cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Speedball (βιντεοπαιχνίδι)
Παιχνίδι
Καθώς το παιχνίδι εξελίσσεται, νομίσματα και πολλά power-ups εμφανίζονται τυχαία στο γήπεδο, τα οποία μπορούν να συλλεχθούν από κάθε παίκτη. Τα power-ups περιλαμβάνουν το να κάνετε την μπάλα να ηλεκτριστεί (η αντίθετη ομάδα δεν μπορεί να τη σηκώσει και θα την βλάψει αν προσπαθήσει) και να την τηλεμεταφέρει στον παίκτη σας. Τα νομίσματα μπορούν να ανταλλάσσονται στο τέλος κάθε παιχνιδιού για διαφορετικά μπόνους, όπως επιπλέον χρόνο ή πολλές βελτιώσεις για όλα τα μέλη της ομάδας του παίκτη, συμπεριλαμβανομένης μιας μόνιμης αύξησης σε οποιοδήποτε από τα στατιστικά τους. Οι παίκτες που ελέγχονται από τον υπολογιστή (είτε στη συσκευή αναπαραγωγής είτε στην πλευρά του υπολογιστή) δεν μπορούν να συλλέξουν νομίσματα, αλλά το ενεργό πρόγραμμα αναπαραγωγής που ελέγχεται από τον υπολογιστή μπορεί να συλλέξει τα νομίσματα αυτά. Η ομάδα που έχει συγκεντρώσει τα περισσότερα γκολ στο τέλος του παιχνιδιού θα είναι και η νικήτρια.
Αξιολογήσεις
Το Speedball έλαβε βαθμολογίες 862 (DOS) και 834 (Atari ST) από τα 1000. Από την ACE, 79% από την Mean Machines και 57% από το διάσημο για την εποχή Power Play. Το παιχνίδι κέρδισε το βραβείο Golden Joystick Game of the Year το 1989. Το Computer Gaming World έδωσε στο παιχνίδι μια πολύ θετική κριτική, επαινώντας τα γραφικά του και το μακροχρόνιο παιχνίδι του. Ψηφίστηκε επίσης το καλύτερο παιχνίδι 16-bit της χρονιάς στα Golden Joystick Awards.
Η έκδοση Master System του παιχνιδιού δόθηκε κατά 90% από το γαλλικό περιοδικό Joypad. Το περιοδικό One το 1991 βαθμολόγησε το παιχνίδι με πέντε στα πέντε αστέρια για τα Amiga, Atari ST και για ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Συνέχεια του παιχνιδιού
Το Speedball διαδέχθηκε το Speedball 2: Brutal Deluxe. Το Speedball 2 είχε μεγαλύτερη και πιο διαρκή δημοτικότητα από το Speedball, και έχει ξαναδημιουργηθεί και αναδημοσιευτεί πολλές φορές, ενώ είχαν κυκλοφορήσει και πολλές άλλες εκδόσεις του παιχνιδιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στα 2090s Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Master System Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Κυβερνοπάνκ βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Atari ST Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amiga Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1988
Και οι επτά ήταν υπέροχοι (ταινία)
Το Και οι επτά ήταν υπέροχοι (The Magnificent Seven) είναι ένα γουέστερν αμερικανικής παραγωγής του 1960 σε σκηνοθεσία του Τζον Στάρτζες και σενάριο Γουίλιαμ Ρόμπερτς, το οποίο αποτελεί ριμέικ της ιαπωνικής ταινίας των Επτά Σαμουράι (1954) του Ακίρα Κουροσάβα. Πρωταγωνιστούν οι Γιουλ Μπρίνερ, Ίλαϊ Γουάλακ, Στηβ ΜακΚουήν, Τσαρλς Μπρόνσον, Ρόμπερτ Βον, Τζέιμς Κόμπερν, Χορστ Μπούχολτζ και Μπραντ Ντέξτερ.
Το 2013 η βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου χαρακτήρισε την ταινία ως αισθητικά, πολιτισμικά και ιστορικά σημαντική, και ότι την επέλεξε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των ΗΠΑ.
Πλοκή
Ένα μικρό μεξικανικό χωριό δέχεται κάθε χρόνο επιδρομή από μια συμμορία ληστών με ηγέτη τον διαβόητο Καλβέρα, που τους αρπάζει τη σοδειά τους, αφήνοντας το χωριό στην πείνα και στη φτώχεια. Μετά από την τελευταία επιδρομή και τη δολοφονία ενός χωρικού, τρεις χωρικοί αποφασίζουν ότι δεν πάει άλλο η κατάσταση με τους ληστές και ότι θα πρέπει να αντισταθούν. Έτσι πάνε στον γηραιότερο του χωριού για να ζητήσουν την συμβουλή του, ο οποίος τους λέει ότι μόνοι τους δεν μπορούν να διώξουν τον Καλβέρα χωρίς όπλα και θα πρέπει να πάνε στην πόλη για να τ' αγοράσουν. Έτσι οι τρεις χωρικοί με τα λιγοστά τους χρήματα κατεβαίνουν στην πόλη. Εκεί θα συναντήσουν τον Κρις Άνταμς, έναν περιπλανώμενο πιστολά και θα του ζητήσουν να τους βρει όπλα. Ο Κρις θα τους προτείνει καλύτερα να βρουν άντρες να μισθώσουν για την δουλειά παρά να αγοράσουν όπλα, που όπως χαρακτηριστικά τους λέει «Οι άντρες είναι πιο φθηνοί από τα όπλα».
Ο Κρις δέχεται να βοηθήσει τους τρεις χωρικούς και έτσι αναλαμβάνει να βρει μια ομάδα πιστολάδων που θα πάνε στο χωριό για να αντιμετωπίσουν τον Καλβέρα και την συμμορία του. Ο πρώτος που θα δεχτεί είναι ο Βιν Τάνερ που έμεινε απένταρος μετά από μια παρτίδα τζόγου. Ο δεύτερος είναι ο Χάρι Λακ, που πιστεύει οτι η αμοιβή θα είναι πιο μεγάλη στο τέλος. Ο τρίτος που θα ακολουθήσει είναι ο Ιρλανδο-Μεξικανός Μπερνάντο Ό Ράιλυ, που δέχεται να πάει επειδή του λείπει η δράση. Ο τέταρτος θα είναι ο Μπριτ, που είναι σπεσιαλίστας τόσο με μαχαίρι, όσο και με όπλο, ο οποίος το βλέπει ως πρόκληση. Ο πέμπτος είναι ο Λι, ένας πιστολέρο που τρέχει να κρυφτεί από τους εφιάλτες του και τους εχθρούς του. Ο έκτος θα είναι ο Τσίκο, ένας νεαρός πιστολέρο, που θέλει να αποδείξει στον Κρις οτι είναι ικανός για να γίνει πιστολάς. Ο Κρις στην αρχή αρνείται να τον πάρει μαζί του θεωρώντας τον άμυαλο και παιδαρέλι για να κάνει αυτό το επάγγελμα. Με την επιμονή όμως που δείχνει ο Τσίκο θα κάνει τον Κρις να δεχτεί και να τον βάλει στην ομάδα του.
Φτάνοντας στο χωριό, συνεργάζονται με τους χωρικούς για να χτίσουν οχυρώσεις και να τους εκπαιδεύσουν για να αμυνθούν. Παρατηρούν την έλλειψη γυναικών στο χωριό, έως ότου ο Τσίκο σκοντάφτει στην νεαρή Πέτρα και ανακαλύπτει ότι οι γυναίκες ήταν κρυμμένες φοβουμένες ότι οι πιστολάδες θα τις βιάσουν. Οι επτά πιστολάδες αρχίζουν να συνδέονται με τους χωρικούς και η Πέτρα ακολουθεί τον Τσίκο. Όταν ο Μπερνάρντο επισημαίνει ότι έχουν την επιλογή φαγητού, τότε το μοιράζονται με τα παιδιά του χωριού.
Τρεις από τους άντρες του Καλβέρα αποστέλλονται στο χωριό και εξαιτίας ενός λάθους του Τσίκο, οι επτά πιστολάδες αναγκάζονται να σκοτώσουν και τους τρεις αντί να συλλάβουν τουλάχιστον τον έναν. Μερικές μέρες αργότερα ο Καλβέρα και οι ληστές του φτάνουν στο χωριό. Οι επτά πιστολάδες και οι χωρικοί σκοτώνουν άλλους οκτώ ληστές και οι υπόλοιποι τρέχουν έξω από την πόλη. Οι χωρικοί γιορτάζουν το γεγονός, πιστεύοντας ότι ο Καλβέρα δεν θα επιστρέψει. Αλλά ο Τσίκο διεισδύει στο στρατόπεδο του Καλβέρα και μαθαίνει ότι αυτός θα επιστρέψει, καθώς οι άντρες του δεν έχουν φαγητό.
Κάποιοι φοβισμένοι χωρικοί καλούν τότε τους πιστολάδες να φύγουν. Αν και μερικοί δέχονται, ο Κρις όμως επιμένει ότι θα παραμείνουν, απειλώντας ακόμη και να σκοτώσουν όποιον προτείνει να σταματήσει η μάχη. Οι επτά πιστολάδες αποφασίζουν να κάνουν μια αιφνιδιαστική επιδρομή στο στρατόπεδο του Καλβέρα, αλλά το βρίσκουν εγκαταλειμμένο. Επιστρέφοντας στο χωριό, πιάνονται από τον Καλβέρα και τους άντρες του, οι οποίοι νωρίτερα είχαν συγκρουστεί με μερικούς από τους χωρικούς. O Καλβέρα σώζει τις ζωές των επτά πιστολάδων, πιστεύοντας ότι αυτοί έχουν μάθει ότι δεν αξίζουν να αγωνιστούν για τους αγρότες και τους παίρνει τα όπλα. Καθώς ετοιμάζονται να φύγουν, ο Κρις και ο Βιν παραδέχονται ότι έχουν συνδεθεί συναισθηματικά με το χωριό. Ο Μπερνάρντο θυμώνει επίσης όταν τα αγόρια που έγιναν φίλοι του αποκαλούν τους γονείς τους δειλούς. Ο Τσίκο δηλώνει ότι μισεί τους χωρικούς.
SDMX
H διεθνής πρωτοβουλία SDMX (Statistical Data and Metadata eXchange) αποσκοπεί στην τυποποίηση των μηχανισμών και διαδικασιών που χρησιμοποιούνται στην ανταλλαγή στατιστικών δεδομένων και μεταδεδομένων, πρωταρχικά μεταξύ υπερεθνικών οργανισμών και των χωρών μελών με τις οποίες διενεργείται ανταλλαγή και κοινοποίηση στατιστικών στοιχείων.
Και οι επτά ήταν υπέροχοι (ταινία)
Πλοκή
Οι επτά πιστολάδες συνοδεύονται απο τους ληστές σε μικρή απόσταση από το χωριό, όπου τους επιστρέφονται τα όπλα. Συζητούν την επόμενη κίνηση τους και όλοι εκτός από τον Χάρι, ο οποίος πιστεύει ότι η προσπάθεια θα είναι μάταιη και αυτοκτονική. Τελικά συμφωνεί να επιστρέψει και να πολεμήσει.
SDMX
Οι οργανισμοί που υποστηρίζουν τη χρήση των προτύπων SDMX είναι η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (ΤΔΔ), η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat), το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (OHE, Διεύθυνση Στατιστικής) και η Παγκόσμια Τράπεζα.
Οι οργανισμοί αυτοί παίζουν σημαντικό ρόλο σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο στη συλλογή και δημοσιοποίηση στατιστικών στοιχείων για πολλούς κλάδους οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας (γεωργικές στατιστικές, οικονομικές και χρηματοοικονομικές στατιστικές, κοινωνικές στατιστικές, στατιστικές περιβάλλοντος, κλπ).
Τεχνικά πρότυπα
Τα αρχεία SDMX έχουν δύο μορφές έκφρασης: Από το 2005 τα πρότυπα SDMX είναι αναγνωρισμένα και από το Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (πρότυπο ISO 17369).
Και οι επτά ήταν υπέροχοι (ταινία)
Πλοκή
Οι τρεις επιζώντες πιστολάδες βγαίνουν έξω από την πόλη. Καθώς σταματούν στην κορυφή ενός λόφου με θέα το χωριό, ο Τσίκο αποφασίζει να παραμείνει στο χωριό, συνειδητοποιώντας ότι θέλει να μείνει με την Πέτρα. Ο Κρις και ο Βιν αποχαιρετούν τον γέρο του χωριού, ο οποίος τους λέει ότι μόνο οι χωρικοί έχουν κερδίσει, ενώ οι πιστολάδες είναι σαν τον άνεμο που φυσάει στη γη και περνάει. Καθώς περνούν από τους τάφους των συντρόφων τους, ο Κρις παραδέχεται, «Ο Γέροντας είχε δίκιο. Μόνο οι αγρότες κέρδισαν. Εμείς χάσαμε. Πάντα θα χάνουμε»
Ανάπτυξη
Ο Γιουλ Μπρίνερ πλησίασε τον παραγωγό Γουόλτερ Μίρις για να κάνει το ριμέικ της διάσημης ταινίας του Κουροσάβα. Αλλά καθώς ο Μίρις απέκτησε τα δικαιώματα από την Toho Studios και ολοκλήρωσε μια συμφωνία διανομής με την United Artists, ο Μπρίνερ υπέβαλε μήνυση για παραβίαση της συμφωνίας από τον ηθοποιό Άντονι Κουίν, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι αυτός και ο Μπρίνερ είχαν αναπτύξει την ιδέα μαζί και είχαν επεξεργαστεί πολλά από τα οι λεπτομέρειες της ταινίας. Ο Κουίν τελικά έχασε το δικαστήριο καθώς οι ισχυρισμοί του δεν υπήρχαν πουθενά γραπτώς.
Επιλογή ηθοποιών
Ο Τζον Στάρτζες ήταν πρόθυμος να δώσει στον Στηβ ΜακΚουήν ρόλο στη ταινία, έχοντας δουλέψει μαζί του στην ταινία Never So Few (1959), αλλά ο ΜακΚουήν δεν μπορούσε να αφεθεί ελεύθερος καθώς είχε συμβόλαιο με τον ηθοποιό / παραγωγό Ντικ Πάουελ, ο οποίος ήταν ο παραγωγός της τηλεοπτικής σειράς του ΜακΚουήν «Καταζητείται Νεκρός ή Ζωντανός». Με τη συμβουλή του ατζέντη του, ο ΜακΚουήν, ισχυρίστηκε ότι είχε ένα τροχαίο ατύχημα και δεν θα μπορούσε να εργαστεί στη σειρά του Πάουελ, επειδή είχε τραυματιστεί καθώς έπρεπε να φορά ένα στήριγμα στο λαιμό. Κατά το διάστημα που απαιτήθηκε για την «ανάρρωση» του, ήταν ελεύθερος να εμφανιστεί στην ταινία του Στάρτζες.
Ο Τζέιμς Κόμπερν ήταν οπαδός της ιαπωνικής ταινίας, ο οποίος την είχε δει 15 φορές και προσλήφθηκε μέσω της βοήθειας του πρώην συμμαθητή του Ρόμπερτ Βον, αφού ο ρόλος του ειδικού στο μαχαίρι είχε απορριφθεί από τους Στέρλινγκ Χέιντεν και Τζον Άιρλαντ. Ο Ρόμπερτ Βον, ο οποίος πέθανε στις 11 Νοεμβρίου 2016, ήταν το τελευταίο μέλος των βασικών πρωταγωνιστών. Η Ροσέντα Μοντέρος ήταν η τελευταία ηθοποιός της ταινίας μέχρι το θάνατό της στις 29 Δεκεμβρίου 2018.
Track listing
Ο Νταν Γκολντβάσερ από το soundtrack.net στην κριτική του για την μουσική της ταινίας αναφέρει πως: «Μπορεί να μην θεωρηθεί μια πραγματική κλασική ταινία, αλλά δεν μπορείτε να κάνετε λάθος με το και οι επτά ήταν υπερόχοι. Ένα στιβαρό ριμέικ με ένα καστ γεμάτο αστέρες, εξαιρετική μουσική, εκθαμβωτική θέα και στιβαρή σκηνοθεσία από τον Τζον Στάρτζες, η ταινία αξίζει την αναβάθμιση σε Blu-ray..»
Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 12 Οκτωβρίου 1960, σε 1000 κινηματογραφικές αίθουσες σε όλη τη Νότια και Νοτιοδυτική πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών.
Box Office
Στη Δυτική Ευρώπη, η ταινία είχε 7,3 εκατομμύρια εισιτήρια στην Ιταλία, 7 εκατομμύρια εισιτήρια στη Γαλλία και 7,7 εκατομμύρια εισιτήρια στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθιστώντας μια από τις 100 κορυφαίες ταινίες με τα υψηλότερα κέρδη στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Γαλλία. Ήταν επίσης επιτυχημένη στη Γερμανία.Germany. Στη Σοβιετική Ένωση (από την οποία κατάγονταν ο Μπρίνερ), η ταινία είχε 67 εκατομμύρια εισιτήρια και έγινε η ταινία με τα υψηλότερα κέρδη που υπήρξε ποτέ στη Σοβιετική Ένωση (όπου ήταν από τις λίγες μόνο ταινίες του Χόλυγουντ που έγιναν blockbusters εκεί). Στη Νότια Κορέα, είχε 80.870 εισιτήρια στην Σεούλ και ήταν επίσης επιτυχία στην Ιαπωνία. Αυτό προσθέτει συνολικά τουλάχιστον 89.118.696 εισιτήρια που πωλήθηκαν σε υπερπόντια εδάφη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Ταινίες γουέστερν Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Στάρτζες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Τέξας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Τέξας Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Μεξικό
Μάρια Ντομπρόφσκα
μικρογραφία|250x250εσ| Οικογενειακό αρχοντικό στο Ρούσουφ, όπου μεγάλωσε η Ντομπρόφσκα. Η Μάρια Ντομπρόφσκα (πολωνικά: Maria Dąbrowska, ), γεννημένη ως Μάρια Σούμσκα (Maria Szumska) (6 Οκτωβρίου 1889 – 19 Μαΐου 1965) ήταν Πολωνή συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Ήταν η συγγραφέας του δημοφιλούς πολωνικού ιστορικού μυθιστορήματος Noce i dnie (Νύχτες και Μέρες), γραμμένο μεταξύ 1932 και 1934 σε τέσσερις ξεχωριστούς τόμους. Το μυθιστόρημα μετατράπηκε σε ταινία με τον ίδιο τίτλο το 1975 από τον Γέζι Άντσακ. Η Ντομπρόφσκα έλαβε την περίφημη Χρυσή Δάφνη της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας το 1935. Ήταν πέντε φορές υποψήφια για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Μετέφρασε το Ημερολόγιο του Σάμιουελ Πιπς στα πολωνικά.
Βιογραφία
Η Ντομπρόφσκα γεννήθηκε ως Μάρια Σούμσκα στο Ρούσουφ, κοντά στο Κάλις του Βασιλείου της Πολωνίας, υπό τον τσαρικό στρατιωτικό έλεγχο. Οι γονείς της ήταν φτωχοί γαιοκτήμονες. Η Μαρία υπέφερε από εσωτροπία, δίνοντάς της μια «αλλήθωρη» εμφάνιση. Σπούδασε κοινωνιολογία, φιλοσοφία και φυσικές επιστήμες στη Λωζάνη και στις Βρυξέλλες και εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία το 1917. Ενδιαφέρθηκε τόσο για τη λογοτεχνία όσο και για την πολιτική και αφιερώθηκε στη βοήθεια όσων γεννήθηκαν στη φτώχεια. Κατά την περίοδο του μεσοπολέμου, η Ντομπρόφσκα εργάστηκε προσωρινά στο πολωνικό Υπουργείο Γεωργίας, ενώ επιχειρούσε όλο και περισσότερο στα δελτία εφημερίδων και στη δημόσια ζωή. Το 1927 ασχολήθηκε περισσότερο με τη συγγραφή για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στα μυθιστορήματά της, σε θεατρικά έργα και σε άρθρα εφημερίδων ανέλυσε τις ψυχολογικές συνέπειες της δυσκολίας και των τραυμάτων της ζωής στον κόσμο των απλών ανθρώπων.
Η Μάρια παντρεύτηκε τον Μάριαν Ντομπρόφσκι, ο οποίος πέθανε ξαφνικά όταν η Μάρια ήταν 36 ετών. Ο δεύτερος μακροχρόνιος σύντροφός της ήταν ο 19χρονος Στανίσουαφ Στεμπόφσκι, με τον οποίο ζούσε σε ανεπίσημο νομικό γάμο μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Πολωνίας, έμεινε στη Βαρσοβία και υποστήριξε την υπόγεια πολωνική πολιτιστική ζωή. Περίπου εκείνη τη στιγμή, συνάντησε την Άννα Κοβάλσκα και τον Γέζι Κοβάλσκι, ένα λογοτεχνικό ζευγάρι. Δημιούργησαν ένα ερωτικό τρίγωνο (ménage à trois), και η Μάρια απέκτησε ένα παιδί από τον Γέζι το 1946, αλλά πέθανε ξαφνικά το 1948. Οι δύο γυναίκες έμειναν μαζί σε σχέση για τα επόμενα 20 χρόνια, αν και η Μάρια προσπάθησε να παντρέψει ξανά την Άννα. Η Ντομπρόφσκα απονεμήθηκε με το Τάγμα της Αναγέννησης της Πολωνίας κατά τη σταλινική περίοδο. Το 1964 ήταν μία από τις υπογράφουσες της λεγόμενης Επιστολής των 34 προς τον Πρωθυπουργό Γιούζεφ Τσιρανκιέβιτς, σχετικά με την ελευθερία του πολιτισμού. Πέθανε το 1965 σε ηλικία 75 ετών, σε κλινική της Βαρσοβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνές μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνές δημοσιογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές Κατηγορία:Πολωνοί κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Πολωνές ακτιβίστριες Κατηγορία:Αμφιφυλόφιλες γυναίκες Κατηγορία:Υπαρξιστές Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανεξαρτησίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (1944-1989) Κατηγορία:Χρυσή Δάφνη της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λαβάρου της Εργασίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι Κατηγορία:Πολωνοί ημερολογιογράφοι Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Ρυτό (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. Π273)
Το Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π273 είναι αρχαίο μυκηναϊκό έργο τέχνης. Βρέθηκε στις Μυκήνες στον τάφο IV του ταφικού κύκλου Α.
Περιγραφή
Το έργο είναι χρυσό σφυρήλατο ρυτό. Έχει σχήμα επιβλητικής κεφαλής λιονταριού. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι το τονισμένο ρύγχος και η χαίτη. Στο ρύγχος υπάρχει οπή εκροής υγρού.
Ιστορική τοποθέτηση
Κατασκευάστηκε τον 16ο αιώνα π.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Δημοψήφισμα στην Ακτή Ελεφαντοστού (2016)
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στην Ακτή του Ελεφαντοστού στις 30 Οκτωβρίου 2016. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν για ένα προτεινόμενο νέο σύνταγμα. Με το νέο σύνταγμα θα συσταθεί Γερουσία, θα αφαιρεθεί η ρήτρα ιθαγένειας από τα απαιτούμενα κριτήρια υποψηφιότητας για το προεδρικό αξίωμα και θα θεσπίσει την θέση του Αντιπροέδρου. Το σύνταγμα εγκρίθηκε με ποσοστό 93,42% με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 42,42%, όπως ανακοινώθηκε από τον πρόεδρο της Ανεξάρτητης Εκλογικής Επιτροπής (CEI).
Πλαίσιο
Η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος εγκρίθηκε από την εθνοσυνέλευση στις 22 Ιουλίου 2016 με ψήφους 233 υπέρ έναντι 6 κατά, με επτά αποχές.
Νέο σύνταγμα
Το νέο σύνταγμα περιλαμβάνει αρκετές αλλαγές στο ισχύον σύνταγμα, συμπεριλαμβανομένης της άρσης της απαίτησης και για τους δύο γονείς των προεδρικών υποψηφίων να είναι γεννημένοι στην Ακτή Ελεφαντοστού και να μην έχουν οποιαδήποτε άλλη ιθαγένεια. Με το νέο σύνταγμα θεσμοθετήθηκε η θέση του Αντιπροέδρου και μια Γερουσία αποτελούμενη από πρώην δημόσιους υπαλλήλους. Ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και τα δύο τρίτα της Γερουσίας θα εκλέγονται ταυτόχρονα με τις βουλευτικές εκλογές, με το υπόλοιπο ένα τρίτο να διορίζεται από τον πρόεδρο.
Εκστρατεία
Η εκστρατεία για το δημοψήφισμα διεξήχθη μεταξύ 22 και 29 Οκτωβρίου. Το προτεινόμενο σύνταγμα υποστηρίχθηκε από το Συναγερμό Οπαδών του Ουφουέ Μπουανί για τη Δημοκρατία και την Ειρήνη, μια συμμαχία που αποτελείται από τον Συναγερμό των Ρεπουμπλικάνων, το Δημοκρατικό Κόμμα της Ακτής Ελεφαντοστού, την Ένωση για τη Δημοκρατία και την Ειρήνη στην Ακτή Ελεφαντοστού, το Κίνημα των Δυνάμεων του Μέλλοντος και την Ένωση για την Ακτή του Ελεφαντοστού, και κάποια άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα, συμπεριλαμβανομένης του Ιβοριανού Κόμματος των Εργαζομένων. Αντίθετη με το προτεινόμενο σύνταγμα ήταν μια συμμαχία 23 κομμάτων, με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο Λοράν Γκμπαγκμπό, λόγω της έλλειψης δημόσιας διαβούλευσης, κατά τη διαδικασία σύνταξης.
Διεξαγωγή
Την ημέρα της ψηφοφορίας σε ορισμένες περιοχές του Αμπιτζάν σημειώθηκαν επεισόδια βίας, όπου ομάδες νέων, κυρίως από την αντιπολίτευση, λεηλάτησαν τα σχολεία και πολλά εκλογικά τμήματα. Οι ομάδες εκείνες σύμφωνα με αναφορές αποτελούνταν από μέλη της αντιπολίτευσης, που απέτρεψαν τον κόσμο από το να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα, σε περιοχές ελεγχόμενες από την αντιπολίτευση. Ο υπουργός Εσωτερικών Χαμέντ Μπακαγιόκο ανέφερε επεισόδια βίας σε περισσότερα από 100 εκλογικά τμήματα της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2016 δημοψη
The Goonies (βιντεοπαιχνίδι)
Το The Goonies είναι παιχνίδι παζλ-πλατφόρμας που προγραμματίστηκε από τον Σκοτ Σπάνμπουργκ και δημοσιεύτηκε το 1985 από την εταιρία παιχνιδιών Datasoft. Το παιχνίδι αυτό βασίζεται στην ομώνυμη ταινία του Ρίτσαρντ Ντόνερ.
Παιχνίδι
Υπάρχουν οκτώ στάδια στο παιχνίδι, το καθένα βασισμένο σε μια σκηνή από την ταινία. Σε κάθε στάδιο, οι δύο Goonies πρέπει να συνεργαστούν για να λύσουν γρίφους και παζλ και να φτάσουν στην έξοδο για να προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο του παιχνιδιού. Στη λειτουργία ενός παίκτη, το κουμπί joystick μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εναλλαγή μεταξύ των δύο χαρακτήρων, ενώ στη λειτουργία δύο παικτών, κάθε παίκτης ελέγχει ένα Goonie ο καθένας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ZX Spectrum Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βασισμένα σε ταινίες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Apple II Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amstrad CPC Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1985
Ντανιέλ Τόμας-Ντοντ
Η Ντανιέλ Τόμας-Ντοντ (γεν. Τόμας στις 11 Νοεμβρίου 1992) είναι Τζαμαϊκανή αθλήτρια του στίβου, που ειδικεύεται στη σφαιροβολία και τη δισκοβολία.
Καριέρα
Κατατάχθηκε τέταρτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017, και την επόμενη χρονιά κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018, με ατομικό ρεκόρ στον κλειστό στίβο 19.22 μέτρα. Την ίδια χρονιά κέρδισε και τους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες 2018. Τον Απρίλιο του 2019 έσπασε το ρεκόρ της στον ανοιχτό στίβο, με επίδοση 19.48 μέτρων.
Στη δισκοβολία έχει ατομικό ρεκόρ 59.38 μέτρα από το 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Σφαιροβόλοι Κατηγορία:Δισκοβόλοι Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ρυτό (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. Π384)
Το Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π273 είναι αρχαίο μυκηναϊκό έργο τέχνης. Βρέθηκε στις Μυκήνες στον τάφο IV του ταφικού κύκλου Α.
Περιγραφή
Το έργο είναι αργυρό ρυτό σε σχήμα κεφαλής ταύρου. Τα κέρατα είναι από χρυσάφι. Η εκροή βρίσκεται στο ρύγχος, το οποίο είναι επίχρυσο. Το κούτελο στολίζεται από χρυσό ρόδακα. Επίχρυσα ήταν επίσης το εσωτερικό των αυτιών και τα μάτια.
Ιστορική τοποθέτηση
Κατασκευάστηκε τον 16ο αιώνα π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Ρενέ Μουρ
Ο Ρενέ Μουρ (αγγ. René Moore) είναι τραγουδιστής, στιχουργός και παραγωγός. Κυρίως γνωστός για τα μουσικά hits μαζί με την τραγουδίστρια της soul Άντζελα Βίντμπους, ως μέρος του ντουέτο René & Angela, συμπεριλαμβανομένου του I'll Be Good, Save Your Love (For #1), Your Smile και You Don't Have to Cry.
Βιογραφία
Ο Μουρ και η Βίντμπους έγραψαν hits για άλλους, συμπεριλαμβανομένου της Στέφανι Μιλς και του Κιούρτις Μπλόου. Αυτός και η Άντζελα σταμάτησαν να δουλεύουν μαζί το 1986. Ο Μουρ έγραψε και ήταν παραγωγός των hits μερικών καλλιτεχνών, όπως του Μάικλ Τζάκσον, και έγραψε και ήταν παραγωγός 4 κομματιών του πρώτου άλμπουμ της Τζάνετ Τζάκσον. Ο Μουρ ήταν υποψήφιος για 2 βραβεία Γκράμι για Song of the Year και Album of the Year.
Άλμπουμ
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί
Αγνή του Βρανδεμβούργου (1584-1629)
Η Αγνή, γερμ.: Agnes von Brandenburg von Hohenzollern (17 Ιουλίου 1584 στο Βερολίνο - 26 Μαρτίου 1629 στο Αμτ Νόιχάουζ) ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Πομερανίας και μετά της Σαξονίας-Λάουεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν η πέμπτη κόρη (2η από τον 3ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου (1525–1598) από τον 3ο γάμο του με την Ελισάβετ των Ασκάνια (1563-1607), κόρη του πρίγκιπα Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ.
Η Ελισάβετ παντρεύτηκε ξανά στις 9 Σεπτεμβρίου 1628, στο Σλος Μπαρτ, με τον δέκα χρόνια νεώτερο Φραγκίσκο-Κάρολο δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1594–1660), ο οποίος ήταν στρατηγός στον αυτοκρατορικό στρατό. Με αυτόν τον δεύτερο γάμο έχασε τα δικαιώματά της για τον Μπαρτ. Ωστόσο ο Φραγκίσκος-Κάρολος έπεισε τον Βάλενσταϊν να αναγκάσει τον Μπόγκισλαβ ΙΔ΄ δούκα της Πομερανίας να της επιτρέψει να διατηρήσει τον Μπαρτ μέχρι το τέλος της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1604 τον Φίλιππο-Ιούλιο δούκα της Πομερανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Φίλιππος-Ιούλιος απεβίωσε το 1625.
Το 1628 η Αγνή έκανε δεύτερο γάμο με τον Φραγκίσκο-Κάρολο των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Δεν είχαν παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βερολινέζοι Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
SuRie
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες
Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου
Ο Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης αποτελεί ενοριακό ναό της Θεσσαλονίκης και ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται στην Πλατεία Ιπποδρομίου, στο κέντρο της πόλης. Ο αρχιτεκτονικός τύπος του ναού είναι σταυροειδής με τρούλο και δύο κωδωνοστάσια.
