cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρουάντ
Επισκοπή
Η πόλη της Αράδου έγινε χριστιανική Επισκοπή. Ο Αθανάσιος αναφέρει ότι υπό τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ ο Κυμάτιος, ο καθολικός επίσκοπος της Αράδου και της Ανταράδου (τα ονόματα των οποίων φανέρωναν ότι ήταν γειτονικές πόλεις η μία απέναντι από την άλλη), εκδιώχτηκε από Αρειανιστές. Στην Πρώτη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης επίσκοπος της Αράδου εμφανίζεται ο Μόχιμος. Κατά τη Σύνοδο της Εφέσου το 381 κάποιες πηγές αναφέρουν κάποιον Μουσαίο ως επίσκοπο της Αράδου και ΑντΑράδου, ενώ κάποιες αναφέρουν μόνο την Άραδο ή μόνο την Αντάραδο. Στην Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451 εμφανίζεται ο Αλέξανδρος ως επίσκοπος της Ανταράδου, και ο Παύλος ως επίσκοπος της Αράδου, ενώ στην Σύνοδο που έγινε στην Αντιόχεια λίγο πριν, ο Παύλος είχε πάρει μέρος ως επίσκοπος Αράδου και Ανταράδου. Το 458 ο Άττικος υπέγραψε ως επίσκοπος Αράδου την επιστολή των επισκόπων της επαρχίας της Φοινίκης Παραλίας προς τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Λέοντα Α΄ διαμαρτυρόμενοι για την δολοφονία του Προτέριου Αλεξανδρείας. Ο Θεόδωρος ή Θεοδόσιος, που πέθανε το 518, αναφέρεται ως επίσκοπος Ανταράδου σε μια επιστολή των επισκόπων της επαρχίας που αφορούσε τον Σεβήρο Αντιοχείας, και διαβάστηκε σε Σύνοδο που συγκάλεσε ο Πατριάρχης Μηνάς. Τα πρακτικά της Δεύτερης Συνόδου της Κωνσταντινούπολης το 553 φέρουν την υπογραφή του Ασυνκρέτιου ως επισκόπου της Αράδου. Κατά την εποχή των Σταυροφοριών, η Αντάραδος, από τότε καλούμενη Ταρτούς ή Τορτόσα, ήταν επισκοπή της Λατινικής Εκκλησίας, ο επίσκοπος της οποίας έφερε επίσης τον τίτλο του επισκόπου Αράδου και Μαρακλέας. Ενώθηκε με την επισκοπή της Αμμοχώστου Κύπρου το 1295.
Βενζοϊκό οξύ
Ιστορία
Επίσης, το βενζοϊκό οξύ είναι μια από τις χημικές ενώσεις που βρίσκονται στο καστορέλαιο, το οποίο είναι ένα υγρό μείγμα που συλλέγεται από τους καστορικούς σάκους.
Βέλγκοστι
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Οχρίδας Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Βενζοϊκό οξύ
Παραγωγή
thumb|right|Κρύσταλλοι βενζοϊκού οξέος
Αρουάντ
Επισκοπή
Σήμερα δεν υπάρχει επισκοπή και η Άραδος είναι στον κατάλογο των ιστορικών (παλαίφατων) επισκοπών (titular) της Καθολικής Εκκλησίας.
Βενζοϊκό οξύ
Βιομηχανική
Το βενζοϊκό οξύ παράγεται βιομηχανικά με καταλυτική μερική οξείδωση τολουολίου από ατμοφαιρικό οξυγόνο. Η αντίδραση αυτή καταλύεται από ναφθαλινικό κοβάλτιο ή ναφθαλινικό μαγγάνιο. Η διεργασία αυτή χρησιμοποιεί φθηνές πρόδρομες ύλες και παρουσιάζει υψηλή απόδοση.
Αρουάντ
Ιστορία την εποχή των σταυροφοριών
Κατά το τέλος του 13ου αιώνα, την εποχή των Σταυροφοριών, το νησί του Ρουάντ χρησιμοποιήθηκε ως προγεφύρωμα από τους Σταυροφόρους. Ήταν το τελευταίο κομμάτι γης που κατείχαν στους Αγίους Τόπους, καθώς μάχονταν και χάνανε από τους Μουσουλμάνους.
Οι Σταυροφόροι είχαν χάσει τον έλεγχο της ενδοχώρας το 1291, και το καταρρέον Βασίλειο της Ιερουσαλήμ είχε μετακομίσει στη Κύπρο. Στα τέλη του 1300 σε μια προσπάθεια να συντονίσουνε τις προσπάθειές τους με τον Μογγόλο ηγέτη Γκαζάν, οι Σταυροφόροι στην Κύπρο προετοίμασαν μια δύναμη περίπου 600 αντρών: 300 υπό τον Αμάλριχο του Λουζινιάν, γιο του Ούγου Γ΄, και επίσης παρόμοιες δυνάμεις των Ναϊτών και των Ιωαννιτών. Οι άντρες και τα άλογά τους μεταφέρθηκαν από την Κύπρο στο Ρουάντ, από όπου πραγματοποιούσαν επιδρομές στην Ταρτούς όσο περίμεναν τις Μογγολικές ενισχύσεις. Όταν οι Μογγολικές δυνάμεις δεν ήρθαν, το μεγαλύτερο μέρος των Χριστιανικών δυνάμεων επέστρεψαν στην Κύπρο, ενώ στο Ρουάντ έμεινε φρουρά που αντικαθιστούσαν δυνάμεις από την Κύπρο. Ο Πάπας Κλήμης Ε΄ έδωσε επίσημα την ιδιοκτησία του νησιού στους Ναϊτες, οι οποίοι (το 1302) διατηρούσαν φρουρά με 120 ιππότες, 500 τοξότες, και 400 Σύριους επικουρικούς, υπό τον Ναϊτη Μαρεσάλο Barthélemy de Quincy.
Βενζοϊκό οξύ
Εργαστηριακές - εναλλακτικές μέθοδοι
1. Με οξείδωση τολουολίου με υπερμαγγανικό κάλιο (KMnO4) :
Αρουάντ
Ιστορία την εποχή των σταυροφοριών
Το Φεβρουάριο του 1301 οι Μογγόλοι έφτασαν με μια δύναμη 60.000 αντρών, αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο παρά μερικές επιδρομές γύρω από τη Συρία. Ο Μογγόλος ηγέτης Kutluka στρατοπέδεψε 20.000 ιππείς στην Κοιλάδα του Ιορδάνη για να προστατέψει τη Δαμασκό, όπου είχε εγκατασταθεί Μογγόλος κυβερνήτης. Λίγο μετά όμως, αναγκάστηκαν να αποσυρθούν.
Βενζοϊκό οξύ
Εργαστηριακές - εναλλακτικές μέθοδοι
2. Με οξείδωση 1,2-διφαινυλοαιθένιου με υπερμαγγανικό κάλιο :
Αρουάντ
Ιστορία την εποχή των σταυροφοριών
Οι Αιγύπτιοι Μαμελούκοι οι οποίοι έπαιρναν ξανά στον έλεγχό τους συστηματικά την Παλαιστίνη και την Συρία, επεδίωξαν επίσης να καταλάβουν και το Ρουάντ. Ένας στόλος των Μαμελούκων αποβίβασε δύναμη στο νησί, και που οδήγησε σε μάχη και μακρόχρονη πολιορκία των Ναϊτών που ήταν οχυρωμένοι εκεί, και η οποία κατέληξε με την πτώση του Ρουάντ και την παράδοση των Ναϊτών στις 26 Σεπτεμβρίου 1302, μετά από υπόσχεση για ασφαλή αποχώρησή τους. Όμως, η υπόσχεση δεν τηρήθηκε, και όλοι οι επικουρικοί Σύριοι σκοτώθηκαν, ενώ οι Ναΐτες Ιππότες στάλθηκαν αιχμάλωτοι στις φυλακές του Καΐρου.
Βενζοϊκό οξύ
Εργαστηριακές - εναλλακτικές μέθοδοι
3. Με οξείδωση βενζυλικής αλκοόλης :
Αρουάντ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας Κατηγορία:Νησιά της Μεσογείου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Συρία Κατηγορία:Πόλεις της Συρίας
Αγλαΐα (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Αγλαΐα, στην ελληνική μυθολογία, αναφέρεται μια από τις τρεις Χάριτες. Άλλες χρήσεις του ονόματος συμπεριλαμβάνουν:
Βενζοϊκό οξύ
Εργαστηριακές - εναλλακτικές μέθοδοι
4. Με οξείδωση βενζαλδεΰδης :
Αγλαΐα (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Βενζοϊκό οξύ
Εργαστηριακές - εναλλακτικές μέθοδοι
5. Με οξειδοαναγωγή βενζαλδεΰδης, μέθοδος Cannizzaro :
6. Από φαινυλοαλογονίδιο
8. Από βενζόλιο και φωσγένιο με αντίδραση Friedel-Crafts :
Ως καρβονικό οξύ
1. Έχει όξινο χαρακτήρα και άρα σχηματίζει άλατα. Π.χ. :
2. Αποκαρβοξυλίωση (αποτελεσματικότερη στα άλατά του) :
3. Αναγωγή προς βενζυλική αλκοόλη :
5. Με χλωριωτικά μέσα προς βενζοϋλοχλωρίδιο :
Ως αρωματική ένωση
1. Με νίτρωση παράγει μ-νιτροβενζοϊκό οξύ:
2. Με σουλφούρωση παράγει μ-σουλφοξυβενζοϊκό οξύ:
3. Με αλογόνωση παράγει μ-αλοβενζοϊκό οξύ:
4. Αλκυλίωση κατά Friedel-Crafts:
5. Ακυλίωση κατά Friedel-Crafts:
6. Αναγωγή προς κυκλοεξυλομεθανικό οξύ: (κυκλοεξυλομεθανικό οξύ)
Γαλάνη (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Γαλάνη ή Γαλανή μπορεί να αναφερόμαστε στα παρακάτω:
Βενζοϊκό οξύ
Εφαρμογές
Αυτό το μέτρια ασθενές οξύ και τα άλατά του (κυρίως το βενζοϊκό νάτριο) χρησιμοποιούνται κυρίως ως συντηρητικά τροφίμων (Ε210-Ε213). Επιπλέον αποτελεί μια σημαντική ενδιάμεση ένωση για τη σύνθεση και την παραγωγή πολλών άλλων οργανικών ενώσεων, που χρησιμεύουν ως αρωματικά πρόσθετα τροφίμων, φάρμακα κ.ά..
Γαλάνη (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βενζοϊκό οξύ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:C7 Κατηγορία:Συντηρητικά
Ντάνιελ Τζέιμς
Ο Ντάνιελ Όουεν Τζέιμς (Κίνγκστον απόν Χαλ, 10 Νοεμβρίου 1997) είναι Ουαλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την ομάδα της Λιντς Γιουνάιτεντ και την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ουαλίας.
Συλλογική καριέρα
Προερχόμενος από τις ακαδημίες της Χαλ Σίτι, ο Τζέιμς αποκτήθηκε από την Σουόνσι Σίτι το 2014, κατορθώνοντας να ενσωματωθεί άμεσα στην ομάδα νέων Κ-18 και στη συνέχεια στις Κ-21 και Κ-23. Στις 30 Ιουνίου του 2017 δόθηκε δανεικός με συμφωνία για μία σεζόν στην Σριούσμπερι Τάουν, ομάδα της Φούτμπολ Λιγκ Ουάν. Ωστόσο, ο δανεισμός του διακόπηκε πρόωρα στις 31 Αυγούστου του 2017, έπειτα από κοινή συναίνεση των δύο πλευρών, καθώς ο παίκτης δεν κατάφερε να ενσωματωθεί στο βασικό σχήμα της ομάδας.
Στις 12 Ιουνίου του 2019 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 15 εκατομμύρια λίρες με συμβόλαιο διάρκειας πέντε ετών. Έκανε το ντεμπούτο του στις 11 Αυγούστου του 2019, στην πρώτη αγωνιστική της Πρέμιερ Λιγκ, απέναντι στην Τσέλσι, με την ομάδα του να επικρατεί με σκορ 4-0 και τον ίδιο να χρίζεται σκόρερ στο τέταρτο γκολ.
Δύο χρόνια αργότερα, στις 31 Αυγούστου του 2021, υπέγραψε στη Λιντς Γιουνάιτεντ.
Διεθνής καριέρα
Όσον αφορά στην Εθνική ομάδα της Ουαλίας, ο Τζέιμς πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε έναν αγώνα απέναντι στην Εθνική Αλβανίας, στις 20 Νοεμβρίου του 2018. Τον Μάιο του 2021 βρέθηκε στην αποστολή της Ουαλίας για τη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου του 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουαλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουόνσι Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σριούσμπερι Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Π.Α. Ένωση Θράκη
Η '''Π.Α. Ένωση Θράκη''' ήταν ελληνικό αθλητικό σωματείο στην Αλεξανδρούπολη του νομού Έβρου. Δραστηριοποιούνταν στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Επίσημα χρώματα της ομάδας ήταν το μπλε και το κόκκινο. Έδρα της ήταν το στάδιο «Φώτης Κοσμάς» της Αλεξανδρούπολης, χωρητικότητας 7.000 θέσεων. Έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα Γ΄ και Δ΄ Εθνικής κατηγορίας.
Ιστορία
Το 1995 ιδρύθηκε ο Ορφέας Αλεξανδρούπολης, έπειτα από τη συγχώνευση των ομάδων «Εθνικός» και «Α.Ο. Αλεξανδρούπολη». Το 1999 ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση Θράκη».
Την περίοδο 2004–05 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας. Το 2007 η ομάδα μετείχε στη Γ΄ Εθνική με την επωνυμία «ΤΑΠ Ένωση Θράκης». Κατά την αγωνιστική περίοδο 2008–09 η Ένωση Θράκης αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας.
Εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπισε η ομάδα, το διαιτητικό δικαστήριο της ΕΠΟ αποφάσισε τον Ιανουάριο πρωτοδίκως να προχωρήσει στο μηδενισμό της Θράκης για την τρέχουσα περίοδο. Κατόπιν, μετά από έφεση της διοίκησης της ομάδας του Παναιτωλικού, η προγενέστερη απόφαση αναιρέθηκε κι έτσι, αν και η Ενωση Θράκης αποχώρησε από το πρωτάθλημα, οι βαθμοί που κέρδισε της επεστράφηκαν. Το μέλλον της ομάδας για την επόμενη περίοδο ήταν αβέβαιο, ενώ χρειαζόταν άμεση λύση στις οικονομικές δυσχέρειες που αντιμετώπιζε. Την περίοδο 2009-10 η Ένωση Θράκης αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική καταλαμβάνοντας την προτελευταία θέση με συνέπεια τον υποβιβασμό στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Έβρου, όπου δε δήλωσε συμμετοχή για τη περίοδο 2010-11 και εντέλει διαλύθηκε μετά από 15 χρόνια.
Αντιπαλότητες
Αξιοσημείωτη ήταν η αντιπαλότητα της ομάδας με την αντίστοιχη του Πανθρακικού.
Έμβλημα
Το έμβλημα της ομάδας εξελίχθηκε με την πάροδο του χρόνου.
Η διαχρονική πορεία
thumb|220px|Το στάδιο «Φώτης Κοσμάς» σε αγώνα της ομάδας με τον [[Ιωνικός Νικαίας|Ιωνικό.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ενωση Θρακης Ενωση Θρακης Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1995
Ζάβοϊ
Το Ζάβοϊ (Завој) είναι ένα χωριό στον Δήμο Οχρίδας, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 12 κατοίκους.
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Οχρίδας Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Δρυς η πλατύφυλλη
μικρογραφία|Η πλατύφυλλη δρυς (Quercus frainetto), [[Χορτιάτης (όρος)|Χορτιάτης, Θεσσαλονίκη, 11-10-2008]] Η πλατύφυλλη δρυς (Quercus frainetto) με κοινή ονομασία ημεράδι, δένδρο, πλατίτσα, μεσές, ανήκει στην οικογένεια των Fagaceae (Φηγίδες). Κατανέμεται στην Βαλκανική χερσόνησο, εκτεινόμενο ανατολικά της Βουδαπέστης, Νότια Ιταλία και στην Ανατολία. Απαντά σ’ όλη την Ελλάδα, εκτός από την Κρήτη και τις Κυκλάδες σε αμιγή ή φυλλοβόλα μικτά δάση, μεταξύ 200-1200 μ. Είναι φυλλοβόλο δένδρο, ύψους περίπου μέχρι 25 μέτρα, που διακρίνεται από τα υπόλοιπα είδη δρυός (βαλανιδιάς) από το μεγάλο μέγεθος των βαθέως πτεροσχιδών φύλλων (μέχρι 25 cm με 6-8 επιμήκεις λοβούς). Αποτελεί το πιο σημαντικό είδος δρυός της Ελλάδας, αφού το ξύλο της χρησιμοποιείται, τόσο στην επιπλοποιία όσο και ως καυσόξυλο.
Πηγές
Σφήκας Γ. 1983, Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας.
Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.
Strid A. & Tan K. 2002, Flora Hellenica (Vol. 1).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.greekflora.gr/el/flowers/3138/Quercus-frainetto
https://euromed.luomus.fi/euromed_map.php?taxon=525985&size=medium
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Δρύες
Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες
Οι Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες, ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε το 2014, με σκοπό τη συμμετοχή στις ευρωεκλογές του 2014.
