cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συμμετοχή της Ιταλίας στη Eurovision
Επιτυχημένη επιστροφή στο διαγωνισμό (2011–σήμερα)
Σε μια συνέντευξη Τύπου που παρουσίασε την τέταρτη έκδοση του Ιταλικού X Factor, ο σκηνοθέτης του Rai 2, Μάσιμο Λιοφρέντι ανακοίνωσε ότι ο νικητής του διαγωνισμού μπορεί να προωθήσει την εκπροσώπηση της Ιταλίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision αντί να συμμετάσχει στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, όπως και τα προηγούμενα χρόνια. Στις 2 Δεκεμβρίου 2010, ανακοινώθηκε επίσημα από την EBU ότι η Ιταλία είχε υποβάλει αίτηση για να συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2011. Η συμμετοχή τους επιβεβαιώθηκε περαιτέρω στις 31 Δεκεμβρίου με την ανακοίνωση του επίσημου καταλόγου συμμετεχόντων.
Η επιστροφή της Ιταλίας στον διαγωνισμό μετά από 13 χρόνια απουσίας ήταν επιτυχής, τερματίζοντας στην πρώτη δεκάδα στους εννέα από τους τελευταίους έντεκα διαγωνισμούς (2011–22). Το 2011, ο Ραφαέλ Γκουαλάτσι τερμάτισε δεύτερος, το καλύτερο αποτέλεσμα της Ιταλίας από το 1990. Η Ιταλία στην πραγματικότητα ήρθε στην πρώτη θέση με την ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής, αλλά μόνο η 11η στην τηλεψηφοφορία και κατέλαβε συνολικά τη δεύτερη θέση πίσω από τους νικητές του Αζερμπαϊτζάν. Η Νίνα Τζίλι το 2012 και ο Μάρκο Μενγκόνι το 2013 τερμάτισαν στην πρώτη δεκάδα (ένατη και έβδομη θέση, αντίστοιχα), με τον τελευταίο να συγκεντρώνει 126 βαθμούς, διπλασιάζοντας ακριβώς το σύνολο πόντων των υπόλοιπων χωρών των "Μεγάλων Πέντε" εκείνη τη χρονιά. Αυτή η τάση είχε σταματήσει όταν η Έμμα Μαρόνε, που επιλέχθηκε εσωτερικά, κατέληξε στην 21η θέση, τη χειρότερη θέση μιας ιταλικής συμμετοχής. Το 2015, οι νικητές του Sanremo, Il Volo τερμάτισαν τρίτοι με 292 βαθμούς, πίσω από τη Σουηδία και τη Ρωσία. Η Ιταλία έλαβε την πρώτη θέση στην τηλεψηφοφορία με 366 βαθμούς, αλλά την έκτη θέση στην ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής. Από την εισαγωγή του χωριστού συστήματος ψηφοφορίας 50/50, αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο νικητής της τηλεψηφοφορίας δεν κέρδισε τον διαγωνισμό. Η Φραντσέσκα Μικιελίν, που επιλέχθηκε μεταξύ των διαγωνιστών του Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο 2016 μετά την παραίτηση από τους νικητές Stadio, τερμάτισε στην 16η θέση. Το 2017 ο τραγουδιστής Φραντσέσκο Γκαμπάνι εκπροσώπησε την χώρα με το τραγούδι "Occidentali's Karma", κερδίζοντας την 6η θέση στον μεγάλο τελικό. Μια ακόμα επιτυχία για την Ιταλία ήρθε το 2018, όταν οι τραγουδιστές Ερμάλ Μέτα και Φαμπρίτσιο Μόρο ως ντουέτο κατέκτησαν την 5η θέση στον τελικό της Λισαβόνας. Το 2019, ο Μαχμούντ ήρθε δεύτερος με 472 βαθμούς, το καλύτερο αποτέλεσμα της Ιταλίας από το 2011, μέχρι τη στιγμή που οι Måneskin κέρδισαν το διαγωνισμό το 2021 με 524 βαθμούς, μόνο 25 βαθμούς μπροστά από τη δεύτερη Γαλλία. Η νίκη των Måneskin σηματοδότησε την επανάσταση του συγκροτήματος στη διεθνή μουσική σκηνή. Ο Mahmood επέστρεψε ως ο διοργανωτής συμμετέχων το 2022 μαζί με τον Μπλάνκο, καταλαμβάνοντας την έκτη θέση με το "Brividi".
Το βίντεο του "Occidentali's Karma" από τον Φρανσέσκο Γκαμπάνι, είναι το πρώτο τραγούδι της Eurovision που ξεπέρασε τις 200 εκατομμύρια προβολές στο YouTube, ενώ το "Soldi" του Μαχμούντ είναι το δεύτερο με τα περισσότερα streams στο Spotify.
Η Ιταλία και οι "Big Five" (Μεγάλες Πέντε)
Από το 1999, τέσσερις χώρες –, , και  – προκρίνονται αυτόματα για τον τελικό του διαγωνισμού ανεξάρτητα από τις θέσεις τους στον πίνακα αποτελεσμάτων σε προηγούμενους διαγωνισμούς. Κέρδισαν αυτό το καθεστώς με το να είναι οι τέσσερις μεγαλύτεροι οικονομικοί συνεισφέροντες στην EBU. Λόγω της ανέφικτης θέσης τους στο Διαγωνισμό, οι χώρες αυτές έγιναν γνωστές ως "Big Four" (Μεγάλες Τέσσερις). Ο εκτελεστικός υπεύθυνος του διαγωνισμού Σβάντε Στοκσέλιους δήλωσε σε δημοσιογράφους σε συνάντηση με την OGAE Σερβία ότι, αν η Ιταλία επιστρέψει στο διαγωνισμό στο μέλλον, η χώρα θα επιλεγεί να προκρίνεται αυτομάτως για τους τελικούς και θα γίνει μέλος των "Big Five". Εντούτοις, με την επίσημη ανακοίνωση της επιστροφής της Ιταλίας, δεν επιβεβαιώθηκε αν η χώρα θα ανταγωνιστεί σε έναν από τους δύο ημιτελικούς ή αν θα ήταν μέρος του "Big Five", καθώς η RAI, τρίτος μεγαλύτερος συντελεστής στην EBU, δεν είχε υποβάλει αίτηση για να αποτελέσει μέλος του "Big Five". Στις 31 Δεκεμβρίου, ανακοινώθηκε ότι η Ιταλία θα συμμετάσχει στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2011 και επιβεβαίωσε ότι η χώρα θα προκριθεί αυτόματα στον τελικό στη Γερμανία ως μέρος των "Μεγάλων Πέντε".
Η Ιταλία είναι αυτή τη στιγμή η πιο επιτυχημένη χώρα των "Μεγάλων Πέντε" στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision μετά την εισαγωγή του κανόνα, τερματίζοντας στην πρώτη δεκάδα στους εννέα από τους τελευταίους έντεκα διαγωνισμούς (2011–22), συμπεριλαμβανομένης μιας νίκης για τους Måneskin, δεύτερες θέσεις για τους Ραφαέλ Γκουαλάτσι και Μαχμούντ  και μιας τρίτης θέσης για τους Il Volo. Είναι μία από τις μοναδικές δύο χώρες των "Μεγάλων Πέντε" –από τότε που εισήχθη– που κέρδισαν, η άλλη είναι η Γερμανία το.
Ιστορικό ψηφοφορίας
Μέχρι το, το ιστορικό ψηφοφορίας της Ιταλίας έχει ως εξής:
Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Ιταλία
Στους τελικούς:
Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή T. → Τηλεψηφοφορία
Στους ημιτελικούς:
Επιπλέον λινκ
Ιταλια Eurovision
Τράπεζα Πάγου Ρος
thumb|Προσβάσιμο σημείο Παγοτράπεζας Ρος Η Τράπεζα Πάγου Ρος είναι ο μεγαλύτερος συμπαγής όγκος επιπλέοντος πάγου στον κόσμο. Βρίσκεται στο μυχό της μεγάλης εγκόλπωσης της Θάλασσας Ρος στην Ανταρκτική. Η έκτασή της υπολογιζόταν στα 496.000 έως 540.000 τ.χλμ.
