cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηνίοχος (άγαλμα Δελφών)
Ιστορικό
Αναντίρρητα, ο Ηνίοχος αποτελεί ένα από τα μεγάλα έργα του αυστηρού ρυθμού, του καλλιτεχνικού ρεύματος που μεσολάβησε μεταξύ των αρχαϊκών και των κλασικών χρόνων ( 480 – 460 π. Χ. ). Έχοντας αποβάλει την επιτηδευμένη χάρη και διακοσμητική διάθεση των έργων της υστεροαρχαϊκής εποχής, όντας λιτό και αυστηρό, δεν αποδίδει το εξωτερικό σχήμα, αλλά κυρίως εκφράζει με αξιοθαύμαστο τρόπο το εσωτερικό ήθος του αθλητή.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Φωκίδα Κατηγορία:Αγάλματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα Κατηγορία:Σικελοί τύραννοι
Πήδημα Μεσσηνίας
Πληροφορίες
Το Πήδημα απέχει 15 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα και εδώ βρίσκονται οι Πηγές Πηδήματος, που υδροδοτούν την Καλαμάτα και ένα μεγάλο μέρος της Μεσσηνίας.
Διαθέτει το πανέμορφο Δημοτικό Πάρκο Πηδήματος, κατάλληλο για εκδρομές και εκδηλώσεις.
Το χωριό πήρε το όνομά του, όταν κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, για να γλιτώσουν από τους Τούρκους, τα νεαρά κορίτσια της περιοχής, πήδηξαν από τα κοφτερά βράχια, πάνω από τις πηγές και σκοτώθηκαν.
Στην κορυφή του βραχώδους υψώματος, χτίσθηκε το Κάστρο Πηδήματος, από τους Βυζαντινούς. Αργότερα το κατέλαβαν οι Ενετοί και ύστερα οι Τούρκοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2009-10
Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου 2009–10 ξεκίνησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2009 και ολοκληρώθηκε στις 17 Μαΐου 2010. Συμμετείχαν 160 ομάδες χωρισμένες σε 10 ομίλους, που περιλάμβαναν διαφορετικό αριθμό ομάδων ο καθένας. Ο πρωταθλητής του κάθε ομίλου εξασφάλισε την άνοδό του στη Γ' Εθνική ενώ οι τελευταίες ομάδες του κάθε ομίλου υποβιβάστηκαν στα Τοπικά Πρωταθλήματα. Μετά το τέλος του πρωταθλήματος την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισαν οι Μέγας Αλέξανδρος Ηράκλειας, Αετός Σκύδρας, Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης, Τύρναβος 2005, Ναυπακτιακός Αστέρας, Πανηλειακός, Ηρακλής Ψαχνών, Απόλλων Σμύρνης, Α.Ε.Λ. Καλλονής και Α.Ο. Χανιά. Στα αξιοσημείωτα του πρωταθλήματος ήταν η επιστροφή του Απόλλωνα Σμύρνης και του Πανηλειακού στις υψηλότερες κατηγορίες, μετά από τρία χρόνια παραμονής αμφότερων των ομάδων στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010
984
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 984 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ζιλιέν Ενκογκέ Μπεκάλε
Ο Ζιλιέν Ενκογκέ Μπεκάλε (Julien Nkoghe Bekale, 1958-) είναι πολιτικός από την Γκαμπόν και υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της χώρας του από τις 12 Ιανουαρίου 2019 ως τις 16 Ιουλίου 2020. Γεννημένος στη Λιμπρεβίλ, διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Αλί Μπονγκό τον Ιανουάριο του 2019, στον απόηχο μιας αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Γκαμπόν και έχει διατελέσει υπουργός επί προεδρίας αμφότερων του Αλί Μπονγκό και του πατέρα του προηγούμενου, Ομάρ Μπονγκό.
Πολιτική σταδιοδρομία
Προτού γίνει πρωθυπουργός, ήταν υπουργός Πετρελαίου, Αερίου και Υδρογονανθράκων το 2009 και Μεταφορών και Εξοπλισμού το 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί της Γκαμπόν Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γκαμπόν
Κόστα Ρίκα
Η Κόστα Ρίκα (ισπανικά: República de Costa Rica / μεταφράζεται ως: Πλούσια Ακτή) είναι χώρα της Κεντρικής Αμερικής, με έκταση 51.100 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.262.225 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023 (κατατάσσεται 123η στον κόσμο). Συνορεύει βόρεια με τη Νικαράγουα και νοτιοανατολικά με τον Παναμά, ενώ ανατολικά βρέχεται από την Καραϊβική, και νότια και δυτικά από τον Ειρηνικό ωκεανό. Η χώρα χωρίζεται σε επτά διαμερίσματα (επαρχίες). Πρωτεύουσα της είναι η πόλη Σαν Χοσέ. Υπολογίζεται ότι 333.980 άνθρωποι ζουν στην πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη, το Σαν Χοσέ, με περίπου δύο εκατομμύρια ανθρώπους στη γύρω μητροπολιτική περιοχή.
Η Κόστα Ρίκα κατοικήθηκε από αυτόχθονες πληθυσμούς πριν τεθεί υπό ισπανική κυριαρχία τον 16ο αιώνα. Παρέμεινε περιφερειακή αποικία της αυτοκρατορίας μέχρι την ανεξαρτησία ως μέρος της Πρώτης Μεξικανικής Αυτοκρατορίας, ακολουθούμενη από την ένταξη της στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Κεντρικής Αμερικής, από την οποία κήρυξε επίσημα την ανεξαρτησία της το 1847. Μετά τον σύντομο εμφύλιο πόλεμο της Κόστα Ρίκα το 1948, κατήργησε οριστικά τον στρατό του το 1949, και έγινε ένα από τα λίγα κυρίαρχα έθνη χωρίς μόνιμο στρατό.
Η χώρα έχει σταθερά ευνοϊκές επιδόσεις στον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης (ΔΑΑ), καταλαμβάνοντας την 62η θέση στον κόσμο το 2020 και την πέμπτη θέση στη Λατινική Αμερική. Έχει επίσης αναφερθεί από το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών ότι η χώρα έχει επιτύχει πολύ υψηλότερο επίπεδο ως προς την ανθρώπινη ανάπτυξη από άλλες χώρες στα ίδια εισοδηματικά επίπεδα, με καλύτερο ιστορικό στην ανθρώπινη ανάπτυξη και ανισότητα από το μέσο όρο της περιοχής. Επίσης, αποδίδει καλά σε συγκρίσεις που αφορούν την κατάσταση της δημοκρατίας, της ελευθερίας του τύπου και της ευτυχίας. Έχει τον 7ο πιο ελεύθερο τύπο σύμφωνα με τον Δείκτη Ελευθερίας του τύπου, είναι η 37η πιο δημοκρατική χώρα σύμφωνα με τον δείκτη Ελευθερία στον κόσμο και είναι η 12η πιο ευτυχισμένη χώρα στην Έκθεση Παγκόσμιας Ευτυχίας.
Ιστορία
Οι ιστορικοί έχουν ταξινομήσει τους αυτόχθονες πληθυσμούς της Κόστα Ρίκα ως ανήκοντες στην Ενδιάμεση Περιοχή, όπου οι περιοχές των γηγενών πολιτισμών των Μεσοαμερικάνων και των κρατών των Άνδεων αλληλεπικαλύπτονταν. Πιο πρόσφατα, η προκολομβιανή Κόστα Ρίκα έχει επίσης περιγραφεί ως μέρος της ισθμοκολομβιανής Περιοχής.
Τα πέτρινα εργαλεία, τα παλαιότερα στοιχεία της ανθρώπινης κατοχής στην Κόστα Ρίκα, συνδέονται με την άφιξη διαφόρων ομάδων κυνηγών-τροφοσυλλεκτών περίπου 10.000 έως 7.000 χρόνια π.Χ. στην κοιλάδα Τουριάλμπα. Η παρουσία αιχμών δόρατος και βελών τύπου πολιτισμού Κλόβις από τη Νότια Αμερική ανοίγει το ενδεχόμενο, στην περιοχή αυτή, να συνυπήρχαν δύο διαφορετικοί πολιτισμοί.
Η γεωργία έγινε εμφανής στους πληθυσμούς που ζούσαν στην Κόστα Ρίκα πριν από περίπου 5.000 χρόνια. Καλλιεργούσαν κυρίως κόνδυλους και ρίζες. Για την πρώτη και τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. υπήρχαν ήδη εγκατεστημένες αγροτικές κοινότητες. Αυτές ήταν μικρές και διάσπαρτες, αν και η χρονική στιγμή της μετάβασης από το κυνήγι και τη συλλογή στη γεωργία ως κύριο μέσο διαβίωσης στην επικράτεια είναι ακόμη άγνωστη.
