cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μερόη
Πρώτη Μεροϊτική Περίοδος (542–315 π.Χ.)
Οι ανασκαφές αποκάλυψαν στοιχεία ταφών σημαντικών και υψιλόβαθμων Κουσιτών, από την Περίοδο Νάπαταν (περίπου 800 – 280 π.Χ.) στην περιοχή του οικισμού που ονομάζεται Δυτικό νεκροταφείο. Η σημασία της πόλης σταδιακά αυξήθηκε από την αρχή της Μεροϊτικής Περιόδου, ιδιαίτερα από τη βασιλεία του Αρακαμάνι (περίπου 280 π.Χ.) όταν ο βασιλικός ταφικός χώρος μεταφέρθηκε στην Μερόη από τη Νάπατα (Τζεμπέλ Μπαρκάλ). Στις πυραμίδες της Μερόης θάφτηκαν οι βασιλείς και οι βασίλισσες της Μερόης περίπου από το 300 π.Χ. έως το 350 μ.Χ..
Δεύτερη Μεροϊτική Περίοδος (3ος αιώνας π.Χ.)
μικρογραφία| Ο «Βασιλιάς Τοξότης», άγνωστος βασιλιάς της Μερόης, 3ος αιώνας π.Χ. Εθνικό Μουσείο του Σουδάν Η έδρα της κυβέρνησης και το βασιλικό παλάτι βρίσκονται στη Μερόη. Βασιλιάδες και πολλές βασίλισσες είναι θαμμένοι εκεί, στο Νότιο Νεκροταφείο. Το μόνο σημαντικό στη Νάπατα είναι ο Nαός Amun. Ο πρώτος βασιλιάς αυτής της περιόδου είναι ο Aktisanes (αρχές 3ου αι. π.Χ.) και τελευταίος βασιλιάς ο Sabrakamani (α' μισό 3ου αι. π.Χ.).
Τρίτη Μεροϊτική Περίοδος (270 π.Χ.-1ος αιώνας μ.Χ.)
Η έδρα της κυβέρνησης και το βασιλικό παλάτι βρίσκονται στη Μερόη. Οι βασιλιάδες θάβονται στην πόλη, στο βόρειο νεκροταφείο και οι βασίλισσες στο δυτικό νεκροταφείο. Η μόνη σημασία της Νάπατε είναι ο ναός Amun. Η Μερόη ανθίζει και πολλά οικοδομικά έργα αρχίζουν να εκτελούνται. Ο πρώτος βασιλιάς της περιόδου είναι ο Arakamani (270–260 π.Χ.), ο τελευταίος ηγεμόνας είναι η βασίλισσα Amanitore (μέσα με τέλη 1ου αιώνα μ.Χ.).
Στους τάφους της περιοχής βρέθηκαν πολλά όμορφα κτερίσματα αυτής της περιόδου.
Σύγκρουση με τη Ρώμη
Η κατάκτηση της Αιγύπτου από τη Ρώμη προκάλεσε την αντίδραση της Μερόης με συνοριακές αψιμαχίες και επιδρομές πέρα από τα ρωμαϊκά σύνορα. Το 23 π.Χ., ο Ρωμαίος κυβερνήτης της Αιγύπτου, Πόπλιος Πετρώνιος, για να τερματίσει τις επιδρομές των Μεροϊτών, εισέβαλε στη Νουβία, ως αντίποινα σε μια επίθεση των Νουβίων στη νότια Αίγυπτο, λεηλατώντας το βόρειο τμήμα της περιοχής και τη Νάπατα (22 π.Χ.) πριν την επιστροφή του στην Ρώμη. Η απάντηση ήρθε από τους Νουβίους, οι οποίοι πέρασαν τα νότια σύνορα της Αιγύπτου και λεηλάτησαν πολλά αγάλματα (και όχι μόνο) από τις αιγυπτιακές πόλεις κοντά στον πρώτο καταρράκτη του Νείλου στο Ασουάν. Οι ρωμαϊκές δυνάμεις ανέκτησαν πολλά από τα αγάλματα άθικτα αργότερα, και άλλα μετά τη συνθήκη ειρήνης που υπογράφηκε το 22 π.Χ. μεταξύ της Ρώμης και της Μερόης, από τον Αύγουστο και τον Αμανιρένα, αντίστοιχα. Ένα λεηλατημένο κεφάλι όμως, από ένα άγαλμα του αυτοκράτορα Αυγούστου, θάφτηκε κάτω από τα σκαλιά ενός ναού. Σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. μικρογραφία| Ανάγλυφο του Kandake Amanitore, περίπου 50 μ.Χ. Η επόμενη καταγεγραμμένη επαφή μεταξύ Ρώμης και Μερόης ήταν το φθινόπωρο του 61 μ.Χ. . Ο αυτοκράτορας Νέρων έστειλε μια ομάδα Πραιτωριανών στρατιωτών υπό τη διοίκηση ενός τριβούνου και δύο εκατόνταρχων. Όταν έφτασαν στην πόλη Μερόη, τους συνόδευσαν στον Λευκό Νείλο μέχρι να συναντήσουν τους βάλτους του Sudd. Με αυτόν τον τρόπο μπήκαν όρια στην ρωμαϊκή διείσδυση στην Αφρική.
Η περίοδος μετά την εκστρατεία του Πετρώνιου χαρακτηρίζεται από άφθονα εμπορικά ευρήματα σε διάφορες τοποθεσίες της Μερόης. Ο αρχαιολόγος L.P. Kirwan παρέχει μια σύντομη λίστα ευρημάτων από αρχαιολογικούς χώρους σε αυτή τη χώρα. Ωστόσο, το βασίλειο της Μερόης άρχισε να ξεθωριάζει ως δύναμη από τον 1ο ή 2ο αιώνα μ.Χ., αποδυναμωμένο από τον πόλεμο με τη Ρωμαϊκή Αίγυπτο και την επιδείνωση της παραδοσιακής της βιομηχανίας.
Η Μερόη αναφέρεται συνοπτικά στο έργο Περίπλους τη Ερυθράς Θάλασσας τον 1ο αιώνα μ.Χ. :
Τέταρτη Μεροϊτική περίοδος (1ος αιώνας-4ος αιώνας μ.Χ.)
μικρογραφία| Λυχνία με λαβή σε σχήμα αλόγου, από την πυραμίδα της βασίλισσας Amanikhatashan στη Μερόη (περ. 62-γ.85 μ.Χ.). Μουσείο Καλών Τεχνών, Βοστώνη μικρογραφία| Κολιέ από τη Μερόη. 50–320 μ.Χ. Μουσείο Καλών Τεχνών, Βοστώνη. Έτσι σβήνει ο Μεροϊτικός Πολιτισμός. Οι βασιλιάδες θάφτηκαν στη Μερόη στο βόρειο νεκροταφείο και οι βασίλισσες στο δυτικό νεκροταφείο. Το 350 μ.Χ. η Μερόη καταστράφηκε από το Αξούμ. Ο πρώτος βασιλιάς της τέταρτης περιόδου ήταν ο Shorkaror (1ος αιώνας μ.Χ.), ενώ οι τελευταίοι ηγεμόνες θεωρείται ότι ήταν ο βασιλιάς Yesebokheamani ή ο βασιλιάς Talakhidamani τον 4ο αιώνα μ.Χ. .
Μια στήλη του Ge'ez ενός ανώνυμου ηγεμόνα του Βασιλείου του Aξούμ που θεωρείται ως Εζάνα βρέθηκε στην τοποθεσία Μερόη. Από την περιγραφή του στα ελληνικά, ότι ήταν «Βασιλιάς των Αξουμιτών και των Ομεριτών », (δηλαδή του Αξούμ και του Χιμιάρ ) είναι πιθανό ότι αυτός ο βασιλιάς κυβέρνησε γύρω στο 330 μ.Χ. . Μια άλλη επιγραφή στα ελληνικά, που βρίσκεται σε στήλη, αποδίδει τα βασιλικά δικαιώματα του Εζάνα. μικρογραφία|Ελληνική επιγραφή του Εζάνα. Ενώ ορισμένοι ειδικοί ερμηνεύουν αυτές τις επιγραφές ως απόδειξη ότι οι Αξουμίτες κατέστρεψαν το βασίλειο της Μερόης, άλλοι σημειώνουν ότι τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν μια οικονομική και πολιτική παρακμή στη Μερόη περίπου το 300 μ.Χ. . Επιπλέον, ορισμένοι θεωρούν τη στήλη ως στρατιωτική βοήθεια από το Αξουμ στη Μερόη για να καταπνίξουν την εξέγερση των Nuba. Ωστόσο, δεν υπάρχουν επί του παρόντος οριστικά στοιχεία και αποδείξεις για το ποια άποψη είναι σωστή.
Η Μερόη στον εβραϊκό θρύλο
Η εβραϊκή προφορική παράδοση υποστηρίζει ότι ο Μωυσής, όταν ήταν νέος, είχε οδηγήσει μια αιγυπτιακή στρατιωτική αποστολή στο Σουδάν (Κους), μέχρι και την πόλη Μερόη, η οποία τότε ονομαζόταν Σαβά. Η πόλη χτίστηκε κοντά στη συμβολή δύο μεγάλων ποταμών, περιβαλλόταν από ένα τρομερό τείχος και κυβερνήθηκε από έναν αποστάτη βασιλιά. Για να διασφαλίσει την ασφάλεια των αντρών του που διέσχισαν την έρημη χώρα, ο Μωυσής είχε σκεφτεί ένα τέχνασμα: ο αιγυπτιακός στρατός θα κουβαλούσε μαζί του καλάθια με σπαθιά, το καθένα από τα οποία περιείχε και μια ίβιδα, τις οποίες θα απελευθέρωναν μόνο όταν πλησίαζαν τη χώρα του εχθρού. Ο σκοπός αυτού του τεχνάσματος ήταν τα πουλιά να σκοτώσουν τα θανατηφόρα φίδια που βρίσκονταν παντού σ' αυτή τη χώρα. Μετά από μια επιτυχημένη πολιορκία, η κόρη του βασιλιά παρέδωσε την πόλη στον Μωυσή αφού την είχε διαβεβαιώσει με όρκο ότι εάν τον βοηθούσε να υποτάξει την πόλη, θα παντρεύονταν.
Πολιτισμός
μικρογραφία| Μεροϊτική γραφή Η Μερόη ήταν το κέντρο ενός ακμάζοντος βασιλείου του οποίου ο πλούτος επικεντρωνόταν γύρω από μια ισχυρή βιομηχανία σιδήρου, καθώς και γύρω από το διεθνές εμπόριο με την Ινδία και την Κίνα. Η κατεργασία μετάλλων πιστεύεται ότι γινόταν στη Μερόη, πιθανώς μέσω καμινιών και υψικάμινων, και ο Archibald Sayce, ασσυριολόγος, φέρεται να την αναφέρει ως «το Μπέρμιγχαμ της Αφρικής», λόγω της τεράστιας παραγωγής και εμπορίου σιδήρου (η διαμάχη αυτή είναι ένα θέμα συζήτησης στη σύγχρονη επιστήμη).
Ο συγκεντρωτικός έλεγχος της παραγωγής και η κατανομή κάποιων τεχνών και βιοτεχνιών της Μεροϊτικής αυτοκρατορίας μπορεί να είχαν σημαντικό πολιτικό αντίκτυπο με την βιομηχανία σιδήρου και την κεραμική να λαμβάνουν την περισσότερη προσοχή. Οι μεροϊτικοί οικισμοί ήταν εξοικειωμένοι με τη νοοτροπία της σαβάνας, με μόνιμους και εφήμερους γεωργικούς οικισμούς, εκμεταλλεύονταν τις βροχερές περιοχές και τα μέσα επιβίωσης που τους παρείχε αυτή η νοοτροπία.
Εκείνη την εποχή, ο σίδηρος ήταν ένα από τα πιο σημαντικά μέταλλα παγκοσμίως και οι μεταλλουργοί της Μερόης ήταν από τους καλύτερους στον κόσμο. Η Μερόη εξήγαγε επίσης υφάσματα και κοσμήματα. Τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα τους βασίζονταν στο βαμβάκι και η εργασία σε αυτό το προϊόν έφτασε στο ύψηστο επίπεδο στη Νουβία γύρω στο 400 π.Χ. . Επιπλέον, η Νουβία ήταν πολύ πλούσια σε χρυσό. Είναι πιθανό ότι η Νουβία πήρε το όνομά της από την αιγυπτιακή λέξη για το χρυσό, nub. Το εμπόριο «εξωτικών» ζώων σε νοτιότερες περιοχές της Αφρικής ήταν ένα άλλο χαρακτηριστικό της οικονομίας τους.
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η κεραμική ήταν μια άλλη διαδεδομένη και εξέχουσα βιομηχανία στο βασίλειο της Μερόης. Μια ισχυρή παράδωση στον κεντρικό Νείλο ήταν η παραγωγή εκλεκτών και περίτεχνων διακοσμητικών ειδών. Η κοινωνική σημασία τέτοιων παραγωγών είναι σημαντική και πιστεύεται ότι τα προϊόντα χρησιμοποιούνταν σε νεκρικές τελετές. Η μακρά ιστορία των εισαγόμενων προϊόντων στη Μεροϊτική αυτοκρατορία και η επακόλουθη διανομή τους παρέχει μια εικόνα για την κοινωνική και πολιτική λειτουργία αυτού του κράτους. Ο κύριος και καθοριστικός παράγοντας της παραγωγής αποδόθηκε στην ύπαρξη εργατικού δυναμικού παρά στην κατοχή γης. Η πολιτική εξουσία και δύναμη συνδέθηκαν με τον έλεγχο των ανθρώπων και όχι με τον έλεγχο του εδάφους.
Ο υδροτροχός saqiyah χρησιμοποιούνταν για τη μετακίνηση του νερού, καθώς και για την άρδευση, για την αύξηση της παραγωγής.
Οι ηγεμόνες της Μερόης έλεγχαν την κοιλάδα του Νείλου από βορρά προς νότο, σε μια απόσταση σε ευθεία μεγαλύτερη από 1000 χλμ., την περίοδο της αιχμής της.
Ο βασιλιάς της Μερόης ήταν ένας αυταρχικός ηγέτης που μοιραζόταν την εξουσία του μόνο με τη Βασίλισσα Μητέρα ή Candace. Ωστόσο, ο ρόλος της Βασίλισσας παραμένει σκοτεινός. Η διοίκηση αποτελούνταν μεταξύ άλλων από τον ταμία, τους σφραγιδοφόρους, τους αρχιγραφείς και τους αρχηγούς αρχιγραφείς.
Αν και οι κάτοικοι της Μερόης είχαν νότιες θεότητες όπως ο Apedemak, ο γιος του με μορφή λιονταριού Σεκχμέτ (ή Μπαστέτ, ανάλογα με την περιοχή), συνέχισαν επίσης να λατρεύουν τους αρχαίους αιγυπτιακούς θεούς που είχαν φέρει μαζί τους. Μεταξύ αυτών των θεοτήτων ήταν οι Άμων, Tεφνούτ, Ώρος, Ίσις, Θωθ και Σατέτ, αν και σε μικρότερο βαθμό.
Η παρακμή της βασιλικής εξουσίας και η διάσπαση του Μεροϊτικού κράτους τον 3ο και 4ο αιώνα μ.Χ. θεωρείται ότι είχαν ως κύρια αιτία την κατάρρευση του εξωτερικού εμπορίου με άλλα κράτη της κοιλάδας του Νείλου.
Γλώσσα
μικρογραφία| Σφραγίδα ή δαχτυλίδι αντίχειρα σε μορφή τριών βασιλικών δέλτων (που περικλείουν μοτίβο κουκκίδων). Η καθεμία έχει στην πάνω πλευρά δύο λοφία με στρογγυλό τελείωμα. Φαγιάντσα. Από τη Μερόη. Μεροϊτική περίοδος. Μουσείο Αιγυπτιακής Αρχαιολογίας Petrie Στη Μερόη και στο Σουδάν χρησιμοποιούσαν την μεροϊτική γλώσσα κατά τη Μεροιτική περίοδο (χρονολογείται από το 300 π.Χ.). Εξαφανίστηκε περίπου το 400 μ.Χ. Η μεροϊτική γραφή αποτελείται από δύο συστήματα γραφής: τη μεροϊκή συνεχή γραφή, όπου γινόταν χρήση γραφίδας και χρησιμοποιούνταν για τη γενική τήρηση αρχείων και τη μεροϊκή ιερογλυφική, η οποία σκαλιζόταν σε πέτρα και χρησιμοποιήθηκε για βασιλικά ή θρησκευτικά έγγραφα. Λόγω της σπανιότητας των δίγλωσσων κειμένων, η δεύτερη δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί πλήρως. Η παλαιότερη επιγραφή σε μεροϊκή ιερογλυφική γραφή χρονολογείται μεταξύ 180–170 π.Χ. και βρέθηκε χαραγμένη στο ναό της βασίλισσας Shanakdakhete. Η μεροϊκή συνεχής γράφεται οριζόντια και διαβάζεται από τα δεξιά προς τα αριστερά όπως όλες οι σημιτικές γλώσσες.
Η αιγυπτιακή γραφή αντικαταστάθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ., από το νέο ιθαγενές αλφάβητο, το Μεροϊτικό, αποτελούμενο από είκοσι τρία γράμματα. Η μεροϊτική γραφή είναι μια αλφαβητική γραφή με προέλευση από τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά, που χρησιμοποιήθηκαν για τη συγγραφή της μεροϊτικής γλώσσας του Βασιλείου του Κους. Η πρώτη εμφάνιση υπολογίζεται τον 2ο αιώνα π.Χ., με ανάπτυξη από την Περίοδο Νάπαταν (περίπου το 700 – 300 π.Χ.). Για ένα διάστημα, χρησιμοποιήθηκε επίσης για τη συγγραφή της νουβικής γλώσσας των διαδόχων Νουβικών βασιλείων.
