cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Αβέρωφ (θωρακισμένο καταδρομικό)
Οι επιφυλάξεις των Ιταλών και η αβασιμότητά τους
Τα ναυπηγεία Ορλάντο, μόλις δρομολόγησαν τη ναυπήγηση του Pisa, αδελφού πλοίου του Αβέρωφ, παράγγειλαν τα πυροβόλα του, στο εργοστάσιο του αγγλικού οίκου Armstrong (Sir W G Armstrong Whitworth & Co Ltd), που βρισκόταν στο Elswick. Αυτά ακριβώς ήταν τα πυροβόλα Armstrong του Αβέρωφ. Η ιταλική κυβέρνηση ήθελε οι ακραίοι πύργοι των 234 χιλ. του Pisa να εξοπλιστούν με πυροβόλα των 10 ιντσών (254 χιλ.) και επέλεξε να εξοπλίσει τα αδελφά πλοία Pisa και Amalfi με πυροβόλα της αγγλικής εταιρείας Vickers των 254 χιλ.
Οι Ιταλοί έστειλαν μια τεχνική επιτροπή στο Elswick να κάνει δοκιμές στα πυροβόλα. Οι ανοχές, οι μέγιστες πιέσεις, τα μήκη ανάκρουσης κ.λπ. βρέθηκαν όλα εντάξει. Μονάχα ένα πυροβόλο των 7,5 ινστών (190,5 χιλ.), με αριθμό 2889 κατά την εξέταση του εσωτερικού του σωλήνα βρέθηκε να έχει σε μια από τις ράβδους της αυλάκωσης, σε απόσταση ενός περίπου μέτρου προς τα μέσα από το σημείο όπου άρχιζαν τα αυλάκια, μια τομή κατερχόμενη σχεδόν σε όλο το πάχος της ράβδου. Οι Ιταλοί αρνήθηκαν να παραλάβουν το πυροβόλο. Όταν ζήτησαν εξηγήσεις από τον γενικό διευθυντή του οίκου Armstrong, σερ Andrew Noble, εκείνος τους διαβεβαίωσε ότι το πυροβόλο δεν έχει κανένα πρόβλημα και ότι η συγκεκριμένη βλάβη (οφειλόμενη σε στιγμιαία απόκλιση του μαχαιρίδιου χάραξης των αυλακίων) δεν θα επηρεάσει τη λειτουργία του. Τους τόνισε ότι δεν μπορούν να πάρουν τα πυροβόλα με εξαίρεση το συγκεκριμένο, το 2889. Ή θα τα πάρουν όλα τα πυροβόλα μαζί, ή δεν θα πάρουν τίποτε. Οι Ιταλοί δεν προχώρησαν στην αγορά, καθόσον είχε τεθεί και το θέμα να πάρουν πυροβόλα των 254 χιλ. ειδικά για το Pisa.
Όταν το ελληνικό ναυτικό πήρε τον Αβέρωφ, υπολογιζόταν ολόκληρο το σύστημα πυροβόλων του χωρίς τα πυρομαχικά στις 250.00 στερλίνες. Οι καταμετρήσεις του πυροβόλου 2889, που έγιναν πριν και μετά τη βολή του πολυγώνου, έδειξαν ότι δεν παρουσίαζε πρόβλημα. Αλλά κανείς δεν μπορούσε να προδικάσει τη συμπεριφορά του σε συνεχείς ταχείες βολές. Οι πιέσεις μέχρι την αρχή των αυλακίων ήταν πάνω από 2.500 ατμοσφαιρών και οι θερμοκρασίες ξεπερνούσαν τους 3.500 βαθμούς Κελσίου. Μέχρις ενός μέτρου από την αρχή των αυλακίων η πτώση θα ήταν σημαντική και δεν ήταν βέβαιο ότι δεν θα πάθαινε ζημιά το πυροβόλο, εφόσον εξακολουθούσε να λειτουργεί. Ήταν όμως υποχρεωμένη η Ελλάδα να παραλάβει όλα τα πυροβόλα. Έγιναν επαφές με το εργοστάσιο Armstrong προκειμένου στους πυργίσκους των 234 χιλ. να τοποθετηθούν πυροβόλα των 254 χιλ. Αλλά στο μεταξύ επήλθε ο Πρώτος Βαλκανικός Πόλεμος και κατά τις επιχειρήσεις αποδείχτηκε ότι η συγκεκριμένη βλάβη δεν επηρέασε καθόλου τη λειτουργία του 2889, το οποίο ανταποκρίθηκε άριστα.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταδρομικά κλάσης Pisa Κατηγορία:Ιστορικά πλοία Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ναυτικά μουσεία στην Ελλάδα‎ Κατηγορία:Ελληνικά θωρηκτά Κατηγορία:Ελληνικά καταδρομικά
Κάστρο του Γαρδικιού Αρκαδίας
Το Κάστρο του Γαρδικίου ή Κάστρο της Ωριάς είναι οχυρωματική περίβολος που βρίσκεται σε απόσταση 4 χιλιομέτρων από τον οικισμό Τουρκολέκα της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας. Βρίσκεται χτισμένη σε απόκρημνο λόφο, παρυφή του όρους Ελληνίτσας και στο πέρασμα του Μακρυπλαγίου στα όρια της Αρκαδίας με την Μεσσηνία.
Το κάστρο χτίστηκε από τους Φράγκους σταυροφόρους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας άγνωστο πότε ακριβώς πάνω στα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας Αμφείας. Αναφέρεται πρώτη φορά στο Χρονικόν του Μορέως με το όνομα Gradisco που εκ παραφθοράς προφέρονταν από τους Έλληνες Γαρδίκι και Γαρδικίη. Πρώτη αναφορά για το κάστρο είναι το 1264-65 μετά την Μάχη του Μακρυπλαγίου όπου μεταφέρθηκαν εκεί και φυλακίστηκαν οι Βυζαντινοί αιχμάλωτοι της μάχης αλλά αναφέρεται ότι δεν υπήρχε ακόμα το κτίσμα, και υπολογίζεται ότι κτίστηκε ανάμεσα στα 1264 - 1292.
Σε άγνωστο χρόνο πέρασε στο Δεσποτάτο του Μυστρά. Τον 14ο αιώνα πολιορκήθηκε από τον Φραγκίσκο του Σαν Σεβερίνο που ήρθε εδώ με 50 λογχοφόρους 50 βαλλιστές και 50 μισθοφόρους, φρούραρχος του ήταν ο βυζαντινός Σεργιάνης Γιλόπουλος Χριστιάνος. Αναφέρεται ότι ο Φραγκίσκος επιτέθηκε στο κάστρο αλλά δεν μπόρεσε να στήσει πολιορκία λόγω του ισχυρού τείχους που είχε.
Το 1423 πολιορκήθηκε από τους Οθωμανούς και τον Τουραχάν χωρίς να το καταλάβουν. Το 1460 ήρθε και το πολιόρκησε ο ίδιος ο Μωάμεθ Β΄ και μετά πολυήμερη πολιορκία και λόγω λειψανδρίας παραδόθηκε. Οι Οθωμανοί έσφαξαν όλους τους κατοίκους και όσους είχαν καταφύγει εκεί, αναφέρονται 6.000, και λεηλάτησαν το κάστρο. Από τις Οθωμανικές αυτές πολιορκίες βγήκε και ο μύθος της ωριάς -ωραίας πριγκίπισσας που έπεσε στον γκρεμό για να μην πιαστεί από τους Οθωμανούς. Έκτοτε το ερειπωμένο, πλέον, κάστρο δεν αναφέρεται ξανά έως το 1821, όταν και στην κορυφή του λόφου πάνω στον οποίο αυτό βρισκόταν είχε ταμπουρωθεί ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
Σήμερα σώζονται ερείπια των τειχών του αλλά και κτισμάτων μέσα σε αυτό.
Στάτειρα της Περσίας
Η Στάτειρα Β΄ της Περσίας (απεβ. 331 π.Χ.) ήταν σύζυγος του Δαρείου Γ΄ Κοδομανού, μητέρα πολλών παιδιών, όπως της Στατείρας, συζύγου του Μεγάλου Αλέξανδρου και της Δρυπέτης, συζύγου του Ηφαιστίωνα.
Η Στάτειρα, μαζί με την πεθερά της Σισύγαμβη, και τα παιδιά της, αιχμαλωτίστηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο. Αργότερα η Στάτειρα πέθανε, κατά τη γέννηση ενός παιδιού της που λέγεται ότι ήταν του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τάφηκε με τιμές από το Μέγα Αλέξανδρο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Δαρείο Γ΄ Κοδομανό της Περσίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Περσίας
Αργυρούπολη (αποσαφήνιση)
Το τοπωνύμιο Αργυρούπολη μπορεί να αναφέρεται:
Συμπεριφορική χρηματοοικονομική
Στην κλασική οικονομική θεωρία, η επικρατούσα θεωρία είναι αυτή των «αποτελεσματικών αγορών», η οποία βασίζεται στην υπόθεση του ορθολογικού επενδυτή. Σε αυτή την περίπτωηση οι επενδυτικές αποφάσεις αντικατοπτρίζουν ορθολογικά διαμορφωμένες προσδοκίες των επενδυτών. Στην πραγματικότητα όμως αυτή η ιδανική κατάσταση δεν υφίσταται. Εμπειρικές έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι δεν δρούν πάντα ορθολογικά. Με άλλα λόγια οι επενδυτικές επιλογές καθοδηγούνται από την ψυχολογία των ανθρώπων, γεγονός που εξασθενεί τη σχέση μεταξύ της πληροφόρησης και της πορείας της αγοράς.
Αυτό το κενό μεταξύ θεωρίας και πράξης έρχεται να καλύψει ο σχετικά νέος τομέας της συμπεριφορικής χρηματοοικονομικής (behavioural finance), προσπαθώντας να συνδυάσει την κλασική οικονομική επιστήμη με την ψυχολογία. Η συμπεριφορική χρηματοοικονομική υποστηρίζει ότι μερικά οικονομικά φαινόμενα μπορούν να γίνουν κατανοητά καλύτερα χρησιμοποιώντας τα πρότυπα στα οποία μερικοί επενδυτές δεν είναι πλήρως ορθολογικοί.
Δύο είναι οι βασικοί πυλώνες πάνω στους οποίους βασίζεται αυτή η προσέγγιση:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά
Στεφανόπουλος
Το επώνυμο Στεφανόπουλος αναφέρεται σε παλιά οικογένεια της Ηλείας αλλά και σε άλλα πρόσωπα που διέπρεψαν σε διαφόρους τομείς:
Υπόλοιποι
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
2042 Σιτάρσκι
Ο Σιτάρσκι (Sitarski) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,606. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Πολωνού αστρονόμου Γρηγορίου Σιτάρσκι (Grzegorz Sitarski).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Σιτάρσκι είναι Sq (κατά SMASSII). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σιταρσκι
Σιγμοειδής συνάρτηση
thumb|320px|right|Η σιγμοειδής καμπύλη. Η σιγμοειδής συνάρτηση είναι μια μαθηματική συνάρτηση της οποίας η καμπύλη έχει μορφή S και ονομάζεται επίσης και σιγμοειδής καμπύλη. Συχνά ως σιγμοειδής συνάρτηση αναφέρεται η ειδική περίπτωση της λογιστικής παλινδρόμησης και συγκεκριμένα ο παρακάτω μαθηματικός τύπος :
Παραπομπές
Κατηγορία:Τεχνητή νοημοσύνη Κατηγορία:Κατανομές
Σαμ Νταν
Ο Σαμ Νταν (αγγλ. Sam Dunn, 20 Μαρτίου 1974), είναι Καναδός ανθρωπολόγος, σκηνοθέτης και μουσικός, με κύριο θέμα ενασχόλησης το μουσικό ιδίωμα χέβι μέταλ.
Η πρώτη του ταινία, ήταν το ντοκιμαντέρ "Metal: a Headbanger's Journey", το οποίο κυκλοφόρησε το 2005 και πραγματεύεται την καταγωγή και την εικόνα του χέβι μέταλ και των διαφόρων παρακλαδιών του. Το 2008, σκηνοθέτησε το δεύτερο ντοκιμαντέρ του με τίτλο "Global Metal", στο οποίο ταξιδεύει σε χώρες εκτός Ευρώπης και Βορείου Αμερικής για να παρουσιάσει τον αντίκτυπο της χέβι μέταλ μουσικής στον υπόλοιπο κόσμο. Το 2009, σκηνοθέτησε τα DVD "Flight 666" και "Beyond the Lighted Stage" των συγκροτημάτων Iron Maiden και Rush, αντίστοιχα.
Το 2011, ο Νταν έκανε την παραγωγή και παρουσίαση της μίνι-σειράς ντοκιμαντέρ με τίτλο "Metal Evolution" του τηλεοπτικού δικτύου "VH1". Η σειρά, η οποία διαρκεί έντεκα ωριαία επεισόδια, παρουσιάζει τους προπομπούς του χέβι μέταλ, κατά τις δεκαετίες του '50, του '60 και του '70, συνεχίζοντας στα διάφορα ιδιώματα του, όπως το "New Wave of British Heavy Metal", το "Glam Metal", το "Thrash Metal", το "Nu Metal", κ.α.
Επίσης, το 2011, ο Νταν σκηνοθέτησε το ζωντανά βιντεοσκοπημένο DVD των Rush με τίτλο "Time Machine 2011: Live in Cleveland", ενώ το 2012 σκηνοθέτησε το DVD των Iron Maiden, "En Vivo".
Σειρά
Στα μαθηματικά ονομάζουμε σειρά το άθροισμα των όρων μιας ακολουθίας. Οι σειρές διαχωρίζονται σε πεπερασμένες και άπειρες, στις πρώτες έχουν ορισθεί ο πρώτος και ο τελευταίος όρος, ενώ στις άπειρες οι όροι συνεχίζονται επ' αόριστον.
Σαμ Νταν
Ο Νταν έχει παίξει μπάσο σε Καναδικά συγκροτήματα όπως οι "Fungkus" και οι "Burn to Black".
Σειρά
Για την ακρίβεια, σειρά ονομάζεται το άθροισμα των όρων μιας άπειρης ακολουθίας
Σαμ Νταν
Πηγές
Κατηγορία:Καναδοί μουσικοί‏ Κατηγορία:Καναδοί παραγωγοί ταινιών‏ Κατηγορία:Καναδοί σκηνοθέτες
Σειρά
Το παραπάνω το γράφουμε πιο σύντομα χρησιμοποιώντας το σύμβολο του αθροίσματος Σ
Ένα παράδειγμα είναι η μαθηματική αναπαράσταση του παραδόξου της διχοτόμησης του Ζήνωνα:
Οι όροι της σειράς συχνά παράγονται σύμφωνα με έναν ορισμένο κανόνα, δηλαδή από κάποιον τύπο ή από έναν αλγόριθμο. Όταν το πλήθος των όρων είναι άπειρο, η έννοια αυτή αποκαλείται μια άπειρη σειρά. Σε αντίθεση με πεπερασμένα αθροίσματα, οι άπειρες σειρές χρειάζονται εργαλεία από την μαθηματική ανάλυση, και συγκεκριμένα την έννοια των ορίων, για να γίνουν πλήρως κατανοητές και να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν. Εκτός από την παρουσία τους στα μαθηματικά, οι άπειρες σειρές χρησιμοποιούνται ευρέως και σε άλλες επιστήμες όπως η φυσική, η επιστήμη των υπολογιστών και η επιστήμη των χρηματοοικονομικών.
Ορισμός
Ονομάζουμε σειρά κάθε άπειρο άθροισμα μιγαδικών αριθμών, πραγματικών αριθμών, ρητών αριθμών κ.τ.λ., της μορφής:
Αν είναι μια πραγματική ακολουθία, τότε μπορούμε να κατασκευάσουμε μια καινούργια ακολουθία  ως εξής:
Ο όρος \ \alpha_n ονομάζεται n-οστός προσθετέος της σειράς και ο όρος  ονομάζεται n-οστό μερικό άθροισμα της σειράς.
Εξ' ορισμού η σειρά "συγκλίνει" σε ένα όριο L, αν και μόνο αν η αντίστοιχη ακολουθία των μερικών αθροισμάτων συγκλίνει στο L, δηλαδή:
Γενικά αν έχουμε μια συνάρτηση a, με, όπου το I είναι ένα τυχαίο μετρήσιμο σύνολο, τότε η σειρά που παράγεται από το a είναι το τυπικό άθροισμα των στοιχείων a(x) \in G, x \in I και συμβολίζεται με : Στην περίπτωση που το ορισμού είναι οι φυσικοί αριθμοί , η συνάρτηση  είναι μια ακολουθία που συμβολίζουμε ως a(n)=a_nκαι  παίρνουμε τον κλασικό ορισμό της σειράς. Όταν το G είναι υποομάδα, η ακολουθία των μερικών αθροισμάτων που αντιστοιχεί στην ακολουθία   ορίζεται για κάθε k ως το άθροισμα των όρων
Όταν η υποομάδα G είναι και τοπολογικός χώρος (οπότε μπορούμε να ορίσουμε σύγκλιση), τότε η σειρά "συγκλίνει" στο στοιχείο L \in G, αν και μόνο αν η αντίστοιχη ακολουθία μερικών αθροισμάτων \{S_k\} συγκλίνει στο L. Ο ορισμός αυτός συνήθως γράφεται ως :
Συγκλίνουσες σειρές
Όπως αναφέρθηκε, μια σειρά     συγκλίνει ή είναι συγκλίνουσα όταν η ακολουθία s_n των μερικών αθροισμάτων συγκλίνει. Άν το όριο της s_n είναι άπειρο ή δεν υπάρχει, η σειρά αποκλίνει. Όταν υπάρχει το όριο των μερικών αθροισμάτων, τότε ονομάζεται άθροισμα της σειράς.
Ιδιότητες των σειρών
Οι σειρές δεν κατηγοριοποιούνται μόνο σύμφωνα με το αν συγκλίνουν ή όχι, αλλά και σύμφωνα με τις ιδιότητες των όρων a_n, τον τύπο της σύγκλισης, την τάξη του a_n κ.τ.λ..
Μη αρνητικοί όροι
Όταν η an είναι θετικός πραγματικός αριθμός για κάθε "n", η ακολουθία SN των μερικών αθροισμάτων είναι μη φθίνουσα. Συνεπάγεται πως μια σειρά ∑an με μη αρνητικούς όρους, συγκλίνει αν και μόνο αν η ακολουθία των μερικών αθροισμάτων ∑an είναι φραγμένη.
Για παράδειγμα, η σειρά είναι συγκλίνουσα γιατί η ανισότητα : δείχνει πως τα μερικά αθροίσματα είναι φραγμένα στο 2.
Απόλυτη Σύγκλιση
Μια σειρά : συγκλίνει απόλυτα, όταν η σειρά της απόλυτης τιμής : συγκλίνει.
Σύγκλιση υπό συνθήκη
Μια σειρά πραγματικών ή μιγαδικών αριθμών συγκλίνει υπό συνθήκη όταν είναι συγκλίνουσα, αλλά όχι απόλυτα συγκλίνουσα. Ένα παράδειγμα είναι αυτό της σειράς εναλλασσόμενων τιμών. : Η οποία συγκλίνει και το άθροισμα της ισούται με  ln 2, αλλά η σειρά που δημιουργείται παίρνοντας τις απόλυτες τιμές, είναι η αποκλίνουσα αρμονική. Το Θεώρημα του Riemann λέει πως από κάθε συγκλίνουσα υπό συνθήκη σειρά μπορεί να παραχθεί μια αποκλίνουσα, και επιπλέον αν οι όροι an είναι πραγματικοί και S οποιοσδήποτε πραγματικός αριθμός, μπορεί να παραχθεί μια σειρά που θα συγκλίνει και μάλιστα το άθροισμά της θα είναι ίσο με S.
Το κριτήριο του Abel είναι σημαντικό εργαλείο για την μελέτη σειρών που συγκλίνουν υπό συνθήκη. Αν έχουμε μια σειρά : όπου τα μερικά αθροίσματα BN = b0 + ··· + bn είναι φραγμένα, λn έχει φραγμένη κύμανση και υπάρχει το lim λn Bn : Τότε η σειρά ∑ an συγκλίνει.
Αυτό εφαρμόζεται και στην σημειακή σύγκλιση πολλών τριγωνομετρικών σειρών, όπως: με 0 < x < 2π. Από το κριτήριο του Abel έχουμε bn+1 = Bn+1 − Bn, και κάνοντας μετασχηματισμούς που από την ∑ an καταλήγουμε σε απόλυτα συγκλίνουσα σειρά
Ανάπτυξη των απειροσειρών
Ο Έλληνας μαθηματικός Αρχιμίδης παρουσίασε την πρώτη γνωστή σύνοψη μιας απειροσειράς με μία μέθοδο που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα στην αριθμητική ανάλυση. Χρησιμοποίησε την μέθοδο  της εξάντλησης για το υπολογισμό του εμβαδόν κάτω από ένα παραβολικό τόξο με το άθροισμα μιας απειροσειράς και απέδωσε μια αξιόλογη και ακριβή προσέγγιση του π.
Τον 17ο αιώνα, ο James Gregory δούλεψε πάνω σε ένα νέο δεκαδικό σύστημα πάνω στις απειροσειρές και δημοσίευσε αρκετές σειρές Maclaurin. Το 1715, μια γενική μέθοδος για την κατασκευή της σειράς Taylor για όλες τις συναρτήσεις που υπάρχουν ορίστηκε από τον Brook Taylor. Ο Λέοναρντ Όιλερ τον 18ο αιώνα, ανέπτυξε την θεωρία των υπεργεωμετρικών σειρών και σειρών q.
Κριτήρια σύγκλισης
Ο Γκάους τον 19ο αιώνα ξεκίνησε την έρευνα της ισχύος των απειροσειρών. Ο Όιλερ είχε ήδη μελετήσει τις υπεργεωμετρικές σειρές
πάνω στις οποίες ο Γκάους είχε δημοσιεύσει μια αναφορά για αυτές το 1812. Απέδειξε απλούστερα κριτήρια σύγκλισης και τις υπολοιπόμενες ερωτήσεις όπως και το εύρος της σύγκλισης. Ο Κωσύ το 1821 επέμενε σε αυστηρά τεστ σύγκλισης· έδειξε ότι αν δύο σειρές είναι συγκλίνων δεν είναι απαραίτητο να συμβαίνει και για το γινόμενό τους και έτσι από αυτόν ξεκίνησε η ανακάλυψη των αποτελεσματικών κριτηρίων. Οι όροι σύγκλισης και απόκλισης είχαν παρουσιαστεί πολύ νωρίτερα από τον Gregory (1668). Οι Λέοναρντ Όιλερ και Γκάους έδωσαν διάφορα κριτήρια και ο Colin Maclaurin επέβλεψε κάποιες από τις ανακαλύψεις του Κωσύ. Ο Κωσύ προχώρησε τη θεωρία των δυναμοσειρών με την επέκταση των σύνθετων συναρτήσεων. Ο Άμπελ(1826) στην αναφορά του για τις διωνυμικές αναφορές
διόρθωσε αρκετά συμπεράσματα του Κωσύ και έδωσε μια ολοκληρωμένη επιστημονική σύνοψη των σειρών για τις πολύπλοκες τιμές των m και x. Παρουσίασε την ανάγκη για μελέτη του θέματος της συνέχειας των ερωτήσεων της σύγκλισης.
Οι μέθοδοι του Κωσύ οδήγησαν σε ειδικά παρά γενικά συμπεράσματα και το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για τον Raabe (1832), ο οποίος έκανε την πρώτη εκτενή έρευνα του θέματος, του Ντε Μόργκαν (από το 1842), όπου τα λογαριθμικά τεστ των du Bois-Reymond (1873) και Pringsheim (1889) έδειξαν να αποτυγχάνουν σε συγκεκριμένο πεδίο.
Τα γενικά κριτήρια ξεκίνησαν με τον Kummer (1835) και μελετήθηκαν από τον Eisenstein (1847), τον Weierstrass με την ποικίλη συμβολή του στη θεωρία των συναρτήσεων, τον Dini (1867), τον du Bois-Reymond (1873) και πολλούς άλλους. Η αναφορά του Pringsheim (1889) παρουσίασε την πιο ολοκληρωμένη γενική θεωρία.
Ενιαία σύγκλιση
Η θεωρία την ενιαίας σύγκλισης αναπτύχθηκε από τον Κωσύ (1821), του οποίου οι περιορισμοί επισημάνθηκαν από τον Άμπελ, αλλά οι πρώτοι που επιτέθηκαν την επιτυχία του ήταν οι Seidel και Stokes (1847-48). Ο Κωσύ ασχολήθηκε ξανά με το πρόβλημα (1853), επιβεβαιώνοντας την κριτική του Άμπελ και έφτασε στα ίδια συμπεράσματα που είχε βρει ο Stokes. Ο Thomae χρησιμοποίησε το δόγμα (1866) αλλά πέρασε αρκετός καιρός στην αναγνώριση της σημαντικότητας του διαχωρισμού ανάμεσα στην ενιαία και μη-ενιαία σύγκλιση παρά των απαιτήσεων της θεωρίας των συναρτήσεων.
Ημι-σύγκλιση
Οι ημι-συγκλίνουσες σειρές μελετήθηκαν από τον Poisson (1823), που έδωσε και μια γενική μορφή στον υπόλοιπο τύπο του Maclaurin. Η πιο σημαντική λύση στο πρόβλημα δόθηκε από τον Jacobi (1834), που επιτέθηκε στην στην ερώτηση των υπολοίπων από διαφορετική προσωπική άποψη και κατέληξε σε έναν διαφορετικό τύπο. Αυτή η έκφραση δούλεψε, όπως και ακόμα μία, από τον Malmsten (1847). Ο Schlömilch (1856) επίσης βελτίωσε την υπόλοιπη θεωρία του Jacobi και έδειξε την συσχέτιση μεταξύ της θεωρίας και της συνάρτησης του Bernoulli.
Σειρές του Φουριέ
Οι σειρές Φουριέ ερευνήθηκαν ως αποτέλεσμα φυσικής μελέτης την ίδια στιγμή που ο Γκάους, Άμπελ και Κωσύ δούλευαν με τη θεωρία των απειροσειρών. Οι σειρές ως επέκταση των ημίτονων και συνημίτονων, των πολλαπλών τόξων σε δυνάμεις των ημίτονων και συνημίτονων αναπτύχθηκαν από τον Γιακόμπ Μπερνούλι (1702) και τον αδερφό του Τζόχαν Μπερνουλί (1701) και νωρίτερα από τον Βιέτ. Ο Όιλερ και ο Λαγκράνζ απλούστευσαν το θέμα όπως έκαναν οι Poinsot, Schröter, Glaisher και Kummer. Ο Φουριέ (1807) έθεσε για τον εαυτό του ένα διαφορετικό πρόβλημα, την επέκταση μια δωθήσας συνάρτησης x σε σχέση με ημίτονα ή συνημίτονα πολλαπλάσιων του x, ένα πρόβλημα που ενσωμάτωσε στην θεωρία του «Théorie analytique de la chaleur» (1822). Ο Όιλερ ήδη έδωσε τον τύπο που καθόρισε τον συντελεστή στις σειρές· Ο Φουριέ ήταν ο πρώτος που ισχυρίστηκε και επιχείρησε να αποδείξει το γενικό θεώρημα. Ο Poisson (1820-23) επίσης επιτέθηκε στο πρόβλημα από διαφορετική προσωπική άποψη. Ο Φουριέ όχι, αλλά θεμελίωσε την απορία της σύγκλισης της σειράς του, ένα ζήτημα έμεινε για τον Κωσύ (1826) να προσπαθήσει και για τον Dirichlet (1829) να ασχοληθεί λεπτομερώς με επιστημονικό τρόπο. Ο χειρισμός του Dirichlet (1829) των τριγωνομετρικών σειρών ήταν θέμα κριτικής και βελτίωσης από τους Riemann (1854), Heine, Lipschitz, Schläfli και du Bois-Reymond. Μεταξύ κάποιων διακεκριμένων που συνέβαλαν στις θεωρίες των τριγωνομετρικών και σειρών Φουριέ είναι οι Dini, Hermite, Halphen, Krause, Byerly and Appell.
Ασύμπτωτες σειρές
Ασύμπτωτες σειρές, ή και ασύμπτωτη προέκταση, είναι απειροσειρές των οποίων τα μερικά σύνολα έχουν υποστεί στρογγυλοποίηση στο όριο του πεδίου ορισμού. Γενικά δεν συγκλίνουν αλλά είναι χρήσιμες ως ακολουθίες στρογγυλοποίησης, όπου η κάθε μία παρέχει μία τιμή κοντά στην επιθυμητή απάντηση για ένα πεπερασμένο αριθμό όρων. Η διαφορά είναι ότι από μία ασύμπτωτη σειρά δεν μπορεί να παραχθεί αποτέλεσμα τόσο ακριβές όσο το επιθυμητό, με τον τρόπο που οι συγκλίνων σειρές μπορούν. Στην πραγματικότητα, μετά από ένα ορισμένο αριθμό όρων, μία τυπική ασύμπτωτη σειρά φτάνει στην βέλτιστη προσέγγιση· αν προστεθούν περισσότεροι όροι, οι περισσότερες τέτοιες σειρές θα παράγουν χειρότερα αποτελέσματα.
Αποκλίνουσα σειρά
Κάτω από πολλές περιστάσεις, είναι επιθυμητό να ορίσουμε ένα όριο στις σειρές όπου η σύγκλιση με το σύνηθες τρόπο αποτυγχάνει. Η μέθοδος της αθροισιμότητας είναι ένας τέτοιος ορισμός ορίου σε ένα υποσύνολο ενός συνόλου από αποκλίνουσες σειρές όπου κατάλληλα επεκτείνει την κλασική έννοια της σύγκλισης. Οι μέθοδοι αθροισιμότητας συμπεριλαμβάνουν, σε αύξουσα σειρά γενίκευσης, το σύνολο του Cesàro, το (C,k) σύνολο, το σύνολο του Abel και το σύνολο του Borel.
Υπάρχουν διάφορα γενικά αποτελέσματα που αφορούν πιθανές μεθόδους αθροισιμότητας. Το θεώρημα του Silverman–Toeplitz χαρακτηρίζει τις μεθόδους αθροισιμότητας πινάκων, οι οποίοι είναι μέθοδοι που αθροίζουν μία αποκλίνουσα σειρά εφαρμόζοντας έναν απειροπίνακα στο διάνυσμα των συντελεστών. Η πιο γενική μέθοδος άθροισης μιας αποκλίνουσας σειράς είναι μη-κατασκευαστική και αφορά τα όρια Banach.
Σειρά στα όρια Banach
Η έννοια της σειράς μπορεί εύκολα να επεκταθεί στην περίπτωση του χώρου Banach. Αν xn είναι μία ακολουθία στοιχείων ενός X χώρου Banach, τότε η σειρά Σxn συγκλίνει στο x ∈ X αν η ακολουθία των μερικών αθροισμάτων της σειράς τείνει στο x
μεN → ∞. Γενικότερα, η σύγκλιση μιας σειράς μπορεί να οριστεί σε οποιαδήποτε αβελιανή Hausdorff  τοπολογική ομάδα. Συγκεκριμένα, στην περίπτωση αυτή, η Σxn συγκλίνει στο x αν η ακολουθία των μερικών αθροισμάτων συγκλίνει στο x.
Συμπεράσματα πάνω σε σύνολα με τυχαίους δείκτες
Ορισμοί μπορούν να δοθούν για  πάνω από ένα αυθαίρετο σύνολο δείκτη I. Υπάρχουν δύο κύριες διαφορές με τη συνήθη έννοια της σειράς: πρώτον, δεν υπάρχει συγκεκριμένη σειρά στο σύνολο Ι. Δεύτερον, αυτό το σύνολο Ι μπορεί να είναι μη μετρήσιμο.
Οικογένειες μη-αρνητικών αριθμών
Όταν αθροίζουμε μια οικογένεια {ai}, i ∈ I, μη αρνητικών αριθμών, ορίζεται
Αν το I  είναι απειραριθμήσιμο και απαριθμίσιμο ως I = {i0, i1,...} τότε ικανοποιείται το παραπάνω ορισμένο σύνολο
υπό την προϋπόθεση ότι η τιμή ∞ επιτρέπεται για το σύνολο των σειρών.
Καλώς διατεταγμένο σύνολο
Μία συγκλίνουσα σειρά υφίστανται αν το I είναι ένα καλώς διατεταγμένο σύνολο, για παράδειγμα ένας διατακτικός αριθμός α0. Μπορεί να οριστεί από μεταβατική αναδρομή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμός Κατηγορία:Σειρές (μαθηματικά)
Φοιτητική Παράταξη Κυπρίων Πρωτοπορία
Η Φοιτητική Παράταξη Κυπρίων Πρωτοπορία (ΦΠΚ Πρωτοπορία) είναι κυπριακή, κομματική, φοιτητική παράταξη που ανήκει στον ΔΗ.ΣΥ..
Ιστορικό
Ιδρύθηκε στις 26 Αυγούστου 1981 στη Λευκωσία με πρωτοστάτες τον Μανώλη Χριστοφίδη, τον Αλέκο Μαρκίδη, τον Γεώργιο Α. Γεωργίου και τον Δημήτρη Συλλούρη.
Το όνομα της προήλθε από την πρώτη γυναίκεια οργάνωση του ΔΗ.ΣΥ. (Πρωτοπορία), ενώ στο έμβλημα της εμφανίζεται η «Νίκη του Μενδαίου Παιωνίου» όπως και στο έμβλημα του ΔΗ.ΣΥ..
Η πρώτη μεγάλη τοπική επιτροπή ιδρύθηκε στο Ξενοδοχείο «Μάρμαρα» στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 1981, για να ακολουθήσει λίγο αργότερα στις 2 Δεκεμβρίου 1981 και η ίδρυση της τοπικής επιτροπής της Θεσσαλονίκης. Παράλληλα την 1η Νοεμβρίου 1981 είχε ιδρυθεί η ΦΠΚ Πρωτοπορία Αγγλίας η οποία μετονομάστηκε αργότερα σε ΦΠΚ Πρωτοπορία Ηνωμένου Βασιλείου.
Τον επόμενο χρόνο, στις 10 Μαϊου 1982, ιδρύθηκε η τοπική επιτροπή του ΑΤΙ και το Νοέμβριο του 1982 της Κομοτηνής, ενώ το ίδιο έτος και η ΦΠΚ Πρωτοπορία Γερμανίας. Στις 21 Φεβρουαρίου του 1983 είχε ιδρυθεί η ΦΠΚ Πρωτοπορία Ιταλίας και στις 16 Μαρτίου 1983 πραγματοποιήθηκε το ιδρυτικό συνέδριο της τοπικής επιτροπής ΦΠΚ Πρωτοπορία Πάτρας που αποτέλεσε την 8η τοπική στη σειρά. Την ίδια χρονιά ακολούθησαν και οι τοπικές Ιωαννίνων και Αυστρίας, ενώ παράλληλα τον Απρίλιο του 1983 γίνονταν διεργασίες και στη Γαλλία. Στις αρχές του 1984 ιδρύθηκε η ΦΠΚ Πρωτοπορία Αμερικής.
Η ΦΠΚ Πρωτοπορία αν και έχει δικό της καταστατικό και υπερασπίζεται την πολιτική της αυτονομία σε σχέση με τον ΔΗ.ΣΥ., εντούτις ανήκει με βάση το καταστατικό του ΔΗ.ΣΥ. στη Νεολαία Δημοκρατικού Συναγερμού και συμμετέχει με εκπροσώπους της στα εκτελεστικά όργανα και σώματα του κόμματος. Δραστηριοποιείται σε πανεπιστήμια της Κύπρου, της Ελλάδας και άλλων χωρών της Ευρώπης, αλλά και της Αμερικής.
Από το 1981 μέχρι σήμερα η ΦΠΚ Πρωτοπορία είχε και έχει ενεργό ρόλο και συμμετοχή σε όλες τις προεκλογικές εκστρατείες του ΔΗ.ΣΥ. Ξεχώρισαν οι εκλογικές νίκες των Γλαύκου Κληρίδη (1993, 1998) και Νίκου Αναστασιάδη (2013, 2018), η ήττα του Ιωάννη Κασουλίδη (2008) και η ήττα του Αβέρωφ Νεοφύτου (2023), όπου ο εκλογικός μηχανισμός του κόμματος ήταν στο απόγειο του.
Την περίοδο 1991-92 εισχώρησε με πρωτοβουλία του στελέχους της Ζήνωνα Αποστόλου και στα ιδιωτικά κολλέγια με πρώτη οργάνωση στο Cyprus College αρχικά με το όνομα «Power» και στη συνέχεια ως «ΦΠΚ Πρωτοπορία», ενώ το 1993 ιδρύθηκε στη Λευκωσία και η τοπική επιτροπή του Πανεπιστημίου Κύπρου, με πρωτοστάτη τον τότε πρόεδρο της Εκτελεστικής Επιτροπής, Γιάννο Ιωάννου, τον Σταύρο Ιωακείμ και τον Γιάννο Σταυρινίδη.
Τον Απρίλιο του 2004 για το δημοψήφισμα του Σχεδίου Ανάν, οι προέδροι των περισσότερων τοπικών επιτροπών όπως και ο πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΦΠΚ Πρωτοπορία και μετέπειτα Πρόεδρος της ΝΕ.ΔΗ.ΣΥ, Χαράλαμπος Σταυρίδης, στήριξαν το «ΝΑΙ» ακολουθώντας την απόφαση της ηγεσίας του ΔΗ.ΣΥ, ενώ οι προέδροι των τοπικών επιτροπών της Πάτρας και του Ηνωμένου Βασιλείου στήριξαν το «ΟΧΙ». Δημιουργήθηκαν έκτοτε δύο σημαντικά αντίπαλα «στρατόπεδα» εντός της παράταξης του ΔΗ.ΣΥ.
Το 2005 ιδρύονται οι τοπικές επιτροπές της ΦΠΚ Πρωτοπορία Ρεθύμνου, Ηρακλείου και Βόλου. Το 2007 ιδρύονται οι ΦΠΚ Πρωτοπορία ΤΕΠΑΚ, Πανεπιστημίου Λευκωσίας, Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου και Πανεπιστημίου Φρέντερικ. Το 2007 επανιδρύεται και η ΦΠΚ Πρωτοπορία Λάρισας.
Τον Αύγουστο του 2012, η ΦΠΚ Πρωτοπορία πήγε πρώτη φορά σε εκλογές για την προεδρία και τη στελέχωση της Εκτελεστικής Επιτροπής. Εκεί συγκρούστηκαν ο συνδυασμός του Πέτρου Δημητρίου που προέρχεται από το Πανεπιστήμιο Κύπρου και ο συνδυασμός του Κωνσταντίνου Λετυμπιώτη που προέρχεται από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με τον πρώτο να εκλέγεται πρόεδρος της παράταξης.
Στη συνέχεια οι αλλαγές στην προεδρία και στη στελέχωση της Εκτελεστικής Επιτροπής έγιναν και μέχρι σήμερα γίνονται ανά διετία και στη βάση διορισμού και όχι με εκλογές.
Το 2015 ιδρύεται η ΦΠΚ Πρωτοπορία Βουλγαρίας. Το 2019 επαναδραστηριοποιούνται η ΦΠΚ Πρωτοπορία ΑΞΙΚ και η ΦΠΚ Πρωτοπορία Τσεχίας. Το 2021 ιδρύεται η ΦΠΚ Πρωτοπορία Alexander College.
Κατά τη θητεία του Αβέρωφ Νεοφύτου στην προεδρία του ΔΗ.ΣΥ. (2013-2023) η ΦΠΚ Πρωτοπορία όντας θυγατρική παράταξη του κυβερνώντος κόμματος, δεν είχε ιδιαίτερη πολιτική δράση, ούτε μεγάλη κόντρα με τις θυγατρικές παρατάξεις των υπολοίπων κομμάτων της αντιπολίτευσης, για θέματα που αφορούν το κυπριακό πρόβλημα, την οικονομία και τη διαχείριση του κράτους, αλλά περιορίστηκε στο φοιτητικό πλαίσιο.
Η ΦΠΚ Πρωτοπορία είχε ξανά ενεργό ρόλο και συμμετοχή στην προεκλογική εκστρατεία του ΔΗ.ΣΥ. για τις προεδρικές εκλογές του 2023, υποστηρίζοντας την υποψηφιότητα του Αβέρωφ Νεοφύτου. Μετά την ήττα του προέδρου του κόμματος στις προεδρικές εκλογές και τον αποκλεισμό του από τον β' γύρο, ο Σύνδεσμος Αποφοίτων ΦΠΚ Πρωτοπορία Πανεπιστημίου Κύπρου εξέδωσε ανακοίνωση αποκλείοντας υποστήριξη τόσο του Νίκου Χριστοδουλίδη, όσο και του Ανδρέα Μαυρογιάννη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρωτοπορία Κυπρίων
Azimuth (αεροπορική εταιρεία)
Η JSC Azimuth Airlines ( АО «АЗИМУТ» , χαρακτηρίζοντάς την ως αζιμούθιο ) είναι ρωσική αεροπορική εταιρεία που εδρεύει στο Διεθνές Αεροδρόμιο Πλάτοφ στο Ροστόφ επί του Ντον, πρωτεύουσα της Περιφέρειας Ροστόφ.
Ιστορία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία| Azimuth Sukhoi Superjet 100 απογειώνεται στο [[Διεθνές Αεροδρόμιο Πούλκοβο|αεροδρόμιο Pulkovo ]] Λόγω της συγχώνευσης της Donavia με την Rossiya Airlines το 2016, η πόλη του Ροστόφ επί του Ντον έχασε την κύρια αεροπορική εταιρεία, παρόλο που η Rossiya συνέχισε τις πτήσεις που είχε προηγουμένως η Donavia. Δεδομένου ότι η πόλη Ροστόφ-ον-Ντον επιλέχθηκε ως μία από τις πόλεις-διοργανωτές για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 στη Ρωσία, υπήρξε μια αντιληπτή ανάγκη για νέα αεροπορική εταιρεία που θα παρέχει ποιοτικές πτήσεις για να συνδέσει τις πόλεις της Νότιας Ρωσίας και της Κεντρικής Ρωσίας. Η Azimuth εγγράφθηκε ως νομικό πρόσωπο στο Κρασνοντάρ, αλλά επανεγγράφθηκε στο Ρόστοφ-ον-Ντον τον Φεβρουάριο του 2017, με τους μετόχους να είναι συνιδιοκτήτες του Διεθνούς Αεροδρομίου Vnukovo Vitaly Vantsev, Pavel Udod και Pavel Ekzhanov.
Τον Μάρτιο του 2017, υπογράφηκαν συμβάσεις για την παράδοση τεσσάρων περιφερειακών αεριωθούμενων αεροσκαφών Sukhoi Superjet 100 (SSJ100). Μια άλλη σύμβαση υπογράφηκε για την παράδοση τεσσάρων επιπλέον SSJ100. Η παράδοση του αεροσκάφους άρχισε τον Ιούλιο του 2017, ενώ η αεροπορική εταιρεία έλαβε το πρώτο αεροσκάφος SSJ100 στις 7 Ιουλίου μέσω της κρατικής εταιρείας leasing leasing (GTLK). Η αεροπορική εταιρεία σχεδιάζει να αυξήσει περαιτέρω το στόλο σε 16 αεροσκάφη.
Στις 18 Αυγούστου 2017, η αεροπορική εταιρεία έλαβε πιστοποιητικό αερομεταφορέα (AOC) δίνοντας στην αεροπορική εταιρεία την άδεια να αρχίσει πτήσεις  προς το Καλίνινγκραντ, Τσελιαμπίνσκ, Βόλγκογκραντ, Αστραχάν, Σουργκούτ και Γκελέντζικ, καθώς και διεθνείς διαδρομές όπως το Ερεβάν, την Πράγα, τη Φρανκφούρτη, την Κωνσταντινούπολη και το Τελ Αβίβ που προγραμματίζονται να εισέλθουν στο δίκτυο διαδρομών του Azimuth μέχρι το 2021
Στις 7 Δεκεμβρίου 2017, η αεροπορική εταιρεία Azimuth μετέφερε επισήμως όλες τις πτήσεις από το αεροδρόμιο Rostov-on-Don στο διεθνές αεροδρόμιο Platov.
Η αεροπορική εταιρεία Azimuth ξεκίνησε επίσημα διεθνείς πτήσεις στις 29 Σεπτεμβρίου 2018, όταν άρχισε να προσφέρει εβδομαδιαίες πτήσεις προς το Bishkek του Κιργιζίας. Στις 1 Οκτωβρίου 2018, η Azimuth πραγματοποίησε την πρώτη πτήση στο Ερεβάν, Αρμενία, ξεκινώντας ένα πρόγραμμα που τώρα προσφέρει τρεις υπηρεσίες την εβδομάδα. Η αεροπορική εταιρεία, η οποία έλαβε τον πιστοποιητικό αερομεταφορέα (AOC) τον Αύγουστο του 2017, απαλλάσσεται από την απαίτηση ότι οι ρωσικές αεροπορικές εταιρείες πρέπει να αποδείξουν τουλάχιστον δύο χρόνια επιτυχημένων εγχώριων δραστηριοτήτων πριν τους επιτραπεί να εκτελούν διεθνείς πτήσεις. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η απαίτηση αυτή δεν ισχύει για τις χώρες της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης, μεταξύ των οποίων και η Αρμενία και το Κιργιζιστάν.
Branding
Το λογότυπο και η σχεδίαση του Azimuth σχεδιάστηκαν από την Asgard Branding με έδρα την Αγία Πετρούπολη. Σύμφωνα με τους σχεδιαστές, το λογότυπο συμβολίζει τον ήλιο, τη θάλασσα, τον ουρανό και τη νότια φιλοξενία.
Προορισμοί
Από τον Οκτώβριο του 2018, η Azimuth Airlines πραγματοποιεί πτήσεις σε 23 εγχώριους προορισμούς και 2 διεθνείς προορισμούς σε τρεις χώρες της Ευρασίας : Ρωσία, Αρμενία και Κιργιζία.
Στόλος
μικρογραφία| Azimuth Sukhoi Superjet 100 στο αεροδρόμιο Vnukovo Ο στόλος Azimuth αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη από τον Απρίλιο του 2018:
βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="0">
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές αεροπορικές εταιρίες
Βίνκο Γκλομποκάρ
Ο Βίνκο (Βινκό) Γκλομποκάρ (Vinko Globokar, Αντερνί 7 Ιουλίου 1934) είναι σλοβενικής καταγωγής Γάλλος συνθέτης και τρομπονίστας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκλομποκάρ γεννήθηκε στη μικρή γαλλική κοινότητα Αντερνί, κοντά στα σύνορα με το Λουξεμβούργο, το 1934, από γονείς σλοβενικής καταγωγής που είχαν μεταναστεύσει στη Γαλλία. Το 1947, σε ηλικία 13 ετών, πήγε στη Λιουμπλιάνα, πρωτεύουσα της σημερινής Σλοβενίας που, τότε, ανήκε στη Γιουγκοσλαβία. Διδάχθηκε τρομπόνι στο Ωδείο της πόλης με τον Κάρας και, για τα επόμενα 8 χρόνια, εργαζόταν ως μουσικός τζαζ. Το 1955 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να σπουδάσει στο Ωδείο της γαλλικής πρωτεύουσας. Εκεί, σπούδασε σύνθεση και διεύθυνση ορχήστρας με τον Ρενέ Λάιμποβιτς -μαθητή του Σένμπεργκ, αντίστιξη με τον Αντρέ Χοντέρ και τρομπόνι με τον Αντρέ Λαφός. Το 1965, μετακόμισε στο Βερολίνο και άρχισε μαθήματα σύνθεσης με τον Λουτσιάνο Μπέριο, του οποίου το περίφημο έργο Sequenza V εκτέλεσε, αργότερα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 συνεργάστηκε με τον Στοκχάουζεν σε μερικές από τις συνθέσεις του τελευταίου από τον κύκλο, Από τις Επτά Ημέρες, και υπήρξε συνιδρυτής της ομάδας ελεύθερου αυτοσχεδιασμού «New Phonic Art». Από το 1967 έως το 1976 δίδαξε σύνθεση στην Ανώτερη Σχολή Μουσικής της Κολωνίας. Το 1974 συμμετείχε στο «Ινστιτούτο Έρευνας και Συντονισμού για την Ακουστική/Μουσική» (IRCAM), που έχει ως σκοπό να διερευνήσει τις νέες δυνατότητες των μουσικών οργάνων και της φωνής, ως διευθυντής ενόργανης και φωνητικής έρευνας, θέση που κατείχε μέχρι το 1980.
Διηύθυνε συνθέσεις του με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Φινλανδικής Ραδιοφωνίας, τη Φιλαρμονική της Γαλλικής Ραδιοφωνίας, τη Συμφωνική Ορχήστρα της Ιερουσαλήμ, τη Συμφωνική Ορχήστρα RTV της Σλοβενίας, την Εθνική Φιλαρμορική Ορχήστρα της Βαρσοβίας και την Westdeutscher Rundfunk. Από το 1983 έως το 1999, διηύθυνε μουσική του 20ού αιώνα με την Ιταλική Ορχήστρα Νέων στη Φλωρεντία. Το 2002, τού απονεμήθηκε το Βραβείο «Φραντσέ Πρεσέρεν» της Σλοβενίας, για το συνολικό του έργο.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Το έργο του Γκλόμποκαρ είναι γνωστό για τη χρήση μη-συμβατικών και «εκτεταμένων» (extended) τεχνικών, που τον συνδέουν στενά με τους συγχρόνους του, Σαλβατόρε Σκιαρίνο και Χέλμουτ Λάχενμαν. Η μουσική του δίνει μεγάλη έμφαση στο αυθόρμητο και τη δημιουργικότητα και, σε αντίθεση με το έργο των προηγουμένων, συχνά απαιτεί ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, αντανακλώντας το υπόβαθρό του στη Τζαζ. Η εκτενής παραγωγή του είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, έξω από τους πειραματικούς κύκλους της μουσικής, ενώ αφοσιώθηκε ιδιαίτερα στην προσπάθεια διεύρυνσης των καθαρά ηχητικών δυνατοτήτων των πνευστών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες Κατηγορία:Σλοβένοι Κατηγορία:Τρομπονίστες
Dirty Deeds Done Dirt Cheap
Dirty Deeds Done Dirt Cheap είναι ο τίτλος του τρίτου στούντιο δίσκου του Αυστραλιανού Hard Rock συγκροτήματος AC/DC, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1976 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Albert Productions" και στις 17 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους από την "Atlantic Records", διεθνώς. Επανεκδόθηκε το 1981 στις Ηνωμένες Πολιτείες σκαρφαλώνοντας στο # 3 του Billboard.
Ιστορία του δίσκου
Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1976, σκαρφαλώνοντας στην τέταρτη θέση στην Αυστραλία, συνοδευόμενος από το σινγκλ "Jailbreak" που ανέβηκε στο Top-10. Τρεις μήνες αργότερα εκδόθηκε στον υπόλοιπο κόσμο, ενώ το 1981 κυκλοφόρησε ξανά στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν πλέον το συγκρότημα είχε γνωρίσει μεγάλη επιτυχία με τα "Highway To Hell" και "Back In Black". Η δημοτικότητα των AC/DC, ώθησε το άλμπουμ να φτάσει σε εξαπλά πλατινένιο επίπεδο βράβευσης.
Στα τέλη του 1976, το συγκρότημα εμφανίστηκε και πάλι στην μουσική τηλεοπτική εκπομπή "Countdown", ηχογραφώντας το κομμάτι "I'm A Rebel", το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ από τους AC/DC, αλλά τρία χρόνια αργότερα από τους Γερμανούς Accept.
Η διεθνής έκδοση του άλμπουμ έχει διαφορές σε σχέση με τον αυστραλιανή κυκλοφορία, με τα "R.I.P. (Rock in Peace)" και "Jailbreak" να έχουν αντικατασταθεί από τα "Rocker" και "Love at First Feel". Επίσης, τα τραγούδια "Dirty Deeds Done Dirt Cheep" και "Ain't No Fun (Waiting 'Round to Be a Millionaire)" κυκλοφόρησαν σε συντομευμένες εκτελέσεις. Το τραγούδι "Jailbreak" συμπεριλήφθηκε στο ΕΡ "74 Jaibreak" το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1984.
Για την προώθηση του δίσκου, οι AC/DC περιόδευσαν στην Ευρώπη, επιστρέφοντας τον Δεκέμβριο του 1976 στην Αυστραλία όπου παρέμειναν μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου. Συνέχισαν στην Μεγάλη Βρετανία μέχρι τα τέλη Μαρτίου, για να ακολουθήσει ευρωπαϊκή περιοδεία μέχρι τον Μάιο και πραγματοποίησαν την πρώτη τους αμερικάνικη περιοδεία το καλοκαίρι του 1977.
Τραγούδια
1. Dirty Deeds Done Dirt Cheap (A. Young, M. Young, Scott) - 4:13
2. Ain't No Fun (Waiting 'Round to Be a Millionaire) (A. Young, M. Young, Scott) - 7:31
3. There's Gonna Be Some Rockin'  (A. Young, M. Young, Scott) - 3:17
4. Problem Child (A. Young, M. Young, Scott) - 5:46
5. Squealer (A. Young, M. Young, Scott) - 5:18
6. Big Balls (A. Young, M. Young, Scott) - 2:40
7. R.I.P. (Rock in Peace) (A. Young, M. Young, Scott) - 3:36
9. Jailbreak (A. Young, M. Young, Scott) - 4:41
Βραβεία
Dirty Deeds Done Dirt Cheap (άλμπουμ)
Αυστραλία (ARIA Certification) : 6 x πλατινένιος
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : 6 x πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification) : Ασημένιος
Γερμανία (BVMI Certification) : Πλατινένιος
Ελβετία (IFPI Certification) : Χρυσός
Μέλη των AC/DC
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά τις ηχογραφήσεις του "Dirty Deeds Done Dirt Cheap" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1976 Κατηγορία:Άλμπουμ των AC/DC
2411 Ζέλνερ
Ο Ζέλνερ (Zellner) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,75. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα, σταθμό του Αστεροσκοπείου Λόουελ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Μπέντζαμιν Ζέλνερ (Benjamin H. Zellner), ερευνητή των αστεροειδών στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Ζέλνερ είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ζελνερ
2043 Ορτουτάι
Ο Ορτουτάι (Ortutay) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,791. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Ούγγρο αστρονόμο Γκιόργκι Κούλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κονκόλυ της Βουδαπέστης, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του αστρονόμου και εθνολόγου Γκιούλα Ορτουτάι (Gyula Ortutay).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ορτουτάι εκτιμάται σε 44,7 ± 3,0 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0423.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ορτουται
Άγιος Νικόλαος ο Προσκυνητής
Ο Άγιος Νικόλαος ο Προσκυνητής  ή 'Αγιος Νικόλαος ο Αποδημήτης (ιταλικά: Nicola il Pellegrino) ( 1075 - 1094 ) είναι άγιος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, πολιούχος της πόλης Τράνι της Ιταλίας καταγόμενος από το Στείρι Βοιωτίας.
Ο βίος του
200px|thumb|Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Νικολάου στο Τράνι 200px|thumb|Ο Άγιος Νικόλαος Ο βίος του Αγίου Νικολάου του Προσκυνητή γράφτηκε το 1140 μ.Χ. από ανώνυμο στο Τράνι της Ιταλίας με βάση τη διήγηση του μοναχού Βαρθολομαίου, σύντροφο του Νικολάου στο ταξίδι του από τη Ναύπακτο για το προσκύνημά του στη Ρώμη.
Σύμφωνα με τα ιερά καθολικά συγγράμματα και την καθολική παράδοση ο Νικόλαος γεννήθηκε στο Στείρι Βοιωτίας το 1075 μ.Χ. Οι γονείς του ήταν φτωχοί αγρότες και δεν του έδωσαν καμία μόρφωση. Όταν έγινε οκτώ χρονών η μητέρα του τον έστειλε να φυλάει τα πρόβατα. Η φύλαξη των προβάτων όμως δεν κράτησε πολύ. Γιατί ξαφνικά κάποια μέρα άρχισε να φωνάζει "Κύριε ελέησον" ζητώντας από τον Κύριο την θεία ευσπλαχνία του. 200px|thumb|Άποψη του Τράνι
Η ζωή του κυλούσε ανάμεσα σε ταπεινώσεις και προπηλακισμούς από τους ανθρώπους που τον θεωρούσαν τρελό γιατί επαναλάμβανε συνεχώς το " Κύριε ελέησον ". Γι' αυτό το λόγο στην Ορθόδοξη παράδοση, παρόλο που δεν τιμάται σε αυτήν ως άγιος, απαντάται και ως "δια Χριστόν σαλός". Ώσπου με θεϊκή υπόδειξη αποφάσισε να φύγει για να προσκυνήσει στην Ρώμη. Το 1092 μ.χ. συνάντησε στην Ναύπακτο έναν μοναχό ονόματι Βαρθολομαίο ο όποιος τον συνόδευσε στο ταξίδι του προς την Ιταλία. Στο Οτράντο έκανε θαύμα βοηθώντας ένα πλοίο να πιάσει λιμάνι που για πολλές ημέρες παρέμενε έξω, λόγω των ισχυρών ανέμων.
Φεύγοντας από εκεί έφτασε στην πόλη του Τράνι μισοπεθαμένος και πολύ καταβεβλημένος κουβαλώντας έναν σταυρό και ψάλλοντας " Κύριε ελέησον ", τον υποδέχθηκε ο εκεί επίσκοπος.
Στις τελευταίες στιγμές πριν ο Άγιος αφήσει την τελευταία του πνοή, έκανε ένα θαύμα ανάλογο με εκείνο του Σωτήρα στους γάμους στην Κανά,δηλαδή μετέτρεψε το νερό του δοχείου που ήπιε σε μυρωδάτο γλυκό κρασί και μετά ξεψύχησε στις 2 Ιουνίου 1094 σε ηλικία 19 ετών.
Η γιορτή του είναι στις 2 Ιουνίου. Η ετήσια λιτανεία στο Τράνι προς τιμή του γίνεται την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου.
Στην πατρίδα του, το Στείρι, υπάρχει σύλλογος που φέρει το όνομά του («Άγιος Νικόλαος ο Αποδημητής ο Στειριώτης» ), ενώ το 2010 το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης του Στειρίου ονόμασε την κεντρική πλατεία της "Πλατεία Αγίου Νικολάου Προσκυνητή Στειριώτη – PIAZZA SAN NICOLA IL PELLEGRINO DI TRANI".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νικόλαος ο Αποδημητής Άγιος Νικόλαος
Χαρτονόμισμα
thumb|right|250px|Χαρτολεφτό [[ευρώ.]] Το χαρτολεφτό (αγγλικά banknote) είναι ένα είδος αξιόγραφου, γραμμάτιου, ή υποσχετικής στην οποία ο εκδότης αναγράφει το ποσόν και το είδος του νομίσματος το οποίο θα καταβάλει στον κομιστή. Εκδίδεται συνήθως από πιστωτικά ιδρύματα όπως είναι οι τράπεζες και γι` αυτό είναι ευρέως γνωστό και ως τραπεζογραμμάτιο. Σπανιότερα, και ανάλογα με την νομοθεσία της κάθε χώρας ή τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν, μπορεί να εκδοθεί και από άλλους όπως από το ίδιο το κράτος, τον στρατό, επιχειρήσεις ή και ιδιώτες. Χρησιμοποιείται στις συναλλαγές ως χρήμα αξίας ίσης με την ονομαστική του αξία. Σήμερα, στις περισσότερες χώρες τα τραπεζογραμμάτια εκδίδονται από τις κεντρικές τράπεζες των χωρών.
Δυτική Πολεσία
Η Δυτική Πολεσία (Πολωνικά: Polesie Podlaskie) είναι μία γεωλογική περιφέρεια που αποτελεί μέρος του βορειοδυτικού τμήματος της Πολεσία (μία περιοχή που βρίσκεται στη Λευκορωσία και την Ουκρανία), στα δυτικά του Ποταμού Μπαγκ. Από γεωλογική άποψη, τα πεδινά προέρχονται από την προκάμβρια περίοδο. Στα βόρεια της προκάμβριας περιοχής βρίσκονται λιθανθρακοφόρες αποθέσεις καθώς και κοιτάσματα καινοζωικής κιμωλίας.
Χαρτονόμισμα
Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση χαρτονομισμάτων έγινε στην Κίνα τον 7ο αιώνα μ.Χ. Ωστόσο στην Ευρώπη η χρήση τους άρχισε να διαδίδεται τον 17ο αιώνα, 10 αιώνες αργότερα.
Δυτική Πολεσία
Γεωγραφία
Το 1990 η περιοχή της Δυτικής Πολεσία έγινε Εθνικό Πάρκο, όπου, μεταξύ άλλων, ζει και η Ευρωπαϊκή στικτή νεροχελώνα.
Χαρτονόμισμα
Οι πρώτες εκδόσεις
Για αιώνες τα νομίσματα, παρ' όλες τις διάφορες μορφές που είχαν λάβει κατά καιρούς, είχαν πολύ καλά εμπεδωθεί στην αντίληψη των ανθρώπων ως κομμάτια μετάλλου τα οποία είχαν την αξία που του είχε προσδώσει η αγορά. Μία δραχμή δηλαδή αποτελούνταν από μέταλλο αξίας μιας δραχμής, και ένας οβολός είχε μέταλλο αξίας ενός οβολού κτλ. thumb|left|Πρώιμο [[Κίνα|κινέζικο χαρτονόμισμα της περιόδου της δυναστείας Σονγκ.]]
Δυτική Πολεσία
Γεωγραφία
Ο κύριος οικισμός της Δυτικής Πολεσία είναι η Βλοντάβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιοχές της Πολωνίας
Χαρτονόμισμα
Οι πρώτες εκδόσεις
Η αρχική χρήση του χαρτονομίσματος δεν γινόταν με τον ίδιο τρόπο που γίνονταν οι  συναλλαγές με τα μεταλλικά νομίσματα. Ουσιαστικά τα πρώτα χαρτονομίσματα ήταν «υποσχετικές». Ένα κείμενο δηλαδή που αυτός που το συνέτασσε, ο εκδότης, υποσχόταν ότι θα καταβάλει το αναγραφόμενο ποσό στο πρόσωπο με το οποίο έκανε την συναλλαγή.
Η συναλλαγή για την αγορά ενός αγαθού δηλαδή με την χρήση αυτού που σήμερα ονομάζουμε χαρτονόμισμα γίνονταν ως εξής: ο αγοραστής έγραφε ένα κείμενο στο οποίο υποσχόταν να καταβάλει στον πωλητή το συμφωνημένο ποσό. Ο πωλητής επέστρεφε το κείμενο αυτό στον αγοραστή όταν ο τελευταίος του κατέβαλε το ποσό. Καθώς η διαδικασία αυτή εξελίχθηκε, έπαψαν να αναγράφονται τα στοιχεία του δικαιούχου (αυτός για τον οποίον είχε εκδοθεί η ”υποσχετική”) στο κείμενο και τελικά δικαιούχος ήταν οποιοσδήποτε είχε στα χέρια του το κείμενο αυτό δηλαδή ο κομιστής, κάτι το οποίο ισχύει μέχρι και σήμερα.
Η χρήση της πρακτικής αυτής γινόταν κυρίως σε συναλλαγές μεγάλης αξίας λόγω της ευκολίας και της ασφάλειας που προσέδιδε στις συναλλαγές, αφού αντί να μεταφέρει κάποιος 1.000 τεμάχια ενός νομίσματος απλά μετέφερε ή συνέτασσε ένα κείμενο γραμμένο συνήθως σε ένα κομμάτι χαρτί. Ακόμη και σήμερα στις περισσότερες χώρες τα χαρτονομίσματα έχουν μεγαλύτερη ονομαστική αξία από τα μεταλλικά νομίσματα (κέρματα).
Με την πάροδο του χρόνου και την εξέλιξη των συναλλαγών, αυτός για τον οποίον είχε αρχικά εκδοθεί η ”υποσχετική” αντί να εισπράξει ο ίδιος από τον εκδότη το ποσόν που αναγραφόταν, την μεταβίβαζε σε κάποιον άλλον. Όσο πιο επώνυμος και αξιόπιστος ήταν ο εκδότης της ”υποσχετικής”, τόσο πιο εύκολα ο τρίτος την δεχόταν. Τον ρόλο του εκδότη του οποίου η φερεγγυότητα και αξιοπιστία ήταν απαραίτητη για να είναι ευρέως αποδεκτές αυτές οι υποσχετικές, την ανέλαβαν οργανισμοί που τελικά εξελίχθηκαν στις τράπεζες. Οι υποσχετικές αυτές επικράτησε να ονομάζονται τραπεζογραμμάτια.
Ασφάλεια
thumb|right|Ολόγραμμα σε [[Τραπεζογραμμάτια ευρώ|χαρτονόμισμα των 5 ευρώ. Οι ειδικές αυτές εκτυπώσεις κάνουν πιο δύσκολη την δυνατότητα παραχάραξης.]]
Οι εκδότες των χαρτονομισμάτων σε όλη την διάρκεια της ιστορίας τους μέχρι και σήμερα έπρεπε να ισορροπούν ανάμεσα σε δύο πολύ λεπτές καταστάσεις. Να διατηρούν αλώβητη την αξιοπιστία τους ώστε τα χαρτονομίσματα που εκδίδουν να είναι ευρέως αποδεκτά αλλά ταυτόχρονα να διασφαλίζουν ότι τα χαρτονομίσματα  που κυκλοφορούν στην αγορά δεν είναι προϊόντα παραχάραξης. Γι' αυτό σε όλη την διάρκεια της χρήσης χαρτονομισμάτων οι εκδότες εφεύρισκαν τρόπους ώστε να διασφαλίζεται η αυθεντικότητα τους οι οποίοι εξελίχθηκαν στις σημερινές πολύπλοκες τεχνικές που εξελίσσονται και αυτές σχεδόν ταυτόχρονα με την πρόοδο της τεχνολογίας. Έτσι για την εκτύπωση των χαρτονομισμάτων χρησιμοποιήθηκαν κατά καιρούς μελάνια ειδικών προδιαγραφών, ειδικά χαρτιά με ίνες ρυζιού, μεταξιού, ή ίνες που φωσφορίζουν κάτω από ειδικές συνθήκες κλπ. Τα σχέδια φτιάχνονταν από ειδικούς χαράκτες, και χρησιμοποιούνται υδατογραφήματα, πολύπλοκα σχέδια, ολογράμματα και διάφορες άλλες τεχνικές, προς αποφυγήν παραχάραξης. Μερικές χώρες, όπως η Αυστραλία, αντί για χαρτί χρησιμοποίησαν πλαστικά τραπεζογραμμάτια, τα οποία είναι πολύ πιο οικονομικά και δεν σχίζονται εύκολα. Ταυτόχρονα θεσπίσθηκαν νόμοι που αφορούσαν αρχικά τα κέρματα αλλά αργότερα και τα χαρτονομίσματα με τους οποίους προβλέπονται αυστηρές ποινές σε όσους  παράγουν ή προωθούν στην αγορά χαρτονομίσματα τα οποία είναι προϊόντα παραχάραξης και δημιουργήθηκαν ειδικές κρατικές υπηρεσίες οι οποίες προσπάθησαν να περιορίσουν και να αποθαρρύνουν το φαινόμενο.