cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Academi
Ανάμιξη στο Πόλεμο του Ιράκ
Στις 21 Απρλίου του 2005, έξι ανεξάρτητοι εργολάβοι της blackwater σκοτώθηκαν στο Ιράκ, όταν το ελικόπτερο τους, τύπου Mil Mi-8 Hip, καταρρίφθηκε. Επίσης, σε αυτούς που σκοτώθηκαν, ήταν 3 μέλη του πληρώματος βουλγαρικής καταγωγής και δύο οπλίτες απο τα νησιά Φίτζι. Οι αρχικές πληροφορίες ανέφεραν ότι το ελικόπτερο κατερρίφθη από RPG.
Το 2006, ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα συνέβη στην Πράσινη Ζώνη της Βαγδάτης, όταν ένα SUV που οδηγούσαν άνδρες της Blackwater USA, συγκρούστηκε με ένα Humvee του Στρατού των ΗΠΑ.
Το ίδιο έτος, η Blackwater είχε συνάψει σύμβαση για την προστασία των διπλωματών της πρεσβείας των ΗΠΑ στο Ιράκ, τη μεγαλύτερη αμερικανική πρεσβεία στον κόσμο. Εκτιμάται από το Πεντάγωνο και τους εκπροσώπους της εταιρείας ότι υπάρχουν 20.000 έως 30.000 ένοπλοι άνδρες ασφαλείας που εργάζονται στο Ιράκ, και σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις ξεπερνούν τις 100.000, αν και δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία.
Για την εξάρτηση του State Department από ιδιώτες μισθοφόρους, όπως της Blackwater, για λόγους ασφαλείας, ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Ιράκ Ράιαν Κρόκερ (Ryan Crocker) δήλωσε στην Γερουσία των ΗΠΑ: "Δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος ώστε το Γραφείο Διπλωματικής Ασφάλειας του Στειτ Ντιπάρτμεντ να μπορούσε ποτέ να έχει αρκετό προσωπικό ασφαλείας, πλήρους απασχόλησης, για την παροχή ασφάλειας στο Ιράκ. δεν υπάρχει εναλλακτική λύση εκτός από τις συμβάσεις".
Για την αποστολή στο Ιράκ, η εταιρεία άντλησε μισθοφόρους από την "δεξαμενή" της με τους επαγγελματίες της, μια βάση δεδομένων που περιέχει συνολικά "21.000 άνδρες, πρώην στρατιωτών Ειδικών Δυνάμεων, έφεδρους στρατιώτες και απόστρατους, καθώς και πρώην όργανα επιβολής του νόμου". Για παράδειγμα, ο Γκάρυ Τζάκσον (Gary Jackson), πρόεδρος της εταιρείας, επιβεβαίωσε ότι Βόσνιοι, Φιλιππινέζοι, και Χιλιανοί "έχουν προσληφθεί για υπηρεσίες από την ασφάλεια του αεροδρομίου, για την προστασία του επικεφαλής της Προσωρινής Συμμαχικής Αρχής, Πολ Μπρέμερ. Στο διάστημα μεταξύ του 2005 και του Σεπτεμβρίου του 2007, το προσωπικό ασφαλείας της Blackwater ενεπλάκη σε 195 περιστατικά πυροβολισμών, εκ των οποίων τα 163 από αυτά, ήταν οι μισθοφόροι της Blackwater που πυροβόλησαν πρώτοι. Ο Έρικ Πρινς επισημαίνει ότι η εταιρεία ακολούθησε τις διαταγές των κυβερνητικών αξιωματούχων των ΗΠΑ, οι οποίοι συχνά βάζουν τους άντρες του σε επικίνδυνες καταστάσεις. Πολλές από τις εμπλοκές με πυροβολισμούς συνέβησαν μετά από μη συμμόρφωση των οδηγών οχημάτων, όταν τους διέταζαν οι φρουροί της Blackwater να σταματήσουν.
Το 2007, η κυβέρνηση των ΗΠΑ διερεύνησε κατά πόσον οι άνδρες της Blackwater διακινούσαν λαθραία όπλα στο Ιράκ. Δεν βρεθήκαν στοιχεία και δεν απαγγέλθηκαν κατηγορίες.
Φαλούτζα και Αν Νατζάφ
Στις 31 Μαρτίου του 2004, οι ιρακινοί αντάρτες στη Φαλούτζα έστησαν ενέδρα σε δύο SUV, σκοτώνοντας τέσσερις μισθοφόρους της Blackwater που επέβαιναν σε αυτά. Οι κάτοικοι κρέμασαν τα απανθρακωμένα πτώματα πάνω από μια γέφυρα κατά μήκος του Ευφράτη. Σε απάντηση, Αμερικανοί πεζοναύτες επιτέθηκαν στην πόλη με την Επιχείρηση: Εγρήγορση Αποφασιστικότητα, η οποία έγινε η Πρώτη μάχη της Φαλούτζα. Το φθινόπωρο του 2007, μια έκθεση του Κογκρέσου από την Επιτροπή Επίβλεψης της Βουλής διαπίστωσε ότι η Blackwater σκόπιμα "καθυστέρησε και παρεμπόδισε" έρευνες για τους θανάτους των μισθοφόρων της. Η έκθεση επιβεβαιώνει επίσης ότι τα μέλη του (τώρα σε αδράνεια) ιρακινού Σώματος Πολιτικής Άμυνας, οδήγησαν πρώτα την ομάδα στην ενέδρα διευκολύνοντάς την και μετά, μπλοκάροντας σημεία, εμπόδισαν την διαφυγή της, και στη συνέχεια εξαφανίστηκαν.
Τον Απρίλιο του 2004, στην έδρα της κυβέρνησης των ΗΠΑ στη Νατζάφ, εκατοντάδες Σιίτες παραστρατιωτικών δυνάμεων, έβαλαν με καταιγισμό πυρών εναντίων μισθοφόρων της Blackwater, τέσσερις στρατονόμοι και ένας πεζοναύτης με ρουκετοβόλα RPG και AK-47 ανταπέδιδαν τα πυρά για ώρες, πριν καταφθάσουν οι ενισχύσεις των Ειδικών Δυνάμεων του στρατού των ΗΠΑ. Καθώς τελείωναν οι προμήθειες και πυρομαχικά, μια ομάδα μισθοφόρων της Blackwater που ήταν 70 μίλια (113km) μακριά, πέταξε μέχρι τις εγκαταστάσεις για να τις ανεφοδιάσει και έφερε τον τραυματισμένο πεζοναύτη των ΗΠΑ πίσω, σε ασφαλές μέρος έξω από την πόλη.
Βαγδάτη
Στις 16 Φεβρουαρίου του 2005, τέσσερις φρουροί της Blackwater συνοδεύοντας μία φάλαγγα του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ στο Ιράκ, πυροβόλησαν 70 φορές σε ένα αυτοκίνητο. Οι φρουροί δήλωσαν ότι αισθάνθηκαν απειλή, όταν οδηγός αγνόησε τις υποδείξεις τους να σταματήσει καθώς πλησίαζε την αυτοκινητοπομπή. Η τύχη του οδηγού του αυτοκινήτου είναι άγνωστη επειδή η πομπή δεν σταμάτησε μετά τους πυροβολισμούς. Έρευνα από τη Διπλωματική Υπηρεσία Ασφαλείας του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι πυροβολισμοί δεν ήταν δικαιολογημένοι και ότι οι μισθοφόροι της Blackwater έδωσαν ψευδείς καταθέσεις στους ανακριτές. Στις καταθέσεις ισχυρίστηκαν ότι ένα από τα οχήματα της Blackwater είχε χτυπηθεί από πυροβολισμούς ανταρτών, αλλά η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένας από τους φρουρούς της Blackwater είχε πράγματι ανοίξει πυρ στο δικό του όχημα εκ παραδρομής. Ο Τζων Φριζ (John Frese), κορυφαίος αξιωματούχος των υπηρεσιών ασφαλείας στην πρεσβεία των ΗΠΑ στο Ιράκ, αρνήθηκε να τιμωρήσει την Blackwater ή τους φρουρούς ασφαλείας, διότι πίστευε ότι τυχόν πειθαρχικά μέτρα θα μειώσουν το ηθικό των μισθοφόρων της Blackwater.
Πέντε μισθοφόροι της Blackwater σκοτώθηκαν όταν στις 23 Ιανουαρίου 2007, στο Ιράκ, το ελικόπτερο τύπου Hughes H-6 στο οποίο επέβαιναν, καταρρίφθηκε στην οδό Χάιφα της Βαγδάτης. Το σημείο της συντριβής ασφαλίστηκε από προσωπικό ασφάλειας με το διακριτικό "Jester" της 1ης Μεραρχίας Πεζικού. Υπεύθυνοι για την κατάρριψη του ελικοπτέρου φέρονται να είναι τρεις αντάρτες, αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Αμερικανός αξιωματούχος άμυνας επιβεβαίωσε ότι οι τέσσερις από τους πέντε που σκοτώθηκαν πυροβολήθηκαν σε στυλ εκτέλεσης στο πίσω μέρος του κεφαλιού, αλλά δεν είναι γνωστό αν οι τέσσερις πρώτα επέζησαν της συντριβής.
