cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζένιφερ Γκάρνερ
Γάμος και οικογένεια
Στις αρχές με μέσα του 2004, η Γκάρνερ σύναψε σχέση με τον Μπεν Άφλεκ, συμπρωταγωνιστή της στη ταινία Daredevil. Οι δυο τους έκαναν την πρώτη δημόσια κοινή τους εμφάνιση ως ζευγάρι στο πρώτο παιχνίδι της ομάδας Μπόστον Ρεντ Σοξ για το Αμερικανικό πρωτάθλημα Μπέιζμπολ τον Οκτώβριο του 2004. Από την αρχή της σχέσης της με τον Άφλεκ, πρώτα ως σχέση και αργότερα ως σύζυγος, η Γκάρνερ αποτελεί βασική παρουσία στα περιοδικά είδους ταμπλόιντ. Στα 33α γενέθλια της Γκάρνερ, ο Άφλεκ της έκανε πρόταση γάμου με ένα δαχτυλίδι 4,5 καρατίων από το κατάστημα κοσμημάτων Χάρι Γουίνστον. Το ζευγάρι παντρεύτηκε, με τη Γκάρνερ να διανύει τον τρίτο μήνα της εγκυμοσύνης της, στις 29 Ιουνίου 2005 σε μια ιδιωτική τελετή στο ιδιωτικό νησί Πάροτ Κέι των Τερκς και Κέικος της Καραϊβικής, παρουσία οικογενειακών φίλων και του Βίκτορ Γκάρμπερ, συμπρωταγωνιστή της Γκάρνερ στο Κωδικός Alias. Στις 1 Δεκεμβρίου 2005, η Γκάρνερ γέννησε την πρώτη τους κόρη, τη Βάιολετ Αν Άφλεκ. Το δεύτερο παιδί του ζευγαριού, η Σεραφίνα Ρόουζ Ελίζαμπεθ Άφλεκ, γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2009. Το τρίτο παιδί του ζευγαριού, ο Σάμιουελ Γκάρνερ Άφλεκ, γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2012.
Παρενόχληση
Η Γκάρνερ παρενοχλούνταν από το 2002 από έναν άντρα, τον Στίβεν Μπέρκι, ο οποίος τελικά συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 2009, καθώς παραβίασε τα περιοριστικά μέτρα που ίσχυαν εναντίον του από το 2008. Ο Μπέρκι κατηγορήθηκε για δύο παρενοχλήσεις, στις οποίες δήλωσε αθώος εξαιτίας παράνοιας. Τον Μάρτιο του 2010, κρίθηκε παράφρων και στάλθηκε στην ψυχιατρική κλινική της Καλιφόρνιας με δικαστική εντολή να μείνει μακριά από την οικογένεια Άφλεκ για 10 χρόνια αν φύγει από την κλινική.
Στα μέσα
Το 2002, η Γκάρνερ βρέθηκε στην κορυφή της λίστας του περιοδικού Maxim με τις 100 Πιο Σέξι Γυναίκες. Το Δεκέμβριο του 2007, η Γκάρνερ ονομάστηκε από την εφημερίδα The Charleston Gazette Δυτική Βιρτζίνια της Χρονιάς για το 2007 «για την αφοσίωσή της, ηθική στη δουλειά της και πρότυπο και πρεύσβειρα της Δυτικής Βιρτζίνιας». Το περιοδικό People την ονόμασε μία από τις Πιο Όμορφες Γυναίκες Κάθε Ηλικίας για το 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
ΚΝ Μπαδαχόθ
Η ΚΝ Μπαδαχόθ ήταν μια ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την Μπαδαχόθ, Εξτρεμαδούρα. Ιδρύθηκε το 1905 και διαλύθηκε το 2012. Έδρα της ομάδας ήταν το Estadio Nuevo Vivero, χωρητικότητας 15200 θεατών. Η ομάδα μετράει 20 συμμετοχές στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, 17 συμμετοχές στη Segunda División B και 32 συμμετοχές στη Tercera División.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:ΚΝ Μπαδαχόθ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1936
11 Ιουνίου
10 Ιουνίου | 11 Ιουνίου | 12 Ιουνίου
Η 11η Ιουνίου είναι η 162η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (163η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 203 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Οπλομαχία
Η οπλομαχία ή μονομαχία ήταν η ονομασία που είχε δοθεί από τους Αρχαίους Έλληνες στην ξιφασκία με βαρύ οπλισμό, ως αντιπαράθεση προς τους αγώνες γυμνής πάλης (πάλη, πυγμή και παγκράτιο).
Η ξιφασκία είχε ιδιαίτερη πέραση στους Έλληνες από τον 5ο αιώνα π.Χ. Ο Πλάτων αναφέρθηκε στο έργο του υπό τον τίτλο Λάχης τα αδέρφια Ευθύδημο και Διονυσόδωρο, τα οποία και παρουσίασε ως ιδιαιτέρως εγνωσμένης αξίας εκπαιδευτές στην χρήση όπλων. Παράλληλα, ενέταξε το συγκεκριμένο άθλημα στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της ιδανικής, σύμφωνα με τον ίδιο, πόλης. Τον 4ο αιώνα π.Χ., ο συγκεκριμένος τύπος επαγγελματία εκπαιδευτικού έλαβε την ονομασία του οπλομάχου, ενώ είχε ως ρόλο την εκμάθηση των βασικών επί της ξιφασκίας στους νέους στην διάρκεια της εφηβείας τους, αντίστοιχης της σύγχρονης στρατιωτικής υπηρεσίας.
Η οπλομαχία ήταν μέρος του προγράμματος ορισμένων αγώνων, ιδιαίτερα στη Σάμο και τα Θησεία της Αθήνας.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητισμός στην αρχαία Ελλάδα
Μιχαήλ Λαντζανάκης
Ο Μιχαήλ Λαντζανάκης του Νικολάου και της Μαρίας (Πεύκοι Λασιθίου, 3 Μαρτίου 1909 - Σητεία, 9 Απριλίου 1989) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Κοινότητας και Δήμαρχος Σητείας, όπως επίσης και ως βουλευτής Λασιθίου.
Σπουδές και επαγγελματική δραστηριότητα
Γεννήθηκε στους Πεύκους στις 3 Μαρτίου (15 Μαρτίου με το νέο ημερολόγιο) του 1909. Στη γενέτειρά του έμαθε τα πρώτα γράμματα μέχρι και την Δ΄ Δημοτικού, ενώ τις δύο τελευταίες τάξεις τις τελείωσε στο Χανδρά και έπειτα φοίτησε στο Γυμνάσιο της Σητείας. Ολοκλήρωσε το Πανεπιστήμιο της Αθήνας το 1933 και σπούδασε Ιατρική. Εν συνεχεία υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αξιωματικός και μετά ως μόνιμος στη Σητεία. Υπηρέτησε στο νοσοκομείο της Σητείας, το οποίο ήταν αδελφάτο (στην οικία του μετέπειτα βουλευτή Φοίβου Ιωαννίδη) και είχε μόλις 10 κλίνες εκείνη την εποχή.
Αντιστασιακή δράση και ιατρικό λειτούργημα
Κατά την περίοδο της Κατοχής οργανώθηκε στην αντίσταση κατά των Γερμανών και για τη δράση του τιμήθηκε με μετάλλιο. Ως γιατρός ήταν αλτρουιστής και συνήθιζε να παρέχει τις υπηρεσίες του αμισθί. Αναφέρεται χαρακτηριστικά η περίπτωση που πήγε στη Ζάκρο από τη Σητεία καβαλώντας τη φοράδα του και ξέσπασε θαλασσοταραχή, με αποτέλεσμα ο ίδιος να προλάβει να πεταχτεί από το ζώο, το οποίο παρασύρθηκε από τα κύματα και πνίγηκε. Σε μια άλλη περίπτωση, στο Παλαίκαστρο βοήθησε με επιτυχία στον τοκετό μιας γυναίκας, αν και δεν είχε ιδιαίτερες γνώσεις μαιευτικής. Την επομένη, ο πατέρας του παιδιού που μόλις είχε έρθει στον κόσμο, του προσέφερε σαν δώρο για να τον ευχαριστήσει έναν ζωντανό κόκορα. Ο Λαντζανάκης αρνήθηκε ευγενικά την προσφορά, τονίζοντας ότι προς το παρόν δεν ήταν τόσο φτωχός, ώστε να στερήσει τον κόκορα από τον πατέρα και τα παιδιά του.
Οικογένεια
Ο Μιχάλης Λαντζανάκης παντρεύτηκε με τη Στεφανία Ζαχαριάδου στις 17 Ιουλίου 1932. Απέκτησαν 2 κόρες, την Ιωάννα και την Ανθή.
Δήμαρχος
Ο Λαντζανάκης εξελέγη πρόεδρος όταν ακόμα η Σητεία ήταν κοινότητα, το 1936. Το 1954 κέρδισε τις δημοτικές εκλογές και ανέλαβε Δήμαρχος Σητείας. Κατά τη δημαρχία του έγιναν οι πρώτες αποχετεύσεις, ασφαλτοστρώθηκε η Πλατεία Πολυτεχνείου και διανοίχτηκαν 12 οδοί. Ο πρώτος δρόμος που άνοιξε έγινε εν μια νυκτί, όταν μαζί με μερικούς δημοτικούς συμβούλους πήρε τις μπουλντόζες και πήγαν σε έναν τόπο με αμπέλια (σημερινή οδός Παπαναστασίου). Την επομένη ο δήμαρχος κρύφτηκε, φοβούμενος την οργή των ιδιοκτητών των αμπελιών. Σύντομα όμως τον ευγνωμονούσαν για το δρόμο που φτιάχτηκε.
Βουλευτής
Πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις. Στις εκλογές του 1974 συγκέντρωσε 6.750 ψήφους και εξελέγη βουλευτής Λασιθίου.Το κόμμα του μετονομάστηκε σε ΕΔΗΚ το 1976. Αποσύρθηκε από τον πολιτικό στίβο το 1977.
Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στη Σητεία το 1989. Το όνομά του φέρει δρόμος της Σητείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βουλευτές Λασιθίου Κατηγορία:Δήμαρχοι Σητείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις
Μυκηναϊκή αρχιτεκτονική
thumb|right|260px|Χρονολογικός πίνακας του Μυκηναϊκού Πολιτισμού Οι αρχαιολογικές ανασκαφές από το δεύτερο μισό του 18.ου μέχρι σήμερα έχουν φέρει στο φως σημαντικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα του Μυκηναϊκού Πολιτισμού. Σε αυτά συγκαταλέγονται τειχισμένες ακροπόλεις, ανάκτορα, οικισμοί και ταφικά μνημεία. Τα αρχιτεκτονήματα αυτά αποτελούν αξιοθαύμαστα τεχνολογικά επιτεύγματα.
Ακροπόλεις
Οι μυκηναϊκές ακροπόλεις είναι οχυρά ανακτορικά συγκροτήματα πάνω σε βραχώδη υψώματα, που δεσπόζουν στη γύρω περιοχή. Δεν είναι οχυρές πόλεις, όπως κατά κανόνα στους πολιτισμούς της Ανατολής, θα μπορούσαν όμως να δεχτούν τους κατοίκους των γύρω οικισμών σε περιόδους πολεμικών αναταραχών. Δεν είναι ούτε ανοχύρωτα ανάκτορα, όπως τα μινωικά. Προστατευμένα από ισχυρά τείχη μέσα στην ακρόπολη βρίσκονται το κυρίως ανάκτορο στην πιο εξέχουσα θέση, οι κατοικίες της ηγετικής τάξης γύρω από τον ανώτατο άρχοντα, αποθήκες, βιοτεχνικά εργαστήρια, αρχεία, ιερά, ακόμα και ταφικά μνημεία.
Τειχισμένες είναι οι ακροπόλεις της Τίρυνθας (από την ΥΕ ΙΙΙΑ1), των Μυκηνών (από την ΥΕ ΙΙΙΑ2) και της Μιδέας (από την ΥΕ ΙΙΙΒ1) στην Αργολίδα, της Λάρισας του Άργους, καθώς και η ακρόπολη της Αθήνας (από την ΥΕ ΙΙΙΒ1). Σημαντικά κτήρια ανακτορικού χαρακτήρα υπάρχουν όμως πριν και μετά την εμφάνιση των οχυρωμένων ακροπόλεων. Οι επιβλητικές οχυρώσεις, τουλάχιστο στην αρχική τους σύλληψη, πρέπει συνεπώς να θεωρηθούν κυρίως έκφραση της δύναμης και του κύρους των ηγεμόνων. Η επιβλητικότητα της κατασκευής από μεγάλους πελεκημένους ογκόλιθους και οι μνημειώδεις πύλες δεν ταιριάζουν με βεβιασμένα μέτρα προστασίας από εχθρικές επιδρομές. Οι ακροπόλεις χρονολογούνται εξάλλου στην περίοδο πρωτοφανούς οικονομικής, τεχνολογικής και καλλιτεχνικής ακμής του Μυκηναϊκού Πολιτισμού και κυριαρχίας του στο Αιγαίο. Οι Έλληνες της πρώτης χιλιετίας αισθάνονταν δέος βλέποντας τα ερείπεια των μυκηναϊκών ακροπόλεων και απέδιδαν την κατασκευή τους στους Κύκλωπες. Από εκεί προήλθε ο χαρακτηρισμός των μυκηναϊκών τειχών ως «κυκλώπειων».
Στο ανάκτορο της Πύλου, όπου δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα οχυρωματικό τείχος, προφανώς δεν υπήρχε ανάγκη προστασίας και η ιδεολογία της εξουσίας πρόβαλλε τον τοπικό ηγεμόνα με διαφορετικούς τρόπους. Οχυρό ανακτορικό συγκρότημα της ΥΕ ΙΙΙΒ φάσης έχει εντοπιστεί και στη Θήβα, βρίσκεται όμως κάτω από τη σύγχρονη πόλη και έχει αποκαλυφθεί μόνο αποσπασματικά. Στη Μαγνησία, τέλος, γνωρίζουμε σημαντικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα μυκηναϊκής περιόδου στο Κάστρο Βόλου (σημερινή συνοικία Παλιά) και στο Διμήνι, λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα, και κάπου εδώ θα πρέπει να τοποθετηθεί η ομηρική Ιωλκός. Όμως η ταύτιση ανακτορικών συγκροτημάτων και οχυρώσεων σ’ αυτή την περιοχή είναι ακόμα υπό έρευνα.
Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί ο Γλας της Βοιωτίας, όπου το βραχώδες ύψωμα έκτασης 200 στρεμμάτων περίπου περιβλήθηκε με τείχος κατά την ΥΕ ΙΙΙΒ1 για να προφυλαχθούν οι εγκαταστάσεις των αξιωματούχων που επέβλεπαν τα αποστραγγιστικά έργα της Κωπαΐδας.
Ανάκτορα
thumb|left|150px|Ο αρχιτεκτονικός τύπος του μυκηναϊκού μεγάρου, κάτοψη Τα μυκηναϊκά ανάκτορα είναι χτισμένα στις πιο εξέχουσες θέσεις των ακροπόλεων και αποτελούνται από συμπλέγματα κτηρίων και πλακόστρωτων υπαίθριων χώρων με κέντρο το λεγόμενο μέγαρο. Το μέγαρο έχει τη μορφή ορθογώνιου παραλλη'''λόγραμμου κτηρίου με είσοδο στη μια στενή πλευρά. Από έξω προς τα μέσα συναντάμε διαδοχικά μια ανοιχτή προς την είσοδο στοά με δύο κίονες (α), έναν προθάλαμο (β) και μια μεγάλη αίθουσα με τέσσερις κίονες (γ) που περιβάλλουν μια χαμηλή κυκλική εστία στο κέντρο τ'''ης αίθουσας (δ). Στα ανάκτορα σώζεται συχνά και το βάθρο του θρόνου (ε) ή το ίχνος του στο δάπεδο, στο μέσο του τοίχου δεξιά. Οι πρώτοι ερευνητές του Μυκηναϊκού Πολιτισμού θεώρησαν ότι τα ανάκτορα που περιγράφει ο Όμηρος τον 8ο αι. π.Χ. είναι τα μυκηναϊκά του 13ου αι. π.Χ. και καθιέρωσαν τους ομηρικούς όρους αἴθουσα, πρόδομος και δόμος για τους παραπάνω τρεις χώρους αντίστοιχα. Ανάκτορα αυτής της μορφής έχουν ανακαλυφθεί στις Μυκήνες, την Τίρυνθα και τη Μιδέα της Αργολίδας, καθώς και στην Πύλο της Μεσσηνίας. Τα σήμερα ορατά κατάλοιπα χρονολογούνται στην ΥΕ ΙΙΙΒ, κάτω από αυτά έχουν βρεθεί όμως λείψανα κτηρίων της ΥΕ ΙΙΙΑ φάσης. Τα τυποποιημένα μέγαρα της ΥΕ ΙΙΙΒ περιόδου είναι αποτέλεσμα μακράς εγχώριας εξέλιξης. Προδρομικές μορφές με πιθανή ανακτορική λειτουργία θεωρούνται το Κτήριο F στην Κρίσα της Φωκίδας (ΥΕ Ι), το Κτήριο Ι στο «Μενελάιον» της Σπάρτης (ΥΕ ΙΙ) και η «Οικία του Κάδμου» στη Θήβα (ΥΕ ΙΙ).
