cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρούμεν Ράντεφ
Βιογραφία
Ο Ράντεφ γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου του 1963 στο Ντιμίτροβγκραντ. Η οικογένειά του είναι από το Σλαβιάνοβο (Slavyanovo) το οποίο υπάγεται στον νομό του Χασκόβου. Το 1982 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο-Λύκειο Μαθηματικών και Θετικών επιστημών του Χασκόβου με χρυσό μετάλλιο. Αποφοίτησε από την Σχολή Georgi Benkovski της βουλγαρικής πολεμικής αεροπορίας το 1987 ως αριστούχος. Το 1992 αποφοίτησε από την Σχολή Squadron Officer της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ στο Maxwell. Από το 1994 έως το 1996 σπούδασε στην Στρατιωτική Ακαδημία Georgi Rakovski, όπου επίσης αρίστευσε. Είναι διδάκτωρ Στρατιωτικών Επιστημών στον τομέα της βελτίωσης της τακτικής καταρτίσεως πληρωμάτων και προσομοιώσεως αερομαχιών.
Το 2003 αποφοίτησε από το Air War College της πολεμικής αεροπορίας στο Maxwell των ΗΠΑ με μεταπτυχιακό δίπλωμα Στρατηγικών Μελετών με άριστα.
Πολιτική
Τον Αύγουστο του 2016, το αντιπολιτευόμενο βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΒΣΚ) και το κόμμα Εναλλακτική για την βουλγαρική Αναγέννηση (АБВ/ΕΒΑ) όρισαν τον Ράντεφ ως επίσημο υποψήφιό τους για τις Προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2016. Τον ίδιο μήνα, η ΕΒΑ απέσυρε την υποστήριξή του για την υποψηφιότητα του στρατηγού Ράντεφ υπέρ του Ivailo Kalfin.
Στον πρώτο γύρο των εκλογών, που διεξήχθησαν στις 6 Νοεμβρίου 2016, ο Ράντεφ ήρθε πρώτος με 25,44% των ψήφων. Στον δεύτερο γύρο της επόμενης Κυριακής, 13 Νοεμβρίου, αντιμετώπισε την υποψήφια του GERB, Tsetska Tsacheva. Νίκησε, κερδίζοντας 59,37% της λαϊκής ψήφου.
Οικογένεια
Ο Ράντεφ έχει δύο παιδιά με την πρώτη του γυναίκα Γκίνκα /Ginka/, η οποία τον χώρισε το 2011: την Νταρίνα (2001) και τον Γκεόργκι (2003). Παντρεύτηκε ξανά την Ντεσισάβα Γκέντσεβα /Desislava Gencheva/, σημερινή πρώτη κυρία, πρώην σύζυγο του βουλευτή του ΒΣΚ Γκεόργκι Svilenski, με την οποία έχει έναν θετό γιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλγαρίας Κατηγορία:Βούλγαροι στρατιωτικοί
Βιτσάδα
Η Βιτσάδα είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Πιναρλί
Το Πιναρλί είναι χωριό της επαρχίας Γκαζιμαγούσα στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Βιτσάδα. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκαζιμαγούσα
Αφροδίτη του Ταν-Ταν
Η Αφροδίτη του Ταν-Ταν είναι αρχαιολογικό εύρημα από το Μαρόκκο. Έχει σχήμα αγαλματίδιου, αλλά αμφισβητείται ότι πρόκειται για ανθρώπινο έργο τέχνης, ενώ πιστεύεται ότι είναι τυχαίο μόρφημα φυσικής προέλευσης. Είναι κατασκευασμένο από χαλαζίτη, με ίχνη ερυθρής ώχρας, έχει ύψος 6 εκατοστά, του λείπει η κεφαλή και δεν φέρει διακριτικά φύλλου. Η ηλικία του κυμαίνεται από 300.000 έως 500.000 έτη. Όπως και η Αφροδίτη του Μπέρεκατ Ραμ είναι τα αρχαιότερα ευρήματα που φέρουν ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά, ενώ συγχρόνως αμφισβητείται η ανθρώπινη προέλευσή τους.
Βρέθηκε το 1999 στο στρώμα μιας πεδιάδας που βρέχεται από ποτάμι στην πόλη Ταν-Ταν του Μαρόκου κατά την διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών υπό την διεύθυνση του γερμανού Λουτς Φίντλερ.
Ζαλίπιε (Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας)
Το Ζαλίπιε (πολωνικά: Zalipie)- είναι χωριό στη Γκμίνα Ολέσνο του Πόβιατ Ντομπρόβα, στο Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας της Πολωνίας.
Κατά τα έτη 1975-1998, η πόλη ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Τάρνουφ. Βρίσκεται περίπου 7 χιλιόμετρα δυτικά του Ολέσνο, 13 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ντομπρόβα Ταρνόφσκα και 68 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Κρακοβίας.
Τέχνη του Ζαλίπιε
Το χωριό είναι γνωστό για το έθιμο των ζωγραφισμένων καλυβών. Το έθιμο της διακόσμησης των αγροτικών δωματίων με ζωγραφιές λουλουδιών χρονολογείται από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν οι χωρικοί άρχισαν να διακοσμούν τους εσωτερικούς χώρους των εξοχικών τους σπιτιών με λουλούδια από κρεπ χαρτί, πατρόν και αχυρένιες κατασκευές που κρέμονταν από την οροφή και λουλούδια ζωγραφισμένα στους τοίχους. Οι ζωγραφιές γίνονταν επίσης σε εξωτερικούς τοίχους κτιρίων, πηγαδιών και περιφράξεων. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν περίπου είκοσι ζωγραφισμένα σπίτια στο Ζαλίπιε.
Αυτός ο τύπος διακόσμησης υπήρχε επίσης σε άλλα χωριά της περιοχής που βρίσκεται στη συμβολή του Βιστούλα και του Ντουνάγιετς, στη δεξιά πλευρά του.
Τα έργα των καλλιτεχνών του Ζαλίπιε βρίσκονται μεταξύ άλλων σε ένα παράρτημα του Εθνογραφικού Μουσείου του Τάρνουφ, και στο Δημοτικό Πολιτιστικό Κέντρο «Dom Malarek» στο Ζαλίπιε, το οποίο ιδρύθηκε το 1978. Με πρωτοβουλία του Εθνογραφικού Μουσείου του Τάρνουφ, ο διαγωνισμός «Ζωγραφισμένη Αγροικία» διοργανώνεται κάθε χρόνο το Σαββατοκύριακο μετά τον εορτασμό της Αγίας Δωρεάς, ο κύριος στόχος του οποίου είναι να διατηρήσει και να αναπτύξει την παράδοση της διακόσμησης σπιτιών και κτιρίων αγροκτημάτων με χαρακτηριστικά μοτίβα λουλουδιών και φυτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας Κατηγορία:Χωριά του Πόβιατ Ντομπρόβα
Κεφάλι Ρεθύμνης
Το Κεφάλι είναι μικρό ημιορεινό χωριό του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, σε υψόμετρο 300 μέτρα. Βρίσκεται σε απόσταση 38 χλμ. Α. από το Ρέθυμνο (μέσω Πάνορμο), 11 χλμ ΝΑ. από το Πέραμα (έδρα του δήμου) και περίπου 1 χλμ. ΝΔ. από τον παραδοσιακό οικισμό της Επισκοπής. Ως οικισμός αναφέρεται το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Επισκοπής Μυλοποτάμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Επισκοπή και τους Δαφνέδες αποτελούν την Κοινότητα Επισκοπής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουλούκωνα του Δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 57 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Κρήτη και την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων υπάρχει ο ομώνυμος οικισμός Κεφάλι Χανίων
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν (γαλλικά: Bibliothèque nationale du Bénin) λειτουργεί ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για τη νόμιμη κατάθεση στο Μπενίν. Η βιβλιοθήκη, η οποία αρχικά είχε συσταθεί τον Νοέμβριο του 1975 και βρισκόταν στην Ouidah, μεταφέρθηκε σε μια ειδικά κατασκευασμένη μονάδα στη γειτονιά Ουάντο του Πόρτο-Νόβο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.
Πνευμονογαστρικό νεύρο
thumb|Η πορεία του γλωσσοφαρυγγικού, πνευμονογαστρικού και [[παραπληρωματικό νεύρο|παραπληρωματικού νεύρου]] Το πνευμονογαστρικό νεύρο είναι το δέκατο κρανιακό νεύρο ή νεύρο X και σχετίζεται με τον παρασυμπαθητικό έλεγχο της καρδιάς, των πνευμόνων και του πεπτικού σωλήνα. Υπάρχουν δύο πνευμονογαστρικά νεύρα αλλά αναφέρονται συνήθως στο ενικό. Είναι το μακρύτερο νεύρο του αυτόνομου νευρικού συστήματος στο ανθρώπινο σώμα και περιλαμβάνει αισθητήριες και κινητικές ίνες. Οι αισθητήριες ίνες προέρχονται από νευρώνες του οζώδους γαγγλίου, ενώ οι κινητικές ίνες προέρχονται από νευρώνες του ραχιαίου κινητικού πυρήνα του πνευμονογαστρικού και του ασαφούς πυρήνα.
Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν
Ιστορία
μικρογραφία|281x281εσ|Λογότυπο της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Μπενίν Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν ιδρύθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1975 κατόπιν εγκρίσεως του διατάγματος αριθ. 75-305. Ο πρώτος διευθυντής της βιβλιοθήκης ήταν ο Νοέλ Χοντονγκνόν Αμούσου. Μια έκθεση της Unesco το 1976 σχετικά με τα πρώτα στάδια ανάπτυξης της βιβλιοθήκης υπογράμμιζε τον περιορισμένο προϋπολογισμό, την έλλειψη εκπαίδευσης του προσωπικού και την έλλειψη συνολικού σχεδιασμού. Ένα νέο κτίριο δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 στο Porto-Novo, το οποίο άνοιξε για το κοινό το 1987. Για πολλά χρόνια η διευθύντρια της Εθνικής Βιβλιοθήκης ήταν η Φλωρεντία Αγιβί Φωλιάων.
Μέχρι το 2014, η βιβλιοθήκη δεν διέθετε σύστημα πυρασφάλειας, δεν διέθετε διαδικτυακή σύνδεση και ο χώρος δεν είχε επισκεφθεί από τον υπουργό Πολιτισμού της χώρας για 20 χρόνια.
Περιγραφή
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν έχει ως καθήκον να συλλέγει, να οργανώνει, να συντηρεί και να καθιστά προσιτή την τεκμηριωμένη κληρονομιά της χώρας. Η βιβλιοθήκη αποτελείται από τρεις υπηρεσίες. Από τα εγκαίνιά της, κατέχει μια συλλογή 10.000 παλαιών εντύπων σχετικά με τη Δαχομέη και την Αφρική γενικότερα. 4 αντίτυπα όλων των βιβλίων που παράγονται στη χώρα πρέπει να κατατίθενται στην Εθνική Βιβλιοθήκη (3 για βιβλία που τυπώθηκαν λιγότερο από 300 φορές )). Το Γαλλικό Ινστιτούτο του Μπενίν δωρίζει στη βιβλιοθήκη περιοδικά και εφημερίδες 3 ετών.
Πνευμονογαστρικό νεύρο
Δομή
Το αριστερό πνευμονογαστρικό νεύρο εισέρχεται στον θώρακα μεταξύ της αριστεράς κοινής καρωτίδας και της αριστερής υποκλείδιας αρτηρίας και κατεβαίνει στο αορτικό τόξο. Δημιουργεί το αριστερό παλίνδρομο λαρυγγικό νεύρο, το οποίο κινείται κυκλικά γύρω από το αορτικό τόξο στα αριστερά του αρτηριακού συνδέσμου και ανεβαίνει μεταξύ της τραχείας και του οισοφάγου. Το αριστερό πνευμονογαστρικό διακλαδίζεται περαιτέρω σε θωρακικούς καρδιακούς κλάδους, χωρίζει στο πνευμονικό πλέγμα, συνεχίζει στο οισοφαγικό πλέγμα και εισέρχεται στην κοιλιά ως το πρόσθιο στέλεχος του πνευμονογαστρικού στο τρήμα του οισοφάγου στο διάφραγμα.
Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Μπενίν Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες
Πνευμονογαστρικό νεύρο
Κλάδοι
Το πνευμονογαστρικό είναι παράλληλο με την κοινή καρωτιδική αρτηρία και την εσωτερική σφαγίτιδα φλέβα στο εσωτερικό του θηκαριού.
Πυρήνες
Το πνευμονογαστρικό νεύρο περιλαμβάνει νευράξονες που αναδύονται ή συγκλίνουν σε τέσσερις πυρήνες του προμήκη μυελού:
Λειτουργία
Το πνευμονογαστρικό νεύρο νευρώνει με κινητικές παρασυμπαθητικές ίνες σε όλα τα όργανα (εκτός από τα επινεφρίδια), από το λαιμό μέχρι το δεύτερο τμήμα του εγκάρσιου κόλου. Το πνευμονογαστρικό νεύρο ελέγχει επίσης μερικούς σκελετικούς μύες, όπως:
Το πνευμονογαστρικό νεύρο παίζει επίσης ρόλο στο αίσθημα κορεσμού μετά την κατανάλωση τροφής. Η απομάκρυνση των υποδοχέων του πνευμονογαστρικού νεύρου έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί υπερφαγία (πολύ αυξημένη λήψη τροφής).
Επίδραση στην καρδιά
μικρογραφία| Χρώση H&amp;E των ινών του πνευμονογαστρικού νεύρου (κάτω δεξιά) νευρώνουν τον ιστό του φλεβοκόμβου (μεσαία αριστερά) Η παρασυμπαθητική νεύρωση της καρδιάς ελέγχεται εν μέρει από το πνευμονογαστρικό νεύρο και μοιράζεται από τα θωρακικά γάγγλια. Τα γαγγλιακά νεύρα του πνευμονογαστρικού και της σπονδυλικής στήλης μεσολαβούν στη μείωση του καρδιακού ρυθμού. Ο δεξιός κλάδος του πνευμονογαστρικού νευρώνει τον φλεβοκολπικό κόμβο. Σε υγιείς ανθρώπους, ο παρασυμπαθητικός τόνος από αυτές τις πηγές ταιριάζει καλά με τον συμπαθητικό τόνο. Η υπερδιέγερση της παρασυμπαθητικής επίδρασης προάγει τις βραδυαρρυθμίες. Όταν υπερδιεγείρεται, ο αριστερός πνευμονογαστρικός κλάδος προδιαθέτει την καρδιά για αποκλεισμό στον κολποκοιλιακό κόμβο.
Ουρογεννητικές και ορμονικές επιδράσεις
Η υπερβολική ενεργοποίηση του πνευμονογαστρικού νεύρου κατά τη διάρκεια του συναισθηματικού στρες, η οποία είναι παρασυμπαθητική υπεραντιστάθμιση στην ισχυρή ανταπόκριση συμπαθητικού νευρικού συστήματος που σχετίζεται με το στρες, μπορεί επίσης να προκαλέσει βαγοτονική συγκοπή λόγω ξαφνικής πτώσης της καρδιακής παροχής, προκαλώντας εγκεφαλική υποαιμάτωση. Η βαγοτονική επηρεάζει τα μικρά παιδιά και τις γυναίκες περισσότερο από άλλες ομάδες. Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε προσωρινή απώλεια του ελέγχου της ουροδόχου κύστης σε στιγμές υπερβολικού φόβου.
Έρευνες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες που είχαν πλήρη τραυματισμό του νωτιαίου μυελού μπορούν να βιώσουν οργασμούς μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου, το οποίο μπορεί να πάει από τη μήτρα και τον τράχηλο στον εγκέφαλο.
Η σηματοδότηση της ινσουλίνης ενεργοποιεί τα ευαίσθητα στην τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP) κανάλια καλίου (KATP) στον τοξοειδή πυρήνα, μειώνει την απελευθέρωση AgRP και μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου, οδηγεί σε μειωμένη παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ, μειώνοντας τη δράση γλυκονεογόνων ενζύμων: φωσφοενολοπυροσταφυλική καρβοξυλάση, 6-φωσφατάση της γλυκόζης.
Κλινική σημασία
Η θεραπεία διέγερσης του πνευμονογαστρικού νεύρου (VNS) που χρησιμοποιεί έναν νευροδιεγερτή που εμφυτεύεται στο στήθος είναι μια θεραπεία που χρησιμοποιείται από το 1997 για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων σε ασθενείς με επιληψία και έχει εγκριθεί για τη θεραπεία ανθεκτικών σε φάρμακα περιπτώσεων μείζονας κατάθλιψης. Αναπτύσσεται επίσης, όσον αφορά το 2013, μια μη επεμβατική συσκευή VNS που διεγείρει έναν προσαγωγό κλάδο του πνευμονογαστρικού νεύρου.
Η VNS μπορεί επίσης να επιτευχθεί με έναν από τους πνευμονογαστρικού χειρισμούς: κρατώντας την αναπνοή για 20-60 δευτερόλεπτα, βυθίζοντας το πρόσωπο σε κρύο νερό, βήχα ή τεντώνοντας τους μυς του στομάχου. Ασθενείς με υπερκοιλιακή ταχυκαρδία, κολπική μαρμαρυγή και άλλες ασθένειες μπορεί να εκπαιδευτούν να εκτελούν πνευμονογαστρικούς χειρισμούς (ή να βρουν μόνοι τους έναν ή περισσότερους).
Η θεραπεία με αποκλεισμό του πνευμονογαστρικού νεύρου (VBLOC) είναι παρόμοια με τη VNS, αλλά χρησιμοποιείται μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Σε μια εξάμηνη ανοιχτή κλινική δοκιμή στην οποία συμμετείχαν τρία ιατρικά κέντρα στην Αυστραλία, το Μεξικό και τη Νορβηγία, ο αποκλεισμός του πνευμονογαστρικού νεύρου βοήθησε 31 παχύσαρκους συμμετέχοντες να χάσουν κατά μέσο όρο σχεδόν 15 τοις εκατό του παραπανίσιου βάρους τους. Όσον αφορά το 2008, μια διάρκειας ενός έτους διπλά τυφλή έρευνα φάσης ΙΙ με 300 συμμετέχοντες είχε ξεκινήσει.
Η βαγοτομή (κόψιμο του πνευμονογαστρικού νεύρου) είναι μια πλέον ξεπερασμένη θεραπεία που πραγματοποιούταν για την αντιμετώπιση του πεπτικού έλκους. Η βαγοτομή αυτή τη στιγμή ερευνάται ως μια λιγότερο επεμβατική εναλλακτική επέμβαση απώλειας βάρους σε σχέση με τη χειρουργική επέμβαση γαστρικής παράκαμψης. Η επέμβαση περιορίζει το αίσθημα της πείνας και μερικές φορές πραγματοποιείται σε συνδυασμό με την τοποθέτηση ταινιών στο στομάχι των ασθενών, με αποτέλεσμα την απώλεια κατά μέσο όρο 43% του υπερβολικού βάρους σε έξι μήνες με δίαιτα και άσκηση.
Μια σοβαρή παρενέργεια της βαγοτομής είναι η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 αργότερα στη ζωή – ίσως μετά από περίπου 10 χρόνια – που μοιάζει με την κακοήθη αναιμία. Το πνευμονογαστρικό νεύρο φυσιολογικά διεγείρει τα τοιχωματικά κύτταρα του στομάχου να εκκρίνουν οξύ και ενδογενή παράγοντα. Ο ενδογενής παράγοντας είναι απαραίτητος για την απορρόφηση της βιταμίνης Β12 από τα τρόφιμα. Η βαγοτομή μειώνει την έκκρισή του και τελικά οδηγεί σε ανεπάρκεια, η οποία, αν δεν αντιμετωπιστεί, προκαλεί βλάβες στα νεύρα, κόπωση, άνοια, παράνοια και τελικά θάνατο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοιλία Κατηγορία:Νευρικό σύστημα Κατηγορία:Θώρακας
Αφροδίτη του Μπέρεκατ Ραμ
thumb|200px|Ζωγραφική απόδοση του ευρήματος Η Αφροδίτη του Μπέρεκατ Ραμ είναι αρχαιολογικό εύρημα του έτους 1981 από το Ισραήλ. Χρονολογείται στα 250.000 - 280.000 π.Χ. και βρέθηκε σε αρχαιολογικές ανασκαφές που διεύθυνε η ισραηλήτις αρχαιολόγος Ναάμα Γκόρεν-Ιμπάρ στο Μπέρεκατ Ραμ στο ύψωμα του Γκολάν. Ο τόπος της ανεύρεσης είναι κρατήρας ηφαιστείου, στον οποίο σήμερα έχει σχηματιστεί λίμνη. Το αντικείμενο έχει μήκος 3,5 εκατοστά, πλάτος 2,5 εκατοστά και πάχος 2,1 εκατοστά. Αποτελείται από ερυθρή ελαφρόπετρα. Φέρει τρεις εσοχές, οι οποίες προφανώς να προκλήθηκαν από κάποια αιχμή λίθου. έως 500.000 έτη. Όπως και η Αφροδίτη του Ταν-Ταν είναι τα αρχαιότερα ευρήματα που φέρουν ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά, ενώ συγχρόνως αμφισβητείται η ανθρώπινη προέλευσή τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Ισραήλ Κατηγορία:Παλαιολιθική περίοδος Κατηγορία:Τέχνεργα Κατηγορία:Αγάλματα της Αφροδίτης
Ελεονώρα Ιουλιανή του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Η Ελεονώρα Ιουλιανή (γερμ. Eleonore Juliane von Brandenburg-Ansbach, 23 Οκτωβρίου 1663 - 4 Μαρτίου 1724) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του Μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Βυρτεμβέργης-Βίνενταλ.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Η Ελεονώρα Ιουλιανή του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Ήταν η τρίτη κόρη (δεύτερη από τον 2ο γάμο) του Αλβέρτου Β΄ του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1620–1667) και της 2ης συζύγου του Σοφίας Μαργαρίτας (1634–1664), κόρης του Ιωακείμ Ερνέστου του Έτινγκεν-Έτινγκεν.
Στις 31 Οκτωβρίου 1682 στο Άνσμπαχ παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Κάρολο της Βυρτεμβέργης-Βίνενταλ και ένα αναμνηστικό νόμισμα κόπηκε για τον γάμο τους. Στον γάμο ο αδελφός της Ελεονώρας Ιωάννης Φρειδερίκος συναντήθηκε με τον συνθέτη Γιόχαν Ζίγκισμουντ Κούσερ, ο οποίος αργότερα εργάστηκε στο Άνσμπαχ.
Μετά το τέλος του συζύγου της, η Ελεονώρα μετακόμισε πίσω στο Άνσμπαχ το 1710 για να στηρίξει τη μικρότερη κόρη της. Η Ελεονώρα ήρθε σε προσωπική επαφή με τον Άουγκουντ Χέρμαν Φράνκε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου· επίσης έγραψε τραγούδια. Ο Φίλιπ Φρήντριχ φον Γκάισμαρ ενήργησε ως σύμβουλος και διαχειριστής της. Η Ελεονώρα έχει ταφεί στο Στίφτσκιρχε της Στουτγκάρδης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1682 τον Φρειδερίκο Κάρολο της Βυτεμβέργης-Βίννενταλ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Μπάμπης Γιωτόπουλος
Ο Μπάμπης (Χαράλαμπος) Γιωτόπουλος (Αθήνα, 19 Μαρτίου 1931 - 20 Απριλίου 2020) ήταν Έλληνας ηθοποιός με μακρόχρονη παρουσία στον χώρο του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Στο θέατρο εργάστηκε τόσο στο ελεύθερο θέατρο όσο και στις κρατικές σκηνές. Διακρίθηκε ως ερμηνευτής μικρών ρόλων αλλά και ως καρατερίστας σε κωμωδίες και δράματα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931. Τα παιδικά του χρόνια ο Μπάμπης Γιωτόπουλος, ο οποίος ήταν παιδί πολύτεκνης οικογένειας, τα πέρασε με στερήσεις στη Λάρισα, ενώ ο πατέρας του απεβίωσε σε ηλικία μόλις 38 ετών. Υπήρξε απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου και έγινε μέλος στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η.) το 1955. Πραγματοποίησε τα πρώτα του θεατρικά βήματα στο πλάι του Τζαβαλά Καρούσου το 1955. Ακολούθησαν οι συνεργασίες του με μικρές θεατρικές ομάδες όπως η Αττική Σκηνή, το Ελεύθερο Θέατρο και το Θέατρο του 59. Κατά τη δεκαετία του 1960 εργάστηκε κυρίως στο Εθνικό Θέατρο αλλά στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (Κ.Θ.Β.Ε.). Η παρουσία του στο Εθνικό Θέατρο υπήρξε ιδιαίτερα μακρόχρονη, καθώς διήρκησε με μικρές παύσεις, από το 1960 έως και το 1991. Στα μετέπειτα χρόνια συμμετείχε σε παραστάσεις του ελεύθερου θεάτρου τόσο σε θιάσους ρεπερτορίου όσο και σε εμπορικούς θιάσους. Κατά τη διάρκεια της θεατρικής του καριέρας συνεργάστηκε με πολλούς από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες του ελληνικού μεταπολεμικού θεάτρου όπως ο Σωκράτης Καραντινός, ο Αλέξης Σολομός, ο Πέλος Κατσέλης, ο Τάκης Μουζενίδης, ο Λεωνίδας Τριβιζάς, ο Αλέξης Μινωτής, ο Σπύρος Ευαγγελάτος, ο Ανδρέας Βουτσινάς κ.ά.
Στην τηλεόραση συμμετείχε σποραδικά, κατά τις δεκαετίες 1970-1980, τόσο σε "παραστάσεις" του Θεάτρου της Δευτέρας όσο και σε σειρές μυθοπλασίας (Το μινόρε της αυγής, Σαν τα τρελά πουλιά). Στον κινηματογράφο αλλά και στην τηλεόραση άρχισε να εργάζεται συστηματικά από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και έπειτα. Την περίοδο αυτή, οι συμμετοχές του σε τηλεοπτικές σειρές όπως Το δις εξαμαρτείν, Κωνσταντίνου και Ελένης τον κατέστησαν γνωστό στο ευρύ κοινό. Παράλληλα με την ηθοποιία ασχολήθηκε και με τη ζωγραφική, εκθέτοντας περιστασιακά, έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών.
Επαγγελματική πορεία
Η καριέρα του Μπ. Γιωτόπουλου στο θέατρο άρχισε με τη συμμετοχή του σε περιοδεία του θιάσου του Τζαβαλά Καρούσου στην ελληνική επαρχία, το 1955. Την επόμενη σεζόν συμμετείχε στη συγκρότηση της θεατρικής ομάδας Αττική Σκηνή του σκηνοθέτη Σωκράτη Καραντινού, όπου και παρέμεινε έως τη διάλυσή της το 1958. Ακολούθησε η συνεργασία του με τη θεατρική ομάδα Ελεύθερο Θέατρο, την οποία είχαν συγκροτήσει νέοι ηθοποιοί, απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης όπως ο Κώστας Καζάκος, ο Λεωνίδας Τριβιζάς, η Μάρθα Βούρτση, ο Χρ. Μπίστης κ.ά. Την ίδια σεζόν εντάχθηκε στον πειραματικό για την εποχή, θίασο Θέατρο του 59, όπου μεταξύ άλλων συμμετείχε στην πρώτη σύγχρονη αναβίωση της κωμωδίας Οι επιτρέποντες του Μενάνδρου. Κοινό σημείο των πρώτων θεατρικών συνεργασιών του Μπ. Γιωτόπουλου αποτέλεσε η συμμετοχή του τόσο σε θιάσους που πραγματοποίησαν σειρά περιοδειών ανά την ελληνική επικράτεια όσο και σε μικρά εταιρικά θεατρικά σχήματα όπου -με εξαίρεση τον θίασο του Τζ. Καρούσου- πρωτοστατούσαν νέοι καλλιτέχνες.
Ο Σ. Καραντινός στάθηκε σημαντικός αρωγός στα πρώτα χρόνια της πορείας του Μπ. Γιωτόπουλου στο θέατρο, καθώς εκτός από την Αττική Σκηνή, συνεργάστηκαν τόσο στο Εθνικό Θέατρο (Φοιτηταί, 1960) όσο και στο Κ.Θ.Β.Ε. (1960-1962). Στο Κ.Θ.Β.Ε. υπό την αιγίδα του Καραντινού, εργάστηκε αρχικά, ως διευθυντής σκηνής σε σειρά παραστάσεων (1960/1961) και έπειτα, ως ηθοποιός σε τρεις θεατρικές παραγωγές (1961/1962). Στη συνέχεια, άρχισε η περίοδος της μακράς και σχεδόν αδιάκοπης, συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο (1963-1991), η οποία απέφερε περισσότερες από 70 παραστάσεις. Κατά τη θητεία του στο Εθνικό Θέατρο συμμετείχε ως μέλος του χορού σε παραστάσεις αρχαίου δράματος (Ειρήνη, Άλκηστις, Πέρσες κ.ά.), ενώ ερμήνευσε μικρούς ρόλους σε παραστάσεις κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου (Ο κατά φαντασίαν ασθενής, Ο αλχημιστής, Βασιλιάς Ληρ κ.ά.).
Οι πρώτες εμφανίσεις του Μπ. Γιωτόπουλου στην τηλεόραση έγιναν στα πλαίσια της εκπομπής Το θέατρο της Δευτέρας στα μέσα της δεκαετίας του '70. Κατά τη δεκαετία του 1980 εξακολούθησε να συμμετέχει στο Θέατρο της Δευτέρας, ενώ πολύ λίγες ήταν οι συμμετοχές του σε σειρές μυθοπλασίας (Το μινόρε της αυγής, Σαν τα τρελά πουλιά). Ανέπτυξε πιο συστηματική τηλεοπτική παρουσία μετά την αποχώρηση του από το Εθνικό Θέατρο, περίοδο που συνέπεσε με τη δημιουργία της ιδιωτικής τηλεόρασης. Μέσω των τηλεοπτικών σειρών στις οποίες συμμετείχε κατά τις δεκαετίες του '90 και του '00 έγινε ευρύτερα γνωστός. Τα τελευταία χρόνια της καριέρας του συμμετείχε σε κάποιες τηλεοπτικές σειρές, ως guest star ηθοποιός (Ταμάμ 2014, Όσο έχω εσένα 2018). Στον κινηματογράφο εργάστηκε περίπου σε δέκα κινηματογραφικές παραγωγές και η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε μόλις το 1993, στην ταινία Ζωή χαρισάμενη του Πατρίς Βιβάνκος. Το 2016 πραγματοποίησε την τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία Έτερος εγώ του Σωτήρη Τσαφούλια. Τέλος, για μεγάλο χρονικό διάστημα της καριέρας του ο Μπ. Γιωτόπουλος εργάστηκε και στο ραδιόφωνο, συμμετέχοντας σε θεατρικές ραδιοφωνικές παραγωγές (Ο Χαμένος Δελφίνος, Ρούι Μπλάς, Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου).
Θεατρικές παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Ηλεκτρονικές Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μαμούθ του Φόγκελχερντ
Το μαμούθ του Φόγκελχερντ είναι έργο προϊστορικής τέχνης από την παλαιολιθική εποχή που βρέθηκε στο σπήλαιο Φόγκελχερντ στην πεδιάδα του Λόνεταλ στη Γερμανία και φιλοξενείται σήμερα στο Ινστιτούτο Προϊστορίας του Πανεπιστημίου του Τίμπιγκεν στη Γερμανία.
Βρέθηκε στο σπήλαιο Φόγκελχερντ (γερμ. Vogelherd) και χρονολογείται περίπου στα 25.000-20.000 π.Χ.. Είναι κατασκευασμένο από χαυλιόδοντα μαμούθ. Βρέθηκε σε αρχαιολογικές ανασκαφές από το 2005 ως το 2009 που διηύθυνε ο Αμερικανός αρχαιολόγος Νίκολας Κόναρντ στον ίδιο αρχαιολογικό χώρο που είχε πρωτύτερα ερευνήσει ο Γερμανός αρχαιολόγος Γκούσταβ Ρικ το 1931. Στον ίδιο αρχαιολογικό χώρο ανακαλύφθηκαν και άλλα αγαλματίδια ζώων, άλογα, αίλουροι, βίσονες, άλλα ρεαλιστικά αλλά και πιο αφηρημένης τέχνης.
Το μαμούθ είναι ένα από τα πιο καταπληκτικά έργα τέχνης της εποχής του, και ταυτόχρονα ένα από τα αρχαιότερα γνωστά έργα τέχνης της ανθρωπότητας, μαζί με την Αφροδίτη του Βίλλεντορφ (Venus of Willendorf) και το Ειδώλιο του Μπρνο.
Όλγα Τσαρμποπούλου
Η Όλγα Τσαρμποπούλου, γεννημένη στην Αθήνα στις 10 Ιουνίου 1968, είναι πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Μαμούθ του Φόγκελχερντ
Κατηγορία:αρχαία τέχνη Κατηγορία:Παλαιολιθική περίοδος
Όλγα Τσαρμποπούλου
Είναι κόρη του Βασιλείου Τσαρμπόπουλου και της Ειρήνης Τσιαδάμη, ξεκίνησε την αντισφαίριση από μικρή ηλικία στον ΟΑ Φιλοθέης για να μεταγραφή αργότερα στον ΟΑ Αθηνών και φοίτησε στην Γερμανική σχολή Αθηνών. Στην πανελλήνια κατάταξη ήταν δεύτερη το 1988 και στην παγκόσμια κατάταξη νούμερο 218 στις 15 Αυγούστου 1988.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες Κατηγορία:Έλληνες Μεσογειονίκες Κατηγορία:Αθλητές του Αττικού ομίλου αντισφαίρισης Φιλοθέης‎
Αλίκη του Κουρτεναί
Η Αλίκη του Κουρτεναί (γαλλικά: Alix de Courtenay, 1160 – 12 Φεβρουαρίου 1218) από τον Οίκο των Καπετιδών-Κουρτεναί ήταν Γαλλίδα ευγενής. Πατέρας της ήταν ο Πέτρος των Καπετιδών και αδελφός της ο Πέτρος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης. Η Αλίκη παντρεύτηκε τρεις φορές. Από τον τελευταίο σύζυγό της, τον Aϋμέρ κόμη του Ανγκουλέμ, έγινε η μητέρα της Iσαβέλλας, βασιλικής συζύγου του Ιωάννη της Αγγλίας.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη, από τα δέκα παιδιά του Πέτρου των Καπετιδών και της Eλισάβετ, κόρης και κληρονόμου τού Ρενώ κυρίου του Κουρτεναί. Η οικογένειά της ήταν μια από τις πιο επιφανείς στη Γαλλία: οι γονείς του πατέρα της ήταν ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας και η Αδελαΐδα του Μωριέν. Οι γονείς της μητέρας της ήταν ο Ρενώ κύριος του Κουρτεναί και η Αγουάιζ του Ντονζόν. Ο μεγαλύτερος αδελφός της Πέτρος έγινε Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης το 1216.
Ο τρίτος σύζυγός της Aϋμέρ απεβίωσε στις 16 Ιουνίου 1202 και τον διαδέχθηκε η κόρη τους Iσαβέλλα ως κόμισσα του Ανγκουλέμ. Αυτή παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Ανζού(-Πλανταγενετών) βασιλιά της Αγγλίας, το 1200.
Η Αλίκη απεβίωσε στις 12 Φεβρουαρίου 1218 σε ηλικία περίπου 58 ετών.
Οικογένεια
Μετά το τέλος του το 1177, η Αλίκη παντρεύτηκε τον κόμη Γουλιέλμο Α' του Ζουανύ. Με τον γάμο απέκτησε ένα παιδί που επέζησε:
Η Αλίκη παντρεύτηκε τον τρίτο σύζυγό της Αϋμέρ των Ταγιφέρ περί το 1186. Αυτός, εκείνη τη χρονιά, διαδέχθηκε τον αδελφό του Γουλιέλμο Ε΄ ως κόμης του Ανγκουλέμ. Με τον γάμο απέκτησε ένα παιδί που επέζησε, την:
Κρόζιο ντελλα Βάλλε
Το Κρόζιο ντελλα Βάλλε (ιταλικά: Crosio della Valle) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Τσίνο Νταρίν
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1989 στο Σαν Νίκολας ντε Λος Αρρόγιος (επαρχία του Μπουένος Άιρες, Αργεντινή). Είναι γιος του Αργεντινού ηθοποιού Ρικάρντο Νταρίν και της Φλορένθια Μπας και έχει μια μικρότερη αδερφή, την Κλάρα.
Καριέρα
Το 2013, πρωταγωνίστησε στη σαπουνόπερα Farsantes, όπου έπαιξε τον γιο του χαρακτήρα του Χούλιο Τσάβες. Η σειρά κράτησε ένα χρόνο. Επιπλέον, το 2013 έκανε το ντεμπούτο του ως τηλεοπτικός παρουσιαστής στο πρόγραμμα ESPN Redes, στο τηλεοπτικό κανάλι ESPN 2, έως το 2014.
Το 2014, πρωταγωνίστησε στην ταινία Muerte en Buenos Aires, όπου έπαιξε τον πράκτορα "Ελ Γκάνσο", έναν νεαρό ομοφυλόφιλο αστυνομικό από τη δεκαετία του 1980, και συνέχισε να παρουσιάζει το τηλεοπτικό πρόγραμμα Circuito Argentina της America TV.
Το 2016 είχε δευτερεύοντες ρόλους στις ταινίες Angelita, la doctora, Primavera, Era el Cielo και La reina de España με την Πενέλοπε Κρουθ, στους κινηματογράφους της Ισπανίας. Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στην ισπανική τηλεόραση με πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά La embajada, δίπλα στην Ούρσουλα Κορμπερό.
Το 2018, πρωταγωνίστησε στην ισπανική ταινία του Netflix Las leyes de la termodinámica (The Laws of Thermodynamics). Συμπρωταγωνίστησε στην ταινία El Ángel που απεικονίζει εγκληματικές πράξεις ενός Αργεντινού κατά συρροή δολοφόνου που διέπραξε στις αρχές της δεκαετίας του '70, όπου ο Νταρίν υποδύεται τον κολλητό του δολοφόνου.Επίσης, έπαιξε τον Μαουρίσιο Ροσενκόφ στο La noche de 12 años, το οποίο απεικονίζει τα χρόνια στη φυλακή τριών πολιτικών ηγετών του Movimiento de Liberación Nacional-Tupamaros κατά τη διάρκεια της τελευταίας πολιτικοστρατιωτικής δικτατορίας της Ουρουγουάης. Τέλος, είχε επίσης πρωταγωνιστικό ρόλο στην ισπανική ταινία του Netflix Durante la tormenta.
Το 2019, πρωταγωνίστησε με τον πατέρα του Ρικάρντο Νταρίν, στην ταινία La odisea de los giles (Heroic Losers). Η ταινία διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της κρίσης του Δεκεμβρίου 2001 στην Αργεντινή.
Από το 2021 έως το 2023, ήταν μέρος του καστ της αργεντίνικης σειράς του Netflix, El reino μαζί με τους Ντιέγκο Περέτι, Μερθέδες Μοράν και Πίτερ Λανσάνι.
Τον Νοέμβριο του 2022, ξεκίνησε τα γυρίσματα της επερχόμενης πρωτότυπης σειράς του Netflix, Mano de Hierro μαζί με τους Χάιμε Λορέντε και Ναταλία ντε Μολίνα.
Προσωπική ζωή
Από το 2013 έως το 2016, ήταν σε σχέση με την Ισπανίδα ηθοποιό Ούρσουλα Κορμπερό. Από το 2022, είναι σε σχέση με την Ισπανο-Μεξικάνα τραγουδίστρια Μπελίντα Περεγκρίν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί
Δωροθέα Καρλόττα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Η Δωροθέα-Καρλόττα, γερμ.: Dorothea Charlotte von Brandenburg-Ansbach (28 Νοεμβρίου 1661 – 15 Νοεμβρίου 1705) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης-Ντάρμστατ.
Εστέ Λόντερ
Η Εστέ Λόντερ (αγγλικά: Estée Lauder, 1 Ιουλίου 1906 - 24 Απριλίου 2004) ήταν Αμερικανίδα επιχειρηματίας και ιδρυτής της Estée Lauder Companies, μιας πρωτοποριακής εταιρείας καλλυντικών. Αποτέλεσε μια από τους πλουσιότερες αυτοδημιούργητες γυναίκες επιχειρηματίες της Αμερικής. Ξεχωρίζει ως η μόνη γυναίκα που συμπεριλήφθη στη λίστα του περιοδικού TIME του 1998 με τις 20 επιχειρηματικές ιδιοφυΐες που άσκησαν τη μεγαλύτερη επιρροή κατά τον 20ό αιώνα. Η Λόντερ υπήρξε επίσης αποδέκτης του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας. Το 1988 εισήχθη στο Junior Achievement U.S. Business Hall of Fame. Σήμερα η Estée Lauder Companies είναι μια από τις κορυφαίες μάρκες καλλυντικών στον κόσμο, με δραστηριότητα σε πάνω από 120 χώρες.
Δωροθέα Καρλόττα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη (πρώτη από τον 2ο γάμο) του Aλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1620–1667) από τον 2ο γάμο του με τη Σοφία-Μαργαρίτα (1634–1664), κόρη του Ιωακείμ-Ερνέστου κόμη του Έτινγκεν-Έτινγκεν.
Εστέ Λόντερ
Παιδικά και νεανικά χρόνια
Η Εστέ Λόντερ γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1906 στην Κορόνα, στο Κουίνς της Νέας Υόρκης. Ήταν το ένατο παιδί των Ουγγροεβραίων μεταναστών Ρόουζ Σοτζ Ρόζενταλ (Rose Schotz Rosenthal) και Μαξ Μέντζερ. Ο πατέρας της ήταν ιδιοκτήτης ενός καταστήματος σιδερένιων εργαλείων, στο οποίο κατοικούσε και η οικογένεια. Όταν ήταν νήπιο, οι γονείς της συνήθιζαν να την αποκαλούν Έστι, από την αγαπημένη θεία της μητέρας της. Εξαιτίας της προφοράς του πατέρα της, το Έστι ακουγόταν περισσότερο ως Εστέ. Ως παιδί, εργαζόταν στο κατάστημα του πατέρα της από κοινού με τα αδέρφια της. Εκεί ήταν και το πρώτο μέρος όπου η Λόντερ ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τον κόσμο των επιχειρήσεων και του εμπορίου. Το κατάστημα της έδωσε βασική κατανόηση της επιχειρηματικότητας και των στοιχείων που καθιστούν κάποιον επιτυχημένο πωλητή. Ωστόσο το παιδικό της όνειρο ήταν να ακολουθήσει καριέρα στην υποκριτική. Όταν η Εστέ μπήκε στην εφηβεία, έδειξε ενδιαφέρον για την επιχείρηση του θείου της. Ο τελευταίος ήταν χημικός και ιδιοκτήτης μιας εταιρείας που ονομαζόταν New Way Laboratories. Παρακολουθώντας για ώρες το θείο της να φτιάχνει κρέμες, λοσιόν, ρουζ και αρώματα, η νεαρή Εστέ ανέπτυξε μεγάλο ενδιαφέρον για τα καλλυντικά. Της άρεσε να μελετά προσεκτικά όλα τα σχετικά προϊόντα που κυκλοφορούσαν στην αγορά, τα οποία και δοκίμαζε στα πρόσωπα και τα μαλλιά των συγγενών της. Ο θείος της έγινε μέντοράς της και την έμαθε να μην χρησιμοποιεί σαπούνι και νερό, αλλά έλαια για τον καθαρισμό και την ενυδάτωση του δέρματος.
Δωροθέα Καρλόττα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Βιογραφία
Την 1η Δεκεμβρίου 1687 παντρεύτηκε τον Ερνέστο-Λουδοβίκο μάργραβο της Έσσης-Ντάρμστατ. Αυτός ήταν υπό την επιτροπεία της μητέρας του Ελισάβετ-Δωροθέας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ έως το 1688.
Εστέ Λόντερ
Παιδικά και νεανικά χρόνια
Αφού αποφοίτησε από το Λύκειο Newtown, επικεντρώθηκε στην επιχείρηση του θείου της. Ξεκίνησε πουλώντας προϊόντα ομορφιάς στις φίλες της. Τα προϊόντα Six-In-One Cold Cream και Dr Schotz Viennese Cream πουλήθηκαν σε καταστήματα καλλυντικών, παραλιακά κλαμπ και τουριστικά θέρετρα.
Δωροθέα Καρλόττα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Βιογραφία
Η Δωροθέα-Καρλόττα ήταν ευσεβίστρια και άσκησε κάποια επιρροή στις υποθέσεις της πολιτείας υπέρ των ευσεβιστών κατά τα πρώτα χρόνια του γάμου της. Σε συνεργασία με τον Φίλιπ-Γιάκομπ Σπένερ, του οποίου έγινε προστάτιδα, προώθησε τον ευσεβισμό στην Αυλή και το τοπικό Πανεπιστήμιο. Μετά το τέλος της, ο Ερνέστος-Λουδοβίκος στράφηκε εναντίον του ευσεβισμού.
Απεβίωσε το 1705 και τάφηκε στην εκκλησία της πόλης στο Ντάρμστατ.
Εστέ Λόντερ
Καριέρα
Μετά το γάμο, η Εστέ δεν ένιωθε ικανοποίηση από το διπλό ρόλο της ως μητέρα και νοικοκυρά. Επιθυμούσε περισσότερα από τη ζωή και έτσι αποφάσισε να γίνει ηθοποιός. Πήρε μάλιστα μαθήματα στο New York Cherry Lane Theater, αλλά η καριέρα της δεν απογειώθηκε ποτέ. Πολύ σύντομα κατάλαβε πως δεν θα μπορούσε ποτέ να φθάσει στην κορυφή. Μετά από μια σειρά σοβαρών οικογενειακών προβλημάτων, το ζευγάρι χώρισε το 1939, ωστόσο ξαναπαντρεύτηκαν το 1942. Στο μεταξύ, η Εστέ δημιούργησε την εταιρεία Estée Lauder το 1935. Κάποια μέρα που βρισκόταν στο κέντρο αισθητικής House of Ash Blondes, η ιδιοκτήτρια, Φλόρενς Μόρρις, θαμπωμένη από το καθαρό της δέρμα, τη ρώτησε το μυστικό της. Τότε η Λόντερ της έδειξε δύο από τις κρέμες του θείου της. Η Μόρρις ενθουσιάστηκε τόσο που της ζήτησε να πουλήσει τα προϊόντα της στο νέο της σαλόνι ομορφιάς. Ο σύζυγός της μπήκε στην επιχείρηση και το 1945, τα πρώτα γραφεία της Estée Lauder, Inc. άνοιξαν στον αριθμό 39 της East Sixtieth Street. Το 1948 ξεκίνησε να προωθεί τα καλλυντικά της σε μεγάλα καταστήματα όπως τα Saks Fifth Avenue, Macy’s και Bonwit Teller. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940, ξόδεψε μεγάλο μέρος του χρόνου της στο να επισκέπτεται πολυκαταστήματα, να στέκεται σε σταντ καλλυντικών, να εκπαιδεύει πωλητές, να προωθεί νέα προϊόντα και να δίνει δωρεάν περιποιήσεις προσώπου. Ήταν εκείνη που εισήγαγε την πρακτική των δωρεάν δειγμάτων κατά την αγορά προϊόντων, η οποία εφαρμόζεται σήμερα από πάρα πολλές επιχειρήσεις καλλυντικών ανά τον κόσμο. Το 1953 κυκλοφόρησε το πρώτο άρωμα της Λόντερ, το «Youth Dew». Κατά το πρώτο έτος κυκλοφορίας του, πούλησε περισσότερα από 50 χιλιάδες τεμάχια. Η επιτυχία του ήταν άμεση πετυχαίνοντας το 80% του τζίρου της εταιρείας. Άλλο πετυχημένο προϊόν ήταν το «Aramis» που κυκλοφόρησε το 1965. Ονομάστηκε από τους δημιουργούς του η κομψότερη κολώνια στον κόσμο και ακόμη κατέχει σημαντικό μερίδιο στις παγκόσμιες πωλήσεις ανδρικών αρωμάτων. Την επιτυχία του ακολούθησαν δύο ακόμη πετυχημένα προϊόντα τα «Lauder for Men» και ''«J. H. L.»''.
Στη διάρκεια της πορείας της, η Λόντερ κλήθηκε πολλές φορές να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, η εταιρεία λάνσαρε την Clinique, η οποία απευθυνόταν σε νεαρές γυναίκες. Οι δημιουργοί της πίστευαν πως η γραμμή θα γινόταν σημαντικό κομμάτι της καθημερινής περιποίησης των νέων γυναικών. Το προϊόν προωθήθηκε στην αγορά ως θεραπευτική περιποίηση δέρματος, ωστόσο κατά τη διάρκεια του μάρκετινγκ δεν αναφέρθηκε πουθενά η Estée Lauder. Κατά τα δύο πρώτα χρόνια λειτουργίας της, η Clinique προκάλεσε στην εταιρεία απώλειες που ξεπερνούσαν τα 3 εκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο η Εστέ δεν ήθελε να τα παρατήσει. Αντίθετα προσέλαβε την Κάρολ Φίλιπς, πρώην συντάκτρια της Vogue για να διευθύνει την Clinique. Η γραμμή προϊόντος συνέχισε να μεγαλώνει έκτοτε και δεν σταμάτησε ποτέ τη λειτουργία της.
Δωροθέα Καρλόττα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1687 τον Ερνέστο-Λουδοβίκο μάργραβο της Έσσης-Ντάρμστατ και είχε τέκνα:
Εστέ Λόντερ
Προσωπική ζωή
Η Εστέ Λόντερ παντρεύτηκε τον Τζόζεφ Λότερ στις 15 Ιανουαρίου 1930. Το ζευγάρι απέκτησε δύο γιους, το Λέοναρντ και το Ρόναλντ. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 1939 και παντρεύτηκε ξανά το 1942. Ο Τζόζεφ απεβίωσε το 1982. Ο Λέοναρντ στο παρελθόν ήταν γενικός διευθυντής της Estée Lauder και σήμερα είναι ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου. Ο Ρόναλντ ασχολείται με φιλανθρωπίες.
Δωροθέα Καρλόττα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Εστέ Λόντερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κουάσσο αλ Μόντε
Το Κουάσσο αλ Μόντε (ιταλικά: Cuasso al Monte) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Το πράσινο βιβλίο
«Το πράσινο βιβλίο» ονομάζεται η συλλογή διηγημάτων του λογοτέχνη Στράτη Μυριβήλη, που πρωτοεκδόθηκε το 1935, από τον εκδοτικό οίκο «Κασταλία». Στη σημερινή μορφή του που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Βιβλιοπωλείο της Εστίας», αποτελείται από 18 διηγήματα, τα περισσότερα εκ των οποίων είχαν πρωτοδημοσιευτεί στην καθημερινή εφημερίδα «Πρωία», στην επιφυλλίδα που κρατούσε ο συγγραφέας με τίτλο «Το διήγημα της Κυριακής».
«Το πράσινο βιβλίο» είναι χρονολογικά η τρίτη συλλογή διηγημάτων που εξέδωσε ο συγγραφέας. Είχαν προηγηθεί τα «Διηγήματα» και οι «Κόκκινες ιστορίες», - και είναι αφιερωμένο από τον συγγραφέα στην Πηνελόπη Δέλτα. Πιο συγκεκριμένα, ''Της κυρίας Πηνελόπης Σ. Δέλτα, το γένος Μπενάκη, αφιέρωμα θαυμασμού και αγάπης προς τη συγγραφέα, προς τον άνθρωπο, προς την Ελληνίδα.'' Ο κριτικός λογοτεχνίας Αντώνης Καραντώνης έγραψε για το βιβλίο ότι ''...παρά τη μονοχρωμία του τίτλου, τα θέματα της συλλογής είναι πολύχρωμα. Διηγήματα ιδεών, άλλα με κοινωνική θέση, πολεμικές αφηγήσεις, αλληγορικά πεζογραφήματα, καθαρές ηθογραφίες, ψυχολογικά περίεργα και σκίτσα ψυχιατρικών σπουδών που θυμίζουν απόμακρα Έδγαρ Πόε.''
Ο Αιμίλιος Χουρμούζιος κρίνοντας τα διηγήματα έγραψε ότι ...και τα δεκαπέντε διηγήματα που κλείονται στον τόμο – διηγήματα που ξεκινούν από την πολιτεία, φτάνουν στην επαρχία και απλώνονται στο μέτωπο – αν αναγνωρίζονται και αν συγγενεύουν ανάμεσά τους είναι από το ταλέντο που ξεπηδά πλούσιο, ζωντανό, λαγαρό, τέτοιο που το χαίρεσαι και φορές-φορές το λυπάσαι όταν το βλέπεις να παραδέρνει μέσα σε κακοτοπιές κι όταν ξεστρατίζει κάποτες σε προχειρότητες ιδεολογικές που προσπαθεί να καλύψει με την αναμφισβήτητη τέχνη του...'.
Τα πρώτα 100 αντίτυπα - σε χαρτί πολυτελείας - κυκλοφόρησαν σαν πρώτη έκδοση, ενώ τα υπόλοιπα (που ο αριθμός τους δεν είναι γνωστός) σαν δεύτερη. Ωστόσο φαίνεται ότι κυκλοφόρησαν σε πάνω από 1000 αντίτυπα, γεγονός αξιοσημείωτο για τα δεδομένα της εποχής. Η τρίτη έκδοση έγινε το 1936 και πάλι από τις εκδόσεις «Κασταλία», ενώ το 1956 έγινε η τέταρτη έκδοση από τις εκδόσεις «Βιβλιοπωλείον της Εστίας», πλέον.
Τα διηγήματα
Η πρώτη και δεύτερη έκδοση περιλαμβάνει τα: Ο Πέτρος Χάρης κρίνοντας το διήγημα γράφει ''...πως παρουσιάζει τον Μυριβήλη άξιο σε ένα θέμα πολύ μεταχειρισμένο αλλά και πολύ δύσκολο. Πολλή απλότητα στην ανάπτυξη του μύθου, συγκρατημένη συμπάθεια, όχι ανόητη φλυαρία για τους ανθρώπους που βασανίζονται από την προσδοκία τους, και πολλή προσοχή στο αργό ανέβασμα από την υποψία στην ελπίδα, από την αόριστη ένδειξη σε κάποια βεβαιότητα, σε αυτή τη σκάλα της χαράς και της αγωνίας. (πρώτη δημοσίευση στην εφημερίδα «Ταχυδρόμος» της Μυτιλήνης και στη στήλη «Λεσβιακές ηθογραφίες» με τίτλο «Το γκάστρι της κυρίας Σαμφώς»'' στις 25 Νοέμβρη του 1925. Πρώτη έκδοση σε βιβλίο, στη συλλογή «Διηγήματα» που εκδόθηκε απο τον ίδιο στη Μυτιλήνη τον Μάρτη του 1928 με τον οριστικό τίτλο, το «Βγενάκι»). Στην τέταρτη έκδοση του 1956, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Βιβλιοπωλείο της Εστίας», με εικονογράφηση του Μίνωα Αργυράκη που είναι και η έκδοση που κυκλοφορεί σήμερα, προστέθηκαν από τον συγγραφέα και τα
Μάλικ Χάρις
Ο Μάλικ Χάρις (Malik Harris, γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1997) είναι Γερμανός τραγουδιστής. Εκπροσώπησε τη Γερμανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022, αφού κέρδισε τον εθνικό τελικό Germany 12 Points αλλά τερμάτισε στην 25η και τελευταία θέση (με 6 βαθμούς).
Το πράσινο βιβλίο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά διηγήματα Κατηγορία:Στράτης Μυριβήλης Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Στράτη Μυριβήλη
Μάλικ Χάρις
Πρώιμη ζωή
Ο Χάρις γεννήθηκε στο Λάντσμπεργκ αμ Λεχ στις 27 Αυγούστου 1997. Ο πατέρας του είναι ο Ρίκι Χάρις, ένας Αμερικανός τηλεοπτικός παρουσιαστής και ηθοποιός με έδρα τη Γερμανία από το Ντιτρόιτ. Σε ηλικία 13 ετών, ο Χάρις ασχολήθηκε με τη μουσική κάνοντας διασκευές τραγουδιών με την κιθάρα του.
2022: Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2022
Ο Χάρις έλαβε μέρος στον διαγωνισμό Germany 12 Points για να γίνει ο εκπρόσωπος της Γερμανίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022. Ο Χάρις έφτασε στον τελικό γύρο κάστινγκ που πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο τον Ιανουάριο του 2022 και ανακοινώθηκε ως ένας από τους έξι φιναλίστ στις 10 Φεβρουαρίου 2022.
Ο τηλεοπτικός τελικός πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου 2022. Ο νικητής επιλέχθηκε μέσω δημόσιας ψηφοφορίας, συμπεριλαμβανομένων επιλογών για σταθερή, SMS και διαδικτυακή ψηφοφορία. Για την ηλεκτρονική ψηφοφορία, οι χρήστες μπορούσαν να ψηφίσουν μέσω των επίσημων ιστοσελίδων των εννέα ραδιοφωνικών καναλιών ARD μεταξύ 28 Φεβρουαρίου 2022 και 4 Μαρτίου 2022. Ο Χάρις κέρδισε τον τελικό με διαφορά 23 πόντων.
Στον τελικό του διαγωνισμού στο Τορίνο το τραγούδι του "Rockstars" έλαβε μόλις 6 βαθμούς και ήρθε στην 25η και τελευταία θέση.
Ιστορικό
Σύμφωνα με τον Χάρις, το "Rockstars" γράφτηκε αφού ο Χάρις παρακολούθησε το αγαπημένο του επεισόδιο του The Office, "Finale". Ένα απόσπασμα από τον χαρακτήρα Andy Bernard, "Μακάρι να υπήρχε ένας τρόπος να γνωρίζω ότι βρίσκεσαι στις παλιές καλές μέρες - προτού πραγματικά να τις αφήσεις", θα ενέπνευσε το τραγούδι για τον Χάρις.
Στη Eurovision
Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλα τα έθνη με εξαίρεση τη διοργανώτρια χώρα και τους "Μεγάλους Πέντε" (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο) πρέπει να προκριθούν σε έναν από τους δύο ημιτελικούς προκειμένου να διαγωνιστούν στον τελικό- οι δέκα πρώτες χώρες από κάθε ημιτελικό προχωρούν στον τελικό. Ως μέλος των "Μεγάλων Πέντε", η Γερμανία προκρίνεται αυτόματα για να διαγωνιστεί στον τελικό στις 14 Μαΐου 2022. Εκτός από τη συμμετοχή της στον τελικό, η Γερμανία πρέπει επίσης να μεταδώσει και να ψηφίσει σε έναν από τους δύο ημιτελικούς. Τον Ιανουάριο, ανακοινώθηκε ότι η Γερμανία θα ψηφίσει στον δεύτερο ημιτελικό του διαγωνισμού. Τελικά, το τραγούδι ήρθε τελευταίο στην 25η θέση με 6 πόντους.
Κουλιάτε-Φαμπιάσκο
Το Κουλιάτε-Φαμπιάσκο (ιταλικά: Cugliate-Fabiasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Κουνάρντο
Το Κουνάρντο (ιταλικά: Cunardo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Πολεμιστής του Χίρσλαντεν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:αρχαία τέχνη Κατηγορία:Κελτική τέχνη
Εκχριστιανισμός των Βουλγάρων
Ο εκχριστιανισμός των Βουλγάρων ήταν η διαδικασία με την οποία η μεσαιωνική Βουλγαρία του 9ου αιώνα μεταστράφηκε προς το Χριστιανισμό. Τα αίτια του εκχριστιανισμού ανάγονται στην ανάγκη ενότητας εντός του θρησκευτικά διαιρεμένου βουλγαρικού κράτους, καθώς και την ανάγκη για ίση αποδοχή στη διεθνή σκηνή της χριστιανικής Ευρώπης. Η διαδικασία αυτή χαρακτηρίστηκε από τις μεταβαλλόμενες πολιτικές συμμαχίες του ηγεμόνα Βόρι Α΄ της Βουλγαρίας (που κυβέρνησε την περίοδο 852-889) ανάμεσα στο Ανατολικό Φραγκικό Βασίλειο και στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Υπόβαθρο
Όταν ο Χάνος Βόρις άρχισε τη βασιλεία του το 852, η διεθνής κατάσταση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη χαρακτηριζόταν από έναν έντονο αγώνα επιρροής στην περιοχή, τόσο πολιτιστικό όσο και πολιτικό. Η σύγκρουση με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία για την κυριαρχία στις σλαβικές φυλές στα εδάφη της σημερινής Μακεδονίας και Θράκης απείχε ακόμα στάδια για την επίλυσή της. Στη ευρύτερη περιοχή του Δούναβη τα συμφέροντα της Βουλγαρίας διασταυρώθηκαν με εκείνα του αναδυόμενου Βασιλείου των Ανατολικών Φράγκων και του Πριγκιπάτου της Μεγάλης Μοραβίας. Την ίδια περίπου περίοδο εμφανίστηκε στη διεθνή σκηνή η Κροατία, έχοντας τις δικές της φιλοδοξίες και απαιτήσεις για εδάφη στην περιοχή.
Στο ευρύτερο πεδίο, οι εντάσεις μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Ρώμης εντείνονταν όλο και περισσότερο. Και τα δύο κέντρα ανταγωνίζονταν για τον εκχριστιανισμό που θα ενσωμάτωσε στη σφαίρα επιρροής τους τους Σλάβους στη Νότια και Κεντρική Ευρώπη. Το Βουλγαρικό Χανάτο και το Βασίλειο των Ανατολικών Φράγκων είχαν καθιερώσει διπλωματικές σχέσεις κατά τις πρώτες δεκαετίες του 9ου αιώνα. Το 852, στην αρχή της βασιλείας του Χάνου Βόρι, μια βουλγαρική πρεσβεία στάλθηκε στο Μάιντς για να ενημερώσει τον Λουδοβίκο Β΄ για την αλλαγή της εξουσίας στην Πλίσκα, τη βουλγαρική πρωτεύουσα. Πιθανόν η πρεσβεία να εργάστηκε, επίσης, για την ανανέωση της βουλγαρογερμανικής συμμαχίας.
Αρχικές αποτυχίες
Λίγο καιρό αργότερα, ο Χάνος Βόρις συνήψε μια συμμαχία με τον Ραστισλάβο της Μοραβίας (846-870), που υποκινήθηκε από τον βασιλιά των Δυτικών Φράγκων Κάρολο το Φαλακρό (840-877). Το γερμανικό βασίλειο των Ανατολικών Φράγκων, όμως, απάντησε με επίθεση κατά της Βουλγαρίας, αναγκάζοντας τον Βόρι να αποκαταστήσει τη συμμαχία με το Γερμανό βασιλιά που ήταν εναντίον της Μεγάλης Μοραβίας, σύμμαχο των Βυζαντινών. Η κατάσταση έθεσε σε μεγάλο κίνδυνο το αδύναμο βουλγαρικό κράτος. Μεταξύ 855 και 856 ξέσπασε πόλεμος με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Οι Βυζαντινοί ήθελαν να αποκτήσουν τον έλεγχο φρουρίων στη διαγώνια οδό (Via Diagonalis ή Via Militaris) που πήγαινε από την Κωνσταντινούπολη, μέσω της Φιλιππούπολης (Φιλιππούπολη), στη Ναϊσσό (Niš) και στο Σινγκιντούνουμ (Βελιγράδι). Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία νίκησε και επανέκτησε πολλές πόλεις, με τη Φιλιππούπολη να είναι ανάμεσα σε αυτές.
Ο Χάνος Βόρις ενδιαφέρθηκε για το πρώτο σλαβικό αλφάβητο που είχαν δημιουργήσει ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος και ήθελε να το υιοθετήσει και ως ένα μέσο για να σταματήσει η πολιτισμική επιρροή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Τους τελευταίους μήνες του 863 οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν στη Βουλγαρία και πάλι, πιθανώς αφού ενημερώθηκαν από τους συμμάχους τους στη Μοραβία ότι ο Μπόρις είχε ζητήσει στο Γερμανό βασιλιά να δεχτεί τον Χριστιανισμό, κάτι που το Βυζάντιο ήθελε να αποτρέψει. Μια εξαρτώμενη από τη Ρώμη Βουλγαρία, πλησίον της Κωνσταντινούπολης, αποτελούσε απειλή για τα άμεσα συμφέροντα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.