cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρσέλ Μπρόιερ
thumb|200px|η πολυθρόνα από επινικελωμένους ατσάλινους σωλήνες Wassily, ένα από τα διασημότερα αντικείμενα του. Ο Μαρσέλ Μπρόιερ (ουγγρικά: Marcel Lajos Breuer, 21 Μαΐου 1902 – 1 Ιουλίου 1981) ήταν Ούγγρος αρχιτέκτονας και σχεδιαστής επίπλων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πετς της Ουγγαρίας. Σπούδασε και δίδαξε στο Μπαουχάους στη δεκαετία του 1920, τονίζοντας το συνδυασμό τέχνης και τεχνολογίας. Εργάστηκε αργότερα στο Βερολίνο, σχεδιάζοντας σπίτια και εμπορικά καταστήματα, καθώς επίσης και διάφορα μεταλλικά επίπλα, των οποίων τα αντίγραφα είναι ακόμα στην παραγωγή σήμερα.
Πέθανε στη Νέα Υόρκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αμερικανοί βιομηχανικοί σχεδιαστές Κατηγορία:Σχεδιαστές επίπλων Κατηγορία:Ούγγροι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Μοντερνιστές αρχιτέκτονες
Καταρράκτες Έιντζελ
Ιστορία
Μερικοί ιστορικοί αναφέρουν ότι ο πρώτος Ευρωπαίος που επισκεύτηκε τον καταρράκτη ήταν ο Φερνάνδο ντε Μπέρριο, ένας Ισπανός εξερευνητής και κυβερνήτης του 16ου και 17ου αιώνα. Σύμφωνα με τις καταγραφές του Βενεζουελάνου εξερευνητή Ερνέστο Σάντσες λα Κρους, εντόπισε τους καταρράκτες το 1912, αλλά δεν δημοσιοποίησε την ανακάλυψή του. Είναι πιθανό ο Κρους να είδε τους καταρράκτες Μοντόγια στην Σιέρρα Πακαράιμα, που έχουν ύψος πάνω από 500 μέτρα. Οι καταρράκτες έγιναν γνωστοί και στον υπόλοιπο κόσμο όταν ο αμερικανός αεροπόρος Τζίμι Έιντζελ πέταξε από πάνω τους στις 16 Νοεμβρίου 1933, καθώς έψαχνε για φλέβες μεταλλευμάτων.
Το πρώτο καταγεγραμμένο άτομο ευρωπαϊκής καταγωγής που έφτασε στη βάση του καταρράκτη ήταν ο Λετονός εξερευνητής Αλεξάντρς Λάιμε, επίσης γνωστός ως Αλεχάνδρο Λάιμε στη φυλή ιθαγενών Πεμόν. Έφτασε στους καταρράκτες μόνος το 1946. Ήταν ο πρώτος που θα φτάσει στην κορυφή τους στα τέλη του 1950, αναρριχόμενος από την πίσω πλευρά. Ο ίδιος επίσης, έφτασε το αεροπλάνο του Έιντζελ 18 χρόνια μετά την προσγείωση. Στις 18 Νοεμβρίου 1955 ανακοίνωσε στη Βενεζουελανή εφημερίδα El Nacional ότι το ρυάκι που τροφοδοτεί τους καταρράκτες, που δεν είχε κανένα γνωστό τοπικό όνομα, θα ονομαζόταν Γκάουγια, από τον ομώνυμο ποταμό της Λετονίας. Το 1955, το όνομα αυτό είχε καταχωρηθεί στο Εθνικό Χαρτογραφικό ίδρυμα της Βενεζουέλας (Dirección de Cartografía Nacional). Δεν υπάρχουν πειστικές αποδείξεις ότι οι αυτόχθονες πληθυσμοί Πεμόν είχαν δώσει ονόματα στα τοπικά ρεύματα, καθώς οι ιθαγενείς θεωρούσαν το Αουγιάν τεπούι επικίνδυνο μέρος και δεν το επισκέπτονταν.
Ο Λάιμε ήταν επίσης ο πρώτος που δημιούργησε ένα μονοπάτι που οδηγεί από τον ποταμό Τσουρούν στη βάση των καταρρακτών. Στο δρόμο, υπάρχει ένα σημείο το οποίο συνήθως χρησιμοποιείται για φωτογράφηση των καταρρακτών. Ονομάζεται Μιραδόρ Λάιμε προς τιμήν του. Αυτή η διαδρομή χρησιμοποιείται σήμερα κυρίως από τους τουρίστες.
Το επίσημο ύψος του καταρράκτη προσδιορίστηκε με μια έρευνα που διεξήχθη από μια αποστολή που οργανώθηκε και χρηματοδοτήθηκε από την Αμερικανίδα δημοσιογράφο Ρουθ Ρόμπερτσον στις 13 Μαΐου 1949. Η πρώτη γνωστή προσπάθεια αναρρίχησης έγινε το 1968 κατά τη διάρκεια της υγρής περιόδου. Απέτυχε λόγω της ολισθηρότητας του βράχου. Το 1969 μια δεύτερη απόπειρα έγινε κατά τη διάρκεια της περιόδου ανομβρίας. Η απόπειρα ματαιώθηκε από έλλειψη νερού και μια προεξοχή 400 μέτρα από την κορυφή. Η πρώτη ανάβαση στην κορυφή του βράχου ολοκληρώθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1971. Οι ορειβάτες χρειάστηκαν εννέα και μισή ημέρες να ανέβουν και μία και μισή ημέρες να κατεβαίνουν κάνοντας ραπέλ (καταρρίχηση με σχοινί).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βενεζουέλας Ειντζελ
Μαρδούκ ναντίν αχέ
Ο Μαρδούκ ναντίν αχέ υπήρξε ο έκτος βασιλιάς της τέταρτης δυναστείας της Βαβυλώνας ή δεύτερης δυναστείας της Ισίν (1099 - 1082 π.χ.) σχετίζεται με 3 προηγούμενους βασιλείς της Βαβυλώνας από την ίδια δυναστεία, ήταν ο γιος του Νινουρτά ναντίν σουμί του τρίτου βασιλιά, ο αδελφός του Ναβουχοδονόσορα Α΄ του τέταρτου βασιλιά και ο θείος του Ενλίλ ναντίν απλί του πέμπτου βασιλιά τον οποίο ανέτρεψε από τον θρόνο. Στην αρχή της βασιλείας πραγματοποίησε επιδρομές στην Ασσυρία, ο Ασσύριος βασιλιάς Τιγκλάθ Πιλεσέρ Α΄ ανταπέδωσε με σκληρότερες επιδρομές στην Βαβυλώνα, λεηλασίες και σφαγή των κατοίκων.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Βαβυλώνας Κατηγορία:Βασιλείς του Σύμπαντος
Strong Arm of the Law
Το Strong Arm of the Law είναι ο τρίτος δίσκος του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon, ο οποίος ηχογραφήθηκε στα "Ramport Studios" του Λονδίνου και κυκλοφόρησε στις 1 Σεπτεμβρίου 1980.
Ο δίσκος συνέχισε την επιτυχία του προηγούμενου άλμπουμ των Saxon, "Wheels of Steel", αφού έγινε χρυσός και παρέμεινε στα τσαρτ για 13 εβδομάδες, φθάνοντας ως την ενδέκατη θέση στη Μεγάλη Βρετανία. Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου κυκλοφόρησε σε μορφή 7" σινγκλ, το Νοέμβριο του 1980. Οι στίχοι του τραγουδιού "Dallas 1 PM" αναφέρονται στη δολοφονία του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι.
Θέσεις τσαρτ
Strong Arm of the Law (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 1 Σεπτεμβρίου 1980
Strong Arm of the Law (σινγκλ)
Βραβεία
Strong Arm of the Law (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Τα μέλη των Saxon
Το Strong Arm of the Law ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Saxon Κατηγορία:Άλμπουμ του 1980
Μάριος Χαραλάμπους
Ο Μάριος Χαραλάμπους είναι Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο της άμυνας.
Βιογραφικό
Ο Μάριος Χαραλάμπους γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 1969 στο Πραστειό Αυδήμου. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1990 αγωνιζόμενος στον Απόλλωνα Λεμεσού. Παρέμεινε στην ομάδα αυτή έως το 2000 που μετακινήθηκε στον Α.Ο. Καβάλα. Ακολούθως αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Λευκωσίας, στην ΑΕΛ Λεμεσού και στην Ένωση Νέων Παραλιμνίου.
Επιπρέσθετα, αγωνίστηκε με τα χρώματα της Εθνικής Κύπρου, έχοντας 60 συμμετοχές. Μάλιστα διετέλεσε και αρχηγός της ομάδας.
Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας, εργοδοτήθηκε στο Συμβούλιο Αποχετεύσεως Λεμεσού – Αμαθούντος, στη θέση του τεχνικού επιθεωρητή πολίτης μηχανικής.
Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Τον Ιανουάριο του 2021 ανακοινώθηκε ότι θα διεκδικήσει εκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021 με το ΕΛΑΜ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
F-35 Lightning II
Το Lockheed Martin F-35 Lightning II είναι ένα μονοθέσιο, μονοκινητήριο, χαμηλής παρατηρησιμότητας μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς. Κατασκευάζεται από μια κοινοπραξία εταιριών της οποίας ηγείται η Lockheed Martin με σημαντικότερους εταίρους τις Northrop Grumman και BAe Systems. Το F-35 αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο ανάπτυξης, με την πρώτη πτήση να έχει λάβει χώρα στις 15 Δεκεμβρίου του 2006.
Προδιαγραφές
Το F-35 προέκυψε από την ανάγκη των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ να αντικαταστήσουν έναν αριθμό διαφορετικών μαχητικών αεροσκαφών με έναν μόνο τύπο. Γι’ αυτό το λόγο το αεροσκάφος έχει τρεις υποεκδόσεις.
Σχεδίαση
Το F-35 ενσωματώνει χαρακτηριστικά χαμηλής παρατηρησιμότητας που το κάνουν δύσκολο να εντοπιστεί από αντίπαλα αεροσκάφη ή ραντάρ περιορίζοντας έτσι τη δυνατότητα του αντιπάλου να επιτεθεί ή να αμυνθεί αποτελεσματικά. Διαθέτει εσωτερικές αποθήκες οπλισμού προκειμένου να μην προσμετράται το ίχνος ραντάρ του οπλισμού στο συνολικό ίχνος του αεροσκάφους. Βέβαια το F-35 δύναται να φέρει οπλισμό και εξωτερικά, θυσιάζοντας έτσι όμως ως ένα βαθμό τη χαμηλή του παρατηρησιμότητα.
Ηλεκτρονικός εξοπλισμός
Το F-35 φέρει το ραντάρ AN/APG-81, τύπου AESA, το οποίο θεωρείται κορυφαίων επιδόσεων. Επίσης διαθέτει το συστήματα στόχευσης EOTS και το σύστημα προειδοποίησης AN/AAS-37. Αυτά σε συνδυασμό με τους προηγμένους αισθητήρες δίνουν στον πιλότο μια εξαιρετική εικόνα του πεδίου μάχης.
Καινοτομίες
Το αεροσκάφος θα μπορεί να δεχθεί εντολές μέσω της φωνής του πιλότου μέσω του συστήματος Direct Voice Input. Επίσης θα διαθέτει σύστημα απεικόνισης επί κάσκας (HMDS) το οποίο θα προβάλλει πληροφορίες κατ’ ευθείαν στη κάσκα του πιλότου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Επίλυση του βραχίονα
Η επίλυση του βραχίονα είναι όρος των εφαρμοσμένων μαθηματικών της μηχανικής των ρομπότ και αναφέρεται σε μια μαθηματική επίλυση των εξισώσεων που επιτρέπουν τον υπολογισμό συγκεκριμένων χαρακτηριστικών των βραχιόνων ενός ρομπότ έτσι ώστε να του επιτραπεί να κάνει συγκεκριμένες κινήσεις.
Ένα τυπικό βιομηχανικό ρομπότ αποτελείται από τμήματα ίσου μήκους που είναι ενωμένα μεταξύ τους είτε με ενώσεις που μπορούν να αλλάζουν γωνία είτε πάνω σε μακριές μπάρες που μπορούν να αλλάζουν μήκος. Εάν ο μηχανικός γνωρίζει τις γωνίες και τα μήκη, η θέση και η περιστροφή του άκρου του βραχίωνα του ρομπότ σε σχέση με τη βάση του μπορεί να υπολογιστεί με απλή τριγωνομετρία που μελετάται στο επιστημονικό πεδίο ελέγχου των ρομπότ.
Όμως το αντίστροφο — ο υπολογισμός των γωνιών και των μηκών που χρειάζονται έτσι ώστε το ρομπότ να είναι σε συγκεκριμένη θέση και περιστροφή — είναι πολύ δυσκολότερο. Η μαθηματική διαδικασία για αυτό τον υπολογισμό ονομάζεται επίλυση του βραχίονα. Σε μερικούς τύπους ρομπότ, όπως τον βραχίονα Στάνφορντ, το Ρομπότ SCARA, ή τα καρτεσιανά ρομπότ, αυτό μπορεί να γίνει σε κλειστή φόρμα. Άλλοι τύποι ρομπότ χρειάζονται επαναληπτική επίλυση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τριγωνομετρία Κατηγορία:Ρομποτική
Πέτρος Μπούα Σκλέπας
Ο Πέτρος Μπούα(ς) ο επονομαζόμενος Σκλέπας (χωλός), ήταν πολέμαρχος του 15ου αιώνα, γόνος της οικογένειας των Μπούα που είχε Αρμάνικη (Βλάχικη) καταγωγή.
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως και ενώ ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των δύο τελευταίων δεσποτών του Μορέως Θωμά και Δημητρίου Παλαιολόγου μαινόταν, ο Πέτρος Μπούας συμμάχησε με τον Μανουήλ Καντακουζηνό ο οποίος είχε επαναστατήσει εναντίων των Παλαιολόγων διεκδικώντας την ηγεσία του Δεσποτάτου του Μυστρά. Οι δεσπότες μπροστά στο αδιέξοδο ζήτησαν τη βοήθεια του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄. Αυτός έστειλε στην Πελοπόννησο τον Τουραχάν και με τη βοήθειά του οι Παλαιολόγοι νίκησαν τους επαναστάτες. Παρόλα αυτά, ο Πέτρος κατάφερε να πάρει χάρη από τον σουλτάνο, και να διατηρήσει τα προνόμιά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος Μπούα
Άχνα
Η Άχνα είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, ο οικισμός της κοινότητας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Ένα μέρος της διοικητικής έκτασης της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο ψευδοκράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου, με το όνομα Ντούζτζε.
Ένα μεγάλο μέρος της διοικητικής έκτασης της κοινότητας δεν βρίσκεται στο έδαφος που de facto ανήκει στην ΤΔΒΚ, αλλά βρίσκεται εντός των ορίων των Βρετανικών Βάσεων. Η περιοχή ήταν το δάσος της Άχνας, στο οποίο κατοίκησαν Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες μετά το 1974 δημιουργώντας τον οικισμό Δασάκι Άχνας. Στην Άχνα γεννήθηκαν ο πολιτικός Χριστόφορος Χριστοφίδης και ο λογοτέχνης Κυριάκος Χαραλαμπίδης.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο. Από την απογραφή του 1976 και μετέπειτα, οι απογραφές αφορούν την περιοχή Δασάκι Άχνας, καθώς η υπόλοιπη διοικητική έκταση της Άχνας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Aναπηροφοβία
Μισαναπηρισμός (αλλιώς ιμπελισμός, αρτιμελισμός ή αναπηροφοβία) είναι οι διάκρίσεις και η κοινωνική προκατάληψη ενάντια σε άτομα με σωματικές ή νοητικές αναπηρίες. Ο μισαναπηρικός τρόπος σκέψης αντιμετωπίζει τα άτομα με αναπηρίες σαν να ορίζονται από αυτές, ενώ επίσης συχνά τα ταξινομεί ως κατώτερα από τα άτομα χωρίς αναπηρίες. Πάνω σε αυτή τη βάση διάκρισης, πολλές φορές ανατίθενται συγκεκριμένοι ρόλοι ή στερούνται ορισμένες δυνατότητες, ικανότητες ή δεξιότητες, σε ανθρώπους με αναπηρίες.
Ενώ όλοι οι παραπάνω όροι περιγράφουν διακρίσεις παρόμοιου χαρακτήρα, οι όροι ιμπελισμός και αρτιμελισμός εκφράζουν μεγαλύτερη έμφαση στο προνόμιο των μη-ανάπηρων ατόμων, ενώ οι όροι μισαναπηρισμός και αναπηροφοβία, την έμφαση στις διακρίσεις ενάντια στα ανάπηρα άτομα.
