cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κλόντια Σίφερ
Καριέρα
Η ημερήσια αμοιβή της το 1995 ανερχόταν σε 25.000 ως 75.000 μάρκα.
Τηλεόραση
Το 1994 πρωτοεμφανίστηκε μπροστά στην κάμερα σε ένα μικρό ρόλο ως γκεστ σταρ στην κωμωδία Richie Rich. Ο πρώτος μεγαλύτερος ρόλος ήρθε το 1997, όταν ενσάρκωσε τη Σούζαν στην ταινία The Blackout του Abel Ferrara. Πρωταγωνιστικό ρόλο είχε και στην ταινία In Pursuit πλάι στον Daniel Baldwin. Το 2003 είχε έναν μικρό ρόλο στην ταινία Love Actually.
Το 1995 της δόθηκε στο κανάλι RTL II ένα δικό της τοκ σόου με τίτλο Claudia Schiffer - Close up, η εκπομπή ακυρώθηκε όμως μετά το πρώτο κιόλας επεισόδιο. Το 2002 της δόθηκε ένας δευτερεύων ρόλος σε δύο επεισόδια της αμερικανικής κωμικής σειράς Dharma & Greg (Όλα του γάμου δύσκολα). Έχει κατά καιρούς εμφανιστεί ως προσκεκλημένη σε διάσημα σόου, όπως του Larry King, του David Letterman ή του Conan O’Brien. Το 2013 συμμετείχε σε ένα σόου ταλέντων για σχεδιαστές μόδας ως «δασκάλα» (μέντορας), που προβλήθηκε από το γερμανικό κανάλι ProSieben.
Προσωπική ζωή
Από τον Ιανουάριο του 1994 έως τον Σεπτέμβριο του 1999 ήταν αρραβωνιασμένη με τον μάγο-ταχυδακτυλουργό Ντέιβιντ Κόπερφιλντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μοντέλα Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φάρος της Σάντα Μαρία ντι Λέουκα
Ο Φάρος της Σάντα Μαρία ντι Λέουκα (ιταλ. Faro di Capo Santa Maria di Leuca) είναι ενεργός φάρος που βρίσκεται πάνω από το Ακρωτήριο του Μελίσσου, ανατολικά από την ομώνυμη πόλη και δίπλα στον ναό της Σάντα Μαρία (Παναγίας), ο οποίος κτίσθηκε πάνω στα ερείπια αρχαίου ναού της θεάς Αθηνάς. Χαρακτηρίζεται ως ο δεύτερος πιο σημαντικός φάρος στην Ιταλία μετά τον ιστορικό Φάρο της Γένοβας.
Θέση
Ο φάρος βρίσκεται στο νοτιοανατολικότερο άκρο όλης της ιταλικής χερσονήσου και της «υποχερσονήσου» Σαλέντο, το Ακρωτήριο του Μελίσσου ή Πούντε Μελίσσο στα ιταλικά, το Ιαπύγιον άκρον ή Σαλεντινό άκρο των αρχαίων Ρωμαίων, και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 39°47΄45΄΄ Βόρειο πλάτος και 18°22΄06΄΄ Ανατολικό μήκος, στο νότιο άκρο των Στενών του Οτράντο. Απέχει 20 ναυτικά μίλια νότια από τον κυρίως φάρο των Στενών, στο Punta Palascia, και 46,5 ναυτικά μίλια (86 χιλιόμετρα) από τη δυτική ακτή των Οθωνών στην Ελλάδα.
Περιγραφή
Το κτήριο του φάρου κατασκευάσθηκε το 1864 σε σχέδια του Ακίλλε Ρόσσι και ο φάρος άναψε για πρώτη φορά στις 6 Σεπτεμβρίου 1866. Ο πύργος του είναι κτισμένος με τούβλα και σοβατισμένος άσπρος, ενώ το σχήμα του είναι εξαγωνικό πρίσμα με εξώστη πάνω από δύο ορόφους κατοικίας του φαροφύλακα. Το ύψος του κτίσματος είναι 47,5 μέτρα και το εστιακό ύψος (ύψος του λαμπτήρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας) είναι 102 μέτρα. Ο φανός έχει διάμετρο τριών μέτρων με λαμπτήρα ισχύος χιλίων βατ και εκπέμπει τρεις λευκές αναλαμπές κάθε 15 δευτερόλεπτα, ενώ από ύφαλο ανατολικά του φάρου εκπέμπεται ασθενέστερο κόκκινο φως διάρκειας τριών δευτερολέπτων κάθε 4 δευτερόλεπτα. Το λευκό φως του φάρου είναι ορατό σε αποστάσεις μέχρι και 24 ναυτικά μίλια (44 χιλιόμετρα), οπότε υπό ιδανικές συνθήκες καλύπτει πάνω από το ήμισυ της αποστάσεως έως τους Οθωνούς. Ο φάρος υπάγεται στην Υπηρεσία Φάρων του ιταλικού πολεμικού ναυτικού, με τον κωδικό αριθμό 3388 E.F. ή 3590.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαντα Μαρια Λεουκα
Βενιαμίν (Μητροπολίτης Ιασίου)
Ο Βενιαμίν (Μητροπολίτης Ιασίου) (20 Δεκεμβρίου 1768) ήταν Μολδαβός, Μητροπολίτης του Ιασίου, πρωτεύουσας της Μολδαβίας και υπήρξε εγκάρδιος φίλος της οικογένειας Υψηλάντη. Διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην ελληνική επανάσταση.
Πρώτα χρόνια
Ο Βενιαμίν γεννήθηκε στο χωριό Ροσιέστ του Φαλτσίου από τους Γρηγόριο Κωστάκη και Μαρία Κατακουζηνού. Η οικογένειά του απαρτιζόταν από δύο γονείς και από πέντε παιδιά: Ματθαίος, Κωνσταντίνος που έπειτα μετονομάστηκε Καισάριος, ο Βασίλειος που μετονομάστηκε Βενιαμίν, η μοναχή Ελισάβετ και Σερμπάνος που μετονομάστηκε Σωφρόνιος. Οι γονείς του κατάγονταν από φημισμένες οικογένειες και παρείχαν παιδεία και φροντίδα σε όλα τα παιδιά τους. Μάλιστα, τέσσερα από τα πέντε τέκνα τους ακολούθησαν τον εκκλησιαστικό βίο.
Σε νεαρή ηλικία, ο Βασίλειος δόθηκε από τους γονείς του να σπουδάσει στο γενικής μορφώσεως σχολείο του μοναστηριού των Τριών Ιεραρχών του Ιασίου.
Σταδιοδρομία
Όταν έγινε εικοσιτεσσάρων ετών, έλαβε τον βαθμό του αρχιερέως. Την ίδια περίοδο πήρε μέρος στην κηδεία του Οσίου Παισίου.
Έπειτα από τέσσερα χρόνια, το 1796, μετατέθηκε στην Επισκοπή Ρομάν στην οποία υπηρέτησε για εφτά χρόνια. Εκείνη την περίοδο ίδρυσε ένα νοσοκομείο και ένα φαρμακείο. Στις 10 Μαρτίου, ο μητροπολίτης Ιακώβ Σταμάτης ο οποίος ήταν ο πνευματικός πατέρας του Βενιαμίν, απεβίωσε. Μετά από μερικές ημέρες, εκλέχτηκε Μητροπολίτης Μολδαβίας.
Το 1803 ίδρυσε το πρώτο ιερατικό σεμινάριο στη Ρουμανία. Την ίδια εποχή, έχτισε δέκα εκκλησίες και έκανε συχνές επισκέψεις σε αυτές, σε σχολεία καθώς και σε εκκλησιαστικά προγράμματα.
Την περίοδο μεταξύ των χρονολογιών 1808-1812, μεταφέρθηκε στο μοναστήρι Νεάμτς, όπου εκτύπωνε βιβλία. Το 1833, ασχολήθηκε με την κατασκευή του Μητροπολιτικού Ναού του Ιασίου, αλλά και με τη δημιουργία της Μηχαηλιδείου Ακαδημίας στο Κισινάου.
Στα τελευταία του χρόνια υπηρετούσε ως μοναχός στο μοναστήρι Σλάτινα. Στις 18 Δεκεμβρίου του 1846, σε ηλικία 78 χρονών, απεβίωσε έχοντας την ιδιότητα του απλού μοναχού.
Έργο στην Ελληνική Επανάσταση
Η συμβολή του Μητροπολίτη Βενιαμίν στην Ελληνική Επανάσταση ήταν σημαντική, καθώς υπήρξε γραμματιζούμενος και φίλος με την οικογένεια Υψηλάντη. Συγκεκριμένα, όταν ο Αλέξανδρος Υψηλάντης προχώρησε πέρα από τον ποταμό Προύθο, στις 22 Φεβρουαρίου του 1821, ο Βενιαμίν, όπου εκτελούσε ως Μητροπολίτης Ιασίου, τον υποδέχθηκε φιλικά. Στις 26 Φεβρουαρίου του 1821, ο Βενιαμίν ευλόγησε τη σημαία του Ιερού Λόχου έπειτα από μία- κατά τα βυζαντινά πρότυπα-τελετή. Μόλις έπραξε αυτή την κίνηση, ο Μητροπολίτης παρέδωσε το αξίωμα του Κυβερνήτη στον Αλέξανδρο Υψηλάντη και τη Φιλική Εταιρεία.
Ο Μητροπολίτης Βενιαμίν συνέχισε να παίρνει μέρος σε επαναστατικές ενέργειες υπέρ της απελευθέρωσης, μέχρι τις 31 Μαρτίου του 1821, όταν ο τσάρος και το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης αποκήρυξαν τον ελληνικό αγώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821‎ Κατηγορία:Δάσκαλοι του Γένους‎
Νήρτζα Μπάνοτ
Η Νήρτζα Μπ(χ)άνοτ (αγγλ. Neerja Bhanot. 7 Σεπτεμβρίου 1963 – 5 Σεπτεμβρίου 1986) ήταν Ινδή υπάλληλος αεροπορικής εταιρείας, που έχασε τη ζωή της σε ηλικία 23 ετών διασώζοντας επιβάτες αεροσκάφους που είχε καταληφθεί από τρομοκράτες στο Καράτσι του Πακιστάν. Μεταθανατίως της απονεμήθηκε το ανώτερο παράσημο της Ινδίας για ηρωισμό εκτός του πεδίου της μάχης, το Ασόκα Τσάκρα, του οποίου παραμένει μέχρι σήμερα ο νεαρότερος αποδέκτης, καθώς και αρκετές άλλες τιμητικές διακρίσεις. Η ζωή και ο θάνατός της ενέπνευσαν τη βιογραφική κινηματογραφική ταινία Neerja (2016) με πρωταγωνίστρια την ηθοποιό Σονάμ Καπούρ.
Οικογένεια και σταδιοδρομία
Η Μπάνοτ γεννήθηκε στην πόλη Τσαντίγκαρ της βόρειας Ινδίας, αλλά μεγάλωσε στη Βομβάη. Οι γονείς της, ο δημοσιογράφος Χαρίς Μπάνοτ και η σύζυγός του Ράμα ήταν Βραχμάνοι Παντζάμποι. Είχε δύο αδελφούς, τον Αχίλ και τον Ανής. Η Νήρτζα σπούδασε στο Ρωμαιοκαθολικό Κολέγιο του Αγίου Ξαβιέ στη Βομβάη. Στην ίδια πόλη άρχισε μια σταδιοδρομία στο μόντελινγκ.
Οι γονείς της απεβίωσαν δεκαετίες μετά τον θάνατο της κόρης τους, ο πατέρας το 2008 και η μητέρα το 2015, και οι δύο σε ηλικία 86 ετών.
Η Μπάνοτ υπέβαλε αίτηση προσλήψεως ως αεροσυνοδός στην Pan Am το 1985, όταν η εταιρεία απεφάσισε να έχει αποκλειστικά ινδικό πλήρωμα θαλάμου επιβατών για τα δρομολόγια Φραγκφούρτης-Ινδίας. Μετά την επιλογή της στάλθηκε από την εταιρεία στο Μαϊάμι για εκπαίδευση, αλλά αντί απλή αεροσυνοδός επέστρεψε ως μια προϊσταμένη πληρώματος θαλάμου επιβατών (flight purser). Ταυτοχρόνως με τη νέα της εργασία, συνέχισε τη σταδιοδρομία της στο μόντελινγκ.
Αεροπειρατεία και θάνατος
Οι αεροπειρατές διέταξαν την Μπάνοτ να συλλέξει τα διαβατήρια όλων των επιβατών, ώστε να μπορέσουν να ταυτοποιήσουν τους Αμερικανούς πολίτες (είχαν ήδη σκοτώσει έναν από αυτούς). Η Μπάνοτ και τα άλλα μέλη του πληρώματος έκρυψαν τα διαβατήρια των υπόλοιπων 43 Αμερικανών που επέβαιναν στο σκάφος.
Εκτός από τη διάσωση πολλών εκ των επιβατών, η Μπάνοτ απέτρεψε την απογείωση του αεροσκάφους. Ο τελικός απολογισμός της αεροπειρατείας ήταν 21 νεκροί επιβάτες και 120 τραυματίες.
Τα μετά θάνατον
Μετά τον θάνατό της η Νήρτζα Μπ(χ)άνοτ τιμήθηκε από την Κυβέρνηση της Ινδίας με το Παράσημο Ασόκα Τσάκρα, που είναι το κορυφαίο (στρατιωτικό) παράσημο της Ινδίας που απονέμεται για εξαιρετική γενναιότητα σε καιρό ειρήνης. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που τιμήθηκε με αυτή τη διάκριση και παραμένει το νεότερο σε ηλικία πρόσωπο που τιμήθηκε ποτέ με αυτή.
Μετά τον θάνατο της Νήρτζα, με χρήματα της ασφαλίσεώς της, η οικογένειά της συνέστησε το «Καταπίστευμα Νήρτζα Μπάνοτ», που απονέμει δύο βραβεία κάθε έτος. Με το ένα βραβεύεται ένα μέλος ιπτάμενου πληρώματος από οποιαδήποτε χώρα που έδρασε πέρα από τα όρια του καθήκοντος για τη βοήθεια στον συνάνθρωπο. Το άλλο, αποκαλούμενο Βραβείο Νήρτζα Μπ(χ)άνοτ, απονέμεται σε Ινδή γυναίκα, που όταν ήλθε αντιμέτωπη με κοινωνική αδικία αντιμετώπισε με θάρρος την κατάσταση και επιπλέον βοήθησε άλλες γυναίκες που βρίσκονταν σε παρόμοια θέση. Το βραβείο περιλαμβάνει χρηματικό ποσό 150.000 ινδικές ρουπίες (περίπου 2.000 ευρώ), έπαθλο και περγαμηνή.
Τιμητικές διακρίσεις
Εκτός από το Παράσημο Ασόκα Τσάκρα, στη Νήρτζα Μπάνοτ αποδόθηκαν μεταθανατίως και οι εξής διακρίσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θύματα τρομοκρατικών ενεργειών Κατηγορία:Ινδοί μοντέλα
Αντίπατρος ο Ηπειρώτης
Ο Αντίπατρος ο Ηπειρώτης (2ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από την Ήπειρο, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 161ους (136 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηπειρώτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
Μοναρχία των Κάτω Χωρών
Η μοναρχία των Κάτω Χωρών είναι η συνταγματική μοναρχία των Κάτω Χωρών. Ως εκ τούτου, ο ρόλος και η θέση του μονάρχη ορίζονται και περιορίζονται από το Σύνταγμα της Ολλανδίας. Το σύνταγμα ορίζει τα πάντα για τη μοναρχία, π.χ. θέματα βασιλικής οικογένειας, ρόλος του μονάρχη στην νομοθεσία κτλ.
Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών είναι ανεξάρτητη μοναρχία από τις 16 Μαρτίου 1815, αλλά οι διάφορες επαρχίες του είχαν «διακυβερνηθεί» κατά διαστήματα από μέλη του Οίκου της Οράγγης-Νασάου και του οίκου του Νασάου από το 1559 έως το 1747. Ο Γουλιέλμος Α΄ της Οράγγης έγινε ο ηγέτης της Ολλανδικής εξέγερσης και της ανεξάρτητης Ολλανδικής Δημοκρατίας.
Ο Γουλιέλμος-Αλέξανδρος είναι βασιλιάς των Κάτω Χωρών από τις 30 Απριλίου 2013.
Γενεαλογία τωρινών μελών
Κατηγορία:Πολιτική της Ολλανδίας
Αντόνιο Αμπατίνι
Ο Αντόνιο Μαρία Αμπατίνι (Antonio Maria Abbatini, Τσιτά ντι Καστέλο 26 Ιανουαρίου 1595 – εντ. μετά τις 15 Μαρτίου 1679) ήταν Ιταλός συνθέτης και θεωρητικός της μουσικής, που έζησε στον 17ο αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αμπατίνι γεννήθηκε στην σημερινή Τσιτά ντι Καστέλο της Κ. Ιταλίας που, εκείνη την εποχή, ονομαζόταν Τιφέρνο (Tiferno). Στην αρχή ήταν ίσως μαθητής του θείου του Λορέντσο και, στη συνέχεια, των αδελφών Νανίνο (Giovanni Maria και Giovanni Bernardino Nanino). Υπηρέτησε ως διευθυντής παρεκκλησίου/χοράρχης (maestro di cappella) της Λατερανής Βασιλικής της Ρώμης (1626-1628) και στον καθεδρικό ναό στο Ορβιέτο (1633). Ενδιάμεσα, υπηρέτησε το 1629 στον Καθεδρικό Ναό της γενέτειράς του, όπου και νυμφεύτηκε στις 30 Οκτωβρίου 1631, την Δωροθέα Τζουστίνι (Dorotea Giustini). Επίσης, εργάστηκε στην Βασιλική της Santa Maria Maggiore στη Ρώμη (1640-1646, 1649-1657 και 1672-1677. Μεταξύ 1638 και 1653 συνεισέφερε στην συγγραφή του έργου Musurgia Universalis, του θεωρητικού Κίρχερ. Ο Αντόνιο Τσέστι υπήρξε ένας από τους μαθητές του.
Η όπερά του Εκ του Κακού το Καλό (Dal male il bene) χαρακτηρίζεται από την χρήση του ρετσιτατίβο σέκο. Αποτελεί μία από τις πρωιμότερες κωμικές όπερες στην ιστορία της δυτικής μουσικής και -ιστορικά σημαντικές- λόγω της εισαγωγής του final ensemble. Το 1931, με πρωτοβουλία του Carlo Liviero, επισκόπου της Τσιτά ντι Καστέλο, ιδρύθηκε η σχολή Schola Cantorum της Βασιλικής Εκκλησίας, στην οποία δόθηκε το όνομα του συνθέτη "Anton Μαρία Abbatini".
Διάφορα
Επίσης, δημοσίευσε
Σημειώσεις
i. Άλλες πηγές αναφέρουν ως έτος γέννησης του συνθέτη, το 1609 ή 1610 και έτος θανάτου, το 1699
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Σαντιρβάν
Το Σαντιρβάν (şadırvan, شاذروان) είναι είδος κρήνης το οποίο, συνήθως, κατασκευάζεται εντός του περιβόλου ή στην είσοδο εμπρός σε τζαμιά, καραβανσεράι, τεκέδες και μεντρεσέδες, με κύριο σκοπό την παροχή νερού για κατάποση ή τελετουργική πλύση σε αριθμό ανθρώπων ταυτόχρονα, καθώς και ως διακοσμητικό οπτικό ή ακουστικό στοιχείο.
Ο όρος σαντιρβάν είναι περσικής προελεύσεως, ενώ, επίσης, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Στα παραδείγματα περιλαμβάνονται η Πλατεία του Σαντερβάν στο Πρίζρεν, καθώς και η Γέφυρα του Σαντερβάν Μπαντ-ε Καϊσάρ στο Ιράν.
Ο όρος σαντιρβάν, εναλλακτικά, είναι δυνατό να εμφανίζεται ως σαντερβάν, σαντερουάν, σαντρβάν ή σεντρβάν  και σαντραβάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιντριβάνια Κατηγορία:Ισλαμικά αρχιτεκτονικά στοιχεία Κατηγορία:Νερό και θρησκεία
Βάσος Βαρίκας
Βίος
Ο Βάσος Βαρίκας γεννήθηκε στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας το 1912. Η οικογένειά του καταγόταν από την Κάρπαθο, στην οποία πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Το 1923 ήλθε στην Αθήνα και μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών φοίτησε στην Φιλοσοφική σχολή Αθηνών. Το 1938-1939 μετέβη στο Παρίσι όπου παρακολούθησε μαθήματα ιστορίας της τέχνης και εργάστηκε ως ανταποκριτής της εφημερίδας Η Καθημερινή. Από το 1945 έως το 1971 δημοσιογραφούσε στην εφημερίδα Τα Νέα, ως πολιτικός συντάκτης, αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης. Χρημάτισε και προϊστάμενος Δελτίων Ειδήσεων του Ε.Ι.Ρ.
Λογοτεχνικό έργο
Το 1931 πρωτοεμφανίστηκε με ποίημά του στο περιοδικό Πρωτοπόροι.
Το κριτικό έργο του
Το 1930 πρωτοδημοσιεύει κριτικές στην επιθεώρηση Πολιτικά Φύλλα και Ακρόπολις. Από το 1947 έως το 1954 έγραφε βιβλιοκρισίες στην εφημερίδα Τα Νέα και από το 1955 τη στήλη κριτικής του θεάτρου και στη συνέχεια στο Βήμα (1954-1971)
Επιρροές
Στις πρώτες του κριτικές απόπειρες υιοθετεί τις αισθητικές απόψεις των μαρξιστών Πλεχάνοφ και Τρότσκι και του λογοτέχνη Μαξίμ Γκόρκι. Έτσι θεωρούσε πως τα λογοτεχνικά έργα δεν ήταν παρά αντανακλάσεις του κοινωνικού συστήματος και της ταξικής διάρθρωσής του. Από το 1939 αναθεώρησε πιστεύοντας πως και ο ψυχολογικός παράγοντας δεν ήταν αμελητέα υπόθεση στη διαμόρφωση ενός λογοτεχνικού έργου.
Στα μεταπολεμικά χρόνια υιοθέτησε και άλλα μεθοδολογικά εργαλεία ερμηνείας όπως το ύφος, τη δομή της γλωσσικής έκφρασης. Καμπή στη σκέψη του συνιστά το ταξίδι και η σύντομη παραμονή του στη Γαλλία, «όπου φαίνεται ότι κλονίστηκε η παλιά ακαμψία που διέκρινε τις προηγούμενες μαρξιστικές του αναγνώσεις».
Αποτίμηση
Για μια μερίδα της κριτικής τα δημοσιεύματά του μέχρι πριν τον Β παγκόσμιο δεν είναι αντιπροσωπευτικά της κριτικής του σκέψης. Ο πρώιμος Βαρίκας είναι ένας «Μαρξιστής με την αγροίκα μορφή που ασκούσαν τότε τον μαρξισμό οι νέοι».
Ο Βάσος Βαρίκας αποτελεί «τυπικό και αξιόλογο εκπρόσωπο της τακτικής κριτικής». Στην επόμενη φάση του έργου του, «αντιλαμβάνεται τις διαφορές που διακρίνουν τη μεταπολεμική από τη μεσοπολεμική λογοτεχνία, διαθέτει ένα αξιοσημείωτο αισθητήριο στην εκτίμηση του κατά πόσο οι προθέσεις των συγγραφέων υλοποιούνται σε ανάλογο αποτέλεσμα και διασπείρει πλούσιες και εύστοχες επιμέρους παρατηρήσεις».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί του θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
ΚΣ Ραπίντ Βουκουρεστίου
Η ΚΣ Ραπίντ Βουκουρεστίου (ρουμανικά: CS Rapid Bucureşti, ) είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα το Βουκουρέστι της Ρουμανίας.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε ως «Asociaţiei Culturale şi Sportive CFR» το 1923.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραπίντ Βουκουρεστίου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1923
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2001-2002
Το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 2001−2002 ήταν το 14ο πρωτάθλημα Α1 Εθνικής. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηρακλής για πρώτη φορά στην ιστορία του. Στην Α2 υποβιβάστηκαν ο Ιωνικός Ν.Φ. και η ΑΕΚ. Για πρώτη φορά εφαρμόστηκε το νέο βαθμολογικό σύστημα (3 βαθμοί για νίκη με 3−0 ή 3−1, 2 βαθμοί για νίκη με 3−2, 1 βαθμός για ήττα με 2−3, και κανένας βαθμός για ήττα με 0−3 ή 1−3).
Βαθμολογία
Η κορυφή κρίθηκε στο νήμα. Ο Ολυμπιακός τελικά τερμάτισε πρώτος, μόλις ένα βαθμό μπροστά από το δεύτερο Παναθηναϊκό και δύο από τον τρίτο Ηρακλή, κι εξασφάλισε το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ. Μαζί με αυτούς τους τρεις, στα πλέι οφ μπήκαν επίσης η Ορεστιάδα, ο ΠΑΟΚ, ο Πανελλήνιος, ο Άρης και η Ολυμπιάδα Πατρών που ισοβάθμισε με την ΑΕ Νίκαιας, αλλά ήταν καλύτερη στα μεταξύ τους παιχνίδια (2 νίκες με 3−0 και 3−2). Στα πλέι άουτ, όπου μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα από την κανονική περίοδο, αγωνίστηκαν η ΑΕ Νίκαιας, ο ΟΠΕ Ρεθύμνου, η ΑΕΚ και ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας (9−12, 10−11).
Play out
Στα πλέι άουτ αναμετρήθηκαν η 9η της κανονικής περιόδου ΑΕ Νίκαιας με τον 12ο Ιωνικό Ν.Φ., και ο 10ος ΟΠΕ Ρεθύμνου με την 11η ΑΕΚ. Η παραμονή κρίθηκε στις 3 νίκες, ενώ οι ομάδες μετέφεραν τα μεταξύ τους αποτελέσματα από την κανονική περίοδο. Υποβιβάστηκαν η ΑΕΚ και ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας.
(9) Α.Ε. Νίκαιας − (12) Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας (3–0)
2-0 από την κανονική περίοδο.
(10) Ο.ΠΕ. Ρεθύμνου − (11) ΑΕΚ (3–1)
2-0 από την κανονική περίοδο
Play off
Στα πλέι οφ έγιναν αγώνες για τις θέσεις 1−8, 1−4 και 1−2. Αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5−8 και 3−4 δεν έγιναν.
Προημιτελικοί
Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις έδρες των ομάδων με μειονέκτημα έδρας ενώ οι δύο επόμενοι θα γίνονταν στις έδρες των ομάδων με πλεονέκτημα έδρας (αν χρειαζόταν τρίτος αγώνας). Ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, ο Ηρακλής και η Ορεστιάδα που είχαν το πλεονέκτημα, επικράτησαν με 2−0 νίκες των αντιπάλων τους και προκρίθηκαν στα ημιτελικά.
Ημιτελικοί
Ολυμπιακός και Ηρακλής προκρίθηκαν κι έτσι συναντήθηκαν για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά στους τελικούς.
Μεγάλος τελικός
Ο Ολυμπιακός και ο Ηρακλής βρέθηκαν αντιμέτωποι στους τελικούς για 4η συνεχή περίοδο, και πάλι με πλεονέκτημα έδρας του Ολυμπιακού, το αποτέλεσμα όμως ήταν διάφορετικό. Ο Ηρακλής μετά από τρεις χαμένους τελικούς στις προηγούμενες τρεις διοργανώσεις, έσπασε το πλεονέκτημα έδρας του αντιπάλου του στον τελευταίο αγώνα της σειράς κι αναδείχθηκε πρωταθλητής για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2001 2002 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2001 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2002
Κωνσταντίνος της Μπραγκάνσα
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιακώβου 4ου δούκα της Μπραγκάνσα και της Ιωάννας ντε Μενντόσα, κόρης του Ντιόγκο ντε Μενντόσα, υψηλού προϊσταμένου του Μοουράο.
Στα 19 έτη του ορίστηκε από τον Ιωάννη Γ΄ της Πορτογαλία ως ειδικός πρέσβης για να εκπροσωπήσει τη χώρα του στην βάπτιση του γιου του Ερρίκου Β΄ των Βαλουά της Γαλλίας. Όταν απεβίωσε ο Ιωάννης Β΄, ο Κωνσταντίνος ορίστηκε από τη χήρα του, την Αικατερίνη των Αψβούργων το 1558, ως κυβερνήτης της Πορτογαλικής Ινδίας με τον τίτλο του 7ου αντιβασιλιά εκεί. Άφησε τη Λισαβόνα τον Απρίλιο του 1558 και έφθασε στη Γκόα 5 μήνες μετά. Οργάνωσε αξιοθαύμαστα το κράτος εκεί και κατέκτησε το Ντάμαν της Κεϋλάνης (νυν Σρι-Λάνκα).
Ο Κωνσταντίνος έκανε μία πρώτη επιχείρηση το 1560 για την υποταγή της Τζάφνα, πρωτεύουσας του βασιλείου της Βόρειας Κεϋλάνης. Απέτυχε, αλλά κατέλαβε τη νήσο Μανάρ. Ο βασιλιάς Κανκίλι Β΄ αντιστεκόταν σκληρά. Το 1619 έκανε διπλή εκστρατεία: μία ναυτική, που απωθήθηκε από τους πειρατές Μαλαμπάρι και μία χερσαία με 5000 άνδρες υπό τον Φίλιππο ντε Ολιβέιρα, που νίκησε τον Κανκίλι Β΄ και κατέλαβε τη Τζάφνα. Έτσι παγίωσε τον πορτογαλικό έλεγχο της θαλάσσιας οδού στον κόλπο του Παλκ (μεταξύ Ινδίας και Κεϋλάνης).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1542 την εξαδέλφη του Ισαβέλλα των Μπραγκάνσα, κόρη τού Διονυσίου κόμη τού Λέμος και είχε τέκνα:
Το 1558 απεβίωσε η Ισαβέλλα και ο Θεοδόσιος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Βεατρίκη ντε Λενκάστρε, εγγονή τού Γεωργίου ντε Λενκάστρε δούκα της Κοΐμπρα και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Πορτογαλικής Ινδίας
Υδατοσφαίριση στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Η Υδατοσφαίριση στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις του Σταδίου Αλεξάνδρειας στην Αλεξάνδρεια, στην Αίγυπτο από την Κυριακή 14 έως και την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου. Στο τουρνουά συμμετείχαν 3 ανδρικές ομάδες. Πρωταθλήτρια χώρα αναδείχθηκε η Ισπανία.
Τελική κατάταξη
Πηγή:
Ελλάδα
Οι ακόλουθοι παίκτες εκπροσώπησαν την Ελλάδα.
Ισπανία
Οι ακόλουθοι παίκτες εκπροσώπησαν την Ισπανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλήματα στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Γιουσούφ Πασάς Περκόφτσαλης
Ο Γιουσούφ Πασάς Περκόφτσαλης ή Μπερκόφτσαλης (Yusuf Paşa Berkofçali, αποβιώσας το 1826) ήταν Οθωμανός στρατιωτικός και υπήρξε υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στην ελληνική ιστορία έγινε γνωστός από την ανάμειξή του στα πρώτα στάδια της Ελληνικής Επανάστασης.
Βιογραφία
Ο Γιουσούφ Πασάς κατάγονταν από την Μπερκόβιτσα, στην βόρεια Βουλγαρία. Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήταν καστελάνος της Βραΐλας και διορίστηκε στρατάρχης από την Υψηλή Πύλη για να καταστείλει τον ξεσηκωμό της Μολδοβλαχίας από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη.