Τάφοι
Στη μυκηναϊκή ταφική αρχιτεκτονική κυριαρχούν τρεις τύποι τάφων: ο λακκοειδής, ο λαξευτός θαλαμοειδής ή θαλαμωτός και ο θολωτός.
thumb|right|380px|Ο [[Ταφικός Περίβολος Α' των Μυκηνών. Διακρίνονται οι λακκοειδείς τάφοι με χτιστά τοιχώματα]]
Λακκοειδείς τάφοι υπάρχουν ήδη από την Πρωτοελλαδική Περίοδο στη Λευκάδα και τη Μεσοελλαδική Περίοδο στην Αίγινα. Κυριάρχησαν στο μυκηναϊκό κόσμο κατά την ΥΕ Ι και τις αρχές της ΥΕ ΙΙ και εγκαταλείφθηκαν με την εμφάνιση των λαξευτών θαλαμοειδών και την εξάπλωση των θολωτών τάφων από την ΥΕ ΙΙ και εξής. Στο λακκοειδή τάφο ο νεκρικός θάλαμος είναι υπόγειος, με χτιστά τοιχώματα και πρόσβαση από πάνω. Μετά την τοποθέτηση του νεκρού το άνοιγμα καλύπτεται με ξύλινα δοκάρια και πλάκες. Στη συνέχεια ο τάφος καλύπτεται με τεχνητή επίχωση που σχηματίζει ένα μικρό λοφίσκο, τον τύμβο. Συχνά οι λακκοειδείς τάφοι κατασκευάζονταν κατά συστάδες, πάνω από τις οποίες σχηματιζόταν ένας ενιαίος κυκλικός τύμβος. Μεγάλοι τέτοιοι ταφικοί κύκλοι έχουν βρεθεί στις Μυκήνες και περιείχαν βασιλικές ταφές.
Οι μυκηναϊκοί θαλαμωτοί ή θαλαμοειδείς τάφοι είναι ακανόνιστου σχήματος σπηλαιώδη υπόγεια λαξεύματα στο μαλακό βράχο, στα οποία οδηγεί μια επίσης λαξευμένη κατωφέρεια, ο δρόμος, όπως ονομάζεται στην αρχαιολογική ορολογία. Ήταν μάλλον οικογενειακοί τάφοι και χρησιμοποιούνταν από τα μεσαία στρώματα του πληθυσμού. Και αυτοί κατασκευάζονταν κατά συστάδες σχηματίζοντας νεκροταφεία.
Οι θολωτοί τάφοι συγκαταλέγονται χωρίς αμφιβολία στα πιο λαμπρά αρχιτεκτονήματα του Μυκηναϊκού Πολιτισμού. Διαθέτουν και αυτοί δρόμο, ο οποίος οδηγεί σε ένα θάλαμο κυκλικής κάτοψης, στεγασμένο με θόλο. Ο θόλος είναι χτισμένος με μεγάλες πλάκες τοποθετημένες κατά στρώσεις με τέτοιο τρόπο, ώστε κάθε στρώση να εξέχει λίγο περισσότερο προς το εσωτερικό του θόλου από την αμέσως κατώτερή της (εκφορικό σύστημα). Η είσοδος είναι μνημειακή, με χτιστές παραστάδες, μονολιθικά ανώφλια και υπέρθυρα με ανακουφιστικό τρίγωνο.
Θολωτοί τάφοι απαντούν ήδη στην κεντρική Κρήτη κατά την Πρωτομινωική Περίοδο και στη Μεσσηνία κατά την ΜΕ ΙΙΙ. Στην Αργολίδα εμφανίζονται κατά την ΥΕ ΙΙ περίοδο. Στην ΥΕ ΙΙ χρονολογούνται και οι θολωτοί τάφοι στο Βαφειό, στο Μυρσινοχώρι (θέση Ρούτση) και στα Δενδρά. Πλήρη σειρά θολωτών τάφων από διάφορες περιόδους γνωρίζουμε στις Μυκήνες. Εκεί οι πρωιμότεροι χρονολογούνται επίσης στην ΥΕ ΙΙ (Τάφος του Αιγίσθου, Τάφος Επάνω Φούρνου, Τάφος των Κυκλώπων). Μια δεύτερη ομάδα χρονολογείται στην ΥΕ ΙΙΙΑ (Τάφος Παναγιάς, Τάφος Κάτω Φούρνων, Τάφος των Λεόντων). Στην ΥΕ ΙΙΙΒ ανήκουν ο Τάφος των Δαιμόνων, ο Θησαυρός του Ατρέως (ΥΕ ΙΙΙΒ1) και ο Τάφος της Κλυταιμνήστρας (ΥΕ ΙΙΙΒ2).
thumb|left|380px|Θολωτός τάφος, ο λεγόμενος Θησαυρός του Ατρέως, στις Μυκήνες, τομή
thumb|right|380px|Θολωτός τάφος, ο λεγόμενος Θησαυρός του Ατρέως, στις Μυκήνες, άποψη της εισόδου με το δρόμο
Αντίθετα με τους μινωικούς θολωτούς τάφους, που είναι υπέργειοι και δεν καλύπτονται με τύμβο, οι μυκηναϊκοί θολωτοί τάφοι της Αργολίδας είναι υπόγειοι, διαθέτουν δρόμο και καλύπτονται με τεχνητή επίχωση, τον τύμβο. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για βασιλικούς τάφους ή για τάφους υψηλών αξιωματούχων, αν και η απόδοσή τους σε συγκεκριμένα μέλη των μυθολογικών δυναστειών από τον Ερρίκο Σλήμαν είναι εντελώς φανταστική. Οι θολωτοί τάφοι συνδυάζουν τη μεγαλοπρέπεια του μνημειώδους ταφικού οικοδομήματος με το ινδοευρωπαϊκό στοιχείο του τύμβου, που απαντά ήδη από τη Μεσοελλαδική περίοδο σε λακκοειδείς τάφους.
Δικτυακοί τόποι
Αρχιτεκτονικη Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική
Kraven ο Κυνηγός (ταινία)
Το Kraven ο Κυνηγός (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Kraven the Hunter) είναι επερχόμενη Αμερικανική υπερηρωική ταινία του 2023 σε σκηνοθεσία από τον Τζ. Σ. Τσάντορ και σενάριο από τους Αρτ Μάρκουμ, Μάθιου Χόλογουεϊ, και Ρίτσαρντ Βενκ, βασισμένη στον ομώνυμο χαρακτήρα των Marvel Comics. Προορισμένο να είναι το τέταρτο μέρος του Σύμπαντος Spider-Man της Sony (SSU), πρωταγωνιστεί ο Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον ως ο ομότιτλος χαρακτήρας, μαζί με τους Αριάνα ΝτεΜπόουζ, Ράσελ Κρόου, Φρεντ Χέτσινγκερ, Κρίστοφερ Άμποτ, και Αλεσάντρο Νιβόλα.
Ο Kraven ο Κυνηγός είχε θεωρηθεί για κινηματογραφικές εμφανίσεις διάφορες φορές πριν η Sony ενδιαφερθεί για αυτόνομη ταινία για τον χαρακτήρα ως μέρος του σύμπαντός τους, το 2017. Ο Βενκ προσλήφθηκε τον Αύγουστο του 2018, με τους Μάρκουμ και Χολογουέι να προσλαμβάνονται αργότερα. Οι Τσάντορ και Τέιλορ-Τζόνσον προσλήφθηκαν τον Μάιο του 2021. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί επιλέχθηκαν στις αρχές του 2022, πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα τον Μάρτιο στο Λονδίνο τα οποία ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο.
