cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεοφυλλίνη
δεξιά|μικρογραφία| Δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης θεοφυλλίνης στην Ιαπωνία Η θεοφυλλίνη, επίσης γνωστή ως 1,3-διμεθυλοξανθίνη, είναι φάρμακο που δρα ως αναστολέας της φωσφοδιεστεράσης και χρησιμοποιείται στη θεραπεία αναπνευστικών ασθενειών όπως η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και το άσθμα με διάφορες επωνυμίες. Ως μέλος της οικογένειας ξανθίνης, φέρει δομική και φαρμακολογική ομοιότητα με τη θεοβρωμίνη και την καφεΐνη, και βρίσκεται εύκολα στη φύση, ούσα παρούσα στο τσάι (Camellia sinensis) και στο κακάο (Theobroma cacao). Μικρή ποσότητα θεοφυλλίνης παράγεται κατά τη μεταβολική επεξεργασία της καφεΐνης στο ήπαρ.
Η ακεβροφυλλίνη, ένας βλεννογονικός ρυθμιστής των αεραγωγών και αντιφλεγμονώδης παράγοντας είναι προϊόν συνδυασμού αμβροξόλης και του οξικού οξέως θεοφυλλίνης 7.
Ιατρικές χρήσεις
Οι κύριες δράσεις της θεοφυλλίνης περιλαμβάνουν:
Οι κύριες θεραπευτικές χρήσεις της θεοφυλλίνης στοχεύουν τις:
Παρενέργειες
Η χρήση της θεοφυλλίνης περιπλέκεται από την αλληλεπίδρασή της με διάφορα φάρμακα και από το γεγονός ότι έχει στενό θεραπευτικό παράθυρο. Η χρήση της πρέπει να παρακολουθείται με άμεση μέτρηση των επιπέδων της θεοφυλλίνης στον ορό για την αποφυγή τοξικότητας. Μπορεί επίσης να προκαλέσει ναυτία, διάρροια, αύξηση του καρδιακού ρυθμού, μη φυσιολογικούς καρδιακούς ρυθμούς και διέγερση του ΚΝΣ (πονοκεφάλους, αϋπνία, ευερεθιστότητα και ζάλη). Επιληπτικές κρίσεις μπορούν επίσης να εμφανιστούν σε σοβαρές περιπτώσεις τοξικότητας και θεωρούνται ως νευρολογικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Η τοξικότητά της αυξάνεται από την ερυθρομυκίνη, τη σιμετιδίνη και τις φθοροκινολόνες, όπως η σιπροφλοξασίνη. Ορισμένα σκευάσματα θεοφυλλίνης με βάση τα λιπίδια μπορούν να οδηγήσουν σε τοξικά επίπεδα θεοφυλλίνης όταν λαμβάνονται με λιπαρά γεύματα, μια επίδραση που ονομάζεται απόρριψη δόσης, αλλά αυτό δεν συμβαίνει με τα περισσότερα σκευάσματα θεοφυλλίνης. Η τοξικότητα της θεοφυλλίνης μπορεί να αντιμετωπιστεί με βήτα αναστολείς. Εκτός από επιληπτικές κρίσεις, οι ταχυαρρυθμίες αποτελούν μείζονα ανησυχία. Η θεοφυλλίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με το SSRI φλουβοξαμίνη .
Φυσικές πηγές
Η θεοφυλλίνη βρίσκεται στη φύση στους σπόρους κακάου. Ποσά έως 3,7 mg/g έχουν αναφερθεί σε φασόλια κακάο Κριόλο.
Ίχνη θεοφυλλίνης βρίσκονται επίσης στο γκουαράνα (Paullinia cupana) και στους καρπούς του φυτού κόλα.
Φαρμακοδυναμική
Όπως και άλλα παράγωγα μεθυλιωμένης ξανθίνης, η θεοφυλλίνη είναι:
Η θεοφυλλίνη έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει τη μεσολαβούμενη από TGF-βήτα μετατροπή των πνευμονικών ινοβλαστών σε μυοϊνοβλάστες στη ΧΑΠ και το άσθμα μέσω της οδού cAMP-PKA και καταστέλλει το COL1 mRNA, το οποίο κωδικοποιεί την πρωτεΐνη κολλαγόνο.
Έχει αποδειχθεί ότι η θεοφυλλίνη μπορεί να αντιστρέψει τις κλινικές παρατηρήσεις μη ευαισθησίας σε στεροειδή σε ασθενείς με ΧΑΠ και ασθματικούς που είναι ενεργοί καπνιστές (μια κατάσταση που οδηγεί σε οξειδωτικό στρες) μέσω ενός σαφώς ξεχωριστού μηχανισμού. Η θεοφυλλίνη in vitro μπορεί να αποκαταστήσει τη μειωμένη δραστικότητα της HDAC (ισακετυλαλάση ιστόνης) που προκαλείται από οξειδωτικό στρες (δηλ. σε καπνιστές), επιστρέφοντας την απόκριση των στεροειδών στο φυσιολογικό. Επιπλέον, η θεοφυλλίνη έχει αποδειχθεί ότι ενεργοποιεί άμεσα το HDAC2. (Τα κορτικοστεροειδή απενεργοποιούν τη φλεγμονώδη απόκριση αναστέλλοντας την έκφραση φλεγμονωδών μεσολαβητών μέσω αποακετυλίωσης των ιστονών, ένα αποτέλεσμα που προκαλείται μέσω της δεσακετυλάσης-2 ιστόνης (HDAC2). Μόλις αποακετυλιωθεί, το DNA επανασυσκευάζεται έτσι ώστε οι περιοχές προαγωγής φλεγμονωδών γονιδίων να μην είναι διαθέσιμες για δέσμευση παραγόντων μεταγραφής όπως ο NF-κB που δρουν για να ενεργοποιήσουν τη φλεγμονώδη δραστηριότητα. Πρόσφατα έχει αποδειχθεί ότι το οξειδωτικό στρες που σχετίζεται με τον καπνό του τσιγάρου μπορεί να αναστέλλει τη δράση του HDAC2, εμποδίζοντας έτσι τις αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις των κορτικοστεροειδών. )
Φαρμακοκινητική
Όταν η θεοφυλλίνη χορηγείται ενδοφλεβίως, η βιοδιαθεσιμότητα είναι 100%.
Η θεοφυλλίνη κατανέμεται στο εξωκυτταρικό υγρό, στον πλακούντα, στο μητρικό γάλα και στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Ο όγκος κατανομής είναι 0,5 L / kg. Η δέσμευση πρωτεΐνης είναι 40%. Ο όγκος κατανομής μπορεί να αυξηθεί στα νεογνά και σε αυτούς που πάσχουν από κίρρωση ή υποσιτισμό, ενώ ο όγκος κατανομής μπορεί να μειωθεί σε εκείνους που είναι παχύσαρκοι.
Η θεοφυλλίνη μεταβολίζεται εκτεταμένα στο ήπαρ (έως και 70%). Υποβάλλεται σε Ν-απομεθυλίωση μέσω του κυτοχρώματος P450 1A2. Μεταβολίζεται με παράλληλες οδούς πρώτης τάξης και Michaelis-Menten. Ο μεταβολισμός μπορεί να γίνει κορεσμένος (μη γραμμικός), ακόμη και εντός του θεραπευτικού εύρους. Μικρές αυξήσεις δόσεων μπορεί να οδηγήσουν σε δυσανάλογα μεγάλες αυξήσεις της συγκέντρωσης στον ορό. Η μεθυλίωση σε καφεΐνη είναι επίσης σημαντική για τον πληθυσμό των βρεφών. Οι καπνιστές και τα άτομα με ηπατική δυσλειτουργία τη μεταβολίζουν διαφορετικά. Τόσο η THC όσο και η νικοτίνη έχουν αποδειχθεί ότι αυξάνουν το ρυθμό του μεταβολισμού της θεοφυλλίνης.
Η θεοφυλλίνη απεκκρίνεται αμετάβλητη στα ούρα (έως 10%). Η κάθαρση του φαρμάκου αυξάνεται σε παιδιά (ηλικίας 1 έως 12 ετών), εφήβους (12 έως 16), καπνιστές ενηλίκων, ηλικιωμένους καπνιστές, καθώς και σε κυστική ίνωση και υπερθυρεοειδισμό. Η κάθαρση του φαρμάκου μειώνεται σε αυτές τις καταστάσεις: ηλικιωμένοι, άτομα με οξεία συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, κίρρωση, υποθυρεοειδισμό και εμπύρετες ιογενείς ασθένειες.
Ο χρόνος ημιζωής αποβολής ποικίλλει: 30 ώρες για πρόωρα νεογνά, 24 ώρες για νεογνά, 3,5 ώρες για παιδιά ηλικίας 1 έως 9, 8 ώρες για ενήλικες μη καπνιστές, 5 ώρες για ενήλικες καπνιστές, 24 ώρες για άτομα με ηπατική δυσλειτουργία, 12 ώρες για άτομα με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια NYHA τάξης I-II, 24 ώρες για άτομα με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια NYHA τάξη III-IV, 12 ώρες για ηλικιωμένους.
Ιστορία
Η θεοφυλλίνη εξήχθη για πρώτη φορά από φύλλα τσαγιού και ταυτοποιήθηκε χημικά γύρω στο 1888 από τον Γερμανό βιολόγο Άλμπρεχτ Κόσελ. Επτά χρόνια αργότερα, μια χημική σύνθεση που ξεκίνησε με 1,3-διμεθυλουρικό οξύ περιγράφηκε από τους Εμίλ Φίσερ και Λόρεντς Αχ. Η σύνθεση πουρίνης Traube, μια εναλλακτική μέθοδος για τη σύνθεση της θεοφυλλίνης, παρουσιάστηκε το 1900 από έναν άλλο Γερμανό επιστήμονα, τον Βίλεμ Τράουμπε. Η πρώτη κλινική χρήση της θεοφυλλίνης ήρθε το 1902 ως διουρητικό. Χρειάστηκαν επιπλέον 20 χρόνια έως ότου αναφέρθηκε για πρώτη φορά ως θεραπεία άσθματος. Το φάρμακο συνταγογραφήθηκε σε σιρόπι μέχρι τη δεκαετία του 1970 ως Theostat 20 και Theostat 80, και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 σε μορφή δισκίου που ονομάζεται Quibron.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο αναπνευστικό σύστημα Κατηγορία:Καρβαμίδια Κατηγορία:Αζόλες Κατηγορία:Πουρίνες
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2012-13
Το Κύπελλο Κύπρου 2012-13 ήταν η 71η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικητής ήταν ο Απόλλων για 7η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2012-13 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2012-13 και οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2012-13.
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Στον Α΄ γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι. Στους επόμενους 3 γύρους έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2013–14.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι 12 από τις 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2012-13 και οι 12 από τις 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2012-13. Από τον Α΄ γύρο εξαιρέθηκαν οι ομάδες που συμμετείχαν στον τελικό του Κυπέλλου Κύπρου 2011-12, Ομόνοια Λευκωσίας και ΑΕΛ, καθώς και οι ομάδες που αναδείχθηκαν ομάδες ήθους (fair play) των πρωταθλημάτων Α΄ κατηγορίας 2011-12 και Β΄ κατηγορίας 2011-12, Ερμής Αραδίππου και ΠΑΕΕΚ αντίστοιχα. Οι 12 ομάδες της Α΄ κατηγορίας που συμμετείχαν στον Α΄ γύρο δεν κληρώνονταν μεταξύ τους.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι 4 ομάδες που είχαν εξαιρεθεί από τον Α΄ γύρο.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Απόλλων και η ΑΕΛ. Ο τελικός διεξήχθη στις 22 Μαΐου 2013 στο Τσίρειο Στάδιο στη Λεμεσό. Στην κανονική διάρκεια του αγώνα το παιχνίδι τελείωσε 0-0. Ακολούθησε παράταση. Νικητής ήταν ο Απόλλων με σκορ 2-1.
Πανελλήνια κύπελλα κάνοε-καγιάκ
Τα πανελλήνια κύπελλα κάνοε καγιάκ ήταν διοργανώσεις στα αθλήματα σλάλομ και σπριντ για ομάδες και αθλητές από όλη την Ελλάδα και διεξαγόταν από το 2000. Την ευθύνη της διοργάνωσης είχε η Ελληνική Ομοσπονδία Κάνοε-Καγιάκ. Ο κυπελλούχος σύλλογος αναδεικνυόταν μέσω ενός συστήματος βαθμολογίας. Οι διοργανώσεις καταργήθηκαν μετά το 2011.
Πανελλήνιο κύπελλο σλάλομ
Διεξήχθη για πρώτη φορά το 2000 και τελευταία το 2011. Έγιναν συνολικά δώδεκα διοργανώσεις. Απόλυτος κυρίαρχος του θεσμού ήταν ο ΝΟ Χαλκίδας.
Πανελλήνιο κύπελλο σπριντ
Διεξήχθη για τελευταία φορά το 2010. Έγιναν εννέα διοργανώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κάνοε καγιάκ Κατηγορία:Κανόε καγιάκ στην Ελλάδα
Κολαντόνιο
Ο Κολαντόνιο (ιταλικά: Colantonio, όνομα προερχόμενο από τη συγχώνευση του πραγματικού του ονόματος Niccolò Antonio) ήταν Ιταλός ζωγράφος, ο οποίος αποτέλεσε την προεξάρχουσα μορφή στην τέχνη της Νάπολι της πρώιμης Αναγέννησης. Οι λεπτομέρειες σχετικά με τη ζωή του είναι ασαφείς, αν και ο Ναπολιτάνος ανθρωπιστής Πιέτρο Σουμμόντε (Pietro Summonte, 1463–1526) διέσωσε ορισμένες πληροφορίες σε μια επιστολή του προς τον Ενετό ευγενή και φιλότεχνο Μαρκαντόνιο Μικιελ (Marcantonio Michiel) το 1524. Η χρονολογία γέννησής του περί το 1420 είναι εικαζόμενη. Ο Κολαντόνιο δραστηριοποιήθηκε στη Νάπολι περίπου από το 1440 έως το 1460 (ή και αργότερα). Πιθανόν αρχικά να είχε προστάτη τον Ρενέ του Ανζού, που βασίλευσε στη Νάπολι μεταξύ 1438 και 1442. Η τελευταία καταγεγραμμένη ανάθεση έργου σε αυτόν είναι της Ισαβέλλας του Κλερμόν το 1460, εκτός αν είναι ο ίδιος με αυτόν που αναφέρεται ως "Κολαντόνιο" που αμείφθηκε για τη διακόσμηση ενός δωματίου στο Castel Capuano το 1487. Ωστόσο, ο Σουμμόντε αναφέρει στην επιστολή του ότι ο ζωγράφος απεβίωσε σε νεαρή ηλικία.
Τα έργα του καταδεικνύουν το συγκερασμό αρκετών σχολών: Ο Αλφόνσος Ε΄ της Αραγονίας είχε φέρει στη Νάπολι καλλιτέχνες από την Ιβηρική χερσόνησο, όπως ο εκ Βαλένθια Γιάκομαρτ (Jacomart), αλλά και από τη Βουργουνδία, τη Φλάνδρα και την Προβηγκία. Ο Κολαντόνιο συνέθεσε το δικό του ύφος από αυτές τις πηγές και ήταν ένας από τους πρώτους Ιταλούς καλλιτέχνες που έμαθε τις τεχνικές της πρώιμης φλαμανδικής ζωγραφικής. Πιθανόν να έμαθε τις τεχνικές αυτές από τον Φλαμανδό Μπαρτελεμύ ντ' Άικ, ο οποίος βρισκόταν στη Νάπολι γύρω στα 1440. Από εκεί πιθανόν έμαθε και τη χρήση των ελαιοχρωμάτων, την οποία αργότερα δίδαξε στον μαθητή του Αντονέλλο ντα Μεσσίνα.
Το δεύτερο πολύπτυχο βρίσκεται ακόμη στην εκκλησία του Αγίου Μάρτυρος Πέτρου (San Pietro Martire) στη Νάπολι. Παρουσιάζει τη ζωή του Αγίου Βικεντίου Φερρέρ (Sant Vicent Ferrer) σε έντεκα σκηνές, περιλαμβάνοντας και πορτρέτα της Ισαβέλλας και άλλων μελών της βασιλικής οικογένειας. Του αποδίδεται, επίσης, μια "Αποκαθήλωση" για την εκκλησία Σαν Ντομένικο Ματζόρε (San Domenico Maggiore), πίνακας ο οποίος αντλεί την έμπνευσή του από ταπισερί του Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν με σκηνές από τα Άγια Πάθη, η οποία σήμερα έχει χαθεί, αλλά είναι γνωστές ότι μερικές από αυτές τις συνθέσεις είχαν αναρτηθεί στο Καστέλ Νουόβο της Νάπολι για κάποιο διάστημα.
Εκτός Νάπολι είναι κατά κύριο λόγο γνωστός επειδή υπήρξε δάσκαλος του Αντονέλλο ντα Μεσσίνα, διάσημου ζωγράφου από τη Σικελία. Αυτό καταγράφει στην επιστολή του ο Σουμμόντε, ο οποίος, μεταξύ άλλων στο σημείο αυτό αναφέρει ότι ο Κολαντόνιο "θα μπορούσε να έχει προσφέρει πολλά στη ζωγραφική της Νάπολι, αν δεν είχε πεθάνει νέος". Ο ντα Μεσσίνα είναι αυτός που διέδωσε τα στοιχεία της τεχνικής των Φλαμανδών στην Ιταλία και σε άλλα μέρη της χώρας. Ο σημαντικός Ισπανός ζωγράφος Πέδρο Μπερουγκέτ (Pedro Berruguete) είναι επίσης πιθανόν να διετέλεσε μαθητής του. Ο Αντζιόλο Φράνκο (Angiolo Franco) από τη Νάπολι ήταν επίσης μαθητής του.
Στο Μουσείο Thyssen-Bornemisza της Μαδρίτης υπάρχει μια μικρή "Σταύρωση", που αποδίδεται από τον Ρομπέρτο Λόνγκι (Roberto Longhi) και άλλους (κυρίως Ιταλούς) ιστορικούς τέχνης στον Κολαντόνιο. Άλλοι ιστορικοί τέχνης αποδίδουν τον πίνακα στον Αντονέλλο ντα Μεσσίνα, αλλά το ίδιο το Μουσείο τον αποδίδει σε "ανώνυμο καλλιτέχνη από τη Βαλένθια".
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Λίμπερμαν Αγκάμεζ
Πηγές
Κατηγορία:Κολομβιανοί πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Τρίκορφο Αιτωλοακαρνανίας
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Τρίκορφο βρίσκεται κοντά στον Εύηνο ποταμό (Φίδαρη) στις δυτικές πλαγιές του όρους Κλόκοβα. Απέχει 28 χλμ. Δ. από τη Ναύπακτο, 26 χλμ. Α. από το Μεσολόγγι και 3,5 χλμ. Β. από Γαβρολίμνη που είναι δίπλα στην Ιόνια Οδό. Το χωριό αποτελείται από το κεντρικό χωριό και τους συνοικισμούς "Ράτσικα", "Γιαβρουτέικα", "Κυριτσέικα". H ονομασία του οφείλεται στο λόφο Τρίκορφο που βρίσκεται βορειοδυτικά του χωριού, δίπλα στον ποταμό Εύηνο και πάνω από το συνοικισμό "Κυριτσέικα". Την περίοδο της τουρκοκρατίας και μέχρι το 1928 αναφέρεται με το τουρκικής προέλευσης όνομα Μπεζαϊδέ (γόνος του Μπέη, ευγενής). Αναφέρεται επίσης και με το ελληνικό όνομα Κλήμα, πριν το χωριό γίνει τσιφλίκι του Οθωμανού αξιωματούχου. Η μετονομασία του χωριού σε Τρίκορφο έγινε το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Κατάλογος εδαφικών οντοτήτων στις οποίες τα Γερμανικά είναι επίσημη γλώσσα
δεξιά|μικρογραφία|450x450εσ|Το νομικό καθεστώς των Γερμανικών στο γερμανόφωνο κόσμο και τις γύρω περιοχές:{{legend|#ffcc00| Ο "Γερμανικός [[Σπράχραουμ|γλωσσικός χώρος": Τα γερμανικά είναι (συν)επίσημη γλώσσα και πρώτη γλώσσα της πλειοψηφίας του πληθυσμού }}{{legend|#d98575| Τα γερμανικά είναι συνεπίσημη γλώσσα, αλλά όχι η πρώτη γλώσσα της πλειοψηφίας των κατοίκων }}{{legend|#7373d9| Τα γερμανικά (ή μια γερμανική διάλεκτος), είναι μια νόμιμα αναγνωρισμένη μειονοτική γλώσσα. Όπου εμφανίζονται τετράγωνα, σημαίνει ότι υπάρχει πολύ διάσπαρτη γεωγραφική κατανομή ή ότι η γεωγραφική κατανομή των ομιλητών είναι μικρή για τη κλίμακα του χάρτη. }}{{legend|#30efe3| Τα γερμανικά (ή μια ποικιλία της γερμανικής γλώσσας) ομιλείται από μια μεγάλη μειοψηφία, αλλά δεν έχει νομική αναγνώριση }}]] Το παρακάτω λήμμα είναι κατάλογος των εδαφικών οντοτήτων στις οποίες η γερμανική είναι επίσημη γλώσσα. Αυτός ο κατάλογος περιλαμβάνει τις χώρες στις οποίες τα γερμανικά είναι επίσημη ή συνεπίσημη γλώσσα, καθώς και τις εξαρτώμενες επικράτειες στις οποίες τα γερμανικά είναι συνεπίσημη γλώσσα.
Τα γερμανικά ως επίσημη γλώσσα
Τα γερμανικά είναι η επίσημη γλώσσα έξι χωρών στην κεντρική και δυτική Ευρώπη. Αυτές οι χώρες (συμπεριλαμβανομένου του Νοτίου Τιρόλου της Ιταλίας) είναι μέλη του Συμβουλίου για την γερμανική Ορθογραφία και αποτελούν μέρη του γερμανικού σπράχραουμ (γερμανικός γλωσσικός χώρος). Μέχρι το 1945, η γερμανική ομιλούταν σε ένα αρκετά μεγαλύτερο χώρο στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη, ωστόσο εκατομμύρια γερμανόφωνοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους λόγω της προέλασης των Σοβιετικών στρατευμάτων στα τέλη του Β΄ ΠΠ και τις απελάσεις των Γερμανών από Πολωνία, Τσεχοσλοβακία και Ουγγαρία.
Εξαρτώμενες οντότητες
Τα γερμανικά (ή κάποια από τις διαλέκτους της) είναι συνεπίσημη γλώσσα σε πολλές εξαρτώμενες ονότητες. Σε κάθε μία από αυτές τις περιοχές, τα γερμανικά, μαζί με την επίσημη γλώσσα της χώρας στην οποία βρίσκεται η οντότητα, είναι επίσημη γλώσσα σε διοικητικό επίπεδο. Σε δύο σλοβακικά χωριά, το Κραχούλε/Μπλάουφους και το Κούνεσοφ/Κουνεσάου (με 530 κατοίκους συνολικά) το ποσοστό των Γερμανών κατοίκων υπερβαίνει το 20%, και ως εκ τούτου σύμφωνα με τον σλοβακικό νόμο τα γερμανικά είναι συνεπίσημη γλώσσα μαζί με τα σλοβακικά. Ωστόσο, λόγω του μεγέθους των χωριών και τον αριθμό των ομιλητών της γερμανικής (περίπου 100 άτομα), ο αντίκτυπος είναι αμελητέος.
Περιοχές στις οποίες η γερμανική έχει άλλο νομικό καθεστώς
μικρογραφία|450x450εσ|Το νομικό καθεστώς των γερμανικών στον κόσμο. Βλέπε τον προηγούμενο χάρτη για την επεξήγηση των χρωμάτων. Υπάρχουν και άλλες πολιτικές οντότητες (χώρες ή εξαρτώμενες περιοχές) οι οποίες αναγνωρίζουν κάποιο άλλο νομικό καθεστώς στα γερμανικά ή σε κάποια από τις διαλέκτους της. Ενώ αυτό το καθεστώς μπορεί να καλύπτει τα μειονοτικά δικαιώματα, π.χ. την υποστήριξη ορισμένων εγκαταστάσεων της γλώσσας (σχολεία, μέσα ενημέρωσης, κλπ.) και την προώθηση της πολιτιστικής προστασίας ή κληρονομιάς της γλώσσας, δεν συμπεριλαμβάνεται η αναγνώριση της γερμανικής ως επίσημης γλώσσας, δηλαδή την υποχρέωση της χρήσης της στα διοικητικά κείμενα ή σε δημόσιες υπηρεσίες.
