cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
FINA
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Ναυταθλήματα
Πάπας Ποντιανός
Ο Ποντιανός (... - 19 Νοεμβρίου 235) ήταν Πάπας από τις 21 Ιουλίου του 230 έως τις 28 Σεπτεμβρίου του 235.
Γεννήθηκε στη Ρώμη σε άγνωστο έτος. Για τον Πάπα Ποντιανό είναι περισσότερα πράγματα γνωστά από ό,τι για τους προκατόχους του, προφανώς από κάποιο απωλεσθέν παπικό χρονικό που ήταν διαθέσιμο σε εκείνον που συνέθεσε τον Λιβεριανό Κατάλογο των επισκόπων της Ρώμης, κατά τον 4ο αιώνα (Καθολική Εγκυκλοπαίδεια).
Επί της περιόδου του ως ποντίφηκος το σχίσμα του Ιππόλυτου έφθασε στο τέλος του. Ο Ποντιανός και άλλοι εκκλησιαστικοί ηγέτες, ανάμεσά τους και ο Ιππόλυτος, εξορίστηκαν από τον αυτοκράτορα Μαξιμίνο Θράκα στη Σαρδηνία. Εξαιτίας της ποινής του παραιτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου ή 28 Σεπτεμβρίου 235. Δεν είναι γνωστό πόσο έζησε στην εξορία: σύμφωνα με το Liber Pontificalis πέθανε εξαιτίας της απάνθρωπης μεταχείρισης που έλαβε στα ορυχεία της Σαρδηνίας. Σύμφωνα με την παράδοση, πέθανε στο νησί Ταβολάρα.
Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στη Ρώμη από τον Πάπα Φαβιανό και θάφτηκαν στην κατακόμβη του Κάλλιστου Α΄. Ο επιτάφιός του επανανακαλύφθηκε το 1909 στην κρύπτη της Αγ. Καικιλίας, στη Ρώμη, κοντά στην παπική κρύπτη με τη γραφή PONTIANOS, EPISK. («Ποντιανός, επίσκοπος»). Η επιγραφή «MARTUR» («μάρτυρας») προστέθηκε από άλλο χέρι.
Εορταζόταν στις 19 Νοεμβρίου, αλλά τώρα εορτάζεται μαζί με τον άλλοτε πολέμιο και ανταγωνιστή του, Ιππόλυτο της Ρώμης, στις 13 Αυγούστου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Πάπες 3ου αιώνα Ποντιανός
Διάνα (γεωργικά μηχανήματα)
Η Διάνα είναι το εμπορικό σήμα των γεωργικών μηχανημάτων που παράγονται από την εταιρεία Irene Chrissadakou A.E., μια εταιρεία που εδρεύει στον Ταύρο Αθήνας. Κυκλοφόρησε το 1976, είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα μηχανήματα στον τομέα του και επίσης, κατάφερε να επιβιώσει από την κρίση στην ελληνική μεταποιητική βιομηχανία της δεκαετίας του 1980 και του 1990.
Με το όνομα "Διάνα", η εταιρεία έχει δημιουργήσει ένα ευρύ φάσμα μηχανημάτων και εξαρτημάτων. Μεταξύ του 1979 και του 1984, ανέπτυξε και παρήγαγε ένα είδος ελαφρύ φορτηγού σε εκδόσεις "ανοικτού" και "κλειστού" ταξί (όπου είχε κινητήρα Ντίζελ 18 hp Ruggerini, μέγιστη ταχύτητα 67 km/h, μπορούσε να μεταφέρει 1 τόνο ωφέλιμου φορτίου και διέθετε την ικανότητα να περνάει διά μέσου των αγρών), καθώς και μια σειρά από μοντέλα ελαφριών τρακτέρ.
Μαργαρίτα ντε Κορ
Η Μαργαρίτα ντε Κορ (γαλλικά : Marguerite de Cors) ήταν Γαλλικής καταγωγής ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Αναφέρεται τελευταία κυρά της Λυσσαρέας και βαρωνέσσα της Μιτόπολης.
Ήταν κόρη του Γιλβέρτου του Κορ και της Μαργαρίτας του Νεϊγύ, αδελφός της ήταν ο Γουλιέλμος του Κορ. Η Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Παίν ντε Σαστινό (Payen de Sastenay) φράγκο φεουδάρχη της Μόραινας. Η Μαργαρίτα το 1280 πούλησε μέρος της βαρωνίας της στον βαρώνο της Χαλανδρίτσας, Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ. Μετά την Μαργαρίτα δεν αναφέρεται άλλος εκπρόσωπος της οικογένειας Κορ στην περιοχή αλλά υπάρχουν αναφορές ότι μετέπειτα ανήκε στην οικογένεια Λα Τρεμουάιγ και στη Βαρωνία της Χαλανδρίτσας.
Πηγές
Κατηγορία:Βαρωνέσσες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρωνία της Μιτόπολης
Blurryface
Το Blurryface είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του Αμερικανικού ντουέτου Twenty One Pilots. Κυκλοφόρησε στις 17 Μάιου του 2015 μέσω της Fueled by Ramen. Περιλαμβάνει τα επιτυχημένα τραγούδια "Stressed Out" και "Ride", και με τα δύο να είναι στις 5 κορυφαίες επιτυχίες στο Billboard Hot 100 των Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Το Blurryface έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, και θεωρείται το άλμπουμ που έκανε το ντουέτο γνωστό, γίνοντας το πρώτο και μόνο άλμπουμ τους που έγινε νούμερο 1 μέχρι στιγμής στο Billboard 200. Πούλησε πάνω από 1.5 εκατομμύρια αντίτυπα στις ΗΠΑ μέχρι τον Απρίλιο του 2017. Το 2018, το Blurryface έγινε το πρώτο άλμπουμ της ψηφιακής εποχής που κάθε του κομμάτι κέρδισε τουλάχιστον μία χρυσή πιστοποίηση από την Ένωση Μουσικής Βιομηχανίας των ΗΠΑ. Στις 15 Μάιου του 2019, έφτασε το ορόσημο του να είναι στην λίστα Billboard 200 για τέσσερα συνεχόμενα χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Ο Εχθρός του Εχθρού μου είναι Φίλος μου
Η φράση «Ο Εχθρός του Εχθρού μου είναι Φίλος μου» (αγγλικά: Enemy Of My Enemy Is My Friend) είναι μια αρχαία παροιμία που υποδηλώνει ότι δύο μέρη μπορούν ή πρέπει να συνεργαστούν ενάντια σε έναν κοινό εχθρό. Η πρώτη γνωστή έκφραση αυτής της έννοιας βρίσκεται σε μια σανσκριτική πραγματεία την «Αρθασάστρα», που χρονολογείται γύρω στον 4ο αιώνα π.Χ., ενώ η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση της τρέχουσας αγγλικής έκδοσης ήρθε το 1884.
Διεθνής πολιτική
Το Αρθασάστρα: Βιβλίο VI, «η πηγή των κυρίαρχων κρατών», αναφέρει:
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Η ιδέα ότι «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» λειτούργησε με διάφορες μορφές ως εξωτερική πολιτική από τους Συμμάχους κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην Ευρώπη, η ένταση ήταν κοινή μεταξύ των Δυτικών Συμμάχων και της Σοβιετικής Ένωσης. Παρά τις εγγενείς διαφορές τους, αναγνώρισαν την ανάγκη να συνεργαστούν για να αντιμετωπίσουν την απειλή της ναζιστικής επιθετικότητας υπό την ηγεσία του Αδόλφου Χίτλερ. Τόσο ο πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούσβελτ όσο και ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ ήταν επιφυλακτικοί για τη Σοβιετική Ένωση υπό την ηγεσία του Ιωσήφ Στάλιν. Ωστόσο, και οι δύο ανέπτυξαν πολιτικές με την κατανόηση ότι η σοβιετική συνεργασία ήταν απαραίτητη για την επιτυχία της νίκης των Συμμάχων. Υπάρχει μια φράση από τον Ουίνστον Τσώρτσιλ προς τον προσωπικό του γραμματέα Τζον Κολβίλ την παραμονή της εισβολής της Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση (Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα). Είπε ότι, «εάν ο Χίτλερ εισέβαλε στην Κόλαση, θα έκανα τουλάχιστον μια ευνοϊκή αναφορά στον Διάβολο στη Βουλή των Κοινοτήτων». Ο σοβιετικός ηγέτης αντέδρασε με αυτά τα συναισθήματα από τους δυτικούς του συμμάχους. Ήταν δύσπιστος και φοβόταν ότι θα διαπραγματευόταν μια ξεχωριστή ειρήνη με τη Ναζιστική Γερμανία. Ωστόσο, θεώρησε επίσης τη βοήθειά τους ως κρίσιμη για να αντισταθεί στην εισβολή των Ναζί. Το δόγμα του «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» χρησιμοποιήθηκε και από εθνικά κράτη σε περιοχές εκτός του ευρωπαϊκού θεάτρου. Στον Δεύτερο Κινεζικό-Ιαπωνικό Πόλεμο, στο θέατρο του Ειρηνικού, σχηματίστηκε συμμαχία μεταξύ Κινέζων Κομμουνιστών και Κινέζων Εθνικιστών. Προχωρώντας σε αυτό, αυτές οι δυνάμεις μάχονταν μεταξύ τους καθ' όλη τη διάρκεια του κινεζικού εμφυλίου πολέμου. Ωστόσο, σχημάτισαν μια συμμαχία, το «Δεύτερο Ενωμένο Μέτωπο» ως απάντηση στην αμοιβαία απειλή της ιαπωνικής επιθετικότητας. Ομοίως, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Μαλαισίας και η Βρετανική Αυτοκρατορία συμφώνησαν μια εκεχειρία για την Μαλαισιανή εκστρατεία και επακόλουθη ιαπωνική κατοχή.
