cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηλιακό ρολόι
thumb|Αρχή λειτουργίας του Ηλιακού ρολογιού Το Ηλιακό ρολόι (αρχαία ονομασία: σκιοθηρικὸν ή σκιακὸν ὡρολόγιον) είναι συσκευή που μετρά το χρόνο με βάση τη θέση της σκιάς που ρίχνει ο ήλιος πάνω σε ένα αντικείμενο. Τα ηλιακά ρολόγια είναι ο αρχαιότερος τύπος ρολογιών. Επινοήθηκαν από τους Χαλδαίους περί το 1700 π.Χ. και από αυτούς διαδόθηκαν σε όλους τους λαούς του αρχαίου στρατοπέδου. Υπάρχουν πολλά είδη ηλιακών ρολογιών, όπως τα οριζόντια, τα κατακόρυφα, τα ισημερινά, τα αναλημματικά, τα πολικά κ.α. Στους πιο συνηθισμένους τύπους ηλιακών ρολογιών, όπως το οριζόντιο και το κατακόρυφο, ο ήλιος ρίχνει τη σκιά ενός στύλου, ο οποίος ονομάζεται γνώμονας σε ένα επίπεδο όπου είναι χαραγμένο το διάγραμμα των ωρών.
Το Ισημερινό ηλιακό ρολόι
Στο ισημερινό ηλιακό ρολόι ο γνώμονας είναι σταθερός, παράλληλος με τον άξονα περιστροφής της γης. Είναι δηλαδή προσανατολισμένος προς τον Πολικό Αστέρα και σχηματίζει γωνία με το οριζόντιο επίπεδο ίση με το γεωγραφικό πλάτος του τόπου. Η επιφάνεια του ρολογιού, όπου είναι χαραγμένες οι γραμμές των ωρών, είναι παράλληλη με το ισημερινό επίπεδο της γης. Δηλαδή η ωρολογόπλακα είναι κάθετη στον γνώμονα και σχηματίζει γωνία με τον ορίζοντα του τόπου ίση με τη συμπληρωματική του γεωγραφικού πλάτους. Σε 24 ώρες η σκιά του ήλιου διαγράφει ένα κύκλο, 360ο, οπότε σε μια ώρα η σκιά του ήλιου θα διαγράφει γωνία 360ο:24=15ο. Πραγματικά οι γραμμές που ορίζουν τις ώρες στο ισημερινό ηλιακό ρολόι σχηματίζουν γωνία με την επόμενη ή προηγούμενη ώρα 15ο.
Το Οριζόντιο ηλιακό ρολόι
left|thumb|Οριζόντιο [[ηλιακό ρολόι στον Εθνικό Κήπο]] Στο οριζόντιο ηλιακό ρολόι η επιφάνεια όπου χαράσσεται το διάγραμμα των ωρών είναι οριζόντια. Η γραμμή που αντιστοιχεί στην ώρα 12:00 είναι προσανατολισμένη στη διεύθυνση βορρά - νότου με κατεύθυνση προς το βορρά. Η γραμμή που αντιστοιχεί στην ώρα 6:00 κατευθύνεται προς τη δύση και η γραμμή που αντιστοιχεί στην ώρα 18:00 κατευθύνεται προς την ανατολή. Ο γνώμονας του οριζόντιου ηλιακού ρολογιού είναι σταθερός, είναι παράλληλος προς τον άξονα της γης και κατευθύνεται προς τον Πολικό Αστέρα. Σχηματίζει δε με το οριζόντιο επίπεδο γωνία ίση με το γεωγραφικό πλάτος του τόπου.
Το Κατακόρυφο ηλιακό ρολόι
thumb|Κατακόρυφο ηλιακό ρολόι Το κατακόρυφο ηλιακό ρολόι έχει, συνήθως, νότιο προσανατολισμό. Η επιφάνεια όπου χαράσσεται το διάγραμμα των ωρών είναι κατακόρυφη. Ο γνώμονας είναι σταθερός, παράλληλος με τον άξονα της γης, δηλαδή σχηματίζει γωνία με το κατακόρυφο επίπεδο ίση με τη συμπληρωματική γωνία του γεωγραφικου πλάτους (90-φ) του τόπου. Το "Ωρολόγιον του Ανδρόνικου του Κυρρήστου" ή "Πύργος των Ανέμων" ή και "Αέρηδες", που βρίσκεται στην Αθήνα, έχει οκτώ κατακόρυφα ηλιακά ρολόγια ένα σε κάθε πλευρά του οκταγωνικού κτίσματος.