Αν και στη 🇫🇷, τα Φραγκονικά της Αλσατίας και του Μοζέλα, δύο ποικιλίες των Υψηλών γερμανικών, θεωρούνται "περιφερειακές γλώσσες", σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες του 1998, η γαλλική κυβέρνηση δεν έχει επικυρώσει τη συνθήκη και οι παραπάνω ποικιλίες δεν έχουν νομική αναγνώριση.
Το σύνταγμα της Νότιας Αφρικής, προσδιορίζει τα γερμανικά ως "συχνά χρησιμοποιούμενη" γλώσσα. Το Παννοτιοαφρικανικό γλωσσικό συμβούλιο είναι υποχρεωμένο να "προωθήσει και να διασφαλίσει τον σεβασμό" για τα γερμανικά.
Λόγω της γερμανικής διασποράς και των Ρώσων μεννονιτών που ομιλούν μια ιδιαίτερη κάτω γερμανική διάλεκτο, στις χώρες όπου ζουν (κυρίως δίγλωσσοι) φυσικοί ομιλητές περιλαμβάνεται η 🇦🇷, η 🇦🇺, ο 🇨🇦, η 🇨🇷, η 🇵🇾 (βλ. Μεννονίτες στην Παραγουάη) και οι 🇺🇸, όπου μέχρι την εποχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και το αντιγερμανικό κλίμα που υπήρξε ήταν η σημαντικότερη γλώσσα στη χώρα μετά τα αγγλικά. Ωστόσο, τα γερμανικά ή κάποια διάλεκτος της δεν έχουν νομικό καθεστώς σε κάποια από αυτές τις χώρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμικές περιοχές Κατηγορία:Γερμανική διασπορά στην Ευρώπη Κατηγορία:Γερμανική γλώσσα Κατηγορία:Γερμανικά ιστορικά κράτη
Χρυσίζων σταφυλόκοκκος
thumb|right|Χρυσίζων σταφυλόκοκκος σε βασικά μέσα καλλιέργειας. thumb|right|[[Αιμόλυση σε αιματούχο άγαρ, δραστηριότητα DNάσης, συγκέντρωση παράγοντα A, συγκολλησιμότητα λατέξ, ανάπτυξη σε αλατούχο Mannitol άγαρ και Baird-Parker άγαρ, παραγωγή υαλουρονιδάσης.]]
Χρυσίζων σταφυλόκοκκος (επιστημονική ονομασία: Staphylococcus aureus) είναι βακτήριο, είδος Gram θετικού κόκκου, το οποίο ανήκει στο γένος των σταφυλοκόκκων. Βρίσκεται στο δέρμα και σε βλεννογόνους στο άνω αναπνευστικό σύστημα - κυρίως στην μύτη. Αν και συχνά δεν επιφέρει επιπτώσεις, ενίοτε προκαλεί δερματικές και συστηματικές λοιμώξεις.
Συχνά είναι καταλάση-θετικός και θετικός στην απονιτροποίηση, ενώ επίσης είναι προαιρετικά αναερόβιος οργανισμός που μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς την παρουσία οξυγόνου.
Εξάπλωση
Εκτιμάται ότι το 20% έως 30% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι μακροχρόνιοι φορείς του Staphylococcus aureus, που μπορεί να βρεθεί ως μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του δέρματος, της μύτης και ως φυσιολογικός κάτοικος του κατώτερου αναπαραγωγικού συστήματος των γυναικών.
Θεραπεία
Η θεραπεία είναι ο χειρουργικός καθαρισμός, όποτε είναι εφικτό, και πενικιλλινούχα αντιβιοτικά, εκτός αν ο σταφυλόκοκκος είναι ανθεκτικός στην μεθικιλλίνη (τύπου MRSA· m ethicillin- r esistant  S taphylococcus a ureus) και τότε όλα τα β-λακταμινικά αντιβιοτικά είναι αναποτελεσματικά. Το συχνό πλύσιμο των χεριών προστατεύει από την εξάπλωση των σταφυλοκόκκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σταφυλόκοκκος (γένος)
Σάντσα της Μαγιόρκας
Η Σάντσα της Μαγιόρκας ή Σάντσα, βασίλισσα της Νεαπόλεως (Ισπανικά : Sancha de Mallorca, περί το 1285 - 28 Ιουλίου 1345) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν η δεύτερη σύζυγος του Βασιλιά της Νεαπόλεως Ροβέρτου του Σοφού. Διετέλεσε αντιβασίλισσα της Νεαπόλεως την εποχή που η εγγονή της Ιωάννα Α΄ της Νάπολης ήταν ακόμα ανήλικη. Η Σάντσα της Μαγιόρκας ήταν δεύτερη κόρη και πέμπτο παιδί του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκας και της συζύγου του Εσκλαραμούνδας της Φουά. Η ακριβής ημερομηνία που γεννήθηκε δεν είναι γνωστή, το Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια την καταγράφει σαν δεύτερη κόρη του βασιλικού ζεύγους της Μαγιόρκας "η πρώτη Ισαβέλλα ... η δεύτερη Σάντσα" και παραδοσιακά το προτελευταίο από τα έξι παιδιά του ζεύγους.
Βασίλισσα της Νεαπόλεως
Η Σάντσα αρραβωνιάστηκε τον Ροβέρτο, δούκα της Καλαβρίας και πρίγκιπα του Σαλέρνο (17 Ιουνίου 1304), ο Ροβέρτος ήταν χήρος από την πρώτη του σύζυγο Γιολάντα της Αραγωνίας, δούκισσα της Καλαβρίας. Ο γάμος έγινε τρεις μήνες αργότερα στο παρεκκλήσι των Ιωαννιτών που βρισκόταν στα βασιλικά ανάκτορα του Κολιούρ στα Ανατολικά Πυρηναία. Ο γάμος του Ροβέρτου και της Σάντσας παρέμεινε άτεκνος. Η Σάντσα έγινε βασίλισσα της Μαγιόρκας όταν πέθανε ο πεθερός της Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως (5 Μαΐου 1309), σε δυο χρόνια ο σύζυγος της δέχτηκε τις ηγεμονίες της Ποτέντσα, της Βενόζα, του Λαντσιάνο και της Αλέσσα (2 Αυγούστου 1311). Την επόμενη χρονιά με μαρτυρία της μητέρας της Εσκλαραμούνδας παραχώρησε στην κόρη της Σάντσα κάποια δώρα στην διαθήκη της (24 Μαρτίου 1312). Η Σάντσα και ο σύζυγος της επισκέπτηκαν την Μασσαλία για να προσκυνήσουν τα οστά του κουνιάδου της Αγίου Λουδοβίκου της Τουλούζης (22 Μαΐου 1319).
Θρησκευτική πολιτική
Η Σάντσα δέχτηκε στην αυλή της στην Νάπολη την επίσκεψη του αδελφού της Φιλίππου που είχε ενωθεί πρόσφατα με το Τάγμα των Φραγκισκανών. Ο Φίλιππος της Μαγιόρκας ήθελε να τηρήσει αυστηρά τους κανόνες του Φραγκίσκου της Ασίζης και συγκέντρωσε γύρω του μια ομάδα αντρών γνωστοί σαν "οι αδελφοί της φτωχής ζωής" ένας κλάδος των "Φρατιτσέλλι". Η ομάδα είχε ισχυρή επίδραση στον βασιλιά και την βασίλισσα της Νεαπόλεως. Ο Φίλιππος ζήτησε από την αδελφή του και τον γαμπρό του να μεσολαβήσουν στους Πάπες στην Αβινιόν να του δώσουν τα απαραίτητα προνόμια για να μετατρέψει το μοναστήρι της Σάντα Τσιάρα στην Νάπολη σε χώρο υποδοχής των "αδελφών της φτωχής ζωής". Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ το επικύρωσε με τρεις βούλες (24 Ιουνίου 1336, 20 Φεβρουαρίου 1337 και 7 Αυγούστου 1340).
Με τον θάνατο του Φιλίππου (1342) η Σάντσα και ο σύζυγος της παρέμειναν υπό την επίδραση των "αδελφών της φτωχής ζωής", οι προστάτες τους ήταν ο Αντρέα ντε Γκαλιάνο και ο Πιέτρο του Καντενέτο, οπαδοί του Μιχαήλ της Τσεζένα. Το βασιλικό ζεύγος φιλοξένησε στο Καστέλ Νουόβο δυο μορφωμένους επισκόπους, τον Τζων Μπερθολέο που είχε μόλις απαλλαγεί από τα αξιώματα του στο Καλβί και τον Γουίλιαμ ντε Σκάλα που έγινε ο εξομολογητής της βασίλισσας. Ο χειρότερος όλων ήταν ο Φρα Ρομπέρτο, προσωπικός φίλος του Άντζελο Κλαρέτο, του αρχηγού των Φρατιτσέλλι.
Κηδεμονία
Σε πολλές περιπτώσεις η Σάντσα ζήτησε από τον πάπα την διάλυση του γάμου της επειδή ήθελε και η ίδια να τελειώσει την ζωή της σαν μοναχή. Ο Ροβέρτος ο Σοφός πέθανε (20 Ιανουαρίου 1343) και η Σάντσα έγινε αντιβασίλισσα και κηδεμόνας για λογαριασμό της ανήλικης εγγονής της Ιωάννας. Ο βασιλιάς είχε συντάξει την διαθήκη του πριν από 4 μέρες (16 Ιανουαρίου 1343) στην οποία καθόριζε ότι η εγγονή του θα κυβερνούσε με ένα συμβούλιο αντιβασιλείας μέχρι να φτάσει σε ηλικία 25 ετών. Το συμβούλιο θα είχε πρόεδρο την Σάντσα και μέλη τον καγκελάριο Φιλίπ ντα Καμπασόλ, επίσκοπο της Καβαϊγιόν, τον Φιλίπ ντι Σαντζινέττο, μέγα Σενεσκάλιο της Προβηγκίας και τον Ναύαρχο Τζιφρέντο ντι Μαρζάνο. Τον Σεπτέμβριο του 1343 ο Πετράρχης επισκέφτηκε την Νάπολη σαν απεσταλμένος του πάπα Κλήμη ΣΤ΄ και δήλωσε ότι το βασίλειο "ήταν ένα καράβι έτοιμο να βυθιστεί". Ο Πετράρχης έθεσε το ζήτημα του Φρα Ρομπέρτο που το πραγματικό του όνομα ήταν Ρομπέρτο της Μιλήτου. Ο Φρα Ρομπέρτο ήταν ένας κοντόχοντρος άντρας που ντυνόταν με κουρέλια και φορούσε ένα ψηλό καπέλο, είχε άθλια εμφάνιση και έμοιαζε σαν ένα "φρικτό τρίποδο κτήνος".
Παραίτηση
Η Σάντσα υποστήριξε την θετή της εγγονή Ιωάννα απέναντι στους διεκδικητές του θρόνου αλλά η ανικανότητα της αντιβασιλείας ανάγκασε τον πάπα που ήταν ο υψηλός επικυρίαρχος να διορίσει κυβερνήτη τον Καρδινάλιο Εμερί ντε Σατελάς. Στο ετήσιο μνημόσυνο του συζύγου της (20 Ιανουαρίου 1344) ύστερα από έντονες πιέσεις των εξομολόγων της παραιτήθηκε από την κηδεμονία και εισήλθε στην μονή της Σάντα Μαρία ντελλα Κρος στην Νάπολη, μια τοποθεσία που ήταν γνωστή σαν "Νεκροταφείο ζωντανών". Πέθανε 18 μήνες αργότερα (28 Ιουλίου 1345) σε ηλικία περίπου 60 ετών, τάφηκε αρχικά στην Σάντα Μαρία ντελλα Κρος, τα οστά της μεταφέρθηκαν αργότερα στον μητροπολιτικό ναό της Σάντα Τσιάρα στην Νάπολη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Αραγωνίας Κατηγορία:Κόμησσες της Προβηγκίας Κατηγορία:Ινφάντας της Αραγωνίας Κατηγορία:Δούκισσες της Καλαβρίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Νάπολης
Έρση Μαλικένζου
Η Έρση Μαλικένζου ( Θεσσαλονίκη ,1940) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Έχει συμμετάσχει σε θεατρικά έργα αλλά και σε ελληνικές σειρές της κρατικής και της ιδιωτικής τηλεόρασης. Μερικές από αυτές είναι ο "Κόκκινος κύκλος" (2000, Alpha tv), η "10η εντολή" (2004-2015, Alpha tv), "Θα βρεις το δάσκαλό σου (2005-2007, ANT1) και τα "Μαύρα μεσάνυχτα" (2008-2009, MEGA Channel).
Είναι παντρεμένη με τον σκηνοθέτη Ηλία Μυλωνάκο.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Eureko
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ολλανδίας
Επωνυμία
Η επωνυμία αποτελεί ένα από τα βασικότερα διακριτικά γνωρίσματα του ουσιαστικού συστήματος, με το οποίο κάθε έμπορος διακρίνεται υποχρεωτικά στην άσκηση της εμπορικής δραστηριότητάς του (άρθρο 4 § 2 στ. β’ και 7 ν. 1089/1980) και υπογράφει στις εμπορικές συναλλαγές. Η επωνυμία εξατομικεύει τον έμπορο σε σχέση με ορισμένη επιχείρηση.
Έννοια και Λειτουργία
Πάνω στην έννοια και τη λειτουργία της επωνυμίας στηρίχθηκαν τρεις βασικές απόψεις:
Αρχικά η επωνυμία σύμφωνα με την αντικειμενική άποψη που υποστηρίχθηκε κυρίως στην Ιταλία, διακρίνει την επιχείρηση και αποτελεί το ‘’όνομα’’ της επιχείρησης. Κατά την άποψη αυτή, η επωνυμία έχει δική της αντικειμενική υπόσταση, ανεξάρτητη από το πρόσωπο του επιχειρηματία. Άμεση συνέπεια της άποψης αυτής είναι η δυνατότητα μεταβίβασης της επωνυμίας, μαζί όμως με την επιχείρηση, καθώς και η δυνατότητα της ελεύθερης επιλογής της.
Σύμφωνα με τη δεύτερη άποψη που είναι υποκειμενική, η επωνυμία θεωρείται ως δικαίωμα προσωπικότητας του εμπόρου, του φορέα της επιχείρησης, τον οποίο και διακρίνει στις εμπορικές συναλλαγές του. Διακρίνει το φορέα της επιχείρησης. Κατά την άποψη αυτή, η επωνυμία, όσο αφορά τη νομική φύση, τη λειτουργία και την αποστολή της εξομοιώνεται προς το αστικό όνομα. Διαφέρει μόνο όσο αφορά το πεδίο χρησιμοποίησης, αφού αυτή χρησιμοποιείται μόνο στις εμπορικές συναλλαγές. Όσοι δέχονται την υποκειμενική άποψη υπό την απόλυτη και ανόθευτη μορφή της συνάγουν ως συνέπεια ότι η επωνυμία των φυσικών προσώπων αποτελείται μόνο από το αστικό τους όνομα, ότι μπορεί να ασκηθεί μόνο από το συγκεκριμένο άτομο, είναι αμεταβίβαστη και δεν υπόκειται σε αποδυνάμωση λόγω αχρησίας. Ο διάδοχος της επωνυμίας, όταν ο νόμος επιτρέπει τη διαδοχή, δε συνεχίζει την επωνυμία του προκατόχου του, αλλά αποκτά νέα επωνυμία, όμοια με την προηγούμενη. Η προτεραιότητα της χρησιμοποίησης ανατρέχει στο χρόνο της πρώτης χρησιμοποίησης από τον προκάτοχο.
Τέλος υποστηρίχθηκε και μία τρίτη άποψη, που σύμφωνα με αυτή η επωνυμία διακρίνει τόσο το φορέα της επιχείρησης όσο και την επιχείρηση καθαυτή.
Σχηματισμός Eπωνυμίας
Η επωνυμία του φυσικού προσώπου σχηματίζεται υποχρεωτικά από το αστικό του όνομα και μάλιστα πλήρες. Οι επωνυμίες των νομικών προσώπων διακρίνονται σε υποκειμενικές ή προσωπικές, αντικειμενικές και μικτές. Εκτός από τα υποχρεωτικά στοιχεία η επωνυμία μπορεί να φέρει και άλλα προαιρετικά, αρκεί αυτά να μην καθιστούν την επωνυμία παραπλανητική.
Οι προσωπικές εταιρίες(ομόρρυθμη και ετερόρρυθμη) φέρουν υποχρεωτικά υποκειμενική επωνυμία(άρθρα 21, 23 ΕΝ). Η επωνυμία τους σχηματίζεται από τα ονόματα όλων των ομόρρυθμων των εταίρων ή από το όνομα μόνο ενός και την προσθήκη ένδειξης από την οποία προκύπτει ότι πρόκειται για εταιρία. Προσθήκη των λέξεων ομόρρυθμη ή ετερόρρυθμη εταιρία δεν απαιτείται παρόλο που στην πράξη όλες οι επωνυμίες φέρουν τις λέξεις αυτές. Το σχέδιο του εμπορικού κώδικα προβλέπει την υποχρεωτική αναγραφή των λέξεων ομόρρυθμη ή ετερόρρυθμη εταιρία.
Οι αντικειμενικές εταιρίες φέρουν υποχρεωτικά την αντικειμενική επωνυμία της εταιρικής επιχείρησης και τις λέξεις <<ανώνυμη εταιρία>> (άρθρο 5 ν. 2190/1920).
Η επωνυμία της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης και της ναυτικής εταιρίας μπορεί να είναι υποκειμενική, δηλαδή να αποτελείται από το όνομα ενός ή περισσότερων μελών της, αντικειμενική, δηλαδή να αποτελείται από το αντικείμενο της εταιρικής επιχείρησης, ή μικτή ( άρθρο 2 § 1 ν. 3190/1955 και άρθρο 4 § 1 ν. 959/1979). Για τον αστικό συνεταιρισμό προβλέπεται ότι η επωνυμία περιέχει υποχρεωτικά στοιχεία που δηλώνουν το σκοπό και το είδος του καθώς και την έκταση της ευθύνης των μελών του (άρθρο 1 § 5 ν. 1667/1986). Η επωνυμία του αγροτικού συνεταιρισμού εκφράζει το σκοπό ή τα αντικείμενα δραστηριότητάς του και περιλαμβάνει υποχρεωτικά την ιδιότητα αυτού ως αγροτικού και την έδρα του (άρθρο 2 § 3 ω. 2810/2000).
Αρχές της Επωνυμίας
Η ευρυθμία και η τάξη στις συναλλαγές αξιώνουν, κατά την πρωτότυπη ή παράγωγη απόκτηση της επωνυμίας, να τηρούνται κάποιες αρχές. Οι αρχές αυτές που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και στη μεταβίβαση της επωνυμίας είναι οι εξής:
I. Η αρχή της αλήθειας: Η αρχή αυτή επιβάλλει στον επιχειρηματία να μη χρησιμοποιεί επωνυμία που μπορεί να παραπλανήσει το κοινό όσον αφορά στην πραγματική του ταυτότητα, το είδος και την έκταση της επιχείρησης του ή τις σχέσεις του με τρίτους. Με βάση την αρχή αυτή οι επωνυμίες διακρίνονται αρχικά σε υποκειμενικές, που συντίθενται από το αστικό όνομα του φορέα - φυσικού προσώπου αν είναι ατομικές ή το αστικό όνομα μέλους ή μελών του νομικού προσώπου, αν είναι εταιρικές και ειδικότερα αν ανήκουν σε προσωπικές εταιρίες (άρθρα 21 και 23 ΕΝ) και σε αντικειμενικές, που συντίθενται από την ασκούμενη επιχειρηματική δραστηριότητα και ανήκουν οπωσδήποτε στην ανώνυμη εταιρία (άρθρο 5 § 1 ν. 2190/1920) και ενδεχομένως στην εταιρία περιορισμένης ευθύνης (άρθρο 2 § 1 ν. 3190/1955) και τέλος σε μικτές που περιέχουν τόσο υποκειμενικά όσο και αντικειμενικά στοιχεία. Ως μικτή μπορεί να εμφανίζεται η επωνυμία της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης (άρθρο 2 § 1 ν. 3190/1955).
'''II. Η αρχή της διάρκειας''': Η αρχή αυτή συνιστά παρέκκλιση από την αρχή της αλήθειας και σκοπό έχει να διατηρηθεί, σε περίπτωση μεταβολής στο φορέα της επιχείρησης, η φήμη της επωνυμίας. Έτσι υπό προϋποθέσεις είναι δυνατή η διατήρηση της ίδιας επωνυμίας, σε περίπτωση μεταβολής του φορέα της επιχείρησης. Από τη διαπίστωση αυτή προκύπτει και η διάκριση των επωνυμιών σε πρωτότυπες, δηλαδή εκείνες που χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά από το φορέα τους και παράγωγες, δηλαδή εκείνες που αποκτήθηκαν με καθολική ή ειδική διαδοχή.
'''III. Η αρχή της αποκλειστικότητας ή του ευδιάκριτου''': Με βάση την αρχή αυτή που καθιερώνεται στο άρθρο 4 § 3 ν. 1089/1980 και που αποβλέπει στην αποτροπή κινδύνου σύγχυσης ως προς τον φορέα της επωνυμίας έναντι άλλων επιχειρηματιών και ως προς την επιχείρηση ή τις σχέσεις του. Έτσι απαγορεύεται η χρησιμοποίηση της ίδιας επωνυμίας από περισσότερα παράλληλα πρόσωπα και επιβάλλεται η υποχρέωση - βάρος, κάθε νέος επιχειρηματίας να προσθέτει στην επωνυμία του στοιχεία που θα την διαφοροποιούν από τις ήδη καταχωρημένες στο βιβλίο επωνυμιών. Η αρχή αυτή διαμορφώνεται τόσο υπέρ, όσο και σε βάρος του φορέα της επωνυμίας, επειδή ισχύει και παρά την αντίθετη βούληση του δικαιούχου της. Σε περίπτωση ομωνυμίας φυσικών προσώπων - εμπόρων ή χρησιμοποίησης του ίδιου επωνύμου σε εμπορική επωνυμία νομικών προσώπων, η αρχή της χρονικής προτεραιότητας δεν λύνει το πρόβλημα, αφού δεν μπορεί να απαγορευθεί σε κάποιον να χρησιμοποιεί το όνομά του ως εμπορική επωνυμία. Αυτό θα ήταν αντίθετο στην ελευθερία της οικονομικής δραστηριότητας (άρθρο 5 § 1 Συντ.). Έτσι η λύση θα δοθεί με τη δίκαιη στάθμιση των συμφερόντων των μελών και με γνώμονα την αποτροπή του κινδύνου σύγχυσης. Συνήθως τον κίνδυνο σύγχυσης θα αποτρέπει η προσθήκη διακριτικών στοιχείων από την μεταγενέστερη επωνυμία (άρθρα 13 ν. 146/1914, 4 § 3 ν. 1089/1980, 58 εδ. β’ ν. 184/1914, 5 ν. 2239/1994). Δεν αποκλείεται πάντως, η συνώνυμη μεταγενέστερη επωνυμία να είναι αθέμιτη κατά το άρθρο 1 ν. 146/1914 και γενικότερα ανήθικη κατά τα άρθρα 281, 919 ΑΚ. Τούτο θα συμβαίνει π.χ., αν η μεταγενέστερη αυτή επωνυμία επελέγη ακριβώς για να προκληθεί σύγχυση με την προγενέστερη, είτε να γίνει εκμετάλλευση της φήμης που απολαμβάνει η προγενέστερη επωνυμία. Πάντως, ο δικαιούχος της προγενέστερης επωνυμίας δεν μπορεί να απαγορεύσει καθαυτή τη χρήση της μεταγενέστερης που φέρει το όνομα του φορέα της. Μπορεί μόνο να ζητήσει την παύση της συγχυτικής χρησιμοποίησής της.
V. Η αρχή της σύνδεσης επωνυμίας και επιχείρησης: Η επωνυμία διακρίνει το φορέα της στο πλαίσιο της άσκησης της επιχείρησής του. Έτσι συνιστά αναγκαίο στοιχείο της τελευταίας. Χωρίς την επωνυμία δεν είναι δυνατόν η επιχείρηση να νοηθεί. Εξάλλου, όπως θα δούμε και παρακάτω, η επιχείρηση συνδέεται με την επωνυμία κατά τη μεταβίβασή της, με την έννοια ότι η επωνυμία, σε περίπτωση αμφιβολίας, συμμεταβιβάζεται με την επιχείρηση. Πάντως, η σύνδεση της επωνυμίας με την επιχείρηση δεν έχει και την αντίστροφη έννοια, ότι δηλαδή η επιχείρηση δεν μπορεί να μεταβιβαστεί χωρίς την επωνυμία.
'''VI. Η αρχή της δημοσιότητας''': Η αρχή αυτή που υπηρετεί την ασφάλεια των συναλλαγών, αποκτά σημασία για το χρονικό διάστημα μετά το σχηματισμό της επωνυμίας και επιδιώκει την προσφορότερη επίτευξη του σκοπού της, που όπως σημειώσαμε, είναι να διακρίνει και να εξατομικεύει τον έμπορο στις εμπορικές τους συναλλαγές. Υπαγορεύει τη δημοσιότητα της επωνυμίας. Η δημοσιότητα επιτυγχάνεται με την χρησιμοποίησή της στις συναλλαγές και με την καταχώρησή της στο πρωτόκολλο επωνυμιών κατά τα άρθρα 4-7 ν. 1089/1980 όπως ισχύουν. Μόνο που η καταχώρηση αυτή έχει δηλωτική σημασία και όχι δημιουργική (επιχ. και από άρθρο 6 § 1 ν. 1089/1980), πράγμα που θα υπηρετούσε πληρέστερα τους σκοπούς της δημοσιότητας. Ειδικότερα, με την καταχώρηση δημιουργείται υπέρ του καταθέτη μαχητό τεκμήριο προτεραιότητας στη χρήση.
Διαθεσιμότητα Eπωνυμίας
Διαθέσιμη αποτελεί η δυνατότητα ελέγχου της διαθεσιμότητας των στοιχείων μίας επωνυμίας έτσι ώστε να γίνεται αποφυγή σύγχυσης. Τον έλεγχο μπορείτε να τον κάνετε εδώ.
Κατοχύρωση Επωνυμίας
Η κατοχύρωση της εμπορικής επωνυμίας δεν είναι υποχρεωτική, αφού το δικαίωμα στην εμπορική επωνυμία αποκτάται αυτόματα με την χρήση της εμπορικής επωνυμίας και διαρκεί απεριόριστα, μέχρι τον θάνατο του εμπόρου/φορέα της επιχείρησης ή μέχρι την παύση της εταιρείας. Ειδικότερα η εμπορική επωνυμία δεν απαιτεί συγκεκριμένο τύπο για να κατοχυρωθεί, αρκεί η χρήση της, η οποία γίνεται λ.χ. με την εκτύπωση σε αποδείξεις/τιμολόγια πώλησης, με τη χρήση σε διαφημιστικά φυλλάδια). Προαιρετική δημοσιότητα είναι η καταχώρηση της εμπορικής επωνυμίας στο κατά τόπον αρμόδιο Επιμελητήριο, η οποία ωστόσο δεν συνιστά κατοχύρωση αλλά καταχώρηση. Πρόκειται δηλαδή για μία καταχώρηση σε ένα μητρώο όπου τηρούνται όλες οι επιχειρήσεις που εδρεύουν και λειτουργούν στην περιφέρεια του οικείου Επιμελητηρίου, η οποία δηλοί την ημέρα έναρξης δραστηριότητας της επιχείρησης.
Προστασία Επωνυμίας
Η προστασία της επωνυμίας μίας επιχείρησης από προσβολές τρίτων κατοχυρώνεται μέσω των άρθρων 58 και 59 του Αστικού Κώδικα καθώς και με το άρθρο 13 του Ν.146/1914 περί Αθεμίτου Ανταγωνισμού. Η εμπορική επωνυμία συνιστά ένα διακριτικό γνώρισμα για το οποία ισχύει η αρχή της χρονικής προτεραιότητας που ισχύει για τα όλα τα διακριτικά γνωρίσματα, δηλαδή ο έμπορος ο οποίος έχει κάνει αποδεδειγμένα πρώτος χρήση της εμπορικής επωνυμίας προστατεύεται έναντι οιουδήποτε τρίτου και δικαιούται νόμιμα να ζητήσει άρση της προσβολής και παράλειψη της προσβολής στο μέλλον καθώς και αποζημίωση (εάν έχει υποστεί ζημία από την προσβολή από υπαιτιότητα του προσβολέα).
Μεταβίβαση Επωνυμίας
Η μεταβίβαση της εμπορικής επωνυμίας γίνεται ελεύθερα εν ζωή ή αιτία θανάτου και μάλιστα σύμφωνα με την κρατούσα άποψη και χωρίς την ταυτόχρονη μεταβίβαση της επιχείρησης. Όταν μάλιστα η επωνυμία αποτελείται από το αστικό όνομα του εμπόρου και δικαιούχος της είναι ο ίδιος ο ομώνυμος έμπορος, δεν υπάρχει δυνατότητα κατάσχεσης της επωνυμίας, εκτός εάν η επωνυμία έχει αγοραστεί από τρίτο πρόσωπο (με διαφορετικό αστικό όνομα) και οφειλέτης της είναι το τρίτο πρόσωπο.
Επωνυμία και σήμα
Το σήμα όπως και η επωνυμία αποτελεί διακριτικό γνώρισμα. Αντίθετα με την επωνυμία, που διακρίνει το φορέα της επιχείρησης ή τον φορέα της επιχείρησης και την επιχείρηση, καθώς και τον διακριτικό τίτλο που διακρίνει την ίδια την επιχείρηση, το σήμα αποτελεί διακριτικό γνώρισμα του προϊόντος ή της υπηρεσίας. Ειδικότερα αποτελεί την ταυτότητα του προϊόντος ή της υπηρεσίας. Διακρίνει το προϊόν ή την υπηρεσία τόσο καθαυτό ή καθαυτή όσο και σε σχέση με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που προέρχονται από άλλη επιχείρηση. Διακρίνει δηλαδή την προέλευση του προϊόντος ή της υπηρεσίας από ορισμένη επιχείρηση.
Επωνυμία και διακριτικός τίτλος
Στα διακριτικά γνωρίσματα βρίσκεται και ο διακριτικός τίτλος ή σύμφωνα με την ορολογία που προκρίνει το άρθρο 13 § 1 ν. 146/1914, το ιδιαίτερο διακριτικό γνώρισμα της επιχείρησης. Ο διακριτικός τίτλος αποτελεί διακριτικό γνώρισμα του καταστήματος ή της επιχείρησης του εμπόρου. Πρόκειται για το λεκτικό διακριτικό γνώρισμα που επιτελεί λειτουργία ονόματος της επιχείρησης, που έχοντας διακριτική δύναμη εξατομικεύει και διακρίνει ονοματικά όλη την επιχείρηση ή τμήμα της μόνο ή μόνο το κατάστημά της. Η χρήση διακριτικού τίτλου είναι προαιρετική για τον έμπορο, ο οποίος μπορεί να λειτουργεί την επιχείρησή του χωρίς να έχει διακριτικό τίτλο. Σχηματίζεται ελεύθερα από πραγματικές ή φανταστικές λέξεις ή παραστάσεις και μπορεί να ταυτίζεται με την εμπορική επωνυμία του φορέα της επιχείρησης ή του προσώπου που εκμεταλλεύεται το κατάστημα. Το δικαίωμα στο διακριτικό τίτλο αποκτάται και προστατεύεται όπως ακριβώς και το δικαίωμα στην εμπορική επωνυμία. Επιτρέπεται η ελεύθερη μεταβίβαση του διακριτικού τίτλου και χωρίς την επιχείρηση, καθώς και η παραχώρηση άδειας χρήσης. Το λεκτικό διακριτικό γνώρισμα στο μέτρο που είναι μοιάζει με την επωνυμία. Γι’ αυτό ρυθμίζεται παράλληλα με αυτή στις διατάξεις των άρθρων 4-8 ν. 1089/1980 και του άρθρου 13 § 1 εδ. 1 ν. 146/1914. Το δικαίωμα αυτό είναι όμοιο με αυτό της επωνυμίας. Κατά τ΄άλλα, όπως και η επωνυμία προστατεύεται με τη χρησιμοποίησή του στις εμπορικές συναλλαγές, δηλαδή κατά το ουσιαστικό σύστημα με την προϋπόθεση ότι έχει διακριτική ικανότητα και επιτελεί ονοματική λειτουργία. Αν δεν διαθέτει διακριτική ικανότητα προστατεύεται από την καθιέρωσή του στις συναλλαγές, η οποία συνεπάγεται και απόκτηση διακριτικής δύναμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία
Τοφίγκ Χουσεϊνόφ
Τοφίγκ Χουσεϊνόφ (Tofiq Hüseynov) — είναι εθνικός ήρωας του Αζερμπαϊτζάν, διοικητής τάγματος του Χοτζαλί, θύμα της σφαγής του Χοτζαλί. Είναι θαμμένος στη Οδό Μαρτύρων του Μπακού.
Άμυνα του Χοτζαλί
Τοφίγκ Χουσεϊνόφ αποτέλεσαν το Χοτζαλί αυτοάμυνας τάγμα.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αζέροι στρατιωτικοί
Λιμνοχώρι Σερρών (εγκαταλελειμμένος οικισμός)
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Λιμνοχώρι (αποσαφήνιση)
Το Λιμνοχώρι, έως το 1927 γνωστό ως Μπουρσούκι, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρισκόταν στον σημερινό Δήμο Ηρακλείας της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Πρόκειται για τον αρχικό οικισμό του σημερινού κατοικημένου χωριού Λιμνοχώρι Σερρών και βρισκόταν σε απόσταση 2 χλμ. νότια-νοτιοδυτικά αυτού. Μαζί με τους οικισμούς Δενδρόφυτο και Μανιτάρι, ο οικισμός πλημμύρισε και καταστράφηκε κατά τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης Κερκίνης.
Οθωμανική περίοδος
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά των Σερρών του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης.
Στη δημογραφική μελέτη «Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης» που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμάται ότι το 1873 ο οικισμός αποτελούνταν από 15 σπίτια και 49 κατοίκους, ενώ στη στατιστική μελέτη του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική», εκτιμάται ότι το 1900 είχε 360 κατοίκους. Σύμφωνα με τη μελέτη «La Macédoine et sa Population Chrétienne» του Βούλγαρου Ντίμιταρ Μπρανκόφ, το 1904 ζούσαν εκεί 480 κάτοικοι. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, σε σύνολο 850 κατοίκων προ του 1912, αναφέρονται 700 εξαρχικοί και 150 μουσουλμάνοι κάτοικοι.
Σύγχρονη ιστορία
Με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και κατά την ελληνική απογραφή του 1913 είχε πληθυσμό 689 κατοίκων.
Το 1920 προσαρτήθηκε στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Μπουγιούκ Μαχαλέ (Μεγαλοχώρι), μαζί με τα χωριά Μαντάρι (Μανιτάρι), Μρίσνα (Γόνιμο) και Πορλίδα (σημερινό Λιμνοχώρι), ενώ το 1929 μετονομάστηκε σε Λιμνοχώρι.   Σε χάρτες της εποχής ο οικισμός αναφέρεται και ως Μαυροχώρι.
Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, στο Μπουρσούκι εγκαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1920 τουλάχιστον 60 οικογένειες προσφύγων.
Κατά την περίοδο των εγγειοβελτιωτικών έργων της πεδιάδας των Σερρών, τη δεκαετία του 1930, και με τη δημιουργία φράγματος στον Λιθότοπο Σερρών, καθώς και αναχωμάτων, για τον σχηματισμό της τεχνητής λίμνης Κερκίνη, ο οικισμός εγκαταλείφθηκε οριστικά και εν τέλη βυθίστηκε στα νερά της λίμνης. Οι κάτοικοι του οικισμού μετεγκαταστάθηκαν στο κοντινό χωριό Κογχύλια, που το 1955 μετονομάστηκε κι εκείνο σε Λιμνοχώρι. Κάτοψη των χαλασμάτων του οικισμού είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες του 1945.
Σήμερα, η τοποθεσία όπου υπήρχε ο οικισμός συνεχίζει να βρίσκεται εντός της λίμνης Κερκίνη, σε απόσταση περίπου 500 μέτρων από το ανατολικό ανάχωμα, μεταξύ των χωριών Λιμνοχώρι και Χρυσοχώραφα. Σε αντίθεση με τις τοποθεσίες των οικισμών Δενδρόφυτο και Μανιτάρι, που επίσης καταστράφηκαν, αλλά περιοδικά εμφανίζονται όταν η στάθμη των νερών είναι χαμηλή, η τοποθεσία του παλιού Λιμνοχωρίου είναι μόνιμα βυθισμένη εντός της λίμνης.
Χάρτης
<mapframe latitude="41.18791" longitude="23.19327" zoom="12" width="813" height="445" align="center" text="Η θέση του οικισμού Λιμνοχώρι πριν τον σχηματισμό της τεχνητής λίμνης Κερκίνη.">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": { "name": "Λιμνοχώρι" },     "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 23.19327,         41.18791        ]      }    }  ] }
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείας
Γέβα Ρίβας
Η Βαλέρια Αλεξάντροβνα Ρέσετνικοβα-Σατουριάν (ρωσικά: Валерия Александровна Решетникова-Цатурян, Αρμενικά: Վալերիա Ռեշետնիկովա-Ծատուրյան, 13 Ιουλίου 1987) είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια.
Eurovision
Η Ρίβας έχει επισκεφτεί πολλές χώρες, όπως: Ελλάδα, Ολλανδία, Κύπρος, Βέλγιο, Αρμενία (η χώρα που εκπροσωπεί), Ρωσία (εκεί κατοικεί μόνιμα), Γαλλία, Ρουμανία, Ελβετία, Βουλγαρία, Γερμανία, Κροατία, Ισραήλ, Σερβία και Γεωργία.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αρμένισες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Αρμενία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2010
Ιθάκη (αερόστρωμνο αποβατικό)
thumb|300px|ΠΤΜ Ιθάκη L-181 Το ΠΤΜ «Ιθάκη» L-181 είναι το δεύτερο Πλοίο Ταχείας Μεταφοράς (ΠΤΜ) που παρελήφθηκε από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Είναι ουκρανικής προελεύσεως και σχεδιάσεως τύπου Zubr (Νατοϊκή ονομασία POMORNIK). Ναυπηγήθηκε το 1992 σε ναυπηγείο στην Ουκρανία. Αγοραστηκε από την Ελλάδα το 2000. Από τον Οκτώβριο του 2000 έως τον Ιανουάριο του 2001 διεξήχθησαν οι έλεγχοι του σκάφους εν όρμω (harbor trials) και εν πλω (sea trials) στην Ουκρανία.
Η επίσημη παραλαβή του πλοίου από το Πολεμικό Ναυτικό και η ύψωση της Ελληνικής Σημαίας έγινε στις 2 Μαρτίου 2001.
Γενικά χαρακτηριστικά
thumb|150px|Ο Θυρεός του ΠΤΜ ΙΘΑΚΗ. Η παράστασή του αποτελείται από άγκυρα στο άνω δεξιό μέρος και χαρτογραφική απεικόνιση των Ιόνιων νήσων στο κάτω αριστερό
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιθακη
Γκμούντεν
Το Γκμούντεν (γερμ. Gmunden) είναι μικρή πόλη στο ομόσπονδο κρατίδιο Άνω Αυστρία της Αυστρίας, με πληθυσμό ) 13.204 κατοίκους το 2016. Αποτελεί τη διοικητική έδρα ομώνυμου διαμερίσματος με πολλαπλάσιο πληθυσμό.
Γεωγραφία
Το Γκμούντεν είναι κτισμένο δίπλα στη λίμνη Τράουνζεε και στις όχθες του ποταμού Τράουν σε μέσο υψόμετρο 425 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο δήμος του έχει έκταση 63,49 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η πόλη περιβάλλεται από απότομα βουνά, μεταξύ των οποίων το Τράουνσταϊν (υψόμετρο κορυφής 1.691 μέτρα), το Έρλακόγκελ (1.570 μέτρα), το Βίλντερ Κόγκελ (2.091 μ.) και το Χέλενγκεμπίργκε (Höllengebirge).
Ο δήμος υποδιαιρείται στα εξής 5 δημοτικά διαμερίσματα: Γκμούντεν, Γκμούντεν-Ορτ, Σλάγκεν, Τράουνντορφ και Ούντερμ Στάιν.