cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δωροθέα του Βρανδεμβούργου
Δεύτερος γάμος με τον Χριστιανό Α΄
Στη Δανία παραχωρήθηκε στη βασίλισσα Δωροθέα το Σλότσλοβεν, πράγμα το οποίο της έδωσε το δικαίωμα να διοικεί όλα τα κάστρα στη Δανία και εκτελούσε χρέη αντιβασιλιά όταν απουσίαζε ο βασιλιάς. Ο προσωπικός της πλούτος της έδωσε επίσης μεγάλη δύναμη. Όταν ο βασιλιάς Χριστιανός απέκτησε το Σλέσβιχ και το Χόλσταϊν (1460) και δεν μπορούσε να πληρώσει, η Δωροθέα του δάνεισε από την περιουσία της τα απαραίτητα ποσά για να ενσωματώσει τα δουκάτα στη Δανία. Επειδή ο Χριστιανός δεν μπόρεσε να εξοφλήσει τα δάνεια που η Δωροθέα του έδωσε, ανέλαβε η ίδια de facto τη διοίκηση του Σλέσβιχ (1479) και του Χόλσταϊν (1480) και τα κυβερνούσε σαν προσωπικά της φέουδα. Μετά τον θάνατο του πατέρα της (1464) ήταν σε έντονη διαμάχη με τον θείο της Φρειδερίκο Β΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου για την κληρονομιά.
Η Χήρα Βασίλισσα
Ο Χριστιανός Α΄ πέθανε στις 21 Μαΐου 1481 και τον διαδέχθηκε ο γιος τους Ιωάννης της Δανίας. Ως χήρα βασίλισσα έμενε στο κάστρο του Κάλουντμποργκ και παρέμενε πολιτικά δραστήρια κατά τη διάρκεια της βασιλείας του γιου της μέχρι τον θάνατό της. Παραχώρησε το δουκάτο του Σλέσβιχ - Χόλσταϊν στον μικρότερο γιο της Φρειδερίκο κι αυτό ήταν αιτία σύγκρουσης ανάμεσα στον Φρειδερίκο και τον Ιωάννη που τερματίστηκε με τη διανομή του δουκάτου στα δύο αδέρφια.
Η Δωροθέα συνέχισε τις σκληρές προσπάθειες την για ανάκτηση της Σουηδίας και την ένωση πάλι των τριών βασιλείων της Ένωσης του Καλμάρ. Το 1488 πραγματοποίησε νέο ταξίδι για να συναντήσει την αδελφή της Βαρβάρα στη Μάντοβα, στη συνέχεια συνάντησε τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Φρειδερίκο Γ΄ στο Ίνσμπρουκ και τον πάπα Ιννοκέντιο Η΄ στη Ρώμη από τον οποίο ζήτησε πάλι να θέσει το βασίλειο της Σουηδίας υπό απαγόρευση. Αλλά ο Σουηδός απεσταλμένος στη Ρώμη Έμμινγκ Γκάντ ματαίωσε τις προσπάθειες αυτές. Η Δωροθέα συνέχισε μέχρι το τέλος τις ενέργειες γι'αυτό το θέμα αλλά το πρόβλημα λύθηκε τρία χρόνια μετά τον θάνατό της, όταν ο γιος της, που εξελέγη βασιλιάς της Σουηδίας ένα χρόνο πριν, δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να υπάρξει συνέχεια στο ζήτημα. Στην τελευταία αυτή εκλογή θεωρείται ότι συνέβαλαν οι προσπάθειες της Δωροθέας αν και είχε πεθάνει τρία χρόνια πριν. Η Δωροθέα πέθανε στις 25 Δεκεμβρίου 1495 και τάφηκε δίπλα στον δεύτερο σύζυγο της στον Καθεδρικό ναό του Ροσκίλντε.
Η Δωροθέα έχει περιγραφεί ως ικανή και φιλόδοξη, αλαζονική και λιτοδίαιτη.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1445 τον Χριστόφορο Γ΄ των Βίττελσμπαχ βασιλιά της Δανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Χριστόφορος Γ΄ απεβίωσε το 1448.
Από τον δεύτερο γάμο της το 1449 με τον Χριστιανό Α΄ των Όλντενμπουργκ βασιλιά της Δανίας παιδιά της ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Γκραινβίλ-Λανγκανρί
Το Γκραινβίλ-Λανγκανρί (γαλλικά: Grainville-Langannerie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκραινβιλαί (γαλλικά: Grainvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Kepi blanc
thumb|right|Λεγεωνάριος με Κέπι Μπόν Kepi blanc είναι ο ύμνος της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων, μετά το κλασσικό Λα Μπουνταίν. Η μελωδία του μιμείται πιστά το γερμανικό τραγούδι των τανκς. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία, ενώ μεταφράστηκε και προσαρμόστηκε και έγινε ύμνος κατά του μπολσεβικισμού κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Κατηγορία:Εμβατήρια
Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κώστα Κοτσανά
Το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας «Κώστας Κοτσανάς» είναι μουσείο που βρίσκεται στο Κατάκολο, στο νομό Ηλείας στην Ελλάδα. Διαθέτει 3 μόνιμα παραρτήματα στην Αθήνα (Πινδάρου 6 και Ακαδημίας ), στην Αρχαία Ολυμπία (οδός Πραξιτέλη Κονδύλη 9) και στο λιμάνι Κατάκολου (πατρικό του Γιάννη Λάτση), καθώς και διαθέτει περιοδεύουσες εκθέσεις. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/Museum_of_Ancient_Greek_Technology_Sign.jpg/220px-Museum_of_Ancient_Greek_Technology_Sign.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Επεξηγηματική πινακίδα έξω από το μουσείο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στη Δυτική Ελλάδα Κατηγορία:Μουσεία τεχνολογίας στην Ελλάδα Κατηγορία:Μουσεία επιστημών στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ηλεία Κατηγορία:Αρχαιοελληνική τεχνολογία
Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπό τη Δυναστεία του Θεοδοσίου
Η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διοικήθηκε από τη δυναστεία του Θεοδοσίου από το 379, το έτος ανόδου του Θεοδοσίου Α΄ έως το 457, έτος τέλους του Μαρκιανού. Η κυριαρχία της δυναστείας του Θεοδοσίου Α΄ είδε την τελική διαίρεση Ανατολής-Δύσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μεταξύ του Αρκάδιου και του Ονώριου το 395. Ενώ οι διαιρέσεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είχαν συμβεί στο παρελθόν, η Αυτοκρατορία δεν θα επανενωθεί ποτέ ξανά πλήρως. Η βασιλεία των γιων του Θεοδοσίου Α΄ συνέβαλε σημαντικά στην κρίση, που κατά τον 5ο αι. οδήγησε τελικά στην πλήρη κατάρρευση της δυτικής ρωμαϊκής αυλής.
Η Ανατολική Αυτοκρατορία γλίτωσε σε μεγάλο βαθμό από τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η Δύση τον 3ο και τον 4ο αιώνα, εν μέρει λόγω μίας πιο σταθερής αστικής κουλτούρας και των μεγαλύτερων οικονομικών πόρων, που της επέτρεψαν να εξευμενίζει τους εισβολείς με πληρωμή φόρου και να μισθώνει ξένους μισθοφόρους. Καθ' όλη τη διάρκεια του 5ου αι., διάφοροι στρατοί εισβολής κατέλαβαν τη Δυτική Αυτοκρατορία, αλλά όχι στην Ανατολή.
Η δυναστεία τού Θεοδοσίου Α΄ κυβέρνησε επίσης τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από το 392 έως το 455 μ.Χ.
