cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Νευρικός Εραστής
Η ταινία Ο Νευρικός Εραστής (αγγλ. Annie Hall) είναι αισθηματική κωμωδία παραγωγής 1977, σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν. Ο Άλεν έγραψε το σενάριο της ταινίας σε συνεργασία με τον Μάρσαλ Μπρίκμαν. Ο σκηνοθέτης εμφανίζεται στην ταινία στο ρόλο του Άλβι Σίνγκερ, ενός ηθοποιού που προσπαθεί να καταλάβει το λόγο για τον οποίο απέτυχε η σχέση του με την Άννι Χολ, την οποία υποδύεται η Ντάιαν Κίτον. Η ταινία σηματοδότησε στροφή στην καριέρα του σκηνοθέτη, ο οποίος εγκατέλειψε τη φαρσοκωμωδία και διύσδεισε σε σοβαρότερα θέματα, αγγίζοντας την ωριμότητα ως καλλιτέχνης. Ο ίδιος δήλωσε ότι είχε το κουράγιο να σταματήσει να παριστάνει τον κλόουν για να αποσπάσει το γέλιο από το κοινό και να αφήσει την ασφάλεια της φαρσοκωμωδίας, σκεπτόμενος ότι κανείς μπορεί να μιλήσει μέσα από τις ταινίες για σοβαρά θέματα και να είναι παράλληλα αστείος.
Η παραγωγή της ταινίας έγινε από τον επι σειρά χρόνων αντζέτη του Άλεν, Τσαρλς Τζόφι κι έλαβε την εύνοια των κριτικών. Η ταινία βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας κι έλαβε άλλα τρία βραβεία (Όσκαρ σεναρίου, Α' γυναικείου ρόλου και σκηνοθεσίας). Ήταν από το 1963 με τη νίκη της ταινίας Τομ Τζόουνς (Tom Jones) που το βραβείο είχε να δοθεί σε κωμωδία. Η ταινία έκανε εισπράξεις της τάξεως των 38 εκατομμυρίων δολαρίων , ενώ το 1998 έλαβε την 31η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών που θεσπίστηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, καθώς και την 4η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών. . Ο κριτικός κινηματογράφου Ρόμπερτ Έμπερτ χαρακτήρισε την ταινία ως την αγαπημένη ταινία του Άλεν για τους περισσότερους. Το 1992 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.
Υπόθεση
Ο Άλβι (Γούντι Άλεν) κι η Άννι (Ντάιαν Κίτον) έχουν διαφορετικούς χαρακτήρες, αλλά είναι κι οι δυο διασκεδαστικοί και ιδιαίτεροι. Ο Άλβι είναι κωμικός ηθοποιός, νευρωτικός, απαισιόδοξος, εμμονοληπτικός με την ιδέα του θανάτου και με κυνική συμπεριφορά απέναντι σε όλους όσους τον περιβάλλουν, ενώ η Άννι είναι μια αδέξια αλλά ταλαντούχα κι εγκάρδια τραγουδίστρια και φωτογράφος. Οι δυο τους ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα μετά την πρώτη τους συνάντηση, αλλά τα πρώτα σύννεφα στη σχέση τους παρουσιάστηκαν όταν η Άννι μετακόμισε στο σπίτι του. Ο Άλβι απεχθανόταν τις συνήθειες της, όπως το κάπνισμα μαριχουάνας και το γεγονός ότι δεν ήταν ιδιαίτερα καλλιεργημένη. Η απογοήτευση οδήγησε την Άννι σε μαθήματα που είχαν ως σκοπό να βελτιώσει την καλλιέργειά της κι είχαν ως αποτέλεσμα να ερωτευτεί τον καθηγητή της και να προκαλέσει τη ζήλια του Άλβι. Το ζευγάρι χωρίζει κι ο Άλβι αναπoλεί τη σχέση τους και προσπαθεί να καταλάβει το λόγο του χωρισμού. Ξεκινά μια καινούργια σχέση, αλλά δεν μπορεί να βρει την ευτυχία. Μετά από λίγο καιρό η Άννι κι ο Άλβι συμφιλιώνονται για να χωρίσουν για ακομη μια φορά. Η σχέση τους πρόκειται να περάσει από πολλές φάσεις μέχρι ο Άλβι να καταλάβει επιτέλους την αξία της.
Βραβεία
Η ταινία έλαβε πέντε υποψηφιότητες για βραβείο όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και βραβεύτηκε τελικά με 4 βραβεία. Ο Γούντι Άλεν βραβεύτηκε με Όσκαρ Σκηνοθεσίας και με Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου, αλλά έχασε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου από τον Ρίτσαρντ Ντρέιφους που κέρδισε για την ταινία Το Κορίτσι του Αποχαιρετισμού (The Goodbye Girl). Η Ντάιαν Κίτον βραβεύτηκε επίσης με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Η ηθοποιός κέρδισε επίσης τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ.
Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1977 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη γυναίκα Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γούντι Άλεν Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την ψυχανάλυση Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Μπουσσολένγκο
Το Μπουσσολένγκο (ιταλικά: Bussolengo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Μιχαήλ Άγγελος
Ο Μικελάντζελο ντι Λοντοβίκο Μπουοναρότι Σιμόνι (Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni, 6 Μαρτίου 1475 – 18 Φεβρουαρίου 1564), γνωστός περισσότερο ως Μιχαήλ Άγγελος, ήταν Ιταλός γλύπτης, ζωγράφος, αρχιτέκτονας και ποιητής της Αναγέννησης, που άσκησε απαράμιλλη επίδραση στην ανάπτυξη της δυτικής τέχνης. Σήμερα αναγνωρίζεται ως ένας από τους σπουδαιότερους και ποιό γνωστούς δημιουργούς στην ιστορία της τέχνης. Υπήρξε ο μοναδικός καλλιτέχνης της εποχής, του οποίου η βιογραφία εκδόθηκε πριν τον θάνατό του, στους Βίους του Τζόρτζιο Βαζάρι, ο οποίος επέλεξε να τον τοποθετήσει στην κορυφή των καλλιτεχνών, χρησιμοποιώντας για τον Μιχαήλ Άγγελο το προσωνύμιο ο θεϊκός (Il Divino). Στα δημοφιλέστερα έργα του ανήκουν οι νωπογραφίες που φιλοτέχνησε για το Παπικό παρεκκλήσιο του Βατικανού (Καπέλα Σιξτίνα), το άγαλμα του Δαβίδ και η Πιετά (αποκαθήλωση) στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου, στη Ρώμη.
Ρώμη
right|260px|thumb|Pietà (1499) Στις 26 Ιουνίου 1496 επισκέφτηκε τη Ρώμη. Νωρίτερα, είχε φιλοτεχνήσει έναν μαρμάρινο ερωτιδέα, του οποίου όμως η θεματολογία έκανε αδύνατη την πώλησή του, στο καθεστώς της Φλωρεντίας του Σαβοναρόλα. Για το λόγο αυτό, ο Λορέντσο Ποπολάνο, συγγενής των Μεδίκων, πρότεινε να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά του έργου ώστε να φαίνεται ως αρχαία δημιουργία. Με αυτό τον τρόπο πωλήθηκε στον καρδινάλιο Ραφαέλε Ριάριο, ο οποίος - όταν αργότερα αποκαλύφθηκε η αλήθεια - προσκάλεσε τον Μιχαήλ Άγγελο στη Ρώμη προκειμένου να γνωρίσει τον ταλαντούχο καλλιτέχνη. Στη Ρώμη, ο Μικελάντζελο φιλοτέχνησε ένα Βάκχο μετά από παραγγελία του Ριάριο, ενώ αργότερα ανέλαβε την δημιουργία της πιετά (αποκαθήλωση) του Βατικανού, στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου, έργο που απεικονίζει την Παναγία να κρατά στα χέρια της το σώμα του Χριστού μετά τη σταύρωση. Η πιετά συνέβαλε καθοριστικά στην καταξίωσή του, ενώ αποτελεί και το μοναδικό έργο που φέρει την υπογραφή του Μικελάντζελο, ο οποίος φρόντισε να χαράξει τις λέξεις MICHEL ANGELUS BONAROTUS FLORENT FACIBAT. left|thumb|250px|Δαβίδ, Galleria dell'Accademia Ο Μιχαήλ Άγγελος έμεινε στην πόλη της Ρώμης για περίπου πέντε χρόνια και στη συνέχεια επέστρεψε στη Φλωρεντία, η οποία προερχόταν από μία περίοδο πολιτικής αστάθειας μετά την καταδίκη του Σαβοναρόλα. Χάρη στη φήμη που είχε αποκτήσει στη Ρώμη, ανέλαβε αρκετές παραγγελίες έργων. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει η ανάθεση του Δαβίδ, για τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας, ενός μαρμάρινου γλυπτού μεγάλων διαστάσεων. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1504 προσδίδοντας μεγάλο κύρος στο Μικελάντζελο. Αποτέλεσε παράλληλα σύμβολο της νέας Φλωρεντινής δημοκρατίας, με αποτέλεσμα να τοποθετηθεί τελικά στην Πιάτσα ντέλλα Σινιορία (Plazza della Signoria) μπροστά από το Παλάτσο Βέκιο (Palazzo Vecchio).
Cappella Sistina
Το 1505 ο Μιχαήλ Άγγελος επέστρεψε στη Ρώμη μετά από πρόσκληση του νέου Πάπα Ιουλίου Β΄, ο οποίος του ανέθεσε τη δημιουργία ενός επιβλητικού μαυσωλείου. Το έργο αυτό τελικά έμεινε ημιτελές, ωστόσο κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας του, ο Μικελάντζελο αναλάμβανε παράλληλα και άλλες παραγγελίες. Μία από αυτές αφορούσε στη διακόσμηση του θόλου του Παπικού Παρεκκλησίου (Καπέλα Σιξτίνα), με νωπογραφίες των δώδεκα Αποστόλων. Ο Μιχαήλ Άγγελος αντιπρότεινε ένα περισσότερο σύνθετο και φιλόδοξο εγχείρημα, δημιουργώντας τελικά, σε διάστημα τεσσάρων ετών (1508-1512), περισσότερες από 300 βιβλικές φιγούρες και άλλες θρησκευτικές παραστάσεις, όπως σκηνές από τη Γένεση, την ιστορία του Νώε ή τη Δευτέρα Παρουσία. Τα τέσσερα αυτά χρόνια, λέγεται, ότι ο Μικελάντζελο δεν βγήκε από την Καπέλα Σιξτίνα παρά ελάχιστα και δεν επέτρεψε σε κανέναν να δει το έργο του, δημιουργώντας έτσι μια αναστάτωση, μια φήμη και πλήθος κόσμου συνέρρεε έξω από το Παρεκκλήσι. Σημαντική καινοτομία υπήρξε επίσης η απεικόνιση θεμάτων που προέρχονταν από την αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή παράδοση, χωρίς άμεση σχέση με τη χριστιανική θρησκεία, όπως οι Σίβυλλες. Ο θόλος ήταν τόσο ψηλά που επινόησε μία τεχνοτροπία. Ζωγράφισε παραμορφωμένες τις φιγούρες, έτσι ώστε ο θεατής, που βρίσκεται αρκετά μέτρα πιο κάτω, να τις βλέπει κανονικές. right|thumb|250px|Δευτέρα Παρουσία, νωπογραφία, 13,7μ. x 13,2μ., [[Βατικανό, Καπέλα Σιξτίνα.]] Στις αρχές του 1513 σημειώθηκε ο θάνατος του Ιουλίου Β΄ και ο διάδοχος του, Λέων Ι΄ του ανέθεσε την ανακατασκευή της πρόσοψης της εκκλησίας του Σαν Λορέντσο, στη Φλωρεντία. Εργάστηκε για το σκοπό αυτό για τρία χρόνια, ωστόσο ο πάπας τελικά απέρριψε το σχέδιο. Στη συνέχεια ανέλαβε την ανέγερση ενός νέου σκευοφυλακίου για την ίδια εκκλησία, με σκοπό να περιέχει τους τάφους του Λορέντσο του Μεγαλοπρεπή, του αδελφού του Τζουλιάνο καθώς και των ομώνυμων πρόωρα χαμένων δουκών. Ο θάνατος του πάπα, το 1521 και η άνοδος του Αδριανού ΣΤ΄ αναστέλουν προσωρινά τις εργασίες, οι οποίες συνεχίστηκαν όταν στον παπικό θρόνο ανέβηκε ο Κλήμης Ζ΄. Αν και το έργο έμεινε ημιτελές, αποτελεί σημαντικό δείγμα της συνύπαρξης της αρχιτεκτονικής με τη γλυπτική, σύμφωνα με το καλλιτεχνικό όραμα του Μιχαήλ Άγγελου. Το 1528, του ανατέθηκε σημαντικός ρόλος για την υπεράσπιση της πόλης, απέναντι στα στρατεύματα του Καρόλου Ε΄ και ανέλαβε επόπτης των έργων οχύρωσής της. Πριν από την πολιορκία της πόλης, κατέφυγε στη Γαλλία, προσκεκλημένος του Φραγκίσκου Α΄, με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί λιποτάκτης, ωστόσο πολύ σύντομα υπέβαλε αίτηση επιστροφής, η οποία έγινε δεκτή. Στις 12 Αυγούστου 1530, η Φλωρεντία υπέγραψε συνθηκολόγηση, ενώ μετά την επιστροφή των Μεδίκων, ο Μιχαήλ Άγγελος παρέμεινε στην πόλη, συνεχίζοντας το έργο του πάνω στο σκευοφυλάκιο καθώς και στην Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη. left|thumb|170px|Ο επιβλητικός [[Μωυσής του Μιχαήλ Άγγελου. Το άγαλμα λαξεύτηκε το 1513 για τον τάφο του πάπα Ιουλίου Β΄ και είναι τοποθετημένο στο μαυσωλείο του Σαν Πιέτρο ιν Βίνκολι στη Ρώμη.]]
Τελευταία χρόνια
Στις αρχές της δεκαετίας του 1530, επισκέφτηκε εκ νέου τη Ρώμη πραγματοποιώντας προσπάθεια να ολοκληρώσει τον Τάφο του Ιούλιου Β'. Οι εργασίες διακόπηκαν την περίοδο 1534-1541, όταν ανέλαβε να ζωγραφίσει την Δευτέρα Παρουσία στην Καπέλα Σιξτίνα. Στα τελευταία χρόνια της εξουσίας του πάπα Παύλου Γ΄, ανέλαβε επίσης μία σειρά από αρχιτεκτονικά έργα, με σημαντικότερα ίσως αυτά που αφορούσαν την αναμόρφωση της πλατείας του Καπιτωλίου και το Παλάτσο Φαρνέζε. Το 1546, διορίστηκε υπεύθυνος αρχιτέκτονας για την ολοκλήρωση της κατασκευής της βασιλικής του Αγίου Πέτρου. Τα σχέδια που ακολουθήθηκαν ανήκαν στον Ντονάτο Μπραμάντε, ωστόσο ο Μιχαήλ Άγγελος σχεδίασε το θόλο της, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε πριν το θάνατό του, αν και η τοποθέτησή του έλαβε χώρα μεταγενέστερα. Πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου του 1564. Σύμφωνα με τον Βαζάρι, διατύπωσε τη διαθήκη του λέγοντας πως αφήνει "την ψυχή του στο Θεό, το σώμα του στη γη και τα υλικά αγαθά στους πιο κοντινούς συγγενείς". Η σορός του εναποτέθηκε σε μία σαρκοφάγο στην Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στη Ρώμη, αλλά μετά από λίγες ημέρες, ο ανιψιός του, Λιονάρντο Μπουανόρι, οργάνωσε την κλοπή της, μεταφέροντας το λείψανο στην Βασιλική της Santa Croce της Φλωρεντίας, εκπληρώνοντας σχετική επιθυμία του ίδιου του Μιχαήλ Άγγελου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αναγέννηση Κατηγορία:Αρχιτέκτονες της Αναγέννησης Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Γλύπτες της Αναγέννησης
Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού (Τουρκία)
Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού (τούρκικα: Kültür ve Turizm Bakanlığı) είναι κυβερνητικό υπουργείο της Δημοκρατίας της Τουρκίας, υπεύθυνο για τις υποθέσεις πολιτισμού και τουρισμού στην Τουρκία. Στις 25 Ιανουαρίου 2013 διορίστηκε υπουργός ο Ομέρ Τσελίκ διαδεχόμενος τον Ερτογρούλ Γκιουνάυ, που βρισκόταν στη θέση του υπουργού από το 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Τουρκίας Κατηγορία:Υπουργεία Κατηγορία:Υπουργεία Πολιτισμού
Πέρι Κόμο
Ο Κόμο έλαβε πέντε Έμμυ από το 1955 έως το 1959, και ένα Βραβείο Κρίστοφερ το 1956. Μοιράστηκε επίσης ένα βραβείο Peabody με την καλή φίλη Τζάκι Γκλίζον το 1956. Έλαβε το βραβείο του Κέντρου Κένεντι το 1987 και εισήχθη στο Hall of Fame της Ακαδημίας Τηλεοπτικών Τεχνών &amp; Επιστημών το 1990. Μετά θάνατον, ο Κόμο έλαβε το βραβείο Grammy συνολικής προσφοράς το 2002 και εισήχθη στο Long Island Music Hall of Fame το 2006 Έχει τη διάκριση ότι έχει τρία αστέρια στο Hollywood Walk of Fame για τη δουλειά του στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση και τη μουσική.
RCA Victor 10"
{| class="wikitable" style="text-align:center; align="center" "width="500" border="1" | ! width="500" colspan=2|RCA Victor 10"
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μπουτταπιέτρα
Η Μπουτταπιέτρα (ιταλικά: Buttapietra) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Σκευοφύλακας
Ο Σκευοφύλακας ή Σκευοφύλαξ αποτελεί χριστιανικό λαϊκό εκκλησιαστικό αξίωμα.
Κατά την παλαιά εκκλησιαστική τάξη, ο με τον τίτλο του σκευοφύλακος τιμώμενος κατείχε τη τρίτη θέση στη πρώτη πεντάδα του δεξιού χορού, μεταξύ του δεύτερου, του Σακελλάριου και του τετάρτου του Χαρτοφύλακα.
Στο εκκλησιαστικό τυπικό ο Σκευοφύλαξ ονομάζεται και «Κειμηλιοφύλαξ» και «Κειμηλιάρχης».
Αργότερα ο τίτλος αυτός μετέπεσε σε κύριο όνομα και επίθετο σε πολλά μέρη της Ελλάδας, ιδιαίτερα όμως στα Δωδεκάνησα και στις Κυκλάδες όπως και οι συγγενικοί τίτλοι Σακελλάριος και Χαρτοφύλαξ.
Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Κανονικό Δίκαιο
Καλντιέρο
Το Καλντιέρο (ιταλικά: Caldiero) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Γκρουά
Γκρουα
Νησιά Αιγαίου και Κρήτη
thumb|200px| Πρώτο επίπεδο περιοχών [[Πρώτο επίπεδο NUTS της Ευρωπαϊκής Ένωσης|NUTS της Ελλάδας: {{legend|#ffc8c8|EL3: Αττική}}{{legend|#ffc8ff|EL4: Νησιά Αιγαίου και Κρήτη}}{{legend|#c8c8ff|EL5: Βόρεια Ελλάδα}}{{legend|#c8ffc8|EL6: Κεντρική Ελλάδα}}]] Η περιοχή των Νησιών Αιγαίου και Κρήτης αποτελεί στατιστική περιφέρεια ενός εκ των τεσσάρων πρώτων επιπέδων NUTS της Ευρωπαϊκής Ένωσης της Ελλάδας που δημιουργήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα πρώτα επίπεδα NUTS δεν χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα ως διοικητικές διαιρέσεις παρά μόνο σε επίπεδο απογραφής και καταγραφής στατιστικών δεδομένων από τις υπηρεσίες της χώρας και τις Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι υπόλοιπες αντίστοιχες περιοχές, είναι η Κεντρική Ελλάδα, η Βόρεια Ελλάδα και η Αττική.
Περιλαμβάνει τρεις περιφέρειες: Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και Περιφέρεια Κρήτης. Οι δύο πρώτες περιφέρειες ανήκουν διοικητικά στην Αποκεντρωμένη διοίκηση Αιγαίου και η τρίτη στην ομώνυμη αποκεντρωμένη διοίκηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφικές ομάδες της Ελλάδας Κατηγορία:Αιγαίο Πέλαγος Κατηγορία:Κρήτη
Lock Up the Wolves
Lock Up the Wolves είναι ο τίτλος του πέμπτου στούντιο δίσκου του αμερικανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Dio, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Reprise Records".
Ιστορία του δίσκου
Μετά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ "Dream Evil", ο κιθαρίστας Γκρεγκ Γκόλντι αποχώρησε από τους Dio οδηγώντας τον Ρόνι Τζέιμς Ντίο σε αναζήτηση νέου κιθαρίστα. Για τη θέση του κιθαρίστα έλαβε 5000 demo κασέτες και τελικά η επιλογή του ήταν ο 18χρονος Ρόουαν Ρόμπερτσον από το Λος Άντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών.
Μέσα στο 1989, αποχώρησαν από το συγκρότημα ο μπασίστας Τζίμι Μπέην και ο κιμπορντίστας Κλωντ Σνελ και τη θέση τους πήραν ο Τέντι Κουκ και ο Γιενς Γιόχανσον, αντίστοιχα. Ταυτόχρονα, το συγκρότημα δούλευε σε υλικό για το επερχόμενο άλμπουμ του, ενώ στις 28 Δεκεμβρίου 1989 ο ντράμερ Βίνι Άπις ανακοίνωσε την αποχώρηση του. Στη θέση του Άπις ήλθε ο πρώην ντράμερ των AC/DC, Σάιμον Ράιτ.
Στα μέσα Ιανουαρίου, το συγκρότημα μετέβη στο Ρίνο των Ηνωμένων Πολιτειών για την ηχογράφηση των νέων συνθέσεων του. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στα "Granny's House Studios" με παραγωγό τον Τόνι Πλατ και τον Ντιο, ενώ η μίξη του ήχου έγινε στα "Battery Studios" του Λονδίνου. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 15 Μαΐου 1990 και οι Dio ξεκίνησαν την ευρωπαϊκή τους περιοδεία ανοίγοντας συναυλίες των Metallica, ενώ στη Μεγάλη Βρετανία περιόδευσαν με τους Trouble να ανοίγουν τις δικές τους εμφανίσεις.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η περιοδεία ονομάστηκε "Throw 'em To The Wolves Tour" και στις 28 Αυγούστου του 1990, ο μπασίστας των Black Sabbath, Γκίζερ Μπάτλερ εμφανίστηκε μαζί τους παίζοντας το τραγούδι "Neon Knights". Μετά τη συναυλία συνομίλησαν για μία επανένωση της σύνθεσης των Black Sabbath την οποία είχαν από το 1980 ως το 1983, με τον Ντίο στα φωνητικά, τον Μπάτλερ στο μπάσο και τον Τόνι Αϊόμι στην κιθάρα.
Στις αρχές του 1991, ο Ντίο πάγωσε το προσωπικό του σχήμα για να επιστρέψει στους Black Sabbath και να ηχογραφήσει το δίσκο "Dehumanizer".
Εμπορική επιτυχία
Η εμπορική επιτυχία του "Lock Up the Wolves" ήταν πολύ μικρότερη από αυτή των προκατόχων του, κυρίως λόγω των συνεχών αλλαγών στη σύνθεση του συγκροτήματος οι οποίες απογοήτευσαν τους φανατικούς οπαδούς τους. Αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος το οποίο δεν ανέβηκε στο βρετανικό Top-20 και έφθασε μόλις στο # 61 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην Ευρώπη, οι πωλήσεις του ήταν ιδιαίτερα πεσμένες, με τη Γερμανία να είναι η μόνη χώρα στην οποία ανέβηκε στα πρώτα είκοσι άλμπουμ φθάνοντας στο # 16.
Το άλμπουμ συνοδευόταν από το σινγκλ "Hey Angel" το οποίο έφθασε ως το # 94 στη Μεγάλη Βρετανία όντας το τελευταίο τραγούδι του συγκροτήματος που κατάφερε να μπει στα βρετανικά τσαρτ.
Τραγούδια
1. Wild One (Dio, Robertson) - 4:05
2. Born on the Sun (Dio, Robertson, Bain, Appice) - 5:36
3. Hey Angel (Dio, Robertson) - 5:00
4. Between Two Hearts (Dio, Robertson) - 6:30
5. Night Music (Dio, Robertson, Bain) - 5:05
6. Lock Up the Wolves (Dio, Robertson, Bain) - 8:33
7. Evil on Queen Street (Dio, Robertson, Cook) - 6:04
9. Twisted (Dio, Robertson, Bain, Appice) - 4:45
10. Why Are They Watching Me (Dio, Robertson) - 5:04
11. My Eyes (Dio, Robertson, Johansson) - 6:36
Μέλη των Dio
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Lock Up the Wolves" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Dio Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990
Άανγκ
Ο Άανγκ (Aang) είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας και ο κύριος πρωταγωνιστής για την τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων της Nickelodeon, Άβαταρ: Ο Τελευταίος Μαχητής του Ανέμου, η οποία δημιουργήθηκε από τους Michael Τάντε και Bryan Konietzko. Έχει εκφραστεί από τον Zach Tyler Eisen.
Ο Άανγκ είναι ο τελευταίος ανεμοδαμαστής που επεζησε, ένας μοναχός του Νοτίου Ναού Αέρα τα Αέρα Νομάδων του ». Είναι μια ενσάρκωση του "Άβαταρ", το πνεύμα του πλανήτη που εκδηλώνεται με ανθρώπινη μορφή. Δεδομένου ότι είναι ο Άβαταρ, ο Άανγκ ελέγχει όλα τα στοιχεία και είναι επιφορτισμένος να διατηρήσει τα Τέσσερα Έθνη σε ειρήνη. Στην ηλικία των 12 ετών, ο Άανγκ είναι απρόθυμος ήρωας της σειράς, αφιερώνοντας έναν αιώνα πριν από την ένταξή με τους νέους του φίλους Κατάρα και Σόκκα σε μια αναζήτηση για να ελέγξει τα στοιχεία και να σώσει τον κόσμο τους από το ιμπεριαλιστικό Έθνος της Φωτιάς.
Επισκόπηση Πλοκής
Πριν από την σειρά, μετά το θάνατο του Άβαταρ Ρόκου, τον Άανγκ γεννήθηκε και ανατράφηκε από το Μοναχό Γκιάτσο, ένα φίλο της προηγούμενης ζωής του. Ωστόσο, λόγω του πολέμου που ξεκίνησε ο Σοζίν, οι άλλοι μοναχοί αποκαλύψαν την ταυτότητα τον Άανγκ ο Άβαταρ και προσπαθούν να πάρουν το αγόρι από τον Γκιάτσο. Αυτό προκαλεί τον Άανγκ να εγκαταλείψει το μοναστήρι της φέρουν βίσονες Άππα του πριν να έχουν αλιευθεί από μια καταιγίδα, και αργότερα να εγκλωβιστεί σε μια τσέπη αέρα μεταξύ των παγόβουνων.
Βιβλίο του Νερού
Μετά από εκατό χρόνια εγκλωβισμένος σε ένα παγόβουνο, ο δώδεκα χρονών Άανγκ απελευθερώνεται όταν βρεθεί από την Κατάρα και τον αδελφό της Σόκκα ακόμα αγνοούν τα γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της ανάπαυσης. Η αφύπνιση του παίρνει την προσοχή του Ζούκο, τον εξόριστο πρίγκιπα του Έθνους της Φωτιάς, ο Άανγκ αναγκάζεται να φύγει με τους Κατάρα και Σόκκα που τον συνοδεύουν όταν μαθαίνουν ότι είναι ο Άβαταρ. Ο Άανγκ και οι νέοι φίλοι του, επισκέπτονται το Νότιο Ναό του Αέρα όπου συναντούν ένα φτερωτό λεμούριο, τον οποίο ο Άαγκ αργότερα ονομάζει Μόμο. Εκεί ήταν που ο Άανγκ μαθαίνει ότι ήταν στον πάγο για έναν ολόκληρο αιώνα και ότι το Έθνος της Φωτιάς αφάνισε τους ανθρώπους του, συμπεριλαμβανομένου του Γκιάτσο.
Μετά από μια σειρά από περιπέτειες, ο Άανγκ συναντά την προηγούμενη ενσάρκωσή του, Άβαταρ Ρόκου, ο οποίος τον πληροφορεί ότι θα πρέπει να μάθει να δαμάζει τα τέσσερα τέσσερα στοιχεία και να νικήσει τον Άρχοντα της Φωτιάς Οζάι πριν από τον ερχομό του κομήτη Σοζίν στο τέλος του καλοκαιριού. Κατά την άφιξη στη Βόρεια Φυλή του Νερού, μετά από μερικές συγκρούσεις, ο Άανγκ έγινε μαθητευόμενος ενός Νεροδαμαστή που ονομάζεται Πάκκου μαζί με την Κατάρα. Μετά που βοήθησε τη Φυλή του Νερού από μια εισβολή του Έθνους της Φωτιάς με επικεφαλής τον ναύαρχο Ζάο, με την Κατάρα ως δάσκαλό του, ο Άανγκ και η ομάδα του ταξιδεύουν προς το Βασίλειο της Γής για να βρουν ένα δάσκαλο Γεοδαμάσματος.
Βιβλίο της Γης
Στο δεύτερο κύκλο, Ο Άανγκ μαθαίνει γεοδαμάστρια από τη δώδεκάχρονη Τόφ Μπει Φόγκ, μια τυφλή γεοδαμάστρια θαύμα αφού έχει το όραμα της σε ένα βάλτο. Στο ταξίδι τους είναι κυνηγημένοι από την Αζούλα και τους φίλους της, Μάι και Τάι Λι. Αφού έμαθαν για την Ημέρας του Μαύρου Ήλιου σε μια μυστική υπόγεια βιβλιοθήκη, Ο Άανγκ και η προσπάθούν ομάδα του να αποκαλύψουν τις πληροφορίες στο Βασιλιά του Βασιλείου της Γής στην Μπα Σινγκ Σε. Ωστόσο ο ιπτάμενος βίσονας τους, Άππα συλλαμβάνεται από αμμοδαμαστές. Ο Άανγκ αναστατώνεται και θυμωμένος και αντιμετωπίζει αμμοδαμαστές μαθένοντας ότι ο Άππα έχει πωληθεί. Αφού σταματήσετε ένα τρυπάνι του Έθνους της Φωτιάς που απειλούσε την ασφάλεια της Μπα Σινγκ Σε αναζητήσουν τον Άππα μόνο για να βρουν οι ίδιοι να αντιμετοπίζουν τους Ντάι Λι πριν εκθέσουν την εξαπάτηση του ηγέτη τους. Η ομάδα συναντάει τον Τζετ ο οποίος τους βοηθά να βρουν τον Άππα στην έδρα των Ντάι Λι. Εκθέτουν τον εκατόνταετή πόλεμο στο βασιλιά της Γης, που υπόσχεται να τους βοηθήσει να εισβάλουν στο Έθνος της Φωτιά. Λίγο μετά, Ο Άανγκ συναντά έναν γκουρού που προσπαθεί να διδάξει τον Άανγκ να ανοίξει τα επτά τσάκρα με σκοπό τον έλεγχο της «Κατάστασης Άβαταρ»; Αλλά όταν ο Άανγκ αντιλαμβάνεται ότι η Κατάρα κινδυνεύει, φεύγει πριν το έβδομο τσάκρα του ανοίξει, και έτσι χάνει την πρόοδο του μέχρι το έβδομο να ανοίξει. Όμως ο Άανγκ καταφέρνει να ξεκλειδώσει το έβδομο τσάκρα, είναι θανάσιμα πληγωμένος από την Αζούλα, αλλά σώθηκε από την Κατάρα πριν η ζημία γίνει πραγματικά θανατηφόρα.
Βιβλίο της Φωτιάς
Στο τρίτο και τελευταίο κύκλο, ανίκανος να χρησιμοποιήσει την Κατάσταση Άβαταρ και παρόλο που ήταν διστακτικός με το σχέδιο στην αρχή ο Άανγκ δέχεται ο καθένας να νομίζει ότι απεβίωσε πριν και οι υπόλοιποι σύμμαχοί του να επιτεθουν στην πρωτεύουσα του έθνους της φωτιάς; Αλλά εξουδετερώνεται από την Αζούλα. Στο επόμενο επεισόδιο, ο Ζούκο έχει αλλάξει στάση και προσφέρεται να διδάξει τον Άανγκ φωτοδάμασμα. Στο "The Firebending Masters" ο Άανγκ και ο Zούκο βελτιώνουν το φωτοδάμασμα τους με τη βοήθεια  των δύο τελευταίων δράκωντου κόσμου τους. Κατά τη διάρκεια του φινάλε μη θέλοντας να σκοτώσει πραγματικά τον Οζάι, παρά τις προηγούμενες ζωές του να τον πείθουν ότι είναι ο μόνος τρόπος, ο Άανγκ μαθαίνει να χειρίζεται τις βασικές φύσεις των άλλων ανθρώπων, Ενεργιοδάμασμα, από μια τεράστια «λιοντάροχελώνα». Με αυτή την ικανότητα, όπως ανέκτησε την Κατάσταση Άβαταρ, ο Άανγκ αφαιρεί την ικανότητα του Οζάι να χειρίζεται τη φωτιά, το οποίο τον καθιστά ακίνδυνο και τελειώνει τον Εκατονταετή Πόλεμο. Αργότερα, στην πρωτεύουσα του Έθνους της Φωτιάς, ο Άανγκ παρατηρείται δίπλα στον Ζούκο, ενώ  διορίζεται Άρχοντας της Φωτιάς. Η σειρά τελειώνει με τον Άανγκ και τους φίλους του, να χαλαρώνουν στο κατάστημα τσαγιού του Άιρο στη Μπα Σινγκ Σε, όπου ο Άανγκ και η Κατάρα φιλιούνται.
Ο Θρύλος της Κόρρα
thumb|Το πνεύμα του Άβαταρ Άανγκ με την Κόρρα στο Ο Θρύλος της Κόρρας. Κατηγορία:Αβατάρ: Ο Τελευταίος Μαχητής του Ανέμου
Πανεπιστήμιο της Στουτγκάρδης
Το Πανεπιστήμιο της Στουτγκάρδης (γερμανικά: Universität Stuttgart) είναι πανεπιστήμιο το οποίο βρίσκεται στην ομώνυμη πόλη της Γερμανίας. Ιδρύθηκε το 1829 και φοιτούν σε αυτό περίπου 24.000 φοιτητές. Είναι ένα από τα παλαιότερα τεχνικά πανεπιστήμια της Γερμανίας με προγράμματα υψηλής κατάταξης μεταξύ άλλων στην επιστήμη πολιτικού μηχανικού, τη μηχανολογία, τη βιομηχανική μηχανική και την ηλεκτρολογική μηχανική. Είναι μέλος του TU9, ενός ενσωματωμένου σωματείου των μεγαλύτερων και πιο αξιοσημείωτων γερμανικών ινστιτούτων τεχνολογίας. Το πανεπιστήμιο είναι ιδιαίτερα γνωστό για τη φήμη του στους τομείς της προηγμένης μηχανικής αυτοκινήτων, της αποτελεσματικής βιομηχανικής και αυτοματοποιημένης κατασκευής, της μηχανικής μεθόδων επεξεργασίας, της αεροδιαστημικής μηχανικής και της κοστολόγησης βάσει δραστηριοτήτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στουτγκάρδη Κατηγορία:Στουτγκάρδη Κατηγορία:Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Βάδη-Βυρτεμβέργη
Διβοράνιο(4)
Το διβοράνιο(4) (αγγλικά diborane(4)) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει υδρογόνο και βόριο, με χημικό τύπο B2H4.
Υπολογιστικές μελέτες προβλέπουν δυο (2) μοριακές δομές, που και οι δυο περιέχουν ένα δεσμό B-B.
Στη «θεμελιώδη κατάσταση», υπάρχουν δυο (2) άτομα υδρογόνου που σχηματίζουν «γέφυρες» H-B-Η με τα δυο άτομα βορίου, μέσω δεσμών τριών κέντρων και δυο ηλεκτρονίων. Επιπρόσθετα υπάρχουν και δύο ζεύγη συμβατικών δεσμών H-B. (Δείτε τον άνω συντακτικό τύπο).
Στη «διεγερμένη κατάσταση», τα τέσσερα (4) άτομα υδρογόνου ενώνονται ανά δύο (2) με τα άτομα βορίου με συμβατικούς δεσμούς. (Δείτε τον κάτω συντακτικό τύπο).
Υποκατεστημένα παράγωγα του διβορανίου(4) έχουν παρατηρηθεί. Η μοριακή δομή του διβορανίου(4) δεν έχει επιβεβαιωθεί, αλλά τα αποτελέσματα που λήφθηκαν με φασματοσκοπία φωτοϊονισμού είναι συμβατά με τη δομή διπλής γέφυρας.
Παραγωγή
Η μόνη γνωστή μέθοδος παραγωγής διβορανίου(4) είναι η διαδοχική αφαίρεση δυο (2) ατόμων υδρογόνου από διβοράνιο(6), χρησιμοποιώντας ατομικό φθόριο για το σκοπό αυτό :
Παρατηρήσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Ανόργανα βοράνια
Κίνημα των κίτρινων γιλέκων
μικρογραφία|Διαδήλωση των κίτρινων γιλέκων στο Μπελφόρ στις 1 Δεκεμβρίου 2018 Το κίνημα των κίτρινων γιλέκων (Mouvement des gilets jaunes, από τα φωσφορίζοντα γιλέκα που φορούν πολλά μέλη του) είναι ένα λαϊκιστικό, από τα κάτω (grassroots) πολιτικό κίνημα για οικονομική δικαιοσύνη που εμφανίστηκε στη Γαλλία στα τέλη του 2018.
Η διαμαρτυρία επικεντρώθηκε αρχικά στην αύξηση της τιμής των καυσίμων που προκάλεσε η αύξηση του φόρου στα πετρελαιοειδή. Γρήγορα επεκτάθηκε και σε αιτήματα που σχετίζονται με την αγοραστική δύναμη μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων που ζουν σε περιαστικές περιοχές και την επαρχία, ακόμη και με την παραίτηση του γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν. Το κίνημα εξαπλώθηκε κυρίως μέσω των κοινωνικών δικτύων.
Η πρώτη πανεθνική διαδήλωση έγινε στις 17 Νοεμβρίου και επαναλαμβάνεται ως σήμερα κάθε Σάββατο.
Σοβαρά επεισόδια ξέσπασαν κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στο Παρίσι στις 2 Δεκεμβρίου. Την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου η κυβέρνηση αποφάσισε να αναστείλει την εφαρμογή της αύξησης στον φόρο για έξι μήνες (θα ίσχυε από την 1η Ιανουαρίου 2019).
Αρχικά, δημοσιεύτηκαν 42 αιτήματα των Γάλλων διαδηλωτών, με προμετωπίδα την περίθαλψη των αστέγων.
Στις 27 Ιανουαρίου 2019 έλαβε χώρα η 1η Συνέλευση των Συνελεύσεων των Κίτρινων Γιλέκων στο Κομερσύ, η οποία αποτέλεσε μία πρώτη προσπάθεια ομοσπονδιοποίησης του κινήματος, όπως αποτυπώθηκε και στο σχετικό τους κείμενο. Στις 5-7 Απριλίου πραγματοποιήθηκε η 2η Συνέλευση των Συνελεύσεων των Κίτρινων Γιλέκων στο Σαιν-Ναζαίρ με περίπου 800 εκπροσώπους αυτή τη φορά.
Όπως το κίνημα των αγανακτισμένων έτσι και το κίνημα των κίτρινων γιλέκων έχει εξαπλωθεί σε περισσότερες από 20 χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, η Αυστραλία, η Βουλγαρία, η Βρετανία, η Γερμανία, η Ιρλανδία, το Ισραήλ, η Ιταλία, ο Καναδάς, η Κροατία, η Λιθουανία, η Ολλανδία, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Ρωσία, η Σερβία η Φινλανδία και η Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στη Γαλλία Κατηγορία:Κοινωνικά κινήματα στη Γαλλία Κατηγορία:Ταραχές στη Γαλλία Κατηγορία:Πετρελαϊκή πολιτική
Κωνσταντίνος Αλιβιζάτος
Ο Κωνσταντίνος Αλιβιζάτος (1905 - 2 Οκτωβρίου 1997) ήταν Έλληνας καθηγητής ιατρικής και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του καθηγητή ιατρικής Νικολάου Αλιβιζάτου και είχα καταγωγή από την Κεφαλονιά. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Μονπελιέ και στο Παρίσι, του οποίου και αναγορεύθηκε διδάκτωρ. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος το 1937 υφηγητής της χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1952 εξελέγη τακτικός καθηγητής Χειρουργικής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1970 οπότε και αποχώρησε με τον τίτλο του Ομότιμου καθηγητή. Υπήρξε πρόεδρος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας (1953), διευθυντής - χειρουργός του νοσοκομείο "Άγιος Σάββας", αντεπιστέλλον μέλος της Γαλλικής Χειρουργικής Ακαδημίας & της Εθνικής Ιατρικής Ακαδημίας της Γαλλίας καθώς και προϊστάμενος της χειρουργικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών την περίοδο 1962 - 1969. Κατά τη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση. Την 16η Νοεμβρίου 1973 έσπευσε στο Πολυτεχνείο μαζί με τη σύζυγό του προκειμένου να περιθάλψει τους τραυματίες με αποτέλεσμα να τραυματιστούν και οι δύο. Μαζί με τον ιατρό Νικόλαο Λούρο είχαν εκδώσει το βιβλίο Δύο γιατροί θυμούνται (εκδόσεις Φιλιππότη).
Στις βουλευτικές εκλογές 1974 εξελέγη βουλευτής επικρατείας με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις.
Απεβίωσε το 1997 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Λίλη Θεοτοκά, αδελφή του συγγραφέα Γιώργο Θεοτοκά, και γιος του είναι ο Νικόλαος Αλιβιζάτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου
Αριάνα Μαρί
Η Αριάνα Μαρί, γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1993 στο Τέξας των Η.Π.Α. και είναι αμερικανίδα ηθοποιός πορνογραφικών ταινιών.
Παιδικά χρόνια
Η Αριάνα Μαρί γεννήθηκε ως Hali Marie Waumans, στις 13 Απριλίου 1993 στο Ντάλας του Τέξας. Έχει καταγωγή από το Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ιρλανδία και από το Πουέρτο Ρίκο. Η Αριάνα μετακόμισε μαζί με την οικογένειά της στο Clearwater της Φλόριντα, για να εργαστεί ο πατέρας της. Στο Clearwater η Αριάνα αποφοίτησε από το Λύκειο και εργάστηκε αρχικά ως σερβιτόρα, μέχρι την ηλικία των είκοσι ετών, όπου ξεκίνησε την καριέρα της στη βιομηχανία του πορνό.
Καριέρα
Τον Νοέμβριο του 2014, εξελέγη Pet of the Month του μήνα Νοεμβρίου για το περιοδικό Penthouse και Twistys Treat του μήνα για την εταιρία Twistys. Το 2015 ήταν υποψήφια για αρκετά βραβεία AVN και XBIZ, όπως το Best New Starlet και το Best Three-Way Sex Scene Girl μαζί με του ηθοποιούς Keisha Gray και Manuel Ferrara. Από το 2017, η Αριάνα Μαρί εργάζεται και ως wedcam μοντέλο.
Προσωπική ζωή
Η Αριάνα Μαρί είναι παντρεμένη με τον συνταξιούχο ηθοποιό ταινιών πορνό Jack Spade και στον ελεύθερο χρόνο της διασκεδάζει βγαίνοντας βόλτα στην παραλία, ψαρεύοντας, κάνοντας τζετ σκι, παίζοντας GTA και να ακούγοντας μουσική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Λευκυανίας
Ο Λευκυιανίας πηγάζει από την Φολόη στα 550 περίπου μέτρα υψόμετρο κοντά στο χωριό Νέμουτα και στην συνέχεια ρέει νοτιοδυτικά όπου συναντά τον Αλφειό στο χωριό Μαυριά.
Τον Λευκυανία τον αναφέρει και ο Παυσανίας όπου μας λέει ότι πηγάζει από την Φολόη και συναντά τον Αλφειό στην χώρα της Πισαίας.
Πηγές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ηλείας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αλφειού
Καπρίνο Βερονέζε
Το Καπρίνο Βερονέζε (ιταλικά: Caprino Veronese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Ερμαγόρας της Αμφίπολης
Ο Ερμαγόρας της Αμφίπολης ή Ερμαγόρας ο Αμφιπολίτης ήταν Στωικός φιλόσοφος ο οποίος σύμφωνα με τον Σούδα ήταν μαθητής του Περσαίου (του σκλάβου και αργότερα απελεύθερου του Ζήνωνα του στωικού) και έγραψε διάφορους διαλόγους : Δεν σώζεται κανένα από τα έργα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Αμφίπολις Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Ίσαακ Κλες φαν Σβάνενμπουρχ
Ο Ίσαακ Κλες φαν Σβάνενμπουρχ (Isaak Nicolai ή Isaac Claesz van Swanenburg, 1537 – 1614, Λάιντεν) ήταν Ολλανδός αναγεννησιακός ζωγράφος και υαλογράφος που δραστηριοποιήθηκε στο Λάιντεν και τη Χάουντα. Ήταν μέλος του δημοτικού συμβουλίου από το 1576 και έγινε δήμαρχος του Λάιντεν πέντε φορές.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, ο Σβάνενμπουρχ ήταν πολύ καλός ζωγράφος, του οποίου οι πίνακες είχαν αναρτηθεί σε διάφορα κτίρια του δημοτικού συμβουλίου του Λάιντεν. Ο Χαουμπράκεν εκφράζει την έκπληξή του που ο Σβάνενμπουρχ δεν αναφέρθηκε ποτέ από τον Κάρελ φαν Μάντερ στο Schilder-boeck. Ωστόσο, ο Χαουμπράκεν έκανε λάθος, διότι ο Σβάνενμπουρχ αναφέρεται ως ένας από τους περισσότερους από 20 μαθητές του Φρανς Φλόρις στη μεγάλη λίστα μαθητών του φαν Μάντερ. Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης, ο Σβάνενμπουρχ βρισκόταν στην Αμβέρσα για σπουδές με τον Φλόρις για 6-8 χρόνια στη νεότητά του και εγκαταστάθηκε στο Λάιντεν μετά την εκπαίδευσή του το 1565. Έφυγε για λίγο στο Αμβούργο για ένα έτος κατά την πολιορκία του Λάιντεν, αλλά είχε επιστρέψει μέχρι το 1574. Διατηρούσε μεγάλο και σεβαστό εργαστήριο στο Λάιντεν, για ελαιογραφίες και υαλογραφίες. Μαθητές του ήταν ο Γιαν φαν Χόγιεν, ο Κούνρετ φαν Σχίλπεροορτ (Coenraet van Schilperoort), ο Όττο φαν Φέιν και οι τρεις γιοι του. Τάφηκε στην Pieterskerk (εκκλησία του Αγίου Πέτρου) του Λάιντεν.
Πίνακες
αριστερά|μικρογραφία| Λεπτομέρεια από το βιτράιγ 25, Ο Γουλιέλμος της Οράγγης απελευθερώνει τους κατοίκους της πόλης από την ισπανική τυραννία μετά την πολιορκία του Λάιντεν μικρογραφία| Ξάσιμο μαλλιού, πίνακας μεγαλύτερων από τις πραγματικές διαστάσεις σχετικά με το εμπόριο μαλλιού στο Λάιντεν με θέα δύο μικρά σπίτια εργαζομένων. 1595. Ο Σβάνενμπουρχ δημιούργησε τα καρτούνς (χαρτόνια με σχέδια) για τα παράθυρα βιτρό αρ. 25 και 26 από το Λάιντεν για τη Γιάνσκερκ (εκκλησία του Αγίου Ιωάννη) στη Χάουντα. Η αναφορά στον φαν Μάντεr αφορά στον Ίσαακ Κλέσσεν Κλουκ (Isaack Claessen Cloeck), πράγμα το οποίο αποκαλύπτει, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα μητρώα της Χάουντα δείχνουν ότι ο Σβάνενμπουρχπληρώθηκε το ένα τρίτο του ποσού που προοριζότανγια τον υαλογράφο του Λάιντεν Κορνέλις Κορνέλιζ Κλοκ (Cornelis Cornelisz Clock). Ο Κλοκ ήταν πιθανώς συγγενής του Σβάνενμπουρχ.
Κληρονομιά
Οι πίνακες του Σβάνενμπουρχ με διάφορα αξιοσημείωτα πρόσωπα του Λάιντεν έχουν επιβιώσει, καθώς και μια σειρά από μνημειώδεις ιστορικές αλληγορίες για το εμπόριο μαλλιού, μια σημαντική πηγή εισοδήματος για την πόλη κατά τη διάρκεια της θητείας του ως συμβούλου.
Ο μεγαλύτερος γιος του Σβάνενμπουρχ, Γιάκομπ Ίσαακζ Σβάνενμπουρχ (Jacob Isaacsz Swanenburg), έγινε ζωγράφος και Δάσκαλος του νεαρού Ρέμπραντ. Ο Κλες Ίσαακζ Swanenburg έγινε επίσης ζωγράφος και έζησε και εργάστηκε στη Χάγη, όπου εκτιμήθηκε η τέχνη του. Ο μικρότερος γιος, ο Βίλλεμ Ίσαακζ Σβάνενμπουρχ (Willem Isaacsz Swanenburg), έγινε χαράκτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Α.Ε. Νίκαια
Η Αθλητική Ένωση Νίκαια είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Νίκαια Αττικής. Ιδρύθηκε το 1948 ως «Αθλητική Ένωση Νίκαιας» και προπολεμικά υπήρχε από το 1926 ως «Άμυνα Πειραιώς» ή «Άμυνα Κοκκινιάς» και είχε αναδειχθεί πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Πειραιώς 2 φορές, το 1931 και το 1932. Το 1965 συγχωνεύτηκε με τον Άρη Πειραιά και δημιούργησαν τον Ιωνικό Νικαίας. Το σωματείο επανιδρύθηκε ως «Α.Ε. Νίκαια» και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Την τρέχουσα περίοδο δραστηριοποιείται ως σωματείο της Ε.Π.Σ. Πειραιώς.
Η Άμυνα Κοκκινιάς
thumb|right|250px|Η πρωταθλήτρια Πειραιά 1931, «Άμυνα Κοκκινιάς». thumb|right|250px|Η πρωταθλήτρια Πειραιά 1932, «Άμυνα Κοκκινιάς». Η Ένωσις Φιλάθλων Παλαιάς & Νέας Κοκκινιάς «η Άμυνα» που αναφέρεται ως «Άμυνα Κοκκινιάς» ή ως «Άμυνα Πειραιώς» και μετέπειτα «Άμυνα Νικαίας», ιδρύθηκε ανεπίσημα το 1924 στη συνοικία του Καραβά της Κοκκινιάς και επισημοποιήθηκε το 1926. Η «Άμυνα Κοκκινιάς» πρωτοεμφανίστηκε το καλοκαίρι του 1926 μαζί με άλλα νεοσύστατα σωματεία σε διάφορες συνοικίες του Πειραιά στο νεοσύστατο και άτυπο πρωτάθλημα του Συνδέσμου Ποδοσφ. Σωματείων Πειραιώς που διοργάνωσε ο Εθνικός, ο οποίος είχε αποχωρήσει από την Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Τελικά, έπειτα την παρέμβαση και της Ε.Π.Σ. Αθηνών και δεδομένου ότι ήταν στα σπάργανα η ίδρυση της ΕΠΟ, ο νέος Σύνδεσμος συγχωνεύθηκε με την Ε.Π.Σ. Πειραιώς στο τέλος του έτους και τα νέα σωματεία έγιναν μέλη της επίσημης Ε.Π.Σ. Πειραιώς συγκροτώντας τη Β΄ κατηγορία. Εντάχθηκε στη νεοσύστατη Ε.Π.Ο. και είχε Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 33.
Έκτοτε, υπήρξε από τα πιο δυναμικά νέα Πειραϊκά σωματεία και την επόμενη σεζόν 1926-27 ανέβηκε στην Α΄ κατηγορία, όπου έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο. Με ηγέτη το νεαρό τότε Θεολόγο Συμεωνίδη που αργότερα διέπρεψε με τον Ολυμπιακό, είχε καθιερωθεί ως η τρίτη δύναμη στον Πειραιά. Μάλιστα, το 1927-28 εκμεταλλευόμενη την τιμωρία του Ολυμπιακού ήταν δευτεραθλήτρια, ενώ τις χρονιές 1930-31 και 1931-32 εκμεταλλεύτηκε την απουσία των δυο μεγάλων που αμφότεροι αγωνίστηκαν στην Εθνική κατηγορία και κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλήματος Πειραιά. Και τις 2 χρονιές, σαν πρωταθλήτρια Πειραιά έδωσε αγώνες διαβάθμισης με τους Εθνικό και Ολυμπιακό αντίστοιχα, για την πρόκριση στην Εθνική κατηγορία.
Το καλοκαίρι του 1931 αντιμετώπισε σε αγώνα διαβάθμισης τον Εθνικό Πειραιώς, όπου ηττήθηκε στον πρώτο αγώνα με δυσκολία και κατόπιν συναρπαστικού αγώνα με 3-2 και στον δεύτερο αγώνα αναδείχθηκαν ισόπαλοι με 1-1 και έχασε την πρόκριση στην Εθνική κατηγορία. Το 1932 ηττήθηκε σε αγώνα διαβάθμισης από τον Ολυμπιακό με 6-1 και 2-0, χάνοντας εκ νέου την ευκαιρία της συμμετοχής της στην Εθνική κατηγορία.
Παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία ως τη σεζόν 1935–36, οπότε υποβιβάστηκε. Κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Πειραιώς τη σεζόν 1937-38, επικρατώντας στον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος της Προοδευτικής Νεολαίας με 2-0 την Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 1938 στο γήπεδο Ποδηλατοδρομίου στο Νέο Φάληρο. Ωστόσο όμως, έχασε την άνοδο σε αγώνες διαβάθμισης από τον συντοπίτη Άρη Πειραιώς. Ξαναβρέθηκε στην Α΄ κατηγορία Ε.Π.Σ. Πειραιώς την πρώτη μεταπολεμική σεζόν 1945-46, στην οποία και παρέμεινε όλα τα επόμενα έτη.
Η Α.Ε. Νικαίας
thumb|right|200px|Ο αθλητικός σύλλογος «Ηρακλής Κοκκινιάς» το 1939. Τον Μάρτιο του 1947 η «Άμυνα Κοκκινιάς» συγχωνεύτηκε με τον αθλητικό σύλλογο «Α.Γ.Σ. Ηρακλής Κοκκινιάς» (υπήρχε από το 1926 και αποτελούσε καθαρά γυμναστικός και αθλητικός σύλλογος, διατηρώντας τμήματα στίβου, ποδηλασίας κ.α. ) και δημιουργήθηκε η «Αθλητική Ένωση Νικαίας» (Α.Ε. Νικαίας ή και ΑΕΝ), με την ονομασία να καθιερώνεται από το 1948. Υιοθέτησε τα ιδρυτικά στοιχεία της Άμυνας, έχοντας Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 33 και αποτελώντας την ιστορική της συνέχεια.
Από το 1948-49 μετείχε συνεχώς ως «Α.Ε. Νικαίας» στην Α΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς, με καλύτερες χρονιές τις περιόδους 1951-52 και 1958-59, οπότε κατέλαβε την 3η θέση. Αξιοσημείωτο είναι πως το καλοκαίρι του 1952 μετέβη στη Σμύρνη, τον τόπο καταγωγής του συλλόγου και ιστορική συνέχεια της προφυγικής Άμυνας και έδωσε φιλικό αγώνα με την πρωταθλήτρια Σμύρνης, Αλτάι ΣΚ.
Το 1958-59 διεκδίκησε τη συμμετοχή της στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος αλλά αποκλείστηκε από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς στο διπλό αγώνα πρόκρισης (0-1, 2-2). Κέρδισε όμως την πρόκριση για τη μοναδική συμμετοχή της στο πρώτο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής 1959-60. Στη μοναδική αυτή συμμετοχή της στην Α' Εθνική τερμάτισε τελευταία (16η) με 2 νίκες, 5 ισοπαλίες και 23 ήττες. Απέσπασε 2 ισοπαλίες από τον ΠΑΟΚ (1-1 στον Πειραιά και 0-0 στη Θεσσαλονίκη) και επικράτησε στον Πειραιά με 3-0 του Παγκορινθιακού και με 3-2 του Μέγα Αλέξανδρου Κατερίνης.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Α΄ Ε.Π.Σ. Πειραιώς ως τη σεζόν 1962-63 που κατέκτησε τον τίτλο και ανέβηκε στη Β' Εθνική, όπου αγωνίστηκε τις σεζόν 1963-64 (10η στο Β΄ όμιλο) και 1964-65 (7η στο Β΄ όμιλο) με αντίπαλο αμφότερα τον συντοπίτη Άρη Πειραιώς.
Η Α.Ε. Νικαίας εκτός του ποδοσφαίρου, διατηρούσε και άλλα αθλητικά τμήματα, όπως στίβου, ποδηλασίας, πινγκ-πονγκ κ.α. Το καλοκαίρι του 1965 η Α.Ε. Νικαίας συγχωνεύτηκε με τον συντοπίτη Α.Π.Σ. Άρη Πειραιώς, όπου αμφότεροι αγωνιζόντουσαν στην Β' Εθνική και δημιούργησαν τον «Αθλητικό Όμιλο Ιωνικό Νίκαιας».
Βόλεϊ
Το 2001 δημιουργήθηκε και ομάδα βόλεϊ της Α.Ε. Νίκαια, η οποία προέκυψε από την συγχώνευση Ιωνικού και Άρη Νίκαιας. Το 2003 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας. Διατηρήθηκε στην Α1 κατηγορία από το 2001 έως το 2006. Την περίοδο 2006-07 έπαιξε στην Α2. Μετά το τέλος της περιόδου απορροφήθηκε από την ΑΓΕ Κορίνθου, η οποία πήρε τη θέση της στο πρωτάθλημα της περιόδου 2007-08.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[https://web.archive.org/web/20141218124028/http://ae-nikaias.blogspot.gr/ Α.Ε. Νίκαιας], επίσημος ιστότοπος.
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Kawir
Οι Kawir είναι ένα ελληνικό μπλακ μέταλ συγκρότημα που δημιουργήθηκε στην Αθήνα το 1993 και παραμένει έως και σήμερα ενεργό. Ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος είναι ο Therthonax, ο οποίος με την βοήθεια του Stefan Necroabyssious και του Eskarth μπόρεσε να κυκλοφορήσει τα πρώτα μουσικά εγχειρήματα. Οι Kawir έχουν παραβρεθεί, εκτός από την Ελλάδα και σε συναυλίες του εξωτερικού, συμπεριλαμβανομένων της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Φινλανδίας, της Ρωσίας, του Καναδά, της Βραζιλίας και άλλες.
Όνομα
Το όνομα της μπάντας (Kawir) προέρχεται από τους αρχαίους χθόνιους θεούς Κάβειρους. Οι Κάβειροι λατρεύονταν σε μυστηριακές τελετές (Καβείρια Μυστήρια), οι οποίες είχαν ως κέντρο τα νησιά Λήμνο και Σαμοθράκη (Σαμοθρακικό τόξο ναών) καθώς και τη Θήβα, ενώ επίσης φανερώνουν ποικίλες ομοιότητες με τους Τελχίνες (Ρόδος), τους Κορύβαντες, τους Κουρήτες, τους Κύκλωπες και τους Δακτυλίους.
Θεματολογία
Η πλειονότητα των κομματιών των Kawir αποτελούν ύμνους προς τους αρχαίους θεούς των Ελλήνων και καλύπτουν τις διάφορες εκφάνσεις και πτυχές της Ελληνικής Θρησκείας, από τη χαρά και τη ζωή έως φυσικά και τον θάνατο. Συγκεκριμένα ο Phaesphoros σε συνέντευξη του είχε αναφέρει το εξής: «Όλοι οι στίχοι που είχαν ποτέ οι Kawir ήταν ύμνοι στους Αρχαίους Θεούς που προέρχονται από την πνευματική ιδεολογία, γνωστή και ως «Ελληνισμός».
Επιρροές
Η επιρροές των Kawir, όσον αφορά την μουσική, κατευθύνονται στα συγκροτήματα του πρώτου κύμματος του black metal, όπως είναι οι Bathory, οι Hellhammer, οι Mercyful Fate και οι Celtic Frost. Τα ακούσματα αυτά ήταν κοινά και αγαπημένα από όλες τις μπάντες της εποχής, τόσο από την εγχώρια σκηνή όσο και από τις σκηνές του εξωτερικού, και συνέστησαν καθοριστικό παράγοντα για την μετέπειτα πορεία τους.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά heavy metal συγκροτήματα
Καζαλεόνε
Το Καζαλεόνε (ιταλικά: Casaleone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Μουγιλίδαι
Με το όνομα Μουγιλίδαι, ή Μουγιλίδες, (Mugilidae), φέρεται οικογένεια ψαριών της οποίας κύριος αντιπρόσωπος είναι το γένος Μουγίλος (Mugil), ο γνωστός κέφαλος.
Τα ψάρια αυτής της οικογένειας ζουν σε μικρές ομάδες κοντά στις ακτές και συχνά μπαίνουν σε τέλματα της θάλασσας, σε ποταμόκολπους, ακόμη και μέσα σε λιμένες, γύρω από τους προβλήτες. Συχνά πηδούν έξω από το νερό αποφεύγοντας έτσι τα δίχτυα.
Μορφολογικά έχουν μεγάλο και πλατύ κεφάλι με κοντό και αμβλύ ρύγχος που καταλήγει σε χοντρα χείλη. Αντίθετα τα δόντια τους είναι λεπτά. Φέρουν δύο μικρά ραχιαία πτερύγια σε απόσταση το ένα από το άλλο. Το πρώτο φέρει 4 αγκαθωτές ακτίνες ενώ στο δεύτερο φέρει μαλακές. Το σώμα τους είναι ατρακτοειδές, έχει γκρί ασημί χρώμα, χωρίς τη χαρακτηριστική πλαγία γραμμή.
Οι μουγιλίδες τρέφονται κυρίως με φύκια που συνθλίβουν στο στομάχι τους που μοιάζει πολύ με τον μυώδη στόμαχο των πτηνών. Πολλές φορές καταπίνουν τον θαλάσσιο βούρκο που μ΄ ένα όργανο που έχουν στο φάρυγγα το φιλτράρουν κρατώντας μόνο ότι τους είναι φαγώσιμο.
Τα πιο διαδεδομένα είδη της οικογένειας αυτής είναι:
Ταξινόμηση
Οι Μουγιλίδες ανήκουν στην υπόταξη των Μουγιλοειδών.
Πηγές
* Μουγιλίδες
Πάχνα
Η Πάχνα είναι χωριό της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Η Πάχνα βρίσκεται 35 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λεμεσού, στη γεωγραφική περιφέρεια των Κρασοχωρίων Επαρχίας Λεμεσού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 670 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ανατολικά συνορεύει με τον Άγιο Αμβρόσιο, βορειοανατολικά με το Βουνί, βόρεια με την Κισσούσα, βορειοδυτικά με τη Μαλιά, δυτικά με τη Δορά, νοτιοδυτικά με την Ανώγυρα και νότια με το Πραστειό Αυδήμου.
Ονομασία
Η ονομασία του χωριού οφείλεται στο γεγονός ότι ο πρώιμος οικισμός βρισκόταν ανάμεσα σε τέσσερις λόγγους και έμοιαζε σαν φάτνη. Οι Ενετοί αποκαλούσαν το χωριό ως padena, από τη λέξη patena ή patina, που σημαίνει φάντη ή πάχνη. Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι το χωριό πήρε το όνομα του από την αρχαία ελληνική λέξη πάχνη (από το ρήμα πήγνυμι) που δηλώνει τη δροσιά των κρύων νύχτων.
Ιστορία
Η περιοχή της Πάχνας κατοικείτο από τη γεωμετρική περίοδο (8ος-7ος αιώνας π.Χ.).
Την περίοδο της Φραγκοκρατίας η Πάχνα ήταν βασιλικό κτήμα. Το κτήμα εκμισθωνόταν από κάποιον φεουδάρχη ο οποίος πλήρωνε ενοίκιο στο βασιλικό ταμείο. Τον 15ο αιώνα η Πάχνα ήταν φέουδο των Ποδοκάθαρων, σημαντικής κυπριακής οικογένειας της εποχής. Αρχηγός της οικογένειας ήταν ο Ούγος Ποδοκάθαρος.
Τον 16ο αιώνα η Πάχνα έγινε βαϊλάτο (παλάτι), στο οποίο περιλαμβάνονταν άλλα τέσσερα χωριά (Αλέκτορα, Παραμάλι, Ποταμιού και το άγνωστο Li terzi vivi). Την περίοδο της Ενετοκρατίας, η Πάχνα υπαγόταν στο διαμέρισμα της Αυδήμου.
Του 1692 μια επιδημία πανώλης έγινε αιτία να αποδεκατιστεί το γειτονικό χωριό (ο) Σκλίνικας ή (τα) Σκλινίτζια, με τους επιβιώσαντες κατοίκους του να μετακινούνται στην Πάχνα.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού μέχρι το 1960 αυξανόταν. Από τότε παρουσιάζει μείωση, λόγω αστυφιλίας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Πάχνας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Κρασοχώρια Επαρχίας Λεμεσού
Έσμα Ρετζέποβα
Η Έσμα Ρετζέποβα (Есма Реџепова, 8 Αυγούστου 1943 - 11 Δεκεμβρίου 2016) ήταν Βορειομακεδόνισσα ρομά τραγουδίστρια. Γεννήθηκε στα Σκόπια (τότε μέρος του Βασιλείου της Βουλγαρίας) στις 8 Αυγούστου 1943. Έχει δώσει πάνω από 8000 παραστάσεις σε 30 χώρες. Μαζί με τον σύζυγό της Stevo Teodosievski (επίσης μουσικός), έχει υιοθετήσει 47 παιδιά και έχει βραβευτεί για την ανθρωπιστική της δράση. Για τη φιλανθρωπία της στα ορφανά του πολέμου στη Γιουκοσλαβία, έχει προταθεί 2 φορές για Νόμπελ Ειρήνης. Η καλλιτεχνική δραστηριότητα της Ρετζέποβα περιλαμβάνει 108 σινγκλς, 20 δίσκους και συμμετοχή σε 6 ταινίες. Απεβίωσε στις 11 Δεκεμβρίου του 2016.