Η παλαιότερη χρήση αγγείων εμφανίζεται γύρω στο 2.000 με 3.000 π.Χ. Έχουν βρεθεί θραύσματα αγγείων, κυλινδρικά αγγεία, πιατέλες, κολοκύθες και άλλες μορφές αγγείων διακοσμημένων με αυλακώσεις, ζωγραφιές, και άλλα αγγεία που περιέχουν μορφές ζώων.
Ο αντίκτυπος των αυτόχθονων πληθυσμών στη σύγχρονη κουλτούρα της Κόστα Ρίκα ήταν σχετικά μικρός σε σύγκριση με άλλα έθνη, δεδομένου ότι η χώρα δεν είχε έναν ισχυρό γηγενή πολιτισμό, αρχικά. Το μεγαλύτερο μέρος του γηγενούς πληθυσμού απορροφήθηκε από την ισπανόφωνη αποικιακή κοινωνία μέσω διαπολιτισμικών γάμων, εκτός από μερικά μικρά απομεινάρια, τα πιο σημαντικά από τα οποία είναι οι φυλές Μπριμπρί και Μπορούκα που εξακολουθούν να κατοικούν στα βουνά της Ταλαμάνκας, στα νοτιοανατολικά κοντά στα σύνορα με τον Παναμά.
Ισπανικός αποικισμός
Το όνομα Κόστα Ρίκα, που σημαίνει «πλούσια ακτή» στην ισπανική γλώσσα, σε ορισμένες μαρτυρίες εφαρμόστηκε για πρώτη φορά από τον Χριστόφορο Κολόμβο, ο οποίος έπλευσε στις ανατολικές ακτές της Κόστα Ρίκα κατά το τελευταίο του ταξίδι το 1502, και ανέφερε τεράστιες ποσότητες χρυσών κοσμημάτων που φορούσαν οι ντόπιοι. Το όνομα μπορεί επίσης να προήλθε από τον κατακτητή Χιλ Χονθάλεθ Δάβιλα, ο οποίος αποβιβάστηκε στη δυτική ακτή το 1522, συνάντησε ντόπιους και πήρε μέρος του χρυσού τους, μερικές φορές με βίαιη κλοπή και μερικές φορές ως δώρα από τοπικούς ηγέτες.
Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας πίσω από τη φτώχεια της Κόστα Ρίκα ήταν η έλλειψη σημαντικού γηγενούς πληθυσμού διαθέσιμου για καταναγκαστική εργασία που σήμαινε ότι οι περισσότεροι από τους αποίκους της Κόστα Ρίκα έπρεπε να εργαστούν στη γη τους, αποτρέποντας την εγκατάσταση μεγάλων φυτειών. Για όλους αυτούς τους λόγους, η Κόστα Ρίκα, σε γενικές γραμμές, δεν εκτιμήθηκε και αγνοήθηκε από το Ισπανικό Στέμμα και αφέθηκε να αναπτυχθεί μόνη της. Οι συνθήκες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πιστεύεται ότι οδήγησαν σε πολλές από τις ιδιοσυγκρασίες για τις οποίες η Κόστα Ρίκα έχει γίνει γνωστή, ενώ ταυτόχρονα έθεσε το υπόβαθρο για την ανάπτυξη της Κόστα Ρίκα ως μια πιο ισότιμη κοινωνία από τις υπόλοιπες γείτονές της. Η Κόστα Ρίκα έγινε μια «αγροτική δημοκρατία» χωρίς καταπιεσμένους μεστίζους ή ιθαγενείς. Δεν άργησαν οι Ισπανοί άποικοι να στραφούν στους λόφους, όπου βρήκαν πλούσιο ηφαιστειακό έδαφος και ένα ηπιότερο κλίμα από αυτό των πεδιάδων.
Ανεξαρτησία
Όπως και η υπόλοιπη Κεντρική Αμερική, η Κόστα Ρίκα δεν πολέμησε ποτέ για ανεξαρτησία από την Ισπανία. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1821, μετά την τελική ήττα της Ισπανίας στον Μεξικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1810–1821), οι αρχές στη Γουατεμάλα κήρυξαν την ανεξαρτησία ολόκληρης της Κεντρικής Αμερικής. Αυτή η ημερομηνία γιορτάζεται ακόμα ως Ημέρα της Ανεξαρτησίας στην Κόστα Ρίκα παρόλο που, τεχνικά, σύμφωνα με το Ισπανικό Σύνταγμα του 1812 που είχε εκ νέου εγκριθεί το 1820, η Νικαράγουα και η Κόστα Ρίκα είχαν γίνει αυτόνομη επαρχία με πρωτεύουσα τη Λεόν.
Το 1838, πολύ αφότου η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Κεντρικής Αμερικής έπαψε να λειτουργεί στην πράξη, η Κόστα Ρίκα αποσύρθηκε επίσημα και αυτοανακηρύχτηκε κυρίαρχη. Η μεγάλη απόσταση και οι κακές διαδρομές επικοινωνίας μεταξύ της Πόλης της Γουατεμάλας και του Κεντρικού Οροπεδίου, όπου ζούσε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Κόστα Ρίκα τότε και ζει ακόμα σήμερα, σήμαινε ότι ο τοπικός πληθυσμός είχε ελάχιστη πίστη στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γουατεμάλας. Από την εποχή της αποικιοκρατίας έως τώρα, η απροθυμία της Κόστα Ρίκα να συνδεθεί οικονομικά με την υπόλοιπη Κεντρική Αμερική ήταν ένα σημαντικό εμπόδιο στις προσπάθειες για μεγαλύτερη περιφερειακή ολοκλήρωση.
Μέχρι το 1849, όταν έγινε μέρος του Παναμά, το Τσιρικί ήταν μέρος της Κόστα Ρίκα. Η περηφάνια της Κόστα Ρίκα αμβλύνθηκε για την απώλεια αυτής της ανατολικής (ή νότιας) επικράτειας με την απόκτηση της Γουανακάστε, στο βορρά.
Ο καφές φυτεύτηκε για πρώτη φορά στην Κόστα Ρίκα το 1808, και μέχρι τη δεκαετία του 1820, ξεπέρασε τον καπνό, τη ζάχαρη και το κακάο ως κύρια εξαγωγή.
Η παραγωγή καφέ παρέμεινε η κύρια πηγή πλούτου της Κόστα Ρίκα μέχρι τον 20ο αιώνα, δημιουργώντας μια πλούσια τάξη καλλιεργητών, τους λεγόμενους βαρώνους του καφέ. Τα έσοδα βοήθησαν στον εκσυγχρονισμό της χώρας.
Το μεγαλύτερο μέρος του καφέ που εξήχθη καλλιεργήθηκε γύρω από τα κύρια κέντρα πληθυσμού στο Κεντρικό Οροπέδιο και στη συνέχεια μεταφέρθηκε με βοϊδάμαξα στο λιμάνι Πουνταρένας του Ειρηνικού μετά την κατασκευή του κεντρικού δρόμου το 1846. Στα μέσα της δεκαετίας του 1850 η κύρια αγορά του κοσταρικανού καφέ ήταν η Βρετανία. Σύντομα έγινε υψηλή προτεραιότητα η ανάπτυξη μιας αποτελεσματικής διαδρομής μεταφοράς από το Κεντρικό Οροπέδιο στον Ατλαντικό Ωκεανό. Για το σκοπό αυτό, τη δεκαετία του 1870, η κυβέρνηση της Κόστα Ρίκα συνήψε σύμβαση με τον Αμερικανό επιχειρηματία Μάινορ Σ. Κιθ για την κατασκευή ενός σιδηροδρόμου από το Σαν Χοσέ στο λιμάνι Λιμόν. Παρά τις τεράστιες δυσκολίες με την κατασκευή, τις ασθένειες και τη χρηματοδότηση, ο σιδηρόδρομος ολοκληρώθηκε το 1890.
