cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρχαιολογία
Αρχαιολογία του φύλου
Η αρχαιολογία του γένους είναι συγκεκριμένος τρόπος προσέγγισης σε ζητήματα ερμηνείας των αρχαιολογικών μαρτυριών, σχετιζόμενη με ζητήματα ισχύος, αυτονομίας και συμβολικών νοημάτων που συνδέονται με την έννοια του αρσενικού και του θηλυκού σε διαφορετικές κοινωνίες. Όπως είναι φυσικό το ενδιαφέρον της αρχαιολογίας στη συγκεκριμένη περίπτωση εστιάζεται στις αλληλεπιδράσεις των σχέσεων του γένους με άλλες κοινωνικές κατηγορίες όπως είναι οι τάξεις, η ηλικία, η εθνική ταυτότητα, η θρησκεία και η συγγένεια. Η εθνογραφική έρευνα αποκαλύπτει πως υφίσταται πολυπλοκότητα και διαπολιτισμική ποικιλομορφία σε ό,τι αφορά στον ρόλο των φύλων στις ζωντανές κοινωνίες. Αυτές οι σχετικά πρόσφατα διατυπωμένες έρευνες επικεντρώνονται στην έκφραση και την σημασία του φύλου μπορούν να χρησιμεύσουν ως βάση για πιο λεπτομερή ανάλυση των πιθανών υλικών παραγόντων που σχετίζονται με την διάκριση του φύλου, ένα πρώτο και κρίσιμο βήμα προς την ανάπτυξη μεθόδων για την ερμηνεία της αρχαιολογικής μαρτυρίας στο συγκεκριμένο πλαίσιο.
Αστική αρχαιολογία
Η αστική αρχαιολογία είναι διακριτός κλάδος, που εφαρμόζει τις αρχαιολογικές μεθόδους για τη μελέτη μεγάλων πόλεων και αστικών περιοχών, όπως επίσης και τη διαδικασία της αστικοποίησης. Οι αρχαιολόγοι που ασχολούνται με τις πόλεις, μέσω της αστικής αρχαιολογίας στρέφουν τις προσπάθειές τους σε έρευνες που σχεδιαζονται για δώσουν απαντήσεις σε αυξανόμενα σημαντικά ανθρωπολογικά και ιστορικά ερωτήματα. Το έργο τους οδηγεί, επίσης, στην αναγνώριση και καταγραφή των φυσικών πτυχών των προγενέστερων σταδίων στην ανάπτυξη της πόλης, που διαφορετικά δεν θα αναγνωριζόταν. Η συχνή αντιπαράθεση αυτών των αρχαιολογικών υλικών με υπερκείμενες κατασκευές, σε αστικές τοποθεσίες που επισκέπτονται καθημερινά πολλοί άνθρωποι, προσφέρει ευκαιρίες για ένα άλλο είδος αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας μεταξύ αρχαιολόγων, ιστορικών και διατηρητών αρχιτεκτονικών μνημείων. Η διατήρηση και ερμηνεία αρχαιολογικών χαρακτηριστικών, ως συνιστώσες ιστορικών περιοχών, συμβάλλει στην κατανοητή ιστορική αναβίωση της πόλης, σε ένα ευρύ τμήμα του πληθυσμού της.
Βιομηχανική αρχαιολογία
Όρος που εισήχθη από τον Ντόναλντ Ντάντλι (Donald Dudley) το 1950 για να περιγράψει τον αναδυόμενο τότε κλάδο της αρχαιολογίας, η οποία ασχολείτο ιδιαίτερα με μνημεία και δομές χρονολογημένες από τη Βιομηχανική επανάσταση και μεταγενέστερα. Ωστόσο, το πεδίο του συγκεκριμένου κλάδου διευρύνθηκε για να περιλάβει την βιομηχανία και τις επικοινωνίες οποιασδήποτε παρελθούσας εποχής. Εξαιτίας των ιδιαίτερων ενδιαφερόντων που ανακύπτουν από ένα τέτοιο ερευνητικό πεδίο, η αρχαιολογία στην προκειμένη περίπτωση συνεργάζεται με άλλους επιστημονικούς κλάδους ή τέχνες, όπως είναι η μηχανική, η αρχιτεκτονική, η οικοδομική, η ναυπηγική και η υφαντική, όπως επίσης και με ειδικούς άλλων ιδιαίτερων πεδίων των τεχνών ή της παραγωγικής διαδικασίας (τεχνικούς εξορύξεων, μεταλλουργούς, ναυπηγούς, υφαντές κ.α.) Αν και μοιράζεται πολλές μεθόδους με άλλους τομείς της αρχαιολογίας, το γενικό της εννοιολογικό πλαίσιο είναι θεμελιωμένο στην περιγραφή και την έρευνα και συνεπώς η γενική αρχαιολογική θεωρία βρίσκει μικρή εφαρμογή στην περίπτωσή της. Εντούτοις μια τέτοια εφαρμογή είναι πιθανώς περισσότερο από αναγκαία, γιατί μπορεί να αναδείξει ευρύτερες κοινωνικές πρακτικές του παρελθόντος μέσω των υλικών ευρημάτων και της ερμηνείας τους.
Γνωσιακή ή γνωστική αρχαιολογία
Ένας ιδιαίτερα ενδιαφέρων κλάδος της αρχαιολογίας που σχετίζεται αρχικά με τη μελέτη των παρελθόντων τρόπων σκέψης και των συμβολικών δομών που αναπτύσσονται από συγκεκριμένα πρότυπα υλικών πολιτισμών. Σημαντική θεωρείται η συμβολή του Κόλιν Ρένφριου (Colin Renfrew) στον συγκεκριμένο κλάδο. Ο Ρένφριου επιχείρησε να δείξει ότι η αλληλεπίδραση με τον υλικό κόσμο είναι το θεμέλιο για την εξέλιξη του πολιτισμού και της σκέψης. Επιπλέον, επιχείρησε να ανιχνεύσει την αλληλεπίδραση της ιδεολογίας με τα ευρήματα, προσδίδοντάς τους συμβολικό χαρακτήρα. Εν γένει συμφωνεί με τον ενεργό ρόλο που παίζει ο υλικός πολιτισμός σε μία κοινωνία, ωστόσο θεωρεί πως δεν αντικατοπτρίζει μόνον κοινωνικές σχέσεις, αποτελώντας σε μεγάλο βαθμό τμήμα τους. Για τον Ρένφριου η έννοια των συμβολικών αντικειμένων θα έπρεπε να είναι καθολική και κοινώς αποδεκτή στην κοινωνία
Κοινωνική αρχαιολογία
Διακριτός κάδος της αρχαιολογίας που αναπτύχθηκε το 1970 από τον Colin Renfrew και άλλους που θεωρούν ότι η κατανόηση του αρχαιολογικού παρελθόντος χρειάζεται να περιλαμβάνει την αναδόμηση των αρχαίων κοινωνιών και των κοινωνικών πρακτικών στο σύνολό τους. Σύμφωνα με αυτή την πρακτική τα τεχνουργήματα και τα άλλα αρχαιολογικά ευρήματα ερμηνεύονται μέσω του κοινωνικού τους εννοιολογικού πλαισίου και η έρευνα εστιάζεται σε συστήματα, οργανισμούς και κοινωνική οργάνωση, πριν προσπαθήσει να κατανοήσει το ρόλο των ατόμων και των πράξεών τους. Ουσιαστικά πρόκειται για μια άλλη πτυχή της αρχαιολογίας που αναδύεται παράλληλα με την διερεύνηση των εξελικτικών συσχετίσεων και την μελέτη του παρεθόντος. Η κοινωνική αρχαιολογία διερευνά τους τρόπους με τους οποίους εκφράζουν τον εαυτό τους οι άνθρωποι με τις πράξεις τους, τα αντικείμενα που συλλέγουν και χρησιμοποιούν, εκείνα που απορρίπτουν, εκείνα που εκτιμούν ή θεωρούν δεδομένα. Συνδέεται με το πώς αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι τη σχέση τους με τον εαυτό τους και τους «άλλους», με την κοινωνία και την ιστορία, τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν πλαίσιο. Περιλαμβάνει, επίσης, την εκτίμηση των πολλαπλών συνεπειών της ίδιας της ύπαρξής μας στον κόσμο. Αυτή η προοπτική περιλαμβάνεται σε οργανώσεις και θεσμούς που δημιουργούνται για την διατήρηση του παρελθόντος, όπως η Αγγλική Κληρονομιά, η UNESCO, η Διαχείριση Πολιτιστικών Πόρων, το Λούβρο και τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Περιβαλλοντική αρχαιολογία
Ο συγκεκριμένος κλάδος σχετίζεται ιδιαίτερα με την καταγραφή και την κατανόηση του φυσικού περιβάλλοντος, μέσα στο οποίο λειτουργούσε κάποιο ιδιαίτερο πολιτισμικό σύστημα. Το θεωρητικό σώμα περιβαλλοντισκής αρχαιολογίας βασίζεται κυρίως σε γεωλογικές και βιολογικές θεωρίες και πρακτικές(Branch, Nick et al 2005, 1.). Το επίκεντρο ενός τέτοιου έργου είναι ενίοτε συγχρονικό σε ό,τι αφορά στην προσπάθεια αναδόμησης μιας εικόνας της χρήσης της γης σε ένα αρχαιολογικό τόπο ή γύρω από αυτόν σε μια ιδιαίτερη φάση της ιστορίας του. Άλλοτε το έργο γίνεται διαχρονικό, όταν οι αρχαιολόγοι προσπαθούν να κατανοήσουν -για παράδειγμα- την μεταβαλλόμενη φύση της βλάστησης ή την πανίδα ενός τόπου. Το ενδιαφέρον της συγκεκριμένης αρχαιολογικής έρευνας στρέφεται στην δυναμική των σχέσεων που αναπτύσσονται ανάμεσα στους ανθρώπους και το περιβάλλον τους, όπως επίσης και στα συμβολικά νοήματα που απέδιδαν οι άνθρωποι του παρελθόντος σε ιδιαίτερα φυτά, ζώα ή διαμορφώσεις της γης που κατείχαν.
Μαρξιστική αρχαιολογία
Πρόκειται ουσιαστικά για μια ξεχωριστή προσέγγιση στην αρχαιολογική ερμηνεία που αντλεί το θεωρητικό της υπόβαθρο από τις θεωρίες του Καρλ Μαρξ και του Φρίντριχ Έγκελς για τις κοινωνικές αλλαγές και τα ανακύπτοντα ζητήματα κοινωνικών σχέσεων. Έχει διατυπωθεί η άποψη πως "υιοθέτησε γενικά μια υλιστική βάση και διαδικαστική προσέγγιση δίνοντας παράλληλα έμφαση στο ιστορικό-εξελικτικό πλάισιο των αρχαιολογικών δεδομένων . Η κατανόηση του ποιος κατέχει τη δύναμη και του πώς ασκείται η δύναμη είναι ένα ζωτικό στοιχείο για την ερμηνεία των κοινωνικών αλλαγών. Οι Μαρξιστές θεωρούν πώς κάθε κοινωνία καθορίζεται και διαμορφώνεται από τον "τρόπο παραγωγής" της, στον οποίο ενσωματώνονται τόσο οι "δυνάμεις παραγωγής" (επιστήμη, τεχνολογία και όλοι οι άλλοι ανθρώπινοι και φυσικοί πόροι) και οι "σχέσεις παραγωγής" (οι τρόποι δηλαδή με τους οποίους σχετίζονται οι άνθρωποι μεταξύ τους στην παραγωγή και την κατανομή των αγαθών). Η κοινωνική οργάνωση και η αλλαγή είναι όροι που στη μαρξιστική θεωρία σχετίζονται με τη σύγκρουση κοινωνικών ομάδων βασισμένων στο γένος, τις τάξεις, το φύλο ή την ηλικία. Ανάμεσα στους δυτικούς αρχαιολόγους ο πρώτος που στηρίχθηκε στη μαρξιστική θεωρία ήταν ο Βηρ Γκόρντον Τσάιλντ, που είδε τις δυνάμεις παραγωγής ως θεμελιώδεις παράγοντες επίδρασης των προϊστορικών κοινωνιών, οικονομιών και ιδεολογιών. Σε πολλά από τα πρώιμα έργα του προκάλεσε ανοικτά τις κρατούσες τότε φασιστικές αντιλήψεις περί προϊστορίας, παρόλο που δεν θεωρούσε την μαρξιστική θεωρία αυταπόδεικτα συνδεδεμένη με το έργο του.
Πειραματική αρχαιολογία
Πρόκειται για κλάδο της αρχαιολογικής έρευνας που ασχολείται με τη διενέργεια προσεκτικά ελεγχόμενων πειραμάτων, τα οποία βοηθούν στην ερμηνεία της αρχαιολογικής μαρτυρίας. Αυτού του είδους τα πειράματα διαφέρουν ως προς τη φύση, το σκοπό αλλά και το χρόνο που απαιτούν για την ολοκλήρωσή τους. Για παράδειγμα πειράματα που έχουν να κάνουν με την παρακολούθηση της φθοράς ενός υλικού χρειάζονται χρόνια για να ολοκληρωθούν, ενώ πειράματα που σχετίζονται με την αναπαραγωγή αρχαίων εργαλείων χρειάζονται μόλις μερικές ώρες. Με τους πειραματισμούς της η πειραματική αρχαιολογία έχει δώσει αναπάντεχες λύσεις σε θεωρητικούς προβληματισμούς, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις ανακατασκευής αρχαίων σκαφών και ταξιδιών που απέδειξαν την δυνατότητα πολιτισμικής μεταβίβασης σε μακρινές αποστάσεις.
Υποβρύχια αρχαιολογία
Η υποβρύχια αρχαιολογία είναι κλάδος της αρχαιολογίας που ασχολείται με την αναζήτηση, μελέτη και έρευνα αρχαιολογικών τόπων, αποθέσεων και ναυαγίων που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του νερού των θαλασσών, των ακτών των ωκεανών, των λιμνών και των ποταμών. Πρόκειται ίσως για τη δυσκολότερη αρχαιολογική έρευνα, γιατί αφενός διεξάγεται σε υπερβαρικό περιβάλλον και απαιτεί σημαντική γνώση και εξοικείωση με τις τεχνικές της αυτόνομης κατάδυσης, αφετέρου γιατί ειδικά σε λιμναίο και ποτάμιο περιβάλλον η έρευνα γίνεται συνήθως σε συνθήκες εξαιρετικά χαμηλής ορατότητας. Τα ευρήματα της υποβρύχιας αρχαιολογίας, καλά συντηρημένα εξαιτίας της απουσίας ατμοσφαιρικού αέρα και της επακόλουθης ταχείας διάβρωσης που υφίστανται κατά την ανέλκυση και την επαφή τους με την ατμόσφαιρα, απαιτούν πολύ καλή γνώση των τεχνικών συντήρησης των διάφορων υλικών που ανελκύονται, αλλά και πολύ καλή γνώση των τεχνικών ανέλκυσης από υποβρύχιο περιβάλλον. Ο όρος υποβρύχια αρχαιολογία χρησιμοποιείται ταυτόσημα σχεδόν με τον όρο θαλάσσια αρχαιολογία, ωστόσο στην θαλάσσια αρχαιολογία (απαντάται και ως ναυτική αρχαιολογία) μελετώνται πλην όσων βρίσκονται στην θάλασσα και παράκτιοι πολιτισμοί ή εγκαταστάσεις.
Ψευδοαρχαιολογία
Ενίοτε αποκαλείται από τους υποστηρικτές της και απαγορευμένη αρχαιολογία. Πρόκειται για ένα ευρύ φάσμα ασύνδετων θεμάτων και προσεγγίσεων που ερμηνεύουν με μη επιστημονικό τρόπο ή κατά το δοκούν τις αρχαιολογικές μαρτυρίες. Ανάμεσα στα θέματα με τα οποία ασχολείται είναι ο εντοπισμός της Ατλαντίδας, η ιδέα ότι αστροναύτες από άλλους κόσμους επισκέφθηκαν τη γη στο παρελθόν ή η ύπαρξη ενεργειακών συνδέσεων ανάμεσα σε αρχαιολογικούς τόπους, οι γραμμές "λέι" κ.λπ. . Αν και εξοβελισμένη από την ακαδημαϊκή κοινότητα, η απαγορευμένη αρχαιολογία πολλές φορές ασχολείται με ζητήματα ερμηνείας της αρχαιολογικής μαρτυρίας, για τα οποία η αρχαιολογία δεν έχει ή δεν μπορεί να παράσχει ερμηνείες, αυτοπεριοριζόμενη στο αυστηρό εννοιολογικό πλαίσιό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Χρήστος Ιωάννου
Ο Χρήστος Ιωάννου (1932 - 18 Νοεμβρίου 2016), του Νικολάου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Ιωαννίνων από το 1974 ως το 1981.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1932. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.
Πολιτεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία και αποτέλεσε προσωπική επιλογή του Ευάγγελου Αβέρωφ. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ιωαννίνων με την Νέα Δημοκρατία το 1974 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1977.
Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών τον Νοέμβριο του 2016 και κηδεύτηκε στην Περίβλεπτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων
Κιίτσι Μιγιαζάουα
Ο Κιίτσι Μιγιαζάουα (宮澤 喜一, 8 Οκτωβρίου 1919 - 28 Ιουνίου 2007) ήταν Ιάπωνας πολιτικός, ο 78ος πρωθυπουργός της Ιαπωνίας. Υπήρξε πρωθυπουργός από τις 5 Νοεμβρίου 1991 ως τις 9 Αυγούστου 1993.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φουκουγιάμα στις 8 Οκτωβρίου του 1919 και σπούδασε Νομικά. Εξελέγη βουλευτής στην Άνω Βουλή της Ιαπωνικής Δίαιτας για πρώτη φορά το 1953 με το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιαπωνίας
Άντωση
Άντωση ή Δυναμική άνωση ενός σώματος που κινείται μέσα σε ένα ρευστό, είναι η συνιστώσα της δύναμης που ασκείται στο σώμα από το ρευστό, σε διεύθυνση κάθετη στην κίνηση του σώματος.
(Η συνιστώσα δύναμη από το ρευστό στο σώμα, που είναι παράλληλη (και αντίθετη) στην κίνησή του μέσα σε αυτό, ονομάζεται οπισθέλκουσα).
Η μελέτη του φαινομένου της άντωσης εμπίπτει στον κλάδο της φυσικής που ονομάζεται "δυναμική των ρευστών".
Η άντωση εμφανίζεται σε σώματα που παρουσιάζουν ασυμμετρία όταν τα εξετάζουμε κατά άξονα παράλληλο με την διεύθυνση της κίνησης. Στην περίπτωση αυτή λόγω διαφοράς ταχυτήτων του ρευστού μεταξύ δύο πλευρών του σώματος δημιουργείται δύναμη που ωθεί το σώμα προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Για να συμβεί κάτι τέτοιο το σώμα δεν θα πρέπει να είναι συμμετρικό ή αν είναι συμμετρικό θα πρέπει να περιστρέφεται και να περι-ρέεται ταυτόχρονα από το ρευστό. Μαθηματικά η δυναμική άνωση εκφράζεται ως:
όπου:
Παραδείγματα δυναμικής άνωσης
Τα αεροσκάφη στηρίζονται σε αυτή την αρχή προκειμένου να απογειωθούν, να ανέρχονται, να κατέρχονται, και να διατηρούνται σε συγκεκριμένο ύψος κατά τη διάρκεια της πτήσης. Η διατομή των πτερυγίων τους είναι τέτοια ώστε αφενός στην πάνω πλευρά να αναπτύσσονται μεγαλύτερες ταχύτητες και κατά συνέπεια μικρότερες πιέσεις από ότι στην κάτω πλευρά δημιουργώντας έτσι άνωση και αφετέρου δημιουργώντας ενα κατάλληλο ροϊκό πεδίο το οποίο ωθεί την μάζα του αέρα, η οποία βρίσκεται σε επαφή με την πτέρυγα, προς τα κάτω και την πτέρυγα πρός τα άνω λόγω δράσης-αντίδρασης.
Το «φάλτσο» της μπάλας κατά τη διάρκεια ενός χτυπήματος της στο ποδόσφαιρο. Καθώς η μπάλα ταξιδεύει στον αέρα (ρευστό) και περιστρέφεται ταυτόχρονα, δημιουργεί μια ζώνη με υψηλότερη ταχύτητα στην μια της πλευρά και μια ζώνη με χαμηλότερη ταχύτητα στην άλλη λόγω της περιστροφής της. Η διαφορά αυτή των ταχυτήτων συνεπάγεται διαφορά πιέσεων που ωθούν την μπάλα προς μια κατεύθυνση.
Κατηγορία:Μηχανική ρευστών
Φάρος Ικαρίας
Το Φανάρι ή ο Φάρος είναι μικρό χωριό της Ικαρίας.
Βρίσκεται περίπου 13 χιλιόμετρα ανατολικά του Αγίου Κηρύκου και πέντε χιλιόμετρα απ' το αεροδρόμιο της Ικαρίας, κοντά στο ανατολικότερο άκρο του νησιού. Η αρχαία ονομασία του ήταν Δράκανον.
Το όνομά του Φανάρι και Φάρος προέρχεται από φάρο που υπήρχε στην περιοχή, που σήμερα ονομάζεται "Πύργος του Δρακάνου" και παλιότερα είχε χρησιμοποιηθεί και ως πολεμικό παρατηρητήριο. Το χειμώνα διατηρεί περίπου πενήντα μόνιμους κατοίκους, ενώ το καλοκαίρι έχει αρκετή τουριστική κίνηση και είναι απ' τα αναπτυσσόμενα θέρετρα της Ικαρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Χρυσαυγή Χανίων
Η Χρυσαυγή (έως το 1957: το Μούλετε) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης, σε υψόμετρο 160 μέτρων.
Πηγές
Κατηγορία:Νομός Χανίων
Ιάσων Ριζιώτης
Ο Ιάσων Ριζιώτης (1918 - 1970) ήταν Έλληνας δικηγόρος, που χρημάτισε βουλευτής στη Θεσσαλία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Φάρσαλα, καταγόμενος από οικογένεια πολιτικών (γιος του επίσης βουλευτή και προέδρου της κοινότητας Φαρσάλων, Αλκιβιάδη Ριζιώτη), ορμώμενη από τη Φθιώτιδα (πιθανή καταγωγή από τη Γούρα της Όθρυος). Ο ίδιος ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Άσκησε τη δικηγορία και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φαρσάλων με την ΕΠΕΚ το 1952. Στη συνέχεια πολιτεύτηκε στις εκλογές του 1956 εξελέγη βουλευτής Λαρίσης και Μαγνησίας με το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΔΚΕΛ). Το 1965 εξελέγη από το Δημοτικό Συμβούλιο δήμαρχος Φαρσάλων, όμως καθαιρέθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη χούντα.
Από τον γάμο του με την Ευαγγελία Τζωρτζιάνη απέκτησε έναν γιο, τον Αλκιβιάδη.
Απεβίωσε σε ηλικία 52 ετών, το 1970.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λαρίσης-Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμαρχοι Φαρσάλων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού
Γ΄ Βασιλειών
Το Γ' Βασιλειών (ή Α' Βασιλέων όπως λέγεται στην εβραϊκή βίβλο) είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης. Κατατάσσεται στα λεγόμενα «Ιστορικά Βιβλία» της Παλαιάς Διαθήκης, ενώ στην Εβραϊκή Βίβλο στην ομάδα «Προγενέστεροι Προφήτες».
Εισαγωγικά
Το βιβλίο Γ' Βασιλειών αναφέρεται στη ζωή και τα έργα του Σολομώντα, του τελευταίου βασιλιά του ενιαίου βασιλείου και στους βασιλείς του Ισραήλ και του Ιούδα έως τον Οχοζία και τον Ιωσαφάτ. Μετά την εδραίωση του στο θρόνο και την οργάνωση του κράτους του, ο Σολομώντας προχώρησε στην οικοδόμηση του ναού της Ιερουσαλήμ, που συνιστά αναμφίβολα το σπουδαιότερο έργο της βασιλείας του. Και σε αυτό, όπως και στο Δ' βιβλίο, παρουσιάζεται η από μέρους των αρχόντων των δυο ανεξαρτήτων ισραηλιτικών βασιλείων αρνητική στάση απέναντι στον Γιαχβέ και τη λατρεία του, γεγονός που επιφυλάσσει δεινά για το λαό τους. Παρ' όλ' αυτά, ο Θεός παραμένει ανεκτικός αναμένοντας μετάνοια. Εντωμεταξύ, οι αληθινοί προφήτες και όχι οι ψευδοπροφήτες είναι οι γνήσιοι εκφραστές μονοθεϊσμού και επικρίνουν με παρρησία όσους έπραξαν «το πονηρόν εν οφθαλμοίς Κυρίου» εξαγγέλλοντας την τιμωρία του αποστάτη λαού τους από τον Γιαχβέ. Η αμαρτία του Ισραήλ προέρχεται κυρίως από την αδυναμία του να ακούσει τους προφήτες.
Στον αρχαίο εβραϊκό κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης, τα βιβλία Γ' Βασιλειών και Δ' Βασιλειών αποτελούσαν ενιαίο έργο, το οποίο οι Ο' μεταφραστές για λόγους μάλλον πρακτικούς το διχοτόμησαν.
Συγγραφέας, τόπος, χρόνος
Ο συγγραφέας των βιβλίων Γ' και Δ' Βασιλειώνδεν αναγράφεται σε αυτά (ούτε άλλωστε στα Α' και Β' Βασιλειών). Ιουδαϊκή, Ταλμουδική παράδοση, διασώζει ότι τα βιβλία Γ' και Δ' Βασιλειών γράφτηκαν από τον προφήτη Ιερεμία γεγονός που αποδέχονται και κάποιοι νεώτεροι ερευνητές. Άλλοι τα απέδωσαν σε πρόσωπο που βρισκόταν κοντά στον Ιερεμία και άλλοι τον Έσδρα. Σύμφωνα με τον καθ. Παν. Μπρατσιώτη «ο συμπιλητικός χαρακτήρ του ιστορικού τούτου έργου τυγχάνει ενταύθα προφανής». Μαζί με το βιβλίο Δ' Βασιλειών, αποκτά τη σημερινή του μορφή πιθανόν κατά τη διάρκεια της βαβυλώνιας αιχμαλωσίας (586-538 π.Χ.).
Γεγονότα που ξεχωρίζουν
Οικοδόμηση του Ναού του Σολομώντα: Έτσι λεγόταν ο ναός του Κυρίου, που βρισκόταν στον ιερό λόφο Αμωρία (της θυσίας του Αβραάμ κατά την ιουδαϊκή παράδοση), στην Ιερουσαλήμ. Ήταν κέντρο λατρείας και εθεωρείτο ως ο μόνος τόπος, όπου προσκυνείται ο αληθινός θεός («έσται το όνομά μου εκεί», Γ' Βασ. 8:29). Η πρώτη σκέψη για την ανέγερσή του ανήκει στον Δαβίδ όμως τελικά οικοδομήθηκε από τον γιο και διάδοχό του Σολομώντα (Α' Παραλ. κεφ. 28). Η περιγραφή του βρίσκεται κυρίως στο βιβλίο Γ' Βασιλειών.
Διάγραμμα περιεχομένου
Το περιεχόμενο του βιβλίου αποτελείται από 22 κεφάλαια:
(Γ' Βασ. 12 - Δ' Βασ. 17: η ιστορία των δύο βασιλείων)
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης
Χλωριούχο βηρύλλιο
Το χλωριούχο βηρύλλιο είναι ένας άλας του βηρυλλίου με χημικό τύπο BeCI2.
right|thumb|250px|Χλωριούχο βηρύλλιο
Κατηγορία:Άλατα Κατηγορία:Αλογονίδια Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:Ενώσεις βηρυλλίου
Λουίς Καφαρέλι
Ο Λουίς Άνχελ Καφαρέλι (Luis Angel Caffarelli, γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1948 στο Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινός και αμερικανικός μαθηματικός. Είναι πρωτοπόρος στον τομέα των μερικών διαφορικών εξισώσεων και των εφαρμογών τους.
Βιογραφία
Ο Καφαρέλι γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπουένος Άιρες. Πήρε το μεταπτυχιακό του (1968) και το διδακτορικό του (1972) στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες. Σύμβουλος του διδακτορικού του ήταν ο Καλίξτο Καλντερόν. Σήμερα κατέχει την έδρα Σιντ Ρίτσαρντσον στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν. Έχει επίσης διατελέσει καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και στο Ινστιτούτο Μαθηματικών Επιστημών Courant του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Από το 1986 έως το 1996 ήταν καθηγητής στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών του Πρίνστον.
Έρευνα
Ένα από τα πιο δημοφιλή αποτελέσματά του αφορά την Μερική κανονικότητα κατάλληλων ασθενών λύσεων των εξισώσεων Ναβιέρ-Στόκες- προέκυψε το 1982 σε συνεργασία με τους Λουις Νίρενμπεργκ και Ρόμπερτ Β. Κον.
Βραβεία
Το 1991 εξελέγη μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. Ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας από την École Normale Supérieure του Παρισιού, το Πανεπιστήμιο Νοτρ Νταμ, το Πανεπιστήμιο Universidad Autónoma της Μαδρίτης και το Πανεπιστήμιο Universidad de La Plata της Αργεντινής. Του απονεμήθηκε το βραβείο μνήμης Bôcher το 1984. Έχει καταγραφεί ως ερευνητής με υψηλή παραπομπή στο ISI.
Το 2003 το Ίδρυμα Κόνεξ από την Αργεντινή του απένειμε το βραβείο Diamond Konex, ένα από τα σημαντικότερα βραβεία στην Αργεντινή, ως τον σημαντικότερο επιστήμονα της χώρας του την τελευταία δεκαετία. Το 2005, έλαβε το διάσημο βραβείο Ρολφ Σοκ της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών "για τη σημαντική συμβολή του στη θεωρία των μη γραμμικών μερικών διαφορικών εξισώσεων". Το 2009 έλαβε επίσης το Βραβείο Leroy P. Steele για τα Επιτεύγματα Ζωής στα Μαθηματικά, το 2012 του απονεμήθηκε το Βραβείο Βολφ στα Μαθηματικά (από κοινού με τον Μάικλ Ασμπάχερ) και έγινε μέλος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας, το 2017 έδωσε τη διάλεξη Łojasiewicz (με θέμα "Μερικά μοντέλα διαχωρισμού") στο Πανεπιστήμιο Γιαγκελόνιαν της Κρακοβίας .
Το 2018 ανακηρύχθηκε μέλος της SIAM και έλαβε το βραβείο Σάου στα Μαθηματικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Γεώργιος Κίτσος
μικρογραφία|Μαρμάρινη προτομή του Γεώργιου Κίτσου. Φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Αντώνιο Σώχο. Κήπος Ηρώων, Μεσολόγγι. Ο Γεώργιος Κίτσος ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Κίτσος Κονταξής, έγκριτος της κωμόπολης Πλεσίβιτσα Φιλιατών. Αδελφή του ήταν η περίφημη Κυρά Βασιλική τελευταία σύζυγος του Αλή Πασά.
Μετά θάνατο του πατέρα του έγινε προύχοντας της κοινότητας Πλεσίβιτσα και είχε σημαντική θέση στην Αυλή του Πασά, ο οποίος όμως ζήλευε και μισούσε τον αδελφό της Βασιλικής, φοβούμενος όμως να τον καταδώσει στα φανερά, προσπαθούσε να τον φονεύσει με δόλο. Αποπειράθηκε να τον δηλητηριάσει, αλλά απέτυχε χάρη στην βοήθεια του ιατρού του Αλή Πασά Ιωάννη Κωλέττη. Αργότερα, σε κυνήγι που ο Αλή Πασάς είχε καλέσει τον Κίτσο, διέταξε δυο ανθρώπους του να πυροβολήσουν πάνω του. Ο Κίτσος τραυματίστηκε βαριά και θα πέθαινε, σώθηκε όμως χάρη της αδελφής του που απαίτησε την θεραπεία του, απειλώντας ότι θα αυτοκτονήσει η ίδια.
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Αλή Πασάς είχε κάνει τον Κίτσο αρχηγό των Φιλιατών, αλλά ο Κίτσος κατηγορήθηκε από μερικούς Τούρκους ότι επιβουλευόταν την τιμή του Μουσουλμάνου. Ο Αλής τότε από την οργή του έστειλε δολοφόνο για να τον εξοντώσει. Ο Κίτσος τραυματίστηκε ελαφρά, και η αδελφή του τον μετέφερε στα Γιάννενα όπου ο χειρουργός τον θεράπευσε.
Στην Επανάσταση του 1821 ο Κίτσος ήταν αρχηγός των Ηπειρωτών και πολέμησε στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Ο ακουσμένος προμαχώνας της Λουνέτας ήταν η θέση του καπετάνιου σε όλη την διάρκεια της πολιορκίας. Συμμετείχε στην έξοδο της φρουράς, και κατόρθωσε να σωθεί.
Πέθανε το 1840 στην Αθήνα.
Βιβλιογραφικές Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ηρωίς
Η ελληνική λέξη "Ηρωίς" (στη καθαρεύουσα), ή ηρωίδα αποτελεί το θηλύκό τύπο του ήρως ή ήρωα αντίστοιχα. Στην αρχαιότητα με το όνομα Ηρωίς φέρονταν βακχική μυστικιστική εορτή που τελούνταν στη περίοδο του Χειμώνα, στους Δελφούς, ανά εννέα χρόνια. Σ΄ αυτή τη γιορτή λάμβαναν μέρος οι λεγόμενες Θυιάδες γυναίκες.
Ο χαρακτήρας της εορτής αυτής ήταν μυστικός. Τα δε λεγόμενα στην εορτή αυτή τα γνώριζαν μόνο οι γυναίκες που συμμετείχαν, τα δε δρώμενα στη κύρια εορτή ανάγονταν στη Σεμέλη, μητέρα του Διονύσου, δηλαδή την επαναφορά της από τον Άδη στη ζωή.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Ανατολικό Ζωνικό Συμβούλιο
μικρογραφία|352x352εσ|Οι πολιτείες του Ανατολικού Ινδικού Ζωνικού Συμβουλίου είναι με μπλε Το Ανατολικό Ζωνικό Συμβούλιο είναι διοικητική περιοχή (ζωνικό συμβούλιο) της Ινδίας που αποτελείται από τις πολιτείες Μπιχάρ, Τζαρκάντ, Οντίσα, και Δυτική Βεγγάλη.
Οι πολιτείες έχουν ομαδοποιηθεί σε έξι ζώνες, έχοντας ένα Συμβουλευτικό Συμβούλιο για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των πολιτειών αυτών. Πέντε Ζωνικά Συμβούλια δημιουργήθηκαν από τον Νόμο Αναδιοργάνωσης των Πολιτειών το 1956.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιοχές της Ινδίας
Microsoft Bing
Το Microsoft Bing (γνωστό και απλά ως Bing) είναι μια μηχανή αναζήτησης ιστού που ανήκει και λειτουργεί από τη Microsoft. Η υπηρεσία έχει τις ρίζες της στις προηγούμενες μηχανές αναζήτησης της Microsoft: MSN Search, Windows Live Search και Live Search. Το Bing παρέχει μια ποικιλία υπηρεσιών αναζήτησης, όπως προϊόντα αναζήτησης ιστού, βίντεο, εικόνας και χαρτών. Αναπτύσσεται χρησιμοποιώντας το ASP.NET.
Το Bing, ο αντικαταστάτης του Live Search, παρουσιάστηκε από τον CEO της Microsoft Steve Ballmer στις 28 Μαΐου 2009, στο συνέδριο All Things Digital στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, για κυκλοφορία στις 3 Ιουνίου 2009. Οι αξιοσημείωτες νέες δυνατότητες εκείνη την περίοδο περιλάμβαναν τη λίστα προτάσεων αναζήτησης κατά την εισαγωγή ερωτημάτων και μια λίστα σχετικών αναζητήσεων (που ονομάζεται "παράθυρο αναζήτησης") με βάση τη σημασιολογική τεχνολογία της Powerset, την οποία η Microsoft είχε αποκτήσει το 2008.
Τον Ιούλιο του 2009, η Microsoft και το Yahoo! ανακοίνωσαν μια συμφωνία στην οποία το Bing θα τροφοδοτούσε το «Yahoo! Search». Όλοι οι πελάτες και οι συνεργάτες του «Yahoo! Search» έκαναν τη μετάβαση αυτή στις αρχές του 2012. Η συμφωνία άλλαξε το 2015, και από τότε το Bing χρησιμοποιείται για τις περισσότερες αναζητήσεις.
Τον Οκτώβριο του 2011, η Microsoft δήλωσε ότι εργάζονταν σε νέα υποδομή αναζήτησης back-end με στόχο την παροχή ταχύτερων και ελαφρώς πιο σχετικών αποτελεσμάτων αναζήτησης για τους χρήστες. Γνωστή ως "Tiger", η νέα τεχνολογία εξυπηρέτησης ευρετηρίου ενσωματώθηκε στο Bing παγκοσμίως από τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Τον Μάιο του 2012, η ​​Microsoft ανακοίνωσε έναν επανασχεδιασμό της μηχανής αναζήτησής τους που περιλάμβανε το "Sidebar", μια  δυνατότητα που αναζητά τα κοινωνικά δίκτυα των χρηστών για πληροφορίες σχετικές με το ερώτημα αναζήτησης.
Ο αλγόριθμος ευρετηρίασης της μηχανής αναζήτησης BitFunnel και διάφορα στοιχεία της μηχανής αναζήτησης έγιναν ανοιχτές πηγές από τη Microsoft το 2016.
Τον Φεβρουάριο του 2023, η Microsoft παρουσίασε το Bing Chat, ένα ενσωματωμένο στη μηχανή αναζήτησης chatbot μέσω τεχνητής νοημοσύνης που βασίζεται στο GPT-4. Το Bing έφτασε τα 100 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες τον επόμενο μήνα. Από τον Μάρτιο του 2023, η (Microsoft) Bing είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μηχανή αναζήτησης παγκοσμίως, με όγκο ερωτημάτων 12%, πίσω από το 79% της Google. Η Baidu βρίσκεται στο 5% και η Yahoo την οποία σε μεγάλο βαθμό υποστηρίζει η Bing, έχει 2%.
Φρανσέσκ Μασιά
Βιογραφία
Με καταγωγή από τις Μπόρζες Μπλάνκες, ο Φρανσέσκ Μασιά υπηρέτησε στον ισπανικό στρατό μέχρι το 1905 όταν καταδίκασε την επίθεση μελών του ισπανικού στρατού στην εφημερίδα La Veu de Catalunya ('Η Φωνή της Καταλονίας'). Τότε εντάχθηκε στην Καταλανική Αλληλεγγύη, κομματική συμμαχία όλων των καταλανιστικών κομμάτων και εκλέχθηκε βουλευτής σε έξι διαδοχικές εκλογές. Το 1922 ίδρυσε το κόμμα Καταλανικό Κράτος, μια συμμαχία ακραίων καταλανιστών. Μετά το πραξικόπημα του Μιγέλ Πρίμο δε Ριβέρα κατέφυγε στο Περπινιάν, από όπου οργάνωσε μια μικρή ένοπλη ομάδα με σκοπό την εισβολή στην Καταλονία. Η αποτυχία του τον ανάγκασε σε εξορία, πρώτα στις Βρυξέλλες κι έπειτα στην Αργεντινή, όπου ίδρυσε το Αποσχιστικό Επαναστατικό Κόμμα της Καταλονίας. Με την πτώση της δικτατορίας εκλέχθηκε βουλευτής με το Καταλανικό Κράτος που λίγο αργότερα ενσωματώθηκε στο νεοϊδρυθέν κόμμα της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς της Καταλονίας.
Στις 14 Απριλίου, λίγες ώρες πριν την ανακήρυξη της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, ανακήρυξε την «Καταλανική Δημοκρατία, στα πλαίσια της Ομοσπονδίας των Ιβηρικών Δημοκρατιών». Η κίνηση αυτή έφερε τη νέα κυβέρνηση της Ισπανίας σε δύσκολη θέση· το ζήτημα λύθηκε εν τέλει με την ανασύσταση της Ζενεραλιτάτ ως όργανο αυτόνομης διοίκησης της Καταλονίας, με τον Μασιά να εκλέγεται 122ος πρόεδρός της μετά την επίσημη ψήφιση του Καθεστώτος Αυτονομίας της Καταλονίας. Ένα χρόνο αργότερα απεβίωσε.
Ταινίες
Κατηγορία:Καταλανοί πολιτικοί Κατηγορία:Καταλανικός εθνικισμός Κατηγορία:Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία
Προβηγκία
thumb|Η περιοχή της Προβηγκίας-Άλπεις-Κυανή Ακτή Η Προβηγκία (τοπ. διάλεκτος "Prouvènço" [pʀuˈvɛnsɔ], οξιτανικά: Provença, γαλλικά: Provence [pʁɔvɑ̃s]) είναι Γεωγραφική και Ιστορική περιοχή της νοτιοανατολικής Γαλλίας, σήμερα αποτελεί τη Διοικητική Περιφέρεια και Πρώην επαρχία Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή. Υπήρξε μία από τις πρώτες Ρωμαϊκές επαρχίες εκτός της Ιταλικής χερσονήσου και έμεινε γνωστή σαν "Ρωμαϊκή Προβηγκία". Η Προβηγκία επεκτείνεται από την κοιλάδα του Ροδανού στα δυτικά μέχρι τα Ιταλικά σύνορα και τις Άλπεις στα ανατολικά, στα νότια βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Η μεγαλύτερη πόλη η Μασσαλία είναι η δεύτερη πόλη της Γαλλίας μετά την πρωτεύουσα Παρίσι, το μεγαλύτερο λιμάνι της Μεσογείου και το τρίτο μεγαλύτερο λιμάνι της Ευρώπης. Η Περιφέρεια Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή περιλαμβάνει τους νομούς : Βαρ, Μπους-ντυ-Ρον που βρίσκεται η Μασσαλία, Άλπ-ντε-Οτ-Προβάνς, Αλπ-Μαριτίμ και Βακλούς.
Η εντυπωσιακή παράκτια περιοχή από το Μαντόν έως το Μπαντόλ είναι γνωστή ως Κυανή Ακτή, ενώ το τμήμα κοντά στην Ιταλία αναφέρεται ως Ριβιέρα. Η περιοχή έχει έκταση πάνω από 30.000 τ. χλμ., ενώ ο πληθυσμός της φτάνει τα 4,25 εκατομμύρια. Η γειτνίαση με την Ιταλία και τη Μεσόγειο έχουν αφήσει έντονα τα σημάδια στους κατοίκους της Προβηγκίας τόσο στην εμφάνιση όσο και στην τοπική προφορά, τη λεγόμενη Προβηγκιανή γλώσσα ή Οξιτανική γλώσσα που περιέχει πολλές ιταλικές λέξεις. Η Προβηγκία κυβερνήθηκε μέχρι το 1481 από τους Κόμητες της Προβηγκίας με πρωτεύουσα την Αιξ-αν-Προβάνς, στη συνέχεια έγινε επαρχία του Βασιλείου της Γαλλίας. Από τότε παρέμεινε για περισσότερα από 500 χρόνια Γαλλική επαρχία με ξεχωριστό πολιτισμό και διάλεκτο στο εσωτερικό της.
Προϊστορία
thumb|right|250px|Η είσοδος του σπηλαίου Κοσκέ που βρίσκεται 37 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας κοντά στο Κασί, περιέχει βραχογραφίες με βίσονες, θαλάσσια πτηνά, σφραγίδες και ανθρώπινα άκρα που χρονολογούνται μεταξύ 27.000 - 19.000 π.Χ. Η περιοχή της Προβηγκίας ήταν από τις αρχαιότερες που κατοικήθηκαν στην Ευρώπη, πέτρινα εργαλεία που χρονολογούνται στα 1.000.000 χρόνια βρέθηκαν κοντά στο Ροκεμπρύν-Καπ-Μαρτέν ανάμεσα στο Μονακό και το Μεντόν. Νεώτερα πέτρινα εργαλεία που χρονολογούνται στα 400.000 χρόνια βρέθηκαν κοντά στη Νίκαια. Στην Παλαιολιθική εποχή παρατηρήθηκαν μεγάλες κλιματικές αλλαγές, η στάθμη της θάλασσας στην αρχή ήταν περίπου 150 μέτρα ψηλότερα αλλά στο τέλος έπεσε 100 - 150 μέτρα χαμηλότερα σε σχέση με σήμερα. Οι πρώτοι κάτοικοι εγκατέλειψαν τα σπήλαια από την απότομη άνοδο της στάθμης της θάλασσας και τη διάβρωση. Οι μεγάλες αλλαγές στη στάθμη της θάλασσας έφεραν σημαντικές αλλαγές στους πρώτους κατοίκους, ένας δύτης ανακάλυψε την είσοδο του "Σπηλαίου Κοσκέ" 37 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας στο Κασί κοντά στη Μασσαλία, οδηγούσε σε ένα άλλο σπήλαιο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας (1987). Στους τοίχους του σπηλαίου βρέθηκαν πολλές παραστάσεις με βίσονες, σφραγίδες, θαλάσσια πτηνά και ανθρώπινα χέρια που χρονολογούνται μεταξύ 27.000 π.Χ. και 199.000 π.Χ.
Στα τέλη της Παλαιολιθικής και στις αρχές της Νεολιθικής περιόδου η στάθμη της θάλασσας σταθεροποιήθηκε στο σημερινό επίπεδο, την ίδια εποχή παρατηρήθηκαν τα φαινόμενα της υπερθέρμανσης και της εξαφάνισης των δασών και των ελαφιών. Οι κάτοικοι άρχισαν να τρέφονται με άγρια πρόβατα, κουνέλια και σαλιγκάρια. Το 6.000 π.Χ. βρισκόντουσαν συνεχώς σε μετακίνηση από τόπο σε τόπο και εξημέρωσαν τα άγρια πρόβατα, την ίδια εποχή βρέθηκαν τα αρχαιότερα δείγματα κεραμικής στη Γαλλία. Το 6.000 π.Χ. έφτασε στην Προβηγκία νέο μεγάλο κύμα μεταναστών που ανάγκασε τους παλιότερους ποιμενικούς λαούς να δραπετεύσουν, ακολούθησε ένα κύμα γεωργών γύρω στο 2.500 π.Χ. που έφτασε μέσω θαλάσσης και εγκαταστάθηκε στη σημερινή επαρχία Μπους-ντυ-Ρον. Τα ίχνη του Νεολιθικού εποικισμού (6.000 π.Χ.) παρατηρούνται σε πολλές περιοχές σήμερα στην Προβηγκία, οι μεγαλιθικές κατασκευές κοντά στο Ντραγκινιάν που χρονολογούνται από την Εποχή του Ορείχαλκου.
Οι Λίγυρες και οι Κέλτες
thumb|right|250px|Μεγαλιθικά κτίσματα στην Προβηγκία την 2η χιλιετία π.Χ. Οι Λίγυρες εγκαταστάθηκαν ανάμεσα στον 10ο και τον 4ο αιώνα π.Χ. στη σημερινή Λιγυρία, η καταγωγή τους είναι αβέβαιη το πιο πιθανό ήταν απόγονοι των παλαιότερων παλαιολιθικών λαών. Ο Στράβων ξεκαθαρίζει ότι είχαν διαφορετική καταγωγή από τους Κέλτες που ζούσαν στη Γαλατία. Δεν είχαν δικό τους αλφάβητο αλλά οι καταλήξεις των ονομάτων τους σχετίζονταν με τις τοποθεσίες στην Προβηγκία. Ο αρχαίος γεωγράφος Ποσειδώνιος ο Ρόδιος γράφει: "η χώρα τους ήταν άνυδρη και ξηρή γεμάτη πέτρα, το πετρώδες έδαφος δεν τους επέτρεπε να καλλιεργήσουν τίποτα και ασχολήθηκαν αποκλειστικά με το κυνήγι". Σαν λαός ήταν πολεμοχαρείς, επιτέθηκαν στην Ιταλία και έφτασαν τον 4ο αιώνα μέχρι τη Ρώμη, αργότερα άνοιξαν τον δρόμο στον Αννίβα να επιτεθεί στη Ρώμη (218 π.Χ.). Τα ίχνη των Λιγύρων είναι γνωστά σήμερα από τις Μεγαλιθικές κατασκευές στην ανατολική Προβηγκία και από τα πέτρινα σκαλίσματα στο Αλπ-Μαριτίμ σε υψόμετρο 2.000 μέτρων, χρονολογούνται μεταξύ 2.500 - 900 π.Χ.
Από τον 8ο μέχρι τον 5ο αιώνα π.Χ. νέοι κάτοικοι έφτασαν στην Προβηγκία από τη Δυτική Ευρώπη, με τα σιδερένια όπλα κατέκτησαν τις τοπικές φυλές που χρησιμοποιούσαν ακόμα όπλα από μπρούτζο, μια από τις φυλές αυτές εγκαταστάθηκε κοντά στη σημερινή Μασσαλία. Οι Κέλτες και οι Λιγούριοι εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη την κοιλάδα κατά μήκος του ποταμού Ροδανού, κάθε φυλή είχε τον δικό της βασιλιά και τη δική της δυναστεία, οικοδόμησαν οχυρωμένους οικισμούς που έμειναν γνωστοί με το Λατινικό Oppidum. Διακρίνονται σήμερα 165 οχυρωμένοι οικισμοί στην περιοχή του Βαρ και 285 στην Αλπ-Μαριτίμ, οι φυλές λάτρευαν διαφορετικές φυσικές θεότητες. Οι φυλές αργότερα δημιούργησαν ομοσπονδίες και άρχισαν να εμπορεύονται τοπικά προϊόντα όπως σίδηρο, ασήμι, αλάβαστρο, τυρί και μέλι, οι Ετρούσκοι έμποροι έκαναν συχνές επισκέψεις στην ακτή. Αμφορείς των Ετρούσκων που χρονολογούνται τον 7ο και τον 6ο αιώνα π.Χ. βρέθηκαν στη Μασσαλία, το Κασί και σε οχυρωμένους ορεινούς οικισμούς στην περιοχή. Οι έμποροι από τη Ρόδο έφτασαν πολλές φορές τον 7ο αιώνα π.Χ. στην Προβηγκία, η Ροδίτικη κεραμική βρέθηκε σε πολλές περιοχές κοντά στη Μασσαλία όπως στη Μαρτίγκ και στην Ιστρ. Οι Ροδίτες έμποροι έδωσαν το όνομα του νησιού τους στον ποταμό Ροδανό με το οποίο είναι γνωστός σήμερα.
Κυριαρχία της Μασσαλίας
thumb|right|250px|Τα ερείπια από το αρχαίο λιμάνι της Μασσαλίας Η πρώτη μόνιμη εγκατάσταση κατοίκων από την Ελλάδα έγινε με εποίκους από τη Φώκαια (600 π.Χ.), ακολούθησε δεύτερο κύμα όταν καταστράφηκε η Φώκαια από τους Πέρσες (540 π.Χ.). Η Μασσαλία έγινε το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι σε ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο, τον 4ο αιώνα π.Χ. έφτασε στο μέγιστο της ακμής της και είχε πληθυσμό 6.000 κατοίκους, ζούσαν σε 50 εκτάρια που περιβάλλονταν από ένα τοίχος. Το πολίτευμα ήταν Αριστοκρατική δημοκρατία, την εξουσία ασκούσε μια συνέλευση με τους 600 πλουσιότερους κατοίκους. Η Μασσαλία είχε έναν μεγάλο ναό αφιερωμένο στον Δελφικό Απόλλωνα πάνω στον λόφο που έβλεπε στο λιμάνι της πόλης και άλλον έναν ναό στην αντίθετη πλευρά αφιερωμένο στην Αρτέμιδα της Εφέσου. Οι δραχμές της Μασσαλίας βρέθηκαν σε όλες τις περιοχές που ζούσαν Κέλτες και Λιγούριοι. Οι έμποροι της Μασσαλίας ταξίδευαν μέσω του Ροδανού και έφτασαν πολύ βαθιά στην ηπειρωτική Γαλλία, δημιούργησαν εμπορικούς σταθμούς στην Ελβετία και στη Βουργουνδία, στα βόρεια έφτασαν μέχρι τη Βαλτική Θάλασσα. Τα τοπικά προϊόντα που εξήγαγαν ήταν κρασί, αλατισμένο χοιρινό, παστά ψάρια, αρώματα, βότανα και φελλό.
Οι Μασσαλιώτες ίδρυσαν μια μεγάλη σειρά από παραλιακές εμπορικές αποικίες που αργότερα έγιναν διάσημες πόλεις όπως η Κιθαρίστα (Λα Σιοτά), η Ολβία (Ιέρ), η Αθενόπολις (Σαιν-Τροπέ), η Αντίπολις (Αντίμπ), η Νίκαια και ο Μόνοικος (Μονακό). Ο πιο διάσημος μαθηματικός, αστρονόμος και πλοηγός από τη Μασσαλία ήταν ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης, με τις αστρονομικές του παρατηρήσεις υπολόγισε το γεωγραφικό πλάτος της Μασσαλίας, ήταν ο πρώτος επιστήμονας που παρατήρησε ότι οι παλίρροιες συνδέονται με τις φάσεις της Σελήνης. Την περίοδο 330 - 320 π.Χ. οργάνωσε ναυτική εξερεύνηση στη βόρεια Ευρώπη κατά μήκος των ακτών του Ατλαντικού, έφτασε μέχρι τη Σκωτία, τη Νορβηγία και την Ισλανδία όπου παρατήρησε το Σέλας και τον μεταμεσονύχτιο ήλιο. Ο στόχος του ήταν να ανοίξει εμπορικούς δρόμους μέσω θαλάσσης αλλά σε αυτό το θέμα δεν είχε επιτυχία και δεν το επανέλαβε, οι έμποροι προτιμούσαν πάντοτε τα ταξίδια μέσω ξηράς.
Ρωμαϊκή κατάκτηση
Τον 2ο αιώνα π.Χ. οι Μασσαλιώτες κάλεσαν σε βοήθεια τη Ρώμη εναντίον των Λίγυων, οι Ρωμαϊκές λεγεώνες μπήκαν στην Προβηγκία δύο φορές για να υποτάξουν τους Λίγυους επαναστάτες (181 π.Χ., 154 π.Χ.) και μία τρίτη για να υποτάξουν μία Ομοσπονδία από Κέλτικες φυλές (125 π.Χ.). Οι Ρωμαίοι στη συνέχεια ίδρυσαν αποικία κοντά στην Κέλτικη πόλη Εντρεμόντ, τη μετέπειτα Αιξ-αν-Προβάνς (122 π.Χ.), λίγο αργότερα ίδρυσαν τη Ναρμπόν (118 π.Χ.). Ο Ρωμαίος στρατηγός Γάιος Μάριος διέλυσε και την τελευταία μορφή αντίστασης νικώντας τους Κίμβριους και τους Τεύτονες (102 π.Χ.). Οι Ρωμαίοι δημιούργησαν στη συνέχεια μια σειρά από εμπορικούς δρόμους για να έχουν πρόσβαση στην Ισπανία και τη βόρεια Ευρώπη, ο ένας περνούσε μέσω της Ταρασκόν, ο άλλος παραλιακά μέσω της Φρέγιους και της Αιξ-αν-Προβάνς. Στη διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα στον Πομπήιο και τον Ιούλιο Καίσαρα οι Μασσαλιώτες υποστήριξαν τον Πομπήιο που ηττήθηκε τελικά και έχασαν όλα τα δικαιώματα τους.
Οι Ρωμαίοι ίδρυσαν δύο νέους οικισμούς την Αρλ και τη Φρέγιους σε θέσεις παλιότερων Ελληνικών εγκαταστάσεων. Ο Οκταβιανός Αύγουστος έκτισε ένα θριαμβευτικό μνημείο στο Λα Τυρμπί για να γιορτάσει την ειρήνη, από τότε ξεκίνησε η εποχή της Ρωμαϊκής Γαλατίας, οι Ρωμαίοι αρχιτέκτονες και μηχανικοί έκτισαν αμέτρητα θέατρα, αρένες, βίλες και μνημεία που υπάρχουν μέχρι και σήμερα. Οι Ρωμαίοι έκτισαν αμέτρητες πόλεις στην περιοχή που πήρε το όνομα "Ναρβονική Γαλατία" με πρωτεύουσα τη Ναρμπόν, επεκτεινόταν από την Ιταλία μέχρι την Ισπανία και από τις Άλπεις μέχρι τα Πυρηναία. Η Pax Romana διατηρήθηκε ολόκληρο τον 3ο αιώνα π.Χ. στην Προβηγκία μέχρι την εποχή που επιτέθηκαν τα πρώτα Γερμανικά φύλα (257, 275), ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄ κατέφυγε στην Αρλ. Τον 5ο αιώνα μετά τις ασταμάτητες επιδρομές των Γερμανικών φυλών η Ναρβονική Γαλατία διαλύθηκε.
Η Φραγκική κατάκτηση
thumb|right|250px|Η Ρωμαϊκή πύλη θριάμβου της Οράγγης που χρονολογείται τον 1ο αιώνα μ.Χ. Η Ρωμαϊκή Βουργουνδία εξασθένησε από τα μεγάλα κύματα επιδρομών στην Προβηγκία, πρώτα επιτέθηκαν οι Βησιγότθοι (480), ακολούθησαν οι Οστρογότθοι, οι Βουργουνδοί και τελικά τον 6ο αιώνα οι Φράγκοι. Στις αρχές του 7ου αιώνα Άραβες και Βέρβεροι πειρατές ήρθαν στην Προβηγκία από τις ακτές της βόρειας Αφρικής. Οι Μεροβίγγειοι κατέκτησαν την Προβηγκία στα τέλη του 7ου αιώνα και στις αρχές του 8ου αιώνα αλλά εξακολούθησαν να κυβερνούν οι αριστοκρατίες των Κελτών και των Ρωμαίων με τον Ρωμαϊκό αντί για τον Φραγκικό νόμο. Η περιοχή δέχτηκε σκληρές πιέσεις από τα βόρεια του κράτους των Φράγκων ιδιαίτερα από τον Κάρολο Μαρτέλο αλλά οι κάτοικοι αντιστάθηκαν σκληρά. Ο Κάρολος Μαρτέλος επιτέθηκε στην κοιλάδα του Ρήνου και κατέκτησε τη Βουργουνδία, στη συνέχεια επιτέθηκε στην Αβινιόν και την Αρλ που είχαν φρουρές από το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών. Ο Κάρολος Μαρτέλος επιτέθηκε για δεύτερη φορά στην Αβινιόν (739) και καταδίωξε τον δούκα Μαυρόντους στο οχυρό του στη Μασσαλία. Η πόλη κατακτήθηκε και ο δούκας δραπέτευσε σε ένα νησί, η περιοχή κυβερνήθηκε από τους Καρολίδες απογόνους του Καρόλου Μαρτέλου και έγινε τμήμα της αυτοκρατορίας του Καρλομάγνου.
Όταν πέθανε ο Κάρολος ο Φαλακρός ο κουνιάδος του Μπόζο της Προβηγκίας δεν αναγνώρισε τον Καρολίδη βασιλιά Λουδοβίκο Γ΄ της Γαλλίας και ανακηρύχτηκε ο πρώτος ανεξάρτητος κυβερνήτης της Προβηγκίας. Τον Μεσαίωνα η Προβηγκία κυβερνήθηκε από τρεις διαφορετικές οικογένειες, συγκρούστηκαν για την κυριαρχία της περιοχής οι Κόμητες της Βαρκελώνης, οι βασιλείς της Βουργουνδίας, οι Γερμανοί βασιλείς που κυβερνούσαν την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και οι Ανδεγαυοί.
Ο Οίκος των Μποζονιδών
thumb|right|250px|Ο βασιλιάς [[Μπόζο της Προβηγκίας και ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος.]] Τα επόμενα χρόνια κυβέρνησαν οι απόγονοι του Μπόζο ο Οίκος των Μποζονιδών, ο γιος του Λουδοβίκος ο Τυφλός προσπάθησε να κερδίσει τον θρόνο της Ιταλίας, τον διαδέχθηκε ο ξάδελφος του Ούγος της Προβηγκίας σαν δούκας της Προβηγκίας και κόμης της Βιένας. Ο Ούγος μετακίνησε την πρωτεύουσα από τη Βιένα στην Αρλ και έκανε την Προβηγκία δώρο στον Ροδόλφο Β΄ της Βουργουνδίας. Οι Άραβες πειρατές που έμειναν γνωστοί σαν Σαρακηνοί και οι Νορμανδοί επιτέθηκαν τον 9ο αιώνα στην Προβηγκία, οι Νορμανδοί έφυγαν αλλά οι Σαρακηνοί έμειναν, έκτισαν κάστρα και άρχισαν να συλλαμβάνουν κατοίκους και να ζητάνε λύτρα. Ο ηγούμενος στο Αββαείο του Κλυνύ αιχμαλωτίστηκε, ελευθερώθηκε αργότερα με την καταβολή των λύτρων αλλά οι κάτοικοι υπό την ηγεσία του Γουλιέλμου Α΄ της Προβηγκίας εξεγέρθηκαν και συνέτριψαν τους Σαρακηνούς στη μάχη του Τουρτούρ. Οι Σαρακηνοί που διασώθηκαν βαπτίστηκαν χριστιανοί, οι ελάχιστοι από τους υπόλοιπους που διασώθηκαν δραπέτευσαν. Η Προβηγκία έγινε κατόπιν κέντρο μάχης ανάμεσα στον Ροδόλφο Γ΄ της Βουργουνδίας και τον αυτοκράτορα Κορράδο των Σαλίων, η περιοχή έγινε τους επόμενους δυο αιώνες δώρο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1032 - 1246).