Αρχαιολογία
δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ| Σχέδιο του χώρου της Βόρειας πυραμίδας στη Μερόη. Ο τόπος της Μερόης έγινε γνωστός στους Ευρωπαίους το 1821 από τον Γάλλο ορυκτολόγο Frédéric Cailliaud (1787–1869), ο οποίος δημοσίευσε μια εικονογραφημένη έκδοση μεγάλου σχήματος που περιγράφει τα ερείπια. Το έργο του περιελάμβανε την πρώτη δημοσίευση της νοτιότερης γνωστής λατινικής επιγραφής.
Όπως αναφέρει ο Margoliouth στην Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα του 1911, ανασκαφές μικρής κλίμακας πραγματοποιήθηκαν το 1834, με επικεφαλής τον Τζουζέπε Φερλίνι, ο οποίος, όπως δηλώνει ο Margoliouth, «ανακάλυψε (ή ισχυρίστηκε ότι ανακάλυψε) διάφορες αρχαιότητες, κυρίως με τη μορφή κοσμημάτων, που βρίσκονται τώρα στα μουσεία του Βερολίνου και του Μονάχου». Ο Margoliouth συνεχίζει,
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Βενζαζεπίνη
H (1-υδρο-1-)βενζαζεπίνη (αγγλικά 1H-1-benzazepine)  είναι ετεροκυκλική αρωματική οργανική ένωση με μοριακό τύπο C10H9N. Δομικά αποτελελείται από ένα αννουλικό σύστημα δύο (2) συμπυκνωμένων δακτυλίων [δηλαδή με δύο (2) κοινά άτομα], και πιο συγκεκριμένα, ενός βενζολικού δακτυλίου και ενός αζεπινικού δακτυλίου. Ο βενζολικός δακτύλιος είναι αρωματικός, ενώ ο αζεπινικός είναι μη αρωματικός συζυγής ακόρεστος αζωτούχος επταμελής ετεροκυκλικός δακτύλιος.Συγκεκριμένα, η 1-υδρο-1-βενζαζαεπίνη είναι ένα από τα ισομερή «μητρικά» βενζαζεπίνια. Εκτός από τα «μητρικά» βενζαζεπίνια, ο όρος επεκτείνεται και σε μια σειρά «θυγατρικά» τους παράγωγα, που μαζί με τα «μητρικά» συνονομάζονται συλλήβδην «βενζαζεπίνια».
Αναφορές
Κατηγορία:C10 Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές αμίνες Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες
Ασία (αποσαφήνιση)
Η Ασία είναι ήπειρος της Γης. Το όνομά της μπορεί επίσης να αναφέρεται:
Φράγκο της Ρουάντα και του Μπουρούντι
Το φράγκο ήταν νόμισμα που εκδόθηκε για τις Βελγικές αποικίες της Ρουάντα και του Μπουρούντι το 1960 και αντικαταστάθηκε το 1964 από τα αντίστοιχα εθνικά νομίσματα.
Ιστορία
Η Γερμανική Αυτοκρατορία απώλεσε τις αποικίες Ρουάντα και  Μπουρούντι το 1916 οι οποίες ήρθαν υπό τον έλεγχο του Βελγίου υπό τους όρους που όριζε η Κοινωνία των Εθνών. Από τότε και έως το 1960 το νόμισμα που ήταν σε χρήση στα εδάφη αυτά ήταν το φράγκο του Βελγικού Κονγκό. Το 1960 υιοθετείται το φράγκο της Ρουάντα και του Μπουρούντι και μόλις 4 χρόνια μετά, το 1964 ως επακόλουθο της διακήρυξης της ανεξαρτησίας των δύο αυτών χωρών αντικαθίσταται από τα αντίστοιχα εθνικά νομίσματα του φράγκου της Ρουάντα και του φράγκου του Μπουρούντι.
Κέρματα
Μεταξύ των ετών 1960 και 1964 εκδόθηκε ένα και μοναδικό κέρμα με ονομαστική αξία 1 φράγκου.
Χαρτονομίσματα
Το 1964 εκδόθηκαν χαρτονομίσματα με ονομαστικές αξίες των 5, 10, 20, 50, 100, 500 και 1000 φράγκων. Μετά την υιοθέτηση των εθνικών τους νομισμάτων οι δυο χώρες επιτύπωσαν τα χαρτονομίσματα με κατάλληλη σήμανση ώστε να ξεχωρίζουν ποια από αυτά  ήταν για χρήση για το Μπουρούντι και ποια για την Ρουάντα με σκοπό να συνεχίσουν να κυκλοφορούν στις δύο χώρες αυτές και μετά την έλευση των εθνικών τους νομισμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Ρουάντα Κατηγορία:Μπουρούντι
Άγιος Αυτόνομος
Ο Άγιος Αυτόνομος (πέθανε το 313) ήταν χριστιανός μάρτυρας. Λέγεται πως ήταν Ιταλός επίσκοπος που δραπέτευσε τον διωγμό του Διοκλητιανού μεταναστεύοντας στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας. Δίδαξε τον Χριστιανισμό στην περιοχή, υπηρέτησε ως πρώτος επίσκοπος του Βιθυνίου, και στη συνέχεια μαρτύρησε.
Εορτάζεται στις 12 Σεπτεμβρίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Περαιτέρω ανάγνωση
Αυτονομος
Οικονομία της Λιθουανίας
Η οικονομία της Λιθουανίας είναι η μεγαλύτερη οικονομία μεταξύ των τριών κρατών της Βαλτικής. Η Λιθουανία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της είναι το υψηλότερο στα κράτη της Βαλτικής. Η Λιθουανία ανήκει στην ομάδα των πολύ υψηλών χωρών ανάπτυξης και είναι μέλος του ΠΟΕ και του ΟΟΣΑ. Η Λιθουανία ήταν η πρώτη χώρα που κήρυξε ανεξαρτησία από τη Σοβιετική Ένωση το 1990 και μεταφέρθηκε γρήγορα από τον κεντρικό σχεδιασμό σε μια οικονομία της αγοράς, εφαρμόζοντας πολλές φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις. Απόλαυσε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης μετά την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με τα άλλα κράτη της Βαλτικής, που οδήγησαν στην έννοια της τίγρης της Βαλτικής. Η οικονομία της Λιθουανίας (ΑΕΠ) αυξήθηκε περισσότερο από 500% από την ανάκτηση της ανεξαρτησίας του το 1990. Το ήμισυ του εργατικού δυναμικού στα κράτη της Βαλτικής, το οποίο ανέρχεται σε 3,3 εκατομμύρια ζουν στη Λιθουανία, περίπου 1,4 εκατομμύρια.
Η αύξηση του ΑΕΠ έφτασε στο αποκορύφωμά της το 2008 και πλησιάσε τα ίδια επίπεδα το 2018. Όπως και με τα άλλα κράτη της Βαλτικής, η λιθουανική οικονομία υπέστη μια βαθιά ύφεση το 2009, με το ΑΕΠ να πέφτει σχεδόν κατά 15%. Μετά από μια σοβαρή ύφεση, η οικονομία της χώρας άρχισε να δείχνει σημάδια ανάκαμψης ήδη το 3ο τρίμηνο του 2009 και επέστρεψε στην ανάπτυξη το 2010 με θετικό 1,3 αποτέλεσμα και με ανάπτυξη 6,6 % κατά το πρώτο εξάμηνο του 2011. Η χώρα είναι μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες η ΕΕ. Η αύξηση του ΑΕΠ έχει ξαναρχίσει από το 2010, αν και με βραδύτερο ρυθμό από ό, τι πριν από την κρίση. Η επιτυχία της εξουδετέρωσης της κρίσης αποδίδεται στην πολιτική λιτότητας της λιθουανικής κυβέρνησης.
Η Λιθουανία έχει υγιή δημοσιονομική θέση. Ο προϋπολογισμός του 2017 είχε ως αποτέλεσμα πλεόνασμα 0,5%, το ακαθάριστο χρέος σταθεροποιείται περίπου στο 40% του ΑΕΠ. Ο προϋπολογισμός παρέμεινε θετικός το 2017 και αναμένονταν να συμβεί και το 2018.