Η Τράπεζα Πάγου Ρος εκτείνεται γεωγραφικά μεταξύ των νοτίων παραλλήλων γεωγραφικού πλάτους 78° και 85° (Νότιο) και δυτικών μεσημβρινών γεωγραφικού μήκους 155° έως 160°(Δυτικό). Το πάχος της υπολογίζεται στα 330 μέτρα με ελάχιστο πλάτος τα 800 χλμ. εκτεινόμενη σε βάθος περίπου 1.000 χλμ. στο εσωτερικό της Ανταρκτικής. Η έκτασή της υπολογίζεται σχεδόν ίση με της Γαλλίας.
Η Τράπεζα Πάγου Ρος φαντάζει από μακριά σαν ένα κατάλευκο απόκρημνο οροπέδιο, το ύψος του οποίου από τη θάλασσα φτάνει τα 50 μέτρα, ενώ το 90% της μάζας του βρίσκεται υπό τη θάλασσα τροφοδοτούμενο από πολλούς παγετώνες της Ανταρκτικής ηπείρου σημαντικότερος των οποίων είναι ο παγετώνας Μπυρτ. thumb|Η Τράπεζα Πάγου Ρος με σημειωμένες τις διαδρομές του Σκοτ (πράσινη) και του Αμούνδσεν (κόκκινη), 1911-1912. Ο πρώτος που ανακάλυψε (είδε) την παγοτράπεζα αυτή ήταν ο Άγγλος αξιωματικός και εξερευνητής του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού Τζέιμς Κλαρκ Ρος στις 28 Ιανουαρίου του 1841, όταν εξερευνούσε την περιοχή ως αρχηγός αποστολής με δύο πλοία που έφεραν τα ελληνικά ονόματα Έρεβος και Τρόμος και ο οποίος χαρτογράφησε όλο το μέτωπο της παγοκρηπίδας. Αν και ο ίδιος την ονόμασε αρχικά "Βικτώρια" προς τιμή της τότε Βασίλισσας της Αγγλίας τελικά καθιερώθηκε με το όνομά του. Έκτοτε, γενόμενος ο όγκος αυτός το μέσον προσέγγισης του Νοτίου Πόλου ακολούθησαν πολλοί άλλοι ονομαστοί εξερευνητές, όπως ο Ρ. Σκοτ (1911-1912), ο Ρ. Αμούνδσεν (1911), ο Ρ. Μπυρτ (1928-1941), η ιστορική επιχείρηση Χάι Τζάμπ (1946-1947) ως και το Διεθνές Γεωφυσικό Έτος (1955-1957).
Σημειώνεται ότι η προσέγγιση στη περιοχή αυτή γίνεται με ειδικούς ναυτικούς χάρτες, τους λεγόμενους πολικούς, εκτελώντας πολική ναυσιπλοΐα με αντίστοιχα βοηθήματα, το δε ναυτικό μίλι υπολογίζεται στη μεγαλύτερη τιμή του.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ανταρκτικής
Κάτω Αίγυπτος
thumb|right|200px|Χάρτης της αρχαίας Αιγύπτου
Η Κάτω Αίγυπτος (αραβικά : al-Diltā / الدلتا) είναι ιστορική περιοχή της Αιγύπτου. Εκτείνεται από τις εκβολές του Νείλου, το Κάιρο και τη Μεσόγειο Θάλασσα. Το Δέλτα του Νείλου είναι πολύ εύφορο και λόγω του Μεσογειακού κλίματος η χλωρίδα είναι διαφορετική από την Άνω Αίγυπτο, βιότοπος για πολλά πουλιά, βοοειδή, και λιβάδια με πάπυρους. Η Κάτω Αίγυπτος στην αρχαιότητα ήταν γνωστή ως Ta-Mehu δηλαδή γη του πάπυρου.
Σήμερα η Κάτω Αίγυπτος χωρίζεται σε 20 νομούς, το κλίμα είναι πιο ήπιο από την Άνω Αίγυπτο και έχει πολλές βροχοπτώσεις.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία Αίγυπτος
Άγιος Γεώργιος (συνοικία Μόρφου)
Ο Άγιος Γεώργιος είναι συνοικία του Δήμου Μόρφου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Μόρφου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με την Αγία Ειρήνη, στα ανατολικά με το Καλό Χωριό Καπούτη και τη Χρυσηλιού, στα νοτιοανατολικά με την Αγία Παρασκευή, στα νότια με τον Άγιο Μάμα και στα νοτιοδυτικά με το Συριανοχώρι. Το δυτικό μέρος της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Μόρφου
Μάχη της Φλώρινας (1916)
Η Μάχη της Φλώρινας (ή Επίθεση στην Τσέγανη) ήταν μια επιθετική επιχείρηση των Βουλγάρων κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου που έλαβε χώρα στις 17-27 Αυγούστου 1916, κατά την οποία κατέλαβαν τη Φλώρινα, αλλά απέτυχαν να καταλάβουν την Τσέγανη (Άγιος Αθανάσιος Πέλλας).
Υπόβαθρο
Η επιχείρηση του Στρυμόνα στο ανατολικό άκρο της 2ης Βουλγαρικής Στρατιάς του Στρατηγού Γκέοργκι Τόντοροβ είχε μεγάλη επιτυχία, κυρίως λόγω της απόφασης της ελληνικής κυβέρνησης να μη προβεί σε αντίσταση.
Επίθεση στην Τσέγανη
Η προώθηση στο δεξί άκρο αναλήφθηκε από την 1η Βουλγαρική Στρατιά που είχε τις εξής δυνάμεις τον Ιούλιο του 1916.
Οι Γερμανοί τελικά συμφώνησαν ότι η επίθεση ήταν χρήσιμη και στις 12 Αυγούστου, ο Στρατηγός Κλίμεντ Μπογιατζίεφ έλαβε διαταγές από την ηγεσία της Ομάδας Στρατιών «Μάκενσεν». Το δεξί άκρο του στρατού, το οποίο ενισχύθηκε από την 8η μεραρχία πεζικού (4 και μισή ταξιαρχίες πεζικού), είχε σκοπό να προωθηθεί και να καταλάβει τη Φλώρινα, ενώ δυνάμεις της 3ης μεραρχίας θα προχωρούσαν στην κορυφή Προφήτης Ηλίας του Βόρα για να καταλάβουν περιοχή Τσέγανης (νυν Άγιος Αθανάσιος Πέλλας). Ο στρατηγός Μπογιατζίεφ συμφώνησε να επιτεθεί αλλά εξέφρασε αμφιβολίες για το τελικό αποτέλεσμα, καθώς οι δυνάμεις του είχαν παραταχθεί σε μέτωπο 140 χιλιομέτων και είχαν έλλειψη στο βαρύ πυροβολικό. Οι Βούλγαροι παρέταξαν 6 μεραρχίες πεζικού και 1 μεραρχία ιππικού απέναντι σε 3 σερβικές στρατίες.
Η επίθεση ξεκίνησε στις 17 Αυγούστου, όταν οι Βούλγαροι κατέλαβαν τη Φλώρινα και τη Βεύη. Η προώθηση τους, ωστόσο, προκάλεσε δυσκολίες και ήταν αργή εξαιτίας της σερβικής αντίστασης. Η μάχη ήταν ιδιαίτερα δύσκολη στις γυμνές βραχώδεις πλαγιές της κορυφής του Προφήτη Ηλία, του Βόρα. Οι Σέρβοι έλαβαν ενισχύσεις από νέο πυροβολικό και νέα σώματα χάρη στον σιδηρόδρομο που έφτανε μέχρι το πεδίο της μάχης, ενώ οι Βούλγαροι σύντομα ξεκίνησαν να καταστρέφουν τα αποθέματα των πυρομαχικών τους. Τότε, η ανώτατη διοίκηση των Βουλγάρων διέταξε τη λήξη όλων των επιθέσεων στις 27 Αυγούστου και προχώρησε στο στήσιμο άμυνας μεταξύ της λίμνης Βεγορίτιδα, της λίμνης Πετρών και του όρους Βόρας. Για τις επόμενες μερικές μέρες, οι βουλγαρικές θέσεις είχαν βομβαρδιστεί από τους Συμμάχους, ενώ μερικές σερβικές επιθέσεις αναχαιτίστηκαν.
Συνέπειες
Η επιχείρηση έληξε με αποτυχία. Οι Βούλγαροι δεν κατάφεραν να επηρεάσουν τη Ρουμανία που είχε προχωρήσει σε συμμαχία με τις δυνάμεις της Αντάντ, ενώ επίσης απέτυχαν να καταλάβουν το χωριό Τσέγανη και να προωθηθούν βορείως της λίμνης Όστροβο.
