cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κτήριο διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας
Ιστορικά Στοιχεία
εναλλ.=Πρόπλασμα των αρχαιολογικών ευρημάτων που εντοπίστηκαν στο οικόπεδο του κτηρίου διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας το 1998|αριστερά|μικρογραφία|210x210px|Πρόπλασμα των αρχαιολογικών ευρημάτων που εντοπίστηκαν στο οικόπεδο του κτηρίου διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας το 1998 εναλλ.=Στάδιο αντιστήριξης και υποστήλωσης της Αχαρνικής Οδού στο οικόπεδο του κτηρίου της διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδας|αριστερά|μικρογραφία|Στάδιο αντιστήριξης και υποστήλωσης της Αχαρνικής Οδού στο οικόπεδο του κτηρίου της διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας|263x263px 1974 Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος αποφάσισε να αξιοποιήσει το οικόπεδο ιδιοκτησίας της, στο οποίο διενεργήθηκε ανασκαφική έρευνα επειδή βρίσκεται μέσα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Αποκαλύφθηκαν σημαντικές αρχαιότητες, οι οποίες έδωσαν στοιχεία σχετικά με την οχύρωση και την τοπογραφία της αρχαίας πόλης της Αθήνας. Βρέθηκαν τμήματα του τείχους της πόλεως των υστερορωμαϊκών χρόνων, τμήματα του προτειχίσματος και της τάφρου του 4ου αιώνα π.Χ., αρχαίος δρόμος των κλασσικών χρόνων που έτεμνε την τάφρο και το προτείχισμα εγκάρσια, τμήματα της «περιφερικής οδού», δηλαδή του δρόμου που περιέτρεχε την πόλη στο διάστημα μεταξύ του τείχους και του προτειχίσματος, καθώς και αναλήμματα του εγκάρσιου δρόμου και των βόρειων πρανών της δυτικής τάφρου. Είχαν αποκαλυφθεί ακόμη τμήματα συλλεκτήριων αγωγών, λαξευμένων μέσα στον φυσικό βράχο, οι οποίοι κατέληγαν στην τάφρο ή ξεκινούσαν από αυτήν. Στο οικόπεδο εντοπίστηκαν ακόμη τμήματα αγωγών με πήλινα στοιχεία σχήματος ανεστραμμένου Π και κτίσματα που κατέλαβαν το χώρο κατά την υστερορωμαϊκή περίοδο.
1997 Η νέα διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος έδωσε εντολή στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών να προχωρήσει στις αναγκαίες ενέργειες με σκοπό να ξεκινήσουν οι διαδικασίες κατασκευής του νέου κτηρίου με τους ισχύοντες όρους δόμησης. Εγκρίθηκαν από το Ανώτερο Συμβούλιο Εργασιών οι πιστώσεις για την υλοποίηση πανελλήνιου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού. Βασική προϋπόθεση για την ανέγερση του κτηρίου, σύμφωνα και με δύο υπουργικές αποφάσεις ήταν η πρόβλεψη να διατηρηθούν ορατά τα αρχαία ευρήματα στο πρώτο υπόγειο με στόχο την ανάδειξη και προβολή τους. Η Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών κατάρτισε το κτηριακό πρόγραμμα της κατανομής των λειτουργιών στους χώρους του νέου κτηρίου και διευκρίνισε την απαραίτητα αρμονική συνύπαρξη της νέας κατασκευής με τα υφιστάμενα κτήρια, καθώς και ότι το νέο κτήριο θα πρέπει να συμβολίζει την πορεία της Εθνικής προς τη νέα χιλιετία.
1999 Εκδίδεται η οικοδομική άδεια εκσκαφών, αντιστηρίξεων και υποστύλωσης της Αχαρνική Οδού και οι εργασίες αυτές ολοκληρώνονται τον Οκτώβριο του 1999. Τον Νοέμβριο εκδίδεται η οικοδομική άδεια του κτηρίου και αρχίζουν οι εργασίες κατασκευής του φέροντος οργανισμού των υπογείων. Για την ταχεία πρόοδο του έργου, τα αρχικά στάδια της κατασκευής υλοποιούνται συγχρόνως με τα τελικά στάδια της μελέτης. Το κτίριο ολοκληρώθηκε το 2001.
1378 Λεόνς
Ο Λεόνς (Leonce) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,212. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Βέλγο αστρονόμο Φερνάν Ριγκώ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου και του έδωσε το όνομα του πατέρα του, του Λεόνς Ριγκώ (Léonce Rigaux).
Κτήριο διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας
Στόχος της αρχιτεκτονικής πρότασης
αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εποχές στο οικοδομικό τετράγωνο αποτελούσαν τους βασικούς στόχους του κτιρίου Διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας. Η ένταξη του στο δομημένο περιβάλλον ήταν μια από τις απαραίτητες αρχές του διαγωνισμού, αφού τα κτήρια που γειτνιάζουν με αυτό, χαρακτηρίζονται από συμμετρία, διάσπαση του επιπέδου της όψης με την ελαφρά προβολή τμημάτων, που αναδεικνύονται με αετωματικές απολήξεις, ο τονισμός της οριζόντιας διάστασης με σκοτίες στα επιχρίσματα, ο τριμερής διαχωρισμός σε βάση, κορμό και στέψη καθώς και η κατά ύψος διαίρεση του κορμού με τις κορνίζες, τον ρυθμό και τις αναλογίες των ανοιγμάτων.
1378 Λεόνς
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Λεόνς εκτιμάται σε 18,18 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0773. Ο Λεόνς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 19,5 λεπτά.
Κτήριο διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας
Ο κτηριακός τύπος των τραπεζών
Ο κτηριακός τύπος των τραπεζών αποτελεί ένα από τους σταθερότερους διαχρονικά τύπους αν και παρουσιάζει εξελίξεις και αναπροσαρμογές όσον αφορά τα μορφικά του χαρακτηριστικά τόσο στα κτίρια διοίκησης των Τραπεζών όσο και στα υποκαταστήματα. Ο τύπος παρομοιάζεται αρκετές φορές με αυτόν του ναού κυρίως ως προς τη σημασία του για την πόλη και αυτό κυρίως φαίνεται από το πως αντιμετωπίζεται ο σχεδιασμός των τραπεζών από αρχιτέκτονες όπως ο Louis Sullivan. Βασικά αρχιτεκτονικά στοιχεία του τύπου είναι η στιβαρότητα και η σταθερότητα. Ωστόσο, οι σημαντικές αλλαγές στην οικονομία, τη τεχνολογία και την αρχιτεκτονική, όπως για παράδειγμα η βιομηχανική επανάσταση και οι αναζητήσεις των αρχιτεκτόνων στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα μετατρέπουν κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά χωρίς όμως να μειώνουν το σημαντικό ρόλο που τα κτήρια αυτά κατέχουν.
1378 Λεόνς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεονς
Κτήριο διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας
Περιγραφή του κτηρίου - Λειτουργίες
εναλλ.=Η κύρια όψη του κτηρίου επί οδός Αιόλου|368x368px|Όψη του κτηρίου διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας επί την οδό Αιόλου|χωρίς-πλαίσιο|δεξιά Το κτήριο έχει συνολικό εμβαδόν 6.500 m² και αποτελείται από ισόγειο, πέντε ορόφους και τέσσερα υπόγεια που εκτείνονται κάτω από την Αχαρνική Οδό. Τα πρώτα δύο υπόγεια περιορίζονται σε μέγεθος, καθώς ακολουθούν το περίγραμμα των αρχαιοτήτων, ενώ τα δύο τελευταία αποτελούν χώρους στάθμευσης. Το κτήριο διαθέτει δύο κλιμακοστάσια και τρεις ανελκυστήρες.
Ισόγειο Στο ισόγειο βρίσκεται η κεντρική είσοδος προς την πλευρά που ήταν το παλαιό κτήριο της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος, ο πυρήνας της βοηθητικής εξόδου προς την οδό Σοφοκλέους και ο ανελκυστήρας αυτοκινήτων.
Τρίτος και Τέταρτος όροφος Ο τρίτος και τέταρτος όροφος αποτελείται από χώρους της Διοίκησης της Τράπεζας, με λειτουργική και ευέλικτη διάταξη των δύο ορόφων, ώστε η μελλοντική ανάγκη προσαρμογής της Διοίκησης να είναι εφικτή.
Πέμπτος όροφος Στον πέμπτο όροφο τοποθετούνται οι ξενώνες και το εστιατόριο που χωροθετείται κεντρικά και διαθέτει καμπύλη στέγη που δημιουργεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα χώρου.
