cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεολόγης Παπαδόπουλος
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1974 από την ερασιτεχνική ομάδα Ελευθεριακός Ελευθέριων, ενώ έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος στην ΑΕΛ από το 1979 έως το 1984, όταν και μεταγράφηκε στην ΑΕΚ. Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε ο Πανιώνιος, όπου αγωνίστηκε την τετραετία 1988-1992. Την περίοδο 1992-93 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Ιωνικού Νίκαιας και με τη λήξη της αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Στην εθνική Ελλάδας
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε την Πρωτομαγιά του 1986, στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας (0-0), υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου. Συνολικά αγωνίστηκε 24 φορές με τη γαλανόλευκη φανέλα, το διάστημα μεταξύ 1986-1992.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Υπόροφος
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/Celandine_Sward.JPG/220px-Celandine_Sward.JPG|μικρογραφία| [[Συκόρριζα η εαρινή στο δάσος την άνοιξη]] σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5c/Moss_tree_bark_coverage.JPG/170px-Moss_tree_bark_coverage.JPG|μικρογραφία| Βάση δέντρου που δείχνει τον υπόροφο κάτω από [[Βρύο|βρύα]] μικρογραφία|Καλοκαιρινός υπόροφος που αναπτύσσεται κοντά στο Κελόουνα στο Πάρκο Μύρα-Μπελεβιέ, Καναδάς Στη δασοκομία και την οικολογία, ο υπόροφος περιλαμβάνει τα φυτά που αναπτύσσονται κάτω από το δάσος χωρίς να διεισδύουν σε μεγάλο βαθμό, αλλά πάνω από τον δασικό τάπητα. Μόνο ένα μικρό ποσοστό φωτός διεισδύει στον θόλο, επομένως η βλάστηση του κάτω ορόφου είναι γενικά ανεκτική στη σκιά. Ο κάτω όροφος τυπικά αποτελείται από δέντρα που ελαττώνονται λόγω έλλειψης φωτός, άλλα μικρά δέντρα με χαμηλές απαιτήσεις φωτός, δενδρύλλια, θάμνοι, αμπέλια και χαμόκλαδα. Τα μικρά δέντρα όπως ο ελαιόπτρινος και η κρανιά είναι αποτελούν συχνά τον υπόροφο.
Στα εύκρατα φυλλοβόλα δάση, πολλά φυτά του υπορόφου αρχίζουν να αναπτύσσονται νωρίτερα μέσα στο έτος από τα δέντρα με θόλο, για να κάνουν χρήση της μεγαλύτερης διαθεσιμότητας φωτός τη συγκεκριμένη εποχή του χρόνου. Ένα κενό στον θόλο που προκαλείται από το θάνατο ενός δέντρου διεγείρει τα πιθανά αναδυόμενα δέντρα σε ανταγωνιστική ανάπτυξη καθώς μεγαλώνουν προς τα πάνω για να καλύψουν το κενό. Αυτά τα δέντρα τείνουν να έχουν ίσιο κορμό και λίγα χαμηλότερα κλαδιά. Ταυτόχρονα, οι θάμνοι, τα χαμόκλαδα και η φυτική ζωή στο δάσος γίνονται πιο πυκνοί. Ο κάτω όροφος έχει μεγαλύτερη υγρασία από τον θόλο και το σκιερό έδαφος δεν διαφέρει τόσο σε θερμοκρασία όσο το ανοιχτό έδαφος. Αυτό προκαλεί πολλαπλασιασμό φτέρων, βρύων και μυκήτων και ενθαρρύνει τον βιογεωχημικό κύκλο, ο οποίος παρέχει ευνοϊκά ενδιαιτήματα για πολλά ζώα και φυτά.
Δομή υπορόφου
Ο θόλος των τροπικών δασών έχει συνήθως πάχος περίπου 10 μέτρων και αναχαιτίζει περίπου το 95% του ηλιακού φωτός. Επομένως, ο κάτω όροφος λαμβάνει λιγότερο έντονο φως από τα φυτά στον θόλο και το φως που διεισδύει μειώνεται σε μήκη κύματος φωτός που είναι πιο αποτελεσματικά για τη φωτοσύνθεση. Επομένως, τα φυτά του κάτω ορόφου πρέπει να είναι ανθεκτικά στη σκιά — πρέπει να μπορούν να φωτοσυνθέτουν επαρκώς χρησιμοποιώντας τέτοιο φως που φτάνει στα φύλλα τους. Συχνά είναι σε θέση να χρησιμοποιούν μήκη κύματος που τα φυτά με θόλο δεν μπορούν. Στα εύκρατα φυλλοβόλα δάση προς το τέλος της εποχής χωρίς φύλλα, τα φυτά του υπορόφου εκμεταλλεύονται το καταφύγιο των ακόμα άφυλλων φυτών θόλου για να "ξεφυλλίσουν" πριν το κάνουν τα δέντρα με θόλο. Αυτό είναι σημαντικό γιατί παρέχει στα φυτά του κάτω ορόφου ένα παράθυρο στο οποίο μπορούν να φωτοσυνθέσουν χωρίς ο θόλος να τα σκιάζει. Αυτή η σύντομη περίοδος (συνήθως 1 – 2 εβδομάδες) είναι συχνά μια κρίσιμη περίοδος κατά την οποία το εργοστάσιο μπορεί να διατηρήσει ένα θετικό ισοζύγιο άνθρακα κατά τη διάρκεια του έτους.
Κατά κανόνα, οι δασικοί υπόγειοι έχουν υψηλότερη υγρασία από τις εκτεθειμένες περιοχές. Το δάσος μειώνει την ηλιακή ακτινοβολία, επομένως το έδαφος δεν θερμαίνεται ή ψύχεται τόσο γρήγορα όσο το ανοιχτό έδαφος. Κατά συνέπεια, το υπόβαθρο στεγνώνει πιο αργά από ό,τι οι περισσότερες εκτεθειμένες περιοχές. Η μεγαλύτερη υγρασία ενθαρρύνει τα επίφυτα όπως οι φτέρες και τα βρύα και επιτρέπει στους μύκητες και άλλους αποικοδομητές να ανθίσουν. Αυτό οδηγεί στον κύκλο των θρεπτικών συστατικών και παρέχει ευνοϊκό μικροκλίμα για πολλά ζώα και φυτά, όπως ο πυγμαίος μαρμόζος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιολογικοί όροι Κατηγορία:Ενδιαίτημα Κατηγορία:Φυτά ανά ενδιαίτημα Κατηγορία:Φυτά Κατηγορία:Δάση Κατηγορία:Δασική οικολογία
Λετονική Εθνική Όπερα
Η Εθνική Όπερα της Λετονίας (Latvijas Nacionālā opera) είναι η εθνική όπερα της Λετονίας. Εδρεύει στη Ρίγα. Η εταιρεία της όπερας περιλαμβάνει το Λετονικό Εθνικό Μπαλέτο, τη Χορωδία και την Ορχήστρα της Εθνικής Όπερας της Λετονίας.
Ιστορία
Η Ρίγα είχε ήδη ένα γερμανόφωνο θέατρο, το οποίο προσέφερε επίσης όπερα και μπαλέτο από το 1782 το οποίο στεγαζόταν στο Θέατρο της Πόλης της Ρίγας από το 1863.
Η πρώτη προσπάθεια να δημιουργηθεί μια λετονική εθνική όπερα ήταν το 1893, όταν εκτελέστηκε το Spoku stunda ("Η Ώρα του Φαντάσματος") του Γιέκαμπς Οζόλς. Η Λετονική Όπερα (Latviešu Opera) ιδρύθηκε το 1912 από τον Πάβουλς Γιουργιάνς, όμως σχεδόν αμέσως, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο θίασος της όπερας έφυγε για τη Ρωσία. Η 1918, η όπερα επανιδρύθηκε (Latvju Opera) με επικεφαλής τον Γιάζεπς Βιτόλς, ιδρυτή της Λετονικής Ακαδημίας Μουσικής. Η συναυλία ντεμπούτου έγινε στις 23 Ιανουαρίου 1919 με τον Ιπτάμενο Ολλανδό του Βάγκνερ. Από το 1944, μετά την κατάληψη της Λετονίας από τη Σοβιετική Ένωση, και την ενσωμάτωσή της στην δεύτερη, η Εθνική Όπερα της λετονίας μετονομάστηκε σε '''Κρατική Όπερα και Θέατρο Μπαλέτου της Λετονικής ΣΣΔ. ''' Το 1990, το θέατρο μετονομάστηκε σε Εθνική Όπερα της Λετονίας, αλλά σχεδόν αμέσως το κτίριο έκλεισε μέχρι το 1995 για ανακαίνιση και η Λετονική Εθνική Όπερα μεταφέρθηκε σε προσωρινές εγκαταστάσεις. Για την επαναλειτουργία της το 1995, η  πρώτη όπερα ήταν η Uguns un nakts του Γιάνις Μεντίνς (Φωτιά και Βράδυ).