Το 1823, ενώ υπηρετούσε ως φρούραρχος της Δοβρουτσάς, έγινε στρατάρχης της Πελοποννήσου και εκστράτευσε νότια εναντίον των Ελλήνων. Στα τέλη Μαΐου του ίδιου χρόνου, σε συνεργασία με τον Σαλίχ Πασά της Αδριανούπολης, έφτασε στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα και λεηλάτησε με το στρατό του πολλές περιοχές της Βοιωτίας και της Φωκίδας. Ωστόσο, ύστερα από πολλές συγκρούσεις με τους οπλαρχηγούς Οδυσσέα Ανδρούτσο, Δημήτριο Πανουργιά, Δήμο Σκαλτσά και άλλους, και μετά από διάφορες επιδημίες που καταπόνησαν τον στρατό του, υποχώρησε τον Αύγουστο του 1823 στη Λαμία. Ο στρατός των μισθοφόρων του διαλύθηκε τον Νοέμβριο του 1823. Του δόθηκε αμνηστία για την αποτυχία του κατόπιν αιτήματος του διοικητή της Ρούμελης, Εμπού Λουμπούτ Μεχμέτ Εμίν Πασά.
Ο Γιουσούφ Πασάς παρέμεινε στην Λάρισα ως το 1825. Απεβίωσε το 1826, ενώ υπηρετούσε ως καστελάνος της Σόφιας.
Γεώργιος Γαλάβαρης
Ο Γεώργιος Γαλάβαρης (1926-2003) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος Βυζαντινής αρχαιολογίας και πανεπιστημιακός.
Βίος
Ο Γεώργιος Γαλάβαρης γεννήθηκε το 1926 στον Πειραιά. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1951. Με υποτροφία Fulbright συνέχισε σπουδές στην Αρχαιολογία και στην Ιστορία της τέχνης στο Πρίνστον των ΗΠΑ. (1954-1955). Το 1958 αναγορεύθηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας στο ίδιο ίδρυμα. Σπούδασε νομισματική ως υπότροφος της Αμερικανικής Νομισματικής Εταιρείας κοντά στον καθηγητή Andreas Alfoldi. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής, μουσικής, σύχρονης αγγλικής και γερμανικής φιλολογίας. Το 1959 ξεκινά την ακαδημαϊκή του καριέρα στο πανεπιστήμιο Mc Gill του Μόντρεαλ και το 1965 αναγορεύθηκε καθηγητής στην έδρα Ιστορία της Τέχνης. Διευθυντής των μεταπτυχιακών σπουδών ήταν τα χρονικά διαστήματα 1971-1977, 1978-1983, 1985-1993. Το 1995 εξελέγη ομότιμος καθηγητής στο ίδιο ίδρυμα.
Δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στα Πανεπιστήμια Winsconsin, Madison, (1967) και στο τμήμα Ιστορίας Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης κατά τα χειμερινά εξάμηνα 1987, 1996, 1997. Υπήρξε ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Καναδικής Επιτροπής Βυζαντινών Σπουδών, αντιπρόεδρος και πρόεδρος της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Διακρίσεις
Για το διδακτικό του έργο τιμήθηκε από τη Σχολή Γραμμάτων και Τεχνών του Πανεπιστημίου Mc Gill ω διακεκριμένος πανεπιστημιακός δάσκαλος με το βραβείο N. Noel  Fieldhouse.
Το 1985 εξελέγη τακτικό μέλος της Εθνικής Ακαδημίας του Καναδά, το 1992 αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Υπήρξε μέλος της Μεσαιωνικής Ακαδημίας της Αμερικής, της Καναδικής Εταιρείας Ιστορικών της τέχνης, της Διεθνούς Εταιρείας Νουβιακών Σπουδών, της Αμερικανικής Νομισματικής Εταιρείας. Το όνομά του έχει συμπεριληφθεί στα βιογραφικά λεξικά American Scholars, International Who is Who in Education.
Αποτίμηση του έργου του
Με τη διδασκαλία του στο έδρα του πανεπιστημίου αυτού εγκαινιάζεται για πρώτη φορά η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής και της βυζαντινής τέχνης (με έμφαση στη σύνδεση τέχνης και θεολογίας), αφού μέχρι τότε  διδασκόταν η τέχνη από την εποχή Μπαρόκ και μετά.
Σημαντική είναι η συμβολή του στη μελέτη των εικονογραφημένων βυζαντινών χειρογράφων φέρνοντας στο φως νέο υλικό και αναδεικνύοντας την επίδραση της βυζαντινής θείας λειτουργίας στην εικονογράφηση των χειρογράφων. «Η Λειτουργία, τόνιζε, υλοποιείται από τις τέχνες, επιδρά στη διαμόρφωση των μορφών, ακολουθεί τον πιστό […] πέρα από το ναό, στην καθημερινή ζωή[…]»
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Ιερά Μητρόπολις Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων
Η Ιερά Μητρόπολις Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων είναι μία από τις οκτώ Μητροπόλεις, οι οποίες μαζί με την Αρχιεπισκοπή Κρήτης συναποτελούν την Εκκλησία της Κρήτης, ημιαυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία υπαγόμενη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η Μητρόπολη έχει έδρα της στο Σπήλι και περιλαμβάνει τμήματα της Επαρχίας των Σφακίων, του Αγίου Βασιλείου και του Αμαρίου.
Από το 1990 διαποιμαίνει ο Μητροπολίτης Ειρηναίος Μεσαρχάκης.
Ιστορικά Στοιχεία
Η Επισκοπή Λάμπης είναι μία από τις αρχαιότερες Επισκοπές στην περιοχή της Ρεθύμνης. Αναφέρεται ήδη στα Πρακτικά της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου (431 μ.Χ.). Έδρα της Επισκοπής ήταν η πόλη Λάππα (σημερινή Αργυρούπολη Ρεθύμνου). Η πόλη αυτή καταστράφηκε κατά πάσα πιθανότητα τον Θ΄ αιώνα κατά τις επιδρομές των Αράβων και την κατάληψη της Κρήτης από αυτούς. Στα τέλη του 10ου αιώνα μετά την απελευθέρωση της Κρήτης ανασυστάθηκε η Επισκοπή Λάμπης. Ωστόσο την έδρα της Επισκοπής πρέπει να αναζητήσουμε τώρα σε άλλη πόλη καθώς η Λάππα έχει καταστραφεί ολοσχερώς. Η πόλη αυτή κατά πάσα πιθανότητα είναι η σημερινή Μεγάλη Επισκοπή (Πισκοπή) του Νομού Ρεθύμνης. Το πιο πιθανό είναι ότι πρόκειται για νέα Επισκοπή με παλιό όνομα. Ουσιαστικά πρόκειται για την Επισκοπή Καλαμώνος, η οποία μαρτυρείται για πρώτη φορά στα τέλη του 11ου αιώνα. Για ένα διάστημα εμφανίζεται με το όνομα μιας παλιάς Επισκοπής, σύντομα όμως εγκαταλείπεται αυτό και συνεχίζει το βίο της με το νέο της όνομα ως Επισκοπή Καλαμώνος πλέον. Κατά την Ενετοκρατία δεν γίνεται μνεία Επισκοπής Λάμπης παρά μόνο της κατά τα ανωτέρω Καλαμώνος, η οποία θα μεταφέρει την έδρα της στη συνέχεια στο Ρέθυμνο και αργότερα θα ονομαστεί «Ρεθύμνης». Η Επισκοπής Λάμπης εμφανίζεται και πάλι κατά την Οθωμανική περίοδο. Τώρα όμως περιλαμβάνει τις Επαρχίες Αγίου Βασιλείου και Αμαρίου στα Νότια της Ρεθύμνης. Το 1831 προσαρτάται στην Επισκοπή Λάμπης και η Επαρχία Σφακίων (η οποία ανήκε μέχρι τότε στην Επισκοπή Αυλοποτάμου).
Το 1845 η Επισκοπή Λάμπης συνενώνεται με τη Μητρόπολη Κρήτης, επανιδρύεται όμως το 1863 κατ' απαίτηση των κατοίκων των Επαρχιών Αμαρίου και Αγίου Βασιλείου. Κατά την Οθωμανική περίοδο έδρα της Επισκοπής Λάμπης ήταν το χωριό Λαμπηνή της Επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Πιθανόν να υπήρξε σύγχυση του ονόματος της αρχαίας Λάμπης (σημερινή Αργυρούπολη Ρεθύμνης) με τη Λαμπηνή του Αγίου Βασιλείου και να θεωρήθηκε ότι η αρχαία Επισκοπή Λάμπης βρισκόταν στην περιοχή του Αγίου Βασιλείου. Έτσι κατά την επανασύστασή της η Επισκοπή απέκτησε διαφορετική έδρα και περιφέρεια από αυτήν της αρχαίας Επισκοπής Λάμπης, η οποία βρέθηκε εντός των ορίων της Επισκοπής Ρεθύμνης. Εν κατακλείδι κατά την Οθωμανική περίοδο αναβιώνει η Επισκοπή Λάμπης με διαφορετική έδρα και διαφορετικά όρια από εκείνα της αρχαίας Επισκοπής Λάμπης. Η αρχαία Επισκοπή Λάμπης είχε έδρα την Αργυρούπολη Ρεθύμνης στο βόρειο τμήμα του Νομού, ενώ η νεότερη Επισκοπή Λάμπης έχει έδρα το χωριό Λαμπηνή στην Επαρχία Αγίου Βασιλείου στα νότια μέρη του Νομού.
Η έδρα της Επισκοπής Λάμπης παρέμεινε στο χωριό Λαμπηνή κατά τον 17ο και τον 18ο αιώνα. Το 1831 η έδρα μεταφέρθηκε στη Μονή του Πρέβελη, το 1886 στην Ιερά Μονή Αγίου Πνεύματος στο χωριό Κισσός της Επαρχίας Αγίου Βασιλείου, το 1920 στη Μονή Ασωμάτων Αμαρίου και τέλος το 1936 στο Σπήλι της Επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Με τον Νόμο 5621/1932 ορίστηκε να υπάρχει μία Επισκοπή σε κάθε νομό της Κρήτης. Κατόπιν τούτου, συγχωνεύθηκε με την Επισκοπή Ρεθύμνης και η Επισκοπή Λάμπης. Ωστόσο ο Νόμος αυτός καταργήθηκε τον Οκτώβριο του 1935 και έτσι η Επισκοπή Λάμπης αποσπάστηκε και πάλι από την Επισκοπή Ρεθύμνης και αποτέλεσε ξεχωριστή Επαρχία. Το 1936 ο Επίσκοπος Λάμπης Ευμένιος μετέφερε την έδρα της Επισκοπής από τη Μονή Ασωμάτων Αμαρίου στην κωμόπολη Σπήλι, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο με την υπ' αριθμόν 812/25-9-1962 πράξη της Ιεράς Συνόδου προήγαγε τιμής ένεκεν σε Μητροπόλεις όλες τις Επισκοπές της Κρήτης. Έτσι και η Επισκοπή Λάμπης και Σφακίων προήχθη σε Μητρόπολη. Περαιτέρω στις 8 Μαρτίου 1993 οι Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Κρήτης ανυψώθηκαν σε εν ενεργεία Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου ο δε Μητροπολίτης Λάμπης και Σφακίων ονομάστηκε «υπέρτιμος και έξαρχος Νοτίου Κρήτης». Στις 4 Δεκεμβρίου 2000 με Πράξη της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου η Μητρόπολη Λάμπης και Σφακίων ονομάστηκε «Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων», διότι εντός των ορίων της βρίσκεται η Επισκοπή Συβρίτου, της οποίας ο Επίσκοπος υπογράφει σε Πρακτικά Αγίων και Οικουμενικών Συνόδων.
Μητροπολίτης
Ο πλήρης τίτλος του εκάστοτε Μητροπολίτη είναι «Μητροπολίτης Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων, Υπέρτιμος και Έξαρχος Νοτίου Κρήτης».
Παραπομπές
Λάμπης Κατηγορία:Νομός Ρεθύμνης
Καρλ Τοκό Εκαμπί
Ο Καρλ Μπριγιάν Τοκό Εκαμπί (γαλλικά: Karl Brillant Toko Ekambi) (γενν. 14 Σεπτεμβρίου 1992) είναι Καμερουνέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Ολιμπίκ Λυών.
Γεννημένος στη Γαλλία, ο Εκαμπί έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Καμερούν το 2015. Εκπροσώπησε το έθνος στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2017, το 2019 και το 2021, κερδίζοντας το τουρνουά του 2017.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στο Παρίσι, ο Εκαμπί ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην Παρί ΦΚ της Σαμπιονά Νασιονάλ (τρίτη κατηγορία). Τον Ιούνιο του 2014, έχοντας γίνει τρίτος σκόρερ με 13 γκολ, μεταγράφηκε στην ΦΚ Σοσό-Μονμπελιάρ. Έκανε το ντεμπούτο του στη Λιγκ 2 την πρώτη ημέρα της σεζόν 2014-15 εναντίον της ΟΣ Ορλεάν, ως αλλαγή στο 57ο λεπτό, σε μια εντός έδρας ήττα με 1-0. Τελείωσε την πρώτη σεζόν του ως τέταρτος κορυφαίος σκόρερ, με 14 γκολ.
Ανζέ
Τον Ιούνιο του 2016, ο Εκαμπί εντάχθηκε στην Ανζέ ΣΚΟ για 1 εκατομμύριο ευρώ, σε τετραετή συμφωνία. Σημείωσε 7 γκολ στην πρώτη του σεζόν στη Λιγκ 1, συμπεριλαμβανομένων δύο γκολ σε μια εντός έδρας νίκη με 3–0 επί της ΣΚ Μπαστιά στις 26 Φεβρουαρίου.
Τον Αύγουστο του 2017, η Μπράιτον εντ Χόουβ Άλμπιον, η οποία είχε πρόσφατα προβιβαστεί στην Πρέμιερ Λιγκ, φέρεται να έκανε προσφορά για αυτόν, προσφέροντας 8 εκατ. ευρώ συν 1 εκατομμύριο ευρώ σε πιθανά μπόνους στην Ανζέ. Ξεκίνησε εκείνη τη σεζόν σε καλή φόρμα, σκοράροντας 9 γκολ σε 18 συμμετοχές στη Λιγκ 1 στο πρώτο μισό της σεζόν, προσελκύοντας το ενδιαφέρον από την Αγγλία για τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου. Τον Ιανουάριο του 2018, η Μπράιτον αναφέρθηκε ξανά ότι είχε κάνει προσφορά για αυτόν, η οποία απορρίφθηκε από την Ανζέ. Στις 24 Φεβρουαρίου 2018, ο Εκαμπί σημείωσε δυο γκολ στο δεύτερο ημίχρονο, συμπεριλαμβανομένου του νικητήριου γκολ στο 89ο λεπτό, για να βοηθήσει την Ανζέ να φύγει από τη ζώνη του υποβιβασμού σε μια εκτός έδρας νίκη με 2-1 επί της Λιλ ΟΣΚ. Ολοκλήρωσε τη σεζόν 2017–18 της Λιγκ 1 με 17 γκολ, όπου κατετάγη στην 9η θέση των κορυφαίων σκόρερ του πρωταθλήματος. Κέρδισε το Βραβείο Μαρκ-Βιβιάν Φοέ για τον καλύτερο Αφρικανό στο πρωτάθλημα. Ήταν ο πρώτος Καμερουνέζος που κέρδισε το βραβείο, το οποίο πήρε το όνομά του από τον Μαρκ-Βιβιάν Φοέ, ο οποίος πέθανε παίζοντας για τη χώρα το 2003.
Στις 25 Απριλίου 2017, ο Εκαμπί σκόραρε σε μια εντός έδρας νίκη με 2–0 επί της Αν Αβάν ντε Γκενγκάν στον ημιτελικό του Κυπέλλου Γαλλίας. Στον πρώτο τελικό της Ανζέ από το 1957, στις 27 Μαΐου, έπαιξε σε ολόκληρον αγώνα της ήττας με 1–0 από την Παρί Σεν Ζερμέν.
Βιγιαρεάλ
μικρογραφία| Ο Εκαμπί σε αγώνα της ιγιαρεάλ εναντίον της [[ΦΚ Σπαρτάκ Μόσχας|Σπαρτάκ Μόσχας τον Οκτώβριο του 2018]] Τον Ιούνιο του 2018, ο Εκαμπί υπέγραψε με τη Βιγιαρρεάλ ΚΦ στην ισπανική Πριμέρα Ντιβισιόν, για περίπου 20 εκατομμύρια ευρώ. Υπεγράφη για να αντικαταστήσει τον Σεντρίκ Μπακαμπού, ο οποίος είχε φύγει για το Πρωτάθλημα Κίνας τον Ιανουάριο. Σκόραρε 10 γκολ στην πρώτη του σεζόν στο πρωτάθλημα, συμπεριλαμβανομένων δύο γκολ σε μια εντός έδρας νίκη με 3–1 επί της Ράγιο Βαγιεκάνο στις 17 Μαρτίου.
Με πέντε γκολ έκαστος, ο Εκαμπί και ο Άνχελ Ροντρίγκεθ της Χετάφε ΚΦ ήταν οι πρώτοι σκόρερ του Κυπέλλου Ισπανίας 2018–19. Αυτό περιελάμβανε 4 γκολ σε μια εντός έδρας νίκη με 8-0 (11-3 συνολικά) επί της ΟΝ Αλμερία στον δεύτερο αγώνα του γύρου των 32, και ακολούθησε ένα γκολ στο επόμενο στάδιο εναντίον της ΡΚΝ Εσπανιόλ, η οποία απέκλεισε την ομάδα του.
Λυών
Στις 20 Ιανουαρίου 2020, ο Εκαμπί επέστρεψε στη Λιγκ 1, με δανεισμό στην Ολιμπίκ Λυών για το υπόλοιπο της σεζόν. Στις 2 Ιουνίου η μετακίνηση έγινε μόνιμη με τετραετές συμβόλαιο, έναντι αμοιβής 11,5 εκατομμυρίων ευρώ. Έπαιξε στον τελικό του Λιγκ Καπ Γαλλίας 2019-20 στις 31 Ιουλίου, τον τελευταίο αγώνα στην ιστορία της διοργάνωσης. Ως αλλαγή στο 80ο λεπτό στη θέση του Μέμφις Ντεπάι, σκόραρε στη διαδικασία των πέναλτι μετά από ισοπαλία χωρίς γκολ, αλλά η ομάδα του έχασε από την Παρί Σεν Ζερμέν.
Με 14 γκολ το 2020–2021, ο Εκαμπί ήταν και πάλι ο 9ος κορυφαίος σκόρερ στη Λιγκ 1.
Εθνική ομάδα
Ο Εκαμπί έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Καμερούν στις 6 Ιουνίου 2015, σε μια φιλική νίκη με 3–2 επί της Μπουρκίνα Φάσο στο Κολόμπ της Γαλλίας, ως αλλαγή στο 66ο λεπτό. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 3 Σεπτεμβρίου του επόμενου έτους, σε μια εντός έδρας νίκη με 2–0 επί της Γκάμπια στα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017. Επιλέχθηκε στην αποστολή για τα τελικά της διοργάνωσης στην Γκαμπόν, την οποία κέρδισε η ομάδα.
Στις 28 Μαρτίου 2017, ο Εκαμπί σκόραρε και αποβλήθηκε σε μια φιλική ήττα με 2–1 από τη Γουινέα στις Βρυξέλλες. Τον Ιούνιο, επιλέχθηκε για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017 στη Ρωσία. Αγωνίστηκε επίσης στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2019 στην Αίγυπτο.
Στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2021 στην αρχή της επόμενης χρονιάς, ο Εκαμπί σκόραρε δύο φορές σε μια νίκη με 4-1 επί της Αιθιοπίας, και το εναρκτήριο γκολ της νίκης με 2-1 εναντίον των Κομόρων στη φάση των 16. Στις 29 Ιανουαρίου, σκόραρε και τα δύο γκολ εναντίον της Γκάμπια στους προημιτελικούς. Η ομάδα τελικά κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, καθώς στον μικρό τελικό κέρδισε τη Μπουρκίνα Φάσο στη διαδικασία των πέναλτι.
Διακρίσεις
Καμερούν
Ατομικές
Παραπομπές
Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σοσό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανζέ ΣΚΟ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Μαρία Γαβριηλία του Λουξεμβούργου
Η Μαρία Γαβριηλία (Marie Gabrielle vu Lëtzebuerg, 2 Αυγούστου 1925 - 9 Φεβρουαρίου 2023 ) ήταν πριγκίπισσα της Πάρμας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χόλσταϊν-Λέντρεμποργκ.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Φελίξ πρίγκιπα της Πάρμας και της Καρλότας των Νασσάου-Βάιλμπουργκ Μεγάλης Δούκισσας του Λουξεμβούργου, κόρης του Γουλιέλμου Δ΄ μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου.
Οικογένεια
Στις 6 Νοεμβρίου 1951 η Μαρία Γαβριέλα παντρεύτηκε τον Κνουτ Γιόχαν Λούτβιχ, 7ο Κόμη του Χόλσταιν-Λέντρεμποργκ και μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2018
Ο νικητής του διαγωνισμού θα είναι τα προσόντα για να το τουρνουά των ολυμπιακών αγώνων του 2020 στο Τόκιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2018 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2018
Αηδονιά Άρτας
Η Αηδονιά είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Πηγών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τετραφυλίας, του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Μαρκία Ευφημία
Η Μαρκία Ευφημία (γνωστή και ως Αιλία Μαρκία Ευφημία) ήταν η σύζυγος του αυτοκράτορα Ανθέμιου.
Ήταν η μόνη γνωστή κόρη του βυζαντινού αυτοκράτορα Μαρκιανού, η μητέρα της οποίας δεν είναι γνωστή. Μητριά της ήταν η Πουλχερία, η δεύτερη σύζυγος του πατέρα της. Δεδομένου ότι η Πουλχερία είχε πάρει όρκο αγνότητας, η Ευφημία δεν απέκτησε ποτέ νεότερα ετεροθαλή αδέρφια.
Ο γάμος της με τον Ανθέμιο πραγματοποιήθηκε περίπου το 453. Μετά τον γάμο τους, ο Ανθέμιος στάλθηκε για να ενισχύσει τα σύνορα του Δούναβη, μετά τον θάνατο του Αττίλα. Τον Ιανουάριο του 457 ο Μαρκιανός πέθανε πιθανόν από γάγγραινα, αφήνοντας πίσω του την Ευφημία και τον Ανθέμιο. Με τον θάνατό του, η Ευφημία έπαψε να είναι πια μέλος της βασιλικής οικογένειας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ανθέμιο αυτοκράτορα της Δύσης και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Δάμων ο Δελφός
Ο Δάμων ο Δελφός (2ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τους Δελφούς, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 162ους (132 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι Φωκαείς ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
Πρόεδρος της Πολωνίας
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Πολωνίας (πολωνικά: Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, συντομότερη μορφή: Prezydent RP) είναι ο αρχηγός κράτους της Πολωνίας. Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις τους καθορίζονται στο Σύνταγμα της Πολωνίας. Ο πρόεδρος ηγείται της εκτελεστικής εξουσίας. Επιπλέον, ο πρόεδρος έχει το δικαίωμα να διαλύει το κοινοβούλιο σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να ασκήσει βέτο στη νομοθεσία και εκπροσωπεί την Πολωνία στη διεθνή σκηνή.
Ιστορία
Μετά τις τροποποιήσεις του 1989 στο σύνταγμα που αποκατέστησαν την προεδρία, ο Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι, ο τότε αρχηγός του κράτους, ανέλαβε τα καθήκοντά του. Στις πρώτες άμεσες προεδρικές εκλογές της Πολωνίας, ο Λεχ Βαλέσα κέρδισε και ορκίστηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1990. Το αξίωμα του προέδρου διατηρήθηκε στο Σύνταγμα της Πολωνίας που ψηφίστηκε το 1997. Το σύνταγμα προβλέπει πλέον τις απαιτήσεις, τα καθήκοντα και την εξουσία του αξιώματος.
Εκλογή
Ο Πρόεδρος της Πολωνίας εκλέγεται απευθείας από τον λαό για να υπηρετήσει για πέντε χρόνια και μπορεί να επανεκλεγεί μόνο μία φορά. Σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος, ο Πρόεδρος εκλέγεται με απόλυτη πλειοψηφία. Εάν κανένας υποψήφιος δεν καταφέρει να περάσει αυτό το όριο, διεξάγεται δεύτερος γύρος ψηφοφορίας με τη συμμετοχή των δύο υποψηφίων με τον μεγαλύτερο και δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό ψήφων αντίστοιχα.