Συνθετικές Αρχές
εναλλ.=Το εσωτερικό αίθριο του κτηρίου της διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας|αριστερά|μικρογραφία|Το εσωτερικό αίθριο του κτηρίου της διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας εναλλ.=Ισόγειο του Κτηρίου της διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας|μικρογραφία|285x285εσ|Φωτογραφία από το ισόγειο του κτηρίου της διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας. Το κτήριο Διοίκησης Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος παρουσιάζει νεοκλασικά στοιχεία όπως τη συμμετρία, τον τονισμός της οριζόντιας διάστασης με εναλλαγή της υφής των υλικών της όψης και την τριπλή διαίρεση σε βάση, κορμό και στέψη. Το χρώμα του νέου κτηρίου προσαρμόζεται με τα υπόλοιπα κτήρια και οι πυλώνες που βρίσκονται στο ισόγειο αναφέρονται στους πύργους του Μεγάρου Μελά με στόχο την δημιουργία μιας ενιαίας πύλης εκατέρωθεν της οδού Αιόλου. Η οργάνωση του κενού και του πλήρους, η ιεράρχηση των όψεων, το αναγνώσιμο των κατόψεων, η χρήση της γεωμετρίας και της συμμετρίας ως κανονιστικού συστήματος αρχών που διαπερνά συνολικά όλη τη σύνθεση και η επιδιωκόμενη καθαρότητα της μορφής αποτελούν βασικές αρχές του κτηρίου. Εκφράζει την εποχή του και αναδεικνύει τις αρχαιότητες, ενσωματώνοντας τις επιμέρους απαιτήσεις σε ένα ολοκληρωμένο σύνολο. Η σύνθεση μετατρέπεται σε παιχνίδι αντιθέσεων, αφού το πολύβουο της περιοχής αντιπαρατίθεται με την αυστηρή μορφολογία, η σιωπή του αρχαίου κόσμου, που φαίνεται να αναδύεται από το κτήριο με την πολυμορφία της περιοχής και η μνημειακότητα του κτιρίου με το στιβαρό διεθνιστικό της ύφος, που βρίσκεται σε συνειδητή αντιλογία με την κλασικιστική γραμμή του ιστορικού της περίγυρου.
Ογκοπλασία
Η χαρακτηριστική συμμετρία των παλαιών κτηρίων ενσωματώνεται ως βασική αρχή στην ογκοπλασία του νέου, το οποίο συνυπάρχει με τα υπόλοιπα χωρίς ωστόσο να μιμείται στοιχεία της όψης τους αλλά να εντάσσει τις βασικές τους αρχές στη συνθετική του λογική. Αποτελείται από ένα βασικό όγκο, τμήματα του οποίου αφαιρούνται με τρόπο ώστε το πρωταρχικό στερεό να παραμένει πάντα προσδιορισμένο. Ο αρχιτεκτονικός χειρισμός της αφαίρεσης του όγκου από ένα πρωταρχικό στερεό συμβαίνει ταυτόχρονα στην οριζόντια και κατακόρυφη κατεύθυνση, αφού τμήματα του όγκου αφαιρούνται στο ισόγειο και σταδιακά στους άλλους ορόφους. Το περίγραμμα του βασικού όγκου ολοκληρώνεται στη στέψη, ενώ στο εσωτερικό του κτηρίου, η αφαίρεση τμήματος όγκου δημιουργεί το εσωτερικό αίθριο. Η χρήση γεωμετρικών σχημάτων και ιδεατών στερεών καθώς και το στοιχείο της συμμετρίας καθιστούν τα κτίρια του σύμβουλου αρχιτέκτονα του έργου Mario Botta αναγνωρίσιμα.
Κατόψεις
Η αίθουσα Γενικών Συνελεύσεων έχει διπλό ύψος καταλαμβάνοντας τον πρώτο και δεύτερο όροφο, εσωτερικό εξώστη και κεντρική τοποθέτηση σε επίπεδο κάτοψης. Εκατέρωθεν της κεντρικής αίθουσας τοποθετούνται τα φουαγιέ και κεντρικά σε τρίτο και τέταρτο όροφο διαρθρώνονται χώροι γραφείων. Στον πέμπτο όροφο επίσης κεντρικά χωροθετείται το εστιατόριο, ενώ τα κλιμακοστάσια, οι ανελκυστήρες καθώς και οι δευτερεύοντες λειτουργίες τοποθετούνται στην πίσω πτέρυγα του κτηρίου. Η συμμετρία είναι ευδιάκριτη και σε επίπεδο κάτοψης.αριστερά|μικρογραφία|381x381εσ|Πρόπλασμα Τομής του κτηρίου της διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας.|εναλλ.=
Τομές
Η άρθρωση του κτηρίου με το έδαφος γίνεται βασικό συνθετικό θέμα το οποίο φανερώνεται μέσα από τις εγκάρσιες τομές επί της οδού Αιόλου. Ο χώρος του ισογείου μετατρέπεται σε ημιυπαίθριο εκθεσιακό χώρο που περιβάλλει σε τρεις διαστάσεις τις αρχαιότητες. Παρουσιάζεται η διείσδυση της πόλης στο ισόγειο του κτιρίου, καθώς οι μεταλλικές γέφυρες επιτρέπουν την κίνηση των ανθρώπων με στόχο την ανάδειξη των αρχαιολογικών ευρημάτων. Η κομβική σημασία της τομής στο κτήριο είναι ευλογοφανές μέσα από τα σκαριφήματα και τα διαγράμματα σύλληψης της κεντρικής ιδέας του κτιρίου, αφού παρουσιάζεται η διάχυση του φυσικού φωτός στο επίπεδο του ισογείου, στο σημείο δηλαδή των αρχαίων, καθώς και στο εσωτερικό αίθριο. Αυτό που αφαιρείται από όγκο και από μάζα μετατρέπεται σε κενό και καταλαμβάνεται από φως, το οποίο αποτελεί χρηστικό στοιχείο του κτηρίου. Τα περιγράμματα των όγκων διαγράφονται με τη βοήθεια του φωτός, το οποίο συμβάλλει και στην ανάδειξη των αρχαιοτήτων, που φωτίζονται με φυσικό τρόπο. Το φως και η διαφάνεια, μετατρέπονται σε αρχιτεκτονικά στοιχεία και υποδηλώνουν τις αντιθέσεις ανάμεσα στο συμπαγές και το διάφανο, το κενό και το πλήρες, που είναι αντιληπτά μέσα από την τομή του κτηρίου.
Όψεις
Η κύρια όψη του κτηρίου διαμορφώνεται προς την οδό Αιόλου, βρίσκεται σε διάλογο με το κεντρικό κτίριο της Τράπεζας και παρουσιάζει το στοιχείο της συμμετρίας. Το αμφιθέατρο του κτιρίου κατέχει κεντρική θέση, που προβάλλεται και στην όψη, κάτι που εμφανίζεται από τα πρώτα σκαριφήματα τομής και όψεων. Οι άλλες δύο όψεις αντιμετωπίζονται ως όψεις συνοδείας. Οι αδρές μορφές και η πέτρα της επένδυσης έρχεται σε αντίθεση με τις γέφυρες από γυαλί και μέταλλο, που αιωρούνται. Η χρήση του πωρόλιθου στο χρώμα της άμμου στις όψεις του κτηρίου αποτελεί στοιχείο αναγνωσιμότητας του Mario Botta ενώ προσφέρει τα απαραίτητα στοιχεία στιβαρότητας και στερεότητας στην τράπεζα. Ο χωρισμός του πωρόλιθου γίνεται σε οριζόντιες ζώνες έτσι ώστε, ανάλογα με τις φωτοσκιάσεις, να είναι περισσότερο ή λιγότερο αντιληπτός.
Κατασκευή - Υλικά
εναλλ.=|285x285px|μικρογραφία|Φωτοφραφία λεπτομέρειας της κύριας όψης του κτηρίου της διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας από την οδό Αιόλου.Το κτήριο Διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος κατασκευάστηκε από πωρόλιθο στο χρώμα της άμμου, ανοιχτόχρωμες ξυλεπενδύσεις, σκούρο μάρμαρο στα δάπεδα και λευκό χρώμα στους τοίχους. Στο εσωτερικό, μεγάλο μέρος του δαπέδου του ισογείου καλύπτεται από γυαλί και μεταλλικές γέφυρες προκειμένου να είναι εμφανή τα ευρήματα. Η εξωτερική επένδυση γίνεται με πωρόλιθο σε ανάρτηση, που τοποθετείται ώστε να δημιουργείται οριζόντιος αρμός, ενώ παρουσιάζεται εναλλαγή με γυαλισμένο και τραχύ πωρόλιθο. Ο πωρόλιθος επενδύεται και στο εσωτερικό του κτηρίου ώστε να υπάρχει η αίσθηση συνέχειας των ισχυρών δομικών στοιχείων. Μεγάλη σημασία δόθηκε στην επιλογή των υλικών με σκοπό την ανάδειξη του δυναμισμού και του κύρους του οργανισμού μέσω της πολυτέλειας αυτών.
