cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιοχάνες Μπλάσκοβιτς
Θάνατος
Ο θάνατος του Μπλάσκοβιτς παραμένει μυστηριώδης μέχρι σήμερα, καθώς εικάζεται πως δεν αυτοκτόνησε, αλλά δολοφονήθηκε από άνδρες των SS, τους οποίους είχε σφοδρά κατηγορήσει στην αρχή του πολέμου. Μετά τον θάνατό του, τη στέγαση και διατροφή της χήρας του και της κόρης του ανέλαβε ο πρώην ιπποκόμος του στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Γιοχάνες Καίπκε, ο οποίος έτρεφε βαθιά εκτίμηση για τον πρώην ανώτερό του, καθώς ο Μπλάσκοβιτς μεριμνούσε πάντα για τις συνθήκες ζωής των στρατιωτών του.
Ο Μπλάσκοβιτς τάφηκε στο κοιμητήριο του χωριού Μπόμμελσεν του Ζόλταου-Φάλινγκμποστελ, όπου αναπαύεται μέχρι σήμερα.
Διακρίσεις
Παρατίθενται οι διακρίσεις (παράσημα και μετάλλια) που απονεμήθηκαν στον Μπλάσκοβιτς κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας:
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώσοι Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού Κατηγορία:Αυτόχειρες
Εθνική Συντακτική Συνέλευση (1789)
Γενικές Τάξεις
Η Εθνοσυνέλευση δημιουργήθηκε στα πλαίσια πολιτικής αναταραχής που προέκυψε κατά τη σύγκληση των Γενικών Τάξεων. Κατά την έναρξη της συνέλευσης των Τάξεων, στις 5 Μαΐου 1789, δύο ήταν τα κύρια θέματα: η εξέταση των πληρεξουσίων των αντιπροσώπων και ο τρόπος ψηφοφορίας - κατά άτομο ή κατά τάξη. Οι Γενικές τάξεις αποτελούνταν από 308 βουλευτές από τον Κλήρο, 285 από τους Ευγενείς και 621 από την Τρίτη τάξη. Ο αριθμός των αντιπροσώπων της Τρίτης τάξης είχε διπλασιασθεί, κατόπιν αιτήματός τους, αλλά η ψηφοφορία κατά άτομο, που είχαν επίσης ζητήσει, δεν εφαρμόστηκε.
Στις 6 Μαΐου, η Τρίτη τάξη πήρε το όνομα Συνέλευση των Κοινοτήτων και ζήτησε την από κοινού εξέταση των πληρεξουσίων. Οι ευγενείς και οι κληρικοί αρνήθηκαν να συνεδριάσουν μαζί με την Τρίτη τάξη: στις 11 Μαΐου, οι αντιπρόσωποι των ευγενών συνεδρίασαν σε μια αυτόνομη συνέλευση. Ο κλήρος καθυστερούσε, ενώ η Τρίτη τάξη αρνήθηκε τη συγκρότηση συνέλευσης σε ξεχωριστή αίθουσα. Αυτή ήταν η πρώτη της επαναστατική ενέργεια, καθώς απέρριπτε την παραδοσιακή διαίρεση σε τάξεις.
Στις 11 Ιουνίου, ο αββάς Σιεγές, συγγραφέας του Τι είναι η Τρίτη Τάξη; κάλεσε τους ευγενείς και τους κληρικούς να ενταχθούν στους «αντιπροσώπους των Κοινοτήτων». Δύο ημέρες αργότερα, τρεις ιερωμένοι από το Πουατού, και στη συνέχεια, στις 16 Ιουνίου, δεκαεννέα ιερωμένοι, εντάχθηκαν στις Κοινότητες. εναλλ.=|μικρογραφία|270x270εσ|Ο [[όρκος του Σφαιριστηρίου. Οι αντιπρόσωποι ορκίστηκαν να μην αποχωρήσουν μέχρι να δώσουν στη Γαλλία σύνταγμα.]] Στις 15 Ιουνίου, αφού οι Κοινότητες ολοκλήρωσαν την εξέταση των πληρεξουσίων, ο Σιεγές ζήτησε «να ασχοληθούν χωρίς αναβολή με τη συγκρότηση της Συνέλευσης» και να εγκαταλείψουν τον όρο Συνέλευση των Γενικών Τάξεων, σαν νέο όνομα πρότεινε τη «Συνέλευση των αναγνωρισμένων και εκλεγμένων αντιπροσώπων του γαλλικού έθνους». Ο Ζαν-Ζοζέφ Μουνιέ πρότεινε τη «Νόμιμη συνέλευση των αντιπροσώπων του μεγαλύτερου τμήματος του έθνους, ενεργώντας κατά την απουσία του μικρότερου τμήματος» πρόταση που υποστηρίχθηκε και από τον Αντουάν Μπαρνάβ. Ο Μιραμπώ πρότεινε οι Κοινότητες να πάρουν το όνομα «Συνέλευση των αντιπροσώπων του γαλλικού λαού» και στις 17 Ιουνίου ο Ζερόμ Λεγκράν, δικηγόρος από το Μπερί, πρότεινε το όνομα Εθνική Συνέλευση, το οποίο έγινε αποδεκτό με 491 ψήφους υπέρ και 90 κατά.
Καθώς δεν υπήρξε αντίδραση από τον βασιλιά ή τους προνομιούχους, στις 17 Ιουνίου οι αντιπρόσωποι της Τρίτης τάξης, που αντιπροσώπευαν «τουλάχιστον το 96 τοις εκατό του έθνους », αυτοανακηρύχθηκαν σε Εθνική Συνέλευση, την οποία όμως ο Λουδοβίκος δεν αναγνώρισε και στις 19 Ιουνίου, και αφού είχαν προσχωρήσει ακόμη 149 ιερωμένοι και 2 αντιπρόσωποι των ευγενών, διέταξε να κλείσει η αίθουσα όπου συνεδρίαζαν οι αντιπρόσωποι, με την πρόφαση ότι έπρεπε να γίνουν επισκευές που δεν επιδέχονταν αναβολή.
Στις 20 Ιουνίου 1789 το πρωί, μπροστά στις κλειστές πόρτες, οι αντιπρόσωποι της τρίτης τάξης συγκεντρώθηκαν στην αίθουσα του σφαιριστηρίου, όπου, με προεδρία του Ζαν-Σιλβαίν Μπαγί και μέσα σε θύελλα ενθουσιασμού, ορκίστηκαν με τον όρκο του Σφαιριστηρίου να μην χωρίσουν μέχρι να δώσουν στη Γαλλία σύνταγμα.
Σε συνεδρίαση στις 23 Ιουνίου ο βασιλιάς συγκατατέθηκε μεν στη φορολογική ισότητα αλλά διέταξε τις τρεις τάξεις να συνεδριάζουν χωριστά, ακύρωσε όλες τις αποφάσεις της Τρίτης τάξης και τάχθηκε υπέρ της δεκάτης και των φεουδαρχικών δικαιωμάτων των ευγενών, δείχνοντας ότι δεν ήταν διατεθειμένος να προβεί σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και ότι είχε αγνοήσει τα Υπομνήματα των περιφερειών τους που του είχαν υποβάλει οι αντιπρόσωποι της Τρίτης τάξης.
Ο βασιλιάς αναγκάστηκε να υποχωρήσει και κάλεσε τις άλλες δύο τάξεις να συμμετάσχουν (27 Ιουνίου).
Στις 9 Ιουλίου 1789, η Εθνοσυνέλευση αυτοανακηρύχθηκε σε Εθνική Συντακτική Συνέλευση, με σκοπό να δώσει στη Γαλλία σύνταγμα.
Η Συντακτική Εθνοσυνέλευση (1789-1791)
Η Συντακτική Εθνοσυνέλευση είχε σχεδόν 1.200 βουλευτές και συνεδρίασε από τις 9 Ιουλίου 1789 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 1791, πρώτα στις Βερσαλλίες και μετά τις ημέρες της 5ης και 6ης Οκτωβρίου 1789 στο παλάτι του Κεραμεικού, στο Παρίσι - στην αίθουσα του Ιπποδρομίου του Κεραμεικού - όπου είχε αναγκαστικά εγκατασταθεί ο βασιλιάς και η βασιλική οικογένεια ώστε να βρίσκονται υπό των έλεγχο των επαναστατών.
