάβουν τα σύνορα με το Μεξικό για να διαφύγουν.
Στο Ελ Πάσο όμως κατευθύνεται και ο αδερφός του Μπέινον μαζί με αρκετούς μπράβους του για να βρει τον Ντοκ και να πάρει τα λεφτά της ληστείας. Τελικά θα συναντηθούν όλοι σε ένα μικρό πανδοχείο και μετά από μια αιματηρή συμπλοκή θα σκοτωθεί ο Ρούντι καθώς και ο αδελφός του Μπέινον με τους συνεργούς του.
Ο Ντοκ και η Κάρολ θα καταφέρουν να γλιτώσουν και θα πάνε στα σύνορα όπου θα βρούνε έναν μεσήλικα με ένα παλιό φορτηγό, ο οποίος θα δεχτεί να τους περάσει από τα σύνορα έναντι 10.000 δολαρίων.
Πληροφορίες παραγωγής
Τα γυρίσματα της ταινίας άρχισαν στο Χάντσβιλ του Τέξας στις 7 Φεβρουαρίου του 1972. Ο Πεκίνπα γύρισε τις πρώτες σκηνές στις φυλακές του Χάντσβιλ, με τον ΜακΚουήν να περιβάλλεται από πραγματικούς καταδίκους. Άλλες τοποθεσίες γυρισμάτων περιελάμβαναν πολλές πόλεις του Τέξας όπως το Σαν Μάρκο, το Σαν Αντόνιο και το Ελ Πάσο.
Η ταινία προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 13 Δεκεμβρίου 1972 με σχεδόν αρνητικές κριτικές, ωστόσο, πολλοί κριτικοί εκ των υστέρων έδωσαν στην ταινία καλές κριτικές.
Οι εισπράξεις έφτασαν περίπου 36 εκατομμύρια δολάρια και ήταν μία από τις πιο οικονομικά επιτυχημένες παραγωγές της καριέρας του Πεκίνπα και του ΜακΚουήν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σαμ Πέκινπα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Νεο-νουάρ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Τέξας Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κουίνσι Τζόουνς
Γκοβέν
Το Γκοβέν (βρετονικά: Goven) είναι κοινότητα στην Ιλ-ε-Βιλαίν της Βρετάνης, στη βορειοδυτική Γαλλία.
Γεωγραφία
Ο ποταμός Με συμβάλλει με τον ποταμό Βιλαίν εντός της κοινότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ιλ-ε-Βιλαίν
Βοσνιακός μουσουλμανικός εθνικισμός
Ο βοσνιακός μουσουλμανικός εθνικισμός (bošnjaštvo / бошњаштво) είναι ο εθνικισμός που υποστηρίζει την εθνικότητα των Βοσνίων και προάγει την πολιτιστική ενότητα των Βοσνίων. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον βοσνιακό εθνικισμό που προωθεί την ενότητα σε όλους μαζί τους Βόσνιους μουσουλμάνους, Σερβοβόσνιους και Κροατοβόσνιους και αναφέρεται ως (bosanstvo / босанство),  Οι Βόσνιοι είχαν προηγουμένως θεωρηθεί ως εθνικά μουσουλμάνοι σε στοιχεία απογραφής, αλλά αυτό το μοντέλο χρησιμοποιήθηκε τελευταία στην απογραφή του 1991.
Τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν, ο βοσνιακός μουσουλμανικός εθνικισμός στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στην εστίαση στη διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και στην εξασφάλιση της εθνικής και πολιτιστικής ενότητας και των δικαιωμάτων των Βοσνίων μουσουλμάνων. μικρογραφία|Σημαία της Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (1992-1998). Αυτή η σημαία έχει γίνει ένα σημαντικό σύμβολο των Βόσνιων μουσουλμάνων.
Ιστορία
Σε ένα άρθρο του περιοδικού Bošnjak ( «Ο Βόσνιος»), ο Βόσνιος συγγραφέας και δήμαρχος του Σαράγεβο Μέχμετ- μπέης Καπετάνοβιτς δήλωσε ότι οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι δεν ήταν ούτε Κροάτες, ούτε Σέρβοι, αλλά ένα ξεχωριστό έθνος που απλώς συγγένευε με τους προαναφερθέντες λαούς:
"Ενώ οι Κροάτες υποστηρίζουν ότι οι Ορθόδοξοι είναι εχθροί μας και ότι σερβικός εθνικισμός και Ορθοδοξία είναι το ίδιο πράγμα, οι Σέρβοι καταβάλλουν προσπάθεια με μια ψεύτικη ιστορία, στην οποία όλος ο κόσμος ανήκει στο σερβικό έθνος. Εμείς δεν πρέπει ποτέ να αρνηθούμε ότι ανήκουμε στους Νότιους Σλάβους- ωστόσο οφείλουμε να παραμείνουμε Βόσνιοι, όπως οι πατέρες μας, και τίποτα άλλο."
Με την ίδρυση της Γιουγκοσλαβίας το 1918, οι Γιουγκοσλάβοι μοναρχικοί διακήρυτταν ότι η μόνη εθνότητα της Γιουγκοσλαβίας είναι οι Γιουγκοσλάβοι, με τα ονόματα Σέρβοι, Κροάτες, Σλοβένοι να αποτελούν ονόματα 'γιουγκοσλαβικών φυλών', αποκλείοντας έτσι την αναγνώριση των Βόσνιων μουσουλμάνων ως ξεχωριστό λαό της Γιουγκοσλαβίας προκαλώντας τους δυσαρέσκεια Ως απάντηση στην έλλειψη αναγνώρισης, ο Γιουγκοσλαβικός Μουσουλμανικός Οργανισμός (JMO) ιδρύθηκε το 1919 με την υποστήριξη των περισσότερων Βόσνιων και άλλων Σλάβων Μουσουλμάνων σε ολόκληρη την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της μουσουλμανικής διανόησης και της κοινωνικής ελίτ, που προσπάθησαν να υπερασπιστούν τη 'βοσνιακή και μουσουλμανική' ταυτότητα - συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών, κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Το JMO συμμετείχε σε κυβερνητικές ενέργειες σύντομα το 1928 και στη συνέχεια περισσότερο από το 1935 έως το 1938 στο οποίο συμμετείχε στην κυβέρνηση με στόχο τη διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης σε αντίθεση με τα σχέδια για τη δημιουργία μιας αυτόνομης Κροατίας που κατείχε έδαφος Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Οι προσπάθειες του JMO για την αποφυγή της διχοτόμησης της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης απέτυχαν και το Μπανάτο της Κροατίας δημιουργήθηκε το 1939, που έλαβε εδάφη της Βοσνίας. δεξιά|μικρογραφία| Husein Kapetan Gradaščević, γνωστός και ως " Δράκος της Βοσνίας " είναι ένας από τους σημαντικότερους εθνικούς ήρωες της Βοσνίας. Ο βοσνιακός εθνικισμός δέχθηκε σοβαρή πλήγμα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου όταν εισήχθη η Γιουγκοσλαβία από τις δυνάμεις του Άξονα και η Βοσνία και Ερζεγοβίνη προσαρτήθηκε από το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας (NDH) που θεωρούσε τους Βόσνιους μουσουλμάνους ως «Μουσουλμάνους Κροάτες». Μέχρι τα τέλη του 1941, μεγάλο μέρος της βοσνιακής ελίτ επέκρινε ανοιχτά το καθεστώς της φασιστικής Κροατίας για την πολιτική του έναντι των μειονοτήτων του και ζήτησε αυτονομία για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Με τη δημιουργία της κομμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας το 1945, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη αποκαταστάθηκε ως εδαφική οντότητα και ως μία από τις έξι συστατικές δημοκρατίες του ομοσπονδιακού κράτους της Γιουγκοσλαβίας. Για να επιλύσει τη Σερβο-Κροατική διαμάχη για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, η γιουγκοσλαβική κυβέρνηση το 1971 αναγνώρισε τους Βόσνιους Μουσουλμάνους ως ξεχωριστή εθνικότητα.
Βιβλιογραφία
Εθνικισμος
Πληροφοριοδότης
Ποινικοί πληροφοριοδότες
Οι πληροφοριοδότες βρίσκονται συνήθως στον κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος. Από την φύση του, το οργανωμένο έγκλημα περιλαμβάνει πολλούς ανθρώπους που γνωρίζουν την ενοχή του άλλου, σε διάφορες παράνομες δραστηριότητες. Συχνά οι εμπιστευτικοί πληροφοριοδότες (ή ποινικοί πληροφοριοδότες) παρέχουν πληροφορίες, προκειμένου να αντιμετωπιστούν με επιείκεια, γίνεται κάποιος πληροφοριοδότης μετά την σύλληψή του.
Οι πληροφοριοδότες είναι επίσης εξαιρετικά συνηθισμένοι στο καθημερινό αστυνομικό έργο, συμπεριλαμβανομένων των ερευνών για ανθρωποκτονίες και ναρκωτικά. Οποιοσδήποτε πολίτης βοηθά σε έρευνα, προσφέροντας χρήσιμες πληροφορίες στην αστυνομία είναι εξ ορισμού πληροφοριοδότης.
Η CIA έχει επικριθεί για την επιείκεια της έναντι των ναρκομανών και των δολοφόνων που ενεργούν ως αμειβόμενοι πληροφοριοδότες, επιτρέποντας στους πληροφοριοδότες να εμπλέκονται σε ορισμένα εγκλήματα, έτσι ώστε ο δυνητικός πληροφοριοδότης να μπορεί να αναμιχθεί χωρίς υποψία, όπως επίσης και για τα δισεκατομμύρια δολάρια που ξοδεύονται σε μη αξιόπιστες και ανέντιμες πηγές πληροφοριών.
Οι ποινικοί πληροφοριοδότες θεωρούνται συχνά προδότες από τους πρώην συνεργάτες τους. Όποια και αν είναι η φύση μιας ομάδας, είναι πιθανό να αισθανθεί έντονη εχθρότητα απέναντι σε όλους τους γνωστούς πληροφοριοδότες, θεωρώντας τους ως απειλές και επιβάλλοντας τιμωρίες που κυμαίνονται από τον κοινωνικό εξοστρακισμό μέσω σωματικής κακοποίησης ή και θανάτου. Ως εκ τούτου, οι πληροφοριοδότες προστατεύονται γενικά, είτε με κατάλληλο διαχωρισμό στην φυλακή ή, εάν δεν είναι φυλακισμένοι, με την παροχή νέας ταυτότητας.
Οι πληροφοριοδότες, και ειδικά οι εγκληματίες, χρησιμοποιούνται για διαφόρους λόγους, ενώ πολλοίς δεν γνωρίζουν οι ίδιοι όλους τους λόγους για τους οποίους παρέχουν πληροφορίες. Πολλοί πληροφοριοδότες παρέχουν πληροφορίες από καταναγκασμό ή άλλους παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την ακρίβεια ή την ειλικρίνεια των παρεχόμενων πληροφοριών. Οι αξιωματικοί επιβολής του νόμου, οι εισαγγελείς, οι δικηγόροι υπεράσπισης, οι δικαστές και άλλοι χρειάζεται να γνωρίζουν πιθανά κίνητρα, ώστε να μπορούν να προσεγγίζουν, να αξιολογούν και να επαληθεύουν τις πληροφορίες των πληροφοριοδοτών.
Κίνητρα
Γενικά, τα κίνητρα των πληροφοριοδοτών μπορούν να κατανεμηθούν σε ιδιοτελή, κίνητρα αυτοσυντήρησης και συνειδησιακά.
Ιδιοτελή:
Αυτοσυντήρηση:
Συνείδηση:
Πληροφοριοδότες εργατικών συνδικάτων και κινημάτων
Αμειβόμενοι πληροφοριοδότες χρησιμοποιήθηκαν από τις αρχές σε πολιτικά και κοινωνικά προσανατολισμένα κινήματα, προκειμένου να τα αποδυναμώσουν, να τα αποσταθεροποιήσουν και τελικά να τα σπάσουν. Χαρακτηριστική περίπτωση τέτοιας εμπλοκής από τα αρχεία του FBI είναι ο Ρίτσαρντ Μασάτο Αόκι ριζοσπαστικός ακτιβιστής του Σαν Φρανσίσκο στη δεκαετία του 1960. Φέρεται πως ήταν πολιτικός πληροφοριοδότης του FBI, το οποίο ενημέρωνε για τους Ασιάτες ακτιβιστές και τους ηγέτες των Μαύρων Πανθήρων Χιουέι Νιούτον (Huey Newton) και Μπόμπι Σιλ (Bobby Seale). Τα έγγραφα του FBI έγγραφα δείχνουν ότι όντας ακτιβιστής, ο Αόκι έστειλε κρυφά περισσότερες από 500 αναφορές στο FBI στην περίοδο 1961-1971 για ένα ευρύ φάσμα ακτιβιστών και πολιτικών ομάδων στην περιοχή του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο.
Πολιτική
Οι πληροφοριοδότες ενίοτε προειδοποιούν τις αρχές σχετικά με διεφθαρμένους κυβερνητικούς αξιωματούχους. Οι υπάλληλοι ενδέχεται να παίρνουν δωροδοκίες ή οι συμμετέχοντες σε κυκλώματα ξεπλύματος χρήματος. Οι πληροφοριοδότες σε ορισμένες χώρες λαμβάνουν ποσοστό των χρημάτων που ανακτώνται από την κυβέρνηση. Τα συστήματα ποινικής πληροφόρησης έχουν συχνά χρησιμοποιηθεί ως κάλυψη για επιθετικά πολιτικά κίνητρα.
Ο Λακτάντιος περιέγραψε παράδειγμα Εβραίου ποινικού πληροφοριοδότη από την αρχαία Ρώμη, που αφορούσε στην δίωξη μιας γυναίκας, για την οποία υπήρχε υποψία ότι είχε συμβουλεύσει κάποια να μην παντρευτεί τον Μαξιμίνο Β΄.
Πληροφοριοδότες δημοσίου συμφέροντος
Ως πληροφοριοδότες ή μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος (whistleblowers) αναφέρονται εκείνοι οι πληροφοριοδότες που αποκαλύπτουν πληροφορίες άμεσα σχετιζόμενες με περιπτώσεις απάτης, κατάχρησης εξουσίας και διαφθοράς, οι οποίες μπορεί να συμβαίνουν σε κάποιον οργανισμό του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα.
Οι πληροφοριοδότες στην ιστορία
Οι πληροφοριοδότες από την αρχαιότητα έως την σύγχρονη ιστορία έπαιξαν και συνεχίζουν να παίζουν σημαντικό ρόλο, καταγεγραμμένοι επίσης ως προδότες, ανάλογα με την κοινωνική τους θέση.