Στα τέλη Μαΐου του 2007, μισθοφόροι της Blackwater άνοιξαν πυρ στους δρόμους της Βαγδάτης δύο φορές μέσα σε δύο ημέρες, εκ των οποίων η μια φορά ήταν προβοκατόρικη ενέργεια ώστε να προκληθεί μια έκρυθμη κατάσταση μεταξύ των μισθοφόρων και των καταδρομέων ασφαλείας του Υπουργείου Εσωτερικών του Ιράκ, σύμφωνα με Αμερικανούς και Ιρακινούς αξιωματούχους. Το πρώτο περιστατικό συνέβη όταν μία πομπή, φρουρούμενη απο την Blackwater, έπεσε σε ενέδρα στο κέντρο της Βαγδάτης. Το περιστατικό συνέβη όταν ένας Ιρακινός οδήγησε το όχημά του πολύ κοντά σε ένα κομβόι. Ωστόσο, σύμφωνα με μαρτυρία, οι φρουροί της Blackwater προσπάθησαν να απομακρύνουν τον οδηγό, φωνάζοντάς του και ρίχνοντας μια προειδοποιητική βολή στο ψυγείο του αυτοκινήτου, και τελικά ρίχνοντάς του στο παρμπρίζ. On May 30, 2007, Blackwater employees shot an Iraqi civilian said to have been "driving too close" to a State Department convoy that was being escorted by Blackwater contractors. Την 30η Μαΐου του 2007, οι μισθοφόροι της Blackwater πυροβόλησαν κατά ιρακινών αμάχων, λέγοντας ότι είχαν "οδηγήσει πολύ κοντά" σε μια πομπή του Στειτ Ντιπάρτμεντ που συνοδεύονταν από μισθοφόρους της Blackwater. Μετά το συμβάν, η ιρακινή κυβέρνηση επέτρεψε στην Blackwater να παρέχει ασφάλεια επιχειρώντας εντός των δρόμων του Ιράκ.
Στις 21 του Αυγούστου 2007 ο Διευθυντής της Blackwater Ντάνιελ Κάρολ (Daniel Carroll) απείλησε να σκοτώσει τον Ζαν Ρίχτερ (Jean Richter), εναν ερευνητή του Στειτ Ντιπαρτμεντ στο Ιράκ.
Ένας Ελεύθερος Σκοπευτής της Blackwater Worldwide άνοιξε πυρ από τη στέγη του Υπουργείου Δικαιοσύνης του Ιράκ, σκοτώνοντας τρεις φύλακες που εργάζονταν για το (χρηματοδοτούμενο από το κράτος του Ιράκ) Τηλεοπτικό Δίκτυο στις 6 Φεβρουαρίου του 2006. Πολλοί Ιρακινοί που ήταν παρόντες στο συμβάν είπαν ότι οι φρουροί δεν είχαν πυροβολήσει στο κτήριο του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ δήλωσε, ωστόσο, ότι αυτή η ενέργεια "ήταν εντός των εγκεκριμένων κανόνων ασφαλείας που διέπουν τη χρήση βίας" με βάση τις πληροφορίες που έλαβε από τους φύλακες της Blackwater.
Τα έγγραφα του 2010 από το Πόλεμο στο Ιράκ που διέρρευσαν στο WikiLeaks, αναφέρουν ότι οι μισθοφόροι της Blackwater διέπραξαν σοβαρές παραβιάσεις στο Ιράκ, συμπεριλαμβανομένης της θανάτωσης πολιτών.
Περιστατικά και επιπτώσεις της Blackwater και Xe εποχής
Η ιρακινή κυβέρνηση ανακάλεσε την άδεια της Blackwater να επιχειρεί στο Ιράκ, στις 17 Σεπτέμβρη του 2007, μετά από πυροβολισμούς μισθοφόρων της Blackwater εναντίων πολιτών, σκοτώνοντας δεκαεπτά Ιρακινούς αμάχους. Οι θάνατοι αυτοί συνέβησαν ενώ μια ομάδα Ιδιωτικής Ασφάλειας (PSD) της Blackwater συνόδευε μια φάλαγγα οχημάτων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ καθ 'οδόν προς μια συνάντηση στη δυτική Βαγδάτη με στελέχη της Υπηρεσίας Διεθνούς Ανάπτυξης των ΗΠΑ. Η άδεια επανήλθε από την αμερικανική κυβέρνηση τον Απρίλιο του 2008, αλλά στις αρχές του 2009, οι Ιρακινοί ανακοίνωσαν ότι είχαν αρνηθεί να παρατείνουν την ισχύ της εν λόγω άδειας. Το 2009, ερευνητές του FBI δεν ήταν σε θέση να ταυτοποιήσουν αν οι σφαίρες αυτών των πυροβολισμών προήλθαν από τα όπλα που χειρίζονται οι μισθοφόροι της Blackwater, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο ότι οι πυροβολισμοί εναντίον των θυμάτων μπορεί να προέρχονταν και από τους αντάρτες. Σε μία συνέντευξή του το 2010, ο Έρικ Πρινς, ιδρυτής της εταιρείας, δήλωσε ότι η κυβέρνηση ψάχνει για "βρωμιές" για να υποστηρίξει κατηγορίες που ο ίδιος απέρριψε ως «αβάσιμες» και οι οποίες καλύπτουν ένα εύρος παρανομιών στο Ιρακ όπως αμέλεια, φυλετικές διακρίσεις, πορνεία, παράνομους θανάτους, δολοφονίες, και λαθρεμπόριο όπλων μέσα σε δοχεία σκυλοτροφών. Επεσήμανε ότι νυν και πρώην ηγετικά στελέχη της Blackwater έχουν καθαιρεθεί τακτικά από ομοσπονδιακές υπηρεσίες.
Το Κογκρέσο των Η.Π.Α.
Στις 2 Οκτωβρίου του 2007, ο Έρικ Πρινς, συμμετείχε σε ακρόαση του Κογκρέσου που διεξήγαγε η Επιτροπή της Εποπτείας Κυβερνητικών Μεταρρυθμίσεων, μετά τη αμφισβήτηση σχετικά με την συμπεριφορά της Blackwater στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Η Blackwater προσέλαβε τους εταιρεία δημοσίων σχέσεων BKSH & Associates Worldwide (BKSH & Συνεργάτες), θυγατρική της Burson-Marsteller, για να βοηθήσει τον Πρινς να προετοιμάσει την κατάθεσή του στην ακροαματική διαδικασία. Ο Ρόμπερτ Τάππαν (Robert Tappan), ένας πρώην αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που εργάστηκε για την Προσωρινή Συμμαχική Αρχή στη Βαγδάτη, και ήταν ένα από τα στελέχη που χειρίζονταν το λογαριασμό. Η Burson-Marsteller ήρθε στο προσκήνιο απο τα δικηγορικά γραφεία της Ουάσιγκτον που εκπροσωπούν την Blackwater - McDermott Will & Emery και Crowell & Moring. Η BKSH, μια, αυτοαποκαλούμενη, "δικομματική" επιχείρηση (Η Χίλαρι Ρόνταμ Κλίντον, κατά την διεκδίκηση του χρίσματος των Δημοκρατικών για την υποψηφιότητα της Προεδρίας, ήταν επίσης πελάτης τους), είχε ως επικεφαλής τον Τσάρλι Μπλακ (Charlie Black), περίοπτος πολιτικός στρατηγικής του κόμματος των Ρεπουμπλικάνων και πρώην επικεφαλής εκπρόσωπος της Εθνικής Επιτροπής των Ρεπουμπλικάνων, και ο Σκοττ Πάστρικ (Scott Pastrick), πρώην ταμίας της Εθνικής Επιτροπής των Δημοκρατικών.
Στην κατάθεσή του ενώπιον του Κογκρέσου, ο Πρινς είπε πως εταιρεία του έχει έλλειψη διορθωτικών μέτρων για την αντιμετώπιση παραπτωμάτων των εργαζομένων της. Όταν ρωτήθηκε γιατί ο Άντριου Μούνεν (Andrew Moonen) "τα έτσουξε και έφυγε από τη χώρα" μετά το θάνατο του φρουρού του αντιπροέδρου του Ιράκ, ο ίδιος απάντησε: "Δεν μπορούμε να τον δείρουμε, δεν μπορούμε να τον φυλακίσουμε." Όταν ρωτήθηκε από ένα μέλος του Κογκρέσου για οικονομικές πληροφορίες σχετικά με την εταιρεία του, Πρινς αρνήθηκε να παράσχει τεκμηρίωση, λέγοντας ότι «είμαστε μια ιδιωτική εταιρεία, και υπάρχει μια λέξη κλειδί εκεί - Ιδιωτική» Αργότερα δήλωσε ότι η εταιρεία θα μπορούσε να παράσχει τεκμηρίωση σε μια μελλοντική ημερομηνία εάν οι ερωτήσεις υποβάλλονταν γραπτώς. Όταν χρησιμοποιήθηκε ο όρος «μισθοφόροι» για να περιγράψει τους υπαλλήλους της Blackwater, ο Πρινς ενίστατο χαρακτηρίζοντάς τους ως "πιστοί Αμερικανοί".
