cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασίλειος Κλάδων
Ο Βασίλειος Κλάδων ήταν βυζαντινός πρωτοσπαθάριος και στρατηγός του 10ου αιώνα.
Ο Κλάδων το 926 αναφέρεται στρατηγός Στρυμώνος. Κατά την θητεία του εκεί από πηγές αναφέρεται ανδρείος και ότι επισκεύασε τα τείχη της Χρυσουπόλεως.
Το 938 διορίσθηκε στρατηγός των θεμάτων Καλαβρίας, Σικελίας και Λογγοβαρδίας, όπου στάλθηκε με στρατό από τα Βαλκάνια όπου βρισκόταν για να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις των Λομβαρδών, με την υποστήριξη και του τοπικού βυζαντινού στρατού. Είναι ο μοναδικός από τους στρατηγούς-κυβερνήτες της Λομβαρδίας που φέρει τον τίτλο στρατηγός και της Σικελίας. Το 938 μαρτυρείται ότι πήρε μέρος σε πρεσβεία, διπλωματική αποστολή, στο Λομβαρδικό πριγκιπάτο του Μπενεβέτο μαζί με τους Πατρίκιο Κοσμά και τον Πρωτοσπαθάριο Επιφάνιο οι οποίοι τον είχαν ακολουθήσει όταν ήρθε στην Ιταλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Λογγοβαρδίας Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Σικελίας Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Καλαβρίας Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Στρυμώνος Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Πρωτοσπαθάριοι
Γκουνίλα Μπιέλκε
Η Γκουνίλα Μπιέλκε, σουηδ.: Gunilla Johansdotter Bielke af Åkerö, (25 Ιουνίου 1568 – 19 Ιουλίου 1597) ήταν βασίλισσα της Σουηδίας ως δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Ιωάννη Γ'. Η βασίλισσα Γκουνίλα αναγνωρίζεται ότι ενήργησε ως πολιτικός σύμβουλος του Ιωάννη Γ' και ότι επηρέασε τις θρησκευτικές του πολιτικές υπέρ του Προτεσταντισμού.
Πρώιμη ζωή
Ήταν κόρη του εξαδέλφου του Ιωάννη Γ΄, του πρώην κυβερνήτη της Έστεργκετλαντ Γιόχαν Άξελσσον Μπιέλκε και της Mαργκαρέτα Άξελσντοτερ Πόσε. Ορφανή νωρίς, μεγάλωσε στη βασιλική αυλή από τότε που ήταν δέκα ετών παίζοντας μαζί με την κόρη του βασιλιά, Άννα. Το 1582 έγινε κουμπάρα της βασίλισσας, Αικατερίνης Γιαγκέλλον.
Περίπου μισό χρόνο μετά το τέλος της πρώτης του βασίλισσας το 1583, ο Ιωάννης Γ΄ την επέλεξε για την επόμενη σύζυγό του, αφού πρώτα είχε σκεφτεί τη Σίγκριντ Μπράχε. Η Μπιέλκε περιγράφεται από τους συγχρόνους της ως μία όμορφη ξανθιά, αν και τα πορτρέτα που διατηρούνται θεωρούνται πολύ στιλιστικά, για να δώσουν μία αληθινή εικόνα της εμφάνισής της. Αναγνωρίστηκε ότι ο λόγος του γάμου ήταν ότι ο βασιλιάς έλκονταν από την ομορφιά της, και αυτός ήταν επίσης ο λόγος που ο ίδιος ο Ιωάννης Γ' δήλωσε για τον λόγο του να νυμφευτεί ένα μέλος της δικής του αριστοκρατικής τάξης, και όχι μία ξένη πριγκίπισσα. Ερωτηθείς γιατί δεν νυμφεύτηκε ένα μέλος ενός πριγκιπικού οίκου, δήλωσε ανοιχτά ότι επιθυμούσε να έχει μία όμορφη σύζυγο και ότι τα πορτρέτα ξένων πριγκιπισσών δεν ήταν αξιόπιστα. Ως εκ τούτου, θα ήταν πιο σοφό: «Να παντρευτείς έναν άνθρωπο σε αυτή τη χώρα, τον οποίο έχεις ήδη δει».
Παρόμοια με τη μητέρα και θετή μητέρα του Ιωάννη Γ΄, Mαργαρίτα Λέιγιονχουβουντ και Αικατερίνη Στένμποκ, η Γκουνίλα αρραβωνιάστηκε, όταν ο βασιλιάς αποφάσισε να τη νυμφευτεί. Ήταν μνηστευμένη με τον ευγενή Περ Γιόνσον Λίλγιεσπαρε και αρχικά αρνήθηκε την πρόταση του βασιλιά με δική της πρωτοβουλία. Σύμφωνα με την παράδοση, ο βασιλιάς εξοργίστηκε τόσο πολύ από την άρνησή της, που τη χαστούκισε στο πρόσωπο με τα γάντια του. Ωστόσο η οικογένειά της την ανάγκασε να συμφωνήσει, να ανακαλέσει την άρνησή της και να συναινέσει στον γάμο. Ο αρραβώνας της λύθηκε και κανονίστηκε ο γάμος της με τον βασιλιά.
Ο γάμος ήταν αμφιλεγόμενος και θεωρήθηκε -από την οικογένεια του βασιλιά, που εναντιώθηκε σε αυτόν- ως κακή συμμαχία. Οι αδελφές του εξαγριώθηκαν. Το θεώρησαν αδικία λόγω της διαφοράς στην κοινωνική θέση, παρά το γεγονός ότι η ίδια η μητέρα τους ήταν απλά μέλος των ευγενών και όχι πριγκίπισσα, γεγονός που ο Ιωάννης Γ΄ τους επεσήμανε χωρίς αποτέλεσμα.
Βασίλισσα
μικρογραφία| Η Γκουνίλα ως βασίλισσα (π. 1588). Η γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε στο Βέστερος στις 21 Φεβρουαρίου 1585, ακολουθούμενη από τη στέψη της Γκουνίλα την επόμενη ημέρα. Λόγω της διαμάχης γύρω από τον γάμο, ο μονάρχης ήταν πρόθυμος να κάνει την περίσταση όσο το δυνατόν πιο εντυπωσιακή, και κανόνισε πολλούς εορτασμούς γύρω από το γεγονός, όπως μία κονταρομαχία (tournois), όπου η βασίλισσα Γκουνίλα ενήργησε μοιράζοντας το τίμημα στους νικητές. Ωστόσο τα αδέλφια του βασιλιά αρνήθηκαν όλα να παραστούν στον γάμο. Η μόνη εξαίρεση ήταν η αδελφή του Σοφία, η οποία κατοικούσε στη Σουηδία και εξαρτιόταν από το επίδομά του για το εισόδημά της. Γι' αυτό, τιμώρησε τις αδελφές του οικονομικά και μπήκε σε μία μακροχρόνια σύγκρουση με τον αδελφό του Κάρολο. Η Γκουνίλα έλαβε ένα πολύ μεγάλο επίδομα και θεωρείται μία από τις πλουσιότερες βασίλισσες της Σουηδίας.
Η βασίλισσα Γκουνίλα είχε σημαντική επιρροή στον Ιωάννη Γ'. Της πιστώνεται ότι επηρέασε την πολιτική του σχετικά με τη θρησκεία υπέρ του Προτεσταντισμού, παρόμοια με τον τρόπο που η πρώτη του σύζυγος, Αικατερίνη Γιαγκελλόνων, τον είχε επηρεάσει υπέρ του Καθολικισμού. Μετά τον γάμο του μαζί της, το έργο του να εισαγάγει μία καθολική αντιμεταρρύθμιση στη Σουηδία ουσιαστικά σταμάτησε, και είναι γνωστό ότι είχε ενεργήσει υπέρ των διωκόμενων αντι-λειτουργικών ιερέων σε πολλές περιπτώσεις.
Ο Γκουνίλα συνόδευσε τον Ιωάννη Γ' στο συμβούλιο στο Ρέβαλ στη Σουηδική Εσθονία το 1589, όπου ο μονάρχης ήρθε σε σύγκρουση με τους Συμβούλους της ευγενούς κοινοβουλευτικής τάξης. Αυτή ενήργησε ως μεσολαβητής μεταξύ του μονάρχη και των έκπτωτων Συμβούλων κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Τελικά το 1590 ο βασιλιάς απελευθέρωσε τους πολιτικούς κρατούμενους, μέλη του κοινοβουλίου, κατόπιν αιτήματός της, μεταξύ των οποίων και ο πρώην κηδεμόνας της Χόγκενσκιλντ Μπιέλκε.
