cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φίλιππος (γιος του Λυσίμαχου)
Βιογραφία
Ο πατέρας του ήταν ένας από τους διαδόχους του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου στην Αυτοκρατορία του. Είχε πρώτα νυμφευτεί τη Νίκαια και είχε αποκτήσει τέκνα τον Αγαθοκλή, την Ευρυδίκη και την Αρσινόη Α΄. Έπειτα νυμφεύτηκε την Άμαστρη. Από την παλλακίδα του Μακρίδα των Οδρυσών είχε γιο τον Αλέξανδρο.
Ο Φίλιππος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έφεσο, που για ένα διάστημα ονομαζόταν Αρσινόεια προς τιμήν της μητέρας του. Το 282 η μητέρα του κατηγόρησε τον Αγαθοκλή για συνωμοσία και ο πατέρας του διέταξε την εκτέλεση αυτού. Τότε η σύζυγος του Αγαθοκλή, η Λυσάνδρα με τα τέκνα της και τον Αλέξανδρο διέφυγαν στη Βαβυλώνα, στον Αυλή του Σελεύκου Α΄ της Συρίας και ζήτησαν την επέμβασή του. Ο βασιλιάς βρήκε αφορμή να επεκτείνει την επικράτειά του: το 281 στη μάχη στο Κορυπέδιον της Φρυγίας νίκησε τον Λυσίμαχο, ο οποίος φονεύθηκε. Ο Σέλευκος Α΄ πρόσθεσε τη Μ. Ασία και μέρος της Θράκης στις κτήσεις του.
Αυτός είχε αποκλειστεί από τη διαδοχή στην Αίγυπτο από τη μητριά του, έτσι έφυγε στον Σέλευκο Α΄. Εκεί, μετά τη μάχη στο Κορυπέδιον, φόνευσε τον Σέλευκο Α΄ με σκοπό να τον διαδεχθεί, αλλά τελικά διέφυγε στη Λυσιμάχια της Θράκης. Όταν απεβίωσε ο Λυσίμαχος, ο στρατός ανακήρυξε τον Πτολεμαίο Κεραυνό βασιλιά της Θράκης και της Μακεδονίας (281-279), η οποία επεκτεινόταν ως τη νότιο Ελλάδα. Ο γάμος ήταν για πολιτικούς σκοπούς και δεν ήταν ευτυχής. Ο Κεραυνός ενίσχυσε τη θέση του τόσο, που η Αρσινόη Β΄ συνωμότησε εναντίον του, όσο εκείνος απουσίαζε σε εκστρατεία. Αυτός έκανε γρήγορα αντίποινα: κατέλαβε την Κασσάνδρεια και σκότωσε τους γιούς της Λυσίμαχο και Αλέξανδρο. Η Αρσινόη Β΄ και ο πρωτότοκος Πτολεμαίος Επίγονος κατάφεραν να διαφύγουν στην Αίγυπτο, στον αδελφό της Πτολεμαίο Β΄. Εκεί η Αρσονόη Β΄ κατάγγειλε για συνωμοσία τη σύζυγο τού Πτολεμαίου Β΄, ο οποίος τη χώρισε και την εξόρισε. Μετά η Αρσινόη Β΄ παντρεύτηκε τον Πτολεμαίο Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
Φατσίνο Κάνε (διήγημα)
Φατσίνο Κάνε (γαλλικός τίτλος: Facino Cane) είναι διήγημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ που γράφτηκε στο Παρίσι τον Μάρτιο του 1836 και δημοσιεύθηκε το 1837. Εντάσσεται στις Σκηνές της Παρισινής ζωής της Ανθρώπινης κωμωδίας.
Το διήγημα αναφέρεται στην απίστευτη ιστορία της ζωής ενός τυφλού μουσικού, που ισχυρίζεται ότι είναι Βενετός ευγενής, προικισμένος με αλάνθαστο ένστικτο για χρυσό, ήρωας νεανικών περιπετειών, που σκότωσε έναν αντίζηλο, φυλακίσθηκε, δραπέτευσε από τη φυλακή και τελικά έχασε την περιουσία του όταν τυφλώθηκε.
Παρουσιάζονται επίσης αυτοβιογραφικά στοιχεία του Μπαλζάκ, μια αναφορά στις δικές του ικανότητες ανάλυσης και παρατήρησης.
Υπόθεση
Ο νεαρός ανώνυμος αφηγητής, που ζει φτωχικά στη συνοικία Μαραί του Παρισιού κοντά στην πλατεία της Βαστίλης σε ένα δωμάτιο στη σοφίτα, περιγράφει την ατμόσφαιρα της περιοχής που διασχίζει στις νυχτερινές περιπλανήσεις του. Αναφέρει ότι είναι ιδιαίτερα παρατηρητικός και περιγράφει αυτή την ικανότητά του ως «δεύτερη όραση» που του επιτρέπει να ταυτίζεται με τα άτομα που συναντά. Για να επεξηγήσει αυτές τις γενικές σκέψεις, αποφασίζει στη συνέχεια να διηγηθεί μια από τις ιστορίες που θυμάται. μικρογραφία|Το [[κανάλι Σαιν-Μαρτέν. Ελαιογραφία του Αλφρέντ Σισλέ, 1870]] Μια μέρα η υπηρέτριά του τον προσκάλεσε στον γάμο της αδερφής της, που γίνονταν στο σπίτι ενός εμπόρου κρασιών. Η ομάδα των μουσικών αποτελούνταν από τρεις τυφλούς που έμεναν σε ένα ίδρυμα τυφλών. Ο ένας από τους μουσικούς αμέσως κίνησε το ενδιαφέρον του αφηγητή. Ήταν ο 82χρονος Ιταλός κλαρινίστας Φατσίνο Κάνε, ο οποίος του είπε ότι κατάγονταν από οικογένεια ευγενών της Βενετίας, ισχυρίστηκε ότι ήταν απόγονος του ομώνυμου κοντοτιέρη του 14ου αιώνα. Όταν ο αφηγητής τον ρώτησε πώς έχασε την περιουσία του, ο Κάνε τον έβγαλε έξω και κάθισαν στην άκρη του καναλιού Σαιν-Μαρτέν όπου του διηγήθηκε την ιστορία της ζωής του:
Το 1760, ο Κάνε ήταν νέος, όμορφος και πλούσιος και είχε μια ερωτική σχέση με τη Μπιάνκα, σύζυγο ενός ευγενή. Όταν ο σύζυγος αιφνιδίασε τους δύο εραστές, ακολούθησε καυγάς και ο Κάνε τον σκότωσε. Μετά το έγκλημα, κατάφερε να διαφύγει, αλλά καταδικάστηκε ερήμην και η περιουσία του κατασχέθηκε. Πρώτα πήγε στο Μιλάνο, όπου επιδόθηκε στη χαρτοπαιξία. Ωστόσο, νιώθοντας έντονη επιθυμία να ξαναδεί την ερωμένη του, επέστρεψε στη Βενετία και η Μπιάνκα τον έκρυψε στο σπίτι της. Μετά από έξι μήνες τον ανακάλυψαν και τον φυλάκισαν στις φυλακές στα υπόγεια του παλατιού των Δόγηδων. Στην προσπάθειά του να δραπετεύσει σκάβοντας ένα λαγούμι, η διαίσθησή του και οι αραβικές τοιχογραφίες κάποιου προκατόχου του στο κελί του τον οδήγησαν σε ένα θησαυροφυλάκιο με σωρούς από χρυσάφι και πολύτιμες πέτρες. Τότε ο Κάνε, με τη συνενοχή ενός δεσμοφύλακα, δραπέτευσε παίρνοντας μαζί του μέρος του θησαυρού. Αρχικά πήγε στη Γαλλία, έπειτα πούλησε διαμάντια στο Λονδίνο και το Άμστερνταμ και μετά κρύφτηκε στη Μαδρίτη για αρκετά χρόνια. Το 1770 έφτασε στο Παρίσι με ισπανικό όνομα, αλλά μια γυναίκα που ερωτεύτηκε του έκλεψε την υπόλοιπη περιουσία του όταν τυφλώθηκε. Μετά από παραμονή σε ψυχιατρείο, κατέληξε σε ένα άσυλο τυφλών, ανήμπορος και ανίκανος να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα.
Στη συνέχεια προτείνει στον αφηγητή να τον συνοδεύσει στη Βενετία για να τον βοηθήσει να βρει τους κρυμμένους θησαυρούς του δουκικού παλατιού και στη συνέχεια να τον κάνει κληρονόμο του. Ο αφηγητής από οίκτο τον καθησυχάζει και του υπόσχεται να πάει στη Βενετία μαζί του. Τον οδηγεί πίσω στο ίδρυμα τυφλών, όπου ο ηλικιωμένος μουσικός πεθαίνει λίγους μήνες αργότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
276 Αντελχάιντ
Η Αντελχάιντ (Adelheid) είναι μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,56. Ανακαλύφθηκε το 1888 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αντελχάιντ εκτιμάται σε 122 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος είναι PC (όπως εκτιμήθηκε από παρατηρήσεις στο υπέρυθρο με τον δορυφόρο IRAS), ενώ το άλβεδό της εκτιμήθηκε από τον IRAS σε 0,045. Η Αντελχάιντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 20 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αντελχαιντ
Πίτερ Παν
Ο Πίτερ Παν είναι ένας χαρακτήρας δημιουργημένος από τον Σκωτσέζο μυθιστοριογράφο και θεατρικό συγγραφέα  J.M.Barrie.Ένα ανεξάρτητο και σκανδαλιάρικο αγόρι που μπορεί να πετάξει και ποτέ δεν μεγαλώνει ο Πίτερ Παν περνά την αέναη παιδική του ηλικία με περιπέτειες στο μυθικό νησί της Χώρας του Ποτέ σαν αρχηγός των Χαμένων Παιδιών, αλληλεπριδρώντας με νεράιδες, πειρατές, γοργόνες, Ινδιάνους και κατά καιρούς με κανονικά παιδιά από τον κόσμο έξω από τη Χώρα του Ποτέ.
Ο Πίτερ Παν έχει γίνει το σύμβολο της παιδικής αθωότητας και της απόδρασης. Εκτός από τις δύο διακεκριμένες δουλειές του Μπάρι, "Το μικρο άσπρο πουλί" (1902, με τα κεφάλαια 13-18 να έχουν εκδοθεί στο "Ο Πίτερ Παν στους κήπους του Κένσιγκτον" το 1906), και το θεατρικό έργο "Πίτερ Πάν" ή "Το αγόρι που δεν μεγάλωνε ποτέ" (1904, το οποίο το 1911 επεκτάθηκε σαν έργο με τον τίτλο "Πίτερ και Γουέντυ"), ο χαρακτήρας αυτός έχει χρησιμοποιηθεί σε μέσα ενημέρωσης και στο εμπόριo, προσαρμoσμένος και πιο εκτεταμένος από τις δουλειές του Μπάρι. Αυτές περιλαμβάνουν ταινία του βωβού του 1924, ταινία κινουμένων σχεδίων του Ντίσνευ το 1953, ταινία του 2003, σειρά της τηλεόρασης και πολλές άλλες δουλειές.
Η Αρχή
Ο Πήτερ Παν πρωτοεμφανίστηκε σαν χαρακτήρας στο έργο του Μπάρι, "το μικρό άσπρο πουλί (1902), ένα έργο για ενήλικες, στα κεφάλαια 13 -18, με τίτλο "Ο Πήτερ Πάν στους κήπους του Κένσιγκτον". Ο Πήτερ είναι ένα μωρό 7 ημερών και έχει πετάξει από το βρεφοκομείο στους κήπους του Κένσιγκτον στο Λονδίνο, όπου οι νεράιδες και τα πουλιά του μαθαίνουν να πετά. Περιγράφεται σαν κάτι μεταξύ αγοριού και πουλιού. Μετά την επιτυχία του έργου το 1904, οι εκδότες του Μπάρι, Χόντερ και Στάχτον, ξεχώρισαν αυτά τα κεφάλαια από το Μικρό Άσπρο πουλί και τα δημοσίευσαν το 1906 με τον τίτλο "Ο Πήτερ Παν στους κήπους του Κένσιγκτον, με την προσθήκη εικόνων του Άρθουρ Ράκχαμ. Ο Μπάρι επέστρεψε με τον χαρακτήρα του Πήτερ Πάν σαν πρωταγωνιστή με τον τίτλο "Πήτερ Πάν  ή το αγόρι που δεν μεγάλωσε ποτέ" με πρεμιέρα στις 27 Δεκεμβρίου 1904 στο Duke of York's Theatre του Λονδίνου. Ο Μπάρι αργότερα υιοθέτησε και εξέτεινε την ιστορία του έργου σε μυθιστόρημα, που δημοσιεύθηκε το 1911 με τίτλο "Πήτερ και Γουέντυ"
Ο J. M. Barrie είναι πιθανόν να βάσισε τον χαρακτήρα του Πήτερ Παν στον μεγαλύτερο αδελφό του Ντέιβιντ, που πέθανε σε ατύχημα σε πατινάζ στον πάγο την προηγούμενη μέρα των γενεθλίων του. Η μητέρα του και ο αδελφός του τον είχαν πλέον στο νού τους σαν ένα παντοτινό πλέον αγόρι.
Φυσική εμφάνιση Ο Μπάρι ποτέ δεν έδωσε λεπτομερή περιγραφή του Πήτερ, και στο μυθιστόρημά του ακόμη άφηνε στην φαντασία του αναγνώστη όπως και κάθε άλλου χαρακτήρα μέσα στο έργο. Στο έργο, η στολή του είναι φτιαγμένη από φύλλα του φθινοπώρου και ιστούς αράχνης.Το όνομά του και το ότι παίζει φλάουτο ή πνευστό με καλάμια μας παραπέμπει στον Ελληνικό θεό και μυθολογικό χαρακτήρα του Πανός. Ο Μπάρι διατυπώνει στο "Πήτερ και Γουέντι" ότι ο Πήτερ Πάν είχα ακόμα όλα τα πρώτα δόντια του. Τον περιγράφει σαν ένα πανέμορφο αγόρι με πανέμορφο χαμόγελο, "ντυμένο με φύλλα από τα δέντρα και και τους χυμούς τους".
Είθισται, ο χαρακτήρας αυτός να παίζεται από μια μικρόσωμη ενήλικη γυναίκα. Στις πρώτες παραγωγές στο Ηνωμένο Βασίλειο, το κοστούμι του Πήτερ Παν ήταν ένας κοκκινωπός χιτώνας και σκούρο πράσινο καλτσόν, όπως αυτό που φορέθηκε από την Nina Boucicault το 1904. Το κοστούμι αυτό βρίσκεται στην έκθεση αντικειμένων στο σπίτι που γεννήθηκε ο Μπάρι. Το όμοιο κοστούμι που φορέθηκε από την  Pauline Chase (που έπαιζε το ρόλο από το 1906 ως το 1913) εκτίθεται στο Μουσείο του Λονδίνου. Πρώιμες ωστόσο εκδόσεις παραλλαγών της ιστορίας παρουσιάζουν κόκκινο κοστούμι, ενώ ένα πράσινο κοστούμι(είτε με, είτε χωρίς τα φύλλα) γίνεται πιο σύνηθες από τη δεκαετία του 1920, και ακόμη περισσότερο μετά την απόδοση της κινηματογραφικής ταινίας του Ντίσνεϊ με κινούμενα σχέδια.
Στις ταινίες του Ντίσνεϊ, ο Πήτερ φορά μια ενδυμασία που αποτελείται από κοντό πράσινο με φύλλα χιτώνα και καλτσόν από ένδυμα, και ένα καπελάκι με ένα κόκκινο φτερό επάνω του. Έχει αυτιά σαν ξωτικού, καστανά μάτια και τα μαλλιά του είναι κόκκινα.
Στην ταινία Hook (1991), ο χαρακτήρας παίζεται από τον ενήλικα  Robin Williams, με γαλάζια μάτια και σκούρα καστανά μαλλιά, και σε αναδρομές στη νεότητά του τα μαλλιά του είναι φωτεινά καστανά.Τα αυτιά του φαίνονται τονισμένα μόνο όταν ειναι ο Πήτερ Πάν και όχι σαν Peter Banning. Η ενδυμασία του φέρει προς την απόδοση από τον Ντίσνευ (χωρίς το καπελάκι).
Στην live απόδοση της ταινίας Πήτερ Παν στο 2003, απεικονίζεται από τον  Jeremy Sumpter, με ξανθά μαλλιά, γαλανά μάτια, γυμνά πόδια και ένα κοστούμι από φύλλα και διακοσμητικά αμπελιού.
Ηλικία
Στο "Μικρό άσπρο πουλί" (1902), και στο "Ο Πήτερ Πάν στους κήπους του Κένσινγκτον" (1906), ήταν μόνο επτά ετών.
Μολονότι η ηλικία του δεν αναφέρεται στο έργο του Μπάρι το 1904, ή στο μυθιστόρημα του 1911, στο μυθιστόρημα αναφερεται ότι έχει ακόμα τα μωρουδιακά του δόντια. Στις άλλες αποδόσεις του έργου ο ήρωας βρίσκεται στην ηλικία των 12 -13 ετών.
Προσωπικότητα
Ο Πήτερ είναι ένα υπερβολικό στερεότυπο ενός καυχησιάρικου και ξένοιαστου αγοριού. Παριστάνει τον σπουδαίο, ακόμη κι αν αυτή η σπουδαιότητα΄του είναι αμφισβητήσιμη (όπως όταν συγχαίρει τον εαυτό του όταν η Γουέντυ ξανά αγγίζει τη σκιά του). Στο έργο, καί στο βιβλίο, ο Πήτερ συμβολίζει τον εγωισμό της παιδικής ηλικίας, και παρουσιάζεται σαν κάποιος που ξεχνά εύκολα και είναι εγωκεντρικός.
Ο Πήτερ έχει μια αδιάφορη, πειρακτική στάση, και είναι χωρίς φόβο αγέρωχος όταν έρχεται η ώρα να μπει στον κίνδυνο. Ο  Μπάρι γράφει ότι όταν ο Πήτερ νόμισε ότι θα πεθάνει στο Marooners' Rock, φοβήθηκε, άν και ένιωσε μόνο ένα ρίγος. Με αυτήν την φαιδρή στάση, λέει, "το να πεθάνεις θα είναι μια απαίσια μεγάλη περιπέτεια". Στο έργο, ο ανώνυμος και αόρατος αφηγητής σκέφτεται πως αν ο Πήτερ είχε μείνει με την Γουέντυ, η κραυγή του μπορεί να γινόταν "το να ζεις είναι μια απαίσια μεγάλη περιπέτεια!" αλλά και πάλι δεν μπορείς να είσαι σίγουρος.
Ικανότητες
Η αρχετυπική ποιότητα του Πήτερ είναι η αέναη νεότητά του. Στο "Πήτερ και Γουέντυ", εξηγείται ότι ο Πήτερ πρέπει να ξεχάσει τις δικές του περιπέτειες και ό,τι μαθαίνει σε αυτόν τον κόσμο, προκειμένου να παραμείνει παιδί.
Η ικανότητα του Πήτερ να πετά είναι δεδομένη αλλά όχι με συνεπή μορφή. Στο "Μικρό άσπρο πουλί", μπορεί να πετά επειδή λέγεται ότι είναι μισός πουλί, όπως όλα τα μωρά. Στο έργο και στο μυθιστόρημα, διδάσκει στα παιδιά της οικογένειας Ντάρλινγκ να πετούν χρησιμοποιώντας ένα συνδυασμό "αγαπημένων υπέροχων σκέψεων" και νεραϊδόσκονη. Στην απόδοση του Μπάρι για τον θεατρικό Πήτερ Παν, "το παιδί που δεν θα μεγάλωνε ποτέ", ο συγγραφέας παρουσιάζει μια νεράιδα για τις πρακτικές ανάγκες μιας πτήσης.
...Κατόπιν της πρώτης παραγωγής έπρεπε να προσθέσω κάτι στο έργο κατ' απαίτηση των γονέων (οι οποίοι έδειξαν ότι με θεώρησαν τον υπεύθυνο) στο ότι κανείς δεν μπορεί να ίπταται αν δεν του ρίξει η νεράιδα τη σκόνη επάνω του, ΄καθώς πολλά παιδιά πηγαίνοντας στο σπίτι τους προσπάθησαν να κάνουν το ίδιο από τα κρεβάτια τους και κατέληξαν σε χειρουργεία. - J. M. Barrie
Ο Πήτερ είχε μια επιρροή σε όλη τη χώρα του Ποτέ και τους κατοίκους της όταν βρισκόταν εκεί. Ο Barrie υποστηρίζει ότι αν και η χώρα του Ποτέ παρουσιάζεται διαφορετική για το κάθε παιδί, το νησί "ξυπνά" όταν ο Πήτερ επιστρέφει από το ταξίδι του στο Λονδίνο. Στο κεφάλαιο "Νεραϊδολίμνη", στο βιβλίο "Πήτερ και Γουέντυ", ο  Barrie γράφει ότι δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα που ο Πήτερ δεν μπορεί να κάνει. Είναι ένας ικανός ξιφομάχος, μάχεται ακόμη και τον Κάπταιν Χούκ, του οποίο το χέρι κόπηκε σε μια μονομαχία. Έχει αξιοσημείωτη όραση και ακοή. Είναι ικανός στην μίμηση, αντιγράφοντας την φωνή του Χούκ και το τικ-τάκ από το ρολόι που έχει φάει ο κροκόδειλος.
Ο Πήτερ έχει την ικανότητα να δημιουργεί πράγματα που υπήρχαν στη φαντασία του και είναι ικανός να αισθάνεται τον κίνδυνο όταν υπάρχει τριγύρω.
Στο "Πήτερ και Γουέντυ", ο Barrie υποστηρίζει ότι ο θρύλος του Πήτερ Παν είναι κάτι που η κυρία Ντάρλινγκ το είχε ακούσει σαν παιδί, και ήταν ότι ο ΄Πήτερ Παν ήταν αυτός που όταν ένα παιδάκι πέθαινε το συνόδευε στον προορισμό του για να μην φοβάται.
Στο αρχικό έργο, ο Πήτερ ισχυρίζεται ότι κανένας δεν πρέπει ποτέ να τον αγγίξει (μολονότι δεν ξέρει το γιατί). Οι σκηνοθετικές οδηγίες απαιτούν κανείς να μην το κάνει αυτό μεσα στο έργο. Η Γουέντυ πλησιάζει τον Πήτερ για να του δώσει ένα "φιλί", αλλά την εμποδίζει η Τίνκερ Μπελ. Ωστόσο, οι John Caird και Trevor Nunn στο κείμενο για την παραγωγή του Βασιλικού θεάτρου το 1997, υποστηρίζουν οτι αυτό δεν ήταν ποτέ αυθεντική άποψη του Barrie, και προστέθηκε μόνο για μια παραγωγή του 1927, όταν η  Jean Forbes-Robertson πήρε τον κύριο ρόλο, και έπαιζε με μια ελαφρύτερη, πιο νεραϊδενια φυσικότητα. Η  Jean Robertson θα έπαιζε το ρόλο σχεδόν για κάθε χρόνο ως το 1939. Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Βρετανοί φανταστικοί χαρακτήρες
Όλγα Γκολοντέτς
Συγγραφικό έργο
Η Όλγα Γκολόντετς είναι επίσης συγγραφέας σε περισσότερες από τριάντα επιστημονικές εργασίες και αυτό είναι ένας σημαντικός παράγοντας στα προγράμματα τόσο εθνικά όσο και διεθνή, που αφορούν τον τομέα των ανθρώπινων πόρων, καθώς και την ανάπτυξη των εκθέσεων στον κοινωνικό χώρο εργασίας.
Τετραϋδροφουράνιο
To τετραϋδροφουράνιο (αγγλ.: TetraHydroFuran, THF) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C4H8O, αν και συνήθως παριστάνεται με τον γραμμικό τύπο του, 30 px. Είναι ένας ετεροκυκλικός αιθέρας. Το μόριό του αποτελείται από έναν πενταμελή δακτύλιο με ένα (1) άτομο οξυγόνου και τέσσερα (4) άτομα άνθρακα. Το χημικά καθαρο τετραϋδροφουράνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και πίεση 1 atm, είναι άχρωμο υγρό με χαμηλό ιξώδες και αναμίξιμο με το νερό. Είναι ένας από τους πιο πολικούς αιθέρες, με μεγάλο εύρος θερμοκρασιών στις οποίες βρίσκεται στην υγρή κατάσταση. Τα χαρακτηριστικά αυτά καθιστούν το τετραϋδροφουράνιο έναν χρήσιμο διαλύτη. Η κύρια εφαρμογή του είναι η παραγωγή πολυμερών. Το τετραϋδροφουράνιο έχει μια οσμή παρόμοια με αυτή του διαιθυλαιθέρα, αλλά είναι λιγότερο ισχυρό αναισθητικό απ' τον τελευταίο. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος «τετραϋδροφουράνιο» μπορεί, επίσης, να αναφέρεται (γενικότερα) σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων ενώσεων, αρκεί να περιέχουν έναν (τουλάχιστον) τετραϋδροφουρανικό δακτύλιο, δηλαδή τετραμελή δακτύλιο με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, ένα (1) άτομο οξυγόνου και κανένα διπλό δεσμό.
Παραγωγή
Περίπου 200.000 τόννοι τετραϋδροφουράνιου παράγονται ετησίως στον πλανήτη μας.
Από αιθίνιο και μεθανάλη
Η διαδικασία αυτή ανακαλύφθηκε το 1930 και είναι παρόμοια με τη διαμοριακή αφυδάτωση της αιθανόλης, για την παραγωγή του διαιθυλαιθέρα. Η 1,4-βουτανοδιόλη, με τη σειρά της, λαμβάνεται με διπλή συμπύκνωση αιθίνιου (1) και μεθανάλης τύπου Reppe, που δίνει 1,4-βουτιν-2-διόλη (2). Η τελευταία υδρογονώνεται, δίνοντας 1,4-βουτανοδιόλη (3), που τελικά αφυδατώνεται σε THF (4): 40px|Τετραϋδροφουράνιοsynthesis of tetrahydrofuran|300x300εσ
Από 1,3-βουταδιένιο
Μια άλλη διαδικασία παρασκευής ξεκινά από το 1,3-βουταδιένιο (5). Αυτό αντιδρά με οξυγόνο και αιθανικό οξύ στους 80°C, υπό πίεση 3 MPa και παρουσία καταλύτη παλλαδίου-τελλουρίου, παράγοντας τον αιθανικό 2-βουτενοδιεστέρα (6). Μετά, ο τελευταίος υδρογονώνεται σχηματίζοντας αιθανικό βουτανοδιεστέρα (7). Ακολουθεί στοχευμένη υδρόλυση του εστέρα, οπότε σχηματίζεται (αρχικά) ενδιάμεσα αιθανικός 4-υδροξυβουτανεστέρας (8) και (αργότερα) ελεύθερη 1,4-βουτανοδιόλη (που δεν φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα), που όπως παραπάνω αφυδατώνεται, σχηματίζοντας THF, ως τελικό προϊόν: 40px|Τετραϋδροφουράνιο synthesis of tetrahydrofuran 2|500x500εσ
Από βουτάνιο
Η εταιρεία DuPont ανέπτυξε μια εναλλακτική μέθοδο καταλυτικής οξείδωσης βουτανίου σε μηλεϊνικό ανυδρίτη. Ο τελευταίος μπορεί να αναχθεί τελικά σε τετραϋδροφουράνιο : 40px|Μηλεϊνικός ανυδρίτης 40px|Μηλεϊνικός ανυδρίτης 40px|Τετραϋδροφουράνιο
Από 2-προπεν-1-όλη
Μια τρίτη κύρια βιομηχανική μέθοδος παραγωγής τετραϋδροφουρανίου περιλαμβάνει αρχικά την υδροφορμυλίωση της 2-προπεν-1-όλης. Η αντίδραση αυτή δίνει 2-βουτεν-1,4-διόλη. Στη συνέχεια η τελευταία υδρογονώνεται σε 1,4-βουτανοδιόλη, που τελικά αφυδατώνεται ενδομοριακά, όπως και στην ενότητα 1.1., παραπάνω: 40px|Τετραϋδροφουράνιο
Από φουράνιο
Το φουράνιο, με τη σειρά του, μπορεί να παραχθεί από μια φουρανόζη. Παρ' ὀλο που αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει παραγωγή από ανανεώσιμους φυσικούς πόρους, στην πράξη εφαρμόζεται πολύ λίγο.
Εφαρμογές
Με την παρουσία ισχυρών οξέων το τετραύδροφουράνιο μετατρέπεται σε ένα γραμμικό πολυμερές, που ονομάζεται πολυ(τετραμεθυλεναιθερο)γλυκόλη [poly(tetramethylene ether) glycol (PTMEG)], γνωστό επίσης ως πολυτετραμεθυλενοξείδιο (polytetramethylene oxide, PTMO): Αυτό το πολυμερές χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή ελαστομερών νημάτων πολυουρεθάνης, όπως το Spandex.
Ως διαλύτης
Η άλλη κύρια εφαρμογή του THF είναι ως βιομηχανικός διαλύτης για PVC και σε βερνίκια .Είναι ένας απρωτικός διαλύτης με διηλεκτρική σταθερά 7,6. Είναι μέτρια πολικός διαλύτης και μπορεί να διαλύσει μια πλατιά ποικιλία μη πολικών και πολικών ενώσεων. Το THF είναι, ακόμη, αναμείξιμο με το νερό. Μπορεί ακόμη να σχηματήσει στερεoύς υδρίτες (εγκλεισμού) με το νερό, σε χαμηλές θερμοκρασίες. Παρόλο που είναι παρόμοιο με το διμεθυλαιθέρα, το THF είναι μια ισχυρότερη βάση.
Σε εργαστηριακή κλίμακα, το THF είναι δημοφιλής διαλύτης όταν η αναμειξιμότητά του με το νερό δεν αποτελεί ζήτημα. Είναι πιο βασικός από το διμεθυλαιθέρα και σχηματίζει ισχυρότερα σύμπλοκα με Li+, Mg2+ και με τα βοράνια. Είναι δημοφιλής διαλύτης για αντιδράσεις υδροβορίωσης και για οργανομεταλλικές ενώσεις, όπως οι οργανολιθιακές και οι οργανομαγνησιακές ενώσεις. Έτσι, ενώ ο διαιθυλαιθέρας παραμένει προτιμητέος διαλύτης για κάποιες αντιδράσεις, το THF είναι καταλληλότερος διαλύτης όποτε ο σχηματισμός σταθερότερων συμπλόκων είναι επιθυμητός, και οι ακριβώς επιθυμητές αιθερικές ιδιότητες μπορούν να ρυθμιστούν με τη χρήση διαφόρων διαλυτικών μιγμάτων και θερμοκρασιών, που επιτρέπουν τη σωστή ρύθμιση των σύγχρονων χημικών αντιδράσεων.
Καθαρισμός
Τα εμπορικά δείγματα THF περιέχουν αναπόφευκτα κάποιες ποσότητες ύδατος, που πρέπει να αφαιρεθεί αν το THF προορίζεται για εμπλοκή του σε ορισμένες ευαίσθητες (στην παρουσία ύδατος) αντιδράσεις, για παράδειγμα αυτές που εμπλέκουν οργανομεταλλικές ενώσεις. Παρόλο που παραδοσιακά το THF ξηραίνεται με απόσταξη διαμέσου ισχυρού ξηραντικού μέσου, η χρήση μοριακών φίλτρων είναι κατά πολύ ανώτερη σε αποτελεσματικότητα.
Δυνητικές εφαρμογές και έρευνα
Το THF έχει εξερευνηθεί ως αναμείξιμος συνδιαλύτης σε υδατικά διαλύματα για να βοηθήσει στην υγροποίηση και απολιγνινοποίηση σε μονάδες λιγνοκυτταρινικής βιομάζας, για παραγωγή μιας ανανεώσιμης πλατφόρμας χημικών από σάκχαρα, ως δυνητικά πρόδρομες ουσίες για βιοκαύσιμα. Το ένυδρο THF αυξάνει την υδρόλυση των γλυκανών από βιομάζα και διαλύει την πλειοψηφία της λιγνινικής βιομάζας, παρέχοντας έναν κατάλληλο διαλύτη για προετοιμασία βιομάζας.
Το THF εξερευνήθηκε, επίσης, από την επιστήμη πολυμερών. Για παράδειγμα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διαλύει πολυμερή πριν από τον καθρισμό της μοριακής τους μάζας, χρησιμοποιώντας χρωματογραφία διαπέρασης πηκτής. Το THF διαλύει ακόμη και το PVC, και έτσι είναι ένα κύριο συστατικό σε κόλλες για PVC. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την υγροποίηση παλιού τσιμέντου PVC, και χρησιμοποιείται συχνά από τη βιομηχανία για την απογράσσωση μεταλλικών τμημάτων.
Το THF χρησιμοποιείται ως συστατικό για τις κινητές φάσεις σε υγρή χρωματογραφία αντίστροφης φάσης. Έχει μεγαλύτερη ισχύ έκλουσης σε σύγκριση με τη μεθανόλη, το προπενονιτρίλιο, αλλά χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά από αυτούς τους διαλύτες.
΄Αλλες εφαρμογές
40px|Τετραϋδροφουράνιο
To 2-μεθυλοτετραϋδροφουράνιο
Το 2-μεθυλοτετραϋδροφουράνιο (2-MeTHF) έχει προωθηθεί ως ένα οικολογικά φιλικότερο εναλλακτικό του μητρικού THF. Παρόλο που το 2-MeTHF είναι πιο δαπανηρό, προσφέρει μεγαλύτερη συνολική οικονομία διεργασιών. Το 2-MeTHF έχει διαλυτικές ιδιότητες ενδιάμεσες ανάμεσα στο διαιιθυλαιθέρα και το μητρικό THF, περιορισμένη αναμειξιμότητα με το νερό και σχηματίζει ένα αζεοτροπικό μίγμα με το τελευταίο. Η χαμηλότερη θερμοκρασία τήξης του το καθιστά χρήσιμο σε χαμηλότερες θερμοκρασίες, ενώ η υψηλότερη θερμοκρασία βρασμού του το καθιστά επίσης χρησιμότερο και σε υψηλότερες θερμοκρασίες, πάντα σε σύγκριση με το μητρικό THF.
Προφυλάξεις
Το THF θεωρείται σχετικά μη τοξικός διαλύτης, με τη μέση θανατηφόρα δόση (LD50) συγκρίσιμη με εκείνη της προπανόνης. Αλλά, αντικατοπτρίζοντας τις θαυμάσιες διαλυτικές του ιδιότητες, το THF διαπερνά το δέρμα, προκαλώντας ταχεία αφυδάτωση. Το THF διαλύει γρήγορα το λατέξ και τυπικά το προσωπικό που το χρησιμοποιεί χρησιμοποιεί νιτριλικά ή νεοπρενικά λαστιχένια γάντια. Είναι πολύ εύφλεκτο.
Ένας κίνδυνος που ενέχει η χρήση του THF είναι η τάση του να σχηματίζει πολύ εκρηκτικά υπεροξείδια, αν αποθηκευθεί εκτεθιμένο στον ατμοσφαιρικό αέρα:
Εξουδετέρωση του κινδύνου ύπαρξης υπεροξειδίων
Για την ελαχιστοποίηση αυτού του κινδύνου, στα εμπορικά δείγματα THF η οξείδωσή του παρεμποδίζεται με προσθήκη 2,6-δι(τριτοταγούς βουτυλο)υδροξυτολουόλιου (BHT), που λειτουργεί ως αντιοξειδωτικό.
Επίσης δείγματά του, που αποθηκεύθηκαν για σχετικά μακρύ χρονικό διάστημα, πρέπει να ελέγχονται για την ατυχή ύπαρξη υπεροξειδίων. Αυτό γίνεται ως εξής: Μικρός όγκος από το υπό εξέταση δείγμα προστίθεται σε οξινσμένο υδατικό διάλυμα ιωδιούχου καλίου (KI) 10%. Η δοκιμή θεωρείται θετική (δηλαδή υπάρχουν υπεροξείδια στο δείγμα) αν μετά από ανάδευση το προηγουμένως άχρωμο διάλυμα KI γίνει κίτρινο. Αν η δοκιμή είναι θετική, τότε πρέπει τα υπεροξείδια σε όλο το αποθηκευμένο δείγμα THF να εξουδετερωθούν. Αυτό μπορεί να γίνει με προσθήκη διαλύματος θειώδους νατρίου (Na2SO3) 5%, σε ποσότητα που αντιστοιχεί στο 20% του όγκου του αποθηκευμένου δείγματος. Μετά από αυτό, επαναλαμβάνεται δοκιμή με ιωδιούχο κάλιο, όπως προηγουμένως, και η διαδικασία συνεχίζεται μέχρις ότου εξουδετερωθούν όλα τα υπεροξείδια. Ο παραπάνω καθαρισμός είναι απαραίτητος ιδιαίτερα πριν από απόπειρα απόσταξης THF, γιατί στην περίπτωση αυτή αν υπάρχουν υπεροξείδια, η συγκέντρωσή τους αυξάνεται στο απόσταγμα, με όποιες αρνητικές συνέπειες για την ασφάλεια συνεπάγεται αυτό, δηλαδή υψηλότερο κίνδυνο έκρηξης. Ένας καλός τρόπος για να αποφευχθεί αυτό είναι να αποσταχθεί το THF υπό αδρανή ατμόσφαιρα (άζωτο ή αργό) και νάτριο και βενζοφαινόνη (Ph2CO). Οι τελευταίες μορφές που σχηματίζονται με το νάτριο, είναι μια ελεύθερη ρίζα, η οποία αντιδρά με τα υπεροξείδια του THF, το νερό και το οξυγόνο, ξανασχηματίζοντας THF, οπότε (τελικά) τα εξαλείφει, παράγοντας έτσι καθαρό αποσταγμένο THF, ξηρό και αποξυγονωμένο. Επιπλέον, η περίσσεια της ρίζας αυτής παράγει ένα όμορφο βαθύ πορφυρό χρώμα, που, όταν παρατηρηθεί, εξασφαλίζει (εγγύηση) ότι όλα τα υπεροξείδια, το νερό και το O2 έχουν εξαλειφθεί από το δείγμα.
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Ετεροκυκλικοί αιθέρες Κατηγορία:C4 Κατηγορία:Μη πολικοί διαλύτες
Σοσιαλιστικό αδελφικό φιλί
Το σοσιαλιστικό αδελφικό φιλί ήταν μια ιδιαίτερη μορφή χαιρετισμού μεταξύ σοσιαλιστών ηγετών. Η πράξη επιδείκνυε την ιδιαίτερη σύνδεση που υπάρχει μεταξύ των σοσιαλιστικών χωρών, που αποτελείται από μια αγκαλιά, μαζί με μια σειρά από τρία φιλιά εναλλάξ στα μάγουλα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, όταν οι δύο ηγέτες θεωρούσαν τους εαυτούς τους εξαιρετικά δεμένους, τα φιλιά δίνονταν στο στόμα και όχι στα μάγουλα.
Η σοσιαλιστική αδελφική αγκαλιά αποτελείται από μια σειρά από τρεις βαθιές αγκαλιές, που εναλλάσσονται μεταξύ της αριστερής και της δεξιάς πλευράς του σώματος, χωρίς φιλιά. Αυτός ο τροποποιημένος χαιρετισμός υιοθετήθηκε από κομμουνιστές ηγέτες στην Ασία, όπου δεν υπάρχει παράδοση φιλιών στα μάγουλα ως χαιρετισμού. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι κομμουνιστές ηγέτες στην Ασία συμφώνησαν να λάβουν φιλιά από Ευρωπαίους και Κουβανούς, αλλά οι ίδιοι παρέλειπαν το φιλί.
Ιστορία
Αυτό το τελετουργικό ξεκίνησε από την ευρωπαϊκή πρακτική του φιλιού στα μάγουλα ως χαιρετισμός μεταξύ μελών της οικογένειας ή στενών φίλων. Έχει επίσης συνδεθεί με το Ανατολικό Ορθόδοξο αδελφικό φιλί.
Με την επέκταση του κομμουνισμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Σοβιετική Ένωση δεν ήταν πλέον απομονωμένη ως η μόνη κομμουνιστική χώρα. Το αδελφικό σοσιαλιστικό φιλί έγινε τελετουργικός χαιρετισμός μεταξύ των ηγετών των κομμουνιστικών χωρών. Ο χαιρετισμός υιοθετήθηκε επίσης από τους σοσιαλιστές ηγέτες στον Τρίτο Κόσμο, καθώς και από τους ηγέτες των σοσιαλιστικών απελευθερωτικών κινημάτων όπως η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο.
Κρεμλινολογία
Οι Κρεμλινολόγοι έδιναν προσοχή στο αν η αδελφική αγκαλιά ανταλλάσσονταν μεταξύ των κομμουνιστών ηγετών. Η παράλειψη του εθιμικού εναγκαλισμού υποδήλωνε χαμηλότερο επίπεδο σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.
Μετά τη Σινο-Σοβιετική ρήξη, οι Κινέζοι αρνήθηκαν να αγκαλιάσουν τους Σοβιετικούς ομολόγους τους ή να τους αποκαλέσουν «σύντροφους». Όταν ο Σοβιετικός πρωθυπουργός Νικίτα Χρουστσόφ προσπάθησε να αγκαλιάσει τον πρόεδρο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας Μάο Τσετούνγκ σε μια επίσκεψη στο Πεκίνο το 1959, ο Μάο οπισθοχώρησε για να αποφύγει την αγκαλιά και αντ΄ αυτού πρόσφερε μια χειραψία. Ακόμη και με την εξομάλυνση των σχέσεων το 1989, οι Κινέζοι συνέχισαν να παραλείπουν την αδελφική αγκαλιά όταν χαιρετούσαν τους Σοβιετικούς ηγέτες. Αυτό έγινε για να τονιστεί ότι οι σινο-σοβιετικές σχέσεις δεν επέστρεφαν στο προ της ρήξης επίπεδο της δεκαετίας του 1950. Το κινεζικό πρωτόκολλο επέμεινε συγκεκριμένα στη «χειραψία, όχι αγκαλιά».
Φιλί στο μάγουλο
Το σοσιαλιστικό αδερφικό φιλί δεν πρέπει να συγχέεται με το συνηθισμένο φιλί στα μάγουλα μεταξύ των ηγετών του κόσμου. Για παράδειγμα, είναι παραδοσιακό ο Πρόεδρος της Γαλλίας να χαιρετάει τους παγκόσμιους ηγέτες φιλώντας τους και στα δύο μάγουλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανατολικό Μπλοκ Κατηγορία:Φιλί αδελφικο φιλι
ΣΣΦ Ουλμ 1846 Φούσμπαλ
Η ΣΣΦ Ουλμ 1846 Φούσμπαλ είναι γερμανική ποδοσφαιρική ομάδα από το Ουλμ, Βάδη-Βυρτεμβέργη. Η σύγχρονη ομάδα ιδρύθηκε στις 9 Μαρτίου 2009 όταν το ποδοσφαιρικό τμήμα διαχωρίστηκε από τον αθλητικό σύλλογο ΣΣΦ Ουλμ 1846. Έδρα της ομάδας είναι το Donaustadion, χωρητικότητας 19500 θεατών. Συμμετέχει στη Regionalliga Südwest. Το 1980 συμμετείχε στη 2η Μπούντεσλιγκα, όπου συμμετείχε συνολικά 6 σεζόν τα επόμενα 10 χρόνια. Την περίοδο 1998-99 επέστρεψε στην κατηγορία, τερμάτησε στην 3η θέση και την περίοδο 1999-2000 συμμετείχε στη Μπουντεσλίγκα, τη μοναδική της συμμετοχή στην ανώτατη κατηγορία.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 1960–61
Για την περίοδο 1960–61, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, στους νομούς Ιωαννίνων,Άρτας,Πρέβεζας και το νησί της Λευκάδας.
Α ερασιτεχνική
Ο Παναμβρακικός Άρτας και ο Αετός Άρτας συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν την Αναγέννηση Άρτας που συμμετείχε στην Α ερασιτεχνική.Δεν υποβιβάστηκε κάποια ομάδα και οι ομάδες έγιναν πάλι 6.
Γ ερασιτεχνική
Για πρώτη φορά στην ιστορία της Ένωσης υπήρξε Γ ερασιτεχνική.Οι νέες ομάδες που κατέβηκαν στο πρωτάθλημα και αποτέλεσαν την πρώτη Γ ερασιτεχνική είναι ο Ηρακλής Χαλκιάδων,ο ΑΟ Αίας Ράχης και ο ΑΟ Κοστακιών από τον νομό Άρτας,η Θύελλα Κατσικάς και ο ΑΟ Ανατολής από τον νομό Ιωαννίνων και ο Εθνικός Φιλιππιάδας από τον νομό Πρέβεζας.
Πηγές
61 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1960-1961
Πατρίκ Μπλος
Ο Πατρίκ Μπλος, γεννημένος στις 4 Ιουλίου 1956 στο Νεϊγί-συρ-Σεν (Σεν), είναι Γάλλος πολιτικός, μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, δημοτικός σύμβουλος του Παρισιού από το 1995, βουλευτής της 7ης Εκλογικής Περιφέρειας Παρισιού από το 1997 και δήμαρχος του 11ου Δημοτικού Διαμερίσματος Παρισιού από τις 29 Μαρτίου 2008.
Πολιτική σταδιοδρομία
Μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος από το 1972, ο Πατρίκ Μπλος είναι μέλος του γενικού συμβουλίου του Παρισιού, και στη συνέχεια του δημοτικού του συμβουλίου από τον Ιούνιο του 1995.
Αρχικά στενός συνεργάτης του Ζορζ Σαρ, ήταν για καιρό μέλος του CERES, και στη συνέχεια του Socialisme et République. Ωστόσο, το 1991, ήταν μεταξύ των υποστηρικτών της συμμετοχής της Γαλλίας στον Πόλεμο του Κόλπου και αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο διέκοψε τις σχέσεις του με τον Ζαν-Πιέρ Σεβενεμάν και τον Ζορζ Σαρ.
Τον Ιανουάριο του 2000, έχοντας την υποστήριξη των Ντανιέλ Βαγιάν και Μπερτράν Ντελανοέ (πρόεδρος της ομάδας των Σοσιαλιστών στο Συμβούλιο του Παρισιού), εξελέγη με ποσοστό μεγαλύτερο του 61 % επί του συνόλου των ψήφων των μελών του κόμματος στη θέση του πρώτου γραμματέα της τοπικής οργάνωσης του PS στο Παρίσι, όπου διαδέχτηκε τον Ζαν-Μαρί Λε Γκεν, ο οποίος είχε παραιτηθεί της θέσης του από τις 23 Νοεμβρίου 1999.
Βουλευτής του PS από το 1997 — έτος διάλυσης της Εθνοσυνέλευσης από τον Ζακ Σιράκ — της 7ης εκλογικής περιφέρειας Παρισιού (11ο δημοτικό διαμέρισμα και δυτικό τμήμα 12ου), διετέλεσε πρόεδρος της επιτροπής επί των Νόμων και εισηγητής του νομοσχεδίου επί του PACS το οποίο συνέγραψε μαζί με τον Ζαν-Πιέρ Μισέλ. Επανεκλεγείς το 2002, βρίσκεται στην τρίτη του θητεία μετά την επανεκλογή του το 2007 με ποσοστό 62,44 % επί του συνόλου των ψήφων απέναντι στην Κλωντ-Ανίκ Τισό (UMP).
Ηγήθηκε της λίστας των Σοσιαλιστών στις γαλλικές δημοτικές εκλογές του 2008 στο 11ο δημοτικό διαμέρισμα και εξελέγη δήμαρχος στις 29 Μαρτίου 2008.
Το 2009, αντιτάχθηκε στο σχέδιο του Νόμου HADOPI και υπερασπίστηκε ως εναλλακτική τη γενική άδεια.
Από τις 28 Ιουνίου 2012, προεδρεύει της Επιτροπής Πολιτισμικών Υποθέσεων και Εκπαίδευσης της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης.
Τον Ιούλιο του 2012, η Επιτροπή Πολιτισμικών Υποθέσεων της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης τον όρισε για να έχει θέση εντός του διοικητικού συμβουλίου του France Télévisions.
Αποφάσισε το 2014 να μην εκπροσωπηθεί στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές στο 11ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού, στα πλαίσια της μη-συσσώρευσης αξιωμάτων.
Διπλωματικός τομέας
Τον Αύγουστο του 2011, τη στιγμή κατά την οποία η Γαλλία έπρεπε να εκφράσει τη θέση της αναφορικά με το ενδεχόμενο ένταξης της Παλαιστίνης στον ΟΗΕ, ο Πατρίκ Μπλος συνυπέγραψε μαζί με ακόμη 110 βουλευτές ένα "γράμμα προς τον Νικολά Σαρκοζί" το οποίο αντιτίθετο στη μονομερή αναγνώριση ενός Παλαιστινιακού Κράτους. Με ακόμη δεκατρείς Σοσιαλιστές βουλευτές, ο Πατρίκ Μπλος διαχωρίστηκε με αυτό τον τρόπο της επίσημης θέσης του PS που καλούσε "τη Γαλλία να αναγνωρίσει το Παλαιστινιακό Κράτος και να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση να υπερασπιστεί αυτή την αναγνώριση στη γενική σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών".
Θητείες
Εθνοσυνέλευσης
Μόμα Μάρκοβιτς
Γεννήθηκε στο χωριό Πόποβιτς στο σημερινό Σόποτ σε οικογένεια δασκάλου. Εκεί τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του και το γυμνάσιο στο Βελιγράδι. Από το γυμνάσιο ήταν μέλος στην νεολαία του κομμουνιστικού κόμματος, ο πατέρας του ήταν μέλος του κόμματος. Σπούδασε ιατρική όπου το 1935 λόγω της πολιτικής του δράσης συνελήφθη και έμεινε 9 μήνες στην φυλακή. Μέχρι τη συνθηκολόγηση του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας στα μέσα μέσα Απριλίου 1941 συνέχισε να κατέχει διάφορες θέσεις στο κόμμα.
Κατά την γερμανική κατοχή πήγε στο Βελιγράδι για να οργάνωση το απελευθερωτικό κίνημα, κι παρέμεινε εκεί καθ όλη την διάρκεια της κατοχής.
Σιαγόνα
Εξέλιξη
Η θεωρία της εξέλιξης αποτελείται από δύο βασικά σημεία: «Όλη η ζωή στη Γη συνδέεται και όλα συνδέεται μεταξύ τους». Παρόμοια με κάθε είδος και τα εξελισσόμενα χαρακτηριστικά του, τα ανθρωποειδή εξελίχθηκαν με τέτοιο τρόπο, όπου η φυσική επιλογή ευνόησε τα χαρακτηριστικά τους να έχουν σιαγόνα.
Η διαφορά από το κρανίο του σύγχρονου ανθρώπινου όντος και το ανθρώπινο κρανίο της Νεάντερταλ-εποχής είναι εμφανής καθώς ο σύγχρονος άνθρωπος έχει ένα σημείο στο πηγούνι ενώ ο άνθρωπος της εποχής του Νεάντερταλ δεν το κάνει. Οι λόγοι για αυτήν την προσαρμογή παραμένουν ασαφείς, ωστόσο υπάρχουν λίγες εξηγήσεις που συζητούνται μεταξύ των μελετητών που ενδιαφέρονται για αυτό το θέμα.
Μία από τις πιο δημοφιλείς θεωρίες που εξηγούν την εξέλιξη της σιαγόνας που παρατηρείται στους ανθρώπους είναι ότι βοηθά στη στήριξη της γνάθου από ορισμένες καταπονήσεις. Ο Ionut Ichim, φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Otago, δημοσίευσε σε ένα περιοδικό στις ιατρικές υποθέσεις το 2007 ισχυριζόμενος ότι η εξέλιξη της σιαγόνας έγινε ως απάντηση στη μοναδική μορφή της ομιλίας των ανθρώπων. Νέα έρευνα που έγινε από τον Νέιθαν Όλτον, μελετητής στο Πανεπιστημίου της Αϊόβα, δείχνει ότι η εξέλιξη αυτού του μοναδικού χαρακτηριστικού σχηματίστηκε όχι από μηχανικές δυνάμεις όπως το μάσημα, αλλά ίσως από εξελικτικές προσαρμογές που περιλαμβάνουν το μέγεθος και το σχήμα του προσώπου. Ο Όλτον ισχυρίζεται ότι αυτή η εξελικτική προσαρμογή συνέβη καθώς το πρόσωπό μας έγινε μικρότερο σε σύγκριση με τους ανθρώπους της εποχής του Νεάντερταλ, το σύγχρονο ανθρώπινο κεφάλι είναι περίπου 15% μικρότερο. Ως εκ τούτου, μέσα από την αλλαγή μεγέθους στο πηγούνι έγινε ένας παράγοντας που εξισορρόπησε το σχήμα του προσώπου.
Κατηγορία:Ανατομία
Σερζ Γκακπέ
Ο Σερζ Γκακπέ (γεννημένος στις 7 Μαΐου 1987) είναι, γεννημένος στη Γαλλία, Τογκολέζος διεθνής ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό του Απόλλων Λεμεσού
Αγωνιστική Καριέρα
Με καταγωγή από το Τόγκο, ο Γκακπέ ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος από την τοπική ΟΜΣ Ποντώ-Κομπώ, με την οποία η Μονακό συνεργάζεται σε επίπεδο ακαδημιών. Στη διάρκεια της παρουσίας του στο Ποντώ-Κομπώ, λάμβανε αρκετά συχνά μέρος σε προπονήσεις που διεξάγονταν στην Ακαδημία της Κλαιρφοντέν. Αφού προτάθηκε στην ομάδα της Λιγκ 1, τόσο από διοικητικά στελέχη της Ποντώ-Κομπώ όσο και της Κλαιρφοντέν, συμφώνησε να μετακομίσει στην ομάδα του Πριγκιπάτου το 2001.
Παρά το γεγονός ότι δεν διέθετε επαγγελματικό συμβόλαιο στο όνομά του, εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου έπειτα από τη χειμερινή διακοπή της σεζόν 2005–06, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του σε μια ισοπαλία με σκορ 1–1 απέναντι στην ΡΚ Λανς στις 22 Ιανουαρίου 2006. Όχι μονάχα ξεκίνησε ως βασικός στη συγκεκριμένη αναμέτρηση, αλλά πέτυχε, επίσης, το πρώτο του επαγγελματικό τέρμα, πετυχαίνοντάς το μόλις στο 7ο λεπτό της αναμέτρησης. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε σε άλλες 13 αναμετρήσεις, προσθέτοντας, παράλληλα, άλλο ένα τέρμα στο ενεργητικό του.
Ο Σερζ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον σύλλογο στις 4 Ιανουαρίου 2007, το οποίο ήταν χρονικής διάρκειας τριών ετών. Στην πορεία, ανανέωσε για ένα επιπλέον χρόνο τη συνεργασία του με τους Μονεγάσκους, παραμένοντας στον σύλλογο ως το 2011. Στη διάρκεια των τριών επόμενων σεζόν, ο χρόνος συμμετοχής του αυξήθηκε σημαντικά με 76 συμμετοχές και 11 τέρματα, συνολικά, στο ενεργητικό του. Οι εμφανίσεις του κατάφεραν να τραβήξουν το ενδιαφέρον αριθμού ευρωπαϊκών συλλόγων όπως οι αγγλικές Σέφιλντ Γουένσντεϊ, Τσέλσι και Τότεναμ Χότσπερ, καθώς και η καταλανική Μπαρτσελόνα. Υπέγραψε στην ομάδα της γαλλικής Λιγκ 2, ΦΚ Ναντ] στις 28 Ιανουαρίου 2011. Στα τέλη Ιανουαρίου του 2012, έγινε γνωστό ότι ο Γκακπέ θα αγωνιζόταν στη βελγική Σταντάρ Λιέγης ως δανεικός για διάστημα μίας σεζόν.
Διεθνής Καριέρα
Αν και ο Γκακπέ έχει γεννηθεί στη Γαλλία, επέλεξε να εκπροσωπήσει το Τόγκο, όπου και κλήθηκε για πρώτη φορά για την αναμέτρηση για τα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 απέναντι στο Μαρόκο στις 6 Σεπτεμβρίου 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Τογκολέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουρ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τόγκο
Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ
Το Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ (αγγλ. McGill University) είναι δημόσιο ερευνητικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ στον Καναδά.
Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1821 κατά τη διάρκεια της βρετανικής αποικιακής περιόδου και φέρει το όνομα του Τζέιμς ΜακΓκιλ, επιφανούς εμπόρου του Μόντρεαλ από τη Γλασκώβη της Σκωτίας και αποφοίτου του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης, ο οποίος δώρισε χρήματα για τη δημιουργία του πανεπιστημίου. Έχοντας 21 σχολές το Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ προσφέρει πτυχία και διπλώματα σε πάνω από 300 πεδία σπουδών συμπεριλαμβανομένων και των πολιτισμικών σπουδών, της ιατρικής και της νομικής.
Το πανεπιστήμιο έχει περίπου 215.000 αποφοίτους εν ζωή παγκοσμίως. Ανάμεσα στους αποφοίτους συμπεριλαμβάνονται και εννέα κάτοχοι του Βραβείου Νόμπελ, 135 Υπότροφοι Ρόουντς (οι περισσότεροι στη χώρα), τρεις αστροναύτες, δύο πρωθυπουργοί του Καναδά, δώδεκα δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Καναδά, τέσσερις ξένοι ηγέτες, 28 ξένοι πρέσβεις, εννέα κάτοχοι Όσκαρ, τρεις κάτοχοι Βραβείου Πούλιτζερ, και 28 κάτοχοι μεταλλίων στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Επίσης, απόφοιτοι του Πανεπιστημίου ΜακΓκιλ συνέβαλαν αποφασιστικά στη δημιουργία αθλημάτων όπως το αμερικάνικο ποδόσφαιρο, η καλαθοσφαίριση και το χόκεϊ επί πάγου. Το Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ είναι επίσης, μαζί με το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, το ένα από τα δύο καναδικά πανεπιστήμια που είναι μέλος του Συνδέσμου Αμερικανικών Πανεπιστημίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΜακΓκιλ Κατηγορία:Μόντρεαλ
Ομόλογη σειρά
Ομόλογη σειρά ονομάζεται ένα σύνολο οργανικών ενώσεων (που λέγονται ομόλογες ενώσεις) στο οποίο τα διαδοχικά μέλη : Παραδείγματα : Οι φυσικές ιδιότητες των ομόλογων ενώσεων (όπως πυκνότητα, σημείο βρασμού κλπ.) παρουσιάζουν συνήθως κανονική μεταβολή, που ακολουθεί την αύξηση της σχετικής μοριακής μάζας (Mr). Επειδή όμως οι φυσικές ιδιότητες επηρεάζονται και από τη σύνταξη των διαδοχικών ενώσεων, η κανονικότητα της μεταβολής τους εμφανίζεται στα διαδοχικά μέλη που έχουν ευθεία C-αλυσίδα. Στα πρώτα μέλη της σειράς που έχουν μικρή Mr η διαφορά στις φυσικές ιδιότητες είναι πολύ φανερή γι'αυτό το 1ο μέλος σε πολλές ομόλογες σειρές διαφέρει αισθητά από τα υπόλοιπα μέλη.
Γενικά οι φυσικοχημικές ιδιότητες των ομόλογων ενώσεων επηρεάζονται ακόμα και από τη μορφή της ανθρακικής αλυσίδας καθώς και από τη θέση της χαρακτηριστικής ομάδας.
Οι ομόλογες σειρές είναι πάρα πολλές στην οργανική χημεία και αποτελούν υποκατηγορία των χημικών τάξεων κυρίως για λόγους ευκολίας στη μελέτη. Οι παρακάτω πίνακες περιέχουν μόνο τις ομόλογες σειρές που παρουσιάζουν πρακτικό και θεωρητικό ενδιαφέρον.
Ομόλογες σειρές άκυκλων υδρογονανθράκων
Οι ενώσεις του πίνακα αυτού περιέχουν μόνο C και Η και μπορεί να είναι κορεσμένες ή ακόρεστες.
Ομόλογες σειρές ενώσεων που περιέχουν οξυγόνο (Ο)
Οι ενώσεις αυτού του πίνακα περιέχουν δεσμό C-Ο ή C=O, έχουν μόνο μια χαρακτηριστική ομάδα και είναι κορεσμένες.
Ομόλογες σειρές ενώσεων που περιέχουν αλογόνο (Χ)
Οι ενώσεις αυτού του πίνακα περιέχουν δεσμό C-Χ, έχουν μόνο μια χαρακτηριστική ομάδα και είναι κορεσμένες. Μπορεί να περιέχουν και δεσμό C=O.
Ομόλογες σειρές ενώσεων που περιέχουν θείο (S)
Οι ενώσεις αυτού του πίνακα περιέχουν δεσμούς C-S, έχουν μόνο μια χαρακτηριστική ομάδα και είναι κορεσμένες. Στην περίπτωση των όξινων θειικών εστέρων περιέχουν δεσμό C-O-S.
Ομόλογες σειρές καρβοξυλικών οξέων
Οι οργανικές ενώσεις των ομόλογων σειρών που περιγράφονται παρακάτω έχουν μία ή περισσότερες καρβοξυλομάδες (-COOH), είναι κορεσμένες (με εξαίρεση την ομόλογη σειρά των ακόρεστων μονοκαρβοξυλικών οξέων) και ίσως περιέχουν και μία ή περισσότερες χαρακτηριστικές ομάδες διαφορετικού είδους (-OH και -NH2). Ενδιαφέρον παρουσιάζουν διάφορα μέλη όπως το ακρυλικό οξύ, το μεθακρυλικό οξύ, το ελαϊκό οξύ, διάφορα δικαρβοξυλικά οξέα όπως το οξαλικό, το μηλονικό κ.ά. Επίσης κάποια υδροξυ-οξέα όπως το γαλακτικό οξύ και το τρυγικό οξύ. Τέλος τεράστιο ενδιαφέρον για τη βιολογία-βιοχημεία έχουν τα αμινοξέα που ανήκουν στα αμινο-καρβοξυλικά οξέα.
Ομόλογες σειρές κυκλικών μη αρωματικών υδρογονανθράκων
Οι κυκλικές ενώσεις του πίνακα αυτού περιέχουν μόνο C και Η και μπορεί να είναι κορεσμένες ή ακόρεστες.
Ομόλογες σειρές αρωματικών ενώσεων
Αρωματική θεωρείται μία ένωση που στο μόριο της περιέχει έναν τουλάχιστον βενζολικό δακτύλιο (1,3,5-κυκλοεξατριένιο). Ωστόσο είναι σημαντικό να αναφέρουε ότι για να είναι κυριολεκτικά αρωματική μία ένωση δεν είναι απαραίτητο να περιέχει βενζολικό δακτύλιο. Οι αρωματικές ενώσεις έχουν τελείως διαφορετική χημική συμπεριφορά από τις υπόλοιπες η οποία έχει να κάνει κυρίως με το γεγονός ότι ο κανόνας διπλός δεσμός-απλός δεσμός ισχύει προσεγγιστικά, μιας και οι απλοί δεσμοί μιας α χρονικής στιγμής γίνονται διπλοί σε μία β χρονική στιγμή. Έτσι όλοι οι δεσμοί του βενζολίου στην πραγματικότητα είναι ημίδιπλοι. Ο προσδιορισμός επίσης ενός γενικού μοριακού τύπου είναι αρκετά περίπλοκος στις αρωματικές ενώσεις μιας και σε ενώσεις όπως οι αιθέρες, οι κετόνες, οι εστέρες και πολλές άλλες συχνά συναντώνται περισσότεροι του ενός βενζολικοί δακτύλιοι.Ωστόσο για να μπορέσουμε να ρίξουμε λίγο φως σ' αυτή τη μεγάλη κατηγορία ενώσεων παρουσιάζονται παρακάτω μερικές χαρακτηριστικές ομόλογες σειρές οι οποίες περιέχουν ένα μόνο βενζολικό δακτύλιο (με εξαίρεση τα ομόλογα ναφθαλινίου και ανθρακενίου και τις δευτεροταγείς και τριτοταγείς αρωματικές αμίνες), μία μόνο χαρακτηριστική ομάδα και διαφέρουν μεταξύ τους κατά ένα αλκύλιο (CnH2n+1).
Αμφιτρόπη
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος της Αμφιτροπής, ήταν δήμος της Παραλίας. Βρισκόταν νοτιοανατολικά της Αθήνας, στην κοιλάδα των Λεγρενών, ανάμεσα στο βουνό Μεγάλο Βάφι δυτικά και το βουνό Σπιθαροπούσι ανατολικά και συνόρευε με τον δήμο της Ατήνης, στα δυτικά στο όρος Μεγάλο Βάφι και με τον δήμο του Σουνίου, στα ανατολικά στο όρος Σπιθαροπούσσι. Στα δυο αυτά όρη υπήρχαν και λαξευμένες επιγραφές των ορίων–συνόρων της με τους άλλους δυο δήμους. Οι σύγχρονοι ερευνητές θεωρούν ότι βρίσκεται κοντά στο Μητροπήσι και το κέντρο του δήμου βρισκόταν σε θέση ανάμεσα στη Συντερίνα, Πουσιπήλια και Μεγάλα Πεύκα.
Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Ανδρέα Καπετάνιο, ο οποίος αναφέρεται στο χώρο και τους ανθρώπους, με βάση την αρχαία τοπογραφία των οικισμών και των δήμων της Λαυρεωτικής: «Οι αρχαίοι δήμοι της Λαυρεωτικής, συναπαρτίζονται από την Ανάφλυστο, τους Φρεαρρίους, τη Βήσα, την Αμφιτροπή, το Θράσυμο, το Λαύρειο, τη Μαρώνεια, τον Θορικό, το Σούνιο (με τη Νάπη και την Σκοπιά) και την Ατήνη. Κάποια από τα ονόματα αυτά φαίνεται να είναι τοπωνύμια που προσδιορίζουν θέσεις μεταλλείων εντός των ορίων των δήμων, όπως η Σκοπιά και η Νάπη εντός του Δήμου Σουνίου. Κάποια άλλα πιθανώς να αντιστοιχούν σε "δορυφορικούς" οικισμούς, που συναπαρτίζουν έναν δήμο, όπως έχει προταθεί για τους Φρεαρρίους ως οικιστικό πυρήνα εντός της Αναφλύστου».
Για τη θέση στο χωριό Μητροπήσι ή Μητρομπίσιο, το οποίο αναφερόταν και ως Μετροπίστι ή Μετρόπισι, ή Μιτροπή ή Μιτροπήσι υπάρχουν αναφορές και από ερευνητές του 19ου αιώνα.
Σε διάφορες περιοχές, οι οποίες υπάγονταν παλαιότερα στον πρώην Δήμο Κερατέας, ο οποίος έχει ενσωματωθεί σήμερα στον Δήμο Λαυρεωτικής, βρίσκονταν οι αρχαίοι δήμοι των Δειραδιωτών, του Ποταμού Δειραδιωτών (θέση Άγιος Γιάννης-Φοβόλες), της Αμφιτροπής (Μητροπήσι), της Βήσας (Μπαρμπαλιάκη), της Αιγιλίας (Όλυμπος), των Κυρτιαδών ή Κυρτειδών (κοντά στην Κακή Θάλασσα ή το Δασκαλειό), του Θορικού,των Φρεαρίων (Αρί ή Μαρκάτι ή Όλυμπος) και της Κεφαλής (περιοχή Αγίου Σεραφείμ Ρουτζέρι Μεσοχώρι).
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Αντιοχίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των Πεντακοσίων, κατά την πρώτη περίοδο (508–307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306–224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223–201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 3 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ.–126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127–3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι της Αμφιτροπής
Ο δημότης της αρχαίας Αμφιτροπής ονομαζόταν Αμφιτροπαιεύς ή Αμφιτροπεύς ή γινόταν χρήση της λέξης «Αμφιτροπήθεν», δηλαδή προέρχεται από την Αμφιτροπή. Στον δήμο της Αμφιτροπής, η οποία βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή των ορυχείων του Λαυρίου, υπολογίζεται ότι υπήρχαν οκτώ ή εννέα ορυχεία, στα οποία εργάζονταν πολλοί από τους δημότες. Σύμφωνα επίσης με τον Αισχίνη, ο πατέρας του Τιμάρχου αναγκάστηκε να πουλήσει τα κτήματα–ακίνητα, τα οποία του ανήκαν στον δήμο αυτόν, για να αποφύγει την καταβολή απέναντι στη λειτουργία. Η Λειτουργία ήταν γνωστή στην αρχαία Ελλάδα ως μια δημόσια υπηρεσία, η οποία είχε το χαρακτήρα θεσμού, ήταν καθιερωμένη από την ίδια την πόλη–κράτος, όπου τα πλουσιότερα μέλη της πόλης (πολίτες ή μέτοικοι), περισσότερο ή λιγότερο οικειοθελώς, χρηματοδοτούσαν το κράτος από τον προσωπικό τους πλούτο. Η νομιμότητά της προερχόταν από την ιδέα ότι «η προσωπική περιουσία διακατέχεται μόνο μέσω της έγκρισης–αντιπροσώπευσης από την ίδια την πόλη».