Στην κατακόμβη του ναού υπάρχει ο χώρος μαρτυρίου, εύρεσης των λειψάνων και το παρεκκλήσιο του οσιομάρτυρος Κυρίλλου του Θεσσαλονικέως. Διατηρούνται επίσης κατάλοιπα του ρωμαϊκού Ιπποδρόμου της πόλης και λειτουργεί ενοριακό κειμηλιαρχείο.
Ιστορικό
Ο Ναός εγκαινιάστηκε από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα τον Β’ το  1984 και αποτελεί τον τρίτο κατά σειρά ναό που οικοδομήθηκε στο συγκεκριμένο σημείο. Ο πρώτος χρονολογικά ναός λειτουργούσε σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία ήδη από τα τέλη του 15ου αιώνα.
Ιστορική έμεινε η διακονία του π. Κωνσταντίνου Χαλβατζάκη (1929-2018) στον ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου. Ο λόγιος και πολυγραφότατος μικρασιατικής καταγωγής ιερέας συνέβαλε στην αποπεράτωση και τον εξωραϊσμό του ναού καθώς επίσης και στην ανάδειξη της μνήμης του οσιομάρτυρα Κυρίλλου του Θεσσαλονικέως.
Ο ίδιος ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας, κατά την παραμονή του στη Θεσσαλονίκη, διέμεινε στο - πλησιόχωρο με τον σημερινό Ναό - γαλεριανό ανάκτορο κατά τα έτη 322–323.
Παναγία Η Πάντων Ελπίς
Η εικόνα της Παναγίας που φέρει το όνομα Η Πάντων Ελπίς αφιερώθηκε στον ναό από Μικρασιάτες που τη διέσωσαν και τη μετέφεραν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Αποτελεί βυζαντινό κειμήλιο της Παλαιολόγειας εποχής, των αρχών του 14ου αιώνα και προέρχεται από κωνσταντινουπολίτικο εργαστήριο.
Οσιομάρτυς Κύριλλος ο Θεσσαλονικεύς
Στις 6 Ιουλίου 1566 μαρτύρησε δια πυρός έμπροσθεν του παλαιού ναού του Αγ. Κωνσταντίνου Ιπποδρομίου ο οσιομάρτυς Κύριλλος ο Θεσσαλονικεύς. Το 1972 μετά την κατεδάφιση του παλαιού ναού, πραγματοποιήθηκαν ανασκαφές. Έτσι, ανακαλύφθηκε πήλινη λάρνακα, η οποία περιείχε υπολείμματα οστών και υφάσματος αναμειγμένα με τέφρα. Ο συνδυασμός αυτού του ευρήματος με τη μαρτυρία του Συναξαρίου (Μαρτύριο και την ακολουθία του Οσιομάρτυρος Κυρίλλου είναι το αθωνικό χειρόγραφο 347 της μονής Διονυσίου), συγκλίνει στην απόδοση των λειψάνων στον οσιομάρτυρα Κύριλλο τον Θεσσαλονικέα. Σήμερα τα λείψανα του αγίου φυλάσσονται στον ιερό ναό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Θεσσαλονίκη
Ο Πόλεμος των Κόσμων (ραδιοφωνικό δράμα)
Ο Πόλεμος των Κόσμων ήταν ένα επεισόδιο της Αμερικανικής ραδιοφωνικής εκπομπής Mercury Theatre On The Air. Μεταδόθηκε από το ραδιοφωνικό δίκτυο της CBS στις 30 Οκτωβρίου 1938, με αφορμή τη γιορτή του Χάλοουϊν. Το επεισόδιο ήταν προσαρμογή του μυθιστορήματος του Χ. Τζ. Γουέλς «Ο Πόλεμος των Κόσμων», σε σκηνοθεσία και αφήγηση του Όρσον Γουέλς.
Τα πρώτα 40 λεπτά της ωριαίας εκπομπής παρουσιάστηκαν υπό τη μορφή δελτίων ειδήσεων, κατά τα οποία οι ακροατές ενημερώνονταν για μία εισβολή εξωγήινων από τον Άρη. Δεδομένου ότι η εκπομπή Mercury Theatre On The Air δεν διέκοπτε για διαφημίσεις, οι συνεχιζόμενες διακοπές για τις εξελίξεις της εισβολής αύξησε το ρεαλισμό του προγράμματος σε σημείο που μεγάλη μερίδα των ακροατών πίστεψε ότι επρόκειτο περί πραγματικής εισβολής που λάμβανε χώρα σε πραγματικό χρόνο.
Παρασκήνιο
Ο συγγραφέας Χ. Τζ. Γουέλς είχε πει κάποτε πως τα φανταστικά του μυθιστορήματα δεν έπρεπε να θεωρούνται πραγματικά παρά να διαβάζονται σαν ένα συναρπαστικό όνειρο. Αλλά το συναρπαστικό όνειρο έγινε τρομερός εφιάλτης για χιλιάδες Αμερικανούς.
Στις 30 Οκτωβρίου 1938 και από τις 20:00 έως τις 21:00 το βράδυ, το ραδιόφωνο θα μετέδιδε μερικές σκηνές από το έργο του Γουέλς «Ο Πόλεμος των Κόσμων».
Όταν οι ακροατές άνοιξαν τα ραδιόφωνά τους άκουσαν την ακόλουθη ανακοίνωση: «Η ραδιοφωνική εταιρία Κολούμπια και οι συνεργαζόμενες μαζί της εταιρίες, σας παρουσιάζουν τον Όρσον Γουέλς και τους συντρόφους του στο έργο του Άγγλου συγγραφέα Γουέλς "Ο Πόλεμος των Κόσμων"». Ύστερα άρχισε η εκπομπή.
Η εκπομπή
Η μετάδοση έγινε με τέτοιο τρόπο, ώστε οι ακροατές είχανε την εντύπωση πως ο εκφωνητής μιλούσε για αληθινές σκηνές που διαδραματίζονταν μπροστά στα μάτια του. Μάλιστα η εκπομπή διακόπτονταν για να συνεχισθεί σε λίγο με νεότερες σκηνές.
Σε λίγο ακολούθησε καινούργια μετάδοση: «Ένας μετεωρόλιθος έπεσε προ ολίγου στη γη» και για να γίνει η εκπομπή ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, είπε ο εκφωνητής πως ο μετεωρόλιθος έπεσε στην Αμερική, κοντά στην πόλη Πρίνστον του Νιού Τζέρσεϊ, ενώ στο μυθιστόρημα του Γουέλς αναφέρεται πως ο μετεωρόλιθος είχε πέσει στην Αγγλία.
Ακολούθησε η ανακοίνωση πως δεν επρόκειτο για μετεωρόλιθο παρά για έναν κύλινδρο μέσα από τον οποίο βγήκανε πλάσματα από τον Άρη. Ήτανε οπλισμένα με μία φοβερή θερμική ακτίνα που έκαιγε ό,τι βρισκότανε μπροστά της. Πολλοί άνθρωποι σκοτώθηκαν από αυτήν και οι Αρειανοί βαδίζανε προς τη Νέα Υόρκη.
Η αντίδραση του κοινού
Οι κάτοικοι του Νιου Τζέρσεϊ και της Νέας Υόρκης πιστέψανε πως ήτανε ο πρώτος στόχος των Αρειανών και τρομοκρατήθηκαν. Γέροι, νέοι και παιδιά ετοιμάστηκαν να φύγουν παίρνοντας μαζί τους ό,τι πιο πολύτιμο είχανε. Τα τηλέφωνα της αστυνομίας, των εφημερίδων και της ραδιοφωνικής εταιρίας δεν πρόφταιναν να απαντάνε στις αγωνιώδεις ερωτήσεις του κοινού. Οι περισσότεροι ρωτούσανε πού έπρεπε να καταφύγουνε για περισσότερη ασφάλεια.
Η φαντασία συμπλήρωνε τον πανικό. Κάποιος βεβαίωσε ότι η αστυνομία είχε βγάλει διαταγή να εκκενωθεί αμέσως η Νέα Υόρκη. Άλλος ανέφερε πως είδε εχθρικά αεροπλάνα να πετάνε πάνω από τον ποταμό Χάντσον. Και άλλος είπε πως είχε δει με τα μάτια του τους καπνούς της μάχης ανάμεσα στους Αρειανούς και στον αμερικανικό στρατό.
Γιατροί και νοσοκόμοι τηλεφωνούσαν στα νοσοκομεία για να προσφέρουν εθελοντικές υπηρεσίες και μερικοί δημοτικοί υπάλληλοι άρχισαν να καταστρώνουν σχέδια για την εκκένωση της Νέας Υόρκης.
Από όλες τις άλλες αμερικανικές περιοχές φθάνανε τηλεγραφήματα και τηλεφωνήματα συγγενών και φίλων που αγωνιούσαν για την τύχη των δικών τους. Και όλοι αναρωτιόνταν αν οι εισβολείς κατακτούσαν όλες τις Η.Π.Α. και τον Καναδά.
Κάποια γυναίκα από το Οχάιο τηλεφώνησε σε μια εφημερίδα και ρώτησα ποια ώρα ακριβώς θα ερχόταν το τέλος του κόσμου. Μια άλλη, στην Πενσυλβάνια, την βρήκε ο σύζυγός της τη στιγμή που ετοιμαζόταν να πιει δηλητήριο, λέγοντας «Καλύτερα να πεθάνω έτσι».
Ο Γουέλς δεν αντιλήφθηκε τον πανικό που προκάλεσε παρά μόνο όταν η αστυνομία όρμισε και κατέλαβε το στούντιο του σταθμού διακόπτοντας την εκπομπή. Την επόμενη μέρα, κι ενώ οι Αμερικανοί προσπαθούσαν να συνέλθουν από τον τρόμο τους, όλος ο κόσμος, ακόμα και ο Αδόλφος Χίτλερ, γελούσε με το πάθημά τους. Ωστόσο, το γεγονός αυτό απέδειξε τη δύναμη των μέσων ενημέρωσης στις μάζες και άφησε εύφορο έδαφος στην προπαγάνδα που ασκήθηκε τα επόμενα χρόνια.
Μελέτες, συμπεράσματα
Ο Richard J. Hand παραθέτει μελέτες από απροσδιόριστους ιστορικούς που υπολόγισαν ότι περίπου 6.000.000 άτομα άκουσαν τη ραδιοφωνική μετάδοση του CBS, εκ των οποίων 1.700.000 άτομα πίστεψαν ότι ήταν αλήθεια και 1.200.000 άτομα φοβήθηκαν πραγματικά.
Μεταγενέστερες μελέτες ανέφεραν ότι ο πανικός ήταν λιγότερο διαδεδομένος απ’ ό,τι ανέφεραν οι εφημερίδες. Εκείνη την περίοδο πολλές εφημερίδες εξέφρασαν την ανησυχία ότι το ραδιόφωνο, που τότε ήταν ένα νέο μέσο ενημέρωσης, θα καθιστούσε τον Τύπο παρωχημένο. Ως εκ τούτου οι δημοσιογράφοι άρπαξαν την ευκαιρία και μεγαλοποίησαν το γεγονός του πανικού για να καταδείξουν τους κινδύνους που υποτίθεται ότι έκρυβαν οι ραδιοφωνικές εκπομπές.
Ο Robert E. Bartholomew αναφέρει ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι τρομοκρατήθηκαν κατά κάποιο τρόπο, αλλά επισημαίνει ότι τα αποδεικτικά στοιχεία για ανθρώπους που προέβησαν σε πράξεις πανικού είναι ανεπαρκή.
Πιθανές επιρροές στον Γουέλς
Το 2005, μία μελέτη του BBC ανέφερε ότι η ιδέα και το ύφος του Γουέλς μπορεί να ήταν επηρεασμένα από μία παλιότερη φάρσα που είχε κάνει το 1926 ο Ronald Knox μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού του BBC. Εκείνη η ραδιοφωνική εκπομπή του Knox αναμείγνυε τη μετάδοση χορευτικής μουσικής με αναφορές μίας επανάστασης που υποτίθεται ότι σάρωνε το Λονδίνο και ηχητικά εφέ των καταστροφών. Η μετάδοση του Knox προκάλεσε πανικό στους ακροατές που δεν γνώριζαν ότι το πρόγραμμα ήταν φανταστικό.
Το 1874 η εφημερίδα New York Herald δημοσίευσε μία φάρσα, σύμφωνα με την οποία άγρια ζώα δραπέτευσαν από τον Κεντρικό Ζωολογικό Κήπο της Νέας Υόρκης, γεγονός που δημιούργησε ένα είδος πανικού στο κοινό που πίστεψε ότι το γεγονός ήταν αληθινό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραδιόφωνο στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Ραδιοφωνικά έργα Κατηγορία:Χαλοουίν μυθοπλασία
Ιζούμο (Σιμάνε)
μικρογραφία| Izumo soba, μοναδικό φαγητό στην πόλη Ιζούμο Το Ιζούμο (出雲市, Izumo-shi) είναι μία πόλη στο νομό Σιμάνε στην Ιαπωνία. Το Ιζούμο είναι γνωστό για τα Ιζούμο σόμπα νούντλς και το Σίντο ιερό Ιζούμο Ταίσα.
Ιστορία
Το Ιζούμο Τάισα είναι το παλαιότερο ιερό Σίντο στην Ιαπωνία. Το 2008, ο ιερός χώρος ήταν ανοιχτός στο κοινό από την 1η Αυγούστου έως τις 17 Αυγούστου, και έκτοτε άρχισαν εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισης. Το κοντινό Σιμάνε Μουσείο Αρχαίας πόλης Ιζούμο, που βρίσκεται επίσης στο Τάισα Μάτσι (Taisha Machi), έχει αντικείμενα από την τοποθεσία.
Το 2009, μια ομάδα αρχαιολόγων ανακοίνωσε ότι πιθανότατα ανακάλυψαν - στα ερείπια Σουναμπάρα στο Taki-chō, στην πόλη Ιζούμο - τα παλαιότερα πέτρινα εργαλεία, που βρέθηκαν ποτέ στην Ιαπωνία. Τα ευρήματα συνίστανται σε περίπου 20 εργαλεία, που χρονολογούνται περίπου 120.000 χρόνια πριν: περίπου 80.000 χρόνια νωρίτερα από τις προηγούμενες εκτιμήσεις για το πότε οι πρώτοι άνθρωποι έφτασαν στο ιαπωνικό αρχιπέλαγος. Οι πέτρες βρέθηκαν ακριβώς απέναντι από τη Διαδρομή 9 από την παραλία Κιράρα Τάκι (Kirara Taki) στη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Η ανασκαφική ομάδα διευθύνθηκε από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Doshisha Kazuto Matsufuji, και το πρώτο από τα εργαλεία ανακαλύφθηκε από τον Toshiro Naruse, ομότιμο καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Εκπαίδευσης Εκπαιδευτικών του Πανεπιστημίου Hyogo.
Το Izumo Dome είναι ένας χώρος, που βρίσκεται ακριβώς βόρεια της πόλης. Διακρίνεται ως το μεγαλύτερο ξύλινο κτήριο της Ιαπωνίας, ύψους 49 μέτρων και διαμέτρου 143 μέτρων. Χρησιμοποιείται για αθλήματα και εκδηλώσεις, όπως παιχνίδια μπέιζμπολ και αγώνες ποδοσφαίρου, καθώς και για άλλες εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένου του σούμο. Είναι ένα εξέχον σύμβολο του Ιζούμο, και μπορεί να φανεί από απόσταση από το τρένο που περνά προς τη Χαμάντα.
Ο φάρος Χινομισάκι (日御碕灯台, Hinomisaki tōdai) είναι ένας μοντέρνος πέτρινος φάρος με μία ισχυρή λάμπα. Από τον πύργο μπορεί κανείς να δει τα νησιά Όκι, απ' όπου η ιστορία για το «λευκό κουνέλι» προέρχεται.
Το οινοποιείο Σιμάνε είναι γνωστό για τα εξαιρετικά γλυκά του κρασιά.
Η παραλία "Kirara Taki" βρίσκεται στο Τάκι (Taki) (多伎町), μια από τις πόλεις που συγχωνεύτηκαν με το Ιζούμο το 2005. Η παραλία διαθέτει καθαρό νερό και παράκτιες στοίβες τετράποδων από σκυρόδεμα, για να σπάνε τα κύματα. Σε κοντινή απόσταση υπάρχει μία ιαματική πηγή (όνσεν, onsen), που ονομάζεται Marine Thalasso Izumo.
Το Οκουιζούμο Μουσείο Τατάρα και κατασκευής σπαθιών κάνει επιδείξεις  δύο φορές το μήνα, κλείνοντας κάθε δύο εβδομάδες: η μία επίδειξη δείχνει τεχνικές σιδηρουργίας, ενώ η άλλη είναι μια επίδειξη χρήσης.
Το Μουσείο Χειροτεχνίας Ιζούμο στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό ιαπωνικό εργαστήριο.
Δημογραφικά στοιχεία
Η σύγχρονη πόλη ιδρύθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1941. Από το 2017, ο συνολικός πληθυσμός είναι 172.039 και η περιοχή της νέας πόλης Ιζούμο είναι 624,36 km².
Στις 22 Μαρτίου 2005, το Ιζούμο απορρόφησε την πόλη Χιράτα, και τις πόλεις Κορυό, Σάντα, Ταϊσά και Τάκι (όλες από την περιοχή Χικάβα) για να δημιουργήσουν τη νέα και διευρυμένη πόλη Ιζούμο.
Την 1η Οκτωβρίου 2011, η πόλη Χικάβα (επίσης από την περιοχή Χικάβα) συγχωνεύτηκε επίσης με τη νέα πόλη Ιζούμο. Η περιφέρεια Χικάβα διαλύθηκε ως αποτέλεσμα αυτής της συγχώνευσης.
Ο συνολικός αριθμός των κατοίκων της πόλης Ιζούμο κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία της Ιαπωνίας απεικονίζεται στον παρακάτω πίνακα:
Μεταφορές
μικρογραφία| Σταθμός της πόλης Ιζούμο Το Ιζούμο εξυπηρετείται από δύο σιδηροδρομικά δίκτυα. Η πρώτη είναι η κεντρική γραμμή JR West Sanin, που συνδέει το σταθμό της πόλης Ιζούμο με το Τοττόρι μέσω του Γιονάγκο  και του Ματσούε προς  τα ανατολικά, και η οποία συνδέει κατά μήκος της ακτής με τα Όντα, Χαμάντα και Μασούντα  προς τα δυτικά. Το δευτερεύον σιδηροδρομικό δίκτυο είναι ο ιδιωτικός ηλεκτρικός σιδηρόδρομος Ichibata. Ο σταθμός Dentetsu Izumo-shi είναι ο τερματικός σταθμός και η γραμμή περνά από το Ιζούμο προς το Ματσούε, περνώντας μέσα και συνδέοντας τη Χιράτα. Η γραμμή Dentetsu διακλαδίζεται επίσης και οδηγεί στο Ιζούμο Τάισα από το σταθμό Kawato. Μια υπηρεσία JR West προς την Τάισα έτρεξε μέχρι το 1990, όταν η γραμμή έκλεισε και οι σταθμοί Izumo-Takamatsu και Arakaya αφαιρέθηκαν. Ο σιδηροδρομικός σταθμός Taisha JR εξακολουθεί να υπάρχει ως ιστορικό κτήριο.
Υπάρχει ένα αεροδρόμιο μέσα στην πόλη Ιζούμο, το αεροδρόμιο Ιζούμο, που βρίσκεται στην πρώην πόλη της Χικάβα.
Διεθνείς σχέσεις
Το Ιζούμο έχει σχέση αδελφοποίησης πόλεων με τις ακόλουθες πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Τσούρεα
Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Τσούρεα, γνωστή στη Ρουμανία ως η καταστροφή της Τσούρεα ( Catastrofa de la Ciurea), συνέβη στις 13 Ιανουαρίου 1917, κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Συνέβη στον σταθμό της Τσούρεα, στην κομητεία του Ιασίου, έναν σιδηροδρομικό σταθμό με βρόχο παράκαμψης, που βρίσκεται στη σιδηροδρομική γραμμή από το Ιάσιο στο Μπάρλαντ (Bârlad). Δεν υπήρξε επίσημη έρευνα και τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος είναι άγνωστα. Ο αριθμός των νεκρών είναι, επίσης, αβέβαιος, με τις περισσότερες πηγές να αναφέρουν μεταξύ 800 και 1.000 θανάτους. Με αυτές τις εκτιμήσεις, η σιδηροδρομική καταστροφή της Τσούρεα είναι ένα από τα χειρότερα σιδηροδρομικά ατυχήματα στην παγκόσμια ιστορία, όσον αφορά στον αριθμό των θυμάτων.
Το δυστύχημα
αριστερά|μικρογραφία| Συντρίμμια του τρένου Το τρένο E-1, με το προσωνύμιο "The Courier", αποτελούμενο από 26 βαγόνια, αναχώρησε από το Γκαλάτσι για το Ιάσιο την Παρασκευή, 11 January 1917. Καθυστέρησε αρκετές ώρες καθώς ο σταθμός είχε βομβαρδιστεί από γερμανικά αεροπλάνα και η ατμομηχανή του είχε χτυπηθεί από βόμβες και έπρεπε να αντικατασταθεί. Το τρένο περιελάμβανε κατοίκους της Μουντενία (Muntenia), οι οποίοι ένιωσαν να απειλούνται από τις γερμανικές βόμβες που έπεφταν στο κοντινό Γκαλάτσι, καθώς και από την κατάληψη της Βραΐλα από τον γερμανικό στρατό. Μαζί τους στο τρένο είχαν φοιτητές και στρατιώτες σε άδεια. Εκτός από Ρουμάνους, οι επιβάτες του τρένου περιελάμβαναν Ρώσους αξιωματικούς και στρατιώτες και μέλη της γαλλικής στρατιωτικής αποστολής. Μεταξύ των πιο γνωστών ταξιδιωτών ήταν ο Εμίλ Κοστινέσκου (Emil Costinescu), πρώην υπουργός Οικονομικών, η Υβόν Μπλοντέλ (Yvonne Blondel), θυγατέρα ενός πρώην Γάλλου πρεσβευτή στο Βουκουρέστι, ο γεωγράφος Γκεόργκε Βαλσάν (George Vâlsan) και ο Γάλλος αξιωματούχος Μαρκήσιος του Μπελλουά (Marquis de Belloy). Το τρένο γέμισε γρήγορα, και περισσότερα βαγόνια προστέθηκαν καθώς το τρένο προχωρούσε κατά τη διαδρομή του, αναγκασμένο μερικές φορές να περιμένει επί ώρες, καθώς εκατοντάδες ταξιδιώτες προσπαθούσαν να βρουν χώρο.
Οι συνθήκες ταξιδιού ήταν τρομερές: στα βαγόνια, πολλά από αυτά φορτηγά, που φωτίζονταν από λάμπες αερίου, έκανε πολύ κρύο, τα παράθυρα δεν είχαν τζάμια, αλλά σανίδες που δεν μπορούσαν να κρατήσουν έξω τον παγωμένο αέρα. Οι ταξιδιώτες που κάθονταν στις στέγες των βαγονιών πέθαναν από τις χαμηλές θερμοκρασίες. «Προς φρίκη μας, ένας άνδρας και ένα 10χρονο αγόρι απομακρύνθηκαν παγωμένοι. Άλλοι επιβάτες που ήταν συγκλονισμένοι, παγωμένοι από το κρύο, διηγούνταν ότι, σε ορισμένες στροφές, πολλοί άνθρωποι –άνδρες και γυναίκες– είχαν πεταχτεί από το τρένο», έγραψε η Υβόν Μπλοντέλ.
Το τρένο σταμάτησε τη νύχτα στο Μπαρλάντ μετά από έντονη χιονόπτωση που είχε μπλοκάρει τη γραμμή, παρά τις προσπάθειες των στρατιωτών και των σιδηροδρομικών να την καθαρίσουν. Την επόμενη μέρα, στις 12 Ιανουαρίου, η συνοδεία συνέχισε προς Ιάσιο, ταξιδεύοντας με 120 km. Έφτασε στη Τσουρέα γύρω στη μία επόμενο πρωί, όταν συνέβη το δυστύχημα.
Μετά την τελευταία στάση στη Μπάρνοβα (Bârnova), το τρένο έφτασε στο σταθμό Τσουρέα, λίγα μόλις χιλιόμετρα από το Ιάσιο. Όταν τα μέλη του πληρώματος προσπάθησαν να μειώσουν την ταχύτητα, συνειδητοποίησαν ότι τα φρένα, παρόλο που είχαν ελεγχθεί στο σταθμό Μπαλτένι, δεν λειτουργούσαν. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Mișcarea», το σύστημα πέδησης πεπιεσμένου αέρα λειτούργησε μόνο στα δύο πρώτα βαγόνια, ενώ η βαλβίδα έκλεισε κατά τύχη στο τρίτο βαγόνι. Το τρένο εκτροχιάστηκε και συγκρούστηκε με ατμομηχανή που βρισκόταν σε άλλη γραμμή. Η βελόνα του ταχύμετρου της ατμομηχανής βρέθηκε κολλημένη στο 95 km/h, — η πιθανή ταχύτητα του τρένου τη στιγμή του δυστυχήματος. Ένας επιζών σχολίασε: «Αισθάνθηκα τέλεια πώς το τρένο πήδηξε από τις ράγες σαν ένα τερατώδες ερπετό από σίδηρο και χάλυβα, τραβώντας όλους τους ταξιδιώτες του στον ακρωτηριασμό ή στο μεγάλο ταξίδι προς τα πέρα. . . Είχα την αίσθηση ότι με πέταξαν στον πάτο ενός λάκκου, μια βροχή από αντικείμενα γλιστρούσε γύρω από το σώμα μου. . . Πόσο κράτησε αυτό το μαρτύριο; Λίγα λεπτά, αλλά μου φαινόταν ατελείωτο. . .".
Λαμβάνοντας σήματα που εστάλησαν από τους μηχανικούς των ατμομηχανών, οι υπάλληλοι του σιδηροδρομικού σταθμού Τσούρεα ενεργοποίησαν την παράκαμψη έτσι, ώστε το τρένο να εισέλθει στη γραμμή 2 και να αποφευχθεί η σύγκρουση με βαγόνια γεμάτα πίσσα που είχαν σταματήσει στη γραμμή 1. Λόγω της υψηλής ταχύτητας και της οξείας γωνίας, ωστόσο, μόνον η ατμομηχανή και ένα βαγόνι κατάφεραν να μπουν στη γραμμή 2. Όλα εκτός από δύο από τα άλλα βαγόνια εκτροχιάστηκαν. Φαίνεται ότι τουλάχιστον ένα από τα βαγόνια συγκρούστηκε με μερικές δεξαμενές καυσίμων, προκαλώντας έκρηξη και τεράστια φωτιά. Το τρένο κάηκε σε λιγότερο από δύο ώρες. Η Υβόν Μπλοντέλ διασώθηκε από δύο στρατιώτες της γαλλικής στρατιωτικής αποστολής, οι οποίοι την ανέσυραν από τα συντρίμμια του τρένου ακριβώς τη στιγμή που τα ρούχα της είχαν αναφλεγεί. Άλλοι επιβάτες πέθαναν στη φωτιά ή σκοτώθηκαν από την πρόσκρουση του εκτροχιασμού. Όσοι ταξίδευαν στις στέγες των βαγονιών είτε πετάχτηκαν κάτω από τα βαγόνια του τρένου και συνεθλίβησαν, είτε πετάχτηκαν στο χιόνι. Ο ίδιος Γάλλος επιζών περιγράφει τις σκηνές της τραγωδίας, συμπεριλαμβανομένης της εμφάνισης ατόμων που έκαναν λεηλασία, που λήστεψαν τους ταξιδιώτες. Ομάδες διάσωσης έφτασαν αμέσως μετά – στρατιώτες της αποθήκης πυρομαχικών κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό, σιδηροδρομικοί εργάτες, δύο λόχοι Ρουμάνων στρατιωτών και δύο λόχοι Ρώσων στρατιωτών. Οι επιζώντες μεταφέρθηκαν στον σιδηροδρομικό σταθμό του Ιασίου, όπου τους παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες.
Έλλειψη πληροφόρησης
Η έλλειψη πληροφοριών για το ατύχημα οφείλεται κυρίως στην εξαιρετική κατάσταση στην οποία βρέθηκε τότε το ρουμανικό κράτος. Το Βασίλειο της Ρουμανίας βρισκόταν σε πόλεμο με τις Κεντρικές Δυνάμεις και η κυβέρνηση, ο στρατός και οι περισσότεροι πολίτες κατέφυγαν στη Μολδαβία, ενώ η Μοντενία, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσάς της, Βουκουρέστι, και η Δοβρουτσά καταλήφθηκαν. Δεδομένης της εθνικής κρίσης, λίγες εφημερίδες ανέφεραν το δυστύχημα. Δεν είναι πολύ σαφές εάν υπήρξε έρευνα ή ποια μπορεί να ήταν τα αποτελέσματά της. Οι πρωτογενείς πηγές πληροφοριών περιορίζονται σε μαρτυρίες επιζώντων, απομνημονεύματα, τύπο και δημοσιεύματα του Μεσοπολέμου που ασχολήθηκαν με το θέμα.
Ομοίως, υπάρχουν αμφιβολίες για το εάν οι φωτογραφίες του δυστυχήματος, που κυκλοφόρησαν από τα μέσα ενημέρωσης, ήταν αυθεντικές και απεικόνιζαν τον πραγματικό εκτροχιασμό στην Τσούρεα. Λήψη, όπως αναφέρθηκε, στις 19 January 1917 , δεν δείχνει ίχνος χιονιού, αν και δύο ξεχωριστά ημερολόγια αναφέρουν επιβάτες που επέζησαν επειδή πετάχτηκαν από το τρένο σε πλαγιές καλυμμένες με χιόνι. Ως εκ τούτου, αυτές οι φωτογραφίες δεν έχουν σωστή ημερομηνία. Είναι γνωστό ότι η Τσούρεα ήταν σημείο πολλών σιδηροδρομικών ατυχημάτων κατά τις αρχές του εικοστού αιώνα, με ένα γνωστό περιστατικό που έλαβε χώρα το 1925. Οι φωτογραφίες μπορεί κάλλιστα να τραβήχτηκαν σε μια από αυτές τις άλλες περιπτώσεις.
Συνέπειες
Τις πρώτες ώρες μετά το ατύχημα, αρκετοί αξιωματούχοι έφτασαν στο σημείο – ο Dimitrie Greceanu, Υπουργός Δημοσίων Έργων, ο γενικός εισαγγελέας, ο νομάρχης Ιασίου, αλλά και πράκτορες ασφαλείας που άρχισαν να ανακρίνουν μάρτυρες. Μέχρι το πρωί, η είδηση του δυστυχήματος είχε διαδοθεί σε όλη την πόλη. Το φως της ημέρας αποκάλυψε το μέγεθος της τραγωδίας: «Περνώντας από την Τσούρεα κοίταξα την καταστροφή: βαγόνια συντεθλιμμένα, καμμένα και ομάδες εργατών έβγαζαν περισσότερους νεκρούς κάτω από τα συντρίμμια. Πίσω από τον σταθμό οι νεκροί ήταν παραταγμένοι σε τέσσερις σειρές ... αρκετές εκατοντάδες. Με μάτια βγαλμένα, κεφάλια σπασμένα, χέρια ξεκολλημένα, χέρια, πόδια, καμένα φορεία τροχών. Γυναίκες, αξιωματικοί, στρατιώτες. . ." . Ένας άλλος σημειώνει: «Μια ολόκληρη σειρά από βαγόνια κάηκαν, ακόμη και ο μεταλλικός τους σκελετός, λιωμένος σαν κερί από τη φωτιά που τον έπνιγε... γύρω από τον σταθμό όλα έμοιαζαν ερείπια και τάφος. . ." .
Ανάμεσα στα παραμορφωμένα μεταλλικά υπολείμματα των βαγονιών βρέθηκαν εκατοντάδες πτώματα. Τα θύματα τοποθετήθηκαν κοντά στον σταθμό και έγιναν αμέτρητες εκκλήσεις στον κόσμο για να βοηθήσει στην αναγνώρισή τους. Πολύ λίγα από τα πτώματα αναγνωρίστηκαν. Τα θύματα που είχαν αναγνωριστεί μέχρι τότε – 374 άτομα. τάφηκαν σε ομαδικούς τάφους σε χωράφι πίσω από τον σταθμό Τσούρεα.