Κτίριο
μικρογραφία|Το κτίριο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στις αρχές του 20ου αιώνα. Η Εθνική Λυρική Σκηνή κατασκευάστηκε το 1863 από τον αρχιτέκτονα Λούντβιχ Μπόνστεντ (οι εσωτερικοί χώροι κατασκευάστηκαν από την εταιρεία του Άουγκουστ Βολτς), για το τότε γερμανόφωνο Θέατρο της Πόλης, και έχει ανακαινιστεί αρκετές φορές από τότε. Έχει ανακαινιστεί το 1882-1887 (μετά από μια πυρκαγιά το 1882), το 1957-1958 και το 1991-1995 (μετά την ανεξαρτησία). Ένα σύγχρονο παράρτημα προστέθηκε το 2001 με μια Νέα Αίθουσα 300 καθισμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Λετονίας Κατηγορία:Λετονικά μουσικά συγκροτήματα
Heaven and Hell (άλμπουμ)
Heaven and Hell είναι ο τίτλος του ένατου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1980 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Vertigo" στην Ευρώπη και της Warner Bros. στην Αμερική. Ήταν το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος με νέο τραγουδιστή και το ανανεωμένο ύφος του οδήγησε σε έναν από τα θεωρούμενους καλύτερους δίσκους στην ιστορία των Black Sabbath.
Το 2010, ο δίσκος επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD με έξι ζωντανά ηχογραφημένα τραγούδια και μία μονοφωνική έκδοση του "Lady Evil".
Ιστορία του δίσκου
Μετά την αποχώρηση του Όζι Όσμπορν, οι Black Sabbath βρισκόταν σε αναζήτηση για νέο τραγουδιστή. Ο Τόνι Αϊόμι γνώρισε τον πρώην τραγουδιστή των Rainbow, Ρόνι Τζέιμς Ντίο, σε ένα κλαμπ του Λος Άντζελες, το 1979. Ο Ντίο έγινε μέλος των Black Sabbath και το πρώτο κομμάτι το οποίο συνέγραψαν ήταν το "Children of the Sea". Στις αρχικές ηχογραφήσεις δε συμμετείχε ο μπασίστας Γκίζερ Μπάτλερ, λόγω προσωπικών προβλημάτων και το μπάσο ανέλαβε ο κιμπορντίστας Τζεφ Νίκολς. Μετά από πρόταση του Ντίο, την παραγωγή για το επόμενο άλμπουμ τους ανέλαβε ο Μάρτιν Μπερτς, γνωστός για τη δουλειά του με τους Deep Purple, τους Rainbow, κ.α..
left|thumb|220px|Ο Ρόνι Τζέιμς Ντίο με τον Τόνι Αϊόμι Οι ηχογραφήσεις για το νέο δίσκο έλαβαν χώρα στα "Criteria Recording Studios" του Μαϊάμι και το "Ferber Studio" του Παρισιού, από τον Οκτώβριο του 1979 μέχρι τις αρχές του 1980. Ο δίσκος παρουσιάζει ένα ανανεωμένο ηχητικό ύφος του συγκροτήματος, χωρίς οι Black Sabbath να χάνουν τα μουσικά στοιχεία για τα οποία έγιναν γνωστοί. Οι κριτικές πάνω στο άλμπουμ ήταν ιδιαίτερα θετικές και πλέον θεωρείται ως ένα από τους καλύτερους δίσκους στην ιστορία του ιδιώματος. To "Digital Dream Door" το έχει κατατάξει 58ο στη λίστα με τους "εκατό καλύτερους χέβι μέταλ δίσκους",, το "Metal Rules" 43ο και οι αναγνώστες του ελληνικού περιοδικού "Metal Hammer" το κατέταξαν στην όγδοη θέση του δημοψηφίσματος για τα "σπουδαιότερα άλμπουμ του χέβι μέταλ".
Ο δίσκος κυκλοφόρησε στα τέλη Απριλίου του 1980 ανεβαίνοντας στο Top-10 στη Μεγάλη Βρετανία και παραμένοντας στα τσαρτ της πατρίδας του συγκροτήματος για 22 εβδομάδες, όπου έγινε χρυσός. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το "Heaven and Hell" έφθασε στο # 28 και έγινε χρυσό το 1981 και πλατινένιο το 1986. Γενικότερα, το άλμπουμ έχει λάβει ιδιαίτερα θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 4,5 αστέρια και το "Ultimate Guitar" με 9,4 / 10.
Τα τραγούδια "Neon Knights" και "Die Young" κυκλοφόρησαν σε μορφή 7" σινγκλ και ανέβηκαν στο # 22 και το # 41 των βρετανικών τσαρτ, αντίστοιχα. Για τα κομμάτια αυτά, γυρίστηκαν βίντεο κλιπ από συναυλίες του συγκροτήματος. Το εξώφυλλο του άλμπουμ είναι πίνακας της Λιν Κάρλι με τίτλο "Smoking Angels".
thumb|220px|Ο Βίνι Άπις σε συναυλία Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε από τη Γερμανία στις 17 Απριλίου 1980 με το συγκρότημα να δίνει 43 συναυλίες στην Ευρώπη μέχρι τις 26 Ιουνίου. Στο set list τους συμπεριέλαβαν από το "Heaven and Hell" τα "Neon Knights", "Lonely Is The Word", "Children Of The Sea", "Heaven And Hell" και "Die Young". Η περιοδεία συνεχίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες από τις αρχές Ιουλίου μέχρι τις 19 Αυγούστου, όταν ο ντράμερ Μπιλ Γουόρντ έπαιξε για τελευταία φορά στη συγκεκριμένη περιοδεία με το συγκρότημα. Αντικαταστάτης του ο Βίνι Άπις, με τον οποίο συνέχισαν την περιοδεία "Black & Blue" μαζί με τους Blue Öyster Cult μέχρι τις 11 Νοεμβρίου 1980, όταν εμφανίστηκαν στην Ομάχα της Νεμπράσκα. Το συγκρότημα συνέχισε με επτά εμφανίσεις στην Ιαπωνία και άλλες οκτώ στην Αυστραλία, ενώ έκλεισε τη χρονιά με τέσσερις εμφανίσεις στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε με 17 συναυλίες στη Μεγάλη Βρετανία, τον Ιανουάριο του 1981.
Ανάλυση τραγουδιών
Ο δίσκος ξεκινάει με το "Neon Knights", το οποίο είναι το μοναδικό τραγούδι στο οποίο συνεισέφερε συνθετικά ο μπασίστας Γκίζερ Μπάτλερ. Οι στίχοι του μιλούν για μυθικούς θρύλους και μεσαιωνική κουλτούρα. Το "Children of the Sea" αποτέλεσε το τραγούδι με το οποίο ο Ρόνι Τζέιμς Ντίο μπήκε στο συγκρότημα και είναι ένα μελωδικό χέβι μέταλ τραγούδι με φανταστικούς στίχους. Ακολουθεί το "Lady Evil", του οποίου ο τίτλος έκανε ακόμη εντονότερη τη φήμη για μισογυνισμό την οποία είχε το συγκρότημα. Παρ' όλα αυτά, οι στίχοι του μιλούν για μία γυναίκα-δολοφόνο.
Το ομώνυμο κομμάτι μιλάει για για τη δυνατότητα του ανθρώπου να επιλέξει ανάμεσα στο καλό και το κακό, χαρακτηρίζοντας τον εσωτερικό του κόσμο "παράδεισο και κόλαση". Μουσικά, το τραγούδι ξεκινάει με αργό, επιβλητικό ρυθμό, για να συνεχίσει στο τελευταίο του δίλεπτο με ανεβασμένο τέμπο και να κλείσει με ένα περίτεχνο σόλο κιθάρας του Αϊόμι. Πέμπτο τραγούδι του δίσκου είναι το "Wishing Well", ένα μέσου ρυθμού χέβι μέταλ τραγούδι με δυνατά φωνητικά από τον Ντίο, ενώ οι στίχοι του "Die Young" αναφέρονται στη ματαιοπονία της ζωής καθώς αντιμετωπίζουμε την εφήμερη φύση μας. Το τραγούδι είναι αξιοσημείωτο για τις ζωντανές εκτελέσεις του, όπου εκτός του Ντίο, το συμπεριέλαβαν στο set list τους όταν το μικρόφωνο είχαν αναλάβει ο Ίαν Γκίλαν και ο Τόνι Μάρτιν.
Ακολουθεί το "Walk Away" του οποίου οι στίχοι μιλούν για την αποφυγή των πειρασμών, ενώ ο δίσκος κλείνει με το "Lonely is the Word", το οποίο περιλαμβάνει ένα από τα καλύτερα σόλο της καριέρας του Τόνι Αϊόμι και οι στίχοι του αναφέρονται στο αίσθημα της μοναξιάς και την απελπισία που προκαλεί η απώλεια.
Τραγούδια
1. Neon Knights (Iommi/Dio/Butler/Ward) - 3:53
2. Children of the Sea (Iommi/Dio/Butler/Ward) - 5:34
3. Lady Evil (Iommi/Dio/Butler/Ward) - 4:26
4. Heaven and Hell (Iommi/Dio/Butler/Ward) - 6:59
5. Wishing Well (Iommi/Dio/Butler/Ward) - 4:07
6. Die Young (Iommi/Dio/Butler/Ward) - 4:45
7. Walk Away (Iommi/Dio/Butler/Ward) - 4:25
8. Lonely is the Word (Iommi/Dio/Butler/Ward) - 5:51
Βραβεία
Heaven and Hell (άλμπουμ)
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Heaven and Hell ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1980 Κατηγορία:Άλμπουμ των Black Sabbath
Κλάους Μπάρμπι
Ο Νικόλαους «Κλάους» Μπάρμπι (Nikolaus „Klaus“ Barbie, 25 Οκτωβρίου 1913 - 25 Σεπτεμβρίου 1991) ήταν Γερμανός ναζιστής αξιωματούχος και υπεύθυνος σειράς εγκλημάτων πολέμου στη Γαλλία κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, λόγω των οποίων καταγράφηκε στη συλλογική μνήμη ως ο χασάπης της Λυών. Μετά τη λήξη του πολέμου εξασφάλισε άτυπη ασυλία από τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες και έζησε στη Λατινική Αμερική, όπου δραστηριοποιήθηκε ως «εμπειρογνώμονας» σε διώξεις κομμουνιστών. Τελικά το 1983 εκδόθηκε στη Γαλλία, καταδικάστηκε και πέθανε έγκλειστος.
Βιογραφία
Ο Μπάρμπι γεννήθηκε στο Γκόντεσμπεργκ, κοντά στη Βόννη, στις 25 Οκτωβρίου 1913. Η μακρινή καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τη Γαλλία (οι πρόγονοι του πατέρα του λέγονταν Μπαρμπιέ και είχαν εγκατασταθεί στη Γερμανία μετά την Επανάσταση του 1789), παρ' όλα αυτά μεγάλωσε σε ένα κλίμα μίσους προς τους Γάλλους. Ο πατέρας του ήταν βετεράνος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, απ' τον οποίο είχε γυρίσει αλκοολικός και με ένα σοβαρό τραύμα στο λαιμό.
Στέλεχος του Ναζιστικού Κόμματος
Το 1933 έχασε το μεγαλύτερο αδελφό του, ο οποίος έπασχε από χρόνια ασθένεια, και τον πατέρα του από καρκίνο. Ως συνέπεια, εγκατέλειψε τη φιλοδοξία του να σπουδάσει Θεολογία και αναζήτησε εργασία μέσω της RAD, ενός θεσμού που συνδεόταν άμεσα με το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα. Δύο χρόνια αργότερα στρατολογήθηκε στις Υπηρεσίες Ασφαλείας (SD) των Ες-Ες, ενώ πλήρες μέλος του κόμματος έγινε το 1937.
Το Νοέμβριο του 1942 τοποθετήθηκε στη Λυών ως επικεφαλής της τοπικής Γκεστάπο, φέροντας το βαθμό του λοχαγού και αφού είχε νωρίτερα θητεύσει σε Άμστερνταμ και Ντιζόν. Εγκατέστησε το διοικητήριο στο ξενοδοχείο Τέρμινους και έμεινε στην ιστορία για τα φριχτά βασανιστήρια, στα οποία υπέβαλε αδιακρίτως άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Υπολογίζεται ότι έως το φθινόπωρο του 1944 που εγκατέλειψε την πόλη, υπήρξε υπεύθυνος για το θάνατο συνολικά 14.000 ατόμων.
Πράκτορας της Δύσης
Αμέσως μετά τον πόλεμο, συνεργάστηκε για λίγο με τους Βρετανούς. Το 1947 στρατολογήθηκε απ' τη στρατιωτική μυστική υπηρεσία CIC των Ηνωμένων Πολιτειών και στάλθηκε στη Δυτική Γερμανία για να κατασκοπεύει Γάλλους αξιωματούχους - αν και σύμμαχοι στον Ψυχρό Πόλεμο που μόλις ξεκινούσε, οι Γάλλοι υπό τον ντε Γκωλ θεωρούνταν τότε επίφοβοι για συνεργασία με τους Σοβιετικούς. Όταν οι Γάλλοι αντιλήφθηκαν την ταυτότητά του, το 1949, απαίτησαν από τους Αμερικανούς την παράδοσή του (τον είχαν ήδη καταδικάσει σε θάνατο για τα εγκλήματα της Λυών), οι τελευταίοι όμως κατάφεραν να τον φυγαδεύσουν στην Αργεντινή.
Τις επόμενες δεκαετίες έζησε στη Βολιβία με πλαστό διαβατήριο ως Κλάους Άλτμαν, συνεργαζόμενος όχι μόνο με την αμερικανική CIA, αλλά για κάποιο διάστημα μετά το 1965 και με τη δυτικογερμανική BND (με κωδικό όνομα Adler, Αετός). Άσκησε διάφορα «κανονικά» επαγγέλματα, κυρίως όμως χρησιμοποιήθηκε ως σύμβουλος σε ζητήματα αντικομμουνισμού και εκπαιδευτής παραστρατιωτικών ομάδων από βολιβιανές κυβερνήσεις. Ανάμεσα σε πολλά, μαρτυράται ότι συμμετείχε στους σχεδιασμούς για την εξόντωση του Τσε Γκεβάρα (1967) και το Πραξικόπημα της Κοκαΐνης (1980).
Οριστική καταδίκη
Η Γαλλία γνώριζε από το 1971 ότι ο Βολιβιανός Κλάους Άλτμαν ήταν στην πραγματικότητα ο Μπάρμπι (είχε εντοπιστεί από το ζεύγος Κλάρσφελντ), αδυνατούσε όμως να επιτύχει την έκδοσή του. Τα πράγματα άλλαξαν το 1983, όταν ο νεοεκλεγείς σοσιαλιστής πρόεδρος Ερνάν Σίλες Σουάσο συνέλαβε τον «Άλτμαν» και τον εξέδωσε στις γαλλικές αρχές.
Η δίκη έλαβε χώρα το 1987 στη Λυών και μαγνητοσκοπήθηκε λόγω της ιστορικής σημασίας της. Ο Μπάρμπι αντιμετώπισε συνολικά 41 κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, βασισμένες στις καταθέσεις Γάλλων αντιστασιακών και Εβραίων. Η υπερασπιστική γραμμή του στηρίχτηκε περισσότερο σε δικονομικά ζητήματα, αμφισβητώντας τη νομιμότητα της έκδοσής του, παρά στα γεγονότα.
Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Πέθανε φυλακισμένος στις 25 Σεπτεμβρίου 1991 από λευχαιμία.
Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Άγιος Θωμάς (Γουδή)
Ο Άγιος Θωμάς είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Είναι ρυθμού βασιλικής καμαροσκέπαστης. Η αψίδα έχει σχήμα ημιεξαγωνικό. Σύμφωνα με ένα σημείωμα του ηγούμενου της Μονής Πεντέλης η εκκλησία αυτή ανήκε στη μονή και ονομαζόταν Πεντελιώτισσα. Αρχικά στην εκκλησία αυτή γιόρταζε η Κοίμηση της Θεοτόκου. Η εκκλησία ξανακτίστηκε επάνω στα παλιά θεμέλια το 1867 και τιμήθηκε στην μνήμη του Απόστολου Θωμά.