Κολάτσα
Η Κολάτσα (ιταλικά: Colazza) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Ηλιακό ρολόι
Το Αναλημματικό ηλιακό ρολόι
thumb|Αναλημματικό ηλιακό ρολόι Το αναλημματικό ηλιακό ρολόι είναι τύπος ηλιακού ρολογιού όπου ο γνώμονας είναι κατακόρυφος, μετακινούμενος και το επίπεδο όπου χαράσσονται οι ώρες του ρολογιού είναι οριζόντιο. Οι ώρες τοποθετούνται στην περιφέρεια μια έλλειψης. Ο μεγάλος άξονας της έλλειψης προσανατολίζεται στη διεύθυνση Ανατολής- Δύσης, ενώ ο μικρός άξονας στη διεύθυνση Βορρά - Νότου. Στην κατεύθυνση του βορρά αντιστοιχεί η ώρα 12:00, στην κατεύθυνση της δύσης αντιστοιχεί η ώρα 6:00 και στην κατεύθυνση της ανατολής η ώρα 18:00. Ο τύπος αυτός του ηλιακού ρολογιού είναι ο κατάλληλος για την υλοποίηση στην αυλή ενός σχολείου μιας και το ρόλο του γνώμονα μπορεί να πάρει ένας μαθητής και οι γραμμές των ωρών μπορούν να σχεδιαστούν στο δάπεδο της αυλής.
Κολάτσα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Ηλιακό ρολόι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρολόγια Κατηγορία:Αστρονομικά όργανα Κατηγορία:Χρόνος
Μάκης Καραγιάννης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μάκης Καραγιάννης γεννήθηκε στις Γούλες Κοζάνης το 1958. Σπούδασε Mαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ήταν συνεκδότης του περιοδικού Παρέμβαση  και συμμετείχε στη διεύθυνσή του (1988-1993). Έχει δημοσιεύσει πεζογραφία, λογοτεχνική κριτική, δοκίμια και μελέτες. Ασκεί συστηματικά κριτική βιβλίου από τις στήλες της εφημερίδας Η Αυγή, το περιοδικό Παρέμβαση και από το ιστολόγιο Τοις Εντευξομένοις. Έχει επιμεληθεί εκτενή αφιερώματα με συνεντεύξεις και κριτικές όπως του Ντίνου Χριστιανόπουλου ( H Αυγή), Έκτορα Κακναβάτου (Παρέμβαση),  Αndrew Crumey (The Books’ Journal).
Κρίσεις για το έργο του
Ο Μάκης Καραγιάννης εμφανίζεται στα γράμματα τη δεκαετία του '90 μέσα από τις σελίδες του περιοδικού Παρέμβαση, ενώ εκδοτικά έκανε την πρώτη πεζογραφική του παρουσία το 2007 με τη συλλογή διηγημάτων Ο καθρέφτης και το πρίσμα. Η Μάρη Θεοδοσοπούλου έγραψε για «θριαμβική πρώτη εμφάνιση στην πεζογραφία», ο Περικλής Σφυρίδης για «διαπιστευτήρια στιβαρού πεζογράφου» , ενώ ο Δημήτρης Μαρωνίτης παραλλήλισε τον τρόπο γραφής του με τη μέθοδο που περιέγραψε στα καβαφικά μελετήματα με τίτλο ''Κ. Π. Καβάφης, ένας ποιητής αναγνώστης,'' την αναζήτηση δηλαδή της έμπνευσης σε  ιστορημένα πρόσωπα, μισοπραγματικά-μισοφανταστικά από γραμματειακές, λογοτεχνικές πηγές και βιβλιοθήκες.