Ψυχρός πόλεμος
Το δόγμα αυτό χρησιμοποιήθηκε επίσης εκτενώς κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ των κρατών του Δυτικού Μπλοκ και της Σοβιετικής Ένωσης. Οι Σοβιετικοί και οι Κινέζοι βοήθησαν τη Βόρεια Κορέα κατά τον πόλεμο της Κορέας, καθώς και το Βόρειο Βιετνάμ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ για να αντιταχθούν στους στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Ομοίως, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους υποστήριξαν τους Μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν μετά τη σοβιετική εισβολή με την ελπίδα να ανατρέψουν την εξάπλωση του κομμουνισμού.
Στον Τρίτο Κόσμο, και οι δύο υπερδυνάμεις υποστήριξαν καθεστώτα των οποίων οι αξίες ήταν αντίθετες με τα ιδανικά που υποστήριζαν οι κυβερνήσεις τους. Αυτά τα ιδανικά ήταν ο καπιταλισμός και η φιλελεύθερη δημοκρατία στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών, και η μαρξιστική - λενινική ερμηνεία του κομμουνισμού και της προλεταριακής δημοκρατίας στην περίπτωση της Σοβιετικής Ένωσης. Προκειμένου να αντιταχθεί στην εξάπλωση του κομμουνισμού, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών υποστήριξε δικτατορικά καθεστώτα, όπως το Μομπουτού Σέσε Σέκο στο Ζαΐρ, του Σουχάρτο στην Ινδονησία και του Πινοσέτ στη Χιλή. Η υποστήριξη που παρέχει η Σοβιετική Ένωση σε έθνη με εμφανώς αντικομμουνιστικές κυβερνήσεις, όπως του Νάσερ στην Αίγυπτο, προκειμένου να αντιταχθεί στην αμερικανική επιρροή, είναι ένα άλλο παράδειγμα του δόγματος «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» ως πολιτική για μια διεθνή κλίμακα.
Οι Σοβιετικοί υποστήριξαν επίσης την Ινδία για να αντιμετωπίσουν τόσο την φιλοαμερικανική πακιστανική κυβέρνηση όσο και τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (μετά τη Σινο-σοβιετική διάσπαση), παρά το γεγονός ότι η Ινδία είχε δημοκρατική κυβέρνηση. Ομοίως, η Κίνα, μετά τη διάσπαση, παρείχε τη στήριξη προς τα έθνη και ομάδες που αγκάλιασαν μια αντι-σοβιετική, συχνά Μαοϊκή μορφή του κομμουνισμού, αλλά των οποίων οι κυβερνήσεις, ωστόσο, υοθετούσαν κινεζοφοβικές πολιτικές όπως τον Ερυθρών Χμερ και το καθεστώς της Δημοκρατικής Καμπότζης.
Μέση Ανατολή
Ένα άλλο παράδειγμα αυτού του δόγματος στην εξωτερική πολιτική της Μέσης Ανατολής, είναι όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριξαν την ιρακινή κυβέρνηση υπό τον Σαντάμ Χουσεΐν κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ, ως στρατηγική απάντηση στην αντι-αμερικανική ιρανική επανάσταση του 1979. Μια μελέτη του 2001 για τις διεθνείς σχέσεις στη Μέση Ανατολή χρησιμοποίησε την παροιμία ως βάση της κύριας διατριβής της, εξετάζοντας πώς εξελίσσεται η εχθρότητα μεταξύ των δυσμενών εθνών και οι συμμαχίες που αναπτύσσονται ως απάντηση σε κοινές απειλές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις Κατηγορία:Παροιμίες
Κωνσταντίνος ο Πρωτοκουροπαλάτης
Ο Κωνσταντίνος ο Πρωτοκουροπαλάτης ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, πρωτοκουροπαλάτης και διοικητής (δούξ) Αντιόχειας το 1068.
Δεν είναι πολλά γνωστά για τον Κωνσταντίνο και είναι κυρίως γνωστός από σφραγίδες που έχουν βρεθεί. Επίσης προβληματίζει ο τίτλος του πάνω στις σφραγίδες του "πρωτοκουροπαλάτη", πολύ κατώτερος τίτλος από αυτόν που έφεραν οι υπόλοιποι διοικητές. Πιστεύεται ότι είχε μία πολύ σύντομη θητεία και, κατά μία εκδοχή, ίσως να ήταν διοικητής (δούξ) όχι της Συριακής Αντιόχειας αλλά της Αντιόχειας της Πισιδίας ή κάποιας άλλης.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Κατηγορία:Κουροπαλάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Λιγκ Καπ Γαλλίας
Το Λιγκ Καπ Γαλλίας (γαλ. Coupe de la Ligue) ήταν μια διοργάνωση κυπέλλου που διοργανώνεται από τη Γαλλική Επαγγελματική Ποδοσφαιρική Λίγκα.
Ιστορικό
Το γαλλικό Λιγκ Καπ ξεκίνησε το 1982 κι από το 1995 ο νικητής μετέχει στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στο Λιγκ Καπ συμμετέχουν μόνο οι επαγγελματικοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι της χώρας.
Από τη σεζόν 2006-07 οι ομάδες που παίρνουν μέρος στο Τσάμπιονς Λιγκ ξεκινούν από το δεύτερο γύρο της διοργάνωσης, ώστε να μην φορτώνονται με πολλά παιχνίδια.
Τίτλοι ανά σύλλογο
Παρά τη μικρή ιστορία του το Γαλλικό Λιγκ Καπ αποδείχτηκε ιδιαίτερα «δημοκρατικό», αφού μέχρι στιγμής το έχουν κατακτήσει 14 διαφορετικές ομάδες, ενώ άλλες 10 έχουν φτάσει στον τελικό. Πολυνίκης είναι η Παρί Σεν Ζερμέν με 9 τίτλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλα ποδοσφαίρου Γαλλίας
Ιωάννης, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Ιωάννης της Αυστρίας (Johann von Österreich, Φλωρεντία, 20 Ιανουαρίου 1782 – Γκρατς, 11 Μαΐου 1859) ήταν επιφανές μέλος του Οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης, Αυστριακός στρατηγός και Γερμανός αντιβασιλέας.
Βιογραφία
Ο Ιωάννης Βαπτιστής Ιωσήφ Φαβιανός Σεβαστιανός ήταν το 13ο παιδί του Λεοπόλδου Β΄ και της Μαρίας Λουίζας της Ισπανίας. Ο Ιωάννης έλαβε μόνο βασική στρατιωτική εκπαίδευση γιατί ήταν από μόνος του ταλέντο, έδειξε μεγάλο ηρωισμό στις μάχες μέχρι που συνετρίβη στη Μάχη του Χόχενλιντεν στις 3 Δεκεμβρίου 1800. Μετά τη σύναψη ειρήνης έγινε αρχηγός της μηχανικής και της αμυντικής υπηρεσίας διευθύνοντας δύο στρατιωτικές ακαδημίες, ενώ στη συνέχεια (1805) διηύθυνε την άμυνα στα στενά του Τυρόλο και το 1809 διηύθυνε το 8ο και το 9ο σώμα στρατού κατά του Ευγένιου ντε Μπωαρναί. Μετά από κάποιες επιτυχίες γνώρισε νέες ήττες στο Πιάβ και στο Ραμπ, με αποτέλεσμα να χάσει τις στρατιωτικές του ικανότητες και ο μεγάλος αδελφός του Φραγκίσκος Β΄ να του αφαιρέσει τη διοίκηση. Από τότε εγκαταστάθηκε στη Στυρία, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της περιοχής. Έμεινε στη μνήμη των κατοίκων της Στυρίας ως η μεγαλύτερη εκσυγχρονιστική φυσιογνωμία της ιστορίας τους. Είχε διαρκείς συναντήσεις με απλούς ανθρώπους φορώντας την τοπική ενδυμασία και συγκέντρωνε συνέχεια στοιχεία για τις παραδόσεις της περιοχής. Ήταν δεινός φυσιολάτρης, ορειβάτης, κυνηγός και συλλογέας μετάλλων, γι' αυτό μία ορχιδέα που φυτρώνει στα βουνά της περιοχής πήρε το όνομά του.
Ίδρυσε (1811) το Ιωάννειο Μουσείο στην πρωτεύουσα της Στυρίας Γκρατς, την αγροτική κοινότητα της Στυρίας (1819), την οικοδομική κοινότητα της Στυρίας και την κοινότητα της ιστορίας της Στυρίας. Εξελέγη τέλος αλλοδαπό μέλος της Ακαδημίας Σουηδικών Σπουδών.
Δήμος Κράτοβο
Ο Δήμος Κράτοβο (Кратово ) είναι δήμος στο ανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Βορειοανατολικής Στατιστικής Περιφέρειας. Κράτοβο ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Κράτοβο.
Ιωάννης, αρχιδούκας της Αυστρίας
Οικογένεια
Ήταν ο μοναδικός στην οικογένεια που νυμφεύτηκε μία απλή γυναίκα, μη ευγενούς καταγωγής, την Άννα Πλεχλ (1829), κάτι που τον έφερε σε σύγκρουση με την Αυλή στη Βιέννη. Ο γιος, που απέκτησε με τον συγκεκριμένο μοργανατικό γάμο, ο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Δήμος Κράτοβο
Γεωγραφία
Ο Δήμος Κράτοβο συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Βορειοανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Λάραμι (Ουαϊόμινγκ)
Το Λάραμι (αγγλικά: Laramie) είναι πόλη και πρωτεύουσα της κομητείας Όλμπανι, στο Ουαϊόμινγκ των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός υπολογίζεται σε 32.711 το 2019, καθιστώντας την την πέμπτη μεγαλύτερη πόλη στο Ουαϊόμινγκ. Βρίσκεται δίπλα στο Ποταμό Λάραμι στο νοτιοανατολικό Ουαϊόμινγκ, ενώ η πόλη είναι βορειοδυτικά του Τσεγιέν.
Ιστορία
Η πόλη έχει πάρει την ονομασία της από τον Τζάσκες Λάραμι, έναν Γαλλοκαναδό συνοριοφύλακα που εξαφανιστήκε στα βουνά Λάραμι περίπου το 1820 και δεν εμφανίστηκε ποτέ. Οι Ευρωπαίοι ονόμασαν πρός τιμήν του μία οροσειρά, μία πόλη, ένα φρούριο, και μία κορυφή. Λόγω των πολλών ονομασιών η πόλη για δεκαετιές ονομαζόταν και «Λάραμι Σίτι» για να ξεχωρίζει.
Το Λάραμι ιδρύθηκε το 1866 ως μια μικρή πόλη κοντά στον πρώτο διηπειρωτικού σταθμού. Η πρώτη τακτική αποβίβαση ατόμων στην πόλη έγινε το 1868, όταν οι εργάτες άρχιζαν να χτίζουν πιο μόνιμες βάσεις. Το Λάραμι Σίτι (όπως ονομαζόταν τότε) είχε μικρά καταστήματα, σχολείο και αρκετές εκκλησίες. Στην αρχή η πόλη υπέφερε από την ανομία. Ο πρώτος σερίφης οργάνωσε μία ομάδα επαγρύπνησης ως απάντηση στους εγκληματίες.
Το 1869, όταν το Ουαϊόμινγκ άρχισε να προοδεύει, στην πόλη ψηφίστηκε νομοσχέδιο που παραχωρεί ίσα δικαιώματα στις γυναίκες.
Δημογραφικά
Κατά την απογραφή του 2010, υπήρχαν 30.816 άτομα, 13.394 νοικοκυριά και 5.843 οικογένειες. Η φυλετική σύνθεση της πόλης ήταν η εξής:
Υπήρχαν 13.394 νοικοκυριά, από τα οποία το 20,4% είχε παιδιά κάτω των 18 ετών, το 33% ήταν παντρεμένο και ένα 6,9% ήταν μία γυναίκα που ζούσε μόνη της. Ο μέσος όρος παιδιών ήταν 2,14 ανά οικογένεια
Πάρκα και αναψυχή
Το Λάραμι διαθέτει 14 πάρκα μέσα στην πόλη που, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν παιδικές χαρές, γήπεδα μπέιζμπολ, σόφμπολ και πισίνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Ουαϊόμινγκ
Rothmans International
Η Rothmans International plc ήταν βρετανική καπνοβιομηχανία. Στις μάρκες της περιλαμβάνονταν οι Rothmans, Players και Dunhill. Η διεθνής έδρα της ήταν στο Hill Street του Λονδίνου και οι διεθνείς δραστηριότητές της διευθύνονταν από το Denham Place του Ντέναμ Βίλατζ στο Μπάκιγχαμσαϊρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Αντίλλες
Γεωγραφικά, οι Αντίλλες αποτελούν μέρος της Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής. Πολιτισμικά η Κούβα, η Αϊτή, η Δομινικανή Δημοκρατία και η περιοχή του Πουέρτο Ρίκο θεωρούνται μέρος της Λατινικής Αμερικής.
Μικρές Αντίλλες
Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Κατηγορία:Καραϊβική
Μέι Έιμπελ Σμιθ
Η Μέυ Έιμπελ Σμιθ (May Abel Smith, 23 Ιανουαρίου 1906 - 29 Μαΐου 1994) ήταν κόρη του Πρίγκιπα Αλέξανδρου του Τεκ.
Βιογραφία
Η Μέυ Έλεν Έμμα γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1906 στο Κλαίρμοντ Χάουζ, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Αλέξανδρου του Τεκ και της Αλίκης του Αθλόουν.
Ήταν παράνυφος στο γάμο της Πατρικίας του Κόννωτ και του Αλεξάντερ Ράμσεϋ το 1919, της Μαρίας του Ηνωμένου Βασιλείου με τον Χένρυ Λάσσελς το 1922 και του Αλβέρτου, Δούκα της Υόρκης με την Ελίζαμπεθ Μπόουζ-Λάυον το 1923.
Στις 24 Οκτωβρίου 1931 παντρεύτηκε τον Χένρυ Έιμπελ Σμιθ στο Μπόλκομπ του Σάσσεξ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Πέθανε στις 29 Μαΐου 1994 στο Λονδίνο σε ηλικία 88 ετών. Είναι θαμμένη στο Φρόγκμορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Ορμήδεια
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λάρνακας
Άγιοι Απόστολοι Πετριών Εύβοιας
Οι Άγιοι Απόστολοι είναι παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 636 κατοίκους. Είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 20 μ.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Οι Άγιοι Απόστολοι είναι ψαροχώρι το όποιο όπως γνωρίζει τα τελευταία χρόνια έντονη τουριστική ανάπτυξη και διαθέτει τουριστικά καταλύματα και καταστήματα. Είναι κτισμένο σε ένα κόλπο που σχηματίζουν οι ανατολικές ακτές της Εύβοιας στο Αιγαίο. Απέναντι από το χωριό βρίσκεται η νησίδα Γκαμήλα.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημείωση
Στον ίδιο δήμο υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Άγιοι Απόστολοι Μετοχίου Διρφύων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Πάπας Ανθηρός
Ο Πάπας Ανθηρός (Papa Antero, ... - 3 Ιανουαρίου 236) ήταν Πάπας από τις 21 Νοεμβρίου του 235 έως τον θάνατό του το 236. Σύμφωνα με τον κατάλογο των Παπών της Αγίας Έδρας, διαδέχθηκε τον πάπα Ποντιανό, που εκτοπίστηκε από τη Ρώμη μαζί με τον αντιπάπα Ιππόλυτο της Ρώμης στη Σαρδηνία.
Υπάρχει η άποψη ότι μαρτύρησε στη φυλακή κατά τη διάρκεια των διωγμών του αυτοκράτορα Μαξιμίνου του Θράκα, αλλά υφίστανται ελάχιστες μαρτυρίες για αυτό, και το πιθανότερο είναι ότι πέθανε ειρηνικά κατά τη διάρκεια εκείνων των διωγμών. Τάφηκε στην παπική κρύπτη του κοιμητηρίου του πάπα Καλλίστου Α΄ στη Ρώμη και αργότερα αγιοποιήθηκε.
Σύμφωνα με το δυτικό εορτολόγιο ο Άγιος Ανθηρός εορτάζεται στις 3 Ιανουαρίου.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Έλληνες Πάπες Κατηγορία:Πάπες 3ου αιώνα Ανθηρός
Κεφαλόβρυσο Σουλίου Αχαΐας
Το Κεφαλόβρυσο (ή Χαρμανταίικα) είναι μικρό ορεινό χωριό της τοπικής κοινότητας Σουλίου του δήμου Πατρέων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό έχει πληθυσμό μόλις 9 κατοίκους.
Τοποθεσία
Το Κεφαλόβρυσο είναι χτισμένο στους δυτικούς-νοτιοδυτικούς πρόποδες του Παναχαϊκού όρους και συγκεκριμένα στην ορεινή περιοχή του Σουλίου, κοντά στον Γλαύκο ποταμό, σε υψόμετρο περίπου 720 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει περίπου 17 χιλιόμετρα οδικώς από το κέντρο της πόλης της Πάτρας.
Γενικά στοιχεία
Το Κεφαλόβρυσο αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1951 με την ονομασία Χαρμανταίικα ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1955, μετονομάστηκε σε Κεφαλόβρυσο. Ωστόσο, η παλαιότερη ονομασία του χωριού είναι αρκετά διαδεδομένη και σήμερα, ιδίως στους ντόπιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Σούλι Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Μονή Αγίας Τριάδας Βοιωτίας
Η Μονή Αγίας Τριάδας είναι ορθόδοξη χριστιανική μονή στην περιοχή της Βοιωτίας. Βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Κιθαιρώνα, χτισμένη σε υψόμετρο 580 μέτρων και σε απόσταση 4 χιλιομέτρων δυτικά των Πλαταιών. Αν και παλαιότερα ήταν ανδρική, σήμερα είναι γυναικεία μονή.
Η μονή χτίστηκε τον 15ο αιώνα. Υπέστη σοβαρές καταστροφές από τον μεγάλο σεισμό των Αλκυονίδων το 1981. Από την παλαιά μονή σώζονται μόνο το καθολικό που έχει σημαντικές φθορές και δύο ερειπωμένα κελιά μοναχών. Ο ναός έχει δύο στρώματα τοιχογραφιών του 16ου και του 18ου αιώνα.
Τα τελευταία χρόνια καταβάλλονται προσπάθειες να αναστηλωθεί.
Η μονή εορτάζει τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος και στις 14 Σεπτεμβρίου.
Παραπομπές
Αγιας Τριαδας
Μεθυλοπροπυλοθειαιθέρας
Ο μεθυλοπροπυλοθειαιθέρας ή μεθυλοπροπυλοσουλφίδιο (methylpropylsulphide, MPS) ή 1-μεθυλοθειοπροπάνιο ή 2-θειαπεντάνιο είναι ένας διαλκυλ-θειαιθέρας, μια οργανική ένωση του θείου με συνοπτικό συντακτικό τύπο CH3CH2CH2SCH3 (ή ακόμη πιο συνοπτικά PrSMe). Στις συνηθισμένες συνθήκες (1 atm, 25 °C) είναι άχρωμο ελάχιστα διάλυτο στο νερό και εύφλεκτο πτητικό υγρό με χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή. Είναι ισομερές θέσης των παρακάτω έξι (6) ενώσεων:
Με αλκυλίωση αλάτων θειολών
Με μεθυλίωση από μεθυλαλογονίδια αλάτων προπανοθειόλης (π.χ. CH3CH2CH2SK) ή προπυλίωση από προπυλαλογονίδια αλάτων μεθανοθειόλης (π.χ. CH3SK) παράγεται μεθυλοπροπυλοθειαιθέρας. (Αντίδραση Williamson για θειαιθέρες):
ή
Αναγωγή σουλφοξειδίων
Με αναγωγή μεθυλοπροπυλοσουλφοξείδιου από υδροϊώδιο παράγεται μεθυλοπροπυλοθειαιθέρας :
Επίδραση διαλογονούχου υδραργύρου
Με επίδραση διαλογονούχου υδραργύρου(HgX2) παράγονται προπυλομεθυλοθειοϋδραργιρικά άλατα :
Επίδραση αλκυλαογονιδίων
Με επίδραση αλκυλαογονιδίων (RX) παράγονται άλατα του σουλφωνίου :
Οξείδωση προς σουλφοξείδια
Με επίδραση υπεροξείδιου του υδρογόνου οξειδώνονται προς μεθυλοπροπυλοσουλοφοξείδιο :
Πηγές
Κατηγορία:Διαλκυλοθειαιθέρες Κατηγορία:C4
Αιγιαλίτιδα ζώνη
μικρογραφία|400x400εσ|Θαλάσσιες ζώνες με βάση τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας: χωρικά ύδατα, αποκλειστική οικονομική ζώνη και ανοικτή θάλασσα. μικρογραφία|430x430εσ|Τα χωρικά ύδατα του Ισραήλ. Η αιγιαλίτιδα ζώνη, γνωστή και ως χωρικά ύδατα ή χωρική θάλασσα, είναι η θαλάσσια περιοχή που βρίσκεται αμέσως δίπλα στις ακτές ενός κράτους και υπόκειται στην εδαφική δικαιοδοσία του εν λόγω κράτους. Περιλαμβάνει το υπερκείμενο εναέριο χώρο, το νερό, τον βυθό και το υπέδαφος της περιοχής. Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (1982) δεν μπορεί να ξεπερνά τα 12 ναυτικά μίλια από τη γραμμή βάσης.
Γραμμή βάσης
Η γραμμή βάσης από την οποία μετράται η αιγιαλίτιδα ζώνη είναι η γραμμή χαμηλής στάθμης κατά μήκος της ακτής, όπως σημειώνεται σε χάρτες μεγάλης κλίμακας που αναγνωρίζονται επίσημα από το παράκτιο κράτος. Σε αντίθεση με τα εσωτερικά ύδατα, τα παράκτια ύδατα ανεβαίνουν και κατεβαίνουν κατά την παλίρροια. Αντί να υπάρχουν κινούμενα θαλάσσια όρια, η γραμμή βάσης είναι σταθερή ώστε να ξεκινά από τη γραμμή χαμηλής στάθμης κατά μήκος της ακτής. Η γραμμή χαμηλής στάθμης προέρχεται από τους χάρτες του παράκτιου κράτους.
Εσωτερικά ύδατα
Τα εσωτερικά ύδατα είναι όλα τα νερά που πέφτουν προς την ξηρά από τη γραμμή βάσης, όπως λίμνες, ποτάμια και παλίρροια. Τα κράτη έχουν την ίδια κυρίαρχη δικαιοδοσία στα εσωτερικά ύδατα όπως και σε άλλα εδάφη. Δεν υπάρχει δικαίωμα αβλαβούς διέλευσης από εσωτερικά ύδατα.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|Διεκδίκηση των χωρικών υδάτων του Περού από τη Χιλή. Τα χωρικά ύδατα ενός κράτους εκτείνονται έως και 12 ν.μ. από τη γραμμή βάσης του. Εάν τα ύδατα επικαλύπτονται με τα χωρικά ύδατα άλλου κράτους, τα σύνορα λαμβάνονται ως το διάμεσο σημείο μεταξύ των γραμμών βάσης των κρατών, εκτός εάν τα εν λόγω κράτη συμφωνήσουν διαφορετικά. Ένα κράτος μπορεί επίσης να επιλέξει να διεκδικήσει μικρότερα χωρικά ύδατα. Η προσαρμογή αυτών των ορίων ονομάζεται, στο διεθνές δίκαιο, θαλάσσια οριοθέτηση.
Συγκρούσεις έχουν συμβεί κάθε φορά που ένα παράκτιο κράτος διεκδικεί έναν ολόκληρο κόλπο ως χωρικά ύδατα, ενώ άλλα έθνη αναγνωρίζουν μόνο τους πιο περιοριστικούς ορισμούς της σύμβασης του ΟΗΕ. Για παράδειγμα, έχουν καταγραφεί δύο συγκρούσεις στον Κόλπο της Σύρτης, όπου η Λιβύη χάραξε μια γραμμή άνω των 230 ν.μ. και ισχυρίστηκε ότι ολόκληρος ο περίκλειστος κόλπος αποτελεί τα χωρικά ύδατά του. Οι ΗΠΑ παρέβλεψαν τις αξιώσεις, ασκώντας την ελευθερία ναυσιπλοΐας, με αποτέλεσμα να σημειωθούν τα περιστατικά του Κόλπου της Σύρτης το 1981 και το 1989.
Ιστορικά στοιχεία
Από τον 17 αιώνα έως τα μέσα του 20ου αιώνα, τα χωρικά ύδατα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γαλλίας και πολλών άλλων εθνών είχαν πλάτος 3 ν.μ. Αρχικά, αυτή ήταν η απόσταση βολής ενός κανονιού, και ήταν το τμήμα του ωκεανού που ένα κυρίαρχο κράτος μπορούσε να υπερασπιστεί από την ακτή. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Ισλανδία διεκδίκησε 2 ν.μ., η Νορβηγία και η Σουηδία διεκδίκησαν 4 ν.μ. και η Ισπανία διεκδίκησε 6 ν.μ. Κατά τη διάρκεια περιστατικών όπως οι δοκιμές πυρηνικών όπλων και οι αλιευτικές διαμάχες, ορισμένα έθνη αυθαίρετα επέκτειναν τις θαλάσσιες αξιώσεις τους σε 50 ή και 200 ν.μ. Από τα τέλη του 20ου αιώνα, το όριο των 12 μιλίων έχει γίνει σχεδόν παγκοσμίως αποδεκτό. Το Ηνωμένο Βασίλειο επέκτεινε τα χωρικά του ύδατα από 3 σε 12 ν.μ. το 1987.
Κατά τη Διάσκεψη της Κοινωνίας των Εθνών το 1930, τέθηκε το θέμα της θέσπισης διεθνούς νομοθεσίας για τα χωρικά ύδατα, αλλά δεν επετεύχθη συμφωνία.
Η αρχή έγινε από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1945, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν εξέδωσε δύο διακηρύξεις που καθιέρωσαν τον κυβερνητικό έλεγχο των φυσικών πόρων σε περιοχές που γειτνιάζουν με την ακτογραμμή. Η πρώτη διακήρυξη είχε τον τίτλο «Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τους φυσικούς πόρους του υπεδάφους και του θαλάσσιου βυθού της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας». Η δεύτερη διακήρυξη είχε τον τίτλο «Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών σε σχέση με την παράκτια αλιεία σε ορισμένες περιοχές της ανοιχτής θάλασσας». Μετά την προεδρική διακήρυξη των ΗΠΑ τέθηκε το ζήτημα του νομικού καθορισμού των χωρικών υδάτων με διεθνή συμφωνία και στην πρώτη της σύνοδο το 1949, η Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου των Ηνωμένων Εθνών πρόσθεσε το θέμα στην ημερήσια διάταξή της.
Το σημαντικό ζήτημα του εύρους των χωρικών υδάτων δεν μπόρεσε να επιλυθεί ούτε στην πρώτη διάσκεψη (UNCLOS I, 1956-1958) ούτε στη δεύτερη διάσκεψη (UNCLOS II, 1960), με κανένα από τα δύο όρια των 3 μιλίων ή των 12 μιλίων να μη φτάνει στην απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων. Αυτή η έλλειψη συμφωνίας οδήγησε σε σοβαρές διεθνείς διαμάχες. Μόνο στην τρίτη διάσκεψη (UNCLOS III, 1973-1982), οι διατάξεις της οποίας τέθηκαν σε ισχύ μόλις το 1994, το ζήτημα επιλύθηκε στα 12 ν.μ.
Σημασία για τη βιοποικιλότητα
Τα χωρικά ύδατα συγκρατούν ένα τεράστιο απόθεμα του πλούτου του ωκεανού. Εκτείνονται σε απόσταση έως και 12 ν.μ. από την ακτή, κι ενώ αποτελούν μόνο το ~ 6% της επιφάνειας της θάλασσας - ωστόσο στις περιοχές αυτές ανιχνεύονται οι υψηλότερες συγκεντρώσεις βιοποικιλότητας του ωκεανού. Τα χωρικά ύδατα φιλοξενούν το 100% του μαγγρόβιου δάσους του κόσμου, και το 83% των κοραλλιογενών υφάλων του κόσμου.
Σημασία για την επισιτιστική ασφάλεια
Σχεδόν 500 εκ. άνθρωποι εξαρτώνται άμεσα από την αλιεία μικρής κλίμακας, η οποία βρίσκεται κυρίως σε περιοχές χωρικών υδάτων. Το 40% των ψαριών που αλιεύονται παγκοσμίως προέρχονται από την αλιεία μικρής κλίμακας. Σχεδόν όλα αυτά τα ψάρια διατίθενται στην ανθρώπινη κατανάλωση.
Διεκδικήσεις χωρικών υδάτων
μικρογραφία|280x280εσ|Καθορισμός των θαλασσίων συνόρων μεταξύ της [[Νικαράγουα και της Κολομβίας, έπειτα από την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου.]] Οι θαλάσσιες διαμάχες περιλαμβάνουν δύο διαστάσεις: (α) εδαφική κυριαρχία, που ανέκυψε μεταξύ των κρατών κατά τη διάρκεια της ιστορίας, και (β) σχετικά δικαιοδοτικά δικαιώματα και συμφέροντα στα θαλάσσια σύνορα, τα οποία οφείλονται κυρίως σε διαφορετικές ερμηνείες του δικαίου της θάλασσας. Παρακάτω, αναφέρονται οι χώρες και τα χωρικά ύδατα που έχουν θεσπίσει :
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδρογραφία Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης
Ράινερ Ιωσήφ, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Ράινερ Ιωσήφ Ιωάννης Μιχαήλ Φραγκίσκος Ιερώνυμος ήταν ένας από τους νεότερους γιούς του αυτοκράτορα Λεοπόλδου Β΄ και της συζύγου του Μαρίας Λουίζας των Βουρβόνων, κόρης του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας. Αν και υπέφερε από επιληψία, μπόρεσε τελικά να ακολουθήσει στρατιωτική σταδιοδρομία, Υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς της Λομβαρδο-Βενετίας (1818 - 1848) κάτι που τοποθέτησε τον ίδιο και την σύζυγο του επικεφαλής της Αυστριακής Αυλής στο Μιλάνο. Οι Ιταλοί τον αντιπάθησαν, λόγω της συλλογής φόρων χωρίς ανταποδόσεις, κάτι που ήταν μία από τις αιτίες για την έκρηξη της Ιταλικής επανάστασης (1848)
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1820 την Ελισάβετ της Σαβοΐας, κόρη του Καρόλου Εμμανουήλ του Καρινιάνο, με την οποία απέκτησε:
Αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Ύψιλον
Το γράμμα ύψιλον (κεφαλαίο Υ, πεζό υ) είναι το εικοστό γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου.
Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία υ´ = 400
Ως γράμμα χρησιμοποιήθηκε και για τον ρόλο του δίγαμμα (Ϝ, ϝ) το οποίο είναι ημίφωνο και όχι φωνήεν αλλά απαρχαιώθηκε ήδη από την αρχαιότητα. Στη νέα ελληνική έχει αυτόν τον ρόλο αποκλειστικά όταν βρίσκεται μετά από τα α, ε, η (και εφόσον δεν έχει διαλυτικά).
Στην αρχαία ελληνική κάθε λέξη που ξεκινούσε από ύψιλον γράφεται σήμερα με δασεία, εκτός από την Αιολική διάλεκτο όπου γράφεται με ψιλή (Herbert W. Smyth Greek Grammar, 1956, σελ. 10): «Τὸν δὲ κέρναντα τὸ χρύσιον ὐπόδικον» (το παράδειγμα από πέτρα του 4ου π.Χ. αιώνα στη Λέσβο, δίνει ο Jean Humbert Histoire de la langue grecque, 1972, σελ. 51).
Το όνομα Ύψιλον μπορεί επίσης να αναφέρεται στην ομώνυμη ελληνική σειρά κόμικς Ύψιλον (κόμικς).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
υ
Μιντάουγκας
Ο Μιντάουγκας (Mindaugas, Γερμανικά: Myndowen, Λατινικά: Mindowe, Ρουθενιανά: Мендог - Μέντογκ, Λευκορωσικα/Μπελαρουσικα - Міндоўг - Μιντόουγ. 1203 – φθινόπωρο 1263) ήταν ο πρώτος γνωστός Μεγάλος Δούκας της Λιθουανίας και μόνος βασιλιάς της Λιθουανίας. Λίγα είναι γνωστά για την προέλευσή του, τα πρώτα χρόνια και την άνοδό του στην εξουσία. Αναφέρεται σε μια συνθήκη το 1219 ως δούκας και το 1236 ως ηγέτης όλων των Λιθουανών. Οι σύγχρονες πηγές θεωρούν ότι η άνοδος στην εξουσία έγινε με στρατηγικούς γάμους και με την εξορία ή τη δολοφονία των αντιπάλων του. Επέκτεινε την κυριαρχία του σε περιοχές νοτιοανατολικά της Λιθουανίας κατά τις δεκαετίες του 1230 και του 1240. Το 1250 ή 1251, κατά τη διάρκεια εσωτερικών διαμαχών βαπτίστηκε Ρωμαιοκαθολικός, μια πράξη η οποία τον βοήθησε να συμμαχήσει με το Τάγμα της Λιβονίας, έναν από τους διαχρονικούς εχθρούς των Λιθουανών. Το καλοκαίρι του 1253 στέφθηκε βασιλιάς της Λιθουανίας, εξουσιάζοντας περίπου 300.000 με 400.000 ανθρώπους.
Ενώ η δεκάχρονη βασιλεία του σημαδεύτηκε από διάφορα επιτεύγματα για τη δημιουργία κράτους, συνέχισαν οι διαμάχες του Μιντάουγκας με συγγενείς και άλλους δούκες και η Σαμογιτία (Δυτική σύγχρονη «Lietuva», αλλά όχι ιστορική Λιθουανία) αντιστάθηκε στην εξουσία του. Τα κεκτημένα εδάφη στα νοτιοανατολικά δέχθηκαν επιθέσεις από τους Τατάρους. Διέλυσε τη συμμαχία με το Τάγμα της Λιβονίας το 1261, πιθανότατα αποκηρύσσοντας τον Χριστιανισμό, και δολοφονήθηκε το 1263 από τον ανιψιό του Τρενιότα και ένα αντίπαλο δούκα, τον δούκα Νταούμαντας. Οι τρεις επόμενοι διάδοχοί του δολοφονήθηκαν επίσης. Η αναταραχή συνέχισε μέχρι την άνοδο του Τραϊντένις στο τίτλο του Μεγάλου Δούκα το 1270.
Αν και η υστεροφημία του ήταν ακανόνιστη τους επόμενους αιώνες και οι απόγονοί δεν ήταν αξιόλογοι, η φήμη του εδραιώθηκε τον 19ο και 20ό αιώνα. Ο Μιντάουγκας ήταν ο μόνος βασιλιάς της Λιθουανίας, αν και οι περισσότεροι Μεγάλοι Δούκες της Λιθουανίας μετά τον Βλάντισλαβ Γιαγκέλο εξουσίαζαν ως βασιλιάδες της Πολωνίας, οι τίτλοι παρέμειναν ξεχωριστοί. μικρογραφία|αριστερά|278x278εσ|Στέψη του Μιντάουγκας ως βασιλιά της [[Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας|ιστορικής Λιθουανίας στο Ναβαγραντακ που ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της χώρας, στη σύγχρονη Λευκορωσια/Μπελαρους]]
Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Λιθουανίας Κατηγορία:Βασιλείς της Λιθουανίας
A Change of Seasons
Το A Change of Seasons είναι ΕΡ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 19 Σεπτεμβρίου 1995 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας EastWest.
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία ξεκινάει με το ομώνυμο κομμάτι, διάρκειας 23 λεπτών, το οποίο συνέθεσε το συγκρότημα την περίοδο 1990-1991 πριν τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ Images And Words. Το τραγούδι αυτό ηχογραφήθηκε τον Μάιο του 1995 στα BearTracks Studios της Νέας Υόρκης και περιέχει απόσπασμα από την ταινία Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών του 1989, όπως και ατάκες από το ποίημα "To the Virgins, to Make Much of Time" του Ρόμπερτ Χέρικ.
Τα υπόλοιπα πέντε κομμάτια είναι ζωντανά ηχογραφημένα στο "Ronnie Scott's Jazz Club" του Λονδίνου στις 31 Ιανουαρίου του 1995. Όλα τα κομμάτια είναι διασκευές, όπου οι Dream Theater παίζουν τραγούδια των Έλτον Τζον, Deep Purple και Led Zeppelin, όπως και ένα μεγάλο ποτ-πουρί από κομμάτια των Pink Floyd, Kansas, Queen, Journey, Dixie Dregs και Genesis.
Η διάρκεια της συγκεκριμένης κυκλοφορίας ξεπερνάει αυτήν ενός κανονικού ΕΡ (Extended Play), αλλά ο ντράμερ Μάικ Πορτνόι δήλωσε ότι ήταν σημαντικό για το συγκρότημα και την δισκογραφική εταιρεία να μην κυκλοφορήσει ως στούντιο δίσκος και γι' αυτό τον λόγο του έδωσαν την ετικέτα του ΕΡ.
Εκατερίνα Αντρονέσκου
Η Εκατερίνα Αντρονέσκου (Ecaterina Andronescu) (γενν.ς 7 Απριλίου 1948) είναι Ρουμάνα μηχανικός, καθηγήτρια και πολιτικός. Είναι Μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PSD) και συμμετείχε στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Ρουμανίας από το 1996 έως το 2008, εκπροσωπώντας το Βουκουρέστι. Ήταν γερουσιαστής από το 2008 έως το 2020, για την ίδια πόλη. Στο υπουργικό συμβούλιο του Αντριάν Ναστάσε, ήταν υπουργός Παιδείας από το 2000 έως τον Ιούνιο του 2003. Κατείχε την ίδια θέση στο υπουργικό συμβούλιο του Εμίλ Μποκ από το 2008 έως το 2009, στο υπουργικό συμβούλιο του Βίκτορ Πόντα το 2012 και τέλος στο υπουργικό συμβούλιο της Βιορίκα Νταντσίλα για λιγότερο από 9 μήνες μεταξύ Νοεμβρίου 2018 και Αυγούστου 2019. Είναι παντρεμένη και έχει ένα παιδί.
A Change of Seasons
Το A Change of Seasons έφθασε στο # 58 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και μέχρι τον Φεβρουάριο του 2002 είχε πουλήσει, στην πατρίδα του συγκροτήματος, περισσότερα από 157.000 αντίτυπα.
Εκατερίνα Αντρονέσκου
Παρασκήνιο και πρώτη υπουργική θέση
Γεννήθηκε στο Μόλοβατς της κομητείας Μεχεντίντσι και έγινε μηχανικός το 1972 μετά την αποφοίτησή της από το τμήμα Επιστήμης και Μηχανικής Οξειδωτικών Υλικών της Σχολής Βιομηχανικής Χημείας του Πολυτεχνείου του Βουκουρεστίου. Το 1982 απέκτησε διδακτορικό στον ίδιο τομέα και συνέχισε περαιτέρω σπουδές στη Δυτική Ευρώπη τη δεκαετία του 1990. Από το 1972 έως το 1983, ήταν βοηθός λέκτορας στο Πολυτεχνείο και στη συνέχεια λέκτορας από το 1983 έως το 1990. Από το 1990 έως το 1994 ήταν αναγνώστρια εκεί και είναι καθηγήτρια στο ίδιο πανεπιστήμιο από το 1994. Από το 1989 έως το 1992, ήταν βοηθός κοσμήτορας της Σχολής Βιομηχανικής Χημείας και κοσμήτορας από το 1992 έως το 2004. Έγινε πρύτανης του πανεπιστημίου το 2004, υπηρετώντας μέχρι το 2012. Έχει δημοσιεύσει πάνω από 155 επιστημονικές εργασίες σε εξειδικευμένα περιοδικά στη Ρουμανία και στο εξωτερικό. Είχε πάνω από 60 συμβάσεις επιστημονικής έρευνας, τόσο στη Ρουμανία όσο και στο εξωτερικό. Δημοσίευσε τρία βιβλία και έχει λάβει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.
A Change of Seasons
Λίστα τραγουδιών
1. A Change of Seasons (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 23:09
5. The Big Medley (Waters, Livgren, Mercury, Perry, Morse, Rutherford, Banks, Collins) - 7:28
Θέσεις τσαρτ
A Change of Seasons (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 3 Σεπτεμβρίου 1993
Εκατερίνα Αντρονέσκου
Αντιπολίτευση και επιστροφή στην κυβέρνηση
Μετά την εκλογή της στη Γερουσία, όπου υπηρέτησε στην επιτροπή πολιτισμού μέχρι το 2010, και έγινε αντιπρόεδρος της επιτροπής εκπαίδευσης το 2009, διορίστηκε υπουργός Παιδείας για άλλη μια φορά. Κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας του υπουργικού συμβουλίου, η Αντρονέσκου προκάλεσε ξανά διαμάχες. Τον Μάιο του 2009, οι συγγραφείς του εθνικού τεστ εισαγωγής στο γυμνάσιο έκαναν δύο λάθη κατά τη σύνταξη των ερωτήσεων, προκαλώντας την παραίτηση δύο υπαλλήλων του Υπουργείου Παιδείας και συνεισφέροντας στις ανησυχίες των ηγετών του PSD ότι η Αντρονέσκου έβλαπτε την εικόνα του κόμματός τους. Αργότερα έδειξε προθυμία να καταργήσει το τεστ στην τρέχουσα μορφή του, επικαλούμενη τη μη δημοτικότητά του μεταξύ των δασκάλων. Τον Ιούλιο εκείνο, ανακοίνωσε ότι το υπουργείο της δεν θα εκδίδει πλέον διπλώματα για το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Spiru Haret (και μπορεί να επιδιώξει το οριστικό κλείσιμό του), υποστηρίζοντας ότι το ίδρυμα δεν είχε πάρει πιστοποίηση και εξουσιοδότηση για τα προγράμματα σπουδών του. Αυτή η ενέργεια φέρεται να δυσαρέστησε τον πρόεδρο του PSD Μίρτσεα Τζεοάνα, επειδή δεν είχε εκ των προτέρων συνεννοηθεί μαζί του. Το ίδιο το πανεπιστήμιο οδήγησε την κυβέρνηση στα δικαστήρια και κέρδισε το δικαίωμα να συνεχίσει τη λειτουργία του.
A Change of Seasons
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των Dream Theater Κατηγορία:Άλμπουμ του 1995
Εκατερίνα Αντρονέσκου
Αντιπολίτευση και επιστροφή στην κυβέρνηση
Εργάστηκε για την προώθηση ενός νέου εκπαιδευτικού κώδικα στο Κοινοβούλιο, αλλά ο πρώην κυβερνητικός εταίρος του PSD, το Δημοκρατικό Φιλελεύθερο Κόμμα (PDL), είχε τις δικές του προτάσεις. Παρά την εκφρασμένη επιθυμία της, η συζήτηση μπλέχθηκε στην προεδρική εκστρατεία του φθινοπώρου, όπου τα κόμματα υποστηρίζουν τους αντιπάλους υποψηφίους. Τον Σεπτέμβριο, ο Πρωθυπουργός Μποκ απείλησε την Αντρονέσκου με απόλυση, εάν δεν ακύρωνε μια διάταξη, που έδινε στον Υπουργό Παιδείας (σε αντίθεση με τους σχολικούς επιθεωρητές) την εξουσία να αλλάζει διευθυντές σχολείων. Αντέτεινε ότι αυτό θα μείωνε την πολιτικοποίηση της διαδικασίας, ενώ ο Τζεοάνα σχολίασε ότι ο Μποκ μόνος του δεν μπορούσε να την απολύσει χωρίς να συμβουλευτεί το κόμμα του. Η κίνηση του Μποκ οδήγησε στην αυξανόμενη δυσαρέσκεια εναντίον της στο PDL. Ο Ιοάν Ολτεάν και ο Ράντου Μπερτσεάνου υπέδειξαν ότι η ίδια η Αντρονέσκου προσπαθούσε να πολιτικοποιήσει την εκπαιδευτική διαδικασία. Το PDL ισχυρίστηκε επίσης ότι οι προτάσεις της Αντρονέσκου είχαν στόχο να υπονομεύσουν το μεταρρυθμιστικό σχέδιο του ίδιου του Μποκ, το οποίο σχέδιο σύμφωνα με το κόμμα αντιμετώπιζε τα θεμελιώδη ζητήματα. Μαζί με τους συναδέλφους της στο PSD, η Αντρονέσκου παραιτήθηκε από το υπουργικό συμβούλιο την 1η Οκτωβρίου 2009, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόλυση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Εσωτερικών Νταν Νίκα. Ο ίδιος ο Μποκ ανέλαβε το υπουργείο της προσωρινά.
Διαμάχη για λογοκλοπή και επακόλουθες εξελίξεις
Τον Ιούλιο του 2012, ο Αντρονέσκου έγινε υπουργός Παιδείας για τρίτη φορά, διορισμένη από τον πρωθυπουργό Πόντα. Όταν ο Πρόεδρος Τραϊάν Μπασέσκου υπέγραψε το διορισμό της, ζήτησε να επιβεβαιώσει ότι δεν είχε κάνει λογοκλοπή τη διδακτορική της διατριβή. Αυτό έγινε εν μέσω σκανδάλων λογοκλοπής που, μεταξύ άλλων επιπτώσεων, ανάγκασαν τον προκάτοχό της Ιοάν Μανγκ να παραιτηθεί. Η Αντρονέσκου, αν και θεώρησε το αίτημα «ταπεινό» για την επαγγελματική της καριέρα, δήλωσε ότι δεν είχε διαπράξει ποτέ λογοκλοπή. Εκείνο τον Νοέμβριο, ο integru.org, ένας ρουμανικός ιστότοπος, που διευθύνεται από ανώνυμους ακαδημαϊκούς και επικεντρώνεται στην ανίχνευση λογοκλοπής, κατηγόρησε ότι για ένα άρθρο του 2003, η Αντρονέσκου και ο συν-συγγραφέας της είχαν αφαιρέσει σημαντικά αποσπάσματα χωρίς αναφορά από τρία άλλα έργα. Οι ισχυρισμοί δημοσιεύτηκαν από την Frankfurter Allgemeine Zeitung. Σε απάντηση, η υπουργός δήλωσε ότι οι ενέργειές της δεν ισοδυναμούσαν με λογοκλοπή. Επίσης, την ίδια περίοδο, ένα άρθρο στο Nature κατηγορούσε ότι είχε υπογράψει ένα αίτημα χρηματοδότησης έρευνας ύψους 500.000 ευρώ, που αποτελούσε λογοκλοπή. Αρνήθηκε ότι υπέγραψε ποτέ το έγγραφο. Ένα τρίτο περιστατικό προέκυψε μετά από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε, με μικρές διαφορές, τέσσερις φορές μεταξύ 2006 και 2007. Το integru.org ισχυρίστηκε ότι η Αντρονέσκου, το όνομα της οποίας εμφανίστηκε στη λίστα των συγγραφέων τις τελευταίες τρεις φορές αλλά όχι την πρώτη, έκανε λογοκλοπή στην πρώτη ομάδα συγγραφέων. Στις εκλογές του Δεκεμβρίου, διατήρησε τη θέση της στη Γερουσία με πανεθνικό υψηλό ποσοστό 68%, αλλά δεν διορίστηκε εκ νέου στο υπουργικό συμβούλιο του Πόντα όταν αυτό σχηματίστηκε αργότερα μέσα στον μήνα. Στη Γερουσία, υπηρέτησε ως πρόεδρος της επιτροπής εκπαίδευσης από το 2012. Στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2014 κέρδισε μια έδρα ως ευρωβουλευτής. Ωστόσο, ο Πόντα, ως επικεφαλής του κόμματος, την έπεισε να μην αναλάβει καθήκοντα, λέγοντας ότι ήταν πολύ σημαντική στο εσωτερικό, για να της επιτραπεί μια δουλειά στο εξωτερικό. Επέστρεψε στη Γερουσία στις βουλευτικές εκλογές του 2016.
Εντός του κόμματός της, η Αντρονέσκου κατείχε πολλές θέσεις από το 1997: αντιπρόεδρος του τμήματος του κόμματος στο Βουκουρέστι, μέλος του κεντρικού εκτελεστικού γραφείου, μέλος του εθνικού συμβουλίου, αντιπρόεδρος, από το 2010 και προσωρινή πρόεδρος του τμήματος του κόμματος στο Βουκουρέστι, από το 2012. Το 2002 ανακηρύχθηκε Ιππότης του Τάγματος του Άστρου της Ρουμανίας. Την επόμενη χρονιά έγινε αντεπιστέλλον μέλος της Τεχνικής Ακαδημίας Μπάια Μάρε. Είναι επίτιμη διδάκτορας σε πέντε ρουμανικά πανεπιστήμια.
Τέταρτη θητεία Υπουργού Παιδείας
Μετά την παραίτηση του Βαλεντίν Πόπα μετά από μια διαμάχη σχετικά με τη διδασκαλία της ρουμανικής γλώσσας σε περιοχές με ουγγρική εθνοτική πλειοψηφία, η Αντρονέσκου προτάθηκε για τέταρτη φορά, για να καταλάβει το υπουργείο Παιδείας. Την απομάκρυνε από τα καθήκοντά της στις 2 Αυγούστου 2019 η πρωθυπουργός Βιορίκα Νταντσίλα μετά από μια αμφιλεγόμενη δήλωση ότι «τα νεαρά κορίτσια πρέπει να ξέρουν καλύτερα πράγματα από το να μπαίνουν σε αυτοκίνητα με αγνώστους» σχετικά με την απαγωγή της Αλεξάντρα Ματσεσάνου και της Λουίζα Μελέντσου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνες πολιτικοί Κατηγορία:Ρουμάνες επιστήμονες Κατηγορία:Ρουμάνοι χημικοί Κατηγορία:Ρουμάνοι μηχανικοί Κατηγορία:Εφευρέτριες Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αστέρα της Ρουμανίας
Άνα Ρος
Η Άνα Ρος (γεννημένη το 1972 στο Σέμπετερ πρι Γκόριτσι ) είναι σεφ από τη Σλοβενία. Είναι αυτοδίδακτη μαγείρισσα και διευθύνει την κουζίνα του εστιατορίου Hiša Franko στο Κομπάριντ της Σλοβενίας.
Βιογραφία
Γεννημένη από διακεκριμένους φιλόδοξους γονείς, εκπαιδεύτηκε στο αλπικό σκι ως παιδί, κερδίζοντας μια θέση στην εθνική ομάδα νεολαίας της Γιουγκοσλαβίας, αλλά αργότερα αποφάσισε ότι δεν ήθελε μία επαγγελματική καριέρα. Μετά από αυτό, σπούδασε διπλωματία στη Γκορίτσια, όταν συνάντησε τον σύντροφό της Βάλτερ Κράμαρ. Οι γονείς του Κράμαρ κατείχαν το Hiša Franko, ένα ήδη εδραιωμένο εστιατόριο. Παρεμπιπτόντως, αποφάσισαν να αποσυρθούν μόλις ολοκλήρωσε τη μελέτη της, οπότε εκείνη και ο Κράμαρ αποφάσισαν να μείνουν και να αναλάβουν το οικογενειακό εστιατόριο (ενάντια στην επιθυμία των γονιών της). Αρχικά, εργάστηκε ως σερβιτόρα (ο Κράμαρ έγινε σομελιέ) και προσπάθησε να πείσει τον τότε σεφ να πειραματιστεί με παραδοσιακές συνταγές, χωρίς αποτέλεσμα. Αφού έφυγε, ανέλαβε την κουζίνα.
Με τη βοήθεια της πεθεράς της και μιας οικογενειακής φίλης, σύντομα έμαθε να μαγειρεύει αρκετά καλά, για να προσελκύσει την προσοχή στην ευρύτερη περιοχή με τις γαστρονομικές της δημιουργίες. Το 2010, εμφανίστηκε στο ιταλικό μαγειρικό περιοδικό Identità Golose, το οποίο της έδωσε ακόμη μεγαλύτερη προσοχή. Άρχισε να λαμβάνει προσκλήσεις σε κορυφαίες γαστρονομικές εκδηλώσεις, όπως να είναι επισκέπτης σεφ του εστιατορίου Ikarus στο Hangar-7 στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας και το Gelinaz Grand Shuffle στη Νέα Υόρκη. Το 2016, η Ρος εμφανίστηκε στο ντοκιμαντέρ Netflix Chef's Table και στις αρχές του 2017, ανακηρύχθηκε η καλύτερη γυναίκα σεφ από την ακαδημία των 50 καλύτερων εστιατορίων του κόσμου.
Το στιλ της μαγειρικής της περιλαμβάνει καινοτόμο αναδημιουργία παραδοσιακών συνταγών από την περιοχή της άνω κοιλάδας του Σότσα, παρασκευασμένο με τοπικά υλικά. Η Ρος χαρακτηρίζει τη δική της προσέγγιση ως «τεχνική, σχεδόν επιστημονική». Έχει μία προτίμηση να σερβίρει ωμά τρόφιμα, ειδικά τα λαχανικά. Χρησιμοποιεί τοπικά προϊόντα ενισχύοντας έτσι τους ντόπιους παραγωγούς. Ανάμεσα στα προϊόντα, που χρησιμοποιεί, είναι άγρια βότανα, λουλούδια, μέλι και αρνί.
Αναγνώριση
Το 2017, αναδείχθηκε η καλύτερη γυναίκα σεφ στον κόσμο από την ακαδημία των 50 καλύτερων εστιατορίων στον κόσμο.
Το 2019 το Travel + Leisure ονόμασε το Hiša Franko ένα από τα 30 καλύτερα εστιατόρια στον κόσμο.
Το Hiša Franko βραβεύτηκε με δύο αστέρια Michelin, καθώς η Michelin Guide παρουσίασε την πρώτη βαθμολογία της για τη Σλοβενία το 2020. Το εστιατόριο της ήταν επίσης αξιοσημείωτο για τη βιωσιμότητα.
Προσωπική ζωή
Η Ρος και ο Κράμαρ έχουν δύο παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβένοι Κατηγορία:Σεφ
Μονή Αγίας Τριάδος
Με το όνομα Μονή Αγίας Τριάδας αναφέρονται οι παρακάτω εν ενεργεία μονές της Ελλάδας:
Monastero della Santissima Trinità
Κεφαλή
Η Κεφαλή (Κεφαλή), (ο δήμος: Κεφαλής) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Ακαμαντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
thumb|left|150px|Η [[Ηώς μεταφέρει τον νεαρό Κέφαλο. Έργο του Ζωγράφου του Οινοκλή, με την «καλή» επιγραφή ΟΙΟΝΟΚΛΗΣ ΚΑΛΟΣ, σε αττική ερυθρόμορφη λήκυθο, περίπου 470-460 π.Χ., Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Ισπανίας, Μαδρίτη.]] Ο δήμος, πήρε το όνομά του από τον επώνυμο ήρωα Κέφαλο, ο οποίος ήταν ο μυθικός βασιλιάς της πόλης του Θορικού.
Τοποθεσία της αρχαίας Κεφαλής
Ο δήμος της Κεφαλής, ήταν δήμος της Παραλίας. Ο δήμος καταστράφηκε, τον 3ο αιώνα, κατά την εισβολή των Ερούλων στην Αρχαία Αττική. Σύμφωνα με τη διάταξη αναφοράς των πόλεων-δήμων, (η οποία χρησιμοποιείται και ως κατάλογος αναφοράς) από τον Παυσανία στο έργο του Ελλάδος περιήγησις–«Αττικά» η περιοχή του δήμου βρισκόταν στα νότια ή ανατολικά του όρους Υμηττού,< προς το βόρειο άκρο της περιοχής των ορυχείων του Λαυρίου. Επίσης, σύμφωνα με το γεγονός, ότι ο Λουδοβίκος Ρος βρήκε στην περιοχή του λατρευτικού κέντρου της Βραυρώνας επιγραφές που φέρουν το όνομα αυτού του δήμου, θεωρείται ότι ο δήμος βρίσκεται σε θέση ανατολικά της σημερινής Κερατέας, στην περιοχή Αγίου Σεραφείμ Ρουτζέρι Μεσοχώρι, η οποία υπάγεται στον Δήμο Λαυρεωτικής.
Οι ερευνητές του 19ου αιώνα Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής και Διονύσιος Σουρμελής, αναφέρουν και οι δυο ότι ο δήμος ήταν σε σημείο απόστασης από τον Υμηττό. Κι ενώ, σύμφωνα με τον Ιάκωβο Ρίζο Ραγκαβή ο δήμος «έκειτο κατά το νότιον ή το ανατολικόν του Υμηττού, πλησίον ίσως των Πρασιών και του Βραυρώνος», περιγραφή που προσεγγίζει τη σύγχρονη θέση του δήμου, αντίθετα στην περίπτωση του Διονυσίου Σουρμελή ο οποίος αναφέρει ότι ο «δημος ούτος, κείμενος υπό τάς υπωρείας του Υμηττού. το όνομα Κεφαλή διεσώθη μέχρι των μέσων του Μεσαιώνος, ότε η Κεφαλή μετωνομάσθη εις συνωνυμον όνομα Κάρα». δηλαδή την περιοχή του σύγχρονου Καρέα, η εκτίμησή του είναι τελείως άστοχη, καθώς τοποθετεί τον δήμο σε περιοχή, η οποία δεν επαληθεύεται από τις σύγχρονες έρευνες.