Πηγές
Θωμας Γουδη
Γιόχαν Ντράιερ
Βίος
Γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη. Ήταν υιός του αντιστρατήγου Γιόχαν Κρίστοφερ Ντράιερ, ο οποίος διετέλεσε υπουργός Ναυτικών και Πολέμου της χώρας του. Έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αστρονομία σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και επισκέπτονταν τακτικά τον Hans Schjellerup στο αστεροσκοπείο της Κοπεγχάγης. Μορφώθηκε σε αυτή την πόλη και το 1874, σε ηλικία 22 ετών, πήγε στο Πάρσονσταουν (Parsonstown) στην Ιρλανδία. Εκεί εργάστηκε ως βοηθός του Λόρενς Πάρσονς (Lawrence Parsons).
Στα 1878 πήγε στο Παρατηρητήριο Dunsink για να εργαστεί με τον Robert Stawell Ball. Το 1882 μετακόμισε ξανά, αυτή την φορά για το Παρατηρητήριο Armagh, όπου διετέλεσε Διευθυντής μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1916. Το 1885 έγινε Βρετανός πολίτης. Στα 1916 μετακόμισε μαζί με την σύζυγό του Kate στην Οξφόρδη όπου και συνέταξε σε δεκαπέντε τόμους τα έργα και τα γραπτά του Τύχο Μπράχε (Tycho Brahe). Μάλιστα ο τελευταίος τόμος δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατο του Ντράιερ. Την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας, της οποίας μάλιστα διετέλεσε και πρόεδρος την περίοδο 1923-25. Απεβίωσε στις 14 Σεπτεμβρίου 1926 στην Οξφόρδη.
Επιστημονικό έργο
Το σπουδαιότερο ίσως έργο του Ντράιερ είναι ο περίφημος Νέος γενικός αστρονομικός κατάλογος (New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars) τον οποίο συνέταξε με βάση τον Κατάλογο των Νεφελωμάτων και των Αστρικών Σμηνών του Ουίλιαμ Χέρσελ (Frederick William Herschel). Ο κατάλογος του Ντράιερ καθώς και οι δύο συμπληρωματικοί Ευρετηριακοί Κατάλογοι (Index Catalogues) παραμένουν σε χρήση μέχρι σήμερα.
Μάχη της Τραμπάλας
Η Μάχη της Τραμπάλας (5-7 Ιουνίου 1825) ήταν μάχη της Επανάστασης του 1821, κατά την οποία οι Έλληνες αντιμετώπισαν τον Ιμπραήμ πασά της Αιγύπτου και ηττήθηκαν. Αποτέλεσμα της μάχης ήταν η διείσδυση του στρατού του Ιμπραήμ στο εσωτερικό της Πελοποννήσου και η κατάληψη της Τριπολιτσάς. Το σημείο της μάχης βρίσκεται βόρεια του χωριού Άκοβος του Ν. Αρκαδίας, στο ύψωμα Τραπεζόραχη, όπου έχει ανεγερθεί μνημείο και ναός της Αγίας Παρασκευής.
Γιόχαν Ντράιερ
Επιστημονικό έργο
Ο Ντράιερ ασχολήθηκε επίσης με την ιστορία της αστρονομίας. Το 1890 δημοσίευσε βιογραφία του σπουδαίου αστρονόμου Τύχο Μπράχε. Σημαντικό είναι επίσης το βιβλίο του Ιστορία των Πλανητικών Συστημάτων από τον Θαλή ως τον Κέπλερ (History of the Planetary Systems from Thales to Kepler, 1905). Επίσης συνέγραψε, σε συνεργασία με τον Herbert Hall Turner, την πρώτη επίσημη ιστορία της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας με τίτλο Ιστορία της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας 1820-1920 (History of the Royal Astronomical Society 1820–1920).
Μάχη της Τραμπάλας
Τα γεγονότα πριν τη μάχη
Μετά την ήττα των Ελλήνων στο Μανιάκι και τον ηρωικό θάνατο του Παπαφλέσσα στις 20 Μαΐου 1825, ο στρατός του Ιμπραήμ κατέλαβε την Αρκαδιά (Κυπαρισσία). Στη συνέχεια έχοντας ως ορμητήριο τη Μεθώνη και το Νεόκαστρο (Πύλο), από όπου ανεφοδιαζόταν, κατέλαβε αμαχητί την Καλαμάτα και άλλες μεσσηνιακές κωμοπόλεις και τις πυρπόλησε.
Γιόχαν Ντράιερ
Σημειώσεις
<references group="N"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί αστρονόμοι Κατηγορία:Δανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Μάχη της Τραμπάλας
Τα γεγονότα πριν τη μάχη
Ο Κολοκοτρώνης, ύστερα από την αποφυλάκισή του στις 17 Μαΐου, συμφιλιώθηκε με την κυβέρνηση. Συνειδητοποιώντας πόσο επικίνδυνος και διαφορετικός αντίπαλος από τον Δράμαλη ήταν ο Ιμπραήμ, πρότεινε σειρά οργανωτικών και τακτικών μέτρων για την αντιμετώπιση των Αιγυπτίων, των οποίων την ισχύ και την αποτελεσματική οργάνωση είχε αρχίσει να κατανοεί. Από την Τριπολιτσά, όπου έμειναν έως τα τέλη Μαΐου, ο Κολοκοτρώνης και η κυβέρνηση εφάρμοσαν δραστήρια μέτρα στρατολογίας και εφοδιασμού χάρις στα οποία συγκεντρώθηκαν αρχικά 6.000 άνδρες και τα απαραίτητα εφόδια. Στη συνέχεια συγκέντρωσε το στρατό στα σύνορα Μεσσηνίας και Αρκαδίας, στα Δερβένια του Λεονταρίου (Μακρυπλάγι), σκοπεύοντας να δημιουργήσει στρατόπεδο στη θέση "Σορώκα", όπου υπήρχε μονοπάτι άγνωστο στους Αιγυπτίους. Όμως ο Ιμπραήμ, με ταχύτατη πορεία πρόλαβε να περάσει από το μονοπάτι της Σορώκας, έχοντας ως οδηγούς Τούρκους του Λεονταρίου που είχαν αιχμαλωτίσει και χρησιμοποιούσαν ως δούλους οι Έλληνες. Αυτή η καθυστέρηση να οχυρωθεί η θέση "Σορώκα" αποδείχθηκε καταστροφική για τους Έλληνες.
Έτσι, οι δυνάμεις του Ιμπραήμ, 10.000 πεζοί, όλο το ιππικό του και το ορεινό πυροβολικό του, βρέθηκαν ξαφνικά στα αριστερά του ελληνικού στρατοπέδου, καίγοντας χωριά και προκαλώντας μεγάλο πανικό και σύγχυση στους Έλληνες στρατιώτες και τους αμάχους της περιοχής, που έτρεχαν κυνηγημένοι να σωθούν. Ο Κολοκοτρώνης συγκράτησε με κόπο το αιγυπτιακό ιππικό και διέταξε τους στρατοπεδευμένους στα Δερβένια να έρθουν κοντά του μέχρι να φτάσουν και οι υπόλοιπες ελληνικές δυνάμεις.
Το βράδυ της 4ης Ιουνίου, οι Αιγύπτιοι κοιμήθηκαν στο χωριό Πολιανή ενώ από τους Έλληνες κατέφθασαν ο Γιωργάκης Γιατράκος με 800 Μυστριώτες, οι οποίοι κατέλαβαν θέσεις στο χωριό Δυρράχι, στο δρόμο προς το Μυστρά, και ο Κανέλλος Δεληγιάννης με τον Γενναίο Κολοκοτρώνη και 3.000 άνδρες, οι οποίοι οχύρωσαν με ψηλά και κλειστά ταμπούρια το βουνό Τραμπάλα. Υπεραισιόδοξο γράμμα του Δεληγιάννη προς την τριμελή επιτροπή στρατολογίας και εφοδιασμού υπό τους Κρεστενίτη, Μπούκουρα και Καράπαυλο, που εστάλη εκείνη τη νύχτα, δείχνει πως οι Έλληνες δεν είχαν συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο που τους περίμενε.
