cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σουάβοι
Μαρκομανικοί πόλεμοι
Τον 2ο αι. μ.Χ. οι Mαρκομάνοι συνήψαν μία συνομοσπονδία με άλλους λαούς, συμπεριλαμβανομένων των Κουάδων, των Βανδάλων και των Σαρματών, ενάντια στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο πόλεμος ξεκίνησε το 166, όταν οι Mαρκομάνοι κατέκλυσαν την άμυνα μεταξύ Βινδοβόνας και Καρνούτου, διείσδυσαν κατά μήκος των συνόρων μεταξύ των επαρχιών Παννονίας και Noρικού, ερήμωσαν τη Φλαβία Σόλβα και μπορούσαν να σταματήσουν μόνο λίγο πριν φτάσουν στην Aκυληία στην Αδριατική θάλασσα. Ο πόλεμος κράτησε μέχρι το τέλος τού Μάρκου Αυρήλιου το 180.
Μεταναστευτική περίοδος
μικρογραφία| Επέκταση των Αλαμαννών και τοποθεσίες μαχών Ρωμαίων-Αλαμαννών, 3ος - 5ος αι. Το 259/60 μία ή περισσότερες ομάδες Σουάβων φαίνεται να ήταν το κύριο στοιχείο στο σχηματισμό μίας νέας φυλετικής συμμαχίας γνωστής ως Aλαμαννοί, που ήρθε να καταλάβει τη ρωμαϊκή συνοριακή περιοχή γνωστή ως Agri Decumates, ανατολικά τού Ρήνου και νότια τού Μάιν. Οι Αλαμαννοί μερικές φορές αναφέρονταν απλώς ως Σουάβοι από τους σύγχρονους, και η περιοχή έγινε γνωστή ως Σουαβία, ένα όνομα που επιβιώνει μέχρι σήμερα. Οι άνθρωποι σε αυτήν την περιοχή της Γερμανίας ονομάζονται ακόμη Schwaben, ένα όνομα που προέρχεται από τους Σουάβους. Μία συγκεκριμένη ομάδα στην περιοχή τον 3ο αι., που μερικές φορές διακρίνεται από τους Αλαμαννούς, ήταν οι Ιουθούνγοι, στους οποίους ένα μνημείο -που βρέθηκε στο Άουγκσμπουργκ- αναφέρεται ως Σέμνονες.
Αυτοί οι Σουάβοι ως επί το πλείστον έμειναν στην ανατολική όχθη του Ρήνου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 406, όταν μεγάλο μέρος της φυλής ενώθηκε με τους Βάνδαλους και τους Αλανούς παραβιάζοντας τα ρωμαϊκά σύνορα περνώντας τον Ρήνο, ίσως στο Μάιντς, εξαπολύοντας έτσι μία εισβολή στη βόρεια Γαλατία. Θεωρείται ότι αυτή η ομάδα περιείχε πιθανώς μία σημαντική ποσότητα Κουάδων, που μετακινούνταν από την πατρίδα τους υπό την πίεση του Ραδάγαισου.
Άλλοι Σουαβοι προφανώς παρέμειναν μέσα ή κοντά στις περιοχές της αρχικής πατρίδας κοντά στον Έλβα και τη Βοημία (σύγχρονη Τσεχία), ενώ περιστασιακά εξακολουθούν να αναφέρονται με αυτόν τον όρο. Επεκτάθηκαν τελικά σε ρωμαϊκές περιοχές όπως η Ελβετία, η Αυστρία και η Βαυαρία, πιθανώς ωθούμενοι από ομάδες που έφτασαν από τα ανατολικά.
Πιο νότια, μία ομάδα Suebi εγκαταστάθηκε σε μέρη της Παννονίας, αφού οι Ούννοι ηττήθηκαν το 454 στη μάχη του Nεδάο. Αργότερα, ο Σουηβός βασιλιάς Ουνιμούνδ πολέμησε εναντίον των Οστρογότθων στη μάχη της Βόλιας το 469. Ο συνασπισμός των Σουάβων έχασε τη μάχη και ως εκ τούτου τμήματα των Σουάβων μετανάστευσαν στη νότια Γερμανία. Πιθανώς οι Mαρκομάνοι αποτελούσαν ένα σημαντικό μέρος αυτών των Σουάβων, οι οποίοι πιθανώς ζούσαν σε τουλάχιστον δύο διακριτές περιοχές. Αργότερα, οι Λομβαρδοί, μια ομάδα Σουάβων, γνωστή από παλαιά στον Έλβα, κυριάρχησαν στην περιοχή της Παννονίας, προτού εισβάλουν επιτυχώς στην Ιταλία.
Μία άλλη ομάδα Σουάβων, οι λεγόμενοι "βόρειοι Σουάβοι" αναφέρθηκαν το 569 υπό τον Φράγκο βασιλιά Σιγιβέρτ Α΄ σε περιοχές της σημερινής Σαξονίας-Άνχαλτ. που ήταν γνωστές ως Σβάμπενγκαου ή Σβέμπενγκαου τουλάχιστον μέχρι τον 12ο αι. Εκτός από τους Σουάβους, αναφέρονται Σάξονες και Λομβαρδοί, που επέστρεψαν από την Ιταλική Χερσόνησο το 573.
Σουαβικό βασίλειο της Γαλισίας
μικρογραφία|400x400εσ| Οι μεταναστεύσεις των Σουάβων σε όλη την Ευρώπη.
Μετανάστευση
Οι Σουάβοι υπό τον βασιλιά Ερμέρικ, πιθανότατα προερχόμενοι από τους Αλαμάνους, τους Κουάδους ή και τους δύο, έφτασαν στη νότια Γαλατία, διασχίζοντας τελικά τα Πυρηναία και εισήλθαν στην Ιβηρική Χερσόνησο, που δεν ήταν πλέον υπό αυτοκρατορική κυριαρχία από την εξέγερση τού Γερόντιου και τού Μάξιμου το 409.
Περνώντας από τη χώρα των Βάσκων, εγκαταστάθηκαν στη ρωμαϊκή επαρχία Γαλαισία (Gallaecia), στη βορειοδυτική Ισπανία (σημερινή Γαλισία, Αστούριες και το βόρειο μισό της Πορτογαλίας), όπου, ορκιζόμενοι πίστη στον αυτοκράτορα Ονόριο, έγιναν δεκτοί ως υπόσπονδοι (foederati) και τους επετράπη να εγκατασταθούν υπό τη δική τους αυτόνομη διακυβέρνηση. Ταυτόχρονα με την αυτοδιοικούμενη επαρχία της Βρετανίας, το βασίλειο των Σουαβών στη Γαλαισία έγινε το πρώτο από τα υπό-τους-ρωμαίους βασίλεια, που σχηματίστηκε στην αποσυντιθέμενη επικράτεια της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Σουαβική Γαλαισία ήταν το πρώτο βασίλειο, που χωρίστηκε από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και έκοψε νομίσματα.
Το Σουαβικό βασίλειο στη Γαλαισία και τη βόρεια Λουζιτανία ιδρύθηκε το 410 και διήρκεσε μέχρι το 584. Μικρότερο από το Οστρογοτθικό βασίλειο της Ιταλίας ή το βασίλειο των Βησιγότθων στην Ισπανία, έφτασε σε σχετική σταθερότητα και ευημερία —και επεκτάθηκε ακόμη και στρατιωτικά προς τα νότια— παρά τις περιστασιακές διαμάχες με το γειτονικό Βησιγοτθικό βασίλειο.
