cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φθορίτης
Εμφανίζει ποικιλία χρωμάτων, συχνά σε ζώνες. Η ιώδης ποικιλία του συγχέεται συχνά με αμέθυστο, από τον οποίο διακρίνεται λόγω χαμηλότερης σκληρότητας. Συχνά οι κρύσταλλοί του παρουσιάζουν φθορισμό κάτω από υπεριώδη ακτινοβολία σε ποικιλία χρωμάτων. Τυπικό χρώμα φθορισμού είναι το μπλε, εμφανίζει, όμως, φθορισμό και σε κίτρινο, πράσινο, κόκκινο, λευκό και πορφυρό, ενώ το χρώμα φθορισμού μπορεί να αλλάζει ανάλογα με το μήκος κύματος της υπεριώδους ακτινοβολίας. Ορισμένοι κρύσταλλοι, που περιέχουν το στοιχείο ευρώπιο (Eu) εμφανίζουν ασθενή φωσφορισμό. Η (σπάνια) παραλλαγή του χλωροφανής, που απαντά στη Βιρτζίνια και στην Αριζόνα των ΗΠΑ παρουσιάζει το φαινόμενο του θερμοφθορισμού, φθορίζει, δηλαδή σε πρασινογάλαζο χρώμα, όταν θερμανθεί. Μετά την ψύξη, το φαινόμενο αυτό εξαφανίζεται από το συγκεκριμένο δείγμα.
Η μεγάλη χρωματική του ποικιλία έχει ως συνέπεια να είναι από τα πλέον περιζήτητα από συλλέκτες ορυκτά, ενώ, λόγω της ποικιλοχρωμίας του και της εμφάνισης ζωνώδους χρωματισμού, χρησιμοποιείται και ως ημιπολύτιμος λίθος, παρά την χαμηλή του σκληρότητα.
Ανευρίσκεται ως συνοδό ορυκτό σε γρανίτες, γρανιτικούς πηγματίτες και συηνίτες, καθώς και σε φουμαρόλες. Οι οικονομικά εκμεταλλεύσιμες εμφανίσεις του είναι σε μέσης και χαμηλής θερμοκρασίας υδροθερμικές φλέβες και στρωματοειδείς αποθέσεις. Συχνά αποτελεί το υλικό διασύνδεσης στους ψαμμίτες.
Συνδέεται με χαλαζία, μικτά θειούχα, ασβεστίτη, βαρύτη, κασσιτερίτη, βολφραμίτη, απατίτη, σεελίτη και τοπάζιο. Απαντά σε πολλά σημεία του πλανήτη.
Παραλλαγές του, εκτός από τον χλωροφανή, είναι ο υττριοφθορίτης ( (Ca,Y)F2, ο υττριοδημητρίτης ((Ca,Ce,Y)F2) και ο αντοζωνίτης, ο οποίος, όταν θραυσθεί ή κονιοποιηθεί, αναδίδει περίεργη οσμή και ο "bluejohn", που εμφανίζει χαρακτηριστικό ζωνώδη χρωματισμό.
left|thumb|200px|Φλέβα παραλλαγής "bluejohn" στο σπήλαιο Treak Cliff του Derbyshire {Ην. Βασίλειο)
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι Κατηγορία:Φθορίδια Κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου
Νέμεσις (αστέρας)
thumb|300px|Καλλιτέχνη αναπαράσταση της Νεμέσεως ως ερυθρού νάνου που φαίνεται από ένα κοντινό πεδίο συντριμμίων με τον Ήλιο ορατό στο κέντρο Η Νέμεσις είναι ένας υποθετικός ερυθρός νάνος ή φαιός ( = καφέ) νάνος, που βρίσκεται σε τροχιά από τον Ήλιο σε απόσταση περίπου 50.000 έως 100.000 ΑΜ, και λίγο μετά το Νέφος του Όορτ. Η ύπαρξη αυτού του αστέρα βασίζεται σε μια υπόθεση που διατύπωσε ο Richard Muller στην προσπάθειά του να εξηγήσει το φαινόμενο των μαζικών εξαλείψεων των ειδών, κάτι που φαίνεται να επαναλαμβάνεται κάθε 26 εκατομμύρια χρόνια περίπου.
Ψάxνοντας για τη Νέμεσι
Εάν η Νέμεσις υπάρχει, μπορεί να ανιχνευθεί από την προγραμματισμένη αποστολή Pan-STARRS ή από τις τελευταίες αστρονομικές έρευνες του LSST, ή παρόμοιες μελλοντικές διαστημικές αποστολές. Αν η Νέμεσις πρόκειται για ένα φαιό νάνο, όπως προτείνεται από τον Δρ Dan Whitmire και τον Albert A. Jackson IV, τότε η αποστολή WISE (προγραμματισμένη για το Δεκέμβριο του 2009) θα πρέπει να το βρει εύκολα.
Κατηγορία:Υποθετικά αντικείμενα Ηλιακού Συστήματος Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα
Νικούρια Αμοργού
Τα Νικούρια ή η Νικουριά είναι ακατοίκητη νησίδα των Κυκλάδων. Βρίσκεται απέναντι από τον όρμο της Αιγιάλης, σε μικρή απόσταση από τις ακτές της Αμοργού και την παραλία του Αγίου Παύλου. Έχει μήκος περίπου 4,5 χιλιόμετρα και πλάτος ένα. Στη Νικουριά υπάρχουν 3 παραλίες. Μία μεγάλη και δύο μικρότερες, όλες με άμμο και πέτρες. Διοικητικά υπάγεται στον δήμο Αμοργού.
Η νησίδα καλύπτεται από πυκνή φρυγανική βλάστηση και αποτελεί τόπο ωοτοκίας θαλασσοπουλιών στο Αιγαίο. Γεωλογικά, το νησί αποτελείται από μεταμορφωσιγενή πετρώματα που έχουν χρονολογηθεί στην ύστερη κρητιδική εποχή. Το μάρμαρο του νησιού είναι χοντρόκοκκο, λευκού χρώματος με κίτρινες φλέβες.
Στο νησί βρίσκεται ναός αφιερωμένος στην Παναγία. Στον ναό αυτό εντοπίστηκε το 1893 επιγραφή του 3ου αιώνα π.Χ., γνωστό ως ψήφισμα της Νικουριάς, στην οποία αναφέρεται η απόφαση του Κοινού των Νησιωτών να συμμετέχουν με επίσημους αντιπροσώπους στους εορτασμούς στην μνήμη του Πτολεμαίου Α´ του Σωτήρος που διοργάνωσε ο γιός του Πτολεμαίος Β΄ στην Αλεξάνδρεια. Η επιγραφή τοποθετήθηκε σε ένα σταύλο στο νησί μέχρι που χάθηκε και ανακαλύφθηκε περίπου ένα αιώνα αργότερα ενσωματωμένη σε ένα σπίτι στα Θολάρια Αμοργού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αμοργού
Τρίχινο γεφύρι Λειβαδιάς
Το τρίχινο γεφύρι της πόλης Λειβαδιάς αποτελεί μονότοξη κατασκευή στο φαράγγι της Κρύας, νοτιοδυτικά του μεσαιωνικού κάστρου της Λειβαδιάς. Κατασκευάστηκε κατά την Οθωμανική περίοδο ως τμήμα του υδραγωγείου απαραίτητο για την υδροδότηση της πόλης. Σήμερα χαρακτηρίζεται ως διατηρητέο ιστορίκο μνημείο της Λειβαδιάς.
Διαστάσεις
Πλάτος: 8,10μ.
Πάχος: 1,90μ.
Ιστορία
Το Τρίχινο γεφύρι κατασκευάστηκε στην πρώιμη Οθωμανική περίοδο προς τον 15ο με 16ο αιώνα, ενώ επισκευές ακολούθησαν τον 17ο με 18ο αιώνα. Για την κατασκευή του χρησιμοπιήθηκε κυρίως ο τοπικός τεφροκύανος ασβεστόλιθος. Ο βασικός λόγος κατασκευής του ήταν η παροχή νερού στις δεξαμενές του κάστρου της Λειβαδιάς κατα την Τουρκοκρατία.
Πηγές
https://dimoslevadeon.gr/aksiotheata/shmeia-endiaferontos/%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%87%CE%B9%CE%BD%CE%BF-%CE%B3%CE%B5%CF%86%CF%85%CF%81%CE%B9/
https://tvstar.gr/voiotia-articles/28498-to-trixino-gefyri-tis-livadeias-proteraiotita-sti-voiotia
Κατηγορία:Νομός Βοιωτίας Κατηγορία:Γέφυρες στην Ελλάδα
Μαρτίνι Καρδίτσας
Το Μαρτίνι είναι οικισμός της Πορτής στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, ο οποίος βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του βουνού Καραβούλα σε υψόμετρο 400 μέτρα. Απέχει 4 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Πορτή, 11 χλμ. Δ.-ΝΔ. του Μουζακίου και 40 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την πόλη της Καρδίτσας. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Πορτής. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους οικισμούς: Πορτή, Μελιγός και Παλαιόκαστρο αποτελούν την κοινότητα Πορτής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακιού του δήμου Μουζακιού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 17 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Αγαθό (οικονομία)
Έχοντας υπόψη την οικονομική έννοια του όρου ανάγκη, τότε ως οικονομικό αγαθό ορίζεται οτιδήποτε ικανοποιεί αυτή. Η επιμέρους διάκριση των αναγκών συνεπάγει ομοίως και τη διάκριση των ικανοποιήσεων αυτών δηλαδή των αγαθών. Έτσι κύρια διάκριση των αγαθών είναι τα φυσικά ή ελεύθερα αγαθά(*) και τα οικονομικά αγαθά. Τα οικονομικά αγαθά είναι μεταξύ εκείνων που αφενός μεν βρίσκονται σε ανεπαρκείς ποσότητες (για τα οποία επικρατεί στενότητα), και αφετέρου η απόκτησή τους απαιτεί κόπους ή και θυσίες, διακρινόμενα έτσι σε υλικά αγαθά και σε παροχή υπηρεσιών.
(*) Ελεύθερα αγαθά θεωρούνται εκείνα τα υλικά αντικείμενα που προσφέρονται σε απεριόριστες σε σχέση με τις ανάγκες ποσότητες, (π.χ. αέρας, θάλασσα κ.λπ.), όπου εξ αυτού του λόγου δεν παρουσιάζουν οικονομική αξία όπως συμβαίνει με τα οικονομικά αγαθά στα οποία περιλαμβάνονται και υπηρεσίες.
Καταναλωτικά αγαθά
Τα καταναλωτικά αγαθά συνηθέστερα χρησιμοποιούνται (καταναλώνονται) από τους ανθρώπους, χαρακτηριζόμενοι εξ αυτού «καταναλωτές», για ικανοποίηση άμεσων αναγκών, εξ ου και η ονομασία τους «άμεσα αγαθά».
Στα καταναλωτικά αγαθά που συνηθέστερα χρησιμοποιούνται για βραχεία χρονική περίοδο περιλαμβάνονται τα ενδύματα, υφάσματα, μηχανές, κτίρια, οχήματα κ.λπ., καθώς και αγαθά για μία χρήση π.χ. ψωμί, λάδι και διάφορα τρόφιμα.
Παραγωγικά αγαθά
Τα παραγωγικά αγαθά είναι αυτά που παράγουν, (δημιουργούν) οι άνθρωποι καλούμενοι εξ αυτού παραγωγοί. Τα παραγωγικά όμως αγαθά δεν μπορούν απόλυτα να ικανοποιήσουν ανθρώπινη ανάγκη αν δεν μετατραπούν (μεταποιηθούν) ή δεν ανταλλαχθούν προκειμένου έτσι να συμβάλουν σε ικανοποίηση ανάγκης.
Στα αγαθά αυτά η γη κατέχει κυρίαρχη σημασία, τόσο ως «μέσον» αγροτικής ή κτηνοτροφικής παραγωγής όσο και ως αποθηκευτικός χώρος μεταλλευτικής και λατομικής παραγωγής, χωρίς να παραβλέπεται και η θάλασσα αντίστοιχα. Αμέσως μετά ακολουθεί το χρήμα, παράλληλα με τα μέσα, μηχανήματα, οικήματα κ.λπ. που επιχειρείται η παραγωγή.
Κεφαλαιουχικά αγαθά
Αυτά διακρίνονται επιμέρους σε: πάγια και διακινούμενα αγαθά. Τα μεν πάγια αγαθά περιλαμβάνουν διαρκή αγαθά π.χ. εγκαταστάσεις, εξοπλισμό κ.λπ. τα λεγόμενα ακίνητα (αγαθά), ενώ τα διακινούμενα είναι εκείνα που καταναλώνονται κατα την διάρκεια της δραστηριότητας (παραγωγής) της επιχείρησης. Εκτός όμως της παραπάνω κύριας διάκρισης των αγαθών υφίστανται και άλλες με δευτερεύοντα χαρακτήρα όπως είναι τα:
Διάκριση οικονομικών αγαθών
Γενικά, από εμπορικής άποψης, τα αγαθά διακρίνονται σε καταναλωτικά, ή άμεσα αγαθά ή αγαθά πρώτης ανάγκης και σε παραγωγικά ή έμμεσα ή κεφαλαιουχικά αγαθά. Η διάκριση αυτή αποτελεί τη βάση σχεδόν όλων των οικονομικών θεωριών όσο και στις έννοιες της παραγωγής, της ανταλλαγής, της αξίας, του κέρδους και γενικότερα όλων των οικονομικών διακυμάνσεων και φαινομένων.
Διαιρετότητα - Αποκλειστικότητα αγαθών
Η διαιρετότητα και η δυνατότητα αποκλεισμού είναι δύο χαρακτηριστικά που χρησιμοποιούνται για την κατηγοριοποίηση των αγαθών. Η διαιρετότητα αναφέρεται στο βαθμό που η χρήση ενός αγαθού από ένα άτομο μειώνει τη διαθέσιμη ποσότητα για άλλα άτομα. Για παράδειγμα η συγκομιδή μιας ποσότητας ξυλείας από ένα δάσος αφαιρεί τη δυνατότητα χρησιμοποίησης αυτής της ποσότητας από άλλα άτομα. Αντίθετα η απολαβή των ωφελειών ενός ηλεκτροφωτισμένου δρόμου από ένα οδηγό δεν στερεί από άλλους τη δυνατότητα απολαβής της ίδιας ωφέλειας. Η δυνατότητα αποκλεισμού αναφέρεται στο βαθμό δυσκολίας του περιορισμού αυτών που επωφελούνται από τις ωφέλειες ενός αγαθού και δεν συμμετέχουν στην παροχή του. Όταν ο αποκλεισμός είναι δύσκολος καθένας έχει το κίνητρο να μη συνεισφέρει στην κοινή προσπάθεια παραγωγής του αγαθού, αλλά να συμπεριφερθεί παραβατικά εις βάρος των προσπαθειών των άλλων. Έτσι από τη μια το συνολικό κόστος γίνεται απαγορευτικό για ένα άτομο, όταν οι υπόλοιποι δεν συνεισφέρουν, και από την άλλη όταν οι υπόλοιποι συνεισφέρουν τότε το άτομο δεν έχει λόγο να συνεισφέρει και αυτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγαθά Κατηγορία:Θεωρία συμπεριφοράς του καταναλωτή
Συμπεριφορικός καταποντισμός
Ο συμπεριφορικός καταποντισμός ή συμπεριφορική κατάπτωση είναι όρος που επινοήθηκε από τον ηθολόγο John B. Calhoun για να περιγράψει την κατάρρευση της συμπεριφοράς που μπορεί να προκύψει από τον υπερπληθυσμό. Ο όρος και η έννοια προέρχονται από μια σειρά πειραμάτων υπερπληθυσμού που δεξήγαγε ο Calhoun με καστανούς αρουραίους της Νορβηγίας (Rattus norvegicus) στην περίοδο 1958- 1962. Στα πειράματα, ο Calhoun και οι ερευνητές του δημιούργησαν μια σειρά από ουτοπίες αρουραίων, δηλαδή κλειστούς χώρους στους οποίους οι αρουραίοι είχαν απεριόριστη πρόσβαση σε τροφή και νερό, επιτρέποντας την απεριόριστη αύξηση του πληθυσμού. Ο Calhoun επινόησε τον όρο συμπεριφορικός καταποντισμός την 1η Φεβρουαρίου, σε Έκθεση του 1962 σε άρθρο με τίτλο «Πυκνότητα πληθυσμού και κοινωνική παθολογία» στο Scientific American για το πείραμα με τους αρουραίους. Αργότερα έκανε παρόμοια πειράματα σε ποντίκια, από το 1968 έως το 1972, καταλήγοντας πάντα στο ίδιο αποτέλεσμα. Στα πειράματα στα οποία αναπτύχθηκε συμπεριφορικός καταποντισμός, η βρεφική θνησιμότητα έφτασε το 96% μεταξύ των πλέον αποπροσανατολισμένων ομάδων του πληθυσμού. Η δουλειά του Calhoun χρησιμοποιήθηκε ως ζωικό μοντέλο κοινωνικής κατάρρευσης και η μελέτη του έγινε σημαντική για την αστική κοινωνιολογία και την ψυχολογία γενικότερα. Ο Calhoun αποσύρθηκε από το National Institute of Mental Health το 1984, αλλά συνέχισε να διερευνά το θέμα μέχρι τον θάνατό του στις 7 Σεπτεμβρίου 1995.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηθολογία
Ζηνόδοτος ο Εφέσιος
Ο Ζηνόδοτος καταγόταν από την Έφεσο και έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ. (325 - 260 π.Χ.).
Βιογραφία
Ήταν ποιητής με πνεύμα βαθιά ερευνητικό και είχε για δάσκαλο τον Φιλητά από την Κω. Υπήρξε ο πρώτος βιβλιοθηκονόμος και διευθυντής της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και αναφέρεται (στην Σούδα) ότι «τῶν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ βιβλιοθηκῶν προὔστη» (εκ του προέστη), όπως αναφέρονται όλοι οι υπεύθυνοι της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη μελέτη του Ομήρου καθώς και φιλοτέχνησε κριτική έκδοσή του. Το λεξικό Σούδα ή Σουίδα, ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά λεξικά το οποίο γράφτηκε τον δέκατο αιώνα, αναφέρει ότι ανέλαβε ως παιδαγωγός της βασιλικής οικογένειας καθώς έκανε το δάσκαλο στα παιδιά του Πτολεμαίου. Στη συνέχεια χρίστηκε προϊστάμενος της Βιβλιοθήκης από τον Πτολεμαίο Α΄, θέση την οποία διατήρησε και κατά το διάστημα που ανέβηκε στον θρόνο ο μαθητής του, Πτολεμαίος ο Φιλάδελφος.
Σύμφωνα με τη Σούδα, είναι ο πρώτος φιλόλογος στον κύκλο του Μουσείου που ανέλαβε να φέρει σε πέρας μια ολοκληρωμένη κριτική έκδοση του Ομήρου. Αλλά, κατά τα λεγόμενα του Ιωάννη Τζέτζη, τον 12ο αιώνα, αναδύεται το πρόβλημα της πρώτης έκδοσης των ομηρικών επών, που είχε ως πρωταγωνιστή τον Πεισίστρατο, ενώ είχαν περάσει ήδη τριακόσια χρόνια από την εποχή του ως τον Ζηνόδοτο. Συνεπώς, δεν μπορεί να προσδιοριστεί ακριβώς η έκταση και η φύση των εργασιών του Ζηνοδότου στον Όμηρο. Όμως, δεν αποκλείεται να υπήρξε ο πρώτος διορθωτής των ομηρικών επών, αν κρίνουμε και από τις φιλολογικές παρεμβάσεις του Αριστάρχου, αργότερα, ο οποίος απέρριπτε ομηρικές λέξεις από την έκδοση του Ζηνοδότου.
Τον 6ο αιώνα π.Χ., ο Ζηνόδοτος είχε στη διάθεσή του το «αττικό» χειρόγραφο, πιθανά το επίσημο κείμενο του Ομήρου που ακολουθούσαν πιστά οι ραψωδοί κατά τη διάρκεια των απαγγελιών τους στις εορτές των Παναθηναίων και το οποίο χρησιμοποίησε πρωτίστως στην έκδοσή του, γεγονός που απέκρυψαν οι Αλεξανδρινοί φιλόλογοι για λόγους υστεροφημίας. Την ίδια στιγμή που οι συνάδελφοί του μετέφραζαν τις τραγωδίες και τις κωμωδίες, ο Ζηνόδοτος ασχολήθηκε με τον Όμηρο. Εξέδωσε τη Διόρθωση καθώς και το Γλωσσάριο της Ιλιάδας και της Οδύσσειας ενώ απέρριψε τους Ομηρικούς Ύμνους ως μεταγενέστερους.
Ο Ζηνόδοτος μελέτησε με ένα νέο τρόπο, τους Έλληνες κλασικούς συγγραφείς και ασχολήθηκε με την κριτική διόρθωση και την επιμέλεια Ελλήνων επικών και λυρικών ποιητών καθώς και με την ταξινόμησης αυτών, αφού επινόησε το αλφαβητικό σύστημα ταξινόμησης. Επιπρόσθετα, συνέγραψε την πρώτη κριτική έκδοση του Πινδάρου και υπομνημάτισε την Θεογονία του Ησιόδου.
Μετά τον θάνατό του, στη θέση του προϊσταμένου της Βιβλιοθήκης τοποθετήθηκε ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ο οποίος γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια, μεταξύ του 295 και 290 π.Χ. και ονομάστηκε έτσι επειδή πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του στη Ρόδο. Οι μαθητές του Αρίσταρχος από τη Σαμοθράκη και ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος που είχε σπουδάσει κοντά στον Ζηνόδοτο και τον Καλλίμαχο, συμπλήρωσαν στη συνέχεια το έργο του.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Στέφανος του Μελεάγρου Κατηγορία:Αρχαίοι Εφέσιοι Κατηγορία:Βιβλιοθηκάριοι της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας
Πυξίδα
thumb|Σχέδιο πυξίδας από το σύγγραμμα  [[Petrus Peregrinus de Maricourt|Epistola de magnete του 1269]] Η πυξίδα (από την αρχαία ελληνική λέξη πυξίς - ίδος, που αρχικά σημαίνει ξύλινο κουτί) ή κοινώς μπούσουλας (από την ιταλική λέξη bussola) και κουμπάσο (από τη λέξη compass) είναι όργανο με το οποίο επιτυγχάνεται ο προσανατολισμός του χρήστη, δείχνοντάς του την κατεύθυνση του Βορρά. Ιδιαίτερα όμως στη ναυσιπλοΐα αποτελεί το σημαντικότερο "ναυτιλιακό βοήθημα" με το οποίο μετρούνται και πραγματοποιούνται τόσο οι πορείες των πλοίων όσο και οι διοπτεύσεις.
Επειδή το όργανο αυτό αναπτύχθηκε εξ ανάγκης στη ναυτιλία αλλά και εκ της σημαντικότητάς του σ΄ αυτή ονομάζεται συνηθέστερα ναυτική πυξίδα.
Η ναυτική πυξίδα σήμερα διακρίνεται στην μαγνητική πυξίδα (magnetic compass) που βασίζεται στη λειτουργία της μαγνητικής βελόνας και είναι η πλέον διαδεδομένη, στην γυροσκοπική πυξίδα που βασίζεται στην ταχεία περιστροφή του ελεύθερου γυροσκοπίου με μηδενικό σχεδόν σφάλμα και στην γυρομαγνητική πυξίδα περιορισμένης χρήσης.
Ιστορία
Από την εποχή που ο άνθρωπος επιδόθηκε στη ναυτιλία παρατήρησε πως ο Πολικός αστέρας παρέμενε πάντα πλησίον ενός σημείου στον ουρανό του Β. ημισφαιρίου και αυτόν χρησιμοποιούσε για πυξίδα του. Όταν ο Πολικός δεν ήταν ορατός ο ναυτιλλόμενος χρησιμοποιούσε άλλους αστέρες. Η εφεύρεση της μαγνητικής πυξίδας, προ χιλιάδων ετών ίσως, και στη συνέχεια κατά τον 20ό αιώνα της γυροσκοπικής πυξίδας στα πλοία προσφέρουν σήμερα στον ναυτιλλόμενο μια βασική μέθοδο τήρησης πορείας με επιθυμητή ακρίβεια.
Η μαγνητική πυξίδα είναι από τα παλαιότερα όργανα στη ναυσιπλοΐα που όμως η καταγωγή της δεν είναι απόλυτα ακριβής. Το 203 π.Χ. ο Αννίβας όταν αναχώρησε από την Ιταλία λέγεται ότι πλοηγός του ήταν κάποιος ονόματι Πελόρους. Ίσως η πυξίδα να ήταν ήδη σε χρήση τότε. Κανένας όμως δεν μπορεί να υποστηρίξει αυτό με βεβαιότητα. Λέγεται επίσης πως έλκει τη καταγωγή της από την Κίνα, κατ΄ άλλους ότι από εκεί εισήγαγε αυτήν ο Μάρκο Πόλο στην Ιταλία κατά τον 13ο αιώνα. Μια μαγνητική βελόνη επιπλέουσα σε δοχείο ύδατος συνιστούσε την αρχαιότερη πυξίδα.
Το 1269 ο Peter Peregrinus στο βιβλίο του "Epistola de Magnete" έγραψε για "την στηριζόμενη επί αξονίσκου επιπλέουσα βελόνη με γραμμή πίστεως" και λέγεται πως ήταν εφοδιασμένη με υποτυπώδεις διόπτρες για λήψη διοπτεύσεων. Η πιστότητα της σημερινής μαγνητικής πυξίδας ανάγεται όμως στο μόλις πρόσφατο παρελθόν. Πριν από 100 περίπου χρόνια ο Λόρδος Κέλβιν τελειοποίησε την μαγνητική πυξίδα η οποία χρησιμοποιείται σήμερα. thumb|left|200px|Στρατιωτική ατομική [[διοπτηρία πυξίδα (υγρά)]] Το ανεμολόγιο της πυξίδας, κατά την παράδοση χρονολογείται από τον 14ο αιώνα όταν ο Φλάβιο Τζιόια (Flavio Gioja) από το Αμάλφι προσάρμοσε τεμάχιο μαγνήτη κάτω από φύλλο χάρτου, όμως αυτό καθ΄ αυτό το ανεμολόγιο είναι αρχαιότερο της πυξίδας καθόσον αποτελούσε τον ανεμοδείκτη των αρχαίων Ελλήνων από την πρώιμη ακόμη ναυσιπλοΐα τους και πολύ - πολύ πριν ακόμη ανεγείρουν το 100 π.Χ. τον "Πύργο των Ανέμων" με τις οκτώ πλευρές που είναι και οι κύριες σήμερα κατευθύνσεις του ορίζοντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναυτικά όργανα Κατηγορία:Προσανατολισμός
Π.Σ. Αγρότης Λιανοκλαδίου
Ο Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Λιανοκλαδίου «ο Αγρότης» υπήρξε ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα το Λιανοκλάδι Φθιώτιδας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου ήταν το 1946, είχε χρώματα το πράσινο και το λευκό και έμβλημα το στάχυ.
Είχε πολυετή παρουσία στα πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας και έδρα του αποτελούσε το Δημοτικό Στάδιο Λιανοκλαδίου. Το 2012 συγχωνεύτηκε με τον Α.Σ. Λαμίας, δημιουργώντας τον Π.Α.Σ. Λαμίας 1964.
1961-2012: Π.Σ. Αγρότης Λιανοκλαδίου
Τη σεζόν 2010-2011 πλησίασε περισσότερο την πολυπόθητη άνοδο στη Γ΄ Εθνική, τερματίζοντας στη 2η θέση του 4ου ομίλου πίσω από τον Α.Ο. Οικονόμο Τσαριτσάνης. Την ίδια αγωνιστική περίοδο κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία του το Κύπελλο της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας, ενώ έφτασε και στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών γνωρίζοντας την ήττα με 2-0 από τον Α.Ο. Αστέρα Μαγούλας στη Χαλκίδα.
2012-2014: Α.Σ. Αγρότης Λιανοκλαδίου 1946
Το καλοκαίρι του 2012 κι ενώ είχε εξασφαλίσει την παραμονή του στη Δ΄ Εθνική αποφασίστηκε η συνεργασία με τον Α.Σ. Λαμίας που αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας. Έτσι δημιουργήθηκε ο Π.Α.Σ. Λαμίας 1964 που αγωνίστηκε στη θέση του στη Δ΄ Εθνική την περίοδο 2012-2013 και ο «'''Α.Σ. Αγρότης Λιανοκλαδίου 1946'''» που συνέχισε στη θέση του Α.Σ. Λαμίας στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας μέχρι και την αγωνιστική περίοδο 2013-2014. Από το 2014 είναι αδρανής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φθιώτιδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1961 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Σώμα Φροντιστών (Ελλάδα)
Επιλογή στελεχών και συμπλήρωση του Σώματος μέχρι το έτος 1982
Μετά την αρχική συγκρότηση του Σώματος, η συμπλήρωση των προβλεπομένων θέσεων Φροντιστών των Όπλων και Σωμάτων του Στρατού γινόταν κατόπιν εξετάσεων μονίμων υπαξιωματικών, ανθυπασπιστών και εφέδρων αξιωματικών οι οποίοι έπρεπε να είναι απόφοιτοι εξαταξίου γυμνασίου. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί και ανθυπασπιστές έπρεπε να έχουν 8ετή υπηρεσία στο στράτευμα για να συμμετάσχουν στις εξετάσεις.
Επιλογή στελεχών και συμπλήρωση του Σώματος μέχρι σήμερα
Από το 1982 έως και σήμερα η στελέχωση του Σώματος γίνεται απευθείας από αποφοίτους της ΣΜΥ σύμφωνα με την κατ' έτος ετήσια κατανομή του ΓΕΣ που ισχύει και για τα υπόλοιπα Όπλα και Σώματα του Στρατού. Επίσης στο Σώμα κατατάχθηκε από το 1997 μικρός αριθμός ΕΠΥ (εθελοντών πενταετούς υποχρεώσεως) οι οποίοι συνεχίζουν να σταδιοδρομούν ως ΕΜΘ (εθελοντές μακράς θητείας) Φροντιστές.
Διακριτικά
Κατ' αρχήν δεν προβλέφθηκαν διαφορετικά διακριτικά για τους Φροντιστές Μονάδων και αυτοί έφεραν τα διακριτικά του Όπλου ή Σώματος στο οποίο ανήκαν. Αργότερα όμως, καθορίσθηκε ως διακριτικό η μέλισσα, που συμβολίζει την εργατικότητα, πλην των Διαχειριστών Υγειονομικού - Κτηνιατρικού που φέρουν το διακριτικό του Σώματός τους.
Ιδιαιτερότητες
Το Σώμα Φροντιστών ενώ διαθέτει ενιαία επετηρίδα ανά βαθμό, δεν διαθέτει δική του διεύθυνση και οι Φροντιστές αποτελούν ειδική κατηγορία στελεχών του Όπλου ή Σώματος στο οποίο ανήκουν. Η εκπαίδευση των Φροντιστών πραγματοποιείται στο ΚΕΥΠ (Κέντρο Εκπαίδευσης Υλικού Πολέμου) που βρίσκεται στην πόλη της Λαμίας.
Ένα σύνηθες λάθος
Πολλοί στρατιωτικοί πιστεύουν ότι Φροντιστής είναι ειδικότητα στο Όπλο ή Σώμα στο οποίο ανήκει ενώ στην ουσία είναι το ακριβώς αντίθετο. Οι Φροντιστές στο Σώμα τους έχουν τις ειδικότητες ΠΖ, ΤΘ, ΠΒ, ΜΧ, ΔΒ, ΑΣ, ΤΧ, ΥΓ. Η ειδικότητα στο Σώμα Φροντιστών έχει να κάνει με την εξειδίκευση σε υλικά Όπλων ή Σωμάτων και σε ποιες Μονάδες μπορεί να υπηρετήσει ο Φροντιστής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατός Ξηράς Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Λευκό λιοντάρι
Το λευκό λιοντάρι το οποίο απαντάται περιστασιακά στα εθνικά πάρκα, είναι ένας ιδιαίτερος τύπος του Panthera leo krugeri (Πάνθηρ ο λέων του Κρούγκερ). Το χρώμα που έχει οφείλεται σε υποτελή γονίδια, από τα οποία προκύπτει μία σπάνια γονιδιακή μετάλλαξη. Σήμερα τα λευκά λιοντάρια σπανίζουν στους ζωολογικούς κήπους, αλλά είναι ακόμα πιο σπάνια στην άγρια φύση. Τα λευκά λιοντάρια είναι ένα από τα πιο ξεχωριστά υποείδη του κόσμου, γι' αυτό και κυνηγιούνται πολύ. Τα σημερινά εξημερωμένα λευκά λιοντάρια είναι απόγονοι δύο νεαρών ατόμων που εντοπίστηκαν και αιχμαλωτίστηκαν στο καταφύγιο Τιμμπαβάτι στη Νότια Αφρική το 1975. Όμως το 1938 εθεάθησαν για πρώτη φορά, αποδεικνύοντας ότι δεν ήταν φαντασίες οι μύθοι των ιθαγενών που μίλαγαν για λευκά λιοντάρια.
Γενετική
thumb|right| Λευκό λιοντάρι σε ζωολογικό κήπο στο [[Βελιγράδι]] Τα λευκά λιοντάρια δεν είναι αλφιστικά άτομα, αλλά λευκιστικά. Έχουνε κανονική ίριδα, της οποίας το χρώμα μπορεί να είναι καφέ, γκριζομπλέ ή και γκριζοπράσινο. Επίσης έχουνε κανονικά μαξιλαράκια στις πατούσες τους και φυσιολογικά χείλη. Λευκά λιοντάρια με γαλάζια μάτια υπάρχουνε σε ζωολογικούς κήπους, πάρκα ή καταφύγια. Γεννιούνται μερικές φορές από φυσιολογικούς γονείς, οι οποίοι έχουνε κληρονομήσει γονίδια στα οποία οφείλεται το λευκό τους χρώμα από τους γονείς τους, και τα μετέφεραν στους απογόνους τους. Ο λευκισμός, όπως ονομάζεται αυτό το φαινόμενο, δυσχεραίνει την επιβίωση των λευκών λιονταριών στη φύση, με συνέπεια την έλλειψή τους στο φυσικό περιβάλλον. Ένα μεγάλο πρόβλημα για τη διατήρηση των λευκών λιονταριών είναι οι ενδογαμίες, οι οποίες γίνονται με σκοπό τη διατήρηση των λευκών λιονταριών στην αιχμαλωσία, αλλά υπάρχει φόβος να προκύψουν προβλήματα όπως και συμβαίνει και στις λευκές τίγρεις (στραβισμός, προβλήματα στον εγκέφαλο, στον ουρανίσκο και στη σπονδυλική στήλη).
Στην άγρια φύση και ενδημική έκταση
thumb|right|Σκύμνος στο καταφύγιο Τιμμπαβάτι Το 2003 η WTL (Global White Lion Protection Trust), πρότεινε για πρώτη φορά τον επαναπάτρισμό των λευκών λιονταριών στο ενδημικό τους περιβάλλον, στο καταφύγιο Τιμμπαβάτι στην Ν.Αφρική. Προγενέστερες έρευνες έχουνε δείξει ότι τα λευκά λιοντάρια κυνηγούνε το ίδιο ή και περισσότερο επιτυχώς με τους "χρωματιστούς" συγγενείς τους. Πιο προσεκτικές μελέτες όμως έδειξαν ότι τα λευκά λιοντάρια έχουνε πολύ λιγότερες επιτυχίες στο κυνήγι σε σχέση με τα φυσιολογικά λιοντάρια, λόγω του χρώματός τους που δεν τους παρέχει αρκετή κάλυψη. Τελικά η WTL αποφάσισε να αναμείξει φυσιολογικά λευκά και χρωματιστά λιοντάρια στην ενδημική τους περιοχή.Τα λευκά λιοντάρια στην άγρια φύση κυνηγάνε αντιλόπες, γαζέλες, γκνου, ζέβρες, φακόχοιρους και σπάνια καμηλοπαρδάλεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής Κατηγορία:Λιοντάρια
Μονή Κωνσταμονίτου
Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής είναι ο Αρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Κωνσταμονίτης.
Τοποθεσία
Θεωρείται μοναχική Μονή μέσα στο απάτητο δάσος του Κρειοβουνίου, περίπου στο κέντρο της χερσονήσου. Η μονή απέχει μια ώρα ανηφόρα από τον αρσανά της, αρχικά εν μέσω ελαιώνα και μετά από δάσος, κυρίως καστανιάς. Δεν επικοινωνεί εύκολα με άλλα μοναστήρια. Υπάρχουν δύσβατα και περίπλοκα μονοπάτια για τη Μονή Ζωγράφου ή τη Μονή Βατοπεδίου. Η πορεία για τη Μονή Ζωγράφου κρατάει περίπου 1,5 ώρα και είναι μια υπέροχη διαδρομή μέσα από πυκνό δάσος.
Ιστορία
Πιθανόν να ιδρύθηκε (κατά νεότερη παράδοση) από τον Αυτοκράτορα Mέγα Κωνσταντίνο και ολοκληρώθηκε από τον υιό του Κωνστάντα, ή κατά άλλους από μοναχό που καταγόταν από τον Κασταμώνα Παφλαγονίας ή Κασταμονή του Πόντου ή από γόνο πλούσιας οικογένειας της Κωνσταντινούπολης. Με σιγίλλιο του Πατριάρχη Νεοφύτου Ζ΄ (1789-94 και 1798-1801) έγινε κοινόβια, αλλά η ουσιαστική της ανασυγκρότηση αρχίζει το 1818 επί ηγουμενίας Χρυσάνθου εξ Ηπείρου με δαπάνες του Αλή Πασά με την μεσολάβηση της κυρά Βασιλικής, οπότε ανοικοδομήθηκε η ανατολική της πτέρυγα.
Η ανασυγκρότηση αυτή συνεχίστηκε και επί Συμεών Σταγειρίτη, ο οποίος με χορηγίες ανοικοδόμησε το Καθολικό και τη βόρεια πτέρυγα. Το Καθολικό της μονής Κωνσταμονίτου είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Αγίου Στεφάνου. Ανεγέρθηκε το 1867 επάνω στα ερείπια του παλαιότερου Καθολικού και βρίσκεται στο μέσον της αυλής. Η τυπολογία του ακολουθεί γενικά τον αγιορείτικο τύπο. Σχηματίζει εξωτερικά οκτώ μολυβοσκέπαστους τρούλους, μαζί με τον κεντρικό τρούλο που είναι ο μεγαλύτερος. Χαρακτηρίζεται από την ιδιαίτερα επιμελημένη δόμηση των λιθόκτιστων τοίχων του, ενώ εσωτερικά δεν είναι ιστορημένος, πλην λιγοστού κεντρικού θόλου. Οι τοίχοι του φέρουν πολλές φορητές εικόνες, αρκετές από τις οποίες είναι μεγάλης ιστορικής και λατρευτικής αξίας, όπως εκείνη της Θεοτόκου της Αντιφωνήτριας που πραγματοποίησε θαύμα στην μονή σύμφωνα με την παράδοση το 1020.
Παρεκκλήσια- Εξαρτήματα
Στο Καθολικό φυλάσσεται ένας βυζαντινός σταυρός εξαίρετης τέχνης, τεμάχιο τιμίου ξύλου, τμήματα από λείψανα πολλών αγίων μέσα σε λειψανοθήκες. Επίσης Ευαγγέλιο με αργυρόχρυση επένδυση που έγινε το 1820 στην Ήπειρο δώρο της κυρά Βασιλικής. Τέλος άλλα λατρευτικά αντικείμενα και λειτουργίας. Η μονή Κωνσταμονίτου διαθέτει εννέα συνολικά παρεκκλήσια, τέσσερα μέσα στον περίβολο της μονής και πέντε έξω από αυτόν.
Στη νότια πτέρυγα της μονής πάνω από την είσοδο, βρίσκεται το παρεκκλήσι της Παναγίας Πορταΐτισσας κτισμένο το 1871. Έχει χαρακτηριστικό ξυλόγλυπτο τέμπλο, το οποίο φιλοξενεί τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Πορταίτισσας.
Σε όροφο της νοτιοανατολικής πτέρυγας βρίσκεται και το παρεκκλήσι των Αγίων Πάντων. Σε άλλον όροφο, βρίσκεται και το μεγαλύτερο σε μέγεθος παρεκκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου. Χρησιμοποιήθηκε σαν Καθολικό κατά την διάρκεια των εργασιών ανέγερσης του Καθολικού της μονής, του στα μέσα του 19ου αιώνα. Στη βόρεια πλευρά του περιβόλου βρίσκεται το παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου.
Ο Κοιμητηριακός Ναός της Μονής Κωνσταμονίτου είναι αφιερωμένος στη μνήμη των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μονής σε μικρή απόσταση από αυτή. Η μονή Κωνσταμονίτου διαθέτει ένα κελί στις Καρυές που αποτελεί και το αντιπροσωπείο της αφιερωμένο στους Αγιορείτες Πατέρες, καθώς και δύο Καθίσματα στον ευρύτερο χώρο της μονής. Το πρώτο της Αγίας Τριάδας, βρίσκεται δυτικά της μονής σε περίοπτη θέση με εξαίρετη θέα προς την θάλασσα. Κτίστηκε το 1894 και η δόμησή του είναι με πελεκητή λιθοδομή. Το παρεκκλήσιο του Καθίσματος τυπολογικά διαχωρίζεται με ευκρίνεια από τους χώρους κατοίκησής του καταλαμβάνουν το δυτικό του τμήμα. Σήμερα δεν κατοικείται λόγω των φθορών του από τον χρόνο. Το δεύτερο κάθισμα, που παρουσιάζει ιδιαίτερο τυπολογικό ενδιαφέρον είναι εκείνο του παλιού μύλου. Βρίσκεται απέναντι από την είσοδο της μονής και οι κατοικήσιμοι χώροι του καταλαμβάνουν τον όροφο του.
Μοναστική δύναμη
Η Μοναστική δύναμη της Μονής, σύνολο μοναχών και εξαρτηματικών, κυμαίνεται σήμερα στα 45 άτομα.
Παραπομπές
Κωσταμονιτου
Τσαρλς Τ. Τζένκινς
Ο '''Τσαρλς Τ. Τζένκινς' (αγγλικά: Charles T. Jenkins'', σερβικά κυριλλικά: Чарлс Џенкинс), (Μπρούκλιν, 28 Φεβρουαρίου 1989) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,91 μ. αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ στην ΦΜΠ.
Πρώιμη ζωή και λύκειο
Ο Τζένκινς γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, όπου έζησε στο Μπράουνσβιλ για έξι χρόνια, μέχρι που μετακόμισε στο Ρόουζντεϊλ του Κουίνς.
Μετακόμισε στο Λύκειο Χόλι Κρος μέχρι να μεταφερθεί στο Λύκειο Σπρίνγκφιλντ Γκάρντενς, όπου έπαιξε καλαθοσφαίριση για τρεις σεζόν. Ως τελειόφοιτος το 2005–06, είχε κατά μέσο όρο 21,1 πόντους, 7,2 ασίστ και 5,1 ριμπάουντ και επιλέχθηκε στην All-New York City Team από τη New York Post.
Πρωτοετής
Ο Τζένκινς άρχισε να αγωνίζεται για το Πανεπιστήμιο Χόφστρα με τους Χόφστρα Πράιντ το 2007–08. Έπαιξε σε 29 αγώνες, όπου είχε μέσο όρο 15,0 πόντους και 4,6 ριμπάουντ και ηγήθηκε της ομάδας σε ποσοστό ελεύθερων βολών (78,0%) και τερμάτισε 10ος στην Colonial Athletic Association (CAA) σε πόντους (πρώτος μεταξύ των πρωτοετών). Ο Τζένκινς αναδείχθηκε CAA Rookie της Χρονιάς, Rookie της Χρονιάς στην Μητροπολιτική Νέα Υόρκη και στην Τρίτη All-Metropolitan New York Ομάδα.
Δευτεροετής
Το 2008–09, ο Τζένκινς είχε μέσο όρο 19,7 πόντους και 4,8 ριμπάουντ σε 32 αγώνες. Στον τελευταίο αγώνα της κανονικής περιόδου εναντίον των UNC Wilmington, ξεπέρασε το ορόσημο των 1.000 πόντων, όπου μαζί με τον Αγκουντίο ήταν οι μόνοι δύο δευτεροετής που έφτασαν τους 1.000 πόντους πριν από την τριτοετή σεζόν τους. Στο τέλος της σεζόν, οι 1.065 πόντοι του, ήταν 47 περισσότεροι από τους πόντους του Αγκουντίο στο τέλος της αντίστοιχης δευτεροετούς σεζόν του. Ο Τζένκινς κέρδισε πολλά βραβεία για τη χρονιά του. Ανάμεσά τους ήταν το πολυπόθητο Βραβείο Χάγκερτι, το οποίο είναι ένα βραβείο που δίνεται κάθε χρόνο στον καλύτερο άνδρα καλαθοσφαιριστή της NCAA Division I, της ευρύτερης Μητροπολιτικής περιοχής της Νέας Υόρκης. Έγινε συνολικά μόλις ο πέμπτος δευτεροετής φοιτητής (και ο πρώτος μετά τον Ρον Αρτέστ το 1998–99) που το κέρδισε σε αυτό το σημείο στην 73χρονη ιστορία του βραβείου.
Τελειόφοιτος
Ο Τζένκινς έγινε μόλις ο τρίτος παίκτης όλων των εποχών που κέρδισε το Βραβείο Χάγκερτι τρεις φορές, ύστερα από τους Τζιμ ΜακΜίλιαν (Κολούμπια Λάιονς, 1968–70) και Κρις Μάλιν (Σεντ Τζονς Ρεντ Στορμ, 1983–85), όπου και οι δύο είχαν αργότερα μεγάλη επιτυχία στο NBA και/ή σε επίπεδο Ολυμπιακών Αγώνων.
ΝΒΑ
Στις 9 Δεκεμβρίου 2011, υπέγραψε επίσημα με τους Ουόριορς. Ο εικοσιδιάχρονος Τζένκινς έκανε το ντεμπούτο του στο ΝΒΑ στις 25 Δεκεμβρίου 2011, στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2011–12 των Ουόριορς εναντίον των Λος Άντζελες Κλίπερς, όπου είχε μία ασίστ σε ένα λεπτό αγώνα. Είχε προσαρμοστεί στο ρόλο του να παλεύει για μερικά λεπτά ως αναπληρωματικός του Στέφεν Κάρι, ο Τζένκινς θα κατέληγε να πάρει απροσδόκητες ευκαιρίες στο δεύτερο μέρος της σεζόν λόγω των επίμονων τραυματισμών στον αστράγαλο του Κάρι. Αν και η ομάδα απέκτησε το Νέιτ Ρόμπινσον νωρίς στη σεζόν για τη θέση του Κάρι, ο Τζένκινς συχνά ξεκινούσε στη θέση του Κάρι. Τα λεπτά συμμετοχής του αυξήθηκαν ιδιαίτερα από το Μάρτιο του 2012, καθώς ο Κάρι αποκλείστηκε για το υπόλοιπο της σεζόν και ο Μόντεϊ Έλις έγινε ανταλλαγή. Στις 24 Μαρτίου 2012, ο Τζένκινς σημείωσε 27 πόντους (ρεκόρ σταδιοδρομίας) στην ήττα με 90-87 από τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς και συνέχισε να έχει βελτιωμένους αριθμούς μέχρι το τέλος της σεζόν, ολοκληρώνοντας με μέσο όρο 5,8 πόντους και 3,3 ασίστ σε 51 αγώνες, από τους οποίους σε 28 ως βασικός.
Προχωρώντας στη δεύτερη σεζόν του στους Ουόριορς, τον Ιούλιο του 2012, ο Τζένκινς συμμετείχε στο NBA Σάμερ Λιγκ στο Λας Βέγκας. Παίζοντας μαζί με τους συμπαίκτες του στους Ουόριορς, όπως ο rookie Χάρισον Μπαρνς και ο Κλέι Τόμσον, ο Τζένκινς έκανε καλές εμφανίσεις, καθώς η ομάδα κέρδισε και τους πέντε αγώνες της, με τον Τζένκινς να είναι ο πρώτος σκόρερ σε δύο από αυτούς. Λίγο πριν από το Σάμερ Λιγκ, εν αναμονή της αποχώρησης του Ρόμπινσον, η ομάδα είχε υπογράψει τον πόιντ γκαρντ Τζάρετ Τζακ, με το ερώτημα ποιος θα ήταν ο κύριος εφεδρικός του Κάρι την ερχόμενη σεζόν, ο Τζακ ή ο Τζένκινς, αρχικά να παραμένει ανοιχτό.
Στις 21 Φεβρουαρίου 2013, ο Τζένκινς ανταλλάχθηκε στους Φιλαδέλφεια 76ερς για μία δεύτερη επιλογή του ντραφτ.
Ευρώπη
Στις 30 Ιουλίου 2013, ο Τζένκινς υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με τον Ερυθρό Αστέρα. Τον Ιανουάριο του 2014, επέκτεινε το συμβόλαιό του με την ομάδα για μία ακόμη σεζόν. Τη σεζόν 2014–15, ο Ερυθρός Αστέρας κέρδισε την Αδριατική Λίγκα, το Πρωτάθλημα Σερβίας και το Κύπελλο Σερβίας.
Στις 8 Ιουλίου 2015, ο Τζένκινς υπέγραψε με την ιταλική Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο για τη σεζόν 2015-16.
Στις 15 Ιουλίου 2016, ο Τζένκινς επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο. Τη σεζόν 2016–17, ηγήθηκε της Ευρωλίγκα σε κλεψίματα, με 2,1 αγώνα. Αναδείχθηκε επίσης ο Πολυτιμότερος Παίκτης των πλέι οφ της Αδριατικής Λίγκας 2017, όπου είχε μέσο όρο 12,3 πόντους, 5,3 ασίστ, 3 ριμπάουντ και 1,5 κλέψιμο.
Στις 29 Ιουνίου 2017, ο Τζένκινς υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη ρωσική Χίμκι. Ο Τζένκινς έπαιξε για την HBC Sicklerville στο The Basketball Tounrmanet 2018. Είχε 3 πόντους και 2 ριμπάουντ στην ήττα του πρώτου γύρου της ομάδας από τους Talladega Knights. Τη σεζόν 2018–19 της Ευρωλίγκα, είχε μέσο όρο 6,9 πόντους με 42,0% από το τρίποντο, 2,8 ριμπάουντ και 1,0 κλέψιμο ανά αγώνα σε 29 αγώνες.
Στις 5 Ιουλίου 2019, ο Τζένκινς υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ερυθρό Αστέρα, στην τρίτη θητεία του με την ομάδα. Στις 17 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα ότι αποτελεί μέλος της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) του Ερυθρού Αστέρα στη δεκαετία 2010-2020, όντας πέμπτος σε ψήφους του κοινού με ποσοστό 63.85%.
Στις 20 Ιουνίου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Ο Αμερικάνος γκαρντ αγωνίστηκε με τους “ερυθρόλευκους” σε 34 αγώνες της Ευρωλίγκα έχοντας 2,9 πόντους και 1,2 ριμπάουντ μέσο όρο, ενώ η ομάδα τερμάτισε στην δωδέκατη θέση.
Στις 22 Ιουνίου 2022 και μετά από ένα χρόνο απραξίας, επέστρεψε στην αγωνιστική δράση αφού συμφώνησε με την ΦΜΠ Βελιγραδίου.
Προσωπική ζωή
Ο Τζένκινς έχει έναν αδερφό και μια αδερφή. Τον Οκτώβριο του 2015, του δόθηκε η σερβική υπηκοότητα, κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του στον Ερυθρό Αστέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Σερβίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χίμκι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ντόλι Πάρτον
Η Ντόλι Ρεμπέκα Πάρτον (γεννημένη στις 19 Ιανουαρίου, 1946 ) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, συνθέτρια, στιχουργός, οργανοπαίκτρια, ηθοποιός και επιχειρηματίας, γνωστή κυρίως για το έργο της στην κάντρι μουσική.
Η Πάρτον θεωρείται η σπουδαιότερη κάντρι τραγουδίστρια όλων των εποχών, έχοντας καταφέρει 25 #1 επιτυχίες στο επίσημο Billboard Country chart των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ 41 άλμπουμ της έχουν φτάσει στη δεκάδα των πιο εμπορικών κάντρι άλμπουμ στις ΗΠΑ, περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο καλλιτέχνη της κάντρι. Μέσα στα τελευταία 60 χρόνια, 110 τραγούδια της έχουν καταφέρει να φιγουράρουν στις λίστες κάντρι επιτυχιών στις ΗΠΑ αλλά και διεθνώς. Έχει πουλήσει περισσότερους από 100 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως από το 1964 μέχρι σήμερα. Έχει βραβευτεί με 9 Βραβεία Γκράμι (από 47 υποψηφιότητες), 2 υποψηφιότητες στα βραβεία Όσκαρ, 10 βραβεία CMA, 7 βραβεία από την Ακαδημία Κάντρι Μουσικής, 3 βραβεία Αμερικανικής Μουσικής (ΑΜΑ) και έχει λάβει επίσης υποψηφιότητες για βραβεία Tony και Emmy για το έργο της στην υποκριτική.
Το 1986 βραβεύτηκε με το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ και το 1999, έπειτα από δεκαετίες θρυλικής επιτυχίας στη κάντρι μουσική, η Πάρτον εισήχθη στο Country Music Hall of Fame. Το 2001 εισήχθη στο Songwriters Hall of Fame για το στιχουργικό της έργο και το 2006 έλαβε το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνών από την Αμερικανική Κυβέρνηση και τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, μια τιμητική αναγνώριση για τη συνολική της προσφορά στην τέχνη και τον πολιτισμό. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, έχει συνθέσει πάνω από 3.000 τραγούδια, με γνωστότερο το "I Will Always Love You", ένα κομμάτι που έγινε παγκόσμια επιτυχία και σημείωσε ρεκόρ πωλήσεων με τη φωνή της Γουίτνεϊ Χιούστον.
Ως ηθοποιός, έχει ξεχωρίσει η συμμετοχή της σε βραβευμένες ταινίες όπως "9 με 5", "Το καλύτερο πορνείο του Τέξας", "Γκρίνια μετά μουσικής" και "Ανθισμένες Μανόλιες". Στον επιχειρηματικό τομέα, η Πάρτον έχει καταφέρει να χτίσει ένα κολοσσό επικερδών επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων και το Dollywood, μια αλυσίδα θεματικών πάρκων και τουριστικών εγκαταστάσεων που καταλαμβάνουν τεράστια έκταση στο Τενεσί και δέχονται ετησίως εκατομμύρια επισκέπτες από όλο τον κόσμο.
1946–1967: Τα πρώτα χρόνια - Αρχή μουσικής καριέρας
Η Ντόλι Πάρτον γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1946 στην κωμόπολη Sevierville του Τενεσί. Γονείς της ήταν ο Robert Lee Parton που εργαζόταν ως αγρότης και οικοδόμος και η Avie Lee Owens που ήταν νοικοκυρά. Η Πάρτον ήταν το τέταρτο από τα 12 παιδιά της οικογένειας. Σύμφωνα με την Πάρτον, η οικογένειά της ήταν μια πολύ φτωχή επαρχιακή οικογένεια. Όπως έχει δηλώσει χαρακτηριστικά σε συνέντευξή της: "ζούσε όλη η οικογένεια μαζί με τους παππούδες σε μια ξύλινη βρώμικη καλύβα με ένα μόνο δωμάτιο στο όρος Σμόκεϊ της οροσειράς Smoky Mountains, κοντά στο Locust Ridge". Οι γονείς της Ντόλι ανήκαν στην Εκκλησία των Πεντηκοστιανών και από πολύ μικρή ηλικία, συμμετείχε στις εκκλησιαστικές χορωδίες.
Η Πάρτον ξεκίνησε να δείχνει το ενδιαφέρον της για τη μουσική από μικρή ηλικία. Το 1955 ξεκίνησε να τραγουδάει στο Μουσικό Πρόγραμμα του ραδιοφωνικού σταθμού WIVK Radio αλλά και στο τηλεοπτικό πρόγραμμα The Cas Walker Show, το οποίο ήταν σε ζωντανή μετάδοση από την πόλη Νόξβιλ στο Τενεσί. Λίγο αργότερα, υπέγραψε συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρία Goldband Records και το 1959 κυκλοφόρησε το πρώτο της σινγκλ με τίτλο «Puppy Love», χωρίς ωστόσο να έχει επιτυχία. Την ίδια χρονιά, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Grand Ole Opry, ένα πολύ γνωστό πρόγραμμα κάντρι μουσικής. Εκεί συνάντησε για πρώτη φορά τον Johnny Cash, ο οποίες εντυπωσιάστηκε από τις φωνητικές ικανότητες και το μουσικό ταλέντο της Πάρτον και την βοήθησε ως μέντορας.
Τελειώνοντας τις σπουδές της, η Πάρτον μετακόμισε το 1964 στη Νάσβιλ του Τενεσί, στο σπίτι του θείου της Bill Owens, ενός μουσικού που την βοήθησε να εισχωρήσει στους μουσικούς κύκλους της Νάσβιλ. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, η Πάρτον έγραφε τραγούδια κάντρι και φολκ επιρροών για τους καλλιτέχνες Hank Williams Jr. και Skeeter Davis, κατορθώνοντας μεγάλες επιτυχίες ως συνθέτρια.
Στα τέλη του 1965, η Πάρτον υπέγραψε συμβόλαιο την εταιρία Monument Records. Αρχικά, οι διευθυντές της εταιρίας ήθελαν να προωθήσουν την Πάρτον ως ποπ τραγουδίστρια. Το πρώτο της σινγκλ στην εταιρία με τίτλο "Happy, Happy Birthday Baby" δεν κατάφερε να γίνει επιτυχία. Έπειτα, συμφώνησαν να κυκλοφορήσει κάντρι μουσική, αφού έγραψε ένα τραγούδι για τον Bill Phillips το οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία. Το 1966, έφτασε στην 6η θέση του Κάντρι Τσαρτ με το κομμάτι "Put It Off Until Tomorrow".
Το επόμενο σινγκλ της ήταν το "Dumb Blonde" ("Χαζή ξανθιά"), το οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία το 1966. Η επιτυχία συνεχίστηκε με το επόμενο σινγκλ με τίτλο "Something Fishy" την ίδια χρονιά. Η επιτυχία αυτών των 2 κομματιών οδήγησε στην έκδοση του πρώτου της προσωπικού άλμπουμ το 1967 με τίτλο Hello, I'm Dolly. Σχεδόν όλα τα κομμάτια του δίσκου ήταν σε στίχους και μουσική της ίδιας της Πάρτον και του Bill Owens. Ο δίσκος ωστόσο είχε μέτρια ανταπόκριση με αποτέλεσμα να λήξει το συμβόλαιό της με την Monument Records.
1967–1974: Κοινή καλλιτεχνική πορεία με τον Porter Wagoner
Η μουσική καριέρα της Πάρτον άρχισε να απογειώνεται το 1967 όταν δέχτηκε να συμμετέχει στο εβδομαδιαίο τηλεοπτικό πρόγραμμα κάντρι μουσικής του Porter Wagoner. Υπέγραψε συμβόλαιο με την RCA Victor, θυγατρική της Sony Music, και αμέσως έγινε το μουσικό "ταίρι" του Wagoner. Ξεκίνησαν μια μεγάλη καριέρα ως μουσικό δίδυμο, ηχογραφώντας αμέτρητα ντουέτα και κυκλοφορώντας δίσκους από κοινού, ενώ παράλληλα ο καθένας συνέχιζε και την σόλο καριέρα του. Το πρώτο τους κομμάτι ήταν το "The Last Thing on my Mind", το οποίο έγινε μια από τις μεγαλύτερες κάντρι επιτυχίες το 1967 και αποτελούσε το πρώτο σινγκλ από το κοινό τους άλμπουμ με τίτλο Just Between You And Me. Η Πάρτον παρέμεινε στο τηλεοπτικό σόου του Wagoner για εφτά χρόνια, κυκλοφορώντας δεκάδες επιτυχίες μαζί του.
Το 1968 κυκλοφόρησε το 2ο προσωπικό της άλμπουμ με τίτλο Just Because I'm a Woman. Το 1969 και το 1970, ήταν υποψήφια μαζί με τον Wagoner στα Βραβεία Γκράμι με τα ντουέτα τους "Just Someone I Used To Know" και "Daddy Was An Old Time Preacherman".
Στα μέσα του 1970 κυκλοφόρησε τον πρώτο δίσκο ζωντανής ηχογράφησης με τίτλο A Real Live Dolly, ηχογραφημένο από τη μεγάλη της συναυλία στο Τενεσί τον Απρίλιο εκείνης της χρονιάς. Με αυτό το άλμπουμ κατάφερε για πρώτη φορά να μπει στο γενικό Billboard chart των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα επόμενα 4 στούντιο άλμπουμ της (In the Good Old Days (When Times Were Bad), My Blue Ridge Mountain Boy, The Fairest of Them All και Golden Streets of Glory) είχαν αρκετά καλές πωλήσεις.
Το έβδομο άλμπουμ της με τίτλο Joshua, το οποίο κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1971, περιείχε αυτοβιογραφικές αναφορές στα παιδικά της χρόνια και εκθειάστηκε από τους κριτικούς για τους στίχους και τις ερμηνείες της Πάρτον. Το ομότιτλο κομμάτι ήταν το πρώτο της #1 στην λίστα κάντρι επιτυχιών στις ΗΠΑ. Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε τον όγδοο δίσκο της Coat of Many Colors, που έλαβε πολύ θερμή αποδοχή από τους κριτικούς και το κοινό και θεωρείται ένας από τους καλύτερους δίσκους κάντρι μουσικής όλων των εποχών, σύμφωνα με εκατοντάδες λίστες και το περιοδικό Rolling Stone.
Εκείνη την περίοδο, ο Έλβις Πρίσλεϊ ζήτησε από την Πάρτον τα δικαιώματα να κυκλοφορήσει την δική του διασκευή για το κομμάτι "I Will Always Love You", σε στίχους και μουσική της Πάρτον. Αν και αρχικά έδειξε ενδιαφέρον για την ιδέα, αρνήθηκε να του παραχωρήσει τα δικαιώματα όταν ο εκπρόσωπος του θρυλικού καλλιτέχνη ζήτησε από την Πάρτον ποσοστό 50% επί των δικαιωμάτων.
1975–1979: Καλλιτεχνική εξέλιξη και συνεργασίες
Αφού έληξε την τηλεοπτική συνεργασία της με τον Porter Wagoner, η Πάρτον συνεργάστηκε με τον παραγωγό Bob Ferguson για την ηχογράφηση ενός παραδοσιακού κάντρι δίσκου με τίτλο The Bargain Store, που κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1975. Το ομότιτλο κομμάτι έγινε τεράστια επιτυχία και έφτασε στην πρώτη θέση του Country chart. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε ο δίσκος της We Used To, με συμμετοχή του Wagoner στην παραγωγή. Εκείνη την περίοδο ήθελε να επεκτείνει την τηλεοπτική της παρουσία και το κοινό της και έτσι ξεκίνησε το δικό της τηλεοπτικό σόου με τίτλο "Dolly! Show" (1976-1977), στο οποίο έκανε κωμικά σκετς, τραγουδούσε και καλούσε διάφορες προσωπικότητες. Σταθερές αξίες στη λίστα των καλεσμένων της ήταν καλλιτέχνες όπως Κένι Ρότζερς, Έμιλου Χάρις, Κάρεν Μπλακ και Λίντα Ρόντσταντ. Αν και το σόου της έκανε πολύ υψηλές τηλεθεάσεις, οι υψηλές απαιτήσεις και το άγχος της δουλειάς εξάντλησαν τη Ντόλι με αποτέλεσμα να διακόψει το συμβόλαιό της μετά από ένα χρόνο.
Το 1976, η Πάρτον δημιούργησε επίσης την πρώτη της μπάντα με όνομα "Travlin' Family Band", με την οποία περιόδευε στην Αμερική. Τα μέλη της μπάντας άλλαζαν συχνά και κυμαίνονταν από 4 μέχρι 8 άτομα. Με την μπάντα της έδωσε πολλές συναυλίες από κοινού με καταξιωμένους καλλιτέχνες της κάντρι όπως Γουίλι Νέλσον και Μακ Ντέιβις.
Από το 1977 και έπειτα, η μια επιτυχία ακολουθούσε της άλλης. Το 1977 κυκλοφόρησε τον δίσκο Here You Come Again, ένα δίσκο εμπορικής κάντρι μουσικής που σημείωσε πολύ υψηλές πωλήσεις και θεωρείται μέχρι σήμερα ένα από τα πιο διαχρονικά και εμβληματικά άλμπουμ στην ιστορία της μουσικής. Το ομότιτλο κομμάτι έχει ονομαστεί ένα από τα 20 πιο δημοφιλή κομμάτια που ακούγονται σε τελετές γάμων στην Αμερική, ενώ χάρη σε αυτό το κομμάτι κέρδισε βραβείο Γκράμι το 1978. Το άλμπουμ εμπεριείχε επίσης επιτυχημένες συνεργασίες με τους Bobby Goldsboro, John Sebastian, Barry Mann και Cynthia Weil. Από τον ίδιο δίσκο, το κομμάτι «Two Doors Down» έγινε επίσης πολύ μεγάλη επιτυχία στο ραδιόφωνο.