Μεταξύ των αντιπροσώπων που συνεδρίαζαν καθημερινά, διαμορφώθηκαν τρεις μεγάλες τάσεις: οι μοναρχικοί, οι συνταγματικοί (η πλειοψηφία) και οι ριζοσπάστες, που αποτελούσαν τη μειονότητα.
Μεταρρυθμίσεις
Εκτός από το συνταγματικό της έργο, η Συνέλευση πραγματοποίησε θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις σε τομείς όπως:
Ψήφισε το πρώτο Σύνταγμα από τις 3 έως τις 13 Σεπτεμβρίου 1791, με το οποίο, βασισμένο στις αρχές της κυριαρχίας του λαού και της διάκρισης των εξουσιών, εγκαθιδρύθηκε στη Γαλλία η συνταγματική μοναρχία. Στις 13 Σεπτεμβρίου, ο βασιλιάς αποδέχθηκε το Σύνταγμα.
Η εκτελεστική εξουσία ασκούνταν από τον βασιλιά. Έτσι, ο Λουδοβίκος ΙΣΤ' επέλεγε τους υπουργούς του από εξωκοινοβουλευτικούς πολιτικούς (που δεν λογοδοτούσαν στην Εθνοσυνέλευση), κατηύθυνε την εξωτερική πολιτική και, παρά την αρχή της διάκρισης των εξουσιών, μπορούσε να εγκρίνει ή να αρνηθεί νόμους (ανασταλτικό βέτο 4 χρόνια το πολύ). Η νομοθετική εξουσία ασκούνταν από την Εθνοσυνέλευση, η οποία εκλέχθηκε για δύο χρόνια με σύστημα ψηφοφορίας κατά το οποίο δικαίωμα ψήφου είχαν οι ιδιοκτήτες γης και υπόχρεοι σε φόρους (τιμαριωτική ψήφος). Η Εθνοσυνέλευση είχε την πρωτοβουλία και τη θέσπιση των νόμων, την επιβολή και τον έλεγχο των φόρων, την απόφαση για πόλεμο και ειρήνη, και θα συνεδρίαζε μόνη της χωρίς σύγκληση. Η ανεξαρτησία του δικαστικού σώματος διασφαλίστηκε με την εκλογή δικαστών.
Η Συντακτική Συνέλευση διαλύθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1791 και αντικαταστάθηκε αμέσως από τη Νομοθετική Συνέλευση.
Μερικά από τα πρόσωπα που είχαν τη μεγαλύτερη επιρροή σ' αυτήν τη συνέλευση είναι ο Ονορέ Μιραμπώ, ο Αντουάν Μπαρνάβ, ο αββάς Σιεγές, ο Ζακ ντε Καζαλές, ο αββάς Μωρί, ο Ντυπόρ-Ντυτέρτρ, ο Λαφαγιέτ, τα αδέλφια Λαμέτ, ο Ζαν-Σιλβαίν Μπαγί κ.λπ.
Χρονολόγιο
1790
1791
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Γαλλίας Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Μαρία Βεατρίκη της Σαβοΐας (1792-1840)
Η Μαρία Βεατρίκη (ιταλ. Maria Beatrice di Savoia, 6 Δεκεμβρίου 1792 - 15 Σεπτεμβρίου 1840) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν Πριγκίπισσα της Σαρδηνίας και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Μόντενα.
Βιογραφία
Η Μαρία Βεατρίκη Βικτωρία Ιωσηφίνα ήταν η πρώτη κόρη του Βίκτωρα Εμμανουήλ Α΄ της Σαρδηνίας και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φερδινάνδου Καρόλου της Αυστρίας-Έστε.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1812 τον θείο της Φραγκίσκο Δ΄ της Μόντενα & του Ρέτζο και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Δούκισσες της Μόντενα Κατηγορία:Δούκισσες του Ρέτζο
Ημερολόγιο εκλογών στον κόσμο 2009
Παρατίθενται ημερομηνίες κατά τις οποίες έλαβαν (ή θα λάβουν) χώρα προεδρικές, βουλευτικές εκλογές και δημοψηφίσματα ανά τον κόσμο το έτος 2009. Τα αποτελέσματα των εκλογικών αναμετρήσεων μπορείτε να τα δείτε, συνοπτικά ή σε πίνακες, στην ενότητα "Πολιτικά" (ή στα αντίστοιχα άρθρα για τα πολιτικά της χώρας) στα λήμματα για τις αντίστοιχες χώρες. Δεν συμπεριλαμβάνονται οι επαναληπτικές εκλογές, π.χ. για μία έδρα της Βουλής. Όπου οι εκλογές διεξάγονται σε περισσότερους από έναν γύρους, αυτό αναφέρεται.
294 Φελίτσια
Η Φελίτσια (Felicia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,6. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Φελίτσιας υπολογίσθηκε σε 53 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 156 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Τότε η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Φελίτσιας θα είναι περίπου 1,48 cm/sec² (663 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής 28 m/sec (101 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Φελίτσιας είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της εκτιμήθηκε σε 0,091 από τον IRAS. Είναι άγνωστο αν η Φελίτσια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της και με ποια περίοδο. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε περίπου 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φελιτσια
Εθνόσημο της Μοζαμβίκης
150px|right|thumb|Το σημερινό εθνόσημο της Μοζαμβίκης. Το  εθνόσημο της Μοζαμβίκης καθιερώθηκε το 1990 σύμφωνα με το Σύνταγμα και με σαφήνεια φέρνει ξανά στη μνήμη τη σοσιαλιστική κυβέρνηση της χώρας.
Περιγραφή
Παρουσιάζει ένα γρανάζι (σύμβολο της εργατικής τάξης) και στις άκρες του στάχυα από καλαμπόκι και ζαχαροκάλαμο, γεωργικά σύμβολα. Στο μέσο βρίσκεται ένας κόκκινος ήλιος πάνω από ένα βουνό (σύμβολο του Νότου της Αφρικής και της ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο) και γαλάζια κύματα. Επίσης, υπάρχει ένα οπλοπολυβόλο Καλάσνικοφ AK-47 (που δείχνει τον αγώνα για ανεξαρτησία) να διασταυρώνεται με ένα τσαπί και ένα βιβλίο, που συμβολίζουν την εργασία και την εκπαίδευση. Το κόκκινο αστέρι συμβολίζει το σοσιαλισμό. Σε στεφάνι που είναι δεμένο με κορδέλα αναγράφεται το όνομα της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μοζαμβίκης Μοζαμβικη
Φρίθουβαλντ της Βερνικίας
Ο Φρίθουβαλντ της Βερνικίας ήταν ο έκτος Αγγλοσάξονας βασιλιάς της Βερνικίας (579 - 585), διάδοχος του Θεοδώριχου της Βερνικίας. Υπάρχουν ελάχιστες πηγές σχετικά με την ζωή και την βασιλεία του Φρίθουβαλντ όπως σε ολόκληρη την περίοδο ανάμεσα στον Ίδα της Βερνικίας και στον εγγονό του Ίδα Έθελφριθ της Βερνικίας. Η "Βρετανική Ιστορία" αναφέρει ότι η βασιλεία του στην Βερνικία ξεκίνησε το 579 και διήρκεσε έξι έτη, καταγράφει επίσης ότι ήταν βασιλιάς την περίοδο στην οποία η αποστολή του Αυγουστίνου του Καντέρμπερι έφτασε στο Κεντ (597).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Βερνικίας
Στάδιο Χοσέ Θορρίγια
Το Στάδιο Χοσέ Θορρίγια (ισπανικά: Estadio José Zorrilla) είναι γήπεδο ποδοσφαίρου στη Βαγιαδολίδ, Ισπανία. Το Στάδιο έχει χωρητικότητα 34.130 άτομα.
Το στάδιο χτίστηκε το 1982. Το γήπεδο πήρε το όνομά του από τον ποιητή Χοσέ Θορρίγια.
Ο πρώτος αγώνας που παίχτηκε στο γήπεδο ήταν ένας αγώνας του Ισπανική Λίγκα στις 20 Φεβρουαρίου του 1982
Φιλοξένησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1982.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χοσε Θορριγια Κατηγορία:Ρεάλ Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Καστίλλη και Λεόν Χοσε Θοριγια Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1982
Τιμ Ντάνκαν
Ο Τίμοθι Θίοντορ Ντάνκαν (αγγλικά: Timothy Theodore Duncan, γεννήθηκε 25 Απριλίου 1976) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής που αγωνίστηκε σε όλη την επαγγελματική του καριέρα με τους Σαν Αντόνιο Σπερς στο NBA. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία του αθλήματος.