Ο ίδιος ο βασιλιάς παραδέχτηκε ανοιχτά ότι άλλαξε τη γνώμη του και τις αποφάσεις του σε διάφορα θέματα «για χάρη της συζύγου μας, της αγαπημένης βασίλισσας». Κατά τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Ιωάννη Γ', ένας σημαντικός αριθμός εγγράφων εκδόθηκαν στο όνομα της βασίλισσας, που έδειχναν τη μεγάλη επιρροή της στις κρατικές υποθέσεις. Δέχτηκε επιτυχώς να κάνει συστάσεις για ικέτες, και ακόμη και τα αδέλφια του συζύγου της της ζήτησαν να μιλήσει στον βασιλιά για λογαριασμό τους.
Η πολιτική επιρροή της βασίλισσας Γκουνίλα δεν ήταν αδιαμφισβήτητη. Αντιθέτως, έχει θεωρηθεί πιο αρνητικά από την εξίσου μεγάλη επιρροή της προκατόχου της, επειδή η Γκουνίλα ήταν μέλος των ευγενών και κατηγορήθηκε ότι χρησιμοποίησε την επιρροή της για να ωφελήσει τους συγγενείς της. Ο κουνιάδος της, δούκας Κάρολος, ο μελλοντικός βασιλιάς Κάρολος Θ', την απεικόνισε με πολύ άσχημο τρόπο από αυτή την άποψη, και την κατηγόρησε ότι χρησιμοποίησε την παράνομη επιρροή της στον βασιλιά για να προωθήσει την οικογένειά της με ένα ρητό στο χρονικό του:
Το 1590 ο Ιωάννης Γ' άφησε οδηγίες στη βασίλισσα Γκουνίλα να υπηρετήσει ως αντιβασίλισσα, εάν ο γιος του μαζί της διαδεχθεί τον θρόνο, ενώ ήταν ακόμη ανήλικος. Ωστόσο ο γιος της Γκουνίλα και του Ιωάννη Γ΄ δεν κατάφερε ποτέ να πάρει τον θρόνο, παραμεριζόμενος πρώτα από τον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό του και μετά από τον θείο του.
Όταν ο γιος του Καρόλου ΙΔ', ο βασιλιάς Γουσταύος Β' Αδόλφος της Σουηδίας, θέλησε να νυμφευτεί ένα άλλο μέλος των ευγενενών, την Έμπα Μπράχε, τη δεκαετία του 1610, η μητέρα του Χριστίνα του Χόλσταϊν-Γκότορπ εναντιώθηκε στον γάμο, με αναφορά στον γάμο μεταξύ του Ιωάννη Γ' και της Γκουνίλα Μπιέλκε ως κακό παράδειγμα, και τελικά τον απέτρεψε.
Χήρα βασίλισσα
Ο βασιλιάς Ιωάννης Γ' απεβίωσε το 1592. Σύμφωνα με το χρονικό του Αιγκίντιους Γκιρς, η βασίλισσα Γκουνίλα έμεινε δίπλα στην κλίνη του ετοιμοθάνατου Ιωάννη Γ', κρατώντας του το χέρι, ενώ με το άλλον κρατούσε το χέρι του γιου τους. Τον διαδέχθηκε ο γιος του από τον πρώτο του γάμο, ο βασιλιάς Σιγισμούνδος, θετός γιος της Γκουνίλα, ο οποίος βρισκόταν στην Πολωνία τη στιγμή του τέλους του πατέρα του. Η βασίλισσα Γκουνίλα αρνήθηκε να εγκαταλείψει το Βασιλικό Κάστρο στη Στοκχόλμη πριν από την άφιξη του Σιγισμούνδου στη Σουηδία, επιθυμώντας να έχει την υποστήριξη του Σιγισμούνδου για την προστασία της μεγάλης κληρονομιάς, που της είχε δοθεί στη διαθήκη του εκλιπόντος συζύγου της, ενάντια στον πρώην κουνιάδο της δούκα Κάρολο. Ο δούκας Κάρολος, ο οποίος ενημερωνόταν από συνεχείς αναφορές για την υγεία του βασιλιά κατά τη διάρκεια της ασθένειάς του, ισχυρίστηκε ότι ο Γκουνίλα, έκρυβε τον θάνατο του αείμνηστου μονάρχη για ημέρες, ενώ έκλεβε από τα υπάρχοντα του Βασιλικού Κάστρου.
Με την άφιξη του Σιγισμούνδου και της συζύγου του Άννας των Αψβούργων στη Σουηδία το 1593, η Γκουνίλα ζήτησε να γίνει μία απογραφή, για να απαλλαγεί από τις κατηγορίες του Καρόλου και παρουσίασε τη διαθήκη του αείμνηστου βασιλιά, για να αποδείξει ότι οι απαιτήσεις της ήταν νόμιμες. Ο δούκας Κάρολος διαμαρτυρήθηκε ότι η περιουσία, που της άφησε στη διαθήκη του ο αποβιώσας βασιλιάς, ήταν τόσο παράλογα μεγάλη, που η διαθήκη έπρεπε να κηρυχθεί παράνομη, ακόμη κι αν ήταν πράγματι η θέληση του αείμνηστου βασιλιά. Η βασίλισσα Άννα κατηγόρησε επίσης τη Γκουνίλα ότι στέρησε το Βασιλικό Κάστρο από τα περισσότερα υπάρχοντά του, καθιστώντας το άβολο και γυμνό, και οι δύο βασίλισσες συγκρούστηκαν επίσης για θρησκευτικούς λόγους.
Στις 18 Μαΐου 1594, ωστόσο, ο Σιγισμούνδος επιβεβαίωσε την κληρονομιά της χήρας βασίλισσας Γκουνίλας. Αποσύρθηκε στο Κάστρο Μπρόμποργκ στο δουκάτο του γιου της, στο Έστεργκετλαντ, όπου διέμεινε μέχρι το τέλος της. Της δόθηκε ένα ασυνήθιστα γενναιόδωρο επίδομα και εκτάσεις με τη διαθήκη του συζύγου της, καθώς και η αποκλειστική και πλήρης επιμέλεια του γιου της, και ως εκ τούτου του δουκάτου του.
Ο Γκουνίλα απεβίωσε από τον πυρετό και ενταφιάστηκε στον καθεδρικό ναό της Ουψάλας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1585 τον Ιωάννη Γ΄ των Βάσα, βασιλιά της Σουηδίας και είχε τέκνο:
Μυθιστόρημα
Η Γκουνίλα Μπιέλκε είναι ο κύριος χαρακτήρας στο μυθιστόρημα του 1983 Φτωχή μικρή βασίλισσα - Ένα ιστορικό μυθιστόρημα για τη Γκουνίλα Μπιέλκε, τη νεαρή σύζυγο του Ιωάννη Γ΄ (Stackars lilla drottning - Historisk roman om Gunilla Bielke, Johan III:s unga gemål) της Anna Sparre.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς
Ένωσις Νέων Παραλιμνίου (πετοσφαίριση)
Η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου είναι μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών με έδρα το Παραλίμνι. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού σωματείου Ένωσις Νέων Παραλιμνίου.
Ιστορία
Η Ένωση Νέων Παραλιμνίου αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης το 1978. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας ανδρών για μερικά χρόνια, με την καλύτερη θέση που κατέλαβε να είναι η δεύτερη την περίοδο 1996-97. Έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας (2001-02, 2004-05, 2013-14 ) και τρία κύπελλα Β΄ κατηγορίας (2004-05, 2012-13 , 2018-19). Έδρα της ομάδας είναι η Κλειστή Αίθουσα Αθλοπαιδιών του Δήμου Παραλιμνίου.
Οι πίνακες που ακολουθούν παρουσιάζουν την πορεία της ΕΝΠ στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία).
Δεκαετία 2010-2019
Την περίοδο 2009-10 η ΕΝΠ τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Παρέμεινε στην κατηγορία αυτή για τέσσερις συνεχόμενες περιόδους, έως την περίοδο 2013-14 που κατέκτησε το πρωτάθλημα και επέστρεψε στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2012-13 κατέκτησε το κύπελλο Β΄ κατηγορίας κερδίζοντας στον τελικό τον ΑΠΟΕΛ.
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες Κύπρου Κατηγορία:Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
Stop (τραγούδι, Bang)
Το Stop ήταν η ελληνική συμμετοχή για τη Eurovision 1987, ερμηνευμένη στα Ελληνικά από τους Bang.
Το τραγούδι παρουσιάστηκε ενδέκατο τη βραδιά, μετά τους Σεγιάλ Τανέρ και το Γκρούπ Λοκομοτίφ της Τουρκίας με το "Şarkım Sevgi Üstüne" και πριν τη Marcha της Ολλανδίας με το "Rechtop in de wind". Στο τέλος της ψηφοφορίας, είχε λάβει 64 βαθμούς, τερματίζοντας 10ο ανάμεσα σε 22 συμμετοχές.
