cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγιώτης Δημόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1934. Σπούδασε νομικά και το 1962 εισήλθε στον δικαστικό κλάδο με διαγωνισμό. Το 1985, ως εφέτης, τοποθετήθηκε από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου μέλος της επιτροπής που ανέλαβε να συντάξει το νέο κώδικα του Δικαστικού Σώματος των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς ο μέχρι τότε ισχύων κώδικας είχε συνταχθεί επί μεταξικής δικτατορίας και ήταν γεμάτος από αυταρχικές διατάξεις.
Από τον Οκτώβριο του 1987 μέχρι τον Οκτώβριο του 1989, ως εφέτης, διετέλεσε προϊστάμενος του Πρωτοδικείου Αθηνών, ενώ το 1992 έγινε αρεοπαγίτης.
Θεωρούνταν δικαστικός με προοδευτικές πεποιθήσεις και φίλος του Ευάγγελου Γιαννόπουλου, και τον Ιούλιο του 1996 επιλέχθηκε ομόφωνα από το Υπουργικό Συμβούλιο ως Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Παρέμεινε σ' αυτή τη θέση ως τον Ιούλιο του 2001, οπότε αποχώρησε λόγω συμπλήρωσης του ανώτατου ορίου ηλικίας (67 έτη).
Ο επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επέκρινε την επιλογή και έκανε λόγο «για αποκλεισμούς εξαίρετων δικαστικών» και για «αθλιότητες εκ μέρους της κυβέρνησης». Απαντώντας στις δηλώσεις Μητσοτάκη, ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Ρέππας είπε ότι ο επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ «έχει κάνει επιλογές στο παρελθόν και είχε συμπεριφορές παρέμβασης, οι οποίες θα έπρεπε να τον κάνουν να κοκκινίζει από ντροπή», υπονοώντας με αυτή την φράση τον αμφιλεγόμενο Πρόεδρο του Αρείου Πάγου Βασίλειο Κόκκινο, επιλογή Μητσοτάκη.
Αδελφός του Παναγιώτη Δημόπουλου είναι ο Θεόδωρος Δημόπουλος, καθηγητής οικονομικών και φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου που διετέλεσε διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας τη δεκαετία του 1980.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Βουαντίσουαφ Μπάκα
Ο Βουαντίσουαφ Μπάκα (πολωνικά: Władysław Baka) (24 Μαρτίου 1936 – 3 Μαρτίου 2021) ήταν Πολωνός οικονομολόγος, πολιτικός και τραπεζίτης. Ήταν Υπουργός χωρίς χαρτοφυλάκιο στο Συμβούλιο Υπουργών, Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας της Πολωνίας από το 1985 έως το 1988 και ξανά από το 1989 έως το 1991, και υπηρέτησε στο Πολιτικό Γραφείο του Ενιαίου Εργατικού Κόμματος Πολωνίας από το 1988 έως το 1989.
Βιογραφία
Οι γονείς του ήταν οι Βουαντίσουαφ και Μάρτα. Ο Μπάκα αποφοίτησε από την Σχολή Οικονομικών του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας το 1958. Απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα το 1971, έγινε αναπληρωτής καθηγητής το 1977 και τακτικός καθηγητής το 1989. Από το 1975 έως το 1981 επόπτευε την Επιτροπή Οικονομικών Επιστημών της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών.
Το 2005, ο Πρόεδρος Αλεξάντερ Κφασνιέφσκι απένειμε στον Μπάκα τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας «σε αναγνώριση της εξαιρετικής συμβολής του στην ανάπτυξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Πολωνία, για επιτεύγματα στην έρευνα και τη διδασκαλία». Είχε προηγουμένως απονεμηθεί με τον Σταυρό του Ιππότη, τον Σταυρό του Διοικητή και τον Σταυρό του Διοικητή με Αστέρι του τάγματος.
Τσουκουρόβα (ΤΔΒΚ)
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λεφκόσα
Suzuki XF650 Freewind
Η μοτοσυκλέτα XF 650 Freewind είναι μοντέλο της Suzuki, που στηρίχθηκε στο πετυχημένο σε πωλήσεις μοντέλο F650 της BMW και το DR650 της Suzuki.
Η παραγωγή ξεκίνησε το 1997 και συνεχίστηκε έως και το 2003.
Πρόκειται για μία μονοκύλινδρη μηχανή που ανήκει στην κατηγορία των ντιούαλ-σπορ (dual-sport), όπου η εντούρο (enduro) συναντά την σπορτ τούρινγκ (sport touring) καθιστώντας την ιδανική τόσο για εντός όσο και για εκτός δρόμου διαδρομές.
Το μέγεθος και οι επιδόσεις της, δίνουν στον αναβάτη την δυνατότητα να διανύσει μεγάλες αποστάσεις με χαρακτηριστική άνεση, όπως επίσης να κινηθεί με ευκολία στους δρόμους της πόλης ακόμα και σε ώρες αιχμής.
Η ευελιξία, η ευκολία οδήγησης από αρχάριους αναβάτες και η ευκολία συντήρησης την κατέστησε ιδιαίτερα δημοφιλή σε πολλές σχολές οδήγησης.
Όλα αυτά σε συνδυασμό με την επάρκεια ανταλλακτικών και την εύκολη πρόσβαση σ' αυτά (που εγγυάται το μέγεθος της κατασκευάστριας εταιρείας) είναι οι λόγοι που - παρά την παύση της παραγωγής του συγκεκριμένου μοντέλου - συνεχίζει έως σήμερα να βρίσκεται πρώτη στις προτιμήσεις στην αγορά των μεταχειρισμένων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα μοτοσικλετών Suzuki
Ζμπίγκνιεφ Ρελίγκα
Ο Ζμπίγκνιεφ Εουγκένιους Ρελίγκα (πολωνικά: Zbigniew Eugeniusz Religa) (16 Δεκεμβρίου 1938 – 8 Μαρτίου 2009) ήταν εξέχων Πολωνός καρδιοχειρουργός και πολιτικός.
Σταδιοδρομία ως ιατρός
Ο Ρελίγκα τελείωσε τις σπουδές του στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας το 1963. Από το 1966 έως το 1980 εργάστηκε στο Νοσοκομείο Wolski της Βαρσοβίας, όπου και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη χειρουργική. Το 1973, επισκέφτηκε τη Νέα Υόρκη για να εκπαιδευτεί στην αγγειοχειρουργική και το 1975 εκπαιδεύτηκε στην καρδιοχειρουργική στο Ντιτρόιτ. Το 1973 απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα και το 1981 ολοκλήρωσε την εξειδίκευσή του, επιτυγχάνοντας ακαδημαϊκή αναγνώριση παρόμοια με τον αναπληρωτή καθηγητή ή τον ανώτερο λέκτορα. Από το 1980 έως το 1984, ο Ρελίγκα δίδασκε στο Καρδιολογικό Ινστιτούτο της Βαρσοβίας. Το 1984 απέκτησε έδρα καρδιοχειρουργικής και διηύθυνε την Καρδιοχειρουργική Κλινική στο Ζάμπζε, το 1990 έγινε τακτικός καθηγητής στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Σιλεσίας στο Κατοβίτσε και πρύτανης του από το 1997 έως το 1999. Το 2001 επέστρεψε στη Βαρσοβία για να γίνει διευθυντής τόσο της 2ης Κλινικής Καρδιοχειρουργικής όσο και του Ινστιτούτου Καρδιολογίας.
Ο Ρελίγκα κατείχε επίτιμα διδακτορικά από το Ιατρικό Πανεπιστήμιο του Λβιβ, το Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Σιλεσίας στο Κατοβίτσε και το Ιατρικό Πανεπιστήμιο του Μπιαουίστοκ.