Η μάχη
Η μάχη συνεχίστηκε τη νύχτα χωρίς αποτέλεσμα, καθώς οι Έλληνες απέκρουαν τις επιθέσεις των Αιγυπτίων από τα ταμπούρια τους. Το πρωί της 7ης Ιουνίου, 9 κανόνια του Ιμπραήμ άρχισαν να βάλλουν με σφοδρότητα εναντίον των Ελλήνων, ενώ το πεζικό των Αιγυπτίων όρμησε να καταλάβει τις γύρω πλαγιές, με σκοπό να διασπάσουν το ελληνικό μέτωπο και να βγουν στο αρκαδικό οροπέδιο. Ο Κολοκοτρώνης τότε, για να τους εμποδίσει, έστειλε εναντίον τους τον Πλαπούτα με λίγους Κυπαρισσιώτες, οι οποίοι οχυρώθηκαν σε ένα μονοπάτι. Όμως μετά από πεισματική μάχη που κράτησε μία ώρα, το σώμα του Πλαπούτα αναγκάστηκε να επιστρέψει στον Κολοκοτρώνη, με αποτέλεσμα ο Ιμπραήμ να επιτύχει το σκοπό του να μπει στο εσωτερικό της Αρκαδίας. Μάλιστα το ιππικό του έφτασε έως το Λεοντάρι, κέντρο εφοδιασμού των Ελλήνων, καίγοντας τα γύρω χωριά.
Μετά από αυτή την εξέλιξη, οι άνδρες του Γενναίου Κολοκοτρώνη βρέθηκαν σε κίνδυνο να κυκλωθούν και να αιχμαλωτιστούν. Γι' αυτό ο Κολοκοτρώνης τούς ειδοποίησε να συνεχίσουν να μάχονται όλη μέρα, και τη νύχτα, αφού αυτός το σύνθημα με φωτιές, να επιχειρήσουν έξοδο από τα δυτικά, προς τον Τουρκολέκα και μετά στον Ίσαρη. Η έξοδος έγινε αλλά, λόγω της βιασύνης και της σύγχυσης που επικράτησαν μέσα στην ασέληνη νύχτα, πολλοί άνδρες γκρεμίστηκαν και ταλαιπωρήθηκαν. Οι απώλειες από τη μάχη, το μεγαλύτερο βάρος της οποίας σήκωσε από την ελληνική πλευρά ο Γενναίος Κολοκοτρώνης με τους άνδρες του, ήταν 110 νεκροί και τραυματίες Έλληνες, και 700 περίπου Αιγύπτιοι.
Συνέπειες
Η μάχη της Τραμπάλας προκάλεσε μεγάλη απογοήτευση στους Έλληνες λόγω της ταχύτητας προέλασης του Ιμπραήμ και της αποτυχίας του Κολοκοτρώνη να τον σταματήσει. Διαλύθηκαν τα «φροντιστήρια» τα οποία εφοδίαζαν τον ελληνικό στρατό και καθένας προσπαθούσε να σώσει τον εαυτό του και τους δικούς του. Η ελληνική άμυνα κατέρρευσε καθώς οι Τριπολιτσιώτες και διάφοροι άλλοι Πελοποννήσιοι λιποτάκτησαν και μετέβησαν γρήγορα στις ιδιαίτερες πατρίδες τους προκειμένου να διασώσουν τις οικογένειές τους. Επίσης, ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης με τους άνδρες του πήγαν στους Μύλους της Αργολίδας ενώ ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, με τον Γενναίο, τον Πλαπούτα, τον Δεληγιάννη, τον Παπατσώνη και άλλους, κατέφυγαν στην ορεινή επαρχία της Καρύταινας, στο Χρυσοβίτσι. Έστειλε όμως ανθρώπους του να ειδοποιήσουν τους κατοίκους της Τριπολιτσάς να φύγουν και να κάψουν την πόλη. Μέσα στη σύγχυση που δημιουργήθηκε, οι Τριπολιτσιώτες νόμισαν ότι κατέφθασε ο Ιμπραήμ και προκλήθηκε ένας από τους φοβερότερους πανικούς στην ιστορία της επανάστασης. Οι κάτοικοι έτρεχαν αλλόφρονες στα γύρω βουνά για να σωθούν και πολλοί έχασαν τα παιδιά τους, τα οποία βρέθηκαν αργότερα να περιπλανώνται μέχρι και το Ναύπλιο. Τρεις μέρες μετά, στις 11 Ιουνίου, ο Ιμπραήμ κατέλαβε αμαχητί την Τριπολιτσά και, αφήνοντας εκεί φρουρά, συνέχισε την πορεία του προς το Ναύπλιο.
Πηγές
Τραμπάλα
100 Χρόνια Σινεμά
Στις 2 και 3 Σεπτεμβρίου του 1995 δώθηκαν στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού δύο συναυλίες αφιερωμένες στα 100 χρόνια κινηματογράφου. Το πρώτο μέρος αφορούσε το διεθνή κινηματογράφο και περιείχε μελωδίες που "έντυσαν" διάσημες κινηματογραφικές ταινίες. Το δεύτερο μέρος ήταν ολόκληρο αφιερωμένο στη μουσική που έγραψε για τον κινηματογράφο ο Έλληνας συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης. Η μουσική και τα τραγούδια εκτελέστηκαν από τη συμφωνική ορχήστρα της Ολλανδίας "The Metropole Orchestra" υπό τη διεύθυνση του Dick Bakker. Την ορχήστρα συμπλήρωναν με δύο μπουζούκια οι δεξιοτέχνες Λάκης Καρνέζης και Κώστας Παπαδόπουλος. Τραγούδησε ο Γιώργος Νταλάρας. Συμμετείχε η χορωδία Fons Musicalis υπο τη διεύθυνση του Κωστή Κωνσταντάρα.
Η συναυλία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε διπλό CD απο την EMI CLASSICS. Το πρώτο CD περιέχει το αφιέρωμα στο διεθνή κινηματογράφο ενώ το δεύτερο, στο οποίο αναφέρεται αυτό το άρθρο, περιέχει το αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη.
Τραγούδια
Στην έκδοση που κυκλοφόρησε στο εξωτερικό υπήρχε επίσης το κομμάτι
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία
Μαρία Σώρα
Η Μαρία Σώρα (γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1996 στον Πειραια) είναι διεθνής Ελληνίδα υδατοσφαιρίστρια που αγωνίζεται ως περιφερειακή στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Καριέρα
Η Μαρία Σώρα παραμένει στην ομάδα του Πειραιά μέχρι και σήμερα.
Διεθνείς συμμετοχές
Η Μαρία Σώρα είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης νεανίδων της Ελλάδας με την οποία έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, το 2013 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης νεανίδων.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες υδατοσφαιρίστριες Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Δακική γλώσσα
Η Δακική γλώσσα ήταν Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα και ομιλείτο από τους αρχαίους λαούς της Δακίας. Θεωρείται γενικά ότι ανήκει στον ίδια κλάδο με τη Θρακική.
Πολλά από τα χαρακτηριστικά της Δακικής γλώσσας είναι άγνωστα και αμφισβητούμενα, καθώς λείπουν σχεδόν παντελώς οι γραπτές μαρτυρίες. Όσα γνωρίζουμε για τη γλώσσα προέρχονται από:
Γεωγραφική διασπορά
Η Δακική ήταν μία από τις μείζονες γλώσσες της νοτιοανατολικής Ευρώπης διεσπαρμένη στις περιοχές της σύγχρονης ανατολικής Ουγγαρίας έως τη Μαύρη Θάλασσα. Βάσει αρχαιολογικών ευρημάτων η προέλευση του Δακικού πολιτισμού τοποθετείται στη Μολδαβία, και θεωρείται μετεξέλιξη του πολιτισμού Μπασαραμπί της εποχής του σιδήρου.
Εξαφάνιση
Δεν είναι βέβαιο πότε εξαφανίστηκε η Δακική ή αν έχει κάποιο ζωντανό απόγονο. Η αρχική ρωμαϊκή κατάκτηση τμήματος της Δακίας δεν κατόρθωσε να εξαφανίσει τη γλώσσα, καθώς οι ελεύθερες δακικές φυλές συνέχισαν να τη μιλούν, πιθανώς έως τον 4ο αιώνα, στη Μολδαβία και τις γύρω περιοχές. Κατά τον 5ο ή 6ο αιώνα η Δακική είτε εξαφανίστηκε ολοκληρωτικά ή, σύμφωνα με μια άλλη υπόθεση, ένας κλάδος της συνέχισε ως Αλβανική γλώσσα.
Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη
Η Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη (γενν. 2 Απριλίου 1966) είναι Ελληνίδα σκηνοθέτιδα, κινηματογραφική παραγωγός και σχεδιάστρια προβολών.