Οι περισσότεροι Αφροκοσταρικανοί κατάγονται από Τζαμαϊκανούς μετανάστες που εργάστηκαν στην κατασκευή αυτού του σιδηροδρόμου και τώρα αποτελούν περίπου το 3% του πληθυσμού της Κόστα Ρίκα. Αμερικανοί κατάδικοι, Ιταλοί και Κινέζοι μετανάστες συμμετείχαν επίσης στο κατασκευαστικό έργο. Σε αντάλλαγμα για την ολοκλήρωση του σιδηροδρόμου, η κυβέρνηση της Κόστα Ρίκα παραχώρησε στον Κιθ μεγάλες εκτάσεις γης και μίσθωσε σε αυτόν τη διαδρομή του τρένου, την οποία χρησιμοποιούσε για να παράγει μπανάνες και να τις εξάγει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ως αποτέλεσμα, οι μπανάνες ξεπέρασαν τον καφέ ως το κύριο εξαγώγιμο προϊόν της Κόστα Ρίκα, ενώ ξένες εταιρείες (συμπεριλαμβανομένης της United Fruit Company αργότερα) άρχισαν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εθνική οικονομία και τελικά έγιναν σύμβολο της εκμεταλλευτικής εξαγωγικής οικονομίας. Η μεγάλη εργατική διαμάχη μεταξύ των αγροτών και της United Fruit Company ήταν ένα σημαντικό γεγονός στην ιστορία της χώρας και ήταν ένα σημαντικό βήμα που θα οδηγούσε τελικά στη δημιουργία αποτελεσματικών συνδικαλιστικών οργανώσεων στην Κόστα Ρίκα, καθώς η εταιρεία υποχρεώθηκε να υπογράψει συλλογική σύμβαση με τους εργάτες της το 1938.
Ιστορικά, η Κόστα Ρίκα απολάμβανε γενικά μεγαλύτερη ειρήνη και πιο συνεπή πολιτική σταθερότητα από πολλά από τα άλλα λατινοαμερικανικά έθνη. Από τα τέλη του 19ου αιώνα, ωστόσο, η Κόστα Ρίκα γνώρισε δύο σημαντικές περιόδους βίας. Το 1917-1919, ο στρατηγός Φεδερίκο Τινόκο Γρανάδος κυβέρνησε ως στρατιωτικός δικτάτορας έως ότου ανατράπηκε και αναγκάστηκε να εξοριστεί. Η αντιδημοφιλία του καθεστώτος Τινόκο οδήγησε, μετά την ανατροπή του, σε σημαντική μείωση του μεγέθους, του πλούτου και της πολιτικής επιρροής του στρατού της Κόστα Ρίκα. Το 1948, Χοσέ Φιγκέρες Φερέρ ηγήθηκε μιας ένοπλης εξέγερσης στον απόηχο μιας αμφισβητούμενης προεδρικής εκλογής μεταξύ του Ραφαέλ Άνχελ Καλδερόν Γουαρδία (ο οποίος ήταν πρόεδρος μεταξύ 1940 και 1944) και Οτίλιο Ουλάτε Μπλάνκο. Με περισσότερους από 2.000 νεκρούς, ο εμφύλιος πόλεμος της Κόστα Ρίκα διάρκειας 44 ημερών ήταν το πιο αιματηρό γεγονός στην Κόστα Ρίκα κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα.
Οι νικητές αντάρτες σχημάτισαν μια κυβερνητική χούντα που κατάργησε εντελώς τον στρατό και επέβλεψε τη σύνταξη ενός νέου συντάγματος από μια δημοκρατικά εκλεγμένη συνέλευση. Έχοντας θεσπίσει αυτές τις μεταρρυθμίσεις, η χούντα μεταβίβασε την εξουσία στο Ουλάτε στις 8 Νοεμβρίου 1949. Μετά το πραξικόπημα, ο Φιγκέρες έγινε εθνικός ήρωας, κερδίζοντας τις πρώτες δημοκρατικές εκλογές της χώρας βάσει του νέου συντάγματος το 1953. Έκτοτε, η Κόστα Ρίκα έχει πραγματοποιήσει 15 επιπλέον προεδρικές εκλογές, τις τελευταίες το 2022. Με την αδιάλειπτη δημοκρατία να χρονολογείται τουλάχιστον από το 1948, η χώρα είναι η πιο σταθερή στην περιοχή.
Δημογραφία
Ο πληθυσμός του κράτους αριθμεί περί τα 5.262.225 κατοίκους το 2023.
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 80,8 χρόνια (78,3 χρόνια οι άνδρες και 83,4 οι γυναίκες).
Διακυβέρνηση
Πρόεδρος από το 2022είναι ο Ροδρίγο Τσάβες Ρόμπλες. Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Στις γενικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 7 Φεβρουαρίου 2010 η Λάουρα Τσιντσίγια έγινε η πρώτη γυναίκα που εξελέγη στο ύπατο αξίωμα της χώρας. right|thumb|250px|Ένα κολιμπρί στην Κόστα Ρίκα.
Εκλογές
Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν το 2018. Στις εκλογές που διεξήχθησαν το 2014 πρόεδρος εξελέγη ο Λουίς Γκιγέρμο Σολίς.
Διοικητική διαίρεση
thumb|right|250px|Οι 7 επαρχίες της Κόστα Ρίκα.
Η Κόστα Ρίκα αποτελείται από επτά επαρχίες, οι οποίες με τη σειρά τους χωρίζονται σε 82 καντόνια, καθένα από τα οποία διευθύνεται από έναν δήμαρχο. Οι δήμαρχοι επιλέγονται δημοκρατικά κάθε τέσσερα χρόνια από κάθε καντόνι. Δεν υπάρχουν επαρχιακά νομοθετικά σώματα. Τα καντόνια χωρίζονται περαιτέρω σε 488 επαρχίες.
Οι επαρχίες:
Άμυνα
Η Κόστα Ρίκα έχει επιλέξει με βάση το Σύνταγμα της (1949) να μην έχει ένοπλες δυνάμεις με την κλασική έννοια του όρου (στρατός ξηράς-πολεμικό ναυτικό-αεροπορία). Έτσι η άμυνα της χώρας βασίζεται μόνο σε μία πολιτοφυλακή καθώς και σε μία μονάδα δράσης.
Μεταφορές
Το 2008 λειτουργούσαν 149 αεροδρόμια. Το οδικό δίκτυο καλύπτει περισσότερα από 35.000 χλμ., με βάση στοιχεία του 2004. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Ντενίζ Μπαϊκαρά
Ο Ντενίζ Μπαϊκαρά (τουρκικά: Deniz Baykara, γεννημένος στις 13 Μαρτίου 1984, Μπιτλίς) είναι Τούρκος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Α.Σ. Νέστο Χρυσούπολης. Έχει αγωνιστεί σε όλη του τη σταδιοδρομία στην Ελλάδα.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1999, όταν υπέγραψε με την ομάδα νέων της Γκαζιοσμανπάσασπορ, ομάδα της Κωνσταντινούπολης. Θεωρήθηκε πολύ ταλαντούχος οργανωτής παιχνιδιού που εκπλήσσει τους τερματοφύλακες με τα παραπλανητικά του σουτ. Είναι αριστεροπόδαρος.
Τον Ιανουάριο του 2008 πήρε μεταγραφή στον Πανσερραϊκό της Φούτμπολ Λιγκ και βοήθησε την ομάδα να κερδίσει την άνοδο στη Σούπερλιγκ.
Το καλοκαίρι του 2009, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Παναιτωλικό.
Το καλοκαίρι του 2011 μεταγράφηκε στον Πανθρακικό και ύστερα από 5 χρόνια, το καλοκαίρι του 2016 μετακινήθηκε στον Α.Ο. Τρίκαλα.
Τον Σεπτέμβριο του 2017 μετακινήθηκε στη Δόξα Δράμας και 2 χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2019 πήρε μεταγραφή στον Νέστο Χρυσούπολης.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει αγωνιστεί σε, συνολικά, 16 αγώνες(χωρίς γκολ) για τις «μικρές» Εθνικές της Τουρκίας (U16, U18, U19, U20).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Τρικάλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Φρειδερίκος Κάζιμιρ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
Ο Φρειδερίκος-Κάζιμιρ, γερμ.: Friedrich-Casimir von Hanau-Lichtenberg (4 Αυγούστου 1623 - 30 Μαρτίου 1685) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ το διάστημα 1641-80 και κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ το 1642-80.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου-Βόλφγκανγκ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της πρώτης συζύγου του Ιωάννας, κόρης του Λουδοβίκου-Έμπερχαρντ κόμη του Έτινγκεν-Έτινγκεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1647 τη Σίβυλλα-Χριστίνα των Ασκάνια, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Ελένη Φουρέιρα
Η Ελένη Φουρέιρα (Eleni Foureira, γενν. 7 Μαρτίου 1987, Φιέρι, Αλβανία) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια και στιχουργός αλβανικής καταγωγής. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της το 2007 ως μέλος των Mystique, αλλά από τη διάλυση του συγκροτήματος το 2010 ακολουθεί σόλο καριέρα. Έχει κυκλοφορήσει πέντε προσωπικούς δίσκους. μικρογραφία|Η Φουρέιρα στο Pride του [[Άμστερνταμ το 2018]] Το 2018 εκπροσώπησε την Κύπρο στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι Fuego, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση. Ήταν και παραμένει μέχρι και σήμερα η υψηλότερη θέση που κατέλαβε ποτέ η Κύπρος στο διαγωνισμό.
Σταδιοδρομία
Συμμετείχε στο φιλανθρωπικό show του MEGA «Just the two of us», μαζί με τον ηθοποιό - τραγουδιστή Παναγιώτη Πετράκη και μαζί κατάφεραν να κερδίσουν την 1η θέση.
Στις 25 Ιανουαρίου 2018 ανακοινώθηκε η εκπροσώπηση της Κύπρου στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2018 που έλαβε χώρα στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας, με το dance έθνικ τραγούδι «Fuego», σε στίχους του Άλεξ Παπακωνσταντίνου.
μικρογραφία|Η Φουρέιρα σε πρόβα του τραγουδιού "Fuego" για τον [[Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018|Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2018|360x360εσ]]
Καταγωγή
Πολλές φορές τα μέσα ασχολήθηκαν με τη καταγωγή της. Τον Ιανουάριο του 2011, δήλωσε στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα: «Η μητέρα μου κατάγεται από το Μέτσοβο και ο πατέρας μου έχει Μεξικάνικες ρίζες». Τον Δεκέμβριο του 2010, ο αστυνομικός συντάκτης Γιώργος Σόμπολος στην εκπομπή της Χριστίνας Λαμπίρη αποκάλυψε ότι «το πραγματικό όνομά της είναι: Eντέλα Φουρεράι (Entela Foureraj), ενώ οι γονείς της λέγονται Kristaq (ο πατέρας της) και Μarjeta (η μητέρα της)». Αμέσως μετά την εκπομπή, η ίδια έσπευσε να διαψεύσει τις πληροφορίες, επισημαίνοντας ότι ''«Το επίθετο και η καταγωγή της οικογένειάς μου είναι από το Μεξικό. Ο καθένας έχει δικαίωμα να λέει ό,τι θέλει και αυτό είναι δεκτό»''. Αργότερα, η ίδια αποκάλυψε στο περιοδικό Kool: ''«Έκρυψα πως έχω γεννηθεί στην Αλβανία γιατί στο ξεκίνημά μου πήγαινα στις δισκογραφικές και πριν καλά-καλά μπω στις «Mystique», δεν ήθελαν καν να το ακούνε. Ήταν ταμπού γι' αυτούς»''. Επίσης δήλωσε ότι αν και ο παππούς της ήταν Έλληνας, είχε αναστολές να πει ότι είναι Βορειοηπειρώτισσα και το μόνο που διασαφήνισε ήταν το μέρος που γεννήθηκε και όχι η εθνικότητά της. Ένα DNA τεστ το 2019 φανέρωσε ότι η Φουρέιρα είναι 68,9% Ελληνίδα και Νοτιοιταλίδα, 29,8% είναι από τα Βαλκάνια και κατά 1,3% Εβραία της διασποράς.
Προσωπική ζωή
Από το 2017, διατηρεί σχέση με τον Ισπανό ποδοσφαιριστή Αλμπέρτο Μποτία. Τον Νοέμβριο του 2022, ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της στο πρώτο της παιδί, μέσω του λογαριασμού της στο Instagram. Στις 7 Φεβρουαρίου του 2023, η Ελένη έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο αγοράκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες ποπ Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες αλβανικής καταγωγής Κατηγορία:Αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
981
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 981 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σον Μάικλς
Ο Μάικλ Χίκενμποτομ (Michael Shawn Hickenbottom, 22 Ιουλίου 1965) είναι Αμερικανός πρώην παλαιστής, που έχει συμβόλαιο "θρύλου" με το WWE. Είναι γνωστός ως Σον Μάικλς, το οποίο ήταν το ψευδώνυμο που είχε στα ρινγκ.
Έγινε γνωστός στην εταιρεία WWE, όπου ξεκίνησε το 1988 και έμεινε μέχρι το 2010. Το σήμα κατατεθέν του, ήταν η αθλητικότητα του και η παράσταση που έδινε μέσα στο ρινγκ. Ο Σον Μάικλς θεωρείται ένας απο τους σημαντικότερους παλαιστές στην ιστορία του WWE και γενικά ένας απο τους καλύτερους παλαιστές που υπήρξαν.
Προσωπική Ζωή
Στα πρώτα του χρόνια ως παλαιστής, είχε κάνει μια φωτογράφηση στο περιοδικό Playgirl, ένα περιοδικό που απευθύνεται σε γυναίκες.
Ο Σον είναι παντρεμένος με την Ρεμπέκα και έχει μαζί της ένα γιο και μια κόρη. Δηλώνει «αναγεννημένος Χριστιανός» (δηλαδή χωρίς δόγμα), πράγμα που φανερώνει και στις εμφανίσεις του. Μαζί με τον πιστό Χριστιανό παλαιστή Στινγκ είχε εμφάνιση σε εκπομπή του θρησκευτικού τηλεοπτικού καναλιού Trinity Broadcasting Network.
Καριέρα στη πάλη
Στον χώρο της επαγγελματικής πάλης, έκανε τα πρώτα του βήματα το 1984, σαν Μεξικανός παλαιστής, σε εταιρείες με έδρα του Τέξας και την Οκλαχόμα, ενώ από το ξεκίνημα της καριέρας του, υιοθέτησε το όνομα Σον Μάικλς. Το 1987, και μετά από τρία χρόνια πορείας στην ανεξάρτητη σκηνή, μαζί με τον φίλο του Μάρτι Τζανέτι (Marty Jannetty) υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE, που τότε ονομάζονταν World Wrestling Federation. Οι δυο τους λόγω ενός περιστατικού σε μπαρ, απολύθηκαν, συνέχισαν έξι μήνες σε άλλες εταιρείες, ως ότου υπέγραψαν ξανά με την μεγάλη εταιρεία πάλης.
Οι "Ρόκερς" και οι αρχικές επιτυχίες
thumb|right|Ο Σον Μάικλς το 1994 Η καριέρα του στο WWE ξεκίνησε το 1988. Συστήθηκε στο κοινό ως μέλος των The Rockers (Ρόκερς) μαζί με τον Μάρτι Τζανέτι. Η ομάδα δεν κατάφερε να κερδίσει το ομαδικό πρωτάθλημα, όμως έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο κοινό της πάλης. Στη συνέχεια εγκατέλειψε την ομαδική κατηγορία για να δουλέψει μόνος σαν παλαιστής. Ο αποχωρισμός του απ'τον φίλο του, έγινε όταν ο Μάικλς έριξε Sweet Chin Music (κλωτσιά με το πίσω μέρος του ποδιού στο σαγόνι) στον Τζανέτι, ο οποίος έπεσε σε τζάμια ματώνοντας παράλληλα. Το 1992 πήρε το παρατσούκλι Heartbreak Kid ή εν συντομία HBK από τον τότε σχολιαστή Μίστερ Πέρφεκτ, κατά τη διάρκεια αγώνος του εναντίον του Μάρτι Τζανέτι.
Η "Clique" και η "DX"
Το 1995 προσχώρησε στην ομάδα The Clique, που ήταν γνωστή για την άσχημη συμπεριφορά της στα παρασκήνια και προς τους παλαιστές που δεν ήταν μέλη της, ενώ είχαν και την εύνοια των αφεντικών της εταιρείας. Τον επόμενο χρόνο, ο Σον ένωσε δυνάμεις μαζί με τους Τριπλ Έιτς, Ρικ Ρουντ και την Τσάινα για να σχηματίσουν τους D-Generation X (DX). Αυτή η μεγάλη ομάδα ήταν γνώστη για την ασέβεια της προς την εταιρία. Επίσης οι DX ήταν μια από τις πιο γνώστες, δυνατές, κυρίαρχες και αγαπημένες προς τον κόσμο ομάδες. Το ίδιο έτος, ο Σον έλαβε μέρος στον πιο αντιπαραθετικό και πολυσυζητημένο αγώνα στην ιστορία της επαγγελματικής πάλης, γνωστό σαν Montreal Screwjob.
Αποχή τεσσάρων ετών και ίδρυση σχολής
Σε αγώνα εναντίον του Αντερτέικερ στο Royal Rumble του 1998 τραυματίστηκε σοβαρά στην πλάτη και αναγκάστηκε να διακόψει την καριέρα του ως παλαιστής για τέσσερα χρόνια. Αναγκάστηκε να παραδώσει τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή στον Στόουν Κολντ Στιβ Όστιν στην Wrestlemania XIV. Πιστεύοντας ότι η καριέρα του ως παλαιστής τελείωσε, άνοιξε δική του ακαδημία πάλης, την Texas Wrestling Academy, όπου προπονούσε νέους παλαιστές.
Η σχολή πάλης του, ιδρύθηκε το 1999 στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, η οποία όμως δεν υπάρχει πλέον. Στη σχολή αυτή, την Texas Wrestling Academy, προπόνησε μεταξύ άλλων τους παλαιστές Μπράιαν Κέντρικ, Πολ Λόντον, Μπράιαν Ντάνιελσον και Λανς Κέιντ. Επίσης και ο ανιψιός του, ο Μάθιου Μπέντλεϊ, εκπαιδεύτηκε εκεί.
Αφού όμως η σωματική του κατάσταση το επέτρεψε, έκανε την επιστροφή του στο SummerSlam του 2002. Την ίδια χρονιά, ο Μάικλς μετά απο πολύ καιρό έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής, κερδίζοντας το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών στον επώδυνο αγώνα Elimination Chamber. Σύντομα άρχισε και μια μεγάλη κόντρα με τον Τριπλ Έιτς. Τα επόμενα χρόνια, ο Μάικλς αναλώθηκε σε κόντρες με τον Κρις Τζέρικο και τον Κερτ Ανγκλ. Το 2005, αντιμετώπισε για πρώτη φορά τον μεγάλο θρύλο της πάλης, Χαλκ Χόγκαν, χωρίς να καταφέρει να κερδίσει.
Επανένωση της D-Generation X
Στην WrestleMania 23 το 2007, ο Μάικλς αγωνίστηκε εναντίον του Τζον Σίνα διεκδικώντας το τίτλο του WWE όπου και έχασε. Το 2008 στη WrestleMania XXIV, ο Μάικλς τερμάτισε την καριέρα ενός καλού του φίλου, του Ρικ Φλερ. Συνέχισε τη χρονιά, με μια μεγάλη αντιπαλότητα με τον Κρις Τζέρικο. Το 2009 ο Μάικλς ήρθε σε αντιπαράθεση με έναν άλλο θρύλο του WWE, τον Αντερτέικερ. Στη WrestleMania XXV, προσπάθησε να τερματίσει το αήττητο σερί του Αντερτέικερ (16-0) σε WrestleManias, αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να το αυξήσει σε 17-0.
Οι τελευταίοι του αγώνες
Στο Royal Rumble 2010 ήταν στους 4 τελευταίους στον αγώνα Royal Rumble μαζί με Μπατίστα, Τζον Σίνα, Ετζ, αλλά εξολοθρεύτηκε από τον πρώτο. Ήταν μια μεγάλη απογοήτευση για τον Μάικλς, καθώς ήθελε να νικήσει ώστε να πάρει τη ρεβάνς του από τον Αντερτέικερ ως διεκδικητής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Βαρέων Βαρών στην Wrestlemania 26 (ο νικητής του Royal Rumble έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει όποια ζώνη θέλει στην εκάστοτε WrestleMania).
Χαρακτηριστικές κινήσεις
thumb|right|Ο Μάικλς εκτελεί την Sweet Chin Music. thumb|right|Ο Μάικλς εκτελεί ένα Diving elbow drop.
Τίτλοι και Κατορθώματα
thumb|150px|right|Ο Μάικλς και ο Ντίεζελ ως Ομαδικοί Πρωταθλητές Ο Σον Μάικλς συμμετείχε στο πρώτο αγώνα Ladder (δηλαδή με σκάλες) στο WrestleMania X, στο πρώτο αγώνα Elimination Chamber όπου και νίκησε στο Survivor Series 2002 και στο πρώτο διάρκειας εξήντα λεπτών αγώνα Iron-Man όπου και νίκησε στο WrestleMania XII. Ακόμα νίκησε και τον πρώτο αγώνα hell in a cell στο Badd Blood 1997 ενάντια στον Αντερτέικερ.
Επίσης αναδείχθηκε νικητής το 1995 και 1996 στον αγώνα Royal Rumble και ήταν ο πρώτος πρωταθλητής Grand Slam, κατάφερε δηλαδή να κατακτήσει όλους τους τίτλους της WWE (Πρωτάθλημα WWE, Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα, Ευρωπαϊκό και Ομαδικό Πρωτάθλημα).
Μαμάι
Ο Μαμάι ήταν ισχυρός στρατιωτικός ηγέτης της Μπλε Ορδής τη δεκαετία του 1370, που ήταν εγκατεστημένος στο δυτικό μέρος του νομαδικού κράτους, που είναι σήμερα οι νότιες στέπες της Ουκρανίας και η χερσόνησος της Κριμαίας. Αυτός αποσχίστηκε από τους Χάνους της Χρυσής Ορδής, στην προσπάθειά του να εγκαθιδρύσει το δικό του Κράτος.
Ο Μαμάι, διατηρούσε τον στρατιωτικό βαθμό του τουμενμπάσι (τεμνίκ, темник στα ρωσικά — διοικητής στρατεύματος 10,000 ανδρών, κάτι παρόμοιο με τον σύγχρονο στρατηγό). Κατά πάσα πιθανότητα ήταν απόγονος του Τζένγκις Χαν και εγγονός του κακής φήμης Νογκάι Χαν. Εντούτοις η απαίτησή του για τον θρόνο της Χρυσής Ορδής πιθανότατα ανάγεται στον γάμο του με μια από τις κόρες του τελευταίου νόμιμου χάνου, Μπέρντι Μπεγκ. Στο διάστημα 1378–1380 προσπάθησε να εξαναγκάσει τους Ρώσους να καταβάλλουν ετήσιο φόρο σε αυτόν και στους υποτελείς σε αυτόν Χάνους και όχι στη Χρυσή Ορδή (Την εποχή εκείνη υπήρχε μια πλειάδα από αντιμαχόμενους Χάνους που το πιο πιθανό ήταν να μην προέρχονται από τη γραμμή του Τζένγκις Χάν).
Αφού ηττήθηκε οικτρά από τους Ρώσους υπό τον Ντμίτρι Ντονσκόϊ στην αρχή το 1378 στη Μάχη στον ποταμό Βόζα και μετά στη Μάχη του Κουλίκοβο (1380), ο Μαμάι άρχισε να συγκεντρώνει μια μεγάλη δύναμη για να τιμωρήσει τους Ρώσους. Αλλά εν τω μεταξύ ηττήθηκε από τον Τοκταμίς (ο οποίος ήταν απόγονος του Τζέγκις Χάν) στις όχθες του ποταμού Κάλκα και έφυγε στην Κριμαία. Εκεί δολοφονήθηκε στη Θεοδοσία της Κριμαίας από τους Γενουάτες, που δεν μπορούσαν να συγχωρέσουν τον απόλυτο αποδεκατισμό μιας στρατιωτικής μονάδας από Γενουάτες τοξότες που σφαγιάστηκαν από τους Ρώσους. Η δολοφονία του Μαμάι άνοιξε τον δρόμο για στον επόμενο Χάνο για την επανένωση της Χρυσής Ορδής.
Η μνήμη του Μαμάι κράτησε για αιώνες. Η σύγχρονη ρωσική έχει μια έκφραση "как Мамай прошел", που μεταφράζεται χοντρικά ως "είναι σαν ο Μαμάι να πέρασε από εδώ" και χρησιμοποιείται για να περιγράψει το απόλυτο χάος.
