cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κεντρικές ρωσικές διάλεκτοι
Οι κεντρικές ρωσικές διάλεκτοι έχουν ιδιαίτερη αξία στη ρωσική διαλεκτολογία. Δε θεωρούνται ισοδύναμες με άλλες διαλέκτους της ρωσικής γλώσσας, καθώς δεν έχουν τα δικά τους γλωσσικά χαρακτηριστικά που να καλύπτουν ολόκληρη την επικράτειά τους, αλλά συνδυάζουν μόνο μερικά στοιχεία από τις βορειορωσικές και τις νοτιορωσικές διαλέκτους. Έτσι, δε αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο, γιατί θεωρούνται ότι σχηματίζουν μεταξύ των δύο διαλεκτικών ομάδων, μεταβατικές (διαζωνικές) διαλέκτους.
Η γεωγραφική περιοχή των διαλέκτων της Κεντρικής Ρωσίας χωρίζεται σε δύο μέρη, στη δυτική και στην ανατολική που περιέχουν τις δυτικές και τις ανατολικές διαλέκτους. Γενετικά ανήκουν σε διαφορετικές διαλέκτους της παλαιάς ρωσικής γλώσσας, διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους, και οι εσωτερικές τους υποδιαιρέσεις έχουν ετερογενή χαρακτηριστικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών στο πιο σημαντικό για τη ρωσική διάλεκτο κομμάτι, που είναι ο άτονος φωνητισμός. Οι ομιλητές των διαλέκτων της Κεντρικής Ρωσίας είναι κυρίως κάτοικοι αγροτικών περιοχών, η ομιλία των περισσοτέρων εκ των οποίων επηρεάζεται, σε διάφορους βαθμούς, από τη λογοτεχνική γλώσσα.
Τα βασικά γλωσσικά χαρακτηριστικά στοιχεία των κεντρικών ρωσικών διαλέκτων περιλαμβάνουν τον αποφρακτικό-εκρηκτικό σχηματισμό του οπίσθιου φωνητικού ήχου ομιλίας  γ  (βορειορωσική γραμμή) (ή αλλιώς προφορά συμφώνου  γ  ) και τη μη διάκριση των φωνηέντων στις δεύτερες προεντεταμένες και μετα-στρεφόμενες συλλαβές μετά τα σκληρά σύμφωνα (νοτιορωσική γραμμή), κάτι το οποίο αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο του λογοτεχνικού κανόνα.
Επίσημη διάλεκτος
μικρογραφία|396x396εσ|Ρωσικές διάλεκτοι Η επίσημη διάλεκτος, η οποία χρησιμοποιείται στη χώρα είναι αυτή της Μόσχας, η οποία προέρχεται από τις κεντρικές ρωσικές διαλέκτους.
Η διάλεκτος της Μόσχας, όπως λέγεται, χρησιμοποιήθηκε αρχικά από εύπορους πολίτες, δηλαδή από τον αστικό πληθυσμό της Μόσχας μέχρι τον 20ο αιώνα, όταν η κυβέρνηση πρότεινε και ενθάρρυνε τη χρήση της διάλεκτου σε εθνικό επίπεδο. Αργότερα, αυτή η τυποποιημένη διάλεκτος ενσωματώθηκε στο εθνικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα και διδάχθηκε στους ξένους ως δεύτερη γλώσσα.
Γεωγραφική περιοχή
Η επικράτεια του δευτερογενούς σχηματισμού των διαλέκτων αυτών, όπου οι Ρώσοι εγκαταστάθηκαν μετά τον 16 αιώνα, περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής νοτιοανατολικά της Μόσχας, δηλαδή το μεσαίο και χαμηλότερο τμήμα του Βόλγα, την περιοχή γύρω από τα Ουράλια Όρη, καθώς και τη Σιβηρία και την Άπω Ανατολή. Περιλαμβάνει επίσης τη σύγχρονη Αγία Πετρούπολη, της οποίας η διάλεκτος είναι αρκετά κοντά στην επίσημη διάλεκτο (standard russian), η οποία προέρχεται από τις κεντρικές ρωσικές διαλέκτους.
Ταξινόμηση
Υπάρχουν δύο τύποι εσωτερικής διαφοροποίησης των διαλέκτων της Κεντρικής Ρωσίας. Ο πρώτος βασίζεται στις μεθόδους της γλωσσικής γεωγραφίας (ταξινόμηση της περιοχής), και ο δεύτερος βασίζεται σε τυπολογικά πρότυπα (δομική-τυπολογική ταξινόμηση). Η πιο γνωστή και διαδεδομένη είναι η πρώτη ταξινόμηση.
Οι κύριες ομάδες των διαλέκτων της Κεντρικής Ρωσίας είναι:
Η ομάδα διαλέκτων του Πσκόβ είναι μια μεταβατική ομάδα για τις διαλέκτους της Λευκορωσίας, ενώ η δυτική και η ανατολική ομάδες είναι μεταβατικές για τις διαλέκτους της Νότιας Ρωσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική γλώσσα
Φιλελεύθερο Κόμμα του Γιβραλτάρ
Το Φιλελεύθερο Κόμμα του Γιβραλτάρ (Αγγλικά: Liberal Party of Gibraltar ή LPG) είναι ένα φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στο Γιβραλτάρ. Ιδρύθηκε το 1991 ως Εθνικό Κόμμα του Γιβραλτάρ και διευθύνεται από τον Δρ Τζόζεφ Γκαρσία. Το LPG σχημάτισε τη ΣΕΚΓ-Φιλελεύθερη Συμμαχία σε συνεργασία με το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα του Γιβραλτάρ.
Πολιτική
Σε συμφωνία με τα περισσότερα φιλελεύθερα κόμματα, το κόμμα περιγράφει στην πολιτική του φιλοσοφία ότι βασίζεται σε αντιλήψεις ότι οι άνθρωποι αποφασίζουν μόνοι τους για το μέλλον τους και δεσμεύονται για την αυτοδιάθεση του Γιβραλτάρ όσον αφορά τις συνταγματικές ρυθμίσεις.
Το κόμμα πιστεύει στην "ελευθερία, την ευθύνη, την ανοχή, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ισότητα ευκαιριών: αυτές είναι οι κεντρικές αξίες του φιλελευθερισμού και παραμένουν οι αρχές πάνω στις οποίες πρέπει να οικοδομηθεί μια ανοιχτή κοινωνία. Αυτές οι αρχές απαιτούν μια προσεκτική ισορροπία ισχυρών πολιτικών κοινωνιών, δημοκρατική κυβέρνηση, ελεύθερες αγορές και διεθνής συνεργασία».
Το κόμμα κάνει πολύ σαφή τη στάση του για την οικονομική πολιτική, δηλώνοντας ότι "οι ανοιχτές κοινωνίες χρειάζονται ανοιχτές αγορές. Μια φιλελεύθερη, ανοιχτή και ανεκτική κοινωνία απαιτεί οικονομία της αγοράς. Η πολιτική ελευθερία και η οικονομική ελευθερία ανήκουν μαζί".
MetaCrawler
Το MetaCrawler είναι ένα μια μηχανή αναζήτησης ιστού και εμπορικό σήμα κατατεθέν της InfoSpace, Inc. που δημιουργήθηκε από τον Aaron Collins.
Ήταν αρχικά μια μηχανή μετα-αναζήτησης, όπως προτείνει το όνομά του. Κατά τη διάρκεια της ζωής του συνδύαζε αποτελέσματα αναζήτησης ιστού από πηγές όπως το Google, το Yahoo!, το Bing (πρώην Live Search), το Ask.com, το About.com, το MIVA, το LookSmart και άλλα προγράμματα μηχανών αναζήτησης. Το MetaCrawler παρείχε επίσης στους χρήστες τη δυνατότητα αναζήτησης εικόνων, βίντεο, ειδήσεων, επιχειρηματικών και προσωπικών τηλεφωνικών καταλόγων και για ορισμένο χρόνο ακόμη και ήχου.
Ιστορία
Το MetaCrawler αναπτύχθηκε αρχικά το 1994 στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον από τον μεταπτυχιακό φοιτητή Aaron Collins και τον καθηγητή Oren Etzioni ως Ph.D.έργο του Erik Selberg. Αρχικά, δημιουργήθηκε προκειμένου να προσφέρει ένα αξιόπιστο σημείο έλξης των προγραμμάτων μηχανών αναζήτησης Ιστού, προκειμένου να μελετήσει τη σημασιολογική δομή του Παγκοσμίου Ιστού. Ωστόσο, ήταν μια χρήσιμη υπηρεσία από μόνη της και είχε αρκετές ερευνητικές προκλήσεις. Το MetaCrawler, ωστόσο, δεν ήταν η πρώτη μηχανή μετα-αναζήτησης στον Παγκόσμιο Ιστό. Αυτό το επίτευγμα ανήκει στο SavvySearch, το οποίο αναπτύχθηκε στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, αν και ξεκίνησε μόλις τέσσερις μήνες πριν από το MetaCrawler.
Το MetaCrawler ξεκίνησε στις 7 Ιουλίου, 1995.
Από τα τέλη του 1995, η MetaCrawler κατέγραψε πάνω από 7.000 ερωτήματα αναζήτησης την εβδομάδα και είχε πρόσβαση σε έξι υπηρεσίες: Galaxy, InfoSeek, Lycos, Open Text, WebCrawler και Yahoo. Στα τέλη του 1996, πραγματοποιούνταν πάνω από 150.000 ερωτήματα την ημέρα.
Οι ιδιοκτήτες του MetaCrawler δεν μπόρεσαν να προσδιορίσουν ένα εύλογο επιχειρηματικό μοντέλο, οπότε τον Ιανουάριο του 1997 το πούλησαν σε μια άλλη νεοφυή εταιρεία του Διαδικτύου, την Go2Net, όπου ο συνιδρυτής της Microsoft, Paul Allen αργότερα επένδυσε με ποσοστό 54%. Το Go2Net δημοσιοποιήθηκε τον Απρίλιο εκείνου του έτους, καθώς εγγράφηκε στο χρηματιστήριο του Nasdaq. Το MetaCrawler είχε περίπου 30.000 επισκέπτες ημερησίως στις αρχές του 1997, αλλά μέχρι τα μέσα του 1998 είχε ανέβει στα 275.000.
Το NetBot τελικά θα αγοραστεί από την Excite τον Οκτώβριο του 1997 για 35 εκατομμύρια δολάρια, ενώ το Jango έγινε μέρος του Excite Network Channel. Τόσο ο Selberg όσο και ο Etzioni ξανάρχισαν να εργάζονται για το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον μέχρι το 1999, όταν εργάστηκαν για τη Go2Net για ένα χρόνο, ενώ παραιτήθηκαν λίγο πριν την εξαγορά της Go2Net από την InfoSpace Inc., τον Ιούλιο του 2000 για 4,2 δισεκατομμύρια δολάρια. Μέχρι εκείνη την εποχή, το Go2Net είχε αγοράσει μία ακόμη μηχανή μετα-αναζήτησης, το Dogpile.
Το 2014, το MetaCrawler συγχωνεύθηκε σε μια άλλη από τις μηχανές αναζήτησης της Infospace, της Zoo.com, η οποία είχε αρχικά ξεκινήσει το 2006. Το domain του MetaCrawler αρχικά ανακατευθυνόταν στο Zoo.com  αλλά στη συνέχεια άλλαξε για να ανακατευθυνθεί προς το msxml.excite.com, τη σελίδα αναζήτησης της Excite, η οποία επίσης λειτουργείται από την InfoSpace.
Τον Ιούλιο του 2016, η Blucora ανακοίνωσε την πώληση της δραστηριότητάς της InfoSpace στο OpenMail για 45 εκατομμύρια δολάρια, θέτοντας το MetaCrawler υπό την ιδιοκτησία του OpenMail. Το OpenMail μετονομάστηκε αργότερα στο System1.
Το 2017, η MetaCrawler ξεκίνησε εκ νέου ως τη δική της μηχανή αναζήτησης.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανές μετα-αναζήτησης Κατηγορία:Μηχανές αναζήτησης
1167 Ντουμπιάγκο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντουμπιαγκο
Διηπειρωτικό κύπελλο 1986
Το Διηπειρωτικό Κύπελλο 1986 ήταν ένας ποδοσφαιρικός αγώνας που διεξήχθη στις 14 Δεκεμβρίου 1986 μεταξύ της αργεντίνικης Ρίβερ Πλέιτ, νικήτρια του Κόπα Λιμπερταδόρες και της Στεάουα Βουκουρεστίου, νικήτρια του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. Ο αγώνας έγινε στο Εθνικό Στάδιο του Τόκιο.
Νικήτρια αναδείχθηκε για πρώτη φορά η Ρίβερ Πλέιτ.
Κατηγορία:Διηπειρωτικό Κύπελλο ποδοσφαίρου Κατηγορία:Στεάουα Βουκουρεστίου Κατηγορία:Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1986
Chris and Moira
Βιογραφία και καριέρα
Η Stafrace γεννήθηκε στη Μάλτα το 1970. Σε ηλικία 12 ετών ξεκίνησε την καριέρα της στο τραγούδι. Αγόρασε μια κιθάρα και ξεκίνησε να τραγουδά με διάφορα συγκροτήματα. Έλαβε μέρος σε αρκετά φεστιβάλ όπου κέρδισε πολλά βραβεία. Το 1992 έλαβε το βραβείο Καλύτερης Προσωπικότητας στη μουσική βιομηχανία της χώρας της. Το 1993 συνάντησε και ερωτεύτηκε τον κιθαρίστα, Κρις Σικλούνα.
Ο Σικλούνα γεννήθηκε στη Μάλτα το 1959 και σε ηλικία 8 ετών ξεκίνησε τις σπουδές του στη μουσική ενώ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας 1980 εργαζόμενος ως ελεύθερος επαγγελματίας στο ΗΒ. Ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο το 1979, με τίτλο 'Starlights', ως τραγουδιστής και συνθέτης ενός συγκροτήματος. Το 1990 κυκλοφόρησε ο δίσκος 'Ever Changing Moods' από το συγκρότημα Getting Closer. Ένα από τα τραγούδια του δεύτερου δίσκου των Getting Closer, το 'This Time', επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει τη Μάλτα στον Διαγωνισμό Eurovision 1993 με τον William Mangion. Σε αυτόν τον διαγωνισμό, ο Σικλούνα συνάντησε τη Stafrace και το 1994 συνέθεσε τη μουσική για το τραγούδι More than Love, που εκπροσώπησε τη χώρα τους στον Διαγωνισμό Τραγουδιού στο Δουβλίνο. Έλαβαν την 5η θέση με 97 πόντους - ένα από τα καλύτερα αποτελέσματα για τη Μάλτα.
Το 1999, το ντουέτο επέστρεψε στην Eurovision, αυτή τη φορά γράφοντας το τραγούδι Believe 'n Peace για το γυναικείο συγκρότημα Times Three. Η τραγουδίστρια του συγκροτήματος ήταν η αδερφή της Stafrace. Ο Σικλούνα και η Stafrace ήταν στη σκηνή κάνοντας τα φωνητικά.
Ο Σικλούνα πέθανε τον Φεβρουάριο 2022, σε ηλικία 62 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Μάλτα
1168 Μπραντία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπραντίας εκτιμάται σε 10,61 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1526. Η Μπραντία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 27 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπραντια
Ερρίκος Δ΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Ο Ερρίκος Δ΄, γερμ. Erich IV. (1354 - 21 Ιουνίου 1411/12) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας της Σαξονίας-Ράτσεμπουργκ-Λάουενμπουργκ (1368-1401) και μετά της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1401-1411/12).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ερρίκου Β΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Αγνής των Σάουμμπουργκ, κόρης του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν.
Το 1411 ή 12 απεβίωσε σε ηλικία 57 ή 58 ετών και τον διαδέχθηκαν με τη σειρά οι γιοι του: Ερρίκος Ε΄, Ιωάννης Δ΄ και Βερνάρδος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1373 τη Σοφία των Γουέλφων, κόρη του Μάγκνους Β΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Υδροχόος (αποσαφήνιση)
Η λέξη Υδροχόος μπορεί να αναφέρεται στα κάτωθι:
Γκρανγκ
Το Γκρανγκ (γαλλικά: Grangues) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκρανγκαί (γαλλικά: Granguais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Γκρανκάν-Μαιζί
Το Γκρανκάν-Μαιζί (γαλλικά: Grandcamp-Maisy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκρανκοπαί ή Γκρανκομαιζεραί (γαλλικά: Grandcopais ή Γκρανκομαιζεραί).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Φραντσέσκα Ταρντιόλι
Η Φραντσέσκα Ταρντιόλι (ιταλικά: Francesca Tardioli) (8 Σεπτεμβρίου 1965 - 20 Φεβρουαρίου 2022) ήταν Ιταλίδα διπλωμάτης. Υπηρέτησε ως πρέσβης της Ιταλίας στην Αυστραλία από το 2019 έως το 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί διπλωμάτες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Περούτζα
Όκουμα
Η Όκουμα (大熊町, Ōkuma-machi) είναι κωμόπολη στον νομό Φουκουσίμα της Ιαπωνίας. Το 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 11.515 κατοίκους. Εν τούτοις, η πόλη εκκενώθηκε πλήρως μετά την πυρηνική καταστροφή του Φουκουσίμα Ντάιιτσι και στους κατοίκους επετράπη να επιστρέψουν κατά τη διάρκεια της ημέρας από τον Μάιο του 2013. Τον Απρίλιο του 2019, τμήματα της πόλης θεωρήθηκαν ότι είχαν απολυμανθεί επιτυχώς, με τους κατοίκους να επιστρέφουν σε αυτές τις περιοχές.
Από την 1η Μαρτίου 2020, η πόλη είχε επίσημα εγγεγραμμένο πληθυσμό 11.505 κατοίκους σε 4.235 νοικοκυριά. Ωστόσο, αυτός ο αριθμός οφείλεται στο ότι ο δήμος συνεχίζει να καταγράφει τους κατοίκους του, παρά το γεγονός ότι έχουν εκκενωθεί αλλού σε ολόκληρη τη χώρα. Ο πραγματικός πληθυσμός που κατοικούσε στην πόλη ήταν 2.578 άτομα. Η συνολική έκταση της πόλης είναι 78,71 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
ΣΕΚΓ-Φιλελεύθερη Συμμαχία
Η ΣΕΚΓ–Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι κεντροαριστερή πολιτική συμμαχία  στο Γιβραλτάρ η οποία αποτελείται από το Σοσιαλιστικό Εργατικό (GSLP) και το Φιλελεύθερο Κόμμα του Γιβραλτάρ (LPG).
Ιστορία
Οι πρώτες εκλογές στις οποίες συμμετείχε η Συμμαχία ήταν οι γενικές εκλογές του 2000 τον Φεβρουάριο του 2000, στις οποίες το Σοσιαλιστικό Κόμμα και το Φιλελεύθερο Κόμμα (το τελευταίο ο άμεσος διάδοχος του Εθνικού Κόμματος του Γιβραλτάρ) κέρδισαν 7 έδρες στη Βουλή της Συνέλευσης, χάνοντας από το κεντροδεξιό κόμμα Σοσιαλδημοκράτες του Γιβραλτάρ (GSD).
Οι γενικές εκλογές του 2011 στις 11 Δεκεμβρίου 2011 ήταν η πρώτη εκλογική νίκη για τη Συμμαχία, κερδίζοντας 10 έδρες στο Κοινοβούλιο του Γιβραλτάρ, σχημάτισε κυβέρνηση για πρώτη φορά, με τον αρχηγό του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Φάμπιαν Πικάρντο να υπηρετεί ως Επικεφαλής Υπουργός.
Κοινοβούλιο του Γιβραλτάρ
Κατηγορία:Πολιτική του Γιβραλτάρ
Γκραι-συρ-Μερ
Το Γκραι-συρ-Μερ (γαλλικά: Graye-sur-Mer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκραιγιέν (γαλλικά: Grayens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Γιαντβίγκα (σύζυγος του Βλάντισλαφ Οντόνιτς)
Η Γιαντβίγκα/Χέντβιχ, πολων.: Jadwiga, (απεβ. 29 Δεκεμβρίου 1249) από τον Οίκο των Σαμποριδών, έγινε με τον γάμο της σύζυγος του δούκα της Μεγάλης Πολωνίας.
Η καταγωγή της αμφισβητείται μεταξύ ιστορικών και πηγών. Μεταξύ των πιθανών προελεύσεων για την Γιαντβίγκα περιλαμβάνουν:
Βιογραφία
Όταν ο Βλαντίσλαφ Οντόνιτς εκδιώχθηκε από την Πολωνία από τον θείο του Βλαντίσλαφ Γ΄ τον Μακροσκελή, πέρασε λίγο χρόνο στην Ουγγαρία, τη Βοημία και τη Γερμανία, προτού φτάσει στην αυλή του Σβιεντόπελκ Β΄ δούκα της Πομερελίας γύρω στο 1218. Στην Πομερελία πραγματοποιήθηκε ο γάμος μεταξύ του Βλαντίσλαφ και της Γιάντβιγκα (π. 1218–1220), μία πράξη που επιβεβαίωσε τη στενή σχέση αίματος μεταξύ Γιάντβιγκα και του ηγεμόνα της Πομερελίας. Με την υποστήριξη του Σβιέντοπολκ Β΄, ο Βλαντίσλαφ ξεκίνησε την κατάκτηση της Μεγάλης Πολωνίας, την οποία ολοκλήρωσε το 1229.
Κατά τη διάρκεια του γάμου της, η Γιάντβιγκα γέννησε στον σύζυγό της τουλάχιστον τέσσερα παιδιά, δύο γιους: τον Πσέμυσλ Α΄ και τον Μπολέσλαφ τον Ευσεβή και δύο κόρες: τη Σαλομέα (δούκισσα του Γκλόγκουφ) και την Eυφημία (δούκισσα του Oπόλε). Οι πηγές περιλαμβάνουν επίσης έναν βραχύβιο γιο, τον Zιεμόμυσλ, και μία κόρη, τη Γιαντβίγκα, πρώτη σύζυγο του δούκα Καζίμιρ Α΄ της Kουγιάβια.
Ο Βλαντίσλαφ Οντόνιτς απεβίωσε στις 5 Ιουνίου 1239. Η Γιαντβίγκα επέζησε αυτού για άλλα δέκα χρόνια. Τάφηκε στον καθεδρικό του Γκνιέζνo στην Πολωνία.
Ιωσήφ του Αρκούρ
Ο Ιωσήφ, γαλλ. Joseph, (30 Απριλίου 1679 - 29 Απριλίου 1739) από τον Οίκο της Λωρραίνης, ήταν κόμης του Αρκούρ (1719-39).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Γαλλία και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλφόνσου-Ερρίκου κόμη του Αρκούρ και της Μαρίας-Φραγκίσκης ντε Μπράνκας.
Το 1718 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Αρκούρ. Ο ίδιος απεβίωσε το 1739 σε ηλικία 59 ετών στη Γαλλία και τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος.
Οικογένεια
Το 1705 νυμφεύτηκε τη Μαρί-Λουίζ-Ζανίν ντε Καστίγ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
1169 Αλβίνη
Η Αλβίνη (Alwine) είναι ένας μικρός αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,563. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ και τον Ιταλό αστρονόμο Μάριο Φερέρο, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη και της έδωσαν ένα παραδοσιακό γερμανικό γυναικείο όνομα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αλβίνης και ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,10. Είναι άγνωστο επίσης αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αλβίνη γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της Αλβίνης εκτιμάται σε 90 βαθμούς C υπό το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλβινη
Ερρίκος Ε΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Ο Ερρίκος Ε΄, γερμ. Erich V (απεβ. 1436) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1401-1435).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερρίκου Δ΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Σοφίας των Γουέλφων, κόρης του Μάγκνους Β΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Το 1435 απεβίωσε χωρίς (επιζώντες) άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Βερνάρδος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1404 την Ελισάβετ του Σάουενμπουργκ, κόρη του Νικολάου, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Το 1416 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Ερρίκος Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1422 με την Ελισάβετ, κόρη του Κορράδου Θ΄ του Βάινσμπεργκ και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Δύμη Ροδόπης
Η Δύμη είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, το οποίο βρίσκεται στη βόρεια άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής με υψόμετρο 140 μέτρα , σε απόσταση 26 χλμ. Α.-ΒΑ. από τον Ίασμο (έδρα του δήμου) και 7 χλμ. ΒΔ. από την Κομοτηνή. Το χωριό είναι κτισμένο στις νότιες απολήξεις του Παπίκιου όρους, στα ανατολικά περνάει ο χείμαρρος Ασπρόρεμα (Βόσβορης) και είναι η Φωλιά, νότια είναι η Πανεπιστημιούπολη Κομοτηνής, νοτιοδυτικά και δίπλα το Αγίασμα και τα Θάμνα. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και ειδικότερα, όπως τα γειτονικά χωριά, καλλιεργούν κεράσια. Η παλιά του ονομασία, επί τουρκοκρατίας, είναι Σεντελή και μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα ως Δύμη το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ασωμάτου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τους Ασώματους, το Αγίασμα, τα Θάμνα, το Ρίζωμα και τη Φωλιά αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ασωμάτων που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σωστού του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 403 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Λιουτγάρδη της Σαξονίας (απεβ. 885)
H Λιουτγάρδη, γερμ. Liutgard von Sachsen (π. 845 - 17 Νοεμβρίου 885) από τον Οίκο των Οθωνιδών ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Σαξονίας (876-882) και μετά δούκισσα της Σουαβίας.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Λιούντολφ δούκα της Σαξονίας και της Όντας των Μπίλλουνγκ, κόρη ενός Φράγκου πρίγκιπα και της Αέντας. Γεννήθηκε το διάστημα 840-850. Ο πατέρας της ήταν ο γενάρχης των Λιουντολφιδών/Οθωνιδών.
Ο πρώτος σύζυγός της Λουδοβίκος Γ΄ ο Νεότερος ήταν γιος του Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού βασιλιά των Ανατολικών Φράγκων. Παντρεύτηκαν στο Ασάφενμπουργκ της Φραγκονίας. Η Λιουτγκάρδη είχε ισχυρή θέληση και πολιτική φιλοδοξία· ήταν η έμπιστη υποστηρίκτρια του ανδρός της. Θεωρείται η καθοδηγήτρια δύναμη πίσω από τον αγώνα του Λουδοβίκου Γ΄ του Νεοτέρου με τον θείο του Κάρολο Β΄ τον Φαλακρό βασιλιά των Δυτικών Φράγκων για την κατοχή της Λοθαριγγίας. Ο αγώνας κορυφώθηκε το 876 με τη μάχη του Άντερναχ και τελείωσε με την απόκτηση του βασιλείου της Λοθαριγγίας το 880 με τη Συνθήκη του Ρίμπεμοντ.
Οικογένεια
Το 882 απεβίωσε ο Λουδοβίκος και η Λιουτγάρδη έκανε δεύτερο γάμο με τον Μπούχαρτ Α΄ των Χουνφριδιδών δούκα της Σουαβίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Supercell
Μετά την ταχεία ανάπτυξή της, η Supercell άνοιξε επιπλέον γραφεία στο Τόκιο, τη Σαγκάη, το Σαν Φρανσίσκο και τη Σεούλ. Το 2016 η εταιρεία εξαγοράστηκε από την κινεζική εταιρεία ομίλου Tencent, με ποσοστό 81,4% στην εταιρεία αξίας 10,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Επιχειρηματικό μοντέλο
Η Supercell επικεντρώνεται στην ανάπτυξη παιχνιδιών δωρεάν για παιχνίδι που αποφέρουν κέρδη μέσω των μικροπληρωμών εντός του παιχνιδιού. Στόχος της εταιρείας είναι να επικεντρωθεί στα επιτυχημένα παιχνίδια που παραμένουν δημοφιλή για χρόνια. Η εστίαση δεν ήταν στα έσοδα, αλλά στην αρχή "απλώς σχεδιάστε κάτι υπέροχο, κάτι που αγαπούν οι χρήστες." Η ανάπτυξη του παιχνιδιού επικεντρώνεται σε "κελιά" πέντε έως επτά ατόμων που ξεκινούν με τη δημιουργία ιδεών και μια αρχική κριτική από τον CEO Paananen. Η ομάδα στη συνέχεια αναπτύσσει το παιχνίδι, όπου ο οι υπόλοιποι υπάλληλοι της εταιρείας το δοκιμάζουν, ακολουθούμενο από δοκιμές παιχνιδιού στο iTunes App Store του Καναδά εάν η λήψη του Καναδά είναι καλή, το επόμενο βήμα είναι η καθολική διάθεση (μέσω iTunes). Χαίρονται για τις αποτυχίες τους. Ένα από τα παιχνίδια που ακυρώθηκαν καλά στην ανάπτυξη ήταν το Battle Buddies, το οποίο είχε επίσης καλές βαθμολογίες στη δοκιμαστική αγορά, αλλά ο αριθμός των παικτών ήταν ακόμα πολύ μικρός. Η τελική απόφαση για την ακύρωση ενός έργου λαμβάνεται από την ίδια την ομάδα ανάπτυξης.
Φιλανθρωπία
Οι υπάλληλοι της Supercell δώρισαν 3,4 εκατομμύρια ευρώ για ένα Νέο Φιλανδικό Νοσοκομείο Παιδιών. Η Supercell έχει επίσης δώσει στον αμερικανικό φιλανθρωπικό οργανισμό Watsi.
Οι ιδρυτές των Supercell Mikko Kodisoja και Ilkka Paananen δημιούργησαν το φιλανθρωπικό ίδρυμα ME. Τον Νοέμβριο του 2015, το Ίδρυμα ΜΕ έκανε δωρεά 2,5 εκατομμύρια ευρώ στο τμήμα νεότητας του Ελσίνκι για την υποστήριξη νέων μεταναστών. Η Supercell οργάνωσε επίσης μια προσπάθεια συγκέντρωσης χρημάτων που συγκέντρωσε παλιούς υπολογιστές και tablet από εταιρείες παιχνιδιών για να δωρίσουν σε φτωχές οικογένειες με παιδιά μέσω του Φινλανδικού Ιδρύματος Tukikummit, ενός εγγεγραμμένου μη κερδοσκοπικού οργανισμού. Η Supercell ήταν επίσης ο μεγαλύτερος μεμονωμένος επενδυτής στην εκστρατεία crowdfunding για το Φινλανδικό Μουσείο Παιχνιδιών το 2015. Το Supercell βοήθησε στη διατήρηση ενός εκατομμυρίου δέντρων στο οικοσύστημα της λίμνης Kariba. Οι παίκτες του Clash of Clans μπορούσαν να αγοράσουν κόκκινα διαμάντια στο παιχνίδι για να υποστηρίξουν την έρευνα για το AIDS.
Βραβεία
Το 2012, η Supercell βραβεύτηκε ως η καλύτερη σκανδιναβική εταιρεία εκκίνησης και επελέγη ως ο φινλανδός προγραμματιστής παιχνιδιών της χρονιάς. Το επόμενο έτος, η Supercell κέρδισε το φινλανδικό διαγωνισμό Teknologiakasvattaja 2013 (Technology Educator 2013), και η εταιρεία επιλέχθηκε ως ο επιχειρηματίας λογισμικού της χρονιάς. Το 2014, η εταιρεία έρευνας και συμβούλων T-Media επέλεξε την Supercell ως την πιο αξιόπιστη εταιρεία της Φινλανδίας στην έκθεση Luottamus & Maine (Trust & Reputation).
Παραπομπές
Κατηγορία:Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών
Γκραντβίλ
Το Γκραντβίλ (γαλλικά: Grentheville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Δήμος Σκάρμιγκος
Ο τέως Δήμος Σκάρμιγκος ή Δήμος Σκάρμιγγος ήταν ένας από τους δήμους του Νομού Μεσσηνίας, ο οποίος λειτούργησε κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 1835 ως 1840.
1835: Σύσταση του δήμου
Ο Δήμος Σκάρμιγκος συστάθηκε το 1835 και υπαγόταν στην Επαρχία Μεθώνης (έδρα Μεθώνη) του Νομού Μεσσηνίας, ο οποίος αποτελούσε έναν από τους δέκα νομούς του τότε Ελληνικού Κράτους, σύμφωνα με την Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1833, ενώ από το 1836 ο Δήμος Σκάρμιγγος υπαγόταν εκ νέου στην Επαρχία Μεθώνης της Διοίκησης Πυλίας με έδρα την Πύλο, σύμφωνα με την αντίστοιχη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το προηγούμενο νομαρχιακό σύστημα.
Έδρα του δήμου
Ως έδρα του Δήμου Σκάρμιγκος ορίστηκε ο οικισμός Σκάρμιγκα ή Σκάρμιγγα (σήμερα η Μεταμόρφωση), ο οποίος κατά το διάστημα λειτουργίας του δήμου αναφερόταν επίσης και ως η Ευργέτιδα.
Ιστορικά στοιχεία
Κατά το έτος 1836 δεν αναφέρεται αν είχαν διορισθεί Δήμαρχος και εισπράκτωρ για τις ανάγκες του δήμου. Το 1837, με Βασιλικό Διάταγμα, διωρίσθηκε ως δήμαρχος ο Ιωάννης Βακάλης, ως πάρεδροι της πρωτεύουσας του δήμου, δηλαδή της έδρας του δήμου, οι ''Κ. Μυλωνάς και Ιωάννης Μόλαος και ως ειδικοί πάρεδροι οι Κ. Πανταζόπουλος του χωριού Μουράκι, Παν. Κάτσας του χωριού Πισπίσια'', Κ. Ντούβαλης του χωριού Βλάσσι και ο ''Α. Ρότσος του χωριού Μιλιώτη''. Τον Σεπτέμβριο του 1837 διορίστηκε, επίσης με Βασιλικό Διάταγμα, ως δημοτικός εισπράκτωρ ο Νικόλαος Κωστόπουλος, ο οποίος κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 υπηρέτησε ως στρατιωτικός και ως δημοπρόκριτος.
Ο Δήμος Σκάρμιγκα, ο οποίος τυπικά καταργήθηκε το 1840, στην ουσία συγχωνεύθηκε με τον Δήμο Βουφράδος, αμέσως μετά τα αιματηρά επεισόδια, τα οποία είχαν προηγηθεί το 1838 με τη στασίαση των κατοίκων του Δήμου Βουφράδος εναντίον της κεντρικής διοίκησης. Στον Δήμο Βουφράδος, στον οποίον υπάγονταν τότε τα χωριά Βουφράσιο (Χατζή), Αρναούτογλι, Γκρούστεσι, Βελή, Δάσος των Χιλίων χωριών, Οσμάναγα, Μύλοι του Χατζή με έδρα το Βλαχόπουλο, υπηρετούσαν, διορισμένοι από το 1836, ως δήμαρχος ο Αθανάσιος Φράγκος και ως δημοτικός εισπράκτωρ ο ''Κ. Βάλιας''.
Τα επεισόδια ξεκίνησαν το 1838, όταν συνελήφθη από το καθεστώς των Βαυαρών ο γραμματέας του Δήμου Βουφράδος Βασίλης Μανιάτης, «όστις συλληφθείς ώς ένοχος αποστασίας ωδηγείτο πρός ανάκρισιν από τους χωροφύλακες». Τότε εξεγέρθηκαν οι δημότες και με επίθεσή τους απέσπασαν τον Βασίλη Μανιάτη συλλαμβάνοντας ταυτόχρονα και δυο - τρείς χωροφύλακες προκαλώντας, με αυτόν τον τρόπο, γενίκευση της στάσης. Η ενέργεια αυτή των χωρικών καταγγέλθηλε από τον φιλοκυβερνητικό Δήμαρχο Tρίκκης Αναγν. Πουλόπουλο και κινητοποιήθηκαν δυο φάλαγγες Βαυαρών και εθελοντών Μανιατών, Εμπλιακιωτών, Θουριατών και άλλων καθεστωτικών, με μια συνολική δύναμη της τάξης των 600 - 700 ενόπλων ανδρών και στόχο την καταστολή της ανταρσίας των κατοίκων που προέρχονταν από τους δήμους Βουφράδος, Σκάρμιγκα, Βίαντος, Αιγάλεω και Πηδάσου. Οι εξεγερμένοι, οι οποίοι ανέρχονταν σε 600 περίπου κατοίκους καταδιώχθηκαν και τελικά διαλύθηκαν, ενώ ο άμαχος πληθυσμός των περιοχών αυτών των δήμων εγκατέλειψε τα χωριά, τα οποία άδειασαν κυριολεκτικά. Μετά τα επεισόδια συνελήφθησαν 26 άτομα και φονεύθηκαν ή τραυματίσθηκαν, περίπου 10 - 15 χωρικοί, σύμφωνα με την Αθηναϊκή εφημερίδα της εποχής «Ο Ελληνικός Ταχυδρόμος», η οποία ήταν φίλα προσκείμενη στο καθεστώς των Βαυαρών.
Στην εκστρατεία αυτή των Βαυαρών πήραν μέρος οι δήμαρχοι Τρίκκης ''Αναγν. Πουλόπουλος και Θουρίας Κων. Δικαίος, καθώς και ο ειρηνοδίκης τότε των Εμπλακίων και κατόπιν πολλές φορές πληρεξούσιος'' (βουλευτής) Γεώργιος Περρωτής, επικεφαλής 300 περίπου Θουριωτών και Εμπλακιωτών οπαδών και φίλων του. Οι 26 συλληφθέντες, παράγοντες και παλαιοί αγωνιστές του '21, των οποίων δεν είναι γνωστά τα ονοματεπωνυμά τους, εισήχθησαν ως ένοχοι στο στρατοδικείο, το οποίο είχε τότε έδρα στην Καλαμάτα, αλλά το αποτέλεσμα της δίκης τους δεν είναι γνωστό, καθώς δεν διασώζονται σχετικές πηγές, έντυπες ή χειρόγραφες.
1840: Κατάργηση του δήμου
Ο Δήμος Σκάρμιγκος λειτούργησε από το 1835 ως το 1840, όταν και καταργήθηκε και οι οικισμοί που τον αποτελούσαν αποσπάσθηκαν και προσαρτήθηκαν στον παλαιό Δήμο Βουφράσου (μεταγενέστερα Δήμος Βουφράδος και από το 1997-2010 ο κατηργημένος Δήμος Βουφράδων). Στά 1840 κατά την συγχώνευση των Δήμων της Πυλίας, στον Δήμο Βουφράδος ή Βουβράσου υπήχθησαν και τα χωριά Φουρτζή, Ανω και Κάτω Κρεμμύδια του τότε καταργηθέντος Δήμου Αιγάλεω, Ζαίμογλι, Κουρτάκι, Μίσκα, Πελεκανάδα, Καρακασίλι, Δάρα του Δήμου Βίαντος, Σκάρμιγκα, Πισπίσια, Νάσια, Μανιάκι, Κοντογόνι, Μαργέλι, Βλαχόπουλο, Ρούτσι του Δήμου Σκάρμιγκος.
Οι οικισμοί του δήμου
Στον δήμο Σκάρμιγκος προσαρτήθηκαν κατά την σύστασή του, το 1835, οι εξής 9 οικισμοί:
Παραπομπές
Σκάρμιγκος Σ
Μέστβιν Β΄ της Πομερελίας
Πρώιμη ζωή
Ήταν γιος του Σβιεντόπλεκ Β΄ και της πριγκίπισσας Eυφροσύνης της Βοημίας, του Οίκου των Πρεμυσλιδών. Ως νεαρός άνδρας, το 1243 τέθηκε υπό κράτηση ως όμηρος του Τευτονικό Τάγμα, μέρος της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ του πατέρα του και του Τάγματος, αλλά το Τάγμα δεν κράτησε το μέρος αυτής της συμφωνίας και απέτυχε να επιστρέψει τον Μέστβιν Β', που ήταν κρατήθηκαν από αυτούς μέχρι το 1248 (για κάποιο διάστημα στο κάστρο του Τάγματος στην Αυστρία ) όταν τελικά απελευθερώθηκαν.
Απόκτηση δύναμης
Πιθανότατα, όταν επέστρεψε από την αιχμαλωσία του Τευτονικού Τάγματος, ο πατέρας του έκανε τον Μέστβίν Β' δούκα της επαρχίας Σφιέτσιε (Σβετς) περί το 1250, και μετά το τέλος τού πατέρα του ξεκίνησε την αμφισβήτησή του εναντίον τού μικρότερου αδελφού του για το Γκντανσκ (Ντάντσιχ) το 1266, ξεκινώντας τον λεγόμενο Πομερελιανό Εμφύλιο Πόλεμο, που κράτησε μέχρι το 1273. Πολέμησε τον μικρότερο αδελφό και τους θείους του, μέχρι που βγήκε νικητής και τελικά έγινε ο κύριος πρίγκιπας της Πομερελίας και μοναδικός ηγεμόνας το 1273. Ένωσε όλα τα εδάφη της Πομερελίας (μετά το τέλος των θείων του, Σάμπορ Β΄, πρίγκιπα του Λουμπισέβo (Λύμπσαου) και Ράτσιμπορ Μπιαλογκάρντσκι, πρίγκιπα της Μπιαλογκάρντα.
αριστερά|μικρογραφία|142x142εσ| Σφραγίδα του Mέστβιν Β΄ με επιγρ.: + S[ΙGILLUM] D[ΟΜΙ]NI MISTWCII DUCIS POMORANIE.
Το 1269, ενώ έψαχνε για συμμάχους, ο Μέστβιν Β' συνήψε συμμαχία με τους επεκτεινόμενους εις βάρος των σλαβικών εδαφών και ολοένα πιο επιθετικών μαργράβων του Βραδεμβούργου: με τη συνθήκη του Χόστσνo, και πιθανότατα με αντάλλαγμα για στρατιωτική και οικονομική βοήθεια, έδωσε όρκο πίστης και έδωσε φόρο υποτέλειας για μερικές πόλεις της Πομερελίας (Σβιέτσιε και Μπιαλόγκαρντ) σε αυτούς τους δούκες.
Ο αδελφός τού Μέστβιν, Βρατίσλαφ Β' της Πομερανίας, κύριος δούκας της Πομερελίας και ηγεμόνας του Γκντανσκ (Ντανσιχ), αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το δουκάτο του από τον Μέστβιν Β' και πιθανότατα τον νέο του σύμμαχο το 1271. Αυτή η ενέργεια είχε ως αποτέλεσμα τη στρατιωτική δράση του Βρατίσλαβ Β΄ και του Σάμπορ Β¨ εναντίον του Mέστβιν Β΄ και οι δικοί του ιππότες και ευγενείς επαναστάτησαν εναντίον του. Περικυκλωμένος από αντιξοότητες και μάλιστα αιχμάλωτος (για μικρό χρονικό διάστημα το 1270) ο Μέστβιν Β' έδωσε την κατοχή του Γκντανσκ στον δούκα του Βραδεμβούργου Κόνραντ, ο οποίος κρατούσε την πόλη του Γκντανσκ, μέχρις ότου ο Μέστβιν Β' τους ανάγκασε να παραιτηθούν από την κατοχή της πόλης χρησιμοποιώντας στρατο το 1273, έχοντας ενισχυθεί από νέα συμμαχία με τον εκ μητρός εξάδελφό του Μπολέσλαφ τον Ευσεβή, τον δούκα της Μεγάλης Πολωνίας. Ο νικημένος Βαρτίσλαβ Β΄ βρήκε καταφύγιο στον Zιεμόμυσλ της Κουγιάβια, τον δούκα του Inοβρότσλαφ και ζήτησε βοήθεια από το Τάγμα, αλλά απεβίωσε απροσδόκητα στο Βυσόγκρουντ το 1271. Οι εναπομείναντες άρρενες συγγενείς του Mέστβιν Β΄, οι θείοι του Σάμπορ Β΄ και Ρατσίμπορ, συμμάχησαν με το Τάγμα και διάφορους πρίγκιπες Πιάστ, έχασαν την κατοχή τους εντός της Πομερελίας λόγω των ενεργειών του Mέστβιν Β΄ εναντίον τους, και επίσης αναζήτησαν καταφύγιο στο Τάγμα και έβαλαν για ασφάλεια τις κόρες τους στο Kουγιάβυ (ο Σάμπορ) και Σιλεσία [Śląsk] (ο Ρατσίμπορ). Και οι δύο θείοι απεβίωσαν τη δεκαετία του 1270 αφήνοντας τον Μέστβιν Β' τον μοναδικό ηγεμόνα όλου του ενοποιημένου δουκάτου της Πομερελίας. Τώρα ήταν αντιμέτωπος με προκλήσεις από το Βρανδεμβούργο, το Τάγμα, τους πρίγκιπες της Πομερανίας και της Πιάστ. Ως αποτέλεσμα των ενεργειών του Τάγματος, αναγκάστηκε να τους δώσει τα κάστρα και τα χωριά του στη δεξιά όχθη του Βιστούλα, καθώς και το σημαντικό οχυρό της Πομερελίας στην αριστερή όχθη του Γκίεφ, που είχε δώσει με τη διαθήκη του στο Τάγμα ο θείος του Σάμπορ Β΄, μία αξίωση που ο Μέστβιν Β΄ αναγνώρισε υπό πίεση και παπική μεσολάβηση το 1282. Αυτές οι πιέσεις ανάγκασαν τον Mέστβιν Β΄ να σφίξει τη συμμαχία του με τον Μπολέσλαφ Β΄ της Μεγάλης Πολωνίας και τον διάδοχό του Πσέμυσλ Β΄.
Συνθήκη του Κέπνο
Ο Mέστβιν Β΄ και ο Πσέμυσλ Β΄, νέος δούκας της Μεγάλης Πολωνίας και μελλοντικός βασιλιάς της Πολωνίας, συνήψαν τη Συνθήκη του Kέπνo το 1282, η οποία αρχικά κρατήθηκε μυστική. Η συνθήκη, που επιβεβαιώθηκε από μεγιστάνες και ευγενείς και των δύο δουκάτων, έκανε τόσο τον Μέστβιν όσο και τον Πσέμισλ Β' είτε διάδοχο per donatio inter vivos, είτε διάδοχο σε όλες τις κτήσεις του. Είναι γνωστό ότι ο Μέστβιν Β' παρέμεινε ηγεμόνας της Πομερελίας μέχρι το τέλος του το 1294. Φαίνεται ότι η συνθήκη του Κέπνο στην πραγματικότητα ενοποίησε την Πομερελία και τη Μεγάλη Πολωνία, ξεκινώντας τη μακρά διαδικασία επανένωσης των πολωνικών ηγεμονιών από τους δυνάστες των Πιάστ. Κατά τη διάρκεια της ζωής του Mέστβιν Β΄, οι ευγενείς και οι μεγιστάνες της Μεγάλης Πολωνίας έλαβαν επιχορηγήσεις και διορισμούς σε αξιώματα και ιδιοκτησίες στην Πομερελία. Το 1287 και οι δύο πρίγκιπες συνήψαν μία άλλη διάδοχη συνθήκη στο Σλούπσκ και εκεί συμπεριέλαβαν στη συνθήκη διαδοχής τους έναν άλλο δυτικό σλάβο πρίγκιπα, τον Μπόγκισλαβ Δ΄ του Στσέτσιν (Μπόγκισλαβ Δ΄, δούκα της Πομερανίας). Αυτή η συνθήκη επιβεβαιώθηκε και η συμφωνία δημοσιοποιήθηκε στο Nάκλo, το 1291. Αυτές οι συνθήκες προέκυψαν άμεσα από τις επιθετικές πολιτικές της μαρκιωνίας του Βρανδεμβούργου και του Τευτονικού Τάγματος, εναντίον των εδαφών αυτών των σλαβικών δουκάτων και επαρχιών.
Συγγένειες
Είχε τρεις συζύγους. Πρώτα ήρθε η πριγκίπισσα Γιούντιτ, κόρη του Ντίτριχ Α΄ δούκα της Μπρένα ι Βέττιν, που απεβίωσε πριν από το 1275. Μετά νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα των Πιάστ Eυφροσύνη του Οπόλε περί το 1275 και χώρισαν το 1288 και τελικά νυμφεύτηκε την μάλλον άγνωστη Σουλισλάβα, που απεβίωσε το 1292. Είχε δύο κόρες: την Kαταρζύνα (Αικατερίνη (Katarzyna), που παντρεύτηκε τον Πρίμπισλαβ Β΄ και την Eυφημία, που τελικά παντρεύτηκε έναν Σλάβο (ή Γερμανό) πρίγκιπα. αριστερά|μικρογραφία|286x286εσ| Μνημείο του Mέστβιν Β΄ στο [[Adam Mickiewicz Park|πάρκο Άνταμ Μικιέβιτς στην Oλίβα.]] Απεβίωσε στο Γκντανσκ και τάφηκε στο της Κιστερκιανό μοναστήρι Ολίβα. Το δικό του ταφικό μνημείο δεν επέζησε, καθώς πιθανότατα καταστράφηκε, όταν ο στρατός του Γκντανσκ έκαψε το αβαείο κατά τη διάρκεια του επαναστατικού πολέμου εναντίον του βασιλιά Στέφεν Μπάτορυ το 1577. Ωστόσο, ο οικογενειακός τάφος της δυναστείας των Σαμποριδών παραμένει ακόμη, που ιδρύθηκε το 1615 από έναν από τους ηγούμενους του Ολίβα, τον Ντάβιντ Κονάρσκι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Γιούντιτ/Ιουδήθ, κόρη του Ντήτριχ Α΄ δούκα της Μπρένα ι Βέτιν. ΈπειταΟ Μέστβιν Β΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1267 με την Ευφροσύνη των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη του Καζίμιρ Α΄ δούκα του Οπόλε· διαζεύχθηκαν το 1288. Μετά έκανε τρίτο γάμο, με τη Σουλισλάβα, κόρη ιππότη της Πομερανίας.
Ο Μέστβιν Β΄ είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Σαμποριδών
1170 Σίβα
Ο Σίβα (Siva) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,973. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο θεό του Ινδουισμού.
Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Σίβα βρίσκεται κατά το περιήλιό του κοντύτερα στον Ήλιο από ό,τι ο πλανήτης `Αρης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σίβα εκτιμάται σε 10,37 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1751. Ο Σίβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 5 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σιβα
Δημογραφική ιστορία του Μαυροβουνίου
Η δημογραφική ιστορία του Μαυροβουνίου μπορεί να γίνει κατανοητή μέσα από τα αποτελέσματα των απογραφών και των επίσημων εγγράφων που κάνουν μνεία στη δημογραφική σύνθεση.
1900
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο πληθυσμός του Πριγκιπάτου του Μαυροβουνίου το 1900 είχε 311.564 κατοίκους. Αυτοί ήταν κατά θρησκεία ως εξής:
Βάση αλφαβητισμού:
Το Πριγκιπάτο είχε περίπου 5.000 Αλβανούς και μια κοινότητα 800 περίπου Ρομά.
1905-1909
Το 1905 υπήρξαν 6.674 μετανάστες, κυρίως προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1906 αυτοί ήταν 4.346.
Το 1907 εκτιμάται ότι ο πληθυσμός του Μαυροβουνίου ήταν της τάξης των 282.000 κατοίκων.
1909
Η επίσημη απογραφή του 1909 έγινε με βάση τη θρησκευτική πεποίθηση του πληθυσμού της χώρας.
Σύνολο: 317.856 κάτοικοι. Κατά θρησκεία:
1913-1914
Η κυβέρνηση της Κετίγνης, το 1914, εξέδωσε έναν νομικό κώδικα στον οποίο αναφερόταν η ύπαρξη 500.000 πολιτών στο Μαυροβούνιο. Εκεί δηλωνόταν ότι ο όρος λαός του Μαυροβουνίου μπορεί να αναφέρεται σε όλους τους πολίτες του Βασιλείου του Μαυροβουνίου, δεδομένου ότι δεν υπήρχε εθνοτική ομάδα Μαυροβουνίων. Οι Μαυροβούνιοι εκείνη την εποχή θεωρούσαν ότι ήταν εθνικά Σέρβοι.
1921
Το 1918 το Μαυροβούνιο ενώθηκε με το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Στην απογραφή του 1921 καταγράφηκε η μητρική γλώσσα και η θρησκεία των κατοίκων του νέου κράτους. Στις περιοχές Αντριέβιτσα, Μπαρ, Κόλασιν, Νίκσιτς, Ποντγκόριτσα και Κετίγνη υπήρχαν συνολικά 199.227 κάτοικοι:
Στις περιοχές του Μπέρανε και του Μπιέλο Πόλιε, οι οποίες ανήκουν σήμερα στο Μαυροβούνιο και θεωρούνται μέρος της Παλαιάς Σερβίας υπήρχαν:
1931
Το 1931 πραγματοποιήθηκε μια γενική απογραφή του πληθυσμού από το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, η οποία υποβλήθηκε αργότερα σε επεξεργασία από το κομμουνιστικό καθεστώς. Τα αποτελέσματα εντός των σημερινών συνόρων του Μαυροβουνίου ήταν:
1948
Το 1945, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σχηματίστηκε η Ομοσπονδιακή Λαϊκή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας και το Μαυροβούνιο ανακηρύχθηκε ως μία από τις συνιστώσες δημοκρατίες του. Το 1948, μετά από την απογραφή που πραγματοποιήθηκε στη Δημοκρατία του Μαυροβουνίου, έχουμε τα εξής στοιχεία:
1953
Η απογραφή αυτή μαρτυρεί το σχηματισμό του γιουγκοσλαβικού έθνους.
1961
Η απογραφή του 1961 είχε τα εξής αποτελέσματα:
Το 1968 η κομμουνιστική γιουγκοσλαβική κυβέρνηση εισήγαγε μια νέα κατηγορία, τους Μουσουλμάνους στην εθνότητα.
1981
Τα αποτελέσματα της απογραφής του 1981: Σύνολο: 584.310 κάτοικοι :Μαυροβούνιοι: 400,488 (68.54%) :Μουσουλμάνοι: 78,080 (13.36%) :Αλβανοί: 37,735 (6.46%) :Γιουγκοσλάβοι: 31,243 (5.35%) :Σέρβοι: 19,407 (3.32%) :Κροάτες: 6,904 (1.81%) :Ρομά: 1,471 (0.25%) :Σλαβομακεδόνες: 875 (0.15%) :Σλοβένοι: 564 (0.1%) :Ούγγροι: 238 (0.04%) :Γερμανοί: 107 (0.02%) :Ρώσοι: 96 (0.02%) :Ιταλοί: 45 (0.01%) :Άλλοι: 816 (0.14%) :Χωρίς απάντηση: 301 (0.05%) :Περιφερειακή υπαγωγή: 1,602 (0.27%) :Άγνωστοι: 4,338 (0.74%)
Πηγές
Κατηγορία:Δημογραφία του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ιστορία του Μαυροβουνίου
Γκρενμπό
Το Γκρενμπό (γαλλικά: Grimbosq) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκρενμποσκαί (γαλλικά: Grimbosquais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Γερτρούδη του Μπράουνσβαϊγκ
H Γερτρούδη, γερμ. Gertunde von Braunschweig (π. 1060 - 9 Δεκεμβρίου 1117) από τον Οίκο των Μπρουνονιδών ήταν κόρη τού μαργράβου τού Μάισεν και με τους γάμους της έγινε: η κόμισσα του Κάτλενμπουργκ, μετά η μάργραβος της Φρισίας και έπειτα η μάργαραβος της Σαξονίας.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη τού Έγκμπερτ Α΄ μαργράβου τού Μάισεν και της Ιμίλας του Τορίνο, κόρης τού Ούλριχ-Μάνφρεντ Β΄ κόμη τού Τορίνο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Ντήτριχ Β΄ κόμη του Κάτλενμπουργκ και είχε τέκνο:
Ο 1ος σύζυγός της απεβίωσε το 1085. Περί το 1086 έκανε δεύτερο γάμο με τον Ερρίκο μάργραβο της Φρισίας και είχε τέκνο:
Το 1101 απεβίωσε ο Ερρίκος και Γερτρούδη έκανε τρίτο γάμο με τον Ερρίκο Α΄ των Βέττιν μάργραβο της Σαξονικής Όστμαρκ (Ανατολικής μαρκιωνίας) και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μπρουνονιδών Κατηγορία:Μαργραβίνες του Μάισσεν
Χριστόδουλος Στεφανάδης
Ο Χριστόδουλος Στεφανάδης (Ικαρία, 1947) είναι Έλληνας καθηγητής Καρδιολογίας και βουλευτής. Διδάσκει στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην έρευνά του περιλαμβάνεται η στεφανιαία καρδιακή νόσος, η διάγνωση και θεραπεία της ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας, οι ελαστικές ιδιότητες της αορτής, η νόσος της ανεπάρκειας της μιτροειδούς, η επεμβατική θεραπεία της ανθεκτικής υπέρτασης και ο σχεδιασμός πολλαπλών τύπων καθετήρων που χρησιμοποιούνται σε διάφορες διαγνωστικές και θεραπευτικές επεμβατικές διαδικασίες.
Βιογραφικό
Ο Χριστόδουλος Στεφανάδης γεννήθηκε το 1947 στην Ικαρία και σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1971. Ολοκλήρωσε την ειδίκευσή του στην Καρδιολογία, στην Καρδιολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών (1978), και στη συνέχεια έλαβε διδακτορικό από την Ιατρική Σχολή Αθηνών (1981). Είναι καθηγητής Καρδιολογίας από το 2008 και διετέλεσε αντιπρόεδρος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, την περίοδο από το 2003 έως το 2007. Από το 2007 έως το 2011, διετέλεσε πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, ενώ τις περιόδους 1997-1997 και 2007-2009 ήταν Πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας. Έχει διατελέσει Αντιπρόεδρος του ΕΣΕΤ (Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Τεχνολογίας) από το 2005-2009. Επίσης χρημάτισε Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής από το 2014-2015. Από το 1995 έως και σήμερα παραμένει Μέλος του Συμβουλίου του Ελληνικού Ιδρύματος Καρδιολογίας. Πλέον είναι καθηγητής Καρδιολογίας στα Πανεπιστήμια Έμορυ (Ατλάντα) και Γέιλ στις ΗΠΑ (2014-).
Έρευνα
Σε μια από τις αρκετές ερευνητικές του δραστηριότητες περιλαμβάνεται ο σχεδιασμός τουλάχιστον δέκα πρωτότυπων καρδιακών καθετήρων οι οποίου χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορες διαγνωστικές και θεραπευτικές διαδικασίες. Στα πρώτα βήματα της σταδιοδρομίας του ανέπτυξε την τεχνική της ανάδρομης μη διαφραγματικής βαλβιδοπλαστικής της μιτροειδούς, μπαλονιού βαλβιδοπλαστικής το οποίο χρησιμοποιήθηκε διεθνώς για την επεμβατική θεραπεία της μιτροειδούς βαλβίδικής στένωσης. Ακόμη, εισήγαγε την ιδέα της κάλυψης των μεταλλικών ναρθηκών μη θρομβωτικού υλικού και ανέπτυξε καλυμμένους νάρθηκες από αυτόλογα αγγεiακά (αρτηρίες ή φλέβες) μοσχεύματα. Στη συνέχεια, μελέτησε τις ελαστικές ιδιότητες της αόρτης και τη λειτουργία του αριστερού κόλπου της καρδιάς. Μεγάλο μέρος των ερευνητικών του προσπαθειών αφιερώθηκε στις πειραματικές και κλινικές μελέτες της στεφανιαίας καρδιακής νόσου, όπως ο υπολογισμός της θερμικής ανομοιογένειας των ανθρώπινων αθηροσκληρωτικών πλακών με τη χρήση ειδικού καθετήρα με θερμική αντίσταση στην άκρη του και η εξέλιξη και εφαρμογή του νάρθηκα έκλυσης μπεβασιζουμπάμπης για την αναστολή της ανάπτυξης μικροαγγείων σε ασταθείς αθηροσκληρωτικές πλάκες. Πρόσφατα εργάστηκε στις επεμβατικές μεθόδους θεραπείας της ανθεκτικής υπέρτασης με καινοτόμες τεχνικές απονεύρωσης των νεφρικών αρτηριών (χημική απονεύρωση). Παρουσίασε τα αποτελέσματα της έρευνάς του σε πάνω από 3.500 περιλήψεις επιστημονικών συνεδρίων και έχει δώσει πάνω από 260 διαλέξεις ως προσκεκλημένος ομιλητής.
Βραβεύσεις
Του απονεμήθηκε ο τίτλος "Elite Reviewer" από το επιστημονικό περιοδικό του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας (JACC) ως αναγνώριση της όλης συνεισφοράς του σε επιστημονικές δημοσιεύσεις (2005) ενώ το διεθνές περιοδικό Clinical Cardiology (Κλινική Καρδιολογία) του αφιέρωσε ειδικό άρθρο σε τεύχος του 2007.
Το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας του απένειμε το Βραβείο Simon Dack’s (2011), το οποίο απονέμεται κάθε χρόνο στον επιστήμονα με την πιο σημαντική συνεισφορά σε επιστημονικά περιοδικά του Κολλεγίου (Journal of the American College of Cardiology, JACC-Cardiovascular Interventions and JACC-Cardiovascular Imaging).
Πολιτική σταδιοδρομία
Ήταν υποψήφιος Ευρωβουλευτής το 2014 με τη Νέα Δημοκρατία καθώς και υποψήφιος και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2015 στην μονοεδρική της Σάμου οπού και απέτυχε σε όλες να εκλεγεί ωστόσο στις εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής. Είναι μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Έρευνας και Τεχνολογίας της Βουλής των Ελλήνων.
Αυστριακές προεδρικές εκλογές (2016)
Τελικά ο δεύτερος γύρος διεξήχθη ξανά στις 4 Δεκεμβρίου και κερδήθηκε από τον Αλεξάντερ φαν ντερ Μπέλεν, με ποσοστό 53,8% των ψήφων και με συμμετοχή 74,2%. Ο ακροδεξιός Νόρμπερτ Χόφερ παραδέχθηκε την ήττα του. Η ορκωμοσία του νέου προέδρου ορίστηκε για τις 26 Ιανουαρίου 2017.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Αυστρίας εκλέγεται απευθείας από το λαό με καθολική ψηφοφορία κάθε 6 χρόνια(προσπάθεια της Αυστριακής κυβέρνησης το 2001 να αλλάξει τον τρόπο εκλογής του προέδρου από άμεση λαϊκή ψήφο σε έμμεση εκλογή μέσω του κοινοβουλίου κηρύχθηκε αντισυνταγματική και αντιδημοκρατική από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας και ακυρώθηκε). Οι εκλογές διενεργούνται σε δύο γύρους. Σε περίπτωση που ένας υποψήφιος δεν συμπληρώνει περισσότερο από το 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο, τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος ανάμεσα στους δύο πρώτους σε ψήφους του πρώτου γύρου. Ο Πρόεδρος διορίζει τον Καγκελάριο και κατ' επέκταση τους ομοσπονδιακούς υπουργούς, τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τους αξιωματικούς του στρατού και τους σημαντικούς γραφειοκράτες. Στην πράξη ωστόσο, ο ρόλος του είναι διακοσμητικός.