Ο Γάλλος Στρατηγός Μωρίς Σαράιγ ετοίμαζε τώρα με αντεπίθεση κατά της 1ης Βουλγαρικής Στρατιάς (Επίθεση στο Μοναστήρι). Η Φλώρινα ανακαταλήφθηκε από τους Γάλλους στις 23 Σεπτεμβρίου 1916.
Παραπομπές
Αν και οι σχηματισμοί έφεραν τον όρο «Στρατιά», στην πραγματικότητα είχαν δυνάμεις ίσες με σώματα.
κατηγορία:Η Ελλάδα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μάχες Σερβικού στρατού Κατηγορία:Ιστορία της Φλώρινας
Lordi
Οι Lordi είναι heavy metal συγκρότημα από τη Φινλανδία. Εκπροσώπησαν τη Φινλανδία στην Eurovision στην Αθήνα το 2006 με το τραγούδι Hard Rock Hallelujah όπου και ήρθαν πρώτοι με 292 βαθμούς. Ήταν η πρώτη νίκη στο διαγωνισμό για τη Φινλανδία.
Ιστορία
Οι Lordi ξεκίνησαν επισήμως ως μπάντα το 1995 όταν ηχογράφησαν το πρώτο τους ντέμο με τον τίτλο Bend Over And Pray The Lord και το Napalm Market το 1997. Το 2000 μπήκε στην μπάντα και ο ντράμερ Kita και το 2002 κυκλοφόρησε το πρώτο τους άλμπουμ Get Heavy, το οποιό πήγε σχετικά καλά σε πωλήσεις. Το 2004 με το Monsterican Dream ήρθαν αρκετά οικονομικά προβλήματα που τους έφεραν σε ακραίες καταστάσεις, και το καλοκαίρι του 2004 αποχωρεί από την μπάντα η keyboardist Enary και ο μπασίστας Kalma. Το Νοέμβριο του 2005 μπαίνουν στην μπάντα η keyboardist Awa και ο μπασίστας OX και αμέσως αρχίζουν οι ηχογραφήσεις για το νέο άλμπουμ-φαινόμενο στην Ευρώπη, The Arockalypse. Τον Φεβρουάριο του 2006 ανακοινώθηκε ότι οι Lordi θα εκπροσωπούσαν τη Φινλανδία στη Eurovision με το τραγούδι Hard Rock Hallelujah. Το τραγούδι ήταν πραγματικά κορυφή στη Γιουροβίζιον και έτσι άρχισαν οι παγκόσμιες περιοδείες και άνοιξαν νέες διάπλατες πόρτες για την μπάντα.
Deadache Era (2008-10)
Το 2007 έπειτα από αρκετές επιτυχημένες περιοδείες οι Lordi θα πρωταγωνιστούσαν σε μια ταινία τρόμου και πράγματι, τον Φεβρουάριο του 2008 κυκλοφόρησε η ταινία Dark Floors. Αμέσως άρχισαν οι ηχογραφήσεις του νέου άλμπουμ. Τον Οκτώβριο του 2008 κυκλοφορεί το Deadache. Ανανεώθηκαν τα κοστούμια και το συγκρότημα έκανε μια νέα Ευρωπαϊκή περιοδεία. Τον Σεπτέμβριο του 2009 ο Μr.Lordi πήγε στην Αμερική, και σε συνεργασία με τον πρώην κιθαρίστα των 'KISS', Βruce Kulick έγραψαν το Call Off The Wedding.
Τον Φεβρουάριο του 2010 όλη η μπάντα μεταφέρθηκε στην Αμερική και τέλη Απριλίου το νέο τους άλμπουμ Babez For Breakfast, ήταν έτοιμο. Το πρώτο single απ'το άλμπουμ, το "This Is Heavy Metal" κυκλοφόρησε στις 9 Αυγούστου 2010, αφού είχε προηγηθεί η ανανέωση κοστουμιών στις 3 Αυγούστου 2010. Στις 15 Σεπτεμβρίου λοιπόν, το νέο άλμπουμ, Babez For Breakfast κυκλοφόρησε, και ανάμεσα στους φαν των Lordi κυμαίνεται στα πιο πετυχημένα άλμπουμ που έχει ηχογραφήσει ποτέ η μπάντα. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2010 που πραγματοποιήθηκε το λεγόμενο release gig, η συναυλία για την παρουσίαση του άλμπουμ. Στις 30 Σεπτεμβρίου ο ντράμερ Kita κλήθηκε να αντιπροσωπεύσει τη Φινλανδία με την μπάντα του, Stala & So., και χωρίς να θέλει να βάλει την καριέρα του στους Lordi σε κίνδυνο, παραιτείται απ´τη θέση του ντράμερ στις 4 Οκτωβρίου, και ήρθε και η επίσημη ανακοίνωση από την μπάντα. Αμέσως την ίδια μέρα, ο αντικαταστάτης του Kita βρέθηκε. Σύμφωνα με δήλωση της μπάντας ο νέος ντράμερ έστειλε μήνυμα στον Mr.Lordi τη μέρα της επίσημης ανακοίνωσης και στις 24 Οκτωβριου του 2010 ο ΟΧ έγραψε στο twitter πως υπάρχει νέος ντράμερ. Στις 26 έγινε η αποκάλυψη και επισήμως πια, ο νέος ντράμερ της μπάντας ήταν ο Otus (Tonmi Lillman). Στις 5 Νοεμβρίου ξεκίνησε η προκαθορισμένη περιοδεία και τελείωσε 22 Δεκεμβρίου του 2010 στη Γερμανία.
Στις 15 Φεβρουαρίου 2012, ήρθε μια σοκαριστική ανακοίνωση απ'το site της μπάντας. Ο ντράμερ Tonmi Lillman βρέθηκε νεκρός μέσα στο σπίτι του από μια οικογενειακή φίλη. Τα αίτια θανάτου παραμένουν αδιευκρίνιστα αν και σημειώνεται πως ο Tonmi έπασχε από μια ασθένεια. Τον Μάιο του 2012 έκανε την εμφάνιση του στη σκηνή, σε ένα live στην Ιταλία ο Jimmy "The Drummer" Hammer, ως session πριν αντικατασταθεί επίσημα. Στις 25 Ιουλίου 2012 ανακοινώθηκε μέσω του site ξανά ότι η Awa, θα φύγει απ΄το συγκρότημα. Η τελευταία της συναυλία με τους Lordi δόθηκε στις 11 Αυγούστου 2012, σε ένα επετειακό live για τα 20 χρόνια της μπάντας. Το Σεπτέμβριο του 2012 κυκλοφόρησε ένα επετειακό κουτί, Scarchives Vol. 1.
Το Beast or Not To Beast Era (2013-2014)
Scare Force One (2014-2016)
Τον Οκτώβρη του 2014 κυκλοφορεί το "Scare Force One", με το πρώτο single "Νailed by the Hammer of Frankenstein" να έχει κυκλοφορήσει ένα μήνα πριν σε μορφή lyric video. Λίγο καιρό αργότερα, κυκλοφορεί το βίντεο του ομώνυμου τραγουδιού, και αποσπά φοβερές κριτικές. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας "Τour Force One" η Hella ανακοινώνει την εγκυμοσύνη της και πως στα συναυλιακά δρώμενα του καλοκαιριού θα υπάρχει ένα νέο τέρας σαν προσωρινός αντικαταστάτης, ο Nalle. Ο Nalle επανήλθε κατά τη διάρκεια της επόμενης περιοδείας τους επίσης, το 2017 στη δεύτερη εγκυμοσύνη της Hella.
Monstereophonic (Theaterror vs. Demonarchy) (2016-2018)
Ο επόμενος δίσκος των Lordi, "Monstereophonic" κυκλοφορεί στις 16 Σεπτεμβρίου 2016 και είναι χωρισμένος σε δυο μέρη, όπως ακριβώς και οι νέες ενδυμασίες της μπάντας. Το δεύτερο μέρος είναι περισσότερο μελωδικό και metal, σε αντίθεση με το πρώτο που φέρει τον κλασσικό ήχο των Lordi. Στα πλαίσια της προώθησής του, οι Lordi επιστρέφουν μετά από μια δεκαετία για μια σειρά συναυλιών στην Αμερική. Το βίντεο για το single του δίσκου, "Hug You Hardcore", σόκαρε το κοινό της μπάντας.
Sexorcism (2018-2019)
Τον Απρίλιο του 2018 κυκλοφορεί το πρώτο single του νέου δίσκου, "Your Tongue's Got the Cat", σε μορφή lyric video, και ακολουθεί το "Naked In my Cellar" με το αντίστοιχο videoclip. Έτσι, τέλη Μαίου κυκλοφορεί το "Sexorcism", το ένατο άλμπουμ της μπάντας. Στις αρχές του 2019, ανακοινώνεται πως ο ΟΧ αποχωρεί από το συγκρότημα μετά από περίπου 12 χρονια. Το καλοκαίρι του 2019 κυκλοφορεί το Live CD/DVD "Recordead", το οποίο η μπάντα ηχογράφησε στην Ελβετία και συγκεκριμένα στο Ζ7 κατά τη διάρκεια της περιοδείας τους το φθινόπωρο του 2018. Τον Οκτώβρη ανακοινώνεται η ένταξη του Hiisi ως το νέο μπασίστα της μπάντας, ο οποίος ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή στην τελευταία συναυλία του "Sexorcism", τον Δεκέμβρη του 2019 στο Ελσίνκι, όπου οι Lordi εμφανίστηκαν στο Ηelsinki Ice Hall ως special guests στους Beast In Black.
Killection (2020-)
Το φθινόπωρο του 2019 κυκλοφορούν τα δυο πρώτα single του δίσκου "Killection", το "Shake The Baby Silent" σε μορφή lyric video και ακολουθεί το "I Dug A Hole In The Yard for You" με το επίσημο βίντεο κλιπ. Το "Killection" κυκλοφορεί στις 31 Ιανουαρίου του 2020 και χαρακτηρίζεται ως "fictional compilation album". Κάθε τραγούδι του είναι εμπνευσμένο από μια διαφορετική δεκαετία και αντίστοιχα ηχογραφημένο με τα εκάστοτε μέσα που αντιπροσωπεύουν την εποχή. Στο δίσκο συμπεριλαμβάνεται επίσης το single "Like A Bee To The Honey", το οποίο έγραψε ο Paul Stanley των Kiss. Η περιοδεία του δίσκου ξεκίνησε από τη Βουδαπέστη και το Barba Negra στις 16 Φεβρουαρίου, αλλά διακόπηκε σύντομα στις αρχές Μαρτίου λόγω του κορονοϊού. Η περιοδεία θα συνεχιστεί όπως ήταν προγραμματισμένη το καλοκαίρι του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Φινλανδία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2006 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Φινλανδικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Φινλανδικά power metal συγκροτήματα Κατηγορία:Φινλανδικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Μίλων
Το όνομα Μίλων μπορεί να αναφέρεται σε κάποια από τις παρακάτω προσωπικότητες της αρχαίας ιστορίας:
Επίσης σε κάποιον από τους παρακάτω αθλητικούς συλλόγους:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Τανάγρα
Η Τανάγρα είναι χωριό της Τοπικής Κοινότητας Τανάγρας του Δήμου Τανάγρας του Νομού Βοιωτίας. Αριθμεί συνολικά 702 κατοίκους. Ο οικισμός ονομαζόταν Βράτσι μέχρι το 1915, οπότε μετονομάστηκε σε Τανάγρα λόγω της ύπαρξης της αρχαίας πόλης σε κοντινή απόσταση.
Αρχαία πόλη
right|thumb|Αγαλματίδιο [[Ταναγραίες κόρες|Ταναγραίας κόρης]] Ο Όμηρος αναφέρει την πόλη ανάμεσα στις Βοιωτικές πόλεις που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο, με την ονομασία Γραία, ενώ υπήρχαν και οι ονομασίες Ποιμανδρία και Ποιμανδρίς, που οφείλονται στον μυθικό ιδρυτή της Ποίμανδρο, ήρωα του Τρωικού Πολέμου. Ο Στράβωνας τοποθετεί την Γραία στην περιοχή του Ωρωπού κοντά στο Αμφιαράειο. Ο Παυσανίας αναφέρει πως το όνομα Τανάγρα οφειλόταν στην κόρη του Ασωπού, την Τανάγρα την οποία νυμφεύτηκε ο Ποίμανδρος, ενώ η ονομασία Γραία είχε αποδοθεί στην πόλη λόγω της μεγάλης ηλικίας της. Η Τανάγρα κατά την περίοδο της ακμής της έλεγχε μία μεγάλη περιοχή που απλωνόταν από την θέση του σημερινού ομώνυμου οικισμού μέχρι την περιοχή του Ωρωπού. Επίνειο της πόλης στον Ευβοϊκό κόλπο ήταν το Δήλιο, που βρισκόταν στην περιοχή του σημερινού οικισμού Δήλεσι.
Κατά την διάρκεια των Περσικών πολέμων, οι Αχαιμενίδες βασιλείς Δαρείος και Ξέρξης μετέφεραν δια της βίας ελληνικούς πληθυσμούς στο Ιράν. Συγκεκριμένα ο Δαρείος ξερίζωσε Έλληνες από τις πατρογονικές τους εστίες προς την Σουσιανή και την Ερυθρά θάλασσα, ενώ ο Ξέρξης μετέφερε Βοιωτούς στην Ασσυρία. Ίσως οι ενέργειες αυτές των Περσών βασιλέων να δικαιολογούν την ύπαρξη μιας άλλης Τανάγρας στα βάθη του Ιράν, την οποία αναφέρει ο Αλεξανδρινός γεωγράφος Κλαύδιος Πτολεμαίος.
Αναφέρονται δύο «Μάχες της Τανάγρας», το 457 π.Χ. και το 426 π.Χ.. Το 456 π.Χ. η Τανάγρα καταλήφθηκε από τους Αθηναίους ύστερα από πολιορκία, και τα τείχη της κατεδαφίσθηκαν. Στη ρωμαϊκή εποχή ήταν αυτόνομη πόλη και μία από τις πλουσιότερες της Βοιωτίας: Εκτός από τη γεωργική παραγωγή, στην Τανάγρα άκμασε και η αγγειοπλαστική και η κεραμική τέχνη, όπως και η κηροπλαστική. Σε διάφορες εποχές γύρω από την κλασική ανάγονται οι περίφημες Ταναγραίες κόρες ή απλώς «Ταναγραίες», που είναι μικρά πήλινα αγαλματίδια γυναικείων μορφών. Στην πόλη αναφέρεται ότι υπήρχαν ιερά του Διονύσου, της Θέμιδας, της Αφροδίτης, του Απόλλωνα, του Κριοφόρου Ερμού και του Ερμού του Προμάχου.
Αρχαιολογία
Εκτός από ερείπια του τείχους και του θεάτρου, διασώθηκαν και αρκετά νομίσματα της Τανάγρας, αργυρά, στατήρες, δραχμές και οβολοί. Με υπόδειξη του Σ. Μαρινάτου και επιμέλεια του Θ. Σπυρόπουλου έγιναν ανασκαφές που έφεραν στο φως μυκηναϊκό νεκροταφείο, στο οποίο βρέθηκαν 32 θαλαμοειδείς τάφοι, ασύλητοι οι περισσότεροι. Οι τάφοι περιείχαν ζωγραφισμένες λάρνακες, που τους ξεχωρίζουν από την πλειονότητα των ανάλογων χώρων. Το νεκροταφείο χρονολογήθηκε στη VE III Β-Γ περίοδο, δηλαδή μεταξύ των ετών 1240 και 1170 π.Χ., ενώ οι σχετικές ανακαλύψεις ανακοινώθηκαν το 1969 και το 1970.
Το νόμισμα της Τανάγρας
thumb|right|Αιγινίτικος στατήρας της Τανάγρας. 5ος αι. π.Χ. thumb|right|Αιγινίτικο δίδραχμο της Τανάγρας. 5ος αι. π.Χ. Η Τανάγρα είχε κόψει νόμισμα, και αρκετά αρχαία κέρματα έχουν διασωθεί.
Μεσαιωνική και νεότερη εποχή
Ο χριστιανισμός ήλθε στην Τανάγρα τον 4ο μ.Χ. αιώνα και δημιουργήθηκε η Επισκοπή Τανάγρας. Η ύπαρξη της πόλης ως ανθηρού κέντρου της περιοχής συνεχίστηκε και στη διάρκεια των βυζαντινών χρόνων και της φραγκοκρατίας.
Διατελέσαντες Πρόεδροι Κοινότητος Τανάγρας
Από το 1978 ως 1998 έχουν διατελέσει πρόεδροι οι εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Τανάγρας Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια του νομού Βοιωτίας
Γενικές εκλογές στο Λίχτενσταϊν 2021
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Λιχτενστάιν στις 7 Φεβρουαρίου 2021 για την εκλογή των 25 μελών του Landtag. Η Πατριωτική Ένωση (VU) και το Κόμμα Προοδευτικών Πολιτών (FBP) κέρδισαν και οι δύο δέκα έδρες, με τη VU να λαμβάνει μόλις 42 ψήφους περισσότερες από το FBP. Οι Ανεξάρτητοι (DU), που τερμάτισαν τρίτοι στις εκλογές του 2017, αλλά στη συνέχεια υπέστησαν διάσπαση το 2018, όταν τρεις από τους πέντε βουλευτές του αποχώρησαν για να σχηματίσουν τους Δημοκρατικούς για το Λιχτενστάιν (DpL), δεν κατάφεραν να κερδίσουν μια έδρα, ενώ η DpL κέρδισε δύο. Η Ελεύθερη Λίστα διατήρησε τις τρεις έδρες της, και έγινε το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα στη Landtag.
Μετά τις εκλογές, η VU και η FBP κλήθηκαν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού, τελικά υπό τον Ντάνιελ Ρισχ (VU). Εάν η ηγέτης του FBP Σαμπίνε Μονάουνι είχε γίνει πρωθυπουργός μετά τις εκλογές, θα ήταν η πρώτη γυναίκα που θα ηγείτο της χώρας.
Εκλογικό σύστημα
Τα 25 μέλη της Landtag εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση ανοιχτού καταλόγου από δύο εκλογικές περιφέρειες, την Oberland με 15 έδρες και την Unterland με 10 έδρες. Οι ψηφοφόροι ψηφίζουν για μια λίστα κομμάτων και στη συνέχεια μπορούν να απελευθερώσουν υποψηφίους για τους οποίους δεν επιθυμούν να ψηφίσουν προτιμησιακά και μπορούν να προσθέσουν ονόματα υποψηφίων από άλλους καταλόγους. Το εκλογικό όριο για να κερδηθεί μια έδρα είναι 8%. Τα μέλη της Landtag έχουν θητεία τεσσάρων ετών. Μόλις γίνει γνωστή η νέα σύνθεση της Landtag, η βουλή συγκαλείται για να εκλέξει πρωθυπουργό που κυβερνά μέσω ενός υπουργικού συμβουλίου τεσσάρων υπουργών, οι οποίοι επιλέγονται από τα μέλη της Landtag. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική από το νόμο και οι περισσότερες ψήφοι αποστέλλονται ταχυδρομικά. Τα εκλογικά κέντρα είναι ανοιχτά μόνο για μιάμιση ώρα την ημέρα των εκλογών. Δικαίωμα ψήφου έχουν οι πολίτες άνω των 18 ετών που διαμένουν στη χώρα για έναν μήνα πριν από την ημέρα των εκλογών.
Εκστρατεία
Οι εκλογές θεωρήθηκαν ως κούρσα δύο κομμάτων. Υπήρχαν μόνο οριακές διαφορές στην πολιτική μεταξύ της VU και της FBP. Το 2017 το FBP κέρδισε το 35,2% των ψήφων και το VU το 33,7%.
Οι σχολιαστές ανέμεναν ότι η DU, η οποία είχε λάβει το 18,4% των ψήφων το 2017, θα είχε κακή απόδοση στις εκλογές του 2021, ίσως να μην πληρούσε το εκλογικό όριο. Το DpL αναμen;otan να επιτύχει καλύτερα αποτελέσματα, ίσως έως και 20%. Το κόμμα Ελεύθερη Λίστα, το οποίο ήταν πρώην δημοκρατικό, έλαβε το 12,6% των ψήφων το 2017.
Η προεκλογική εκστρατεία ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεξέλεγκτη και πραγματοποιήθηκε μέσω κοινωνικών δικτύων, εφημερίδων και μέσων μαζικής ενημέρωσης. Όλα τα κόμματα επιτρέπεται να δημοσιεύουν ένα επίσημο βίντεο καμπάνιας στους ιστότοπους των δύο κύριων εφημερίδων της χώρας. Οι εκλογές είναι οι πρώτες που πραγματοποιήθηκαν βάσει του νόμου του 2019 για την καταβολή των συνεισφορών στα πολιτικά κόμματα, ο οποίος περιόρισε τη δημόσια χρηματοδότηση σε εγγεγραμμένα πολιτικά κόμματα, απαγόρευσε μεγάλες ανώνυμες δωρεές και απαίτησε τη δημοσίευση λογαριασμών από τα κόμματα.
Αποτελέσματα
Η VU και η FBP έλαβαν και το 35,9% των ψήφων. Το αποτέλεσμα ήταν οριακά στα δύο κορυφαία κόμματα με την VU να αναφέρει αρχικά ότι έλαβε μόλις 23 ψήφους περισσότερες από την FBP. σε μεταγενέστερα αποτελέσματα, η διαφορά ήταν οριακά μεγαλύτερη σε 42 ψήφους. Το αποτέλεσμα του FBP είχε μια μικρή βελτίωση σε σχέση με τις επιδόσεις του το 2017 όταν έλαβαν το 35,2% των ψήφων, ενώ η VU αύξησε το ποσοστό ψήφου τους από 33,7%. Τόσο η VU όσο και η FBP κέρδισαν δέκα έδρες, μια αύξηση από οκτώ και εννέα αντίστοιχα. Το FBP και το VU κλήθηκαν να σχηματίσουν συνασπισμό για να κυβερνήσουν τη χώρα όπως είχαν πριν από τις εκλογές. Με τα δύο κόμματα δέκα έδρες, δεν ήταν σαφές ποιος αρχηγός κόμματος θα εκλεγόταν πρωθυπουργός. Οι Ανεξάρτητοι είδαν το ποσοστό τους να μειώνεται από 18,4% σε μόλις 4,2% και δεν κατάφεραν να κερδίσουν μια έδρα, σημειώνοντας μείωση κατά πέντε σε σχέση με το αποτέλεσμα του 2017. Η Ελεύθερη Λίστα έλαβε το 12,9% των ψήφων, μια μέτρια αύξηση από το 12,7% το 2017, και κράτησε την εκπροσώπησή της σε τρεις έδρες, γεγονός που την κατέστησε το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα στη Landtag. Το νέο κόμμα, Δημοκρατικοί για το Λιχτενστάιν, έλαβε το 11,1% των ψήφων και κέρδισε δύο έδρες.
Συνολικά ψήφισαν 15.901 άτομα από ένα εκλογικό σώμα των 0.384, με τη συντριπτική πλειοψηφία (97,3%) να ψηφίζουν με το ταχυδρομείο. Τα αποτελέσματα περιγράφηκαν από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης ως μερικά από τα πιο συναρπαστικά στην πρόσφατη ιστορία.
Παραπομπές
2021 Λιχτενσταιν
Κώστας Τσαρούχας
Ο Κώστας Τσαρούχας (γεν. 1947 Λεπτοκαρυά Πιερίας είναι Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και εκδότης, γνωστός για την ενασχόληση του με την ερευνητική και αποκαλυπτική δημοσιογραφία.
Σπουδές
Σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και απέκτησε δεύτερο πτυχίο σε Δημόσιο Δίκαιο - Πολιτικές Επιστήμες στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Ωστόσο δεν ασχολήθηκε ενεργά με τη δικηγορία, καθώς στράφηκε επαγγελματικά στη δημοσιογραφία.
Δημοσιογραφία
Εργάστηκε για τις εφημερίδες Θεσσαλονικη Ελευθεροτυπία, Απογευματινή, Μεσημβρινή, Αλήθεια, Το Βήμα και Πρώτο Θέμα, έχει παρουσιάσει την εκπομπή Επάγγελμα Ρεπόρτερ στους τηλεοπτικούς σταθμούς ΣΚΑΙ και Mega Channel, καθώς και την ραδιοφωνική εκπομπή Αιρετικά, στους ραδιοφωνικούς σταθμούς ΣΚΑΙ 100,3 και Real Fm, ενώ έχει ιδρύσει τους εκδοτικούς οίκους Εκδόσεις Αλήθεια, Εκδόσεις Χελάνδιον και Εκδόσεις ΔΙΟΝ.
Τηλεοπτικές και κινηματογραφικές μεταφορές
Πέντε από τα βιβλία του Κ.Τσαρούχα έχουν μεταφερθεί στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο ως ταινίες και τηλεοπτικές σειρές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Κλίμακα Ιωάννου
Η Κλίμαξ Θείας ανόδου, Κλίμακα του Ιωάννου ή και απλά Κλίμακα (λατ.: Scala Paradisi) ονομάζεται σημαντικό βιβλίο γραμμένο κατα τον 5ο - 6ο αιώνα από τον Άγιο Ιωάννη τον Σιναΐτη το οποίο ευρέως χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα και θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της Εκκλησιαστικής Γραμματείας.
Ιστορία
Ο Άγιος Ιωάννης τότε, σε απάντηση αυτού του αιτήματος από τον Ιωάννη της Ραϊθού, έστειλε ένα σύγγραμμα το οποίο ονόμασε "Κλίμαξ Θείας Ανόδου". Αυτός ο Λόγος ο Ασκητικός ο επονομαζόμενος "Πλάκες Πνευματικές" είναι οι συμβουλές του Ιωάννου του Σιναΐτου προς τον Ιωάννη Ραϊθού και τους Μοναχούς του. Αυτό το σύγγραμμα παραμένει και στις μέρες μας ένας φάρος για τους Μοναχούς αλλά και για όλους τους Χριστιανούς που θέλουν να φτάσουν στον Θεό.
Δομή
thumb|right|Κλίμακα του Ιωάννη Το βιβλίο είναι διαιρεμένο σε τριάντα κεφάλαια - «Λόγους» οι οποίοι εξηγούν τις διάφορες αρετές, και ξεκινώντας από τα χαμηλότερα, ανεβάζουν κλιμακωτά στα ψηλότερα. Κάθε κεφάλαιο - Λόγος είναι σαν βαθμίδα (σκαλοπάτι) η οποία ανεβάζει τον Χριστιανό ολοένα και πιο ψηλά στην κλίμακα των αρετών. Τα τριάντα αυτά κεφάλαια έχουν ως εξής:
Το Κείμενο
Το αρχαίο πρωτότυπο, με κάποιες ελλείψεις όμως, βρίσκεται στην, από σελ. 596 (302 σε έγγραφο). Το σαρωμένο κείμενο σαν βιβλίο PDF και στη Βικιθήκη. Η μετάφραση στην κοινή νεοελληνική γλώσσα από τη Μονή Παρακλήτου βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή στο διαδίκτυο στους κάτωθι ιστοτόπους:
Υπάρχει και - ένα ποίημα του αγ. Νικοδήμου του Αγιορείτου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορθοδοξία Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα
Άγιος Μάμας (συνοικία Μόρφου)
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με τον Άγιο Γεώργιο, στα ανατολικά με την Αγία Παρασκευή, στα νότια με την Κάτω Ζώδεια και στα δυτικά με τον Νικήτα και το Συριανοχώρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Μόρφου
Σημαία της Γερμανίας
Η σημαία της Γερμανίας είναι τρίχρωμη και αποτελείται από τρεις οριζόντιες λωρίδες ίδιων διαστάσεων. Τα χρώματα είναι μαύρο (πάνω), κόκκινο και χρυσό με τις αναλογίες 3:5.
Ιστορικό
Τα χρώματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά κατά την διάρκεια των απελευθερωτικών πολέμων κατά του Ναπολέοντα Α΄ Βαναπάρτη, στο εθελοντικό στρατιωτικό σώμα «Λύτσοβ» (Lützowsches Freikorps). Επειδή το σώμα αυτό αποτελούνταν κυρίως από φοιτητές εθελοντές από όλα τα γερμανικά βασίλεια, υπήρχαν αναλόγως πολλές και διάφορες μορφές στρατιωτικών στολών μέσα στο σώμα. Ο μόνος τρόπος εξομοίωσης των στολών επομένως ήταν να βαφτούν μαύρες. Οι γιακάδες είχαν χρώμα κόκκινο και τα κουμπιά των στολών χρυσό. Σκοπίμως διαδόθηκε εκείνο το διάστημα ο λαϊκός θρύλος ότι τα χρώματα αυτά ήταν και τα χρώματα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους, για να δημιουργηθεί ενθουσιασμός στους γερμανούς στρατιώτες.
Η σημαία αυτή υιοθετήθηκε από το παγγερμανικό κίνημα και έγινε δημοφιλής την δεκαετία του 1840, συμβολίζοντας την επιθυμία για ένωση των διαφόρων κρατιδίων σε ένα ενιαίο εθνικό κράτος, αλλά και την ελπίδα για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Για σύντομο διάστημα μετά την Επανάσταση του 1848, και την πρώτη προσπάθεια ίδρυσης μιας Γερμανικής Ομοσπονδίας, έγινε εθνική σημαία (1848-1852), αλλά περιέπεσε σε αφάνεια επί των ημερών της συντηρητικής Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Με την ανακήρυξη της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης το 1919, καθιερώθηκε ξανά ως εθνική σημαία. Με την άνοδο των Εθνικοσοσιαλιστών στην εξουσία, το 1933, θεωρούμενη ως σύμβολο της μισητής Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, αντικαταστάθηκε από την σημαία με την σβάστικα. Μετά την πτώση του Γ' Ράιχ, η τρίχρωμη σημαία υιοθετήθηκε το 1949 και από τα δύο διάδοχα γερμανικά κράτη, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (Δυτική Γερμανία) και την Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (Ανατολική Γερμανία), αν και η τελευταία πρόσθεσε το εθνόσημό της το 1955, επιθυμώντας να τονίζει την ξεχωριστή της ταυτότητα.
Μετά την Επανένωση των Γερμανιών το 1990, η σημαία «μαύρο-κόκκινο-χρυσό» (Schwarz-rot-gold) είναι η επίσημη σημαία της Γερμανίας.
Συμβολισμός
Τα τρία χρώματα της σημερινής σημαίας συνδέονται με τη δημοκρατία που ιδρύθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και συμβολίζουν την ενότητα και την ελευθερία του γερμανικού λαού. Τα χρώματα της σημαίας δεν είχαν καθοριστεί την περίοδο που καθιερώθηκε και έκτοτε έχουν αλλάξει.
Παραπομπές
*
Πρωτόπλασμα
Με το όνομα πρωτόπλασμα ή κυτταρικό πρωτόπλασμα (protoplasm) χαρακτηρίζεται στη Βιολογία όλο το ζωντανό σύνολο, περιεχόμενο, ενός κυττάρου, δηλαδή το κυτόπλασμα ή κυτταρόπλασμα και ο κυτταρικός πυρήνας.
Ο όρος αυτός επινοήθηκε από τον Πούρκινιε το 1835 από τον οποίον και ορίσθηκε ως η "βασική ουσία" του κυττάρου (της ζωντανής ύλης), και υπεύθυνη όλων των ζωτικών διεργασιών. Οι υποστηρικτές του όρου θεωρούσαν πως τα κύτταρα είτε προέρχονται από πρωτοπλασματικά θραύσματα, είτε περικλείουν το πρωτόπλασμα. Στην ασάφεια αυτή οφείεται και η ανικανότητα της ερμηνείας των κυτταρικών δομών και ειδικότερα του πυρήνα.
Γενικά όμως στη σύγχρονη Βιολογία το πρωτόπλασμα περισσότερο ενδιαφέρον έχει ως θεμελιώδης ουσία του κυτταροπλάσματος παρά ως ζωντανή ύλη. Ο όρος πρωτόπλασμα χρησιμοποιείται επίσης και στον όρο "πρωτοπλασματική ροή" που περιγράφει την κίνηση του κυτταροπλάσματος. Ιδιαίτερα στη Βοτανική ο όρος χρησιμοποιείται προκειμένου να δηλώσει την ουσία του πρωτοπλάστη των κυττάρων.
Το πρωτόπλασμα αποτελείται από 90% νερό που μπορεί να μειωθεί μέχρι 10% σε περίπτωση λήθαργου. Οι δε πρωτεΐνες και τα αμινοξέα αποτελούν το 65% του ξηρού βάρους τους, τα λιποειδή το 16%, ενώ τα απλά σάκχαρα, περίπου, το 12%. Πέραν αυτών υφίστανται και κάποιες άλλες οργανικές ενώσεις και ανόργανα άλατα σε πολύ όμως μικρότερες ποσότητες.
Ιστορία του όρου
Στην αρχή ο Πούρκινιε χρησιμοποίησε τον όρο προκειμένου να δηλώσει την "ουσία" που περιέχουν τα εμβρυώδη ζωικά κύτταρα, καθώς και εκείνα του καμβίου των φυτών. Αργότερα το 1868 ο Χάνσταϊν με τον όρο αυτό δήλωνε το σύνολο των ζωντανών συστατικών του κυττάρου σε αντιδιαστολή του μεταπλάσματος (= του συνόλου των νεκρών στοιχείων του κυττάρου).