Η πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση καρδιάς στην Πολωνία πραγματοποιήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1985. Η περίφημη μεταμόσχευση καρδιάς (φωτογραφήθηκε από τον Τζέιμς Στάνφιλντ) έγινε το 1987. Ο ασθενής ήταν ο Ταντέους Ζιτκιέβιτς, ο οποίος πέθανε το 2017 – 30 χρόνια μετά την επέμβαση, επιζώντας από τον χειρουργό που του έδωσε μια νέα καρδιά. Το χειρουργείο διήρκεσε 23 ώρες. Μετά το χειρουργείο, ο Αμερικανός φωτογράφος Τζέιμς Στάνφιλντ από το National Geographic, απαθανάτισε τη διάσημη, συναρπαστική φωτογραφία του Ρελίγκα να παρακολουθεί τα ζωτικά στοιχεία του ασθενούς του σε ιατρικό εξοπλισμό με έναν από τους συναδέλφους του, ο οποίος τον βοήθησε κατά τη διάρκεια της επέμβασης, να κοιμάται στη γωνία. Σύμφωνα με έναν από τους στενότερους συνεργάτες της Ρελίγκα, τον Μάριαν Ζεμπάλα, η φωτογραφία δεν δείχνει τον Ζιτκιέβιτς. Ανέλυσαν το σχέδιο φωτογραφίας και χειρουργικής επέμβασης και διαπίστωσαν ότι η επέμβαση του Ζιτκιέβιτς έγινε δύο ώρες αργότερα σε διαφορετικό χειρουργείο. Ο ασθενής της φωτογραφίας πέθανε κατά τη μεταμόσχευση.
Καριέρα ως πολιτικός
μικρογραφία|300x300εσ| Ο [[Λεχ Κατσίνσκι και ο Ζμπίγκνιεφ Ρελίγκα στο Ανθρακωρυχείο Χαλέμπα στη Ρούντα Σλόνσκα (22 Νοεμβρίου 2006).]] Παράλληλα με τη δουλειά του ως ιατρός, ο Ρελίγκα ακολούθησε καριέρα στην πολιτική. Το 1993 έγινε μέλος της Πολωνικής Γερουσίας και επανεξελέγη το 2001. Καθώς το κέντρο και η δεξιά πτέρυγα του πολωνικού πολιτικού τοπίου ήταν σε συνεχή ροή από τότε που αποκαταστάθηκε η δημοκρατία, ο Ρελίγκα ήταν μέλος πολλών κομμάτων και οργανώσεων. Το 1993, συνίδρυσε το Μη Κομματικό Μπλοκ για την Υποστήριξη των Μεταρρυθμίσεων (BBWR), το οποίο συγκεντρώθηκε πίσω από τον πρόεδρο Λεχ Βαλέσα και ήταν ηγέτης του το 1994. Το 1995, ο Ρελίγκα έγινε πρόεδρος του βραχύβιου κόμματος «Ρεπουμπλικάνοι» (Republikanie) που ιδρύθηκε από αποστάτες μέλη του BBWR, που αρνήθηκαν να στηρίξουν τον Βαλέσα στις προεδρικές εκλογές του 1995. Ωστόσο, ο Ρελίγκα αρνήθηκε να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος και οι Ρεπουμπλικάνοι τελικά διαλύθηκαν όταν απέτυχαν να εισέλθουν στο Σέιμ το 1997. Εκτείνοντας το κέντρο και την κεντροδεξιά της πολωνικής πολιτικής, ο Ρελίγκα ήταν σε θέση να παίξει σημαντικό ρόλο στο νεοσύστατο Συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα (ΣΛΚ), το οποίο έγινε μέρος της Εκλογικής Δράσης Αλληλεγγύης (ΕΔΑ) το 1997. Το 2004, ο Ρελίγκα συμμετείχε στην ίδρυση του νέου Κεντρώου Κόμματος και εξελέγη στη θέση του επίτιμου προέδρου.
Ο Ρελίγκα ήταν Υπουργός Υγείας της Πολωνίας στα υπουργικά συμβούλια των Καζίμιες Μαρτσινκιέβιτς και Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι.
Ο Ρελίγκα γνώρισε τη σύζυγό του, Άννα Βάιστσουκ-Ρελίγκα, όταν βρίσκονταν στην ίδια ομάδα μελέτης κατά το δεύτερο έτος στην ιατρική σχολή. Παντρεύτηκαν το 1963 στο Σιέντλτσε, την πατρίδα της νύφης. Απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, τη Μαουγκοζάτα και τον Γκζέγκος.
Ο Ρελίγκα ήταν βαριά καπνιστής και πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα, που διαγνώστηκε το 2007.
Μια ταινία, Bogowie (Θεοί), γυρίστηκε για τον Ρελίγκα το 2014 από τον Πολωνό σκηνοθέτη Γούκας Παλκόφσκι, όπου τον Ρελίγκα υποδύεται ο Τόμας Κοτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί χειρουργοί Κατηγορία:Καρδιοχειρουργοί Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί άθεοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Μέλη της Γερουσίας της Πολωνίας (1993-1997) Κατηγορία:Μέλη της Γερουσίας της Πολωνίας (2001-2005) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2007-2011) Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Χαμόγελου Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Κουρού Μοναστήρι
Το Κουρού Μοναστήρι είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Ελ Μπαγιάντ
Το Ελ Μπαγιάντ (البيض, πρώην Ζερυβίλ, Géryville κατά τη διάρκεια του γαλλικού αποικισμού) είναι κοινότητα της ομώνυμης επαρχίας, της οποίας είναι η πρωτεύουσα, στην Αλγερία. Βρίσκεται 370 χλμ. νοτιοανατολικά του Οράν, 520 χλμ. νοτιοδυτικά του Αλγερίου και 500 χλμ. βορειοανατολικά του Μπετσάρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 85.577 κατοίκους.
Γεωγραφία
Η κοινότητα του Ελ Μπαγιάντ βρίσκεται στα βόρεια της επαρχίας Ελ Μπαγιάντ. Βρίσκεται νοτιοδυτικά του Τζεμπέλ Αμούρ, στον Άτλαντα της Σαχάρας, σε υψόμετρο 1.200 μέτρων. Η πόλη διαθέτει αεροδρόμιο 10 χλμ. βορειοανατολικά της.
Ιστορία
Το 1861, κατά τη διάρκεια του εποικισμού, η πόλη ονομάστηκε Ζερυβίλ και ήταν τμήμα του νομού του Οράν. Το 1958, η πόλη έγινε τμήμα του νομού της Σαϊντά. Μετά την ανεξαρτησία, πήρε το όνομα Ελ Μπαγιάντ. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Verba volant, scripta manent
Η φράση «Verba volant, scripta manent», η οποία στην ελληνική γλώσσα αποδίδεται ως "τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν", είναι λατινική παροιμία που συμβουλεύει την αξία που έχει ένα γραπτό κείμενο που δεν μπορεί ν΄ αμφισβητηθεί έναντι του προφορικού λόγου που μπορεί αντίθετα ακόμα και να ανακληθεί ή να διαψευστεί ως μηδέποτε γενόμενος.
Συνηθέστερη σύγχρονη χρήση αυτής της φράσης είναι περιοριστικά το δεύτερο μέρος scripta manent όπου εξυπακούεται το πρώτο.
Αντίθετα όμως προς τη συμβουλή αυτής της παροιμίας υφίστανται περιοχές όπου ο προφορικός λόγος θεωρείται εθιμικά ιδιαίτερα ισχυρός με συνέπεια ο γραπτός ειδικότερα όταν αφορά κάποια μόνιμη υπόσχεση, ακόμα και να αποφεύγεται ως δηλωτικό προσβολής και υποτίμησης του υποσχόμενου επίφοβου για τυχόν αθέτηση.
Λαογραφία
Στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην περιοχή της Κρήτης αλλά ιδιαίτερα της Μάνης, ο προφορικός λόγος έχει πολύ βαρύνουσα σημασία. Ακόμα και στη δεκαετία του 1980 πολλά αντικείμενα ακίνητης περιουσίας μεταβιβάζονταν δια του προφορικού λόγου παρουσία μαρτύρων και στη συνέχεια συντάσσονταν σχετικά έγγραφα (συμβόλαια) «για την ικανοποίηση ανάγκης του κράτους» (οικονομικών υπηρεσιών) όπως υποστήριζαν οι ίδιοι και όχι δικής τους.