Θεοδόσιος Α΄, 379-395
Ο Θεοδόσιος Α΄ ο Μέγας έλαβε την κυριαρχία των ανατολικών Ρωμαϊκών επαρχιών από τον Αύγουστο της Δύσης Γρατιανό της δυναστείας τού Βαλεντνιανού, λόγω τού ότι κληρονόμησε ολόκληρη την Αυτοκρατορία από τον προκάτοχό του Βάλη το 378 και λόγω της έλλειψης ικανότητας τού Γρατιανού να κυβερνήσει και στα δύο μισά. Ο Γρατιανός συνέχισε να κυβερνά τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μέχρι το 383. Μετά το τέλος του Γρατιανού και τού διαδόχου του Βαλεντινιανού Β΄, ο Θεοδόσιος έγινε ο τελευταίος Αυτοκράτορας, που κυβέρνησε τόσο το Ανατολικό όσο και το Δυτικό μισό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας 392-395.
Με το τέλος τού Θεοδοσίου Α΄ το 395, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μοιράστηκε για άλλη μία φορά μεταξύ των δύο γιων του. Ο Αρκάδιος, ο μεγαλύτερος γιος, κληρονόμησε την Ανατολή και την Αυτοκρατορική πρωτεύουσα της Κωνσταντινούπολης και ο Ονώριος κληρονόμησε τη Δύση. Η Αυτοκρατορία θα επανενωθεί ξανά από τον Ιουστινιανό Α΄, ωστόσο πιο πριν οι Ανατολικοί Ρωμαίοι Αυτοκράτορες, ξεκινώντας από τον Ζήνωνα, θα διεκδικούσαν τον de jure ενωμένο τίτλο μετά το τέλος του Ιουλίου Νέπωτα το 480 μ.Χ.
Αρκάδιος, 395-408
Ο Αρκάδιος ήταν ένας αδύναμος ηγεμόνας, στον οποίο κυριαρχούσαν μία σειρά από μορφές πίσω από τον θρόνο, καθώς τον απασχολούσε περισσότερο το να φανεί ευσεβής Χριστιανός, παρά τα πολιτικά και στρατιωτικά ζητήματα. Η πρώτη τέτοια μορφή, ο Ρουφίνος, προκάλεσε έντονο ανταγωνισμό με τον ομόλογό του της Δυτικής Αυτοκρατορίας τού Ονωρίου, magister militum, ημιβανδαλικής καταγωγής Φλάβιο Στιλίχωνα, ο οποίος ίσως τον δολοφόνησε το 395. Αργότερα μορφές που ασκούσαν την πραγματική εξουσία θα περιλάμβαναν τον ύπατο Ευτρόπιο, που ανελίχθηκε από ευνούχος, τον στρατηγό Γαϊνά γοτθικής καταγωγής, τη σύζυγό του Αυγούστα Αίλια Ευδοξία, τον Πατριάρχη Ιωάννη Α΄ Χρυσόστομο και τον Έπαρχο τού Πραιτωρίου Ανθέμιο.
Θεοδόσιος Β΄, 408-450
Η μεγαλύτερη αδελφή του Θεοδοσίου Β΄, η Πουλχερία, ανακηρύχθηκε Αυγούστα και έγινε αντιβασίλισσα το 414. Αν και η αντιβασιλεία έληξε το 416 και ο Θεοδόσιος Β΄ έγινε ο ίδιος ο Αύγουστος, η Πουλχερία παρέμεινε ισχυρή επιρροή στην κυβέρνηση. Επηρεασμένος από την Πουλχερία και τροφοδοτούμενος από το αυξανόμενο ενδιαφέρον για τον Χριστιανισμό, ο Θεοδόσιος Β΄ πήγε στον πόλεμο εναντίον της αυτοκρατορίας των Σασσανιδών στις αρχές της δεκαετίας του 420, με το πρόσχημα της δίωξης των Χριστιανών. Ωστόσο, αναγκάστηκε να επιτρέψει ένα αδιέξοδο, καθώς οι Ούννοι βάδιζαν προς την Κωνσταντινούπολη. Οι πόλεμοι με τους Ούννους αποτελούνταν συνήθως από επιδρομές των Ούννων, που ακολουθούσαν σημαντικές πληρωμές από την Ανατολική Αυτοκρατορία, έτσι ώστε οι Ούννοι να παραμείνουν σε ειρήνη με τους Ρωμαίους.
Το τέλος του Ονωρίου της Δύσης το 423 οδήγησε τον Θεοδόσιο Β΄ να υποστηρίξει και τελικά να εγκαταστήσει τον Βαλεντινιανό Γ΄ ως Αυτοκράτορα της Δύσης το 425. Για να ενισχυθούν οι δεσμοί μεταξύ Ανατολής και Δύσης, η Λικινία Ευδοξία, κόρη του Θεοδοσίου Β΄, μηστεύθηκε με τον Βαλεντινιανό Γ΄.
Ο Θεοδόσιος Β΄ απεβίωσε το 450 ως αποτέλεσμα ενός ατυχήματος στην ιππασία και τον διαδέχθηκε ο Μαρκιανός, σύζυγος της αδελφής του Πουλχερίας, ως Αυτοκράτορας της Ανατολής.
Μαρκιανός, 450-457
Ο Μαρκιανός θα αντέστρεφε πολλές από τις ενέργειες του Θεοδόσιου Β΄, ιδιαίτερα όσον αφορά τις συνθήκες με τους Ούννους και τις θρησκευτικές υποθέσεις. Όλες οι πληρωμές υποτέλειας της Ανατολικής Ρώμης στον Αττίλα σταμάτησαν υπό τον Μαρκιανό, ενώ ο Αττίλας ήταν απασχολημένος με την εισβολή στην Ιταλία. Ο Μαρκιανός ξεκίνησε προληπτικές αποστολές κατά μήκος του Δούναβη στην καρδιά των Ούννων, κερδίζοντας σημαντικές νίκες εναντίον τους. Οι ενέργειες του Μαρκιανού, σε συνδυασμό με την πείνα στην Ιταλία, ανάγκασαν τον Αττίλα να υποχωρήσει πίσω στις ουγγρικές πεδιάδες όπου θα απεβίωνε το 453. Μετά το τέλος του Αττίλα, ο Μαρκιανός θα εγκαταστήσει πολλές πρώην υποτελείς φυλές των Ούννων στα ανατολικά ρωμαϊκά εδάφη ως υπόσπονδους (foederati), εκμεταλλευόμενος την πτώση της αυτοκρατορίας των Ούννων.
Θα τον διαδεχόταν ο Λέων Α΄, ο πρώτος Αυτοκράτορας της δυναστείας τoύ Λέοντα Α΄.
Κωνσταντίνος Στρατής
Ο Κωνσταντίνος Στρατής είναι Έλληνας πολιτικός και αρχαιολόγος. Έχει διατελέσει υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Βιογραφία
Έχει σπουδάσει αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Ήταν διευθυντής του γραφείου του πρώην υπουργού Αριστείδη Μπαλτά. Επίσης, ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων.
Στις 28 Φεβρουαρίου του 2018 ορίστηκε υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, αρμόδιος για τα οικονομικά του υπουργείου, αξίωμα που διατήρησε έως τις 9 Ιουλίου 2019. Στις εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών, ωστόσο δεν εξελέγη.
Οδυσσέας Μαυροδενδρίου
Ο Οδυσσέας Μαυροδενδρίου ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το χωριό Μαυροδένδρι Κοζάνης. Το πρώτο σωματείο ιδρύθηκε το 1955 ανεπίσημα. Στις 6 Ιουλίου 1964 με επίσημο όνομα "Αθλητικός Σύλλογος ΟΔΥΣΣΕΥΣ Μαυροδενδρίου" εγκρίθηκε από την Ε.Π.Ο.. Το σωματείο διαγράφηκε για να επανιδρυθεί στις 3 Μαρτίου 1970 με επίσημο όνομα "Φίλαθλο Σωματείο ΟΔΥΣΣΕΥΣ Μαυροδενδρίου". Αγωνίστηκε το 1980, 1981, 1983 σε μπαράζ για άνοδο στην Γ' Εθνική Κατηγορία, στις οποίες αντιμετώπισε την ΑΕ Ποντίων Κοζάνης, τον Πυρσό Γρεβενών και τον Καμβουνιακό Δεσκάτης αντίστοιχα, όμως σε κανέναν δεν κατάφερε να πάρει την άνοδο. Τη σεζόν 1989-90, ενώ τερμάτισε στην κορυφή της Α' Ερασιτεχνικής Κατηγορίας Κοζάνης, χάνει την άνοδο στα χαρτιά για ένα αθεώρητο δελτίο υγείας. Το 2000 συγχωνεύθηκε με τον Άρη Ποντοκώμης για να δημιουργηθεί μια νέα ομάδα, η Α.Ε. Δημητρίου Υψηλάντη. Τα χρώματα της ομάδας είναι το άσπρο και το μπλε, ενώ στις αρχές της ίδρυσης της ήταν το πράσινο με το άσπρο και πιο σπάνια η κόκκινη φανέλα με άσπρες ρίγες.
