cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ασίστ (ποδόσφαιρο)
FIFA
Η FIFA ξεκίνησε επίσημα την παρακολούθηση των ασίστ σε Παγκόσμια Κύπελλα από αυτό του 1994. Αυτό αποδόθηκε ευρέως στη δημοτικότητα των λεπτομερών στατιστικών μεταξύ των Αμερικανών φιλάθλων. Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 ήταν επίσης το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο στο οποίο οι ασίστ χρησιμοποιήθηκαν ως παράγοντας για τον καθορισμό του βραβείου Χρυσό Παπούτσι για τον κορυφαίο σκόρερ. Στη διοργάνωση, τόσο ο Χρίστο Στόιτσκοφ, όσο και ο Ολέγκ Σαλένκο ήρθαν ισόπαλοι με 19 πόντους, με 6 γκολ και μία ασίστ.
Μεγάλη Βρετανία
Στη Μεγάλη Βρετανία, οι επίσημες στατιστικές αγώνων, συμπεριλαμβανομένης των ασίστ, για την Πρέμιερ Λιγκ, την Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας και την Αγγλική Φούτμολ Λιγκ παρέχονται από την PA Sport, υπό την επωνυμία Actim. Από τη σεζόν 2006-07, οι ασίστ έχουν ληφθεί υπόψη στην απόδοση παικτών του Actim Index της Πρέμιερ Λιγκ. Οι στατιστικές των ασίστ που παρέχονται από τις διοργανώσεις fantasy football, μπορεί να διαφέρουν από τα δεδομένα της Actim. Μερικοί ανεπίσημα πιστώνουν μία ασίστ σε οποιονδήποτε συμπαίκτη άγγιξε τελευταίος την μπάλα πριν από τον σκόρερ, ανεξάρτητα από άλλες συνθήκες του αγώνα. Το βραβείο «Premier League Playmaker» εισήχθη τη σεζόν 2017-18 για τον παίκτη με τις περισσότερες ασίστ κατά τη διάρκεια μίας σεζόν.
Γαλλία
Η γαλλική Λιγκ 1, απονέμει το Trophée de Meilleur Passeur (βραβείο του καλύτερου πασέρ) στον παίκτη με τις περισσότερες «αποφασιστικά πάσες» σε μία σεζόν, με τον πρωταθλητή της σεζόν 2013-14 να είναι ο Χάμες Ροδρίγες με 12. Η Commission des Compétitions του γαλλικού πρωταθλήματος, περιλαμβάνει τα μπλοκαρισμένα σουτ ως υποσύνολο των «αποφασιστικών πασών». Τη σεζόν 2012-13, ο Ματιέ Βαλμπουενά και ο Ντιμιτρί Παγιέ τερμάτισαν με 12 ασίστ, με το Βαλμπουενά να κερδίζει το τρόπαιο έχοντας λιγότερα μπλοκαρισμένα σουτ (3 έναντι 5) μεταξύ των συνολικών του.
Ηνωμένες Πολιτείες
Η αρχική Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ σημείωνε στατιστικές για τις ασίστ από την ίδρυσή της το 1968, όπως είχαν κάνει οι πρόγονοί της, η United Soccer Association και η National Professional Soccer League το προηγούμενο έτος. Ανάλογες στατιστικές είχαν ήδη διατηρηθεί στην καλαθοσφαίριση και στο χόκεϊ επί πάγου, όπου και τα δύο αθλήματα καθιερώθηκαν στη Βόρεια Αμερική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορολογία ποδοσφαίρου
Πάνου
Το ελληνικό επώνυμο Πάνου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Οίκος των Γκαουζιδών
Ο Οίκος των Γκαουζιδών, γερμ. Haus von Gausi (6ος - 7ος αι.) ήταν μία εξέχουσα δυναστική γενιά Λομβαρδών στο β' ήμισυ του 6ου αι. (547-572). Ήταν είτε παγανιστές, είτε Αρειανιστές Χριστιανοί και ήταν συχνά σε αντίθεση με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Υπό την εξουσία τους, οι Λομβαρδοί μετανάστευσαν για πρώτη φορά στην Ιταλική χερσόνησο.
Ο ευγενής Οίκος των Γκαουζιδών συνεχίστηκε με τον ανιψιό του Αλβοΐνου, τον Γισούλφο Α΄ δούκα του Φρίουλι. Οι κληρονόμοι του τελικά συνέχισαν με το να εξασφαλίσουν εξουσία στο δουκάτο του Μπενεβέντο, πράγμα που οδήγησε στην εγκαθίδρυση ενός άλλου Γκαουζίδη ηγεμόνα της Ιταλίας, εγγονού τού Γισούλφου Α΄, τού Γριμοάλδου Β΄ δούκα του Μπενεβέντο και μετά βασιλιά των Λομβαρδών.
Πηγές
Γκαουζιδων
Επιδημιολογία
Επιδημιολογία είναι η μελέτη της κατανομής και της εξέλιξης διαφόρων νοσημάτων στον ανθρώπινο πληθυσμό (περιγραφική επιδημιολογία) και των παραγόντων που τις διαμορφώνουν ή μπορούν να τις επηρεάσουν (αναλυτική επιδημιολογία). Ο ενεργός επιδημιολόγος που εργάζεται σε τομείς η θεματολογία των οποίων εκτείνεται από πρακτικά ζητήματα, όπως η διερεύνηση μίας επιδημίας, μία περιβαλλοντική έκθεση και η αγωγή υγείας, μέχρι πιο θεωρητικά, όπως η ανάπτυξη στατιστικών, μαθηματικών, φιλοσοφικών, βιολογικών και ψυχοκοινωνικών θεωριών. Έτσι, οι επιδημιολόγοι ασχολούνται σε μία σειρά τύπων επιστημονικής μελέτης –από μελέτες παρατήρησης έως πειραματικές μελέτες- με σκοπό τον προσδιορισμό αμερόληπτων σχέσεων μεταξύ εκθέσεων, όπως η διατροφή, οι βιολογικοί παράγοντες, το άγχος, και του αποτελέσματος, όπως π.χ. μία ασθένεια, η υγεία κ.τ.λ. Στη σύγχρονη επιδημιολογία, χρησιμοποιούνται μέθοδοι και τεχνικές από την Πληροφορική της Υγείας.
Οι επιδημιολόγοι εργάζονται σε ένα εύρος περιβαλλόντων. Μερικοί εργάζονται στο «πεδίο», δηλαδή στην κοινότητα, συχνά σε μία υπηρεσία Δημόσιας υγείας και αποτελούν συχνά τον ακρογωνιαίο λίθο στη διερεύνηση επιδημιών/επιδημικών εξάρσεων. Άλλοι εργάζονται σε εθνικά κέντρα Δημόσιας Υγείας ή σε μη κερδοσκοπικά ινστιτούτα/ιδρύματα. Στην Ελλάδα, δραστηριοποιούνται ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (πρώην Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ.,) και η Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας (Ε.Σ.Δ.Υ.).Ο όρος «τρίγωνο της επιδημιολογίας» χρησιμοποιείται για την περιγραφή του τριγώνου «παράγοντας», «περιβάλλον» και «υποδόχο».
Είδη Επιδημιολογικής Μελέτης
Μια επιδημιολογική μελέτη μπορεί να είναι είτε πειραματική είτε παρατηρητική. Η παρατηρητική μελέτη μπορεί να κατηγοριοποιηθεί περεταίρω σε αναλυτική και περιγραφική.
>Αναλυτική: Συγκριτική μελέτη που αποσκοπεί στην αναγνώριση και ποσοστικοποίηση σχέσεων, τον έλεγχο υποθέσεων και την αναγνώριση αιτιών.
>Ελέγχου Περιπτώσεων: Είδος παρατηριτικής αναλυτικής μελέτης βασισμένη στην παρουσία και απουσία ασθένειας.
>Λόγου: Είδος παρατηριτικής αναλυτικής μελέτης βασισμένη σε χαρακτηριστικά έκθεσης ή μελών σε μια ομάδα. Ασθένεια, θάνατος ή άλλα σχετικά με την υγεία αποτελέσματα τίθενται υπό σύγκριση.
>Πειραματική: Ο ερευνητής προσδιορίζει την κατηγορία έκθεσης για κάθε άτομο (κλινική δοκιμή) ή κοινότητα (κοινοτική δοκιμή), και μετά ακολουθούν η μελέτη των ατόμων ή της κοινότητας για να εντοπιστούν οι επιπτώσεις της έκθεσης.