Ίδρυση
Οι Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες, ιδρυθήκαν στις 23 Ιανουαρίου 2014, από τον ελληνικής καταγωγής ευρωβουλευτή της Γερμανίας, Γιώργο Χατζημαρκάκη, με σκοπό τη συμμετοχή στις ευρωεκλογές του 2014. Η ανακοίνωση της ίδρυσης του κόμματος από το Χατζημαρκάκη, έλαβε χώρα στα γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα.
Σύμφωνα με τον ιδρυτή του, το κόμμα είναι φιλοευρωπαϊκού προσανατολισμού και πιστεύει στην Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και στην ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης.
Έλαβε μέρος στις ευρωεκλογές του ίδιου χρόνου και έλαβε ποσοστό της τάξης του 1,44%, χωρίς να εκλέξει ευρωβουλευτή. Το υψηλότερο ποσοστό συγκέντρωσε στο Νομό Λασιθίου (14,38%) και το χαμηλότερο στο Νομό Σάμου (0,35%).
Τον Ιανουάριο του 2015, ενόψει των βουλευτικών εκλογών, αποφάσισε να συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία και έπαυσε την αυτόνομη λειτουργία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα στην Ελλάδα
ΦΚ Σαχτιόρ Καραγκαντί
Η ΦΚ Σαχτιόρ (καζακικά: Шахтёр Қарағанды Футбол Клубы АҚ), ενίοτε αναφερόμενη και ως ΦΚ Σαχτέρ είναι ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Καραγκάντα του Καζακστάν. Εδρεύει στο Στάδιο Σαχτιόρ και αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Καζακστάν. Μετέχει ανελλιπώς στην κορυφαία ποδοσφαιρική κατηγορία της χώρας από το 1992. Η ομάδα δέχθηκε αυστηρή επίπληξη από την ΟΥΕΦΑ το 2013 και απειλήθηκε η Σαχτιόρ με αποβολή από όλες τις διοργανώσεις, όταν θυσιάστηκε σύμφωνα με τα τοπικά έθιμα ένα πρόβατο μέσα στο γήπεδο, πριν από την έναρξη του αγώνα με την Σκοτσέζικη Σέλτικ. Ακολούθησαν διαβουλεύσεις και τελικά απαγορεύθηκε αυτή η πρακτική σε όλους τους αγώνες της ΟΥΕΦΑ.
Ιστορία
Η ΦΚ Σαχτιόρ ήταν μία από τις κορυφαίες ομάδες του Καζακστάν στο πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης. Στη μετά-Σοβιετική περίοδο κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2011 και το 2012, ενώ άλλες δύο φορές τερμάτησε στην τρίτη θέση, το 1995 και το 2007. . Το προσωνύμιο της ομάδας είναι "Οι Ανθρακωρύχοι" λόγω των πολλών ανθρακωρυχείων που βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή του Καραγκαντά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1958
For Whom the Bell Tolls (τραγούδι, Metallica)
To For Whom the Bell Tolls είναι τραγούδι του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Metallica, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Ride the Lightning, το 1984. Το κομμάτι γράφτηκε από τους Τζέιμς Χέτφιλντ, Λαρς Ούλριχ και Κλιφ Μπάρτον. Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά του τραγούδια, το οποίο σπάνια απουσιάζει από το ρεπερτόριο τους. Έως και το 2014, το είχαν παίξει live 1,305 φορές. Το κομμάτι είναι εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα For Whom the Bell Tolls, του Έρνεστ Χέμινγουεϊ. Η εισαγωγή του κομματιού αποτελεί ένα δημοφιλές μέρος του κομματιού, το οποίο, λανθασμένα πιστεύεται, ότι είναι ηλεκτρική κιθάρα. Αντιθέτως, είναι το μπάσο του Κλιφ Μπάρτον με παραμόρφωση wah-wah. Το εν λόγω ίντρο το έγραψε πριν ακόμα ενταχθεί στους Metallica.
Σε διάφορες λίστες το κομμάτι συμπεριλαμβάνεται ανάμεσα στα σπουδαιότερα τραγούδια του συγκροτήματος: Στο site TheTopTen είναι τέταρτο (έως και 4/1/17), ενώ το Ultimate Classic Rock, το τοποθετεί όγδοο ανάμεσα στα δέκα καλύτερα τους. Το Kerrang το έχει κατατάξει ως τέταρτο
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1984 Κατηγορία:Τραγούδια των Metallica Κατηγορία:Αντιπολεμικά τραγούδια Κατηγορία:Singles του 1985 Κατηγορία:Singles της Elektra Records Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Εκλογική περιφέρεια Χανίων
Η εκλογική περιφέρεια Χανίων είναι η δεύτερη μεγαλύτερη της μείζονος περιφέρειας Κρήτης. Σύμφωνα με τις εκλογές του 2009, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι σ' αυτήν ήταν 141.586. Από το 1974 ως σήμερα, εκλέγει σταθερά τέσσερις βουλευτές.
Από τις βουλευτικές εκλογές και τις Ευρωεκλογές που διεξήχθησαν ταυτόχρονα το 1981 έως το 2009, το ΠΑΣΟΚ είχε την απόλυτη κυριαρχία στην εκλογική περιφέρεια των Χανίων, όπως άλλωστε και σε ολόκληρη την Κρήτη, πρωτιά την οποία απώλεσε έκτοτε από το ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πάντως χαρακτηριστική η προσωπική δύναμη που είχε στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (τα Χανιά είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του), καθώς ως ανεξάρτητος υποψήφιος το 1974 εξασφάλισε ένα σημαντικό ποσοστό (18,35%) που πάντως δεν του εξασφάλισε έδρα, ενώ το 1977 κατέκτησε την έδρα με το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων το οποίο είχε ιδρύσει και πρώτευσε στη γενέτειρά του.
Από το 2012 έως τις τελευταίες εκλογές πρώτο κόμμα, όπως και σε όλη την Κρήτη είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.
Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από τη μεταπολίτευση και μετά στα Χανιά. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.
1 Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κατέβηκε ως ανεξάρτητος υποψήφιος.
Βουλευτές Χανίων από τη Μεταπολίτευση
Ακολουθούν οι βουλευτές Χανίων της περίοδου 1974-2012
Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στα Χανιά. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.
Παραπομπές
Χανιων
Σάμος
Γεωγραφική θέση
250px|thumb|left|Δορυφορική εικόνα της Σάμου Από την Ικαρία απέχει 10 μίλια, ενώ από τη Μικρασιατική ακτή χωρίζεται με δίαυλο πλάτους μόλις 1300 μ.(=επτά στάδια). Το μέγιστο μήκος της νήσου από Δ. προς Α. είναι 26 μίλια και το μέγιστο πλάτος της από Β. προς Ν. είναι 11 μίλια ενώ το μέγιστο υψόμετρο είναι 1443 μ. (κορυφή του όρους Κερκετεύς). Η δε περίμετρος της ακτογραμμής της φθάνει τα 86 ναυτικά μίλια και η συνολική της επιφάνεια 477 τ.χλμ. Είναι γενέτειρα του μεγάλου μαθηματικού της αρχαιότητας Πυθαγόρα, του αστρονόμου και μαθηματικού Αρίσταρχου, του φιλόσοφου Επίκουρου και κατά πολλούς του Αισώπου.
Στη Σάμο βρίσκεται το Ευπαλίνειο όρυγμα, υπόγειο υδραγωγείο και σημαντικό τεχνικό έργο της αρχαιότητας, που περιγράφηκε από τον Ηρόδοτο. Η σήραγγα μήκους 1.036 μέτρων ανοίχτηκε ταυτόχρονα από τις δύο πλευρές του βουνού και οι δυο σήραγγες συναντήθηκαν περίπου στο μέσον, με ακρίβεια αξιοθαύμαστη για τα τεχνικά μέσα της εποχής. Άλλο σημαντικό αξιοθέατο της Σάμου είναι το Ηραίον. Στα αρχαία χρόνια, ο ναός της Ήρας, το Ηραίον ήταν ο μεγαλύτερος στην Ελλάδα σύμφωνα με τον Ηρόδοτο. Τα ερείπια του ναού βρίσκονται κοντά στο σύγχρονο Ηραίον, το οποίο είναι ένας παραθαλάσσιος τουριστικός οικισμός.
