cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κίαν
Στην ιρλανδική μυθολογία, ο Κίαν, γιος του Ντίαν Κεχτ των Τουάθα ντε Ντανάν, είναι γνωστός ως πατέρας του θεού Λουγ από την Έθνι των Φομόριαν. Γεννήθηκε με προσωπίδα στο κεφάλι του και μικρός μεταμορφώθηκε σε γουρούνι όταν τον χτύπησε το ραβδί ενός δρυΐδη. Από τότε, μπορούσε να μεταμορφώνεται σε γουρούνι όποτε το επιθυμούσε.
Σύμφωνα με μια προφητεία, ο βασιλιάς Μπάλορ των Φομόριαν θα σκοτωνόταν από τον εγγονό του, έτσι λοιπόν κλείδωσε την κόρη του, Έθνι, σε έναν κρυστάλλινο πύργο, ο Κίαν όμως κατάφερε να μπει κι έτσι γεννήθηκε ο Λουγ. Ο Μπάλορ τον πέταξε στη θάλασσα, αλλά σώθηκε και ανατράφηκε σαν γιος του Μανάνναν μακ Λιρ.
Ο Κίαν βρήκε το θάνατο από τους γιους του Τούιρεν, όταν προσπάθησε ανεπιτυχώς να ξεφύγει παίρνοντας μορφή γουρουνιού.
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία
Διεθνής Ακαδημία Επιστήμης Ξύλου
μικρογραφία| Το λογότυπο της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστήμης Ξύλου Η Διεθνής Ακαδημία Επιστήμης Ξύλου (International Academy of Wood Science, IAWS) είναι αναγνωρισμένη διεθνής ακαδημία και μη κερδοσκοπική εταιρεία επιστημόνων ξύλου, η οποία αντιπροσωπεύει όλους τους τομείς της επιστήμης του ξύλου με τους συναφείς σε αυτή τεχνολογικούς τομείς της και εξασφαλίζει παγκόσμια εκπροσώπηση του κλάδου.
Από τον Ιούνιο 2023, η ακαδημία εκπροσωπείται από τον Σταύρο Αβραμίδη, Ελληνοκαναδό καθηγητή και επιστήμονα ξύλου που υπηρετεί ως ο 19ος Πρόεδρος της IAWS και από τον Ingo Burgert, Ελβετό μηχανικό ξύλου που είναι επί του παρόντος ο εκλεγμένος Αντιπρόεδρός της για την περίοδο 2023-2026.
Ιστορικό
Στην ανάπτυξη και ίδρυση της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστήμης Ξύλου συμμετείχαν αρκετοί επιστήμονες, αλλά το πρόσωπο-κλειδί που είχε την αρχική ιδέα για να την δημιουργήσει ήταν ο Γερμανός καθηγητής Franz Kollmann, του Ινστιτούτου Έρευνας και Τεχνολογίας Ξύλου στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Μάλιστα ο ίδιος διετέλεσε ως ο πρώτος εκλεγμένος Πρόεδρός της τα έτη 1966-1972.
Στόχοι και αποστολή
Η ακαδημία έχει ως στόχο να προωθήσει σε διεθνές επίπεδο τη συντονισμένη ανάπτυξη της επιστήμης του ξύλου, να αναδείξει την σημασία της, αναγνωρίζοντας αξιόλογους επιστήμονες με την εκλογή τους ως Fellows, τιμώντας έτσι διακεκριμένα επιτεύγματα στην επιστήμη του ξύλου και προωθώντας το υψηλό επίπεδο έρευνας και τεχνολογίας. Επιπλέον, η ακαδημία πραγματοποιεί ετήσιες συνεδριάσεις -σε ολομέλεια- συμπεριλαμβανομένων επιχειρηματικών συναντήσεων και τεχνικών συνεδριάσεων, με τη μορφή διεθνών επιστημονικών συνεδρίων.
Τα εκλεγμένα μέλη της IAWS είναι επιστήμονες ξύλου οι οποίοι εκλέγονται επειδή είναι εξόχως δραστήριοι με την έρευνα ξύλου με την ευρεία έννοια, και η εκλογή τους αποτελεί απόδειξη της υψηλής επιστημονικής στάθμης τους. Τα νέα μέλη υποδεικνύονται, αξιολογούνται και εκλέγονται από τα παλαιά μέλη της ακαδημίας. Η εκτελεστική επιτροπή καθορίζει τον αριθμό των υποψηφίων που θα γίνουν δεκτοί κάθε έτος, με βάση αυτές τις αξιολογήσεις.
Τα καθήκοντα των τακτικών μελών της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστήμης Ξύλου είναι τα εξής:
Εκτελεστική επιτροπή
Η εκτελεστική επιτροπή της IAWS αποτελείται από τα διοικητικά στελέχη της ακαδημίας (πρόεδρος, αντιπρόεδρος, γραμματέας, ταμίας και προηγούμενος πρόεδρος), τον εκδότη του δελτίου και τον/την πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Μεσαριά Σύρου
Η Μεσαριά είναι μικρό χωριό που βρίσκεται στην ενδοχώρα του νησιού της Σύρου και συνορεύει με τους οικισμούς Επισκοπείο (βόρεια), Πάγος (δυτικά), Αγρός (νότια), Άνω Μάννα (νοτιοανατολικά) και Τάλαντα (βορειοανατολικά).
Στην περιοχή βρίσκεται η εκκλησία του Σταυρού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σύρου
Τέρι Χάτσερ
Η Τέρι Χάτσερ (Teri Lynn Hatcher, 8 Δεκεμβρίου 1964) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, συγγραφέας, παρουσιάστρια και τραγουδίστρια. Είναι η πιο γνωστή για την απεικόνιση της Λόις Λέιν στην τηλεοπτική σειρά Λόις & Κλαρκ: Οι Νέες Περιπέτειες του Σουπερμαν (1993-1997), ως Πάρις Κάρβερ στην ταινία Τζέιμς Μποντ:Το αύριο ποτέ δεν πεθαίνει και ως Σούζαν Μάγερ στην τηλεοπτική σειρά Νοικοκυρές σε απόγνωση (2004-2012) μεταξύ πολλών άλλων τηλεοπτικών και κινηματογραφικών ρόλων. Για την απεικόνιση της Σούζαν Μάγερ κέρδισε το βραβείο Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου ρόλου σε μιούζικαλ ή κωμωδία, τρία βραβεία Screen Actors Guild (ένα ως ηθοποιός γυναικείου ρόλου και τα άλλα δύο ως μέρος καλύτερης εμφάνισης) και ένα βραβείο Primetime Emmy για την εξαιρετική ηθοποιό σε μια κωμική σειρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ιωνική Τετράπολις
Η Ιωνική τετράπολη (Ιωνική τετράπολις) ή Υττηνία ή απλούστερα Τετράπολις ονομάστηκε αρχικά το κοινό τεσσάρων πόλεων της ανατολικής Αττικής που θεωρούνταν πατρίδα του Ίωνα, του μυθικού γενάρχη των Ιώνων.
Οι πόλεις αυτές ήταν ο Μαραθώνας, (Μαραθών), η Οινόη, η Προβάλινθος και η Τρικόρινθος οι οποίες είχαν συνενωθεί θρησκευτικά διατηρώντας κοινό ιερό. Από αυτό το κοινό ιερό αφιερωμένο στον Ίωνα ονομάστηκε αρχικά "Ιωνία" και όλη η ανατολική Αττική που ήταν και η πρώτη γεωγραφική περιοχή που έφερε αυτό το όνομα. Κατά τον Στράβωνα (C.383), στο χώρο αυτό ήλθε αρχικά από τη Θεσσαλία και εγκαταστάθηκε ο μυθικός Ξούθος πατέρας του Ίωνα μετά τον γάμο του με την κόρη του Ερεχθέως την Κρέουσα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία Αττική Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Νταμπιέρ-συρ-Σαλόν
Το Νταμπιέρ-συρ-Σαλόν (γαλλικά: Dampierre-sur-Salon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Psi (πελάτης άμεσης επικοινωνίας)
Το Psi είναι ένα πρόγραμμα πελάτης άμεσης επικοινωνίας για το πρωτόκολλο Jabber (XMPP) γραμμένο για το Qt toolkit. Τρέχει σε GNU/Linux, Mac OS X και Microsoft Windows. Έτοιμα RPM και deb πακέτα εγκατάστασης παρέχονται για μεγάλο άριθμο διανομών Linux. Κυκλοφορούν επίσης ανεπίσημες εκδοχές για FreeBSD και Sun Solaris.
