cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Ιστορικό
Τα πρώτα σήματα σηματοφόρων εγκαταστάθηκαν από τις γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και είναι σχεδόν πανομοιότυπα με το σύστημα σηματοδότησης "H / V" των Γερμανικών Κρατικών Σιδηροδρόμων της ίδιας περιόδου. Τα κύρια σήματα αποτελούνταν από σηματοφόρους δύο βραχιόνων και μακρινά σήματα κίτρινων δίσκων. Αυτά τα σήματα ελέγχουν την είσοδο στους σταθμούς και λειτουργούν μηχανικά μέσω καλωδίου από την πλατφόρμα του σταθμού. Συνήθως σε κάθε κατεύθυνση υπήρχε ένας σηματοφόρος έλεγχος της εισόδου στο σταθμό, πριν από ένα μακρινό σήμα. Μερικά από αυτά εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά δεν λειτουργούν πλέον.
Ντομπιάκο
Ιστορία
Το 1363 ο τίτλος του κόμη πέρασε στην οικογένεια των Αψβούργων που έγιναν κύριοι της περιοχής και η τύχη της συνδέθηκε με τη Βιέννη την Αυστροουγγαρία και την Αυστρία. Τον 15ο αιώνα η Βενετία δεν επέτρεψε τη διέλευση του Μαξιμιλιανού Α' για να στεφτεί αυτοκράτορας από τον πάπα. Τότε ο Μαξιμιλιανός στέφτηκε αυτοκράτορας στο Τρέντο, στις 4 Φεβρουαρίου 1508, αλλά θέλησε να εκδικηθεί τη Βενετία και της επιτέθηκε, όλη η περιοχή του Ντομπιάκο που γειτονεύει με την περιοχή- σημερινή περιφέρεια Βένετο έγινε πεδίο μαχών.
Το 1525 ξέσπασε γενική εξέγερση αγροτών στη Γερμανία, στο Ντομπιάκο οι αγρότες κινήθηκαν κατά του Μπρεσανόνε αλλά γρήγορα καταστέλλονται με τη βία από τις αρχές του κόμη του Τιρόλου. Κατά την περίοδο μεταξύ 1792 και 1815, με τους Ναπολεόντειους πολέμους, το Τιρόλο έπεσε κάτω από την κυριαρχία της Βαυαρίας, η Αυστρία έχασε τον πόλεμο και χωρίστηκε σε τρία τμήματα, το Ντομπιάκο πέρασε στο Βασίλειο της Ιταλίας ενώ όλα τα γύρω από αυτό χωριά στο Βασίλειο της Βαυαρίας. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα στις 26 Ιουνίου 1814, το Συνέδριο της Βιέννης το 1815 έδωσε πίσω στην Αυστρία το Τιρόλο, συμπεριλαμβανομένων και του Ντομπιάκο.
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Ιστορικό
Η τοπική σηματοδότηση με χρήση δύο όψεων έγχρωμων φωτεινών σημάτων που ελέγχονται από τον διαχειριστή του σταθμού εγκαταστάθηκε σε μερικούς πολυσύχναστους σταθμούς όπως ο Σταθμός Αθηνών / Λάρισης, ο σταθμός Αθηνών / Πελοποννήσου, η διασταύρωση Οινόης κ.λπ.
Όλες οι τρέχουσες πτυχές των σιδηροδρόμων σηματοδότησης που περιγράφονται στο έγγραφο " Γενικός Κανονισμός Κυκλοφορίας - Μέρος Α - Κανονισμός Σημάτων και Παραρτήματα Ι, II, III, IV, V & VI ". Πρόκειται για μια συλλογή διαφορετικών κανονισμών, το κύριο μέρος που καλύπτει σήματα σηματοφόρων και πλαϊνές πινακίδες, με παραρτήματα που καλύπτουν νέα συστήματα σηματοδότησης. Εκδόθηκε σε ηλεκτρονική μορφή από τον ΟΣΕ το 2009. Το περιεχόμενο αυτού του εγγράφου περιλαμβάνει:
Ντομπιάκο
Ιστορία
Μετά το τέλος του πολέμου το 1919 ξεκίνησε η ολοκλήρωση της σιδηροδρομικής γραμμής αυτή τη φορά από την ιταλική κυβέρνηση. Το έργο τελείωσε το 1921 και χρησιμοποιήθηκαν τα τρένα και εξοπλισμοί των Αυστριακών που είχαν ξεκινήσει το δίκτυο. Ο σιδηρόδρομος έκανε το τελευταίο δρομολόγιο του στις 18:20 στις 17 Μαΐου 1964 όταν το τελευταίο τραίνο αναχώρησε από το "Κορτίνα" με τους τελευταίους ταξιδιώτες.
Μετά την άνοδο του φασισμού το καθεστώς απαγόρευσε την ομιλία της γερμανικής γλώσσας και στην περιοχή έγιναν οχυρωματικά έργα σε περίπτωση εισβολής της Γερμανίας, ένα από τα έργα αυτά ήταν και το φράγμα του ταμιευτήρα "Dobbiaco Val di Landro". Στην πόλη λειτούργησε στρατόπεδο συγκέντρωσης που απελευθερώθηκε από τους Αμερικανούς στις 8 Μαΐου 1945 Το 1948 υπογράφη το σύμφωνο αυτονομίας του Νοτίου Τιρόλο και οι κάτοικοι πλέον μπορούσαν να μιλούν ελεύθερα τα γερμανικά.
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Ραδιοεπικοινωνίες
Το διάστημα 1972 - 1973, ως αποτέλεσμα ενός σοβαρού σιδηροδρομικού δυστυχήματος που συνέβη μεταξύ των σταθμών Δοξαρά και Ορφανά στη Θεσσαλία στις 16/1/1972 με 21 νεκρούς, λόγω μετωπικής πρόσκρουσης δύο τρένων, ο ΟΣΕ εγκατέστησε ραδιοτηλέφωνα VHF/FM σε όλους τους σταθμούς και τους θαλάμους οδήγησης. Σε πολλές περιπτώσεις, οι εντολές μεταδίδονται μέσω ασυρμάτου από σταθμάρχες, αντί να εκδίδονται σε έντυπη μορφή. Στο παρελθόν ο ΟΣΕ χρησιμοποιούσε δέκα διαφορετικές συχνότητες VHF. Η κατανομή συχνοτήτων από 150,05 έως 151,6 MHz προορίζεται για την υπηρεσία VHF/FM. Σήμερα οι λειτουργίες χρησιμοποιούν τέσσερα κανάλια ως εξής:
Το προαστιακό τμήμα από το Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών έως τον σταθμό του Διεθνούς Αεροδρομίου Αθηνών χρησιμοποιεί το εμπορικό ραδιοδίκτυο TETRA αντί για VHF/FM. Επί του παρόντος, το σύστημα VHF/FM καταργείται και αντικαθίσταται με ένα δίκτυο ψηφιακών επικοινωνιών που βασίζεται στην τεχνολογία GSM-R, το οποίο θα μεταδίδει επίσης σήμανση ETCS-Level 1 στους θαλάμους οδήγησης. Το σύστημα GSM-R του ΟΣΕ σχεδιάστηκε από την κοινοπραξία DeConsult-Lahmeyer-TRADEMCO και εγκαθίσταται από την Siemens. Οι ζώνες συχνοτήτων 876-880 MHz και 921-925 MHz έχουν δεσμευτεί ειδικά για την υπηρεσία GSM-R/ETCS.
Ντομπιάκο
Ιστορία
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη και διάσημοι επισκέπτες περάσαν από την πόλη, όπως ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ που την επισκέφθηκε την 12η Οκτωβρίου 1948.
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Σύγχρονη σηματοδότηση
Τα τελευταία χρόνια ο ΟΣΕ ανέλαβε εκσυγχρονισμό του τμήματος από τον Πειραιά στη Θεσσαλονίκη και την Ειδομένη. Αυτή η γραμμή χρησιμοποιεί μπλοκ σηματοδότηση με κεντρικό έλεγχο από μικρό αριθμό κουτιών σήματος (Παράρτημα III του Κανονισμού Σηματοδότησης). Τα σήματα είναι σήματα έγχρωμου φωτός με έως και τέσσερα φώτα και έως έξι πιθανές πτυχές, τα οποία περιγράφονται στον παρακάτω πίνακα. Φυσικά ορισμένα σήματα έχουν μόνο τρεις ή δύο πτυχές όταν δεν υπάρχει ανάγκη για όλες τις πιθανές ενδείξεις (για παράδειγμα εάν τα σήματα δεν ακολουθούνται από σημεία). Υπάρχουν ακόμη και μερικά σήματα δύο όψεων ενός φωτός, που εμφανίζουν είτε σταθερή αναβοσβήνει κεχριμπάρι (ΦΠ-10 και ΦΠ-12). Επί του παρόντος, η χρωματική φωτεινή σηματοδότηση είναι λειτουργική στις ακόλουθες ενότητες:
Αρχικά καθορίστηκαν ελαφρώς διαφορετικά συστήματα σηματοδότησης για τις ενότητες Athens – Inoi Junction και Platy – Thessaloniki. Αυτά περιγράφονται στο προσάρτημα II του κανονισμού σηματοδότησης. Ειδικά τοπικά συστήματα σηματοδότησης υπάρχουν στη διεύθυνση:
Ο παρακάτω πίνακας περιγράφει το σύγχρονο σύστημα σηματοδότησης (Παράρτημα III).
Ντομπιάκο
Δημογραφία
Στην Ντομπιάκο η επικρατέστερη γλώσσα είναι τα γερμανικά. Συγκεκριμένα το 86,28% μιλούν Γερμανικά, το 13,65% Ιταλικά και το 0,07% Λαδινικά.
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Σύγχρονη σηματοδότηση
Τα σήματα επισημαίνονται με ταυτότητα που αποτελείται από έναν κωδικό τριών ή τεσσάρων γραμμάτων που δηλώνει το σταθμό και έναν αριθμό (για παράδειγμα "OIN 3"). Τα απομακρυσμένα σήματα μοιράζονται τον ίδιο αριθμό με το αντίστοιχο κύριο σήμα με την προσθήκη του γράμματος "A" μπροστά από τον αριθμό (για παράδειγμα "OIN A3").
Εναλλαγή γραμμής
150px|thumb|Μοχλός και δείκτης λειτουργίας εναλλαγής γραμμής (σήμα 31) στους [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίων Αναργύρων (παλαιός)|Αγίους Αναργύρους.]]
Τα περισσότερα σημεία εναλλαγής γραμμής, ειδικά εκείνα που βρίσκονται σε σταθμούς και ναυπηγεία, διαθέτουν έναν δείκτη θέσης (σήμα 31), ο οποίος συνδέεται άμεσα με τον μηχανισμό λειτουργίας σημείων. Όταν τα σημεία είναι ρυθμισμένα στη διασταύρωση, εμφανίζει ένα πορτοκαλί ορθογώνιο στις κινήσεις στραμμένου σημείου και ένα λευκό ορθογώνιο στις κινήσεις τελικού σημείου. Όταν τα σημεία έχουν ρυθμιστεί στην αποκλίνουσα διαδρομή, η ένδειξη εμφανίζει ένα διαγώνιο βέλος στις κινήσεις στραμμένου σημείου και έναν λευκό κύκλο στις κινήσεις του τελικού σημείου.
Ντομπιάκο
Δημογραφία
Το 1844 υπήρχαν 1529 κάτοικοι και 204 σπίτια. Το 1880 τα σπίτια είχαν γίνει 231, με 1716 κατοίκους. Το 1900, ωστόσο ο αριθμός των κατοίκων μειώθηκε, αλλά αυξήθηκαν τα σπίτια στα 281, κυρίως χάρη στην τουριστική ανάπτυξη. Δέκα χρόνια αργότερα, ο πληθυσμός αυξήθηκε σε 1826 κατοίκους, μια αύξηση της τάξης του 2,5%. Το 1971 ο πληθυσμός ανερχόταν σε 2660 κατοίκους με πυκνότητα 21 ανά τ.χλμ. και 560 σπίτια.
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Σηματοδότηση ΗΣΑΠ
Η Athens-Piraeus Railway Company, ο προκάτοχός της ΕΗΣ και των ΗΣΑΠ, εγκατέστησε ένα σύστημα σηματοδότησης και ελέγχου σημείων το 1900–1904, κατά την ηλεκτροδότηση της γραμμής. Το μηχανικό σύστημα σηματοδότησης σχεδιάστηκε από τη Siemens & Halske και χρησιμοποίησε σημαφόρους για τα κύρια σήματα και τετράγωνες πλακέτες για τα μακρινά σήματα. Τα περισσότερα σημαφοφόρα είχαν ένα χέρι, ενώ ένας μικρός αριθμός, που ακολουθούσαν από σημεία, είχε δύο χέρια. Η γραμμή μεταξύ Πειραιά και Ομόνοιας χωρίστηκε σε έξι τετράγωνα. Λεπτομέρειες για το σχεδιασμό και τη λειτουργία των σημάτων, των σημείων και της αλληλοσύνδεσης σώζονται στο τμήμα Δ της σύμβασης μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της σιδηροδρομικής εταιρείας. Το σύστημα τέθηκε σε λειτουργία το 1904. Το 1924 η νέα εταιρεία ΕΗΣ υπέγραψε νέο συμβόλαιο με τη Siemens & Halske για την ανακαίνιση του συστήματος σηματοδότησης. Οι σηματοφόροι αντικαταστάθηκαν με έγχρωμα σήματα φωτός και ηλεκτρική αλληλοσύνδεση. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 εγκαταστάθηκε έγχρωμη φωτεινή σηματοδότηση στην επέκταση από τον σταθμό της Ομόνοιας προς τον τερματικό σταθμό της Κηφισιάς.
Ντομπιάκο
Αξιοθέατα
Από τα αξιοθέατα της πόλης είναι η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου χτισμένη πάνω σε ερείπια παλιότερου ναού του 9ου αιώνα, στη σημερινή του μορφή κτίστηκε το 1764 έως 1774. Το καμπαναριό, που βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του κυρίως ναού, ολοκληρώθηκε μόλις το 1804. Στις 7, Ιουλίου 1916 έπεσε στον ναό βόμβα προκαλώντας σοβαρές ζημιές, ο βόμβα έπειτα προς ανάμνηση του γεγονότος εντοιχίστηκε στον τοίχο του ναού. Το μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στα πάθη του χριστού χτισμένο το 1519. Ενώ η περιοχή έχει πολλά ξωκλήσια του 15ου αιώνα. Ο ναός της Αγίας Μαρίας που χτίστηκε το 1262 και το 1470 και το 1730 ανακαινίσθηκε σε γοτθικό ρυθμό. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου του 1512 με την εικόνα του Αγίου Χριστοφόρου που χρονολογείται από τις αρχές του δέκατου έβδομου αιώνα. Το 1865 ανακαινίσθηκε σε γοτθικό ρυθμό. Άλλα αξιοθέατα ο ναός του Αγίου Πέτρου του Μόντε κτισμένος το 1329, το ξενοδοχείο "Grand Hotel Dobbiaco" που χτίστηκε το 1877. Το δημαρχείο κτίριο του 1550, πολλές κρήνες, το κάστρο Herbstenburg.
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Σηματοδότηση ΗΣΑΠ
Τα περισσότερα σήματα είναι "κύρια σήματα" με δύο πτυχές (κόκκινο και πράσινο). Υπάρχουν επίσης μερικά απομακρυσμένα σήματα δύο όψεων (κίτρινα και πράσινα), σε τοποθεσίες όπου το κύριο σήμα δεν είναι ορατό από λογική απόσταση. Εάν τα σημεία σε μια διασταύρωση έχουν οριστεί σε αποκλίνουσα διαδρομή, αυτό υποδεικνύεται από ένα ειδικό "σήμα διασταύρωσης", μια λευκή διαγώνια γραμμή σε μαύρο φόντο. Τα σήματα διακλάδωσης συνήθως τοποθετούνται με κύρια σήματα, αν και υπάρχουν αρκετά αυτόνομα.
Τα κύρια σήματα και τα σήματα διασταύρωσης επισημαίνονται με αριθμό ταυτότητας. Τα απομακρυσμένα σήματα επισημαίνονται με τον ίδιο αριθμό με το αντίστοιχο κύριο σήμα, πριν από το "Vs" ( γερμανικά : Vorsignal). Ένα νέο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού ξεκίνησε το 1982, το οποίο εξακολουθεί να χρησιμοποιεί κυρίως δύο φωτεινές φωτεινές ενδείξεις. Σταδιακά το σύστημα σηματοδότησης προσαρμόστηκε στον κεντρικό έλεγχο από ένα κουτί σήματος ισχύος δίπλα στο σταθμό Ειρήνη. Τα κυκλώματα γραμμής λειτουργούν με εναλλασσόμενο ρεύμα συχνότητας ήχου (Siemens FTGS 17). Το 1983 οι ΗΣΑΠ εγκατέστησαν ένα ηλεκτρομαγνητικό σύστημα σηματοδότησης Indusi, το οποίο συμπληρώθηκε μετά το 2003 με ένα σύστημα αυτόματης προστασίας αμαξοστοιχίας (ATP).
Ντομπιάκο
Αξιοθέατα
Επίσης το σπίτι όπου ο συνθέτης Γκούσταβ Μάλερ πέρασε τους καλοκαιρινούς μήνες από το 1908 έως το 1910, και συνέθεσε την ενάτη συμφωνία. Μέσα στο αγρόκτημα, μπορείτε να επισκεφθείτε την αίθουσα όπου ο συνθέτης ζούσε με τη σύζυγό του, Άλμα. Κοντά στο σπίτι υπάρχει πάρκο όπου εκεί σε ένα μικρό σπιτάκι ο συγγραφέας Μάλερ αποσυρόταν για να γράψει τη μουσική του. Στη μνήμη του διεξάγεται ετησίως από το 1981 στην Ντομπιάκο φεστιβάλ μουσικής, οι λεγόμενες «Μουσικές Εβδομάδα στη μνήμη του Γκούσταβ Μάλερ" ή "εβδομάδα Μάλερ". Στην κεντρική πλατεία έχει στηθή από το 1983 άγαλμα του.
Μεταφορές
Οδικά, η πόλη συνδέεται με τις εθνικές οδούς 49 και 51. Διαθέτει και μικρό αεροδρόμιο. Ο αεροδιάδρομος του έχει 700 μέτρα μήκος και 50 μέτρα πλάτος. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε για στρατιωτικούς σκοπούς, αλλά πλέον εξυπηρετεί πτήσεις της πολιτικής αεροπορίας. Δίπλα από το αεροδρόμιο λειτουργεί και στρατιωτικό ελικοδρόμιο.
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Σηματοδότηση ΗΣΑΠ
Ένα ασύρματο σύστημα VHF / FM, το οποίο λειτούργησε στα 161.325 και 161.375 MHz, εγκαταστάθηκε σε σταθμούς και καμπίνες οδήγησης το 1985. Αντικαταστάθηκε με έναν αναμεταδότη UHF / FM που λειτουργούσε στα 418.575 MHz το 2004. Αυτό το σύστημα συμπληρώθηκε με ένα σύστημα TETRA το 2004. Ωστόσο, το ραδιόφωνο σπάνια χρησιμοποιείται για έλεγχο αμαξοστοιχίας υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας.
Ντομπιάκο
Αθλητισμός
Η πόλη διαθέτει χιονοδρομικό κέντρο (το οποίο χρησιμοποιείται και ως πίστα) με τρεις διαδρομές, τη "Νόρντικ Ντομπιάκο Αρένα". Το συνολικό μέγεθος των μονοπατιών σκι στη Νόρντικ Ντομπιάκο Αρένα ξεπερνούν τα 120 χλμ και θεωρείται η πρωτεύουσα του αθλήματος στην Ιταλία. Διαθέτει κλειστή πίστα αναρρίχησης, την ψηλότερη στην Ιταλία. Τον χειμώνα γίνονται πολλοί τοπικοί αγώνες σκι. Στους αγώνες συμμετέχουν και αθλητές από άλλες χώρες.
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Σηματοδότηση του μετρό της Αθηνας
Η σηματοδότηση στις γραμμές 2 και 3 του μετρό της Αθηνας επικεντρώνεται σε σύστημα αυτόματης προστασίας αμαξοστοιχίας (ATP), τύπου LZB 700, συμβατό με το σύστημα ISAP ATP. Ένα σύστημα αυτόματης λειτουργίας αμαξοστοιχίας (ATO) έχει επίσης εγκατασταθεί και βρίσκεται υπό αξιολόγηση. Η πλήρης εγκατάσταση του συστήματος ATP βρίσκεται στη γραμμή 1 από το 2021. Στο σύντομο τμήμα μεταξύ του σταθμού Λάρισας και του Sepolia Depot εγκαταστάθηκε αρχικά ένα σύστημα Indusi, έτσι ώστε το τμήμα να μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τρένα ΗΣΑΠ, αλλά αυτό αργότερα αφαιρέθηκε. Το δίκτυο ελέγχεται από χειριστές που σταθμεύουν σε ένα κεντρικό κουτί σήματος που βρίσκεται στο σταθμό Συντάγματος.
Τα σήματα επισημαίνονται με ταυτότητα που αποτελείται από έναν κωδικό τριών γραμμάτων που δηλώνει το σταθμό και έναν αριθμό (για παράδειγμα "ΣΥΝ 11"). Τα σημεία προστατεύονται από σήματα έγχρωμου φωτός δύο όψεων, που ορίζονται ως "ενδείξεις σημείου μεταγωγής". Αρχικά αυτά τα σήματα εμφανίζουν είτε ένα λευκό είτε ένα κόκκινο φως. Πρόσφατα η λευκή όψη αντικαταστάθηκε με μια πράσινη όψη.
Ντομπιάκο
Αθλητισμός
Στην πόλη υπάρχει και κλειστό παγοδρόμιο, έδρα της τοπικής ομάδας χόκεϊ επί πάγου της πόλης "Αϊσμπίαρς".
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Σηματοδότηση Τραμ της Αθήνας
Σε ισόπεδες διαβάσεις το Τραμ της Αθήνας χρησιμοποιεί ειδικά φωτεινά σήματα που συντονίζονται με φώτα οδικής κυκλοφορίας. Τα σήματα είναι αρκετά διαφορετικά από τα κανονικά σήματα σιδηροτροχιάς, προκειμένου να αποφευχθεί η σύγχυση με τα παρακείμενα φώτα οδικής κυκλοφορίας. Σε ορισμένες περιοχές έχει καθιερωθεί η πράσινη σηματοδότηση, δίνοντας προτεραιότητα στην προσέγγιση των τραμ έναντι των οδικών οχημάτων.
Ντομπιάκο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Σιδηροδρομική σηματοδότηση στην Ελλάδα
Σηματοδότηση Τραμ της Αθήνας
Όλες οι καμπίνες του τραμ της Αθήνας είναι εξοπλισμένες με δέκτες GPS και ραδιοτηλέφωνα TETRA.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ελλάδα
Βουλή των Ελλήνων
Η Βουλή των Ελλήνων είναι το νομοθετικό σώμα της Ελλάδας. Σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα αποτελεί απλό νομοθετικό σώμα, ο αριθμός των μελών του οποίου ορίζεται με νόμο και πρέπει να κυμαίνεται από 200 μέχρι 300. Σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο, συγκροτείται από 300 βουλευτές, που εκλέγονται από το εκλογικό σώμα μέσω γενικών εκλογών για περίοδο τεσσάρων ετών.
Η σύνθεση της τρέχουσας Κ' Κοινοβουλευτικής Περίοδου πρόεκυψε από τις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023.
Εκλογή
Για την εκλογή των βουλευτών ισχύει ένα σύνθετο και μη γραμμικά αναλογικό εκλογικό σύστημα εκπροσώπησης των ψήφων, η ενισχυμένη αναλογική, δίνοντας στο πρώτο κόμμα ισχυρή πλειοψηφία σε έδρες στη Βουλή ακόμα και αν υπολείπεται της απόλυτης πλειοψηφίας στο σύνολο των ψήφων. Για να μπορεί να καταλάβει μία από τις 300 βουλευτικές έδρες ένα κόμμα, πρέπει να έχει λάβει τουλάχιστον το 3% του συνόλου των έγκυρων ψήφων. Με τον εκλογικό νόμο που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στις Βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2012, το πρώτο κόμμα είναι δυνατό να εξασφαλίζει απόλυτη πλειοψηφία βουλευτών στη Βουλή με ποσοστό περίπου 40% επί των έγκυρων ψηφοδελτίων. Σημειώνεται πως, εκτός των άκυρων, κατά την κατανομή των βουλευτικών εδρών δεν προσμετρώνται τα λευκά ψηφοδέλτια. Στις επόμενες εκλογές, όποτε αυτές διεξαχθούν, θα εφαρμοστεί το σύστημα της απλής αναλογικής, νόμος 4406/2016.
Επιτροπές
Από τη Βουλή των Ελλήνων, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων για τον κοινοβουλευτικό και νομοθετικό έλεγχο που δύναται να ασκήσει, συνιστά Επιτροπές, αναλόγως τη δύναμη τον ΚΟ των κομμάτων που διαθέτουν για την εποπτεία του νομοθετικού έργου, του κοινοβουλευτικού ελέγχου και οποιονδήποτε ειδικών θεμάτων ανακύψουν.
Ειδικές Διαρκείς Επιτροπές
Προβλέπεται από ειδικές διατάξεις η σύσταση τεσσάρων Διαρκών Επιτροπών Η επιτροπή αποτελείται από έναν Αντιπρόεδρο της Βουλής (ως πρόεδρο) και τριάντα (30) βουλευτές. Συγκροτείται από 15 μέλη της διαρκούς επιτροπής εθνικής άμυνας και εξωτερικών υποθέσεων. Αποτελείται από 15 μέλη.
Ειδικές Μόνιμες Επιτροπές
Συνιστώνται από τον Πρόεδρο της Βουλής, μετά από πρόταση της Κυβέρνησης, με σκοπό να επεξεργασθούν και να εξετάσουν συγκεκριμένα σχέδια νόμων ή προτάσεις νόμων. Η λειτουργία τους διαρκεί έως ότου πάρουν οριστική απόφαση σχετικά με την επεξεργασία και εξέταση των νομοσχεδίων και των προτάσεων νόμων για τα οποία συστάθηκαν. Συνιστώνται στην αρχή κάθε τακτικής συνόδου της Βουλής, με απόφαση του Προέδρου της Βουλής, πλην της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, η οποία συνιστάται στην αρχή κάθε βουλευτικής περιόδου και λειτουργεί καθ' όλη τη διάρκειά της. Αντικείμενο της επιτροπής είναι η διερεύνηση των αιτίων των τροχαίων ατυχημάτων και η υποβολή προτάσεων στους αρμόδιους Υπουργούς για τη δημιουργία των προϋποθέσεων ασφαλέστερης διακίνησης προσώπων και προϊόντων. Αντικείμενο της επιτροπής είναι ιδίως να μελετά τις δικογραφίες και να συντάσσει εκθέσεις προς τη Βουλή επί αιτήσεων άρσεως ασυλίας Βουλευτών.
Επιτροπές εσωτερικών θεμάτων της Βουλής
Η επιτροπή επεξεργάζεται και εξετάζει τα σχέδια και τις προτάσεις μεταβολής του Κανονισμού της Βουλής και προβαίνει στην κωδικοποίηση παλαιών και νέων διατάξεων του Κανονισμού. Επίσης, εγκρίνει τη σύνταξη νέων ή τροποποίηση των κανονισμών λειτουργίας της Επιστημονικής Υπηρεσίας και της Βιβλιοθήκης της Βουλής, μετά πρόταση του Προέδρου της Βουλής. Η επιτροπή αποτελείται από τον Πρόεδρο της Βουλής (ως πρόεδρο) και εννέα (9) βουλευτές. Αντικείμενο της επιτροπής είναι η παρακολούθηση της πορείας των δαπανών της Βουλής και η σύνταξη σχετικών εκθέσεων, η υποβολή προτάσεων στον Πρόεδρο της Βουλής για την ενέργεια ή την περιστολή συγκεκριμένων δαπανών και η εξέταση του προϋπολογισμού, του απολογισμού και του ισολογισμού της Βουλής. Η επιτροπή αποτελείται από έντεκα (11) βουλευτές, από τους οποίους οι τρεις είναι οι Κοσμήτορες της Βουλής. Αντικείμενο της επιτροπής είναι η εποπτεία της λειτουργίας της βιβλιοθήκης της Βουλής και η διατύπωση προτάσεων προς τον Πρόεδρο της Βουλής για τυχόν οργανωτικές μεταβολές στη λειτουργία της. Οι ειδικότερες αρμοδιότητες της επιτροπής αυτής προβλέπονται από τον κανονισμό εσωτερικής λειτουργίας της βιβλιοθήκης. Η επιτροπή αποτελείται από έντεκα (11) βουλευτές, από τους οποίους οι τρεις είναι οι Κοσμήτορες της Βουλής.
Λοιπές επιτροπές
Συνιστάται από τον Πρόεδρο της Βουλής μετά την υποβολή, από 50 τουλάχιστον Βουλευτές, προτάσεων για την αναθεώρηση του Συντάγματος, οι οποίες παραπέμπονται σ' αυτήν για εξέταση. Η Βουλή, με απόφασή της, που λαμβάνεται μετά από πρόταση του Προέδρου της, ορίζει προθεσμία για την υποβολή της έκθεσης της επιτροπής, η οποία μπορεί να παρατείνεται με νεότερες αποφάσεις της Βουλής.
Διάσκεψη των Προέδρων
Είναι το διακομματικό συλλογικό όργανο που συστάθηκε με τον Κανονισμό της Βουλής του 1987 και αναγνωρίσθηκε συνταγματικά με την αναθεώρηση του 2001. Αποστολή του είναι η καλύτερη οργάνωση των εργασιών της Βουλής μέσα από τη συνεργασία του Προεδρείου και όλων των κοινοβουλευτικών ομάδων.
Έδρα
Στις 18 Μαρτίου του 1844 το Μέγαρο Κοντοσταύλου στην Αθήνα γίνεται έδρα της νεοσύστατης τότε ελληνικής Βουλής και Γερουσίας που προέβλεπε το νέο Σύνταγμα (1844) που καθιέρωνε την Συνταγματική Μοναρχία. Εκεί παρέμεινε για δέκα μόνο χρόνια, μέχρι το 1854, οπότε και καταστράφηκε από πυρκαγιά. Τότε με διάταγμα του Βασιλέως Όθωνα η Βουλή στεγάστηκε προσωρινά σε αίθουσα του Οθώνειου Πανεπιστημίου, όπως ονομαζόταν τότε το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, που είχε ολοκληρωθεί η ανέγερσή του από το 1841, μέχρι της ανέγερσης νέου κτιρίου, στον ίδιο χώρο του κατεστραμμένου.
thumb|left|302x302px|Το [[Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής όπου σήμερα στεγάζεται το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο.]]
Στις 15 Αυγούστου του 1858 η Αμαλία της Ελλάδας θέτει το θεμέλιο λίθο του νέου Βουλευτηρίου, γνωστού σήμερα ως Μεγάρου της Παλαιάς Βουλής, το οποίο βρίσκεται στην οδό Σταδίου στην Αθήνα, σε σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα Φρανσουά Λουί Φλοριμόν Μπουλανζέ, τα οποία στη συνέχεια τροποποιούνται από τον Έλληνα αρχιτέκτονα Παναγιώτη Κάλκο.
Με την έλευση του Βασιλέως Γεωργίου, η Βουλή μεταστεγάζεται στη λεγόμενη "παράγκα", που ήταν ένα πλινθόκτιστο οίκημα παράπλευρα του οικοπέδου ανέγερσης του νέου κτιρίου. Τελικά στις 11 Αυγούστου του 1875, παρουσία των Βασιλέων και επί πρωθυπουργίας Χαριλάου Τρικούπη, εγκαινιάζεται το νέο κτήριο του Βουλευτηρίου. Στο νεοκλασικό κτήριο αυτό στεγάστηκε η Βουλή από το 1875 μέχρι το 1935. Σήμερα αυτό το κτήριο είναι γνωστό ως Παλιά Βουλή.
thumb|302x302px|Η σημερινή έδρα της Βουλής, τα λεγόμενα [[Παλαιά Ανάκτορα.]]
Τρία χρόνια μετά, στις 2 Αυγούστου του 1934 επί πρωθυπουργίας Παναγή Τσαλδάρη εγκαινιάζεται στο ανακαινισμένο κτήριο η αίθουσα της Γερουσίας και τον επόμενο χρόνο, στις 1 Ιουλίου 1935, επί ιδίου πρωθυπουργού πραγματοποιούνται πανηγυρικά σ΄ αυτό οι εργασίες της Ε΄ Εθνοσυνέλευσης, στη νέα αίθουσα συνεδριάσεων της Ολομέλειας της Βουλής.
Σήμερα το κτήριο αυτό στεγάζει την αίθουσα της Ολομέλειας και των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών, τα γραφεία του Προέδρου της Βουλής και των Αντιπροέδρων, μέρος του αρχείου της Βουλής (το υπόλοιπο βρίσκεται στο Καπνεργοστάσιο επί της οδού Λενορμάν), τα γραφεία των κοινοβουλευτικών ομάδων των κομμάτων, το τηλεοπτικό κανάλι της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και διοικητικές υπηρεσίες.
Άλλα κτήρια, που στεγάζουν υπηρεσίες της Βουλής των Ελλήνων είναι το πρώην Καπνεργοστάσιο της οδού Λενορμάν (Βιβλιοθήκη και Αρχείο της Βουλής), τα κτήρια της Λεωφόρου Αμαλίας 14 & 21 (διοικητικές υπηρεσίες και τηλεοπτικός σταθμός), τα κτήριο των οδών Βουλής 4, Σέκερη 1 και Μητροπόλεως 2, όπου βρίσκονται τα γραφεία των Βουλευτών επαρχίας και το Εκθετήριο του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων, τμήμα του Μεγάρου Αρβανίτη (διοικητικές υπηρεσίες) και το κτήριο της οδού Σέκερη 1Α (διοικητικές υπηρεσίες).
Στατιστικά στοιχεία περιόδων (από την ΙΖ΄ περίοδο)
===Νομοθετικό έργο και δημογραφία ===
Υπάλληλοι της Βουλής
Η Βουλή διαθέτει προσωπικό 2.155 ατόμων εκ των οποίων 788 είναι μετακλητοί.
Το φαινόμενο της οικογενειοκρατίας
Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε η ιστοσελίδα vouliwatch.gr και απεικόνισε η ιστοσελίδα της LiFO σημαντικός αριθμός των εκλεγόμενων βουλευτών έχει συγγενικές σχέσεις με πρόσωπα που διετέλεσαν στο παρελθόν είτε βουλευτές είτε υπουργοί. Στη Βουλή που προέκυψε από τις πρώτες εκλογές μετά τη μεταπολίτευση του '74 το ποσοστό αυτό ήταν περίπου 30% και παραμένει έκτοτε υψηλό. Σήμερα, σαράντα ένας βουλευτές συγγενεύουν ανά μεταξύ τους, με το μεγαλύτερο ποσοστό να διατηρεί το κυβερνών κόμμα της ΝΔ
Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων
Το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία συστάθηκε, με ομόφωνη απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής, το 1999 και άρχισε να λειτουργεί το 2004. Σκοπός του Ιδρύματος είναι η μελέτη και η διάδοση των αρχών του Κοινοβουλευτισμού και της Δημοκρατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ελ
Τέχνη του Βόρνεο
Η τέχνη της Μπόρνεο κατέχει υψηλή θέση σε σύγκριση με τη τέχνη των άλλων νησιών της Ινδονησίας επειδή απορρόφησε πολλά είδη επιδράσεων και τις συγχώνευσε σε μια οργανική και εξατομικευμένη τεχνοτροπία. Οι διάφοροι τύποι μορφών υποδηλώνουν καθαρά τα πρότυπά τους κι αυτό το βλέπουμε με ιδιαίτερη ακρίβεια στο σχηματισμό Naga στην Μπόρνεο όπου οι ρωμαλέες μορφές ζώων και έφιππων νομάδων έπαιξαν μεγάλο ρόλο. Μερικές μορφές Naga προέρχονται κατευθείαν από τα πρότυπα της ζωομορφικής τεχνοτροπίας ενώ άλλες βασίζονται στον κινεζικό δράκοντα με το οριστικό του πια σχήμα, που με την σειρά του ήταν προϊόν της νομαδικής επίδρασης πάνω στην κινεζική τέχνη μιας αρχαιότερης περιόδου. Είναι πολύ ενδιαφέρον το ότι τα μοτίβα με μια νομαδική τεχνοτροπία, που φαίνεται ότι ως τώρα δεν τροποποιήθηκαν από την κινεζική επίδραση, εισχώρησαν στην Μπόρνεο ανεξάρτητα από τα κινεζικά μοτίβα των τεχνοτροπιών Huai, Gh’in και Han. Το καλύτερο κομμάτι που θα μπορούσε να συγκριθεί με κάποιο άλλο από την Μπόρνεο ίσως καμιά φορά να ανευρίσκεται σε μια πολύ απομακρυσμένη περιοχή της νομαδικής τεχνοτροπίας, παραδείγματος χάρη τα αντικείμενα από τις επιτύμβιες επιχωματώσεις της πρώτης χιλιετηρίδας π.Χ. κοντά στο στόμιο του ποταμού Κουμπάν στη νότια Ρωσία. Μια γλυπτική λαβή σουβλιού από την Μπόρνεο,  που απαρτίζεται   από ένα ζώο με το κεφάλι του γυρισμένο προς τα πίσω, έχει μια υπερβολικά περίεργη ομοιότητα με μια μπρούτζινη πλάκα από το σκοθικό <<Τάφο των Επτά Αδερφών>>( 7ος-6ος  αιώνας π.Χ.). Η εξήγηση μπορεί να είναι ότι οι φορείς αυτών των μοτίβων πέρασαν μέσα από την Κίνα με σχετικά γοργό ρυθμό(σαν επιδρομείς ή έμποροι) ή ότι έφτασαν στην ακτή από κάποιον δυτικότερο δρόμο που δεν άγγιζε την καθαυτό Κίνα. Το τεκμήριο του πολιτισμού Shih-chai-shan στη νοτιοδυτική Κίνα δείχνει ότι επιδράσεις από την κεντρική Ασία πέρασαν από το δρόμο αυτό στην περιφερειακή ζώνη του κινεζικού πολιτισμού. Αλλά φαίνεται ότι, ώσπου να φτάσουν στην Μπόρνεο, αυτά τα σχήματα και τα μοτίβα είχαν χάσει το συμβολικό περιεχόμενό τους ή τουλάχιστον ότι η σημασία των μορφών δεν ήταν πια τόσο καθαρή ώστε να επιζήσει ή να επιβληθεί πάνω σε άλλες ερμηνείες. Μόνο το σχήμα υιοθετήθηκε και γεμίστηκε με ένα διαφορετικό περιεχόμενο επιτόπιας προέλευσης.
Ακόμη κι αν οι μορφές από την Μπόρνεο προκαλούν συχνά την άμεση σύγκρουση με εκείνες της καθαρά ζωομορφικής τεχνοτροπίας, φαίνεται ότι παρ’όλα αυτά οι επιδράσεις αυτές έφτασαν στην Μπόρνεο από την Κίνα, αφού υπάρχουν τόσα πολλά χαρακτηριστικά γνωρίσματα όμοια με εκείνα που γνωρίζουμε πως ήταν το επακόλουθο της τροποποίησης που είχε υποστεί η νομαδική τέχνη εξαιτίας της επίδρασης της κινεζικής τέχνης. Εκείνο που φαίνεται είναι πως τα νομαδικά μοτίβα πέρασαν στην Μπόρνεο μέσα από την Κίνα, κι αυτό έγινε με μεγάλη ταχύτητα, αφού η τροποποίηση τους είναι σχετικά ελάχιστη.
Υπάρχουν αρκετές μορφές ζώων από την Μπόρνεο επικολλημένες στα σπίτια ή στα εργαλεία των Dayak, που θα τις συγκρίνουμε με εκείνες της νομαδικής ζωομορφικής τεχνοτροπίας. Φυσικά θα πάρουμε για την σύγκρισή μας αντικείμενα από τη στέπα του Όρντου, μια και αυτή η περιοχή ήταν γεωγραφικά πλησιέστερη στην Μπόρνεο, όπως και η πηγή του ζώου που οι κινέζοι επίσης υιοθέτησαν. Τα ζώα αποκαλούνται συνήθως από τους ιθαγενείς aso, δηλαδή σκύλοι. Όπως είπαμε, αυτός ο όρος μπορεί να αλλάξει έννοια χωρίς να τροποποιηθεί πολύ η εικόνα. Η απόδοση του σκύλου ήταν αρχικά βασισμένη στη μορφή της τίγρης, αλλά μια και οι άνθρωποι δεν ήθελαν να κατονομάσουν ένα ζώο τόσο φοβερό όσο η τίγρης, προτιμούσαν να το αποκαλούν σκύλο. Αυτό έχει μεγάλη σημασία, πρώτα γιατί πολλές από τις μορφές ζώων των έφιππων νομάδων, που μπορούν να θεωρηθούν σαν πρότυπα για τα έργα της Μπόρνεο, είναι αναπαραστάσεις αιλουροειδών και πιθανότατα τίγρεων. Και δεύτερον γιατί συχνά βλέπουμε ότι η ονομασία μιας μορφής ζώου εξαρτάται πολύ λιγότερο από το περιεχόμενό της παρά από τα συναισθήματα του θεατή ή του ίδιου τον καλλιτέχνη. Μερικά εντελώς διαφοροποιημένα ζώα, στην τροχιά των ιδεών που κατέχονται απόλυτα από την εικόνα ενός ορισμένου ζώου, μπορεί στο τέλος να αποδοθούν όλα με την εικόνα αυτού του ζώου. Έτσι στη Μπόρνεο η τίγρης μετατρέπεται σε σκύλο και ύστερα στην περιοχή που επικρατεί η έννοια του δράκοντα Naga γίνεται Naga.
Ανάμεσα στις μορφές της Μπόρνεο που προσφέρονται για σύγκριση με τις μορφές των έφιππων νομάδων είναι το ερπετό με σηκωμένο το κεφάλι του ή με το κεφάλι γυρισμένο προς τα πίσω, ομάδες ζώων, συμπλεγμένα ζώα, και, τελικά, το κουλουριασμένο ζώο. Λαμπρά παραδείγματα του πρώτου από αυτούς τους τύπους είναι ανάγλυφα στις πόρτες των Dayak.
Αν συγκρίνουμε αυτά τα έργα με μια πόρπη ζώνης από την Κίνα, που αποτελεί την κινεζική παραλλαγή ενός νομαδικού θέματος, βρίσκουμε ότι υπάρχει η ίδια καμπύλη σώματος, η μαζεμένη στάση στα μπροστινά πόδια, τα ανυψωμένα οπίσθια μέρη, τα ολάνοιχτα σαγόνια και το στριμμένο κέρατο. Οι σπείρες στους ώμους και στην περιοχή της λεκάνης του ζώου από την Μπόρνεο είναι τα υπολείμματα απ’ότι κάποτε ήταν φτερούγες. Δεν είναι εύκολο να βρεθεί παράλληλο δείγμα για το ζώο που στρέφει το κεφάλι του προς τα πίσω, όμως το μοτίβο αυτό εμφανίζεται συχνά στη νομαδική τέχνη. Επίσης εμφανίζεται συχνά στα μπρούτζινα κοσμήματα των αλόγων στις στέπες του Όρντου.
Ένα άλλο ξυλόγλυπτο από την Μπόρνεο παριστάνει μερικά ζώα που είναι δύσκολο να αναγνωριστούν γιατί ορισμένα μέρη τους είναι υπερβολικά σχηματοποιημένα. Όμως ιθαγενείς καλλιτέχνες εξήγησαν στον Ολλανδό μελετητή A.W.Nieuwenhuis τι υποτίθεται ότι παριστάνουν. Σύμφωνα με τη θεωρία τους το μεγάλο ζώο, που είναι εύκολο να το ανασχηματίσουμε, έχει στο πίσω μέρος του κεφαλιού του κολλημένο ένα κεφάλι ζώου. Τα πόδια του δεύτερου είναι στραμμένα προς τα πάνω. Μπορεί να αναγνωριστεί από δύο σειρές δόντια στην ράχη του πρώτου και ένα μεγάλο διχαλωτό δόντι που δείχνει προς τα κάτω. Το σώμα του δεύτερου ζώου περνάει μπροστά από το κεφάλι του πρώτου, τα πίσω μέρη και τα πίσω πόδια ξεχωρίζουν καθαρά και η ουρά ενσωματώνεται με την πλάγια σπειροειδή διακόσμηση.
Ίσως αυτή να είναι μια περαιτέρω εξέλιξη της αρχικής σκηνής των ζώων που συμπλέκονται σε αγώνα, ένα από τα πιο αγαπητά μοτίβα της νομαδικής τέχνης. Αν επιτεθεί κανείς σε ένα άλογο, το τελευταίο συνήθως εικονίζεται με το σώμα του σε μια χαρακτηριστικά συστρεφόμενη στάση και με τα πίσω μέρη στρεβλωμένα προς τα πάνω. Αυτή η στάση μοιάζει με τη θέση του δεύτερου ζώου στο γλυπτό της Μπόρνεο. Η διάλυση του σώματος στο ζώο της Μπόρνεο σε ξεχωριστά διακοσμητικά μέρη, που ο θεατής δυσκολεύεται να τα συνδυάσει ξανά μεταξύ τους, είναι επίσης χαρακτηριστικό μερικών σκηνών με ζώα της Κεντρικής Ασίας που πολεμάνε μεταξύ τους, οι οποίες είναι εκτεθειμένες στην κινεζική επίδραση. Η επίδραση της τέχνης της Κεντρικής Ασίας γίνεται αισθητή και σε άλλα μοτίβα ζώων από την Μπόρνεο, αν και είναι λιγότερο έντονη. Οι ομοιότητες που αναφέραμε αρκούν για να δείξουν ότι ανάμεσα στα πολλά στοιχεία που συνδυάζονται για να δημιουργήσουν τη σχετικά ανεπτυγμένη τέχνη των Dayak, ένα τουλάχιστον απορρέει είτε απευθείας είτε δια της Κίνας, από την τέχνη των έφιππων νομάδων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ινδονησίας Κατηγορία:Βόρνεο
Ιερά Μητρόπολις Κορίνθου
Η Ιερά Μητρόπολις Κορίνθου, Σικυώνος, Ζεμενού, Ταρσού και Πολυφέγγους είναι μια Μητρόπολη της Εκκλησίας της Ελλάδος με έδρα την Κόρινθο. Από τον Μεσαίωνα υπήρχε επίσης και ως τίτλος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Σημερινός μητροπολίτης (από το 2006) είναι ο Διονύσιος Μάνταλος.
Ιστορία
Η ίδρυση της επισκοπής της Κορίνθου αποδίδεται στον Απόστολο Παύλο, ο οποίος κήρυξε στην πόλη και απηύθυνε δύο επιστολές στην Κορινθιακή Εκκλησία. Διάδοχός του και πρώτος επίσκοπος ήταν ο Άγιος Απόλλων της Εφέσου. Ο Πάπας Κλήμης Α΄ έγραψε επίσης μια επιστολή στην τοπική εκκλησία, τον πρώτο αιώνα μ.Χ. Κατά την ρωμαϊκή και πρώιμη βυζαντινή περίοδο, η Κόρινθος ήταν η πρωτεύουσα και μητροπολιτική έδρα της επαρχίας Αχαΐας (νότια Ελλάδα).
Η πόλη καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από τους σεισμούς του 365 και 375, και κατόπιν από την εισβολή του Αλάριχου το 396. Ανακατασκευάστηκε σε μικρότερη κλίμακα στη συνέχεια, αλλά με μεγαλοπρεπή κτήρια. Η Κόρινθος παρήκμασε μετά τον 6ο αιώνα και ο κύριος οικισμός μετακινήθηκε από την κάτω πόλη στην Ακροκόρινθο. Παρότι έγινε πρωτεύουσα των θεμάτων της Ελλάδας και της Πελοποννήσου, μόλις τον 9ο αιώνα άρχισε να ανακάμπτει, φτάνοντας στο απόγειό της τον 11ο και 12ο αιώνα, όταν έγινε κέντρο ακμάζουσας βιομηχανίας μεταξιού. Η περίοδος αυτή της ευημερίας τελείωσε με την νορμανδική λεηλασία του 1147.
Εκτός από τον Άγιο Απόλλωνα, ο Le Quien (II, 155) αναφέρει σαράντα τρεις επισκόπους κατά την Ρωμαϊκή / Βυζαντινή εποχή: ανάμεσά τους ο Άγιος Σωσθένης, μαθητής του Αποστόλου Παύλου, ο Άγιος Διονύσιος, ο Παύλος, αδελφός του Αγίου Πέτρου, επισκόπου Άργους τον δέκατο αιώνα, ο Άγιος Αθανάσιος τον ίδιο αιώνα, ο Γεώργιος ή Γρηγόριος, σχολιαστής λειτουργικών ύμνων. Μέχρι τον 9ο αιώνα, η Κόρινθος παρέμεινε η μητρόπολη της νότιας Ελλάδας, και ιδιαίτερα της Πελοποννήσου. Πράγματι, ο επίσκοπος Κορίνθου ήταν ο μόνος επίσκοπος από την Πελοπόννησο που συμμετείχε στην Σύνοδο της Εφέσου το 431, και ο μόνος επίσκοπος από την Ελλάδα που παρευρέθηκε στην Τρίτη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 680. Από τις αρχές του 9ου αιώνα, ωστόσο, το πρωτείο της Κορίνθου στην Πελοπόννησο αμφισβητήθηκε από την Επισκοπή Πατρών και από τον 10ο αιώνα η Κόρινθος περιορίστηκε στην ανατολική Πελοπόννησο και σε ορισμένα από τα Ιόνια νησιά. Σύμφωνα με διάφορα εκκλησιαστικά τακτικά του 10ου-12ου αιώνα, η Κόρινθος αριθμούσε επτά επισκοπές: Κεφαλληνίας, Ζακύνθου, Δαμαλών, Λακεδαίμονος/Μονεμβασίας, Άργους, Έλους και Ζεμενού.
Το 1203/4, η πόλη περιέπεσε στον φιλόδοξο άρχοντα της Αργολίδας, Λέοντα Σγουρό, ο οποίος εξασφάλισε την κατοχή της Κορίνθου προσκαλώντας τον Μητροπολίτη της, Νικόλαο, στην Ακροναυπλία για δείπνο, και ρίχνοντάς τον στη συνέχεια από τα ύψη. Οι φιλοδοξίες του Σγουρού να δημιουργήσει δικό του κράτος στη νότια Ελλάδα περιορίστηκαν από νικηφόρα επίθεση Σταυροφόρων, οι οποίοι κατέλαβαν την Κόρινθο το 1210. Μετά την κατάληψη της πόλης, οι Σταυροφόροι δημιούργησαν Λατινική Αρχιεπισκοπή σε αντικατάσταση της ελληνορθόδοξης. Ο Le Quien (III, 883) αναφέρει είκοσι λατίνους επισκόπους από το 1210 έως το 1700, αλλά ο Eubel (I, 218, II, 152) αναφέρει είκοσι δύο αρχιεπισκόπους την περίοδο από το 1212 έως το 1476. Αν και η Κόρινθος ήταν η παλαιότερη και πιο σπουδαία επισκοπή στη νότια Ελλάδα, κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας επισκιάστηκε από τη Λατινική Αρχιεπισκοπή Πατρών.
Η πόλη ανακτήθηκε από το Βυζαντινό Δεσποτάτο του Μυστρά το 1395 και, μετά από μια σύντομη περίοδο (1397-1404) κυριαρχίας από Ιππότες, επέστρεψε σε βυζαντινά χέρια, όπου παρέμεινε έως ότου έπεσε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία στις 8 Αυγούστου 1458. Μετά τη βυζαντινή ανάκτηση της πόλης, ο καθολικός επίσκοπος διατηρήθηκε ως τιτουλάριος. Σήμερα, η Μητρόπολη Κορίνθου ανήκει στην Εκκλησία της Ελλάδος.
Αρχιερατικές περιφέρειες
Η Ιερά Μητρόπολη Κορίνθου διαιρείται σε 13 αρχιερατικές περιφέρειες: Κορίνθου, Βέλου, Βόχας, Ευρωστίνης, Κλεωνών, Λουτρακίου, Νεμέας, Ξυλοκάστρου, Σικυώνος, Στυμφαλίας, Σολυγείας, Τρικάλων και Φενεού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κορινθου  Μητροπολη
American Gangster
Το American Gangster είναι μια βιογραφική αστυνομική ταινία Αμερικανικής παραγωγής του 2007 σε παραγωγή και σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ και σε σενάριο Στίβεν Ζαϊλιάν, βασισμένο στο μυθιστόρημα The Return of Superfly του Μαρκ Τζέικομπσον που αναφέρεται σε μια φανταστική  εγκληματική καριέρα του Φρανκ Λούκας, ενός γκάνγκστερ από το La Grange της Βόρειας Καρολίνας, ο οποίος διακινούσε ηρωίνη προς τις Ηνωμένες Πολιτείες με αμερικανικά αεροσκάφη που επέστρεφαν από τον πόλεμο του Βιετνάμ, προτού συλληφθεί από μια ομάδα εργασίας με επικεφαλής τον ντετέκτιβ Ρίτσι Ρόμπερτς. Πρωταγωνιστούν οι Ντένζελ Ουάσινγκτον, Ράσελ Κρόου, Τσιούετελ Έτζιοφορ, Τζος Μπρόλιν, Ρούμπι Ντι, Λυμάρι Ναδάλ, Τεντ Λέβιν, Αρμάντ Ασσάντε και Κούμπα Γκούντινγκ Τζ..
Η ανάπτυξη της ταινίας ξεκίνησε αρχικά το 2000, όταν η Universal Pictures και η Imagine Entertainment αγόρασαν τα δικαιώματα μια ιστορίας που είχε δημοσιευθεί σε ένα περιοδικό της Νέας Υόρκης για την άνοδο και την πτώση του Φρανκ Λούκας. Δύο χρόνια αργότερα, ο σεναριογράφος Στίβεν Ζαϊλίαν έδωσε ένα σενάριο 170 σελίδων στον Σκοτ. Τα αρχικά σχέδια παραγωγής έπρεπε να ξεκινήσουν στο Τορόντο για οικονομικούς σκοπούς, ωστόσο, η παραγωγή τελικά μεταφέρθηκε οριστικά στη Νέα Υόρκη. Λόγω του αυξανόμενου προϋπολογισμού της ταινίας, η Universal σταμάτησε την παραγωγή το 2004, αλλά μετά από διαπραγματεύσεις με τον Τέρι Τζορτζ, την αναβίωσε με τον Σκοτ στη σκηνοθεσία τον Μάρτιο του 2005. Η κύρια κινηματογράφηση ξεκίνησε σε διάστημα πέντε μηνών από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο του 2006. Τα γυρίσματα έγιναν σε όλη τη Νέα Υόρκη και ολοκληρώθηκαν στην Ταϊλάνδη.
Το American Gangster έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη στις 20 Οκτωβρίου 2007 και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά στις 2 Νοεμβρίου. Η ταινία έτυχε καλής υποδοχής από τους περισσότερους κριτικούς του κινηματογράφου και κέρδισε πάνω από 266,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, με τα εγχώρια έσοδα να ανέρχονται στα 130,1 εκατομμύρια δολάρια. Πολλοί από τους ανθρώπους που απεικονίζονται, συμπεριλαμβανομένων των Ρόμπερτς και Λούκας, δήλωσαν ότι η ταινία ήταν πολύ δημιουργική με την ιστορία και τρεις πρώην πράκτορες της DEA μήνυσαν την Universal ισχυριζόμενοι ότι η απεικόνιση της υπηρεσίας ήταν ανήθικη. Το American Gangster ήταν υποψήφιο για είκοσι ένα βραβεία, συμπεριλαμβανομένων δύο υποψηφιοτήτων για Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Σκηνοθεσίας και Β' Γυναικείου Ρόλου (Ρούμπι Ντι), και κέρδισε τρία συμπεριλαμβανομένου του βραβείου Screen Actors Guild για εξαιρετική ερμηνεία Γυναίκας ηθοποιού σε υποστηρικτικό ρόλο για την Ντι.
Πλοκή
Το 1968, ο Φρανκ Λούκας γίνεται το δεξί χέρι του αφεντικού του Χάρλεμ, Έλσγουορθ "Μπάμπι" Τζόνσον. Όταν ο Τζόνσον πεθαίνει από καρδιακή προσβολή, ο Φρανκ μπαίνει στο εμπόριο ηρωίνης, αγοράζοντας απευθείας από παραγωγούς στην Ταϊλάνδη και τη μεταφέρει λαθραία στις ΗΠΑ μέσω της επιστροφής των στρατιωτών του Πολέμου του Βιετνάμ. Ο Φρανκ πωλεί την ηρωίνη του με το εμπορικό σήμα "Blue Magic", της οποίας η προσιτή τιμή και η καθαρότητα την καθιστούν απίστευτα δημοφιλή, εξαλείφοντας μεγάλο μέρος του ανταγωνισμού του.
Ο ντετέκτιβ του Νιούαρκ και επίδοξος δικηγόρος Ρίτσι Ρόμπερτς μετατίθεται στην περιοχή του, αφού παρέδωσε σχεδόν 1 εκατομμύριο δολάρια που βρήκε στο αυτοκίνητο ενός μαφιόζου. Μετά από την υπερβολική δόση του εθισμένου συνεργάτη του στο Blue Magic, ο αστυνόμος Λου Τόμπακ βάζει τον Ρόμπερτς επικεφαλής μιας ειδικής ομάδας εργασίας που στοχεύει σε σημαντικούς τοπικούς προμηθευτές ναρκωτικών. Ο Ρόμπερτς απεικονίζεται επίσης να έχει μια δύσκολη μάχη διαζυγίου με την πρώην σύζυγό του για την απιστία του.
Η οργάνωση ηρωίνης του Φρανκ ευημερεί και πουλά τελικά το Blue Magic χονδρικά σε πολλούς εμπόρους στην περιοχή Tri-State της Νέας Υόρκης, επεκτείνοντας τη διανομή του μέσω άλλων εγκληματικών οργανώσεων. Με αυτό το μονοπώλιο, ο Φρανκ γίνεται ο κορυφαίος γκάνγκστερ του Χάρλεμ, ανοίγοντας νόμιμες επιχειρηματικές βιτρίνες και διατηρώντας χαμηλό προφίλ, ενώ γίνεται φίλος με πολιτικούς και διάσημους διάσημους, όπως ο Τζο Λούις. Αγοράζει ένα αρχοντικό για τη μητέρα του και στρατολογεί τα πέντε αδέλφια του ως υπαρχηγούς του. Ο Φρανκ τελικά ερωτεύεται και παντρεύεται την Εύα, μια βασίλισσα ομορφιάς του Πουέρτο Ρίκο. Ο Φρανκ έρχεται επίσης σε αντίθεση με τον ανταγωνιστή του και τοπικό γκάνγκστερ Νίκι Μπαρνς, τον διεφθαρμένο ντετέκτιβ Νικ Τράπο, ο οποίος είναι μεταξύ των πολλών ανθρώπων που ο Φρανκ αναγκάζεται να δωροδοκήσει, και της κορσικανικής μαφίας, που προσπαθούν ανεπιτυχώς να δολοφονήσουν τον Φρανκ και τη σύζυγό του επειδή τους έθεσαν εκτός επιχείρησης.
Ένα βράδυ, οι ντετέκτιβ του Ρόμπερτς βλέπουν ένα από τα ξαδέλφια του Φρανκ, τον Τζίμι Ζι, να πυροβολεί τη φίλη του. Τότε αυτός γίνεται πληροφοριοδότης των αρχών αντί να καταδικαστεί. Τοποθετούν στον Τζίμι έναν κοριό, μέσω του οποίου μαθαίνουν ότι ο Φρανκ έχει διαπραγματευτεί για μια τελευταία αποστολή ηρωίνης μετά την Πτώση της Σαϊγκόν. Εντοπίζουν και ερευνούν ένα από τα τελευταία αεροπλάνα που μετέφεραν το απόθεμα του Λούκας, ανακαλύπτοντας ότι διακινείται λαθραία μέσα στα φέρετρα των νεκρών στρατιωτικών. Ακολουθούν τα ναρκωτικά στην περιοχή του Νιούαρκ και παίρνουν ένταλμα για επιδρομή στην εγκατάσταση επεξεργασίας ηρωίνης του Φρανκ, με αποτέλεσμα τη σύλληψη του αδελφού του Φρανκ, Χούι. Στη συνέχεια συλλαμβάνουν τα άλλα τέσσερα αδέλφια, και τέλος τον ίδιο τον Φρανκ.
Κατά τη διάρκεια μιας δίκης εναντίον του Φρανκ, ο Ρόμπερτς του προσφέρει μια ευκαιρία για επιείκεια εάν θα τον βοηθήσει να εκθέσει διεφθαρμένους αστυνομικούς, με την οποία ο Φρανκ συμφωνεί. Μετά τη συνεργασία του Φρανκ, τα 3/4 της Νέας Υόρκης της DEA και πολλοί αξιωματικοί της NYPD συλλαμβάνονται και καταδικάζονται, ενώ ο Τράπο αυτοκτονεί. Ο Ρόμπερτς γίνεται δικηγόρος υπεράσπισης και έχει ως πρώτο πελάτη τον Φρανκ. Ο Φρανκ καταδικάζεται σε 70 χρόνια φυλάκιση, εκ των οποίων εκτίει 15 χρόνια και αποφυλακίζεται το 1991.
Κριτικές
Ο Ρότζερ Ίμπερτ από τους Chicago Sun-Times έδωσε στην ταινία 4 από τα 4 αστέρια και είπε:«Αυτή είναι μια συναρπαστική ιστορία, που εξελίσσεται ομαλά και καλά». Ο Ίμπερτ εξήρε επίσης την απόδοση του Κρόου, λέγοντας ότι η συμβολή του στην αφήγηση ήταν «τεράστια».
Ο Πολ Μπερνς της The Sydney Morning Herald θεώρησε ότι το American Gangster ήταν «μια από τις πιο έξυπνες γκανγκστερικές ταινίες εδώ και χρόνια» και εξέφρασε ότι η ταινία προσφέρει «το θέαμα των μεγάλων θεμάτων και δύο μεγαλύτερων εν ζωή χαρακτήρων που παίζονται δύο από τους καλύτερους ηθοποιούς του κινηματογράφου ». Ολοκληρώνοντας την κριτική του, ο Μπερνς έδωσε στην ταινία τέσσερα στα τέσσερα αστέρια.
Ο ιστότοπος ανασκόπησης κριτικών Rotten Tomatoes, δίνει βαθμολογία (Αύγουστος 2021) θετικής έγκρισης 81% με βάση 216 κριτικές, με μέσο όρο βαθμολογίας 7,00/10, με την κριτική συναίνεση να αναφέρει πως: «Το American Gangster είναι μια σκληρή και διασκεδαστική αναδρομή στις κλασικές γκανγκστερικές ταινίες, με τους επικεφαλής εκτελεστές του να πυροβολούν όλους τους αντιπάλους». Στο Metacritic στην ταινία αποδίδεται μέσος όρος βαθμολογίας 76 στα 100, με βάση 38 κριτικές, υποδεικνύοντας «γενικά ευνοϊκές κριτικές».
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Βωμός των Χίων
Ο βωμός των Χίων στους Δελφούς ήταν ο βωμός του ναού του Απόλλωνα, που οικοδομήθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο, σε αντικατάσταση του παλαιότερου, κατεστραμμένου βωμού.
Περιγραφή
Το 373 π.Χ. ο αρχαϊκός ναός του Απόλλωνα, γνωστός και ως ναός των Αλκμαιωνιδών, καταστράφηκε από σεισμό. Ο ναός σύντομα ξανακτίστηκε, ωστόσο ο βωμός όπου τελούνταν οι ιερές θυσίες δεν εναρμονιζόταν αρχιτεκτονικά με το νέο οικοδόμημα. Την κατασκευή ενός νέου βωμού ανέλαβε ο λαός της Χίου, όπως αναφέρει επιγραφή στο αριστερό τμήμα της επίστεψης του κτίσματος. Στο δυτικό τμήμα της ευθυντηρίας αναγράφεται επιγραφή προμαντείας προς τιμήν των Χίων. Ο πυρήνας του βωμού είναι φτιαγμένος από ασβεστόλιθο και επενδεδυμένος με πλάκες από γαλαζωπό μάρμαρο. Η τράπεζα των προσφορών ήταν από λευκό μάρμαρο και οι ιερείς θα πρέπει να ανέβαιναν σε αυτήν με τη βοήθεια κλίμακος. Τα άκρα διακοσμούνταν με απολήξεις σε σχήμα έλικας, ενώ το ανώτερο τμήμα επιστεφόταν με κυμάτιο. Το μνημείο χρονολογείται στον 3ο αιώνα π.Χ., πιθανόν μετά το 246/245, όταν η Χίος έγινε μέλος της Αμφικτυονία.
Πηγές-βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δελφοί
Άγαλμα σπαρτιάτη πολεμιστή (Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης αρ. 3365)
Περιγραφή
Βρέθηκε στη Σπάρτη στις αρχαιολογικές ανασκαφές της Αγγλικής Σχολής κατά τα έτη 1924 - 25. Βρέθηκε πάνω από το ρωμαϊκό θέατρο και πριν του ιερού της Χαλκίοικης Αθηνάς. Από το μαρμάρινο άγαλμα βρέθηκε μόνο το επάνω μισό που παριστάνει πολεμιστή γυμνό με κράνος και λοφίο. Οι παρειές είναι καλυμμένες από θώρακες σε σχήμα κριαριού. Λείπουν οι βραχίονες από τους ώμους. Πρόκειται προφανώς για σκηνή μάχης, στην οποία ο πολεμιστής κλίνει το σώμα προς τα εμπρός, ενώ απωθεί τον εχθρό με το δόρυ του, το οποίο κρατούσε στο δεξί. Με το αριστερό θα κρατούσε την ασπίδα αμυνόμενος. Βρέθηκαν επίσης δύο κνήμες ντυμένες με περικνημίδες, και μέρος της ασπίδας. Οι ένθετοι οφθαλμοί δεν σώζονται.
Το άγαλμα τοποθετήθηκε αρχικά στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα, και μεταφέρθηκε το 1938 περίπου στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Σπάρτης. Στην Αθήνα είχε τοποθετηθεί από τον Ανδρέα Παναγιωτάκη στην αίθουσα των γλυπτών.
Ονομάζεται Λεωνίδας επειδή έχει ύφος και έκφραση ήρωα, που ανήκει στους χρόνους της Μάχης των Θερμοπυλών. Ξέρουμε δε ότι στο σημείο που βρέθηκε είχαν τοποθετηθεί τα αγάλματα του Παυσανία και του Λεωνίδα.
Είναι άγαλμα αρχαϊκής τέχνης. Χρονολογείται μεταξύ 490 ως 480 π.Χ. και είναι σύγχρονο έργο τέχνης των κορών της Ακροπόλεως. Η τεχνοτροπία είναι της Σπάρτης, από τις άριστες. Θεωρείται από τα τελειότερα γλυπτά λακωνικής τέχνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα Κατηγορία:Λακωνική τέχνη Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Λακωνία
Συρία-Παλαιστίνη
Η επαρχία της Παλαιστίνης Συρίας δημιουργήθηκε από τον Αδριανό, ύστερα από το τέλος του Τρίτου Ιουδαϊκού πολέμου (135).
Η πολιτική οργάνωση του ιουδαϊκού λαού στην επαρχία της Παλαιστίνης Συρίας
Το μεγαλύτερο μέρος του ιουδαϊκού λαού εγκαταστάθηκε στη Γαλιλαία, ύστερα από την εκδίωξη του από την Ιουδαία. Αναδείχθηκε ένας πατριάρχης, για να εκπροσωπεί το ιουδαϊκό έθνος, ο οποίος έδρευε στην Τιβεριάδα και περιστοιχιζόταν από ένα Συνέδριο νομοδιδασκάλων. Κατά την εποχή των Σεβήρων, οι πειθαρχικές εξουσίες των πατριαρχών ενισχύθηκαν.
Από τον Αδριανό έως το τέλος της δυναστείας των Αντωνίνων
Κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του διαδόχου του Αδριανού, Αντωνίνου του Ευσεβούς, εκδηλώθηκε νέα αποτυχημένη και η επαρχία ενσωματώθηκε στη γειτονική επαρχία της Συρίας. Από την εποχή εκείνη έχει διασωθεί το όνομα ενός επιτρόπου του Κλαύδιου Πατέρνου Κλημεντιανού, ο οποίος ήταν υπό τις διαταγές του κυβερνήτη της επαρχίας, χωρίς άλλα πιο συγκεκριμένα στοιχεία. Ο Αντωνίνος Ευσεβής επανέφερε σε ισχύ το έθιμο της περιτομής, όταν διαπίστωσε ότι η απαγόρευσή του μπορεί να έχει πολύ επικίνδυνα αποτελέσματα για την περιοχή.
Ύστερα από το 155, τη διοίκηση ανέλαβε ο Σέξτος Ιούλιος Σεβήρος, ο ομώνυμος γιος του στρατηγού του Τρίτου Ιουδαϊκού Πολέμου. Εκτός από τη θητεία του στη διοίκηση δυο λεγεώνων, ο Ιούλιος Σεβήρος δεν είχε άλλη προηγούμενη διοικητική εμπειρία. Γνωρίζουμε επίσης ότι, μετά τη θητεία του στην Παλαιστίνη, συμμετείχε στο επιτελείο του συναυτοκράτορά του, Μάρκου Αυρήλιου Λεύκιου Ουήρου, κατά τον Παρθικό πόλεμο του 163–164.