Υπάρχουν στερεότυπα που συνδέονται είτε με την αναπηρία γενικά, είτε με συγκεκριμένες αναπηρίες ή χρόνιες παθήσεις υγείας (π.χ., η θεώρηση ότι όλα τα άτομα με αναπηρία επιθυμούν να θεραπευτούν, η θεώρηση ότι οι χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων έχουν και διανοητική αναπηρία, ή η θεώτηση ότι τα άτομα με απώλεια όρασης έχουν κάποια ειδική μορφή διορατικότητας). Αυτά τα στερεότυπα χρησιμεύουν ως δικαιολογίες για πρακτικές διακρίσεων, και ενισχύουν τις μισαναπηρικές συμπεριφορές και αντιλήψεις, ενώ μπορεί επίσης να δρουν ως "ταμπέλες", επηρεάζοντας τα ανάπηρα άτομα στην καθημερινή τους ζωή.
Σε μισαναπηρικές κοινωνίες, η ζωή των ατόμων με αναπηρία υποβιβάζεται και τα άτομα με αναπηρία θεωρούνται λιγότερο χρήσιμα, ή ακόμη και αναλώσιμα. Το κίνημα της ευγονικής, στις αρχές του 20ου αιώνα, θεωρείται έκφραση μισαναπηρισμού.
Ετυμολογία
Οι όροι ιμπελισμός και αρτιμελισμός προκύπτουν από αποδώσεις της αγγλικής ορολογίας ableism, ακολουθώντας τον λεξικό τύπο άλλων διακρίσεων σε -ισμός (όπως ρατσισμός, σεξισμός), σε συνδιασμό, στη δεύτερη περίπτωση, με τη λέξη αρτιμελής. Οι όροι μισαναπηρισμός ((μισώ) μισ- + αναπηρισμός ) και αναπηροφοβία (ανάπηρο + -φοβία (όπως ομοφοβία, τρανσφοβία)), προκύπτουν από τη λέξη αναπηρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνικές αντιλήψεις Κατηγορία:Κοινωνικές θεωρίες Κατηγορία:Κοινωνικά ζητήματα Κατηγορία:Αναπηρία Κατηγορία:Διάκριση
Α.Ο. Αρίων Σητείας
Ο '''Α. Ο. Αρίων Σητείας''' ιδρύθηκε το 1998, με κύριο αθλητικό τμήμα το μίνι ποδόσφαιρο (ποδόσφαιρο σάλας).
Έλαβε μέρος στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Σάλας Ανδρών της περιόδου 1998-1999 φτάνοντας μέχρι τα προημιτελικά του πρωταθλήματος.
Το καλοκαίρι του 1999 ιδρύθηκε η Ακαδημία Ποδοσφαίρου για παιδιά της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, με στόχο την εκμάθηση του ποδοσφαίρου στις μικρές ηλικίες, η οποία συνεχίζεται έως σήμερα με ικανοποιητικά αποτελέσματα όσον αφορά την παραγωγή παικτών. Σαν επιστέγασμα αυτής της προσπάθειας ήρθε η συνεργασία το 2008 με την Π.Α.Ε ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης σε επίπεδο ανάδειξης παικτών σε προπονητικά προγράμματα, ανταλλαγή τεχνογνωσίας κ.λ.π η οποία διαρκεί έως σήμερα.
Την περίοδο 2000-2001 λαμβάνει μέρος στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Σάλας με δύο ομάδες, στις κατηγορίες παίδων και εφήβων. Την περίοδο 2004-2005 ιδρύθηκε Γυναικείο τμήμα κλασσικού Ποδοσφαίρου και από τότε λαμβάνει μέρος ανελλιπώς στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα, παρόλο που το Εθνικό Στάδιο Σητείας ανασκευαζόταν επί τετραετία και αναγκαζόταν τους εντός έδρας αγώνες να τους δίνει σε άλλη επαρχία, μιας και στη Σητεία δεν υπήρχε γήπεδο με χλοοτάπητα που απαιτούσε η ΕΠΟ.
Ο σύλλογος στοχεύει επίσης στην ανάπτυξη του τουριστικού αθλητισμού στη Σητεία. Διοργανώνει ολιγοήμερα τουρνουά το καλοκαίρι για όλες τις ηλικίες και ταυτόχρονα οι συμμετέχοντες έχουν τη δυνατότητα να ξεναγούνται στις φυσικές ομορφιές του τόπου. Μάλιστα τα τελευταία δύο χρόνια σε συνεργασία με το Δήμο Σητείας διοργανώθηκαν τουρνουά γυναικείου ποδοσφαίρου ενταγμένο στις πολιτιστικές εκδηλώσεις των Κορναρείων με συμμετέχουσες όλες τις ομάδες της Κρήτης καθώς και μια ομάδα από τη Γαλλία, δίνοντας το χαρακτήρα του «διεθνούς» στην όλη εκδήλωση.
Έδρα του Συλλόγου είναι πλέον το ανακαινισμένο Εθνικό Στάδιο Σητείας χωρητικότητας 1600 θέσεων, με αγωνιστικό χώρο από τεχνητό χλοοτάπητα τελευταίας τεχνολογίας έχοντας μάλιστα εξασφαλίσει και πιστοποίηση για διεθνείς αγώνες.
Την περίοδο 2010-2011 αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής Γυναικείων ομάδων που διοργανώνει η Ε.Π.Ο στον 4ο Όμιλο που απαρτίζεται επίσης από τον Α.Ο Χανίων, τον Άρη Αρχαγγέλου Ρόδου και τον Κωακό Φιλίνο από την Κω.
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λασιθίου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Blackstar
To "Blackstar" (★) είναι το εικοστό πέμπτο και τελευταίο στούντιο άλμπουμ του David Bowie. Κυκλοφόρησε στις 8 Ιανουαρίου του 2016, ανήμερα των 69ων γενεθλίων του καλλιτέχνη, από τη δισκογραφική του, ISO Records. Ο Bowie πέθανε 2 μέρες μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ από καρκίνο του ήπατος. Η ασθένεια του ήταν γνωστή μόνο σε αυτούς που ήταν κοντά σε αυτόν και έγινε γνωστή μόνο μετά το θάνατό του. Όπως παρατήρησαν το Billboard και το CNN, οι στίχοι του Bowie πιθανότατα να αναφέρονταν στον επερχόμενο θάνατο του καλλιτέχνη. Ο συμπαραγωγός του, Tony Visconti περιέγραψε το άλμπουμ ως το κύκνειο άσμα του Bowie και το αποχαιρετιστήριο δώρο του για τους θαυμαστές της μουσικής του. Ο Visconti και ο Bowie άκουγαν το άλμπουμ του Kendrick Lamar, "To Pimp a Butterfly", κατά την ηχογράφηση του άλμπουμ και το αναφέρουν ως επιρροή. Άλλες επιρροές τους κατά την ηχογράφηση του άλμπουμ ήταν το συγκρότημα ηλεκτρονικής μουσικής, Boards of Canada και το συγκρότημα πειραματικής χιπ χοπ, Death Grips.
Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος
Ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος (Αθήνα, 14 Μαΐου 1984) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ από το 2012. Εκλέγεται στο Νομό Μαγνησίας.
Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Νέα Ιωνία Βόλου. Ως νέος δραστηριοποιήθηκε ενεργά στο μαθητικό και φοιτητικό κίνημα. Σπούδασε στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2012 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας σε ηλικία 27 ετών αποτελώντας το νεότερο από τα άρρενα μέλη της Βουλής.
Επανεξελέγη στις εκλογές του 2015 λαμβάνοντας 21.330 σταυρούς και στις εκλογές του 2019.
Έχει υπάρξει μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων και των Διαρκών Επιτροπών Κοινωνικών Υποθέσεων και Οικονομικών Υποθέσεων, της Επιτροπής του απολογισμού και του γενικού ισολογισμού του Κράτους και ελέγχου της εκτέλεσης του προϋπολογισμού του Κράτους, όπως επίσης και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών και της Υποεπιτροπής νησιωτικών και ορεινών περιοχών και της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής για την παρακολούθηση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Συμμετείχε ακόμη στη Διαρκή Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, στην Ειδική Διαρκή Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος.
Είναι Γραμματέας στην κοινοβουλευτική Ελλάδα Φιλίας Ελλάδας - Πολωνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Μαγνησίας
Νάξος (Σικελία)
Η Νάξος είναι αρχαία Ελληνική αποικία στις ανατολικές ακτές της Σικελίας ανάμεσα στην Κατάνια και τη Μεσσήνη, βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού Αλκάνταρα στους πρόποδες ενός λόφου στον οποίο οικοδομήθηκε η αποικία Ταορμίνα. Διοικητικά ανήκει στην Ιταλική επαρχία της Μεσσίνα που έγινε αργότερα η Μητροπολιτική πόλη της Μεσσίνας (4 Αυγούστου 2015) στην Περιφέρεια της Σικελίας στην Ιταλία. Στη θέση της αρχαίας Ελληνικής αποικίας υπάρχει σήμερα η κωμόπολη Τζιαρντίνι-Νάξος.