Εγκατάσταση
δεξιά|μικρογραφία| Οδική πινακίδα στο χωριό Σουέβος, [[Έιμς, Κορούνια|Άμες (Γαλισία).]] μικρογραφία| Χρυσό νόμισμα από το [[Βασίλειο των Σουηβών|βασίλειο των Σουάβων, 410–500 μ.Χ.]] Οι Γερμανοί εισβολείς και μετανάστες εγκαταστάθηκαν κυρίως σε αγροτικές περιοχές, όπως δηλώνει ξεκάθαρα ο Ιδάκιος : «Οι κάτοικοι της Hispania, απλωμένοι στις πόλεις και στα χωριά ...» και οι «bάρβαροι, κυβερνούν τις επαρχίες». Σύμφωνα με τον Nταν Στανισλάφσκι, ο πορτογαλικός τρόπος ζωής στις βόρειες περιοχές κληρονομήθηκε ως επί το πλείστον από τους Σουάβους, στους οποίους επικρατούν μικρά αγροκτήματα, διαφορετικά από τις μεγάλες ιδιοκτησίες της Νότιας Πορτογαλίας. Η Μπρακάρα Αυγούστα, η σύγχρονη πόλη της Μπράγκα και πρώην πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Γαλαισίας, έγινε η πρωτεύουσα των Σουάβων. Ο Oρόσιος, που εκείνη την εποχή κατοικούσε στην Hispania, δείχνει μ;iα μάλλον ειρηνική αρχική εγκατάσταση, με τους νεοφερμένους να δουλεύουν τα εδάφη τους ή να υπηρετούν ως σωματοφύλακες των ντόπιων. Μία άλλη γερμανική ομάδα που συνόδευσε τους Σουάβους και εγκαταστάθηκε στη Γαλαισία ήταν οι Βούροι. Εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μεταξύ των ποταμών Cávado και Homem, στην περιοχή γνωστή ως Terras de Bouro (Χώρα των Βούρων), στην Πορτογαλία.
Καθώς οι Σουάβοι υιοθέτησαν γρήγορα την τοπική γλώσσα, λίγα ίχνη έχουν απομείνει από τη γερμανική τους γλώσσα, εκτός για ορισμένες λέξεις και για τα προσωπικά ονόματα και ονόματα της γης τους, που υιοθετήθηκαν από τους περισσότερους Γαλαισίους. Στη Γαλισία τέσσερις ενορίες και έξι χωριά ονομάζονται Suevos ή Suegos, δηλ Sueves, από τους παλαιούς οικισμούς Σουάβων.
αριστερά|μικρογραφία| Σουαβικό ξίφος. Κονιμβρίγα, Πορτογαλία. Οι Βησιγότθοι στάλθηκαν το 416 από τον Αυτοκράτορα Ονόριο για να πολεμήσουν τους Γερμανούς εισβολείς στην Ισπανία, αλλά επανεγκαταστάθηκαν το 417 από τους Ρωμαίους ως υπόσπονδοι (foederati) στην Ακουιτανία, αφού νίκησαν ολοκληρωτικά τους Αλανούς και τους Βανδάλους Σιλινγούς. Η απουσία ανταγωνισμού επέτρεψε πρώτα, στους Βάνδαλους Aσδίνγους, και αργότερα στους Σουάβους, να επεκταθούν νότια και ανατολικά. Μετά την αναχώρηση των Βανδάλων για την Αφρική το 429, η ρωμαϊκή εξουσία στη χερσόνησο επιβεβαιώθηκε εκ νέου για 10 χρόνια, εκτός από τα βορειοδυτικά όπου οι Σουάβοι ήταν περιορισμένοι. Στην ακμή της, η Σουαβική Γαλαισία επεκτάθηκε νότια ως τη Μέριδα και τη Σεβίλλη, πρωτεύουσες των ρωμαϊκών επαρχιών Λουζιτανίας και Βαιτικής, ενώ οι αποστολές τους έφτασαν στη Σαραγόσα και τη Λλέιδα, αφού κατέλαβαν τη ρωμαϊκή πρωτεύουσα Μέριδα το 439. Το προηγούμενο έτος, το 438, ο Ερμέρικ επικύρωσε την ειρήνη με τους Γκαλαισίους, τον τοπικό και μερικώς εκρωμαϊσμένο αγροτικό πληθυσμό, και, κουρασμένος από τις μάχες, παραιτήθηκε υπέρ τού γιου του Ρεχίλα, ο οποίος αποδείχθηκε αξιόλογος στρατηγός, νικώντας πρώτα τον Aνδεβότο, Romanae militiae dux και αργότερα τον Βίτο, magister utriusque militiae. Το 448 ο Ρεχίλα απεβίωσε, αφήνοντας το στέμμα στον γιο του Ρεχίαρ, που είχε προσηλυτιστεί στην Ορθοδοξία π. 447. Σύντομα νυμφεύτηκε μία κόρη του Γότθου βασιλιά Θεοδώριχου Α' και ξεκίνησε ένα κύμα επιθέσεων στην Ταρρακωνησία, μία ακόμη ρωμαϊκή επαρχία. Μέχρι το 456 οι εκστρατείες του Ρεχίαρ συγκρούστηκαν με τα συμφέροντα των Βησιγότθων και ένας μεγάλος στρατός υπόσπονδων (foederates) των Ρωμαίων (Βησιγότθων υπό τη διοίκηση τού Θεοδώριχου Β', Βουργουνδοί υπό την καθοδήγηση των βασιλέων Γκουντέριχ και Χιλπέριψ) διέσχισαν τα Πυρηναία στην Hispaniaα και νίκησαν τους Σουάβους κοντά στη σημερινή Αστόργα. Ο Ρεχίαρ εκτελέστηκε, αφού συνελήφθη από τον κουνιάδο του, τον βασιλιά των Βησιγότθων Θεοδώριχο Β'. Το 459 ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Mαϊοριανός νίκησε τους Σουάβους, αποκαθιστώντας για λίγο τη ρωμαϊκή κυριαρχία στη βόρεια Hispania. Ωστόσο, οι Σουάβοι απελευθερώθηκαν για πάντα από τον έλεγχο των Ρωμαίων μετά τη δολοφονία του Μαϊοριανού δύο χρόνια αργότερα. Το βασίλειο των Σουάβων περιοριζόταν στα βορειοδυτικά στη Γαλαισία και τη βόρεια Λουζιτανία, όπου προέκυψε πολιτικός διχασμός και εμφύλιος πόλεμος μεταξύ πολλών υποψηφίων τού βασιλικού θρόνου. Μετά από χρόνια αναταραχής, ο Ρεμισμούνδ αναγνωρίστηκε ως ο μοναδικός βασιλιάς των Σουάβων, δημιουργώντας μία πολιτική φιλίας με τους Βησιγότθους και ευνοώντας τη μεταστροφή τού λαού του στον Αρειανισμό.
Τελευταία χρόνια του βασιλείου
μικρογραφία| Το Σουηβικό βασίλειο της Γαλισίας (me πράσινο), π. 550, (με τα σύνορα των πρώην ρωμαϊκών επαρχιών της Hispania). Το 561 ο βασιλιάς Αριάμιρ κάλεσε την ορθόδοξη Α' Σύνοδο της Μπράγκα, η οποία ασχολήθηκε με το παλαιό πρόβλημα της αίρεσης του Πρισκιλιανισμού. Οκτώ χρόνια μετά, το 569, ο βασιλιάς Θεόδεμιρ κάλεσε το Α΄ Συμβούλιο του Λούγο για να αυξήσει τον αριθμό των επισκοπών στο βασίλειό του. Οι πράξεις του έχουν διατηρηθεί μέσα από ένα μεσαιωνικό περίληψη γνωστή ως Σουηβικές Ενορίες (Parrochiale Suevorum) ή Περιφέρειες τού Θεοδέμιρου (Divisio Theodemiri).
Ήττα από τους Βησιγότθους
Το 570 ο Αρειανός βασιλιάς των Βησιγότθων, Λιουβιγγέλδ, έκανε την πρώτη του επίθεση στους Σουηβούς. Μεταξύ 572 και 574, ο Λιουβιγγέλδ εισέβαλε στην κοιλάδα τού Δούρο, ωθώντας τους Σουηβούς δυτικά και βόρεια. Το 575 ο Σουηβός βασιλιάς Μίρο, σύναψε μία συνθήκη ειρήνης με τον Λιουβιγγέλδ, σε αυτό που φαινόταν να είναι η αρχή μίας νέας περιόδου σταθερότητας. Ωστόσο το 583 ο Μίρο υποστήριξε την εξέγερση τού ορθόδοξου γότθου πρίγκιπα Ερμινίγγελδου, αναλαμβάνοντας στρατιωτική δράση κατά του βασιλιά Λιουβιγγέλδ, αν και ο Μίρο ηττήθηκε στη Σεβίλλη, όταν προσπαθούσε να σπάσει τον αποκλεισμό τού ορόδοξου πρίγκιπα. Ως αποτέλεσμα, αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον Λιουβιγγέλδ ως φίλο και προστάτη, για τον ίδιο και για τους διαδόχους του, αποβιώνοντας πίσω στην πατρίδα του λίγους μήνες αργότερα. Ο γιος του, ο βασιλιάς Εβόρικ, επιβεβαίωσε τη φιλία με τον Λιουβιγγέλδ, αλλά καθαιρέθηκε μόλις έναν χρόνο αργότερα από τον κουνιάδο του Aυδέκα, δίνοντας στον Λιουβιγγέλδ μία δικαιολογία να επιτεθεί στο βασίλειο. Το 585 μ.Χ., πρώτα ο Αυδέκα και αργότερα ο Mαλάρικ, ηττήθηκαν και το Σουηβικό βασίλειο ενσωματώθηκε στο Βησιγοτθικό ως η έκτη επαρχία του. Οι Σουηβοί ήταν σεβαστοί για τις ιδιοκτησίες και την ελευθερία τους και συνέχισαν να κατοικούν στη Γαλαισία, εν τέλει συγχωνεύτηκαν με τον υπόλοιπο τοπικό πληθυσμό κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα.
Μεταστροφή στον Αρειανισμό
Οι Σουηβοί παρέμειναν ως επί το πλείστον παγανιστές και οι υπήκοοί τους πρισκιλιανοί, μέχρι που ένας Αρειανός ιεραπόστολος ονόματι Αίας, που εστάλη από τον βασιλιά των Βησιγότθων Θεοδώριχο Β' κατόπιν αιτήματος του Σουηβού ενοποιητή Ρεμισμούνδ, το 466 τούς προσηλυτίστηκε και ίδρυσε μία μόνιμη Αρειανή εκκλησία, που κυριάρχησε στον λαό μέχρι τη μεταστροφή στο Τριαδικό, Ορθόδοξο δόγμα τη δεκαετία τού 560.
Μεταστροφή στην Ορθόδοξη πίστη
Αμοιβαία ασύμβατες αφηγήσεις για τη μετατροπή των Σουηβών στον Ορθόδοξο Τριαδικό Χριστιανισμό της Α΄ (Στη Νίκαια) και της Β΄ (Στην Κωνσταντινούπολη) Οικουμενικής Συνόδου παρουσιάζονται στα πρωτογενή αρχεία:
Νορβηγική μυθολογία
Το όνομα των Σουηβών εμφανίζεται επίσης στη σκανδιναβική μυθολογία και στις πρώιμες σκανδιναβικές πηγές. Η παλαιότερη βεβαίωση είναι το πρωτο-νορβηγικό όνομα Swabaharjaz ("Σουηβός πολεμιστής") στον ρουνικό λίθο Rö και στο τοπωνύμιο Svogerslev. Η Sváfa, του οποίου το όνομα σημαίνει "Σουηβός", ήταν μία Βαλκυρία που εμφανίζεται στο εδικό ποίημα Helgakviða Hjörvarðssonar. Το βασίλειο Σβάφαλαντ εμφανίζεται επίσης σε αυτό το ποίημα και στο Þiðrekssaga.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Γερμανοί
Λε Γκρανζέτ
Το Λε Γκρανζέτ (γαλλικά: Les Grangettes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Κατελειός Κεφαλονιάς
Ο Κατελειός είναι ένα παραλιακό χωριό της νότιας Κεφαλονιάς. Ανήκει στο Δήμο Ελειού-Πρόνων και στην απογραφή του 2001 είχε 42 κατοίκους.
Αρχαιολογικά ευρήματα
Στο κοντινό Σπήλαιο Σάκκος έχουν εντοπιστεί ευρήματα από τη Λίθινη Εποχή, στα γειτονικά Μαυράτα υπάρχει τάφος της μυκηναϊκής περιόδου, ενώ πίσω από την παραλία της Αγίας Βαρβάρας διακρίνονται ρωμαϊκά ερείπια.
Ό,τι έχει απομείνει από την παλιά αποβάθρα και το μώλο στον κόλπο υποδεικνύει την ύπαρξη λιμανιού και εμπορικού κέντρου στον Κατελειό κατά την Ενετοκρατία.
Θαλάσσιες χελώνες
Ο σύλλογος Κατελειού, που ιδρύθηκε το 1994 έχει ως δραστηριότητα τη μελέτη και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος από τους ανθρωπογενείς και μη παράγοντες που απειλούν να το υποβαθμίσουν. Το βασικό του πρόγραμμα είναι η μελέτη και προστασία της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta που ωοτοκεί στη Μούντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Κεφαλονιάς Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Savatage
Οι Savatage ήταν αμερικανικό heavy metal συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1978 στο Τάρπον Σπρινγκς της Φλόριντα και διαλύθηκε το 2002, έχοντας κυκλοφορήσει έντεκα στούντιο και δύο ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ.
Τηλαύγης
Ο Τηλαύγης ή Τελαύγης ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, καταγόμενος από τη Σάμο. Ήταν γιος του μεγάλου Πυθαγόρα και της Θεανούς.
Savatage
Τα πρώτα χρόνια, επιτυχία και απώλεια
Το 1982, το συγκρότημα συμμετείχε στη συλλογή "The YNF Pirate Tape" του ραδιοφωνικού σταθμού "95ynf" με τα τραγούδια "Rock Me" και "Minus Love" και ηχογράφησαν το ΕΡ "City Beneath the Surface" στον περιοριμένο αριθμό των χιλίων αντιτύπων.
Τηλαύγης
Ο Τηλαύγης αναφέρεται πως υπήρξε διδάσκαλος του Εμπεδοκλή. Κατά μεν τον Διογένη Λαέρτιο δεν έγραψε κανένα έργο αλλά μόνο δίδασκε, ενώ κατά τον Σουίδα έγραψε έργο εκ 4 βιβλίων περί της Τετρακτύος και έτερο Περί θεών ή Ιερός λόγος, το οποίο αναφέρεται από τον Ιάμβλιχο. Κανένα όμως από αυτά δεν έχει διασωθεί.
Savatage
Τα πρώτα χρόνια, επιτυχία και απώλεια
left|thumb|230px|Ο Τζον Όλιβα Στις 11 Απριλίου 1983 κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο "Sirens" μέσω της ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας "Par Records", ενώ ένα χρόνο αργότερα ακολούθησε το ΕΡ "The Dungeons Are Calling". Τα τραγούδια που αποτέλεσαν τις δύο αυτές κυκλοφορίες ηχογραφήθηκαν μέσα σε τρεις ημέρες και με το περιορισμένο μπάτζετ των 3.000 δολαρίων. Μία ημέρα νωρίτερα, είχαν αναγκαστεί να αλλάξουν το όνομα τους επιλέγοντας την ονομασία "Savatage" η οποία αποτελεί συνδυασμό των λέξεων "Savage" και "Avatar".
Τηλαύγης
Λέγεται επίσης ότι πέθανε σε αρκετά νεαρή ηλικία και για αυτό το έργο του έμεινε ημιτελές.
Savatage
Τα πρώτα χρόνια, επιτυχία και απώλεια
Το 1985 υπέγραψαν στην "Atlantic Records" και κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Power of the Night" με τον Τζον Όλιβα να παίζει και πλήκτρα, ενώ ο Κόλινς αντικαταστάθηκε από τον Τζόνι Λι Μίντλτον. Τον Ιούλιο εκείνης της χρονιάς ξεκίνησαν την περιοδεία "Monsters of the Universe" μαζί με τους Illusion και τους Βρετανούς Rogue Male, ενώ την επόμενη χρονιά άνοιγαν τις εμφανίσεις του Τεντ Νούτζεντ.
Το 1986 κυκλοφόρησε το πιο αμφιλεγόμενο άλμπουμ των Savatage με τίτλο "Fight for the Rock", μία βεβιασμένη εμπορική προσπάθεια μετά από πιέσεις της "Atlantic". Το άλμπουμ ανέβηκε μόλις στο # 158 του Billboard και περιείχε διασκευές στο "Wishing Well" των Free και το "Day After Day" των Badfinger. Η αποτυχία του άλμπουμ επηρέασε έντονα τον Τζον Όλιβα, ο οποίος οδηγήθηκε στη χρήση ναρκωτικών και το αλκοόλ. Οι Savatage περιόδευσαν μαζί με τους KISS, τους Motörhead και τους Metallica, αν και αρκετές από τις εμφανίσεις τους ακυρώθηκαν λόγω των προβλημάτων του Όλιβα.
Το 1987, κυκλοφόρησαν έναν από τους πιο επιτυχημένους δίσκους τους, το "Hall of the Mountain King", κατά την περιοδεία του οποίου στο συγκρότημα εντάχθηκε ο κιθαρίστας Κρις Κάφερι. Τα τραγούδια "Hall of the Mountain King" και "24 Hours Ago" αποτέλεσαν τα πρώτα βίντεο κλιπ των Savatage, ενώ στο "Strange Wings" συμμετείχε ο πρώην τραγουδιστής των Black Sabbath, Ρέι Γκίλεν. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, το συγκρότημα εμφανιζόταν με τους Dio και τους Megadeth στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ακολούθησε το επιτυχημένο "Gutter Ballet", ηχογραφημένο στα "Record Plant Studios" της Νέας Υόρκης, με το βίντεο της μπαλάντας "When the Crowds Are Gone" να λαμβάνει μεγάλο αριθμό μεταδόσεων από τηλεοπτικό δίκτυο "MTV". Ο δίσκος σκαρφάλωσε στο # 124 των αμερικάνικων τσαρτ και το συγκρότημα περιόδευσε μαζί με το προσωπικό σχήμα του King Diamond στην Ευρώπη και τους Testament και Nuclear Assault στη Βόρεια Αμερική.
Μετά την περιοδεία για την προώθηση του "Gutter Ballet", ο Κάφερι αποχώρησε και το συγκρότημα ξεκίνησε να ηχογραφεί το επόμενο του άλμπουμ, "Streets: A Rock Opera". Το άλμπουμ χρειάστηκε εννέα μήνες για την ηχογράφηση του και παρουσίασε ενιαίο στιχουργικό περιεχόμενο το οποίο είχε γραφτεί αρκετά χρόνια νωρίτερα και επαναφέρθηκε με κομμάτια όπως τα "Agony and Ecstasy" και "If I Go Away". Ο δίσκος προοριζόταν να κυκλοφορήσει ως διπλός, κάτι που αρνήθηκε η "Atlantic". Κατά την περιοδεία για το "Streets: A Rock Opera", τις εμφανίσεις των Savatage άνοιγαν οι Vicious Rumors στην Ευρώπη και οι Armored Saint στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Τζον Όλιβα αντιμετώπισε προβλήματα υγείας και αποχώρησε από το συγκρότημα επιλέγοντας ο ίδιος τον αντικαταστάτη του, Ζακ Στίβενς.
Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε το "Edge of Thorns" τον Απρίλιο του 1993, με τον Γουόχολζ να αποχωρεί αμέσως μετά, για να έλθει στη θέση του ο Άντι Τζέιμς. Επίσης, τη ρυθμική κιθάρα ανέλαβε ο Γουές Γκάρεν, για το 1993.
Η επιστροφή του Τζον Όλιβα
thumb|180px|Ο Κρις Κάφερι Ο Τζον Όλιβα αποφάσισε να συνεχίσει το συγκρότημα τιμώντας τη μνήμη του αδικοχαμένου αδελφού του. Ο πρώην κιθαρίστας των Testament Άλεξ Σκόλνικ, εντάχθηκε στους Savatage για την ηχογράφηση του "Handful of Rain", με τη σύνθεση του συγκροτήματος να περιλαμβάνει και τους Στίβενς, Μίντλτον και Γουόχολζ. Το κομμάτι "Alone You Breath" από το συγκεκριμένο άλμπουμ, είναι αφιερωμένο στον Κρις Όλιβα. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, τα τύμπανα ανέλαβε ο Τζεφ Πλέιτ και η τελευταία συναυλία που έδωσαν οι Savatage στο Τόκιο, ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε στο άλμπουμ "Japan Live '94".
Μετά την περιοδεία, την κιθάρα ανέλαβε το μετέπειτα μέλος των Megadeth, Αλ Πιτρέλλι. Το φθινόπωρο του 1995, οι Savatage κυκλοφόρησαν το δίσκο "Dead Winter Dead" και το ζωντανά ηχογραφημένο "Japan Live '94". Οι στίχοι του "Dead Winter Dead" παρουσίαζαν μία ιστορία η οποία λάμβανε χώρα στον πόλεμο της Βοσνίας των αρχών της δεκαετίας του '90. Ο Κρις Κάφερι επέστρεψε στο συγκρότημα και περιόδευσαν σε Ευρώπη και Ιαπωνία, ενώ λίγο αργότερα κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ του πρότζεκτ τους, Trans-Siberian Orchestra.
Τον Δεκέμβριο του 1995, εκδόθηκαν ζωντανές ηχογραφήσεις της περιόδου 1987 - 1990, με τον τίτλο "Ghost in the Ruins". Η συγκεκριμένη κυκλοφορία, αρχικά, σχεδιαζόταν να πραγματοποιηθεί μόνο στην Ιαπωνία, αλλά λόγω του μεγάλου αριθμού εισαγόμενων αντιτύπων, εκδόθηκε στην Ευρώπη και την Αμερική.
Τον Σεπτέμβριο του 1997 κυκλοφόρησε το "The Wake of Magellan" και το συγκρότημα πραγματοποίησε μία πολύ μεγάλη ευρωπαϊκή περιοδεία μαζί με τους Vanderhoof του κιθαρίστα των Metal Church, Κερτ Βάντερχουφ. Το άλμπουμ έφθασε στο # 11 των γερμανικών τσαρτ.
Στη συνέχεια, μετέβησαν από την "Atlantic" στη "Nuclear Blast" για την Αμερική και την "SPV/Steamhammer" για την Ευρώπη και το 2000 ο Στίβενς αποχώρησε από το συγκρότημα αφήνοντας το μικρόφωνο στον Όλιβα, ενώ έφυγε και ο Αλ Πιτρέλι για να ενταχθεί αρχικά στους Blue Öyster Cult και στη συνέχεια στους Megadeth. Η τετράδα Όλιβα / Κάφερι / Μίντλτον / Πλέιτ ηχογράφησε το επιτυχημένο "Poets and Madmen", το τελευταίο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος. Για την περιοδεία της προώθησης του δίσκου, στους Savatage εντάχθηκε ο τραγουδιστής Ντέιμοντ Τζινίγια και το αμερικάνικο κομμάτι της περιελάμβανε εμφανίσεις με τους Fates Warning, ενώ κατά το ευρωπαϊκό μέρος άνοιγαν τις εμφανίσεις των Judas Priest στην Ισπανία. Μία δεύτερη αμερικάνικη περιοδεία παρουσίασε τους Nevermore να παίζουν σαν support συγκρότημα των Savatage, αλλά λόγω των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 ακύρωσαν ένα δεύτερο ευρωπαϊκό κομμάτι.
Στα τέλη του 2001, ο Τζακ Φροστ ανέλαβε τη ρυθμική κιθάρα για τις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος και τον Απρίλιο του 2002 έδωσε τη θέση του στον Τζεφ Γουότερς, ηγέτη των Annihilator, για τις ευρωπαϊκές τους εμφανίσεις, το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς.
Στις 17 Οκτωβρίου 2003, έπαιξαν στην παμπ "Green Parrot", στο Λάργκο της Φλόριντα, τη συναυλία για τα δέκα χρόνια από το θάνατο του Κρις Όλιβα, με τους Γουόχολζ και Μίντλτον να πλαισιώνουν τον Τζον Όλιβα και τον Κρις Κάφερι. Από εκεί και έπειτα, χωρίς να έχει ανακοινωθεί η διάλυση των Savatage, τα μέλη του σχήματος ασχολήθηκαν με άλλα πρότζεκτ και προσωπικές κυκλοφορίες, ενώ μεγάλη επιτυχία γνώρισε ο Όλιβα και αρκετοί από τους μουσικούς που πέρασαν από τους Savatage, με τους Trans-Siberian Orchestra.
Δισκογραφία
{|width="70%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά power metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά progressive metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά symphonic metal συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από τη Φλόριντα
Μάζι Όκα
Ο Μάζι Όκα (マシ・オカ), πραγματικό όνομα: Μασαγιόρι Όκα, 27 Δεκεμβρίου 1974) είναι Ιάπωνας ηθοποιός και δημιουργός οπτικών εφέ. Είναι περισσότερο γνωστός για το ρόλο του στην αμερικάνικη σειρά Heroes, όπου υποδύεται τον Χίρο Νακαμούρα. Πρόσφατα εμφανίστηκε στην ταινία Get Smart που βγήκε στους κινηματογράφους στις 20 Ιουνίου το 2008.
Βιογραφία
Ο Μάζι Όκα γεννήθηκε στο Τόκιο, στη Ιαπωνία. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν ενός μηνός, έτσι τον μεγάλωσε η μητέρα του και δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα του. Όταν ήταν έξι ετών, αυτός και η μητέρα του μετακόμισαν στο Κουίνς, στη Νέα Υόρκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Suck My Kiss
Το Suck My Kiss είναι το πέμπτο κομμάτι και το τρίτο single του πέμπτου άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers, Blood Sugar Sex Magik. Το "Suck My Kiss" κυκλοφόρησε το 1992 στις ΗΠΑ ως ραδιοφωνικό single και στην Αυστραλία σε μορφή CD single. Το βίντεο κλιπ αποτελείται από κομμάτια του ντοκιμαντέρ Funky Monks, που σκηνοθετήθηκε από τον Gavin Bowden. Περιέχει επίσης εικόνες των Αμερικανών στρατιωτών που επιστρέφουν από τον Πόλεμο του Κόλπου, όπως αποκάλυψε ο Anthony Kiedis στο Greatest Videos. Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στο Greatest Hits.
Ο Anthony Kiedis δήλωσε στις 9 Νοεμβρίου του 2010, ότι το τραγούδι μιλούσε για το στοματικό σεξ και για το πώς ένα αγόρι στο σχολείο του, το ζητούσε επανειλημμένα από κορίτσια.
Αν είναι από τα αγαπημένα των φανατικών του συγκροτήματος και παίχτηκε live πάνω από 200 φορές από το 1991 ως το 2003, το "Suck My Kiss" ερμηνεύτηκε μόνο τέσσερις φορές στην περιοδεία του Stadium Arcadium. Το τραγούδι επανεμφανίστηκε στην πρώτη νύχτα της Βορειοαμερικάνικης περιοδείας για τις ανάγκες του I'm with You, στην Τάμπα της Φλόριντα, και παίζεται τακτικά από τότε.
Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στα παιχνίδια "Guitar Hero III: Legends of Rock", "Rock Band" και "Rock Band 2", καθώς και σε ένα επεισόδιο των "Beavis and Butthead". Με βάση το Rolling Stone είναι το πέμπτο πιο αγαπημένο τραγούδι των θαυμαστών τις μπάντας.
Τραγούδι
CD Single (1992) (Αυστραλία):
Single (1992):
Κατηγορία:Τραγούδια των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Τραγούδια του 1991 Κατηγορία:Singles του 1992 Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Οιωνός (ταινία)
Ο Οιωνός είναι αμερικάνικο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν με τους Μελ Γκίμπσον και Χοακίν Φίνιξ.
Πλοκή
Η ταινία ήταν στις 10 μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες του 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου Κατηγορία:Δραματικές ταινίες τρόμου
Λάκκοι Χανίων
Οι Λάκκοι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην πρώην Επαρχία Κυδωνίας.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Το χωριό βρίσκεται περίπου στο κέντρο του Νομού Χανίων. Είναι χτισμένο στις πλαγιές δύο λόφων, με αμφιθεατρική διάταξη των σπιτιών. Το υψόμετρο στο κέντρο του χωριού, πλατεία "Σελί", είναι 510 μέτρα. Τα σπίτια του χωριού, χωρίς να είναι χτισμένα το ένα κοντά στο άλλο, σχηματίζουν ευδιάκριτες γειτονιές. Ένας ασφαλτοστρωμένος δρόμος, ο δρόμος Χανιά-Ομαλός, διασχίζει σα φίδι το χωριό στη διεύθυνση ΒΑ-ΝΔ. Από το δρόμο αυτό ξεκινούν πολλοί αγροτικοί δρόμοι που καταλήγουν σε διάφορες γειτονιές και τοποθεσίες του χωριού. Όλα τα σπίτια του χωριού έχουν θέα προς τα ψηλά Λευκά Όρη, που υψώνονται επιβλητικά, χίλια μέτρα ψηλότερα, στα νότια του χωριού.
Κλίμα
Οι Λάκκοι δεν έχουν πολύ νερό, υπάρχουν μόνο μικρές πηγές, στα χαμηλότερα σημεία του χωριού, οι οποίες συνήθως το καλοκαίρι στερεύουν. Οι κάτοικοι όμως, με προσωπική εργασία, έφεραν από τα βουνά, πριν από 40 περίπου χρόνια, νερό. Έτσι, το χωριό είναι καταπράσινο, με κήπους και μικρά περβόλια, και ανάμεσα να κυριαρχούν οι ελιές. Το κλίμα του χωριού είναι ξηρό και ευχάριστο αν και επηρεάζεται από τα κοντινά ψηλά βουνά και πλησιάζει προς το ηπειρωτικό. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ ήταν (στις 13 Φεβρουαρίου 2004) -7°C.
Ιστορία
Η ιστορία του χωριού ξεκινά κάπου στα τέλη του 11ου αιώνα με την άφιξη στη Κρήτη των δώδεκα αρχοντόπουλων. Ένας από τα αρχοντόπουλα ήταν και ο Λέοντας που επονομάστηκε Μουσούρος γιατί, πρώτος μπήκε στη Βλαχιά και σύντριψε τους Βλάχους. Ο Λέοντας Μουσούρος πήρε ως τιμάριο στη Κρήτη μια μεγάλη περιοχή, που τμήμα της ήταν και οι σημερινοί Λάκκοι.
Τα ιστορικά δεδομένα στα ενετικά χρόνια είναι ελάχιστα. Γνωρίζουμε ότι, ο Λακκιώτης οπλαρχηγός Πενταχτένης πήρε μέρος στην επανάσταση κατά των Ενετών του 1263. Το 1527 ο οικισμός ήταν ένα από τα κέντρα της επανάστασης του Γεωργίου Καντανολέου με επακόλουθο την καταστροφή των Λάκκων και ων υπόλοιπων επαναστατημένων χωριών και τον εκτοπισμό των κατοίκων τους.
Αργότερα ο οπλαρχηγός Μπίμπος συμμετείχε στην άμυνα του Ηρακλείου το 1669.
Μετά την κατάληψη της Κρήτης από τους Τούρκους, πέρασαν σχεδόν εκατό χρόνια μέχρι να ξεσπάσει η πρώτη επανάσταση, του Δασκαλογιάννη, στα Σφακιά, το 1770. Η επανάσταση αυτή πνίγηκε στο αίμα. Ακολούθησαν άλλες εννιά, μικρότερες ή μεγαλύτερες επαναστάσεις, μέχρι να αποκτήσει η Κρήτη την ελευθερία της. Στην επανάσταση του 1821, οι Φιλικοί της Κρήτης είχαν οργανώσει στα μεγάλα χωριά – και στους Λάκκους – ομάδες επαναστατών. Η Επανάσταση στη Δυτική Κρήτη, που κηρύχθηκε στις 29 Μαΐου του 1821 στην Παναγία τη Θυμιανή, γρήγορα επεκτάθηκε σε ολόκληρο το νησί. Οι Λακκιώτες που αυθόρμητα πύκνωσαν τις επαναστατικές γραμμές από την αρχή της επανάστασης, έφτασαν τους εκατό τριάντα οχτώ. Οι πεσόντες Λακκιώτες κατά την περίοδο της επανάστασης του 1821–1828 ήταν πενήντα εννέα. Μεγάλη όμως ήταν και η συμμετοχή των γυναικών στις επαναστάσεις για την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Τούρκους. Στη μεγάλη επανάσταση του 1866–1869 διακρίθηκαν πολλές Λακκιώτισες και ιδιαίτερα, η Κατερίνα Σταματάκη και η σημαιοφόρος της Ειρήνη Δρακουλέ. Όπως αναφέρει στην «Κρητικοπούλα» του ο Χατζη-Μιχάλης Γιάνναρης, πενήντα νέες από τους Λάκκους, με δική τους σημαία, πήραν μέρος σε σκληρές μάχες που διάρκεσαν τρεις μήνες.
Μετά την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Τούρκους, η Κρήτη συνέχισε να πρωτοστατεί στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες. Στο Μακεδονικό Αγώνα (1903–1908), οι Κρητικοί σήκωσαν το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα για την υπεράσπιση και την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Σ' αυτό τον αγώνα, από τους Λάκκους συμμετείχαν εβδομήντα ένας άντρες. Δεκάξι από αυτούς έμεινα για πάντα – τιμημένοι νεκροί – στα χώματα της Μακεδονίας.
Αλλά και στους Βαλκανικούς Πολέμους (1911–1913) συμμετείχαν, από την τότε αυτόνομη Κρήτη, εβδομήντα εννιά Λακκιώτες αγωνιστές. Και πάλι με βαρύ φόρο αίματος, με δεκαπέντε νεκρούς, οι Λάκκοι τίμησαν το πεδίο της μάχης. Επίσης, σημαντική ήταν και η συμμετοχή των Λακκιωτών στη μαύρη περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής (1922). Εφτά Λακκιώτες έμειναν για πάντα στα χώματα της Τουρκίας.
Στα πρόσφατα χρόνια οι Λακκιώτες συνέχισαν την παράδοση των προγόνων τους. Στη Μάχη της Κρήτης (20 Μαΐου του 1941) και στις μέρες που ακολούθησαν μετά, τετρακόσιοι ογδόντα πέντε άντρες και γυναίκες αντιστάθηκαν στους Γερμανούς κατακτητές. Την περίοδο αυτή, εξήντα οχτώ Λακκιώτες έδωσαν τη ζωή τους για τη λευτεριά της Ελλάδας. Άλλοι έμειναν για πάντα στα βουνά της Αλβανίας, άλλοι σκοτώθηκαν από τους Γερμανούς και αρκετοί από αυτούς ακολούθησαν τη μοίρα των ομήρων στα γερμανικά στρατόπεδα του Άουσβιτς και του Νταχάου. Βαρύ, όμως, ήταν το τίμημα, ίσως βαρύτερο από κάθε άλλη φορά, στις χειρότερες στιγμές της νεοελληνικής ιστορίας, στα μαύρα χρόνια του εθνικού διχασμού (1947–1950). Δεκαπέντε Λακκιώτες, κι από τις δυο πλευρές, σκοτώθηκαν από αδελφικό χέρι.
Σήμερα το χωριό ζει τις μέρες της παρακμής, καθώς σε αυτό έχουν παραμείνει λίγοι ηλικιωμένοι κάτοικοι. Το χωριό επισκέπτονται τους τελευταίους μήνες τουρίστες από όλο τον κόσμο, ενώ κάποιοι από αυτούς έχουν ήδη αγοράσει σπίτια και μένουν για μεγάλο μέρος του χρόνου εκεί. μικρογραφία|Βόλτα στους χιονισμένους Λάκκους
Το χωριό είναι πανέμορφο όλες τις εποχές του χρόνου, ιδιαίτερα όμως το χειμώνα το τοπίο είναι πανέμορφο και προσελκύει πλήθος επισκεπτών από τη γύρω περιοχή. μικρογραφία|Αγναντεύοντας από ψηλά
Οι Λάκκοι άνηκαν στο Δήμο Μουσούρων μέχρι και το 2011, χρονιά στην οποία ήρθε σε εφαρμογή το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», με το οποίο ο δήμος ενώθηκε με τους δήμους Πλατανιά, Βουκολιών και Κολυμβαρίου για να σχηματίσει το νέο Δήμο Πλατανιά.
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Οι Λάκκοι στα ριζίτικα τραγούδια
Με το ριζίτικο έχει τραγουδηθεί η ιστορία του τόπου, η οποία, με αυτό το τρόπο, επιβιώνει στη συλλογική μνήμη. Υπάρχουν πολλά ριζίτικα που αναφέρονται σε ηρωικούς τόπους και ανθρώπους. Πολλά, επίσης, ριζίτικα αναφέρονται στους Λάκκους, έμμεσα ή άμεσα: από τα εφτακόσια εξήντα πέντε ριζίτικα της συλλογής του Σταμάτη Αποστολάκη, τα 46 σχετίζονται με τους Λάκκους. Από αυτά, εφτά έχουν αποκλειστικό θέμα του Λάκκους. Τα τραγούδια αυτά είναι:
Παροιμίες
Ακολουθεί μια μικρή συλλογή παροιμιών από τους Λάκκους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Γιάνα Σιμάνκοβα
Η Γιάνα Σιμάνκοβα (γεννημένη στις 6 Απριλίου 1980) είναι Τσέχα πρώην διεθνής πετοσφαιρίστρια. Έχει ύψος 180εκ και αγωνιζόταν στη θέση της πασαδόρου.
Καριέρα
Η Γιάνα Σιμάνκοβα υπέγραψε το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο με την Κράλοβο Μπρνο, ομάδα της πατρίδας της, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004.
Το 2004 άφησε την Τσεχία και ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, στον οποίο παρέμεινε για τρία χρόνια κατακτώντας τρία πρωταθλήματα και δύο κύπελλα Ελλάδος. Το 2007 μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11, η Σιμάνκοβα ταξίδεψε στη Γαλλία για λογαριασμό της Σεντ Κλοντ Παρί, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2014, όταν και αποφάσισε να τερματίσει την επαγγελματική της καριέρα.
Διεθνείς συμμετοχές
Η Γιάνα Σιμάνκοβα ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Τσεχίας από το 2000 έως το 2009 έχοντας πραγματοποιήσει δεκάδες συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Ασημάκης Φωτήλας (νεότερος)
Ο Ασημάκης Φωτήλας (1932 - 1 Ιουνίου 1997), του Αριστοτέλη, ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε υπουργός στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1932 και καταγόταν από την ιστορική Καλαβρυτινή οικογένεια των Φωτηλαίων. Ο πατέρας του, Αριστοτέλης Φωτήλας ήταν βουλευτής. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση στη διάρκεια της δικτατορίας.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αχαΐας το 1961 με το ΠΑΜΕ, ενώ το 1963 προσχώρησε στην Ένωση Κέντρου.
Ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1977. Διορίστηκε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ την πρώτη μέρα του  1981 και αμέσως μετά τις πρώτες Ευρωεκλογές αντικαταστάθηκε ως ευρωβουλευτής από το Μανώλη Πονηρίδη.
Έπειτα από την πρώτη εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, τον Οκτώβριο του 1981 και του Ανδρέα Παπανδρέου έγινε Υφυπουργός Εξωτερικών. Από τις πρώτες του ενέργειες ήταν να υποβάλει στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων μια περιγραφή της σχέσης Ελλάδας - ΕΟΚ. Εξαιτίας ανάληψης δικής του πρωτοβουλίας, αναφορικά με την Πολωνία, απολύθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου στις αρχές του 1982 και μάλιστα ο ίδιος το έμαθε εν πτήσει. Από τις 5 Ιουλίου 1982 ως τις 28 Ιουνίου 1984 διετέλεσε υφυπουργός Προεδρίας.
Θάνατος
Ο Ασημάκης Φωτήλας πέθανε την 1η Ιουνίου του 1997 και κηδεύτηκε την επομένη ημέρα στην Πάτρα. Γιος του είναι ο Ιάσων Φωτήλας, βουλευτής.
Πηγές
Ασημάκης (νεότερος Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Προεδρίας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
Άγιος Ιωάννης Θεολόγος
μικρογραφία|δεξιά|Άποψη της συνοικίας Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Νέων Σεπολίων με τον ομώνυμο ναό της.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος (ή Νέα Σεπόλια) αποτελεί συνοικία του Δήμου Περιστερίου και τοποθετείται στο ΒΑ τμήμα του τρίτου γεωγραφικού διαμερίσματος της περιοχής (μαζί με την ευρύτερη περιοχή του Μπουρναζίου και Κουνέα-Κολοκυνθούς). Φυσικά όριά του Αγίου Ιωάννου Θεολόγου αποτελούν στο βόρειο τμήμα του η λεωφόρος Ανδρ. Παπανδρέου (σύνορα με δήμο Ιλίου), στο ανατολικό η λεωφόρος Κηφισού (σύνορα με δήμο Αθηναίων), στο δυτικό η λεωφόρος Κύπρου και στο νότιο η λεωφόρος Κωνσταντινουπόλεως (ως νοητή συνέχεια της οδού Δυρραχίου - Σεπόλια). Η περιοχή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου πήρε το όνομά της από την ομώνυμη εκκλησία, η οποία βρίσκεται μεταξύ των οδών Αγίου Ιωάννου Θεολόγου, Οίτης και Λευκωσίας.
Αξιοθέατα
Επίσης, στη διασταύρωση των οδών Σολωμού και Κωνσταντινουπόλεως, βρίσκεται ο ναΐσκος του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου ή, όπως ονομάζεται από τους κατοίκους της περιοχής, "Αγιαννάκης", ο οποίος υπήρξε ιδιωτική εκκλησία της οικογένειας των Φαμελιάρηδων.
Σχετική Βιβλιογραφία
Αγιος Ιωάννης Θεολόγος
Μιθριδάτης Α΄ της Παρθίας
Ο Μιθριδάτης Α΄ της Παρθίας (195 π.Χ. - 138 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της δυναστείας των Αρσακιδών από το 165 π.Χ. έως το 138 π.Χ., όταν διαδέχθηκε τον αδελφό του, Φραάτη Α' της Παρθίας. Ήταν γιος του βασιλιά των Πάρθων Πριαπάτιου διάδοχος του αδελφού του Φραάτη Α΄ των Πάρθων. Ήταν ο πρώτος βασιλιάς που έκανε την Παρθία μεγάλη πολιτική δύναμη της εποχής του. Νίκησε τον Ελληνο - βακτριανό βασιλιά Ευκρατίδη (167 π.Χ.) καταλαμβάνοντας τη Βακτριανή, ολόκληρη την περιοχή της Αρίας με την πόλη του Χεράτ. Ήταν η πρώτη μεγάλη νίκη που έδωσε ισχύ στο βασίλειο του, το 144 π.Χ.. Αργότερα καταλαμβάνει τη Βαβυλώνα, το 141 π.Χ. τη Μηδία. Το 139 π.Χ. νίκησε τον Σελευκίδη βασιλιά Δημήτριο Β΄ τον Νικάτωρα στην Περσία καταλαμβάνοντας και την Περσία. Ο Μιθριδάτης Α' έδωσε στον εαυτό του τον τίτλο του "βασιλέως των βασιλέων" θεωρώντας τον εαυτό του διάδοχο του Δαρείου Α΄ του μέγα. Σε αυτό είχε συντελέσει η επικρατούσα άποψη που υπήρχε στη δυναστεία των Αρσακιδών βασιλέων ότι κατάγονταν από τον Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη Β'. Τον Δημήτριο τον κράτησε ο Μιθριδάτης αιχμάλωτο για μια δεκαετία αλλά του φέρθηκε πολύ καλά, αργότερα πήρε σύζυγο την κόρη του Ροδογύνη. Λάτρης του Ελληνικού πολιτισμού έκοψε πολλά νομίσματα Ελληνιστικής μορφής με την παράσταση και το όνομά του. Σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον του Σελευκίδη βασιλιά Αντίοχου Ζ΄ του Σιδήτη αδελφού του αιχμάλωτου Δημητρίου. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Φραάτης Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Θεόδωρος Τριποτσέρης
O Θεόδωρος Τριποτσέρης (γεννημένος στις 4 Μαρτίου 1986, Αθήνα) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού το 2004. Στη συνέχεια, έπαιξε για την Ανόρθωση, τον Λεβαδειακό, την ΑΕΛ, τη Δόξα Δράμας, την Καβάλα και τον ΟΦΗ.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει αγωνιστεί στις Εθνικές Νέων (3 συμ.) και Ελπίδων (7 συμ., 1 γκολ) της Ελλάδας.
Call the Doctor
Το "Call the Doctor" είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ των Sleater-Kinney. Ήταν το πρώτο άλμπουμ στο οποίο έκανε παραγωγή ο μακροχρόνιος συνεργάτης της μπάντας, John Goodmanson. Κυκλοφόρησε στις 25 Μαρτίου του 1996 από την Chainsaw Records. Το άλμπουμ πήρε πολύ καλές κριτικές. Το άλμπουμ γράφτηκε μέσα σε 3 εβδομάδες και ηχογραφήθηκε μέσα σε 4 μέρες. Το άλμπουμ θεωρείται ως το πρώτο σοβαρό άλμπουμ της μπάντας καθώς οι Corin Tucker και Carrie Brownstein άφησαν τα αρχικά τους συγκροτήματα, Heavens to Betsy και Excuse 17, την εποχή της ηχογράφησης του άλμπουμ ώστε να αφοσιωθούν στους Sleater-Kinney.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996 Κατηγορία:Δισκογραφία των Sleater-Kinney
Dance Me to the End of Love
Το "Dance Me to the End of Love" είναι τραγούδι του Λέοναρντ Κόεν, του 1984, το οποίο συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά στον δίσκο Various Positions. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single, το οποίο, μεταξύ άλλων έφτασε στο νούμερο 14 των ισπανικών charts και στο 42ο στα γαλλικά. Το κομμάτι ακολουθεί μοτίβα από το ελληνικό είδος του χασάπικου, επιρροές που μάλλον ο Κόεν άντλησε από τη διαμονή του στην Ύδρα, ενώ ο ρυθμός του είναι 4/4. Το τραγούδι πλέον είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα του Κοέν, ενώ έχει διασκευαστεί πολυάριθμες φορές. Αν και το κομμάτι είναι ένα από τα πιο γνωστά ερωτικά τραγούδια, ουσιαστικά πρόκειται για μία έμπνευση από το Ολοκαύτωμα.
Παραπομπές
<References/>
Δήμος Πολυγύρου (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Πολυγύρου του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Πολυγύρου και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Πολυγύρου. Βρίσκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού και συνόρευε με τους δήμους Ανθεμούντα,   Αρναίας,  Ζερβοχωρίων,  Ορμυλίας,  Σιθωνίας και   Μουδανιών,. Καταλάμβανε έκταση 470.900 στρεμμάτων και είχε συνολικό πληθυσμό 10.721 κατοίκους (οι 6.232 από αυτούς ζουν στην πόλη του Πολυγύρου).
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
κατηγορία:δήμοι του νομού Χαλκιδικής
Βαλ-ντε-Μαρν
Το Βαλ-ντε-Μαρν (γαλλικά: Val-de-Marne) είναι γαλλικός νομός στα νοτιοανατολικά της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού, στην περιοχή Ιλ-ντε-Φρανς. Ο νομός οφείλει το όνομά του στον ποταμό Μάρνη, που τον διασχίζει και στην κοιλάδα του.
Πρωτεύουσα του νομού είναι το Κρετέιγ και υπονομαρχίες οι κοινότητες Νοζάν-συρ-Μαρν και Λ'Αι-λε-Ροζ. Το 2017 ο νομός είχε 1.387.926 κατοίκους, σημειώνοντας αύξηση 3,44% σε σχέση με το 2012.
Το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών (INSEE) και το Ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 94.
Οι κάτοικοι του νομού ονομάζονται Βαλ-ντε-Μαρναί (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Οι 3 νομοί γύρω από το Παρίσι μικρογραφία|370x370εσ|Θέση του νομού Βαλ-ντε-Μαρν στην περιοχή [[Ιλ-ντε-Φρανς]] Ο νομός Βαλ-ντε-Μαρν μαζί με τους νομούς Σεν-Σαιν-Ντενί και Ω-ντε-Σεν είναι οι τρεις μικροί νομοί της Ιλ-ντε-Φρανς που αποτελούν ένα δαχτυλίδι, γνωστό ως Petite Couronne, γύρω από το Παρίσι. Από την 1η Ιανουαρίου 2016 ο νομός Βαλ-ντε-Μαρν περιλαμβάνεται στη Μητρόπολη του Μεγάλου Παρισιού (Métropole du Grand Paris).
Συνορεύει στα βορειοανατολικά με το νομό Σεν-Σαιν-Ντενί, στα ανατολικά με το νομό Σεν-ε-Μαρν, στα νότια με το νομό Εσόν, στα δυτικά με τα Ω-ντε-Σεν και προς τα βορειοδυτικά με το Παρίσι.
Αυτός ο νομός στα προάστια του Παρισιού είναι πολύ αστικοποιημένος, αλλά διατηρεί ορισμένους σπάνιους αγροτικούς χώρους στα νοτιοανατολικά, στην πλαγιά του οροπεδίου Μπρι.
Εκτός από τους ποταμούς Σηκουάνα και Μάρνη, 3 άλλα μικρότερα υδάτινα ρεύματα διασχίζουν επίσης το νομό καθώς και ο ποταμός Υέρ στο νότιο τμήμα του νομού. Υπάρχει επίσης η λίμνη Κρετέιγ με επιφάνεια περίπου 40 εκτάρια. Το μέσο υψόμετρο είναι 50 μέτρα, με περίπου 30 μέτρα στο επίπεδο του Παρισιού και 126 μέτρα στο επίπεδο του οροπεδίου του Βιλζουίφ.
Ο νομός έχει 22 περιφερειακά πάρκα,όπως τον Ροδώνα στο Λ'Αι-λε-Ροζ. Υπάρχουν επίσης ορισμένες προστατευόμενες φυσικές περιοχές όπως τα νησιά Μαρν.
Ιστορία
Ο νομός Βαλ-ντε-Μαρν δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1968, κατ' εφαρμογή του νόμου της 10ης Ιουλίου 1964. Δημιουργήθηκε από κοινότητες που ανήκαν στο νοτιοανατολικό τμήμα του παλαιού νομού Σεν (29 κοινότητες) και ένα μικρό τμήμα της περιοχής Σεν-ε-Ουάζ (18 κοινότητες).
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|320x320εσ|Τα διοικητικά διαμερίσματα του νομού Βαλ-ντε-Μαρν Ο νομός Βαλ-ντε-Μαρν χωρίζεται σε 3 διοικητικά διαμερίσματα, 25 καντόνια και 47 κοινότητες:
Πόλεις
Οι κυριότερες πόλεις του νομού:
Οικονομία
Οι τομείς οικονομικής δραστηριότητας στο νομό Βαλ-ντε-Μαρν εξειδικεύτηκαν στον κινηματογράφο και την υγεία με τη συγκέντρωση γνωστών νοσοκομείων και ερευνητικών κέντρων, ειδικότερα ο νομός είναι δεύτερος σε εθνικό επίπεδο, μετά το Παρίσι, στην κλινική ιατρική. Το οικονομικό κέντρο του Ορλί είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος πάροχος θέσεων εργασίας στην Ιλ-ντε-Φρανς με 60.000 θέσεις εργασίας.
Ένα από τα ισχυρά σημεία του νομού είναι οι καλές υποδομές μεταφορών στις πύλες του Παρισιού: αεροπορικές, οδικές, σιδηροδρομικές και ποτάμιες. Μια άλλη σημαντική δραστηριότητα είναι ο τομέας της υψηλής τεχνολογίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοί της Ιλ-ντε-Φρανς Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Λε Γκρα
Το Λε Γκρα (γαλλικά: Les Gras) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Όσκαρ Βιζάρι
Ο Όσκαρ Βιζάρι (γεννημένος στις 23 Φεβρουαρίου 1970) είναι Αργεντινός, με ιταλική υπηκοότητα παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 195εκ και αγωνιζόταν στη θέση του ακραίου.
Καριέρα
Ο Όσκαρ Βιζάρι υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Μπάνκο Ντε Κόρδοβα, ομάδα της πατρίδας του, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1990.
Το 1990 λοιπόν, αποφάσισε να αφήσει την Αργεντινή και να ταξιδέψει στην Ιταλία για λογαριασμό της Μπρέσια, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια.
Το καλοκαίρι του 1992 μετεγγράφη στην επίσης ιταλική Ματσεράτα, στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια, μέχρι που το 1998 μεταπήδησε στην Κατάνια. Την αγωνιστική περίοδο 1999-00 αγωνίστηκε με τα χρώματα της Ροβέρε Καριφάνο, ενώ επόμενος σταθμός στην καριέρα του αποτέλεσε η Έσσε Λορέτο.
Το 2003 άφησε την Ιταλία και ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της ΑΕΚ, ωστόσο ένα χρόνο αργότερα μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Οι συνεχόμενοι τραυματισμοί που είχε κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στον Ολυμπιακό τον οδήγησαν στο να τερματίσει την επαγγελματική του καριέρα λίγο καιρό αργότερα.
Διεθνείς συμμετοχές
Αν και Αργεντίνος, ο Βιζάρι απέκτησε την ιταλική υπηκοότητα και αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ιταλίας, με την οποία πραγματοποίησε δεκάδες συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΑΕΚ
Πεταλού Μεγανησίου
Η Πεταλού ή Πεταλίδα ή Πεταλά  είναι μία ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου Πελάγους. Ανήκει στο νομό Λευκάδας και στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Τηλεβοεϊδών νήσων. Βρίσκεται νοτιοδυτικά του Μεγανησίου και βορειοδυτικά του Κύθρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επτάνησα Κατηγορία:Νομός Λευκάδας Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Γαλάτεια Καζαντζάκη
Η Γαλάτεια Καζαντζάκη (Ηράκλειο Κρήτης, 8 Μαρτίου 1881 - Αθήνα, 17 Νοεμβρίου 1962) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και συγγραφέας. Ήταν κόρη του λόγιου εκδότη Στυλιανού Αλεξίου. Το 1911 παντρεύτηκε τον συγγραφέα Νίκο Καζαντζάκη και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1926 χώρισε με τον Ν. Καζαντζάκη και το 1933 παντρεύτηκε τον ποιητή και κριτικό Μάρκο Αυγέρη. Υπήρξε στρατευμένη στα κομμουνιστικά ιδανικά της και συνέδεσε την λογοτεχνία της με διάφορες πτυχές του ελληνικού βίου της εποχής.
Βιογραφικά Στοιχεία
Η Γαλάτεια γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 8 Μαρτίου 1881 και το πατρικό της επίθετο ήταν Αλεξίου. Ήταν η πρωτότοκη κόρη του τυπογράφου, εκδότη και λόγιου Στυλιανού Αλεξίου. Σπούδασε στη «Γαλλική Σχολή Ηρακλείου», το καθολικό σχολείο των Καλογραιών του Αγίου Ιωσήφ, όπου μεταξύ άλλων έμαθε άπταιστα τη γαλλική γλώσσα. Αδέλφια της ήταν η συγγραφέας Έλλη Αλεξίου, ο ποιητής και φιλόλογος Λευτέρης Αλεξίου και ο Ραδάμανθυς Αλεξίου (παππούς του μουσικού Παύλου Σιδηρόπουλου).
Ήταν η πρώτη σύζυγος του Νίκου Καζαντζάκη, με τον οποίο γνωρίστηκε το 1901 και παντρεύτηκε τον Οκτώβριο του 1911 στο εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου, στο Ηράκλειο της Κρήτης, παρά τη θέληση του πατέρα του Καζαντζάκη, Μιχάλη. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Αθήνα. Χώρισαν το 1926, αλλά, για να συναινέσει στην έκδοση του διαζυγίου, η Γαλάτεια έθεσε ως όρο να κρατήσει το επώνυμο τού Καζαντζάκη, με το οποίο και συνέχισε τη συγγραφική της πορεία. Από το 1926 θα συμβιώσει με τον διανοούμενο της Αριστεράς, ποιητή και κριτικό, Μάρκο Αυγέρη, τον οποίο παντρεύτηκε το 1933.
Ιδεολογικά, ανήκε στον χώρο της Αριστεράς, με ριζοσπαστικές και φεμινιστικές απόψεις. Πολιτικά, υπήρξε στρατευμένη στα κομμουνιστικά ιδανικά της με ενεργή συμμετοχή στην Εργατική Βοήθεια του ΚΚΕ αλλά και στο περιοδικό «Πρωτοπόροι» και συνέδεσε τη λογοτεχνία της με διάφορες πτυχές του ελληνικού βίου της εποχής. Κατά τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά διώχτηκε από το μεταξικό καθεστώς, που την συνέλαβε το 1938 και της απαγόρευσε να ‘δημοσιεύει ενυπόγραφα’.
Απεβίωσε στις 17 Νοεμβρίου 1962 στην Αθήνα, έπειτα από αυτοκινητιστικό δυστύχημα, σε ηλικία 81 ετών.
Το Έργο της
Στα ελληνικά γράμματα έγινε γνωστή με τη δημοσίευση του πρώτου της μυθιστορήματος, «Ridi, pagliaccio» (Γέλα, παλιάτσο), υπό μορφήν ημερολογίου, στο περιοδικό Νουμάς το 1909 (Τεύχη 340-343).
Παράλληλα ασχολήθηκε με τη συγγραφή θεατρικών έργων. Το 1925 ανεβάστηκε από το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» το τρίπρακτο έργο της «Πληγωμένα Πουλιά». Το 1931 από τη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου το τρίπρακτο: «Ενώ το πλοίο ταξιδεύει». Το 1959 κυκλοφόρησε ο τόμος: «Αυλαία», όπου περιέχονται εννέα τρίπρακτα δράματα και οκτώ μονόπρακτα.
Η Γαλάτεια Καζαντζάκη έχει βραβευθεί για τη συγγραφή αναγνωστικών βιβλίων για όλες τις τάξεις του Δημοτικού.