cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοικητική διαίρεση νομού Κυκλάδων (πρόγραμμα Καποδίστριας)
-- Δήμος Κέας --
Ο δήμος Κέας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.417 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Κορθίου --
Ο δήμος Κορθίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.547 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Κύθνου --
Ο δήμος Κύθνου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.608 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Μήλου --
Ο δήμος Μήλου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.771 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Μυκόνου --
Ο δήμος Μυκόνου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 9.320 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Νάξου --
Ο δήμος Νάξου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 12.089 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Πάρου --
Ο δήμος Πάρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 12.853 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ποσειδωνίας --
Ο δήμος Ποσειδωνίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.006 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Σερίφου --
Ο δήμος Σερίφου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.414 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Σίφνου --
Ο δήμος Σίφνου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.442 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Υδρούσας --
Ο δήμος Υδρούσας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.355 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Κοινότητα Ανάφης --
Η κοινότητα Ανάφης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 273 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Αντιπάρου --
Η κοινότητα Αντιπάρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.037 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Δονούσης --
Η κοινότητα Δονούσης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 163 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Κιμώλου --
Η κοινότητα Κιμώλου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 769 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Κουφονησίων --
Η κοινότητα Κουφονησίων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 366 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Οίας --
Η κοινότητα Οίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.230 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Πανόρμου --
Η κοινότητα Πανόρμου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 679 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Σικίνου --
Η κοινότητα Σικίνου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 238 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Σχοινούσσης --
Η κοινότητα Σχοινούσσης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 206 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Φολεγάνδρου --
Η κοινότητα Φολεγάνδρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 667 κατοίκους και περιλαμβάνει:
Κατηγορία:Νομός Κυκλάδων Κυκλαδων
Άηχο διπλοχειλικό στιγμιαίο σύμφωνο
Το άηχο διπλοχειλικό στιγμιαίο σύμφωνο αποτελεί ένα από τα ευρέως χρησιμοποιούμενα σύμφωνα ανά τον κόσμο. Στο Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο συμβολίζεται ως, ενώ το αντίστοιχο σύμβολο στο X-SAMPA είναι <tt>p</tt>. Ελληνικά, το εν λόγω σύμφωνο, γράφεται 'Π' ή 'π'.
Ήχος:
Χαρακτηριστικά γνωρίσματα
Πνευμονικός, όπως η πλειονότητα των φωνημάτων και ήχων εν γένει.
Σημεία ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος του /p/ στην ελληνική γλώσσα
Στις αμιγώς ελληνικές και τελείως αφομοιωμένες ξένες λέξεις, στον δίφθογγο 'μπ' που υπάρχει εντός αυτών, το 'π' μετατρέπεται στο αντίστοιχο ηχηρό στιγμιαίο /b/. Παράδειγμα: <έμπορος>[émboros̠, [kambos̠]<κάμπος>. Το ίδιο συμβαίνει και εκτός λέξεως, με τις προσωπικές αντωνυμίες "αυτόν, αυτήν, αυτών", τα οριστικά άρθρα "τον, την" και τα αρνητικά μόρια "μη(ν)" και "δεν". Η μοναδική διαφορά έγκειται στο ότι στην δεύτερη περίπτωση υπάρχει συνεκφορά, δηλαδή ταυτόχρονη μετατροπή του φατνιακού ή φατνιοδοντικού έρρινου /n/ (αναλόγως τον ομιλητή και τα περιβάλλοντα φωνήματα),σε έρρινο διπλοχειλικό /m/.Π.χ.:<τον πατέρα>[tombatéra],<δεν πρέπει>[ðembrépi].
Παρά τον ισχύοντα αυτόν κανόνα, πολλοί σύγχρονοι ομιλητές της ελληνικής υποπίπτουν σε απορρινικοποίηση του προαναφερθέντος διφωνημικού συμπλέγματος (/mb/</b/) ή, σπανιότερα, σε αηχοποίηση (/mb/</np/, το οποίο, όμως, ισχύει μόνο στη δεύτερη περίπτωση). Σύμφωνα με τον συντελεστή ακουστικής ποιότητος κάθε φωνήματος και τους τρεις δείκτες ακουστικής ποιότητας, η προτιμητέα προφορά είναι η /mb/.
Ο άηχος συνοδίτης χ (/ç/):Πρόκειται περί ενός φωνήματος που εμφανίζεται αποκλειστικά ως προϊόν συνεκφοράς των άηχων /p,t,ts,f,s,θ/, και των καταχρηστικών -ή κατερχομένων- διφθόγγων /ia,ie,ii,io,iu/. Ορίζεται ως απαλός μεταβατικός -ή παρασιτικός- φθόγγος. Παράδειγμα:<πια, ποιος, ποια (το ποίος, ποία είναι ορθότερο αλλά πιο σπάνιο), αυτιά, παπούτσια, σπαθιά>[pça,pços̠ ,pça,aftça,s̠paθça]. Ωστόσο, τα παραπάνω συμπλέγματα δεν είναι πάντοτε κατερχόμενοι δίφθογγοι. Αυτό εξαρτάται από το πώς συλλαβίζεται η εξεταζόμενη λέξη. Σημειωτέον ότι πολλοί γνωστοί παλαιοί δάσκαλοι της ορθοφωνίας, όπως ο Σ. Καραντηνός, συνιστούσαν την αποφυγή των συνοδιτών εξ ολοκλήρου.
Βιβλιογραφία
διπλοχειλικο στιγμιαιο αηχο διπλοχειλικό στιγμιαίο αηχο διπλοχειλικο
Lipps Inc
Οι Lipps Inc ήταν μουσικό συγκρότημα που έδωσαν μία επιτυχία με πρωτιά στους καταλόγους με τις μουσικές επιτυχίες, το "Funkytown" το 1979. Το εν λόγω τραγούδι θεωρείται από ορισμένους ως το τελευταίο τραγούδι της ντίσκο που έκανε επιτυχία στις ΗΠΑ.
Το συγκρότημα συστάθηκε στη Μινεάπολη από το Στίβεν Γκρίντμπεργκ, τραγουδοποιό, δισκογραφικό παραγωγό και οργανοπαίκτη. Η κύρια φωνή στο συγκρότημα ήταν η Σίνθια Τζόνσον.
Τα επόμενα τραγούδια του συγκροτήματος όμως δεν είχαν ίδια αποδοχή από το κοινό με την αρχική τους επιτυχία. Η καλύτερη θέση που πέτυχαν στο Hot 100 ήταν το "Rock It", στο #64 και περιορίστηκαν σε χορευτικά τραγούδια, όπως το "How Long" το 1981, που ήταν #4 στις ΗΠΑ. Οι ηχογραφήσεις σταμάτησαν το 1983, οπότε θεωρείται και η χρονιά κατά την οποία το συγκρότημα διαλύθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσική στη Μινεσότα
Πολυκράτης Εφέσου
Ο Πολυκράτης Εφέσου ήταν χριστιανός επίσκοπος της Εφέσου κατά τον 2ο αιώνα.
Βίος
Δεν γνωρίζουμε πότε και που γεννήθηκε. Πάντως καταγόταν από οικογένεια που είχε δώσει σημαντικό αριθμό, επτά, επισκόπων στην πόλη της Εφέσου. Πρέπει να ανήλθε στον επισκοπικό θρόνο της Εφέσου περί το 190. Θα συμμετάσχει στην έριδα περί τον ακριβή χρόνο εορτασμού του Πάσχα, αν θα έπρεπε να εορτάζεται την 14η του Εβραϊκού μήνα Νισάν ή την επόμενη Κυριακή κι επομένως τι εορτάζεται: το ιουδαϊκό Πάσχα σε συνδυασμό με τα Πάθη και την Ανάσταση, ή η Ανάσταση του Χριστού αποκλειστικά; Ο Βίκτωρας Ρώμης θα ζητήσει από τον Πολυκράτη να συγκαλέσει σύνοδο των μικρασιατών επισκόπων, στην οποία θα γινόταν αποδεκτή η ρωμαϊκή παράδοση εορτασμού του Πάσχα και θα εγκαταλειπόταν η τοπική παράδοση (14 του μηνός Νισάν μαζί με το Εβραϊκό Πάσχα). Ο Πολυκράτης επικαλέστηκε την αποστολικότητα της παράδοσής τους, τονίζοντας και τη σχέση της Εφέσου με τον Ευαγγελιστή Ιωάννη.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Εφέσου Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Κουνέλι Εχινάδων
Το Κουνέλι ή Μακροπούλα είναι νησίδα του Ιόνιου Πελάγους. Ανήκει στο σύμπλεγμα των Εχινάδων νήσων που βρίσκονται στις νοτιοανατολικές ακτές της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι ακατοίκητη και διοικητικά ανήκει στον δήμο Ιθάκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εχινάδες
ΦΚ Βίλνιους
Η ΦΚ Βίλνιους ήταν λιθουανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πρωτεύουσα Βίλνιους. Είχε ιδρυθεί το 2003 και την ίδια χρονιά συμμετείχε για πρώτη φορά στην ανώτατη κατηγορία της Λιθουανίας. Το 2007 επέστρεψε στη δεύτερη κατηγορία και το 2008 η ομάδα διαλύθηκε. Έδρα της ομάδας ήταν το Στάδιο Βέτρα, χωρητικότητας 5.030 θεατών.
