cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουλιέλμος του Μπράουνσβαϊγκ
Βιογραφία
Το 1823 έγινε ταγματάρχης στον πρωσικό στρατό. Το 1823 ο αδελφός του θεωρήθηκε ενήλικος και ανέλαβε την εξουσία, αλλά η διακυβέρνηση ήταν άστοχη και διεφθαρμένη. Με αφορμή ένα διάταγμά του το 1830 ο λαός ξεσηκώθηκε και εισέβαλε στο ανάκτορο, που το έκαψε. Ο Κάρολος Β΄ διέφυγε και ο Γουλιέλμος ανέλαβε προσωρινά. Ένας νόμος των Γουέλφων του επέτρεψε, ένα έτος μετά, να γίνει το 1831 δούκας του Μπράουσβαϊγκ μόνιμα. Άφησε το μεγαλύτερο μέρος της διακυβέρνησης στους υπουργούς του και περνούσε τον καιρό του έξω από το δουκάτο, στην κτήση του στο Οέλς (Ολέσνικ) στη Σιλεσία.
Είχε προσχωρήσει στη Βορειο-Γερμανική Συνομοσπονδία το 1866, που την καθοδηγούσε η Πρωσία και ζήτησε να τον κληρονομήσει ο πλησιέστερος άρρην συγγενής του Ερνέστος Αύγουστος Β΄. Η Πρωσία, επειδή ο Ερνέστος Αύγουστος Β΄ διεκδικούσε το Αννόβερο, αρνήθηκε και οι σχέσεις τους περιήλθαν σε ένταση. Το 1884 απεβίωσε ο Γουλιέλμος και δημιουργήθηκε κρίση στη διαδοχή. Ο Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας δεν επέτρεπε στον κληρονόμο να έρθει, φοβούμενος ότι η διεκδίκηση του Αννοβέρου θα κατέστρεφε την ειρήνη. Ορίστηκε επιτροπή που έθεσε αντιβασιλέα στο δουκάτο, αλλά ο Ερνέστος Αύγουστος Β΄ αποκαλούσε τον εαυτό του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ και ήρθε και έμενε στην Αυστρία, στα σύνορα με τη Γερμανία. Η διένεξη κράτησε 29 έτη. Το 1913 ο Ερνέστος Αύγουστος Γ΄, γιος του προηγουμένου, στον οποίο ο Γουλιέλμος είχε αφήσει την ιδιωτική του περιουσία, νυμφεύτηκε την κόρη του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, Βικτωρία Λουίζα, με τον όρο να παραιτηθεί των αξιώσεών του στο Αννόβερο, οπότε του παραχωρήθηκε το δουκάτο.
Οικογένεια
Δεν νυμφεύτηκε, αλλά είχε μια σειρά από νόθα τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
The Negative One
Το "The Negative One" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Slipknot, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον πέμπτο δίσκο τους, .5: The Gray Chapter, του 2014. Πρόκειται για το πρώτο τραγούδι τους συγκροτήματος, που κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του Πολ Γκρέι, καθώς επίσης και την αποχώρηση του Joey Jordison. Το κομμάτι ήταν επίσης το πρώτο single του δίσκου, κυκλοφορώντας μόνο σε ψηφιακή μορφή. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και video clip, για την προώθηση του.
Το single πέτυχε εισπρακτικά, καθώς έφτασε στο νούμερο 1 των βρετανικών Rock and Metal, ενώ στα αμερικανικά charts του Billboard, έφτασε στο νούμερο 21 του Rock Songs και στο νούμερο 33 του Mainstream Rock. Τo 2015, έλαβε και μία υποψηφιότητα στα βραβεία Grammy, στην κατηγορία Best Metal Performance.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2014 Κατηγορία:Singles του 2014 Κατηγορία:Τραγούδια των Slipknot Κατηγορία:Singles της Roadrunner Records
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1996-97
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1996-97 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ εθνική κατηγορία ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες.
Διοργάνωση
Στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1996-97 δεν υπήρξε κάποια καινοτομία σε σχέση με εκείνο της προηγούμενης σεζόν 1995-96. Όπως είχε καθιερωθεί και στα προηγούμενα χρόνια, στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες, ενώ υποβιβάστηκαν τέσσερις σύλλογοι στη Γ΄ Εθνική, τη θέση των οποίων πήραν ισάριθμες ομάδες της τρίτης κατηγορίας.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1996-1997
Σαιν-Πατρίς-ντυ-Ντεζέρ
Το Σαιν-Πατρίς-ντυ-Ντεζέρ (γαλλικά: Saint-Patrice-du-Désert) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Πατρισιέν (γαλλικά: Saint-Patriciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ουίλιαμ, Πρίγκιπας της Ουαλίας
Ο Ουίλιαμ, Πρίγκιπας της Ουαλίας (γεν. Γουλιέλμος Αρθούρος Φίλιππος Λουδοβίκος, αγγλικά: William, Prince of Wales, William Arthur Philip Louis, 21 Ιουνίου 1982), είναι μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας και ο Διάδοχος του Θρόνου του Ηνωμένου Βασιλείου. Είναι ο μεγαλύτερος γιος του Βασιλιά Καρόλου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Νταϊάνα, Πριγκίπισσας της Ουαλίας.
Στις 16 Νοεμβρίου 2010, η Οικία Κλάρενς ανακοίνωσε τον γάμο του Πρίγκιπα Ουίλιαμ και της Κέιτ Μίντλετον. Ο γάμος τους έλαβε χώρα στις 29 Απριλίου 2011 στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. Λίγες ώρες πριν από την τελετή, ανακοινώθηκε από το Ανάκτορο του Μπάκιγχαμ ότι σύμφωνα με την βασιλική παράδοση και την αναγνώριση της ημέρας από τη Βασίλισσα, ο Ουίλιαμ έλαβε τον τίτλο του Δούκα του Κείμπριτζ, Κόμη του Στράθερν και Βαρώνου του Καρρικφέργκας.
Στις 3 Δεκεμβρίου 2012 ανακοινώθηκε ότι οι Δούκας και Δούκισσα του Κέιμπριτζ περιμένουν το πρώτο τους παιδί, και στις 22 Ιουλίου 2013 γεννήθηκε ο γιος τους Πρίγκιπας Γεώργιος. Το δεύτερό του παιδί, η Πριγκίπισσα Σαρλότ γεννήθηκε στις 2 Μαΐου του 2015, ενώ ο γιος του Πρίγκιπας Λούις, στις 23 Απριλίου του 2018.
Με την άνοδο του πατέρα του στον θρόνο, στις 8 Σεπτεμβρίου του 2022, έλαβε τον τίτλο του Πρίγκιπα της Ουαλίας, ως Διάδοχος.
Πρώιμα χρόνια
Ο Γουλιέλμος Αρθούρος Φίλιππος Λουδοβίκος γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1982 στο Νοσοκομείο Αγία Μαρία του Λονδίνου. Ήταν το πρώτο παιδί του Κάρολου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου (τότε Πρίγκιπα της Ουαλίας), και της Νταϊάνας, Πριγκίπισσας της Ουαλίας.Το πλήρες όνομά του ανακοινώθηκαν από το Παλάτι του Μπάκιγχαμ στις 28 Ιουνίου. Βαπτίστηκε από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι, Ρόμπερτ Ράνσι, σε αίθουσα του Παλατιού του Μπάκιγχαμ στις 4 Αυγούστου, ανήμερα των 82ων γενεθλίων της προγιαγιάς του Βασιλομήτωρος Ελισσάβετ. Ήταν το πρώτο παιδί που αποκτούσε πρίγκιπας και πριγκίπισσα της Ουαλίας μετά την γέννηση του Πρίγκιπα Ιωάννη το 1905. Οι γονείς του Ουίλλιαμ τον αποκαλούσαν στοργικά «Ουόμπατ» ή «Ουίλς»-ένα προσωνύμιο που επινοήθηκε από τον τύπο.
Από τη γέννησή του, ο είναι δεύτερος στη γραμμή διαδοχής του βρετανικού θρόνου. Σε ηλικία επτά ετών φέρεται να είπε στη μητέρα του ότι ήθελε να γίνει αστυνομικός όταν μεγαλώσει, ώστε να μπορεί να την προστατεύει, ενώ τότε ο πεντάχρονος αδελφός του Χάρρυ φέρεται να απάντησε ''«Ω, όχι δεν μπορείς. Πρέπει να γίνεις βασιλιάς»''.
Ο Ουίλλιαμ άρχισε να συνοδεύει τους γονείς του σε επίσημες επισκέψεις από νεαρή ηλικία. Το 1983 βρέθηκε για πρώτη φορά μαζί τους σε μια περιοδεία στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Η πρώτη, ωστόσο, δημόσια εμφάνισή του έγινε την 1η Μαρτίου 1991 — Ημέρα του Αγίου Δαυίδ — κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης των γονιών του στο Κάρντιφ. Ο Ουίλλιαμ υπέγραψε το βιβλίο επισκεπτών του Καθεδρικού Ναού του Λάνταφ όπου, έγινε γνωστό για πρώτη φορά ότι είναι αριστερόχειρας.
Στις 3 Ιουνίου 1991, ο Γουίλιαμ εισήχθη στο Νοσοκομείο Ρόιαλ Μπέρκσαϊρ μετά από τον τραυματισμό του στο μέτωπο σε αγώνα γκολφ από συμμαθητή του. Υπέστη ένα καταθλιπτικό κάταγμα κρανίου και χειρουργήθηκε στο Νοσοκομείο Γκέιτ Όρμοντ Στριτ, με αποτέλεσμα μια μόνιμη ουλή, την οποία το 2009, σε συνέντευξή του, χαρακτήρισε ως «ουλή του Χάρρυ Πόττερ».
Η πριγκίπισσα Νταϊάνα επιθυμούσε για τους γιους της να έχουν ευρύτερα βιώματα από τα συνηθισμένα των βασιλικών οικογενειών. Για αυτό το λόγο είχε πάει μαζί τους στο θεματικό πάρκο Γουόλτ Ντίσνεϊ στη Φλόριντα και στα ΜακΝτόναλντς, καθώς και σε κλινικές του AIDS και σε καταφύγια για αστέγους, ενώ τους αγόραζε αντικείμενα που θα τους άρεσαν, όπως βιντεοπαιχνίδια. Η ίδια, η οποία είχε χωρίσει από τον πρίγκιπα Κάρολο, πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα τις πρώτες πρωινές ώρες της 31 Αυγούστου 1997. Ο Ουίλλιαμ, ηλικίας τότε 15 ετών, μαζί με τον 12χρονο αδελφό του Χάρρυ και τον πατέρα τους, διέμεναν στο Κάστρο Μπαλμόραλ την εποχή εκείνη. Ο πρίγκιπας της Ουαλίας περίμενε μέχρι να ξυπνήσουν οι γιοι του το επόμενο πρωί για να τους πει για το θάνατο της μητέρας τους. Ο Ουίλλιαμ συνόδευσε τον πατέρα του, τον αδελφό του, τον παππού του πρίγκιπα Φίλιππο και τον θείο του Τσαρλς Σπένσερ στην κηδεία της μητέρας του. Περπάτησαν πίσω από την νεκρική πομπή από το Παλάτι του Μπάκιγχαμ μέχρι το Αββαείο του Ουέστμινστερ.
Εκπαίδευση
Ο Γουίλιαμ φοίτησε σε ανεξάρτητα σχολεία, ξεκινώντας από το Νηπιαγωγείο ΤζέΗν ΜάΥνορς και το πρωτοβάθμιο Σχολείο Ουέδερμπυ, στο Λονδίνο έκαστα. Μετά από αυτά εγγράφει στο Σχολείο Λάντγκροουβ, κοντά στο Ουώκινγχαμ, και παρακολούθησε ιδιωτικά θερινά μαθήματα από τον Ρόρι Στιούαρτ. Στο Λάντγκροουβ συμμετείχε σε αγώνες ποδοσφαίρου, κολύμβησης, μπάσκετ, σκοποβολής και ορεινού τρεξίματος. Συμμετείχε επιτυχώς στις εισαγωγικές εξετάσεις για το Κολλέγιο Ίτον, στο οποίο σπούδασε γεωγραφία, βιολογία και ιστορία της τέχνης. Στο Ίτον ενασχολήθηκε με την υδατοσφαίριση (πόλο) και συνέχισε να παίζει ποδόσφαιρο, κατέχοντας την αρχηγία της ομάδας του. Η απόφαση να σταλεί ο Γουίλιαμ στο Ίτον ήταν αντίθετη με την οικογενειακή βασιλική παράδοση που ήθελε τους πρίγκιπες να φοιτούν στο Γκόρντονστουν. Η βασιλική οικογένεια και ο σκανδαλοθηρικός τύπος συμφώνησαν άτυπα ότι ο Ουίλλιαμ έπρεπε να σπουδάσει χωρίς παρενοχλήσεις σε αντάλλαγμα με τακτικές ενημερώσεις για τη ζωή του. Ο Τζον Γουέκχαμ, πρόεδρος της Επιτροπής Παραπόνων του Τύπου, δήλωσε σχετικά με αυτή τη συμφωνία, ότι ''«ο πρίγκιπας Ουίλιαμ δεν είναι θεσμός. Ούτε ένας αστέρας σαπουνόπερας. Ούτε ένας ήρωας ποδοσφαίρου. Είναι ένα αγόρι που τα επόμενα χρόνια, ίσως το πιο σημαντικό και μερικές φορές οδυνηρό μέρος της ζωής του, θα είναι ότι θα μεγαλώσει και θα γίνει ένας άντρας»''.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στο Ήτον, ο Ουίλιαμ κατατάχθηκε στο Βρετανικό Στρατό, ενώ εργάστηκε σε αγγλικές φάρμες γαλακτοκομικών, επισκέφθηκε την Αφρική και για δέκα εβδομάδες δίδαξε παιδιά στη νότια Χιλή. Στο πλαίσιο του διεθνούς προγράμματος «Raleigh» έζησε στην πόλη Τορτέλ μαζί με άλλους νέους εθελοντές, συμμετέχοντας στις κοινές εργασίες του νοικοκυριού, και επίσης εργάστηκε ως ραδιοφωνικός παραγωγός για έναν τοπικό σταθμό. Το ενδιαφέρον του για τον αφρικανικό πολιτισμό τον ώθησε να μάθει Σουαχίλι.
Το 2001 ξεκίνησε να φοιτά στο Πανεπιστήμιο του Αγίου Ανδρέα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το γεγονός αυτό προκάλεσε μια προσωρινή αύξηση του αριθμού των αιτήσεων προς το ίδρυμα αυτό, κυρίως από νεαρές γυναίκες που ήθελαν μια ευκαιρία να συναντήσουν τον Ουίλιαμ. Ο πρίγκιπας ξεκίνησε μια σειρά μαθημάτων πάνω στην ιστορία της τέχνης, αλλάζοντας αργότερα το κύριο αντικείμενό του με εκείνο της γεωγραφίας, και πήρε το πτυχίο του με διάκριση το 2005. Ενώ φοιτούσε στο πανεπιστήμιο, εκπροσώπησε την ομάδα υδατοσφαίρισης των εθνικών πανεπιστημίων της Σκωτίας στο τουρνουά «Κελτικών Εθνών» το 2004. Οι συμφοιτητές του τον αποκαλούσαν «Στιβ», προκειμένου η ταυτότητά του να μην γίνεται γνωστή στους δημοσιογράφους.
Προκειμένου να προετοιμαστεί για την ενδεχόμενη διοίκηση του Δουκάτου της Κορνουάλης, ο Γουίλιαμ προσχώρησε το 2014 σε πρόγραμμα επαγγελματικής γεωργικής διαχείρισης στο Κέιμπριτζ, που διοργανώθηκε από το Ινστιτούτο του Κέιμπριτζ για την Βιώσιμη Ηγεσία (CPSL), του οποίου ο πατέρας του είναι προστάτης. Σύμφωνα με μια έκθεση του CNN, το 2014, το δουκάτο είναι αξίας 760 εκατομμυρίων στερλινών, που ιδρύθηκε το 1337 για να προσφέρει ένα ιδιωτικό εισόδημα στον αρχαιότερο γιο του μονάρχη. Θεωρείται ότι το Δουκάτο θα περάσει στην ιδιοκτησία του Ουίλιαμ όταν ο πατέρας του γίνει μονάρχης.
Στρατιωτική καριέρα
Ο Ουίλιαμ, έχοντας αποφασίσει να ακολουθήσει μια στρατιωτική σταδιοδρομία, τον Οκτώβριο του 2005 εξετάστηκε από την Επιτροπή Κρίσης Αξιωματικών Στρατού στο Γουέστμπερυ του Ουίλτσιρ, ώστε να κριθεί η καταλληλότητά του για να γίνει αξιωματικός του στρατού. Αφού πέρασε επιτυχώς την Επιτροπή, εισήχθη στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία του Σάντχερστ τον Ιανουάριο του 2006. Μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης, ο Ουίλιαμ ονομάστηκε Ανθυπολοχαγός στις 15 Δεκεμβρίου 2006. Στην τελετή ορκομωσίας του παρευρέθηκε η βασίλισσα Ελισάβετ, ο πρίγκιπας Κάρολος και άλλα μέλη της βασιλικής οικογένειας. Εντάχθηκε ως διοικητής σε θωρακισμένη μονάδα αναγνώρισης της βασιλικής φρουράς «Blues and Royals», όπου υπηρετούσε ήδη ο μικρότερος αδερφός του Χάρι. Με αυτά τα καθήκοντα βρέθηκε για πέντε μήνες στη στρατιωτική μονάδα Μπόβινγκτον του Ντόρσετ.
Λόγω της θέσης του Ουίλιαμ στη γραμμή διαδοχής για το βρετανικό θρόνο, αποφασίστηκε να μη βρεθεί σε περιοχές όπου διεξάγονται πολεμικές συγκρούσεις. Έτσι, συνέχισε να την κατάρτισή του, αυτή τη φορά στο Βασιλικό Ναυτικό και τη Βασιλική Αεροπορία, λαμβάνοντας τους βαθμούς του Σημαιοφόρου και του Υποσμηναγού αντίστοιχα. Αφού ολοκλήρωσε την βασική εκπαίδευσή του, βρέθηκε για τέσσερις μήνες στην κέντρο εκπαίδευσης της Βασιλικής Αεροπορίας στο Κράνγουελ. Μετά το πέρας των εντατικών μαθημάτων τα οποία παρακολούθησε, παρέλαβε τον Απρίλιο του 2008 ειδικό σήμα (πουλάδα) ιπτάμενου. Τον ίδιο μήνα πέταξε με στρατιωτικό αεροσκάφος C-17 Globemaster στην Κανταχάρ του Αφγανιστάν, προκειμένου να επισκεφθεί Βρετανούς στρατιώτες που βρίσκονται εκεί και για να επαναπατρίσει τη σορό του στρατιώτη Ρόμπερτ Πήρσον που σκοτώθηκε εκεί.
Λόγω των βασιλικών αρμοδιοτήτων του Ουίλιαμ, μια μακροχρόνια σταδιοδρομία στις ένοπλες δυνάμεις θεωρούνταν μη αποδεκτή, ενώ η επιθυμία του να βρεθεί κοντά σε εμπόλεμες ζώνες δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Ο Ουίλιαμ εντάχθηκε αρχικά στις ένοπλες δυνάμεις για μια περίοδο τριών ετών. Ωστόσο, το Σεπτέμβριο του 2008 ανακοινώθηκε ότι θα συνεχίσει την σταδιοδρομία του στο Υπουργείο Άμυνας και σε μη επιχειρησιακές πτήσεις της Αεροπορίας Στρατού. Αργότερα ανακοινώθηκε η μετάταξή του στη Βασιλική Αεροπορία και η εκπαίδευσή του ως πιλότος ελικοπτέρων έρευνας και διάσωσης.
Δεσμός με την Κέιτ Μίντλετον
Η σχέση τους ακολουθήθηκε τόσο στενά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, σε σημείο που πράκτορες στοιχημάτων δημιούργησαν στοιχήματα για την πιθανότητα γάμου του ζευγαριού, ενώ η αλυσίδα λιανικής πώλησης Woolworths παρήγαγε αναμνηστικά ομοιώματά τους. Η προσοχή των μέσων έγινε ακόμη πιο έντονη όταν ο Ουίλιαμ ζήτησε επίσημα από τον τύπο να κρατήσει αποστάσεις από την Κέιτ Μίντλετον. Στις 15 Δεκεμβρίου 2006, η Κέιτ παρευρέθηκε στην παρέλαση της Βασιλικής Στρατιωτικής Ακαδημίας του Σάντχερστ στην οποία συμμετείχε ο Ουίλιαμ.
Τον Απρίλιο του 2007, ο πρίγκιπας Ουίλιαμ και ο Κέιτ Μίντλετον διέκοψαν προσωρινά τη σχέση τους. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, η Κέιτ και η οικογένειά της παρακολούθησαν μια φιλανθρωπική συναυλία προς τιμήν της πριγκίπισσας Νταϊάνας στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, κατά την οποία κάθισαν δύο σειρές μακριά από τον πρίγκιπα Ουίλιαμ. Αργότερα, οι δύο τους εθεάθησαν μαζί δημοσίως σε αρκετές περιπτώσεις, ενώ πηγές ενημέρωσης εκτιμούσαν ότι η σχέση τους είχε αναζωπυρωθεί. Η Κέιτ ήταν παρούσα κατά τη διάρκεια τελετής του Τάγματος της Περικνημίδας στο Κάστρο Γουίντσορ, τον Ιούνιο του 2008, κατά την οποία ο πρίγκιπας Ουίλιαμ ονομάστηκε βασιλικός ιππότης από την γιαγιά του βασίλισσα Ελισάβετ. Τον Ιούνιο του 2010, κατά τη διάρκεια στρατιωτικής εκπαίδευσης του πρίγκιπα Ουίλιαμ, το ζευγάρι εγκαταστάθηκε σε ένα εξοχικό σπίτι στο Άνγκλεσι της Ουαλίας.
Γάμος και απόγονοι
Στις 16 Νοεμβρίου 2010, ανακοινώθηκε από το Κλάρενς Χάουζ ότι ο πρίγκιπας Ουίλιαμ και η Κάθριν Μίντλετον επρόκειτο να παντρευτούν. Το ζευγάρι, μάλιστα, είχε ήδη αρραβωνιαστεί κατά το ταξίδι του στην Κένυα, τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Το δαχτυλίδι αρραβώνων που δόθηκε από τον Ουίλιαμ στην Κέιτ άνηκε στη μητέρα του. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 29 Απριλίου 2011 στο Αββαείο του Ουέστμινστερ του Λονδίνου. Λίγες ώρες πριν από την τελετή, ανακοινώθηκε ότι η βασίλισσα Ελισάβετ απέδωσε στον πρίγκιπα Ουίλιαμ τους τίτλους του Δούκα του Κέιμπριτζ, του Κόμη του Στράθερν και του Βαρόνου του Καρικφέργκους. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, πάνω από 300 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως (συμπεριλαμβανομένων πάνω από 26 εκατομμύρια στο Ηνωμένο Βασίλειο) παρακολούθησαν την ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση του γάμου. Το ζεύγος απέκτησε το εξοχικό Άνμερ Χολ, κοντά στο Σάντρινγκχαμ Χάουζ του Νόρφολκ, ως γαμήλιο δώρο από τη βασίλισσα.
Η πρώτη εγκυμοσύνη της συζύγου του ανακοινώθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2012. Η Κέιτ εισήχθη στις 22 Ιουλίου 2013 στην πτέρυγα Λίντο του Νοσοκομείου Σεντ Μέρι του Λονδίνου, όπου είχε γεννηθεί και ο πρίγκιπας Ουίλιαμ. Αργότερα εκείνη την ημέρα, γέννησε τον πρίγκιπα Γεώργιο. Στις 8 Σεπτεμβρίου 2014, ανακοινώθηκε ότι η Δούκισσα του Κέιμπριτζ ήταν έγκυος στο δεύτερο παιδί της. Εισήχθη στις 2 Μαΐου 2015 στο ίδιο νοσοκομείο και γέννησε την πριγκίπισσα Σάρλοτ. Η τρίτη εγκυμοσύνη της Δούκισσας ανακοινώθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2017. Ο πρίγκιπας Λούις γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 2018. Η οικογένεια κατοικεί επίσημα στο Παλάτι του Κένσινγκτον.
Ο πρίγκιπας Ουίλιαμ είναι ανάδοχος του Κωνσταντίνου Αλέξιου της Ελλάδας και της Δανίας (γεν. 1998), γιου του πρώην διαδόχου Παύλου της Ελλάδας, και της Μία Τίνταλ (γεν.2014), μεγαλύτερου παιδιού της εξαδέλφης του Ζάρα Τίνταλ.
Ο Δούκας και η Δούκισσα του Κέιμπριτζ κατείχαν ένα σκυλί ράτσας Κόκερ Σπάνιελ, τον «Λούπο», από τον Δεκέμβριο του 2011 έως τον Νοέμβριο του 2020.
Δημόσια προσφορά και φιλανθρωπίες
Ο Πρίγκιπας Ουίλιαμ είναι προστάτης 45 φιλανθρωπικών οργανώσεων. Ευαισθητοποιείται ιδιαίτερα σε τομείς όπως είναι η αρωγή προς τους αστέγους, η προστασία του περιβάλλοντος, η κλιματική αλλαγή και η ψυχική υγεία.
Δημόσια ζωή
Σε ηλικία 21 ετών ο Ουίλιαμ διορίστηκε Σύμβουλος της Πολιτείας. Άσκησε για πρώτη φορά καθήκοντα με αυτή του την ιδιότητα όταν η Βασίλισσα συμμετείχε στη Σύνοδο των Επικεφαλής των Κυβερνήσεων της Κοινοπολιτείας του 2003 στην Αμπούτζα. Στα 21α γενέθλιά του, ο Ουίλιαμ συνόδευσε τον πατέρα του στην Ουαλία και συμμετείχε μαζί του στη Γιορτή Φαγητού του Άνγκλεσι και στα εγκαίνια ενός κέντρου αστέγων στο Νιούπορτ. Μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο, ο Ουίλιαμ ανέλαβε βασιλικά καθήκοντα για την υποστήριξη ή αντιπροσώπευση της Βασίλισσας σε επίσημες εκδηλώσεις, δημόσιες διοργανώσεις και περιοδείες στο εξωτερικό. Τον Ιούλιο του 2005 ξεκίνησε μία περιοδεία στο εξωτερικό για να συμμετάσχει σε εκδηλώσεις μνήμης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Για την 30η επέτειο από την ίδρυση της φιλανθρωπικής οργάνωσης του πατέρα του «Ίδρυμα του Πρίγκιπα», ο Ουίλιαμ και ο αδελφός του έδωσαν από κοινού συνέντευξη στους παρουσιαστές Ant & Dec. Σύμφωνα με την συγγραφέα Τίνα Μπράουν, εξέφρασε, όπως και ο πατέρας του, την επιθυμία να γίνει Γενικός Κυβερνήτης της Αυστραλίας. Ωστόσο, ο Πρωθυπουργός της Αυστραλίας Τζον Χάουαρντ εξέφρασε την επιθυμία του η θέση να κατέχεται από Αυστραλό πολίτη. Το 2009 η Βασίλισσα δημιούργησε το ιδιωτικό γραφείο του Ουίλιαμ, με σύμβουλό του τον διπλωμάτη Ντέιβιντ Μάνινγκ. Ο Μάνινγκ τον συνόδευσε τον Ιανουάριο του 2010 στην περιοδεία του στο Όκλαντ και στο Ουέλλινγκτον. Εκεί, ο Ουίλιαμ εγκαινίασε το νέο κτίριο του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Νέας Ζηλανδίας και έγινε δεκτός από έναν αρχηγό των Μάορι. Τον Ιούνιο του 2010 ο Ουίλιαμ και ο αδελφός του επισκέφθηκαν την Μποτσουάνα, το Λεσότο και τη Νότια Αφρική, όπου ήρθαν σε επαφή με έργα που σχετίζονται με την άγρια ζωή, τον αθλητισμό και τα μικρά παιδιά. Τον Νοέμβριο του 2010 παρευρέθηκε σε μνημόσυνο που πραγματοποιήθηκε στο Στρατόπεδο Μπάστιον στο Αφγανιστάν. Τον Μάρτιο του 2011 ο Ουίλιαμ επισκέφτηκε το Κράιστσερτς της Νέας Ζηλανδίας, λίγο μετά τον σεισμό που έπληξε την περιοχή, και μίλησε στην επιμνημόσυνη τελετή που τελέσθηκε στο Πάρκο Χάγκλεϊ εκ μέρους της Βασίλισσας. Ταξίδεψε επίσης στην Αυστραλία για να επισκεφθεί περιοχές που επλήγησαν από τις πλημμύρες στο Κουίνσλαντ και την Βικτώρια. Τον Απρίλιο του 2011 το περιοδικό Time τον χαρακτήρισε έναν από τους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Τον Μάιο του 2011 ο Δούκας και η Δούκισσα του Κέιμπριτζ συνάντησαν τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα και την Πρώτη Κυρία Μισέλ Ομπάμα στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ. Το ζευγάρι περιόδευσε στον Καναδά το καλοκαίρι του 2011 και παρακολούθησε τους εορτασμούς για την Ημέρα του Καναδά στον Λόφο του Κοινοβουλίου. Στις 2 Νοεμβρίου ο Δούκας και η Δούκισσα επισκέφτηκαν το Τμήμα Εφοδιασμού για υποσιτισμένα παιδιά της UNICEF στην Κοπεγχάγη.
Ο Ουίλιαμ και η Κάθριν εργάστηκαν ως πρεσβευτές για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο, συμμετέχοντας σε πολλές αθλητικές εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια των αγώνων. Τον Σεπτέμβριο του 2012 περιόδευσαν στην Σιγκαπούρη, τη Μαλαισία, το Τουβαλού και τις Νήσους του Σολομώντα, ως μέρος των Εορτασμών του Διαμαντένιου Ιωβηλαίου της Βασίλισσας. Ο Δούκας και η Δούκισσα παρευρέθηκαν και σε άλλους εορτασμούς του Ιωβηλαίου, καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους, συμπεριλαμβανομένης της Νηοπομπής του Τάμεση για το Διαμαντένιο Ιωβηλαίο τον Ιούλιο. Ο Δούκας πραγματοποίησε την πρώτη του τελετή απονομής διακρίσεων στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ τον Οκτώβριο του 2013. Τον Απρίλιο του 2014 ο Ουίλιαμ και η Κάθριν πραγματοποίησαν μια βασιλική περιοδεία στη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία με τον γιο τους, Πρίγκιπα Γεώργιο. Το ταξίδι περιλάμβανε επίσκεψη στην φιλανθρωπική οργάνωση Plunket Society και επίσκεψη σε περιοχές που επλήγησαν από τις πυρκαγιές στη Νέα Νότια Ουαλία. Τον Ιούνιο του 2014 το ζευγάρι επισκέφτηκε τη Γαλλία για να παραστεί στον εορτασμό της 70ης επετείου από την Απόβαση της Νορμανδίας. Τον Σεπτέμβριο του 2014 ο Δούκας επισκέφτηκε τη Μάλτα για να τιμήσει την 50η επέτειο της ανεξαρτησίας της. Στις 21 Οκτωβρίου ο Δούκας και η Δούκισσα συναντήθηκαν με τον Πρόεδρο της Σιγκαπούρης, Τόνι Ταν, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τον Δεκέμβριο του 2014 ο Ουίλιαμ συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Ομπάμα στο Οβάλ Γραφείο και έκανε μια ομιλία στην Παγκόσμια Τράπεζα στην Ουάσινγκτον, καταδικάζοντας το παράνομο εμπόριο άγριων ζώων. Συμμετείχε, ακόμη, σε ένα φιλανθρωπικό δείπνο στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.
Τον Φεβρουάριο του 2019 ο Ουίλιαμ και η Κάθριν πραγματοποίησαν μια διήμερη επίσκεψη στη Βόρεια Ιρλανδία, επισκεπτόμενοι το Μπέλφαστ, το Φερμανάχ και το Μπαλιμένα. Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2019 ο Ουίλιαμ πέρασε τρεις εβδομάδες εργαζόμενος για τις υπηρεσίες MI6,MI5 και GCHQ. Ο Δούκας και η Δούκισσα πραγματοποίησαν μια περιοδεία στο Πακιστάν τον Οκτώβριο του 2019, η οποία ήταν η πρώτη επίσκεψη μελών της βασιλικής οικογένειας στη χώρα για 13 χρόνια. Τον Δεκέμβριο του 2019 ο Ουίλιαμ επισκέφθηκε το Κουβέιτ και το Ομάν, για να τιμήσει την 120η επέτειο της Αγγλο-Κουβεϊτιανής Συμφωνίας του 1899. Τον Μάρτιο του 2020 το ζευγάρι πραγματοποίησε μια τριήμερη περιοδεία στην Ιρλανδία, όπου βρέθηκε στην Κομητεία Μιδ, το Κιλντάρ και το Γκόλγουεϊ. Τον Οκτώβριο του 2020 ο Δούκας και η Δούκισσα συνάντησαν τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, τον Πρόεδρο της Ουκρανίας, και την σύζυγό του Ολένα Ζελένσκα στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, κάτι που σηματοδότησε την πρώτη επίσημη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην βασιλική κατοικία μετά την εκδήλωση της πανδημίας COVID-19. Τον Δεκέμβριο το ζευγάρι πραγματοποίησε μια τριήμερη περιοδεία στην Αγγλία, τη Σκωτία και την Ουαλία, μέσω της Βασιλικής Αμαξοστοιχίας της Βρετανίας, για να αποτίσει φόρο τιμής σε πολίτες και φορείς για τις εξαιρετικές προσπάθειές τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ο Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Μπόρις Τζόνσον εξέφρασε την υποστήριξή του για την πρωτοβουλία, ενώ η Πρωθυπουργός της Σκωτίας Νίκολα Στέρτζιον κατέκρινε την περιοδεία, επικαλούμενη τους ταξιδιωτικούς περιορισμούς που βρίσκονταν σε ισχύ. Με την ιδιότητα του Ουίλιαμ ως Λόρδος Ύπατος Αρμοστής στη Γενική Συνέλευση της Εκκλησίας της Σκωτίας, το ζευγάρι περιόδευσε στο Εδιμβούργο, το Φάιφ και το Όρκνεϊ τον Μάιο του 2021. Στην Κορνουάλη στις 11 Ιουνίου 2021, ο Ουίλιαμ και η Κάθριν παρευρέθηκαν στη 47η Σύνοδο Κορυφής της G7. Παρευρέθηκαν επίσης σε μια δεξίωση, όπου ο Δούκας και ο πατέρας του συζήτησαν πολιτικές και εταιρικές λύσεις σε περιβαλλοντικά προβλήματα.
Τον Μάρτιο του 2022 ο Δούκας και η Δούκισσα πραγματοποίησαν μια περιοδεία στο Μπελίζ, τις Μπαχάμες και τη Τζαμάικα, ως μέρος των εορτασμών για το Πλατινένιο Ιωβηλαίο της Βασίλισσας. Εκεί, δέχτηκαν κριτική από μια σειρά πολιτικές προσωπικότητες και μέσα ενημέρωσης, εξαιτίας των παρελθοντικών δεσμών της βρετανικής βασιλικής οικογένειας με την αποικιοκρατία και το δουλεμπόριο του Ατλαντικού. Οι διαδηλωτές, κατά την επίσκεψη του ζευγαριού, έθεσαν το ζήτημα αποζημιώσεων για τη δουλεία. Ο Πρωθυπουργός της Τζαμάικας, Άντριου Χόλνες, ανέφερε στο ζευγάρι ότι η χώρα σχεδίαζε να γίνει μία δημοκρατία. Ο Ουίλιαμ διαβεβαίωσε ότι η βασιλική οικογένεια θα αποδεχόταν την απόφαση κάθε χώρας με «υπερηφάνεια και σεβασμό». Αργότερα, κατά τη διάρκεια των αποκαλυπτηρίων ενός μνημείου στο Λονδίνο, ο Ουίλιαμ περιέγραψε την περιοδεία στην Καραϊβική ως «μια ευκαιρία να προβληματιστούμε για τα διαφορετικά θέματα που έχουν σημαντική αξία για τους ανθρώπους της περιοχής», ενώ καταδίκασε τον ρατσισμό και τις διακρίσεις σε βάρος των μειονοτήτων.
Τον Μάιο του 2022 ο Ουίλιαμ παρευρέθηκε στην τελετή έναρξης της νέας Κοινοβουλευτικής Συνόδου για πρώτη φορά υπό την ιδιότητα του συμβούλου της πολιτείας. Εκεί ο πατέρας του, Πρίγκιπας Κάρολος, εκφώνησε τον Λόγο της Βασίλισσας εκ μέρους της Ελισάβετ Β΄.
Πρόγονοι
Πρόγονοι του Ουίλιαμ, Πρίγκιπα της Ουαλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Ουίλιαμ Κατηγορία:Τάγμα της Ακάνθου Κατηγορία:Οικογένεια Σπένσερ
Σαιν-Πωλ (Ορν)
Το Σαιν-Πωλ (γαλλικά: Saint-Paul) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Πωλιέν (γαλλικά: Saint-Pauliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Τσαρλς Λάιτολλερ
Ο Τσαρλς Χέρμπερτ Λάιτολλερ (αγγλικά: Charles Herbert Lightoller, 30 Μαρτίου 1874 – 8 Δεκεμβρίου 1952) υπήρξε διακεκριμένος Άγγλος αξιωματικός του πολιτικού και μετέπειτα του πολεμικού βρετανικού ναυτικού, ενώ διακρίθηκε και ως ιδιώτης για τις υπηρεσίες του.
Είχε περιπετειώδη ζωή, και κατά τη νεανική του ηλικία υπήρξε τυχοδιώκτης ταξιδεύοντας σε διάφορα μέρη του κόσμου κάνοντας διάφορα επαγγέλματα όπως ναυτικός, χρυσοθήρας, καουμπόι, και περιπλανώμενος ταξιδιώτης. Τον Απρίλιο του 1912 ως αξιωματικός του πληρώματος του Τιτανικού βοήθησε καθοριστικά στην εκκένωση και σωτηρία των επιβατών του υπερωκεάνιου ενώ είχε αρχίσει να βυθίζεται, δίνοντας αυστηρή προτεραιότητα σε γυναίκες και παιδιά, ενώ ο ίδιος διέφυγε τον θάνατο την τελευταία στιγμή και ήταν ο πιο υψηλόβαθμος αξιωματικός που επέζησε από το πλήρωμα. Το 1918 ως αξιωματικός του βρετανικού πολεμικού ναυτικού κατά τη διάρκεια του Α´ Παγκοσμίου Πολέμου, βύθισε γερμανικό υποβρύχιο οδηγώντας το αντιτορπιλικό στο οποίο επέβαινε πάνω στο υποβρύχιο εμβολίζοντας το, ενώ αντιμετώπισε επιτυχώς και γερμανικό Ζέπελιν. Το 1940 ως ιδιώτης, συμμετείχε στην εκκένωση των βρετανικών στρατευμάτων από τη Δουνκέρκη, διασώζοντας 127 άτομα με το πλοιάριο του.
Νεαρή ηλικία
Γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου του 1874 στην κωμόπολη Τσόρλυ, στην περιοχή του Λανκασάιρ στη βορειοδυτική Αγγλία. Η μητέρα του πέθανε σύντομα μετά τη γέννηση του, τα αδέρφια του ο Ρίτσαρντ και η Κάρολιν Μαίρη πέθαναν από οστρακιά σε μικρή ηλικία, και ο πατέρας του τον εγκατέλειψε και έφυγε για τη Νέα Ζηλανδία. Μεγαλώνοντας και φτάνοντας στην ηλικία των 13 ετών, μη θέλοντας να καταλήξει να εργάζεται στα εργοστάσια όπως τα περισσότερα παιδιά στη Βρετανία την εποχή εκείνη, ο Λάιτολλερ εργάστηκε ως μαθητευόμενος επί 4 έτη στο εμπορικό ιστιοφόρο Primrose Hill. Με τον καιρό συμμετείχε στα πληρώματα και άλλων πλοίων και πήρε μέρος σε υπερπόντια ταξίδια στον νότιο Ατλαντικό, Ινδικό Ωκεανό -όπου υπήρξε ναυαγός στη νήσο του Αγίου Παύλου- και Αυστραλία, ανεβαίνοντας παράλληλα στην ιεραρχία με την εμπειρία που αποκόμισε.
Το 1895 έχοντας πλέον φτάσει τα 21 έτη, υπηρέτησε σε πλήρωμα ατμόπλοιου στη βρετανική ταχυδρομική υπηρεσία στα δυτικά αφρικανικά παράλια, ώπου ασθένησε από ελονοσία και παραλίγο να πεθάνει.
Εγκαταλείποντας για κάποιο διάστημα τη θάλασσα, ταξίδεψε στην περιοχή Κλόνταϊκ του Γιούκον στην Αλάσκα το 1898 προς αναζήτηση χρυσού, κατά την περίοδο όπου βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη η εξόρυξη χρυσού στην περιοχή από διάφορους τυχοδιώκτες. Μη καταφέρνοντας να πετύχει κάτι σημαντικό κατά την ενασχόληση του αυτή, κατέληξε να γίνει καουμπόι στην Αλμπέρτα του Καναδά. Αποφασίζοντας να επιστρέψει στην Αγγλία, έγινε περιπλανώμενος ταξιδιώτης επί του σιδηροδρομικού δικτύου του Καναδά. Χρησιμοποιώντας κάποια εισοδήματα που κατάφερε να κερδίσει με περιστασιακή εργασία, κατάφερε να επιστρέψει πίσω στην Αγγλία, όπου έφτασε το 1899 άφραγκος. Έγινε και πάλι μέλος πληρωμάτων εμπορικών πλοίων και συνέχισε τα ταξίδια του με την ιδιότητα αυτή, σταδιακά κερδίζοντας θέσεις στη ναυτική ιεραρχία και αποκτώντας μεγαλύτερους βαθμούς.
Κατά την περίοδο όπου βρέθηκε στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας, και ενώ στη Νότια Αφρική βρισκόταν σε εξέλιξη ο πόλεμος της Βρετανικής αυτοκρατορίας με τους Μπόερ με τη συμμετοχή Αυστραλιανών δυνάμεων, ο Λάιτολλερ συμμετείχε σε μια φάρσα όπου ανέβασε τη σημαία των Μπόερ στον πύργο του λιμανιού του Σίδνεϋ κατά τις νυχτερινές ώρες και πυροδότησε ένα κανόνι χωρίς κανονόμπαλα ώστε να δημιουργηθεί ισχυρός κρότος. Οι κάτοικοι της περιοχής ξυπνώντας και βλέποντας τη σημαία των Μπόερ να κυματίζει στον πύργο πανικοβλήθηκαν θεωρώντας στη σύγχυση της στιγμής πως οι Μπόερ είχαν εισβάλει από τη Νότια Αφρική στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας. Οι υλικές ζημιές που προκλήθηκαν ήταν κάποια σπασμένα τζάμια από την ισχύ του κρότου, ενώ ο τοπικός τύπος χαρακτήρισε το συμβάν ως ανόητη και ανεύθυνη φάρσα οι υπαίτιοι της οποίας δεν ανακαλύφθηκαν τη στιγμή εκείνη. Ο Λάιτολλερ εξομολόγησε τη δράση του αυτή στον προϊστάμενο του, και του πρόσφερε την παραίτηση του, και ο προϊστάμενος του γελώντας με την όλη υπόθεση την απέρριψε ζητώντας του να επιστρέψει πίσω στη δουλειά του. Κατά την παραμονή του στην Αυστραλία, παντρεύτηκε εκεί γνωρίζοντας μια ντόπια κοπέλα, και επέστρεψαν μαζί στην Αγγλία όπου απέκτησαν 5 παιδιά μαζί.