Γεωγραφική θέση
Η αρχαία πόλη βρίσκονταν στη χερσόνησο Σχισό, ανάμεσα στον ποταμό Βεέρα και σε φυσικό λιμάνι. Στο λιμάνι αυτό κατέφευγαν τα πλοία όταν παρασυρόμενα από τα θαλάσσια ρεύματα έχαναν το δρόμο τους και ξέφευγαν από την Καλαβρία. Σήμερα, στον τόπο αυτή υπάρχει πόλη με το όνομα Τζιαρντίνι-Νάξος κοντά στην Ταορμίνα (αρχαίο Ταυρομένιον) στην επαρχία της Μεσσήνης.
Ίδρυση της Νάξου
Οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς συμφωνούν στην άποψη ότι η Νάξος είναι η αρχαιότερη Ελληνική αποικία στη Σικελία, ιδρύθηκε έναν χρόνο πριν τις Συρακούσες (735 π.χ.) με Ευβοιώτες εποίκους από τη Χαλκίδα. Ο Έφορος αναφέρει ότι συμμετείχαν στον εποικισμό και κάτοικοι από τα Επτάνησα, αρχηγός των εποίκων και ιδρυτής της πόλης ήταν ο Αθηναίος Θεοκλής. Ο Θουκυδίδης δεν λαμβάνει υπόψη τον Έφορο και αναφέρει ότι ήταν καθαρά Χαλκιδική αποικία όπως πίστευαν όλοι στην αρχαιότητα. Η μνήμη της Νάξου έμεινε σε όλους τους Έλληνες που εγκαταστάθηκαν στο νησί σαν η πρώτη αποικία, ίδρυσαν ναό στον Απόλλωνα που ήταν ο προστάτης των πρώτων εποίκων, ο ναός ήταν ο ιερότερος τόπος λατρείας στην αρχαία Σικελία. Πρώιμα αναπτύχθηκε παραγωγή κεραμικής ευβοϊκού τύπου, ενώ τον 5ο αιώνα χτίστηκε ναός της Αφροδίτης.
Το έθιμο που επικράτησε από τότε σε κάθε εκστρατεία στην Ελλάδα ή επιστροφή στο νησί ήταν να γίνεται θυσία στο ιερό του Απόλλωνα. Δεν αναφέρεται πουθενά η προέλευση του ονόματος "Νάξος", η πιο λογική εξήγηση είναι η συμμετοχή στον εποικισμό κατοίκων από το ομώνυμο νησί Νάξος στις Κυκλάδες. Η νέα αποικία ενισχύθηκε σύντομα με νέους Έλληνες, σε έξι μόλις χρόνια μετά την ίδρυση της η Νάξος ίδρυσε νέες αποικίες όπως την Κατάνια (728 π.χ.), οικιστές της πόλης καταγράφονται ο ίδιος ο Θεοκλής ή ο Εύαρχος ένας Χαλκιδαίος πολίτης. Ο Στράβων και ο Σκύμνος ο Χίος παρουσιάζουν τη Μεσσήνη σαν αποικία της Νάξου αλλά δεν συμφωνεί με την άποψη αυτή ο Θουκυδίδης, το πιθανότερο είναι να ενώθηκαν με τους Χαλκιδαίους της Μεσσήνης κάτοικοι από τη Νάξο. Η Καλλίπολις μια πόλη στη Σικελία που δεν είναι γνωστή η θέση της θεωρείται αποικία της Νάξου.
Ηγεμονία Συρακουσών
right|thumb|Οι κυριότερες αρχαίες ελληνικές αποικίες στη Σικελία Δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες για τα πρώτα χρόνια της ιστορίας της Νάξου, ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ήταν μία από τις πόλεις που πολιόρκησε και κατέλαβε ο Ιπποκράτης ο Γελαίος τύραννος της Τζέλα (498 - 491 π.χ.). Αργότερα ανέλαβαν την εξουσία ο Γέλων ο Συρακούσιος και ο μικρότερος αδελφός του Ιέρων Α΄ ο Συρακούσιος (476 π.χ.), ο Ιέρων Α΄ έδιωξε τους παλιούς κατοίκους από τη Νάξο και την Κατάνια και μετέφερε νέους εποίκους από άλλες περιοχές της Σικελίας. Το όνομα της Νάξου φαίνεται σε επαναστάσεις που ξέσπασαν στη Σικελία μετά τον θάνατο του Ιέρωνος Α΄, την ίδια εποχή οι εξόριστοι Χαλκιδαίοι άποικοι επανήλθαν στη Νάξο και την Κατάνια (461 π.χ.). Οι τρεις αποικίες της Χαλκίδας Νάξος, Λεοντίνοι και Κατάνια ενώθηκαν σε συμμαχία απέναντι στις Συρακούσες και τις υπόλοιπες Δωρικές πόλεις στη Σικελία.
Την εποχή που οι Λεοντίνοι πολιορκήθηκαν από τις Συρακούσες, οι απόγονοι των Χαλκιδαίων εποίκων έστειλαν στρατό να τους υποστηρίξουν. Όταν οι Αθηναίοι στρατηγοί Λάχης και Χαροιάδης ξεκίνησαν την Εκστρατεία στη Σικελία οι Χαλκιδαίοι σύμμαχοι τους από τη Νάξο έσπευσαν να τους υποστηρίξουν. Την ίδια εποχή κάτοικοι από το Ρήγιο που βρισκόταν στην Ιταλική χερσόνησο απέναντι από το Στενό της Μεσσήνης υποστήριξαν τους Αθηναίους λόγω της εχθρότητας που είχαν με τη Μεσσήνη. Οι Μεσσήνιοι έκαναν αιφνίδια επίθεση στη Νάξο (425 π.χ.) αλλά οι Νάξιοι τους απέκρουσαν, όταν επέστρεψαν οι εισβολείς ηττήθηκαν ξανά με μεγάλες απώλειες.
Σύμμαχοι των Αθηναίων
Οι Ναξιώτες δήλωσαν πρώτοι την υποστήριξη τους στην Αθηναϊκή εκστρατεία στη Σικελία, το Ρήγιο και η Κατάνια δεν τους παρείχαν εξοπλισμό αλλά δέχτηκαν να τους φιλοξενήσουν στις πόλεις τους. Ο Αθηναϊκός στόλος όταν πέρασε τα στενά έφτασε στη Νάξο, ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι η Νάξος και η Κατάνια ήταν οι μοναδικές πόλεις που υποστήριξαν τους Αθηναίους. Μετά την αποτυχία της Αθηναϊκής εκστρατείας οι πόλεις που ήταν σύμμαχες των Αθηναίων συγκρούστηκαν με τις Συρακούσες αλλά αργότερα έκλεισαν ειρήνη (409 π.χ.) μπροστά στον νέο κίνδυνο που εμφανίστηκε στις Ελληνικές πόλεις από την Καρχηδόνα.
Η Νάξος χάρη στην ειρήνη δεν ακολούθησε την άσχημη μοίρα που είχαν το Αγκριτζέντο, η Τζέλα και η Καμάρινα αλλά η προστασία αυτή δεν κράτησε για πολύ. Ο Διονύσιος ο Πρεσβύτερος αφού εξασφάλισε την θέση του από τον κίνδυνο της Καρχηδόνας και τις εσωτερικές ταραχές στην πόλη του στράφηκε εναντίον όλων των Χαλκιδικών πόλεων της Σικελίας. Ο στρατηγός Προκλής πρόδωσε τη Νάξο και η πόλη αλώθηκε από τον Διονύσιο, πούλησε όλους τους κατοίκους σαν δούλους και κατέστρεψε τα τείχη και τα κτίσματα της πόλης, στη Νάξο εγκαταστάθηκαν οι απόγονοι των προϊστορικών Σικελών.
Ίδρυση της Ταορμίνα
Η Νάξος δεν μπόρεσε ποτέ να ανακάμψει από το μεγάλο πλήγμα αλλά δεν είναι σαφή τα γεγονότα που ακολούθησαν. Οι Σικελοί που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή δημιούργησαν σύντομα έναν ισχυρό οικισμό στον λόφο Ταύρος και έγινε σύντομα γνωστός σαν Ταορμίνα (396 π.χ.). Οι εξόριστοι από τη Νάξο και την Κατάνια δημιούργησαν μια ισχυρή συμμαχία αλλά μία απόπειρα που έγινε από το Ρήγιο να δημιουργήσουν έναν νέο οικισμό στο Μιλάτσο (394 π.χ.) απέτυχε. Οι Μεσσήνιοι τους έδιωξαν γρήγορα και από τότε εμφανίζονται σποραδικά σε διάφορα μέρη της Σικελίας. Ο Ανδρόμαχος ο Ταυρομενίτης πατέρας του ιστορικού Τιμαίου συγκέντρωσε όλους τους Νάξιους από τη Σικελία και τους μετέφερε στην Ταορμίνα (358 π.χ.) που έγινε σύντομα ισχυρή πόλη και διάδοχος της Νάξου. Ο ιστορικός Τίμαιος ο Ταυρομενίτης έγραφε για την Ταορμίνα σαν να αναφερόταν στη Νάξο, αυτό θεωρείται ανακριβές και υπερβολή. Η νέα πόλη έγινε σύντομα πανίσχυρη, η αρχαία Νάξος δεν κατοικήθηκε αλλά το πανάρχαιο ιερό του Απόλλωνα εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται από τους κατοίκους της Σικελίας. Την εποχή που ο Οκταβιανός Αύγουστος και ο Σέξτος Πομπήιος βρέθηκαν σε σύγκρουση στη Σικελία (36 π.χ.) υπάρχουν αναφορές για το ιερό.
Το νόμισμα της Νάξου
thumb|right|250px|Αιγινίτικη [[δραχμή της Νάξου με την κεφαλή του Διονύσου. Επιγραφή ΝΑΧΙΟΝ 6ος αιώνας π.Χ.]]
Η Νάξος είχε κόψει νόμισμα, και αρκετά αρχαία κέρματα έχουν διασωθεί.
Πηγές
Ναξος Ναξος Κατηγορία:Αποικίες των Ευβοέων Κατηγορία:Μητροπολιτική πόλη της Μεσσίνας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία
Δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα το 2023
Οι δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα το 2023 έλαβαν χώρα κυρίως μετά τις 17 Ιουλίου, μεταξύ άλλων στην ανατολική και δυτική Αττική, το Λουτράκι, τη Ρόδο, τη Κέρκυρα, τη Μαγνησία, τη Φθιώτιδα, την Εύβοια και τον Νομό Έβρου σε άλλες περιοχές της χώρας. Οι φωτιές μέχρι τα τέλη Ιουλίου είχαν κάψει πάνω από 500.000 στρέμματα και οδήγησαν την εκκένωση χιλιάδων κατοίκων και επισκεπτών.
Εξαιτίας των δασικών πυρκαγιών, επτά άτομα έχασαν τη ζωή τους:
Συνθήκες και αίτια
Οι υψηλές θερμοκρασίες αυξάνουν τον κίνδυνο δασικών πυρκαγιών, καθώς οι πυρκαγιές μπορούν να εξαπλωθούν πιο γρήγορα στην ξηρή βλάστηση. Από τα μέσα Ιουλίου επικρατούσαν συνθήκες καύσωνα στη σε όλη την περιοχή της Μεσογείου, με κορυφές στην Ισπανία, την Τυνησία, την Ιταλία, την Ελλάδα και την Κύπρο. Η κορύφωση της δεύτερης φάσης του καύσωνα έφτασε στην Ελλάδα στις 23 Ιουλίου. Την ίδια ημέρα για σχεδόν όλες τις περιφέρειες της χώρα υπήρχε υψηλός έως εξαιρετικά υψηλός κίνδυνος δασικών πυρκαγιών.
Η Πυροσβεστική έχει αποδώσει μεγάλο μέρος των δασικών πυρκαγιών στην αμέλεια και σε εμπρησμό από πρόθεση.
Η χρόνια εγκατάλειψη των δασικών συστάδων της χαλεπίου και της τραχείας πεύκης στην Ελλάδα και η έλλειψη προστασίας, συντήρησης και καθαρισμού των δασών αυτών, αποτελούν συμπληρωματικά αίτια του όλου φαινομένου. Σε αυτό το φαινόμενο επιβοηθούν οι καύσωνες και οι χαμηλές σχετικές υγρασίες του αέρα, όπως και η έλλειψη προληπτικής προστασίας – έντονων αραιωτικών υλοτομιών των δασών.
Αττική και Βοιωτία
Στις 17 Ιουλίου ξέσπασαν δασικές πυρκαγιές στην Ανατολική Αττική, περίπου 27 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αθήνας, οι οποίες έκαψαν εξοχικές κατοικίες και ένα καταφύγιο ζώων. Συνολικά κάηκαν περίπου 35.000 στρέμματα. Δασική πυρκαγιά στη Βοιωτία, περίπου 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αθήνας, στα Δερβενοχώρια ξέσπασε επίσης στις 17 Ιουλίου, η οποία ως τις 21 Ιουλίου έκαψε μια έκταση άνω των 100.000 στρεμμάτων και προκάλεσε ζημιές σε πολλά σπίτια. Στις 18 Ιουλίου, στο Λουτράκι κηρύχθηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ξεκίνησαν εκκενώσεις.
Εύβοια
Κατά τη διάρκεια κατάσβεσης στην Κάρυστο, κατέπεσε πυροσβεστικό αεροπλάνο Canadair και δύο ιπτάμενοι της πολεμικής αεροπορίας εντοπίστηκαν νεκροί.
Ρόδος
thumb|Δορυφορική εικόνα της Ρόδου στις 23 Ιουλίου Στη Ρόδο, στις 18 Ιουλίου, ξέσπασε δασική πυρκαγιά σε πευκοδάση στα βουνά του νησιού και κάτοικοι των χωριών Ελεούσα, Σαλακάνος και Δημηλιά κλήθηκαν να απομακρυνθούν. Στις 22 Ιουλίου, περίπου 30.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν μετά την εξάπλωση της δασικής πυρκαγιάς από τα βουνά προς την ανατολική ακτή νότια της Λίνδου. Περίπου 2.000 άνθρωποι -κυρίως παραθεριστές- μεταφέρθηκαν σε ασφάλεια από τις παραλίες με βάρκες. Στο έργο της κατάσβεσης συμμετέχουν περισσότεροι από 250 πυροσβέστες. Δεν είχε βρέξει στο νησί για πολύ καιρό.
Στις 23 Ιουλίου ανακοινώθηκε ότι 1.200 επιπλέον άτομα θα απομακρύνθηκαν από τα χωριά Πεύκη, Λίνδος και Κάλαθος. Οι πτήσεις από τη βρετανική εταιρεία πακέτα διακοπών Jet2.com προς τη Ρόδο ακυρώθηκαν πτήσεις προς τη Ρόδο έως τις 30 Ιουλίου και την TUI έως τις 26 Ιουλίου. Η EasyJet ακύρωσε πακέτα διακοπών προς το νησί αλλά συνέχισε με πτήσεις από και προς το Ηνωμένο Βασίλειο.
Στις 2 Αυγούστου, το Υπουργείο Τουρισμού ήρε την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη Ρόδο και πρόσφερε δωρεάν ταξιδιωτικά καταλύματα σε τουρίστες που είχαν εκκενωθεί από το νησί τον προηγούμενο μήνα.
Μαγνησία
Στις 27 Ιουλίου ξέσπασαν πυρκαγιές σε διάφορες περιοχές της Μαγνησίας οι οποίες κατακαίει κυρίως αγροτοδασικές εκτάσεις στο Βελεστίνο, τον Άγιο Γεώργιο Φερών και το Σέσκλο, ενώ ταυτόχρονα έκλεισε η Παλαιά Εθνική Οδός Βόλου - Λάρισας. Επίσης, σημειώθηκαν ισχυρές εκρήξεις σε αποθήκη πυρομαχικών της Πολεμικής Αεροπορίας στη Νέα Αγχίαλο, και στάλθηκε μήνυμα εκκένωσης σε ακτίνα τριών χιλιομέτρων γύρω από το σημείο των εκρήξεων. Μαχητικά F-16 απομακρύνθηκαν προληπτικά από την κοντινή 111η Πτέρυγα Μάχης.
===Καμμένες εκτάσεις των πυρκαγιών μεταξύ 17-27 Ιουλίου ===
Διεθνής υποστήριξη
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έστειλε τέσσερα πυροσβεστικά αεροσκάφη Canadair για να υποστηρίξουν την Ελλάδα. Επιπλέον, ανακοίνωσε ότι περισσότεροι από 450 πυροσβέστες και 7 αεροπλάνα θα αναπτυχθούν για να βοηθήσουν την κατάσταση στην Ελλάδα με 81 πυροσβέστες, 26 οχήματα και 3 αεροπλάνα να βοηθούν ειδικά την κατάσταση στη Ρόδο.
Στις 23 Ιουλίου, ως απάντηση στις πυρκαγιές στη Ρόδο, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ανακοίνωσε ότι θα αναπτύξει Ομάδα Ταχείας Ανάπτυξης, αποτελούμενη από ανταποκριτές για την υποστήριξη Βρετανών υπηκόων στο νησί, με βάση το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ρόδου.
Βοήθεια από χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Βοήθεια από άλλες χώρες
Αντιδράσεις
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επέστρεψε νωρίτερα από την επίσκεψη του στις Βρυξέλλες για την Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Κυβέρνηση της Ελλάδας δημιούργησε μια Μονάδα Διαχείρισης Κρίσεων για να ανταποκριθεί στην κατάσταση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καταστροφές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πυρκαγιές στην Ελλάδα Κατηγορία:Γεγονότα το 2023 Κατηγορία:2023 Κατηγορία:Ιστορία της Αττικής Κατηγορία:Ιστορία της Πελοποννήσου Κατηγορία:Ιστορία της Αχαΐας Κατηγορία:Ιστορία της Κορινθίας Κατηγορία:Ιστορία της Ρόδου
Ωμπ (ποταμός)
Ο Ωμπ είναι ένας ποταμός της Γαλλίας, δεξιός παραπόταμος του Σηκουάνα. Έχει μήκος 248 χιλιόμετρα. Ο ποταμός δίνει το όνομά του στον νομό Ωμπ.
Η πγές του βρίσκονται στον νομό Άνω Μάρνη, στο οροπέδιο της Λανγκρ, κοντά στην κωμόπολη Ωμπερίβ. Διαρρέει τους νομούς Άνω Μάρνη, Κοτ-ντ'Ορ, Ωμπ, και Μάρνη. Εκβάλει στον Σηκουάνα κοντά στο Μαρσιγύ-συρ-Σεν. Οι κωμοπόλεις κατά μήκος του ποταμού περιλαμβάνουν την Μπαρ-συρ-Ωμπ και την Αρσί-συρ-Ωμπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Σηκουάνα
504
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 504 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βυζαντινοαβαρική σύναψη ειρήνης του 558
Η Βυζαντινοαβαρική σύναψη ειρήνης του 558 ήταν μία σύναψη ειρήνης, άγνωστο εάν υπογράφηκε συνθήκη, μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και των Αβάρων που ζούσαν τότε στον Κάυκασο και δεν είχαν μετακινηθεί ακόμα στη Παννονία ]. Η σύναψη ειρήνης έγινε στην Κωνσταντινούπολη ανάμεσα στον αυτοκράτορα Ιουστινιανό και τον Άβαρο πρέσβη Κανδίχ.
Η διπλωματική αυτή αποστολή έγινε με πρωτοβουλία των Άβαρων και ήταν η πρώτη επαφή των δύο λαών. Οι Άβαροι ζήτησαν εδάφη στα Βαλκάνια να μετεγκατασταθούν με τον όρο να είναι στο πλευρό του αυτοκράτορα στους πολέμους που διεξήγαγε. Ο Ιουστινιανός αρνήθηκε τα αιτήματα τους και συμφώνησε μόνο ως προς τη σύναψη ειρήνης δίνοντας μάλιστα στους πρέσβεις πολλά δώρα, υφάσματα, άλλα αντικείμενα και χρυσό, επίσης έστειλε μαζί τους και τον σπαθάριο Βαλεντίνο.
Ο Ιουστινιανός ήθελε την σύναψη της ειρήνης για να διασφαλίσει τα βόρεια σύνορα του και την περιοχή της Κριμαίας, την ίδια ώρα που πολεμούσε τους Πέρσες στο ανατολικό του σύνορο. Η συμφωνία αυτή βοήθησε και τους Αβάρους να κατακτήσουν πολλούς γειτονικούς τους λαούς και να ελέγξουν στη συνέχεια τη περιοχή του Βόρειου Καυκάσου και να διασφαλίσουν τα εκεί σύνορα για τους Βυζαντινούς. Η κυριαρχία τους αυτή ήταν όμως βραχύβια, κράτησε έως το 562, οπότε αναγκάσθηκαν να μετακινηθούν στην περιοχή του Δούναβη και στα εκεί σύνορα των Βυζαντινών.
Κόροιβος Ηλείας
Ο Κόροιβος είναι χωριό του Νομού Ηλείας, πρώην δημοτικό διαμέρισμα του Καποδιστριακού Δήμου Γαστούνης, ενώ σήμερα ανήκει στο Δήμο Πηνειού, στην Ελλάδα. Απέχει 4 χλμ. από το κέντρο της Γαστούνης και 3 χλμ. από τη νέα εθνική οδό Πύργου-Πατρών. Βρίσκεται 71 χλμ. νοτιοδυτικά της Πάτρας και 31 χλμ. βορειοδυτικά του Πύργου (πρωτεύουσα του νομού). Συνορεύει δυτικά με τη Γαστούνη, βόρεια με την Αγία Μαύρα, ανατολικά με το Ρουπάκι και νότια με τα χωριά Αμπελόκαμπο και Σαβάλια.
Ιστορία
Πήρε το όνομά του από τον πρώτο Ολυμπιονίκη Κόροιβο, μάγειρα στο επάγγελμα, ο οποίος ήταν ο νικητής στο αγώνισμα δρόμου στην πρώτη Ολυμπιάδα το 776 π.X., που πήρε το όνομά του (Κοροιβιάς). Ήταν ο πρώτος σταδιονίκης στην Ολυμπία, όπου μέχρι τη 13η Ολυμπιάδα (728 π.Χ.), το στάδιο ήταν το μοναδικό αγώνισμα. Ο ιστορικός Παυσανίας αναφέρει ότι υπάρχει στήλη που μνημονεύει τη νίκη του, στον τάφο του στα σύνορα της Ηλείας.
Οι κάτοικοι αποφάσισαν να δώσουν το όνομά του στο χωριό, το οποίο πριν ονομαζόταν Κελεβή, από το όνομα Τούρκου αξιωματούχου, τον οποίο τα Ενετικά Αρχεία (Κώδικας Μέρτζιου) χαρακτηρίζουν «πρόσωπο μεγάλης εξουσίας» (Celebi), όνομα με το οποίο είναι γνωστό ακόμη και στις μέρες μας. Το χωριό μετονομάστηκε την 20η Σεπτεμβρίου του 1955.
Σήμερα, στο χωριό υπάρχει Πολιτιστικό Κέντρο. Υπάρχει ένα νηπιαγωγείο, το οποίο πλέον δε λειτουργεί, όπως παλαιότερα το Δημοτικό Σχολείο, λόγω έλλειψης παιδιών. Στο κέντρο του χωριού δεσπόζει ο Ιερός Ναός της Αγίας Παρασκευής, καθώς και η μεγάλη πλατεία. Το εκκλησάκι του κοιμητηρίου του χωριού, που διατηρείται μέχρι και σήμερα, χρονολογείται από την εποχή της Τουρκοκρατίας. Κύρια δραστηριότητα και πηγή εσόδων για τους κατοίκους του Κοροίβου είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Στον Κόροιβο λειτουργούσε παλιότερα το Ινστιτούτο Αμπέλου, το οποίο είναι πλέον εγκαταλελειμμένο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Ενλίλ ναντίν απλί
Ο Ενλίλ ναντίν απλί υπήρξε ο πέμπτος βασιλιάς της τέταρτης δυναστείας της Βαβυλώνας ή δεύτερης δυναστείας της Ισίν (1103 - 1099 π.χ.) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορα Α΄ μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα στην εξουσία που κράτησε περίπου 3 χρόνια ανατράπηκε από τον θείο του Μαρδούκ ναντίν αχέ
Yaskawa Electric Corporation
Η Εταιρεία Ηλεκτρικών Γιάσκαβα (株式会社安川電機, Χέπμπορν: Kabushiki-gaisha Yasukawa Denki) (ΤΥΟ 6506) είναι μια Ιαπωνική εταιρεία που κατασκευάζει σερβομηχανισμούς, ελεγκτές μηχανών, μοτομηχανές εναλλασόμενου ρεύματος, διακόπτες, και ρομπότ. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1915, και τα κεντρικά της γραφεία βρίσκονται στη Κιτακούσου του νομού Φουκουόκα. Το 1969 ο αρχιμηχανικός Τατσούρο Μόρι, πειραματίστικε για τον συνδυασμό των πλήρως μηχανικών κατασκευών τους με τα ηλεκτρικά τους προϊόντα οδηγώντας έτσι σε μια νέα επιστήμη του τεχνολογικού τομέα που αργότερα υιοθέτησε η ίδια η εταιρεία. Το ίδιο έτος η Γιάσκαβα αιτήθηκε δικαιώματα εμπορικού σήματος για τη λέξη "Μηχατρονική", τα οποία και έλαβε το 1972.
Η σειρά ρομπότ Μότομαν (Motoman) της εταιρείας είναι βαριά βιομηχανικά ρομπότ που χρησιμοποιούνται στη κατασκευή αυτοκινήτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιαπωνίας Κατηγορία:Εταιρείες ρομποτικής Κατηγορία:Εταιρείες ηλεκτρονικών της Ιαπωνίας Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1915
Ρωσοϊαπωνικός Πόλεμος
Ο Ρωσοϊαπωνικός Πόλεμος (8 Φεβρουαρίου 1904 – 5 Σεπτεμβρίου 1905) ήταν πολεμική σύγκρουση ανάμεσα στη Ρωσική Αυτοκρατορία των Ρομάνοφ και την Ιαπωνική Αυτοκρατορία Μέιτζι. Η σύρραξη γεννήθηκε από την επιθυμία των δύο αυτοκρατοριών για κυριαρχία στην Κορέα και τη Μαντζουρία. Οι Ρώσοι δεν ανησυχούσαν ιδιαιτέρως για την έκβαση του πολέμου, ενώ οι Ιάπωνες πολιτικοί ήταν διχασμένοι. Τελικά στον πρώτο μεγάλο πόλεμο του 20ού αιώνα,, οι Ιάπωνες κινήθηκαν ταχύτατα για να καταφέρουν μια σειρά επιτυχιών στη νότια Μαντζουρία, εκμεταλλευόμενοι τον ουσιαστικό τους έλεγχο της Κορέας. Η νίκη επισφραγίστηκε με την καταστροφή του Βαλτικού Στόλου στη Ναυμαχία της Τσουσίμα.
Η ταπεινωτική ήττα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας οδήγησε σε επαναστατικές κινήσεις σε όλη τη χώρα. Ο Τσάρος Νικόλαος Β΄ είδε το διεθνές κύρος της αυτοκρατορίας του να μειώνεται δραματικά.
Η νίκη της Ιαπωνίας στον πόλεμο εξέπληξε τον δυτικό κόσμο και την κατέταξε στις υπερδυνάμεις της εποχής. Η συνθήκη του Πόρτσμουθ, με την οποία έληξε ο πόλεμος, επέτρεψε στην Ιαπωνία να κυριαρχήσει στην Κορέα και να διασφαλίσει μια νέα σφαίρα επιρροής στη νότια Μαντζουρία. Η διατήρηση και ενίσχυση αυτής της θέσης έγινε θεμελιώδης εθνική δέσμευση.
Εξέγερση των Μπόξερ
Τόσο η Ρωσία, όσο και η Ιαπωνία έστειλαν στρατεύματα στην Κίνα, για να καταπνίξουν την εξέγερση των Μπόξερ, ένα εθνικιστικό κίνημα που στρεφόταν κατά των ευρωπαϊκών δυνάμεων και της Ιαπωνίας. Παράλληλα όμως, οι Ρώσοι έστειλαν ισχυρές δυνάμεις στη Μαντζουρία για την προστασία του υπό κατασκευήν σιδηροδρόμου της. Τα εκεί στρατεύματα των Τσινγκ και των Μπόξερ εκδιώχθηκαν και ο ρωσικός στρατός εγκαταστάθηκε στην περιοχή. Από την άλλη πλευρά, η αποτελεσματικότητα και η σύνεση των ιαπωνικών στρατευμάτων, απέσπασε το σεβασμό της διεθνούς κοινότητας.
Α' Σινοϊαπωνικός πόλεμος
thumb|right|300px|Η Ιαπωνία από τη μία και η Ρωσία απ' την άλλη σφίγγουν με σχοινιά μια ανήμπορη Κορέα. Σκίτσο από το βρετανικό περιοδικό [[Punch]]
Το 1895 η Ιαπωνία Μέιτζι νίκησε εύκολα την Κίνα των Τσινγκ, με σκοπό την προσάρτηση της κορεατικής χερσονήσου. Οι Ιάπωνες έλαβαν γενναία πολεμική αποζημίωση, καθώς και εδαφικά οφέλη. Το μεγαλύτερο κέρδος ήταν η Χερσόνησος Λιάοτουνγκ, στην άκρη της οποίας βρίσκεται το Πορτ Άρθουρ, σημαντικό λιμάνι που έλεγχε την προσπέλαση στη βόρεια ακτή της Κίνας. Λίγο μετά τη λήξη του πολέμου όμως, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ρωσία ανάγκασαν την Ιαπωνία να απομακρυνθεί. Έτσι, η Ρωσία κατέλαβε για λογαριασμό της τη χερσόνησο, ενώ οι Ιάπωνες ένιωσαν βαθιά ταπείνωση.
Αγγλοϊαπωνική Συμμαχία
Το 1902 υπογράφτηκε στο Λονδίνο η Αγγλοϊαπωνική συμμαχία. Σύμφωνα με αυτή, αν ένας από τους δύο εταίρους εμπλεκόταν με μία μόνο δύναμη, ο άλλος θα τηρούσε ουδετερότητα. Αν όμως δύο η περισσότερες χώρες συμμαχούσαν ενάντια στη Μεγάλη Βρετανία ή την Ιαπωνία, ο άλλος όφειλε να εμπλακεί στον πόλεμο.
Για τους Βρετανούς, η συμφωνία αυτή προστάτευε τα συμφέροντά τους στην κοιλάδα του Γιανγκτσέ, ενώ έστελνε και σαφές μήνυμα στους Ρώσους, που μετά την εξέγερση των Μπόξερ ενίσχυαν τα στρατεύματά τους στη Μαντζουρία, δήθεν για την προστασία του σιδηροδρόμου μεταξύ Πορτ Άρθουρ και Χαρμπίν.
Από την άλλη μεριά, για τους Ιάπωνες, η συμμαχία ισοδυναμούσε με παρώθηση σε πόλεμο με τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Πίστευαν ότι η βρετανική προστασία, θα απέτρεπε τη Γαλλία και τη Γερμανία απ' το να συμμαχήσουν με τη Ρωσία. Ύστερα από δέκα χρόνια εντατικών στρατιωτικών προπαρασκευών, η Ιαπωνία αισθανόταν ίση απέναντι σε οποιαδήποτε δύναμη. Εξάλλου, μα νίκη σε βάρος της Ρωσίας, θα αποτελούσε αντίδοτο για το λαό της χώρας.
Αντιμετώπιση της προοπτικής πολέμου
thumb|right|130px|Ο [[Αλεξέι Κουροπάτκιν είχε αρχικά εναντιωθεί στον πόλεμο, αλλά στη συνέχεια ορίστηκε γενικός αρχηγός των ρωσικών δυνάμεων ξηράς]] Η αυτοκρατορική Ρωσία δεν ανησυχούσε ιδιαιτέρως για την αναγκαιότητα του πολέμου. Και μόνο με το να ρίξουμε τους μανδύες μας επάνω τους, θα το βάλουν στα πόδια, ισχυρίστηκε ένας Ρώσος στρατιωτικός. Μια εύκολη νίκη στην Άπω Ανατολή όχι μόνο θα εδραίωνε το ρωσικό έλεγχο στη Μαντζουρία, αλλά θα συνέβαλλε και στη λύση των εσωτερικών προβλημάτων της χώρας.
Οι ηγέτες της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας ήταν σαφώς διχασμένοι ως προς την προοπτική ενός πολέμου με τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Ο τότε πρωθυπουργός Κατσούρα Ταρό ζητούσε δράση, υποστηριζόμενος από τον προκάτοχό του, Γιαμαγκάτα Αριτόμο. Αντιθέτως, ο Ιτό Χιρομπούμι, πολιτικός αντίπαλος του Αριτόμο, ξεκίνησε διαπραγματεύσεις και για κάποιο διάστημα επικράτησε.
Προπολεμικές διαπραγματεύσεις
Οι συζητήσεις για ειρηνική διευθέτηση των διαφορών συνεχίστηκαν επί μήνες. Ο Νικόλαος Β' μιλώντας κατ' ιδίαν για τους Ιάπωνες διπλωμάτες, τους αποκάλεσε πιθήκους, μια περιφρόνηση που συμμερίζονταν οι περισσότεροι από τους στενούς συμβούλους του τσάρου. Τον Ιανουάριο του 1904, ο Κατσούρα Ταρό, εξοργισμένος από τη θρασύτητα που επεδείκνυαν οι Ρώσοι, έστειλε ένα τελεσίγραφο, στο οποίο ζητούσε αμοιβαίο σεβασμό των εδαφικών κτήσεων της Τσινγκ Κίνας. Η Ιαπωνία θα αποδεχόταν ότι η Ρωσία είχε το δικαίωμα να προστατεύσει το σιδηρόδρομό της στη Μαντζουρία, αλλά δεν ήταν διατεθειμένη να παραιτηθεί των στρατιωτικών και οικονομικών της συμφερόντων στην Κορέα. Η απάντηση της Ρωσίας ήταν η ενίσχυση των στρατευμάτων της, κατά μήκος των κορεατικών συνόρων στη Μαντζουρία.
Ναυμαχία του Πορτ Άρθουρ
Οι Ιάπωνες δεν περίμεναν την κήρυξη πολέμου για να χτυπήσουν: ενώ ο ρωσικός στόλος ήταν αγκυροβολημένος στο Πορτ Άρθουρ, μια μοίρα αντιτορπιλικών, υπό την κάλυψη του σκότους, εξαπέλυσε επίθεση. Αρκετά ρωσικά πλοία έπαθαν σημαντικές ζημιές και στη σύγχυση που ακολούθησε, δύο ρωσικά θωρηκτά έφραξαν το μισό στόμιο του λιμανιού. Η αιφνιδιαστική αυτή επίθεση, σε συνδυασμό με την αναποφάσιστη ρωσική ναυτική ηγεσία, εξασφάλισε στην Ιαπωνία τον έλεγχο των θαλασσών, κατά τη διάρκεια του πολέμου. Έτσι, ιαπωνικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν δίχως αντίσταση, στο Τσεμούλπο (σημερινή Ιντσόν).
Μάχη του ποταμού Γιαλού
thumb|right|250px|Ιαπωνικό [[ιππικό διαβαίνει τον ποταμό Γιαλού]] Οι ιαπωνικές δυνάμεις διέσχισαν ανενόχλητες το ποτάμι, κάτι που δείχνει πως οι Ρώσοι σκόπευαν να καθυστερήσουν τη σύγκρουση, ώστε να περιμένουν ενισχύσεις και να επιλέξουν οι ίδιοι άλλο πεδίο μάχης. Οι ιαπωνικές δυνάμεις επιτέθηκαν σε μια ρωσική οχύρωση στις 30 Απριλίου και την επομένη η νίκη ήταν δική τους. Οι Ρώσοι είχαν υπερδιπλάσιες απώλειες από τους Ιάπωνες. Η μάχη αυτή ανέτρεψε την άποψη των Ρώσων ότι οι Ιάπωνες ήταν εύκολος αντίπαλος και πως ο πόλεμος θα ήταν σύντομος και νικηφόρος.
Πολιορκία του Πορτ Άρθουρ
Ένας δεύτερος ιαπωνικός στρατός, υπό τον Νόγκι Μαρεσούκε, αποβιβάστηκε στη χερσόνησο Λιαοτούνγκ και βάδισε νότια, ώστε να πολιορκήσει την οχυρωμένη πόλη του Πορτ Άρθουρ. Η πολιορκία άρχισε τον Αύγουστο και στις μάχες που επακολούθησαν, ο ρωσικός στρατός, μολονότι μεγάλος και καλά εξοπλισμένος, δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει επί ίσοις τους καλύτερα εκπαιδευμένους και φανατισμένους Ιάπωνες. Οι Ρώσοι στρατιώτες υπερασπίστηκαν τις θέσεις τους επί πέντε μήνες με μεγάλη γενναιότητα, αλλά δίχως την προοπτική ενισχύσεων, η φρουρά είχε ελάχιστες πιθανότητες έναντι των επιτιθεμένων. Τελικά η πόλη παραδόθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1905
Μάχη του Νανσάν
thumb|right|250px|Η μάχη του Νανσάν, [[ουκίγιο-ε του Κομπαγιάσι Κιγιοτσίκα]] Στις 6 Μαΐου, ιαπωνικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στη χερσόνησο Λιαοτούνγκ, στη νότια Μαντζουρία, και βάδισαν βορειοδυτικά. Αντιμετώπισαν τις κατώτερες αριθμητικά δυνάμεις των Ρώσων στις 25 Μαΐου και με αρκετές απώλειες απέσπασαν τη νίκη την επομένη.
Μάχη του Σαντεπού
Με την έλευση του χειμώνα, οι δυο στρατοί σταμάτησαν τις εχθροπραξίες. Ωστόσο οι Ρώσοι επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά στις δυνάμεις του Ογιάμα Ιβάο και η μάχη κράτησε από τις 25 Ιανουαρίου ως τις 29 του ίδιου μήνα. Οι ρωσικές απώλειες έφτασαν τους 20.000 άνδρες, ενώ οι Ιάπωνες 9.000. Παρόλα αυτά, καμιά από τις δυο πλευρές δε θεωρείται νικήτρια της μάχης.
Μάχη του Μούκντεν
Ο Ιβάο οδήγησε το στρατό του στην πόλη-κλειδί Μούκντεν. Στις 20 Φεβρουαρίου, οι Ιάπωνες και Ρώσοι συγκρούστηκαν μέσα σε βαθύ χιόνι και χαμηλές θερμοκρασίες. Οι δυο στρατοί ήταν σχεδόν ισάριθμοι και υποστηρίζονταν από πυροβολικό. Η μάχη κράτησε μέχρι της 10 Μαρτίου και τέλειωσε με νίκη των Ιαπώνων, που όμως είχαν περισσότερες απώλειες (70.000 νεκροί και τραυματίες). Ωστόσο, χάρη στη νίκη αυτή, συνετρίβη το ρωσικό φρόνημα για αντίσταση.
Ναυμαχία της Τσουσίμα
thumb|right|Το ταξίδι του Βαλτικού Στόλου Τα μάτια όλων πλέον, ήταν στραμμένα στο ρωσικό Βαλτικό Στόλο, ο οποίος είχε αποπλεύσει υπό τον Ζινόβυ Ροζεστβένσκι τον Οκτώβριο του προηγούμενου χρόνου και έφτασε στα νερά της Άπω Ανατολής το Μάιο του 1905. Αν και ο στόλος κατέφθασε καθυστερημένα για να κερδηθεί ο πόλεμος, εντούτοις οι Ρώσοι έτρεφαν την ελπίδα πως θα μπορούσε να αποκαταστήσει το στρατιωτικό γόητρο της χώρας και να τους επιτρέψει μια ικανοποιητική διευθέτηση με διαπραγματεύσεις.
Η σύγκρουση έλαβε χώρα στα στενά της Τσουσίμα στις 27-28 Μαΐου. Ο ιαπωνικός στόλος πραγματοποίησε τον λεγόμενο ελιγμό Ταυ, αδρανοποιώντας τους Ρώσους. Τελικά, ο Βαλτικός Στόλος έχασε 34 πλοία και 12.000 περίπου άνδρες, έναντι τριών πλοίων και 110 ανδρών του ιαπωνικού.
Λήξη του πολέμου
Το 1905, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Θίοντορ Ρούζβελτ, πρότεινε ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις και τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης του 1906 για τον εξέχοντα ρόλο του σ' αυτό. Οι Ρώσοι, μετά και την ήττα στα στενά της Τσουσίμα, δέχτηκαν με ευγνωμοσύνη.
Η συνθήκη υπογράφηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1905, θέτοντας τέρμα στον πόλεμο. Οι Ρώσοι συμφώνησαν να απομακρυνθούν από τη Μαντζουρία, αφήνοντας έτσι στην Ιαπωνία το Πορτ Άρθουρ, το σιδηρόδρομο Πορτ Άρθουρ-Χαρμπίν και άλλα οικονομικά συμφέροντα στη χερσόνησο Λιαοτούνγκ. Επίσης, στην Ιαπωνία δόθηκε το μισό νότιο τμήμα της Σαχαλίνης και τα αντίστοιχα αλιευτικά δικαιώματα. Τέλος, αναγνωρίστηκε η ιδιόμορφη σχέση της Ιαπωνίας με το δήθεν ανεξάρτητο κράτος της Κορέας.
Συνέπειες στη Ρωσία
thumb|right|Διαδηλώσεις στην [[Τιφλίδα]]