Στα μυθιστορήματά του είναι έντονη η κοινωνική διάσταση. Η κρίση, η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης είναι από τους βασικούς θεματικούς άξονές του. Στο Όνειρο του Οδυσσέα ο Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, μίλησε για πολυσυλλεκτικό µυθιστόρηµα (πανεπιστηµιακό, ιστορικό και κοινωνικό), για την τοιχογραφία της  Μεταπολίτευσης στην οποία ο συγγραφέας επιχειρεί την ανατομία μιας κοινωνίας σε βαθιά και παρατεταµένη σήψη. Κατά τον Γιώργο Αράγη ''«αποτελεί ένα σπουδαίο μυθιστόρημα. Ένα μυθιστόρημα θαρραλέο ως προς το θέμα του και πειστικό ως προς την πραγμάτωσή του. Μακρινό πρότυπό του έχει, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, την Αισθηματική αγωγή του Γουσταύου Φλωμπέρ»''. Οι εφημερίδες Frankfurter Allgemeine Zeitung και Corriere della Sera  αναφέρουν το Όνειρο του Οδυσσέα ως μυθιστόρημα με το οποίο αποτυπώνεται η κρίση της Ελλάδας στη λογοτεχνία.
Η γλώσσα του διακρίνεται για την καθαρότητά της, ενσωματώνοντας στην αφήγηση βιογραφικά σημειώματα των ηρώων (πραγματικά ή φανταστικά), ημερολογιακές σελίδες και «λεξικά». Η Μαρία Στασινοπούλου έχει επισημάνει ότι η διακειμενικότητα είναι ένα από τα σταθερά χαρακτηριστικά της γραφής του, με αναφορές στον Μπόρχες και τον Σβομπ αλλά και στους Όμηρο, Τζόυς, Φλωμπέρ, Σεφέρη, Αναγνωστάκη, Ρίτσο, Χριστιανόπουλο κ.ά. Η κριτική έχει παρατηρήσει ότι η Πόλη χωρίς θεούς είναι μια μυθιστορηματική σύνθεση που λειτουργεί ως μεταφορά της κοινωνίας στα χρόνια της σαρκοβόρας κρίσης, ως μια φανταστική και αλληγορική πολιτεία, μια γενικευμένη δυστοπία που παραπέμπει, με την πυκνή της ύφανση όσο και με το χαμηλόφωνο σασπένς , στη σημαντική μελέτη του Πολωνού κοινωνιολόγου-στοχαστή Ζίγκμουντ Μπάουμαν Ρευστοί Καιροί και  στο κλασικά προφητικό 1984 του George Orwell.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η σελίδα της Βιβλιονέτ
«500 λέξεις με τον Μάκη Καραγιάννη», Η Καθημερινή, 12.03.2017
Συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη, diastixo.gr, 01.02.2017
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί
Ανατόλι Χραπάτι
Ο Ανατόλι Μιχαήλοβιτς Χραπάτι (Анатолий Михайлович Храпатый, 20 Οκτωβρίου 1962 – 11 Αυγούστου 2008) ήταν αρσιβαρίστας βαρέων βαρών, Ολυμπιονίκης και πέντε φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, ο οποίος αγωνίστηκε για τη Σοβιετική Ένωση και το Καζακστάν. Μεταξύ 1984 και 1996 κέρδισε ένα χρυσό και ένα ασημένιο Ολυμπιακό μετάλλιο, καθώς και πέντε παγκόσμιους και ισάριθμους ευρωπαϊκούς τίτλους.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην  Vladimikhaylovka (της επαρχίας Ατμπασάρ) της Σοβιετικής Ένωσης και έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του στην Αστανά. Όταν ο Ανατόλι ήταν 4 ετών, η μητέρα του παρέλυσε και ο πατέρας του άφησε την οικογένεια. Αυτός και ο αδελφός του διαχειρίζονταν τις δουλειές του σπιτιού μαζί. Σε ηλικία 14 ετών, κατάφερε να εξασκηθεί στην πάλη για ενάμιση χρόνο, την οποία όμως εγκατέλειψε για να ξεκινήσει την ενασχόληση με την άρση βαρών.
Η πρώτη του διάκριση ήρθε στα 21 του με την κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλητή Ευρώπης νέων. Ο Χαρπάτι κέρδισε τον σοβιετικό τίτλο ελαφρών βαρών το 1983 και τον τίτλο στα μεσαία βαρέα βάρη το 1986, ενώ πήρε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 90 κιλών το 1989 και κέρδισε το σοβιετικό κύπελλο στην κατηγορία των 82,5 κιλών το 1983 και το μεσαίων βαρέων βαρών κύπελλο το 1985. Ήταν κυρίαρχος στην κατηγορία των μεσαίων βαρέων βαρών (90 κιλά) από το 1985 έως το 1990. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου σπάνια ηττήθηκε, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στη Σεούλ το 1988 ανυψώνοντας στο σύνολο 412,5 κιλά, πέντε παγκόσμιους τίτλους (1985–87, 1989–90) και πέντε συνεχόμενους Ευρωπαϊκούς τίτλους (1986-90), ενώ πήρε το χάλκινο των ελαφρών-βαρέων βαρών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1984 και του 1985.
Το 1991 ο αθλητής υπέστη σοβαρό τραυματισμό στο πόδι - με μετέπειτα ανάπτυξη ατροφίας, με το ένα του πόδι να είναι κοντύτερο από το άλλο. Του είπαν ότι μπορεί να σημάνει τέλος στον αθλητισμό, αλλά η επιμονή του τον οδήγησε σε αποκατάσταση σε δύο χρόνια. Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης ο Χραπάτι άρχισε να αγωνίζεται για την ιδιαίτερη πατρίδα του, το Καζακστάν και κέρδισε χάλκινα μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1993 και του 1995, ο πρώτος στα μεσαία βάρη (91 κιλά) και ο δεύτερος στην κατηγορία των 99 κιλών. Κέρδισε επίσης το ασημένιο στα υποβαρέα (99 κιλά) στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 ανυψώνοντας στο σύνολο 410 κιλά έναντι 420 κιλών του νικητή Κάχι Καχιασβίλι. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κατέρριψε πέντε παγκόσμια ρεκόρ: ένα στο αρασέ (14 Σεπτεμβρίου 1984, 181 κιλά), τρία στο ζετέ (11 Σεπτεμβρίου 1987, 233,5 κιλά, 29 Απριλίου 1988 235 κιλά και το 1996 με 228 κιλά) και ένα στο σύνολο (14 Σεπτεμβρίου 1984, 402,5 κιλά).
Αποσύρθηκε το 1998 για να γίνει προπονητής του Καζακστάν, θέση που διατήρησε για πέντε χρόνια. Από το 2003 εργαζόταν στην Αθλητική Επιτροπή της ΤΣΣΚΑ του Υπουργείου Άμυνας του Καζακστάν. Σκοτώθηκε σε ηλικία 45 ετών, λίγες μέρες πριν από την πτήση του για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, όταν η μοτοσικλέτα του χτυπήθηκε από ένα διερχόμενο όχημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί αθλητές της άρσης βαρών Κατηγορία:Καζάκοι αθλητές της άρσης βαρών Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της άρσης βαρών Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών Κατηγορία:Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 1994 Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Καζάκοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 1998 Κατηγορία:Προπονητές άρσης βαρών
Κομινιάγκο
Το Κομινιάγκο (ιταλικά: Comignago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Μάντι Ζίγκλερ
Maddison Nicole Ziegler  Γεννήθηκε 30η Σεπτεμβρίου του 2002) είναι Αμερικανίδα χορεύτρια, ηθοποιός, συγγραφέας και μοντέλο. Αρχικά ήταν γνωστή για την εμφάνισή της στο reality show του Lifetime Dance Moms από το 2011 (σε ηλικία 8 ετών) έως το 2016. Από το 2014, έχει κερδίσει την αναγνώριση για πρωταγωνιστές σε μια σειρά μουσικών βίντεο από τη Sia, ξεκινώντας με τα " Chandelier " και " Elastic Heart ", τα οποία έχουν προσελκύσει συνολικά περισσότερα από 5 δισεκατομμύρια προβολές στο YouTube . Η Ziegler εμφανίστηκε σε ταινίες, τηλεοπτικές εκπομπές, συναυλίες, διαφημίσεις και εξώφυλλα περιοδικών. Συμπεριλήφθηκε από το περιοδικό Time στη λίστα των "30 πιο σημαντικών εφήβων" σε κάθε 2015, 2016 και 2017.
