cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Α΄ του Μύνστερμπεργκ-Ελς
Βιογραφία
Το 1498 οι τρεις αδελφοί διαδέχθηκαν τον πατέρα τους. Κυβέρνησαν αρχικά από κοινού, αλλά ο καθένας ζούσε στο δικό του κάστρο: ο Αλβέρτος στο Γκλατς/Κλάντσκο, ο Γεώργιος Α΄ στο Ελς/Ολεσνίτσα και ο Κάρολος Α΄ στο Μύνστερμπεργκ/Ζιέμπιτσε και από το 1530 στο νεόδμητο κάστρο του Φράνκεσταϊν/Ζαμπκοβίτσε Σλάσκιε. Αν και οι τρεις τους πώλησαν την κομητεία του Γκλατς το 1501 στον μέλλοντα κουνιάδο τους Ούλριχ κόμη του Χάρντεγκ, διατήρησαν τον τίτλο του κόμη του Γκλατς για τους εαυτούς τους και τους απογόνους τους, ώσπου εξέλιπε ο Οίκος τους το 1647.
Ο Γεώργιος Α΄ ήταν προστάτης των εγκαταστάσεων των λουτρών στο Μπαντ Λάντεκ/Λόντεκ-Ζντρούι. Σύντομα μετά το τέλος του πατέρα του ξεκίνησε την κατασκευή των τοπικών λουτρών του Γεωργίου με χώρους διαμονής και το παρεκκλήσιο του Αγ. Γεωργίου. Το 1501 εξέδωσε τους πρώτους κανονισμούς λουτρών για το Λάντεκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Χέντβιχ των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ, κόρη του Ιωάννη Β΄ δούκα του Ζάγκαν. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ποντιέμπραντυ
Ευρωπαϊκή Ατομική Επιχείρηση
Η Ευρωπαϊκή Ιδιωτική Εταιρία (λατινικά: Societas Privata Europaea, SPE) είναι νομική μορφή για εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης, που προς το παρόν προτείνεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ώστε να συσταθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Συνίσταται από μία Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης (ΕΠΕ), παρόμοια με την αγγλική limited company, την Αυστριακή ή Γερμανική GmbH, την Ολλανδική BV, ή την Γαλλική SARL. Ο σκοπός της πρότασης είναι να απομακρυνθεί η τρέχουσα ανάγκη για τις εταιρίες περιορισμένης ευθύνης να επανασυστήσουν τον εαυτό τους σε αντίστοιχη νομική μορφή σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ στα οποία θέλουν να δραστηριοποιηθούν, η ανάγκη αυτή προς το παρόν αντιπροσωπεύει σημαντική διοικητική εργασία για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Προτάθηκε η μορφή επιχείρησης SPE να συσταθεί στην ΕΕ και στον ΕΟΧ από τον Ιούλιο του 2010.
Η SPE τελικά φαίνεται να έρχεται αυτό το έτος (2011) και καθυστερείται από τους Γερμανούς (CDU), ώστε να επιτρέψουν πρώτα στις δικές τους εθνικές εναλλακτικές (τις mini-GmbH) να μεγαλώσουν. Η SPE θα μπορούσε να διευκολύνει την έναρξη νέων επιχειρήσεων και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και έτσι θα βοηθήσει τις μικρές επιχειρήσεις και τους επιχειρηματίες, λόγω των διαχειρίσιμων κεφαλαιακών απαιτήσεων, που δεν έχουν μεγάλη διαφορά με την νομική μορφή British Limited (Ltd).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Πάναινος
Ο Πάναινος υπήρξε αρχαίος Έλληνας ζωγράφος.
Βιογραφία
Ήταν νεώτερος, αλλά σύγχρονος του φημισμένου Πολύγνωτου. Αδελφός του Φειδία, συνεργάστηκε πρώτα με τον Πολύγνωτο στην διακόσμηση της Ποικίλης Στοάς, όπου μαζί και με τον Μίκωνα συνδημιούργησε την επική ζωγραφιά της Μάχης του Μαραθώνα. Ζωγράφισε επίσης την Μάχη των Αθηναίων προς Λακεδαιμονίους στην Οινόη του Άργους και την Αμαζονομαχία. Αργότερα και ύστερα από τον Φειδία ήρθε στην Ολυμπία και έγινε συνεργολάβος στην κατασκευή του αγάλματος του Δία.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι
Ελληνοκαναδοί στην Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο
Η Ελληνική Κοινότητα του Τορόντο αποτελείται από Έλληνες μετανάστες και τους απογόνους τους που ζουν στη μεγαλύτερη πόλη του Καναδά.
Σύμφωνα με την απογραφή του Καναδά το 2016, η Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο (GTA) φιλοξενεί 97.940 Ελληνοκαναδούς (το 1,69% του συνολικού πληθυσμού της), καθιστώντας την ως την μητροπολιτική περιοχή με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση Ελλήνων στον Καναδά.
Δημογραφικά στοιχεία
Οι μεγαλουπόλεις και οι κωμοπόλεις της Ευρύτερης Περιοχής του Τορόντο ανά ελληνοκαναδικό πληθυσμό έχουν ως εξής, σύμφωνα με την απογραφή του 2016:
Οι εκλογικές περιφέρειες της Ευρύτερης Περιοχής του Τορόντο με το υψηλότερο ποσοστό Ελληνοκαναδών είναι οι εξής, σύμφωνα με την απογραφή του 2016:
Τα ελληνικά αποτελούν την 20η συχνότερα ομιλούμενη γλώσσα στη μητροπολητική περιοχή απογραφής (CMA) του Τορόντο, με 41.225 άτομα (το 0,7% του πληθυσμού) να μιλούν ελληνικά (Απογραφή 2016).
Στην Πόλη του Τορόντο καθαυτού, η ελληνική είναι η 17η κοινότερη εθνοτική καταγωγή, διεκδικούμενη από 57.425 άτομα (το 2,1% του πληθυσμού), σύμφωνα με την απογραφή του 2016.
Επιπροσθέτως, όπως ορίζεται από τα στοιχεία της Απογραφής του Τορόντου το 2006 (συνολικές απαντήσεις), η ελληνική είναι η κορυφαία εθνότικη καταγωγή στη γειτονιά Μπρόουντβιου Νορθ (Broadview North) (το 15% του πληθυσμού)
Πολιτισμός
Ο ελληνικός πολιτισμός στο Τορόντο μπορεί να φανεί στο Γκρικτάουν, τη μεγαλύτερη ελληνική γειτονιά στη Βόρεια Αμερική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες του Καναδά Κατηγορία:Ελληνοκαναδοί
Οικία Τσρβέντσανιν
Η Οικία Τσρβέντσανιν (σερβικά κυριλλικά: Кућа Црвенчанина, σερβικά λατινικά: Kuća Crvenčanina) ευρίσκεται στο Βελιγράδι, πρωτεύουσα της Σερβίας, εντός του αστικού δήμου του Στάρι Γκραντ. Ανεγερθείσα το 1887, είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των πολιτισμικών αγαθών της Πόλεως του Βελιγραδίου.
Παρουσίαση
Η οικία του εμπόρου Τσρβέντσανιν, ευρισκόμενη επί του αριθμού 15 της Οδού Κράλια Πέτρα, ανεγέρθηκε το 1887 σύμφωνα με σχέδια του αρχιτέκτονα Γιόβαν Ίλκιτς. Διαθέτει υπόγειο, ισόγειο, καθώς και δύο ορόφους. Η σοφίτα και η κεκλιμένη οροφή είναι χωρισμένες μεταξύ τους από σειρά θόλων. Το γείσο της οροφής υποστηρίζεται από ημικίονες ιωνικού ρυθμού, οι οποίοι ορθώνονται και στους δύο ορόφους. Η εσωτερική αρχιτεκτονική, με τον ημιόροφο επάνω από το ισόγειο, καθιστά την οικία του εμπόρου Τσρβέντσανιν ως ασυνήθιστο παράδειγμα της σύγχρονης αρχιτεκτονικής της συγκεκριμένης περιόδου.
Η οικία ευρίσκεται εντός μίας εκ των παλαιότερων εμπορικών οδών του Βελιγραδίου. Το ισόγειο και ο ημιόροφος ήσαν εμπορικής χρήσεως, ενώ οι ανώτεροι όροφοι χρησίμευαν ως κατοικία.
Το κτίριο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της Αρχιτεκτονικής Μπωζ-Αρ στο Βελιγράδι, καθώς και μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες δημιουργίες του αρχιτέκτονα Γιόβαν Ίλκιτς.
Παραπομπές
Τσρβεντσανιν
Ηλεκτρονόμος
thumb|right|Μικρός ηλεκτρονόμος που χρησιμοποιείται στην ηλεκτρονική
Ο ηλεκτρονόμος, ρελέ (relay) ή ρελές είναι ένας ηλεκτρικός διακόπτης που ανοίγει και κλείνει ένα ηλεκτρικό κύκλωμα υπό τον έλεγχο ενός άλλου ηλεκτρικού κυκλώματος και χρησιμοποιείται κατά κόρον σε αυτοματισμούς. Στην αρχική μορφή του, ουσιαστικά ένας ηλεκτρομαγνήτης ενεργοποιούσε το διακόπτη, με το άνοιγμα ή κλείσιμο μιας ή περισσότερων επαφών. Εφευρέθηκε από τον φυσικό Τζόζεφ Χένρυ το 1835. Επειδή ένας ηλεκτρονόμος είναι ικανός να ελέγχει ένα κύκλωμα εξόδου υψηλότερης ισχύος από το κύκλωμα εισόδου, μπορεί να θεωρηθεί, γενικά, μια μορφή ηλεκτρικού ενισχυτή.
Κάθε επαφή ενός ηλεκτρονόμου μπορεί να είναι Κανονικά-Ανοικτή (Normally Open, NO), Κανονικά-Κλειστή' (Normally Closed, NC) ή μεταγωγικός (change-over), ανάλογα με τον τύπο της.
Λειτουργία
thumb|right|Ένας ηλεκτρονόμος στερεάς κατάστασης, ο οποίος δεν έχει κινούμενα μέρη
Όταν ηλεκτρικό ρεύμα διαρρέει το πηνίο του ηλεκτρονόμου, το παραγόμενο μαγνητικό πεδίο έλκει έναν οπλισμό που είναι μηχανικά συνδεδεμένος σε μια κινούμενη επαφή. Έτσι, η κινούμενη επαφή είτε συνδέεται με μια σταθερή επαφή είτε αποσυνδέεται από τη σταθερή επαφή. Μόλις το ηλεκτρικό ρεύμα στο πηνίο διακοπεί, ο οπλισμός επιστρέφει στη θέση ηρεμίας του εξαιτίας μιας δύναμης επαναφοράς, που είναι ίση με το ήμισυ της μαγνητικής, μέσω ελατηρίου. Η δύναμη επαναφοράς παρέχεται συνήθως από ένα ελατήριο, αλλά και η βαρύτητα χρησιμοποιείται συχνά σε βιομηχανικούς εκκινητές μηχανών. Η μεταβολή της μαγνητικής ροής στο πηνίο γεννά ένα ηλεκτρικό ρεύμα, το λεγόμενο "επαγωγικό", που έχει αντίθετη φορά από εκείνο που παρέχεται στο πηνίο. Για τη λειτουργία του πηνίου και τη μετακίνηση των επαφών απαιτείται σχετικά μεγάλη ένταση ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά - μόλις ο οπλισμός κλείσει - το ηλεκτρικό ρεύμα που απαιτείται για να κρατήσει τον οπλισμό κλειστό είναι ένα μικρό κλάσμα του αρχικού, τυπικά το 1/10. Οι ηλεκτρονόμοι κατασκευάζονται για να λειτουργούν γρήγορα. Σε μια εφαρμογή χαμηλής τάσης, αυτό γίνεται για τη μείωση του θορύβου. Σε μια εφαρμογή υψηλής τάσης ή υψηλής έντασης ρεύματος, αυτό γίνεται για τη μείωση των σπινθηρισμών (ηλεκτρικών εκφορτίσεων μορφής τόξου).
Σε αναλογία με τις λειτουργίες της πρωτότυπης ηλεκτρομαγνητικής συσκευής, ένας ηλεκτρονόμος στερεάς κατάστασης κατασκευάζεται με ένα θυρίστορ ή άλλη συσκευή διακοπής στερεάς κατάστασης. Για να επιτευχθεί ηλεκτρική απομόνωση, μια δίοδος φωτοεκπομπής LED χρησιμοποιείται με ένα φωτοτρανζίστορ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρολογία Κατηγορία:Ηλεκτρικά εξαρτήματα
Αντιγόνη Γιαννά
Η Αντιγόνη Γιαννά, ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821 από την ορεινή Ηλεία.
Η Αντιγόνη ήταν από την Κλινδιά και πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες κατά την πολιορκία των Λαλαίων και στο στρατόπεδο των Ελλήνων επαναστατών στο Πούσι.
Η Αντιγόνη είχε διορισθεί επιμελητής του στρατοπέδου, δηλαδή υπεύθυνη για προμήθειες όπως τρόφιμα, πολεμοφόδια, οπλισμός, ρουχισμός κτλ. Η ίδια είχε οργανώσει τις γυναίκες της περιοχής να ζυμώνουν, να μαγειρεύουν, να μπαλώνουν και να πλένουν τα ρούχα των αγωνιστών. Με το άλογο της γύριζε τα γύρω χωριά πηγαίνοντας στους τσοπάνηδες για κρέας και στα σπίτια για σκεπάσματα. Για τις ανάγκες του στρατοπέδου απασχολούνταν 4.500 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Ερρίκος Α΄ του Μύνστερμπεργκ-Ελς
Ο Ερρίκος Α΄ ο Πρεσβύτερος, τσεχ. Jindřich starší z Poděbrad z Minstrberka (1448 - 1498) από τον Οίκο του Ποντιέμπραντυ ήταν δούκας του Μύνστερμπεργκ-Ελς στη Σιλεσία, δούκας της Οπάβα και κόμης του Κλάντσκο. Κατά καιρούς υπηρέτησε ως landeshauptmann (καγκελάριος) και κυβερνήτης της Βοημίας.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου της Βοημίας και της Κουνιγκούντε, κόρης του Σμιλ του Στέμπεργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1467 την Ούρσουλα των Χοεντσόλερν, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Ποντιέμπραντυ
Ρον Χίκμαν
Ο Ρόναλντ Χίκμαν (Ronald Hickman, 21 Οκτωβρίου 1932 –17 Φεβρουαρίου 2011) ήταν σχεδιαστής αυτοκινήτων και εφευρέτης, νοτιοαφρικανικής καταγωγής. Κατοικούσε στο Τζέρσεϊ. Σχεδίασε το σπορ αυτοκίνητο Lotus Elan και ήταν ο εφευρέτης του Black & Decker.
Βιογραφία
Γεννημένος στην Γκρέιταουν της Κουαζούλου Νατάλ (Νότια Αφρική), εργάστηκε ως υπάλληλος σε δικαστήριο μετά το πέρας των γυμνασιακών του σπουδών. Εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο την δεκαετία του 1950 και εργάστηκε σε έναν μουσικό εκδότη. Στο Ντάγκεναμ δούλεψε για την εταιρεία Φορντ και αμέσως μετά έγινε διευθυντής της Lotus Engineering την δεκαετία του ' 60 Σχεδίασε το πρώτο στην Ευρώπη Lotus Europa ως μέρος του σχεδίου Lotus' GT40. Παρουσίασε το πτυσσόμενο κάθισμα από ξύλο και χάλυβα όταν κατέστρεψε μια καρέκλα που την χρησιμοποίησε για να σταθεροποιήσει ένα κομμάτι ξύλου που πριόνιζε, κατά την κατασκευή μιας ντουλάπας. Ο Χίκμαν επινόησε έναν ξύλινο πάγκο με ένα κενό στη μέση ώστε να συγκρατεί εκεί ένα κομμάτι ξύλου και μία πλατφόρμα ποδιού ώστε να το κρατά σταθερό. Η άδεια για το προϊόν απορρίφθηκε από την εταιρεία Stanley Tools με το αιτιολογικό ότι δεν έβλεπαν προοπτικές μεγάλης αγοράς, ωστόσο σήμερα έχουν πουληθεί περισσότερα από 30 εκατ. τέτοια καθίσματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί εφευρέτες Κατηγορία:Σχεδιαστές αυτοκινήτων
Μαρής Βαλλιάνος
Ο Μαρίνος (ή Μαρής) Βαλλιάνος (ρωσ. Марк Афанасьевич Вальяно, Μαρκ Αφανάσιεβιτς Βαλιάνο, Κεραμειές Κεφαλονιάς, 1808 - Ταγκανρόγκ Ρωσίας, 1896) ήταν Έλληνας μεγαλέμπορος, εφοπλιστής, εθνικός ευεργέτης της Ελλάδας και εξέχων μέλος της ελληνικής παροικίας στο Ταγκανρόγκ. Μαζί με τα αδέρφια του, Παναγή και Ανδρέα Βαλλιάνο –μέλη της ευρύτερης οικογένειας των Βαλλιάνων–, δημιούργησε μια από τις μεγαλύτερες ναυτιλιακές επιχειρήσεις της εποχής, την «Vagliano Bros» («Αδερφοί Βαλλιάνου»), και κυριάρχησαν στη ναυτιλιακή αγορά της Μαύρης Θάλασσας και της Μεσογείου στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Παράλληλα συνεισέφερε οικονομικά στις ανάγκες του Ελληνικού κράτους. Η πιο σημαντική δωρεά του, ήταν αυτή που έκανε –μαζί με τα δυο αδέρφια του– για την ανέγερση του κτιρίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος. Ο ιστορικός Θεόδωρος Βελλιανίτης τον περιγράφει ως εξής: «...δόξαν αγοραζομένην με το χρήμα δεν εζήλευσεν, τον φλέγει μόνον το πυρ της εργασίας, φιλάργυρος δεν είναι αλλά ουδέποτα δαπανά άνευ λόγου και προς ματαίαν επίδειξιν, τίποτε, ουδέν τον ελάχιστον γίνεται χωρίς αυτός να δώσει διαταγήν..»
Η πορεία του
Ο Μαρίνος (ή Μαρής κατά την κεφαλονίτικη απόδοση του ονόματος, ή Μάρις όπως υπέγραφε) Βαλλιάνος γεννήθηκε το 1808 στο χωριό Κεραμειές της Κεφαλονιάς κατά τη διάρκεια της δεύτερης κατοχής των Επτανήσων από τους Γάλλους, μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Τιλσίτ.
Γονείς του ήταν ο αγρότης και κτηματίας του χωριού Αθανάσιος και Κερασιά Βαλλιάνου, και ήταν το τρίτο παιδί μιας οικογένειας αποτελούμενης από έξι αγόρια.
Το 1825 και όντας πλέον στην εφηβεία, αποφάσισε να δουλέψει στα καράβια και μπήκε ναύτης σε ιστιοφόρο πλοίο. Κατά μία εκδοχή, το πλοίο ναυάγησε ανοιχτά του Ταϊγανίου (σημερινό Ταγκανρόγκ) και ο Μαρής, βρίσκοντας ήδη μια εύπορη ελληνική κοινότητα στην περιοχή αποφάσισε να εγκατασταθεί εκεί. Υπολογίζεται οτι η άφιξή του στο λιμάνι της Αζοφικής έγινε το αργότερο ως το 1830. Βρίσκοντας βοήθεια από τους συμπατριώτες του, δούλεψε για λίγο διάστημα σαν εργάτης στους μύλους των σιτηρών, και έπειτα σαν οδηγός στα μικρά φορτηγά (σλέπια) του όρμου του λιμανιού. Στον όρμο του Ταγκανρόγκ γνωρίστηκε με τον επίσης συμπατριώτη του σιτέμπορα Αυγερινό ο οποίος τον προσέλαβε σαν καπετάνιο στα ιστιοφόρα του. Έτσι άρχισε να ταξιδεύει στα άλλα μεγάλα λιμάνια της Αζοφικής θάλασσας, μεταφέροντας προϊόντα, και κυρίως σιτάρι.
Το 1840 είχε ήδη συστήσει την εταιρεία του, ''«Μαρίνος Α. Βαλιάνος»'' - παρόλο που ήταν ουσιαστικά αγράμματος- μόνο την υπογραφή του ήξερε να βάζει -και ασχολούνταν κυρίως με το εμπόριο και τη μεταφορά των σιτηρών, και δευτερευόντως με το εμπόριο και τη μεταφορά λαδιού και ελαιόκοκκου καθώς και σπόρων. Αργότερα επεκτάθηκε και στην αγορά πλοίων.
Υπολογίζεται οτι η εταιρεία (που πλέον είχε εμπορική, ναυλομεσιτική, δανειοδοτική, και πλοιοκτητική δραστηριότητα), είχε περιουσία 10.000.000 χρυσές λίρες Αγγλίας. Σημαντικότατο ρόλο στην απόκτηση αυτής της περιουσίας έπαιξε η τόλμη και η ευφυία του ιδιαίτερα κατά τον Κριμαϊκό πόλεμο. Γνωρίζοντας ή προβλέποντας από πριν το ξέσπασμα του πολέμου το 1854, και το ποσό δυσεύρετο προϊόν θα ήταν τα δημητριακά, είχε φροντίσει να γεμίσει τις αποθήκες του με σιτάρι, με σκοπό να το πουλήσει όταν θα ερχόταν η ώρα σε τιμή πολλαπλάσια είτε στον ρωσικό στρατό είτε σε άλλους εμπόρους. Και αυτό έκανε. Επίσης, σύμφωνα με τον ιστορικό Π. Χιώτη κατά τη διάρκεια του Γαλλο-Πρωσικού πολέμου του 1868, ο Μαρής Βαλλιάνος έχοντας συνάψει συμβόλαιο με τον Γαλλικό στρατό, ανέλαβε την προμήθειά του σε σιτάρι. Τα έτη της μεγάλης ακμής, η εταιρεία του Βαλλιάνου είχε υποκαταστήματα σχεδόν σε όλες τις μεγάλεις πόλεις και λιμάνια όχι μόνο της Αζοφικής αλλά και της Μαύρης θάλασσας, γενικότερα. Χαρακτηριστικά, αναφέρουμε, το Νικολάγιεφ, τη Μαριούπολη, το Ροστόφ, καθώς και στην περιφέρεια του Βορείου Καυκάσου και στο Νοβοροσίσκ, και φυσικά στην Οδησσό. Προς το τέλος της ζωής αλλά και της επιχειρηματικής πορείας του, η δικαστική διαμάχη με τη Ρωσική κυβέρνηση, ήρθε να αμαυρώσει την άμεμπτη εικόνα του Έλληνα επιχειρηματία. Συγκεκριμένα, το 1882 και όντας ήδη 76 χρονών, η Ρωσική κυβέρνηση τον συνέλαβε με την κατηγορία της χρόνιας λαθρεμπορίας, δηλ. τη μη πληρωμή τελωνειακών δασμών. Η υπόθεση αφορούσε ένα μεγάλο κύκλωμα λαθρεμπόρων που ξεκινούσε από τους τελωνειακούς και κυβερνητικούς υπαλλήλους και έφτανε μέχρι τον Μαρίνο Βαλλιάνο. Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, οι Ρώσοι αστυνομικοί δεν δίστασαν να τον συλλάβουν και να τον οδηγήσουν στη φυλακή, όπου παρέμεινε 27 ημέρες, μέχρι που βγήκε με εγγύηση. Το 1885 ξεκίνησε μια σειρά δικών που αφορούσε συνολικά 28 άτομα, 20 τελωνειακούς υπαλλήλους και 18 ιδιώτες εμπόρους. Ο Βαλλιάνος βρέθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε χρηματική ποινή 2.500.000 φράγκων και εξορία στη Σιβηρία (το Ακυρωτικό Δικαστήριο της Πετρούπολης, δέχτηκε την έφεση που έκανε για την ποινή της εξορίας, και την ακύρωσε).
Σταμάτησε να εργάζεται το 1890 και έξι χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 1896, πέθανε, σε ηλικία 88 χρονών. Αν και σύμφωνα με το θέλημα του αδερφού του, Παναγή, ταριχεύτηκε και ενταφιάστηκε σε μεγαλοπρεπή λάρνακα προκειμένου να κηδευτεί στις Κερασειές, ωστόσο η σορός δεν μεταφέρθηκε τελικά στη γενέτειρά του. Ενταφιάστηκε προσωρινά στο Ταγκανρογκ για να δώσουν την ευκαιρία σε φίλους και γνωστούς να τον αποχαιρετήσουν και αργότερα, τον Μάιο του 1896 μεταφέρθηκε στο κοιμητήριο του Norwood στο Λονδίνο, και ετάφη στο οικογενειακό μαυσωλείο του Παναγή Βαλλιάνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Μ Β
Φαινυλαλανίνη
Η φαινυλαλανίνη (διεθνείς συντομογραφίες: Phe και F ) είναι ένα από τα α-αμινοξέα με σύντομο συντακτικό τύπο PhCH2CH(NH2)COOH. Κανονικά, η ονομασία κατά IUPAC θα ήταν: 2-αμινο-3-φαινυλοπροπανικό οξύ, αλλά το φαινυλαλανίνη αποτελεί επίσης αποδεκτή ονομασία από την IUPAC. Το L-στερεοϊσομερές της είναι ένα από τα 22 πρωτεϊνογόνα αμινοξέα (δηλ. δομικές μονάδες των πρωτεϊνών) και παρουσιάζει S διαμόρφωση ως προς τον α-άνθρακα. Είναι ταξινομημένο ως μη πολικό (ή υδρόφοβο) αμινοξύ (αφού R = PhCH2 - μη πολικό = υδρόφοβο). Ανήκει στην κατηγορία των απαραίτητων αμινοξέων που όμως δεν συνθέτει ο ανθρώπινος οργανισμός. Η φαινυλαλανίνη αποτελεί συστατικό όλων σχεδόν των πρωτεϊνών στα οποία όμως απαντάται σε μικροποσότητες (1,4-5,1%).
Η ανικανότητα μεταβολισμού της φαινυλαλανίνης σε τυροσίνη αποτελεί μια οργανική γενετική πάθηση που ονομάζεται φαινυλοκετονουρία. Οι πάσχοντες από αυτήν τη διαταραχή πρέπει να «αποφεύγουν» τη λήψη της και να μην καταναλώνουν τρόφιμα που την περιέχουν έστω και έμμεσα όπως είναι ασπαρτάμη. . Επίσης η μεγαλύτερη από τη ανώτρερη επιτρεπόμενη φυσιολογική συγκέντρωση στο αίμα αποτελεί επίσης και αυτή διαταραχή που φέρει το όνομα υπερφαινυλαλανιναιμία. Αυτή η διαταραχή παρουσιάζεται συνήθως στις έγκυες γυναίκες, κατά την περίοδο της κύησης μετά την οποία και αποκαθίσταται.
Σπουδαίος επίσης είναι ο ρόλος της φαινυλαλανίνης ως βιολογικός ρυθμιστής εκ της μετατροπής της σε άλλα σπουδαία του οργανισμού αμινοξέα όπως είναι η ντοπαμίνη, η νοραντοπαπίνη, η επινεφρίνη, η μελανίνη κ.ά.
Η φαινυλαλανίνη βρίσκεται φυσιολογικά στο γάλα των θηλαστικών. Χρησιμοποιείται για την παραγωγή τροφών και αναψυκτικών, ενώ πωλείται και ως ένα διατροφικό πρόσθετο για τα φημισμένα αναλγητικά και αντικαταθλιπτικά αποτελέσματά της. Είναι ένας άμεσος πρόδρομος για το νευροδιαβιβαστή φαινυλαιθυλαμίνη, που επίσης είναι συνηθισμένο συμπλήρωμα διατροφής.
Στον γενετικό κώδικα συναντάται με τις τριπλέτες UUU και UUC.
Ισομέρεια
Με βάση το χημικό τύπο της, C3H7NO2, έχει τουλάχιστον τα ακόλουθα 3 ισομερή θέσης:
D- και DL- φαινυλαλανίνη
Η D-φαινυλαλανίνη (DPA, D-PhenylAlanine) μπορεί να παραχθεί με συμβατική οργανική σύνθεση είτε ως μοναδικό εναντιομερές είτε ως ρακεμικό μίγμα. Όμως γενικά δε μετέχει στη βιοσύνθεση πρωτεϊνών, αν και έχουν βρεθεί μερικές με μικρά ποσοστά, ειδικότερα όμως αυτές που θεωρούνται «γηρασμένες» ή πρόκειται για πρωτεΐνες επεξεργασμένων τροφών. Γενικότερα, οι βιοχημικές λειτουργίες των D-αμινοξέων προς το παρόν δεν είναι ξεκαθαρισμένες, αλλά είναι γνωστό ότι η D-φαινυλαλανίνη έχει φαρμακολογική δράση.
Η DL-φαινυλαλανίνη (DLPA, DL-PhenylAlanine, δηλαδή το ρακεμικό μίγμα φαινυλαλανίνης) πωλείται ως συμπλήρωμα διατροφής για την υποτιθέμενη αναλγητική και αντικαταθληπτική δράση της.
Ιστορία
Η τριπλέτα UUU για τη φαιυλαλανίνη πρωτοανακαλύφθηκε από τους J. Heinrich Matthaei και Marshall W. Nirenberg το 1961. Απέδειξαν ότι χρησιμοποιώντας m-RNA για να προσθέσουν πολλαπλά μόρια ουρακίλης επαναλαμβανόμενα μέσα στο γονιδίωμα του βακτηρίου E. coli, το βακτήριο παράγει πολυπεπτίδια πολυφαινυλαλανίνης (δηλαδή με επαναλαμβανόμενη μόνο τη φαινυλαλανίνη). Η ανακάλυψη αυτή βοήθησε στην κατανόηση της φύσης της άμεσης σχέσης μεταξύ των γονιδιωμάτων νουκλεϊκών οξέων και παραγωγής πρωτεϊνών και άλλων πολυπεπτιδίων στα ζωντανά κύτταρα. Επίσης αντιστοιχεί στην τριπλέτα UUC.
Από 2-αλο-3-φαινυλοπροπανικό οξύ
1.. Με επίδραση αμμωνίας :
2. Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και αλαμίνης με εστεροποίηση για «προστασία» της καρβοξυλομάδας :
3. Με φθαλιμιδικό κάλιο (σύνθεση Gabriel) : 100 px 100 px
Αντίδραση Stracker
Με επίδραση υδροκυανίου (HCN) και αμμωνίας (NH3) σε φαινυλαιθανάλη (PhCH2CHO) :
Με αναγωγική αμμωνίωση 2-οξο-3-φαινυλοπροπανικού οξέος
Με αναγωγική αμμωνίωση 2-οξο-3-φαινυλοπροπανικού οξέος ::
Με αναγωγή 2-νιτρο-3-φαινυλοπροπανικού οξέος
Από 2-νιτρο-3-φαινυλοπροπανικό οξύ με αναγωγή :
Από μεθυλομηλονικό οξύ
Από (φαινυλομεθυλο)μηλονικό οξύ με μετροπή σε μονοαμίδιο και αποικοδόμηση-μετάθεση Hofmann :
Από 2-αμινο-3-φαινυλοπροπανονιτρίλιο
Από 2-αμινο-3-φαιυνυλοπροπανονιτρίλιο με υδρόλυση:
Από βενζόλιο με αλκυλίωση τύπου Friedel-Crafts
Από το βενζόλιο και 3-αλο-2-αμινοπροπανικό οξύ με αλκυλίωση τύπου Friedel-Crafts:
Αμφολυτική αυμπεριφορά
1. Η πιο χαρακτηριστική είναι η αμφολυτική διάστασή της:
και
Εστεροποίηση
Αντιδρά με αλκοόλες σχηματίζοντας αμινεστέρες. Αποτελεί και μέθοδο «προστασίας» της καρβοξυλομάδας.
Αλκυλίωση
Με επίδραση αλκυλοαλογονιδίων σχηματίζονται δευτεροταγή αμινοξέα:
Απαζώτωση
Με επίδραση νιτρώδους οξέος πρακτικά αντικαθίστανται η αμινομάδα με υδροξυλομάδα. Παράγεται 2-υδροξυ-3-ααινυλοπροπανικό οξύ:
Πηγές πληροφόρησης
Κατηγορία:Πρωτεϊνικά αμινοξέα Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία)
Κένταυροι και αίλουροι (Έπαυλη του Αδριανού, Τίβολι)
Οι Κένταυροι και αίλουροι είναι πολύχρωμο ψηφιδωτό που στόλιζε την Έπαυλη του Αδριανού στο Τίβολι της Ρώμης και φιλοξενείται σήμερα στο Βερολίνο.
Περιγραφή
Είναι εμπνευσμένο από αρχαιότερο πίνακα του φημισμένου ζωγράφου Ζεύξιδος. Εικονίζει άγρια σκηνή κυνηγιού. Ένας τίγρης θήρευσε το θηλυκό ταίρι ενός Κενταύρου και ετοιμάζεται να την κατασπαράξει. Ο Κένταυρος αμύνεται σηκώνοντας έναν τεράστιο βράχο. Στην σκηνή παρευρίσκονται και άλλα θηρία, ένα λιοντάρι και μια λεοπάρδαλη.
Πηγές
Κατηγορία:Ψηφιδωτά
Ζωή Κεχαγιά
Η Ζωή Κεχαγιά, γεννημένη στις 12 Δεκεμβρίου 1979 στη Θεσσαλονίκη, είναι Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια. Διαθέτοντας ύψος 1,73 μέτρα αγωνίζεται ως Point Guard και Shooting Guard.
Είναι η πρώτη σκόρερ στην ιστορία της Α1 γυναικών με 4721 πόντους, δεύτερη σε συμμετοχές με 396 και όγδοη στα τρίποντα με 317.
Η Κεχαγιά ξεκίνησε την αγωνιστική της πορεία ως κομμάτι της ομάδας του Αίαντα Ευόσμου. Ακολούθησε η μεταγραφή της στην ομάδα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αναδείχθηκε πρώτη σκόρερ στην Α2 Εθνική και δύο χρόνια μετά στην Α1 Εθνική. Το 2002 φόρεσε τα χρώματα της Ακαδημίας Ηλιούπολης, συνεχίζοντας την καριέρα της στο κορυφαίο πρωτάθλημα και αναδείχθηκε κι εκεί πρώτη σκόρερ της Α1.
Επόμενος σταθμός της ήταν ο Άρης Χολαργού με τον οποίο πραγματοποίησε και την πρώτη της διεθνή εμφάνιση στα πλαίσια του EuroCup το 2009. Το καλοκαίρι της ίδια χρονιάς έκανε προσφυγή στο ΑΣΕΑΔ μαζί με συναθλήτριές της εναντίον του συλλόγου, με τον αθλητικό δικαστή να αποφασίζει υπέρ του Άρη κρίνοντας ότι οι αθλήτριες «υπέπεσαν σε πειθαρχικά παραπτώματα». Ακολούθησαν ακόμη δύο ακροάσεις στις οποίες η αθλήτρια βγήκε κερδισμένη: η πρώτη αφορούσε αίτημα του Χολαργού για δεκάμηνη τιμωρία, ενώ η δεύτερη έδωσε το Νοέμβριο στην Κεχαγιά το δικαίωμα να λάβει μεταγραφή σε άλλη ομάδα και συνάμα να διεκδικήσει δεδουλευμένα από τον Άρη.
Αφού ολοκληρώθηκε η παραπάνω διαδικασία, υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα του Αθηναϊκού. Με την ομάδα του Βύρωνα κατέκτησε τρία Πρωταθλήματα Ελλάδος και τρία Κύπελλα Ελλάδος (2010·2011·2012). Ήταν επίσης μέλος της ομάδας που πέτυχε την κατάκτηση του Eurocup το 2010, του μοναδικού ευρωπαϊκού τροπαίου στην ιστορία του γυναικείου ελληνικού μπάσκετ, έχοντας παράλληλα ευτυχήσει αυτό να συνοδεύεται από Τριπλ Κράουν.
Το καλοκαίρι του 2013 αποχώρησε και τον Ιούλιο του 2013 πήρε μεταγραφή στην ομάδα του Ιπποκράτη Κω. Έμεινε εκεί για δύο επιτυχημένες σεζόν, την πρώτη η ομάδα της Κω συμμετείχε στο Final 4 και πήρε το χάλκινο μετάλλιο, ενώ στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος έλαβε την 4η θέση.
Τη σεζόν 2015-16 επέστρεψε στον Αθηναϊκό και με την ομάδα του Βύρωνα έφτασε στο Final 4 του Κυπέλλου, αλλά και πήρε θέση στην 4αδα του πρωταθλήματος της Α1.
Την επόμενη χρονιά πήρε μεταγραφή στον Φάρο Κερατσινίου και ως πρώτη σκόρερ της Α2 κατηγορίας οδήγησε τον σύλλογο στην Α1. Τη σεζόν 2017-18 ο Φάρος έκανε την καλύτερη πορεία της ιστορίας του στην Α1, φτάνοντας στον τελικό του πρωταθλήματος απέναντι στον Ολυμπιακό και στο Final 4 του Κυπέλλου.
Την αγωνιστική περίοδο 2018-19 και 2019-20 η Κεχαγιά φόρεσε τη φανέλα των Εσπερίδων και τη σεζόν 2020-21 έπαιξε στην Σαντορίνη, στο πρωτάθλημα της Α2.
Τη σεζόν 2021-22 πήρε μεταγραφή στους Δαναούς Άργους και ήταν πάλι πρώτη σκόρερ της κατηγορίας, ενώ την χρονιά 2022-23 επέστρεψε στον Αθηναϊκό και φορά τη φανέλα του για 3η φορά στην καριέρα της. Είναι αρχηγός της ομάδας και μαζί της πήρε το πρωτάθλημα στον πρώτο όμιλο της Α2, αλλά και την άνοδο στην Α1 χάρη στη νίκη του Αθηναϊκού επί του Αμύντα με 69-57 στους τελικούς των πλέι οφ. Η Κεχαγιά τελείωσε τα πλέι οφ ως πρώτη σκόρερ με 21 πόντους κατά μέσο όρο. Αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα, η αρχηγός της ομάδας του Βύρωνα επιβεβαίωσε ότι αυτό ήταν το τελευταίο ματς στην καριέρα της.
Εχει τρεις συμμετοχές σε All Star Game γυναικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αίαντα Ευόσμου Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ακαδημίας Ηλιούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Άρη Χολαργού Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ιπποκράτη Κω Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Φάρου Κερατσινίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Γ.Σ. Εσπερίδων Καλλιθέας
Καφέ Φλοριάν
Ιστορία του Καφέ Φλοριάν
Το Καφέ Φλοριάν αποτελεί θεσμό και σύμβολο της Βενετίας για 300 χρόνια. Είναι ένα από πιο παλιά και πιο ιστορικά καφενεία της Ιταλίας, μαζί με το Καφέ Γκρέκο στη Ρώμη, που εγκαινιάστηκε το 1760, και το Καφέ Κουάντρι (Caffè Quadri), που βρίσκεται κι αυτό στην Πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία, που ιδρύθηκε γύρω στο 1775, πενήντα πέντε χρόνια μετά την ίδρυση του Καφέ Φλοριάν.
Το Καφέ Φλοριάν ήταν το αγαπημένο καφενείο των διανοούμενων του 19ου αιώνα, από τον Καζανόβα ως τον Λόρδο Βύρωνα, από τον Γκαίτε ως τον Μαρσέλ Προυστ, από τον Τζέιμς Τζόις ως τη Γερτρούδη Στάιν. Εδώ συγκεντρώνονταν κορυφαίες προσωπικότητες της Ευρώπης, οι οποίοι γοητεύτηκαν από τη μαγεία του βενετσιάνικου καφέ και εξέφρασαν τον ενθουσιασμό τους σε πίνακες ζωγραφικής και μυθιστορήματα.
Το Καφέ Φλοριάν ιδρύθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1720, με το όνομα «Καφέ στη Θριαμβική Βενετία» (Caffè alla Venezia Trionfante), αλλά το καφέ (botega da caffè) μετονομάστηκε σε Καφέ Φλοριάν από τον πρώτο ιδιοκτήτη του Φλοριάνο Φραντσεσκόνι (Floriano Francesconi).
Στη δεξίωση των εγκαινίων παραβρέθηκαν διασημότητες της Βενετίας, όπως ο Αντόνιο Σέλβα (Antonio Selva), ο αρχιτέκτονας της περίφημης όπερας "Λα Φενίτσε" (La Fenice), του αρχαιότερου θεάτρου της πόλης (1792).
Εσωτερική διακόσμηση
right|thumb|200px|Καφέ Φλοριάν: Το εσωτερικό
Η εσωτερική διακόσμηση στο Καφέ Φλοριάν χρονολογείται από το 19ο αιώνα. Το 1848, όταν τερματίστηκε η μακρόχρονη Αυστριακή κατοχή της Βενετίας, ο ιδιοκτήτης του του Καφέ Φλοριάν ανέθεσε στον καλλιτέχνη Ludovico Cadorin να αναμορφώσει το καφέ του στο επονομαζόμενο γαλλικό ρυθμό Πομπαντούρ. Δέκα χρόνια αργότερα, στις 24 Ιουλίου 1858, το Καφέ Φλοριάν επαναλειτούργησε με πολυτελείς αίθουσες, αλληγορικούς πίνακες στους τοίχους και μεγάλους χρυσοποίκιλτους καθρέπτες, κόκκινους βελούδινους καναπέδες και μαρμάρινα τραπέζια και σερβίτσια Μουράνο. Έξι από τις αίθουσες αυτές έχουν θέα προς την Πλατεία του Αγίου Μάρκου.
Στην «Αίθουσα των Διάσημων Ανδρών» (Sala degli Uomini Illustri) απεικονίζονται σε πίνακες του Τζούλιο Καρλίνι (Giulio Carlini, 1826 - 1887) δέκα διάσημοι Βενετοί: ο θεατρικός συγγραφέας Κάρλο Γκολντόνι, ο Μάρκο Πόλο, ο Τιτσιάνο, οι τρεις δόγηδες της Βενετίας Φραντσέσκο Μοροζίνι, Πιέτρο Ορσέολο και Ενρίκο Ντάντολο, ο αρχιτέκτονας της Ιταλικής Αναγέννησης Αντρέα Παλάντιο, ο συνθέτης Μπενεντέτο Μαρτσέλλο, ο λόγιος και θρησκευτικός μεταρρυθμιστής Πάολο Σάρπι και ο ναύαρχος Βετόρε Πιζάνι.
Το 2003, η Ιρένε Άντερσνερ (Irene Anderssner), Αυστριακή ζωγράφος από το Σάλτσμπουργκ, φιλοτέχνησε και τα δέκα πορτρέτα των «Διάσημων Γυναικών» (Le Donne Illustri) της Βενετίας, μεταξύ των οποίων τη διάσημη τραγουδίστρια και συνθέτρια Μπαρμπάρα Στρότσι (Barbara Strozzi, 1619 - 1677), τη ροκοκό ζωγράφο Ροζάλμπα Καριέρα (Rosalba Carriera, 1675 - 1757), την ποιήτρια και διάσημη εταίρα Βερόνικα Φράνκο (Veronica Franco, 1546 - 1591), τη μαθηματικό Έλενα Κορνάρο Πισκόπια (Elena Cornaro Piscopia, 1646 - 1684) και τη συγγραφέα Μοντεράτα Φόντε (Moderata Fonte, 1555 - 1592).
Διάσημοι θαμώνες
Δια μέσου των αιώνων, το Καφέ Φλοριάν υπήρξε τόπος συνάντησης για την αφρόκρεμα όλων των τεχνών. Ο Ιταλός θεατρικός συγγραφέας Κάρλο Γκολντόνι (Carlo Goldoni, 1707 - 1793) ήταν τακτικός θαμώνας, όπως και ο διάσημος νεοκλασικός γλύπτης Αντόνιο Κανόβα (Antonio Canova, 1757 -1822). Ο Σταντάλ (Stendhal) εδώ πληροφορήθηκε την ήττα του Ναπολέοντα στο Βατερλώ. Ο Ριχάρδος Βάγκνερ (Wagner) συνήθιζε να κάθεται στον επάνω όροφο, ακούγοντας τη μουσική του να παίζεται στο ισόγειο του καφέ.
Η Μαντάμ Ρεκαμιέ (Madame Recamier), ο Σατωμπριάν (Chateaubriandt), ο Αλφρέ ντε Μυσσέ (Alfred de Musset), η Γεωργία Σάνδη (George Sand) και οι αδελφοί Γκονκούρ (Goncourt) ήταν επισκέπτες από τη Γαλλία. Ο Κάρολος Ντίκενς (Charles Dickens), ο Τζων Ράσκιν (John Ruskin) και ο ποιητής της Βικτωριανής εποχής Ρόμπερτ Μπράουνινγκ (Robert Browning) από την Αγγλία.
Το Καφέ Φλοριάν στη λογοτεχνία και τέχνη
Το Καφέ Φλοριάν περιγράφεται και σε πολλά λογοτεχνήματα, όπως στο μυθιστόρημα Ρόντερικ Χάντσον (Roderick Hudson, 1875) και τη νουβέλα Τα χαρτιά του Άσπερν (The Aspern Papers) του Αμερικανού συγγραφέα Χένρι Τζέιμς (Henry James, 1843 - 1916), όπως και στο "Κι άλλες Αναμνήσεις" (Further Reminiscences, 1889) του Άγγλου μυθιστοριογράφου Άντονυ Τρόλοπ (Anthony Trollope, 1815 - 1882).
Επίσης, πολλοί καλλιτέχνες, όπως ο Καναλέτο (Il Canaletto, 1697 - 1768) και ο Τζουζέπε Μπερτίνι (Giuseppe Bertini, 1825 - 1898), ζωγράφισαν το Καφέ Φλοριάν. Οι τοίχοι του κοσμούνται με πίνακες που απεικονίζουν πλήθη Βενετών συγκεντρωμένα κάτω από τις στοές του και στην Πλατεία του Αγίου Μάρκου απέναντι από το καφενείο.
Πηγές
Κατηγορία:Καφέ Κατηγορία:Χώροι εστίασης στην Ιταλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βενετία
Μαρκαντόνιο Μέμμο
Ο Μαρκαντόνιο Μέμμο (Ιταλικά : Marcantonio Memmo, Βενετία, 11 Νοεμβρίου 1536 - Βενετία, 31 Οκτωβρίου 1615) ήταν Δόγης της Βενετίας (24 Ιουλίου 1612 - 31 Οκτωβρίου 1615). Ο Μαρκαντόνιο Μέμμο ήταν γιος του Τζιοβάννι Μέμμο και της Μπιάνκας Σανούδου, ανήκε σε μια οικογένεια με μέσο πλούτου, ασχολήθηκε με το εμπόριο και διαχειρίστηκε με επιμέλεια τις οικογενειακές υποθέσεις. Ανέβηκε σταδιακά σε ολόκληρη την Πορεία των Αξιωμάτων, έγινε Προβλεπτής, Ποντεστά και Πραίτορας στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου αλλά έχασε την εκλογή του Δόγη από τον Λεονάρντο Ντονά (1606) επειδή δεν ανήκε στις παλιές Βενετσιάνικες οικογένειες και δεν είχε την κατάλληλη υποστήριξη στο εκλογικό σώμα.
Δόγης της Βενετίας
Τα χρόνια που κυβέρνησε ο Ντονά (1606 - 1612) ο Μαρκαντόνιο Μέμμο εργάστηκε επιμελώς για να κερδίσει την υποστήριξη στην αριστοκρατία με αποτέλεσμα μετά τον θάνατο του (16 Ιουλίου 1612) εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας (24 Ιουλίου 1612) με 38 ψήφους έναντι 41. Η εκλογή του προκάλεσε μεγάλο κλονισμό στην Βενετσιάνικη αριστοκρατία, γιορτάστηκε με μεγαλοπρεπής τελετές και ο ίδιος σύμφωνα με το έθιμο κέρδισε την υποστήριξη του λαού με πλούσια δώρα. Δεν έγινε τίποτα σημαντικό την περίοδο που κυβέρνησε πέρα από μια επιδρομή των πειρατών Ουσκοκί (1613).
Ρογήρος Α΄ ντε Λούρια
Ο Ρογήρος Α΄ ντε Λούρια (Αγγλικά: Roger de Llúria, .... - 1369 ή 1370) ήταν ανεπίσημος γενικός επίτροπος του Δουκάτου των Αθηνών και των Νέων Πατρών την περίοδο 1362 με 1366 και επίσημος από 1366 έως το θάνατό του το 1369 ή 1370. Υπήρξε αρχηγός της Καταλανικής Εταιρείας. Το 1363, έκανε το λάθος να καλέσει τούρκους μισθοφόρους στη Θήβα, για να τον στηρίξουν έναντι των αντιπάλων του.
Ιστορικά στοιχεία
Την εποχή αυτή κυριαρχούν δύο αντίπαλες φατρίες (ομάδες) στα Δουκάτα των Αθηνών και των Νέων Πατρών. Η μία με ηγετικό πρόσωπο τον Ρογήρο Α΄ ντε Λούρια που είναι εναντίον των καλών σχέσεων με την Βενετία και γιαυτό επιθυμούν την συμμαχία και υποταγή στην Γένοβα, που ήταν ο μεγάλος εχθρός της. Η άλλη φατρία με αρχηγό τον Πέτρο ντε Που, ο οποίος ασκούσε την δικαστική εξουσία στα δουκάτα, αντιτίθεται σε αυτά τα σχέδια. Σημαντικό πρόβλημα είναι και η προσωπική απουσία από τα δουκάτα του γενικού επιτρόπου Ματθαίου Μονκάδα (1359-1366), ο οποίος επιχειρούσε να ασκήσει την εξουσία του μέσω διαφόρων «πρόθυμων» Καταλανών ευγενών, όπως Ρογήρος Α΄ ντε Λούρια, ο αντίπαλός του Πέτρος ντε Που, ο Γκονσάλβο Χιμένεθ ντε Αρενός, ο μετριοπαθής Ιάκωβος Φαδρίκ και άλλοι. Ήταν μια εποχή που διεκδικούσαν την εξουσία πολλοί προσπαθώντας να παραγκωνίσει ο ένας τον άλλον με ότι επιρροές και δύναμη διέθετε, χρησιμοποιώντας ακόμα και αθέμιτα μέσα.
Το 1361-1362, ο Πέτρος ντε Που ασκεί την επιτροπεία στο σύνολο ή σε περιοχές όπου έχει την δύναμη να επιβληθεί. Το 1361 ή 1362 αναλαμβάνει ο Ρογήρος αλλά παύεται το 1363, γιατί έφερε τούρκους μισθοφόρους, για να επιβληθεί στους αντιπάλους του. Μετά από αυτό τα δουκάτα διοικούνται από διάφορους ευγενείς με κυριότερο τον Ιάκωβο Φαδρίκ, που είχε διατελέσει γενικός επίτροπος πριν από τον Μονκάδα. Το 1365, πεθαίνει ο Φαδρίκ και έτσι δημιουργείται πάλι κενό εξουσίας, που το διεκδικούν οι αντίπαλες ομάδες.
Αξιοσημείωτη είναι η επιμονή του βασιλιά της Σικελίας Φρειδερίκο Γ΄ (1355-1377) στο πρόσωπο του Μονκάδα. Μετά το περιστατικό με τους τούρκους το 1363, του πρότεινε ισόβια γενική επιτροπεία, που όμως ούτε και αυτό τον έπεισε να έλθει Ελλάδα.
Οικογενειακή δύναμη και αξιώματα
Ήταν συγγενής και είχε το ίδιο όνομα με τον ναύαρχο Ρουτζέρο ντι Λαούρια, που είχε καταστρέψει την Πελοπόννησο πριν 70 χρόνια. Για κάποιο διάστημα, πριν από τον Δεκέμβριο του 1354, υπήρξε αρχηγός της Καταλανικής Εταιρείας. Είχε την υποστήριξη τού αδελφού του (John de Lluria) που λίγο καιρό πριν ήταν κυβερνήτης στην Θήβα. Ο ίδιος είχε λάβει παραχωρήσεις και το αξίωμα του πρωτοστράτορα από τούς προηγούμενους δούκες, Ιωάννη του Ραντάτσο (1338-1348) και τον γιό του, Φρειδερίκο Α΄ (1348-1355). Ήταν το κύριο πρόσωπο της ομάδας που επιθυμούσε συμμαχία με την Γένοβα και γιαυτό είχε αντιπαλότητα τόσο με τον Πέτρο ντε Που.
Τούρκοι μισθοφόροι στην Θήβα
Το 1361 ή 1362, παραγκωνίζοντας τον αντίπαλο Πέτρο ντε Που, αναλαμβάνει ανεπίσημα (de facto) την γενική επιτροπεία. Το 1362, τον πρώτο καιρό που ανέλαβε, έχει να αντιμετωπίσει και μια διαμάχη με τους Βενετούς της Εύβοιας που η αιτία της δεν ήταν σημαντική. Πιθανολογείται ότι οφείλεται σε αρπαγή χρημάτων ή περιουσίας από Βενετό πολίτη. Το αποτέλεσμα ήταν να βρεθεί σε πόλεμο με τον βάιλο της Εύβοιας, τον Πέτρο Gradenigo. Είναι γνωστό ότι η αντιπαράθεση αυτή έληξε το 1365, αλλά δεν είναι γνωστό τι διαστάσεις πήρε.
Απόστολος Αρσάκης
Ο Απόστολος Αρσάκης (Χοταχόβα Πρεμετής, 6 Ιανουαρίου 1792 - Βουκουρέστι 16 Ιουλίου 1874 ) ήταν Έλληνας βλάχικης καταγωγής ευεργέτης και πολιτικός στη Ρουμανία, όπου διετέλεσε και πρωθυπουργός. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους ευεργέτες στην Ελλάδα του 19ου αιώνα, ενώ την ίδια στιγμή έγινε μία ηγετική πολιτική προσωπικότητα στη Ρουμανία.
Βιογραφία
Ο μέγας ευεργέτης της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας Απόστολος Αρσάκης, γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου του 1792 στο χωριό Χοταχόβα της Πρεμετής της Αλβανίας. Ήταν γιος του Κυριάκου Αρσάκη, ο οποίος ήταν ξάδερφος με τους αδερφούς Τοσίτσα. Σε ηλικία 8 ετών πήγε στο Βουκουρέστι και μετά από τέσσερα χρόνια, το 1804, στάλθηκε σε ένα Γυμνάσιο στη Βιέννη, ενώ συγχρόνως μάθαινε ελληνικά από τον μεγάλο διδάσκαλο Νεόφυτο Δούκα. Όταν τελείωσε το Γυμνάσιο γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χάλλης της Σαξονίας. Το 1813 πήρε το πτυχίο του και το 1814 εγκατάσταθηκε στο Βουκουρέστι, όπου άσκησε το επάγγελμα του ιατρού.
Ρογήρος Α΄ ντε Λούρια
Συνασπισμός εναντίων των τούρκων
Το σημαντικό είναι ότι υπήρξε μια μικρή «Σταυροφορία» εναντίον της τούρκικης απειλής, ασυνήθιστο για αυτή την εποχή των ανταγωνισμών στη Δύση. Ο πάπας Ουρβανός Ε΄ έκανε έκκληση σε όλους τους χριστιανούς να κινηθούν εναντίων των αλλόθρησκων Τούρκων. Τελικά οι συνεργαζόμενες δυνάμεις του βάιλου της Αχαΐας (Gautier de Lor ), των Γάλλων βαρόνων, του Δεσπότη του Μυστρά Μανουήλ Καντακουζηνού, των ιπποτών του Αγίου Ιωάννη, του βασιλιά Πέτρου Α΄ της Κύπρου και του βενετικού στόλου, κατόρθωσαν να πυρπολήσουν 35 τούρκικα πλοία στο λιμάνι των Μεγάρων. Οι τούρκοι κατέφυγαν στην Θήβα και αποφεύχθηκε μια πιθανή επίθεσή τους στην Πελοπόννησο.
Απόστολος Αρσάκης
Βιογραφία
Από πολύ νέος ο Αρσάκης έδωσε δείγματα της μεγάλης φιλολογικής του μορφώσεως και της πρώιμης διανοητικής ωριμότητάς του. Όταν ήταν φοιτητής, σε ηλικία 19 ετών, το 1811, έγραψε με την ευκαιρία της γεννήσεως του παιδιού του Μέγα Ναπολέοντα βουκολικό ειδύλλιο, σε δωρική διάλεκτο, κατ' απομίμηση των ειδυλλίων αυτών του Θεοκρίτου. Με το ποίημά του αυτό, παρακαλούσε τον πανίσχυρο τότε αυτοκράτορα να βοηθήσει την υπόδουλη Ελλάδα για να αποκτήσει την ελευθερία της από τους Τούρκους.
Ρογήρος Α΄ ντε Λούρια
Συνασπισμός εναντίων των τούρκων
Στις 25 Ιουλίου του 1365, ο Ρογήρος υπογράφει συμφωνία ειρήνης με τους Ενετούς της Εύβοιας. Όταν έφυγαν και οι τούρκοι από την Θήβα επικράτησε ειρήνη και μεταξύ των στασιαστών Καταλανών του Ρογήρου και τού βασιλιά της Σικελίας.
Απόστολος Αρσάκης
Βιογραφία
Το 1813, σε ηλικία 21 ετών, ο Αρσάκης έγραψε περισπούδαστη διατριβή, επί διδακτορία, σε λατινική γλώσσα «Περί του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού των ιχθύων», η οποία σχολιάστηκε εγκωμιαστικά. Η διατριβή αυτή μεταφράσθηκε σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες θεωρούμενη ότι προήγε τη συγκριτική ανατομία. Παράλληλα, δημοσίευσε στον «Λόγιο Ερμή» άρθρα σχετικά με την ιστορία της Ιατρικής και συνέγραψε πολλές ακόμα επιστημονικές εργασίες, τις οποίες δημοσίευσε σε επιστημονικά περιοδικά και εγκυκλοπαίδειες.
Το 1822 προσλήφθηκε ως ιδιαίτερος γραμματέας του ηγεμόνα της Βλαχίας, ενώ από το 1836 μέχρι το 1839 διετέλεσε γραμματέας επικρατείας του ηγεμόνα της Βλαχίας Αλέξανδρου Γκίκα. Το 1857 πρωτοεκλέχθηκε βουλευτής και την περίοδο 1857-1859 χρημάτισε μέλος της τετραμελούς επιτροπής για την ένωση της Βλαχίας και της Μολδαβίας, οι οποίες αποτέλεσαν αργότερα τη Ρουμανία. Το 1862 έγινε Υπουργός Εξωτερικών της Ρουμανίας και λίγο καιρό αργότερα διετέλεσε προσωρινός πρωθυπουργός, αντικαθιστώντας τον δολοφονημένο πρωθυπουργό Καρατζίο. Στον πρωθυπουργικό θώκο παρέμεινε μέχρι τις 23 Ιουνίου του 1862.
Ιννοκέντιος ο Θυηπόλος
Ο Ιννοκέντιος ήταν Βυζαντινός μάντης, ειδωλολάτρης, που κατηγορήθηκε για μαγεία, τον 4ο περίπου αιώνα.
Ρογήρος Α΄ ντε Λούρια
Επίσημα γενικός επίτροπος
Η επιτροπεία συνεχίζει να ασκείται με εκπροσώπηση από διάφορους Καταλανούς ευγενείς. Ο σημαντικότερος και πιο έμπειρος από αυτούς ήταν ο Ιάκωβος Φαδρίκ, ο οποίος είχε διατελέσει γενικός επίτροπος πριν από τον Μονκάδα, την περίοδο 1356-1359. Το 1365, όμως πεθαίνει ο Ιάκωβος Φαδρίκ με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν διαμάχες μεταξύ του Ρογήρου και του Πέτρου ντε Που.
Απόστολος Αρσάκης
Βιογραφία
Με δικές του δαπάνες βοήθησε στην αποπεράτωση του Μεγάρου της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας επί της οδού Πανεπιστημίου, ενώ διέθεσε μεγάλα ποσά για τη συντήρησή του. Το 1850 το Διοικητικό Συμβούλιο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας τον ανακήρυξε μεγάλο ευεργέτη και ονόμασε τα σχολεία της Αρσάκεια. Εκτός από αυτές τις δωρεές, μεγάλα ποσά και πολύτιμα αντικείμενα δώρησε ο Αρσάκης και στην εκκλησία του Αρσακείου, η οποία ετιμάτο, χάριν της συζύγου του Αναστασίας, επ' ονόματι της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας. Επίσης δώρισε σημαντικά ποσά για την ανέγερση στη πατρίδα του, σχολείων και ναών. Επιπλέον, δημοσίευσε την αρχαιολογική πραγματεία «Περί του ει εξήν ταις γυναιξί ταις δραματικαίς επιδείξεσι παρείναι».
Ιννοκέντιος ο Θυηπόλος
Ο Ιννοκέντιος είναι γνωστός από τον βίο του Αγίου Αμβροσίου, ήταν Θυηπόλος, δηλαδή εθνικός μάντης που έκανε προβλέψεις "διαβάζοντας" τα σπλάχνα ζώων.Σύμφωνα με την αντίληψη της εποχής οι μάντεις ήταν αιρετικοί και λάτρευαν τους δαίμονες. Σύμφωνα με τον βίο του Αγίου άσκησε "γοητεία" κατά του αγίου, τον συνέλαβε όμως ο άρχοντας της περιοχής του και ο φύλακας- άγγελος του αγίου τον έβαλε φυλακή.
Ρογήρος Α΄ ντε Λούρια
Επίσημα γενικός επίτροπος
Ο Πέτρος ντε Που, είχε χαρακτηριστεί βίαιος, πλεονέκτης, φιλόδοξος και κυρίως άδικος δικαστής. Το καλοκαίρι του 1366, υπήρξε εξέγερση εναντίον του, που είχε σαν αποτέλεσμα να δολοφονηθεί ο ίδιος, η σύζυγος του και οι σημαντικότεροι υποστηρικτές του. Το ίδιο συνέβη και με ανθρώπους του Μονκάδα, που επιχείρησαν να εκδικηθούν τον θάνατό του.
Ιννοκέντιος ο Θυηπόλος
Ο Βίος του Αγίου Αμβροσίου λέει ότι ο Ιννοκέντιος σε συνεργασία με την αυτοκράτειρα Ιουστίνα άσκησαν "γοητεία", έκαναν μάγια, στον λαό για να μισήσουν τον επίσκοπο. . Τα βράδια ο Ιννοκέντιος ανέβαινε στην στέγη κι έστελνε δαίμονες στον άγιο για να τον σκοτώσουν αλλά ο άγιος ήταν ποιο ισχυρός με την βοήθεια του Θεού και δεν μπορούσαν να περάσουν ούτε τις πόρτες του σπιτιού. Από μακριά περιέβαλε το κτίριο που βρισκόταν ο Αμβρόσιος με φωτιά χωρίς να μπορεί να το κάψει. Τέλος συνέχισε να προσπαθεί να σκοτώσει τον άγιο μέχρις ότου επέμβει ο φύλακας άγγελος του συλλαμβάνοντας τον και να τον βάλει φυλακή.
Απόστολος Αρσάκης
Βιογραφία
Ο Αρσάκης υπήρξε αγαθός και ευτυχής οικογενειάρχης και απέκτησε έναν γιο, τον Γεώργιο, και δύο κόρες: την Ελένη, σύζυγο Καντακουζηνού, και την Ολυμπία, σύζυγο Λαχοβάρη, πρεσβευτή της Ρουμανίας. Δύο μήνες προ του θανάτου του αφιέρωσε στην εκκλησία του Αρσακείου έναν Επιτάφιο και ένα χρυσοκέντητο Σταυρό.
Ρογήρος Α΄ ντε Λούρια
Επίσημα γενικός επίτροπος
Τελικά πριν από τον Αύγουστο του 1366, παρά τα όσα συνέβησαν, ο Ρογήρος ντε Λούρια αναλαμβάνει επίσημα, με έγκριση από το βασίλειο της Σικελίας, την γενική επιτροπεία στη θέση τού Ματθαίου Μονκάδα, ο οποίος τελικά δεν πάτησε ποτέ το πόδι του στην Ελλάδα.
Ιννοκέντιος ο Θυηπόλος
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί μάγοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί παγανιστές
Απόστολος Αρσάκης
Βιογραφία
Όταν απεβίωσε ο Αρσάκης, στις 16 Ιουλίου του 1874 στο Βουκουρέστι, το συμβούλιο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας όρισε πένθος 40 ημερών σε όλο το προσωπικό του Αρσακείου και του έκανε μνημόσυνο στη Μητρόπολη Αθηνών, κατά το οποίο εξεφώνησε ιστορικό λόγο ο Κωνσταντίνος Κοντογόνης. Όρισε, επίσης, όπως σε κάθε εορτή να ευλογεί το όνομά του στην εκκλησία του Αρσακείου ο εκκλησιαστικός χορός των Αρσακειάδων ψάλλοντας το τροπάριο "Αποστόλου και Αναστασίας, των αοιδίμων ιδρυτών του ιερού τούτου τεμένους, αιωνία η μνήμη" και κάθε χρόνο, στις εξετάσεις, οι μαθήτριες ψάλλουν τον "Αρσάκειο Ύμνο", που γράφτηκε και μελοποιήθηκε προς τιμή του από το 1866.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς πολιτικοί Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες
Ρογήρος Α΄ ντε Λούρια
Ο Αθηναϊκός στόλος
Με τον τίτλο του «πρωτοστράτορα και γενικού επιτρόπου» επαναδιαπραγματεύεται με τους Βενετούς την συνθήκη ειρήνης με την Καταλανική Εταιρία. Ο κύριος στόχος της διαπραγμάτευσης ήταν να επιτραπεί στην Καταλανική Εταιρία να αποκτήσει στόλο με δικά της έξοδα. Η απαγόρευση της αύξησης τού Αθηναϊκού στόλου ήταν ένας παλιός όρος της Βενετίας, τον οποίο δεν δέχτηκε να αναθεωρήσει. Το σχέδιο του Ρογήρου να κάνει το δουκάτο ναυτική δύναμη δεν πραγματοποιήθηκε.
Τέλος και διαδοχή
Πέθανε τέλη του 1369 ή πιθανότερα στις αρχές του 1370.
Στις 31 Μαΐου του 1370, διορίστηκε νέος γενικός επίτροπος από τον βασιλιά Φρειδερίκο Γ΄, ο Ματθαίος ντε Περάλτα.
Λεονάρντο Ντονά
Ο Λεονάρντο Ντονά ή Λεονάρντο Ντονάτο (Ιταλικά : Leonardo Dona, Βενετία, 12 Φεβρουαρίου 1536 - Βενετία, 16 Ιουλίου 1612) ήταν ο 90ος Δόγης της Βενετίας (10 Ιανουαρίου 1606 - 16 Ιουλίου 1612). Το χαρακτηριστικότερο γεγονός στην εποχή του ήταν ότι ο Πάπας Παύλος Ε΄ έθεσε την Δημοκρατία της Βενετίας υπό απαγόρευση (1606 - 1607).
Πρώτα χρόνια
Ο Λεονάρντο Ντονά γιος του Τζοβάννι Μπατίστα Ντονά και της Τζοβάννας Κορνέρ, γεννήθηκε σε μια πλούσια εμπορική οικογένεια και ο πλούτος που απέκτησε με την επιτυχή διαχείριση των οικογενειακών επιχειρήσεων του επέτρεψε να αποκτήσει μεγάλα πολιτικά αξιώματα. Διορίστηκε πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη, Ποντεστά στην Βενετία και Πραίτορας στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Αργότερα διορίστηκε πρέσβης στην Αγία Έδρα και παρέμεινε πολλά χρόνια στην Ρώμη, εκεί συγκρούστηκε με τον Καρδινάλιο Μποργκέζε τον μετέπειτα πάπα Παύλο Ε΄, η μεγάλη αντίθεση μαζί του οδήγησε πολλούς στην υποψία ότι ήταν Προτεστάντης κάτι που οι ιστορικοί δεν έχουν αποδείξει.
Δόγης της Βενετίας
Ο Λεονάρντο Ντονά ήταν ένας από τους υποψηφίους μετά τον θάνατο του προηγούμενου δόγη Μαρίνο Γκριμάνι, αντιμετώπισε άλλους δυο αντιπάλους ο ένας ήταν ο διάδοχος του Μαρκαντόνιο Μέμμο αλλά τελικά εξελέγη Δόγης της Βενετίας (10 Ιανουαρίου 1606). Ο Ντονά κληρονόμησε την σύγκρουση του προκατόχου του με τον πάπα Παύλο Ε΄ o οποίος την περίοδο 1601 - 1605 πέρασε μια σειρά από νόμους που περιόριζαν τις εξουσίες του παπισμού στην Βενετία και τα προνόμια των ιερέων. Η κρίση έφτασε στο αποκορύφωμα όταν κατηγόρησε δυο ιερείς σαν κοινούς εγκληματίες και αρνήθηκε τις απαλλαγές που έπρεπε να έχουν σαν κληρικοί στα κοσμικά δικαστήρια, ο πάπας έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στον Γκριμάνι (10 Δεκεμβρίου 1605) δυο βδομάδες πριν τον θάνατο του.
Αφορισμός του πάπα
Ο Δόγης Λεονάρντο Ντονά μετά από συμβουλή του σπουδαίου ιστορικού και επισκόπου Λεονάρντο Σαρπί απέρριψε την πρόταση του πάπα, ο πάπας Παύλος Ε΄ σαν απάντηση αφόρισε ολόκληρο τον πληθυσμό της πόλης και έθεσε την Δημοκρατία της Βενετίας υπό απαγόρευση. Ο Δόγης διέταξε τους ιερείς να αγνοήσουν την παπική απαγόρευση και να εκτελούν κανονικά τις θρησκευτικές τους λειτουργίες με απειλή την απέλαση τους από την Βενετία. Οι Ιησουίτες σαν ορκισμένοι Καθολικοί ήταν οι μοναδικοί που αρνήθηκαν να υπακούσουν την διαταγή του δόγη, έφυγαν ομαδικά από την Βενετία και επέστρεψαν το 1655. Ο Δόγης Λεονάρντο Ντονά και ο Λεονάρντο Σαρπί αφορίστηκαν από τον πάπα Παύλο Ε΄.
Συμφιλίωση
Το βασίλειο της Γαλλίας ανέλαβε να λύσει την διαφορά ανάμεσα στην Δημοκρατία της Βενετίας και τον πάπα, τελικά ήρθαν σε συμβιβασμό : η Βενετία θα έπρεπε να παραδώσει τους δυο κατηγορούμενους ιερείς υπό Γαλλική προστασία και ο πάπας θα ακύρωνε όλους τους αφορισμούς. Το υπόλοιπο διάστημα που κυβέρνησε ο Λεονάρντο Ντονά ήταν ήρεμο, ο δόγης περιόρισε τις δημόσιες εμφανίσεις του επειδή είχε γίνει μισητός στον λαό, πολλές αρνητικές φήμες κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του αλλά δεν αποδείχτηκε τίποτα. Ο Δόγης Λεονάρντο Ντονά πέθανε σε ηλικία 76 ετών (16 Ιουλίου 1612).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας