cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάινριχ Τίτζε
Βιογραφία
Ο Τίτζε σπούδασε στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης από το 1898 έως το 1902. Εκεί έγινε φίλος με τους Πολ Έρενφεστ, Χανς Χαν και Γκούσταβ Χέργκλοτζ και ονομάστηκαν οι "Τέσσερις Αχώριστοι".
Ο Χέργκλοτζ συμβούλεψε τον Τίτζε να περάσει ένα χρόνο στη Γερμανία, στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, για να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Ο Τίτζε διέμεινε εκεί το 1902 και στη συνέχεια επέστρεψε στη Βιέννη για την εκπόνηση της διδακτορικής του διατριβής (1902-1904) υπό την καθοδήγηση του Γκούσταβ φον Έσεριχ (1849-1935). Το 1905 παρακολούθησε τις διαλέξεις του Βίλχελμ Βίρτινγκερ για τις αλγεβρικές συναρτήσεις και τα αβελιανά ολοκληρώματα, οι οποίες τον ενέπνευσαν να κάνει την τοπολογία το αγαπημένο του ερευνητικό πεδίο.
Υπερασπίστηκε τη διατριβή για υφηγεσία με θέμα  τις τοπολογικές αναλλοίωτες το 1908 στη Βιέννη και το 1910 έλαβε θέση βοηθού καθηγητή στο Brünn (σημερινό Μπρνο της Τσεχικής Δημοκρατίας). Προήχθη σε τακτικό καθηγητή το 1913, αλλά το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το επόμενο έτος σταμάτησε προσωρινά την επιστημονική του παραγωγή.
Κλήθηκε για στρατιωτική θητεία και πολέμησε ως οπλίτης στον αυστριακό στρατό μέχρι την ανακωχή του 1918, οπότε και συνέχισε τη διδασκαλία του στο Μπρνο. Το 1919 του προσφέρθηκε μια θέση καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν και έξι χρόνια αργότερα προσκλήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, όπου δίδαξε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1950.
Εκλέχθηκε τακτικό μέλος του Τμήματος Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών το 1929 και συνέχισε να εργάζεται ως ερευνητής μέχρι το θάνατό του το 1964.
Μαθηματική εργασία
Ενώ το μεγαλύτερο μέρος του έργου του Τίτζε είναι επικεντρωμένο στην τοπολογία, ασχολήθηκε επίσης με προβλήματα κατασκευασιμότητας στη στοιχειώδη γεωμετρία (κατασκευή με χάρακα και πυξίδα) και με γενικευμένες εξελίξεις συνεχιζόμενων κλασμάτων (βλ. Θεώρημα σύγκλισης του Τίτζε).
Αλλά πάνω απ' όλα, ο Τίτζε έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην έλευση της τοπολογίας.
Ξεκινώντας από το πρόβλημα των χρωματικών χαρτών, καθιέρωσε ένα πρώτο αποτέλεσμα για τα γειτονικά πεδία μιας προσανατολισμένης επιφάνειας. Παρήγαγε επίσης μια στοιχειώδη απόδειξη (που βρίσκεται σε πολλά βιβλία μαθηματικών γρίφων) ότι το θεώρημα των τεσσάρων χρωμάτων δεν έχει ισοδύναμο σε διαστάσεις μεγαλύτερες από 2.
Γενίκευσε επίσης το θεώρημα του Ιορντάν δείχνοντας ότι κάθε συνεχής συνάρτηση που περιορίζεται σε ένα κλειστό σύνολο ενός πεπερασμένης διάστασης χώρου μπορεί να επεκταθεί σε μια συνεχή συνάρτηση που ορίζεται σε ολόκληρο τον χώρο (θεώρημα επέκτασης του Τίτζε). Ο Τίτζε ανέπτυξε επίσης τη θεωρία των κόμβων με βάση τις μεθόδους της συνδυαστικής θεωρίας ομάδων.
Το 1908 χρησιμοποίησε την έννοια της θεμελιώδους ομάδας και των ομάδων ομολογίας που εισήγαγε ο Ανρί Πουανκαρέ το 1895, για την ταξινόμηση των τοπολογικών χώρων. Ο Τίτζε χρησιμοποίησε τις παρουσιάσεις της θεμελιώδους ομάδας με γεννήτριες και σχέσεις για να αποδείξει (με τη βοήθεια των λεγόμενων "μετασχηματισμών Τίτζε" μεταξύ αυτών των διαφόρων παρουσιάσεων) το τοπολογικό της αναλλοίωτο. Σε αυτό το πλαίσιο διατύπωσε το πρόβλημα του ισομορφισμού για τις ομάδες (δηλαδή "υπάρχει αλγόριθμος για να αποφασίσουμε αν δύο πεπερασμένες παρουσιάσεις ορίζουν την ίδια ομάδα;"). Ο Πουανκαρέ προσπάθησε να προσδιορίσει τοπολογικές αναλλοίωτες με τη χρήση ομολογικών ομάδων δείχνοντας ότι παραμένουν αναλλοίωτες όταν η τριγωνοποίηση του χώρου τελειοποιείται. Τότε προέκυψε το πρόβλημα ως προς το αν δύο τριγωνοποιήσεις έχουν πάντα μια κοινή εκλέπτυνση, πράγμα που ο Πουανκαρέ είχε εμμέσως παραδεχτεί.
Ο Τίτζε επεσήμανε ότι επρόκειτο για μια καθαρή υπόθεση, η οποία σύντομα έγινε στην ιστορία της τοπολογίας η θεμελιώδης εικασία (Hauptvermutung (en): η λέξη είναι του Χέλμουθ Κνέσερ). Ο Τίμπορ Ράντο την απέδειξε το 1925 για ποικιλίες διάστασης 2 και ο Έντουιν Ε. Μόις το 1950 για ποικιλίες διάστασης 3. Έλαβε τις πρώτες της ανασκευές μόλις τη δεκαετία του 1960 με τις εργασίες των Τζον Μίλνορ (για οποιονδήποτε τοπολογικό χώρο) και στη συνέχεια (για ποικιλίες διάστασης 4 και άνω), των Κάσον και Σάλιβαν, Κίρμπι και Σίμπενμαν, Ντόναλντσον, Φρίντμαν...
Βασιζόμενος στην έννοια του φακοειδούς χώρου που εισήγαγε ο Τίτζε, ο μαθηματικός Τζέιμς Γουάντελ Αλεξάντερ ΙΙ κατάφερε το 1919 να αντικρούσει μια εικασία του Πουανκαρέ, επειδή έδωσαν ένα παράδειγμα μη ομοιομορφικών χώρων που έχουν την ίδια θεμελιώδη ομάδα.
Εκλαΐκευσε την έρευνα της εποχής του σε ένα βιβλίο που δεν δημοσιεύτηκε στα γαλλικά, Problèmes anciens et modernes, résolus et non résolus (Λυμένα και άλυτα προβλήματα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, Μόναχο, 1949).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αυστριακοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Wario Land 4
Το Wario Land 4 είναι ένα βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας που αρχικά κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία ως Wario Land Advance (ιαπωνικά: ワリオ ランド アドバンス). Αναπτύχθηκε από τη Nintendo και κυκλοφόρησε για το Game Boy Advance το 2001. Σε αυτό το παιχνίδι, ο Wario πρέπει να συγκεντρώσει τέσσερις θησαυρούς για να ξεκλειδώσει μια πυραμίδα και να σώσει την πριγκίπισσα Shokora από τη Golden Diva. Διαθέτει δισδιάστατα γραφικά με γραμμικά μετασχηματισμούς (παρόμοιο με το Yoshi's Island).
Κατηγορία:Mario Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2001 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια side-scrolling Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console Κατηγορία:Νικητές Golden Joystick Award
Σωτήρης Καραποστόλου
Ο Σωτήρης Καραποστόλου, γεννημένος στην Λάρισα στις 15 Ιουλίου 1978, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,96 m και αγωνίζεται στη θέση του σμολ φόργουορντ στην ομάδα της Καβάλας.
Καριέρα
Ο Καραποστόλου ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την γερμανική Κουάκενμπρικ, με την οποία κατέλαβε την ένατη θέση στο γερμανικό πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, με τον οποίο έφθασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 72-68.
