Δημήτριος_Γαλανός
Ο Γαλανός στην Ινδία
Ο Γαλανός έφυγε από την Κωνσταντινούπολη για να επισκεφθεί τη Μονή του Σινά, η οποία έστελνε ιερείς στην ελληνική κοινότητα της Βεγγάλης. Από το Σινά ταξίδεψε στη Βασόρα, όπου επιβιβάστηκε σε ένα σκάφος για την Καλκούτα. Μετά από ταξίδι έξι μηνών, στην ηλικία των είκοσι έξι πλέον, έφθασε στη Βεγγάλη το 1786. Εκεί εργάστηκε ως δάσκαλος για έξι χρόνια. Φίλος και προστάτης του υπήρξε ο Κωνσταντίνος Πανταζής, μετανάστης από την Ήπειρο και πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας. Εκείνη την περίοδο η Βεγγάλη ήταν χωνευτήρι ινδικών και δυτικών ιδεών, οι οποίες το 1828 οδήγησαν στην εισαγωγή των κοινωνικών και θρησκευτικών μεταρρυθμίσεων του κινήματος Brahmo Samaj υπό τον Raja Rama Mohan Roy (1772-1833). Η Βασιλική Ασιατική Εταιρία της Βεγγάλης είχε ήδη ιδρυθεί το 1784 και αρκετοί δυτικοί λόγιοι ενδιαφέρονταν για τη μελέτη της σανσκριτικής γλώσσας και λογοτεχνίας. Είναι πολύ πιθανό να συναντήθηκε ο Γαλανός με αυτούς τους διανοούμενους και να άρχισε εκεί την προσωπική μελέτη της γλώσσας και λογοτεχνίας. Τον συνάρπασε δε τόσο η αφοσιωμένη στάση των λογίων αυτών, ώστε, αφού εξασφάλισε ικανοποιητικούς πόρους, αποσύρθηκε από την εργασία του και αφιερώθηκε αποκλειστικά στη μελέτη. Το 1793, ο Γαλανός αναχώρησε για την πόλη του Βαρανάσι. Στο Μπεναρές σύμβουλος και μέντοράς του ήταν ο Μούνσι (γραμματέας) του βασιλέα Σιτάλ Πρασάντ Σινχ. Με τη βοήθεια και καθοδήγηση του τελευταίου σύντομα έγινε γνώστης της «γλώσσας των θεών», όπως αποκαλούνταν τα σανσκριτικά. Δάσκαλός του υπήρξε ο Κανταρντάσα του Καζί, της πόλης των Βραχμάνων, τον οποίο ο Γαλανός αναφέρει σε μια σύντομη σημείωση, στο χειρόγραφό της μετάφρασης της Μπαγκαβάντ Γκίτα και ο Σίβα Ράμα, τον οποίο αναφέρει στη διαθήκη του. Ξεχωριστός ανάμεσα στους λίγους ξένους που συνδέονταν με τον Γαλανό ήταν ο Ρώσος Πιότρ Φεντέροφ (Peter Federoff). Ο επίσκοπος Χέμπερ γράφει για αυτόν: «Υπάρχει επίσης κάποιος Ρώσος που ζει πολύ με τον Έλληνα». Ο Φεντέροφ πέθανε στο Μπεναρές και τον τάφο του έφτιαξε ο Γαλανός. Η επιγραφή στην ταφόπετρα αναφέρει: «SACRED ΤΟ ΤΗΕ MEMORY ΟF PETER FEDEROFF Native of Russia who died in the Prime of Life οn the 4th Jan. 1825», και ακολουθεί στα ελληνικά, «Ο ΞΕΝΟΣ Δ. ΓΑΛΑΝΟΣ ΤΩ ΞΕΝΩ ΠΕΤΡΩ ΤΩ ΡΩΣΣΩ». Ο χαρακτήρας, η συμπεριφορά και διάφορα περιστατικά από τη ζωή του Γαλανού στο Μπεναρές καταγράφονται στις Αφηγήσεις ενός ταξιδιού στις άνω επαρχίες, του επίσκοπου Χέμπερ, που γράφτηκε το 1824. Σημειώνει ο Χέμπερ για τον Γαλανό, χωρίς να αναφέρει το όνομά του: «Ανάμεσά τους [δηλ. τους Ευρωπαίους που ζουν στα Βαρανάζι] υπάρχει και ένας Έλληνας, καλά εκπαιδευμένος με καλούς τρόπους που ζει εδώ πολλά χρόνια, με δικούς του πόρους και μελετά τα Σανσκριτικά. Άκουσα πολλά για αυτόν στο Αλλαχαμπάντ, για το μυστήριο του χαρακτήρα και της κατάστασής του. Είναι πολύ καλός γνώστης της αρχαίας γλώσσας της χώρας του και μιλά καλά τα Αγγλικά, τα Γαλλικά και τα Ιταλικά. Οι τρόποι του είναι τρόποι ευγενούς και επικοινωνεί ελάχιστα με τους Άγγλους, ενώ αντίθετα φαίνεται να γνωρίζει καλά τις πριγκιπικές οικογένειες των Ινδουϊστών. Η κυβέρνηση τον αντιμετώπιζε στην αρχή με καχυποψία, αλλά δεν υπήρξε κάτι μεμπτό στη συμπεριφορά του που να επιβεβαιώνει τις υποψίες τους. Είναι τόσο λίγοι οι Ευρωπαίοι που μένουν στην Ινδία, ώστε φαίνεται παράξενο το γεγονός ότι επιλέγει να μείνει κανείς εδώ με τη θέλησή του, μόνο και μόνο από την αγάπη του για τη σανσκριτική λογοτεχνία, όταν μάλιστα δε φαίνεται να παράγει κάποιο έργο επί του θέματος.» Αργότερα κάποιοι από τους συμπατριώτες του αναρωτιούνταν αν είχε γίνει Ινδουιστής, γιατί φορούσε ινδικά ενδύματα, είχε φίλους Βραχμάνους και έδειχνε παθιασμένος με τη σανκριτική γλώσσα και λογοτεχνία. Επιπρόσθετα, υπάρχει μια περίεργη σημείωση στο βιογραφικό τμήμα των Ινδικών Μεταφράσεων Πρόδρομος, όπου αναφέρεται ότι ο Γαλανός έγινε Βραχμάνος και ετιμάτο ως λόγιος και άγιος από τους Ινδούς και τους Ευρωπαίους. Πάντως, η δήλωση πως έγινε Βραχμάνος πιθανώς δεν είναι αληθής, γιατί Βραχμάνος γίνεται κανείς μόνον από γέννησης.