Συνίδρυσε την εταιρεία παραγωγής Ηaos Film το 1997, ενώ σπούδαζε σκηνοθεσία στο Πανεπιστήμιο του Ώστιν. Η πρώτη της σκηνοθεσία ήταν το The Slow Business of Going (2000). Το 2004 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου εργάστηκε σε διάφορες προβολές Μέσων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Οι επόμενες ταινίας μεγάλου μήκους της ήταν το Attenberg (2010) και το Chevalier (2015). Η τελευταία πρόκειται να είναι η ελληνική συμμετοχή στην κατηγορία Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας για τα Βραβεία Όσκαρ του 2017. Για την ταινία Attenberg, η Τσαγγάρη έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με δύο βραβεία στο Φεστιβάλ Βενετίας, καθώς και με το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Ανάμεσα στις ταινίες που έχει κάνει την παραγωγή με τη Haos Film είναι οι Κινέττα (2005), Κυνόδοντας (2009) και Άλπεις (2011) του Γιώργου Λάνθιμου, ο οποίος είχε έναν κεντρικό ρόλο στο Attenberg.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ουρανός (αποσαφήνιση)
Η λέξη Ουρανός μπορεί να αναφέρεται:
Καντάβροι
thumb|400px|Η περιοχή των Καντάβρων Οι Καντάβροι ή Κανταύροι ήταν αρχαίος λαός της Ισπανίας που κατοικούσαν στο βόρειο παράλιο τμήμα της Ιβηρικής χερσονήσου, παρά τα Κανταβρικά όρη. Από το όνομα αυτών έλαβε και η περιοχή το όνομα Κανταβρία.
Οι Καντάβροι δημιούργησαν ιδιαίτερο πολιτισμό για τον οποίο έχουν γράψει μεταξύ άλλων οι: Στράβων, Οράτιος, Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Πολύβιος, Πλούταρχος κ.ά.
Τελικά μετά από από πολλούς αγώνες διατήρησης της ανεξαρτησίας τους υποτάχτηκαν στους Ρωμαίους περί το τέλος του 1ου αιώνα π.Χ..
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί Κατηγορία:Ιστορία της Ισπανίας Κατηγορία:Κανταβρία
Γιώργος Χριστιανάκης
Ο Γιώργος Χριστιανάκης (19 Σεπτεμβρίου 1961) είναι Έλληνας συνθέτης και μουσικός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Σεπτεμβρίου 1961. Ξεκίνησε μαθήματα στο κλασσικό πιάνο σε ηλικία 17 χρονών και είναι απόφοιτος της Νομικής σχολής του Αριστοτέλειου. Από το 1982 ασχολείται με το συνθεσάιζερ και πειραματίζεται στην ηλεκτρονική μουσική. Παράλληλα συνεργάζεται με πολλά γνωστά συγκροτήματα της ελληνικής μουσικής σκηνής, όπως A Priori, Jazz Quartet, Da Capo, Rodondo Rocks, Τρύπες κ.α., σε στούντιο ηχογραφήσεις και ζωντανές εμφανίσεις.
Από το 1984 συνθέτει μουσική για το θέατρο, τον κινηματογράφο, για βίντεο άρτ, εικαστικές εγκαταστάσεις και χορό. Έχει συνθέσει τη μουσική για περισσότερες από εβδομήντα θεατρικές παραστάσεις τόσο του μοντέρνου όσο και του κλασσικού ρεπερτορίου μεταξύ των οποίων επτά για το φεστιβάλ Επιδαύρου, τέσσερις για το Ηρώδειο και μία για το αρχαίο Θέατρο των Δελφών. Έχει συνεργαστεί με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος από το 1990 μέχρι σήμερα σε περισσότερες από τριάντα παραστάσεις.
Στο θέατρο συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως οι: Βασίλης Παπαβασιλείου, Γιάννης Ρήγας, Γιώργος Μιχαηλίδης,Kώστας Τσιάνος, Σταύρος Ντουφεξής, Γιάννης Ιορδανίδης, Σταμάτης Φασουλής,Σωτήρης Χατζάκης,Γιώργος ΑρμένηςΚυριάκος Κατζουράκης, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, Ισίδωρος Σιδέρης, Βασίλης Βαφέας, Πέρης Μιχαηλίδης, Φωτεινή Σισκοπούλου, Έλενα Πέγκα κ.α. Στον κινηματογράφο έχει συνεργασθεί με τους: Nίκο Γιαννόπουλο, Nίκο Γραμματικό, Γιάννη Καρυπίδη, Nίκο Παναγιωτόπουλο, Παναγιώτη Καρκανεβάτο Κώστα Γιαλλουρίδη και Φωτεινή Σισκοπούλου.
Το 2000 πήρε το δεύτερο Βραβείο Μουσικής στα Θεατρικά βραβεία κοινού για τη μουσική της παράστασης Γέρμα στο Εθνικό Θέατρο. Υπήρξε συνιδρυτής γραφείου εκδηλώσεων με τίτλο Πανδαιμόνιο7 (από το 2003 έως το 2009), αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας για τον πολιτισμό, που δραστηριοποιούνταν στο χώρο του θεάτρου, της μουσικής και ευρύτερα των τεχνών με έδρα την Θεσσαλονίκη.
Συλλογές
2014 " Ριχάρδος ΙΙ " του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, μουσική σύνθεση για τη θεατρική παράσταση σε σκηνοθεσία Γιάννη Ρήγα, παραγωγή Δραματική Σχολή Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.
2014 " Τα μαγικά μαξιλάρια" του Ευγενιου Τριβιζα σε σκηνοθεσια Ισιδωρου Σιδερη ,μουσικη για την παρασταση,Νεο Θεατρο Θεσσαλονικης
2014 " Με δύναμη απο την Κηφισιά " των Κεχαίδη,Χαβιαρά σε σκηνοθεσία Γιάννη Ρήγα,μουσική για την παράσταση του KΘBE
Παραπομπές
Συνεντεύξεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
372 Πάλμα
Η Πάλμα (Palma) είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,2. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια. Πήρε το όνομά της πιθανώς από την ομώνυμη πρωτεύουσα της Μαγιόρκα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Πάλμας υπολογίσθηκε σε 188,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 7,03 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Με αυτή την πυκνότητα η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Πάλμας θα είναι περίπου 5,27 cm/sec² (185 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής 99,7 m/sec (359 χιλιόμετρα την ώρα).Ο φασματικός τύπος της δεν είναι γνωστός με βεβαιότητα, ενώ το άλβεδό της είναι 0,066 (από δεδομένα του IRAS). Η Πάλμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 35,5 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παλμα
Μέτρο (αποσαφήνιση)
Μέτρο είναι κάθε τι στην επιστήμη ή στην καθημερινή ζωή που το παίρνουμε αυθαίρετα ως σταθερά σύγκρισης, ώστε να υπολογίσουμε το μέγεθος μιας ποσότητας. Δεν υπάρχει ένα μόνο μέτρο για όλες τις μετρήσεις, αλλά πολλά. Πολλές φορές υπάρχουν διαφορετικά μέτρα ακόμη και για το ίδιο μέγεθος. Συνοπτικά το μέτρο μπορεί να αναφέρεται:
Σταρ Τρεκ: Η ταινία
Σταρ Τρεκ: Η ταινία (αγγλικά: Star Trek: The Motion Picture) είναι μια αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1979 σε σκηνοθεσία του Ρόμπερτ Γουάιζ και βασίζεται στην τηλεοπτική σειρά Star Trek, δημιουργημένη από τον Τζιν Ροντενμπέρι.Είναι η πρώτη ταινία Σταρ Τρεκ καθώς και η πρωτή ταινία που έχει ως πρωταγωνιστές τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες της αρχικής τηλεοπτικής σειράς. Στην ταινία αυτήν, η οποία διαδραματίζεται στην δεκαετία του 2270, ένα μυστήριο και πανίσχυρο εξωγήινο σύννεφο γνωστό ως Β'Τζερ προσεγγίζει την Γη, καταστρέφοντας οτιδήποτε βρει στο διάβα του. Ο Ναύαρχος Τζειμς Τ. Κιρκ αναλαμβάνει την ηγεσία του αστροπλοίου USS Enterprise με στόχο να το οδηγήσει σε αποστολή για να σώσει το πλανήτη και ανακαλύψει την προέλευση του Β'Τζερ.
Η ταινία πρωτοκυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική στις 7 Δεκεμβρίου 1979 από την Paramount Pictures και έλαβε μικτές κριτικές, πολλοί από τους όποιούς την επέκριναν για την έλλειψη σκηνών δράσης και για το γεγονός ότι βασίστηκε υπερβολικά στα ειδικά εφέ. Η ταινία απέφερε 139 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, ποσό μικρό για τις προσδοκίες του στουντίου, αλλά αρκετό για την Paramount να γυρίσει μια συνέχεια της ταινίας της οποίας ο προϋπολογισμός να είναι μικρότερος, όπως κι έγινε. Εκτότε, ο ρόλος του Τζιν Ροντενμπέρι περιορίστηκε σε ρόλο εκτελεστικού συμβούλου.Το 2001 πρωτοκυκλοφόρησε μια ειδική έκδοση της ταινίας (Director's Cut) σε DVD με αναθεωρημένο ήχο, πρόσθετες σκηνές και νέα εφέ δημιουργημένα στον υπολογιστή.
Πλοκή
Ένα άγνωστο εξωγήινο πλάσμα τεράστιων διαστάσεων κι απίστευτης ισχύος πλησιάζει απειλητικά τη Γη, καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά του. Μοναδική ελπίδα να σωθεί η Γη από στον μυστηριώδη εισβολέα είναι το Εντερπράιζ κι ο κυβερνήτης του, Τζειμς Κερκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1979 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ουαϊόμινγκ Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την τεχνητή νοημοσύνη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον Κατηγορία:Σταρ Τρεκ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζέρι Γκόλντσμιθ
Ορτύκι
Το κοινό ορτύκι (επιστημονική ονομασία: Coturnix) είναι μεσαίο προς μικρό πτηνό της οικογένειας των φασιανιδών. Εντοπίζεται σε αρκετές περιοχές της Ευρώπης. Δεν πρέπει να συγχέεται με το ιαπωνικό ορτύκι που, αν και παρόμοιο στην όψη, ζει στην Ασία και έχει διαφορετικές συνήθειες. Είναι μικρό πουλί, με σώμα σε στρογγυλό σχήμα, χρώματος καφέ ριγέ με μια λευκή ρίγα κοντά στα μάτια. Έχει μέγεθος γύρω στα είκοσι εκατοστά και βάρος γύρω στα εκατό γραμμάρια.
Το είδος είναι βαδιστικό και τρέφεται με σπόρους και έντομα που βρίσκει στο έδαφος. Διακρίνεται δύσκολα όταν κρύβεται σε σπαρτά και φυλλωσιές και αποφεύγει το πέταγμα, προτιμώντας να περπατά. Ωστόσο, ως αποδημητικό πτηνό καλύπτει πολύ μεγάλες αποστάσεις πετώντας, καθώς περνά το καλοκαίρι στην Αφρική και την Ινδία. Γεννά 6 ως 12 αυγά, τα οποία εκκολάπτονται σε 16-18 ημέρες.
Το ορτύκι είναι δημοφιλές θήραμα. Καθώς υπάρχει ζήτηση για το κρέας και τα αυγά του, υπάρχουν και εκτροφεία ορτυκιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ορτυκι
Webnode
Η Webnode είναι ένα online σύστημα διαχείρισης περιεχομένου που αναπτύχθηκε από τη Westcom, s.r.o, μία εταιρεία που εδρεύει στο Μπρνο της Τσεχίας. Μπορεί να συγκριθεί με άλλα online συστήματα δημιουργίας ιστοσελίδων όπως το Weebly ή το Joomla!.
Προσφέροντας πληθώρα εργαλείων σχεδιασμού, επιτρέπει στους χρήστες να δημιουργήσουν μία ιστοσελίδα χρησιμοποιώντας τεχνικές "σύρε κι άσε" (drag-and-drop) για την προσθήκη στοιχείων όπως blogs, forums, βιβλιοθήκες φωτογραφιών και αρχείων multimedia, κουτιά feedback, κ.ο.κ.
Ιστορία
Η Westcom, Ltd. ξεκίνησε την ανάπτυξη της Webnode το Σεπτέμβριο του 2006 και την εισήγαγε στην αγορά 16 μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 2008.
Ήδη από το 2002, η Westcom ανέπτυσσε online εφαρμογές για μαζική χρήση, σχεδιάζοντας ένα σύστημα δημιουργίας νέων ιστοσελίδων με σκοπό τη διευκόλυνση των προγραμματιστών. Από αυτό το σύστημα προήλθε και η ιδέα της δημιουργίας ενός website builder για χρήστες χωρίς τεχνογνωσία.
Η πρώτη έκδοση που διατέθηκε στο κοινό ήταν η Τσέχικη, ακολουθούμενη από τη Σλοβάκικη νωρίς τον Ιούνιο του 2008. Μέχρι το τέλος του έτους, η Webnode μετρούσε περισσότερους από 200.000 χρήστες σε περισσότερες από 80 χώρες ανά τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ισπανίας και της Κίνας. Δύο χρόνια αργότερα, το 2010, η βάση χρηστών της καταφέρνει να ξεπεράσει τα 2.000.000 χρήστες. ενώ το προϊόν διατίθεται σε 23 διαφορετικές γλώσσες. Σήμερα μετρά ήδη πάνω από 10.000.000 χρήστες.
Χαρακτηριστικά
Η Webnode είναι ένα online drag-and-drop σύστημα δημιουργίας 3 διαφορετικών τύπων ιστοσελίδων: Προσωπικές Ιστοσελίδες, Επιχειρηματικές Ιστοσελίδες καθώς και σελίδες ηλεκτρονικού εμπορίου.
Το σύστημα μπορεί να τρέξει στους περισσότερους φυλλομετρητές του Internet όπως οι Internet Explorer, Mozilla Firefox, Google Chrome, Opera, Safari και Netscape.
Ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της Webnode είναι η δυνατότητα δημιουργίας και επεξεργασίας ιστοσελίδων μέσω οποιουδήποτε smartphone με σύνδεση στο Internet.
Υπηρεσίες
Το σύστημα προσφέρεται υπό το επιχειρηματικό μοντέλο freemium, παρέχοντας μία δωρεάν έκδοση με περιορισμούς και τη δυνατότητα αναβάθμισης σε Premium πακέτα τα οποία προσφέρουν περισσότερο αποθηκευτικό χώρο, εύρος ζώνης και extra χαρακτηριστικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφαρμογές διαδικτύου Κατηγορία:Συστήματα διαχείρισης περιεχομένου Κατηγορία:Σχεδιασμός Κατηγορία:Ηλεκτρονικό εμπόριο Κατηγορία:Λογισμικό ανάπτυξης εφαρμογών διαδικτύου
Βασίλης Στάικος
Ο Βασίλης Στάικος (1922-2011) υπήρξε διακεκριμένος Έλληνας ποδοσφαιριστής των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων. Συνέδεσε το όνομά του με την ανασύσταση της ποδοσφαιρικής ομάδας του Πανιωνίου το 1940, η οποία μεγαλούργησε μεταπολεμικά. Έπαιξε για πολλά χρόνια στο σύλλογο στις θέσεις της μεσαίας γραμμής, κυρίως ως αριστερό χαφ, και το 1951 κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθηνών. Είχε το παρατσούκλι «Κυραμαρία» και κατείχε ένα σπάνιο ρεκόρ. Συγκεκριμένα, δεν είχε λείψει από κανένα αγώνα της ομάδας σε όλα αυτά τα χρόνια από τιμωρία ή τραυματισμό. Επίσης, υπήρξε αθλητής στίβου, μπάσκετ και βόλεϊ. Μάλιστα, με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ400 του Πανιωνίου είχε καταρρίψει το πανελλήνιο ρεκόρ.
Το ξεκίνημα
Ο Βασίλης Στάικος γεννήθηκε το 1922 στην Αθήνα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 αγωνιζόταν στην ανεπίσημη ομάδα Πράσινη Θύελλα, η οποία είχε ως έδρα το «γήπεδο της Λεύκας» στην περιοχή Αγ. Παντελεήμονα Ιλισσού. Το 1939 εικονίζεται σε σχετική φωτογραφία της ομάδας. Παράλληλα, ήταν αθλητής στίβου στον Πανιώνιο, με τα χρώματα του οποίου στις 18 Φεβρουαρίου 1940 μετείχε στο εφηβικό πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου. Επίσης, ήταν μέλος των ομάδων μπάσκετ και βόλεϊ του ίδιου συλλόγου. Το 1940 ο Πανιώνιος μετακόμισε στο νεόκτιστο Στάδιο Νέας Σμύρνης και ξαναδημιούργησε την ποδοσφαιρική του ομάδα που είχε αδρανοποιηθεί. Το φθινόπωρο του 1940 ο Στάικος με τους περισσότερους παίκτες της Πράσινης Θύελλας εντάχθηκαν στο ποδοσφαιρικό τμήμα του Πανιωνίου, στον οποίο αγωνίστηκε ως το 1955.
Η «Κυρά-Μαρία»
Για πολλά χρόνια κατοικούσε κυριολεκτικά μέσα στο γήπεδο σε ένα σπιτάκι που είχε φτιάξει εκεί. Η μητέρα του, η κυρά Μαρία, έπλενε τις φανέλες των ποδοσφαιριστών, με αποτέλεσμα και ο ίδιος να αποκτήσει το παρατσούκλι «Κυραμαρία», με το οποίο ήταν γνωστός στους κυανέρυθρους. Ο ίδιος αποδεχόταν με χαμόγελο το παρατσούκλι αυτό και έχει αφηγηθεί ως εξής τη δημιουργία του παρωνυμίου:
Η καθιέρωση
Υπήρξε μέλος της σπουδαίας ποδοσφαιρικής ομάδας του Πανιωνίου της περιόδου 1946-1955, η οποία το 1951 κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθηνών και στη συνέχεια τερμάτισε στη 2η θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Επίσης, το 1952 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδος, χάνοντας το τρόπαιο από τον Ολυμπιακό σε επαναληπτικό τελικό, αφού στο πρώτο ματς είχε ισοφαριστεί με 2-2 στο 90΄.
Συμπαίκτες του ήταν οι Πεντζαρόπουλος, Κασάπογλου, Κερδεμελίδης, Ι. Ζαρκάδης, Παυλίδης, Σκορδίλης, Νεστορίδης, Τσολιάς, Ν. Ζαρκάδης, Σωτηριάδης, Τσουχνικάς και Θανάσης Σαραβάκος.
Αθλητής στίβου
Ο Βασίλης Στάικος υπήρξε και αθλητής στίβου του Πανιωνίου, στις μεσαίες αποστάσεις: 400μ., 800μ. και 4Χ400μ, με καλές επιδόσεις. Η μεγαλύτερη διάκρισή του ήταν όταν με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ400 του συλλόγου, μαζί με τους Σκορδίλη, Πετροπουλάκη και Στρατάκη πέτυχαν πανελλήνιο ρεκόρ.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Πανιωνίου Σ
Ζαγκουέμπιε Βάουμπζιχ
Η Ζαγκουέμπιε Βάουμπζιχ (πολωνικά: Zagłębie Wałbrzych) είναι πολωνικός πολυαθλητικός σύλλογος, που βρίσκεται στη νοτιοδυτική πόλη Βάουμπζιχ. Ο σύλλογος, που βρίσκεται στη συνοικία Bialy Kamien (Μπιάουι Κάμιεν) του Βάουμπζιχ, είναι πιο διάσημος για την ποδοσφαιρική ομάδα του.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1945, όταν η πρώην γερμανική πόλη Waldenburg (Βάλντενμπουργκ) έγινε μέρος της Πολωνίας. Οι ιδρυτές του ήταν Πολωνοί μετανάστες από τη Γαλλία και το Βέλγιο, οι οποίοι ονόμασαν τον σύλλογο Thorez (Τορέζ), από τον Μωρίς Τορέζ, έναν Γάλλο κομμουνιστή ηγέτη. Το όνομα δεν άρεσε στους περισσότερους οπαδούς και άλλαξε το 1968 σε Ζαγκουέμπιε, που σημαίνει λεκάνη άνθρακα στα πολωνικά, καθώς το Βάουμπζιχ ήταν ένα σημαντικό κέντρο μεταλλευτικής.
Το 1968, η Ζαγκουέμπιε Βάουμπζιχ κέρδισε την άνοδο στην Εκστρακλάσα και στη σεζόν 1970-1971 τερμάτισε στην 3η θέση, πίσω από τις Γκούρνικ Ζάμπζε και Λέγκια Βαρσοβίας. Η Ζαγκουέμπιε συμμετείχε στους αγώνες του Κυπέλλου UEFA, όπου προκρίθηκε στον δεύτερο γύρο. Στον πρώτο γύρο, νίκησε την τσεχοσλοβακική ομάδα ΦΚ Τέπλιτσε (1-0, 3-2) και στον δεύτερο γύρο αποκλείστηκε από τη ρουμανική ομάδα ΦΚ ΟΤΑ Αράντ (1-1, 1-2). Ο πιο διάσημος παίκτης της ομάδας ήταν ο τερματοφύλακας Μάριαν Σέγια, ο οποίος συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972.
Μετά τη σεζόν του 1974, η Ζαγκουέμπιε υποβιβάστηκε από την Εκστρακλάσα και δεν επέστρεψε ποτέ. Μια δύσκολη οικονομική κατάσταση των αθλητικών συλλόγων στο Βάουμπζιχ σήμαινε ότι στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο σύλλογος συγχωνεύτηκε με τη «μισητή» αντίπαλο της, Γκούρνικ Βάουμπζιχ, μια απόφαση σοκ για τους οπαδούς και των δύο ομάδων μετά από 40 χρόνια αντιπαλότητας. Η νέα συγχωνευθείσα ομάδα έγινε τότε «KP Wałbrzych» (ΚΠ Βάζουμπζιχ) και στη συνέχεια «KP Górnik/Zagłębie Wałbrzych» (ΚΠ Γκούρνικ/Ζαγκουέμπιε Βάουμπζιχ). Οι αγώνες διεξάγονταν στο γήπεδο της Ζαγκουέμπιε, αλλά τελικά το τμήμα Ζαγκουέμπιε αποσύρθηκε από το όνομα και ο σύλλογος de facto έπαψε να υπάρχει.
Στις 6 Απριλίου 2006 δημιουργήθηκε η «Stowarzyszenie GKS Zagłębie Wałbrzych» (Στοβαζισένιε ΓΚΣ Ζαγκουέμπιε Βάουμπζιχ), ενεργοποιώντας εκ νέου το τμήμα ποδοσφαίρου του συλλόγου. Από το 2008, η ομάδα συμμετέχει στους περιφερειακούς αγώνες της Κάτω Σιλεσίας.
Διακεκριμένοι παίκτες
Οι Μάριαν Σέγια, Γιόαχιμ Σταχούουα και Στανίσουαφ Πάζντζιορ έχουν αγωνιστεί στην Εθνικής Πολωνίας ανδρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πολωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1945 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1945
Κάρολος Λουδοβίκος της Αυστρίας-Τέσεν
thumb|250px|Ανδριάντας του Αρχιδούκα Καρόλου της Αυστρίας ([[Βιέννη)]] thumb|250px|Ο Κάρολος Λουδοβίκος της Αυστρίας-Τέσεν με την οικογένεια του Ο Κάρολος, Αρχιδούκας της Αυστρίας και Δούκας του Τέσσεν (Karl Ludwig von Österreich-Teschen, Φλωρεντία, 5 Σεπτεμβρίου 1771 - Βιέννη, 30 Απριλίου 1847) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν Αυστριακός στρατάρχης, τρίτος γιος του Λεοπόλδου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας Λουίζας της Ισπανίας. Παρά το ότι ήταν επιληπτικός, έγινε ένας από τους μεγαλύτερους στρατηγούς στην Αυστριακή ιστορία και ο αναμορφωτής του Αυστριακού στρατού· εθεωρείτο ως ένας από τους πιο ισχυρούς αντιπάλους του Ναπολέοντα Βοναπάρτη.
Ο Κάρολος Λουδοβίκος Ιωάννης Ιωσήφ Λαυρέντιος γεννήθηκε στη Φλωρεντία στις 5 Σεπτεμβρίου 1771. Την εποχή που γεννήθηκε, ο πατέρας του ήταν μέγας δούκας της Φλωρεντίας. Τον Κάρολο ανέθρεψε η άτεκνη θεία του Μαρία Χριστίνα της Αυστρίας με τον σύζυγό της Αλβέρτο Καζίμηρο του Τέσσεν. Πέρασε τη νεότητά του στην Τοσκάνη και τη Βιέννη όπου ξεκίνησε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία. Τα πρώτα χρόνια της δράσης του ήταν επικεφαλής των Αυστριακών δυνάμεων εναντίον του γαλλικού επαναστατικού στρατού. Το διάστημα 1795-1796 διηύθυνε τις Αυστριακές δυνάμεις στον Ρήνο εναντίον του Ζουρντάν και του Μορώ, τους οποίος συνέτριψε και τους ανάγκασε να οπισθοχωρήσουν Οι συγκεκριμένες επιτυχίες του τον καθιέρωσαν ως έναν από τους μεγαλύτερους Ευρωπαίους στρατηγούς.