Τιτανικός
Το 1912 ο Λάιτολλερ ήταν πλέον επικεφαλής καταστρώματος (first officer) και μέλος του πληρώματος του υπερωκεανίου Τιτανικός, του μεγαλύτερου πλοίου που είχε ποτέ κατασκευαστεί παγκοσμίως έως την εποχή εκείνη. Στις 14 Απριλίου του 1912, ο Λάιτολλερ μόλις είχε τελειώσει τη βάρδια του στη γέφυρα του πλοίου, λίγο πριν τη σύγκρουση του πλοίου με το παγόβουνο. Έχοντας αποσυρθεί στην καμπίνα του και ετοιμαζόμενος να κοιμηθεί, ένιωσε κάποια σύγκρουση στο πλοίο. Βγήκε με τις πυτζάμες του για λίγο στο κατάστρωμα αλλά μη βλέποντας αποφάσισε να επιστρέψει πίσω στην καμπίνα σκεπτόμενος πως αν συμβαίνει κάτι τότε το υπόλοιπο πλήρωμα γνωρίζει που να τον αναζητήσει. Παρέμεινε για λίγο στο κρεβάτι του χωρίς να κοιμηθεί, ώσπου ειδοποιήθηκε πως απαιτείται να παρουσιαστεί στη γέφυρα του πλοίου αμέσως. Όταν ενημερώθηκε πλέον για το τι είχε συμβεί και το πλοίο ήταν φανερό πως είχε αρχίσει να βυθίζεται, συμμετείχε στην εκκένωση των επιβατών προς τις σωστικές λέμβους. Κατά τη διάρκεια της εκκένωσης ο Λάιτολλερ έδωσε απόλυτη προτεραιότητα στις γυναίκες και τα παιδιά, έως το σημείο όπου επέτρεπε μόνο γυναίκες και παιδιά, καθώς κατά τα φαινόμενα κατέβασε και βάρκα στην οποία δεν υπήρχε κανείς όταν δεν υπήρχαν άλλα γυναικόπαιδα σε αναμονή. Σε άλλο περιστατικό του γενικότερου συμβάντος, ανακάλυψε πως σε μια βάρκα επέβαιναν 25 άντρες, επιβάτες και προσωπικό, και τους εξανάγκασε με την απειλή όπλου να βγουν από τη βάρκα, στην οποία κατόπιν τοποθέτησε γυναικόπαιδα, τα οποία όμως δεν γέμισαν πλήρως τη βάρκα. Μετά από λίγη ώρα, και καθώς το πλοίο έπαιρνε την τελική του κλίση προς βύθιση, ο Λάιτολλερ προσπάθησε να βοηθήσει και σε άλλες περιοχές του πλοίου, βλέποντας όμως την κατάσταση να χειροτερεύει κατά πολύ και πως τα πλήθη είχαν απομακρυνθεί, αποφάσισε πως δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο και βούτηξε στο νερό. Με το πλοίο να βυθίζεται όμως ρουφήχτηκε από τη δίνη και παγιδεύτηκε σε κοιλότητα του βυθιζόμενου πλοίου. Σώθηκε μόνο λόγω έκρηξης που σημειώθηκε στα ενδότερα του πλοίου καθώς ένας από τους λέβητες του μηχανοστασίου εξερράγη, κάτι που έδωσε αρκετή ώθηση εντός του νερού η οποία τον παρέσυρε και τον βοήθησε να διαφύγει και να βγει στην επιφάνεια. Από εκεί κατέφυγε σε μια από τις λέμβους, και συνέχισε τον συντονισμό της βοήθειας στους επιζώντες μέχρι να καταφτάσει βοήθεια από άλλα πλοία.
Σχετικά με το περιστατικό της βύθισης, και τις επιτροπές που ακολούθησαν για την ερεύνηση του συμβάντος, ο Λάιτολλερ υπήρξε κριτικός ως προς την αμερικανική επιτροπή και ανέφερε πως είχε άγνοια περί ναυτιλιακών ζητημάτων, ενώ υπήρξε περισσότερο θετικός ως προς τη βρετανική επιτροπή, παράλληλα αναφέροντας πως δεν επιθυμούσε η ευθύνη του συμβάντος να αποδοθεί στη ναυτιλιακή εταιρεία, καθώς ο ίδιος πίστευε για πολλά χρόνια πως μια τέτοιου είδους τραγωδία θα ήταν αναπόφευκτη. Κατά τη γνώμη του το ατύχημα οφείλεται στο ότι η συγκεκριμένη νύχτα είχε εξαιρετικά ήπιες καιρικές συνθήκες, και δεν υπήρχε κανένα ορατό σημείο κινδύνου στη θάλασσα. Έκανε νύξεις σχετικά με υπερβολική ταχύτητα του πλοίου, έλλειψη κυαλιών, και απερισκεψία το να κινείται το πλοίο κατά τη διάρκεια της νύχτας κοντά σε περιοχή όπου υπήρχε η πιθανότητα παγόβουνων, ωστόσο γενικά κατά την εποχή της κατάθεσης του υπερασπίστηκε τον εργοδότη του, τη ναυτιλιακή εταιρεία White Star Line και συνέχισε να εργάζεται στα πληρώματα της εταιρείας.
Α´ Παγκόσμιος Πόλεμος
μικρογραφία|Γερμανικό υποβρύχιο UB 148, παρόμοιο με το UB-110 Δύο έτη πριν το ξέσπασμα του Α´ Παγκοσμίου Πολέμου, στρατολογήθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό με τον βαθμό του ανθυποπλοιάρχου το 1914. Το 1915 του δόθηκε η διοίκηση του αντιτορπιλικού HMTB 117. Του απονεμήθηκε παράσημο διακεκριμένης υπηρεσίας καθώς το 1917 αντιμετώπισε επιτυχώς το γερμανικό Ζέπελιν L31, και έλαβε προαγωγή καθώς έγινε υποπλοίαρχος στο αντιτορπιλικό HMS Falcon.
Μετά τη βύθιση του Falcon από ναυτικό ατύχημα, ο Λάιτολλερ ανέλαβε καθήκοντα πλοιάρχου στο αντιτορπιλικό HMS Garry, όπου στις 19 Ιουνίου του 1918 αντιμετώπισε το γερμανικό υποβρύχιο UB-110 στα ανοικτά της βορειοδυτικής Αγγλίας έξω από το Γιόρκσαϊρ. Κατεδίωξε το γερμανικό υποβρύχιο με βόμβες βυθού ώσπου το εξανάγκασε να βγει στην επιφάνεια και κατόπιν το εμβόλισε με το πλοίο του και το βύθισε. Ο επιζών κυβερνήτης του υποβρυχίου, ανέφερε αρκετά αργότερα στα απομνημονεύματα του πως το πλήρωμα του αντιτορπιλικού εκτέλεσε πολλούς από τους επιζώντες του υποβρυχίου ενώ ήταν ανήμποροι στη θάλασσα, και σταμάτησε να τους πυροβολεί μόνο όταν πλησίασαν και άλλα πλοία τα οποία συνόδευε. Η εκδοχή αυτή αμφισβητήθηκε από τη βρετανική πλευρά και συγκεκριμένα τον μεταφραστή των απομνημονευμάτων του κυβερνήτη, και επισημάνθηκε πως δεν φαίνειται να υπήρξε επίσημη καταγγελία στις γερμανικές αρχές την εποχή εκείνη.