Το τραγούδι απευθύνεται σε μια γυναίκα που οδηγεί μια λαμπερή ζωή. Η τραγουδίστρια συμβουλεύεται ότι θα πρέπει να επιβραδύνει και να απολαμβάνει τη ζωή, γιατί αλλιώς θα χάσει το καθοριστικότερο όλων.
Ακολούθησε ως Έλληνας εκπρόσωπος στο Διαγωνισμό του 1988 η Αφροδίτη Φρυδά, με το "Κλόουν".
Κατηγορία:Τραγούδια του 1987 Κατηγορία:Τραγούδια της Ελλάδας στη Eurovision
Ορνό
Το Ορνό είναι βουνό στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Έχει υψόμετρο 1,237 μέτρων, ή, σύμφωνα με άλλες πηγές, 1,238 μέτρων.
Το Όρος Ορνό βρίσκεται εντός του Δήμου Σητείας, στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου, στο ανατολικό τμήμα της Κρήτης. Η κορυφογραμμή του εκτείνεται από ανατολικά προς δυτικά, πλησίον των βόρειων ακτών του νησιού, βορειοανατολικά της οροσειράς Θρυπτή, από την οποία και χωρίζεται από κοιλάδα. Η υψηλότερη κορυφή του Ορνού είναι γνωστή ως «Σπαθί». Αριθμός φαραγγιών βρίσκεται επί των πλαγιών του Ορνού, όπως, μεταξύ άλλων, το Φαράγγι του Ρίχτη, Φαράγγι του Τσιγκούνη και το Φαράγγι του Κουδουμή. Επί της δυτικής πλευράς του Ορνού βρίσκεται το Όρος Καψάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Κρήτης Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Πύργος Τήνου
Ο Πύργος είναι το μεγαλύτερο χωριό της Τήνου και βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, 23 χιλιόμετρα από την πόλη της Τήνου, στην ιστορική κοινότητα Πανόρμου που είναι γνωστή στην Τήνο ως Έξω Μέρη ή Έξω Μεριά. Είναι κεφαλοχώρι του Πανόρμου, που στο παρελθόν κατοικούνταν σχεδόν αποκλειστικά από Χριστιανούς Ορθόδοξους, διοικητικό κέντρο ως έδρα του τοπικού δήμου ή κοινότητας και καλλιτεχνικό κέντρο καθώς ανέδειξε ορισμένους από τους σημαντικότερους Έλληνες καλλιτέχνες. Το 2015 η Τηνιακή Μαρμαροτεχνία εντάχθηκε στον κατάλογο της Unesco με τις πλέον χαρακτηριστικές εκφάνσεις του άυλου πολιτισμικού πλούτου της ανθρωπότητας και ολο το χωριό χαρακτηρίστηκε ως ένα ανοιχτό μουσείο. Στον Πύργο λειτουργεί η Σχολή Καλών Τεχνών που συνεχίζει την παράδοση του μαρμάρου με σπουδαστές από όλο τον κόσμο. Φθάνοντας στην είσοδο του χωριού το πρώτο που θα συναντήσετε είναι η μαρμάρινη στάση, Περπατώντας θα δείτε τη μητρόπολη, τον Αγιο Νικόλαο (1874), το νεκροταφείο με τις περίφημες επιτύμβιες πλάκες γνωστών γλυπτών– θα μπορούσε να αναφερθεί και ως υπαίθρια γλυπτοθήκη –, το μουσείο Μαρμαροτεχνίας, το μουσείο Τηνίων Καλλιτεχνών, το μουσείο-σπίτι του Γιαννούλη Χαλεπά και την μαρμάρινη κρήνη στην πλατεία του χωριού.
Ιστορικά στοιχεία
Η περίοδος ίδρυσης του οικισμού δεν είναι γνωστή σήμερα. Η ονομασία Πύργος οφείλεται σε πύργο που χτίστηκε πριν τον 16ο αιώνα για την οχύρωση της περιοχής. Το κτίσμα αυτό αναφέρεται σε χάρτη του 1571. Το χωριό γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη κατά τον 18ο και 19ο αιώνα που οφείλονταν κυρίως σε δύο τομείς, στη ναυτιλία και με στη μαρμαροτεχνία. Εξελίχθηκε σε κορυφαίο καλλιτεχνικό κέντρο που ανέδειξε πολλούς από τους σημαντικότερους Έλληνες καλλιτέχνες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι γλύπτες Γιαννούλης Χαλεπάς, Δημήτριος Φιλιππότης, Γιάννης Βούλγαρης, Λουκάς Δούκας και ο ζωγράφος, Νικηφόρος Λύτρας. Σήμερα λειτουργούν στον Πύργο εργαστήρια μαρμαροτεχνίας, γκαλερί αλλά και η Σχολή Καλών Τεχνών του Πύργου που συνεχίζει την παράδοση του μαρμάρου με σπουδαστές από όλο τον κόσμο. Οι πρώτοι απόφοιτοι της σχολής συνεχίζουν απευθείας στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών χωρίς εξετάσεις.
Πορεία του πληθυσμού:
Ο οικισμός
Ο πύργος είναι σήμερα ανακηρυγμένος παραδοσιακός οικισμός. Είναι χτισμένος στη δυτική πλευρά του νησιού σε απόσταση 23 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Τήνου. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τις ακτές και σε υψόμετρο 130 μέτρων. Επίνειό του αποτελεί ο οικισμός Όρμος Πανόρμου που βρίσκεται δύο χιλιόμετρα βορειότερα. Χαρακτηριστικό του οικισμού αποτελεί το μάρμαρο το οποίο κοσμεί όψεις σπιτιών (πορτοσιές, υπέρθυρα, θυρώματα, διάτρητους φεγγίτες κολώνες, οικόσημα, φουρούσια κ.λπ.) και μαρμάρινες κατασκευές (προτομές, ανδριάντες, βρύσες καμπαναριά, κ.λπ.). Σημαντικότερα αξιοθέατα του οικισμού αποτελούν το σπίτι του Γιαννούλη Χαλεπά, το μουσείο Τηνιών καλλιτεχνών, το μουσείο Μαρμαροτεχνίας, οι δύο κυριότεροι ναοί του χωριού (Άγιος Νικόλαος και Άγιος Δημήτριος) καθώς και το νεκροταφείο με σημαντικά μαρμάρινα έργα και λιθόγλυπτα των τοπικών καλλιτεχνών και οι μαρμάρινες βρύσες στην πλατεία του χωριού. Το χωριό έχει έντονο κυκλαδίτικό χρώμα και χαρακτηρίζεται υπαίθριο μουσείο λαϊκής τέχνης.
Πρόσωπα
Από τον Πύργο κατάγονταν οι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τήνου
Πανόραμα Μάνδρας
Το Πανόραμα (παλαιότερα οικισμός ΤΙΤΑΝ) είναι νεόκτιστος οικισμός της Δυτικής Αττικής, που βρίσκεται οκτώ χιλιόμετρα βόρεια της Μάνδρας, μεταξύ των τοποθεσιών Παλαιόκουνδουρα, Φίχθι και του οικισμού Παλαιοχώρι. Απλώνεται σε μία κατάφυτη πλαγιά ενός υψώματος που παρεμβάλλεται ανάμεσα στα όρη Πατέρας και Πάρνηθα.
Ο οικισμός δημιουργήθηκε από έναν οικοδομικό συνεταιρισμό στον οποίο συμμετείχαν εργαζόμενοι της τσιμεντοβιομηχανίας ΤΙΤΑΝ. Το 2009 με απόφαση του Δήμου Μάνδρας ονομάστηκε επίσημα Πανόραμα, ενώ μέχρι τότε ονομαζόταν ανεπίσημα οικισμός ΤΙΤΑΝ Αν και ο συνεταιρισμός υπάρχει από το 1966, η μεγάλη ανοικοδόμηση στην περιοχή σημειώθηκε κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1990 και 2000. Το καλοκαίρι του 2022 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες για την υδροδότηση του, καθώς κάτι τέτοιο δεν είχε πραγματοποιηθεί παρά το γεγονός ότι βρισκόταν στο σχέδιο από τα τέλη της δεκαετίας του 60.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής
Ρουβρένιο
250px|μικρογραφία|Η εξαιρετικά περίπλοκη χημική δομή του ρουβρένιου. 250px|μικρογραφία|Εμφάνιση ρουβρένιου σε κρυσταλλική μορφή. Το ρουβρένιο (5,6,11,12- τετραφαινυλοτετρακένιο) είναι πολυκυκλικός αρωματικός υδρογονάνθρακας, κόκκινου χρώματος. Έχει τον χημικό τύπο C42H28, ενώ το μοριακό του βάρος είναι 532,7 g/mol. Χρησιμοποιείται ως φωτοευαισθητοποιητής στη χημειοφωταύγεια και ως πηγή κίτρινου φωτός στα φωτιστικά.