>Παρατηριτική: Επιδημιολογική μελέτη σε καταστάσεις όπου η φύση μπορεί να πάρει την πορεία της χωρίς την επέμβαση του ερευνητή. Αλλαγές ή διαφορές σε ένα χαρακτηριστικό μελετώνται σε σχέση με αλλαγές ή διαφορές σε άλλους πληθυσμούς.
Ετυμολογία
Η ετυμολογία της λέξης ‘επιδημιολογία’ (ελληνική λέξη επί + δήμος) υποδηλώνει ότι χρησιμοποιείται για ανθρώπινους πληθυσμούς μόνο. Η αντίστοιχη λέξη της «επιδημίας» για ζωικούς πληθυσμούς είναι η επιζωοτία και, της «επιδημιολογίας», επιζωοτιολογία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστήμες Υγείας Κατηγορία:Δημογραφία  Κατηγορία:Δημόσια Υγιεινή Κατηγορία:Περιβαλλοντικές κοινωνικές επιστήμες
Ιρλανδικές γενικές εκλογές (2016)
Στην Ιρλανδική Δημοκρατία διεξήχθησαν γενικές εκλογές στις 26 Φεβρουαρίου 2016. Ο πρωθυπουργός Έντα Κένι παραδέχθηκε την ήττα της απερχόμενης κυβερνητικής συμμαχίας στις εκλογές.
Πλαίσιο
Στις εκλογές αναδείχθηκαν τα 157 μέλη (Teachtaí Dála) σε 40 περιφέρειες της κάτω βουλής (Dáil Éireann) του Κοινοβουλίου της Ιρλανδίας. Το 31ο κοινοβούλιο (Dáil) διαλύθηκε από τον πρόεδρο Μάικλ Χίγκινς στις 3 Φεβρουαρίου, έπειτα από πρόταση του πρωθυπουργού Έντα Κένι. Μετά τις εκλογές, το [Fine Gael]]παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στο Dáil, αν και απώλεσε 26 έδρες σε σύγκριση με τις προηγούμενες εκλογές. Το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης Fianna Fáil, που είε υποστεί τη χειρότερη εκλογική ήττα στις εκλογές του 2011, μένοντας στις 20 έδρες, τις αύξησε σε 44. Το Σιν Φέιν αναδείχθηκε 3ο κόμμα, με 23 βουλευτές, ενώ το Εργατικό Κόμμα, πρώην εταίρος του συνασπισμού της κυβέρνησης, υπέστη το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία του, μένοντας στις 7 έδρες. Οι υπόλοιπες 34 έδρες κερδήθηκαν από μικρότερα και ανεξάρτητα κόμματα. Τα μέλη του 32ου κοινοβουλίου πραγματοποίησαν την πρώτη τους συνεδρίαση στις 10 Μαρτίου και εξέλεξαν τον νέο πρόεδρο της βουλής (Ceann Comhairle), στην πρώτη εκλογή προέδρου της βουλής με μυστική ψηφοφορία.
Σχηματισμός κυβέρνησης
Ο Κένι παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία αλλά παρέμεινε στη θέση του μέχρι να σχηματιστεί νέα κυβέρνηση. Ο Κένι επεδίωξε συμφωνία με το Fianna Fáil με σκοπό το σχηματισμό κυβέρνησης. Οι συνομιλίες συνεχίστηκαν στη διάρκεια του Απριλίου.
Οι εταίροι κατέληξαν σε τελική συμφωνία για σχηματισμό κυβέρνησης μειοψηφίας με επικεφαλής το κόμμα Fine Gael στις 29 Απριλίου, 63 ημέρες μετά τις εκλογές και το κοινοβούλιο (Dáil) επίσημα εξέλεξε ξανά στην πρωθυπουργία τον Κένι στις 6 Μαΐου. Ο Κένι έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός από το Fine Gael που κατάφερε να επανεκλεγεί.
Συνολικά 35 έδρες περιήλθαν σε γυναίκες, που αποτελεί αριθμό ρεκόρ. Το 22% της νέας βουλής απαρτίζεται από γυναίκες.
Παραπομπές
2016
Ιωάννης Λεβαδεύς - Νικολαΐδης
Ο Ιωάννης Λεβαδεύς - Νικολαΐδης (1800 ή 1805 -1871) ήταν Έλληνας ιατρός, λόγιος του 19ου αιώνα και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Λειβαδιά το 1800 ή 1805. Αφού διδάχτηκε εκεί την Ελληνική και την Ιταλική γλώσσα ακολούθησε το έτος 1816 τον συγγενή του Νικόλαο Νάκο στα Ιωάννινα, όπου για έναν χρόνο παρακολούθησε διάφορα μαθήματα στο σχολείο του Αθανάσιου Ψαλίδα. Επέστρεψε στην πατρίδα του και αργότερα δίδαξε στην Θήβα. Από εκεί ακολούθησε τον θείο του Νικόλαο Βριζάκη στην Κωνσταντινούπολη, όπου βρέθηκε όταν ξεκίνησε η Ελληνική επανάσταση. Από την Κωνσταντινούπολη κατέφυγε στην Οδησσό για να ξεφύγει από τις σφαγές που είχαν ξεσπάσει από τους Τούρκους. Στην Οδησσό έμεινε στο σπίτι της ηγεμονίδος Ραλλούς Μουρούζη ως διδάσκαλος τεσσάρων παιδιών. Έμεινε εκεί ως το 1827 και από εκεί αναχώρησε για το Παρίσι. Στο Παρίσι έμεινε ως το 1832, σπούδασε ιατρική και φιλοσοφία και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής φυσικών επιστημών στην κεντρική σχολή της Αίγινας, μέλος και γραμματέας του Ιατροσυνεδρίου, πάρεδρος στο Υπουργείο Παιδείας, καθηγητής φυσιολογίας υγιεινής και παθολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1837 και σύμβουλος του Υπουργείου.
Απεβίωσε το 1871 στην Αθήνα.
Συγγραφικό έργο
Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται τα εξής :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι Κατηγορία:Έλληνες υγιεινολόγοι Κατηγορία:Έλληνες φυσιολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Possessed (άλμπουμ)
Το Possessed είναι το τέταρτο άλμπουμ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom, το οποίο κυκλοφόρησε στις 1 Απριλίου του 1985 από τη δισκογραφική εταιρία "Neat Records" και ηχογραφήθηκε στο "Moor Hall" του Σάσσεξ. Επανεκδόθηκε το 2002 σε μορφή CD από την "Castle Music" με έξι επιπλέον κομμάτια.
Ιστορία του δίσκου
Το "Possessed" κυκλοφόρησε την 1η Απριλίου του 1985. Μεγάλο μέρος του άλμπουμ είχε γραφτεί πριν την κυκλοφορία του προηγούμενου δίσκου, "At War with Satan". Οι κιθάρες ηχογραφήθηκαν και πάλι στα "Impulse Studios" του Νιούκασλ, αλλά ο ντράμερ Άντονι Μπρέι θέλησε να ηχογραφήσει τα τύμπανα στο "Moor Hall" του Σάσσεξ, όπου πίστευε ότι ο ήχος ήταν καλύτερος.
Στις 31 Μαΐου 1985, το συγκρότημα εμφανίστηκε στο τηλεοπτικό δίκτυο "Channel 4", όπου έπαιξε τα "Too Loud For The Crowd", "Nightmare" και "Die Hard". Ακολούθησε η εμφάνιση τους ως πρώτο όνομα στο "Rantarock festival" της Φινλανδίας, είκοσι ημέρες αργότερα, ενώ η "Raw Power" κυκλοφόρησε την πρώτη συλλογή τραγουδιών του συγκροτήματος με τίτλο "From Hell to the Unknown", τον Ιούλιο του 1985.
Στις 2 Αυγούστου εμφανίστηκαν στο "Friday Rock Show" του "Radio 1", παίζοντας τα κομμάτια "black metal", "Nightmare", "Too Loud For The Crowd" και "Bloodlust". Τον Σεπτέμβριο έπαιξαν στο "Metal Hammer Festival" της Γερμανίας μπροστά σε 12.000 θεατές, ενώ το βρετανικό κομμάτι της "World Possession tour" έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 1985.
Τον επόμενο μήνα κυκλοφόρησαν τα ΕΡ "French Assault" και "American Assault", στη Γαλλία και τη Βόρεια Αμερική, αντίστοιχα. Η "Combat" κυκλοφόρησε το βίντεο "The Ultimate Revenge" με αποσπάσματα από τη συναυλία των Venom, Slayer και Exodus στις 3 Απριλίου 1985 στο "Studio 54" της Νέας Υόρκης. Επίσης, τον Δεκέμβριο του 1985, κυκλοφόρησε το ΕΡ "Hell At Hammersmith", με το "Witching Hour" στην πρώτη πλευρά και το medley των "Teacher´s Pet" και "Poison" στη δεύτερη, ηχογραφήσεις οι οποίες συμπεριλήφθηκαν στην επανέκδοση της "Castle Music" το 2002.
Αρχική έκδοση
1. Powerdrive (Dunn, Lant) - 3:14
2. Flytrap (Dunn, Lant) - 3:50
3. Satanachist (Dunn, Lant) - 2:43
4. Burn This Place (To the Ground) (Dunn, Lant) - 2:42
5. Harmony Dies (Dunn, Lant) - 2:42
6. Possessed (Dunn, Lant) - 4:52
7. Hellchild (Dunn, Lant) - 2:40
8. Moonshine (Dunn, Lant) - 3:19
10. Suffer Not the Children (Dunn, Lant) - 3:07
11. Voyeur (Dunn, Lant) - 3:01
12. Mystique (Dunn, Lant) - 4:58
13. Too Loud (For the Crowd) (Dunn, Lant) - 3:02
Επανέκδοση του 2002
14. Nightmare (12" mix) (Dunn, Lant) - 3:54
15. F.O.A.D. (12" B-side) (Dunn, Lant) - 3:05
16. Warhead (12" B-side) (Dunn, Lant) - 3:41
17. Possessed (remix) (Dunn, Lant) - 5:14
19. Teacher's Pet/Poison/Teacher's Pet (Live) (Bray, Dunn, Lant) - 7:59
Θέσεις τσαρτ
Possessed (άλμπουμ)
Μέλη των Venom
Το "Possessed" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Venom Κατηγορία:Άλμπουμ του 1985
Δονάτος Θεσπρωτίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Γκεντσλίκ Γκιουτζού
Η Γκεντσλίκ Γκιουτζού (τουρκικά: Gençlik Gücü) είναι τουρκοκυπριακή ομάδα με έδρα τη Λευκωσία. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) έχοντας 2 συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία Κύπρου. Μετά την αποχώρηση των τουρκοκυπριακών ομάδων από την ΚΟΠ εντάχθηκε στην Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, στις διοργανώσεις της οποίας συμμετέχει μέχρι σήμερα.
Μέλος της ΚΟΠ
Η Γκεντσλίκ Γκιουτζού ιδρύθηκε το 1952. Η ομάδα είχε ενταχθεί στην ΚΟΠ το 1953. Πριν το 1955 συμμετείχε στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1953-54 όπου κατέλαβε την τρίτη θέση του ομίλου της και στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1954-55 όπου κατέλαβε τη δεύτερη θέση του ομίλου της.
Το 1955 οι τουρκοκυπριακές ομάδες αποχώρησαν από την ΚΟΠ (αφότου αναστάλθηκε από την ΚΟΠ προσωρινά η συμμετοχή τους στις διοργανώσεις της ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος πρόκλησης επεισοδίων στα στάδια μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, καθώς οι σχέσεις των δύο κοινοτήτων ήταν τεταμένες λόγω του αγώνα της ΕΟΚΑ) και ίδρυσαν δική τους ομοσπονδία. Από τότε η Κενσγίκ Κιουτζιού συμμετέχει στις διοργανώσεις της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Η Κενσγίκ Κιουτζιού συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Λάρνακας-Αμμοχώστου. 2Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Κενσγίκ Κιουτζιού στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1952 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Τουρκοκυπριακές ομάδες ποδοσφαίρου
Σφραγισμένα Χείλη
Η ταινία Σφραγισμένα χείλη (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: The Reader) είναι μία δραματική ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπέρνχαρντ Σλινκ (Bernhard Schlink). Ο πρωτότυπος τίτλος του βιβλίου στα γερμανικά είναι Der Vorleser. Η ελληνική μετάφραση έχει τον τίτλο Διαβάζοντας στη Χάννα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Κριτική". Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο Στίβεν Ντάλντρι και πρωταγωνιστούν οι Κέιτ Γουίνσλετ και Ρέιφ Φάινς. Η παραγωγή της ταινίας έγινε από τους Άντονι Μινγκέλα και Σίντνεϊ Πόλακ, οι οποίοι απεβίωσαν το 2008. Η ταινία προτάθηκε για πέντε βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για εκείνο της καλύτερης ταινίας, ενώ κατάφερε να χαρίσει στην Κέιτ Γουίνσλετ το Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου.
Υπόθεση
Στη Γερμανία του 1958, ένας έφηβος ο Μάικλ (Ντέιβιντ Κρος), γνωρίζεται στο τραμ με τη Χάνα Σμιτ (Κέιτ Γουίνσλετ), η οποία τον βοηθάει να επιστρέψει σπίτι του, όταν εκείνος αισθάνεται μία ξαφνική αδιαθεσία. Ο Μάικλ πάσχει από σοβαρή ασθένεια και πρέπει να μείνει σπίτι του για τρεις μήνες. Μετά την ανάρρωσή του, σπεύδει να βρει τη Χάνα για να την ευχαριστήσει που τον βοήθησε και οι δυο τους συνάπτουν ερωτική σχέση. Τα βράδια που περνάνε μαζί, της διαβάζει συχνά κάποια από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το ειδύλλιο τους διακόπτεται, όταν η Χάνα παίρνει προαγωγή και φεύγει χωρίς ν' αφήσει ίχνος πίσω της. Τα χρόνια περνούν και ο Μάικλ φοιτητής της νομικής πλέον, την ξανασυναντά ως κατηγορούμενη για εγκλήματα κατά των Εβραίων, κατά τη διάρκεια του Β' παγκοσμίου πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2008 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής The Weinstein Company Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Βερολίνο Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με το Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γερμανικά μυθιστορήματα
Ιωάννης Γεώργιος της Σαξονίας
Με το όνομα Ιωάννης Γεώργιος της Σαξονίας είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα:
Κουλσάρι
Το Κουλσάρι (καζακικά: Құлсары) είναι μια πόλη και το διοικητικό κέντρο στην επαρχία Ζιλγιόι της περιφέρειας Ατιράου στο δυτικό Καζακστάν. Πληθυσμός: 51,097 (απογραφή 2009) 38,518 (απογραφή 1999).
Η πόλη βρίσκεται 11 χιλιόμετρα από τον ποταμό Έμπα, και 230 χιλιόμετρα από το Ατιράου, το κέντρο της περιφέρειας Ατιράου. Ο σιδηροδρομικός σταθμός βρίσκεται στην γραμμή Μακάτ-Μπεϊνέου.
Η πόλη είναι χώρος επεξεργασίας πετρελαίου και σιδέρου. Έχει μια αξιοσημείωτο κοιμητήριο που είναι κατασκευασμένο από αρκετά μεγάλα υλικά για να γίνουν σπίτια.
Κλίμα
μικρογραφία|Πύλη εισόδου στο Κουλσάρι
Παραπομπές
Κατηγορία:Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
ΕΒΙΑΜ
Η ΕΒΙΑΜ ήταν ελληνική εταιρεία κατασκευής οχημάτων με έδρα τη Θεσσαλονίκη.
Η εταιρεία ανήκε σε κατηγορία κατασκευαστών που παρήγαγαν στην Ελλάδα «πολλαπλής χρήσεως» οχήματα (φορτηγά / τρακτέρ), εκμεταλλευόμενη την νομοθεσία (σε ισχύ έως το 1984) που περιόριζε τη φορολόγηση οχημάτων αυτού του τύπου. Στο εργοστάσιό της στη Θεσσαλονίκη, Η ΕΒΙΑΜ κατασκεύαζε, εκτός από άλλα αγροτικά μηχανήματα, και ένα τύπο φορτηγού 4Χ4 με ωφέλιμο φορτίο 500-1000 κιλών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρώην ελληνικές αυτοκινητοβιομηχανίες
Καραμπουλάκ (Ογκούζ)
Το Καραμπουλάκ (επίσης Καραμπουλάγκ και Καραμπουλάκ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ογούζ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 739 κατοίκων και χρησιμοποιεί την UTC+04:00 όλο τον χρόνο, αφού τον Μάρτιο του 2016 καταργήθηκε η θερινή ώρα.
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ογκούζ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Ηλίας Χατζηελευθερίου
Ο Ηλίας Χατζηελευθερίου (γεν. Δράμα, 1952) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη θέση του επιθετικού μέσου. Κατέχει τον τίτλο του πρώτου σκόρερ στην ιστορία της Β΄Εθνικής κατηγορίας όλων των εποχών, με 152 τέρματα (ένα παραπάνω από το Χρ. Χατζησκουλίδη), τα οποία σημείωσε κυρίως με τα χρώματα της Δόξας Δράμας (όπου ξεκίνησε και τον αθλητισμό σε ηλικία 10 ετών), αλλά και του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, του Απόλλωνα Καλαμαριάς, του ΠΑΣ Γιάννινα και του Αγροτικού Αστέρα, από το 1967 έως και το 1986.
Θα μπορούσε να κάνει σημαντικότερη καριέρα και στην Α΄Εθνική, αν δεν ανέκοπτε την πορεία του ένας σοβαρός τραυματισμός που υπέστη -σαν παίκτης του Ηρακλή- στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας (1980), με αντίπαλο την Καστοριά, από έξοδο του Νίκου Σαργκάνη. Στη μεγάλη κατηγορία, ο Χατζηελευθερίου σημείωσε 28 γκολ με Ηρακλή και Καλαμαριά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αγροτικού Αστέρα Ευόσμου Π.Μ.Α.Σ. Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Αδελφάτο
Το αδελφάτο (адрфат, братствени удео, ), είναι δικαίωμα ενός προσώπου να διαμείνει εντός μοναστηριού και να λαμβάνει μέρος των εσόδων του. Το συγκεκριμένο δικαίωμα αποκτιόταν ήταν μέσω οικονομικού αντιτίμου είτε ανταλλασσόταν έναντι κάποιας ιδιοκτησίας κατά την διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου, όταν φεουδαρχικοί ηγεμόνες επιθυμούσαν να εξασφαλίσουν για τους εαυτούς τους έναν χώρο ασύλου μετά την απόσυρσή τους ή την απώλεια ελέγχου τους επί των φέουδών τους. Ένα αδελφάτο ήταν έγκυρο μόνο στο όνομα ενός συγκεκριμένου προσώπου, ενώ δεν ήταν δυνατό να μεταπωληθεί, παραχωρηθεί ή, ακόμη, κληρονομηθεί από άλλο πρόσωπο.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Χριστιανικός μοναχισμός Κατηγορία:Μεσαιωνική Σερβία Κατηγορία:Ιστορία της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1944
Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1944, γνωστοί και ως Αγώνες της 13ης Ολυμπιάδας, ήταν μία διεθνής αθλητική διοργάνωση προγραμματισμένη να διεξαχθεί στο Λονδίνο της Αγγλίας, η οποία ματαιώθηκε λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Διαδικασία επιλογής
Η διαδικασία επιλογής της διοργανώτριας χώρας περιελάμβανε οκτώ υποψηφιότητες και νικήτρια αναδείχτηκε η πόλη του Λονδίνου μπροστά από τη Ρώμη, το Ντιτρόιτ, τη Λωζάνη, την Αθήνα, τη Βουδαπέστη, το Ελσίνκι και το Μόντρεαλ. Η επιλογή πραγματοποιήθηκε στην 38η Σύνοδο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, που διοργανώθηκε στο Λονδίνο τον Ιούνιο του 1939.
Ακολουθία γεγονότων
Παρά τον πόλεμο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή οργάνωσε πολλές εκδηλώσεις το διάστημα 17 έως 19 Ιουνίου του 1944 στη Λωζάνη της Ελβετίας για να γιορτάσει την 50ή επέτειο από την ίδρυσή της.
Πολωνοί κρατούμενοι πολέμου στην περιοχή Ντομπιέγκνιεφ πήραν άδεια από τους Γερμανούς κατακτητές τους να διοργανώσουν ανεπίσημους Αγώνες ανάμεσα στους κρατούμενους της χώρας το διάστημα 23 Ιουλίου με 13 Αυγούστου 1944, ενώ κατασκεύασαν και μία Ολυμπιακή σημαία από σεντόνια και κασκόλ. Το γεγονός αυτό θεωρήθηκε πως ήταν μία επίδειξη Ολυμπιακού πνεύματος που υπερβαίνει τον πόλεμο.
Εξαιτίας της ματαίωσης αποφασίστηκε, χωρίς ψηφοφορία, το Λονδίνο να διοργανώσει τους Αγώνες του 1948.
Δείτε επίσης
1944 Κατηγορία:Ματαιωμένοι Ολυμπιακοί Αγώνες Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1944 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Λονδίνο
Ζάλγκιρις Αρένα
Η Ζάλγκιρις Αρένα (διεθνώς: Žalgiris Arena, λιθουανικά: Žalgirio Arena) είναι ένα κλειστό γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στο Κάουνας της Λιθουανίας. Ο χώρος βρίσκεται σε ένα νησί του ποταμού Νέμαν και πρόκειται για το μεγαλύτερο κλειστό στάδιο σε χώρα της Βαλτικής. Η μέγιστη δυνατή χωρητικότητας του για αγώνες μπάσκετ είναι 15.688, όπως και 16.160 θέσεις για συναυλίες.
Το Ζάλγκιρις Αρένα αντικατέστησε το Kaunas Sports Hall (Kauno sporto halė) και το διαχειρίζεται ο όμιλος ŪBIG Investments Group, ένα υποκατάστημα της εμπορικής τράπεζας Ukio που ανήκει στον Λιθουανό επιχειρηματία Βλαντιμίρ Ρομανόφ. Το 2011 φιλοξένησε αγώνες πλέι-οφ και τον τελικό του 37ου Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης.
Set Me Free (τραγούδι της Έντεν Αλέν)
Το "Set Me Free" είναι ένα τραγούδι της Ισραηλινής τραγουδίστριας Έντεν Αλέν. Το τραγούδι εκπροσώπησε το Ισραήλ στον στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, αφού κέρδισε τον διαγωνισμό προεπιλογής HaShir Shelanu L'Eurovizion.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Το τραγούδι εκπροσώπησε το Ισραήλ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021, αφού επιλέχθηκε μέσω του HaShir Shelanu L'Eurovizion. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση για τους ημιτελικούς του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Το Ισραήλ τοποθετήθηκε στον πρώτο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2021, προκρίθηκε στον τελικό και κατέλαβε τελικά τη 17η θέση.
Προσωπικό
Οι συντελεστές είναι προσαρμοσμένοι από την Tidal.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 2020 Κατηγορία:Singles του 2020 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021 Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Κομμουνιστικό Κόμμα της Ινδίας (Μαοϊκό)
Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ινδίας (Μαοϊκό) πιο γνωστό ως Ναξαλίτες είναι ινδικό κομμουνιστικό κόμμα που ακολουθεί τις αρχές του μαρξισμού-λενινισμού-μαοϊσμού. Το ΚΚΙ (Μαοϊκό) ιδρύθηκε το 2004 Δημιουργήθηκε από την ένωση του ΚΚΙ (ΜΛ) (Λαϊκός Πόλεμος) και το Μαοϊκό Κομμουνιστικό Κέντρο. Το ΚΚΙ (Μαοϊκό) έχει τις ρίζες του στην εξέγερση του Ναξαλμπάρι το 1967. Ο PLGA (της οποίας το επίσημο όνομα είναι Λαϊκός Απελευθερωτικός Αντάρτικος Στρατός) είναι το στρατιωτικό σκέλος του ΚΚΙ (Μαοϊκού).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Ινδίας Κατηγορία:Μαοϊστικές οργανώσεις
Καθεδρικός του Αγίου Πέτρου της Χάκας
Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Πέτρου της Χάκας (Catedral de San Pedro de Jaca), είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές και πιο παλιές κατασκευές της ρομανικής αρχιτεκτονικής στην Ισπανία. Βρίσκεται στην ομώνυμη πόλη, στην επαρχία της Ουέσκας, στην αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας. Άρχισε να χτίζεται σχεδόν ταυτόχρονα με τον καθεδρικό ναό του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα στο τελευταίο τέταρτο του 11ου αιώνα, ως έδρα της επισκοπής και κεφαλή του Βασιλείου της Αραγωνίας. Οικοδομήθηκε με πρωτοβουλία του βασιλιά Σάντσο Ραμίρεθ, που είχε λάβει προηγουμένως την προστασία υποτέλειας του Βατικανού, μετά το ταξίδι του στην Ρώμη το 1068, αποτέλεσμα του οποίου ήταν να του χορηγηθεί η επισκοπική έδρα.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Το κυρίως κλίτος και οι στήλες του Αγίου Πέτρου της Χάκας. Το έτος 1077, η πόλη της Χάκας έλαβε τα προνόμια «Φουερός» της πόλης από τον βασιλιά Σάντσο Ραμίρεθ της Αραγωνίας, κατέχοντας την πρωτεύουσα του βασιλείου στο διάστημα που ακολούθησε από το έτος αυτό μέχρι το 1096. Παράλληλα η πόλη μετατράπηκε σε επισκοπική έδρα, πράγμα που έκρινε αναγκαία την κατασκευή ενός καθεδρικού ναού. Αν και οι ημερομηνίες της κατασκευής του δεν είναι απολύτως σαφείς, μπορούμε να διακρίνουμε σε αυτή δύο στάδια. Ένα πρώτο, θα μπορούσε να είναι μεταξύ των ετών 1077 και 1082, το οποίο αντιστοιχεί στην βασιλεία του Σάντσο Ραμίρεθ, και την κατοχή του αξιώματος του επισκόπου από τον αδελφό του, πρίγκηπα Γκαρθία, και ένα δεύτερο μεταξύ των ετών 1104 και 1130, το οποίο αντιστοιχεί στη βασιλεία του Αλφόνσου Α´ του «Μαχητή» και στον Εστεμπάν της Ουέσκας στην θέση του επισκόπου.
Μετά την έναρξη της κατασκευής και την θεμελίωση της αρχικής κύριας βάσης του κτιρίου σε ρομανικό ρυθμό, άρχισαν λίγο-λίγο να προστίθενται εξαρτήσεις, αναγκαίες για την εκτέλεση της καθεδρικής ζωής.
Στο 17ο αιώνα ολοκληρώθηκε η κατασκευή του ρετάμπλ και άρχισε η ανακατασκευή της παλιάς σκήτης, η οποία θα αντικατασταθεί από την τρέχουσα σε στιλ μπαρόκ, που ολοκληρώθηκε στα τέλη του ίδιου αιώνα. Την ίδια περίοδο χτίστηκε το παρεκκλήσι της Σάντα Ορόσια, που αποτελεί το κύριο μπαρόκ στοιχείο του ναού. Επίσης, στα τέλη του 18ου αιώνα, μεταξύ των ετών 1792 και 1793, αντικαταστάθηκε η ρομανική αψίδα και ανεγέρθηκε μια νέα, διακοσμημένη με έργα ζωγραφικής από τον ζωγράφο Manuel Bayeu, κουνιάδο του Φρανθίσκο Γκόγια.
Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ναού
μικρογραφία|Κύρια πύλη. Το κτίριο διατηρεί ως επί το πλείστον τη ρομανική βασική δομή και διαμόρφωση, με μια κάτοψη βασιλικής, πολλαπλές αψίδες, δύο θύρες πρόσβασης (μία από την πλατεία Plaza San Pedro, όπου υπήρχε παλαιότερα ένα μοναστήρι με το ίδιο όνομα, και τη νότια πύλη, η οποία τον δέκατο έκτο αιώνα εφοδιάστηκε με πρόπυλο, το οποίο συνδέεται με την πλατεία της Αγοράς), καθώς και ένα τρούλο.
Από την αρχική ρομανική κεφαλή του κυρίου κλίτους του ναού, μόνο η νότια πλευρά της διατηρείται σε καλή κατάσταση, καθώς το βόρειο τμήμα της τροποποιήθηκε επιφανιακά, προκειμένου να προστεθεί μια κατοικία. Σε αυτή την νότια αψίδα βρίσκονται τα αρχιτεκτονικά στοιχεία που συνοψίζουν το χαρακτηριστικό ύφος της ρομανικής αρχιτεκτονικής της διαδρομής του Αγίου Ιακώβου της Κομποστέλα, το οποίο εξαπλώνεται στη συνέχεια σε όλη τη διαδρομή του Αγίου Ιακώβου: η χαρακτηριστική καρό διακόσμηση της Χάκας («Taqueado jaqués»), η οποία διαμορφώνεται περιμετρικά της καμάρας, και οι μπάλες, που είναι παρούσες στα εσωτερικά στηρίγματα.
Εξωτερική όψη
Έχει δύο προσόψεις με ξεχωριστές πόρτες.
Κατάλογος μοναρχών της Βρετάνης
μικρογραφία|Δουκικός θυρεός την περίοδο μεταξύ [[1316 και 1514.]] Το λήμμα αυτό αποτελεί έναν κατάλογο των μοναρχών της Βρετάνης (βασιλείς και δούκες) που βασίλεψαν στη Βρετάνη (Βασίλειο και Δουκάτο της Βρετάνης) ως το 1547 με εξαίρεση τρεις περιόδους : τους πολέμους διαδοχής μεταξύ του Οίκου της Βαν και της Ρεν (874-890), τη νορμανδική εισβολή στη Βρετάνη κατά το πρώτο μισό του 10ου αιώνα και τον Πόλεμο της βρετονικής διαδοχής (1341-1365). Οι κυβερνήτες της Βρετάνης μερικές φορές ήταν εκλεγμένοι, συνήθως όμως κυβερνούσαν χάρη σε κληρονομικά δικαιώματα, μερικές φορές ήταν γυναίκες που έφεραν τον τίτλο της δούκισσας της Βρετάνης. Οι μεγάλες πόλεις της Βρετάνης κυβερνήθηκαν από κόμητες οι οποίοι πολλές φορές βρέθηκαν σε σύγκρουση με την κεντρική αυλή του δούκα. Την εποχή που η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία οι πρώτοι κυβερνήτες της Βρετάνης καταγράφονται σαν "βασιλείς" στην Κορνουάλη και στο Ντέβον. Οι βασιλείς αυτοί είχαν υπό την εξουσία τους την Αρμορική, ο Ιορδάνης ο Αλανός καταγράφει έναν βασιλιά με το όνομα Ριόθαμος. Δεν υπάρχει ωστόσο ξεχωριστός κυβερνήτης της Βρετάνης, τα εδάφη της ήταν μοιρασμένα σε δώρα από τους τοπικούς κόμητες. Το Δουκάτο της Βρετάνης εμφανίστηκε για πρώτη φορά με τη "μάχη του Τραν-λα-Φορέ" (939), ο ποταμός Κουεσνόν καθιερώθηκε σαν όριο ανάμεσα στη Βρετάνη και τη Νορμανδία. Ο Αλαίν Β΄ της Βρετάνης έδωσε όρκο υποτέλειας στον Λουδοβίκο Δ΄ της Γαλλίας αλλά το δουκάτο δεν είχε καμιά βασιλική προσοχή μέχρι τη χρονιά που ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας ίδρυσε επισκοπή στη Νάντη (1123). Δεν αναφέρονται άλλοι δούκες της Βρετάνης μέχρι την εποχή που ο Αρθούρος Α΄ της Βρετάνης αναγνώρισε τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Αύγουστο σαν κυρίαρχο του (1202).
Καθεδρικός του Αγίου Πέτρου της Χάκας
Εξωτερική όψη
Στη δυτική πρόσοψη του καθεδρικού ναού βρίσκεται το αίθριο και η πύλη, της οποίας το μεγάλης ακτίνας ήμι-κυκλικό τόξο, συνδέεται με το κεντρικό κλίτος στο εσωτερικό του ναού, το οποίο έχει θόλο αυλής. Στο διακοσμητικό τύμπανο της κεντρικής αυτής πρόσοψης του καθεδρικού, υπάρχει ένα εξαιρετικό καλλιτεχνικό κομμάτι: το χριστόγραμμα Χι Ρο, σύμβολο της αραγωνικής μοναρχίας, μαζί με ένα σαφή τριαδικό χαρακτήρα και χαρακτήρα μετάνοιας. Μπορεί κανείς ακόμα να δει ένα αρκετά μεγάλο πρόπυλο.
Κατάλογος μοναρχών της Βρετάνης
Η περιοχή της Βρετάνης ήταν γνωστή συχνά σαν δουκάτο και οι κυβερνήτες της δούκες, ιστορικά ωστόσο είναι γνωστό ότι στα μέσα του 12ου αιώνα οι βασιλείς της Γαλλίας αποκαλούσαν τους κυβερνήτες της Βρετάνης κόμητες. Η χερσόνησος πήρε αργότερα τον τίτλο του δουκάτου σαν δώρο του βασιλείου της Γαλλίας. Η άποψη αυτή δεν ταυτίζεται καθόλου με τον τρόπο που προσέγγισαν το δουκάτο ο Κάρολος Η΄ της Γαλλίας και ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας που παντρεύτηκαν διαδοχικά την Άννα της Βρετάνης. Ο τελευταίος κάτοχος του τίτλου του ηγεμόνα της Βρετάνης ήταν ο δελφίνος και δούκας Ερρίκος της Γαλλίας, γιος του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας. Η στέψη του ως βασιλιάς της Γαλλίας, στις 31 Μαρτίου 1547, κατέστησε οριστική, πλέον, την ένωση του δουκάτου με το βασίλειο της Γαλλίας. Ωστόσο, η ημερομηνία ίδρυσης μιας ενιαίας και ανεξάρτητης Βρετάνης παραμένει συζητήσιμη. Η ημερομηνία που είναι αποδεκτή από τον περισσότερο κόσμο είναι η μάχη του Μπαλόν, η οποία κερδήθηκε από τις δυνάμεις του Νομινόη στις 22 Νοεμβρίου 845. Ακόμη, το σύμφωνο του Ανζέ το 851 που υπεγράφη μεταξύ του Ερισπόη και του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού, θεωρείται από αρκετούς και ως η επίσημη « ληξιαρχική πράξη του Βασιλείου της Βρετάνης ».
Καθεδρικός του Αγίου Πέτρου της Χάκας
Εξωτερική όψη
Το χριστόγραμμα, ή μονόγραμμα του Χριστού, είναι πλαισιωμένο από δύο λιοντάρια, ενώ στη βάση του τυμπάνου είναι γραμμένο το παρακάτω κείμενο:
Κατάλογος μοναρχών της Βρετάνης
Πόλεμος Διαδοχής (1341-1365)
Ο Πόλεμος της Βρετονικής Διαδοχής (1341 - 1364) ή πόλεμος των δύο Ζαν είναι μία από τις δευτερεύουσες πολεμικές συγκρούσεις που έλαβαν χώρα στη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου. Στις 30 Απριλίου 1341, ο δούκας Ιωάννης Γ΄ της Βρετάνης πέθανε χωρίς απογόνους παρά τους τρεις γάμους του, με την Ισαβέλλα των Βαλουά, την Ισαβέλλα της Καστίλης και την Ιωάννα της Σαβοΐας, και χωρίς να έχει ορίσει διάδοχο.
Καθεδρικός του Αγίου Πέτρου της Χάκας
Εξωτερική όψη
Το λιοντάρι στα αριστερά όπως φαίνεται από τον παρατηρητή, έχει κλειστό το στόμα και φαίνεται να αγκαλιάζει με πατρικό τρόπο έναν άνθρωπο που πιάνει ένα φίδι. Από επάνω μια επιγραφή διευκρινίζει:
Κατάλογος μοναρχών της Βρετάνης
Πόλεμος Διαδοχής (1341-1365)
Η Ιωάννα του Παντιέβρ και η Ιωάννα της Φλάνδρας μπήκαν σε διαμάχη για την κληρονομιά, ωθώντας τους συζύγους τους, Ζαν ντε Μονφόρ και Σαρλ ντε Μπλουά να διεκδικήσουν το δουκάτο. Όμως, η Γαλλία και η Αγγλία βρίσκονταν σε πόλεμο από το 1337 και ο Εδουάρδος Γ΄ είχε ανακηρυχτεί βασιλιάς της Γαλλίας. Έτσι, ο Ζαν ντε Μονφόρ του δήλωσε πίστη, ενώ ο Κάρολος του Μπλουά έκανε το ίδιο για λογαριασμό του θείου του, Φίλιππου ΣΤ΄ της Γαλλίας.
Οι Γάλλοι αιχμαλώτισαν τον Ζαν ντε Μονφόρ και εγκατέστησαν στην εξουσία τον Κάρολο του Μπλουά το 1341, όμως ο Εδουάρδος Γ΄ αποβιβάστηκε στην Μπρεστ το 1342. Ενώ ο Ζαν ντε Μονφόρ ήταν σιδεροδέσμιος και η Ιωάννα της Φλάνδρας βρισκόταν εν μέσω κρίσης σχιζοφρένειας, μία ανακωχή συμφωνήθηκε το 1343. Το 1365, μέσω του πρώτου Συμφώνου της Γκεράντ, η Ιωάννα του Παντιέβρ παραιτήθηκε των δικαιωμάτων της από το δουκάτο προς όφελος του Ιωάννη Δ΄.
Καθεδρικός του Αγίου Πέτρου της Χάκας
Εξωτερική όψη
Ενώ το λιοντάρι στα δεξιά έχει τον λαιμό του ανοιχτό, δείχνοντας τα δόντια και πατάει σε μια αρκούδα και ένα βασιλίσκο. Επίσης, υπάρχει και μια άλλη επιγραφή που λέει:
Καραμπουλάκ (Κούμπα)
Το Καραμπουλάκ (επίσης, Καραμπουλάγκ και Καραμπουλάκ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κούμπα στο βόρειο Αζερμπαϊτζάν.
Καθεδρικός του Αγίου Πέτρου της Χάκας
Εξωτερική όψη
Στη νότια πρόσοψη υπάρχει και άλλο ένα πρόπυλο, που ανεγέρθηκε στον 16ο αιώνα, με κομμάτια από άλλα μέρη του κτιρίου, τονίζοντας τα κιονόκρανα που έγιναν για το «Μαέστρο» της Χάκας. Όσον αφορά τους αψιδωτούς θόλους, σώζεται μόνο ο ρομανικός που βλέπει προς το νότο, καθώς ο κεντρικός και ο βόρειος, όπως έχει ήδη αναφερθεί, είχαν τροποποιηθεί στον 18ο αιώνα. Σε αυτή την αψίδα μπορεί να δει κανείς την τριμερή οργάνωση του τοίχους τόσο οριζόντια όσο και στον κατακόρυφο άξονα, χαρακτηριστική της ρομανικής αρχιτεκτονικής της Χάκας, που επεκτείνεται και σε άλλες κατασκευές της διαδρομής του Αγίου Ιακώβου.
Κατάλογος μοναρχών της Βρετάνης
Καπετιανός Οίκος των Βαλουά-Ορλεάν (1514-1547)
Οι τρεις τελευταίοι δούκες της Βρετάνης δεν ασκούσαν ουσιαστικά διοικητικά καθήκοντα, καθώς ο έλεγχος του δουκάτου ανήκε στον βασιλιά Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας. Μετά το έδικτο της Ένωσης της Βρετάνης με τη Γαλλία το 1532, ο πληθυσμός της Ναντ υποδέχτηκε πάνω από μια φορά τον Γάλλο μονάρχη με την επευφημία: ''« Vive le Duc ! »'' (« Ζήτω ο Δούκας ! »).
Καθεδρικός του Αγίου Πέτρου της Χάκας
Εξωτερική όψη
Στο πάνω μέρος του κτιρίου υπάρχει ένα καμπαναριό όπου βρίσκεται το σώμα των καμπανών του καθεδρικού, κομμάτι που προστέθηκε στον 16ο αιώνα.
Εσωτερικό
μικρογραφία|[[Ντοσάλε|Το Ρετάμπλ.]] Η βάση του ναού είναι βασιλική με τρία κλίτη (και πέντε χωρίσματα) από τα οποία το μεσαίο είναι ευρύτερο και πιο υψηλό από τα πλευρικά, επιτρέποντας κατ 'αυτόν τον τρόπο να ανοίξουν φεγγίτες στον τοίχο του κεντρικού κλίτους και πάνω από τα πλευρικά κλίτη, ώστε να φωτίζεται το εσωτερικό του. Ένα αξιοσημείωτο στοιχείο του εσωτερικού του ναού είναι η εναλλαγή κυκλικών και σταυροειδών στηριγμάτων.
Τα κλίτη εκτείνονται μέχρι τις τρεις ημικυκλικές θολωτές αψίδες. Μεγαλύτερου βάθους είναι η κεντρική, λόγω των μεταρρυθμίσεων που πραγματοποιήθηκαν στον 18ο αιώνα (που επεδίωξαν να λύσουν τα προβλήματα υγρασίας που είχε ο ναός), που επέτρεψε να τοποθετηθεί εκεί το όργανο και η χορωδία, που ήταν παλιότερα στους πρόποδες του κεντρικού κλίτους και που μεταφέρθηκε στην αψίδα του ιερού, αν και η μεταφορά πραγματοποιήθηκε το 1919. Η περιοχή της διασταύρωσης των κλιτών καλύπτεται από ένα μοναδικό ημισφαιρικό θόλο με οκταγωνικό σχέδιο πάνω σε φέτες θόλου. Το εσωτερικό αυτού του αρχικού καλύμματος είναι ενισχυμένο με νευρώσεις που σχηματίζονται από μεγάλες ημικυκλικές καμάρες που χαμηλώνουν το κέντρο κάθε πλευράς της οκταγωνικής βάσης, σε ξεχωριστά στηρίγματα κυλίνδρων μοζαραβικού χαρακτήρα. Κατά την μπαρόκ εποχή άνοιξε το παρεκκλήσι της Σάντα Ορόσια (πολιούχος της πόλης), διακοσμημένο με εντυπωσιακά έργα ζωγραφικής που περιγράφουν τη ζωή της, το μαρτύριο της και τον εντοπισμό του σώματος της. Αξιοσημείωτο είναι το μοναστήρι που συνδέεται με το βόρειο τοίχο του ναού, που αποτελεί μέρος του Επισκοπικού Μουσείου της Χάκας, ένα από τα πιο εκλεκτά ρωμανικής ζωγραφικής της Ισπανίας, στο οποίο εκθέτονται πίνακες ζωγραφικής ρομανικής τέχνης της περιοχής της Χάκας που βρέθηκαν σε εκκλησίες όπως στις περιοχές Navasa, Ruesta και Bagës.
Διακόσμηση
μικρογραφία|Κιονόκρανο με αναπαράσταση του [[Δαβίδ|βασιλιά Δαβίδ μαζί με μουσικούς.]] Ο καθεδρικός ναός της Χάκας, όχι μόνο αποτελεί σημείο αναφοράς για την αρχιτεκτονική του, αλλά και για τον πλούσιο και ποικίλο γλυπτό διάκοσμο του στα κιονόκρανα, στα φουρούσια, στις μετόπες, στα τείχη και στις βάσεις των στηλών.
Τα κιονόκρανα, τα φουρούσια και οι μετόπες έχουν διακόσμηση από βιβλικές σκηνές ή περιλαμβάνουν και κάποιες φανταστικές μορφές ή σκηνές της καθημερινής ζωής, όλες οι διακοσμήσεις είναι υψηλής-ποιότητας από τουλάχιστον δύο διαφορετικούς τεχνίτες, ενώ στους τοίχους ή στις βάσεις αυτές είναι ακόμα πιο γεωμετρικές, με μπάλες τοποθετημένες στις βάσεις ή με τα γνωστά καρό της Χάκας που διακοσμούν ένα μεγάλο μέρος του κτιρίου. Αυτα τα δύο πρωτότυπα στοιχεία της ρομανικής τέχνης της Χάκας, μπορεί να τα δει κανείς κατά μήκος όλης της διαδρομής του Αγίου Ιακώβου, πράγμα που δείχνει την επιρροή που άσκησε ο ναός αυτός κατά μήκος όλης αυτής της προσκυνητικής διαδρομής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Ισπανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αραγωνία Κατηγορία:Τουρισμός στην Ισπανία
Κατάλογος μοναρχών της Βρετάνης
Υποτέλεια
Από το 1169 με τον δούκα Γοδεφρείδο Β΄, οι δούκες της Βρετάνης ορκίζονταν πίστη στον βασιλιά της Γαλλίας (ορισμένες φορές ορκίζονταν πίστη στους βασιλείς της Αγγλίας όταν οι τελευταίοι διεκδικούσαν τον τίτλο του βασιλιά της Γαλλίας) για τη Βρετάνη. Αυτό γινόταν ως συνήθεια έως και τον Ιωάννη Δ΄, είτις για διάρκεια 176 ετών. Οι επόμενοι δούκες έδιναν απλό όρκο, παρά τις επαναλαμβανόμενες διαμαρτυρίες και αιτιάσεις της γαλλικής βασιλικής αυλής.
Οι δούκες όφειλαν, επίσης, να δίνουν όρκο πίστης και για τις άλλες κτήσεις που διέθεταν:
Ο δούκας Αρθούρος Γ΄, που είχε γίνει σταβλάρχης της Γαλλίας πριν από την άνοδό του στον δουκικό θρόνο, όταν και δεν ήταν παρά μονάχα κόμης του Ρίτσμοντ — ήταν γνωστός υπό την ονομασία connétable de Richemont — ο οποίος, ορκιζόμενος πίστη στις 14 Οκτωβρίου 1457, είχε έναν βαστάζο να προηγείται ο οποίος έφερε δύο σπαθιά : το ένα έξω από τη θήκη του με τη λεπίδα προς τα πάνω, λόγω του δουκικού του τίτλου, το άλλο στη θήκη, λόγω της θέσης του ως σταβλάρχη.
Το 1366, ο Ιωάννης Δ΄ απέφυγε να δώσει όρκο πίστης υποστηρίζοντας ότι επιθυμούσε να το κάνει, αν και αμέσως μετά έδωσε όρκο πίστης για το φέουδό του της κομητείας του Μονφόρ-Λ'Αμωρί. Οι δισταγμοί αυτοί στο να δοθεί όρκος πίστης στον βασιλιά ήταν χαρακτηριστικοί μιας περιόδου κατά την οποία η βασιλική εξουσία είχε δεχθεί ισχυρό πλήγμα από τον Εκατονταετή Πόλεμο και όπου οι μεγαλύτεροι και πιο ισχυροί φεουδάρχες επιχειρούσαν να ισχυροποιήσουν τη θέση τους και να μην είναι υποχρεωμένοι να λογοδοτούν στον βασιλιά της Γαλλίας. Ένα από τα πλέον σημαντικά θέματα της διαμάχης αυτής για την εξουσία ήταν ο Τρελός Πόλεμος στον οποίο ο Φραγκίσκος Β΄ οδήγησε τη Βρετάνη, ερχόμενος σε μετωπική σύγκρουση με τη βρετονική αριστοκρατία η οποία στην πλειοψηφία της ήταν πιστή στον βασιλιά της Γαλλίας.
Καραμπουλάκ (Κούμπα)
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Αλκάθοος
Ο Αλκάθοος ή Αλκάθους ήταν μυθικός βασιλιάς και ήρωας των Μεγαρέων.
Ο Αλκάθοος υπήρξε επώνυμος του δεύτερου Μεγαρικού λόφου. Προς τιμή του διεξάγονταν οι Αλκάθιοι αγώνες, τους οποίους μνημονεύει ο Πίνδαρος. Στην αγορά των Μεγάρων υπήρχε επίσης ηρώο του Αλκάθοου, το οποίο χρησίμευε ως αρχείο. Σύμφωνα με την παράδοση είχε χτίσει τα τείχη της πόλης, καθώς και τα δύο ιερά της Αρτέμιδας και του Απόλλωνα. Τα δύο αυτά ιερά χτίστηκαν εις μνήμη του θανάτου του λιονταριού του Κιθαιρώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Μεγάρων
Παλώ-ντελ-Βιντρ
Το Παλώ-ντελ-Βιντρ (γαλλικά: Palau-del-Vidre, καταλανικά: Palau del Vidre) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Παλωιέν (γαλλικά: Palauiencs).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Βίτολντ Πιλέτσκι
O Βίτολντ Πιλέτσκι συνελήφθη το 1947 από τη μυστική αστυνομία του κομμουνιστικού καθεστώτος, που είχε επικρατήσει στη Πολωνία, μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με τη κατηγορία ότι εργαζόταν για το ξένο ιμπεριαλισμό. Μετά από μια δίκη παρωδία εκτελέστηκε στις 25 Μαΐου 1948. Η δράση και τα κατορθώματα του έγιναν ευρέως γνωστά μετά τη πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, στη Πολωνία. .
Ο Αρχιραββίνος της Πολωνίας Μίχαελ Σούντριχ έγραψε για το Βίτολντ Πιλέτσκι: «Όταν ο Θεός έφτιαξε τον άνθρωπο είχε στο μυαλό του ότι όλοι θα έπρεπε να ήμασταν σαν τον Βίτολντ Πιλέτσκι». Για το Βρετανό ιστορικό Νόρμαν Ντέιβις ο Πιλέτσκι είναι ένας ήρωας από τους λίγους που αξίζει να θυμάται και να τιμά κανείς ενώ ο Πολωνός πρέσβης στις Η.Π.Α Ρίτσαρντ Σνεπφ περιέγραψε, το 2013, το Πιλέτσκι ως «ένα διαμάντι ανάμεσα στους Πολωνούς ήρωες» και ως «το υψηλότερο παράδειγμα του Πολωνικού πατριωτισμού». . Μόλις το 2006 η μνήμη του Πιλέτσκι τιμήθηκε από το κράτος της Πολωνίας, που του απένειμε, μετά θάνατο, το μεγαλύτερο κρατικό παράσημο, με την ανακήρυξή του ως Ιππότη του Τάγματος του Λευκού Αετού.
Για περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Πολωνοί του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι Κατηγορία:Πολωνικό στρατιωτικό προσωπικό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εξέγερση της Βαρσοβίας
Λίντα Άλμα
Η Λίντα Άλμα (πραγματικό όνομα: Ελένη Μαλιούφα, Αθήνα 1926 - 2 Αυγούστου 1999) ήταν Ελληνίδα χορεύτρια και ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ο πατέρας της πέθανε όταν ήταν μωρό και τα οικογενειακά χρέη ανέλαβε πλήρως η μητέρα της, φροντίζοντας για τις δύο κόρες της οι οποίες παραδόξως στράφηκαν και οι δυο από νωρίς σε καλλιτεχνικά επαγγέλματα. Η νεαρή Ελένη επέλεξε τον χορό, φροντίζοντας να παρακολουθήσει μαθήματα στη σχολή κλασικού χορού Μοριάνοβα· θα ακολουθούσαν αργότερα σπουδές στη σχολή Πρεομπραζένσκα στο Παρίσι και Γιασβίνσκι και Κέιτον των ΗΠΑ. Η αδελφή της Ιώ επέλεξε αντίστοιχα την υποκριτική, αρχίζοντας την καριέρα της από τη Μάντρα του Αττίκ ως Κίττυ Άλμα, αφού αυτό το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο θέλησε να της δώσει ο ίδιος ο Αττίκ. Η πορεία της Κίττυ στο θέατρο θα τελείωνε για οικογενειακούς λόγους νωρίς, το ψευδώνυμο όμως θα το «δανειζόταν» η Ελένη, ακολουθώντας το δικό της καλλιτεχνικό δρόμο ως Λίντα Άλμα.
Στο «Αλκαζάρ»
Το ντεμπούτο της η Λίντα Αλμα το έκανε επί Κατοχής, το 1943, ως χορεύτρια στο βαριετέ του Ορέστη Λάσκου, στο «Αλκαζάρ», χάρη στον Απόλλωνα Γαβριηλίδη. Εκείνος ήταν που την είχε ανακαλύψει βλέποντάς την να χορεύει στη σχολή Μοριάνοβα. Σταθμός στην 30χρονη καριέρα της ήταν, όμως, αναμφισβήτητα η γνωριμία της με τον Γιάννη Φλερύ. Γνωστός χορογράφος και χορευτής εκείνος αποτελούσε καλλιτεχνικό ντουέτο με την Μπέλα Σμάρω. Η τελευταία είχε κάποιο ατύχημα κι έτσι ο Φλερύ άρχισε να ψάχνει για αντικαταστάτρια. «Ο Μίμης Κοκκίνης, ο κωμικός», διηγείτο η ίδια η Άλμα στον Δημήτρη Γκιώνη για τη γνωριμία της με τον Φλερύ, «''είχε έρθει ένα βράδυ στο βαριετέ "Παναθήναια" όπου χόρευα. Έκανα ένα ντουέτο με την αδελφή μου. Του άρεσα και είπε στον Γιάννη να έρθει να με δει. Ήρθε κι από τότε δεν χωρίσαμε για 28 ολόκληρα χρόνια''».
Μαζί θα τους έβλεπε και η Εντίτ Πιάφ που είχε έρθει στην Ελλάδα το 1946 για να εμφανιστεί 15 ημέρες στο κέντρο «Μαϊάμι», όπου χόρευε και το ντουέτο Φλερύ-Άλμα. Η Πιαφ τους είδε, ενθουσιάστηκε και τους προσκάλεσε να την ακολουθήσουν σε μία μεγάλη τουρνέ. Τον ίδιο χρόνο, πράγματι, το χορευτικό ζεύγος έκανε το ευρωπαϊκό του ντεμπούτο στο θέατρο «Ετουάλ» του Παρισιού, κοντά στην Πιαφ. Ακολούθησαν 5 υπέροχα χρόνια περιοδειών σε όλα τα μέρη του κόσμου. Σ' αυτά τα πέντε δημιουργικότερα χρόνια της ζωής της η Άλμα και ο Φλερύ γνωρίστηκαν και συνεργάστηκαν και με τον Σαρλ Αζναβούρ, τον Ιβ Μοντάν, τον Ζακ Μπρελ, τον Μπουρβίλ και τον Αμερικανό τηλεοπτικό αστέρα Εντ Σάλιβαν.
Η σχέση της με τον Κατράκη
Αν η γνωριμία της με τον Φλερύ και αυτή με την Πιαφ ήταν οι δύο μεγαλύτεροι καλλιτεχνικοί σταθμοί στην καριέρα της, η γνωριμία της το 1955 με τον Μάνο Κατράκη ήταν ασφαλώς ο μεγαλύτερος σταθμός της προσωπικής της ζωής. Γι' αυτή την γνωριμία η ίδια είχε διηγηθεί στον Δημήτρη Γκιώνη: «''Τον γνώρισα όταν ίδρυε το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο, στο Πεδίο του Άρεως. Τον γνώρισα βλέποντας μια παράστασή του. [...] Δεν τον είχα ξαναδεί στο θέατρο. Έπαιζε στο Θέατρο Αθηνών το "Τέλος του ταξιδιού" του Σέριφ, μαζί με τον Κωνσταντάρα, που τον ήξερα πολύ καλά. "Έλα να δεις αυτή την παράσταση", μου είπε. Εκεί τον πρωτοείδα. Μ' εντυπωσίασε πολύ και σαν ηθοποιός και σαν παρουσία και θέλησα να τον γνωρίσω από κοντά. Με τα πρώτα λόγια που μου είπε, σαν να χτύπησε η καρδιά μου. Ήταν κάτι καινούργιο για μένα – κι ας είχα γνωρίσει με την Πιαφ τόσους μεγάλους. Έτσι αρχίσαμε...''».
Έτσι άρχισε μια ιστορία που κράτησε 30 ολόκληρα χρόνια, με σκαμπανεβάσματα αλλά και με μεγάλη αγάπη και από τις δύο πλευρές, αγάπη που επισφραγίστηκε με τον γάμο τους το 1979. «Εγώ από τη στιγμή που γνώρισα τον Μάνο», θυμόταν η ίδια στη συνέντευξή της στην Ελευθεροτυπία το 1985, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Κατράκη, «''άρχισα να καταλαβαίνω διαφορετικά τη ζωή. Ώς τότε μπορώ να πω ότι ήμουν ένα παιδί. Είχα βέβαια αγωνιστεί πολύ, είχα μάθει πολλά, αλλά όχι στο επίπεδο που με έμαθε ο Μάνος: να υπερασπίζομαι τη ζωή μου και τη δουλειά μου, αυτά που κάνω να έχουν κάποιο σκοπό. Το χρέος που είχα απέναντι στον εαυτό μου και στη δουλειά μου, αυτός μου τα 'μαθε''».
Ο Κατράκης σε μία από τις συνεντεύξεις που είχε παραχωρήσει στον Αλέξη Κομνηνό (συνεντεύξεις που μετά το θάνατο του ηθοποιού κυκλοφόρησαν σε βιβλίο) αποκαλούσε την Άλμα «μάνα, πατέρα, ερωμένη, σύζυγο, φιλενάδα, υπηρέτη, αφέντη αλλά και θύμα». Πρόσθετε δε ότι ο ίδιος της έδωσε μάλλον πίκρες. Ίσως γιατί, όπως η ίδια εξηγούσε αργότερα, «''πίστευε ότι εγώ θα μπορούσα να κάνω μια καλύτερη ζωή. Γιατί μαζί του στερήθηκα πολλά πράγματα κι αυτό τον ενοχλούσε. Πίστευε ότι θα μπορούσα να έχω μια καλύτερη καριέρα. Πίστευε πολύ σε μένα, σαν χορεύτρια...''».