Το 2005-06, κατέκτησε την δωδέκατη θέση του πρωταθλήματος με την ομάδα του Μακεδονικού, έχοντας μέσους όρους 6,8 πόντων και 2,0 ριμπάουντ. Ακολούθησε η θητεία του στον Πανελλήνιο, με τον οποίο έφθασε μέχρι την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα του 2006-07, ενώ την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε με την ομάδα του Ρεθύμνου, με 7,0 πόντους και 2,1 ριμπάουντ. Ολοκλήρωσε την σεζόν στον Κεραυνό Στροβόλου, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Κύπρου.
Την σεζόν 2010-11, έπαιξε στην Καβάλα, καταλαμβάνοντας την έκτη θέση, κάτι που επανέλαβε και την επόμενη σεζόν. Το καλοκαίρι του 2012, επέστρεψε στον Άρη, ο οποίος λόγω οικονομικών προβλημάτων αγωνιζόταν μόνο με Έλληνες παίκτες και δεν του επιτρεπόταν από την FIBA να κάνει μεταγραφές ξένων παικτών.
Το 2013, επέστρεψε στην Καβάλα, η οποία όμως υποβιβάστηκε με μόλις 5 νίκες σε 26 αγώνες. Ακολούθησαν δύο χρονιές στην Α2, όπου η Καβάλα βγήκε τρίτη και πρώτη αντίστοιχα.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κεραυνού Στροβόλου‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ε.Κ. Καβάλας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρτλαντ Ντράγκονς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ανατόλια
Douglas DC-1
Το Douglas DC-1 ήταν δικινητήριο επιβατηγό αεροσκάφος που αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1930. Ήταν το πρώτο της σειράς επιβατηγών DC (Douglas Commercial) και αποτέλεσε τη βάση για το DC-2 και το περίφημο DC-3.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Η ανάπτυξη του DC-1 ανάγεται στο 1931, όταν αεροσκάφος Fokker F.10 Trimotor της TWA συνετρίβη εξ αιτίας δομικής αστοχίας των πτερύγων. Αίτιο του ατυχήματος ήταν πιθανότατα ότι είχε σταδιακά εισχωρήσει νερό (υγρασία) ανάμεσα στα ξύλινα φύλλα, που διέλυσε την κόλλα που τα κρατούσε ενωμένα. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ έθεσε αυστηρούς κανόνες όσον αφορά τη χρήση ξύλινων πτερύγων στα επιβατηγά αεροσκάφη. Η Boeing ανέπτυξε τότε το Boeing 247, που ήταν ολομεταλλικής κατασκευής, αλλά το σύνολο της παραγωγής της ήταν δεσμευμένο για την κάλυψη των αναγκών της United Airlines, μέλος της United Aircraft and Transport Corporation, στην οποία επίσης ανήκε και η Boeing. Η TWA χρειαζόταν ένα παρόμοιο αεροσκάφος για να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό. Ζήτησε από πέντε κατασκευάστριες να προτείνουν σχέδια για ένα νέο τρικινητήριο δωδεκαθέσιο αεροσκάφος, ολομεταλλικής κατασκευής, το οποίο θα είχε ακτίνα δράσης 1740 km και μέγιστη ταχύτητα 242 km/h. Το αεροσκάφος θα έπρεπε να μπορεί να απογειωθεί με ασφάλεια από όλα τα αεροδρόμια τα οποία υποστήριζε η TWA (συμπεριλαμβανομένου αυτού στην Αλμπουκέρκη που βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο και στο οποίο το καλοκαίρι επικρατούν πολύ υψηλές θερμοκρασίες).
Ο Ντόναλντ Ντάγκλας (Donald Douglas) δίσταζε αρχικά να συμμετάσχει στον διαγωνισμό της TWA, διότι αμφέβαλλε για το κατά πόσον θα μπορούσε η αγορά να απορροφήσει 100 αεροσκάφη, που ήταν ο ελάχιστος αναγκαίος αριθμός πωλήσεων για να καλυφθούν τα έξοδα ανάπτυξης του νέου αεροσκάφους. Παρόλα αυτά υπέβαλε πρόταση που αφορούσε ένα χαμηλοπτέρυγο δικινητήριο μονοπλάνο ολομεταλλικής κατασκευής, ικανό να μεταφέρει δώδεκα επιβάτες. Θα είχε διμελές πλήρωμα και μία αεροσυνοδό. Το αεροσκάφος που πρότεινε ξεπερνούσε τις απαιτήσεις της TWA, παρόλο που ήταν δικινητήριο αντί για τρικινητήριο. Ο Ντάγκλας ανέφερε σε άρθρο σχετικά με το επιβατηγό DC-2 ότι το κόστος σχεδιασμού και κατασκευής του αρχικού DC-1 ήταν $325000.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το μοναδικό αεροσκάφος που κατασκευάστηκε πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση την 1η Ιουλίου 1933, με τον Carl Cover στα χειριστήρια. Ονομάστηκε DC-1, με τα αρχικά να προέρχονται από το "Douglas Commercial" (Ντάγκλας Εμπορικό). Οι δοκιμές διήρκεσαν περίπου μισό χρόνο, κατά τη διάρκεια των οποίων πραγματοποίησε περισσότερες από 200 πτήσεις και απέδειξε την τεχνολογική του υπεροχή σε σχέση με τα κυριότερα επιβατηγά αεροσκάφη της περιόδου, τα Ford Trimotor και Fokker F.10 Trimotor. Μεταξύ των άλλων διέσχισε τις ΗΠΑ στον χρόνο-ρεκόρ των 13 ωρών και πέντε λεπτών.
Η TWA παρέλαβε το αεροσκάφος στις 15 Σεπτεμβρίου 1933 και το αξιοποίησε αφού πρώτα αύξησε τις θέσεις των επιβατών σε 14 και τοποθέτησε ισχυρότερους κινητήρες. Παράλληλα παράγγειλε 20 αεροσκάφη της έκδοσης παραγωγής, που ονομάστηκε Douglas DC-2.
Τον Μάιο του 1938 το μοναδικό DC-1 πωλήθηκε στον Λόρδο Forbes στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτός το αξιοποίησε για μικρό χρονικό διάστημα και τον Οκτώβριο του ίδιου έτους το πούλησε στη Γαλλία. Τον επόμενο μήνα πωλήθηκε στην ισπανική Líneas Aéreas Postales Españolas και αξιοποιήθηκε επίσης σαν μεταγωγικό από την αεροπορία της Δημοκρατικής Ισπανίας στον εμφύλιο πόλεμο. Τον Ιούλιο του 1939 πέρασε στην κατοχή της Iberia και τον Δεκέμβριο του επόμενου έτους καταστράφηκε κατά τη διάρκεια αναγκαστικής προσγείωσης στη Μάλαγα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
DC-1 Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη
Θωμάς Βελάστης
Ο Θωμάς Στανίσλαος Βελάστης ήταν φιλόλογος του 18ου αιώνα από τη Χίο.
Ρωμαιοκαθολικός στο δόγμα και Ιησουίτης, σπούδασε στη Ρώμη θεολογία και φιλολογία, και στη συνέχεια δίδαξε στη Χίο. Υπήρξε άριστος χειριστής των κλασικών γλωσσών, ελληνικής και λατινικής, και συνέγραψε, μεταξύ άλλων, ενδιαφέρουσες γλωσσικές μελέτες, αλλά και κατηχητικά εγχειρίδια. Τα σπουδαιότερα από τα έργα του είναι:
Επιπλέον, ο Θωμάς Βελάστης υπήρξε και ποιητής: Εκτός από τα δύο δημοσιευμένα σονέτα του στη Νέα Εστία, υπάρχει η πληροφορία για άγνωστα σονέτα του από τον ερευνητή Θ. Παπαδόπουλο, που μελέτησε αρχεία στη Σικελία.
Πηγές
Βελαστης Βελαστης
Ιωάννης Βοργίας, 2ος Δούκας της Γανδίας
Ο Ιωάννης Βοργίας (Giovanni Borgia), 2ος δούκας της Γανδίας, (1474 ή 1476–1497) ήταν γιος του Πάπα Αλέξανδρου VI και μέλος του Οίκου των Βοργία. Δολοφονήθηκε το 1497. Ήταν αδελφός του Καίσαρα, του Τζιόφρε και της Λουκρητίας Βοργία. Ο Ιωάννης, κοινώς γνωστός ως Χουάν, πιστεύεται ότι ήταν το μεγαλύτερο από τα τέσσερα παιδιά του Πάπα από την Βανότσα ντι Κατάνεϊ, αν και αμφισβητείται. Λόγω του περιεχομένου ενός αριθμού παπικών διαταγμάτων που εκδόθηκαν μετά τη δολοφονία του, δεν είναι σαφές εάν ο Ιωάννης γεννήθηκε το 1474 ή το 1476.
Νεανική ηλικία, γάμος και οικογένεια
αριστερά|μικρογραφία| Αμφισβήτηση της Αγίας Αικατερίνης από τον [[Πιντουρίκκιο|Πιντουρίκιο στα διαμερίσματα του Βοργία στο Βατικανό . Η ανδρική φιγούρα στο άλογο, κάτω δεξιά, μπορεί να είναι μια απεικόνιση του Χουάν.]] Ο Ιωάννης Βοργίας γεννήθηκε πιθανώς στη Ρώμη από τον τότε καρδινάλιο Ροντρίγκο Βοργία (αργότερα Πάπας Αλέξανδρος VI) και την ερωμένη του, Βανότσα Ντι Κατάνεϊ, η οποία ήταν παντρεμένη με τον Ντομενίκο Ντα Ριγκνάνο. Τον Σεπτέμβριο του 1493 ο Ιωάννης παντρεύτηκε τη Μαρία Ενρίκεθ ντε Λούνα, την Ισπανίδα αρραβωνιαστικιά του μεγαλύτερου ετεροθαλή αδελφού του, Πέδρο Λουίς, ο οποίος είχε πεθάνει. Έγινε 2ος Δούκας της Γανδίας, Δούκας της Σέσσας, Μέγας Αστυφύλακας της Νάπολης, Κυβερνήτης του Αγίου Πέτρου καθώς και Γκονφαλονιέ και Γενικός Πλοίαρχος της Εκκλησίας.
Ο Ιωάννης και η Μαρία έκαναν τρία παιδιά: τα δίδυμα Χουάν (πατέρας του Αγίου Φραγκίσκου Βοργία ), ο οποίος έγινε ο 3ος δούκας της Γανδίας και Φρανσίσκα, η οποία έγινε καλόγρια σε μοναστήρι στο Βαγιαδολίδ. Το τρίτο τους παιδί, η Ισαβέλα, γεννήθηκε μετά τον θάνατο του πατέρα της. Όταν μεγάλωσε, έγινε ηγουμένη της Σάντα Κλάρα στη Γανδία.
Δολοφονία
δεξιά|μικρογραφία| Οικόσημο των δούκων της Γανδίας του [[Οίκος των Βοργία|Οίκου των Βοργία]] Ο Βοργίας δολοφονήθηκε τη νύχτα της 14ης Ιουνίου 1497 κοντά σε αυτό που αργότερα έγινε η Πλάτσα ντελά Τζιντέκα στο γκέτο της Ρώμης. Ο Ιωάννης εθεάθη για τελευταία φορά ζωντανός όταν άφηνε ένα πανηγύρι που διοργάνωνε η μητέρα του προς τιμήν του στη βίλα της με τα άλλα αδέλφια του Καίσαρας, Λουκρητία και Τζιόφρε. Η σύζυγος του Τζιόφρε, Σάντσα της Αραγονίας, ο ξάδερφός τους Χουάν Βοργίας Λανζόλ και ο σύζυγος της Βανότσα, Κάρλο Κανάλε, ήταν όλοι παρόντες. Το επόμενο πρωί, το άλογό του επέστρεψε χωρίς τον αναβάτη του και με έναν από τους αναβολείς κομμένους. Αναφέρθηκε αγνοούμενος. Μια ομάδα αναζήτησης βρήκε το σώμα του στον ποταμό Τίβερη με κομμένο το λαιμό του και περίπου εννέα πληγές στον κορμό του. Ο θλιμμένος πατέρας του ξεκίνησε μια εντατική έρευνα για τη δολοφονία, η οποία τελείωσε απότομα μια εβδομάδα αργότερα. Ενώ η οικογένεια Ορσίνι είχε άφθονο κίνητρο για να σκοτώσει τον Ιωάννη, αργότερα φημολογήθηκε ότι ο μικρότερος αδελφός του, Τζιόφρε, τον δολοφόνησε λόγω της σχέσης του Ιωάννη με τη σύζυγο του Τζιόφρε, Σάντσα. Το πλούσια ντυμένο σώμα του Ιωάννη ανασύρθηκε από τον Τίβερη με 30 χρυσά δουκάτα άθικτα στο πορτοφόλι της ζώνης του. Προς την απέραντη θλίψη του πάπα, αυτή η πράξη προκάλεσε την απόδοση του πρωσωνυμίου "Ψαράς τον Ανθρώπων" στον Πάπα από τον Σαννατσάρο. Ο μόνος συνοδός της Βοργία δολοφονήθηκε επίσης, οπότε δεν υπήρχαν γνωστοί μάρτυρες.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Στις περισσότερες προσαρμογές, αναφέρεται με το ισπανικό του όνομα, Χουάν. Στο «Εορτασμένα εγκλήματα » του Αλεξάντρ Ντούμα (1839), αναφέρεται ως Φραντσέσκο.
Στο ιστορικό μυθιστόρημα του Μάριο Πούζο "The Family" ("Η Οικογένεια"), η δολοφονία του Ιωάννη Βοργία από τον μικρότερο αδελφό του Τζιόφρε είναι κεντρική στο δράμα και την πλοκή της ιστορίας.
Στην ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους του 2010, Assassin's Creed: Ascendance, μια φανταστική εκδοχή του θανάτου του Χουάν απεικονίζεται στο χέρι του Καίσαρα Βοργία, ο οποίος προσλαμβάνει μια πόρνη για να τον δολοφονήσει.
Η τηλεοπτική εκπομπή του CBBC, Horrible Histories (Απαίσιες Ιστορίες) περιλαμβάνει ένα τραγούδι που απεικονίζει την οικογένεια Βοργία, με τον Μπεν Γουίλμποντ ως Ιωάννη Βοργία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί θύματα δολοφονικών ενεργειών Κατηγορία:Βοργίες
Κράι Κρασνοντάρ
Το Κράι του Κρασνοντάρ (ρωσικά: Краснода́рский край) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Νότιο Διαμέρισμα. Πρωτεύουσά του είναι το Κρασνοντάρ (744.995 κάτοικοι απογραφή 2010). Άλλες μεγάλες πόλεις είναι το Σότσι (343.334), το Νοβοροσίσκ (241.952) και το Αρμαβίρ (188.832).
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το κυρίαρχο εθνικό στοιχείο είναι οι Ρώσοι (86,6 %), ακολουθούν οι Αρμένιοι (5,4%) και οι Ουκρανοί (2,6 %). Υπάρχουν επίσης 26.500 κάτοικοι που δήλωσαν Έλληνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κρασνονταρ
Βορέας
Ο Βορέας ή Βορρέας κατά την Ελληνική μυθολογία ήταν σύμφωνα με διάφορες εκδοχές:
Ο Βορέας κατοικούσε άλλοτε:
Ήταν η προσωποποίηση και θεός του Βοριά, του χειμώνα, των καταιγίδων και των αλόγων ενώ κατά τον Ελλάνικο ήταν η προσωποποίηση του όρους Βόρα της Μακεδονίας. Ως προσωποποίηση του βόρειου ανέμου ήταν αδελφός του Ζέφυρου (δυτικού), του Εύρου (νοτιοανατολικού) και του Νότου (νότιου). Παρουσιαζόταν ως πολύ δυνατός άντρας και με πολύ βίαιο θυμό. Συνεχώς απεικονιζόταν ως φτερωτός νεαρός με πυκνά μαλλιά και γένια, κρατώντας ένα κοχύλι και με φουσκωτό, από τον αέρα, μανδύα. Ο Βορέας σε μια επιδρομή του στην Αθήνα ερωτεύτηκε παράφορα την κόρη του βασιλιά της Αθήνας Ερεχθέα, Ωρείθυια. Στην αρχή προσπάθησε να τη φλερτάρει και να την πείσει να τον παντρευτεί αλλά αυτή αρνήθηκε τις προτάσεις του. Έξαλλος, αποφάσισε να την πάρει με την βία, αφού η βία του φάνηκε πιο λογική. Ενώ η Ωρείθυια έπαιζε και μάζευε άνθη στον Ιλισό την απήγαγε, την κάλυψε μέσα σε ένα μαύρο νέφος και τη βίασε. Τη μετέφερε στη Θράκη και έκανε 6 παιδιά μαζί της: τον Αίμο, τον Βούτη, τον Λυκούργο, την Κλεοπάτρα, τη Χιόνη και τους δυο Βορεάδες Αργοναύτες, τον Ζήτη και τον Καλάι.
Οι δυο γιοι του Βορέα Καλάις και Ζήτης πήραν μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία ως Αργοναύτες.
Υπήρχαν ναοί αφιερωμένοι στο Βορέα, στη Μεγαλόπολη, στους Θούριους, ενώ λατρευόταν και στην Αθήνα, όπου θεωρούνταν γαμπρός. Πέρα από το σπήλαιο στον Αίμο, όπου κατοικούσε, υπήρχε άντρο του στη Σκυθία και κοίτη του στον Καύκασο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαία Μακεδονία Κατηγορία:Αρχαία Θράκη Κατηγορία:Αρχαία Λυγκηστίδα Κατηγορία:Ιστορία της Φλώρινας
Πολ Κάλας
Ο Πολ Κάλας (Paul Kalas) είναι σύγχρονος Ελληνοαμερικανός αστρονόμος, γνωστός για την ανακάλυψη δίσκων συντριμμάτων γύρω από αστέρες. Ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Κάλας απεικόνισε για πρώτη φορά στο ορατό φως έναν εξωηλιακό πλανήτη με τροχιακή κίνηση γύρω από τον αστέρα Φομαλώ, σε απόσταση 25 ετών φωτός από τη Γη. Ο πλανήτης αυτός αναφέρεται ως «Φομαλώ b».
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κάλας γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 13 Αυγούστου 1967. Οι γονείς του ήταν ο Γεώργιος Καβαλλίνης και η Μαρία Δρεττάκη, που είχαν μεταναστεύσει στις ΗΠΑ από το Ηράκλειο της Κρήτης. Ο Πολ παρακολούθησε μαθήματα στο γυμνάσιο Detroit Country Day School στο Μίσιγκαν και σπούδασε φυσική και αστρονομία στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, στο Ανν Άρμπορ. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές και πήρε το διδακτορικό του στην αστρονομία το 1996 από το Πανεπιστήμιο της Χαβάης υπό την επίβλεψη του Ντέιβιντ Τζούιτ.
Στη συνέχεια ο Κάλας εργάσθηκε ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για την Αστρονομία στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας, στο Επιστημονικό Ινστιτούτο του Διαστημικού Τηλεσκοπίου (Βαλτιμόρη) και στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ. Το 2006 εκλέχθηκε καθηγητής της αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ. Σήμερα ζει στο Μπέρκλεϊ με τη σύζυγό του Ασπασία Γκίκα και τις κόρες τους Μαρία-Νικολέττα και Ναταλία.
Ανακαλύψεις
Ο Κάλας πρωτοστάτησε στην ανακάλυψη αρκετών περιαστρικών δίσκων χρησιμοποιώντας ένα στεμματογράφο στο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ και στο τηλεσκόπιο των 2,2 μέτρων του Πανεπιστημίου της Χαβάης στο Μάουνα Κέα. Το 1995 ανεκάλυψε ποικίλες μορφές ασύμμετρων δομών σε οπτικές εικόνες του δίσκου του Βήτα Οκρίβαντος. Υπήρξε ο επικεφαλής επιστήμονας στην ομάδα που απεικόνισε για πρώτη φορά στο ορατό φως δίσκους συντριμμάτων γύρω από τον γειτονικό ερυθρό νάνο AU Μικροσκοπίου και τον φωτεινό αστέρα Φομαλώ.
Η εικόνα του Φομαλώ από τον Κάλας με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ απεκάλυψε μία στενή ζώνη σκόνης και μικρών σωμάτων ανάλογη με τη Ζώνη Κάιπερ του Ηλιακού μας Συστήματος. Ωστόσο, ο Κάλας βρήκε πως η ζώνη του Φομαλώ είναι στενή και γεωμετρικά έκκεντρη σε σχέση με τον αστέρα κατά 15 AU. Τα χαρακτηριστικά αυτά θεωρούνται ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη ενός εξωηλιακού πλανήτη που περιφέρεται γύρω από τον Φομαλώ και διαμορφώνει με τη βαρύτητά του τη μορφολογία της ζώνης-δίσκου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί επιστήμονες
Killed in action
Ο όρος Killed in Action δίδεται σε μια απώλεια ζωής και χρησιμοποιείται συνήθως από τους στρατιωτικούς για να περιγράψουν την απώλεια των δικών τους δυνάμεων κατά την εκτέλεση του καθήκοντος που είχαν αναλάβει.
Το ΝΑΤΟ καθορίζει μια απώλεια μάχης, όταν ένας στρατιώτης σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης ή πέθανε ως αποτέλεσμα των τραυμάτων του, ή γενικά από τραυματισμούς που προξενήθηκαν στη μάχη, πριν λάβει κάποια ιατρική βοήθεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορολογία Κατηγορία:Στρατός
Γιάννης Ταραλίδης
Ο Γιάννης Ταραλίδης είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του μέσου.
Καριέρα
Τον Ιανουάριο του 2004, ο Ταραλίδης παίρνει μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παραμένει μέχρι το 2007. Με τον Ολυμπιακό κατακτά 3 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα. Συμμετείχε στον νικηφόρο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος 2005. Στον Ολυμπιακό υπήρχαν μεγάλοι ποδοσφαιριστές εκείνη την τριετία, που αγωνίζονταν στην ίδια θέση με τον Ταραλίδη (Καρεμπέ, Γιαγιά Τουρέ, Ιεροκλής Στολτίδης, Παντελής Καφές) με αποτέλεσμα να μην πάρει πολλές ευκαιρίες. Στις 18 Φεβρουαρίου 2005 συμμετέχει για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό αγώνα, στα πλαίσια του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2005 με αντίπαλο τη ΦΚ Σοσό (νίκη με 1-0). Επιπρόσθετα, ήταν στην αποστολή του Ολυμπιακού σε δύο παιχνίδια για τη φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2005-06 και ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2006-07.
Ακολούθως, εντάσσεται στον ΟΦΗ μέχρι το 2009. Και τις δύο χρονιές, η ομάδα συμμετείχε στην Α' Εθνική. Το 2007 συμμετείχε με τον ΟΦΗ στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ. Το καλοκαίρι του 2008 είχε σημαντικές προτάσεις από την Ομόνοια και την Ανόρθωση, τις οποίες απέρριψε λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων, παραμένοντας στον ΟΦΗ, όντας ο 3ος αρχηγός της ομάδας. Το 2009 αγωνίζεται με τη φανέλα του Λεβαδειακού. Την πρώτη του σεζόν στην ομάδα, ο Λεβαδειακός συμμετέχει στην Α' Εθνική, αλλά διαβαθμίζεται και τη δεύτερη σεζόν συμμετέχει στη Φούτμπολ Λιγκ. Το 2011, ο ποδοσφαιριστής εντάσσεται στον Α.Ο. Γλυφάδας, ο οποίος αγωνίζεται στη Φούτμπολ Λιγκ 2. Το 2012-2013 αγωνίζεται με τα χρώματα της Δόξας Δράμας, η οποία συμμετείχε στη Φούτμπολ Λιγκ. Ήταν αρχηγός της ομάδας.
Εθνικές ομάδες
Συμμετείχε στην Εθνική Ελπίδων Ελλάδος (ποδόσφαιρο) την περίοδο 2000-2001. Επιπρόσθετα, συμμετείχε στην Ολυμπιακή ομάδα της Ελλάδας το 2004, αγωνιζόμενος και στα τρία παιχνίδια που έδωσε η ομάδα. Σκόραρε στο ισόπαλο παιχνίδι με την Εθνική Νοτίου Κορέας και στο παιχνίδι με αντίπαλο το Μεξικό. Επιπρόσθετα, το 2001 συμμετείχε στην Εθνική μεσογειακή ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Γλυφάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρμιώτισσας Πάνω Πολεμιδιών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερμή Αραδίππου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Παναγία (συνοικία Λευκωσίας)
Η Παναγία είναι συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Η συνοικία είναι γνωστή και ως Παλλουριώτισσα. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, ένα μικρό μέρος της διοικητικής έκτασης της συνοικίας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος αυτό ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με το Καϊμακλί, στα ανατολικά και νότια με την Αγλαντζιά, στα νοτιοδυτικά με τη συνοικία Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη και στα δυτικά με τη συνοικία Τακτελκαλέ.
Ιστορία
Αρχικά, η περιοχή της Παναγίας άνηκε στο Συμβούλιο Βελτιώσεως Παλλουριώτισσας, το οποίο στις 29 Μαρτίου 1968 ενσωματώθηκε στον Δήμο Λευκωσίας. Την 1η Αυγούστου 1977 η συνοικία της Παλλουριώτισσας διαχωρίστηκε σε δύο συνοικίες: στη συνοικία Παναγίας και στη συνοικία Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Παναγίας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λευκωσίας
Σαΐντ Μοχάμετ Τζαφάρ
Ο Πρίγκιπας Σαΐντ Μοχάμετ Τζαφάρ (Saïd Mohamed Jaffar, 14 Απριλίου 1918 - 22 Οκτωβρίου 1993) ήταν πολιτικός από τις Κομόρες. Υπηρέτησε ως πρόεδρος από το 1975 ως το 1976 και ως ανώτερος υπουργός της κομοριανής κυβέρνησης από τον Ιούλιο του 1972 ως τον Δεκέμβριο του ιδίου χρόνου. Ήταν τετρασέγγονος του Αχμέτ μπιν Σέχε Νγκόμε (Ahmed bin Shekhe Ngome). .
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Μουτσαμουντού του νησιού Ανζουάν στις 14 Απριλίου του 1918 .Το 1975 ανήλθε στην εξουσία έπειτα από πραξικόπημα του μισθοφόρου Μπομπ Ντενάρ. Από τις 3 Αυγούστου του 1975 ως τις 10 Αυγούστου του ιδίου χρόνου έγινε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Επανάστασης (UNF) και στη συνέχεια ανέλαβε επικεφαλής του Εθνικού Εκτελεστικού Συμβουλίου από τις 10 Αυγούστου του 1975 ως τις 3 Ιανουαρίου του 1976. Τάχθηκε υπέρ συμφιλιωτικής πολιτικής με τη Γαλλία και με τη Μαγιότ. Από το 1975 ως το 1976 υπηρέτησε και ως υπουργός Εξωτερικών. Τον Ιανουάριο του 1976 ο Τζαφάρ υποχρεώθηκε να παραδώσει την εξουσία στον υπουργό Άμυνας, Αλί Σοϊλί. Απεβίωσε στις 22 Οκτωβρίου του 1993.
Παραπομπές
Τζαφαρ
Χαράλαμπος Τσερούλης
Ο Χαράλαμπος Τσερούλης (13 Ιουνίου 1879 - 2 Μαΐου 1929) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού.
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του Νικολάου Τσερούλη, γεννήθηκε στο Μεσολόγγι. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους διατελώντας μεταξύ άλλων διοικητής Συντάγματος στη Μεραρχία Σερρών καθώς και στη Μικρασιατική εκστρατεία ως διοικητής της Μεραρχίας Αρχιπελάγους με έδρα την Πέργαμο. Υπήρξε αντιστράτηγος του ελληνικού στρατού και επικεφαλής του κινήματος του Παγκάλου στην Μακεδονία. Μετά την επικράτησή του τοποθετήθηκε υπουργός στρατιωτικών στην κυβέρνηση Πάγκαλου και στην κυβέρνηση Ευταξία.
Τις πρώτες πρωινές ώρες στις 22 Αυγούστου του 1926 ενημερωθείς ότι ξέσπασε στην Αθήνα κίνημα έσπευσε στο στρατόπεδο του β΄ δημοκρατικού τάγματος που διοικούσε ο Βασίλειος Ντερτιλής ο οποίος και τον ενημέρωσε ότι οι εθνικές δυνάμεις απέσυραν την εμπιστοσύνη τους από το καθεστώς Παγκάλου και στασίασαν. Στη προσπάθειά του να ομιλήσει στους στρατιώτες κατέφθασε ένστολος ο Γεώργιος Κονδύλης με άλλους έμπιστους αξιωματικούς στη θέα των οποίων οι στρατιώτες άρχισαν να ζητωκραυγάζουν. Τότε ο Κονδύλης πλησιάζοντας τον υπουργό Τσερούλη του είπε: Αμέσως μετά ρίχθηκαν δύο κανονιοβολισμοί που αποτελούσαν το σύνθημα εκκίνησης των μυημένων της κατάληψης των βασικών κτιρίων της Αθήνας (Κυβερνείο, Υπουργείο Στρατιωτικών, Φρουραρχείο, ΤΤΤ, αεροδρόμια κλπ.). Ακολούθως ο Τσερούλης οδηγήθηκε κρατούμενος στο 6ο Στρατιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας, όπως και άλλοι αξιωματικοί, πιστοί στον Πάγκαλο και της τότε δοτής κυβέρνησης του Ευταξία που ουσιαστικά και καθαιρέθηκε. Αφέθηκε ελεύθερος δύο ημέρες αργότερα.
Κοινωνία Αξιών
Η Κοινωνία Αξιών αυτοχαρακτηρίζεται ως κόμμα με ιδεολογικό προσανατολισμό τον κοινωνικό φιλελευθερισμό το οποίο εκπροσωπεί τον Κοινωνικό Κεντρώο χώρο. Μέσα από τις δράσεις της στοχεύει στην κοινωνική ευημερία, μέσω προώθησης των αξιών της Δημοκρατίας, της ελευθερίας και των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ανθρώπου και του πολίτη.
Χαράλαμπος Τσερούλης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κοινωνία Αξιών
Ιστορικό
Στις 28 Μαΐου 2012, πραγματοποιήθηκε η Ιδρυτική Συνδιάσκεψη του νεοσύστατου κόμματος. Συμμετείχαν 800 άτομα. Πρόεδρος της Ιδρυτικής Συνδιάσκεψης ήταν ο τέως Πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Ανδρέας Κιντής. Μέσα από εκλογικές διαδικασίες, εξελέγη πρώτος πρόεδρος του κόμματος ο Δημήτρης Μπουραντάς, και αντιπρόεδρος ο Στέλιος Φενέκος, ενώ ψηφίστηκε και Διοικούσα Επιτροπή αποτελούμενη από 24 μέλη. Το κόμμα αποφάσισε να μην συμμετέχει στις Εθνικές Εκλογές του Μαΐου 2012.
Η Κοινωνία Αξιών αναφέρθηκε σχετικά με συνέδριο που οργάνωσε το κόμμα Δράση με στόχο τις προοπτικές συνεργασίας ή συνένωσης μεταρρυθμιστικών δυνάμεων τον Δεκέμβριο 2012 ενώ νωρίτερα είχε θεωρηθεί ότι οι απόψεις του προέδρου του κόμματος κινούνταν πολύ κοντά με αυτές σχηματισμών όπως της Δράσης. Το Νοέμβριο του 2012 γινόταν επίσης αναφορά σε πορεία συγχώνευσης με τους Δημοκρατικούς Έλληνες και την κίνηση των Αποστράτων. Στις 25 Απριλίου 2013, στο ξενοδοχείο "Ηλέκτρα Παλλάς" της Αθήνας, έγινε κοινή συνέντευξη τύπου του κόμματος με την ηγεσία του κόμματος των Δημοκρατικών και αποφασίστηκε η μεταξύ τους συνεργασία στις Ευρωεκλογές του 2014 με ταυτόχρονη έκκληση να συμμετάσχουν στο νέο σχήμα όλα τα κόμματα με ευρωπαϊκό προσανατολισμό.
Οι θέσεις του κόμματος
Θεωρείται ότι το κόμμα τοποθετείται στο μεταρρυθμιστικό, κοινωνικό Κέντρο. Το πρόγραμμα της Κοινωνίας Αξιών όπως παρουσιάζεται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης περιλαμβάνει μεταρρυθμίσεις στη παιδεία, αναδιάρθρωση του δημοσίου τομέα, του τρόπου διενέργειας των εξοπλιστικών προγραμμάτων, χρήση νέων τεχνολογιών, εξυγίανση για τα ασφαλιστικά ταμεία. Προτείνει συγκεκριμένο πρόγραμμα για την ανεργία και για το σωφρονιστικό σύστημα, ενώ το κόμμα δίνει βάση στο σχεδιασμό αναλυτικών προγραμμάτων για όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες με στόχο τη στήριξη και προώθηση της προσωπικής ανάπτυξης των εκπαιδευομένων.
Στο ζήτημα της αγροτικής πολιτικής, σε ημερίδα που έγινε το Φεβρουάριο του 2013 στη Λαμία, αναφέρεται ως θέση του κόμματος ότι η αγροτική οικονομία είναι ένας από τους βασικότερους πυλώνες ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και θα αντιμετωπιστεί όχι ως θεσμός που βασίζεται σε επιδοτήσεις, αλλά σε οικονομίες κλίμακος και συνέργειες ώστε να γίνει καλύτερη αξιοποίηση των συντελεστών παραγωγής με αλλαγή του παραδοσιακού μοντέλου καλλιέργειας.
Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, η Κοινωνία Αξιών πήρε θέση τον Αύγουστο του 2013 στο ζήτημα της Συρίας και στη τότε θέση της κυβέρνησης σχετικά με τις εξαγγελίες από την πλευρά των ΗΠΑ για στρατιωτική επέμβαση στη Συρία με αφορμή τη χρήση χημικών όπλων. Οι θέσεις του κόμματος ήταν ότι θα έπρεπε να γίνει διάσκεψη ειρήνης και πολιτική διευθέτηση της κρίσης.
Συνεργασίες
Στις Ευρωεκλογές του Μάη 2019, η Κοινωνία Αξιών συνεργάστηκε με το Ποτάμι, προκειμένου να συστήσουν ένα κοινό Ευρωπαϊκό Μέτωπο με πρόταγμα τον "Κοινωνικό Φιλελευθερισμό" και συμμετείχε με στελέχη της στα ψηφοδέλτια του Ποταμιού. Το σύνθημά της για πολιτική της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι "Σκέψου Ευρωπαϊκά και Δράσε για την Ελλάδα"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοινωνία Αξιών Κοινωνία Αξιών
Σεγέστα
Η Σεγέστα ή Έγεστα ή Αίγεστα (στα Ιταλικά Segesta και στα Σικελικά Siggésta) ήταν αρχαία πόλη στην βορειοδυτική Σικελία κοντά στον οικισμό Καλαφατίμι-Σεγέστα που ανήκει διοικητικά στην Ιταλική επαρχία του Τράπανι. Σήμερα, εκεί υπάρχει ένας ναός δωρικού τύπου σε εξαίρετη κατάσταση και ένα αρχαίο θέατρο.
Ιστορία
Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, πρώτοι εγκαταστάθηκαν στη Σικελία οι Σικανοί που ήσαν ιβηρικής καταγωγής και είχαν εκδιωχθεί από τους Λίγυες, αν και ισχυρίζονταν πως ήταν γηγενείς κάτοικοι της Σικελίας. Κατά την άλωση της Τροίας από τους Έλληνες, μερικοί Τρώες έφθασαν στη Σικελία και συγκατοίκησαν με τους Σικανούς σε δύο πόλεις, την Έρυκα και την Έγεστα, οι οποίες έλαβαν το κοινό όνομα Έλυμοι. Η Έγεστα είχε κακές σχέσεις με τον Σελινούντα από το 580 π.Χ, γεγονός που αποτέλεσε αφορμή για την σικελική εκστρατεία των Αθηναίων (415-413 π.Χ). Το 409 π.Χ, οι Εγεσταίοι είχαν συμμαχήσει με τους Καρχηδόνιους, όταν οι τελευταίοι κατέλαβαν τον Σελινούντα. Κατά τον Πρώτο Ρωμαιοκαρχηδονιακό Πόλεμο, οι Εγεσταίοι πρόδωσαν τους Καρχηδόνιους και πολέμησαν στο πλευρό των Ρωμαίων, γι' αυτό και ευνοήθηκαν κατά την ρωμαϊκή περίοδο. Ωστόσο, κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ, η πόλη της Έγεστας καταστράφηκε.
Ονομασία
Οι κάτοικοι της πόλης αποκαλούνταν «Εγεσταίοι»(Θουκυδίδης) ή «Σεγεστανοί» (Αππιανός) ή «Σεγεσταίοι», όπως φαίνεται από νομίσματα με την ένδειξη ΣΕΓΕΣΤΑΙΩΝ (π.χ. σε δίδραχμο της περιόδου 475-455).
Την πόλη αποκαλούσαν Έγεστα (Θουκυδίδης (5ος-4ος αιώνας π.Χ.), Αίγεστα (Διόδωρος Σικελιώτης, 1ος αιώνας) , Σεγέστα (Κλαύδιος Πτολεμαίος, 2ος αιώνας) , ενώ σε νομίσματά της (π.χ. δες δίδραχμο 5ου αιώνα π.Χ.) φαίνεται το όνομα ΣΕΓΕΣΤΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία Κατηγορία:Έλυμοι
Βεατρίκη του Λίμπουργκ
Η Βεατρίκη, γερμ.: Beatrix von Limburg (απεβ. 12 Ιουλίου μετά το 1164, αναφέρεται ακόμη το 1165 ) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν μία Γερμανίδα ευγενής, που πιθανότατα για λίγο ενήργησε ως επίτροπος της κομητείας του Λάουρενμπουργκ για τα εγγόνια της, η οποία αργότερα έγιναν κόμητες του Νάσσαου.
Βιογραφία
μικρογραφία|150px|Ο θυρεός του Οίκου του Λίμπουργκ. μικρογραφία|Το κάστρο Λάουρενμπουργκ. μικρογραφία|Το κάστρο Νάσσαου.
Ο Χίλιν του Φάλμαγκνε, αρχιεπίσκοπος και πρίγκιπας-εκλέκτορας του Τρηρ, κατέγραψε σε καταστατικό της 1 Απριλίου 1158, ότι το «castrum de Nassouwe» προηγουμένως ανήκε στην εκκλησία του Βορμς, αλλά ότι οι «Ruberti et Arnoldi de Luremburg» είχαν κτίσει ένα κάστρο (το κάστρο Νάσσαου) ενάντια στις επιθυμίες της εκκλησίας και ότι η «postmodum… Beatrix comitissa et coheredes eius… filii Ruberti et Arnoldi de Luremburg» ζήτησε την επίλυση της διαφοράς, για την οποία μεσολάβησαν οι «Gerlaci de Isemburch et Everhardi de Burgensheim». Αυτό το έγγραφο δείχνει ότι η Bεατρίκη επέζησε και των δύο γιων της και ενήργησε ως επικεφαλής της οικογένειας για λογαριασμό των εγγονών της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πριν από το 1135, πιθανώς π.1125, στον Ρούπρεχτ Α΄ κόμη του Λάουρενμπουργκ (απεβ. πριν από τις 13 Μαΐου 1154 ). Από αυτόν τον γάμο γεννήθηκαν τα ακόλουθα παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Λίμπουργκ Κατηγορία:Κόμισσες του Νάσσαου
2898 Νέουβο
Ο Νέουβο (Neuvo) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου και του έδωσε το όνομα του εγγονού του, Ούργιο Νέουβο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Νέουβο είναι άγνωστα.
Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας
Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας (ΟΟΣ) είναι ασιατικός πολιτικός και οικονομικός διακυβερνητικός οργανισμός που ιδρύθηκε το 1985 στην Τεχεράνη από τους ηγέτες του Ιράν, του Πακιστάν και της Τουρκίας. Παρέχει μια πλατφόρμα για τη συζήτηση τρόπων βελτίωσης της ανάπτυξης και προώθησης ευκαιριών εμπορίου και επενδύσεων. Ο ΟΟΣ είναι ένας ad hoc οργανισμός βάσει του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί μια ενιαία αγορά αγαθών και υπηρεσιών, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η γραμματεία και το πολιτιστικό τμήμα του ΟΟΣ βρίσκονται στο Ιράν, το οικονομικό γραφείο βρίσκεται στην Τουρκία και το επιστημονικό γραφείο βρίσκεται στο Πακιστάν.
Η φύση του ΟΟΣ είναι ότι αποτελείται από κατά κύριο λόγο μουσουλμανικά στην πλειοψηφία τους κράτη, καθώς αποτελεί εμπορικό μπλοκ για τα κράτη της Κεντρικής Ασίας που συνδέονται με τη Μεσόγειο μέσω της Τουρκίας, με τον Περσικό Κόλπο μέσω του Ιράν και με την αραβική θάλασσα μέσω του Πακιστάν. Το ισχύον πλαίσιο του ΟΟΣ εκφράζεται κυρίως με τη μορφή διμερών συμφωνιών και μηχανισμών διαιτησίας μεταξύ μεμονωμένων και πλήρως κυρίαρχων κρατών μελών. Αυτό κάνει τον ΟΟΣ παρόμοιο με την Ένωση Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας, καθώς είναι ένας οργανισμός που έχει τα δικά του γραφεία και γραφειοκρατία για την εφαρμογή του εμπορίου μεταξύ κυρίαρχων κρατών μελών.
Προβλέπεται περαιτέρω συνεργασία μεταξύ των μελών με τη μορφή του αγωγού φυσικού αερίου Ιράν-Πακιστάν, καθώς και του αγωγού Τουρκμενιστάν-Αφγανιστάν-Πακιστάν. Οι τρέχοντες αγωγοί περιλαμβάνουν τον αγωγό Ταμπρίζ-Άγκυρας, επιπλέον του προγραμματισμένου περσικού αγωγού. Αυτό είναι επιπλέον της μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου από πλούσια σε πόρους κράτη της Κεντρικής Ασίας, όπως το Καζακστάν και το Τουρκμενιστάν σε ορυκτά και γεωργία, που συμπληρώνει την εκβιομηχάνιση που βρίσκεται σε εξέλιξη στο Ιράν, το Πακιστάν και την Τουρκία. Το Πακιστάν σκοπεύει να διαφοροποιήσει την πηγή προμήθειας πετρελαίου και φυσικού αερίου προς τα κράτη της Κεντρικής Ασίας, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων εισαγωγής πετρελαίου με το Αζερμπαϊτζάν.
Ιστορία
Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας ήταν ο διάδοχος οργανισμός της Περιφερειακής Συνεργασίας για την Ανάπτυξη (ΠΣΑ), που ιδρύθηκε το 1964, η οποία τερμάτισε τις δραστηριότητες της το 1979. Το 1985 το Ιράν, το Πακιστάν και η Τουρκία ενώθηκαν για να σχηματίσουν τον ΟΟΣ. Μέχρι το φθινόπωρο του 1992, ο ΟΟΣ επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει επτά νέα μέλη, Αφγανιστάν, Αζερμπαϊτζάν, Καζακστάν, Κιργιστάν, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν και Ουζμπεκιστάν. Η ημερομηνία επέκτασης μέχρι σήμερα, η 28η Νοεμβρίου, αναφέρεται ως «Ημέρα ΟΟΣ». Το κύρος και η ισχύς του ΟΟΣ αυξάνεται. Ωστόσο, ο οργανισμός αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις. Το πιο σημαντικό, τα κράτη μέλη δεν διαθέτουν την κατάλληλη υποδομή και θεσμούς που ο Οργανισμός επιδιώκει κατά κύριο λόγο να αναπτύξει, να κάνει πλήρη χρήση των διαθέσιμων πόρων στην περιοχή και να παρέχει βιώσιμη ανάπτυξη για τα κράτη μέλη. Η Εμπορική Συμφωνία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας (ΕΣΟΟΣ) υπεγράφη στις 17 Ιουλίου 2003 στο Ισλαμαμπάντ. Ο Οργανισμός Προώθησης Εμπορίου του ΟΟΣ είναι ένας νέος οργανισμός για την προώθηση του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών, ο οποίος εδρεύει στο Ιράν (2009). Βάσει της συμφωνίας που επιτεύχθηκε μεταξύ των μελών του ΟΟΣ, η κοινή εμπορική αγορά θα πρέπει να δημιουργηθεί έως το 2015.
Επίσημα ονόματα
Η επίσημη γλώσσα εργασίας του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας είναι τα αγγλικά. Τα επίσημα ονόματα του οργανισμού είναι:
Συμβούλιο των Υπουργών
Το Συμβούλιο των Υπουργών είναι το ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων και πολιτικής και απαρτίζεται από τους διάφορους Υπουργούς Εξωτερικών ή από άλλους εκπροσώπους της υπουργικής τάξης που μπορούν να οριστούν από τις αντίστοιχες κυβερνήσεις. Η Επιτροπή συνεδριάζει τουλάχιστον μία φορά το χρόνο με εναλλαγή μεταξύ των κρατών μελών.
Συμβούλιο των Μόνιμων Αντιπροσώπων
Το Συμβούλιο των Μόνιμων Αντιπροσώπων απαρτίζεται από τους Μόνιμους Αντιπροσώπους/Πρέσβεις των κρατών μελών που είναι διαπιστευμένοι στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, καθώς και στον ΟΟΣ και στον Γενικό Διευθυντή Υποθέσεων του ΟΟΣ του Υπουργείου Εξωτερικών της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.
Περιφερειακό Συμβούλιο Προγραμματισμού
Το Περιφερειακό Συμβούλιο Προγραμματισμού απαρτίζεται από τον Αρχηγό του Οργανισμού Προγραμματισμού των κρατών μελών ή από άλλους εκπροσώπους των αντίστοιχων αρχών.
Γενική Γραμματεία
Η Γενική Γραμματεία αποτελείται από έξι διευθύνσεις υπό την επίβλεψη του Γενικού Γραμματέα και των αναπληρωτών του. Δύο εξειδικευμένες υπηρεσίες και έξι περιφερειακά ινστιτούτα ενεργούν υπό την επίβλεψη της Γενικής Γραμματείας.
Δραστηριότητες
Οι δραστηριότητες του ΟΟΣ διεξάγονται μέσω διευθύνσεων υπό την επίβλεψη του Γενικού Γραμματέα και των αναπληρωτών του, οι οποίες εξετάζουν και εξελίσσουν έργα και προγράμματα αμοιβαίου οφέλους στους τομείς:
Σύνοδοι κορυφής και Γενικοί Γραμματείς
μικρογραφία|300x300εσ| Παγκόσμιοι ηγέτες συγκεντρώνονται για την 13η Σύνοδο Κορυφής του ΟΟΣ.
Σχέση με άλλους οργανισμούς
Όλα τα κράτη του ΟΟΣ είναι επίσης κράτη-μέλη του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης (ΟΙΔ), ενώ ο ίδιος ο ΟΟΣ έχει καθεστώς παρατηρητή στον ΟΙΔ από το 1995.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμπορικά μπλοκ Κατηγορία:Διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί με έδρα την Ασία Κατηγορία:Μετασοβιετικές συμμαχίες Κατηγορία:Οικονομία του Αφγανιστάν Κατηγορία:Οικονομία του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Οικονομία του Ιράν Κατηγορία:Οικονομία του Καζακστάν Κατηγορία:Οικονομία της Κιργιζίας Κατηγορία:Οικονομία του Πακιστάν Κατηγορία:Οικονομία του Τατζικιστάν Κατηγορία:Οικονομία της Τουρκίας Κατηγορία:Οικονομία του Τουρκμενιστάν Κατηγορία:Οικονομία του Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Παρατηρητές της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών Κατηγορία:Σχέσεις Αφγανιστάν-Πακιστάν Κατηγορία:Σχέσεις Αφγανιστάν-Τατζικιστάν Κατηγορία:Σχέσεις Πακιστάν-Τατζικιστάν Κατηγορία:Σχέσεις Κιργιζίας-Τατζικιστάν Κατηγορία:Σχέσεις Κιργιζίας-Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Σχέσεις Ουζμπεκιστάν-Τατζικιστάν Κατηγορία:Σχέσεις Ουζμπεκιστάν-Πακιστάν Κατηγορία:Σχέσεις Πακιστάν-Τουρκίας Κατηγορία:Σχέσεις Πακιστάν-Τουρκμενιστάν Κατηγορία:Σχέσεις Ιράν-Πακιστάν Κατηγορία:Σχέσεις Ιράν-Τουρκίας Κατηγορία:Σχέσεις Καζακστάν-Κιργιζίας Κατηγορία:Σχέσεις Καζακστάν-Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Σχέσεις Αζερμπαϊτζάν-Καζακστάν Κατηγορία:Σχέσεις Καζακστάν-Πακιστάν Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ουσμπεκικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα τουρκικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ρωσικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα κιργιζικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα καζακικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αζέρικα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τομσκ
Είκοσι χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Τομσκ βρίσκεται το Σέβερσκ, όπου γίνεται παραγωγή/επεξεργασία πλουτωνίου και εμπλουτισμός ουρανίου. Μαζί οι δύο αυτές πόλεις συγκροτούν ένα από τα σπουδαιότερα βιομηχανικά και ενεργειακά κέντρα της Ρωσίας πέραν των Ουραλίων.
Ιστορία
Το Τομσκ ιδρύθηκε σε ταταρικό έδαφος από διακόσιους Κοζάκους το 1604, κατόπιν διαταγής του τσάρου Μπoρίς Γκοντουνόφ, με ορμητήριο ένα ξύλινο φρούριο που οι εποικιστές έχτισαν στην όχθη του ποταμού Τομ. Διακόσια χρόνια αργότερα, το 1804, η πόλη είχε αναπτυχθεί τόσο που έγινε πρωτεύουσα του Κυβερνείου Τομσκ, μιας αχανούς διοικητικής περιφέρειας, η οποία συμπεριελάμβανε εδάφη που σήμερα απλώνονται στις περιφέρειες Νοβοσιμπίρσκ, Κεμέροβο, Κρασνογιάρσκ και Αλτάι, καθώς και στο ανατολικό Καζακστάν.
Στα μέσα του 19ου αιώνα, το Τομσκ μαρτυράται πως διέθετε οκτώ εκκλησίες και πενήντα πέτρινα κτήρια. Το 1873 ιδρύθηκε εκεί το πρώτο βιβλιοπωλείο και η πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη σε ολόκληρη τη Σιβηρία, το 1880 πανεπιστήμιο και το 1896 τεχνολογικό ινστιτούτο (το σημερινό πολυτεχνικό πανεπιστήμιο). Με την είσοδο του 20ου αιώνα έφτασε σε τέτοιο σημείο προόδου που διέθετε 4 εφημερίδες, 4 θέατρα, 5 κινηματογράφους, 7 βιβλιοθήκες και 3 ψυχαγωγικά πάρκα. Το 1911 ο πληθυσμός του ήταν περίπου 110 χιλιάδες άνθρωποι και η έκτασή του 15 χλμ², μεγέθη αρκετά μεγάλα για σιβηρική πόλη ακόμη και σήμερα.
Στην ακμή συνέβαλε και το γεγονός ότι η πόλη χρησιμοποιήθηκε (μεταξύ άλλων) ως τόπος εκτόπισης για πολιτικούς αντιπάλους του τσαρικού καθεστώτος - οι εξόριστοι ήταν συνήθως προοδευτικοί άνθρωποι και έφερναν μαζί τους νέες ιδέες από την Ευρώπη, οι οποίες δύσκολα θα έφθαναν με άλλον τρόπο στο μακρινό Τομσκ. Ανάμεσά τους βρέθηκαν ο δεκεμβριστής Μπάτενκοφ, ο αναρχικός Μπακούνιν, ο φιλελεύθερος Στανιουκόβιτς, ο ναρόντνικος Κορολένκο. Υπολογίζεται ότι κάποια στιγμή στα τέλη του 19ου αιώνα, αυτή η κατηγορία πολιτών αντιστοιχούσε στο 1/5 των κατοίκων του Γκοβερνοράτου.
Τα πρωτεία του Τομσκ στη Σιβηρία χάθηκαν στη δεκαετία του 1890 με την κατασκευή του Υπερσιβηρικού. Μολονότι διέθετε σύνδεση με τη νέα σιδηροδρομική γραμμή, δεν κατάφερε να ανταγωνισθεί το Νοβονικολάγιεβσκ (νυν Νοβοσιμπίρσκ) που χτίστηκε αποκλειστικά για να παίξει το ρόλο του βασικού συγκοινωνιακού - εμπορικού κόμβου στην ευρύτερη περιοχή. Από τότε η πόλη ζει στη σκιά του Νοβοσιμπίρσκ, παραμένει όμως ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά και βιομηχανικά κέντρα της Σιβηρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Tensor Flow
Ιστορία
Αρχικά, η ομάδα της Google δημιούργησε το λογισμικό DistBelief ως ιδιόκτητο σύστημα μηχανικής μάθησης όπου βρήκε απήχηση σε διάφορες εταιρίες τόσο για έρευνα όσο και για εμπορική χρήση. Στην πορεία ανέθεσε την απλοποίηση και την αναδιάταξη του κώδικα του DistBelief σε διάφορους αναγνωρισμένους επιστήμονες της πληροφορικής, συμπεριλαμβανόμενου του Jeff Dean (επικεφαλής του Google.ai), στοχεύοντας σε μια γρηγορότερη και ισχυρότερη βιβλιοθήκη, με αποτέλεσμα τη γέννηση του TensorFlow.
Το TensorFlow είναι σύστημα δεύτερης γενιάς. Η πρώτη επίσημη έκδοση με αριθμό 1.0.0 δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2017. Η ευέλικτη αρχιτεκτονική του TensorFlow καθιστά δυνατή την εύκολη ανάπτυξη υπολογισμών σε μια ποικιλία πλατφορμών, από υπολογιστές έως και κινητά. Μπορεί να εκμεταλλευτεί την υπολογιστική ισχύ πολλαπλών επεξεργαστών και καρτών γραφικών (αξιοποιώντας και διάφορες τεχνολογίες όπως CUDA). Είναι διαθέσιμο σε λογισμικά 64-bit όπως το Linux, τα Windows, το macOS και ακόμα και σε λογισμικά κινητών όπως το Android και το iOS. Οι υπολογισμοί του TensorFlow εκφράζονται ως στατικά διαγράμματα ροής δεδομένων και το όνομα του προκύπτει από τις διαδικασίες που εκτελούν τα νευρωνικά δίκτυα στους πολυδιάστατους πίνακες δεδομένων. Αυτοί οι πίνακες αναφέρονται ως "tensors".
Επεξεργαστική Μονάδα Tensor
Μετά την πρώτη δημόσια διανομή τον Νοέμβριο του 2015, η Google ανέπτυξε μια ειδικά σχεδιασμένη μονάδα επεξεργασίας στα πρότυπα της βιβλιοθήκης, την οποία και χρησιμοποιούσε στα κέντρα δεδομένων της πάνω από ένα χρόνο πριν την ανακοίνωση της πρώτης έκδοσης το 2016. Η Google διαπίστωσε πως με τη χρήση του TPU (Tensor Processing Unit]]) είχε μεγαλύτερη απόδοση για κάθε watt ενέργειας κατά τη διάρκεια της αξιοποίησης του στη μηχανική μάθηση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως πρόκειται για μια προγραμματιζόμενη μονάδα επεξεργασίας με σκοπό την επιτάχυνση της τεχνητής νοημοσύνης, καθώς προσφέρει υψηλή απόδοση επεξεργασίας σε συνδυασμό με αποτελεσματικότητα με όσον δυνατόν χαμηλότερη μαθηματική ακρίβεια (για παράδειγμα η χρήση 8-bit) και στρέφεται προς την εκτέλεση και τη χρήση των μοντέλων από το να τα εκπαιδεύει.
Το Μάιο του 2017, ανακοινώθηκε η δεύτερη γενιά επεξεργαστών με υπολογιστική ισχύ του καθενός μέχρι και 180 teraflops(10^12) απόδοσης. Με τη δεύτερη γενιά η Google έκανε διαθέσιμη την χρήση των TPU μέσω της υπηρεσίας εικονικών μηχανημάτων, Google Compute Engine και τον Φεβρουάριο του 2018 ανακοίνωσε την beta έκδοση τους στην υπηρεσία Google Cloud Platform.
Εφαρμογές που αξιοποιούν το TensorFlow
Η Google χρησιμοποιεί τη βιβλιοθήκη της σε αρκετά από τα εργαλεία της με αναφορά στα Google Photos και στην αναγνώριση φωνής στα Google App της σε γενικό βαθμό.
Μερικές όμως από τις καλύτερες αξιοποιήσεις της βρίσκονται σε συστήματα όπως :