Η Λιθουανία κατατάσσεται στην 11η θέση στον κόσμο στο Ευρετήριο Ευκολίας των Επιχειρήσεων που καταρτίστηκε από τον Όμιλο της Παγκόσμιας Τράπεζας και η 16η από τις 178 χώρες του Δείκτη Οικονομικής Ελευθερίας, μετρούμενη από το The Heritage Foundation. Κατά μέσο όρο, περισσότερο από το 95% όλων των άμεσων ξένων επενδύσεων στη Λιθουανία προέρχεται από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Σουηδία είναι ιστορικά ο μεγαλύτερος επενδυτής με 20% - 30% όλων των Άμεσων Ξένων Επενδύσεων στη Λιθουανία. οι οποίες αυξήθηκαν το 2017, φθάνοντας στον υψηλότερο αριθμό των επενδυτικών έργων που έχουν καταγραφεί ποτέ. Το 2017, η Λιθουανία ήταν τρίτη χώρα, μετά την Ιρλανδία και τη Σιγκαπούρη από τη μέση αξία εργασίας των επενδυτικών προγραμμάτων.
Με βάση τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, η Λιθουανία συγκαταλέγεται στις 5 κορυφαίες χώρες στον κόσμο με μεταδευτεροβάθμια (τριτοβάθμια) εκπαίδευση. Το μορφωμένο εργατικό δυναμικό προσέλκυσε επενδύσεις, ιδίως στον τομέα των ΤΠΕ τα τελευταία χρόνια. Η κυβέρνηση της Λιθουανίας και η Τράπεζα της Λιθουανίας απλοποίησαν τις διαδικασίες απόκτησης αδειών για τις δραστηριότητες ιδρυμάτων ηλεκτρονικού χρήματος και πληρωμών. κάνοντας την θέση της χώρας ως μια από τις πιο ελκυστικές για τις πρωτοβουλίες FinTech στην ΕΕ.
Ιστορία της οικονομίας
Η ιστορία της Λιθουανίας μπορεί να χωριστεί σε επτά μεγάλες περιόδους. Όλες οι περίοδοι έχουν κάποια ενδιαφέροντα και σημαντικά γεγονότα που επηρέασαν την οικονομική κατάσταση της χώρας εκείνη την εποχή.
Μαρία της Σουηβίας
Η Μαρία της Σουηβίας (Αρέτσο, 3 Απριλίου 1201 - 29 Μαρτίου 1235) μέλος του Οίκου των Χοενστάουφεν ήταν τρίτη κόρη και παιδί του Φιλίππου της Σουηβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας, κόρης του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ισαάκιου Β΄ Άγγελου. Η Μαρία έμεινε ορφανή και από τους δύο γονείς σε ηλικία μόλις 7 ετών, όταν ο πατέρας της δολοφονήθηκε από τον Όθωνα Η΄ δούκα της Βαυαρίας και η μητέρα της πέθανε αμέσως μετά στη γέννα της μικρότερης αδελφής της, που δεν επέζησε.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ δούκα της Βραβάντης (στο σημερινό Βέλγιο) και μαζί του απέκτησε:
Η Μαρία της Σουηβίας πέθανε στο Λέουβεν πέντε μέρες πριν τα 34α γενέθλια της (29 Μαρτίου 1235)· σε έξι μήνες ο σύζυγός της διαδέχθηκε τον πατέρα του σαν δούκας της Βραβάντης και της Λοθαρίας (Λοτιέ).
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν
Λαϊδούλφος της Κάπουα
Ο Λαϊδούλφος, Laidulf, ιταλικά: Laidolfo (άκμασε 994 - 999) από τον Οίκο της Κάπουα ήταν γιος, πιθανώς ο νεότερος ή ο δεύτερος νεότερος, του Πάντουλφ Α΄ του Σιδηροκέφαλου πρίγκιπα των Μπενεβέντο, Κάπουα, Σαλέρνο, Σπολέτο & Καμερίνο και της Αλοάρας.
Βιογραφία
Πιθανότατα δεν περίμενε ποτέ να κληρονομήσει πολλά, ειδικά με τα πολλά εξαδέλφια του να συναγωνίζονται για τις νόμιμες κληρονομιές τους. Ήταν κόμης του Tεάνo και ενεπλάκη στη δολοφονία του αδελφού του, Λάντενουλφ Β΄, και του αρχιεπισκόπου του Μπενεβέντo το 993.
Διαδέχτηκε τον αδελφό του ως πρίγκιπας της Κάπουα. Το 994 έδωσε το Σαντ'Άντζελo στο Aσπράνo στον Mάνσo ηγούμενο του Moντεκασίνo και ορκίστηκε να υπερασπίζεται για πάντα τη δικαιοδοσία του ηγουμένου. Το 999 ο βασιλιάς Όθων Γ΄ της Γερμανίας ήλθε για να εκδικηθεί τη δολοφονία τού συμμάχου του Λάντενουλφ Β΄. Απομάκρυνε τον Λαϊδούλφος από την εξουσία, τον πήρε αιχμάλωτο στη Γερμανία και τοποθέτησε τον Άντεμαρ στον θώκο της Κάπουα.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα
Φρειδερίκος Λουδοβίκος του Τσβάιμπρυκεν
Ο Φρειδερίκος-Λουδοβίκος, γερμ. Friedrich-Ludwig (27 Οκτωβρίου 1619 - 11 Απριλίου 1681) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόμης του Λάντσμπεργκ (1645-81) και μετά του Τσβάιμπρυκεν (1661-81).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χαϊδελβέργη και ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου-Καζιμίρ κόμη του Λάντσμπεργκ και της Αιμιλίας-Αντβερπιάνας των Νασσάου, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης.
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1645 και τον διαδέχθηκε, αλλά το Λάντσμπεργκ ήταν κατεστραμμένο από τον Τριακονταετή Πόλεμο. Συνέβαλλε σε μικρό βαθμό στην προσπάθεια ανασυγκρότησης και προώθησε το εμπόριο για να σταθεροποιηθεί η κατάσταση.
Απεβίωσε στο κάστρο Λάντσμπεργκ, κοντά στο Όμπερμοσχελ, το 1681. Δεν είχε επιζόντα άρρενα τέκνα από τον πρώτο του γάμο και ο δεύτερος ήταν μοργανατικός, έτσι οι από αυτόν τον γάμο απόγονοι εξαιρούντο της διαδοχής. Έτσι τον διαδέχθηκε ο γιος του εξαδέλφου του, ο Κάρολος ΙΑ΄ της Σουηδίας.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ηρακλείτσα Σερρών
Η Ηρακλείτσα είναι κατηργημένος οικισμός του σημερινού Δήμου Αμφίπολης του Νομού Σερρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Αμφίπολης
Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία
Η Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, κοινώς γνωστή ως μεσοπολεμική Πολωνία, αναφέρεται στην Πολωνία στο διάστημα του μεσοπολέμου, ανάμεσα στον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1918–1939). Επίσημα γνωστή ως Δημοκρατία της Πολωνίας (Rzeczpospolita Polska), μερικές φορές και ως Κοινοπολιτεία της Πολωνίας, το πολωνικό κράτος επανιδρύθηκε το 1918 ως επακόλουθο του Α΄ ΠΠ. Μετά από διάφορες περιφερειακές συγκρούσεις, τα σύνορα της Πολωνίας καθορίστηκαν το 1922.
Γειτνίαζε με την Τσεχοσλοβακία, τη Γερμανία, την Ελεύθερη Πόλη του Ντάντσιχ, τη Λιθουανία, τη Λετονία, τη Ρουμανία και την ΕΣΣΔ. Είχε πρόσβαση στη θάλασσα από μια μικρή λωρίδα ακτογραμμής με κύριο λιμάνι τη Γκντίνια. Για ένα μικρό διάστημα το 1939 (Μάρτιος-Αύγουστος) συνόρευε και με την Ουγγαρία, συγκεκριμένα με το ουγγρικό κυβερνείο της Υποκαρπαθίας. Η δημοκρατία καταργήθηκε το 1939, όταν δέχθηκε εισβολή από τη Ναζιστική Γερμανία, τη Σοβιετική Ένωση και τη Σλοβακική Δημοκρατία, σηματοδοτώντας την αρχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 1938, η Δεύτερη Δημοκρατία ήταν το έκτο μεγαλύτερο κράτος της Ευρώπης. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921, ο πληθυσμός έφτανε τα 27.2 εκατομμύρια και το 1939, πριν το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αυξήθηκε περίπου στα 35.1 εκατομμύρια. Σημαντικό μέρος του πληθυσμού της χώρας αποτελούταν από μειονότητες: 13.9% Ρουθήνιοι, 10% Εβραίοι Ασκενάζι, 3.1% Λευκορώσοι, 2.3% Γερμανοί και Τσέχοι-Λιθουανοί 3.4%. Την ίδια εποχή, ένας σημαντικός αριθμός Πολωνών ζούσε εκτός των συνόρων της χώρας.
Η πολιτική κατάσταση της Δεύτερης Δημοκρατίας επισκιάστηκε από τις συγκρούσεις με τους περισσότερους γείτονές της (Ουκρανία, Τσεχοσλοβακία, Λιθουανία και Σοβιετική Ένωση), καθώς και από την επάνοδο της Ναζιστικής Γερμανίας.