Αρχαία Ελλάδα
Οι πληροφοριοδότες ήταν γνωστοί στην ελληνική και τη ρωμαϊκή αρχαιότητα. Ονομάζονταν συκοφάντες στην αρχαία Ελλάδα, ενώ στην αρχαία Ρώμη, ο πληροφοριοδότης ήταν γνωστός ως delator. Όσον αφορά στην αρχαία Ελλάδα η χρήση πληροφοριοδοτών χρονολογείται τουλάχιστον στον τέταρτο αιώνα ΠΚΕ, όταν η αθηναϊκή κυβέρνηση στηρίχθηκε σε πληροφοριοδότες για για την ανίχνευση προδοτικών σχεδίων. Το αρχαίο ελληνικό ποινικό σύστημα τιμωρούσε την προδοσία με θάνατο, αλλά επέτρεπε σε όσους καταδικάζονταν για προδοσία, να λαμβάνουν μικρότερη ποινή με αντάλλαγμα πληροφορίες για άλλους προδότες. Ως σημαντική περίπτωση πληροφοριοδότη-προδότη αναφέρεται ο Εφιάλτης από την Τραχίδα ή Ἐπιάλτης κατά τον Ηρόδοτο υιός του Ευρυδήμου. Πρόδωσε την πατρίδα του γενόμενος πληροφοριοδότης των Περσών, με κίνητρο την ανταμοιβή από τον Πέρση μονάρχη, υποδεικνύοντας στις περσικές δυνάμεις μονοπάτι για να κυκλώσουν τους υπερασπιστές των Θερμοπυλών το 480 ΠΚΕ.
Αρχαία Ρώμη
Στην ρωμαϊκή ιστορία, delator ήταν εκείνος που ειδοποιούσε τους αξιωματούχους του θησαυροφυλακίου για πιθανές παράμονες δραστηριότητες. Η ίδια ΄'εννοια αργότερα επεκτάθηκε και σε εκείνους που κατέθεσαν πληροφορίες σχετικά με αξιόποινες πράξεις και, επιπλέον, σε εκείνους που προσέβαλλαν (ανεξάρτητα από το αν είναι αληθινό ή όχι) δημόσια (ειδικά για τον σκοπό της απόκτησης χρημάτων). Αν και η λέξη delator, για τον «κοινό πληροφοριοδότη», περιορίζεται στην περίοδο της αυτοκρατορίας, το δικαίωμα της δημόσιας κατηγορίας είναι παλαιότερο. Όταν ασκείτο από πατριωτικά κίνητρα, τα αποτελέσματά του θεωρούνταν ευεργετικά. Αλλά τη στιγμή που εισήχθη η αρχή της ανταμοιβής, τα κίνητρα άλλαξαν. Ενίοτε ο κατηγορούμενος ανταμειβόταν με το δικαίωμα της ιθαγένειας, θέση στην γερουσία ή με ένα τμήμα της περιουσίας του κατηγορουμένου. Στο τέλος της δημοκρατικής περιόδου, ο Κικέρων εκφράζει την άποψή ότι τέτοιες κατηγορίες πρέπει να γίνονται μόνο προς το συμφέρον του κράτους ή για άλλους επείγοντες λόγους. Στην περίοδο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας το σύστημα διεφθάρη, ιδιαίτερα στην περίοδο βασιλείας του Τιβερίου, αν και οι πληροφοριοδότες συνέχισαν να ασκούν την δραστηριότητά τους μέχρι την βασιλεία του Θεοδοσίου Α΄ στην ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Οι πληροφοριοδότες αντλούνταν από όλες τις κοινωνικές τάξεις και κυρίως από τους δικηγόρους. Τα αντικείμενα των επιθέσεων τους ήταν οι πλούσιοι, όλοι οι πιθανοί αντίπαλοι του αυτοκράτορα και εκείνοι των οποίων η συμπεριφορά συνεπαγόταν επιβουλή κατά του αυτοκρατορικού τρόπου ζωής. Σύμφωνα με τον Τάκιτο η πληρωμή για την συκοφαντία προστέθηκε σε όλες τις ποινικές κατηγορίες, με κύριο κίνητρο την επιθυμία συγκέντρωσης πλούτου.
Μεσαίωνας
Το μεσαιωνικό σύστημα φαίνεται πως διέθετε παρόμοια δομή. Περίπου το 1275 κάθε άτομο που κατηγορείτο για κακούργημα ή προδοσία μπορούσε να παρέχει πληροφορίες για οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, μειώνοντας ακόμη και την θανατική ποινή του σε εξορία. Οι ψευδείς πληροφορίες τιμωρούνταν με θανατική ποινή. Οι αρχαίες και μεσαιωνικές μέθοδοι χειρισμού των πληροφοριοδοτών δεν ήταν αποτελεσματικές στο ζήτημα της αξιοπιστίας της μαρτυρίας.
Νεότερη ιστορία
Οι πληροφοριοδότες άρχισαν να πληθαίνουν με την ίδρυση της γαλλικής αστυνομίας από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄ το 1667. Ο γάλλος μονάρχης δημιούργησε οργανισμό με νέο δικαστή, γενικό αστυνομικό διευθυντή, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την ανάπτυξη αστυνομικών γραφείων. Με αυτόν τον τρόπο στρατολογούσε αστυνομικούς επιθεωρητές και δημιούργησε ένα τεράστιο δίκτυο πληροφοριοδοτών, γνωστό ως mouches, δηλαδή «μύγες». Οι πληροφοριοδότες ήταν τόσο πολλοί ώστε αναφέρεται ότι σε κάθε συγκέντρωση τριών Γάλλων ένας από αυτούς ήταν πληροφοριοδότης της αστυνομίας. Οι πόρνες γίνονταν ανεκτές στο μέτρο που ήταν πληροφοριοδότες της αστυνομίας. Η γαλλική αστυνομία δημιουργήθηκε για να προστατεύσει το πολιτικό καθεστώς και συνέχισε αυτή την αποστολή μετά την επανάσταση του 1789 και κατά την διάρκεια της πρώτης αυτοκρατορίας. Η εκτεταμένη εξάρτηση από τους πληροφοριοδότες της αστυνομίας συνδέθηκε με την πολιτική ή «υψηλή» αστυνόμευση και, κατά τον εικοστό αιώνα, με τα ολοκληρωτικά κράτη.
Εκτεταμένη αναφέρεται ότι ήταν η δράση των πληροφοριοδοτών στους διαφορετικούς πολέμους της ανεξαρτησίας της Ιρλανδίας με επίκεντρο το Κάστρο του Δουβλίνου. Η εξέταση του πολέμου στη δεκαετία του 1790 επέδειξε θεαματικές επιτυχίες από το Κάστρο του Δουβλίνου, γεγονός που συνέβαλε στην φήμη του για την πανταχού παρουσία του, κληροδοτώντας στους μεταγενέστερους επαναστάτες ανελέητη στάση απέναντι σε όσους εικάζονταν ως πληροφοριοδότες.
Παραπομπές - σημειώσεις
Κατηγορία:Κατάσκοποι Κατηγορία:Ποινική Δικονομία Κατηγορία:Δωσιλογισμός κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ισμαΐλ Μοχάμεντ Σαρίφ
Ο Ισμαΐλ Μοχάμεντ Σαρίφ (Ismail Mohammed Sharif, 19 Ιανουαρίου 1962) είναι Ιρακινός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος. Αγωνίστηκε με την Εθνική Ιράκ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986.
Σε συλλογικό επίπεδο, αγωνίστηκε με την Αλ-Σαμπάμπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρακινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιράκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ-Σαμπάμπ ΣΚ (Βαγδάτη)
Αφροδίτη (ταινία)
Η Αφροδίτη (αγγλικά: Aphrodite), είναι μια ερωτική δραματική ταινία Γαλλο-Ελβετικής παραγωγής του 1982. Η σκηνοθεσία είναι του Ρομπέρ Φουέστ και πρωταγωνιστούν οι Βαλερί Καπρίσκι, Χορστ Μπούχολτζ και Κατρίν Ζουάν.
Πλοκή
Λίγο πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ένας νεαρός μεγαλοβιομήχανος, ο Χάρι (Χορστ Μπούχολτζ) θα έρθει με το γιοτ του στην Ελλάδα και θα οργανώσει μια κρουαζιέρα στο Αιγαίο με σκοπό να τιμήσει τη θεά του έρωτα, την Αφροδίτη, και διαλέγει μια όμορφη κοπέλα, την Πολίν (Βαλερί Καπρίνσκι) για να υποδυθεί αυτό το ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ερωτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1982 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Καθολική Μηχανή Τούρινγκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληροφορική
Αμεντέ ντε Νοέ
μικρογραφία|Μια σάτιρα του Σαμ για τη γυναικεία μόδα. Ο Σαρλ Αμεντέ ντι Νοέ (Charles Amédée de Noé, 26 Ιανουαρίου 1818, Παρίσι - 6 Σεπτεμβρίου 1879, Παρίσι), γνωστός ως Σαμ (Cham), ήταν Γάλλος γελοιογράφος και λιθογράφος.
Βιογραφία
Μεγάλωσε από μία οικογένεια που επιθυμούσε να παρακολουθήσει ένα πολυτεχνικό σχολείο. Αντιθέτως, παρακολούθησε εργαστήρια ζωγραφικής από τους Νικολά Τουσάν Σαρλέ και Πωλ Ντελαρός και άρχισε να εργάζεται ως γελοιογράφος, παίρνοντας το ψευδώνυμο «Σαμ».
Το 1839 δημοσίευσε το πρώτο βιβλίο του, Monsieur Lajaunisse, με το οποίο ξεκίνησε μία σταδιοδρομία που θα κάλυπτε 40.000 σχέδια. Το 1843 άρχισε να δημοσιεύεται σε εφημερίδες όπως η Le Charivari, στην οποία εργαζόταν επί τριάντα χρόνια. Μεταγενέστερα έργα περιελάμβαναν το Proudhon en voyage και το Histoire comique de l'Assemblée nationale. Προς το τέλος της ζωής του έγραψε πολλά κόμικς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι γελοιογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι δημιουργοί κόμικς Κατηγορία:Γάλλοι λιθογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι σατιρικοί συγγραφείς
Χαβικόλη
H χημικά καθαρή χαβικόλη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο υγρό. Βρέθηκε μαζί με τα τερπένια του μπευελελαίου.
Είναι ένα άχρωμο υγρό βρέθηκε μαζί με τερπένια του μπετελ ελαίου.
Ιδιότητες
Η χαβικόλη είναι αναμίξιμη με την αιθανόλη (EtOH), με τον διαιθυλαιθέρα (Et2O) και με το χλωροφόρμιο (CHCl3).
Εφαρμογές
Η χαβικόλη χρησιμοποιήθηκε ως αρωματική ουσία από την αρωματοποιία.
Αναφορές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Φαινόλες Κατηγορία:C9 Κατηγορία:Αρώματα
Ντόβερ
Το Ντόβερ (αγγλικά: Dover,, γαλλικά: Douvres) είναι πόλη και πορθμείο στην κομητεία του Κεντ, στη Νοτιοανατολική Αγγλία. Βρίσκεται απέναντι από τη Γαλλία στον πορθμό του Ντόβερ, το στενότερο σημείο της Μάγχης, και βρίσκεται νοτιοανατολικά του Καντέρμπερι, ανατολικά από την πρωτεύουσα της κομητείας του Κεντ, Μέιντστοουν και βορειοανατολικά στην ακτογραμμή από το Ντάντζενες και το Χάστινγκς. Η πόλη είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Ντόβερ και έδρα της πορθμειακής γραμμής Ντόβερ-Καλαί μέσω του Λιμανιού του Ντόβερ. Τα τριγύρω υψώματα κιμωλίας είναι γνωστά ως Λευκά Υψώματα του Ντόβερ.
Η στρατηγική του θέση είναι έκδηλη στη ροή της ιστορίας: αρχαιολογικά ευρήματα που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή δείχνουν πως η περιοχή ήταν πάντοτε σημείο ενδιαφέροντος ανθρώπων που εισερχόταν ή εξερχόταν από τη Βρετανία. Το όνομα της πόλης προέρχεται από την ονομασία του ποταμού που περνά διαμέσου της, του ποταμού Ντάουρ. Η πόλη κατοικείται από την Εποχή του Λίθου σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα, το Ντόβερ είναι μια από τις λίγες περιοχές στη Βρετανία – το Λονδίνο, το Εδιμβούργο, και η Κορνουάλη είναι οι υπόλοιπες – που έχουν παρεμφερή ονομασία στη Γαλλική γλώσσα, Douvres.
Μέχρι και το 2007, όταν και έκλεισαν, υπήρχαν στρατώνες στην πόλη. Αν και πολλές από τις πρώην πορθμειακές υπηρεσίες έχουν καταργηθεί, οι υπηρεσίες που σχετίζονται με το Λιμάνι του Ντόβερ απασχολούν μεγάλο μέρος του πληθησμού της πόλης, όπως και ο τουρισμός. Η προπτική ιδιωτικοποίησης και πώλησης του Λιμανιού του Ντόβερ για την απόκτηση εσόδων από την κυβέρνηση έλαβε ειρωνική τροπή λόγω της απόρριψης πιθανής πρότασης από την πόλη του Καλαί στη Γαλλία, μετά από τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν στην πόλη και ανάγκασαν την κυβέρνηση να αποσύρει το λιμάνι από τη διαδικασία πώλησης. Οι κάτοικοι της περιοχής συνασπίστηκαν ώστε να προτείνουν την αγορά του λιμανιού από την κοινότητα, με περισσότερους από 12.000 πολίτες να αγοράζουν μετοχές αξίας 10£.
Ετυμολογία
Η πρώτη καταγραφή της ονομασίας είναι η Λατινοποιημένη μορφή του Πόρτους Ντούμπρις (Portus Dubris), με την ονομασία να προέρχεται από τη Βρυθονική λέξη για το νερό (dwfr στα Μεσαιωνικά Ουαλικά). Το ίδιο στοιχείο παρουσιάζεται και στη Γαλλική (Douvres) και Ουαλική (Dofr) ονομασία της πόλης, όπως και στην ονομασία του ποταμού Ντάουρ ενώ είναι έκδηλη και σε άλλες Αγγλικές πόλεις όπως το Γουεντόβερ.
Η τρέχουσα ονομασία χρησιμοποιείται τουλάχιστον από την εποχή του έργου Βασιλιάς Ληρ του Σαίξπηρ (μεταξύ 1603 και 1606), στο οποίο η πόλη και τα υψώματα της παίζουν κυρίαρχο ρόλο. Η όψη των λευκών υψωμάτων για κάποιον που προσεγγίζει το Ντόβερ από θαλάσσης ίσως έδωσε στη Βρετανία την αρχαία ονομασία της Αλβιώνα.
Ιστορία
thumb|left|Το [[Κάστρο του Ντόβερ όπως φαίνεται από την Καστλ Στριτ]] thumb|Μια πολύ παλιά φωτογραφία που δείχνει σκηνή του δρόμου στο Ντόβερ, περ. 1860
Το Ντόβερ στην ιστορική του πορεία, εξαιτίας της γειτνίασης του με τη Γαλλία, είχε μεγάλη στρατηγική σημασία για τη Βρετανία. Τα αρχαιολογικά ευρήματα έχουν δείξει πως η περιοχή κατοικείται από την Εποχή του Λίθου, ενώ από την Εποχή του Χαλκού η επίδραση της ναυτιλίας ήταν εξαιρετικά ισχυρή. Επίσης υπάρχουν ευρήματα από την Εποχή του Σιδήρου, αλλά ο ερχομός των Ρωμαίων έκανε το Ντόβερ μέρος του επικοινωνιακού δικτύου τους. Όπως το Lemanis (Λυμπν) και το Rutupiae (Ριτσμπόροου), το Ντόβερ συνδεόταν οδικά με το Καντέρμπερι και τη Γουότλινγκ Στριτ. Τότε μετονομάστηκε σε Πόρτους Ντούμπρις (Portus Dubris), και έγινε οχυρωμένο λιμάνι. Οχυρώσεις κατασκευάστηκαν πάνω από το λιμάνι, φάροι κατασκευάστηκαν για την πλοήγηση των πλοίων, και ένας από τους καλύτερους Ρωμαϊκούς οικισμούς της Βρετανίας βρίσκεται εδώ.
Το Ντόβερ αναφέρεται στο Domesday Book ως σημαντική κοινότητα. Επίσης λειτούργησε ως προπύργιο απέναντι σε επιτιθέμενους: ειδικά τους Γάλλους κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, και τη Γερμανία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν ένα από τα Πέντε Λιμάνια (Cinque Ports) κατά τον μεσαίωνα.
Γεωγραφία και κλίμα
thumb|210px|Χάρτης του Ντόβερ το 1945 από τη Χαρτογραφική Υπηρεσία που δείχνει το λιμάνι Το Ντόβερ είναι κοντά στο νοτιοανατολικό άκρο της Βρετανίας μεταξύ Ντηλ και Φολκστόουν. Στο Σάουθ Φόουρλαντ, το πλησιέστερο σημείο στην Ευρώπη, το Ακρωτήρι Γκρι Νεζ κοντά στο Καλαί βρίσκεται σε απόσταση 34 χιλιομέτρων (21 μίλια) στον Πορθμό του Ντόβερ - εξαιτίας αυτού, η πόλη είναι ισχυρά συνδεδεμένη με τη Γαλλία.
Η τοποθεσία του αρχικού οικισμού βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Ντάουρ, που έκανε το σημείο ιδανικό για τη δημιουργία λιμανιού, προστατευμένου από τους νοτιοδυτικούς ανέμους. Αυτό οδήγησε στην επιχωμάτωση της εκβολής του ποταμού λόγω του φαινομένου της μεταφοράς παράκτιων υδάτων. Η πόλη τότε αναγκάστηκε να κατασκευάσει τεχνητούς κυματοθραύστες για την προστασία του λιμανιού. Οι κυματοθραύστες αυτοί επεκτάθηκαν και τροποποιήθηκαν ώστε το λιμάνι να βρίσκεται εντός της προστατευμένης περιοχής.
Τα υψηλότερα σημεία των δύο πλευρών της κοιλάδας – τα Δυτικά Υψώματα και το ανατολικό υψηλότερο σημείο όπου βρίσκεται το Κάστρο του Ντόβερ – τροποποιήθηκαν ώστε να λειτουργούν ως μέσα προστασίας απέναντι σε εχθρούς. Η πόλη επεκτάθηκε σταδιακά προς την κοιλάδα του ποταμού, περικλείοντας αρκετά χωριά στη διαδικασία αυτή. Η ακτή έχει τη δυνατότητα για ελάχιστη ανάπτυξη, μιας και τα υψώματα είναι στην πλευρά της θάλασσας. Ο σιδηρόδρομος, μέσω σηράγγων και αναχωμάτων, περνά από τους πρόποδες των υψωμάτων.
Το Ντόβερ έχει ωκεάνιο κλίμα (Cfb στην ταξινόμηση του Κόπεν) παρόμοιο με αυτό του υπόλοιπου Ηνωμένου Βασιλείου με ήπιες θερμοκρασίες καθ' όλη τη χρονιά και ελαφρά ποσότητα βροχοπτώσεων κάθε μήνα. Η υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία είναι 31 C και η ψυχρότερη -8 C, αλλά η θερμοκρασία συνήθως κυμαίνεται μεταξύ 3 C και 21.1 C. Υπάρχουν στοιχεία πως η θερμοκρασία της θάλασσας είναι ψυχρότερη τον Φεβρουάριο, με την υψηλότερη θερμοκρασία για το μήνα Φεβρουάριο να είναι 13 C, εν συγκρίσει με τους 16 C του Ιανουαρίου.
Δημογραφικά στοιχεία
Το 1800, τη χρονιά πριν από την πρώτη εθνική απογραφή της Βρετανίας, ο Έντουαρντ Χέιστεντ (1732–1812) ανέφερε πως η πόλη είχε πληθυσμό περίπου 10.000 κατοίκων.
Στην απογραφή του 2001, η πόλη του Ντόβερ είχε 28.156 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός όλης της αστικής περιοχής του Ντόβερ, όπως υπολογίστηκε από το Γραφείο Εθνικής Στατιστικής, ήταν 39.078 κάτοικοι.
Με την επέκταση του Ντόβερ, πολλοί από τους απόκεντρους αρχαίους οικισμούς συμπεριλήφθηκαν στην πόλη. Αρχικά οι ενορίες St. Mary's και St. James, από το 1836 το Buckland και το Charlton έγιναν μέρος του Ντόβερ, ενώ τα Maxton (οικισμός στα δυτικά), River, Kearsney, Temple Ewell και Whitfield, όλα βόρεια από το κέντρο της πόλης, αποτελούν πλέον μέρος του αστικού κέντρου.
Ναυτιλία
thumb|500px|Το Λιμάνι του Ντόβερ και τα [[λευκά υψώματα του Ντόβερ]] Η Επιτροπή Λιμένος του Ντόβερ (Dover Harbour Board) είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση του Λιμανιού του Ντόβερ. Η Μάγχη, όπου εδώ είναι το στενότερο σημείο της στον Πορθμό του Ντόβερ, είναι η θάλασσα με την περισσότερη επιβατική κίνηση στον κόσμο. Τα πορθμεία που πηγαινοέρχονται μεταξύ Αγγλίας και Ευρώπης πρέπει να ανταπεξέλθουν στα συνεχή ρεύματα στις διαδρομές τους. Για τον ασφαλή διαχωρισμό των διαδρομών των πλοίων έχουν αναπτυχθεί ειδικά συστήματα διαχείρισης της κυκλοφορίας.
Το Λιμάνι του Ντόβερ χρησιμοποιείται και από κρουαζιερόπλοια. Το παλαιό κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού του Λιμένα του Ντόβερ στεγάζει επιβατικό τερματικό σταθμό, μαζί με χώρο στάθμευσης οχημάτων. Ένα δεύτερο κτίριο τερματικού σταθμού, κατασκευασμένο για το σκοπό αυτό, βρίσκεται πιο πέρα κατά μήκος της προβλήτας.
Υπάρχει πληθώρα ακτοπλοϊκών δρομολογίων μεταξύ Ντόβερ και Καλαί σε καθημερινή βάση.
Μεταφορές
thumb|300px|Άποψη των Λευκών υψωμάτων του Ντόβερ από τη Γαλλία
Η κύρια επικοινωνιακή αρτηρία του Ντόβερ, η οδός A2 βρίσκεται πάνω σε δύο πρώην διαδρομές, που συνδέουν την πόλη με το Καντέρμπερι. Η Ρωμαϊκή οδός χρησιμοποιούνταν για αιώνες, μέχρι που στα τέλη του 18ου αιώνα έγινε δρόμος με διόδια. Άμαξες εκτελούσαν δρομολόγια στη διαδρομή: μια περιγραφή αναφέρει πως η διαδρομή για το Λονδίνο διαρκούσε μια ολόκληρη μέρα, από τις 4 πμ ώστε «να φτάσουν στην ώρα του δείπνου».
Οι υπόλοιπες κύριες οδοί, από τα δυτικά και τα ανατολικά, είναι η A20 προς το Φολκστόουν και από εκεί στο Λονδίνο και η A258 προς το Ντηλ διαμέσου Σάντουιτς.
Ο σιδηρόδρομος έφτασε στο Ντόβερ από δυο κατευθύνσεις: η κύρια γραμμή του Νοτιοανατολικού Σιδηροδρόμου το συνέδεσε με το Φολκστόουν το 1844, και ο Σιδηρόδρομος Λονδίνου, Τσάταμ και Ντόβερ εγκαινιάστηκε στο Καντέρμπερι το 1861.
Σύστημα τροχιοδρόμου (τραμ) λειτουργούσε στην πόλη από το 1897 έως το 1936.
Από το Ντόβερ περνούν δύο μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων: το Saxon Shore Way και το North Downs Way. Δυο διαδρομές του Εθνικού Δικτύου Ποδηλασίας ξεκινούν από την πόλη.
Η εταιρεία Stagecoach in East Kent εκτελεί τοπικά δρομολόγια λεωφορείων. Η National Express εκτελεί δρομολόγια από το Ντόβερ σε άλλες πόλεις του Κεντ και το Λονδίνο
Αγορά
Οι κύριοι εμπορικοί δρόμοι της πόλης είναι η High Street και η Biggin Street. Το Εμπορικό Πάρκο Castleton βρίσκεται βορειοδυτικά από το κέντρο της πόλης. Υπάρχουν σχέδια για την κατασκευή νέου εμπορικού κέντρου. Τα ανεξάρτητα καταστήματα συνεχίζουν να αυξάνονται στο Ντόβερ, αλλά το εμπορικό κέντρο της πόλης έχει συρρικνωθεί εν συγκρίσει με άλλες πόλες της περιοχής, οι οποίες ελκύουν το εμπόριο του Ντόβερ.
Εκπαίδευση
Υπάρχουν 9 σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, 16 σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, και 2 σχολεία ειδικής εκπαίδευσης.
Το Κολλέγιο Τεχνών Άστορ συνασπίστηκε με το Δημοτικό Σχολείο Σεντ Ράντιγκουντς, για τον σχηματισμό της Ομοσπονδίας Τεχνών του Ντόβερ (Dover Federation for the Arts, DFA). Στη συνέχεια, εντάχθηκαν και το Σχολείο Μπάρτον και το Νηπιαγωγείο Σάτερλοκς. Δύο σχολεία έχουν καταταχθεί ως Εξαιρετικά και δύο Αρκετά Καλά από την OFSTED. Το 2014 η Ομοσπονδία Τεχνών του Ντόβερ έλαβε σύσταση από το Υπουργείο Παιδείας για «αδικαιολόγητα χαμηλά επίπεδα στις αποδόσεις των μαθητών».
Η Στρατιωτική Σχολή του Δούκα του Γιορκ (Duke of York's Royal Military School), η μοναδική σχολή εκπαίδευσης στρατιωτικών για παιδιά και προσωπικό, βρίσκεται στο Ντόβερ, δίπλα από την πρώην τοποθεσία των Στρατώνων Κόνο.
Το Κολλέγιο του Ντόβερ, είναι δημόσιο σχολείο ιδρύθηκε το 1871 από επιχειρηματίες της περιοχής.
Δημόσιες υπηρεσίες
Το Ντόβερ διαθέτει νοσοκομείο, χτισμένο το 2015 που βρίσκεται κοντά στην προηγούμενη τοποθεσία του. Η πόλη στο παρελθόν διέθετε τέσσερα νοσοκομεία, σε διάφορες περιοχές της πόλης.
Τηλεόραση
Το Ντόβερ ήταν έδρα τηλεοπτικών στούντιο και γραφείων παραγωγής της Southern Television Ltd, της εταιρείας που χρησιμοποιούσε την επωνυμία της ITV στη Νότια και Νοτιοανατολική Αγγλία την περίοδο 1958-1981. Πληθώρα εκπομπών παραγόταν από τα στούντιο αυτά, τα οποία πέρασαν στα χέρια της TVS το 1982, αλλά έκλεισαν έναν χρόνο αργότερα λόγω της ίδρυσης του Κέντρου Τηλεόρασης στο Μέιντστοουν.
Εφημερίδες
Στο Ντόβερ εκδίδονται δύο εφημερίδες, η Dover Express (που εκδίδεται από την εταιρεία Kent Regional News and Media) και η Dover Mercury (που εκδίδεται από την KM Group). Στις ελεύθερες εφημερίδες περιλαμβάνονται οι Dover and Deal Extra, παράρτημα της KM Group και η yourdover, παράρτημα της KOS Media.
Ραδιόφωνο
Στο Ντόβερ έχει την έδρα του ένας τοπικός εμπορικός ραδιοφωνικός σταθμός, ο KMFM Shepway and White Cliffs Country, που εκπέμπει στη συχνότητα 106.8FM. Ο σταθμός ιδρύθηκε ως Neptune Radio τον Σεπτέμβριο του 1997 στο Ντόβερ αλλά μεταφέρθηκε στο Φόλκστοουν το 2003 και στη συνέχεια άλλαξε ονομασία μετά την εξαγορά από την KM Group. Το Ντόβερ καλύπτεται επίσης από τους κομητειακής εμβέλειας σταθμούς Heart, Gold και BBC Radio Kent.
Ο σταθμός Gateway Hospital Broadcasting Service, του νοσοκομείου Μπάκλαντ, έκλεισε στα τέλη του 2006. Ήταν ο παλαιότερος ραδιοφωνικός σταθμός νοσοκομείο στο Ανατολικό Κεντ έχοντας ιδρυθεί το 1968.
Ο σταθμός Dover Community Radio (DCR) παρέχει υπηρεσίες διαδικτυακού ραδιοφώνου σχετικά με γεγονότα της περιοχής και οργανώσεις στην ιστοσελίδα του. Ο διαδικτυακός σταθμός με το ίδιο όνομα ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 30 Ιουλίου 2011, μεταδίδοντας τοπικά προγράμματα, μουσική και νέα για το Ντόβερ και την επαρχία.
Πολιτισμός
Υπάρχουν τρία μουσεία: το κύριο Μουσείο του Ντόβερ, το Μουσείο Μεταφορών του Ντόβερ και η Ρωμαϊκή Οικία.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Ντόβερ έχει αδελφοποιηθεί με τρεις πόλεις:
Αθλητισμός
Το Αθλητικό Κέντρο του Ντόβερ, βρίσκεται υπό την εποπτεία του Your Leisure, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού, ο οποίος φροντίζει για τον αθλητισμό και περιλαμβάνει πισίνα.
Υπάρχουν αθλητικοί συλλογοι στην πόλη, εκ των οποίων κάποιοι (Dover Athletic F.C.) αγωνίζονται στο περιφερειακό πρωτάθλημα, σε ράγκμπι, κολύμβηση, υδατοσφαίριση και δικτυόσφαιρα (Dover and District Netball League).
Ο Κωπηλατικός Σύλλογος του Ντόβερ (Dover Rowing Club) είναι ο παλαιότερος σύλλογος παράκτιας κωπηλασίας στη Βρετανία και έχει πλούσια ιστορία, όντας στο παρελθόν ο καλύτερος σύλλογος στη νότια ακτή.
Ένα από τα γεγονότα που ελκύει τα φώτα της δημοσιότητας είναι η κολύμβηση στη Μάγχη.
Η αλιεία από την ακτή, την προβλήτα ή στα ανοιχτά, είναι συνηθισμένη στην περιοχή. Η αποκαλούμενη γλώσσα του Ντόβερ (solea solea) βρίσκεται σε όλα τα ευρωπαϊκά ύδατα.
Αξιοθέατα
thumb|Homeward Bound off Dover, χαρακτικό πάνω στον πίνακα του Τόμας Ρόουζ Μάιλς (1844-1916), περ. 1895.
Λογοτεχνία
Ο Μ.Ρ. Τζέιμς χρησιμοποίησε το μνημείο του Ντόβερ, το ξενοδοχείο Lord Warden ως τοποθεσία του διηγήματός του Casting the Runes που κυκλοφόρησε το 1911.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας Κατηγορία:Κεντ
Bangla
Το όνομα Bangla (বাংলা στα βεγγαλικά) μπορεί να αναφέρεται σε:
Ακρατοπότης
Στην ελληνική μυθολογία, ο Ακρατοπότης (Αρχαία ελληνικά: Ἀκρατοπότης), ο οποίος έπινε μη αναμειγμένα κρασιά, ήταν αρχαίος Έλληνας ήρωας που λατρευόταν ως θεός στην Μουνιχία της Αττικής. Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο οποίος τον αποκαλεί Άκρατο, ήταν ένας από τους θεϊκούς συντρόφους του Διονύσου, ο οποίος λατρευόταν στην Αττική. Ο Παυσανίας είδε την εικόνα του Ακρατοπότη στην Αθήνα, και συγκεκριμένα στο σπίτι ενός Πολυτίωνα.
Κυπριακή υπηκοότητα
Η κυπριακή υπηκοότητα μπορεί να αποδοθεί κατά την γέννα. Επίσης μπορεί να αποδοθεί και σε υπηκόους ξένων χωρών με τους παρακάτω τρόπους.
Επίσης, το Πρόγραμμα επενδύσεων στην Κύπρο παρέχει δυνατότητα σε ξένους επενδυτές να λάβουν κυπριακή υπηκοότητα, ως μέρος της προσπάθειας της κυβέρνησης να προσελκύσει επενδυτές.
Τρόποι λήψης κυπριακής υπηκοότητας
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους κάποιος μπορεί να πολιτογραφηθεί ως υπήκοος της Κυπριακής Δημοκρατίας:
Γάμος με υπήκοο της Κυπριακής Δημοκρατίας
Η πρώτη προϋπόθεση είναι κάποιος να έχει παντρευτεί υπήκοο της Κύπρου, ενώ απαιτείται να είναι παντρεμένος/η με Κύπριο υπήκοο για τουλάχιστον 3 χρόνια και να έχει ολοκληρώσει 2 χρόνια διαμονής στην Κύπρο πριν την ημερομηνία αίτησης.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιαπωνίας
Η Τζε 1 Λιγκ (ιαπωνικά: J1リーグ) αποτελεί την ανώτατη κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ιαπωνίας. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η J.League. Σ' αυτήν αγωνίζονται ορισμένοι από τους πλέον επιτυχημένους συλλόγους του ασιατικού ποδοσφαίρου. Είναι επίσημα γνωστή ως Meiji Yasuda J1 League λόγο της υφιστάμενης χορηγίας της από τη Meiji Yasuda Life.
Κυπριακή υπηκοότητα
Γάμος με υπήκοο της Κυπριακής Δημοκρατίας
Στη περίπτωση που ένας Κύπριος υπήκοος ζει στο εξωτερικό, ο αιτών πρέπει να είναι παντρεμένος με ένα Κύπριο υπήκοο για 3 τουλάχιστον χρόνια, ενώ η αίτηση πρέπει να περιλαμβάνει γιατί ο αιτών χρειάζεται την κυπριακή υπηκοότητα. Αν ο αιτών έχει παντρευτεί με ένα Κύπριο υπήκοο τουλάχιστον για 5 χρόνια, και έχουν αποκτήσει παιδί, δεν απαιτείται συνοδευτικό γράμμα.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιαπωνίας
Ιστορία
Η εναρκτήρια περίοδος του πρωταθλήματος της J.League ξεκίνησε επίσημα με δέκα συλλόγους στις 15 Μαΐου του 1993, όταν η Βέρντι Καβασάκι φιλοξένησε την Γιοκοχάμα Φ. Μαρίνος στο Εθνικό Στάδιο Κασιμιγκαόκα. Παρά την επιτυχία κατά τα πρώτα τρία χρόνια, στις αρχές του 1996 η παρουσία φιλάθλων στις κερκίδες μειώθηκε ραγδαία. Το 1997, η μέση προσέλευση ήταν 10.131, σε σύγκριση με πάνω από 19.000 το 1994.
Κυπριακή υπηκοότητα
Γάμος με υπήκοο της Κυπριακής Δημοκρατίας
Τα έγγραφα που απαιτούνται είναι:
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιαπωνίας
Ιστορία
Η υποδομή του πρωταθλήματος άλλαξε σε μεγάλο βαθμό το 1999. Το πρωτάθλημα απέκτησε εννέα ομάδες από την ημιεπαγγελματική Ιαπωνική Φούτμπολ Λιγκ (JFL) και με μία ακόμη ομάδα από τη J.League δημιουργήθηκε ένα σύστημα δύο κατηγοριών. Η πρώτη κατηγορία (J1) με δεκαέξι ομάδες και η δεύτερη κατηγορία (J2) με δέκα ομάδες. Η δευτέρου επιπέδου Ιαπωνική Φούτμπολ Λιγκ μετεξελίχθηκε σε τρίτου επιπέδου Ιαπωνική Φούτμπολ Λιγκ.
Κυπριακή υπηκοότητα
Κυπριακή καταγωγή
Όσα άτομα κυπριακής καταγωγής θέλουν να κάνουν αίτηση για κυπριακή υπηκοότητα, πρέπει να είναι άνω των 18 ετών, και φυσικά να έχουν κυπριακή καταγωγή, αν το άτομο γεννήθηκε στο εξωτερικό μετά τις 16 Αυγούστου 1960 και ο ένας γονιός ήταν Κύπριος υπήκοος κατά την γέννα. Ένας μπορεί να κάνει αίτηση με αυτό το τρόπο αν γεννήθηκε μετά τις 11 Ιουνίου 1999, εάν η μητέρα του ήταν Κύπρια υπήκοος κατά την γέννησή του.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιαπωνίας
Ιστορία
Επίσης, μέχρι το 2004 (με εξαίρεση την περίοδο 1996), η αγωνιστική περίοδος της J1 χωριζόταν σε δύο γύρους. Στο τέλος κάθε περιόδου, οι πρωταθλήτριες των δύο γύρων αγωνίζονταν μεταξύ τους σε εντός και εκτός έδρας αγώνες, με σκοπό την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ολόκληρης της περιόδου. Η Τζούμπιλο Ιβάτα το 2002 και η Γιοκοχάμα Φ. Μαρίνος το 2003, τερμάτισαν στην πρώτη θέση και των δύο γύρων, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει αγώνας για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ολόκληρης της περιόδου. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αιτία για την κατάργηση του συστήματος των δύο γύρων.