Πρωταθλήματα υποδομών υδατοσφαίρισης
Τα πρωταθλήματα υποδομών (ή αλλιώς "ηλικιακά πρωταθλήματα") της ελληνικής υδατοσφαίρισης διοργανώνονται κάθε χρόνο για αθλητές-τριες ηλικιών κάτω των 19 χρόνων. Αποτελούνται από τις εξής ηλικιακές κατηγορίες:
Τρόπος διεξαγωγής
Στα παραπάνω πρωταθλήματα συμμετέχουν ομάδες από όλη την Ελλάδα και ρίχνονται στη μάχη για την κατάκτηση του εκάστοτε τροπαίου και για μία θέση στο βάθρο των νικητών. Οι ομάδες αρχικά, ανάλογα με το γεωγραφικό τόπο που βρίσκονται χωρίζονται σε ομίλους. Οι αγώνες διεξάγονται σύμφωνα με τους διεθνείς κανονισμούς, ενώ γίνεται η χρήση του συστήματος POOL, δηλαδή όλοι εναντίον όλων, με το γνωστό βαθμολογικό τρόπο (3 πόντοι η νίκη, 1 πόντος η ισοπαλία, 0 πόντοι η ήττα). Ανάλογα με την εκάστοτε προκήρυξη, τα πρωταθλήματα μπορεί να διεξαχθούν σε 3 ή 4 Προκριματικές Φάσεις. Μετά την ολοκλήρωση των αγώνων της κάθε Προκριματικής Φάσης οι πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο (η ποσότητα αυτών αναγράφεται στην προκήρυξη) προκρίνονται στην επόμενη. Στην Τελική Φάση, που θα σχηματιστεί από δύο όμιλους των 4 ή 5 ομάδων, οι ομάδες θα αγωνιστούν μεταξύ τους και μετά την κατάταξή τους θα διεξαχθούν οι αγώνες τελικής κατάταξης οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν και τους δύο τελικούς. Οι δύο πρώτοι των ομίλων θα αναμετρηθούν μεταξύ τους για τον έναν ημιτελικό ενώ οι δύο δεύτεροι για τον δεύτερο ημιτελικό. Οι νικητές αυτών θα παίξουν τον μεγάλο τελικό ενώ οι χαμένοι τον μικρό τελικό. Οι υπόλοιπες ομάδες των δύο ομίλων θα παίξουν χιαστί μεταξύ τους για να συμπληρώσουν τις υπόλοιπες θέσεις (5 έως 8 ή 10).
Ιστορία
Πρωταθλήματα Μίνι Παίδων
Το πρώτο Πρωτάθλημα της ηλικιακής κατηγορίας Μίνι Παίδων διεξήχθη το 1993 και συνεχίζεται έως και σήμερα. Το 1993 δεν ολοκληρώθηκε και υπήρχε μία διακοπή τα έτη 1995-1997. Έχουν ολοκληρωθεί 26 πρωταθλήματα εκ των οποίων οκτώ έχει κατακτήσει ο Α.Ο.Π. Φαλήρου, έξι ο Ν.Ο. Βουλιαγμένης, δύο οι Ν.Ο. Χίου, Πανιώνιος Γ.Σ.Σ., Π.Α.Ο.Κ. και Παναθηναϊκός Α.Ο. και από μία κατάκτηση έχουν οι Ν.Ο. Χανίων, Νηρέας Χαλανδρίου και Ν.Ο. Πατρών.
Πρωταθλήματα Παίδων
Το πρώτο Πρωτάθλημα της ηλικιακής κατηγορίας Παίδων διεξήχθη για πρώτη φορά το 1971 και συνεχίζεται έως και σήμερα. Την περίοδο 1973-1976 δεν έγινε πρωτάθλημα. Έχουν λοιπόν ολοκληρωθεί 56 πρωταθλήματα εκ των οποίων δεκατρία έχει κατακτήσει ο Ν.Ο. Χανίων, οχτώ ο Ν.Ο. Βουλιαγμένης, τέσσερα ο Α.Ο.Π. Φαλήρου, από τρία οι Ν.Ο. Χίου και Πανιώνιος Γ.Σ.Σ., από δύο οι Ολυμπιακός Σ.Φ.Π., Α.Ν.Ο. Γλυφάδας, Ν.Ο. Βόλου, Παναθηναϊκός Α.Ο. και Γ.Σ. Ηρακλής και από ένα οι Ο.Φ. Θαλάσσης, Άρης Θεσ/κης, Κ.Ο.Π. Ιλισίων, Π.Α.Ο.Κ., Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ., Ν.Ο. Χανίων, Ν.Ο. Πατρών και Νηρέας Χαλανδρίου.
Πρωταθλήματα Εφήβων
Το πρώτο Πρωτάθλημα της κατηγορίας των Εφήβων διεξήχθη το 1969, ενώ το 1993 δεν έγινε πρωτάθλημα. Έχουν ολοκληρωθεί 53 πρωταθλήματα εκ των οποίων έχουν κατακτήσει εννέα Ν.Ο. Βουλιαγμένης, οκτώ ο Ν.Ο. Χανίων, πέντε ο Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ., από τέσσερα ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. και ο Α.Ο.Π. Φαλήρου, τρία ο Ν.Ο. Χίου, δύο οι Παναθηναϊκός Α.Ο., Α.Ν.Ο. Γλυφάδας, Γ.Σ. Ηρακλής, Ν.Ο. Πατρών και Πανιώνιος Γ.Σ.Σ. και από ένα ο Α.Σ. Αρης Θεσ/κης και ο Ν.Ο. Βόλου/Αργοναύτες
Το πρώτο Πρωτάθλημα της ηλικιακής κατηγορίας Νέων Ανδρών διεξήχθη το 1961 και συνεχίζεται έως και σήμερα με μόνες διακοπές τα έτη 1965-1967 και 1969-1979. Ως εκ τούτου, έχουν ολοκληρωθεί 52 πρωταθλήματα εκ των οποίων δώδεκα έχει κατακτήσει ο ΝΟ Βουλιαγμένης, δέκα ο ΝΟ Χανίων, από τρία ο NO Πατρών, ο ΝΟ Χίου και ο ΑΟΠ Φαλήρου, από δύο ο Πανιώνιος ΓΣΣ, ο Ολυμπιακός ΣΦΠ, ο Εθνικός ΟΦΠΦ και ο ΑΣ Άρης Θεσ/κης και από μία κατάκτηση ο ΓΣ Ηρακλής, ο Παναθηναϊκός ΑΟ, ο Ηλυσιακός ΑΟ και ο ΑΝΟ Γλυφάδας.
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στην Ελλάδα
Δημητριάδα (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Δημητριάς ή Δημητριάδα μπορεί να αναφέρεται σε:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Άγριες νύχτες
Οι Άγριες νύχτες (Les Nuits Fauves), είναι γαλλική δραματική ταινία του 1992 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Σιρίλ Κογιάρ. Πρωταγωνιστούν οι Σιρίλ Κογιάρ, Ρομάν Μπορινζέ, Κάρλος Λόπεζ και Κορίν Μπλου. Η ταινία είναι προσαρμογή του ημι-αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος του Κογιάρ Les Nuits Fauves, που εκδόθηκε το 1989 και κέρδισε τέσσερα βραβεία Σεζάρ, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ταινίας.
Πλοκή
«Νιώθω ότι διανύω τη ζωή σαν Αμερικανός τουρίστας, κάνοντας όσο το δυνατόν περισσότερες πόλεις», εξηγεί ο Ζαν, ένας εικονολήπτης και επίδοξος σκηνοθέτης. Όμορφος αλλά εγωκεντρικός, παιδικός και ηδονιστής, έχει μια περίπλοκη σεξουαλική ζωή. Είναι αμφιφυλόφιλος και οροθετικός. Κατά τη διάρκεια ενός casting συναντά τη Λόρα, μια ζωηρή, δεκαοχτάχρονη επίδοξη ηθοποιό. Συνεπαρμένος από τη γοητεία της, ο Ζαν σύντομα την κυνηγάει και γρήγορα την ερωτεύεται. Ξεκινούν μια παθιασμένη σχέση. Ταυτόχρονα, ο ανήσυχος Ζαν επιδιώκει σχέση με τον Σάμι, έναν νεαρό παίκτη του ράγκμπι. Ο Σάμι, που έχει μεταναστεύσει με τη μητέρα και τον αδερφό του από την Ισπανία, είναι άνεργος και εξίσου προβληματισμένος. Είναι στρέιτ και παρόλο που ζει με την κοπέλα του, τη Μαριάν, δεν έχει κανέναν ενδοιασμό για την ομοερωτική σχέση του με τον Ζαν.