Γεννήθηκε στο Κρίστιανστεντ των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων. Έχει ύψος 2,11 μ. και αγωνιζόταν στην θέση του πάουερ φόργουορντ ή του σέντερ. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους πάουερ φόργουορντ στην ιστορία του NBA. Πέντε φορές πρωταθλητής ΝΒΑ, δύο φορές MVP του NBA, τρεις φορές MVP των τελικών του NBA, NBA Rookie της χρονιάς 1998 και 13 φορές NBA All-Star παίκτης. Επιλέχθηκε στο ΝΒΑ ντραφτ του 1997 ως πρώτη επιλογή και οδήγησε τους Σπερς στην κατάκτηση 5 πρωταθλημάτων ΝΒΑ (1999, 2003, 2005, 2007 και 2014). Συμμετείχε επίσης στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, όπου κέρδισε χάλκινο μετάλλιο με την ομάδα των ΗΠΑ. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1962-63
Στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣΜ έλαβαν μέρος δέκα σύλλογοι. Οι οκτώ (Προοδευτική Τούμπας, ΠΟ Ξηροκρήνης, Μελιτέας, Ακρίτες Συκεών, Ατλαντίς, Δόξα Νεάπολης, ΠΑΟΔ και Εθνικός Πυλαίας) προέρχονταν από την διοργάνωση της προηγούμενης περιόδου (καθώς οι τέσσερις σμμετάσχοντες στο τελευταίο τουρνουά τύπου Β΄Εθνικής του 1962 Μακεδονικός, Θερμαϊκός, Μέγας Αλέξανδρος και ΜΕΝΤ εντάχθηκαν στη μόνιμη Β΄Εθνική) και οι άλλες δυο (Αχιλλέας Τριανδρίας και Φοίνικας Πολίχνης) από το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας ΕΠΣΜ. Το πρωτάθλημα έληξε την Κυριακή 9 Ιουνίου του 1963 και ο Αχιλλέας Τριανδρίας, επικρατώντας με 3-1 των Ακριτών, αναδείχτηκε πρωταθλητής και ανήλθε στη Β΄Εθνική κατηγορία 1963-64. Στη δεύτερη θέση ισοβάθμησαν ο ΠΑΟ Διοικητηρίου και η Δόξα Νεαπόλεως. Επειδή η ΕΠΣ Μακεδονίας είχε δικαίωμα να στείλει δυο εκπροσώπους της στο νέο πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής, δόθηκαν αγώνες μπαράζ μεταξύ των δυο ομάδων. Ο πρώτος έληξε (0-0), ενώ στον δεύτερο υπερίσχυσε η Δόξα, που ανήλθε έτσι στο δεύτερο τη τάξει εθνικό πρωτάθλημα. Η Ατλαντίδα παρότι θα έρθει τελευταία στην κατηγορία, δεν θα υποβιβαστεί και την επόμενη χρονιά θα ξαναπαίξει στην πρώτη κατηγορία.
Πηγές
Ηλεκτρονικό αρχείο εφημερίδας "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ"
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1962-1963
Ρίτσαρντ Μάιερ
Ο Ρίτσαρντ Μάιερ (Richard Meier, γεννημένος στις 12 Οκτωβρίου 1934) είναι Αμερικανός αρχιτέκτονας, του οποίου τα ρασιοναλιστικά κτίρια κάνουν εμφανή τη χρήση του λευκού χρώματος.
Σπουδές και Σταδιοδρομία
Ο Μάιερ γεννήθηκε στο Νιούαρκ της πολιτείας Νιου Τζέρσεϊ, των Η.Π.Α. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στην αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ το 1957. Εργάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα για την εταιρεία των Skidmore, Owings and Merrill το 1959, και αργότερα για τον Μαρσέλ Μπρόιερ για τέσσερα έτη, προτού ξεκινήσει τη προσωπική του επαγγελματική σταδιοδρομία στη Νέα Υόρκη το 1963. To 1972 αναγνωρίζεται μαζί με άλλους τέσσερεις συναδέλφους του ως ένας εκ των "5 της Νέας Υόρκης" (en:The New York Five), μετά την επιτυχία του en:Getty Center στο Λος Άντζελες κι έτσι η δημοτικότητά του στην επικρατούσα τάση της Καλιφόρνια εκτοξεύεται. Ο Μάιερ είχε επίσης προσληφθεί και από το Ίδρυμα en:Getty Foundation. Η εταιρεία του, Richard Meier & Partners Architects, έχει γραφεία στη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες με τρέχοντα έργα από την Νότιο Κορέα ως την Τσεχία και την Ιταλία.
Επιρροές
Μεγάλο μέρος του έργου του βασίζεται στο έργο των αρχιτεκτόνων της περιόδου του πρώτου μισού του 20ου αιώνα και ειδικότερα στην πρώιμη φάση του Λε Κορμπυζιέ. Ο Μάιερ εξελίχθηκε μέσα από πολλές εμφανείς ιδέες στο έργο του Λε Κορμπυζιέ, ιδίως στην en:Villa Savoye και στο en:Swiss Pavilion. Λόγω της επιρροής του ιδιώματός του από τα έργα του Λε Κορμπυζιέ τού έχει αποδοθεί ο χαρακτηρισμός "white neo- corbusian" ("λευκός νεο-κορμπυζιανός").
"Το Λευκό είναι το Παν"- Το Αρχιτεκτονικό Ιδίωμα
Εάν αληθεύει αυτό που ειπώθηκε κάποτε από τον Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε, ότι "ο Θεός βρίσκεται στις λεπτομέρειες", τότε θα μπορούσε να πει κανείς για την αρχιτεκτονική του Μάιερ πως ο Θεός βρίσκεται στους αριθμούς. Περισσότερο από οποιονδήποτε αρχιτέκτονα, ο Μάιερ έχει επιβάλλει ένα αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο το οποίο σχεδόν πάντοτε καθοδηγείται από κανάβους και ακριβείς αναλογίες. Δεν είναι όμως αυτά τα αριθμητικά στοιχεία τα μόνα συστατικά των σχεδίων του. Η αρχιτεκτονική του απέχει από την στείρα και αυστηρή συμπεριφορά που το λευκό θα μπορούσε να συνεπάγεται. Σπανίως απολύτως ανοικτά, τα κτίρια του Μάιερ είναι συνήθως μια συμφωνική διευθέτηση γεωμετρικών όγκων αποτελουμένων από στερεά, κενά και γενναιόδωρες διαφάνειες, οι οποίες εναλλάσσονται με κλειστές επιφάνειες. Κλειστές στην πλευρά της εισόδου, ανοικτές προς τον ωκεανό ή το τοπίο, διαχωρίζοντας ιδιωτικούς από δημόσιους χώρους, διπλές σε ύψος ή και παραπάνω- ανάλογα με τις προσταγές, οι κατοικίες του Μάιερ δηλώνουν αλλά δεν συνοψίζουν την προσέγγισή του σε μεγαλύτερα κτίρια. Λεία γυάλινα ή από λευκά εμαγιέ πλαίσια που εναλλάσσονται με περσίδες και αρθρωτές προσόψεις, όχι σύμφωνα με την ιδιοτροπία του δημιουργού, αλλά με βάση τη λειτουργία και το πρόγραμμα του εκάστοτε οικοπέδου. Το έργο του αντανακλά επίσης την επιρροή από άλλους σχεδιαστές, όπως ο Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε και σε ορισμένες περιπτώσεις των Φρανκ Λόιντ Ράιτ και Λουίς Μπαραγάν (εκτός του χρώματος). Το λευκό χρώμα έχει χρησιμοποιηθεί μέσα στα χρόνια σε πολλά κτίρια- ορόσημα, συμπεριλαμβανομένων καθεδρικών ναών και κατάλευκων οικισμών της Μεσογείου, στην Ισπανία, τη νότιο Ιταλία και την Ελλάδα. Ο Μάιερ είναι επίσης δεύτερος εξάδελφος του αρχιτέκτονα, θεωρητικού και συναδέλφου του στους New York Five, Πίτερ Άιζενμαν (Peter Eisenman). To 2006 ο Μάιερ σχεδιάσε ένα κτίριο το οποίο θα περιέβαλλε το μνημείο Ara Pacis στη Ρώμη. Κατά τη διάρκεια ομιλίας της εκστρατείας του, ο δήμαρχος της Ρώμης Gianni Alemanno εξέφρασε την επιθυμία του να γκρεμίσει τον μεγάλο τραβερτίνη τοίχο του Ara Pacis του Μάιερ. Αργότερα ο δήμαρχος άλλαξε τη στάση του απέναντι στο έργο και συμφώνησε με τον Μάιερ σε τροποποιήσεις του ύψους του τοίχου, του οποίου η θέση είναι ανάμεσα στον υπαίθριο χώρο του μουσείου και στον πολυσύχναστο δρόμο κατά μήκος του ποταμού Τίβερη.
Το έργο του
thumb|right|Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Βαρκελώνη, Ισπανία
Smith House (Ντάριεν, Κοννέκτικατ, ΗΠΑ) 1965-67
Είναι αδύνατον να γράψει κανείς για τον Μάιερ δίχως να αναφέρει την κατοικία Smith. Χτισμένη σε μια τοποθεσία έκτασης 6.070 τετραγωνικών μέτρων με θέα το Λονγκ Άιλαντ, καταδεικνύει ότι πολλά στοιχεία του ώριμου ύφους του Μάιερ ήταν ήδη παρόντα στο πρώιμο έργο του. Αν και επενδυμένο με ξύλο, το σπίτι είναι άσπρο. Όπως και πολλά από τα μετέπειτα σπίτια του, έχει μια μάλλον κλειστή πρόσοψη στην είσοδο και μια γενναιόδωρη τζαμαρία που βλέπει στον κήπο και τη θάλασσα. Το οικόπεδο έχει μια συστάδα πεύκων κοντά στην είσοδο, και κλίνει προς την βραχώδη ακτή και σ' έναν αμμώδη όρμο. Ένας διαχωρισμός των δημόσιων και ιδιωτικών χώρων γίνεται σύμφωνα με το σχέδιο των προσόψεων, όπου δηλαδή υπάρχει διαφάνεια, εσωτερικά της όψης, οι χώροι είναι δημόσιοι και όπου υπάρχει αδιαφάνεια τοποθετούνται οι ιδιωτικοί. Η πλευρά εισόδου αντιστοιχεί στην ιδιωτική ζώνη του σπιτιού. Όπως αναφέρει αρχιτέκτονας, "οι ιδιωτικές περιοχές είναι μια σειρά από κλειστούς χώρους, κυτταρικής δομής, οι οποίοι οργανώνονται σε τρία επίπεδα πίσω από μια αδιαφανής πρόσοψη, τρυπημένη κατά διαστήματα με παράθυρα." Οι επισκέπτες του υποδέχονται με θέα στη θάλασσα και το βαμμένο τζάκι από τούβλα. Τα τρία επίπεδα του δημόσιου χώρου ομαδοποιούνται πίσω από το γυαλί και την αρθρωτή παραθαλάσσια πρόσοψη με την κεντρική λευκή καμινάδα. Η χρήση των άφθονων παραθύρων και των λευκών επιφανειών ενισχύει την εντύπωση της αλλαγής του φωτός που κινείται καθώς αλλάζουν οι ώρες και οι εποχές.
The Getty Center (Λος Άντζελες, Καλιφόρνια) 1984-97
Από πολλές απόψεις, το Getty Center είναι το πιο διάσημο αξίωμα που αναγνωρίζεται σε έναν Αμερικανό αρχιτέκτονα κατά το τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα. Χτισμένο σε έναν εντυπωσιακό χώρο 44,5 στρεμμάτων στην κορυφή λόφου κοντά στην περιοχή Brentwood του Λος Άντζελες, είναι ένα συγκρότημα έξι κτιρίων (88.000 τετραγωνικών μέτρων) που συγκεντρώνει τις δραστηριότητες του πολιτιστικού φιλανθρωπικού Ιδρύματος Getty, όπως ένα μουσείο. Ο ίδιος ο Μάιερ έχει συσχετίσει το Κέντρο με ιταλική πόλη στην κορυφή λόφου, και η χρήση μιας τραχειάς σχισμής από τραβερτίνη για ένα μεγάλο μέρος του συγκροτήματος δίνει συνολικά μια πολύ θερμότερη ή περισσότερο μεσογειακή αίσθηση απ' ό,τι τα καθαρά λευκά κτίρια για τα οποία ο Μάιερ είναι γνωστός. Μεταξύ των κτιρίων, οι ανθισμένες αυλές και οι ανοικτές διαβάσεις πεζών προσδίδουν στο σύνολο μια ευχάριστη ατμόσφαιρα, η οποία είναι διαφορετική από τη μάλλον μαθηματική ακρίβεια που χαρακτηρίζει συχνά το έργο του αρχιτέκτονα. Αυτό οφείλεται επίσης στο νότιο κλίμα της Καλιφόρνια, που ευνοεί τη βλάστηση, και προσφέρει άφθονο, ζεστό ηλιακό φως. Το Getty Center αποτελεί μεμονωμένη ξεχωριστή κατηγορία στο συνολικό έργο του δημιουργού, λόγω των δισεκατομμυρίων δολαρίων του προϋπολογισμού του, αλλά και λόγω των πολιτιστικών λειτουργιών του, τις φιλοδοξίες των διευθυντών του, και των τρόπων με τους οποίους ο αρχιτέκτονας έχει αναδειχθεί μέσα από μια πρόκληση ζωής.
Jubilee Church (Tor Tre Teste, Ρώμη, Ιταλία) 1996-2003
Επισήμως γνωστή ως Dio Padre Misericordioso ή Dives in Misericordia, όπως ονομάστηκε από τον Πάππα Ιωάννη Παύλο Β', είναι η πεντηκοστή νέα εκκλησία που χτίστηκε στα προάστια της Ρώμης. Η Εκκλησία Jubilee έχει σχεδιαστεί ως ένα νέο κέντρο για μια κάπως απομονωμένη συνοικία στην περιοχή Tor Tre Teste, και επιδιώκει να αναζωογονήσει έναν υποβαθμισμένο οικιστικό ιστό. Κτισμένα σε ένα σημείο όπου οι γειτονικές πολυκατοικίες απέχουν αρκετά, η εκκλησία και το κοινοτικό κέντρο παρέχουν μια κοινωνική και πολιτιστική εστία, εξυπηρετώντας περισσότερους από 8.000 κατοίκους σε άμεση γειτνίαση και τα μέλη της μεγάλης κοινότητας Tor Tre Teste. Ένας ιερός περίβολος περικλείει την εκκλησία και το κέντρο της κοινότητας και περιλαμβάνει ένα επίπεδο ύψωμα με ρωμαϊκά πεύκα προς τα βορειοανατολικά, έναν κήπο αναψυχής στα βορειοδυτικά, και χώρο στάθμευσης προς τα δυτικά. Η περιήγηση στο περίβολο μπορεί να γίνει από ένα απροσδόκητο πέρασμα στον χαμηλό τοίχο που χωρίζει το χώρο από αυτόν της στάθμευσης. Η πύλη αυτή τροφοδοτεί τον κεντρικό άξονα των πεζών που περνά κατά μήκος της νότιας άκρης και τη στοά στο κέντρο της κοινότητας. Μια πρόσθετη βοηθητική είσοδος παρέχεται στο κέντρο της κοινότητας από βορρά. Οι πόρτες εισόδου αντικρίζουν ένα ζεύγος θυρών τελετουργικής χρήσης σε ένα πέτρινο τοίχο πάνω στον άξονα του ναού. Αυτές προορίζονται για χρήση μόνο σε ειδικές περιπτώσεις όπως γάμους, πομπές εορτών, κηδείες και άλλες τελετουργικές εκδηλώσεις. Το κεντρικό κλίτος σχηματίζεται από τον ευθύ βόρειο τοίχο και τα κοίλα κελύφη στη νότια πλευρά του οικοδομήματος. Οι ψευδο-θόλοι είναι από προκατασκευασμένα τμήματα λευκού μπετόν. Το δάπεδο, ο βωμός, το βήμα του ιερέα, και ο άμβωνας είναι όλα λίθινα. Μόνο τα στασίδια είναι ξύλινα. Η αντιληπτική ένταση της εκκλησίας επηρεάζεται άμεσα από το φως στον ανατολικό-δυτικό άξονα. Τζάμια φεγγίτες μεταξύ των κελυφών δημιουργούν μεταβαλλόμενες μορφές του φωτός και της σκιάς. Η Εκκλησία Jubilee συνδυάζει το μοντέρνο φορμαλισμό με τον σεβασμό στην ιστορική ακεραιότητα, μεταμορφώνοντας έτσι τον παραδοσιακό οίκο της λατρείας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχιτέκτονες
Ροζαλίντα (δορυφόρος)
Η Ροζαλίντα (αγγλικά: Rosalind) είναι ένας από τους 27 δορυφόρους του πλανήτη Ουρανού. Πήρε το όνομά του από την Ροζαλίντα, η οποία ήταν η κόρη ενός εξόριστου Δούκα και η ηρωίδα του σαιξπηρικού έργου Όπως αγαπάτε. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Ουρανός XIII (Uranus XIII, δηλαδή ο δέκατος τρίτος από τους δορυφόρους του Ουρανού που έχει ονομαστεί). Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/1986 U 4.
Η Ροζαλίντα ανήκει στην ομάδα δορυφόρων της Πόρσια, η οποία περιλαμβάνει επίσης την Μπιάνκα, τη Χρυσηίδα, τη Δεισδαιμόνα, τη Πόρσια, την Ιουλιέτα, τoν Κιούπιντ, την Μπελίντα και την Περδίτα. Οι δορυφόροι αυτοί έχουν παρόμοιες τροχιές και φωτομετρικές ιδιότητες.Εκτός από την τροχιά της, την ακτίνα της (36 χλμ.) και την γεωμετρική λευκαύγειά της (0,08), σχεδόν τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό γι 'αυτήν.
Στις εικόνες του Βόγιατζερ 2, η Ροζαλίντα εμφανίζεται ως ένα σχεδόν σφαιρικό αντικείμενο. Η αναλογίες των αξόνων της είναι σφαιροειδείς με 1,0 - 0,8. Η επιφάνειά του είναι γκρίζα.
269px|left|thumb|Η Ροζαλίντα από το ΔΤΧ το [[1997.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Ουρανού
Μάκης Θέος
Ο Σεραφείμ (Μάκης) Θέος (γεννημένος στις 13 Απριλίου του 1984) είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής και υπήρξε διεθνής με τις εθνικές Παίδων και Εφήβων, ενώ έχει αγωνιστεί με την φανέλα του Παναθηναϊκού, του Πανελευσινιακού, Ολυμπιακού Βόλου, Ολύμπια Λάρισας, Ανω Λιόσια, Περιστερίου, του ΓΑΣ Αετού και το 2013 μεταγράφηκε στον ΑΣΕ Δούκα. Το καλοκαίρι του 2020 μεταγράφηκε στον Α.Ο ΑΙΟΛΟΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ. Παίζει στις θέσεις 4-5 και έχει ύψος 2.05.
Καριέρα
Κατά την σεζόν 2001-02 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε την Ευρωλίγκα. Αγωνιστήκε συνολικά 12 λεπτά σε τρεις αγώνες σκοράροντας 5 πόντους.
Εθνικές Ομάδες
Στην Εθνική Παίδων έπαιξε σε 23 αγώνες και σκόραρε 89 πόντους.(3,8 Μ.Ο.).
Στηην Εθνική Εφήβων αγωνίστηκε σε 38 αγώνες και πέτυχε 241 πόντους.
Με την ομάδα των Εφήβων κατέκτησε δύο χάλκινα μετάλλια,στο Ευρωμπάσκετ του 2002 και στο Μουντομπάσκετ του 2003.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελευσινιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρικάλων 2000 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εκπαιδευτηρίων Δούκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Σ. Καρδίτσας Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ
Νεόφυτος Νοταράς
Ο Νεόφυτος Νοταράς υπήρξε Έλληνας λόγιος κληρικός του 18ου αιώνα. Αδελφός του ήταν ο Χρύσανθος Νοταράς. Γεννήθηκε στην Πελοπόννησο. Ήταν άνδρας ευσεβής, με χρηστούς τρόπους, φαιδρυνόμενος, ελλόγιμος και πολυμαθής, φιλόσοφος, θεολόγος, και μαθηματικός, έμπειρος της Αγίας Γραφής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Μιχάλης Σβορώνος
Ο Μιχάλης Σβορώνος, γεννημένος την 1η Ιανουαρίου 1984, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής.
Καριέρα
Αγωνίστηκε την περίοδο 2001-02 στον Παναθηναϊκό (σε δύο αγώνες Πρωταθλήματος), χρονιά κατά την οποία ο σύλλογος κατέκτησε την Ευρωλίγκα.
Στην συνέχεια αγωνίστηκε στην Αγία Παρασκευή, στον Παναιτωλικό και στο Χαλάνδρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Λέων Μαυροπαπάς
Ο Λέων Μαυροπαπάς ήταν βυζαντινός άρχοντας του 13ου αιώνα στο Δεσποτάτο του Μυστρά και άρχων της ίδιας της πόλης του Μυστρά.
Ήταν συγγενείς με τον Κορκονδίλλη άρχων της Μεγάλης Αράχωβας όπου το 1296 ξεσήκωσε τους κατοίκους των Σκορτών κατά των Φράγκων του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, στις ενέργειες του αυτές είχε και την βοήθεια του Λέωντα Μαυρόπαπα. Ο Λέων πήρε μέρος σε αυτή την εξέγερση σαν αρχηγός μισθοφορικού σώματος 100 Οθωμανών που ήταν πρωτύτερα στην υπηρεσία του Βυζαντινού αυτοκράτορα. Ο Μαυρόπαπας κατέλαβε από τους Φράγκους το κάστρο του Αγίου Γεωργίου των Σκορτών το οποίο έμεινε στους Βυζαντινούς ως το 1302.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Πρόσωπα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Πρόσωπα του Δεσποτάτου του Μορέως
Τιγιάνα Τοντέφσκα
Η Τιγιάνα Τοντέφσκα (Тијана Тодевска - Дапчевиќ, 7 Φεβρουαρίου 1976) είναι διάσημη Βορειομακεδόνισσα ποπ τραγουδίστρια με επιτυχία κυρίως στη Σερβία. Από το 2002 έως σήμερα έχει κυκλοφορήσει 5 άλμπουμ. Η Τοντέφσκα εκπροσώπησε την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2014.
Κατηγορία:Βορειομακεδόνισσες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
SAAB Automobile
Η SAAB Automobile (ελληνικά: Αυτοκινητοβιομηχανία Σάαμπ) ήταν μια σουηδική αυτοκινητοβιομηχανία και πρώην τμήμα της εταιρείας κατασκευής αεροσκαφών SAAB. Έδρα τις εταιρείας ήταν το Τρολχάταν (Trollhätten).
Ιστορία
270px|thumb|right|[[Saab 96 ράλλυ του 1974, με κινητήρα V4.]]
Το πρώτο αυτοκίνητο με το όνομα SAAB κυκλοφόρησε το 1949 και ήταν το Saab 92. Με την αγορά της μάρκας Scania (ελληνικά: Σκάνια), το 1968, η εταιρεία εξαπλώθηκε και στον τομέα των φορτηγών. Το 1990, το τμήμα κατασκευής αυτοκινήτων SAAB Automobile έγινε ανεξάρτητο και πωλήθηκε στον όμιλο της General Motors (ελληνικά: Τζένεραλ Μότορς).
Πώληση στην Spyker
Στις 26 Ιανουαρίου 2010, μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις για την εξαγορά της SAAB Automobile (Αυτοκινητοβιομηχανία ΣΑΑΜΠ) από την ολλανδική Spyker, επετεύχθη συμφωνία επί του θέματος. Ανακοινώθηκε ότι συμβόλαιο μεταξύ της General Motors και της Spyker για την εξαγορά της SAAB περιλαμβάνει τίμημα 400 εκατομμυρίων δολαρίων, από τα οποία τα 74 εκατομμύρια ήταν σε μετρητά και τα υπόλοιπα σε μετοχές. Επίσης ανακοινώθηκε ότι θα υπάρξει δανειοδότηση ύψους 564 εκατομμυρίων δολαρίων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, με εγγυήτρια την κυβέρνηση της Σουηδίας. Η εταιρεία το 2010 προχώρησε σε συμφωνία με την BMW για την αγορά κινητήρων.
Πώληση στην NEVS
Μετά την χρεοκοπία της Spyker, η εντελώς νέα, κινεζικής ιδιοκτησίας, εταιρεία NEVS (National Electric Vehicle Sweden) αγόρασε την SAAB Automobile στις 3 Σεπτεμβρίου 2012, ενώ την προμήθεια ανταλλακτικών την ανέλαβε η Saab Parts. Τελικώς όμως, τον Μάιο του 2014 η παραγωγή σταμάτησε οριστικά, ενώ τον Αύγουστο του 2014 η NEVS έχασε δικαστικώς την άδειά της να κατασκευάζει μοντέλα με το όνομα Saab και τώρα σχεδιάζει να δημιουργήσει ηλεκτρικά αυτοκίνητα με βάση το 9-3 και με το σήμα NEVS.
Ονοματολογία
300px|thumb|right|Η [[καμπριολέ έκδοση του Saab 900 πρώτης γενιάς.]]
Σχεδόν πάντα τα ονόματα των μοντέλων της SAAB άρχιζαν με το ψηφίο «9». Στο παρελθόν, τα ονόματα αυτά αποτελούντο από ενιαίο αριθμό, όπως Saab 900 και Saab 9000. Τα νεότερα μοντέλα της, ήταν το Saab 9-3 και το Saab 9-5, τα οποία κατασκευάζονταν αμφότερα στο Trollhättan της Σουηδίας και εισήγαγαν τον κωδικό με το «9-αύξοντα αριθμό», συν την προσθήκη ενός τελικού «Χ» αν το μοντέλο εφοδιάζεται με τετρακίνηση.
Η μοναδική εξαίρεση στον κανόνα της ονοματολογίας ήταν το Saab 600, λόγω του ότι ήταν μια παράλληλη έκδοση του Lancia Delta (Λάντσια Δέλτα), με σκοπό να τονιστεί αυτή η διαφορετικότητα.
Πρόσφατα μοντέλα
thumb|300px|right|Η δεύτερη γενιά του [[Saab 9-5.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανίες της Σουηδίας Κατηγορία:Saab
Αλέξανδρος ο Αλύπιος
Ο Αλέξανδρος ο Αλύπιος ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και μουσικός. Διέσωσε τη μουσική γραφή των αρχαίων Ελλήνων.
Βιογραφία
Έζησε το έτος 360 περίπου.
Συγγράμματα
Έγραψε εισαγωγή της μουσικής, η οποία περιέχει τα σημεία των φθόγγων που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες. Τα συγγράμματά του εκδόθηκαν το 1616 και 1650 χωρίς νότες, και το 1652 μαζί με τις νότες.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Συγγραφείς του 4ου αιώνα
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 1906
Το κύπελλο Ισπανίας 1906 ήταν η τέταρτη φορά που διοργανώθηκε το κύπελλο. Η διοργάνωση ξεκίνησε την 9 Απριλίου 1906 και τελείωσε 2 μέρες αργότερα με το τελευταίο αγώνα τον ομίλων.
Κυπελλο Ανδρων 1906 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1906
Δημήτριος Καντεμίρ
Ο Δημήτριος Καντεμίρ (Dimitrie Cantemir, 26 Οκτωβρίου 1673 - 21 Αυγούστου 1723) ήταν Μολδαβός στρατιωτικός, πολιτικός και λόγιος. Ήταν ηγεμόνας της Μολδαβίας, ειδήμονας της ελληνικής, λατινικής, αραβικής και ρωσικής γλώσσας. Διετέλεσε δύο φορές βοεβόδας της Μολδαβίας (1693 και 1710-11). Κατά τη δεύτερη ηγεμονία του συντάχθηκε με τη Ρωσία κατά των Οθωμανών επικυρίαρχών του, αλλά η ήττα της Ρωσίας είχε ως αποτέλεσμα την οριστική έκπτωση της οικογενείας του και τον εφεξής διορισμό Ελλήνων Φαναριωτών ως ηγεμόνων. Είχε άριστη εκπαίδευση στη φιλοσοφία, την πολιτική τέχνη και την ιστορία. Έγραψε την ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, εξαίρετο βιβλίο που μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Έγραψε επίσης χρονικό της Μολδαβίας. Ήταν επίσης γεωγράφος, μουσικοθεωρητικός, ουμανιστής και εγκυκλοπαιδιστής.
Συγκαταλέγεται μαζί με τον Σερμπάν Καντακουζηνό στους πρωτοπόρους των ρουμανικών γραμμάτων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1673 στη Σιλιστένη της Μολδαβίας. Η γενέτειρά του αργότερα ονομάστηκε προς τιμήν του «Δημήτριος Καντεμίρ». Πατέρας του ήταν ο βοεβόδας Κωνσταντίνος Β΄ Καντεμίρ. Ήταν γόνος της παλιάς οικογένειας βογιάρων των Καντεμίρ, που ήταν οικογένεια της κατώτερης αριστοκρατίας της Μολδαβίας, προέλευσης από τους Τάταρους της Κριμαίας. Μία από τις εξηγήσεις για το όνομα "Cantemir" είναι ότι προέρχεται από το "Καν Τιμούρ", το οποίο σημαίνει "το αίμα του Τιμούρ", που φανερώνει άμεση καταγωγή από τον κατακτητή Ταμερλάνο. Η μητέρα του, Άννα Μπαντάς, ήταν η τρίτη γυναίκα του πατέρα του, επίσης αριστοκράτισσα, με σημαντική μόρφωση και διανοούμενη του Διαφωτισμού. Το 1685 ο Κωνσταντίνος ονομάστηκε βοεβόδας της Μολδαβίας από τους Τούρκους επικυριάρχους της.
Αν και ίδιος ο Κωνσταντίνος ήταν αναλφάβητος, εκπαίδευσε ιδιαίτερα τους γιους του. Ως παιδί ο Δημήτριος διδάχθηκε Ελληνικά και Λατινικά για να διαβάζει τους αρχαίους συγγραφείς. Δάσκαλοί του ήταν οι Έλληνες λόγιοι Ιωάννης Κομνηνός Μόλυβδος και Ιερεμίας Κακαβέλας και απόκτησε βαθιά γνώση των αρχαίων κλασικών και εκκλησιαστικών Σλάβων συγγραφέων, της Λογικής, της Φιλοσοφίας και της Ρητορικής. Το μεγαλύτερο διάστημα μεταξύ 1687 και 1710 το πέρασε ως όμηρος ή πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη, ζώντας στο ιδιόκτητο παλάτι του. Σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, έμαθε τουρκικά, ελληνικά, γαλλικά, ρωσικά, αραβικά και περσικά και σπούδασε φιλολογία, μαθηματικά, ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και συνέθεσε επίσης και τουρκική μουσική. Το 1691 επέστρεψε στο Ιάσιο, αντικατασταθείς στην ομηρία από τον αδελφό του Αντίοχο.
Το 1693, όταν ο πατέρας του πέθανε, ο Δημήτριος ανέλαβε βοεβόδας της Μολδαβίας, αλλά ο Σουλτάνος Αχμέτ Β΄ αρνήθηκε να τον αναγνωρίσει, διορίζοντας τον Κωνσταντίνο Δούκα, του οποίου η υποψηφιότητα υποστηρίχθηκε από τον πεθερό του Κωνσταντίνο Μπρινκοβεάνου. Ο Δημήτριος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, συνέχισε τις σπουδές και έγινε προσωπικός φίλος του μεγάλου βεζίρη Ραμί Μεχμέτ Πασά. Το 1697 πολέμησε στο πλευρό των Οθωμανών στη Μάχη της Ζέντας, στην οποία οι Τούρκοι ηττήθηκαν από τους Αυστριακούς. Το 1698 ηγεμόνας της Μολδαβίας έγινε ο αδελφός του Αντίοχος. Ο Δημήτριος τον βοηθούσε από την Κωνσταντινούπολη ως απεσταλμένος και σύμβουλός του. Την εποχή αυτή γνωρίστηκε με τους πρέσβεις της Γαλλίας, της Ρωσίας και της Ολλανδίας.
Στις 14 Νοεμβρίου 1710 ανέλαβε ο ίδιος το αξίωμα του βοεβόδα και επέστρεψε στη Μολδαβία. Ηγεμόνευσε για ένα έτος, μέχρι το 1711. Προτίμησε να συμμαχήσει με τον Μεγάλο Πέτρο της Ρωσίας, υπογράφοντας μυστικά το σύμφωνο του Λουτσκ τον Απρίλιο του 1711, το οποίο εξασφάλιζε την κληρονομική ηγεμονία για την οικογένειά του. Στο μικρό χρονικό διάστημα της βασιλείας του ο Καντεμίρ ξεκίνησε μεταρρυθμιστικό έργο, ιδιαίτερα στον τομέα της αριστοκρατίας και της εκπαίδευσης. Έθεσε τη Μολδαβία υπό την εξουσία της Ρωσίας και πήρε μέρος στον πόλεμο εναντίον των Τούρκων. Όμως, μετά την ήττα των ρωσικών δυνάμεων στο Στανιλέστι, στον ποταμό Προύθο, τον Ιούλιο του 1711, αναγκάστηκε να καταφύγει στη Ρωσία και να εγκατασταθεί εκεί. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία στη συνέχεια αντικατέστησε το βοεβοδάτο με την κυβέρνηση των Ελλήνων Φαναριωτών.
