cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καλανδαρέ Ρεθύμνης
Ιστορία
Επίσης το χωριό αναφέρεται από τον Φραγκίσκος Μπαρόκιος το 1577 ως Calandarea, με 141 κατοίκους. εναλλ.=|πλαίσιο|αριστερά|μικρογραφία|Καλανδαρέ: παράθυρο με φεγγίτη Όταν πέρασαν από την περιοχή οι Τούρκοι το 1646, έκαψαν την Καλανδαρέ καθώς και άλλα γειτονικά χωριά όπως μας εξιστορεί ο Μαρίνος Τζάνε Μπουνιαλής στο έργο του «Κρητικός Πόλεμος» (1645-1669) στο οποίο αφηγείται την κατάληψη της Κρήτης από τους Τούρκους: Γρίδια-Αξόν εκαύσασι, Πέραμα κι Αβδανίτες, Καλανταρέα, Καλαμά, Ορθέα, Πασαλίτες.
Το 1650 ο φορολογούμενος πληθυσμός είναι 49 οικογένειες και 22 άγαμοι ενώ στην Τούρκικη απογραφή του 1671 αναφέρεται σαν Calandare με υποχρέωση να καταβάλλει ετησίως ως φόρο 36 χαράτζια.
Το έτος 1879, με την ψήφιση του πρώτου Δημοτικού Νόμου στην Κρήτη, η Καλανταρέ υπήχθη στο δήμο Μαργαριτών. Στην απογραφή που επακολούθησε (1881) ο οικισμός εμφανίζει πληθυσμό 100 Χριστιανών και 12 Οθωμανών κατοίκων.
Το 1900 αναφέρεται ως Καλανταρέ και ανήκει στο δήμο Ελευθερναίων ενώ το 1911 συμπεριελήφθη στον αγροτικό δήμο Μελισσουργακίου στον οποίο συμπεριλαμβάνονταν και οι γειτονικοί οικισμοί, Πασσαλίτες και Καλαμάς.
Με το νόμο «Περί Κοινοτήτων » του 1925, ο οικισμός προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χουμερίου μαζί με τα χωριά Πασαλίτες, Μελισσουργάκι, Καλαμάς, Κρασούνας, Κεραμωτά, Γαρίπας, Μπραχίμο και Χουμέρι.
Το 1951 γράφεται ως Καλανδαρέ και είναι  έδρα ομώνυμης κοινότητας με 94 κατοίκους και πρόεδρο τον Νικόλαο Ι. Σταυρουλάκη.
Στις 04/12/1997 η Κοινότητα Καλανδαρές συγχωνεύτηκε στο Δήμο Γεροποτάμου (Σχέδιο Καποδίστριας ), ενώ με το σχέδιο Καλλικράτης (2010), αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Μυλοποτάμου, με πρωτεύουσα το Πέραμα και απέχει επτά χιλιόμετρα από αυτό.
Δείτε Κοινότητα Καλανδαρές
Φυσικό περιβάλλον
Η Καλανδαρέ χαρακτηρίζεται από πλούσιο φυσικό ανάγλυφο που εν πολλοίς διαμορφώνει το φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Βρίσκεται κτισμένη σε ύψωμα ανάμεσα σε δυο φαράγγια, το Καλανταριανό ανατολικά και το Γογγύλου δυτικά. Πέριξ του χωριού αλλά και μέσα σε αυτό υπάρχει πλούσια βλάστηση με πολλά καρποφόρα δέντρα και παλιούς βενετικούς ελαιώνες.
Το καλανταριανό φαράγγι
Είναι αξιοθέατο της περιοχής και προκαλεί εντύπωση λόγω της διαμόρφωσής του, της παρθένας βλάστησης και των νερών του. Αποτελεί οικοσύστημα στο οποίο αναπαράγονται και αναπτύσσονται πλήθος φυτών, ζώων και πτηνών. Είναι μήκους περίπου οκτώ χιλιομέτρων και ξεκινάει νότια-νοτιοανατολικά του οικισμού από την θέση Κλήμα της περιοχής του Ψηλορείτη σε υψόμετρο χιλίων περίπου μέτρων, στη συνέχεια κατέρχεται βορειότερα, διαπερνά την κοιλάδα "Μεγάλα αμπέλια ή Βορθακάρης, την περιοχή Καμπανιστό, την περιοχή Τσούνος, την καλανταριανή βρύση και επεκτείνεται μέχρι τη θέση Μπραχίμο (οικισμός Περάματος) στη συνέχεια ενώνεται με τον κύριο ποταμό του Μυλοποτάμου, το Γεροπόταμο, του οποίου θεωρείται παραπόταμος. Από την εποχή των Ενετών και των Τούρκων το φαράγγι αποτελούσε πηγή ζωής για τους κατοίκους με τα πλούσια περιβόλια χτισμένα σε πεζούλες κατά τα βενετσιάνικα πρότυπα. Πνεύμονα της οικονομικής ζωής του τόπου αποτελούσαν, επίσης, οι 12 νερόμυλοι (αλευρόμυλοι), κάποιοι εκ των οποίων λειτουργούσαν έως το 1950. Αξιόλογα δείγματα  μπορεί να θαυμάσει ο σημερινός επισκέπτης. Μέχρι σήμερα σώζονται τα πέτρινα  γάντολα (πέτρες λαξευμένες κατάλληλα για τη ροή του νερού στα περιβόλια και στους νερόμυλους).
Ναοί εντός του οικισμού
Στο χωριό βρίσκονται τρεις Ιεροί Ναοί οι οποίοι ως προς το ρυθμό είναι βασιλικές και ανήκουν στον απλό, μονόχωρο, καμαροσκεπή τύπο που επιχωριάζει στην κρητική ύπαιθρο. Και οι τρεις αποτελούν παλαιά οικοδομήματα. μικρογραφία|Ιερός Ναός Υψώσεως Τιμίου Σταυρού, Καλανδαρέ|εναλλ.=|αριστερά|387x387εσ Στη νότια πλευρά του χωριού υπάρχει ο αρχαιότατος Ναός του Τιμίου Σταυρού. Θεωρείται ο πολιούχος του οικισμού, ενώ παράλληλα είναι κοιμητηριακός. Στο πλακόστρωτο δάπεδο υπάρχουν τάφοι, ένας εκ των οποίων φέρει ενετικό οικόσημο με λατινική επιγραφή. Σύμφωνα με την παράδοση έχει ταφεί μητροπολίτης. Ο ναός πανηγυρίζει στις 14 Σεπτεμβρίου ημέρα που ο Ορθόδοξος κόσμος γιορτάζει την παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Παλιότερα γινόταν μεγάλο πανηγύρι.
Στο κέντρο του οικισμού είναι κτισμένος ο Ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ο οποίος στην αρχική του μορφή περιελάμβανε πρόναο, τοιχογραφίες και τάφους στο εσωτερικό, ενώ το 1910 έγινε ανακαίνιση. μικρογραφία|Αγία Μαρίνα, Καλανδαρέ Στη βόρεια πλευρά του οικισμού απαντάται ο Ναός της Αγίας Μαρίνας ο οποίος είχε τάφους και τοιχογραφίες. Καταστράφηκε επί τουρκοκρατίας και ανακαινίστηκε το 1954.
Ξωκλήσια
Με αφετηρία την πηγή (καλανταριανή βρύση), που αποτελεί πηγή ζωής για το φαράγγι, απαντώνται κατά σειρά τα παρακάτω ξωκλήσια:
Της Αγίας Τραπέζας όπως αποκαλείται από τους κατοίκους δηλαδή του Μυστικού Δείπνου. Αποτελεί μοναδική εκκλησία στη Κρήτη που τιμάται το  κορυφαίο γεγονότος της Θείας Μετάληψης. Πρόκειται για κτίσμα της περιόδου της Ενετοκρατίας. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του φαραγγιού και εορτάζεται τη Μεγάλη Πέμπτη.
Του Αγίου Φανουρίου είναι μικρό εκκλησάκι κτισμένο και αυτό σε σπηλιά. Δίπλα του παλιότερα λειτουργούσε νερόμυλος, ο νερόμυλος του "Παδουβά", ο οποίος είναι και ο κτήτοράς του, σύμφωνα με επιγραφή του υπερθύρου. Στις 27 Αυγούστου ημέρα μνήμης του Αγίου τελείται Θεία Λειτουργία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Τατσιάνα Χαλαντόβιτς
Η Τατσιάνα Χαλαντόβιτς είναι Λευκορωσίδα αθλήτρια του ακοντισμού.
Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016.
Κατατάχθηκε 5η στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 και 6η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017.
Έχει ατομικό ρεκόρ 66.34 μέτρα (εθνικό ρεκόρ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Λευκορώσοι αθλητές του στίβου Χαλαντόβιτς Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Μάχη της Τανάγρας (426 π.Χ.)
Η μάχη της Τανάγρας έλαβε χώρα το 426 π.Χ. στην Τανάγρα της Βοιωτίας ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θήβα, στα πλαίσια του Πελοποννησιακού Πολέμου.
551 Ορτρούδη
Η Ορτρούδη (Ortrud) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,552. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο (`Ορτρουντ) της όπερας Λόενγκριν του Βάγκνερ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ορτρούδης εκτιμάται σε 78,5 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,043. Η Ορτρούδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 3 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ορτρουδη
Ντέβαν Ράκιατ
Η Βουλή των Αντιπροσώπων της Μαλαισίας (Μαλαϊκά: Dewan Rakyat, προφέρεται Ντέβαν Ράκιατ) είναι η κάτω βουλή του διθάλαμου Κοινοβουλίου της Μαλαισίας. Τα μέλη της εκλέγονται με εκλογές από ομοσπονδιακές εκλογικές περιφέρειες που ορίζονται από την Εκλογική Επιτροπή.
Η Βουλή είναι νομοθετικό σώμα που προτείνει νομοσχέδια. Όλοι οι νόμοι πρέπει να περάσουν από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία (Ντέβαν Νεγκάρα), προτού αποσταλούν στον Βασιλιά για συγκατάθεση. Ωστόσο, αν η Γερουσία απορρίψει ένα νομοσχέδιο, τότε απλά θα καθυστερήσει η μετάβαση του λογαριασμού στον βασιλιά κατά ένα χρόνο το μέγιστο. Η Βουλή και η Γερουσία συνεδριάζουν στο συγκρότημα Κτιρίων του Κοινοβουλίου στην Κουάλα Λουμπούρ.
Μέλη
Τα μέλη αναφέρονται ως βουλευτές (Μαλαϊκά: Ahli, προφέρεται:άχλι). Οι βουλευτές πρέπει να έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους και δεν μπορούν να είναι παράλληλα μέλη της Γερουσίας. Πρόεδρος της Βουλής είναι ο Ομιλητής, ο οποίος εκλέγεται στην αρχή κάθε κοινοβουλευτικής περιόδου, ή αν μείνει κενή η θέση. Εκλέγονται, επίσης, δύο αντιπρόεδροι.
Στις γενικές εκλογές του 2018, εκλέχτηκαν 222 μέλη, από ομοσπονδιακές εκλογικές περιφέρειες όπως ορίστηκαν από την εκλογική επιτροπή που ανέλαβε την οριοθέτηση. Η αναδιάρθρωση των εκλογικών περιφερειών γίνεται κάθε δέκα χρόνια και βασίζεται στα δεδομένα της πιο πρόσφατης απογραφής πληθυσμού.
Η θητεία στη Βουλή είναι πενταετής. Κανονικά, οι γενικές εκλογές διεξάγονται ανά πενταετία και οι ψηφοφόροι επιλέγουν έναν υποψήφιο για να εκπροσωπήσει την εκλογική τους περιφέρεια στη Βουλή. Το εκλογικό σύστημα είναι πλειοψηφικό, δηλαδή ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τις περισσότερους ψήφους κερδίζει την έδρα.
Προτού συγκληθούν νέες γενικές εκλογές, πρέπει πρώτα ο Βασιλιάς να διαλύσει το Κοινοβούλιο με τη συμβουλή του Πρωθυπουργού. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο Γιάνγκ ντι-Περτουάν Αγκόνγκ διατηρεί το δικαίωμα να μην χορηγήσει τη συγκατάθεσή του για τη διάλυση αν το κρίνει ορθό.
Εξουσίες και οργάνωση
Η Βουλή είναι το απόλυτο νομοθετικό σώμα στη Μαλαισία, και είναι αρμόδια για τη θέσπιση, την τροποποίηση και την κατάργηση νόμων. Τα μέλη του Κοινοβουλίου επιτρέπεται να μιλήσουν για οποιοδήποτε θέμα χωρίς φόβο μομφής εκτός του Κοινοβουλίου, και το μόνο όργανο που μπορεί να λογοκρίνει έναν βουλευτή είναι η Επιτροπή Προνομίων της Βουλής. Η εν λόγω "βουλευτική ασυλία" τίθεται σε ισχύ από τη στιγμή που ο βουλευτής ορκίζεται, ισχύει μόνο για όσο βρίσκεται στο βήμα και όχι για δηλώσεις που έγιναν εξωβουλευτικά. Εξαίρεση αποτελεί ο νόμος που ψηφίστηκε μετά την εξέγερση της 13ης Μαΐου 1969. Σύμφωνα με τον νόμο, όλες οι δημόσιες συζητήσεις για την κατάργηση ορισμένων άρθρων του Συντάγματος που αφορούν τα προνόμια των Μπουμιπούτρα (ιθαγενείς της Μαλαισίας), όπως το άρθρο 153, απαγορεύονται σε όλα τα μέλη του Κοινοβουλίου. Επίσης, στους βουλευτές απαγορεύεται να ασκήσουν κριτική στον Βασιλιά και τους δικαστές.
Φορέας της εκτελεστικής εξουσίας είναι η κυβέρνηση, που αποτελείται από τον Πρωθυπουργό και το υπουργικό του Συμβούλιο. Οποιοσδήποτε βουλευτής μπορεί να γίνει μέλος της κυβέρνησης. Ο Βασιλιάς διορίζει τον Πρωθυπουργό, ο οποίος είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης αλλά συνταγματικά υποτελής στον Βασιλιά. Συνήθως, η θέση του Πρωθυπουργού δίνεται στον αρχηγό του μεγαλύτερου κόμματος στο Κοινοβούλιο. Ο πρωθυπουργός επιλέγει τους βουλευτές που θα γίνουν μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου του και σχηματίζει την κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός πρέπει να έχει την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής, και αν την χάσει ή δεν εγκριθεί ο προϋπολογισμός, τότε πρέπει ή να διαλύσει τη Βουλή ή να υποβάλλει την παραίτησή του. Ο βασιλιάς διατηρεί το δικαίωμα να συμφωνήσει ή να απορρίψει την αίτηση διάλυσης, και αν παραιτηθεί ο πρωθυπουργός τότε ο Βασιλιάς μπορεί να διορίσει έναν νέο Πρωθυπουργό.
Η κυβέρνηση ετοιμάζει τα νομοσχέδια και μετά υποβάλλονται στο Κοινοβούλιο. Το νομοσχέδιο μοιράζεται σε όλα τα μέλη και πρέπει να διαβαστεί τρεις φορές στη Βουλή. Η πρώτη ανάγνωση είναι όταν ο υπουργός, ή ο αναπληρωτής του, υποβάλλει τον νόμο στο κοινοβούλιο. Στη δεύτερη ανάγνωση, ο νόμος συζητείται και σχολιάζεται από τους βουλευτές. Στην τρίτη ανάγνωση, ο υπουργός ζητά να ψηφιστεί ο νόμος και για να εγκριθεί χρειάζεται μία απλή πλειοψηφία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως για να εγκριθούν συνταγματικές τροποποιήσεις, χρειάζεται η πλειοψηφία των 2/3 της Βουλής. Αφού περάσει από τη Βουλή, ο νόμος αποστέλλεται στη Γερουσία για έγκριση. Αν η Γερουσία δεν εγκρίνει το νόμο, τότε απλά θα καθυστερήσει η εφαρμογή του για διάστημα ενός μήνα έως ενός χρόνου, και μετά θα θεωρείται ότι περάστηκε.
Η κυβέρνηση προσπαθεί να διατηρήσει την απόλυτη μυστικότητα όσον αφορά τα νομοσχέδια που συζητούνται. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η κυβέρνηση μπορεί να διαθέσει μία Λευκή Βίβλο προκειμένου να διευκολύνει την επίτευξη συναίνεσης (ως τώρα έχει γίνει για τη νομοθεσία των Πανεπιστημίων)
Υπάρχει μια διαδικασία που επιτρέπει σε έναν βουλευτή να προτείνει ένα νόμο, αλλά στα νομοθετικά σώματα που ακολουθούν το σύστημα Γουεσμίνστερ αυτό σπάνια γίνεται. Και στους γερουσιαστές επιτρέπεται να προτείνουν νόμους, αλλά όχι για οικονομικά θέματα.
Μέλη ανά περιφέρεια
Κατηγορία:Εθνικές κάτω βουλές
Δήμος Δομοκού (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο δήμος Δομοκού του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Δομοκού. Βρισκόταν στα βόρεια του νομού και συνόρευε με τους δήμους Θεσσαλιώτιδας, Ξυνιάδας, και Λαμιέων καθώς και με τους νομούς Μαγνησίας και Καρδίτσας. Ο δήμος αποτελούταν από δεκαέξι δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 5.692 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν ο Δομοκός.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δ
Ύπατο Βοιωτίας
Το Ύπατο είναι μικρό χωριό του δήμου Θηβαίων του νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται ανατολικά της Θήβας στις πλαγιές του ομώνυμου όρους (Υπάτιο όρος). Έχει πληθυσμό 438 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Σε απόσταση τριών περίπου χιλιομέτρων από το χωριό βρίσκεται η Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος Σαγματά, χτισμένη στην άκρη ενός γκρεμού που σχηματίζεται στις πλαγιές του Υπάτιου όρους.
Ιστορία
Το χωριό ονομαζόταν Σύρτζι μέχρι το 1930, ονομασία που πιθανολογείται ότι είναι τουρκικής προέλευσης και σημαίνει έδρα ιπποκόμων αγωγιατών. Έχει δημοτικό σχολείο, αποτελεί ξεχωριστή κοινότητα και τοποθετείται κοντά στον αρχαίο Γλίσαντα (Γλίσας). Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο Γλίσαντας ήταν μία απο τις Βοιωτικές πόλεις που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο. Ο Παυσανίας αναφέρει πως στον Γλίσαντα πραγματοποιήθηκε η μάχη ανάμεσα στους Επιγόνους (απόγονοι των Αργείων στρατηγών) που είχαν εκστρατεύσει κατά της Θήβας στην εκστρατεία που είναι γνωστή και ως Επτά επί Θήβας. Σήμερα, το χωριό Ύπατο βρίσκεται στις βορειοδυτικές παρυφές του Υπάτιου όρους πάνω στο οποίο βρίσκεται η Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σαγματά. μικρογραφία|Εξωτερική άποψη της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σαγματά
Αθλητισμός
Ο Αθλητικός Όμιλος Υπάτου είναι η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού. Ιδρύθηκε το 1976 και τα τελευταία χρόνια αγωνίζεται δυναμικά στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία, ενώ σε τοπικό επίπεδο έχει λάβει διαχρονικά αρκετά τρόπαια στις διοργανώσεις της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει δυο φορές στο Κύπελλο Ελλάδας φτάνοντας μέχρι την 4η φάση του θεσμού. Φυσική έδρα της ομάδας αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Υπάτου με χωρητικότητα περίπου 100 θέσεων αλλά για τους επισήμους αγώνες της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας χρησιμοποιείται το Δημοτικό στάδιο Θήβας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας Κατηγορία:Χωριά του δήμου Θηβαίων Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια του νομού Βοιωτίας
552 Ζιγκελίνδη
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ζιγκελίνδης εκτιμάται σε 77,56 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,051. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ζιγκελίνδη γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζιγκελινδη
Τολμπάτσικ
Το Τολμπάτσικ είναι ενεργό ηφαίστειο στην Καμτσάτκα. Είναι ένα μεγάλο ηφαιστειακό σύμπλεγμα το οποίο βρίσκεται στο νότιο άκρο του ηφαιστειακού συμπλέγματος Κλουτσέφκαγια. Το σύμπλεγμα αποτελείται από δύο ανόμοια ηφαίστεια, το Πλόσκι Τολμπάτσικ, του οποίου οι κορυφή είναι επίπεδη, και το Όστρι Τολμπάτσικ, το οποίο είναι στρωματοηφαίστειο. Η ψηλότερη κορυφή του έχει ύψος 3.682 μέτρα. Και οι δύο κώνοι αναπτύχθηκαν κατά το Πλειστόκαινο.
Περιγραφή
Το Πλόσκι Τολμπάτσικ (σημαίνει «επίπεδο Τολμπάτσικ») είναι ένα ασπιδωτό ηφαίστειο. Στην κορυφή του βρίσκονται καλντέρες παρόμοιες με αυτές των ηφαιστείων της Χαβάης με διάμετρο μέχρι 3 χιλιόμετρα. Η καλντέρα στην κορυφή του δημιουργήθηκε πριν 6.500 χρόνια, από μια μεγάλη έκχυση λάβας, η οποία συνοδεύτηκε από μια μεγάλη κατολίσθηση τμήματος των νοτίων πλαγιών του Όστρι Τολμπάτσικ. Από τις μεγάλες ζώνες ρήξης του ηφαιστείο έχουν εκχυθεί μεγάλες ροές λάβας κατά το Ολόκαινο. Η κορυφή του Πλόσκι Τολμπάτσικ βρίσκεται σε υψόμετρο 3.085 μέτρων. Δυτικά του βρίσκεται η άλλη κορυφή του συμπλέγματος, το Όστρι Τολμπάτσικ («κοφτερό Τολμπάτσικ»). Νότια του ηφαίστειο βρίσκεται το πεδίο λάβας Τολμπάτσικ, το οποίο φτάνει σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από το κυρίως σύμπλεγμα και περίεχει αρκετούς κώνους τέφρας. Μοιάζει με τις ζώνες ρήξης των ηφαιστείων της Χαβάης.
Δραστηριότητα
Το Πλόσκι Τολμπάτσικ την περίοδο 1975-1976 παρήγαγε την μεγαλύτερη ποσότητα βασαλτικής λάβας τα ιστορικά χρόνια στην Καμτσάτκα. Η δραστηριότητα έλαβε χώρα στην κορυφή και την νοτια-νοτιοδυτικά ζώνη ρήξης, 18 και 28 χιλιόμετρα μακριά από την κορυφή. Ο συνολικός όγκος της λάβας που εκχύθηκε ήταν 1,2 κυβικά χιλιόμετρα. Ο όγκος τέφρας που παρήγαγε το ηφαίστειο ήταν σχεδόν 1 χλμ³, κατατάσσοντας την έκρηξη τουλάχιστον ως 4 στην κλίμακα VEI.
Η πιο πρόσφατη έκρηξη του Τολμπάτσικ άρχισε τις 27 Νοεμβρίου 2012. Πριν την έκρηξη είχαν προηγηθεί κάποιες σεισμικές δονήσεις στη περιοχή που δεν προμήνυαν κάποια έκρηξη. Παρόλα αυτά ένα ισχυρό σεισμικό σμήνος τις 26 και 27 Νοεμβρίου 2012 έδειχαν ότι το ηφαίστειο ήταν έτοιμο να εκραγεί. Στις πλαγιές του Τολμπάτσικ είχαν δημιουργηθεί δύο ρωγμές μήκους 1,7 και 1,9 χιλιομέτρων από τις οποίες εκχυνόταν λάβα. Μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου οι ροές λάβας έχουν φτάσει σε απόσταση τριάντα χιλιομέτρων από το ηφαίστειο και έχουν καταστρέψει δύο κτίρια, χωρίς όμως να προκαλέσουν θύματα. Παρά τις απαγορεύσεις εκατοντάδες τουρίστες επισκεύτηκαν το ηφαίστειο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουνά της Ρωσίας Κατηγορία:Ηφαίστεια της Καμτσάτκας
Δημήτρης Σ. Αργυρόπουλος
Ο '''Δημήτρης Σ. Αργυρόπουλος''' (γενν. 1956) είναι Ελληνοαμερικανός χημικός και ερευνητής, ομότιμος καθηγητής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας των ΗΠΑ, και εκλεγμένο μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστήμης Ξύλου (IAWS) και της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας (ACS), ο οποίος έχει εκπονήσει ερευνητικό έργο στη χημική τεχνολογία του ξύλου και δασικών προϊόντων και ευρύτερα στην «πράσινη χημεία».
Σπουδές και σταδιοδρομία
Δεκαοκτώ ετών έφυγε στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου όταν και αποφοίτησε το 1980. Έλαβε μεταπτυχιακό στη χημεία πολυμερών το 1981 από το Brunel University. Έλαβε το διδακτορικό του (PhD) στην Οργανική Χημεία από το McGill University του Καναδά το 1985.
Στο ίδιο πανεπιστήμιο του Καναδά έγινε καθηγητής (PAPRICAN) το 1991, υπηρέτησε στο Τμήμα Χημείας όπου και σταδιοδρόμησε έως και το 2002. Οι δραστηριότητές του ήταν κυρίως εστιασμένες στη χημεία ξύλου, την παραγωγή χαρτοπολτού και την ορθολογική και οικολογική αξιοποίηση της λιγνίνης με «πράσινες» τεχνολογίες. Είναι εκλεγμένο μέλος του ινστιτούτου Canadian Institute of Chemistry και τακτικό μέλος των επιστημονικών εταιρειών TAPPI και PAPTAC.
Έχει συγγράψει δύο βιβλία, Materials, Chemicals and Energy from Forest Biomass (2007) και Oxidative Delignification Chemistry: Fundamentals and Catalysis (2001), και τα δύο διαμέσου της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας, ACS Symposium Series.
Αναγνώριση και διακρίσεις
Για το ευρύ ερευνητικό του έργο, το 1998, εκλέχθηκε τακτικό μέλος στη Διεθνή Ακαδημία Επιστήμης Ξύλου (International Academy of Wood Science), η οποία συμπεριλαμβάνει τους πιο διακεκριμένους επιστήμονες του κόσμου στα πεδία της επιστήμης, της χημείας και της τεχνολογίας του ξύλου. Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 250 επιστημονικά άρθρα σε ξένα περιοδικά και το ερευνητικό έργο του έχει τύχει ευρείας διεθνούς αναγνώρισης με περισσότερες από 11.000 αναφορές στη βάση Scopus και με δείκτη απήχησης (h-index), 54. Η ερευνητική εργασία του για τα ιοντικά υγρά με τίτλο «Dissolution of wood in ionic liquids» έχει λάβει περισσότερες από 1.000 ετεροαναφορές στη βάση Google Scholar.
Το 2022 η Αμερικανική Χημική Εταιρεία (American Chemical Society), στο ετήσιο συνέδριό της στο Σαν Ντιέγκο των ΗΠΑ, τον βράβευσε τιμητικά για τη συνολική επιστημονική και ερευνητική του προσφορά στο επιστημονικό αντικείμενο της λιγνίνης και των ανανεώσιμων υλικών.
Γέτας
Ο Πόπλιος Σεπτίμιος Αντωνίνος Γέτα (Publius Septimius Geta Augustus, 7 Μαρτίου 189 – 1 Φεβρουαρίου 212), γνωστός ως Γέτας, ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας που κυβέρνησε μαζί με τον πατέρα του, Σεπτίμιο Σεβήρο, και τον μεγαλύτερο αδελφό του, Καρακάλλα, από το 209, όταν ονομάστηκε Αύγουστος όπως και ο αδελφός του που κατείχε τον τίτλο από το 198. Ο Σεβήρος πέθανε το 211 και παρόλο που σκόπευε να κυβερνήσει με τους γιους του, αποδείχθηκαν ανίκανοι να μοιραστούν την εξουσία, γεγονός που κορυφώθηκε με τη δολοφονία του Γέτα.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Γέτας ήταν ο μικρότερος γιος του Σεπτίμιου Σεβήρου από τη δεύτερη γυναίκα του, την Ιουλία Δόμνα. Γεννήθηκε στη Ρώμη την εποχή που ο πατέρας του ήταν ακόμα τοπικός κυβερνήτης στη υπηρεσία του τότε Ρωμαίου αυτοκράτορα Κόμμοδου.
Οι συγκρούσεις του Γέτα και του Καρακάλλα ήταν σταθερές και συχνά απαιτούσαν τη διαμεσολάβηση της μητέρας τους. Για να κατευνάσει τον μικρότερο γιο του, ο Σεπτίμιος Σεβήρος έδωσε στον Γέτα τον τίτλο του Αυγούστου το 209, στην ηλικία των 20 ετών.
Συναυτοκράτορας
thumb|right|Η κεφαλή του νεαρού Γέτα στη [[Γλυπτοθήκη του Μονάχου]] Όταν ο Σεπτίμιος Σεβήρος πέθανε στο Εβόρακο στις αρχές του 211, ο Καρακάλλας και ο Γέτας ανακηρύχτηκαν συναυτοκράτορες και επέστρεψαν στη Ρώμη. Η κοινή τους διακυβέρνηση ήταν μία αποτυχία. Μετέπειτα πηγές εικάζουν ότι οι αδελφοί επιθυμούσαν να χωρίσουν την αυτοκρατορία στη μέση. Μέχρι το τέλος του 211, η κατάσταση είχε γίνει αφόρητη. Ο Καρακάλλας προσπάθησε ανεπιτυχώς να δολοφονήσει τον Γέτα κατά τη διάρκεια των εορτών των Σατουρναλίων. Τέλος, την 1η Φεβρουαρίου του 212, ο Καρακάλλας έβαλε τη μητέρα του να κανονίσει μία ειρηνική συνάντηση με τον αδελφό του στα διαμερίσματα της μητέρας του, όπου ο Γέτας δολοφονήθηκε στα χέρια της από εκατόνταρχους.
Μετά τη δολοφονία του Γέτα, ο Καρακάλλας διέταξε να αφαιρεθεί το όνομα του αδελφού του από όλες τις επιγραφές. Ο μοναδικός αυτοκράτορας άδραξε επίσης την ευκαιρία να απαλλαγεί από τους πολιτικούς του εχθρούς, με αιτιολογία τη συνωμοσία. Ο Δίων Κάσσιος ανέφερε ότι περίπου 20.000 άνδρες και γυναίκες σκοτώθηκαν ή κηρύχθηκαν έκνομοι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Πορτρέτο
Πολύ λίγα μαρμάρινα πορτρέτα που αποδίδονται στον Γέτα σώζονται μέχρι σήμερα, πιθανώς λόγω της καταδίκης της μνήμης του που είχε ως αποτέλεσμα την εξάλειψη των εικόνων του. Ωστόσο, τα ρωμαϊκά νομίσματα με την εικόνα του είναι άφθονα και αντανακλούν το πώς ο πατέρας του, Σεπτίμιος Σεβήρος, και αργότερα ο ίδιος ο Γέτας ήθελαν να τον βλέπει ο ρωμαϊκός λαός (και ιδιαίτερα ο ρωμαϊκός στρατός).
Οι εικόνες του Γέτα και του μεγαλύτερου αδελφού του, Καρακάλλα, δεν μπορούν να διακριθούν εύκολα μεταξύ τους μέχρι τον θάνατο του πατέρα τους. Και οι δύο γιοι έπρεπε να παρουσιάζονται ως εξίσου κατάλληλοι κληρονόμοι του θρόνου, δείχνοντας έτσι περισσότερο "βάθος" στη δυναστεία.
Στα νομίσματά του ο Καρακάλλας, ο οποίος έγινε Αύγουστος το 197, παρουσιαζόταν με ένα δάφνινο στεφάνι, ενώ ο Γέτας παρέμενε αστεφάνωτος έως ότου έγινε ο ίδιος Αύγουστος το 209. Μεταξύ του 209 και του θανάτου του πατέρα τους τον Φεβρουάριο του 211, και οι δύο αδελφοί παρουσιάζονταν ως εξίσου ώριμοι νεαροί άνδρες με μία μικρή πλήρη γενειάδα, έτοιμοι να αναλάβουν την αυτοκρατορία. Μεταξύ του θανάτου του Σεπτίμιου Σεβήρου και της δολοφονίας του Γέτα, τα πορτρέτα του Καρακάλλα δεν άλλαξαν, ενώ ο Γέτας απεικονιζόταν με μακριά γενειάδα με κρεμασμένες τρίχες, σαν τον πατέρα του, μία έντονη ένδειξη των προσπαθειών του Γέτα να θεωρηθεί ως ο "αληθινός" διάδοχος του πατέρα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Κατηγορία:Δυναστεία των Σεβήρων
Παναγιώτης Βασιλόπουλος
Ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος (Θεσσαλονίκη, 8 Φεβρουαρίου 1984) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Με ύψος 2,05 μέτρα, αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ / πάουερ φόργουορντ.
Σύλλογοι
Ο Βασιλόπουλος έχει καταγωγή από το Κάτω Σαμικό. Ξεκίνησε το μπάσκετ από τον Ίφιτο Πύργου, μετακομίζοντας στη συνέχεια στον Ηρακλή Πύργου.
Στις 6 Αυγούστου 2015, ανακοινώθηκε από τον Κόροιβο Αμαλιάδας. Το καλοκαίρι του 2016, συμφώνησε με τον Κολοσσό Ρόδου. Το Νοέμβριο του 2016, έφτασε τις 350 ασίστ στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Στις 26 Ιουλίου 2017, υπέγραψε συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας με τον Άρη. Στις 22 Οκτωβρίου έφτασε τις 400 ασίστ στο ελληνικό πρωτάθλημα. Στις 19 Ιανουαρίου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΕΚ. Στις 6 Μαΐου 2018, κατέκτησε με την ΑΕΚ το Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ στο Final-4 της Αθήνας, νικώντας στον τελικό τη Μονακό με 100-94.
Στις 27 Ιουλίου 2018, ανακοινώθηκε από τον Γ.Σ. Περιστερίου. Στο Περιστέρι έγινε ο αρχηγός της ομάδας, ενώ κατέρριψε δικό του ρεκόρ από το 2004, αφού σημείωσε 23 πόντους σε έναν αγώνα. Με το Περιστέρι κατέκτησε την δεύτερη θέση στην κανονική περίοδο και την τέταρτη μετά από τα Play off και προκρίθηκε στο Μπάσκετμοπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Αποτέλεσμα των καλών του εμφανίσεων στην Ελλάδα, ήταν η παρουσία του στην καλύτερη πεντάδα του πρωταθλήματος. Στις 17 Αυγούστου 2020, ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2021. Στις 15 Νοεμβρίου 2020, έγινε ο 46ος παίκτης στην ιστορία του επαγγελματικού Πρωταθλήματος που ξεπέρασε τους 2.500 πόντους. Στις 23 Νοεμβρίου 2020, έγινε ο δέκατος τρίτος παίκτης στην ιστορία του επαγγελματικού Πρωταθλήματος που συμπλήρωσε 400 συμμετοχές. Επίσης έγινε ο εικοστός πρώτος παίκτης στην ιστορία του Περιστερίου στην κατηγορία, που ξεπέρασε τους 500 πόντους. Στις 14 Μαρτίου 2021, έφτασε στη δέκατη θέση στη λίστα με τα ριμπάουντ στο Πρωτάθλημα Ελλάδας με 1.561. Τη σεζόν 2020-21, μέτρησε σε 18 παιχνίδια του Πρωταθλήματος 5,3 πόντους, 2,9 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ μέσο όρο. Στις 20 Αυγούστου 2021, το Περιστέρι με ανακοίνωση του αποχαιρέτησε τον αθλητή.
Εθνική Ελλάδας
Ο Βασιλόπουλος υπήρξε μέλος των νεανικών εθνικών ομάδων από το 2000 έως και το 2005.
Το 2005 σε ηλικία 21 ετών συμμετείχε στην πρώτη του μεγάλη διοργάνωση σε διεθνές επίπεδο το Ευρωμπάσκετ του 2005 στο Βελιγράδι, στο οποίο η Εθνική κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Ωστόσο ο ίδιος δεν είχε μεγάλη συμμετοχή. Το 2006 αγωνίστηκε στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας, κερδίζοντας με την Εθνική το ασημένιο μετάλλιο. Ήταν επίσης παρόν στο Ευρωμπάσκετ 2007 καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, κατακτώντας την 4η και 5η θέση αντίστοιχα. Από το 2008 μέχρι το 2017 δεν πήρε μέρος σε άλλη διοργάνωση με την Εθνική ομάδα. Το 2017 επέστρεψε στα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 και εντέλει συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2019 στην Κίνα. Έχε επίσης λάβει μέρος σε τέσσερα Τουρνουά Ακρόπολις (2005, 2006, 2007, 2019).
Με το εθνόσημο στην ανδρών ο Βασιλόπουλος έχει 76 αγώνες με 320 πόντους (μ.ο: 4.21) ενώ στους έφηβους είχε 33 αγώνες με 262 πόντους (μ.ο: 7.94) και στους νέους άνδρες κατέγραψε 30 συμμετοχές με 379 πόντους (μ.ο: 12.63).
Προσωπική ζωή
Ο Βασιλόπουλος παντρεύτηκε τον Απρίλιο του 2012 την αθλήτρια της υδατοσφαίρισης, Μαρία Τσουρή. Το ζευγάρι έχει δύο γιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νέας Κηφισιάς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κόροιβου Αμαλιάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Περιστερίου Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ
Κυβέρνηση Αναστασίου Χαραλάμπη 1922
Συγκεκριμένα, η «Επαναστατική Επιτροπή» πρόσφερε την πρωθυπουργική θέση στον Αλέξανδρο Ζαΐμη, αλλά επειδή εκείνος έλειπε στο εξωτερικό, και μέχρι να επιστρέψει, διόρισε προσωρινό πρωθυπουργό τον Σωτήριο Κροκιδά. Αλλά επειδή και αυτός έλειπε στην Κόρινθο, όρκισε ως αντικαταστάτη του πρωθυπουργού, τον αρχαιότερο υπουργό, τον υπουργό Στρατιωτικών, αντιστράτηγο Αναστάσιο Χαραλάμπη. .
Το κυβερνητικό σχήμα ορκίστηκε ενώπιον του νέου βασιλιά, του Γεωργίου Β΄.
Αναφορές
Κατηγορία:1922 1922 09 1922 09
Ναυμαχία της Τενέδου (αποσαφήνιση)
Η ναυμαχία της Τενέδου αναφέρεται σε δύο ναυμαχίες:
553 Κούντρυ
Η Κούντρυ (Kundry) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,98. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο της όπερας Πάρσιφαλ του Βάγκνερ. Η Κούντρυ ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Κούντρυ είναι άγνωστη. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι άγνωστο. Η Κούντρυ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 36 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουντρυ
Μανιστουσού
Ο Μανιστουσού ήταν ο τρίτος βασιλιάς στην Ακκαδική αυτοκρατορία, σύμφωνα με την Μέση Χρονολόγηση κυβέρνησε 15 χρόνια μέχρι την δολοφονία του (2270 π.Χ. - 2255 π.Χ.). Ο Μανιστουσού ήταν μικρότερος γιος του ιδρυτή της Ακκαδικής αυτοκρατορίας Σαργών του Μέγα και της συζύγου του βασίλισσας Τασλουλτούμ, διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ριμούς. Ο διάδοχος του Μανιστουσού ήταν ο γιος του Ναράμ-Σιν ο κορυφαίος Ακκάδιος αυτοκράτορας. Με την άνοδο του στον θρόνο συμφιλιώθηκε με τους επαναστάτες και ξεκίνησε χωρίς προβλήματα νέες εκστρατείες στην μακρινή ανατολή. Στον Περσικό κόλπο 32 βασιλείς συμμάχησαν εναντίον του, ο Μανιστουσού τους συνέτριψε, λεηλάτησε τις πόλεις τους και κατέλαβε όλα τα μεταλλεία από ασήμι κατά μήκος του Περσικού. Αργότερα μετέβη στον ποταμό Τίγρη όπου ξεκίνησε το εμπόριο με 37 έθνη. Κατέκτησε πολλές πόλεις στο Ελάμ και οικοδόμησε ξανά τον κατεστραμμένο ναό της Ινάννα στην Νινευή (2260 π.Χ.). Τοποθέτησε στις κατακτημένες περιοχές του Ελάμ τοπικούς Ακκάδες κυβερνήτες.
Ο Μανιστουσού δολοφονήθηκε από ένα μέλος της αυλής του, τον διαδέχθηκε ο γιος του Ναράμ-Σιν, μια πυραμιδοειδή στήλη με μακρά σφηνοειδή επιγραφή αναφέρεται στο όνομα του, βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου. Σε πολλές επιγραφές καταγράφεται ως "βασιλεύς της Κις". Ένας πιθανός ανδριάντας του Μανιστουσού βρέθηκε στα Σούσα μαζί με ανδριάντες άλλων Ακκάδιων ηγεμόνων, μεταφέρθηκαν εκεί από τον Ελαμίτη βασιλιά τον 12ο αιώνα π.Χ. Οι εχθροί του αναγνωρίστηκαν από τις επιγραφές στα σώματα τους. Ο ανδριάντας μεταφέρθηκε στο Λούβρο.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Σουμερίων Κατηγορία:Ακκαδική αυτοκρατορία
Ντίνα Τριάντη
Βιογραφία
Είναι περισσότερο γνωστή για τον ρόλο της ως Λίτσα, στην ταινία Της κακομοίρας, του 1963. Η πρώτη της κινηματογραφική συμμετοχή, πιστώνεται στην ταινία Τα μαναβάκια, του 1957. Περί το 1958 έκανε και το ντεμπούτο της στο θέατρο. Μεταξύ του 1958 και του 1970 είχε την πιο παραγωγική περίοδο της καριέρας της, συμμετέχοντας σε αρκετές ταινίες. Τη δεκαετία του 1990, συμμετείχε σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές. Συνολικά συμμετείχε σε 68 ταινίες. Υπήρξε, επίσης, παντρεμένη με τον Έλληνα ηθοποιό Λάκη Κομνηνό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Σαλάχι
Τα σαλάχια φτάνουν σε μεγάλο βάθος, βρίσκονται σχεδόν σε όλες τις θάλασσες. Το σώμα τους είναι ατρακτοειδές και φέρει μεγάλα πτερύγια που τα βοηθούν με διάφορες κυματοειδείς κινήσεις να κολυμπούν και να ελίσσονται πολύ γρήγορα. Είναι πεπιεσμένα στην κοιλιά και ο σκελετός τους είναι χόνδρινος.
Τα πτερύγια του σαλαχιού ενώνονται με το κεφάλι, ενώ το στόμα του βρίσκεται στο μέρος της κοιλιάς, έχει σχήμα εγκάρσιας τομής. Τα δόντια του είναι πριονωτά. Το δέρμα της ράχης είναι σκληρό μοιάζοντας με αυτό των καρχαριοειδών, είναι δε χρώματος γκρίζου, κιτρινωπού ή ελαιοπράσινου, φέρει δε σε ορισμένα είδη και κηλίδες.
Φωλιά
thumb|right|250px|Φωλιά. Η φωλιά είναι το καταφύγιο που παρέχει στα ζώα προστασία από τις καιρικές συνθήκες, τις επιθέσεις των εχθρών τους και δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για τον πολλαπλασιασμό τους και την ανατροφή των απογόνων τους.
Σαλάχι
Η όσφρηση και η όρασή του είναι εξαιρετικά αναπτυγμένες. Τα μάτια του βρίσκονται στη ράχη, ενώ σε ορισμένα είδη είναι τοποθετημένα πλευρικά στο κεφάλι, το οποίο καταλήγει σε ένα στρογγυλεμένο ρύγχος. Η αφή του βρίσκεται σε όλη την επιφάνεια του σώματος. Το σαλάχι έχει φάρυγγα και οισοφάγο μυώδεις και ισχυρούς. Το στομάχι του είναι σε σχήμα θυλάκου ενώ το έντερο του είναι μικρό σε μήκος και ευθύγραμμο. Το άκρο του σώματός του καταλήγει σε μακριά ουρά που μοιάζει με μαστίγιο, η άκρη της οποίας σε αρκετά είδη έχει δηλητήριο και σε μερικά ηλεκτρισμό. Αποτελεί ισχυρό όπλο αλλά και όργανο αναπαραγωγής.
Φωλιά
Φωλιές φτιάχνουν και χρησιμοποιούν τα περισσότερα ζώα, κυρίως όμως τα μικρά σπονδυλωτά ζώα και ιδιαίτερα τα τρωκτικά και όλα ανεξαιρέτως τα πτηνά. Σαν φωλιά επιλέγονται τα διάφορα φυσικά κοιλώματα, οι υπόγειες σπηλιές και τα ψηλά δένδρα.
Σαλάχι
Το μήκος και το βάρος τους ποικίλει ανάλογα με το είδος και φτάνει τα 7,6 μέτρα και τα 1.300 κιλά για το σαλάχι μάντα, το μεγαλύτερο σαλάχι. Πολλαπλασιάζονται με αβγά που γονιμοποιούνται μέσα στο σώμα του θηλυκού και παραμένουν εκεί μέχρι την επώαση, μετά 5-12 μήνες, ανάλογα με το περιβάλλον. Τα μικρά σαλάχια βγαίνουν τότε ζωντανά από το σώμα του θηλυκού.
Τα σαλάχια είναι σαρκοφάγα και επιτίθενται σε κοπάδια ψαριών τρώγοντας μεγάλες ποσότητες. Μερικά είδη θεωρούνται επικίνδυνα για τον άνθρωπο.
Φωλιά
Εκτός από τα σπονδυλωτά, τα έντομα ασχολούνται και αυτά με την κατασκευή φωλεών, οι οποίες, στην προκειμένη περίπτωση, έχουν ως σκοπό, εκτός από την προστασία των αβγών και την αποθήκευση τροφής. Οι φωλιές, μάλιστα, ορισμένων από αυτά, όπως οι μέλισσες, τα μυρμήγκια, οι σφήκες κλπ., αποτελούν μικρογραφία μιας ολόκληρης πολιτείας. Ως καταλληλότερα μέρη για την κατασκευή της φωλιάς τους επιλέγουν είτε τους κορμούς των δένδρων είτε το έδαφος.
Σαλάχι
Τα σαλάχια ψαρεύονται για τη σάρκα των πτερυγίων τους, που είναι εξαιρετικά εύγευστη, αλλά και για το δέρμα τους, ενώ απο το συκώτι τους εξάγεται έλαιο πλούσιο σε βιταμίνη D.
Κέντρο Μεσσηνίας
Το Κέντρο (Μπίλιοβα), το Βόρειο (Μπρίντα), το Ανατολικό (Νερίντα) και η Χώρα είναι κτισμένα σε υψόμετρο 640μ., προσφέροντας υπέροχη θέα στο Φαράγγι του Ριντόμου. Ιδιαίτερα από τον Προφήτη Ηλία, το παλιό μοναστήρι που είναι κτισμένο σε τέτοιο σημείο που ελέγχει τα μονοπάτια προς το Ρίντομο και τα Πηγάδια. Στην πλαγιά που σχηματίζεται προς το φαράγγι, λειτουργούσαν παλιά αρκετοί νερόμυλοι, ερειπωμένοι σήμερα.
Στα Μπρίντα δεσπόζει το πυργοειδές καμπαναριό του Αγίου Νικολάου. Αυτόν τον τύπο καμπαναριού τον συναντάμε σχεδόν σε όλη την Έξω Μάνη. Περιμετρικά του Προφήτη Ηλία διακρίνονται τα υπολείμματα τείχους της Ύστερης Κλασικής Περιόδου, ίδιας τεχνοτροπίας με αυτά της Αρχαίας Μεσσήνης. Συνεχίζοντας το δρόμο προς τις Γαϊτσές, συναντάμε τον Βυθό ή Καλντέρα. Πρόκειται για έναν τεράστιο, κατάφυτο «κρατήρα» που δημιουργήθηκε από την πτώση της οροφής σπηλαίου.
Στην περιοχή του Κέντρου, το Υπουργείο Πολιτισμού με αποφάσεις του, έχει χαρακτηρίσει ως Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία τα εξής: Ιερό Ναό Ταξιάρχη, το Κτίριο ιδιοκτησίας Γ. Γιαννούκου, Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία, το Καθολικό της Ιεράς Μονής Παναγίας Χελμού, τον Ιερό Ναό Κοίμησης Θεοτόκου, τον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου και τον Πύργο, ιδιοκτησίας Βασ. Βεντήρη.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Μιχαήλο Βούισιτς
Ο Μιχαήλο Βούισιτς (σερβικά: Михаило Вујић) (Βελιγράδι 26 Οκτωβρίου 1853 - Σασάκ 14 Μαρτίου 1913) ήταν σέρβος οικονομολόγος και υπουργός.
Σπούδασε φιλοσοφία και οικονομικά στη Γερμανία όπου απέκτησε το διδακτορικό του το 1879. Λίγο μετά την επιστροφή του από τις σπουδές του στη Σερβία έγινε μέλος του Ριζοσπαστικού κόμματος στη μετριοπαθή πτέρυγα του ενώ από το 1879 έως το 1887 δίδαξε οικονομικά σε σχολείο.
Έγινε για πρώτη φορά υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Γιόβαν Ρίστιτς το 1887. Και αργότερα την ίδια χρονιά παρέμεινε στη θέση στην κυβέρνηση του Σάβα Γκρούιτς. Στη συνέχεια υπουργός Οικονομικών την περίοδο 1889-1891, στην κυβέρνηση του Νικόλα Πάσιτς (1891), στην κυβέρνηση του Λάζαρ Ντόκιτς (1893), στην κυβέρνηση Γκρούιτς (1893-1894) και του Τζόρτζε Σίμιτς (1896-1897). Σαν υπουργός Οικονομικών ανέλαβε στα χέρια του τα κρατικά μονοπώλια καπνού, των ορυχείων άλατος και των σιδηροδρόμων, τα οποία μέχρι τότε ήταν στα χέρια των ξένων εταιρειών.
Μετά το γάμο του με την Ντράγκα το 1900 έγινε πρέσβης στο Παρίσι. Από τον Φεβρουάριο του 1901 ήταν υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Αλέξα Γιοβάνοβιτς, και αμέσως μετά στις 20 Μαρτίου 1901 σχημάτισε δική του κυβέρνηση συνασπισμού κομμάτων στη οποία κατέχει και το χαρτοφυλάκιο του υπουργού Εξωτερικών, η κυβέρνηση διατηρήθηκε έως τις 7 Νοέμβριου 1902.
Έπειτα ο Βούισιτς έγινε πρέσβης στη Βιέννη (1903), στο Βερολίνο (1906) και της Ρώμη (1909). Εξελέγη τακτικό μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας 5 Φεβρουαρίου 1901.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες Κατηγορία:Μέλη της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών
Κροκόδειλος
Ο κροκόδειλος είναι ζώο που ανήκει στην τάξη των μεγάλων ερπετών. Η τάξη αυτή διαιρείται σε τρεις οικογένειες: των κροκοδειλιδών, των αλλιγατοριδών και των γαβιαλιδών.
Οι κροκόδειλοι είναι διαδεδομένοι σε πολλά μέρη της γης. Σήμερα μπορεί να συναντηθούν κροκόδειλοι στη βόρεια και κεντρική Αμερική, στο βορειοδυτικό τμήμα της νότιας Αμερικής, στις Αντίλλες, στην Αφρική καθώς και στα νησιά που βρίσκονται στις ανατολικές της ακτές, στην Ινδονησία, στις Φιλιππίνες, στη νότια Ασία.
Ετυμολογία
Η λέξη κροκόδειλος είναι αρχαία, ωστόσο συναντάται αρχικά με τους τύπους κροκόδῑλος και κερκύδιλος. Προέρχεται από υποθετικό τύπο *κροκό-δριλος, σύνθετο των αρχαίων κρόκη «βότσαλο» και δρῖλος «σκουλήκι», που εικάζεται ότι θα σήμαινε τη μεγάλη σαύρα με ουρά που μοιάζει με σκουλήκι. Η γραφή κροκόδειλος, που είναι πολύ συχνότερη ήδη από την αρχαιότητα, οφείλεται σε παρετυμολογική σύνδεση προς το επίθετο δειλός.
Κροκόδειλος του Νείλου
Κροκόδειλος του Νείλου (Κροκόδειλος ο νειλοτικός - Crocodylus niloticus ). Είναι ο πιο γνωστός από όλα τα άλλα είδη. Σήμερα σπάνια μπορεί να τον συναντήσει κανείς ακόμα στο Νείλο και συνήθως συναντάται σε ποτάμια στην υποσαχάρια Αφρική απο την Αιθιοπία μέχρι τη Νότια Αφρική. Το μήκος του φτάνει τα 5 μέτρα και το βάρος του τα 1.000 κιλά. Τρέφεται από ζώα μικρά, που τα πιάνει όταν πλησιάζουν τις όχθες για να πιουν νερό ή όταν, για οποιοδήποτε λόγο, πέσουν στο νερό. Γεννά στην άμμο μέχρι 30 αβγά που δεν επωάζει. Ο κροκόδειλος του Νείλου σήμερα, εξαιτίας του συστηματικού κυνηγιού που του γινόταν για το δέρμα του και το κρέας του που είναι πολύ νόστιμο, κοντεύει να εξαφανιστεί.
Κροκόδειλος ο κατάφρακτος
Κροκόδειλος ο κατάφρακτος (Crocodylus cataphractus ). Λιγότερο γνωστός, ζει στην κεντρική Αφρική και το μήκος του δεν ξεπερνά τα 5,20 μέτρα.
Αμερικανικός κροκόδειλος
Αμερικανικός κροκόδειλος (Κροκόδειλος ο οξύς - Crocodylus acutus ). Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος από όλα τα είδη των κροκόδειλων και το μήκος του φτάνει τα 6,50 μέτρα. Ζει στην κεντρική Αμερική, στη Φλώριδα στην Κούβα, στις Αντίλλες κλπ. Ο κροκόδειλος αυτός κολυμπά πολλές φορές και στην ανοιχτή θάλασσα.
Κουβανικός κροκόδειλος
Κουβανικός κροκόδειλος (Κροκόδειλος ο ρομβοφόρος - Crocodylus rhombifer ). Είναι ενδημικός στην Κούβα, με μέγεθος μικρό προς μεσαίο, αλλά επικίνδυνος διότι είναι εξαιρετικά επιθετικός. Η συμπεριφορά και οι συνήθειές του παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τους βιολόγους, όπως και τα ιδιαίτερα φυσικά χαρακτηριστικά του.
Κροκόδειλος του Αλμυρού νερού
Κροκόδειλος της θάλασσας (Κροκόδειλος ο πορώδης - Crocodylus porosus ) Είναι το μεγαλύτερο είδος κροκόδειλου με μήκος που φτάνει μέχρι τα 7,5 μέτρα και το βάρος του τα 1.100 κιλά.Η πατρίδα του είναι οι νότια Ινδία και οι Ινδικές ακτές,η Σρι Λάνκα και οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας μέχρι τις ακτές της Βόρειας Αυστραλίας. Έχει διαδοθεί σ' όλα τα γύρω νησιά και τις παραλίες. Σύμφωνα με μερικές πληροφορίες, έχουν εμφανιστεί ζώα που το μήκος τους ξεπερνούσε τα 10 μέτρα. Ζει κοντά στις ακτές κυρίως σε λιμνοθάλασσες και εκβολές ποταμών έχωντας ιδιάιτερη προτίμηση στο αλμυρό νερό, αλλά κολυμπά και στην ανοιχτή θάλασσα και μάλιστα σε πολύ μεγάλες αποστάσεις και αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για τους κολυμβητές και τους ψαράδες. Οι κροκόδειλοι αυτοί επιτίθενται εναντίον του ανθρώπου και πολλοί από αυτούς είναι ανθρωποφάγοι.
Κροκόδειλος του Βούρκου
Κροκόδειλος του Βούρκου (Κροκόδειλος ο ελοχαρής - Crocodylus palustris ). Ζει στη Σρι Λάνκα, στο δυτικό Πακιστάν και στο Μπαγκλαντές. Το μήκος του δεν ξεπερνά τα 4 μέτρα. Στις Ινδίες, σε μερικές περιοχές, θεωρείται ιερό ζώο και δεν μπορεί κανείς να του κάνει κακό. Δεν αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για τον άνθρωπο, παρόλο που υπάρχουν και περιπτώσεις που έχει επιτεθεί εναντίον ανθρώπων.
Τροφή
Οι κροκόδειλοι είναι σαρκοβόρα ζώα. Μπορεί να ειπωθεί πως είναι από τους καλύτερους θηρευτές της φύσης. Αυτό οφείλεται στα κοφτερά τους δόντια και στη γρήγορη τους κίνηση. Όταν ένας κροκόδειλος κυνηγήσει μέσα στο νερό την ώρα που θα επιτεθεί στο ανύποπτο ζώο αυτόματα μια βαλβίδα αποτρέπει την είσοδο νερού μέσα στο ζώο. Μετά με τα κοφτερά του δόντια ικανά να ξεσκίζουν και το σκληρότερο δέρμα κατασπαράζουν κυριολεκτικά οποιοδήποτε ζώο. Αυτό το ζώο μπορεί να είναι βουβάλι της ερήμου. Έχουν απίστευτη δύναμη και αν ένα θύμα αντισταθεί τότε είναι που εφαρμόζει την τακτική της στροφής του θανάτου. Δηλαδή γυρίζει μερικές φορές και το θύμα στην προσπάθεια του να ξεφύγει κομματιάζεται. Μερικές φορές κυνηγούν ομαδικά και δεν μαλώνουν αν δεν υπάρχει αρκετή τροφή για όλους. Κάποτε κάποια είδη κινδύνεψαν να εξαφανιστούν από έλλειψη τροφής. Έτσι οι άνθρωποι προκειμένου να τα σώσουν έφτιαξαν τεχνητά ποτάμια με τρεχούμενα νερά. Αυτό ευνοεί την ανάπτυξη ψαριών και κυρίως σολομών που κινούνται αντίθετα στο ρεύμα αποτελώντας άφθονη τροφή για τους κροκόδειλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροκοδειλίδες
Εκλογικό ημερολόγιο 2015
Δεκέμβριος
Κατηγορία:Εκλογές του 2015
Ολυμπιακή
Με την ονομασία «Ολυμπιακή» είναι γνωστές τρεις εταιρείες που ασχολούνται με τις αερομεταφορές στην Ελλάδα.
Κατάλογος ταχυδρομικών κωδικών της Ελλάδας
250px|μικρογραφία|δεξιά|Κιβώτια αλληλογραφίας των ΕΛ.ΤΑ. Ο Κατάλογος Ταχυδρομικών Κωδικών είναι βιβλίο που εκδόθηκε από τα Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛ.ΤΑ.) το 1983 και περιέχει ταξινομημένους τους πενταψήφιους ταχυδρομικούς κώδικες, πρόδρομοι των οποίων ήταν οι τριψήφιοι ταχυδρομικοί τομείς.
Χρήση και σημασία
Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία διαχειρίζονται καθημερινώς μεγάλο όγκο αλληλογραφίας, τον οποίο πρέπει να ταξινομήσουν σύντομα και να τον διανείμουν έγκαιρα στον σωστό προορισμό του. Για τον λόγο αυτό καταρτίστηκε ένα σύστημα ταξινόμησης της αλληλογραφίας ανά ταχυδρομικές περιοχές (περιοχές Κομβικών Κέντρων) με βάση έναν πενταψήφιο κωδικό, ο οποίος προσδιορίζει επιπλέον τις ζώνες διανομής και τα ταχυδρομικά γραφεία που τελικά θα παραλάβουν την αλληλογραφία. Ο Κατάλογος Ταχυδρομικών Κωδικών είναι το ευρετήριο των κωδικών αυτών που τόσο οι αποστολείς όσο και οι διανομείς οφείλουν να συμβουλεύονται για να διευκολυνθεί η όλη διαδικασία.
Ταξινόμηση
Οι ταχυδρομικοί κωδικοί είναι διαχωρισμένοι σε
Ταχυδρομικές περιοχές
Οι αριθμημένες ταχυδρομικές περιοχές είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η ταξινόμηση και η διαβίβαση όλων των ταχυδρομικών αντικειμένων. Τα δύο πρώτα ψηφία του ταχυδρομικού κωδικού αφορούν την ταχυδρομική περιοχή που ανήκει η διεύθυνση.
Ταχυδρομικά γραφεία
Κάθε ταχυδρομική περιοχή (Κομβικό Κέντρο) περιλαμβάνει έναν ή περισσότερους Νομούς. Κατά κανόνα, τα δύο πρώτα ψηφία είναι κοινά για τις πόλεις και κωμοπόλεις, που ανήκουν στον ίδιο Νομό.
Όταν τα δύο πρώτα ψηφία προσδιορίζουν μια μεγάλη πόλη (βλ. κελιά ανοιχτού μωβ στον πρώτο Πίνακα) π.χ. 65Χ ΧΧ ΚΑΒΑΛΑ και
Στην περίπτωση αυτή δεν ανήκουν οι πόλεις ΑΘΗΝΑ - ΠΕΙΡΑΙΑΣ και ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ με τα ΠΡΟΑΣΤΕΙΑ τους (βλ. κελιά ανοιχτού ροζ στον πρώτο Πίνακα), όπου ο προσδιορισμός των Ταχυδρομικών Γραφείων ή Δήμων γίνεται με τα τρία πρώτα ψηφία, ενώ τα δυο τελευταία προσδιορίζουν τη Ζώνη Διανομής ή Γραμματοθυρίδες ή Μεγάλους Πελάτες ή αλληλογραφία POSTE RESTANTE ή γραφεία Συναλλαγής.
Αλλαγή Ταχυδρομικών Κωδικών
Στα τέλη του 2015, τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, σε συνεργασία με τις Δημοτικές Αρχές και λαμβάνοντας υπόψιν τις σύγχρονες οικιστικές ανάγκες, προχώρησαν στην κανονικοποίηση των ονομασιών των οδών και στην ανάλυση του Ταχυδρομικού Κώδικα ανά οδό, στις παρακάτω 25 πόλεις της χώρας: Ξάνθη, Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη, Δράμα, Βέροια, Κοζάνη, Κατερίνη, Άρτα, Κέρκυρα, Τρίκαλα, Καρδίτσα, Χαλκίδα, Λαμία, Λιβαδειά, Αγρίνιο, Πύργος, Άργος, Τρίπολη, Σπάρτη, Κόρινθος, Καλαμάτα, Ρέθυμνο, Χίος, Μυτιλήνη και Ρόδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταχυδρομεία στην Ελλάδα ταχυδρομικων κωδικων της ελλαδας
Νάντια Ναντίμ
H Νάντια Ναντίμ (γενν. 1988) είναι διεθνής Δανέζα -επαγγελματίας- ποδοσφαιρίστρια με Αφγανική καταγωγή, που σήμερα αγωνίζεται ως επιθετικός στον ποδοσφαιρικό σύλλογο Ρέισινγκ Λούισβιλ ΦΚ των ΗΠΑ, καθώς και στην εθνική ομάδα της Δανίας.
Θεωρείται ως μία από τις πιο επιδραστικές αθλήτριες, ως γυναίκα - ποδοσφαιριστής, με βάση την συνολική απόδοσή της στο εν λόγω άθλημα αλλά και εξαιτίας της ίδιας της προσωπικής ζωής - περιπέτειας, που βίωσε ως πρόσφυγας που διέφυγε από το Αφγανιστάν.
Κέρδισε τον τίτλο του γαλλικού πρωταθλήματος τη σεζόν 2020-21 με την ομάδα Παρί Σεν Ζερμέν.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ναντίμ γεννήθηκε στην πόλη Χεράτ του Αφγανιστάν. Πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια σε συνθήκες βίας και συνεχούς εμφύλιας διαμάχης. Ο πατέρας της ήταν ανώτατος στρατιωτικός στον εθνικό στρατό του Αφγανιστάν, και ο οποίος εκτελέστηκε από τους Ταλιμπάν το 2000.
Η οικογένειά της γλίτωσε τα χειρότερα, διότι η χήρα-μητέρα της πούλησε όλα τα τιμαλφή της και πληρώνοντας έναν λαθρέμπορο, βοήθησε ώστε να σωθούν και βρέθηκαν ασφαλείς στην Ευρώπη -πιστεύοντας ότι είναι στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως ήταν η αρχική συμφωνία-. Λίγο αργότερα συνειδητοποίησαν ότι είχαν φτάσει στη χώρα της Δανίας. Πέρασε πολύ δύσκολα τα πρώτα της χρόνια -στη Δανία- βιώνοντας, ως πρόσφυγας, δύσκολες καταστάσεις και τον ρατσισμό, σε κάποιες περιπτώσεις.
Καριέρα σε συλλόγους
Η Ναντίμ έχει αγωνιστεί στην ομάδα Σκάι Μπλου ΦΚ το 2014 και 2015. Το 2016 και 2017, αγωνίστηκε στην ομάδα Πόρτλαντ Θορνς ΦΚ Στη σεζόν του 2017, βοήθησε την ομάδα αυτή να τερματίσει στη 2η θέση στο πρωτάθλημα και να κερδίσει το πρωτάθλημα NWSL Championship.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2017, υπέγραψε για την ομάδα Μάντσεστερ Σίτι για τη σεζόν του 2018. Έγινε μέλος του συλλόγου τον Ιανουάριο του 2018.