Η σχέση του Ζαν και της Λόρα περιπλέκεται επειδή έχει HIV τον οποίο αρχικά της κρύβει. Μόνο αφού έχουν κάνει σεξ της το λέει. Στην αρχή, η Λόρα είναι έξαλλη και η μητέρα της εξίσου θυμωμένη. Ωστόσο, η Λόρα είναι μέχρι τότε πολύ ερωτευμένη με τον Ζαν. Όχι μόνο συνεχίζει τη σχέση μαζί του αλλά αρνείται να χρησιμοποιήσει προφυλακτικά όπως ήθελε ο Ζαν.
Ο Ζαν είναι επίσης βαθιά προβληματισμένος με την αποδοχή της ασθένειάς του. «Πέτα τις ψευδαισθήσεις σου. Μάθε από την ασθένειά σου» προτείνει η φίλη του η Νόρια. Η ειρηνική αποδοχή δεν είναι εύκολη γι 'αυτόν, η ζωή του κυλάει από το ένα ζευγάρι στο άλλο, προσπαθώντας να κατανοήσει την κατάστασή του. Είναι ένας καταραμένος επαναστάτης, τον οποίο ορίζει ως «κάποιος σημαδευμένος από τη μοίρα και με πραγματική αξιοπρέπεια μέσα του». Η Λόρα έχει και αυτή συναισθηματικά προβλήματα. Κάποια στιγμή ξεσπά στην ιδιοκτήτρια του μαγαζιού με φορέματα που εργάζεται και χάνει τη δουλειά της. Τα συναισθήματά της φτάνουν σε σημείο βρασμού στην αντιμετώπιση της αμφιφυλοφιλίας του Ζαν, η οποία περιλαμβάνει όχι μόνο τη σχέση του Ζαν με τον Σάμι αλλά και το σεξ με πολλούς άγνωστους συντρόφους σε σκοτεινά σημεία της πόλης. Σε αυτές τις σεξουαλικές συναντήσεις, ο Ζαν απελευθερώνει την αυτοκαταστροφική του ορμή και βρίσκει καταφύγιο από την απογοήτευση που προκαλεί η ασθένειά του και οι σχέσεις του με τη Λόρα και τον Σάμι.
Καθώς ο Σάμι αποκτά μια γεύση για τον σαδομαζοχισμό και τη βία, στρέφεται στον Ζαν. Μετακομίζει μαζί του, αφήνοντας τη Μαριάν, η οποία εξοργίζει τον Ζαν. Μετά από καυγά με ρατσιστές, ο Σάμι τελειώνει τελικά τη σχέση του με τον Ζαν και του λέει ότι τον αγαπάει. Η Λόρα γίνεται όλο και πιο θυμωμένη και απελπισμένη, απογοητευμένη από τη σχέση της με τον Ζαν. «Βοήθησέ με να σε αφήσω!» είναι η αξιολύπητη κραυγή της. Ο Ζαν είναι συναισθηματικά κλειστός. Μετά από μια νύχτα έξω, ο Ζαν φωνάζει «Θέλω να ζήσω» στους φίλους του, αλλά κυρίως φαίνεται να αρνείται ότι πεθαίνει. Το επόμενο πρωί η Λόρα τον βρίσκει στο κρεβάτι όχι μόνο με τον Σάμι αλλά και με την πρώην κοπέλα του. Η Λόρα ξεσπά έντονα και από εκεί και πέρα, αφήνει ατελείωτα, μεγάλα μηνύματα στον τηλεφωνητή του Ζαν. Σε άλλα εκλιπαρεί για αγάπη, σε άλλα απειλεί να του καταστρέψει τη ζωή.
Φτάνοντας στο οριακό σημείο, η Λόρα απειλεί τον Ζαν ότι θα αυτοκτονήσει και του λέει ότι την έχει μολύνει με τον ιό HIV. Μόνο τότε επεμβαίνει ο Ζαν και με τη μητέρα της Λόρα της βρίσκουν ψυχολογική βοήθεια. Ο Ζαν αποτυγχάνει επανειλημμένα να βρει νόημα στη ζωή του. Μια συζήτηση με τη μητέρα του είναι μόνο οδυνηρή. Επιστρέφοντας στο σπίτι, εμπλέκεται σε τροχαίο. Είναι τόσο απερίσκεπτος στη σεξουαλική του ζωή όσο και με τη φαρμακευτική αγωγή για τον HIV, τον οποία αποφεύγει όταν πέφτει στο ποτό και στα έξαλλα πάρτι του.
Μετά από λίγο, ο Ζαν αναζητά ξανά τη Λόρα. Επιτέλους θέλει να της πει ότι την αγαπάει αλλά εκείνη έχει ξεπεράσει την ταραχώδη σχέση της μαζί του. Κάνοντας ειρήνη με τον εαυτό της, η Λόρα βρίσκει ένα νέο αγόρι. Ο Ζαν και η Λόρα κάνουν μια σύντομη συζήτηση, φιλιούνται τρυφερά και χωρίζουν οι δρόμοι τους. Ο Ζαν βρίσκει επιτέλους ειρήνη με την κατάσταση του HIV και τη ζωή του.
Box office
Οι Άγριες νύχτες, που κυκλοφόρησαν τον Οκτώβριο του 1992, προκάλεσαν αμέσως σάλο στη Γαλλία, όπου είχε 2.811.124 εισητήρια και ήταν η 9η ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις της χρονιάς.
Άποψη του σκηνοθέτη
– Σιρίλ Κογιάρ, συγγραφέας/σκηνοθέτης/ηθοποιός, στις Άγριες νύχτες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Gramercy Pictures Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες του 1992 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα
Κωντιές-ντε-Κονφλάν
Το Κωντιές-ντε-Κονφλάν (γαλλικά: Caudiès-de-Conflent, καταλανικά: Caudiers de Conflent και Calders de Conflent) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κωντιεζαί (γαλλικά: Caudiésais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κωντιες-ντε-Κονφλ
Κίνο Κολόμ
Ο Χοακίν Κίνο Κολόμ Μπαρουφέτ (γεννημένος στις 1 Νοεμβρίου 1988) είναι Ισπανός-Ανδοριανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για την ΑΕΚ.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Κολόμ έπαιξε στις νεανικές ηλικιακές κατηγορίες με την Ανδόρρα. Στη συνέχεια έπαιξε με τη Λιέιδα Μπάσκετ, στα ισπανικά μικρά πρωταθλήματα, από το 2003 έως το 2006. Έκανε το ντεμπούτο του με την Σαραγόσα τη χρονιά 2006-07 και στη συνέχεια έπαιξε με την Λ' Οσπιταλέτ την περίοδο 2007-08. Πέρασε τη χρονιά 2008–09 πίσω με τη Λιέιδα Μπάσκετ και είχε άλλη μια σύντομη θητεία στην Σαραγόσα το 2009.
Στις 8 Ιουλίου 2009, υπέγραψε με την Φουενλαμπράδα. Στις 31 Ιουλίου 2013, αποχώρισε με την Φουενλαμπράδα. Δύο μέρες αργότερα, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Εστουδιάντες. Στις 20 Αυγούστου 2014, υπέγραψε μονοετή συμφωνία με την Μπιλμπάο.
Στις 11 Ιουλίου 2015, υπέγραψε μονοετή συμφωνία με την Ούνικς Καζάν της VTB United League. Στις 18 Μαΐου 2016, ανακηρύχθηκε ως ο έκτος παίχτης της χρονιάς της περιόδου 2015-16 στη VTB United League. Στις 12 Ιουνίου 2016, υπέγραψε ξανά με την Ούνικς για δύο ακόμη χρονιές.
Στις 14 Ιουλίου 2019, ο Κολόμ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Βαλένθια. Στις 16 Δεκεμβρίου 2020, έφυγε από τη Βαλένθια και υπέγραψε στον Ερυθρό Αστέρα της ABA League. Ολοκλήρωσε την περίοδο 2020-21 παίζοντας για τη Σάσκι Μπασκόνια. Στις 20 Αυγούστου 2021, ο Κολόμ υπέγραψε με την ΑΕΚ του Basketball Champions League.
Εθνική ομάδα Ισπανίας
Αφού έπαιξε Πρωτάθλημα κάτω των 16 ετών με την Ανδόρα το 2004, με την οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, ο Κολόμ εντάχθηκε στις νεανικές εθνικές ομάδες της Ισπανίας. Με τις νεανικές εθνικές ομάδες της Ισπανίας, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών του 2006, με την κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κάτω των 19 ετών του 2007.
Έπαιξε επίσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών του 2008, όπου ψηφίστηκε στην καλύτερη ομάδα όλης της διοργάνωσης και όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.
Χάρη στις καλές εμφανίσεις του κατά τη διάρκεια της χρονιάς 2014–15 με την Μπιλμπάο, ο Κολόμ ήταν προεπιλεγμένος για να παίξει με την εθνική ομάδα της Ισπανίας κατά την προετοιμασία του για το Ευρωμπάσκετ του 2015. Ωστόσο, δεν κατάφερε να ενταχθεί στην τελική δωδεκάδα της ομάδας που αγωνίστηκε στην τελική διοργάνωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΜ Λ'Οσπιταλέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εστουδιάντες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπιλμπάο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ούνικς Καζάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάσκετ Σαραγόσα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι Σ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα
Γρηγόρης Αρναούτογλου
Ο Γρηγόρης Αρναούτογλου (Μόναχο Γερμανίας, 17 Δεκεμβρίου 1973) είναι Έλληνας τηλεπαρουσιαστής και ραδιοφωνικός παραγωγός.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1973 στο Μόναχο όπου και έζησε τα παιδικά του χρόνια, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στον τόπο καταγωγής του τη Θεσσαλονίκη. Σε ηλικία 17 ετών, το 1990, ξεκίνησε να εργάζεται στην τηλεόραση και συγκεκριμένα στον τηλεοπτικό σταθμό Μακεδονία TV παρουσιάζοντας την ταξιδιωτική εκπομπή "Ένας Υπέροχος Κόσμος" για 7 συνεχόμενες τηλεοπτικές σεζόν (1991-1998). Τις σεζόν 1998-2000 πήρε μεταγραφή στο δεύτερο μεγάλο τηλεοπτικό σταθμό της Θεσσαλονίκης την ΕΤ3 όπου παρουσίασε την εβδομαδιαία εκπομπή "Στην Χώρα των Θαυμάτων" και την καθημερινή ψυχαγωγική εκπομπή "Μέρα Μεσημέρι".
Τα πρώτα τηλεοπτικά βήματα στην Αθήνα
Το 2001, ύστερα από 10 σεζόν σε δύο σταθμούς της Θεσσαλονίκης, αποφάσισε να εγκατασταθεί και να εργαστεί στην Αθήνα παίρνοντας μεταγραφή στον ΑΝΤ1. Εκεί ξεκίνησε να παρουσιάζει την σατιρική εκπομπή "Στην Πρίζα" μαζί με τους Θανάση Βισκαδουράκη και Νίκο Στεργίου. Η εκπομπή δε σημείωσε μεγάλη επιτυχία και ολοκληρώθηκε λίγους μήνες μετά. Το ίδιο διάστημα ξεκίνησε να παρουσιάζει την ψυχαγωγική εκπομπή "Chilli" στο ίδιο κανάλι μαζί με τους Βαγγέλη Περρή και Τάκη Γιαννούτσο.
2002-2013: Η μεταγραφή στο MEGA, ο Όμορφος Κόσμος και τα show
Το 2002 πήρε μεταγραφή στο Mega Channel παρουσιάζοντας ουσιαστικά τις πιο επιτυχημένες εκπομπές της καριέρας του. Πιο συγκεκριμένα τη σεζόν 2002-2003 ανέλαβε την παρουσίαση των δύο πρώτων κύκλων του reality "Η Φάρμα" ενώ ταυτόχρονα παρουσίασε την ταξιδιωτική εκπομπή "Όμορφος Κόσμος" που ήταν παρόμοια με αυτή που παρουσίαζε για χρόνια στο Μακεδονία TV. Την επόμενη σεζόν ανέλαβε την παρουσίαση του πρώτου κύκλου του reality επιβίωσης Survivor ενώ ξεκίνησε να παρουσιάζει την πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή Όμορφος Κόσμος το πρωί που διήρκεσε 6 τηλεοπτικές σεζόν.
Το καλοκαίρι του 2009 ύστερα από την ολοκλήρωση της έκτης σεζόν του "Όμορφου Κόσμου" αποφάσισε να απέχει τηλεοπτικά την επόμενη σεζόν παρόλο που είχε ενεργό συμβόλαιο με το Mega Channel για τη συνέχιση της πρωινής ψυχαγωγικής εκπομπής. Την σεζόν 2010-2011 επέστρεψε τηλεοπτικά με την παρουσίαση του ντοκιμαντέρ "Η Αναζήτηση της Επιτυχίας" στο όποιο παραχώρησαν συνέντευξη αρκετά γνωστοί άνθρωποι από την Ελλάδα και το εξωτερικό μεταξύ των οποίων οι Κάτια Δανδουλάκη, Χιου Χέφνερ, Bradley Bell, Σάκης Ρουβάς, Αλεξάντερ Ρίμπακ, Αντώνης Κανάκης, Νίκος Γκάλης, Αλέξανδρος Νικολαΐδης κ.ά. ενώ παρουσίασε το τηλεπαιχνίδι Money Drop στο MEGA.
Τη σεζόν 2011-2012 συνέχισε την παρουσίαση του Money Drop ενώ ξεκίνησε να παρουσιάζει την εκπομπή "Όμορφος Κόσμος 2", που επέστρεψε τηλεοπτικά μετά από 9 χρόνια, για 2 τηλεοπτικές σεζόν από το 2011 μέχρι και το 2013.
Παράλληλα με την παρουσία του ως παρουσιαστής στο MEGA έκανε και guest εμφανίσεις στις πιο επιτυχημένες σειρές του καναλιού όπως Η Νταντά, Το Κόκκινο Δωμάτιο, Στο Παρά 5, Μαρία η άσχημη, Safe Sex TV Stories και Μαύρα Μεσάνυχτα υποδυόμενος τον εαυτό του.
Το καλοκαίρι του 2013, ύστερα από 11 χρόνια συνεργασίας με το κανάλι, πήρε μεταγραφή στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 με το Mega Channel να βγάζει δελτίο τύπου ευχαριστώντας τον παρουσιαστή για την πορεία του σταθμό.
2013-σήμερα: Η μεταγραφή στον ANT1, τα talk show και άλλες εκπομπές
Τις σεζόν 2013-2015 παρουσίασε μαζί με την Μαρία Μπεκατώρου και τον Δημήτρη Σταρόβα την ψυχαγωγική εκπομπή "Τα Καρντάσιανς" στην βραδινή ζώνη του ΑΝΤ1 ενώ τις σεζόν 2014-2017 ανέλαβε την παρουσίαση του τηλεπαιχνιδιού μαγειρικής "Η μαμά μου μαγειρεύει καλύτερα από τη δική σου". Από το 2015 μέχρι σήμερα παρουσιάζει το The 2night Show στο ίδιο κανάλι με αρκετά διάσημα πρόσωπα να περνούν από το πλατό του παρουσιαστή για συνέντευξη. Το 2017 συμπαρουσίασε με τον Έκτορα Μποτρίνι την τηλεοπτική εκπομπή “My Way” στον ANT1 ένα οδοιπορικό με βέσπα, στην Ελλάδα της γεύσης.
Τη σεζόν 2017-2018 ανέλαβε την παρουσίαση του reality επιβίωσης Nomads για το λόγο αυτό εγκαταστάθηκε στις Φιλιππίνες για τρεις μήνες όπου έγιναν τα γυρίσματα του παιχνιδιού. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ανέλαβε την παρουσίαση του τηλεπαιχνιδιού "The Wall" στο ίδιο κανάλι.
Προσωπική ζωή
Από το 2012 μέχρι το 2017 ήταν ζευγάρι με την μακιγιέζ Κατερίνα Κόκλα, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Αναστάση (γενν. 2013). Έκτοτε είναι σε σχέση με την δημοσιογράφο-ραδιοφωνική παραγωγό, Νάνσυ Αντωνίου.
Αδελφός του είναι ο γνωστός παρουσιαστής καιρού Σάκης Αρναούτογλου.
Είναι δηλωμένος οπαδός του Ηρακλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Όλιβερ! (ταινία)
Υπόθεση
Μεταφορά του κλασικού μυθιστορήματος του Καρόλου Ντίκενς στη μεγάλη οθόνη σε μορφή μιούζικαλ. Ο Όλιβερ Τουίστ (Μαρκ Λέστερ) είναι ένα εννιάχρονο αγόρι που δε γνώρισε ποτέ γονείς και μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο. Στο ορφανοτροφείο αναγκάζεται να υποστεί τη σκληρότητα του επιστάτη, κύριου Μπαμπλ (Χάρι Σικόμπι), όταν βρίσκει το θάρρος να ζητήσει περισσότερο χυλό. Ο Μπαμπλ τον διώχνει απ' το ορφανοτροφείο και τον στέλνει να βοηθήσει το ζεύγος Σόουμπερι στο γραφείο τελετών τους (κοινώς κοράκι). Εκεί βιώνει πάλι την κακομεταχείριση και το σκάει με προορισμό το Λονδίνο. Στο Λονδίνο γνωρίζει ένα αγόρι τον Ντοτζ, γνωστό κι ως Ξεγλίστρα "Artful Dodger", (Τζακ Γουάιλντ), ο οποίος τον παρασύρει σε ένα γκέτο πορτοφολάδων και κακοποιών που διοικείται από τον Εβραίο Φέιγκιν (Ρον Μούντι) και τον θηριώδη Μπιλ Σάικς (Όλιβερ Ριντ). Το μόνο άτομο το οποίο του συμπεριφέρεται στοργικά είναι η ερωμένη του Σάικς, Νάνσυ (Σάνι Γουάλις). Στην πρώτη του αποστολή, ο άπειρος ακόμα, πορτοφολάς Όλιβερ δεν καταφέρνει να ξεφύγει αφότου ο Ξεγλίστρας κλέβει το πορτοφόλι ενός κυρίου. Ο ευγενικός κύριος Μπράουνλοου (Τζοζεφ Ο' Κόνορ) αποσύρει τις κατηγορίες και τον παίρνει υπό την προστασία του. Άλλα η ευτυχία του Όλιβερ είναι προσωρινή καθώς τα μέλη της σπείρας του Φέιγκιν επιστρέφουν για να τον πάρουν κοντά τους, ενώ παράλληλα ένα μεγάλο μυστικό αποκαλύπτεται.
Πληροφορίες παραγωγής
Η ταινία βασίζεται στο μιούζικαλ Oliver! του Λάιονελ Μπαρτ που με τη σειρά του είναι βασισμένο στο κλασικό μυθιστόρημα του Καρόλου Ντίκενς Όλιβερ Τουίστ. Όταν το μιούζικαλ του Μπαρτ προβλήθηκε για πρώτη φορά στο London's New Theatre στο Λονδίνο το 1960, κανείς δε φανταζόταν την επιτυχία που θα είχε, ότι θα μεταφερόταν στην μεγάλη οθόνη κι ότι θα γίνονταν επανεκτελέσεις του παγκοσμίως.
Όταν η εταιρία Romulus Films αγόρασε τα δικαιώματα του θεατρικού το 1964, έγινε συμφωνία ότι τα γυρίσματα θα ξεκινούσαν 18 μήνες μετά την τελευταία παράσταση στο Λονδίνο. Όσον αφορά τη διανομή ρόλων, οι φήμες ήθελαν τους Πίτερ Σέλερς και Λόρενς Χάρβεϊ στο ρόλο του Φέιγκιν, τους Πήτερ Ο' Τουλ, Ρίτσαρντ Μπάρτον και Σον Κόνερι στο ρόλο του Μπιλ Σάικς και την Ελίζαμπεθ Τέιλορ στο ρόλο της Νάνσι. Ο Πίτερ Σέλερς απέρριψε το ρόλο του Φέιγκιν κι ο Πήτερ Ο' Τουλ το ρόλο του Σάικς. Η λίστα των υποψηφίων σκηνοθετών ήταν εξίσου μεγάλη και περιλάμβανε μεγάλα ονόματα του βρετανικού κινηματογράφου (Ρίτσαρντ Κουίν, Λιούις Γκίλμπερτ και Μπράιον Φορμπς), όταν το 1967 ανακοινώθηκε ότι την ταινία θα σκηνοθετούσε ο σερ Κάρολ Ριντ, θρυλικός σκηνοθέτης του αριστουργηματικού φιλμ νουάρ Ο τρίτος άνθρωπος (The Third Man, 1949), καθώς και της ταινίας Πρώτη απογοήτευση (The Fallen Idol, 1948).
Ο Ριντ επέλεξε για το ρόλο του Μπιλ Σάικς τον ανιψιό του, τον επίσης μεγάλο Όλιβερ Ριντ, για το ρόλο της Νάνσι την τραγουδίστρια Σάνι Γουάλις και τον ηθοποιό Ρον Μούντι, που επανέλαβε το ρόλο του Φέιγκιν που ερμήνευε στο μιούζικαλ. Ο Μαρκ Λέστερ που επιλέχθηκε για το ρόλο του Τουίστ δεν τραγουδούσε στην ταινία με τη δική του φωνή, αλλά τον ντουμπλάριζε η τραγουδίστρια Κάθι Γκριν κι ο Τζακ Γουάιλντ που ανέλαβε τον Ντοτζ υποδύονταν ένα από τα παιδιά της σπείρας του Φέιγκιν στο θεατρικό. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 23 Ιουνίου του 1967.
Η μεταφορά του μιούζικαλ στη μεγάλη οθόνη παρουσιάζει κάποιες διαφορές από το θεατρικό: καταρχήν προστέθηκαν κάποια τραγούδια κι αναλύει περισσότερο το χαρακτήρα του Μπιλ Σάικς, ώστε να μοιάζει περισσότερο με τον Σάικς του μυθιστορήματος του Ντίκενς. Ο Σάικς σε αντίθεση με το θεατρικό δεν τραγουδάει στην ταινία. Η αυστηρή κριτικός κινηματογράφου Πολίν Κάελ δήλωσε ότι το Oliver! είναι μια από τις σπάνιες περιπτώσεις στις οποίες το κινηματογραφικό μιούζικαλ ξεπερνάει σε ποιότητα το θεατρικό.
Βραβεία
Η διανομή της ταινίας σε παγκόσμιο επίπεδο έγινε από την Columbia. Η ταινία προβλήθηκε το Σεπτέμβρη του 1968 στην Αγγλία και το Δεκέμβρη του 1968 στις Η.Π.Α. σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία και σαρώνοντας Χρυσές Σφαίρες και Όσκαρ. Από τις 11 υποψηφιότητες κέρδισε 5 όσκαρ και 1 τιμητικό για τις χορογραφίες. Κέρδισε όσκαρ καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας εις βάρος του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, υποψήφιου για τη σκηνοθεσία του αριστουργηματικού 2001: Η Οδύσσεια του διαστήματος (2001: A Space Odyssey, 1968).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Τιμητικό:
Υποψηφιότητα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Ολιβερ! Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Μουσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πολλά έργα Κατηγορία:Βρετανικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κάρολ Ριντ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Γράμος
Ο Γράμος (Gramoz, αρωμανικά: Gramosta) είναι το τέταρτο υψηλότερο βουνό της Ελλάδας μετά τον Όλυμπο, τον Σμόλικα και τον Βόρα, με την υψηλότερη κορυφή του («Τσούκα Πέτσικ» ) να φτάνει σε υψόμετρο 2.520 μέτρων. Άλλες υψηλές κορυφές του Γράμου είναι το Περήφανο (2.444 μ.) το Διάσελο (2.393 μ.), η Επάνω Αρρένα (2.192 μ.), η Κάτω Αρρένα (2.075 μ.), η Μαύρη Πέτρα (2.169 μ.) και ο Μπανταρός (2.036 μ.). Ο όγκος του βρίσκεται στα ελληνοαλβανικά σύνορα και καταλαμβάνει το βορειοανατολικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων, το νοτιοδυτικό  του νομού Καστοριάς και ένα τμήμα της νοτιοανατολικής Αλβανίας. Στα ανατολικά του από την ελληνική πλευρά περικλείεται από τον Σμόλικα και το Βόιο. Ουσιαστικά αποτελεί τμήμα της ευρύτερης οροσειράς της Πίνδου που καταλαμβάνει ολόκληρη τη Δυτική Ελλάδα. Είναι σκεπασμένος από πυκνά δάση ( Οξυάς, Ελάτης,μαύρης Πεύκης)και από αυτόν ξεκινούν πολλά υδάτινα ρεύματα όπως ο Αλιάκμονας, ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός της Ελλάδας που πηγάζει σε ελληνικό έδαφος.
Εκεί βρίσκεται και Πάρκο Εθνικής Συμφιλίωσης, με εκθεσιακούς χώρους και ερευνητικές υποδομές, το οποίο έχει στόχο να αποτυπώσει το παρελθόν και να βοηθήσει στην κατανόησή του αλλά παράλληλα να αναδείξει τον περιβαλλοντικό πλούτο του Γράμου, εστιάζοντας στις δυνατότητες του παρόντος και στη δυναμική του μέλλοντος και θέτοντας στόχους ανάπτυξης με την προσοχή και ευαισθησία που δικαιούται αυτός ο ορεινός όγκος.