Η Δεύτερη Δημοκρατία είχε μέτρια οικονομική ανάπτυξη. Οι κύριες πόλεις της μεσοπολεμικής Πολωνίας (Βαρσοβία, Κρακοβία, Πόζναν, Βίλνο, Λβοφ) έγιναν μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις και έδρα πανεπιστημίων διεθνούς φήμης καθώς και άλλων ιδρυμάτων ανώτερης εκπαίδευσης.
Παρασκήνιο
Ευρισκόμενη για πάνω από ένα αιώνα διαιρεμένη μεταξύ της Αυστρίας, της Πρωσίας και της Ρωσίας, η Πολωνία επανήλθε ως κυρίαρχο κράτους στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη το 1917-1918. Οι νικηφόροι σύμμαχοι επιβεβαίωσαν την πολωνική ανεξαρτησία στη Συνθήκη των Βερσαλλιών τον Ιούνιο του 1919 και ήταν ένα από τα μεγαλύτερα θέματα της Διάσκεψης Ειρήνης των Παρισίων του 1919. Η Πολωνία εδραίωσε την ανεξαρτησία της σε μια σειρά μαχών στους οποίους πολέμησε ο νεοσύστατος Πολωνικός Στρατός από το 1918 έως το 1921. Η τελική έκταση του ανατολικού μισού της μεσοπολεμικής επικράτειας της Πολωνίας καθορίστηκε διπλωματικά το 1922 και αναγνωρίστηκε διεθνώς από τη Κοινωνία των Εθνών.
Τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου
Στην αρχή του Α΄ ΠΠ (1914-1918), η Γερμανία κέρδιζε σταδιακά την απόλυτη κυριαρχία στο ανατολικό μέτωπο καθώς ο Αυτοκρατορικός Ρωσικός Στρατός υποχωρούσε. Ο γερμανικός και ο αυστροουγγρικός στρατός κατέλαβαν το ρωσικό τμήμα της σημερινής Πολωνίας. Σε μια αποτυχημένη προσπάθεια ταχείας επίλυσης του Πολωνικού ζητήματος, το Βερολίνο ίδρυσε κράτος-μαριονέτα στις 5 Νοεμβρίου 1916, με Προσωρινό Συμβούλιο του Κράτους και (από τις 15 Οκτωβρίου 1917) ένα Συμβούλιο Αντιβασιλείας (Rada Regencyjna Królestwa Polskiego). Το συμβούλιο διοικούσε τη χώρα υπό γερμανικές εντολές (βλέπε επίσης: Μιττελοϊρόπα) ενώ η εκλογή βασιλιά εκκρεμούσε. Ένα μήνα πριν την παράδοση της Γερμανίας στις 11 Νοεμβρίου 1918 και το τέλος του πολέμου, το Συμβούλιο της Αντιβασιλείας διέλυσε το Συμβούλιο του Κράτους και ανακοίνωσε τη πρόθεση του για την επαναφορά του ανεξάρτητου πολωνικού κράτους (7 Οκτωβρίου 1918). Με την αξιοσημείωτη εξαίρεση του μαρξιστικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος του Βασιλείου της Πολωνίας και Λιθουανίας (SDKPiL), τα περισσότερα κόμματα υποστήριξαν αυτή τη κίνηση. Στις 23 Οκτωβρίου, το Συμβούλιο διόρισε νέα κυβέρνηση με επικεφαλής τον Γιόζεφ Σβιεζίνσκι και ξεκίνησε τη στρατολόγηση στον Πολωνικό Στρατό.
Σχηματισμός της Δημοκρατίας
μικρογραφία|Τα τελικά σύνορα της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας (1921-1939) με τις [[Κρέσι|Ανατολικές Παραμεθόριες Περιοχές (Κρέσι).]] Το 1918–1919, σχηματίστηκαν πάνω από 100 εργατικά συμβούλια στην επικράτεια της Πολωνίας. Στις 5 Νοεμβρίου 1918, στο Λούμπλιν, ιδρύθηκε το πρώτο Σοβιέτ των Αντιπροσώπων. Στις 6 Νοεμβρίου οι σοσιαλιστές ανακήρυξαν την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας του Τάρνομπρζεγκ στο Τάρνομπρζεγκ της Αυστριακής Γαλικίας. Την ίδια ημέρα ο σοσιαλιστής Ιγκνάτσι Ντασίνσκι όρισε μια Προσωρινή Λαϊκή Κυβέρνηση της Πολωνικής Δημοκρατίας (Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej) στο Λούμπλιν, Την Κυριακή 10 Νοεμβρίου, στις 7 π.μ., ο Γιόζεφ Πιουσούντσκι, ο οποίος είχε μόλις αποφυλακιστεί μετά από 16 μήνες κράτησης στο Μαγδεβούργο, επέστρεψε σιδηροδρομικώς στη Βαρσοβία. Ο Πιουσούντσκι, μαζί με τον στρατηγό Καζιμίερζ Σοσνκόβσκι, καλωσορίστηκαν με χαιρετισμούς στον σιδηροδρομικό σταθμό της Βαρσοβίας από τον αντιβασιλέα Ζντζισλάβ Λουμπομίρσκι και τον στρατηγό Άνταμ Κοτς. Την επόμενη ημέρα, λόγω της σχεδόν καθολικής υποστήριξης από τα πολιτικά κόμματα και της δημοτικότητάς του, το Συμβούλιο διόρισε τον Πιουσούντσκι ως Επικεφαλής των Πολωνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Στις 14 Νοεμβρίου, το Συμβούλιο διαλύθηκε και παρέδωσε την αρμοδιότητα του στον Πιουσούντσκι ως Αρχηγός Κράτους (Νατσιέλνικ Πάνστβα). Μετά από συνομιλίες με τον Πιουσούντσκι, η κυβέρνηση του Ντασίνσκι διαλύθηκε και ο Γιέντρζεϊ Μορατσέβσκι έγινε ο επικεφαλής της νέας κυβέρνησης. Το 1918, η Ιταλία ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την νέα, ανεξάρτητη Πολωνία. μικρογραφία|Εθνόσημο της Πολωνίας, 1919-1927 αριστερά|μικρογραφία|Πολωνοί στρατιώτες στη [[Μιουόσνα, κατά τη διάρκεια της κρίσιμης μάχης της Βαρσοβίας, Αύγουστος 1920.]] Εκείνη την εποχή, σχηματίστηκαν τα εξής κέντρα κυβέρνησης στη Γαλικία (το κομμάιτ της νότιας Πολωνίας που προηγουμένως υπαγόταν στην Αυστρία): το Πριγκιπάτο του Τσέσυν (ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1918), η Δημοκρατία του Ζακοπάνε και η Πολωνική Επιτροπή Εκκαθάρισης (28 Οκτωβρίου). Λίγο μετά, ξέσπασε πολωνοουκρανικός πόλεμος στο Λβοβ (1 Νοεμβρίου 1918), ανάμεσα σε δυνάμεις της Στρατιωτικής Επιτροπής των Ουκρανών και άτακτες πολωνικές ομάδες φοιτητών, οι οποίες αργότερα υποστηρίχθηκαν από τον Πολωνικό Στρατό (βλέπε Μάχη του Λβοβ (1918), Μάχη του Πρζέμισλ (1918)).
Στη δυτική Πολωνία ξέσπασαν και εκεί εξεγέρσεις, υπό το λάβαρο της εξέγερσης της Μεγάλης Πολωνίας (1918-19). Τον Ιανουάριο του 1919, Τσεχοσλοβάκικες δυνάμεις επιτέθηκαν σε πολωνικές δυνάμεις στο Ζαόλζιε (βλέπε Πολωνο-Τσεχοσλοβακικός πόλεμος). Λίγο αργότερα ξεκίνησε ο Πολωνολιθουανικός πόλεμος (γύρω στο 1919-1920), ενώ τον Αύγουστο του 1919 οι Πολωνόφωνοι κάτοικοι της Άνω Σιλεσίας ξεκίνησαν μια σειρά τριών Σιλεσιανών Εξεγέρσεων. Ο Πολωνοσοβιετικός πόλεμος, η σημαντικότερη στρατιωτική σύγκρουση της εποχής, κατέληξε σε αποφασιστική πολωνική νίκη.
Το 1919, η κυβέρνηση της Βαρσοβίας κατέστειλε τη Δημοκρατία του Τάρνομπρζεγκ και τα εργατικά συμβούλια.