Χαρακτηριστικά του Psi
Επειδή το Jabber επιτρέπει μεταφορές σε άλλες υπηρεσίες, τις οποίες πολλοί διακομιστές παρέχουν, το Psi μπορεί να συνδεθεί στο Yahoo!, AIM, ICQ και στην Υπηρεσία Μηνυμάτων .NET. Άλλες υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες είναι το RSS και το ATOM για συγκετρωτές ειδήσεων, η αποστολή SMS και η πρόγνωση καιρού.
Επιπρόσθετες λειτουργίες παρέχονται μέσω επεκτάσεων, όπως μεταφράσεις (20 γλώσσες το 2006), σύνολα εικονιδίων (για το πρόγραμμα, αλλά και τις διάφορες μεταφορές όπως το AIM, Yahoo!, κλπ.).
Από την έκδοση 0.9.2 και ύστερα, το Psi υποστηρίζει μεταφορές αρχείων μεταξύ πελατών Jabber, αλλά και σε χρήστες άλλων πρωτόκολλων, εφ'όσον και ο διακομιστής το επιτρέπει. Η έκδοση 0.9.3, που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2005, πρόσθεσε την δυνατότητα ενημέρωσης "Η επαφή δακτυλογραφεί" (που δουλέυει και με επαφές AIM και MSN) και διόρθωσε αρκετά προβλήματα χρήσης των προηγούμενων εκδόσεων. Η έκδοση 0.10, που κυκλοφόρησε ένα χρόνο αργότερα, πρόσθεσε δυνατότητες αυτόματης επαναταξινόμησης του κατάλογου επαφών και του πεδίου σύνθεσης των παραθύρων συνομιλίας, οργάνωση των συνομιλιών σε ετικέττες (tabbed chat), υποστήριξη του συστήματος σύμανσης Growl για Mac OS X, διαφάνεια παραθύρων (μόνο για Windows και Mac OS X) και άλλες πολλές τροποποιήσεις.
Το Psi επιτρέπει επίσης ισχυρή ασφάλεια δια SASL και ΤLS. Μπορεί λοιπόν να χρησιμοποιηθεί για σύνδεση σε ένα λογαριασμό Google Talk.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Instant messengers
Γκυστάβ Κουρμπέ
Ο Γκυστάβ Κουρμπέ (γαλλικά: Jean Désiré Gustave Courbet, 10 Ιουνίου 1819 - 31 Δεκεμβρίου 1877) ήταν Γάλλος ζωγράφος, μια από τις επιβλητικότερες μορφές της Γαλλικής τέχνης του 19ου αιώνα. Θεωρείται από τους πρωτεργάτες του Ρεαλισμού. Συνέβαλε επίσης στη μετέπειτα εξάπλωση του Ιμπρεσιονισμού, καθώς υποστήριξε την δημιουργική ελευθερία του καλλιτέχνη, τάχθηκε υπέρ της αυτονομίας του και προώθησε τις εκθέσεις τους. Στους πίνακές του φιλοτέχνησε μια σειρά από εντυπωσιακά έργα, με εικόνες και από την αγροτική ζωή, πράγμα που τον χαρακτήρισε κι ως επαναστατική μορφή, ειδικά όταν πήρε μέρος στη Γαλλική Κομμούνα του 1871. Με το τέλος της Κομμούνας συνελήφθη, δημεύτηκαν οι πίνακές του κι έπειτα εξορίστηκε και πέθανε στην Ελβετία.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο μικρό αγροτικό χωριό Ορνάν (Ornans), κοντά στην Μπεζανσόν του Νομού Φρανς-Κοντέ (Franche-Compté) το 1819, από εύπορους αγρότες και πήρε τη βασική του εκπαίδευση εκεί. Το 1837 ξεκινά νομικές σπουδές στο Βασιλικό Κολέγιο της Μπεζανσόν και δύο χρόνια μετά πηγαίνει στο Παρίσι να σπουδάσει ζωγραφική. Βελτιώνει την τεχνική του φιλοτεχνώντας αντίγραφα γνωστών έργων. Το 1847 αποκτά γιο με τη Βιρζινί Μπινέ. Δύο χρόνια μετά εκθέτει τρεις μεγάλους πίνακες στο Σαλόν. Το έργο Ενταφιασμός Στο Ορνάν ήταν αυτό που τον ανέδειξε. Το 1855 διοργανώνει τη δική του έκθεση με τίτλο Ρεαλισμός και χωρίζει με τη Βιρζινί.
Το 1865 εκδίδεται το βιβλίο Η Προέλευση Της Τέχνης και Ο Κοινωνικός Προορισμός Αυτής που συνέγραψε με τον Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν. Τέσσερα χρόνια αργότερα κερδίζει δυο διακρίσεις από τον Βασιλικό Οίκο της Βαυαρίας. Το 1871, μετά τη Γαλλική Κομμούνα, κατηγορείται πως κατέστρεψε την Στήλη της Πλας Βαντόμ και καταδικάζεται σε εξάμηνη φυλάκιση. Τον επόμενο χρόνο πεθαίνει ο γιος του και το 1873 του ζητούν να πληρώσει για την ανακατασκευή της Στήλης, αλλά, φοβούμενος τη χρεωκοπία, εγκαταλείπει τη Γαλλία και καταφεύγει στην Ελβετία. Πεθαίνει εκεί εξόριστος το 1877, σε ηλικία 58 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Πίνακες του Γκυστάβ Κουρμπέ
Γάλανθος του Έλβες
Ο Γάλανθος του Έλβες ή σκουλαρίκι (επιστ. ονομ. Galanthus elwesii), ανήκει στην οικογένεια Amaryllidaceae (Αμαρυλλιδοειδή). Το όνομα του γένους οφείλεται στα λευκά σαν γάλα άνθη (Galanthus=γάλα + άνθος). Στην Ελλάδα απαντούν συνολικά, περίπου 6 είδη του γένους Galanthus, δύο απ’ αυτά ενδημικά (Galanthus ikariae, Galanthus samothracicus). Αναφορικά με το είδος Galanthus elwesii, οφείλει το όνομα του στον Βρετανό βοτανικό Henry John Elwes (1846-1922) ο οποίος το ανακάλυψε για πρώτη φορά σε μια επίσκεψη του στην Τουρκία το 1874, αν και στη συνέχεια βρέθηκε ότι τα φυτά που ανακάλυψε, ανήκουν σε άλλο είδος (Galanthus gracilis). Ο γάλανθος του Έλβες αποτελεί είδος της ΝΑ Ευρώπης, το οποίο στην Ελλάδα συναντάται κυρίως στο βόρειο-ανατολικό τμήμα της, καθώς και στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Απαντά σε φυλλοβόλα και ανοιχτά δάση, σε υψόμετρο μεταξύ 300-1400μ. και ανθίζει από Φεβρουάριο μέχρι Απρίλιο. Χαρακτηρίζεται από τα εσωτερικά μέρη του περιγωνίου (τέπαλα), μισού μήκους σε σχέση με τα εξωτερικά, με πλατιά σκουροπράσινη κηλίδα στο κατώτερο μέρος τους και μια στενή κηλίδα στο άκρο σε σχήμα «Λ».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Αμαρυλλιδοειδή
Επίτροπος Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ο Επίτροπος Ανταγωνισμού είναι το μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είναι αρμόδια για τον ανταγωνισμό.
Σημερινή Επίτροπος είναι η Μαργκρέτε Βεστάγκερ.
Αρμοδιότητες
Το χαρτοφυλάκιο έχει την ευθύνη για θέματα όπως εμπορικό ανταγωνισμό, συγχωνεύσεις επιχειρήσεων, τα καρτέλ, τις κρατικές ενισχύσεις, και αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας. Η θέση αυτή έγινε η μόνη αρχή συγχώνευσης του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, τον Σεπτέμβριο του 1990.
Ο Επίτροπος Ανταγωνισμού είναι μια από τις πιο ισχυρές θέσεις στην Επιτροπή και είναι αξιοσημείωτο το ότι επηρεάζει την παγκόσμια αγορά.
Μάριο Μόντι
Ο Μάριο Μόντι είναι ιδιαιτέρως σημαντικός για την απόφασή του κατά τη διάρκεια της προσπάθειας συγχώνευσης της GE-Honeywell το 2001. Η General Electric, εταιρεία των ΗΠΑ, προσπάθησε να αποκτήσει μια άλλη αμερικανική εταιρεία, την Honeywell. Η συγχώνευση αυτή έχει εγκριθεί από τις αμερικανικές αρχές, ωστόσο Μόντι, με την υποστήριξη της υπόλοιπης Επιτροπής, απέρριψε τη συγχώνευση.
Την 1 Μαΐου 2004 Μόντι επέβλεψε μια ριζική αλλαγή στις αρμοδιότητες Ανταγωνισμού της Επιτροπής που αφορούν τη ρύθμιση των μονοπωλίων, έλεγχοι συγκεντρώσεων, συμφωνίες αδειοδότησης και τις αεροπορικές μεταφορές.
Νέιλι Κρους
Κατά τη διάρκεια ομίλιας της Νέιλι Κρους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι Ευρωβουλευτές εξέφρασαν την ανησυχία για το αν η Νέιλι Κρους είχε λεπτομερή γνώση των συγκεκριμένων θεμάτων. Ωστόσο η ίδια σύνθεση του Κοινοβουλίου, επέλεξε την Νέιλι Κρους στην θέση αυτή το 2004.
Από τότε δηλώνει ότι προωθεί ένα δίκαιο και ελεύθερο επιχειρηματικό περιβάλλον, την επίτευξη βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης και αύξηση της απασχόλησης. Η Επιτροπή έχει συμμετάσχει σε αρκετές περιπτώσεις υψηλού προφίλ καταπολέμηση αντιανταγωνιστική συμπεριφορά.
Η Νέιλι Κρους διαθέτει πίστη στις αρχές της ελεύθερης αγοράς και ήταν σκληρή με τους δράστες. Με τέλος της θητείας της, η ​​Επίτροπος Ανταγωνισμού είχε ολοκληρώσει τις πιο σημαντικές υποθέσεις.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1992-1993
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1992-93 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε στις 7 Οκτωβρίου 1992 με τους αγώνες της πρώτης φάσης, στους οποίους μετείχαν οι ομάδες των χαμηλών εθνικών κατηγοριών (Β΄ Εθνική και Α2΄) και περιλάμβανε δύο αγωνιστικές. Στη Β΄ φάση εντάχθηκαν και οι 14 ομάδες της Α1΄ Εθνικής και διεξήχθη επίσης σε δύο αγωνιστικές. Ο τελικός διεξήχθη στις 15 Μαΐου 1993 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας με αντιπάλους τον Άρη Θεσσαλονίκης και τον Παναθηναϊκό . Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για πέμπτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Επίτροπος Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Χοακίν Αλμούνια
Ο Χοακίν Αλμούνια, ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του ανταγωνισμού στο πλαίσιο του δεύτερου Επιτροπή Barroso το 2010.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1992-1993
1η αγωνιστική
* Άλλοι 11 σύλλογοι προκρίθηκαν χωρίς αγώνα.
Επίτροπος Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Χοακίν Αλμούνια
Ο διορισμός του έτυχε ευνοϊκής υποδοχής από δικηγόρους του ανταγωνισμού, όπως κάποιος άρτια καταρτισμένος και έμπειρος. Εντυπωσίασε επίσης το Κοινοβούλιο κατά την ακρόασή του και από νωρίς στο έργο του είχε να ασχοληθεί με το αν πρέπει ή όχι να συνεχίσει τη δράση κατά της Google.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1992-1993
Πηγές
1993 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1992 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1993
Επίτροπος Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Χοακίν Αλμούνια
Έχει ταχθεί υπέρ της ιδέας ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου για την αντιμετώπιση των μη εμφανιζομένων κρατών μελών.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ανταγωνισμού
Μπέτι Μίντλερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ) Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Τζάσπερ Τυδώρ
Ο Τζάσπερ Τυδώρ (Jasper Tudor, Νοέμβριος 1431 - 21/26 Δεκεμβρίου 1495) ήταν κόμης του Πέμπροουκ και 1ος δούκας του Μπέντφορντ, θείος του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Ζ΄ και αρχιτέκτονας της μεγάλης νίκης για την κατάκτηση της Αγγλίας και της Ουαλίας (1485).
Ήταν τρίτος γιος του Όουεν Τυδώρ και της Αικατερίνης Βαλουά, χήρας του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Ε΄, ετεροθαλής αδελφός του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου ΣΤ΄, που, αναγνωρίζοντας την ευγένειά του, του έδωσε τον τίτλο του κόμητος του Πέμπροουκ (1452). Δεν αναγνωρίστηκε αρχικά ο γάμος των γονέων του λόγω της μυστικότητας που έγινε, αλλά ο Ερρίκος ΣΤ΄ του αναγνώρισε όλα τα δικαιώματα του (1461), προκειμένου να τον βοηθήσει στον πόλεμο εναντίον των Υορκιστών που τον εκθρόνισαν.
Είχε εξαιρετικές στρατιωτικές ικανότητες, που τις έδειξε στον πόλεμο των Ρόδων. Τάχθηκε στο πλευρό του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Δ΄, που τον ακολούθησε την περίοδο της προσωρινής εξορίας του (1470 - 1471), παίρνοντας μαζί του και τον ανιψιό του Ερρίκο Τυδώρ, του οποίου ο πατέρας, Εδμόνδος, είχε πεθάνει επτά μήνες πριν την γέννηση του. Βοήθησε σημαντικά τον ανιψιό του, Ερρίκο Τυδώρ, στον πόλεμο που έκανε εναντίον του σφετεριστή βασιλιά Ριχάρδου Γ΄, προκειμένου να κατακτήσει την εξουσία. Ο ανιψιός του τον αντάμειψε με τον τίτλο του δούκα του Μπέντφορντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Τυδώρ Κατηγορία:Πόλεμος των Ρόδων Κατηγορία:Οίκος του Λάνκαστερ Κατηγορία:Δούκες του Μπέντφορντ Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Γεροδήμος Σταθάς
Ο Γεροδήμος Σταθάς ήταν φημισμένος αρματολός του Βάλτου Ακαρνανίας επί Τουρκοκρατίας, στα λεγόμενα Ορλωφικά, αναδειχθείς πολύ κατώτερος των περιστάσεων.
Βιογραφικά στοιχεία
Μαζί με το Σιατιστινό αξιωματικό του ρωσικού στρατού Γ. Παπάζολη, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα ως απεσταλμένος της αυτοκράτειρας Αικατερίνης, (όπως ο ίδιος ομολογούσε, χωρίς να έχει σχετικό έγγραφο), άρχισε (το 1766), μαζί και με άλλους οπλαρχηγούς, να σχεδιάζει την επανάσταση κατά των Τούρκων. Όταν όμως αυτή ξέσπασε τον Απρίλιο του 1770 αυτός επιδόθηκε σε μία αήθη εμφύλια αντιπαράθεση με άλλους αρματολούς για αναδιάταξη των αρματολικιών τους εισβάλλοντας χωρίς διάκριση στην Ευρυτανία και Θεσσαλία καταλαμβάνοντας τα αρματολίκια των Αγράφων, του Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, του Καρπενησίου και της Υπάτης εγκαθιστώντας σ΄ αυτά ως σωματάρχες του τους αρματολούς Μπουκοβάλα, Καρακίτσο και Κοντογιάννη. Όταν στη συνέχεια εισέβαλαν στίφη Αλβανών με κατεύθυνση την Πελοπόννησο προς βοήθεια των Τούρκων ο Γεροδήμος Σταθάς όχι μόνο δεν πρόβαλε καμία αντίσταση με τους Ακαρνάνες που διοικούσε αλλά αντίθετα συνθηκολόγησε προκειμένου να εξασφαλίσει τα αρματολίκια του, όπως και συνέβη.
Παραπομπές - Πηγές
Σταθας Γεροδημος Κατηγορία:Ελληνική εξέγερση του 1770 Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 18ου αιώνα
Κατάλογος βραβευθέντων με Νόμπελ Χημείας
Παρατίθεται αναλυτική Λίστα των βραβευθέντων με Βραβείο Νόμπελ στη Χημεία από το 1901 έως και σήμερα.
1900 - 1910 - 1920 - 1930 - 1940 - 1950 - 1960 - 1970 - 1980 - 1990 - 2000 - 2010
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βραβειο Νομπελ Χ Βραβειο Νομπελ Χ  Βραβειο Νομπελ χημειας Κατηγορία:Βραβεία Νόμπελ
Ντανβαλέ-λε-Κολόμπ
Το Ντανβαλέ-λε-Κολόμπ (γαλλικά: Dampvalley-lès-Colombe) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Άεργη ισχύς
Η άεργη ισχύς (αγγλ. sold power) είναι μέρος της συνολικής ισχύος που μετριέται ανάμεσα σε δύο σημεία ενός ηλεκτρικού κυκλώματος που διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα στην περίπτωση που η διακύμανση της μετρούμενης ανάμεσα στα δύο αυτά σημεία τάσης (V) δεν ακολουθεί κατά τον ίδιο τρόπο τη διακύμανση στο χρόνο της ταυτόχρονα μετρούμενης ανάμεσα στα ίδια δύο σημεία έντασης (I) του ηλεκτρικού ρεύματος· δηλαδή όταν εμφανίζεται διαφορά φάσης μεταξύ των δύο μεγεθών (τάσης - ρεύματος).
Η άεργη ισχύς συμβολίζεται συνήθως με Q και μονάδα μέτρησής της είναι το var (αγγλ. volt-ampere reactive (var)). Σε αντιδιαστολή, η συνολική ισχύς έχει μονάδα μέτρησης το βολταμπέρ (VA) και η πραγματική ισχύς (τουτέστιν αυτή που καταναλώνεται σε ιδανικές ωμικές αντιστάσεις) το βάτ (W).
Επίδραση στα ηλεκτρικά κυκλώματα
Το φαινόμενο αυξάνει τις θερμικές απώλειες ενέργειας στο κύκλωμα λόγω της αναφαίρετης ωμικής συνιστώσας όλων των ηλεκτρικών στοιχείων και των αγωγών που απαρτίζουν οποιοδήποτε μη υπεραγώγιμο ηλεκτρικό κύκλωμα. Η άεργη ισχύς πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη στο σχεδιασμό των επαγωγικών και χωρητικών στοιχείων οποιουδήποτε κυκλώματος, καθώς τα επιβαρύνει αισθητά, ενώ δεν παράγεται έργο από αυτήν. Το φαινόμενο της αέργου ισχύος εμφανίζεται και σε καθαρά ωμικές διατάξεις κυκλωμάτων, καθώς κανένα αμιγώς ωμικό ηλεκτρικό κύκλωμα δεν είναι ιδανικό, δηλαδή απαλλαγμένο από χωρητικές και επαγωγικές αντιστάσεις.
Εξουδετέρωση
Οι επιδράσεις της ανεπιθύμητης αέργου ισχύος που εμφανίζεται ανάμεσα σε δύο σημεία του κυκλώματος (π.χ. στα άκρο που αποτελούν την είσοδο τροφοδοσίας του κυκλώματος από εναλασσόμενο ρεύμα του δικτύου) είναι δυνατόν να εξουδετερωθούν μερικώς, με την παράλληλη τοποθέτηση στα σημεία αυτά ειδικών διατάξεων με τα κατάλληλα επαγωγικά και χωρητικά στοιχεία. Με τις διατάξεις αυτές μέρος της ενέργειας παγιδεύεται και ανταλλάσσεται ανάμεσα στα επαγωγικά και χωρητικά στοιχεία τους με τρόπο ώστε να γίνονται κατά το δυνατόν και πάλι συμφασικές η τάση και η ένταση στα εν λόγω δύο σημεία του κυκλώματος, αλλά επιπλέον και να απορροφώνται βλαπτικές συχνότητες πέραν της κύριας επιθυμητής, όπως να αποσβαίνονται για παράδειγμα αιχμές τάσης. Το μειονέκτημα της χρήσης τέτοιων διατάξεων είναι πως επιβαρύνουν με ωμικό φορτίο το συνολικό κύκλωμα, συνεπώς και την κατανάλωση. Το αν τελικά θα επιτευχθεί ή όχι οικονομία στη συνολική κατανάλωση ισχύος εξαρτάται από τη διάταξη και το κύκλωμα.
Πηγές άεργης ισχύος
Στις οικιακές καταναλώσεις, η εμφάνιση αέργου ισχύος οφείλεται κατά κύριο λόγο στις συσκευές που περιέχουν ηλεκτροκινητήρες, όπως τα ψυγεία, αλλά δευτερευόντως και σε οποιαδήποτε συσκευή με μετασχηματιστή τάσης στην είσοδο του κυκλώματος τροφοδοσίας της. Τις τελυταίες δεκαετίες, λόγω της ολοένα και μεγαλύτερης χρήσης διακοπτικών τροφοδοτικών, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για την τροφοδοσία διάφορων μικρών συσκευών και την τροφοδοσία υπολογιστών και τηλεοράσεων, σημαντικό μέρος της αέργου ισχύος οφείλεται και σε αυτά.
Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητισμός
Avatar: The Last Airbender – The Burning Earth
Το Avatar: The Last Airbender - The Burning Earth (στην Ευρώπη γνωστό ως Avatar: The Legend of Aang — The Burning Earth) είναι βιντεοπαιχνίδι για Xbox 360, Wii, PlayStation 2, Nintendo DS και Game Boy Advance. Είναι βασισμένο στην αμερικάνικη σειρά κινουμένων σχεδιών Avatar: The Last Airbender. Στη σειρά αυτή βασίστηκε και το ακόλουθο βιντεοπαιχνίδι, το Avatar: The Last Airbender - Into the Inferno. Το προηγούμενο της σειράς ήταν το Avatar: The Last Airbender.
Σύνοψη
Το βιντεοπαιχνίδι βασίζεται στο δεύτερο κύκλο του Avatar: The Last Airbender. Ο Άανγκ, η τωρινή ενσωμάτωση του Αβατάρ, πρέπει να δαμάσει όλα τα 4 στοιχεία της φύσης για να σταματήσει ένα φρικτό πόλεμο που άρχισε η Φυλή της Φωτιάς. Επίσης, ο Άανγκ πρέπει να σταματήσει τη Φυλή της Φωτιάς να καταστρέψει το Βασίλειο της Γης, όπως είχαν κάνει με το Λαό του Αέρα.
Διαφορές με τη σειρά
Στο παιχνίδι, το έγκαυμα του Ζούκο εμφανίζεται στο δεξί μάτι, ενώ στη σειρά, στην οποία βασίζεται το παιχνίδι, το έγκαυμα εμφανίζεται στο αριστερό μάτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2007 Κατηγορία:Avatar: The Last Airbender (βιντεοπαιχνίδια) Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της THQ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo DS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Αυστραλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2
Κότυς
Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, ο Κότυς (του Κότυος, ή Κοτυττώ (η)), ήταν μια μυθική θεότητα της Θράκης που λατρεύονταν με οργιαστικές τελετές. Η λατρεία της θεότητας αυτής επεκτάθηκε και στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο και κυρίως στην Κόρινθο, Αθήνα και Χίο, όπου τελούνταν τα Κοττύτια ή "Μυστήρια Κοτυττούς".
Με το όνομα Κότυς φέρονται επίσης μυθικοί βασιλείς της θράκης, της Μικράς Ασίας, του Κιμμερίου Βοσπόρου και των Αρμενίων. Σημαντικότεροι από όλους αυτούς είναι οι:
Θεαγένης ο Θάσιος
Ο Θεαγένης ο Θάσιος αποτελεί έναν από τους διασημότερους αθλητές της αρχαιότητας, που διακρίθηκε κυρίως στο Παγκράτιο. Έζησε κατά το πρώτο μισό του 5ου π.Χ. αιώνα, καταγόταν από τη Θάσο και ήταν γιος του Τιμοσθένη που ήταν ιερέας στον ναό του Ηρακλή.
Παιδικά χρόνια
Όταν ήταν εννέα χρονών ο Θεαγένης γυρίζοντας από το σχολείο είδε στην αγορά ένα μπρούτζινο άγαλμα θεού και του άρεσε τόσο πολύ που το άρπαξε από τη βάση του και κουβαλώντας το στους ώμους το πήγε στο σπίτι του. Καθώς αποκαλύφθηκε η πράξη του αυτή, που θεωρείτο ιεροσυλία, κάποιοι παρά το νεαρό της ηλικίας του ζήτησαν για αυτόν την ποινή του θανάτου. Για καλή του τύχη πρυτάνευσε η λογική ενός γέροντα, που δήλωσε πως αρκούσε ως τιμωρία να κουβαλήσει το άγαλμα πάλι πίσω στη θέση του. Το συμβάν αυτό έκανε το όνομα του Θεαγένη για πρώτη φορά ευρύτερα γνωστό.
Αθλητική διάκριση
Ο Θεαγένης έλαβε μέρος για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς αγώνες το 480 π.Χ. στο άθλημα της πυγμής (πυγμαχίας), στεφόμενος μάλιστα Ολυμπιονίκης. Τέσσερα χρόνια αργότερα αγωνίστηκε στην Ολυμπιάδα του 476 π.Χ. στο Παγκράτιο, επικρατώντας και πάλι. Καταγράφονται εκτός από τις Ολυμπιακές του νίκες, σύμφωνα με τον Παυσανία τουλάχιστον 3 νίκες στα Πύθια, 9 στα Νέμεα και 10 στα Ίσθμια, άλλες στην πυγμή και άλλες στο παγκράτιο. Σε κάποιους αγώνες προς τιμήν του Αχιλλέα αγωνίστηκε στον δόλιχο δρόμο (δρόμος αντοχής, μήκους 2 σταδίων: ~3600 μ.) και επίσης νίκησε. Ο συνολικός αριθμός των νικών του σε αγώνες φθάνει σύμφωνα με διάφορες πηγές μεταξύ 1200 και 1400 Αναρτήθηκε άγαλμα του Θεαγένη στην ιερή Άλτιδα της Ολυμπίας.
Μετά θάνατον
Ο Θεαγένης δοξασμένος από τις πολλές επιτυχίες έγινε αντικείμενο λατρείας στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Μετά το θάνατό του οι Θάσιοι έστησαν στο νησί ανδριάντα προς τιμήν του. Σύμφωνα με τον Παυσανία, κάποιος που εν ζωή δεν είχε ποτέ καταφέρει να νικήσει τον Θεαγένη, πήγαινε κάθε νύχτα και χτυπούσε και μαστίγωνε τον ανδριάντα του. Μια βραδιά το άγαλμα φεύγοντας από τη βάση του έπεσε και σκότωσε τον άνθρωπο αυτόν. Την επόμενη μέρα τα παιδιά του κατηγόρησαν το άγαλμα για το φόνο του πατέρα τους και ζήτησαν να εφαρμοστεί ο νόμος, που προέβλεπε ισόβια εξορία από το νησί. Έτσι αποφασίστηκε να απομακρυνθεί ο ανδριάντας, που πετάχθηκε στη θάλασσα.
Σύντομα μετά την πράξη αυτή η Θάσος πλήγηκε από μεγάλη ξηρασία. Ακολουθώντας έναν δελφικό χρησμό οι Θάσιοι επανέφεραν όλους τους εξόριστους στο νησί, αλλά μάταια. Μια δεύτερη επίσκεψη στην Πυθία έδωσε τον ίδιο χρησμό, επισημαίνοντάς τους όμως πως δεν τον είχαν ακολουθήσει την πρώτη φορά, αφού δεν είχαν επαναφέρει το "εξόριστο" άγαλμα του Θεαγένη. Καθώς απορούσαν πώς θα βρουν το άγαλμα στο βυθό, ένα ψαροκάικο αλίευσε τον ανδριάντα. Μόλις αποκαταστάθηκε αυτός ξανά στο βάθρο του, έπαυσε η ξηρασία. Πολλοί Θάσιοι θεώρησαν πως ο Θεαγένης ήταν Θεός-θεραπευτής, άρχισαν να τον λατρεύουν και να του προσφέρουν θυσίες.
Ιστορικές μαρτυρίες
Πηγή: Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις, Ηλιακών Β, VI.11, 6.2-6.3
Σύγχρονη εποχή
Οι σύγχρονοι κάτοικοι του νησιού τίμησαν τη μνήμη του ολυμπιονίκη συμπατριώτη τους, τοποθετώντας το μαρμάρινο άγαλμα του Θεαγένη στην αρχή της κεντρικής παραλίας του Λιμανιού της Θάσου. Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος του Λιμένα, που ιδρύθηκε το 1969, φέρει το όνομά του, «Α.Ο. Θεαγένης Θάσου» και στο σύμβολό του απεικονίζει την κεφαλή του Θεαγένη.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητισμός στη Θάσο Κατηγορία:Αρχαίοι Θάσιοι Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Δούναβης
Ο Δούναβης (Γερμ. Donau, Σλοβακ. Dunaj, Ουγγρ. Duna, Κροατ. Dunav, Σερβ. Дунав, Ρουμ. Dunărea, Βουλγ. Дунав, Ουκρ. Дунай / ο Δάννουβις των Βυζαντινών ή Δανούβιος και Ίστρος, ο Τούνα των Τούρκων) είναι, μετά τον Βόλγα, ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός της Ευρώπης και 29ος του κόσμου. Θεωρούμενος διεθνής υδάτινος δρόμος, ο Δούναβης έχει τις πηγές του στην πόλη Ντοναουέσινγκεν, που βρίσκεται στον Μέλανα Δρυμό της Γερμανίας, στη συμβολή των ποταμών Μπρίγκαχ και Μπρεγκ. Ο Δούναβης ρέει έπειτα προς τα ΝΑ για 2.872 χλμ. διασχίζοντας τέσσερις πρωτεύουσες χωρών της κεντρικής Ευρώπης προτού εκβάλει στον Εύξεινο Πόντο μέσω του Δέλτα του σε Ρουμανία και Ουκρανία.
Κάποτε μακροχρόνιο σύνορο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο ποταμός περνάει ή αγγίζει τα σύνορα δέκα ευρωπαϊκών χωρών: Ρουμανία (29,0% της λεκάνης απορροής), Ουγγαρία (11,6%), Σερβία (10,2%), Γερμανία (7,0%), Βουλγαρία (5,9%), Σλοβακία (5,9%), Κροατία (4,4%), Ουκρανία (3,8%), Μολδαβία (1,6%) και Αυστρία. Η λεκάνη απορροής του εκτείνεται σε εννέα ακόμη χώρες.
Όνομα και ετυμολογία
Το όνομα Ντανούβιους (Dānuvius) είναι λέξη δανεική από τα περσικά, ή κάποια κελτική γλώσσα. Είναι ένα από τα ονόματα ποταμών που προέρχονται από τη λέξη της Πρωτοϊνδοευρωπαϊκής γλώσσας *dānu, προφανώς όρο για τη λέξη "ποτάμι", αλλά επίσης πιθανόν από ένα πανάρχαιο κοσμικό ποταμό ή μια Βεδική ποτάμια θεά, ή ίσως από μια ρίζα dā για το  βίαιος, γρήγορος, απείθαρχος. Άλλα ονόματα ποταμών με την ίδια ετυμολογία είναι ο Ντον, ο Ντόνετς, ο Δνείπερος (Dnieper) και ο Δνείστερος (Dniestr). Ο Δνείπερος (προσλαβικά Ντάναπιρ από τον Γότθο ιστορικό Ιορδάνη) και ο Δνείστερος, από Danapris και Danastius, προέρχονται αντίστοιχα από τα Σκυθικά Ιρανικά Ντάνου απάρα (ποταμός μακριά) και Ντάνου νάζντια (ποταμός κοντά).
Ο Δούναβης ήταν γνωστός στα Λατινικά ως Ντανούμπιους, Ντανούβιους, Ίστερ, στα Αρχαία Ελληνικά ως Ίστρος. Το Δακικό/Θρακικό όνομα ήταν Ντόναρις (Άνω Δούναβης) και Ίστρος (Κάτω Δούναβης). Το Θρακικό-Φρυγικό του όνομα ήταν Ματόας, αυτός που φέρνει τύχη. Το Αρχαίο Ελληνικό Ίστρος ήταν δάνειο από Θρακικό/Δακικό που σήμαινε «δυνατός, γρήγορος», παρόμοιο με το Σανσκριτικό ισίρας γρήγορο.
Στις γλώσσες των σύγχρονων χωρών στις οποίες ρέει ο Δούναβης, οι ονομασίες είναι:
Λεκάνη απορροής
Μαζί με τις προαναφερθείσες χώρες (δείτε πάνω), η λεκάνη απορροής, συνολικής έκτασης 801.093 χλμ², του ποταμού συμπεριλαμβάνει τμήματα 9 ακόμη χωρών: Βοσνία και Ερζεγοβίνη (4,6%), Τσεχία (2,9%), Σλοβενία (2%), Μαυροβούνιο (0,9%), Ελβετία(0,2%), Ιταλία (<0,1%), Βόρεια Μακεδονία (<0,1%) και Αλβανία (0,1%). Συνολικά περιλαμβάνει και τις 14 υπολεκάνες των παραπόταμών του, μεγαλύτερες εκ των οποίων είναι αυτές του Τίσα και του Σάβου. Το υψηλότερο σημείο της λεκάνης απορροής του Δούναβη είναι η κορυφή της Πιζ Μπερνίνα στα Ιταλό-Ελβετικά σύνορα σε υψόμετρο 4.049 μέτρων.
Παραπόταμοι και νησιά
Καθώς η λεκάνη απορροής του Δούναβη εκτείνεται σε πολλές χώρες, πολλοί παραπόταμοί του είναι από μόνοι τους σημαντικοί ποταμοί, πλωτοί για φορτηγίδες και άλλα σκάφη με ρηχό βύθισμα. Από τις πηγές του μέχρι τις εκβολές του στον Εύξεινο Πόντο, οι κυριότεροι παραπόταμοί του είναι (με τη σειρά που εισρέουν):
Πόλεις
1024x308px|center|μικρογραφία|Πανοραμική άποψη του Δούναβη στη Βιέννη Ο Δούναβης διαρρέει τις ακόλουθες χώρες και πόλεις (από την πηγή προς τις εκβολές). Ο Δούναβης είναι ο μοναδικός ποταμός στον κόσμο που διαρρέει τέσσερις πρωτεύουσες χωρών.
Προϊστορία - Αρχαία Ιστορία
Ο Δούναβης αποτέλεσε τοποθεσία πολλών από τους αρχαιότερους ανθρώπινους πολιτισμούς. Οι Νεολιθικοί πολιτισμοί του Δούναβη περιλαμβάνουν της Γραμμικής Κεραμεικής της Μεσοδουνάβιας λεκάνης. Πολλές θέσεις του Πολιτισμού Βίντσα (Σερβία), που αναπτύχθηκε από την 6η έως την 3η χιλιετία π.Χ βρίσκονται κατά μήκος του ποταμού. Ο πολιτισμός Βούτσεντολ (από την ομώνυμη θέση κοντά στο Βούκοβαρ της Κροατίας) που αναπτύχθηκε την 3η χιλιετία π.Χ είναι γνωστός για τα έργα κεραμικής του. Ήδη από το 8500 π.Χ. εντοπίζονται ίχνη σταθερών οικισμών ψαράδων και κυνηγών στις Σιδηρές Πύλες και στα περίχωρα του σημερινού Βελιγραδίου. Μεταξύ 750 και 500 π.Χ. Κέλτες εγκαταστάθηκαν στον Άνω Δούναβη, δίνοντάς του το όνομα Danu ('η μητέρα των θεών'). Η πρώτη αναφορά του ποταμού σε ελληνικές πηγές είναι αυτή του Ησίοδου που τον ονομάζει Ίστρο. Αρχαίες πολιτισμικές αντιλήψεις για τον κάτω Δούναβη.
Μέρος του Δανούβιου ή Ίστρου ποταμού ήταν επίσης γνωστός (μαζί με τον Εύξεινο Πόντο) ως Ωκεανός την αρχαία εποχή και ονομάζονταν Ωκεανός Ποταμός. Ο κάτω Δούναβης επίσης ονομάζονταν και Κέρας Ωκεάνιο στα Αργοναυτικά από τον Απολλώνιο τον Ρόδιο. Το κάτω τμήμα του ποταμού έχει αργή, βαθιά, πλατιά πορεία οπότε μπορεί να γίνει κατανοητό γιατί θεωρούνταν κομμάτι του Ωκεανού. Στις εκβολές του ποταμού, υπήρχε το ιερό νησί της Άλμπα (Λευκή, Πυθονήσι, Νησί των Φιδιών), αφιερωμένο στον Πελασγικό (και αργότερα Ελληνικό) Απόλλωνα, χαιρετίζοντας τον ήλιο που έβγαινε από την ανατολή. Ο Εκαταίος ο Αβδηρίτης αναφέρεται στο νησί του Απόλλωνα από την περιοχή των Υπερβορείων, στον Ωκεανό. Κατά μία εκδοχή του μύθου του ο ήρωας Αχιλλέας ετάφη στη Λεύκη (σήμερα ένα από τα στόμια του Δούναβη λέγεται Χίλια). Παλαιά ρουμάνικα παραδοσιακά τραγούδια αναφέρουν ένα λευκό μοναστήρι σε ένα λευκό νησί με εννιά ιερείς.
Ο ποταμός ήταν τμήμα των Limes της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι Ρωμαίοι είχαν συχνά τον Δούναβη ως βόρειο σύνορο της αυτοκρατορίας τους από την εποχή του Οκταβιανού. Οι παραδουνάβιες ρωμαϊκές επαρχίες ήταν οι εξής: Οι Ρωμαίοι εγκατέστησαν διάφορες γέφυρες. Η μεγαλύτερη τοξωτή γέφυρα του κόσμου ήταν αυτή του Τραΐανού στις Σιδηρές Πύλες. Έτερη σημαντική γέφυρα ήταν αυτή της Vindibona (σημ. Βιέννης). Η κατάρρευση της ρωμαϊκής εξουσίας στις παραδουνάβιες επαρχίες κατά τον 3ο και 4ο αιώνα μ.Χ. είδε την εισροή διάφορων φύλων. Οι Γότθοι αποχώρησαν από την Παννονία το 469 για να πάρουν τη θέση τους οι Λομβαρδοί που διέμειναν στην περιοχή μέχρι τα μέσα του 6ου αιώνα. Η μοναδική τέως ρωμαϊκή επαρχία που διατηρήθηκε από την Ανατολική Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν η Μοισία. Τον 6ο αιώνα οι Άβαροι ίδρυσαν το κράτος τους με κέντρο τον Τίσα· η εξαφάνισή τους επέφερε τη μετεγκατάσταση Βουλγάρων στον Κάτω Δούναβη και Σλάβων γύρω από τη συμβολή του με τον Σάβα κατά τον επόμενο αιώνα ενώ τον 9ο αιώνα οι Μαγυάροι αντικατέστησαν τα αβαρικά φύλα στην Παννονία. Ο Άνω Δούναβης παραδοσιακά ήταν κάτω από τον έλεγχο των Βαυαρών.
Μεσαίωνας και νεότερη εποχή: ανταγωνισμός στον Δούναβη των Οθωμανών με τους Ούγγρους και τους Αψβούργους
Τον Μεσαίωνα πολλές παρόχθιες εξουσίες όπως οι ιππότες στο Ντυρνστάιν στην Αυστρία υποχρέωναν τα πλεούμενα να πληρώνουν φόρο περάσματος. Παράχθιες πόλεις ανάγκαζαν τους εμπόρους να σταθμεύουν για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα στα λιμάνια τους και να πωλούν εκεί τα εμπορεύματά τους. Κύρια δύναμη ωστόσο που ήλεγχε το μεγαλύτερο μέρος του κεντρικού Δούναβη ήταν το Βασίλειο της Ουγγαρίας που ήδη από το 1004 με την ενσωμάτωση της Τρανσυλβανίας και της Κροατίας το 1089 κυριάρχησε στην κοιλάδα του ποταμού. Ο πρώτος διεθνής κανονισμός για τον Δούναβη ορίστηκε το 1368 από τον πρίγκιπα της Βλαχίας Βλαδισλάβο και επεκτάθηκε και στην Ουγγαρία από τον πρίγκιπα Μίρτσεα το 1413 κι επέτρεπε την ελεύθερη πλεύση στο ποτάμι μεταξύ των Σιδηρών Πυλών και της Βράιλα.
Από τα τέλη του 14ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 19ου, η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό του Βασιλείου της Ουγγαρίας και αργότερα με των Αυστριακών Αψβούργων για τον έλεγχο του ποταμού,ο οποίος αποτελούσε τα βόρεια σύνορα της αυτοκρατορίας από το 1521. Πολλοί από τους πολέμους Οθωμανών-Ούγγρων (1366-1526) και Οθωμανών-Αψβούργων (1526-1791) διεξήχθησαν κατά μήκος του ποταμού.
Οι σημαντικότεροι πόλεμοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά μήκος του Δούναβη περιλαμβάνουν τη Μάχη της Νικόπολης (1396), τη Μάχη του Μοχάτς (1526), την πρώτη Τουρκική Πολιορκία της Βιέννης (1529), την Πολιορκία του Έστερχομ (1543), τον Δεκαπενταετή Πόλεμο (1591-1606), τη Δεύτερη πολιορκία της Βιέννης (1683) και τον Μεγάλο Τουρκικό Πόλεμο (1683-1699). Καθ'όλη τη διάρκεια των πρώτων τριών αιώνων οθωμανικής κυριαρχίας στον κάτω Δούναβη, η αυτοκρατορία μονοπωλούσε τις μετακινήσεις στον ποταμό αν και σταδιακά, μέσω της σύμπραξης συμφωνιών, η αποκλειστική χρήση του μέσου και κάτω Δούναβη από την πλευρά της υποχώρησε. Στη συνθήκη που υπέγραψε με το Βασίλειο της Γαλλίας το 1535 επέτρεπαν την ελεύθερη διέλευση από όλα τα ύδατα της αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένου και του Δούναβη στα πλοία με γαλλική σημαία, αν και αυτός ο εμπορικός δρόμος δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ από τους Γάλλους. Το 1616 υπεγράφη μια νέα συνθήκη ελεύθερης πλεύσης, αυτή τη φορά με την Αυστριακή Αυτοκρατορία που περιελάμβανε και τα συμμαχικά εδάφη της Ισπανικής Μοναρχίας, τα όρια της οποίας επεκτάθηκαν το 1699 με τη συνθήκη του Κάρλοβιτς μέχρι τις εκβολές του Τίσα. Ενδιάμεσα οι Αψβούργοι είχαν κατορθώσει να ανακτήσουν τη Βουδαπέστη. Στη συνθήκη του Πασάροβιτς που ακολούθησε (Ιούλιος 1718) ενσωματώθηκε ένα ολόκληρο παράθεμα με τίτλο «Tractatus Comercii et Navigationis» που ωστόσο απαγόρευε την άμεση πλεύση από τον Δούναβη στον Εύξεινο Πόντο μη τουρκικών πλοίων.
Η Ρωσική Αυτοκρατορία με την ενσωμάτωση της Βεσσαραβίας έγινε για πρώτη φορά παρόχθιο κράτος του ποταμού. Η συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή (Ιούλιος 1774) επέτρεψε στα ρωσικά πλοία να πλέουν στον οθωμανικό Δούναβη, ενώ επεσήμανε τα ήδη υπάρχοντα δικαιώματα πλεύσης για τα γαλλικά και αγγλικά πλοία. Δέκα χρόνια αργότερα η Αυστροουγγαρία εντάχθηκε κι αυτή στο καθεστώς ελεύθερης χρήσης της ποτάμιας οδού. Το 1812 η συνθήκη του Βουκουρεστίου επέτρεπε στα ρωσικά πλοία να πλέουν μέχρι τον Προύθο και σηματοδότησε την κατακόρυφη άνοδο της ρωσικής επιρροής στον ποταμό.
Το άνοιγμα στο διεθνές εμπόριο τον 19ο αιώνα
Η συνθήκη της Αδριανούπολης το 1829 έσπασε το οθωμανικό μονοπώλιο στα σιτηρά της Μολδαβίας, τα οποία ξεκίνησαν να εξάγονται δια μέσου του Δούναβη προς την κεντρική Ευρώπη και κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία που υπέφερε από έλλειψη τροφίμων. Επίσης, οι εκβολές του Δούναβη στον Σουλινά πέρασαν στον ρωσικό έλεγχο, ανοίγοντας μια ελεύθερη δίοδο επικοινωνίας με τη Μαύρη Θάλασσα. Το 1835 η ελληνο-αυστριακή συνθήκη άνοιξε τον δρόμο της εμπορικής συνδιαλλαγής των παραδουνάβιων κρατών με τα κράτη της Μεσογείου μέσω του ποταμού. Η Αυστρία επανέλαβε το εμπορικό της άνοιγμα βάσει των λιμανιών της στον Δούναβη με μια αντίστοιχη εμπορική συμφωνία με την Αγγλία το 1838 και τη Ρωσία. Η κακή συντήρηση των ποτάμιων οδών στις εκβολές του Δούναβη στον Σουλινά από τη Ρωσία επιτάχυνε τις διαδικασίες για την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Τσερναβόντα Κωνστάντζας. Μαζί με τον Κάτω Δούναβη έγιναν γνωστές για πρώτη φορά στη Δυτική Ευρώπη και οι παρόχθιές του Μολδαβία και Βλαχία. Παρά τα όποια εμπορικά της δικαιώματα, η Ρωσική Αυτοκρατορία υποτίμησε το διαδουνάβειο εμπόριο λόγω των συμφερόντων της για πραγματοποίηση των εξαγωγών από το λιμάνι της Οδησσού. Η ρωσική ήττα στον Κριμαϊκό Πόλεμο επέτρεψε την άμεση εμπλοκή των ευρωπαϊκών δυνάμεων στο καθεστώς της ναυσιπλοΐας στον κάτω Δούναβη με τον αποκλεισμό της Ρωσίας και την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του Δούναβη και του Σουλινά (αγγλ.: European Commission of the Danube and Sulina), πόλης που αποτέλεσε και την εκ των πραγμάτων έδρα της και τελούσε υπό τον έλεγχό της μαζί με το Γαλάτσι. Η διεθνοποίηση του ποταμού ευνόησε ιδιαίτερα τα ελληνικά εμπορικά συμφέροντα, με τα ελληνικής σημαίας πλοία να είναι πρώτα στη λίστα του όγκου εμπορευμάτων που διακίνησαν, με 136.922 τόνους το 1866.
Η παρουσία της Επιτροπής βελτίωσε ιδιαίτερα την εικόνα του Σουλινά, αποφέροντάς της οικονομική ευρωστία και ένα ιδιαίτερα δυτικο-ευρωπαϊκό χαρακτήρα· τα ελληνικά ήταν η εκ των πραγμάτων lingua franca.
Ο τελευταίος σημαντικός πόλεμος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Δούναβη ήταν ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1877-1878). Μετά τη ρωσική ήττα, το 1878 η Δοβρουτσά πέρασε υπό τον έλεγχο της Ρουμανίας, η οποία, υπό το σκεπτικό της συνθήκης του Βερολίνου, λειτούργησε ως αντίβαρο στην επανάκτηση της Βεσσαραβίας από τη Ρωσία, που λόγω της αδυναμίας της θα ήταν πιο ασφαλής για τον έλεγχό του Δούναβη από τις μεγάλες δυνάμεις. Η Επιτροπή ούτως η άλλως λειτουργούσε ανεξάρτητα των ρουμανικών νόμων. Η ενσωμάτωση των νέων περιοχών επιβεβαιώθηκε με την κατασκευή της γέφυρας «Βασιλιάς Κάρολος», τη μεγαλύτερη της Ευρώπης της εποχής, που ένωσε το Βουκουρέστι με την Κωνστάντζα. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είδε την καταστροφή της παραπάνω γέφυρας και τη στιγμιαία αμφισβήτηση της ρουμανικής κυριαρχίας στον Κάτω Δούναβη, που απομακρύνθηκε ως επιλογή με τη συμμαχική νίκη. Οι σύμμαχοι επίσης επεξέτειναν τη λειτουργία της Επιτροπής κάτω από την αιγίδα της Συμφωνίας του Δούναβη του 1921 και ίδρυσαν τη Διεθνή Επιτροπή του Δούναβη (International Commission of the Danube) που ανέλαβε τον έλεγχο της ναυσιπλοΐας στο σκέλος του ποταμού μεταξύ Ουλμ και Βραΐλας.
Η αύξηση του εθνικού ελέγχου - ο Δούναβης στη σοβιετική σφαίρα επιρροής
Εντούτοις σταδιακά η ρουμανική κυβέρνηση ξεκίνησε τον αγώνα κατάργησης των Επιτροπών που περιόριζαν τη ρουμανική εθνική κυριαρχία. Μεταξύ 1929 και 1939 η Ρουμανία περιόρισε την εξουσία της Επιτροπής και πήρε κάτω από τη δικαιοδοσία της μεγάλο μέρος του Κάτω Δούναβη. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Ναζιστική Γερμανία εκ των πραγμάτων πάγωσε την Επιτροπή, ελέγχοντας όλο το μήκος του Δούναβη. Μετά το τέλος του πολέμου τη θέση της κυρίαρχης δύναμης του Δούναβη ανέλαβε η Σοβιετική Ένωση, που τον Αύγουστο του 1948 έφερε οριστικά τέλος στο καθεστώς που ίσχυε νομικά μέχρι τότε, αποκλείοντας τις δυτικές δυνάμεις και περικλείοντας μόνο τις παρόχθιες χώρες. Το οικονομικό σύστημα που είχε λειτουργήσει μέχρι τότε αποσυντέθηκε, απομονώνοντας τον Δούναβη από τη Μεσόγειο και την Κεντρική Ευρώπη και εντάσσοντάς τον στη σοβιετική οικονομική σφαίρα.
Το 1945 συμφωνήθηκε η διάνοιξη του Καναλιού Δούναβη-Μαύρης Θάλασσας μήκους 400 χιλιομέτρων που ωστόσο σταμάτησε με τον θάνατο του Στάλιν το 1953. Τα έργα συνεχίστηκαν επί Τσαουσέσκου, ολοκληρώνοντάς το το 1984. Το σχέδιο του δικτάτορα να συνδέσει το Βουκουρέστι με τον ποταμό έμεινε ατελές, με περίπου 70% να έχει ολοκληρωθεί το 1989.
Σύγχρονη ναυσιπλοΐα
Ο Δούναβης είναι πλωτός για υπερωκεάνια από τον Εύξεινο Πόντο ως τη Βραΐλα της Ρουμανίας, για ποταμόπλοια μέχρι το Κέλχαϊμ της Βαυαρίας και για μικρότερα πλοία μέχρι το Ουλμ της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Περίπου 60 παραπόταμοι του είναι επίσης πλωτοί.
Στις Σιδηρές Πύλες ο Δούναβης ρέει μέσα από ένα φαράγγι, που αποτελεί τμήμα των συνόρων μεταξύ Σερβίας και Ρουμανίας. Περιλαμβάνει το φράγμα του Υδροηλεκτρικού Σταθμού Σιδηρές Πύλες Ι, που τον διαδέχεται 60 περίπου χιλιόμετρα κατάντη (έξω από το φαράγγι) ο Υδροηλεκτρικός Σταθμός Σιδηρές Πύλες ΙΙ.
Υπάρχουν τρεις τεχνητές υδάτινες συνδέσεις που έχουν κατασκευαστεί στον Δούναβη: Το Κανάλι Δούναβη-Τίσα-Δούναβη στις περιοχές Βανάτο και Μπάκα (της Βοϊβοντίνα, βόρειας επαρχίας της Σερβίας), το 64 χλμ. Κανάλι Δούναβη-Εύξεινου Πόντου, ανάμεσα στην Τσερναβόντα και την Κωνστάντζα (Ρουμανία), που τελείωσε το 1984 και μειώνει την απόσταση ως τον Εύξεινο Πόντο κατά 400 χλμ. και το Κανάλι Ρήνου-Μάιν-Δούναβη (περίπου 171 χλμ.) που ολοκληρώθηκε το 1992 και συνδέει τη Βόρεια Θάλασσα με τον Εύξεινο Πόντο.
μικρογραφία|Ψαράς στο Δέλτα του Δούναβη
Το Δέλτα
Το Δέλτα του Δούναβη (Ρουμανικά : Delta Dunării, Ουκρανικά : Дельта Дунаю) είναι το έκτο μεγαλύτερο στην Ευρώπη με συνολικό εμβαδόν 4.560 τ.χλμ. και το πιο καλοδιατηρημένο στην Ευρώπη. Το μεγαλύτερο μέρος του Δέλτα βρίσκεται στη Ρουμανία, ενώ το βόρειο μέρος του βρίσκεται στην Ουκρανία. Η συνολική του έκταση ανέρχεται στα 4.152 τετραγωνικά χλμ., από τα οποία τα 3.446 τ.χλμ. ανήκουν στη Ρουμανία.
Οικολογία και Περιβάλλον
μικρογραφία|Ο Δούναβης στις σιδερένιες πύλες Η διεθνής επιτροπή για την προστασία του ποταμού Δούναβη είναι μια οργάνωση η οποία αποτελείται από εκπροσώπους 14 κρατών (Γερμανία, Αυστρία, Τσεχία, Σλοβακία, Σλοβενία, Ουγγαρία, Κροατία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Μολδαβία, Μαυροβούνιο και Ουκρανία). Το συνέδριο, που συνήλθε το 1998, ασχολείται με ολόκληρο το ποτάμιο σύστημα του Δούναβη, συμπεριλαμβανομένων των παραποτάμων του και των υπογείων υδάτων του. Ο στόχος της είναι να παρακινήσει και να συντονίσει την καλή διαχείριση των νερών, δηλαδή τη δίκαια διανομή τους. Μέσα σε αυτά συμπεριλαμβάνονται και η καλή διατήρηση του νερού, καθώς και η διανομή του σε λογικά πλαίσια.
μικρογραφία|Σιδηρά πύλη-Υδροηλεκτρικός Σταθμός μικρογραφία|Μια άποψη του παγωμένου Δούναβη στη [[Βιέννη κατά τη διάρκεια ενός ασυνήθιστα κρύου χειμώνα (Φεβρουάριος 2006). Κάτι τέτοιο συμβαίνει μια-δυο φορές κατά τη διάρκεια ζωής του ανθρώπου (κατά μέσο όρο)]] μικρογραφία|Η Μπρατισλάβα συνήθως δεν υποφέρει από σημαντικές πλημμύρες, αλλά ο Δούναβης κάποιες φορές ξεχειλίζει από τη Δεξιά του όχθη
Πόσιμο νερό
Σε όλη του την πορεία, ο ποταμός είναι πηγή πόσιμου νερού για περίπου 20 εκατομμύρια ανθρώπους. Στη Βάδη-Βυρτεμβέργη της Γερμανίας το 2004 περίπου το 30% του νερού για την περιοχή ανάμεσα στη Στουτγκάρδη, το Μπαντ Μέργκεντχαϊμ, το Άαλεν και την περιοχή Αλμπ-Ντονάου προερχόταν από διυλισμένο νερό του Δούναβη. Άλλες πόλεις όπως το Ουλμ και το Πάσσαου χρησιμοποιούν επίσης εν μέρει νερό από τον ποταμό.
Στην Αυστρία και την Ουγγαρία, το περισσότερο νερό απορροφάται από το έδαφος και από ανοιξιάτικες πηγές και μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται το νερό του Δούναβη. Επίσης οι περισσότερες πολιτείες δεν μπορούν να καθαρίσουν το νερό του ποταμού λόγω της εκτεταμένης μόλυνσης του. Μόνο κάποιες περιοχές στη Ρουμανία, όπου το νερό είναι καθαρότερο μπορούν ακόμη να υδρεύονται κανονικά από τον Δούναβη.
Ναυσιπλοΐα και μεταφορές
Ως Διάδρομος 7 της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο Δούναβης είναι σημαντική οδός μεταφοράς. Μετά τη διάνοιξη του Καναλιού Ρήνου-Μάιν-Δούναβη ο ποταμός συνδέει το Λιμάνι του Ρότερνταμ και τα βιομηχανικά κέντρα της Δυτικής Ευρώπης με τη Μαύρη Θάλασσα και επίσης, μέσω του Καναλιού Δούναβη-Εύξεινου Πόντου, με το Λιμάνι της Κωνστάντζας.
Ο υδάτινος δρόμος είναι σχεδιασμένος για μεγάλα σκάφη ποτάμιας ναυσιπλοΐας (110,00 Χ 11,45 μέτρα), αλλά στο μεγαλύτερο μέρος του μπορεί να δεχθεί πολύ μεγαλύτερα. Ο Δούναβης έχει εν μέρει διωρυγοποιηθεί στη Γερμανία (5 υδατοφράκτες) και στην Αυστρία (10 υδατοφράκτες). Προτάσεις να κατασκευασθούν νέοι υδατοφράκτες για να διευκολυνθεί η ναυσιπλοΐα δεν έχουν προχωρήσει, εν μέρει λόγω περιβαλλοντικών προβληματισμών.
Κατάντη των υδατοφρακτών Φροιντενάου στη Βιέννη, η διωρυγοποίηση του Δούναβη έχει περιορισθεί στο φράγμα Γκαμπτσίκοβο και τους υδατοφράκτες κοντά στην Μπρατισλάβα και τους δύο διπλούς υδατοφράκτες των Σιδηρών Πυλών, κατά μήκος του Δούναβη - συνόρου Σερβίας και Ρουμανίας. Αυτοί οι υδατοφράκτες έχουν μεγαλύτερες διαστάσεις (παρόμοιες με εκείνους του Ρωσικού ποταμού Βόλγα, μερικοί 300 επί πάνω από 30 μέτρα). Κατάντη των Σιδηρών Πυλών ο ποταμός ρέει ελεύθερα μέχρι τον Εύξεινο Πόντο σε μήκος πάνω από 860 χιλιόμετρα.
Εκτός από δύο δευτερεύοντα πλωτά παρακλάδια, οι μόνοι μεγάλοι πλωτοί ποταμοί που συνδέονται με τον Δούναβη είναι ο Δράβος, ο Σάβος και ο Τίσα. Στη Σερβία επίσης συνδέεται με τον ποταμό ένα δίκτυο καναλιών, γνωστό ως Κανάλια Δούναβη-Τίσα-Δούναβη.
Ψάρεμα
Η σημασία του ψαρέματος στον Δούναβη, η οποία ήταν ύψιστη στον Μεσαίωνα έχει μειωθεί δραματικά. Κάποιοι ψαράδες είναι ακόμα ενεργοί σε ορισμένα σημεία του ποταμού και στο Δέλτα υπάρχει σημαντική βιομηχανία.
Μόνο στο οικοσύστημα του Άνω Δούναβη υπάρχουν περίπου 60 είδη ψαριών ενώ στο οικοσύστημα του Κάτω Δούναβη-Δνείστερου υπάρχουν περίπου τα διπλάσια. Συνολικά, από τα 134 είδη τα 115 είναι ιθαγενή. Ανάμεσα σε αυτά υπάρχει μια εξαιρετική μεγάλη ποικιλομορφία οξύρρυγχων, συνολικά έξι είδη (μπελούγκα, Ρώσικος οξύρρυγχος, νόθος οξύρρυγχος, στουριόνι, ο αστερόεις οξύρρυγχος και ο οξύρρυγχος των Ευρωπαϊκών θαλασσών), αλλά όλα απειλούνται και έχουν σε μεγάλο βαθμό - ή ολοκληρωτικά στην περίπτωση του τελευταίου - εξαφανισθεί από τον ποταμό. Ενα από τα μεγαλύτερα είδη σολωμού είναι ενδημικό στη λεκάνη του Δούναβη, αλλά έχει εισαχθεί και αλλού από τον άνθρωπο.