Εξέγερση του Τζάκιτς
Η Εξέγερση του Τζάκιτς (σερβικά: Јанчићева буна) ήταν μία εξέγερση των Σέρβων του Βιλαετίου της Βοσνίας κατά των Οθωμανών. Έγινε το 1809 με ηγέτη τον Γιοβάν Τζάκιτς και τον μητροπολίτη Βενέδικτο.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1809 χωρικοί γύρω από το Γκραντίσκι πήραν τα όπλα κι εξεγέρθηκαν. Οι Τούρκοι ενισχύθηκαν με στρατό, συνέλαβαν και φυλάκισαν τον Τζάκιτς, τον σκότωσαν τη νύχτα 25 προς 26 Σεπτεμβρίου. Οι αντάρτες αντέταξαν ισχυρή αντίσταση στους Οθωμανούς κι ιδιαίτερα στην πόλη Κοζάρα. Οι Τούρκοι μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου είχαν καταστείλει την εξέγερση, ενώ έκαψαν και λεηλάτησαν πολλά χωριά.
Η εξέγερση είναι γνωστή και σαν εξέγερση Μαζίσκα από το ομώνμο χωριό.
Βερμούδες
Οι Βερμούδες (αγγλικά: Bermuda/Μπερμιούντα) είναι νησί στον Ατλαντικό ωκεανό, με έκταση 53 τ.χλμ. και πληθυσμό 63.779 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2016. Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Χάμιλτον. Είναι υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η επίσημη γλώσσα των Βερμούδων είναι τα Αγγλικά, ενώ μερικοί κάτοικοι μιλούν Πορτογαλικά. Η επίσημη θρησκεία του νησιού είναι ο Χριστιανισμός. Το νησί είναι γνωστό και για το περίφημο «Τρίγωνο των Βερμούδων», καθώς και για τα κρεμμύδια που παράγει.
Κόμμα Εθνικής Τάξης
Ο Νετσεμετίν Ερμπακάν αποχώρησε από το Κόμμα Δικαιοσύνης - κόμμα που στέγαζε μεγάλο μέρος των θρησκευόμενων πολιτών - το 1969, κατηγορώντας το για οικονομική υποτέλεια στη Δύση. Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν τον ίδιο χρόνο, εκλέχτηκε ανεξάρτητος βουλευτής Ικονίου και στις 26 Ιανουαρίου 1970, ίδρυσε μαζί με  17 ακόμη ανεξάρτητους βουλευτές της εκλογικής περιφέρειας του Ικονίου, το πρώτο αμιγώς ισλαμικό πολιτικό κόμμα της Τουρκίας. Η δημιουργία ισλαμικού πολιτικού κόμματος αποτέλεσε τομή για το πολιτικό σύστημα της Τουρκίας, αφού η ισλαμική προπαγάνδα είχε απαγορευτεί στη χώρα εδώ και 40 περίπου χρόνια.
Η κύρια θέση του κόμματος, αναπτύχθηκε μέσα από το μανιφέστο του Ερμπακάν, Milli Gorus («Εθνικό Όραμα»), την οποία προσδιόριζε ως: ''«Το Εθνικό Όραμα είναι η ψυχή και το πνεύμα του Έθνους μας, τα οποία κατά την διάρκεια της ένδοξης ιστορίας μας κατέκτησαν την Κωνσταντινούπολη και έτσι έκλεισαν μια εποχή και άνοιξαν μιαν άλλη, τα οποία πολιόρκησαν την Βιέννη, τα οποία κέρδισαν στο Τσανάκαλε, τα οποία έκαναν τον πόλεμο της ανεξαρτησίας μας, και πρόσφατα πέτυχαν θαύματα στην Κύπρο. Το Έθνος μας θα βρει στο Εθνικό Όραμα, τον ίδιο του τον εαυτό, θα βρει αυτό που ψάχνει».'' Το Κόμμα Εθνικής Τάξης προπαγάνδιζε τις ισλαμικές ηθικές αξίες και τα εθνικιστικά αισθήματα και υπερασπιζόταν μια πολιτική βιομηχανικής ανάπτυξης υπό την ηγεσία του κράτους.
Βερμούδες
Προαποικιακή περίοδος
Ο Μπερμούντεθ και ο Γκονθάλο Φερνάντεθ ντε Οβιέδο επέστρεψαν στις Βερμούδες το 1515 με την πρόθεση να αφήσουν στα νησιά ένα κοπάδι κάπρων, ως μελλοντικό απόθεμα φρέσκου κρέατος για τους διερχόμενους εξερευνητές. Δυστυχώς όμως ο άσχημος καιρός δεν επέτρεψε την προσέγγιση και την αποβίβαση.
Κόμμα Εθνικής Τάξης
Η φιλοσοφία του κόμματος απέρριπτε τον Κεμαλισμό καθώς θεωρούσε ότι η επιλογή του Μουσταφά Κεμάλ να αντικαταστήσει τις πολιτικές και κοινωνικές αξίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίες με αυτές της Δύσης ήταν τεράστιο λάθος και η πηγή όλων των δεινών της τουρκικής κοινωνίας. Οραματίζονταν να δημιουργήσουν μια χώρα με βάση τις ισλαμικές αρχές που θα είναι αλληλέγγυα με τις υπόλοιπες μουσουλμανικές χώρες και όχι με τη Δύση.
Η κύρια δύναμη του κόμματος ήταν οι θρησκευόμενοι πληθυσμοί της Ανατολίας, συντηρητικοί Σουνίτες μικρέμποροι, τεχνίτες, ελεύθεροι επαγγελματίες, βιοτέχνες και αγρότες που περίμεναν μάταια να επωφεληθούν από τις εκσυγχρονιστικές πολιτικές της κυβέρνησης. Σημαντική δύναμη για το κόμμα και ενωτικός του κρίκος με τον λαό, ήταν οι ιμάμηδες των ημι-παράνομων αδελφοτήτων των Νουρτσού και Νακσιμπεντί (μέλος των Νακσιμπεντί ήταν και ο ίδιος ο Ερμπακάν).
Βερμούδες
Προαποικιακή περίοδος
Μερικά χρόνια αργότερα, ένα πορτογαλικό πλοίο κατά την επιστροφή του από το Σάντο Ντομίνγκο της Καραϊβικής προσάραξε ανάμεσα σε δύο υφάλους. Το πλήρωμα προσπάθησε να σώσει ότι μπορούσε και πέρασε τους επόμενους τέσσερις μήνες κατασκευάζοντας ένα νέο σκάφος από τους τοπικούς κέδρους, για να επιστρέψουν στην Πορτογαλία. Κάποιος από αυτό το πλήρωμα εικάζεται ότι έχει σκαλίσει την επιγραφή «R P 1543» στον ονομαζόμενο Ισπανικό βράχο του τωρινού αξιοθέατου του Σπίταλ Ποντ. Τα αρχικά πιθανότατα αντιπροσωπεύουν τη φράση «Rex Portugaline» (Πορτογαλικό βασίλειο), και αργότερα λανθασμένα αποδόθηκαν στους Ισπανούς, καθορίζοντας και το σημερινό όνομα των νησιών από τον Ισπανό Μπερμούντεθ.
Κόμμα Εθνικής Τάξης
Η λειτουργία του κόμματος απαγορεύτηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας στις 20 Μαΐου 1971 γιατί παραβίαζε τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους όπως είχε αποτυπωθεί στο Σύνταγμα της χώρας (προοίμιο και άρθρα 2,19,57) καθώς και στον Νόμο για τα Πολιτικά Κόμματα. Η απαγόρευση ήρθε ως αποτέλεσμα του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 12ης Μαρτίου 1971, το οποίο δικαιολογήθηκε ως αναγκαίο προκειμένου να επαναφερθεί το «κεμαλικό πνεύμα» στο κράτος. Τον Οκτώβριο του 1972 ο Ερμπακάν ίδρυσε το επόμενο ισλαμικό κόμμα, της Εθνικής Σωτηρίας.
Βερμούδες
Αγγλικός εποικισμός
thumb|left|Ο Τζον Σμιθ έγραψε μία από τις πρώτες ιστορίες των Βερμούδων, μαζί με την αντίστοιχη ιστορία της [[Βιρτζίνια και της Νέας Αγγλίας]] Τον επόμενο αιώνα, τα νησιά δέχθηκαν συχνά επισκέψεις αλλά δεν αποικήθηκαν μόνιμα. Οι δύο πρώτες Αγγλικές αποικίες στη Βιρτζίνια είχαν αποτύχει, ενώ ο βασιλιάς της Αγγλίας Ιάκωβος Α΄ ξεκινούσε μία πιο εντατική προσπάθεια εποικισμού της Αμερικής με την χορήγηση βασιλικών προνομίων στην Εταιρία της Βιρτζίνια. Το 1609, ένας στόλος ξεκίνησε από την Αγγλία κάτω από τις διαταγές του ναυάρχου της Εταιρίας, Σερ Τζορτζ Σόμερς, για να αναβιώσει την αποικία του Τζέιμσταουν που είχε ιδρυθεί πριν δύο χρόνια. Ο Σόμερς ήταν ιδιαίτερα έμπειρος καθώς είχε ταξιδέψει τόσο με τον Σερ Φράνσις Ντρέικ όσο και και με τον Σερ Ουόλτερ Ράλεϊ. Ο στόλος χωρίστηκε κατά τη διάρκεια μίας καταιγίδας και η ναυαρχίδα προσάραξε στα νησιά των Βερμούδων, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους επιβαίνοντές της να κατακτήσουν μία νέα ανεξερεύνητη περιοχή. Το ναυάγιο αυτό αναπαριστάται και στο σημερινό έμβλημα των νησιών. Το νησί κατακτήθηκε στο όνομα του βρετανικού στέμματος και τα προνόμια της Εταιρίας της Βιρτζίνια επεκτάθηκαν για να το περιλάβουν. Το 1612 αποικήθηκε ο οικισμός Σεντ Τζορτζ, που ήταν και η πρώτη πρωτεύουσα των νησιών, ενώ σήμερα παραμένει η παλαιότερη αγγλική συνεχώς κατοικημένη πόλη του νέου κόσμου.
Κόμμα Εθνικής Τάξης
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Κόμματα ισλαμικών αρχών Κατηγορία:Δεξιά πολιτικά κόμματα
Βερμούδες
Αγγλικός εποικισμός
Το 1615, η αποικία πέρασε στον έλεγχο μίας νέας εταιρίας με το όνομα Εταιρία των νησιών Σόμερς. Η ονομασία νησιά Σόμερς δόθηκε τότε στις Βερμούδες και παραμένει ως σήμερα το τυπικά επίσημο όνομα του συμπλέγματος. Οι στενές επαφές της νέας εταιρίας με τη Βιρτζίνια διατηρήθηκαν μέχρι την απόσπαση των νησιών από τις αποικίες του νέου κόσμου.
Οι περισσότεροι ναυαγοί της ναυαρχίδας του στόλου του Σόμερς συνέχισαν το ταξίδι τους για την Αμερική με δύο πλοιάρια που κατασκεύασαν εκεί, φτάνοντας στο Τζέιμσταουν το 1610. Ανάμεσά τους βρισκόταν και ο Τζον Ρολφ, ο οποίος άφησε την οικογένειά του στις Βερμούδες, και παντρεύτηκε στη Βιρτζίνια την Ποκαχόντας, κόρη του Ποουατάν. Ο εντατικός αποικισμός των Βερμούδων ξεκίνησε το 1612 με την άφιξη γεωργών.
17ος αιώνας και η Εταιρία της αποικίας των Βερμούδων
Λόγω της περιορισμένης χερσαίας έκτασής τους, τα νησιά αντιμετώπισαν πρόβλημα υπερπληθυσμού. Τους δύο πρώτους αιώνες αποικισμού τους, ο πληθυσμός διατηρήθηκε σταθερός με έλεγχο της μετανάστευσης. Αναφέρεται συχνά ότι πριν την Αμερικανική επανάσταση, περισσότεροι από δέκα χιλιάδες κάτοικοι των Βερμούδων (περισσότεροι από το μισό του συνολικού πληθυσμού) μετανάστευσαν κυρίως προς τις νότιες πολιτείες των ΗΠΑ, στις οποίες η Βρετανία καθοδηγούσε τη βιομηχανική μετεγκατάσταση. Μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα περισσότερο από το ένα τρίτο του εργατικού δυναμικού των νησιών απασχολούταν συνεχώς σε θαλάσσια και ναυτικά επαγγέλματα.
Το αρχιπέλαγος, έχοντας περιορισμένη έκταση και φυσικούς πόρους, ευνόησε τη σύσταση των πρώτων νομοθετημάτων για τη διατήρηση του περιβάλλοντος στο νέο κόσμο. Το 1616 και το 1620 απαγορεύτηκε με νομοθετικές ρυθμίσεις το κυνήγι ορισμένων πτηνών και νεογνών χελωνών.
Το 1649, ο Αγγλικός εμφύλιος πόλεμος και ο αποκεφαλισμός του βασιλιά Καρόλου του Α΄ στο Λονδίνο, οδήγησαν σε μία τοπική εμφύλια σύρραξη στις Βερμούδες, η οποία και τελείωσε με στρατιωτική επέμβαση. Η σύρραξη ενίσχυσε ένα έντονο αίσθημα αφοσίωσης στο στέμμα και προκάλεσε τον εξορισμό εκείνων που δεν δέχονταν τη βασιλική εξουσία, όπως οι Πουριτανοί και οι ανεξάρτητοι, στις νοτιότερες Μπαχάμες.
Τον 17ο αιώνα η Εταιρία των νησιών Σόμερς υποστήριξε τη γεωργία και τις αγροτικές εργασίες σε βάρος των ναυπηγείων των νησιών, καθώς χρειαζόταν να ενισχύσει το εισόδημα από γεωργικά προϊόντα. Η αγροτική παραγωγή παρέμεινε περιορισμένη, ενώ διαδόθηκαν μεταποιήσεις από την ξυλεία των νησιών, όπως τα κέδρινα κουτιά για τα καπνά, τα οποία στην Αγγλία τιμόταν περισσότερο από το περιεχόμενό τους. Η αποικία της Βιρτζίνια υπερίσχυε των Βερμούδων στην παραγωγή καπνών, τόσο σε ποιότητα όσο και σε ποσότητα, με συνέπεια οι κάτοικοι να ασχοληθούν περισσότερο με το θαλάσσιο εμπόριο από τις αρχές του 17ου αιώνα. Η τάση αυτή ήρθε σε αντίθεση με τις προθέσεις της Εταιρίας των νησιών Σόμερς, με συνέπεια τις διαμαρτυρίες και την τελική ανάκληση των προνομίων της εταιρίας από το βρετανικό στέμμα, και την οριστική διάλυσή της το 1684.
18ος αιώνας και το θαλάσσιο εμπόριο
Μετά τη διάλυση της Εταιρίας των νησιών Σόμερς, οι κάτοικοι των Βερμούδων εγκατέλειψαν τη γεωργία και αφιερώθηκαν στη ναυπηγική, μεταφυτεύοντας τοπικούς κέδρους (Juniperus bermudiana), ονομαστούς για την ποιότητα της ξυλείας τους, οι οποίοι επεκτάθηκαν σε όλη την έκταση των νησιών. Με την απόκτηση του ελέγχου των νησιών Τερκς, οι κάτοικοι των Βερμούδων σταδιακά αποψίλωσαν τα δάση που δημιούργησαν και ανέπτυξαν το εμπόριο αλατιού, στο οποίο και κατείχαν την πρώτη θέση παγκόσμια. Το εμπόριο αλατιού παρέμεινε η βασική δραστηριότητα των νησιών για όλο τον επόμενο αιώνα. Οι ναυτικοί τους ασχολήθηκαν γενικότερα με το εμπόριο, τη φαλαινοθηρία, την πειρατεία. Σκάφη των Βερμούδων ακολουθούσαν τις εμπορικές διαδρομές και επιτίθονταν σε εχθρικά πλοία, ανεξάρτητα από το μέγεθος ή τη δύναμή τους. Η κορβέτα των Βερμούδων, ως είδος πλοίου, ήταν ονομαστή για την ταχύτητά της και την ευκολία χειρισμού της.
19ος αιώνας και το οχυρό των Βερμούδων
Μετά την Αμερικανική επανάσταση, το Βασιλικό Ναυτικό της Βρετανίας ξεκίνησε τη βελτίωση των λιμανιών των Βερμούδων και κατασκεύασε το μεγαλύτερο ναυπηγείο στο νησί Άιρλαντ, στο δυτικό τμήμα του αρχιπελάγους, ως τη βασική ναυτική βάση του για τη φύλαξη των εμπορικών διαδρομών στο δυτικό Ατλαντικό ωκεανό. Κατά τον Αμερικανικό πόλεμο το 1812, οι βρετανικές επιθέσεις στην Ουάσινγκτον και τον κόλπο Τσέζαπικ έγιναν από τις Βερμούδες. Αντίστοιχα, στα νησιά συγκεντρώθηκαν Βρετανοί στρατιώτες πριν τις επιθέσεις στη Βαλτιμόρη και την Ουάσινγκτον, ενώ το 1816, ο Τζέιμς Άρνολντ, γιος του διάσημου Αμερικανού προδότη Μπένεντικτ Άρνολντ, οχύρωσε τη ναυτική βάση του Βασιλικού Ναυτικού για να αντιμετωπίσει πιθανές αμερικανικές επιδρομές. Σήμερα, το Ναυτικό Μουσείο των Βερμούδων καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ναυτικής βάσης, εκθέτοντας αντικείμενα και ιστορικά στοιχεία της στρατιωτικής ιστορίας των νησιών.
20ος αιώνας και η οικονομική και πολιτική ανάπτυξη
Στις αρχές του 20ου αιώνα με την ανάπτυξη σύγχρονων μέσων μεταφοράς και συστημάτων επικοινωνίας, οι Βερμούδες έγιναν δημοφιλής προορισμός για πλούσιους Αμερικάνους, Καναδούς και Βρετανούς τουρίστες, που έφταναν στα νησιά με τακτικά ατμοπλοϊκά δρομολόγια. Παράλληλα, ο νόμος των ΗΠΑ το 1930 για την επιβολή φόρων σε εισαγόμενα προϊόντα, απέκλεισε τις εξαγωγές των νησιών σε άνθη και λαχανικά στις ΗΠΑ, ωθώντας τον πληθυσμό στην ενασχόληση με τον τουρισμό. Στο τέλος της δεκαετίας του 1930, οι αεροπορικές εταιρίες Ιμπίριαλ και Παναμέρικαν ξεκίνησαν τακτικά δρομολόγια υδροπλάνων από τη Νέα Υόρκη και τη Βαλτιμόρη, ενώ το 1948 κατασκευάστηκε το αεροδρόμιο Κίντλεϊ (σήμερα Διεθνές Αεροδρόμιο Βερμούδων) και δέχθηκε τις πρώτες εμπορικές πτήσεις. Με αυτό τον τρόπο, ενισχύθηκε ο τουρισμός που άκμασε τις δεκαετίες του 1960 και 1970. Μέχρι το τέλος του 20ου αιώνα, οι τουριστικές επιχειρήσεις σταδιακά παραχώρησαν τη θέση τους σε στη φιλοξενία διεθνών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στην πρώτη θέση της τοπικής οικονομίας.
Η βάση του Βασιλικού Ναυτικού και οι γειτονικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις εξακολουθούσαν να αποτελούν σημαντικό παράγοντα της τοπικής οικονομίας μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα. Εκτός από κατασκευαστικές υπηρεσίες και έργα, οι ένοπλες δυνάμεις χρειάζονταν εφόδια και τρόφιμα που προμηθεύονταν από τοπικούς παραγωγούς και εμπόρους. Από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που συμπεριελήφθη στη αμερικανο-βρετανική Συμφωνία αντιτορπιλικών έναντι βάσεων και ύστερα, οι ΗΠΑ είχαν επίσης εγκαταστήσει στις Βερμούδες στρατιωτικά τμήματα.
Τη δεκαετία του 1960 καθιερώθηκε η καθολική ψήφος για τον ενήλικο πληθυσμό και αναπτύχθηκε ένα σύστημα δύο πολιτικών κομμάτων. Πριν από την καθολικότητα της ψήφου, η οποία εισήχθηκε με το τοπικό σύνταγμα το 1967, η ψήφος βασίζονταν στην ιδιοκτησία. Στις 10 Μαρτίου του 1973, ο τότε κυβερνήτης των Βερμούδων Ρίτσαρντ Σαρπλς δολοφονήθηκε από τοπικούς παραστρατιωτικούς της οργάνωσης Μαύρη Δύναμη, κατά τις κοινωνικές αναταραχές που σημάδεψαν εκείνη τη δεκαετία.
21ος αιώνας
Στις γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 18 Δεκεμβρίου 2007, το Προοδευτικό Εργατικό Κόμμα (PLP) κέρδισε τρίτη κυβερνητική θητεία με 22 έδρες έναντι 14 για το αντιπολιτευόμενο Ενωμένο Κόμμα των Βερμούδων (UBP). Αμφότερα τα κόμματα κέρδισαν ίδιο αριθμό εδρών με τις προηγούμενες εκλογές, οι οποίες είχαν διεξαχθεί το 2003. Μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού Γιούαρτ Μπράουν, στις 29 Οκτωβρίου 2010, πρωθυπουργός ανέλαβε η Πόλα Κοξ και αντικαταστάθηκε μετά τη νίκη του Συνασπισμού Μία Βερμούδα στις εκλογές του 2012 από τον Κρεγκ Κανονίερ. Ο τελευταίος παραιτήθηκε από πρωθυπουργός το Μάιο του 2014 λόγω εμπλοκής σε σκάνδαλο (γνωστό ως «Τζετγκέιτ») και προσωρινά στη θέση του ανέλαβε ο Μάικλ Ντάνκλεϊ.
Γεωγραφία
thumb|left|350px|Τοπογραφικός χάρτης του νησιωτικού συγκροτήματος των Βερμούδων. thumb|left|350px|Αεροφωτογραφία των Βερμούδων από τα βορειοανατολικά, όπου διακρίνονται οι οικισμοί Σεντ Τζορτζ και Σεντ Ντέιβιντ. Οι Βερμούδες (επίσημα γνωστές ως Νησιά των Βερμούδων ή Νησιά Σόμερς) αποτελούν μία υπερπόντια περιοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στο βόρειο Ατλαντικό ωκεανό. Τα νησιά βρίσκονται ανοιχτά της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ, σε απόσταση περίπου 1.770 χλμ. βορειοανατολικά από το Μαϊάμι της Φλόριντα και περίπου 1.350 χλμ. νότια του Χάλιφαξ στη Νέα Σκοτία του Καναδά. Το πλησιέστερο σημείο ξηράς είναι το ακρωτήριο Χάτερας στη Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ, σε απόσταση περίπου 1.030 χλμ. δυτικά βορειοδυτικά. Οι αντίποδες των νησιών αντιστοιχούν κοντά στο Περθ στη Δυτική Αυστραλία. Το νησιωτικό σύμπλεγμα αποτελείται από περίπου 138 νησιά, τα οποία έχουν συνολική έκταση 71,7 τ.χλμ.
Γεωλογική ιστορία
Η όψη των Βερμούδων από ψηλά αποκαλύπτει τα κύρια χαρακτηριστικά των νησιών, τα οποία εκτείνονται κατά μήκος ενός άξονα από βορειοανατολικά προς νοτιοδυτικά, ενώ περιβάλλονται από υποθαλάσσιους υφάλους, σχηματίζοντας μία ηφαιστειακή καλντέρα. Τα νησιά βρίσκονται στο νότιο τμήμα της, ενώ μέσα στο σύμπλεγμα εντοπίζεται και μία δεύτερη μικρότερη καλντέρα, η οποία σχηματίζει τους κόλπους Γκρέιτ και Χάρινγκτον. Το ηφαίστειο σχηματίστηκε πάνω στο ρήγμα μεταξύ των τεκτονικών πλακών του βόρειου Ατλαντικού, οι οποίες απομακρύνονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας την υποθαλάσσια οροσειρά του Ατλαντικού.
Οι Βερμούδες σήμερα, με την πάροδο χιλιετηρίδων από το σχηματισμό τους, βρίσκονται δυτικά της μεσοωκεάνιας Ατλαντικής ράχης. Νεώτερα νησιά, όπως η Ισλανδία και οι Αζόρες, βρίσκονται πιο κοντά στη μεσοωκεάνια ράχη. Δύο υποθαλάσσια όρη νοτιοδυτικά των νησιών, σχηματίζουν τα αβαθή Άργκους και Τσάλεντζερ, τα οποία δεν φτάνουν μέχρι την επιφάνεια της θάλασσας αλλά φιλοξενούν κοραλλιογενείς υφάλους και αποτελούν δημοφιλή προορισμό αλιείας. Αν και η ηφαιστειακή βάση των Βερμούδων είναι πυρογενής, τα νησιά καλύπτονται από ασβεστολιθικά πετρώματα που δημιουργήθηκαν από ασβεστοπαραγωγούς θαλάσσιους οργανισμούς. Η δημιουργία του ασβεστόλιθου έγινε υποθαλάσσια αλλά κατά την εποχή των παγετώνων και της χαμηλότερης στάθμης της επιφάνειας της θάλασσας, τα πετρώματα αναδύθηκαν και διαβρώθηκαν σε αμμώδη κάλυψη. Η άμμος δημιούργησε θίνες, οι οποίες με τη σειρά τους μετεξελίχθηκαν σε ψαμμίτη. Στο βυθό που περιβάλλει το αρχιπέλαγος συχνή είναι η παρουσία κοραλλιών. Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι βρίσκονται πολύ κοντά στις νότιες ακτές, ενώ στα βόρεια απέχουν από τις Βερμούδες ως και 10 χλμ.
Τα νησιά αποτελούν ένα από τα πιο βόρεια ενδιαιτήματα των κοραλλιών, ενώ οι ύφαλοι προστατεύουν τις ασβεστολιθικές ακτές από τη διάβρωση των κυμάτων. Οι Βερμούδες καλύπτονται από κοκκινόχωμα με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο, αλλά χαμηλή σε μαγνήσιο. Τα φυτά έχουν κατά βάση ένα υποκίτρινο χρώμα φύλλων, το οποίο οφείλεται στα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου που χρησιμοποιείται στην παραγωγή χλωροφύλλης. Τα εδάφη χαρακτηρίζονται αλκαλικά, λόγω της ασβεστολιθικής προέλευσής τους, ενώ το υψηλό εδαφικό πορώδες απορροφά το βρόχινο νερό, κάνοντας την παρουσία μόνιμων επιφανειακών απορροών σπάνια. Τα εδάφη συγκρατούν το αλάτι από το θαλασσινό νερό, κάνοντας την παρουσία πόσιμου φυσικού νερού επίσης σπάνια. Αν και η έλλειψη πόσιμου νερού είναι μεγάλη, τα νησιά έχουν πλούσια χλωρίδα, ως συνέπεια των υψηλών τιμών βροχόπτωσης. Οι κάτοικοι συλλέγουν νερό στις στέγες ή σε υδατοδεξαμενές στις λοφοπλαγιές.
left|thumb|Το κλίμα των Βερμούδων καθορίζεται εν μέρει από τη θέση τους, ανατολικά του θερμού [[Ρεύμα του Κόλπου|Ρεύματος του Κόλπου, το οποίο τροφοδοτεί το Υψηλό των Βερμούδων.]]
Χλωρίδα
Από τα 165 διαφορετικά είδη φυτών που καταγράφονται σήμερα στις Βερμούδες, τα 14 είναι ενδημικά, ενώ τα 25 βρίσκονται υπό εξαφάνιση. Το 1503 κατά την ανακάλυψη των νησιών, στη χλωρίδα κυριαρχούσε το υπολειπόμενο δάσος των τοπικών κέδρων (juniperus bermudiana). Η υποβρύχια αρχαιολογική έρευνα στη βόρεια λεκάνη της καλντέρας έδειξε ότι η περιοχή ήταν γεμάτη κέδρους όταν βρισκόταν πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο κέδρος αποτελεί ενδημικό είδος των νησιών, αν και συγγενή είδη εντοπίζονται και στη Βόρεια Αμερική. Η ξυλεία του είναι ασυνήθιστα βαθυκόκκινη, χαρακτηριστική της υψηλής περιεκτικότητας του εδάφους σε σίδηρο. Ο εποικισμός των νησιών οδήγησε στη αποψίλωση του δάσους των κέδρων μέχρι το 19ο αιώνα, καθώς το ξύλο τους χρησιμοποιήθηκε στη ναυπηγική, ενώ αναβίωσε στη συνέχεια με τη στροφή των κατοίκων σε άλλες δραστηριότητες.
Πανίδα
Η τοπική πανίδα ήταν αρκετά περιορισμένη πριν την άφιξη των πρώτων εξερευνητών. Το πλέον χαρακτηριστικό είδος ήταν η σαύρα των βράχων (Eumeces longirostris), σε μεγάλους πληθυσμούς, οι οποίοι σταδιακά εξολοθρεύτηκαν από εισαγόμενα είδη. Επίσης, ένα ακόμα ενδημικό είδος αποτελεί το τοπικό καβούρι, που εμφανίζεται σε δύο γένη, ένα από τα οποία είναι το γιγάντιο χερσαίο (Cardisoma quantami).
Κλίμα
Αντίθετα από τη γενική εντύπωση, οι Βερμούδες δεν βρίσκονται στους τροπικούς, αλλά σε μέσα πλάτη στην εύκρατη ζώνη. Το θερμό εύκρατο ή υποτροπικό κλίμα επηρεάζεται από τις αρκτικές αέριες μάζες, τους αληγείς ανέμους και το Ρεύμα του Κόλπου. Το υγρό κλίμα των νησιών δίνει υψηλές τιμές θερμοκρασίας το καλοκαίρι, αν και η αισθητή θερμοκρασία είναι χαμηλότερη. Τα υψηλά βαρομετρικά συστήματα του θέρους ευνοούν θερμοκρασίες από 10 ως 20 βαθμούς χαμηλότερες σε σύγκριση με βορειότερες περιοχές, όπως η Νέα Υόρκη, το Σικάγο και περιοχές της Αλάσκα. Οι χειμερινές θερμοκρασίες είναι χαμηλές, ενώ συνδυάζονται με ισχυρούς ανέμους και βροχοπτώσεις, με συνέπεια τη ακόμα πιο χαμηλή αισθητή θερμοκρασία.
Διοικητική υποδιαίρεση
thumb|right|350px|Διοικητική υποδιαίρεση των Βερμούδων. Οι Βερμούδες, με βάση το παλαιότερο βρετανικό σύστημα διοικητικής υποδιαίρεσης, διαιρούνται ως προς τις διοικητικές περιφέρειες σε εννιά τμήματα, που προσδιορίζονται με τον όρο parish, και σε δύο δήμους. Τα εννιά διοικητικά τμήματα είναι τα εξής: Ενώ οι δύο δήμοι των Βερμούδων είναι: Παράλληλα, τρεις οικισμοί έχουν τον ανεπίσημο προσδιορισμό της κοινότητας ή κωμόπολης:
Διακυβέρνηση
Κυβερνήτης των Βερμούδων είναι ο Βρετανός πρωθυπουργός. Ο βασιλιάς του Ηνωμένου Βασιλείου εκπροσωπείται από τον Κυβερνήτη.
Δημογραφία
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2015 τα 81,15 χρόνια (77,94 χρόνια οι άνδρες και 84,42 οι γυναίκες).
Μεταφορές
Το δημόσιο οδικό δίκτυο καλύπτει 225 χλμ. και το ιδιωτικό 222 χλμ. (ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι). Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά. Λειτουργούν 2 λιμάνια (Χάμιλτον και Σαιντ Τζορτζ) και ένα αεροδρόμιο το Διεθνές Αεροδρόμιο Λ. Φ. Ουέιντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του Ηνωμένου Βασιλείου
Τέχνες
. Η ζωγραφική, ως μέρος των εικαστικών τεχνών, αποτελεί μία από τις δέκα καλές τέχνες.]] Με τον όρο Τέχνες εννοείται η ψυχική δραστηριότητα ή δημιουργία που είναι σημαντική εξαιτίας της έλξης που προκαλεί στα ανθρώπινα συναισθήματα, διεγείροντας τον νου ή και το συναίσθημα. Είναι η δημιουργική έκφραση που μέσα στο έργο αποτυπώνει την ψυχική κατάσταση, τα συναισθήματα, τις ιδέες, την αίσθηση ή τον οραματισμό του καλλιτέχνη. Η τέχνη κάποιες φορές εφαρμόζεται και σε πρακτικά αντικείμενα καθημερινής χρήσης, όπως ένα πήλινο μπολ μέσα στο οποίο τοποθετούνται αντικείμενα ή ένας τοίχος που έχει βαφτεί με το προσωπικό σου γούστο. Η τέχνη βασίζεται στην εμπειρία.
Συχνά οι άνθρωποι διαφωνούν σχετικά με το τι ακριβώς είναι η τέχνη και έτσι ο ακριβής ορισμός της είναι ιδιαίτερα δύσκολος. Έτσι, δεν είναι λίγοι αυτοί που συγχέουν την τέχνη με την τεχνική.
Στην ελληνική γλώσσα, η λέξη τέχνη περιλαμβάνει οποιαδήποτε διαδικασία για την παραγωγή κάποιου προϊόντος. Όροι με κοινή ρίζα όπως τεχνικό, τεχνίτης, καλλιτέχνης αποδίδονται σε ανθρώπινες δημιουργίες, τρόπους έκφρασης και δραστηριότητες αυθαίρετες με τη ροπή του φυσικού κόσμου, οι οποίοι ακολουθούν τους κανόνες του δημιουργού τους. Στην αγγλική γλώσσα υπάρχουν δύο λέξεις, art και craft. Η πρώτη χρησιμοποιείται για να δηλώσει τέχνη που συνδέεται με προϊόντα αισθητικής αξίας, ενώ η δεύτερη για τα υπόλοιπα. Η λέξη art, που χρησιμοποιείται σε γλώσσες της δυτικής Ευρώπης, προέρχεται από το Λατινικό ars, που εν μέρει σημαίνει διακανονίζω, διευθετώ.
Καλές Τέχνες
Καλές Τέχνες είναι οι Τέχνες που υπηρετούν το "ωραίο" (κάλλος) και αποσκοπούν στο να προσφέρουν αισθητική απόλαυση, π.χ. η μουσική, η γλυπτική, η ζωγραφική, σε αντίθεση με τις εφαρμοσμένες τέχνες που υπηρετούν πρακτικές ανάγκες.
Αρχιτεκτονική
Αρχιτεκτονική (από την ελληνική, αρχιτέκτων, από τα συνθετικά αρχι- "κύριος, αρχηγός" και τέκτων, "οικοδόμος, μαραγκός» είναι η τέχνη και η επιστήμη του σχεδιασμού κτιρίων και κατασκευών.
Ο ευρύτερος ορισμός θα πρέπει να περιλαμβάνει στο πεδίο εφαρμογής της τον σχεδιασμό του δομημένου περιβάλλοντος συνολικά, από την μακροσκοπικό επίπεδο της πολεοδομίας, αστικού σχεδιασμού και αρχιτεκτονικής τοπίου στο μικροσκοπικό για τη δημιουργία επίπλων. Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός συνήθως πρέπει να είναι τόσο εφικτός για το κόστος στον κατασκευαστή, καθώς και τη λειτουργία και την αισθητική για τον χρήστη.
Στη σύγχρονη χρήση, η αρχιτεκτονική είναι η τέχνη και η επιστήμη της δημιουργίας μιας πραγματικής, συνάγοντας ή σιωπηρό ή εμφανές σχέδιο για κάθε σύνθετο αντικείμενο ή σύστημα. Ο όρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υποδηλωθεί η σιωπηρή αρχιτεκτονική των αφηρημένων πραγμάτων όπως η μουσική ή τα μαθηματικά, την εμφανή αρχιτεκτονική των φυσικών πραγμάτων, όπως γεωλογικοί σχηματισμοί ή τη δομή των ζωντανών κυττάρων, ή ρητά προγραμματισμένες αρχιτεκτονικές του ανθρώπου - έκανε τα πράγματα, όπως το λογισμικό, υπολογιστών, των επιχειρήσεων, και βάσεις δεδομένων, εκτός από τα κτίρια. Σε κάθε χρήση, μια αρχιτεκτονική μπορεί να θεωρηθεί ως μια υποκειμενική χαρτογράφηση από μια ανθρώπινη προοπτική (δηλαδή του χρήστη στην περίπτωση της αφηρημένης ή φυσική αντικείμενα) για τα στοιχεία ή τα στοιχεία κάποιου είδους δομή ή το σύστημα, το οποίο διατηρεί τις σχέσεις μεταξύ των στοιχείων ή εξαρτημάτων.
Στον τομέα της αρχιτεκτονικής των κτιρίων, τις δεξιότητες που απαιτούνται από έναν αρχιτέκτονα από τις πιο πολύπλοκες κατασκευές, όπως για ένα νοσοκομείο ή ένα γήπεδο, ως τις πιο απλές όπως ο σχεδιασμός κατοικιών και σπιτιών. Πολλά αρχιτεκτονικά έργα μπορούν να θεωρηθούν και ως πολιτιστικά και πολιτικά σύμβολά, ή / και έργα τέχνης. Ο ρόλος του αρχιτέκτονα, αν και αλλάζει, έχει κεντρική σημασία για τον επιτυχημένο (και μερικές φορές λιγότερο επιτυχείς) σχεδιασμό και υλοποίηση ευχάριστα δομημένου περιβάλλοντος στο οποίο ζουν οι άνθρωποι.
Χορός
Ο χορός γενικά αναφέρεται στην ανθρώπινη κίνηση που είτε χρησιμοποιείται ως μορφή έκφρασης είτε παρουσιάζεται ως μια κοινωνική, πνευματική ρύθμιση απόδοσης.
Ο χορός χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει τις μεθόδους μη λεκτικής επικοινωνίας (δείτε τη γλώσσα του σώματος) μεταξύ των ανθρώπων ή των ζώων (χορός μελισσών, χορός ζευγαρώματος), την κίνηση στα άψυχα αντικείμενα (τα φύλλα χόρεψαν στον αέρα), και ορισμένα μουσικά μορφές ή ύφη.
Η χορογραφία είναι η τέχνη της επιμέρους σύνθεσης και καταγραφής των κινήσεων και βημάτων του χορού, και το πρόσωπο που κάνει αυτό καλείται χορογράφος. .
Οι ορισμοί αυτοί για τον χορό εξαρτώνται από τους κοινωνικούς, πολιτιστικούς, αισθητικούς, καλλιτεχνικούς και ηθικούς περιορισμούς και τη σειρά από τη λειτουργική μετακίνηση (όπως ο λαϊκός χορός) στις κωδικοποιημένες, φιλότεχνες τεχνικές όπως το μπαλέτο και ο μοντέρνος χορός. Στον αθλητισμό, η γυμναστική,.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Νόστοι
Οι Νόστοι είναι ένα χαμένο έπος της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας.
Ανήκε στον Επικό Κύκλο ή Τρωικό κύκλο, ο οποίος αφηγείτο όλη την ιστορία του Τρωικού Πολέμου σε επικό στίχο. Η ιστορία των Νόστων ανήκει χρονολογικά μετά από αυτή της Ιλίου Πέρσις και ακολουθείται από την Οδύσσεια. Ο συγγραφέας των Νόστων είναι αβέβαιος: αρχαίοι συγγραφείς απέδιδαν το ποίημα είτε στον Αγία είτε στον Όμηρο και στον Εύμελο (βλέπε Κυκλικούς ποιητές). Το ποίημα αποτελείται από πέντε βιβλία σε δακτυλικό εξάμετρο στίχο. Η λέξη νόστος σημαίνει «επιστροφή στην πατρίδα».
Κατηγορία:Όμηρος Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά έπη
Χοβταμέτζ
Το Χοβταμέτζ (αρμενικά: Հովտամեջ, παλαιότερα γνωστό ως Μουγαντζίκ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε 1,396 κατοίκους.
Έδικτο του Φονταινεμπλώ
Το Έδικτο του Φονταινεμπλώ (γαλλικά: Édit de Fontainebleau, Οκτώβριος 1685) ήταν ένα έδικτο του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Με αυτό ανεκλήθη το Έδικτο της Νάντης (1598) με το οποίο ο Ερρίκος Δ΄ το 1598 είχε παραχωρήσει κάποιες ελευθερίες στους Ουγενότους και δόθηκε εντολή για την καταστροφή των εκκλησιών των Ουγενότων, καθώς και για κλείσιμο των προτεσταντικών σχολείων. Ως αποτέλεσμα, ένας σημαντικός αριθμός Ουγενότων (οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 200.000 ως 500.000) εγκατέλειψε τη Γαλλία για την Αγγλία, τη Δανία και τις περιοχές που σήμερα αποτελούν τις ΗΠΑ και τη Γερμανία. Η Μαντάμ ντε Μεντνόν, η βαθιά καθολική δεύτερη σύζυγος του Λουδοβίκου ΙΔ΄, πιθανότατα άσκησε σημαντικά επιρροή στην απόφαση του συζύγου της να ανακαλέσει το έδικτο του Ερρίκου Δ΄. Επιπλέον, σημαντικό μερίδιο της ευθύνης θεωρείται ότι έχει και ο εξομολόγος και πνευματικός της, Φρανσουά ντε λα Σεζ (François de la Chaise).
Η Ανάκληση του Διατάγματος της Νάντης, όπως συχνά αποκαλείται το έδικτο, κατέστρεψε το πνεύμα θρησκευτικής ανοχής που επικρατούσε στη Γαλλία για περίπου έναν αιώνα και την έφερε σε κατάσταση παρόμοια με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, δηλαδή σε κατάσταση θρησκευτικής μισαλλοδοξίας. Τα αποτελέσματα ήταν μάλλον αρνητικά για τη Γαλλία, καθώς πολλοί διανοούμενοι και επιστήμονες εγκατέλειψαν τη χώρα, ενώ επίσης έφυγαν αξιόλογοι τεχνίτες, όπως ο Ντανιέλ Μαρό (Daniel Marot). Με τη φυγή των Ουγενότων η Γαλλία έχασε σε τεχνογνωσία (ειδικά στην κατεργασία του ασημιού και του γυαλιού) και σε πολιτισμική ποικιλία. Αρκετοί μονάρχες γειτονικών χωρών ενθάρρυναν τους Ουγενότους να έρθουν στη χώρα τους, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Γουλιέλμο του Βρανδεμβούργου, που εξέδωσε το έδικτο του Πότσνταμ με αυτό τον σκοπό. Ως αποτέλεσμα, το 1700 περίπου το 20% των κατοίκων του Βερολίνου ήταν Ουγενότοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Καμζάκ
Το Καμζάκ (γαλλικά και οξιτανικά: Camjac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμζακουά (γαλλικά: Camjacois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
1082
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1082 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Δύση
thumb|250px|right|Η δύση (W) σε σχέση με τις άλλες κατευθύνσεις.
Η Δύση (ή Ζέφυρος) είναι γεωγραφική κατεύθυνση. Αποτελεί ένα από τα τέσσερα κύρια σημεία του ορίζοντα ή σημεία της πυξίδας. Είναι το αντίθετο της ανατολής, κατά σημείο και κατεύθυνση και βρίσκεται σε ορθή γωνία με τον βορρά και τον νότο. Συμβολίζεται διεθνώς με το λατινικό κεφαλαίο γράμμα W (εκ του West), και στην ελληνική με το επίσης κεφαλαίο γράμμα Δ (εκ του Δύση).
Ειδικότερα ο άνεμος που πνέει από τη διεύθυνση αυτή (και όχι προς τη διεύθυνση αυτή) ονομάζεται Ζέφυρος ή Πουνέντες ή Δυτικός (άνεμος).
Έλμπλονγκ
Το Έλμπλονγκ (πολωνικά: Elbląg, γερμανικά: Elbing) είναι πόλη στη βόρεια Πολωνία. Είναι η πρωτεύουσα του Πόβιατ Έλμπλονγκ και ανήκει (από το 1999) στο Βοεβοδάτο Βαρμίας-Μαζουρίας. Προηγουμένως ήταν η πρωτεύουσα του Βοεβοδάτου Έλμπλονγκ (1975-1998) και έδρα πόβιατ στο Βοεβοδάτο Γκντανσκ (1945-1975). Ο πληθυσμός της πόλης είναι 119.317 κάτοικοι (Δεκέμβριος 2019).
Το Έλμπλονγκ είναι μία από τις παλαιότερες πόλεις του βοεβοδάτου. Η ιστορία του χρονολογείται από το 1237, όταν το Τευτονικό Τάγμα κατασκεύασε το οχυρό προπύργιο τους στις όχθες ενός κοντινού ποταμού. Το κάστρο στη συνέχεια χρησίμευσε ως η επίσημη έδρα των Αρχόντων του Τευτονικού Τάγματος.
Το Έλμπλονγκ έγινε μέρος της Χανσεατικής Ένωσης, η οποία συνέβαλε πολύ στον πλούτο της πόλης. Μέσω της συμφωνίας Χάνσα, η πόλη συνδέθηκε με άλλα μεγάλα λιμάνια όπως το Γκντανσκ, το Λύμπεκ και το Άμστερνταμ. Το Έλμπλονγκ προσχώρησε στην Πολωνία το 1454 και μετά την ήττα των Τευτόνων Ιπποτών στον Δεκατριετή Πόλεμο (1454-1466) αναγνωρίστηκε ως τμήμα της Πολωνίας στη Δεύτερη Ειρήνη του Θορν (1466). Στη συνέχεια άκμασε και μετατράπηκε σε σημαντικό σημείο συναλλαγών, αλλά η ανάπτυξή του τελικά παρεμποδίστηκε από τον Δεύτερο Βόρειο Πόλεμο και τον Σουηδικό Κατακλυσμό.
Η πόλη μεταφέρθηκε στην Πρωσία μετά τον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772. Ο εμπορικός του ρόλος αποδυναμώθηκε πολύ, μέχρι την εποχή της εκβιομηχάνισης, που συνέβη τον 19ο αιώνα. Τότε φτιάχτηκε το περίφημο Κανάλι του Έλμπλονγκ.
Κύπελλο Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (σερβικά: Куп Босне и Херцеговине у фудбалу, κροατικά: Kup Bosne i Hercegovine) διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της χώρας. Ξεκίνησε τη σεζόν 1997-98 και αποτελεί την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Έλμπλονγκ
Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη έγινε ξανά μέρος της Πολωνίας. Οι επιπτώσεις του πολέμου ήταν καταστροφικές, ειδικά η σοβαρή καταστροφή της περιοχής της Παλιάς Πόλης, μιας από τις μεγαλύτερες στην Ανατολική Πρωσία.
Κύπελλο Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ιστορικό
Ως τη σεζόν 1990-91 οι ομάδες της χώρας μετείχαν στο Κύπελλο ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας, το οποίο είχαν κατακτήσει τρεις φορές: δύο η Βελέζ Μόσταρ (1981, 1986), η οποία είχε φτάσει σε άλλους δύο τελικούς (1958, 1989) και μία φορά η Μπόρατς Μπάνια Λούκα (1988), η οποία είχε παίξει και στον τελικό του 1974. Άλλες τέσσερις φορές ομάδες της σημερινής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Γιουγκοσλαβίας: δύο η Φ.Κ. Σαράγεβο (1967, 1983) κι από μία οι: Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο (1981) και η Σλόμποντα Τούζλα (1971).
Έλμπλονγκ
Σήμερα, το Έλμπλονγκ έχει πάνω από 120.000 κατοίκους και είναι μια «ζωντανή πόλη με ελκυστική τουριστική βάση». Χρησιμεύει ως ακαδημαϊκό και οικονομικό κέντρο και μεταξύ των πολυάριθμων ιστορικών μνημείων της είναι η Πύλη της Αγοράς από το 1309 και ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Νικολάου. Το Έλμπλονγκ είναι επίσης γνωστό για τους αρχαιολογικούς χώρους, τα μουσεία και το μεγαλύτερο ζυθοποιείο της χώρας.
Κύπελλο Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ιστορικό
Τη σεζόν 1991-92, μολονότι είχαν αποχωρήσει οι ομάδες της Σλοβενίας και της Κροατίας, οι βοσνιακές ομάδες μετείχαν στο γιουγκοσλαβικό κύπελλο χωρίς να διακριθούν Το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου την άνοιξη του 1992 ανάμεσα στις τρεις εθνότητες που συγκροτούν τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη: Βόσνιους, Σέρβους και Κροάτες, είχε ως αποτέλεσμα η χώρα να διαιρεθεί σε τρεις τομείς και την επόμενη σεζόν 1992-93 να μην υπάρξει ποδοσφαιρική δραστηριότητα. Εξαίρεση αποτέλεσαν κάποιες ομάδες του σερβοβοσνιακού τομέα που πήραν μέρος στο νέο Κύπελλο της Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας, μαζί με ομάδες από τη Σερβία και το Μαυροβούνιο.
Τη σεζόν 1993-94 ξεκίνησαν πάλι οι ποδοσφαιρικές συναντήσεις αλλά καθώς η χώρα ήταν διαιρεμένη σε τρεις τομείς: κροατικό, σερβικό και βοσνιακό (μουσουλμανικό), διεξήχθησαν ξεχωριστές διοργανώσεις σε κάθε τομέα. Στον κροατικό και στο μουσουλμανικό τομέα δεν υπήρξαν διοργανώσεις κυπέλλου. Αντίθετα στη Σερβική Δημοκρατία διοργανώθηκε το Κύπελλο ποδοσφαίρου Σερβικής Δημοκρατίας (σερβ. Куп Републике Српске у фудбалу) με νικήτρια την Κοζάρα Γκραντίτσκα.
Έλμπλονγκ
Το Κανάλι του Έλμπλονγκ, δημιουργημένο την περίοδο 1825-44 από την Πρωσία, είναι μια τουριστική τοποθεσία του Έλμπλονγκ. Το κανάλι πιστεύεται ότι είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία που σχετίζονται με την ιστορία της μηχανικής και έχει ονομαστεί ένα από τα Επτά Θαύματα της Πολωνίας. Το κανάλι ονομάστηκε επίσης ένα από τα επίσημα εθνικά ιστορικά μνημεία της Πολωνίας (Pomnik historii) το 2011. Η κατηγοριοποίηση του διατηρείται από το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας.
Κύπελλο Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ιστορικό
Από την επόμενη σεζόν άρχισαν να διεξάγονται αντίστοιχες διοργανώσεις και στους άλλους δύο τομείς: το Κύπελλο Έρζεγκ-Βοσνίας (Kup Herceg-Bosne) στον κροατικό τομέα και το Κύπελλο Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στο μουσουλμανικό τομέα, το οποίο η ομοσπονδία της χώρας θεωρούσε ως επίσημο αλλά δεν το αναγνώριζε η UEFA.
Το ενιαίο Κύπελλο Βοσνίας-Ερζεγοβίνης
Ως το 1997 δεν υπήρχε κυπελλούχος ομάδα της χώρας, αναγνωρισμένη από την UEFA αν και η ομοσπονδία θεωρούσε νικήτριες τις ομάδες που κατακτούσαν το κύπελλο του μουσουλμανικού τομέα. Το 1997-98 με πρωτοβουλία της UEFA διοργανώθηκε για πρώτη φορά τελικός κυπέλλου ανάμεσα στις κυπελλούχους μουσουλμανικού και κροατικού τομέα, με νικήτρια την Φ.Κ. Σαράγεβο. Την επόμενη σεζόν 1998-99 δεν διεξήχθη ανάλογος τελικός. Έτσι δεν αναδείχθηκε επίσημος κυπελλούχος.