cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας
Η εξέγερση των μισθοφόρων
Τα προβλήματα έγιναν μεγαλύτερα όταν εξεγέρθηκαν οι Νορμανδοί μισθοφόροι με αρχηγό τον Ουρσέλ ντε Μπαγιέλ και προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο βασίλειο στην Ανατολή. Ο Μιχαήλ Ζ΄ έστειλε εναντίον των μισθοφόρων νέο στρατό με αρχηγό τον θείο του Καίσαρα Ιωάννη Δούκα, οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στο Δορύλαιο κοντά στη γέφυρα του ποταμού Ζομπί, ήταν μία από τις γραμμές επικοινωνίας ανάμεσα στην Κωνσταντινούπολη και τις επαρχίες της Μικράς Ασίας. Οι Βυζαντινοί ηττήθηκαν και ο Καίσαρας συνελήφθη αιχμάλωτος των μισθοφόρων μαζί με τον γιο του Ανδρόνικο. Οι Φράγκοι μισθοφόροι στη συνέχεια προχώρησαν στις ακτές του Βοσπόρου, υπό τον νεότερο γιο του Ιωάννη Κωνσταντίνο και διαλύθηκαν. Ο Ουρσέλ ντε Μπαγιέλ αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τον αιχμάλωτο Καίσαρα στα σχέδια του, του πρότεινε να ανατρέψουν, να τυφλώσουν τον ανεψιό του και να ανεβάσει τον ίδιο αυτοκράτορα, ο Ιωάννης Δούκας συμφώνησε και βάδισαν στην Κωνσταντινούπολη. . Ο Μιχαήλ Ζ΄ και η κυβέρνηση του μπροστά στο αδιέξοδο αναγκάστηκαν να αναγνωρίσουν τις κατακτήσεις των Σελτζούκων στην Μικρά Ασία και να αναζητήσουν την συμμαχία τους. Ο Μιχαήλ έστειλε νέο στρατό εναντίον του θείου του και των μισθοφόρων με αρχηγό τον Αλέξιο Κομνηνό, ο Σουλτάνος Μαλίκ Σαχ Α΄ γιος του Αλπ Αρσλάν έστειλε ενισχύσεις, οι Βυζαντινοί νίκησαν τους μισθοφόρους και συνέλαβαν τον αποστάτη Ιωάννη Δούκα (1074).
Ανατροπή
Μπροστά σε αυτές τις συμφορές ο Μιχαήλ Ζ΄ παρέμεινε ανάλγητος και προχώρησε στην καθαίρεση του νικητή στρατηγού Νικηφόρου Βρυέννιου και του στρατηγού Βασιλάκιου. Οι αποτυχίες προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στους υπηκόους του και έφτασαν στο αποκορύφωμα όταν έγινε υποτίμηση του νομίσματος. Η πράξη αυτή του έδωσε το προσωνύμιο "Παραπινάκης" που σημαίνει "ελλιπής παρά ένα πινάκιο". Ο στρατηγός Νικηφόρος Βρυέννιος ο Πρεσβύτερος στασίασε στα Βαλκάνια και ο στρατηγός Νικηφόρος Βοτανειάτης στασίασε ταυτόχρονα στην Μικρά Ασία (1078). Ο Νικηφόρος Βρυέννιος αναγορεύτηκε "«αυτοκράτορας πασών των επαρχιών από Δυρραχίου μέχρι Αδριανουπόλεως» και αυτής της Κωνσταντινουπόλεως".
Ο Βοτανειάτης, έφτασε στη Χαλκηδόνα και στη Χρυσόπολη κυριεύοντας τα στενά του Βοσπόρου, κέρδισε την υποστήριξη των Σελτζούκων και έφτασε πρώτος στην Κωνσταντινούπολη. Τότε εξερράγη λαϊκή εξέγερση, πρόκριτοι και λαός πήραν τα όπλα την Κυριακή του Λαζάρου επιτέθηκαν στη Φρουρά των ανακτόρων, αιχμαλώτισαν τον Μιχαήλ Ζ΄ και τελικά εξανάγκασαν αυτόν και την αυτοκράτειρα Μαρία να καρούν μοναχοί (31 Μαρτίου 1078). Τη μεθεπομένη εισήλθε στη πόλη επευφημούμενος ο νέος Αυτοκράτορας Νικηφόρος Γ΄ Βοτανειάτης. Ο Μιχαήλ Ζ΄ αποσύρθηκε στην Μονή Στουδίου, αργότερα έγινε Μητροπολίτης Εφέσου, επέστρεψε ξανά στη Μονή Στουδίου, κατ΄ άλλους στη Μονή του Μανουήλ και πέθανε στην Κωνσταντινούπολη γύρω στο 1090.
Αποστολή στην Κίνα
Λίγο πριν από την παραίτησή του ο Μιχαήλ Ζ΄ έστειλε αποστολή στη Δυναστεία Σονγκ στην Κίνα ακολουθώντας την παράδοση παλιότερων Ρωμαϊκών αποστολών στη Δυναστεία Τανγκ. Ο Κινέζος ιστορικός Μα Ντουάνλιν (1245–1322) στο έργο του "Ιστορία των Σόνγκ" παρέχει την πληροφορία ότι έφτασε στην Κίνα τον Νοέμβριο του 1081, την εποχή του αυτοκράτορα Σενζόνγκ των Σονγκ (1067 - 1085), Ρωμαϊκή αποστολή του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα. Ο Μα Ντουάνλιν γράφει ότι η Ρωμαϊκή αποστολή έστειλε δώρα στον Κινέζο αυτοκράτορα της δυναστείας των Σονγκ σαμαρωμένα άλογα, σπαθιά και μαργαριτάρια.
Οικογένεια
Ο Μιχαήλ Ζ΄ νυμφεύτηκε τη Μαρία των Βαγρατιδών, κόρη του Βαγράτιος Δ΄ της Γεωργίας. Επειδή η μητέρα της, η Μπορένα της Αλανίας, ήταν αδελφή του Ντουργκουλέλ ηγεμόνα των Αλανών, οι πηγές την αναφέρουν ως "Μαρία η Αλανή". Είχε τέκνο:
Καστελνώ-ντε-Γκερ
Το Καστελνώ-ντε-Γκερ (γαλλικά: Castelnau-de-Guers, οξιτανικά: Castèlnòu de Guèrs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστελνωλαί (γαλλικά: Castelnaulais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Μετάγγιση αίματος
thumb|250px thumb|250px|Συμπύκνωμα ερυθροκυττάρων thumb|250px|Συμπύκνωμα θρομβοκυττάρων Μετάγγιση αίματος ονομάζεται η διαδικασία μεταφοράς αίματος ή παραγώγων του αίματος από ένα άτομο που λέγεται δότης ή αιμoδότης στο κυκλοφορικό σύστημα ενός άλλου ατόμου που λέγεται λήπτης ή αιματολήπτης. Όταν ο δότης και ο λήπτης είναι το ίδιο πρόσωπο, τότε η μετάγγιση αυτή λέγεται αυτομετάγγιση.
Γενικά
Προϋπόθεση για την επιτυχία της μετάγγισης είναι η συμβατότητα του αίματος του λήπτη και του δότη. Επίσης το αίμα που πρόκειται να μεταγγιστεί πρέπει να μην περιέχει παθογόνες ουσίες.
Εκτός από την πλήρη μετάγγιση αίματος, συχνά γίνεται μετάγγιση μέρους του αίματος, αφού αυτό προηγουμένως χωρίστηκε στα συστατικά του σύμφωνα με ειδική διαδικασία. Με τον τρόπο αυτό, αυξάνεται η αποδοτικότητα της διαδικασίας, αφού ο λήπτης δέχεται τα απαραίτητα συστατικά που έχει ανάγκη, ενώ το υπόλοιπο επιστρέφεται στο κυκλοφοριακό σύστημα του δότη, ή χρησιμοποιείται για μετάγγιση σε άλλο λήπτη.
Μετάγγιση γίνεται με τα ακόλουθα συστατικά του αίματος:
Αυτή η θεραπευτική αγωγή μπορεί να διατηρήσει στη ζωή έναν πάσχοντα, όπως σε περιπτώσεις μαζικής απώλειας αίματος λόγω τραυματισμού ή κατά τη διεγχειριτική αναπλήρωση αίματος, εμπεριέχει όμως και ορισμένους κινδύνους λόγω της ενδεχόμενης μετάδοσης ορισμένων ιών όπως το AIDS, η ηπατίτιδα κ.α., παρόλο που συνήθως γίνονται λεπτομερείς έλεγχοι. Οι μεταγγίσεις αίματος χρησιμοποιούνται επίσης σε περιπτώσεις σοβαρής αναιμίας ή Θρομβοκυτταροπενίας που προκαλούνται από αιματολογικές ασθένειες. Χρησιμοποιείται επίσης σε άτομα που πάσχουν από αιμοφιλία ή δρεπανοκυτταρική αναιμία όπου μπορεί να απαιτούνται συχνές μεταγγίσεις αίματος.