Τελικά ο Χάνσταϊν το 1880 επινόησε τον όρο πρωτοπλάστης προκειμένου έτσι να ορίσει την πρωτοπλασματική περιοχή που περιέχεται στα όρια του κυττάρου. Από τότε και οι δύο αυτοί όροι αναφέρονται κατ΄ ουσία στο ίδιο πράγμα, με μοναδικό διακριτό σημείο ότι το μεν πρωτόπλασμα αναφέρεται στην ύλη ενώ ο πρωτοπλάστης στη μορφή της ύλης του κυττάρου.
Κατηγορία:Κυτταρολογία
67 Ασία
Η Ασία (Asia) είναι ένας λαμπρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,28. Ανακαλύφθηκε το 1861 από τον Βρετανό αστρονόμο Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον, που παρατηρούσε από το Μαδράς της Ινδίας, και έλαβε το όνομά του τόσο από την κόρη του Ωκεανού στην ελληνική μυθολογία, όσο και από την ήπειρο Ασία, καθώς ήταν ο πρώτος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε ποτέ από την Ασία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ασίας είναι 58,1 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 210 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ασίας εκτιμάται σε 1,62 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 605 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 31 m/sec.
Ο φασματικός τύπος της Ασίας είναι S (λιθώδης). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 94 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η λευκαύγεια της Ασίας είναι 0,255.
Η Ασία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15,9 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ασια
Παντελής Βασσάνης
Ο Πανταζής Βασσάνης (Βατσάνης) (Πορταριά Πηλίου 1830-Αίγυπτος 1891) ήταν επιφανής Έλληνας ευεργέτης του 19ου αιώνα, καταγόμενος από φτωχή οικογένεια. Μετά από πολλές περιπλανήσεις εγκαταστάθηκε οριστικά στην Τάντα της Αιγύπτου, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο και απέκτησε μεγάλη περιουσία. Με τη διαθήκη του κληροδότησε στο Ελληνικό κράτος το 60% της περιουσίας του, 48.000 λίρες Αγγλίας, από τις οποίες 500.000 χρυσά φράγκα για την ανέγερση Ναυτικής Σχολής.
Η μετεγκατάσταση της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, από τα πλοία στην ξηρά, κατέστη δυνατή το 1891, χάρις στο κληροδότημα που κατέλειπε ο Πανταζής Βασσάνης. Με αυτήν την πολύτιμη επικουρία εξευρέθη ο κατάλληλος χώρος για την ανέγερση των τριών κτιρίων της Σχολής: του κεντρικού, που εξυπηρετούσε τους Ναυτικούς Δοκίμους, του οικήματος Διοικητού / Υποδιοικητού και του θεραπευτηρίου. Τα τρία αυτά κτίρια, με τις αναγκαίες μετατροπές που επήλθαν με την πάροδο του χρόνου, διατηρούν την αρχική τους μορφή ακόμα και σήμερα. Προς τιμήν του εθνικού ευεργέτη, η Σχολή απεκαλείτο τότε και «Βασσάνειον Ίδρυμα».
Τα οστά του Πανταζή Βασσάνη εντοπίσθηκαν μετά από επίμονες προσπάθειες του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού στην Αίγυπτο και μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα το 1971. Έχουν τοποθετηθεί σε οστεοφυλάκιο στο κεντρικό κτήριο της Σχολής, κάτω από το άγαλμά του.
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Τάκης Αδάμος
Ο Τάκης (Δημήτριος) Αδάμος (Πυρσόγιαννη Ιωαννίνων, 20 Οκτωβρίου 1914 - 24 Δεκεμβρίου 1991) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκπαιδευτικός, λογοτέχνης και πολιτικός. Υπήρξε ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών από το 1989 έως το Μάρτιο του 1991
Βιογραφικό
Ο Τάκης Αδάμος γεννήθηκε το 1914 στην Πυρσόγιαννη Ιωαννίνων από αγροτική οικογένεια. Το 1931 έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και το 1935 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Ενδιάμεσα έκανε παιδαγωγικές σπουδές στο Διδασκαλείο Ιωαννίνων απ' όπου αποφοίτησε το 1933 και έγινε δάσκαλος. Το 1940 πολέμησε στο Αλβανικό Μέτωπο και μετά τη συνθηκολόγηση, μαζί με άλλους συντρόφους του, πρωτοστατεί στη δημιουργία του Πατριωτικού Μετώπου στα Γιάννενα, πριν ακόμα από την ίδρυση του ΕΑΜ.
Πήρε ενεργά μέρος στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ενώ παράλληλα ήταν δημοσιογράφος στις εφημερίδες του ΕΑΜ "Αγωνιστής" και του ΚΚΕ "Φωνή της Ηπείρου".
Το 1946, μετά τη Συνθήκη της Βάρκιζας, εξορίστηκε στην Ικαρία, απ' όπου απέδρασε και εντάχθηκε στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Εκεί πολέμησε με το βαθμό του ταγματάρχη και τραυματίστηκε πολλές φορές.
Έπειτα από τον εμφύλιο πόλεμο εκδιώχθηκε από τη χώρα και κατέφυγε σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπου έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1974 και πέθανε στην Αθήνα το 1991.
Δημοσιογράφος
Αρθρογράφησε σε διάφορα αντιστασιακά έντυπα, όπως στη «Φωνή της Ηπείρου» και στον "Αγωνιστή". Το 1954, γίνεται υπεύθυνος του θεωρητικού περιοδικού του ΚΚΕ «Νέος Κόσμος». Από το 1960 μέχρι το 1969, δουλεύει στη «Φωνή της Αλήθειας». Το 1970, πηγαίνει στο Λονδίνο και αναλαμβάνει τη διεύθυνση της εφημερίδας «Ελεύθερη Πατρίδα». Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα αναλαμβάνει αρχισυντάκτης στην εφημερίδα Ριζοσπάστης από το 1974 μέχρι το 1981.
Πολιτικός
Ήταν μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ από το 1969 έως το 1974. Το 1981 και το 1984 εκλέχτηκε ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ. Ωστόσο, παραιτήθηκε προτού λήξει η δεύτερη θητεία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Σεπτέμβριο του 1987 και αντικαταστάθηκε από το Δημήτρη Δεσύλλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Κατηγορία:Πρόεδροι της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
Περιστέρι των λόφων
Το περιστέρι των λόφων ( Columba rupestris ) είναι ένα είδος πουλιού της οικογένειας των Περιστερίδων.
Περιγραφή
Το περιστέρι του λόφου είναι ένα εύσωμο περιστέρι, παρόμοιο σε μέγεθος και γενική εμφάνιση με το κοινό περιστέρι, αλλά κυρίως διαφοροποιείται από το σχέδιο της ουράς του που αποτελείται από μια φαρδιά, λευκή ταινία ουράς κατά μήκος της μαύρης ουράς. Άλλες διαφορές περιλαμβάνουν έναν πιο χλωμό μανδύα και τα πάνω φτερά και ένα λευκό έμπλαστρο στην πλάτη. Κατά την πτήση, το σχέδιο της ουράς είναι παρόμοιο με το χιονοπερίστερο, αλλά δεν έχει την αντίθεση μεταξύ του κεφαλιού και του λαιμού σε αυτό το είδος.
Διανομή και κατάσταση
Βρίσκεται στην Κίνα, το Πακιστάν, την Ινδία, το Νεπάλ, το Καζακστάν, τη Βόρεια Κορέα, τη Νότια Κορέα, τη Μογγολία, τη Ρωσία, το Τατζικιστάν, το Αφγανιστάν και το Τουρκμενιστάν. Αυτό το περιστέρι είναι συγκριτικά περιορισμένο στην περιοχή του Πακιστάν στις πιο απομακρυσμένες εσωτερικές κοιλάδες του Καράκοραμ, του Χίντου Κους και του Παμίρ. Στο Πακιστάν, εμφανίζεται στο βόρειο Chitral, ιδιαίτερα στο δυτικό τμήμα που συνορεύει με το Νουρεστάν στο Αφγανιστάν, πιο ανατολικά στις κοιλάδες Γκιλγκίτ στο Γιασίν και Χούνζα και Καράκοραμ στο Μπαλτιστάν από περίπου 2000 μέτρα το χειμώνα έως 5500 μέτρα το καλοκαίρι. Αν και ο συνολικός πληθυσμός μειώνεται, ο ρυθμός μείωσης δεν είναι ανησυχητικός και το πουλί είναι ευρέως διαδεδομένο και άφθονο. έχει χαρακτηριστεί ως το λιγότερο ανησυχητικό από την IUCN.