Ηλεκτρονικές ιδιότητες
Ως οργανικός ημιαγωγός, η κύρια εφαρμογή του ρουβρένιου είναι στις οργανικές διόδους εκπομπής φωτός (OLED) και στα οργανικά τρανζίστορ φαινομένου πεδίου, τα οποία είναι τα βασικά στοιχεία των εύκαμπτων οθονών. Τα μονοκρυσταλλικά τρανζίστορ μπορούν να παρασκευαστούν χρησιμοποιώντας κρυσταλλικό ρουβρένιο, το οποίο αναπτύσσεται σε κλίβανο τροποποιημένης ζώνης. Αυτή η τεχνική, γνωστή ως φυσική μεταφορά ατμών, εισήχθη το 1998.
Το ρουβρένιο έχει, ως οργανικός ημιαγωγός, την υψηλότερη κινητικότητα φορέα φτάνοντας τα 40 cm 2 /(V·s) για τρύπες ηλεκτρονίων. Αυτή η τιμή μετρήθηκε σε OFET που παρασκευάστηκαν με την αποφλοίωση λεπτού στρώματος μονοκρυσταλλικού ρουβρένιου και τη μεταφορά σε υπόστρωμα Si/SiO2.
Κρυσταλλική δομή
Είναι πολλά τα γνωστά πολύμορφα του ρουβρενίου. Οι κρύσταλλοι που αναπτύσσονται από ατμό στο κενό μπορεί να είναι ως: μονοκλινικά, τρικλινικά, και ορθορομβικά μοτίβα. Οι ορθορομβικοί κρύσταλλοι λαμβάνονται σε ένα κλειστό σύστημα σε έναν κλίβανο δύο ζωνών σε πίεση περιβάλλοντος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες Κατηγορία:Βαφές
Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2019-20
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2019-20 είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνο οι ομάδες της Γ΄ κατηγορίας 2019-20 και της Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2019-20 (σύνολο 32 ομάδες), κάθε μια εκ των οποίων αποφασίζει κατά πόσον θα δηλώσει συμμετοχή στη διοργάνωση. Δήλωσαν συμμετοχή οι 20 από τις 32 ομάδες.
Στους πρώτους 3 γύρους έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Ο τελικός θα ήταν μονός.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν 8 από τις 20 ομάδες. Οι υπόλοιπες 12 προκρίθηκαν στον Β΄ γύρο χωρίς αγώνα.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν 4 ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι 12 ομάδες που προκρίθηκαν χωρίς αγώνα.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι δύο ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2019-2020
McLaren MP4/14 Mercedes
Η McLaren MP4/14 Mercedes ήταν το μονοθέσιο της McLaren στην Φόρμουλα 1 για την σεζόν 1999. Η McLaren εκείνη την σεζόν κέρδισε το παγκόσμιο πρωτάθλημα οδηγών 2η φορά συνεχόμενα και βγήκε 2η στο πρωτάθλημα κατασκευαστών με διαφορά μόλις 4 βαθμών από την ομάδα της Ferrari.
Οι οδηγοί της ήταν ο Mika Hakkinen (o οποίος κέρδισε το πρωτάθλημα οδηγών και σκόραρε εκείνη την σεζόν 5 νίκες, 10 podium, 11 pole position, 6 ταχύτερους γύρους, 76 βαθμούς και είχε 5 εγκαταλείψεις) και ο David Coulthard (ο οποίος σημείωσε 2 νίκες, 6 podium, δεν κατάφερε να πάρει pole position, 3 ταχύτεροι γύροι, 48 βαθμούς και είχε 7 εγκαταλείψεις).
μικρογραφία|266x266εσ|Ο Coulthard στο γκραν πρι του Καναδά μικρογραφία|267x267εσ|Ο Hakkinen στο γκραν πρι του Καναδά
Κατηγορία:Μοντέλα McLaren
Μύτικας Ροδόπης
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Μύτικας βρίσκεται προς τα όρια της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, στις νότιες πλαγιές της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 400 μέτρα και νοτιοανατολικά της κορυφής Φρουρός (υψομ. 967 μέτρα). Το χωριό απέχει 27 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Κομοτηνή και πολιτισμικά ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης. Μέσα από αυτό περνάει ο χείμαρρος Στροφόρρεμα ενώ στα βορειοδυτικά του και δίπλα στα σύνορα είναι ο συνοικισμός Άνω Μύτικας. Προς τα δυτικά, ανάμεσα στα χωριά Νυμφαία και Άνω και Κάτω Μύτικας έχει εντοπιστεί ελλειψοειδής περίβολος. Το χωριό, την μεσοβυζαντινή και υστεροβυζαντινή περίοδο, αποτελούσε μέρος του δρόμου (ημιονικός) που ξεκινούσε από τη Γρατιανούπολη (η σημερινή Γρατινή) και περνώντας από τα χωριά Μεγάλη Άδα - Πατερμά - Μύτικα έφθανε στο πέρασμα Makaza και μέσω αυτού στην ανατολική οροσειρά της Ροδόπης και την ανώτερη κοιλάδα του 'Εβρου στη Βουλγαρία.
Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πανδρόσου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Κάλχαντα, την Ιάμπολη, την Μεγάλη Άδα, τη Σαρακηνή και το Τυχηρό αποτελούν την τοπική κοινότητα Κάλχαντα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 5 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής Κατηγορία:Πομακοχώρια
Πλήρης μετρικός χώρος
Ένας μετρικός χώρος M καλείται πλήρης ή αλλιώς και χώρος Κωσύ,  αν κάθε ακολουθία Κωσύ στοιχείων του M συγκλίνει σε ένα στοιχείο του M.
Με απλά λόγια, ένας χώρος είναι πλήρης αν δεν υπάρχουν στοιχεία του (εσωτερικά ή ακόμα και στο σύνορό του) που "λείπουν" από αυτόν. Παράδειγμα μη πλήρους χώρου είναι το σύνολο των ρητών αριθμών. Αυτό συμβαίνει διότι για παράδειγμα η τετραγωνική ρίζα του 2 "λείπει" από αυτό το σύνολο καθώς εύκολα μπορούμε να δημιουργήσουμε μια ακολουθία Κωσύ ρητών αριθμών που συγκλίνουν στον άρρητο αριθμό της τετραγωνικής ρίζας.
Κατηγορία:Μαθηματικά
Σαμογέτες
Οι Σαμογέτες είναι ένα σύνολο γλωσσικών, εθνοτικών και πολιτιστικών πληθυσμιακών ομάδων. Ομιλούν τις λεγόμενες σαμογετικές γλώσσες, οι οποίες αποτελούν μέρος της ευρύτερης ουραλικής γλωσσικής οικογένειας. Η ονομασία προέρχεται από τον απαρχαιωμένο όρο «самоед» που χρησιμοποιείται στη Ρωσία για ορισμένους αυτόχθονες λαούς της Σιβηρίας.
Λαοί
Επίσης, οι πληθυσμοί που έχουν αφανιστεί, περιλαμβάνουν τους Γιουράκ (Βόρειοι Σαμογέτες) - υποομάδες Καμάς κυρίως και Κοϊμπάλ, που αφομοιώθηκαν με τους Νένετς, τους Καμάς (Νότιοι ή Ορεσίβιοι Σαγιάν Σαμογέτες) που αφομοιώθηκαν με τους Ρώσους και τους Τούρκους Χακάς, όπως και τους Ματόρς (Νότιοι ή Ορεσίβιοι Σαγιάν Σαμογέτες) υποομάδες Ματόρς κυρίως, Καραγκάς και Ταϊγκί, που αφομοιώθηκαν με τους Ρώσους και τους Τούρκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Παλαιοχώρι Αττικής
Το Παλαιοχώρι είναι οικισμός της Δυτικής Αττικής, χτισμένος σε ένα μικρό οροπέδιο στις ανατολικές απολήξεις του όρους Πατέρας. Βρίσκεται στο 37ο χιλιόμετρο της παλαιάς εθνικής οδού Αθήνας-Θήβας, ανάμεσα στους οικισμούς Πανόραμα και Θέα. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1940 και σήμερα έχει πληθυσμό 190 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας
Ο κουρέας της Σεβίλλης (θεατρικό έργο)
Ο κουρέας της Σεβίλλης ή Η ανώφελη προφύλαξη (γαλλικός τίτλος: Le Barbier de Séville ou la Précaution inutile) είναι κωμωδία σε 4 πράξεις σε πρόζα του Πιερ-Ωγκυστέν Καρόν ντε Μπωμαρσαί.
