cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάρθα Στιούαρτ
Μετέπειτα καριέρα
Το 1993, η Στιούαρτ ξεκίνησε ένα εβδομαδιαίο μισάωρο τηλεοπτικό πρόγραμμα, που ονομάστηκε επίσης Martha Stewart Living, βασισμένο στο περιοδικό της. Η εκπομπή επεκτάθηκε στις καθημερινές το 1997 και αργότερα σε μια ολοήμερη εκπομπή το 1999 με μισάωρα επεισόδια τα σαββατοκύριακα και διήρκεσε μέχρι το 2004. Η Στιούαρτ έγινε επίσης συχνός συνεργάτης στο Today Show του NBC και αργότερα στο The Early Show του CBS και πρωταγωνίστησε σε πολλά ειδικά επεισόδια προσφοράς διακοπών στο δίκτυο CBS.
Στο εξώφυλλο του τεύχους του Μαΐου 1995 του περιοδικού New York Magazine η Στιούαρτ ανακηρύχθηκε ως «η απόλυτη Αμερικανίδα της εποχής μας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανίδες συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς βιβλίων μαγειρικής Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανοί πολωνικής καταγωγής
Χαμζά Αλ Νταρντούρ
Ο Χαμζά Αλί Χαλέντ Αλ Νταρντούρ (αραβικά : حمزة علي خالد الدردور; γεννήθηκε 12 Μαΐου 1991) είναι Ιορδανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων με 31 της εθνικής ομάδας της Ιορδανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιορδανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιρλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ-Φαϊσαλί ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουβέιτ ΣΚ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ιωάννης του Σουασσόν και του Ανγκιάν
Ο Ιωάννης, γαλλ. Jean de Bourbon, comte de Soissons et d'Enghien (6 Ιουλίου 1528 ή 1526 - 10 ή 15 Αυγούστου 1557) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν πρίγκιπας εξ' αίματος της Γαλλίας. Έγινε κόμης του Σουασόν και του Ανγκιάν.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου, δούκα του Βαντόμ και της Φραγκίσκης, κόρης του Ρενέ, δούκα του Αλανσόν.
Γεννήθηκε στο Λα Φερ (La Fère) και όταν το 1546 ο μεγαλύτερος αδελφός του Φραγκίσκος απεβίωσε από ατύχημα, τον διαδέχθηκε ως κόμης του Ανγκιάν. Κατά την παρέμβαση του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας στον Πόλεμο της Πάρμας το 1561, ο Ιωάννης εστάλη μαζί με τον αδελφό του Λουδοβίκο στο Πεδεμόντιο με ενισχύσεις, για να ενδυναμώσει τον γαλλικό στρατό. Έπειτα κατά τον Ιταλικό Πόλεμο του 1551-59, σκοτώθηκε στη μάχη του Σαιν-Κεντέν σε ηλικία 30 ετών. Μετέπειτα η καρδιά του τάφηκε στο Γκεγιόν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1557 την εξαδέλφη του, Μαρία των Βουρβόνων, κόρη του Φραγκίσκου, κόμη του Σαιν-Πολ & δούκα του Εστουτβίλ. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Αυστραλοί στην Ελλάδα
Υπολογίζεται ότι περίπου 135.000 Αυστραλοί ζουν στην Ελλάδα. Τουλάχιστον 100.000 Αυστραλοί της Ελλάδας ζουν στην Αθήνα. Η υπόλοιπη κοινότητα είναι διάσπαρτη σε διάφορα μέρη της χώρας, ενώ σημαντικό μέρος της κοινότητας ζει στη Θεσσαλονίκη. Ο μεγάλος πληθυσμός Αυστραλών στην Ελλάδα οφείλεται κυρίως στον μεγάλο αριθμό Αυστραλών ελληνικής καταγωγής με διπλή υπηκοότητα. Ωστόσο, λόγω της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα πολλοί Ελληνοαυστραλοί έχουν επιστρέψει στην Αυστραλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετανάστευση στην Ελλάδα Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας
Ουάργκλα
Η Ουάργκλα (βερβερικές γλώσσες: Wargren ή Wargla, ورجلان/Ουαρτζιλάν, ή ورقلة Ουαράκλα, παλαιά βερβερική ονομασία: Wareglan) είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στην έρημο της Σαχάρας στη νότια Αλγερία. Διαθέτει ανθηρή πετρελαιοβιομηχανία και φιλοξενεί ένα από τα πανεπιστήμια της Αλγερίας, το Πανεπιστήμιο της Ουάργκλα. Η κοινότητα της Ουάργκλα είχε πληθυσμό 133.024 κατοίκων στην απογραφή του 2008, από 112.339 το 1998 σημειώνοντας ετήσιο ρυθμό αύξησης 1,7%.
Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με τον Ιμπν Χαλντούν η πόλη ιδρύθηκε από τους Μπανού Ουάργκλα οι οποίοι, συνοδευόμενοι από τμήματα των Μαγκράουα και Μπανού Ιφράν, άφησαν την περιοχή του Τλεμσέν και ίδρυσαν την Ουάργκλα. Αυτοί οι Βέρβεροι της Ουάργκλα στη συνέχεια ενστερνίστηκαν τα δόγματα των Ιμπάντι, που αργότερα έκανε την πόλη ελκυστικό καταφύγιο για τους πολίτες του Ταχέρτ.
Τον 11ο αιώνα, οι Μπανού Χιλάλ, μια αραβική φυλή που ζούσε μεταξύ του Νείλου και της Ερυθράς Θάλασσας, εγκαταστάθηκε στην Τυνησία, την Τριπολιτανία (δυτική Λιβύη) και την Κωνσταντίνη (ανατολική Αλγερία) που ήταν τμήμα της Ουάργκλα.
Σύγχρονη πόλη
Η πόλη ήταν ένα σημαντικό τουριστικό θέρετρο μέχρι την εμφύλια σύρραξη της δεκαετίας του 1990. Πολλοί τουρίστες αγόραζαν ρόδα της ερήμου στο σουκ λ'εχτζάρ, την παλιά αγορά πετρωμάτων. Το σουκ, ή αγορά, είχε πολλά παραδοσιακά καταστήματα γεμάτα τεχνουργήματα, παραδοσιακά αντικείμενα και τοπικά προϊόντα.
Ορισμένοι από τους κατοίκους της Ουάργκλα μιλούν τη γλώσσα Ουαργκλί, η οποία αποτελεί μέρος της υπο- ομάδας των γλωσσών Ζενάτι των βόρειων βερβερικών γλωσσών.
Κλίμα
Η Ουάργκλα έχει ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh) τυπικό της ερήμου Σαχάρας στην οποία βρίσκεται. Η πόλη έχει πολύ μακρά και θερμά καλοκαίρια και μικρούς και ευχάριστους χειμώνες. Οι μέσες θερμοκρασίες της πόλης είναι η υψηλότερη από τις μεγάλες πόλεις της Αλγερίας. αριστερά|μικρογραφία|Άποψη οδού της Ουάργκλα
Οργανολιθιακές ενώσεις
Οι οργανολιθιακές ενώσεις χρησιμοποιούνται από τη βιομηχανία ως μέσο έναρξης ανιονικού πολυμερισμού, που οδηγεί στην παραγωγή διαφόρων ελαστομερών. Χρησιμοποιούνται ακόμη σε εφαρμογές ασυμμετρικής σύνθεσης (κυρίως) από τη βιομηχανία φαρμάκων.
Εξαιτίας της μεγάλης διαφοράς ηλεκτραρνητικότητας μεταξύ άνθρακα και λιθίου (2,55 για τον άνθρακα έναντι 0,98 για το λίθιο, αντιστοίχως) ο δεσμός C - Li είναι σε μεγάλο ποσοστό ιονικός. Για το λόγο αυτό, οι έντονα πολωμένοι δεσμοί C - Li, των οργανολιθιακών ενώσεων αποτελούν καλά πυρηνόφιλα αντιδραστήρια και ισχυρές βάσεις (κατά Λιούις). Πολλά οργανολιθιακά αντιδραστήρια είναι εμπορικά διαθέσιμα (και) για εργαστηριακή οργανική σύνθεση σε μορφή διαλυμάτων (συνήθως σε άνυδρο διαιθυλαιθέρα, |Et2O|). Αυτά τα αντιδραστήρια είναι πολύ δραστικά, ενίοτε και πυροφορικά.
Ιστορία και εξέλιξη
Οι έρευνες πάνω στις οργανολιθιακές ενώσεις ξεκίνησαν το 1930, με πρωτοπόρους τους Καρλ Ζίγκλερ (Karl Ziegler), Γκεόργ Βίττινγκ (Georg Wittig) και ο Χένρυ Γκίλμαν (Henry Gilman). Σε σύγκριση με τις οργανομαγνησιακές ενώσεις (που άρχισαν να ερευνώνται προγενέστερα), οι οργανολιθιακές ενώσεις μπορούν να προσφέρουν (πρακτικά) τις ίδιες αντιδράσεις με αυξημένες ταχύτητες αντίδρασης και με υψηλότερες αποδόσεις, (ιδιαίτερα) στις αντιδράσεις μετάλλωσης (δηλαδή στην εισαγωγή ατόμων μετάλλων ή και μεταλλοειδών σε διάφορες ομάδες). Από τότε που ανακαλύφθηκαν, οι οργανολιθιακές ενώσεις (σταδιακά) αντικατέστησαν τις οργανομαγνησιακές ως χρησιμοποιούμενα αντιδραστήρια.
Δομή
μικρογραφία|Γραμμική απεικόνιση μοριακής δομής [[Δευτεροταγές βουτυλολίθιο|δευτεροταγούς βουτυλολιθίου (sBuLi).]] Παρόλο που τα απλά αλκυλολιθιακά χημικά είδη συχνά παριστάνονται (για λόγους απλοποίησης) ως μονομερή (RLi), στην πραγματικότητα υπάρχουν ως ολιγομερή ή ως πολυμερή. Ο βαθμός πολυμερισμού εξαρτάται από τον οργανικό υποκαταστάτη και την παρουσία άλλων συναρμοτών. Αυτές οι δομές έχουν ερευνηθεί με μια ποικιλία μεθόδων, με πιο αξιοσημείωτες τη φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού 6Li, 7Li, και 13C, καθώς και ανάλυσης περίθλασης ακτίνων Χ. Η υπολογιστική χημεία υποστηρίζει τις σχετικές έρευνες.
Φύση δεσμού C - Li
δεξιά|μικρογραφία|100x100εσ|Απεντοπισμένη ηλεκτρονιακή πυκνότητα σε αλλυλολιθικές ενώσεις. Η μεγάλη διαφορά ηλεκτραρνητικότητας μεταξύ άνθρακα και λιθίου έχει ως συνέπεια τη μεγάλη πολικότητα του δεσμού C - Li. Ωστόσο, η υψηλή διαλυτότητα ορισμένων οργανολιθιακών ενώσεων σε μη πολικούς διαλύτες περιπλέκει αυτό το ζήτημα. Παρόλο που τα περισσότερα δεδομένα δείχνουν ότι ο δεσμός C - Li είναι ουσιαστικά ετεροπολικός, υπάρχει διαφωνία για το κατά πόσο υφίσταται και ένα μικρό ποσοστό ομοιοπολικότητας στο δεσμό αυτό. Μια εκτίμηση θεωρεί ότι το ποσοστό ετεροπολικότητας του δεσμού αυτού είναι μεταξύ 80 και 88%.
Στις αλλυλολιθιακές ενώσεις, το κατιόν λιθίου συναρμόζεται στο μέτωπο του π δεσμού σε μια η³ θέση αντί να συναρμόζεται σε κάποιο εντοπισμένο καρβανιονικό κέντρο. ΄Ετσι, τα αλλυλολίθια είναι συχνά λιγότερο δραστικά σε σύγκριση με τα αλκυλολίθια. Στα δε αρυλιθιακά σύμπλοκα, το κατιόν λιθίου συναρμόζεται σε ένα απλό καρβανιονικό κέντρο μέσω ενός σ δεσμού Li - C.
Δομή στερεάς κατάστασης
αριστερά|μικρογραφία|270x270εσ|[[Τετράεδρο|Τετραεδρικός και οκταεδρικός μεταλλικός πυρήνας που σχηματίζονται από τριγωνικά συμπλέγματα Li3 και αντιστοίχων συναρμοσμένων καρβανιονικών συμπλόκων.
Ο σχηματισμός αυτών των συμπλεγμάτων επηρεάζεται από ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις, την (τυχούσα) συναρμογή μεταξύ λιθίου και περιβαλλόντων μορίων διαλύτη ή πολικών προσθέτων, καθώς και από στερεοχημικά φαινόμενα.
Μια βασική δομική υπομονάδα κατά τη διάρκεια πιο πολύπλοκων δομών αποτελεί ένα καρβανιονικό κέντρο που αλληλεπιδρά με μια τριγωνική ομάδα Li3, σε μια η³ θέση. Σε απλά αλκυλολίθια, αυτά τα τριγωνικά συμπλέγματα σχηματίζουν τετραεδρικές ή οκταεδρικές δομές. Για παράδειγμα, το μεθυλολίθιο (MeLi), το αιθυλολίθιο (EtLi) και το τριτοταγές βουτυλολίθιο (tBuLi) υπάρχουν σε τετραμερή δομή, γενικού τύπου [RLi]4. Το μεθυλολίθιο υπάρχει σε τετραμερή, σε ένα σύμπλεγμα τύπου κυβανίου, στη στερεή κατάσταση, με τα τέσσερα (4) τριλιθιακά κέντρα να σχηματίζουν ένα (νοητό) τετράεδρο. Κάθε μεθανίδιο (CH3-) στο τετραμερές μπορεί να αλληλεπιδρά επίσης με τα κατιόντα λιθίου των διπλανών τετραμερών. Από την άλλη μεριά, στο αιθυλολίθιο και στο τριτοταγές βουτυλολίθιο δεν υπάρχει τέτοια αντίστοιχη αλληλεπίδραση και γι' αυτό είναι διαλυτά σε μη πολικούς διαλύτες, όπως υδρογονάνθρακες. Μια άλλη κλάση αλκυλολιθίων υιοθετούν οκταεδρικές εξαμερείς δομές, γενικού τύπου [RLi]6. Σε αυτήν την κλάση (για παράδειγμα) ανήκουν το βουτυλολίθιο (BuLi), το ισοπροπυλολίθιο (iPrLi) και το κυκλοεξυλολίθιο (C6H11Li). αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Διμερές λιθιοδιισοπροπυλαμιδίου (LDA) με μόρια διαλύτη τετραϋδροφουρανίου (THF) συναρμοσμένα στα κατιόντα λιθίου (Li+).
Κοινά λιθιαμίδια, όπως για παράδειγμα το λιθιοδι(τριμεθυλοσιλυλ)αμίδιο [LiN(SiMe3)2] και το λιθιοδιισοπροπυλαμίδιο [LiN(iPr)2], παρόλο που δεν ανήκουν στις οργανολιθιακές ενώσεις (με βάση τον ορισμό των τελευταίων, εφόσον διαθέτουν δεσμό Li - N και όχι Li - C), υιοθετούν επίσης την ίδια δομή. Τα λιθιαμίδια, τόσο στη στερεή κατάσταση όσο και όταν βρίσκονται σε διάλυση σε μη πολικούς διαλύτες, υιοθετούν την πολυμερική δομή τύπου σκάλας. Γενικά υπάρχουν στη μορφή διμερών, σε αιθερικούς διαλύτες. Παρουσία συναρμοτών που είναι ισχυροί δότες ηλεκτρονιακών ζευγών, σχηματίζουν τριμερή και τετραμερή κέντρα λιθίου.
Για παράδειγμα, το λιθιοδιισοπροπυλαμίδιο (LDA) υπάρχει κυρίως στη μορφή διμερών μορίων, όταν βρίσκεται σε διάλυση σε τετραϋδροφουράνιο (THF). Οι δομές των κοινών λιθιαμιδίων, όπως το λιθιοδιισοπροπυλαμίδιο και το λιθιεξαμεθυλοδισιλαζίδιο (LiHMDS) έχουν μελετηθεί επισταμένα από τους Κόλλουμ και συνεργάτες (Collum and coworkers), χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR). Μια άλλη σημαντική κατηγορία λιθιούχων αντιδραστηρίων αποτελούν τα σιλυλολίθια, που περιέχουν έναν τουλάχιστον δεσμό Li - Si, που χρησιμοποιούνται για τη σύνθεση οργανομεταλλικών συμπλόκων και δενδριμερών πολυσιλανίου.
Σε αντιδιαστολή με τα αλκυλολίθια, τα περισσότερα σιλυλολίθια τείνουν να σχηματίζουν μονομερείς δομές που συναρμόζονται με μόρια διαλύτη, όπως το τετραϋδροφουράνιο και μόνο λίγα σιλυλολίθια έχουν χαρακτηριστεί ότι σχηματίζουν ανώτερα συμπλέγματα.
Αυτή η διαφορά μπορεί να προέρχεται από τη μέθοδο παρασκευής των σιλυλολιθίων, την παρεμπόδιση που προκαλείται από ογκώδεις αλκυλυποκαταστάτες στο άτομο του πυριτίου που ενώνεται με το άτομο λιθίου και από τη λιγότερο πολωμένη φύση των δεσμών Li - Si, λόγω μικρότερης διαφοράς ηλεκτραρνητικότητας λιθίου και πυριτίου, σε σύγκριση με τους δεσμούς Li - C, αφού η διαφορά ηλεκτραρνητικότητας λιθίου και άνθρακα είναι σημαντικά μεγαλύτερη. Η προσθήκη συναρμοτών που είναι ισχυροί δότες ηλεκτρονιακών ζευγών, όπως TMEDA και (-)-σπαρτεΐνη, μπορούν να αντικαταστήσουν τα συναρμοσμένα μόρια διαλυτών σε σιλυλολίθια.
Πρεσβυωπία
Η πρεσβυωπία είναι πάθηση στην οποία, ο ασθενής αδυνατεί να εστιάσει σε αντικείμενα που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση. Δεν έχει σχέση με το σχήμα του ματιού αλλά με το φακό. Μετά από κάποια χρόνια χάνει την ελαστικότητά του και δε γίνεται να εστιάσει. Έτσι, οι εικόνες σε κοντινή απόσταση, δε μπορούν να σχηματιστούν εύκολα, με αποτέλεσμα ο ασθενής να αναγκάζεται να εστιάζει από μακρινή απόσταση, ή να χρησιμοποιήσει ειδικά γυαλιά πρεσβυωπίας. Η πρεσβυωπία, εμφανίζεται σε μεσήλικες, ηλικίας 40 και άνω ετών.
Οργανολιθιακές ενώσεις
Δομή διαλύματος
Η φασματοσκοπία NMR προσέφερε ένα ισχυρό εργαλείο για τις μελέτες των οργανολιθιακών συγκροτημάτων σε διάλυση. Για τα αλκυλολιθιακά χημικά είδη, το J ζευγάρωμα C-Li συχνά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καθορίσει τον αριθμό των ιόντων λιθίου που αλληλεπιδρούν με ένα καρβανιονικό κέντρο, καθώς και πότε αυτές οι αλληλεπιδράσεις είναι στατικές ή δυναμικά μεταβαλλόμενες.
Τα διαφορετικά σήματα NMR μπορούν επίσης να διαφοροποιήσουν (και έτσι να επισημάνουν) την παρουσία πολλαπλών συγκροτημάτων από μια μονομερική μονάδα.
Οι δομές των οργανολιθιακών ενώσεων επηρεάζονται από την παρουσία βάσεων κατά Λιούις όπως το τετραϋδροφουράνιο (THF), το διαιθυλαιθέρα (Et2O), την τετραμεθυλενοδιαμίνη (TMEDA, H2NCH2CH2CH2CH2NH2, με συστηματική ονομασία 1,4-βουτανοδιαμίνη) ή το εξαμεθυλοφωσφοραμίδιο [HMPA, (Me2N)3P=O].
Το μεθυλολίθιο είναι μια ειδική περίπτωση, στην οποία η διάλυση με αιθέρα ή σε πολικό πρόσθετο HMPA δεν αποσυγκροτεί την τετραμερή δομή που η ένωση έχει στη στερεά κατάσταση.
Από την άλλη μεριά, το THF αποσυγκροτεί την εξαμερή δομή του βουτυλολιθίου, αφήνοντας την τετραμερή δομή ως το κύριο χημικό είδος της διαλυμένης ουσίας. Η ΔG για την αλληλομετατροπή τετραμερούς δομής σε διμερή ανέρχεται περί τα 11 kcal/mol.
Η TMEDA μπορεί επίσης να σχηματίσει χηλικό συγκρότημα με κατιόντα λιθίου προερχόμενα από βουτυλολίθιο και να σχηματίσει επιδιαλυτωμένα διμερή της δομής [(TMEDA)LiBu]2
Το φαινυλολίθιο έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει ως διεστραμμένο τετραμερές σε κρυσταλλωμένο αιθερικό διάλυμα και ως μείγμα διμερούς και τετραμερούς σε (υγρό) αιθερικό διάλυμα.
Δομή και χημική δραστικότητα
Καθώς οι δομές των οργανολιθακών αντιδραστηρίων μεταβάλλονται ανάλογα με το χημικό περιβάλλον τους, το ίδιο μεταβάλλονται τόσο η χημική δραστικότητά τους όσο και η εκλεκτικότητά τους.
Μια ερώτηση που περιβάλλει τη σχέση δομής και χημικής δραστικότητας είναι το αν υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στο βαθμό συγκροτηματοποίησης και τη χημική δραστικότητα των οργανολιθιακών ενώσεων. Συνήθως προτείνεται ότι ο χαμηλότερος βαθμός συγκροτηματοποίησης αυξάνει τη δραστικότητα των αλκυλολιθίων.
Ωστόσο, έχουν ανακαλυφθεί αντιδραστικές οδοί στις οποίες τα διμερή ή άλλα ολιγομερή είναι τα αντιδρώντα χημικά είδη. Για τα λιθιαμίδια όπως το λιθιοδιισοπροπυλαμίδιο [LiN(iPr)2], οι αντιδράσεις που βασίζονται σε διμερή είναι συνηθισμένες.
Μια σειρά μελετών κινητικής διαλυμάτων του διισοπροπυλαμιδίου προτείνουν ότι η χαμηλότερη συγκροτηματοποίηση των ενολών δεν οδηγεί απαραίτητα σε υψηλότερη χημική δραστικότητα.
Επίσης, η παρουσία ορισμένων βάσεων κατά Λιούις αυξάνει τη χημική δραστικότητα των οργανολιθιακών ενώσεων.
Ωστόσο, ενίοτε αυτά τα πρόσθετα λειτουργούν ως ισχυροί χηλικοί συναρμοτές, οπότε είναι μη ξεκάθαρο το πώς παρατηρείται αύξηση της δραστικότητας σχετιζόμενης με τις αλλαγές στη συγκροτηματοποίηση που προκαλείται από την παρουσία αυτών των πρόσθετων.
Για παράδειγμα η TMEDA αυξάνει τις ταχύτητες αντίδρασης και την αποτελεσματικότητα πολλών χημικών αντιδράσεων που εμπλέκουν οργανολιθιακές αντιδράσεις.
Έναντι αλκυλολιθιακών αντιδραστηρίων η TMEDA λειτουργεί ως δότης συναρμοτή, μειώνοντας το βαθμό της συγκροτηματοποίησης. Ακόμη, αυξάνει τη πυρηνοφιλικότητα αυτών των χημικών ειδών (δηλαδή των οργανολιθιακών αντιδραστηρίων).
Ωστόσο, η TMEDA δεν λειτουργεί πάντα ως δότης συναρμοτή έναντι του κατιόντος λιθίου, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που υπάρχουν κέντρα ανιονικού οξυγόνου ή και αζώτου. Για παράδειγμα, μόνο ασθενώς επιδρά με το LDA και το LiHMDS, ακόμη και σε υδρογονάνθρακες ως διαλύτες, (δηλαδή) χωρίς ανταγωνισμό σε δότες συναρμοτών.
Σε λιθίωση ιμίνης, ενώ το THF δρα ως ισχυρός δότης συναρμοτή σε LiHMDS, η ασθενώς συναρμόζουσα
TMEDA γρήγορα διίσταται από το LiHMDS, οδηγώντας στο σχηματισμό διμερών LiHMDS που είναι πιο δραστικά χημικά είδη. Έτσι, (τουλάχιστον) στην περίπτωση του LiHMDS, η TMEDA δεν αυξάνεται η χημική δραστικότητα μειώνοντας το επίπεδο συγκροτηματοποίησης.
Επίσης, όπως παρατηρείται σε απλές αλκυλολιθιακές ενώσεις, η TMEDA δεν αποσυγκροτηματοποιεί το ακετοφαινολικό λίθιο σε διάλυμα THF.
Η προσθήκη HMPA σε λιθιαμίδια όπως το LiHMDS και το LDA συχνά καταλήγει σε ένα μείγμα διμερών και μονομερών συγκροτημάτων σε THF. Ωστόσο, η αναλογία διμερών και μονομερών χημικών ειδών δεν αλλάζει με την αύξηση της συγκέντρωσης HMPA, οπότε η παρατηρούμενη αύξηση στη χημική δραστικότητα δεν είναι αποτέλεσμα αποσυγκροματοποίησης. Ο μηχανισμός με τον οποίο αυτά τα πρόσθετα αυξάνουν τη χημική δραστικότητα είναι ακόμη ερευνηταία.
Παραγωγή
Οι περισσότερες αλκυλολιθιακές ενώσεις και τα συνηθισμένα λιθιαμίδια είναι εμπορικά διαθέσιμα σε μια ποικιλία διαλυτών και σε ποικιλία συγκεντρώσεων. Ωστόσο, αυτές οι ενώσεις μπορούν επίσης να παραχθούν εργαστηριακά. Παρακάτω αναφέρονται κάποιες συνηθισμένες μέθοδοι για την παραγωγή οργανολιθιακών ενώσεων:
Άμεση αντίδραση με μεταλλικό λίθιο
Η αναγωγή αλκυλαλογονιδίων με μεταλλικό λίθιο μπορεί να αποδώσει απλές αλκυλολιθιακές (RLi) και αρυλολιθιακές ενώσεις (ArLi): Η βιομηχανική παραγωγή οργανολιθιακών ενώσεων επιτυγχάνεται με αυτήν τη μέθοδο, επιδρώντας τα αντίστοιχα αλκυλοχλωριδίων (RCl) σε μεταλλικό λίθιο που περιέχει 0.5-2% νάτριο. Η αντίδραση αυτή είναι πολύ εξώθερμη. Η παρουσία του νατρίου βοηθάει την έναρξη της αντίδρασης ελευθέρων ριζών και την επιταχύνει.
Αντικατάσταση υδρογόνου από λίθιο
Η δεύτερη μέθοδος παραγωγής οργανολιθιακών ενώσεων είναι η λιθίωση, δηλαδή η αντικατάσταση υδρογόνου από λίθιο. Η σχετική οξύτητα των ατόμων υδρογόνου ελέγχει τη θέση της λιθίωσης. Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη μέθοδος για την παραγωγή αλκινυλολιθιακών ενώσεων (RC≡CLi), γιατί τα τερματικά άτομα υδρογόνου που συνδέονται με άτομα άνθρακα υβριδισμού sp είναι πολύ (πιο) όξινα (σε σύγκριση με άτομα υδρογόνου άλλων υδρογονανθράκων) και (σχετικά) εύκολα αποπροτονιώνονται (από μέταλλα, ακόμη και πολύ λιγότερο ηλεκτροθετικά από το λίθιο, όπως ο χαλκός ή και ο άργυρος). Στις αρωματικές ενώσεις η θέση της λιθίωσης καθορίζεται επίσης από φαινόμενα επίδρασης υποκαταστατών. Κάποιες από τις ομάδες υποκαταστατών που επηρεάζουν περισσότερο είναι οι αλκοξυομάδες (RO-), αμιδομάδες (RCONR΄-), θειοξειδομάδες (RSO-) και θειονυλομάδες (RSO2-). Η λιθίωση συχνά συμβαίνει σε ορθο- (δηλαδή σε διπλανές του δακτυλίου) θέσεις σε σχέση με τέτοιους υποκαταστάτες. Σε ετεροαρωματικές ενώσεις (δηλαδή ταυτόχρονα ετεροκυκλικές και αρωματικές) η λιθίωση συνήθως συμβαίνει σε θέση ορθο- θέσεις σε σχέση με το ετεροάτομο.
Μερικά παραδείγματα παραγωγής οργανολιθιακών ενώσεων με λιθίωση είναι τα ακόλουθα (όπου τα όχι υποχρεωτικά ίδια R μπορεί να είναι υδροκαρβύλια, υδρογόνα, ενίοτε και άλλες ομάδες):
Ανταλλαγή αλογόνου - λιθίου
Μια τρίτη μέθοδος παραγωγής οργανολιθιακών ενώσεων είναι μέσω της ανταλλαγής αλογόνου - λιθίου. Δυο οργανολιθιακές ενώσεις που συχνά χρησιμοποιούνται ως πηγές λιθίου για την παραγωγή άλλων οργανολιθιακών ενώσεων με αυτήν τη μέθοδο είναι το τριτοταγές βουτυλολίθιο και το βουτυλολίθιο. Η ανταλλαγή λιθίου - αλογόνου χρησιμοποιείται περισσότερο για τη μετατροπή αρυλοβρωμιδίων (ArBr), αρυλιωδιδίων (ArI), αλκενυλοβρωμιδίων (π.χ. RCH=CHBr) και αλκενυλιωδιδίων (π.χ. RCH=CHI), δηλαδή ενώσεων με άτομα άνθρακα sp2 υβριδισμού στις αντίστοιχες οργανολιθιακές ενώσεις (ArLi και RCH=CHLi). Η αντίδραση είναι εξαιρετικά γρήγορη και μάλιστα συχνά συμβαίνει και σε θερμοκρασίες -60 - (-120°C).
Διαμετάλλωση
Η τέταρτη μέθοδος παραγωγής οργανολιθιακών ενώσεων είναι μέσω διαμετάλλωσης, δηλαδή με ανταλλαγή μετάλλων μεταξύ οργανομεταλλικών ενώσεων, μία από τις οποίες περιέχει λίθιο. Αυτή η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί (για παράδειγμα) στην παραγωγή βινυλολιθίου (ViLi).
Χημική δραστικότητα και εφαρμογές
Ο δεσμός C-Li των οργανολιθιακών αντιδραστηρίων είναι πολύ πολωμένος. Ως αποτέλεσμα, το άτομο του άνθρακα έλκει την περισσότερη ηλεκτρονιακή πυκνότητα του δεσμού και συμπεριφέρεται ως ένα καρβανιόν (C-). Έτσι, τα οργανολιθιακά αντιδραστήρια είναι πολύ βασικά και πυρηνόφιλα. Κάποιες συνηθισμένες εφαρμογές οργανολιθιακών αντιδραστηρίων σε συνθέσεις αφορούν στη χρήση οργανολιθιακών ενώσεων ως πυρηνόφιλα μέσα, ως ισχυρές βάσεις για αποπρωτονίωση, για την πρόκληση έναρξης (ανιονικού) πολυμερισμού και ως πρόδρομες ύλες για την παραγωγή άλλων οργανομεταλλικών ενώσεων.
Ανθρακολιθιακές αντιδράσεις
Ως πυρηνόφιλα, τα οργανολιθιακά αντιδραστήρια δίνουν ανθρακολιθιακές αντιδράσεις, όπου ο δεσμός άνθρακα - λιθίου δίνει αντιδράσεις προσθήκης σε διπλό ή τριπλό δεσμό άνθρακα - άνθρακα, σχηματίζοντας έτσι νέα οργανολιθιακά χημικά είδη. Αυτή η αντίδραση χρησιμοποιείται ευρύτατα στην παραγωγή οργανολιθιακών ενώσεων. Η ανθρακολιθίωση είναι η αντίδραση - κλειδί στις διεργασίες ανιονικού πολυμερισμού. Γι' αυτό το βουτυλολίθιο (BuLi) χρησιμοποιείται ως καταλύτης έναρξης του πολυμερισμού στυρενίου (PhVi), 1,3-βουταδιενίου (Vi2), ισοπρενίου [ViC(Me)=CH2], καθώς και συμπολυμερισμού μειγμάτων των παραπάνω ενώσεων. κέντρο|450x450εσ|Anionic polymerization of styrene initiated by sec-butyllithium
Αναφορές και σημειώσεις
* Κατηγορία:Χημικός δεσμός
Κατάλογος αστέρων της Δοράδος
Ο παρών κατάλογος αστέρων της Δοράδος παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό της Δοράδος κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Δορα *
Κασσάνδρα Σάντσεζ Ναβάρρο
Η Κασσάνδρα Σάντσεζ Ναβάρρο (Cassandra Sánchez Navarro, γεννημένη ως Κασσάνδρα Γκιτιάν Σάντσεζ Ναβάρρο Cassandra Guitian Sánchez Navarro, 3 Ιουλίου 1991 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Είναι κόρη της ηθοποιού Μόνικα Σάντσεζ Ναβάρρο, ανιψιά του ηθοποιού Ραφαέλ Σάντσεζ Ναβάρρο και εγγονή διάσημου ηθοποιού της χρυσής εποχής του μεξικανικού κινηματογράφου Μανόλο Φαμπρέγας.
Σπούδασε acting και δραματουργία στο Κέντρο Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης της Televisa (CEA), και την ίδια χρονιά, έκανε το ντεμπούτο του στην τηλενουβέλα Una familia con suerte.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κάτω Γερμανία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Roman_Empire_125.png/300px-Roman_Empire_125.png|μικρογραφία|300x300εσ|Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία την εποχή τού [[Αδριανός|Αδριανού (βασ. 117–138), που εμφανίζει, στον κάτω ρου τού Ρήνου, την αυτοκρατορική επαρχία Κάτω Γερμανία (ΒΔ Γερμανία/Ν. Ολλανδία, Α. Βέλγιο) και τις τρεις λεγεώνες που υπήρχαν εκεί το 125. Σημειώστε ότι οι ακτογραμμές που εμφανίζονται στον χάρτη είναι οι σημερινές, αν και είναι γνωστό ότι διαφέρουν από εκείνες της ρωμαϊκής εποχής στην περιοχή της Βόρειας Θάλασσας.]]
Η Κάτω Γερμανία, λατιν.: Germania Inferior, ήταν ρωμαϊκή επαρχία από το 85 μ.Χ. έως ότου η επαρχία μετονομάστηκε σε Γερμανία Δεύτερη (Germania Secunda) τον 4ο αιώνα, στη δυτική όχθη του Ρήνου, που συνορεύει με τη Βόρεια Θάλασσα. Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν η Colonia Agrippinensis (σημερινή Κολωνία).
Γεωγραφία
Σύμφωνα με τον Πτολεμαίο (2.9), η Κάτω Γερμανία περιελάμβανε τον Ρήνο από τις εκβολές του μέχρι τις εκβολές του Obringa, ενός ποταμού που ταυτίζεται με τον Άαρ ή με τον Mοζέλλα Η επικράτεια περιλάμβανε το σύγχρονο Λουξεμβούργο, τη νότια Ολλανδία, μέρος του Βελγίου και μέρος της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στη Γερμανία, δυτικά του Ρήνου.
Οι κύριοι οικισμοί της επαρχίας ήταν ο Castra Vetera και η Colonia Ulpia Traiana (και οι δύο κοντά στο Xanten), Coriovallum (Χέερλεν), Albanian (ΆΛφεν αν ντερ Ράιν), Lugdunum Batavorum (Katwijk), Forum Hadriani (Vorburg), Ulpia Noviomagus Nimegenum, Traiectum (Ουτρέχτη), Atuatuca Tungrorum (Tόνγκερεν), Bona (Βόννη) και Colonia Agrippinensis (Κολωνία), η πρωτεύουσα της Κάτω Γερμανίας.
Ιστορία
Ο στρατός της Κάτω Γερμανίας, που συνήθως εμφανίζεται στις επιγραφές ως EX. GΕΡ. INF. (Exercitus Germaniae Inferioris), περιλάμβανε πολλές λεγεώνες σε διάφορες εποχές: από αυτές, οι Legions I Minervia και XXX Ulpia Victrix ήταν οι πιο μόνιμες. Ο γερμανικός στόλος (classis germanica) το;y Ρωμαϊκού Ναυτικού, επιφορτισμένος με την περιπολία του Ρήνου και της ακτής της Βόρειας Θάλασσας, είχε έδρα τα Παλαιά Φρούρια (Castra Vetera) και αργότερα στην Colonia Agrippinensis. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/ba/Germania_inferior_roads_towns.png/300px-Germania_inferior_roads_towns.png|αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| Τα σύνορα της Κάτω Γερμανίας, με κύριους δρόμους και πόλεις/οχυρά. Οι πρώτες αντιπαραθέσεις μεταξύ ενός ρωμαϊκού στρατού και των λαών της Κάτω Γερμανίας σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια των Γαλατικών Πολέμων του Ιουλίου Καίσαρα. Ο Ι. Καίσαρας εισέβαλε στην περιοχή το 57 π.Χ. και στα επόμενα τρία χρόνια εξολόθρευσε αρκετές φυλές, συμπεριλαμβανομένων των Eβουρώνων και των Mεναπίων, τους οποίους ο Καίσαρας αποκαλούσε "Γερμανούς", αλλά που πιθανώς ήταν Κέλτες ή τουλάχιστον ανάμεικτοι Κέλτες-Γερμανοί. Η γερμανική επιρροή (κυρίως μέσω τού Tungri) αυξήθηκε κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, οδηγώντας στην αφομοίωση όλων των κελτικών λαών της περιοχής.
Η Κάτω Γερμανία είχε ρωμαϊκούς οικισμούς από π. το 50 π.Χ. και ήταν αρχικά τμήμα της Βελγικής Γαλατίας. Αν και είχε καταληφθεί από τη βασιλεία του Αυγούστου, δεν καθιερώθηκε επίσημα ως ρωμαϊκή επαρχία μέχρι π. το 85 μ.Χ., με πρωτεύουσα την Colonia Claudia Ara Agrippinensium (σημερινή Κολωνία). Αργότερα έγινε αυτοκρατορική επαρχία. Βρίσκεται βόρεια της Άνω (Ορεινής) Γερμανίας. αυτοί οι δύο μαζί αποτελούσαν τη Μικρά Γερμανία. Το επίθετο Κάτω (Inferior) αναφέρεται στην πεδινή θέση της.
Όπως μαρτυρείται στις αρχές του 5ου αι. στο Notitia Dignitatum, η επαρχία μετονομάστηκε σε Γερμανία Δεύτερη (Germania Secunda, Germania II) τον 4ο αι. Διοικούνταν από έναν ύπατο και αποτελούσε τμήμα της επισκοπής της Γαλατίας. Μέχρι το τέλος του ρωμαϊκού ελέγχου, ήταν μία επαρχία με έντονη φρουρά, που κατοικήθηκε από Ρωμαίους και Φράγκους της Όχθης (Ripuarii Franci) τον 5ο αι. Η πρωτεύουσά της παρέμεινε στην Colonia Claudia Ara Agrippinensium, η οποία έγινε επίσης έδρα χριστιανικής επισκοπής, εκκλησιαστικά υπεύθυνης για την επαρχία, που επέζησε από την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Μετά την οριστική εγκατάλειψη της επαρχίας, έγινε ο πυρήνας του Φραγκικού Βασιλείου.
Βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην κράτη και εδάφη της Ολλανδίας
NGC 154
Ο NGC 154 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Τον ανακάλυψε ο Ουίλιαμ Χέρσελ στις 27 Νοεμβρίου 1785.
Παραπομπές
0154 Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός) 02058
Δημοτική Αστυνομία (Ελλάδα)
Η Δημοτική Αστυνομία είναι υπεύθυνη για την εποπτεία των δημόσιων χώρων της πόλης, την εξασφάλιση της λειτουργικότητας της, καθώς και για την γενική ασφάλεια των πολιτών.
Η Δημοτική Αστυνομία καταργήθηκε το 2013 για να επανασυσταθεί το 2015 (ΦΕΚ Α΄ 47/11-05-2015, άρθρο 19)
Αρμοδιότητες της Δημοτικής Αστυνομίας
Σύμφωνα με το νόμο 3731/2008, ως αρμοδιότητες της Δημοτικής Αστυνομίας νοούνται οι εξής διαδικασίες:
Ιστορία
Η πρώτη δημοτική αστυνομία δημιουργήθηκε με το βασιλικό διάταγμα της 21 Δεκεμβρίου 1836 με σκοπό τη διαχείριση της ησυχίας κι κοινής τάξης στους μεγάλους δήμους. Την δημοτική αστυνομία ανέλαβαν εξαρχής οι δήμαρχοι οι οποίοι διόριζαν τους αστυνομικούς και σε κάθε εναλλαγή δημάρχου διορίζονταν νέοι πιστοί στον νέο δήμαρχο ή οπαδοί του, συνήθως ήταν κομματικά στελέχη. Δεν απέκτησαν ποτέ ομοιόμορφη στολή, ξεχώριζαν μόνο από το στέμμα-έμβλημα που είχαν επάνω στο φέσι τους, η αστυνομικούς σταθμούς, μερικές φορές στεγάζονταν σε παράγκες, μαζεύονταν κάθε πρωί στο Δημαρχείο. Στα πρώτα χρόνια ήταν άοπλοι ασυνήθιστο για την εποχή, κρατούσαν μία ράβδο με την οποία επέβαλαν την τάξη η οποία καταργήθηκε το 1866.
Οι αστυνόμοι και υπαστυνόμοι διορίζονταν από το υπουργείο Εσωτερικών αλλά εγκρίνονταν έπειτα από τον δήμαρχο ο οποίος διόριζε τους απλούς αστυνομικούς. Πολλές φορές οι δημοτικοί αστυνομικοί αποκαλούνταν "ειρηνοποιοί" επειδή δεν έφεραν όπλα ή αστυνομικοί κλητήρες. Το 1860 δόθηκαν πρώτη φορά όπλα, κυνηγετικά δίκαννα, αφού έως τότε παρόλο που επίσημα ήταν άοπλοι έφεραν δικά τους όπλα. Στους πρώτους αυτούς δημοτικούς αστυνομικούς συμπεριλαμβάνονταν ο μπόγιας και ο τελάλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αστυνομια Κατηγορία:Ελληνικά σώματα ασφαλείας
Ελιζαμπέτ Τιμπλ
Η Ελιζαμπέτ Τιμπλ (Élisabeth Thible ή Tible), γεννημένη στη Λυών ήταν η πρώτη γυναίκα που καταγεγραμμένα πέταξε με ελεύθερο αερόστατο θερμού αέρα. Στις 4 Ιουνίου 1784, οκτώ μήνες μετά την πρώτη επανδρωμένη πτήση αεροστάτου, η Τιμπλ πέταξε με τον κύριο Φλωράν (Fleurant) σε αερόστατο που είχε την ονομασία La Gustave προς τιμήν της επίσκεψης του βασιλιά Γουσταύου Γ΄ της Σουηδίας στη Λυών.
Πτήσεις με αερόστατα
Ο Κύριος Φλωράν σκόπευε αρχικά να πετάξει με τον Κόμη Ζαν-Μπαπτίστ ντε Λωρενσίν, αλλά ο κόμης παρέδωσε τη θέση του στο La Gustave στην Ελιζαμπέτ Τιμπλ.
Όταν το αερόστατο απόγειώθηκε η Τιμπλ, ντυμένη όπως η θεά Μινέρβα των Ρωμαίων, και ο Φλωράν τραγούδησαν δύο ντουέτα της γνωστής όπερας της εποχής La Belle Arsène του Πιερ-Αλεξάντρ Μονσινί. Η πτήση διήρκεσε 45 λεπτά, καλύπτοντας απόσταση τεσσάρων χιλιομέτρων και έφτασε σε ύψος πλεύσης 1.500 μέτρων. Ανάμεσα στους θεατές βρισκόταν και ο βασιλιάς Γουσταύος Γ΄ της Σουηδίας, προς τιμήν του οποίου το αερόστατο έλαβε το όνομα του. Κατά την διάρκεια της ανώμαλης προσγείωσης η Τιμπλ γύρισε τον αστράγαλό της όταν το καλάθι ακούμπησε στο έδαφος. Πιστώνεται από τον Φλωράν την επιτυχία της πτήσης μιας και τροφοδοτούσε με ξύλα τη φωτιά κατά την διάρκεια της πτήσης αλλά και επειδή εξέθεσε την αξιοσημείωτη ανδρεία της.
Προσωπική ζωή
Ελάχιστα είναι γνωστά για την Μαντάμ Τιμπλ, η οποία περιγράφεται ως εγκαταλελειμμένη σύζυγος (épouse délaissée) ενός εμπόρου από τη Λυών. Δεν υπάρχουν καταγραφές πως υπήρξε επαγγελματίας τραγουδίστρια όπερας.
Λοιπή βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι αεροπόροι Κατηγορία:Γυναίκες αεροπόροι
Σάντα Μαρία σόπρα Μινέρβα
H Σάντα Μαρία επάνω από την Αθηνά, ιταλ. Santa Maria sopra Minerva, είναι μία εκκλησία του Ρωμαιο-Καθολικού Τάγματος των Ιεροκηρύκων (λατιν. Ordo Predicatorum, O.P.), γνωστών ως Δομινικανών στη Ρώμη. Το όνομά της οφείλεται στο ότι η πρώτη Χριστιανική εκκλησία που φτιάχτηκε εδώ, κτίστηκε ακριβώς επάνω στα ερείπια (ή θεμέλια) ενός ναού, αφιερωμένου στην Ίσιδα. Αυτή είχε εκληφθεί λανθασμένα ως η Ρωμαϊκή θεά Μινέρβα (Αθηνά), μάλλον επειδή ερμηνεύθηκε ως το Αιγυπτιακό ανάλογο της θεάς.
Η τοποθεσία της εκκλησίας βρίσκεται στην Πιάτσα ντελλα Μινέρβα, ένα οικοδομικό τετράγωνο ανατολικά του Πανθέου, στο διαμέρισμα της Κουκουνάρας (rione della Pigna), εντός της αρχαίας περιοχής γνωστής ως Πεδίο του Άρεως (Campus Martius). Η τωρινή εκκλησία και η θέση των γειτονικών οικοδομών φαίνονται στον χάρτη του Τζιαμπαττίστα Νόλλι του 1748.
Ενώ οι άλλες μεσαιωνικές εκκλησίες της Ρώμης αναπλάστηκαν στην εποχή του Μπαρόκ, η Γοτθική Σάντα Μαρία σόπρα Μινέρβα είναι το μόνο παράδειγμα εκκλησίας κτισμένης στη Ρώμη, που διατήρησε την αρχική της αρχιτεκτονική. Πίσω από μία συγκρατημένη πρόσοψη σε ρυθμό Αναγέννησης, το Γοτθικό εσωτερικό χαρακτηρίζεται από οξυκόρυφα σταυροθόλια ζωγραφισμένα μπλε με επίχρυσα άστρα και ραβδώσεις βαμμένες διακεκομμένα με λαμπερό κόκκινο, στην 19ου αι. νεογοτθική ανακαίνιση.
Η εκκλησία και η εφαπτόμενη μονή λειτούργησαν κατά περιόδους της ιστορίας τους ως επιτελείο του Δομινικανού Τάγματος. Σήμερα αυτό έχει επανεγκατασταθεί στην αρχική του θέση, στη μονή της Σάντα Σαμπίνα. Στον ναό της Σάντα Μαρία σόπρα Μινέρβα αντιστοιχεί καρδινάλιος-ιερέας, έτσι ο ναός είναι επίτιμος (titular). Εδώ υπάρχει ο Χριστός φέρων τον Σταυρόν του Μιχαήλ-Αγγέλου και οι νωπογραφίες Ευαγγελισμός και Ανάληψη της Παναγίας του Φιλιππίνο Λίππι. Επίσης οι τάφοι της Αγ. Αικατερίνης της Σιέννας και του Φρα Αντζέλικο. Στη μπροστά πλατεία υπάρχει ένας οβελίσκος του ναού της Ίσιδας, στηριγμένος επάνω σε έναν γλυπτό ελέφαντα, το Πουλτσίνο. Τη σύνθεση σχεδίασε ο Μπερνίνι, όπως και την προτομή τού τάφου τού Βιτζέβανο, μέσα στον ναό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Ρώμη
Λάμια (αποσαφήνιση)
Με την λέξη ή όρο Λάμια αναφέρονται :
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Πάρκο του Λα Βιλέτ
thumb|right|350px|Το Πάρκο της Βιλέτ, με τη σφαίρα Ζεόντ, Παρίσι. Το Πάρκο του Λα Βιλέτ (Parc de la Villette) βρίσκεται στα ανατολικά της πόλης του Παρισιού, στο 19ο διαμέρισμα και είναι μια τεράστια έκταση, διαμορφωμένη σε μεγάλο πάρκο ψυχαγωγίας, με κήπους, παιδικές χαρές, καφετέριες και χώρους προβολής των τεχνών και των επιστημών. Καλύπτει έκταση 55 εκταρίων και βρίσκεται στη θέση που βρίσκονταν τα παλιά σφαγεία και η αγορά ζώων του Παρισιού (Μετρό: Porte de la Villette).
Η σχεδίαση του πάρκου και των εγκαταστάσεών του ανήκει στο διάσημο Ελβετό αρχιτέκτονα Μπερνάρ Τσουμί (Bernard Tschumi). Το έργο πραγματοποιήθηκε μεταξύ των ετών 1984 και 1987. Περιλαμβάνει ένα μουσείο επιστημών, αίθουσα συναυλιών, εκθεσιακό περίπτερο, κινηματογράφο και μουσικό κέντρο.
Αξιοθέατα
Το πάρκο φιλοξενεί πληθώρα μουσείων, συναυλιακούς χώρους, μουσικές σκηνές, θέατρα, όπως επίσης και παιδικές χαρές. Περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:
Η Πόλη των Επιστημών
Η Πόλη των Επιστημών και της Βιομηχανίας (Cité des Sciences et de l'Industrie), μέσα στο Πάρκο της Βιλέτ, στεγάζεται σε ένα κτίριο ύψους 40 μέτρων, σχεδιασμένο σε πέντε επίπεδα από τον αρχιτέκτονα Αντριάν Φαινσιλμπέρ (Andrien Fainsilber). Εντυπωσιακό είναι το Πλανητάριο, με ένα αμφιθέατρο 260 θέσεων, όπου γίνονται προβολές με ειδικά οπτικά και ηχητικά εφέ, που δημιουργούν εικόνες των άστρων και των πλανητών.
Στα ενδιαφέροντα εκθέματα περιλαμβάνονται ένα δείγμα του ευρωπαϊκού πυραύλου Αριάν (Ariane), ένα μοντέλο σε φυσικό μέγεθος του γαλλικού μαχητικού αεροσκάφους Μιράζ (Mirage), ενώ κοντά στο ναυτικό μουσείο εκτίθεται «Ο Αργοναύτης», ένα υποβρύχιο του 1950. Η πιο εκπληκτική κατασκευή στην πόλη των επιστημών είναι η αίθουσα προβολών Ζεόντ (La Géode), μια γιγαντιαία σφαίρα με διάμετρο 36 μέτρων, που καλύπτεται με 6.500 τρίγωνα από ανοξείδωτο ατσάλι. Στο εσωτερικό, μια ημισφαιρική οθόνη 1.000 τετραγωνικών μέτρων προβάλλει ταινίες για τη φύση και το διάστημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Παρισιού Κατηγορία:Πάρκα στη Γαλλία
The Cure (τραγούδι)
Το "The Cure" είναι τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Lady Gaga. Έγραψε το τραγούδι με τους Paul Blair, Nick Monson, Lukas Nelson και Mark Nilan, ενώ η παραγωγή έγινε από την ίδια και τους Detroit City και Monson. Η Gaga δήλωσε πως το έγραψε για να μεταδόσει θετική ενέργεια σε μια εποχή που κυριαρχεί η θηριωδία. Στιχουργικά αναφέρεται στη θεραπευτική ιδιότητα της αγάπης, προσπαθώντας να θεραπεύσει κάποιο άγαπημένο της πρόσωπο.
Κυκλοφόρησε ως αυτόνομο σινγκλ στις 16 Απριλίου 2017, μετά τη συναυλία της στο Coachella Music Festival όπου ήταν πρώτο όνομα. Αργότερα, προστέθηκε και στη λίστα των τραγουδιών που θα ερμήνευε στην περιοδεία της Joanne World Tour που θα ξεκινούσε το καλοκαίρι.
Κυκλοφορία
μικρογραφία|left|Το [[:en:Coachella_Valley_Music_and_Arts_Festival|Coachella Valley Music and Arts Festival, στο οποίο η Gaga ερμήνευσε για πρώτη φορά το "The Cure".]] Το Μάρτιο του 2017, ανακοινώθηκε ότι η Gaga θα αντικαθιστούσε τη Μπιγιόνσε ως πρώτο όνομα για το Coachella Festival 2017, λόγω εγκυμοσύνης της δεύτερης. Κατά την ερμηνεία της στο φεστιβάλ στις 16 Απριλίου, η Gaga είπε στο πλήθος: «Είμαι τόσο ενθουσιασμένη για το επόμενο μέρος του show, καθώς προσπαθούσα για τόσο καιρό να το κρατήσω μυστικό. Ήμουν στο στούντιο και τώρα θα ήθελα να ερμηνεύσω για πρώτη φορά ένα ολοκαίνουριο τραγούδι, το "The Cure"». Μετά τη λήξη του σόου, το τραγούδι κυκλοφόρησε στις πλατφόρμες iTunes, Spotify, Apple Music, Amazon, και Google Play. Στάλθηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αμερικής στις 25 Απριλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια της Lady Gaga Κατηγορία:Τραγούδια του 2017 Κατηγορία:Singles του 2017 Κατηγορία:Singles της Interscope Records
Αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα Άρης
Το αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα Άρης ήταν αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα το οποίο αναπτύχθηκε από τον Ελληνικό Στρατό. Η παραγωγή του ακυρώθηκε για άγνωστους λόγους, το 1987.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Αυτοκρατορική επαρχία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e7/RomanEmpire_117.svg/300px-RomanEmpire_117.svg.png|μικρογραφία|300x300εσ|Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 117 μ.Χ. Οι αυτοκρατορικές επαρχίες εμφανίζονται με πράσινο χρώμα. Το ροζ δηλώνει τις συγκλητικές επαρχίες, καθώς και την ίδια την Ιταλία, η οποία διοικούνταν απευθείας από τη Σύγκλητο.
Μία αυτοκρατορική επαρχία, λατιν.: provincia imperatoria ήταν μία ρωμαϊκή επαρχία κατά τη διάρκεια της Ηγεμονίας, όπου ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας είχε το μοναδικό δικαίωμα να διορίσει τον κυβερνήτη (απεσταλμένο τού Αυγούστου προς τον πραίτωρα, legatus Augusti pro praetore). Αυτές οι επαρχίες ήταν συχνά οι στρατηγικά τοποθετημένες συνοριακές επαρχίες.
Οι ακόλουθες επαρχίες ήταν αυτοκρατορικές:
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές Κατηγορία:Επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Λάμια (ζωολογία)
Πηγές
Κατηγορία:Κολεόπτερα
NGC 37
thumb|right|250px|Ο NGC 37 Ο NGC 37 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Φοίνικα. Τον ανακάλυψε στις 2 Οκτωβρίου 1836 ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Frederick William Herschel).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0037 Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Φοίνιξ (αστερισμός) 00801
Δυσάρεστες ιστορίες
Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί μεμονωμένα διηγήματα και μια επιλογή 13 διηγημάτων με τίτλο 13 ιστορίες για παλιοχαρακτήρες.
Παρουσίαση
Οι ιστορίες είναι εμπνευσμένες από δημοσιεύσεις διαφόρων γεγονότων στις εφημερίδες του Παρισιού, σύντομα άρθρα για σκάνδαλα, ατυχήματα, εγκλήματα και περίεργες υποθέσεις. Ο Λεόν Μπλουά καταγράφει τις ιστορίες χωρίς αποστροφή για τις ειδεχθείς πράξεις, δείχνοντας συχνά κατανόηση για τη σκοτεινή πλευρά του ανθρώπινου μυαλού, που μπορεί να οδηγήσει τον καθένα σε παρεκτροπές.
Τα διηγήματα σχετίζονται, ως προς το είδος, με τις Σκληρές ιστορίες (1883) του Βιλιέ ντε λ'Ιλ-Αντάμ, τις Διαβολικές (1874) του Ζυλ Μπαρμπέ ντ’ Ωρεβιγύ και έργα του Έντγκαρ Άλαν Πόε και του Λωτρεαμόν και είναι γραμμένα με ύφος που θυμίζει δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, σε πυρετώδη αφηγηματικό ρυθμό και άφθονο μαύρο χιούμορ.
Ο φανατικός στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις Καθολικός συγγραφέας Μπλουά χρησιμοποίησε τις υποθέσεις για να επιτεθεί στηναγνωστικιστική μεσαία τάξη και στο κυρίαρχο κατεστημένο της εποχής του, περιλαμβάνοντας πλήθος αναφορών σε πραγματικά πρόσωπα.
Για τον Μπλουά, όλες οι σωματικές απολαύσεις είναι εκτροπή ή, ακόμη χειρότερα, σατανικός πειρασμός, επομένως μόνο μέσω των βασάνων και της τιμωρίας οι χαρακτήρες του εξιλεώνονται για τις αμαρτίες τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά διηγήματα
Εκτροχιασμός τρένου στο Άδενδρο (2017)
μικρογραφία|Πετρελαιοκίνητη αυτοκινητάμαξα τύπου AEG DE IC 2000N της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, αυτή που έγινε το ατύχημα. Ο εκτροχιασμός τρένου στο Άδενδρο έλαβε χώρα στις 13 Μαΐου 2017 όταν ένα υπεραστικό τρένο που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα - Θεσσαλονίκη, εκτροχιάστηκε λόγω υπερβολικής ταχύτητας και προσέκρουσε σε σπίτι της περιοχής. Από το δυστύχημα σκοτώθηκαν τέσσερα άτομα δυο μέλη του πληρώματος, ο μηχανοδηγός και ένας επιβάτης) και τραυματίστηκαν δέκα.
Η αυτοκινητάμαξα Σειράς 520 (AEG DE IC-2000N)  που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη, και μετέφερε συνολικά 78 άτομα (5 άτομα στο πλήρωμα και 73 επιβάτες), εκτροχιάστηκε στις  21:45,  200 μέτρα από τον σιδηροδρομικό σταθμό Άδενδρου Θεσσαλονίκης και προσέκρουσε σε σπίτι που βρισκόταν κοντά στις ράγες του τρένου. Από την σύγκρουση σκοτώθηκαν τέσσερα άτομα, τραυματίστηκαν δέκα ενώ δυο άτομα του σπιτιού γλίτωσαν πηδώντας από το μπαλκόνι, το δε σπίτι έπαθε σοβαρές ζημιές.
Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ και το Υπουργείο Μεταφορών ξεκίνησαν έρευνα για το δυστύχημα. Σύμφωνα με τα ευρήματα, ο καταγραφέας του τρένου αποκάλυψε ότι η αιτία του δυστυχήματος ήταν η υπερβολική ταχύτητα. Το τρένο έτρεχε με ταχύτητα 144.3 km/h ενώ το όριο ταχύτητας ήταν τα 60 km/h (χλμ/ώ). Η τριμελής επιτροπή εμπειρογνωμόνων απεφάνθη ότι δεν υπήρχε ένδειξη σαμποτάζ και ότι οι τοπικοί ελεγκτές είχαν ακολουθήσει τις συνήθεις διαδικασίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ατυχήµατα µέσων µεταφοράς στην Ελλάδα Κατηγορία:2017 Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα στην Ελλάδα
Ε-44-Ε 81 χιλιοστών (ολμοβόλο)
Το ολμοβόλο Ε-44-Ε 81 χιλιοστών είναι ολμοβόλο το οποίο παράγεται από την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων για τον Ελληνικό Στρατό. Σκοπός του είναι να κάνει αποτελεσματικές και ακριβείς έμμεσες ρίψεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Τουγκάι Μπέι
Ο Μίρζα Τουγκάι Μπέι, Τουχάι Μπέι (κριμαϊκά ταταρικά: Toğay bey, πολωνικά: Tuhaj-bej, κυριλλικό: Тугай-бей) μερικές φορές γράφεται ως Τούγκαι Μπέι, (πέθανε τον Ιούνιο του 1651) ήταν αξιοσημείωτος στρατιωτικός αρχηγός και πολιτικός των Τατάρων της Κριμαίας.
Βιογραφία
Ο Τογκάι καταγόταν από τους Αργκίν, μια από τις ευγενείς Κριμαϊκές οικογένειες, και το πλήρες όνομά του ήταν Αργκίν Ντογκάν Τογκάι Μπέι (Αρχίν Ντοχάν Τοχάι μπέι). Ο "Μπέης" είναι στην πραγματικότητα ένας τίτλος που έλαβε όταν έγινε αρχηγός στο σαντζάκι του  Ορ Καπί (το σημερινό Περεκόπ), μια σημαντική θέση στο Χανάτο της Κριμαίας, επειδή ο Ισθμός του Περεκόπ ήταν περιοχή ζωτικής σημασίας για την άμυνα του χανάτου.
Ο Τουχάι Μπέι έγινε ο μπέης του Ορ Καπί (Ορ Μπέη) κάποια στιγμή ανάμεσα στο 1642 και 1644. Η θέση του Μπέη του Ορ Καπί ήταν σημαντική στο Χανάτο της Κριμαίας, καθώς ήταν υπεύθυνος για το οχυρό του Ορ Καπί, την πύλη στην χερσόνησο. Από το 1644 είχε αρκετή εξουσία για τον Χαν της Κριμαίας, για να του αναθέσει την αρχηγία της μεγάλης εκστρατείας των Τατάρων κατά της Πολωνίας. Ωστόσο, η θέση του στρατού του Τουχάι Μπέι είχε γίνει γνωστή στον πολωνικό στρατό με αρχηγό τον Στανισλάβ Κονιετσπόλσκι πριν φτάσει στις πυκνοκατοικημένες περιοχές της Ουκρανίας, και έχασε στην Πρώτη Μάχη του Οχματίβ.
Το 1648 έστειλε ένα στρατό (περίπου 6.000 με 20.000 άνδρες) για να βοηθήσει τον Μποχντάν Χμελνίτσκι στην Εξέγερση των Κοζάκων ενάντια στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Εκεί πήρε μέρος σε πολλές σημαντικές μάχες και σκοτώθηκε κατά την διάρκεια της μάχης του Μπερεστέτσκο.
Επίσης, ήταν ένας από τους κυριότερους χαρακτήρες του Πολωνικού μυθιστορήματος και ταινίας Δια Πυρός και Σιδήρου. Στην ταινία, τον ρόλο του Τουγκάι Μπέη ανέλαβε ο Ντάνιελ Ολμπρύτσκι.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Κριμαίας
Ακουιτανική Γαλατία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Roman_Empire_125.png/400px-Roman_Empire_125.png|μικρογραφία|400x400εσ|Η Rωμαϊκή Aυτοκρατορία την εποχή τού [[Αδριανός|Αδριανού (κυβέρνησε 117-138), όπου εμφανίζεται, στη νοτιοδυτική Γαλατία, η αυτοκρατορική επαρχία της Ακουιτανικής Γαλατίας (Ακουιτανίας).]]
Η Ακουιτανική Γαλατία, λατιν.: Gallia Aquitania, επίσης γνωστή ως Aquitaine ή Aquitaine Gaul, ήταν επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Βρίσκεται στη σημερινή νοτιοδυτική Γαλλία, όπου δίνει το όνομά της στη σύγχρονη περιοχή της Ακουιτανίας. Συνόρευε με τις επαρχίες: Λουγδουνική Γαλατία, Ναρβονική Γαλατία και Ταρρακωνησία (Ισπανία).
Φυλές της Ακουιτανίας
Δεκατέσσερις κελτικές φυλές και πάνω από είκοσι φυλές των Ακουιτανών κατέλαβαν την περιοχή από τις βόρειες πλαγιές των Πυρηναίων στα νότια, μέχρι τον ποταμό Λίγηρα (Liger, νυν Loire) στα βόρεια. Οι μεγάλες φυλές αναφέρονται στο τέλος αυτής της ενότητας. Υπήρχαν περισσότερες από είκοσι φυλές Aκουιτανών, αλλά ήταν μικρές και υστερούσαν σε φήμη. Η πλειονότητα των φυλών ζούσε κατά μήκος του ωκεανού, ενώ οι άλλες έφτασαν στο εσωτερικό και στις κορυφές των βουνών Cemmenus, μέχρι τους Tεκτοσάγες.
Το όνομα Gallia Comata χρησιμοποιήθηκε συχνά για να δηλώσει τις τρεις επαρχίες της Πέραν Γαλατίας, δηλαδή. Gallia Lugdunensis, Gallia Belgica και Aquitania, που κυριολεκτικά σημαίνει "Γαλατία μακρυμαλλούσα", σε αντίθεση με την Gallia Bracata, δηλ. "Γαλατία βρακοφορούσα", όρος που προέρχεται από τις bracae ("βράκες, παντελόνια", η εγγενής ενδυμασία των βόρειων "βαρβάρων") για τη Gallia Narbonensis.
Το μεγαλύτερο μέρος της ακτής τού Ατλαντικού των Ακουιτανών ήταν αμμώδες και με λεπτό χώμα. Καλλιεργούσαν κεχρί, αλλά δεν ήταν παραγωγικό σε σχέση με άλλα προϊόντα. Κατά μήκος αυτής της ακτής βρισκόταν επίσης ο κόλπος, που κατείχαν οι Ταρβέλοι, όπου στη γη τους, τα χρυσωρυχεία ήταν άφθονα. Θα μπορούσαν να εξορυχθούν μεγάλες ποσότητες χρυσού με ελάχιστη επεξεργασία. Η εσωτερική και ορεινή χώρα σε αυτή την περιοχή είχε καλύτερο έδαφος. Οι Πετροκόροι και οι Bιτούριγες Κούβοι είχαν ωραία σιδηρουργεία· οι Καδούρκοι είχαν εργοστάσια λινών και οι Ρουτένοι και οι Γαβάλες είχαν ορυχεία αργύρου.
Σύμφωνα με τον Στράβωνα, οι Aκουιτανοί ήταν πλούσιος λαός. Ο Λουέριος, ο βασιλιάς των Αρβέρνων και ο πατέρας τού Βιτούιτου, που πολέμησε εναντίον του Μάξιμου Αιμιλιανού και τού Δομήτιου, λέγεται ότι ήταν τόσο πλούσιος και υπερβολικός, που κάποτε περνούσε με μία άμαξα μέσα σε μία πεδιάδα, σκορπίζοντας εδώ και εκεί χρυσά και αργυρά νομίσματα.
Οι Ρωμαίοι ονόμαζαν τις φυλετικές ομάδες pagi. Αυτές οργανώθηκαν σε μεγαλύτερες υπερ-φυλετικές ομάδες, που οι Ρωμαίοι ονόμαζαν civitates. Αυτές οι διοικητικές ομάδες λήφθησαν αργότερα από τους Ρωμαίους στο σύστημα τοπικού ελέγχου τους.