Δουνκέρκη
Μετά τον πόλεμο, επιχείρησε και πάλι να ασχοληθεί με την εμπορική ναυσιπλοΐα, αλλά παρά το ότι ήταν παρασημοφορημένος αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού δεν στάθηκε δυνατό να βρει εργασία, καθώς όπως και όλοι οι παλιοί επιζώντες συνάδελφοι του από τον Τιτανικό είχαν το στίγμα της μεγάλης αυτής ναυτικής τραγωδίας. Κατέληξε στο να κάνει διάφορες δουλειές, όπως ξενοδόχος, εκτροφέας κοτόπουλων, και κτηματομεσίτης, ώσπου κατάφερε να συγκεντρώσει κάποια εισοδήματα. Στις αρχές τις δεκαετίες του 1930 έγραψε την αυτοβιογραφία του με τίτλο Titanic and Other Ships (Τιτανικός και άλλα πλοία), την οποία αφιέρωσε στη σύζυγο του και η οποία γνώρισε επιτυχία.Μετά από κάποιο καιρό αγόρασε το δικό του πλοιάριο, το Sundowner. Με το ξέσπασμα του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, το βρετανικό εκστρατευτικό σώμα και οι στρατιωτικές δυνάμεις της Γαλλίας υπέστησαν βαριά ήττα στα μέσα του 1940 από τη ναζιστική Γερμανία και βρισκόταν σε πλήρη υποχώρηση. Ο όγκος των βρετανικών στρατευμάτων, 340.000 στο σύνολο, συγκεντρώθηκε στη Δουνκέρκη της βορειοδυτικής Γαλλίας και ανέμενε την επιβίβαση του στα βρετανικά πλοία ώστε να επιστρέψει στη Βρετανία, ενώ οι εναπομείνουσες γαλλικές δυνάμεις κρατούσαν όσο μπορούσαν τους Γερμανούς εκτός των ακτών. Καθώς η γερμανική αεροπορία σφυροκοπούσε τόσο τις ακτές όσο και τη θαλάσσια περιοχή, η κυβέρνηση της Βρετανίας έκρινε σκόπιμο να μην αποστείλει μαζικά ναυτικές δυνάμεις στη Δουνκέρκη για την εκκένωση των στρατευμάτων στην περιοχή αλλά να διατηρήσει τον όγκο τους για την άμυνα της Βρετανίας σε περίπτωση γερμανικής εισβολής. Το αποτέλεσμα ήταν η εκκένωση να προχωρά με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς, και ουσιαστικά τα βρετανικά στρατεύματα να είναι παγιδευμένα κινδυνεύοντας με αφανισμό. Πίσω στη Βρετανία, η κυβέρνηση αποφάσισε την επίταξη των ιδιωτικών πλοιαρίων, ώστε να βοηθηθεί όσο το δυνατό η εκκένωση των στρατευμάτων στην άλλη άκρη της Μάγχης. Ο Λάιτολλερ, συμμετείχε κυβερνώντας το δικό πλοιάριο μαζί με τους 2 γιούς του, και απέπλευσε από τις ακτές του Ντόβερ με το δικό του πλοιάριο και κάλυψε την απόσταση των 47 ναυτικών μιλίων έως τις ακτές της Δουνκέρκης πολλαπλές φορές, διασώζοντας συνολικά 127 βρετανούς στρατιώτες, ενώ παράλληλα στον ουρανό εξελίσσονταν αερομαχίες μεταξύ της βρετανικής πολεμικής αεροπορίας και της Λουτβάφε, και κυκλοφορούσαν και γερμανικά υποβρύχια στην περιοχή.
Το πλοιάριο του ήταν ένα από τα συνολικά 850 ιδιωτικά πλοιάρια που βοήθησαν στην επιτυχή εκκένωση της μεγάλης πλειοψηφίας των στρατευμάτων από τη Δουνκέρκη. Για την συνεισφορά του αυτή, έλαβε τιμητική διάκριση το 1944, ενώ το πλοιάριο του πλέον διατηρείται στο Ναυτικό Μουσείο του Ράμσγκεϊτ.
Ύστερη ζωή
Μετά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε ως τεχνίτης σε ένα μικρό ναυπηγείο στην περιοχή Ρίτσμοντ του Λονδίνου, πολύ κοντά στη γέφυρα του Ρίτσμοντ, και απασχολήθηκε εκεί έως το τέλος της ζωής του.
Αναπαραστάσεις
Ο χαρακτήρας του Λάιτολλερ έχει αναπαρασταθεί σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, οι οποίες σχεδόν στο σύνολο τους αφορούν την τραγωδία του Τιτανικού, ξεκινώνοντας από το 1943 και τη γερμανική ταινία Titanic , και συμπεριλαμβανομένης και της ιδιαίτερα επιτυχημένης ταινίας του 1997 του Τζέιμς Κάμερον με τίτλο Τιτανικός.
Είναι αρκετά πιθανό πως ο χαρακτήρας του Μαρκ Ράιλανς ως Mr Dawson στην ταινία Δουνκέρκη του 2017 σκηνοθεσίας Κρίστοφερ Νόλαν, βασίζεται στον Τσαρλς Χέρμπερτ Λάιτολλερ.
Θεοδόσιος Ρεβελιώτης (στρατιωτικός)
Ο '''Θεοδόσιος Δ. Ρεβελιώτης''' (1771, Νεστάνη Αρκαδίας - ;;) ήταν στρατηγός του Ρωσικού Στρατού και από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες της Κριμαίας. Στα κτήματά του υπάγονταν οι περιοχές Αλούπκα, Oρεάντα και λιβάδια.
Τσαρλς Λάιτολλερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Τυχοδιώκτες
Θεοδόσιος Ρεβελιώτης (στρατιωτικός)
Ήταν Διοικητής του ελληνικού τάγματος της Μπαλακλάβα. Έχει λάβει παράσημο του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου 4ου βαθμού και υπήρξε αγωνιστής του ελληνικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος κατά του τουρκικού ζυγού.
Βιογραφία
Ο Θεοδόσιος Δ. Ρεβελιώτης γεννήθηκε το 1771 στο χωριό Νεστάνη Μαντινείας στην Αρκαδία και ήταν ο μεγαλύτερος από τους τρεις αδελφούς Ρεβελιώτη.
Ο Ρεβελιώτης ακολούθησε τον Κατσώνη και τον Αντρέα Ανδρούτσο, παίρνοντας μέρος στον αγώνα εναντίων των Τούρκων, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην απελευθέρωση του Ελληνικού Έθνους.
Στις 11 Αυγούστου του 1791, η Ρωσία υπέγραψε εκεχειρία με τους Τούρκους και στις 29 Δεκεμβρίου υπέγραψαν το σύμφωνο  ειρήνης. Η Ελλάδα δεν αναφέρθηκε καν σε αυτή τη συνθήκη. Ο στρατηγός Ταμάρα διέταξε τον Κατσώνη να αποσύρει τα πλοία του στην Τεργέστη και να τα αφοπλίσει. Αλλά ο Κατσώνης, οργισμένος ότι οι Ρώσοι, όπως και στην πρώτη εκστρατεία του Αρχιπελάγους, έλυσαν τα δικά τους προβλήματα και εγκατέλειψαν τους Έλληνες, αρνήθηκε να αφοπλίσει τον στόλο και συνέχισε τον αγώνα. Ο αγώνας έγινε ελληνικός.
Ο Ρεβελιώτης έλαβε μέρος στη μάχη στο νησί της Άνδρου, όπου «η ήττα ήταν άξια της νίκης».
Στη Ρωσία
Ο Ρεβελιώτης ακολούθησε τον Λάμπρο Κατσώνη στη Ρωσία. Έχοντας περάσει στρατιωτική επανεκπαίδευση στη Ρωσία, ανέλαβε την διοίκηση του ελληνικού τάγματος της Μπαλακλάβα. Επικεφαλής του ελληνικού τάγματος ο Ρεβελιώτης έλαβε μέρος στην καταστολή των εξεγέρσεων των Τατάρων της Κριμαίας και τραυματίστηκε δύο φορές. Για τις ικανότητες και τον ηρωισμό του, στον  Ρεβελιώτη απονεμήθηκε το Παράσημο του Τάγματος  του Αγίου Γεωργίου και έλαβε τον βαθμό του Στρατηγού.
Ο ερευνητής Νικόλαος Ρηγόπουλος γράφει ότι για αρκετό καιρό (χωρίς να αναφέρει το έτος) ο Ρεβελιώτης υπηρέτησε στην αυτοκρατορική αυλή. Κάτω από το πορτρέτο του από ελληνικές πηγές, αναγράφεται: «Θεοδόσιος Δ. Ρεβελιώτης, Ρώσος στρατηγός, έμπιστος της Μεγάλης Αικατερίνης».
Ο Στρατηγός είχε στην ιδιοκτησία του γη συγκρίσιμη με την  ιδιοκτησία του πρίγκιπα Ποτέμκιν.
Στα χέρια των απογόνων του Ρεβελιώτη, όλα αυτά τα τεράστια ακίνητα δεν μπορούσαν να διατηρηθούν ούτε κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Αναδιανεμήθηκαν και πωλήθηκαν.
Ο Θεοδόσιος Ρεβελιώτης δεν έσπασε τους δεσμούς με την πατρίδα του και ως Ρώσος στρατηγός έγινε μέλος της μυστικής ελληνικής επαναστατικής οργάνωσης, της Φιλικής Εταιρείας. Οι ιστορικοί ανέφεραν ότι η πρώτη αποστολή χρημάτων, για την ενίσχυση του αγώνα στην Ελλάδα έγινε το 1820.
Ελληνική Επανάσταση
Η Ελληνική επανάσταση ξέσπασε το 1821. Ακολουθώντας το πνεύμα και το γράμμα της Ιεράς Συμμαχίας Ευρωπαίων Μοναρχών, ο Αυτοκράτορας Αλέξανδρος ο 1ος  αποστασιοποιήθηκε  από τη στάση του Αλέξανδρου Υψηλάντη και έθεσε ως στόχο την τήρηση της αυστηρής ουδετερότητας. Οι ιστορικοί σημείωσαν ότι παρά το γεγονός αυτό, ο Ρεβελιώτης, ενώ ακόμα βρισκόταν στην αυτοκρατορική αυλή, έστειλε  το 1823 χρήματα στον Παπαφλέσσα, ο οποίος ήταν τότε υπουργός πολέμου της επαναστατικής κυβέρνησης της Ελλάδας. Όμως, σύμφωνα με έναν βετεράνο του αγώνα, έναν ιερέα και  ιστορικό, τον Αμβρόσιο Φραντζή, τα χρήματα αυτά ξοδεύτηκαν στη διαμάχη των ελληνικών αστικών κομμάτων.
Εν τω μεταξύ, οι μικρότεροι αδελφοί του Ρεβελιώτη, ο Γιάννης και ο Νικόλαος, συμμετείχαν στις μάχες στην Πελοπόννησο με τον Δημήτριο Υψηλάντη κατά την πολιορκία της Τριπολιτσάς. Υπό τη διοίκηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη οι αδελφοί έλαβαν μέρος στις μάχες στα Δερβενάκια ενάντια στον Δράμαλη και στο Τρίκορφο, εναντίον των Αιγυπτίων του Ιμπραήμ-πασά. Τα αδέλφια του πήραν μέρος  και στη μάχη με τον Παπαφλέσσα στο Μανιάκι.
Λειβαδιακός Λειβαδιών
Ο Λειβαδιακός Λειβαδιών ήταν κυπριακός αθλητικός σύλλογος με έδρα τα Λιβάδια της επαρχίας Λάρνακας. Διατηρούσε ομάδα ποδοσφαίρου η οποία έχει συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Επιπλέον, διατηρούσε ομάδα ποδοσφαίρου σάλας η οποία είχε συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία της Κύπρου.
Ιστορία
Ο Λειβαδιακός ιδρύθηκε το 1971. Η αρχική ονομασία του σωματείου ήταν Αναγέννηση, στη συνέχεια έγινε Αθλητικής Όμιλος Λιβαδιών και στο τέλος Λειβαδιακός. Χρώματα της ομάδας ήταν το κίτρινο και το πράσινο. Αρχικά, εντάχθηκε στην Επαρχιακή Ποδοσφαιρική Ένωση Λάρνακας (ΕΠΕΛ).
Το 1987 εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Στην πρώτη του συμμετοχή στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 1987-88, τερμάτισε στην προτελευταία θέση του ομίλου του και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα.
Επανεντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία το 1989 μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Συμμετείχε στη Δ΄ κατηγορία για τρεις περιόδους. Την περίοδο 1991-92 κατέκτησε το πρωτάθλημα του ομίλου του και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Συμμετείχε 2 περιόδους στη Γ΄ κατηγορία. Υποβιβάστηκε την περίοδο 1993-94. Ακολούθησαν 2 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1995-96 τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Ακολούθως το ποδοσφαιρικό τμήμα διαλύθηκε.
Το 2010 το σωματείο αποφάσισε να ενεργοποιήσει το ποδοσφαιρικό τμήμα του Λειβαδιακού Λειβαδιών και για το λόγο αυτό ενοποιήθηκε με τη Σαλαμίνα Λειβαδιών, ομάδα που ίδρυσαν οι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στα Λιβάδια, δημιουργώντας την ομάδα Λειβαδιακός/Σαλαμίνα Λειβαδιών. Το 2020 η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε και συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΕΠΕΛ. Το 2022 ενοποιήθηκε με το ΘΟΪ/ΑΕΚ Λειβαδιών δημιουργώντας την ομάδα FC Λειβάδια.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Λειβαδιακός συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.
Ποδόσφαιρο σάλας
Ο Λειβαδιακός απο το 2003 μέχρι το 2014 διατηρούσε και ομάδα ποδοσφαίρου σάλας με συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία και Β΄ κατηγορία. Η ομάδα έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Κυπριακές ομάδες ποδοσφαίρου σάλας Κατηγορία:Λιβάδια Λάρνακας
Βιλανκούλο
Το Βιλανκούλο (Vilankulo), γνωστό παλαιότερα με την αποικιακή εκδοχή του ονόματος ως Βιλανκούλος (Vilanculos), είναι παράκτια πόλη στο ομώνυμο διαμέρισμα της νότιας Μοζαμβίκης, στην Επαρχία Ινιαμπάνε. Ο πληθυσμός της το 2010 εκτιμήθηκε σε 24.433 κατοίκους. Η πόλη πήρε την ονομασία της από το όνομα του τοπικού φυλάρχου Γκαμέλα Βιλανκούλο Μουκόκε, ενώ κάποια από τα προάστιά της φέρουν τα ονόματα των γιων του.
Το Βιλανκούλο έχει από το 2011 ένα νέο, διεθνές αεροδρόμιο στα νότια όρια της πόλης, με καθημερινές πτήσεις από και προς αρκετούς προορισμούς της νοτιοανατολικής Αφρικής, όπως το Γιοχάνεσμπουργκ και την πρωτεύουσα της Μοζαμβίκης Μαπούτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βιλανκουλο
Ολοκρατία
H ολοκρατία (holocracy) είναι ένα σύστημα διοίκησης και οργάνωσης στο οποίο η εξουσία λήψης αποφάσεων κατανέμεται οριζόντια και όχι ιεραρχικά. Η Ολοκρατία έχει υιοθετηθεί από κερδοσκοπικούς και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς στην Αυστραλία, Γερμανία, ΗΠΑ, Γαλλία, η Νέα Ζηλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Βόρειο σύνθετο
Το βόρειο σύνθετο είναι χειμερινό άθλημα στο οποίο οι αθλητές διαγωνίζονται στο σκι αντοχής και στο άλμα με σκι, οι βαθμολογίες των οποίων καθορίζουν το τελικό αποτέλεσμα. Σε παγκόσμιο επίπεδο, την ευθύνη για το άθλημα έχει η Διεθνής Ομοσπονδία Σκι (FIS). Αποτελεί χειμερινό ολυμπιακό άθλημα από το 1924.
Ολοκρατία
Ιστορία
Το ολοκρατικό σύστημα επωάστηκε εντός της αμερικάνικης εταιρείας Ternary Software, η οποία πειραματίζεται με διάφορες φόρμες δημοκρατικής διακυβέρνησης. Ο ιδρυτής της Ternary, Μπράιαν Ρόμπερτσον (Brian Robertson) αποθησαύρισε τις βέλτιστες πρακτικές της εταιρείας σε ένα οργανωτικό σύστημα που έγινε γνωστό ως "Ολοκρατία" το 2007. Αργότερα, ο Ρόμπερτσον ανέπτυξε το Σύνταγμα Ηοlacracy το 2010, το οποίο ορίζει τις αρχές και τις βασικές πρακτικές του διοικητικού αυτού συστήματος με σκοπό να στηρίξει την υιοθέτησή του από άλλους οργανισμούς.
Ο όρος ολοκρατία πηγάζει εκ του όρου ολαρχία, που επινόησε ο Arthur Koestler στο βιβλίο του 1967, Το πνεύμα της μηχανής. Μια ολαρχία αποτελείται από υποσύνολα που είναι αυτόνομα και αυτάρκης, ενώ εξαρτώνται επίσης από το ευρύτερο σύνολο στο οποίο εντάσσονται. Έτσι, μια ολαρχία είναι μια ιεραρχία αυτορυθμιζόμενων υποσυνόλων, τα οποία λειτουργούν ως αυτόνομα σύνολα αλλά και ως αλληλεξαρτώμενα μέρη του Όλου.
Επιρροές και συγκρίσιμα συστήματα
Η ολοκρατία μπορεί να συγκριθεί με την σοσιοκρατία, ένα παρόμοιο σύστημα διακυβέρνησης που αναπτύχθηκε στα μέσα του 20ού αιώνα. Η σοσιοκρατία ή κοινωνιοκρατία αποτέλεσε δε μια σημαντική πρώιμη επιρροή στην εκκόλαψη της ολοκρατίας, αν και τελικά το νεώτερο σύστημα απομακρύνθηκε από βασικές αρχές της. Πάρα αυτά, η κοινωνιοκρατία ήταν αυτή που ενέπνευσε την αρχιτεκτονική του κύκλου στη διακυβερνητική δομή της ολοκρατίας. Ωστόσο η ολοκρατία, σχεδιάστηκε για να εξυπηρετεί με το καλύτερο τρόπο κερδοσκοπικούς και μη οργανισμούς και προς τούτο διακρίνει σημαντικά μεταξύ των ρόλων εντός ενός οργανισμού και των προσώπων που εργάζονται σε αυτόν.