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λιθουανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2003
Άγιος Δημήτριος Αττικής
Ο Άγιος Δημήτριος, επίσης γνωστός ως Μπραχάμι, είναι μέρος του Νότιου τομέα της Αθήνας. Έχει έκταση 5.364 στρέμματα, μόνιμο πληθυσμό 71.747 κατοίκους, βάσει της απογραφής του 2021, ενώ ο πραγματικός πληθυσμός της πόλης, εκτιμάται ότι ξεπερνάει τις 85.000, και πυκνότητα μόνιμου πληθυσμού 13.537,16 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της πόλης αποτελεί το ρέμα Πικροδάφνης, που έχει χαρακτηρισθεί ως τόπος ιδιαίτερου περιβαλλοντικού κάλλους και καταβάλλεται προσπάθεια για την ανάπλασή του.
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός που αναπτύχθηκε γύρω από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου ήταν ο αρχικός ιστός του χωριού του Μπραχαμίου την περίοδο του Μεσοπολέμου.
Στην Τουρκοκρατία, αλλά και έπειτα από την απελευθέρωση, όλος ο Άλιμος, και όχι μόνο, ήταν ένα απέραντο κτήμα. Η αρχή του ήταν στον Άη Γιάννη τον Καρέα και εκτείνονταν έως το Καβούρι. Η περιοχή, συμπεριλαμβανομένου και του γεωργικού χωριού, ανήκε στον Μπραχάμ πασά – από τον οποίο ο ΄Αγιος Δημήτριος λέγεται και Μπραχάμι - και στον Χασάν πασά, από τον οποίο προήλθε η ονομασία Χασάνι. Όλο αυτό το κτήμα διαιρέθηκε σε αγροτεμάχια, τα οποία ο δήμος της Αθήνας, στον οποίο και ανήκε, δώρισε ή πούλησε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν διάφοροι οικισμοί.
Η Κοινότητα του Μπραχαμίου ιδρύθηκε το 1925. Μέχρι τότε το χωριό Μπραχάμι ανήκε στο δήμο Αθηναίων. Με Διάταγμα του 1925, το Μπραχάμι αυτονομήθηκε διοικητικά από το δήμο Αθηναίων και αποτέλεσε κοινότητα που περιλάμβανε τους συνοικισμούς Μπραχαμίου, Αγίας Βαρβάρας, Κατσιποδίου (Δάφνης σήμερα), Πικροδάφνης και Αγίου Κοσμά. Το 1928 η κοινότητα μετονομάστηκε σε Αγίου Δημητρίου. Μετατράπηκε σε Δήμο Αγίου Δημητρίου, ο οποίος όμως είχε ως έδρα τη Δάφνη το 1942.
Πρόσβαση
Η πρόσβαση στον Άγιο Δημήτριο γίνεται με 23 διερχόμενες και τοπικές λεωφορειακές γραμμές, δύο γραμμές δημοτικής συγκοινωνίας, αλλά κυρίως με το Μετρό, τρεις σταθμοί του οποίου (Δάφνη, Άγιος Δημήτριος και Ηλιούπολη), βρίσκονται εντός των ορίων του Δήμου.
Δήμος Αγίου Δημητρίου
Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 5.1.Β αυτού.
Δημοτικές υπηρεσίες
Ο Δήμος διαθέτει ιδιόκτητο μέγαρο, όπου στεγάζονται οι δημοτικές υπηρεσίες και το δημοτικό θέατρο. Υπάρχουν, επίσης: μεγάλο Δημοτικό Στάδιο, 3 κλειστά γήπεδα μπάσκετ, καθώς επίσης και διάφορα γήπεδα (μπάσκετ, βόλεϊ, τένις) και παιδικές χαρές στις διάφορες γειτονιές, ενώ στην περιοχή της Ραφήνας υπάρχει ιδιόκτητο κατασκηνωτικό κέντρο.
Στις δραστηριότητες που αναπτύσσονται μέσω των Υπηρεσιών του Δήμου και των Οργανισμών Πολιτισμού, Αθλητισμού, Περιβάλλοντος, Παιδείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, περιλαμβάνονται: Δημοτικό Ωδείο, Δημοτικές Χορωδίες, Σχολές Χορού, Θεατρικές ομάδες, Φιλαρμονική, Δανειστική Βιβλιοθήκη, Δημοτικά ιατρεία, Τράπεζα Αίματος, Κοινωνικό Παντοπωλείο, Λέσχες Ηλικιωμένων, Παιδικοί Σταθμοί κ.λπ.
Σήμερα ο Δήμος έχει: 18 Νηπιαγωγεία, 19 Δημοτικά Σχολεία, 1 Ειδικό Δημοτικό Σχολείο, 6 Γυμνάσια, 1 Εσπερινό Γυμνάσιο, 1 Τεχνική Επαγγελματική Σχολή, 3 Γενικά Λύκεια, 2 Επαγγελματικά Λύκεια, 1 Εσπερινό Λύκειο, 1 Σχολή Επαγγελματικής κατάρτισης ΑμεΑ και ένα ΙΕΚ.
Η εμπορική δραστηριότητα, που αναπτύσσεται κυρίως κατά μήκος των μεγάλων οδικών αξόνων (Αγ. Δημητρίου, Παπάγου, Σουλίου κ.λπ.), περιλαμβάνει σχεδόν όλα τα αντικείμενα. Λειτουργούν, επίσης πολλοί αθλητικοί, πολιτιστικοί, εξωραϊστικοί και εθνικοτοπικοί σύλλογοι, καθώς και σύλλογος επαγγελματοβιοτεχνών.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο δήμος Αγίου Δημητρίου συνορεύει, ανατολικά, με το Δήμο Ηλιούπολης, δυτικά, με το Δήμο Ν. Σμύρνης, βόρεια, με το Δήμο Δάφνης - Υμηττού και νότια, με τους Δήμους Αλίμου και Π. Φαλήρου. Ανήκει στο Νότιο Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής.
Συνοικίες
Ο Δήμος Αγίου Δημητρίου διαιρείται στις ακόλουθες συνοικίες:
Έμβλημα
Έμβλημα του Δήμου Αγίου Δημητρίου είναι ο Σωκράτης, ο σπουδαίος Αθηναίος φιλόσοφος.
Πρόεδροι της Κοινότητας
Πρόεδροι της Κοινότητας Αγίου Δημητρίου υπήρξαν οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νότιος Τομέας Αθηνών Αγιος Δημητριος
Ψαροκωστούλα, αγάπη μου
Η εκπομπή Ψαροκωστούλα, αγάπη μου ήταν μία καθημερινή σατιρική εκπομπή με κούκλες, που προβλήθηκε στον Antenna κατά το διάστημα 1990-1993.
Την παραγωγή της εκπομπής, που προβάλλονταν κάθε βράδυ στις 21:00 και μετά το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού των 20:30, είχε η Οικογένεια Σοφιανού. Το σενάριο και η σκηνοθεσία ήταν της Ήβης Σοφιανού.
Τα κείμενα συνυπέγραφε και ο Γιάννης Βαρδάχαλας. Δεν διευκρινίστηκε ποτέ ποιος κρυβόταν πίσω από το παραπάνω ψευδώνυμο. Κατά πάσα πιθανότητα ήταν ο Γιάννης Καλαμίτσης.
Γνωστοί ηθοποιοί που δάνεισαν τις φωνές τους στην Ψαροκωστούλα είναι οι: Παύλος Χαϊκάλης, Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Μιχάλης Μητρούσης, Τάσος Μασμανίδης, Σταύρος Μαυρίδης
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές εκπομπές
Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς Πηλίου
Ιστορικά στοιχεία
Το καταστατικό συνοδεύεται από τις υπογραφές των 199 ή 200 ιδρυτικών μελών με το σχετικό διαβιβαστικό το οποίο υπογράφει ο πρώτος προσωρινός Πρόεδρος, Κωνσταντίνος Σαμαράς (ιερεύς) με ημερομηνία 9 Οκτωβρίου 1916. Η πρώτη Γενική Συνέλευση, συνήλθε στις 5 Φεβρουαρίου 1917 με παρόντα 82 μέλη. Μοναδικό θέμα της Γενικής Συνελεύσεως ήταν η εκλογή του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου. Πρώτος πρόεδρος εκλέχθηκε, ο πλειοψηφών σύμβουλος, δημοδιδάσκαλος Κωνσταντίνος Παντόπουλος. Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα της ίδρυσης του και ως το 1921 βρίσκεται ουσιαστικά σε αδράνεια. Έως το 1921 εκτός από την είσπραξη εισφορών έναντι μερίδας και τη χορήγηση μικροδανείων, ασχολούνταν κυρίως με την προμήθεια ειδών οικιακής χρήσης, εμπορευμάτων και την πώληση λίγων προιόντων των συνεταίρων. Η έναρξη της δράσης του Συνεταιρισμού της Ζαγοράς ξεκινάει μετά από τις 20 Σεπτεμβρίου 1921 με την πώληση αγροτικών προϊόντων σε μεγάλες ποσότητες (γεώμηλα, κάστανα και καρύδια, μήλα).
Η δεκαετία της οργάνωσης (1930-1940)
Η δεκαετία 1930-1940 μπορεί να χαρακτηριστεί ως δεκαετία της οργάνωσης με έντονες τις προσπάθειες των συνεταιριστών, ώστε να τεθούν οι βάσεις της εμπορικής πολιτικής της οργάνωσης. Οι εμβληματικοί Πρόεδροι αυτής της δεκαετίας είναι ο Γεώργιος Βουραζέλιας ή Βουραζέλης και ο Οδυσσέας Σιάγκος. Στην δεκαετία αυτή εκτός από την οργάνωση του Συνεταιρισμού τίθενται και τα θεμέλια της εμπορικής πολιτικής της οργάνωσης, που στηρίχθηκε στην υποχρεωτικότητα παράδοσης της παραγωγής. Επίσης σ' αυτή τη δεκαετία δημιουργούνται οι πρώτες ιδιόκτητες εγκαταστάσεις της οργάνωσης στο Χορευτό, που ήταν αποθήκες για την φορτοεκφόρτωση της πατάτας και άλλων προϊόντων για μεταφορές δια της θαλάσσιας οδού.
Η δεκαετία του πολέμου, της αντίστασης και του εμφυλίου (1940-1950)
Κατά τη δεκαετία 1940-1950 η λειτουργία του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ζαγοράς παραμένει αδιάλειπτη, καθώς καταγράφονται συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου ακόμα και με την έναρξη του Β' Παγκόσμιου Πολέμου (29/10/1940). Οι συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου διεξάγονται και κατά τον πόλεμο και την κατοχή. Πριν τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο Συνεταιρισμός της Ζαγοράς αριθμεί 350 μέλη, από 217 που είχε το 1940. Κατά τη διάρκεια του πολέμου έχουμε ανταλλακτική οικονομία (πατάτες ανταλλάσσονται με σιτηρά). Οι επιδράσεις του εμφυλίου στην οργάνωση είναι ορατές, με διακοπές διεξαγωγής των Διοικητικών Συμβουλίων, αναβολή Γενικών Συνελέυσεων, αλλαγή μελών Διοικητικών Συμβουλίων. Κορυφαίο γεγονός της δεκαετίας η απόφαση για υποβολή αίτησης χρηματοδότησης για ανέγερση εγκαταστάσεων ψυγείων προς το Χορευτό.
Η δεκαετία αποφυγής χρεωκοπίας της οργάνωσης (1950-1960)
Στη δύσκολη δεκαετία (1950-1960) αποφεύγεται με μεγάλες θυσίες η αποφυγή χρεωκοπίας της οργάνωσης, η οποία δοκιμάζεται σκληρά από ζητήματα μη διάθεσης των προϊόντων, οικονομικές ζημιές μη διάθεσης γεώμηλων προς το στρατεύμα και άλλες οργανωτικές και λογιστικές δυσλειτουργίες. Τα προβλήματα στον Συνεταιρισμό της Ζαγοράς συνδέονται και με τα γενικότερα προβλήματα της χώρας. Η ανταλλακτική οικονομία διατηρείται ακόμα, ενώ την εμφάνιση τους κάνουν οι πρώτες ασθένειες των δέντρων (καρπόκαψα). Σημαντικό γεγονός της δεκαετίας είναι η εμφάνιση και η εμπορία των πρώτων κόκκινων μήλων στάρκιγκ ντελίσιους, καθώς και οι πρώτες εξαγωγές στις Βόρειες Χώρες και στην Αίγυπτο. Το 1954 τα μέλη του Συνεταιρισμού της Ζαγοράς μειώνονται συνεχώς λόγω μαζικών αποχωρήσεων και η οργάνωση υπεισέρχεται σε νεά εσωστρέφεια.Το 1959 ο αριθμός των μελών της οργάνωσης φθάνει τα 159 μέλη, γεγονός που μαρτυρά πως η οργάνωση περνάει την μεγαλύτερη κρίση της.
Η δεκαετία της αναδιοργάνωσης του Συνεταιρισμού της Ζαγοράς (1960-1970)
Η αναδιόργανωση του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ζαγοράς θα ξεκινησει το 1964, όταν μια ομάδα περίπου πενήντα παραγωγών, νέοι συνέταιροι θα βάλουν τα θεμέλια της κοινής εμπορίας μήλων, δραστηριότητα που είχε σταματήσει από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας.Το κοινό στοιχείο αυτού του νέου συνεταιριστικού πυρήνα είναι ότι ότι τα περισσότερα μέλη του κινούνται ιδεολογικά στον προοδευτικό χώρο. Στις ενέργειες ανασύστασης της οργάνωσης περιλαμβάνονται η ρύθμιση των χρεών, η χρήση διαμερισμάτων στην Κεντρική Λαχαναγορά Αθήνας, ίδρυση ψυγείου στο Χορευτό και η αγορά διαλογέα μήλων. Το 1965 από τον προϋπολογισμό του Συνεταιρισμού της Ζαγοράς καταγράφεται η αναμενόμενη βελτίωση της οικονομικής θέσης του Συνεταιρισμού της Ζαγοράς λόγω, κυρίως, της κοινής εμπορίας μήλων. Το 1965 ιδρύεται το πρατήριο του Συνεταιρισμού στη Νέα Λαχαναγορά της Αθήνας, το 1966 αγοράζεται το πρώτο φορτηγό της οργάνωσης, ανεγείρεται η πρώτη αποθήκη εφοδίων στη Ζαγορά, το 1969 αγοράζεται κατάλληλο οικόπεδο στη περιοχή Ζαγοράς - Χορευτού και αμέσως μετά ξεκινάει η οικοδόμηση του εργοστασίου - ψυγείου του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ζαγοράς.
Η δεκαετία της σύγχρονης λειτουργίας (1970-1980)
Η δεκαετία του 1970-80 θα σημαδευτεί από τον ορισμό διοικήσεων από το καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967, ανακόπτωντας προσωρινά την εκλογή των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου από τα θεσμοθετημενα όργανα όπως αυτό της Γενικής Συνέλευσης των μελών. Έτσι ο Πρόεδρος της οργάνωσης Παναγιώτης. Καραρρήγας που είχε οριστεί από το καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967 στις 29 Ιουνίου 1968, αντικαθίσταται από τον Γιάννη Ματσάγκο ο οποίος ορίστηκε στις 8 Ιουνίου 1970 και η θητεία κράτησε έως 26 Οκτωβρίου 1974. Ωστόσο στη δεκαετία αυτή οικοδομήθηκε όλο το σύγχρονο πλαίσιο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ζαγοράς. Σύμφωνα με τα πρακτικά, το καλοκαίρι του 1971 παραδίδονται οι πρώτες πτέρυγες των ψυγείων - εργοστασίου και η οργάνωση αποκτά το πρώτο σύγχρονο χώρο συσκευασίας και ψύξης των φρούτων που εμπορεύεται. Το 1972 οι εγκαταστάσεις αυτές μοιάζουν μικρές να στεγάσουν τον αλματώδη κύκλο εργασιών του Συνεταιρισμού της Ζαγοράς και αποφασίστηκε η επέκταση των εγκαταστάσεων. Το 1976 αγοράζεται φορτηγό νέου τύπου, ενώ δύο χρόνια πιο πριν είχε αγοραστεί το πρώτο περονοφόρο ανυψωτικό όχημα των εγκαταστάσεων του ψυγείου. Το 1976 ξεκινούν οι προετοιμασίες για την ένταξη της χώρας στην Ε.Ο.Κ με τις διαφαινόμενες εξελίξεις να προβληματίζουν την οργάνωση. Ένα άλλο σημαντικό γεγονός της δεκαετίας είναι οι κινητοποιήσεις των αγροτών - συνεταιριστών το 1977 στη θέση Καράβωμα Ζαγοράς μετά από προβλήματα αδιάθετης παραγωγής μήλων στα ψυγεία της οργάνωσης (πρώτη μεταπολιτευτική πορεία - κινητοποίηση στη Μαγνησία).
Η δεκαετία της ανάπτυξης και των επενδύσεων (1980-1990)
Για τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Ζαγοράς η δεκαετία 1980-1990 θα αποδειχθεί κομβική και οι δύο Πρόεδροι που θα αναλάβουν τα ηνία του με τα αντίστοιχα Διοικητικά και Εποπτικά Συμβούλια θα πάρουν αποφάσεις για υποδομές και επενδύσεις πολλών εκατομμυρίων δραχμών, προερχόμενα, είτε με τη μορφή δανείων από την Α.Τ.Ε., είτε ως ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και ενισχύσεις.Ο Διονύσιος Βαλασσάς του Λαυρεντίου, από τις 21 Ιουλίου του 1980 έως τις 26 Απριλίου του 1987, και ο Θεμιστοκλής Βαλασσάς του Τριανταφύλλου, από τις 27 Απριλίου του 1987 έως τις 7 Αυγούστου του 1996, μαζί με τους συνεργάτες τους και τα Διοικητικά και Εποπτικά Συμβούλια, θα δημιουργήσουν σημαντικές υποδομές στην οργάνωση, που έχουν κληροδοτηθεί στις επόμενες γενιές. Το 1980 αποφασίστηκε η επέκταση των ψυγείων της οργάνωσης για 10.000 κ.μ. ψυχόμενων θαλάμων και 4.000 κ.μ. ψυχόμενων διαδρόμων, επιπλέον χώρων των βοηθητικών χώρων. Στις αρχές Φεβρουαρίου 1982 ο Συνεταιρισμός της Ζαγοράς μέσω της Ε.Ο.Κ. επιδοτείται με το ποσό των 20.000.000 δραχμών και με 8.000.000 δραχμές από την Ελληνική Κυβέρνηση για διεκπεραίωση των κατασκευαστικών του εργασιών που ήταν σε εξέλιξη. Στις 27 Αυγούστου 1982 μεγάλη πυρκαγιά καταστρέφει μια πτέρυγα των εγκαταστάσεων του ψυγείου, ενώ εκτεταμένες ζημιές καταγράφονται από έντονη χιονόπτωση το 1987., Το 1984 η μεγάλη κτιριολογική επέκταση είναι γεγονός και εγκαινιάζεται από τον τότε Υπουργό Γεωργίας και μετέπειτα Πρωθυπουργό της Ελλάδος Κώστα Σημίτη. Το 1985 ο Συνεταιρισμός της Ζαγοράς αποκτά δικό του ιδιόκτητο συγχρονο σούπερ μάρκετ για τις ανάγκες των συνεταίρων και κατοίκων της περιοχής ενώ το 1988 καταγράφεται συντονισμένη επικοινωνιακή προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα, έχοντας πλέον αποκτήσει και το σήμα "ZAGORIN ".
Η δεκαετία της αξιοποίησης Ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων (1990-2000)
Στη δεκαετία 1990-2000 ο Αγροτικός Συνεταιρισμός της Ζαγοράς θα ακολουθήσει μια τακτική αξιοποίησης χρηματοδοτικών εργαλείων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ παράλληλα θα εντείνει τις προωθητικές του ενέργειες δημιουργώντας ένα ισχυρό όνομα στην αγορά (brand). Στη δεκαετία αυτή επίσης ο Συνεταιρισμός της Ζαγοράς γίνεται μέλος της Εταιρίας Ανάπτυξης Πηλίου, ενώ παράλληλα τα μήλα αποκτούν την Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευση (Π.Ο.Π.) μετά από σχετική υποβολή του σχετικού αιτήματος στη Διεύθυνση Γεωργίας Μαγνησίας για τα μήλα "Ζαγοράς Πηλίου" συμπεριλαμβανομένων του Πουρίου και της Μακρυράχης. Το 1994 ξεκινούν οι προσπάθειες διαδικασίας μετατροπής θαλάμων απλής ψύξης σε ελεγχόμενης ατμόσφαιρας με σημαντικές επιδράσεις στη λειτουργία του Συνεταιρισμού. Στις 23 Μαίου του 1995 ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς γίνεται πλήρες μέλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού προώθησης φρούτων "EUROFRU", ενώ ένα χρόνο αργότερα στις 27 Μαίου 1996 επικολλάται το ετικετάκι "Zagorin" σε κάθε μήλο. Οι προσπάθειες εκσυχρονισμού στον παραγωγικό τομέα οδήγησαν το 1997 στην ολοκληρωμένη καλλιέργεια μήλων και στην ένταξη σε σχετικό πρόγραμμα. Επιπρόσθετα η οργάνωση εναρμονίζεται με τα διεθνή πρότυπα διασφάλισης της ποιότητας (σύστημα HACCP), ενώ παράλληλα στις 12 Ιουλίου 1999 πραγματοποιείται η εγκατάσταση του νέου σύγχρονου διαλογητηρίου.
Οι μεγάλες αλλαγές στον πρωτογενή τομέα, στην οικονομία και το περιβάλλον (2000-2016)
Την περίοδο αυτή καταγράφονται συνεχόμενες ζημιές στη διεθνή παραγωγή του μήλου, όπως και στη περιοχή του Ανατολικού Πηλίου, ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής. Επιπρόσθετα, αλλαγές έχουμε και στον πρωτογενή τομέα, όπου η Συνεταιριστική οργάνωση της Ζαγοράς το 2006, αποφασίζει την ένταξη όλων των μελών στο σύστημα ολοκληρωμένης διαχείρισης. Παράλληλα λαμβάνονται αποφάσεις για σύστημα ιχνηλασιμότητας και SmartFresh με γνώμονα την πληρέστερη προστασία του καταναλωτή, την καλύτερη οργάνωση λειτουργίας και τη διατήρηση της φρεσκάδας των προϊόντων σε όλο το εύρος της εφοδιαστικής αλυσίδας. Επίσης οι συζητήσεις και οι σκέψεις για τα βιολογικά προϊόντα αρχίζουν να πυκνώνουν και η στροφή προς τη βιολογική γεωργία εξετάζεται σε σχέση με την οικονομική κρίση που διαφαίνονταν. Το 2010 με την έναρξη της οικονομικής κρίσης αποφασίζονται τροποποιήσεις στην εμπορική πολιτική της οργάνωσης και η οικονομική κρίση επηρεάζει τις σχέσεις του Συνεταιρισμού της Ζαγοράς με τις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ.Το 2016 ο Συνεταιρισμός της Ζαγοράς παρουσιάζει το πρώτο επετειακό προϊόν για τα 100 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας της οργάνωσης. Το νέο προϊόν είναι το πετιμέζι από Π.Ο.Π. φυρίκι Πηλίου, ένα προϊόν υψηλής θερμιδικής αξίας και παρασκευάζεται σε συνεργασία με τον Γυναικείο Αγροτουριστικό Συνεταιρισμό Ζαγοράς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνεταιρισμοί Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Εγγραφές στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας
Έρνι Σαμπέλα
Ο Έρνεστ "Έρνι" Σαμπέλα (αγγλικά: Ernest "Ernie" Sabella, 19 Σεπτεμβρίου 1949) είναι Αμερικανός ηθοποιός και φωνητικός ηθοποιός. Περισσότερο γνωστός είναι για τον ρόλο του στην ταινία της Disney, Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994), ως Pumbaa. Ο Σαμπέλα συμμετείχε και στις συνέχειες τις ταινίες Ο Βασιλιάς των Λιονταριών II: Το Βασίλειο του Σίμπα (1998) και Ο Βασιλιάς των Λιονταριών 3: Χακούνα Ματάτα (2004). Έχει υπάρξει υποψήφιος για βραβείο Daytime Emmy, το 1996.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Νικολά Εντμ Ρεστίφ ντε Λα Μπρετόν
Ο Νικολά Εντμ Ρεστίφ (Nicolas Edme Restif), γνωστός και ως Ρεστίφ ντε λα Μπρετόν ή και Ρετίφ ντε λα Μπρετόν (Restif de La Bretonne), ήταν Γάλλος συγγραφέας που γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1734 στο Σασύ, κοντά στην Οσέρ της Βουργουνδίας και πέθανε στις 3 Φεβρουαρίου 1806 στο Παρίσι.
Γόνος πλούσιας αγροτικής οικογένειας, εργάστηκε σαν τυπογράφος στην Οσέρ και στη Ντιζόν και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1761: αυτή την εποχή άρχισε να γράφει. Μέσα από τη δουλειά του στο τυπογραφείο γνωρίστηκε και ανέπτυξε ισχυρές φιλίες με συγγραφείς όπως ο Μπωμαρσαί, ο Λουί-Σεμπαστιάν Μερσιέ, ο Γκριμόν ντε λα Ρενυέρ, ο Ζακ Καζότ.
Πολυγραφότατος, δημοσίευσε μια σειρά βιβλίων που σχετίζονται με διάφορα είδη, από πορνογραφικό μυθιστόρημα (Aντι-Ζυστίν ή οι Απολαύσεις του έρωτα) έως μαρτυρίες για το Παρίσι και τη Γαλλική επανάσταση (Νύχτες του Παρισιού ή ο νυχτερινός θεατής, 1788-1794, 8 τόμοι), όπως επίσης και βιογραφίες όπως Η ζωή του πατέρα μου (1779) και το ουτοπικό μυθιστόρημα Η ανακάλυψη του Νότου (1781). Έχει επίσης γράψει θεατρικά έργα που δεν παίχτηκαν ποτέ.
Βιογραφία
Ο Ρεστίφ γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1734 στο Σασύ, σε ένα σπίτι που βρίσκεται σήμερα στη διεύθυνση Grande Rue 115 και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Εντμ Ρεστίφ και της Μπαρμπ Φερλέ. Το ζευγάρι είχε οκτώ παιδιά. Πλούσιος αγρότης ο πατέρας του, αγόρασε το σπίτι και το κτήμα Λα Μπρετόν, ανατολικά του Σασύ. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε εκεί το 1742. αριστερά|μικρογραφία|Το παλιό βιβλιοπωλείο Fournier στην Οσέρ, όπου ο Ρεστίφ ντε λα Μπρετόν εργάστηκε ως μαθητευόμενος και στη συνέχεια ως εκτυπωτής.|εναλλ.=
Το 1746 άρχισε να φοιτά σε σχολείο γιανσενιστών, υπό την εποπτεία του ετεροθαλούς αδελφού του Τομά, που ήταν κληρικός. Διέκοψε όμως τη φοίτησή του καθώς τα δύο αδέλφια αναγκάστηκαν να φύγουν λόγω των διώξεων κατά των γιανσενιστών και βρέθηκαν στην Οσέρ. Στη συνέχεια τον έστειλαν σε έναν άλλο αδελφό του, ιερέα στο Κουρζί. Εκεί, το 1748, ερωτεύτηκε κρυφά την κόρη του συμβολαιογράφου και σκεφτόταν για καιρό να την παντρευτεί, όμως αυτή πέθανε. Το 1749 άρχισε να γράφει τα σημειωματάρια, ή Μνημόνια, όπου έγραψε τα πρώτα ποιητικά του έργα του και δύο πράξεις μιας λατινικής κωμωδίας σε πεζό λόγο κατά μίμηση του Τερέντιου.
Το 1750 ο αδελφός του τον έδιωξε γιατί ήταν πολύ ανυπότακτος και ενδιαφερόταν πολύ για τα νεαρά κορίτσια, κι έτσι επέστρεψε στο Σασύ, όπου ασχολήθηκε για δεκαοχτώ μήνες με αγροτικές ασχολίες.
Ο Ρεστίφ, που είχε πολύ ευαίσθητη υγεία, αρχικά προορίζονταν για την Εκκλησία, καθώς όμως, όπως φαίνεται, είχε ιδιαίτερη κλίση προς τις γυναίκες, απομακρύνθηκε από την ιεροσύνη.
Εργάστηκε για λίγο σαν βοσκός στο χωριό του και έπειτα οι γονείς του τον έστειλαν, τον επόμενο χρόνο, ως μαθητευόμενο τυπογράφο στην Οσέρ στον εκτυπωτή Φρανσουά Φουρνιέ, όπου ερωτεύτηκε τη γυναίκα του αφεντικού του, Μαργκερίτ Κολέ, γεννημένη το 1724, που απαθανάτισε στο έργο του ως «Paragon Collette». Το 1755 πήγε στο Παρίσι, όπου άρχισε να εργάζεται σαν τυπογράφος, εργάστηκε στο βασιλικό τυπογραφείο αλλά και σε ιδιωτικά τυπογραφεία.
Έφυγε από το Παρίσι για τη Ντιζόν, πριν επιστρέψει στον Φουρνιέ στην Οσέρ, όπου παντρεύτηκε την Ανιές Λεμπέγκ, με την οποία απέκτησε τέσσερις κόρες. Τον Ιούνιο του 1761, το ζευγάρι μετακόμισε στο Παρίσι, όπου ο Ρετίφ εργάστηκε σε διάφορα τυπογραφεία.
Ο Ρεστίφ εργαζόταν για την αστυνομία, δίνοντας πληροφορίες για άλλα τυπογραφεία. Από το 1767, σύμφωνα με πολλούς βιογράφους του, οι δραστηριότητές του σαν καταδότης έπαψαν να αφορούν μόνο τις εκδόσεις. Έγινε συνεργάτης της αστυνομίας, και παρέμεινε έως το 1789.
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, συνελήφθη στις 14 Ιουλίου και 29 Οκτωβρίου 1789 αλλά απελευθερώθηκε μετά από τέσσερις ή πέντε μέρες κράτησης. Στις αρχές του 1790 έστησε ένα μικρό τυπογραφείο στο σπίτι του στον τέταρτο όροφο στη διεύθυνση Rue de la Bûcherie 11 και εργάστηκε πάλι σαν τυπογράφος. Στην επανάσταση ο Ρεστίφ, που υπέγραφε στο εξής ως Ρετίφ Λαμπρετόν, καθώς το πρόθεμα ντε είχε γίνει επικίνδυνο εκείνη την εποχή, ακολούθησε την αλλαγή του καθεστώτος χωρίς να συμμετέχει ενεργά. Εντάχθηκε στην Εθνική Φρουρά και συμμετείχε στις συνεδριάσεις, αλλά δεν είχε ενεργό ρόλο. Άλλωστε, μέχρι το 1791 τουλάχιστον, διακήρυττε την πίστη του στη μοναρχία, αργότερα όμως άλλαξε και προέβη «σε μια άγρια καταγγελία του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ και όλων των βασιλιάδων».
Αναζητώντας αδιάκοπα οικονομικούς πόρους - πέθανε στη φτώχεια - έγραψε επίσης πολλά κείμενα για τη μεταρρύθμιση της πορείας του κόσμου.
Λογοτεχνική καριέρα
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|358x358εσ|Εικονογράφηση από τις Νύχτες του Παρισιού (1788) μικρογραφία|Γκραβούρα του Louis Binet για τον Διεφθαρμένο χωρικό. Ο Εντμόντ, ο πρωταγωνιστής, σε δείπνο με τέσσερις μοναχούς. Το 1767 ο Ρεστίφ δημοσίευσε το πρώτο σημαντικό του έργο, την Ενάρετη οικογένεια, και εγκατέλειψε το επάγγελμά του. Αυτό ήταν το πρώτο έργο και ακολούθησαν μεταξύ άλλων: ο Διεφθαρμένος χωρικός ή οι κίνδυνοι της πόλης (1775), που τον έκανε γνωστό, η Ζωή του πατέρα μου (1778), στο οποίο σκιαγραφεί μια ρόδινη εικόνα της αγροτικής κοινωνίας πριν από την Επανάσταση με κυρίαρχη την αναφορά στον πατέρα του, οι Σύγχρονες ή Περιπέτειες των ωραιότερων γυναικών της εποχής μας (1780) που τον έκανε διάσημο. Το 1781 έγραψε το ουτοπικό μυθιστόρημα Η ανακάλυψη του Νότου, που περιγράφει μια κοινωνία όπου επικρατούν κοινοκτημοσύνη και ισότητα για όλους. Η Διεφθαρμένη χωρική (1784), που ακολούθησε την επιτυχία του Διεφθαρμένου χωρικού και που και τα δύο έχουν σαν θέμα την ηθική εξαχρείωση των ενάρετων επαρχιωτών όταν πήγαιναν στο Παρίσι, οι Γαλλίδες ή 34 επιλεγμένα παραδείγματα σύγχρονων ηθών, ικανά να κατευθύνουν κόρες, συζύγους, γυναίκες και μητέρες (1786),  και Αντι-Ζυστίν ή οι Απολαύσεις του έρωτα, ένα μυθιστόρημα χαριτωμένο, αθυρόστομο και αναίσχυντο, χαρακτηριστικό ελευθέριο έργο, από αυτά που σκανδάλιζαν τον λογοτεχνικό 18ο αιώνα, που ο Ρεστίφ έγραψε σαν «απάντηση» στη Ζυστίν του μαρκήσιου ντε Σαντ (1793). Τα βιβλία του συνοδεύονταν από εικονογραφήσεις, κυρίως για την καταπολέμηση της πλαστογραφίας.
Το 1780, ζώντας χωριστά από τη σύζυγό του, συνάντησε τη νεαρή Σάρα, κόρη της σπιτονοικοκυράς του, η οποία του ενέπνευσε την Τελευταία περιπέτεια ενός ανθρώπου του σαράντα πέντε χρονών (1783).
Την ίδια χρονιά, καθώς τριγύριζε τη νύχτα στους δρόμους του Παρισιού και του Ιλ Σαιν-Λουί, ονομάζοντας τον εαυτό του "κουκουβάγια", άρχισε να γράφει ιστορίες στις γέφυρες και στους τοίχους.
Μάρτυρας στα γεγονότα της Επανάστασης, δημοσίευσε το Ισχυρότερο φυλλάδιο (26 Φεβρουαρίου, 1789), τις Νύχτες του Παρισιού ή ο Νυχτερινός θεατής (1788-1793), το Θεσμογράφο ή ''Οι ιδέες ενός έντιμου ανθρώπου σχετικά με ένα σχέδιο κανονισμού προτεινόμενο σε όλα τα έθνη της Ευρώπης για να πραγματοποιήσουν μια γενική μεταρρύθμιση των νόμων. με ιστορικά σημειώματα( 1790), το Παλαί-Ρουαγιάλ (1790), τους πέντε τόμους του Θεάτρου του (1793), τους Επαρχιώτισσες ή Ιστορία των κοριτσιών και γυναικών των επαρχιών της Γαλλίας, των οποίων οι περιπέτειες είναι ικανές να παρέχουν δραματικά θέματα κάθε είδους (1795) τη Φιλοσοφία του κυρίου Νικολά (1796), τον κύριο Νικολά'' (1797).
Το 1811, ο Michel de Cubières δημοσίευσε την Ιστορία των συντρόφων της Μαρίας, μια συλλογή ανέκδοτων διηγημάτων του Ρεστίφ ντε λα Μπρετόν, συνοδευόμενη από ένα κείμενο σχετικά με τη ζωή και τα έργα του.
Ο συγγραφέας
μικρογραφία|Η ζωή του πατέρα μου, εξώφυλλο Θαυμαστής των ιδεών του Ρουσσώ, ο Ρεστίφ ήθελε, ακολουθώντας το παράδειγμά του, να εισάγει στα έργα του το θέμα της κοινωνικής μεταρρύθμισης, και επέδειξε, σε ό,τι έγραφε για την κυβέρνηση, την εκπαίδευση, τις γυναίκες, το θέατρο, κλπ., πρωτοτυπία και παραδοξότητα αλλά και τόλμη, ιδιαιτερότητα και ακρίβεια. Στο έργο του αποτύπωσε με ιδιαίτερη ζωντάνια τις πιο σκοτεινές πλευρές της γαλλικής ζωής κατά τον 18ο αιώνα.
Ο μαρκήσιος ντε Σαντ και ο Ρεστίφ, των οποίων οι απόψεις ήταν αντίθετες, έτρεφαν αμοιβαία αντιπάθεια. Ο Ρεστίφ αντιμετώπιζε τον Σαντ σαν «τέρας», ένας όρος που του άρεσε ιδιαίτερα και συχνά βρίσκεται στα γραπτά του. Εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από πολλούς συγγραφείς, ανάμεσα στους οποίους και ο Σίλερ, ο οποίος επεσήμανε στον Γκαίτε τη δημοσίευση του κυρίου Νικολά το 1798. Είχε όμως και επικριτές, όπως ο Λα Αρπ που του έδωσε το ψευδώνυμο «ο Βολταίρος των υπηρετριών» ή «ο Ρουσσώ του βούρκου». Όμως, ο Lavater τον ονόμαζε «ο Γάλλος Ρίτσαρντσον», ο Ζεράρ ντε Νερβάλ του αφιέρωσε μια βιογραφία στο έργο του les Illuminés, και θαυμάστηκε ιδιαίτερα από τους σουρεαλιστές, οι οποίοι τον επανανακάλυψαν.
Φιλόσοφος, μεταρρυθμιστής, για καιρό αγνοημένος, ο Ρεστίφ ντε λα Μπρετόν καταπιάστηκε με όλα τα κοινωνικά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων των ταμπού (πορνεία, αιμομιξία, κ.λπ.), υποστηρίζοντας συχνά συντηρητικές και κατασταλτικές λύσεις. Συνέλαβε επίσης την ιδέα μια μορφής αγροτικού κομμουνισμού, από όπου εμπνεύστηκαν ο Σαιν-Σιμόν και ο Φουριέ.
Τα ερωτικά του βιβλία ήταν συχνά εικονογραφημένα με γυναίκες με μικρά πόδια και στρογγυλό στόμα. Σε όσους τον επέκριναν για την επιλογή των θεμάτων του απαντούσε ότι έγραφε βιβλία ηθικής ιατρικής, ότι οι αρχές του ήταν ειλικρινείς και ότι δεν θα μπορούσε να απεικονίσει αγνά ήθη όταν στον αιώνα κυριαρχούσαν τα διεφθαρμένα. Αν και το στυλ του είναι συνήθως τετριμμένο και συχνά ανακριβές, ο Ρεστίφ, ωστόσο, άγγιζε τους αναγνώστες του με τις παραστατικές σκηνές του, με συγκινητικούς τόνους, με τη ζωντάνια των διαλόγων του και με την απεικόνιση πραγματικών σκηνών της παρισινής ζωής. Η συγγραφική του γονιμότητα ήταν ανεξάντλητη και η επιτυχία του πολύ μεγάλη. Σε μια εποχή που τόσα πολλά ελευθέρια έργα διαβάζονταν στα μπουντουάρ των κυριών και στα σαλόνια, μέρος του κοινού παθιάστηκε με τα μυθιστορήματά του, που έφεραν τη σφραγίδα της αλήθειας και της ειλικρίνειας.
Αυτός ο γραφομανής, συγγραφέας μυθιστορημάτων αλλά και θεατρικών έργων, μιας μεγάλης αυτοβιογραφίας κατά τα πρότυπα του Ρουσσώ και πολλών μεταρρυθμιστικών προγραμμάτων (για την πορνεία, το θέατρο, την κατάσταση των γυναικών, των ηθών, του νόμου), αποτελεί το αντικείμενο ενός ανανεωμένου ενδιαφέροντος από την πλευρά της ακαδημαϊκής κριτικής που βλέπει σ'αυτόν έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Διαφωτισμού του τέλους του 18ου αιώνα.
Παραπομπές - Σχόλια
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Αεροδικείο
Αεροδικείο ονομάζεται το στρατιωτικό δικαστήριο ενώπιον του οποίου δωσιδικούν για όλες τις αξιόποινες πράξεις τους οι στρατιωτικοί οι οποίοι υπηρετούν στην Πολεμική Αεροπορία. Τα σχετικά με τα στρατιωτικά δικαστήρια (στρατοδικεία, αεροδικεία, ναυτοδικεία) ορίζονται με ειδικούς ποινικούς νόμους, σύμφωνα με το άρθρο 96 του Συντάγματος το οποίο προβλέπει ότι:
Στην παράγραφο 5 του ιδίου άρθρου του Συντάγματος ορίζεται ακόμη ότι: "Τα δικαστήρια του στοιχείου α΄ της προηγούμενης παραγράφου συγκροτούνται κατά πλειονότητα από μέλη του δικαστικού σώματος των ενόπλων δυνάμεων, που περιβάλλονται με τις εγγυήσεις λειτουργικής και προσωπικής ανεξαρτησίας του άρθρου 87 παρ. 1 του Συντάγματος. Για τις συνεδριάσεις και αποφάσεις των δικαστηρίων αυτών εφαρμόζονται οι διατάξεις των παραγράφων 2 έως 4 του άρθρου 93. Τα σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου αυτής, καθώς και ο χρόνος που θα αρχίσει η ισχύς τους, ορίζονται με νόμο".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικά δικαστήρια
Μπάντι
μικρογραφία|Αγώνας μπάντι στη [[Σουηδία.]] Το μπάντι είναι ομαδικό χειμερινό άθλημα το οποίο παίζεται σε πάγο, στο οποίο οι παίκτες χρησιμοποιούν μπαστούνια για να κατευθύνουν μια μπάλα στο τέρμα της αντίπαλης ομάδας.
Το άθλημα θεωρείται μορφή του χόκεϊ και έχει κοινό παρασκήνιο με το χόκεϊ επί πάγου και επί χόρτου. Το μπάντι έχει επηρεαστεί από τους κανόνες του ποδοσφαίρου: οι αγώνες χωρίζονται σε δύο ημίχρονα των 45 λεπτών και υπάρχουν 11 παίκτες σε κάθε ομάδα. Τα τέρματα έχουν περίπου το ίδιο μέγεθος με αυτά του ποδοσφαίρου. Το μπάντι παίζεται σε πάγο όπως το χόκεϊ επί πάγου.
Υπάρχει επίσης μια παραλλαγή του μπάντι η οποία λέγεται μπάντι επί παγοδρομίου. Παίζεται με τους ίδιους κανόνες αλλά σε παγοδρόμιο χόκεϊ επί πάγου, με τέρματα και 6 παίκτες ανά ομάδα, ή πέντε στο αμερικάνικο πρωτάθλημα. Το παραδοσιακό μπάντι και το μπάντι επί παγοδρομίου είναι αναγνωρισμένα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Υπάρχουν και άλλες ανεπίσημες εκδοχές, όπως το μπάντι με επτά παίχτες.
Το μπάντι επί παγοδρομίου είναι ο πρόγονος του ρίνκμπολ. Από το μπάντι προέρχεται και το φλόρμπολ, το οποίο δημιουργήθηκε όταν οι άνθρωποι άρχιζαν να παίζουν με πλαστικά μπαστούνια μεγέθους μπάντι και ελαφριές μπάλες ενώ τρέχουν στα πατώματα αιθουσών γυμναστηρίων.
Με βάση τον αριθμό των συμμετεχόντων αθλητών, το μπάντι είναι το δεύτερο πιο δημοφιλέστερο άθλημα που παίζεται σε πάγο μετά το χόκεϊ επί πάγου. Επίσης είναι το δεύτερο μεγαλύτερο άθλημα όσον αφορά τον αριθμό εισιτηρίων που πωλούνται καθημερινά σε αγώνες μπάντι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλήματα
Νομός Κυκλάδων
Ο Νομός Κυκλάδων ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας και ανήκει στην περιφέρεια του Νοτίου Αιγαίου. Ήταν νησιωτικός νομός και περιελαμβάνε όλα τα νησιά του συμπλέγματος των Κυκλάδων το οποίο βρίσκεται στο κεντρικό μέρος της Ελλάδας. Υπήρξε νομός της Ελλάδας από το 1833 έως το 2010 χωρίς να υπάρξει ποτέ ουδεμία μεταβολή, ενώ καταργήθηκε οριστικά με το Σχέδιο Καλλικράτης. Πρωτεύουσά και μοναδική πόλη του νομού ήταν η Ερμούπολη η οποία βρίσκεται στο νησί της Σύρου.
Πολιτική ιστορία
Διοικητικά οι Κυκλάδες χωριζόταν μέχρι το 1997 σε οκτώ επαρχίες:
Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, δείτε επίσης Διοικητική διαίρεση νομού Κυκλάδων
Κατηγορία:Κυκλάδες
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 2012–13
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2012–13, δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πειραιά είναι η εξής:
Α' Κατηγορία
Οι βαθμολογίες των δυο ομίλων της Α' Κατηγορίας ήταν ως εξής:
Β' Κατηγορία
Οι πρωταθλητές και οι δευτεραθλητές των δυο ομίλων της Β΄ Κατηγορίας και οι ομάδες που συμμετείχαν με αλφαβητική σειρά:
Γ' Κατηγορία
14 ομάδες συμμετείχαν στη Γ΄ κατηγορία. Οι πέντε πρώτες προβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία της επόμενης περιόδου. Η τελική βαθμολογία ήταν ως εξής:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το Κύπελλο της περιόδου 2012–13 κατέκτησε η Αθλητική Ένωση Μοσχάτου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2012-2013
Πρωτάθλημα Ελβετίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας (αγγλικά: Swiss Super League) αποτελεί την κορυφαία εθνική ποδοσφαιρική κατηγορία στην Ελβετία και την πρώτη, κατά σειρά, από τις δύο επαγγελματικές κατηγορίες της Φούτμπολ Λιγκ. Αναφέρεται και ως Raiffeisen Super League για εμπορικούς λόγους.
Διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1897 (ανεπίσημα) και αποτελεί το 7ο αρχαιότερo στον κόσμο, έπειτα από τα εθνικά πρωταθλήματα Αγγλίας και Ολλανδίας (1888), Βόρειας Ιρλανδίας και Σκωτίας (1890), Αργεντινής (1893) και Βελγίου (1895). Λόγω της ουδετερότητας της Ελβετίας σε εμπόλεμες συρράξεις και της γενικής οικονομικοπολιτικής της σταθερότητας, είναι το μοναδικό στην Ευρώπη το οποίο έχει διεξαχθεί ανελλιπώς, καθώς και τις πιο πολλές περιόδους μαζί με το σκωτσέζικο (119 έως το 2016), μετά το αντίστοιχο ολλανδικό (128).
Τους περισσότερους τίτλους κατέχει η Γκρασχόπερς με συνολικά 27 (ανεπίσημο τον πρώτο) και ακολουθεί η Βασιλεία με 20. Τα τελευταία χρόνια κυριαρχούν η Γιανγκ Μπόις και κατά δεύτερο λόγο η Βασιλεία.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας 2013–14
Για την περίοδο 2013–14, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μεσσηνίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Μεσσηνίας.
Πρωτάθλημα Ελβετίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
1897-1931
Διεξαγωγή σε σύστημα τοπικών διοργανώσεων στις τρεις (κάποιες φορές δύο ή και τέσσερις) γεωγραφικές ζώνες της χώρας: δυτική, κεντρική και ανατολική, με τον επικεφαλής κάθε ζώνης (και τον δεύτερο κατά τις τελευταίες δύο περιόδους) να προκρίνεται για την τελική φάση, η οποία είχε τη μορφή πλέι οφ με μονές αναμετρήσεις. (#) ως Μοντριόν Λωζάνης, πριν τη συγχώνευση το 1920 με τη γυμναστική λέσχη Κλαμπ Εζινίκ (γαλλ. υγιεινή) στη σημερινή Λωζάν Σπορ
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας 2013–14
Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Γ.Π.Σ. Πάμισος Μεσσήνης. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Α.Ο. Κυπαρισσίας.
Πρωτάθλημα Ελβετίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
1897-1931
(§) η Καντονάλ Νουσατέλ συγχωνεύθηκε το 1970 με τη ΦΚ Ξαμάξ σε Νουσατέλ Ξαμάξ, η οποία "κληρονόμησε" την προϊστορία της δεύτερης
(^) το Σεπτέμβριο, ο αγώνας Βασιλεία-Βέρνη 0-4 του Φεβρουαρίου κατακυρώθηκε ως 3-0 εξαιτίας αντικανονικής χρησιμοποίησης παίκτη από τους φιλοξενούμενους. Με το δεδομένο αποτέλεσμα, ανακηρύχθηκε νικήτρια της κεντρικής ζώνης η Γιανγκ Μπόις, η οποία και θα έπρεπε να είχε μετάσχει στα πλέι οφ του Μαΐου αντί της συμπολίτισσας και τελικά πρωταθλήτριας Βέρνης 1894. Η έλλειψη χρόνου προς επανάληψη των πλέι οφ, λόγω της επικείμενης έναρξης της νέας αγωνιστικής περιόδου, οδήγησε την Ελβετική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία στην απόφαση να μην απονείμει τον τίτλο του πρωταθλητή για το 1923. Ο τίτλος αυτός θα αποτελούσε την μοναδική διάκριση στην ιστορία της Βέρνης 1894 (μεταξύ των 10 αρχαιότερων ποδοσφαιρικών σωματείων στη χώρα), ενώ δεύτερη κατά την τελική φάση είχε αναδειχθεί η Γιανγκ Φέλοους Ζυρίχης (με κατάκτηση ενός μόνο κυπέλλου από την ίδρυσή της το 1903).
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας 2013–14
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2013-2014
Πρωτάθλημα Ελβετίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
1931-1933
Διεξαγωγή σε δύο ομίλους χωρίς γεωγραφικά κριτήρια, με τον επικεφαλής του κάθε ομίλου, το νικητή στον αγώνα κατάταξης των δύο δεύτερων και τον πρωταθλητή της Β' Κατηγορίας να προκρίνονται στην τελική φάση των μονών αναμετρήσεων. Υπό το σύστημα αυτό συνέβη ένα πιθανώς μοναδικό γεγονός στα παγκόσμια ποδοσφαιρικά χρονικά, όταν η Λωζάνη (νικήτρια με 5-2 επί της Ζυρίχης σε μπαράζ) ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια Ελβετίας για το 1932, όντας εκτός Α' Κατηγορίας!
Ενιαία Α' εθνική Κατηγορία
thumb|100px|Παλαιότερο λογότυπο της Ελβετικής Σούπερ Λιγκ
Πρόκειται ανέκαθεν για ένα από τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα με τους λιγότερους συλλόγους στην Α' Κατηγορία του, σε σύγκριση ακόμα και με τα αντίστοιχα χωρών πολύ μικρότερου πληθυσμού από την Ελβετία (4 εκ. τη δεκαετία του '30 και 8 το 2009 ). Ο αριθμός τους ανήλθε σε 16 μόνο για 7 περιόδους (την εναρκτήρια 1933-34 και εκείνες από 1981 έως 1987), ενώ από το 2003 και τη δημιουργία της ελβετικής Super League έχει περιορισθεί στις 10 ομάδες, οι οποίες αναμετρώνται από 4 φορές σε 36 συνολικά αγωνιστικές.
Τίτλοι ανά σύλλογο
Μεταξύ 1897 και 2013, στο ανώτατο επίπεδο του πρωταθλήματος Ελβετίας έχουν μετάσχει 74 σωματεία, με πρωταθλητές να ανακηρύσσονται τα 20 (περίπου 1 στα 4). Στην πρόσφατη δεκαετία 2004-2014 η Βασιλεία κατέκτησε 8 τίτλους, η Ζυρίχη, πλέον επιτυχημένος ελβετικός σύλλογος σε ευρωπαϊκό επίπεδο 4 και η Γκρασχόπερς των περισσότερων εγχώριων διακρίσεων έχει να τα καταφέρει από ακόμη πιο πριν (2003). Η τελευταία επιτυχία ομάδας θεωρούμενης διαχρονικά ως λιγότερο ισχυρή, σημειώθηκε από τη Σανκτ Γκάλεν το 2000 (ένα σχεδόν αιώνα μετά την παρθενική της), ενώ η Σερβέτ, δεύτερη κορυφαία σε αριθμό τροπαίων, καθυστερεί από το αμέσως προηγούμενο έτος (1999). Σημ. ο τίτλος του 1916 δεν πιστώνεται στη Νεσατέλ Ξαμάξ, δεδομένου ότι κατά τη συγχώνευση του 1970 μεταξύ Καντονάλ Νεσατέλ και ΦΚ Ξαμάξ "κληρονομήθηκε" η προϊστορία (records) της δεύτερης.
Συμμετοχές
Σε 116 διοργανώσεις (έως και την περίοδο 2012-13), συμπεριλαμβανομένης της ανεπίσημης του 1897-98.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ελβετίας Ελβετια Ελβετια
Σενεγάλη
Η Σενεγάλη, επισήμως Δημοκρατία της Σενεγάλης, είναι μια χώρα νότια του ποταμού Σενεγάλη στη δυτική Αφρική. Δυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό. Συνορεύει με τη Μαυριτανία βόρεια, το Μάλι ανατολικά και νότια με τη Γουινέα και τη Γουινέα-Μπισσάου. Η Γκάμπια περικλείεται από τη Σενεγάλη, ενώ τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου βρίσκονται σε απόσταση 560 χιλιομέτρων από τις ακτές της Σενεγάλης. Η χώρα έχει έκταση 196.722 τ.χλμ. και πληθυσμό, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023, 18.275.743 κατοίκους.
Είναι μια ενιαία προεδρική δημοκρατία και είναι η δυτικότερη ηπειρωτική χώρα του Παλαιού Κόσμου, ή Αφρο-Ευρασία. Οφείλει το όνομά του στον ποταμό Σενεγάλη, που σχηματίζει τα συνόρά της ανατολικά και βόρεια. Το κράτος δημιουργήθηκε ως μέρος της ανεξαρτησίας της Γαλλικής Δυτικής Αφρικής από τη γαλλική αποικιακή κυριαρχία. Επίσημη γλώσσα είναι τα γαλλικά. Όπως και άλλα μετα-αποικιακά αφρικανικά κράτη, η χώρα περιλαμβάνει ευρύ μείγμα εθνοτικών και γλωσσικών κοινοτήτων, με τις μεγαλύτερες να είναι οι Γουλόφ, Φουλά και Σενέρ, με τα Γουλόφ και τα γαλλικά να λειτουργούν ως lingua franca. Η Σενεγάλη έχει ταξινομηθεί ως μια υπερχρεωμένη φτωχή χώρα, με σχετικά χαμηλό Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι στην ακτή και εργάζεται στη γεωργία ή σε άλλες βιομηχανίες τροφίμων. Άλλες μεγάλες βιομηχανίες περιλαμβάνουν την εξόρυξη, τον τουρισμό και τις υπηρεσίες.