cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα θαλάσσιου σκι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θαλασσιο σκι Κατηγορία:Θαλάσσιο σκι στην Ελλάδα
Σαρλ Ουέλ
Ο Σαρλ Ουέλ ντυ Πετί Πρε (γαλλικά: Charles Houël du Petit Pré, 1616-1682) ήταν Κυβερνήτης της Γουαδελούπης από το 1643 ως το 1664. Διορισμένος από την Εταιρεία των Νήσων της Αμερικής, της εξαγόρασε το αρχιπέλαγος. Κατέστη, με βασιλικό διάταγμα χρονολογούμενο στον Αύγουστο του 1645, ο πρώτος ανώτατος διοικητής-κυβερνήτης του νησιού. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ του απέδωσε τον τίτλο του Μαρκησίου της Γουαδελούπης.
Βρήκε ένα νησί σε τραγική κατάσταση και προχώρησε σε αναδιοργάνωση των δομών του κατασκευάζοντας το Φρούριο Ντελγκρέ. Καθώς η Εταιρεία των Νήσων της Αμερικής, που ήταν ιδιοκτήτρια του νησιού, βρισκόταν σε δεινή οικονομική κατάσταση το 1648, ο Σαρλ Ουέλ, σε συνεργασία με τον κουνιάδο του Ζαν ντε Μπουασερέ ντ'Ερμπλαί εξαγόρασε το αρχιπέλαγος. Αυτή ήταν και η απαρχή της οικονομικής ανάπτυξης του αρχιπελάγους χάρη στις φυτείες ζάχαρης, καφέ και κακάο.
Ο Σαρλ Ουέλ ίδρυσε την πόλη της Μπας-Τερ το 1649. Έδωσε το όνομά του στο Ουελμόν, μια κορυφή των Καραϊβικών Ορέων.
Ιδρυθείσα από τον Κολμπέρ τον Αύγουστο του 1664, η Εταιρεία των Δυτικών Ινδιών είχε ως μονοπώλιο την εκμετάλλευση των νησιών όσον αφορά τις φυτείες και την καλλιέργεια ζάχαρης, ενώ ως πρωταρχικό στόχο είχε την επαναγορά της νήσου της Γουαδελούπης από τον Ουέλ, ώστε αυτή να επιστρέψει υπό τον έλεγχο του βασιλιά.
Κατηγορία:Κυβερνήτες της Γουαδελούπης Κατηγορία:Ιστορία της Γουαδελούπης
Μααρούφ αλ Ρουσαφί
Ο Μααρούφ μπιν Αμπντούλ Γκάνι αλ Ρουσαφί (1875 – 16 Μαρτίου 1945) ή και Ρασαφί ήταν ποιητής, εκπαιδευτικός και λόγιος από το Ιράκ. Θεωρείται από πολλούς μια έντονη μορφή στη σύγχρονη ιρακινή λογοτεχνία, εξαιτίας της υπερασπίσεως της ελευθερίας και της αντιθέσεώς του στον ιμπεριαλισμό. Είναι γνωστός ως «ποιητής της ελευθερίας» και πολλοί τον αναδεικνύουν ως τον εθνικό ποιητή του Ιράκ.
Στην Τουρκία και τη Συρία
thumb|275px|right|Ορειχάλκινος ανδριάντας του ποιητή κοντά στη Γέφυρα των Μαρτύρων στη Βαγδάτη: Ο Αλ Ρουσαφί θεωρείται από πολλούς [[εθνικός ποιητής του Ιράκ.]] Ο Αλ Ρουσαφί έφυγε για την Τουρκία μετά την Επανάσταση των Νεότουρκων το 1908 και άρχισε να εργάζεται στην Κωνσταντινούπολη, διδάσκοντας την αραβική στο Βασιλικό Κολέγιο. Συνεργάσθηκε με μια τοπική εφημερίδα, τη Σαμπίλ αλ Ρασάντ και είναι γνωστό ότι ζούσε μια ενεργό κοινωνική ζωή. Αναμίχθηκε και στην πολιτική και το 1912 έγινε μέλος της τουρκικής Βουλής των Αντιπροσώπων, εκπροσωπώντας την περιοχή Αλ Μουθάνα του Ιράκ, ενώ επανεκλέχθηκε και το 1914. Μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1918, ο Αλ Ρουσάφι εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη για τη Συρία, καθώς οι βρετανικές αρχές στο Ιράκ εμπόδιζαν την επιστροφή Ιρακινών από την Τουρκία. Εγκαταστάθηκε στη Δαμασκό το 1919 και άρχισε να διδάσκει εκεί, αλλά μόνο για μικρό χρονικό διάστημα, μικρότερο του ενός έτους. Η αιτία ήταν ότι η τοπική κυβέρνηση της Συρίας, υπό τον Αμίρ Φαϊζάλ, ήταν επίσης απρόθυμη να δεχθεί τον Ρουσαφί εξαιτίας της αντιθέσεως του Ρουσαφί στο Αραβικό Κογκρέσο του 1913, που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι, και στην εξέγερση του 1916, που ξεκίνησε ο πατέρας του Φαϊζάλ ως κυβερνήτης της Μέκκας.
Στην Ιερουσαλήμ
Σύμφωνα με πληροφορίες, η βρετανική τοπική αυτοδιοίκηση υπό τον Γκίλμπερτ Κλέυτον, επιθυμώντας να κρατήσει τον Αλ Ρουσαφί μακρυά από το Ιράκ, του πρόσφερε εργασία στο στο Παιδαγωγικό Κολέγιο (Νταρ αλ-Μουαλιμίν) της Ιερουσαλήμ, μέσω του Μουχάμαντ Κουρντ Αλή, γνωστού του Αλ Ρουσαφί που είχε γίνει πρόεδρος της Αραβικής Ακαδημίας της Δαμασκού. Πράγματι, ο Ρουσαφί έφθασε στην Ιερουσαλήμ το 1920 και συνέχισε τη σταδιοδρομία του ως καθηγητής της αραβικής φιλολογίας στο Κολέγιο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ιερουσαλήμ, ο Rusafi είχε την ευκαιρία να σχετιστεί με λογοτεχνικές μορφές όπως ο Ισάφ Νασασίμπι (ήταν ο διευθυντής του Κολεγίου), ο Αντίλ Τζαμπρ, ο Άραβας εθνικιστής και Χριστιανός Ορθόδοξος Χαλίλ αλ-Σακακινί, και ο Ναχλά Ζουραΐκ, μέλος της Αραβικής Σχολής στο Αγγλικό Κολέγιο της Ιερουσαλήμ. Η συναναστροφή έδωσε στον Ρουσαφί την ευκαιρία να απαγγέλλει τα ποιήματά του στις συγκεντρώσεις και να συνεχίζει τη λογοτεχνική του ενασχόληση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρακινοί ποιητές
Αντόνιο Ντι Πιέτρο
Ο Αντόνιο Ντι Πιέτρο (Antonio Di Pietro, γενν. 2 Οκτωβρίου 1950) είναι Ιταλός πολιτικός, δικηγόρος και δικαστής. Υπήρξε υπουργός στην κυβέρνηση του Ρομάνο Πρόντι, γερουσιαστής και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Διετέλεσε εισαγγελέας στις δίκες διαφθοράς της Επιχειρήσεως «καθαρά χέρια» στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Προέλευση και σπουδές
Ο Ντι Πιέτρο γεννήθηκε στην κωμόπολη Μοντενέρο ντι Μπισάτσα, στην Επαρχία του Καμπομπάσο της νότιας Ιταλίας, σε μια φτωχή αγροτική οικογένεια. Ως νεαρός ταξίδεψε στη Γερμανία, στη μικρή πόλη Μπέμενκιρχ (στη Βάδη-Βυρτεμβέργη), όπου εργαζόταν σε ένα εργοστάσιο τα πρωινά και σε ένα πριονιστήριο τα απογεύματα για να πληρώσει αργότερα για τις σπουδές του. Απεφοίτησε από νυκτερινό σχολείο στην Ιταλία, πήρε πτυχίο νομικής το 1978 και το 1978-1979 έκανε μια μεταπτυχιακή ειδίκευση στο Διοικητικό Δίκαιο. Κατόπιν έγινε αστυνομικός και μετά από μερικά χρόνια ξεκίνησε μια δικαστική σταδιοδρομία ως εισαγγελέας.
Στην Επιχείρηση «Καθαρά χέρια»
Τον Φεβρουάριο του 1992 ο Ντι Πιέτρο άρχισε να ερευνά τους πολιτικούς και επιχειρηματικούς ηγέτες του Μιλάνου για διαφθορά. Μαζί με άλλους γνωστούς δικαστικούς, όπως οι Φραντσέσκο Σαβέριο Μπορρέλλι, Ίλντα Μποκκασσίνι, Γκεράρντο Κολόμπο και Πιερκαμίλλο Νταβίγκο, εργάστηκε στην ομάδα της Επιχειρήσεως «Καθαρά χέρια» («Mani Pulite»), η οποία διερεύνησε την πολιτική διαφθορά. Στο πλαίσιο αυτής της ομάδας, διερεύνησε εκατοντάδες τοπικούς άρχοντες και πολιτικούς της κεντρικής πολιτικής σκηνής, μέχρι και τις πιο σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένου του πρώην πρωθυπουργού Μπετίνο Κράξι. Ο ιταλικός Τύπος ονόμασε την έρευνα «Tangentopoli» (σε ελεύθερη απόδοση «Δωροδοκιούπολη»).
Σύντομα ο Ντι Πιέτρο έγινε ο πιο δημοφιλής από τους δικαστικούς της «Καθαρά χέρια» εξαιτίας και του ιδιότυπου τρόπου ομιλίας του, που χαρακτηρίζεται από έντονη προφορά της επαρχίας του και συχνή χρήση φωνητικών εκφράσεων, αλλά κυρίως από την αποφασιστική και ξεκάθαρη στάση του. Ωστόσο, ο Ντι Πιέτρο κατηγορήθηκε από τον Κράξι ότι προκάλεσε «ψευδή επανάσταση» και ότι διερεύνησε μόνο μερικούς πολιτικούς, αγνοώντας τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως. Μόλις το 2012 ο Ντι Πιέτρο παραδέχθηκε ότι ο Κράξι είχε δίκιο όταν κατά τη διάρκεια της δίκης Enimont κατηγόρησε το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα ότι έλαβε παράνομη χρηματοδότηση από τη Σοβιετική Ένωση. Παρά το ότι οι ισχυρισμοί του Κράξι τού φάνηκαν «σχετικοί με εγκληματική πράξη», ο Ντι Πιέτρο παρέλειψε να διερευνήσει αυτό το αδίκημα.
Κατόπιν, όταν η έρευνα του «Tangentopoli» επικεντρώθηκε στον πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο Ντι Πιέτρο έγινε ο στόχος μιας εκστρατείας συκοφαντίας και ισχυρής πολιτικής πιέσεως, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί από το δικαστικό σώμα.
Πρώτη υπουργική θητεία και κατηγορίες
Μετά τα «Καθαρά χέρια», έχοντας οδηγήσει στη διάλυση των μέχρι τότε κυβερνώντων κομμάτων (με πρώτο το Χριστιανοδημοκρατικό), ο Ντι Πιέτρο κλήθηκε στη κυβέρνηση «νέων προσώπων» του Ρομάνο Πρόντι ως Υπουργός Δημόσιων Έργων, με ευθύνη για τις περιοχές που επηρεάζονται περισσότερο από τη δωροδοκία, καθώς σε αυτές όλα σχεδόν τα έργα χρηματοδοτούνται από το κράτος. Εδώ προσπάθησε να επιβάλει ένα αμφιλεγόμενο έργο, που θα διπλασίαζε τον κύριο εθνικό αυτοκινητόδρομο μεταξύ Μπολόνια και Φλωρεντίας. Προκάλεσε έτσι βίαιη αντίδραση από κατοίκους των ενδιαφερόμενων περιοχών. Οι οικολόγοι, που είχαν στηρίξει τον συνασπισμό του Πρόντι, διαμαρτυρήθηκαν για το σχέδιο. Ο Ντι Πιέτρο εγκατέλειψε έτσι το υπουργείο μετά από ένα εξάμηνο υπουργίας (17 Μαΐου – 20 Νοεμβρίου 1996).
Ο ίδιος ο Ντι Πιέτρο έγινε το αντικείμενο έρευνας το 1997 για τις δραστηριότητές του τόσο στην αστυνομία, όσο και ως δικαστής. Διαπιστώθηκε αργότερα ότι ο κύριος εισαγγελέας που χειρίσθηκε την υπόθεση του Ντι Πιέτρο, ο Φάμπιο Σαλαμόνε από την Μπρέσια, ήταν ο αδελφός ενός άνδρα που ο Ντι Πιέτρο είχε διώξει: ο αδελφός του Σαλαμόνε είχε τότε καταδικασθεί σε φυλάκιση 18 μηνών, για διάφορες κατηγορίες διαφθοράς. Αν και χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να το συνειδητοποιήσουν αυτό οι αρχές, ο Σαλαμόνε παύθηκε από την υπόθεση του Ντι Πιέτρο και, μετά από δίκες που κράτησαν χρόνια, ο Ντι Πιέτρο τελικώς απαλλάχθηκε από όλες τις κατηγορίες.
Πολιτική σταδιοδρομία
Μετά την απαλλαγή του, ο Ντι Πιέτρο ξεκίνησε μια πολιτική σταδιοδρομία, κάτι που είχε παλαιότερα αποκλείσει, με την αιτιολογία ότι δεν ήθελε να εκμεταλλευθεί τη δημοτικότητα που είχε κερδίσει κάνοντας αυτό που θεωρούσε ότι είναι απλώς το καθήκον του. Εκλέχθηκε στην Γερουσία της Δημοκρατίας σε μια εκλογή που προκλήθηκε από την παραίτηση ενός γερουσιαστή, και νίκησε τον δεξιό δημοσιογράφο Τζουλιάνο Φερράρα στην εκλογική περιφέρεια του Μουγκέλλο, όπου ούτως ή άλλως η Δεξιά δεν είχε ερείσματα: ο Ντι Πιέτρο έλαβε 67,7% έναντι 16,1% του Φερράρα, παρά την παρουσία ενός Κομμουνιστή υποψηφίου στην ψηφοφορία, του Σάντρο Κούρτσι, που έλαβε 13,0%.
Τον Μάρτιο του 1998 ο Ντι Πιέτρο ίδρυσε το δικό του κίνημα, το «Ιταλία των Αξιών» (IdV), ανάγοντας σε κύριο θέμα του την καταπολέμηση της πολιτικής διαφθοράς στην Ιταλία. Ως διαμαρτυρία ενάντια στην αυξανόμενη ανοχή της διαφθοράς στα περισσότερα ιταλικά πολιτικά κόμματα, και την εφησυχασμένη στάση αριστερών πολιτικών όπως ο Μάσσιμο Ντ' Αλέμα απέναντι στον Μπερλουσκόνι, δεν συμμάχησε με τον αριστερό συνασπισμό στις γενικές εκλογές του 2001, τις οποίες κέρδισε ο συνασπισμός του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Το κίνημα του Ντι Πιέτρο συγκέντρωσε λίγο λιγότερο από το εθνικό όριο του 4%, που ήταν απαραίτητο για την είσοδο στην Κάτω Βουλή υπό αναλογική εκπροσώπηση, ενώ κέρδισε έναν και μόνο γερουσιαστή, ο οποίος αμέσως μετά την εκλογή του αποσκίρτησε στο κόμμα του Μπερλουσκόνι.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Λιθουανίας
Το Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Λιθουανίας (λιθουανικά: LKL čempionatas), γνωστό ως Tete-a-Tete Casino-LKL για εμπορικούς λόγους, είναι ένα Λιθουανικό επαγγελματικό πρωτάθλημα για ανδρικούς συλλόγους καλαθοσφαίρισης. Στο Λιθουανικό σύστημα πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από τη Λιθουανική καλαθοσφαιρική λίγκα (Lietuvos krepšinio lyga, LKL). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 12 ομάδες (2022–23) και λειτουργεί με το σύστημα προώθησης και υποβιβασμού με τη Β΄ Κατηγορία.
Αντόνιο Ντι Πιέτρο
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις 17 Μαΐου 2006 ο Ντι Πιέτρο διορίσθηκε Υπουργός Υποδομών από τον Πρόντι στη νέα του κυβέρνηση, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 8 Μαΐου 2008. Τον Σεπτέμβριο του 2010 ο Ντι Πιέτρο επέκρινε σκληρά τον Μπερλουσκόνι και το κοινοβούλιο για την ψήφιση ενός αμφιλεγόμενου νομοσχεδίου φορολογικής αμνηστίας. Στο τέλος του 2014 εγκατέλειψε την αρχηγία του κόμματος που ο ίδιος είχε ιδρύσει, της «Ιταλίας των Αξιών».
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Λιθουανίας
Οι αγωνιστικές περίοδοι διαρκούν από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Απρίλιο (κανονική περίοδος), και από τον Μάιο μέχρι τον Ιούνιο (πλέι-οφ), με τις ομάδες να παίζουν σε δύο περιόδους από το 2014, συνολικά 220 αγώνες τη σεζόν (χωρίς τα πλέι-οφ). Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1993 ύστερα από την ανεξαρτητοποίηση της χώρας και ιδρύθηκε από τον πρώην Ολυμπιονίκη Σαρούνας Μαρτσουλιόνις. Οι σύλλογοι της έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και τη Βαλτική Λίγκα.
Αντόνιο Ντι Πιέτρο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπουργοί της Ιταλίας Κατηγορία:Ιταλοί δικαστικοί Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ιταλίας Κατηγορία:Μέλη της Ιταλικής Γερουσίας
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Λιθουανίας
Την περίοδο 2013−14, ο μέσος όρος προσέλευσης θεατών ανά αγώνα του πρωταθλήματος ήταν 1.704, κατατάσσοντας τη μέσα στη δεκάδα στα πρωταθλήματα επαγγελματικής καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη. Το πρωτάθλημα καταλαμβάνει την ογδόη θέση στην Ευρωπαϊκή κατάταξη για τα εθνικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης τα τελευταία τρία χρόνια.
Από τις 29 διαφορετικές ομάδες που έχουν συμμετάσχει από την έναρξη του Λιθουανικού Πρωταθλήματος το 1993, 2 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο: Ζάλγκιρις Κάουνας (24) και Ρίτας (6). Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Ζάλγκιρις Κάουνας.
Ιστορία
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1993 ύστερα από την ανεξαρτητοποίηση της Λιθουανίας, παλαιότερα οι ομάδες της Λιθουανίας αγωνιζόντουσαν στο Πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης από το 1923 έως το 1992. Από την ίδρυση του πρωταθλήματος, κυριαρχούσε η Ζάλγκιρις Κάουνας. Η Ζάλγκιρις κέρδισε το τρόπαιο του πρωταθλήματος για έξι συνεχόμενα έτη, από το 1994 μέχρι και το 1999. Κατά τη διάρκεια της, κύριος αντίπαλος της για τα εν λόγω έτη ήταν η Ατλέτας, αλλά στην αγωνιστική περίοδο 1999-2000 η Λιέτουβος Ρίτας κατέκτησε το πρωτάθλημα για πρώτη φορά στην ιστορία της και έτσι έσπασε το ρεκόρ της Ζάλγκιρις.
Κατά την περίοδο 2000-01, οι Πράσινοι πήραν εκδίκηση από την ήττα τους στον τελικό του Βίλνιους. Το 2001-02, η Λίετουβος Ρίτας, με επικεφαλής τον Ραμούνας Σισκάουσκας και τον Άρβυντας Ματσιγιάουσκας, για άλλη μια φορά νίκησε τη Ζάλγκιρις. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της των επόμενων τριών σεζόν η Ζάλγκιρις απέκτησε τον έλεγχο του πρωταθλήματος και υπερίσχυσε της Λίετουβος Ρίτας (2003, 2004, 2005).
Το 2006, η Ζάλγκιρις εντάχθηκε στο ισχυρότερο ευρωπαϊκό διαγωνισμό καλαθοσφαίρισης την Ευρωλίγκα. Εκείνη την εποχή οι Κόκκινοι, με επικεφαλής τον Ρομπέρτας Γιαβτόκας, τον Σίμας Γιασάιτις και τον Φρεντ Χάους, νίκησαν 4-0 τη Ζάλγκιρις. Αλλά από τότε η Ζάλγκιρις άρχισε να κερδίζει για άλλη μια φορά - δύο τίτλους στη σειρά (2007, 2008). Κατά την περίοδο 2008-09 η Λιέτουβος Ρίτας κατέκτησε το πρωτάθλημα, νικώντας τη Ζάλγκιρις 4-1. Την περίοδο 2009-10 οι Κόκκινοι, νίκησαν τη Ζάλγκιρις 4-3. Από την περίοδο 2010-11 έως και το 2020-21 η Ζάλγκιρις έχει κατακτήσει έντεκα φορές το πρωτάθλημα.
Διοργάνωση
Υπάρχουν δέκα ομάδες στη διοργάνωση που ανταγωνίζονται κάθε χρόνο σε δύο ξεχωριστές φάσεις. Κατά τη διάρκεια της περιόδου (από τον Οκτώβριο έως το Μάιο) κάθε ομάδα πρέπει να παίξει με όλες τις άλλες ομάδες στο πρωτάθλημα τέσσερις φορές, δύο φορές εντός έδρας και δύο φορές εκτός έδρας. Αυτό σημαίνει ότι η κανονική περίοδος του πρωταθλήματος της Tete-a-Tete Casino-LKL τελειώνει μετά από όλες τις ομάδες να παίζουν 36 παιχνίδια.
Στο τέλος του πρωταθλήματος, οι οκτώ καλύτερες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα ξεκινάνε τα πλέι-οφ, η πρώτη ομάδα στη βαθμολογία αντιμετωπίζει την όγδοη ομάδα του βαθμολογικού πίνακα, και ούτω καθεξής στους προημιτελικούς για μία σειρά πέντε παιχνιδιών. Οι νικητές των προημιτελικών προκρίνονται σε μία σειρά πέντε παιχνιδιών στους ημιτελικούς. Οι δύο ομάδες των ημιτελικών προκρίνονται στον τελικό σε μία σειρά επτά παιχνιδιών και αναδεικνύεται ο πρωταθλητής της διοργάνωσης. Αυτό είναι παρόμοιο με τα περισσότερα πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη.
Κάθε περίοδο, η τελευταία ομάδα της κανονικής περιόδου υποβιβάζεται στη Β΄ Κατηγορία (Nacionalinė krepšinio lyga) και αντικαθίσταται από την πρώτη προκριθείσα ομάδα του πρωταθλήματος.
Λιθουανικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις
thumb|250px|Αγώνας πρωταθλήματος μεταξύ της Σιαουλιάι και της Ζάλγκιρις Κάουνας. Μεταξύ της περιόδου 1993-94 και 2013-14, σύλλογοι του Λιθουανικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης έχουν κερδίσει την Ευρωλίγκα μία φορά, το Eurocup δύο φορές καθώς και το καταργημένο Κύπελλο Σαπόρτα μία φορά. Μέχρι στιγμής το EuroChallenge δεν το έχει κατακτήσει καμία Λιθουανική ομάδα.
Το 1985-86 η σοβιετική Ζάλγκιρις Κάουνας έφτασε μέχρι το τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και την περίοδο 1998-99 η Ζάλγκιρις κατέκτησε τον τίτλο της Ευρωλίγκα. Στην Ευρωλίγκα η χώρα βρίσκεται στη δέκατη θέση πίσω από τη Γαλλία.
Την περίοδο 2004–05 και 2008–09 η Λιέτουβος Ρίτας κατέκτησε τον τίτλο του Eurocup, και το 2006–07 έφτασε μέχρι τον τελικό. Στο Eurocup η Λιθουανία βρίσκεται στην τρίτη θέση πίσω από τη Ρωσία και την Ισπανία. Το 1997-98 η Ζάλγκιρις Κάουνας κατέκτησε τον τίτλο του Κυπέλλου Σαπόρτα.
Το 2018 η Ζαλγκίρις έφτασε μέχρι το Final Four της Ευρωλίγκα στο Βελιγράδι, όπου τελικά κατέκτησε την τρίτη θέση. Η επιστροφή λιθουανικής ομάδας το 2018 σε Final Four μετά από 18 Final Four χωρίς λιθουανική ομάδα από το Final Four του 1999 στο Μόναχο αποτέλεσε σημαντική επιτυχία για το λιθουανικό μπάσκετ και γενικότερα για την μπασκετοχώρα Λιθουανία και σύμφωνα και με μπασκετικούς αναλυτές πιστώνεται σε μεγάλο βαθμό στο Λιθουανό τότε προπονητή της Ζαλγκίρις, Σαρούνας Γιασικέβιτσιους.
Διοργανώτρια αρχή
Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Λιθουανική καλαθοσφαιρική λίγκα (Lietuvos krepšinio lyga, LKL). Στο παρελθόν ονομαζόταν Λιθουανικός σύνδεσμος συλλόγων καλαθοσφαίρισης (Lietuvos krepšinio klubų asociacija).
Διακριτικό διοργανώτριας
Το διακριτικό της διοργανώτριας αρχής έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου.
Χορηγίες
Χορηγός του πρωταθλήματος υπήρξε η Mažeikių Nafta, ενώ το πρωτάθλημα πήρε την ονομασία «Mažeikių Naftos Taurė LKL». Έως το 2011, κύριος χορηγός του πρωταθλήματος ήταν η Kalnapilis, με το πρωτάθλημα να ονομάζεται «Kalnapilis LKL». Έως το 2015 χρηματοδοτούνταν από την BEKO, τον κορυφαίο βιομηχανικό όμιλο ετερογενών δραστηριοτήτων στην Τουρκία, ενώ το πρωτάθλημα πήρε την ονομασία «BEKO-LKL». Το 2015, η Tete-a-tete Casino έγινε ο κεντρικός χορηγός του πρωταθλήματος, το οποίο πήρε την επωνυμία «Tete-a-Tete Casino-LKL».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στη Λιθουανία Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης
Έμιλι ντε Ράβιν
Η Έμιλι ντε Ράβιν (αγγλικά:Emilie de Ravin, 27 Δεκεμβρίου 1981) είναι Αυστραλή ηθοποιός.
Είναι κυρίως γνωστή για τους ρόλους της ως Τες Χάρντινκγ στην τηλεοπτική σειρά Roswell και ως Κλερ Λίτλτον στη δραματική τηλεοπτική σειρά του καναλιού ABC Οι Αγνοούμενοι. Το 2012 έκανε μια γκεστ εμφάνιση ως Μπελ στη Belle στη δραματική τηλεοπτική σειρά του καναλιού ABC Once Upon a Time και θα είναι βασικό μέλος του καστ στο δεύτερο κύκλο της σειράς. Θα υποδυόταν την κόρη του Άντονι ΛαΠάγκλια στη δραματική τηλεοπτική σειρά του καναλιού ABC, Americana, αλλά η σειρά δεν επιλέχθηκε από το κανάλι και δεν βγήκε ποτέ στον αέρα.
Σταδιοδρομία
Η ντε Ράβιν έχει συμμετάσχει στις ταινίες Santa's Slay το 2005, The Hills Have Eyes το 2006 και Ball Don't Lie το 2008. Πρωταγωνίστησε ως η εθισμένη στην ηρωίνη πρώην φίλη του πρωταγωνιστή στην ταινία neo-noir Brick το 2005. Έκανε μια μικρή κάμεο εμφάνιση στην ταινία του 2009, Public Enemies και το 2010 συμπρωταγωνίστησε στην ταινία Να Με Θυμάσαι (Remember Me). Η ντε Ράβιν συμπεριλήφθηκε τρεις φορές στη λίστα "Hot 100" του περιοδικού Maxim με τις 100 πιο καυτές γυναίκες: το 2005, στην 47η θέση, την επόμενη χρονιά στην 65η θέση και το 2008 στην 68η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλές ηθοποιοί Κατηγορία:Αυστραλές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αυστραλές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Πρόσωπα με επίκτητη αμερικανική ιθαγένεια Κατηγορία:Αυστραλοί γαλλικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί αυστραλιανής καταγωγής
Μοντενέρο ντι Μπισάτσα
Το Μοντενέρο ντι Μπισάτσα (Montenero di Bisaccia) είναι κωμόπολη και δήμος (comune) της ανατολικής Ιταλίας, στην κορυφή ενός λόφου. Υπάγεται στην Επαρχία του Καμπομπάσο, της μικρής Περιφέρειας Μολίζε. Ο πληθυσμός του κατά το 2017 ήταν 6.612 κάτοικοι, που αποκαλούνται Μοντενερέζι.
Η κωμόπολη απέχει περί τα 10 χιλιόμετρα από την ακτή της Αδριατικής Θάλασσας και περίπου 45 χιλιόμετρα από την πόλη του Καμπομπάσσο, πρωτεύουσα της Επαρχίας, αλλά και της Περιφέρειας Μολίζε. Η πλησιέστερη μεγάλη πόλη και αεροδρόμιο είναι η Πεσκάρα. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του δήμου είναι 273 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Μοντενέρο ντι Μπισάτσα είναι 41°57′ Βόρειο πλάτος και 14°47′ Ανατολικό μήκος
Ως δήμος, το Μοντενέρο ντι Μπισάτσα συνορεύει με τους ακόλουθους δήμους: Κουπέλλο, Γκουλιονέζι, Λεντέλλα, Μαφάλντα, Μοντετσιλφόνε, Παλάτα, Πετατσάτο, Σαν Φελίτσε ντελ Μολίζε, Σαν Σάλβο και Ταβέννα. Πολιούχος του Μοντενέρο είναι ο Άγιος Ματθαίος, με το πανηγύρι του στις 21 Σεπτεμβρίου.
Το Μοντενέρο ντι Μπισάτσα είναι η γενέτειρα του πρώην δικαστή και υπουργού της Ιταλίας Αντόνιο Ντι Πιέτρο, καθώς και του σεναριογράφου Νταρντάνο Σακκέττι.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βικτώριας
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βικτώριας (αγγλικά: Football Federation Victoria, FFV) είναι διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην πολιτεία Βικτώρια της Αυστραλίας. Η έδρα της βρίσκεται στη Μελβούρνη και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της πολιτείας, των πρωταθλημάτων όπως και του θεσμού του κυπέλλου.
Ιστορία
Ξεκίνησε τη λειτουργία της το 1884 με την επωνυμία Άγγλο Αυστραλιανή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Βικτώριας (Anglo Australian Football Association of Victoria) και είναι μία από τις παλαιότερες αθλητικές ομοσπονδίες στη Βικτώρια.
Παλαιών Πατρών Παρθένιος Β΄
Ο Παρθένιος Β' ήταν Έλληνας ιεράρχης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Δημητσάνα. Χειροτονήθηκε μητροπολίτης Παλαιών Πατρών το 1638, ανηψιός του προηγούμενου ιεράρχη Θεοφάνη Α΄ του Φλωρία, ο οποίος παραιτήθηκε υπέρ του. Τον Φεβρουάριο του 1641 καθαιρέθηκε. Πριν καταλάβει τον μητροπολιτικό θρόνο της Παλαιάς Πάτρας, ήταν επίσκοπος Κερνίτσης και Καλαβρύτων μέχρι το 1638, ενώ το 1652-1657 ήταν μητροπολίτης Θήβας.
Παρθενιος Β Παρθενιος Β Παρθενιος Β
Ευτέρπη
Η Ευτέρπη στην ελληνική μυθολογία ήταν μία από τις Μούσες, τις κόρες της Μνημοσύνης, με πατέρα τον Δία. Αποκαλούμενη η Δωρήτρια της Ευχαρίστησης, όταν αργότερα οι ποιητές όρισαν ρόλους σε κάθε μία από τις Μούσες, αυτή ήταν η μούσα της Μουσικής.
Τη ζωγράφιζαν δαφνοστεφανωμένη να παίζει αυλό ή να τον κρατά. Δίπλα της βρισκόταν όργανα μουσικά και κείμενα, ο Έρωτας και δένδρα με τον τραγουδιστή Τέττιγα (τζιτζίκι). Στους μεταγενέστερους κλασικούς χρόνους ονομάστηκε μούσα της λυρικής ποίησης. Κάποιοι ισχυρίζονται πως αυτή εφηύρε τον αυλό ή διπλό φλάουτο, αν και οι περισσότεροι μυθογράφοι αποδίδουν στον Μαρσύα την εφεύρεσή του.
Ο ποτάμιος θεός Στρυμόνας κατέστησε έγκυο την Ευτέρπη. Ο γιος της Ρήσος ηγήθηκε ομάδας Θρακών και σκοτώθηκε από τον Διομήδη στην Τροία, σύμφωνα με την Ιλιάδα του Ομήρου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μούσες Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Υπόθεση Τόμας Κράουν (ταινία)
Το Υπόθεση Τόμας Κράουν (αγγλ.: The Thomas Crown Affair), είναι δραματική αστυνομική ταινία αμερικανικής παραγωγής 1968 σε σκηνοθεσία του Νόρμαν Τζούισον και πρωταγωνιστούν ο Στηβ ΜακΚουήν και η Φέι Ντάναγουεϊ.
Η ταινία ήταν υποψήφια για δύο βραβεία Όσκαρ, κερδίζοντας το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού για το «Windmills of your mind» του Μισέλ Λεγκράν. Το 1999 κυκλοφόρησε ένα νέο ριμέικ και ένα δεύτερο ριμέικ ήταν σε εξέλιξη στα στάδια παραγωγής το 2016.
Πλοκή
Ένας εκατομμυριούχος επιχειρηματίας, ο Τόμας Κράουν θα επιτύχει ένα τέλειο έγκλημα, ενορχηστρώνοντας τέσσερις άνδρες να κλέψουν 2.660.527,62 δολάρια από μια τράπεζα της Βοστώνης, μαζί με ένα ακόμη πέμπτο άτομο που οδηγεί το αυτοκίνητο με τα χρήματα και  τα οποία θα αφήσει μετά σε ένα κάδο απορριμμάτων στο νεκροταφείο. Κανένας από τους άνδρες θα συναντήσει ποτέ τον Κράουν πρόσωπο με πρόσωπο, αλλά ούτε και οι ίδιοι γνωρίζονταν μεταξύ τους πριν από την ληστεία. Ο Κράουν θα πάει κρυφά στο νεκροταφείο και θα πάρει τα χρήματα από τα σκουπίδια, και έπειτα θα βγάλει αεροπορικό εισιτήριο για την Γενεύη, όπου και θα τα καταθέσει σε έναν ανώνυμο τραπεζικό λογαριασμό.
Μια ιδιωτική ερευνήτρια η Βίκυ Άντερσον θα αναλάβει για λογαριασμό της ασφαλιστικής εταιρείας έναντι αμοιβής 10% των κλεμμένων χρημάτων, να διερευνήσει την υπόθεση. Όταν θα συναντήσει τον Τόμας για πρώτη φορά θα τον θεωρήσει πιθανό ύποπτο, διαισθητικά ως εγκέφαλο της ληστείας και θα αρχίσει να τον παρακολουθεί. Ο Τόμας δεν έχει ανάγκη τα χρήματα, και στην πραγματικότητα το βλέπει ως ένα παιχνίδι. Η Βίκυ του καθιστά σαφές ότι ξέρει ότι είναι ο εγκέφαλος της ληστείας και ότι προτίθεται να το αποδείξει. Θα ξεκινήσει ένα παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, με την έλξη μεταξύ τους να είναι εμφανής. Η σχέση τους εξελίσσεται σύντομα σε μια υπόθεση που περιπλέκεται από τον όρκο της Βίκυ για να βρει τα χρήματα και να βοηθήσει τον ντετέκτιβ Έντι Μαλόουν να φέρει τον ένοχο  στη δικαιοσύνη.
Η Βίκυ και η αστυνομία πάνε στο νεκροταφείο, όπου παρακολουθήσουν έναν από τους ληστές να κάνει την παράδοση, και θα περιμένουν τον Tόμας να φτάσει ώστε να τον συλλάβουν. Όταν η Ρολς Ρόυς του θα εμφανιστεί, η Βίκυ όμως βλέπει ότι ο Τόμας έχει στείλει έναν αγγελιοφόρο στη θέση του, με ένα τηλεγράφημα ζητώντας της να φέρει τα χρήματα και να επανενωθεί μαζί του, ή αλλιώς να κρατήσει τη Ρολς Ρόις. Η Βίκυ θα σκίσει το τηλεγράφημα και θα ρίξει τα κομμάτια στον αέρα, κοιτάζοντας τον ουρανό με δάκρυα στα μάτια της. Ο Τόμας Κράουν πετά μακριά με ένα τζετ.
Box office
Η ταινία σημείωσε επιτυχία στο box office, με εισπράξεις 14 εκατομμυρίων δολαρίων, έναντι προϋπολογισμού παραγωγής 4,3 εκατομμυρίων δολαρίων.
Κριτικές
Οι κριτικές εκείνη την εποχή ήταν ανάμεικτες. Οι κριτικοί επαίνεσαν τη χημεία μεταξύ του Μακουήν και της Νταναγουέι και της κομψής σκηνοθεσίας του Τζουίσον, αλλά θεώρησαν ότι η πλοκή και το γράψιμο ήταν μάλλον ρηχές. Ο κριτικός των Chicago Sun-Times Ρότζερ Ίμπερτ της έδωσε 2 1⁄2 αστέρια από τα τέσσερα και την χαρακτήρισε «πιθανώς την πιο κακοσχεδιασμένη, αυθαίρετη, υπερφωτογραφημένη ταινία της χρονιάς. Κάτι που δεν σημαίνει ότι δεν είναι υπέροχο να το δεις. Είναι». Στον ιστότοπο συλλογής κριτικών ταινιών Rotten Tomatoes, η ταινία κατέχει βαθμολογία 72% βασισμένη σε 36 κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νόρμαν Τζούισον Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Βοστώνη Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Βοστώνη
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αεροπορικής Βάσης Καλαμάτας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αεροπορικής Βάσης Καλαμάτας είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Αεροπορική Βάση Καλαμάτας κοντά στον Κρατικό Αερολιμένας Καλαμάτας «Καπετάν Βασ. Κωνσταντακόπουλος». Ο σταθμός άνοιξε το 2011 και έκλεισε για τα περισσότερα τρένα το 2016. Προς το παρόν, εξυπηρετείται από τρένα εκδρομικής λειτουργίας, ενώ παραμένει ανενεργός για άλλα δρομολόγια.
Αεροπορική Βάση Καλαμάτας Καλαμάτα Αεροπορική Βάση Καλαμάτας Αεροπορική Βάση Καλαμάτας
Κατάλογος έργων του Ουίλλιαμ Μπλέηκ
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Ουίλλιαμ Μπλέηκ.
Η «Θεία Κωμωδία» του Δάντη
Μεταξύ 1824 και 1827 ο Μπλέηκ εικονογράφησε την «Θεία Κωμωδία» του Δάντη. Παρά το ότι το εγχείρημα αυτό έμεινε ημιτελές, συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Μπλέηκ, γιατί δεν θεωρείται απλή εικονογράφηση αλλά κριτική θεώρηση του έργου του Δάντη.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Κριτική του κειμένου
Ως κριτική του κειμένου ορίζεται η επιστήμη που σκοπό έχει να ανακαλύψει και να αποκαταστήσει κατά το δυνατόν, τυχόν λάθη, ώστε να παρουσιάσει ένα κείμενο όσο γίνεται πιο όμοιο με το πρωτότυπο.
Σε ότι αφορά κείμενα μετά την εφεύρεση της τυπογραφίας, ένα τυπωμένο αντίγραφο είναι υπό κανονικές συνθήκες ένα από τα πολλά πανομοιότυπα αντίγραφα που δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα. Όμως και πάλι, όταν ένα κείμενο είναι αληθινά σημαντικό, ο ιστορικός οφείλει να το ελέγξει ώστε να είναι βέβαιος για την πιστότητά του.
Πολύ πιο πολύπλοκο γίνεται αυτό το έργο όταν αφορά σε κείμενα που παραδόθηκαν μέσω της χειρόγραφης παράδοσης πριν από την εφεύρεση της τυπογραφίας και ιδιαίτερα σε κείμενα της αρχαιότητας. Η επιστήμη της Κριτικής των κειμένων που λέγεται και Φιλολογική κριτική, επιτελεί ένα πολύ σημαντικό έργο, αφού τα υπάρχοντα χειρόγραφα προέρχονται από τα πρωτότυπα με τη μεσολάβηση ενός αγνώστου αριθμού ενδιαμέσων αντιγράφων και γι' αυτό είναι συζητήσιμη η πιστότητα τους.
Η ανάπτυξη της Θεωρίας της Κριτικής του κειμένου
Η εμφάνιση των πρώτων έντυπων εκδόσεων του Κικέρωνα στα 1465, σήμαινε ότι για πρώτη φορά, το μέλλον των κλασικών κειμένων ήταν πια εξασφαλισμένο. Όμως, ένα σημαντικό πρόβλημα παρουσιάστηκε: ο τυπογράφος για την πρώτη έκδοση ενός κλασικού έργου χρησιμοποίησε το πιο συνηθισμένο αντίγραφο της εποχής του και όσο αυτό ανατυπωνόταν απαράλλακτο, δημιουργούνταν σταδιακά η εντύπωση ότι αυτό είναι το πλέον επίσημο και παραδεκτό κείμενο. Αυτή η αντιμετώπιση οδήγησε σε έναν συντηρητισμό που καθιστούσε δύσκολη την απόρριψη του και την αντικατάσταση του με κείμενο ριζικά ανανεωμένο.
Ήταν όμως μια εποχή δύσκολη καθώς οι πιο πολλές βιβλιοθήκες δεν είχαν καταρτίσει καταλόγους των χειρογράφων τους, τα ταξίδια ήταν δύσκολα, η φωτογραφία άγνωστη και η παλαιογραφία στα πρώτα της βήματα. Έτσι, οι λόγιοι ανέτρεχαν σε χειρόγραφα που είχαν βρεθεί, σε περιπτώσεις που το κείμενο ήταν ολοφάνερα προβληματικό.
Η πρώτη σημαντική ώθηση δόθηκε από τη μελέτη της Καινής Διαθήκης, σε μια εποχή που το Textus Receptus (= παραδεδεγμένο κείμενο, όπως ονομάζεται η έκδοση του 1633 που αποτελεί μεγάλο σταθμό στην ιστορία των εκδόσεων της Κ.Δ.) είχε περιβληθεί με κύρος και ήταν δύσκολο να αμφισβητηθεί.
Η προσπάθεια βελτίωσής του κειμένου της Κ.Δ., ξεκίνησε από τον Richard Bentley (1662-1742) και κυρίως από τον Bengel (1734), που πρώτος εισήγαγε συστηματικά την ταξινόμηση των χειρογράφων κατά γεωγραφικές περιοχές καθώς, με την διαρκή συγκομιδή γραφών από νέα χειρόγραφα κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, έγινε επιτακτικότερη η ανάγκη για μια έγκυρη μέθοδο που θα βοηθούσε στον διαχωρισμό των σημαντικών χειρογράφων.
Σταδιακά, η γενεαλογική μέθοδος του Bengel υιοθετήθηκε από τους κλασικούς φιλολόγους και απέδωσε καρπούς κατά τη δεκαετία 1830-1840 οπότε ο Lachmann, προετοιμάζοντας το έδαφος για την έκδοση της Καινής Διαθήκης, δημοσίευσε μια διεξοδικότερη παρουσίαση των κανόνων του Bengel για την επιλογή των διαφορετικών γραφών.
Το 1831 ο Carl Zumpt, στην έκδοση των In Verrem του Κικέρωνα, δημοσίευσε το πρώτο γενεαλογικό στέμμα δίνοντας έτσι και το όνομα αυτό στη στεμματική μέθοδο ( ή στέμμα των χειρογράφων, δηλ. το δέντρο στο οποίο απεικονίζονται οι σχέσεις των διαφόρων χειρογράφων μεταξύ τους), την οποία τελειοποίησαν και επέβαλαν οι κριτικές εκδόσεις των Ritschl και Madvig στα αμέσως επόμενα χρόνια.
Η έννοια του λάθους
Η πείρα της επιστήμης της "Κριτικής των Κειμένων", έχει δείξει πως αντιγραφή σημαίνει λάθη, που θεωρούνται μάλιστα, σχεδόν αναπόφευκτα.
Σε όλες τις εποχές υπάρχουν άνθρωποι πού γράφουν δυσανάγνωστα, άλλα υπάρχουν εποχές που και η γραφή είναι δυσανάγνωστη όπως για παράδειγμα οι τύποι της επισεσυρμένης γραφής των ελληνικών και λατινικών κειμένων. Με βάση αυτούς αλλά και άλλους παράγοντες, η αξιοπιστία των χειρογράφων ως φορέων των αρχικών κειμένων ποικίλλει. Όλα ως έναν βαθμό έχουν υποστεί αλλοιώσεις κατά τη διαδικασία της παράδοσης, όχι μόνο από υλικές φθορές (χειρόγραφο παραμελημένο, κατεστραμμένο ή δυσανάγνωστο) ή από αθέλητα σφάλματα των αντιγραφέων (από κούραση, ελλιπή κατάρτιση, αυθαίρετες αλλαγές λόγω μεγάλης αυτοπεποίθησης) αλλά και από επεμβάσεις εσκεμμένες.
Για παράδειγμα, αυτόγραφα χειρόγραφα Ελλήνων και Λατίνων κλασικών δεν υπάρχουν, ούτε και αντίγραφα που να έχουν παραβληθεί με τα πρωτότυπα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχουν αντίγραφα που παραδίδουν διαφορετικές μεταξύ τους γραφές και παραλλαγές, ανάμεσα στις όποιες πρέπει ο ειδικός επιστήμονας να διαλέξει την ορθότερη.
Έμμεσες παραδόσεις κειμένων
Όταν μιλάμε για έμμεση παράδοση κάποιου κειμένου, αναφερόμαστε σε κείμενα που έχουν διασωθεί μόνο από παραθέσεις, σχόλια ή μεταφράσεις. Η έμμεση παράδοση αποκαλύπτει ποια ήταν η κατάσταση του κειμένου σε μια δεδομένη εποχή και σε ένα δεδομένο περιβάλλον, και αυτές οι πληροφορίες ενδέχεται να έχουν αποφασιστική σημασία για την κριτική καθώς μπορεί να παραδίδουν γραφές άγνωστες που αξίζει να ληφθούν υπόψη.
Η έμμεση παράδοση πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή καθώς τα παραθέματα μπορεί να έχουν αλλοιωθεί:
Ως γενική αρχή, προκύπτει πως η παραλλάσσουσα γραφή σε κάποιο παράθεμα ενδέχεται να είναι σωστή μόνο αν σκοπός του παραθέματος ήταν να υπογραμμίσει ή να ερμηνεύσει τις παραλλάσσουσες λέξεις ή φράσεις. Αντιθέτως, αν η παραλλαγή είναι τυχαία μέσα στο παράθεμα, τότε πιθανότερο είναι να οφείλεται σε απλή παραδρομή της μνήμης.
Είναι βέβαιο πως παρά την χρησιμότητα της, η έμμεση παράδοση μπορεί να έχει μόνο βοηθητικό ρόλο, μια και ο κύριος στόχος της κριτικής είναι τα κείμενα που έχουν άμεση παράδοση.
Προετοιμασία της κριτικής εκδόσεως
Κατηγορία:Βιβλιογραφία Κατηγορία:Παπυρολογία Κατηγορία:Ερμηνευτική
Νάνος της Τρόπιδος
Βρίσκεται σε απόσταση 330 000 έτη φωτός (100 kpc) και είναι γαλαξίας δορυφόρος του δικού μας Γαλαξία. Η μέση ηλικία των αστέρων του γαλαξία νάνου της Τρόπιδος μοιάζει να είναι πιο μικρή απ'ότι η μέση ηλικία αστέρων άλλων δορυφόρων γαλαξιών, πράγμα που ίσως υποδηλώνει πως σχηματίστηκε μεταγενέστερα. Μάλλον έχει μια σύνθετη ιστορία σχηματισμού των αστεριών, με τρία ξεχωριστά γεγονότα σχηματισμού νέων άστρων.
Πηγές
Κατηγορία:Τοπική ομάδα γαλαξιών Κατηγορία:Τρόπις (αστερισμός) Κατηγορία:Νάνοι γαλαξίες
Λόφος Βέλιος
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Η τοποθεσία του Βέλιου λόφου υποδεικνύεται σε αυτόν τον εικαστικό χάρτη της Ρώμης, π. 753 π.Χ. μικρογραφία|Το Κολοσσαίο το 1880. Αριστερά ο Βέλιος λόφος.
Ο Βέλιος Λόφος ή η Βέλια Κορυφή είναι ένα σάγμα ή προεξοχή, που εκτείνεται έξω από τη μέση της βόρειας πλευράς του Παλατίνου λόφου προς τον Όππιο λόφο (ο ίδιος είναι μία προεξοχή του Eσκουιλίνου λόφου) στη Ρώμη.
Περιγραφή
Ο Βέλιος υπολογιζόταν ως ένας από τους επτά λόφους, στους οποίους εορταζόταν το Σεπτιμόντιον (Septimontium). Το όνομα εμφανίζεται πιο συχνά στον ενικό, αλλά και στον πληθυντικό.
Το ύψωμα περιγράφεται από τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα ως ὑψηλὸν ἐπιεικῶς καὶ περίτομον (υψηλό αρκετά και απότομο). Ένας πρωτόγονος τάφος που βρέθηκε το 1908 κοντά στην Αψίδα του Τίτου, ήταν περίπου στα 28 μ. επάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ παρθένο έδαφος βρέθηκε στο χαμηλότερο τμήμα της κοιλάδας, που καταλάμβανε η Ρωμαϊκή Αγορά, στα 3,6 μέτρα, και σε σχέση με την ανασκαφή του Παναγίου (Sepulcretum), στα 10,63 μέτρα. Το αρχικό ύψος της κορυφογραμμής μπορεί να μειώθηκε κάπως από την κατασκευή της Χρυσής Οικίας του Νέρωνα (Domus Aurea).
Η έννοια και η ετυμολογία του Βέλιου είναι τόσο αβέβαιη τώρα, όσο και στην αρχαιότητα. Αναφέρεται τακτικά στη σωζόμενη βιβλιογραφία σε σχέση με το ιερό των Θεών των Προμηθειών (aedes Deorum Penatium) και την Οικία των Βαλερίων (Domus Valeriorum).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιταλικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα λατινικά Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης
Γιουτάκα Σάνδο
Ο Γιουτάκα Σάντο (佐渡 裕, γενν. 1961) είναι δημοφιλής Ιάπωνας διευθυντής ορχήστρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Ιάπωνες μουσικοί
Άγιος Ηλίας Ζαχάρως Ηλείας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Άγιος Ηλίας (αποσαφήνιση)
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ηλεία: Άγιος Ηλίας Ηλείας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Αμοιβαδική δυσεντερία
Η αμοιβαδική δυσεντερία είναι μια ασθένεια που προκαλείται από το πρωτόζωο της ιστολυτικής αμοιβάδας. Η μόλυνση από την παρούσα ασθένεια γίνεται είτε από το νερό είτε από άπλυτα λαχανικά, όταν αυτά έχουν έλθει σε επαφή με ανθρώπινα περιττώματα.
Η ασθένεια αυτή προκαλεί 70.000 θανάτους το χρόνο παγκοσμίως.
Κατηγορία:Παρασιτικές ασθένειες
Amabiase
Πολύμνια
Η Πολύμνια, στην Ελληνική μυθολογία, ήταν η Μούσα των ιερών ύμνων και της ευγλωττίας. Ήταν η Μούσα των ύμνων ή των ασμάτων που ψάλλονται προς τιμή των θεών και των ηρώων.
Ο μύθος
Ως Μούσα, ήταν κόρη του Δία και της όμορφης Μνημοσύνης. Δύο ρόλοι αποδίδονται στην Πολύμνια, που οφείλονται σε δύο διαφορετικές ετυμολογίες του ονόματός της. Η αρχαιότερη παράδοση τη θέλει προστάτρια των ύμνων (πολύ + ύμνος) που ψάλλονταν προς τιμή των θεών και των ηρώων. Κατά τη νεότερη όμως παράδοση, η οποία ετυμολογεί το όνομά της από το πολύ + μνεία, βοηθά στην εύκολη μάθηση και την απομνημόνευση. Έτσι, η Πολύμνια συγχέεται σχεδόν με τη Μνημοσύνη και τα αγάλματά της που σώθηκαν μέχρι σήμερα επιβεβαιώνουν την ερμηνεία αυτή. Σε αυτά παριστάνεται πάντοτε σαν να κατέχεται από κάποια βαθιά σκέψη και ανάμνηση. Είναι μία πολύ σοβαρή γυναίκα, συλλογισμένη και στοχαστική. Συχνά κρατά το δάχτυλό της μπροστά στα χείλη και αυτό αυξάνει τη σιωπηλή έκφραση της μορφής της. Συνήθως απεικονίζεται φορώντας μακρύ μανδύα και πέπλο, και έχοντας εναποθέσει τον αγκώνα της σε ένα μαξιλάρι. Την ζωγράφιζαν να κοιτά προς τον Ουρανό με στεφάνι από δάφνη και μαργαριτάρια στο κεφάλι, λευκό φόρεμα, με τη λύρα στα χέρια της και την επιγραφή: "Πολυμνίς Μύθους". Φέρνει φήμη στους συγγραφείς των οποίων οι δουλειές τούς έχουν χαρίσει αθάνατη φήμη.
Επίσης, η Πολύμνια είναι μερικές φορές γνωστή και ως η Μούσα της γεωμετρίας, του διαλογισμού και της γεωργίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μούσες Κατηγορία:Αρχαία ελληνική μουσική Κατηγορία:Αρχαία ελληνική θρησκεία Κατηγορία:Αρχαίο ελληνικό θέατρο
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1991-92
Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου 1991-92 διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 231 ομάδων, οι οποίες χωρίστηκαν σε 12 διαφορετικούς ομίλους με συμμετοχή 17 έως και 20 ομάδων. Ήταν η τελευταία χρονιά εφαρμογής του συστήματος βαθμολόγησης 2-1-0. Ο πρωταθλητής του κάθε ομίλου εξασφάλισε την άνοδό του στη Γ' Εθνική ενώ οι τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα Τοπικά Πρωταθλήματα.
Τα Λευκά Όρη (εφημερίδα)
Η εφημερίδα «Τα Λευκά Όρη» ήταν εβδομαδιαία εφημερίδα των Χανίων που κυκλοφορούσε από το 1881 ως το 1889 με εκδότη τον Κωστή Μητσοτάκη. Πήρε τον τίτλο της από την οροσειρά των Λευκών Ορέων.
Η εφημερίδα, φιλελεύθερων αρχών, έγινε το κύριο όργανο του κόμματος των Ξυπόλητων (μετέπειτα Φιλελευθέρων) όπως αποκαλούσαν χλευαστικά οι αντίπαλοί τους, τους προοδευτικούς πολιτικούς της εποχής εκείνης.
Το πρώτο της φύλλο κυκλοφόρησε στις 10 Απριλίου 1881 ενώ το τελευταίο στις 27 Ιουνίου 1889.
Την άνοιξη του 1889 ο Βενιζέλος και ο Φούμης εκλέχτηκαν στην Κρητική Βουλή αλλά, μετά τις ταραχές που ξέσπασαν στο νησί, ο Σουλτάνος κήρυξε στρατιωτικό νόμο, διέλυσε τη Βουλή και κατεδίωξε τους Βενιζέλο, Φούμη και Πωλογεωργάκη που σταμάτησαν την έκδοση της εφημερίδας και κατέφυγαν στην Αθήνα για να μην συλληφθούν.
Το σύνολο των φύλλων φυλάσσεται στο «Ιστορικό Αρχείο των Χανίων».
Μέσω της εφημερίδας οι συντελεστές της προωθούσαν τις ιδέες τους σχετικά με τις κοινωνικές, τις οικονομικές και τις πολιτιστικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζονταν η Κρήτη στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν η νήσος ανήκε σε καθεστώς αυτονομίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Επέκριναν την αδράνεια της οθωμανικής διοίκησης και την αδυναμία της να εξασφαλίσει την ανάπτυξη του νησιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τα Χανιά Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κίλλεσιν
Το Κίλεσιν είναι ένα χωριό στην κομητεία Λαόις της επαρχίας Λένστερ στην Ιρλανδία, σε απόσταση περίπου 5 χιλιομέτρων από το Κάρλοου, μια μικρή αγροτική πόλη που βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Μπάρροου. Έχει πληθυσμό περίπου 1300 κατοίκους. Σχεδόν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι Καθολικοί, αν και υπάρχουν μειονότητες Προτεσταντών και Μουσουλμάνων, άθεοι, αγνωστικιστές και άλλοι. Κύριες οικονομικές δραστηριότητές της είναι ο πρωτογενής τομέας σε υπηρεσίες και κυρίως, η εκτροφή ζώων.
Κιλλεσιν
Πολιορκία της Τύρου (332 π.Χ.)
Ως πολιορκία της Τύρου αναφέρεται στο πλαίσιο της εκστρατείας του Μεγάλου Αλέξανδρου κατά της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών η πολύ σύντομη πολιορκία και κατάληψη της παραλιακής πόλης της Τύρου, στη διάρκεια της εισβολής του μακεδονικού στρατού στην Φοινίκη.
Ο δρόμος προς την Τύρο
Ο Αλέξανδρος μετά τη μάχη της Ισσού στράφηκε ακόμη νοτιότερα καταλαμβάνοντας αμαχητί τις πρώτες φοινικικές πόλεις, όπως την Άραδο, τη Μάραθο, τη Βύβλο με συνθηκολόγηση και τη Σιδώνα. Καθώς βρισκόταν στη Μάραθο, κατέφθασαν πρεσβευτές από τον Δαρείο και επιστολή, με την οποία ο μεγάλος βασιλέας πρόβαλλε πως ο Φίλιππος με τον Αρταξέρξη είχαν συνάψει φιλία, την οποία καταπάτησε ο Φίλιππος όταν βασίλεψε ο γιος του Αρταξέρξη Αρσής κι ότι εκείνος αναγκάστηκε να υπερασπιστεί τη χώρα του και να σώσει την αρχή των πατέρων του, ζητούσε ως βασιλέας από τον βασιλέα την επιστροφή της μητέρας, της συζύγου και των τέκνων του, προτείνοντας φιλία και συμμαχία και προσθέτοντας ότι συνέχισε ο Αλέξανδρος την αδικία του Φιλίππου. Σε αυτή την επιστολή ο Αλέξανδρος έσπευσε να δώσει χαρακτηριστική πολιτική απάντηση, η οποία διασώθηκε στην πληρέστερη μορφή της από τον Αρριανό «''Οι πρόγονοί σου, ερχόμενοι στη Μακεδονία και την υπόλοιπη Ελλάδα, μας κακοποίησαν, δίχως να τους έχουμε αδικήσει στο παρελθόν. Εγώ δε, όταν έγινα ηγεμόνας των Ελλήνων και επιθυμώντας να τιμωρήσω τους Πέρσες, πέρασα στην Ασία επί δικής σου βασιλείας. Γιατί βοηθήσατε τους Περίνθιους που έβλαπταν τον πατέρα μου και στη Θράκη, που κυβερνούσαμε εμείς, έστειλε στρατό ο Ώχος. Και σαν πέθανε ο πατέρας μου από δικούς σας βαλτούς, όπως κομπάσατε μάλιστα σε επιστολές σας και όταν με τον Βαγώα σκότωσες τον Αρσήν και αδίκως κατέλαβες την εξουσία όχι σύμφωνα με τoν περσικό νόμο, παρ’ αδικώντας τους. Και επειδή έστελνες εχθρικές επιστολές στους Έλληνες, να πολεμήσουν εναντίον μου, και επειδή χρήματα απέστειλες στους Λακεδαιμόνιους και ορισμένους άλλους Έλληνες, και καθώς καμία πόλη δεν τα δέχθηκε πλην Λακεδαιμονίων, έστειλες ανθρώπους να εξαγοράσουν τους φίλους μου και να καταλύσουν την ειρήνη που έφερα στους Έλληνες. Για όλα αυτά κινούμαι εναντίον σου, που πρώτος άρχισες. Καθώς μάλιστα σε νίκησα στη μάχη, πρώτα υποτάσσοντας τους στρατηγούς και τους σατράπες σου, τώρα και σένα τον ίδιο και τον στρατό σου και όλη τη χώρα κατέχω, που μου έδωσαν οι θεοί, και όσους μαζί σου στη μάχη συντάχθηκαν αλλά σε μένα κατέφυγαν, τους φροντίζω και πολεμάνε μαζί μου με τη θέλησή τους. Έλα σε εμένα, λοιπόν, σαν κύριο Ασίας όλης. Και αν φοβάσαι μήπως πάθεις κάτι κακό από μένα, στείλε μερικούς από τους έμπιστους φίλους σου να κάνουν τις σχετικές συνενοήσεις. Αν έλθεις σε μένα, τη μητέρα σου και τη γυναίκα σου και τα τέκνα σου και αν κάτι άλλο θέλεις, ζήτα να σου δώσω. Κι ό,τι με πείσεις, θα το έχεις. Και στο εξής, όταν απευθύνεσαι σε εμένα, να μην ξεχνάς πως απευθύνεσαι προς τον βασιλέα της Ασίας. Μήτε να μου γράφεις σαν ίσος, αλλά να μου μιλάς ως κύριο όλων των δικών σου πραγμάτων. Αν όχι, θα θεωρήσω πως με προσβάλλεις. Όσο για τη βασιλεία, συνέχισε να αγωνίζεσαι για αυτήν και μη φεύγεις. Γιατί εγώ θα ‘ρθω εναντίον σου, όπου και αν βρίσκεσαι''».
Σε αυτή την επιστολή-διάγγελμα, όπως το θέτει ο Droysen, ο Αλέξανδρος απευθυνόμενος γενικώς και όχι στον Δαρείο μόνο, είχε τη δυνατότητα να αιτιολογήσει τον κατά Δαρείου πόλεμο, αναφερόμενος στις πολλές έριδες μεταξύ της Περσίας και της Μακεδονίας. Παρόλα αυτά, προκήρυξε ως πρωταρχική και κύρια αφορμή του πολέμου τη μεγάλη εκστρατεία των Περσών κατά της Ελλάδας. Υπενθύμισε στους Έλληνες κυρίως την αιτία για την οποία βρισκόταν στην Ασία, άσχετα αν αυτό δεν αλήθευε παρά μόνον μερικώς, γιατί διαισθάνθηκε ότι υπήρχε ένας υποβόσκων αναβρασμός στις εντεύθεν των Θερμοπυλών ελληνικές πολιτείες, υποβοηθούμενες από την παρουσία του περσικού στόλου στο Αιγαίο. Κατόπιν αποκάλεσε τον εαυτό του κύριο της Ασίας, παρόλο που δεν είχε καταλάβει παρά μόνο τη μικρά Ασία και ένα μικρό τμήμα της Συρίας. Ο Δαρείος αντίθετα εξουσίαζε ακόμα την Αίγυπτο και τις αχανείς επικράτειες ανατολικά της Συρίας και της μικράς Ασίας ως την Ινδική• κατείχε ακόμη τους αμύθητους θησαυρούς της Περσέπολης και των Σούσων και είχε επιπλέον τη δυνατότητα να συγκροτήσει γιγάντια σε μέγεθος στρατεύματα.
Τύρος
Συνεχίζοντας την πορεία του νότια, ο Αλέξανδρος προσέγγισε την πλούσια και ισχυρή πόλη της Τύρου. Λίγο έξω από την πόλη ο Αλέξανδρος δέχθηκε αντιπροσωπεία από την Τύρο με επικεφαλής τον γιο του Βασιλιά της πόλης. Ο βασιλιάς Αζέμιλκος βρισκόταν στο Αιγαίο με τον στόλο του Αυτοφραδάτη. Οι Τύριοι δήλωσαν μεν υποταγή, αλλά αρνήθηκαν όμως να επιτρέψουν στον Αλέξανδρο να θυσιάσει στο ιερό του Μιλκ Καρτ, μιας φοινικικής θεότητας που ταυτιζόταν με τον Ηρακλή. Ο όρος τους ήταν να μην εισέλθουν οι Μακεδόνες στην πόλη τους, γιατί κάτι τέτοιο δεν επέτρεψαν ούτε στους προηγούμενους κυρίαρχους, τους Πέρσες. Στην πραγματικότητα θυσία στο ιερό του Μιλκ Καρτ στην Παλαίτυρο μπορούσε να προσφέρει μόνον ο βασιλέας της Τύρου και η όποια αποδοχή θυσίας του Αλέξανδρου, εμμέσως πλην σαφώς ήταν de facto αναγνώριση της κυριαρχίας του
Ο Αλέξανδρος κατόπιν αρκετής σκέψης καθώς οι αξιωματικοί του έδειχναν αρκετά απρόθυμοι, αναζήτησε ειρηνικό συμβιβασμό, ωστόσο οι Τύριοι σκότωσαν τους κήρυκές του και πέταξαν τα πτώματά τους από τα τείχη. Τότε αποφάσισε να καταλάβει την πόλη δια της βίας κατά τον Φεβρουάριο του 333, έχοντας ήδη αναλώσει αρκετό χρόνο, η πολιορκία που διήρκεσε μαζί με τις διακοπές περίπου 10 μήνες. Η Νέα Τύρος ήταν κτισμένη πάνω σε νησί μήκους και πλάτους περίπου χιλίων μέτρων και τη χώριζε από τη στεριά ένας πορθμός πλάτους 750 περίπου μέτρων. Αυτόν τον πορθμό αποφάσισε να προσχώσει ο Αλέξανδρος με υλικό από τις οικίες της Παλαίτυρου και κέδρα από την κοιλάδα Μπεκάα και τα Όρη του Αντιλιβάνου.
Παρόλο που οι Τύριοι αντιμετώπισαν αρχικά την προσπάθεια της πρόσχωσης με ελαφρότητα βλέποντας την αποτελεσματικότητα και την ταχύτητα των εργασιών επιτέθηκαν με πυρπολικό στις πολιορκητικές του μηχανές και τους πασσάλους του προγεφυρώματος αφήνοντας πίσω τους πολυάριθμους νεκρούς εργάτες της πρόσχωσης, κάνοντας ταυτόχρονα τη ζωή τους δύσκολη με τους καταπέλτες. Ο Αλέξανδρος δεν παραιτήθηκε από το σχέδιό του. Ο Berve παραδίδει πως διέθετε εκπληκτικούς μηχανικούς που κατασκεύαζαν νέες επιθετικές πολιορκητικές μηχανές, ιδιαίτερα ο Θεσσαλός Διάδης, που του έφτιαξε κλιμακωτούς πολιορκητικούς πύργους πάνω σε πλοία με καταπέλτες που εκτόξευαν βαρείς ογκόλιθους σε ικανή απόσταση Με τη σειρά τους οι Τύριοι κατασκεύασαν δεύτερη σειρά οχύρωσης στα πιο αδύναμα σημεία του τείχους, άπλωσαν σειρές κατεργασμένων δερμάτων μπροστά από τα τείχη για να εξομαλύνουν τον κραδασμό της πρόσκρουσης και κινούμενους τροχούς που εμπόδιζαν και έσπαζαν τα βέλη των επιτιθέμενων.