cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπορισάλ
Οικονομία
Το Μπορισάλ είναι ένα κέντρο παραγωγής ρυζιού του Μπαγκλαντές. Το Balam (ένα είδος μπασμάτι) είναι το πιο δημοφιλές ρύζι στο Μπορισάλ. Είναι επίσης διάσημο για τα φύλλα βετέλ, ένα τυπικό μασητικό είδος της Νότιας Ασίας. Καθώς το Μπορισάλ περιβάλλεται από ποτάμι, έτσι και τα ψάρια είναι άφθονα. Ένα ρητό της βεγγαλικής γλώσσας λέει, «Dhan, nadi, khal ai teen e Barisal» που μεταφράζεται σε «ορυζώνες, ποτάμι και κανάλι είναι αυτά τα τρία πράγματα που κάνουν το Μπορισάλ».
Η καρύδα είναι ένα κοινό φρούτο καθώς η πόλη βρίσκεται κοντά στην ακτή. Το Μπορισάλ είναι επίσης γνωστό για το δαμάσκηνό του.
Από την πόλη εξάγονται: αγροτικά προϊόντα, ψάρια ιλίς, φάρμακα, άδειες κάψουλες ζελατίνης, τσιμέντο άγκυρας.
Μετόχι Κηρέως Εύβοιας
Το Μετόχι Κηρέως ή Μαντουδίου είναι πεδινό χωριό της βόρειας Εύβοιας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά στοιχεία - Αξιοθέατα
μικρή κοιλάδα που σχηματίζει παραπόταμος του Νηλέα, περιστοιχίζεται από πεύκα και πλατάνια και δυο μικρούς κατάφυτους λόφους.
Απέχει περίπου 4 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Μαντούδι, 24 χλμ. Α. από την Λίμνη (έδρα του δήμου) και 61 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Χαλκίδα, ανάμεσα στη Ζωοδόχο Πηγή (Β.) και το Σπαθάρι (Ν.).
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Νηλέων. Το 19133 με το ΦΕΚ 238Α - 10/08/1933 ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Μετοχίου Κηρέως. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μετοχίου Κηρέως που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κηρέως του Δήμου Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 160 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Εύβοια υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Αναγνώστης Ζέρβας
Ο Αναγνώστης Ζέρβας ήταν αγωνιστής και πολιτικός του αγώνα του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από το Κρανίδι. Υπήρξε πολιτικός και στρατιωτικός και πήρε μέρος στην πολιορκία του Ναυπλίου.
Αργότερα έγινε γερουσιαστής της Πελοποννήσου. Δεξί χέρι του Κολοκοτρώνη, φυλακίστηκε κι ο ίδιος στο Παλαμήδι.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές
Ισαβέλλα των Αστουριών (1851-1931)
Η Ισαβέλλα (ισπαν. Isabel de Borbón y Borbón, 20 Δεκεμβρίου 1851 - 22 Απριλίου 1931) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν κόρη του Δούκα του Κάδιθ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Τζιρτζέντι (Ακράγαντα).
Βιογραφία
H Μαρία Ισαβέλλα Φραγκίσκη δε Ασίς Χριστίνα Φραγκίσκη δε Πάουλα Δομινίκη ήταν η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου δε Ασίς, Δούκα του Κάδιθ και της Ισαβέλλας Β΄ της Ισπανίας.
Γεννήθηκε στο Βασιλικό Ανάκτορο της Μαδρίτης. Ως το πρώτο τέκνο της Βασίλισσας, ήταν διάδοχος με τον τίτλο της Πριγκίπισσας των Αστουριών ως το 1857 που γεννήθηκε ο αδελφός της Αλφόνσος (ΙΒ΄). Παντρεύτηκε τον κόμη του Τζιρτζέντι (σικελικά) (ιταλ.: Αγκριτζέντο, ελλην. Ακράγαντας), γιο του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών. Τρία έτη μετά, το 1871 απεβίωσε ο σύζυγός της 25 ετών. Η Ισαβέλλα απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1868 τον Γκαετάνο, Κόμη του Τζιρτζέντι. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Ισίδωρος του Κιέβου
Ο Αρχιεπίσκοπος Κιέβου Καρδινάλιος Ισίδωρος (ρωσ.: Исидор) ( - 1463) ήταν ουνίτης Μητροπολίτης Κιέβου και Μόσχας, Καρδινάλιος, Λατίνος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις αρχές του 15ου αιώνα στην Πελοπόννησο, πιθανώς στη Μονεμβασιά και σπούδασε στο Μυστρά κοντά στο Γεώργιο Πλήθωνα Γεμιστό, όπου γνωρίστηκε και με τον μετέπειτα καρδινάλιο Βησσαρίωνα τον Τραπεζούντιο. Αργότερα, συνέχισε τις σπουδές του στη Θεσσαλονίκη. Το 1434 έγινε ηγούμενος της μονής Αγίου Δημητρίου κι ηταν άριστος ρήτορας. Στο τέλος του ίδιου έτους, εφόσον ήξερε και λατινικά, εστάλη από τον αυτοκράτορα Ιωάννη στη Σύνοδο της Βασιλείας όπου οι Ρωμαιοκαθολικοί προσπαθούσαν να λύσουν χρόνιες διαμάχες, κάνοντας μια εξαιρετική ομιλία για τη λάμψη της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Την επόμενη χρονιά πήγε στη Ρώμη όπου τον υποδέχτηκε ευμενώς ο Πάπας Ευγένιος Δ’. Είχαν ήδη αρχίσει οι προετοιμασίες για τη Σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας κι οι δύο πλευρές προσπαθούσαν να ανιχνεύσουν τις προθέσεις των άλλων και να προσεταιριστούν μέλη των αποστολών. Ο Πάπας χάρηκε που άκουσε έναν ορθόδοξο ευνοϊκά διακείμενο στην Ένωση και σύστησε τον Ισίδωρο στον αυτοκράτορα Ιωάννη Η' Παλαιολόγο και τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωσήφ. Τότε χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος Κιέβου, και μητροπολίτης της Ρωσικής εκκλησίας με σκοπό να σταλεί στη Μόσχα και να πείσει τους Ρώσους ορθόδοξους να συμμετέχουν στη Σύνοδο.
Στη Μόσχα
Όταν ο αυτοκράτορας Ιωάννης την άνοιξη του 1437 αποφάσισε να λάβει μέρος στη σύνοδο που είχε προτείνει ο Πάπας, έστειλε τον Ισίδωρο στη Μόσχα για να συνοδεύσει τον μέγα δούκα της Ρωσίας και να διαθέσει τον κλήρο στην παραδοχή της ενώσεως. Ο Βασίλειος Β’ τον υποδέχτηκε ευμενέστατα, συμφώνησε με την πρόθεση ενώσεως και μαζί με πολλούς Ρώσους κληρικούς αναχωρήσανε στις 8 Σεπτεμβρίου 1437 από κοινού μέσω Ρίγας και Λυβέκκης για την Ιταλία.
Στη Φερράρα-Φλωρεντία
Στις 18 Αυγούστου 1438 μετά από μακρύ ταξίδι 11 μηνών έφτασαν στη Φερράρα, όπου ανυπόμονα τον περίμενε ο Πάπας και ο αυτοκράτορας. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του του κρατούσαν κενό έδρανο. Ο Ισίδωρος ρίχτηκε με όρεξη στη δουλειά και με τον παλιό του φίλο Βησσαρίωνα συνεργάστηκαν με πολύ ζήλο για την ένωση των δύο εκκλησιών. Αφού υπογράφτηκε το ψήφισμα της ενώσεως (Ιούλιος 1439), ο Ισίδωρος έλαβε ως ανταμοιβή για της υπηρεσίες τον πίλο καρδιναλίου (Δεκέμβριος 1439),μαζί με το Βησσαρίωνα, μία πολύ σπάνια τιμή για κάποιον που δεν μεγάλωσε ως ρωμαιοκαθολικός.
Απόρριψη από τη Μόσχα
Με τίτλο αποστολικού λεγάτου ο Ισίδωρος ξεκίνησε από τη Φλωρεντία και διερχόμενος από τη Δαλματία και Κροατία, έγραψε από τη Βούδα προς τους ορθοδόξους της Λιθουανίας και αλλού αναγγέλλοντας την ένωση. Σπεύδοντας μέσω Ουγγαρίας και Πολωνίας έφτασε στο Κίεβο, και το 1441 φθάνοντας στη Μόσχα και την εκκλησία του Κρεμλίνου παρέδωσε στον μεγάλο δούκα της Ρωσίας τις επιστολές του Πάπα και στη λειτουργία ανέγνωσε την ενωτική διακήρυξη που 'χε απαγγείλει κι ο Βησσαρίων στη Φλωρεντία στις 6 Ιουλίου του 1439, με τη φράση και "εκ του Υιού εκπορευόμενον". Ωστόσο ο Βασίλειος και ο Ρωσικός κλήρος είχαν ήδη πληροφορηθεί τη μεγάλη αντίσταση του λαού της Κωνσταντινούπολης με μπροστάρη το Μάρκο Ευγενικό κι από κοινού καταδίκασαν το ψήφισμα που έθετε τον Πάπα πάνω απ' όλους. Ο Ισίδωρος συνελήφθη και φυλακίστηκε για 2 χρόνια στο μοναστήρι του Τσουντώφ κοντά στη Μόσχα, μέχρι που μετανοώντας αποκήρυξε τη λατινοφροσύνη. Δραπετεύοντας το Σεπτέμβρη του 1443 κατέφυγε στη Ρώμη και ο Βασίλειος με τους Ρώσους επισκόπους ονόμασε τον Ιωνά του Ριαζάν μητροπολίτη της Ρωσικής εκκλησίας, στέλνοντας πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη για να παραπονεθεί στον αυτοκράτορα Ιωάννη για τον διορισμό του λατινόφρονα Ισίδωρου. Από τότε οι Ρώσοι τον ονόμασαν "Αποστάτη". Στην Κωνσταντινούπολη καταδίκασαν την ενέργεια των Ρώσων και δεν αποδέχτηκαν τον Ιωνά, χάνοντας την όποια υποστήριξη στην οποία ήλπιζαν εναντίον των Τούρκων κι εγκαινιάζοντας ένα μακροχρόνιο κι οδυνηρό σχίσμα εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Κωνσταντινούπολη - Άλωση
Επειδή, όμως, μεγάλες δυσχέρειες παρουσιάστηκαν στο Βυζάντιο για την επικύρωση της Ένωσης από τη ρωμαλέα αντίσταση ανθενωτικών όπως ο Μάρκος Ευγενικός κι ο Γεννάδιος Σχολάριος, το 1451 ο νέος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος ζήτησε βοήθεια από τον νέο Πάπα Νικόλαο Ε'. Αυτός δε μπορούσε να βρει καλύτερο από τον Ισίδωρο, που βέβαια μιλούσε ελληνικά κι ήταν φημισμένος για την πολυμάθεια και την ευγλωττία του. Μαζί με τον άλλο Έλληνα ρωμαιοκαθολικό Λεονάρδο το Χίο, έπλευσαν από τη Ρώμη με 200 στρατιώτες, με σταθμό στη Χίο κι έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη το Νοέμβρη 1452 για να πείσουν τον κλήρο να παραδεχτεί τη σύνοδο και τις αποφάσεις της. Φτάνοντας ο Ισίδωρος έγινε δεκτός από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ' Παλαιολόγο, και μαζί τέλεσαν θεία λειτουργία στην Αγιά Σοφιά στις 12 Δεκεμβρίου, στην οποία αρνήθηκε να παραστεί ο Πατριάρχης και πολλοί κληρικοί. Κάποιοι, ωστόσο, πήγαν από σεβασμό και φόβο στον αυτοκράτορα. Κατά τη θεία Λειτουργία ο Ισίδωρος μνημόνευσε τον Πάπα και στο "Πιστεύω" προσέθεσε τη φράση "και εκ του Υιού εκπορευόμενον", προκαλώντας βίαιες αντιδράσεις εντός κι εκτός της εκκλησίας. Πολλοί δεν πήραν αντίδωρο, θεωρώντας το μιαρό, όπως γράφει ο ιστορικός Δούκας. Ο Ισίδωρος δεν πτοήθηκε, διέμεινε στην Πόλη και λίγους μήνες μετά, τη μέρα της Αλώσεως 29 Μαΐου 1453 πολέμησε στα τείχη τους εισβολείς. Στην προσπάθειά του να ξεφύγει, βρήκε ένα πτώμα, άλλαξε τα ρούχα καρδιναλίου του με τα σκισμένα ενός αγνώστου και μεταμφιεσμένος αγνώριστος ζητιάνος χάθηκε στο πλήθος που έτρεχε. Οι Τούρκοι όταν βρήκαν το πτώμα με ρούχα καρδιναλίου, νομίζοντας ότι πράγματι ήταν καρδινάλιος του έκοψαν το κεφάλι και το περιέφεραν πάνω σε κοντάρι θριαμβευτικά μέσα στην Πόλη. Τη μαρτυρία για το επεισόδιο αυτό καταγράφει ο ιστορικός Σάθας από τον Αινεία Σίλβιο, προφανώς εννοώντας τον πάπα Πίο Β, αργότερα εκκλησιαστικό προϊστάμενο του Ισιδώρου που του την είχε εκμυστηρευτεί.
Αλλά ο Ισίδωρος δε γλίτωσε οριστικά. Πιάστηκε στο Πέρα αιχμάλωτος από τους Τούρκους και πουλήθηκε ως σκλάβος για πενήντα δουκάτα με μια τουρκική γαλέρα στην ασιατική πλευρά. Ξέφυγε όμως και γύρισε στην Πόλη προσποιούμενος ότι αναζητούσε τα παιδιά του που δήθεν είχαν χαθεί στην άλωση, και από εκεί κατόρθωσε να περάσει στη Χίο, Πελοπόννησο και Κρήτη, από όπου μετά από μεγάλες κακουχίες έφτασε σώος στη Ρώμη.
Ρώμη - τελευταία χρόνια
Στη Ρώμη τον υποδέχτηκε με τιμές ο Πάπας που δεν πίστευε στ' αυτιά του με όσα του διηγήθηκε για τη σωτηρία του ο Ισίδωρος. Του αποδόθηκε η επισκοπή Σαβίνης (Sabina), Κολοφώντα και Νικόπολης και ο τυπικός τίτλος Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης. Πέθανε από αποπληξία στις 23 Απριλίου 1464 στη Ρώμη και θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου.
Συγγράμματα
Ο Ισίδωρος έγραψε στα λατινικά μια παθιασμένη (περιπαθέστατη) εγκύκλιο προς όλους τους ηγεμόνες της Δύσης, εξορκίζοντάς τους να εκστρατεύσουν σε Σταυροφορία εναντίον του Μωάμεθ, "προδρόμου του αντίχριστου και υιού του Σατανά".
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Ισιδωρος Κατηγορία:Μητροπολίτες Μόσχας Κατηγορία:Έλληνες καρδινάλιοι Κατηγορία:Έλληνες ιεράρχες Κατηγορία:Έλληνες Ουνίτες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Γιούς Κάμπος
thumb|250px|Άποψη του οροπεδίου την άνοιξη, με τις ανθισμένες άγριες τουλίπες. Ο Γιους Κάμπος (ονομάζεται και στση Αιγιδούς - Γιδούς) είναι οροπέδιο που βρίσκεται στην κοιλάδα του Αμαρίου του νομού Ρεθύμνης, στο νησί της Κρήτης. Βρίσκεται σε θέση 31 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης του Ρεθύμνου.
Ονομασία
Όσον αφορά στην ονομασία του κάμπου, σύμφωνα με μια εκδοχή προέρχεται από την τοπική γενική τση Γιούς ο Κάμπος, η οποία στο κρητικό ιδίωμα σημαίνει ο κάμπος της Ηούς. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο κάμπος έλαβε την ονομασία αυτή από τα κοπάδια αιγών που έβοσκαν εκεί από την βυζαντινή ακόμη περίοδο.
Τοποθεσία και άλλα στοιχεία
Ο Γιους Κάμπος βρίσκεται βορειοδυτικά του βουνού Κέντρος και εκτείνεται σε μια έκταση περίπου 2,5 τετραγωνικών χιλιομέτρων με μέσο υψόμετρο 750 μέτρων και είναι προσβάσιμος από τα χωριά Σπήλι, Κισσός και Γερακάρι. Το οροπέδιο είναι γνωστό για την εξαιρετικά πλούσια χλωρίδα του, η οποία περιλαμβάνει αρκετά ενδημικά φυτά. Ειδικότερα, η κόκκινη άγρια τουλίπα (Tulipa doerfleri) , ένα από τα λίγα ενδημικά είδη τουλίπας στην Κρήτη, ευδοκιμεί εκεί. Παράλληλα, εντοπίζονται διάφορα είδη δέντρων όπως πλάτανοι και έλατα καθώς και σπάνια είδη ορχιδέας.
Το οροπέδιο είναι εξαιρετικά εύφορο καθώς παράγει δημητριακά όλων των ειδών, κηπευτικά, κερασιές, μηλιές, βυσσινιές, λαχανικά και καρυδιές ενώ στους βοσκότοπους του οροπεδίου σιτίζονται ευάριθμα κοπάδια αιγοπροβάτων. Τα παλαιότερα χρόνια, ο κάμπος αποτελούσε σημαντική πηγή τροφής για τα χώρια της γύρω περιοχής, όπως το Σπήλι, ο Κισσός, οι Καρίνες, ο Πατσός, το Γερακάρι, ο Βάτος κ.ά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Ρεθύμνης Κατηγορία:Οροπέδια της Ελλάδας
Γιώργος Καπελλάκης
Ο Γιώργος Καπελλάκης (26 Νοεμβρίου 1973) είναι Έλληνας αθλητής της κολύμβησης, Παραολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής.
Βιογραφικό
Ο Γιώργος Καπελλάκης γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου του 1973 στο Ηράκλειο της Κρήτης και κατοικεί στις Άνω Ασίτες. Έχει σπουδάσει τουριστικά επαγγέλματα.
Ο Καπελλάκης είναι τετραπληγικός μετά από ατύχημα κατά την διάρκεια κατάδυσης και για τις μετακινήσεις του χρησιμοποιεί αμαξίδιο. Κατά την αποκατάσταση του μετά το ατύχημά του ξεκίνησε να ασχολείται με την κολύμβηση.
Αθλητικές διακρίσεις
Ο Γιώργος Καπελλάκης αγωνίζεται στον αθλητικό σύλλογο «Μεγαλόνησος» και στην κατηγορία S2.
Το 2007 στη Διεθνή Αθλητική Συνάντηση Στίβου και Κολύμβησης 2007 που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Ζανεϊρο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία 100 μέτρα ελεύθερο.
Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο κατέκτησε τέσσερα μετάλλια στην κατηγορία S2. Χρυσό στο αγώνισμα 50 μέτρα ελεύθερο, ασημένιο στα 100 μέτρα ελεύθερο, χάλκινο στα 200 μέτρα της ίδιας κατηγορίας και χάλκινο στα 50 μέτρα ύπτιο.
Το 2009 ψηφίστηκε από τους αθλητικούς συντάκτες στην Ελλάδα ως κορυφαίος αθλητής με αναπηρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Παραολυμπιονίκες
Κατσούρμπος
Ο Κατσούρμπος, ή Κατζούρμπος, ή Κατσάροπος, είναι κωμωδία του Γεωργίου Χορτάτση, γραμμένη σε δεκαπεντασύλλαβο ιαμβικό στίχο με ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία. Είναι η πρώτη χρονολογικά κωμωδία της Κρητικής λογοτεχνίας. Ο ακριβής χρόνος γραφής της είναι άγνωστος αλλά από αναφορές σε γεγονότα της επικαιρότητας συμπεραίνεται πως γράφτηκε γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1580, πάντως πριν το 1600. Η ονομασία Κατσούρμπος προήλθε από έναν ήρωα της κωμωδίας, τον δούλο Κατσούρμπο. Παλιότερα όμως φαίνεται πως ήταν γνωστή ως Κατσάραπος, από το όνομα ενός άλλου ήρωα, αφού ο ποιητής Μαρίνος Τζάνε Μπουνιαλής στο ποίημά του Ο Κρητικός Πόλεμος (1681) αναφέρει για τον Χορτάτση «καί καμε την πανώργιαν του με ζαχαρένια χείλη/ μαζί με τον Κατζάροπον την άξιαν Ερωφίλη».
Δομή και υπόθεση
Το έργο έχει την κλασική δομή της λόγιας ιταλικής κωμωδίας (commedia erudita), δηλαδή πρόλογο και πέντε πράξεις. Τηρείται η απαραίτητη για το νεοκλασικό δράμα ενότητα χώρου, τόπου και χρόνου. Το έργο διαδραματίζεται στο Κάστρο (Ηράκλειο) στη διάρκεια μιας ημέρας, από νωρίς το πρωί έως το βράδυ. Μέχρι την αρχή της πρώτης πράξης έχουν παρουσιαστεί τα βασικά πρόσωπα και έχει εκτεθεί η κατάσταση. Στις επόμενες πράξεις η υπόθεση περιπλέκεται και στο τέλος της τέταρτης πράξης εμφανίζονται σταδιακά τα μέσα για την επίλυση της υπόθεσης. Κεντρικά πρόσωπα είναι δύο νέοι, ο Νικολός και η Κασσάντρα, η θετή μητέρα της Κασσάντρας, η «πολιτική» (εταίρα) Πουλισένα, ο γερο-Αρμένης και ο πατέρας του Νικολού Γιάκουμος. Επίσης εμφανίζονται και τα τυπικά πρόσωπα της λόγιας ιταλικής κωμωδίας˙ ο «μπράβος» Κουστουλιέρης είναι ο τύπος του καυχησιάρη αλλά δειλού στρατιωτικού. Συχνά καμαρώνει για τις πολεμικές του ικανότητες και τα κατορθώματά του, αλλά στην πράξη γελοιοποιείται και από τον δούλο του και από τον Δάσκαλο, ενώ είναι άτυχος και στην ερωτική του ζωή, αφού η Πουλισένα τον διώχνει χωρίς να φοβηθεί τις απειλές του. Ο Δάσκαλος φοράει μπαλωμένα ρούχα, με αποτέλεσμα να τον περάσουν για ζητιάνο. Του αρέσει να δίνει συμβουλές και να χρησιμοποιεί στην ομιλία του ιταλικά και λατινικά με αποτέλεσμα να μην γίνεται κατανοητός και να δημιουργούνται συχνά παρεξηγήσεις. Οι «ρουφιάνες» γειτόνισσες Αννέζα και Αρκολιά είναι τυποποιημένες μορφές της ιταλικές κωμωδίας, όπως και οι υπηρέτριες («φαμέγιες») Αννούσα και Αννίτσα. Οι υπηρέτες παρουσιάζονται τέλος με τυποποιημένες μορφές: ο Κατσάραπος είναι ο «φαγάς», εμφανίζεται στη σκηνή πεινασμένος ή μεθυσμένος, με το μυαλό του στο φαγητό και συχνά ξεχνάει τις εντολές του αφεντικού του. Ο Μούστρουχος είναι ο πονηρός και κλέφτης, που με διάφορες μικροαπατεωνιές κερδίζει χρήματα. Ο Κατσούρμπος χαρακτηρίζεται ως «ριδικολόζος» (κωμικός). Οι εμφανίσεις του και τα λόγια του συχνά προκαλούν γέλιο. Το σκηνικό απεικονίζει «χώρα με πόρτες και στενά» και το παράθυρο της Πουλισένας.
Υπόθεση είναι ο έρωτας του Νικολού και της Κασσάντρας. Εμπόδιο στο γάμο είναι η θετή μητέρα της κοπέλας, που προσπαθεί να την κάνει ερωμένη του γέρο-Αρμένη. Ο Νικολός προσπαθεί να παρεμποδίσει τη σχέση, με τη βοήθεια της Αρκολιάς. Εξαιτίας όμως της άλλης ρουφιάνας, της Αννέζας, φανερώνονται τα σχέδια στη γυναίκα του Αρμένη και στον πατέρα του Νικολού. Στο τέλος αποκαλύπτεται ότι η Κασσάνδρα είναι κόρη του Αρμένη, που την είχαν αρπάξει οι Τούρκοι, και έτσι οι δύο νέοι είναι ελεύθεροι να πραγματοποιήσουν το γάμο τους.
Γύρω από την κύρια υπόθεση εμπλέκονται τα διάφορα κωμικά επεισόδια στα οποία πρωταγωνιστούν ο μπράβος, ο Δάσκαλος και οι δούλοι. Αυτές οι κωμικές σκηνές είναι χαλαρά δεμένες με την εξέλιξη της υπόθεσης και αποτελούν τυπικό στοιχείο της ιταλικής αλλά και της κρητικής κωμωδίας.
Χαρακτήρας
Το μοτίβο της εύρεσης του χαμένου παιδιού είναι χαρακτηριστικό μοτίβο του ιταλικού θεάτρου και εμφανίζεται και στις άλλες δύο σωζόμενες κωμωδίες. Δεν έχει βρεθεί όμως συγκεκριμένο ιταλικό πρότυπο του Κατσούρμπου και εξαιτίας της απλούστερης πλοκής του έργου σε σχέση με τα αντίστοιχα ιταλικά, δεν είναι πιθανό να έχει ακολουθήσει πιστά κάποιο συγκεκριμένο έργο. Υπάρχουν βέβαια αναλογίες σε αρκετές σκηνές με διάφορες ιταλικές κωμωδίες.
Κεντρικό θέμα της κωμωδίας είναι ο έρωτας, που εμφανίζεται με διάφορες μορφές, από τον νεανικό έρωτα του Νικολού και της Κασσάντρας έως της κωμικές περιπέτειες του γερο-Αρμένη και την γελοιοποίηση του μπράβου και του δασκάλου. Στις σκηνές των διαλόγων μεταξύ των δύο νέων ο έρωτας εκφράζεται με λυρικό τρόπο, αλλά αυτού του είδους οι λυρικές ερωτικές εξομολογήσεις γίνονται συχνά και αντικείμενο ειρωνίας: ο δούλος του Νικολού σχολιάζει τη συμπεριφορά του ερωτευμένου αφέντη του και παρωδεί την ερωτική εξομολόγησή του.
Η ειρωνεία ως χιούμορ χρησιμοποιείται συχνά και σε άλλες σκηνές, όπως αυτή στην οποία οι «ρουφιάνες» επαινούν την Πουλισένα για τον «σωστό» τρόπο ανατροφής της Κασσάντρας και της δίνουν συμβουλές για το πώς να έχει πολλούς «αγαπητικούς» για να κερδίζει πολλά χρήματα. Το κωμικό στοιχείο δεν επιτυγχάνεται μόνο χάρη στο λεκτικό χιούμορ, αλλά και μέσω κωμικών σκηνών, όπως αυτές στις οποίες δημιουργούνται παρεξηγήσεις και προβλήματα επικοινωνίας εξαιτίας των ιταλικών και των λατινικών που χρησιμοποιεί ο Δάσκαλος και γίνονται αφορμή για έξυπνα λογοπαίγνια, και αυτές στις οποίες ο μπράβος γελοιοποιείται και ταπεινώνεται σε μονομαχίες. Από το χιούμορ της κωμωδίας απουσιάζουν οι βωμολοχίες.
Ο Κατσούρμπος χαρακτηρίζεται ως η καλύτερη από τις κωμωδίες του κρητικού θεάτρου χάρη σε δραματουργικά πλεονεκτήματα (γρήγορη δράση, επιτυχημένα κωμικά στοιχεία, διαγραφή των χαρακτήρων). Αδυναμία μπορεί να θεωρηθεί η έλλειψη αληθοφάνειας στην αιτιολόγηση του πώς η ταυτότητα της Κασσάντρας δεν είχε γίνει προηγουμένως αντιληπτή από τους γονείς της, αφού είχε διατηρήσει το όνομά της και γνώριζε τα ονόματα των γονέων της.
Η γλώσσα του Κατσούρμπου, όπως και τα άλλα έργα του Χορτάτση, έχει ως βάση το δυτικό κρητικό ιδίωμα αλλά με παράλληλη χρήση στοιχείων του ανατολικού. Είναι όμως απλούστερη από τα άλλα θεατρικά του, γεγονός που εξηγείται από το είδος του έργου. Ο λόγος είναι πιο απλός, με συντομότερες προτάσεις, και η γλώσσα προσεγγίζει περισσότερο την ομιλουμένη, με συχνή χρήση λέξεων που προέρχονται από τα ιταλικά και συγκεκριμένα από την βενετσιάνικη διάλεκτο.
Ο Κατσούρμπος παραδόθηκε σε ένα χειρόγραφο μόνο, μαζί με το άλλο έργο του Χορτάτση, την Πανώρια. Στο χειρόγραφο η κωμωδία έχει τον τίτλο «κομεδία ριδικολόζα του Κατζούρμπου», χωρίς να αναφέρει όνομα συγγραφέα. Η πατρότητά της αποδεικνύεται από το ποίημα του Μαρίνου Τζάνε Μπουνιαλή που την αναφέρει μαζί με τα άλλα έργα του Χορτάτση. Αποτέλεσε το πρότυπο για τις άλλες δύο κρητικές κωμωδίες (Στάθης και Φορτουνάτος), Τρεις κωμικές σκηνές της κωμωδίας έχουν παρεμβληθεί ως ιντερμέδια στο κείμενο της Πανώριας και άλλη μία σκηνή χρησιμοποιήθηκε ως ιντερμέδιο για το θρησκευτικού περιεχομένου θεατρικό έργο Τραγέδια του Αγίου Δημητρίου, που παραστάθηκε στη Νάξο το 1723.
Πηγές
Κατηγορία:Κρητική λογοτεχνία Κατηγορία:Κρητικό θέατρο
Γιαννίτσι Εύβοιας
Το Γιαννίτσι είναι ημιορεινός οικισμός στη νότια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Γιαννίτσι βρίσκεται προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους, στους βορειοδυτικούς πρόποδες του όρους Όχη σε υψόμετρο 243 μέτρα. Το χωριό απέχει 26 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα δήμου), 17 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Μαρμάρι και 121 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα. Παλιότερα λεγόταν Ιωαννικό, από το  όνομα ενός καλόγερου, που μόνασε στην περιοχή του. Δυτικά του χωριού περνάει ο χείμαρρος Μεγάλο Ρέμα που ξεκινά από το γειτονικό Πόθι και καταλήγει στη θάλασσα και την ομώνυμη παραλία (ή αλλιώς Λιμνιώνας). Η παραλία είναι απομονωμένη, με ψιλό βοτσαλάκι και καθαρά νερά. Στην ίδια κατεύθυνση, σε απόσταση 2 χλμ. βορειοανατολικά από το χωριό και στην κορυφή ενός ακρωτηρίου υπάρχουν τα ερείπια του κάστρου της Φυλάγρας. Το κάστρο επιτηρούσε το Αιγαίο, τα νοτιοανατολικά παράλια της Εύβοιας και το στενό του Καφηρέα ανάμεσα στην Εύβοια και την Άνδρο και τον 14ο αιώνα αποτελούσε σημαντικό οχυρωμένο οικισμό. Η περιοχή από το 1997 αποτελεί αρχαιολογικό χώρο "προκειμένου να προστατευθούν τα σημαντικότατα ερείπια αρχαίων οχυρώσεων και τα λείψανα που σώζονται στο λόφο της Φυλάγρας και στο γειτονικό ύψωμα "Παζάρι".
Διοικητικά στοιχεία
Το 1835, μετά την ενσωμάτωση της Εύβοιας, αναφέρεται επίσημα να προσαρτάται στο δήμο Καρύστου και το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Κάτω Γιαννίτσι και το Πόθι αποτελούν την τοπική κοινότητα Γιαννιτσίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρμαρίου του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει συνολικό πληθυσμό 143 κατοίκους ενώ ως οικισμός 52.
Φασματώδη
Τα Φασματώδη ή φασμίδια (Phasmatodea ή Phasmida) αποτελούν μια τάξη εντόμων. Κατατάσσονται στα νεόπτερα παρ όλο που μερικά δεν έχουν πτέρυγες. Στην Ευρώπη συναντούμε 15 είδη σε τρεις οικογένειες. Στην Ελλάδα αναφέρονται τρία είδη (Bacillus rossius (Rossius 1790), Bacillus atticus Brunner von Wattenwyl 1882, και Clonopsis gallica (Charpentier 1825) ). Παγκοσμίως αναφέρονται περί τα 3.000 είδη. Τα είδη των φασματωδών μοιάζουν με κομμάτι ξύλου ή με φύλλα. Ανάλογα λέγονται «κλαράκι», «περιφερόμενο φύλλο» ή παρόμοια.
Περιγραφή
Το πιο μεγάλο είδος Phobaeticus kirbyi ως ενήλικο αποκτά μήκος έως 328 χιλιοστόμετρων χωρίς να υπολογίζονται τα πόδια και οι κεραίες. Το πιο μικρό, Timema cristinae δεν φτάνει τα 12 χιλιοστά. Πολλά είδη είναι εξαιρετικά μακρά. Σχετικά με τη μορφή τους τα είδη ονομάζονται «έντομα - κλαριά» (αγγλικά stick insects, Εικ. 1) ή «έντομα - φύλλα» (αγγλικά leaf insects, Εικ. 2). Η ομοιότητα με αυτά τα φυτικά όργανα είναι καταπληκτική. Βέβαια τα χρώματα ποικίλλουν ανάλογα με τα φυτά όπου κρύβονται.
Μεταξύ των μπροστινών, μεσαίων και οπισθίων ποδιών δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές. Πολλά είδη είναι άπτερα, σε άλλες το ξεδίπλωμα των πτερύγων προκαλεί την εμφάνιση ζωηρών χρωμάτων και σχημάτων, πράγμα που συναντούμε και σε πολλές ακρίδες. Αυτό μπορεί να ξαφνιάζει πιθανούς θηρευτές και αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσης.
Οι σύνθετοι οφθαλμοί είναι καλά ανεπτυγμένοι, τα οφθαλμίδια πολλές φορές λείπουν. Οι κεραίες μπορεί να είναι κοντές ή μακριές. Τα στοματικά μόρια είναι μασητικού τύπου. thumb|380px|Εικ. 3: Διάφορα αυγά φασματωδών Ο προθώρακας είναι κοντός, ο μεσοθώρακας και ο μεταθώρακας μακρύς. Στα πτερωτά είδη κατά κανόνα τα αρσενικά ενήλικα διαθέτουν καλά ανεπτυγμένες πτέρυγες, στα θηλυκά οι πτέρυγες είναι ασθενείς ή ατροφικές. Οι μπροστινές πτέρυγες είναι πιο κοντές και ανθεκτικές από τις οπίσθιες. Στα είδη τα οποία μοιάζουν με φύλλα η νεύρωση των πτερύγων μιμείται τη νεύρωση φύλλων. Τα ισχία είναι μικρά και τα αριστερά ισχία απομακρυσμένα από τα δεξιά. Οι ταρσοί είναι από τριμερείς μέχρι πενταμερείς. Στα «φυλλοειδή» είδη πολλές φορές και οι μηροί και οι κνήμες μοιάζουν με φύλλα.
0 ωοθέτης είναι μικρός, τα αρσενικά γεννητικά όργανα ασυμμετρικά και εκτός της περιόδου του ζευγαρώματος αποκρυμμένα. Διαχωρίζονται 11 ουρομερή, το τελευταίο είναι ατελές. Οι κέρκοι είναι μονομερείς. Τα θηλυκά κατά κανόνα είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά.
Και τα αυγά πολλές φορές μοιάζουν με φυτικά όργανα (Εικ. 3)
Βιότοποι και γεωγραφική εξάπλωση
Τα περισσότερα είδη τα συναντούμε στα τροπικά και υποτροπικά κλίματα ολόκληρου του κόσμου. Πολλά είδη είναι δημοφιλή ως οικόσιτα ζώα. Μερικά είδη μπορούν να επιβιώσουν και στα εύκρατα κλίματα για μερικά χρόνια, εάν επωφεληθούν από τη φροντίδα των εκτροφέων τους. Ανάλογα με το είδος συναντούμε τα φασματώδη σε διάφορους τύπους οικοτόπων, σε δάση με υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία, σε ξερά δάση και σε σαβάνες χωρίς δέντρα. Μερικά είδη ζουν στις κορυφές δέντρων, ωστόσο και στα δάση υπάρχουν είδη που ζουν κοντά στο έδαφος ή άλλα είδη, τα οποία κρύβονται σε ρωγμές του εδάφους κατά την ημέρα και κατά τη νύχτα ανεβαίνουν στα δέντρα.
Βιολογία
Τα περισσότερα είδη δραστηριοποιούνται κατά τη νύχτα. Κατά την ημέρα τα έντομα αυτά παραμένουν ακίνητα. Χάρη στη μορφή και στο χρωματισμό του κορμού τους παραμένουν κατά κανόνα απαρατήρητα. Μερικά είδη επίσης μπορούν να προσαρμόσουν το χρώμα τους στο περιβάλλον τους. Σε πολλά είδη παρατηρούνται όμως και άλλοι μηχανισμοί για να γλυτώσουν από πιθανούς θηρευτές. Μπορούν να αποβάλλουν ένα πόδι, μπορούν να πέφτουν στο έδαφος και να μένουν εκεί ακίνητα (αγγλικα: catalepsy), ή μπορούν να παράγουν απωθητικές εκκρίσεις.
Τα φασματώδη είναι φυτοφάγα, κατά κανόνα τρέφονται από φύλλα. Τα περισσότερα είδη δεν περιορίζονται σε ένα μόνο είδος φυτών, αλλά δέχονται πολλά και διάφορα φυτά.
Στην περίπτωση απουσίας αρσενικών, μερικά είδη μπορούν να πολλαπλασιάζονται παρθενογενετικά. Κατά κανόνα όμως ή αναπαραγωγή είναι σεξουαλική. Το σπέρμα μεταφέρεται σε σπερματοφόρο. Η απόθεση αυγών γίνεται με διάφορους τρόπους ανάλογα με το είδος. Τα αυγά τοποθετούνται ανά ένα ή σε ωοδέσμες, κολλημένα σε φυτά, τρυπωμένα σε φύλλο, ή μόνο με απόθεση στο έδαφος. Τα αυγά μερικών ειδών έχουν ένα είδος "σκούφιας". Εάν ένα μυρμήγκι ξετρυπώσει ένα τέτοιο αυγό, τρώει μόνο την σκούφια και αφήνει το υπόλοιπο αυγό απείραχτο. Η μεταβολή στο ενήλικο είναι ατελής και χρειάζεται περίπου έξι εκδύσεις. Πολλές φορές ο αριθμός εκδύσεων στα αρσενικά είναι μικρότερος απ´ότι στα θηλυκά. Το ενήλικο ανάλογα με το είδος ζει μερικούς μήνες ή μέχρι μερικά χρόνια. Τα φασματώδη εύκολα χάνουν μέρος των ποδιών, ολόκληρο το πόδι ή άλλα εξαρτήματα του σώματος. Αυτό συμβαίνει επίτηδες για να γλυτώσουν από κάποιο εχθρό, ή σε δυστύχημα, πολλές φορές κατά την έκδυση. Τα έντομα αυτά αντικαθιστούν τα χαμένα τμήματα βαθμιαία ή ολόκληρα στις επόμενες εκδύσεις.
Παρατηρήσεις στην ταξινόμηση
Είναι γνωστά μόνο πολύ λίγα απολιθώματα φασματωδών. Τα παλαιότερα ευρήματα χρονολογούνται στην άνω Πέρμια. Υποτίθεται πως η τάξη των φασματώδων κατάγεται από πρωτόγονα ορθόπτερα έντομα. Η συγγένεια σχετικά με τις άλλες τάξεις εντόμων είναι υπό συζήτηση. Στενοί συγγενείς θεωρούνται τα Caelifera Δερμάπτερα και τα Γρυλοβλαττοειδη. Οπωσδήποτε ανήκουν στην ομάδα των ορθόπτερων τάξεων. Και για την εσωτερική συστηματική υπάρχουν διαφορετικές απόψεις.
Φασματώδη και άνθρωπος
Μερικά είδη είναι εξαιρετικά σπάνια. Για το Dryococelus australis της Αυστραλίας υπάρχει κρατικό πρόγραμμα εκτροφής για την αποφυγή εξαφάνισης. Στις ΗΠΑ η εισαγωγή φασματωδών γενικά απαγορεύεται από φόβο, πως τα έντομα αυτά θα μπορούσαν να γίνουν επιβλαβή. Σε μερικές φυλές ιθαγενών στη Νέα Γουινέα τα πόδια από έντομα του γένους Eurycantha χρησιμοποιούνται ως αγκίστρι για ψάρεμα. Σε πολλές χώρες κατασκευάζονται εικόνες με ξηραμένα φασματώδη για διακόσμηση του σπιτιού, πρακτική η οποία απευθύνεται κυρίως στους τουρίστες των περιοχών αυτών.
Πηγές
Κατηγορία:Έντομα
Χρυσό Βατόμουρο Χειρότερου Σκηνοθέτη
Το Χρυσό Βατόμουρο Χειρότερου Σκηνοθέτη είναι ένα βραβείο που παρουσιάζεται και απονέμεται απο τα βραβεία Χρυσών Βατόμουρων στον χειρότερο κινηματογραφικό σκηνοθέτη.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρυσά Βατόμουρα Κατηγορία:Σκηνοθετικά βραβεία
Δημήτριος Θεοφανόπουλος
Ο Δημήτριος Θεοφανόπουλος ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Άργος. Σπούδασε στην Αθήνα και στη Γερμανία. Διορίστηκε υφηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας το 1876 και έκτακτος καθηγητής και αργότερα τακτικός του Ρωμαϊκού δικαίου. Δημοσίευσε πολλές μελέτες νομικού περιεχομένου. Διετέλεσε επίσης Β' Αντιπρόεδρος και σύμβουλος της αρχαιολογικής εταιρείας.
Απεβίωσε το 1922.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Ευρωλίγκα γυναικών
Η Ευρωλίγκα Γυναικών (αγγλικά: EuroLeague Women) είναι η πιο σπουδαία διασυλλογική διοργάνωση καλαθοσφαίρισης για τις γυναίκες στην Ευρώπη.
Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η FIBA Europe, η οποία αποτελεί το παράρτημα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA) στην Ευρώπη.
Νικήτριες της Ευρωλίγκας
Στον πιο πρόσφατο τελικό, του 2015, το τρόπαιο κατέκτησε η ΟΣΚ Πράγας επικρατώντας της ρωσικής Εκατερίνενμπουργκ.
Το σημάδι * προηγείται του αποτελέσματος της ομάδας που παίζει εντός έδρας.
Δείτε επίσης
Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις
Πηγές
Κατηγορία:Πολυεθνικά επαγγελματικά αθλητικά πρωταθλήματα
Μόστα ΦΚ
Η Μόστα ΦΚ είναι μαλτέζικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μόστα. Η ομάδα έχει αγωνιστεί στην ανώτατη κατηγορία πρωταθλήματος τις περιόδους 1974/75, 1987/88, 2002/03 και 2005/06 αλλά διαβαθμοζόταν σε κάθε περίοδο. Τελευταία φορά που αγωνίστηκαν στο Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι ήταν το 2010/11.
Γυναικεία ομάδα
Η γυναικεία ομάδα του συλλόγου αγωνίζεται στην ανώτατη κατηγορία της χώρας, Πρώτη κατηγορία Μάλτας. Την περίοδο 2010/11 κέρδισε το πρώτο της πρωτάθλημα και συμμετείχε στο Τσάμπιονς Λιγκ γυναικών της ΟΥΕΦΑ 2011-12. Η ομάδα ήταν φιναλίστ του κυπέλλου το 1998 και το 1999. Το 2012 κέρδισε το Κύπελλο Μάλτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1935 Κατηγορία:Μόστα ΦΚ Κατηγορία:Μόστα
Κάρλοβο
right|thumb|250px|Το μνημείο του [[Βασίλ Λέβσκι ]] Το Κάρλοβο (βουλγαρικά: Карлово) είναι μία γραφική και ιστορικά σημαντική πόλη της Βόρειας Θράκης, στη Βουλγαρία. Βρίσκεται σε εύφορη κοιλάδα κατά μήκος του ποταμού Στριάμα στους νότιους πρόποδες της οροσειράς του Αίμου. Ανήκει διοικητικά στην επαρχία της Φιλιππούπολης και έχει πληθυσμό περίπου 28.321 (σύμφωνα με την απογραφή του 2005), ο δήμαρχος είναι Ναϊντέν Ναϊντένωφ.
Το Κάρλοβο είναι διάσημο για το γνωστό σε όλο τον κόσμο ροδέλαιο, από τα τριαντάφυλλα τα οποία καλλιεργούνται εκεί και χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αρωμάτων. Εκτός από αυτό, το Κάρλοβο είναι η γενέτειρα του Βασίλ Λέβσκι, από τους πιο διακεκριμένους Βούλγαρους για την προετοιμασία της εθνικής απελευθέρωσης από την οθωμανική κυριαρχία στα τέλη του 19ου αιώνα. Υπάρχει ένα μεγάλο μουσείο και ένα μνημείο είναι αφιερωμένο σε αυτόν. Το Κάρλοβο είναι επίσης ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός της περιοχής.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000, Βούλγαροι αρχαιολόγοι έκαναν ανακαλύψεις στην κεντρική Βουλγαρία οι οποίες συνοψίζονται ως «Η Κοιλάδα των Θρακών Βασιλέων". Στις 19 Αυγούστου 2005, ορισμένοι αρχαιολόγοι ανακοίνωσαν ότι βρήκαν την πρώτη θρακική πρωτεύουσα, η οποία βρισκόταν κοντά στο Κάρλοβο της Βουλγαρίας. Πολλά στιλβωμένα κεραμικά χειροποίητα αντικείμενα (κομμάτια της οροφής, κεραμίδια και ελληνικής τέχνης αγγεία) ανακαλύφθηκαν αποκαλύπτοντας την ιστορικότητα της πόλης. Το βουλγαρικό Υπουργείο Πολιτισμού υποστήριξε τις ανασκαφές.
Ιστορία
Το Κάρλοβο βρίσκεται στην περιοχή του μεσαιωνικού φρούριου της Κόψης, μιας φεουδαρχικής κτήσης του Σμίλετς της Βουλγαρίας (β. 1292-1298) κατά το 13ο – 14ο αιώνα, και πιθανή πρωτεύουσα του βραχύβιου βασιλείου του αδελφού του Δεσπότη Βοϊσίλ. Η σύγχρονη πόλη έχει την αρχή της το 1483 στο χώρο του χωριού Σούσιτσα (που είναι σήμερα μία από τις συνοικίες του Κάρλοβου), αλλά απέκτησε μεγάλη σημασία τον 19ο αιώνα ως κέντρο του βουλγαρικού πολιτισμού και επαναστατικής δραστηριότητας. Από το 1953 μέχρι το 1962, η πόλη ονομαζόταν Λέφσκιγραντ (Levskigrad).
Γεωγραφία
Το Κάρλοβο βρίσκεται σε υψόμετρο 386 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στην κοιλάδα των Ρόδων. Φημίζεται για τη μεγάλη κλίμακας παραγωγή τριαντάφυλλων. Φθάνοντας στην πόλη, αμέσως ξαφνιάζεστε από την απέριττη ομορφιά της οροσειράς του Αίμου, που σχεδόν αιωρείται πάνω από την πόλη. Η ψηλότερη κορυφή της φημισμένης οροσειράς - Μπότεφ, 2376m - είναι πραγματικά πολύ κοντά στο Κάρλοβο. Η πόλη βρίσκεται 140 χιλιόμετρα ανατολικά από τη βουλγαρική πρωτεύουσα - Σόφια, και 60 χιλιόμετρα βόρεια από τη Φιλιππούπολη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βουλγαρίας και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας.
Κλίμα
Το κλίμα της περιοχής είναι εύκρατο ηπειρωτικό, με ήπια και ζεστά καλοκαίρια, που αναζωογονείται με τον άνεμο που κατεβαίνει τα βουνά της βαλκανικής, και χιονισμένους χειμώνες. Η μέση θερμοκρασία του Ιανουαρίου είναι 0,1 ° C (με απόλυτη ελάχιστη τιμή -25,8 ° C). Η μέση θερμοκρασία του Ιουλίου είναι 22,9 ° C (με ένα απόλυτο ανώτατο όριο των 39,6 ° C).
Μέση συνολική ετήσια βροχόπτωση είναι 694 χιλιοστά, είναι υψηλότερη κατά τη θερινή περίοδο (221 χιλιοστά) και χαμηλότερη το χειμώνα (169 χιλιοστά).
Υποδομές και μεταφορές
Το Κάρλοβο βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο Ε 78, έναν από τους δύο δρόμους που συνδέουν την πρωτεύουσα Σόφια με το νότιο τμήμα της Μαύρης Θάλασσας. Η πόλη είναι ένα σημαντικό κόμβος για τη σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ της Σόφιας και του σημαντικού εμπορικού λιμανιού της Μαύρης Θάλασσας Μπουργκάς. Υπάρχουν συχνά τρένα για το δεύτερο μεγαλύτερο σιδηροδρομικό σταθμό της χώρας – Φιλιππούπολη. Το συνολικό μήκος των δρόμων στην περιφέρεια του δήμου του Κάρλοβου είναι 301,4 χιλιόμετρα. Το Κάρλοβο απέχει μόλις 50 χιλιόμετρα μακριά από το πιο σημαντικό δρόμο στη Βουλγαρία – Αυτοκινητόδρομος Θράκης, που είναι στην πραγματικότητα ο κύριος δρόμος μεταξύ Σόφιας και Κωνσταντινούπολης. Ο διεθνής δρόμος προς Βουκουρέστι είναι επίσης μόλις 50 χιλιόμετρα μακριά.
Δήμος
Το Κάρλοβο είναι η έδρα του δήμου Κάρλοβου (τμήμα της επαρχίας Φιλιππούπολη - Plovdiv ). Ο πληθυσμός του δήμου Κάρλοβου είναι περίπου 73.000 άτομα. Περιλαμβάνει 27 πόλεις και χωριά (κύριες πόλεις Μπάνυα, Καλοφέρ, Κλεισούρα).
Εθνικός Δρυμός "Κεντρικά Βαλκάνια"
Ο Εθνικός Δρυμός "Κεντρικά Βαλκάνια" βρίσκεται στην καρδιά της Βουλγαρίας, στα κεντρικά και ψηλότερα τμήματα του Αίμου. Η ψηλότερη κορυφή του Δρυμού είναι η κορυφή Μπότεφ (2376 μ.). Το χαμηλότερο σημείο βρίσκεται κοντά στο Κάρλοβο, σε υψόμετρο 500 μέτρων. Ο δρυμός καταλαμβάνει συνολική έκταση 720.210 στρεμμάτων και περιλαμβάνει τμήματα 5 επαρχιών (Λόβετς, Γκάμπροβο, Στάρα Ζαγόρα, Σόφια και Φιλιππούπολη). Περιέχει 9 φυσικούς οικότοπους – “Μπόατιν”, “Τσαρίτσινα”, “Kόζια Στένα”, “Στένετο”, “Σέβερεν Τζέντεμ”, “Πέεστι Σκάλι”, “Σοκόινα”, “Τζέντεμα” και “Στάρα Ρέκα”. Οι οικότοποι καταλαμβάνουν μια έκταση 200.196 στρεμμάτων. Οκτώ από αυτούς (πλην του “Kόζια Στένα” και ο Δρυμός "Κεντρικά Βαλκάνια" περιλαμβάνονται στον κατάλογο εθνικών δρυμών και προστατευόμενων περιοχών του ΟΗΕ. Οι Μπόατιν, Τσαρίτσινα, Τζέντεμα και Στένετο είναι τμήμα ενός δικτύου καταφυγίων βιόσφαιρας. Το 2003 ο Εθνικός Δρυμός "Κεντρικά Βαλκάνια" έγινε μέλος των Δρυμών ΔΠΠ (Δικτύου Προστατευομένωβν Περιοχών), διεθνής αναγνώριση της καλής διατήρησης και διαχείρησης άγριας φύσης του.
Μνημείο Βασίλ Λέβσκι
Το εντυπωσιακό μνημείο του Βασίλ Λέβσκι που κατασκευάσθηκε το 1903-1907 από το Μαρίν Βασίλεφ βρίσκεται στο κέντρο της παλιάς πόλης του Κάρλοβο κοντά στην εκκλησία "Αγίου Νικολάου". Ο γλύπτης έχει απεικονίσει τον Απόστολο της ελευθερίας Βασίλ Λέβσκι ολόσωμο, με ένα όπλο στο χέρι. Δίπλα του βρίσκεται ο βρυχόμενος λέων (δηλ. ο λαός). Το χαμηλό ανάγλυφο στις δυο πλευρές του μνημείου καλύπτεται με τα ονόματα των ανθρώπων από το Κάρλοβο που πέθαναν για την Απελευθέρωση της Βουλγαρίας.
Τιμητικά
Το Κάρλοβο έχει αδελφοποιηθεί με το νησί Λίβινγκστον των νησιών Νοτίων Σέτλαντ, της Ανταρκτικής και πήρε το όνομά του από το Κάρλοβο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βουλγαρίας
Νικόλαος Λάμπρου
Ο Νικόλαος Γεωργίου Λάμπρου ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Έλαβε μέρος στις μάχες εναντίον του Δράμαλη και τέλος εξήλθε της Πελοποννήσου και πολέμησε στην Ρούμελη με τους στρατιώτες του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κομητεία Βεστερμπότεν
Η Κομητεία Βεστερμπότεν (Västerbotten län) είναι κομητεία στο βόρειο τμήμα της Σουηδίας. Συνορεύει με τις κομητείες Βέστερνορλαντ, Γιέμτλαντ και Νορμπότεν, καθώς και τη νορβηγική κομητεία Νόρλαντ και τον Κόλπο της Βοθνίας.
Η πρωτεύουσά του είναι το Ούμεο, το οποίο σε συνδυασμό με τη μεγαλύτερη πόλη στο βόρειο τμήμα Σκελέφτεο στεγάζει περίπου το μισό του πληθυσμού, με τους ίδιους τους δύο δήμους να αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Οι τεράστιες ερημικές περιοχές κάνουν το Βεστερμπότεν να έχει μεγαλύτερη έκταση από τη Δανία, την Ολλανδία ή την Ελβετία.
Παραπομπές
Βεστερμποτεν
ΦΚ Λοκομοτίβ Μόσχας
Η ΦΚ Λοκομοτίβ Μόσχας (ρωσικά: ФК Локомотив Москва, ) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Ρωσίας από τη Μόσχα. Ιδρύθηκε το 1923 και αγωνίζεται στην ανώτερη κατηγορία (Πρέμιερ Λιγκ) του ρωσικού πρωταθλήματος.
Έδρα της είναι το στάδιο «Λοκομοτίβ», χωρητικότητας 28.800 θεατών. Φορά ολοκόκκινες εμφανίσεις, έχει έμβλημα το ρωσικό αρχικό γράμμα «Л» και το παρατσούκλι της είναι «Локо», δηλαδή Ατμομηχανή. Με το ίδιο όνομα στη Μόσχα υπάρχουν επίσης ομάδες μπάσκετ, βόλεϊ, ράγκμπι κλπ.
Ιστορία
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης εντάχθηκε στην ανώτερη κατηγορία του ρωσικού πρωταθλήματος. Αρχικά, εθεωρείτο η πιο αδύναμη από τις ποδοσφαιρικές ομάδες της Μόσχας, στις οποίες περιλαμβάνονταν σύλλογοι, όπως: η ΤΣΣΚΑ, η Ντιναμό, η Σπαρτάκ και η Τορπέντο. Όμως, με την προσπάθεια και την επιμονή του προπονητή Γιούρι Σεμίν και του προέδρου Βαλερί Φιλάτοφ, η ομάδα έγινε πρωταγωνίστρια. Κατέκτησε τρεις φορές το Πρωτάθλημα (2002, 2004, 2017/18). Επίσης, τέσσερις φορές τερμάτισε δεύτερη (1995, 1999, 2000 και 2001) και άλλες τόσες στην τρίτη θέση (1994, 1998, 2005 και 2006). Επίσης, κατέκτησε 8 φορές το Κύπελλο (1996, 1997, 2000, 2001, 2007, 2015, 2017 και 2019) και δυο φορές το Σούπερ Καπ (2003, 2005).
Παράλληλα, είχε επιτυχημένες πορείες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις που συμμετείχε. Έφτασε δυο συνεχόμενες σεζόν ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων: 1997-98 και 1998-99. Επίσης, είχε αξιοσημείωτη παρουσία στο Τσάμπιονς Λιγκ. Την περίοδο 2002-03 προκρίθηκε στη δεύτερη φάση των ομίλων (16 ομάδες) και το 2004 έφτασε ως τα προημιτελικά, για να αποκλειστεί από τη Μονακό με το εκτός έδρας γκολ.
Το 2002 χτίστηκε το νέο στάδιο, το οποίο θεωρείται από τα πιο μοντέρνα και άνετα της ανατολικής Ευρώπης. Η συνεχόμενη προσπάθεια και οι επιτυχίες του συλλόγου προσέλκυσαν περισσότερους φιλάθλους και η Λοκομοτίβ συχνά συγκεντρώνει τους περισσότερους θεατές από κάθε άλλο μοσχοβίτικο σωματείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μόσχα Λοκομοτίβ Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1923
Πέτρος Ηπίτης
Ο Πέτρος Ηπίτης (1795-1861) ήταν Έλληνας ιατροφιλόσοφος του 19ου αιώνα, επιφανής Φιλικός, Εθναπόστολος και προσωπικός γιατρός του Αλέξανδρου Υψηλάντη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1795 στην Πάργα. Σπούδασε στο Βουκουρέστι και στη Βιέννη φιλοσοφία και ιατρική. Στη Βιέννη το 1816 δημοσίευσε το έργο Λοιμολογία ή περί της πανώλους, προφυλάξεως και εξολοθρεύσεως αυτής. Επίσης δημοσίευσε στον Ερμή τον Λόγιο, του 1816 και 1817, κείμενα με παιδιατρικά θέματα, που θα πρέπει να αποτελούν τα πρώτα παιδιατρικά κείμενα στα ελληνικά. Εγκαταστάθηκε στην Οδησσό το 1818 και έγινε γιατρός του Αλέξανδρου Υψηλάντη, τον οποίο βοήθησε κατά την Ελληνική Επανάσταση μεταβαίνοντας σε πολλές και σημαντικές ευρωπαϊκές πόλεις ως ειδικός απεσταλμένος, προκειμένου να επιτύχει την ηθική και υλική συμπαράσταση υπέρ του Αγώνα. Η συμβολή του στη διάδοση του φιλελληνικού κινήματος στο εξωτερικό στην αρχή της Επανάστασης υπήρξε ουσιαστική, καθώς χάρη στις γνωριμίες τους με πολιτικούς και πνευματικούς ιθύνοντες στη δυτική Ευρώπη, τα διαβήματά του βρήκαν ανταπόκριση. Ανάμεσα στις δραστηριότητές του στο εξωτερικό εντάσσεται και η κυκλοφορία ξενόγλωσσων φυλλαδίων με φιλελληνικό περιεχόμενο.
Από τις επιστολές που φυλάσσονται στην Εθνική Βιβλιοθήκη Ελλάδος ("Αρχείο Πέτρου Ηπίτη") προκύπτουν μεταξύ άλλων και στοιχεία πού αφορούν στις διαπροσωπικές του σχέσεις με την οικογένεια των Υψηλαντών (Αλέξανδρο, Δημήτριο, Ελισάβετ και Νικόλαο) και άλλα εξέχοντα πρόσωπα εκείνης της περιόδου, όπως τους Κωνσταντίνο Κούμα, Αλέξανδρο Κοντόσταυλο, Άνταμ Φρίντελ, Σίμωνα Σίνα, Ανδρέα Μιαούλη, Γεώργιο Καντακουζηνό κ.ά.
Ήρθε στην Αθήνα το 1830, όπου εξάσκησε το επάγγελμα του ιατρού. Διορίστηκε μέλος του Ιατροσυνεδρίου. Τον Απρίλιο του 1837 εμφανίστηκε επιδημία πανούκλας στον Πόρο. Τον έστειλαν εκεί για να βοηθήσει στην αντιμετώπισή της. Όταν αργότερα, μέσα στην ίδια χρονιά, ο αρχίατρος του βασιλιά Όθωνα και πρόεδρος του Ιατροσυνεδρίου Βίπμερ δημοσίευσε το έργο «Ιστορική Έκθεσις περί της εν Πόρω πανώλους», ενοχλημένος ο Ηπίτης απάντησε με τη μελέτη «Η πανώλης εν Πόρω κ.λπ». Σ' αυτήν αναφερόταν ειρωνικά στα σπασμωδικά μέτρα που είχαν πάρει οι αρχές, για να αντιμετωπίσουν την επιδημία, καθώς και στη δράση του Γάλλου γιατρού Δουμόν, που είχε επίσης σταλεί στον Πόρο. Του προσφέρθηκε έδρα διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, αλλά δεν την δέχτηκε. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την μελέτη και την καταπολέμηση της πανούκλας. Διετέλεσε επίσης σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1861. Γιος του ήταν ο Θεόδωρος Ηπίτης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Γιώργος Κασναφέρης
Ο Γιώργος Κασναφέρης είναι Έλληνας πρώην διαιτητής ποδοσφαίρου. Ασχολείται και σήμερα με τον αθλητισμό.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα. Είναι πολιτικός μηχανικός απόφοιτος του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου. Ξεκίνησε να ασχολείται με την διαιτησία από το 1985 και το 1996 έγινε διαιτητής Α΄ Εθνικής.
Εργάζεται στον δήμο Αμαρουσίου ως υπεύθυνος του Αθλητικού Οργανισμού και έχει ακαδημίες ποδοσφαίρου 5Χ5 μαζί με τον παλαίμαχο άσο της ΑΕΚ, Γιώργο Πεπέ.
Αποσύρθηκε από την διαιτησία το 2008, και ανέλαβε καθήκοντα τιμ μάνατζερ στην ΠΑΕ SKODA Ξάνθη. Στις 24 Μαΐου του 2017 ορίζεται Εκτελεστικός Διευθυντής στη ΠΑΕ Απόλλων Σμύρνης.
Flight 666
Το Flight 666 είναι ζωντανά ηχογραφημένος δίσκος του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, ο οποίος κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού CD και διπλού DVD στις 21 Απριλίου 2009 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Universal Music Group" στη Βόρεια Αμερική και της "ΕΜΙ" στον υπόλοιπο κόσμο.
To DVD ήταν παραγωγή της "Banger Films Inc" και στο πρώτο μέρος του περιλαμβάνει ντοκιμαντέρ 112 λεπτών, το οποίο παρουσιάζει το συγκρότημα σε σκηνές εκτός συναυλιών κατά τη διάρκεια της περιοδείας, ενώ το δεύτερο μέρος είναι ηχογραφήσεις από διάφορες συναυλίες τους κατά τη διάρκεια της περιοδείας "Somewhere Back in Time World Tour".
Το DVD έχει γίνει χρυσό σε εννέα χώρες, μεταξύ αυτών και πενταπλά πλατινένιο στον Καναδά, ενώ το άλμπουμ, το οποίο αποτελεί το σάουντρακ του δεύτερου μέρους της DVD κυκλοφορίας έχει γίνει χρυσό στον Καναδά.
Τραγούδια
CD 1
1. Churchill's Speech (Churchill) - 0:43 - Βομβάη, Ινδία - 1 Φεβρουαρίου 2008
2. Aces High (Harris) - 4:49 - Βομβάη, Ινδία - 1 Φεβρουαρίου 2008
3. 2 Minutes to Midnight (Smith, Dickinson) - 5:57 - Μελβούρνη, Αυστραλία - 7 Φεβρουαρίου 2008
4. Revelations (Dickinson) - 6:28 - Σίδνεϊ, Αυστραλία - 9 Φεβρουαρίου 2008
5. The Trooper (Harris) - 4:01 - Τόκιο, Ιαπωνία - 16 Φεβρουαρίου 2008
Γκμίνα Ναρέφκα
Η Γκμίνα Ναρέφκα (πολωνικά: Gmina Narewka, Гміна Нараўка) είναι επαρχιακή γκμίνα (διοικητική περιφέρεια) στο Πόβιατ Χαϊνούφκα, στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε της βορειοανατολικής Πολωνίας, στα σύνορα με τη Λευκορωσία. Έδρα της είναι το χωριό Ναρέφκα, το οποίο βρίσκεται περίπου 18 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Χαϊνούφκα και 51 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Μπιαουίστοκ.
Flight 666
Τραγούδια
6. Wasted Years (Smith) - 5:07 - Μοντερρέι, Μεξικό - 22 Φεβρουαρίου 2008
Γκμίνα Ναρέφκα
Η γκμίνα καλύπτει μια έκταση 339,48 χλμ2. Το 2006 ο συνολικός πληθυσμός της ήταν 4.019 κάτοικοι.
Flight 666
Τραγούδια
7. The Number of the Beast (Harris) - 5:07 - Λος Άντζελες, ΗΠΑ - 19 Φεβρουαρίου 2008
Γκμίνα Ναρέφκα
Είναι μία από τις πέντε δίγλωσσες (πολωνικά/λευκορωσικά) γκμίνα στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε, που ρυθμίζεται από τον νόμο της 6ης Ιανουαρίου 2005 για τις εθνικές και εθνοτικές μειονότητες και τις περιφερειακές γλώσσες, ο οποίος επιτρέπει σε ορισμένες γκμίνα με σημαντικές γλωσσικές μειονότητες να εισάγουν μια δεύτερη, βοηθητική γλώσσα που θα χρησιμοποιείται σε επίσημα πλαίσια παράλληλα με τα πολωνικά.
Flight 666
Τραγούδια
8. Can I Play with Madness (Harris, Dickinson, Smith) - 3:36 - Πόλη του Μεξικού, Μεξικό - 24 Φεβρουαρίου 2008
9. Rime of the Ancient Mariner (Harris) - 13:41 - Νιού Τζέρσεϊ, ΗΠΑ - 14 Μαρτίου 2008
Γκμίνα Ναρέφκα
Πηγές
Κατηγορία:Γκμίνα του Βοεβοδάτου Ποντλάσκιε Κατηγορία:Πόβιατ Χαϊνούφκα Κατηγορία:Δίγλωσσες κοινότητες στην Πολωνία
Flight 666
Τραγούδια
CD 2
1. Powerslave (Dickinson) - 7:28 - Σαν Χοσέ, Κόστα Ρίκα - 26 Φεβρουαρίου 2008
2. Heaven Can Wait (Harris) - 7:36 - Σάο Πάολο, Βραζιλία - 2 Μαρτίου 2008
3. Run to the Hills (Harris) - 3:59 - Μπογκοτά, Κολομβία - 28 Φεβρουαρίου 2008
4. Fear of the Dark (Harris) - 7:32 - Μπουένος Άιρες, Αργεντινή - 7 Μαρτίου 2008
5. Iron Maiden (Harris) - 5:26 - Σαντιάγο, Χιλή - 9 Μαρτίου 2008
6. Moonchild (Dickinson, Smith) - 7:29 - Σαν Χουάν, Πουέρτο Ρίκο - 12 Μαρτίου 2008
7. The Clairvoyant (Harris) - 4:38 - Κουριτίμπα, Βραζιλία - 4 Μαρτίου 2008
8. Hallowed Be Thy Name (Harris) - 7:52 - Τορόντο, Καναδάς - 16 Μαρτίου 2008
Βραβεία
Flight 666 (άλμπουμ)
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Flight 666" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iron Maiden Κατηγορία:Άλμπουμ του 2009 Κατηγορία:Αεροπορικές ταινίες
Όμπλαστ του Κεμέροβο
Το Όμπλαστ του Κεμέροβο (ρωσικά: Ке́меровская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό Διαμέρισμα. Πολλές φορές χρησιμοποιείται και η ονομασία Κουζμπάς, συντομογραφία του ρωσικού Кузнецкий бассейн (Λεκανοπέδιο Κουζνέτσκι).
Η περιφέρεια είναι έντονα εκβιομηχανισμένη και αστικοποιημένη - το 70% του πληθυσμού της ζει σε πόλεις. Πρωτεύουσά της είναι το Κέμεροβο (484.754 κάτοικοι - απογρ. 2002), ενώ ακόμα πέντε πόλεις ξεπερνούν σε πληθυσμό τις 100.000: Νοβοκουζνέτσκ (549.870), Προκόπιφσκ (224.597), Λένινσκ-Κουζνέτσκι (112.253), Κισελιόβσκ (106.341), Μεζντουρέτσενσκ (101.987).