cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Smile TV
Επικρίσεις
Το Smile TV και οι συνεργαζόμενοι τηλεοπτικοί σταθμοί έχουν κατά επανάληψη συσταθεί από το ΕΣΡ, ενώ έχει επικριθεί μαζί με το Nickelodeon για το βίαιο περιεχόμενο μερικών από τα προγράμματά τους. Κατά συνέπεια, πολλές από τις εκπομπές του είχαν τη σήμανση «Κατάλληλο, επιθυμητή η γονική συναίνεση».
Επίγεια Ψηφιακά και Συνδρομητικά
Ο σταθμός έχει περιφερειακού - μη ενημερωτικού χαρακτήρα άδεια, και η εμβέλεια του επιτρέπεται μόνο για τις περιοχές της Αττικής, του Αργοσαρωνικού και της Νότιας Εύβοιας. Το κανάλι μεταδίδεται επίγεια ψηφιακά, στην Αττική μέσω της Digea. Παρόλα αυτά είναι διαθέσιμος και στις συνδρομητικές πλατφόρμες της COSMOTE TV (Θέση 507) και της NOVA (Θέση 512).
Συνεργασίες και Εμβέλεια εκτός Αττικής
Το πρόγραμμα του Smile TV επεκτείνεται μέσω συνεργατών-αναμεταδοτών στην περιφέρεια ακόμη και παράνομα άνευ συμβάσεως με το Αθηναϊκό κανάλι, και οι οποίοι είναι το Βεργίνα TV του Νομού Θεσσαλονίκης, που στεγάζεται εντός της ΔΕΘ, και εκπέμπει στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας, το Κρήτη TV1 του Νομού Χανίων που εκπέμπει στην περιοχή της Κρήτης, το Smile Plus του Νομού Λάρισας το οποίο αποτελεί συνέχεια του πρώην Ζευς TV και εκπέμπει στη Θεσσαλία, τις Σποράδες και τη Νότια Πιερία και το ομότιτλο κανάλι Smile του Νομού Ξάνθης το οποίο αποτελεί συνέχεια του πρώην Εγνατία TV και εκπέμπει στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης.
Σε αντίθεση με το Αθηναϊκό κανάλι που διαθέτει άδεια μη ενημερωτικού ψυχαγωγικού χαρακτήρα, τα υπόλοιπα συνεργαζόμενα κανάλια διαθέτουν άδεια γενικού ενημερωτικού χαρακτήρα, με το Βεργίνα TV να πράττει συμβάσεις με τα δύο τελευταία κανάλια από το 2014 και το 2016 αντίστοιχα ενώ τα παραπάνω κανάλια με εξαίρεση των Χανίων αποτελούν κοινή ιδιοκτησία με το Αθηναϊκό κανάλι.
Τα κανάλια Smile σε Ξάνθη και Λάρισα, μεταδίδουν αυτούσια το πρόγραμμα του Αθηναϊκού, σε εικοσιτετράωρη βάση, κάτι που βάσει ραδιοτηλεοπτικής νομοθεσίας απαγορεύεται ρητά, ενώ και οι δύο σταθμοί έχουν φάει πολλές φορές σύσταση περί μη συμμόρφωσης, ενώ υπάρχει αντίστοιχα και απουσία αυτόνομου προγράμματος. Επίσης και τα πέντε κανάλια, έχουν και κοινή διαφημιστική ροή, κάτι που είναι εμφανές στα προγράμματά τους, ενώ το ΕΣΡ ζήτησε ακόμη και διευκρίνηση, σχετικά με τις συνεργασίες.
Το Smile TV είχε παλαιότερα συνεργαστεί με τη Νότια Ελληνική Τηλεόραση του Νομού Μεσσηνίας, με έδρα την Καλαμάτα, και το Super TV του Νομού Χαλκιδικής, με έδρα τα Νέα Μουδανιά τα οποία έχουν και αυτά άδεια γενικού ενημερωτικού χαρακτήρα και για κάποιο διάστημα μετέδιδαν σχεδόν σε εικοσιτετράωρη βάση, το πρόγραμμα του Αθηναϊκού καναλιού, κάτι που απαγορεύεται, με το δεύτερο κανάλι να κάνει άτυπα χρήση δεύτερης ονομασίας ως Smile++ για μικρό χρονικό διάστημα.
Μετέπειτα από το 2018 το πρώτο κανάλι πράττει το ίδιο με το Epsilon TV ενώ το δεύτερο κανάλι ξεκίνησε συνεργασία με το ΑΡΤ μέχρι το κλείσιμο του το 2019 λόγω οφειλόμενων ενοικίων στην Digea η οποία παρά την παράλληλη χρήση διαφορετικής ονομασίας του, κατέβαζε το κανάλι με την προγενέστερή του ονομασία ως «SUPER».
Από τον Ιούλιο του 2023, αναμεταδίδεται και στη Πελοπόννησο από τον τηλεοπτικό σταθμό Patra TV που αντικατέστησε το PLP (πρώην Cosmos Ηλείας) τον Νοέμβριο του 2022.
Τέλος, στην Κύπρο, το Smile TV και το ομόσταβλο Βεργίνα TV, μεταδίδονται αυτούσια σε παγκύπρια εμβέλεια, βάσει προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την ονομασία «Τηλεόραση χωρίς Σύνορα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2013 Κατηγορία:Ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί περιφερειακής εμβέλειας (Αττική)
Αλεξέι Σερεμπριακόφ
ΟΑλεξέι Βαλέριεβιτς Σερεμπριακόφ (Ρώσικα: Алексе́й Вале́рьевич Серебряко́в, γεννημένος 3 Ιουνίου του 1964) είναι Ρώσος ηθοποιός. Είναι από τους πιο διάσημους και ακριβοπληρωμένους Ρώσους ηθοποιούς, ξεκινώντας την καριέρα του από τα 13.
Ο Σερεμπριακόφ έχει δουλέψει με τις μεγαλύτερες παραγωγές.
Βιογραφία
Ο Αλεξέι Σερεμπριακόφ γεννήθηκε στις 3 του Ιούνη του 1964 στην Καλούγκα της Ρωσίας.
Ξεκίνησε την υποκριτική του καριέρα από τότε που ήταν μαθητής, συγκεκριμένα από 13 ετών. Αποφοίτησε από το Κρατικό Ινστιτούτο Θεατρικών Τεχνών, και εργάστηκε ως ηθοποιός στο θέατρο Σιζράν.
Στις αρχές του 2012, μετακόμισε στο Καναδά με την οικογένεια του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
Εκλογές στη Γουινέα-Μπισσάου
Στη Γουινέα Μπισσάου διεξάγονται εκλογές στο πλαίσιο μιας πολυκομματικής δημοκρατίας, υπό ημιπροεδρικό σύστημα. Αμφότερα ο Πρόεδρος και η Εθνοσυνέλευση εκλέγονται από το λαό. Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν το 2019.
Βουλευτικές εκλογές 1972
Οι πρώτες μη άμεσες εκλογές διεξήχθησαν σε τμήματα της χώρας που είχε υπό τον έλεγχό του το αντάρτικο Αφρικανικό Κόμμα Ανεξαρτησίας της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (PAIGC) στις 14 Οκτωβρίου 1972 και όχι στις υπό τον έλεγχο των Πορτογάλων πόλεις Μπισσάου, Μπολάμα, τα Νησιά Μπιτζαγκός και Μπαφατά. Μία ενιαία λίστα υποψηφίων του PAIGC για τα περιφερειακά συμβούλια εγκρίθηκε από το 97% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή της τάξης του 93,4%. Τα μέλη των περιφερειακών συμβουλίων με τη σειρά τους ήταν να εκλέξουν τη Συντακτική Συνέλευση.
Βουλευτικές εκλογές 1976-77
Οι έμμεσες βουλευτικές εκλογές που έγιναν την περίοδο από τις 19 Δεκεμβρίου 1976 ως τα μέσα Ιανουαρίου 1977 (η ψηφοφορία είχε προγραμματιστεί να τερματιστεί στις 29 Δεκεμβρίου, όμως παρατάθηκε) ήταν οι πρώτες για τη Γουινέα-Μπισσάου από τότε που έγινε ανεξάρτητη από την Πορτογαλία. Την περίοδο εκείνη η χώρα είχε μονοκομματικό καθεστώς, με το PAIGC να αποτελεί το μοναδικό νόμιμο πολιτικό κόμμα. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν περιφερειακούς συμβούλους, οι οποίοι εξέλεξαν τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης του Λαού. Στους ψηφοφόρους παρουσιάστηκε ένας επίσημος κατάλογος υποψηφίων του PAIGC, παρότι σε ορισμένες περιοχές οι ψηφοφόροι υποστήριξαν τους ανεπίσημους υποψήφιους, οι οποίοι πέτυχαν να συγκεντρώσουν γύρω στο 20% της εθνικής ψήφου. Η Συνέλευση εξέλεξε ως Πρόεδρο το Λουίς Καμπράλ στις 13 Μαρτίου 1977.
Βουλευτικές εκλογές 1984
Στις έμμεσες βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 31 Μαρτίου 1984, το μοναδικό νόμιμο κόμμα ήταν το Αφρικανικό Κόμμα Ανεξαρτησίας της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου. Περιφερειακοί σύμβουλοι εξελέγησαν από τους πολίτες και με τη σειρά τους οι πρώτοι εξέλεξαν τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης. Η τελευταία εξέλεξε στο αξίωμα του Προέδρου τον Ζοάο Μπερνάρντο Βιέιρα στις 16 Μαΐου 1984.
Βουλευτικές εκλογές 1989
Οι βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 15 Ιουνίου 1989 έγιναν με μοναδικό νόμιμο κόμμα το Αφρικανικό Κόμμα Ανεξαρτησίας της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου. Εξελέγησαν από το λαό 473 περιφερειακοί σύμβουλοι και στη συνέχεια εκείνοι εξέλεξαν τα 150 μέλη της Εθνοσυνέλευσης του Λαού. Η συμμετοχή στις εκλογές διαμορφώθηκε στο 53,2%, και γύρω στο 60% των μελών της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν για πρώτη φορά. Η Συνέλευση επανεξέλεξε τον Μπερνάρντο Βιέιρα στο αξίωμα του Προέδρου στις 19 Ιουνίου.
Γενικές εκλογές 1994
Οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές από την ανεξαρτησία διεξήχθησαν στις 3 Ιουλίου 1994, με τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στις 7 Αυγούστου. Ήταν οι πρώτες εκλογές στις οποίες ο Πρόεδρος εξελέγη από το λαό και όχι από την Εθνοσυνέλευση, όπως συνέβαινε μέχρι τότε. Στις προεδρικές εκλογές εξελέγη ξανά στον δεύτερο γύρο ο πρόεδρος Νίνο Βιέιρα από το κόμμα PAIGC, επικρατώντας του Κούμπα Ιαλά από το Κοινωνικό Κόμμα Ανανέωσης. Στις εκλογές για Συνέλευση, 1.136 υποψήφιοι κατήλθαν για την πλήρωση 100 εδρών, εκ των οποίων το PAIGC κέρδισε 62. Η συμμετοχή ήταν πολύ υψηλή, ιδιαίτερα στον πρώτο γύρο των εκλογών (89,3%). Στον δεύτερο γύρο ήταν της τάξης του 79,8%. Στις βουλευτικές εκλογές διαμορφώθηκε στο 88,9%.
Γενικές εκλογές 1999-2000
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 28 Νοεμβρίου 1999, με τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών να διεξάγεται στις 16 Ιανουαρίου 2000. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Κούμπα Ιαλά επικράτησε του Μαλάμ Μπακάι Σανιά στις προεδρικές εκλογές. Το κόμμα PRS κέρδισε και τις βουλευτικές εκλογές, με 38 επί συνόλου 102 εδρών. Η συμμετοχή ήταν 71,9% στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών.
Βουλευτικές εκλογές 2004
Οι βουλευτικές εκλογές του 2004 διεξήχθησαν στις 28 Μαρτίου του 2004.
Αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών 2004
Εθνοσυνέλευση του Λαού, 28 Μαρτίου 2004 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Προεδρικές εκλογές 2005
Στις προεδρικές εκλογές του 2005 εξελέγη πρόεδρος στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 52,3% ο Ζοάο Μπερνάντο Βιέιρα έναντι 47,6% για τον Μαλάμ Μπακάι Σανιά. Προεδρικές εκλογές, 19 Ιουνίου και 24 Ιουλίου 2005 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Υποψήφιοι - Κόμματα στα οποία πρόσκεινται !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι 1ος γύρος !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% 1ος γύρος !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι 2ος γύρος !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% 2ος γύρος
Βουλευτικές εκλογές 2008
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 16 Νοεμβρίου του 2008. Το κόμμα PAIGC κέρδισε 67 επί συνόλου 100 εδρών στο Κοινοβούλιο έναντι 28 για το Κόμμα για την Κοινωνική Ανανέωση του πρώην προέδρου Κούμπα Ιαλά. Τρεις έδρες κέρδισε το νεοσύστατο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα για την Ανεξαρτησία και για την Ανάπτυξη, Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν της τάξης του 82%.
Προεδρικές εκλογές 2009
thumb|Από την ψηφοφορία στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2009. Φωτογραφία:VOA. Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 28 Ιουνίου του 2009. Η συμμετοχή ήταν χαμηλή. Αναφορικά με τις συνθήκες διεξαγωγής, οι παρατηρητές της ΕΕ ανέφεραν ότι οι εκλογές ήταν ελεύθερες και δίκαιες, μέχρι εκείνη τη στιγμή, χωρίς να έχουν αναφερθεί περιστατικά βίας ή νοθείας. Εκ των υποψηφίων για το προεδρικό αξίωμα, εγκρίθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο η υποψηφιότητα 12 προσώπων και απορρίφθηκε η υποψηφιότητα οκτώ. Η μοναδική γυναίκα που ήταν υποψήφια είναι η Φρανσίσκα Βαζ Τουρπίν Λίγο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών δολοφονήθηκε ο Μπασίρο Ντάμπο, ένας εκ των 12 υποψηφίων. Ανάμεσα στους 11 εναπομείναντες υποψηφίους ήταν και οι πρώην πρόεδροι της χώρας, Κούμπα Ιαλά (υποψήφιος του PRS), Μαλάμ Μπακάι Σανιά (υποψήφιος του PAIGC) και ο ανεξάρτητος Ενρίκε Ρόζα. Οι τρεις τους θεωρούνταν οι σημαντικότεροι διεκδικητές του προεδρικού αξιώματος από τους αναλυτές και αναμένονταν να αποτελέσουν τους πρωταγωνιστές των εκλογών. Στις 2 Ιουλίου ανακοινώθηκε από την εκλογική επιτροπή ότι οι νικητές του δευτέρου γύρου ήταν οι Ιαλά και Σανιά. Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα από τον πρώτο γύρο (28 Ιουνίου) ο Σανιά έλαβε 39,59% των ψήφων και ο Ιαλά 29,42%. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 26 Ιουλίου. Στον δεύτερο γύρο πρόεδρος εξελέγη ο Μαλάμ Μπακάι Σανιά με ποσοστό 63,52% των ψήφων (224.259 ψήφοι), ενώ ο Ιαλά έλαβε 36,48%. Η συμμετοχή ήταν 61%. Ο Ιαλά δέχθηκε το αποτέλεσμα και ζήτησε από τον νικητή των εκλογών να εργαστεί για την ανάπτυξη της χώρας.
Αποτελέσματα
Πρόεδρος, 28 Ιουνίου και 26 Ιουλίου 2009 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Υποψήφιοι - Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι 1ου γύρου !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% 1ου γύρου !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι 2ου γύρου !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% 2ου γύρου
Προεδρικές εκλογές 2012
Σύμφωνα με το Σύνταγμα, οι εκλογές έπρεπε να γίνουν σε διάστημα όχι μεγαλύτερο από 90 ημέρες. Μετά το θάνατο του προέδρου Μαλάμ Μπακάι Σανιά (9 Ιανουαρίου 2012) προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές. Ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών διεξήχθη στις 18 Μαρτίου 2012. Ο Κάρλος Γκόμες ο νεότερος προηγήθηκε με ποσοστό 48,97% έναντι 23,36% για τον Μοχάμεντ Ιαλά Εμπαλό. Ακολούθησε ένα ακόμα στρατιωτικό πραξικόπημα, στις 12 Απριλίου 2012 και ο δεύτερος γύρος των εκλογών αναβλήθηκε.
2014
Οι γενικές εκλογές του 2014 διεξήχθησαν σε δύο γύρους, στις 13 Απριλίου 2014 και ο δεύτερος γύρος μόνο για τις προεδρικές έγινε στις 18 Μαΐου. Κατά την προετοιμασία για τη διεξαγωγή τους σημειώθηκαν διάφορα τεχνικά προβλήματα και καθυστερήσεις, με αποτέλεσμα να αναβληθούν κατ' επανάληψη, έχοντας προγραμματιστεί αρχικά για τις 24 Νοεμβρίου 2013 και στη συνέχεια για τις 16 Μαρτίου 2014. Στον δεύτερο γύρο νικητής αναδείχθηκε με ποσοστό 62% των ψήφων ο Ζοζέ Μάριο Βαζ.
Ατάλ Μπιχάρι Βατζπαγί Χίντι Βισουαβιντγιαλάγια
Το Ατάλ Μπιχάρι Βατζπαγί Χίντι Βισουαβιντγιαλάγια, είναι κρατικό πανεπιστήμιο στην Μποπάλ του Μάντια Πραντές στη Ινδία. Ιδρύθηκε το Δεκέμβριο του 2011. Το πανεπιστήμιο πήρε το όνομά του από τον ποιητή στα Χίντι και και πρώην πρωθυπουργό της Ινδίας Ατάλ Μπιχάρι Βατζπαγί. Ο Μοχάν Λαλ Τσχίπα είναι ο πρώτος Αντιπρύτανης του πανεπιστημίου.
Πανεπιστημιούπολη
Το 2016, το πανεπιστήμιο λειτουργούσε από δύο ενοικιαζόμενα κτίρια. Τα μαθήματα γίνονται στη παλιή Νομοθετική Συνέλευση του Μάντια Πραντές, ενώ οι διοικητικές λειτουργίες του βοηθούνται σε ένα κτίριο στη πανεπιστημιούπολη του Ανοιχτού Πανεπιστημίου του Μάντια Πραντές Μποτζ. Ο θεμέλιος λίθος για μια πανεπιστημιούπολη 50 εκταρίων στο Μουνγκάλια Κοτ ρίχτηκε το 2013.
Χίντι
Το πανεπιστήμιο προωθεί τη μελέτη στα Χίντι. Το 2015 ζήτησε στο Ιατρικό Συμβούλιο της Ινδίας να επιτρέψει στους μαθητές να γράψουν έγγραφα μαθημάτων MBBS στα Χίντι. Το 2016 άνοιξε το πρώτο μάθημα μηχανικής στην Ινδία που διδάσκεται στη γλώσσα Χίντι, αν και το 2017 το πανεπιστήμιο εξετάζει τη διακοπή του προγράμματος λόγω έλλειψης μαθητών και υποδομών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χίντι
Ιωάννης Πάλλης
Ο '''Ιωάννης Δ. Πάλλης''' (1924 - 1986) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε διορισμένος νομάρχης κατά την περίοδο της χούντας. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία στην Αθήνα. Ήταν δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω. Με τη σύζυγό του, Ανθή, απέκτησαν δύο κόρες.
Τον Δεκέμβριο του 1971 ανέλαβε Νομάρχης Λέσβου έως τον Μάρτιο του 1974, οπότε μετατέθηκε και ανέλαβε Νομάρχης Αχαΐας στις 23/3/1974 για μερικούς μήνες. Μετά την πτώση της χούντας, ο Πάλλης ανέλαβε συνήγορος υπεράσπισης στις δίκες των βασανιστών της χούντας.
Ο Πάλλης συνέχισε να δικηγορεί και απεβίωσε σε ηλικία 62 ετών στην Αθήνα τον Μάιο του 1986. Κηδεύτηκε στις 15 Μαΐου εκείνης της χρονιάς, από τον ιερό ναό του νεκροταφείου της Νέας Φιλαδέλφειας (Κόκκινος Μύλος).
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας Κατηγορία:Νομάρχες Λέσβου Παλλης
Τζαμπαττίστα Βαρέσκο
Ο Τζαμπαττίστα Βαρέσκο (ιταλ. Giambattista Varesco 26 Νοεμβρίου 1735 - 25 Αυγούστου 1805) ήταν Ιταλός ιερέας, μουσικός, ποιητής και (ίσως ο πιο γνωστός) λιμπρετίστας του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Το όνομά του συνήθως ως Τζιαμπαττίστα, Τζιανμπαττίστα, Τζιοβάνι Μπαττίστα και Τζιρόλαμο Τζιοβάνι Μπαττίστα. Μερικές φορές αναφέρεται με τον ιταλικό τίτλο Αμπάτε (Abate) ή τον γαλλικό Αββάς (Abbé), που χρησιμοποιούνται και οι δύο για τους ιερείς.
Ζωή και έργο
μικρογραφία|270x270εσ|Το λιμπρέτο της όπερας Ιδομενέας (1781) στη γερμανική και στην ιταλική γλώσσα Ο Βαρέσκο γεννήθηκε στο Τρέντο, στις 26 Νοεμβρίου 1735. Ο πατέρας του, Τζουζέπε Λορέντζο Βαρέσκο, λέγεται ότι ήταν μουσικός του καθεδρικού ναού της πόλης. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την εκπαίδευση του, αλλά είναι πιθανό ότι φοίτησε σε κάποιο κολέγιο Ιησουιτών και στην συνέχεια ακολούθησε την ιερατική του καριέρα. Το 1766 προσλήφθηκε από τον πρίγκηπα - αρχιεπίσκοπο Σιγισμούνδο βον Στράτενμπαχ ως ιερέας της ενορίας στην αυλή του στο Σάλτσμπουργκ. Η θέση αυτή προοριζόταν για μουσικά προικισμένους ευεργέτες, γεγονός που ταιριάζει με το ότι ο Βαρέσκο ασχολήθηκε ως μουσικός. Λεπτομέρεις των μουσικών του δραστηριοτήτων δεν είναι γνωστές προς το παρόν, αλλά υπάρχουν στοιχεία, ότι ο Βαρέσκο κληρονόμησε δύο βιολιά, μια βιόλα και μια βιόλα ντ' αμόρε.
Συνεργασία με τον Μότσαρτ
Ο Μότσαρτ έλαβε την παραγγελία για την πρώτη του σοβαρή όπερα, τον Ιδομενέα, από τον Κάρολο Θεόδωρο το 1780, για ένα καρναβάλι στο Μοναχό. Στην αρχή ο Λέοπολντ Μότσαρτ μεσολάβησε για τον γιο του, στον Βαρέσκο τις αλλαγές και τα λάθη, που έπρεπε να λάβει υπόψη του στο λιμπρέτο. Ο Βαρέσκο εκτέλεσε πιστά τις απαιτήσεις του συνθέτη - αν και με γκρίνια - μέχρι το τέλος της συνεργασίας τους, παρ' ότι επέμενε να δημοσιευτεί το λιμπρέτο στο αρχικό του κείμενο.
Η πρώτη συνεργασία του Βαρέσκο με τον Μότσαρτ, είχε λάβει χώρα ήδη από το 1775, καθώς ο Βαρέσκο διασκεύασε το λιμπρέτο του Βασιλιά βοσκού (ΙΙ re pastore) του Πιέτρο Μεταστάζιο για την ομώνυμη όπερα του Μότσαρτ (Κ.208). Επίσης ο Βαρέσκο έγραψε το λιμπρέτο για την ημιτελή όπερα μπούφα του Μότσαρτ Η χήνα από το Κάιρο, για την όπερα Ανδρομέδα και Περσέας (Andromeda e Perseo, 1787) του Μίχαελ Χάυντν και μια καντάτα για την ενθρόνιση του Φερδινάνδου Γ΄ το 1804, η οποία μελοποιήθηκε από τρεις μουσικούς στο Σάλτσμπουργκ.
Τελευταία χρόνια
Ο Βαρέσκο έζησε σε ταπεινές, αν όχι φτωχικές συνθήκες, αφήνοντας, έπειτα από τον θάνατο του, στις 25 Αυγούστου 1805, 640 φλωρίνια
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές Κατηγορία:Ιταλοί μουσικοί Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς
Χαρτουλάριος
O χαρτουλάριος (λατιν. chartularius) ήταν -στην ύστερη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή Αυτοκρατορία- ένας διοικητικός υπάλληλος, επιφορτισμένος με διοικητικά και φορολογικά καθήκοντα, είτε ως υφιστάμενος υπάλληλος μίας υπηρεσίας ή επαρχίας, είτε ως επικεφαλής διαφόρων ανεξάρτητων γραφείων.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι
Ρατζκαμάλ Πρακασάν
Ο Ρατζκαμάλ Πρακασάν είναι αξιοσημείωτος εκδοτικός οίκος λογοτεχνίας στα Χίντι καθώς και αγγλόφωνων βιβλίων. Ιδρύθηκε το 1947, και εδρεύει στο Νέο Δελχί, έχοντας παραρτήματα στη Πάτνα, το Ράντσι, το Αλλαχαμπάντ, τη Καλκούτα και μερικές ακόμα πόλεις.
Ο οίκος είναι επίσης εκδότης για το Ινδικό Συμβούλιο Ιστορικής Έρευνας που εδρεύει στο Δελχί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χίντι
Έξυπνη πόλη
Μια έξυπνη πόλη (αγγλικά: smart city) είναι ο τόπος όπου τα παραδοσιακά δίκτυα και οι υπηρεσίες γίνονται πιο αποτελεσματικά με τη χρήση ψηφιακών λύσεων προς όφελος των κατοίκων και των επιχειρήσεων της. Μια έξυπνη πόλη υπερβαίνει τη χρήση ψηφιακών τεχνολογιών για καλύτερη χρήση πόρων και λιγότερες εκπομπές. Σημαίνει εξυπνότερα δίκτυα αστικών μεταφορών, αναβαθμισμένες παροχές ύδρευσης και διάθεσης αποβλήτων και πιο αποτελεσματικούς τρόπους φωτισμού και θέρμανσης κτιρίων. Σημαίνει επίσης μια πιο διαδραστική και ανταποκρινόμενη διοίκηση της πόλης, ασφαλέστερους δημόσιους χώρους και κάλυψη των αναγκών του γηράσκοντος πληθυσμού. Ενδεικτικά παραδείγματα έξυπνων πόλεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η Κοπενχάγη, το Ελσίνκι, το Άμστερνταμ, το Παρίσι, η Βιέννη και η Στοκχόλμη. Στην Ελλάδα παρατηρείται μία τάση στον τομέα των έξυπνων πόλεων, με μεμονωμένες πόλεις να έχουν διακρίσεις και σε διεθνές επίπεδο. Παραδείγματα έξυπνων πόλεων είναι τα Τρίκαλα, το Ηράκλειο, η Θεσσαλονίκη, τα Ιωάννινα, η Βέροια και η Κοζάνη.
Ο δείκτης Smart City Index του Institute for Management Development αξιολογεί και κατατάσσει περισσότερες από 100 έξυπνες πόλεις από όλο τον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομική ανάπτυξη Κατηγορία:Πόλη
Μοσέ Νταγιάν
Σοσιαλιστής πολιτικά, ο Νταγιάν έγινε παγκοσμίως γνωστός για τις τολμηρές στρατιωτικές του νίκες ενάντια σε αριθμητικά πολλαπλάσιες Αραβικές δυνάμεις: το 1967 στον πόλεμο των έξι ημερών με αιφνιδιαστικό χτύπημα κατέστρεψε ολοσχερώς την αιγυπτιακή πολεμική αεροπορία πριν προλάβει να απογειωθεί και ταυτόχρονα εισέβαλε στη Συρία κατακτώντας τα υψώματα Γκολάν που μέχρι σήμερα κατέχει το Ισραήλ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1915 και μεγάλωσε στο κιμπούτς Ντεγκάνια Αλέφ, ένα από τα πρώτα σοσιαλιστικά κιμπούτς του Ισραήλ (που τότε ήταν βρετανική κτήση).
200px|thumb|left|Ο Μοσέ Νταγιάν το 1978 ως υπουργός Εξωτερικών, κατά τη διάρκειά επίσκεψής του στις ΗΠΑ Στα εφηβικά του χρόνια εντάχθηκε στην Χαγκανά, την παράνομη παραστρατιωτική οργάνωση των ισραηλινών που πολεμούσε εναντίον των Βρετανών αποικιοκρατών αλλά και εναντίον των Παλαιστινίων, που ήταν η πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής. Το 1940 οι βρετανικές αρχές τον συνέλαβαν, αλλά την επόμενη χρονιά απελευθερώθηκε για να πάρει μέρος σε καταδρομικές επιχειρήσεις στο Λίβανο ενάντια στους Γάλλους του Βισύ, που ήταν συνεργάτες των Γερμανών και κατείχαν την περιοχή. Σε εκείνες τις επιχειρήσεις τραυματίστηκε σοβαρά όταν μία σφαίρα χτύπησε τα κιάλια που χρησιμοποιούσε εκείνη τη στιγμή. Λόγω των εκτεταμένων τραυμάτων που υπέστη από τα θραύσματα του γυαλιού και λόγω της καθυστέρησης μέχρι να μεταφερθεί για νοσηλεία, έχασε το αριστερό του μάτι. Επειδή δεν ήταν δυνατό να τοποθετηθεί ένα γυάλινο υποκατάστατο, ο Νταγιάν φορούσε ένα χαρακτηριστικό μαύρο κάλυμμα για όλη την υπόλοιπη ζωή του.
Το 1948, κατά τη διάρκεια του πρώτου Αραβο-Ισραηλινού πολέμου, αμέσως μετά την ανακήρυξη του Ισραήλ σε ανεξάρτητο κράτος, ο 32χρονος Νταγιάν πέτυχε σημαντικές νίκες στην κοιλάδα του Ιορδάνη. Το 1956 στην κρίση του Σουέζ ήταν αρχηγός του Επιτελείου Στρατού και μέσα σε μία εβδομάδα κατέλαβε τη χερσόνησο του Σινά. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την πολιτική ως μέλος του σοσιαλιστικού Μαπάι και αργότερα του επίσης σοσιαλιστικού Ράφι, και αρχικά τοποθετήθηκε υπουργός Γεωργίας. Το 1967 ως Υπουργός Άμυνας (μέχρι το 1974) σχεδίασε και πέτυχε την εντυπωσιακή νίκη του Ισραήλ κατά της Αιγύπτου, Συρίας, Ιράκ, Ιορδανίας, στον Πόλεμο των Έξι Ημερών. Τότε, μέσα σε έξι μέρες το Ισραήλ κατέκτησε τη χερσόνησο του Σινά, τη Λωρίδα της Γάζας, τη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, και τα υψώματα του Γκολάν.
Μετά τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, το 1974, ο Νταγιάν αποσύρθηκε για ένα σύντομο διάστημα από την πολιτική σκηνή. Εκείνος ο πόλεμος έληξε τον Οκτώβριο του 1973 χωρίς ξεκάθαρο νικητή, και πολλοί Ισραηλινοί τον κατηγόρησαν ότι δεν ήταν έτοιμος στο ξεκίνημα του πολέμου, κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε σθεναρά τονίζοντας τις καινούριες νίκες που πέτυχε ενάντια σε αριθμητικά ανώτερες δυνάμεις. Το 1977 προσχώρησε στο κόμμα του Μεναχέμ Μπέγκιν για να λάβει μέρος στην κυβέρνηση ως Υπουργός Εξωτερικών, ως το 1979. Με την ιδιότητα αυτή συνέβαλε στην υπογραφή της ειρηνευτικής συμφωνίας με την Αίγυπτο.
Πέθανε το 1981 από καρδιακή προσβολή. Το Τελέμ, ένα αριστερό/πατριωτικό κόμμα που είχε ιδρύσει, είχε κερδίσει δύο έδρες στις βουλευτικές εκλογές της 30ης Ιουνίου 1981.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισραηλινοί πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ισραήλ
Fight Club (βιβλίο)
Το Fight Club είναι μυθιστόρημα του 1996 από τον Chuck Palahniuk. Ακολουθεί τις εμπειρίες ενός ανώνυμου πρωταγωνιστή που παλεύει με την αϋπνία. Εμπνευσμένος από την εξοργισμένη παρατήρηση του γιατρού του ότι η αϋπνία δεν γιατρεύεται, ο πρωταγωνιστής βρίσκει ανακούφιση υποδυόμενος ένα σοβαρά άρρωστο άτομο σε πολλές ομάδες υποστήριξης. Στη συνέχεια γνωρίζει έναν μυστηριώδη άνδρα που ονομάζεται Tyler Durden και ιδρύει ένα underground "μαχητικό κλαμπ" ως ριζοσπαστική ψυχοθεραπεία.
Το 1999, ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Φίντσερ προσάρμοσε το μυθιστόρημα σε μια ομώνυμη ταινία, με πρωταγωνιστές τους Μπραντ Πιτ και Έντουαρντ Νόρτον. Η ταινία λατρεύτηκε από το κοινό παρά το γεγονός πως είχε υπολειπόμενη οικονομική απόδοση. Η προβολή της ταινίας ενίσχυσε το προφίλ του μυθιστορήματος και του Palahniuk. Η συνέχεια του Fight Club 2 κυκλοφόρησε σε μορφή κόμικ τον Μάιο του 2015.
Το Fight Club 3 κυκλοφόρησε σε μορφή κόμικ το 2019.
Αξιωματικό σχήμα της αντικατάστασης
Στη θεωρία συνόλων, το αξιωματικό σχήμα της αντικατάστασης είναι ένα σχήμα αξιωμάτων στα πλαίσια της θεωρίας συνόλων Ζερμέλο-Φράνκελ (ZF) που υποστηρίζει ότι η εικόνα οποιουδήποτε συνόλου κάτω από οποιαδήποτε ορίσιμη απεικόνιση είναι επίσης ένα σύνολο. Είναι απαραίτητο για την κατασκευή ορισμένων άπειρων συνόλων στη ZF.
Το αξιωματικό σχήμα υποκινείται από την ιδέα ότι το αν μια κλάση είναι σύνολο εξαρτάται μόνο από την πληθικότητα της κλάσης και όχι από την τάξη των στοιχείων της. Έτσι, εάν μια κλάση είναι "αρκετά μικρή" για να είναι σύνολο και υπάρχει μια επιπρόσθετη προβολή από την κλάση αυτή σε μια δεύτερη κλάση, το αξίωμα δηλώνει ότι η δεύτερη κλάση είναι επίσης σύνολο. Ωστόσο, επειδή η ZFC αναφέρεται μόνο για σύνολα και όχι για κατάλληλες κλάσεις, το σχήμα δηλώνεται μόνο για ορίσιμες υπερεκβολές, οι οποίες ταυτίζονται με τους τύπους ορισμού τους.
Επίσημη διατύπωση
Ας υποθέσουμε ότι P είναι μια ορίσιμη δυαδική σχέση (η οποία μπορεί να είναι μια κατάλληλη κλάση) τέτοια ώστε για κάθε σύνολο x να υπάρχει ένα μοναδικό σύνολο y ώστε να ισχύει P(x,y). Υπάρχει μια αντίστοιχη ορίσιμη συνάρτηση F_P, όπου F_P(x)=y αν και μόνο αν P(x,y). Θεωρήστε την (ενδεχομένως κατάλληλη) τάξη B που ορίζεται έτσι ώστε για κάθε σύνολο y, y\in B αν και μόνο αν υπάρχει ένα x\in A με F_P(x)=y. Το B καλείται εικόνα του A κάτω από το F_P και συμβολίζεται F_P[A] ή (χρησιμοποιώντας σημειογραφία συνόλων).
Το αξιωματικό σχήμα αντικατάστασης δηλώνει ότι αν F είναι μια ορίσιμη συνάρτηση κλάσης, όπως παραπάνω, και A είναι ένα οποιοδήποτε σύνολο, τότε η εικόνα F[A] είναι επίσης ένα σύνολο. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως μια αρχή της μικρότητας: το αξίωμα δηλώνει ότι αν το A είναι αρκετά μικρό για να είναι σύνολο, τότε και το F[A] είναι αρκετά μικρό για να είναι σύνολο. Υπονοείται από το ισχυρότερο αξίωμα του περιορισμού του μεγέθους.
Επειδή είναι αδύνατη η ποσοτικοποίηση πάνω σε ορίσιμες συναρτήσεις στη λογική πρώτης τάξης, μια περίπτωση του σχήματος περιλαμβάνεται για κάθε τύπο \phi στη γλώσσα της θεωρίας συνόλων με ελεύθερες μεταβλητές μεταξύ των - αλλά το B δεν είναι ελεύθερο στο \phi. Στην τυπική γλώσσα της θεωρίας συνόλων, το αξιωματικό σχήμα είναι:
Για την έννοια του \exists!.
Για λόγους σαφήνειας, στην περίπτωση που δεν υπάρχουν μεταβλητές w_i, αυτό απλοποιείται ως εξής:
Συνεπώς, όταν η \phi καθορίζει μια μοναδική αντιστοιχία x προς y, παρόμοια με μια συνάρτηση F στο A, τότε όλα τα y που επιτυγχάνονται με αυτόν τον τρόπο μπορούν να συγκεντρωθούν σε ένα σύνολο B, παρόμοιο με το F[A].
Εφαρμογή
Το αξιωματικό σχήμα της αντικατάστασης δεν είναι απαραίτητο για την απόδειξη των περισσότερων θεωρημάτων των συνηθισμένων μαθηματικών. Πράγματι, η θεωρία συνόλων Ζερμέλο (Z) μπορεί ήδη να ερμηνεύσει την αριθμητική δεύτερης τάξεως και μεγάλο μέρος της θεωρίας τύπων σε πεπερασμένους τύπους, οι οποίοι με την σειρά τους αρκούν για την τυποποίηση του μεγαλύτερου μέρους των μαθηματικών. Αν και το αξιωματικό σχήμα αντικατάστασης είναι σήμερα ένα τυπικό αξίωμα στη θεωρία συνόλων, συχνά παραλείπεται από τα συστήματα της θεωρίας τύπων και τα συστήματα θεμελίωσης στη θεωρία τόπων.
Σε κάθε περίπτωση, το αξιωματικό σχήμα αυξάνει δραστικά την ισχύ του ZF, τόσο από την άποψη των θεωρημάτων που μπορεί να αποδείξει - για παράδειγμα τα σύνολα που αποδεικνύονται ότι υπάρχουν - όσο και από την άποψη της δύναμης της αποδεικτικής-θεωρητικής συνέπειας, σε σύγκριση με το Z. Ακολουθούν μερικά σημαντικά παραδείγματα :
Αξιωματικό σχήμα Συλλογής
Το αξιωματικό σχήμα της συλλογής σχετίζεται στενά και συχνά συγχέεται με το αξιωματικό σχήμα της αντικατάστασης. Στα υπόλοιπα αξιώματα της ZF, είναι ισοδύναμο με το αξιωματικό σχήμα της αντικατάστασης. Το αξίωμα της συλλογής είναι ισχυρότερο από την αντικατάσταση ελλείψει του αξιώματος του συνόλου δύναμης ή του εποικοδομητικού του ομολόγου της ZF, αλλά ασθενέστερο στο πλαίσιο της IZF, από το οποίο απουσιάζει ο νόμος του αποκλειόμενου μέσου.
Ενώ η αντικατάσταση μπορεί μπορεί να ερμηνευθεί ότι η εικόνα μιας συνάρτησης είναι ένα σύνολο, η συλλογή αναφέρεται σε εικόνες σχέσεων και στη συνέχεια λέει απλώς ότι κάποια υποσύνολα της εικόνας της σχέσης είναι ένα σύνολο. Με άλλα λόγια, το σύνολο B που προκύπτει δεν έχει καμία απαίτηση ελάχιστου, δηλαδή αυτή η παραλλαγή στερείται επίσης της απαίτησης μοναδικότητας στο \phi. Δηλαδή, η σχέση που ορίζεται από το \phi δεν απαιτείται να είναι συνάρτηση -κάποια x\in A μπορεί να αντιστοιχούν σε πολλά y στο B. Σε αυτή την περίπτωση, η εικόνα του συνόλου B του οποίου η ύπαρξη βεβαιώνεται πρέπει να περιέχει τουλάχιστον ένα τέτοιο y για κάθε x στο αρχικό σύνολο, χωρίς να υπάρχει εγγύηση ότι θα περιέχει μόνο ένα.
Ας υποθέσουμε ότι οι ελεύθερες μεταβλητές της \phi είναι μεταξύ των, αλλά ούτε η A ούτε η B είναι ελεύθερες στην \phi. Τότε το αξιωματικό σχήμα είναι:
Το αξιωματικό σχήμα δηλώνεται μερικές φορές χωρίς προηγούμενους περιορισμούς (εκτός από το ότι το B δεν εμφανίζεται ελεύθερο στο \phi) στο κατηγόρημα, \phi:
Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να υπάρχουν στοιχεία x στο A που δεν συνδέονται με κανένα άλλο σύνολο μέσω του \phi. Ωστόσο, το αξιωματικό σχήμα όπως διατυπώνεται απαιτεί ότι, αν ένα στοιχείο x του A συνδέεται με τουλάχιστον ένα σύνολο y, τότε το σύνολο εικόνας B θα περιέχει τουλάχιστον ένα τέτοιο y. Το αξιωματικό σχήμα που προκύπτει ονομάζεται επίσης αξιωματικό σχήμα της περιοριστικότητας.
Αξιωματικό σχήμα του διαχωρισμού
Το αξιωματικό σχήμα του διαχωρισμού, το άλλο αξιωματικό σχήμα στο ZFC, προκύπτει από το αξιωματικό σχήμα της αντικατάστασης και το αξίωμα του κενού συνόλου. Υπενθυμίζεται ότι το αξιωματικό σχήμα του διαχωρισμού περιλαμβάνει για κάθε τύπο \theta στη γλώσσα της θεωρίας συνόλων στον οποίο το B δεν είναι ελεύθερο, δηλαδή \theta που δεν αναφέρει το B.
Η απόδειξη έχει ως εξής: Είτε το A περιέχει κάποιο στοιχείο a που επικυρώνει το \theta(a), είτε όχι. Στη δεύτερη περίπτωση, λαμβάνοντας το κενό σύνολο για το B εκπληρώνεται η σχετική περίπτωση του αξιωματικού σχήματος του διαχωρισμού και τελειώνουμε. Διαφορετικά, επιλέγουμε ένα τέτοιο σταθερό a στο A που επικυρώνει το \theta(a). Τώρα ορίζουμε για χρήση με αντικατάσταση. Χρησιμοποιώντας τον συμβολισμό συναρτήσεων για αυτό το κατηγόρημα \phi, ενεργεί ως ταυτότητα F_a(x)=x όπου \theta(x) είναι αληθής και ως σταθερή συνάρτηση F_a(x)=a όπου \theta(x) είναι ψευδής. Με ανάλυση περίπτωσης, οι δυνατές τιμές y είναι μοναδικές για κάθε x, που σημαίνει ότι η F_a αποτελεί πράγματι μια συνάρτηση κλάσης. Με τη σειρά της, η εικόνα της A υπό την F_a, δηλαδή η κλάση, θεωρείται σύνολο από το αξίωμα της αντικατάστασης. Αυτό το B επικυρώνει ακριβώς το αξίωμα του διαχωρισμού.
Αυτό το αποτέλεσμα δείχνει ότι είναι δυνατόν να αξιωματοποιήσουμε την ZFC με ένα μόνο άπειρο σχήμα αξιωμάτων. Δεδομένου ότι απαιτείται τουλάχιστον ένα τέτοιο άπειρο σχήμα (η ZFC δεν είναι πεπερασμένα αξιωματοποιήσιμη), αυτό δείχνει ότι το αξιωματικό σχήμα αντικατάστασης μπορεί να είναι το μοναδικό άπειρο αξιωματικό σχήμα της ZFC, αν είναι επιθυμητό. Δεδομένου ότι το αξιωματικό σχήμα διαχωρισμού δεν είναι ανεξάρτητο, μερικές φορές παραλείπεται στις σύγχρονες δηλώσεις των αξιωμάτων Ζερμέλο-Φράνκελ.
Η απόδειξη που δόθηκε παραπάνω προϋποθέτει την Αρχή αποκλειόμενου μέσου για την πρόταση ότι το A κατοικείται από ένα επικυρωτικό σύνολο \theta, και για κάθε \theta(x) ορίζοντας ότι η σχέση \phi είναι λειτουργική. Το αξίωμα διαχωρισμού περιλαμβάνεται ρητά στην εποικοδομητική θεωρία συνόλων, της οποίας αποτελεί μια περιορισμένη παραλλαγή.
Ιστορία
Το αξιωματικό σχήμα της αντικατάστασης δεν αποτελούσε μέρος της αξιωματοποίησης της θεωρίας συνόλων (Z) του Έρνστ Ζερμέλο το 1908. Μια ανεπίσημη προσέγγιση αυτού του σχήματος υπήρχε στο αδημοσίευτο έργο του Κάντορ και επανεμφανίστηκε ανεπίσημα στο έργο του Μιριμάνοφ (1917).
Με τη δημοσίευσή της το 1922 από τον Αβραάμ Φράνκελ η σύγχρονη θεωρία συνόλων θεωρία συνόλων Ζερμέλο-Φράνκελ (ZFC) καθιερώθηκε. Το αξίωμα ανακαλύφθηκε και ανακοινώθηκε ανεξάρτητα από τον Θόραλφ Σκόλεμ αργότερα την ίδια χρονιά (και δημοσιεύθηκε το 1923). Ο ίδιος ο Ζερμέλο ενσωμάτωσε το αξίωμα του Φράενκελ στο αναθεωρημένο σύστημά του που δημοσίευσε το 1930, το οποίο περιλάμβανε επίσης ως νέο αξίωμα το αξίωμα της θεμελίωσης του φον Νόιμαν. Παρόλο που είναι η πρώτη έκδοση του Σκόλεμ για τον κατάλογο αξιωμάτων που χρησιμοποιούμε σήμερα, συνήθως δεν του αποδίδονται τα εύσημα, καθώς κάθε επιμέρους αξίωμα είχε αναπτυχθεί νωρίτερα είτε από τον Ζερμέλο είτε από τον Φράενκελ. Η φράση "θεωρία συνόλων Ζερμέλο-Φράενκελ" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε έντυπη μορφή από τον φον Νόιμαν το 1928.
Ο Ζερμέλο και ο Φράενκελ είχαν ανταλλάξει πολλές επιστολές το 1921- το αξίωμα της αντικατάστασης ήταν ένα σημαντικό θέμα αυτής της επικοινωνίας .Ο Φράενκελ ξεκίνησε την αλληλογραφία με τον Ζερμέλο κάποια στιγμή τον Μάρτιο του 1921. Ωστόσο, οι επιστολές του πριν από εκείνη της 6ης Μαΐου 1921 έχουν χαθεί. Ο Ζερμέλο παραδέχτηκε για πρώτη φορά ένα κενό στο σύστημά του σε μια απάντηση προς τον Φράενκελ με ημερομηνία 9 Μαΐου 1921. Στις 10 Ιουλίου 1921, ο Φράενκελ ολοκλήρωσε και υπέβαλε προς δημοσίευση μια εργασία (που δημοσιεύθηκε το 1922), η οποία περιέγραφε το αξίωμά του ως επιτρέπον την αυθαίρετη αντικατάσταση: "Αν το Μ είναι ένα σύνολο και κάθε στοιχείο του Μ αντικαθίσταται από [ένα σύνολο ή ένα ουρετικό στοιχείο] τότε το Μ μετατρέπεται πάλι σε σύνολο" (παρενθετική συμπλήρωση και μετάφραση Ebbinghaus). Η δημοσίευση του Φράενκελ το 1922 ευχαρίστησε τον Ζερμέλο για τα χρήσιμα επιχειρήματα. Πριν από αυτή τη δημοσίευση, ο Φράενκελ ανακοίνωσε δημοσίως το νέο του αξίωμα σε μια συνεδρίαση της Γερμανικής Μαθηματικής Εταιρείας που πραγματοποιήθηκε στην Ιένα στις 22 Σεπτεμβρίου 1921. Ο Ζερμέλο ήταν παρών σε αυτή τη συνάντηση- στη συζήτηση που ακολούθησε την ομιλία του Φράενκελ αποδέχθηκε το αξίωμα της αντικατάστασης σε γενικές γραμμές, αλλά εξέφρασε επιφυλάξεις σχετικά με την έκτασή του.
Ο Θόραλφ Σκόλεμ δημοσιοποίησε την ανακάλυψή του για το κενό στο σύστημα του Ζερμέλο (το ίδιο κενό που είχε βρει και ο Φράνκελ) σε μια ομιλία που έδωσε στις 6 Ιουλίου 1922 στο 5ο Συνέδριο των Σκανδιναβών Μαθηματικών, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Ελσίνκι- τα πρακτικά του συνεδρίου δημοσιεύτηκαν το 1923. Ο Σκόλεμ παρουσίασε μια λύση με όρους οριστικών αντικαταστάσεων πρώτης τάξης: "Έστω U μια ορισμένη πρόταση που ισχύει για ορισμένα ζεύγη (a, b) στο πεδίο B- υποθέστε επιπλέον, ότι για κάθε a υπάρχει το πολύ ένα b τέτοιο ώστε το U να είναι αληθές. Τότε, όπως το a εκτείνεται στα στοιχεία ενός συνόλου Ma, το b εκτείνεται σε όλα τα στοιχεία ενός συνόλου Mb". Την ίδια χρονιά, ο Φράενκελ έγραψε μια κριτική της εργασίας του Σκόλεμ, στην οποία ο Φράενκελ δήλωσε απλώς ότι οι σκέψεις του Skolem αντιστοιχούν στις δικές του.
Ο ίδιος ο Ζερμέλο δεν αποδέχθηκε ποτέ τη διατύπωση του Σκόλεμ για το αξιωματικό σχήμα της αντικατάστασης. Σε ένα σημείο αποκάλεσε την προσέγγιση του Σκόλεμ "θεωρία συνόλων των φτωχών". Ο Ζερμέλο οραματιζόταν ένα σύστημα που θα επέτρεπε υψηλή πληθικότητα Επίσης, αντιτάχθηκε έντονα στις φιλοσοφικές συνέπειες των μετρήσιμων μοντέλων της θεωρίας συνόλων, οι οποίες προέκυψαν από την αξιωματοποίηση πρώτης τάξης του Σκόλεμ. Σύμφωνα με τη βιογραφία του Ζερμέλο από τον Χάιντς-Ντίτερ Έμπινγκχαους, η αποδοκιμασία του Ζερμέλο για την προσέγγιση του Σκόλεμ σηματοδότησε το τέλος της επιρροής του Ζερμέλο στις εξελίξεις της θεωρίας συνόλων και της λογικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρία συνόλων Κατηγορία:Περιοχές των μαθηματικών Κατηγορία:Φιλοσοφία των μαθηματικών
Ρισάρ Ρατσιμαντραβά
Ο Συνταγματάρχης Ρισάρ Ρατσιμαντραβά (Richard Ratsimandrava) ήταν στρατιωτικός και πρόεδρος της Μαδαγασκάρης για βραχύβια θητεία, το Φεβρουάριο του 1975. Υπηρέτησε επίσης ως υπουργός Εσωτερικών και κυβέρνησε μόλις για 6 ημέρες, καθώς δολοφονήθηκε. Μετά τη δολοφονία του ακολούθησαν ταραχές και λίγο έλειψε να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος.
Στρατιωτική καριέρα
Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1931 και καταγόταν από τη φυλή Μερινά ωστόσο είχε λιγότερο "αριστοκρατικό" υπόβαθρο και για το λόγο αυτό ήταν πιο αρεστός στους περισσότερους κατοίκους. Αποφοίτησε από την Ειδική Στρατιωτική Σχολή του Σαιν Σιρ (École Spéciale Militaire de Saint-Cyr). Υπηρέτησε ως στρατιωτικός στη Γαλλική Αφρική και στη συνέχεια επέστρεψε στη Μαδαγασκάρη το 1960, όταν το νησί έγινε ανεξάρτητο. Έφτασε στο βαθμό του αντισυνταγματάρχη ως το 1968. Το 1972 ο τότε ηγέτης Γκαμπριέλ Ραμαναντσόα σχημάτισε στρατιωτική κυβέρνηση, σε αντικατάσταση της κυβέρνησης του Φιλιμπέρ Τσιρανάνα. Στην κυβέρνηση αυτή ο Ρατσιμαντραβά ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών. Από τη θέση αυτή μπορούσε να χειραγωγεί το στρατό. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η ανατροπή του Ραμαναντσόα στις 5 Φεβρουαρίου του 1975. Ο Ρατσιμαντραβά ανέλαβε αρχηγός κράτους.
Δολοφονία
Έξι μέρες μετά την κατάληψη της εξουσίας, ο Ρστσιμαντραβά δολοφονήθηκε στις 8 μ.μ. της 11ης Φεβρουαρίου ενώ μετέβαινε στην οικία του με την προεδρική του λιμουζίνα από το προεδρικό μέγαρο. . Ο θάνατός του ανακοινώθηκε από τη νέα στρατιωτική επιτροπή, η οποία απέδωσε τη δολοφονία στα μέλη των Δημοκρατικών Δυνάμεων Ασφαλείας (Groupe Mobile de Police-GMP), η οποία ήταν μια ειδική αστυνομική μονάδα. . Μετά τη δολοφονία ξέσπασαν βίαιες ταραχές ανάμεσα σε εκείνους που υποστήριζαν τη στρατιωτική κυβέρνηση και στους υποστηρικτές του πρώην προέδρου Τσιρανάνα. Το 2006, με αφορμή την 31η επέτειο από τη δολοφονία του συνταγματάρχη, διεξήχθη διάσκεψη στη Μαδαγασκάρη για το θέμα αυτό. .
Επιπλέον ανάγνωση
L'assassinat du prιsident Ratsimandrava, Le Journal La Croix (1975). προεπισκόπηση άρθρου από εφημερίδα με θέμα τη δολοφονία του πολιτικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους της Μαδαγασκάρης Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Ευρωπαϊκός δεντροβάτραχος
Ο Ευρωπαϊκός δεντροβάτραχος, Hyla arborea (Linnaeus, 1758) είναι ένα είδος μικρού βατράχου της οικογένειας Hylidae, που απαντάται στην Ευρώπη. Βάσει πρόσφατων γενετικών μελετών ένας αριθμός taxa, που προηγουμένως αποτελούσαν υποείδη του H. arborea, πλέον αναγνωρίζονται ως είδη.
Περιγραφή
Οι Ευρωπαϊκοί δεντροβάτραχοι είναι μικροί, με τα αρσενικά να κυμαίνονται μεταξύ 32-43mm και τα θηλυκά μεταξύ 40-50mm σε ολικό μήκος. Συνήθως είναι πράσινοι, αλλά μπορεί να έχουν και γκρι χρώμα, ανάλογα με τη θερμοκρασία, την υγρασία ή τη διάθεσή τους. Τα θηλυκά έχουν λευκό λαιμό, ενώ τα αρσενικά έχουν χρυσό-καφέ λαιμό, με διπλωμένους του φωνητικούς σάκους τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμφίβια της Ελλάδας Κατηγορία:Αμφίβια της Ευρώπης Κατηγορία:Άνουρα
Πόλεμος των Τσιτσιμέκων
Ο Πόλεμος των Τσιτσιμέκων (1550–1590) ήταν η στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ της Ισπανικής Αυτοκρατορίας και της Συνομοσπονδίας των Τσιτσιμέκων, που έλαβε χώρα στην περιοχή που σήμερα είναι γνωστή ως Κεντρικό Μεξικανικό Οροπέδιο, αποκαλούμενη τότε από τους Ισπανούς κονκισταδόρες Η Μεγάλη Τσιτσιμέκα. Επίκεντρο των εχθροπραξιών ήταν η σημερινή περιοχή Μπαχίο (Bajío). Η σύγκρουση αυτή αποτέλεσε την πιο μακρόχρονη και δαπανηρή στρατιωτική εκστρατεία των Ισπανών κατακτητών εναντίον των ιθαγενών πληθυσμών της Μεσοαμερικής. Η σαρανταετής σύγκρουση διευθετήθηκε με τη σύναψη αρκετών συνθηκών ειρήνης με πρωτοβουλία των Ισπανών, που οδήγησαν τελικώς στην ειρήνευση της περιοχής και την εξορθολογισμένη ενσωμάτωση των ιθαγενών πληθυσμών στην κοινωνία της Νέας Ισπανίας.
Ο πόλεμος ξεκίνησε οκτώ χρόνια μετά το διετή πόλεμο των Ισπανών με τους Μιξτόνες, έναν επίσης ιθαγενή λαό, και μπορεί να θεωρηθεί μια συνέχεια της εξέγερσης των Μιξτόνων, καθώς οι συγκρούσεις δεν σταμάτησαν πραγματικά στο μεσοδιάστημα. Η διαφορά ήταν πως αυτή τη φορά οι ιθαγενείς Καξκάνες ήταν τώρα σύμμαχοι των Ισπανών. Ο πόλεμος των Τσιτσιμέκων έλαβε χώρα στις περιοχές που σήμερα αποτελούν τις μεξικανικές πολιτείες Σακατέκας, Γκουαναχουάτο, Αγουασκαλιέντες, Χαλίσκο, Κερέταρο, και Σαν Λουίς Ποτοσί.
Πρελούδιο
Στις 8 Σεπτεμβρίου 1546 οι ιθαγενείς κοντά στο λόφο Ελ Τσέρρο δε λα Μπούφα (τμήμα της σημερινής πόλης Σακατέκας), έδειξαν στον Ισπανό κονκισταδόρ Χουάν δε Τολόσα αρκετά κομμάτια μεταλλεύματος πλούσιου σε άργυρο. Τα νέα για άργυρο σύντομα απλώθηκαν σε όλη τη Νέα Ισπανία. Το όνειρο του γρήγορου πλουτισμού οδήγησε ένα μεγάλο αριθμό Ισπανών να μεταναστεύσουν από το νότιο Μεξικό στη σημερινή πόλη Σακατέκας, στην καρδιά της περιοχής με την ονομασία Μεγάλη Τσιτσιμέκα. Σύντομα δημιουργήθηκαν ορυχεία στις περιοχές Σαν Μαρτίν, Τσαλτσιουίτες, Αβίνο, Σομπρερέτε, Φρεσνίγιο, Μαζαπίλ και Νιέβες. Το έθνος των Τσιτσιμέκων απεχθανόταν τις διεισδύσεις των Ισπανών στην κυρίαρχη πατρογονική γη τους. Οι Ισπανοί στρατιώτες σύντομα ξεκίνησαν τις επιδρομές στην περιοχή των Τσιτσιμέκων για απόκτηση σκλάβων για τα ορυχεία. Επιπλέον, για τον εφοδιασμό και την επικοινωνία με τα ορυχεία μέσα και γύρω από την περιοχή Σακατέκας, νέοι δρόμοι ανοίχτηκαν από το Κερέταρο έως το Χαλίσκο, που διέσχιζαν τις περιοχές των Τσιτσιμέκων. Τα καραβάνια φορτωμένα αγαθά κατά μήκος των οδών αυτών αποτέλεσαν στόχο των Τσιτσιμέκων πολεμιστών.
Οι Τσιτσιμέκοι
Οι Τσιτσιμέκοι ήταν ιθαγενείς του σημερινού Μεξικού, με νομαδικό και ημινομαδικό τρόπο ζωής, που καταλάμβαναν το μεγάλο ερημικό λεκανοπέδιο που απλώνεται από τις σημερινές περιοχές Σαλτίγιο και Ντουράνγκο στα βόρεια έως τις περιοχές Κερέταρο και Γκουαδαλαχάρα στα νότια. Μέσα σε αυτή την περιοχή των περίπου 160.000 τετρ. χλμ. οι Τσιτσιμέκοι ζούσαν κυρίως από το κυνήγι και τη συλλογή καρπών, ιδιαίτερα οσπρίων του είδους μεσκίτ, βρώσιμων τμημάτων από φυτά αγαύης, του φρούτου τούνας (tunas) και φύλλων κάκτου. Σε ευνοϊκές περιοχές κάποιοι Τσιτσιμέκοι αποδίδονταν στην καλλιέργεια αραβόσιτου και λοιπών ειδών. Ο πληθυσμός των Τσιτσιμέκων είναι δύσκολο να υπολογιστεί, παρόλο που με βάση τη μέση πυκνότητα πληθυσμού των νομαδικών κοινωνιών πιθανόν αριθμούσαν περίπου 30.000-60.000 άτομα.
Οι Τσιτσιμέκοι ζούσαν σε μικρούς οικισμούς, που αποτελούνταν από πρωτόγονες οικίες ή φυσικά καταφύγια όπως σπηλιές, μετακινούμενοι συχνά από περιοχή σε περιοχή για κυνήγι και τροφή. Αναφέρονταν στον εαυτό τους ως Παιδιά του Ανέμου, ζώντας με έντονο το θρησκευτικό στοιχείο, σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον. Τα χαρακτηριστικά που ανέφεραν περισσότερο γι' αυτούς οι Ισπανοί ήταν ο ελαφρύς ρουχισμός τους, το ό,τι άφηναν τα μαλλιά τους μακριά, και το βάψιμο και στόλισμα με τατουάζ των σωμάτων τους. Συχνά τούς κατηγορούσαν για κανιβαλισμό, παρόλο που οι κατηγορίες αυτές έχουν αμφισβητηθεί, δεδομένου ότι οι Ισπανοί είχαν συμφέρον να παρουσιάζουν τους ιθαγενείς ως αγρίους, προκειμένου να δικαιολογήσουν τον εξαναγκασμό τους στο να δεχθούν τον Καθολικισμό κατά τη διάρκεια της λεγόμενης Μεξικανικής Ιεροεξέτασης.
Η Συνομοσπονδία των Τσιτσιμέκων αποτελούνταν από τέσσερα κύρια έθνη, τους Γκουατσιτσίλες, Πάμες, Γκουαμάρες, και Ζακατέκους. Τα έθνη αυτά είχαν αποκεντρωμένες κυβερνήσεις, αποτελώντας περισσότερο ανεξάρτητα κράτη. Εξαιτίας των αποκεντρωμένης πολιτικής δομής και ένωσης, οι εδαφικές επικράτειές τους επικαλύπτονταν και ενίσχυαν αλλήλους στις διάφορες επιδρομές τους.
Κατηγορία:Ιστορία του Μεξικού Κατηγορία:Ιστορία της Ισπανίας
Πάιονηρ 3
Το Πάιονηρ 3 ( Pioneer III Probe ) ήταν ένα διαστημικό σκάφος που ξεκίνησε στις 5:45:12 UTC στις 6 Δεκεμβρίου 1958 από την Αμερικάνικη Βαλλιστική Αντιπροσωπεία Βλημάτων Στρατού, σε συνδυασμό με την Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος (NASA). Αυτό το διαστημικό σκάφος προοριζόταν ως μια σεληνιακή αποστολή, αλλά δεν κατάφερε να πάει πέρα από το φεγγάρι και σε ηλιοκεντρική τροχιά, όπως είχε προγραμματιστεί, αλλά κατέληξε σε υψόμετρο 102.360 χιλιομέτρων προτού πέσει και πάλι στη Γη. Οι αναθεωρημένοι στόχοι του διαστημικού σκάφους ήταν για τη μέτρηση ακτινοβολίας στις Ζώνες Βαν Άλεν.
Αποστολή
Το σχέδιο πτήσης του Πάιονηρ 3 ήταν να περάσει δίπλα από το φεγγάρι μετά από 33,75 ώρες και στη συνέχεια να μπει σε ηλιακή τροχιά. Ωστόσο, ο κινητήρας έσβησε, λόγω έλλειψης καυσίμων, 3,7 δευτερόλεπτα μετά από την εκτόξευσή του και να εμποδίσει το διαστημικό σκάφος να φτάσει την ταχύτητα διαφυγής. Η γωνία ήταν περίπου 71 μοιρών αντί την προβλεπόμενη 68 μοιρών. Το διαστημικό σκάφος έφτασε σε υψόμετρο 102.360 χιλιομέτρων πριν πέσει πίσω στη Γη. Επανήλθε στη γήινη ατμόσφαιρα και κάηκε πάνω από την Αφρική στις 7 Δεκεμβρίου στις 19:51 UTC περίπου (14:51 EST). Το διαστημικό σκάφος επέστρεψε πληροφορίες για περίπου 25 ώρες από τις 38 ώρες της 6 λεπτά ταξιδιού. Τις υπόλοιπες 13 ώρες το σήμα δεν ήταν καλό λόγω της θέσης των δύο σταθμών παρακολούθησης. Η πληροφορίες που επέστρεψαν έδειξαν ότι η εσωτερική θερμοκρασία παρέμεινε περίπου 43° C κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της περιόδου.
Παρόλο που το Πάιονηρ 3 δεν μπόρεσε να προσεγγίσει τη Σελήνη, τα στοιχεία που μας έδωσε είχαν ιδιαίτερη αξία για τον Τζέιμς Βαν Άλεν. Το δεδομένα του Πάιονηρ 3, εκτός από τα δεδομένα από τις προηγούμενες αποστολές Explorer 1 και Explorer 3, οδήγησαν στην ανακάλυψη μιας δεύτερης ζώνης ακτινοβολίας γύρω από τη Γη. Η παγιδευμένη ακτινοβολία ξεκινά σε ύψος μερικών εκατοντάδων μιλίων από τη Γη (σε μία ζώνη που παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από το Σπούτνικ 2 και Σπούτνικ 3) και εκτείνεται για αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα στο διάστημα. Οι Ζώνες Βαν Άλεν γύρω από τη Γη παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά από τον Τζέιμς Βαν Άλεν, από τον οποίον πήραν και το όνομά τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Πάιονηρ Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1958
Βίνσεντ Σκιαβέλι
Ο Βίνσεντ Σκιαβέλι (Vincent Andrew "Vince" Schiavelli, 11 Νοεμβρίου 1948 - 26 Δεκεμβρίου 2005) ήταν Αμερικανός ηθοποιός ιταλικής καταγωγής. Έγινε γνωστός με τους ρόλους που ερμήνευσε κυρίως στις ταινίες Στη Φωλιά του Κούκου και Αόρατος Εραστής.
Βιογραφία
Το 1985 παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, την ηθοποιό Allyce Beasley (* 1954). Το 1987 γεννήθηκε ο γιος του Αντρέα και το 1988 πήρε διαζύγιο. Στις 23 Οκτωβρίου 1992 παντρεύτηκε την Carol Sue Mukhalian, μουσικοσυνθέτης και αρπιστής του Seattle Symphony Orchestra.
Εγκαταστάθηκε στο χωριό στο Πόλιτζι Τζενερόζα της Σικελίας/Ιταλία, την πατρίδα του παππού και της γιαγιάς του οι οποίοι είχαν μεταναστέψει στην Αμερική. Σε ηλικία 57 χρονών, ο Βίνσεντ Σκιαβέλι πέθανε στο σπίτι του στο Πόλιτζι Τζενερόζα από καρκίνο των πνευμόνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί
Air Koryo
Ο εθνικός αερομεταφορέας της Βόρειας Κορέας είναι η Air Koryo Korean Airways (προηγούμενη ονομασία Τσοσόν Μινχάνγκ, με συντμημένη ονομασία Air Koryo). Ιδιοκτήτης και κάτοχος είναι η κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας. Η Air Koryo εκτελεί προγραμματισμένες διεθνείς πτήσεις στην Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη, αλλά και ορισμένες ναυλωμένες (τσάρτερ) πτήσεις. Η έδρα (και βάση της) είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Σουνάν (FNJ) στην πρωτεύουσα της Βόρειας Κορέας, Πιονγκγιάνγκ. Η διοίκηση της Air Koryo είναι στο προάστιο Σουνάν της Πιονγιάνγκ, και έχει γραφεία στο Βερολίνο, το Μακάου, τη Μόσχα, στη Μπανγκόκ, στο Πεκίνο και τη Σενγιάνγκ. Εγκεκριμένοι ταξιδιωτικοί πράκτορες βρίσκονται στη Σιγκαπούρη, το Τόκιο και το Χονγκ Κονγκ.