Φερόμενοι διάδοχοι
Ένας από τους γιούς του, ο Μανζούρ Κιγιάτ, φέρεται να δραπέτευσε στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, και υπηρέτησε τον Μεγάλο Πρίγκιπα Βιτάουτας, όπου και κέρδισε τον τίτλο του Πρίγκιπα του Χλινσκ με πολλές εκτάσεις γύρω από τη σύγχρονη πόλη της Πολτάβα (Ουκρανία). Τα θρυλικά αυτά γεγονότα θα μπορούσαν να είχαν συμβεί γύρω στο 1400, αν και η πρώτη αναφορά σε έγγραφα για τους πρίγκιπες του Χλινσκ έγινε το 1437. Ο Μίκαελ Γκλίνσκι ήταν το πιο φημισμένο μέλος της οικογένειας: σπούδασε σε γερμανικό πανεπιστήμιο, πήρε μέρος ως ιππότης στους Ιταλικούς Πολέμους, και ήταν ο πιο ισχυρός άντρας στη Λιθουανία τον 15ο αιώνα, αλλά αργότερα επαναστάτησε και διέφυγε με τα αδέρφια του στη Μοσχοβία και βοήθησε τους Ρώσους στην ανακατάληψη της πόλης του Σμολένσκ. Η ανιψιά του Έλενα Γκλίνσκαγια παντρεύτηκε τον Βασίλειο Γ΄ της Ρωσίας, Μεγάλο Πρίγκιπα της Μόσχας, και ο Ιβάν ο Τρομερός ήταν γιος της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία Κατηγορία:Ιστορία της Μογγολίας Κατηγορία:Μογγόλοι
Γάντι
thumb|right|Δύο μάλλινα γάντια. Γάντι ονομάζεται το εξωτερικό ένδυμα που καλύπτει τα επάνω άκρα του ανθρώπινου σώματος, τα χέρια, συνήθως από το επίπεδο του καρπού. Τα περισσότερα γάντια εφαρμόζουν στο χέρι απόλυτα, ώστε να διευκολύνεται η κίνηση. Την εφαρμογή εξυπηρετούν τα διάφορα μεγέθη και σχέδια, καθώς και το υλικό κατασκευής τους. Κάποια, όπως τα χειρουργικά, προστατεύουν τον φέροντα αλλά και τον ασθενή εξαιτίας του υλικού τους, καθώς είναι αδιαπέραστα από τους μικροοργανισμούς. Τα γάντια υπάρχουν σε ποικιλία μεγεθών, αν και όχι σε όλα τα είδη, υλικού και μήκους.
Ιστορία
Τα γάντια χρονολογούνται από την αρχαιότητα. Σε ορισμένες μεταφράσεις της Οδύσσειας του Ομήρου, περιγράφεται ο Λαέρτης να περπατά στον κήπο του με γάντια για να προστατευθεί από τα άγρια βατόμουρα ​​(σε άλλες μεταφράσεις παρουσιάζεται ο Λαέρτης να έχει τραβήξει τα μακριά μανίκια επάνω από τα χέρια του). Ο Ηρόδοτος, στην Ιστορία του (440 π.Χ.) αναφέρει ότι ο Λεωτυχίδης ενοχοποιήθηκε εξαιτίας ενός γαντιού γεμάτου με το ποσό των χρημάτων, με τα οποία δωροδοκήθηκε. Στην Κύρου Παιδεία, ο Ξενοφών αναφέρθηκε στους Πέρσες, οι οποίοι φορούσαν γάντια το χειμώνα.
Κατασκευή
Στη Γαλλία, οι επιχειρήσεις κατασκευής γαντιών (χρονολογούμενες από το 1342) εγκαταστάθηκαν κυρίως σε περιοχές, όπου ασκείται η εντατική εκτροφή αμνοεριφίων και όπου το νερό του ποταμού ήταν καθαρό και κατάλληλο για το μαύρισμα, όπως στο κέντρο Massif στο Saint-Junien (ή Millau), στο Dauphine (Γκρενόμπλ), στο νότο της Καμπανίας, στο Νιόρ (επεξεργασία δερμάτων αίγας) ή στο Caudebec-en-Caux. Γνωστός δρόμος κατασκευαστών γαντιών βρίσκεται στη Ρουέν (ο δρόμος των γαντοποιών του 14ου αι.) και η Caen, οδός κατασκευής γαντιών στο Πουατιέ.
Σήμερα, γάντια κατασκευάζονται σε ολόκληρο τον κόσμο. Η πλειοψηφία των πρωτοτύπων και των μικρών σειρών των πολυτελών γυναικείων γαντιών συνεχίζουν να κατασκευάζονται στη Γαλλία και οι παραγωγές τους, συνήθως, εκτελούνται σε εργοστάσια στην Ανατολική Ευρώπη και την Ασία, όπως και στον Καναδά. Το Gloversville (από το αγγλικό glove, που σημαίνει γάντι) είναι ένα κέντρο παραγωγής γαντιών στις Η.Π.Α. Η παραγωγή των γαντιών εντοπίζεται, όλο και περισσότερο, στην Ανατολική Ασία.
Το γάντι ως εξοπλισμός πανοπλίας
Το gantelet είναι ένα είδος γαντιού που καλύπτεται με σιδερένιες λεπίδες στο πίσω μέρος του χεριού. Αποτελεί τμήμα της θωράκισης.
Γάντια εργασίας
Τα γάντια είναι απαραίτητα μέσα ατομικής προστασίας σε πολλούς τομείς (η γαντοφορία είναι υποχρεωτική στη Γαλλία, σύμφωνα με τον εργατικό κώδικα, για κάποιες εργασίες).
Υλικά κατασκευής
Κατηγορία:Αξεσουάρ Κατηγορία:Προστατευτικός εξοπλισμός Κατηγορία:Ενδύματα χειρός
King Kong Groover
Το "King Kong Groover" είναι το δεύτερο άλμπουμ των Babylon Zoo. Κυκλοφόρησε στις 29 Φεβρουαρίου 1999 από την EMI. Παραγωγός ήταν ο Jas Mann. Στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε με δύο επιπλέον κομμάτια, μια ακουστική διασκευή του τραγουδιού των T.Rex's "Cosmic Dancer" και ένα remix του "The Boy with the X-Ray Eyes". Το άλμπουμ δεν μπήκε στα τσάρτς και το single "All the Money's Gone" έφτασε μέχρι το #46.
Το άλμπουμ πήρε ανάμεικτες κριτικές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Λουί Ερκύλ Τιμολεόν ντε Κοσέ-Μπρισάκ
Ο Λουί Ερκύλ Τιμολέον ντε Κοσέ-Μπρισάκ, Κόμης και Δούκας της Μπρισάκ (Γαλλικά: Louis Hercule Timoléon de Cossé-Brissac, Duke of Brissac)' (14 Φεβρουαρίου 1734, Παρίσι - 9 Σεπτεμβρίου 1792, Βερσαλλίες) ήταν Γάλλος στρατιωτικός διοικητής και ευγενής της Γαλλίας. Ήταν ο δεύτερος γιος και τελικά ο κληρονόμος του Ζαν Πολ Τιμολέον ντε Κοσέ Μπρισάκ, του 7ου Δούκα του Μπρισάκ, ο οποίος ήταν Γάλλος στρατηγός.
Ζωή και θάνατος
Ένας από τους πιο εξέχοντες άντρες στο βασίλειο του Λουδοβίκου ΙΕ’ και του Λουδοβίκου ΙΣΤ’, από τους μεγαλύτερους αξιωματικούς της Γαλλίας, κυβερνήτης του Παρισιού, αρχηγός του Οικιακού Ιππικού του Βασιλιά, και ιππότης σε διάφορες βασιλικές τάξεις.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, έγινε εραστής της τελευταίας μαιτρέσας του Λουδοβίκου ΙΕ’, της Μαντάμ ντυ Μπαρί, η οποία ήταν ακόμα πολύ όμορφη, παρόλο που πλησίαζε στα 50 της έτη.
Το 1791, έγινε διοικητικός αρχηγός της συνταγματικής φρουράς του βασιλιά. Όμως στις 29 Μαΐου του 1792, η «Επαναστατική κυβέρνηση» διέλυσε αυτό το σώμα, έχοντας υποψίες ότι αυτό είχε βασιλική και αντεπαναστατική συμπαράσταση. Επιπλέον κατηγόρησαν τον Κοσέ-Μπρισάκ ότι ενθάρρυνε αυτή την κατάσταση και ότι έγραψε επιστολή με την οποία διέταζε τους άντρες του να στηρίξουν τον βασιλιά. Απεστάλη στη φυλακή της Ορλεάνης για να περιμένει την απόφαση του υψηλού δικαστηρίου πριν μεταφερθεί στις Βερσαλλίες, αλλά οι κρατούμενοι χωρίστηκαν από τη συνοδεία τους και απελευθερώθηκαν από μια ομάδα ληστών.
