Κάντανος_Χανίων
Ιστορία
Κατά την Τουρκοκρατία ήταν σημαντικό κέντρο και  έδρα Τούρκου Διοικητή. Το σαράι βρίσκονταν στο λόφο που σήμερα στεγάζεται το αστυνομικό τμήμα και βρίσκονταν εκεί έως το έτος 1937.Την περίοδο αυτή ήτα ν τόπος συνεχών συγκρούσεων μεταξύ Χριστιανών και Τούρκων. Οι Τούρκοι είχαν κατασκευάσει πύργους σε καίρια σημεία, δέσποζαν του λεκανοπεδίου και ενίσχυαν την άμυνά τους. Στο βουνό Από πηγάδι υπήρχε ένας σταθμός, το λεγόμενο καρακόλι, τούρκικο φυλάκιο, για να ελέγχει τους περαστικούς από ‘κει. Κατά την Επανάσταση του 1821, η Κάντανος ήταν τοπίο ασφαλές καταφύγιο των Τούρκων. Εδώ οχυρώνονταν οι μάχιμοι Τούρκοι, κάθε φορά, που πιέζονταν από τους επαναστάτες. Στο Ανισαράκι, στο Βαμβακάδο, στο Νυχτεριανό και στον Κουφαλωτό υπήρχαν τέσσερις πύργοι με πολεμίστρες. Στις 6 Ιουνίου 1823, συγκέντρωσαν τα γυναικόπαιδα εκεί και τους πολιόρκησαν οι επαναστάτες. Κάθε πύργο φύλαγαν 250 Τούρκοι. Στην πολιορκία παρευρισκόταν ο ίδιος ο Αρμοστής Τομπάζης, ο Άστιγξ, ο Σκούρτης, ο Οικονόμος,ο Μουτσογιάννης, ο Δημ. Καλλέργης, ο Βουρδουμπάς και άλλοι. Οι Τούρκοι αδιαφορούσαν για την πανούκλα που τους θέριζε και πολεμούσαν με πείσμα. Οι επαναστάτες, όμως, τους πολιόρκησαν και τους ανάγκασαν να ζητήσουν ανακωχή. Μόλις βράδιασε, βγήκαν από τους πύργους με τα ζώα φορτωμένα με τις τροφές και τις αποσκευές τους. Έβαλαν στη μέση τα γυναικόπαιδα και ξεκίνησαν για τα Χανιά, δίχως να τους ενοχλήσει κανείς, κατά διαταγή του Τομπάζη. Οι Κρητικοί αγανάκτησαν για την απόφαση του Τομπάζη καθώς και ο ίδιος ο ’Αστιγξ, ο οποίος έφυγεν αμέσως για την Ελλάδα. Αλλά οι επαναστάτες τους κυνήγησαν και στο Σέμπρωνα της Κυδωνίας τους περικύκλωσαν σ’ ένα λόφο, σκότωσαν κι αιχμαλώτισαν πάνω από 1.000 και πήραν τα ζώα και τα τρόφιμά τους (Κριτοβουλίδης, σ. 235-239). Γύρω στους 2.000, όμως, γλίτωσαν στα Χανιά και πολέμησαν έπειτα με λύσσα τους επαναστάτες. Από αυτήν ξεκίνησε η επανάσταση του 1866. Η πρώτη ντουφεκιά της επανάστασης ρίχθηκε στην Κάντανο από τον Κριάρη. Τον Αύγουστο του 1866 έγινε σπουδαία μάχη στην Κάντανο και στην συνέχεια τον Σεπτέμβριο, 12.000  Τούρκοι  στρατιώτες υπό τον Μουσταφά Ναϊλή πασά ήρθαν στην περιοχή να βοηθήσουν τους πολιορκημένους  Τούρκους που είχαν συγκεντρωθεί από όλη την επαρχία Σελίνου. Οι 5000 επαναστάτες Κρητικοί πλαγιοκοπόντας τους Τούρκους που διέφευγαν προς Παλαιόχωρα τραυμάτισαν και σκότωσαν πολλούς. Στην επανάσταση του  1897 οι Τούρκοι όλης της επαρχίας Σελίνου συγκεντρώθηκαν στην Κάντανο. Τότε κατελήφθη από τους επαναστάτες υπό τον ταγματάρχη Μανουσογιαννάκη ο οχυρός πύργος του Σταυρού και βομβαρδίστηκε το “Σεράγιο” από τον καπετάν Κωνσταντή Κριάρη από την "Στεφανόπετρα" και "του κοπέλι τα χαράκια". Οι Τούρκοι εξαναγκάστηκαν να φύγουν με την προστασία των ξένων δυνάμεων μέσω Παλαιόχωρας και να αφήσουν τον τόπο ελεύθερο. Οι Καντανιώτες αποφάσισαν να αντισταθούν στην προέλαση των Γερμανών παρότι οι συσχετισμού δυνάμεων δεν το επέτρεπαν. Η πρώτη μάχη έγινε στα Φλώρια όπου οι Καντανιώτες και κάτοικοι των γειτονικών χωριών εξουδετέρωσαν τη Γερμανική εμπροσθοφυλακή και πήραν ως λάφυρο ένα οπλοπολυβόλο που φάνηκε χρήσιμο στη συνέχεια. Η επόμενη μάχη έγινε στο φαράγγι της Καντάνου. Οι κρητικοί με απαρχαιωμένα όπλα και το οπλοπολυβόλο που προαναφέραμε και ελάχιστα πυρομαχικά κατάφεραν να κρατήσουν μεγάλη Γερμανική δύναμη για μία μέρα. Τελειώνοντας τα πυρομαχικά τους έφυγαν. Στις 3 Ιουνίου 1941 οι Γερμανοί επέστρεψαν με ειδικό συνεργείο καταστροφών. Δεδομένου του ότι οι κάτοικοι δεν ανταποκρίθηκαν στις εκκλήσεις τους για να παρουσιαστούν κατέστρεψαν με φωτιά και δυναμίτες όλο το χωριό "για να μην ξαναχτιστεί ποτέ" όπως αναφέρει και μία από τις τρεις πινακίδες που άφησαν. Δύο ξύλινες πινακίδες εκ των οποίων διασώζεται η μία και μια μαρμάρινη που πήγαν αργότερα με σκοπό να χτίσουν ειδικό μνημείο αποτελούν αδιάσειστα τεκμήρια των βαρβαροτήτων τους. Δεν έμεινε πέτρα στην πέτρα. Κατά τη Γερμανική κατοχή απαγορεύονταν να ξαναχτιστεί το κέντρο της Καντάνου. Μάλιστα οι περισσότεροι κάτοικοι για να αποφύγουν την οργή των Γερμανών κυκλοφορούσαν με νέες ταυτότητες που εκδόθηκαν από τους κοινοτάρχες των γειτονικών χωριών. Με την αποχώρηση των Γερμανών η Κάντανος χτίστηκε πάλι στη σημερινή θέση.