Για να εγγραφεί κάποιος ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές, πρέπει να είναι Πολωνός πολίτης, να είναι τουλάχιστον 35 ετών την ημέρα του πρώτου γύρου των εκλογών και να συγκεντρώσει τουλάχιστον 100.000 υπογραφές εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
Εξουσίες
αριστερά|μικρογραφία| [[Προεδρικό Μέγαρο της Βαρσοβίας|Προεδρικό Μέγαρο στην οδό Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε στη Βαρσοβία, με έφιππο άγαλμα του Πρίγκιπα Γιούζεφ Πονιατόφσκι από τον Μπέρτελ Θόρβαλντσεν. Λειτουργεί ως η επίσημη έδρα της προεδρίας.]] Ο Πρόεδρος έχει ελεύθερη επιλογή στην επιλογή του Πρωθυπουργού, ωστόσο στην πράξη συνήθως αναθέτει το καθήκον του σχηματισμού νέας κυβέρνησης σε έναν πολιτικό που υποστηρίζεται από το πολιτικό κόμμα με την πλειοψηφία των εδρών στο Σέιμ (συνήθως, αν και όχι πάντα, είναι ο αρχηγός αυτού του πολιτικού κόμματος).
Ο Πρόεδρος έχει το δικαίωμα να κινήσει τη νομοθετική διαδικασία. Έχουν επίσης την ευκαιρία να το επηρεάσουν άμεσα χρησιμοποιώντας το βέτο τους για να σταματήσουν ένα νομοσχέδιο. Ωστόσο, το βέτο μπορεί να ακυρωθεί με πλειοψηφία τριών πέμπτων παρουσία τουλάχιστον του μισού του καταστατικού αριθμού των μελών του Σέιμ (230). Πριν υπογράψει ένα νομοσχέδιο, ο Πρόεδρος μπορεί επίσης να ζητήσει από το Συνταγματικό Δικαστήριο να επαληθεύσει τη συμμόρφωσή του με το Σύνταγμα, το οποίο στην πράξη επηρεάζει αποφασιστικά τη νομοθετική διαδικασία.
Στο ρόλο του ως ανώτατου εκπροσώπου του πολωνικού κράτους, ο Πρόεδρος έχει την εξουσία να επικυρώνει και να ανακαλεί διεθνείς συμφωνίες, να διορίζει και να ανακαλεί πρεσβευτές και να αποδέχεται επίσημα τις διαπιστεύσεις εκπροσώπων άλλων κρατών. Ο Πρόεδρος λαμβάνει επίσης αποφάσεις για την απονομή ανώτατων ακαδημαϊκών τίτλων, καθώς και κρατικών διακρίσεων και διαταγών. Επιπλέον, έχουν το δικαίωμα της επιείκειας, δηλ. μπορούν να απορρίψουν τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις (στην πράξη, ο Πρόεδρος συμβουλεύεται τέτοιες αποφάσεις με τον Υπουργό Δικαιοσύνης).
Ο Πρόεδρος είναι επίσης ο Ανώτατος Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων. Διορίζει τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου και τους διοικητές όλων των υπηρεσιακών κλάδων. Σε καιρό πολέμου διορίζουν τον Ανώτατο Διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων και μπορούν να διατάξουν γενική επιστράτευση. Ο Πρόεδρος εκτελεί τα καθήκοντά του με τη βοήθεια των ακόλουθων γραφείων: της Καγκελαρίας του Προέδρου, του Γραφείου Εθνικής Ασφάλειας και του Σώματος Συμβούλων του Προέδρου.
Προεδρικές κατοικίες και ακίνητα
δεξιά|μικρογραφία| Το Παλάτι [[Μπελβέντερ, συχνά γνωστό απλώς ως «Belvedere», είναι η παραδοσιακή και σημερινή επίσημη κατοικία του Προέδρου.]] Αρκετά ακίνητα ανήκουν στο Γραφείο του Προέδρου και χρησιμοποιούνται από τον Αρχηγό του Κράτους ως επίσημη κατοικία, ιδιωτική κατοικία, κατοικία για επίσκεψη ξένων αξιωματούχων, κ.λπ.
Προσωρινός Πρόεδρος της Πολωνίας
δεξιά|μικρογραφία| Το γραφείο του προέδρου στο Προεδρικό Μέγαρο της Βαρσοβίας. Το σύνταγμα ορίζει ότι ο Πρόεδρος είναι εκλεγμένο αξίωμα, δεν υπάρχει άμεσα εκλεγμένη προεδρική γραμμή διαδοχής. Εάν ο Πρόεδρος δεν είναι σε θέση να εκτελέσει τις εξουσίες και τα καθήκοντά του, ο Διευθύνων του Σέιμ θα έχει τις εξουσίες του Προέδρου για 60 ημέρες κατ' ανώτατο όριο μέχρι την προκήρυξη εκλογών.
Στις 10 Απριλίου 2010, ένα αεροπλάνο που μετέφερε τον Πολωνό Πρόεδρο Λεχ Κατσίνσκι, τη σύζυγό του και άλλους 94, συμπεριλαμβανομένων πολλών Πολωνών αξιωματούχων, συνετρίβη κοντά στο Αεροδρόμιο Βόρειου Σμολένσκ στη Ρωσία. Δεν υπήρχαν επιζώντες. Ο Μπρονίσουαφ Κομορόφσκι ανέλαβε τις προεδρικές εξουσίες μετά το περιστατικό. Στις 8 Ιουλίου, ο Μπρονίσουαφ Κομορόφσκι παραιτήθηκε από το αξίωμα του Διευθύνων του Σέιμ μετά τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές. Σύμφωνα με το σύνταγμα, προσωρινός πρόεδρος έγινε τότε ο Διευθύνων της Γερουσίας, Μπόγκνταν Μπορουσέβιτς. Το απόγευμα ο Γκζέγκος Σχετίνα εξελέγη νέος Διευθύνων του Σέιμ και έγινε προσωρινός πρόεδρος. Ο Σχετίνα υπηρέτησε ως μεταβατικός αρχηγός κράτους μέχρι την ορκωμοσία του Κομορόφσκι στις 6 Αυγούστου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αλυπία
Η Αλυπία ήταν αριστοκράτισσα της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, κόρη του αυτοκράτορα Ανθέμιου και της Μαρκίας Ευφημίας.
Ο Ανθέμιος πάντρεψε την κόρη του με τον Ρικίμερ, στρατιωτικό. Ο στόχος αυτού του δεσμού ήταν να ενισχυθεί η σχέση του Ρικίμερ και του Ανθέμιου. Ωστόσο, ο γάμος της Αλυπίας δεν έφερε ειρήνη μεταξύ του αυτοκράτορα και του στρατηγού του, πιθανώς επειδή δεν έκαναν παιδιά. Τον Απρίλιο του 472, ο Ρικίμερ διόρισε τον Ολύβριο αυτοκράτορα, σε αντίθεση με τον Ανθέμιο, ο οποίος, μαζί με την οικογένειά του, πολιορκήθηκε στη Ρώμη. Περίπου στα μέσα του Ιουλίου, ο Ανθέμιος και η οικογένειά του αιχμαλωτίστηκαν από τον Ρικίμερ: ο Ανθέμιος αποκεφαλίστηκε, ενώ η τύχη της Αλυπίας είναι άγνωστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Κατηγορία:Οίκος Προκοπίου
Τιμόθεος ο Τραλλιανός
Ο Τιμόθεος ο Τραλλιανός (2ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τις Τράλλεις, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 163ους (128 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Καρία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
Κλαύδιος Μαυροχάννας
Ο Κλαύδιος Μαυροχάννας είναι Κύπριος πολιτικός. Αποτελεί μέλος της μαρωνίτικης κοινότητας της Κύπρου Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 2008-2011.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κλαύδιος Μαυροχάννας γεννήθηκε στην Λάρνακα στις 2 Αυγούστου 1959. Κατάγεται από τον Κορμακίτη, μια μαρωνίτικη κοινότητα στην Κύπρο. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε Ηλεκτρολογία μηχανική στο Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο (ΑΤΙ).
Ακολούθως απέκτησε Β2 άδεια συντήρησης αεροσκαφών βαρέος τύπου (1996-2001) στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Είναι νυμφευμένος με την Ηλιάνα Κασάπη.