Ιστορία
Στις αρχαίες πηγές η Σάμος εμφανίζεται με πολλά ονόματα: Υδρήλη, λόγω των πηγών της, Μελάμφυλλος, Μελάνθεμος, Φυλλίς και Ανθεμίς, για την πλούσια και ξεχωριστή χλωρίδα της, που τη χαρακτηρίζει μέχρι σήμερα, και Δόρυσσα, Δρυούσα και Κυπαρισσία για τα δέντρα της, που αποτέλεσαν την πρώτη ύλη για την ανάπτυξη της ναυπηγικής τέχνης. Πιθανότατα, τα περισσότερα από αυτά τα ονόματα να ήταν απλώς επίθετα, αφού, παράλληλα, το όνομα Σάμος εμφανίζεται σταθερά στις αρχαίες πηγές και μάλλον προέρχεται από μια αρχαία ρίζα (sama), που σημαίνει τόπο με ψηλά βουνά. Στις πηγές συναντάται και μία μεταγενέστερη παρετυμολογική αιτιολογική παράδοση, που ερμηνεύει το όνομα από τον Σάμο, γιο του Αγκαίου, του πρώτου μυθικού οικιστή του νησιού.
Προϊστορικά χρόνια
Κατά την ιστορική παράδοση, το νησί κατοίκησαν διαδοχικά Φοίνικες, Πελασγοί, Κάρες και Λέλεγες. Σύμφωνα με τη μυθολογία, το νησί κατοίκησε πρώτος ο Αγκαίος από την Αρκαδία, ο οποίος είχε μάλιστα πάρει μέρος και στην Αργοναυτική εκστρατεία. Ο μύθος αυτός πιθανότατα υποδηλώνει τη μετακίνηση προς τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, άρα και προς τη Σάμο, πληθυσμών από την κυρίως Ελλάδα, στα τέλη της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. Σύμφωνα με την παράδοση αυτή, οι πρώτοι άποικοι του νησιού ήταν Ίωνες από την περιοχή της Επιδαύρου, με επικεφαλής τον Τεμβρίωνα, και, κατόπιν, τον Προκλή, φέρνοντας μαζί τους και τη λατρεία της θεάς Ήρας.
Από τα ανασκαφικά δεδομένα είναι γνωστό ότι στο χώρο του Ηραίου, στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού, υπάρχουν εγκαταστάσεις και αλλεπάλληλες φάσεις κατοίκησης ήδη από την Πρωτοελλαδική περίοδο, στα μέσα της τρίτης χιλιετίας π.Χ., ως και τα τελευταία Υστεροελλαδικά χρόνια. Παρά το ότι η προϊστορική Σάμος δεν έχει ακόμη επαρκώς μελετηθεί, η ανθρώπινη παρουσία στο νησί μπορεί να τοποθετηθεί ήδη κατά τη Νεολιθική περίοδο, ενώ περιορισμένη άνθηση φαίνεται να υπάρχει κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού. Έτσι, η λατρεία της Ήρας διαδέχεται εκείνη της προϊστορικής Μητέρας Θεάς, που υπήρχε ήδη από τα μέσα της δεύτερης προχριστιανικής χιλιετίας.
Φόρουμ Σουάριουμ
Το Φόρουμ Σουάριουμ, (λατιν.: Forum Suarium), ήταν η κεντρική εμπορική αγορά χοιρινού κρέατος της αρχαίας Ρώμης κατά τη διάρκεια της Αυτοκρατορίας.
Σάμος
Αρχαιότητα
thumb|Σαμιακού τύπου [[διήρης (Σάμαινα), 6ος αιώνας π.Χ., μοντέλο στο Τεχνολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης]] Η Σάμος έγινε ένα από τα 12 μέλη του Κοινού των Ιώνων ή της Ιωνικής Δωδεκάπολης. Γύρω στο 650 π.Χ. ήταν ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά κέντρα στο Αιγαίο -τη βοηθούσε και η θέση της. Το νησί ήταν γνωστό από την αρχαιότητα για τα κρασιά του αλλά και τα κεραμεικά του, που τα εξήγαγε, ενώ εισήγαγε υφάσματα από το εσωτερικό της Μικράς Ασίας και γενικά ανέπτυσσε έντονο διαμετακομιστικό εμπόριο. Οι Σάμιοι άνοιξαν εμπορικές οδούς με την Αίγυπτο, την Κυρήνη, την Κόρινθο αλλά και με τη Μαύρη Θάλασσα. Το εμπόριο έφερε και τη ρήξη με την εμπορική αντίπαλο Μίλητο.
Φόρουμ Σουάριουμ
Η αγορά πρωτο-αναφέρεται σε δύο επιγραφές που χρονολογούνται περίπου το 200 μ.Χ. Αυτή η αγορά βρισκόταν κοντά στους στρατώνες των αστικών ταγμάτων (cohortes urbanae) στο βόρειο τμήμα του Πεδίου του Άρεως (Campus Martius), και η διαχείρισή της βρισκόταν στα χέρια του επάρχου της πόλεως (praefectus urbi) ή ενός από τους υπαλλήλους του.
Σάμος
Αρχαιότητα
thumb|Ερείπια από το [[Ηραίον Σάμου|Ηραίο της Σάμου]] Χάρη στη συμμαχία τους με την Αίγυπτο αλλά και το δικό τους σημαντικό στόλο, οι Σάμιοι αντιστάθηκαν επί πολύ στον περσικό επεκτατισμό. Σύμφωνα με μια εκδοχή, ήταν οι πρώτοι Έλληνες που έφτασαν στα στενά του Γιβραλτάρ. Το 535 η ολιγαρχία καταλύθηκε από τον Πολυκράτη που επέβαλε τυραννίδα μαζί με τα αδέλφια του, ένα από τα οποία στη συνέχεια σκότωσε και το άλλο το εξόρισε. Εντούτοις επί Πολυκράτη η Σάμος έφτασε στην ακμή της, παρότι ο στόλος της συνέχιζε να λειτουργεί και με πειρατικά κριτήρια, τα οποία την εποχή εκείνη θεωρούνταν περισσότερο πολεμικές επιχειρήσεις παρά κοινές ληστρικές.
Φόρουμ Σουάριουμ
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αγορές τροφίμων της αρχαίας Ρώμης Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης
Σάμος
Περσική κατοχή
Όταν ο Πολυκράτης εκτελέστηκε από έναν σατράπη των Περσών που τον παρέσυρε σε παγίδα, το νησί κατακτήθηκε από την Περσία και ο πολιτισμός του σχεδόν αφανίστηκε και γι' αυτό συμμετείχε στην Ιωνική επανάσταση το 499 π.Χ. Εντούτοις ο ανταγωνισμός των Σαμίων προς τους Μιλησίους τους οδήγησε σε σχεδόν προδοτική συμπεριφορά στην αποφασιστική ναυμαχία του 494 π.Χ. στη Λάδη. Το 479 π.Χ. πάντως οι Σάμιοι ηγήθηκαν της επανάστασης εναντίον της Περσίας.
Πελοποννησιακός Πόλεμος
Σε αυτή τη διαμάχη ανάμεσα στην Πελοποννησιακή Συμμαχία και την Αθηναϊκή, οι Σάμιοι τάχθηκαν με την Αθήνα. Όταν όμως οι Αθηναίοι υποστήριξαν σε μια διαμάχη τη Μίλητο, οι Σάμιοι αποχώρησαν από την αθηναϊκή συμμαχία. Τελικά αναγκάστηκαν να επανέλθουν με τη βία, χωρίς όμως να τιμωρηθούν τόσο σκληρά όσο άλλες πόλεις και νησιά που αποστάτησαν τότε. Γενικά η Σάμος είχε θέση ισοτιμίας με την Αθήνα σε σύγκριση με άλλες πόλεις και όταν οι Πεισιστρατίδες καταδίωκαν τους δημοκρατικούς της Αθήνας, εκείνοι μετέφεραν την έδρα του δημοκρατικού κόμματος στη Σάμο. Το νησί σταδιακά έγινε δημοκρατικό κι αυτό, αλλά όταν η Αθήνα ηττήθηκε με το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο ναύαρχος και ηγέτης των Σπαρτιατών, επέβαλε στη Σάμο την ολιγαρχία.
Με την Ανταλκίδειο ειρήνη το νησί ξαναπέρασε στην περσική κυριαρχία και οι Αθηναίοι μπόρεσαν να το αποσπάσουν από αυτήν το 366 π.Χ.
Το νόμισμα της αρχαίας Σάμου
thumb|right|150px|Αρχαίο κέρμα της Σάμου. 5ος - 4ος αι. π.Χ. thumb|right|150px|Αρχαίο κέρμα της Σάμου. 2ος αι. π.Χ. Τα κέρματα της αρχαίας Σάμου είχαν ως χαρακτηριστικό την κεφαλή του λιονταριού.
Ελληνιστικοί και Ρωμαϊκοί χρόνοι
Στο διάστημα 275-270 π.Χ. το νησί αποτέλεσε βάση του Αιγυπτιακού στόλου του Πτολεμαίου. Στη συνέχεια βρέθηκε κάτω από την εξουσία των Σελευκιδών. Το 189 π.Χ. οι Ρωμαίοι παραχώρησαν το νησί στο φιλικό προς αυτούς Βασίλειο της Περγάμου. Στα τέλη των Μιθριδατικών πολέμων το νησί αντιμετώπισε επιδρομές πειρατών. Παρόλα αυτά η Σάμος παρέμεινε ανθηρή και ακμάζουσα πόλη κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο.
Βυζάντιο
Η Βυζαντινή αυτοκρατορία μεταλλάσσει δραστικά το νησί με το έντονο χριστιανικό στοιχείο του οποίου υπάρχει πλούσια κληρονομιά έως σήμερα. Από τον 4ο αιώνα υπάρχουν ήδη επίσκοποι ενώ κατά τον 7ο αιώνα, η Σάμος οργανώνεται στο βυζαντινό ομώνυμο Θέμα. Μεγάλη άνθηση την περίοδο αυτή έχει ο μοναχισμός στην περιοχή του Κέρκη. Από τον 13ο αιώνα πέρασε στον έλεγχο των Γενοβέζων.
Τουρκοκρατία
Η Σάμος κατά τη διάρκεια των αιώνων που ακολούθησαν την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας έχασε τον πληθυσμό της και για μία μεγάλη περίοδο παρέμεινε σχετικά έρημη. Οικίσεις διατηρήθηκαν στις ορεινές περιοχές του Κέρκη και της Αμπέλου. Κατά τη διάρκεια της εποχής τη «ερήμωσης» στη Σάμο λειτούργησαν ναυπηγεία του τουρκικού στόλου. Το νησί ξανακατοικήθηκε από τον 16ο αιώνα χάρη σε ένα οθωμανικό πρόγραμμα εποικισμού το οποίο έφερε κατοίκους από γειτονικά νησιά και από τη Μικρά Ασία. Συγκεκριμένα, με την άδεια του Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, μετά το 1550 οι Τούρκοι αποφασίζουν τον εποικισμό του νησιού. Με πρωτοβουλία του ναυάρχου Κιλίτζ Αλή και με τη βοήθεια του Πάτμιου Νικολάου Σαρακίνη ξεκινά μια νέα περίοδος. Η παροχή προνομίων και η απαγόρευση εγκατάστασης μουσουλμάνων στο νησί δημιουργεί ελκυστικό κλίμα για την επιστροφή μεγάλου μέρους του πληθυσμού (Σάμιοι που είχαν φύγει και άλλοι Έλληνες από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, ενδεικτικά Εύβοια, Πήλιο, Ήπειρος). Τότε δημιουργήθηκαν σταδιακά οι περισσότεροι από τους σημερινούς οικισμούς. Κατά τον 18ο αιώνα, ένα εκτεταμένο δίκτυο χωριών απλωνόταν σε όλη την έκταση του νησιού. Πρωτεύουσα ήταν η Χώρα και το κυριότερο λιμάνι ήταν το Τηγάνι (σημερινό Πυθαγόρειο). Σταδιακά άρχισαν να αναπτύσσονται το Βαθύ και Καρλόβασι που έναν αιώνα αργότερα επρόκειτο να μετασχηματιστούν σε αστικά κέντρα.
Ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός διαδραματίστηκε στη Σάμο προς το τέλος της περιόδου της Τουρκοκρατίας και πριν την Έναρξη της Επανάστασης του 1821. Το Κοινωνικό Κίνημα των «Καρμανιόλων».
Καρμανιόλοι, ονομάζονταν τα μέλη ενός λαϊκού επαναστατικού κινήματος που εκδηλώθηκε στη Σάμο λίγο πριν και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821.
Οι Καρμανιόλοι ήλθαν σε αντιπαράθεση με τους «Καλικαντζάρους», δηλ. τους προεστούς της Σάμου οι οποίοι είχαν συμμαχήσει με την τουρκική εξουσία. Λόγω της απουσίας Τούρκων γαιοκτημόνων και γενικά λόγω της ασθενούς παρουσίας Τούρκων στη Σάμο, η Σαμιακή Επανάσταση απέκτησε έναν ιδιαίτερο ελληνικό κοινωνικό και ταυτόχρονα εθνικό χαρακτήρα. Κατά μία εκτίμηση, η Επανάσταση της Σάμου συνιστά ένα επιτυχημένο υπόδειγμα επαναστατικής διαδικασίας και ολοκληρωμένης έκφρασης του ελληνικού Διαφωτισμού, όπου τα δάνεια από τη Γαλλική Επανάσταση εντάσσονται οργανικά στον ιδεολογικό καμβά του ελληνικού κόσμου.
Το όνομα «Καρμανιόλοι», ήταν ήδη σε χρήση στα Επτάνησα και μάλλον το έφεραν στη Σάμο Επτανήσιοι έμποροι και ναυτικοί, οι οποίοι προς το τέλος του 18ου αιώνα σχηματίζουν αξιόλογη παροικία στη Σάμο. Σύμφωνα με τις πηγές αυτό που έδωσε το όνομα «Καρμανιόλοι» στη ριζοσπαστική αυτή ο ομάδα, ήταν «ο χορός της καρμανιόλας», τον οποίο χόρευαν και οι εξεγερμένοι Γάλλοι κατά τη λεγόμενη περίοδο της «τρομοκρατίας». Κάποιοι Σαμιώτες ναυτικοί, συνεπαρμένοι από την ιδέα της επανάστασης τον δίδαξαν στη φτωχολογιά του νησιού και από τότε έγινε σύμβολο της ρήξης των περισσότερων κατοίκων του νησιού με τους παραδοσιακούς δημογέροντες.
Οι Καρμανιόλοι διεκδίκησαν την τοπική κοινοτική ηγεσία, την πήραν το 1805 και την κράτησαν μέχρι το 1812. Οι παλαιοί πρόκριτοι, που ονομάζονταν σκωπτικά «Καλικάντζαροι» θα αντιδράσουν λυσσαλέα για να πετύχουν την εμπλοκή του Οθωμανικού παράγοντα. Οι Οθωμανοί αξιωματούχοι, αν και αρχικά κινήθηκαν εναντίον του κινήματος, αποτραβήχτηκαν γρήγορα. Κατανόησαν μάλλον ότι σκοπός του κινήματος δεν ήταν η ανατροπή της επικυριαρχίας τους, αλλά η αλλαγή των εσωτερικών συσχετισμών του «κοινού». Το τίμημα που καταβλήθηκε από τους Καρμανιόλους ήταν η φυλάκιση και εξορία του ηγέτη τους Λυκούργου Λογοθέτη με χαλκευμένες κατηγορίες και η κατατρομοκράτηση του πληθυσμού από τουρκικά στίφη, πριν ακόμα αποφασίσει ο Οθωμανικός παράγοντας να απεμπλακεί από την εσωτερική διένεξη.
Ελληνική επανάσταση
Η Σάμος κήρυξε την επανάσταση το βράδυ της 17 (Κυριακή του Θωμά) προς 18 Απριλίου 1821 με τον οπλαρχηγό Κωνσταντή Λαχανά. Αυτός, έχοντας μαζί του τον Γρηγόριο Σβορώνο, ανιψιό του υποπρόξενου της Ρωσίας, ήλθε με άλλους ενόπλους στο Βαθύ όπου επιτέθηκαν και σκότωσαν τους 18 Οθωμανούς που βρίσκονταν εκεί. Την επομένη, 18 Απριλίου, κήρυξε την επανάσταση στο Βαθύ. Μετά από εκκλησιαστική τελετή και με πανηγυρικές εκδηλώσεις υψώθηκε η σημαία της επανάστασης που έφερε ως σύμβολο τη γλαύκα και τις λέξεις «Ελευθερία ή θάνατος».
Στη συνέχεια τη διοίκηση της επανάστασης στο νησί ανέλαβε ο Λυκούργος Λογοθέτης. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 η Σάμος διατήρησε τοπική διοίκηση που έφερε την ονομασία Στρατοπολιτικόν Σύστημα Σάμου. Το νησί προστατεύτηκε επιτυχώς από τον ελληνικό στόλο μετά τις νίκες του στη Ναυμαχία της Σάμου και τη Ναυμαχία του Γέροντα. Αν και δεν καταλήφθηκε από τον τουρκικό στόλο δεν εντάχθηκε στο νεοσύστατο Βασίλειο της Ελλάδας. Η Σάμος έγινε αυτόνομη με την ονομασία Ηγεμονία της Σάμου.
Ηγεμονία της Σάμου
right|thumb|180px|Θυρεός της Ηγεμονίας της Σάμου Το 1835 εγκαθιδρύθηκε το ειδικό καθεστώς αυτονομίας του νησιού με το όνομα Ηγεμονία της Σάμου. Οι Σαμιώτες διατηρούσαν την υποχρέωση να καταβάλλουν ετήσιο φόρο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία που ανερχόταν σε 2.700 λίρες. Ο ηγεμόνας διοριζόταν από τον Σουλτάνο και έφερε τον τίτλο του πρίγκηπα. Ήταν Χριστιανός Ορθόδοξος και ανώτερο στέλεχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πρωτεύουσα της Ηγεμονίας υπήρξε αρχικά η Χώρα και στη συνέχεια η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Βαθύ.
Ενσωμάτωση στην Ελλάδα
Η Σάμος ενσωματώθηκε στην Ελλάδα της 11 Νοεμβρίου του 1912.
Εγκατάσταση Μικρασιατών
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 εγκαθίστανται στο νησί πολλές οικογένειες Μικρασιατών από τα απέναντι παράλια (από περιοχές όπως τα Σώκια, τα Δωμάτια, το Κελεμπέσι, το Τσαγκλί). Ο συνολικός αριθμός προσφύγων που πέρασε στη Σάμο μέχρι το τέλος του 1922 (σε τρεις μήνες δηλαδή) ήταν 30.000. Σε υπόμνημα της επιτροπής προσφύγων τον Φεβρουάριο του 1924 προς το αρμόδιο υπουργείο αναφέρεται ότι τον Αύγουστο του 1923 οι πρόσφυγες στη Σάμο ήταν 23.000 ενώ το 1924 είχαν απομείνει 15.270. Ο αριθμός αυτών των ανθρώπων αντιστοιχεί σε 3.700 οικογένειες εκ των οποίων οι 1880 επιθυμούσαν να μείνουν στη Σάμο. Στην πλειοψηφία τους οι Μικρασιάτες ήταν αστοί επαγγελματίες που ασχολούνταν με τον καπνό. Οι τόποι όπου εγκαταστάθηκαν μόνιμα ήταν το Παλιόκαστρο, το Τηγάνι (Πυθαγόρειο), το Βαθύ και το Καρλόβασι. .
Μεσοπολεμος-Κατοχή - Αντίσταση και Απελευθέρωση
Στη διάρκεια της Μεταξικής Δικτατορίας το νησί επισκέφθηκε ο Γεώργιος Β΄ της Ελλάδας (Μάρτιος 1937). Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου το νησί γνώρισε αρχικά Ιταλική κατοχή. Στο διάστημα αυτό αναπτύχθηκε ισχυρό κίνημα Εθνικής Αντίστασης. Μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών η Σάμος έμεινε για δύο μήνες ελεύθερη και την εξουσία ανέλαβαν οι αντάρτες. Τον Νοέμβριο του 1943 οι Γερμανοί προχώρησαν σε σφοδρούς βομβαρδισμούς. Το νησί πέρασε κάτω από γερμανική διοίκηση μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας.
Αξιοθέατα
280px|thumb|Το χωριό Κοκκάρι μικρογραφία|Το Πυθαγόρειο της Σάμου τη νύχτα Οι λάτρεις τις πεζοπορίας θα βρουν στη Σάμο 32 σηματοδοτημένες πεζοπορικές διαδρομές 240 χιλιομέτρων περίπου, από τη μια άκρη του νησιού στην άλλη, που συνδέουν χωριά μεταξύ τους, οδηγούν σε ερημικές παραλίες, ψηλές κορφές, πυκνά δάση, ξωκλήσια, ερείπια της αρχαιότητας.
Και πάλι από το Ποτάμι μπορεί κανείς να ξεκινήσει για να επισκεφτεί τους καταρράκτες. Οι καταρράκτες είναι νερό του ποταμιού που πέφτει από ψηλά και σχηματίζει μια μικρή λιμνούλα. Εκεί το καλοκαίρι μαζεύονται εκατοντάδες ντόπιοι και ξένοι και θαυμάζουν την άγρια ομορφιά, χωρίς βέβαια να παραλείπουν να δροσιστούν κάτω από τα νερά που πέφτουν με ορμή. Επίσης πολλά αξιοθέατα έχουν χαρακτηριστεί μνημεία της UNESCO. Σημαντικά αξιοθέατα του νησιού είναι τα εξής:
Οινοποιία
Μυθολογία, ιστορία και το χαρακτηριστικό τοπωνύμιο Άμπελος για τον έναν από τους δύο ορεινούς όγκους που δεσπόζουν στο νησί, αποτελούν στοιχεία απεικόνισης του αμπελώνα της Σάμου. Το σαμιώτικο κρασί που παράγεται από καλλιέργεια σε ορεινές και ημιορεινές αναβαθμίδες έχει υψηλή αναγνωρισιμότητα σε όλο τον κόσμο και έχει ταυτίσει απόλυτα το όνομά του με τη γεωγραφική του προέλευση, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους πιο εκλεκτούς διεθνείς αμπελώνες.
Αμπελώνας στη Σάμο
Η ιστορία του Σαμιώτικου κρασιού ανάγεται στην πρώιμη αρχαιότητα όταν η ιστορική καταγραφή περιλαμβάνει και στοιχεία μυθολογίας. Θρυλείται πως ο ίδιος ο θεός Διόνυσος δίδαξε στους Σαμιώτες την καλλιέργεια της αμπέλου αλλά και τον τρόπο οινοποίησης, ως ανταπόδοση στη βοήθεια που του παρείχαν για να κατατροπώσει τις Αμαζόνες. Η παράδοση αναφέρει πως ο πρώτος που δίδαξε την καλλιέργεια της αμπέλου στους κατοίκους του νησιού ήταν ο ήρωας της Αργοναυτικής Εκστρατείας Αγκαίος. Ιστορικές αναφορές κατά την αρχαιότητα για τα κρασιά της Σάμου συναντάμε στον Ιπποκράτη, τον Γαληνό, τον Θεόφραστο ενώ οι διήρεις Σάμαινες αποδεδειγμένα μεταφέρουν με σαμιακούς αμφορείς κρασί από τη Σάμο σε διάφορα λιμάνια του τότε υπαρκτού κόσμου.
Κατά τη Βυζαντινή εποχή καταγράφονται επίσης αναφορές στους σαμιακούς οίνους μεταξύ των οποίων και περιγραφές του ταξιδιώτη κληρικού Βίλλιμπαλντ που σταθμεύει στη Σάμο το 741 μ.χ. κατά το ταξίδι του προς Ιερουσαλήμ.
Η τύχη της αμπελοκαλλιέργειας ακολουθεί την ταραχώδη ιστορία του νησιού και έτσι συχνά διακόπτεται από επιδρομές και κατακτητές, με αποκορύφωμα τη σχεδόν πλήρη ερήμωση του τόπου κατά τον 15ο αιώνα, που είχε ως αποτέλεσμα και την εγκατάλειψη των αμπελώνων. Όταν ένα αιώνα αργότερα επαναποικίζεται η Σάμος, έρχονται στο νησί και νέες ποικιλίες. Σύμφωνα αυτή την εκδοχή, τότε ξεκινά και η ιστορία των μοσχάτων οίνων του νησιού.
Κατά την Οθωμανική κατοχή και μετά το 1562, οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις αρχίζουν να ενδιαφέρονται εμπορικά για το κρασί και ιδρύουν προξενεία στη Σάμο.
Το 1700, ο Γάλλος περιηγητής Τουρνεφόρ (Tournefort) και το 1787, ο Γερμανός Φρίσεμαν καταγράφουν παραγωγή μοσχάτου που υπολογίζεται σε 3.000 βαρέλες.
Ο Γάλλος βοτανολόγος και περιηγητής J. Pitton de Tournefort, ο οποίος ανέφερε το 1700 πληροφορίες για την ποιότητα και την ποσότητα του σαμιακού κρασιού.
Από τα τέλη του 19ου αιώνα η Σάμος τροφοδοτεί με επώνυμα πλέον κρασιά τις αγορές της Ανατολής και της Δύσης, η δε Καθολική Εκκλησία παραχωρεί στη Σάμο το προνόμιο της παρασκευής οίνου με πιστοποιητικό της Καθολικής Αποστολής. Ο εκκλησιαστικός οίνος χρησιμοποιείται και από την Ορθόδοξη Εκκλησία για την παρασκευή της θείας ευχαριστίας.
Σαμία Άμπελος
Η έκταση των καλλιεργούμενων αμπελώνων της Σάμου είναι περίπου 14.000 στρέμματα. Το 98% και πλέον, των αμπελώνων αυτών, αφορούν την καλλιέργεια του λευκού, μικρόρωγου, μοσχάτου σταφυλιού της Σάμου, το οποίο θεωρείται ο πιο ευγενής κλώνος της μεγάλης οικογένειας των μοσχάτων.
Από αυτό παράγονται τα φημισμένα κρασιά ΣΑΜΟΣ και μικρή ποσότητα επιτραπέζιου οίνου, εξαιρετικής ποιότητας. Σε πολύ μικρό ποσοστό καλλιεργούνται και δύο ερυθρές ποικιλίες, Φωκιανό και Ρητινό.
Οι αμπελώνες εκτείνονται σε όλη τη Σάμο ενώ οι πλαγιές του βουνού Άμπελος, σε υψόμετρο μέχρι και τα 860 μέτρα, είναι κατάφυτες. Με την έντονη ηλιοφάνεια, το γαλάζιο του ουρανού και την Αιγαιοπελαγίτικη αύρα το μοσχάτο σταφύλι καλλιεργείται σε πανάρχαιες λιθοχτισμένες αναβαθμίδες (πεζούλες) δομημένες έτσι που να συγκρατούν και να αποστραγγίζουν το πολύτιμο χώμα, δημιουργώντας επάλληλες στενές λουρίδες γης, όπου συχνά δε χωρά πάρα μόνο μία σειρά από κλήματα.
Το εξαιρετικό υπέδαφος (χαλικώδες, σχιστολιθικό και με μεγάλη ικανότητα αποστράγγισης), σε συνδυασμό με το ευνοϊκό για την αμπελοκαλλιέργεια μικροκλίμα δίνουν τη δυνατότητα στα σταφύλια να ωριμάζουν σταδιακά και με φυσικό τρόπο, όπως απαιτείται για όλα τα γλυκά κρασιά ευγενούς καταγωγής.
Η ετήσια παραγωγή ανέρχεται περίπου σε 6.000 τόνους κρασιού.
ΕΟΣΣ
Ο ΕΟΣΣ είναι ένας από τους παλαιότερους συνεταιρισμούς της Ελλάδας. Ιδρύθηκε το 1934 μετά από κινητοποίηση των αμπελουργών της Σάμου, με στόχο να εξασφαλιστεί η ποιότητα οινοποίησης και η διακίνηση των κρασιών.
Η ιστορική πορεία της απέδειξε ότι η Ένωση δεν ήταν απλώς μια αναγκαιότητα αλλά μια επιλογή στρατηγικής σημασίας. Το 1970, πρώτη η Σάμος αναγνωρίζεται ως ονομασία προέλευσης ελεγχόμενη (Ο.Π.Ε.) ενώ οι οίνοι ΣΑΜΟΣ αποκτούν διεθνή φήμη.
Διαθέτει δύο υπερσύγχρονα οινοποιεία, στο Μαλαγάρι και στο Καρλόβασι της Σάμου, συνολικής χωρητικότητας 20.000 τόνων και απασχολεί περίπου 80 άτομα.
Φιλοσοφία Στόχοι
Βασικός στόχος του ΕΟΣΣ στη διαχείριση των οίνων είναι πρωτίστως η απόδοση στον παραγωγό-συνεταίρο του μεγαλύτερου δυνατού εισοδήματος. Παράλληλα, η διατήρηση και διεύρυνση της σύνδεσης του Σαμιώτη αμπελοκαλλιεργητή με τη γη και το αμπέλι αλλά και η αναβάθμιση της ποιοτικής αμπελοοινικής δραστηριότητας του νησιού σύμφωνα με τους κανόνες της σύγχρονης διεθνούς αγοράς ώστε να αποτελεί μία υγιή και ανταγωνιστική οικονομική οντότητα.
Στρατηγικοί άξονες
Το Σαμιώτικο κρασί αποτελεί έναν από τους κυριότερους πρεσβευτές της Ελλάδας στο εξωτερικό, με εξαγωγές σε χώρες όπως η Γαλλία &#8211; η μεγαλύτερη εξαγωγική αγορά για τον ΕΟΣΣ-, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ελβετία, η Ιταλία, η Ολλανδία, Σουηδία, η Κύπρος, η Αυστραλία, η Δανία, η Τσεχία, η Φινλανδία και η Κίνα, η Ουγγαρία, η Ρουμανία κ.α. Νέες αγορές διαρκώς προστίθενται, στο σύνολο των 24 χωρών.
Το ΣΑΜΟΣ είναι το πρώτο Ελληνικό κρασί που αναγνωρίστηκε σαν Ο.Π.Ε. Τα προϊόντα του ΕΟΣΣ έχουν τιμηθεί με εκατοντάδες μετάλλια διεθνών εκθέσεων ενώ κάθε έτος προστίθενται διαρκώς νέες διακρίσεις.
Προϊόντα
Οίνοι Προστατευόμενης Ονομασίας Προελεύσης ΣΑΜΟΣ
Οίνοι Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης Αιγαίο Πέλαγος
Οίνοι Επιτραπέζιοι
Μουσείο Σαμιακού Οίνου
Το Μουσείο Οίνου του ΕΟΣ Σάμου στεγάζεται σε ένα κτίριο του 19ου αιώνα το οποίο λειτουργούσε ως βαρελοποιείο.
Μετατράπηκε σε Μουσείο το 2005 και από τότε φιλοξενεί στοιχεία που προσδιορίζουν το σαμιώτικο κρασί: Από τους αμπελώνες και τις ορεινές αναβαθμίδες, τη χειρωνακτική εργασία, τον τρυγητό και το πατητήρι, την παλαίωση και την οινοποίηση, τα κελάρια, τις συλλεκτικές φιάλες, παλαιές φωτογραφίες και στοιχεία καταγραφής της παραγωγής, σκεύη και εργαλεία βαρελοποιίας, παλαιά μηχανήματα οινοποίησης καθώς και μια σειρά βραβεύσεων και διακρίσεων.
Περιγράφει μέσω εκθεμάτων όλη την ιστορική και κοινωνικοπολιτιστική διαδρομή του σαμιώτικου κρασιού. Είναι επισκέψιμο στο κοινό μαζί με οινογευστικές δοκιμές.
Γενικές εκλογές του Μαλάουι (2014)
Στο Μαλάουι διεξήχθησαν γενικές εκλογές στις 20 Μαΐου 2014. Ήταν οι πρώτες τριπλές εκλογές στην ιστορία της χώρας, καθώς οι πολίτες ψήφισαν για πρώτη φορά για τον Πρόεδρο, τα μέλη του Κοινοβουλίου και τις τοπικές κυβερνήσεις την ίδια ημέρα. Στις προεδρικές εκλογές νικητής αναδείχθηκε ο Πίτερ Μουταρίκα από το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα (DPP) επικρατώντας της προέδρου Τζόις Μπάντα.
Σάμος
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Σάμου μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό μετά την ενσωμάτωση της στην Ελλάδα ωστόσο τις τελευταίες δεκαετίας έχει παρουσιάσει μία σχετική σταθεροποίηση. Το 2021 ο πληθυσμός της ήταν 32.642 άτομα.
Γενικές εκλογές του Μαλάουι (2014)
Υπόβαθρο
Παρότι ο Καταναλωτικός Δείκτης αυξήθηκε κατά 27,7% το 2013, το ΑΕΠ παρουσίασε αύξηση μόλις κατά 5%. Η χώρα διατηρεί τη βαθμολογία 6 ως προς την Πολιτεία από το 2005 και θεωρείται Δημοκρατία. Οι προηγούμενες γενικές εκλογές του 2009 ήταν οι 4ες εκλογές στο είδος τους στην ιστορία της χώρας έπειτα από τον τερματισμό του μονοκομματικού καθεστώτος του Χέστινγκς Μπάντα του 1997.
Σάμος
Μουσική παράδοση
Η πρώτη καταγραφή παραδοσιακών τραγουδιών της Σάμου, φαίνεται να είναι αυτή που υπάρχει στον Ε' τόμο των Σαμιακών του Επαμεινώνδα Σταματιάδη που εκδόθηκε από το Ηγεμονικό Τυπογραφείο της Σάμου το 1887. Στον τόμο αυτό ο Ε. Σταματιάδης περιγράφει τα ήθη και έθιμα των Σαμίων της εποχής και καταγράφει με τα σημαδόφωνα της βυζαντινής σημειογραφίας τα τραγούδια τους. Επίσης, μας δίνει πληροφορίες για τους χορούς και τα όργανα που χρησιμοποιούνται στην εποχή του. Στο άλλο μεγάλο έργο της σαμιακής λαογραφίας, ο Νικόλαος Δημητρίου δίνει πληροφορίες για τα μουσικά δρώμενα, για τα όργανα και εν γένει για τη μουσική παράδοση της Σάμου. Με βάση κυρίως τις δημοσιευμένες καταγραφές του Σταματιάδη, η έρευνα για το παραδοσιακό σαμιώτικο τραγούδι συνεχίστηκε, αλλά όχι συστηματικά. Κατά τον 20ο αιώνα διάφορες δημοσιεύσεις σαμιακών τραγουδιών εμφανίστηκαν σε περιοδικά. Το Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου «Νικόλαος Δημητρίου» αναγνωρίζοντας τη σημασία της μουσικής παράδοσης της Σάμου συνεχίζει την έρευνα, προχωρώντας πρόσφατα στην έκδοση του μουσικού CD: «Σάμος», Παιχνίδια και παιχνιδιάτορες. Τα κείμενα καθώς και τα μουσικά αποσπάσματα αυτής της ενότητας προέρχονται από την έρευνα του Σαμιώτη Μουσικολόγου Δημήτρη Ζαχαρίου, που περιλαμβάνονται στο μουσικό CD.
Γενικές εκλογές του Μαλάουι (2014)
Προεδρικές εκλογές
Ενώ περίμενε να ανακοινωθούν τα αποτελέσματα των εκλογών, ο Γκόντφρεϊ Καμάνια, αναπληρωτής υπουργός της κυβέρνησης, αυτοκτόνησε.
Σάμος
1834-1912
Από το 1834 μέχρι το 1912 πολιτικά η Σάμος χαρακτηρίζεται από το καθεστώς της ημιαυτόνομης Ηγεμονίας. Ειδικότερο, μετά το 1860 η Σάμος εισέρχεται σε μια περίοδο αστικής ανάπτυξης. Τα χαρακτηριστικά αυτής της περιόδου είναι η μεγάλη εμπορική και οικονομική πρόοδος και η διαμόρφωση μιας πλούσιας και καλλιεργημένης πνευματικά αστικής τάξης, στα δύο εμπορικά κέντρα του νησιού, το Βαθύ και το Καρλόβασι, που είχε άμεση σχέση με την αστική τάξη της Σμύρνης. Την εποχή αυτή έζησε στη Σάμο ο εξέχων τοπικός λόγιος ο Επαμεινώνδας Σταματιάδης. Το 1887 εξέδωσε στο Ηγεμονικό Τυπογραφείο το πεντάτομο έργο 'Σαμιακά'. Στους τέσσερις πρώτους τόμους αναφέρεται στην ιστορία του νησιού, ενώ ο πέμπτος αναφέρεται στη λαογραφία. Ο Σταματιάδης, εκτός από την καταγραφή συγκεκριμένων τραγουδιών και εθίμων και τις αναφορές του σε όργανα μας πληροφορεί και για το ρεπερτόριο των χορών της εποχής. Αυτοί ήταν: ο Σαμιώτικος, ο Πλατανιώτικος, ο Σμυρνιός, ο Συρτός ή Πολιτικός, η Σούστα ή Νησιώτικος, ο Μπαλός, ο Καλαματιανός, ο Καρπάθιος, ο Κρητικός, ο Τσάμικος, ο Αράπικος, ο Χασάπικος, ο Τούρκικος, ο Μπράφος ή Βλάχικος, ο Αρκουδιάρικος. Επίσης με την ίδρυση της Ιερατικής Σχολής Μαλαγαρίου, το 1875 καλλιεργήθηκε συστηματικά στη Σάμο η εκκλησιαστική μουσική, ενώ στα πλαίσια της αστικής ανάκαμψης του νησιού ιδρύονται προς το τέλος του 19ου αιώνα δύο φιλαρμονικές, στο Βαθύ και το Καρλόβασι.
Γενικές εκλογές του Μαλάουι (2014)
Υποψήφιοι
Συνολικά 12 υποψήφιοι έλαβαν μέρος στις εκλογές:
Σάμος
1912- Δεκαετία 1950
Η δεύτερη περίοδος ξεκινά από το 1912 μέχρι τη δεκαετία του 1950. Το 1912 με την ενσωμάτωση της Σάμου στο Ελληνικό κράτος, άλλαξε το σημείο αναφοράς των Σαμίων από τη Σμύρνη, στην Αθήνα. Αυτό βέβαια οριστικοποιήθηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το 1922. Από τώρα και στο εξής οι Σαμιώτες μέσα από τα γραμμόφωνα, τα πικ άπ και το ραδιόφωνο παρακολουθούν όλη την πορεία του ελληνικού τραγουδιού (ρεμπέτικου, δημοτικού, ελαφρού, λαϊκού) αλλά και του ξένου και προσαρμόζουν ανάλογα το ρεπερτόριο τους.
Γενικές εκλογές του Μαλάουι (2014)
Ακύρωση από Μπάντα
Η πρόεδρος Τζόις Μπάντα αποφάσισε να ακυρώσει τις γενικές εκλογές, επειδή καταγγέλθηκαν περιστατικά νοθείας, πολλαπλής ψηφοφορίας και προβλήματα στο πληροφορικό σύστημα. Ωστόσο το Ανώτατο Δικαστήριο μπλόκαρε την απόφαση και αποφάνθηκε ότι, αν και υπήρξαν προβλήματα, οι εκλογές ήταν ισχυρές. Την ίδια στιγμή, η τραγουδίστρια Μαντόνα επιτέθηκε στην Τζόις Μπάντα, κατηγορώντας την για διαφθορά.
Σάμος
1912- Δεκαετία 1950
Έτσι, φτάνουμε στη δεκαετία τρυ 1950 που στα πανηγύρια παιζόταν: ευρωπαϊκά, βαλς, ταγκό, μαρς, ελαφρά τραγούδια και καντάδες, συρτά, καλαματιανά, μπάλοι, τσάμικα, κλέφτικα, απτάλικα, ζεϊμπέκικο, σμυρναίικα, ρεμπέτικα, μινόρια και αμανέδες κατά τις πρώτες πρωινές ώρες. Ο τρόπος πληρωμής των 'οργάνων' ήταν η λεγόμενη 'χαρτούρα' ή αλλιώς τα 'κολλήματα'. Παράλληλα, κατά την περίοδο αυτή η χρήση της τσαμπούνας ολοένα και περιορίζεται μόνο κατά την περίοδο των απόκρεω, ενώ οι 'τραγουδιστοί' χοροί στα χωριά, περιορίζονται μόνο στους γάμους και με το πέρασμα του χρόνου εγκαταλείπονται. Μια ιδιαίτερη πτυχή της μουσικής κατάστασης στη Σάμο κατά τη δεύτερη αυτή περίοδο αποτελεί η ίδρυση συλλόγων όπως ο 'Φιλοτεχνικός Όμιλος Νέων' και ο 'Μουσικός Σύλλογος Σάμου' με σημαντική δράση στον χώρο της μουσικής. Σημαντικό ρόλο στην καλλιτεχνική αυτή κίνηση της εποχής, έπαιξαν και οι Καλτάκηδες, Μικρασιάτες μουσικοί εγκατεστημένοι μόνιμα στη Σάμο, άριστοι γνώστες της ευρωπαϊκής μουσικής. Μάλιστα, δημιούργησαν το 'Σαμιώτικο Κουαρτέτο' και το 1939 έκαναν περιοδεία με συναυλίες σε πόλεις της Μακεδονίας.
Ιουλιανή Μοναρχία
Η Ιουλιανή Μοναρχία (Γαλλικά: la monarchie de Juillet), επίσημα το Βασίλειο των Γάλλων (Γαλλικά: Royaume des Français), ήταν μια περίοδος φιλελεύθερης συνταγματικής μοναρχίας στη Γαλλία υπό τον Βασιλιά Λουδοβίκο Φίλιππο που άρχισε με την Ιουλιανή Επανάσταση (ή Τρεις Ένδοξες Ημέρες) του 1830 και τελείωσε με την Επανάσταση του 1848. Άρχισε με την ανατροπή της συντηρητικής κυβέρνησης του Καρόλου Ι' και της προγενέστερης εποχής του Οίκου των Βουρβόνων. Ο Λουδοβίκος Φίλιππος, ένα μέλος του παραδοσιακά πιο φιλελεύθερου κλάδου της Ορλεάνης του Οίκου των Βουρβόνων, ανακηρύχθηκε roi des Français ("Βασιλιάς των Γάλλων") παρά roi de France ("Βασιλιάς της Γαλλίας"), δίνοντας έμφαση στη λαϊκή καταγωγή της βασιλείας του. Το ιδανικό του νέου καθεστώτος αναλύθηκε από την διάσημη δήλωση του Λουδοβίκου Φίλιππου τον Ιανουάριο του 1831: "Θα προσπαθήσουμε να παραμείνουμε σε ένα  juste milieu (το δίκαιο μέσο), σε μια ίση απόσταση από τις υπερβολές της λαϊκής εξουσίας και τις καταχρήσεις της βασιλικής εξουσίας."