Συμπεριφορά και οικολογία
Αυτό το είδος συχνάζει σε ανοιχτές τραχιές χώρες από 1.500 έως 6.100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Σχετίζονται στενά με τα βραχόπεριστερα, αλλά πιο συχνά βρίσκονται σε μεγαλύτερα υψόμετρα. Ασυνήθιστο είδος όλο το χρόνο, τρέφονται σε κοπάδια στα αναβαθμισμένα, καλλιεργούμενα χωράφια. Συχνά αναμειγνύονται με κοπάδια βραχοπεριστεριών. Είναι πολύ ήμερα και συχνά βρίσκονται κοντά σε ανθρώπινους οικισμούς, στρατόπεδα και προσκυνηματικές διαδρομές.
Στο Τατζικιστάν, έχει καταγραφεί ότι άρχισε να φωλιάζει ήδη από τον Φεβρουάριο, με πολλά νεαρά να πετούν μόλις στα τέλη Σεπτεμβρίου στο βορειοανατολικό Θιβέτ. Τα αρσενικά έχουν μια επίδειξη τόξου παρόμοια με αυτή του ροκ περιστεριού και η επίδειξη και η ερωτοτροπία είναι παρόμοια. Φωλιάζουν σε πυκνές αποικίες σε γκρεμούς, φαράγγια και βραχώδεις εξάρσεις. Στο Θιβέτ, οι φωλιές τοποθετούνται συχνά σε σπίτια, τόσο κατοικημένα όσο και άδεια, ή σε τρύπες στον τοίχο. Οι φωλιές αποτελούνται από μια πλατφόρμα κλαδιών ή μίσχων φυτών στην οποία τοποθετούνται γενικά δύο αυγά. Μπορεί να μεγαλώσουν δύο γόνους σε ένα χρόνο.
Οι διατροφικές τους συνήθειες είναι παρόμοιες με τα πετρόστερα, είναι κυρίως σαρκοφάγα, συμπληρώνοντας τη διατροφή τους με πράσινο βλαστό και φύλλα και περιστασιακά μικρά μαλάκια όπως τα σαλιγκάρια. Σε ορισμένες περιπτώσεις, γίνονται πολύ ευκαιριακά, τρέφονται με υπολείμματα τροφής, μερικώς χωνεμένη τροφή από κοπριά κιάνγκ, ακόμη και άπεπτη τροφή από στομάχι σφαγίων κιάνγκ τα οποία σκίζονται από άλλα αρπακτικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC)
Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1921
Η κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη (Μάρτιος 1921 - Μάρτιος 1922) σχηματίστηκε ύστερα από την παραίτηση αυτής του Νικολάου Καλογερόπουλου. Τελικά, την πρωθυπουργία ανέλαβε ο κύριος εκπρόσωπος της αντιβενιζελικής παράταξης, ο αρχηγός του μεγαλύτερου αντιβενιζελικού κόμματος, του Λαϊκού, ο Δημήτριος Γούναρης.
Αναφορές
1921 Κ Κατηγορία:1922 1
Α΄ Σώμα Στρατού (Ελλάδα)
Το Α΄ Σώμα Στρατού (Α΄ ΣΣ) ήταν σχηματισμός του Ελληνικού Στρατού που ιδρύθηκε το Δεκέμβριο του 1913. Αρχικά με έδρα την Αθήνα, κάλυπτε τη νότια Ελλάδα, ενώ από το 1962 ήταν υπεύθυνο για την κάλυψη των συνόρων της βορειοδυτικής Ελλάδας (Ήπειρος, Δυτική και Κεντρική Μακεδονία). Καταργήθηκε το 2013.
Ιστορία
Μετά την είσοδο της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Ιούνιο του 1917 το Σώμα αναμορφώθηκε και συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Μακεδονικού Μετώπου το 1917–1918, αγωνιζόμενο εναντίον των Βουλγάρων στο Στρυμόνα στην ανατολική Μακεδονία. Στη συνέχεια, το μεγαλύτερο μέρος της δύναμης του (2η και 13η Μεραρχίες, υπό τον Υποστράτηγο Κωνσταντίνο Νίδερ) στάλθηκε στην Κριμαία και την Ουκρανία, στο πλαίσιο της ανεπιτυχούς επέμβασης των Συμμάχων στο ρωσικό εμφύλιο πόλεμο. Η 1η Ταξιαρχία ήταν επιφορτισμένη με την κατάληψη της Σμύρνης και της χερσονήσου Ερυθρέας και στη συνέχεια αποτέλεσε μέρος του στρατού της Μικράς Ασίας μαζί με το υπόλοιπο Α΄ Σώμα Στρατού, ενώ αποχώρησε από τη Ρωσία στα τέλη του 1919. Το Α΄ Σώμα Στρατού στη συνέχεια, συμμετείχε στις μάχες της Μικρασιατικής Εκστρατείας μέχρι την τελική ήττα των Ελλήνων και την υποχώρηση τον Αύγουστο–Σεπτέμβριο του 1922.
Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, το Α΄ Σώμα, που έδρευε ακόμη στην Αθήνα, περιελάμβανε τη 2η Μεραρχία Πεζικού (Αθήνα), την 3η Μεραρχία Πεζικού (Πάτρα) και την 4η Μεραρχία Πεζικού (Ναύπλιο). Το σώμα ήταν κυρίως εφεδρικός σχηματισμός, που κάλυπτε τη νότια Ελλάδα, ενώ η πλειοψηφία του ελληνικού στρατού συγκεντρώθηκε στη Μακεδονία και τη Θράκη εναντίον της Βουλγαρίας. Μετά το ξέσπασμα του Ελληνοϊταλικού πολέμου τον Οκτώβριο του 1940 το σώμα κινητοποιήθηκε και αποστάλθηκε στο αλβανικό μέτωπο με διοικητή τον Αντιστράτηγο Παναγιώτη Δεμέστιχα. Το Σώμα είχε αποστρατευθεί και διαλύθηκε τον Απρίλιο του 1941, μετά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα.
Το Α΄ Σώμα Στρατού επανιδρύθηκε στις 16 Μαΐου του 1946 ως μέρος της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, και περιελάμβανε τη 2η Μεραρχία Πεζικού, τις 51η και 61η ταξιαρχίες και αργότερα την 81η Στρατιωτική Περιφέρεια (Κορίνθου), την 82η Στρατιωτική Περιφέρεια (Αθήνα) και τη Στρατιωτική Διοίκηση Λαμίας. Με το ξέσπασμα του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου, το σώμα είχε εμπλακεί σε μάχη εναντίον του Δημοκρατικού Στρατού. Υπό τη διοίκηση του Αντιπτέραρχου Θρασύβουλου Τσακαλώτου, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εκκαθάριση της νότιας Ελλάδας από τους αντάρτες και, εν συνεχεία, στην τελική ήττα των κομμουνιστών στις μάχες στο Γράμμο και στο Βίτσι στο 1948-1949.
Μετά από ευρεία αναθεώρηση της άμυνας για μια νέα δομή δύναμης για τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, τον Απρίλιο του 2013 το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε την διάλυση της Α΄ Σώματος Στρατού. Από τις μονάδες που το αποτελούσαν, η 24η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία τέθηκε υπό τη 2η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού, η 15η Ταξιαρχία Πεζικού μειώθηκε σε επίπεδο συντάγματος, η 8η Μεραρχία Πεζικού μειώθηκε σε ταξιαρχία, διατηρώντας την ονομασία της και μαζί με την 9η Ταξιαρχία Πεζικού τέθηκε υπό το Γ΄ Σώμα Στρατού.
Έμβλημα
Το ρητό στην κορυφή του θυρεού, ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ (έλα να τα πάρεις) έχει ειπωθεί από τον Σπαρτιάτη βασιλιά Λεωνίδα ακριβώς πριν από την Μάχη των Θερμοπυλών, ως απάντηση στην απαίτηση του Πέρση βασιλιά Ξέρξη για την παράδοση των όπλων των Σπαρτιατών.
Διάρθρωση (2008)
Η επιχειρησιακή διάρθρωση του Α΄ Σώματος Στρατού το 2008 ήταν η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σώματα στρατού της Ελλάδας Κατηγορία:Κοζάνη