cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζοβάννι ντ' Αλεμάνια
Βιογραφία
Ο Τζοβάννι ντ' Αλεμάνια είναι πρωτίστως γνωστός για τις εργασίες που εξετέλεσε στη Βενετία, που χαρακτηρίζονται από διακοσμητικές φόρμες που θυμίζουν σκανδιναβική επιρροή. Μεταξύ 1430 και 1435 δημιούργησε έναν κύκλο που ονομάζεται Ιστορίες του Χριστού, οι οποίοι εξακολουθούν να εκτίθενται στο Ca 'd'Oro.
Σύμφωνα με τον Ridolfo και τον Zanetti, ο Τζοβάννι και ο Αντόνιο Βιβαρίνι ήκμασαν περίπου το έτος 1440, και τους αποδίδεται για ένα ρετάμπλ στον San Pantalon, το οποίο φέρει την επιγραφή Zuane e Antonio da Muran pense 1444.
Αν και είναι δύσκολο να διακρίνουμε τις συνεισφορές των δύο καλλιτεχνών, ο Τζοβάννι συνδέεται με τον Άγιο Ιερώνυμο (1444), πίνακας ο οποίος φέρει την υπογραφή «Johannes». Αυτός ο πίνακας υποδηλώνει ότι το έργο του Τζοβάννι ήταν γενικά πιο κολακευτικό και πιο διακοσμητικό από το πιο νατουραλιστικό στυλ του Αντόνιο.
Ο Τζοβάννι ντ' Αλεμάνια και ο Αντόνιο Βιβαρίνι κατείχαν κατάστημα στη Βενετία που ειδικευόταν  σε πολυεπίπεδα ρετάμπλ  και φανταστικά γοτθικά πλαίσια, τα οποία ανέθεταν υπεργολαβικά σε διάφορους ξυλουργούς.
Ο Τζοβάννι και ο Αντόνιο υπέγραψαν και χρονολόγησαν το τρίπτυχο που αντιπροσωπεύει την Ένθρονη Παναγία με το Βρέφος και τους Αγίους για τον τοίχο πίσω από τον πάγκο των αξιωματικών της πρόσφατα διευρυμένης αίθουσας συσκέψεων της Scuola della Carità (σήμερα τμήμα της συλλογής της Πινακοθήκης της Ακαδημίας) της συνεργασίας που έγινε το 1446 για αυτην την αίθουσα του κτιρίου. Μοιάζει με ρετάμπλ αλλά λειτουργώντας ως κίνητρο για λήψη σωστών αποφάσεων, αυτός ο μνημειακός πίνακας απεικονίζει τέσσερις Πατέρες της Εκκλησίας (Άγιοι Γρηγόριος και Ιερώνυμος στα αριστερά, Αμβρόσιος και Αυγουστίνος στα δεξιά) σε μιαν Αυλή γύρω από μια τεράστια Παναγία Βρεφοκρατούσα. Η ουράνια Αυλή της Παναγίας αποδίδεται ζωηρά με μαρμάρινη ροζ και γκρι αρχιτεκτονική, πλούσια βαθιά χρώματα, δαπανηρά ενδύματα και υπέροχη φυτική ζωή.
Το 1448, εργάστηκε στο εργαστήριο του Βιβαρίνι, το οποίο μετακόμισε στην Πάντοβα, μαζί με τους Αντρέα Μαντένια και Νικολό Πιτσόλο (Nicolò Pizolo), για να συμμετάσχουν στη διακόσμηση του παρεκκλησίου Ovetari, αλλά πέθανε λίγο αργότερα. [[Αρχείο:Giovanni_d'AlemagnaTriptyque.jpg|μικρογραφία| Ενθρονισμένη Παναγία Βρεφοκρατούσα με τους Αγίους Γρηγόριο και Ιερώνυμο (αριστερά), Αμβρόσιο και Αυγουστίνο (δεξιά)
Τρίπτυχο των Τζοβάννι ντ' Αλεμάνια και Αντόνιο Βιβαρίνι (1446), Πινακοθήκη της Ακαδημίας]]
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Ακουστικός μηχανικός
Ο ακουστικός μηχανικός ή μηχανικός ακουστικής (acoustical engineer) ασχολείται με την εφαρμογή της φυσικής επιστήμης της ακουστικής, στην τεχνολογία. Οι μηχανικοί ακουστικής τυπικά ασχολούνται με τη σχεδίαση εφαρμογών, που έχουν σχέση με την ανάλυση και τον έλεγχο του ήχου.
Ένας από τους στόχους των μηχανικών ακουστικής είναι η μείωση του ανεπιθύμητου θορύβου, η οποία αναφέρεται ως έλεγχος του θορύβου. Ο ανεπιθύμητος θόρυβος μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων και ζώων, να μειώνει την προσοχή των μαθητών στα σχολεία και να προκαλεί απώλεια ακοής. Οι αρχές ελέγχου θορύβου εφαρμόζονται με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένου του επανασχεδιασμού των ηχητικών πηγών, του σχεδιασμού ηχοπετασμάτων, ηχοαπορροφητών, σιγαστήρων και ζωνών προστασίας, καθώς και τη χρήση μέσων προστασίας της ακοής (ωτοασπίδες).
α) Αρχιτεκτονική Ακουστική: ο αρχιτεκτονικός ακουστικός σχεδιασμός χώρων (μεγάρων, θεάτρων, κινηματογράφων, κοσμικών κέντρων, κτλ) για την βελτιστοποίηση της ακουστικής ποιότητας της ακρόασης και η μελέτη δομών με ακουστικό ενδιαφέρον π.χ. αρχαία ελληνικά θέατρα,
γ) Μουσική Ακουστική και Ακουστική της Φωνής: Η Ακουστική των μουσικών οργάνων και η τεχνολογία κατασκευής τους, τα ηλεκτρονικά μουσικά όργανα, οι συνθετητές ήχων και μουσικής, η μουσική πληροφορική, η ανάλυση φωνής, η σύνθεση φωνής κτλ,
ε) Φυσική Ακουστική: Η ακουστική των δονήσεων και των κυμάτων, φαινόμενα συντονισμού, κανονικοί τρόποι ταλάντωσης συστημάτων, ιδιοσυχνότητες, δονήσεις από τραίνα, δονήσεις από βαρέα οχήματα, σεισμοί και κατασκευές κτλ,
στ) Επεξεργασία Ακουστικού Σήματος: η ηλεκτρονική διαχείριση σημάτων ήχου και ηχητικής πληροφορίας, η ηχοληψία και στο mastering ήχου, η εξαγωγή πληροφορίας από θορυβώδη αρχεία ήχου, η αναγνώριση προτύπων και δομών σε ηχητικά αρχεία, η συμπίεση μεγάλων αρχείων ήχου, τα μαθηματικά μοντέλα της επεξεργασίας ακουστικού σήματος κτλ.,
ζ) Ηλεκτροακουστική: Μελέτη και κατασκευή των αναλογικών και ψηφιακών ηλεκτρονικών συστημάτων καταγραφής, διαμόρφωσης και αναπαραγωγής του ήχου όπως μικρόφωνα, μεγάφωνα, κονσόλες, χοάνες, ενισχυτές, διαμορφωτές κτλ,
θ) Υποβρύχια ακουστική: Η ακουστική των θαλάσσιων νερών και των λιμνών, υποβρύχιοι φυσικοί και τεχνητοί ήχοι, μελέτες βυθού και έμβιων όντων που διαβιούν σε ύδατα, υποβρύχιος ηχοεντοπισμός, ηχορύπανση θαλασσών από πλοία και υποβρύχια, ακουστική βιολογία και οικολογία θαλασσών και λιμνών κτλ,
ι) Βιοακουστική,: Η ακουστική των έμβιων όντων και ο εντοπισμός αυτών μέσω της ηχητικής εκμπομπής, η ηχητική επικοινωνία των έμβιων όντων, η χρήση των ήχων για την ανάπτυξη φυτών και ζώων, η φυσιολογία της ακοής των έμβιων όντων κτλ,
ιΑ) Οπτοακουστική,: Η Χρήση του φωτός για την παραγωγή και την ανίχνευση του ήχου και των μηχανικών ταλαντώσεων, συμβολομετρικές διατάξεις laser ανίχνευσης κανονικών τρόπων ταλάντωσης και συντονισμών, τα οπτικά μικρόφωνα και παραγωγή ήχων υψηλής συχνότητας με laser, κτλ,
ιb) Ψυχοακουστική: Η συμπεριφορά των ανθρώπων στο άκουσμα των ήχων, τα υποκειμενικά χαρακτηριστικά του ήχου, ο σχεδιασμός ηχητικών συστημάτων για την βελτιστοποίηση της ακρόασης και της ακοής των ανθρώπων, η δυνατότητες επηρεασμού σκέψεων και συμπεριφορών με τον ήχο και την μουσική κτλ
Στην Ελλάδα οι σπουδές αυτές παρέχονται στο τμήμα Μηχανικών Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής που εδρεύει στο Ρέθυμνο Κρήτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαγγέλματα Κατηγορία:Ακουστική
Ιστορίες καθημερινής τρέλας
Οι Ιστορίες καθημερινής τρέλας (Storie di ordinaria follia) είναι δραματική ταινία Ιταλικής παραγωγής του 1981 σε σκηνοθεσία του Μάρκο Φερέρι και σενάριο των Φερέρι, Άντονι Φουτζ και Σέρτζιο Αμιντέι βασισμένο σε μια αυτοβιογραφική νουβέλα του Αμερικανού συγγραφέα Τσαρλς Μπουκόφσκι. Πρωταγωνιστούν ο Μπεν Γκαζάρα και η Ορνέλλα Μούτι.
Υπόθεση
Η ταινία αναφέρεται στις περιστασιακές ερωτικές περιπέτειες του αλκοολικού ποιητή Τσαρλς Σέρκιν, ο οποίος περιφέρεται στις κακόφημες γειτονιές του Λος Άντζελες. Η ζωή του Σέρκιν παίρνει μια στροφή προς το καλύτερο όταν συναντά την Κας, μια νεαρή πόρνη με αυτοκαταστροφικές τάσεις. Οι δύο τους έχουν μια θυελλώδη ερωτική σχέση.
Όταν ο Σέρκιν παίρνει μια προσφορά από έναν μεγάλο εκδοτικό οίκο, η Κας προσπαθεί να τον σταματήσει να φύγει, αλλά αποτυχαίνει.Ο Σέρκιν υποκύπτει στον πειρασμό των πολλών χρημάτων, αλλά συνειδητοποιεί σύντομα το λάθος του και επιστρέφει στο Λος Άντζελες μόνο για να διαπιστώσει ότι η Κας έχει αυτοκτόνησει κατά την απουσία του.
Ο Σέρκιν βρίσκει διέξοδο στον αλκοολισμό προσπαθώντας να ξεχάσει την Κας, αλλά τελικά καταφέρνει να φτάσει στην κάθαρση και επιστρέφει στο παραθαλάσσιο σπίτι όπου πέρασε τις πιο ευτυχισμένες στιγμές του με την Κας. Εκεί θα αναζωπυρωθεί η έμπνευση του στην ποίηση με τη βοήθεια ενός νεαρού θαυμαστή του που τον γνώρισε κατά την διάρκεια μιας βόλτας του στην παραλία.
Κριτικές
Ενώ ήταν επιτυχημένη στην Ευρώπη, η ταινία γνώρισε μια χλιαρή υποδοχή στις ΗΠΑ παρά το αμερικανικό σκηνικό της. Η Τζάνετ Μάσλιν των New York Times έδωσε στην ταινία αρνητική κριτική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1981 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάρκο Φερρέρι Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον αλκοολισμό Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Ο Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016 ήταν ο 14ος ετήσιος Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision και έλαβε μέρος στο Mediterranean Conference Centre, στη Βαλέτα, πρωτεύουσα της Μάλτας. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά όπου η Μάλτα διοργάνωσε αυτόν τον διαγωνισμό. Τελευταία φορά ήταν το 2014 στη Μάρσα, με πάρα πολύ μεγάλη επιτυχία. Δεκαεπτά χώρες πήραν μέρος τους στον φετινό διαγωνισμό της Junior Eurovision, με την Πολωνία να επιστρέφει μετά από δώδεκα χρόνια απουσίας, την Κύπρο να επιστρέφει με ένα χρόνο διάλειμμα και το Ισραήλ να κάνει την επιστροφή του από το 2012 ενώ αποχωρούν ο Άγιος Μαρίνος, το Μαυροβούνιο και η Σλοβενία. Καμιά χώρα δεν έκανε το ντεμπούτο της στον φετινό διαγωνισμό, και αυτό έχει να συμβεί από το διαγωνισμό του 2011. Για πρώτη φορά το τελικό αποτέλεσμα εξαρτήθηκε μόνο από τις κριτικές επιτροπές, δηλαδή δεν χρησιμοποιήθηκε η ψήφος του κοινού. Η Γεωργία νίκησε για 3η φορά το διαγωνισμό με το τραγούδι "Mzeo" όπου εκτελείται από τη Μαριάμ Μαμαντασβίλι και συγκέντρωσε 239 βαθμούς. Έτσι η Γεωργία έχει τις περισσότερες νίκες στον διαγωνισμό και έσπασε το περσινό ρεκόρ βαθμών του νικητή.
Τοποθεσία
thumb|250px|left|Το Μεσογειακό Συνεδριακό Κέντρο στη Βαλέτα. Ο χώρος διεξαγωγής του Παιδικού Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2016. Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου στις 21 Νοεμβρίου, εκπρόσωπος της EBU δήλωσε ότι έχουν ξεκινήσει οι απαραίτητες διαδικασίες για το ποιος θα φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό Παιδικού Τραγουδιού Eurovision 2016. Στις 13 Απριλίου 2016, επιβεβαιώθηκε ότι η Μάλτα θα διοργανώσει τον διαγωνισμό, όπου θα είναι και η δεύτερη φορά που θα το κάνει. Ο 14ος Διαγωνισμός θα γίνει στο Μεσογειακό Συνεδριακό Κέντρο, στο κέντρο της μαλτέζικης πρωτεύουσας, τη Βαλέτα. Το Μεσογειακό Συνεδριακό Κέντρο έχει φιλοξενήσει τους εθνικούς τελικούς της χώρας για την Eurovision, τον εθνικό τελικό για την παιδική Eurovision το 2015 και θα φιλοξενήσει τη Γιουροβίζιον Νεαρών Χορευτών 2017.
Ψηφοφορία
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου για τη Junior Eurovision 2016 στη Στοκχόλμη, ανακοινώθηκε ότι η μορφή της ψηφοφορίας θα αλλάξει το 2016. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια όπου οι βαθμοί δίνονταν με έναν συνδυασμό 50% το κοινό και 50% οι κριτικές επιτροπές, από το 2016 το αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από το συνδυασμό του 50% των επαγγελματικών κριτικών επιτροπών και του 50% των παιδικών κριτικών επιτροπών. Έτσι, κάθε χώρα θα απονέμει δύο σετ των 12, 10, 8-1 βαθμών, ένα σετ απο κάθε επιτροπή. Οι βαθμοί των ενήλικων/επαγγελματικών κριτικών επιτροπών της κάθε χώρας θα ανακοινωθούν από έναν εκπρόσωπο όπου εκείνη τη βραδιά θα είναι στη Μάλτα, ενώ οι βαθμοί των παιδικών επιτροπών από όλες τις χώρες θα εμφανιστούν αυτόματα στην οθόνη. Στις 3 Νοεμβρίου, ανακοινώθηκε από την EBU ότι στην ψηφοφορία θα προστεθεί και μία 3μελής ειδική κριτική επιτροπή, όπου κάθε μέλος αυτής της επιτροπής θα βαθμολογεί τις συμμετέχουσες χώρες δίνοντας ο καθένας τους 12, 10, 8-1 βαθμούς. Έτσι οι βαθμολογίες τους θα προστεθούν μαζί με τις βαθμολογίες των χωρών.
Ειδική Κριτική Επιτροπή
Στις 3 Νοεμβρίου η EBU ανακοίνωσε ότι θα υπάρξει και μια ειδική κριτική επιτροπή, η οποία θα αποτελείται από 3 μέλη. Τα μέλη του είναι ο Ματς Γκρίμστατ από την Universal Music (Δανία), ο Κρίστερ Μπιόρκμαν (Σουηδία παραγωγός του Melodifestivalen και του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2016 και το τρίτο μέλος είναι οι Jedward (Ιρλανδία) οι οποίοι εκπροσώπησαν την Ιρλανδία στην Eurovision το 2011 και το 2012 (θα είναι ως ένα μέλος).
Παρουσιαστές
Στις 27 Οκτωβρίου η ραδιοτηλεόραση της Μάλτας ανακοίνωσε ότι ο Μπεν Καμίλιε και η Βαλερί Βέλα θα παρουσιάσουν το σόου, ενώ η Ταρίν Μάμο Τσεφάι θα παρουσιάσει την τελετή έναρξης στις 14 Νοεμβρίου και η Λάρισα Μπονάτσι θα είναι την ίδια μέρα παρουσιάστρια στο κόκκινο χαλί.
Εμφανίσεις κατά τη διάρκεια του σόου
Στις 3 Νοεμβρίου ανακοινώθηκε ότι η περσινή νικήτρια της Junior Eurovision, Ντέστινι Τσουκουνιέρε, θα είναι μέρος του σόου και θα ερμηνεύσει το περσινό νικητήριο τραγούδι της "Not My Soul" και το νέο τραγούδι της "Fast Life (Ladidadi)". Επίσης η Πόλι Γκένοβα, η οποία εκπροσώπησε τη Βουλγαρία στην Eurovision το 2011 & το 2016 και παρουσιάστρια της Junior Eurovision το 2015, θα είναι και αυτή μέρος του σόου και θα ερμηνεύσει το τραγούδι της "If Love Was A Crime". Επίσης, ανακοινώθηκε ότι οι Jedward θα εμφανιστούν στο σόου και θα ερμηνεύσουν το τραγούδι "Hologram"
Λίστα συμμετοχών
Στις 28 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε η τελική λίστα με τις συμμετέχουσες χώρες για τον διαγωνισμό του 2016, με το Ισραήλ, την Κύπρο και την Πολωνία να επιστρέφουν ενώ ο Άγιος Μαρίνος, το Μαυροβούνιο και η Σλοβενία να αποχωρούν φέτος:
Πίνακας βαθμολογίας
Οι ψήφοι των κριτικών των ενηλίκων και των κριτικών των παιδιών ψηφίστηκαν μετά τη δεύτερη πρόβα, ενώ οι ψήφοι των κριτικών εμπειρογνωμόνων ψηφίστηκαν μετά τις παραστάσεις στον τελικό. Η Μαριάμ Μαμαντασβίλι, η οποία εκπροσώπησε τη Γεωργία με το τραγούδι "Mzeo", κηρύχθηκε νικήτρια αφού όλες οι ψηφοφορίες είχαν ανακοινωθεί από όλες τις δεκαεπτά συμμετέχουσες χώρες και τις επιτροπές εμπειρογνωμόνων. Παρακάτω παρουσιάζεται μια πλήρης ανάλυση του τρόπου με τον οποίο ψηφίστηκαν οι ψήφοι.
Σχολιασμός
Συμμετέχουσες Χώρες
Μη Συμμετέχουσες Χώρες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Eurovision
Ναρθίσο Γιέπες
Ο Ναρθίσο Γιέπες (Narciso Yepes, 14 Νοεμβρίου 1927 – 3 Μαΐου 1997) ήταν Ισπανός βιρτουόζος κλασικός κιθαριστής και λαουτίστας. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους κιθαριστές του 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιέπες γεννήθηκε στην πόλη Λόρκα της Περιοχής της Μούρθια στην Ισπανία. Όταν ήταν τεσσάρων ετών, ο πατέρας του του χάρισε την πρώτη του κιθάρα. Πήρε τα πρώτα του μαθήματα στη Λόρκα από τον Χεσούς Γκεβάρα. Στα 13 του έγινε δεκτός για σπουδές στο Ωδείο της Βαλένθια με τον πιανίστα και συνθέτη Βιθέντε Ασένθιο. Δεδομένου ότι ο Ασένθιο δεν πίστευε στις δυνατότητες της κιθάρας, ο Γιέπες ωθήθηκε στο να αναπτύξει την τεχνική παιξίματος κιθάρας «A-M-I», δηλαδή με τα τρία δάκτυλα παράμεσο, μέσο και δείκτη. Μπορούσε έτσι να παίζει κλίμακες πολύ γρήγορα, όσο ο δάσκαλός του στο πιάνο, και λεγκάτο. Καθώς παρατήρησε ο Allan Kozinn, «χάρη στον Ασένθιο, ο κ. Γιέπες έμαθε να παίζει μουσική όπως ήθελε ο ίδιος, κι όχι όπως ήθελε η κιθάρα». Παρόμοια, ο Τζόρτζε Ενέσκου ώθησε τον Γιέπες να βελτιώσει την τεχνική του, κάτι που επίσης του επέτρεψε να παίζει ταχύτερα.
Τον Δεκέμβριο του 1947 πρωτόπαιξε σε συναυλία στη Μαδρίτη: ερμήνευσε το κοντσέρτο για κιθάρα «Concierto de Aranjuez» του Χοακίν Ροδρίγο με την Εθνική Ορχήστρα της Ισπανίας. Η τεράστια επιτυχία αυτής της ερμηνείας τού έφερε φήμη τόσο από πλευράς κριτικών όσο και από πλευράς κοινού. Περιόδευσε έτσι για πρώτη φορά σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ δεν παρέλειψε και να ηχογραφήσει το κοντσέρτο.
Το 1950, αφού εμφανίσθηκε στο Παρίσι, παρέμεινε εκεί ένα έτος εκπαιδευόμενος στην ερμηνεία από τον Ενέσκου και τον Βάλτερ Γκήζεκινγκ. Μελέτησε επίσης ανεπίσημα με τη Νάντια Μπουλανζέ. Εκεί, στις 18 Μαΐου 1951, όπως έβλεπε σκυμμένος από μια γέφυρα τον Σηκουάνα, ο Γιέπες άκουσε απροσδόκητα μια φωνή μέσα του να τον ρωτά: «Τι κάνεις εκεί;» Μέχρι τότε ήταν άθεος και ικανοποιημένος με αυτό, αλλά αυτή η υπαρξιακή ερώτηση, την οποία θεώρησε ως κλήση από τον Θεό, άλλαξε τα πάντα για αυτόν: έγινε πιστός Χριστιανός και παρέμεινε έτσι για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Επίσης στο Παρίσι ο Γιέπες γνωρισε τη Μαρία Σουμλακοβσκα (Maria Szumlakowska), μια Πολωνή φοιτήτρια της φιλοσοφίας, κόρη πρώην πρεσβευτή της Πολωνίας στην Ισπανία, και παντρεύτηκαν το 1958. Απέκτησαν δύο γιους, τον Χουάν δε λα Κρουθ και τον Ιγνάθιο (που έγινε μαέστρος και φλαουτίστας), και μία θυγατέρα, την Άνα (που έγινε χορεύτρια και χορογράφος).
Το 1964 ο Γιέπες εκτέλεσε το «Concierto de Aranjuez» με τη Φιλαρμονική του Βερολίνου. Σε αυτή την εκτέλεση έπαιξε για πρώτη φορά και παρουσίασε στο κοινό τη δεκάχορδη κλασική κιθάρα, που είχε επινοήσει ο ίδιος σε συνεργασία με τον ονομαστό κιθαροποιό Χοσέ Ραμίρεθ ΙΙΙ (José Ramírez III, 1922-1995). Το όργανο αυτό κατέστησε δυνατή τη μεταγραφή έργων που αρχικώς είχαν γραφεί για λαούτο της εποχής μπαρόκ χωρίς καταστροφικές μεταθέσεις (transpositions) των χαμηλών φθόγγων. Ωστόσο, ο βασικός λόγος για την εφεύρεσή του ήταν η προσθήκη αντηχήσεων ρυθμισμένων στο ντο, το λα δίεση, το σολ δίεση και το φα δίεση, κάτι που έδωσε την πρώτη κιθάρα στην ιστορία με πραγματική αντήχηση μεταξύ χορδών στη χρωματική κλίμακα. Μετά το 1964 ο Γιέπες έπαιζε αποκλειστικά με τη δεκάχορδη κιθάρα.
Εκτός από φτασμένος μουσικός, ο Γιέπες ήταν και ερευνητής στον κλάδο του: οι έρευνές του σε ξεχασμένα χειρόγραφα του 16ου και του 17ου αιώνα έφερε την επανανακάλυψη πολυάριθμων παλαιών έργων για κιθάρα ή λαούτο. Υπήρξε επίσης ο πρώτος που ηχογράφησε όλα τα έργα για λαούτο του Μπαχ με πιστό αντίγραφο οργάνου εκείνης της εποχής (μπαρόκ λαούτο).
Τη δεκαετία του 1980 ο Γιέπες δημιούργησε το «Τρίο Yepes» μαζί με τον γιο του Ιγνάθιο να παίζει φλάουτο και την κόρη του Άνα να χορεύει δικές της χορογραφίες.
Μετά το 1993 ο Ν. Γιέπες περιόρισε τις δημόσιες εμφανίσεις του εξαιτίας της καταστάσεως της υγείας του. Την 1η Μαρτίου 1996 έδωσε την τελευταία του συναυλία και 14 μήνες αργότερα πέθανε στη Μούρθια από καρκίνο (λέμφωμα), σε ηλικία 70 ετών.
Αρκετές ήταν οι τιμητικές διακρίσεις που δέχθηκε ο μουσικός όσο ζούσε, όπως το Χρυσό Μετάλλιο για Διάκριση στις Τέχνες από τον βασιλιά Χουάν Κάρλος Α΄ της Ισπανίας, το ισπανικό Εθνικό Βραβείο Μουσικής (Premio Nacional de Música) το 1986, η ανακήρυξή του σε επίτιμο διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο της Μούρθια και η εκλογή του ως μέλους της Ακαδημίας Αλφόνσου Ι΄ του Σοφού και (ομόφωνα) ως μέλους της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών «Σαν Φερνάντο» της Μαδρίτης. Επίσης, αρκετοί συνθέτες έγραψαν μουσικά κομμάτια ειδικά για τον Γιέπες.
Πολιτειακή Γερουσία της Τζόρτζια
Η Πολιτειακή Γερουσία της Τζόρτζια είναι η άνω βουλή της Γενικής Συνέλευσης της Τζόρτζια (το πολιτειακό νομοθετικό σώμα της Τζόρτζια, ΗΠΑ).
Σύνθεση
Σύμφωνα με το πολιτειακό σύνταγμα του 1983, αυτό το σώμα συντίθεται από όχι περισσότερα από 56 μέλη εκλεγμένα για διετείς θητείες. Ο ισχύων πολιτειακός νόμος μεριμνεί για 56 μέλη. Elections are held the first Tuesday after the first Monday in November in even-numbered years.
Ο γερουσιαστής πρέπει να είναι τουλάχιστον 25 ετών, να είναι πολίτης των ΗΠΑ, και κάτοικοςτης Τζόρτζια για δύο έτη και της γερουσιαστικής του περιφέρειας για ένα έτος (προ της εκλογής). Η υψηλότερη θέση στη Γερουσία είναι ο Πρόεδρος της Γερουσίας, μια θέση που τρεχόντως κατέχει ο Αναπληρωτής Κυβερνήτης Κέισι Κέιγκλ. Η δεύτερη υψηλότερη θέση είναι αυτή του Προσωρινού Προέδρου, που τρεχόντως κατέχεται από τον Γερουσιαστή Τόμμι Ουίλλιαμς.
Αξιωματούχοι
Ο προεδρεύων αξιωματούχος της Γερουσίας είναι ο Πρόεδρος της Γερουσίας. Ένας Προσωρινός Πρόεδρος, συνήθως κάποιος υψηλά στην ιεραρχία του κόμματος της πλειοψηφίας, ενεργεί ως Πρόεδρος σε περίπτωση προσωρινής ανικανότητας του Προέδρου. Σε περίπτωση θανάτου, παραίτησης, ή μόνιμης ικανότητας του Προέδρου ή σε περίπτωση διαδοχής του Προέδρου στην εκτελεστική εξουσία, ο Προσωρινός Πρόεδρος γίνεται Πρόεδρος. Η γερουσία επίσης έχει την Γραμματεία της Γερουσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τζορτζια Κατηγορία:Τζόρτζια
Λεύκιππος ο Μεταποντινός
μικρογραφία|341x341εσ|Χρυσό [[Οβολός|τετρόβολο του 297 με 280 π.Χ. με απεικόνιση του Λεύκιππου]] Ο Λεύκιππος ήταν μυθικός και επώνυμος ήρωας, που ίδρυσε το Μεταπόντιο ως Αχαϊκή αποικία, και αφού εξαπάτησε τους κατοίκους του Τάραντα. Απεικονίσεις του συναντούμε στα αργυρά και χρυσά νομίσματα του Μεταποντίου, στα οποία πάντα φοράει κορινθιακό κράνος.
Ο μύθος
Ο ιστορικός Στράβων αναφέρει στα Γεωγραφικά, βιβλίο ΣΤ', 265 ότι: Ο Λεύκιππος εξαπάτησε τους Ταραντίνους και καταπάτησε την περιοχή που του παραχώρησαν προσωρινά, απαντώντας τους κάθε φορά που την ζητούσαν πίσω, ότι του την έδωσαν για το επόμενο βράδυ ή μέρα ανάλογα με τη στιγμή που αυτοί έρχονταν.
Πηγές
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μεταπόντιο
Λεχουτούτου
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μποτσουάνα Κατηγορία:Περιφέρεια Κγκαλαγκάντι
Βαλέριος Λεωνίδης
Ο Βαλέριος Λεωνίδης (γεννήθηκε 14 Φεβρουαρίου 1966) είναι Έλληνας ολυμπιονίκης και πρώην αθλητής της άρσης βαρών. Υπήρξε μέλος της Ελληνικής εθνικής ομάδας, η οποία υπό τον προπονητή Χρήστο Ιακώβου σημείωσε σημαντικές επιτυχίες. Κορυφαία στιγμή στην καριέρα του η κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996.
Βιογραφία
Ο Βαλέριος Λεωνίδης γεννήθηκε στο Γιεσεντούκι της Ρωσίας από Έλληνες του Πόντου γονείς. Το Δεκέμβριο του 1991 επέστρεψαν οικογενειακώς στην Ελλάδα όπου και έγιναν τα πρώτα του βήματα με την ενασχόληση του με το άθλημα της άρσης βαρών. Είναι πτυχιούχος Φαρμακευτικής και Υποπλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού. Σήμερα και από το 2005 εργάζεται ως ομοσπονδιακός προπονητής.
Στην προσωπική του ζωή υπήρξε παντρεμένος με την Μόνικα, από την οποία απέκτησε δύο αγόρια τον Βίκτορα και τον Πάτρικ.
Καριέρα
Από το 1982 άρχισε την ενασχόληση του με την άρση βαρών με την εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1986 και το 1991 αναδείχθηκε νικητής της Σπαρτακιάδας των Λαών της ΕΣΣΔ, ενώ τη δεύτερη χρονιά ήταν και πρωταθλητής της χώρας. Κατά τον ερχομό του στην Ελλάδα το 1991, γράφτηκε στο σύλλογο Β.Α.Ο. Θεσσαλονίκης, όπου και αγωνιζόταν με τα ελληνικά χρώματα. Οι διακρίσεις ήρθαν άμεσα σε όλα τα επίπεδα, πανευρωπαϊκό, παγκόσμιο, μεσογειακό. Έχει τρεις ολυμπιακές συμμετοχές (1992-Βαρκελώνη, 1996-Ατλάντα, 2000-Σίδνεϋ). Στην πρώτη συμμετοχή του κατέκτησε την πέμπτη θέση. Στο μεσοδιάστημα των Ολυμπιακών Αγώνων ο ανταγωνισμός με τον Τούρκο Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου ήταν έντονος σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1994 στην Κωνσταντινούπολη ο Τούρκος Ολυμπιονίκης νίκησε τον Λεωνίδη με 5 κιλά διαφορά στο σύνολο, παρά το πρώτο παγκόσμιο ρεκόρ του Λεωνίδη στο αρασέ με 146,5 κιλά.
Ο αγώνας του στην Ολυμπιάδα της Άτλαντα, όπου και κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο έμεινε στην ιστορία για τη μονομαχία του με τον Σουλεϊμάνογλου. Ο Τούρκος πρωταθλητής πήρε το χρυσό στη νέα κατηγορία των 64 κιλών με σύνολο 335 κιλών, ενώ ο Έλληνας πρωταθλητής έμεινε 2,5 κιλά χαμηλότερα, ενώ είχαν προηγηθεί τρεις προσπάθειές τους σε βάρη παγκοσμίων επιδόσεων, με αποτέλεσμα πέντε καταρρίψεις. Εκείνος ο αγώνας θεωρείται ως μια από τις μεγαλύτερες μονομαχίες στην μακρόχρονη ιστορία του αθλήματος, με την αρένα να χωρίζεται στους υποστηρικτές του Τούρκου και σε εκείνους του Έλληνα πρωταθλητή. Ο Σουλεϊμάνογλου ήταν ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο αρασέ και το σύνολο, αλλά είχε χάσει πρόσφατα το ρεκόρ στο ζετέ από τον Λεωνίδη. Ο Έλληνας σήκωσε πρώτος και επέλεξε βάρος 140 κιλών στο αρασέ, την οποία και πέτυχε. Ο Τούρκος ήταν βαρύτερος και ήξερε ότι θα έπρεπε να σηκώσει μεγαλύτερο βάρος. Ξεκίνησε στα 145 κιλά επιτυχημένα και στη συνέχεια ανύψωσε με επιτυχία και τα 147,5 κιλά, βάρος στο οποίο απέτυχε ο Λεωνίδης. Στο ζετέ και οι δύο κατάφεραν να σηκώσουν 180 κιλά στην πρώτη τους προσπάθεια, μετά ο Σουλεϊμάνογλου ανύψωσε 185 κιλά σημειώνοντας νέο παγκόσμιο ρεκόρ. Ο Λεωνίδης επέλεξε τα 187,5 κιλά επανακτώντας το ρεκόρ κόσμου και ο Σουλεϊμάνογλου τον ακολούθησε και αυτός επιτυχημένα. Ο Λεωνίδης απέτυχε να σηκώσει 190 κιλά, ξεσπώντας σε κλάματα και παίρνοντας το ασημένιο μετάλλιο. Μετά τον αγώνα ο Λεωνίδης δήλωσε: ''«Ήρθα για να κερδίσω το χρυσό, όχι το ασήμι. Αλλά είμαι ένας άνθρωπος που θαυμάζει τις σούπερ ερμηνείες, και αυτό έκανε ο Ναΐμ. Γι' αυτό είναι τόσο σπουδαίος. Όταν συναντηθήκαμε πριν από τα βραβεία, του είπα: Ναΐμ, είσαι ο καλύτερος, είπε: Όχι Βαλέριε, είμαστε και οι δύο οι καλύτεροι»''.
Τίτλοι
Ο Βαλέριος Λεωνίδης συνολικά έχει κατακτήσει δέκα ασημένια και ένα χάλκινο μετάλλιο σε παγκόσμια πρωταθλήματα και τέσσερα χρυσά, πέντε ασημένια και τέσσερα χάλκινα σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, μεσογειονίκης. Αναλυτικά παρακάτω μερικές διακρίσεις ανά διοργάνωση/τόπο/έτος.
^ Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα, ο Βαλέριος Λεωνίδης μαζί με τον Ναϊμ Σουλεϊμάνογλου κατέρριψαν τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ.
Διακρίσεις
Το 1994 αναδείχθηκε καλύτερος αθλητής της χρονιάς από τον ΠΣΑΤ ενώ το Δεκέμβριο του 2011 βραβεύτηκε από την Περιφέρεια Θεσσαλίας και το Δήμο Λάρισας για την προσφορά του στο άθλημα μαζί με τους Πύρρο Δήμα και Παύλο Σαλτσίδη.
Γαλλική Δυτική Αφρική
Η Γαλλική Δυτική Αφρική (Γαλλικά: Afrique-Occidentale française, AOF - Αγγλικά: French West Africa) ήταν μια ομοσπονδία από οκτώ Γαλλικές αποικιακές κτήσεις στην Δυτική Αφρική: Μαυριτανία, Σενεγάλη, Γαλλικό Σουδάν (σήμερα Μάλι), Γαλλική Γουινέα (σήμερα Γουινέα), Ακτή Ελεφαντοστού, Άνω Βόλτα (σήμερα Μπουρκίνα Φάσο), Νταχομέη (σήμερα Μπενίν) και Νίγηρας. Η ομοσπονδία υπήρξε από το 1895 έως και το 1958. Πρωτεύουσα ήταν το Σαίντ-Λούις της Σενεγάλης έως το 1902, και στη συνέχεια το Ντακάρ επίσης της Σενεγάλης μέχρι την διάλυση της ομοσπονδίας το 1960.
Έξαρση του ιού Έμπολα 2014
Ως «έξαρση του ιού Εμπόλα 2014» αναφέρεται η επιδημία της ασθένειας του ιού Έμπολα στη Γουινέα και πέρα από τα σύνορα της χώρας στη Δυτική Αφρική, ιδιαίτερα τη Σιέρα Λεόνε και τη Λιβερία. Η συγκεκριμένη έξαρση είναι η χειρότερη στην καταγραμμένη ιστορία του ιού, τόσο σε αριθμό νοσούντων όσο και σε αριθμό θανάτων 12.008 περιπτώσεις με 5.078 θανάτους έχουν αναφερθεί έως τις 28 Οκτωβρίου 2014. Ο ίδιος ο Σαΐκ Ουμάρ Καν, αρχίατρος και επιδημιολόγος της Σιέρα Λεόνε πέθανε στην προσπάθειά του να περιορίσει την εξάπλωση της ασθένειας στις 29 Ιουλίου 2014 Διάφοροι οργανισμοί, ανάμεσά τους η Οικονομική Κοινότητα των Δυτικοαφρικανικών Χωρών, το αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης και η Ευρωπαϊκή Ένωση προσέφεραν πόρους και κινητοποίησαν προσωπικό, καθώς και οργανισμοί όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, το Διεθνές Κίνημα Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου και το δίκτυο των Σαμαρειτών που εργάζονται στην ευρύτερη περιοχή.
Γαλλική Δυτική Αφρική
Ιστορία
Η γαλλική παρουσία στην Αφρική ξεκινά τον 17ο αιώνα, αρχικά στη Σενεγάλη με την απόκτηση εμπορικών λιμένων. Μέσα στις επόμενες δεκαετίες, η Γαλλική Αυτοκρατορία θα προσθέσει στο αποικιοκρατικό της δίκτυο σχεδόν ολόκληρο το δυτικό κομμάτι της ηπείρου, μία έκταση που σήμερα αντιστοιχεί σε δεκατέσσερις ανεξάρτητες χώρες.
Έξαρση του ιού Έμπολα 2014
Αρχική έξαρση στη Γουινέα
Τον Φεβρουάριο του 2014, το πρώτο ξέσπασμα του ιού Έμπολα εμφανίστηκε στη Γουινέα. Στις 23 Απριλίου ο συνολικός αριθμών των επιβεβαιωμένων περιπτώσεων της ασθένειας του ιού (EHF) αυξήθηκε στους 242, περιλαμβάνοντας 142 θανάτους με αυξημένο ποσοστό 59%. Οι πρώτες περιπτώσεις με την υποψία προσβολής από τον ιό αναφέρθηκαν στις περιφέρειες Κονακρί (τέσσερεις περιπτώσεις), Γκεκεντούγκου (τέσσερεις), Ματσέντα (μία) και στην Ντάμπολα (μία). Στις 25 Μαρτίου το Υπουργείο Υγείας της Γουινέας ανέφερε ότι τέσσερεις νοτιοανατολικές περιοχές —Γκουεκέντου, Ματσέντα, Νζερεκόρε και Κισιντούγκου- είχαν επηρεαστεί χτυπηθεί από το ξέσπασμα του αιμορραγικού πυρετού του Εμπόλα. Την επομένη το Ινστιτούτο Παστέρ στη Λιόν, της Γαλλίας επιβεβαίωσε το στέλεχος του Εμπόλα ως Zaire ebolavirus. Σε μία αρχική αναφορά είχε προταθεί ότι η έξαρση σχετιζόταν με νέο στέλεχος του ιού κάτι που απορρίφθηκε σε μεταγενέστερες εργαστηριακές μελέτες, που τον ταυτοποίησαν ως στέλεχος του Ζαΐρ. Μία περίπτωση για την οποία υπήρξαν υποψίες μόλυνσης εισήχθη στο νοσοκομείο στις 28 Μαρτίου 2014. Στις 31 Μαρτίου, το αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου Ασθενειών απέστειλε πενταμελή ομάδα "για να βοηθήσει το Υπουργείο Υγείας της Γουινέας (MOH) και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) προώθησε κάλεσμα για διεθνή ανταπόκριση στην έξαρση του ιού".
Γαλλική Δυτική Αφρική
Ιστορία
Το 1905, η Γαλλία κατήργησε τη δουλεία στο μεγαλύτερο εύρος της Γαλλικής Δυτικής Αφρικής. Από το 1906 έως το 1911, κατά την διαδικασία της απελευθέρωσης, πάνω από 1 εκατομμύριο σκλάβοι έφυγαν από τους αφέντες τους επιστρέφοντας σπίτια τους.
Έξαρση του ιού Έμπολα 2014
Κονακρί, Γουινέα
Κατά τις 23 Μαΐου, ο ιός διαδόθηκε στην πρωτεύουσα της Γουινέας Κονακρί, πόλη δύο εκατομμυρίων κατοίκων. Σύμφωνα με τον Ιμπραχίμα Τουρέ, διευθυντή του Σχέδιο Γουινέα, μιας ΜΚΟ: "οι κακές συνθήκες ενδιαίτησης και η έλλειψη νερού και ειδών υγιεινής στις περισσότερες περιοχές του Κονακρί έχουν σοβαρό κίνδυνο να ωθήσουν την επιδημία να εξελιχθεί σε κρίση. Οι άνθρωποι δεν σκέφτονται να πλύνουν τα χέρια τους όταν δεν έχουν αρκετό νερό να πιούν".
Γαλλική Δυτική Αφρική
Ιστορία
Μέχρι μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σχεδόν κανένας από τους Αφρικανούς που ζούσαν στις αποικίες της Γαλλίας δεν ήταν πολίτες της Γαλλίας. Θεωρούνταν «Γάλλοι υπήκοοι», χωρίς όμως δικαιώματα ενώπιον του νόμου, ιδιοκτησίας, ταξιδιού, διαφωνίας ή ψήφου. Μοναδική εξαίρεση ήταν οι Τέσσερις Κομμούνες της Σενεγάλης. Οι περιοχές αυτές ήταν πόλεις της μικροσκοπικής αποικίας της Σενεγάλης το 1848, όταν, κατά την κατάργηση της δουλείας από τη Γαλλική Δεύτερη Δημοκρατία, χορηγήθηκαν στους Γάλλους υπηκόους ίσα πολιτικά δικαιώματα. Όποιος μπορούσε να αποδείξει ότι γεννήθηκε σε αυτές τις πόλεις ήταν νόμιμα Γάλλος. Θα μπορούσαν να ψηφίσουν στις κοινοβουλευτικές εκλογές, στις οποίες προηγουμένως κυριαρχούσαν λευκοί και μικτές κάτοικοι της Σενεγάλης.
Έξαρση του ιού Έμπολα 2014
Εξάπλωση
Στη Λιβερία η ασθένεια αναφέρθηκε στις κομητείες Λόφα και Νίμπα τέλη Μαρτίου και έως τα μέσα του Απριλίου το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Ευημερίας (MOHSW) είχε καταγράψει πιθανές περιπτώσεις στην κομητεία Μαργκίμπι και Μοντσεράντο.
Γαλλική Δυτική Αφρική
Ιστορία
Οι Τέσσερις Κομμούνες της Σενεγάλης είχαν το δικαίωμα να εκλέξουν έναν βουλευτή για να τους εκπροσωπήσει στο γαλλικό κοινοβούλιο το 1848-1852, 1871-1876 και το 1879-1940. Το 1914, ο πρώτος Αφρικανός, Μπλέζ Ντιανιέ ((γαλλικά: Blaise Diagne), εξελέγη βουλευτής για τη Σενεγάλη στο γαλλικό κοινοβούλιο. Το 1916, ο Ντιανιέ προώθησε έναν νόμο μέσω της Εθνοσυνέλευσης (νόμος Μπλέζ Ντιανιέ) που χορηγούσε πλήρη υπηκοότητα σε όλους τους κατοίκους των λεγόμενων Τεσσάρων Κομμούνων. Σε αντάλλαγμα, υποσχέθηκε να βοηθήσει στη στρατολόγηση εκατομμυρίων Αφρικανών για να πολεμήσουν στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη συνέχεια, όλοι οι μαύροι Αφρικανοί του Ντακάρ, του Γκορέ, του Σεν Λουί και του Ρουφίσκου θα μπορούσαν να ψηφίσουν για να στείλουν έναν εκπρόσωπο στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση.
Έξαρση του ιού Έμπολα 2014
Εξάπλωση
Η Σιέρα Λερόνε, το Μαλί και η Γκάνα διερεύνησαν περιπτώσεις στις οποίες υπήρξε υποψία για μόλυνση από τον ιό κατά τα μέσα Απριλίου, αλλά όλα τα κλινικά δείγματα ήταν αρνητικά στον ιό Εμπόλα Η συνολική εικόνα στη Γουινέα βελτιώθηκε κατά τον Μάιο.Επί σειρά ημερών δεν υπήρξε συναγερμός, περιπτώσεις ή ενδονοσοκομειακή μετυάδοση του ιού στη Λιβερία και στις πέντε από τις έξι περιφέρειες της Γουινέας. Το Γκεκεντούκου ήταν το μόνο ενεργό επιδημιακά σημείο όπου αναφέρονταν περιπτώσεις και θάνατοι.
Γαλλική Δυτική Αφρική
Ιστορία
Καθώς οι Γάλλοι συνέχισαν το ρόλο τους στον αγώνα για την Αφρική στις δεκαετίες 1880 και 1890, κατέκτησαν μεγάλες περιοχές της ενδοχώρας και στην αρχή τις κυβέρνησαν είτε ως μέρος της αποικίας της Σενεγάλης είτε ως ανεξάρτητες οντότητες. Αυτές οι κατακτημένες περιοχές συνήθως διοικούνταν από αξιωματικούς του Γαλλικού Στρατού και ονομάζονταν «στρατιωτικά εδάφη». Στα τέλη της δεκαετίας του 1890, η γαλλική κυβέρνηση άρχισε να χαλιναγωγεί την εδαφική επέκταση των «επί τόπου αξιωματικών» της και μεταβίβασε όλα τα εδάφη δυτικά της Γκαμπόν σε έναν ενιαίο κυβερνήτη με έδρα τη Σενεγάλη, με αναφορά απευθείας στον Υπουργό Υπερπόντιων Υποθέσεων. Ο πρώτος γενικός κυβερνήτης της Σενεγάλης ονομάστηκε το 1895 και το 1904, τα εδάφη που επέβλεπε ονομάστηκαν επίσημα Ομοσπονδία της Γαλλικής Δυτικής Αφρικής (AOF). Η Γκαμπόν θα γινόταν αργότερα η έδρα της δικής της ομοσπονδίας Γαλλική Ισημερινή Αφρική (AEF), η οποία επρόκειτο να συνορεύει με τον δυτικό γείτονά της στα σύγχρονα σύνορα μεταξύ Νίγηρα και Τσαντ.
Έξαρση του ιού Έμπολα 2014
Εξάπλωση
Από τις 23 έως τις 27 Μαΐου 2014, τρεις προηγούμενες περιοχές στις οποίες είχε ήδη εξαπλωθεί ο ιός (Γκεκεντούκου, Ματσέντα και Κονακρί), τέσσερεις νέες περιοχές (Μπόφα, Τελιμελέ, Μπόκε και Ντουμπρέκα) και μια νέα χώρα (Σιέρα Λεόνε) ανέφεραν αρκετές νέες κλινικές περιπτώσεις. Κατά τα μέσα Ιουνίου αναφέρθηκαν οιπρώτες περιπτώσεις στην πρωτεύουσα της Λιβερίας Μονρόβια.
Γαλλική Δυτική Αφρική
Ιστορία
Μετά την πτώση της Γαλλίας τον Ιούνιο του 1940 και τις δύο μάχες του Ντακάρ κατά των Ελεύθερων Γαλλικών Δυνάμεων τον Ιούλιο και τον Σεπτέμβριο του 1940, οι αρχές στη Δυτική Αφρική δήλωσαν πίστη στο καθεστώς του Βισύ, όπως και η αποικία της Γαλλικής Γκαμπόν στην AEF. Η Γκαμπόν έπεσε στην Ελεύθερη Γαλλία μετά τη Μάχη της Γκαμπόν τον Νοέμβριο του 1940, αλλά η Δυτική Αφρική παρέμεινε υπό τον έλεγχο του Βισύ μέχρι την απόβαση των Συμμάχων στη Βόρεια Αφρική τον Νοέμβριο του 1942.
Έξαρση του ιού Έμπολα 2014
Εξάπλωση
Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα περιέγραψαν την κατάσταση ως πλήρως ανεξέλεγκτη στα τέλη του Ιουνίου. Στις αρχές Ιουλίου η Λιβερία ανέφερε 107 περιπτώσεις μόλυνσης (52 εργαστηριακά επιβεβαιωμένες) και τουλάχιστον 65 θανάτους και παρόλο που είχαν αναφερθεί μόνον τέσσερεις θάνατοι έξω από την κομητεία Λόφα στα μέσα Απριλίου κατά τα μέσα Ιουνίου το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Ευημερίας ανακοίνωσε επτά επιπλέον θανάτους μόνο στην κομητεία Μοντσεράτο.
Γαλλική Δυτική Αφρική
Ιστορία
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η γαλλική κυβέρνηση ξεκίνησε μια διαδικασία επέκτασης των περιορισμένων πολιτικών δικαιωμάτων στις αποικίες της. Το 1945 η γαλλική προσωρινή κυβέρνηση διέθεσε δέκα έδρες στη Γαλλική Δυτική Αφρική στη νέα Συντακτική Συνέλευση που καλείται να γράψει ένα νέο γαλλικό Σύνταγμα. Από αυτά τα πέντε θα εκλεγούν από πολίτες (που μόνο στις Τέσσερις Κομμούνες θα μπορούσε ένας Αφρικανός να ελπίζει να κερδίσει) και πέντε από Αφρικανούς υπηκόους. Οι εκλογές έφεραν στο προσκήνιο μια νέα γενιά Αφρικανών με γαλλική εκπαίδευση. Στις 21 Οκτωβρίου 1945 εξελέγησαν έξι Αφρικανοί. Οι πολίτες από τις Τέσσερις Κομμούνες επέλεξαν τον Λαμίν Γκιεγέ (γαλλικά: Lamine Guèye), των Σενεγάλης/Μαυριτανίας τον Λεοπόλδο Σεντάρ Σανγκόρ (γαλλικά: Léopold Sédar Senghor, των Ακτής Ελεφαντοστού/Άνω Βόλτας τον Φελίξ Χουφουέτ-Μπουανί (γαλλικά: Félix Houphouët-Boigny), των Νταχομέη/Τόγκο τον Σουρού-Μιγκάν Απιθί (γαλλικά:Sourou-Migan Apithy), των Σουδάν/Νίγηρα τον Φιλύ Νταμπό Σισσοκό (γαλλικά: Fily Dabo Sissoko) και της Γουινέας τον Γιασίν Ντιαλλό (γαλλικά: Yacine Diallo). Όλοι επανεξελέγησαν στη 2η Συντακτική Συνέλευση στις 2 Ιουνίου 1946.
Έξαρση του ιού Έμπολα 2014
Εξάπλωση
Το ξέσπασμα του ιού προχώρησε γρήγορα στη Σιέρα Λεόνε. Τα πρώτα κρούσματα αναφέρθηκαν στις 25 Μαΐου στην περιφέρεια Καϊλαχούν, κοντά στα σύνορα με το Γκεκεντούκου στη Γουινέα. Έως τις 20 Ιουνίου αναφέρθηκαν 158 παριπτώσεις, κυρίως στο Καϊλαχούν και στις περιφέρειες Κενέμα, Κάμπια, Πορτ Λόκο, όπως και στη δυτική περιφέρεια βορειοδυτικά της χώρας. Έως τις 17 Ιουλίου ο συνολικός αριθμός των περιπτώσεων έφθασε τις 442, υπερβαίνοντας εκείνες της Λιβερίας και της Γουϊνέας Έως τις 20 Ιουλίου αναφέρθηκαν περισσότερες περιπτώσεις στην περιφέρεια Μπο. Η πρώτη περίπτωση ήταν στη Φριτάουν, την πρωτεύουσα της Σιέρα Λεόνε, τέλη Ιουλίου.
Η πρώτη περίπτωση στη Νιγηρία αναφέρθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας στις 25 Ιουλίου 2014. Ένας Λιβεριανός ταξιδιώτης στην πόλη Λάγος έφθασε αεροπορικά στις 20 Ιουλίου μπήκε στο νοσοκομείο αλλά πέθανε λίγο αργότερα από την ασθένεια Στις 29 Ιουλίου ο αρχίατρος Σαΐκ Ουμάρ Καν πέθανε νοσήσας από τον ιό.
Στις 29 Αυγούστου η Σενεγάλη ανακοίνωσε το πρώτο της κρούσμα.
Χρονοδιάγραμμα
Χρονοδιάγραμμα της έξαρσης, με τη χρήση στοιχείων από το Κέντρο για τον Έλεγχο και την Πρόληψη Ασθενειών και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας
Ρυθμός θνησιμότητας
Τα δεδομένα θνησιμότητας και επιμόλυνσης του ιού από τη Γουινέα στις 18 Ιουνίου υποδεικνύουν ρυθμό θνησιμότητας 64%, και περιλαμβάνουν, επίσης, περιπτώσεις πιθανής μόλυνσης από τον ιό, όπως αναφέρεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας Η Γουινέα και ο ΠΟΥ διαφωνούν ως προς τον αριθμό των ασθενών και των θανάτων.
Θωμαή Απέργη
Η Θωμαή Απέργη (Τήνος, 23 Δεκεμβρίου 1988) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1988 στην Τήνο όπου και μεγάλωσε, αφού κατάγεται από εκεί. Ως παιδί αλλά και αργότερα ως έφηβη η Θωμαή ασχολήθηκε με το Μπάσκετ αλλά και τη μουσική, αφού έκανε μαθήματα μουσικής, φωνητικής, κλασσικής και ηλεκτρικής κιθάρας. Σπούδασε Φιλολογία στο Τμήμα Φιλολογίας της Σχολής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πατρών ενώ το ντεμπούτο της, το έκανε το 2011 μέσα απο το βίντεο-κλιπ του τραγουδιού "For You" το οποίο και ερμήνευε σε συνεργασία με τον Paul Levon. Από τότε έχει κάνει πολλά ακόμα τραγούδια ενώ το 2013 ήταν υποψήφια για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στην Eurovision, αλλά δεν κατάφερε να προκριθεί αφού με το τραγούδι της "One Last Kiss" κατέκτησε την δεύτερη θέση στον Ελληνικό τελικό. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε και στο show του ΑΝΤ1, Your Face Sounds Familiar ενώ το 2015 έκανε ξανά προσπάθεια να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην Eurovision με το τραγούδι "Jazz & Συρτάκι" αλλά κατέκτησε ξανά την 2η θέση στον Ελληνικό τελικό (με την Μαρία Έλενα Κυριάκου να παίρνει την 1η θέση).
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αγγλόφωνοι τραγουδιστές από την Ελλάδα
Boeing CH-47 Chinook
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταφορικά ελικόπτερα
Τζέκος Μπαλαρίνης
Ο Φραντζέσκος (Τζέκος) Μπαλαρίνης (γεν. Αιγάλεω 1938) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής, πρωταθλητής της Β΄Εθνικής, που αγωνίζονταν στη θέση του ακραίου οπισθοφύλακα. Πλέον διαμένει στη Νίκαια Αττικής.
Αγωνιστική σταδιοδρομία
Ο Μπαλαρίνης ξεκίνησε τον αθλητισμό από τα "τσικό" του Αιγάλεω Α.Ο. και το 1957 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών, ωστόσο η πορεία του είναι ταυτισμένη με την αντίστοιχη της ομάδας του στην Α΄Εθνική κατά τη δεκαετία του '60 όταν και ήταν βασικό της στέλεχος. Ο Μπαλαρίνης ήταν ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής στα χρονικά, που πέρασε ως αλλαγή στην ιστορία της Α΄ Εθνικής κατηγορίας, στις 22 Σεπτεμβρίου του 1968, στον αγώνα του Αιγάλεω με αντίπαλο τον Απόλλωνα Αθηνών, αντικαθιστώντας στο 15ο λεπτό το Γκιόκεζα, σε μία αλλαγή τακτικής. Αγωνίσθηκε με τα χρώματά του Αιγάλεω για 11 σεζόν, κατακτώντας έναν τίτλο Β΄ Εθνικής (1965) και φτάνοντας μέχρι τον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, το 1970.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. μ
Ρότμπολντ Β΄ της Προβηγκίας
Ο Ρότμπολντ Β΄ της Προβηγκίας, (Γαλλικά : Rotbold II, πέθανε στις 22 Απριλίου 1015) μέλος του Οίκου των Μποζονιδών ήταν Κόμης της Προβηγκίας (1008 - 1015) σε συμβασιλεία με τον ξάδελφο του Γουλιέλμο τον Ευσεβή (1008 - 1015).
Βιογραφία
Ο Ρότμπολντ Β΄ ο μόνος γιος του Ρότμπολντ Α΄ κόμη και μαργράβου της Προβηγκίας και της Εμίλντε, κόρης του Στεφάνου υποκόμη του Γκεβωντάν. Το 1008 διαδέχθηκε τον πατέρα του στους τίτλους του. Λόγω την ομωνυμίας με τον πατέρα του, είναι δύσκολο να τον ξεχωρίσουμε από αυτόν στις ιστορικές αναφορές. Το 1014/5 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος Γ΄. Η χήρα Ερμενγάρδη έκανε δεύτερο γάμο με τον Ροδόλφο Β΄ των Παλαιών Γουέλφων της Βουργουνδίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ερμενγάρδη και είχε τέκνα:
8 Ιουλίου
7 Ιουλίου | 8 Ιουλίου | 9 Ιουλίου
Ρότμπολντ Β΄ της Προβηγκίας
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών
8 Ιουλίου
Η 8η Ιουλίου είναι η 189η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (190η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 176 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Μακοπόνγκ
Το Μακοπόνγκ (σετσουάνα: Makopong) είναι ένα χωριό της Μποτσουάνα. Είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος οικισμός της Περιφέρειας Κγκαλαγκάντι. Έχει πληθυσμό 1.501 κατοίκων (2001). Βρίσκεται στην Έρημο Καλαχάρι.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Μποτσουάνα Κατηγορία:Περιφέρεια Κγκαλαγκάντι
2435 Χορεμχέμπ
Ο Χορεμχέμπ (Horemheb) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,567. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του από το όνομα του Αιγύπτιου Φαραώ Χορεμχέμπ.
Κατά το περιήλιο της τροχιάς του ο Χορεμχέμπ κινείται στα εσώτατα όρια (τα όρια προς την πλευρά του Ηλίου) της Κύριας Ζώνης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Χορεμχέμπ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Χορεμχεμπ
Καλάις
Στην Ελληνική Μυθολογία ο Καλάις ήταν γιος του Βορέα και της Ωρειθυίας αδελφός του Ζήτη επίσης πτερωτού όπως ο ίδιος. Αμφότεροι κατά την Αργοναυτική εκστρατεία απελευθέρωσαν τον Φινέα από τις Άρπυιες. Αναφέρονταν ως ωραίοι και ευκίνητοι αέρινοι ήρωες. Τόσο ο Καλάις όμως όσο και ο αδελφός του Ζήτης φονεύθηκαν από τον Ηρακλή στη Τήνο όπου και υπήρχαν οι τάφοι τους μετά επιτάφιων στηλών των οποίων κατά αρχαία παράδοση η μία κινούνταν όταν έπνεε Βορρέας (Βοριάς).
Οι παραπάνω αποτελούσαν ιδεατές ανθρωπόμορφες έννοιες των παρά τον Βορρά πνεόντων ανέμων, αρκετά έντονων στη Τήνο τον Δεκαπενταύγουστο, γνωστοί σήμερα ως "Μελτέμια".
Κατηγορία:Αργοναύτες Κατηγορία:Ηρακλής Κατηγορία:Τήνος
Επαρχία της Ραβέννας
Η επαρχία της Ραβέννας (ιταλικά: Provincia di Ravenna) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.858 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 379.468 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η Ραβέννα (Ravenna). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 18 δήμους.
Συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Φερράρας, δυτικά με την επαρχία της Μπολόνια, νότια με την Τοσκάνη (επαρχία της Φλωρεντίας) και την επαρχία των Φορλί-Τσεζένα. Τέλος, βρέχεται ανατολικά από την Αδριατική θάλασσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραβεννα
Ρίτσαρντ Μπράιαν
Ο Ρίτσαρντ Χάντσον "Ντικ" Μπράιαν (αγγλικά:Richard Hudson "Dick" Bryan) (γεννήθηκε 16 Ιουλίου 1937) είναι Αμερικανός πολιτικός του Δημοκρατικού κόμματος. Υπήρξε ο 25ος Κυβερνήτης της πολιτείας της Νεβάδα από το 1983 μέχρι το 1989 και χρημάτισε Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Νεβάδα από το 1989 μέχρι το 2001.
Πρώιμος βίος
Ο Μπράιαν γεννήθηκε στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. and graduated from the University of Nevada at Reno in 1959 where he was a member of Alpha Tau Omega. He earned his law degree from the University of California, Hastings College of Law. Το 1963 έγινε δεκτός στον δικηγορικό κλάδο.
1972-1989
Ο Μππράιαν χρημάτισε μέλος της Γερουσίας της Νεβάδα από το 1972 μέχρι το 1978. Το 1979 ο Μπράιαν έγινε Γενικός Εισαγγελέας της Νεβάδα, και έμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 1983. Επίσης, ο Μπράιαν ήταν Κυβερνήτης της Νεβάδα μεταξύ 1983 και 1989.
Γερουσία των ΗΠΑ (1989-2001)
Ο Μπράιαν εκπροσώπησε τη Νεβάδα στη Γερουσία των ΗΠΑ από το 1989 μέχρι το 2001. Ο Γερουσιαστής Μπράιαν συμμετείχε στις ακόλουθες Επιτροπές της Γερουσίας: Finance, Banking, Vice Chairman-U.S. Senate Select Committee on Intelligence and Commerce. He chose not to run for re-election in 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Κυβερνήτες της Νεβάδα
1359 Πριέσκα
Η Πριέσκα (Prieska) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,091. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ και της έδωσε το όνομα της μικρής πόλης Πριέσκα της Νότιας Αφρικής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Πριέσκα εκτιμάται σε 51,98 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι CX, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0413. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Πριέσκα γύρω από τον εαυτό της.
Μουσική στην Αρχαία Αίγυπτο
Οι Αιγύπτιοι, έχουν αρχαία μουσική παράδοση και αριθμό αξιόλογων μουσικών οργάνων. Ό,τι αφορά στη μουσική της αρχαίας Αιγύπτου έχει ανακαλυφθεί από απεικονίσεις. Για παράδειγμα, πλάκα από σχιστόλιθο που χρονολογήθηκε το 3.500 π.Χ. δείχνει χορεύτριες που ενώ χόρευαν, έπαιζαν φλάουτο. Γενικότερα στις απεικονίσεις σχετικά με τη μουσική και το τραγούδι των Αιγυπτίων συναντάμε το φλάουτο και την άρπα. Τη μουσική τη χρησιμοποιούσαν στους ναούς και στο παλάτι, αλλά και στη καθημερινή ζωή. Η μουσική αυτής της περιόδου είναι φτιαγμένη από ημιτόνια. Από παραστάσεις διακρίνεται η «χειρονομία» (είδος μουσικής διεύθυνσης). Αυτό το είδος διεύθυνσης χαρακτηρίζεται από μελωδική κίνηση, κάτι που δείχνει την ύπαρξη της ορχήστρας στους αρχαίους Αιγύπτιους.
Όργανα
Τα βασικά όργανα των Αιγυπτίων είναι η λύρα και η κιθάρα (αργότερα περνούν στους Έλληνες). Τη μουσική τους οι Αιγύπτιοι εμπλουτίζουν και με άλλα όργανα από την Ανατολή όπως: αυλούς, λαούτο, τρομπέτα, σείστρο. Από τα αρχαιότερά τους όργανα είναι και το τεμπούνι (είδος άρπας και εθνικό όργανό τους). Από πνευστά έχουν το μεμ (μακρύς αυλός) και το σέμπι (πλαγίαυλος). Ως κρουστά υπάρχουν τα κρόταλα και τα τύμπανα (από σκασμένους κορμούς δέντρων, όπου τοποθετούσαν τεντωνμένα δέρματα).
Άλλα
Στοιχεία της μουσικής των Αιγυπτίων μεταφυτεύτηκαν στη Μινωική Κρήτη, στις Μυκήνες, στην Κυκλαδική Ελλάδα, αλλά και στους Ετρούσκους. Πιθανόν ο Πυθαγόρας να επηρεάστηκε από τους Αιγυπτίους για να αναπτύξει τη μουσική του θεωρία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία Αίγυπτος-επέκταση Κατηγορία:Αρχαία Αίγυπτος
Τόνι Σταρκ (Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel)
Ο Σταρκ υπήρξε μία από τις κεντρικές φιγούρες του MCU, έχοντας εμφανιστεί σε έντεκα ταινίες από την πρώτη του εμφάνιση στην ταινία Iron Man (2008). Ο χαρακτήρας και η ερμηνεία του Ντάουνι έχουν πιστωθεί στο ότι βοήθησαν στην καθιέρωση του MCU ως ένα πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων franchise, με την εξέλιξη του Σταρκ να θεωρείται συχνά ως καθοριστικό μέρος της εξέλιξης του franchise.
Γενική ιδέα και δημιουργία
Ο Τόνι Σταρκ εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως χαρακτήρας κόμικ στο Tales of Suspense #39 (ημερομηνία εξωφύλλου: Μάρτιος 1963), μια συνεργασία μεταξύ του εκδότη του κόμικ και των Σταν Λι (συγγραφέας ιστορίας), Λάρι Λίμπερ (καλλιγράφος), Ντον Χεκ (καλλιτέχνης ιστορίας) και Τζακ Κίρμπι (καλλιτέχνης εξωφύλλου και σχεδιαστής χαρακτήρα). Ο Λι ήθελε να δημιουργήσει τον «τελειότατο καπιταλιστή», έναν χαρακτήρα που θα πήγαινε ενάντια στο πνεύμα της εποχής και το αναγνωστικό κοινό της Marvel. Ο Λι βάσισε αυτή την playboy εμφάνιση και προσωπικότητα στον Χάουαρντ Χιουζ, «έναν από του πιο έντονους άντρες της εποχής μας. Ήταν εφευρέτης, πολυ-δισεκατομμυριούχος, αποζητούσε την περιπέτεια, του άρεσαν οι γυναίκες και τέλος, ήταν τρελός». Η πρώτη αυθεντική στολή του χαρακτήρα ήταν μία ογκώδης, γκρι, θωρακισμένη πανοπλία, η οποία αντικαταστάθηκε από μία χρυσή εκδοχή στη δεύτερη ιστορία (τεύχος #40, Απρίλιος 1963) κι επανασχεδιάστηκε ως πιο κομψή, χρυσοκόκκινη στολή στο τεύχος #48 (Δεκέμβριος 1963) από τον Στιβ Ντίτκο. Ο Λι και ο Κίρμπι συμπεριέλαβαν τον Iron Man στους Εκδικητές #1 (Σεπτέμβριος 1963) ως ιδρυτικό μέλος της υπερηρωικής ομάδας.
Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, με έναν αριθμό ταινιών με ήρωες της Marvel να έχουν ήδη κυκλοφορήσει από άλλα στούντιο που είχαν την άδεια των συγκεκριμένων χαρακτήρων της Marvel, ο Κέβιν Φάιγκι συνειδητοποίησε πως η Marvel κατείχε ακόμα τα δικαιώματα των βασικών μελών των Εκδικητών, μέσα στα οποία ανήκε και ο Iron Man. Ο Φάιγκι, ο οποίος αυτοαποκαλείται θαυμαστής της Marvel, οραματίστηκε τη δημιουργία ενός κοινού κινηματογραφικού σύμπαντος, όπως είχαν κάνει και οι δημιουργοί Σταν Λι και Τζακ Κίρμπι με τα κόμικ στις αρχές της δεκαετίας του 1960.