Κυπριακή υπηκοότητα
Κυπριακή καταγωγή
Συνοδευτικά της αίτησης πρέπει να είναι:
Περί νεογνών
Σύμφωνα με νόμο του 1967, όποιος γεννήθηκε από τις 16 Αυγούστου 1960 και μετά, εφόσον τουλάχιστον ένας από τους γονείς του είναι Κύπριος υπήκοος, κερδίζει αυτόματα κυπριακή υπηκοότητα. Όσοι γεννήθηκαν ανάμεσα στις 16 Αυγούστου 1960 και το 1999 από μια Κύπρια μητέρα στο εξωτερικό, δεν γίνονται αυτόματα κύπριοι υπήκοοι αλλά μπορούν να αιτηθούν υπηκοότητα μόλις κλείσουν τα 21 τους έτη.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιαπωνίας
Ιστορία
Από την περίοδο του 2005, η Τζε Λιγκ Ντιβίζιον 1 απαρτιζόταν από 18 ομάδες (από 16 το 2004) και η μορφή της αγωνιστικής περιόδου έγινε παρόμοια με την ευρωπαϊκή. Ο αριθμός των υποβιβασμένων συλλόγων αυξήθηκε επίσης από 2 σε 2,5 και η 3η χειρότερη ομάδα μετείχε στα πλέι-οφ ανόδου / υποβιβασμού με την 3η καλύτερη της Τζε Λιγκ Ντιβίζιον 2. Έκτοτε, εκτός από μικρές προσαρμογές, η μορφή διεξαγωγής παρέμεινε σταθερή.
Βελισσάριος Ιωαννίνων
Ο Βελισσάριος είναι χωριό στον νομό Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σταυρακίου του Δήμου Ιωαννιτών.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 717 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Σταυράκι Ιωαννίνων
Το Σταυράκι είναι χωριό στον νομό Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σταυρακίου του Δήμου Ιωαννιτών.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριο είχε πληθυσμό 1.563 κατοίκων. Το χωριό έχει πολλές και αξιόλογες ταβέρνες, εστιατόρια και καφετέριες, ενώ έχει 2 ιατρεία, φαρμακεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Μοναστήρι Μεσσηνίας
Το Μοναστήρι αναφερόμενο επίσημα ως το Μοναστήριον και παλαιότερα ως η Βαρυμπόπη ή η Αριά, είναι ορεινός οικισμός κοντά στον Αετό και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Το Μοναστήρι βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα προς τα ανατολικά της Κυπαρισσίας και περίπου 3 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τον Αετό. Έχει υψόμετρο 570 μέτρα και απέχει 30 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους.
Ιστορία
Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Τριφυλίας και της ευρύτερης περιοχής του Αετού.
Ενετοκρατία
Την εποχή της Ενετοκρατίας αναφερόταν ως Βαρυμπόμπη ή Βαριμπόμπι (Varibobi). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Το χωριό Βαριμπόμπι (Varibobi), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Αναφερόταν επίσης ως Varibombi, στην απογραφή Grimani του 1700 και ως Varilambi στην απογραφή Pacifico/Alberghetti του 1704.
Νεότερη ιστορία
Επίσης το χωριό αναφερόταν τον 19ο αιώνα ως Varibopi σύμφωνα με τον Pouqueville το 1815 και ως Varybopi σύμφωνα με την απογραφή του 1829, που έγινε από την «επιστημονική αποστολή του Μοριά» (Mission scientifique de Morée), η οποία ήταν τμήμα της γαλλικής αποστολής με την ονομασία Εκστρατεία του Μοριά (Expédition de Morée), η οποία ήταν αποστολή εκστρατευτικού σώματος 13.000-15.000 ανδρών, υπό την αρχηγία του Νικολάου - Ιωσήφ Μαιζώνος στην Πελοπόννησο, μεταξύ των ετών 1828 και 1833. Υπάρχουν επίσης αναφορές του χωριού και ως Βαριμπόπη η Βαριπόμπη ή Βαρυμπόηι ή Βαρυμπόπι. Η Βαρυμπόπη προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Αετού το 1835. Το 1840 το Βαρυμπόμπι αποσπάται από τον Δήμο Αετού και προσαρτάται στον παλαιό Δήμο Τριπύλης, στον οποίο, ως έδρα ορίζεται τον ίδιο χρόνο το Σελά (σήμερα ο Σελλάς). Το Βαρυμπόπι παρέμεινε ως οικισμός του Δήμου Τριπύλης ως και το 1876 που επανήλθε στον παλαιό Δήμο Αετού. Το χωριό αναφέρεται, το 1853 επίσης σαν Βαριμπόπι στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή και ως χωριό του Δήμου Τριπύλης της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 466 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Ως έδρα του δήμου Τριπύλης τότε αναφερόταν η Σαρακινάδα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1861 το Σελά ήταν τότε έδρα του δήμου με 279 κατοίκους. Λίγο αργότερα η έδρα του δήμου μεταφέρεται και πάλι στην Σαρακινάδα, ενώ το 1876 η έδρα μεταφέρεται από αυτήν στον οικισμό Ραυτόπουλον, όπως επιβεβαιώνεται και από την απογραφή του 1879. Ταυτόχρονα, το 1876, το Βαρυμπόπι επανήλθε στον παλαιό Δήμο Αετού με έδρα τον Αετό. Το 1899 το χωριό μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Από το 1907 το χωριό αναφέρεται επίσημα ως η Βαρυμπόπη, ονομασία που θα παραμείνει ως το 1927. Το 1912 η Βαρυμπόπη προσαρτάται και γίνεται έδρα στην Κοινότητα Βαρυμπόπης, στην οποία προσαρτάται και ο οικισμός Μαλίκι (σήμερα η Πολυθέα), ο οποίος λίγο αργότερα, το 1919, μεταφέρεται και ορίζεται ως έδρα στην Κοινότητα Μαλικίου. Το 1927 η Βαρυμπόπη και η ομώνυμη κοινότητά της μετονομάζονται το χωριό ως η Αριά και η κοινότητα ως Κοινότητα Αριάς αντίστοιχα. Η ονομασία αυτή θα παραμείνει λιγότερο από χρόνο, καθώς ένα οκτάμηνο μετά, τον Αύγουστο του 1928, ο οικισμός Αριά μετονομάζεται σε Μοναστήρι (από το 1940 αναφερόταν επίσημα ως Μοναστήριον) και η κοινότητα σε Κοινότητα Μοναστηρίου. Το χωριό παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας (με τις αλλεπάλληλες αλλαγές στην ονομασία του χωριού και της κοινότητας), από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», το Μοναστήριον υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Αετού Μεσσηνίας, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» το Μοναστήριον ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Το Μοναστήριον σήμερα είναι η έδρα και ο μοναδικός οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Μοναστηρίου του Δήμου Τριφυλίας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 25 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.