Συγχώνευση
Η Αθλητική Ένωση Δημητρίου Υψηλάντη ήταν ποδοσφαιρικό σωματείο από τα χωριά Μαυροδένδρι και Ποντοκώμη του ομώνυμου δήμου του νομού Κοζάνης. Προήλθε το 2000 μετά την ένωση των 2 ομάδων, Οδυσσέα Μαυροδενδρίου και Άρη Ποντοκώμης. Την σεζόν 2000-01 η ομάδα κατέβηκε με το όνομα του Αρη Ποντοκώμης στο Α' Τοπικό γιατί δεν είχαν γίνει τα επίσημα χαρτιά της συγχώνευσης. Από τη σεζόν 2001-02 η ομάδα μετονομάστηκε και ήλθε η επίσημη συγχώνευση των 2 ομάδων και μετονομάστηκε σε ΑΕ Δημητρίου Υψηλάντη. Η ομάδα αγωνίστηκε στην Α'ερασιτεχνική κατηγορία Κοζάνης και κατάφερε να ανέβει το 2005 στη Δ΄ Εθνική για 2 χρονιές. Τη σεζόν 2005-2006 η ομάδα τερματίζει στην 3η θέση, χάνοντας για 5 βαθμούς την άνοδο της στην Γ' Εθνική κατηγορία. Η σεζόν 2006-2007 βρίσκει την ομάδα να τερματίζει στην 13η θέση του βαθμολογικού πίνακα, με αποτέλεσμα να υποβιβάζεται στο τοπικό πρωτάθλημα. Τη σεζόν 2007-2008 τερματίζει στην προτελευταία θέση του Α Τοπικού πρωταθλήματος ΕΠΣ Κοζάνης και στο τέλος της σεζόν διαλύθηκε.
Σαν Α.Ε. Δημητρίου Υψηλάντη
Τη σεζόν 2006-07 η ομάδα κατέκτησε το κύπελλο ΕΠΣ Κοζάνης.
Πρώτη διάλυση
Το καλοκαίρι του 2008 η ομάδα διαλύθηκε, έπειτα από 48 χρόνια παρουσίας στα γήπεδα. Τα τμήματα υποδομής παρέμειναν ενεργά και συμμετείχαν στις αντίστοιχα πρωταθλήματα υποδομής.
Σαν Ελπίδες Υψηλάντη Μαυροδενδρίου
Το καλοκαίρι του 2009, έναν χρόνο μετά την διάλυση της Α.Ε.Δ.Υ. η ομάδα επανιδρύθηκε με το επίσημο όνομα "Ελπίδες Υψηλάντη Μαυροδενδρίου", αλλά το ανεπίσημο να είναι Οδυσσέας Μαυροδενδριου ξανά. Η ομάδα αγωνίστηκε 2 αγωνιστικές χρονιές στην γ' ερασιτεχνική κατηγορία και μία στην β'. Το καλοκαίρι του 2012 η ομάδα διαλύθηκε. Από τότε μένει ανενεργή.
Αξιοσημείωτοι Ποδοσφαιριστές
Οι ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στον Ολυμπιακό Κοζάνης και στην ομάδα της Κοζάνης (σε παρένθεση τα χρόνια που έπαιξαν στην ομάδα):
Το γήπεδο Μαυροδενδρίου
Το γήπεδο βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Διαθέτει φυσικό χλοοτάπητα, αποδυτήρια, προβολείς για νυχτερινούς αγώνες και μια κερκίδα τριών γραμμών χωρητικότητας περίπου 500 καθήμενων ατόμων. Σε έναν αγώνα εναντίον του Άρη Ποντοκώμης το 1980, κόπηκαν πάνω από 3.000 εισιτήρια, που αποτελεί το ρεκόρ θεατών.
Μέστβιν Α΄ της Πομερελίας
μικρογραφία|204x204εσ| Σφραγίδα του "Mestvinus dux Pomeraniae".
Ο Μέστβιν Α΄, Mestwin I, Mściwoj I gdański ή Mszczuj I , Kασουβιανά: π. 1160 – 1/2 Μαΐου 1219 ή 1220) ήταν πρίγκιπας της Πομερελίας (Πομερανίας του Γκντανσκ), αποκαλούμενος ως princeps Pomoranorum, από το 1205 περίπου μέχρι το τέλος του.
Βιογραφία
Ο Μέστγβιν Α΄ ήταν μέλος του Οίκου των Σαμποριδών, γιος του δούκα Σομπιέσλαβ Α΄ της Πομερελίας και μικρότερος αδελφός του Σάμπορ Α', τον οποίο διαδέχθηκε στην Πομερελία. Στους πίνακες του αβαείου Oλίβα, έξω από το Ντάντσιχ, καταγράφεται ως Pacificus («ο Ειρηνικός»).
Ως Mέστβιν Α΄, θεία χάριτι πρίγκιπας του Γνταντσκ (dei gracia princeps στο Γκντανσκ)), είχε ιδρύσει ένα μοναστήρι μοναχών (πιθανώς το αβαείο του Ζούκοβο του Τάγματος του Πρεμοντρέ), την καστελλανία της Μπιαλογκάρντα στα σύνορα με τα Πομερανικά εδάφη Σλάβε και Στολπ στον ποταμό Λέμπα και πολλά χωριά μεταξύ των ποταμών Ραντούνια και Σλούπια. Αφού ο βασιλιάς Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας είχε κατακτήσει τη νότια ακτή της Βαλτικής Θάλασσας με το Γκντανσκ κατά τη διάρκεια μίας σταυροφορίας κατά των Παλαιών Πρώσων, ο δούκας Mέστβιν το 1210 έπρεπε να αποδεχθεί την κυριαρχία της Δανίας, αλλά το επόμενο έτος κατάφερε να ελευθερωθεί ξανά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σβινισλάβα (απεβ. 1240), που παλαιότερα αναφερόταν ως κόρη του Ρατίμπορ Α΄ δούκα της Πομερανίας. Είχαν οκτώ παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Σαμποριδών
1164 Κοβόλδη
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Κοβόλδης είναι άγνωστα. Η Κοβόλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 8,5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοβολδη
Ηγεμόνας Μαχμούτ (γιος του Μεχμέτ Γ΄)
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1582 στην Μανίσα και ήταν γιος του Σουλτάνου Μεχμέτ Γ' και της συζύγου του, Χαλιμέ Σουλτάν (ή Αλιμέ Σουλτάν). Η μητέρα του,η Χαλιμέ Σουλτάν, ασκούσε σημαντική επιρροή στον πατέρα του, Μεχμέτ Γ', και αυτό δεν άρεσε στην μητέρα του πατέρα του, τη Σαφιγιέ Σουλτάν. Από την πλευρά της μητέρας του είχε δύο άλλα μικρότερα αδέλφια, τον Ηγεμόνα Μουσταφά (αργότερα Μουσταφά Α') και την Ντιλρουμπά Σουλτάν. Ήταν, επίσης ετεροθαλής αδελφός του Αχμέτ Α', ο οποίος είχε γεννηθεί από άλλη σύζυγο του πατέρα του, τη Χαντάν Σουλτάν.
Το 1603 εκτελέστηκε με διαταγή του πατέρα του, Μεχμέτ Γ' λίγους μήνες πριν το θάνατο του τελευταίου. Η Σαφιγιέ Σουλτάν, η μητέρα του Μεχμέτ Γ', έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εκτέλεση του. Ο θάνατος του Μαχμούτ ήταν αποτέλεσμα των ιντριγκών της γιαγιάς του, Σαφιγιέ Σουλτάν, η οποία φοβόταν τόσο την δύναμη και το κύρος του, όσο και την επιρροή της μητέρας του,της Χαλιμέ Σουλτάν. Κατά τη διάρκεια του Μεχμέτ Γ', έγιναν εξεγέρσεις στην Ανατολία. Οι στρατηγοί δεν ήταν σε θέση να καταστείλουν την εξέγερση. Έτσι ο Ηγεμόνας Μαχμούτ ζήτησε από τον πατέρα του να του δώσει στρατό,με σκοπό να καταπνίξει την εξέγερση. Όμως, η Σαφιγιέ Σουλτάν η οποία ήθελε να ξεφορτωθεί τον εγγονό της, Μαχμούτ, είπε στον γιo της, τον Μεχμέτ Γ': "Αν ο Μαχμούτ καταπνίξει την εξέγερση και οι άνθρωποι τον ακολουθήσουν και τον κάνουν Σουλτάνο, αυτό θα είναι το τέλος σου". Έτσι,ο Μεχμέτ Γ' επηρεασμένος από τα λόγια της μητέρας του, διέταξε τον στραγγαλισμό του Μαχμούτ.
Υπάρχουν εικασίες ότι στον θάνατό του συνέβαλε και η Χαντάν Σουλτάν, συμμαχώντας με την Σαφιγιέ Σουλτάν. Η Χαντάν Σουλτάν ήταν μία άλλη σύζυγος του πατέρα του και μητέρα του Ηγεμόνα Αχμέτ (αργότερα Αχμέτ Α'). Η Χαντάν ήθελε να βγάλει τον Μαχμούτ από τη μέση, διότι ήξερε ότι αν ο Μαχμούτ γινόταν Σουλτάνος θα εκτελούσε τον Αχμέτ, όπως συνήθιζαν να κάνουν οι Σουλτάνοι μετά την ενθρόνισή τους (εκτελούσαν τους αδελφούς τους, καθώς και τα αρσενικά παιδιά των αδελφών τους με σκοπό να αποκλείσουν το ενδεχόμενο κάποιας επανάστασης για να τους πάρουν τον θρόνο).
Μετά την εκτέλεση του Μαχμούτ, ο Αχμέτ έγινε διάδοχος,εφόσον ήταν ο αμέσως μεγαλύτερος γιος του Μεχμέτ Γ' (μετά τον Ηγεμόνα Μαχμούτ). Έτσι, μετά τον θάνατο του Μεχμέτ Γ' έγινε Σουλτάνος ο Ηγεμόνας Αχμέτ, ως Αχμέτ Α' και η Χαντάν έγινε Βαλιντέ Σουλτάν(Βασιλομήτωρ). Τον Αχμέτ Α' τον διαδέχθηκε ο ετεροθαλής αδελφός του, Μουσταφά Α', δηλαδή ο δεύτερος γιος της Χαλιμέ Σουλτάν και αδελφός του Μαχμούτ. Έτσι,ο τίτλος της Βαλιντέ Σουλτάν πέρασε από τη Χαντάν Σουλτάν στην Χαλιμέ Σουλτάν.
Κατηγορία:Οθωμανοί
Σομάλο της Ιταλικής Σομαλιλάνδης
Το σομάλο  (Σομαλικά.:,صومالي, πληθυντικός:σομάλι) ήταν νόμισμα της Ιταλικής Σομαλιλάνδης από το  1950 έως και το 1962. Υποδιαιρείτο σε 100 τσεντέσιμι (ενικός:τσεντέσιμο).
Ιστορία
Τα εδάφη στην ανατολική Αφρική τα οποία αναφέρονται ως Ιταλική Σομαλιλάνδη πέρασαν υπό Ιταλική διοίκηση το 1950 σύμφωνα με τους όρους του Διεθνούς Συστήματος Κηδεμονιών των Ηνωμένων Εθνών. Το ίδιο έτος υιοθετείται το σομάλο ως νόμισμα της Ιταλικής Σομαλιλάνδης το οποίο αντικατέστησε το σελίνι της Ανατολικής Αφρικής με ισοτιμία 1/1, καθώς επίσης και όλα τα άλλα νομίσματα τα οποία ήταν σε κυκλοφορία στην περιοχή όπως η Ινδική ρουπία και η Αιγυπτιακή λίρα ., Η ισοτιμία αυτή παρέμεινε σταθερή μέχρι και την απόσυρση του νομίσματος. Αντικατέστησε επίσης μικρό αριθμό ιταλικών λιρετών που ήταν σε κυκλοφορία με αναλογία 1 σομάλο = 87,49 λιρέτες. Το 1960 η Ιταλική και η Βρετανική Σομαλιλάνδη ενοποιούνται δημιουργώντας το ενιαίο και ανεξάρτητο κράτος της Σομαλίας. Δύο χρόνια μετά, το 1962 υιοθετείται το σελίνι της Σομαλίας το οποίο αντικαθιστά τόσο το σομάλο όσο  και το σελίνι της Ανατολικής Αφρικής το οποίο ήταν ακόμα σε χρήση στην Βρετανική Σομαλιλάνδη.
Τραπεζογραμμάτια
Ο φορέας που εξέδωσε χαρτονομίσματα ήταν η «Cassa per la Circolazione Monetaria della Sommalia» με  έδρα τη Ρώμη. Λειτούργησε για πρώτη φορά στις 18 Απριλίου 1950 και στις 22 Μαΐου 1950 έθεσε σε κυκλοφορία χαρτονομίσματα με ονομαστικές αξίες 1, 5, 10, 20 και 100 σομάλο Μια μικρότερη έκδοση των 5 αυτών χαρτονομισμάτων τέθηκε σε κυκλοφορία τον Μάιο 1951. Τα χαρτονομίσματα αυτά άρχισαν να αποσύρονται στις  15 Δεκεμβρίου 1962 και στις 31 Δεκεμβρίου 1963 έπαψαν να αποτελούν  νόμιμο χρήμα της Σομαλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Σομαλία
Φώτης Λαμπρόπουλος (καλαθοσφαιριστής)
Ο Φώτης Λαμπρόπουλος (Πάτρα, 11 Σεπτεμβρίου 1983) είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ / σέντερ στην ισλανδική Þór Þorlákshöfn.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αγωνίστηκε διαδοχικά στις ομάδες: Απολλωνιάδα Πάτρας (2003), Ρομαούτο Ματαρό (2004), ΚΜ Γκραν Κανάρια (Α΄ και Β΄ ομάδα, 2004-05), ΚΜ Ταραγόνα (2005), ΚΜ Λ'Οσπιταλέτ (2005-07), Τενερίφε ΚΜ (2007-08), Α.Ε. Λάρισας (2008-09), Ηρακλής Θεσσαλονίκης (2009-11), Ιμπεροστάρ Τενερίφε (2011-15), Βανόλι Κρεμόνα (2015), Αρκαδικός (2015-16), Απόλλων Πάτρας (2016), Φέρο Καρίλ Οέστε (2016).
Τον Ιούλιο του 2016 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Μπόκα Τζούνιορς, με την οποία αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Αργεντινής μέχρι το 2018. Τον Ιούνιο του 2018 υπέγραψε με την Κουαϊκερίες ντε Μαργαρίτα από τη Βενεζουέλα. Το Σεπτέμβριο του 2018 υπέγραψε με την Κλουμπ Μαλβίν από την Ουρουγουάη, πρωταθλήτρια της προηγούμενης σεζόν. Τον Ιανουάριο του 2019 υπέγραψε συμβόλαιο με την ισπανική ΚΜ Εστουντιάντες, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν. Το Σεπτέμβριο του 2019 ανακοινώθηκε η συνεργασία του με τον Πανιώνιο της Α1 Εθνικής, επιστρέφοντας μετά από 3 χρόνια σε ομάδα του ελληνικού πρωταθλήματος. Τον Νοέμβριο του 2020 συνέχισε την καριέρα του στην Αλ Σαντ του Κατάρ.
Τον Αύγουστο του 2021 συμφώνησε με την ισλανδική Νιάρντβικ, γεγονός που τον καθιστά τον τρίτο Έλληνα που αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Ισλανδίας μετά τους Κώστα Τσαρτσαρή και Μιχάλη Λιάπη. Στις 18 Σεπτεμβρίου, κατέκτησε το Κύπελλο Ισλανδίας κερδίζοντας στον τελικό τη Στιάρναν με 97-93. Ο ίδιος μάλιστα ξεχώρισε έχοντας 20 πόντους, 5 ριμπάουντ και 3 ασίστ. Στις 2 Οκτωβρίου είχε 26 πόντους και 11 ριμπάουντ κόντρα στην ήττα με 113-100 από την Þór Þorlákshöfn. Συνολικά τη σεζόν 2021-22, είχε 16.2 πόντους και 9.6 ριμπάουντ (καλύτερος της ομάδας στον τομέα).
Στις 15 Ιουνίου 2022, υπέγραψε συμβόλαιο με την Þór Þorlákshöfn, παραμένοντας στο Πρωτάθλημα Ισλανδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απολλωνιάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραν Κανάρια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΜ Ταραγόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΜ Λ'Οσπιταλέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τενερίφε ΚΜ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκουερίνο Βανόλι Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΜ 1939 Κανάριας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αρκαδικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φέρο Καρίλ Οέστε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αργεντίνικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κουαϊκερίες ντε Μαργαρίτα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βενεζουελάνικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κλουμπ Μαλβίν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ουρουγουανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εστουδιάντες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου
1165 Ιμπρινέττα
Η Ιμπρινέττα (Imprinetta) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,565. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Ολλανδό αστρονόμο Χέντρικ βαν Γκεντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής και της έδωσε το όνομα της συζύγου του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιμπρινέττας εκτιμάται σε 48,82 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0562. Η Ιμπρινέττα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 56 λεπτά.
Α.Ο. Σερρών (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Ο Αθλητικός Όμιλος Σερρών είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο, με έδρα των δραστηριοτήτων του την πόλη των Σερρών στον ομώνυμο νομό. Αγωνίζεται με χρώματα το πράσινο, το λευκό και συμπληρωματικά το μαύρο, ενώ στο έμβλημά του απεικονίζεται ένα τρίφυλλο τριφύλλι.
Το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης, ενεργό για τέσσερις δεκαετίες περίπου, έχει τη νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Έδρα του τμήματος είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Σέρρων, στην Κοιλάδα Αγίων Αναργύρων, χωρητικότητας 1.000 θεατών.
Οι Δεκαετίες του 1970, 1980 και 1990
Η γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης του Α.Ο. Σερρών έχει κατακτήσει συνολικά έξι φορές το γυναικείο πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ. Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Οι τέσσερις από αυτές τις επιτυχίες έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και συγκεκριμένα κατά τις αγωνιστικές περιόδους 1981–82·1982-83·1983-84·1985-86.
Κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο σύλλογος συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας.
Την περίοδο 1997-98 οι Σέρρες πανηγύρισαν την κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Β' Εθνικής Κατηγορίας.
Η Δεκαετία του 2000
Η αλλαγή της χιλιετίας βρήκε τον Α.Ο. Σερρών να συμμετέχει με τη γυναικεία του ομάδα στη Β' Εθνική Κατηγορία και ειδικότερα στον Όμιλο Βορρά. Για την άνοδο στο αμέσως υψηλότερο επίπεδο τέθηκαν αντιμέτωπες 10 ομάδες, με τη σερραϊκή να ολοκληρώνει τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 8η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Αναλυτικότερα, είχε απολογισμό 5 νίκες και 13 ήττες, οι οποίες δεν στάθηκαν αρκετές να συγκρατήσουν την ομάδα στο επίπεδο των Εθνικών Κατηγοριών.
Η κατάκτηση, όμως, ενός ακόμη τοπικού πρωταθλήματος, την περίοδο 2000–01, συνέβαλλε στην επιστροφή του συλλόγου στα πανελλαδικά πρωταθλήματα.
Την αγωνιστική περίοδο 2001-02 ο Α.Ο. Σερρών συμμετείχε εκ νέου στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής και ειδικότερα στον Όμιλο Βορρά. Τον Όμιλο συνέθεσαν 12 ομάδες οι οποίες και διεκδίκησαν την άνοδο στην Α2 Εθνική. Η ομάδα των Σερρών συγκέντρωσε 11 νίκες και 11 ήττες, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 6η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Με τον τρόπο αυτό ανανέωσε την παρουσία της στην ίδια Κατηγορία για το επόμενο φθινόπωρο.
Την επόμενη χρονιά 2002-03, την τελευταία προτού καταργηθεί η Β' Εθνική, ο Α.Ο.Σ. έλαβε μέρος ξανά στους αγώνες του Ομίλου Βορρά. Απέναντι σε 11 αντιπάλους συνέλεξε 14 νίκες και 8 ήττες, ισοβαθμώντας με το Μακεδονικό. Βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων τοποθετήθηκε στην 5η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, μια θέση υψηλότερα από την ομάδα της Νεάπολης.
Κατά την αναδιάρθρωση των Κατηγοριών που προέκυψε από την κατάργηση της Β' Εθνικής, ο Α.Ο. Σερρών ανήλθε στην Α2 Εθνική στη διάρκεια του καλοκαιριού. Ειδικότερα ήταν η μία από τις 12 ομάδες που αγωνίστηκαν στα πλαίσια του Ομίλου Βορρά για τον τίτλο της χρονιάς 2003-04. Η συγκομιδή του ήταν, παρ' όλα αυτά, φτωχή και τερμάτισε έχοντας συλλέξει μόλις 5 νίκες σε 22 αγώνες. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα κατετάγη στην 11η και προτελευταία θέση με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στο τοπικό Πρωτάθλημα. Την ίδια χρονιά η ομάδα διαγωνίστηκε επιπλέον σε ένα και μοναδικό αγώνα για το Κύπελλο Ελλάδος, όπου και ηττήθηκε με σκορ 33-54 από τη Νίκη Βόλου.
Την περίοδο 2004-05 ο Α.Ο. Σερρών αγωνίστηκε προσωρινά στο τοπικό γυναικείο Πρωτάθλημα της Ε.ΚΑ.Σ. Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Η συμμετοχή συλλόγων ήταν φτωχή - μόλις τέσσερις σύλλογοι διεκδίκησαν τον τίτλο του Πρωταθλητή. Τελικά αυτός κατέληξε στον Α.Ο. Σερρών, για έκτη φορά στην ιστορία του, που τερμάτισε αήττητος σε έξι αγώνες. Ακολούθησε η επιστροφή του συλλόγου στο επίπεδο των εθνικών πρωταθλημάτων.
Η παρουσία του την περίοδο 2005-06 στο Βόρειο Όμιλο της Α2 Εθνικής υπήρξε δυναμικότατη. Με τις ομάδες να έχουν αυξηθεί σε 14 στον αριθμό, ο Α.Ο.Σ. συγκέντρωσε 22 νίκες και 4 ήττες τερματίζοντας 2ος πίσω από τον πρωτοπόρο Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Ωστόσο η επιτυχία αυτή δεν συνοδεύτηκε από άνοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος, ο σύλλογος ξεπέρασε επιτυχώς την Α' Φάση νικώντας τον Αστέρα Καβάλας με το εμφατικό σκορ 48-90. Ωστόσο, στη Β' Φάση αποκλείστηκε με τη σειρά του από τον Παγχιακό κατόπιν ήττας με σκορ 70-71.
Επίσης τη χρονιά 2006-07 οι Σέρρες παρουσίασαν ισχυρή ομάδα, η οποία ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις εκ νέου στη 2η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Αυτή τη φορά ισοβάθμισε με τον πρωτοπόρο Αίαντα Ευόσμου, με τις δύο ομάδες να έχουν πετύχει 20 νίκες σε 26 αγώνες. Βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων, όμως, ο τίτλος και η άμεση άνοδος στην Α1 Εθνική προσφέρθηκαν στον Αίαντα. Ο Α.Ο. Σερρών έλαβε στη συνέχεια μέρος σε αγώνα μπαράζ στο Βόλο απέναντι στο δεύτερο του Ομίλου Νότου, Αστέρα Εξαρχείων. Στον αγώνα αυτό ηττήθηκε με σκορ 62-48 κι έτσι παρέμεινε στην Α2 Εθνική. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου, η ομάδα συμμετείχε όπως και την προηγούμενη χρονιά στις δύο πρώτες φάσεις, κερδίζοντας αρχικά πάλι τον Αστέρα Καβάλας (72-55) και χάνοντας στη συνέχεια από τον Αίαντα Ευόσμου (68-54).
Την επόμενη περίοδο 2007-08 η απόδοση των Σερρών έπεσε σχετικά με αποτέλεσμα να τερματίσει στην 7η θέση του βαθμολογικού πίνακα σε σύνολο 14 ομάδων. Ειδικότερα σε 26 αγώνες συνέλεξε 14 νίκες και 12 ήττες, όσες και ο Γυμναστικός Κομοτηνής, ο οποίος όμως κατετάγη μία θέση χαμηλότερα βάσει των επόμενων κριτηρίων. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, η ομάδα απέκλεισε στην πρεμιέρα το Λασσάνη Κοζάνης με μεγάλη διαφορά στο σκορ (39-80). Στη Β' Φάση, ωστόσο, αποκλείστηκε με τη σειρά της από τον Αθηναίκό με σκορ 47-90.
Την αγωνιστική περίοδο 2008-09, πάντα στα πλαίσια του 14μελούς Ομίλου Βορρά της Α2 Εθνικής, ο Α.Ο.Σ. είχε ακόμη φτωχότερη απόδοση, με απολογισμό 11 νίκες και 15 ήττες. Στην τελική βαθμολογία κατετάγη στην 9η θέση, μία υψηλότερα από τους Τιτάνες Δράμας που είχαν ισόποσα αποτελέσματα. Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος, ο Α.Ο.Σ. έδωσε αυτή τη φορά μόλις ένα παιχνίδι στην Α' Φάση, στο οποίο και γνώρισε την ήττα με σκορ 81-85 από τον Παναθλητικό Συκεών.
Την περίοδο 2009-10 ο Α.Ο. Σερρών παρουσίασε βελτιωμένο πρόσωπο σκαρφαλώνοντας στην 4η θέση της τελικής βαθμολογίας (σε σύνολο 14 συλλόγων). Το ισοζύγιο της χρονιάς ήταν 18 νίκες και 8 ήττες, όσες συγκέντρωσε και ο Αρίων Πτολεμαΐδας, ο οποίος και κατετάγη μία θέση χαμηλότερα. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η ομάδα των Σερρών δεν κατάφερε να περάσει την Α' Φάση. Ειδικότερα ηττήθηκε με σκορ 51-60 από την Α.Ε. Πυλαίας με συνέπεια να αποκλειστεί από τη συνέχεια.
Η Δεκαετία του 2010
Τη χρονιά 2010-11 οι ομάδες του Ομίλου Βορρά της Α2 Εθνικής μειώθηκαν σε 12, συνεπώς ο Α.Ο.Σ. συμμετείχε σε 22 αγώνες. Σε αυτούς πήρε νικηφόρο αποτέλεσμα 10 φορές, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση. Αυτή τη φορά δεν ευνοήθηκε από την ισοβαθμία του με την Α.Ε. Πυλαίας, καθώς αυτή κατέλαβε την αμέσως παραπάνω θέση στον τελικό βαθμολογικό πίνακα. Παραγωγικότερη σκόρερ της ομάδας τη χρονιά αυτή - και τρίτη στο σύνολο του Ομίλου Βορρά - ήταν η αθλήτρια Λία Πελτέκη (316 πόντοι), ενώ κορυφαία στα τρίποντα - και μάλιστα και για το σύνολο του Ομίλου - ήταν η Ελπίδα Τσιαμπάζη (64 τρίποντα). Την περίοδο αυτή ο Α.Ο.Σ. έλαβε μέρος στις δύο πρώτες αγωνιστικές της Α' Φάσης του Κυπέλλου Ελλάδος, νικώντας στο πρώτο του παιχνίδι την Ολύμπια Λάρισας με σκορ 58-50, αλλά χάνοντας στο δεύτερο από την Α.Ε. Πυλαίας με σκορ 78-45.
Το καλοκαίρι του 2011 έφερε δύο πολύ σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητα της ομάδας. Αφενός ο προπονητής Κώστας Μάρκου αποχώρησε από το σύλλογο ύστερα από δεκαπενταετή παρουσία, δίνοντας τη σκυτάλη στο Νίκο Κηρύκο τον Ιούλιο. Αφετέρου τον Αύγουστο του 2011 αποφασίστηκε από τη διοίκηση της ομάδας η μετακόμισή της από το Κλειστό Γυμναστήριο της Ομόνοιας στο Κλειστό Γυμναστήριο Αγίων Αναργύρων (Κοιλάδα). Την περίοδο 2011-12 η κλήρωση του Βορρά πραγματοποιήθηκε με 12 ομάδες, ωστόσο στη διάρκεια της χρονιάς αυτές μειώθηκαν κατά δύο. Μετά τη λήξη της αγωνιστικής δραστηριότητας, η ομάδα των Σερρών είχε συγκεντρώσει 10 νίκες και 12 ήττες με αποτέλεσμα να τερματίσει στην 7η θέση της βαθμολογίας. Στο θεσμό του Κυπέλλου αποκλείστηκε στην πρεμιέρα από το Μέγα Αλέξανδρο Εχεδώρου, έχοντας υποστεί ήττα με σκορ 51-41.
Η επόμενη περίοδος, 2012-13, υπήρξε ιδιόμορφη αγωνιστικά καθώς λόγω αναδιάρθρωσης των κατηγοριών συγκροτήθηκαν σε πρώτη φάση δύο υποόμιλοι στο Βορρά. Η σερραϊκή ομάδα διαγωνίστηκε στα πλαίσια του 2ου υποομίλου, τον οποίο συνέθεσαν 7 σύλλογοι συνολικά. Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης κατετάγη στην 4η θέση με απολογισμό 7 νίκες και 5 ήττες, με αποτέλεσμα να μη συνεχίσει στην επόμενη φάση. Στη συνέχεια διεξήχθη αγώνας μπαράζ μεταξύ των τέταρτων των δύο υποομίλων της Α2 Βορρά, όπου και αντιμετώπισε νικηφόρα την Ολύμπια Λάρισας, λαμβάνοντας εν τέλει την 7η θέση στη σύνθετη κατάταξη. Την πορεία της ομάδας στο Κύπελλο ανέκοψε τη χρονιά αυτή ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης, ο οποίος και επικράτησε στην Α' Φάση με σκορ 65-38.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2013-14, επανήλθε το γνωστό σύστημα της συμμετοχής 12 ομάδων στον ένα και μοναδικό Όμιλο Βορρά. Σε αυτό το πλαίσιο ο Α.Ο.Σ. συγκέντρωσε 13 νίκες και 9 ήττες, επίδοση που μοιράστηκε με την Α.Ε. Πυλαίας. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα, λαμβάνοντας υπόψη τα μεταξύ τους αποτελέσματα, ο Α.Ο.Σ. τοποθετήθηκε σε υψηλότερη θέση και ειδικότερα στην 5η της κατάταξης. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, η ομάδα συμμετείχε σε δύο παιχνίδια για την Α' Φάση. Συγκεκριμένα στην 1η Αγωνιστική νίκησε την Ολύμπια Λάρισας με σκορ 49-48. Στη συνέχεια, όμως, αποκλείστηκε από τον Ολυμπιακό Βόλου που αναδείχθηκε νικητής με σκορ 55-50.
Την περίοδο 2014-15 η ομάδα βελτίωσε την επίδοσή της έχοντας συλλέξει στα πλαίσια του Πρωταθλήματος της Α2 Εθνικής 15 νίκες και 7 ήττες. Χωρίς να παρατηρείται κάποια ισοβαθμία, βρέθηκε στην 4η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, σε σύνολο 12 ομάδων. Αξιοσημείωτα τη χρονιά αυτή ο Α.Ο. Σερρών έλαβε μέρος σε τρεις αγώνες για το Κύπελλο Ελλάδος. Στην Α' Φάση απέκλεισε διαδοχικά τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης με σκορ 60-41 και τον Π.Α.Σ. Γιάννινα με σκορ 58-55. Στη «Φάση των 16» ηττήθηκε με σκορ 26-55 από την Ένωση Σουρμένων-Ελληνικού σταματώντας την πορεία του στη διοργάνωση στο σημείο αυτό.
Την επόμενη χρονιά, 2015-16, ο Α.Ο.Σ. συνέχισε την πορεία του στον ίδιο Όμιλο και Κατηγορία. Μετά το πέρας της τελευταίας αγωνιστικής βρέθηκε στην 6η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Όπως και ο Απόλλων Καλαμαριάς, είχε απολογισμό 11 νίκες και 11 ήττες, τοποθετήθηκε, όμως, χαμηλότερα από αυτόν βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων. Η παρουσία της ομάδας στο Κύπελλο Ελλάδος ήταν τη χρονιά αυτή σύντομη, καθώς αποκλείστηκε στην πρεμιέρα εντός έδρας από τον Π.Α.Σ. Γιάννινα με σκορ 58-63. Στη διάρκεια της χρονιάς η αθλήτρια του συλλόγου Ελπίδα Τζιαμπάζη κατετάγη δεύτερη στη στατιστική κατηγορία των αθλητριών του Πρωταθλήματος με τα περισσότερα τρίποντα, φτάνοντας τα 55 σε αριθμό. Προπονητής του συλλόγου το διάστημα από τον Αύγουστο μέχρι το Νοέμβριο του 2015 διετέλεσε ο Γιώργος Χίτζιος, τον οποίο διαδέχθηκε μέχρι το τέλος της χρονιάς ο Κώστας Δώδος.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2016-17, ο Α.Ο. Σερρών έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και ειδικότερα στον Όμιλο Βορρά. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις έχοντας σημειώσει 5 νίκες και 16 ήττες. Στην 3η Αγωνιστική τιμωρήθηκε μάλιστα με μηδενισμό λόγω απουσίας ιατρού από τον αγωνιστικό χώρο. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη, η σερραϊκή ομάδα βρέθηκε στην 11η θέση, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί μετά από 12 χρόνια παραμονής στα εθνικά πρωταθλήματα. Πρώτη σκόρερ για τον Α.Ο.Σ. αναδείχθηκε τη χρονιά αυτή η αθλήτρια Κάτια Κωστανάκη (269 πόντοι), η οποία είχε και την 9η καλύτερη επίδοση στον Όμιλο Βορρά.
Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, στον οποίο συμμετείχε ανέτοιμος, ο σύλλογος αποκλείστηκε στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης, έχοντας γνωρίσει εντός έδρας ήττα με σκορ 18-55 από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Σέρρων, στην Κοιλάδα Αγίων Αναργύρων, χωρητικότητας 1.000 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Κώστας Τζιαμπάζης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Νοέμβριο του 2015 ο Κώστας Δώδος.
Τμήματα υποδομών
Το τμήμα νεανίδων του συλλόγου έχει κατακτήσει ένα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, εκείνο του 1986-87, το πρώτο που διοργανώθηκε ποτέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Γυναικών Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1975
Οικία του Νέρωνα
Η Οικία του Νέρωνα, η οποία βρίσκεται νοτιοανατολικά της αρχαίας τοποθεσίας της Ολυμπίας στην Ελλάδα, είναι μια από τις αρχαίες ρωμαϊκές επαύλεις, που χτίστηκαν για τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Νέρωνα τον 1ο αιώνα μ.Χ.
Η οικία του Νέρωνα κατασκευάστηκε, για να μπορεί ο Νέρωνας και οι ακόλουθοί του να διαμένουν εκεί, όταν διεξάγονταν Ολυμπιακοί Αγώνες. Στη θέση της οικίας στην κλασική εποχή υπήρχε το ιερό της Εστίας, καθώς και άλλα κτίσματα, τα οποία στην πορεία κατεδαφίστηκαν. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές αποκαλύπτουν την παρουσία μολύβδινου αγωγού νερού, που φέρει την επιγραφή «ner. aug.», συντομογραφία του ονόματος Νέρων Αύγουστος.
Μέχρι και τον 3ο αι. μ.Χ. στην οικία του Νέρωνα έγιναν διάφορες επεκτάσεις και μετατροπές.
Η οικία του Νέρωνα διέθετε μεγάλη περίστυλη αυλή, γύρω από την οποία υπήρχαν αρκετοί χώροι, δωμάτια και μεγάλοι κήποι. Η κύρια είσοδος του κτηρίου βρισκόταν στα δυτικά και οδηγούσε σε αίθριο. Στο νότιο σημείο του κτίσματος υπήρχαν λουτρά. Η αρχική μορφή του κτηρίου δεν είναι δυνατόν να αποκατασταθεί πλήρως, επειδή έχουν γίνει επεμβάσεις στους επόμενους αιώνες. Οι μεγαλύτερες αλλαγές πραγματοποιήθηκαν στην εποχή του Σεπτίμιου Σεβήρου, στις αρχές του 3ου αι. μ.Χ.
Στη νοτιοανατολική γωνία της οικίας του Νέρωνα διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση το Οκτάγωνο, το οποίο είναι τμήμα των λουτρών (tepidarium). Στο δάπεδό του διατηρούνται μέχρι σήμερα υπέροχα ψηφιδωτά. Δυτικά του συγκροτήματος αυτού υπάρχει η θεμελίωση της θριαμβευτικής αψίδας του Νέρωνα καθώς και τα ερείπια ενός μικρού ωδείου, που κτίσθηκε επίσης τον 3ο αι. μ.Χ.
Έχουν γίνει εργασίες συντήρησης και στερέωσης των κονιαμάτων των τοίχων του κτηρίου. Από το 2002 το συγκρότημα των κτηρίων έγινε επισκέψιμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαύλεις Κατηγορία:Ρωμαϊκή Ολυμπία
Ελένη Κάνδια
Η Ελένη "Νίτσα" Κάνδια - Σμυρναίου, (Αθήνα, 26 Νοεμβρίου 1937 – Αθήνα, 23 Ιουλίου 2000), ήταν διεθνής πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης, αγωνιζόταν στην θέση της σέντερ φορ. Διέπρεψε ως αθλήτρια της Α.Ε. Αμπελοκήπων Αθηνών, τη δεκαετία του '50 συμμετέχοντας ελλείψει πανελλήνιου πρωταθλήματος στο πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς. Έμενε με την οικογένεια της στους Αμπελόκηπους της Αθήνας.
Ξεκίνησε την καλαθοσφαίριση από τον Παναθηναϊκό το 1952 αλλά έκανε μεγάλη καριέρα με την ομάδα των Αμπελοκήπων, παίζοντας και στην εθνική ομάδα, όταν μεταγράφηκε εκεί μαζί με την αδελφή της Σοφία ("Σόνια" μετέπειτα Ανδριανού) το 1955. Στην ομάδα των Αμπελοκήπων έπαιζαν ακόμη καλαθοσφαίριση την ίδια εποχή εκτός της αδελφής της Σοφίας, και τα αδέλφια της Νίκος και Δημήτρης. Το 1959 πήρε μεταγραφή για τον Τρίτωνα Αθηνών.
Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε στον πρώτο επίσημο αγώνα στην ιστορία της, στην βασική πεντάδα, στις 15 Απριλίου 1958, στη νίκη επί του Λιβάνου με 68-32 όπου σημείωσε 6 πόντους. Συμμετείχε στη βασική πεντάδα την επόμενη ημέρα στο αγώνα Μεικτή Αθηνών - Μεικτή Βηρυτού, που στην ουσία ήταν οι ίδιες ομάδες με τον αγώνα των Εθνικών ομάδων όπου σημείωσε 2 πόντους, τους δύο πρώτους που σημείωσε η μεικτή από φάουλ. Παντρεύτηκε (το 1963 ή 1964) τον Παναγιώτη Σμυρναίο, με τον οποίο έκαναν δύο κόρες, την Κωνσταντίνα και Αναστασία Σμυρναίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αμπελοκήπων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Τρίτωνα Αθηνών
Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως Δαμασκηνός
Ο Δαμασκηνός (Παπανδρέου) ήταν Μητροπολίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Το 1969 διορίστηκε προϊστάμενος του Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ της Γενεύης, αναλαμβάνοντας και την Γραμματείας της προετοιμασίας της Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Το 1970 εξελέγη Μητροπολίτης Τρανουπόλεως και από το 1974 ήταν Καθηγητής της ρωμαιοκαθολικής Θεολογικής Σχολής της Λουκέρνης και μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Θρησκευτικών Επιστημών.
Στις 2 Οκτωβρίου 1982 εξελέγη πρώτος Μητροπολίτης της νεοσύστατης Ιεράς Μητροπόλεως Ελβετίας. Διετέλεσε Κοσμήτορας του Μεταπτυχιακού Ινστιτούτου Ορθοδόξου Θεολογίας στο Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Συμπρόεδρος των Μικτών Επιτροπών Θεολογικού Διαλόγου της Ορθοδόξου Εκκλησίας με την Παλαιοκαθολική Εκκλησία και με τις Αρχαίες Ανατολικές Εκκλησίες, Πρόεδρος, από χριστιανικής πλευράς, των διμερών Ακαδημαϊκών Συναντήσεων με τον Ιουδαϊσμό και το Ισλάμ και Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Επίτιμου Διδάκτορα από Ορθόδοξες Θεολογικές Σχολές.
Στις 20 Ιανουαρίου 2003 αποσύρθηκε για λόγους υγείας και εξελέγη Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως. Πέθανε ξαφνικά από εγκεφαλικό επεισόδιο τη νύχτα της 5ης Νοεμβρίου 2011 στη Γενεύη.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ελβετίας Κατηγορία:Μητροπολίτες Αδριανουπόλεως Κατηγορία:Αντεπιστέλλοντα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
1166 Σακούνταλα
Η Σακούνταλα (Sakuntala) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,260. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τη Σοβιετική αστρονόμο Πρασκόβια Γκεοργκίεβνα Παρχομένκο, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από το σημαντικότερο δράμα του Καλιντάσα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σακούνταλα εκτιμάται σε 28,74 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,6460. Η Σακούνταλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 18 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σακουνταλα
Ζινζιρλί Τζαμί (Σέρρες)
Το Ζινζιρλί Τζαμί (σημαίνει «τζαμί των αλυσίδων» στα τούρκικα) είναι ιστορικό τζαμί στις Σέρρες, στη βόρεια Ελλάδα.
Τα τζαμί βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της πόλης. Είναι μεσαίου μεγέθους τζαμί και περιλαμβάνει έναν κεντρικό, τετράγωνο χώρο προσευχής με διώροφη στοά με κιονοστοιχία στην ανατολική, βόρεια και δυτική πλευρά του. Η κίμπλα βρίσκεται στη νότια πλευρά, ενώ η είσοδος είναι από τη βόρεια. Ο κεντρικός χώρος καλύπτεται από τρούλο, ενώ οι στοές καλύπτονται από τρούλους σε σχήμα καρίνας. Ο άμβωνας (μινμπάρ) βρίσκεται στη νοτιοδυτική γωνία του κτιρίου. Είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο, και είναι ένα από τα ωραιότερα δείγματα που σώζονται στην Ελλάδα σήμερα. Η είσοδος διαθέτει μια βεράντα στηριζόμενη σε κίονες, που ολοκληρώνεται με μικρούς θόλους πάνω από τα κενά μεταξύ των κιόνων. Ενώ η τοιχοποιία του κύριου οικοδομήματος διαθέτει ντυμένες ή τραχιές πέτρες που περιβάλλονται από τούβλα, η βεράντα είναι εξ ολοκλήρου από προσεκτικά ντυμένους ασβεστολιθικούς λίθους.
Η αρχιτεκτονική και η διαρρύθμιση του κτιρίου είναι χαρακτηριστική του τέλους του 16ου αιώνα, ακολουθώντας τη σχολή του Μιμάρ Σινάν και ανάλογη με τα κτίρια της ίδιας περιόδου στην Κωνσταντινούπολη. Το τζαμί ανακαινίστηκε το 2000, αλλά από το 2021 δεν είναι ανοιχτό για λατρεία.
Το τζαμί ολοκληρώθηκε στα τέλη του 16ου αιώνα ως προϊόν επιθυμίας των παιδιών της Σελτζούκ Σουλτάν, που διέταξαν να χτιστεί το τζαμί στη μνήμη της μητέρας τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά στην Ελλάδα Κατηγορία:Πρώην τζαμιά στην Ελλάδα Κατηγορία:Σέρρες
Μιροσλάβα της Πομερελίας
Η Μιροσλάβα της Πομερελίας (απεβ. το 1240) από τον Οίκο των Σαμποριδών ήταν κόρη του δούκα της Πομερελίας, και έγινε δούκισα της Πομερανίας από τον γάμο της με τον Μπόγκισλαβ Β' δούκα της Πομερανίας. Υπήρξε αντιβασίλισσα της Πομερανίας κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του γιου της Μπάρνιμ Α' δούκα της Πομερανίας μεταξύ 1220 και 1233.
Βιογραφία
Γεννήθηκε από τον Μέστβιν Α' δούκα της Πομερελίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μπόγκισλαβ Β' δούκα της Πομερανίας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Σαμποριδών
Άγιος Ονούφριος Μαγνησίας
Ο Άγιος Ονούφριος είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ιωλκού, του δήμου Βόλου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ονούφριος είναι χωριό κοντά στην περιοχή του Βόλου. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές απολήξεις του Πηλίου και στην όχθη του χειμάρρου Κραυσίδωνα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 140. Απέχει 4 χλμ. περίπου ΒΑ. του Βόλου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 0,204 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1897 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιωλκού που, τότε, ανήκε στον νομό Λαρίσης. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Μαγνησίας και το 1909 πάλι στον νομό Λαρίσης. Το 1942 υπήχθη οριστικά στον νομό Μαγνησίας. Με το ΦΕΚ 251Α - 29/12/1989 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Ονουφρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιωλκού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ιωλκού και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Βόλου
Κεντρικές ρωσικές διάλεκτοι
μικρογραφία|480x480px|Περιοχές κατανομής και πρωτογενούς σχηματισμού των διαλεκτών της Κεντρικής Ρωσίας. Οι κεντρικές ρωσικές διάλεκτοι βρίσκονται στην περιοχή, η οποία αποτυπώνεται με ανοιχτό πράσινο χρώμα.
Οι κεντρικές ρωσικές διάλεκτοι ή διάλεκτοι της Μέσης Ρωσίας (ρωσ. среднерусские говоры, αγγλ. central russian dialects) ανήκουν στις βασικές ομάδες των διαλέκτων της ρωσικής γλώσσας. Προέρχονται από τις διαλέκτους της Βόρειας Ρωσίας, ωστόσο, εμπεριέχουν πολλά χαρακτηριστικά στοιχεία διαλέκτων της Νότιας Ρωσίας. Μέρος των διαλέκτων αυτών αποτέλεσε τη βάση για το σχηματισμό της ρωσικής λογοτεχνικής γλώσσας.