Ο Λουί Ερκύλ Τιμολέον ντε Κοσέ-Μπρισάκ δολοφονήθηκε στο μακελειό της 9ης Σεπτεμβρίου, το σώμα του ακρωτηριάστηκε και το κεφάλι του τοποθετήθηκε πάνω σε ένα δόρυ. Μια ομάδα από τους δολοφόνους του, πήγε έξω από το σπίτι της Μαντάμ ντυ Μπαρί, και της πέταξαν από ένα ανοιχτό παράθυρο το κεφάλι του, τυλιγμένο σε ένα ματωμένο πανί. Μόλις εκείνη το αντίκρισε, έπεσε λιπόθυμη στο πάτωμα. Προτού συμβούν όλα αυτά όμως, ο Λουί Ερκύλ είχε παλέψει για την ζωή του με όλη του τη δύναμη και το θάρρος. Παρόλο όμως που αντιστάθηκε για αρκετή ώρα στους δολοφόνους του, ενώ δέχονταν πολλά χτύπημα από σπαθί, τελικά δεν τα κατάφερε. Ξεχωρίζοντας για την αφοσίωση του στον Λουδοβίκο ΙΣΤ’, ο Κοσέ Μπρισάκ κάποτε απάντησε σε κάποιον που τον επαινούσε για τη συμπεριφορά του: «Κάνω μόνο ό, τι πρέπει να κάνω για τους προγόνους μου και την οικογένειά μου». Μνημονεύεται στον πέμπτο στίχο του ποιήματος του Ζακ Ντελίλ με τον τίτλο «Κρίμα» (Γαλλικά: la Pitié) και σε ανέκδοτα που υπάρχουν για εκείνον στο Παρίσι.
Μπανγκάλι (διάλεκτος)
μικρογραφία|Οι περιοχές όπου ομιλείται η διάλεκτος Μπανγκάλι Η Μπανγκάλι είναι εθνοτική διάλεκτος των Βεγγαλικών. Ο δρ. Σουκουμάρ Σεν την κατέταξε ξεχωριστά από άλλες διαλέκτους Η ομάδα περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της της ανατολικής υποομάδας των βεγγαλοασσαμέζικων γλωσσών, εκτός από τα Ασσαμέζικα, Ροχίνγκια, Τσάκμα και Ταντσάνγκια αφού οι ομιλητές τους δεν θεωρούνται Βεγγαλέζοι. Η διάλεκτος ή ομάδα γενικά αποκλείει επίσης τις διαλέκτους Σιλέτι και Τσιταγκονιανά (οι οποίες θεωρούνται ανεξάρτητες γλώσσες από κάποιους). Η διάλεκτος στις διαιρέσεις Μύμενσινγκ, Ντάκα, Κομίλλα, Μπαρισάλ και Χούλνα (εκτός από την επαρχία Σατχίρα) στο Μπαγκλαντές και την ινδική πολιτεία της Τρίπουρα. Η περιοχή όπου ομιλείται η διάλεκτος Μπανγκάλι καταλαμβάνει σημαντικό μέρος της Βεγγάλης.
Λουί Ερκύλ Τιμολεόν ντε Κοσέ-Μπρισάκ
Γάμος και ζήτημα
Ο Λουί Ερκύλ Τιμολέον ντε Κοσέ-Μπρισάκ παντρεύτηκε το 1760 με την Ντιάν-Ορτάνς-Μασινί- Ματζαρίνι (1742-1808), μεγάλη ανιψιά του Καρδινάλιου Μαζαρέν και είχαν δύο παιδιά:
Μπανγκάλι (διάλεκτος)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βεγγαλική γλώσσα Κατηγορία:Δυτική Βεγγάλη
Λουί Ερκύλ Τιμολεόν ντε Κοσέ-Μπρισάκ
Γάμος και ζήτημα
Μετά το θάνατο του Λουί Ερκύλ το 1792, και χωρίς να υπάρχει κανένας ζωντανός αρσενικός απόγονος στην γενεαλογική του γραμμή, ο δουκικός του τίτλος πέρασε στον Τιμολέον ντε Κοσέ-Μπρισάκ (1775-1848). Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γιεσάντ-Ούγκε ντε Κοσέ Μπρισάκ, του Δούκα του Κοσέ (1746-1813), του οποίου ο πατέρας ήταν ο Ρενέ-Ούγκε ντε Κοσέ-Μπρισάκ, Κόμης του Κοσέ (1702-1754). Ο Ρενέ-Ούγκε ήταν ο τρίτος γιος του Αρτούς ντε Κοσέ-Μπρισάκ, του 5ου Δούκα του Μπρισάκ (1668-1709). Όταν ο Τιμολέον ντε Κοσέ-Μπρισάκ πέθανε το 1848, ο τίτλος του Δούκα του Μπρισάκ πέρασε στους διαδοχικούς απόγονους του.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Μπόουλινγκ
thumb|right|Μπόουλινγκ Το μπόουλινγκ είναι ένα άθλημα στο οποίο οι παίκτες προσπαθούν να κερδίσουν πόντους ρίχνοντας μια μπάλα μπόουλινγκ σε μία επίπεδη επιφάνεια, προκειμένου να ρίξουν κάτω αντικείμενα που ονομάζονται κορίνες. Υπάρχουν πολλά είδη μπόουλινγκ, με το αρχαιότερο αυτό που προέρχεται από την αρχαία Ινδία. Ρίζες έχει και στην αρχαία Φινλανδία, στην Υεμένη και πολύ αργότερα το 300 μ.Χ στη Γερμανία. Στην Αμερική το πιο διαδεδομένο είδος μπόουλινγκ είναι μάλλον το παιχνίδι με δέκα κορίνες της Βόρειας Αμερικής. Αυτό το παιχνίδι παίζεται παντού στον κόσμο, τόσο από επαγγελματίες όσο και από ερασιτέχνες, αναδεικνύοντας το σε μία από τις πιο συμμετοχικές δραστηριότητες.
Είδη
Τα είδη μπορούν να χωριστούν σε εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Τα περισσότερα είδη παίζονται σε έναν διάδρομο, μια επίπεδη επιφάνεια από ξύλο η μία συνθετική απομίμηση ξύλου. Το πραγματικό μήκος ενός διαδρόμου είναι 60 πόδια μετρώντας από την αρχή του διαδρόμου μέχρι την πρώτη κορίνα. Το πλάτος του διαδρόμου θα πρέπει να είναι περίπου 103–104 cm.
Στα είδη του εσωτερικού χώρου εντάσσονται
Ο κύριος στόχος του παιχνιδιού είναι να κερδίσεις 300 πόντους
* Μποουλινγκ
Δημήτριος Χρυσανθακόπουλος
Ο Δημήτριος Χρυσανθακόπουλος ή Κουμανιώτης, ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 και έπειτα πολιτικός του ελεύθερου Ελληνικού κράτους, από την Αχαΐα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο ορεινό χωριό Κούμανι Αχαΐας με το επώνυμο Χρυσανθακόπουλος. Μαζί με τα τέσσερα αδέλφια του ήταν οπλαρχηγοί και με δικά τους στρατιωτικά σώματα πήραν μέρος στην Επανάσταση του 1821, οι αγωνιστές της εποχής και οι συγγραφείς τους ανέφεραν σαν «'Κουμανιώται», ο ονομασία όπου έλαβαν από τον τόπο καταγωγής τους και την οποία κράτησαν έπειτα και σαν επώνυμο. Τα αδέλφια του ήταν οι Θάνος, Κωνσταντίνος, Σταμάτης και Αγγελής.
Στρατιωτικός Βίος
Προεπαναστατικά κατατάχτηκε μαζί με τα αδέλφια του στα βρετανικά τάγματα στα Επτάνησα πιθανώς διωκόμενοι από τους Οθωμανούς, αφού αναφέρεται πως το 1816 τους δόθηκε αμνηστία.
Πήρε μέρος στην κατάληψη της Πάτρας τον Μάρτιο του 1821, διακριθείς στην Μάχη της Αγιαλεξιώτισσας και στην Μάχη της Αγίας Παρασκευής.
Το Μάιο του 1821 έστησε με τα αδέλφια του στρατόπεδο στον Ομπλό όπου και δολοφόνησαν, κατόπιν παρεξηγήσεως, τον αγωνιστή Παναγιώτη Καρατζά στον χώρο του μοναστηριού. Μετά από αυτό το γεγονός αποσύρθηκαν και συνεργάστηκαν με τους Πετιμεζαίους και το 1822 επέστρεψαν στην Πάτρα όπου στρατοπέδευσαν στο χωριό Κυνηγού. Πήραν μέρος στην Μάχη του Γηροκομείου το 1822 και το 1827 τα αδέλφια Κουμανιώτες διορίζονται αρχηγοί των όπλων της Επαρχίας Πατρών.
Μετεπαναστατικά αναφέρεται ότι κατείχε τον στρατιωτικό βαθμό του ταγματάρχη.
Πολιτικός Βίος
Πήρε μέρος σαν πληρεξούσιος Πατρών στην Εθνοσυνέλευση του 1832 στο Άργος, εκλέχτηκε βουλευτής Πατρών στις εκλογές του 1844, στις εκλογές του 1847 και στις εκλογές του 1850.
Πέθανε εν ενεργεία βουλευτής, το Μάρτιο του 1852.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Midnight (τραγουδιστής)
Ο Midnight (πραγμ. αγγλικό όνομα John Patrick Jr. McDonald) ήταν τραγουδιστής της χέβι μέταλ μουσικής σκηνής, γνωστός για τη συμμετοχή του στο συγκρότημα Crimson Glory.
Βιογραφία
Ο Midnight γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1962 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1982, έγινε μέλος των Pierced Arrow, οι οποίοι άλλαξαν το όνομα τους σε Beowulf και λίγο αργότερα σε Crimson Glory. Ο πρώτος τους δίσκος κυκλοφόρησε το 1986, για να ακολουθήσουν τα "Transcendence" και "Strange and Beautiful" πριν ο Midnight αποχωρήσει από το σχήμα. Τα άλμπουμ αυτά καθιέρωσαν το συγκρότημα ως ένα από τα σπουδαιότερα της progressive / power metal σκηνής.
Οι Crimson Glory διαλύθηκαν μερικούς μήνες αργότερα με κάποια μέλη τους να συνεχίζουν με τους Erotic Liquid Culture, ενώ ο Midnight έμεινε έξω από τα μουσικά δρώμενα κατά τη δεκαετία του '90. Το 2000 κυκλοφόρησε το ΕΡ "Songs from the Attic" μαζί με τον Μπόμπι Κόβακς, ενώ την επόμενη χρονιά ηχογράφησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "M", μία σπάνια πλέον κυκλοφορία αφού τυπώθηκαν μόλις 500 αντίτυπα τα οποία διανεμήθηκαν μέσω του προσωπικού του διαδικτυακού φόρουμ.
Στις 25 Απριλίου 2005, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Sakada" μέσω της "Black Lotus Records", ενώ την ίδια χρονιά επέστρεψε στους Crimson Glory. Το συγκρότημα περιόδευσε σε Ευρώπη και Αμερική, ξεκινώντας τις ηχογραφήσεις για ένα νέο στούντιο δίσκο, ο οποίος θα έφερε τον τίτλο "Divine Chaos", αλλά στις αρχές του 2007 ο Midnight απολύθηκε λόγω προβλημάτων στην συμπεριφορά του.
Ακολούθησε άλλο ένα περιορισμένης κυκλοφορίας άλμπουμ με τίτλο "All Souls Midnight". Στις 8 Ιουλίου 2009, ο Midnight πέθανε λόγω στομαχικού ανευρύσματος.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Midnight (τραγουδιστής)
Chapulling
μικρογραφία Το chapulling (τούρκικα: çapuling) είναι ένας νεολογισμός στην αγγλική γλώσσα, ο οποίος ξεκίνησε στις Διαδηλώσεις στο Πάρκο Γκεζί (2013) και προέρχεται από την χρήση από τον Πρωθυπουργό Ερντογάν του όρου çapulcu (σε ελέυθερη μετάφραση "αλήτης" ή "βάνδαλος" ή "πλιατσικολόγος") για να περιγράψει τους διαδηλωτές. Ο όρος υιοθετήθηκε από τους διαδηλωτές, αποκτώντας όμως μια νέα σημασία: "Πολέμησε για τα δικαιώματά σου"
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεολογισμοί Κατηγορία:Τουρκική γλώσσα Κατηγορία:Επανοικειοποιημένες λέξεις
Λεοπόλδος Φερδινάνδος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Λεοπόλδος Φερδινάνδος (γερμ. Liupold Ferdinand von Habsburg-Lothringen, 2 Δεκεμβρίου 1868 - 4 Ιουλίου 1935) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας, διάδοχος μέγας δούκας της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Ο Λεοπόλδος Φερδινάνδος Σαλβάτορ Μαρία Ιωσήφ Ιωάννης Βαπτιστής Ζηνόβιος Ροβέρτος Λουδοβίκος Κάρολος Ιάκωβος Βίβιαν ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φερδινάνδου Δ΄ της Τοσκάνης και της Αλίκης των Βουρβόνων-Πάρμας, κόρης του Καρόλου Γ΄ της Πάρμας. Το 1892/93 συνόδευσε τον Φραγκίσκο Φερδινάνδο της Αυστρίας σε ένα θαλάσσιο ταξίδι: μέσω του Σουέζ θα πήγαιναν στην Ινδία και από εκεί στην Αυστραλία. Όμως διαπληκτίστηκαν και ο Λεοπόλδος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το ταξίδι στο Σίδνευ και να επιστρέψει στην Αυστρία. Καθαιρέθηκε από το Αυστρο-Ουγγρικό Ναυτικό και μπήκε στην υπηρεσία του Πεζικού, όπου έγινε συνταγματάρχης. Υπέφερε από αλκοολισμό και ερωτεύθηκε μία πόρνη. Αφού υποβλήθηκε σε θεραπεία από το αλκοόλ, οι γονείς του τού πρόσφεραν 100.000 φλωρίνια για να την εγκαταλείψει.
Στις 29 Δεκεμβρίου 1902, με διαταγή του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ Α΄, καθαιρέθηκε από αρχιδούκας και από όλους τους τίτλους του και αποκηρύχθηκε από την οικογένεια των Αψβούργων. Με το όνομα Λεοπόλδος Βόλφλιγκ εξορίστηκε στην Ελβετία, όπου ζούσε με ένα εισόδημα από τους γονείς του, της τάξης των 200.000 φλωρινιών. Επέστρεψε στην Αυστρία μετά τη λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όπου κατόρθωσε να επιβιώσει, ανοίγοντας ένα παντοπωλείο με αλλαντικά και ελαιόλαδο.
Το 1924 έγραψε την αυτοβιογραφία του στα τσεχικά, η οποία μεταφράστηκε σε όλες τις γλώσσες. Παντρεύτηκε τρεις φορές.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1903 στο Βεϋριέ της Γενεύης τη Βιλελμίνε Αντάμοβιτς (1877-1909), διαζεύχθηκαν το 1907.
Έπειτα σε δεύτερο γάμο τη Μαρία Μαγκνταλένα Ρίττερ (1876/77-1924) το 1907, που την εγκατέλειψε το 1916 και μετά τη χώρισε.
Το 1933 έκανε τρίτο γάμο με την Κλάρα Χέντβιχ Παβλόβσκι (1894-1978). Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Ελάιτζα Γουντ
Ο Ελάιτζα Γουντ (αγγλικά: Elijah Jordan Wood, γενν. 28 Ιανουαρίου 1981) είναι Αμερικανός ηθοποιός, παραγωγός και DJ. Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το έκανε στην ταινία Επιστροφή στο μέλλον 2, το 1989. Αργότερα, σε μικρή ηλικία, ερμήνευσε κι άλλους ρόλους και υπήρξε αρκετές φορές υποψήφιος για το βραβείο Young Artist. Ως παιδί πρωταγωνίστησε σε τέσσερις ταινίες: Ταξίδι στο όνειρο (1992), Ο καλός γιος (1993), Ζητούνται γονείς (1994) και Φλίπερ, το δελφίνι (1996), ενώ και ως έφηβος έκανε κάποιες εμφανίσεις στον κινηματογράφο, με σημαντικότερη αυτή στην ταινία Ολέθρια σύγκρουση.
Περισσότερο γνωστός όμως είναι για τον ρόλο του στην τριλογία του Πίτερ Τζάκσον Ο Άρχοντας των δαχτυλιδιών, ως Φρόντο Μπάγκινς. Κατόπιν τούτου συμμετείχε σε αρκετές γνωστές ταινίες όπως Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού (2004), Αμαρτωλή πόλη (2005), Green Street Hooligans και Όλα είναι φωτισμένα (2005), όπως επίσης και το Bobby (2006).
Ο Γουντ έχει συμμετάσχει και σε ταινίες κινουμένων σχεδίων, όπως το βραβευμένο Happy Feet (2006) αλλά και το Happy Feet 2 (2011), αλλά και στο 9 (2009) του Τιμ Μπάρτον. Εκτός από αυτά έχει κι άλλες συμμετοχές σε ταινίες κινουμένων σχεδίων. Πέρα από τον κινηματογράφο, έχει παίξει και στην τηλεόραση, συγκεκριμένα, στη σειρά Wilfred. Το 2005 επίσης, δημιούργησε δική του δισκογραφική εταιρεία, ονόματι Simian Records.