cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λόρδος Εδουάρδος Σόμερσετ
Στρατιωτικές επιτυχίες
Διηύθυνε το Σύνταγμα στρατού στην μάχη του Ταλαβέρα (1810) και διορίστηκε βοηθός του βασιλιά, ανέλαβε σημαντική ιππική δράση στην Μπαδαχόθ με τους 3ους Δραγώνους Φρουρούς και τους 4ους Δραγώνους (1811) και με το βαρύ ιππικό στην Σαλαμάνκα (1812). Οι στρατιωτικές του επιτυχίες τον έκαναν διάσημο και ανέλαβε την διοίκηση σε μια σειρά από Ταξιαρχίες Ουσάρων (7η, 10η και 15η). Καταδίωξε τους εχθρούς στην Ορτέζ, κέρδισε περισσότερες διακρίσεις και δέχτηκε τις ευχαριστίες του Κοινοβουλίου. Στο Βατερλώ ανέλαβε την διοίκηση της Οικιακής Ιππικής Ταξιαρχίας και διακρίθηκε όχι τόσο για την αδύναμη αντίσταση του εχθρού αλλά για την αλλαγή του θώρακα στα σώματα του Μιγιό. Η Ταξιαρχία αναφέρεται ιδιαίτερα στις αποστολές του Ουέλλινγκτον, το Κοινοβούλιο για να τον ανταμείψει για τις υπηρεσίες του στην Ταλαβέρα, στην Σαλαμάνκα, στην Βιτόρια-Γκαστέις, στην Ορτέζ και στην Τουλούζη του πρόσφερε τον Χρυσό στρατιωτικό σταυρό. Έγινε δεκτός στο Τάγμα της Μαρίας Θηρεσίας και ανέλαβε την ηγεσία στο Πορτογαλικό βασιλικό Τάγμα του Πύργου και του Ξίφους. Στο Βατερλώ (1815) έχασε το καπέλο του, την ώρα που το αναζητούσε ένας κανονιοβολισμός έριξε το πτερύγιο του παλτού του και σκότωσε το άλογο του, έγινε μέλος του Τάγματος του Μπαθ (1834).
Θάνατος
Ο Εδουάρδος Σόμερσετ πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 1842 ύστερα από σύντομη ασθένεια, τάφηκε στην εκκλησία του Σαιν Τζωρτζ στην πλατεία του Αννόβερο. Στον οικογενειακό του τάφο στην εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ και Αρχαγγέλων του Μπάντιμντον, στην νότια πλευρά του τοίχου τοποθετήθηκε τιμητική πινακίδα στην μνήμη του. Το 1846 ανηγέρθη το πανήψυλο "Μνημείο του λόρδου Σόμερσετ" ύψους 100 ποδιών στον οικισμό Χιούκσμπερι του Γκλόστερσαιρ πολύ κοντά στον οικογενειακό τάφο του Μπάντμιντον.
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Αυγούστα Κόρτενεϋ (1781 - 8 Φεβρουαρίου 1825) μικρότερη κόρη του Γουίλιαμ Κόρτενεϋ, 8ου κόμη του Ντέβον απέκτησε :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Σόμερσετ
Βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου
Το Βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου (αγγλικά:Online Film Critics Society Award For Best Suporting Actress) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου για να τιμήσει μια ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε υποστηρικτικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου
Κορνέλιους φαν Κλέφε
Ο Κορνέλιους φαν Κλέφε (φλαμανδικά: Cornelis van Cleve (ή van Cleef ή Sotte Cleef, 1520 Αμβέρσα – 1567) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της Αναγέννησης.
Ο Κορνέλιους ήταν γιος του επιφανούς ζωγράφου της Αμβέρσας Γιόος φαν Κλέφε. Είχε εκπαιδευτεί από τον πατέρα του και συνεργάστηκε κατά την τελευταία περίοδο της ζωής του στενά μαζί του. Ζωγράφισε κυρίως μυθολογικές και θρησκευτικές σκηνές, πολλές Μαντόνες, όπως και ο πατέρας του, στο τυπικό στυλ της Ιταλικής Αναγέννησης. Η ορατή επίδραση των Ραφαήλ, Λεονάρντο ντα Βίντσι και Αντρέα ντελ Σάρτο μαρτυρά ότι είναι πιθανό να πραγματοποίησε ταξίδι στην Ιταλία, αλλά κάτι τέτοιο δεν μπορεί να υποστηριχθεί από τις πηγές. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1540, ανέλαβε επικεφαλής στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας. Το 1545 αγόρασε ένα σπίτι και στις 28 Δεκεμβρίου 1546 νυμφεύτηκε την Άννα Ερτς (Aerts), κόρη ενός κατασκευαστή περγαμηνών.
Πιθανότατα λόγω των προτεσταντικών του πεποιθήσεων (είχε ονομάσει τη θυγατέρα του Abigail), μετά τον θάνατο του πατέρα του περιέπεσε σε δυσμένεια αντιμετωπίζοντας σοβαρά οικονομικά προβλήματα και αυτό εμφαίνεται από τη δικαστική εντολή που δόθηκε για δέσμευση της κατοικίας του. Ο Κάρελ φαν Μάντερ, ο οποίος τον ονοματίζει εσφαλμένα (Joos van Cleef geheeten den Sotten Cleef), αναγράφει στη βιογραφία του ότι περί το 1555 ο Κορνέλιους μετοίκησε στην Αγγλία, όπου διακρίθηκε ως προσωπογράφος και έλαβε μερικές παραγγελίες από τη βασιλική Αυλή. Επέστρεψε στην Αμβέρσα το 1567, λίγο πριν τον θάνατό του.
Έργο
Από τα έργα που φιλοτέχνησε στην Αγγλία, ο πίνακας Η Παρθένος και το Βρέφος εκτίθεται στο Μουσείο Φιτζγουίλιαμ. Άλλα έργα του εκτίθενται στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών Αμβέρσας και στο Groeningemuseum της Μπρυζ.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Πέδρο Άλβαρες Καμπράλ
Ο Πέδρο Άλβαρες Καμπράλ ή Πέντρο Άλβαρες Καμπράλ ή Πιέρο Αλβαρέζ ή Πεντραλβαρέζ Καμπράλ (πορτογαλικά: Pedro Álvares Cabral, 1467 - 1520) ήταν σπουδαίος Πορτογάλος θαλασσοπόρος - εξερευνητής του 15ου αιώνα. Θεωρείται ο πρώτος Ευρωπαίος που αντίκρισε τις ακτές της Βραζιλίας ενεργώντας εν ονόματι του Βασιλέως της Πορτογαλίας.
Έτσι στις 15 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, διορίζεται στόλαρχος με 13 πλοία της εποχής τύπου καραβέλες με 1500 άνδρες όπου και αποπλέει στις 9 Μαρτίου για το σκοπό αυτό. Θέλοντας να αποφύγει τους αντίθετους ανέμους και ρεύματα των ακτών της Αφρικής μόλις πέρασε τον Ισημερινό ανοίχθηκε στον ωκεανό (Ατλαντικό) με πορεία δυτική (σκόπιμα*). Μετά από παρέλευση κάποιων ημερών με θέα μόνο ουρανό και θάλασσα στις 22 Απριλίου του 1500 αντικρίζει τον όγκο μιας τεράστιας νήσου, όπου στη πραγματικότητα ήταν οι ΒΑ. ακτές της Βραζιλίας, την οποία και ονόμασε «Μόντε Πάσκου» (= Όρος του Πάσχα, επειδή τότε πλησίαζε ο εορτασμός του Πάσχα), στη συνέχεια πλέοντας λίγο βορειότερα αγκυροβόλησε σ΄ ένα ασφαλή όρμο (Πόρτο Σεγκούρο) όπου και εξήλθε στην ακτή ερχόμενος σ΄ επαφή με ντόπιους ιθαγενείς. Τελώντας θρησκευτική εορτή ύψωσε μέγα ξύλινο σταυρό ονοματίζοντας εξ αυτού τη νήσο «Βέρα Κρουζ» (= Τίμιο Σταυρό). Παραπλέοντας στη συνέχεια λίγο νότια τις ακτές διαπίστωσε ότι δεν ήταν τελικά νήσος αλλά μια νέα ήπειρος όπου και απέστειλε ένα από τα πλοία του πίσω προκειμένου να ενημερώσει τον Βασιλέα για τα νέα πορτογαλικά εδάφη του Βασιλείου του.
Στη συνέχεια, αρχές Μαΐου, απέπλευσε συνεχίζοντας το ταξίδι του, όπου επαναπλέοντας Α.ΝΑ. και παραπλέοντας τη νότια Αφρική αφού προηγουμένως έχει χάσει ήδη τέσσερα πλοία σε καταιγίδα που συνάντησε κοντά στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος αγκυροβολεί κοντά στο παλαιό λιμάνι της Σοφάλας για τις αναγκαίες επισκευές. Από εκεί μετά από ένα 20ήμερο κατευθύνθηκε με μία ενδιάμεση στάση στο Σουλτανάτο Κίλουα της Τανζανίας, ΒΑ. όπου και κατέπλευσε στο τότε Βασίλειο Μαλίντι στις ακτές της σημερινής Κένυας. Εκεί ο Καμπράλ δημιούργησε διπλωματικές σχέσεις για λογαριασμό της Πορτογαλίας ανταλλάσσοντας δώρα με τον βασιλέα της χώρας και στη συνέχεια απέπλευσε για Ινδία. Τελικά στις 13 Σεπτεμβρίου ο Καμπράλ φθάνει στη Καλκούτα όπου και τη συνάντησή του με τον τοπικό ηγεμόνα έλαβε την άδεια δημιουργίας στρατοπέδου ως εμπορικό σταθμό και αποθήκες. Στη διάρκεια της εκεί παραμονής για ανεύρεση αγαθών και σύναψης εμπορικών συναλλαγών στα μέσα του Δεκεμβρίου το στρατόπεδό του δέχθηκε αιφνίδια επίθεση από κάποιες εκατοντάδες ινδουιστών και μουσουλμάνων υποκινούμενοι πιθανότατα από αντίζηλους Άραβες εμπόρους. Κατά την επίθεση αυτή οι Πορτογάλοι στρατιώτες δίνοντας σκληρή μάχη από το οχύρωμά τους αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν και να καταφύγουν στα πλοία τους χάνοντας όμως περί τους 60 συντρόφους τους. Εξαγριωμένοι όμως οι Πορτογάλοι από τη συμπεριφορά αυτή προχώρησαν στη κατάληψη όλων των αραβικών πλοίων που βρίσκονταν στο λιμένα, την κατάσχεση του φορτίου τους, και στη συνέχεια την πυρπόλησή τους, ενώ ο παράλληλα ο Καμπράλ διέταξε τον κανονιοβολισμό της πόλης σε αντίποινα για τη παραβίαση της προηγούμενης συμφωνίας. Μετά από αυτή την εξέλιξη ο Καμπράλ σε συνεννόηση με τον Βασιλέα της Πορτογαλίας στράφηκε σε άλλο λιμένα για ανάπτυξη εμπορίου και αυτό ήταν το τότε Βασίλειο του Κοτσίν που βρίσκεται στο ΝΔ. άκρο της Ινδικής χερσονήσου. Με το Κοτσίν αναπτύχθηκε μια σπουδαία εμπορική συμμαχία οπότε και ο Καμπράλ ξεκίνησε για την επιστροφή στις 16 Ιανουαρίου του 1501 όπου παραπλέοντας τις ακτές της Αφρικής έφθασε στη Πορτογαλία στις 21 Ιουλίου του 1501. Από τα 13 αρχικά πλοία του στόλου του επέστρεψαν μόνο 7 εκ των οποίων τα 5 ήταν φορτωμένα με τα πολυπόθητα μπαχαρικά.
Η αποστολή αυτή του Καμπράλ στέφθηκε με επιτυχία. Πράγματι ένας νέος δρόμος θαλάσσιου εμπορίου είχε ανοίξει για το Βασίλειο της Πορτογαλίας ενώ μια καινούργια ήπειρος θα αποτελούσε νέα εδάφη αυτού. Το 1503 ο Καμπράλ παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Ισαβέλλα ντε Κάστρο. Πέθανε το 1520 και θάφτηκε σε μοναστήρι της πόλης Σενταρέμ της Πορτογαλίας. Ένας σπουδαίος ανδριάντας του φερόμενος ως Ιππότης σημαιοφόρος του Τάγματος του Χριστού ν΄ αποβιβάζεται στην ακτή της Βραζιλίας, στολίζει σήμερα τη Λισσαβόνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι εξερευνητές Κατηγορία:Ιστορία της Πορτογαλίας Κατηγορία:Εποχή των Ανακαλύψεων
Πάρκο Ουένο
Το Πάρκο Ουένο (上野公園, Ueno Kōen) είναι δημόσιο πάρκο στην περιοχή Ουένο του Τάιτο στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Το πάρκο ιδρύθηκε το 1873 σε εκτάσεις που ανήκαν στο παρελθόν στον ναό του Καν'έι-τζι. Ήταν μεταξύ των πρώτων δημόσιων πάρκων που δημιουργήθηκαν στη χώρα, και ιδρύθηκε ακολουθώντας το δυτικό παράδειγμα ως μέρος του δανεισμού και της αφομοίωσης διεθνών πρακτικών, που χαρακτήριζαν την πρώιμη περίοδο Μεϊτζί. Αποτελεί την έδρα πολλών μεγάλων μουσείων. Στο Πάρκο Ουένο γίνονται εορτασμοί επίσης την άνοιξη για τα άνθη της κερασιάς και το χανάμι του. Τον τελευταίο καιρό το πάρκο και τα αξιοθέατα του έχουν προσελκύσει πάνω από δέκα εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο, καθιστώντας το το πιο δημοφιλές πάρκο πόλης της Ιαπωνίας.
Ιστορία
Το πάρκο Ουένο καταλαμβάνει γη που κάποτε ανήκε στον Καν'έι-τζι, που ιδρύθηκε το 1625 στην «πύλη των δαιμόνων», την άτυχη κατεύθυνση προς τα βορειοανατολικά του Κάστρου Έντο. Τα περισσότερα από τα κτήρια του ναού καταστράφηκαν στη μάχη του Ουένο το 1868 κατά τη διάρκεια του πολέμου Μπόσιν, όταν οι δυνάμεις του σογκουνάτου Τοκουγκάβα ηττήθηκαν από εκείνους, που στόχευαν στην αποκατάσταση της αυτοκρατορικής κυριαρχίας. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ο λόφος Ουένο έγινε ιδιοκτησία της πόλης του Τόκιο, εκτός από τα σωζόμενα κτήρια ναών, που περιλαμβάνουν την πενταώροφη παγόδα του 1639, το Κιγιομίζου Κάννον-ντο (ή Σιμίζουντο) του 1631 και την περίπου σύγχρονη κύρια πύλη (όλα έχουν χαρακτηρίστει ως Σημαντικές Πολιτιστικές Περιουσίες της Ιαπωνίας ).
Διάφορες προτάσεις υποβλήθηκαν για τη χρήση του χώρου ως ιατρικής σχολής ή νοσοκομείου, αλλά ο Ολλανδός γιατρός Bauduin προέτρεψε αντ 'αυτού να μετατραπεί η περιοχή σε πάρκο. Τον Ιανουάριο του 1873 το Ντάτζο-κάν εξέδωσε μια ανακοίνωση, που προέβλεπε τη δημιουργία δημόσιων πάρκων, σημειώνοντας ότι «σε νομούς όπως το Τόκιο, η Οσάκα και το Κιότο, υπάρχουν μέρη ιστορικού ενδιαφέροντος, γραφικής ομορφιάς και αναψυχής και χαλάρωσης όπου οι άνθρωποι μπορούν να επισκεφθούν και να διασκεδάζουν, για παράδειγμα το Σένσο-τζι και Καν'έι-τζι. . ." Αυτό ήταν το έτος μετά την ίδρυση του Γιελοουστόουν (Yellowstone), του πρώτου εθνικού πάρκου στον κόσμο.
Αργότερα το ίδιο έτος ιδρύθηκε το Πάρκο Ουένο, μαζί με τα πάρκα Σίμπα, Ασάκουσα, Ασουκαγιάμα και Φουκουγκάβα. Διοικούνταν πρώτα από το Γραφείο Μουσείων του Υπουργείου Εσωτερικών, στη συνέχεια από το Υπουργείο Γεωργίας και Εμπορίου, προτού περάσει στο Υπουργείο Αυτοκρατορικής Οικογένειας. Το 1924, προς τιμή του γάμου του Χιροχίτο, το πάρκο Ουένο παρουσιάστηκε στην πόλη από τον αυτοκράτορα Ταϊσό, λαμβάνοντας το επίσημο όνομα, που διαρκεί μέχρι σήμερα του Ουένο Όνσι Κόεν (上野恩賜公園), κυριολεκτικά «Αυτοκρατορικό Δώρο Πάρκο Ουένο».
Φυσικά χαρακτηριστικά
Το πάρκο έχει περίπου 8.800 δέντρα, όπως το γκίγκο (Ginkgo biloba), η καμφορά (Cinnamomum camphora), η Ιαπωνική ζέλκοβα (Zelkova serrata), η κερασιά Formosan, η κερασιά Σομέι-Γιοσίνο και η ιαπωνική κερασιά. Υπάρχουν άλλα 24.800 m 2 θάμνων. Η λίμνη Σινομπάζου είναι μια μικρή λίμνη με έκταση 16 εκταρίων, εκτεταμένα παρτέρια με νούφαρα και ελώδη περιοχή. Παρέχει ένα σημαντικό χώρο διαχείμασης για τα πουλιά. Τα είδη που απαντώνται συνήθως περιλαμβάνουν τη φουντωτή πάπια, τοσφυριχτάρι, τη βόρεια σουβλόπαπια, το κοινό γκισάρι, το νανοβουτηχτάρι, τον αργυροτσικνιά και τον κορμοράνο. Το ποτσάρι του Μπάερ (Aythya baeri), η κρικόλαιμη πάπια (Aythya collaris) και το αμερικανικό σφυριχτάρι έχουν επίσης καταγραφεί.
Το κεντρικό νησί στεγάζει ένα ιερό για την Μπενζάιτεν, τη θεά της τύχης, με πρότυπο το νησί Τσικούμπου στη λίμνη Μπίβα. Η περιοχή κάποτε ήταν γεμάτη από «τεϊοποτεία για ραντεβού», αντίστοιχα των σύγχρονων ερωτικών ξενοδοχείων. Μετά τον πόλεμο του Ειρηνικού η λίμνη αποστραγγίστηκε και χρησιμοποιήθηκε για την καλλιέργεια δημητριακών και στη συνέχεια υπήρχαν σχέδια να μετατραπεί η τοποθεσία σε στάδιο μπέιζμπολ ή πολυώροφο πάρκινγκ. Η λίμνη με τα νούφαρα αποκαταστάθηκε το 1949, αν και μεγάλο μέρος της αποστραγγίστηκε ξανά κατά λάθος το 1968 κατά τη διάρκεια εργασιών σε μια νέα γραμμή του μετρό.
Συνολικά, υπάρχουν περίπου οκτακόσιες κερασιές στο πάρκο, αν και με τη συμπερίληψη εκείνων, που ανήκουν στο ναό Ουένο Τόσο-γκου, στα κτήρια ναών και άλλα γειτονικά σημεία, το σύνολο φτάνει περίπου τα χίλια διακόσια. Εμπνευσμένος, ο Ματσούο Μπασό έγραψε "σύννεφο από άνθη - είναι η καμπάνα του ναού από το Ουένο ή την Ασάκουσα".
Πολιτιστικές εγκαταστάσεις
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Το Σεϊγιόκεν ιδρύθηκε το 1872, ένα από τα πρώτα εστιατόρια δυτικού τύπου στην Ιαπωνία. Το πρώτο καφενείο ακολούθησε εκεί κοντά το 1888 Το πάρκο Ουένο φιλοξενεί μια σειρά από μουσεία. Οι ίδιες οι λέξεις στα ιαπωνικά για το μουσείο καθώς και για την τέχνη επινοήθηκαν την περίοδο Μεϊτζί (από το 1868) για να συλλάβουν τις δυτικές έννοιες μετά την αποστολή Ιβακούρα και άλλες πρώιμες επισκέψεις στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Το Εθνικό Μουσείο του Τόκιο ιδρύθηκε το 1872 μετά την πρώτη έκθεση από το Τμήμα Μουσείων του νέου Υπουργείου Παιδείας. Την ίδια χρονιά άνοιξε το Μουσείο του Υπουργείου Παιδείας, τώρα το Εθνικό Μουσείο Φύσης και Επιστημών.
Το Εθνικό Μουσείο Δυτικής Τέχνης ιδρύθηκε το 1959 με βάση τη συλλογή του βιομήχανου (ομάδα Καβασάκι) Ματσουκάτα Κοτζίρο. Η συλλογή έμεινε αποθηκευμένη στη Γαλλία από τον Ματσουκάτα και επιστράφηκε από τη γαλλική κυβέρνηση το 1959 μετά τη Συνθήκη του Σαν Φρανσίσκο. Το κτήριο είναι του Λε Κορμπυζιέ, ο οποίος το χρησιμοποίησε, για να εκφράσει την ιδέα του για το Μουσείο Απεριόριστης Ανάπτυξης, βασισμένο σε μια επεκτεινόμενη σπείρα. Έχει προταθεί για εγγραφή στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Άλλα μουσεία περιλαμβάνουν το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης του Τόκιο, που χρονολογείται από το 1926, και το Μουσείο Σιταμάτσι του 1980, το οποίο είναι αφιερωμένο στον πολιτισμό της " Κάτω Πόλης ". Το πάρκο επιλέχθηκε επίσης ως έδρα για την Ακαδημία της Ιαπωνίας (1879), τη Σχολή Καλών Τεχνών του Τόκιο (1889) και τη Σχολή Μουσικής του Τόκιο (1890). Η πρώτη αίθουσα συναυλιών δυτικού τύπου στη χώρα, το Μέγαρο Μουσικής Σογκακούντο του 1890 ( ICP ) δωρήθηκε στο δημοτικό διαμέρισμα το 1983 και ανακατασκευάστηκε σε άλλη τοποθεσία στο πάρκο, όπου χρησιμοποιείται για συναυλίες. Το Tokyo Bunka Kaikan άνοιξε το 1961 ως χώρος όπερας και μπαλέτου, για τον εορτασμό των πεντακοσίων χρόνων από την ίδρυση της πόλης Έντο. Η Αυτοκρατορική Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε ως εθνική βιβλιοθήκη το 1872 και άνοιξε στο πάρκο Ουένο το 1906. Η Εθνική Βιβλιοθήκη Διατροφής άνοιξε στην Τσιγιόντα το 1948 και το κτήριο στεγάζει τώρα τη Διεθνή Βιβλιοθήκη Παιδικής Λογοτεχνίας.
Άλλα σημεία ενδιαφέροντος
Ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου, που έχει θεοποιηθεί, λατρεύεται στο Ουένο Τόσο-γκου, που χρονολογείται στο 1651.
Φλόγα της Χιροσίμα και Μνημείο του Ναγκασάκι: Στα δεξιά του στενού δρόμου, που οδηγεί βόρεια στο ναό Τοκουγκάβα Ιεγιάσου Τόσο-γκου είναι ένα μνημείο από γκρι πέτρα με μια μόνιμα αναμμένη φλόγα στη μνήμη των ατομικών βομβαρδισμών της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι τον Αυγούστου 1945 στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό το μνημείο «Φλόγα της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι» ξεκίνησε στη Χιροσίμα λίγο μετά τους πυρηνικούς βομβαρδισμούς από τον κ. Τατσούο Γιαμαμότο (1916 – 2004), από την πόλη Χοσίνο. Αυτή η φλόγα αργότερα συγχωνεύτηκε με μια φλόγα, που ξεκίνησε στο Ναγκασάκι. Το 1968 μέλη του «Συλλόγου των ανθρώπων του Σιταμάτσι» του Τόκιο πρότειναν την ιδέα να ανάψουν τη φλόγα στον περίβολο του ναού Τόσο-γκου στο πάρκο Ουένο του Τόκιο. Τον Απρίλιο του 1989, ιδρύθηκε μια «Ένωση για την Αναμμένη Φλόγα της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι στο Ουένο Τόσογκου» και δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν στον έρανο για περισσότερο από ένα χρόνο. Η κατασκευή του μνημείου ολοκληρώθηκε στις 21 Ιουλίου 1990. Η αφιέρωση, που είναι σκαλισμένη στην πέτρα του μνημείου αναφέρει ότι «Δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε να καίμε τη φλόγα της ατομικής βόμβας, πεπεισμένοι ότι αυτό το μνημείο θα συμβάλει στην ενίσχυση του παγκόσμιου λαϊκού κινήματος για την κατάργηση των πυρηνικών όπλων και την επίτευξη της ειρήνης, που είναι το πιο επείγον καθήκον για τους ανθρώπους πέρα από τα σύνορα».
Το Γκοτζότεν Τζίντζα είναι αφιερωμένο στον μελετητή Σουγκαβάρα νο Μιτσιζάνε, ενώ το γειτονικό Χαναζόνο Ινάρι Τζίντζα έχει αγάλματα του Ινάρι με κόκκινη σαλιάρα με μορφή αλεπούς σε μια ατμοσφαιρική σπηλιά. Υπάρχει ένας ταφικός τύμβος της περιόδου Γιαγιόι σε έναν μικρό λόφο κοντά στο κέντρο του πάρκου. Για μια δεκαετία μέχρι το 1894 γίνονταν ιπποδρομίες κοντά στη λίμνη Σινομπάζου. Σήμερα υπάρχει ένα γήπεδο μπέιζμπολ, που ονομάστηκε προς τιμήν του ποιητή Μασαόκα Σίκι, λάτρη του αθλήματος. Εκτός από το πρώτο μουσείο τέχνης στην Ιαπωνία, το πάρκο είχε τον πρώτο ζωολογικό κήπο, το πρώτο τραμ, τους πρώτους εορτασμούς της Πρωτομαγιάς (το 1920) και διοργάνωσε μια σειρά από βιομηχανικές εκθέσεις. Ο σταθμός Ουένο άνοιξε εκεί κοντά το 1883. Μετά τον μεγάλο σεισμό του Καντό το 1923, ειδοποιήσεις για αγνοούμενους επικολλήθηκαν στο άγαλμα του Σάιγκο Τακαμόρι. Το πάρκο Ουένο και τα περίχωρά του κατέχουν εξέχουσα θέση στην ιαπωνική μυθοπλασία, συμπεριλαμβανομένου του Οι Άγριες Χήνες του Μόρι Ογκάι.
Άστεγοι
Πολλοί άστεγοι ζουν στο πάρκο Ουένο. Ανάμεσα στις δενδροστοιχίες και τις δασώδεις περιοχές του πάρκου, οι καταυλισμοί αστέγων συνορεύουν με το μέγεθος μικρών χωριών, με εσωτερική δομή, πολιτισμό και σύστημα υποστήριξης. Τα μακροχρόνια καταφύγια είναι συνήθως κατασκευασμένα από χαρτόνι καλυμμένο με μπλε μουσαμάδες. Η αστυνομία κατά καιρούς γκρεμίζει τους καταυλισμούς και διώχνει ή συλλαμβάνει τους αστέγους, οι οποίοι επιστρέφουν το συντομότερο δυνατό. Ενώ οι καταλήψεις είναι παράνομες στην Ιαπωνία, η έλλειψη στέγης θεωρείται ενδημικό πρόβλημα στο Τόκιο και σε άλλες πόλεις και η παρουσία καταληψιών γίνεται αποδεκτή ως αναπόφευκτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάρκα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία
Κατάλογος σταθμών προαστιακού Αθήνας
Αυτός είναι πίνακας με όλους τους σταθμούς του προαστιακού σιδηροδρόμου Αθήνας:
Σε λειτουργία
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Κοινωνία Κατηγορία:Προαστιακός σιδηρόδρομος Αθήνας
Κριντ II
Το Κριντ II (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Creed II) είναι μια αμερικανική αθλητική δραματική ταινία του 2018 σε σκηνοθεσία Στίβεν Κέιπλ Τζούνιορ σε σενάριο των Τζουέλ Τέιλορ και Σιλβέστερ Σταλόνε. Η ταινία είναι η συνέχεια του Κριντ: Η Γέννηση ενός Θρύλου (2015) και η όγδοη δόση της σειράς ταινιών Ρόκι. Πρωταγωνιστούν οι Μάικλ Μπ. Τζόρνταν, Σταλόνα, Τέσα Τόμσον, Γουντ Χάρις, Φιλίσια Ρασάντ και Ντολφ Λούντγκρεν.
Το Κριντ II έκανε πρεμιέρα στις 14 Νοεμβρίου 2018, στο Lincoln Center στη Νέα Υόρκη και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες από τη Mirror Releasing και διεθνώς από τη Warner Bros. Pictures στις 21 Νοεμβρίου. Η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τις ερμηνείες (ιδιαίτερα αυτές των Σταλόνε, Τζόρνταν και Λούντγκρεν), την ανάπτυξη χαρακτήρων και τη σκηνοθεσία του Κέιπλ, ενώ σημείωσαν την προβλεψιμότητά της. Ήταν επίσης εμπορική επιτυχία, με εισπράξεις 214 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως.
Μια συνέχεια, Κριντ III, σε σκηνοθεσία του Τζόρνταν στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 3 Μαρτίου 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες spin-offs Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φιλαδέλφεια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λας Βέγκας Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Rocky Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Λούντβιχ Γιόρανσον
Γουέστερν Γιουνάιτεντ ΦΚ
Η Γουέστερν Γιουνάιτεντ Φούτμπολ Κλαμπ (Western United Football Club) είναι αυστραλιανός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα τη Βικτώρια.
Από το 2019, θα συμμετέχει στην κορυφαία κατηγορία ποδοσφαίρου της χώρας, την A-League, με άδεια από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αυστραλίας.
Προέλευση
Στις 13 Δεκεμβρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι η Γουέστερν Μέλμπουρν Γκρουπ (Western Melbourne Group) θα γίνει δεκτή στην A-League, ως μέρος της νέας διαδικασίας επέκτασης. Η Γουέστερν Μέλμπουρν θα παίξει τους εντός έδρας αγώνες της στο Καρντίνια Παρκ στο Τζιλόνγκ για τις δύο πρώτες σεζόν, ενώ θα χτίζει το γήπεδο και το προπονητικό κέντρο της στο Τάρνιτ, με αναμενόμενη ολοκλήρωση το 2021.
Στις 11 Ιανουαρίου 2019, η Γουέστερν Μέλμπουρν Γκρουπ ανακοίνωσε τον Τζόνι Αναστασιάδη ως πρώτο βοηθό προπονητή για την πρώτη σεζόν του συλλόγου. Στις 24 Ιανουαρίου 2019, η κοινοπραξία ανακοίνωσε την ένταξη του Τζον Χάτσινσον, επίσης ως βοηθό προπονητή.
Στις 31 Ιανουαρίου 2019, η Γουέστερν Μέλμπουρν έκανε την πρώτη της μεταγραφή, υπογράφοντας τον Παναγιώτη Κόνε πριν από την εναρκτήρια σεζόν της. Στις 12 Φεβρουαρίου 2019, ο αμυντικός Τζος Ρίσντον έγινε η πρώτη αυστραλιανή μεταγραφή του συλλόγου.
Στις 13 Φεβρουαρίου, ανακοινώθηκε ότι ο σύλλογος θα ονομάζεται Γουέστερν Γιουνάιτεντ Φούτμπολ Κλαμπ, μετά από δημόσια ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε μέσω της Herald Sun.
Χρώματα και σήμα
Στις 13 Φεβρουαρίου, ο σύλλογος αποκάλυψε ότι θα παίζει τους εντός έδρας αγώνες με πράσινο και μαύρο χρώμα.
Στις 8 Μαΐου, ο σύλλογος ανακοίνωσε το επίσημο λογότυπο. Ο ιστότοπος του συλλόγου κατά τη στιγμή της ανακοίνωσης σχολίασε ότι το σχέδιο επηρεάστηκε από την κλίση των στεγών στα προάστια και τη γέφυρα Γουέστ Γκέιτ, με το πράσινο χρώμα να αντιπροσωπεύει την ανάπτυξη, την αρμονία και τη φρεσκάδα.
Ιδιοκτησία
Το Φεβρουάριο του 2019, αποκαλύφθηκε ότι η Birmingham Sports Holdings είχε αρχικά χρηματοδοτήσει το τέλος της άδειας προσφοράς, πριν αποχωρήσει από το πρότζεκτ λόγω της κάμψης της αυστραλιανής αγοράς κατοικιών, που υποτίμησε τις προβλεπόμενα συγκροτήματα κατοικιών που θα κατασκευαστούν στην ίδια περιοχή με το νέο στάδιο.
Στάδιο
Επιπροσθέτως, έχει προταθεί η κατασκευή ενός γηπέδου χωρητικότητας 15.000 θέσεων στο Τάρνιτ της Βικτώρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστραλίας Κατηγορία:Γουέστερν Γιουνάιτεντ ΦΚ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2018
Τζόρτζιο Φακίνι
Ο Τζόρτζιο Φακίνι (ιταλικά : Giorgio Fachini) ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Στο πρωτάθλημα Ιταλίας ήταν πρώτος το 1954 στο διπλό με συμπαίκτη τον Νίκολα Πιετρατζέλι και στο διπλό μεικτό το 1954, 1955 με συμπαίκτρια την Λέα Περίκολι και το 1957 με συμπαίκτρια την Μιγκλιόρι.
Πιερ-Αμπρουάζ Μπος
Ο Πιερ-Αμπρουάζ Μπος (γενν. 11 Μαΐου 1992) είναι Γάλλος αθλητής του στίβου. Εξειδικεύεται στα 800 μέτρα.
Καριέρα
Γεννήθηκε στη Νάντη της Γαλλίας στις 11 Μαΐου 1992.
Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 800 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 στο Ελσίνκι.
Στις 8 Αυγούστου 2017 κέρδισε το αγώνισμα των 800 μέτρων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στο Λονδίνο, με επίδοση 1:44.67.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 στο Βερολίνο κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, πίσω από τον Άνταμ Κζοτ και τον Αντρέας Κράμερ. αριστερά|μικρογραφία|Ο Μπος το 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Μπος Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Τζόρτζιο Φακίνι
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτος το 1953 στο διπλό με συμπαίκτη τον Ουμπέρτο Μπέργκαμο και τον 1956 στο διπλό μεικτό με συμπαίκτρια την Έντα Μπούντιγκ. Είχε συμμετάσχει σε πολλά τουρνουά, νικητής στη Τεργέστη το 1961, το 1961 είχε συμμετάσχει με την Ιταλία σε αγώνα επί της Γαλλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Σιστρούνι Ιωαννίνων
Το Σιστρούνι, επίσημα Σιστρούνιον, είναι ημιορεινό χωριό στην πρώην επαρχία Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 440 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Σιστρούνι βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νομού κοντά στα όρια με το νομό Θεσπρωτίας. Είναι κτισμένο στους πρόποδες των Ορέων Σουλίου, κοντά στον ένα από τους τους δύο παραποτάμους που σχηματίζουν στο Πολυστάφυλο Πρεβέζης τον Αχέροντα ποταμό. Ο παραπόταμος αυτός λέγεται Στρουνιώτικος και η ονομασία του προέρχεται από την τοπική ονομασία του χωριού ως Σ'τρούνι. Το Σιστρούνι απέχει 49 χλμ. ΝΔ. από τα Ιωάννινα και 40 χλμ. ΒΔ. από τη Φιλιππιάδα. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Βασιλείου που κτίστηκε το 1876 και το καμπαναριό του (1910). Οι αγιογραφίες στο ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού είναι του 1884. Υπάρχει ακόμα Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο της Συμπολιτείας των Σουλιωτών και έκθεση φωτογραφίας.
Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου
Το μοναστήρι θεωρείται ένα από τα αρχαιότερα μοναστήρια της Δωδώνης με τη χρονολόγησή του να υπολογίζεται γύρω στο 1156. Η σημερινή κατασκευή είναι νεότερη και έγινε μετά από καταστροφή που έγινε από άγνωστη αιτία. Η εκκλησία είναι τρίκλιτη βασιλική με τρούλο, έχει εξωτερικά λιθόκτιστο χαγιάτι και περιβάλλεται από λιθόκτιστο περίβολο. Στο εσωτερικό του ναού υπάρχουν έξι κολόνες που τον χωρίζουν στα τρία κλίτη του και είναι διακοσμημένο με αξιόλογες τοιχογραφίες. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες είναι η Παναγία ένθρονη με τον Χριστό στην αγκαλιά της και η κοίμηση της Θεοτόκου. Το 1994, με την ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ33/47155/1033/17-11-1994 - ΦΕΚ 909/Β/8-12-1994 έχει χαρακτηριστεί ως "αρχαίο μνημείο, με ζώνη προστασίας 150 μ. περιμετρικά της περιβόλου της μονής".
Ονομασία - Ιστορία
Το Σιστρούνι ιστορικά και πολιτισμικά ανήκει στα 27 χωριά της "Λάκκας Σουλίου" ή "Λακκοχώρια" και ειδικότερα στα 14 της "Λάκκας Μπότσαρη", έτσι όπως αυτά ονομάστηκαν την περίοδο της τουρκοκρατίας προς τιμή του ήρωα του 1821, Μάρκου Μπότσαρη, ο οποίος καταγόταν και έζησε στην περιοχή για ένα διάστημα (βλ. Παλαιοχώρι Μπότσαρη).
Μάχη Σιστρουνίου
Στις 9 Ιουνίου του 1800 στην περιοχή του Σιστρουνίου δόθηκε μάχη μεταξύ των Σουλιωτών και στρατευμάτων του Αλή Πασά. Μετά από ενέδρα που έστησε ο Φώτος Τζαβέλας και άλλοι αρχηγοί των Σουλιωτών παγίδευσαν τους Τούρκους που είχαν στρατοπεδεύσει στο χωριό και τους προξένησαν μεγάλες απώλειες. Τις επόμενες μέρες ακολούθησε η μάχη της Βυρτζάχας, στη περιοχή "Λιβάδι" του σημερινού Ζωτικού. Ο ιστορικός και αγωνιστής του 1821 Χριστόφορος Περραιβός αναφέρει:
«οι Σουλιώται τον σκοπόν του Πασά απεφάσισαν να τον ματαιώσουν, ει δυνατόν, με διακοσίων συμπολιτών δύναμιν, της οποίας αρχηγοί υπήρχον οι : Φώτος Τζαβέλλας, Γκόγκας Δαγκλής, Σκούμπος Δράκος, Κολιοδημήτρης, Κίτσος Πανομάρας, Πάσχος Λάλας και Τζάλας’, ούτοι πάντες ενεδρεύσαντες τη ιδία νυκτί επί το οχυρότερον πλησίον του χωρίου μέρος, ο δε αρχηγός αυτών Τουρκαλβανός (Μουσταφά Ζηγούρης) έχων χιλίους τριακόσιους εκλεκτούς στρατιώτας υπό την οδηγίαν του, αφελκούσας το ξίφος εφορμά ανυπερθέτως κατά των δύο, τον ακολουθεί συγχρόνως και όλον το σώμα δια των συνήθων αλαλαγμών, απροσδοκήτως όμως εμπίπτει εις την ενέδραν των Σουλιωτών, όπου κατά πρώτον πυροβολισμόν φονεύονται εξ αυτών υπέρ τους τριάκοντα εκτός των τραυματιών.
Διοικητικά
Το 1919 με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 συστάθηκε κοινότητα Σειστρουνίου με έδρα τον ομώνυμο οικισμό, το όνομα του οποίου το 1928 διορθώνεται σε Σιστρούνιον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη κοινότητα Σιστρουνίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του δήμου Δωδώνης της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων και σύμφωνα με απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 303 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου Δ
Μέγκιος
Ο Μέγκιος ήταν Κινέζος φιλόσοφος που έζησε την περίοδο 372-288 π.Χ.
Γεννήθηκε το 372 π.Χ και ήταν μέλος αριστοκρατικής οικογένειας, έχοντας διδαχθεί τον Κομφουκιανισμό από τον εγγονό του φιλοσόφου. Το 332 π.Χ, σ' ηλικία 40 ετών, διορίστηκε υπουργός στο κρατίδιο Τσι και συμμετείχε στον δημόσιο βίο μέχρι την ηλικία των 60 ετών. Κατά τη διάρκεια της εικοσαετούς θητείας του, μαζί με τους μαθητές του, ταξίδεψε σε διάφορες περιοχές της Κίνας, όπου συζητούσε ηθικά θέματα με τους φεουδάρχες των περιοχών.
Δεν υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή του Μέγκιου, αλλά αυτές που υπάρχουν προέρχονται κυρίως από το ομώνυμο φιλοσοφικό έργο, το οποίο αποτελεί ένα από τα Τέσσερα Κλασικά Βιβλία. Συνέβαλε στην καθιέρωση του Κομφουκιανισμού στην Κίνα, αν και ο ίδιος θεωρούσε (εν αντιθέσει μ' άλλους υποστηρικτές του του Κομφούκιου) πως η ανθρώπινη φύση είναι αγαθή, αλλά διαφθείρεται από την κοινωνία και την επιδίωξη του κέρδους. Για τον Μέγκιο, η ανθρώπινη φύση συνδέεται με τέσσερις βασικές αρετές: την αγάπη προς τον πλησίον, τη δικαιοσύνη, τον διαχωρισμό καλού και κακού και τη θρησκευτικότητα. Ο φιλόσοφος έχει γράψει επτά βιβλία και η γλώσσα των έργων του θεωρείται απλή και διαυγής, αποτελώντας τα αριστουργήματα της υστεροαρχαϊκής κινέζικης λογοτεχνίας.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο φιλόσοφος βρισκόταν απομονωμένος από τον υπόλοιπο κόσμο και αναγνωρίστηκε μετά θάνατον ως ο δεύτερος τη τάξει Κινέζος φιλόσοφος, μετά τον Κομφούκιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Κινέζοι φιλόσοφοι
Μια Ζωή
Η Μια Ζωή (τουρκικά: Kadın, απόδοση: Γυναίκα) είναι τηλεοπτική σειρά του Fox TV 81 επεισοδίων, που δημοσιεύθηκε στο με πρωταγωνιστές τους Οζγκέ Οζπριντσί, Τζανέρ Τζιντορούκ και Μπενού Γιλντιριμλάρ. Αρχικά είχε ανακοινωθεί ότι το ρόλο της μητέρας θα πάρει η Μπερέν Σαάτ Ωστόσο, τελικά τον ρόλο ανέλαβε η Οζπριντσί. Η σειρά έχει προσαρμοστεί από την ιαπωνική σειρά Γυναίκα (Woman) με σεναριογράφο τον Γιούτζι Σακαμότο. Στην Ελλάδα προβάλλεται από τις 11 Ιουνίου 2018 στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1.
Υπόθεση
Μετά τον θάνατο του συζύγου της Σαρπ, η Μπαχάρ και τα παιδιά της, τους Νισάν και Ντορούκ, προσπαθούν να παραμείνουν ζωντανοί, ενώ διάφορα γεγονότα θα συμβούν. Η Μπαχάρ είναι γεμάτη ζωή, αλλά θα δώσει μια δύσκολη δοκιμασία εναντίον των ζωντανών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκικές τηλεοπτικές σειρές
Αμάραντα Ροδόπης
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Αμάραντα βρίσκονται στον κάμπο της Κομοτηνής σε απόσταση 22 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου) και 13 χλμ. ΝΑ. από την Κομοτηνή. Βόρεια του χωριού είναι η Βιομηχανική Περιοχή Κομοτηνής και ο οικισμός Θρυλόριο, ανατολικά είναι ο οικισμός Πάμφορο, δυτικά και νότια περνάει η Εγνατία Οδός, νοτιότερα ο Λίσσος ποταμός ενώ δυτικά είναι ο οικισμός Καλλιθέα. Οι κάτοικοί του είναι Μουσουλμάνοι, Πομάκοι και λίγοι Ρομά. Στην τοποθεσία "Ουκ-γιανί", σε απόσταση 500 μέτρα νοτιοδυτικά έχει ανασκαφεί προϊστορικός τύμβος σε γήλοφο ύψους 10 μέτρων και διαμέτρου βάσης 300 μέτρα. Η περιοχή έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Η παλιά του ονομασία είναι Γιαχγια Μπεϊλη και επίσημα αναφέρονται ως Αμάραντα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Βάκο, το Ίσαλο, την Καλλιθέα και το Πάμφορο αποτελούν την δημοτική κοινότητα Αμαράντων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 624 κατοίκους. Η δημοτική κοινότητα Αμαράντων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 40,505 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Κριστίν Σκοτ Τόμας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αιγυπτιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
Η Αιγυπτιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (αραβικά: الاتحاد المصري لكرة القدم, αγγλικά: Egyptian Football Association, EFA) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Αίγυπτο. Εδρεύει στο Κάιρο. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Αιγύπτου.
Βαθμοί ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας
Οι βαθμοί των ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας είναι μέρος του ιεραρχικού συστήματος του Ελληνικού Στρατού, βάσει του οποίου καθορίζονται οι σχέσεις προϊσταμένων - υφισταμένων μεταξύ του ένστολου ανθρώπινου δυναμικού.
Αιγυπτιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Αίγυπτο
Βαθμοί ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας
Στρατός Ξηράς
Στους ακόλουθους πίνακες παρουσιάζονται οι βαθμοί και τα διακριτικά των αξιωματικών, του ανθυπασπιστή, των υπαξιωματικών και των οπλιτών του Στρατού Ξηράς.
Ε/Γ-Ο/Γ Ελλένικ Σπίριτ
Το Hellenic Spirit είναι επιβατηγό/οχηματαγωγό πορθμείο, που αποτελεί τμήμα του στόλου της ANEK Lines. Ναυπηγήθηκε το 2000 στα ναυπηγεία της Brucen στη Σουηδία. Είναι αδελφό πλοίο του Olympic Champion, με το οποίο έχει την ίδια χωρητικότητα, ταχύτητα και όψεις. Χωράει μέχρι 1.850 επιβάτες και 654 οχήματα Ι.Χ., διαθέτει 660 κλίνες και 700 καθίσματα αεροπορικού τύπου για τους επιβάτες, 600 οικονομικής θέσης και 100 διακεκριμένης. Το σκάφος τροφοδοτείται από τέσσερις ντιζελοκινητήρες Wärtsilä 16V46C με συνδυασμένη δύναμη των 67,517 kW, και φτάνει ταχύτητες μέχρι 27 κόμβους. Το όνομα του πλοίου σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει "Ελληνικό πνεύμα".
Βαθμοί ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας
Ανθυπασπιστής, υπαξιωματικοί και οπλίτες
Τους βαθμούς του Στρατηγού και του Αντιστράτηγου εν ενεργεία μπορούν να κατέχουν μόνο αξιωματικοί όπλων. Ειδικότερα, ο βαθμός του Στρατηγού φέρεται μόνο από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, όταν εκείνος προέρχεται από τον Στρατό Ξηράς. Καταληκτικό βαθμό Υποστράτηγου έχουν οι αξιωματικοί τεχνικού, εφοδιασμού - μεταφορών, υλικού πολέμου, οικονομικού, γεωγραφικού, έρευνας - πληροφορικής και οι ιατροί υγειονομικού. Αξιωματικοί ελεγκτικού, οδοντίατροι, νοσηλευτές, φαρμακοποιοί, ψυχολόγοι και κτηνίατροι υγειονομικού έχουν ως καταληκτικό βαθμό αυτόν του Ταξιάρχου. Όσοι δεν κρίνονται κατάλληλοι για την άσκηση διοίκησης μονάδας εκστρατείας, όπως επίσης όσοι απόφοιτοι Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ) είναι πτυχιούχοι ΑΕΙ, έχουν ως καταληκτικό βαθμό τον Συνταγματάρχη, ενώ οι απόφοιτοι ΣΜΥ που δεν είναι πτυχιούχοι ΑΕΙ, τον Αντισυνταγματάρχη. Για αξιωματικούς που δεν υπάγονται στις ανωτέρω κατηγορίες, ο καταληκτικός βαθμός είναι αυτός του Ταγματάρχη. Οι Εθελόντριες και οι Εθελοντές Μακράς Θητείας (ΕΜΘ) έχουν ως καταληκτικό βαθμό τον Υπολοχαγό. Ο ανώτερος βαθμός στον οποίο μπορούν να προαχθούν οι μονιμοποιημένοι Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠΟΠ) είναι ο Αρχιλοχίας ή ο Ανθυπασπιστής σε περίπτωση ανδραγαθίας.
Μπερναντέτ Σουμπιρού
Η Μπερναντέτ Σουμπιρού (γεν. 7 Ιανουαρίου 1844 στη Λούρδη - 16 Απριλίου 1879 στο Νεβέρ) ήταν μια γαλλίδα μοναχή και αγία της καθολικής εκκλησίας. Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, μεταξύ 11 Φεβρουαρίου και 16 Ιουλίου του 1858 δήλωσε ότι βίωσε συνολικά 18 οράματα θρησκευτικού περιεχομένου, τα οποία ερμηνεύθηκαν αργότερα από την εκκλησία ως εμφανίσεις της Παναγίας. Αυτή η ερμηνεία είναι αμφιλεγόμενη μέχρι σήμερα, ειδικά επειδή το κορίτσι δεν ισχυρίστηκε στις πρώτες συνεντεύξεις ότι είχε δει την Θεοτόκο. Στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ωστόσο η Μπερναντέτ Σουμπιρού λατρεύεται ως αγία λόγω αυτής της ερμηνείας και λόγω των επακόλουθων θαυματουργών θεραπειών που αποδίδονται σε αυτήν. Μέσα σε λίγα χρόνια η γενέτειρα της Μπερναντέτ, Λούρδη, έγινε ένας από τους σημαντικότερους χώρους προσκυνήματος στην Ευρώπη, τον οποίο επισκέπτονται έξι εκατομμύρια προσκυνητές κάθε χρόνο. Η Μπερναντέτ έγινε μοναχή το 1864 και εν συνεχεία μετακόμισε από τη Λούρδη το 1866 στα πλαίσια του μοναστικού της βίου. Κηρύχθηκε από την καθολική εκκλησία οσία το 1925 και αγία το 1933.
Ε/Γ-Ο/Γ Ελλένικ Σπίριτ
Οι καμπίνες είναι εξοπλισμένες με τηλέφωνο και Τηλεόραση, και διαχωρίζονται σε λουξ, τετράκλινες και δίκλινες, ενώ τα αεροπορικά καθίσματα σε οικονομικής και VIP. Το πλοίο διαθέτει δύο εστιατόρια (A La Carte και Self Service) και κυλικείο για την παρασκευή γευμάτων, καθώς και συνεδριακό κέντρο, κινηματογράφο, καζίνο, ντισκοτέκ, Internet Cafe, δορυφορικό τηλέφωνο και φαξ, πισίνες, παιδική χαρά, κυλιόμενες σκάλες, καταστήματα, νοσοκομείο και πτερύγια ευστάθειας, ενώ διαθέτει On-line internet.
Βαθμοί ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας
Πολεμικό Ναυτικό
Στους ακόλουθους πίνακες παρουσιάζονται οι βαθμοί και τα διακριτικά των αξιωματικών, του ανθυπασπιστή, των υπαξιωματικών και των ναυτών του Πολεμικού Ναυτικού.
Μπερναντέτ Σουμπιρού
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες Κατηγορία:Γάλλοι Κατηγορία:Μέλη Καθολικών θρησκευτικών ταγμάτων και εταιρειών
Ε/Γ-Ο/Γ Ελλένικ Σπίριτ
Δρομολόγηση από ANEK Lines
Τα δύο πλοία κατά τη διάρκεια της κατασκευής τους έφεραν τα ονόματα Κρήτη ΙΙΙ και Κρήτη ΙV, με την κατασκευή του του Κρήτη ΙV να υποβάλλεται στις 18 Απριλίου 2000 στη Landskrona. Καθελκύστηκε για πρώτη φορά στις 31 Αυγούστου 2000, και στη συνέχεια έπλευσε προς τα ναυπηγεία Fosen Mekaniske Verksteder στη Rissa της Νορβηγίας, για τις τελευταίες τροποποιήσεις. Μετά από έξι μήνες εργασίας, το Κρήτη ΙV παραδόθηκε στην ANEK Lines και μετονομάστηκε Olympic Spirit. Έπειτα όμως από επιπλοκές με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, η οποία είχε κατοχυρώσει το όνομα "Olympic", το πλοίο μετονομάστηκε εκ νέου σε Hellenic Spirit. Αφού ολοκληρώθηκαν οι απαραίτητες εργασίες στη Νορβηγία, το Hellenic Spirit έπλευσε προς την Ελλάδα και στις 18 Μαΐου 2001 δρομολογήθηκε από την ANEK Lines στη γραμμή Πάτρα-Ηγουμενίτσα-Ανκόνα, ως συμπληρωματικό του αδελφού του πλοίου Olympic Champion. Αυτό μείωσε σημαντικά το χρόνο διαδρομής από Ηγουμενίτσα σε Ανκόνα σε 15 ώρες και τούμπαλιν, και έτσι ο νέος στόλος των ANEK Lines μπορούσε πλέον να ανταγωνιστεί με αυτόν των Minoan Lines και Superfast Ferries.
Λόγω του εμφύλιου πολέμου στη Λιβύη το 2011, το πλοίο συμμετείχε στην εκκένωση προσώπων. Στις 24 Φεβρουαρίου 2011, όπου αναχώρησε από το Ηράκλειο προς τη Βεγγάζη, όπου έφτασε τρεις μέρες αργότερα με σκοπό να απομακρύνει 4.500 εργαζόμενους Κινέζους από την εμπόλεμη περιοχή. Λίγες μέρες αργότερα, έπλευσε από τη Βεγγάζη πίσω στην Ελλάδα, με σκοπό οι Κινέζοι να αποβιβαστούν και να επιστρέψουν στην Κίνα αεροπορικώς με ασφάλεια.
Διαδρομή
Το Hellenic Spirit εξυπηρετεί τη γραμμή Πάτρα - Ηγουμενίτσα - Ανκόνα και τούμπαλιν.
Αναφορές
Ελλενικ
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Μαγνησίας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Θεσσαλίας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Θεσσαλίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Η κορυφαία κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 14 συλλόγων σε έναν όμιλο. Οι δυο τελευταίοι υποβιβάζονται στη Β΄ Κατηγορία, ενώ θα υποβιβαστούν επιπλέον ομάδες αν κάποιοι από τους συλλόγους-μέλη της ΕΠΣΘ που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής υποβιβαστούν από αυτή.
Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα του Διαγόρα Στεφανοβίκειου που προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική και υποβιβάστηκαν οι Μυρμιδόνες Πλατάνου και ο Μαγνησιακός.
Η τελική βαθμολογία είχε ως εξής: Πηγή: ΕΠΣ Θεσσαλίας
Β΄ Κατηγορία
Στη Β κατηγορία συμμετείχαν 13 ομάδες σε έναν όμιλο. Δε δήλωσε συμμετοχή ο Εθνικός Βόλου. Οι τρεις πρώτες προβιβάστηκαν στην Α΄ κατηγορία και η ομάδα που τερμάτισε στη 13η θέση υποβιβάζεται.
Γ΄ Κατηγορία
Στη Γ΄ Κατηγορία δήλωσαν συμμετοχή 14 σύλλογοι. Οι τρεις πρώτοι προβιβάστηκαν στη Β΄ Κατηγορία
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Αποσαφήνιση
Για την αποσαφήνιση στη Βικιπαίδεια, δείτε: Βικιπαίδεια:Αποσαφήνιση.
Αποσαφήνιση είναι η διαδικασία προσδιορισμού της έννοιας μιας λέξης που χρησιμοποιείται σε διαφορετικά πλαίσια.
Βραβείο Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου
Το Βραβείο Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου (αγγλικά: Online Film Critics Society Award For Best Cinematography) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου για να τιμήσει έναν διευθυντή φωτογραφίας που έχει επιδείξει εξαιρετικό επίτευγμα στην κινηματογραφική βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου
Ραφαήλ Ραφαήλ
Ο Ραφαήλ Ραφαήλ ήταν Έλληνας διπλωμάτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Αλέξανδρου Ραφαήλ, διευθυντή των ΣΕΚ και των θεσσαλικών σιδηροδρόμων, και της Κατερίνας Αξελού. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλαιά οικογένεια της Ύδρας. Ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα καταλαμβάνοντας σημαντικές θέσεις. Διετέλεσε πρέσβης της Ελλάδας στην Κοινωνία των Εθνών, στη Βέρνη (1928 - 1930), την Άγκυρα και το Παρίσι ενώ το 1946 διορίστηκε πρώτος πρέσβης στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στην Ουνέσκο (1946 - 1947). Κατά τη διάρκεια της θητείας του στη Γαλλία αγόρασε, για λογαριασμό του ελληνικού κράτους, την Villa Saïd στο Παρίσι, όπου στεγάζεται η αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΑΣΑ.
Ήταν παντρεμένος με την Γιολάντα Πηλαβάκη και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά: τον Αλέξανδρο, διπλωμάτη, και τον Νικόλαο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Αϊσά Ντουιχί
Η Αϊσα Ντουιχί είναι ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ανήκει στην φυλή των Σαχράουι από το Μαρόκο. Είναι πρόεδρος του Παρατηρητηρίου της Σαχάρας για την Ειρήνη, τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το οποίος αγωνίζεται μεταξύ άλλων για τα δικαιώματα των κρατουμένων στα στρατόπεδα του Μετώπου Πολισάριο στην επαρχία Τιντούφ της Νοτιοδυτικής Αλγερίας στα σύνορα της Δυτικής Σαχάρας. Συγκεκριμένα, η Ντουιχί δραστηριοποιείται ως εκπρόσωπος για όσους έχουν απαχθεί και αιχμαλωτιστεί στα στρατόπεδα Πολισάριο και επιδιώκει την καταπολέμηση της προπαγάνδας και της παραπληροφόρησης εναντίων ευάλωτων γυναικών. Το 2019 ήταν μεταξύ των βραβευθέντων γυναικών στο 1ο Διεθνές Φόρουμ Ηγεσίας Γυναικών που έγινε στις Βρυξέλλες υπό την αιγίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Δεσλοραταδίνη
Η δεσλοραταδίνη (εμπορικές ονομασίες Clarinex και Aerius) είναι τρικυκλικός ανταγωνιστής των υποδοχέων ισταμίνης Η1 που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία αλλεργιών. Είναι ενεργός μεταβολίτης της λοραταδίνης.
Ιατρικές χρήσεις
Η δεσλοραταδίνη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αλλεργικής ρινίτιδας, της ρινικής συμφόρησης και της χρόνιας ιδιοπαθούς κνίδωσης. Είναι ο κύριος μεταβολίτης της λοραταδίνης και αμφότερα τα φάρμακα είναι παρόμοια όσον αφορά την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα. Η δεσλοραταδίνη διατίθεται σε πολλές δοσολογικές μορφές και με πολλές εμπορικές ονομασίες παγκοσμίως.
Μια αναδυόμενη ένδειξη για τη δεσλοραταδίνη είναι η θεραπεία της ακμής, ως φθηνό ανοσοενισχυτικό της ισοτρετινοΐνης και πιθανώς ως θεραπεία συντήρησης ή μονοθεραπεία.
Παρενέργειες
Οι πιο συχνές παρενέργειες είναι η κόπωση (1,2% ), η ξηροστομία (3% ) και ο πονοκέφαλος (0,6% ).
Αλληλεπιδράσεις
Η συγχορήγηση με ερυθρομυκίνη, κετοκοναζόλη, αζιθρομυκίνη, φλουοξετίνη ή σιμετιδίνη οδήγησε σε αυξημένες συγκεντρώσεις δεσλοραταδίνης και του μεταβολίτη της 3-υδροξυδεσλοραταδίνης στο πλάσμα του αίματος σε μελέτες. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σχετικές αλλαγές.
Φαρμακοδυναμική
Η δεσλοραταδίνη είναι ένα εκλεκτικό Η1 αντιισταμινικό που λειτουργεί ως αντίστροφος αγωνιστής στον υποδοχέα Η1 ισταμίνης.
Φαρμακοκινητική
Η δεσλοραταδίνη απορροφάται καλά από το έντερο και φτάνει τις υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα μετά από περίπου τρεις ώρες. Στην κυκλοφορία του αίματος, το 83 έως 87% της ουσίας συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.
Η δεσλοραταδίνη μεταβολίζεται σε 3-υδροξυδεσλοραταδίνη σε μια ακολουθία τριών σταδίων σε φυσιολογικούς μεταβολιστές. Πρώτον, N-γλυκουρονιδίωση της δεσλοραταδίνης από το UGT2B10, στη συνέχεια, 3-υδροξυλίωση της Ν-γλυκουρονίδης δεσλοραταδίνης από το CYP2C8 και τέλος, μια μη ενζυματική αποσύζευξη Ν-γλυκουρονιδίου 3-υδροξυδεσλοραταδίνης. Τόσο η δεσλοραταδίνη όσο και η 3-υδροξυδεσλοραταδίνη αποβάλλονται μέσω των ούρων και των κοπράνων με χρόνο ημιζωής 27 ωρών σε φυσιολογικούς μεταβολιστές. αριστερά|μικρογραφία| Η 3-υδροξυδεσλοραταδίνη είναι ο κύριος [[μεταβολίτης.]] Παρουσιάζει μόνο περιφερειακή δραστηριότητα αφού δεν διασχίζει εύκολα τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Ως εκ τούτου, δεν προκαλεί συνήθως υπνηλία επειδή δεν εισέρχεται εύκολα στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Φαρμακογονιδιωματική
Το 2% των Καυκάσιων και το 18% των ανθρώπων αφρικανικής καταγωγής είναι κακοί μεταβολιστές της δεσλοραταδίνης. Σε αυτά τα άτομα, το φάρμακο φθάνει τις τριπλάσιες υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα έξι έως επτά ώρες μετά τη λήψη και έχει χρόνο ημιζωής περίπου 89 ώρες. Ωστόσο, το προφίλ ασφάλειας για αυτά τα άτομα δεν είναι χειρότερο από ό,τι για τους εκτεταμένους (φυσιολογικούς) μεταβολιστές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πιπεριδίνες Κατηγορία:Χλωροαρένια Κατηγορία:Αντιισταμινικά
Ζυγός ψυχοστασίας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. Π81)
Το Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π81 είναι χρυσή νεκρική ζυγαριά που βρέθηκε στις Μυκήνες.
Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Πρόκειται για νεκρικό ζυγό «ψυχοστασίας», δηλαδή σύμβολο του ζυγίσματος της ψυχής μετά τον θάνατο. Κατασκευάστηκε τον 16ο αιώνα π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα
Το Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα (Α.ΔΗ.ΣΟ.Κ.) ήταν πολιτικό κόμμα της Κύπρου που ιδρύθηκε το 1990 από στελέχη της "Ανανεωτικής Πτέρυγας" του Α.Κ.Ε.Λ..
Ιστορικό
Το Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα ιδρύθηκε στις 29 Απριλίου 1990, όταν στελέχη του Α.Κ.Ε.Λ., ανάμεσα τους και πέντε βουλευτές (Παπαπέτρου, Zιαρτίδης, Φάντης, Nτ. Kωνσταντίνου και Παύλος Δίγκλης) αποχώρησαν από το κόμμα, εκφράζοντας την έντονη διαφωνία τους για την πολιτική που ασκούσε το Α.Κ.Ε.Λ..
Πρόεδρος του νέου κινήματος τέθηκε ο Παύλος Δίγκλης και αναπληρωτής πρόεδρος ο Μιχάλης Παπαπέτρου
Στις εκλογές του 1991 συγκέντρωσε το 2,40% της λαϊκής ψήφου, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να εισέλθει στη Βουλή των Αντιπροσώπων.