Αρχικά γράφτηκε το 1772 ως όπερα κομίκ αλλά απορρίφθηκε από τους Ιταλούς ηθοποιούς. Το έργο, όπως είναι σήμερα γνωστό, γράφτηκε το 1773, αλλά, λόγω νομικών και πολιτικών προβλημάτων του συγγραφέα, παίχτηκε το 1775 στην Κομεντί Φρανσαίζ. Είναι μια ελαφριά αλλά καυστική σάτιρα της αισιόδοξης ανερχόμενης αστικής τάξης πριν από τη Γαλλική επανάσταση, στο τυπικό ύφος του Γάλλου θεατρικού συγγραφέα.
Το θέμα του έργου είναι εμπνευσμένο από Το σχολείο των γυναικών του Μολιέρου. Ο κόμης Αλμαβίβα, που έχει ερωτευτεί μια νεαρή ορφανή, τη Ροζίνα, είναι έτοιμος να κάνει τα πάντα για να την κερδίσει από τον δον Μπάρτολο, τον ηλικιωμένο κηδεμόνα της, που σχεδιάζει να την παντρευτεί. Ενώ, μεταμφιεσμένος, προσπαθεί να φέρει εις πέρας το έργο του, συναντά τον πρώην υπηρέτη του τον Φιγκαρό, ο οποίος με τα τεχνάσματά του θα τον βοηθήσει στα σχέδιά του.
Αν και το έργο είχε κακή υποδοχή στην αρχή, ο Μπωμαρσαί δούλεψε γρήγορα το σενάριο, μετατρέποντάς το σε μεγάλη επιτυχία μετά από τρεις ημέρες. Η Μαρία-Αντουανέτα έπαιξε το ρόλο της Ροζίν το 1785.
Η επιτυχημένη κωμωδία του Μπωμαρσαί διασκευάστηκε πολλές φορές για την όπερα. Η πιο γνωστή διασκευή είναι Ο Κουρέας της Σεβίλλης του Τζιοακίνο Ροσίνι.
Σύνοψη
αριστερά|μικρογραφία|Η δεσποινίς Ντολινί ως πρώτη Ροζίνα, 1775 Το έργο διαδραματίζεται στη Σεβίλλη και η ιστορία ακολουθεί την παραδοσιακή δομή της κομέντια ντελ άρτε.
Ο Ισπανός κόμης Αλμαβίβα έχει ερωτευτεί τη Ροζίνα, μια κοπέλα που συνάντησε στη Μαδρίτη και κατάφερε μετά από 6 μήνες αναζήτησης να τη βρει στη Σεβίλλη. Για να διασφαλίσει ότι αυτή θα τον ερωτευθεί πραγματικά και όχι μόνο τα χρήματά του, ο κόμης μεταμφιέζεται σε φτωχό φοιτητή που ονομάζεται Λιντόρο και προσπαθεί να την προσελκύσει. Τα σχέδιά του ματαιώνονται από τον κηδεμόνα της Ροζίνας, τον φιλάργυρο ηλικιωμένο γιατρό δον Μπάρτολο, ο οποίος την κρατά κλεισμένη στο σπίτι του και σκοπεύει να την παντρευτεί ο ίδιος.
Η τύχη του κόμη αλλάζει, ωστόσο, μετά από τυχαία συνάντηση με έναν πρώην υπηρέτη του, τον Φιγκαρό, ο οποίος αυτή την εποχή εργάζεται ως κουρέας και φαρμακοποιός και ως εκ τούτου έχει πρόσβαση στο σπίτι του γιατρού. Ο Φιγκαρό προθυμοποιείται να τον βοηθήσει. Ενώ οι δύο άντρες συζητούν, ο γιατρός δον Μπάρτολο και η Ροζίνα εμφανίζονται σε ένα μπαλκόνι του σπιτιού. Η Ροζίνα προσποιείται ότι της έπεσαν δύο σελίδες από ένα μυθιστόρημα (Η ανώφελη προφύλαξη του Πωλ Σκαρρόν) κατά λάθος και λέει στον κηδεμόνα της να κατεβεί για να τις πάρει, συγχρόνως κάνει νόημα στον κόμη να πάρει ο ίδιος τις σελίδες, μέσα στις οποίες βρίσκει ένα σημείωμα όπου η Ροζίνα του ζητά να εξηγήσει ποιος είναι και γιατί την έχει ακολουθήσει στη Σεβίλλη. Ο κόμης καταλαβαίνει ότι η Ροζίνα ανταποκρίνεται στον έρωτά του και ο Φιγκαρό επινοεί διάφορους τρόπους ώστε το ζευγάρι να ανταλλάξει σημειώματα, να συναντηθούν και να μιλήσουν, ο κόμης εμφανίζεται στη συνέχεια στο σπίτι ως στρατιώτης και ως Αλόνσο, αντικαταστάτης του δον Μπαζίλε, δάσκαλου μουσικής της Ροζίνας. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η σκηνή του γάμου μικρογραφία|Η Ροζίνα ρίχνει το πρώτο σημείωμα στον κόμη Αλμαβίβα Ο δον Μπάρτολο μαθαίνει για τον κόμη και υποψιάζεται ότι κάτι συμβαίνει, έτσι αποφασίζει να τον συκοφαντήσει. Λέει στη Ροζίνα ότι ο άντρας αυτός είναι άνθρωπος του διαβόητου κόμη Αλμαβίβα, ο οποίος σχεδιάζει να την απαγάγει. Η Ροζίνα πιστεύει την ιστορία και, προδομένη στον έρωτά της, συμφωνεί να παντρευτεί τον δον Μπαρτόλο, ο οποίος κινείται γρήγορα και ζητά να έρθει αμέσως συμβολαιογράφος να τελέσει τον γάμο.
Ο Φιγκαρό και ο κόμης μπαίνουν στο σπίτι, συζητώντας το σχέδιο του κόμη να κάνει πρόταση γάμου στη Ροζίνα και ανησυχούν για το πώς θα ανακοινώσουν ότι είναι πραγματικά κόμης. Η Ροζίνα επιστρέφει και του λέει ότι γνωρίζει τα πάντα για το φρικτό σχέδιό του να την απαγάγει: παρατηρεί ότι ο Φιγκαρό συνεχίζει να τον αποκαλεί «κύριέ μου» και ρωτά για τον λόγο. Ο κόμης αποκαλύπτει τότε την αληθινή του ταυτότητα και και το ζευγάρι συμφιλιώνεται.
Ο συμβολαιογράφος μπαίνει και ο κόμης τον πείθει να συντάξει ένα συμβόλαιο γάμου μεταξύ του ίδιου και της Ροζίνας. Ο δον Μπάρτολο έρχεται μόλις μια στιγμή μετά την υπογραφή, και αφού προβάλλει κάποια μάταια επιχειρήματα κατά της εγκυρότητας του συμβολαίου, παραιτείται. Ως παρηγοριά του δίνονται τα χρήματα της προίκας της Ροζίνας για να τα κρατήσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά θεατρικά έργα
Κρυονερίτης (βουνό)
Ο Κρυονερίτης είναι βουνό στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Έχει υψόμετρο 1,312 μέτρων, ή, σύμφωνα με άλλες πηγές, 1,310 μέτρων.
Το Όρος Κρυονερίτης εκτείνεται κατά μήκος του νότιου τμήματος των ακτών της Κρήτης, πιο συγκεκριμένα εντός του νότιου τμήματος της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου, στο Δήμο Αγίου Βασιλείου. Βρίσκεται ανατολικά της οροσειράς των Λευκών Όρων μαζί με το όρος Κουρούπα και είναι δυνατό να θεωρηθούν ως επέκτασή τους. Ο Κρυονερίτης οφείλει την ονομασία του σε πηγή νερού η οποία βρίσκεται εντός της συγκεκριμένης τοποθεσίας. Η υψηλότερη κορυφή του Κρυονερίτη είναι γνωστή ως «Άγιο Πνεύμα», ονομασία η οποία οφείλεται στην ύπαρξη ομώνυμου παρεκκλησίου επί της συγκεκριμένης κορυφής.
Διαθήκη του Μπολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου
[[Αρχείο:TestamentKrzywoustego.png|δεξιά|μικρογραφία|Κατακερματισμός της Πολωνίας μεταξύ των γιων του Μπολέσλαφ Γ΄ το 1138:
Επαρχίες
Ο Μπολέσλαφ Γ΄ εξέδωσε το έγγραφο γύρω στον Ιανουάριο του 1115 (μεταξύ της γέννησης του γιου του Λέσεκ και της εξέγερσης του Σκαρμπίμιρ), όπου θα ενεργοποιούταν με το θάνατό του το 1138. αριστερά|μικρογραφία| Η Πολωνία υποδιαιρέθηκε σε πέντε επαρχίες μεταξύ των γιων του Μπολέσλαφ Ο Μπολέσλαφ χώρισε τη χώρα σε πέντε πριγκιπάτα:
Ο νεότερος γιος, Καζίμιρ Β΄ ο Δίκαιος, δεν έλαβε καμία επαρχία. Εικάζεται ότι γεννήθηκε μετά το θάνατο του Μπολέσλαφ ή ότι προοριζόταν για θρησκευτική σταδιοδρομία.