Πανίδα
Σύμφωνα με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, στην περιοχή του Γράμου υπάρχουν μεταξύ άλλων: ο χρυσαετός, ο πετροκότσυφας και η χαμοκελάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά των Ιωαννίνων Κατηγορία:Βουνά της Καστοριάς Κατηγορία:Βουνά της Αλβανίας Κατηγορία:Νομός Κορυτσάς Κατηγορία:Πίνδος Κατηγορία:Σύνορα Αλβανίας-Ελλάδας
Αλαμούνδαρος Α΄
Κατηγορία:Άραβες Κατηγορία:Προϊσλαμική Αραβία
Θέμα Αιγαίου Πελάγους
Το Θέμα Αιγαίου Πελάγους ήταν βυζαντινή επαρχία στα βόρεια του Αιγαίου Πελάγους η οποία δημιουργήθηκε στα μέσα του 9ου αιώνα. Ήταν ένα από τα τρία ναυτικά θέματα της αυτοκρατορίας και χρησίμευε, κυρίως, στην προμήθεια του βυζαντινού ναυτικού με πλοία και στρατό, αν και χρησίμευε επίσης και ως πολιτική διοικητική περιφέρεια.
Ιστορία
Οι καταβολές του θέματος βρίσκονται στην επαρχία των νησιών κατά την ύστερη αρχαιότητα που περιελάμβανε τα νησιά του νοτιοανατολικού και του ανατολικού Αιγαίου Πελάγους άνω της Τενέδου. Ο όρος του « Αιγαίου Πελάγους » κάνει για πρώτη φορά την εμφάνισή του στις πηγές ως διοικητική περιφέρεια στις αρχές του 8ου αιώνα, όταν και οι σφραγίδες αρκετών εκ των κομμερκιάριων το πιστοποιούν. Μια σφραγίδα που χρονολογείται από την περίοδο μεταξύ 721/722 κάνει αναφορά σε πρόσωπο, το οποίο είχε κάποιο αξίωμα στην περιοχή των ελληνικών νησιών, κάτι που να σημαίνει, ενδεχομένως, και την επέκταση της παλιάς επαρχίας και προς τα νησιά στα δυτικά του Αιγαίου Πελάγους. Από στρατιωτικής άποψης, τα νησιά βρίσκονταν υπό τη διοίκηση του σώματος των Καραβισιάνων και στη συνέχεια του θέματος των Κιβυρραιωτών. Μετά τα τέλη του 8ου αιώνα, δύο ναυτικές διοικήσεις έκαναν την εμφάνισή τους στην περιοχή του Αιγαίου Πελάγους: ο δρουγγάριος του Αιγαίου Πελάγους, ο οποίος ήλεγχε το βόρειο τμήμα, καθώς και ο δρουγγάριος της Δωδεκανήσου (ονομασία που αναφέρεται στις Κυκλάδες και όχι στα σύγχρονα Δωδεκάνησα) ή του Κόλπου, υπεύθυνος του νότιου τμήματος. Η πρώτη ναυτική διοίκηση, η οποίο στην πορεία εξελίχθηκε στο Θέμα Αιγαίου Πελάγους, περιελάμβανε τα βόρεια νησιά του Αιγαίου, καθώς και τα Δαρδανέλλια και τα νότια παράλια της Προποντίδας, ενώ η δεύτερη μετατράπηκε στην πορεία στο θέμα της Σάμου. Το θέμα του Αιγαίου Πελάγους δημιουργήθηκε το 843. Ο στρατηγός του, αν και δεν εμφανίζεται στο Τακτικόν Ουσπένσκυ της περιόδου μεταξύ 842/843 το οποίο περιελάμβανε το σύνολο των ενεργών δρουγγάριων, ωστόσο επιβεβαιώνεται η παρουσία του στη Λέσβο το 843.
Κατέστη ένα κανονικό θέμα με πολιτικές, φορολογικές και στρατιωτικές αρμοδιότητες, ενώ υποδιαιρούνταν σε τούρμες και βάνδα. Εντός των Δαρδανελλίων και της Προποντίδας, ο δρουγγάριος και αργότερα ο στρατηγός μοιράζονταν την εξουσία τους με τον κόμη του θέματος του Οψικίου. Όπως συνέβαινε και στην περίπτωση του θέματος της Σάμου, ο κόμης του Οψικίου ήταν, ενδεχομένως, υπεύθυνος και για την τοπική πολιτική διοίκηση και άμυνα, ενώ το θέμα του Αιγαίου Πελάγους ήταν μονάχα υπεύθυνο για τον εξοπλισμό των πλοίων. Η ιδέα αυτή φαίνεται να ενισχύεται από το γεγονός ότι οι κάτοικοι του θέματος του Οψικίου, και κυρίως οι Σλάβοι, χρησίμευαν ως στρατιώτες του ναυτικού κατά τον 10ο αιώνα. Τα κυριότερα νησιά του θέματος ήταν η Λέσβος (η πρωτεύουσα του θέματος), η Λήμνος, η Ίμβρος, η Τένεδος και η Χίος (προτού ενσωματωθεί στο θέμα της Σάμου), οι Σποράδες και οι Κυκλάδες. Σύμφωνα με την Ελένη Αρβελέρ, οι Κυκλάδες πιθανώς ενσωματώθηκαν εντός του θέματος του Αιγαίου όταν η ναυτική διοίκηση Δωδεκανήσου/Κόλπου διαιρέθηκε και το θέμα της Σάμου δημιουργήθηκε στα τέλη του 9ου αιώνα. Το 911, οι δυνάμεις του θέματος υπολογίζονταν σε 2,610 ναύτες και 400 στρατιώτες του ναυτικού.
Η επαρχία κατάφερε να επιβιώσει μέχρι και τις αρχές του 11ου αιώνα, όταν και ξεκίνησε η διαίρεσή του σε μικρότερες διοικήσεις. Ως εκ τούτου, οι Κυκλάδες και οι Σποράδες, η Χίος και η περιοχή της Άβυδου διέθεταν, πλέον, δικό τους στρατηγό. Το θέμα του Αιγαίου κατέστη μια απλή πολιτική επαρχία, η οποία περιελάμβανε αποκλειστικά τα παράλια της Προποντίδας, καθώς και τα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης. Στα τέλη του 12ου αιώνα, τα υπολείμματα του πρώην θεματικού στόλου ενσωματώθηκαν στο ενοποιημένο αυτοκρατορικό ναυτικό με έδρα την Κωνσταντινούπολη, διοικητής του οποίου ήταν ο Μέγας Δουξ. Στη συνέχεια, κατά τον 12ο αιώνα, το θέμα του Αιγαίου φαίνεται να συγχωνεύτηκε με το θέμα του Οψικίου, κάτι που επιβεβαιώνεται από σχετική αναφορά στο Partitio terrarum imperii Romaniae το 1204.
Βιβλιογραφία
Αιγαιου Πελαγους Θεμα
Σημαία των Αζορών
right|thumb|250px|Η σημαία των Αζορών Η σημαία που έχουν οι Αζόρες είναι παρόμοια με την πορτογαλική σημαία που ήταν σε χρήση την περίοδο 1830-1910, με τη διαφορά ότι έχει αφαιρεθεί το εθνόσημο της Πορτογαλίας και στη θέση του υπάρχει το Goshawk (στα πορτογαλικά: Açor), που είναι και το σύμβολο των Αζορών.
Το λευκό και το μπλε είναι παραδοσιακά χρώματα για την Πορτογαλία και η παρούσα σημαία βασίζεται πιο πολύ στη σημαία που πρωτοχρησιμοποιήθηκε από το Απελευθερωτικό Μέτωπο των Αζορών, ένα μέτωπο της Δεξιάς, που έκανε την εμφάνισή του έπειτα από την Επανάσταση των Γαριφάλων. Σύμφωνα με το Μέτωπο αυτό, το μπλε και το άσπρο είναι φιλελεύθερα χρώματα, που έρχονται σε αντίθεση με τον κομμουνισμό.
Σύμβολα
Το όνομα του αρχιπελάγους προέρχεται από την πορτογαλική λέξη açor, που σημαίνει goshawk,επειδή θεωρείται ότι ήταν ένα κοινό πτηνό την περίοδο που ανακαλύφθηκαν τα νησιά.
Ωστόσο, στην πραγματικότητα ποτέ δεν έζησαν αυτά τα πουλιά στα νησιά αλλά ήταν υποείδη ενός άλλου πτηνού (Buteo buteo),το οποίο κατά λάθος εκλήφθηκε ως τέτοιο από τους εξερευνητές. Ο αετός στη σημαία θυμίζει αυτό το ιστορικό λάθος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αζόρες Αζορ
Κλάρα Σούμαν
Η Κλάρα Σούμαν (Clara Schumann, 13 Σεπτεμβρίου 1819 – 20 Μαΐου 1896) ήταν Γερμανίδα πιανίστα και συνθέτις. Ήταν σύζυγος του συνθέτη Ρόμπερτ Σούμαν.