Τιμήθηκε στη Ρωσία με τον τίτλο του πρίγκιπα (κνιαζ) από τον Πέτρο, ενώ ο Κάρολος ΣΤ΄ του απένειμε τον τίτλο του πρίγκιπα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Έζησε σε ένα κτήμα στη Ντμίτροβκα, κοντά στο Αριόλ, με σημαντική ακολουθία βογιάρων (περιλαμβανομένου του χρονικογράφου Ιον Νεκούλτσε). Συχνά βρισκόταν στην Αγία Πετρούπολη, ως κύριος σύμβουλος του Πέτρου Α΄. Πέθανε στις 21 Αυγούστου 1723, την ημέρα που του απονεμήθηκε ο Γερμανικός τίτλος. Το 1935 τα λείψανά του επιστράφηκαν στο Ιάσιο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε στο Ιάσιο στις 9 Μαΐου 1699 την Κασσάνδρα Καντακουζηνή (1682-1713), κόρη του Πρίγκιπα Σερμπάν Καντακουζηνού και φερόμενη απόγονο των Βυζαντινών Καντακουζηνών και στις 14 Ιανουαρίου 1717, στην Αγία Πετρούπολη, την Πρίγκιπισα Αναστασία Τρουμπέσκαγια (1700-1755). Απεβίωσε στις 21 Αυγούστου 1723 στη Δημητρόφκα, κοντά στο Χάρκοβο της Ουκρανίας. Αδελφός του ήταν ο Αντίοχος Καντεμίρ.
Τα παιδιά του Καντεμίρ κατέχουν μάλλον εξέχουσα θέση στη ρωσική ιστορία :
Εργογραφία του
Ο Καντεμίρ ήταν πολύγλωσσος γνωστός ως ένας από τους μεγαλύτερους γλωσσομαθείς της εποχής του, μιλώντας και γράφοντας έντεκα γλώσσες. Το έργο του είναι ογκώδες, ποικίλο και πρωτότυπο, αν και μερικά από τα επιστημονικά του κείμενα περιέχουν ανεξακρίβωτες θεωρίες ή απλές ανακρίβειες. Μεταξύ 1711 και 1719 έγραψε τα σημαντικότερα έργα του. Το 1714 ονομάστηκε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας του Βερολίνου.
Δημοσίευσε επίσης την πρώτη κριτική ιστορία της Ρουμανίας στο σύνολό της, το Χρονικό της Αρχαιότητας των Ρουμανο-Μολδαβο-Βλάχων (Hronicul vechimei a romano-moldo-vlahilor), από το 1719 ως το 1722. Υποστήριξε τη Λατινική προέλευση της Ρουμανικής γλώσσας και τη Ρωμαϊκή προέλευση των κατοίκων που ζούσαν στην πρώην χώρα της Δακίας.
Ο Καντεμίρ συνέταξε την Περιγραφή της Μολδαβίας (Λατινικά: Descriptio Moldaviae) κατόπιν αιτήματος της Βασιλικής Ακαδημίας του Βερολίνου. Καλύπτοντας τις γεωγραφικές, εθνογραφικές και οικονομικές πτυχές της Μολδαβίας, κυκλοφόρησε με τον ίδιο τρόπο σε χειρόγραφο και τυπώθηκε πολύ αργότερα. Εμφανίστηκε σε γερμανικό γεωγραφικό περιοδικό το 1769 και δημοσιεύθηκε ως βιβλίο το 1771. Ο χειρόγραφος χάρτης του της Μολδαβίας του 1714 ήταν ο πρώτος πραγματικός χάρτης της χώρας, που περιείχε γεωγραφικές λεπτομέρειες καθώς και διοικητικές πληροφορίες. Τυπώθηκε το 1737 στην Ολλανδία και αποτέλεσε τη βάση των περισσότερων ευρωπαϊκών χαρτών της χώρας επί δεκαετίες.
Μερικές από τις περίπου 48 Οθωμανικές συνθέσεις του Καντεμίρ εκτελούνται σήμερα ως τμήμα του Τουρκικού ρεπερτορίου, αλλά η μεγαλύτερη υπηρεσία του ήταν η διάσωση 350 παραδοσιακών μουσικών κομματιών με τη δημοσίευσή τους σε μια μουσική σημειογραφία που ανέπτυξε από το Οθωμανικό Τουρκικό αλφάβητο στο έργο του Edvar-i Musiki, που προσφέρθηκε ως δώρο στο Σουλτάνο Αχμέτ Γ΄ το 1703 ή το 1704 και πρόσφατα ανατυπώθηκε με σύγχρονες επεξηγήσεις. Το 1999 το συγκρότημα Bezmara ηχογράφησε το Yitik Sesin Peşinde ("Στην αναζήτηση του χαμένου ήχου") από τις μεταγραφές του Καντεμίρ χρησιμοποιώντας όργανα της εποχής. Το 2000 η Golden Horn Records κυκλοφόρησε το Cantemir, ένα CD με αντικείμενο τις συνθέσεις του, τους Ευρωπαίους συγχρόνους του και την παραδοσιακή μουσική της Μολδαβίας σε εκτέλεση του İhsan Özgen και του συγκροτήματος Lux Musica υπό τη διεύθυνση του Linda Burman-Hall. Περιέχει σόλο αυτοσχεδιασμούς με πολίτικη λύρα και ταμπουρά μακρύ λαιμό (tanbur) και σκόπευε να συνδυάσει παλιά ευρωπαϊκά στυλ μουσικής και όργανα με τη σύγχρονη τουρκική μουσική και τα όργανα της. Επτά συνθέσεις του Καντεμίρ περιελήφθησαν επίσης στο Istanbul του Hespèrion XXI του 2009, υπό τη διεύθυνση του Καταλανού Ζορντί Σαβάλ. Η ηχογράφηση και το συνοδευτικό φυλλάδιο επικεντρώνονται στο "Βιβλίο της Επιστήμης της Μουσικής" του Καντεμίρ, μαζί με Τουρκικές, Σεφαρδίτικες και Αρμενικές μουσικές παραδόσεις.
Η Ιερογλυφική ​​Ιστορία το του 1705 ήταν το πρώτο Ρουμανικό μυθιστόρημα, που απεικονίζει την ιστορία των δυναστειών της Βλαχίας Μπρινκοβεάνου και Καντακουζηνών μέσω αλληγορικών και μυθολογικών ζώων.
Έγραψε επίσης μια εισαγωγή στο Ισλάμ για τους Ευρωπαίους, μια βιογραφία του Γιαν Μπάπτιστ βαν Χέλμοντ, μια φιλοσοφική πραγματεία στα Ρουμανικά και τα Ελληνικά και μια ημιτελή δεύτερη πραγματεία για την Αναπόδεικτη Εικόνα της Ιερής Επιστήμης.
Λόγω των πολλών έργων του, που τύχαιναν μεγάλης εκτίμησης, κέρδισε μεγάλη φήμη στις υψηλές αυλέςτης Ευρώπης. Το όνομά του είναι μεταξύ εκείνων που θεωρούντο τα λαμπρότερα μυαλά του κόσμου σε μια πλάκα στη Βιβλιοθήκη Σεν Ζενεβιέβ στο Παρίσι, δίπλα σε αυτά των Λάιμπνιτς, Νεύτωνα, Πιρόν και άλλων μεγάλων στοχαστών.
Μουσείο στην Κωνσταντινούπολη
Ένα από τα σπίτια που κατοικούσε ο Δημήτριος Καντεμίρ κατά την εξορία του στην Κωνσταντινούπολη ανακαινίστηκε και άνοιξε ως μουσείο το 2007. Βρίσκεται στη συνοικία Φανάρι της περιτειχισμένης πόλης ανάμεσα στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και τον Κεράτιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας Κατηγορία:Ρουμάνοι συγγραφείς Κατηγορία:Ρουμάνοι ιστορικοί Κατηγορία:Φιλόσοφοι του Διαφωτισμού Κατηγορία:Ρουμάνοι συνθέτες Κατηγορία:Οικογένεια Καντεμίρ Κατηγορία:Ρουμάνοι γεωγράφοι
Αντίοχος Δ. Καντεμίρ
Ο Αντίοχος Καντεμίρ (ρουμανικά: Antioh Cantemir, ρωσικά: Антиох Дмитриевич Кантемир, 21 Σεπτεμβρίου 1708 - 11 Απριλίου 1744) ήταν Μολδαβός που διακρίθηκε ως λόγιος και διπλωμάτης την εποχή του Ρωσικού Διαφωτισμού. Αποκλήθηκε «πατέρας της ρωσικής ποίησης».
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντίοχος Καντεμίρ προερχόταν από αριστοκρατική μολδαβική οικογένεια ταταρικής καταγωγής. Ο παπούς του Κωνσταντίνος, ο πατέρας του Δημήτριος και ο θείος του Αντίοχος επίσης, είχαν διατελέσει ηγεμόνες (βοεβόδες) της Μολδαβίας μέχρι το 1711, οπότε αναγκάστηκαν να καταφύγουν στη Ρωσία.
Ο Αντίοχος γεννήθηκε το 1708 στο Ιάσιο, γιος του Δημητρίου Καντεμίρ και της Κασσάνδρας Καντακουζηνής, η οποία ισχυριζόταν ότι καταγόταν από τη βυζαντινή αυτοκρατορική οικογένεια. Τα πρώτα του χρόνια τα πέρασε στην Κωνσταντινούπολη, όμηρος των Τούρκων, εγγυώμενος με τη ζωή του τη «σωστή» στάση του πατέρα του. Στη συνέχεια μορφώθηκε κατ’ οίκον και στην Αγία Πετρούπολη.
Έργο
Θεωρούμενος ως «ο πατέρας της ρωσικής ποίησης». ο Καντεμίρ χρησιμοποίησε την κλασική του μόρφωση για να συνδράμει τον Μεγάλο Πέτρο στον εκσυγχρονισμό και εκδυτικισμό της ρωσικής πνευματικής ζωής. Η σημαντικότερη συμβολή του στον τομέα αυτόν ήταν η Petrida, ένα ημιτελές έπος που εξυμνούσε τον τσάρο. Έγραψε επίσης πολλές ωδές και μύθους σε παλιά ποιητικά μέτρα. Υπήρξε υποστηρικτής της θεωρίας του φυσικού δικαίου, διέδωσε τις ιδέες του διαφωτισμού, και υπήρξε κριτικός έναντι της Εκκλησίας.
Εφαρμοσμένες επιστήμες
Εφαρμοσμένες επιστήμες ονομάζονται οι επιστήμες οι οποίες στοχεύουν στην εφαρμογή της επιστημονικής γνώσης για την επίλυση πρακτικών προβλημάτων και στην ανάπτυξη συστηματικών μεθοδολογιών προς αυτό τον σκοπό. Συνήθως αποτελούν εφαρμογή θετικών, κοινωνικών ή / και ανθρωπιστικών επιστημών, οι οποίες κατ' αντιδιαστολή προς τις εφαρμοσμένες ονομάζονται και βασικές επιστήμες.
Αντίοχος Δ. Καντεμίρ
Έργο
Τα έργα του μεταφράστηκαν στα Γαλλικά από τον Abbé Guasco ο οποίος έγραψε και τη βιογραφία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Καντεμίρ
Εφαρμοσμένες επιστήμες
Έτσι για παράδειγμα οι επιστήμες υγείας (κυρίως η ιατρική, η νοσηλευτική και η φαρμακευτική) αποτελούν εν πολλοίς εφαρμογή των διαφόρων πεδίων της βιολογίας και της χημείας για την επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων: τη διάγνωση και θεραπεία ασθενειών και την ανάπτυξη και χορήγηση φαρμάκων. Αντίστοιχα, οι επιστήμες μηχανικών μπορούν να θεωρηθούν εφαρμογή των θετικών και φυσικών επιστημών, αξιοποιώντας τες για την ανάπτυξη και υλοποίηση τεχνολογίας ή / και πρακτικών μεθοδολογιών.
Οι θετικές επιστήμες μπορούν και αυτές να έχουν εφαρμοσμένες όψεις (π.χ. εφαρμοσμένα μαθηματικά), χωρίς όμως να δίνουν έμφαση στην επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων αλλά στην ανάπτυξη μεθοδολογιών για την επίλυση πρακτικών προβλημάτων, βάσει επιστημονικών αρχών. Ορισμένα γνωστικά πεδία κινούνται στο όριο μεταξύ εφαρμοσμένων και βασικών επιστημών (π.χ. γενετική μηχανική, μηχανική λογισμικού κλπ), ή συνθέτουν με διεπιστημονικό τρόπο στοιχεία από πεδία και των δύο (π.χ. επιστήμη υλικών, ιατρική πληροφορική κλπ).
Εφαρμοσμένες επιστήμες
Κατηγορία:Εφαρμοσμένες επιστήμες
Μαίηκον (Τζόρτζια)
Το Μαίηκον είναι μια πόλη που βρίσκεται στην κεντρική Τζόρτζια, στις Η.Π.Α. Κατατάσσεται μεταξύ των μεγαλύτερων μητροπολιτικών περιοχών της Τζόρτζια, ενώ αποτελεί και την κομητειακή έδρα της Κομητείας Μπιμπ. Μικρό τμήμα της ανήκει στην Κομητεία Τζόουνς. Εκτείνεται κοντά στο γεωγραφικό κέντρο της Τζόρτζια, περίπου 136 χλμ. νότια της Ατλάντα. Σύμφωνα με απογραφή του 2000, ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται στα 97.606 άτομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τζόρτζια
Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου
To Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου (Academy Award for Best Supporting Actor) είναι ένα από τα βραβεία Όσκαρ που απονέμονται ετησίως από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών. Το βραβείο απονέμεται προς αναγνώριση της εξαιρετικής ερμηνείας ενός ηθοποιού στο χώρο του κινηματογράφου. Αν και οι ηθοποιοί προτείνονται για αυτό το βραβείο από μέλη της Ακαδημίας που είναι και τα ίδια ηθοποιοί, οι νικητές επιλέγονται από όλα τα μέλη της Ακαδημίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία Όσκαρ
Δήμος Δωδώνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
thumb|200px|Η θέση του δήμου στο νομό Ιωννίνων Ο Δήμος Δωδώνης ήταν δήμος του Νομού Ιωαννίνων ο οποίος συστάθηκε το 1998, στο πλαίσιο της εφαρμογής του Νόμου "Καποδίστριας", και καταργήθηκε το 2011, με την εφαρμογή του Σχεδίου "Καλλικράτης".
Αποτελείτο από τα δημοτικά διαμερίσματα: Μελιγγοί, Μαντείο, Δωδώνη, Δραμεσιοί, Κωστάνιανη, Μπέρκο, Αγία Αναστασία, Ψήνα, Δραγοψά, Πολύγυρος και Ελευθεροχώρι.
Δήμος Δωδώνης Δωδωνης
Dodoni
Άγραφα (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Άγραφα αναφέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κοινωνία της Πληροφορίας Α.Ε.
Η Κοινωνία της Πληροφορίας αποτελεί επιτελικό φορέα του ελληνικού δημοσίου που υπάγεται στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Ιδρύθηκε το 2001. Στοχεύει στην ψηφιοποίηση του ελληνικού δημοσίου, την αύξηση της παραγωγικότητας στη δημόσια διοίκηση μέσω αυτής και της διαλειτουργικότητάς της. Υπηρετούν συνολικά 64 άτομα. Διαρθρώνεται σε δύο Γενικές Διευθύνσεις και οκτώ Διευθύνσεις.
Πρόεδρος είναι ο Δημήτριος Ασκούνης και Διευθύνων Σύμβουλος ο Σταύρος Ασθενίδης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημος ιστότοπος
Κατηγορία: Δημόσιες υπηρεσίες της Ελλάδας
Ορφανίδης
Το ελληνικό επώνυμο Ορφανίδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Wing Commander III: Heart of the Tiger
Το Wing Commander III: Heart of the Tiger είναι προσομοιωτής μάχιμης πτήσης‎‎ διαστήματος. Είναι το τρίτο κύριο παιχνίδι στη σειρά Wing Commander του Chris Roberts που αναπτύχθηκε από την Origin Systems.