Το Kraven ο Κυνηγός είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 30 Αυγούστου του 2024.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επερχόμενες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2024 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα του Σταν Λι Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Έιμι Πασκάλ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Άβι Άραντ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ματ Τόλμαχ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισλανδία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λονδίνο Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Αρτ Μάρκουμ και Μάθιου Χόλογουεϊ Κατηγορία:Σύμπαν Spider-Man της Sony Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την απεργία SAG-AFTRA του 2023
Καταδυόμενο σκάφος
right|thumb|Το αποσυρμένο σύγχρονο καταδυόμενο σκάφος Star III του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας Σκριπς
Το καταδυόμενο σκάφος (αγγλικά: submersible) είναι ένα μικρό σκάφος το οποίο χρησιμοποιείται για την εκτέλεση διαφόρων εργασιών καταδυόμενο στο νερό σε διάφορα βάθη, στη θάλασσα, σε λίμνες κ.λπ. Σε αντίθεση με το υποβρύχιο, έχει κατά κανόνα περιορισμένες δυνατότητες αυτονομίας και ως εκ τούτου λειτουργεί σε συνεργασία με ένα υποστηρικτικό σκάφος-μεταφορέα. Τα καταδυόμενα σκάφη μπορούν να λειτουργούν σε βάθη απρόσιτα για υποβρύχια και δύτες.
Υπάρχουν πολλοί τύποι καταδυομένων σκαφών, συμπεριλαμβανομένων τόσο αυτών που χρησιμοποιούνται από ανθρώπους όσο και των μη επανδρωμένων, αλλιώς γνωστά ως τηλεκατευθυνόμενα ή μη επανδρωμένα καταδυόμενα σκάφη. Τα καταδυόμενα σκάφη έχουν πολλές χρήσεις παγκοσμίως, όπως η ωκεανογραφία, η υποβρύχια αρχαιολογία, η εξερεύνηση ωκεανών, η συντήρηση και ανάκτηση εξοπλισμού και η υποβρύχια βιντεοσκόπηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υποβρύχια Κατηγορία:Τύποι πλοίων
Volkswagen Golf
Το Volkswagen Golf είναι ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen από τις 29 Μαρτίου 1974 έως και σήμερα. Μέχρι σήμερα, έχουν κυκλοφορήσει 8 γενιές του μοντέλου και συνολικά είναι το πρώτο σε πωλήσεις μοντέλο της Volkswagen, με την παραγωγή του να φτάνει τα 27.190.000 αντίτυπα τον Μάιο του 2010,, ενώ το 2019 έφτασε τα 35 εκατομμύρια αυτοκίνητα μέσα σε 45 χρόνια εμπορικής παρουσίας, από τα οποία τα 26 εκατομμύρια κατασκευάστηκαν στο Βόλφσμπουργκ, Γερμανία, την έδρα της εταιρείας. Από το 2012 ξεκίνησε εγχώρια παραγωγή και στο Τσβίκαου της Γερμανίας.
Αντικατέστησε με επιτυχία, το καλοκαίρι του 1974, το Volkswagen Beetle (Σκαραβαίο), το οποίο όμως συνέχισε τότε να κατασκευάζεται και η παραγωγή του στο Μεξικό έφτασε έως τις 30 Ιουλίου 2003. Το Golf διατήρησε την υψηλή δημοτικότητα του προκατόχου του και μάλιστα στις 25 Ιουνίου 2002, όταν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Βόλφσμπουργκ βγήκε το Golf με αύξοντα αριθμό 21.517.415, ο συνολικός αριθμός αντιτύπων του ξεπέρασε αυτόν του κλασικού Σκαραβαίου, που όμως είχε παραχθεί σε μία μόνο γενιά. Μέχρι σήμερα, το Golf έχει κερδίσει δύο φορές το βραβείο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς: η τρίτη γενιά, για το 1992, και η έβδομη γενιά, για το 2013, ενώ όλες οι γενιές του μοντέλου ήταν μεταξύ των φιναλίστ για τον τίτλο. Οι κυριότεροι ανταγωνιστές του Golf στην Ευρώπη και σε άλλες ηπείρους, είναι το Opel Astra και το Ford Focus.
Το Golf έχει διατεθεί σε αρκετούς τύπους αμαξώματος: 3-πορτο hatchback (η δημοφιλέστερη έκδοση τα πρώτα χρόνια ) 5-πορτο hatchback, 5-πορτο station wagon (Golf Variant, από το 1993), 2-πορτο καμπριολέ (Cabriolet και Cabrio, 1979 - 2002 και 2011 - 2016), 5-πορτο πολυμορφικό MPV (Golf Plus, από το 2005, στην 5η και στην 6η γενιά, ενώ στην 7η γενιά αντικαταστάθηκε από την εκδοχή Golf Sportsvan). Διαχρονικά, υπάρχει και 4-πορτη sedan έκδοση του Golf με διάφορα ονόματα, αναλόγως με τη γενιά και με τις χώρες κυκλοφορίας, με το συνηθέστερο όνομα για το σεντάν να είναι το Volkswagen Jetta, αλλά επίσης και ως Volkswagen Vento (από το 1992) και ως Volkswagen Bora (από το 1999). Επιπλέον, πολλά ακόμα μοντέλα αρκετών εταιρειών του Ομίλου Volkswagen βασίζονται στο Golf.
Η ονομασία Golf προήλθε από τη γερμανική λέξη Golfstrom, το λεγόμενο Ρεύμα του Κόλπου (στα αγγλικά Gulf Stream), αλλά συμπίπτει και με το ομώνυμο άθλημα του γκολφ. 300px|thumb|right|Το ταμπλό ενός Volkswagen Golf έκτης γενιάς με [[Σύστημα πλοήγησης αυτοκινήτου|σύστημα δορυφορικής πλοήγησης.]]
1η γενιά (MkI)
Οι πρώτες μελέτες για τη δημιουργία του διαδόχου του Σκαραβαίου ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1960 και το πρώτο σχετικό πρωτότυπο μοντέλο ολοκληρώθηκε και παρουσιάστηκε το 1967, με την κωδική ονομασία EA 235. Ακολούθησαν και άλλες προτάσεις, με ολοένα και βελτιωμένες αισθητικές και καλύτερη αεροδυναμική, και το τελικό αμάξωμα του νέου μοντέλου σχεδιάστηκε από τον Τζορτζέτο Τζουτζιάρο.
Σε αντίθεση με τον Σκαραβαίο, που είχε τη διάταξη «όλα πίσω», το Golf είχε τον κινητήρα και την μετάδοση της κίνησης μπροστά, κοινώς «όλα εμπρός». Επίσης, το Golf καθιέρωσε υδρόψυκτο κινητήρα, σε αντίθεση με τον αερόψυκτο κινητήρα του Σκαραβαίου. Οι νέες τεχνολογίες που εφαρμόστηκαν στο Golf είχαν προέλθει από την Auto Union, η οποία, για την ιστορία, είχε εξαγοραστεί από την Volkswagen το 1964 και τελικώς συγχωνεύτηκε με την NSU, που εξαγοράστηκε από την Volkswagen το 1969, και από αυτή την ταυτόχρονη συγχώνευση δημιουργήθηκε η Audi. 300px|thumb|left|Volkswagen Golf Mk1 cabriolet στην [[Αθήνα.]]
Η μαζική παραγωγή του Golf πρώτης γενιάς ξεκίνησε στις 29 Μαρτίου 1974 στο Βόλφσμπουργκ, Γερμανία, στο ίδιο εργοστάσιο που κατασκεύαζε τον Σκαραβαίο. Το Golf παρουσιάστηκε από την Volkswagen τον Μάιο, ως ο επίσημος αντικαταστάτης για το θρυλικό Volkswagen Beetle. Επιπρόσθετο αποτέλεσμα της εισαγωγής του Golf, ήταν η άμεση μετατροπή του εξοπλισμού στο Βόλφσμπουργκ όπου κατασκευαζόταν ο Σκαραβαίος, για την παραγωγή του Golf, και το τελευταίο Σκαθάρι παραγωγής στο Βόλφσμπουργκ κατασκευάστηκε στις 1 Ιουλίου 1974 (που όμως συνέχισε να παράγεται σε άλλα γερμανικά εργοστάσια, αν και με πολύ βραδύτερους ρυθμούς, έως τις 19 Ιανουαρίου 1978).
Τα πρώτα αντίτυπα έφτασαν στις αντιπροσωπείες της Volkswagen στις 8 Ιουλίου 1974 και οι πρώτες παραδόσεις του Golf στη Γερμανία έλαβαν χώρα στις 5 Αυγούστου 1974. Από την πρώτη στιγμή, το Golf διατήρησε την υψηλή δημοτικότητα του προκατόχου του και σημείωσε εξαιρετικά υψηλές πωλήσεις.
Εκδόσεις
Σταδιακά, η παλέτα του νέου μοντέλου εμπλουτίστηκε με νέες εκδόσεις και εκδοχές: 315px|thumb|right|Ο πίνακας οργάνων ενός Golf Mk1 GTI στην [[Αγγλία.]]
Το Golf πρώτης γενιάς πωλήθηκε ως Volkswagen Rabbit («Κουνέλι») στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά (όπως επίσης συνέβη και στην πέμπτη γενιά του μοντέλου), και ως Volkswagen Caribe στο Μεξικό.
Η παραγωγή της πρώτης γενιάς του Golf σταμάτησε τον Αύγουστο του 1983, με 6,8 εκατομμύρια αυτοκίνητα να έχουν παραχθεί.
2η γενιά (MkII)
260px|thumb|left|VW Golf MkII του 1990 - 1992 στις ΗΠΑ. 300px|thumb|left|Το σπάνιο Golf G60 Limited.
Η δεύτερη γενιά του Volkswagen Golf (επίσης γνωστή ως Typ 19E μέχρι την σεζόν του 1991 και ως Typ 1G στα τελευταία αντίτυπα) μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Αύγουστο του 1983 και παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο. Οι πρώτες πωλήσεις του ξεκίνησαν έως τα τέλη του 1983 στις χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η δεξιοτίμονη εκδοχή του κυκλοφόρησε το 1984, ενώ στις ΗΠΑ μερικούς μήνες μετά, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 1985. Ειδικότερα όμως στο Μεξικό, εισήχθη μόλις τον Μάρτιο του 1987.
Η αισθητική του Golf δεύτερης γενιάς διαμορφώθηκε από τον τότε διευθυντή σχεδίασης της Volkswagen, Herbert Schäfer. Ωστόσο, διατηρήθηκε η βασική σχεδιαστική φιλοσοφία του Golf πρώτης γενιάς, αλλά πλέον με πιο στρογγυλευμένο ντιζάιν, με αποτέλεσμα να διαθέτει πολύ πιο σύγχρονη εμφάνιση και καλύτερη αεροδυναμική.
Αυτό το Golf εισήγαγε για πρώτη φορά την ονομασία αυτή στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Στις χώρες αυτές, η πρώτη γενιά είχε διατεθεί ως Volkswagen Rabbit («Κουνέλι»), για να δώσει στο μοντέλο ένα «χαδιάρικο» ίματζ, λόγω των πολύ μικρών διαστάσεων του αυτοκινήτου για τα τότε αμερικανικά δεδομένα. Κατά τον ανασχεδιασμό του όμως, ο Carl Hahn, πρώην επικεφαλής του τμήματος της Volkswagen Αμερικής, ο οποίος πλέον είχε γίνει πρόεδρος της όλης εταιρείας, αποφάσισε ότι τα ονόματα των μοντέλων της Volkswagen έπρεπε να γίνουν ενιαία διεθνώς. Επίσης και ο James Fuller, ο τότε επικεφαλής του τμήματος της Volkswagen Αμερικής, συντάχθηκε με το αίτημα της χρήσης του ονόματος Golf, για να τονιστεί ο τευτονικός χαρακτήρας του αυτοκινήτου.
Εκδόσεις
300px|thumb|right|Το σαλόνι ενός Volkswagen Golf MkII. 300px|thumb|right|Ο πίνακας οργάνων του Golf Mk2 GT.
Τον Ιανουάριο του 1984, παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του Volkswagen Jetta, με βάση το Golf δεύτερης γενιάς, αλλά και πάλι με τρίτο όγκο, δηλαδή ως 4-πορτο σεντάν. Αντιθέτως, δεν κυκλοφόρησε ποτέ έκδοση καμπριολέ με βάση το Golf δεύτερης γενιάς - απλώς το Golf Cabrio πρώτης γενιάς συνέχισε να παράγεται έως τον Αύγουστο του 1993, ενώ τον Σεπτέμβριο του 1993 κυκλοφόρησε στην αγορά η έκδοση Cabrio του Golf τρίτης γενιάς.
Το 1985 κυκλοφόρησε το πρώτο Golf με τετρακίνηση, υπό την ονομασία Golf Country. Ήταν εξοπλισμένο με το ίδιο σύστημα τετρακίνησης Syncro με την υπερτροφοδοτούμενη έκδοση G60 Limited, η οποία κυκλοφόρησε το 1989 στα κράτη της ηπειρωτικής Ευρώπης, σε περιορισμένα αντίτυπα, με ισχύ 160 hp (120 kW) και Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) για πρώτη φορά σε Golf.
Η παραγωγή της δεύτερης γενιάς του Golf σταμάτησε στη Γερμανία τον Δεκέμβριο του 1992, με 6,3 εκατομμύρια αυτοκίνητα να έχουν παραχθεί.
3η γενιά (MkIII)
Η τρίτη γενιά του Golf κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Γερμανία τον Σεπτέμβριο του 1991, ταυτόχρονα με την έναρξη της μαζικής παραγωγής του, και στα άλλα κράτη της ηπειρωτικής Ευρώπης κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1991, ενώ η πρώτη δεξιοτίμονη εκδοχή του έφτασε στο Ηνωμένο Βασίλειο μόλις τον Μάρτιο του 1992. Για πρώτη φορά στην ιστορία του μοντέλου, κέρδισε το βραβείο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1992.
Στον Καναδά, το Golf τρίτης γενιάς κυκλοφόρησε την άνοιξη του 1993, ενώ στις ΗΠΑ έφτασε το φθινόπωρο του 1993, με εξ αρχής στάνταρ 2 αερόσακους σε όλες τις εκδόσεις και στα δύο αυτά κράτη. thumb|300px|Ο πίνακας οργάνων του Golf Mk3.
Στα τέλη του 1995, για τη σεζόν (model year) του 1996, ο αερόσακος οδηγού έγινε στάνταρ σε όλες τις ευρωπαϊκές εκδόσεις. Μέσα στο 1997, ο αερόσακος συνοδηγού και το ABS έγιναν στάνταρ σε όλα τα αντίτυπα της ευρωπαϊκής αγοράς, ενώ τότε εμφανίστηκαν και πλευρικοί αερόσακοι στα μπροστινά καθίσματα, ως έξτρα.
Η παραγωγή της hatchback εκδοχής της τρίτης γενιάς του Golf έληξε τον Δεκέμβριο του 1997, αν και η παραγωγή του Golf MkIII Variant (station wagon) έφτασε ως το 1999. Συνολικά κατασκευάστηκαν 4.663.438 αντίτυπα, εκ των οποίων τα 4.085.300 ήταν Golf hatchback 2 όγκων.
Golf MkIII καμπριολέ
Ωστόσο, η παραγωγή του Golf Cabrio τρίτης γενιάς διήρκησε από τον Σεπτέμβριο του 1993 έως τον Απρίλιο του 1998, φτάνοντας συνολικά τα 171.000 αντίτυπα, και τον ίδιο μήνα έλαβε ένα λίφτινγκ, με τις εξής βελτιώσεις:
Ως αποτέλεσμα, το νέο μοντέλο έγινε πανομοιότυπο με το Golf τέταρτης γενιάς, σε βαθμό που ο εξωτερικός παρατηρητής θα νόμιζε ότι επρόκειτο για έκδοση καμπριολέ της τέταρτης γενιάς, ενώ μάλιστα πωλήθηκε τότε επίσημα ως «Golf Mk4 Cabrio». Στην πραγματικότητα όμως, ήταν Golf τρίτης γενιάς, που είχε «καμουφλαριστεί» σαν το Golf τέταρτης γενιάς, με αποτέλεσμα να αναφέρεται συχνά, ανεπίσημα, ως «Golf Mk3.5 Cabrio». Η παραγωγή αυτής της εκδοχής διήρκησε από τον Απρίλιο του 1998 έως τον Ιούνιο του 2002, μόλις 1 χρόνο πριν τη λήξη της τέταρτης γενιάς, που έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 2003. Μετά από αυτό, το επόμενο Golf Cabrio κυκλοφόρησε μόλις τον Ιούνιο του 2011 και αυτή την φορά σε βάση του Golf Mk6 / έκτης γενιάς.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
1 Διαθέσιμο και με τετρακίνηση syncro.
4η γενιά (MkIV)
Το Golf τέταρτης γενιάς παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 1997, μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Οκτώβριο και κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στα τέλη του έτους, ενώ τον Αύγουστο του 1998 ακολούθησε η 4-πορτη σεντάν εκδοχή, με την ονομασία Volkswagen Bora (γνωστή στη Βόρεια Αμερική ως Volkswagen Jetta). Τον Μάρτιο του 1999, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, παρουσιάστηκε η έκδοση Variant (station wagon) και παρήχθη από τον Απρίλιο του 1999 έως τον Ιούνιο του 2006. Δεν υπήρξε ποτέ καμπριολέ έκδοση του αυθεντικού Golf τέταρτης γενιάς, αν και τον Απρίλιο του 1998 έγινε ένα λίφτινγκ στην εξωτερική και εσωτερική αισθητική του Golf Cabriolet τρίτης γενιάς, όπως προαναφέρθηκε, που ταίριαξε με αυτή του Golf τέταρτης γενιάς και διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τον Ιούνιο του 2002, μόλις 1 χρόνο πριν τη λήξη της παραγωγής της τέταρτης γενιάς. thumb|260px|left|Η κορυφαία έκδοση Golf R32.
Στο Volkswagen Golf τέταρτης γενιάς εμφανίστηκαν νέες εκδόσεις υψηλών επιδόσεων, με κορυφαία την τετρακίνητη 3.2 λίτρων, με τον 6-κύλινδρο κινητήρα VR6, που έφερε την ονομασία Golf R32, η οποία παρουσιάστηκε το 2003. Παράλληλα, υπήρξε και μία κάπως μικρότερη εκδοχή 2.8 λίτρων του κινητήρα VR6, επίσης τετρακίνητη, υπό την ονομασία Golf VR6 4Motion, που αντικατέστησε την VR6 τρίτης γενιάς. Η πλέον προσιτή και δημοφιλής ισχυρή έκδοση, ωστόσο, ήταν η 1.8T (turbo), με τον ιδιαίτερα γνωστό και σε άλλα μοντέλα του ομίλου Volkswagen 4-κύλινδρο κινητήρα 1.8 λίτρων τούρμπο. thumb|300px|right|Το σαλόνι ενός Volkswagen Golf TDI του 1999.
Η παραγωγή του Golf τέταρτης γενιάς έληξε τον Αύγουστο του 2003 για τις ευρωπαϊκές αγορές, αλλά έφτασε ως το 2006 για τη Βόρεια Αμερική και ως τα τέλη του 2011 για τη Νότια Αμερική, όπου είχε μεσολαβήσει ένα λίφτινγκ το 2007.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
1 Διαθέσιμο και με τετρακίνηση 4MOTION.
5η γενιά (MkV)
Το Volkswagen Golf πέμπτης γενιάς παρήχθη για 6 χρόνια, από τις 7 Οκτωβρίου 2002 έως τις 15 Σεπτεμβρίου 2008, και συνέχισε σταθερά τη μεγάλη επιτυχία των προκατόχων του. Σε αυτή τη γενιά δεν υπήρξε εκδοχή καμπριολέ, αλλά τελικώς το κάμπριο επανήλθε τον Φεβρουάριο του 2011 στο Golf 6ης γενιάς. Από την άλλη όμως, στην πέμπτη γενιά προστέθηκε και μια εκδοχή compact MPV (κόμπακτ πολυμορφική) του μοντέλου, που ανακοινώθηκε για πρώτη φορά επίσημα τον Δεκέμβριο του 2004 και διατέθηκε ως Golf Plus, με ύψος 9,5 εκατοστά μεγαλύτερο από την στάνταρ εκδοχή αμαξώματος.
Το Golf 5ης γενιάς πωλήθηκε ως Volkswagen Rabbit («Κουνέλι») στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, όπως επίσης είχε συμβεί και με την πρώτη γενιά του μοντέλου.
6η γενιά (MkVI)
Η έκτη γενιά του Volkswagen Golf παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Σεπτέμβριο του 2008 και μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Οκτώβριο. Το μοντέλο συνέχισε τη μεγάλη επιτυχία των προηγούμενων γενεών του Golf, καθώς οι πωλήσεις όλων των εκδοχών του Mk6 έφτασαν τα 2.850.000 αντίτυπα, παρά την πολύ συντομότερη εμπορική πορεία του ως προς τις άλλες γενιές του Golf, καθώς διατηρήθηκε στην παραγωγή για μόλις 4,5 χρόνια, το μικρότερο χρονικό διάστημα ανάμεσα σε όλες τις γενιές του μοντέλου. Ο λόγος ήταν ότι η 6η γενιά, αν και διαφημίστηκε επίσημα ως εντελώς διαφορετική γενιά, στην πραγματικότητα ήταν ένα έντονο λίφτινγκ που είχε γίνει στην πλατφόρμα της 5ης, κάτι που είχε πυροδοτήσει τότε έντονα αρνητικά σχόλια από αρκετούς δημοσιογράφους στον Τύπο αυτοκινήτου. Ως αποτέλεσμα, αντικαταστάθηκε τον Νοέμβριο του 2012 και μόλις 4 έτη μετά την εισαγωγή του, από το Volkswagen Golf Mk7, αν και η παραγωγή αρκετών από τις εκδόσεις του Mk6 συνεχίστηκε έως τον Απρίλιο του 2013, ως μια φθηνότερη εναλλακτική λύση.
7η γενιά (MkVII)
Η έβδομη γενιά του Golf μπήκε στην παραγωγή τον Αύγουστο του 2012 και αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά στο Βερολίνο στις 4 Σεπτεμβρίου 2012. Επίσημα παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού στα μέσα Σεπτεμβρίου του 2012, ενώ τα πρώτα αντίτυπα έφτασαν στις αντιπροσωπείες της Ευρώπης στις 10 Νοεμβρίου 2012.
Το Golf Mk7 χρησιμοποίησε την καινούρια πλατφόρμα MQB και την μοιράστηκε μαζί με την τρίτη γενιά των Audi A3, SEAT León και Škoda Octavia. Είναι ελάχιστα μεγαλύτερη από την προηγούμενη πλατφόρμα, που είχε η έκτη γενιά του Golf, αλλά ζυγίζει 100 κιλά λιγότερο από το Golf Mk6. Οι εκδόσεις της έβδομης γενιάς του Golf με απόδοση μέχρι 120 ίππους διαθέτουν πίσω ανάρτηση με ημιάκαμπτο άξονα, ενώ όλες οι υπόλοιπες διαθέτουν ανάρτηση πολλαπλών (τεσσάρων) συνδέσμων.
e-Golf
300px|thumb|left|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Volkswagen e-Golf στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2019.]]
Εξαίρεση ήταν η ηλεκτρική έκδοση του Golf 7ης γενιάς, γνωστή ως e-Golf, όπου αν και αποδίδει 115 ίππους, εντούτοις διαθέτει ανάρτηση πολλαπλών συνδέσμων. Η παραγωγή του e-Golf στο Transparent Factory ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2017 και έληξε στις 23 Δεκεμβρίου 2020, ενώ η Volkswagen πούλησε συνολικά 145.561 αυτοκίνητα της ηλεκτρικής έκδοσης της έβδομης γενιάς του Golf. Όπως ανακοίνωσε τότε η εταιρεία, το εργοστάσιο στη Δρέσδη θα αναβαθμιστεί και θα γίνουν οι κατάλληλες εργασίες για να ξεκινήσει στα τέλη Ιανουαρίου του 2021 η παραγωγή του επίσης ηλεκτροκίνητου ID.3 που ήδη παράγεται στο Τσβίκαου της Γερμανίας, όπως και έγινε.
Ανανέωση του 2016
Στις 10 Νοεμβρίου 2016, κατά την τέταρτη επέτειο από την εισαγωγή του στις αγορές, η Volkswagen παρουσίασε μια ελαφρά αισθητική ανανέωση του Golf Mk7, μαζί και με την εισαγωγή νέων κινητήρων και την αύξηση της ισχύος κάποιων άλλων. Η νέα αυτή εκδοχή, αναφέρθηκε τότε ως «New Golf» από την Volkswagen, αν και συχνά αναφερόταν ανεπίσημα ως «Golf Mk7.5» από τον Τύπο αυτοκινήτου.
Διαστάσεις και βάρος
330px|thumb|right|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Volkswagen Golf του 2015 στην Αυστραλία.]]
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Μοντέλο                   Καύσιμο           Κυβικά            Ισχύς σε PS            Ροπή σε N·m            Επιτάχυνση 0-100 km/h            Τελική ταχύτητα
1.2 TSI                        Βενζίνη              1.197 cm³               105                           175                                 10,2 s                                    192 km/h
1.4 TSI                        Βενζίνη              1.395 cm³               122                           200                                   9,3 s                                    203 km/h
1.4 TSI                        Βενζίνη              1.395 cm³               140                           250                                   8,4 s                                    212 km/h
GTI                             Βενζίνη              1.984 cm³                220                          350                                   6,5 s                                     246 km/h
GTI Performance     Βενζίνη              1.984 cc                230                          350                                   6,4 s                                     250 km/h
R                                Βενζίνη               1.984 cm³              300                           380                                   4,9 s                                     250 km/h
1.6 TDI                     Πετρέλαιο             1.598 cm³               90                           230                                  12,9 s                                  185 km/h
1.6 TDI                     Πετρέλαιο             1.598 cm³             105                          250                                   10,7 s                                  192 km/h
2.0 TDI                     Πετρέλαιο             1.968 cm³             110                          250                                   10,5 s                                  190 km/h
2.0 TDI                     Πετρέλαιο             1.968 cm³             150                          320                                     8,6 s                                  216 km/h
Καταχάς Πιερίας
thumb|Το άλσος του Καταχά
Volkswagen Golf
Τεχνικά χαρακτηριστικά
GTD                         Πετρέλαιο             1.968 cm³             184                          380                                     7,5 s                                  230 km/h
Καταχάς Πιερίας
Ο Καταχάς είναι χωριό και ομώνυμη τοπική κοινότητα του δήμου Πύδνας - Κολινδρού στο νομό Πιερίας. Σύμφωνα με με την απογραφή του 2011, ο οικισμός έχει πληθυσμό 524 κατοίκων. Απέχει 30 χιλιόμετρα από την πόλη της Κατερίνης. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους του χωριού είναι απόγονοι προσφύγων από τον Πόντο ενώ υπάρχουν και Βλάχοι. Από το χωριό ξεκίνησε η καλλιέργεια ακτινιδίων στην Πιερία. Εκτός από τα ακτινίδια, πολύ σημαντική γεωργική καλλιέργεια είναι και τα ροδάκινα.
Volkswagen Golf
8η γενιά (MkVIII)
Η όγδοη γενιά του Golf παρουσιάστηκε επίσημα στις 24 Οκτωβρίου 2019 στο κεντρικό εργοστάσιο της Volkswagen στο Βόλφσμπουργκ, Γερμανία, όπου και παράγεται, ενώ και η σχετική μονάδα παραγωγής αναβαθμίστηκε με επενδύσεις 3 δισ. ευρώ προκειμένου να το κατασκευάσει. Το μοντέλο μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Δεκέμβριο του 2019 και κυκλοφόρησε μέσα στον ίδιο μήνα, αρχικά μόνο στη Γερμανία και στην Αυστρία, ενώ μέσα στο έτος 2020 έφτασε σε όλες τις αγορές διεθνώς. Προσφέρεται αποκλειστικά ως 5-πορτο hatchback και, από τον Σεπτέμβριο του 2020, ως 5-πορτο station wagon, καθώς για πρώτη φορά στην ιστορία του Golf και σε αντίθεση με όλες τις άλλες γενιές του, 3-πορτες εκδόσεις δεν θα υπάρξουν. 300px|thumb|left|Το σαλόνι ενός Volkswagen Golf Life του 2020.
Το Golf 8ης γενιάς βασίζεται στην MQB πλατφόρμα, έχει βάρος 50 κιλά λιγότερο από την 7η γενιά, και έχει πιο πρακτικό, ευρύχωρο και πολυτελέστερο εσωτερικό, με πλήθος από σύγχρονες οθόνες. Προσφέρεται σε τέσσερα επίπεδα εξοπλισμού, τα Golf, Life, Style και R-Line, ενώ τα Trendline, Comfortline και Highline καταργήθηκαν ως ονομασίες. Μεγάλη έμφαση δόθηκε και στην αεροδυναμική, και το Golf 8ης γενιάς έχει αεροδυναμικό συντελεστή Cd μόλις 0,275 σε σύγκριση με το 0,29 της προηγούμενης γενιάς του.
Καταχάς Πιερίας
Υποδομή
Ο Καταχάς έχει πολιτιστικό σύλλογο (λέγεται «Ο Αριστοτέλης») και ένα άλσος (πευκώνας) με παιδική χαρά και αναψυκτήριο. Δίπλα στο άλσος βρίσκεται το σπίτι και εργαστήριο του γλύπτη Ευθύμιου Καλεβρά. Το μονοθέσιο νηπιαγωγείο δεν λειτουργεί. Ο κεντρικός ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Μηνά όπου κάθε χρόνο στις 11 Νοεμβρίου πραγματοποιούνται εορταστικές εκδηλώσεις στην λέσχη που υπάρχει δίπλα στην εκκλησία. Στον οικισμό εδρεύει ο Αριστοτέλης Καταχά, ποδοσφαιρικός σύλλογος που αγωνίζεται στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πιερίας.
Volkswagen Golf
8η γενιά (MkVIII)
Εκτός από τις συμβατικές εκδόσεις με κινητήρες εσωτερικής καύσης (TDI, TSI), που είναι πιο δυνατοί και οικονομικοί από την 7η γενιά, το σημερινό Golf προσφέρεται και σε αρκετές υβριδικές εκδόσεις. Αντιθέτως, το e-Golf της 7ης γενιάς καταργήθηκε και δεν αναμένεται πλήρως ηλεκτροκίνητη έκδοση, καθώς τον ρόλο της ανέλαβε το αμιγώς ηλεκτροκίνητο Volkswagen ID.3 που εισήχθη στο Σαλόνι της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2019.
Καταχάς Πιερίας
Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με το βιβλίο του Πίρι Ρέις «Κατακτητική Ναυσιπλοΐα στο Αιγαίο», το οποίο κυκλοφόρησε το 1521, ο Καταχάς (αναφέρεται ως Qadiha) ήταν ένα χωριό με όρμο και είχε απόσταση 30 μιλιών από τη Θεσσαλονίκη. Το 1878, σύμφωνα με μελέτη του γεωγράφου Αλεξάντρ Συνβέ, είχε πληθυσμό 72 κατοίκων. Κατά τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας, σύμφωνα με έκθεση του εκπαιδευτικού Δημητρίου Σάρρου που γράφτηκε το 1906, ο Καταχάς αποτελούσε οθωμανικό τσιφλίκι. Στον οικισμό υπήρχε ελληνικό σχολείο ενώ ο πληθυσμός του αποτελείτο από δώδεκα ελληνικές οικογένειες και μια βουλγαρική οικογένεια από τα Κουφάλια. Επιπλέον ήταν τόπος χειμερινής κατοικίας για αρκετές οικογένειες Βλάχων ποιμένων από το Κάτω Βέρμιο. Ο Καταχάς, όπως και η υπόλοιπη Πιερία απελευθερώθηκε κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου και σύμφωνα με την απογραφή που διεξήχθη το 1913 από το ελληνικό κράτος στα εδάφη που προσαρτήθηκαν σε αυτό, είχε πληθυσμό 103 κατοίκων (54 άνδρες και 49 γυναίκες). Το 1921 εγκαταστάθηκαν στον Καταχά 88 οικογένειες Πόντιων προσφύγων.
Volkswagen Golf
8η γενιά (MkVIII)
Ωστόσο, η 9η γενιά του Golf, που αναμένεται το 2028, θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και είναι πιθανό να μετονομαστεί σε ID Golf. Σύμφωνα με την εταιρεία, το ID.3 και το Golf δεν αλληλοκαλύπτονται, καθώς υποστηρίζει ότι το ID.3 είναι ο διάδοχος του Golf Plus και έχει δηλώσει ότι το επόμενο Golf θα είναι μικρότερο σε διαστάσεις από το ID.3. Μέσα στο 2024 θα κυκλοφορήσει η ανανεωμένη έκδοση της υπάρχουσας γενιάς.
Καταχάς Πιερίας
Πολιτισμός
Ο πολιτιστικός σύλλογος οργανώνει μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις όλο το χρόνο, με σημαντικότερο ίσως το Ποντιακό αντάμωμα. Η εκδήλωση αυτή γίνεται το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου και εκτός από παραδοσιακούς χορούς συμπεριλαμβάνει εστίαση στο χώρο του πευκώνα Καταχά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καταχάς
Volkswagen Golf
Αυτόνομη οδήγηση
Επίσης, το Golf Mk8 φέρει το Travel Assist, μια τεχνολογία ενεργητικής υποβοηθούμενης οδήγησης, για πρώτη φορά στη μικρομεσαία κατηγορία C. Η συγκεκριμένη τεχνολογία στρίβει, επιταχύνει και επιβραδύνει το όχημα όταν κινείται σε αυτοκινητόδρομο, με ταχύτητα έως και 210 χιλιόμετρα την ώρα. Πρόκειται για ένα ημι-αυτόνομο σύστημα οδήγησης που χρησιμοποιεί το ενεργό cruise control και το σύστημα διατήρησης λωρίδας κυκλοφορίας, με τον οδηγό να χρειάζεται να κρατάει τουλάχιστον με το ένα χέρι το τιμόνι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Golf Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
ΚΝ Λογρονιές
Η ΚΝ Λογρονιές ήταν μια ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Λογρόνιο, Λα Ριόχα (Ισπανία). Ιδρύθηκε το 1940. Έδρα της ομάδας ήταν το Estadio Las Gaunas, χωρητικότητας 16000 θεατών. Την τελευταία σεζόν της συμμετείχε στην Regional Preferente de La Rioja. Η ομάδα είχε 9 συμμετοχές στη Πριμέρα Ντιβιζιόν, 18 στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, 11 στη Segunda División B και 29 στη Tercera División.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1940 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:ΚΝ Λογρονιές
Expedition 16
Η Expedition 16 ήταν η 16η κατά σειρά αποστολή στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS).
Σύνθεση του πληρώματος
Τα πρώτα δύο μέλη του πληρώματος, ο Yuri Malenchenko και η Peggy Whitson, ξεκίνησαν στις 10 Οκτωβρίου 2007, με το Soyuz ΤΜΑ-11. Αργότερα τους αντάμωσε και ο Sheikh Muszaphar Shukor ο πρώτος αστροναύτης από τη Μαλαισία.
Ο αστροναύτης Κλέιτον Άντερσον που είχε πάρει μέρος στην 15η αποστολή παρέμεινε στον σταθμό χωρίς να αναχωρήσει με το Soyuz TMA-10 και γι' αυτό θεωρείται μέλος της 16ης αποστολής, μέχρι της αναχώρησής του με την πτήση STS-120.
Η πτήση STS-120 εκτοξεύτηκε στις 23 Οκτωβρίου 2007, ελλιμενίστηκε στον διαστημικό σταθμό στις 25 Οκτωβρίου 2007 και μετέφερε τον Daniel Tani που αντικατέστησε τον Άντερσον.
Μετά από τον ελλιμενισμό του διαστημικού λεωφορείου και την ανταλλαγή των καθισμάτων του Άντερσον και Tani, ο Άντερσον έγινε μέλος του πληρώματος της πτήσης STS-120.
Η επόμενη αλλαγή μέλους πληρώματος θα γίνει με την πτήση STS-122 με το διαστημικό λεωφορείο Ατλαντίς που αναμένεται να εκτοξευθεί στις 6 Δεκεμβρίου 2007 και θα μεταφέρει τον Lιopold Eyharts ο οποίος πρόκειται να αντικαταστήσει τον Tani.
Με την πτήση STS-123 θα προσέλθει στις 14 Φεβρουαρίου 2008 ο Garrett Reisman που θα αντικαταστήσει τον Eyharts. Ο Reisman θα παραμείνει στον διαστημικό σταθμό, και θα γίνει μέλος της αποστολής 17.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Ακρίας
Στην ελληνική μυθολογία ο Ακρίας ήταν Λακεδαιμόνιος που, σύμφωνα με την παράδοση, ίδρυσε και έδωσε το όνομά του στην πόλη Ακριαί της Λακωνίας. Ο Ακρίας ήταν ένας από τους επίδοξους μνηστήρες της Ιπποδάμειας και σκοτώθηκε από τον πατέρα της, τον Οινόμαο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Άνθρωποι Πάνω από το Κέρδος/Αλληλεγγύη
Η Αλληλεγγύη-Άνθρωποι Πάνω από το Κέρδος (αγγλ. Solidarity–People Before Profit, ιρλ. Dlúthphartíocht–Pobal Roimh Bhrabús), προηγουμένως γνωστή ως Συμμαχία Κατά της Λιτότητας-Άνθρωποι Πάνω από το Κέρδος (αγγλ. Anti-Austerity Alliance–People Before Profit, ιρλ. Comhghuaillíocht Frith-Dhéine-Comhghuaillíocht an Phobail roimh Bhrabús) είναι ιρλανδική εκλογική συμμαχία δύο αριστερών πολιτικών κομμάτων, της Αλληλεγγύης (προηγουμένως Συμμαχία Κατά της Λιτότητας) και της Συμμαχίας Ανθρώπων Πάνω από το Κέρδος. Η συμμαχία ιδρύθηκε το 2015 και αντικατέστησε τα δύο κόμματα στον επίσημο κατάλογο πολιτικών κομμάτων, ωστόσο τα δύο κόμματα διατηρούν την οργανωτική τους αυτονομία. Η συμμαχία δημιουργήθηκε έχοντας ως στόχο την εξασφάλιση περισσότερων δικαιωμάτων όσον αφορά τον χρόνο ομιλίας στην Κάτω Βουλή της Ιρλανδίας ύστερα από τις εκλογές του 2016.
Παρασκήνιο
Σύμφωνα με τον κανονισμό της Κάτω Βουλής της Ιρλανδίας, μία κοινοβουλευτική ομάδα πρέπει να διαθέτει τουλάχιστον 7 βουλευτές ώστε να έχει πλήρη δικαιώματα στον χρόνο ομιλίας. Επιπλέον, τα κόμματα που εξασφαλίζουν τουλάχιστον το 2% των ψήφων στις εκλογές λαμβάνουν πρόσθετη κρατική χρηματοδότηση.
Η συμμαχία αποσκοπεί στην εξασφάλιση μιας ισχυρότερης σοσιαλιστικής φωνής στο κοινοβούλιο, ενώ η πολιτική της πλατφόρμα αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, στην κατάργηση των χρεώσεων του νερού, της Γενικής Κοινωνικής Χρέωσης για τα μεσαία εισοδήματα και άλλων πολιτικών λιτότητας. Η συμμαχία ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί το 57% των πολιτών που αρνήθηκαν να πληρώσουν τις επιπλέον χρεώσεις του νερού, ενώ ισχυρίζεται ότι αποτελεί μία γνήσια φωνή της εργατικής τάξης στο κοινοβούλιο.
Οργάνωση
Η Αλληλεγγύη και η Συμμαχία Ανθρώπων Πάνω από το Κέρδος διατηρούν την οργανωτική τους αυτοτέλεια, καθώς και το δικαίωμα να εκφράζουν διαφορετικές πολιτικές θέσεις.
Οι έξι βουλευτές της συμμαχίας είναι οι Ρίτσαρντ Μπόιντ Μπάρετ, Μικ Μπάρι, Ρουθ Κόπιντζερ, Τζίνο Κένι, Πολ Μέρφι και Μπριντ Σμιθ, ενώ στη συμμαχία πρόσκεινται και 28 τοπικοί σύμβουλοι.
Γενικές εκλογές του 2016
Η συμμαχία θα εκπροσωπηθεί στις γενικές εκλογές του 2016 από 31 υποψηφίους. Στις 25 Ιανουαρίου 2016, η συμμαχία εξέδωσε κείμενο κοινών αρχών, ωστόσο τα δύο κόμματα που την απαρτίζουν θα εκδώσουν ξεχωριστά μανιφέστα ενόψει των εκλογών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρλανδικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα