cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίζνι Νόβγκοροντ
Ρωσική αυτοκρατορία
μικρογραφία|Κύρια εκθεσιακή κατοικία Το 1817, η μεγαλύτερη έκθεση στη Ρωσία μεταφέρθηκε από την πόλη του Μακάριεφ, χάρη στην οποία ξεκίνησε η ταχεία οικονομική ανάπτυξη της πόλης και των παρακείμενων οικισμών. Η διαρρύθμιση των εκθεσιακών χώρων στην χαμηλή αμμώδη όχθη του Oka ήταν ένα εξαιρετικό έργο αστικής ανάπτυξης που δημιουργήθηκε υπό την ηγεσία του Αβγκουστιν Μπγιετανκουρ: σκάφη τεχνητού καναλιού, δημιουργία συστήματος αποχέτευσης. Το συγκρότημα της έκθεσης Νίζνι Νόβγκοροντ περιελάμβανε την Κεντρική Έκθεση, την Ορθόδοξη Παλιά Έκθεση και τους Καθεδρικούς Ναούς της Νέας Έκθεσης, ένα σουνιτικό τζαμί, μια αρμενική εκκλησία, το Μπολσόι, και ένα τσίρκο. Χάρη στην έκθεση, ο Νίζνι Νόβγκοροντ πήρε το ψευδώνυμο "η τσέπη της Ρωσίας".
Το 1834-1841, πραγματοποιήθηκαν μετασχηματισμοί πολεοδομικού σχεδιασμού στο Νίζνι Νόβγκοροντ, οι οποίοι εξακολουθούν να καθορίζουν την εμφάνιση και την υποδομή του ιστορικού κέντρου: τοποθετήθηκαν αρκετές ράμπες που συνδέουν την Κάτω και την Άνω Ποσάντ (ένας από αυτούς, ο Ζελένσκι, έσκαψε στην πλαγιά του το βουνό του Κρεμλίνου). Έχουν κατασκευαστεί αναχώματα Κάτω Σαφρόνοβσκαγια και άνω Γκεοργκιέφσκαγια. Από τη γη που συλλέχθηκε κατά την κατασκευή της καταγωγής Ζελένσκι, ένα φράγμα Λικοβ χύθηκε στην τοποθεσία μιας παλιάς ξύλινης γέφυρας πάνω από τα Ποσιαγινα. Μια στρατιωτική φρουρά τοποθετήθηκε στο Κρεμλίνο, για την οποία βγήκαν τελικά κτίρια κατοικιών από εκεί. Το Κρεμλίνο έγινε το στρατιωτικό και διοικητικό κέντρο της πόλης.
Στα μέσα του 19ου αιώνα, μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις εμφανίστηκαν σε κοντινά χωριά: ένα μηχανολογικό εργοστάσιο στο Σορμοβο και ένα μεταλλικό εργοστάσιο στο Καναβινο (τώρα είναι αστικές περιοχές). Το 1861, ένας από τους πρώτους στη χώρα, χτίστηκε εδώ ο σιδηρόδρομος Μόσχας-Νίζνι Νόβγκοροντ. Το 1880, ιδρύθηκε μια ανταλλαγή εμπορευμάτων.
Το 1896 πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη έκθεση ρωσικής τέχνης και βιομηχανίας στη Ρωσία στο χωριό Κανάβινο, με την ευκαιρία της μεγάλης κλίμακας έργων βελτίωσης στην πόλη: οργανώθηκε η κίνηση του πρώτου ηλεκτρικού τραμ στη Ρωσία, κατασκευάστηκαν τελετές από το Κάτω στο Άνω Ποσάντ, ένα νέο κτίριο του θεάτρου της πόλεως.
μικρογραφία|Η εξέγερση του Δεκεμβρίου του 1905 στο Σόρμοβο Τον Δεκέμβριο του 1905 πραγματοποιήθηκε εξέγερση των εργαζομένων στο εργοστάσιο στο Σορμοβο και το Καναβινο. Αν και γρήγορα καταστάλθηκε από την αστυνομία, οι εφημερίδες της εποχής σημείωσαν ευρεία δημόσια υποστήριξη για τις ενέργειες των απεργών.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ο Νίζνι Νόβγκοροντ ήταν γεμάτος πρόσφυγες από τα δυτικά της αυτοκρατορίας. Χάρη στον κυβερνήτη Αλεκσεγι Γκιρσ το 1915 κοντά στο Νίζνι Νόβγκοροντ, κατασκευάστηκε το τηλεφωνικό εργοστάσιο Siemens & Halske. Επιχειρήσεις, ιδρύματα και εργοστάσια άμυνας (συμπεριλαμβανομένων των εργοστασίων Ρίγα "Φγιελζερ" και "Ετνα") εκκενώθηκαν στην πόλη. Το 1916, το πανεπιστήμιο του Νίζνι Νόβγκοροντ άνοιξε και το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο της Βαρσοβίας (το οποίο έγινε η βάση του μελλοντικού Ινστιτούτου Πολυτεχνικών Γκόρκυ) εκκενώθηκε. Για να το τοποθετήσουμε, ο αρχιτέκτονας Βλαντιμιρ Ποκροβσκιγι σχεδιάζει ένα ολόκληρο συγκρότημα εκπαιδευτικών, διοικητικών και βοηθητικών κτιρίων. Η κατασκευή τους δεν ολοκληρώθηκε πλήρως λόγω των επαναστατικών γεγονότων που εκτυλίσσονται στη χώρα. Για τον ίδιο λόγο, η κατασκευή ενός ναού για σχεδόν χίλιους ανθρώπους στο ρωσικό μπαρόκ στιλ του τέλους του 17ου αιώνα, καθώς και τα έργα του αρχιτέκτονα Νικολαγι Στρελετσκιγι το 1913-1915 - μια γέφυρα απορροής στον Οκά και σήραγγα κάτω από το Βόλγα με εντολή της Μόσχας-Καζάν Σιδηροδρομική Εταιρεία - δεν πραγματοποιήθηκε.
Στις αρχές Απριλίου 1917, δημιουργήθηκε η επαρχιακή εκτελεστική επιτροπή του Νίζνι Νόβγκοροντ της προσωρινής κυβέρνησης. Στα μέσα Μαρτίου ιδρύθηκε επίσης το επαρχιακό συμβούλιο των βουλευτών αγροτών και ξεκίνησε μια περίοδος διπλής εξουσίας.
Σοβιετική περίοδος
αριστερά|136x136εσ Το φθινόπωρο του 1917, η σοβιετική δύναμη ιδρύθηκε στην πόλη. Τότε η πόλη συγκλονίστηκε από αναταραχές, εμφύλιους και τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1929, η Περιφερειακή Επιτροπή Νίζνι Νόβγκοροντ ιδρύθηκε στην πόλη. Κατά την περίοδο της νέας οικονομικής πολιτικής, η έκθεση Νίζνι Νόβγκοροντ αναβίωσε για λίγο. Ωστόσο, με την έναρξη της εκβιομηχάνισης τη δεκαετία του 1930, η έκθεση έκλεισε ως «κοινωνικά εχθρικό φαινόμενο».
Το 1929, οι οικισμοί Σορμοβο και Καναβινο καταργήθηκαν, η επικράτειά τους, μαζί με άλλους οικισμούς, συμπεριλήφθηκε στο μεγάλο Νίζνι Νόβγκοροντ, το οποίο από τότε άρχισε να χωρίζεται σε περιοχές. Την ίδια χρονιά, η επαρχία Νίζνι Νόβγκοροντ καταργήθηκε και η Νίζνι Νόβγκοροντ έγινε το κέντρο της περιοχής. Στις 7 Οκτωβρίου 1932, η πόλη μετονομάστηκε σε Γκόρκυ.
μικρογραφία|Ανακοίνωση για την παράδοση της [[Ναζιστική Γερμανία στην πλατεία Μινιν και Ποζαρσκιγι στις 9 Μαΐου 1945]] Η τέταρτη δεκαετία του 20ού αιώνα χαρακτηρίστηκε από την ταχεία ανάπτυξη της βιομηχανίας. Το 1932 άρχισε να λειτουργεί η μεγαλύτερη βιομηχανική επιχείρηση στην πόλη: το εργοστάσιο αυτοκινήτων «Γκόρκυ», που κτίστηκε με τη συμμετοχή της Ford Motor Co. Στη δεκαετία του 1930-1940, η πόλη αναφέρθηκε ακόμη και ως «το Ρωσικό Ντιτρόιτ». Το 1932, δημιουργήθηκε ένα μεγάλο λιμάνι φορτίου ποταμού στη Στρελκα, το οποίο είχε μεγάλη σημασία τόσο για την πόλη όσο και για ολόκληρο το ευρωπαϊκό τμήμα της χώρας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κατασκευάστηκαν οι πρώτες μεγάλες γέφυρες: η γέφυρα αυτοκινήτων Καναβινσκιγι απέναντι από τον Οκά και η σιδηροδρομική γέφυρα Μπορσκιγι κατά μήκος του Βόλγα, η οποία συνέδεε το Γκόρκυ με απευθείας σιδηροδρομικές συνδέσεις με τα Ουράλια και τη Σιβηρία.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, αρκετές μεγάλες στρατιωτικές μονάδες και σχηματισμοί της λαϊκής πολιτοφυλακής σχηματίστηκαν στο Γκόρκυ, το 137ο τμήμα τυφεκιοφόρων του σχηματισμού Γκόρκι έλαβε τον τίτλο των φρουρών. Το 1941-1942, μια αμυντική γραμμή συνολικού μήκους άνω των 1000 χιλιομέτρων κτίστηκε γύρω από την πόλη. Οι βιομηχανικές επιχειρήσεις της ήταν σημαντικοί προμηθευτές όπλων στο μέτωπο. Το εργοστάσιο κατασκευής μηχανημάτων παρήγαγε τόσα πυροβολικά όσο όλες οι επιχειρήσεις στη Γερμανία. Εξαιτίας της στρατιωτικής-βιομηχανικής σημασίας της, η πόλη βομβαρδίστηκε από τη γερμανική αεροπορία. Κατά τη διάρκεια του πολέμου οι Γερμανοί βομβιστές πραγματοποίησαν 43 επιδρομές στο Γκόρκι, εκ των οποίων οι 26 νυκτερινές.
μικρογραφία|Οδός Σβγιερντλοβ (πριν και μετά τη σοβιετική περίοδο - Μπολσαγια Ποκροβσκαγια) και το Κρεμλίνο (1985) Μετά το τέλος του πολέμου, τα μέσα μαζικής μεταφοράς αποκαταστάθηκαν σταδιακά στην πόλη. Το δίκτυο μεταφορών και η υποδομή, τότε, κατασκευάστηκαν χωρίς να ληφθεί υπόψη η δυνατότητα της αρμόδιας διαχείρισης της πόλης, η οποία χρησίμευσε ως βάση για τα σύγχρονα προβλήματα μεταφορών και υποδομών. Πολυκατοικημένοι κοιτώνες χτίστηκαν στην Κάτω Πόλη κοντά στα εργοστάσια όπου εργάζονταν οι κάτοικοί τους. Εκείνη την εποχή, δεν είχε προβλεφθεί η καθημερινή μετακίνηση του εργατικού πληθυσμού σε άλλες περιοχές ή στην Άνω Πόλη. Ο Γκόρκι της δεκαετίας του 1930 - 1950 ήταν μια πόλη και πολλά εργοστάσια με οικισμούς και χωριά των εργαζομένων γύρω τους, χωρίζονταν από ερημικές περιοχές, τα οποία, μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα, είχαν ήδη δημιουργηθεί με πολυώροφες κατοικίες.
Λόγω της παρουσίας στο Γκόρκυ μεγάλου αριθμού αμυντικών εγκαταστάσεων από τις 4 Αυγούστου 1959, σύμφωνα με το διάταγμα του Συμβουλίου Υπουργών της ΕΣΣΔ, έγινε κλειστή πόλη για τους αλλοδαπούς. Στη συνέχεια, αυτό επηρέασε τη χαμηλή εισροή τουριστών και την κακή ανάπτυξη του αεροδρομίου του Γκόρκυ. Τα κρουαζιερόπλοια κατά μήκος του Βόλγα με ξένους τουρίστες στο πλοίο πέρασαν από το Γκόρκυ τη νύχτα, χωρίς αποβίβαση.
Στις 20 Νοεμβρίου 1985, το πρώτο τμήμα του μετρό από το σταθμό Μοσκόβσκαγια έως το σταθμό Προλετάρσκαγια ξεκίνησε στο Γκόρκυ. Ωστόσο, το μετρό χτίστηκε μόνο για τους κατοίκους της Κάτω Πόλης και δεν συνέδεσε με κανένα τρόπο τα δύο μισά της πόλης. Αυτό έγινε για να μετακινηθεί η μεγάλη κυκλοφορία επιβατών αποκλειστικά από το σπίτι σε εργοστάσια και πίσω. Η αριστερή όχθη της πόλης και το ιστορικό της κέντρο συνδέθηκαν με το μετρό μόνο τον 21ο αιώνα.
Η ρωσική ομοσπονδία
αριστερά|131x131εσ Στις 22 Οκτωβρίου 1990 το ιστορικό όνομα του Νίζνι Νόβγκοροντ επέστρεψε στην πόλη. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1991 άνοιξε ξανά για επίσκεψη ξένων πολιτών. Στη δεκαετία του 1990 η έκθεση άρχισε να λειτουργεί ξανά, και έγινε μια πλατφόρμα για διεθνή συνέδρια, εκθέσεις και επιχειρηματικά φόρουμ. Ταυτόχρονα, οι γερμανικές εταιρείες Mercedes-Benz και Volkswagen αγόρασαν μέρος του εργοστασίου αυτοκινήτων για δική τους παραγωγή.
μικρογραφία|Οδός Μπολσαγια Ποκροβσκαγια (2021) Το επιχειρηματικό κέντρο της πόλης αναπτύσσεται στο ιστορικό της μέρος, παρά το γεγονός ότι τα στενά δρομάκια γίνονται εμπόδιο για αυτό. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, άρχισε να αναπτύσσεται ενεργά με πολυώροφα κτίρια κατοικιών και γραφείων, ενώ πραγματοποιείται συχνά καμπή ανάπτυξη, η οποία προσελκύει συνεχώς την προσοχή του κοινού. Πυρκαγιές παλαιών ξύλινων κτιρίων αποτελούν επίσης πρόβλημα στο κέντρο της πόλεως. Ορισμένα κατασκευαστικά έργα που ξεκίνησαν πριν από την κρίση 2008-2009 παρέμειναν παγωμένα για μεγάλο χρονικό διάστημα, ως αποτέλεσμα των οποίων υπήρχαν πολλά ημιτελή καταστήματα λιανικής και γραφείων στο κέντρο.
Το Νίζνι Νόβγκοροντ είναι το μεγαλύτερο κέντρο για τον τουρισμό ποτάμιας κρουαζιέρας στη Ρωσία. Το 2013 η πρώτη γραμμή του αστικού τρένου κυκλοφόρησε σε περιοχές όπου δεν υπάρχει μετρό. Ο σταθμός Μοσκόφσκαγια είναι κόμβος μεταφοράς μεταξύ του τρένου και του μετρό. Το 2016 ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν άνοιξε ένα νέο εργοστάσιο στο Νίζνι Νόβγκοροντ, που πήρε το όνομά του από την 70η επέτειο της Νίκης του Αλμάζ-Αντεγι και το οποίο παράγει στρατιωτικό εξοπλισμό.
Το 2018 η πόλη έγινε ένας από τους τόπους διεξαγωγής του Παγκόσμιου Κυπέλλου της FIFA. Σε αυτό το πλαίσιο κτίσθηκε ένα νέο γήπεδο, ο σταθμός Στρέλκα του μετρό, ένα νέο κτίριο αεροδρομίου και άλλα.
Το 2021 το Νίζνι Νόβγκοροντ γιόρτασε τα 800 χρόνια από την ίδρυσή του. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Βλαντίμιρ Πούτιν ανεκοίνωσε μια παν-ρωσική γιορτή της επετείου. Μεγάλες αλλαγές πραγματοποιήθηκαν σε δρόμους, πλατείες, ιστορικά κτίρια και άλλα. Για πρώτη φορά σε 40 χρόνια πραγματοποιήθηκε μεγάλης κλίμακας αποκατάσταση του Κρεμλίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νιζνι Νοβγκοροντ
Έμπερχαρντ
Το γερμανικό βαφτιστικό όνομα και (μεταγενέστερα) επώνυμο Έμπερχαρντ (Eberhardt ή Eberhard), σπανίως εξελληνισμένο ως Εβεράρδος, μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Εμπερχαρντ
Ειδικά τμήματα του Τόκιο
Τα ειδικά τμήματα (特別 区, tokubetsu-ku) είναι ειδική μορφή δήμων στην Ιαπωνία βάσει του Τοπικού Νόμου περί Αυτονομίας του 1947. Πρόκειται για τμήματα σε επίπεδο πόλεως: βασικές υποδιαιρέσεις ενός νομού με δημοτική αυτονομία σε μεγάλο βαθμό συγκρίσιμη με άλλες μορφές δήμων.
Παρόλο που σήμερα ο νόμος περί αυτονομίας επιτρέπει την ίδρυση ειδικών τμημάτων σε άλλους νομούς, μέχρι σήμερα, υπάρχουν μόνο στη Μητρόπολη του Τόκιο, η οποία αποτελείται από 23 ειδικά τμήματα και 39 άλλους δήμους (πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά). Τα ειδικά τμήματα του Τόκιο καταλαμβάνουν τη γη όπου ήταν η Πόλη του Τόκιο στα σύνορά της το 1936 πριν καταργηθεί υπό την κυβέρνηση Τότζο το 1943 για να κυβερνηθεί άμεσα από τη νομαρχιακή κυβέρνηση, στη συνέχεια μετονομαζόμενη ως "Μητροπολιτική" Κατά τη διάρκεια της Κατοχής της Ιαπωνίας, η δημοτική αυτονομία αποκαταστάθηκε στην πρώην Πόλη του Τόκιο με τη δημιουργία ειδικών τμημάτων, το κάθε ένα από αυτά με άμεσα εκλεγμένο δήμαρχο και συνέλευση, όπως σε οποιαδήποτε άλλη πόλη, κωμόπολη ή χωριό στο Τόκιο και στην υπόλοιπη χώρα. Οι εκκλήσεις μιας μειοψηφίας, κυρίως πολιτικά αριστερών για την επιστροφή της Πόλης του Τόκιο δεν απαντήθηκαν. Κατά πόσο τα ειδικά τμήματα είναι πράγματι δήμοι με πλήρη τοπικά δικαιώματα αυτονομίας παρέμεινε πολιτικό και νομικό ζήτημα για δεκαετίες.
Στα ιαπωνικά, είναι συλλογικά γνωστά και ως "περιοχές τμημάτων της Μητρόπολης του Τόκιο" (東京都区部, Tōkyō-to kubu), "πρώην Πόλη του Τόκιο" (旧東京市, kyū-Tōkyō-shi)  ή λιγότερο επίσημα τα 23 τμήματα (23区, nijūsan-ku) ή απλά Τόκιο (東京, Tōkyō) εφόσον το πλαίσιο καθιστά προφανές ότι αυτό δεν αναφέρεται σε ολόκληρο το νομό. Σήμερα, όλα τα τμήματα αναφέρουν τον εαυτό τους ως τους ως city (πόλη) στα Αγγλικά, αλλά ο ιαπωνικός όρος ειδικό τμήμα (tokubetsu-ku) παραμένει αμετάβλητος. Είναι μια ομάδα 23 δήμων. Δεν υπάρχει συνδεδεμένος φορέας μεμονωμένης κυβέρνησης ξεχωριστός από τη μητροπολιτική κυβέρνηση του Τόκιο που να κυβερνά και τους 62 δήμους του Τόκιο, όχι μόνο τα ειδικά τμήματα.
Αναλογίες σε άλλες χώρες
Αναλογίες υπάρχουν στην ιστορική και σύγχρονη κινεζική και κορεατική διοίκηση: Τα "ειδικά τμήματα" είναι ανεξάρτητα τμήματα, ανάλογα, "οι ειδικές πόλεις" (teukbyeol-si / tokubetsu-shi) είναι ανεξάρτητες από επαρχίες / νομούς και προορίζονταν για την εισαγωγή τους στην Ιαπωνία επίσης. Ωστόσο, στην Ιαπωνία η εφαρμογή σταμάτησε, και το 1956 οι ειδικές πόλεις αντικαταστάθηκαν στον Τοπικό Νόμο για την Αυτονομία με καθορισμένες μεγάλες πόλεις που αποκτούν πρόσθετη αυτονομία, αλλά παραμένουν μέρος των νομών. Στα καθημερινά Ελληνικά, το Τόκιο στο σύνολό του αναφέρεται επίσης ως πόλη παρόλο που περιέχει 62 πόλεις, κωμοπόλεις, χωριά και ειδικά τμήματα.
Ιστορία
Ο όρος "ειδικά" τα ξεχωρίζει από τα τμήματα (区, ku) άλλων μεγάλων ιαπωνικών πόλεων. Πριν από το 1943, τα τμήματα της πόλης του Τόκιο δεν ήταν διαφορετικά από τα τμήματα της Οσάκα ή του Κιότο. Αυτά τα αρχικά τμήματα αριθμούσαν 15 το 1889. Μεγάλες περιοχές από πέντε γύρω περιφέρειες συγχωνεύθηκαν στην πόλη το 1932 και οργανώθηκαν σε 20 νέα τμήματα, αυξάνοντας το σύνολο σε 35. Η διευρυμένη πόλη αναφέρεται επίσης ως "Μεγαλύτερο Τόκιο" (大東京, Dai-Tōkyō). Με αυτήν τη συγχώνευση, μαζί με μικρότερες το 1920 και το 1936, η πόλη του Τόκιο επεκτάθηκε στην τρέχουσα περιοχή της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τόκιο
Μυρώνι
To μυρώνι ή ανθρίσκος (Ανθρίσκος το χαιρέφυλλον [Anthriscus cerefolium]), που στην Ελλάδα ανάλογα με τον τόπο ονομάζεται και κάντζικο, κτενόχορτο της Αφροδίτης, μερόνα, μερόνι, μπερόνικα, μυριαλίδα, μυρωνήθρα, πορτσαλίδα ή γαλλικός μαϊντανός, είναι ένα ευαίσθητο ετήσιο βότανο το οποίο σχετίζεται με τον μαϊντανό. Συνήθως χρησιμοποιείται για τον ήπιο αρωματισμό πιάτων και είναι ένα συστατικό του γαλλικού μείγματος των «εκλεπτυσμένων χορταρικών» (fines herbes) της γαλλικής κουζίνας, το οποίο περιλαμβάνει επίσης το εστραγκόν, το σχοινόπρασο και τον μαϊντανό. Κατά το μάζεμά του από τους αγρούς χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, καθώς εμφανισιακά ομοιάζει με το φυτό κώνειο, το οποίο είναι ιδιαιτέρως τοξικό και δηλητηριώδες για τον άνθρωπο.
Βιολογία
Μέλος της οικογένειας των Απιίδων (Apiaceae), το μυρώνι είναι εγγενές στον Καύκασο, αλλά διαδόθηκε από τους Ρωμαίους στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, όπου έχει πλέον εγκλιματισθεί.
Τα φυτά αναπτύσσονται σε ύψος 40-70 cm (16-28 in), με τριπτεροειδή (tripinnate) φύλλα που μπορεί να είναι σγουρά. Τα μικρά λευκά άνθη του σχηματίζουν μικρά σκιάδια μήκους 2,54-5 cm (1,00-1,97 in). Ο καρπός έχει μήκος περίπου 1 cm και είναι επιμήκης ωοειδής με ένα λεπτό ραβδωτό ράμφος.
Μαγειρικές τέχνες
Το μυρώνι είναι πολύ ευαίσθητο και διατηρείται στο ψυγείο μία ή δύο ημέρες, αποξηραίνεται πολύ εύκολα και χρειάζεται διπλάσια ποσότητα για να αποδώσει αρωματικά. Είναι ένα από τα «εκλεπτυσμένα χορταρικά» (fines herbes) της γαλλικής κουζίνας, η οποία περιλαμβάνει επίσης το εστραγκόν, τον μαϊντανό και το σχοινόπρασο. Σε αντίθεση με τα πιο πικάντικα, ισχυρά βότανα, όπως το θυμάρι, δενδρολίβανο κ.λπ., τα οποία είναι ανθεκτικά στο παρατεταμένο μαγείρεμα, τα «εκλεπτυσμένα χορταρικά» (fines herbes) προστίθενται την τελευταία στιγμή σε σαλάτες, ομελέτες και σούπες.
Επειδή η γεύση του είναι χαρακτηριστική και πολύ έντονη, χρησιμοποιείται σε μικρές ποσότητες στις χορτόπιτες ή προστίθεται σε ελάχιστη φυσική ποσότητα -για άρωμα- στις τυρόπιτες. Μαγειρεύεται με αρνάκι ή κατσίκι και του Ευαγγελισμού όπως και των Βαΐων το φτιάχνουν με μπακαλιάρο.
Το μυρώνι χρησιμοποιείται ιδιαιτέρως στη Γαλλία, για να αρωματίσει πουλερικά, θαλασσινά και νεαρά λαχανικά της άνοιξης (όπως καρότα), σούπες και σάλτσες. Πιο ευαίσθητο από τον μαϊντανό, έχει την αχνή γεύση της γλυκόριζας ή του γλυκάνισου.
Πάπας Αδριανός Β΄
Ο Αδριανός Β΄ (Papa Adriano II, 792 - 14 Δεκεμβρίου 872) ήταν Πάπας από τις 14 Δεκεμβρίου 867 έως τις 14 Δεκεμβρίου 872. Καταγόταν από μια ρωμαϊκή αριστοκρατική οικογένεια και έγινε πάπας σε προχωρημένη ηλικία.
Μυρώνι
Κηπουρική
Σύμφωνα με ορισμένους, οι γυμνοσάλιαγκες έλκονται από τα μυρώνια και το φυτό μερικές φορές χρησιμοποιείται ως δόλωμά τους.
Πάπας Αδριανός Β΄
Ποντοφικάτο
Τήρησε, αν και με λιγότερο σθένος, την πολιτική του προκατόχου του Νικόλαου Α΄. Μετά τον θάνατο του βασιλιά της Λοθαριγγίας (Λορραίνης) Λοθάριου Β΄ το 869, προσπάθησε ανεπιτυχώς να μεσολαβήσει μεταξύ των Φράγκων ηγεμόνων με σκοπό να κληρονομήσει ο αυτοκράτορας Λουδοβίκος Β΄ την Λωρραίνη.
Μυρώνι
Υγεία
Το μυρώνι έχει διάφορες χρήσεις στην παραδοσιακή ιατρική. Φέρεται να είναι χρήσιμο ως ενισχυτικό της πέψης, για τη μείωση της υψηλής πίεσης του αίματος και, εμποτισμένο με ξύδι, για τη θεραπεία του λόξυγγα. Πέραν των χωνευτικών του ιδιοτήτων, χρησιμοποιείται ως ήπιο διεγερτικό.
Το μυρώνι εμπλέκεται επίσης με τη χορτοκοπτική (strimmer) δερματίτιδα ή φυτοφωτοδερματίτιδα (phytophotodermatitis), λόγω ψεκασμού από τα κοπτικά των ζιζανίων και τις άλλες μορφές επαφής. Άλλα φυτά της οικογένειας των Απιίδων (Apiaceae) μπορεί να έχουν παρόμοια αποτελέσματα.
Πάπας Αδριανός Β΄
Ποντοφικάτο
Ο Πατριάρχης Φώτιος Α΄ της Κωνσταντινούπολης, λίγο μετά την σύνοδο κατά την οποία αναθεμάτισε τον Πάπα Νικόλαο Α', καθαιρέθηκε από τον νέο αυτοκράτορα, Βασίλειο τον Μακεδόνα, ο οποίος υποστήριζε τον αντίπαλό του Ιγνάτιο. Μία Οικουμενική Σύνοδος (θεωρείται ως η 8η τον αριθμό από την Καθολική Εκκλησία) συγκλήθηκε υπό την ονομασία Δ' Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης για να συζητήσει επί του θέματος. Σε αυτή την σύνοδο προήδρευαν οι απεσταλμένοι του Αδριανού (λεγάτοι), αλλά εκτός από αναθεματισμό του Φωτίου, δεν κατόρθωσαν να έλθουν σε συμφωνία με τον Ιγνάτιο αναφορικά με το θέμα της δικαιοδοσίας επί της Βουλγαρικής Εκκλησίας.
Μυρώνι
Υγεία
Το μυρώνι είναι χωνευτικό, διουρητικό, αποχρεμπτικό, διεγερτικό, τονωτικό. Ο χυμός που εξάγεται από το φρέσκο ανθοφόρο βότανο χρησιμοποιείται ευρέως για διάφορους σκοπούς, που περιλαμβάνουν τη χελώνια, το έκζεμα, τις πέτρες ουρικής αρθρίτιδας, τα αποστήματα, την ιατρική υδρωπικία και κοιλιακές ενοχλήσεις γυναικών. Η έγχυσή του χρησιμοποιείται ευρέως στην Ευρώπη για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης.
Πάπας Αδριανός Β΄
Ποντοφικάτο
Όπως και ο προκάτοχός του Νικόλαος Α', ο Αδριανός υποχρεώθηκε να υποκύψει, έστω και κατά διαστήματα, στην εξουσία του αυτοκράτορα Λουδοβίκου Β΄, ο οποίος τον τοποθέτησε υπό την εποπτεία του έμπιστου συμβούλου του Αρσενίου, επισκόπου του Όρτο, και του γιου του Αρσένιου, του Αναστάσιου, του Βιβιοθηκάριου.
Μυρώνι
Υγεία
Το μυρώνι περιέχει θειάφι και τα φύλλα του καπνίζονται ως ένα μη-νικοτινούχο υποκατάστατο του τσιγάρου. Τέλος, αστρολογικά κυβερνάται από τον Δία.
Καλλιέργεια
Στην Ελλάδα, αυτά τα σπάνια χόρτα βρίσκονται στην Ηλεία, Κορινθία, Αιτωλία και Βοιωτία (συγκεκριμένα στον Ελικώνα σε υψόμετρο πάνω από 600 m). Επίσης, είναι γνωστό ότι υπάρχουν και στη Σκιάθο (σ.σ. τα αναφέρει και ο Παπαδιαμάντης).
Πάπας Αδριανός Β΄
Ποντοφικάτο
Ο Αδριανός πέθανε το 872 μετά από πέντε χρόνια στον θρόνο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Μυρώνι
Καλλιέργεια
Η μεταφύτευση των μυρωνιών μπορεί να είναι δύσκολη, λόγω της μακράς κεντρικής ρίζας (taproot). Προτιμά δροσερά και υγρά μέρη, διαφορετικά γρήγορα πηγαίνει προς σπορά (επίσης γνωστή και ως αποσκίρτηση (bolting)). Συνήθως καλλιεργείται ως μια καλλιέργεια κρύας εποχής, όπως το μαρούλι και θα πρέπει να φυτευτεί νωρίς την άνοιξη και αργά το φθινόπωρο ή σε χειμερινό θερμοκήπιο. Η τακτική συγκομιδή των φύλλων, επίσης, βοηθά στην αποτροπή της αποσκίρτησης (bolting). Αν παρά τις προφυλάξεις τα φυτά αποσκιρτήσουν, το φυτό μπορεί να σπαρθεί περιοδικά ολόκληρη την καλλιεργητική περίοδο, με αποτέλεσμα την παραγωγή νωπών φυτών, καθώς τα μεγαλύτερα φυτά αποσκιρτούν και βγαίνουν εκτός παραγωγής.
Πάπας Αδριανός Β΄
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 9ου αιώνα
Μυρώνι
Καλλιέργεια
Το μυρώνι αναπτύσσεται σε 12 έως 24 in (300 έως 610 mm) ύψος και 6 έως 12 in (150 έως 300 mm) πλάτος.
Δείτε επίσης
• 5
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρώσιμα Σκιαδοφόρα Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ευρώπης Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι Κατηγορία:Σελινοειδή Κατηγορία:Βρώσιμα σκιαδοφόρα Κατηγορία:Λαχανικά Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα
Τζον Τζορτζ Μπαρθόλομιου
Ο Τζον Τζορτζ Μπαρθόλομιου (John George Bartholomew FRSE, 22 Μαρτίου 1860 - 14 Απριλίου 1920) ήταν Βρετανός χαρτογράφος και γεωγράφος. Ως κάτοχος ενός βασιλικού εντάλματος, χρησιμοποιούσε τον τίτλο «Χαρτογράφος του Βασιλιά», για αυτό τον λόγο ήταν γνωστός και ως «Πρίγκηπας της Χαρτογραφίας».
Η μεγαλύτερη συνεισφορά του Μπαρθόλομιου αναμφισβήτητα ήταν η ονομασία της ηπείρου της Ανταρκτικής, η οποία μέχρι την χρήση του όρου το 1890 εν γένει αγνοούνταν λόγω της έλλειψης πόρων και του σκληρού κλίματός της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί χαρτογράφοι Κατηγορία:Σκωτσέζοι γεωγράφοι Κατηγορία:Σκωτσέζοι επιστήμονες
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1974
Το 60ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1974 διεξήχθη από τις 20 ως τις 22 Σεπτεμβρίου 1974 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1974. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. που συμπλήρωσε το ανεπανάληπτο ρεκόρ των 20 συνεχόμενων τίτλων.
Χρονικό των αγώνων
Τη χρονιά αυτή η συμμετοχή ήταν περιορισμένη, αφενός διότι ο ΣΕΓΑΣ είχε θέσει όρια επιδόσεων και αφετέρου λόγω της κυπριακής τραγωδίας υπήρξε μικρή συμμετοχή Κυπρίων αθλητών. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, στις 6 Απριλίου, στην κλασική διαδρομή, με διεθνή συμμετοχή. Σε διαφορετικές ημερομηνίες διεξήχθησαν επίσης: το δέκαθλο, στις 4-5 Μαΐου κατά τη διάρκεια των Εαρινών Αγώνων Στίβου και τα 20.000μ βάδην, στις 12 Ιουνίου κατά τη διάρκεια διεθνούς μήτιγκ στίβου στο Στάδιο Καραϊσκάκη. Τέλος, στο πρόγραμμα εντάχθηκαν ξανά τα "αρχαία" γραφικά αγωνίσματα της λιθοβολίας και ελληνικής δισκοβολίας.
Ο "μόνιμος" πρωταθλητής Παναθηναϊκός Α.Ο. αυτή τη χρονιά επικράτησε πολύ δύσκολα και από τύχη, με διαφορά μόλις 5 βαθμών από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Ο Ηρακλής θεωρείτο σίγουρος νικητής των αγώνων αλλά στα 4Χ100μ αποχώρησε με κράμπα ο αθλητής του Μιχαηλίδης ενώ προηγείτο με διαφορά.
Βαθμολογία
* Βαθμολογήθηκαν συνολικά 34 σωματεία.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1974 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1964
Το ΚΘ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1964 διεξήχθη από τις 28 ως τις 30 Αυγούστου 1964 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας, εκτός από το πένταθλο γυναικών, το οποίο είχε διεξαχθεί νωρίτερα, στις 7-8 Ιουλίου στο Στάδιο Νέας Σμύρνης. Στο πρωτάθλημα μετείχαν 13 σύλλογοι με 50 αθλήτριες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανιώνιος για 12η συνεχόμενη φορά.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1964 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Aichi E13A
Το Aichi E13A (συμμαχική ονομασία αναφοράς: «Jake») ήταν αναγνωριστικό μακράς ακτίνας δράσης που χρησιμοποιήθηκε από το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν το πλέον διαδεδομένο, από πλευράς αριθμών, αεροσκάφος αυτού του είδους στις τάξεις του Ναυτικού, είχε τριμελές πλήρωμα και μπορούσε να μεταφέρει 250 kg βομβών.
Επιχειρησιακή ιστορία
Αεροσκάφη αυτού του τύπου έλαβαν μέρος στον Β΄ Σινοϊαπωνικό Πόλεμο επιχειρώντας από καταδρομικά και υδροπλανοφόρα. Έδρασαν επίσης ως αναγνωριστικά στην Επίθεση στο Περλ Χάρμπορ καθώς και στις ναυμαχίες της Θάλασσας των Κοραλλίων και του Μίντγουεϊ ενώ συνεχής ήταν η χρήση τους στους ρόλους της παράκτιας περιπολίας, της αεροδιάσωσης, της προσβολής της ναυσιπλοΐας του αντιπάλου και ως αεροσκάφη συνδέσμου. Στα καταληκτικά στάδια της σύρραξης αξιοποιήθηκαν επίσης και για αποστολές καμικάζι.
Ένα E13A αξιοποιήθηκε από το Γερμανικό Ναυτικό (Kriegsmarine) μαζί με δύο Arado Ar 196 από βάση στο Πενάνγκ. Τα τρία αυτά αεροσκάφη συγκρότησαν ειδικό σμήνος προς υποστήριξη του Monsun Gruppe καθώς και τον ιαπωνικών ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή.
Μεταπολεμικά οκτώ αεροσκάφη εντάχθηκαν στη Γαλική Ναυτική Αεροπορία (Aeronavale) και έλαβαν μέρος στον Α΄ Πόλεμο της Ινδοκίνας στα 1945-1947, Ενδεχομένως ορισμένα αεροσκάφη εντάχθηκαν σε υπηρεσία και με το Βασιλικό Ναυτικό της Ταϊλάνδης. Οι Νεοζηλανδοί αξιοποίησαν ένα αεροσκάφος που αιχμαλώτησαν μέχρι την βύθισή του εξαιτίας προβλήματος με τον έναν από τους δυο πλωτήρες του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
E13A Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Έξυπνη τηλεόραση
Η έξυπνη τηλεόραση (smart TV), μερικές φορές αναφέρεται και ως συνδεδεμένη τηλεόραση ή υβριδική τηλεόραση ( μην συγχέεται με την IPTV, την Internet TV ή με την WebTV), περιγράφει μια τάση ενσωμάτωσης του Internet και των Web 2.0 χαρακτηριστικών με τις τηλεοράσεις και των set-top boxes, καθώς επίσης και μια τεχνολογική σύγκλιση μεταξύ των υπολογιστών και των τηλεοράσεων/ set-top boxes. Οι συσκευές έχουν μεγαλύτερη εστίαση σε online διαδραστικά πολυμέσα, Internet TV, over-the-top content, καθώς και σε on-demand streaming media και μικρότερη έμφαση σε παραδοσιακά ραδιοτηλεοπτικά μέσα από τις παραδοσιακές τηλεοράσεις και set-top boxes. Παρόμοια με το πώς το διαδίκτυο, τα Web widgets και οι εφαρμογές λογισμικού έχουν ενσωματωθεί στα σύγχρονα έξυπνα τηλέφωνα, έτσι και ο όρος "έξυπνη τηλεόραση" είναι συγγενής με το "έξυπνο τηλέφωνο".Λογω του οτι οι έξυπνες τηλεοράσεις έχουν τις ίδιες δυνατότητες με ένα σύγχρονο κινητό τηλέφωνο.
Η τεχνολογία που καθιστά δυνατή την έξυπνη τηλεόραση είναι επίσης ενσωματωμένη και σε συσκευές όπως set-top boxes, Blu-ray, κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών, συστήματα τηλεοράσεων για ξενοδοχεία, και άλλες συσκευές. Αυτές οι συσκευές επιτρέπουν στους χρήστες να αναζητήσουν και να βρουν βίντεο, ταινίες, φωτογραφίες και διάφορα άλλα στοιχεία στο διαδίκτυο, σε ένα τοπικό καλωδιακό κανάλι τηλεόρασης, σε ένα δορυφορικό κανάλι τηλεόρασης ή σε μια τοπική μονάδα αποθήκευσης.
Παρασκήνιο
Το πρώτο δείγμα ευρεσιτεχνίας κατατέθηκε το 1994 και εξελίχθηκε τον επόμενο χρόνο. «Ένα "έξυπνο" σύστημα τηλεόρασης που συνδέεται με συστήματα επεξεργασίας μέσω ενός ψηφιακού ή αναλογικού δικτύου». Εκτός από το ότι συνδέεται με δίκτυα δεδομένων,ένα βασικό σημείο είναι η ικανότητά του να λαμβάνει αυτόματα απαραίτητο λογισμικό σύμφωνα με τη ζήτηση των χρηστών και να επεξεργαστεί τις ανάγκες τους.
Ορισμός
Μία συσκευή έξυπνης τηλεόρασης είναι είτε μια τηλεόραση με ενσωματωμένες δυνατότητες Ίντερνετ ή ένα set-top box για την τηλεόραση που προσφέρει πιο προηγμένη υπολογιστική ικανότητα και δυνατότητα σύνδεσης από μία σύγχρονη τυπική τηλεόραση. Η έξυπνη τηλεόραση μπορεί να θεωρηθεί ως μία συσκευή πληροφοριών ή το υπολογιστικό σύστημα από ένα φορητό υπολογιστή που ενσωματώνεται σε μία μονάδα τηλεόρασης,αφού συχνά επιτρέπει στο χρήστη να εγκαταστήσει και να τρέξει πιο προηγμένες εφαρμογές ή plugins/addons τα οποία βασίζονται σε μια συγκεκριμένη πλατφόρμα .Οι έξυπνες τηλεοράσεις τρέχουν πλήρες λειτουργικό σύστημα ή το κινητό λογισμικό του λειτουργικού συστήματος παρέχοντας μια πλατφόρμα για προγραμματιστές εφαρμογών.
Η πλατφόρμα της έξυπνης τηλεόρασης διαθέτει ένα δημόσιο Software development kit (SDK) ή Native development kit (NDK) για εφαρμογές έτσι ώστε οι third-party προγραμματιστές να μπορούν αναπτύξουν εφαρμογές για αυτήν. Επίσης διαθέτει κατάστημα εφαρμογών έτσι ώστε οι τελικοί χρήστες να μπορούν να εγκαταστήσουν ή να απεγκαταστήσουν εφαρμογές. Το δημόσιο SDK δίνει τη δυνατότητα στις third-party εταιρείες και σε άλλους διαδραστικούς προγραμματιστές εφαρμογών να δημιουργήσουν εφαρμογές και να τις δουν ζωντανά να “τρέχουν“ με επιτυχία σε οποιαδήποτε συσκευή που υποστηρίζει την πλατφόρμα της έξυπνης τηλεόραση ή την αρχιτεκτονική middleware, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερη σημασία ποιος είναι ο κατασκευαστής.
Οι "έξυπνες" τηλεοράσεις:
Λειτουργίες
Η έξυπνη τηλεόραση επίσης παρέχει πρόσβαση σε user-generated content (είτε να είναι αποθηκευμένο σε έναν εξωτερικό σκληρό δίσκο είναι σε ένα αποθηκευτικό νέφος) και σε διαδραστικές υπηρεσίες και σε εφαρμογές διαδικτύου, όπως για παράδειγμα το YouTube.
Οι συσκευές της έξυπνης τηλεόρασης διευκολύνουν την επιμέλεια του παραδοσιακού περιεχομένου συνδυάζοντας πληροφορίες από το διαδίκτυο με περιεχόμενο από τους παρόχους τηλεοράσεων. Οι υπηρεσίες προσφέρουν στους χρήστες ένα μέσο να παρακολουθούν και να λαμβάνουν υπενθυμίσεις για τις αγαπημένες τους εκπομπές or sporting events, ή για κάποια αθλητική εκδήλωση, καθώς επίσης και την δυνατότητα να αλλάζουν κανάλια για άμεση προβολή.
Κοινωνικά Δίκτυα
Μια σειρά από έξυπνες τηλεοπτικές πλατφόρμες έρχονται προσυσκευασμένες, ή μπορούν προαιρετικά να επεκταθούν με δυνατότητες τεχνολογίας κοινωνικών δικτύων. Η προσθήκη του συγχρονισμού της κοινωνικής δικτύωσης στην έξυπνη τηλεόραση και στις HTPC πλατφόρμες μπορεί να παρέχει μια αλληλεπίδραση τόσο στο περιεχόμενο επί της οθόνης όσο και από άλλους θεατές από ότι είναι σήμερα διαθέσιμο για τις περισσότερες τηλεοράσεις, ενώ ταυτόχρονα παρέχει μια περισσότερο κινηματογραφική εμπειρία περιεχομένου από ότι είναι σήμερα διαθέσιμο με τους περισσότερους υπολογιστές.
Αντίδραση από τα ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα
NBC, ABC, CBS και Hulu έχουν μπλοκάρει τις συσκευές με δυνατότητα Google TV από την πρόσβαση τους σε περιεχόμενο του Διαδικτύου από την έναρξη της προώθησης των τηλεοράσεων της Google, Google-TVs. Από τις 22 Νοεμβρίου 2010, οι συσκευές Google TV έχουν αποκλειστεί από την πρόσβαση τους σε όλα τα προγράμματα που προσφέρονται από τις θυγατρικές της Viacom.
Δομή της αγοράς
Σύμφωνα με την αναφορά από τον ερευνητή NPD In-Stat, μόνο περίπου 12 εκατομμύρια νοικοκυριά στις ΗΠΑ έχουν την δικιά τους διαδικτυακή-καλωδιακή τηλεόραση συνδεδεμένη στο διαδίκτυο, παρ'όλα αυτά ο In-Stat εκτιμάει ότι περίπου 25 εκατομμύρια νοικοκυριά στις ΗΠΑ έχουν συσκευή με ενσωματωμένη δυνατότητα σύνδεσης σε δίκτυο. Επίσης, ο In-Stat προβλέπει ότι 100 εκατομμύρια σπίτια στην Βόρεια Αμερική και στην δυτική Ευρώπη θα αποκτήσουν συστήματα τηλεοράσεων που θα συγχωνεύουν τα παραδοσιακά προγράμματα με περιεχόμενο από το διαδίκτυο μέχρι το 2016.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδικτυακή τηλεόραση Κατηγορία:Έξυπνες συσκευές
Mercedes-Benz C219
Η Mercedes-Benz CLS-Class W219 (εσωτερική ονομασία : C219) ήταν ένα πολυτελές αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Οκτώβριο του 2004 έως τις 26 Ιουλίου 2010. Ήταν διαθέσιμο μόνο σε 4-πορτο σεντάν αμάξωμα, το οποίο όμως ήταν αυστηρά 4-θέσιο και είχε έντονα στοιχεία από κουπέ χαμηλότερου ύψους, ιδίως στο πίσω μέρος, σε βαθμό που θεωρείται, από τότε και διαχρονικά, ο δημιουργός της κατηγορίας των 4-πορτων κουπέ. Τον Μάιο του 2008 υπέστη μια ελαφρά ανανέωση και τελικώς αντικαταστάθηκε τον Ιανουάριο του 2011 από την Mercedes-Benz C218.
Βασικά στοιχεία
thumb|left|Mercedes CLS 63 AMG στο [[Ελσίνκι τον Δεκέμβριο του 2006.]]
Μια πρώτη εντύπωση για το επερχόμενο μοντέλο δόθηκε έναν χρόνο πριν την εισαγωγή του, όταν παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2003 στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης ένα σχεδόν παρόμοιο πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) με την ονομασία Vision CLS.
Το μοντέλο παραγωγής βασιζόταν στην πλατφόρμα της Mercedes-Benz E-Class W211, με την οποία μοιραζόταν επίσης και αρκετά μηχανικά μέρη. Ήταν διαθέσιμο με μία μεγάλη παλέτα κινητήρων, κυρίως βενζίνης, αλλά και ντίζελ, με κυβισμούς από 3.0 έως 6.2 λίτρα και με ιπποδυνάμεις από 224 έως 514 ίππους. Στα 6 σχεδόν χρόνια της παραγωγής του, κατασκευάστηκαν πάνω από 170.000 αντίτυπα του μοντέλου.
Κινητήρες - Τεχνικά χαρακτηριστικά
1 Ηλεκτρονικά περιορισμένη
Πωλήσεις
Ακολουθούν οι ετήσιες πωλήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Αναφορές
C219 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Ανδρέας της Γκαέτα
Ο Ανδρέας ήταν Νορμανδός Δούκας της Γκαέτα από το 1111 έως το 1113 που πέθανε.
Διαδέχτηκε τον πατέρα του Ριχάρδο Β΄ και ήταν αδελφός του Γοδεφρείδου, κόμη του Φοντί. Δεν άφησε κανέναν κληρονόμο και μετά τον θάνατό του το δουκάτο πέρασε στον Πρίγκιπα Ροβέρτο Α΄ της Κάπουα του οποίου ήταν υποτελής. Αυτός διόρισε διάδοχο του τον Ιωνάθαν το 1113.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα Κατηγορία:Ιταλονορμανδοί Κατηγορία:Οίκος ντελλ' Ακουίλα
Απιτσατπόνγκ Βεερασεθάκουλ
Ο Απιτσατπόνγκ «Τζο» Βεερασεθάκουλ (ταϊλ. อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ) είναι Ταϊλανδός σκηνοθέτης ανεξαρτήτων ταινιών, σεναριογράφος και κινηματογραφικός παραγωγός. Έχει σκηνοθετήσει ταινίες όπως Ο θείος Μπουνμί θυμάται τις προηγούμενες ζωές του (για την οποία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών του 2010), Τροπική Ασθένεια (για την οποία κέρδισε το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών του 2004), Για πάντα δικός σου (για την οποία κέρδισε το καλύτερο βραβείο στο πρόγραμμα Un Certain Regard στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών του 2002 ) και Σύνδρομα και ένας αιώνας (η οποία ήταν η πρώτη ταινία από την Ταϊλάνδη που προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας).
Εργαζόμενος πέρα από τα αυστηρά όρια του ταϊλανδέζικου κινηματογράφου, ο Βεερασεθάκουλ έχει σκηνοθετήσει διάφορες ταινίες μεγάλου μήκους και δεκάδες ταινίες μικρού μήκους. Στα θέματα των ταινιών του (τα οποία συζητούνται συχνά σε συνεντεύξεις του) συμπεριλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα όνειρα, η φύση, η σεξουαλικότητα (συμπεριλαμβανομένης και της δικής του ομοφυλοφιλίας ) και οι δυτικές αντιλήψεις για την Ταϊλάνδη και την Ασία, ενώ οι ταινίες του παρουσιάζουν μία τάση για αντισυμβατικές τεχνικές (όπως η τοποθέτηση τίτλων στο μέσο κάποιας ταινίας) και η συνεργασία του με ανθρώπους που δεν ασχολούνται επαγγελματικά με την υποκριτική. Οι σινέφιλοι τον αποκαλούν συχνά «Τζο», ένα ψευδώνυμο που έχει υιοθετήσει για λόγους ευκολίας, όπως και πολλοί άλλοι Ταϊλανδοί με μακροσκελή ονόματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταϊλανδοί σκηνοθέτες Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα Κατηγορία:Ταϊλανδοί παραγωγοί ταινιών
Γιούλιους Σρεκ
Βίος
Υπηρέτησε στον Γερμανικό Στρατό κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ανέπτυξε ακροδεξιές αντιλήψεις και έγινε μέλος στην Φράικορπς, ενώ έλαβε μέρος στην ανατροπή του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βαυαρίας το 1919. Το 1920, σχεδόν ταυτόχρονα με τον Χίτλερ προσχώρησε στο "Κόμμα των Γερμανών Εργατών", την αρχική μορφή του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος. Εκεί συναντήθηκε με τον μελλοντικό Φύρερ και οι δύο άνδρες συνδέθηκαν με βαθιά φιλία, ενώ ήταν εμφανής και η φυσιογνωμική τους ομοιότητα. Ο Σρεκ ήταν, επίσης, από τα ιδρυτικά στελέχη της SA και ένα από τα μέλη της που αποτελούσαν την σωματοφυλακή του Χίτλερ. Το 1923 ο Σρεκ έλαβε μέρος στο αποτυχημένο πραξικόπημα της μπιραρίας που επιχείρησε ο Χίτλερ, συνελήφθη μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του Κόμματος που είχαν συμμετάσχει σε αυτό και κλείστηκε στη φυλακή του Λάντσμπεργκ αμ Λεχ.
Μετά την αποφυλάκιση και των δύο και την επανίδρυση του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, ο Χίτλερ αποφάσισε να δημιουργήσει την προσωπική του σωματοφυλακή. Ο Σρεκ είχε ήδη επιλεγεί από τον Χίτλερ ως προσωπικός του οδηγός, ενώ ο Εμίλ Μωρίς ζήτησε από τον Σρεκ να οργανώσει νέα σωματοφυλακή, ανεξάρτητη από αυτήν της SA, την οποία απεκάλεσε Schutzstaffel. Ο Σρεκ, την άνοιξη του 1925, δημιούργησε μια ομάδα από οκτώ έμπιστους άνδρες, ανάμεσα στους οποίους οι Έρχαρτ Χάιντεν (Ehardt Heiden), Εμίλ Μωρίς (Emile Maurice) και ο ίδιος, ως το μέλος υπ' αριθ. 5. Ο Χίτλερ του ανέθεσε τη διοίκηση της ομάδας, κάνοντάς το έτσι τον πρώτο Reichsführer-SS, αν και ο ίδιος ο Σρεκ ποτέ δεν χρησιμοποίησε αυτόν τον τίτλο. Ένα χρόνο αργότερα, η σωματοφυλακή αυτή αριθμούσε εβδομηνταπέντε μέλη, τα οποία στρατολογούνταν είτε ανάμεσα σε βετεράνους του Πρώτου Πολέμου, είτε ανάμεσα σε εθελοντές κατά τις εκδηλώσεις προπαγάνδας του Κόμματος, ενώ στον Völkischer Beobachter (=Λαϊκό Παρατηρητή), την επίσημη εφημερίδα του Κόμματος, εμφανίστηκαν αγγελίες του τύπου "Όσοι θέλετε να υπηρετήσετε στην πρώτη γραμμή του αγώνα που πρέπει να δώσει το κίνημά μας, καταταγείτε στην SS". Ο Σρεκ παρέμεινε επικεφαλής της SS μόνον ως το 1926, αλλά συνέχισε να είναι ο προσωπικός οδηγός του Χίτλερ. Όταν ο Χάινριχ Χίμλερ ανέλαβε την ηγεσία της SS, απένειμε στον Σρεκ τον "βαθμό" του SS-Standartenführer, ωστόσο η επιρροή του στην οργάνωση ήταν πολύ μικρή.
Το 1936 ο Σρεκ προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα και απεβίωσε στις 16 Μαΐου. . Τη θέση του ως οδηγού του Χίτλερ ανέλαβε ο Έριχ Κέμπκα, ο οποίος διαδραμάτισε σοβαρό ρόλο στον θάνατο και την αποτέφρωση του Φύρερ. Η κηδεία του έγινε με δημόσια δαπάνη και υπό το εγκώμιο του Χίτλερ.
Παραπομπές
Σ Κατηγορία:Γερμανοί Ρωμαιοκαθολικοί
Αγροτική επανάσταση
Ο όρος γεωργική επανάσταση είναι δυνατόν να αναφέρεται:
Αλέκος Λειβαδίτης
Ο Αλέκος Λειβαδίτης  του Λυσάνδρου (15 Δεκεμβρίου 1914 – 23 Μαρτίου 1980) ήταν ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν τελειόφοιτος Μέσης Εμπορικής Σχολής. Καταγόταν από την Κοντοβάζαινα Γορτυνίας από την πλευρά του πατέρα του, Λύσανδρου Λειβαδίτη. Αδερφός του ήταν ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης. Η πρώτη του εμφάνιση ήταν στην ταινία Το τραγούδι του χωρισμού (1940). Ακολούθησαν: Η φωνή της καρδιάς (1942), Η βίλα με τα νούφαρα (1944), Γαμπρός με δόσεις (1947), Ο εμίρης και ο κακομοίρης (1963) κ.ά. Το 1942 πήρε άδεια άσκησης επαγγέλματος και εμφανίσθηκε στο θέατρο πρόζας με τον θίασο Χριστοφόρου Νέζερ - Άννας Λώρη το 1948, στο Ακροπόλ. Από τότε συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους, όπως με τον θίασο Καλουτά - Κρεββατά - Ρένας Ντορ (1949), με τον θίασο Καλουτά (1950) και αργότερα με αυτούς των Ο. Μακρή, Β. Αυλωνίτη, Ν. Σταυρίδη, Ρ. Βλαχοπούλου, Κ. Χατζηχρήστου, Κ. Ντιριντάουα και Σ. Βέμπο, σε πολλές μουσικές επιθεωρήσεις και κωμωδίες.
Το 1949 ξεκίνησε περιοδείες στο εξωτερικό, στην Αίγυπτο, Κύπρο, Κωνσταντινούπολη, τις οποίες και επανέλαβε το 1951 και το 1961. Την περίοδο 1968-1971 έκανε επίσης πολλές περιοδείες σε πόλεις της Ελλάδας. Ο Αλέκος Λειβαδίτης υπήρξε και σκηνοθέτης της ταινίας Εκατό χιλιάδες λίρες (1948). Υπήρξε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ) και Πρόεδρος του Ταμείου Αλληλοβοηθείας του ΣΕΗ. Είχε τιμηθεί από τον βασιλέα Γεώργιο Β' με μετάλλια Αλβανικού Πολέμου, καθώς και από τον βασιλέα Παύλο για την προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό. Τιμητικές, επίσης, διακρίσεις είχε λάβει και από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. Ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών (Βοτανικού).
Θάνατος
Ο ηθοποιός απεβίωσε τα ξημερώματα στις 23 Μαρτίου 1980, από ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής και κηδεύτηκε την επομένη στο Γ΄ Νεκροταφείο, παρουσία εκατοντάδων συναδέλφων και φίλων του, σύμφωνα με την εφημερίδα Ριζοσπάστης (25/3/1980, σελ. 4). Ειδικότερα, ο Λειβαδίτης έπασχε από κήλη, την οποία δεν είχε αφαιρέσει χειρουργικά και παρουσίασε επώδυνη διόγκωση. Αναγκάστηκε να διακόψει τις εμφανίσεις του στο Θέατρο Βέμπο, εξαιτίας του προβλήματος, μεταφέρθηκε σε ιδιωτική κλινική και έπειτα στον Ευαγγελισμό, σε κωματώδη κατάσταση. Η κατάστασή του επιδεινώθηκε, με αποτέλεσμα τον θάνατό του στο νοσοκομείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Το Βιβλίο της Ζούγκλας 2
Το Βιβλίο της Ζούγκλας 2 (πρωτότυπος τίτλος: The Jungle Book 2) είναι ταινία κινουμένων σχεδίων του 2003 σε παραγωγή του Αυστραλιανού τμήματος των DisneyToon Studios και διανομή της Buena Vista Distribution. Η κινηματογραφική εκδοχή της ταινίας κυκλοφόρησε στη Γαλλία στις 5 Φεβρουαρίου 2003, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφόρησε περίπου δέκα μέρες αργότερα, στις 14 Φεβρουαρίου. Αποτελεί συνέχεια της ταινίας του Γουώλτ Ντίσνεϋ που κυκλοφόρησε το 1967, Το Βιβλίο της Ζούγκλας, και σε αυτήν πρωταγωνιστούν οι Χάλεϊ Τζόελ Όσμεντ ως η φωνή του Μόγλη και Τζον Γκούντμαν ως η φωνή του Μπαλού.
Αρχικά η ταινία προοριζόταν να κυκλοφορήσει απευθείας σε βίντεο, αλλά τελικά κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες, όπως είχε γίνει και με τη συνέχεια της ταινίας Πίτερ Παν. Είναι η τρίτη συνέχεια ταινίας κινουμένων σχεδίων της Disney η οποία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες αντί απευθείας σε βίντεο μετά τις Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης το 1990 και Πίτερ Παν: Επιστροφή στη Χώρα του Ποτέ το 2002. Η ταινία δεν βασίζεται στο Δεύτερο Βιβλίο της Ζούγκλας, ωστόσο υπάρχουν αρκετοί κοινοί χαρακτήρες.
Η ταινία έλαβε αρνητικές κριτικές για την εικονογράφησή της και τις ομοιότητες που είχε η ιστορία με την πρώτη ταινία. Ωστόσο, είχε εμπορική επιτυχία σημειώνοντας έσοδα $135.7 εκατομμύρια με προϋπολογισμό $20 εκατομμυρίων.
Πλοκή
Ο Μόγλης ζει στο Χωριό των Ανθρώπων μαζί με το κορίτσι που τον δελέασε, Σάντι, τον θετό του αδελφό, Ράνζαν, και τους γονείς του Ράνζαν. Ωστόσο, ο Μόγλης θέλει να επιστρέψει στις χαοτικές περιπέτειες της ζούγκλας κι έπειτα από ένα περιστατικό όπου παραλίγο να οδηγήσει όλα τα παιδιά του χωριού στη ζούγκλα, τιμωρείται από τον θετό του πατέρα για τον κίνδυνο που τα εξέθεσε.
Στο μεταξύ, στη ζούγκλα, ο Σηρ Χαν έχει επιστρέψει στο μέρος όπου διαμένουν ο Μπαλού και ο Μπαγκίρα, θέλοντας να πάρει εκδίκηση από τον Μόγλη που τον εξευτέλισε. Ο Μπαλού, στον οποίο λείπει ο Μόγλης, πηγαίνει στο Χωριό των Ανθρώπων και τον πείθει να τον ακολουθήσει πίσω στη ζούγκλα, χωρίς ωστόσο να γνωρίζουν πως ο Σηρ Χαν ακολούθησε τον Μπαλού και τώρα βρίσκεται στο χωριό. Οι κάτοικοι τον αντιλαμβάνονται και τον κυνηγούν, όμως κατά τη διάρκεια της μάχης, η Σάντι και ο Ράνζαν τρυπώνουν στη ζούγκλα για να σώσουν τον Μόγλη, πιστεύοντας πως ο Μπαλού είναι ένα άγριο ζώο που τον έχει απαγάγει.
Ο Μπαγκίρα μαθαίνει για την απόδραση του Μόγλη από το χωριό όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να τον ψάχνουν στη ζούγκλα κι αμέσως αντιλαμβάνεται πως για αυτό ευθύνεται ο Μπαλού. Ο Μόγλης δίνει οδηγίες στον Μπαλού να τρομάξει την Σάντι αν εμφανιστεί, ενώ γκρινιάζει για την ασήμαντη, μικρή ζωή του στο Χωριό των Ανθρώπων. Ο Μπαλού και ο Μόγλης ταξιδεύουν προς τον παλιό ναό όπου διέμενε ο Βασιλιάς Λούι, για να διασκεδάσουν. Ωστόσο, όταν τα ζώα της ζούγκλας αρχίζουν να κοροϊδεύουν τη Σάντι κι άλλα πράγματα από τη ζωή του Μόγλη στο Χωριό των Ανθρώπων, ο Μόγλης εκνευρίζεται και φεύγει. Βρίσκει τη Σάντι και τον Ράνζαν, αλλά ο Μπαλού εμφανίζεται και τρομάζει τη Σάντι, όπως του είχε ζητήσει να κάνει ο Μόγλης. Όταν η Σάντι μαθαίνει την αλήθεια, το σκάει πληγωμένη μαζί με τον Ράνζαν, εγκαταλείποντας τον Μόγλη.
Ο Μπαλού συνειδητοποιεί πως ο Μόγλης νοσταλγεί τη ζωή στο χωριό, αλλά όταν ο Μόγλης κάνει προσπάθειες να ξαναπλησιάσει τους ανθρώπους φίλους του, στριμώχνονται από τον Σηρ Χαν. Η τίγρης κυνηγάει τον Μόγλη και τη Σάντι φτάνοντας σε ένα εγκαταλελειμμένο ναό, ο οποίος είναι χτισμένος πάνω από μία λίμνη λάβας. Ο Μπαλού ζητάει από τον Μπαγκίρα να προσέχει τον Ράνζαν όσο εκείνος πηγαίνει να σώσει τον Μόγλη και τη Σάντι. Ο Μόγλης και η Σάντι προσπαθούν να μπερδέψουν τον Σηρ Χαν κτυπώντας διάφορα γκονγκ, ενώ ο Μπαλού τον ρίχνει στο έδαφος δίνοντας χρόνο σε Μόγλη και Σάντι να το σκάσουν. Ο Σηρ Χαν όμως τους κυνηγάει και στην προσπάθεια να πηδήξει πάνω από ένα λάκκο με λάβα για να τους πιάσει, πέφτει και παγιδεύεται στο στόμα ενός αγάλματος δίπλα στη λάβα.
Έχοντας νικήσει πια τον εχθρό, ο Μόγλης επιστρέφει στο Χωριό των Ανθρώπων με τη Σάντι και τον Ράνζαν και ο πατέρας του Ράνζαν απολογείται στον Μόγλη που δεν μπορούσε να καταλάβει πως η ζούγκλα αποτελεί μέρος του εαυτού του και δεν μπορεί να του τη στερήσει. Έτσι, αν και ζει πια στο χωριό, μαζί με τη Σάντι και τον Ράνζαν επισκέπτονται καθημερινά τον Μπαλού και τον Μπαγκίρα στη ζούγκλα.
Παραγωγή
Τη δεκαετία του 1990, το σεναριογραφικό ντουέτο Μπομπ Χίλγκενμπερτ και Ρομπ Μούιρ κατέθεσε ένα σενάριο για Το Βιβλίο της Ζούγκλας 2 όπου ο Μπαλού ριψοκινδύνευε για να σώσει το ερωτικό του ενδιαφέρον από έναν λαθροθήρα, αλλά τελικά η Disney αποφάσισε να ακολουθήσει διαφορετική κατεύθυνση για την ιστορία της συνέχειας.
Ο Τζον Γκούντμαν ηχογράφησε τις ατάκες του χαρακτήρα του στη Νέα Ορλεάνη, ενώ ο Χάλεϊ Τζόελ Όσμεντ στην Καλιφόρνια. Εξαιτίας μιας δικαστικής διαμάχης, ο χαρακτήρας του Βασιλιά Λούι από το Το Βιβλίο της Ζούγκλας δεν μπορούσε να συμπεριληφθεί σε αυτή την ταινία. Ωστόσο, κάνει μία μη-φυσική εμφάνιση ως μαριονέτα θεάτρου σκιών στην αρχή της ταινίας και αναφέρεται για λίγο από τους Μπαλού και Μόγλη στο μέσο της ταινίας. Επίσης, πάρθηκε η απόφαση ο Σηρ Χαν να παραμείνει στη σκιά κατά το ξεκίνημα της ταινίας για να «αντικατοπτρίζει την 'πληγωμένη του περηφάνεια'».
Soundtrack
Τα τραγούδια τα οποία είχαν χρησιμοποιηθεί από την πρώτη ταινία, συνέθεσαν ο Τέρρι Γκίλκισον και τα αδέλφια Σέρμαν (Ρίτσαρντ και Ρόμπερτ Σέρμαν), ενώ νέα τραγούδια για τη δεύτερη ταινία έγραψαν οι Λορέιν Φέδερ, Πολ Γκραμπόβσκι, Τζόελ ΜακΝίλι, Κρις Μάρτιν, Γκάρι Πάουελ, Φρανκ Τσόρτσιλ και Τζακ Λόρενς. Το soundtrack άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 4 Φεβρουαρίου 2003 και περιείχε 12 τραγούδια.
Λίστα κομματιών
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Box office
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 14 Φεβρουαρίου 2003 και μέχρι το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής, ανέβηκε στην τρίτη θέση του αμερικανικού box office με έσοδα $16,458,725. Με το κλείσιμο της κυκλοφορίας του, Το Βιβλίο της Ζούγκλας 2 είχε εγχώρια έσοδα $47,901,582 και $87,802,017 στη διεθνή αγορά, φτάνοντας παγκοσμίως τα συνολικά έσοδα των $135,703,599. Δεδομένου του προϋπολογισμού της ($20 εκατομμύρια), η ταινία θεωρείται εμπορική επιτυχία.
Κριτικές
Το Βιβλίο της Ζούγκλας 2 έλαβε γενικά αρνητικές κριτικές από τους κριτικούς. Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, συγκεντρώνει ποσοστό αποδοχής μόλις 19%, βασισμένο σε 91 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας αναφέρεται: «Αυτό το κατώτερου επιπέδου αναμάσημα του Βιβλίου της Ζούγκλας θα έπρεπε να κυκλοφορήσει απευθείας σε βίντεο». Στη σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic, η ταινία βαθμολογείται με 38/100 βασισμένο σε 24 κριτικές, με την ένδειξη «γενικά μη ευνοϊκές κριτικές».