cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζέιμς Μποντ Μπιτς
Η Παραλία Τζέιμς Μποντ (αγγλικά: James Bond Beach) είναι μια παραλία της Τζαμάικα. Είναι από τις ωραιότερες της Αγίας Μαρίας. Βρίσκεται στην πόλη Οκαραμπέσσα. Βρίσκεται 16 χιλιόμετρα μακρυά της Ότσο Ρίος. Στην Τζέιμς Μποντ Μπιτς έρχονται τουρίστες για να κολυμπήσουν, να φάνε, να πιουν και να κάνουν ηλιοθεραπεία. Η Τζέιμς Μποντ Μπιτς είναι κατάλληλη για ψάρεμα. Τα νερά της είναι καθαρά. Η άμμος της είναι λευκή.
Η παραλία έγινε ευρέως γνωστή απο την ταινία Δόκτορ Νο, αφού μια σκηνή τις ταινίας διαδραματίζεται σε αυτό το σημείο.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραλίες της Τζαμάικας Κατηγορία:Τζέιμς Μποντ
Αφριγίδες
Οι Αφριγίδες (περσικά: آفریغیان-آل آفریغ) ήταν γηγενής ιρανική δυναστεία της Χωρεσμίας, που κυβέρνησε το αρχαίο βασίλειο της Χωρεσμίας από το 305 έως το 995 μ.Χ. Κατά καιρούς, βρέθηκαν υπό την επικυριαρχία των Σασσανιδών, των Εφθαλιτών Ούννων, του Χανάτου των Γκιοκτούρκων, του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών και της αυτοκρατορίας των Σαμανιδών.
Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ασίας
Καρατσάγεβο-Κιρκασία
Η Δημοκρατία του Καρατσάγεβου-Κιρκασίας (Ρωσική: Карача́ево-Черке́сская Респу́блика, Καρατσαϊκή-Μπαλκαρική: Къарачай-Черкес Республика , Καμπαρντινική: Къэрэшей-Шэрджэс Республикэ) ή το Καρατσάγεβο-Κιρκασία είναι διοικητικό διαμέρισμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Υπάγεται στο Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα Βορείου Καυκάσου και συνορεύει νοτιοδυτικά με τη Γεωργία. Πρωτεύουσά της είναι το Τσερκέσκ (129.069 κάτοικοι - απογραφή 2010). Στα εδάφη της βρίσκεται το όρος Ελμπρούς, με υψόμετρο 5.642 μ.
Συνταγματικά η Δημοκρατία συνίσταται από τις εθνότητες των Καρατσαϊτών (38,5% του πληθυσμού) και των Κιρκασίων (11,3%), όμως και οι δύο μαζί αποτελούν μόλις το ήμισυ του πληθυσμού. Οι υπόλοιποι είναι Ρώσοι (33,6%) ή ανήκουν σε μικρότερες εθνότητες του Καυκάσου.
Το Αυτόνομο Όμπλαστ Καρατσάγεβου-Κιρκασίας ιδρύθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1922, στα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης, μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στον Καύκασο. Στις 26 Απριλίου 1926 διασπάστηκε στο Αυτόνομο Όμπλαστ Καρατσάγεβου και στο Εθνικό Όκρουγκ Κιρκασίας. Εξ αυτών το δεύτερο έλαβε καθεστώς αυτόνομου όμπλαστ στις 30 Απριλίου 1928. Το πρώτο καταργήθηκε το 1943 και ο λαός των Καρατσαϊτών, αφού κατηγορήθηκε για συνεργασία με τους Ναζί, εκτοπίστηκε στις Δημοκρατίες του Καζακστάν και του Ουζμπεκιστάν, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών του Καρατσάγεβου διαμοιράστηκε μεταξύ του Κράι Σταυρούπολης και της ΣΣΔ Γεωργίας. Στις 9 Ιανουαρίου 1957 επανιδρύθηκε το Αυτόνομο Όμπλαστ Καρατσάγεβου-Κιρκασίας. Το 1991 της παραχωρήθηκε το καθεστώς της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας υπαγομένης στη Ρωσική ΣΣΔ. Το προνομιακό καθεστώς της Δημοκρατίας κράτησε και μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, στο πλαίσιο τώρα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας
Δέσμευση πίστης
Παραπομπές
Κατηγορία: Πολιτισμός των Ηνωμένων Πολιτειών
Γιώργος Χ. Παπαδόπουλος
Σπουδές και ακαδημαϊκές-διοικητικές θέσεις
Ο Γιώργος Χ. Παπαδόπουλος είναι πτυχιούχος (1977) της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, στην οποία εξελέγη Λέκτορας (1986) μετά από εκπόνηση διδακτορικής διατριβής στην Νευροανατομική. Μετά από διαδοχικές μεταδιδακτορικές εκπαιδεύσεις στις Νευροεπιστήμες σε Αγγλία, Γαλλία, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και Ιαπωνία εξελέγη (1999) Καθηγητής Ανατομικής, Ιστολογίας και Εμβρυολογίας στο Τμήμα Κτηνιατρικής. Διατέλεσε επί πολλά έτη Διευθυντής του Εργαστηρίου Ανατομικής και Ιστολογίας και του Τομέα Δομής και Λειτουργίας των Ζωϊκών Οργανισμών του Τμήματος Κτηνιατρικής, καθώς και Επισκέπτης Καθηγητής στο College of Medicine του University of Illinois at Chicago, U.S.A., προσκεκλημένος επιστήμονας στο Tokyo Metropolitan Institute for Neuroscience, Japan, και ερευνητικός συνεργάτης στο University College London, England.
Παράλληλα, διατέλεσε Πρόεδρος και Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Νευροεπιστημών, μέλος του Δ.Σ. άλλων επιστημονικών εταιρειών, καθώς και Εθνικός εκπρόσωπος στο European Centre for the Validation of Alternative Methods.
Διδακτικό έργο και ερευνητική δραστηριότητα
Ο Γιώργος Χ. Παπαδόπουλος δίδαξε/διδάσκει α. προπτυχιακά μαθήματα Νευροανατομικής, Ιστολογίας, Βιοηθικής, Βιολογικής Ψυχολογίας/Ψυχοφυσιολογίας και Ανατομικής-Φυσιολογίας σε Τμήματα Κτηνιατρικής, Ψυχολογίας και Γεωπονίας, και  β. μεταπτυχιακά μαθήματα Νευροεπιστήμης σε προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών Τμημάτων Ιατρικής, Ψυχολογίας, Παιδαγωγικής, καθώς και σε Διατμηματικά.
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα αφορούν τη βασική έρευνα της κατασκευής και της λειτουργίας του νευρικού συστήματος, και η τρέχουσα ερευνητική δραστηριότητα εντοπίζεται στη ‘νευρογένεση στον εγκέφαλο του ενήλικου’ και τη ‘χρήση βλαστικών κυττάρων στην αντιμετώπιση παθολογιών του εγκεφάλου’.
Επιστημονική επίβλεψη
Ο Γιώργος Χ. Παπαδόπουλος επέβλεψε την εκπόνηση 11 διδακτορικών διατριβών (Γιατρών, Κτηνιάτρων, Βιολόγων, Γεωλόγων και Θεολόγων). Ήταν ή είναι μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων, μέλος της επιστημονικής επιτροπής και κριτής/αξιολογητής αρκετών εθνικών και διεθνών επιστημονικών Οργανισμών ή περιοδικών, Ακαδημαϊκός Υπεύθυνος των Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων Erasmus-Socrates, και Ακαδημαϊκός Σύμβουλος του ΔΟΑΤΑΠ και του ΙΚΥ.
Βραβεία και Διακρίσεις
Ο Γιώργος Χ. Παπαδόπουλος βραβεύτηκε για την έρευνά του στις Νευροεπιστήμες με βραβείο Ιατρικών Επιστημών του Εμπειρίκειου Ιδρύματος και με βραβείο Επιστημονικής Έρευνας της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ. Το ερευνητικό έργο του συγκέντρωσε πολλές διεθνείς αναφορές.
Χρηματοδοτήθηκαν 7 Εθνικά και 3 Διεθνή Ερευνητικά του Προγράμματα και ήταν αποδέκτης υποτροφιών από το Japan Science and Technology Corporation, το Wellcome Trust, το European Science Foundation και το Nuffield Foundation
Κοινωνική-συγγραφική δραστηριότητα
Ο Γιώργος Χ. Παπαδόπουλος είναι αμπελουργός-οινοποιός, δημοσιεύει συχνά αρθρα κοινωνικού προβληματισμού στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο και συμμετέχει ενεργά στην εκλαΐκευση της επιστήμης του εγκεφάλου, με άρθρα και διαλέξεις.
Ο Γιώργος Χ. Παπαδόπουλος έχει επίσης εκδώσει αρκετά βιβλία λογοτεχνίας (πεζά και ποίηση), και απολαμβάνει να συνεργάζεται με ξεχωριστούς ανθρώπους   :
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νευροεπιστήμονες
Ερρίκος Β΄ του Μονμορανσύ
Ο Ερρίκος Β΄ ντε Μονμορανσί (γαλλικά: Henri II de Montmorency) (1595 - 1632) ήταν Γάλλος ευγενής και στρατιωτικός διοικητής στην εποχή του Λουδοβίκου ΙΓ΄. Διετέλεσε ναύαρχος της Γαλλίας, αντιβασιλέας της Νέας Γαλλίας και κυβερνήτης του Λανγκεντόκ, συμμετείχε στους πολέμους εναντίον των Ουγενότων. Στρατάρχης της Γαλλίας το 1630, συνωμότησε με τον Γκαστόν της Ορλεάνης, αδελφό του βασιλιά, εναντίον του καρδινάλου Ρισελιέ. Καταδικάστηκε σε θάνατο για προδοσία και εκτελέστηκε στην Τουλούζη στις 30 Οκτωβρίου 1632.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1612, σε ηλικία 17 ετών έλαβε το αξίωμα του Μεγάλου Ναυάρχου. Το 1614, διαδέχτηκε τον τίτλο του πατέρα του και έγινε επίσης κυβερνήτης του Λανγκεντόκ.
Στον γαλλικό στρατό
Ο Ερρίκος έλαβε μέρος στον πόλεμο κατά των Ουγενότων και απέσπασε αρκετά σημαντικά οχυρά τους. Ήταν παρών στις πολιορκίες του Μοντωμπάν το 1621 και του Μονπελιέ το 1622. Με την αναζωπύρωση του εμφυλίου πολέμου το 1625, ο στόλος που στάλθηκε από την Ολλανδία σε βοήθεια του Γάλλου βασιλιά τέθηκε υπό τις εντολές του. Το 1625, νίκησε τον γαλλικό προτεσταντικό στόλο υπό τον Σουμπίζ και κατέλαβε τα νησιά Ρε και Ολερόν, αλλά η αντιπαλότητα με τον καρδινάλιο Ρισελιέ του στέρησε τα μέσα για να συνεχίσει τον αγώνα.
Το 1628–1629, ανέλαβε τη διοίκηση των βασιλικών στρατευμάτων για να πολεμήσει στο Λανγκεντόκ τις δυνάμεις του Ερρίκου δούκα της Ροάν και νίκησε τον διάσημο ηγέτη των Ουγενότων.
Το 1630, είχε μεγάλη επιτυχία ως στρατιωτικός ηγέτης στον πόλεμο εναντίον των Ισπανών στο Πεδεμόντιο (Ιταλία). Νίκησε τους Πιεμοντέζους στη μάχη της Αβιλιάνα, όπου συνέλαβε ο ίδιος τον στρατηγό των εχθρών Κάρλο Ντόρια και πολέμησε σαν κοινός στρατιώτης μέχρι που ο εχθρός απωθήθηκε από το πεδίο της μάχης. Αυτή τη νίκη ακολούθησε η άρση της πολιορκίας του Καζάλ και η κατάληψη του Σαλούτσο. Για αυτά τα κατορθώματα, έλαβε το αξίωμα του Στρατάρχη της Γαλλίας αργότερα το ίδιο έτος.
Στο αντίπαλο στρατόπεδο
μικρογραφία|250x250εσ|Εκτέλεση του του Ερρίκου Β΄ ντε Μονμορανσί|αριστερά Στο απόγειο της φήμης και της επιρροής του, τον προσέγγισαν οι αντίπαλοι του καρδινάλου Ρισελιέ, πρωθυπουργού του Λουδοβίκου ΙΓ΄. Το 1632, αντιτιθέμενος στις προσπάθειες του Ρισελιέ για συγκεντρωτισμό της εξουσίας και περιορισμό της δύναμης και επιρροής των αριστοκρατών, χρησιμοποίησε τη θέση του ως κυβερνήτη του Λανγκεντόκ και συγκέντρωσε στρατεύματα και χρήματα. Εντάχθηκε στην παράταξη του Γκαστόν, δούκα της Ορλεάνης (αδελφός του βασιλιά) και ανέλαβε τη διοίκηση στρατευμάτων έξι ή επτά χιλιάδων ανδρών.
Οι διαπραγματεύσεις με τη βασιλική πλευρά απέβησαν μάταιες. Ο Ερρίκος βρέθηκε αντιμέτωπος και ηττήθηκε από τον στρατάρχη Σομπέρ στη μάχη του Καστελνωνταρί (1 Σεπτεμβρίου 1632). Προσπαθώντας να επαναλάβει τη νίκη του στην Αβιλιάνα, εισέβαλε στο βασιλικό στρατόπεδο επικεφαλής μερικών ιππέων. Πέρασε ανάμεσα από έξι τάγματα πεζικού εν μέσω συνεχούς βροχής και πολέμησε ενάντια σε συντριπτικά περισσότερους αντιπάλους, μέχρι που το άλογό του έπεσε νεκρό. Βαριά τραυματισμένος, συνελήφθη.
Καταδίκη και εκτέλεση
μικρογραφία|Επιτάφιο μνημείο του Ερρίκου Β΄ ντε Μονμορανσί|αριστερά Εγκαταλειμμένος από τον Γκαστόν, καταδικάστηκε σε θάνατο από τον ανελέητο και πανίσχυρο Ρισελιέ, για παραδειγματισμό και όλων των υπόλοιπων συνωμοτών. Μάταια όλες οι τάξεις σε όλη τη Γαλλία ζήτησαν χάρη για τη ζωή του. Η μόνη ελάφρυνση της ποινής που δέχθηκε ο Λουδοβίκος ΙΓ΄ ήταν ότι η εκτέλεση δεν θα ήταν δημόσια. Έτσι, στις 30 Οκτωβρίου 1632 ο Ερρίκος Β΄ ντε Μονμορανσί σε ηλικία 37 ετών αποκεφαλίστηκε κεκλεισμένων των θυρών στην εσωτερική αυλή του δημαρχείου της Τουλούζης, με μια συσκευή που έμοιαζε με λαιμητόμο (σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής).
Τα οστά του βρίσκονται στο Μουλέν μαζί με της συζύγου του Μαρί-Φελισί ντεζ Υρζέν, σε μαυσωλείο κοντά στο μοναστήρι στο οποίο η σύζυγός του κατέφυγε μετά τον θάνατό του. Η περιουσία του κατασχέθηκε αλλά το 1643 αποδόθηκε στην αδερφή του Καρλόττα Μαργαρίτα ντε Μονμορανσί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Στρατάρχες της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος του Μονμορανσύ
17 Απριλίου
16 Απριλίου | 17 Απριλίου | 18 Απριλίου
Η 17η Απριλίου είναι η 107η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (108η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 258 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Τσαντ Κρέγκερ
Ο Τσαντ Ρόμπερτ Κρέγκερ (Chad Robert Kroeger, πραγματικό όνομα: Chad Robert Turton, γενν. 15 Νοεμβρίου 1974) είναι Καναδός μουσικός και παραγωγός, περισσότερο γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής και κιθαρίστας του καναδέζικου ροκ συγκροτήματος Nickelback.
Βιογραφία
Ο Τσαντ Κρέγκερ γεννήθηκε στη Χάνα του Καναδά. Σήμερα όμως μένει στο Βανκούβερ στην Βρετανική Κολομβία του Καναδά. Μαζί με τον αδερφό του Μάικ Κρέγκερ και τον ξάδερφό του Μπράντον Κρέγκερ είναι τα ιδρυτικά μέλη των Nickeback. Εκτός από τραγουδιστής και κύριος κιθαρίστας είναι και παραγωγός και στιχουργός. Έχει γράψει πολλά τραγούδια που έχουν γίνει επιτυχίες του συγκροτήματος όπως How you remind me, Gotta be somebody κ.α. το τραγούδι Hero που έγραψε ανεξάρτητα του συγκροτήματος έφτασε στο #1 των κατηγοριών Modern Rock και Mainstream Rock και έγινε 4 φορές πλατινένιο στις ΗΠΑ και 8 φορές στον Καναδά.
Συνεργασίες
Το 2002 ο Κρέγκερ μαζί με τον τραγουδιστή των Saliva, Τζόζι Σκοτ (Josey Scott), τον κιθαρίστα των Theory of a deadman, Τάιλερ Κόνολι (Tyler Conolly) και τον ντράμερ των Our Lady Peace, Τζέρεμι Τάγκαρτ (Jeremy Taggart), παρουσίασαν το Hero, το βασικό τραγούδι της ταινίας Spider-Μan το 2002. Ακόμη την ίδια χρονιά έγραψε και τραγούδησε το Why don't you and I? για το άλμπουμ του Κάρλος Σαντάνα Shaman. Ξανασυνεργάστηκε πέντε χρόνια αργότερα, το 2007, με τον Σαντάνα, αφού τραγούδησε το Into the night για το άλμπουμ Ultimate Santana του μεξικανού μουσικού. Τέλος, ο Chad έγραψε τους στίχους και έπαιξε κιθάρα στο τραγούδι των Bo Bice, You're Everything.Avril Lavigne
Προβλήματα
Τον Ιούνιο του 2006, ο Κρέγκερ πιάστηκε από τις αρχές να οδηγεί μεθυσμένος. Μετά από δίκη που έγινε τον Μάιο του 2008, κρίθηκε ένοχος και αναγκάστηκε να πληρώσει 600$. Επίσης του αφαιρέθηκε η άδεια οδήγησης για ένα χρόνο.
Εξοπλισμός
Ο Κρέγκερ χρησιμοποιεί κιθάρες Paul Reed Smith. Επίσης χρησιμοποιεί σπανιότερα Martin, Yamaha, Fender, Babicz και ακουστικές κιθάρες Tacoma. Ακόμη κάποιες φορές χρησιμοποιεί την ακουστική κιθάρα του Ryan Peake, που την έχει πάρει από τον πατέρα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί μουσικοί Κατηγορία:Καναδοί τραγουδιστές
Σαμουήλ Αλουσιανός
Ο Σαμουήλ Αλουσιανός (πέθανε μετά το 1068 ) από την Οικογένεια Αλουσιανού ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, στρατηγός, πρόεδρος, βεστάρχης και δούκας (διοικητής) Εδέσσης Μεσοποταμίας υπό τον αυτοκράτορα Ρωμανό Δ΄ Διογένη.
Βιογραφία
Ο Σαμουήλ καταγόταν από το Θέμα Βουλγαρίας και ήταν γιος του Αλουσιανού και της Δαλασσηνής, αδελφός του Βασίλειου και της Άννας. Ο πατέρας του Αλουσιάνος ήταν εγγονός του Βούλγαρου τσάρου Ιβάν Βλάντισλαβ από τη Δυναστεία Κομητόπουλων. Αναφέρεται σαν στρατηγός, που ξεχειμώνιαζε με τα στρατεύματα του στα Αρμενιακά θέματα, όπου αργότερα αντιμετώπισε επιτυχημένα τη στάση του μισθοφόρου Κρισπίνου.
Οκογένεια
Ήταν παντρεμένος με την Μ... Δαλασσηνή, κόρη του Κωνσταντίνου Δαλασσηνού κι απέκτησαν τον Κωνσταντίνο που ήταν βεστάρχης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Εδέσσης Σαμουηλ Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Μπήτρος Συμμετοχική Α.Ε.
Η Μπήτρος Συμμετοχική Α.Ε. είναι η κορυφή της πυραμίδας των εταιρειών του ομίλου "Μπήτρος". Ιδρύθηκε στον Πειραιά το 1945, από τον Ιωάννη Μπήτρο, με τη μορφή της ατομικής επιχείρησης εμπορίας προϊόντων σιδήρου.
Ιστορία
Με τη νομική μορφή της ανώνυμης εταιρείας λειτουργεί από το 1957, υπό την επωνυμία "ΜΠΗΤΡΟΣ Α.Ε.Β.Ε.". Κατά την 72χρονη ιστορία της διέγραψε μια αξιοσημείωτη αναπτυξιακή τροχιά με αποτέλεσμα να κατακτήσει μια από τις κορυφαίες θέσεις μεταξύ των ελληνικών επιχειρήσεων, που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της κατεργασίας και εμπορίας χαλυβουργικών προϊόντων Το 1990 η Εταιρεία εισήχθη στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθήνας και από το 2000 στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Από το 2010 η εταιρεία βρίσκεται σε πτώση λόγω των υπέρογκων οφειλών της προς τις τράπεζες (110.000.000 ευρώ) για αυτό το λόγο συζητιέται η εξαγορά της εταιρείας από την εισηγμένη εταιρεία ΣΙΔ.ΜΑ Α.Ε.
Πηγές
http://www.bitros.gr/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1
http://www.kathimerini.gr/941966/article/oikonomia/epixeirhseis/8ema-xronoy-h-ry8mish-twn-daneiwn-ths-mphtros
https://www.euro2day.gr/chameleon/article-blog-chameleon/1625770/sidmamphtros-to-deal-plhsiazei-to-front-running-ap.html
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες
Δημοκρατία της Ορεινής Αρμενίας
Η Δημοκρατία της Ορεινής Αρμενίας (Լեռնահայաստանի Հանրապետութիւն Leřnahayastani Hanrapetutyun), επίσης γνωστή ως Ορεινή Αρμενία (Լեռնահայաստան Leřnahayastan), ήταν ένα αντιμπολσεβικικό αρμενικό κράτος που αντιστοιχούσε περίπου στο έδαφος των σημερινών αρμενικών επαρχιών Βαγιότς Ντζορ και Σιούνικ και ορισμένα τμήματα της σημερινής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν (Αυτόνομη Δημοκρατία του Ναχιτσεβάν στα δυτικά και στην ντε φάκτο Δημοκρατία του Αρτσάχ στα ανατολικά). Ιδρύθηκε από τις δυνάμεις της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (Ντασνάκ) υπό τη διοίκηση του Γκαρεγκίν Νζντεχ, ύστερα από την καταστολή της εξέγερσης του Φεβρουαρίου τον Απρίλιο του 1921. Δεν αναγνωρίστηκε από καμία χώρα, αλλά υπήρχε μέχρι τα μέσα Ιουλίου του ίδιου έτους.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την υπογραφή της συνθήκης των Σεβρών και τις επακόλουθες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις στο Παρίσι, οι Σύμμαχοι είχαν υποσχεθεί να τιμωρήσουν τους Νεότουρκους και να δώσουν μερικές, αν όχι όλες, τις ανατολικές επαρχίες της αυτοκρατορίας προς την νεογέννητη Αρμενική Δημοκρατία. Ωστόσο, οι Σύμμαχοι ανησυχούσαν περισσότερο για τη σύναψη των συνθηκών ειρήνης με τη Γερμανία και άλλων ευρωπαϊκών μελών των κεντρικών δυνάμεων. Σε θέματα που σχετίζονται με την Εγγύς Ανατολή, οι κυριότερες δυτικές δυνάμεις, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, είχαν αντικρουόμενα συμφέροντα πάνω στις σφαίρες επιρροής που έπρεπε να αναλάβουν. Ενώ υπήρχαν αλλοιωτικές εσωτερικές διαμάχες μεταξύ των συμμάχων, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν απρόθυμες να δεχτούν εντολή για την Αρμενία. Εν τω μεταξύ, η πρόσφατα σχηματισμένη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία και το Τουρκικό Εθνικό Κίνημα είχαν και τα δύο θέλημά τους να καταλάβουν τον Καύκασο, συμπεριλαμβανομένης της Αρμενίας. Οι μπολσεβίκοι συμπάθησαν το τουρκικό κίνημα λόγω της αμοιβαίας αντίδρασής του στις δυτικές δυνάμεις ή τον «Δυτικό ιμπεριαλισμό», όπως αναφέρονταν σε αυτό οι Μπολσεβίκοι. Η σοβιετική κυβέρνηση σχημάτισε συμμαχία με τους Τούρκους εθνικιστές και άρχισε να τους στέλνει χρυσό και όπλα. Αυτό αποδείχτηκε καταστροφικό για τους Αρμένιους και τελικά η Δυτική Αρμενία έπεσε στις δυνάμεις των εισβολέων.
Σοβιετοποίηση της Αρμενίας
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο Σοβιετικός 11ος Κόκκινος Στρατός μπαίνει στο Γερεβάν το 1920, τελειώνοντας αποτελεσματικά την αρμενική αυτοδιοίκηση. Η Αρμενία παραδόθηκε στην κομμουνιστική εξουσία στα τέλη του 1920. Η εισβολή του σοβιετικού 11ου Κόκκινου Στρατού της Πρώτης Δημοκρατίας της Αρμενίας ξεκίνησε στις 29 Νοεμβρίου 1920. Η πραγματική μεταβίβαση της εξουσίας πραγματοποιήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου στο Γερεβάν, όταν η αρμενική ηγεσία ενέκρινε τελεσίγραφο την οποία παρουσίασε ο σοβιετικός πληρεξούσιος Μπόρις Λεγκράν. Η Αρμενία συμφώνησε να ενταχθεί στη Σοβιετική σφαίρα, ενώ η Σοβιετική Ρωσία συμφώνησε να προστατεύσει την εναπομένουσα περιοχή από τον τουρκικό στρατό που προχωρούσε στη περιοχή. Οι Σοβιετικοί επίσης υποσχέθηκαν να λάβουν μέτρα για την ανασυγκρότηση του στρατού, για την προστασία των Αρμενίων και να μην καταδιώκουν μη κομμουνιστές, αν και η τελική κατάσταση αυτής της δέσμευσης ανακλήθηκε όταν οι Ντασνάκοι αναγκάστηκαν να φύγουν από τη χώρα. Η σοβιετική κυβέρνηση πρότεινε την προσάρτηση των αρμενικών περιοχών Ναγκόρνο-Καραμπάχ και Σιουνίκ στο σοβιετικό Αζερμπαϊτζάν. Αυτό το βήμα απορρίφθηκε έντονα από τον Γκαρεγκίν Νζντεχ, ο οποίος ανακήρυξε το Σιουνίκ ως αυτοδιοικούμενη περιοχή στις 25 Δεκεμβρίου 1920. Τον Ιανουάριο του 1921 ο Ντρασταμάτ Καναγιάν έστειλε ένα τηλεγράφημα στον Νζντεχ, προτείνοντας την σοβιετοποίηση του Σιουνίκ, μέσω της οποίας θα μπορούσε να κερδίσει την υποστήριξη της μπολσεβίκικης κυβέρνησης για την επίλυση των προβλημάτων των αρμενικών εδαφών. Ο Νζντεχ απέδειξε και πάλι τον εαυτό του ως οξυδερκή πολιτικό, δεν αποχώρησε από το Σιουνίκ και συνέχισε τον αγώνα του εναντίον του Κόκκινου Στρατού και του Σοβιετικού Αζερμπαϊτζάν.
Διακήρυξη
μικρογραφία|227x227εσ|Ο Γκαρεγκίν Νζντεχ ήταν ο ηγέτης της αντιμπολσεβικικής αντίστασης. Στις 18 Φεβρουαρίου 1921, η ΑΕΟ οδήγησε μια αντισοβιετική εξέγερση στο Γερεβάν και κατέλαβε την πόλη. Η ΑΕΟ ήλεγχε το Γερεβάν και τις γύρω περιοχές για σχεδόν 42 μέρες πριν ηττηθεί από τα αριθμητικά ανώτερα στρατεύματα του Κόκκινου Στρατού τον Απρίλιο του 1921. Οι ηγέτες της εξέγερσης στη συνέχεια υποχώρησαν στην περιοχή Σιούνικ.
Στις 26 Απριλίου 1921, το 2ο Πανζανγκεζουριανό συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στο μοναστήρι Τάτεφ, ανακοίνωσε την ανεξαρτησία των αυτοδιοικούμενων περιοχών Νταραλακιάζ (Βαγιότς Ντζορ), Ζανγκεζούρ και Ορεινού Αρτσάχ, υπό το όνομα της Δημοκρατίας της Ορεινής Αρμενίας και αργότερα την 1η Ιουνίου 1921 μετονομάστηκε σε Δημοκρατία της Αρμενίας.
Πολιτικές
Η πόλη Γκόρις έγινε η πρωτεύουσα του μη αναγνωρισμένου κράτους και ο Γκαρεγκίν Νζντεχ επελέγη ως πρωθυπουργός και υπουργός άμυνας. Αργότερα, τον Ιούλιο, ο Σιμόν Βρατσιάν ανέλαβε το αξίωμα του πρωθυπουργού, ενώ ο Νζντεχ έγινε κυβερνήτης και γενικός διοικητής. Ο Νζντεχ ασχολήθηκε ενεργά με την απέλαση του αζερικού πληθυσμού στο Ζανγκεζούρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:20ός αιώνας στην Αρμενία Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες Κατηγορία:Ιστορία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ Κατηγορία:Πρώην μη αναγνωρισμένα κράτη
Μενέλαος Παρλαμάς
Ο Μενέλαος Παρλαμάς (Πισκοπιανό 1911 - 1997) ήταν Έλληνας φιλόλογος, συγγραφέας και διανοούμενος που άφησε έντονο το στίγμα του στην πνευματική ζωή του Ηρακλείου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Παρλαμάς εργάστηκε επί σειρά ετών ως φιλόλογος στο Ιδιωτικό Λύκειο του Ηρακλείου Κοραής. Διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Κρητικών Ιστορικών Μελετών και συνετέλεσε στη λειτουργία του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης. Συμμετείχε στη συντακτική επιτροπή του πριοδικού Παλίμψηστον της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Μετέτρεψε επίσης το πατρικό του σπίτι στο Πισκοπιανό Χερσονήσου στο σημερινό Αγροτικό Μουσείο που περιέχει εκθέματα σχετικά με παραδοσιακά εργαλεία και τρόπους ζωής. Κόρη του είναι η αρχαιολόγος Λιάνα Παρλαμά.
Στη μνήμη του προκηρύσσεται ετήσιο βραβείο για μεταπτυχιακούς φοιτητές των Τμημάτων της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Έργα
Ο Παρλαμάς δημοσίευσε πληθώρα μελετών με κρητολογικό ενδιαφέρον σε περιοδικά όπως π.χ. τα Κρητικά Χρονικά. Κείμενά του που δημοσιεύτηκαν στον τοπικό τύπο του Ηρακλείου, συγκεντρώθηκαν σε δύο βιβλία με τίτλους Οι επιφυλλίδες του Σαββάτου και Από τη ζωή των λέξεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 20ου αιώνα
Ρέγκε Μπιτς
Η Παραλία Ρέγκε (αγγλικά: Reggae Beach) είναι μια παραλία 250 έικρ της Τζαμάικα. Είναι από τις ωραιότερες της Αγίας Μαρίας. Βρίσκεται ανάμεσα στην Οκαραμπέσσα και στην Ότσο Ρίος. Είναι μια από τις πιο ήσυχες και λιγότερο πυκνοκατοικημένες παραλίες της Τζαμάικα. Η άμμος της είναι λευκή. Ανήκει στον Καναδό-Τζαμαϊκανό Michael Lee-Chin.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1982-1983
Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης Α΄ Εθνικής κατηγορίας της περιόδου 1982-83 πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων, έξι από την Αθήνα, τριών από τη Θεσσαλονίκη και τριών από την επαρχία. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Ολυμπιακού για ένατη φορά στην ιστορία του, χάρη στη μεγάλη νίκη μέσα στη Λεωφόρο επί του Παναθηναϊκού με 1-3 σετ (12-15, 15-3, 10-15, 7-15) την τελευταία αγωνιστική (2 Μαρτίου του 1983). Ο Ολυμπιακός είχε επικρατήσει του Παναθηναϊκού και στην έδρα του με 3-2, ενώ γνώρισε τη μοναδική του ήττα εκτός έδρας από τον Άρη με 3-2.
Ρέγκε Μπιτς
Παραπομπές
Ρεγκε
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1982-1983
Πηγές
Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1982 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1983
Ιούνιος 2005
20ός αιώνας | 21ος αιώνας | 22ος αιώνας
Δεκαετία 2000 | Δεκαετία 2010| Δεκαετία 2020
2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010
Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Άυγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος
13 Ιουνίου 2005
Κατηγορία:Μήνες Ετών Κατηγορία:2005
Θεοφύλακτος Ραγκαβέ
Ο Θεοφύλακτος (άκμασε 780) από τη Δυναστεία του Νικηφόρου ήταν δρουγγάριος της Δωδεκανήσου, πατέρας του Μιχαήλ Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Βιογραφία
Είναι γνωστός από τη συμμετοχή του, με άλλους υψηλόβαθμους αξιωματούχους, στη συνωμοσία του 780 εναντίον της αντιβασίλισσας Ειρήνης χήρας του Λέοντος Δ΄ Ισαύρων (β. 775-780). Οι συνωμότες ήθελαν να θέσουν στο θρόνο τον δευτερότοκο αδελφό του Λέοντος Δ΄, τον Νικηφόρο.
Τότε είχε το βαθμό του δρουγγαρίου της Δωδεκανήσου. Όταν το σχέδιο αποκαλύφθηκε, η Ειρήνη διέταξε δημόσια να μαστιγωθούν, να καρούν και να εκτοπιστούν οι συμμετέχοντες αξιωματούχοι. Ο Λέων Δ΄ είχε αφήσει 9ετή γιο τον Κωνσταντίνο ΣΤ΄ Ισαύρων, που στην αρχή με αντιβασίλισσα τη μητέρα του Ειρήνη και μετά μόνος του κυβέρνησε ως το 797, οπότε η Ειρήνη τον εκτόπισε και κυβέρνησε μόνη της. Το 802 την ανέτρεψε ο Νικηφόρος Α΄, που απεβίωσε το 811 και το επόμενο έτος ο γιος του Σταυράκιος. Αυτόν διαδέχθηκε ο Μιχαήλ Α΄.
Οικογένεια
Είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Δρουγγάριοι του πλωίμου
Αγίλα Α΄
Ο Αγίλα, Agila I, μερικές φορές Αχίλα Α΄, Achila I, (Μάρτιος του 554), ήταν Βησιγότθος βασιλιάς της Ισπανίας και της Σεπτιμανίας (549 – Μάρτιος 554). Ο Πήτερ Χήδερ σημειώνει ότι η βασιλεία του Aγίλα ήταν κατά τη διάρκεια μίας περιόδου εμφυλίου πολέμου μετά το τέλος τού Aμαλάριχ, τού τελευταίου μέλους της παλαιάς δυναστείας των Βησιγότθων, όταν φιλόδοξοι Γότθοι ευγενείς ανταγωνίζονταν ανοιχτά για τον θρόνο.
Βιογραφία
Ο Αγίλα ήρθε στην εξουσία μετά τη δολοφονία του Θευδίγιζελ, ο οποίος είχε κυβερνήσει για λιγότερο από δύο χρόνια. Ωστόσο, σύντομα εμφανίστηκε η αντίθεση στην κυριαρχία του. Πρώτα ήταν η εξέγερση της πόλης της Κόρδοβα, την οποία ο Ισίδωρος της Σεβίλλης προτείνει ότι οφειλόταν στους εντόπιους Καθολικούς, που αντιτάχθηκαν στον Αρειανισμό του: στην αφήγηση του, ο Ισίδωρος αναφέρει ότι ο Αγίλα μόλυνε την εκκλησία ενός τοπικού αγίου, του Ακίσκλου, ποτίζοντας τον τάφο «με το αίμα τού εχθρού και των αγώνων τους» και αποδίδει τον θάνατο τού γιού τού Αγίλα στη σύγκρουση —μαζί με την πλειοψηφία του στρατού του και το βασιλικό θησαυροφυλάκιο— στην «πρόνοια των αγίων».
Ο Πήτερ Χέδερ απαριθμεί πολλές ομάδες, που επαναστάτησαν κατά τού Αγίλα: ένας εντόπιος δυνάστης, ο Ασπίδιος, ίδρυσε ηγεμονία σε μία ορεινή περιοχή, επίσης οι γαιοκτήμονες της Κανταβρίας ίδρυσαν μία «σύγκλητο» για να κυβερνήσει τις υποθέσεις τους, και ακόμη υπάρχουν οι Σάποι και Σουάνοι, που αναφέρει ο Ιωάννης του Μπίκλαρ.
Ο σημαντικότερος επαναστάτης που αντιτάχθηκε στον Αγίλα ήταν ο Αθαναγίλδ, του οποίου η ανοιχτή εξέγερση ξεκίνησε το 551, μετά την ήττα του Αγίλα στην Κόρδοβα. Οι στρατοί της Αγίλα και του Αθαναγίλδ συναντήθηκαν στη Σεβίλλη, όπου ο Αγίλα γνώρισε μία δεύτερη ήττα. Σε αυτό το σημείο, ένα τρίτο μέρος μπήκε στον πόλεμο μεταξύ αυτών των δύο: η Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Όπως γράφει ο Πήτερ Χέδερ, «ένας από τους δύο —για τον οποίο υπάρχουν αντικρουόμενες αναφορές— κάλεσε έναν βυζαντινό στρατό, ο οποίος έφτασε στη νότια Ισπανία το 552». Η Χήδερ γνωρίζει το χρονικό τού Ισίδωρου που αναφέρει ότι ο Αθαναγίλδ κάλεσε τους Βυζαντινούς, ενώ ο Ιορδάνης υπονοεί στη Getica του ότι η Αγίλα είχε ζητήσει tη βοήθειά τους.
Κατά τη διάρκεια αυτής της τριμερούς σύγκρουσης ο βασιλιάς Αγίλα σκοτώθηκε: σύμφωνα με τον Ισίδωρο από τους δικούς του ανθρώπους, οι οποίοι συνειδητοποίησαν την καταστροφή που είχαν προκαλέσει οι πόλεμοι του Αγίλα για να διατηρήσει την εξουσία, αλλά «φοβούμενοι ακόμη περισσότερο ότι οι Ρωμαίοι στρατιώτες θα μπορούσαν να εισβάλουν στην Ισπανία με το πρόσχημα της βοήθειας». Τότε ο Αθαναγίλδ έγινε δεκτός ως βασιλιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Βησιγότθων
Κομητεία του Νεβέρ
thumb|350 px|Τα pagis της Βουργουνδίας κατά τον 9ο αιώνα. Η Κομητεία του Νεβέρ ήταν μία ιστορική κομητεία, η οποία βρισκόταν στο κέντρο της Γαλλίας. Η σημαντικότερη πόλη της ήταν το Νεβέρ. Αντιστοιχούσε, περίπου, στην παλαιά επαρχία του Νιβερναί και στον σημερινό νομό της Νιέβρ.
Η ίδρυση της ίδιας της Κομητείας χρονολογείται, περίπου, στις αρχές του 10ου αιώνα. Η Κομητεία συμμάχησε αρκετές φορές με το γειτονικό Δουκάτο της Βουργουνδίας. Επίσης, αποτελούσε τμήμα των εδαφών και των τίτλων που είχε στην κατοχή του ο Ερρίκος Α΄ της Βουργουνδίας. Η Κομητεία είχε συνενωθεί με την Κομητεία του Οσέρ. Ο πρώτος κάτοχος του σχετικού τίτλου ήταν ο Ρενώ Α΄ του Νεβέρ. Το Νεβέρ πέρασε στην κυριαρχία των Κόμητων της Φλάνδρας κατά τον 14ο αιώνα, και από τότε, πέρασε στην κατοχή του Φιλίππου Β΄ του Ισχυρού, Δούκα της Βουργουνδίας, ο οποίος, για σύντομο χρονικό διάστημα, ένωσε τις δύο αυτές περιοχές. Ο Φίλιππος Β΄ του Νεβέρ, ο νεότερος γιος του Φίλιππου του Ισχυρού, έλαβε την Κομητεία του Νεβέρ που πέρασε, αργότερα, στην κατοχή ενός παρακλαδιού των Δουκών της Κλέβης. Από το 1521, οι άρχοντες του Νεβέρ ελάμβαναν τον τίτλο των Δουκών του Νιβερναί. Το Δουκάτο επέζησε μέχρι και την Γαλλική Επανάσταση, με τον τελευταίο Δούκα να είναι ο Λουί-Ζυλ Μαντσινί-Μαζαρινί, ο οποίος έχασε τον τίτλο του στην διάρκεια της Επανάστασης, αλλά κατάφερε να επιβιώσει του Τρόμου, πεθαίνοντας, τελικά, από φυσικά αίτια το 1798.
Αρσινόη Α΄ της Αιγύπτου
Η Αρσινόη Α΄  (316 – 270-260) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν πριγκίπισσα από τη Θράκη που έγινε βασίλισσα της Αιγύπτου περίπου το 282 π.Χ. Ήταν κόρη του Λυσίμαχου, ενός από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και της Νίκαιας. Αποτέλεσε την πρώτη σύζυγο του Πτολεμαίου Β’ του Φιλάδελφου, φαραώ της Δυναστείας των Πτολεμαίων. Ήταν επίσης η μητέρα του διαδόχου του, Πτολεμαίου Γ’ του Ευεργέτη.
Κομητεία του Νεβέρ
Σχετικά Λήμματα
Νεβερ Κομητεια του Νεβερ
Αρσινόη Α΄ της Αιγύπτου
Βιογραφία
Ο γάμος της, περίπου το 284 – 281 π.Χ., ήταν προϊόν πολιτικής συμφωνίας με σκοπό να αποτρέψει το Σέλευκο από το να εισβάλει στη Μικρά Ασία. Ο πατέρας της, Λυσίμαχος, την πάντρεψε με τον Πτολεμαίο Β', ενώ ο ίδιος νυμφεύτηκε την αδελφή του Πτολεμαίου, την Αρσινόη Β'. Έγινε μητέρα του Πτολεμαίου του Ευεργέτη, του Λυσίμαχου και της Βερενίκης της Φερνεφόρου, μετέπειτα συζύγου του Αντίοχου Β' του Θεού.
Μέσα σε λίγα χρόνια, οι πολιτικές ίντριγκες, σε συνδυασμό με το θάνατο του πατέρα της την έσπρωξαν στην εξορία. Συγκεκριμένα, το 279 π.Χ., η φιλόδοξη χήρα του Λυσίμαχου, η Αρσινόη Β’, έχοντας ήδη σπείρει αρκετά προβλήματα στη Θράκη, επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια με σκοπό να ζητήσει καταφύγιο από τον αδελφό της Πτολεμαίο Β’. Θέλοντας να κερδίσει το θρόνο, υποκίνησε κατηγορίες πως η Αρσινόη σχεδίαζε τη δολοφονία του Πτολεμαίου κάπου την περίοδο 279 - 274 π.Χ. Ο Πτολεμαίος αποκήρυξε τη σύζυγό του και παντρεύτηκε την αδελφή του. Με αυτό τον τρόπο υιοθέτησε την αιγυπτιακή βασιλική παράδοση, που ήθελε η βασιλεία να παραμένει σε άτομα του ίδιου αίματος, ωστόσο αυτό αποτέλεσε σκάνδαλο για τον ελληνικό κόσμο. Παρόλο που τα τρία παιδιά της Αρσινόης Α’ παρέμειναν στο παλάτι, η ίδια εξορίστηκε στην Άνω Αίγυπτο όπου και πέθανε στην αφάνεια. Τα παιδιά της παρουσιάζονταν από εκεί και πέρα στα επίσημα έγγραφα του κράτους σαν επίσημα τέκνα της Αρσινόης Β’.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Θράκης Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
Sonic Spinball
Το Sonic Spinball αναπτύχθηκε από το αμερικανικό προσωπικό του Sega Technical Institute, καθώς το ιαπωνικό προσωπικό ασχολήθηκε με την ανάπτυξη των Sonic the Hedgehog 3 και Sonic &amp; Knuckles. Όταν η διοίκηση της Sega συνειδητοποίησε ότι το Sonic 3 δεν θα είχε ολοκληρωθεί εγκαίρως για την περίοδο των χριστουγέννων του 1993, ανέθεσαν ένα άλλο παιχνίδι Sonic. Μετά από μια βιαστική ανάπτυξη δύο μηνών, το Sonic Spinball κυκλοφόρησε για το Sega Genesis τον Νοέμβριο του 1993 και για το Game Gear and Master System το 1994.
Το Sonic Spinball έλαβε μικτές κριτικές, με κριτικούς να επαινούν την καινοτομία και τα γραφικά, αλλά επικρίνουν τον χειρισμό. Ένα δεύτερο παιχνίδι φλίπερ, το Sonic Pinball Party, κυκλοφόρησε το 2003 και άνοιξε το Sonic Spinball spinco rollercoaster στο θεματικό πάρκο Alton Towers, το 2010. Το Spinball μεταφέρθηκε σε διάφορες κονσόλες και συμπεριλήφθηκε στις συλλογές της Sega.
Πλοκή
Το Sonic the Hedgehog Spinball είναι ένα από τα λίγα παιχνίδια του <i id="mwOQ">Sonic</i> franchise που βρίσκεται στο σύμπαν της σειράς κινουμένων σχεδίων Sonic the Hedgehog. Ο κακός επιστήμονας, Doctor Robotnik έχει χτίσει ένα φρούριο πάνω από ένα ηφαίστειο για να μετατρέψει τα ζώα του πλανήτη Mobius σε σκλάβους ρομπότ. Το μάγμα του ηφαιστείου τροφοδοτεί το φρούριο και τα αμυντικά συστήματα τύπου φλίπερ. Το ηφαίστειο διατηρείται σε σταθερή κατάσταση με το Chaos Emeralds.
Ο Sonic the Hedgehog και ο φίλος του Tails έκαναν εναέρια επίθεση στο φρούριο. ο Sonic χτυπιέται και πέφτει στα νερά που περιβάλλουν το ηφαίστειο, αλλά καταλλήγει στις σπηλιές κάτω από το φρούριο. ο Sonic διεισδύει στις άμυνες, διαφεύγει με το Chaos Emeralds και ελευθερώνει τα ζώα. Χωρίς τα Chaos Emeralds, μια έκρηξη αρχίζει να καταστρέφει το φρούριο. Ο Sonic καταστρέφει το πλοίο διαφυγής του Robotnik Ο Tails σώζει τον Sonic, ενώ ο Robotnik πέφτει στο ηφαίστειο, το οποίο βυθίζεται στον ωκεανό και εκρήγνυται.
Παιχνίδι
Το Sonic Spinball είναι ένα παιχνίδι φλίπερ στο οποίο ο παίκτης ελέγχει τον Sonic the Hedgehog, ο οποίος ενεργεί ως μπάλα. Η πλειοψηφία του παιχνιδιού πραγματοποιείται στο "Σύστημα Άμυνας Pinball", το οποίο μοιάζει με μια σειρά μεγάλων μηχανών φλίπερ. Το παιχνίδι περιλαμβάνει τέσσερα επίπεδα,  καθένα περιέχει πολλά flipper που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να στοχεύσουν την τροχιά του Sonic και να τον πετάξουν μέσω του επιπέδου. ο Sonic μπορεί να γίνει μετακινηθεί ενώ είναι στο αέρα με το κατευθυντικό επίθεμα
Ο στόχος κάθε επιπέδου είναι να συλλεχτούν όλα τα Chaos Emeralds και στη συνέχεια να νικήσει το πρόσφατα προσιτό αφεντικό που βρίσκεται στην κορυφή του επιπέδου. Μερικά Chaos Emeralds αποκλείονται από εμπόδια που απαιτούν από το Sonic να χτυπήσει συγκεκριμένους διακόπτες ή προφυλακτήρες για να δημιουργήσει μια καθαρή διαδρομή. Το αφεντικό στην κορυφή κάθε επιπέδου απαιτεί μια συγκεκριμένη στρατηγική για να νικκθεί. Μια "λωρίδα κατάστασης" στο επάνω μέρος της οθόνης παρέχει συμβουλές για την ήττα των αφεντικών καθώς και ενθάρρυντικα μηνύματα όταν ο παίκτης σημειώνει πρόοδο. Η λωρίδα λέει επίσης στον παίκτη πόσα Chaos Emeralds απομένουν για να συλλέξει σε ένα επίπεδο. Μετά την ήττα ενός εχθρού αφεντικού, ξεκινά ένας γύρος μπόνους. Αυτοί οι γύροι παίζονται ως Sonic παίζοντας μια κανονική μηχανή φλίπερ. Στον παίκτη δίνονται τρεις μπάλες για να πυροβολήσει γύρω από το ταμπλό, με στόχο να συγκεντρώσει πόντους χτυπώντας όσο το δυνατόν περισσότερους προφυλακτήρες και στόχους. Σε οποιοδήποτε σημείο του γύρου μπόνους, ο παίκτης μπορεί να προκαλέσει κούνημα κλίσης που κουνάει το τραπέζι και επηρεάσει την πορεία της μπάλας. Εάν το κούνημα κλίσης χρησιμοποιείται πολύ συχνά, ωστόσο, όλα τα flipper θα κλειδωθούν, αφήνοντας την μπάλα να πέσει κάτω από το μηχάνημα. Όταν ολοκληρωθεί ο στόχος του γύρου μπόνους ή εάν και οι τρεις μπάλες πέσουν από ταflipper, ο γύρος μπόνους θα τελειώσει και το επόμενο επίπεδο θα ξεκινήσει. Όταν συλλέγονται όλα τα Chaos Emeralds του παιχνιδιού και τα τέσσερα αφεντικά νικηθούν, ο παίκτης κερδίζει.
Το Sonic ξεκινά το παιχνίδι με τρεις ζωές. Μια ζωή χάνεται όταν ο Sonic πέφτει από την αποχέτευση. Μια επιπλέον ζωή μπορεί να κερδιθεί συγκεντρώνοντας 20.000.000 πόντους οποίοι μπορούν να συσσωρευτούν χτυπώντας προφυλακτήρες, πλοηγώντας σε βρόχους, συλλέγοντας δαχτυλίδια και καταστρέφοντας εχθρικούς χαρακτήρες.
Ανάπτυξη
Το Sonic the Hedgehog 2 αύξησε τις πωλήσεις του Sega Genesis στην περίοδο των Χριστουγέννων του 1992. Όταν η διοίκηση της Sega της Αμερικής συνειδητοποίησε ότι το Sonic the Hedgehog 3 δεν θα ήταν έτοιμο μέχρι το επόμενο έτος, ανέθεσαν ένα άλλο παιχνίδι που θα μπορούσε να ολοκληρωθεί εγκαίρως για την περίοδο των Χριστουγέννων του 1993. Το Sonic Spinball αναπτύχθηκε κυρίως από αμερικανικό προσωπικό από το Sega Technical Institute, ενώ το ιαπωνικό προσωπικό παρήγαγε το Sonic 3.
Η έρευνα της Sega έδειξε ότι το Casino Night Zone ήταν ένα από τα πιο δημοφιλή επίπεδα στο Sonic the Hedgehog 2. Αυτό παρείχε στον σχεδιαστή Peter Morawiec μια κατεύθυνση για το νέο παιχνίδι. Ο Morawiec εμπνεύστηκε από το παιχνίδι Amiga του 1992 Pinball Dreams για να συνδυάσει τη μηχανική φλίπερ με το παιχνίδι του Sonic the Hedgehog. Συνεργαζόμενος με τρεις συναδέλφους, ο Morawiec σχεδίασε βασικά κινούμενα σχέδια που απεικονίζουν το Sonic ως φλίπερ. Τα κινούμενα σχέδια παρουσιάστηκαν στον ανώτερο διευθυντή της Sega, ο οποίος ενέκρινε το έργο.
Το παιχνίδι θα πρέπει να ολοκληρωθεί σε λιγότερο από ένα χρόνο για να είναι έτοιμο εγκαίρως για την περίοδο των διακοπών του 1993. Ο Morawiec θεώρησε αυτό το «σφιχτό» πρόγραμμα για ένα παιχνίδι που θα αξιοποιούσε τη δημοτικότητα της σειράς στη Βόρεια Αμερική. Για να επιταχύνει την παραγωγή, η Sega έστειλε βετεράνο προσωπικό από την Ιαπωνία για να βοηθήσει, συμπεριλαμβανομένου του τακτικού καλλιτέχνη του Sonic the Hedgehog, Katsuhiko Sato. Παρά τη μεταφορά αυτών των υπαλλήλων, το παιχνίδι δεν είχε ακόμη προβλεφθεί ότι θα ολοκληρωθεί εγκαίρως. Ως αποτέλεσμα, το προσωπικό του Sega Technical Institute άλλαξε τη γλώσσα προγραμματισμού από συναρμολόγηση σε C, μια ασυνήθιστη επιλογή για τα παιχνίδια Genesis τότε. Ο Morawiec είπε ότι η επιλογή προκάλεσε προβλήματα ρυθμού καρέ και βελτιστοποίησης, αλλά επιτάχυνε σημαντικά την ανάπτυξη. Σε διάστημα 61 ημερών από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο του 1993, το έργο εξελίχθηκε από μια χονδρική δυνατότητα αναπαραγωγής χωρίς συστήματα ανίχνευσης σύγκρουσης ή κινούμενα σχέδια χαρακτήρων σε ένα ολοκληρωμένο παιχνίδι.
Αμέσως πριν από την αναμέτρηση του παιχνιδιού, η ομάδα ενημερώθηκε ότι η Sega δεν είχε τα δικαιώματα για το τραγούδι Sonic the Hedgehog. Ο Morawiec ανέκλησε την αναταραχή μεταξύ της ομάδας αφού ο Hirokazu Yasuhara, ο επικεφαλής σχεδιαστής της Sonic Team, εξήγησε ότι το τραγούδι ανήκε στο ιαπωνικό συγκρότημα Dreams Come True, του οποίου ο τραγουδοποιός Masato Nakamura συνέθεσε το soundtrack για τα δύο πρώτα παιχνίδια Sonic. Ο Morawiec ανέθεσε στον κύριο συνθέτη Howard Drossin να γράψει ένα νέο τραγούδι μέσα σε δύο ώρες. δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ| Το παιχνίδι κυκλοφόρησε αρχικά για το Sega Genesis / Mega Drive το 1993 Ο Morawiec πίστευε ότι το παιχνίδι θα αντιμετώπιζε «προκλήσεις αποδοχής» τόσο από τους οπαδούς όσο και από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, καθώς το Sonic the Hedgehog Pinball απομακρύνθηκε από το παραδοσιακό είδος πλατφόρμας. Αφού επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Ευρώπη, ο Morawiec εξέπληξε το γεγονός ότι το παιχνίδι είχε πουλήσει καλά και ήταν ικανοποιημένος που επωφελήθηκε από τη δημοτικότητα του franchise. Παρ 'όλα αυτά, εξέφρασε τη λύπη του για το γεγονός ότι η ομάδα δεν είχε χρόνο να "γυαλίσει" το παιχνίδι.
Αφού το Game Gear παιχνίδι, Sonic Drift έλαβε κακές κριτικές στην Ιαπωνία, η Sega κυκλοφόρησε μια έκδοση 8-bit του Sonic Spinball για το Game Gear στη θέση της παγκοσμίως στα τέλη του 1994. Το κυκλοφόρησε επίσης για το Master System στη Βραζιλία και την Ευρώπη το 1995. Η έκδοση 8-bit είναι ως επί το πλείστον πανομοιότυπη με το παιχνίδι Genesis, με υποβαθμισμένα γραφικά και διαφορετικά, πιο προσανατολισμένα σε πλατφόρμες στάδια μπόνους. Η έκδοση του Master System κυκλοφόρησε κοντά στο τέλος της διάρκειας ζωής της κονσόλας, δεν πούλησε καλά και έγινε πολύτιμο στοιχείο συλλεκτών.
Το Sonic Spinball κυκλοφόρησε ξανά σε 11 διαφορετικές πλατφόρμες. Η έκδοση Genesis του παιχνιδιού κυκλοφόρησε ξανά στη συλλογή Sonic Mega Collection για τα Nintendo GameCube, PlayStation 2, Xbox και PC, Sonic's Ultimate Genesis Collection για Xbox 360 και PlayStation 3, και πολλά επαναλήψεις της σειράς συλλογών Sega Smash Pack, συμπεριλαμβανομένης μιας έκδοσης στο Game Boy Advance. Η έκδοση Game Gear εμφανίζεται ως ένα ξεκλείδωτο παιχνίδι στο Sonic Adventure DX: Director's Cut για το GameCube και τον υπολογιστή, καθώς και τη Sonic Gems Collection για το GameCube και το PlayStation 2. Το παιχνίδι προοριζόταν να συμπεριληφθεί στο Sonic Classic Collection για το Nintendo DS, αλλά κόπηκε για απροσδιόριστους λόγους. Η έκδοση Genesis κυκλοφόρησε στην εικονική κονσόλα του Wii στις 12 Μαρτίου 2007 στη Βόρεια Αμερική και στις 5 Απριλίου 2007 στην Ευρώπη. Μια προσομοιωμένη μορφή του παιχνιδιού διατέθηκε επίσης για συσκευές iOS μέσω του App Store της Apple το 2010, αλλά αργότερα καταργήθηκε μαζί με άλλα παιχνίδια της Sega το 2015. Στις 13 Σεπτεμβρίου 2010, κυκλοφόρησε στο Steam.
Υποδοχή
Το Sonic Spinball έλαβε μικτές κριτικές, με βαθμολογία 61% στο συγκεντρωτικό παιχνίδι κριτικής βιντεοπαιχνιδιών GameRankings.
Τα γραφικά ήταν γενικά καλά. Ένας κριτικός από το Electronic Gaming Monthly πίστευε ότι το παιχνίδι που βρισκόταν μέσα σε ένα μηχάνημα φλίπερ ήταν μια νέα ιδέα, και επίσης χαρακτήρισε τα οπτικά εφέ, τη μουσική και τα ηχητικά εφέ του παιχνιδιού ως "κορυφαία". Στην ίδια κριτική, ένας άλλος κριτικός έκρινε ότι τα γραφικά δεν ήταν τόσο «αιχμηρά» όσο και οι άλλοι τίτλοι Sonic the Hedgehog, και επίσης πίστευαν ότι ο ήχος ήταν εντυπωσιακός. Σε μια αναδρομική ανασκόπηση, ο Lucas Thomas από το IGN θεώρησε ότι τα γραφικά του παιχνιδιού ταίριαζαν με αυτά των μετέπειτα παιχνιδιών Sonic στο Genesis, και θεώρησαν ότι τα μίνι παιχνίδια του Spinball είναι "οπτικά διακριτά και καλοδουλεμένα ' . Ένας κριτικός από το Jeuxvideo.com πίστευε ότι τα γραφικά ήταν "γενικά καλά", αλλά ανέφερε ότι υπήρχαν και άλλα οπτικά ανώτερα παιχνίδια για το Genesis. Με παρόμοιο τρόπο, ο William Avery του GameSpot παρατήρησε ότι το παιχνίδι περιείχε κάποια επιβράδυνση. Ο Dan Whitehead του Eurogamer επέκρινε τον υποτονικό ρυθμό καρέ του παιχνιδιού και την επιβράδυνση που σημειώθηκε όταν “τα πράγματα απειλούν να γίνουν ταραχώδη” στο παιχνίδι, σημειώνοντας ότι έπασχε από “το παλιό πρόβλημα Mega Drive”.
Διάφορα σημεία του παιχνιδιού συγκέντρωσαν μια μικτή υποδοχή από τους κριτικούς, αν και ο χειρησμός του παιχνιδιού έλαβε την πιο άσχημη κριτική. Ένας κριτικός από το GamePro επέκρινε τη διαμόρφωση ελέγχου και θεώρησε ότι το παιχνίδι ήταν ένα μέτριο παράδειγμα ενός παιχνιδιού φλίπερ, αλλά παραδέχτηκε ότι είχε παρόμοια αίσθηση με τους προηγούμενους τίτλους Sonic the Hedgehog. Ο αναθεωρητής του Jeuxvideo.com απολάμβανε τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ο Sonic ενήργησε ως φλίπερ, αλλά παρατήρησε ότι ο χειρησμός ήταν λιγότερο ακριβείς και ανταποκρινόμενος σε σύγκριση με άλλα παιχνίδια πλατφόρμας. Ο Dan Whitehead ισχυρίστηκε ότι ο χειρησμός του παιχνιδιού «μπερδεύτηκε από την προσέγγιση μισού και μισού» και επέκριναν τον «clunky» κινητήρα του, λέγοντας ότι το σχέδιο ελέγχου του παιχνιδιού κατέστρεψε τα περιβάλλοντα φλίπερ. Ο Τόμας δήλωσε, "Υπάρχουν σημεία του ελέγχου που θα μπορούσαν να ήταν πιο αυστηροί και το επίπεδο δυσκολίας του μπορεί να είναι λίγο υπερβολικό για νέους παίκτες." Ο Damien McFarren από τη Nintendo Life είπε ότι το παιχνίδι συναντάται τόσο ως ένα φτωχό πλατφόρμερ όσο και ως ένα φτωχό παιχνίδι φλίπερ λόγω της μη πειστικής φυσικής της μπάλας και των απογοητευτικών στοιχείων της πλατφόρμας. Ο Bob Strauss της Entertainment Weekly θεώρησε ότι το παιχνίδι αρχικά υπερηφανεύτηκε για μια καταπληκτική ιδέα, αλλά είχε μια τελείως λανθασμένη εκτέλεση, λέγοντας ότι ο Sonic, ενεργώντας ως φλίπερ, συχνά κινούνταν σαν "μολύβι μολύβδου". Ο Rich Leadbetter από την Mean Machines εξέφρασε επίσης την ανησυχία του για την έλλειψη αξίας επανάληψης του παιχνιδιού, λέγοντας ότι παρά το εθιστικό παιχνίδι του, τα τέσσερα επίπεδα δεν ήταν αρκετά, ειδικά δεδομένης της τιμής.
Κληρονομιά
Ένα δεύτερο παιχνίδι φλίπερ στη σειρά, το Sonic Pinball Party, κυκλοφόρησε για το Game Boy Advance το 2003 με γενικά ευνοϊκές κριτικές. Το 2010, άνοιξε ένα περιστρεφόμενο rollercoaster ονόματι, Sonic Spinball, στο θεματικό πάρκο Alton Towers στο Staffordshire. Αν και το rollercoaster δεν είχε αρχικά σχεδιαστεί με θέμα Sonic the Hedgehog, η διαδρομή έγινε μέρος μιας συμφωνίας χορηγίας μεταξύ της Sega και του Alton Towers. Ένα δωμάτιο ξενοδοχείου με θέμα το Sonic the Hedgehog διατέθηκε αργότερα στο Alton Towers Hotel, το οποίο παρουσίαζε διάφορα παιχνίδια Sonic the Hedgehog, καθώς και ταπετσαρία που βασίζεται στο Sonic the Hedgehog 4: Episode I.
βιβλιογραφικές αναφορές
Βιβλιογραφία
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το Sonic Spinball μπορεί να παιχτεί δωρεάν στον περιηγητή στο Internet Archive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Master System Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια pinball Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Gear Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1993 Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ίμερος (θεότητα)
Στην ελληνική μυθολογία ο Ίμερος είναι ελάσσων θεότητα που ανήκει στην ακολουθία της θεάς Αφροδίτης, όπως ο Πόθος και η Πειθώ.
Ο Ίμερος είναι η προσωποποίηση της σφοδρής ερωτικής επιθυμίας, του ερωτικού πόθου θα λέγαμε σήμερα. Ο Ησίοδος στη «Θεογονία» του τον μνημονεύει ως αδελφό του Έρωτα και του Αντέρωτα, και γιο της Αφροδίτης και του θεού Άρη. Επίσης, συνδέεται με τις Χάριτες και τις Μούσες.
Ο Παυσανίας γράφει ότι στα Μέγαρα υπήρχε μαρμάρινο άγαλμα του Ιμέρου, έργο του γλύπτη Σκόπα, ενώ άλλο άγαλμα του Ιμέρου, έργο του Πραξιτέλη υπήρχε και στις Θεσπιές. Παρά ταύτα δεν έχουν διασωθεί παραστάσεις του, παρά μόνο σε πήλινα αγγεία της Αττικής και της Ερέτριας, στα οποία και επιγράφεται και το όνομά του.
Προέλευση λέξης
Ὁ ἵμερος, τοῦ ἱμέρου η αρχική λέξη μας, που προέρχεται από το ρήμα ἱμείρω, που σημαίνει ποθώ, θέλω πολύ. Η ινδοευρωπαϊκή ρίζα *si-smer-jo έχει να κάνει με το θυμάμαι, αλλά και το σκέπτομαι. Επομένως, ο ἵμερος που προκύπτει περιγράφει εκείνη την κατάσταση κατά την οποία η σκέψη μας προσκολλάται σε κάτι, το σκεφτόμαστε έντονα, γινόμαστε μανιακοί να το αποκτήσουμε, γιατί το έχουμε βάλει ως στόχο.
Αναφορές
Ιμερος Ιμερος Ιμερος
Βαπτιστήριο του Νέωνος
Το Βαπτιστήριο του Νέωνος (ιταλ. Battistero Neoniano) είναι ένα Ρωμαϊκό θρησκευτικό κτήριο στη Ραβένα, στη βορειοανατολική Ιταλία.
Κτίστηκε εν μέρει στη θέση ενός ρωμαϊκού λουτρού και αποτελεί το αρχαιότερο μνημείο της πόλης. Ονομάζεται και Βαπτιστήριο των Ορθοδόξων, για να διακρίνεται από το Βαπτιστήριο των Αρειανών, που κατασκευάστηκε κατόπιν παραγγελίας του Οστρογόθου βασιλιά, Θεοδώριχου περίπου 50 χρόνια αργότερα.
Ιστορία
Το βαπτιστήριο είναι οκταγωνικό κτίριο που κατασκευάστηκε από πλίνθους. Η κατασκευή του ξεκίνησε στα τέλη του 4ου ή στις αρχές του 5ου αιώνα, από τον Επίσκοπο Ούρσους, (αποτελούσε μέρος της μεγάλης βασιλικής του, η οποία καταστράφηκε το 1734) και ολοκληρώθηκε από τον Επίσκοπο Νέωνα στα τέλη του 5ου αιώνα όταν προστέθηκαν οι ψηφιδωτές διακοσμήσεις.
Αρχιτεκτονική και διακόσμηση
Το αρχικό δάπεδο είναι τώρα περίπου 3 μ. κάτω από το περιβάλλον επίπεδο, οπότε δεν είναι πλέον ορατή η αρχική δομή και ο όγκος του κτηρίου. Ο οκταγωνικός σχεδιασμός του κτηρίου, που χρησιμοποιείτο σχεδόν σε όλα τα παλαιοχριστιανικά βαπτιστήρια, συμβολίζει τις επτά ημέρες της εβδομάδας συν την Ημέρα της Ανάστασης και την Αιώνια Ζωή.
Στο κέντρο του ψηφιδωτού της οροφής απεικονίζεται η Βάπτιση του Ιησού από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, στον Ιορδάνη ποταμό. Γύρω από τη Βάπτιση απεικονίζονται οι Δώδεκα Απόστολοι. αριστερά|μικρογραφία| Το ψηφιδωτό οροφής στο Βαπτιστήριο του Νέωνος.
Το Βαπτιστήριο είναι ένα από τα οκτώ κτίρια στη Ραβέννα, που έχουν καταχωριστεί ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Σύμφωνα με την εκτίμηση της ICοMοS (Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων & Τόπων) είναι το «καλύτερο και πληρέστερο παράδειγμα του πρώιμου χριστιανικού βαπτιστηρίου, που διατηρεί τη ρευστότητα στην αναπαράσταση της ανθρώπινης μορφής, η οποία προέρχεται από την ελληνορωμαϊκή τέχνη».