Πηγές
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Λεονίδα Γεωργίεβνα Μπαγκρατιόν του Μουχράνι
H Λεονίδα, ρωσικά: Великая Княгиня Леонида Георгиевна Романова Βελίκαγια Κνιάγκινια Λεοντίντα Γκεοργκίεβνα Ρομάνοβα, γεννημένη ως Λεονίδα Μπαγκρατιόν του Μουχράνι, γεωργιανά: ლეონიდა გეორგიევსნა ბაგრატიონი-მუხრანელი Λεονίντα Γκεοργκίεβνα Μπαγκρατιόνι-Μουχρανέλι, 6 Δεκεμβρίου 1914 - 23 Μαΐου 2010) από τον Οίκο του Μουχράνι, κύριου κλάδου του Οίκου των Μπαγκρατιόνι, ήταν πριγκίπισσα τού Μουχράνι της Γεωργίας και με τον 2ο γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1914 στην Τιφλίδα, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Γεωργίου Μπαγκρατιόν και της Ελένης Ζλοτνίτσκα Νοβίνα.
Στις 6 Νοεμβρίου 1934 παντρεύτηκε τον Σάμνερ Μουρ Κίρμπι στη Νίκαια της Γαλλίας και μαζί απέκτησαν ένα παιδί την:
Η Λεονίδα και ο Κίρμπι χώρισαν τρία χρόνια αργότερα, στις 18 Νοεμβρίου 1937.
Στις 13 Αυγούστου 1948 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, με τον Βλαδίμηρο Κυρίλλοβιτς μεγάλο δούκα της Ρωσίας. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί, τη:
Απεβίωσε στις 23 Μαΐου 2010 στη Μαδρίτη σε ηλικία 95 ετών. Τάφηκε στο Μεγάλο Δουκικό Μαυσωλείο στην Αγία Πετρούπολη.
Τιμητικές διακρίσεις
Εθνικές
Ξένες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Γεωργιανοί ευγενείς Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Κατάλογος προέδρων της Τυνησίας
Ο Πρόεδρος της Τυνησίας, επίσημα γνωστός ως Πρόεδρος της Τυνησιακής Δημοκρατίας (رئيس الجمهورية التونسية, Président de la République tunisienne) είναι ο αρχηγός κράτους της Τυνησίας, η οποία είναι ημιπροεδρική δημοκρατία, με τον Πρόεδρο να είναι αρχηγός κράτους και τον Πρωθυπουργό (με τον τίτλο Αρχηγός Κυβέρνησης της Τυνησίας) να ηγείται της κυβέρνησης. Με βάση το νέο σύνταγμα του 2014, η θητεία του περιορίζεται σε δύο πενταετίες (διαδοχικές ή διακεκομμένες). Με βάση το Άρθρο 77 του συντάγματος, ο πρόεδρος είναι και αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων. Η Βουλή έχει το δικαίωμα να τον καθαιρέσει (με θετική ψήφο από τα δύο τρίτα της) σε περίπτωση που παραβιάσει το σύνταγμα. Πρώτος πρόεδρος της χώρας ήταν ο Χαμπίμπ Μπουργκίμπα, ο οποίος εξελέγη επίσημα το 1959 και το 1975 ανακηρύχθηκε ισόβιος πρόεδρος, μέχρι την ανατροπή του σε πραξικόπημα το 1987 από τον Ζιν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι. Οι πρώτες ελεύθερες προεδρικές εκλογές στη χώρα διεξήχθησαν το 2014, με νικητή τον Μπέτζι Καΐντ Εσέμπσι, ο οποίος απεβίωσε εν ενεργεία τον Ιούλιο του 2019.
Εκλογές
Με βάση το Σύνταγμα του 2014, ο Πρόεδρος εκλέγεται από τον λαό με πλειοψηφία. Ισχύει η εκλογή σε δύο γύρους σε περίπτωση που δεν υπάρχει υποψήφιος που να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία στον πρώτο γύρο. Για να είναι κάποιος υποψήφιος πρόεδρος, πρέπει να έχει ηλικία τουλάχιστον 35 ετών την ημέρα που καταθέτει τα έγγραφά του για την υποψηφιότητα και να είναι μουσουλμάνος. Επίσης, πρέπει να έχει τυνησιακή υπηκοότητα και να έχει εγκαταλείψει κάθε άλλη υπηκοότητα.
Κατάλογος
{{legend|#E6E6AA|Υποδηλώνει Υπηρεσιακό Πρόεδρο}}
Εν ζωή πρώην πρόεδροι
Σήμερα είναι εν ζωή οι εξής πρώην πρόεδροι:
Κέιτ Γουόλς
Η Κάθλιν Έριν Κέιτ Γουόλς (Kathleen Erin "Kate" Walsh, 13 Οκτωβρίου 1967)  είναι μια Αμερικανίδα ηθοποιός και επιχειρηματίας.
Ριζούντα (αποσαφήνιση)
Ο όρος Ριζούντα μπορεί να αναφέρεται σε:
Κέιτ Γουόλς
Οι ρόλοι της περιλαμβάνουν την Dr. Addison Montgomery στις τηλεοπτικές σειρές του ABC Grey 's Anatomy και Private Practice, τη Rebecca Wright στη μικρής διάρκειας διαδικτυακή σειρά του NBC Bad Judge, την Olivia Baker στη δραματική σειρά του Netflix 13 Reasons Why και την Handler στο The Umbrella Academy.
Πρώτα χρόνια
Η Γουόλς γεννήθηκε στο Σαν Χοσέ, Καλιφόρνια. Είναι η κόρη της Angela Walsh. Μεγάλωσε σε ένα καθολικό περιβάλλον στο Τούσον της Αριζόνα. Ο πατέρας της είναι Ιρλανδός, είναι ντόπιος του Ναβάν, Κούντρι Μιθ, και η μητέρα της είναι ιταλικής καταγωγής.
Η Γουόλς παρακολούθησε το Γυμνάσιο Magnet Catalina για τρία χρόνια πριν μεταβεί και αποφοιτήσει από το γυμνάσιο του Rincon. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα και στο εργαστήριο θεάτρου Piven του Σικάγο, πριν μετακομίσει στην πόλη της Νέας Υόρκης. Στη συνέχεια, προσχώρησε στο κωμικό συγκρότημα Burn Manhattan, καλύπτοντας τα έξοδά της ως σερβιτόρα.
Καριέρα
Αρχικά, η Γουόλς εργάστηκε στο Burger King και στο Dairy Queen. Ξεκίνησε ως μοντέλο στην Ιαπωνία τη δεκαετία του '80, ενώ δίδασκε και αγγλικά. Αργότερα, μετακόμισε στο Σικάγο και συνεργάστηκε με το εργαστήρι θεάτρου Piven. Έχει επίσης εμφανιστεί στο Εθνικό Δημόσιο Ραδιόφωνο στην παραγωγή του ραδιοφωνικού έργου Born Guilty.
Τηλεοπτικοί ρόλοι
Αφού έπαιξε τον ρόλο της Cathy Buxton στο Homicide: Life on the Street, στο επεισόδιο «Stakeout» το 1996 και την πολεμική ναυτική υπολοχαγό Kirstin Μπλερ στο Νόμος και τάξη, στο επεισόδιο «Navy Blues», η πρώτη μεγάλη τηλεοπτική της εμφάνιση ήταν το 1997, όταν εμφανίστηκε στο The Drew Carey Show ως την ερωμένη του Ντρου Κάρεϊ, Nicki Fifer. Φόρεσε ένα fatsuit σε μερικά επεισόδια της επίδειξης, καθώς ο χαρακτήρας Nicki ήταν μια αρχικά παχύσαρκη γυναίκα που έχασε βάρος και σιγά-σιγά άρχισε να το κερδίζει.
