cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δυτικής Αττικής είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην Νομαρχία Δυτικής Αττικής.
Η πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Δυτικής Αττικής λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Δυτικής Αττικής, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Πηγή: ΕΠΣΔΑ
Β΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας διεξήχθη με τη συμμετοχή 10 συλλόγων και σε 3 γύρους. Έτσι όλες οι ομάδες έδωσαν συνολικά 27 αγώνες.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. Το κύπελλο κατέκτησε η Ένωση Πανασπροπυργιακού-Δόξας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1914
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 23 Φεβρουαρίου του 1914. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Φιλελεύθερο Συνασπισμό, μια συμμαχία του Φιλελεύθερου κόμματος, του Λαϊκού Φιλελεύθερου κόμματος και του Νέου Φιλελεύθερου κόμματος, ο συνασπισμός κέρδισε 126 από τις 245 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 67,1%.
Σημειώσεις
¹ Από τις 126 έδρες, το Φιλελεύθερο κόμμα (Ραντοσλαβίστς) κέρδισε 83, το Λαϊκό Φιλελεύθερο κόμμα 31 και το Νέο Φιλελεύθερο κόμμα 12.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Δήμος Λεχαινών
Ο Δήμος Λεχαινών ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ανδραβίδας - Κυλλήνης.
Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού. Ο δήμος είχε μόνιμο πληθυσμό 6.010 κατοίκους (απογραφή 2001) και καταλάμβανε έκταση 60.411 στρεμμάτων. Έδρα του ήταν τα Λεχαινά, από τα οποία πήρε και την ονομασία του.
Δημοτικά διαμερίσματα
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί :
Δήμαρχοι
Ως δήμος τα Λεχαινά λειτούργησαν με την ονομασία αυτή το 1948, όταν αναγνωρίστηκε η κοινότητα Λεχαινών σε δήμο. Ο δήμος λειτούργησε ως την κατάργησή του, το 2010. Δήμαρχοι διετέλεσαν οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λ Δ *
Σταυρός Πολεμικής Ανδραγαθίας
Ο Σταυρός πολεμικής Ανδραγαθίας (γερμ. Kriegsverdienstkreuz, κρίγκς-φερντίνστ-κρόιτς, KVK) ήταν παλιό γερμανικό παράσημο. Εκδόθηκε σε πολλές και διάφορες μορφές και απονέμονταν τον 19ο και τον 20ό αιώνα για συγκεκριμένες εξέχουσες στρατιωτικές ή πολεμικές πράξεις. Τον 19ο αιώνα και μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο τα διάφορα γερμανικά κρατίδια είχαν κάθε ένα και τα δικά τους παράσημα με αυτό το όνομα. Το 1939 οι Ναζί όρισαν ένα ιδιαίτερο παράσημο με αυτό το όνομα για να τιμήσουν πράξεις που δεν θα απέφεραν απονομή του Σιδηρού Σταυρού.
Εθνόσημο της Κολομβίας
thumb|right|Το εθνόσημο της Κολομβίας. Το εθνόσημο της Κολομβίας περιέχει έναν θυρεό με πολυάριθμα σύμβολα.
Σταυρός Πολεμικής Ανδραγαθίας
Μέχρι το 1918
Παράσημα σε σχήμα σταυρού προς τιμή στρατιωτικών ή πολεμικών πράξεων έχουν παράδοση στα γερμανικά κράτη και είχαν πολλές και διάφορες μορφές και τιμητικές αξίες:
Εθνόσημο της Κολομβίας
Κύρια φιγούρα είναι ένας κόνδορας των Άνδεων, ο οποίος βρίσκεται καθισμένος στο πάνω μέρος του θυρεού και κρατάει ένα στέμμα από ελιά. Το πτηνό συμβολίζει την ελευθερία. Το εθνικό ρητό της χώρας Libertad y Orden (στα ισπανικά, Ελευθερία και Τάξη), βρίσκεται σε μια περγαμηνή, ανάμεσα στο πουλί και στο θυρεό, με μαύρα γράμματα πάνω από χρυσό φόντο. Ο κόνδορας απεικονίζεται να κοιτάει εμπρός, με ανοικτές τις φτερούγες του και να στρέφει το βλέμμα του προς τα δεξιά.
Σταυρός Πολεμικής Ανδραγαθίας
Μέχρι το 1918
Παρόμοια παράσημα υπήρχαν και σε άλλα γερμανικά κρατίδια, μεταξύ των άλλων:
Εθνόσημο της Κολομβίας
Σε κάθε πλευρά του θυρεού είναι τυλιγμένη η Σημαία της Κολομβίας. Ο θυρεός είναι χωρισμένος σε τρία μέρη. Στο κατώτερο μέρος εικονίζονται πλοία, που θυμίζουν τη ναυτική ιστορία της Κολομβίας και τη σημασία του εμπορίου για την οικονομία. Υπενθυμίζεται ότι η Διώρυγα του Παναμά ήταν τμήμα της Κολομβίας μέχρι το 1903. Στη μέση πάνω από ένα πλατινένιο φόντο παρουσιάζεται ένας Φρυγικός σκούφος, παραδοσιακό σύμβολο ελευθερίας. Στο ανώτατο τμήμα υπάρχει μια ροδιά σύμβολο της αντιβασιλείας της Νέας Γρανάδας, όπως ονομαζόταν παλιά η χώρα. Δύο "Κέρατα της Αφθονίας" υπάρχουν στη μέση. Το ένα από αυτά είναι στα δεξιά και περιέχει χρυσά και ασημένια κέρματα και το άλλο στα αριστερά είναι γεμάτο τροπικά φρούτα. Το τμήμα αυτό εκπροσωπεί το γεωργικό και ορυκτό πλούτο της κολομβιανής γης.
Σταυρός Πολεμικής Ανδραγαθίας
Μέχρι το 1918
Επίσης παρόμοια παράσημα υπήρχαν στην Αυστρο-Ουγγρική Αυτοκρατορία.
Εθνόσημο της Κολομβίας
Το εθνόσημο της Κολομβίας υιοθετήθηκε με την Πράξη 3 της 9ης Μαΐου 1834 και έγιναν κάποιες μικρές τροποποιήσεις αργότερα, με βάση το Διάταγμα 861 του 1924.
Σταυρός Πολεμικής Ανδραγαθίας
Μέχρι το 1918
thumb|right|Βάδη, [[1916-1918.]]
Μετά το 1939
Με την καθιέρωση του μεταλλίου στις 18 Οκτωβρίου 1939, η απονομή του παρασήμου περιοριζόταν για πράξεις σχετικές με τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, χωρίς όμως την άμεση εμπλοκή σε μάχες και κατώτερες αυτών ισάξιων του Σιδερένιου Σταυρού.
Το παράσημο είχε δυο βαθμίδες, δηλαδή την Α' και την Β' Τάξη, και διακριτικά σε απλή μορφή ή με ξίφη.
Τα παράσημα χωρίς ξίφη απονέμονταν για πράξεις εκτός του πεδίου της μάχης, τα ξίφη απονέμονταν για πράξεις στα μετόπισθεν. Άλλωστε, για την απονομή των ξιφών ήταν απαραίτητη προϋπόθεση η δράση κατά την διάρκεια εχθρικού πυρός, ή έστω και σημαντική απόδοση στην εξάσκηση της πολεμικής τέχνης. Η διαφορά με την απονομή του σιδηρού σταυρού ήταν, ότι για τον τελευταίο ήταν απαραίτητη προϋπόθεση και ο ηρωισμός μπροστά στον εχθρό. Τελικά ο Σιδηρούς Σταυρός ήταν προορισμένος για τους στρατιώτςε που έδρασαν στο μέτωπο, ενώ ο Σταυρός Πολεμικής Ανδραγαθίας ήταν προορισμένος για τον άμαχο πληθυσμό ή τους στρατιώτες στα μετόπισθεν. Η απονομή γίνονταν άσχετα του διοικητικού βαθμού του παρασημοφορούμενου.
Επίσης η απονομή μεταλλίου με ξίφη ήταν επιτρεπτή και σε άτομα που είχαν ήδη παρασημοφορηθεί χωρίς ξίφη, ενώ μετά την παρασημοφόρηση με ξίφη, δεν επιτρεπόταν η παρασημοφόρηση του ίδιου ατόμου χωρίς ξίφη.
Το παράσημο χωρίς ξίφη ήταν ισάξιο του σιδερένιου σταυρού με άσπρη κορδέλα που είχε απονεμηθεί σε άμαχους πολίτες τα χρόνια 1813-15, 1870-71 και 1914-18.
Διαβαθμίσεις
thumb|300px|Σταυροί Πολεμικής Ανδραγαθίας της Ναζιστικής Γερμανίας
Η απονομή του παράσημου γινόταν στις εξής διαβαθμίσεις:
Σε όλες τις τάξεις υπήρχαν και οι διακρίσεις με ή χωρίς τα ξίφη.
Χαρακτηριστικά και τρόπος χρήσης
Το μετάλλιο είχε στρογγυλό σχήμα και ήταν κατασκευασμένο από μπρούντζο. Στην μπροστινή όψη έφερε ένα σταυρό της Μάλτας με οκτώ ακίδες. Στην οπίσθια όψη είχε μια γκραβούρα που έλεγε: Für Kriegsverdienste 1939, δηλαδή Για πολεμική ανδραγαθία το 1939.
Τα μετάλλια της Β' και της Α' Τάξης είχαν την μορφή του σταυρού της Μάλτας με μια στρογγυλή ασπίδα στο κέντρο. Η ασπίδα έφερε τον αγκυλωτό σταυρό που τον στεφάνωναν φύλλα δρυός. Στην πίσω όψη ήταν χαραγμένη η χρονολογία 1939. Το παράσημο της Β' Τάξης ήταν μπρούτζινο και ήταν κρεμασμένο σε κορδέλα. Το παράσημο της Α' Τάξης ήταν ασημένιο και το κρεμούσαν χωρίς κορδέλα στο αριστερό μέρος του στήθους, ενώ αυτό της Β' Τάξης το κρεμούσαν με ειδική παραμάνα ή το περνούσαν στην κουμπότρυπα.
Η κορδέλες είχαν κατά μήκος τρία χρώματα: κόκκινο, λευκό, μαύρο, λευκό, κόκκινο σύμφωνα με τα εθνικά χρώματα της τότε γερμανικής σημαίας: μαύρο, λευκό, κόκκινο.
Το μετάλλιο της Β' Τάξης το φορούσαν εμφανώς μόνο την ημέρα της απονομής, ενώ μετά το ήταν ορατή εξωτερικά μόνο η κορδέλα του, που την έραβαν στην δεύτερη κουμπότρυπα της στολής. thumb|250px|Έτσι φορούσαν το μετάλλιο Β' Τάξης στο μανικετόκουμπο της στολής (Στολή [[Ες-Ες).]]
Η απονομές
Το παράσημο απονεμόταν μαζί με πιστοποιητικό και μέσα σε κασετίνα ή σε χάρτινο φάκελο. Συνολικά έγιναν οι εξής απονομές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετάλλια, παράσημα και διακρίσεις της Ναζιστικής Γερμανίας
Έλλειψη (γεωμετρία)
μικρογραφία|δεξιά|250px|Μια έλλειψη ως τομή ενός κώνου. μικρογραφία|δεξιά|250px|Σχήμα έλλειψης με τα βασικά της στοιχεία. Ε1-Ε2: Εστίες έλλειψης, α: μεγάλος ημιάξονας, β: μικρός ημιάξονας, γ: εστιακή απόσταση, ΔΒ: Μεγάλος άξονας, ΑΓ: μικρός άξονας, Ο: (η τομή των δύο αξόνων ή το μέσον Ε1-Ε2), το Κέντρο έλλειψης.
Η έλλειψη είναι μία κωνική τομή και προκύπτει από την τομή ενός κώνου με επίπεδο που τον τέμνει πλαγίως ως προς τον άξονά του. Μπορεί να θεωρηθεί ως γενίκευση του κύκλου, όπως προκύπτει στην ειδική περίπτωση που η τομή του κώνου με επίπεδο κάθετο στον άξονά του είναι κύκλος με κέντρο επί του άξονα. Μια έλλειψη χαρακτηρίζεται από τον μεγάλο ημιάξονά της, \alpha και από την εκκεντρότητα της, \varepsilon.
Συγκεκριμένα, ας είναι E_1, E_2 δύο σημεία σε ένα ευκλείδειο επίπεδο με απόσταση 2\gamma μεταξύ τους και ένας θετικός αριθμός. Έλλειψη ονομάζεται ο γεωμετρικός τόπος των σημείων επιπέδου των οποίων το άθροισμα των αποστάσεων από τα δύο σταθερά σημεία E_1, E_2 είναι σταθερό και ισούται με 2\alpha.
Βασικές έννοιες
Τα σημεία E_1, E_2 ονομάζονται εστίες της έλλειψης.
Το μέσο Ο του ευθύγραμμου τμήματος E_1 E_2 ονομάζεται κέντρο της έλλειψης. Το κέντρο της έλλειψης αποτελεί κέντρο συμμετρίας αυτής.
Κάθε ευθύγραμμο τμήμα που έχει ως άκρα δύο διαφορετικά σημεία της έλλειψης και διέρχεται από το κέντρο αυτής ονομάζεται διάμετρος της έλλειψης.
Μία έλλειψη έχει δύο άξονες συμμετρίας, οι οποίοι είναι η μικρότερη και η μεγαλύτερη διάμετρός της. Αυτές ονομάζονται μικρός και μεγάλος άξονας αντίστοιχα. Ο μεγάλος άξονας της έλλειψης έχει μήκος 2α, γεγονός που προκύπτει εύκολα από τον ορισμό της έλλειψης. Ο μικρός άξονας έχει μήκος 2β,. Αυτό προκύπτει από το πυθαγόρειο θεώρημα, αν θεωρήσουμε το ορθογώνιο τρίγωνο E_1 AO (βλ. σχήμα).
Αν καλέσουμε γ την απόσταση Ε1-Ο που είναι ίση με την Ο-Ε2 και α την απόσταση ΔΟ, που είναι ίση με την ΟΒ, τότε ο λόγος γ/α = ε ονομάζεται εκκεντρότητα ή εκκεντρότης της έλλειψης.
Η εκκεντρότητα της έλλειψης, δηλώνει πόσο 'στενή' 'η 'πλατιά' είναι η έλλειψη.
Κανονική μορφή
Μία έλλειψη θεωρείται στην κανονική της μορφή, όταν το κέντρο της είναι στο (0,0) του συστήματος συντεταγμένων και οι άξονές της είναι πάνω στους άξονές του.
Σε Καρτεσιανές συντεταγμένες εκφράζεται ως: με.
Η εξίσωση της έλλειψης σε πολικές συντεταγμένες είναι:
Πολικές ευθείες της έλλειψης
Έστω μία έλλειψη (στην κανονική της μορφή) και ένα σημείο του επιπέδου. Η ευθεία ονομάζεται πολική ευθεία του P. Το P ονομάζεται πόλος της ευθείας.
Αντιστρόφως σε κάθε ευθεία του επιπέδου που δεν διέρχεται από το κέντρο της έλλειψης αντιστοιχεί ένας πόλος.
Ανακλαστική ιδιότητα εστιών
Έστω ένα σημείο της έλλειψης P. Φέρουμε την εφαπτόμενη σε αυτό το σημείο και την κάθετη αυτής. Η κάθετη διχοτομεί την γωνία E_1PE_2. Αυτό έχει την εξής συνέπεια: Αν θεωρήσουμε την εστία E_1 ως πηγή φωτεινής ακτινοβολίας, τότε η φωτεινή ακτίνα που εκπέμπεται από την E_1 και αντανακλάται στην έλλειψη διέρχεται από την E_2.
Ορθή προβολή κύκλου
Έστω ένας κύκλος με ακτίνα \alpha σε ένα επίπεδο στον τρισδιάστατο χώρο. Θεωρούμε ένα δεύτερο επίπεδο που τέμνει το πρώτο με μία γωνία και διέρχεται από το κέντρο του κύκλου. Η ορθή προβολή του κύκλου στο δεύτερο επίπεδο αποτελεί έλλειψη με άξονες μήκους 2\alpha και.
Κάθε έλλειψη μπορεί να εκφραστεί ως ορθή προβολή κύκλου.
Συζυγείς διάμετροι
Έστω μία έλλειψη και ένας κύκλος του οποίου η ορθή προβολή είναι η έλλειψη αυτή. Δύο διάμετροι της έλλειψης ονομάζονται συζυγείς, όταν αποτελούν ορθή προβολή δύο κάθετων διαμέτρων του κύκλου.
Μία διάμετρος έλλειψης διέρχεται από τα μέσα όλων των χορδών που είναι παράλληλες με τη συζυγή της.
Χαρακτηριστικά μεγέθη
Το εμβαδό της έλλειψης ισούται με Η περίμετρος της έλλειψης ισούται με Το ολοκλήρωμα που εμφανίζεται είναι ένα ελλειπτικό ολοκλήρωμα και δεν μπορεί να εκφραστεί με τη βοήθεια αρχικής συνάρτησης.
Κατηγορία:Κωνικές τομές Κατηγορία:Καμπύλες
Δήμος Καμένων Βούρλων
Ο Δήμος Καμένων Βούρλων (Από 01-01-2011 μέχρι 19-07-2018, ονομαζόταν Δήμος Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου) είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας, στην Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, ο οποίος συστάθηκε το 2010, με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και λειτουργεί από την 01-01-2011, από τη συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων, που συστάθηκαν το 1997, με το Σχέδιο «Καποδίστριας» και λειτούργησαν από την 01-01-1999, μέχρι 31-12-2010, Δήμος Καμένων Βούρλων, Δήμος Αγίου Κωνσταντίνου και Δήμος Μώλου, οι οποίοι αποτέλεσαν στη συνέχεια, τη Δημοτική Ενότητα Καμένων Βούρλων, με έδρα τα Καμένα Βούρλα, τη Δημοτική Ενότητα Αγίου Κωνσταντίνου, με έδρα τον Άγιο Κωνσταντίνο και τη Δημοτική Ενότητα Μώλου, με έδρα τον Μώλο. Προϋπήρχε ως δήμος επίσης, από το 1964. Έδρα του Δήμου είναι τα Καμένα Βούρλα και ο πληθυσμός του είναι 12.094 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Δημοτική Ενότητα Καμένων Βούρλων
μικρογραφία|[[Καμένα Βούρλα]]
Δημοτική Ενότητα Αγίου Κωνσταντίνου
μικρογραφία|[[Άγιος Κωνσταντίνος Φθιώτιδας|Άγιος Κωνσταντίνος]]
Δημοτική Ενότητα Μώλου
μικρογραφία|[[Μώλος Φθιώτιδας|Μώλος]]
Παραπομπές
Καμενων Βουρλων Κ
Γλέζος (αποσαφήνιση)
Εκτός από τον αντιστασιακό και πολιτικό Μανώλη Γλέζο, το ελληνικό επώνυμο Γλέζος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Επίσης:
Κύκνος Ξάνθης
Ο Κύκνος είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Κύκνος βρίσκεται προς τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, σε απόσταση 18 χλμ. Β. από την Ξάνθη και 5 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Σμίνθη (έδρα δήμου). Το χωριό είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές της οροσειράς Κούλας σε υψόμετρο 580 μέτρα ενώ νότια περνάει το ρέμα Τσάι που αρκετά μετά καταλήγει στον ποταμό Κόσυνθο. Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης, στα πομάκικα ονομάζεται Σατνοβίτσα και την περίοδο της τουρκοκρατίας από το 1878 ως το 1912 ανήκε στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Στα βόρεια είναι το Δασικό Χωριό Ερύμανθου ή Δάσος Χαϊντούς που η περιοχή του είναι χαρακτηρισμένος βιότοπος Natura2000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Μιχάλης Ρούσσος
Ο Μιχάλης Ρούσσος (Καισαριανή Αττικής 3 Απριλίου 1941 - Αθήνα 6 Αυγούστου 1983) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και τηλεπαρουσιαστής.
Βιογραφία
Ο Ρούσσος γεννήθηκε στην Καισαριανή στις 3 Απριλίου του 1941. Σπούδασε δημοσιογραφία στην Αθήνα και μηχανολόγος στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Μετά το τέλος των σπουδών του και την εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, παρουσίαζε διάφορες εκπομπές στην τηλεόραση, με γνωστότερη το Κάθε μεσημέρι. Η δημοσιογραφική του καριέρα ξεκίνησε από την Υπηρεσία Ραδιοφωνικών Ειδήσεων, όπου είχε την επιμέλεια της σύνταξης του γερμανικού δελτίου, ενώ αργότερα παρουσίασε την εκπομπή για τον απόδημο ελληνισμό στο γερμανικό κανάλι.
Υλικό σημείο
Το υλικό σημείο ορίζεται ως μια οντότητα που έχει θέση στο χώρο καθώς και τις ιδιότητες της ύλης, αλλα δεν έχει διαστάσεις. Η έννοια του υλικού σημείου χρησιμοποιείται καθαρά για διδακτικούς και πρακτικούς λόγους. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στη μηχανική, όπου είναι πολύ ευκολότερη η μελέτη ενός υλικού σημείου συγκεκριμένης μάζας, παρά η ακριβής μελέτη του αντίστοιχου σώματος (όπως ενός στερεού).
Την έννοια υλικό σημείο την χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας για να δείξουμε ότι μία οντότητα φαίνεται να έχει αμελητέες διαστάσεις σε σχέση με με το τι την περιβάλλει.Παραδείγματος χάρη η γη είναι ένα ουράνιο σώμα που έχει θέση στο χώρο, διαστάσεις καθώς και τις ιδιότητες της ύλης.Αν όμως την συγκρίνουμε με το απέραντο σύμπαν φαντάζει ως ένα υλικό σημείο χωρίς διαστάσεις.
Κοινότητα Κάτω Βιάννου
μικρογραφία|300x300εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Η Κοινότητα Κάτω Βιάννου είναι κοινότητα του Δήμου Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 ΦΕΚ 213Α - 17/08/1925 με την απόσπαση του οικισμού Κάτω Βιάννος από την κοινότητα Χόνδρου και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Μέση. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 115 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Δημήτριο Μανδαλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Βιάννου
Ευρωπαϊκό Δίκτυο Νέων Χημικών
Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Νέων Χημικών (EYCN) αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Κοινωνίας Χημικών (European Chemical Society - EuChemS) και συγκεντρώνει χημικούς ηλικίας κάτω των 35 ετών που ανήκουν σε αντίστοιχες Ενώσεις ή Κοινωνίες Χημικών στην Ευρώπη.
Ιστορία
Το EYCN ιδρύθηκε το 2006, ενώ η ιδέα της δημιουργίας του στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κοινωνίας Χημικών, υπήρχε ως θέμα συζήτησης κατά τη διάρκεια αρκετών συναντήσεων νέων επιστημόνων στην Ευρώπη. Στις 31 Αυγούστου 2006, κατά το 1ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Χημείας (ECC) στη Βουδαπέστη, συντάχθηκε ένα άρθρο με τίτλο «Στόχοι και έργα του EYCN». Το Μάρτιο του 2007, οι Jens Breffke και Csaba Janáky, από τη Γερμανία και την Ουγγαρία αντίστοιχα, προσκάλεσαν όλες τις Ενώσεις και Κοινωνίες Χημικών να στείλουν νέους αντιπροσώπους στο Βερολίνο, προκειμένου να καθορίσουν τους κανόνες του EYCN, οι οποίοι αργότερα επιβεβαιώθηκαν από την εκτελεστική επιτροπή της Ευρωπαϊκής Κοινωνίας Χημικών. Στα επόμενα χρόνια, το EYCN απευθύνθηκε σε όλους τους νέους χημικούς που ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Κοινωνία Χημικών, με στόχο την ανταλλαγή γνώσεων, ιδεών και εμπειριών. Από την ίδρυση του, Ενώσεις Χημικών από 28 χώρες έχουν εκλέξει αντιπροσώπους για να εκπροσωπήσουν τους νέους χημικούς στο EYCN (χάρτης).
Οργάνωση του EYCN
Το EYCN αποτελείται από ένα Διοικητικό Συμβούλιο με 4 επιμέρους ομάδες (Ομάδα Μελών, Ομάδα Δικτύωσης, Επιστημονική Ομάδα και Ομάδα Επικοινωνίας), οι οποίες έχουν συγκεκριμένες αρμοδιότητες και καθεμία καθοδηγείται από έναν Υπεύθυνο Ομάδας. Καθώς αποτελεί ένα από τα πιο δραστήρια τμήματα της Ευρωπαϊκής Κοινωνίας Χημικών, βασικός στόχος του EYCN είναι η υποστήριξη και καθοδήγηση των φοιτητών, των νέων ερευνητών και των επαγγελματιών, μέσω βραβείων (βραβεία καλύτερου poster και καλύτερης προφορικής παρουσίασης, Ευρωπαϊκό Βραβείο Νέου Χημικού - EYCA), προγραμμάτων ανταλλαγής, όπως το πρόγραμμα Young Chemists Crossing Borders , σε συνεργασία με τις Η.Π.Α., και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων (συνέδρια, Ημέρες Καριέρας και συμπόσια ανάπτυξης δεξιοτήτων).
Επιπλέον, το EYCN συνεργάζεται με επιτυχία με άλλα δίκτυα νέων χημικών στην Ευρώπη και πέραν αυτής. Μία ιδιαίτερα εποικοδομητική συνεργασία έχει αναπτυχθεί με την Επιτροπή Νέων Χημικών της Αμερικανικής Κοινωνίας Χημικών (ACS-YCC), ενώ πρόσφατα αναπτύχθηκε ενεργή συνεργασία με το Διεθνές Δίκτυο Νέων Χημικών (IYCN).
Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι πέρα από την Ευρωπαϊκή Κοινωνία Χημικών, το EYCN υποστηρίζεται οικονομικά, εδώ και αρκετά χρόνια, από την εταιρεία χημικών EVONIK Industries.
Διαγωνισμοί και Εκδηλώσεις
Προκειμένου να φέρει η επιστήμη πιο κοντά στο ευρύτερο κοινό, το EYCN διοργανώνει από το 2016 το διαγωνισμό φωτογραφίας Photochimica σε συνεργασία με τη Royal Society of Chemistry (RSC), και το διαγωνισμό βίντεο Chemistry Rediscovered.
Το EYCN διοργανώνει επίσης μία ποικιλία διαφορετικών εκδηλώσεων, όπως το διετές διεθνές συνέδριο EYCheM (European Young Chemists' Meeting), ένα συμπόσιο στα πλαίσια του διετούς Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Χημείας (ECC), και την ετήσια συνέλευση των αντιπροσώπων. Από την πρώτη συνέλευση των αντιπροσώπων το 2006 στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας, έχουν διοργανωθεί 15 συνελεύσεις αντιπροσώπων σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.
Συνθέσεις Διοικητικού Συμβουλίου EYCN
Από το 2006 έως το 2013, το Διοικητικό Συμβούλιο του EYCN και οι επιμέρους ομάδες άλλαζαν κάθε ένα έως τρία χρόνια. Από το 2013 και μετά, οι εκλογές διεξάγονται κάθε δύο χρόνια. Κάθε Διοικητικό Συμβούλιο του EYCN έχει βελτιώσει σημαντικά τη δομή και τους στόχους του EYCN μέσω βασικών συνεισφορών.
Πρόεδρος: Antonio M. Rodríguez García (Ισπανία); Γραμματέας: Maximilian Menche (Γερμανία); Ταμίας: Jelena Lazić (2019–20) (Σερβία), Carina Crucho (2020–21) (Πορτογαλία); Επικεφαλής της Ομάδας Επικοινωνίας: Maxime Rossato (Γαλλία); Επικεφαλής της Ομάδας Παγκόσμιων Συνδέσεων: Lieke van Gijzel (Ολλανδία); Επικεφαλής της Ομάδας Μελών: Miguel Steiner (Αυστρία); Επικεφαλής της Ομάδας Δικτύωσης: Jovana V. Milic (Ελβετία); Επικεφαλής της Επιστημονικής Ομάδας: Katarina Josifovska (2019–20) (Β. Μακεδονία), Robert-Andrei Țincu (2020–21) (Ρουμανία); Σύμβουλος: Alice Soldà (Ιταλία)
Πρόεδρος: Alice Soldà (Ιταλία); Γραμματέας: Torsten John (Γερμανία); Επικεφαλής της Ομάδας Επικοινωνίας: Kseniia Otvagina (Ρωσία); Επικεφαλής της Ομάδας Μελών: Jelena Lazić (Σερβία); Επικεφαλής της Ομάδας Δικτύωσης: Victor Mougel (Γαλλία); Επικεφαλής της Επιστημονικής Ομάδας: Hanna Makowska (Πολωνία); Σύμβουλος: Fernando Gomollón-Bel (Ισπανία)
Βασικά επιτεύγματα: Δημιουργήθηκαν 1) η ιστοσελίδα "Chemistry across Europe" που παρέχει βασικές πληροφορίες σχετικά με τη χημεία στον ακαδημαϊκό και βιομηχανικό τομέα σε όλη την Ευρώπη, και 2) το κανάλι YouTube του EYCN. Το 2ο διεθνές συνέδριο EYCheM διοργανώθηκε σε συνεργασία με το Σύνδεσμο Νέων Χημικών Βρέμης (JCF Bremen).
Πρόεδρος: Fernando Gomollón-Bel (Ισπανία); Γραμματέας: Camille Oger (Γαλλία); Επικεφαλής της Επιστημονικής Ομάδας: Oana Fronoiu (Ρουμανία); Επικεφαλής της Ομάδας Επικοινωνίας: Sarah Newton (Ηνωμένο Βασίλειο); Επικεφαλής της Ομάδας Δικτύωσης: Michael Terzidis (Ελλάδα); Επικεφαλής της Ομάδας Μελών: Emanuel Ehmki (Αυστρία)
Βασικά επιτεύγματα: Καθορίστηκαν οι κανόνες για τη διαδικασία εκλογής του Διοικητικού Συμβουλίου του EYCN και τη συμμετοχή στην ετήσια Συνέλευση των Αντιπροσώπων, ενώ αποφασίστηκε και η δημοσίευση ενός μηνιαίου ενημερωτικού δελτίου.
Πρόεδρος: Frédérique Backaert (Bέλγιο); Γραμματέας: Aurora Walshe (Ηνωμένο Βασίλειο); Επικεφαλής της Επιστημονικής Ομάδας: Vladimir Ene (Ρουμανία); Επικεφαλής της Ομάδας Επικοινωνίας: Lisa Phelan (Ιρλανδία); Επικεφαλής της Ομάδας Μελών: Koert Wijnbergen (Ολλανδία); Επικεφαλής της Ομάδας Επικοινωνίας: Anna Stefaniuk-Grams (Πολωνία); Σύμβουλος: Cristina Todaşcă (Ρουμανία)
Βασικό επίτευγμα: Πρώτη συμμετοχή του EYCN στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Χημείας (ECC5) στην Κωνσταντινούπολη, Τουρκία, το 2014.
Πρόεδρος: Cristina Todaşcă (Ρουμανία); Γραμματέας: Aurora Walshe (Ηνωμένο Βασίλειο)
Βασικό επίτευγμα: Το EYCN οργανώθηκε για πρώτη φορά σε επιμέρους ομάδες, οι οποίες έχουν δικό τους επικεφαλή και νέους χημικούς - εκπροσώπους της εκάστοτε Χημικής Ένωσης ως επιμέρους μέλη.
Πρόεδρος: Sergej Toews (Γερμανία); Γραμματέας: Helena Laavi (Φινλανδία); Επικοινωνία με τη βιομηχανία: Viviana Fluxa (Ελβετία); Επικοινωνία: Dan Dumitrescu (Ρουμανία); Επιστημονικά θέματα: Ilya Vorotyntsev (Ρωσία)
Βασικό επίτευγμα: Αναπτύχθηκε η συλλογική ταυτότητα του EYCN.
Πρόεδρος: Csaba Janáky (Ουγγαρία); Γραμματέας: Emma Dumphy (Ελβετία); Ταμίας: Juan Luis Delgado de la Cruz (Ισπανία); Υπεύθυνος χορηγιών: Jens Breffke (Γερμανία); Υπεύθυνος επικοινωνίας: Cristina Todaşcă (Ρουμανία)
Βασικό επίτευγμα: Δημιουργία του EYCN στο Βερολίνο από τους εκπροσώπους 12 Χημικών ενώσεων.μικρογραφία|Χάρτης όλων των χωρών με ενεργούς αντιπροσώπους στο EYCN: (13) Αυστρία (2008), (6) Βέλγιο (2008), (4) Γαλλία (2007), (10) Γερμανία (2006), (27) Δανία (2019), (23) Δημοκρατία της Β. Μακεδονίας (2018), (8) Ελβετία (2007), (17) Ελλάδα (2011), (5) Ηνωμένο Βασίλειο (2007), (3) Ιρλανδία (2008), (2) Ισπανία (2007), (9) Ιταλία (2007), (20) Κροατία (2019), (21) Κύπρος (2017), (26) Νορβηγία (2014), (7) Ολλανδία (2007), (24) Ουγγαρία (2006), (14) Πολωνία (2008), (1) Πορτογαλία (2007), (18) Ρουμανία (2007), (15) Ρωσία (2008), (16) Σερβία (2011), (22) Σλοβακία (2018), Σλοβενία (2015), (11) Σουηδία (2010), (25) Τουρκία (2007), (12) Τσεχία (2007), (19) Φινλανδία (2008)
Χορστ Σκοφ
Ο Χορστ Σκοφ (Horst Skoff) ήταν επαγγελματίας παίκτης της αντισφαίρισης από την Αυστρία. Κατέκτησε μερικούς τίτλους στο απλό σε επαγγελματικό επίπεδο από το 1988 ως το 1993. Αποσύρθηκε από τα κορτ το 1995.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κλάγκενφουρτ της Αυστρίας στις 22 Αυγούστου του 1968. Έγινε επαγγελματίας το 1985. Κέρδισε τους πρώτους τίτλους του στο απλό το 1988 στην Αθήνα. Σε ολόκληρη την καριέρα του κέρδισε 4 συνολικά σημαντικούς τίτλους στο απλό ανδρών και δύο στο διπλό.Η καλύτερη θέση στην καριέρα του στην παγκόσμια κατάταξη ήταν η 18η στο απλό και η 70ή στο διπλό.
Επί 9 χρόνια αποτέλεσε μέλος της εθνικής Αυστρίας στο Κύπελλο Ντέιβις, πετυχαίνοντας ρεκόρ με 22-17. Βοήθησε την ομάδα να φτάσει στην ημιτελική φάση των ομίλων, το 1990. Σε μια από τις πιο αξιοσημείωτες νίκες του, ο Σκοφ κέρδισε το Ματς Βίλαντερ στους προημιτελικούς της διοργάνωσης το 1989 με 6–7, 7–6, 1–6, 6–4, 9–7. Στον ημιτελικό του 1990 ηττήθηκε με 6–3, 7–6, 4–6, 4–6, 3–6 από το Μάικλ Τσανγκ.
Ο Σκοφ αποσύρθηκε από τους επαγγελματικούς αγώνες το 1995. Απεβίωσε στις 8 Ιουνίου του 2008 στο Αμβούργο, έπειτα από καρδιακή προσβολή.
Κατάλογος τραπεζών
Αυτός είναι ένας Κατάλογος τραπεζών του κόσμου.
Εμπορικές τράπεζες
Τράπεζες που έχουν κλείσει ή συγχωνευτεί
Τράπεζες που έχουν κλείσει ή συγχωνευτεί
See also more mergers information
Παραπομπές
τραπεζων
Δήμος Κάτω Ολύμπου
Ο Δήμος Κάτω Ολύμπου λειτούργησε ως δήμος από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας με έδρα τον Πυργετό του νομού Λάρισας.
Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού, στις νότιες πλαγιές του Ολύμπου. Ο δήμος αποτελείτο από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 128,5 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.496 κατοίκους.
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Τεμπών της  Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι του δήμου διατέλεσαν τα ακόλουθα πρόσωπα :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
K
Έτος φωτός
[[Αρχείο:12lightyears.gif|400px|right|thumb|Χάρτης απεικόνισης αστέρων πλησίον του Ηλίου
Ένα έτος φωτός ισοδυναμεί με: 9,4607×1015 μέτρα 9,4607 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα 0,3066 παρσέκ]]
400px|right|thumb|Κλίμακα αποστάσεων από τη Γη ως την Ανδρομέδα, το πιο μακρινό φως που οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να δουν με γυμνό μάτι κοιτάζοντας τον ουρανό. Εικόνα από: Bob King/Skyandtelescope.com.
Το έτος φωτός είναι μονάδα μέτρησης μήκους - απόστασης (και όχι χρόνου). Ορίζεται ως η απόσταση που θα ταξιδέψει ένα φωτόνιο, κινούμενο στο κενό, μακριά από μάζες και ηλεκτρομαγνητικά πεδία, σε ένα Ιουλιανό έτος (365,25 ημέρες με 86.000 δευτερόλεπτα η καθεμιά). Το σύμβολό του είναι το ly (από το αγγλικό light year). Ένα έτος φωτός ισοδυναμεί με 9,4607 (≃9,5) τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα.
Η απόσταση
Η ταχύτητα του φωτός στο κενό είναι 299.792.458 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Εαν τα χίλια χιλιόμετρα είχαν μήκος ενός χιλιοστού του μέτρου, το έτος φωτός θα ισοδυναμούσε με την απόσταση ανάμεσα στην Αθήνα και το Τόκυο. Το έτος φωτός χρησιμοποιείται για τη μέτρηση αποστάσεων μεταξύ άστρων, ενώ για μεγαλύτερες αποστάσεις χρησιμοποιείται το παρσέκ. Σε εκλαϊκευτικά βιβλία για την αστρονομία πάντως χρησιμοποιείται το έτος φωτός, επειδή είναι πιο εύκολο να εξηγηθεί σαν έννοια.
Υποδιαιρέσεις
Μικρότερες υποδιαιρέσεις είναι οι ημέρες φωτός, ώρες φωτός, λεπτά φωτός και δευτερόλεπτα φωτός, που είναι η απόσταση που θα ταξιδέψει το φως σε μια μέρα, μια ώρα, ένα λεπτό και ένα δευτερόλεπτο αντίστοιχα. Οι υποδιαιρέσεις αυτές δεν έχουν το χαρακτήρα που έχουν οι αντίστοιχες ημερολογιακές, απλά χρησιμοποιούνται μερικές φορές προκειμένου να περιγράψουν μικρότερες αποστάσεις. Δηλαδή:
Ισοδυναμίες
Ένα έτος φωτός ισοδυναμεί με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μετατροπέας από τη μια μονάδα μήκους στην άλλη
Γουλιέλμος Θ΄ του Μομφερράτου
Ο Γουλιέλμος Θ΄ Παλαιολόγος (Guillaume IX de Montferrat, 10 Αυγούστου 1486 - 4 Οκτωβρίου 1518), από τη Δυναστεία των Παλαιολόγων του Μομφερράτου νεώτερου κλάδου της Δυναστείας των Παλαιολόγων ήταν Μαρκήσιος του Μομφερράτου (1494 - 1518). Ήταν ο πρώτος υιός του Βονιφάτιου Γ΄ του Μομφερράτου και της τρίτης συζύγου του Μαρίας Μπράνκοβιτς, κόρης του Στεφάνου Γ΄ πρίγκιπα της Σερβίας. Με τον θάνατο του πατέρα του (1494) ο Γουλιέλμος Θ΄ ήταν ανήλικος και η αντιβασιλεία πέρασε στα χέρια της μητέρας του, όταν πέθανε και η μητέρα του (1495) ορίστηκε αντιβασιλεύς ο ξάδελφος της Κωνσταντίνος Κομνέν Αριανίτης (1495-1499).
Συνέχισε την φιλογαλλική πολιτική του πατέρα του, έτσι το 1508 νυμφεύτηκε την Άννα των Βαλουά, κόρη του Ρενέ δούκα της Αλανσόν και το 1513 προστάτευσε τη υποχώρηση των Γαλλικών στρατευμάτων του Λουδοβίκου ΙΒ' από το Μιλάνο. Όμως για να αποφύγει τα αντίποινα του Μαξιμιλιανού Σφότσα δούκα του Μιλάνου, αναγκάστηκε να του καταβάλλει 300.000 σκούδα (μεγάλα αργυρά νομίσματα). Ο δούκας όμως δεν τήρησε τη συμφωνία και αφού εισέβαλε στο Μομφερράτου, λεηλάτησε πολυάριθμες πόλεις. Τότε βρήκε ευκαιρία ο συγγενής του Οντόνε μαρκήσιος της Ιντσίζα να πάρει τον τίτλο του Μαρκησίου του Μομφερράτου. Ο Γουλιέλμος Γ΄ βάδισε εναντίον της Ιντσίζα και απέκτησε ξανά την κυριαρχία της, ο Οντόννε και ο γιος του θανατώθηκαν. Αν και αυτό δεν το αποδέχθηκε o Γερμανός βασιλιάς Μαξιμιλιανός Α΄ των Αψβούργων, ο Γουλιέλμος Γ΄ κράτησε τελικά τα εδάφη. Απεβίωσε το 1518 και τον διαδέχθηκε ο εξαετής υιός του Βονιφάτιος Δ΄ με αντιβασίλισσα τη μητέρα του.
Οικογένεια
Το 1508 νυμφεύτηκε την Άννα του Αλανσόν μέλος του Γαλλικού βασιλικού Οίκου των Βαλουά, κόρη του Ρενέ του Αλανσόν δούκα του Αλανσόν και είχαν τα εξής τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Μαρκήσιοι του Μομφερράτου Κατηγορία:Οίκος Παλαιολόγων του Μομφεράτου
Παλαιοχώρι (αποβατικό)
Το αποβατικό αρμάτων Παλαιοχώρι Α/Β 620 παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1945. Η τελετή έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας πραγματοποιήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1945 στη Μεσσήνη Ιταλίας. Εκτός από το Α/Β Παλαιοχώρι, μεταξύ των ετών 1945 και 1946, παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου (Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Κύθηρα, Αμοργός, Κάνδανος, Σέριφος, Κομένο, Ανάφη, Μαλακάσι και Σοφάδες), τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του εμφυλίου. Αυτά τα πλοία χρησιμοποιήθηκαν επί μακράν για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές κυρίως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.
Κατηγορία:Ελληνικά αποβατικά
Παλικίρ
Η Παλικίρ (αγγλικά: Palikir) είναι πόλη και πρωτεύουσα των Ομοσπόνδων Πολιτειών της Μικρονησίας, από το 1989, οπότε και αντικατέστησε την Κολόνια. Ο πληθυσμός της είναι 6.227 κάτοικοι και βρίσκεται στο νησί Πονπέι. Σημειώνεται ότι μεγαλύτερη πόλη της χώρας είναι η παλιά πρωτεύουσα, Κολόνια.
Γεωγραφία
Κτισμένη μεταξύ δύο ηφαιστειακών κορυφογραμμών, η Παλικίρ βρίσκεται στο νησί Πονπέι. Η τοποθεσία της είναι σε κοιλάδα, που επίσης ονομάζεται Παλικίρ.
Ιστορία
Η σύγχρονη πόλη άρχισε να οικοδομείται στα τέλη της δεκαετίας του ' 80. Το 1989 ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα και αντικατέστησε την Κολόνια. Ο πολεοδομικός σχεδιασμός της συντελέστηκε με τέτοιον τρόπο, ώστε να είναι σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον αλλά και να αναπαριστά το σχέδιο της αρχαίας πόλης Ναν Μαντόλ. Ειδικότερα διακοσμήθηκε με περί τις 300 γεωμετρικές στήλες. Τα κτήριά της έχουν δύο ορόφους και είναι επηρεασμένα από την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των Μικρονήσιων. Είναι κτισμένα σε διάταξη από ανατολάς προς δυσμάς και έτσι εκμεταλλεύονται την ηλιακή ενέργεια και τους αληγείς ανέμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παλικιρ Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας
Γκραν Πρι Άμπου Ντάμπι 2018 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι του Άμπου Ντάμπι ήταν ο 21ος και τελευταίος αγώνας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Φόρμουλα 1 2018. Ο αγώνας διεξήχθη στην Yas Marina που βρίσκεται στο Άμπου Ντάμπι, πρωτεόυσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων το τριήμερο 23-25 Νοεμβρίου. Αυτή ήταν η 10η φορά που διεξάγεται αγώνας σε αυτή τη πίστα. Νικητής αναδείχθηκε ο Λιούις Χάμιλτον με MercedeS ενώ το βάθρο συμπλήρωσαν ο Σεμπάστιαν Φέτελ και ο Μαξ Φερστάπεν.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 23 Νοεμβρίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την υπερμαλακή γόμα (Hypersoft), την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) ή τη πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 24 Νοεμβρίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την υπερμαλακή γόμα (Hypersoft), την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) ή τη πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Λιούις Χάμιλτον με τον Βαλτέρι Μπότας να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Αγώνας
Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2018.
Πηγές
- Επίσημος Ιστότοπος<br/ > - FIA<br/ > - Fox Sports<br/ > - Sky Sports<br/ > - Autosport
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Άμπου Ντάμπι
Ατζαμί ογλάν
thumb|right|Ο [[Σουλτάνος Μουράτ Α΄, ο δημιουργός των νεοσυλλέκτων Ατζαμί ογλάν.]] Ατζαμί ογλάν και κατά παραφθορά ατζεμογλάν ονομάζονταν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τα αγύμναστα παιδιά και κυρίως οι νεοσύλλεκτοι γενίτσαροι. Το όνομά τους προέρχεται εκ της αραβικής λέξης Ατζέμ + ογλάν (= απροπαίδευτα παιδιά)
Κατά τον τότε περί στρατολογίας των γενιτσάρων (του "παιδομαζώματος") νόμο (λεγόμενος ντεβσουρμέ) που θεσπίστηκε από τον Σουλτάνο Μουράτ Α΄ οι "εξ αιχμαλώτων ή εξ Ελλήνων" (και Βοσνίων, Αλβανών, Βουλγάρων και Αρμενίων) στρατολογούμενοι (επί το πλείστον χριστιανοί) ή από Τούρκους τοπάρχες και Μουσουλμάνους φίλους των Σουλτάνων ή επίσης φίλων ηγεμόνων από τους οποίους προσφέρονταν ως δώρα νεαροί παίδες, οι λεγόμενοι ατζαμί ογλάν έπρεπε να περάσουν αρκετά στάδια (χρόνια) εκπαίδευσης ως δόκιμοι σε στρατώνες και σε ειδικά μέρη εκγύμνασης προκειμένου ασκούμενοι συνεχώς ν΄ αποκτήσουν την αναγκαία πείρα και τις απαιτούμενες γνώσεις με έμφαση στη τουρκική γλώσσα και θρησκεία άνευ των οποίων δεν θα μπορούσαν ν΄ αποτελέσουν μέρος δύναμης του προνομιούχου αυτού σώματος.
Οι Ατζαμί ογλάν διέμεναν σε ιδιαίτερους στρατώνες που ο αρθιμός τους άρχιζε ν΄ αυξάνει ιδίως μετά τη κατάληψη της Ανδριανούπολης (1361). Στην αρχή στους στρατώνες αυτούς στέλνονταν η αναλογούσα προς τον Σουλτάνο μερίδα που αντιστοιχούσε στο 1/5 των εκάστοτε αιχμαλώτων εξ αυτών γινόταν η επιλογή και οι υπόλοιποι μοιράζονταν σε άλλα μέρη. Ιδιαίτεροι δάσκαλοι δίδασκαν σ΄ αυτούς περί των στρατιωτικών αλλά και διάφορες άλλες τέχνες εθίζοντας αυτούς στη πειθαρχία και στις κακουχίες. Άλλωστε ο νόμος "ντεβσουρμέ" όριζε ΄πως θα πρέπει να προτιμώνται εύρωστα ρωμαλέα και ισχυρά στη κράση παιδιά, και βεβαίως τέτοια παιδιά ήταν περισσότερο των Χριστιανών που δούλευαν στα χωράφια και στη κτηνοτροφία παρά των Οθωμανών. thumb|left|180px|Ελληνόπουλα Ατζαμί ογλάν εποπτευόμενα σε μουσουλμανικό τέμενος, Jean Léon Gérôme, 1865
Έτσι στο τέλος της εκπαίδευσης οι καταρτιζόμενοι Ατζαμί ογλάν δεν κατατάσσονταν μόνο στο σώμα των γενιτσάρων. Οι καλλίτεροι εξ αυτών απόσπονταν σε υπηρεσίες των ανακτόρων όπου υπήρχαν γι΄ αυτούς πέντε σχολές - στρατόπεδα (οντάδες). Άλλοι στέλνονταν στις επαρχίες της Αυτοκρατορίας (τοπαρχίες ή Εγιαλέτια), άλλοι στα Σουλτανικά αγροκτήματα και τέλος άλλοι προσφέρονταν για υπηρεσίες ως υπαξιωματικοί εκπαίδευσης στους στρατιωτικούς τιμαριούχους και στους Ζαΐμηδες (=προκρίτους).
Οι αποσπώμενοι στ΄ ανάκτορα και στους κήπους ή μποστάνια αυτών αναλάμβαναν κηπουροί και λέγονταν "Μποσταντζήδες" ή φύλακες παρά του "Μποσταντζή-μπασή" (= αρχικηπουρού). Βαθμιαία από τους μποσταντζήδες δημιουργήθηκε η σουλτανική ανακτορική φρουρά που διενεργούσε αστυνόμευση και φύλαξη των ανακτόρων. Άλλοι ατζαμί ογλάν χρησιμοποιούνταν ως λεμβούχοι και κωπηλάτες στα "καντυργά" (κάτεργα) του αυτοκρατορικού οίκου για τη μεταφορά καυσόξυλων. Επίσης πολλοί ατζαμί ογλάν χρησιμοποιήθηκαν και ως κτίστες που διακρίθηκαν ως μάστορες στις οικοδομές της Χασεκή Σουλτάνας, του Σουλτάνου Σουλεϊμάν τόσο ώστε ο ίδιος όρισε σ΄ αυτούς επίδομα 5 άσπρων (γρόσια) μηνιαίως για την υπόδησή τους (το λεγόμενο παπούτς παρασή).
Όταν αργότερα ο θεσμός των Γενιτσάρων έχασε τον αρχικό χαρακτήρα του και στο σώμα στρατολογούνταν και Τούρκοι πάσης τάξης ελαττώθηκε σημαντικά και ο αριθμός των Ατζαμί ογλάν. Επειδή δε και οι λίγοι που είχαν απομείνει στ΄ ανάκτορα μάταια περίμεναν προαγωγές πολλές φορές παρασύρονταν σε στασιαστικά κινήματα εκ των οποίων σπουδαιότερο ήταν εκείνο επί Σουλτάνου Μεχμέτ Δ΄ στο κίνημα των "Τζελέπηδων" (=υπηρετών των ανακτόρων). Το 1619 υπήρχαν 17.000 μισθοδοτούμενοι Ατζαμί ογλάν. Το 1700 μόλις 4100 που στοίχιζαν στη τότε Αυτοκρατορία περίπου 3.000.000 άσπρα ετησίως. Έτσι ο θεσμός αυτός βαθμιαία ξέπεσε αν και πολλοί εξ αυτών των Ατζαμί ογλάν κατόρθωσαν ν΄ ανέλθουν σε ύψιστα αξιώματα μέχρι ακόμη και του Μεγάλου Βεζύρη.
Πηγές
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κοσμάς ο Βυζάντιος
Ο Κοσμάς, ο επικαλούμενος και Βυζάντιος, διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1714-1716 και κατόπιν Πατριάρχης Αλεξανδρείας την περίοδο 1723-1736.
Ήταν λόγιος ιεράρχης, με μεγάλη παιδεία. Γεννήθηκε στη Χρυσούπολη (Σκούταρι) της Βιθυνίας ή στη Χαλκηδόνα. Γύρω στο 1700 βρέθηκε στη Μονή Σινά, ως δάσκαλος και ιεροκήρυκας. Στις 11 Απριλίου του 1703 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Σινά, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου του 1706, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Κλαυδιουπόλεως.
Εξαρχής επιδίωκε να εκλεγεί Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Για το σκοπό αυτό πήγε στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να αναζητήσει υποστηρικτές. Το 1711 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον εξέλεξε αντικανονικά Πατριάρχη Αλεξανδρείας, καθώς δεν είχε παραιτηθεί ο Πατριάρχης Σαμουήλ, πράξη που όξυνε τις σχέσεις των δύο Πατριαρχείων. Ο (αδικηθείς) Πατριάρχης Σαμουήλ έφτασε να διαπραγματεύεται, το 1713, με τον Πάπα Κλήμη ΙΑ΄ την ένωση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας με την Καθολική Εκκλησία. Ο Πατριάρχης Κυπριανός αποκατέστησε τον Σαμουήλ, δίνοντας τέλος στη διαμάχη.
Στις 28 Φεβρουαρίου 1714 ο Κυπριανός παραιτήθηκε και στον Οικουμενικό Θρόνο εξελέγη ο Κοσμάς (ως Κοσμάς Γ΄), με την υποστήριξη του μαθητή του, Μανουήλ Υψηλάντη, ισχυρού Φαναριώτη. Στις 23 Μαρτίου 1716 καθαιρέθηκε και εξορίστηκε στο Σινά. Εκεί προσέφερε σημαντικό έργο στην οργάνωση της βιβλιοθήκης της μονής και ασχολήθηκε με τη συγγραφή.
Μετά το θάνατο του Σαμουήλ, το 1723, εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας (ως Κοσμάς Β΄), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1736. Το συγγραφικό του έργο, που είναι ανέκδοτο, περιλαμβάνει εκκλησιαστικούς λόγους και ομιλίες, υπομνήματα, ερμηνευτική της Αγίας Γραφής και σχολιασμό πατερικών κειμένων. Τα έργα του φυλάσσονται στην Πατριαρχική Βιβλιοθήκη στο Κάιρο.
Γεγονότα Νοεμβρίου 2017
15 Νοεμβρίου
Καταστροφές
17 Νοεμβρίου
Καταστροφές
19 Νοεμβρίου
(BBC)
25 Νοεμβρίου
(naftemporiki.gr)
30 Νοεμβρίου
11
Εξέγερση των Δεκεμβριστών
Δεκεμβριστές, (Dekabristy) ονομασία που αποδόθηκε στους Ρώσους επαναστάτες, οι οποίοι πήραν μέρος στις εξεγέρσεις που ξέσπασαν τον Δεκέμβριο του 1825 στην Αγία Πετρούπολη και στη νότια Ρωσία. Με τον ίδιο όρο χαρακτηρίστηκαν επίσης και τα μέλη των μυστικών ενώσεων που είχαν προετοιμάσει την εξέγερση.
Εξαιτίας της καθυστερημένης πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης στη Ρωσία την εποχή εκείνη, ήταν διαδεδομένη η αντίληψη -κυρίως μεταξύ των αξιωματικών που είχαν πάρει μέρος στις ευρωπαϊκές εκστρατείες - ότι ήταν αναγκαία μια βίαιη εξέγερση για τον μετασχηματισμό και τον εκσυγχρονισμό της χώρας. Εκείνοι που υποστήριζαν αυτή τη θέση συγκρότησαν την Ένωση της Σωτηρίας, η οποία μετονομάστηκε σε Ένωση του κοινού Καλού, το 1818. Αργότερα, η μυστική αυτή οργάνωση χωρίστηκε σε δύο ενώσεις: του Βορρά και του Νότου, από τις οποίες η δεύτερη, που ήταν πιο ριζοσπαστική, συγχωνεύτηκε με τη νέα οργάνωση που εμφανίστηκε στο μεταξύ, τον Μυστικό Σύνδεσμο των Ενωμένων Σλάβων. Σε μια σύντομη περίοδο μεσοβασιλείας, μετά το θάνατο του τσάρου Αλεξάνδρου Α΄ και εξαιτίας της σύλληψης του Μουραβιόφ Αποστόλ, ξέσπασε εξέγερση στη Νότια Ρωσία, αλλά τα κυβερνητικά στρατεύματα την κατέπνιξαν σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Συνέπειες και αποτελέσματα
Ανάλογη τύχη είχε και η εξέγερση ορισμένων στρατιωτικών τμημάτων που ξέσπασε στην Αγία Πετρούπολη στις 14 Δεκεμβρίου, ημέρα που είχε οριστεί για τη στέψη του τσάρου Νικολάου Α΄ Ακολούθησαν πολυάριθμες συλλήψεις και πολλοί κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν στο Ανώτατο Δικαστήριο. Πέντε απ΄αυτούς καταδικάστηκαν σε θάνατο με απαγχονισμό και εκατοντάδες σε καταναγκαστικά έργα στη Σιβηρία.
Ξεκίνησαν ανακρίσεις με συμμετοχή και του ίδιου του αυτοκράτορα, Νικολάου Α' στην ανακριτική επιτροπή. Καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν δια απαγχονισμού οι θεωρούμενοι ως πρωταίτιοι, οι Πιοτρ Γκριγκόρεβιτς Κακόφσκι, Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μουράβιοφ-Αποστόλ, Μιχαήλ Παύλοβιτς Μπεστούσεφ-Ριουμίν, ο ποιητής Κοντράτι Φιοντόροβιτς Ρυλέγιεφ και ο συνταγματάρχης και ιδεολογικό μυαλό του κινήματος Πάβελ Πέστελ, βετεράνος των πολέμων 1812-1813. Όλοι τους, με εξαίρεση τον πρώτο, ήταν πολύ καλοί φίλοι του Πούσκιν. Πολλοί άλλοι εξορίστηκαν σε καταναγκαστικά έργα στα βάθη της Σιβηρίας και πέθαναν από τις κακουχίες ή επέστρεψαν στα σπίτια τους μετά από πολλά χρόνια. Πολλοί από τους Δεκεμβριστές που μαρτύρησαν στους τόπους εξορίας ήταν από το Λύκειο του Τσάρσκογιε Σελό παλιοί συμμαθητές του ποιητή. Πολλοί από αυτούς που τούς ανέκριναν ήταν συμμαθητές τους από το ίδιο Λύκειο.
Η πολιτική και η κοινωνική σημασία του κινήματος των Δεκεμβριστών ήταν σημαντική, γιατί οι ιδέες τους προηγήθηκαν των πανσλαβιστικών θεωριών που εμφανίστηκαν λίγο αργότερα, αλλά κυρίως επειδή άνοιξαν τον δρόμο για τις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις κατά το δεύτερο μισό του ίδιου αιώνα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας Κατηγορία:Ταραχές Κατηγορία:Συνωμοσίες
Ακταίο Αχαΐας
Το Ακταίο είναι οικισμός και προάστιο της Πάτρας. Αποτελεί κοινότητα του Δήμου Πατρέων και έδρα αυτής. Υπήρξε ανεξάρτητη κοινότητα της άλλοτε Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας και από το 1998 δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ρίου.
Το Ακταίο βρίσκεται δίπλα στην Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και το πορθμείο Ρίου. Συνορεύει με το Ρίο στα δυτικά και τον Άγιο Βασίλειο στα ανατολικά. Η απόστασή του από το κέντρο της πόλης της Πάτρας ανέρχεται περίπου στα 11 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό που ανέρχεται σε 1.494 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Ακταίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 1,915 χμ² (2011).
Ιστορία
Η περιοχή πριν το 1850 ανήκε στον Γάλλο φιλέλληνα ιατρό Ευγένιο Βερναρδή (απεβ. το 1851), ο οποίος ζούσε και ασκούσε την ιατρική στην Πάτρα. Από το 1850 άρχισαν να εγκαθίστανται μόνιμα στην περιοχή κάτοικοι από τα χωριά της περιοχής Νωνάκριδος των Καλαβρύτων. Η οικογένειά του εξακολουθούσε να μένει στην περιοχή και το όνομα του χωριού ήταν Βερναρδέικα.
Την σημερινή ονομασία την έλαβε πολύ αργότερα. Αναφερόταν ακόμα ως Βερναρδέικα κατά την δεκαετία του 1980, ενώ μένει γνωστή και σήμερα. Πρώτη φορά σε απογραφή αναφέρεται το 1899 με 135 κατοίκους.
Το Ακταίο καθώς και τα γειτονικά παραλιακά χωριά, το 1941 βομβαρδίστηκε από την Γερμανική πολεμική αεροπορία οκτώ φορές.
Φυσιογνωμία
Το Ακταίο αποτελεί έναν παραθαλάσσιο ήσυχο οικισμό με πράσινο και αγροτικές εκτάσεις όπως ελαιώνες, ενώ η παραλία της περιοχής στην οποία υπάρχουν αρκετά κατάστημα εστίασης όπως ταβέρνες και καφετέριες, είναι πολυσύχναστη κατά την θερινή περίοδο.
Στο Ακταίο υπάρχει Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο, επί της οδού Άγιας Βαρβάρας, όπου βρίσκεται και η ομώνυμη εκκλησία.
Προσωπικότητες
Στο Ακταίο κατοικούσε ο πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος. Επίσης, στο Ακταίο είχε γεννηθεί ο Χρύσανθος Χατζηιωάννου, Μητροπολίτης Κιτίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ρίου Κατηγορία:Δήμος Πατρέων Κατηγορία:Παραλίες της Αχαΐας
Κρυπτονόμισμα
Το Κρυπτονόμισμα είναι μία peer-to-peer αποκεντρωμένη ηλεκτρονική μορφή χρήματος η οποία βασίζεται πάνω στις αρχές της κρυπτογραφίας για την διασφάλιση του δικτύου και την επαλήθευση των συναλλαγών. Τα περισσότερα κρυπτονομίσματα κάνουν χρήση μιας Κατανεμημένης Βάσης Δεδομένων ως τον πυλώνα του συστήματος τους, το επονομαζόμενο Blockchain. Το bitcoin που παρουσιάστηκε το 2009, έγινε το πρώτο επιτυχημένο αποκεντρωμένο κρυπτονόμισμα. Λόγω της ανοικτής φύσης του λογισμικού του, επετράπη σε πολλούς προγραμματιστές να πειραματιστούν με τον κώδικά του και να τον τροποποιήσουν (forking). Έκτοτε δημιουργήθηκε μια πληθώρα νέων κρυπτονομισμάτων στα οποία έχουν γίνει προσπάθειες για να βελτιωθούν ή και να προστεθούν λειτουργίες όπως ταχύτερες συναλλαγές, μεγαλύτερη ανωνυμία κ.ά.
Το κυριότερο χαρακτηριστικό του κρυπτονομίσματος είναι ο αποκεντρωτικός χαρακτήρας του και μέσω αυτού η ανθεκτικότητά του σε κάθε μορφής προσπάθεια για έλεγχο και παρέμβαση.