Ιστορική εξέλιξη
Η μετάγγιση αίματος παλιά ήταν πολύ επικίνδυνη, αφού ούτε τα μέσα υπήρχαν για να διατηρηθεί το αίμα, αλλά ούτε και η επιστήμη είχε κάνει την απαραίτητη πρόοδο και τις σημερινές επιτεύξεις. Το αίμα μεταφερόταν από το ένα σώμα στο άλλο, χωρίς προηγούμενη εξέταση. Συχνά ο λήπτης πέθαινε από σοκ, χωρίς όμως οι γιατροί να γνωρίζουν το λόγο. Το μόνο τεστ που υπήρχε ήταν η μέθοδος του Όλεκερ κατά τη οποία η μετάγγιση γινόταν με πολύ αργό τρόπο, έτσι ώστε σε περίπτωση ένδειξης κάποιας αναφυλαξίας, η μετάγγιση διακόπτονταν αμέσως. Πρωτοπόρος υπήρξε ο Γερμανός ιατρός Μάγγνους Πέγκελ (1547-1619) που έζησε στο Ρόστοκ (Rostock).
Τα ιατρικά πειράματα που γινόντουσαν στην αρχή ήταν φρικτά. Αργότερα, στον 20ό αιώνα με την εφεύρεση του μικροσκοπίου και τη συστηματική επιστημονική ανάλυση των συστατικών του αίματος και την ανακάλυψη των ομάδων αίματος από τον Αυστριακό ιατρό Καρλ Λαντστάινερ το 1901 άρχισε να γίνεται κάποια πρόοδος.
Ο πρώτος σταθμός μετάγγισης αίματος
Ο πρώτος σταθμός μετάγγισης αίματος ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1921 στο Λονδίνο. Η αιματοδοσία γινόταν εθελοντικά και χωρίς αντάλλαγμα.
Αιματοδότες
μικρογραφία|Γυαλί που χρησιμοποιείται στην αρχαία μέθοδο μετάγγισης αίματος. Οι αιματοδότες θα πρέπει να πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις προκειμένου το αίμα τους να γίνει αποδεκτό. Με τη βοήθεια ιατρικών εξετάσεων αποκλείονται οι δότες που έχουν συγκεκριμένες ασθένειες ή στο παρόν ή στο ιστορικό τους. Επίσης ειδικά τέστ υπάρχουν για τη διάγνωση ηπατίτιδας τύπου Β και AIDS.
Επιστημονικές μελέτες
Κατά τις πρόσφατες δεκαετίες η διεθνής ιατρική πρακτική δίνει ολοένα και αυξανόμενη έμφαση στη δραστική μείωση των μεταγγίσεων αίματος. Η ανάγκη για αυτή τη μείωση υφίσταται για τρεις κυρίως λόγους: α) οι κίνδυνοι της μετάγγισης είναι υπαρκτοί και, εν πολλοίς, αναπόφευκτοι, β) το προς μετάγγιση αίμα προσφέρεται από εθελοντές αιμοδότες και η προσφορά δεν είναι απεριόριστη και γ) το κόστος λήψης και επεξεργασίας κάθε μονάδας αίματος και παραγώγων είναι σημαντικό. Πέραν αυτών, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως στόχο την αυτάρκεια σε αίμα και παράγωγα του αίματος τόσο της κάθε χώρας-μέλους όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνολικά, στόχος που απαιτεί αύξηση της προσφοράς αίματος και μείωση της κατανάλωσής του..
Εναλλακτικές πρακτικές αντί της μετάγγισης αίματος
Οι εναλλακτικές πρακτικές αντί της μετάγγισης αίματος αφορούν ιατρικές τεχνικές που αποσκοπούν στην αναίμακτη περίθαλψη του ασθενούς.
Κύριος στόχος των τεχνικών είναι ο έλεγχος της αιμορραγίας, η ενίσχυση του αιμοποιητικού συστήματος και ο περιορισμός της αναιμίας. Η πρόοδος της ιατρικής τεχνολογίας καθιστά την αναίμακτη χειρουργική ολοένα και πιο διαδεδομένη πρακτική.
Στη συνέχεια περιγράφονται κάποιες βασικές τεχνικές αναίμακτης περίθαλψης.
Χειρουργικές συσκευές
Οι σύγχρονες χειρουργικές συσκευές δίνουν τη δυνατότητα στο ιατρικό προσωπικό να ελαχιστοποιήσει την απώλεια αίματος κατά τη διάρκεια των χειρουργικών επεμβάσεων. Τέτοια μέσα περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τα εξής:
Τεχνικές ελέγχου της απώλειας αίματος
Σε επείγουσες καταστάσεις, όπου είναι ορατός ο κίνδυνος καταπληξίας, επιπρόσθετες τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι η τοποθέτηση του ασθενούς σε θέση Trendelenburg, η χρήση αντισόκ παντελονιών και η κατάλληλη αντικατάσταση του όγκου του αίματος, αφού πρώτα τεθεί υπό έλεγχο η αιμορραγία.
Χειρουργικές και αναισθησιολογικές τεχνικές
Για τον περιορισμό της απώλειας αίματος κατά την εγχειρητική φάση έχουν αναπτυχθεί διάφορες χειρουργικές και αναισθησιολογικές τεχνικές. Σε αυτές τις τεχνικές περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι εξής:
Περιορισμός της ιατρογενούς απώλειας αίματος
Κατά την προεγχειρητική φάση της περίθαλψης του ασθενούς είναι δυνατή η ελαχιστοποίηση της απώλειας του αίματος του ασθενούς. Ως αποτέλεσμα, ο ασθενής έχει μεγαλύτερη αυτάρκεια σε αίμα.
Το διαδερμικό παλμικό οξύμετρο παρέχει στο γιατρό τη δυνατότητα να ελέγχει την οξυγόνωση των ιστών και, αντίστοιχα, να μεταφέρει οξυγόνο σε αυτούς μέσω του διαδερμικού/παλμικού οξυμέτρου. Άλλες απλές και αποτελεσματικές πρακτικές περιλαμβάνουν τη διενέργεια μόνο των απαραίτητων εξετάσεων, τη λήψη μικρότερων δειγμάτων αίματος (με σωληνάρια παιδιατρικού μεγέθους), τη χρήση εξοπλισμού μικροαιμοληψίας και την καλύτερη αξιοποίηση των δειγμάτων με πολλαπλά τεστ ανά δείγμα.
Εκτατικά όγκου του αίματος
Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες υφίσταται σημαντική απώλεια αίματος του ασθενούς αποτελεί συνηθισμένη πρακτική η άμεση ανατροφοδότηση αίματος μέσω μετάγγισης. Εντούτοις, τέτοιου είδους καταστάσεις θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν μέσω άμεσου περιορισμού της αιτίας που προκαλεί την απώλεια του αίματος και, στη συνέχεια, τη διατήρηση του σχετικού όγκου του αίματος με τη χρήση εκτατικών σκευασμάτων. Τα εκτατικά όγκου του αίματος χωρίζονται σύμφωνα με τη σύστασή τους σε κρυσταλλοειδή και κολλοειδή. Αυτά περιλαμβάνουν τα εξής:
Αιμοστατικοί παράγοντες
Οι αιμοστατικοί παράγοντες συμβάλλουν στον έλεγχο της αιμορραγίας και στην υποβοήθηση της πήξης του αίματος. Κατά την αιμορραγία στην εγχειρητική φάση οι αιμοστατικοί παράγοντες συμβάλλουν "στην ασφάλεια του ασθενούς και τη διεκπεραίωση της χειρουργικής επέμβασης". Διακρίνονται σε τοπικούς και ενέσιμους.
Εθνόσημο της Παραγουάης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παραγουαη Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Παραγουάης
Μετάγγιση αίματος
Αιμοστατικοί παράγοντες
Άλλοι αιμοστατικοί παράγοντες περιλαμβάνουν τον ανασυνδυασμένο παράγοντα VIIa, την Απροτινίνη, τη Βαζοπρεσίνη, το κρυοΐζημα (Cryoprecipitate) και τα συζευγμένα οιστρογόνα.
Θεραπευτικοί παράγοντες και τεχνικές αντιμετώπισης της αναιμίας
Υπάρχουν παράγοντες που μπορούν να συμβάλλουν θεραπευτικά σε καταστάσεις αναιμίας, όταν υπάρχει διαθέσιμος χρόνος για να εφαρμοσθούν. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι αιματινικοί παράγοντες, όπως ο σίδηρος, το φυλλικό οξύ και η βιταμίνη B12, οι ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες (εφόσον ενδείκνυνται), η χρήση ερυθροποιητίνης (rHuEPO), η θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο, η χρήση μεταφορέων οξυγόνου βασισμένων στους υπερφθοράνθρακες και τα διαλύματα αιμοσφαιρίνης.
Έρευνες έχουν δείξει ότι είναι δυνατή η ανοχή μικρότερου βαθμού ισοογκαιμικής αναιμίας, πέραν του «παραδοσιακού» κανόνα 10/30. Παράλληλα, η διακοπή οποιασδήποτε αιμορραγίας, η διατήρηση του ενδαγγειακού όγκου, η διαιτολογική υποστήριξη και η υποστήριξη με οξυγόνο μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά στην αντιμετώπιση της αναιμίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεραπευτικές αγωγές Κατηγορία:Ιατρική των μεταγγίσεων
Εκλογές στη Δημοκρατία του Κονγκό
Στη Δημοκρατία του Κονγκό διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος εκλέγεται από το λαό και το κοινοβούλιο (Parlement) έχει 2 σώματα. Η Εθνοσυνέλευση (Assemblée Nationale) έχει 153 μέλη που εκλέγονται για θητεία 5 ετών σε μονοεδρικές περιφέρειες. Η Γερουσία (Sénat) αριθμεί 66 μέλη, που εκλέγονται για εξαετή θητεία ανά περιφέρεια και ανά τοπικά και περιφερειακά συμβούλια.
1961
Στις πρώτες προεδρικές εκλογές στις 26 Μαρτίου 1961 εξελέγη πρόεδρος ο μοναδικός υποψήφιος, Φιλμπέρ Γιουλού από τη Δημοκρατική Ένωση για την Άμυνα των Αφρικανικών Συμφερόντων χωρίς αντίπαλο. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 90,3%.
1992
Οι επόμενες προεδρικές εκλογές έγιναν για πρώτη φορά με πολυκομματικό σύστημα σε δύο γύρους, τον Αύγουστο του 1992. Προτού διεξαχθούν οι εκλογές έγινε εθνική διάσκεψη από τον Φεβρουάριο ως τον Ιούνιο του 1991. Νικητής των εκλογών αναδείχθηκε ο Πασκάλ Λισουμπά από την Παναφρικανική Ένωση για Σοσιαλδημοκρατία (UPADS) με ποσοστό 61,32%, επικρατώντας του Μπερνάρ Κολελάς (38,68%) από το Κονγκολέζικο Κίνημα για τη Δημοκρατία και την Εσωτερική Ανάπτυξη (MCDDI) στον δεύτερο γύρο της ψηφοφορίας, με τρίτο τον μετέπειτα πρόεδρο Ντενί Σασού Νγκουέσσο από το Κονγκολέζικο Εργατικό Κόμμα με 16,87%. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 59,6% στον πρώτο γύρο και 61,6% στον δεύτερο γύρο.
2002
Μετά τον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε το 1997, ηγέτης της χώρας έγινε ξανά ο Ντενί Σασού Νγκουέσσο και ακολούθησε μεταβατική περίοδος. Εγκρίθηκε με δημοψήφισμα ένα νέο σύνταγμα τον Ιανουάριο και οι προεδρικές εκλογές έγιναν την ίδια χρονιά στις 10 Μαρτίου. Νικητής με ποσοστό 89,4% των ψήφων αναδείχθηκε ο Νγκουέσσο, επικρατώντας 6 άλλων υποψηφίων. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 14 Αυγούστου 2002 σε τελετή στην πρωτεύουσα Μπραζαβίλ, παρουσία 7 ακόμα Αφρικανών αρχηγών κράτους.
2009
Ο πρόεδρος Ντενί Σασού Νγκουέσσο κέρδισε άνετα την επανεκλογή του στις 12 Ιουλίου 2009. Έξι από τους υποψηφίους της Αντιπολίτευσης δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές, ισχυριζόμενοι ότι υπήρξε νοθεία υπέρ του Νγκουέσσο.
Οι έξι υποψήφιοι που δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές σε κοινή τους δήλωση ανέφεραν ότι περισσότερο από το 90% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων δεν είχε λάβει μέρος στις εκλογές. Το γεγονός αυτό ερμηνεύτηκε ως καταδίκη στο αυταρχικό και ολοκληρωτικό καθεστώς του Νγκουέσσο.
Ο υπουργός Πληροφοριών ανέφερε από την πλευρά του ότι η παρουσία 170 διεθνών παρατηρητών έκανε τις καταγγελίες περί νοθείας να καταρρεύσουν. Η Αφρικανική Ένωση και η Οικονομική Κοινότητα των Χωρών της Κεντρικής Αφρικής, οι οποίοι είχαν αμφότεροι στείλει παρατηρητές, έκριναν ότι οι εκλογές ήταν "ομαλές, ελεύθερες και διαφανείς", επαινώντας την ήρεμη ατμόσφαιρα στην οποία διεξήχθη η ψηφοφορία.
Σύμφωνα με τα προσωρινά αλλά επίσημα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν στις 15 Ιουλίου ο Νγκουέσσο επανεξελέγη πρόεδρος με 78,61% των ψήφων, ενώ ο ανεξάρτητος Ζοζέφ Κινουμπί Κία Μπούνγκου (Joseph Kignoumbi Kia Mboungou) ήρθε 2ος με 7,46% των ψήφων και ο Νισεφόρ Φιλά ντε Σεν-Ιντς από το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα ήταν τρίτος με 6,98%. Ένας ακόμα υποψήφιος του συνασπισμού της αντιπολίτευσης, ο Ματίας Νζον (Dzon), έλαβε 2,30% των ψήφων (είχε ζητήσει από τους ψηφοφόρους να μην προσέλθουν στις κάλπες). Η συμμετοχή ήταν 66,42%.
Πρόεδρος, 12 Ιουλίου 2009 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιος !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top width=750|Κόμμα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2016
Εκλογές διεξήχθησαν για εκλογή προέδρου στις 20 Μαρτίου 2016. Ήταν οι πρώτες εκλογές που έγιναν με το νέο σύνταγμα που εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα το 2015. Ο πρόεδρος Ντενί Σασού Νγκουέσσο, ο οποίος εξάντλησε το όριο των δύο θητειών με βάση το προηγούμενο σύνταγμα, διεκδίκησε και νέα προεδρική θητεία, εξαιτίας της υιοθέτησης ενός νέου συντάγματος. Κέρδισε επανεκλογή στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας, συγκεντρώνοντας ποσοστό 60% των ψήφων.
2022
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν σε 2 γύρους τον Ιούλιο του 2022.
1946 - 1957
Τον Δεκέμβριο του 1946 με Ιανουάριο του 1947 διεξήχθησαν οι πρώτες εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Αντιπροσωπευτικής Συνέλευσης στη Μουαγιέν-Κονγκό, σημερινή Δημοκρατία του Κονγκό. Το Κονγκολέζικο Προοδευτικό Κόμμα (PPC) κέρδισε τις εκλογές, με 15 έδρες έναντι 9 εδρών για το σοσιαλιστικό SFIO. Ακολούθησαν οι εκλογές του 1952 (για τα 37 μέλη της Εδαφικής Συνέλευσης), που έγιναν σε 2 εκλεκτορικά κολέγια (13 μέλη εξελέγησαν από το πρώτο κολέγιο και άλλα 24 από το δεύτερο). Μεγαλύτερος πολιτικός σχηματισμός αναδείχθηκε ξανά το PPC, κερδίζοντας 17 έδρες στο δεύτερο εκλεκτορικό κολέγιο. Στη Μουαγιέν-Κονγκό έγιναν εκλογές για εδαφική συνέλευση και στις 31 Μαρτίου 1957 με συμμετοχή 74,2%. Αμφότερα η Δημοκρατική Ένωση για την Άμυνα των Αφρικανικών Συμφερόντων και το Αφρικανικό Σοσιαλιστικό Κίνημα κατέλαβαν 17 έδρες.
1959
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 14 Ιουνίου 1959. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τη Δημοκρατική Ένωση για την Άμυνα των Αφρικανικών Συμφερόντων, κερδίζοντας 51 από τις συνολικά 61 έδρες στην εθνοσυνέλευση. Η συμμετοχή ήταν 79,2%.
1963
Ακολούθησαν οι εκλογές στις 11 Δεκεμβρίου 1963. Το μοναδικό νόμιμο κόμμα, το Εθνικό Κίνημα της Επανάστασης, κέρδισε το σύνολο των εδρών, συνολικά 55, και η συμμετοχή ήταν 91,7%.
1973
Ταυτόχρονα με τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος για νέο σύνταγμα, έγιναν βουλευτικές εκλογές στις 24 Ιουνίου 1973. Όλες τις 115 έδρες κατέλαβε, με βάση το μονοκομματικό καθεστώς, το μοναδικό νόμιμο κόμμα, το Κονγκολέζικο Κόμμα των Εργατικών με τη συμμετοχή να φτάνει το 83,2%.
1979
Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές, ξανά συμπίπτοντας χρονικά με τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, έγιναν στις 8 Ιουλίου 1979. Όλες τις έδρες, συνολικά 153, κέρδισε το μοναδικό νόμιμο κόμμα εκείνης της περιόδου, το Κονγκολέζικο Κόμμα των Εργατικών, με συμμετοχή 90,3%.
1984
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1984 ξανά όλες τις 153 έδρες στην εθνοσυνέλευση κέρδισε το μοναδικό έννομο κόμμα (Κονγκολέζικο Κόμμα των Εργατικών). Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 93,64%.
1989
Με συμμετοχή 89,6% έγιναν οι εκλογές στις 24 Σεπτεμβρίου 1989, με νικητή ξανά το PCT, στο πλαίσιο του μονοκομματικού καθεστώτος. Οι υποψήφιοι εξελέγησαν με λίστες και δεν ήταν όλοι προσκείμενοι στο PCT.
1993
Στις 2 Μαΐου 1993 διενεργήθηκαν βουλευτικές εκλογές, ,ε έναν δεύτερο γύρο να διεξάγεται σε αρκετές περιφέρειες στις 6 Ιουνίου. Στις εκλογές νικητής αναδείχθηκε ο συνασπισμός Προεδρική Τάση, με 65 έδρες από τις συνολικά 125 στην εθνοσυνέλευση.
2002
Οι βουλευτικές εκλογές του 2002 διεξήχθησαν σε 2 γύρους: 26 Μαΐου και 20 Ιουνίου. Το Κονγκολέζικο Εργατικό Κόμμα (PCT) και οι σύμμαχοί του κατέλαβαν τις περισσότερες έδρες του κοινοβουλίου. Στον πρώτο γύρο εξελέγησαν 51 βουλευτές. Δώδεκα υποψήφιοι αποκλείστηκαν από την Εθνική Εφορευτική Επιτροπή (CONEL) λίγο μετά τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου, εξαιτίας διαφόρων αιτιών, όπως οι καταγγελίες για νοθεία.
2007
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν σε δύο γύρους, το 2007. Το κυβερνών Κονγκολέζικο Εργατικό Κόμμα και τα προσκείμενα σε αυτόν κόμματα και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι που συντάχθηκαν με αυτό κέρδισαν 125 έδρες, ενώ δύο αντιπολιτευόμενα κόμματα κατέλαβαν συνολικά 12 έδρες.
Βουλή, 24 Ιουνίου και 5 Αυγούστου 2007 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9"|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9"|% !style="background-color:#E9E9E9"|Έδρες 1ος γύρος !style="background-color:#E9E9E9"|Έδρες 2ος γύρος !style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο εδρών
2012
Το 2012 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στις 15 Ιουλίου και στις 5 Αυγούστου 2012. Έπειτα από τη διεξαγωγή και του 2ου γύρου, το Κονγκολέζικο Εργατικό Κόμμα κέρδισε συνολικά 89 από τις συνολικά 136 έδρες, ενώ οι ανεξάρτητοι που είναι φίλα προσκείμενοι σε αυτό έχουν 12 έδρες, το επίσης προσκείμενο στο Εργατικό Κόμμα Κονγκολέζικο Κίνημα για τη Δημοκρατία και την Εσωτερική Ανάπτυξη 7 έδρες. Το κύριο κόμμα της Αντιπολίτευσης (Παναφρικανική Ένωση για Σοσιαλιστική Δημοκρατία) κέρδισε 7 έδρες.
2008
Στις 30 Ιουλίου 2008 διεξήχθησαν έμμεσες εκλογές για Γερουσία. Στις 29 Ιουνίου προηγήθηκαν οι τοπικές εκλογές. Οι σύμβουλοι που εξελέγησαν στις εκλογές αυτές εξέλεξαν τους γερουσιαστές.
2017
Έμμεσες εκλογές για Γερουσία διεξήχθησαν το 2017 μετά τις βουλευτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς.
2015
Σε δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 25 Οκτωβρίου 2015 εγκρίθηκε ένα νέο σύνταγμα με 246 άρθρα. Με το νέο σύνταγμα θα μπορεί να διεκδικήσει το ίδιο πρόσωπο 3 προεδρικές θητείες και καταργήθηκε το ηλικιακό όριο των 70 ετών για τους υποψηφίους, ενώ μειώθηκε η θητεία του Προέδρου από τα 7 στα 5 έτη. Η αντιπολίτευση κατήγγειλε το δημοψήφισμα, με το οποίο άνοιξε ο δρόμος για να διεκδικήσει και τρίτη θητεία ο πρόεδρος Νγκουέσσο. Σύμφωνα με την αντιπολίτευση στη διάρκεια ταραχών και διαδηλώσεων πριν την ψηφοφορία, σκοτώθηκαν 17 άνθρωποι, αν και ο επίσημος απολογισμός έκανε λόγο μόνο για 4 νεκρούς. Η συμμετοχή των πολιτών στο δημοψήφισμα ήταν πολύ χαμηλή. Η αντιπολίτευση δεν έλαβε μέρος.
Το νέο σύνταγμα άρχισε να ισχύει στις 6 Νοεμβρίου 2015.
1963
Σε δημοψήφισμα που έγινε στις 8 Δεκεμβρίου 1963 με συμμετοχή 91,7%, εγκρίθηκε από το 86% των πολιτών ένα νέο σύνταγμα. Με εκείνο καθιερώθηκε ο μονοκομματισμός στη χώρα και οι θητείες που θα επιτρεπόταν να υπηρετήσει ο πρόεδρος ορίστηκαν σε δύο (μέγιστος αριθμός).
1973
Ένα νέο σύνταγμα εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα στις 24 Ιουνίου 1973. Ο νέος καταστατικός χάρτης έλαβε την έγκριση από το 76,7% των ψηφοφόρων με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 83,1%.
1979
Στις 8 Ιουλίου 1979 υπερψηφίστηκε ένα νέο σύνταγμα, που εγκρίθηκε από το 96,93% των πολιτών, με συμμετοχή 90,3%.
1992
Το 96% των πολιτών ενέκριναν ένα νέο σύνταγμα σε δημοψήφισμα στις 15 Μαρτίου 1992. Με το νέο σύνταγμα το πολίτευμα της χώρας έγινε προεδρική δημοκρατία με κοινοβούλιο αποτελούμενο από δύο σώματα. Η συμμετοχή καταγράφηκε στο 70,9%.
2002
Σε δημοψήφισμα στις 20 Ιανουαρίου 2002 ποσοστό άνω του 87% υπερψήφισε το νέο Σύνταγμα (που γράφτηκε το 2001) με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 77,5%. Με βάση το νέο σύνταγμα, το πολίτευμα έγινε Προεδρική Δημοκρατία και καταργήθηκε η θέση του Πρωθυπουργού. Με το νέο σύνταγμα θεσμοθετήθηκε η θητεία 7 ετών για τον πρόεδρο και θεσπίστηκε κοινοβούλιο με τα 2 σώματα και ορίστηκαν οι προϋποθέσεις για να είναι κάποιος υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές.
C2H4
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων Κατηγορία:C2
Σαράντ (ποταμός)
Ο Σαράντ (γαλλ. Charente, οξιτ. Charanta) είναι ποταμός της Γαλλίας, ο οποίος διαρρέει τους νομούς Σαράντ και Σαράντ-Μαριτίμ και έχει συνολικό μήκος 360 χιλιόμετρα. Πηγάζει στην δυτική πλευρά των ορέων της Λιμουζέν, διαρρέει τις πόλεις Ανγκουλέμ, Κονιάκ, Σαιντ και Ροσφόρ και εκβάλλει στον ατλαντικό Ωκεανό, σχηματίζοντας ένα μεγάλο ελώδες δέλτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας
Χρωματισμένος χρυσός
Ο καθαρός χρυσός είναι ελαφρώς κίτρινος στο χρώμα, αλλά ο χρωματισμένος χρυσός μπορεί να παραχθεί σε διάφορα χρώματα.
Ο χρωματισμένος χρυσός μπορεί να ταξινομηθεί σε τρεις ομάδες:
Ο 100% καθαρός χρυσός είναι 24 καρατίων εξ ορισμού, οπότε όλοι οι χρωματισμένοι χρυσοί είναι λιγότερο από αυτό, με κοινή καθαρότητα 18Κ (75%), 14K (58%), και 9Κ (38%).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοσμηματοποιία
2815 Σόμα
Ο Σόμα (Soma) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του «Κύβου Σόμα», ενός τριδιάστατου μαθηματικού παιχνιδιού που επινοήθηκε από τον Δανό μαθηματικό, ποιητή και συγγραφέα Piet Hein.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Σόμα είναι άγνωστα. Ο Σόμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 43 λεπτά και 59,7 δευτερόλεπτα, μία πολύ γρήγορη περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Σομα
Τεθλασμένη
thumbnail|Τεθλασμένες γραμμές.|400px Στη γεωμετρία η τεθλασμένη ή πολυγωνική γραμμή χαρακτηρίζεται το ευθύγραμμο σχήμα που αποτελείται από (πεπερασμένου πλήθους) διαδοχικά ευθύγραμμα τμήματα, τα οποία δεν αποτελούν ευθεία γραμμή.
Τα ευθύγραμμα αυτά λέγονται πλευρές της τεθλασμένης και τα άκρα τους κορυφές. Η πρώτη και τελευταία κορυφή, όταν υπάρχουν, λέγονται άκρα της. Μήκος ή Περίμετρος της τεθλασμένης ονομάζεται το άθροισμα των μηκών των πλευρών της.
Μία τεθλασμένη λέγεται απλή όταν κάθε σημείο της που δεν είναι κορυφή ανήκει σε μία μόνο πλευρά της, όταν δηλαδή δεν διασταυρώνονται οι πλευρές της. Μια απλή κλειστή τεθλασμένη λέγεται πολύγωνο.
Στη διπλανή εικόνα, το επάνω σχήμα είναι μια απλή ανοιχτή τεθλασμένη, το κάτω αριστερά μια μη απλή ανοιχτή τεθλασμένη και το κάτω δεξιά μια μη απλή κλειστή τεθλασμένη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολύγωνα Κατηγορία:Καμπύλες
Ρούφους Ουίλμοτ Γκρίζγουολντ
Ο Ρούφους Ουίλμοτ Γκρίζγουολντ (15 Φεβρουαρίου 1815 - 12 Αυγούστου 1857) ήταν Αμερικανός εκδότης και κριτικός, γνωστός περισσότερο για την αντιπαλότητά του με τον συγγραφέα Έντγκαρ Άλλαν Πόε.
Γεννήθηκε στην πόλη Μπένσον του Βερμόντ και υπήρξε Βαπτιστής κληρικός, πριν ξεκινήσει να εργάζεται ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες της Νέας Υόρκης. Από το 1841 μέχρι το 1843, εργάστηκε ως εκδότης του περιοδικού Graham's Magazine στη Φιλαδέλφεια, προσελκύοντας αρκετούς σημαντικούς Αμερικανούς συγγραφείς. Την περίοδο 1850 - 1852, ήταν εκδότης του International Magazine της Νέας Υόρκης, το οποίο συγχωνεύτηκε το 1852 με το περιοδικό Harper's Magazine. Πέθανε το 1857 από φυματίωση, στην πόλη της Νέας Υόρκης.
Μεγάλο μέρος του έργου του περιλαμβάνει την επιμέλεια και έκδοση ανθολογιών, διανθισμένες με σύντομες κριτικές και βιογραφίες. Σημαντικότερες ίσως ανθολογίες του Γκρίζγουολντ υπήρξαν οι συλλογές Poets and Poetry of America (1842), Prose Writers of America (1846), Female Poets of America (1848) και Sacred Poets of England and America (1849).
Ο Γκρίζγουολντ είναι ιδιαίτερα γνωστός για την σχέση του με τον Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Ο τελευταίος έγραψε μία αρνητική κριτική για την ανθολογία Poets and Poetry of America, ενώ ο Γκρίζγουολντ συμπεριέλαβε τον Πόε στην ανθολογία Prose Writers of America, σχολιάζοντας όμως με αρνητικό τρόπο τα έργα του. Μεταξύ τους αναπτύχθηκε από την αρχή της γνωριμίας τους, μία έντονη αντιπαλότητα. Μετά το θάνατο του Πόε, ο Γκρίζγουολντ δημοσίευσε μία ειρωνική νεκρολογία στην New York Tribune, υπογράφοντάς την με το ψευδώνυμο Λούντβιχ (Ludwig),ενώ ανέλαβε και τις μεταγενέστερες εκδόσεις έργων του, αν και δεν πιστοποιείται από επίσημα στοιχεία πως κάτι τέτοιο ήταν επιθυμία του ίδιου του Πόε. Σε μία συλλογή έργων του Πόε, ο Γκρίζγουολντ περιέλαβε επίσης μία βιογραφία (Memoir) του συγγραφέα τους, η οποία περιείχε σημαντικές ανακρίβειες για την προσωπικότητα του Πόε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κριτικοί της λογοτεχνίας
Κολέγιο
Το Κολέγιο ή Κολλέγιο (Λατινικά: Collegium) είναι εκπαιδευτικό ίδρυμα ή συστατικό τμήμα εκπαιδευτικού ιδρύματος. Το κολέγιο μπορεί να είναι ένα τριτοβάθμιο εκπαιδευτικό ίδρυμα που χορηγεί τίτλο σπουδών, τμήμα πανεπιστημίου, που αποτελείται από σύνολο κολεγίων ή ίδρυμα που προσφέρει επαγγελματική εκπαίδευση. Είναι το αντίστοιχο του Ελληνικού όρου Σχολή (εντός του Πανεπιστημίου), π.χ. μαθηματική Σχολή, Νομική Σχολή.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιταλία, το κολέγιο είναι τυπικά τμήμα πανεπιστημίου, αλλά γενικά οι όροι «κολέγιο» και «πανεπιστήμιο» χρησιμοποιούνται εναλλακτικά, ενώ στην Ωκεανία και τη Νότια Ασία, το κολέγιο αναφέρεται πιθανώς σε ίδρυμα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ή λύκειο, σε κολέγιο περαιτέρω επιμόρφωσης, σε εμπορικό εκπαιδευτικό οργανισμό, ή συστατικό τμήμα πανεπιστημίου.
Ετυμολογία
Στην αρχαία Ρώμη το collegium ήταν λέσχη ή εταιρεία, μια ομάδα ανθρώπων με κοινό σύστημα κανόνων (con- = "μαζί" + leg- = "νόμος" ή lego = "επιλέγω" ή "διαβάζω"). Επίσης κοινωνία αρχής, συναρχία, σύστημα.
Σημειώσεις παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαίδευση ανά βαθμίδες
Γανυμήδης (δορυφόρος)
Ο Γανυμήδης (αγγλικά: Ganymede) ή Δίας III είναι ο πιο ογκώδης, φωτεινός και μεγαλύτερος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία, αλλά και του Ηλιακού συστήματος, με διάμετρο 5.268 χιλιόμετρα. Είναι μεγαλύτερος ακόμη και από τον πλανήτη Ερμή και τον νάνο πλανήτη Πλούτωνα. Επειδή είθισται στη Αστρονομία αντί του ονόματος του δορυφόρου να χρησιμοποιείται ο αύξων αριθμός εκάστου (κατά σειρά απόστασης από τον πλανήτη) ο Γανυμήδης συμβολίζεται με τον λατινικό αριθμό ΙΙΙ και καλείται «τρίτος» δορυφόρος του Δία, αν και στη πραγματικότητα είναι ο τέταρτος στη σειρά. Ολοκληρώνοντας μια περιστροφή σε περίπου επτά ημέρες, ο Γανυμήδης συμμετέχει σε μία τροχιακή απήχηση 1:2:4 με τα φεγγάρια Ευρώπη και Ιώ, αντίστοιχα.
Ανακάλυψη και ετυμολογία
Ανακαλύφθηκε από τον Γαλιλαίο στις 7 Ιανουαρίου του 1610, με τη βοήθεια της πρώτης διόπτρας που είχε κατασκευάσει ο ίδιος, και αμέσως μετά την ανακάλυψη των δύο άλλων επίσης μεγάλων δορυφόρων του πλανήτη αυτού, της Καλλιστούς και της Ιούς ή της Ευρώπης. Στις 13 Ιανουαρίου 1610 είδε και τα τέσσερα αντικείμενα ταυτόχρονα για πρώτη φορά, αλλά είχε δει κάθε ένα από τα φεγγάρια πριν αυτήν την ημερομηνία τουλάχιστον μία φορά. Μέχρι τις 15 Ιανουαρίου, ο Γαλιλαίος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα αστέρια ήταν πραγματικά σώματα σε τροχιά γύρω από το Δία. Υποστήριξε το δικαίωμα να ονομάσει τα φεγγάρια: τα θεωρούσε "Cosmian Stars" αλλά κατέληξε στο "Αστέρες των Μεδίκων".
Ο Γάλλος αστρονόμος Nicolas-Claude de Fabri Peiresc πρότεινε ξεχωριστά ονόματα από την οικογένεια των Μεδίκων για τα φεγγάρια, αλλά η πρότασή του δεν έγινε δεκτή.
Τελικά, ο δορυφόρος πήρε το όνομα του από τον Γερμανό αστρονόμο Μάγερ Σίμωνα, γνωστότερο ως Μάριο (1570-1624), ο οποίος παρομοιάζοντάς τον με οινοχόο που περιφέρεται γύρω από τον πλανήτη Δία τον ονόμασε Γανυμήδη, ο οποίος στην Ελληνική μυθολογία ήταν ο οινοχόος των θεών του Ολύμπου.
Χαρακτηριστικά
Έχει διάμετρο 5.268 χιλιόμετρα, απέχει από τον πλανήτη Δία 1.070.400 χλμ. και περιφέρεται γύρω απ’ αυτόν σε γήινο χρόνο 7 ημερών, 3 ωρών, 42 λεπτών και 33 δευτερολέπτων σχηματίζοντας γωνία 3 περίπου μοιρών με το επίπεδο περιφοράς του Δία. Είναι αρκετά λαμπρός, πέμπτου μεγέθους (5,1), και επομένως είναι θεωρητικά ορατός με γυμνό μάτι, η λαμπρότητα όμως του Δία καλύπτει την παρουσία του. Κρουστικοί δακτύλιοι από παλαιότερες συγκρούσεις σημαδεύουν τον παγωμένο φλοιό του, ενώ φωτεινές δέσμες πάγου ξεχύνονται ακτινωτά από τις πιο πρόσφατες συγκρούσεις. Σε άλλα σημεία πάλι διάφοροι κύκλοι και κορυφές κυμάτων διασχίζουν το έδαφος εδώ κι εκεί.
Εσωτερική δομή
300px|thumb|left|Το εσωτερικό του Γανυμήδη. Ο φλοιός είναι μια ψυχρή και σκληρή κρούστα πάγου. Ο μανδύας αποτελείται από δύο τμήματα: Το εσωτερικό που αποτελείται από θερμό πάγο, μπορεί και ρευστό νερό, και το εξωτερικό από πυριτικά άλατα. Τέλος έχει ένα μεταλλικό πυρήνα.
Ο Γανυμήδης φαίνεται να είναι πλήρως διαφοροποιημένος, αποτελούμενος από ένα πυρήνα θειούχου σιδήρου, πυριτικό μανδύα και έναν εξωτερικό μανδύα πάγου. Το μοντέλο αυτό υποστηρίζεται από τη χαμηλή τιμή της αδιάστατης ροπής αδράνειας (0,3105 ± 0.0028), η οποία μετρήθηκε κατά τη διάρκεια της προσέγγισης του Γαλιλαίου. Στην πραγματικότητα, ο Γανυμήδης έχει τη μικρότερη ροπή αδράνειας μεταξύ των σωμάτων του ηλιακού συστήματος. Η ύπαρξη ενός υγρού, πλούσιου σε σίδηρο πυρήνα παρέχει μια φυσική εξήγηση για το εγγενές μαγνητικό πεδίο του Γανυμήδη που ανιχνεύτηκε από τον Γαλιλαίο. Η επαγωγή στον υγρό σίδηρο, ο οποίος έχει υψηλή ηλεκτρική αγωγιμότητα, είναι το πιο λογικό μοντέλο παραγωγής του μαγνητικού πεδίου.
Επιφάνεια
Κρατήρες υπάρχουν και στα δύο είδη εδαφών. Οι κρατήρες δείχνουν ότι έχουν ηλικία 4 δις ετών, ενώ η ηλικία του αυλακωτού εδάφους είναι μικρότερη. Η ηλικία τους πρέπει να είναι παρόμοια με της Σελήνης (3 με 3,5 δισεκατομμυρίων χρόνων), γεγονός που υποδεικνύει ότι τότε οι συγκρούσεις ήταν πολύ συχνότερες, απ' ότι τώρα. Κάποιο κρατήρες διακόπτονται και άλλοι βρίσκονται πάνω από τις αυλακώσεις, δείχνοντας ότι κάποιες από αυτές είναι αρκετά παλιές. Οι κρατήρες είναι επίπεδοι χωρίς κεντρικά υψώματα που ίσως οφείλεται στον παγωμένο φλοιό ο οποίος ρέει κατά τις διάφορες γεωλογικές περιόδους του.
Εκτός από τους κρατήρες, η επιφάνειά του είναι σημαδεμένη και με αυλάκια σαν κάποιος να έχει σύρει πάνω του μια πελώρια τσουγκράνα. Πάνω σ’ αυτό τον κόσμο των πάγων και των σκοτεινών άχρωμων βράχων υπάρχουν ολόκληρες οροσειρές, με ύψος 1.500 μέτρων και μήκος εκατοντάδων χιλιομέτρων, που απλώνονται σαν γιγάντιες πτυχές του λεπτού φλοιού του. Πριν από εκατομμύρια χρόνια, όταν ο Γανυμήδης ήταν ακόμη νέος και το εσωτερικό του θερμό, η επιφάνειά του διασπάστηκε σε τεράστιες πλάκες που μετακινούμενες συγκρούστηκαν μεταξύ τους σχηματίζοντας τις πτυχώσεις και τις οροσειρές με μια διαδικασία παρόμοια με την κίνηση των τεκτονικών πλακών της Γης. Οι δυνάμεις που προκάλεσαν την τεκτονική δράση μπορούν να συνδεθούν με παλιρροϊκά γεγονότα θέρμανσης κατά το παρελθόν, που ενδεχομένως προκλήθηκαν όταν ο δορυφόρος πέρασε από ασταθή τροχιακό συντονισμό. Το παλιρροϊκό λύγισμα των πάγων μπορεί να θέρμανε το εσωτερικό και καταπόνησε τη λιθόσφαιρα, και οδήγησε στην ανάπτυξη των ρωγμών και ρηγμάτων, τα οποία έσβησαν τα παλιά, σκοτεινά εδάφη στο 70% της επιφάνειας. Στη συνέχεια ζεστοί πίδακες νερού από το εσωτερικό του δορυφόρου παραμόρφωσαν την τεκτονική της λιθόσφαιρας. Η ραδιενεργής θέρμανση εντός του δορυφόρου είναι η σημαντικότερη πηγή ρεύματος θερμότητας, συμβάλλοντας, για παράδειγμα, σε βάθος των ωκεανών. Ερευνητικά μοντέλα διαπίστωσαν ότι, αν η εκκεντρότητα της τροχιάς ήταν μία τάξη μεγέθους μεγαλύτερη από ό, τι σήμερα (όπως μπορεί να ήταν στο παρελθόν), η παλιρροϊκή θέρμανση θα ήταν πιο σημαντική πηγή θερμότητας από ραδιενεργή θέρμανση.
Μαγνητόσφαιρα
Μια σημαντική ανακάλυψη της διαστημοσυσκευής Γαλιλαίος ήταν η ύπαρξη μαγνητόσφαιρας στον Γανυμήδη, κάτι που σημαίνει ότι ο δορυφόρος αυτός έχει το δικό του μαγνητικό πεδίο. Λόγω του μαγνητικού αυτού πεδίου είναι πιθανή και η ύπαρξη ενός ρευστού πυρήνα από σίδηρο ή από αγώγιμο αλατισμένο νερό που βρίσκεται κάτω από τον παγωμένο φλοιό του. Άλλες πάλι μετρήσεις μας έδειξαν την πιθανή ύπαρξη ιονόσφαιρας, ενώ κάτω από την ιονόσφαιρα πρέπει να υπάρχει και μια πολύ λεπτή και αραιή ατμόσφαιρα.
Εξερεύνηση
Τα πρώτα διαστημικά οχήματα που προσπέρασαν το σύστημα του Δία ήταν το Πάιονηρ 10 και Πάιονηρ 11, χωρίς όμως να μπορέσουν να μας στείλουν πολλές πληροφορίες για τον Γανυμήδη. Το 1979 όμως τα Βόγιατζερ 1 και Βόγιατζερ 2 κατόρθωσαν να προσδιορίσουν το ακριβές του μέγεθος και να παρατηρήσουν την αυλακωμένη του επιφάνεια. Από το 1996 έως το 2000 το Γαλιλαίος μελέτησε τον Γανυμήδη σε έξι διαφορετικά προσπεράσματά του, εκ των οποίων το δεύτερο ήταν σε ύψος 264 χλμ. από την επιφάνειά του. Από τις φωτογραφίες που ήρθαν από τον Γαλιλαίο φαίνεται ότι ένα μεγάλο τμήμα της επιφάνειας του Γανυμήδη έχει ανασχηματιστεί από πρόσφατες ηφαιστειακές ή τεκτονικές δραστηριότητες. Τα στοιχεία του Γαλιλαίου μας αποκάλυψαν επίσης μια επιφάνεια βομβαρδισμένη από κομήτες και αστεροειδείς, και ρυτιδιασμένη από παρόμοιες δυνάμεις που σχημάτισαν τα βουνά και μετακινούν τις ηπείρους πάνω στη Γη. Το πιο πρόσφατο διαστημικό όχημα το οποίο μελέτησε τον Γανυμήδη, προσπερνώντας τον, ήταν το Νέοι Ορίζοντες το 2007. Τον Φεβρουάριο του 2009 η NASA και ο ESA ανακοίνωσαν την κοινή τους απόφαση να μελετήσουν το δορυφορικό σύστημα του Δία με το διαστημικό όχημα EJSM, το οποίο θα εκτοξευτεί το 2020.
1830 Πόγκσον
Ο Πόγκσον (Pogson) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,45. Ανακαλύφθηκε το 1968 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του από το επώνυμο του Βρετανού αστρονόμου Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Πόγκσον είναι S (λιθώδης). Ο Πόγκσον περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 34 λεπτά και 12,0 δευτερόλεπτα, μία πολύ γρήγορη περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πογκσον
Αντούρ
Ο Αντούρ (γαλλ. Adour, βασκ. Aturri, οξιτ. Ador) είναι ένας ποταμός της Γαλλίας που αποσυραγγίζει τα κεντρικά Πυρηναία και την νοτιοδυτική Ακουιτανία. Έχει μήκος 335 χιλιόμετρα και λεκάνη απορροής 1500 τετραγωνικά χιλιόμετρα .Εκβάλλει στον Ατλαντικό Ωκεανό
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας
Σημαία της Παραγουάης
Η σημαία της Παραγουάης κατέχει την παγκόσμια πρωτοτυπία να έχει διαφορετικό έμβλημα στην πίσω όψη από ό,τι στη μπροστινή.
Μίλοβαν Γκρίμποβιτς
Ο Μίλοβαν Γκρίμποβιτς (σερβικά: Милован Грбовић), ήταν ένας από τους ηγέτες της πρώτης σερβικής επανάστασης.
Σημαία της Παραγουάης
Κάθε πλευρά της σημαίας αποτελείται από τρεις ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες, χρώματος κόκκινου, λευκού και μπλε, με ένα έμβλημα στο κέντρο της λευκής λωρίδας. Το έμβλημα στην μπροστινή πλευρά είναι το εθνόσημο της Παραγουάης. Αυτό έχει ένα κίτρινο αστέρι με πέντε ακτίνες, το οποίο περιβάλλεται από ένα πράσινο στεφάνι. Το στεφάνι έχει γύρω του τις λέξεις REPUBLICA DEL PARAGUAY («Δημοκρατία της Παραγουάης»), εντός δύο ομόκεντρων κύκλων.
Μίλοβαν Γκρίμποβιτς
Ακόμη και πριν από την εξέγερση αναφέρετια ότι πήρε μέρος στο πλευρό του πατέρα του Νικόλα Γκρίμποβιτς στο νεχαγιέ του Βάλιεβο κατά των προσπαθειών του Οσμάν Πασβάλογλου να καταλάβη το Σαντζάκι του Σμεντέρεβο.
Σημαία της Παραγουάης
Το σχέδιο της σημαίας απλοποιήθηκε τα έτη 1991 και 2013 (την τελευταία φορά με την αφαίρεση του κόκκινου χρώματος από τον κύκλο που βρίσκεται στη μεσαία λευκή λωρίδα, κάτι που θύμιζε τη δικτατορία του Αλφρέδο Στρέσνερ).
Μίλοβαν Γκρίμποβιτς
Από την έναρξη της εξέγερσης τέθηκε επικεφαλής του στρατού της περιοχής Κολουμπάρα και στη συνέχεια έγινε αρχηγός. Συμμετείχε στις μάχες για την απελευθέρωση της Βάλιεβο, στην πολιορκία του Βελιγραδίου το 1804, και στις περισσότερες μάχες που έγιναν στο ποταμό Ντρίνα.
Αναφορές
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Σημαία της Παραγουάης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παραγουαη Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Παραγουάης
2816 Πιεν
Ο Πιεν (Pien) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,70. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βέλγου τηλεοπτικού μετεωρολόγου Αρμάν Πιεν (Armand Pien, 1920–2003).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Πιεν εκτιμάται σε 21,91 ± 1,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι B, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,077 ± 0,014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Πιεν
Πολιορκητική χελώνη
thumb|right|350px|Επιθετική χελώνη με κριό. thumb|right|Αντίγραφο επιθετικής χελώνης με κριό στη Γαλλία. Η πολιορκητική χελώνη ήταν όπλο που χρησιμοποιούσαν οι επιτιθέμενοι σε πολιορκίες.
Η ιστορία της χελώνης
Η χελώνη χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Περικλή στην πολιορκία της Σάμου. Κατασκευαστής ήταν ο Αρτέμων από τις Κλαζομενές.
Περιγραφή της χελώνης
Όταν οι πολιορκημένοι κλείνονταν μέσα στα τείχη τους, οι επιτιθέμενοι σκαρφίζονταν διάφορα τεχνάσματα για να σπάσουν την πολιορκία. Άνοιγαν τρύπες στον τοίχο με τρυπάνι, ορμούσαν με τον πολιορκητικό κριό, έσκαβαν τούνελ κάτω από τα τείχη ή έριχναν χώμα στην τάφρο που περιέβαλε το οχυρό. Κατά την διάρκεια αυτών των προσπαθειών η χελώνη τους προστάτευε από τα πυρά των πολιορκημένων. Η χελώνη ήταν κατασκευασμένη με σκεπή και πλευρικούς τοίχους από γερές σανίδες. Ήταν κινούμενη, αφού ήταν προσαρμοσμένη επάνω σε τροχούς. Διακρίνονταν σε επιθετική χελώνη, η οποία είχε κριό, και σε αμυντική χελώνη, η οποία απλά προστάτευε του επιτιθέμενους πολεμιστές.
Για την κατασκευή ή την επισκευή των χελωνών ο στρατός διατηρούσε μαραγκούς.
Πηγές
Χελωνη
1831 Νίκολσον
Ο Νίκολσον (Nicholson) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1968 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του από το επώνυμο του Αμερικανού αστρονόμου Σηθ Μπαρνς Νίκολσον.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Νίκολσον είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νικολσον
Μποφφά (νομαρχία)
Η Μποφφά (γαλλ: Boffa) είναι μία από τις πέντε νομαρχίες της περιφέρειας Μποκέ στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι η Μποφφά.
Γεωγραφία
Η Μποφφά βρίσκεται δυτικά της Γουινέας και νότια του Μποκέ. Συνορεύει στα βόρεια με το Μποκέ, στα νοτιοανατολικά με τη Ντουμπρεκά, στα βορειοανατολικά με τη Φριά και το Τελιμελέ και στα δυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό.
Ευάγγελος Πεντάρης
Ο Ευάγγελος Πεντάρης (1933) είναι Έλληνας πολιτικός και πλοίαρχος του εμπορικού ναυτικού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βαγγέλης Πεντάρης γεννήθηκε το 1933 στα Χανιά της Κρήτης. Τελείωσε την Σχολή Εμποροπλοιάρχων και εργάστηκε ως πλοίαρχος του εμπορικού ναυτικού. Προδικτατορικά, αποτελούσε στέλεχος του προσωπικού μηχανισμού του Σοφοκλή Βενιζέλου στους ναυτικούς.
Το 1980 υπήρξε πρωταγωνιστής διεθνούς επεισοδίου διάσωσης, καθώς κατάφερε να σώσει περίπου 2.000 ναυτικούς κατά την διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ, αποσφραγίζοντας τον ασύρματο του πλοίου του με κίνδυνο της ζωής του, και στην συνέχεια επικοινωνώντας με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζίμμυ Κάρτερ, τον ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Λεονίντ Μπρέζνιεφ, τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ και τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, μεταξύ άλλων.
Εκλέχθηκε βουλευτής Β΄ Πειραιώς του ΠΑΣΟΚ το 1981, και επανεκλέχθηκε το 1985.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά Κατηγορία:Πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ
Γιαροπόλκ Β΄ του Κιέβου
Ο Γιαροπόλκ β΄ Βλαντιμιρόβιτς, ρωσ. Ярополк II Владимирович (1082 - 18 Φεβρουαρίου 1139) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Σμολένσκ (1100-13), τού Περεγιασλάβ (1114-32) και μέγας πρίγκιπας τού Κιέβου (1132-39). Πολέμησε σε εκστρατείες εναντίον των Πολόβτσι (Κουμάνων) το 1103 και πάλι το 1116.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχου μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Γκύθα του Ουέσσεξ, κόρης τού Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας.
Το 1032 απεβίωσε ο αδελφός του Μστισλάβ Α΄ ο μέγας μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου και ο Γιαροπόλκ Β΄ έλαβε το στέμμα τού Κιέβου. Είχε να ασχοληθεί με πολλά συμφέροντα της οικογένειάς του, πιο πολύ με τον ισχυρό, ετεροθαλή αδελφό του Γιούρι Α΄ τον μακρόχειρα (dolgoruki). Ο Γιαροπόλκ Β΄ όρισε τον Βσέβολοντ, γιο τού Μστισλάβ Α΄, ως πρίγκιπα τού Περεγιασλάβ, αλλά ο Γιούρι Α΄ -με τη συγκατάθεση των Νοβγκοροντιανών- τον εκδίωξε. Επίσης ο Γιαροπόλκ Β΄ όρισε τον Ιζιασλάβ Β΄, άλλο γιο τού Μστισλάβ Α΄, ως πρίγκιπα τού Περεγιασλάβ και τού Τουρόβ. Ο Γιαροπόλκ Β΄ λίγο μετά αντικαταστάθηκε από τον αδελφό του Βιατσεσλάβ Α΄.
Η ειρήνη δεν κράτησε πολύ και το 1134 ο "γύρος" (η κυκλική μετάθεση) άρχισε ακόμη μία φορά. Ο Ιζιασλάβ Β΄ έπρεπε να κληροδοτήσει το Τουρόβ στον Βιατσεσλάβ Α΄, ώστε να τον αφήσει να το κυβερνήσει ακόμη μία φορά. Το Περεγιασλάβ θα έμενε στον Γιούρι Α΄, με τον όρο ότι ο Ιζιασλάβ Β΄ θα πήγαινε να κυβερνήσει το Ροστόβ· πάντως ο Γιούρι Α΄ κράτησε ένα μεγάλο μέρος τού πριγκιπάτου υπό την επιρροή του. Ο Ιζιασλάβ Β΄ επίσης απέκτησε το Βολίν και ο Αντρέι Βλαντιμίροβιτς, άλλος ετεροθαλής αδελφός τού Γιαροπόλκ Β΄, θα κυβερνούσε το Περεγιασλάβ.
Απεβίωσε το 1139 και τάφηκε στο ναό του Αγ.Ανδρέα. Ο αδελφός του Βιατσεσλάβ Α΄ που τον διαδέχθηκε, σύντομα εκδιώχθηκε από τον 2ο εξάδελφό του Βσέβολοντ Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1116 την Ελένα πριγκίπισσα της Οσετίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Κοσοβορότκα
δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ|Ανδρική κοσοβορότκα Η κοσοβορότκα (косоворо́тка), γνωστό στη Δύση ως πουκάμισο Ζιβάγκο, ρώσικο πουκάμισο του χωρικού ή πουκάμισο Τολστόι, είναι ρωσικό πουκάμισο ασύμμετρου γιακά. Η λέξη προέρχεται από το κόσο - ασύμμετρος, και βόροτ - γιακάς.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|213x213εσ|Ένας άντρας ντυμένος με το πουκάμισο κοσοβορότκα. Η κοσοβορότκα είναι παραδοσιακό ρωσικό πουκάμισο, που έχει μακριά μανίκια και φτάνει μέχρι το μέσο του μηρού. Δεν έχει κουμπιά μέχρι το τέλος του στο μηρό αλλά έχει πολλά κουμπιά στο γιακά (αποκολλούνται όταν το ρούχο είναι τραβιέται πάνω από το κεφάλι του χρήστη), αν και αυτά τοποθετούνται μακριά σε μια πλευρά (τα περιφερειακά στυλ διαφέρουν μεταξύ αριστερά και δεξιά), αντί για το κεντρικό, όπως συνηθίζεται με το τυπικό ανδρικό πουκάμισο του 20ού και του 21ού αιώνα. Ο γιακάς και τα μανίκια του κοσοβορότκα ήταν συχνά διακοσμημένα με παραδοσιακό Σλαβικό στολίδι.
Η συντριπτική πλειοψηφία των Ρώσων ήταν αγρότες, που συχνά δούλευαν κατευθύνοντας το σώμα τους προς το έδαφος. Σχεδόν όλοι τους φορούσαν ένα Χριστιανικό σταυρό. Ο γιακάς του πουκάμισου έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να εμποδίζει το σταυρό από το να πέσει έξω από κάτω από το πουκάμισο. Αυτή περιόριζε την ενόχληση και βοηθούσε στην αύξηση της παραγωγικότητας του αγρότη.
Το ανδρικό ένδυμα φοριέται χαλαρά και δεν μπαίνει στο παντελόνι αλλά χρησιμοποιείται είτε με μια συμβατική ζώνη, σχοινί είτε γραβάτα που μοιάζει με σχοινί. Οι ουρές των ενδυμάτων κρεμόταν πάνω από το παντελόνι. Τα γυναικεία πουκάμισα ήταν χωμένα μέσα στην φούστα ή φοριούνται κάτω από το σαραφάνι, και η γραμμή στο γυναικείο πουκάμισο είναι στη μέση και όχι στο πλάι. Τα παιδικά πουκάμισα ήταν συχνά πολύ μεγάλα για εκείνα που τα φορούσαν και ήταν το μόνο κομμάτι της ένδυσης για τα μικρά αγόρια και κορίτσια στην αρχαιότητα.
αριστερά|μικρογραφία|196x196εσ|Ένα σχέδιο από τον Γιούλι Γκαντ, 1923. Γενικά το kosovorotka φοριέται από αγρότες και αστούς από διάφορες κοινωνικές κατηγορίες στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν ήταν ραγδαία εκτοπιστεί ως ένα καθημερινό ένδυμα από την πιο αποτελεσματική και λιγότερο περίτεχνα ρούχα μετά την Επανάσταση των Μπολσεβίκων του 1917. Το ένδυμα είναι επίσης γνωστό ως tolstovka, ή ο Τολστόι-shirt, επειδή ο συγγραφέας Λέων Τολστόι συνήθως τη φορούσε στα τελευταία του χρόνια. Από τα τέλη του 20ου αιώνα kosovorotkas εμφανίζονται ως επί το πλείστον ως αναμνηστικά και ως ενδύματα από ρωσική λαϊκή μουσική, τραγούδι και χορό σύνολα. Το kosovorotka είναι επίσης δει φοριούνται από τον Ομάρ Σαρίφ, όπως ο Γιούρι Ζιβάγκο, David Lean"s 1965 ταινία Δόκτωρ Ζιβάγκο.