Συνέχισε, ενσαρκώνοντας την Carol Nelson στην τηλεοπτική σειρά HBO του The Mind of the Married Man και υποδύθηκε το ρομαντικό ενδιαφέρον του Norm Macdonald για το sitcom The Norm Show. Η Γουόλς έκανε επίσης την εμφάνισή της στο CSI: Investigation Scene Crime ως Mimosa, μία τρανσέξουαλ γυναίκα. Έχει εμφανιστεί μερικές φορές σε σκετσάκια στο Late Night with Conan O' Brien. Είχε ένα επαναλαμβανόμενο ρόλο στην Karen Sisco ως Ντετέκτιβ Marley Novak το 2003 και το 2004.
Το 2005 συμμετείχε στο Grey's Anatomy, υποδυόμενη τη Δρ. Addison Montgomery, την αποξενωμένη σύζυγο του Derek Shepherd ("Dr McDreamy", που παίζει ο Patrick Dempsey).
Videogames
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ
Μεβλεβί
Το Μεβλεβί είναι χωριό της επαρχίας Γκιουζέλγιουρτ στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Κυρά. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκιουζέλγιουρτ
Κυρά
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Οικογένεια Γκίνη
Η οικογένεια Γκίνη είναι σπετσιώτικη οικογένεια ναυτικών.
Πληροφορίες
Τα μέλη της εγκαταστάθηκαν στις Σπέτσες στις αρχές του 18ου αιώνα προερχόμενοι από το Κρανίδι Αργολίδας.
Δασκαλειό Αργολίδας
Το Δασκαλειό ή Δασκαλιό  ή Δασκάλεια είναι βραχονησίδα του Αργοσαρωνικού.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Δασκαλειό βρίσκεται στον Αργολικό,στα δυτικά του κόλπο του Τολού, νότια της νησίδας Ρόμβης και έχει υψόμετρο 52 μέτρα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Τολού του δήμου Ασίνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Το 1686 στο νησί κτίστηκε οχυρό, το Καστέλ ντι Σκόλιο, από τον Ενετό αντιναύαρχο Φραντσέσκο Μοροζίνι που είχε ως αποτέλεσμα οι λίγοι κάτοικοί του να μετεγκατασταθούν στην Κρήτη. Το 1688 κτίστηκε η εκκλησία Κοίμηση της Θεοτόκου στο υψηλότερο σημείο της και πιθανολογείται ότι κάποτε υπήρξε καθολικό μοναστηριού. Το 1715 η οχύρωση του οχυρού καταστράφηκε από τους Οθωμανούς και το 1718 η περιοχή καταλήφθηκε από αυτούς. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, την περίοδο της Τουρκοκρατίας, λειτούργησε ιερατικό κρυφό σκολειό για τα παιδιά των ψαράδων της γύρω περιοχής.
Παραπομπές
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Οροσειρά Κσουρ
Η Οροσειρά Κσουρ (جبال القصور, Monts des Ksour ή Djebel Ksour) είναι οροσειρά στην Αλγερία. Εκτείνεται στις επαρχίες Μπεσάρ και Ελ Μπαγιάντ, και είναι το δυτικό τμήμα του Σαχαριανού Άτλαντα, με την οροσειρά Αμούρ στα ανατολικά.
Γεωγραφία
Η οροσειρά εκτείνεται μεταξύ της επαρχίας Φιγκίγκ στην Ανατολική Περιφέρεια του Μαρόκου κοντά στα σύνορα Μαρόκου - Αλγερίας και την κοινότητα Ελ Μπαγιάντ στην Αλγερία. Η οροσειρά συνεχίζει δυτικά μέχρι τον Υψηλό Άτλαντα. Η υψηλότερη κορυφή της περιοχής είναι το Όρος Ισσά ή Τζεμπέλ Αϊσσά (جبل عيسى) στα 2.236 μέτρα.
Τέχνη βράχων
Νεολιθική τέχνη, με τη μορφή χαραγμένων βράχων που παρουσιάζουν άλογα, ελέφαντες και άλλα ζώα, βρίσκεται σε αρκετές σπηλιές και τοίχους σε ολόκληρη την οροσειρά.
Προστατευόμενες περιοχές
Το Εθνικό Πάρκο Τζεμπέλ Αϊσσά είναι προστατευόμενη περιοχή επί της οροσειράς από το 2003.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κσουρ
Ίβα Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς
Η Ιβάνα (Ίβα) Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς (το γένος Σιμόνοβιτς;  Σερβικά Κυριλλικά: Ивана "Ива" Деспић, το γένος Симоновић; 15 Αυγούστου 1891 – 12 Ιουλίου 1961) ήταν Γιουγκοσλάβα γλύπτρια. Γεννημένη στην Κροατία, η Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς σπούδασε στο Ζάγκρεμπ, το Παρίσι και το Μόναχο. Από το 1920 μέχρι το θάνατό της έζησε ως επί το πλείστον στο Σεράγεβο, αλλά υπηρέτησε και ως γλύπτρια της αυλής στο Βελιγράδι. Ήταν η πρώτη γλύπτρια στη σύγχρονη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και η μόνη στον Μεσοπόλεμο, αλλά έπεσε στην αφάνεια μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εκπαίδευση και οικογένεια
Η Ίβα Σιμόνοβιτς γεννήθηκε στη Χραστοβίτσα κοντά στην Πετρίνια στην Κροατία-Σλαβονία, Αυστροουγγαρία, στις 15 Αυγούστου 1891. (Μερικές φορές αναφέρεται επίσης η ημερομηνία 18 Απριλίου 1890, αλλά δεν είναι σωστή.) Η οικογένεια Σιμόνοβιτς ήταν εύπορη. Ο πατέρας της, στρατηγός του Αυστροουγγρικού Στρατούδιέκρινε ε το ταλέντο της και της παρείχε καλλιτεχνική εκπαίδευση. Εκπαιδεύτηκε από τους γλύπτες Ρόμπερτ Φράγκες-Μιχάνοβιτς και Ρούντολφ Βάλντεκ. Η πρώτη της έκθεση, μέρος της ατομικής έκθεσης του συνομήλικου της Λιούμπο Μπάμπιτς, πραγματοποιήθηκε όταν ήταν ακόμη φοιτήτρια. Ο Μπάμπιτς ενδιαφέρθηκε για εκείνη ρομαντικά και ζωγράφισε ένα πορτρέτο της. Η Ίβα Σιμόνοβιτς συνέχισε την εκπαίδευσή της στο Παρίσι και το Μόναχο, εκπαιυόμενη ας ως καλλιτέχνης πλακετών και μεταλλίων, και είχε μια έκθεση στο Παρίσι το 1914.
Η Ίβα Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς παντρεύτηκε δύο φορές. Ο πρώτος της γάμος, με τον Αλεξάνταρ Ζαρέφσκι, ακυρώθηκε. Γνώρισε τον Αλεξάνταρ "Άκο" Ντέσπιτς στο Ζάγκρεμπ προς το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μετά τον οποίο ακολούθησε η δημιουργία της Γιουγκοσλαβίας. Το ζευγάρι παντρεύτηκε το 1920 και η Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς μετακόμισε στη γενέτειρα του συζύγου της, το Σεράγεβο. Είχαν μια κόρη, την Γκοσπάβα και έναν γιο, τον Μπάτο. Τα πεθερικά της, η οικογένεια Ντέσπιτς, ήταν εξέχοντες και πλούσιοι έμποροι και ένιωθε καταπιεσμένη από την πατριαρχική τους στάση. Αυτό αντικατοπτρίζεται από μια αυτοπροσωπογραφία προτομής με το όνομα Περιορισμένη, που τώρα στεγάζεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Η Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς λαχταρούσε έναν δικό της χώρο. Μέχρι το 1931, η ζήτηση για τα έργα τέχνης της είχε αυξηθεί τόσο πολύ που μπορούσε να αντέξει οικονομικά να χτίσει ένα εξοχικό για τον εαυτό της στο Βασίν Χαν κοντά στο Σεράγεβο. Μετακομίζοντας πολύ νωρίς στο ακόμα υγρό κτήριο, κόλλησε μια χρόνια ασθένεια που την ταλαιπώρησε για χρόνια.
Καριέρα
Η Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς πραγματοποίησε δύο ατομικές εκθέσεις, στο Λονδίνο και το Βελιγράδι το 1927, με ευνοϊκή κριτική. Έλαβε μέρος σε συλλογικές εκθέσεις σε Λονδίνο, Βελιγράδι, Βαρκελώνη, Ζάγκρεμπ, Λιουμπλιάνα, Πράγα, Μπρνο και Μπρατισλάβα. Η διεθνής επιτυχία της έφερε τη φήμη της και στη Γιουγκοσλαβία, σε σημείο να επικοινωνήσει μαζί της ο βασιλιάς Αλέξανδρος. Είχε προσωπικό ατελιέ στη βασιλική αυλή στο Βελιγράδι, όπου απεικόνιζε υψηλόβαθμους ανθρώπους. Η Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς θυμήθηκε ότι η δεξιοτεχνία της έγινε συζήτηση στο δικαστήριο όταν ο διάδοχος του θρόνου Πέτρος, τότε μικρό παιδί, μπήκε στο ατελιέ της και αναγνώρισε ότι η προτομή, που εργαζόταν απεικόνιζε τον στρατηγό Στέβαν Χάτζιτς. Έγινε γλύπτρια της αυλής καθώς και δασκάλα γλυπτικής της βασίλισσας Μαρίας, με την οποία συνδέθηκε ιδιαίτερα.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Βελιγράδι, η Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς απεικόνισε τον βασιλιά, τη βασίλισσα, στρατηγούς και άλλους υψηλόβαθμους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου του βασιλιά Φερδινάνδου της Ρουμανίας και του πρίγκιπα Κύριλλου της Βουλγαρίας. Άλλα γνωστά έργα περιλαμβάνουν τα γλυπτά Παιδιά στο Χιόνι (1923), Καλοί Φίλοι (1923) και Ο Μπάτο Παίζει (1925), καθώς και η πλάκα Παρηγοριά (1927). Στην αρχή της καριέρας της, η Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς επηρεάστηκε από τα ιδανικά της πρώιμης Αναγέννησης, αλλά αργότερα υιοθέτησε μια ιμπρεσιονιστική προσέγγιση.
Ο Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς ήταν η πρώτη γλύπτρια στη σύγχρονη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, και παρέμεινε η μοναδική σε όλη την περίοδο του Μεσοπολέμου Οι Βόσνιες εκείνη την εποχή ήταν ως επί το πλείστον αναλφάβητες και δεν συμμετείχαν στη δημόσια ζωή, αλλά η καριέρα της Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς άνθισε και ήταν πολύ γνωστή στην κοινωνία. Σε μια συνέντευξή της το 1937, παραπονέθηκε για τη μεταχείριση των γυναικών καλλιτεχνών, λέγοντας: «Μου κάνει την εντύπωση ότι οι άνδρες καλλιτέχνες δεν εκτιμούν την καλλιτεχνική δουλειά των γυναικών. Το έχουν εύκολο. . . Όταν το παιδί ενός άνδρα καλλιτέχνη είναι άρρωστο, συνεχίζει να κάνει τη δουλειά του. Όταν η κόρη μου είχε τύφο, δεν με ένοιαζε η γλυπτική.» Η Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς εμπνεύστηκε από τη μητρότητα και συχνά απεικόνιζε τα παιδιά της. Ήταν ιδιαίτερα πρόθυμη να φτιάξει ένα μνημείο για τις μητέρες, παρόμοιο με τον Τάφο του Άγνωστου Στρατιώτη, που διαδόθηκε ευρέως σε όλο τον κόσμο. Η ιδέα της δεν υποστηρίχθηκε και ισχυρίστηκε ότι αντιγράφηκε και αργότερα υλοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννου (Πουατιέ)
μικρογραφία|300x300εσ|Το [[Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννου, δυτική πρόσοψη]] Το Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννου (γαλλικά: Baptistère Saint-Jean) είναι παλαιοχριστιανικό βαπτιστήριο, το παλαιότερο χριστιανικό κτήριο στη Γαλλία, και βρίσκεται στο Πουατιέ. Η ανέγερσή του χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα και θεωρείται ένα από τα παλαιότερα υπάρχοντα χριστιανικά μνημεία στη Δύση και ένα από τα πιο σημαντικά δείγματα Μεροβίγγειας αρχιτεκτονικής.
Ίβα Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς
Μετέπειτα ζωή
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς έμεινε στο κτήμα της κοντά στο Σεράγεβο. Οι ελλείψεις εν καιρώ πολέμου την ανάγκασε να αγοράσει μια αγελάδα, για να συντηρήσει την οικογένεια. Σύμφωνα με την κόρη της, η οικογένεια έπρεπε να κρύψει την αγελάδα από τους στρατιώτες στο ατελιέ της και το ταλαιπωρημένο ζώο κατέστρεψε μια σειρά από γλυπτά.
Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννου (Πουατιέ)
Σήμερα, στεγάζει αρχαιολογικό μουσείο που περιλαμβάνει σαρκοφάγους που χρονολογούνται από την εποχή των Μεροβίγγειων (5ος–8ος αιώνας).
Ρωμαϊκή εποχή
Το κεντρικό τμήμα του κτηρίου κατασκευάστηκε γύρω στο 360, πάνω σε ερείπια ρωμαϊκού οικοδομήματος που κατεδαφίστηκε το 276, στην τοποθεσία που στη συνέχεια έγινε η επισκοπική συνοικία της πόλης του Πουατιέ, κοντά στην κατοικία του Αγίου Ιλαρίου και στον μελλοντικό καθεδρικό ναό της πόλης. Στο αρχικό οικοδόμημα έγιναν στη συνέχεια πολλές μετατροπές.
Ίβα Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς
Μετέπειτα ζωή
Το Κομμουνιστικό Κόμμα ανέλαβε την εξουσία μετά τον πόλεμο και η μοναρχία καταργήθηκε. Ως υποστηρικτής της εξόριστης βασιλικής οικογένειας, η Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς συνελήφθη τον Ιούνιο του 1945 και πέρασε κάποιο διάστημα φυλακισμένη στο Σεράγεβο. Σώζεται ένα πορτρέτο που έκανε εκείνη την εποχή ενός άλλου κρατούμενου, του ηθοποιού Άντε Φραΐκοβιτς «Νταλμάτα». Αποφυλακίστηκε σύντομα, αλλά η ζωή της άλλαξε. Την απέφευγαν και βρήκε λίγη δουλειά, αφιερώνοντας όλο και περισσότερο χρόνο στη ζωγραφική και το σχέδιο και λιγότερο στη γλυπτική. Τα πιο αξιοσημείωτα έργα της μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι οι προτομές των ποιητών Αλέκσα Σάντιτς, Σβέτοζαρ Τσόροβιτς και Οσμάν Τζίκιτς, που παραγγέλθηκαν από τις αρχές του Μόσταρ.
Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννου (Πουατιέ)
Πρώιμος Μεσαίωνας και Αποκατάσταση
Το κτήριο υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια της κατάληψης της περιοχής από τους Βησιγότθους κατά τον 5ο αιώνα. Η αποκατάσταση ξεκίνησε αφού ο Κλόβις Α' νίκησε τον Αλάριχο Β' το 507 στη μάχη του Βουγιέ, κοντά στο Πουατιέ. Η αποκατάσταση αυτή περιλάμβανε την επισκευή των άνω τμημάτων των τοίχων του σηκού, την προσθήκη εγκάρσιου τμήματος και αψίδας, τη διακόσμηση του εξωτερικού και του εσωτερικού του κτηρίου και προστέθηκε μια οκταγωνική βαπτιστική δεξαμενή, καθώς εκείνη την εποχή το βάπτισμα γινόταν με πλήρη κατάδυση.
Ίβα Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς
Μετέπειτα ζωή
Η Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς πέθανε στις 12 Ιουλίου 1961 στο ατελιέ της στο Βασίν Χαν. Τα σχέδια να προστατεύσει το σπίτι της και να το μετατρέψει σε αποικία καλλιτεχνών εμφανίστηκαν λίγα χρόνια μετά τον θάνατό της, αλλά δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Το σπίτι αναπαλαιώθηκε το 2005 από έναν νέο ιδιοκτήτη και εκείνη την εποχή βρέθηκαν πίσω από κρυφές πόρτες του υπογείου μια σειρά από άγνωστες μέχρι τώρα γύψινες προτομές.
Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννου (Πουατιέ)
Πρώιμος Μεσαίωνας και Αποκατάσταση
Μέχρι τον 10ο αιώνα το οικοδόμημα είχε ερειπωθεί και έγιναν νέες προσθήκες και επισκευές. Αυτές περιελάμβαναν την κατεδάφιση δύο μικρών σκευοφυλακίων (τα οποία αρχικά προορίζονταν ως θάλαμοι προετοιμασίας για κατηχουμένους) και του εγκάρσιου τμήματος και ο τετράγωνος νάρθηκας έλαβε το σημερινό πολυγωνικό του σχήμα.
Ήταν περίπου εκείνη την εποχή που το βάπτισμα με κατάδυση εγκαταλείφθηκε ως πρακτική από την Καθολική Εκκλησία και η οκταγωνική βαπτιστική δεξαμενή καλύφθηκε και αντικαταστάθηκε από κολυμβήθρα βαπτίσματος. Το βαπτιστήριο έγινε τότε ενοριακός ναός.
Μυτιλήνη (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία το όνομα Μυτιλήνη (αιολική και δωρική διάλεκτος: Μυτιλάνα) μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής δύο διαφορετικά πρόσωπα, αμφότερα πιθανές επώνυμες ηρωίδες της πόλεως Μυτιλήνη:
Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννου (Πουατιέ)
Ύστερος Μεσαίωνας
μικρογραφία|250x250εσ|Βόρεια πρόσοψη|αριστερά Από τον 11ο έως τον 13ο αιώνα, η εκκλησία διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες που είναι ορατές μέχρι σήμερα. Περιλαμβάνουν παραστάσεις της ανάληψης του Χριστού, συμβολικά παγώνια, τέσσερις ιππείς με μανδύες, ένας εκ των οποίων φέρει επιγραφή που παραπέμπει στον αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο, και προτομή της Παναγίας.
Ίβα Ντέσπιτς-Σιμόνοβιτς
Παραπομπές
Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλλιτέχνες
Μυτιλήνη (μυθολογία)
Παραπομπές
Μυτιληνη
Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννου (Πουατιέ)
Σύγχρονη εποχή
μικρογραφία|Εσωτερικό αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Νότια πρόσοψη Ο ναός έπαψε να λειτουργεί το 1791, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, κατασχέθηκε και πουλήθηκε ως εθνική περιουσία σε ιδιώτη που το χρησιμοποιούσε ως αποθήκη. Σώθηκε από την κατεδάφιση με δημόσια συνδρομή που επέτρεψε την επαναγορά του από το κράτος το 1834.
Οι ανασκαφές κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα εμφάνισαν την παλαιά οκταγωνική βαπτιστική δεξαμενή και επέτρεψαν να γίνει πιο ακριβής η χρονολόγηση του κτηρίου. Αυτή η βελτιωμένη χρονολόγηση απέκλεισε τη θεωρία ότι το βαπτιστήριο χρησίμευε αρχικά ως ειδωλολατρικός ναός. Αντίθετα, φαίνεται ότι κατασκευάστηκε με σκοπό το βάπτισμα, ένα μυστήριο που προηγουμένως γινόταν στον ποταμό Κλαιν, μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά.
Νέα συντήρηση του οικοδομήματος έγινε στα μέσα του 20ού αιώνα.
Μουσείο
Τον Ιούνιο του 1838 το γαλλικό κράτος παραχώρησε τη χρήση του βαπτιστηρίου στην Εταιρεία Αρχαιοτήτων Δύσης και ο χώρος έγινε αρχαιολογικό μουσείο, το οποίο περιλαμβάνει πολλές πέτρινες σαρκοφάγους που χρονολογούνται από την εποχή των Μεροβίγγειων τον 5ο έως τον 7ο αιώνα, πολλές από τις οποίες είναι περίτεχνα διακοσμημένες με σκαλιστά σχέδια. Περιλαμβάνει επίσης τμήματα ρωμαϊκών στηλών, την κολυμβητική δεξαμενή και άλλα κειμήλια.
Το Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννου κατατάσσεται στον κατάλογο των προστατευόμενων ιστορικών μνημείων της Γαλλίας από το 1846.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκκλησίες ιστορικά μνημεία (Γαλλία) Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στη Γαλλία Κατηγορία:Βαπτιστήρια
Ακρωτήριο Φίλιππος
Το ακρωτήριο Φίλιππος αποτελεί το βορειότερο-βορειοδυτικότερο άκρο της νήσου Σίφνου των Κυκλάδων. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 37°02΄27΄΄ Βόρειο και μήκος 24°38΄10΄΄ Ανατολικό. Πλησιέστερος οικισμός στο ακρωτήριο είναι η Χερρόνησος. Σχεδόν ακριβώς προς τα βορειοδυτικά, σε ελάχιστη απόσταση 13,5 χιλιομέτρων (7,3 ναυτικών μιλίων) από τον Φίλιππο, βρίσκεται το νοτιοανατολικότερο μέρος της νήσου Σερίφου, όπου το σημαντικότερο λιμάνι της, το Λιβάδι. Η μεταξύ τους θάλασσα ονομάζεται Στενό της Σίφνου.
Πηγές
Φιλιππος
Πολωνικό Εργατικό Κόμμα
Το Πολωνικό Εργατικό Κόμμα (ΠΕΚ) (Polska Partia Robotnicza, PPR) ήταν κομμουνιστικό κόμμα στην Πολωνία από το 1942 έως το 1948. Ιδρύθηκε ως ανασύσταση του Κομμουνιστικού Κόμματος Πολωνίας (ΚΚΠ) και συγχωνεύτηκε με το Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΠΣΚ) το 1948 για να σχηματίσει το Πολωνικό Κόμμα Ενωμένων Εργατών (ΠΚΕΕ). Από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το ΠΕΚ κυβέρνησε την Πολωνία, με τη Σοβιετική Ένωση να ασκεί μέτρια επιρροή. Κατά τη διάρκεια των χρόνων του ΠΕΚ, τα συνωμοτικά καθώς και τα νομικά επιτρεπόμενα κέντρα αντιπολιτευτικής δραστηριότητας εξαλείφθηκαν σε μεγάλο βαθμό, ενώ σταδιακά στη χώρα εγκαθιδρύθηκε ένα κομμουνιστικό (επίσης χαρακτηρισμένο ως σοσιαλιστικό) σύστημα.
Το πολωνικό δημοψήφισμα του 1946, ακολουθούμενο από τις πολωνικές νομοθετικές εκλογές του 1947, νοθεύτηκαν και κηρύχθηκε αποφασιστική νίκη του «Δημοκρατικού Μπλοκ» του ΠΕΚ. Η μόνη νόμιμη αντιπολίτευση, το Λαϊκό Κόμμα Πολωνίας, περιθωριοποιήθηκε. Η νίκη του Γκομούουκα, ωστόσο, ήταν βραχύβια. Πιεζόμενος από τον Ψυχρό Πόλεμο, ο Στάλιν δεν είχε άλλη υπομονή για τον εθνικό κομμουνισμό του Πολωνού ηγέτη και από τον Αύγουστο του 1948 το ΠΕΚ ηγήθηκε από τον Μπιέρουτ. Τον Δεκέμβριο του 1948, το ΠΕΚ και το εκκαθαρισμένο ΠΣΚ συγχωνεύτηκαν για να σχηματίσουν το ΠΚΕΕ. Ό,τι είχε απομείνει από δημοκρατικές και πλουραλιστικές πρακτικές και προσχήματα εγκαταλείφθηκε και η Πολωνία εισήλθε στην περίοδο της σταλινικής διακυβέρνησής της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επακόλουθα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Πολωνία Κατηγορία:Πρώην κομμουνιστικά κόμματα στην Πολωνία Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ενιαίο Εργατικό Κόμμα Πολωνίας Κατηγορία:Σταλινισμός στην Πολωνία Κατηγορία:Αντιστασιακά κινήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Βασιλικός (ποταμός)
Ο Βασιλικός ποταμός είναι ποταμός στην επαρχία Λάρνακας. Εκτείνεται από τα βουνά της Λάρνακας μέχρι το Ζύγι, στα νότια της Κύπρου. Το βάθος του κυμαίνεται από 2 έως 8 μέτρα. Ο ποταμός συνδέθηκε με θρύλους και παραδόσεις από την αρχαιότητα, αλλά και με τραγικά γεγονότα στη σύγχρονη εποχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Επαρχίας Λάρνακας
Μάρκους Σέντερ
Ο Μάρκους Τόμας Τέοντορ Σέντερ (Νυρεμβέργη:5 Ιανουαρίου 1967 - ) είναι Γερμανός πολιτικός που υπηρετεί ως Πρωθυπουργός της Βαυαρίας από το 2018 και ηγέτης της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU) από το 2019.
Βιογραφία
Ο Σέντερ γεννήθηκε στη Νυρεμβέργη. Είναι γιος εργολάβου. Μετά την αποφοίτησή του από το Dürer-Gymnasium Nuremberg το 1986, ο Σέντερ υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία από το 1986 έως το 1987. Στη συνέχεια σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο του Erlangen–Nuremberg από το 1987, με υποτροφία από το Ίδρυμα Konrad Adenauer. Το 1998 αναγορεύτηκε διδάκτωρ νομικής με διατριβή στη νομική ιστορία με τίτλο «Από τις παλιές γερμανικές νομικές παραδόσεις σε ένα σύγχρονο δημοτικό διάταγμα: Η ανάπτυξη της δημοτικής νομοθεσίας στη Βαυαρία στη δεξιά όχθη του Ρήνου μεταξύ 1802 και 1818».
Πολιτική σταδιοδρομία
Ως κρατιδιακός υπουργός Οικονομικών, ο Σέντερ ήταν επίσης ένας από τους εκπροσώπους του κρατιδίου στην Μπούντεσρατ.
Κατά της ελληνικής οικονομικής κρίσης, ο Σέντερ ήταν από τους υπέρμαχους του Grexit.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος από το 1999 και έχει τέσσερα παιδιά, ένα από προηγούμενο γάμο. Είναι επίσης μέλος της Ευαγγελικής Εκκλησίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Η Πεντάμορφη και το Τέρας (ταινία, 2017)
Η Πεντάμορφη και το Τέρας (πρωτότυπος τίτλος: Beauty and the Beast) είναι μία αμερικανική αισθηματική-μουσική ταινία φαντασίας, του 1991, σε σκηνοθεσία Μπιλ Κόντον και σενάριο των Στίβεν Κμπόσκι και Έβαν Σπηλιωτόπουλου. Πρόκειται για μία συμπαραγωγή της Walt Disney Pictures και της Mandeville Films, η ταινία είναι ένα ριμέικ ζωντανής ερμηνείας (live-action) της ομώνυμης ταινίας της Disney του 1991, η οποία και ήταν μια διασκευή του παραμυθιού Η Πεντάμορφη και το Τέρας της Ζαν-Μαρί Λεπρένς ντε Μπωμόν. Το βασικό καστ της ταινίας απαρτίζουν η Έμμα Γουάτσον και ο Νταν Στίβενς ως οι βασικοί χαρακτήρες και τους πλαισιώνουν οι Λουκ Έβανς, Κέβιν Κλάιν, Τζος Γκαντ, Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Στάνλεϊ Τούτσι, Όντρα Μακντόναλντ, Γκούγκου Μπάθα Ρο, Ίαν ΜακΚέλεν και η Έμμα Τόμσον.
Στην ταινία, η Μπελ φυλακίζεται από ένα τρομακτικό τέρας στο μαγεμένο του κάστρο, που σταδιακά την ερωτεύεται. Κατά τη διάρκεια της ταινίας, η Μπελ μαθαίνει ότι το τέρας ήταν ένας αριστοκράτης της περιοχής, τον οποίο έχει καταραστεί μια μυστηριώδης μάγισσα, μαζί με τους υπηκόους του και τους έχει μεταμορφώσει στη μορφή που έχουν τώρα ως τιμωρία για την αναλγησία τους. Η Μπελ προσπαθεί ταυτόχρονα να αποφύγει έναν ναρκισσιστή κυνηγό που έχει εμμονή μαζί της, καταλήγοντας σε μία αντιπαράθεση μεταξύ των μνηστήρων της.
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 18 Μαΐου 2015 και ολοκληρώθηκαν στις 21 Αυγούστου του ίδιου έτους. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 13 Νοεμβρίου 1991 στο Spencer House στο Λονδίνο και κυκλοφόρησε στην Αμερική στις 22 Νοεμβρίου του 1991.
Πλοκή
Στη Γαλλία του 1780, μία μάγισσα μεταμφιεσμένη ως ζητιάνα εισβάλλει σε ένα βασιλικό χορό και προσφέρει στον πρίγκιπα του παλατιού ένα τριαντάφυλλο ως αντάλλαγμα για καταφύγιο από την καταιγίδα. Εξαιτίας της αλαζονείας του, η μάγισσα τον μεταμορφώνει σε τέρας, έτσι ώστε να η εμφάνισή του να ταιριάξει με τον απάνθρωπο χαρακτήρα του και τους υπηκόους του σε άψυχα αντικείμενα, διαγράφοντας το κάστρο από τη μνήμη των χωρικών. Για να λυθούν τα μάγια, ο πρίγκιπας θα πρέπει να μάθει να αγαπάει και κατόπιν να τον αγαπήσει κάποιος, πριν πέσει και το τελευταίο πέταλο.
Μετά από μερικά χρόνια, στο χωριό της Βιλνέβ, η Μπελ ζει με τον καλλιτέχνη και σκεπτικιστή πατέρα της, Μορίς. Ο Γκαστόν, ένας φημισμένος απόμαχος στρατιώτης, ζητά το χέρι της σε γάμο, αλλά εκείνη δεν τον θέλει λόγω της αλαζονείας και του ναρκισσισμού του. Στο δρόμο για την αγορά, ο Μορίς και το άλογό του χάνονται στο δρόμο για το δάσος και τους επιτίθενται λύκοι, καταλήγοντας έτσι στο κάστρο ζητώντας καταφύγιο από την κακοκαιρία. Ο Μορίς φυλακίζεται, καθώς προσπάθησε να κόψει ένα τριαντάφυλλο από τον κήπο. Η Μπελ καταφθάνει στο κάστρο για να σώσει τον πατέρα της και παίρνει τη θέση του. Η Μπελ μπαίνει στην απαγορευμένη δυτική πτέρυγα και βρίσκει το τριαντάφυλλο, με αποτέλεσμα να εξαγριώσει το τέρας και να την κάνει να φύγει τρομαγμένη μέσα στο δάσος. Όταν της επιτίθενται οι λύκοι, το τέρας παλεύει μαζί τους για να τους διώξει και τραυματίζεται σοβαρά. Εκείνη το βοηθάει να πάνε πίσω στο κάστρο και του περιποιείται τα τραύματα. Αναπτύσσεται μια φιλία, και οι υπήκοοι θεωρούν ότι είναι αυτή που θα λύσει τα μάγια. Το τέρας αρχίζει να νιώθει συναισθήματα για εκείνη, όμως η Μπελ έχει αμφιβολίες εξ αιτίας της αιχμαλωσίας της. Ο Μορίς γυρίζει στο χωριό αλλά δεν καταφέρνει να πείσει τους άλλους ότι η Μπελ κινδυνεύει. Ο μοναδικός που προτίθεται να τον βοηθήσει είναι ο Γκαστόν με το φίλο του ΛεΦου, αλλά όταν ο Γκαστόν του αποκαλύπτει τις αληθινές του προθέσεις, ότι θέλει να παντρευτεί τη Μπελ, ο Μορίς αρνείται και ο Γκαστόν τον αφήνει στο δάσος να πεθάνει. Τον σώζει μια ζητιάνα, η Άγκαθα, και κατηγορεί ανοιχτά τον Γκαστόν για το έγκλημα, αλλά εκείνος χρηματίζει τον Μεσιέ Ντ'Αρκ να στείλει το Μορίς στο φρενοκομείο.
Μετά από ένα ρομαντικό χορό με το τέρας, η Μπελ ανακαλύπτει την δύσκολη κατάσταση του πατέρα της μέσα από το μαγικό καθρέφτη. Το τέρας της επιτρέπει να πάει να σώσει το Μορίς, δίνοντάς της τον καθρέφτη για να μπορεί να τον βλέπει. Στο χωριό, η Μπελ αποδεικνύει ότι ο πατέρας της δεν είναι τρελός, δείχνοντας στους χωρικούς το τέρας μέσα στον καθρέφτη. Όταν ο Γκαστόν καταλαβαίνει ότι η Μπελ αγαπάει το τέρας, την πετάει μαζί με το Μορίς στο άσυλο και προτρέπει τους χωρικούς να τον ακολουθήσουν για να σκοτώσουν το τέρας. Η Μπελ κι ο Μορίς το σκάνε και η Μπελ ακολουθεί τους χωρικούς.
Κατά τη διάρκεια της μάχης, ο Γκαστόν εγκαταλείπει το σύμμαχό του ΛεΦου, ο οποίος πάει με το μέρος των υπηκόων για να διώξουν τους χωρικούς. Ο Γκαστόν βρίσκει το τέρας στον πύργο και του επιτίθεται, το οποίο είναι σε μεγάλη κατάθλιψη και δε νοιάζεται να αμυνθεί, όμως αποκτάει και πάλι δυνάμεις όταν βλέπει ότι η Μπελ επέστρεψε. Παλεύει με τον Γκαστόν, ο οποίος και τον αποτελειώνει λίγο πριν φτάσει στη Μπελ, ενώ η γέφυρα κάτω από τα πόδια του Γκαστόν καταρρέει και τον βρίσκει ο θάνατος. Το τέρας πεθαίνει και το τελευταίο πέταλο πέφτει. Η Άγκαθα αποκαλύπτει ότι είναι η Μάγισσα και όταν η Μπελ ομολογεί την αγάπη της, η μάγισσα λύνει τα μάγια, επαναφέροντας το τέρας στην ανθρώπινη μορφή του. Μαζί του επανέρχεται η μορφή των υπηκόων και η μνήμη των κατοίκων του χωριού. Ο πρίγκιπας και η Μπελ διοργανώνουν ένα χορό για όλο το χωριό και γλεντούν ευτυχισμένοι.
Αμφισβήτηση
Η κυβέρνηση της Ρωσίας ήταν υπό σκέψεις για να απαγορεύσουν την ταινία στη χώρα, αλλά αποφάσισαν αντ' αυτού να την απαγορεύσουν σε θεατές κάτω των 16 χωρίς τη συνοδεία ενηλίκου. Επίσης, ένας κινηματογράφος στην Αλαμπάμα δεν θα προβάλει την ταινία λόγω της δευτερεύουσας πλοκής. Στη Μαλαισία, η Επιτροπή Λογοκρισίας Ταινιών επέμενε να κοπεί η "γκέι στιγμή", καταλήγοντας σε αναβολή επ' αόριστον από τη Disney, ακολουθώντας την απόφαση να την αποσύρει τελείως εάν δεν προβληθεί αλογόκριτη. Το στούντιο μετακίνησε την ημερομηνία κυκλοφορίας στις 30 Μαρτίου, προκειμένου να δώσει περισσότερο χρόνο στην επιτροπή λογοκρισίας της Μαλαισίας να λάβουν απόφαση για το αν θα προβληθεί ή όχι χωρίς αλλαγές.
Υπήρξε επίσης σειρά από μποϊκοτάζ εις βάρος της ταινίας. Ένα κάλεσμα για μποϊκοτάζ στο LifePetitions έλαβε 129.000 υπογραφές, ενώ η Ένωση της Αμερικάνικης Οικογένειας απεύθυνε κάλεσμα για μποϊκοτάζ μ πάνω από 50.000 υπογραφές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες remake της Disney Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Έβαν Σπηλιωτόπουλου Κατηγορία:Ταινίες ζωντανής δράσης βασισμένες σε ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Χερσόνησος Παπούα
Η χερσόνησος Παπούα, γνωστή επίσης και ως χερσόνησος της ουράς του πουλιού, είναι μεγάλη χερσόνησος στην Παπούα Νέα Γουινέα, νοτιοανατολικά από την πόλη του Λέι, και αποτελεί το νοτιοανατολικό τμήμα της συνολικής νήσου της Νέα Γουινέας. Η χερσόνησος είναι το ανατολικότερο σημείο των υψίπεδων της Νέας Γουινέας και αποτελείται κυρίως από την οροσειρά Όουεν Στάνλεϋ με τις κορυφές του όρους Βικτώρια (4.038 μέτρα) και του όρους Σάκλινγκ (3.676 μέτρα) να βρίσκονται εντός της χερσονήσου. Στην έκταση της βρίσκονται οι επαρχίες του όρμου του Μιλν, Όρο, Κεντρική επαρχία, Επαρχία της πρωτεύουσας, και τμήματα της Μορόμπε της επαρχίας του Κόλπου, Στην νότια ακτή βρίσκεται η πόλη του Πορτ Μόρεσμπυ η οποία είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Παπούα Νέας Γουινέας
Άγιος Ακάκιος Καρδίτσας
Ο  Άγιος Ακάκιος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Ιθώμης, του δήμου Μουζακίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομού Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Στην τοπική κοινότητα Αγίου Ακακίου ανήκει και οι οικισμός Λιβάδια.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ακάκιος είναι χωριό στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Καρδίτσας, βορειοδυτικά της λίμνης Πλαστήρα, και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 320. Απέχει 27 χλμ. περίπου Δ. της Καρδίτσας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 8,118 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ως Γόλιτσα
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιθώμης του νομού Τρικάλων. Το 1899 πέρασε στον νομό Καρδίτσης και, το 1909, ξανά στον νομό Τρικάλων. Το 1927 μετονομάστηκε σε Άγιος Ακάκιος
Ως Άγιος Ακάκιος Το 1944 υπήχθη οριστικά στον νομό Καρδίτσης
(Πηγή: )
Γενικά
Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία (σιτηρά, οπωροκηπευτικά) και την κτηνοτροφία, ενώ υπήρξαν ανέκαθεν ονομαστοί κτιστάδες. Ο πρώτος οικισμός τους βρισκόταν στην περιοχή «Γκούρλιγκα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Γεωργιανές βουλευτικές εκλογές (2016)
Βουλευτικές εκλογές  διεξήχθησαν στη Γεωργία, στις 8 Οκτωβρίου 2016 για να εκλεγούν τα 150 μέλη του Κοινοβουλίου. Ο κυβερνών συνασπισμός Γεωργιανό Όνειρο, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Γκιόργκι Κβιρικασβίλι, διεκδίκησε μια δεύτερη θητεία. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης συμπεριέλαβαν το πρώην κυβερνών κόμμα και την κύρια αντιπολίτευση, το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα (ΕΝΜ), τους Ελεύθερους Δημοκράτες, πρώην μέλος του συνασπισμού Γεωργιανό Όνειρο με επικεφαλής τον Ιρακλί Αλασάνια και τη Συμμαχία των Πατριωτών της Γεωργίας.
Το Γεωργιανό Όνειρο κέρδισε 115 έδρες, παρουσιάζοντας αύξηση 67 εδρών, ενώ το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα μείωσε τις έδρες του σε 27.