Η ζωή της
Η Κλάρα Γιοζεφίνε Βηκ γεννήθηκε στη Λειψία το 1819. Ήταν η δεύτερη κόρη και το δεύτερο από τα πέντε παιδιά του Φρίντριχ Βηκ, μουσικού, και της Μαριάνε Τρόπλιτς, τραγουδίστριας και πιανίστα. Οι γονείς της χώρισαν το 1824. Έμεινε με τη μητέρα της και τους τρεις αδελφούς της (Άλβιν, Γκούσταφ και Βίκτορ) έως την ηλικία των πέντε. Έπειτα, την ανατροφή της ανέλαβε ο αυστηρός και απαιτητικός πατέρας της, ο οποίος, όταν ανακάλυψε το εξαιρετικό μουσικό ταλέντο της, φρόντισε να το καλλιεργήσει και την κάνει διάσημη ως παιδί-θαύμα. Την δίδασκε ο ίδιος, επέβλεπε και διοργάνωνε όλες τις δημόσιες εμφανίσεις της και καθόριζε το ρεπερτόριό της. Η πρώτη της εμφάνιση στο κοινό έγινε το 1828, σε κομμάτι για τέσσερα χέρια, μαζί με μια άλλη μαθήτρια. Έκτοτε έκανε πολλές περιοδείες στη Γερμανία (Βαϊμάρη, Βερολίνο) και στο εξωτερικό (Παρίσι, Βιέννη, Λονδίνο, Εδιμβούργο, Ολλανδία, Βέλγιο, Ουγγαρία, Ελβετία).
Καθοριστική για την εξέλιξη της ζωής της ήταν η γνωριμία της με τον Ρόμπερτ Σούμαν. Ο νεαρός τότε συνθέτης ήταν μαθητής του Βηκ και μάλιστα για ένα διάστημα έμενε και στο σπίτι του. Εκείνος ήταν τότε 20 ετών και η Κλάρα 11. Η σχέση τους ξεκίνησε όταν η Κλάρα ήταν 16 ετών. Ο πατέρας της Κλάρα δεν αποδέχθηκε τον δεσμό και επέβαλε τον χωρισμό του ζευγαριού. Πίστευε ότι ο γάμος θα ήταν εμπόδιο στην καριέρα της κόρης του και επιπλέον θεωρούσε τον Σούμαν ακατάλληλο, επειδή ήταν πολύ νέος και δεν είχε πλέον τη δυνατότητα να ακολουθήσει καριέρα πιανίστα εξαιτίας ενός τραυματισμού στο δεξί χέρι.
Παρά την απαγόρευση της σχέσης το ζευγάρι συνέχισε να αλληλογραφεί κρυφά και τελικά το 1839 έκανε αίτηση στο δικαστήριο της Λειψίας, ζητώντας είτε να υποχρεώσει τον Βηκ να δώσει την άδειά του είτε να επιτρέψει να γίνει ο γάμος χωρίς την άδειά του. Το δικαστήριο έδωσε την άδεια τον Αύγουστο του 1840 και τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς έγινε ο γάμος.
Για την Κλάρα ο γάμος αυτός σήμαινε την απελευθέρωση από τον αυταρχικό πατέρα, δεν την απάλλαξε όμως από τα προβλήματα. Είχε βέβαια πλέον τη δυνατότητα να επιλέγει το ρεπερτόριό της (άρχισε να μελετά τα έργα των Μπετόβεν, Μπαχ, Σοπέν), ο σύζυγός της όμως δεν ήταν υπέρ της συνέχισης της σολιστικής καριέρας της. Αρχικά περιόρισε τις ώρες μελέτης της για να μην ενοχλεί τον Σούμαν και επιπλέον οι πολλές εγκυμοσύνες (απέκτησαν οκτώ παιδιά) προκαλούσαν περισσότερες δυσκολίες.
Αργότερα όμως άρχισε ξανά τις περιοδείες με πολύ μεγάλη επιτυχία. Αυτό το επέβαλε η οικονομική κατάστασή τους αλλά και η ανάγκη να ερμηνεύει τα έργα του Σούμαν, αφού εκείνος εξ αιτίας του τραυματισμού του δεν μπορούσε να παίξει πιάνο. Αυτό το γεγονός προκαλούσε βέβαια και τη ζήλεια του συνθέτη για τη μεγάλη επιτυχία της συζύγου του.
Το Μάιο του 1849 η Κλάρα και ο Ρόμπερτ έμαθαν ότι η επαναστατική δράση που αποσκοπούσε στην εκθρόνιση του Βασιλιά της Σαξονίας έφτασε στη Δρέσδη όπου διέμενε η οικογένεια Σούμαν. Τα περισσότερα μέλη της οικογένειας έφυγαν και κρύφτηκαν σε ασφαλές σημείο, όμως η Κλάρα επέστρεψε στη Δρέσδη πεζή και διέσωσε τρία από τα παιδιά της που είχαν μείνει πίσω με μια υπηρέτρια, αψηφώντας τους ένοπλους που συναντούσε στη διαδρομή.
Η χρονιά 1854 ήταν πολύ δύσκολη για το ζευγάρι: Ο Σούμαν παρουσίασε ψυχικές διαταραχές, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει πέφτοντας στον Ρήνο και τελικά νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρική κλινική μέχρι το 1856, όταν πέθανε. Αιτία της ασθένειάς του ήταν η σύφιλη.
Μετά τον θάνατο του συζύγου της η Κλάρα συνέχισε τις επιτυχημένες περιοδείες. Παράλληλα δίδασκε πιάνο στην Φραγκφούρτη και εξέδιδε τις συνθέσεις του Σούμαν. Έδωσε την τελευταία της συναυλία το 1891 σε ηλικία 71 ετών. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της έχασε την ακοή της και μετακινούνταν με αμαξίδιο. Πέθανε το 1896 έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο στη Φραγκφούρτη και τάφηκε δίπλα στο σύζυγό της στη Βόννη.
Αδιευκρίνιστη παραμένει η σχέση της με τον συνθέτη Γιοχάνες Μπραμς, μετά τον θάνατο του Σούμαν. Ο νεαρός Μπραμς γνώριζε το ζεύγος Σούμαν από το 1853 και ο Σούμαν είχε παρουσιάσει το έργο του στο μουσικό περιοδικό που διηύθυνε. Από το 1854 οι σχέσεις του Μπραμς με την Κλάρα έγιναν αρκετά στενές και όπως μαρτυρείται από την αλληλογραφία τους, ο συνθέτης ήταν ερωτευμένος μαζί της.
Έργο
Ο Φρίντριχ Βηκ μερίμνησε ώστε η Κλάρα να παρακολουθήσει από νωρίς μαθήματα σύνθεσης. Τα μαθήματα αυτά βέβαια δεν ήταν πολύ εντατικά και στα πρώτα της έργα παρατηρήθηκε απουσία θεωρητικής υποδομής. Η σύνθεση πιθανότατα δεν ήταν στις προτεραιότητές της και γι' αυτό δεν συνέθεσε άλλα έργα μετά το 1856.
Το έργο της περιλαμβάνει:
Υστεροφημία
Παρότι δεν αναγνωρίστηκε ως συνθέτρια ενόσω ήταν εν ζωή, ήταν διάσημη ως πιανίστα. Παιδί-θαύμα και μία από τους πρώτους μουσικούς που έμαθε να παίζει σε συναυλίες χωρίς τη συνοδεία παρτιτούρας. Στις συναυλίες έπαιζε συνήθως παραλλαγές δημοφιλών έργων όπερας (των Βιντσέντζο Μπελλίνι, Σίγκισμοντ Τάλμπεργκ, Ανρί Χερτς, Άντοφλ φον Χένσελτ, μεταξύ άλλων), καθώς και δικά της έργα, όταν ήταν νεότερη, ενώ αργότερα επέλεγε κυρίως έργα καταξιωμένων συνθετών. Ανάμεσα στους μαθητές ήταν η Ματίλντ Βερν και ο Καρλ Φριντμπεργκ, που εξελίχθηκαν σε καθηγητές μουσικής.
Οικογένεια
Η Κλάρα βίωσε το θάνατο τεσσάρων παιδιών της, εκ των οποίων τα δύο είχαν αποκτήσει δικά τους παιδιά τα οποία ανέθρεψε. Μεγάλο πλήγμα ήταν και η ψυχική κατάρρευση του γιου της Λούντβιχ που, όπως και ο πατέρας του, έζησε έγκλειστος σε ψυχιατρικό ίδρυμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κωντιές-ντε-Φενουγιέντ
Το Κωντιές-ντε-Φενουγιέντ (γαλλικά: Caudiès-de-Fenouillèdes, καταλανικά: Caudiers de Fenollet, οξιτανικά: Caudièrs de Fenolhet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κωντιεζιέν (γαλλικά: Caudièsiens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων