cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καρλσρούη
Η Καρλσρούη (γερμανικά: Karlsruhe, ) είναι πόλη της νότιας Γερμανίας κοντά στα σύνορα με τη Γαλλία. Υπάγεται στο ομόσπονδο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης (συνολικής έκτασης 36.000 τ.χλμ. και πληθυσμού 11 εκ.) και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 283.959 κατοίκους. Βρίσκεται πολύ κοντά στα Γαλλικά σύνορα και στην ανατολική όχθη του ποταμού Ρήνου.
Ιστορία
Η Καρλσρούη ήταν στο παρελθόν πρωτεύουσα του κρατιδίου της Βάδης. Ιδρύθηκε από τον Μαργράβο (Μαρκήσιο) Κάρολο Γουλιέλμο Γ' της Βάδης το 1715. Κατά την παράδοση, ο Κόμης ονειρεύτηκε την πόλη καθώς μια μέρα αποκοιμήθηκε, κουρασμένος από την αναζήτηση της χαμένης βεντάλιας της συζύγου του. Όταν ξύπνησε, έβαλε να σχεδιάσουν την πόλη κατά το όνειρό του. Κατά την ίδια παράδοση στην πόλη αυτή έβρισκε την ησυχία του από τη σύζυγό του και συνευρισκόταν με τις ερωμένες του, εξ ου και το όνομα της πόλης (Karlsruhe: Karls Ruhe = η ησυχία/ανάπαυση του Καρόλου). Έκτοτε αποτέλεσε την έδρα των Μαργράβων της Βάδης. Η πόλη συνέχισε να αναπτύσσεται υπό την ηγεσία τους. Έτσι, το 1825 ιδρύθηκε ο πρόγονος του σημερινού Πολυτεχνείου της πόλης, το λεγόμενο Polytechnikum, το οποίο ανακηρύχθηκε το 2006 ως ένα από τα τρία καλύτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα στη Γερμανία, λαμβάνοντας τον τίτλο του Πανεπιστημίου Ελίτ.
Το 1918 η πόλη έγινε η πρωτεύουσα του Ελευθέρου Κράτους της Βάδης, το οποίο παρέμεινε έτσι μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1952 υπάχθηκε στο Ομόσπονδο κρατίδιο της Βάδης - Βυρτεμβέργης και η πόλη μετατράπηκε σε Νομικό κέντρο της Γερμανίας: Στην Καρλσρούη εδρεύουν το Ομοσπονδιακό Ακυρωτικό Δικαστήριο (Bundesgerichtshof, αντίστοιχο του ελληνικού Αρείου Πάγου) και το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας (Bundesverfassungsgericht). Μέχρι το 1995 ήταν σημαντική βάση του Αμερικανικού Στρατού. Από το 2007 αποστρατιωτικοποιήθηκε ολοκληρωτικά, καθώς αποχώρησαν από αυτήν και οι γερμανικές δυνάμεις.
Οικονομία
Κοντά στην πόλη βρίσκεται το μεγαλύτερο διυλιστήριο αργού πετρελαίου της Γερμανίας (παραγωγικής ικανότητας 285.000 βαρελιών την ημέρα). Υπάρχει, επίσης, μονάδα ηλεκτροπαραγωγής. Λόγω και του Πολυτεχνείου της, η πόλη είναι κέντρο τεχνολογικών εξελίξεων, ιδιαίτερα στους τομείς των τηλεπικοινωνιών και της Πληροφορικής, αλλά και της αυτοκίνησης.
Οδικό δίκτυο
Οι μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι (Autobahn) που περνούν από την πόλη είναι Στουτγκάρδη / Μόναχο, Φρανκφούρτη και Φρειβούργο / Βασιλεία. Το βασικό σύστημα μετακίνησης στο κέντρο της πόλης και στα περίχωρα είναι το τραμ / τρένο, ένα σύστημα τροχιοδρόμων που λειτουργούν ως τραμ στο κέντρο και ως τρένο στα περίχωρα (και όχι μόνο), επιτρέποντας έτσι τη σύνδεσή της ακόμη και με άλλες πόλεις, όπως το Χάιλμπρον, το Μπάντεν-Μπάντεν, το Πφόρτσχαϊμ και το Φρόιντενσταντ, απευθείας από το κέντρο χωρίς αλλαγή μέσου καθ΄οδόν.
Λιμάνια
Στην περιοχή υπάρχουν, επίσης, και δύο λιμένες (επί του Ρήνου), κύρια για τις μεταφορές πετρελαίου.
Κοινωνία
Στην πόλη υπήρχε, μέχρι το 1933, σημαντική εβραϊκή κοινότητα γιατί Εβραίοι εγκαταστάθηκαν σε αυτήν από ιδρύσεώς της. Υπολογίζεται ότι περίπου 3.500 Εβραίοι ζούσαν εκεί, από τους οποίους επέζησαν μόνον 18. Η Συναγωγή της κάηκε κατά τη Νύκτα των Κρυστάλλων και χτίστηκε νέα, ύστερα από την αναδιοργάνωση της κοινότητας, το 1969.
Περιβάλλον
Η πόλη διαθέτει μεγάλα πάρκα και γενικότερα πολύ πράσινο. Από το Πάρκο της Πόλης (Stadtgarten) διέρχεται ο 49ος παράλληλος, η διέλευση του οποίου καταδεκνύεται από μια λευκή γραμμή και ένα σκαλισμένο βράχο. Έχουν, επίσης, διασωθεί και πολλά νεοκλασικά κτίριά της, δημιουργήματα του διάσημου αρχιτέκτονα Φρίντριχ Βάινμπρέννερ (Friedrich Weinbrenner) (1766-1826). Άλλα σημαντικά πρόσωπα που γεννήθηκαν ή έδρασαν στην Καρλσρούη ήταν ο εφευρέτης του αυτοκινήτου Καρλ Μπεντς (Karl Benz), ο Καθηγητής του Πολυτεχνείου της και γνωστός Φυσικός Χάινριχ Χερτς (Heinrich Rudolf Hertz), ο αντιστασιακός δικηγόρος κατά των Ναζί Ράινχολντ Φρανκ (Rheinhold Frank), του οποίου το όνομα φέρει η οδός με τα περισσότερα δικηγορικά γραφεία της πόλης και ο γνωστός πρώην τερματοφύλακας της Εθνικής Ποδοσφαίρου της Γερμανίας Όλιβερ Καν (Oliver Kahn).
thumb|center|800px|Πανοραμική άποψη της πόλης. Αριστερά το Πανεπιστήμιο, δεξιά το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Κατάλογος κομητειών του Ουαϊόμινγκ
Υπάρχουν συνολικά 23 κομητείες στην Πολιτεία Ουαϊόμινγκ των ΗΠΑ. Η μικρότερη σε πληθυσμό είναι η Νιομπράρα με 2.456 κατοίκους, αντίθετα η μεγαλύτερη είναι η Λάραμι με 94.483 κατοίκους. Το Ουαϊόμινγκ μπήκε αρχικά στην Ένωση με δεκατρείς κομητείες, οι οποίες αυξήθηκαν στη συνέχεια.
Οξείδιο του βαρίου
Το οξείδιο του βαρίου (Barium oxide), BaO, είναι μία λευκή, υγροσκοπική, άκαυστη χημική ένωση. Έχει κυβική δομή και χρησιμοποιείται σε καθοδικούς σωλήνες, στεφανύαλους και καταλύτες. Είναι επιβλαβής στο ανθρώπινο δέρμα και αν καταποθεί σε μεγάλη ποσότητα προκαλεί ερεθισμό. Υπερβολικές ποσότητες οξειδίου του βαρίου μπορούν να οδηγήσουν στον θάνατο.
Παρασκευάζεται με θέρμανση του ανθρακικού βαρίου με κωκ (οπτάνθρακα), αιθάλη ή πίσσα ή με θερμική αποσύνθεση του νιτρικού βαρίου.
Χρήσεις
Το οξείδιο του βαρίου χρησιμοποιείται ως επικάλυψη για θερμές καθόδους, παραδείγματος χάρη, στους καθοδικούς σωλήνες. Αντικατέστησε το οξείδιο του δισθενούς μολύβδου στην παραγωγή συγκεκριμένων ειδών γυαλιού όπως στην οπτική στεφανύαλο. Ενώ το οξείδιο του μολύβδου αυξάνει τον δείκτη διάθλασης, αυξάνει επίσης τον οπτικό διασκεδασμό, τον οποίο το οξείδιο του βαρίου δεν αλλάζει. Το οξείδιο του βαρίου χρησιμοποιείται επίσης ως καταλύτης αιθοξυλίωσης στην αντίδραση του οξιρανίου με αλκοόλες, που λαμβάνει χώρα μεταξύ 150 και 200 °C.
Είναι, επίσης, πυγή καθαρού οξυγόνου μέσω θερμικής διακύμανσης. Οξειδώνεται άμεσα προς BaO1+x με σχηματισμό ιόντος υπεροξειδίου. Η πλήρης υπεροξείδωση του BaO σε BaO2 συμβαίνει σε μέτριες θερμοκρασίες, αλλά η αυξημένη εντροπία του μορίου του O2 σε υψηλές θερμοκρασίες σημαίνει ότι το BaO2 αποσυντίθεται σε O2 και BaO στους 1175K.
Η αντίδραση χρησιμοποιήθηκε ως μέθοδος σε μεγάλη κλίμακα για παραγωγή οξυγόνου πριν κυριαρχήσει ο διαχωρισμός αέρα στις αρχές του 20th αιώνα.
Θέματα ασφάλειας
Το οξείδιο του βαρίου είναι ερεθιστικό. Αν έρθει σε επαφή με το δέρμα ή τα μάτια ή αν αναπνευστεί, προκαλεί πόνο και ερυθρότητα. Όμως, είναι πιο επικίνδυνο όταν καταποθεί. Μπορεί να προκαλέσει ναυτία και διάρροια, μυική παράλυση, καρδιακή αρρυθμία και μπορεί να προκαλέσει τον θάνατο. Εάν καταποθεί, πρέπει να ζητηθεί άμεση ιατρική βοήθεια.
Το οξείδιο του βαρίου δεν πρέπει να απελευθερώνεται στο περιβάλλον· είναι επιβλαβές για τους υδρόβιους οργανισμούς.
Commodore Amiga
Η Amiga ήταν σειρά προσωπικών υπολογιστών με πρώτο εκπροσωπό της το μοντέλο 1000 που παρουσιάστηκε τον Ιούλιο του 1985. Ήταν ο πρώτος οικιακός υπολογιστής της Commodore με 16/32 bit μικροεπεξεργαστή (68000 της Motorola) με σημαντικές επιδόσεις για την εποχή του. Η Amiga διαθέτοντας κορυφαία  γραφικά, στερεοφωνικό τετρακάναλο ήχο, και υψηλού επιπέδου και φιλικό προς τον χρήστη περιβάλλον εργασίας GUI, αποτέλεσε σημείο αναφοράς στην αγορά των υπολογιστών τουλάχιστον μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ´90. Το λειτουργικό σύστημα που διατίθετο μαζί με τον υπολογιστή ήταν το καινοτόμο και πρωτοποριακό για την εποχή του Workbench, ένα από τα πρώτα παραθυροειδή περιβάλλοντα, ιδιαίτερα φιλικό προς το χρήστη. Η Amiga Θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τον Apple Macintosh και τα συστήματα που βασίζονταν στους 80286 και 80386 (IBM PC συμβατά), όμως η αγορά γρήγορα την κατέταξε στις παιχνιδομηχανές. Ως εκ τούτου σημαντικός αντίπαλος και σκληρός ανταγωνιστής της ήταν ο 520 ST (και μετέπειτα ο 1040ST) της Atari (με παρόμοια χαρακτηριστικά), γεγονός που βοήθησε στην γρήγορη μείωση τιμών και των δύο. Διαδέχτηκε τον Commodore 64, με ένα τεράστιο άλμα σε χαρακτηριστικά και επιδόσεις. Εκτός των διαδοχικών εκδόσεων που έφτασαν μέχρι το μοντέλο 4000, εντελώς νέος διάδοχος δεν υπήρξε, λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων της Commodore που οφείλονταν σε σοβαρά λάθη στρατηγικής και μάρκετινγκ.
Εκδόσεις του υπολογιστή
Η Amiga κυκλοφόρησε σε παρά πολλές εκδόσεις. Οι σημαντικότερες από αυτές ήταν (εντός παρενθέσεως η χρονιά κυκλοφορίας):
Υλικό
Όλα τα μοντέλα της σειράς διέθεταν ποντίκι, 4 κανάλια στερεοφωνικού ήχου, σειριακή θύρα (RS-232), θύρα εκτυπωτή (Centronics), θύρα για εξωτερικό οδηγό δισκέτας (FDD), 2 θύρες για χειριστήρια (joystick) τύπου ATARI, εξόδους εικόνας RF και RGB και δύο εξόδους ήχου (στέρεο), τύπου RCA. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί το CD-32 το οποίο ενσωμάτωνε CD-ROM και δεν είχε πληκτρολόγιο, ποντίκι, και θύρες όπως σειριακή και παράλληλη.
Επίσης όλες οι Amiga υποστήριζαν 60 ή 80 στήλες και 32 γραμμές σε λειτουργία κειμένου.
Συνεπεξεργαστές
Στην Amiga 1000 σχεδιάστηκαν εξ αρχής τρεις βοηθητικοί επεξεργαστές (όχι με την κλασική έννοια του μαθηματικού συνεπεξεργαστή). Το τσιπ Denise για τη διαχείριση των γραφικών, το Agnus για τη διαχείριση μνήμης και το Paula για τη διαχείριση ήχου και συσκευών όπως οδηγοί δισκέτας και σκληροί δίσκοι. Σε όλες τις υπόλοιπες εκδόσεις τα τρία τσιπ υποστήριξης παρέμειναν και προστέθηκαν επιπλέον οι μαθηματικοί συνεπεξεργαστές 68881 ή 68882 ως προαιρετικοί σε όλα τα μοντέλα από το 2000 και μετά. Στο 3000 ήταν ενσωματωμένοι στο σύστημα είτε ο ένας είτε ο άλλος.
Γραφικά
Η Amiga σε όλες τις εκδόσεις παρείχε υψηλού επιπέδου γραφικά διότι ενσωμάτωνε ισχυρό μικροεπεξεργαστή (68000 σειρά) και εξειδικευμένο τσιπ υποστήριξης με το όνομα Denise.
64 από 4.096 χρώματα σε  EHB Mode και 4.096 ταυτόχρονα σε HAM mode. Χρώματα : 16 στις αναλύσεις 640x, 32 στις αναλύσεις 320x, 64 στο EHB mode και 4096 στο HAM mode, από παλέτα 4.096 χρωμάτων. Χρώματα 4 στις αναλύσεις 1280x, τα ίδια χρώματα με την 500 στις υπόλοιπες αναλύσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προσωπικοί υπολογιστές Κατηγορία:Οικιακοί Υπολογιστές Κατηγορία:Commodore Κατηγορία:Αμερικανικές εφευρέσεις Κατηγορία:Amiga
Δημοτική Ενότητα Κορεστίων
Η Δημοτική Ενότητα Κορεστίων είναι δημοτική ενότητα του Δήμου Καστοριάς της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς στη Μακεδονία που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της περιφερειακής ενότητας στα όρια με την Π.Ε. Φλώρινας. Χαρακτηριστικό στοιχείο της περιοχής είναι τα διάσπαρτα εγκαταλελειμμένα πλινθόκτιστα χωριά του, με το εντυπωσιακό πορτοκαλί χρώμα. Η Δ.Ε. καταλαμβάνει έκταση 122,2 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 672 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. μικρογραφία|Πλινθόκτιστο κτίσμα στα Κορέστια
Οικισμοί
Στη δημοτική ενότητα ανήκουν οι οικισμοί:
Ονομασία
Η ονομασία προέρχεται από παραφθορά της αρχαίας μακεδονικής χώρας, η οποία καλείτο Ορεστίς, από τους πρώτους κατοίκους της, που εγκαταστάθηκαν τη 2η χιλιετία π.Χ.
Γεωγραφία
Τα Κορέστια καλύπτουν γεωγραφικά τους δυτικούς πρόποδες του όρους Βέρνου, τους ανατολικούς πρόποδες του όρους Όρλοβο και τους ανατολικούς πρόποδες του όρους Τρικλάριου. Η περιοχή των Κορεστίων συνορεύει και με άλλες ιστορικές περιοχές της δυτικής Μακεδονίας, όπως την Πόπολη στα ανατολικά, και την περιοχή των Πρεσπών στα βόρεια.
Τα χωριά της περιοχής των Κορεστίων, είναι κτισμένα δίπλα από τους παραποτάμους του Λιβαδοπόταμου (ή Λαδοπόταμου), του κυριότερου υδροφορέα της περιοχής, που στο άνω ρου του διαμορφώνει την κλειστή και μακρά κοιλάδα. Στην συνέχεια ο ποταμός εξέρχεται από την περιοχή, διασχίζει το φαράγγι της Κορομηλιάς και συναντά τον Αλιάκμονα στο οροπέδιο του Άργους Ορεστικού. Κύριο είδος φυλλοβόλου της περιοχής είναι η οξυά.
Αρχιτεκτονική
Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική των χωριών είναι ιδιαίτερη για την περιοχή της δυτικής Μακεδονίας. Τα παλαιά σπίτια είναι κατασκευασμένα με πλίνθους με κοκκινόχωμα και άχυρο, που δίνουν το κοκκινωπό χρώμα στο τοπίο της περιοχής. Ο τρόπος κατασκευής των σπιτιών διατηρήθηκε έως τα μέσα του 20ου αιώνα και έπειτα εγκαταλείφθηκε. Τα τελευταία χρόνια μελετάται η ένταξη των οικισμών της δημοτικής ενότητας Κορεστίων σε καθεστώς προστασίας, από την Εφορεία Νεώτερων Μνημείων Κεντρικής Μακεδονίας. Το μοναδικό μέχρι σήμερα χαρακτηρισμένο από το Υπουργείο Πολιτισμού ιστορικό και διατηρητέο κτήριο της περιοχής, είναι το σπίτι όπου σκοτώθηκε ο ήρωας του Μακεδονικού Αγώνα Παύλος Μελάς, το οποίο λειτουργεί σήμερα ως μουσείο Παύλου Μελά. Από τα πλινθόχτιστα σπίτια των Κορεστίων, που βρίσκονται στα όρια της δημοτικής ενότητας, έχουν διασωθεί εκατό περίπου σπίτια στους εγκαταλελειμμένους οικισμούς Γάβρος, Κρανιώνας και Μαυρόκαμπος, ενώ σε αντίστοιχο αριθμό έχουν διασωθεί σε καλύτερη κατάσταση, στους κατοικημένους οικισμούς Άγιος Αντώνιος, Μακροχώρι και Μελάς. Η συντήρηση αυτών των σπιτιών κρίνεται δύσκολη λόγω της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης, αλλά και λόγω του φαινομένου της συνιδιοκτησίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς Κατηγορία:Δημοτικές Ενότητες της Ελλάδας
Кореща (дем)
Κωνσταντίνος Μαρμαράς
Διετέλεσε πρόεδρος πρωτοδικών Πάτρας επί σειρά ετών. Αναπλήρωσε, σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο, τον κενό θώκο του δημάρχου. Παρέμεινε για 3,5 μήνες στην θέση του δημάρχου μέχρι να διενεργηθούν οι εκλογές του Απριλίου, οπότε και παρέδωσε στον Βασίλειο Ρούφο. Έφτασε μέχρι το αξίωμα του Αρεοπαγίτη.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Μαρμαράς Κωνσταντίνος
Μόνικα των Αψβούργων
Βιογραφία
Η Αρχιδούκισσα Μόνικα γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1954 στο Βύρτσμπουργκ και είναι το δεύτερο παιδί και κόρη του Αρχιδούκα Όθωνα της Αυστρίας και της Ρεγκίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου Γ΄ πρίγκιπα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και η μεγαλύτερη δίδυμη αδελφή της Μιχαέλας των Αψβούργων.
Στις 21 Ιουνίου 1980 η Μόνικα παντρεύτηκε έναν Ισπανό ευγενή, τον Δον Λουδοβίκο-Μαρία Γκοντζάγκα ντε Καζανόβα-Καρδένας ι Μπαρόν, 5ο Δούκα του Σαντάντζελο. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Δήμος Βιτσίου
Ο δήμος Βιτσίου ήταν δήμος του νομού Καστοριάς που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Καστοριάς. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού, και απλώνεται στις πλαγιές του Βιτσίου. Ο δήμος Βιτσίου αποτελούταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 1.473 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Τοιχίο.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Β
Вич (дем)
Ε.Α.Κ. Βόλου
Το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Βόλου είναι ένα συγκρότημα αθλητικών γηπέδων το οποίο βρίσκεται στη Νέα Δημητριάδα Βόλου. Κτίστηκε το 1962 και ανακαινίσεις έγιναν το 1990, το 2004 και το 2005. Απετέλεσε ολυμπιακό προπονητήριο κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και κατά τους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Γυμναστικής το 2007.
Άντριου Ντέιβιντ Θάκερεϋ
Ο Άντριου Ντέιβιντ Θάκερεϋ (Andrew David Thackeray, 19 Ιουνίου 1910 – 21 Φεβρουαρίου 1978), ήταν αστρονόμος ο οποίος φοίτησε στον Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. Διετέλεσε διευθυντής του Παρατηρητηρίου Ράντκλιφ για 23 έτη.
Ε.Α.Κ. Βόλου
Στο Ε.Α.Κ. Βόλου προβλεπόταν η πραγματοποίηση αρκετών αγωνισμάτων κατά τη διάρκεια των Μεσογειακών Αγώνων του 2013, προτού, τελικώς, η διοργάνωση ανατεθεί στην Μερσίνη της Τουρκίας.
Άντριου Ντέιβιντ Θάκερεϋ
Καριέρα
Φοίτησε στο Κολλέγιο Ήτον (Eton College) και στη συνέχεια σπούδασε μαθηματικά στο King's College στο Κέμπριτζ. Το 1937 ολοκλήρωσε το PhD του πάνω στην θεωρητική αστρική φασματοσκοπία στο Εργαστήριο Ηλιακής Φυσικής (Solar Physics Laboratory) στο Κέμπριτζ. Την περίοδο 1934-36 εργάστηκε στο περίφημο αστεροσκοπείο του όρους Γουίλσον στην Καλιφόρνια. Στα 1937-48 ήταν βοηθός διευθυντής (Assistant Director) στο προαναφερθέν Εργαστήριο Ηλιακής Φυσικής και εν συνεχεία διετέλεσε Διευθυντής του Παρατηρητηρίου Ράντκλιφ (1951-74), μέχρι την συγχώνευση του με το Βασιλικό Αστεροσκοπείο στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Έγινε επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Κέιπ Τάουν και μερικές μέρες πριν από τον θάνατό του ανακηρύχθηκε Associate της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας.
Ε.Α.Κ. Βόλου
Γήπεδο ποδοσφαίρου
Εχει χωρητικότητα 9.000 θεατές. Το ρεκόρ προσέλευσης που έχει σημειωθεί είναι 17.200 θεατές, ωστόσο η χωρητικότητά του μειώθηκε, με την προσθήκη πλαστικών θέσεων αλλά και λόγω ακαταλληλότητος του νοτίου πετάλου. Η πλήρης ανακατασκευή αυτού του σταδίου προγραμματίστηκε να αρχίσει το καλοκαίρι του 2014. Ωστόσο, λόγω των οικονομικών προβλημάτων του συλλόγου η ανακατασκευή δεν ξεκίνησε ποτέ, αλλά έχουν ήδη πραγματοποιηθεί κάποιες βελτιώσεις. Αποτελεί την έδρα του Ολυμπιακού Βόλου, αλλά περιστασιακά για κάποιες περιόδους το χρησιμοποιούσε και η Νίκη Βόλου. Επίσης το στάδιο περιέχει τα γραφεία της ομάδος, αίθουσα VIP, κυλικείο, καφετέρια, και διάφορες αίθουσες υπηρεσιών. Το στάδιο σήμερα χρησιμοποιείται για προπνήσεις ποδοσφαίρου και στίβου και όχι για αγώνες μέχρι την ανακατασκευή.
Κλειστό Γυμναστήριο
Έχει χωρητικότητα 1.200 θεατές και αποτελεί έδρα του Ολυμπιακού Βόλου και διαφόρων τοπικών ομάδων όπως η Ανάληψη Βόλου.
Άντριου Ντέιβιντ Θάκερεϋ
Ερευνητικό έργο
Το 1950 ανακάλυψε τα λεγόμενα "Σφαιρίδια του Θάκερεϋ" (Thackeray's Globules, πρόκειται για σφαιρίδια Bok).
Ε.Α.Κ. Βόλου
Ανοιχτό και κλειστό κολυμβητήριο
Έχουν χωρητικότητα 1.000 και 300 θεατές αντίστοιχα. Αποτελούν έδρα των ναυταθλητικών σωματείων του Βόλου Ν.Ο.Β.Α., Ο.Υ.Κ.Β. και Ολυμπιακός Βόλου.
Άντριου Ντέιβιντ Θάκερεϋ
Προσωπικός βίος
Γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1910 στο Τσέλσι και ήταν υιός του His father was the classical Η St. J Thackeray. He died in an accident on 21 February 1978.
Ε.Α.Κ. Βόλου
Άλλα
Υπάρχουν ακόμα γήπεδα αντισφαίρισης και σκοπευτήριο.
Άντριου Ντέιβιντ Θάκερεϋ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Ιάκωβος Μαχαιράς
Ο Ιάκωβος Μαχαιράς (αρχικό επώνυμο: Στιβακτάκης, πολεμικό όνομα: καπετάν Γιακουμής, Ανατολή Λασιθίου, 1835- Μάρτιος 1928) ήταν Κρητικός αγωνιστής και οπλαρχηγός από την Ιεράπετρα, πρωτοπαλίκαρο του Λακέρδα. Ανέπτυξε πλούσια επαναστατική δράση και έλαβε μέρος στις κρητικές επαναστάσεις του 1866-69, του 1878, του 1889 και του 1896-97.
Αγωνιστική δράση
Ο Ιάκωβος Μαχαιράς συνεργάστηκε με τον καπετάν Λακέρδα και διακρίθηκε στη μάχη που έγινε στις 20-30 Μαΐου 1867 στο Οροπέδιο Λασιθίου. Το Μάιο του 1868 διορίστηκε πεντηκόνταρχος από το Γενικό Αρχηγείο των 6 ανατολικότερων επαρχιών της Κρήτης, σε αναγνώριση της προσφοράς του. Το 1878 ορίστηκε οπλαρχηγός και την ίδια χρονιά πολέμησε στις μάχες της Κεφάλας και της Μακρυλιάς. Το 1889 έλαβε μέρος σε αρκετές μάχες εναντίον των Τούρκων και το 1897 διακρίθηκε κατά την πολιορκία του φρουρίου της Ιεράπετρας, όπου είχαν εγκλειστεί οι Τούρκοι. Κατά τις συγκρούσεις ο καπετάν Γιακουμής τραυματίστηκε. Αργότερα και μαζί με τον οπλαρχηγό Νικόλαο Βασαρμίδη (πέθανε το 1957) σκότωσε τον Τούρκο τρομοκράτη Πιταβότυρο. Το 1909 ο Μαχαιράς είχε ήδη καταταχθεί στην Α΄ Τάξη των αγωνιστών, από την "Προς Κατάταξιν των Αγωνιστών Επιτροπεία".
Θάνατος
Ο οπλαρχηγός Ιάκωβος Μαχαιράς πέθανε σε ηλικία 93 ετών και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη. Σε τηλεγράφημα με ημερομηνία 19 Μαρτίου 1928 με αποστολέα το Νομάρχη Λασιθίου Ζέρβα και παραλήπτη την κοινότητα Ανατολής, αναφέρεται "Παρακαλώ να κατατεθεί εκ μέρους της Γενικής Διοικήσεως Κρήτης στέφανος επί σορού αποβιώσαντος αγωνιστού Ιακώβου Μαχαιρά".
Ο Δήμος Ιεράπετρας τίμησε τον οπλαρχηγό δίνοντας το όνομά του σε πλατεία της παλιάς πόλης, εκεί όπου βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί
Άκρινγκτον
Το Άκρινγκτον είναι μια πόλη στο δήμο Hyndburn του Lancashire, Αγγλία. Απέχει περίπου 4 μίλια (6 χλμ) ανατολικά της Blackburn, 6 μίλια (10 χλμ) δυτικά του Μπέρνλεϊ, 13 μίλια (21 χιλιόμετρα) ανατολικά του Πρέστοξ, 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) βόρεια απο το κέντρο της πόλης του Μάντσεστερ και βρίσκεται ως επί το πλείστον δίπλα στον ποταμό Hyndburn.Ο πληθυσμός της πόλης σύμφωνα με την καταμέτρηση του 2001 είναι 45.600 κατάτοικοι ενω η ευήτερη περιοχή έχει πληθυσμό πάνω απο 80.000.Το Άκρινγκτον είναι ένα πρώην κέντρο των βιομηχανιών βάμβακος και μηχανών κλωστοϋφαντουργίας. Η πόλη φημίζεται για την κατασκευή των πιο σκληρών και πυκνων τούβλων κτίριων στον κόσμο, "τα Accrington NORI" (σίδηρος), τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του Empire State Building και για τα θεμέλια της Blackpool Tower.Η πόλη είναι η έδρα της Άκρινγκτον Στάνλει μιας εκ των 12 ομάδων που ίδρυσαν το Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Πανελλήνιον (ατμόπλοιο)
Το Πανελλήνιον ήταν ένα από τα πρώτα Ελληνικά ελικοφόρα ατμόπλοια, που χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως ταχυδρομικό (ποστάλ), μετέπειτα ως πολεμικό και στη συνέχεια ως εμπορικό πλοίο για περίπου μισό αιώνα. Υπό τη συνεχή δε διακυβέρνηση των άξιων πλοιάρχων του κατέστη τελικά θρυλικό, αποκομίζοντας μεγάλη δόξα.
Ναυπήγηση - ένταξη
Ναυπηγήθηκε το 1855, επί βασιλείας του Όθωνα, προς εκσυγχρονισμό και ανανέωση του ελληνικού βασιλικού στόλου. Η ναυπήγησή του έγινε στα ναυπηγεία Henderson υπό την εποπτεία του Έλληνα ναυπηγού Γ. Τομπάζη. Έφερε δύο ιστούς για ιστιοφορία και μία μεγάλη σε ύψος καπνοδόχο μεταξύ αυτών. Η δε ταχύτητά του έφθανε τους 11 κόμβους.
Τη ναυπήγηση αυτού ακολούθησαν και άλλα τρία μείζονος εκτοπίσματος πλοία, τα «Ένωσις», «Κρήτη» και «Αρκάδι», που αποτέλεσαν και τον πρωτοποριακό (για την Ελλάδα και όλη την Α. Μεσόγειο) ατμο-ελικοκίνητο στόλο, ο οποίος διατέθηκε στην τότε "Υπηρεσία των Ταχυδρομείων", που τελούσε υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εσωτερικών.
Κρητική επανάσταση 1866
Επί βασιλείας του Γεωργίου Α΄, με το ξέσπασμα της Κρητικής Επανάστασης (1866-1868), το «Πανελλήνιον» μαζί με το «Ύδρα» εξοπλίστηκαν στα ναυπηγεία της Σύρου με 2 πυροβόλα έκαστο και χρησιμοποιήθηκαν αμέσως στη ρήξη του αποκλεισμού της Κρήτης, που επιχειρούσαν τότε πλοία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στην αποστολή και αποβίβαση εθελοντών μαχητών, τροφίμων και οπλισμού σε ενίσχυση των επαναστατών. Επειδή είχαν μικρή χωρητικότητα, το «Πανελλήνιον» και το «Ύδρα» αντικαταστάθηκαν από τα άλλα τρία που προαναφέρθηκαν.
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης αυτής το «Πανελλήνιον» εκτέλεσε συνολικά εννέα δρομολόγια και διάφορους άλλους μικρούς πλόες αναγνώρισης. Στην τριετία αυτή κυβερνήτες του διετέλεσαν οι πλοίαρχοι Ν. Σαχτούρης, Β. Ορλώφ και Ν. Αγγελικάρης.
Την 1η Οκτωβρίου 1866 το «Πανελλήνιον», μετά από το πέρας αποβιβάσεως εθελοντών υπό τον ταγματάρχη Χ. Ζυμβρακάκη και πολεμοφοδίων στον όρμο του Λουτρού των Σφακίων, κινδύνεψε, αφού προσβλήθηκε από τουρκική ακτοφυλακίδα, κατόρθωσε όμως να ξεφύγει κόβοντας την καδένα και εγκαταλείποντας την άγκυρα.
Κρητική επανάσταση 1878
Κατά την Κρητική Επανάσταση του 1878, συμμετείχε ομοίως όπως και στη προηγούμενη, εκτελώντας δεκαεπτά δρομολόγια. Κυβερνήτες του στην περίοδο αυτή διετέλεσαν οι πλοίαρχοι Ν. Σουρμελής και Ν. Δρίβας.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά ατμόπλοια
Αντώνης Καρυστινός
Ο Αντώνης Καρυστινός (γεν. 8 Μαΐου 1971) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Βιογραφικό
Ξεκίνησε να εργάζεται ως γραφίστας, όμως στα 26 του χρόνια ύστερα από το κλείσιμο της εταιρίας που δούλευε, αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική. Η πρώτη του επαφή με την υποκριτική έγινε όταν συνάντησε ηθοποιούς του δρόμου στην Αθήνα, ενώ εντάχθηκε και ο ίδιος στην ομάδα αυτή. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για ένα χρόνο στην Δραματική Σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου ενώ ένα χρόνο μετά ξεκίνησε να σπουδάζει ηθοποιός στη σχολή του Γιώργου Κιμούλη.
Έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο στην παράσταση "Διπλή Απιστία" στο θέατρο Αμόρε ενώ η πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση έγινε το 2001 στη σειρά Είσαι το Ταίρι Μου, όπου εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο. Έγινε ευρύτερα γνωστός μέσω της συμμετοχής του στη σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη, Σαββατογεννημένες στο ρόλο του Γιώργου Πέτρου (2003-2004). Ακολούθησαν πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις σειρές: Βελούδο από μετάξι (2004-2005), Singles 2 ½ (2007-2008), Singles 3 (2008), Μπρούσκο (2013-2016), Αστέρας Ραχούλας (2016-2017), Ο άντρας των ονείρων μου (2017-2018), Η Επιστροφή (2018-2019), Έρωτας Μετά (2019-2020), Το Αύριο Μας Ανήκει (2021). Ήλιος (2022) Επίσης είχε κάνει guest εμφανίσεις στις σειρές: Λένη (2003) Ποτέ δεν ξέρεις (2005-2006) Επτά Θανάσιμες Πεθερές (2005),Στο Παρά Πέντε (2006) Οι Μάγισσες της Σμύρνης (2006)  Δι$ Μαδιάμ (2006-2007) Safe Sex (2006) Υπέροχα Πλάσματα (2007-2008), Ιστορίες Μυστηρίου  (2007), Οι Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα:  (2008)  Φίλα τον βάτραχό σου (2008-2009)  Άγρια Παιδιά (2009)  Ο Πόλεμος των Άστρων: (2010), Κούκλες (2010-2011), Εργαζόμενη Γυναίκα:(2010), Άσπρα Μπαλόνια (2012-2013)  Μην Αρχίζεις την Μουρμούρα (2018)  Έρωτας φυγάς (2022-2024)
Στο κινηματογράφο έλαβε μέρος στις ταινίες: ...Κι Αύριο Μέρα Είναι (2001), Τρεις Στιγμές (2008), Πεθαίνω Για Σένα (2009), Άπνοια (2010), Mana at sea (2011), Ο εχθρός μου (2013), Ελεύθερο Θέμα (2018)
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γεώργιος Βάρβογλης
Ο '''Γεώργιος Γ. Βάρβογλης ή Βάρβογλους ή Μπάρμπογλης ή Μπάρμπογλους''' ήταν αγωνιστής και πολιτικός του αγώνα του 1821.
Καταγωγή
Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Τριπολιτσάς. Η οικογένειά του (οικογένεια Μπάρμπογλου ή Μπάρμπογλη ή Βάρβογλη) ήταν ιστορική οικογένεια των Σερρών ήδη από την εποχή της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης, η οποία διασκορπίστηκε στη Ρωσία, την Κωνσταντινούπολη και τη Βενετία. Στην Πελοπόννησο έφτασαν κάποια μέλη της οικογενείας κατά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις (1684-1688) του Φραντσέσκο Μοροζίνι, που απελευθέρωσε την Πελοπόννησο από τους Οθωμανούς. Στον στρατό του Φ. Μοροζίνι υπηρετούσε ο Κωνσταντίνος Βάρβογλης ως αξιωματικός και ο γιος του Αλέξανδρος που έμεινε τελικά στην Τριπολιτσά. Ο Παναγιώτης Βάρβογλης (ένας από τους απογόνους του Αλέξανδρου) ήταν ο παππούς του Γεωργίου Γ. Βάρβογλη.
Τα πρώτα χρόνια
Ο πατέρας του, επίσης Γεώργιος γεννήθηκε στην Τριπολιτσά το 1734 και αφού έλαβε τα πρώτα του γράμματα εκεί, μετέβη στις Σέρρες όπου ανέλαβαν τη μόρφωσή του, οι εκεί συγγενείς του. Αργότερα ασχολήθηκε με το εμπόριο στην Οδησσό, όπου απέκτησε μεγάλη περιουσία και στη συνέχεια επέστρεψε στην Τριπολιτσά. Μετά την αποτυχημένη επανάσταση του 1769, οι Τούρκοι τον ανασκολόπισαν μαζί με άλλα μέλη της οικογενείας του, κατέστρεψαν την οικία του και δήμευσαν την περιουσία του. Έτσι ο μικρός Γεώργιος έζησε τα πρώτα του χρόνια στο πατρικό σπίτι της μητέρας του, στη Βυτίνα. Από εκεί ο Γεώργιος Γ. Βάρβογλης ανέπτυξε σπουδαία εμπορική και επιχειρηματική δράση και κατάφερε να γίνει προεστός της Τριπολιτσάς.
Ελληνική επανάσταση
Κατά την Επανάσταση του 1821, όντας προεστός και βεκίλης της Τριπολιτσάς, κρατήθηκε μέσα στην πόλη από τους Τούρκους, ξέφυγε όμως πριν της αλώσεως. Υπηρέτησε στρατιώτης και πολιτικός και έγινε πληρεξούσιος στην Β΄ Εθνοσυνέλευση Άστρους, βουλευτής, γερουσιαστής της Πελοποννήσου και υπουργός δικαιοσύνης. Η Πελοποννησιακή Γερουσία είχε στείλει μια επιτροπή από τα μέλη της για να παρασταθεί στην παράδοση του Ναυπλίου και ένα μέλος αυτής ήταν ο Γεώργιος Βάρβογλης. Ήταν παντρεμένος με την Άννα Αντωνοπούλου από την Κοτίτσα Λακωνίας και είχε δύο παιδιά, τον Σωτηράκη και τον Παναγιώτη. Από την πλευρά του Παναγιώτη Βάρβογλη εγγονός του έγινε ο πολιτικός Φίλιππος Βάρβογλης και δισέγγονος του ο μουσικός Μάριος Βάρβογλης.
Η οικογένεια του Βάρβογλη έκανε δαπάνες από την ιδιωτική της περιουσία όπως και οι άλλες οικογένειες των αρχοντοπροκρίτων. Ο Βάρβογλης έστειλε και τον γιο του Σωτηράκη σε εκστρατεία με σώμα στρατιωτών κατά των Αράβων, αλλά δυστυχώς αιχμαλωτίστηκε από τους Αβαρίνους και έμεινε αιχμάλωτος για μακρύ χρονικό διάστημα και ελευθερώθηκε στο τέλος του πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Βαρβογλ
Καλοσκοπή Φωκίδας
Τοποθεσία
μικρογραφία|αριστερά|Η κεντρική πλατεία Το χωριό βρίσκεται στο μέσο πυκνού δάσους από έλατα, ενώ στη νότια πλευρά το δάσος της πλαγιάς της Λυρίτσας με τα πλατάνια, τις καρυδιές, τις βελανιδιές, τις κερασιές και τις μηλιές συμπληρώνουν το τοπίο. Φωλιασμένη στους πρόποδες της Γκιώνας, ανατολικά του χωριού βρίσκεται το όρος Καλλίδρομο, δυτικά τα Βαρδούσια, βόρεια η Οίτη και νότια ο Παρνασσός. Η Καλοσκοπή διαθέτει άφθονα πηγαία νερά που συμβάλλουν στην πλούσια βιοποικιλότητα της περιοχής. Απέχει μόλις 2 ώρες και 30 λεπτά από την Αθήνα, ενώ σε μικρότερη απόσταση 35-45 λεπτών βρίσκονται η Άμφισσα και η Λαμία αντίστοιχα.
7ος - 14ος αιώνας
Η αρχική ονομασία της Καλοσκοπής ήταν Κουκουβίστα, όνομα το οποίο είναι σλαβικό και σημαίνει "Φωλιά του Γκιώνη " διότι βρισκόταν μέσα στον πυκνό λόγγο στη βουνοπλαγιά της ψηλής ράχης. Ο πρώτος εποικισμός της Καλοσκοπής τοποθετείται κατά τον 7ο αιώνα όταν σημειώθηκε η κάθοδος των Σλαβικών φυλών στον ελληνικό χώρο. Συνέπεια ήταν ο γηγενής πληθυσμός να μετοικήσει στην Καλοσκοπή όπου υπήρχαν ήδη κονάκια νομάδων για να προστατευθεί από τους εισβολείς. Μετά τα μέσα του 14ου αιώνα ακολούθησε η κάθοδος των Σέρβων. Η ονομασία Κουκουβίστα δόθηκε κατά την πρώτη ή τη δεύτερη σλαβική εισβολή.
1800 - 1900
Ο Γάλλος περιηγητής Πουκεβίλλ στο βιβλίο του ταξίδια στην Ελλάδα το 1820 αναφέρει ότι η Κουκουβίστα, είχε 75 οικογένειες. Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, η προσφορά της Κουκουβίστας ήταν σημαντική σε αγωνιστές, με προεξάρχουσα μορφή τον Παπαντριά (Παπαντρέα Μώρη) που πολέμησε στο πλευρό του Αθανάσιου Διάκου στην Μάχη της Αλαμάνας και του Οδυσσέα Ανδρούτσου στο Χάνι της Γραβιάς με κορυφαία του στιγμή την συμμετοχή του στην Μάχη των Βασιλικών Φθιώτιδας. Στην περιοχή της Κουκουβίστας Πολεμίστρα οχυρώθηκαν οι αγωνιστές με τον Παπαντριά και τους Κοντογιανναίους και έστησαν ενέδρα στους Τούρκους που είχαν κάψει νωρίτερα τις καλύβες των Κουκουβιστιανών. Στην τοποθεσία της Κουκουβίστας Μνήματα, Ντρεμισιώτες, Αγοριανοί και Κουκουβιστιανοί με επικεφαλής τους Παπαντριά και Γκούρα αναμετρήθηκαν με τους Τούρκους, τους κατατρόπωσαν και έθαψαν εκεί τους νεκρούς. Στη συνέχεια στην τοποθεσία Τράκα, ο Κομνάς Τράκας εξολόθρευσε τα υπολείμματα του εχθρού που προσπάθησαν να διαφύγουν από εκεί.
1900 - Σήμερα
Το 1927 με το νόμο για την αλλαγή των σλαβικών τοπικών ονομάτων, η ονομασία Κουκουβίστα άλλαξε και έγινε Καλοσκοπή μετά από πρόταση του δασκάλου Γιάννη Λάιου. Η ονομασία Καλοσκοπή έχει να κάνει με την μοναδική θέα του χωριού και εξαιτίας της θέας αυτής ο τόπος αναφέρεται συχνά και ως «το Μπαλκόνι της Γκιώνας» και «η Ομορφιά της Ρούμελης».
Η Καλοσκοπή υπέστη μεγάλες καταστροφές, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Πλούσια ήταν η προσφορά του χωριού και στον αντιστασιακό αγώνα αλλά και μεγάλος αριθμός των πεσόντων αγωνιστών. Στις 15 Αυγούστου του 1942 στην Καλοσκοπή, ο Άρης Βελουχιώτης όρκισε με τον Παπαμίλτο ομάδα του ΕΛΑΣ. Η Καλοσκοπή γνώρισε το μένος των κατακτητών με συχνές επιδρομές και βομβαρδισμούς και υπήρξε Μαρτυρικό χωριό. Το Πάσχα του 1944 και τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, το χωριό κάηκε δύο φορές από τους Γερμανούς κατακτητές. . Ο εμφύλιος πόλεμος πού ακολούθησε άφησε τα σημάδια του στην Καλοσκοπή. Οι κάτοικοι εκτοπίστηκαν για τρία χρόνια, ενώ τον Οκτώβριο του 1947 πραγματοποιήθηκε στο χωριό συμπλοκή ανάμεσα σε τμήματα του ΔΣΕ και των ΛΟΚ. Εκείνη την εποχή πολλοί μετανάστευσαν στο εξωτερικό (Αμερική, Αυστραλία) ή στα μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα, Λαμία, Θεσσαλονίκη) αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής. Σήμερα, οι μόνιμοι κάτοικοι είναι περί τα 20 άτομα, ενώ το καλοκαίρι το χωριό αποτελεί τόπο συνάντησης όλων των Καλοσκοπιτών και σφύζει από ζωή. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μία σημαντική προσπάθεια αναβίωσης του τόπου μέσω της Κοινωνικής Συναιτεριστικής Επιχείρησης (ΚοινΣΕπ), συλογικής και κοινωνικής ωφέλειας, "KALOSKOPI RESTART", με όραμα και στόχο την αναβίωση της Καλοσκοπής. Περισσότερες πληροφορίες για την αξιόλογη προσπάθεια αυτή, μπορεί να αναζητήσει κανείς μέσω του www.kaloskopirestart.org.
Βρύσες
μικρογραφία|Πηγή Κεφαλόβρυσο Η Καλοσκοπή φημίζεται για τα γάργαρα νερά της, τα οποία τρέχουν αδιάκοπα από τις παραδοσιακές βρύσες και τις πηγές της. Η κυριότερη πηγή της Καλοσκοπής ονομάζεται Κεφαλόβρυσο και από εκεί ξεκινά ο Βοιωτικός Κηφισός. Στο χωριό βρίσκονται δέκα πηγαίες βρύσες και πέντε μεταφερόμενες. Αυτές είναι η Κρύα Βρύση, η Σκαπέρδα, η Μπάρμπεση, η Παναγία, η Ποτίμη, της Αγοράς, του Παπ΄λάκη, Η Βρύση της Πλατείας, η Μότσιω, του Ζούγρου, του Σταυρού, του Κοινοτικού Γραφείου, η Κακοτ΄ράχη - Νεκροταφείο, του Τσαγκάρη, και στα Μωραΐτικα - Μαρτσιάν - Αυγεριναίικα.
Πολιτιστικά δρώμενα - εκδηλώσεις
Από την Καλοσκοπή περνά για πολλά χρόνια μία από τις ειδικές διαδρομές του Ράλι Ακρόπολις. Έπειτα από πολλά χρόνια απουσίας, το Ράλι Ακρόπολις επέστρεψε στη χώρα μας τον Οκτώβριο του 2021. Επίσης, το φεστιβάλ «Ήχοι Του Δάσους» είναι ένα από τα πιο άρτια οργανωμένα και δημοφιλή κατασκηνωτικά φεστιβάλ της Ελλάδας και διοργανώνεται τα τελευταία χρόνια στο μοναδικής ομορφιάς οροπέδιο της Αγίας Τριάδας, στην Καλοσκοπή. Αποτελεί το πιο σημαντικό κατασκηνωτικό φεστιβάλ της περιοχής. Από την Καλοσκοπή περνά το Διευρωπαϊκό Μονοπάτι Ε4 Γιβραλτάρ - Κρήτη όπου δίνεται η ευκαρία στους περιπατητές να διανύσουν τη διαδρομή 24,7 χιλιομέτρων, Καλοσκοπή - Αθανάσιος Διάκος σε 8 περίπου ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Μαυροπελαργός
Ο Μαυροπελαργός είναι πελαργόμορφο αποδημητικό πτηνό της οικογένειας των Πελαργίδων, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική του ονομασία είναι Ciconia nigra και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό).
Ονοματολογία
Ο όρος ciconia στην επιστημονική ονομασία του είδους είναι η ακριβής απόδοση της ελληνικής λέξης πελαργός που, ήδη, καταγράφεται στα συγγράμματα των ποιητών Ορατίου και Οβιδίου. Η λέξη παραπέμπει στο αρχαίο θρακικό φύλο των Κικόνων, οι οποίοι κατοικούσαν, μεταξύ άλλων, κατά μήκος της ακτής από τις εκβολές του ποταμού Έβρου, μέχρι την Βιστωνίδα, όπου υπήρχαν πολλοί πελαργοί και, οι κάτοικοι τούς αντιμετώπιζαν με πολύ σεβασμό.
Η επιστημονική ονομασία nigra είναι λατινικής προέλευσης και σημαίνει "μέλας" (= μαύρος) και όπως η κοινή ονομασία του είδους, μαυροπελαργός, οφείλεται στα μαύρα φτερά του πάνω μέρος του σώματός του.
Συστηματική ταξινόμηση
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από το Λινναίο στη 10η έκδοση του Systema Naturae, ως Ardea nigra (Σουηδία, 1758). Μεταφέρθηκε στο σημερινό του γένος, από τον Γάλλο φυσιοδίφη και ζωολόγο Ματουρέν Μπρισόν (Mathurin Jacques Brisson, 1723-1806) το 1760.
Στενότεροι, φυλογενετικά, συγγενείς του μαυροπελαργού είναι το άλλο ευρωπαϊκό είδος ο Λευκοπελαργός, και ο Ανατολικός πελαργός (Ciconia boyciana), ο οποίος είχε προηγουμένως ταξινομηθεί ως υποείδος του λευκοπελαργού. Οι στενές εξελικτικές σχέσεις εντός του γένους στηρίζονται σε ομοιότητες ηθολογικής συμπεριφοράς και, βιοχημικά, μέσω της ανάλυσης γονιδιακών αλληλουχιών μιτοχονδριακού κυτοχρώματος b από τον Μπεθ Σλίκας το 1997. Απολιθώματα έχουν ανακτηθεί από τα Μειόκαινα στρώματα των Νήσων Ρουσίγκα και Μαμπόκο της Κένυας, τα οποία είναι δυσδιάκριτα από τους λευκούς και μαύρους πελαργούς.
Γεωγραφική κατανομή
Ο μαυροπελαργός είναι είδος του Παλαιού Κόσμου -ιδιαίτερα στην Ευρώπη και στην Αφρική-, όπου απαντά ως επί το πλείστον μεταναστευτικό πτηνό.
Στην Ευρώπη, εξαπλώνεται κυρίως στην κεντρική ήπειρο. Η εξάπλωσή του αρχίζει από τα βορειοδυτικά της Γαλλίας (όπου φώλιασε πρόσφατα) στα ανατολικά μέχρι τις περιοχές της Ρωσίας, κάτω από το όριο της Σιβηρίας, περνώντας από όλες τις κεντροευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Πολωνία, Τσεχία, Αυστρία, Ουγγαρία, Σλοβακία κλπ.). Επίσης αναπαράγεται στα Βαλκάνια και την Ισπανία (όπου υπάρχει επιδημητικός πληθυσμός), οι οποίες κάποτε αποτελούσαν τις μοναδικές περιοχές φωλιάσματος του είδους στη Μεσόγειο. Όμως το 1994 παρατηρήθηκε το πρώτο φώλιασμα μαυροπελαργού στην Ιταλία στο Πεδεμόντιο, κοντά στον ποταμό Σέζια, στο Φυσικό Πάρκο του όρους Φενέρα.thumb|left|Η Η μεταναστευτική συμπεριφορά του μαυροπελαργού στις δυτικές περιοχές εξάπλωσης: Κόκκινη γραμμή: Μεταναστευτικά όρια, Πορτοκαλί βέλη: Δυτική Μετανάστευση, Κίτρινα βέλη: Ανατολική Μετανάστευση, Μπλε: Περιοχές διαχείμασηςΗ Αφρική αποτελεί πολύ σημαντική επικράτεια διαχείμασης του μαυροπελαργού και είναι η ήπειρος στην οποία μεταναστεύει η συντριπτική πλειονότητα των πληθυσμών κατά την περίοδο του χειμώνα –του Β. ημισφαιρίου. Οι περιοχές διαχείμανσης βρίσκονται στην υποσαχάρια Αφρική, στη δυτική, κεντρική και ανατολική ήπειρο. Επίσης, στη Νότια Αφρική οι μαυροπελαργοί είναι επιδημητικοί.
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Με βάση τη γεωγραφική κατανομή του, ο μαυροπελαργός είναι ένα αποδημητικό είδος που καταλαμβάνει μια περιοχή φωλιάσματος και διαχείμασης που περιλαμβάνει την Ευρασία μέχρι τον 63° βόρειο παράλληλο και τη νότια Αφρική μέχρι τον 35° νότιο παράλληλο
Είναι σημαντικό να διαχωριστεί η περιοχή αναπαραγωγής που περιλαμβάνει την Ευρασία και τη νότια Αφρική, από την περιοχή όπου οι ευρασιατικοί πληθυσμοί διαχειμάζουν στη κεντρική Αφρική όσον αφορά τους ευρασιατικούς πληθυσμούς και τη ζώνη που περιλαμβάνει το Πακιστάν, τη βόρεια Ινδία, το Μπανγκλαντές και τη νότια Κίνα όσον αφορά τους ασιατικούς πληθυσμούς.
Ο ευρωπαϊκός πληθυσμός του μαυροπελαργού μπορεί να διαιρεθεί, όπως και αυτός του λευκοπελαργού,σε δύο ομάδες: τους δυτικούς μαυροπελαργούς και τους ανατολικούς μαυροπελαργούς. Οι πρώτοι αποδημούν από τη δυτική Ευρώπη και περνώντας από την Ισπανία, διασχίζουν το πέρασμα του Γιβραλτάρ και πηγαίνουν να διαχειμάσουν στη δυτική Αφρική. Η πλειονότητα των ζευγαριών που φωλιάζουν στη δυτική Ευρώπη βρίσκονται στην Ισπανία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, τη Γαλλία και την Ιταλία. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, αυξάνεται η τάση ορισμένων ατόμων του είδους να επιλέγουν το φθινοπωρινό μεταναστευτικό πέρασμα που εκτείνεται ανατολικά του Γιβραλτάρ έως την Κορσική, τη Σαρδηνία και την Ιταλική χερσόνησο.
Οι ανατολικοί μαυροπελαργοί καταλαμβάνουν, αντίθετα, μια εδαφική ζώνη που εκτείνεται από τη Δανία μέχρι την Ελλάδα και την Τουρκία. Η μεγαλύτερη πυκνότητα ζευγαριών που φωλιάζουν παρατηρείται στη Λευκορωσία, τη Λετονία και τη Πολωνία. Στο αποδημητικό τους ταξίδι περνούν από το Βόσπορο, για να κατευθυνθούν στη συνέχεια προς την ανατολική Αφρική, τόπο όπου αυτά τα πουλιά διαχειμάζουν. Η μεταναστευτική οδός αυτών των πληθυσμών δεν είναι όμως ακόμη ξεκάθαρη, γιατί μαυροπελαργοί που ζουν στη Δανία, τη Γερμανία, την Αυστρία, την Τσεχία και τη Σλοβακία παρατηρήθηκαν να περνούν πάνω από την Ισπανία, κατά τη διάρκεια της θερινής μετανάστευσης.
Ο κύριος όγκος των πληθυσμών αναχωρεί από τα ευρωπαϊκά εδάφη αναπαραγωγής στα μέσα Αυγούστου κατά μεγάλα σμήνη, που καταφθάνουν στην Αφρική από τα μέσα Οκτωβρίου. Την άνοιξη, τα πουλιά επιστρέφουν βόρεια και καταφθάνουν στην Ευρώπη στις αρχές της άνοιξης, συνήθως μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου και εγκαθίστανται αμέσως στα παλιά τους εδάφη. Στην Ελλάδα, ο μαυροπελαργός είναι πλήρως μεταναστευτικό είδος, δηλαδή όλοι οι πληθυσμοί φεύγουν το φθινόπωρο για την Αφρική, για να επανέλθουν την άνοιξη στη χώρα και να φωλιάσουν. Επίσης, ο μαυροπελαργός είναι πιο συχνός από τον λευκοπελαργό στη Ν. Ελλάδα και το Ιόνιο κατά τη μετανάστευση. Μερικοί όμως παραμένουν και το χειμώνα, κυρίως γύρω από υγρότοπους.
Βιότοπος
μικρογραφία|300x300εσ μικρογραφία|Χαρακτηριστικά ενδιαιτήματα των μαυροπελαργών|300x300εσ
Αναπαραγωγική περίοδος
Καθ 'όλη τη διαδεδομένη κατανομή του στις τρεις ηπείρους, ο μαυροπελαργός καταλαμβάνει μια σειρά από διαφορετικούς βιότοπους. Ωστόσο, προτιμά γενικά τα παλιά, ανενόχλητα, ανοιχτά δάση και τις δασικές εκτάσεις, σε υψόμετρο έως και 2.000 έως 2.500 μέτρα. Η αναζήτησης τροφής γίνεται σε ρέματα, λίμνες, έλη, όχθες ποταμών, έλη, υγρά λιβάδια και περιστασιακά σε λιβάδια, αλλά ο μαυροπελαργός συνήθως αποφεύγει μεγάλα ποσοστά νερού ή σε περιοχές της πυκνό δάσος.
Μη αναπαραγωγική περίοδος
Πουλιά συχνά διαχειμάζουν σε εκβολές ποταμών και λιμνοθάλασσες της Νότιας Αφρικής, και σε ορυζώνες στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια της μη αναπαραγωγικής περιόδου συχνά μαζί με λευκοπελαργούς, ερωδιούς κ.ά. Στην Ελλάδα ο μαυροπελαργός απαντά επίσης σε δασωμένες εκτάσεις.
Μορφολογία
Ο μαυροπελαργός είναι μεγάλου μεγέθους πτηνό, λίγο μικρότερο από τον λευκοπελαργό. Το σύνολο του πτερώματος στην άνω επιφάνεια του σώματος είναι μαύρο, με μεταλλικές ανταύγες πράσινες και μωβ, ενώ στην κάτω επιφάνεια του σώματος είναι λευκό, κυρίως στην κοιλιά και τις "μασχάλες". Αυτή η διαφορά είναι φανερή στην πτήση κυρίως. Το ουροπύγιο και τα πηδαλιώδη φτερά της ουράς είναι διαφορετικά, καθώς το ουροπύγιο είναι λευκό και τα τα φτερά της ουράς μαύρα και στις δύο επιφάνειες.
Τα φτερά του στήθους είναι μακρυά και «δασύτριχα» (shaggy), σχηματίζοντας ένα είδος περιλαιμίου που είναι ιδιαίτερα εμφανές κατά τις στιγμές της ανάπαυσης. Οι ίριδες έχουν χρώμα θαμπό καφέ ή γκριζόμαυρο, ενώ το δέρμα της περιοφθαλμικής περιοχής είναι κόκκινο. Οι ενήλικες έχει ταρσοκνήμες και πόδια φωτεινού κόκκινου χρώματος, το ίδιο με το μακρύ, οξύληκτο ράμφος. Τα φύλα είναι παρόμοια, με το αρσενικό να είναι λίγο μεγαλύτερο από το θηλυκό. Τα δε νεαρά άτομα αρχίζουν να αποκτούν το πτέρωμα των γονιών τους 30 μέρες μετά τη γέννησή τους. Πριν όμως, τα φτερά των νεαρών είναι λευκά και μοιάζουν με νεαρούς λευκοπελαργούς. Επίσης, τα πόδια τους είναι πρασινωπά και το ράμφος δεν είναι φωτεινό κόκκινο, αλλά κιτρινωπό (το ράμφος αρχίζει να σκουραίνει όσο μεγαλώνει), και το δέρμα της περιοφθαλμικής περιοχής είναι μαύρο. Το πτέρωμα των ενηλίκων αποκτάται ολοκληρωτικά σε ηλικία 3 ετών, μετά το 2ο καλοκαίρι.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές: )
Τροφή
Ο μαυροπελαργός τρέφεται κατά βάση με βατράχια, ψάρια (Misgurnus, Esox lucius), οστρακοειδή και έντομα. Σπάνια, η δίαιτά του μπορεί να συμπεριλάβει και σαλαμάνδρες, τρίτωνες, σαύρες και μικρά θηλαστικά, και ακόμη πιο σπάνια μικρά πτηνά. μικρογραφία|Ενήλικος μαυροπελαργός|473x473εσΓια να ψαρέψει, ο μαυροπελαργός δεν χρησιμοποιεί ιδιαίτερα έξυπνες τακτικές. Συνήθως δεν ψαρεύει στήνοντας ενέδρα, όπως κάνουν γενικά οι ερωδιοί, αλλά κινείται συνέχεια σε ρηχές υδάτινες εκτάσεις και πιάνει τα θηράματά του με αστραπιαία τινάγματα του λαιμού του, που είναι εφοδιασμένος με ένα ιδιαίτερο αιχμηρό ράμφος, ή ψάχνει με το ράμφος του για μικρά θηλαστικά στο βυθό, στη βλάστηση και, σπάνια, στο έδαφος κάτω από τις πέτρες. Αφού πιάσει το θήραμα, το καταπίνει ή το βάζει στο πρόλοβο (μια διεύρυνση του οισοφάγου), απ' όπου θα το βγάλει στη φωλιά για να ταΐσει τους νεοσσούς.
Ηθολογία
Ο μαυροπελαργός είναι ένα είδος ιδιαίτερα ντροπαλό και επιφυλακτικό, σε αντίθεση με τον συγγενή του τον λευκοπελαργό, που φωλιάζει κοντά σε ανθρώπινες κατασκευές και δεν φαίνεται να ενοχλείται καθόλου από την ανθρώπινη παρουσία. Οι μαυροπελαργοί αποφεύγουν εντελώς τον άνθρωπο και προτιμάει να ζει και να φωλιάζει σε ερημικές περιοχές, όπου η ανθρώπινη παρουσία είναι περιορισμένη στο ελάχιστο. Επίσης, σε αντίθεση με τον λευκοπελαργό, δεν ζει σε αποικίες, και εκτός της περιόδου μετανάστευσης, οι μαυροπελαργοί δεν πετούν σε σχηματισμό ή σε σμήνη.
Η ζωή στη φωλιά είναι ιδιαίτερα ήσυχη, εκτός από την περίοδο επώασης, κατά την οποία η εναλλαγή των γονέων ζωντανεύει κάπως τα πράγματα. Μετά την εκκόλαψη των αυγών, οι μοναδικές στιγμές που συμβαίνει κάτι είναι εκείνες κατά τις οποίες ο ενήλικος έρχεται στη φωλιά, βγάζει από το στόμα του τη τροφή που έπιασε για τα μικρά και ξαναφεύγει αμέσως. Όλοι τη μέρα, οι κάτοικοι της φωλιάς κάνουν περιορισμένες πράξεις, όπως ο αλληλοκαθαρισμός του πτερώματος (allopreening) και ο ύπνος.
Βιολογία συστημάτων
Η Βιολογία Συστημάτων είναι ένας τομέας που αναπτύχθηκε πολύ πρόσφατα, αλλά βρίσκει όλο και περισσότερους υποστηρικτές. Η γενική ιδέα αφορά την ερμηνεία διάφορων βιολογικών συμβάντων χρησιμοποιώντας τη θεωρία των συστημάτων. Η έννοια του συστήματος χρησιμοποιείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια από πολλές διαφορετικές επιστήμες με ισχυρό μαθηματικό υπόβαθρο. Έτσι λοιπόν, η εισαγωγή μιας τέτοιας έννοιας στη βιολογία έδωσε νέα ώθηση στην κατανόηση διαφόρων δομών και λειτουργιών. Από τη μελέτη μεμονωμένων βιομορίων, η βιολογία συστημάτων έχει μετατοπίσει το ενδιαφέρον της στην ολοκληρωμένη μελέτη ομάδων βιομορίων τα συστατικά των οποίων αλληλεπιδρούν συνεργατικά για την εκτέλεση και ολοκλήρωση βιολογικών λειτουργιών.
Μαυροπελαργός
Παράσιτα και ασθένειες
Ο J. Sitko και ο P. Heneberg πρότειναν ότι οι μαυροπελαργοί φιλοξενούν πάνω από 12 είδη ελμινθών. Τα παράσιτα Cathaemasia hians και Dicheilonema ciconiae θεωρούνται τα κυριότερα. Οι νεαροί μαυροπελαργοί έδειξαν να έχουν λιγότερα είδη, αλλά η ένταση της λοίμωξης ήταν υψηλότερη στα νεαρά άτομα από ότι στα ενήλικα.
Βιολογία συστημάτων
Εισαγωγή
Η κατανόηση των αποτελεσμάτων διαφόρων πειραμάτων ή μετρήσεων είναι συχνά δύσκολη ή αβέβαιη όταν δε γνωρίζουμε πλήρως τον μηχανισμό που παράγει τα αποτελέσματα αυτά. Στην περίπτωση της βιολογίας, οι περισσότερες λειτουργίες ενός οργανισμού παραμένουν άγνωστες ακόμα και μετά από τόσα χρόνια παρατήρησης. Αντίθετα, προσπαθούμε να μαντέψουμε το «πώς» συνέβη κάτι με βάση διάσπαρτα ευρήματα, μετρήσεις μόνο συγκεκριμένων ποσοτήτων και εξωτερικά χαρακτηριστικά του φαινοτύπου του οργανισμού. Αυτή η προσπάθεια εμπεριέχει την κατά καιρούς εμφάνιση διαφόρων θεωριών, οι οποίες βασίζονται σε υπάρχοντα στοιχεία, αλλά με περαιτέρω έρευνα αποδεικνύονται λανθασμένες ή περιορίζεται η γενικότητά τους.
Σε αυτήν την προσπάθεια, της εύρεσης των αιτιών με βάση τα αποτελέσματα, έρχεται να συνδράμει και η βιολογία συστημάτων.
Μαυροπελαργός
Πτήση
μικρογραφία|Ο μαυροπελαργός είναι απαραγνώριστος όταν φαίνεται η κοιλιακή του όψη στο πέταγμα|260x260εσ Όπως και στους άλλους πελαργούς, οι πτέρυγες των μαυροπελαργών είναι μακριές και πλατιές, βοηθώντας τα πουλιά να αποκτούν μεγάλο ύψος όταν πετούν. Οι μαυροπελαργοί είναι άριστοι στην πτήση, αλλά για να μπορέσουν να πραγματοποιήσουν τις μετακινήσεις τους, χρησιμοποιούν ανοδικά ρεύματα θερμού αέρα.
Βιολογία συστημάτων
Εισαγωγή
Η βιολογία συστημάτων έχει το χαρακτηριστικό της συνεργασίας επιστημόνων από διάφορα πεδία, καθώς για τη δόμηση και επαλήθευση κάθε θεωρίας απαιτούνται γνώσεις από το πεδίο της βιολογίας, των μαθηματικών, της φυσικής, της επιστήμης της πληροφορικής, καθώς και άλλους επιμέρους τομείς.
Η μεγάλη διαφοροποίηση, διερευνώντας ένα βιολογικό συμβάν από τη σκοπιά της συστημικής βιολογίας, έγκειται στο ότι δεν έχουμε απλά μια συσχέτιση συμβάντων. Αντίθετα, με βάση τις πληροφορίες και τα δεδομένα που παράγονται, δομείται ολόκληρο το βιολογικό σύστημα. Στο σύστημα αυτό ελέγχεται η επικοινωνία μεταξύ των μερών, καθώς και τα αποτελέσματα που έχει εν τέλει η ενεργοποίηση κάθε μέρους ξεχωριστά.
Μαυροπελαργός
Φωνή
Ο μαυροπελαργός σπάνια ακούγεται, λόγω του απομακρυσμένου βιότοπου και της διακριτικής του συμπεριφοράς. Στη φωλιά βγάζει σαν ξύσιμο σειρές «σι-λουου σι-λουου σι-λουου…», με την πρώτη συλλαβή βραχνή, τη δεύτερη καθαρή. Λέγεται ότι έχει και νιαούρισμα (meow) «πιου» σαν της γερακίνας. Επίσης, το κροτάλισμα του ράμφους (bill clattering) είναι ήσυχο και σπάνιο.
Βιολογία συστημάτων
Εισαγωγή
Εφαρμόζοντας μια σειρά μετρήσεων πρωτεϊνών, μπορούμε να διερευνήσουμε τα αποτελέσματα της εφαρμογής συγκεκριμένων ερεθισμάτων σε ένα κύτταρο. Έστω λοιπόν ότι γνωρίζουμε κάποιες πρωτεΐνες, που αν συνδεθούν με τις πρωτεΐνες της επιφάνειας του κυττάρου, ενεργοποιούν την έκφραση συγκεκριμένων γονιδίων. Αν μετρήσουμε τις πρωτεΐνες στο εσωτερικό του κυττάρου κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αυτής, μπορεί να βρούμε αυξημένες συγκεκριμένες ενδιάμεσες πρωτεΐνες.
Μαυροπελαργός
Αναπαραγωγή
Τόσο οι αρσενικοί όσο και οι θηλυκοί μαυροπελαργοί ωριμάζουν σεξουαλικά, όταν γίνουν περίπου 2 έως 3 ετών. Τα ενήλικα φτάνουν στις περιοχές αναπαραγωγής τους. Πρώτα έρχεται το αρσενικό και ακολουθείται μέσα σε σύντομο διάστημα από το θηλυκό.