cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εγιαλέτι του Μοριά
Οι κοτζαμπάσηδες
Η μεγάλη επιρροή των κοτζαμπάσηδων στην Πελοπόννησο πήγαζε: α) στο ότι οι Τούρκοι ήσαν ολιγάριθμοι και πάντοτε διαιρεμένοι μεταξύ τους, β) διότι παλαιόθεν οι επαρχίες έστελναν στην Κωνσταντινούπολη έναν ή δύο προκρίτους, οι οποίοι ως αντιπρόσωποι, γνωμοδοτούσαν ελεύθερα στην Πύλη. Με τον καιρό, η σύσταση αύτη έμεινε δικαίωμα στους Πελοποννήσιους, που έστελναν αντιπροσώπους εφοδιασμένους με επίσημα έγγραφα, τόσον από μέρους των χριστιανών όσον και από μέρους των μουσουλμάνων. Στους Τούρκους η συνήθεια είχε ισχύ ανώτερη του νόμου και εξαιτίας αυτού πάντοτε δύο ή τρεις και κάποτε τέσσαρες κοτζαμπάσηδες διέμεναν στην Κωνσταντινούπολη με το όνομα βεκίληδες του Μορέως. Η υπόληψη την οποία αυτοί οι απεσταλμένοι απολάμβαναν κοντά στην Πύλη ενέπνεε κάποια συστολή στους πασάδες της Πελοποννήσου, κάποιοι εκ των οποίων καθαιρέθηκαν από τις ενέργειές τους.
Η επαρχία της Μάνης είχε διαφορετικό σύστημα διοίκησης. Πριν από το 1770 διοικούνταν από τους καπιτάνους, μεταξύ των οποίων εκλέγονταν ο αρχηγός του, με το όνομα Μπας-καπιτάν. Η επαρχία αυτή επλήρωνε στην Πύλη 4,000 γρόσια για κεφαλιάτικο φόρο. Στην Μάνη ποτέ δεν υπήρξε τουρκική αρχή. Μετά το 1770 ο Καπουδάν πασάς διετάχθη από τον Σουλτάνο να διορίσει εκεί διοικητή με το τυπικό όνομα Μπέη της Μάνης (ή Μπας-Μπογού στα τούρκικα) και έκτοτε η επαρχία αύτη αναγκάσθηκε να πληρώνει 15,000 γρόσια κεφαλιάτικο. Ο Μπέης όφειλε να επαγρυπνεί για την διατήρηση της τάξης και να στέλνει τους φόρους στον Καπουδάν πασά.
Οι κάτοικοι
right|thumb|400px|Πασαλίκι Μοριά κατά τη Β' Τουρκοκρατία (1715-1821). Όρια των 24 καζάδων. Θέσεις εδρών και σημαντικότερων οικισμών. Πληθυσμιακή εκτίμηση. Οι κάτοικοι του πασαλικίου της Πελοποννήσου στις αρχές του 19ου αιώνα ήταν γύρω στις 400,000 χριστιανοί, 40,000 μωαμεθανοί και 4,000 Εβραίοι. Ενώ στάθμευαν και σημαντικές οθωμανικές στρατιωτικές δυνάμεις. Η αναλογία της καλλιεργήσιμης γης ελληνικής προς τουρκική ιδιοκτησίας ήταν συνολικά 1 προς 2 ενώ οι κάτοικοι ανά επαρχία είχαν τις ακόλουθες δραστηριότητες:
Ενοικιαστές γης
Οι ενοικιαστές γης, όσοι δηλαδή καλλιεργούσαν γη τουρκικής ιδιοκτησίας, πλήρωναν στους ιδιοκτήτες τις αποκαρπώσεις, τις οποίες υποχρεούνταν μέσω των συμφωνητικών που έκαναν. Τα συμφωνητικά συνέφεραν περισσότερο τους ενοικιαστές, από τα μέρη εκείνα όπου τα κτήματα ήταν εκτεταμένα και υπήρχε πολλή γη καλλιεργήσιμη, ή όπου η εξαγωγή των προϊόντων ήταν εύκολη και φυσικά όπου οι γεωργοί ήταν λίγοι. Τρία είδη συμφωνητικών γίνονταν, κατά συνήθεια, για την ενοικίαση γης:
Το συντροφικό
Σύμφωνα με αυτό, από όλη την ποσότητα της παραγωγής ελάμβαναν πρώτα όλα τα έξοδα της καλλιέργειας, έδιναν την τακτική δεκατιά και έπειτα ο ιδιοκτήτης και ο καλλιεργητής μοίραζαν εξίσου το υπόλοιπο.
Το τριτάρικο
Σύμφωνα με αυτό, όλα τα έξοδα της καλλιέργειας ήταν εις βάρος του καλλιεργητή, το δέκατον πληρώνονταν από το σύνολο των προϊόντων. Τα υπόλοιπα διαιρούμενα σε εννέα μερίδια, έπαιρνε τα τρία ο ιδιοκτήτης, και τα υπόλοιπα ο καλλιεργητής.
Το γεώμορο ή αποκοπή
Συνηθέστερη πρακτική ήταν αυτή του τριτάρικου. Στα μέρη όπου δεν υπήρχαν πολλοί γεωργοί, οι Τούρκοι κτηματίες, για να τους προσελκύσουν στα υποστατικά τους, προσέφεραν διάφορα κίνητρα, όπως δάνεια ή προπλήρωναν μέρος των εξόδων της καλλιέργειας. Αλλά οι αγγαρείες στις οποίες υπέκειντο οι καλλιεργητές αυτοί υπερέβαιναν κατά πολύ την αξία των μικρών αυτών βοηθημάτων.
Επίσης αναφέρεται και καλλιέργεια του ευφορότερου μέρους της ενοικιαζόμενης γης για το αποκλειστικό κέρδος του ιδιοκτήτη, πρακτική που ονομάζονταν παρασπόρια. Είχαν επίσης την υποχρέωση να δανείζουν τα φορτηγά των ζώα τους προς υπηρεσία του αγά ή αναγκάζονταν να του παραχωρούν, παρά την έγγραφη συμφωνία τους, ένα μέρος των ποιμνίων τους.
Αρκετοί χριστιανοί είχαν διάφορα είδη ιδιόκτητων κτημάτων, αναγνωρισμένων ως τέτοια και από τους Τούρκους.
Δοσίματα σε Οθωμανούς και Εκκλησία
Τα κατευθείαν δοσίματα στην Κωνσταντινούπολη ήταν: τα χαράτζια, το νουζούλ-αβαρίζ, η δεκάτη και τα προβατονόμια, τα οποία δεν είχαν δοθεί σε σπαχήδες ή σε λαμπρές οικογενείας ή σε ιερά ιδρύματα. Τα προσδιοριζόμενα ως τοπικά έξοδα ήταν: α) το μέρος των δεκάτων και προβατονομίων το οποίο ελάμβαναν οι σπαχήδες. β) ο κουδουμιές (ετήσιος φόρος για τους πασάδες), γ) οι μισθοί των καπί-μπουλουκμπασήδων (αξιωματικών της αστυνομίας), δ) τα έξοδα των ταχυδρομείων, ε’) τα έκτακτα έξοδα, υπό τα ονόματα γκιλέν-γκετσέν και μεσαρίφια.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Πελοποννήσου γνώρισε σημαντική αύξηση που ανακόπηκε προσωρινά την περίοδο των Ορλοφικών και της ταραγμένης δεκαετίας που ακολούθησε με τις λεηλασίες και την τυραννία των ατάκτων Τουρκαλβανών που εισέβαλλαν στην χερσόνησο. Μετά την εξουδετέρωση των τελευταίων επανήλθε η ανοδική πορεία φτάνοντας και ξεπερνώντας τις 400,000 κατοίκους. Κατά τον Μ. Σακελλαρίου η πληθυσμιακή διακύμανση των κατοίκων της Πελοποννήσου την περίοδο της δεύτερης τουρκοκρατίας είχε ως εξής:
Με το ξέσπασμα της επανάστασης και την εξόντωση ή απομάκρυνση των περισσότερων τουρκικών πληθυσμών, η πληθυσμιακή αναλογία των κατοίκων ανά επαρχία περιγράφεται στον ακόλουθο πίνακα. Τα δημογραφικά στοιχεία είναι εκτίμηση της Ελληνικής Κυβέρνησης του 1823 από τον John L. Comstock:
Κατάλογος αξιωματούχων
Στην συνέχεια ακολουθούν κατάλογοι των γνωστών κοτζαμπάσηδων της Πελοποννήσου κατά τη δεύτερη τουρκοκρατία από τον Αθ. Φωτόπουλο, καθώς και ένας κατάλογος με τους γνωστότερους Οθωμανούς διοικητές (Μόρα Βαλεσί) της επαρχίας.
