cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύνταγμα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν
Σύνταγμα του 1937
Στις 23 Ιουνίου 1937, μετά την υιοθέτηση του Συντάγματος της ΡΣΟΣΔ του 1937 από το έκτακτο 10ο Συνέδριο των Σοβιέτ της Μπασκιρικής ΑΣΣΔ, εγκρίθηκε το Σύνταγμα της Μπασκιρικής ΑΣΣΔ (που εγκρίθηκε στις 2 Ιουλίου 1940 από το Ανώτατο Σοβιέτ της ΡΣΟΣΔ).
Άρθρο 1: Η αυτόνομη σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία της Μπασκιρίας είναι σοσιαλιστικό κράτος των εργατών και των αγροτών.
Σύνταγμα του 1978
Το σύνταγμα εγκρίθηκε στις 30 Μαΐου 1978 στην 13η Έκτακτη Σύνοδο του Ανώτατου Συμβουλίου της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μπασκιρίας.
Άρθρο 1: Η αυτόνομη σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία της Μπασκιρίας είναι σοσιαλιστικό κράτος που εκφράζει τη βούληση και τα συμφέροντα των εργατών, των αγροτών και των διανοούμενων, του εργατικού λαού της δημοκρατίας όλων των εθνικοτήτων.
Σύνταγμα του 1993
Το Σύνταγμα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν εγκρίθηκε από το Ανώτατο Συμβούλιο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν στις 24 Δεκεμβρίου 1993 με τίτλο ΒΣ-22/15. Η δημοκρατία ανακηρύσσεται δημοκρατικό κράτος-κράτος δικαίου οικοδομώντας τις σχέσεις της με τη Ρωσική Ομοσπονδία βάσει των διμερών συνθηκών και συμφωνιών και των ισότιμων θεμάτων.
Στις 3 Νοεμβρίου 2000, η Κρατική Συνέλευση - Κουρουλτάι της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν ενέκρινε το νόμο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν "για την εισαγωγή των τροποποιήσεων του Συντάγματος της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν". Στις 3 Δεκεμβρίου 2002, η υιοθέτηση του νόμου «για τις τροποποιήσεις και προσθήκες στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν» ολοκλήρωσε αποτελεσματικά τη συνταγματική μεταρρύθμιση που ξεκίνησε την άνοιξη του 2002 με πρωτοβουλία του Προέδρου της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.
Η επικαιροποιημένη έκδοση του Συντάγματος της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν περιέχει ορισμένες βασικές διατάξεις που αποσκοπούν στην περαιτέρω εναρμόνιση των σχέσεων με το ομοσπονδιακό κέντρο, στη βελτιστοποίηση της κρατικής δομής εντός της δημοκρατίας, στην σαφέστερη κατανομή των εξουσιών μεταξύ των κυβερνητικών υπηρεσιών και των κρατικών φορέων που τους εκπροσωπούν, στην ενίσχυση της δημοκρατίας στην άσκηση δημοσίων λειτουργιών και τις ελευθερίες του ανθρώπου και του πολίτη. Συνολικά, έγιναν περίπου 10 τροποποιήσεις και τώρα συμμορφώνεται πλήρως με την ομοσπονδιακή νομοθεσία.
Το κείμενο του Συντάγματος έχει εκδοθεί για τον πληθυσμό στο έδαφος της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.
Σύνθεση
Αποτελείται από:
Η Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν είναι δημοκρατικό κράτος δικαίου εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας και εκφράζει τη θέληση και τα συμφέροντα ολόκληρου του πολυεθνικού λαού της δημοκρατίας. Τα ονόματα "Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν" και "Μπασκορτοστάν" θεωρούνται ισοδύναμα.
Η κρατική δικαιοδοσία της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν καλύπτει τη δημοκρατία του Μπασκορτοστάν, ενώ η Ρωσική Ομοσπονδία και η Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν έχουν κοινή δικαιοδοσία στο έδαφος της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Η Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν έχει δική της επικράτεια, πληθυσμό, σύστημα κυβερνητικών οργάνων, Σύνταγμα και νομοθεσία, κρατικές γλώσσες και κρατικά σύμβολα της Δημοκρατίας.
Κεφάλαιο 2: Δικαιώματα, ελευθερίες και καθήκοντα ενός προσώπου και ενός πολίτη.
Κεφάλαιο 3: Διοικητική, εδαφική δομή και πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.
Κεφάλαιο 4: Νομοθετική εξουσία.
Κεφάλαιο 5: Εκτελεστική εξουσία
Κεφάλαιο 6: Τοπικές αρχές της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.
Κεφάλαιο 7: Δικαστική εξουσία.
Κεφάλαιο 8: Τοπική αυτοδιοίκηση.
Κεφάλαιο 9: Χρηματοδότηση και προϋπολογισμός.
Κεφάλαιο 10: Κρατικά σύμβολα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.
Κεφάλαιο 11: Διαδικασία τροποποίησης και συμπλήρωσης του Συντάγματος της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.
Χαρακτηριστικά του Συντάγματος της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν
δεξιά|μικρογραφία|95x95εσ| Οικόσημο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν Στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν αναγνωρίζονται ιδιωτικές, κρατικές, δημοτικές και άλλες μορφές ιδιοκτησίας και παρέχεται ίση προστασία.
Οι κρατικές γλώσσες της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν είναι τα μπασκιρικά και τα ρωσικά. Ο αρχηγός της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν υποχρεούται να μιλά τις κρατικές γλώσσες της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.
Ο καθένας έχει το δικαίωμα να καθορίζει και να δηλώνει την εθνικότητά του. Κανείς δεν μπορεί να αναγκαστεί να καθορίσει και να υποδείξει την εθνικότητά του.
Το εθνικό έμβλημα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν, σύμφωνα με το Σύνταγμα, είναι: εικόνα του μνημείου του Σαλαβάτ Γιουλάγιεφ περικυκλωμένο από τον ήλιο και τις ακτίνες του, πλαισιωμένο από ένα εθνικό στολίδι με εικόνες ενός κουρά, μια κορδέλα ζωγραφισμένη στα χρώματα της κρατικής σημαίας της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν, με την επιγραφή «Μπασκορτοστάν» στο λευκό πεδίο.
Η εθνική σημαία της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν αποτελείται, σύμφωνα με το Σύνταγμα, από: ένα τρίχρωμο πλαίσιο αποτελούμενο από οριζόντιες ρίγες ίσου πλάτους: η άνω ρίγα είναι μπλε, η μέση είναι λευκή και η κατώτερη ρίγα είναι πράσινη. Στο κέντρο της λευκής λωρίδας απεικονίζεται ένα χρυσό έμβλημα - ένας κύκλος, μέσα στο οποίο υπάρχει ένα λουλούδι κουράι, αποτελούμενο από επτά πέταλα.
Συνταγματικό Δικαστήριο της Δημοκρατίας Μπασκορτοστάν
Από τις 27 Μαρτίου 1996, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν έχει δικαιοδοσία στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν. Απαρτίζεται από τέσσερις δικαστές που εκλέγονται για περίοδο δέκα ετών (επί του παρόντος τρεις δικαστές διορίζονται για περίοδο δώδεκα ετών).
Τα καθήκοντα του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν είναι τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν Μπασκορτοσταν
ΑΕΚ/Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα
Η ΑΕΚ/Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τον Άγιο Θεράπων Λεμεσού της επαρχίας Λεμεσού. Η ομάδα είχε συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία και στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Ως έδρα χρησιμοποιούσε το Στάδιο ΑΕΚ Καθολικής.
Ιστορία
Η ΑΕΚ/Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα ιδρύθηκε το 1997 από την ενοποίηση της ΑΕΚ Καθολικής και του Αχιλλέα Αγίου Θεράποντος. Χρώματα είχε το μπλε, το κίτρινο και το άσπρο. Την περίοδο 1996-97 ο Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα είχε προβιβαστεί στη Γ΄ κατηγορία και έτσι η ΑΕΚ/Αχιλλέας πήρε τη θέση του στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1997-98 (η ΑΕΚ Καθολικής είχε υποβιβαστεί στη Δ΄ κατηγορία την περίοδο 1996-97). Από την πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα η ομάδα εξασφάλισε την άνοδο της στη Β΄ κατηγορία.
Την περίοδο 1998--99 τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας, την υψηλότερη στην ιστορία της. Τα επόμενα χρόνια η ομάδα ανεβοκατέβαινε μεταξύ Β΄ κατηγορίας και Γ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 2004-05 τερμάτισε στην 14η θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε. Το 2005 αποχώρησε από την δύναμη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) λόγω οικονομικών προβλημάτων και στη συνέχεια διαλύθηκε.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1997 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Άγιος Θεράπων Λεμεσού
Κωνσταντίνος Βλασόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Βλασόπουλος ήταν γιος του Ιωάννη Βλασόπουλου.
Είχε διατελέσει υποπρόξενος της Ρωσίας στην Πύλο και το 1827 στη Σύρο. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Πύλο ξυλοκοπήθηκε αγρίως από τις Οθωμανικές αρχές με την κατηγορία ότι παρείχε διευκολύνσεις στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη για να κάνει απόβαση στη Μάνη.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Βλασοπούλου Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κατάρρευση κτιρίου στη Σαβάρ το 2013
thumb|250px|Σκηνή από τις προσπάθειες διάσωσης Το κτίριο Ράνα Πλάζα στην Σαβάρ, 30 χιλιόμετρα μακριά από την Ντάκα, πρωτεύουσα του Μπανγκλαντές, κατέρρευσε τις 24 Απριλίου 2013, με αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον 1.127 ανθρώπων (μετά τις 13 Μαΐου σταμάτησαν οι προσπάθειες ανάσυρσης νεκρών) και τον τραυματισμό περίπου 2.450. Το κτίριο φιλοξενούσε πέντε υφαντουργίες, οι οποίες συνδέονται κυρίως με την ισπανική εταιρεία Mango και την βρετανική Primark, μια τράπεζα και γραφεία και κατέρρευσε στη πρωινή ώρα αιχμής. Θεωρείται το χειρότερο εργατικό ατύχημα στη χώρα, και το φονικότερο βιομηχανικό ατύχημα που έχει συμβεί μετά τη διαρροή χημικών στο Μποπάλ το 1984.
Υπόβαθρο
Ο τομέας των υφαντουργιών στο Μπανγκλαντές είναι μια από τις κύριες πηγές εισοδήματος στη χώρα, ενώ το Μπανγκλαντές είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής έτοιμων υφασμάτων στο κόσμο. Σε αυτόν εργάζονται περίπου 3,6 εκατομμύρια άνθρωποι. Προμηθευτές των υφασμάτων είναι κυρίως εταιρείες στη Δύση. Έχουν εκφραστεί πολλές φορές φόβοι για την ασφάλεια των εργαζομένων στον τομέα. Πέντε μήνες πριν την κατάρρευση είχε προηγηθεί πολύνεκρη πυρκαγιά σε άλλο εργοστάσιο υφαντουργίας στη Ντάκα, με περισσότερους από 100 νεκρούς.
Το κτίριο Ράνα Πλάζα ήταν ιδιοκτησία του Σοχέλ Ράνα, μέλος του κυβερνόντος κόμματος. Πέρα από τα εργοστάσια υφαντουργίας, στο κτίριο βρισκόταν μια τράπεζα και διάφορα άλλα καταστήματα. Οι εργάτες που δούλευαν στο κτίριο είχαν παραπονεθεί για ρωγμές σε αυτό, αλλά αγνοήθηκαν από τους υπεύθυνους, οι οποίοι τους υποχρέωσαν να συνεχίσουν και την επόμενη μέρα την εργασία τους. Στα μέσα ενημέρωσης του Μπανγκλαντές αναφέρεται ότι το κτίριο είχε ελεγχθεί την προηγουμένη από επιθεωρητές, οι οποίοι ζήτησαν την εκκένωση του κτιρίου. Ενώ η τράπεζα και τα καταστήματα εκκενώθηκαν, οι εργάτες των υφαντουργείων αναγκάστηκαν να δουλέψουν.
Αντίκτυπος
Την επομένη του δυστυχήματος, δεκάδες χιλιάδες εργάτες απήργησαν σε όλη τη χώρα σε ένδειξη συμπαράσταση στα θύματα της κατάρρευσης, με αποτέλεσμα το κλείσιμο εκατοντάδων μονάδων παραγωγής ενδυμάτων. Η μέρα κηρύχθηκε ημέρα εθνικού πένθους, με τις σημαίες να κυματίζουν μεσίστιες. Την επομένη, τις 26 Απριλίου, εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες συμμετείχαν σε μια ογκώδη διαδήλωση. Το οργισμένο πλήθος ανέτρεψε αυτοκίνητα, έκαψε λάστιχα, προσπάθησε να πυρπολήσει καταστήματα και ανάγκασε εργοστάσια να κλείσουν. Η αστυνομία χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει σφαίρες από καουτσούκ και δακρυγόνα για τους απωθήσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:2013 Κατηγορία:Μπανγκλαντές Κατηγορία:Βιομηχανικά ατυχήματα Κατηγορία:Εταιρικά σκάνδαλα
ΝΑΤΟ
Η συμμαχία αυτή υπογράφτηκε τον Απρίλιο του 1949 στην Ουάσινγκτον από 12 χώρες της Ευρώπης και της Bόρειας Αμερικής (Βέλγιο, Γαλλία, Δανία, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Ισλανδία, Ιταλία, Καναδάς, Κάτω Χώρες, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Πορτογαλία). Το 1952 προσχώρησαν στη συμμαχία η Ελλάδα και η Τουρκία και το 1955 η τότε Δυτική Γερμανία. Η προσχώρηση της τελευταίας προκάλεσε ως αντίδραση τη σύναψη του συμφώνου της Βαρσοβίας από τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης. Από τη δεκαετία του 1980 και ιδιαίτερα από το 1999 και έπειτα εντάχθηκαν στη συμμαχία και άλλες χώρες της Ευρώπης. Η τελευταία διεύρυνση έγινε το 2023 και έτσι σήμερα η Βορειοατλαντική Συμμαχία (ΝΑΤΟ) αριθμεί 31 χώρες μέλη.
Το ανώτατο όργανο της Συμμαχίας είναι το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο (North Atlantic Council), με έδρα τις Βρυξέλλες στο Βέλγιο. Αποτελεί το κύριο σώμα και αντιπροσωπεύεται από τους υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας των κρατών-μελών. Συνέρχεται δύο φορές το χρόνο, ενώ μία μόνιμη ομάδα είναι το εκτελεστικό του όργανο και συνέρχεται επί εβδομαδιαίας βάσης. Πρόεδρος του συμβουλίου είναι ο Γενικός Γραμματέας (πρώτος γραμματέας εκλέχτηκε ο Άγγλος λόρδος Ισμέι (Ismay) το 1952, ο οποίος και τότε είχε παρατηρήσει σκωπτικά ότι «ο σκοπός του ΝΑΤΟ είναι να κρατά τους Αμερικανούς μέσα, τους Ρώσους έξω και τους Γερμανούς κάτω». Μία φορά κάθε δύο χρόνια διεξάγεται η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ, στην οποία μετέχουν οι Αρχηγοί των Κρατών-Μελών (πρόεδροι και πρωθυπουργοί). Άλλο ανώτατο όργανο του ΝΑΤΟ είναι η Στρατιωτική Επιτροπή (Military Committee), η οποία αποτελείται από τους Αρχηγούς των Γενικών Επιτελείων (Α/ΓΕΕΘΑ) όλων των κρατών-μελών και συνέρχεται δύο φορές το χρόνο, ενώ μία μόνιμη ομάδα είναι το εκτελεστικό όργανο της Στρατιωτικής Επιτροπής και συνέρχεται επί εβδομαδιαίας βάσης.
Δομές
Η κύρια έδρα του ΝΑΤΟ βρίσκεται στη Boulevard Léopold III/Leopold III-laan, B-1110 Brussels, η οποία βρίσκεται στο Χάρεν, τμήμα του δήμου της πόλης των Βρυξελλών. Στις 25 Μαΐου 2017 ολοκληρώθηκε η κατασκευή ενός νέου κτιρίου για τη στέγαση της έδρας, σε κοντινή απόσταση από την πρώτη, και η μετεγκατάσταση των υπηρεσιών αναμένεται να γίνει σταδιακά μέχρι το τέλος του ίδιου έτους.
Ο σχεδιασμός είναι μια προσαρμογή του αρχικού βραβευμένου συστήματος σχεδιασμένου από τον Μισέλ Μοσεσιάν και την ομάδα του, ενώ ο ίδιος έχει ένα σχέδιο εταιρικής σχέσης με τη Skidmore, Owings & Merrill.
Το προσωπικό στο Αρχηγείο αποτελείται από τις εθνικές αντιπροσωπείες των χωρών μελών και περιλαμβάνει πολιτικά και στρατιωτικά γραφεία συνδέσμου και αξιωματικούς ή διπλωματικές αποστολές και διπλωμάτες των χωρών εταίρων, καθώς και το Διεθνές Επιτελείο (International Staff) και το Διεθνές Στρατιωτικό Επιτελείο (International Military Staff) πλαισιωμένο από το προσωπικό των μελών των ενόπλων δυνάμεων των κρατών μελών. Μη κυβερνητικές ομάδες πολιτών έχουν επίσης προάγει την υποστήριξη του ΝΑΤΟ, σε γενικές γραμμές κάτω από το έμβλημα του κινήματος Ατλαντικού Συμβουλίου/Ομοσπονδίας Ατλαντικού Συμφώνου (Atlantic Council/Atlantic Treaty Association).
Συμβούλιο ΝΑΤΟ
thumb|200px|Λογότυπο του ΝΑΤΟ Όπως κάθε συμμαχία, το ΝΑΤΟ διοικείται από τα 30 κράτη-μέλη της. Ωστόσο, η Βορειοατλαντική Συνθήκη (North Atlantic Treaty) και άλλες συμφωνίες περιγράφουν πώς οι αποφάσεις πρέπει να γίνονται στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Κάθε ένα από τα 30 μέλη του στέλνει μια αντιπροσωπεία ή αποστολή στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες. Το ανώτερο μόνιμο μέλος της κάθε αντιπροσωπείας είναι γνωστό ως Μόνιμος Αντιπρόσωπος (Permanent Representative) και είναι γενικά ένας ανώτερος δημόσιος υπάλληλος ή ένας έμπειρος πρεσβευτής (και κάτοχος διπλωματικού αξιώματος). Αρκετές χώρες έχουν διπλωματικές αποστολές στο ΝΑΤΟ μέσω των πρεσβειών στο Βέλγιο.
Από κοινού, τα μόνιμα μέλη αποτελούν το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο (North Atlantic Council, NAC), ένα σώμα που συνεδριάζει τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα και έχει ενεργή διακυβέρνηση και εξουσίες λήψης αποφάσεων στο ΝΑΤΟ. Κατά καιρούς, το Συμβούλιο συνεδριάζει επίσης σε συναντήσεις υψηλότερου επίπεδο με τη συμμετοχή υπουργών εξωτερικών, υπουργών άμυνας ή αρχηγών κρατών ή κυβερνήσεων (HOSG) και σε αυτές τις συνεδριάσεις γενικά λαμβάνονται σημαντικές αποφάσεις σχετικά με τις πολιτικές του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι το Συμβούλιο έχει την ίδια αρχή και εξουσίες λήψης αποφάσεων, καθώς και οι αποφάσεις του έχουν το ίδιο καθεστώς και την εγκυρότητα, σε οποιοδήποτε επίπεδο. Διασκέψεις κορυφής του ΝΑΤΟ αποτελούν επίσης ένα επιπλέον χώρο για τη λήψη αποφάσεων σε σύνθετα θέματα, όπως η διεύρυνση.
Οι συνεδριάσεις του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου πραγματοποιούνται υπό την προεδρία του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ και, όταν πρέπει να ληφθούν αποφάσεις, η οποιαδήποτε ενέργεια έχει συμφωνηθεί με βάση την ομοφωνία και κοινή συμφωνία. Δεν υπάρχει καμία ψηφοφορία ή απόφαση με πλειοψηφία. Κάθε έθνος εκπροσωπείται στο τραπέζι του Συμβουλίου ή σε οποιαδήποτε από τις δευτερεύουσες επιτροπές στις οποίες διατηρεί την πλήρη κυριαρχία και την ευθύνη για τις δικές της αποφάσεις.
Συμφωνία του Πίροτ (1885)
Η Συμφωνία του Πίροτ (σερβικά: Пиротско споразумение, βουλγαρικά : Сделка на Пирот) ήταν μία συνθήκη του 1885 που όριζε τους όρους της κατάπαυσης του πυρός των Σερβοβουλγαρικού πόλεμου. Υπογράφηκε ανάμεσα στην Αυστροουγγαρία το Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας και το Βασίλειο της Σερβίας.
ΝΑΤΟ
Ιδρυτικά μέλη
Από 4 Απριλίου 1949:
Συμφωνία του Πίροτ (1885)
Ιστορικό
Η συμφωνία υπεγράφη σχεδόν ένα μήνα μετά την παύση των εχθροπραξιών στις 16 Νοέμβρη, μια μέρα μετά οι Βούλγαροι νίκησαν τον σερβικό στρατό στο Πίροτ, η Αυστροουγγαρία τότε με ένα τελεσίγραφο προς τη Βουλγαρία απείλησε να παρέμβει με στρατεύματα για να προστατεύσει τη Σερβία αναγκάζοντας τη Βουλγαρία να σταματήσει την επέλαση. Στη συνέχεια οι διαπραγματεύσεις απέβησαν άκαρπες καθώς οι Σέρβοι αρνήθηκαν να αποσυρθούν από τις κατεχόμενες περιοχές του Βιντίν χωρίς την παράλληλη βουλγαρική αποχώρηση από την περιοχή του Πίροτ. Με τη σειρά της η βουλγαρική κυβέρνηση επιθυμεί να διατηρήσει το Πίροτ ως εξασφάλιση έναντι μελλοντικής χρηματικής αποζημίωσης για τις στρατιωτικές δαπάνες. Λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του στρατού της και την απειλή της τουρκικής κατοχής της Ανατολικής Ρωμυλίας απαιτεί σύναψη μιας συνθήκης ειρήνης, αλλά η Σερβία εγγυάται μόνο έξι εβδομάδων ανακωχή. Αυτή η απάντηση και η πληροφορία ότι η κυβέρνηση Γκαρασάνιν χρησιμοποιεί τη διακοπή των εχθροπραξιών από τη Βουλγαρία για να ενισχύσει τα στρατεύματά της, ο Υπουργός Εξωτερικών Ίλια Τσάνοβ προειδοποιούν τον αυστριακό αντιπρόσωπο στη Σόφια στις αρχές Δεκεμβρίου ότι η Βουλγαρία θα ξεκινήσει εκ νέου τις εχθροπραξίες. Η Αυστροουγγαρία απάντησε με την έναρξη ενδιάμεσης δράσης των Μεγάλων Δυνάμεων.
ΝΑΤΟ
Χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ
Εισήλθαν στο ΝΑΤΟ μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου: thumb|240px|right|Οι χώρες μέλη του NATO στην Ευρώπη 12 Μαρτίου 1999:
Συμφωνία του Πίροτ (1885)
Όροι
Η συμφωνία της 9η Δεκεμβρίου 1885 απαιτεί την άνευ όρων απελευθέρωση των κρατουμένων και των κατακτημένων περιοχών. Οι Σέρβοι πρέπει να αποχωρήσουν από την περιοχή του Βιντίμ έως τις 13 Δεκεμβρίου, και οι Βούλγαροι από το Πίροτ δύο ημέρες αργότερα. Η γραμμή κατά μήκος των συνόρων θα παραμείνει η ίδια που ήταν πριν από τον πόλεμο και θα δημιουργηθεί μία ουδέτερη ζώνη πλάτους 6 χιλιόμετρα. Δεδομένου ότι η καταληκτική ημερομηνία για την ολοκλήρωση των ειρηνευτικών συνομιλιών έχει οριστεί η 17 Φεβρουαρίου 1886. Η Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου υπεγράφη δύο ημέρες μετά τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας (19 Φεβρουαρίου), χωρίς να τροποποιήσει το status quo που δημιουργήθηκε από τη συμφωνία του Πίροτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σερβοβουλγαρικός πόλεμος του 1885 Κατηγορία:Συνθήκες της Σερβίας Κατηγορία:Συνθήκες της Βουλγαρίας Κατηγορία:Συνθήκες της Αυστροουγγαρίας Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας
ΝΑΤΟ
Ευρωατλαντική συνεργασία
Για την επαύξηση της συνεργασίας έχει καθιερωθεί ένα διπλό πλαίσιο μεταξύ των 30 μελών του NATO και των 20 λεγόμενων συνεταίρων (partner countries):
Οι 19 χώρες PfP είναι:
Χώρες που αποβλήθηκαν από την Ευρωατλαντική συνεργασία:
Δημοφιλία
Μεγαλύτερη συμφωνία για τη συμμετοχή της χώρας τους στο ΝΑΤΟ έχουν διαχρονικά οι Πολωνοί (~80%). Η μικρότερη αποδοχή μεταξύ των πολιτών παρουσιάζεται στην Τουρκία (~20%). Στην Ελλάδα, το ποσοστό της αρνητικής γνώμης είναι μεγαλύτερο από τη θετική.
Η αποχώρηση και η επανένταξη της Ελλάδας
Η Ελλάδα έχει στο παρελθόν προχωρήσει σε αποχώρηση από τον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου και ύστερα, σε επανένταξή της σε αυτόν. Η αποχώρηση έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια μίας "φορτισμένης" περιόδου, ιστορικά και πολιτικά, για την Ελλάδα, λόγω της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974. Πιο συγκεκριμένα, κατά την πραγματοποίηση του Αττίλας ΙΙ από τους Τούρκους στις 14 Αυγούστου 1974, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αποφάσισε την έξοδο της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ ως αντίδραση στην αδυναμία της συμμαχίας να αποτρέψει την εισβολή και να επέμβει αποτελεσματικά για την επαναφορά του διεθνούς δικαίου. «…το ΝΑΤΟ αποδείχθηκε ανίκανο να παρεμποδίσει την Τουρκία από την εξαπόλυση νέας βάρβαρης και απρόκλητης επίθεσης κατά της Κύπρου… Το ΝΑΤΟ δεν έχει επομένως λόγο ύπαρξης και δεν μπορεί να εκπληρώσει το σκοπό για τον οποίο συνεστήθη, αφού δεν μπορεί να αποτρέψει τον πόλεμο μεταξύ δύο μελών του….» δήλωσε μεταξύ άλλων ο Καραμανλής.
Ουσιαστικά, ο Καραμανλής πήρε την εν λόγω απόφαση λαμβάνοντας υπόψιν το αντιαμερικανικό αίσθημα που είχε δημιουργηθεί στον λαό λόγω της μη δραστικής επιβολής περιορισμών στην Τουρκία, ενώ έθεσε και θέμα παραμονής των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα.
Η ελληνική κυβέρνηση όμως, σύντομα άλλαξε τη στάση της και άρχισε να διαπραγματεύεται εκ νέου ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ. Τον Οκτώβριο του 1975, ανακοίνωσε ορισμένους όρους, οι οποίοι έπρεπε να τηρηθούν από τη νατοϊκή πλευρά ώστε να επιτευχθεί η επανένταξη. Μερικοί εκ των οποίων ήταν α) η χορήγηση άδειας από την ελληνική Κυβέρνηση σε περίπτωση που κράτη-μέλη της Συμμαχίας επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν τον ελληνικό εναέριο, θαλάσσιο και ηπειρωτικό χώρο, και β) ότι σε καιρό πολέμου οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις θα υπάγονται στο ΝΑΤΟ μόνο για στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Εν τέλει, στις 19 Οκτωβρίου 1980, λίγο καιρό πριν την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ, αποφασίζεται με τη σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής Αμυντικής Σχεδίασης της Συμμαχίας και του Υπουργικού Συμβουλίου στην Αθήνα η επανένταξη της χώρας. Η απόφαση έγινε αμέσως δεκτή από τις δυτικές κυβερνήσεις αλλά αντιμετωπίστηκε με δυσαρέσκεια από τους Σοβιετικούς, που διαλαλούσαν ότι "η Ελλάδα ενέδωσε στις πιέσεις των Αμερικανών".
Η αποχώρηση της Γαλλίας
Στις 21 Φεβρουαρίου του 1966, ο Γάλλος πρόεδρος Σαρλ ντε Γκωλ ανακοίνωσε την αποχώρηση της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ.
«Τίποτα δεν μπορεί να συντηρήσει αμετάβλητη μια συνθήκη που δεν ανταποκρίνεται στις επικρατούσες συνθήκες», δήλωσε μπροστά σε χίλιους περίπου δημοσιογράφους ο Σαρλ ντε Γκωλ, ξετυλίγοντας το νήμα της πολιτικής του φιλοσοφίας για τη διεθνή θέση της Γαλλίας: «''Αλλιώς, τέτοιες συνθήκες, απογυμνωμένες από κάθε ουσία, δεν θα είναι, όταν έρθει η ώρα να εφαρμοστούν, τίποτα παραπάνω από χαρτιά για τα αρχεία... Οι δυτικές χώρες δεν απειλούνται σήμερα από τις ανατολικές, όπως συνέβαινε στα πρώτα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οργανώθηκε μια Ευρώπη αμερικανικό προτεκτοράτο κάτω από τον μανδύα του ΝΑΤΟ. Από την άλλη πλευρά, οι συγκρούσεις στις οποίες εμπλέκονται οι ΗΠΑ –προχτές στην Κορέα, χτες στην Κούβα, αύριο στο Βιετνάμ– χάρη στην περίφημη αρχή της κλιμάκωσης, κινδυνεύουν να πάρουν διαστάσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε γενική σύγκρουση. Σε μια τέτοια περίπτωση, η Γαλλία, της οποίας η νατοϊκή στρατηγική συμπίπτει αναγκαστικά με εκείνη των ΗΠΑ, θα εμπλεκόταν σε μια σύγκρουση την οποία η ίδια δεν θα είχε επιδιώξει... Πάνω απ' όλα, η απόφαση της Γαλλίας να είναι υπεύθυνη για το πεπρωμένο της είναι ασυμβίβαστη με έναν αμυντικό οργανισμό στον οποίο η χώρα έχει θέση υποτακτικού''».
Και η πρακτική κατάληξη: η Γαλλία, αν και παρέμεινε στο πολιτικό σκέλος της συμμαχίας, αποχώρησε από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και έθεσε την 1η Απριλίου 1967 ως ύστατο όριο για τη μεταφορά από το γαλλικό έδαφος των νατοϊκών βάσεων, που φιλοξενούσαν περί τους 37.000 νατοϊκούς στρατιώτες και πολιτικούς υπαλλήλους. Ακόμα, πρόσθεσε σε τόνο πολεμικού τελεσίγραφου, ο Σαρλ ντε Γκωλ, από 1ης Ιουνίου 1967 απαγορεύεται η διέλευση νατοϊκών αεροσκαφών από το γαλλικό ουρανό, εκτός εάν έχει δοθεί ειδική άδεια από τις γαλλικές αρχές, ισχύος όχι μεγαλύτερης του ενός μήνα. Σε περίπτωση πτήσεων χωρίς άδεια, τα νατοϊκά αεροπλάνα θα αντιμετωπίζονταν σαν εχθρικά και θα καταρρίπτονταν χωρίς δισταγμό.
Στις 7 Μαρτίου του 1966 ο Σαρλ ντε Γκωλ απηύθυνε επιστολή προς τον Αμερικανό πρόεδρο Λίντον Τζόνσον, στην οποία του εξήγησε τους λόγους της γαλλικής κίνησης: η αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων στον κόσμο είχε ελαττώσει τον κίνδυνο πολέμου στην Ευρώπη. Η Γαλλία, η οποία είχε ήδη από εξαετίας καταστεί ατομική δύναμη, απέβλεπε πλέον στην «πλήρη άσκηση της κυριαρχίας της», η οποία ήταν αδύνατον να επιτευχθεί όσο υπήρχαν ξένες δυνάμεις στο έδαφός της.
«''Πραγματικά, μας είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι η Γαλλία, που είχε μέχρι σήμερα μοναδική συμβολή στην ασφάλεια και την ανάπτυξη της Δύσης, θα απέχει για πολύ καιρό των κοινών μας προσπαθειών και των ευθυνών της Ατλαντικής Συμμαχίας. Σαν παλιός φίλος και σύμμαχος, θα μπορεί πάντα να βρει τη θέση της να την περιμένει, έως ότου αποφασίσει να αναλάβει και πάλι τον ηγετικό ρόλο που της αρμόζει''», ανέφερε ο πρόεδρος των Η.Π.Α. στην απαντητική του επιστολή.
Αλλά και οι τελευταίες ελπίδες των Αμερικανών εξανεμίστηκαν στη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες στο διάστημα 6-9 Ιουνίου του 1966. Η αποχώρηση της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ έθεσε συν τοις άλλοις και σοβαρά λογιστικά προβλήματα. Πάνω από 30.000 Αμερικανοί και Καναδοί πέραν των υπολοίπων που προέρχονταν από τις ευρωπαϊκές νατοϊκές χώρες, έπρεπε να αναδιαταχθούν σε νέες στρατιωτικές βάσεις στη Γερμανία, τη Μεγάλη Βρετανία, το Βέλγιο και την Ολλανδία. Το ίδιο και 800.000 τόνοι πολεμικού υλικού έπρεπε να απομακρυνθούν από τη Γαλλία και να μεταφερθούν σε αποθήκες άλλων νατοϊκών χωρών, ενώ έπρεπε να μεταφερθούν και τα κυριότερα επιτελικά όργανα του ΝΑΤΟ, τα οποία είχαν έδρα τη Γαλλία.
Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1966 το Συμβούλιο Μονίμων Αντιπροσώπων του ΝΑΤΟ αποφάσισε να μεταφερθεί από το Παρίσι στο προάστιο Καστό των Βρυξελλών το Ανώτατο Αρχηγείο των Συμμαχικών Δυνάμεων (SHAPE). Στη Στουτγκάρδη μεταφέρθηκε το Ανώτατο Αρχηγείο των αμερικανικών δυνάμεων που στάθμευαν στην Ευρώπη (EUCOM). Δεδομένου ότι η Γαλλία παρέμεινε στο πολιτικό σκέλος του ΝΑΤΟ και δεν είχε αντίρρηση να παραμείνει στο Παρίσι η έδρα του Συμβουλίου του ΝΑΤΟ, το θέμα της μεταφοράς της προκάλεσε εντονότατες συζητήσεις μεταξύ των συμμάχων και απειλούσε να προκαλέσει κρίση στις σχέσεις τους.
Οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία απαίτησαν την άμεση μεταφορά της έδρας του Συμβουλίου, ενώ η Ιταλία, ο Καναδάς, η Δανία και η Πορτογαλία ζήτησαν να παραμείνει στο Παρίσι, ώστε να διευκολύνεται ψυχολογικά ενδεχόμενη μελλοντική επιστροφή της Γαλλίας στο ΝΑΤΟ. Τελικά, κάτω από την ασφυκτική πίεση της Ουάσινγκτον, στις 16 Οκτωβρίου αποφασίστηκε ομόφωνα η μεταφορά της έδρας του Συμβουλίου στις Βρυξέλλες.
Στις 16 Οκτωβρίου του 1967 εγκαινιάστηκαν στις Βρυξέλλες οι νέες κτιριακές εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ και οι σημαίες των χωρών-μελών και της Συμμαχίας κυμάτισαν για πρώτη φορά στο στρατηγείο. Νωρίτερα, στις 31 Μαρτίου του 1967, εγκαινιάστηκε το στρατηγείο του SHAPE στη βελγική πόλη Καστό. Κατά την έπαρση της σημαίας του ΝΑΤΟ έσπασε η τροχαλία του ιστού και μέχρι να διορθωθεί, τη σημαία κρατούσαν ευλαβικά δύο αξιωματικοί, ένας Ολλανδός και ένας Αμερικανός.
Στις 11 Μαρτίου του 2009 ο τότε Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζύ ανακοίνωσε επίσημα την επιστροφή της χώρας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρυξέλλες Κατηγορία:Χάρυ Τρούμαν
Μαρτίν Μοντόγια
Συλλογική Καριέρα
Γεννημένος στην Γκαβά, στην Επαρχία της Βαρκελώνης, στην Καταλωνία, ο Μοντόγια ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την ομάδα της γενέτειράς του, την ΚΦ Γκαβά, μετακομίζοντας στα τμήματα υποδομών της ΦΚ Μπαρτσελόνα, την La Masia, σε ηλικία 8 ετών. Προοδεύοντας εντός των ηλικιακών κατηγοριών της, προβιβάστηκε στη δεύτερη ομάδα του συλλόγου το 2009.
Την σεζόν 2009–10, ο Μοντόγια μέτρησε συνολικά 22 συμμετοχές, καθώς η ομάδα υπό τις οδηγίες του Λουίς Ενρίκε επέστρεψε στην δεύτερη κατηγορία έπειτα από διάστημα απουσίας 11 ετών. Στις 26 Φεβρουαρίου 2011, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου, μπαίνοντας στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στη θέση του Αντριάνο Κορέια στα τελευταία λεπτά μιας εκτός έδρας νίκης με σκορ 3–0 επί της Μαγιόρκα.
Στις 1 Ιουνίου 2013, ο Μοντόγια πέτυχε το πρώτο του τέρμα ως επαγγελματίας, πετυχαίνοντας το τρίτο της ομάδας του σε μια εντός έδρας νίκη με σκορ 4–1 επί της Μάλαγα ΚΦ. Ολοκλήρωσε την σεζόν μετρώντας συνολικά 24 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, με συνολική αγωνιστική παρουσία διάρκειας 1.678 λεπτών.
Διεθνής Καριέρα
Το 2011, ο Μοντόγια έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Ισπανίας U21. Συγκεκριμένα, επελέγη από τον ομοσπονδιακό τεχνικό Λουίς Μίγια στην αποστολή που θα συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21 εκείνης της χρονιάς, ενώ αγωνίστηκε ως βασικός σε όλες τις αναμετρήσεις της Ισπανίας, με την εθνική του ομάδα να κατακτά, τελικά, την διοργάνωση στη Δανία.
Στις 25 Αυγούστου 2011, ο Μοντόγια κλήθηκε για πρώτη φορά στην ανδρική ομάδα της Ισπανίας από τον προπονητή Βιθλεντε ντελ Μπόσκε, για τις αναμετρήσεις απέναντι στην Χιλή και το Λίχτενσταϊν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Καταλανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καταλονίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
ReactOS
Το ReactOS είναι κυρίως γραμμένο στη γλώσσα προγραμματισμού C, με μερικά στοιχεία του, όπως τον Περιηγητή ReactOS, γραμμένα σε C++. Το έργο μεταφέρεται και σε αρχιτεκτονικές επεξεργαστών ARM και AMD64. Εν μέρει, υλοποιείται η λειτουργικότητα του Windows API, μέσω της περίληψης στοιχείων από το Επίπεδο συμβατότητας για λειτουργικά συστήματα παρόμοια με Unix Wine, αλλά και μέσω πρωτότυπης υλοποίησης χαρακτηριστικών από τους προγραμματιστές. Ωστόσο, η πρόοδος καθυστερεί λόγω έλλειψης προγραμματιστών με τις απαραίτητες ικανότητες.
Ο κώδικας περνάει από εκτενή εξέταση για να προστατεύεται από νομικά προβλήματα, ώστε η υλοποίηση του Windows API να γίνεται μόνο μέσω διαδικασίας αντίστροφης μηχανικής «καθαρού δωματίου». Ο έλεγχος αυτός γίνεται μετά από δύο ανεξάρτητους ισχυρισμούς ενός προηγούμενου προγραμματιστή αλλά και ενός τρίτου μέρους, το 2006, ότι το έργο είτε περιείχε κώδικα από τα Windows ανακτημένο μέσα από αντισυμβολομετάφραση (disassembly), είτε αρχεία κατ' ευθείαν από τη Microsoft. Κανένας από τους δύο ισχυρισμούς δεν είχε επιζήμιες νομικές συνέπειες για το έργο, και η ανάπτυξή του συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά του ReactOS είναι η συγκέντρωση πληροφοριών για μη τεκμηριωμένα API των Windows, και γενικότερα η λειτουργία του ως ανοικτού κώδικα που αντικαθιστά πλήρως τα Windows. Ο στόχος του έργου, σύμφωνα με το ίδιο, είναι να επιτρέψει στους χρήστες των Windows να αποφύγουν πλήρως τη χρήση ιδιόκτητου εμπορικού λογισμικού χωρίς να χρειαστεί να περάσουν σε ένα εντελώς διαφορετικό λειτουργικό σύστημα, όπως το Linux. Ωστόσο, η έλλειψη εταιρικής υποστήριξης και προγραμματιστών πλήρους απασχόλησης έχουν καθυστερήσει την επίτευξη αυτού του στόχου.
Ετυμολογία
Το όνομα ReactOS το επινόησε ο ιδρυτής του έργου, Jason Filby, προγραμματιστής στην Oracle από το Durban της Νοτίου Αφρικής. Ο όρος «OS» σημαίνει «Operating System» (λειτουργικό σύστημα) και ο όρος «react» (αντίδραση) αναφέρεται στην εναντίωση της ομάδας στην μονοπωλιακή στάση της Microsoft.
Πρώιμη ανάπτυξη: από το FreeWin95 στο ReactOS
Ενώ το FreeWin95 είχε ξεκινήσει με πολύ μεγάλες προσδοκίες, μέχρι το 1997 δεν υπήρχαν ακόμα καθόλου κυκλοφορίες του λογισμικού. Ως αποτέλεσμα, τα μέλη του έργου, με συντονιστή τον Jason Filby, συνενώθηκαν για να το αναβιώσουν. Το νέο έργο στόχευε να αναπαράγει τη λειτουργικότητα των Windows NT. Κατά τη δημιουργία αυτού του νέου έργου επιλέχθηκε και το όνομα ReactOS. Το έργο ξεκίνησε να αναπτύσσεται το Φεβρουάριο του 1998 με τη δημιουργία της βάσης ενός νέου πυρήνα NT και των βασικών οδηγών.
Εσωτερική εξέταση
Στις 27 Ιανουαρίου 2006, το ReactOS αποφάσισε προσωρινά να διακόψει την πρόσβαση σε αρχεία του λειτουργικού συστήματος σε οποιονδήποτε δεν ήταν προγραμματιστής, μετά από μια συνάντηση με θέμα την επιβεβαίωση των ισχυρισμών ότι το ReactOS περιείχε κώδικα που ανήκε στην Microsoft. Πάντως, η Microsoft αρνήθηκε να κάνει κάποιο σχόλιο όταν ερωτήθηκε από το NewsForge. Επειδή το ReactOS είναι ελεύθερο και ανοικτού κώδικα έργο προγραμματισμού, οι ισχυρισμοί πυροδότησαν μια αρνητική αντίδραση από την κοινότητα του ελεύθερου λογισμικού. Συγκεκριμένα, το Wine απαγόρευσε σε μερικούς προγραμματιστές του ReactOS να συνεισφέρουν στον κώδικα του Wine, εκφράζοντας ανησυχίες για την προέλευση του κώδικα.
Οι ισχυρισμοί έγιναν στις 17 Ιανουαρίου 2006, από τον πρώην προγραμματιστή Hartmut Birr στη λίστα ταχυδρομείου των προγραμματιστών του ReactOS (ros-dev), ο οποίος δήλωσε ότι το ReactOS περιείχε κώδικα που προέκυψε από αντισυμβολομετάφραση των Microsoft Windows. . Ο κώδικας τον οποίο αμφισβήτησε ο Birr αφορούσε στη συνάρτηση BadStack στο syscall.S καθώς και σε άλλα μη ορισμένα αντικείμενα. Συγκρίνοντας αυτή τη συνάρτηση με αντισυμβολομεταφρασμένα αρχεία σε δυαδική μορφή από τα Windows XP, ο Birr στήριξε την άποψη ότι η συνάρτηση BadStack ήταν απλή αντιγραφή και επικόλληση από τα Windows XP, δεδομένου ότι ήταν τα ίδια. Ο Alex Ionescu, συγγραφέας του κώδικα, απάντησε ότι ενώ το δυαδικό από τα Windows XP όντως είχε αντισυμβολομεταφραστεί και μελετηθεί, ο κώδικας δεν ήταν απλά αντιγραμμένος και επικολλημένος, αλλά υλοποιημένος ξανά. Ο λόγος για τον οποίο οι συναρτήσεις ήταν ίδιες, όπως είπε ο Ionescu, ήταν επειδή υπήρχε μόνο ένας πιθανός τρόπος να υλοποιηθεί η συνάρτηση.
Σε μια δήλωση στη σελίδα του, το ReactOS αναφέρθηκε σε διαφορετικούς νομικούς ορισμούς του τι αποτελεί αντίστροφη μηχανική «καθαρού δωματίου», ως αιτία της διένεξης, καθώς σε μερικές χώρες συμπεριλαμβανομένων την Ηνωμένων Πολιτειών, απαιτείται η επανυλοποίηση να γράφεται από διαφορετικό άτομο από αυτόν που εξέτασε τον αρχικό κώδικα μέσω αντισυμβολομετάφρασης, ενώ άλλες χώρες επιτρέπουν να γίνονται από το ίδιο άτομο. Συνεπώς, το ReactOS ξεκαθάρισε ότι η Δήλωση Πολιτικής του για Πνευματική Ιδιοκτησία θα συμμορφώνεται με τον Αμερικανικό νόμο. Κατόπιν, έγινε μια εσωτερική εξέταση όλου του πηγαίου κώδικα για να εξασφαλιστεί ότι μόνο αντίστροφη μηχανική καθαρού δωματίου εφαρμόστηκε, και όλοι οι προγραμματιστές υπέγραψαν μια συμφωνία δέσμευσης προς τις πολιτικές του έργου σχετικά με την αντίστροφη μηχανική. Οι συνεισφέροντες στην ανάπτυξη δεν επηρεάστηκαν από αυτά τα γεγονότα, και όλη η πρόσβαση στα εργαλεία ανάπτυξης λογισμικού αποκαταστάθηκε πολύ σύντομα. Το Σεπτέμβριο του 2007, με την εξέταση του κώδικα να πλησιάζει στο τέλος της, αφαιρέθηκε η κατάσταση «Υπό εξέταση» από την ιστοσελίδα του ReactOS. Παρότι η εξέταση ολοκληρώθηκε, μερικές λεπτομέρειές της δε δημοσιεύτηκαν καθώς ήταν μόνο μια εσωτερική προσπάθεια για να εξασφαλιστεί η νομιμότητα του κώδικα.
Ανάπτυξη
Οι προγραμματιστές στοχεύουν να κάνουν τον πυρήνα πιο συμβατό με τα Windows NT έκδοση 5.2 (Windows Server 2003), τα API με τα Windows NT 6 (Windows Vista), και να προσθέσουν υποστήριξη για περισσότερες εφαρμογές και υλικό. Το DirectX υποστηρίζεται μέσω του ReactX, που αναπτύχθηκε εσωτερικά. Υπάρχει εγγενής υποστήριξη για απόδοση γραφικών (rendering) σε 2 διαστάσεις με επιτάχυνση υλικού, ενώ άλλη λειτουργικότητα μεταφέρεται στο OpenGL, ελλείψει άλλης λύσης.
Η ανάπτυξη είναι περιορισμένη λόγω της έλλειψης ατόμων με τη σχετική εμπειρία. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2011, στη σελίδα του ReactOS στο Ohloh, στις πληροφορίες κάτω από τον τίτλο «Very large, active development team», αναφέρονται 34 προγραμματιστές που έχουν συνεισφέρει τους τελευταίους 12 μήνες και στο σύνολο 107 υφιστάμενοι και προηγούμενοι χρήστες που συνεισέφεραν κώδικα στο έργο μέσω του Subversion από τη δημιουργία του. Σε αντίθεση, περίπου χίλιοι προγραμματιστές εργάστηκαν πάνω στα Windows 7, οργανωμένοι σε 25 ομάδες από περίπου 40 προγραμματιστές η κάθε μία. Επιπρόσθετα, στην παρουσίασή του στο Hackmeeting 2009 στο Μιλάνο, ο προγραμματιστής του ReactOS, Michele C. σημείωσε ότι οι περισσότεροι από τους προγραμματιστές μαθαίνουν για την αρχιτεκτονική των Windows ενώ δουλεύουν πάνω στο ReactOS, χωρίς προηγούμενη γνώση.
Εξαρτήσεις
Το ReactOS αξιοποιεί κώδικα από άλλα έργα όπου αυτό είναι δυνατό, ώστε οι προγραμματιστές να αποφεύγουν τη διπλή δουλειά για υφιστάμενη λειτουργικότητα, και να αφοσιώνονται στη συμβατότητα με τα Windows σε δυαδικό επίπεδο.
Wine
thumb|400px|Απλοποιημένο διάγραμμα αρχιτεκτονικής του ReactOS. Οι εξαρτήσεις στο Wine υποδεικνύονται με το λογότυπό του.Το ReactOS χρησιμοποιεί τμήματα του έργου Wine ώστε να επωφελείται από την πρόοδο του Wine στην υλοποίηση του Win32 API. Τα συστατικά NTDLL, USER32, KERNEL32, GDI32 και ADVAPI του Wine δε μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το ReactOS λόγω διαφορών στην αρχιτεκτονική, αλλά τα άλλα μέρη του κώδικα μπορούν μοιραστούν μεταξύ των δύο έργων. Τα συστατικά που δεν είναι διαθέσιμα από το Wine, όπως ο πυρήνας, αναπτύσσονται ξεχωριστά.
Επίσης, το πειραματικό branch Arwinss δημιουργήθηκε ως ένα εναλλακτικό μέσο παροχής βελτιωμένης υποστήριξης USER32 και GDI32 μέσω μιας εναλλακτικής υλοποίησης του Win32 API. Ενώ το αρχικό υποσύστημα Win32 ήταν πιστά σχεδιασμένο βάσει του αντίστοιχού του στα Windows, το Arwinss συνδυάζει την αρχιτεκτονική εκείνου του υποσυστήματος με την αντίστοιχη του Wine. Για αυτό το σκοπό, το Arwinss χρησιμοποιεί τις βιβλιοθήκες GDI32 και USER32 του Wine, με μερικές αλλαγές για να εκμεταλλεύεται πληρέστερα την τρέχουσα συμβατότητα λογισμικού του Wine. Το Arwinss επίσης επιτρέπει στο χρήστη προαιρετικά να χρησιμοποιεί ένα απομακρυσμένο X server αντί για την τοπική οθόνη.
OSKit/FreeBSD
Σε μια σύντομη συνέντευξη στο Network Performance Daily, ο Art Yerkes, τότε προγραμματιστής στη Secret Level, ανέφερε ότι εισήγαγε το μέρος για το TCP της μεταφοράς του OSKit για τη στοίβα δικτύωσης του FreeBSD ως ένα μέρος της προσπάθειας να ξεκαθαρίσει και να βελτιώσει τη λειτουργικότητα δικτύωσης. Άλλα μέρη της στοίβας δικτύωσης του ReactOS όπως οι υλοποιήσεις για πρωτόκολλα όπως το IP, αναπτύσσονται εσωτερικά.
Άλλες
Το FreeType χρησιμοποιείται για την εμφάνιση των γραμματοσειρών στο γραφικό περιβάλλον, ενώ το Mesa 3D παρέχει εμφάνιση OpenGL. Οι οδηγοί Serial ATA παρέχονται από το UniATA. Μια που η τελευταία ενημέρωση του οδηγού UniATA έγινε στις 10 Σεπτεμβρίου 2008, το UniATA πλέον συντηρείται από τους ίδιους τους προγραμματιστές του ReactOS. Το έργο έχει επίσης πειραματιστεί με τη χρήστης της βιβλιοθήκης FullFAT κατά την εμαναδημιουργία του FAT Installable File System.
Υποστήριξη αρχιτεκτονικών
Το ReactOS έχει μεταφερθεί στις εξής αρχιτεκτονικές:
Τα Windows NT 4.0 είχαν μεταφερθεί σε αρχιτεκτονικές άλλες από την IA-32, όπως τις MIPS, Alpha AXP, και PowerPC, και οι απόγονοί τους το ίδιο, με τα Windows XP να έχουν μεταφερθεί σε AMD64, και τα Windows Server 2003 σε AMD64 και Itanium. Για αυτό το λόγο, οι προγραμματιστές του ReactOS έχουν εν μέρει μεταφέρει το ReactOS σε AMD64 και ARM. Η υποστήριξη για Xbox, που είναι παραλλαγή της αρχιτεκτονικής IA-32, προστέθηκε μέσω της χρήσης ενός HAL ειδικού για αρχιτεκτονική, παρότι αυτό, μαζί με τη μεταφορά σε PowerPC, δεν αναπτύσσονται ενεργά πλέον.
Χρηστικότητα
Μέχρι και τον Ιανουάριο του 2011, η ομάδα προγραμματιστών του ReactOS θεωρεί ότι το ReactOS 0.3.12 είναι λογισμικό σε στάδιο alpha, με πολλά χαρακτηριστικά να λείπουν, και ακατάλληλο για καθημερινή χρήση. Ο πυρήνας δεν είναι πλήρης, και λίγες εφαρμογές των Windows τρέχουν χωρίς προβλήματα. Ωστόσο, το λειτουργικό σύστημα θεωρείται αρκετά σταθερό, και έχει πολύ μικρούς χρόνους εγκατάστασης και εκκίνησης.
Η μελλοντική σειρά εκδόσεων 0.4 θα είναι επίσης σε στάδιο alpha, ενώ η σειρά 0.5 θα είναι σε στάδιο beta, κατάλληλη για καθημερινή χρήση αλλά χωρίς να έχει ακόμα υποστεί ενδελεχή έλεγχο ποιότητας.
Επιρροή του ReactOS
thumb|Ο Aleksey Bragin (αριστερά), συντονιστής του ReactOS, δείχνει τη λειτουργικότητα του ReactOS στον [[Viktor Alksnis.]] Αρκετοί έχουν αναγνωρίσει το ReactOS και τις συνέπειες ενός ανοικτού κώδικα που αντικαθιστά των Windows.
Στη στήλη του για το Free Software Magazine, ο David Sugar σημείωσε ότι το ReactOS θα επιτρέπει τη χρήση εφαρμογών που εξαρτώνται από παλαιότερες εκδόσεις των Windows, των οποίων τα API έχουν ξεπεραστεί. Αναγνώρισε επίσης την προοπτική της επέκτασης της βάσης χρηστών ελεύθερου λογισμικού, και επίσης τη διάθεση τεκμηρίωσης για προγραμματιστές που θέλουν να γνωρίσουν τα Windows API, για να γράψουν φορητές εφαρμογές. Ο Viktor Alksnis έχει επίσης συναντηθεί με τον τρέχοντα συντονιστή του έργου, τον Aleksey Bragin, ο οποίος έκανε μια παρουσίαση και μια επίδειξη του έργου, δείχνοντας το ReactOS να τρέχει με τον Total Commander και τον Mozilla Firefox.
Στο PC Magazine, ο συγγραφέας John C. Dvorak σημείωσε ότι η αρχιτεκτονική των Windows NT έχει παραμείνει σχεδόν ίδια μέχρι σήμερα, κάνοντάς την ιδανική για κλωνοποίηση, και πιστεύει ότι το ReactOS θα μπορούσε να είναι «μεγαλύτερη απειλή από το Linux για την κυριαρχία της Microsoft». Πράγματι ο Aleksey Bragin έχει αναφέρει σε ένα σχόλιο στο εβδομαδιαίο Γερμανικό περιοδικό Der Spiegel ότι το ReactOS απευθύνεται σε χρήστες των Windows οι οποίοι θέλουν να αποφύγουν τη χρήση ιδιόκτητου εμπορικού λογισμικού αλλά δε θέλουν να περάσουν σε Linux.
Ωστόσο, το ReactOS αντιμετωπίζει μερικές προκλήσεις. Σε απάντηση στην στήλη του Dvorak, η δημοσιογράφος του ZDNet, Dana Blankenhorn σημείωσε ότι η έλλειψη εταιρικής οικονομικής υποστήριξης και συνεργασίας έχει αυτή τη στιγμή καταστήσει το έργο ακίνδυνο για τη Microsoft. Συμφωνώντας, ο Thom Holwerda του OSNews κατηγοριοποίησε το ReactOS κάτω από μια οικογένεια από λειτουργικά συστήματα τα οποία ως χόμπυ αναπτύσσονται από μικρές ομάδες προγραμματιστών οι οποίοι δουλεύουν στον ελεύθερό τους χρόνο, και δεν έχουν την οικονομική υποστήριξη των πιο mainstream συστημάτων, ούτε τη σημασία των παρελθόντων, όπως το RISC OS.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λειτουργικά συστήματα Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό προγραμματισμένο σε C++ Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Αβουλία
Ο ορθός όρος είναι αβουλησία πλην όμως δεν επεκράτησε.
Προσωπικότητα
Ο άβουλος στερείται ισχυρής βούλησης, έχει αδύνατο χαρακτήρα, είναι ο αναποφάσιστος, δειλός, χωρίς πρωτοβουλία και αυτοπεποίθηση. Βρίσκεται σε κατάσταση αδράνειας, και απραξίας, δεν καταστρώνει σχέδια, δεν μπορεί να προσδιορίσει με σαφήνεια τους σκοπούς του και ταλαντεύεται ανάμεσα σε πολλές επιδιώξεις, την πραγματοποίηση των οποίων συνέχεια αναβάλλει.
Ο άβουλος δεν έχει αυτοκυριαρχία, δεν μπορεί να αποκτήσει ελεύθερη και ολοκληρωμένη προσωπικότητα ούτε να διαμορφώσει ηθικό χαρακτήρα, γιατί του λείπει η θέληση, η οποία καλλιεργεί τις πνευματικές και σωματικές δυνάμεις του ανθρώπου. Δεν είναι δημιουργικός, γιατί δεν έχει τη δύναμη να αγωνιστεί και να αλλάξει τη ζωή του. Γίνεται έρμαιο των αδυναμιών και των παθών του ή των επιθυμιών και της θέλησης των άλλων. Του λείπει η ενεργητικότητα και γενικά η ψυχική εκείνη δύναμη που κινητοποιεί τις δυνάμεις, διανοητικές και σωματικές, που μετατρέπει τις σκέψεις σε αποφάσεις και αυτές στη συνέχεια σε πράξεις και μεγάλα έργα.
Η αβουλία ουσιαστικά είναι παθολογική κατάσταση και αποτελεί σύμπτωμα σοβαρών νευρώσεων αλλά και ψυχώσεων. Κύρια αιτία για να περιέλθει ένα άτομο σε μια τέτοια κατάσταση είναι κυρίως κάποιο συμβάν είτε από τον οικογενειακό χώρο που μπορεί να έχει σχέση με απώλεια πολύ προσφιλούς προσώπου, είτε από τον επαγγελματικό χώρο, περίπτωση απόρριψης, είτε άλλης έκτακτης κατάστασης π.χ. εγκλεισμού σε φυλακή. Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις απαιτείται ψυχολογική και ψυχιατρική βοήθεια και παράλληλη χρήση κατάλληλων φαρμάκων.
Ψυχολογία
Στην Ψυχολογία και την Ψυχιατρική, καλείται η μερική ή παντελής έλλειψη βουλήσεως για δράση και σκέψη, που μπορεί να αναφέρεται στις αντανακλαστικές πράξεις, τις ανασταλτικές, τις κοινωνικές, τις διανοητικές, τις εκφραστικές, τις εσκεμμένες, τις λογικές/σκόπιμες, τις πειραματικές και τις προοδευτικές. Πρόκειται για τη μηδενική ή ελάχιστη ένταση της προσπάθειας και της καταβολής κόπου ή δύναμης για ένα προσδιορισμένο στόχο. Ο πάσχων από αβουλησία δεν αισθάνεται ηδονή πράττοντας ένα έργο, ούτε και μπορεί να αποφασίσει ή πράξει κάτι, αν και εναργώς κατανοεί την ανάγκη γι’ αυτό.
Η αβουλησία, ως κατάσταση πρόσκαιρης αδυναμίας τής παρόρμησης ή εσκεμμένη απουσία τής πρόθεσης ή της διάθεσης και της τάσης για δράση, θα πρέπει να διακρίνεται της έλλειψης οποιασδήποτε δράσης του ατόμου (απάθεια, όπως επίσης και της «διψυχίας» , «ουδετερότητας» , αμφιβολίας, βραδυβουλίας και δυσβουλίας, όπου η απόφαση λαμβάνεται μετά από μακρά διαδικασία. Έτσι, η πάθηση αυτή μοιάζει με το φαινόμενο της αμφίτασης. Η νόσος τής αβουλησίας αποτελεί το άλλο άκρο του ορμησιακού (ή ενστικτώδους) τύπου ανθρώπων, όπως και της έλλειψης ικανότητας λήψης αποφάσεων για ένα συγκεκριμένο τρόπο ή δρόμο δράσης . Ιδιαίτερα, ο σχιζοφρενής, επειδή διακατέχεται ταυτόχρονα από πολυπληθείς ορμές, δεν «ξέρει πια τι θέλει» και επομένως δεν μπορεί να καταλήξει σε μία απόφαση.
Φιλοσοφία
Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι και ρήτορες (Δημόκριτος, Πιττακός, Δημοσθένης, Ισοκράτης κ.ά.), όπως και η Αγία Γραφή αλλά και οι Πατέρες της Εκκλησίας (Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Ισίδωρος Πηλουσιώτης, Αντώνιος Μοναχός κ.ά.) στηλίτευσαν τόσο την αβουλία, όσο και την αβουλησία.
Η αβουλησία διακρίνεται στα εξής είδη:
Η αβουλησία οφείλεται σε εγκεφαλικά τραύματα, νευρολογικό έλλειμμα, υπολειτουργία του συστήματος των εσωτερικών αδένων, κατάθλιψη, σχιζοφρένεια, ή στη δυσλειτουργία των ορμών, κινήτρων και ελατηρίων του ανθρώπου, που σχετίζονται με κοινωνικά-περιβαλλοντικά αίτια. Για τους Αρχαίους Έλληνες, ως αιτία τής αβουλησίας θεωρείτο η έλλειψη επαρκούς μορφώσεως, έτσι ώστε πολλές φορές ταυτιζόταν με την αγνωσία αλλά και την αθεΐα.
Συχνά, η αβουλησία συνοδεύεται από μελαγχολία, αγχώδεις καταστάσεις, κάποτε δε από αναισθησία, παθητικότητα, αδιαφορία, ασυνειδησία και φοβία. Οι ψυχοπαθείς με ασθενή βούληση γίνονται άθυρμα στα χέρια ξένων επιδράσεων. Από τον «εύριπο» (άβουλο άνθρωπο) δεν είναι δυνατόν να αναμένουμε γενναίες και αποφασιστικές πράξεις, όπως και απόλυτη ευθυγράμμιση στις απαιτήσεις και τους κανόνες τής Ηθικής. Γι’ αυτό, η Παιδαγωγική προσπαθεί και οφείλει να καταπολεμεί την αβουλησία.
Δήμος Ερμιόνης
Ο Δήμος Ερμιόνης ήταν δήμος του νομού Αργολίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο δήμο Ερμιονίδας. Βρισκόταν στα νότια του Νομού και συνόρευε με τους δήμους Κρανιδίου και Τροιζήνας. Ο πληθυσμός του δήμου ήταν 4.554 κάτοικοι. Ο Δήμος Ερμιόνης διαιρούταν σε τρία Δημοτικά Διαμερίσματα, στο δημοτικό διαμέρισμα Ερμιόνης, στο δημοτικό διαμέρισμα Ηλιοκάστρου και στο δημοτικό διαμέρισμα Θερμησίας.