Η ανώτερη αρχή που καθιερώθηκε στη διαθήκη δήλωνε ότι ανά πάσα στιγμή το γηραιότερο μέλος της δυναστείας (ο Ανώτερος Πρίγκιπας ή ο Ύπατος Δούκας) έπρεπε να έχει την υπέρτατη εξουσία επί των υπολοίπων (Δούκας) και επίσης να ελέγχει μια αδιαίρετη «ανώτερη επαρχία»: μια τεράστια λωρίδα γης που εκτείνεται βορρά-νότο στη μέση της Πολωνίας, με κύρια πόλη την Κρακοβία (πρωτεύουσα του Βασιλείου της Πολωνίας). Τα προνόμια του Αρχιδούκα περιελάμβαναν επίσης τον έλεγχο των Πομεράνιων υποτελών στην Πομερέλια, ως φέουδο. Ο Αρχιδούκας είχε επιφορτιστεί με την υπεράσπιση των συνόρων, το δικαίωμα να έχει στρατεύματα σε επαρχίες άλλων Δούκων, να ασκεί εξωτερική πολιτική, να εποπτεύει τον κλήρο (συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος διορισμού επισκόπων και αρχιεπισκόπων) και την κοπή νομισμάτων.
Επακόλουθα
Η αρχή της κεντρικής επαρχίας έσπασε σύντομα, με τον Βλαντίσλαφ Β΄ να προσπαθεί να αυξήσει τη δύναμή του και τα νεότερα ετεροθαλή αδέρφια του να του αντιτίθενται. Μετά την αρχική επιτυχία (κατάληψη της Γης της Γουεντσίτσα μετά το θάνατο της Σαλώμης), τελικά ηττήθηκε και εκδιώχθηκε από την Πολωνία το 1146. Με τη βοήθεια του Αυτοκράτορα Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσσα, οι γιοι του κατάφεραν να διατηρήσουν την Επαρχία της Σιλεσίας το 1163, χάνοντας την Κεντρική Επαρχία, η οποία είχε περάσει στον θείο τους, Μπολέσλαφ Δ΄. Αυτό οδήγησε σε μια περίοδο σχεδόν 200 ετών φεουδαρχικού κατακερματισμού της Πολωνίας. Η αποξένωση των Σιλεσιανών Πιαστ βάθυνε μετά το θάνατο του Δούκα Ερρίκου Β΄ του Ευσεβούς στην καταστροφική Μάχη της Λεγκνίτσα το 1241.
Ο πολωνικός θρόνος στην Κρακοβία παρέμενε αμφισβητούμενος μεταξύ των απογόνων των γιων του Μπολέσλαφ Γ΄. Μόλις ο Δούκας Βλαδίσλαος Α΄ ο Βραχύς, απόγονος του Καζλιμιρ Γ΄ του Δίκαιου, στέφθηκε βασιλιάς της Πολωνίας το 1320, θα βασίλευε σε μια μικρότερη κυριαρχία, με την Πομερέλια να χάνεται από το Κράτος του Τευτονικού Τάγματος και τη Σιλεσία ως επί το πλείστον υποτελής από το Βασίλειο της Βοημίας.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:Μεσαιωνική Πολωνία
ΚΣΚ Τόνγκερεν
Η Κονικλίγκε Σπορτ Κλαμπ Τόνγκερεν ( Koninklijke Sport Klub Tongeren) είναι βελγικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Τόνγκερεν, που επί του παρόντος αγωνίζεται στη δεύτερη ερασιτεχνική κατηγορία. Ιδρύθηκε το 1908 ως Cercle Sportif Tongrois. Ο σύλλογος συγχωνεύτηκε με την K. Patria FC Tongeren για να γίνει ΚΣΚ Τόνγκερεν το 1969. Στη δεκαετία του 1970 ήταν ένας σημαντικός σύλλογος στη δεύτερη κατηγορία έχοντας ανέβει από την τέταρτη με προπονητή το Γιόζεφ Μπίτσαν. Η Τόνγκερεν κατάφερε μάλιστα να παίξει δύο συνεχόμενες σεζόν στην πρώτη κατηγορία (1981 έως 1983). Το 1996 ο σύλλογος υποβιβάστηκε στην τρίτη κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βελγίου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908
Άγιος Σωτήρας Αττικής
Ο Άγιος Σωτήρας (περισσότερο γνωστός ως Αγία Σωτήρα) είναι μικρός οικισμός της Δυτικής Αττικής. Βρίσκεται νότια του οικισμού Πανόραμα και της τοποθεσίας Παλαιοκούντουρα και βόρεια της Μάνδρας, από την οποία απέχει περίπου έξι χιλιόμετρα.
Ο οικισμός είναι χτισμένος σε υψόμετρο 390 μέτρων και απλώνεται στις πλαγιές ενός υψώματος που παρεμβάλλεται ανάμεσα στα όρη Πατέρας και Πάρνηθα. Η τοποθεσία καλύπτεται από πυκνό πευκοδάσος το οποίο τον Ιούνιο του 2010 κινδύνεψε από πυρκαγιά Ο Άγιος Σωτήρας αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1940 και έχει πληθυσμό 488 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας
Πουρνάρι Αττικής
Το Πουρνάρι είναι μικρός νεόκτιστος οικισμός της Δυτικής Αττικής. Ανήκει διοικητικά στο δήμο Μάνδρας - Ειδυλλίας ενώ παλαιότερα ανήκε στον δήμο Μάνδρας και ήταν ένας από τους βορειότερους οικισμούς του δήμου. Είναι χτισμένος σε ένα μικρό οροπέδιο στα δυτικά της Πάρνηθας, σε υψόμετρο 310 μέτρων. Βρίσκεται ανάμεσα στην τοποθεσία Καραούλι και στο οροπέδιο της Οινόης, περίπου στο 42ο χιλιόμετρο της παλαιάς εθνικής οδού Αθηνών – Θηβών. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1981 και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 92 κάτοικοι.
Σοφονίσβη
Η Σοφονίσβη, γεννήθηκε στην Καρχηδόνα περίπου το 235 π.Χ. και πέθανε στην Κίρτη το 203 π.Χ., ήταν κόρη του Ασδρούβα, αδελφού του Αννίβα. Έζησε κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού πολέμου.
Πουρνάρι Αττικής
Πορεία του πληθυσμού:
Σοφονίσβη
Άσκησε επιρροή στην πολιτική της Νουμιδίας, πείθοντας τον σύζυγό της βασιλιά Σύφακα να αλλάξει πλευρά κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αργότερα, σε μια πράξη που έγινε θρυλική, αυτοκτόνησε για να αποφύγει την ταπείνωση να συρθεί αιχμάλωτη σε έναν ρωμαϊκό θρίαμβο.
Πουρνάρι Αττικής
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας
Σοφονίσβη
Βιογραφικά στοιχεία
Η Σοφονίσβη ήταν κόρη του Καρχηδόνιου στρατηγού Ασδρούβα, γιου του Γίσκωνα, και φημίζονταν για την ομορφιά και την εκπαίδευσή της. Εμφανίζεται στα αρχαία κείμενα στην τελευταία φάση του Β' Καρχηδονιακού πολέμου, όταν η Ρώμη προσπαθεί να μεταφέρει τον πόλεμο στην Αφρική για να αποδυναμώσει τη θέση του Αννίβα, ο οποίος βρίσκεται ακόμη στην Ιταλία με τα στρατεύματά του.
Γενς Σπαν
Ο Γενς Γκέοργκ Σπαν (Jens Georg Spahn, 16 Μαΐου 1980) είναι Γερμανός πολιτικός της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU). Από το 2002 είναι μέλος της Μπούντεσταγκ. Ήταν Ομοσπονδιακός υπουργός Υγείας στην τέταρτη κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ και υφυπουργός Οικονομικών στην τρίτη κυβέρνηση Μέρκελ.
Σοφονίσβη
Βιογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με τον Διόδωρο Σικελιώτη ήταν μορφωμένη με γνώσεις λογοτεχνίας και μουσικής. Ο Αππιανός αναφέρει ότι ήταν αρραβωνιασμένη με τον Μασανάση, πρίγκιπα των Μασιλιανών (βασίλειο της ανατολικής Νουμιδίας). Ο τελευταίος συμμετείχε με τα στρατεύματα της Καρχηδόνας στην Ισπανία εναντίον της Ρώμης.
Γενς Σπαν
Προσωπική ζωή
Από τον Απρίλιο του 2013, ο Σπαν έχει σχέση με τον δημοσιγράφο και διευθυντή των γραφείων του περιοδικού Bunte στο Βερολίνο, Ντάνιελ Φούνκε. Στις 22 Δεκεμβρίου του 2017 παντρεύτηκε τον σύντροφό του στο ανάκτορο Borbeck. Τη γαμήλια τελετή διεξήγαγε ο δήμαρχος του Έσσεν, Τόμας Κούφεν. Ο Γενς Σπαν είναι καθολικός στο θρήσκευμα.
Σοφονίσβη
Βιογραφικά στοιχεία
Γύρω στο 206 π.Χ., παντρεύτηκε με εντολή του πατέρα της τον Σύφακα, βασιλιά των Μασεσιλιανών (βασίλειο της Δυτικής Νουμιδίας), προκειμένου να εξασφαλιστεί μια συμμαχία ενόψει της επικείμενης άφιξης των ρωμαϊκών λεγεώνων στην Αφρική. Ο Σύφαξ εν τω μεταξύ εισέβαλε στα εδάφη του αντιπάλου του Μασανάση, ο οποίος στράφηκε και συμμάχησε με τον Σκιπίωνα τον Αφρικανό. Οι περισσότεροι Έλληνες και Ρωμαίοι ιστορικοί επισημαίνουν την επιρροή της Σοφονίσβης στον Σύφακα για να τον κρατήσει στην Καρχηδονιακή συμμαχία. μικρογραφία|287x287εσ|Ο θάνατος της Σοφονίσβης, Ματία Πρέτι, (1670) Οι στρατοί του συνασπισμού Ασδρούβα και Σύφαξ κατόρθωσαν αρχικά να τερματίσουν την πολιορκία της Ιτύκης, παρά τις μεγάλες απώλειες. Όμως τον Ιούνιο του 203 π.Χ., ηττήθηκαν στη μάχη των Μεγάλων Πεδιάδων. Ο Σύφαξ αιχμαλωτίστηκε από τον Μασανάση, ο οποίος, απεσταλμένος από τον Ρωμαίο στρατηγό Κάιο Λέλιο, κατέλαβε την πρωτεύουσα Κίρτη, όπου βρήκε τη βασίλισσα Σοφονίσβη. Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι τον παρακάλεσε να μην την παραδώσει στους Ρωμαίους. Ο Μασανάσης αποφάσισε να την παντρευτεί και ο γάμος γιορτάστηκε το ίδιο βράδυ. Αλλά ο Σκιπίων αποδοκίμασε αυτήν την ένωση, φοβούμενος ότι ο Μασανάσης, όπως προηγουμένως ο Σύφαξ, θα απομακρυνθεί από τη ρωμαϊκή συμμαχία υπέρ της Καρχηδόνας. Επιπλέον, η βασίλισσα εθεωρείτο λάφυρο πολέμου και έπρεπε να υποστεί τη μοίρα των νικημένων και να οδηγηθεί στη Ρώμη για να συμμετέχει αιχμάλωτη στον θρίαμβο του Σκιπίωνα. Η Σοφονίσβη προτίμησε τον θάνατο παρά να υποστεί την ταπείνωση να πέσει στα χέρια των εχθρών της και αυτοκτόνησε πίνοντας δηλητήριο που της έστειλε ο Μασανάσης.
Πηγή έμπνευσης
μικρογραφία|250x250εσ|Η Σοφονίσβη παίρνει το κύπελο με το δηλητήριο (1623), [[Σιμόν Βουέ, Πινακοθήκη των Παλαιών Δασκάλων]] Η ζωή και το τραγικό τέλος της Σοφονίσβης έγινε θέμα τραγωδιών (και αργότερα όπερας) από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα και, μαζί με την ιστορία της Κλεοπάτρας, ενέπνευσαν τα περισσότερα έργα από οποιοδήποτε άλλο ιστορικό πρόσωπο. Όλες οι τραγωδίες με πρωταγωνίστρια την Σοφονίσβη είναι εμπνευσμένες από αρχαίους ιστορικούς, τον Πολύβιο, τον Λίβιο, τον Αππιανό τον Διόδωρο Σικελιώτη και τον Πλούταρχο, ιστορικές πηγές σχετικά με τη Σοφονίσβη.
Μερικά από τα λογοτεχνικά έργα:
Η ιστορία της Σοφονίσβης χρησίμευσε επίσης ως θέμα για όπερες των Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ (1744), Νικολό Τζομμέλλι (1747). Μπαλντασάρε Γκαλούπι (1764) και πολλών άλλων.
Το θέμα ενέπνευσε επίσης πολλούς ζωγράφους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολέμιοι της Ρώμης Κατηγορία:Αυτοκτονίες από δηλητηρίαση
Β3΄ Εκλογική περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών
Η Β3' Εκλογική Περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών είναι μία από τις οκτώ εκλογικές περιφέρειες του νομού Αττικής και μία από τις τέσσερις στις οποίες διαιρείται η πρώην Νομαρχία Αθηνών.
Στις 12 Ιουλίου 2018 υπερψηφίστηκε από τη Βουλή το Πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, το οποίο προβλέπει την κατάτμηση της Β' Αθηνών σε τρεις περιφέρειες, μία εκ των οποίων είναι η Β3' Εκλογική Περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών. Η νέα διοικητική διαίρεση ισχύει από τις βουλευτικές εκλογές του 2019 και η περιφέρεια θα εκπροσωπείται με 18 βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Είναι σταθερά η εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας με τις περισσότερες έδρες από το 2018, όταν και δημιουργήθηκε.
Παραπομπές
Αθηνων Β3
Θέα Αττικής
Η Θέα είναι μικρός νεόκτιστος οικισμός της Δυτικής Αττικής. Ανήκει διοικητικά στο δήμο Μάνδρας - Ειδυλλίας ενώ παλαιότερα ανήκε στον δήμο Μάνδρας. Είναι χτισμένος κοντά στην κορυφή του υψώματος της περιοχής Καραούλι, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στα όρη Πατέρας και Πάρνηθα. Συνδέεται νότια με τον οικισμό Παλαιοχώρι. Η Θέα αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 34 κάτοικοι.
Χλωροφύκη
Χλωροφύκη λέγονται περιγραφικά τα φύκη που ανήκουν στο άθροισμα των Χλωρόφυτων (Chlorophyta). Είναι μονοκύτταρα ή πολυκύτταρα.
Μορφολογία
Είναι γνωστά περισσότερα από 400 γένη και 6000 είδη, μεταξύ των οποίων παρατηρείται εξαιρετικά μεγάλη ποικιλομορφία στη μορφολογία τους. Τα μικροσκοπικά φύκη (μικροφύκη) είναι ορατά με μικροσκόπιο. Μπορεί να εμφανίζουν κίνηση, φέροντας συνήθως 2 μαστίγια ανά κύτταρο, αλλά σπανιότερα 4 ή και περισσότερα, να είναι ακίνητα (χωρίς μαστίγια) ή να σχηματίζουν αποικίες. Διακρίνονται ανάλογα με τη διάταξη των μαστιγίων τους, δηλαδή αν αυτά είναι μετατοπισμένα σε δεξιόστροφη κατεύθυνση (1-7 o'clock) ή αντίθετα (12-6 o'clock). Παραδείγματα μικροφυκών ειδών:
Τα μακροφύκη είναι ορατά με γυμνό μάτι. Έχουν σύστημα στερέωσης (δίσκος προσκόλλησης (αγγλ: holdfast) ή ριζοειδή (αγγλ: rhizoid)) και θαλλό με διάφορες μορφές (π.χ. νηματοειδή, ετερότριχο, σιφωνοειδή, διακλαδισμένο, φυλλοειδή, ενασβεστωμένο κ.α.). Μπορεί να είναι ετήσια (π.χ. εφημεροφύκη) ή πολυετή (π.χ. χαμαιροφύκη, φανεροφύκη, ημιφανεροφύκη). Παραδείγματα μακροφυκών ειδών:
Εξάπλωση χλωροφυκών
Τα χλωροφύκη κατέχουν σημαντικό ρόλο στο παγκόσμιο οικοσύστημα λόγω της ευρείας εξάπλωσής τους, εδώ και εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, ενώ παράλληλα εμφανίζουν αξιοσημείωτη μορφολογική και οικολογική ποικιλία, που αντανακλάται στην εξελικτική τους διαφοροποίηση. Μορφολογικά κυμαίνονται από μικρούς, αυτότροφους ευκαρυώτες, όπως π.χ. το Ostreococcus tauri, μέχρι μεγάλες σε μέγεθος, πολυκύτταρες μορφές ζωής. Παρουσιάζουν ιδιαίτερη αφθονία και ποικιλομορφία σε ενδιαιτήματα εσωτερικών υδάτων, όπως λίμνες, λιμνίσκοι, ρυάκια και υγροτόπους, όπου μπορεί να προκαλέσουν μορφές ενοχλητικής άνθισης (bloom) κάτω από συνθήκες ρύπανσης από θρεπτικά Μόνο δύο ομάδες χλωροφυκών παρουσιάζονται στο θαλάσσιο περιβάλλον, όπου ευρύτερα γνωστή είναι αυτή των “ουλβοφυκών” (Ulvophyceae) που οριοθετείται σε παράκτια ενδιαιτήματα και είναι υπεύθυνη για τις “πράσινες παλίρροιες”. Αρκετά χλωροφύκη εμφανίζουν μεγάλη εξειδίκευση διαβίωσης σε ακραία περιβάλλοντα, όπως θερμές ή παγωμένες έρημοι, ενδιαιτήματα με υψηλή αλατότητα, όξινα νερά με μεγάλες συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων, μεγάλα βάθη ωκεανών και υποθαλάσσιες “υδροθερμικές καμινάδες”, ενώ δεν εκλείπουν αποκλειστικά χερσαίες ομάδες χλωροφυκών, όπως τα Trentepohliales, που ποτέ δε συναντώνται σε υδάτινα οικοσυστήματα.
Εξέλιξη χλωροφυκών
Η εξέλιξη των χερσαίων φυτών από μια προγονική μορφή χλωροφυκών, οδήγησε σε ραγδαίες αλλαγές στο περιβάλλον της γης, ξεκινώντας την ανάπτυξη ολόκληρου του χερσαίου οικοσυστήματος. Χάρη στην εξελικτική τους σχέση με τα φυτά, πραγματοποιούνται προγράμματα ανάλυσης και αλληλούχησης του γονιδιώματος των χλωροφυκών, παρέχοντας βαθύτερη γνώση τόσο για την οργάνωση των γονιδίων και τη διαδικασία ανάπτυξης του ευκαρυωτικού προτύπου όσο και για την προέλευση των γνωρισμάτων των φυτών της ξηράς. Εξελικτικά, η μονοφυλετική ομάδα, γνωστή ως Viridiplantae, περιλαμβάνει τα χλωροφύκη και τα φυτά της ξηράς και είναι μία από τις κύριες ομάδες φωτοσυνθετικών ευκαρυωτών. Προήλθε μέσω ενός γεγονότος ενδοσυμβίωσης, όπου ένα ετερότροφο ευκαρυωτικό κύτταρο-ξενιστής αιχμαλώτισε ένα κυανοβακτήριο, το οποίο ενσωματώθηκε και τελικά μετατράπηκε σε πλαστίδιο. Αυτή η πρωτογενής ενδοσυμβίωση (1-1,5 εκ. χρόνια) σήμανε την απαρχή των πρώτων οξυγονικών φωτοσυνθετικών ευκαρυωτών. Η συνεχής διαφοροποίηση των πρωτογενών πλαστιδίων που περιλαμβάνονταν σε ευκαρυώτες οδήγησε στην εξελικτική σειρά των χλωροφυκών, καθώς και στα ροδοφύκη και τα γλαυκόφυτα, ενώ η χρονολόγησή της καθίσταται δύσκολη εξαιτίας των σποραδικών καταγραφών στο αρχείο των απολιθωμάτων. Τα αρχαιότερα ευρήματα απολιθωμάτων χλωροφυκών χρονολογούνται στο Προκάμβριο (1200 εκ.χρόνια πριν), ωστόσο, η φύση τους παραμένει αμφιλεγόμενη. Σύγχρονες υποθέσεις της εξέλιξης των χλωροφυκών θέτουν την πρώτη διαφοροποίηση δύο διακριτών σειρών: τα Χλωρόφυτα (Chlorophyta) και τα Στρεπτόφυτα (Streptophyta). Τα χλωρόφυτα περιλαμβάνουν την πλειοψηφία των ειδών των χλωροφυκών που έχουν περιγραφεί, με μονοκύτταρους και πολυκύτταρους αντιπροσώπους, τόσο σε υδάτινα όσο και σε χερσαία περιβάλλοντα. Τα στρεπτόφυτα αποτελούνται από τα χαρόφυτα (Charophyta), μια παραφυλετική ομάδα που αποτελείται από φύκη του γλυκού νερού και από φυτά της ξηράς. Τα χαρόφυτα ποικίλουν σε μορφολογία από μονοκύτταρους σε πολυκύτταρους οργανισμούς και κατά κύριο λόγο παρίστανται σε εσωτερικά γλυκά ύδατα και σπανιότερα σε χερσαία ενδιαιτήματα. Επιδεικνύουν δομικά και βιοχημικά χαρακτηριστικά, κοινά με τα φυτά της ξηράς, αλλά όχι με τα χλωρόφυτα.
Ποικιλότητα και φυλογένεση στελεχών της Ελλάδας
Ο Ελλαδικός χώρος παρουσιάζει μεγάλη ποικιλότητα ειδών σε ένα ευρύ φάσμα ταξινομικών ομάδων, συμπεριλαμβανομένων και των Χλωροφυκών. Στην Ελλάδα υπάρχουν εκπρόσωποι και των τριών κλάσεων των Χλωροφυκών (Chlorophyceae, Trebouxiophyceae, Ulvophyceae), που απαντώνται τόσο στα εσωτερικά ύδατα όσο και σε θαλάσσια ενδιαιτήματα. Στην θάλασσα, και κυρίως στα παράκτια οικοσυστήματα, διαβιούν οι εκπρόσωποι της κλάσης Ulvophyceae. Στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί 96 τάξα αυτής της κλάσης, με κυρίαρχα τα γένη Ulva, Cladophora, Caulerpa και Rhizoclonium. Στα εσωτερικά ύδατα κυρίαρχη είναι η κλάση Chlorophyceae. Τα περισσότερα είδη που έχουν απομονωθεί και ταξινομηθεί με μοριακές μεθόδους ανήκουν στο γένος Desmodesmus της τάξης Sphaeropleales(παλαιότερα γνωστό ως Scenedesmus), που παρουσιάζει μεγάλη μορφολογική ποικιλότητα και αριθμό ειδών, και ευδοκιμεί σε εσωτερικά νερά, κυρίως σε μετρίως ευτροφικές λίμνες. Στελέχη που έχουν απομονωθεί ταξινομήθηκαν στα είδη Desmodesmus communis, D. subspicatus και D. abundans. Άλλα στελέχη της κλάσης Chlorophyceae που έχουν απομονωθεί από λίμνες ανήκουν στα γένη Chlorococcum, Chlamydomonas και Spongiosarcinopsis που ομαδοποιούνται στην τάξη Chlamydomonadales, την μεγαλύτερη ταξινομική ομάδα της κλάσης. Εκπρόσωπος της κλάσης Chlorophyceae  έχει βρεθεί και απομονωθεί ακόμα και στις ακραίες συνθήκες των θερμών πηγών (θερμοκρασίες έως και 40οC) και ανήκει στο γένος Uronema της τάξης Chaetophorales. Η πλειονότητα της πληροφορίας για τα είδη της κλάσης Chlorophyceae  προέρχεται από τη μορφολογική παρατήρηση και λιγότερο από μοριακές αναλύσεις. Ορισμένα από τα είδη της κλάσης που έχουν καταγραφεί με μικροσκοπική παρατήρηση ή με γονιδιακή ανάλυση, σε λίμνες και υγροτόπους της Ελλάδας, είναι τα: Coelastrum sp., Gloeocystis sp., Monoraphidium sp., Monoraphidium minutum, Pediastrum boryanum, Selenastrum sp., Spirogyra sp., Tetraedron minimum, Treubaria schmidlei και Tetrastrum komarekii. Τους λιγότερους εκπροσώπους ειδών στην Ελλάδα έχει η κλάση Trebouxiophyceae. Οι εκπρόσωποι αυτοί, όμως, είναι χαρακτηριστικοί, όπως το είδος Oocystis sp., που απαντάται συχνά στα εσωτερικά ύδατα και κυρίως σε ιδιαίτερα ρυπασμένες και ρηχές λίμνες και υδατοσυλλογές, και το Chlorella vulgaris, πολύ κοινό είδος με κοσμοπολίτικη εξάπλωση που πρόσφατα απομονώθηκε από δείγματα Ελληνικών λιμνών.