cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λουδοβίκος Αρμάνδος Β΄ του Κοντί
Δέχτηκε πολλά προνόμια από τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΔ΄ και από τον αντιβασιλέα Φίλιππο Β΄ της Ορλεάνης. Πολέμησε στους Γαλλικούς πολέμους της Ισπανικής διαδοχής, αλλά δεν επέδειξε τις στρατιωτικές ικανότητες του πατέρα του.
Υποστηρικτής των οικονομικών μεθόδων του Τζον Λω, που του επέφεραν μεγάλα οικονομικά κέρδη, πέθανε πρόωρα και τον διαδέχθηκε ο γιος του, Λουδοβίκος Φραγκίσκος Α´ του Κοντί.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1713 τη Λουίζα-Ελισάβετ των Βουρβόνων (1693 - 1775), κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ πρίγκιπα του Κοντέ και εγγονή του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Κοντέ
AzTV
Η AzTV ή Αζερική Τηλεόραση (Azərbaycan Televiziyası) είναι το κρατικό εθνικό τηλεοπτικό κανάλι στο Αζερμπαϊτζάν. Είναι το παλαιότερο τηλεοπτικό κανάλι της χώρας, ξεκινώντας τις πρώτες εκπομπές στις 14 Φεβρουαρίου 1956 στο Μπακού στην τότε Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν.
Από το 2005, ιδιοκτήτης είναι η κλειστή συμμετοχική εταιρεία Αζερικές Ραδιοφωνικές και Τηλεοπτικές Μεταδόσεις (Azərbaycan Televiziya və Radio Verilişləri Qapalı Səhmdar Cəmiyyəti), με μόνο μέτοχο την Αζερική κυβέρνηση. Η εταιρεία κατέχει επίσης τα κανάλια Idman Azərbaycan TV (Αθλητική Αζερική Τηλεόραση) και Mədəniyyət TV (Πολιτισμική Τηλεόραση).
Το 2007, μια αίτηση του AzTV για να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση απορρίφθηκε επειδή βρέθηκε ότι το κανάλι ήταν βαθιά συνδεδεμένο με την κυβέρνηση. Το κανάλι ξεκινά τον καθημερινό προγραμματισμό του με την μετάδοση του εθνικού ύμνου του Αζερμπαϊτζάν.
Τεχνολογία
Οι πρώτες μεταδόσεις (συμπεριλαμβανομένης της μουσικής και βίντεο) που καταγράφηκαν το 1956 είναι αποθηκευμένα σε φιλμ. Το 1965, το στούντιο άρχισε να μεταδίδει με καταγραφή βιντεοκασέτας αφού η αγορά του σχετικού εξοπλισμού έγινε προσιτή και η ποιότητα των εκπομπών τους (συμπεριλαμβανομένων των μουσικών βίντεο) αυξήθηκε. Η AzTV διατηρεί τεράστιο αρχείο με όλα τα αποθηκευμένα τηλεοπτικά προγράμματα που καταγράφηκαν από το 1956 έως σήμερα. Όλες οι εκπομπές τους σώζονται σε διάφορες μορφές φιλμ και βίντεο.
Εκπομπή περιοχή
Τον Μάρτιο του 2014, το 99.96% του πληθυσμού του Αζερμπαϊτζάν μπορούσε να λάβει το σήμα του AzTV μέσω επίγειας, καλωδιακής ή δορυφορικής μετάδοσης, έχοντας την μεγαλύτερη κάλυψη από κάθε άλλο κανάλι της χώρας.
Εκτός από τις τηλεοπτικές μεταδόσεις στην εγχώρια αγορά, το AzTV μεταδίδεται διεθνώς στο διαδίκτυο και μέσω του επίγειου δορυφόρου στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και τμήματα της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας.
Βαλαάμ
thumb|180px|Ο Βαλαάμ και ο Άγγελος, πίνακας του [[Γκούσταβ Γιέγκερ]] Ο Βαλαάμ είναι πρόσωπο της Βίβλου. Αν και αναφέρεται ως Προφήτης των Εβραίων στη Παλαιά Διαθήκη και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη (Κεφ.2:14) είναι εκείνος που κλήθηκε από τον Βαλάκ, τον Βασιλέα των Μωαβιτών, προκειμένου να καταραστεί τους Ισραηλίτες. Αντ΄ αυτού όμως ευλόγησε τον λαό του Κυρίου.
Ο Βαλαάμ μνημονεύεται στην Επιστολή προς την Εκκλησία της Περγάμου κατά την Αποκάλυψη.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Οι Περιπέτειες του Σάμμυ: Το Μυστικό Πέρασμα (ταινία)
Η ταινία Οι Περιπέτειες του Σάμμυ: Το Μυστικό Πέρασμα (αυθεντικός τίτλος: «Sammy's Adventures: The Secret Passage») είναι μια βελγική-Γάλλος ταινία κινουμένων σχεδίων, την οποία σκηνοθέτησε ο Μπεν Στάσεν (Ben Stassen). Η ταινία προβάλλεται (και σε 3D) από τις 9 Δεκεμβρίου 2010 στους ελληνικούς κινηματογράφους, μεταγλωττισμένη στα ελληνικά με τις φωνές των Γιώργου Καπουτζίδη (Σάμμυ), Λίνας Σακκά (Σέλι), Γιώργου Λιανού (Ρέι), Κώστα Τριανταφυλλόπουλου (Σλιμ) και Άριελ Κωνσταντινίδη (Σνόου).
Πλοκή
Από την πρώτη στιγμή της ζωής του, ο Σάμμυ έρχεται αντιμέτωπος με τον κίνδυνο και πολύ σύντομα ανακαλύπτει ότι η ζωή δεν είναι ένας ωκεανός ηρεμίας και γαλήνης. Πρέπει να μάθει να επιζεί, για να καταφέρει να επιστρέψει μια μέρα στην ίδια παραλία όπου γεννήθηκε. Αυτή είναι η μοίρα του ως χελώνας. Ο Σάμμυ, όμως, έχει σκληρό... καβούκι, δυνατά κι ευκίνητα πτερύγια και μια ιδιαίτερη αγάπη για την περιπέτεια!
Κατά τη διάρκεια του απίστευτου ταξιδιού του, σε θάλασσες ζεστές και παγωμένες, θα κάνει φίλους, θα συναντήσει ανθρώπους και θα προβληματιστεί για την υγεία του πλανήτη. Βασική του, όμως, αποστολή, είναι να ξαναβρεί την πανέμορφη Σέλι. Αυτή που πριν από αρκετά χρόνια του έσωσε τη ζωή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βελγικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βελγικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων
Πανίκος Λεωνίδου
Ο Πανίκος (Παναγιώτης) Λεωνίδου (Πάχνα Λεμεσού, 15 Ιουνίου 1959) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πανίκος Λεωνίδου γεννήθηκε στην Πάχνα στις 15 Σεπτεμβρίου 1959. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε δημόσια διοίκηση και πολιτικές επιστήμες στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και νομικά στο ίδιο πανεπιστήμιο. Στη συνέχεια ακολούθησε σπουδές στον ελληνικό πολιτισμό στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Εργάζεται ως δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με την Ελένη Παπαϊωάννου και έχει δύο υιούς και μία κόρη.
Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 1991 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λεμεσού με το ΔΗΚΟ, θέση στην οποία επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 1996. Την περίοδο 1991-2000 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντας (ΣΑΛΑ). Την περίοδο 2003-2011 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Λιμένων Κύπρου. Την περίοδο 2011-2016 ήταν αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου.
Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Θεατρικής Ανάπτυξης Λεμεσού (ΕΘΑΛ) και πρόεδρος του Παγκύπριου Συνδέσμου Δημόσιας Διοίκησης και Πολιτικών Επιστημών. Από τον Φεβρουάριου του 2014 είναι πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής ΔΗΚΟ Λεμεσού, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ.
Ως βουλευτής, είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού. Από τον Οκτώβριο του 2018 είναι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ από τον Οκτώβριο του 2018.
Νίκος Σαραντάκος
Ο Νίκος Σαραντάκος (Αθήνα 2 Νοεμβρίου 1959) είναι συγγραφέας, λογοτέχνης και μεταφραστής. Έχει εκδώσει βιβλία τεχνικά, λογοτεχνικά, γλωσσικού ενδιαφέροντος   και βιβλία για το μπριτζ. Διατηρεί ένα καθημερινό ιστολόγιο, κυρίως με γλωσσικά και φιλολογικά, αλλά συχνά και πολιτικά θέματα.
Πανίκος Λεωνίδου
Πολιτική διαδρομή
Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Νίκος Σαραντάκος
Βιογραφικό
Ο Νίκος Σαραντάκος γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1959 στην Αθήνα. Γονείς του είναι ο χημικός μηχανικός και συγγραφέας Δημήτρης Σαραντάκος, Μυτιληνιός με καταγωγή από τη Μάνη και η Αγγελική Πρωτονοτάριου, χημικός και ποιήτρια με το λογοτεχνικό όνομα Κική Σαραντάκου. Έχει πτυχίο της σχολής Χημικών Μηχανικών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου και Αγγλικής Φιλολογίας. Εργάζεται στο μεταφραστικό τμήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ζει στο Λουξεμβούργο.
Πανίκος Λεωνίδου
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Νίκος Σαραντάκος
Βιβλία του
Έχει εκδώσει δυο τεχνικά εγχειρίδια, δύο συλλογές διηγημάτων, δύο δοκίμια, αρκετά βιβλία για τη γλώσσα, και εγχειρίδια για το μπριτζ στην αγγλική και γαλλική γλώσσα ανάμεσα στα οποία είναι η "Αλληλογραφία του Μότσαρτ", όπου μεταφράζονται επιστολές του μεγάλου μουσουργού με ερμηνευτικά σχόλια.
Το βιβλίο του Αλφαβητάρι ιδιωματικών εκφράσεων προτείνεται ως βοήθημα σε μάθημα των νέων ελληνικών που διδάσκεται σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Το βιβλίο Famous Bridge Records που συνέγραψε με τον David Bird θεωρείται κατάλληλο για παίκτες με θεαματικά παιχνίδια. Διήγημά του έχει μεταφραστεί στα Γερμανικά.
Άλλο έργο
Έχει δημιουργήσει ηλεκτρονική βιβλιοθήκη με κείμενα της ελληνικής λογοτεχνίας, διαθέσιμη στο διαδίκτυο.
Έχει κάνει μεταφράσεις των βιβλίων, ανάμεσα στα οποία είναι τα: :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Δομήνικος Μπουούρς
Ο Δομήνικος Μπουούρς (15 Μαΐου 1628 – 27 Μαΐου 1702) ήταν Γάλλος Ιησουίτης ιερέας, δοκιμιογράφος, γραμματικός και νεοκλασικός κριτικός. Γεννήθηκε και πέθανε στο Παρίσι.
Βιογραφία
Ο Μπουούρς μπήκε στην Εταιρεία του Ιησού στην ηλικία των δεκαέξι ετών, και επιλέχθηκε για να διαβάζει διαλέξεις για τη λογοτεχνία στο Κολλέγιο του Κλερμόν στο Παρίσι, και για τη ρητορική στη Τουρ και στη Ρουέν. Στη συνέχεια έκανε ιδιαίτερα μαθήματα στους δύο γιούς του Ερρίκου Β' του Λονγκεβίλ.
Εστάλη στη Δουνκέρκη στους Ρωμαίους πρόσφυγες από την Κοινοπολιτεία της Αγγλίας, και στη διάρκεια των ιεραποστολικών του ενασχολήσεων δημοσίευσε αρκετά βιβλία. Το 1665 ή το 1666 επέστρεψε στο Παρίσι και δημοσίευσε το 1671 το έργο Les Entretiens d'Ariste et d'Eugène (Οι Διάλογοι του Αρίστου και του Ευγένιου), το οποίο ανατυπώθηκε τέσσερις ακόμη φορές στο Παρίσι, δύο φορές στη Γκρενόμπλ και μετά στη Λυών, στις Βρυξέλλες, στο Άμστερνταμ, στο Λάιντεν και σε άλλες πόλεις. Το έργο αποτελείται από έξι συνομιλίες (entretiens) μεταξύ δύο συντρόφων των οποίων τα ελληνικά -και λατινικά- ονόματα σημαίνουν «από καλή γενιά», με τον συλλογιστικό τρόπο του καλά ενημερωμένου αλλά κοινού ανθρώπου όπως συνηθιζόταν στα σουαρέ - «τις ελεύθερες και οικείες συνομιλίες που κάνουν οι καλοαναθρεμμένοι άνθρωποι (honnêtes gens, συνώνυμο των précieuses στα σουαρέ) όταν είναι φίλοι, και οι οποίες είναι πνευματώδεις, ακόμη και μορφωμένες, χωρίς να προυπάρχει μελέτη πάνω στο θέμα.» Τα θέματα, εμβριθή, αλλά άνευ σχολαστικότητας, είναι η θάλασσα, που θεωρείται αντικείμενο στοχασμού, η Γαλλική γλώσσα, τα μυστικά, το αληθινό πνεύμα ("Le Bel Esprit"), το απερίγραπτο ("Le Je ne sais quoi") και τα διάφορα μότο ("Devises"), όλα εκφρασμένα σε ένα αψεγάδιαστο ύφος και ανεπιτήδευτη νύξη στους κλασικούς ή στον Τορκουάτο Τάσσο. Η δημοτικότητα του έργου του Μπουούρς έφτασε μέχρι την Πολωνία, όπου ο Stanisław Herakliusz Lubomirski τους αντέγραψε στο έργο του Dialogues of Artakses and Ewander.
Το έργο του Doutes sur la langue française proposés aux Messieurs de l'Académie française (Παρίσι, 1674; διορθωμένη δεύτερη έκδοση, 1675) θεωρήθηκε "το πιο σημαντικό και καλύτερα οργανωμένο από τα πολλά σχόλιά του για τη λογοτεχνική γλώσσα της εποχής του". Οι αμφιβολίες του συγκεντρώνονται σε πέντε σημεία: το λεξιλόγιο, τις φράσεις και τις συμφράσεις, τις γραμματικές κατασκευές, τη σαφήνεια και τη στιλιστική συνέπεια, πάντα θέτοντας υπό διερεύνηση λογοτεχνικές παραθέσεις. Τα κριτήριά του, που εκφράζονταν στις υποδείξεις που προσέφερε προς βελτίωση κάθε παραδείγματος, έδειχναν τη διέξοδο από τις ασάφειες, αποφεύγοντας τις παράταιρες παραθέσεις και ακατάστατες κατασκευές. Το έργο του έγινε ευρέως αποδεκτό και τα πρότυπα που έθεσε εξακολουθούν να είναι αποδεκτά μεταξύ των εγγράματων αναγνωστών σήμερα.
Σύμφωνα με το βιβλίο Mother Tongue του Bill Bryson, τα τελευταία λόγια του Μπουούρς προτού πεθάνει ήταν «πρόκειται να - ή θα - πεθάνω: και οι δύο εκφράσεις είναι σωστές.»
2601 Μπολόνια
Η Μπολόνια (Bologna) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,2. Ανακαλύφθηκε το 1980 από μία ομάδα ερασιτεχνών αστρονόμων, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο Σαν Βιττόρε της Μπολόνια, και πήρε το όνομά του από την πόλη αυτή.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπολόνια εκτιμάται σε 19 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,163 ± 0,047.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπολονια
The Dream (τραγούδι του Ρόκο Μπλάζεβιτς)
Το "The Dream" είναι ένα τραγούδι που ερμηνεύει ο Κροάτης τραγουδιστής Ρόκο Μπλάζεβιτς και γράφτηκε από τους Jacques Houdek, Andrea Ćurić και Charlie Mason. Το τραγούδι εκπροσώπησε την στον  στο Τελ Αβίβ, Ισραήλ, αλλά δεν προκρίθηκε στον τελικό του διαγωνισμού. Μια έκδοση κροατικής γλώσσας του τραγουδιού, με τίτλο "Heroj" (Αγγλικά: Ήρωας), κυκλοφόρησε στις 18 Φεβρουαρίου 2019.
Ιστορικό
Πριν από την έναρξη της περιόδου υποβολής, ο Jacques Houdek άρχισε να δημιουργεί το τραγούδι. Στις 20 Νοεμβρίου 2019 ο Κροατικός εθνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός HRT άνοιξε την περίοδο υποβολής των τραγουδιών για τους συνθέτες να στείλουν τις συμμετοχές τους για το Dora 2019, έως τις 15 Ιανουαρίου 2019. Στις 11 Ιανουαρίου ο Houdek αποκάλυψε σε συνέντευξή του στο Slobodna Dalmacija ότι ο Roko Blažević θα ερμηνεύσει το τραγούδι "The Dream". Οι Houdek και Blažević συνεργάστηκαν στη δεύτερη σεζόν του διαγωνισμού τραγουδιού Zvijezde, όπου ο Blažević τελείωσε ως επιλαχόν. Το "The Dream" κυκλοφόρησε για ψηφιακή λήψη ως ενιαίο μέσω της Croatian Records στις 17 Ιανουαρίου 2019. Το γράφηκε από τον Jacques Houdek, τον Andrea Ćurić και τον Charlie Mason, ενώ η μουσική συντάχθηκε από τον Houdek.
Eurovision
Στις 17 Ιανουαρίου 2019, ο Roko Blažević επιβεβαιώθηκε ως ένας από τους 16 συμμετέχοντες στο Dora 2019 με το τραγούδι "The Dream". Στις 6 Φεβρουαρίου 2019 αποκαλύφθηκε η σειρά εμφάνισης από την HRT και ο Blažević ανατέθηκε στην ενδέκατη θέση. Κέρδισε τον τελικό στις 16 Φεβρουαρίου με συνολικά 24 πόντους και εκπροσώπησε την Κροατία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ, του Ισραήλ, χωρίς όμως να πετύχει την πρόκριση στον τελικό του διαγωνισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Μαντάν
Το Μαντάν βρίσκεται στην βόρεια Αρμενία στην επαρχία Λορί στο Αλαβερντί. Ιδρύθηκε το 1752 από Έλληνες. Οι κάτοικοί της ήταν αρχιμεταλλουργοί που κατάγονταν από την περιοχή της Αλύβης (Αργυρούπολη) και της Τραπεζούντος του Πόντου. Πληθυσμιακά, οι ελληνικές οικογένειες υπερτερούσαν φανερά, καθώς υπήρχαν και ελάχιστες οικογένειες Αρμενίων και μουσουλμάνων. Τους προσκάλεσε ο βασιλιάς της Γεωργίας Ηρακλής Β' εξαιτίας της εξειδίκευσής τους στη μεταλλουργία. Στο Μαντάν υπήρχαν ορυχεία χαλκού και ένα μεγάλο χυτήριο χαλκού.
Η κοινότητα είχε τέσσερις ορθόδοξες εκκλησίες, δύο εκτός οικισμού, τον Άγιο Ιωάννη, την Αγία Βαρβάρα και δύο εντός, τον Άγιο Γεώργιο καθώς και μια της οποίας ειναι άγνωστο σε ποιον ήταν αφιερωμένη και ήταν η μόνη που ήταν εσωτερικά αγιογραφιμένη (στα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης κατεστράφηκαν οι αγιογραφίες και η εκκλησία μετατράπηκε σε κινηματογράφο).
Στο Μαντάν μιλούσαν την ποντιακή διάλεκτο του ιδιώματος Χαλδίας. Είχαν 3 Ελληνικά σχολεία μέχρι της αρχές της δημιουργίας της πρώην Ε.Σ.Σ.Δ, ρωσικό σχολείο αλλά και αρμενικό. Διέθετε γηροκομείο και νοσοκομείο έως ότου το εργοστάσιο μεταφέρθηκε στο Αλαβερντί.
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005
Ο Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005 ήταν ο τρίτος Παιδικός διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision τρίτο για τους νεαρούς τραγουδιστές ηλικίας 8 έως 15. Στις 26 Νοεμβρίου 2005, ο διαγωνισμός μεταδόθηκε ζωντανά από την Ethias Arena στο Άσσελτ, Βέλγιο, σε μια κοινή προσπάθεια εκ μέρους των εθνικών ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών Vlaamse Radio - en Televisieomroep (VRT) και Radio Télévision belge de la Communauté française (RTBF), σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεοπτικών Εκπομπών. Το Βέλγιο κέρδισε το δικαίωμα διεξαγωγής του διαγωνισμού σε άλλες πέντε χώρες, μεταξύ των οποίων η κροατική ραδιοτηλεόραση (HRT) της Κροατίας και η AVRO της Ολλανδίας. Ο Marcel Vanthilt και ο Maureen Louys φιλοξένησαν την εκδήλωση.
Η εκπομπή δεν μεταδόθηκε μόνο ζωντανά στις συμμετέχουσες χώρες, ήταν επίσης διαθέσιμη σε δορυφόρους παγκοσμίως και το αυστραλιανό τηλεοπτικό κανάλι SBS που απέκτησε τα δικαιώματα μετάδοσης ενός μηνός αργότερα. Το θέμα της εκπομπής ήταν "Let's Get Loud", στέκεται για τη νέα γενιά στη σκηνή. Η παράσταση παρακολουθήθηκε από 8,500 άτομα στην αρένα, συμπεριλαμβανομένου του Βελγικού Πρίγκιπα Laurent και 20-25 εκατομμυρίων ανθρώπων στην Ευρώπη.
Μαντάν
Το Μαντάν σήμερα
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005
Η Λευκορωσία ήταν ο νικητής αυτής της έκδοσης, με την 10χρονη Ksenia Sitnik να τραγουδάει το τραγούδι "My vmeste".
Τοποθεσία
Η Ethias Arena είναι η μεγαλύτερη αρένα πολλαπλών χρήσεων στο Άσσελτ του Βελγίου που χρησιμοποιείται για μουσικές συναυλίες, αθλήματα (τένις, εσωτερική ποδηλασία, άλματα κ.λπ.) και άλλες μεγάλες εκδηλώσεις. Η αρένα άνοιξε το 2004 και κατέχει μέχρι 21.600 άτομα. Το Ethias Arena είναι μέρος του Grenslandhallen και έχει επιφάνεια 13.600 τετραγωνικών μέτρων (44.619 τετραγωνικά πόδια). Το 2015, φιλοξένησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2015 σε βελάκια, ένα γεγονός Professional Darts Corporation.
Μαντάν
Στα χρόνια της Ε.Σ.Σ.Δ.
Στα χρόνια της Ε.Σ.Σ.Δ. η κοινότητα μετονομάστηκε σε Λενρούτνικι (ρωσ. Ленрудники), που σημαίνει τα ορυχεία του Λένιν. Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, 90 περίπου άνδρες πήγαν στον πόλεμο, από τους οποίους 62 περίπου σκοτώθηκαν. Το μνημείο τους είναι δίπλα στο γκρεμισμένο σχολείο. Το 1989 απογραφή πληθυσμού έδειξε 363 νοικοκυριά στο Μαντάν.
Κατηγορία:Πόντος
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005
Συμμετοχή
Στο διαγωνισμό αυτό θα μπορούσαν να συμμετάσχουν μέχρι και είκοσι χώρες: η Κύπρος θα συμμετείχε, αλλά στις 13 Οκτωβρίου ο Κυπριακός τηλεοπτικός σταθμός Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ) ανακοίνωσε την απόσυρσή τους μετά από ερωτήσεις που προέκυψαν για την προέλευση του τραγουδιού, με καταγγελίες που δηλώνουν ότι το τραγούδι που είχαν επιλέξει φαίνεται να είναι λογοκλοπή. Αυτό δεν επηρέασε την ικανότητά τους να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία.
Επιπλέον, η Λιθουανία και η Ουκρανία είχαν προγραμματίσει να εισέλθουν, αλλά αργότερα αποσύρθηκαν. Η Γεωργία ήθελε επίσης να εμφανιστεί, αλλά έχασε την προθεσμία συμμετοχής στον διαγωνισμό. Ο Μονακό δήλωσε επίσης ενδιαφέρον με τον Phil Bosco, επικεφαλής της Αντιπροσωπείας για το Μονακό, λέγοντας στο esctoday.com ότι «ο Υπουργός Εξωτερικών ενδιαφέρθηκε πολύ για την πρόταση».
Οι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί της Ελβετίας και της Πολωνίας δεν έστειλαν υποψηφίους για οικονομικούς λόγους. Η Γαλλία δεν εντάχθηκε λόγω της αναδιάρθρωσης στο κανάλι. Η Ρωσία και η Σερβία και Μαυροβούνιο έκαναν το ντεμπούτο τους στον διαγωνισμό αυτό το έτος. Η Πολωνία θα μείνει μακριά από τον διαγωνισμό για 12 χρόνια μέχρι το 2016 όταν επέστρεψε.
Δομή ψηφοφορίας
Τηλεψηφοφορία με 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 βαθμούς. Οι παρουσιαστές ξεκίνησαν την ψηφοφορία με το να δώσουν σε όλους τους διαγωνιζόμενους από 12 βαθμούς.
Επιπλέον λινκ
Κατηγορία:Eurovision
Αντώνιος Ηπίτης
Ο Αντώνιος Ηπίτης (1854-1927) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων και συγγραφέας.
Δράση
Ο Ηπίτης εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων από την οποία εξήλθε ως ανθυπολοχαγός Πυροβολικού. Υπηρέτησε στο στράτευμα επί 28 χρόνια μέχρι το 1906, όταν και αποστρατεύτηκε για να ασχοληθεί με το συγγραφικό του έργο, έχοντας ενδιάμεσα λάβει μέρος στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. Το 1912, όταν ξέσπασε ο Πρώτος Βαλκανικός Πόλεμος, ανακλήθηκε στην ενεργό δράση ως έφεδρος εξ αποστρατείας και ανέλαβε τη διοίκηση ανεξάρτητης ταξιαρχίας η οποία συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις στα μέτωπα της Δυτικής Μακεδονίας και της Ηπείρου.
Όταν η εμπόλεμη περίοδος τελείωσε, αποστρατεύτηκε με το βαθμό του συνταγματάρχη Πυροβολικού. Δίδαξε στη Σχολή Ευελπίδων καθώς και στο στρατιωτικό σχολείο των υπαξιωματικών τα μαθήματα της Πολεμικής Τέχνης και της Στρατιωτικής Τεχνολογίας. Παράλληλα, ο Ηπίτης ήταν δωρητής του A΄ Πειραματικού Γυμνασίου Αθηνών, ενώ ο δρόμος που στεγάζεται το κτίριο φέρει το όνομά του. Απεβίωσε το 1927 σε ηλικία 73 ετών.
Συγγραφικό έργο
Ο Ηπίτης, πέραν της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας ασχολήθηκε με τη συγγραφή βιβλίων και λεξικών. Διακρίθηκε κυρίως για τη συγγραφή τετράτομου ελληνογαλλικού (μαζί με το συμπλήρωμα) και τρίτομου (μαζί με το συμπλήρωμα) γαλλοελληνικού λεξικού, τα οποία κατά τα τέλη της δεκαετία του '20, θεωρούνταν ως τα αρτιότερα στο είδους τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Eurocup Basketball 2009-10
To EuroCup ανδρών της περιόδου 2009-2010 ήταν η όγδοη συνεχόμενη διοργάνωση του συγκεκριμένου θεσμού.
Προκριματικά
Στους οκτώ προκριματικούς ομίλους (από 4 ομάδες έκαστος) μοιράσθηκαν οι 32 συμμετέχοντες σύλλογοι. Αναλυτικά, μετά τη συμπλήρωση των έξι αγωνιστικών που απαιτήθηκαν, τα 16 "εισιτήρια" για τη συνέχεια κέρδισαν οι εξής:
Με το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται στη επόμενη φάση των "16" (όμιλοι "I", "J", "K" και "L") από την οποία προκρίνονται στα προημιτελικά οι δυο πρώτοι κάθε ομίλου, συνεχίσθηκε η διοργάνωση. Την τελευταία αγωνιστική ημέρα σημειώθηκαν ανακατατάξεις στη βαθμολογία των ομίλων.
Συγκεκριμένα, στον I όμιλο η παραπαίουσα (μετά την ήττα της στο "Αλεξάνδρειο" με τριάντα πόντους διαφορά) Γιουβεντούτ Μπανταλόνα έχασε και από την Άλμπα Βερολίνου εντός έδρας, με αποτέλεσμα οι γερμανοί να τερματίσουν στην πρώτη θέση εκτοπίζοντας τον Άρη, που μετά την αναπάντεχη ήττα του από τη γαλλική Λε Μαν εκτός, έμεινε δεύτερος.
Αλλά και στον L όμιλο, ο Ερυθρός Αστέρας συνετρίβη στην Κόρντομπα από την ισπανική Γκραν Κανάρια και αποκλείστηκε, υποχωρώντας στην τρίτη θέση. Τη δεύτερη θέση εδώ κατέλαβε η τσέχικη Νίμπουρκ παρά την αποτυχία της μέσα στην έδρα της από την ήδη αποκλεισμένη τουρκική Τουρκ Τέλεκομ.
Από το J όμιλο πέρασαν η Βαλένθια σαν πρώτη και η ισραηλινή Χάποελ Ιερουσαλήμ (σε βάρος της ρωσικής Ουνίξ Καζάν και της Γαλατασαράι) και από τον K όμιλο προκρίθηκαν πρώτη η Μπιλμπάο με δεύτερο τον Πανελλήνιο (επί της γερμανικής Μπάμπεργκ και της Μπενετόν Τρεβίζο που ήταν απογοητευτική).
Προημιτελικά
Τα ζευγάρια της προημιτελικής φάσης (σε διπλές αναμετρήσεις, με πλεονέκτημα τον επαναληπτικό στις έδρες όσων τερμάτισαν στην πρώτη θέση κάθε ομίλου) έχουν ως εξής:
Τελικός
Με τη νίκη της αυτή, η Βαλένθια εξασφάλισε το εισιτήριο για τη συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα ανδρών της περιόδου 2010-2011.
Πηγές
2009 2010 Eurocup Ανδρων Eurocup Ανδρων
Η δύναμη του πεπρωμένου
Η δύναμη του πεπρωμένου (ιταλ. La forza del destino) είναι μία όπερα σε 4 πράξεις του Ιταλού συνθέτη Τζουζέπε Βέρντι. Είναι γραμμένη πάνω σε ιταλικό λιμπρέτο του Φραντσέσκο Μαρία Πιάβε βασισμένο σε ένα ισπανικό θεατρικό έργο, το Don Álvaro ο la fuerza del sino (1835) του Άνχελ δε Σααβέδρα δούκα του Ρίβας, με μία σκηνή προσαρμοσμένη από το έργο Βαλενστάιν του Σίλερ.
Η δύναμη του πεπρωμένου συντέθηκε μετά από παραγγελία από την Αγία Πετρούπολη. Η παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας έγινε λοιπόν στο Θέατρο Μπαλσόι Καμένυ της Αγίας Πετρούπολης, στη Ρωσία, στις 22 Νοεμβρίου 1862 (10 Νοεμβρίου με το παλαιό ημερολόγιο που ήταν σε χρήση τότε στη Ρωσία).
Η δύναμη του πεπρωμένου ανεβαίνει ακόμα συχνά στις όπερες όλου του κόσμου, ενώ υπάρχουν αρκετές πλήρεις ηχογραφήσεις της. Επιπροσθέτως, η ουβερτούρα (εισαγωγή) της αναθεωρημένης εκδοχής της είναι μέρος του ρεπερτορίου για συμφωνικές ορχήστρες και παίζεται συχνά ως το εναρκτήριο κομμάτι σε συναυλίες.
Ιστορία παραστάσεων
thumb|right|Το εξώφυλλο της πρώτης δίγλωσσης εκδόσεως του λιμπρέτου της όπερας, Αγία Πετρούπολη 1862 Μετά από κάποιες αναθεωρήσεις που ακολούθησαν την πρεμιέρα, παραστάσεις της όπερας δόθηκαν στη Ρώμη το 1863 (υπό τον τίτλο Δον Αλβάρο) και στη Μαδρίτη (με την παρουσία του συγγραφέα του θεατρικού έργου πάνω στο οποίο βασίσθηκε, του Δούκα του Ρίβας). Στα επόμενα χρόνια η όπερα παίχθηκε στη Νέα Υόρκη και στη Βιέννη (1865), στο Μπουένος Άιρες (1866) και στο Λονδίνο (1867).
Ο Βέρντι πραγματοποίησε και άλλες τροποποιήσεις της όπερας, με προσθήκες από τον Αντόνιο Γκισλαντζόνι. Με αυτές έγινε η πρεμιέρα της στη Σκάλα του Μιλάνου, στις 27 Φεβρουαρίου 1869, και από τότε αυτή η μορφή της είναι η «στάνταρ». Οι σημαντικότερες αλλαγές ήταν μία νέα ουβερτούρα, η προσθήκη μιας τελικής σκηνής στην τρίτη πράξη (μετά τη μονομαχία του Κάρλο με τον Αλβάρο) και ένα νέο τέλος, στο οποίο ο Αλβάρο παραμένει ζωντανός αντί να αυτοκτονήσει πέφτοντας από ένα γκρεμό.
Κριτικές εκδόσεις
Μία κριτική έκδοση όλων των μορφών της όπερας (με υλικό από την αρχική μουσική του 1861 που δεν είχε ποτέ παρουσιασθεί όπως είχε γραφεί) ετοιμάσθηκε από τον μουσικολόγο Φίλιπ Γκόσετ του Πανεπιστημίου του Σικάγου. Στο Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ του Κάραμουρ (Caramoor International Music Festival) στη βόρεια Νέα Υόρκη παίχθηκε τον Ιούλιο του 2008 η μουσική της βερσιόν του 1862 μαζί με φωνητικά κομμάτια (που δεν είχαν παιχθεί ποτέ πριν) από τη βερσιόν του 1861.
Ενορχήστρωση
Δύο φλάουτα (το ένα εναλλάσ. με πίκολο), 2 όμποε, 2 κλαρίνα (το ένα εναλλάσ. με μπάσο κλαρίνο), 2 φαγκότα, 4 κόρνα, 2 τρομπέτες, 3 τρομπόνια, 1 τσιμπάσο, τυμπάνια, κρουστά (ταμπούρο, μπάσο τύμπανο), 2 άρπες, έγχορδα της συμφωνικής ορχήστρας. Επί της σκηνής: Εκκλησιαστικό όργανο, 6 τρομπέτες, 4 τυμπάνια.
Εισαγωγή
Η μουσική αρχίζει με το περίφημο μοτίβο της «μοίρας», μία δυσοίωνη ταυτοφωνία τριών μι στα χάλκινα πνευστά.
Πράξη Α΄
Το μέγαρο της οικογένειας της Ελεονώρας στη Σεβίλλη
Ο Δον Αλβάρο είναι ένας νεαρός ευγενής από τη Νότιο Αμερική (από το Περού;) με εν μέρει ινδιάνικη καταγωγή, ο οποίος έχει εγκατασταθεί στη Σεβίλλη, όπου δεν έχουν και την καλύτερη γνώμη γι' αυτόν. Ερωτεύεται την Ελεονώρα, θυγατέρα του Μαρκησίου του Καλατράβα, που είναι αποφασισμένη να παντρευτεί μόνο κάποιον με την ευγενέστερη καταγωγή. Παρά το ότι γνωρίζει την απέχθεια του πατέρα της για τον Αλβάρο, η Ελεονώρα είναι βαθιά ερωτευμένη μαζί του, και αποφασίζει να αφήσει το σπιτικό της και την πατρίδα της για να φύγει μαζί του. Σε αυτή της την προσπάθεια τη βοηθά η υπηρέτριά της Κούρρα (Me pellegrina ed orfana – «Εξόριστη και ορφανεμένη μακριά από το παιδικό μου σπίτι»).
Πράξη Β΄
Σκηνή 1: Πανδοχείο στο χωριό Hornachuelos
Ο Αλκάλντε, αρκετοί χωρικοί αγωγιάτες και ο Δον Κάρλο του Βάργκας, ο αδελφός της Ελεονώρας, είναι συγκεντρωμένοι στην κουζίνα του πανδοχείου. Ο Δον Κάρλο, μεταμφιεσμένος σε φοιτητή του Πανεπιστημίου της Σαλαμάνκας με το ψευδώνυμο Περέδα, αποζητά εκδίκηση κατά του Αλβάρο και της αδελφής του (Son Pereda son ricco d'onore – «Είμαι ο Περέδα, ευγενικής καταγωγής»). Κατά τη διάρκεια του δείπνου η Πρετζιοσίλλα, μια νεαρή τσιγγάνα, «λέει τη μοίρα» στους νέους άνδρες και τους προτρέπει να καταταγούν ως εθελοντές στον πόλεμο (Al suon del tamburo – «`Οταν τα τύμπανα κροτήσουν») για την ελευθερία της Ιταλίας, πράγμα στο οποίο όλοι συμφωνούν. Χωρισμένη από τον Αλβάρο, η Ελεονώρα φθάνει φορώντας ανδρικά ρούχα και γλιστρά έξω χωρίς να ανακαλυφθεί από τον αδελφό της.
Σκηνή 2: `Ενα γειτονικό μοναστήρι
Η Ελεονώρα βρίσκει καταφύγιο στο μοναστήρι (Sono giunta! ... Madre, pietosa Vergine – «έφθασα εδώ! Ω, δόξα τω Θεώ!»), όπου λέει στον ηγούμενο, πατέρα Γκουαρντιάνο, το αληθινό της όνομα και ότι θα ήθελε να περάσει το υπόλοιπο της ζωής της σε ένα ερημητήριο. Ο ηγούμενος απαριθμεί τις δοκιμασίες που θα πρέπει να περάσει. Η Ελεονώρα, ο Γκουαρντιάνο, ο φρα Μελιτόνε και οι άλλοι μοναχοί προσεύχονται από κοινού.
Πράξη Γ΄
Στο μεταξύ ο Δον Αλβάρο έχει καταταγεί στον ισπανικό στρατό με το ψευδώνυμο Δον Φεδερίκο Ερέρος (La vita è inferno ... Ο tu che in seno agli angeli – «Η ζωή είναι μια κόλαση για τους δυστυχισμένους....Ω, αγαπημένη μου, ανυψωμένη ανάμεσα στους αγγέλους»). Μια νύχτα σώζει τη ζωή του Δον Κάρλο, ο οποίος υπηρετεί στον ίδιο στρατό με το ψευδώνυμο Δον Φέλιξ Μπόρνος. Γίνονται στενοί φίλοι και πηγαίνουν μαζί στη μάχη.
Σκηνή 2: Το διοικητήριο
Σκηνή 3: Στρατόπεδο κοντά στο πεδίο της μάχης
Ο Αλβάρο, έχοντας αποθεραπευθεί, έρχεται αντιμέτωπος με τον Καρλο. Αρχίζουν να μονομαχούν αλλά οι άλλοι στρατιώτες τους τραβούν τον ένα μακριά από τον άλλο. Καθώς συγκρατούν τον Κάρλο, ο Δον Αλβάρο ορκίζεται να μονάσει.
Οι στρατιώτες μαζεύονται καθώς ο Τραμπούκκο, ο αγωγιάτης, επιχειρεί να τους πουλήσει την πραμάτειά του. Ο φρα Μελίτονε τους ελέγχει για τους τρόπους τους, ενώ η Πρετζιοσίλλα τους οδηγεί σε ένα χορωδιακό που εξυμνεί τη στρατιωτική ζωή (Rataplan, rataplan, della gloria).
Πράξη Δ΄
Σκηνή 1: Το μοναστήρι
Ο Δον Αλβάρο έχει γίνει μοναχός (ως Ραφαήλ) στο μοναστήρι του Hornachuelos, κοντά στο οποίο είναι η σπηλιά όπου μονάζει η Ελεονώρα. Ο Δον Κάρλο φθάνει και τον υποχρεώνει να παλέψει (Le minacce, i fieri accenti – «Ας τους πάρουν οι άνεμοι μαζί τους»).
Σκηνή 2: Μια ερημική τοποθεσία κοντά στο ερημητήριο της Ελεονώρας
Η Ελεονώρα προσεύχεται να βρει γαλήνη στον θάνατο (Pace, pace mio Dio! – «Ειρήνη, Θεέ μου, δος μου ειρήνη!»). Ο Αλβάρο ορμά μέσα ζητώντας βοήθεια, έχοντας τραυματίσει θανάσιμα τον Κάρλο κατά τη μονομαχία τους. Οι δύο παλαιοί αγαπημένοι αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλο. Η Ελεονώρα τρέχει έξω από τη σκηνή για να δει τον αδελφό της, ο οποίος, όταν σκύβει πάνω του, προλαβαίνει και τη μαχαιρώνει στην καρδιά. Η Ελεονώρα επιστρέφει με τον πατέρα Γκουαρντιάνο. Ο ηγούμενος και ο Αλβάρο προσεύχονται καθώς εκείνη πεθαίνει.
Η λεγόμενη «κατάρα»
Η «Κατάρα» ώθησε τραγουδιστές και άλλους να λαβαίνουν περίεργα «μέτρα» προκειμένου να αποδιώξουν την κακή τύχη. Ο Αντόνιο Στιβανέλλο, γνωστός Ιταλός σκηνοθέτης επί δεκαετίες (1950–1990), που παρείχε επίσης σκηνικά και κοστούμια σε όπερες σε όλη τη χώρα, επέμενε ότι όταν είχε τα σκηνικά και κοστούμια για τη Δύναμη του πεπρωμένου δεν τα άγγιζε με τα χέρια του. Τουλάχιστον ένα περιστατικό έχει αναφερθεί σε εκτέλεση όχι ολόκληρης της όπερας, αλλά μόνο ενός τραγουδιού της: Η κυριότερη άρια τενόρου της όπερας, το "Oh, tu che in seno", είχε αρχίσει να εκτελείται κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας στην Κομητεία Μπέργκεν του Νιου Τζέρσεϊ κατά τη δεκαετία του 2000. Καθώς ο τενόρος πλησίαζε προς το τέλος της άριας, τα φώτα στο θέατρο έσβησαν. Η διακοπή του ηλεκτρικού αναφέρθηκε ότι οφειλόταν σε ένα πρόβλημα στο νεκροταφείο που βρισκόταν δίπλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Τζουζέπε Βέρντι Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Βασίλειος Απόκαυκος
Ο Βασίλειος Απόκαυκος ή Απόκαυχος (άκμασε 996-1014) ήταν κυβερνήτης της Πελοποννήσου περί το έτος 1000 της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Αναφέρεται κυρίως στην "αγιογραφία" του Αγ. Νίκωνος του Μετανοείτε. Μάλλον καταγόταν από την Πελοπόννησο και είναι το πρώτο καταγεγραμμένο μέλος της Οικογένειας Απόκαυκου, της οποίας τα πιο γνωστά μέλη δραστηριοποιήθηκαν στους επόμενους αιώνες. Με βάση τα σχόλια του Μιχαήλ επισκόπου Δεαβόλεως στην ιστορία του Ιωάννου Σκυλίτζη, είναι δυνατό να ήταν μέλος της Οικογένειας Αποκάπη και οι δύο Οικογένειες να είναι ταυτόσημες.
Ιερά Μητρόπολις Κυδωνίας και Αποκορώνου
Η Ιερά Μητρόπολις Κυδωνίας και Αποκορώνου είναι μία από τις οκτώ Μητροπόλεις, οι οποίες μαζί με την Αρχιεπισκοπή Κρήτης συναποτελούν την Εκκλησία της Κρήτης, ημιαυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία υπαγόμενη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η Μητρόπολη έχει έδρα της τα Χανιά και περιλαμβάνει τις πρώην επαρχίες Κυδωνίας και Αποκορώνου του νομού Χανίων.
Από το 2006, Μητροπολίτης της είναι ο κ.κ. Δαμασκηνός (Παπαγιαννάκης). Ο πλήρης τίτλος του είναι «Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου, Υπέρτιμος και Έξαρχος Κρητικού και Μυρτώου πελάγους».
Ιστορικά Στοιχεία
Τα Χανιά είναι κτισμένα στα ερείπια της αρχαίας Κυδωνίας, η οποία ήταν από τις αρχαιότερες και σπουδαιότερες πόλεις της Κρήτης. Τον Α΄ μ.Χ. αιώνα φαίνεται να ακμάζει και πρέπει να είχε Ιουδαϊκή παροικία. Η Απτέρα στον Αποκόρωνα, ήταν μια από τις ισχυρές πόλεις της δυτικής Κρήτης από τους Κλασικούς χρόνους. Η επικράτειά της εκτεινόταν δυτικά μέχρι τα εδάφη της Κυδωνίας, νότια πιθανότατα μέχρι τα εδάφη της Λάππας (Αργυρούπολη), ανατολικά μέχρι το ακρωτήριο Δρέπανο, ενώ ήλεγχε και τις δύο πλευρές του Αμφιμήτριου (κόλπος της Σούδας). Στις περιοχές των Καλυβών, της Κεράς, της Αλμυρίδας (Φοινικιάς), των Αρμένων και του Στύλου υπάρχουν υπολείμματα από παλαιοχριστιανικές και βυζαντινές εκκλησίες, ενώ και ο ναός του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στα Άπτερα (μετόχι της Πάτμου), είναι κτισμένος πάνω στα ερείπια μεγάλου παλαιοχριστιανικού ναού.
Πηγές
Κυδωνιας Κατηγορία:Νομός Χανίων
Ραμπουγιέ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ραμπολιταίν (γαλλικά: Rambolitains).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|315x315εσ|Το Ραμπουγιέ στο χάρτη του νομού [[Ιβλίν]] μικρογραφία|250x250εσ|Η οδός Σαρλ-ντε-Γκωλ, στο κέντρο του Ραμπουγιέ Η κοινότητα Ραμπουγιέ βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νομού Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή Ιλ-ντε-Φρανς, σε απόσταση 45 χιλιομέτρων από το Παρίσι και 28 χιλιομέτρων από τις Βερσαλλίες, την πρωτεύουσα του νομού Ιβλίν.
Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 26.202 κατοίκους (2016).
Η έκταση της κοινότητας είναι 3.519 εκτάρια και είναι χτισμένη σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 140 έως 177 μέτρα. Η πόλη βρίσκεται μέσα στο δάσος του Ραμπουγιέ, και το μη αστικοποιημένο τμήμα της ανήκει στο Περιφερειακό φυσικό πάρκο Ωτ-Βαλέ-ντε-Σεβρέζ.
Υδρογραφία
Κλίμα
Ιστορία
μικρογραφία|250x250εσ|Το [[κάστρο του Ραμπουγιέ]] μικρογραφία|Η δωρεά του 768|εναλλ.=|αριστερά
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Η εκκλησία Σαιν-Λυμπέν μικρογραφία|250x250εσ|Το κτίριο της υπονομαρχίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ιφέας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιφέας (Ιφεύς) είναι γνωστός ένας από τους Τρώες πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ιφέας σκοτώθηκε σε μάχη του πολέμου αυτού από τον Πάτροκλο μαζί με άλλους οκτώ Τρώες, κατά την τελευταία ημέρα της ζωής του Πατρόκλου. Ο Ιφέας αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Π, στίχος 417).
Βαλάκ
thumb|200px|Ο Βαλάκ, πίνακας του [[Τζέιμς Τισό]] Ο Βαλάκ είναι Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη (Κεφ. 2:14). Το όνομά του είναι εβραϊκό και σημαίνει "αυτός που ενεργεί λεηλασίες". Αναφέρεται ως Βασιλιάς των Μωαβιτών, κατ΄ άλλους των Μαδιανιτών. Όταν οι Εβραίοι επανερχόμενοι από την Αίγυπτο στη Γη της Επαγγελίας άρχισαν να περιτριγυρίζουν τη χώρα που βασίλευε ο Βαλάκ, ο τελευταίος κάλεσε τον μάντη Βαλαάμ, από τη Φεθορά, περιοχή του Ευφράτη, χρηματίζοντάς τον, προκειμένου να τους καταραστεί.
Ο Βαλάκ μνημονεύεται στην Επιστολή προς την Εκκλησία της Περγάμου κατά την Αποκάλυψη.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Μωαβίτες
Balak
2602 Μουρ
Ο Μουρ (Moore) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,0. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βρετανού ερασιτέχνη αστρονόμου σερ Πάτρικ Μουρ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μουρ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μουρ
Κονσταντίν Πάντελιτς
Ο Κονσταντίν Πάντελιτς (σερβικά κυριλλικά: Константин Пантелић) ήταν Σέρβος ζωγράφος του 19ου αιώνα. Φιλοτέχνησε, κυρίως, εικόνες, μεταξύ άλλων, ως μέρος εικονοστασίων, καθώς και τοιχογραφίες για εκκλησίες.
Φιλοτεχνημένα έργα
μικρογραφία|upright=1.5|Το [[εικονοστάσιο της Εκκλησίας Αγίου Νικολάου του Μπάτσιντσι.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι ζωγράφοι
Κατάλογος πόλεων της Αρχαίας Κρήτης
Ο παρακάτω κατάλογος, περιέχει τις πόλεις της αρχαίας Κρήτης κατά αλφαβητική σειρά (περιλαμβάνονται και διπλές ονομασίες των πόλεων):
Αναφορές πόλεων της Αρχαίας Κρήτης
Ο Όμηρος αποκαλούσε την Αρχαία Κρήτη ως «Εκατόμπολιν» αναφέροντας ότι είχε εκατό (100) πόλεις. Μετά την εποχή του Ομήρου η αριθμητική αυτή αναφορά είναι πλέον περισσότερο συμβολική, αφού οι αρχαίες κρητικές πόλεις, που έως τώρα έχουν βρεθεί και αναγνωρισθεί, είναι τουλάχιστον πάνω από εκατόν πενήντα (150) ή και περισσότερες, Πηγή το άρθρο του περιοδικού Κρητικό Πανόραμα, (34ο τεύχος), με τίτλο: «Κρήτη Εκατόμπολις». Περιλαμβάνει κατάλογο με 166 κρητικές πόλεις των ιστορικών χρόνων: [….] Αγνείον. Άηρος. Αίνα. Αίπεια. Άλβη. Αλλαρία. Άλυγγος. Αλχανία. Αμνισός. Άμπελος. Αμύκλαιον. Αμφιμάλιον. Ανώπολις. Αξός. Απολλωνία. Απολλωνία. Απολλωνιάς. Άπτερα. Αραδήν. Άρβις. Αριαίοι. Άριον. Αρκαδία. Αρσινόη. Αρτεμίτες. Άσος. Αστάλη. Αστερουσία. Άτρικος. Αυλών. Αχαΐα. Αχάρνα. Βήνη. Βιάννος. Βίεννος. Βιώννος. Βοιαί. Βοίβη. Γλήνος. Γόρτυς. Γράμμιον. Δαίδαλα. Δάτταλα. Διαττόνιον. Δίκτυννα. Δίον. Δουλόπολις. Δραγμός. Δρήρος. Ελαία. Ελεύθερνα. Έλτυνα. Έλυρος. Ερώνος. Ηράκλειον. Θεναί. Θεράπναι. Θήβη. Ιεράπολις. Ιεράπυτνα. Ιλλατία. Ίνατος. Ιναχώριον. Ιπποκορώνιον. Ιστοί. Ιστρών. Ίτανος. Καινώ. Καλαμύδη. Καλοί Λιμένες. Καμάρα. Κάντανος. Κάτρη. Καύδος. Κεραία. Κίσσαμος. Κίσσαμος. Κνωσός. Κόριον. Κουρτωλία. Κυδωνία. Κύταιον. Κώριον. Κώρυκος. Λάμων. Λάππα. Λάρισα. Λασαία. Λασός. Λατώ. Λεβήν. Λεύκη. Λιπάρα. Λισσήν. Λισσός. Λύκαστος. Λύττος. Μάλλα. Μάταλλον. Μαρθούσα. Μαρώνεια. Μίλατος. Μινώα. Μινώα. Μίτοι. Μυκήναι. Μύρινα. Μωδαία. Νάξος. Οιός. Ολόπυξος. Ολούς. Οσμίδα. Παν. Πάνονα. Πάνορμος. Παντομάτριον. Πέλκιν. Πέργαμος. Πέτρα. Ποικιλάσιον. Πολίχνη. Πολυρρήνια. Πραισός. Πρεσπίδαι. Πριανσός. Πρώνος. Πυλωρός. Πύρανθος. Πύργος. Ραμνούς. Ραύκος. Ριζηνία. Ρίθυμνα. Ρύτιον. Σηταία. Σίσαι. Σιπιλήν. Σουλία. Στάλαι. Στρήνος. Σύβριτος. Συΐα. Σύρινθος. Τάνος. Τάρρα. Τεγέα. Τεμικός. Τρίτα. Τύλισος. Υδραμία. Υρταίοι. Υρτακίνα. Φαιστός. Φάλαικος. Φάλανα. Φαλαναία. Φαραί. Φαλάσαρνα. Φοίνιξ. Φοίνιξ. Χαλκητόριον. Χερσόνησος. Χερσόνησος. Ψύχιον. Ώλερος.[…] Κρητικό Πανόραμα 34ο τεύχος σε γνωστές, αλλά και άγνωστες θέσεις και τοποθεσίες της σύγχρονης Κρήτης. Όμως δεν είναι γνωστός ο ακριβής αριθμός ούτε των πόλεων ούτε των ονομάτων. και επίσης για άλλες πόλεις είναι γνωστό το αρχαίο όνομα, σε άλλες γίνονται επιστημονικές υποθέσεις και σε άλλες αγνοείται εντελώς. Παράλληλα, υπάρχουν πολλά γνωστά ονόματα, που όμως δεν μπορούν να ταυτιστούν με καμιά από τις γνωστές θέσεις. Για τις περισσότερες πόλεις υπάρχει πληθώρα αναφορών και πηγών από την αρχαιότητα ως σήμερα, ενώ σε άλλες υπάρχουν ελάχιστες ή/και καθόλου αναφορές:
Δείτε επίσης
Πέλεκυς του Αρκαλοχωρίου - Επιγραφή της Γόρτυνας - Δίσκος της Φαιστού
Συλλογικά έργα στα ελληνικά
Κρήτη, ISBN 978-960-8362-17-8
Ολλανδική βιβλιογραφία (χρονολογικά)
2008, Kreta, ISBN 978-960-665-532-6
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τοπωνύμια της Αρχαίας Κρήτης
Αντλερίτης
Ο αντλερίτης (αγγλ. antlerite) είναι ένυδρο θειικό ορυκτό του χαλκού. Έλαβε το όνομά του από το ορυχείο Antler της κομητείας Mohave στην Αριζόνα, ΗΠΑ.
Εμφανίσεις, παραγενέσεις
330px|thumb|left|Αντλερίτης. Προέλευση:[[Αντοφαγάστα, Χιλή.]] Είναι δευτερογενές ορυκτό απαντώμενο στις ζώνες οξείδωσης χαλκούχων μεταλλευτικών αποθέσεων, σε όξινα περιβάλλοντα και ιδιαίτερα σε ξηρές περιοχές. Είναι λιγότερο συχνά εμφανιζόμενος από τον σχετιζόμενο με αυτόν βροσαντίτη, με τον οποίο, λόγω εμφάνισης, συχνά συγχέεται.
Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι, πλην του βροσαντίτη, ο ατακαμίτης, ο χαλκανθίτης, ο λιναρίτης, ο ποσνιακίτης και η γύψος.
Απαντάται στην Αριζόνα, στο ορυχείο Grandview στο Γκραν Κάνιον, στο Νέο Μεξικό, την Καλιφόρνια και τη Νεβάδα. Επίσης στο Μεξικό, στην Αντοφαγάστα της Χιλής (όπου αποτελεί σημαντικό μετάλλευμα χαλκού), σε περιοχές της Γερμανίας και ιδιαίτερα στη Σαξονία, την Κάμπρια και την Κορνουάλη της Αγγλίας, την περιοχή Lerida της Ισπανίας, την Αυστρία, την Αυστραλία καθώς επίσης και αρκετές άλλες χώρες σε μικρές ποσότητες.
Στην Ελλάδα έχει ανευρεθεί στα μεταλλευτικά απορρίμματα του όρους «Αγριομέλισσα» της νήσου Σερίφου και στα μεταλλεία Λαυρίου - Καμάριζα, Πλάκα, Ιλάριον Νο. 50, Σούνιο (ορυχεία Νο. 6 και Νο. 19), Εσπεράντσα και Θορικό.
Σημειώσεις
Αντλεριτης Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Λουδοβίκος Φραγκίσκος Α΄ του Κοντί
Ο Λουδοβίκος Φραγκίσκος Α' των Βουρβόνων (Louis François de Bourbon-Conti, 13 Αυγούστου 1717 - 2 Αυγούστου 1776) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν πρίγκηπας του Κοντί (1727-1776).
Βιογραφία
Ήταν γιος και διάδοχος του Λουδοβίκου-Αρμάνδου Β' πρίγκιπα του Κοντί και της Λουίζας-Ελισάβετ των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου πρίγκιπα του Κονντέ. Λάτρευε τη στρατιωτική σταδιοδρομία και, όταν ο πόλεμος της Αυστριακής διαδοχής σταμάτησε το 1741, συνόδευσε τον Κάρολο-Λουδοβίκο δούκα της Βοημίας. Διηύθυνε τον στρατό στην Ιταλία, όπου διακρίθηκε και νίκησε στη μάχη του Κόνι (1744). Το 1745 υπέταξε τους αυτοκρατορικούς στη Γερμανία, μετέβη στην Ολλανδία, όπου μετά από μερικές συγκρούσεις με τον Μωρίς ντε Σαξ αποχώρησε από τη στρατιωτική δράση (1747). Την ίδια χρονιά, οι Πολωνοί ευγενείς του πρόσφεραν το στέμμα της χώρας, καθώς λόγω της αδύναμης υγείας του βασιλιά Αυγούστου Γ΄ έπρεπε να βρεθεί αντικαταστάτης του.
Κέρδισε την προσωπική υποστήριξη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΕ' στην προσπάθεια του να γίνει βασιλιάς της Πολωνίας, αλλά η πολιτική των Γάλλων υπουργών ήταν να δοθεί το στέμμα στον Οίκο της Σαξονίας, αφού η δελφίνη ήταν κόρη του Αυγούστου Γ΄. Ο Λουδοβίκος Φραγκίσκος τότε έκανε μυστικές διαπραγματεύσεις με πρέσβεις Ανατολικών κρατών.
Ήταν προστάτης του Ζαν Ζακ Ρουσσώ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Φραγκίσκος Ιωσήφ του Κοντί, τελευταίος κάτοχος του τίτλου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1731 τη Λουίζα-Νταϊάνα των Βουρβόνων, κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Κοντέ
Σρι Τσινμόι
Ο Σρι Τσινμόι (27 Αυγούστου 1931 – 11 Οκτωβρίου 2007) ήταν Ινδός πνευματικός διδάσκαλος, ποιητής, καλλιτέχνης και αθλητής ο οποίος δίδαξε την τέχνη του διαλογισμού στη Δύση, αφότου μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1964.
Ο Σρι Τσινμόι έγραψε 1.500 βιβλία, 115.000 ποιήματα και 20.000 τραγούδια, έχει δημιουργήσει 200.000 έργα ζωγραφικής και έδωσε σχεδόν 800 συναυλίες ειρήνης σε όλο τον κόσμο. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί φιλόσοφοι
Πάρσοι
Οι Πάρσοι, ή Παρσοί ή Παρσήδες ή Γουέβροι ονομάζονται Πέρσες κυρίως πυρολάτρες που πρεσβεύουν τη θρησκεία του Ζωροάστρη καλούμενη και Παρσισμός. Αποτελούν κλειστές θρηκευτικές κοινότητες που βρίσκονται σε περισσότερο ποσοστό εγκατεστημένες στην Ινδία, Ιράν, ανατολικό Ιράκ και λιγότερο σε άλλες χώρες της Νότιας Ασίας και Άπω Ανατολής όπως και στην Ιαπωνία. Οι Παρσί κατάγονται από τους αρχαίους Πέρσες Ζωροάστρες οι οποίοι μετανάστευσαν κυρίως προς την Ινδική χερσόνησο κατά την Αραβική εισβολή του 636-651 μ.Χ. για να βρουν καταφύγιο από την καταδίωξη των Μουσουλμάνων.
2603 Τέιλορ
Ο Τέιλορ (Taylor) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βρετανού ερασιτέχνη αστρονόμου Γκόρντον Τέιλορ (Gordon Taylor).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τέιλορ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Τειλορ
Αλέξιος Χάρων
O Αλέξιος Χάρων (άκμασε αρχές του 11ου αι.) ήταν ένας αξιωματούχος της Ρωμανίας στη Νότιο Ιταλία και ο πάππος του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1081-1118).
Βιογραφία
Λίγα μας είναι γνωστά για τη ζωή του. Οι μόνες αναφορές σε αυτόν προέρχονται από την Ιστορία του Νικηφόρου Βρυεννίου του νεοτέρου, συζύγου της δισεγγονής του Άννας Κομνηνής. Ο Βρυέννιος αναφέρει ότι το "Χάρων" ήταν παρωνύμιο, που του δόθηκε από τους στρατιώτες του για τη γενναιότητά του, καθώς πήγαινε πολλούς εχθρούς στον Άδη. Πάντως το όνομα αυτό απαντάται και ως πραγματικό επώνυμο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία από την Οικογένεια Δαλασσηνού και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Δήμος Μυστρά
Παραπομπές
Μ
Ήλιος (εγκυκλοπαίδεια)
thumb|Το Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ήλιος Με το γενικό όνομα Ήλιος ονομάζεται ελληνική εγκυκλοπαίδεια της οποίας ο πλήρης τίτλος είναι Νεώτερον εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν «Ηλίου» σε αντιδιαστολή του παλαιότερου εβδομαδιαίου περιοδικού Εβδομαδιαία εγκυκλοπαιδική επιθεώρηση - Ο Ήλιος, που ήταν και ο ομώνυμος εκδοτικός οίκος της εγκυκλοπαίδειας. Άρχισε να εκδίδεται στην Αθήνα το 1945 και η δεύτερη έκδοσή του ολοκληρώθηκε το 1960. Είναι γραμμένη στην απλή καθαρεύουσα με πολλές όμως αρχαΐζουσες λέξεις.
Αποτελείται από 18 τόμους με τον τελευταίο να αποτελεί και συμπλήρωμα (μέχρι 1960). Κυκλοφόρησε σε τεύχη που εκδίδονταν κάθε εβδομάδα και τα οποία βιβλιοδετούνταν με την ολοκλήρωση κάθε τόμου. Ένας τόμος είναι αφιερωμένος στην γεωγραφία και ιστορία της Ελλάδας.
Παραπομπές
Ηλιος
Μεσοβούνι Καρδίτσας
Το Μεσοβούνι είναι οικισμός της Θεσσαλίας και της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Μεσοβούνι είναι κτισμένο στις βορειοδυτικές πλαγιές του βουνού Καράβας σε περιοχή με ελατόδασος και σε υψόμετρο 900 μέτρων. Απέχει περίπου 12 χλμ. Α. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 74 χλμ. Δ. από την Καρδίτσα. Έχει θέα και προς την ανατολική Αργιθέα, δυτικά και νότια του περνούν οι χείμαρροι Λαγγαδιώτης και Φρουξιλιώτης, που κατευθύνονται στον Αχελώο. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία.
Το χωριό προϋπήρχε της εισβολής των Οθωμανών στη Δυτική Θεσσαλία (1395 με 1396) και είναι οικισμός της ύστερης βυζαντινής εποχής. Σε οθωμανική απογραφή του 1454/55, καταγράφεται ως Masovun. Αξιοθέατο είναι το μοναστήρι του Γενέσιου της Θεοτόκου στη βορειοανατολική πλευρά του χωριού. Βρίσκεται ανάμεσα σε έλατα, χρονολογείται τον 17ο αιώνα και από το αρχικό καθολικό του διασώζεται μόνο το ξυλόγλυπτο τέμπλο ενώ η σημερινή εκκλησία ανοικοδομήθηκε το 1904.
Διοικητικά - Δημογραφικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτώνται στον δήμο Αργιθέας. Το 1919 με το ΦΕΚ 66Α - 22/03/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Ζερβό, ανήκει στην κοινότητα Ανθηρού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 51 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας κατηγορία:χωριά του νομού Καρδίτσας
Αλέξανδρος (γιος του Ηρώδη Α΄)
Ο Αλέξανδρος, (35 π.χ. – 7 π.χ.) ήταν γιος του βασιλιά των Ιουδαίων Ηρώδη του μέγα και της Μαριάμης κόρης του Αλεξάνδρου της Ιουδαίας.