Οι Καταλανοί κόμητες της Βαρκελώνης
thumb|right|200px|Τα σύμβολα της κομητείας της Προβηγκίας Η τελευταία απόγονος του Μπόζο Ντους Α΄ της Προβηγκίας παντρεύτηκε τον Καταλανό πρίγκιπα Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Γ΄ της Βαρκελώνης που κληρονόμησε την κομητεία ως "Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Α΄ της Προβηγκίας". Ο ίδιος κυβέρνησε την Προβηγκία την περίοδο 1112 - 1131 και οι απόγονοι του οι Καταλανοί κόμητες της Βαρκελώνης μέχρι το 1246. Η Προβηγκία διαιρέθηκε (1125), το βόρειο τμήμα στα δυτικά του ποταμού Ντουράν μετέβη στους κόμητες της Τουλούζης και ο υπόλοιπο τμήμα από τον Ροδανό μέχρι τις Άλπεις μετέβη στους Κόμητες της Προβηγκίας. Η πρωτεύουσα της Προβηγκίας μετακινήθηκε από την Αρλ στην Αιξ-αν-Προβάνς και τελικά στην Μπρινιόλ.
Με τους Καταλανούς κόμητες τον 12ο αιώνα οικοδομήθηκαν στην Προβηγκία σημαντικοί καθεδρικοί ναοί και αβαεία στον Ρομανικό ρυθμό που ήταν συνδυασμός του Γαλατο-Ρωμαϊκού ρυθμού που επικρατούσε στην κοιλάδα του Ρήνου με τον Λομβαρδικό ρυθμό των Άλπεων. Ο "Καθεδρικός ναός του Αιξ" οικοδομήθηκε στη θέση του παλιού Ρωμαϊκού ναού και οικοδομήθηκε ξανά τον 13ο και τον 14ο αιώνα με τον Γοτθικό ρυθμό, η εκκλησία του Αγίου Τροφίμου στην Αρλ οικοδομήθηκε ανάμεσα στον 12ο και τον 15ο αιώνα με τον Ρομανικό ρυθμό. Την ίδια εποχή ιδρύθηκε μεγάλος αριθμός από αβαεία όπως το "Αβαείο Σαιν-Πιερ του Μονμαζούρ" σε ένα νησί λίγο βόρεια από την Αρλ και έγινε δημοφιλής τόπος προσκυνητών, τον 12ο αιώνα ιδρύθηκαν πολλά Κιστερκιανά μοναστήρια σε απομακρυσμένα μέρη της Προβηγκίας. Οι Γάλλοι βασιλείς ξεκίνησαν από τον 13ο αιώνα πολιτική επέκτασης στη νότια Γαλλία μέσω επιγαμιών, ο Αλφόνσος του Πουατιέ γιος του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου του Λέοντα παντρεύτηκε την Ιωάννα, κόμισσα της Τουλούζης κόρη και διάδοχο του Ραϋμόνδου Ζ΄ της Τουλούζης. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας ή "Άγιος Λουδοβίκος" παντρεύτηκε τη Μαργαρίτα της Προβηγκίας και ο μικρότερος αδελφός τους Κάρολος ο Ανδεγαυός παντρεύτηκε την αδελφή της Μαργαρίτας Βεατρίκη της Προβηγκίας. Οι τύχες της κομητείας της Τουλούζης συνδέθηκαν από τότε στενά με τον Οίκο των Καπετιδών και το Βασίλειο της Νεαπόλεως.
Οι πάπες στην Αβινιόν
Ο Πάπας Κλήμης Ε΄ με έδρα στην Μπορντώ μετακίνησε την παπική εκκλησία στην Αβινιόν (1309). Την περίοδο 1309 - 1377 πριν από το Μεγάλο Δυτικό Σχίσμα κυβέρνησαν συνολικά επτά πάπες με έδρα την Αβινιόν δημιούργησαν την κορυφαία αντιπαλότητα στην Καθολική Εκκλησία. Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ και ο Πάπας Κλήμης ΣΤ΄ οικοδόμησαν την περίοδο 1334 - 1363 το Παλάτι των Παπών της Αβινιόν, το μεγαλύτερο Γοτθικό ανάκτορο στην Ευρώπη. Ο 14ος αιώνας ήταν η πιο ταραχώδης περίοδος στην Προβηγκία και σε ολόκληρη την Ευρώπη, ο πληθυσμός της Προβηγκίας ήταν τότε συνολικά 400.000 κάτοικοι. Η Μαύρη πανώλη θέρισε στην Αρλ 15.000 κατοίκους περίπου τον μισό πληθυσμό της πόλης, ο ανθρώπινος πληθυσμός της κομητείας εξασθένησε σημαντικά. Την ίδια εποχή ξέσπασε ο Εκατονταετής Πόλεμος, οι κάτοικοι έκτισαν ισχυρά τείχη και πύργους για να υπερασπιστούν την περιοχή τους από τις επιδρομές των Άγγλων.
Ο κόμης Ρενέ
thumb|right|200px|Τα σύμβολα του [[Οίκος του Βαλουά-Ανζού|Οίκου των Βαλουά-Ανζού που κυβέρνησε την Προβηγκία την περίοδο 1246 - 1486.]] Οι Ανδεγαυοί βασιλείς της Προβηγκίας πέρασαν δύσκολες στιγμές, μια ομάδα ευγενών και θρησκευτικών ηγετών επαναστάτησε στη βασίλισσα Ιωάννα Α΄ της Νάπολης, δολοφονήθηκε από τον ξάδελφο της Κάρολο του Δυρραχίου που τη διαδέχθηκε. Η αλλαγή αυτή έφερε διαχωρισμό περιοχών όπως η Νίκαια και η Μπαρσελονέτ που μεταφέρθηκαν στην Κομητεία της Σαβοΐας. Η περιοχή της Νίκαιας διεκδικήθηκε την περίοδο 1388 - 1526 από τη Σαβοΐα, αργότερα έμεινε γνωστή ως "Κομητεία της Νίκαιας¨. Τον 15ο αιώνα ξέσπασαν μια σειρά από συγκρούσεις ανάμεσα στους κόμητες της Προβηγκίας και τους βασιλείς της Αραγωνίας. Ο Αλφόνσος Ε΄ της Αραγωνίας κατέλαβε τη Μασσαλία (1423) και τη Νάπολη (1443), ο Ρενέ Α΄ της Νεαπόλεως δραπέτευσε και εγκαταστάθηκε στις περιοχές που του είχαν απομείνει στην Προβηγκία. Η ιστορία και οι θρύλοι δίνουν στον Ρενέ τον τίτλο "Ο καλός Ρενέ της Προβηγκίας" που έζησε στην Προβηγκία τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του, οι πολιτικές του να επεκταθεί ήταν δαπανηρές και ανεπιτυχείς. Η Προβηγκία γνώρισε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη και ο Ρενέ χρηματοδότησε διάσημους ζωγράφους όπως ο Νικολά Φρομάν και ο Λουντοβίκο Μπρία (1450 - 1523), ολοκλήρωσε επίσης ένα από τα πιο τέλεια κάστρα στην Ταρασκόν πάνω στον Ροδανό.
Θρησκευτικοί διωγμοί
Όταν πέθανε ο Ρενέ Α΄ (1480) τον διαδέχθηκε ο ανεψιός του Κάρολος Δ΄ του Ανζού και την επόμενη χρονιά που πέθανε ο Κάρολος (1481) τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας, η Προβηγκία πέρασε οριστικά στο Γαλλικό στέμμα (1486). Μετά την ένωση της με το Βασίλειο της Γαλλίας ξέσπασαν στην Προβηγκία Θρησκευτικοί πόλεμοι που ρήμαξαν την περιοχή ολόκληρο τον 16ο αιώνα. Την περίοδο 1493 - 1501 πολλοί Ιουδαίοι εξορίστηκαν και κατέφυγαν στην Αβινιόν που βρισκόταν ακόμα υπό τη διοίκηση του πάπα. Το Κοινοβούλιο της Αιξ-αν-Προβάνς αποφάσισε να καταστρέψει πολλά χωριά στα οποία οι κάτοικοι ήταν Βαλδένσιοι με καταγωγή από το Πεδεμόντιο, δεν ήταν συνεπώς αυθεντικοί Καθολικοί. Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της Προβηγκίας ήταν φανατικοί Καθολικοί, μονάχα στη Βακλούς που κυβερνούσε ο Γουλιέλμος Α΄ της Οράγγης από την Ολλανδία επικρατούσε ο Προτεσταντισμός. Η κοινότητα της Βακλούς δημιουργήθηκε το 1544 αλλά δεν ενσωματώθηκε στη Γαλλία πριν το 1673, ένας στρατός Καθολικών την πολιόρκησε την περίοδο 1573 - 1578. Ο πόλεμος θα σταματήσει οριστικά στα τέλη του 16ου αιώνα που ολόκληρη η Προβηγκία θα βρεθεί στα χέρια των βασιλέων της Γαλλίας από τον Οίκο των Βουρβόνων.