Ίδρυμα Μποδοσάκη
Το Ίδρυμα Μποδοσάκη είναι κοινωφελής οργανισμός που συστάθηκε το 1972 από τον Πρόδρομο Μποδοσάκη Αθανασιάδη και διοικείται από εννεαμελές συμβούλιο. Στο ίδρυμα αυτό, καινοφανή για την εποχή του θεσμό, ο Μποδοσάκης κατέλιπε μετά θάνατον όλη την περιουσία του. Οι 4 στρατηγικές προτεραιότητες του Ιδρύματος είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μποδοσακη
Μαρκ Χάρμον
Ο Τόμας Μαρκ Χάρμον (γεννημένος στις 2 Σεπτεμβρίου 1951) είναι Αμερικανός τηλεοπτικός και κινηματογραφικός ηθοποιός. Έχει εμφανιστεί σε πολλούς και διαφορετικούς ρόλους από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Κέρδισε αναγνώριση για τον ρόλο του ειδικού πράκτορα της μυστικής υπηρεσίας Simon Donovan στο The West Wing, που έλαβε το βραβείο Emmy το 2002 για το ρόλο του στα τέσσερα επεισόδια της ιστορίας.
Ο Χάρμον έπαιξε έναν παρόμοιο ρόλο ένα χρόνο αργότερα: Ο Donald P. Bellisario, ο δημιουργός του JAG και του NCIS για το CBS, είχε δει τον Harmon στο The West Wing και αποφάσισε να παίξει στο NCIS. Ο χαρακτήρας του ειδικού πράκτορα του NCIS, Leroy Jethro Gibbs, ήταν δεύτερος ρόλος για δύο επεισόδια στο JAG. Από το 2003, ο Χάρμον έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο NCIS με τον ίδιο χαρακτήρα.
Βιογραφία
Ο Harmon γεννήθηκε στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια, και ήταν ο μικρότερος από τα τρία παιδιά και ο μοναδικός γιος της οικογένειας. Οι γονείς του ήταν ο ποδοσφαιριστής και παρουσιαστής Τομ Χάρμον και η ηθοποιός και καλλιτέχνης Ελίζε Νοξ. Ο Χάρμον έχει δύο μεγαλύτερες αδελφές, την ηθοποιό και ζωγράφο Κριστίν Νέλσον και την ηθοποιό Κέλυ Χάρμον. Οι παππούδες του από την πλευρά της μητέρας του ήταν αυστριακοί μετανάστες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1992–93
Για την περίοδο 1992-93, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηλειακός Λεχαινών ο οποίος κέρδισε την άνοδο στην Δ εθνική.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1992-93 ήταν η 24η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 16 ομάδες.
Β κατηγορία
Στην Β κατηγορία μετείχαν 37 ομάδες σε 3 ομίλους.
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν 39 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.
Κύπελλο Ηλείας
11 Φεβρουαρίου 1993 Π.Α.Ε Πύργος - Αίας Γαστούνης 1-2 - εθνικό στάδιο Πύργου -
Εξωτερικού σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1992-1993 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1992-1993
Εμπορία ανθρώπων στο Καζακστάν
Το Καζακστάν είναι μια χώρα προέλευσης, διέλευσης και προορισμού για άνδρες, γυναίκες και κοπέλες που διακινούνται από το Ουζμπεκιστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν και την Ουκρανία στο Καζακστάν και στη Ρωσία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) για σκοπούς εμπορικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης και καταναγκαστικής εργασίας στις οικοδομικές και γεωργικές βιομηχανίες. Οι άνδρες και οι γυναίκες του Καζακστάν διακινούνται εσωτερικά και προς στα ΗΑΕ, το Αζερμπαϊτζάν, την Τουρκία, το Ισραήλ, την Ελλάδα, τη Ρωσία, τη Γερμανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες για λόγους καταναγκαστικής εργασίας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
Βρυσούλες Άρτας
Οι Βρυσούλες είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Αρταίων με 31 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 5 χιλιόμετρα.
Εμπορία ανθρώπων στο Καζακστάν
Η κυβέρνηση του Καζακστάν δεν συμμορφώνεται πλήρως με τα ελάχιστα πρότυπα για την εξάλειψη της εμπορίας. Ωστόσο, καταβάλλει σημαντικές προσπάθειες για να το επιτύχει. Το Καζακστάν επέδειξε αυξανόμενες προσπάθειες για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων κατά το προηγούμενο έτος, ιδίως βελτιώνοντας τις προσπάθειες σύλληψης και καταδίκης των εμπόρων σε ποινές φυλάκισης. Ο αριθμός των διακινητών που καταδικάστηκαν το 2007 αυξήθηκε σημαντικά και η πλειονότητα των καταδικασθέντων εμπόρων εκτιμήθηκε ως επαρκή ποινή στη φυλακή. Η κυβέρνηση έλαβε επίσης μέτρα για να αντιμετωπίσει τη συνενοχή των κυβερνητικών αξιωματούχων στο εμπόριο. Το Καζακστάν διέθεσε σχεδόν 35.000 δολάρια ΗΠΑ για την παροχή βοήθειας στα θύματα κατά τη διάρκεια του 2007. Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ για την παρακολούθηση και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων έθεσε τη χώρα σε "Επίπεδο 2" το 2017.
Βρυσούλες Άρτας
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, οι Βρυσούλες υπήρξαν μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του νεοσύστατου Δήμου Βλαχέρνας. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, οι Βρυσούλες εντάχθηκαν στο Δήμο Αρταίων. Οι Βρυσούλες μαζί με τη Σκαμνιά και τη Γραμμενίτσα αποτελούν την τοπική κοινότητα Γραμμενίτσας με συνολικό πληθυσμό 1.373 κατοίκους.
Εμπορία ανθρώπων στο Καζακστάν
Εμπορία λευκής σαρκός
Πολίτες και ξένες γυναίκες και κορίτσια έχουν πέσει θύματα εμπορίας λευκής σαρκός στο Καζακστάν. Βιάζονται και τραυματίζονται σωματικά και ψυχολογικά σε πορνεία, επιχειρήσεις, ξενοδοχεία, σπίτια και άλλες τοποθεσίες σε ολόκληρη τη χώρα.
Βρυσούλες Άρτας
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και εντάχθηκε στη Γραμμενίτσα. Το 1997 ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Βλαχέρνας και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.
Εμπορία ανθρώπων στο Καζακστάν
Ποινική Δίωξη
Η κυβέρνηση του Καζακστάν σημείωσε σημαντική πρόοδο στις προσπάθειές της για την καταπολέμηση της εμπορίας κατά της περιόδου αναφοράς. Το Καζακστάν απαγορεύει την εμπορία προσώπων τόσο για εργασία όσο και για σεξουαλική εκμετάλλευση μέσω των άρθρων 128, 133, 125 και 270 του ποινικού κώδικα, που προβλέπουν ποινές φυλάκισης έως 15 ετών - με κυρώσεις αρκετά αυστηρές και ανάλογες με εκείνες που προβλέπονται για άλλα σοβαρά εγκλήματα, όπως ο βιασμός. Η αστυνομία διενήργησε 22 έρευνες για την εμπορία ανθρώπων και ξεκίνησε 16 υποθέσεις δίωξης το 2007, σε σύγκριση με 13 έρευνες και επτά διώξεις το 2006. Τα δικαστήρια καταδίκασαν 19 κατηγορούμενους για εμπορία το 2007, μια σημαντική βελτίωση από μία καταδίκη του 2006. Από τους 19 καταδικασθέντες, ένας καταδικάστηκε σε φυλάκιση 12 ετών, τέσσερις σε ποινή φυλάκισης 10 ετών, πέντε σε ποινή φυλάκισης επτά ετών, τέσσερις σε ποινή φυλάκισης έξι ετών, δύο σε ποινή φυλάκισης πέντε ετών και τρεις σε τρία χρόνια φυλάκιση. Κατά τη διάρκεια του έτους υπήρχαν αναφορές συνενοχής κάποιων συνοριοφυλάκων, αστυνομικών μετανάστευσης και εισαγγελέων. Η κυβέρνηση εκδίωξε τρεις διεφθαρμένους αξιωματικούς της αστυνομίας, συμπεριλαμβανομένου του πρώην επικεφαλής της Μονάδας Καταπολέμησης της Διακίνησης Ανθρώπων το 2007. Ένας αξιωματικός καταδικάστηκε σε φυλάκιση έξι ετών και έξι μηνών και δύο αξιωματικοί εγκατέλειψαν τις αρχές και παρέμειναν κρυμμένοι κατά τη στιγμή της έκθεσης.
Βρυσούλες Άρτας
Τοποθεσία και πρόσβαση
Ο οικισμός γειτνιάζει με τα χωριά Γραμμενίτσα, Σκαμνιά και Χανόπουλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Εμπορία ανθρώπων στο Καζακστάν
Προστασία
Η κυβέρνηση βελτίωσε τις προσπάθειες για να βοηθήσει και να προστατεύσει τα θύματα κατά τη διάρκεια του έτους. Ο νόμος προβλέπει ότι τα θύματα δεν τιμωρούνται για παράνομες πράξεις που διαπράττονται ως άμεσο αποτέλεσμα της εμπορίας. Ωστόσο, οι ΜΚΟ συνέχισαν να αναφέρουν ότι ορισμένα θύματα, λόγω της μη ταυτοποίησής τους από τις αρχές, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη φυλακή και εμποδίστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα για περιόδους που κυμαίνονται από μερικές ημέρες έως αρκετούς μήνες. Οι ΜΚΟ ανέφεραν ότι ενώ οι αξιωματούχοι της επιβολής του νόμου έχουν βελτιώσει τη χρήση επίσημων διαδικασιών για τον εντοπισμό των θυμάτων μεταξύ των ευάλωτων πληθυσμών, ορισμένα θύματα εμπορίας ανθρώπων παραμένουν άγνωστα. Το 2007, η αστυνομία εντόπισε επίσημα 87 θύματα εμπορίας ανθρώπων και 25 θύματα εμπορικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Η κυβέρνηση επέτρεψε στα θύματα που εντοπίστηκαν να παραμείνουν στο Καζακστάν κατά τη διάρκεια της ποινικής έρευνας. Πολλά θύματα αρνούνται να καταθέσουν από φόβο τιμωρίας και το Καζακστάν δεν έχει διαθέσει επαρκείς πόρους για να αντιμετωπίσει τη φυσική ασφάλεια του αναγνωρισμένου θύματος εμπορίας.
Πρόληψη
Η κυβέρνηση πραγματοποίησε ενεργές προσπάθειες ευαισθητοποίησης του κοινού, καθώς το 2007 χρηματοδότησε την παραγωγή περίπου 3.000 φυλλαδίων που διανεμήθηκαν από τις ΜΚΟ μεταξύ ομάδων ευάλωτων στο εμπόριο, συμπεριλαμβανομένων ατόμων σε αγροτικές περιοχές και μαθητών. Η κυβέρνηση παρείχε τουλάχιστον 12.500 δολάρια σε ΜΚΟ κατά της εμπορίας ανθρώπων για τη διεξαγωγή εκστρατειών ευαισθητοποίησης κατά την περίοδο αναφοράς. Η κυβέρνηση παρακολουθεί τα επίσημα μοτίβα μετανάστευσης για τα στοιχεία εμπορίας. Η κυβέρνηση δεν εφάρμοσε μέτρα για τη μείωση της ζήτησης για εμπορικές σεξουαλικές πράξεις κατά την περίοδο αναφοράς. Το Καζακστάν έχει επικυρώσει το Πρωτόκολλο TIP του ΟΗΕ του 2000 το 2008.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμπορία ανθρώπων ανά χώρα
Ποταμός Φένι
Ο Ποταμός Φένι (ফেনী নদী, Feni Nodi) είναι ποταμός στην Ινδική πολιτεία της Τρίπουρα και στο νοτιοανατολικό Μπαγκλαντές. Πρόκειται για ένα διασυνοριακό ποτάμι με συνεχή διαμάχη σχετικά με τα δικαιώματα στα ύδατα του.
Το ζήτημα της ανταλλαγής των υδάτων του ποταμού μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν (Μπανγκλαντές από το 1971) συζητήθηκε για πρώτη φορά το 1958. Τουλάχιστον μέχρι το 2006 οι χώρες συνέχισαν να εξετάζουν πιθανούς συμβιβασμούς.
Διαδρομή
Ο ποταμός Φένι προέρχεται από τη περιοχή της Νότιας Τρίπουρα και ρέει μέσα από τη πόλη Σαμπρούμ και στη συνέχεια εισέρχεται στο Μπαγκλαντές. Ο ποταμός Μουχούρι, επίσης γνωστός ως Μικρός Φένι, πηγάζει στην επαρχία Νοαχάλι και ενώνεται με αυτόν κοντά στο στόμιο του. Ο ποταμός είναι πλωτός από μικρά σκάφη όλο το χρόνο μέχρι το Ραμγκάρ.
Διαφορές
Το ζήτημα της ανταλλαγής των υδάτων του ποταμού μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν συζητείται ήδη από το 1958.
Αναφορές από το Πακιστάν το 2007 δήλωναν ότι "η Ινδία προσπαθεί να πάρει νερό από το ποταμό Φένι για αρδευτικά έργα, με αντάλλαγμα την επίλυση προβλημάτων διάβρωσης στη Μπανγκλαντεσιανή πλευρά του συνορεύει με το ποτάμι."
Σύμφωνα με δήλωση σχετικά με την ανταλλαγή υδάτων του ποταμού με το Μπανγκλαντές, που κυκλοφόρησε από την Ινδία το 2007, δηλώθηκε ότι "ο ποταμός Φένι έχει προστεθεί στην εντολή της στην 36η συνάντηση της ΚΕΡ. Μια απόφαση που ελήφθη κατά τη συνάντηση είναι ότι οι Υπουργοί Υδάτινων Πόρων των δύο χωρών θα επισκεφθούν τις τοποθεσίες όπου έχουν πραγματοποιηθεί αναπτυξιακά έργα. Αυτή η Επιθεώρηση από Κοινού σε διάφορες περιοχές αναπτυξιακών και αντιπλημμυρικών έργων για τα κοινά ποτάμια πραγματοποιήθηκε από τις 14-21 Σεπτεμβρίου 2006."
Λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας στη Τρίπουρα
Το Σαμπρούμ στην Νότια Τρίπουρα, στην Ινδία, απέχει 18 με 20 χιλιόμετρα από τον Κόλπο της Βεγγάλης, αλλά ουσιαστικά είναι μεσόγεια περιοχή. Το 2007, υπήρχε μια σκέψη ότι θα μπορούσε να κατασκευαστεί εσωτερικό λιμάνι στο Σαμπρούμ, που θα το συνέδεε με τη θάλασσα μέσω ενός καναλιού, αν το Μπαγκλαντές επέτρεπε κάτι τέτοιο. Η κατασκευή ενός τέτοιου λιμανιού θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά το κόστος μεταφοράς των εμπορευμάτων από την υπόλοιπη Ινδία προς τη Τρίπουρα και την βορειοανατολική Ινδία. Ωστόσο, η ιδέα δεν υλοποιήθηκε τουλάχιστον το 2007.
Γέφυρα
Μια γέφυρα πρόκειται να κατασκευαστεί πάνω από το ποταμό Φένι για να συνδέεται με τη Τρίπουρα. Η κατασκευή είχε οριστεί να ξεκινήσει τον Δεκέμβριο του 2010, καλύπτοντας μια διαδρομή 150 μέτρων μεταξύ του Σαμπρούμ και του Ραμγκάρ. Όταν ολοκληρωθεί, η γέφυρα θα παρέχει τη μοναδική χερσαία σύνδεση μεταξύ των ανατολικών και δυτικών πολιτειών της Ινδίας εκτός από το Ασσάμ.
Ο θεμέλιος λίθος για τη γέφυρα ορίστηκε επίσημα από τον Ινδό Πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι και τη πρωθυπουργό του Μπανγκλαντές Σέιχ Χασίνα τον Ιούνιο του 2015. Το κόστος της κατασκευής της γέφυρας, καθώς και οι δρόμοι που οδηγούν σε αυτή τόσο το Μπαγκλαντές και την Ινδία, θα βαρύνουν την Ινδία. Το Τμήμα Δημοσίων Έργων της Τρίπουρα διορίστηκε να εκτελέσει το έργο. Όταν ολοκληρωθεί, η γέφυρα θα συνδέσει τη Τρίπουρα με το λιμάνι Τσιταγκόνγκ του Μπαγκλαντές παρέχοντας πρόσβαση στη θάλασσα για τη μεσόγεια βορειοανατολική Ινδία, επιτρέποντας τη μεταφορά βαρέων μηχανημάτων και εμπορευμάτων στη βορειοανατολική Ινδία μέσω του Μπαγκλαντές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας Κατηγορία:Ποταμοί του Μπανγκλαντές
Seiko
Η Seiko (επίσημα Seikō Holdings K.K.) είναι ανεξάρτητη εταιρεία ρολογιών με έδρα το Τόκιο της Ιαπωνίας. Η εταιρεία παράγει όλα τα εξαρτήματα, τα λειτουργικά και βοηθητικά υλικά 100% η ίδια. Αυτός ο τύπος παραγωγής ρολογιών θεωρείται μοναδικός στον κόσμο. Η Seiko ανήκει εξ ολοκλήρου στην οικογένεια Hattori.
Ο Όμιλος Seiko έχει την επίσημη έδρα του στο Chūō του Τόκιο, στην περιοχή Ginza. Η Seiko είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Τόκιο από το 1949 και λειτουργεί ως μητρική εταιρεία συμμετοχών με την επωνυμία Seikō Holdings K.K. υπεύθυνη για τις θυγατρικές Seikō Watch, Seikō Clock, Seikō Precision και Seikō Optical Products. Πρόεδρος της Seiko Holdings Κ.Κ. είναι ο Shinji Hattori, δισέγγονος του Kintarō Hattori, από τις 30 Απριλίου 2010.
Μπιναλί Γιλντιρίμ
Μετά την παραίτηση του Αχμέτ Νταβούτογλου ως αρχηγός του κόμματος, μετά από ρήξη των σχέσεών του με τον πρόεδρο Ερντογάν στις 5 Μαΐου 2016, ανακοινώθηκε από την εκτελεστική επιτροπή του ΑΚΡ ότι ο επόμενος αρχηγός του κόμματος θα ήταν ο Γιλντιρίμ, και εξελέγη χωρίς αντίπαλο στο δεύτερο συνέδριο του κόμματος στις 22 Μαΐου 2016. Σχημάτισε την 65η κυβέρνηση της χώρας, και έγινε πρωθυπουργός τις 24 Μαΐου 2016.
Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016, παρέμεινε πρωθυπουργός και το 2017 με συνταγματική αναθεώρηση μετά από σχετικό δημοψήφισμα, η Τουρκική Δημοκρατία έγινε από προεδρευομένη προεδρική δημοκρατία, με αποτέλεσμα την κατάργηση της θέσης του πρωθυπουργού. Ο Ερντογάν ορίστηκε αρχηγός του AKP, παίρνοντας τη θέση από τον Γιλντιρίμ, ενώ μετά τις εκλογές ο Γιλντιρίμ ορίστηκε αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΑΚΡ. Τον Ιούλιο του 2018 ορίστηκε Πρόεδρος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τουρκίας Κατηγορία:Υπουργοί της Τουρκίας Κατηγορία:Τούρκοι βουλευτές
Microsoft Excel
Το Microsoft Excel είναι πρόγραμμα λογιστικών φύλλων που αναπτύχθηκε από τη Microsoft για τα Microsoft Windows, macOS, Android και iOS. Διαθέτει υπολογισμούς, εργαλεία γραφημάτων, συγκεντρωτικούς πίνακες και μια γλώσσα προγραμματισμού macro με όνομα Visual Basic for Applications. Είναι μια πολύ ευρέως διαδεδομένη εφαρμογή υπολογιστικών φύλλων, ειδικά από την έκδοση 5 το 1993, και έχει αντικαταστήσει το Lotus 1-2-3 ως το βιομηχανικό πρότυπο για υπολογιστικά φύλλα. Το Microsoft Excel αποτελεί μέρος του Microsoft Office.
Βασικά
Το Microsoft Excel έχει τα βασικά χαρακτηριστικά όλων των λογιστικών φύλλων, χρησιμοποιώντας ένα πλέγμα κελιών διατεταγμένων σε αριθμημένες σειρές και στήλες για να οργανωθούν χειρισμοί δεδομένων όπως αριθμητικές πράξεις. Έχει πολλές παρεχόμενες λειτουργίες για να ανταποκριθεί σε στατιστικές, μηχανικές και οικονομικές ανάγκες. Επιπλέον, μπορεί να εμφανίζει δεδομένα ως γραμμικά γραφικές παραστάσεις, ιστογράμματα και γραφήματα και με πολύ περιορισμένη τρισδιάστατη γραφική απεικόνιση. Επιτρέπει τη διατομή των δεδομένων για τη προβολή των εξαρτήσεων τους από διάφορους παράγοντες για διαφορετικές οπτικές γωνίες (χρησιμοποιώντας συγκεντρωτικούς πίνακες περιστροφής και τον διαχειριστή σεναρίων). Περιέχει μια πτυχή προγραμματισμού, το Visual Basic for Applications, που επιτρέπει στο χρήστη να χρησιμοποιεί μια μεγάλη ποικιλία αριθμητικών μεθόδων, για παράδειγμα, την επίλυση των διαφορικών εξισώσεων της μαθηματικής φυσικής, και στη συνέχεια να αναφέρει τα αποτελέσματα πίσω στο υπολογιστικό φύλλο. Έχει επίσης μια ποικιλία διαδραστικών λειτουργιών που επιτρέπουν στις διεπαφές χρήστη που μπορούν να αποκρύψουν πλήρως το υπολογιστικό φύλλο από τον χρήστη, έτσι ώστε το λογιστικό φύλλο να παρουσιάζεται ως μια "εφαρμογή" ή "σύστημα υποστήριξης αποφάσεων" (DSS), μέσω μιας προσαρμοσμένης διεπαφής χρήστη, για παράδειγμα, ένας αναλυτής αποθέματος, ή γενικά ως εργαλείο σχεδιασμού που ζητά από το χρήστη ερωτήσεις και παρέχει απαντήσεις και αναφορές. Σε μια πιο περίπλοκη υλοποίηση, μια εφαρμογή του Excel μπορεί αυτόματα να κάνει δημοσκόπηση σε εξωτερικές βάσεις δεδομένων και όργανα μέτρησης χρησιμοποιώντας ένα πρόγραμμα ενημέρωσης, να αναλύσει τα αποτελέσματα, να κάνει μια έκθεση Word ή μια παρουσίαση PowerPoint και να τα στείλει ηλεκτρονικά σε μια λίστα συμμετεχόντων. Το Excel δεν σχεδιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως βάση δεδομένων.
Η Microsoft επιτρέπει έναν αριθμό προαιρετικών διακοπτών της γραμμής εντολών για τον έλεγχο του τρόπου εκκίνησης του Excel.
Προγραμματισμός VBA
Η έκδοση των Windows του Excel υποστηρίζει προγραμματισμό μέσω του Visual Basic for Applications (VBA) της Microsoft, η οποία είναι μια διάλεκτος της Visual Basic. Ο προγραμματισμός με VBA επιτρέπει χειρισμό υπολογιστικών φύλλων που είναι δύσκολο ή αδύνατο με τις τυπικές τεχνικές υπολογιστικού φύλλου. Οι προγραμματιστές μπορούν να γράψουν κώδικα απευθείας χρησιμοποιώντας το Visual Basic Editor, το οποίο περιλαμβάνει ένα παράθυρο για την εγγραφή κώδικα, κώδικα εντοπισμού σφαλμάτων και περιβάλλον οργανισμού λειτουργικής μονάδας κώδικα. Ο χρήστης μπορεί να εφαρμόσει αριθμητικές μεθόδους καθώς και να αυτοματοποιήσει εργασίες όπως μορφοποίηση ή οργάνωση δεδομένων στο VBA και να καθοδηγήσει τον υπολογισμό χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε επιθυμητά ενδιάμεσα αποτελέσματα αναφέρθηκαν στο υπολογιστικό φύλλο.
Το VBA καταργήθηκε από το Mac Excel 2008, καθώς οι προγραμματιστές δεν πίστευαν ότι η έγκαιρη αποδέσμευση θα επέτρεπε τη μεταφορά του VBA στο Mac OS X. Το VBA αποκαταστάθηκε στην επόμενη έκδοση, το Mac Excel 2011, αν και αυτό το build δεν διαθέτει υποστήριξη για αντικείμενα ActiveX, το οποίο επηρεάζει ορισμένα υψηλού επιπέδου εργαλεία προγραμματισμού.
Διαγράμματα
Το Excel υποστηρίζει διαγράμματα, γραφικές παραστάσεις ή ιστογράμματα που παράγονται από συγκεκριμένες ομάδες κελιών. Το παραγόμενο γραφικό στοιχείο μπορεί είτε να ενσωματωθεί στο τρέχον φύλλο είτε να προστεθεί ως ξεχωριστό αντικείμενο.
Αυτές οι οθόνες ενημερώνονται δυναμικά εάν αλλάξει το περιεχόμενο των κελιών. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι οι σημαντικές απαιτήσεις σχεδιασμού εμφανίζονται οπτικά. Τότε, ως απάντηση στην αλλαγή του χρήστη στις δοκιμαστικές τιμές για τις παραμέτρους, οι καμπύλες που περιγράφουν το σχεδιασμό αλλάζουν σχήμα και τα σημεία μετατοπίζονται, βοηθώντας στην επιλογή του καλύτερου σχεδιασμού.
Excel 2.0 (1987)
Η πρώτη έκδοση των Windows ονομάστηκε "2" για να αντιστοιχεί με την έκδοση Mac. Αυτό περιλάμβανε μια έκδοση run-time των Windows.
Το περιοδικό Byte το 1989 τοποθέτησε το Excel για τα Windows στους νικητές της "Διάκρισης" των BYTE Awards. Το περιοδικό δήλωσε ότι αυτή η μεταφορά της έκδοσης Macintosh "λάμπει", με ένα περιβάλλον χρήστη τόσο καλό όσο και καλύτερο από το πρωτότυπο.
Excel 4.0 (1992)
Το Excel 4.0 παρουσίασε αυτόματη συμπλήρωση. Επίσης, ένα easter egg στο Excel 4.0 περιέχει μια κρυφή κινούμενη εικόνα ενός χορευτικού συνόλου των αριθμών 1 έως 3, που αντιπροσωπεύει το Lotus 1-2-3, το οποίο στη συνέχεια συντρίβεται από ένα λογότυπο του Excel.