Πασάδες
Πασάδες διοικητές του εγιαλετίου της Πελοποννήσου (Μόρα Βαλεσί) διετέλεσαν οι εξής:
Μοραγιάνηδες
Οι μοραγιάνηδες (Mora ayan) ήταν η ανεπίσημη ονομασία των πρώτης βαθμίδας κοτζαμπάσηδων που συμμετείχαν στο «Διβάνιον του Μορέως». Κατά τον Pouqueville ήταν 24, ενώ κατά τον Αθ. Γρηγοριάδη 30. Οι γνωστοί κατά καιρούς διατελέσαντες μοραγιάνηδες ήταν οι ακόλουθοι:
Βεκίληδες
Οι γνωστοί βεκίληδες του Μορέως, απεσταλμένοι αντιπρόσωποι της επαρχίας στην Πύλη, ήταν οι ακόλουθοι κατά αλφαβητική σειρά:
1.	Ανανίας Λαμπαρδόπουλος, μητροπολίτης Λακεδαίμονας (1762)
2.	Γεώργιος Βάρβογλης
3.	Νικόλαος Βάρβογλης, πέθανε στη φυλακή το 1729
4.	Νικόλαος Βασιλείου-Λογιώτατος (1815)
5.	Ανδρουτσάκης Ζαΐμης (1757)
6.	Ασημάκης Ζαΐμης (1814)
7.	Λιμπέριος Θεοχαρόπουλος (, 1821)
8.	Ανδρέας Καλαμογδάρτης (1819)
9.	Αθανάσιος Κανακάρης (1821, 1817, 1821)
10.	Λουκάκης Κανακάρης (1752)
11.	Παναγιώτης Κρεββαττάς (πρεσβύτερος) (1762)
12.	Παναγιώτης Κρεββατάς
13.	Ανδρέας Κωστάκης (1806)
15.	Σωτηράκης Λόντος (1799)
16.	Βενιζέλος Μαμωνάς
17.	Αγγελής Μελετόπουλος
18.	Μελέτιος Μελετόπουλος (1814-1815, 1817, 1818)
19.	Παναγιώτης Μπενάκης (1752)
20.	Ανδρίκος Νοταράς
22.	Σπύρος Νοταράς
23.	Αλέξιος (Παπαλέξης) Οικονόμου (1805, 1812-1818)
24.	Ιωάννης Π. Παλαμήδης (1782-1784)
25.	Ρήγας Παλαμήδης (1818-1821)
26.	Αναγνώστης Παπαγιαννόπουλος (Δεληγιάννης) (1794-1798, 1805, 1806, 1812, 1814, 1821)
27.	Ιωάννης Παπαγιαννόπουλος (επί τριετία)
28.	Ανδρέας-Αναγνώστης Παπατσώνης (1805-1806)
29.	Γρηγόρης Παπαφωτόπουλος, 5 φορές (ο πατέρας του Φώτιος περί το 1780)
30.	Δημήτριος Περρούκας (1812-1821)
31.	Νικόλαος Περρούκας (1793)
32.	Ασημάκης Πόλος (1806)
33.	Παλαιολόγος Στασινόπουλος (πριν τα Ορλωφικά, +1766)
34.	Κωνσταντίνος Τομαράς (περίπου 1785
35.   Γεώργιος Δανεσής (από τον Πραστό της Τσακωνιάς, πρωτοστάτησε στην ανάκληση του Βελή Πασά από Μόρα-Βαλεσή το 1812).
Δραγουμάνοι
Οι αναφερόμενοι Δραγουμάνοι του Μορέως ήταν οι εξής:
Προυχοντικές οικογένειες ανά νομό
Τα αξιώματα των κοτζαμπάσηδων, μοραγιάνηδων και βεκίληδων με την πάροδο των χρόνων τα μονοπωλούσαν συγκεκριμένες οικογένειες που σχημάτιζαν συμμαχίες και επιγαμίες και είχαν σχεδόν κληρονομικά το δικαίωμα της ανάληψης των θέσεων αυτών. Οι σημαντικότερες από τις οικογένειες αυτές των προυχόντων ήταν οι ακόλουθες:
Πηγές
Κατηγορία:Τουρκοκρατία στην Πελοπόννησο Κατηγορία:Εγιαλέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Ελλάδας
Άνα Τόρρεντ
Η Άνα Τόρρεντ είναι Ισπανίδα ηθοποιός.
Ξεκίνησε την καριέρα της στην παιδική της ηλικίας, πρωταγωνιστώντας στις ταινίες Το πνεύμα του μελισσιού και Θρέψε κοράκια. Ως ενήλικη, ο πιο επιτυχημένος ρόλος της ήταν το 1996 στην ταινία Tesis του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ.
Φιλμογραφία
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
Περσάν (Βαλ-ντ'Ουάζ)
Το Περσάν (γαλλικά: Persan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Περσαναί (γαλλικά: Persanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Πιερλαί
Το Πιερλαί (γαλλικά: Pierrelaye) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πιερλαιζιέν (γαλλικά: Pierrelaysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Χριστιανή της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ
H Χριστιανή, γερμ. Christiane von Sachsen-Mersenburg (1 Ιουνίου 1659 - 13 Μαρτίου 1679) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Άιζενμπεργκ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Χριστιανού Α΄, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και της Χριστιανής, κόρης του Φιλίππου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1677 τον Χρισιτανό των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Πισκό
Το Πισκό (γαλλικά: Piscop) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πισκοπιέν (γαλλικά: Piscopiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Ντάβιντε Ζαπακόστα
O Ντάβιντε Ζαπακόστα (Davide Zappacosta, 11 Ιουνίου 1992) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός στη Ρόμα, ως δανεικός από την Τσέλσι, και στην Εθνική Ιταλίας.
Καριέρα
Η καριέρα του ξεκίνησε το 2010 στην Ίσολα Λίρι και στη συνέχεια αγωνίστηκε σε διάφορες ιταλικές ομάδες. Το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε στην Τορίνο, όπου έμεινε για δύο χρόνια. Από τον Αύγουστο του 2017 είναι παίκτης της Τσέλσι, με την οποία κατέκτησε ένα Γιουρόπα Λιγκ (2019). Τον Αύγουστο του 2019 παραχωρήθηκε δανεικός στη Ρόμα.
Στην εθνική ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά το 2016, στον αγώνα με το Λιχτενστάιν για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Αβελλίνο 1912 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Γ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν
Ο Σαχζάτ Λουκμάν (Shehzad Luqman) ήταν 27χρονος άνδρας πακιστανικής καταγωγής ο οποίος δολοφονήθηκε από μέλη της Χρυσής Αυγής τα ξημερώματα της 17ης Ιανουαρίου 2013 στα Πετράλωνα, στην Αθήνα.
Δίκη
Για τη δολοφονία κατηγορήθηκαν ο 29χρονος πυροσβέστης Χρήστος Στεργιόπουλος και ο 25χρονος Διονύσης Λιακόπουλος, οι οποίοι επιβαίνοντας σε δίκυκλο και οπλισμένοι με πτυσσόμενα μαχαίρια επιτέθηκαν και σκότωσαν τον Λουκμάν ενώ εκείνος πήγαινε με το ποδήλατο στη δουλειά του στη λαϊκή.
Στο σπίτι του Λιακόπουλου βρέθηκαν τρία ακόμα στιλέτα πεταλούδα, μια σιδερογροθιά, ένας σουγιάς, ένα ξύλινο ρόπαλο, μια κυνηγετική καραμπίνα, φυσίγγια, 117 προεκλογικά φυλλάδια της Χρυσής Αυγής, αυτοκόλλητα και άλλα υλικά της οργάνωσης, ενώ στο σπίτι του Στεργιόπουλου βρέθηκαν ένα ξύλινο ρόπαλο, κάλυκες και μια μαύρη λεπίδα.
Στη δίκη σε πρώτο βαθμό που ξεκίνησε στις 18 Δεκεμβρίου 2013 και έληξε στις 15 Απριλίου 2014 καταδικάστηκαν από το Μικτό Ορκωτό Κακουργιοδικείο Αθηνών σε ισόβια χωρίς ελαφρυντικά για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, οπλοφορία, οπλοχρησία και οπλοκατοχή, χωρίς όμως στο κατηγορητήριο να συμπεριληφθούν τα ρατσιστικά κίνητρα. Οι ίδιοι ισχυρίστηκαν ότι του επιτέθηκαν «για ασήμαντη αφορμή» επειδή «τους έκοψε τον δρόμο με το ποδήλατο».
Ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος Τζαβέντ Ασλάμ (Tzavent Ashlam) δήλωσε πως η Χρυσή Αυγή ήταν υπεύθυνη για έξι ή εφτά δολοφονίες και δεκάδες επιθέσεις για τις οποίες δεν υπήρξε δίωξη.
Η δίκη σε δεύτερο βαθμό ξεκίνησε στις 16 Απριλίου 2018 στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών. Στις 6 Μαΐου 2019 καταδικάστηκαν τελεσίδικα σε κάθειρξη 21 ετών και 5 μηνών έκαστος. Η έδρα απέρριψε το αίτημα της υπεράσπισης για μετατροπή της κατηγορίας της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε θανατηφόρα σωματική βλάβη ή σε επικίνδυνη σωματική βλάβη. Απορρίφθηκαν επίσης τα ελαφρυντικά του πρότερου έντιμου βίου και της ειλικρινούς μεταμέλειας, ενώ αντιθέτως αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την τέλεση της πράξης.
Παράλληλα οι δύο άντρες κατηγορούνται για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση στη δίκη της Χρυσής Αυγής.
Επακόλουθα της δολοφονίας
Έπειτα από τη δολοφονία του Λουκμάν, επισκέφθηκε τη χώρα ο επίτροπος του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Νιλς Μούιζνιεκς (Nils Muižnieks) ο οποίος επισήμανε την τραγική ολιγωρία στην αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας και της εγκληματικής δράσης της ναζιστικής οργάνωσης.
Στις 22 Ιανουαρίου 2013 ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Νίκος Παπαγιαννόπουλος ανακοίνωσε την έναρξη λειτουργίας του Τμήματος Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας της Διεύθυνσης Κρατικής Ασφαλείας, η σύσταση του οποίου είχε ήδη προαναγγελθεί τον Αύγουστο του 2012 στη Βουλή από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νίκο Δένδια. Ενεργοποιήθηκε επίσης ο πενταψήφιος αριθμός 11414, στον οποίο καταγράφονται καταγγελίες σχετικά με επιθέσεις εναντίον μεταναστών.
Η πρώτη υπόθεση που στις 28 Φεβρουαρίου 2013 ανακοινώθηκε ως εξιχνιασμένη από το εν λόγω Τμήμα ήταν η δολοφονική δράση των ταγμάτων εφόδου κατά Πακιστανών τον Σεπτέμβριο του 2012 στη Μεταμόρφωση. Για την υπόθεση αυτή στις 9 Νοεμβρίου 2017 οδηγήθηκε τελεσίδικα σε κάθειρξη 13 ετών και 4 μηνών από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών ο χρυσαυγίτης Κωνσταντίνος Κοντομούς.
Πηγές
Κατηγορία:Θύματα της Χρυσής Αυγής Κατηγορία:Δολοφονημένοι
Μαρία Ελισάβετ της Έσσης-Ντάρμστατ
H Μαρία-Ελισάβετ, γερμ. Maria-Elisabeth von Hessen-Darmstadt (11 Μαρτίου 1656 - 16 Αυγούστου 1715) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Ρέμχιλντ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και της Μαρίας-Ελισάβετ, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1676 τον Ερρίκο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Ρέμχιλντ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Λε Πλεσί-Μπουσάρ
Το Λε Πλεσί-Μπουσάρ (γαλλικά: Le Plessis-Bouchard) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πλεσί-Μπυκαρντεζιέν (γαλλικά: Plessis-Bucardésiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Λε Πλεσί-Γκασό
Το Λε Πλεσί-Γκασό (γαλλικά: Le Plessis-Gassot) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πλεσεέν (γαλλικά: Plesséens).
Αιγές Αχαΐας
Οι Αιγές (επίσημη ονομασία: (αι) Αιγαί, πρώην ονομασία: Βλωβοκά ή Βλωβοκάς) είναι οικισμός του δήμου Αιγιαλείας του Νομού Αχαΐας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 70 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Οι Αιγές βρίσκονται σε απόσταση 10 χιλιομέτρων περίπου από την Αιγείρα μετά τον Λαμπινό και το Παλαιόκαστρο. Ο οικισμός διαθέτει Ιστορικό Μουσείο.
Η Αγία Τριάδα αποτελεί τον κεντρικό ναό του χωριού, ο οποίος κτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και ανακαινίστηκε το 1930.
Ο βράχος της Ευρωστίνης
Στις Αιγές αξίζει να δει ο επισκέπτης τον βράχο της Ευρωστίνης, καθώς και την Αγία Τριάδα και τα εξωκλήσια της. Ο βράχος Ευρωστίνη είναι μέγιστου ύψους περίπου 600 μέτρων, ιδιότυπος, επιβλητικός, το στολίδι της Βλωβοκάς, που ο ίσκιος του απλώνεται στο χωριό και προκαλεί ποικίλα σχόλια, ενώ ανάλογα με την οπτική γωνία παίρνει πολλές φανταστικές μορφές. Οι ναυτικοί τον ονομάζουν «Η Κοιμισμένη», επειδή μέσα από τον Κορινθιακό φαντάζει σαν κόρη που κοιμάται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αιγείρας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Κορράδος Α΄ της Βυρτεμβέργης
O Κορράδος Α΄, γερμ. Conrad I (απεβ. 1110) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης (πριν το 1081 - 1110). Έγινε ο πρώτος που εξουσίασε το κάστρο Βίρτεμμπερκ και θεωρείται ο γενάρχης του Οίκου.
Βιογραφία
Ήταν γιος του ευγενούς φον Μπόιτελσμπαχ και πιθανώς απόγονος του Κορράδου Α΄ των Σαλίων δούκα της Καρινθίας. Ο αδελφός του Μπρούνο φον Μπόιτελσμπαχ (1105-1120) ήταν βοηθός ηγούμενος (prior) στο αββαείο του Χίρσαου.
Περί το 1083 έκτισε το κάστρο Βίρτεμμπερκ, πλησίον της Στουτγάρδης. Εγκαταστάθηκε εκεί και ονόμασε τον εαυτό του από το κάστρο. Το 1089-92 οι Κούνο και Λιούτολτ κόμητες φον Άχαμ υπέγραψαν Συμφωνία στο Μπέμπφλινγκερ με τον Βέρνερ κόμη φον Γκρύνινγκεν και ο Κορράδος Α΄ υπέγραψε ως μάρτυρας με τον νέο του όνομα. Το 1092 στο Ουλμ υπέγραψε ως μάρτυρας για τη μεταφορά ιδιοκτησίας στο αββαείο του Άλλερχαϊλινγκεν, κοντά στο Σάφχαουζεν. Αυτές είναι οι πρώτες φορές που αναφέρεται σε πλήρες έγγραφο. Και στις δύο περιπτώσεις εμφανίζεται στενά συνδεδεμένος με εχθρoύς του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας.
Ζήτησε τον καθαγιασμό του παρεκκλησίου του κάστρου του από τον επίσκοπο της Βορμς, εχθρό του Ερρίκου Δ΄ και όχι από τον επίσκοπο της Κωνσταντίας, στην περιοχή του οποίου ήταν το κάστρο. Η ενίσχυση με δωρεές που έκανε το 1080-87 στο αββαείο του Χίρσαου, φαίνεται στη Βίβλο Δωρεών της μονής, όπου αναφέρεται ως "ισχυρός άνδρας μεταξύ των Σουαβών".
Τον διαδέχθηκε ο γιος της αδελφής του Λούιτγκαρτ, ο Κορράδος Β΄ των Βέρινγκεν. Αυτός νυμφεύτηκε τη Χάντελβιχ και είχε τέκνα τον Λουδοβίκο Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και τον Έμιχο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βέρντρουτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ
Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ (αγγλικά: The Shawshank Redemption) είναι μία αμερικανική δραματική ταινία παραγωγής 1994 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Φρανκ Ντάραμποντ. Πρωταγωνιστούν οι Τιμ Ρόμπινς και Μόργκαν Φρίμαν.
Η ταινία βασίζεται στη νουβέλα του Στίβεν Κινγκ με τον τίτλο "Rita Hayworth and Shawshank Redemption" και εξιστορεί τη ζωή του Άντι Ντουφρέιν, ενός τραπεζίτη, ο οποίος περνάει άδικα δύο δεκαετίες στη φυλακή Σώσανκ. Εκεί αναπτύσσει φιλία με τον λαθροδιακινητή Ρεντ, εργάζεται για τον διεφθαρμένο διευθυντή Σάμιουελ Νόρτον, και μαθαίνει να προσαρμόζεται στη σκληρή ζωή της φυλακής.
Πλοκή
Το 1947, ο τραπεζίτης Άντριου "Άντι" Ντουφρέιν καταδικάζεται σε δις ισόβια για τη δολοφονία της γυναίκας του και του εραστή της, και στέλνεται στη φυλακή Σώσανκ. Εκεί γίνεται φίλος με τον Έλις Μπόιντ "Ρεντ" Ρέντινγκ που είναι και ο αφηγητής της ιστορίας. Ο Ρεντ διακινεί πράγματα μέσα στη φυλακή, έτσι ο Άντι του ζητά ένα γεωλογικό σφυρί για να εξασκεί το χόμπι του, να λαξεύει μικρές πέτρινες φιγούρες. Αργότερα του ζητάει μία αφίσα της Ρίτα Χέιγουορθ και με το πέρασμα των χρόνων, μία αφίσα της Μέριλιν Μονρόε και της Ρακέλ Γουέλς. Δουλεύοντας στα πλυντήρια της φυλακής, ο Άντι δέχεται τακτικά επιθέσεις από την ομοφυλοφιλική συμμορία "Αδερφές" και τον αρχηγό τους, Μπογκς.
Δύο χρόνια μετά, ο Άντι προσφέρεται να βοηθήσει τον αρχηγό των δεσμοφυλάκων, Χάντλεϊ, να απαλλαγεί από το φόρο μίας κληρονομιάς που έλαβε. Μετά από άλλη μία βίαιη και παρά λίγο φονική επίθεση στον Αντι από τις Αδερφές, ο Χάντλεϊ σακατεύει τον Μπογκς, ο οποίος μετατίθεται σε άλλη φυλακή κι έτσι ο Άντι δεν ξαναδέχεται επίθεση. Ο διευθυντής Σάμιουελ Νόρτον τοποθετεί τον Άντι στη βιβλιοθήκη για να βοηθάει τον γέρο κατάδικο Μπρουκς. Η νέα δουλειά του Άντι είναι ένα πρόσχημα για να διαχειρίζεται τα φορολογικά ζητήματα των υπαλλήλων της φυλακής αλλά και του ίδιου του διευθυντή. Ο Άντι αρχίζει να γράφει γράμματα στην Πολιτεία για επιδόματα ώστε να ανανεώσει την ελλιπή βιβλιοθήκη.
Ο Μπρουκς αποφυλακίζεται το 1954, αλλά μη μπορώντας να προσαρμοστεί στον έξω κόσμο ύστερα από πενήντα χρόνια στη φυλακή, αυτοκτονεί. Η Πολιτεία στέλνει μια δωρεά για τη βιβλιοθήκη που περιλαμβάνει και μια ηχογράφηση των Γάμων του Φίγκαρο. Ο Άντι παίζει το δίσκο από τα μεγάφωνα, με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί σε ένα μήνα απομόνωσης. Μετά την επαναφορά του από την απομόνωση, ο Άντι εξηγεί στον Ρεντ πως η ελπίδα του δίνει κουράγιο, όμως ο Ρεντ διαφωνεί αφού θεωρεί την ελπίδα παραπλανητική και επικίνδυνη. Το 1963, ο Νόρτον χρησιμοποιεί τους κρατούμενους σαν εργάτες δημόσιων έργων, κερδοσκοπώντας από τις μίζες των εργολάβων της περιοχής που δε μπορούν να ανταγωνιστούν το χαμηλό εργατικό κόστος των κρατουμένων. Ο Άντι ξεπλένει τα μαύρα λεφτά του Νόρτον με το ψευδώνυμο "Ράνταλ Στίβενς".
Το 1965, ο Τόμι Γουίλιαμς φυλακίζεται στη Σώσανκ για ληστεία. Ο Άντι και ο Ρεντ τον κάνουν παρέα και ο Άντι τον βοηθά να περάσει τις εξετάσεις βασικής εκπαίδευσης. Ο Τόμι αποκαλύπτει ότι ένας κρατούμενος σε μια άλλη φυλακή ισχυρίστηκε πως αυτός διέπραξε τους φόνους για τους οποίους καταδικάστηκε ο Άντι. Όταν ο διευθυντής ενημερώνεται από τον Αντι για τις νέες αυτές πληροφορίες, τις απορρίπτει και τον στέλνει στην απομόνωση όταν αναφέρει το ξέπλυμα χρημάτων. Ο Νόρτον βάζει τον Χάντλεϊ να εκτελέσει τον Τόμι, με την πρόφαση ότι προσπάθησε να αποδράσει. Ο Άντι μαθαίνει τα νέα και αρνείται να συνεχίσει το ξέπλυμα, αλλά υποχωρεί όταν ο Νόρτον τον απειλεί ότι θα κάψει τη βιβλιοθήκη, θα άρει την προστασία του από τους φύλακες, και θα τον μεταφέρει σε κελί με χειρότερες συνθήκες. Ύστερα από δύο μήνες στην απομόνωση, ο Άντι βγαίνει αλλαγμένος και μιλάει στον Ρεντ για το μέρος των ονείρων του, ένα παραλιακό χωριό στο Μεξικό, το Ζιουατανέχο. Επίσης βάζει τον Ρεντ να υποσχεθεί πως όταν αποφυλακιστεί, θα επισκεφτεί ένα συγκεκριμένο χωράφι, για να βρει ένα πακέτο που ο Άντι θα έχει θάψει εκεί. Ο Ρεντ αρχίζει να ανησυχεί για τον φίλο του, ειδικά όταν μαθαίνει ότι προμηθεύτηκε ένα σκοινί μήκους δύο μέτρων.
Το επόμενο πρωί, οι δεσμοφύλακες βρίσκουν το κελί του Άντι άδειο. Έξαλλος ο Νόρτον, πετά μια πέτρα στην αφίσα της Ρακέλ Γουέλς, και αποκαλύπτει από πίσω της ένα τούνελ που ο Άντι έσκαβε με το σφυρί του όλα αυτά τα χρόνια. Την προηγούμενη νύχτα ο Άντι δραπέτευσε μέσα από τον αγωγό αποχέτευσης με το κοστούμι, τα παπούτσια, και το λογιστικό τετράδιο του Νόρτον μέσα σε σακούλα. Ενώ οι φύλακες τον ψάχνουν, ο Άντι εμφανίζεται ως Ράνταλ Στίβενς σε διάφορες τράπεζες για να παραλάβει $370.000 από τα ξεπλυμένα λεφτά του Νόρτον, και ταχυδρομεί στις εφημερίδες το τετράδιο και τις αποδείξεις για τη διαφθορά και τους φόνους της Σώσανκ. Η αστυνομία καταφθάνει στη φυλακή και συλλαμβάνει τον Χάντλεϊ, ενώ ο Νόρτον αυτοκτονεί.
Ο Ρεντ, τον επόμενο χρόνο, αφήνεται ελεύθερος με αναστολή ύστερα από σαράντα χρόνια θητείας. Δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στη ζωή έξω από τη φυλακή και φοβάται πως δε θα τα καταφέρει. Επισκέπτεται το χωράφι που του είχε πει ο Άντι και βρίσκει έναν φάκελο με χρήματα και ένα γράμμα από τον Άντι που του ζητάει να έρθει στο Ζιουατανέχο. Ο Ρεντ παραβιάζει την αναστολή του και περνάει τα σύνορα με το Μεξικό, παραδεχόμενος πως επιτέλους νιώθει ελπίδα. Σε μια παραλία βρίσκει τον Άντι και οι δύο φίλοι αγκαλιάζονται με χαρά.
Αλμπέρ-Ερνέστ Καριέ-Μπελέζ
Ο Αλμπέρ-Ερνέστ Καριέ-Μπελέζ (γαλλικά: Albert-Ernest Carrier-Belleuse), 1824 - 1887, ήταν Γάλλος γλύπτης. Υπήρξε ένας από τους πιο παραγωγικούς καλλιτέχνες του 19ου αιώνα στη Γαλλία και γνώρισε μεγάλη επιτυχία κατά τη Δεύτερη Αυτοκρατορία, με την προσωπική υποστήριξη του Ναπολέοντα Γ΄. Το έργο του επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την ιταλική Αναγέννηση και την τεχνοτροπία του 18ου αιώνα.
Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ
Box office
Με προϋπολογισμό 25.000.000 δολάρια, η ταινία άνοιξε στην 9η θέση με 2,4 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο Σαββατοκύριακο. Συνολικά απέφερε 28,3 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office.
Αλμπέρ-Ερνέστ Καριέ-Μπελέζ
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Καριέ-Μπελέζ γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1824 στο Ανιζί-λε-Σατώ, Αιν (Ω-ντε-Φρανς). Ξεκίνησε την εκπαίδευσή του ως μαθητευόμενος χρυσοχόος. Υπήρξε μαθητής του Νταβίντ ντ' Ανζέ και σπούδασε για μικρό διάστημα στη Σχολή Καλών Τεχνών. Η καριέρα του διακρίνεται για την ευελιξία και την εργασία του εκτός Γαλλίας: εργάστηκε στην Αγγλία μεταξύ 1850 και 1855 σε εργοστάσιο κεραμικών και στις Βρυξέλλες γύρω στο 1871, όπου ταξίδεψε με τον Ωγκύστ Ροντέν, ο οποίος εργάστηκε ως βοηθός του μεταξύ 1864 και 1870 και βοήθησε στα αρχιτεκτονικά γλυπτά του Καριέ-Μπελέζ για το Χρηματιστήριο των Βρυξελλών.
Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ
Βραβεία & Υποψηφιότητες
Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου έχει συμπεριλάβει το Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ σε δύο λίστες.
Αλμπέρ-Ερνέστ Καριέ-Μπελέζ
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Καριέ-Μπελέζ φιλοτέχνησε πολλά έργα από τερακότα, το πιο διάσημο από τα οποία είναι Η απαγωγή της Ιπποδάμειας που απεικονίζει την ελληνική μυθολογική σκηνή ενός Κένταυρου που απήγαγε την Ιπποδάμεια την ημέρα του γάμου της με τον Πειρίθου.
Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1994 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Οχάιο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φυλακές
Αλμπέρ-Ερνέστ Καριέ-Μπελέζ
Βιογραφικά στοιχεία
Από το 1857 εξέθετε γλυπτά μεγάλης κλίμακας στο Σαλόν, όπου κέρδισε μετάλλια και παραγγελίες από σημαντικούς πελάτες. Ο αυτοκράτορας Ναπολέων Γ' του ανέθεσε δημόσια έργα κατά τη μαζική ανοικοδόμηση του Παρισιού από το 1851 έως το 1870. Ο Καριέ-Μπελέζ είχε εξαιρετική ικανότητα στο συνδυασμό των ιστορικών στοιχείων με τις νέες τεχνολογίες και τη διαδικασία της μαζικής παραγωγής. αριστερά|μικρογραφία|Κοιμωμένη [[Ήβη (μυθολογία)|Ήβη, 1869, μουσείο Ορσέ]] Το 1875 έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής στο Εθνικό Εργοστάσιο των Σεβρών, θέση που διατήρησε έως τον θάνατό του. Η διοίκησή του χαρακτηρίζεται από την ανανέωση των συλλογών, τον εκσυγχρονισμό του εργοστασίου και την επέκταση της παραγωγής. Συνέβαλε σημαντικά στην αύξηση και βελτίωση των διακοσμητικών και βιομηχανικών τεχνών: το εργαστήριό του στο Παρίσι, όπου μαθήτευσαν και εργάστηκαν πολλοί καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων και ο Ωγκύστ Ροντέν, παρήγαγε τεράστια ποσότητα διακοσμητικών αγαλματιδίων, που είχαν εμπορική επιτυχία και επιρροή για δεκαετίες.
Το 1885 τιμήθηκε με το παράσημο του αξιωματικού της Λεγεώνας της Τιμής.
Τα έργα που δημιούργησε πριν από το 1868 έφεραν πάντα την υπογραφή «Carrier» ή «A. Carrier», αλλά μετά το 1868 η υπογραφή του άλλαξε σε «Carrier-Belleuse».
Ο Καριέ-Μπελέζ πέθανε στο Παρίσι στις 4 Ιουνίου 1887. Δύο από τους γιους του έγιναν επίσης καλλιτέχνες.
Καλλιτεχνικό στυλ
Το έργο του περιλαμβάνει όλα τα είδη γλυπτικής, όσον αφορά τη θεματολογία και τα υλικά, και στην τεχνοτροπία του ενσωμάτωσε και αναβίωσε ένα εύρος στυλ: στοιχεία ρεαλιστικά, νεο-μπαρόκ πληθωρικότητα και ροκοκό κομψότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Γιαν Μπουόνσκι
Ο Γιαν Μπουόνσκι (πολωνικά: Jan Błoński) (15 Ιανουαρίου 1931 – 10 Φεβρουαρίου 2009) ήταν Πολωνός ιστορικός, κριτικός λογοτεχνίας, δημοσιογράφος και μεταφραστής. Ήταν κορυφαίος εκπρόσωπος της σχολής λογοτεχνικής κριτικής της Κρακοβίας και θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς κριτικούς της μεταπολεμικής Πολωνίας.
Ο Μπουόνσκι εγκαταστάθηκε στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο λόγω του έργου του με τίτλο Μικόουαϊ Σενπ Σαζίνσκι και οι απαρχές του πολωνικού μπαρόκ. Ήταν ο λογοτεχνικός συντάκτης για τη δημοσίευση των συλλεκτικών έργων του Βίτολντ Γκομπρόβιτς το 1986–88 μέσω του Wydawnictwo Literackie. Ήταν επίσης ο συνεργάτης του Collegium Invisibile. Το 1996-2001 υπηρέτησε ως κριτής για το Λογοτεχνικό Βραβείο Νίκε. Τον Νοέμβριο του 1995 του απονεμήθηκε το Βραβείο Βιβλίου του Μήνα στην Κρακοβία για τα συγκεντρωτικά έργα του Σουαβόμιρ Μρόζεκ, μακροχρόνιου φίλου του από τη σταλινική περίοδο.
Βιογραφία
Ο Μπουόνσκι γεννήθηκε στη Βαρσοβία το 1931. Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Πολωνίας από τη Ναζιστική Γερμανία, έγινε μάρτυρας της εκκαθάρισης του Γκέτο της Βαρσοβίας το 1942, όταν περίπου 300.000 Εβραίοι στάλθηκαν στην Τρεμπλίνκα και εξοντώθηκαν σε μία μόνο απόρρητη επιχείρηση. Ο Μπουόνσκι έγραψε αργότερα ότι ένα Εβραίο αγόρι που δραπέτευσε, έπεσε πάνω του στο δρόμο, αλλά δεν τον βοήθησε, κάτι που πολλά χρόνια αργότερα προκάλεσε ένα βαθύ αίσθημα ενοχής, και ενέπνευσε το πιο γνωστό γραπτό του που δημοσιεύτηκε από το περιοδικό Tygodnik Powszechny το 1987, υπό τον πολωνικό τίτλο "Biedni Polacy patrzą na getto" («Οι άμοιροι Πολωνοί κοιτάζουν το γκέτο») υπονομεύοντας πάντα την ιστορική σημασία της διάσωσης των Εβραίων από τους Πολωνούς κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.
Ο Μπουόνσκι τελείωσε τις Πολωνικές σπουδές του στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο το 1952 κατά τη διάρκεια των πιο σκοτεινών χρόνων του σταλινικού τρόμου στην Πολωνία. Το 1953, συμμετείχε στη δυσφήμιση καθολικών ιερέων από την Κρακοβία, τρεις από τους οποίους καταδικάστηκαν σε θάνατο από την κομμουνιστική κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της Σταλινιστικής στημένης δίκης της Κούρια της Κρακοβίας – ήταν ένας από τους πολλούς υπογράφοντες ανοιχτής επιστολής προς τις πολωνικές αρχές υποστηρίζοντας τη δίωξη των Καθολικών θρησκευτικών ηγετών που κατηγορήθηκαν αβάσιμα για προδοσία και φυλακίστηκαν από το Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας – οι θανατικές ποινές τους δεν εκτελέστηκαν αν και ο Πατέρας Γιόζεφ Φουντάλι πέθανε υπό ανεξήγητες συνθήκες ενώ βρισκόταν στη φυλακή. Ο Μπουόνσκι έλαβε θέση στο Ινστιτούτο Λογοτεχνικών Σπουδών της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών το 1959–62 (μετά τον Πολωνικό Οκτώβρη). Από το 1970 εργάστηκε στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο. Ήταν αντιπρύτανης για διδακτικά θέματα (1981–84), διευθυντής του Ινστιτούτου Πολωνικών Σπουδών (1988–91), διευθυντής του Τμήματος Θεάτρου (1977–1980) και του Τμήματος Πολωνικής Λογοτεχνίας του 20ού αιώνα ( 1995–97). Ως καθηγητής, δίδαξε επίσης πολωνική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, στο Πανεπιστήμιο του Κλερμόν-Φεράν και στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού IV. Πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 2009 στην Κρακοβία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ιστορικοί Κατηγορία:Πολωνοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές Κατηγορία:Ιστορικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Καθηγητές του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis Κατηγορία:Πολωνοί κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Σαλβάτορ
Λουδοβίκος Γ΄ κόμης της Βυρτεμβέργης
Ο Λουδοβίκος Γ΄, γερμ. Ludwig III (1166 - 1241) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της της Βίλλιμπιρκ, κόρης του Χάρτμαν Γ΄ κόμη του Κίρχμπερκ.
Το 1194 έλαβε μέρος στην εκστρατεία τού Ερρίκου ΣΤ΄ των Χοενστάουφεν εναντίον της Σικελίας.
Αναφέρεται, όπως και ο μεγαλύτερος αδελφός του Χάρτμαν, ως κόμης της Βυρτεμβέργης σε έγγραφα του Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων της Γερμανίας, που βρέθηκαν στα ανάκτορά του στη Ρηνανία, τη Σουαβία και τη Φραγκονία ταυτόχρονα. Φαίνεται λοιπόν ότι οι δύο αδελφοί συνδιοικούσαν την κομητεία: ο ένας έμενε στη Βυρτεμβέργη και ο άλλος συνόδευε τον βασιλιά στα ταξίδια του στη Γερμανία και τη Βόρειο Ιταλία (Λομβαρδία).
Το 1209 ο Χάρτμαν συνόδευσε τον Όθωνα Δ΄ στην στέψη του στη Ρώμη.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μάλλον την κόρη του Αδαλβέρτου Γ΄ κόμη φον Ντίλλενμπουρκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Λε Πλεσί-Λυζάρς
Το Λε Πλεσί-Λυζάρς (γαλλικά: Le Plessis-Luzarches) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πλεσί-Λυζαρσουά (γαλλικά: Plessis-Luzarchois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Tyler, the Creator
Ο Τάιλερ Γκρέγκορι Οκόνμα (γεννημένος στις 6 Μαρτίου 1991), γνωστός επαγγελματικά ως Tyler, the Creator είναι Αμερικανός ράπερ, τραγουδιστής, τραγουδοποιός, παραγωγός, δημιουργός μουσικών βίντεο και σχεδιαστής μόδας. Έγινε διάσημος ως συνιδρυτής και ηγέτης του εναλλακτικού hip hop γκρουπ Odd Future, αλλα βρήκε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία ως σόλο καλλιτέχνης, έχοντας κυκλοφορήσει ένα mixtape και πέντε άλμπουμ. Έχει δουλέψει ως παραγωγός, σκηνοθέτης μουσικών βίντεο και graphic designer για τα cover του σε σχεδόν κάθε του μουσικό έργο. Τα πιο αναγνωρισμένα του άλμπουμ είναι τα Flower Boy (2017) και IGOR (2019). O Οκόνμα επίσης έχει γνωρίσει επιτυχία ως σχεδιαστής μόδας, έχοντας ιδρύσει τις εταιρείες ένδυμάτων Golf Wang και GOLF le FLEUR*, για τις οποίες σχεδιάζει όλα τα προϊόντα, τα οποία επίσης επεκτείνονται πέρα από τον χώρο της ένδυσης. Είναι επίσης ο ιδρυτής και συντονιστής του ετήσιου φεστιβάλ μουσικής Camp Flog Gnaw, δημιούργησε το streaming service Golf Media (το οποίο τερματίστηκε το 2018) και πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά Loiter Squad (2012-2014).
Ο Οκόνμα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην περιοχή του Λος Άντζελες, χωρίς να έχει ποτέ γνωρίσει τον Νιγηριανής καταγωγής πατέρα του. Από μικρή ηλικία ανέπτυξε ενδιαφέρον για την μουσική, και στην ηλικία των 14 χρονών έμαθε στον εαυτό του πως να παίζει πιάνο. Το 2007, σε ηλικία 16 χρονών, ίδρυσε μαζί με φίλους του το hip hop συγκρότημα Odd Future. Το πρώτο τους πρότζεκτ, το mixtape The Odd Future Tape κυκλοφόρησε το 2008, ενώ το πρώτο -και μοναδικό- σόλο mixtape του Οκόνμα, ονομαζόμενο Bastard, κυκλοφόρησε το 2009 (ο ίδιος το αποκαλεί το πρώτο του άλμπουμ και όχι mixtape). Ο Τάιλερ και οι Odd Future έγιναν ευρέως γνωστοί το 2011, όταν κυκλοφόρησε το σοκαριστικό και αμφιλεγόμενο video clip για το νέο single του Τάιλερ, Yonkers. Το Yonkers παραμένει το πιο προβεβλημένο τραγούδι του Τάιλερ στο YouTube και του χάρισε το βραβείο MTV για Καλύτερο Νέο Καλλιτέχνη. Το πρώτο στούντιο άλμπουμ του Τάιλερ, Goblin, κυκλοφόρησε το 2011, με σχετική επιτυχία (κάνοντας το ντεμπούτο του στο #5 του Billboard 200), ενώ το μόνο κανονικό στούντιο άλμπουμ των Odd Future, The OF Tape Vol. 2, κυκλοφόρησε το 2012. Ο προκλητικός και επιθετικός χαρακτήρας τον οποίο ο Τάιλερ πρόβαλε ως αρχηγός των Odd Future οδήγησε σε κριτικούς να ισχυρίζονται πως η μουσική του ανήκει στην κατηγορία του horrorcore (κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε), ενώ οι προσβλητικοί του στίχοι οδήγησαν στις κυβερνήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας να απαγορεύσουν την είσοδο του στις αντίστοιχες χώρες. Οι Odd Future συγκέντρωσαν ένα cult κοινό και έχουν περιγραφτεί ως ένα πολιτιστικό φαινόμενο, αλλά η ομάδα έχει υπάρξει ανενεργή και ανεπίσημα διαλυμένη από το 2014. Άλλα μέλη των Odd Future και φίλοι του Τάιλερ που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία ως σόλο καλλιτέχνες είναι ο Frank Ocean, o Earl Sweatshirt και το συγκρότημα The Internet.
To 2013 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του Τάιλερ, το Wolf, το οποίο πήρε θετικές κριτικές και έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο #3 στο αμερικάνικο Billboard 200. Το Wolf πρόκειται για ένα concept album που αφηγείται την ιστορία τριών παιδιών σε μια κατασκήνωση, και θα συνοδευόταν με μιαν ομώνυμη ταινία σκηνοθετημένη από τον ίδιο τον Τάιλερ, όμως η ταινία δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Το τρίτο στούντιο άλμπουμ του Οκόνμα, Cherry Bomb, κυκλοφόρησε το 2015, κάνοντας το ντεμπούτο του στο νούμερο 4 στο αμερικανικό Billboard 200. Το Cherry Bomb, σε αντίθεση με τα προηγούμενα του άλμπουμ, δεν εξέφραζε τις προσωπικές εμπειρίες του ίδιου, αλλά παρουσίαζε μια πληθώρα διαφορετικών μουσικών στυλ. Αν και ο Οκόνμα το αποκάλεσε το καλύτερο του έργο, το άλμπουμ έλαβε μιαν αρχικά πολωμένη υποδοχή, αν και αργότερα έλαβε αρκετή επανεκτίμηση.
Το 2017, κυκλοφόρησε το τέταρτο studio άλμπουμ του, Flower Boy, το οποίο έλαβε διθυραμβική ανταπόκριση, και συχνά αποκαλείται το καλύτερο του έργο. Έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 2 στον αμερικανικό Billboard 200 και ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Καλύτερο Ραπ Άλμπουμ στα 60α βραβεία Grammy. Το Flower Boy ήταν ένα ακόμα ενδοσκοπικό concept album, στο οποίο ο Τάιλερ αντιμετώπισε θέματα όπως η μοναξιά του και η σεξουαλικότητα του. Αν και ο ίδιος ποτέ δεν ανακοίνωσε απευθείας ότι είναι αμφιφυλόφιλος, το Flower Boy περιέχει πολλές αναφορές στην έλξη σε άτομα του ίδιου φύλου την οποία ένιωθε, κάτι το οποίο προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, καθώς ο ίδιος είχε κατηγορηθεί για ομοφοβία κατά την πρώιμη περίοδο της καριέρας του.
Τον Ιούνιο του 2021, ακολούθησε το έκτο του άλμπουμ με τίτλο "Call If You Get Lost" από την Columbia Records με συμμετοχές από αρκετά γνωστά ονόματα του αμερικανικού χιπ χοπ όπως ο Lil Uzi Vert και ο Pharrell Williams. Το άλμπουμ απέσπασε γενικά καλές κριτικές και προτάθηκε και για βραβείο Grammy στην κατηγορία καλύτερου ραπ άλμπουμ. Ο Οκόνμα το κέρδισε και αυτό καθιστόντας το το τρίτο της καριέρας του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί σχεδιαστές μόδας Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι
Κέιτλιν Γκλας
Η Κέιτλιν Τίφανι Γκλας (Αγγλικά: Caitlin Tiffany Glass) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός φωνής, σκηνοθέτης και σεναριογράφος των εταιριών όπως Funimation, New Generation Pictures & Bang Zoom! Entertainment όπου δίνει τη φωνή της σε σειρές, ταινίες και βιντεοπαιχνίδια στη αγγλική μεταγλώττιση.
Βιογραφία
Η Κέιτλιν γεννήθηκε στις 16 Νοεμβρίου του 1981 στην Ουάσιγκτον.Είναι η κόρη της Χέλεν Γκλας. Μεγάλωσε στην περιοχή του Σαν Ντιέγκο. Φοίτησε στο γυμνάσιο και το λύκειο στην πόλη Εσκοντίντο της Καλιφόρνια. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Άρλινγκτον με πτυχίο Καλών Τεχνών στις Θεατρικές Τέχνες το 2004. Ενώ ήταν ακόμα φοιτήτρια η Γκλας πήγε σε μια περιοδεία στο στούντιο της Funimation και προσλήφθηκε την ίδια μέρα από τον φωνητικό σκηνοθέτη Έρικ Βέιλ. Οι πρώτοι της ρόλοι ήταν στο Case Closed μέχρι που πήρε το ρόλο της Hiyono Yuizaki στο Spiral. Στη συνέχεια, η Γκλας συνέχισε να δίνει την φωνή της στη Triela στο Gunslinger Girl.
Άλλοι αξιόλογοι ρόλοι της περιλαμβάνουν τη Νεφερτίτη Βίβη στη μεταγλώττιση της Funimation του One Piece,την Έβεργκριν από το Fairy Tail,την Ριγιόκο από το Date a live,την Νάτσουμε από το Tokyo Ravens,την Μάτσι Κουραγκί από το Fruits Basket κλπ.
Το 2008,ανέλαβε τη σκηνοθεσία για την αγγλική μεταγλώττιση της σειράς Ouran High School Host Club και έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Haruhi Fujioka. Μαζί με τη σκηνοθεσία,έχει τραγουδήσει τα θεματικά τραγούδια για μεταγλωττίσεις της Funimation.
Προσωπική Ζωή
Ζει στο Ντάλας.Εκτός από τη μεταγλώττιση έχει εργαστεί ως καθηγήτρια στην Ισπανία.Η Κέιτλιν είναι παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό φωνης τον Τόνι Πάτερσον.
Σύνδεσμοι και Παρομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Ένατο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Το ένατο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξελέγη στις Ευρωεκλογές 2019 και θα διαρκέσει μέχρι τις Ευροεκλογές 2024.
Εκλογές 3ης Ιουλίου 2019
Ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου αναμενόταν να εκλεγεί στην πρώτη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου στις 2 Ιουλίου 2019 αλλά η ψηφοφορία μετατέθηκε για τις 3 Ιουλίου λόγω των διαπραγματεύσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την εκλογή σε άλλες σημαντικές θέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι υποψηφιότητες των ενδιαφερόμενων παρέμειναν ανοιχτές μέχρι αργά το βράδυ της 2 Ιουλίου 2019. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προέκυψε από την πλειοψηφία των έγκυρων ψηφοδελτίων.
Εκλογή αντιπροέδρων
Οι 14 αντιπρόεδροι εξελέγησαν από τον πρώτο γύρο λαμβάνοντας απόλυτη πλειοψηφία ψήφων. Εάν ο αριθμός των εκλεγέντων υποψηφίων ήταν μικρότερος από 14, μια θα πραγματοποιούνταν ψηφοφορία με τις ίδιες προϋποθέσεις ώστε να συμπληρωθούν οι υπόλοιπες έδρες. Σε περίπτωση που κριθεί αναγκαία τρίτη ψηφοφορία, μια απλή πλειοψηφία από τις προηγούμενες ψηφοφορίες αρκεί για να συμπληρωθούν οι διαθέσιμες έδρες. Οι αντιπρόεδροι διορίζονται σύμφωνα με την τελική κατάταξη των ψήφων που έλαβαν για την εκλογή τους και σε περίπτωση ισοψηφίας, σύμφωνα με την ηλικία τους. Σε κάθε γύρο οι αντιπρόεδροι μπορούν να ψηφίσουν τόσους υποψηφίους όσες είναι και οι διαθέσιμες έδρες σε κάθε ψηφοφορία αλλά οφείλουν να ψηφίσουν πάνω από το 50% των εδρών.
Συνάντηση της νέας επιτροπής
Στις 2 Ιουλίου 2019 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ολοκλήρωσε την τριήμερη Σύνοδο Κορυφής του λαμβάνοντας την απόφαση να προτείνει:
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναλαμβάνει να επιβεβαιώσει τον υποψήφιο που προτείνει για πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Πρελ (Βαλ-ντ'Ουάζ)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πρελουά (γαλλικά: Preslois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Συμμετοχή της Ολλανδίας στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Η Ολλανδία συμμετείχε στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 στο Μινσκ της Λευκορωσίας από τις 21 έως τις 30 Ιουνίου 2019. Η αποστολή που αποτελούταν από 90 άτομα, κέρδισε 29 συνολικά μετάλλια, εκ των οποίων 9 χρυσά, 13 αργυρά και 7 χάλκινα, κατατάσσοντας την χώρα στην πέμπτη θέση του πίνακα μεταλλίων.
Παραπομπές
Ολλανδία Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ολλανδία
Αλεκτρυών (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία ο Αλεκτρυών ήταν νεαρός φίλος του θεού του πολέμου Άρη, αναφερόμενος σε σχέση με τον παρακάτω μύθο:
Επειδή ο Άρης διατηρούσε παράνομο ερωτικό δεσμό με την Αφροδίτη, τη θεά του έρωτα, που ήταν παντρεμένη με τον Ήφαιστο, είπε στον Αλεκτρυώνα να στέκεται τη νύχτα σκοπός στην πόρτα του δωματίου, ώστε να τον προειδοποιεί όταν έβγαινε ο Ήλιος. Αλλά μια νύχτα ο Αλεκτρυών αποκοιμήθηκε και ο Ήλιος μπήκε με τις ακτίνες του στο δωμάτιο. Είδε έτσι τους εραστές να κοιμούνται μαζί και ειδοποίησε τον Ήφαιστο, ο οποίος τους έπιασε με ένα δίχτυ και τους εξέθεσε ενώπιον των θεών του Ολύμπου.
Ο Άρης, γεμάτος αγανάκτηση από την αμέλεια του Αλεκτρυόνα, τον μεταμόρφωσε στο ομώνυμο πουλί, δηλαδή τον κόκκορα. Από τότε οι κόκκορες, όταν πλησιάζει η ανατολή του Ήλιου ποτέ δεν ξεχνούν και βιάζονται να την προαναγγείλουν με όλη τη δύναμη της φωνής τους.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Άρης (μυθολογία)
Γιώργος Ρουσόπουλος (καθηγητής)
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Βόλο. Πήρε πτυχίο από το Μαθηματικό Τμήμα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1973 και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στα Μαθηματικά (Master of Science, Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ στην πολιτεία της Νέας Υόρκης 1973-75) και στη Φιλοσοφία (Master of Arts, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο 1980-81). Ανακηρύχθηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας από το Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικών και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων το 1987, χάρη στη διατριβή: Η κριτική των κλασικών Μαθηματικών από τον Brower και την Σχολή του Ιντουισιονισμού.
Με υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου (British Council) έκανε μεταδιδακτορικές σπουδές κατά τα έτη 1986-87 στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, υπό την εποπτεία του καθηγητή Μ.Α.Ε. Ντάμετ.
Δίδαξε Φιλοσοφία ως συμβασιούχος στο Γενικό Τμήμα του Πολυτεχνείου Κρήτης (1988-1993) και στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης (1989-1993). Από το 1993 έως τη συνταξιοδότησή του δίδαξε Φιλοσοφία της Επιστήμης, Λογική και Γνωσιολογία στο Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης. Επίσης, δίδαξε στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Φιλοσοφία: Γνώση,   Αξίες και Κοινωνία» του τομέα Φιλοσοφίας του τμήματος Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης, στο διεπιστημονικό, διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών «Βιοηθικής» του τομέα Φιλοσοφίας του τμήματος Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης και στο διαπανεπιστημιακό, διεπιστημονικό, διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών «Εγκέφαλος και Νους» του τμήματος  Ιατρικής (σε συνεργασία με τα τμήματα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών, Επιστήμης Υπολογιστών, Φυσικής  του Πανεπιστημίου Κρήτης, Νοσηλευτικής και ΜΙΘΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Τιμητικές διακρίσεις
Διετέλεσε επισκέπτης μεταπτυχιακός φοιτητής στο κολέγιο Γούλφσον στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (1986-87) και εκλεγμένος ομότιμος επισκέπτης του ίδιου κολλεγίου (εαρινό εξάμηνο 1995-96).
Εργογραφία
Βιβλία
Επιλογή άρθρων
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Κύρο Πόντε
Ο Κύρο Πόντε (ψευδώνυμο του Κυριάκου Σιδηρόπουλου, Esslingen, 1972) είναι Έλληνας νευροεπιστήμονας, συγγραφέας και μεταφραστής. Γεννήθηκε στο Έσλιγκεν της Δυτικής Γερμανίας πέρασε όμως τα μαθητικά του χρόνια στην Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης. Από μικρή κιόλας ηλικία ασχολείται με την ποίηση και τη συγγραφή και τιμάται σε μαθητικό διαγωνισμό λογοτεχνίας από την Εταιρία Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Αργότερα εγκαταλείπει τη Θεσσαλονίκη και σπουδάζει στο πανεπιστήμιο του Freiburg Βιολογία, Γλωσσολογία και Φιλοσοφία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ταξιδεύει σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και φτάνει ως την Άπω Ανατολή. Ασχολείται με τον ιαπωνικό πολιτισμό, τη λογοτεχνία, την ιστορία και τη θρησκεία της χώρας και μεταφράζει διάφορα λογοτεχνικά έργα των Oe Kenzaburo και Jun'ichiro Tanizaki στα ελληνικά. Εκπονεί διδακτορικό στις Νευροεπιστήμες στο Graduate School of Neural and Behavioural Sciences στο Tübingen. Ερευνητικά ασχολείται με τις γλωσσικές δυσλειτουργίες (αφασία) και τη μνήμη, θέματα που διαποτίζουν επίσης και το λογοτεχνικό του έργο.