Πρόωρη ζωή και εκπαίδευση
Η Ziegler γεννήθηκε στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβανίας, από τη Melissa Ziegler-Gisoni και τον Kurt Ziegler, που ήταν κάτοχος στεγαστικής εταιρείας. Είναι πολωνικής, γερμανικής και ιταλικής καταγωγής. Οι γονείς της χώρισαν το 2011 και η μητέρα της παντρεύτηκε τον Greg Gisoni το 2013. Η Ziegler άρχισε να παίρνει μαθήματα χορού στην ηλικία των δύο ετών και εντάχθηκε στην Abby Lee Dance Company στην ηλικία των τεσσάρων ετών, όπου εκπαιδεύτηκε σε βρύση, μπαλέτο, λυρικά, σύγχρονα, ακρο, τζαζ και εναέριος χορός. Η Ziegler έχει μια μικρότερη αδερφή, τη Mackenzie, μια χορεύτρια και τραγουδίστρια που εμφανίστηκε μαζί της στο Dance Moms, δύο μεγαλύτερα αδέλφια από τον προηγούμενο γάμο του πατέρα της και δύο μεγαλύτερα αδέλφια από τον προηγούμενο γάμο του πατριού της, Greg Gisoni, αντιπρόεδρος της Westinghouse Electric Company.
Η Ziegler παρακολούθησε το Δημοτικό Σχολείο Sloan στο Murrysville, κοντά στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβανίας, μέχρι το 2013, όταν έφυγε για να είναι στο σπίτι. Η Ziegler μεγάλωσε στο Murrysville αλλά ως έφηβος άρχισε να εργάζεται και να περνά τον περισσότερο χρόνο της στο Λος Άντζελες. Από τις αρχές του 2017 έως τα μέσα του 2018, ο Ziegler χρονολόγησε τον Αυστραλό έφηβο Jack Kelly γιο του πρώην πίστη της Νέας Υόρκης Yankees, Pat Kelly Το 2019 ξεκίνησε να γνωρίζει τον τραγουδιστή Eddie Benjamin.
Dance Moms και μουσικά βίντεο
Με την Abby Lee Dance Company, η Ziegler κέρδισε πολλούς τίτλους σε περιφερειακούς, κρατικούς και εθνικούς διαγωνισμούς χορού, συμπεριλαμβανομένου του 2014 Dancers Choice Award για το Favorite Dancer 17 & Under. Το 2010, ο Ziegler εμφανίστηκε στο πραγματικό τηλεοπτικό πρόγραμμα της Paula Abdul Live to Dance. Το 2011, η οχτάχρονη Ziegler και η μητέρα της εμφανίστηκαν στην πρώτη σεζόν του Lifetime 's Dance Moms, ένα πραγματικό σόου για τους νέους χορευτές στην Abby Lee Miller 's Abby Lee Dance Company Elite Competition Team και συχνά φιλονικίες μητέρες. Η Ziegler "αναδείχθηκε ως το αξεπέραστα στιλβωμένο standout σε έξι εποχές" στην εκπομπή, όπου συνέχισε να εμφανίζεται δίπλα στη μητέρα και τη μικρότερη αδερφή της, Mackenzie, μέχρι το 2016, την τελευταία σεζόν τους στην εκπομπή. Το 2013, ο Ziegler έκανε εμφανίσεις φιλοξενουμένων σε ένα spin-off πρόγραμμα, το Abby's Ultimate Dance Competition. Ο Dance Moms βοήθησε να γίνει ο Ziegler "ένας από τους πιο διάσημους χορευτές στον κόσμο της ψυχαγωγίας αυτήν τη στιγμή. . . . [Εμπνέει] άλλους χορευτές να συνεχίσουν τα όνειρά τους με πρωτοτυπία και χάρη. "
Το 2015, ο Ziegler πρωταγωνίστησε με τον Σάια ΛαΜπεφ στο " Elastic Heart ", ένα άλλο βίντεο της Sia, το οποίο έχει συγκεντρώσει περισσότερα από 1 δισεκατομμύρια προβολές YouTube. Αργότερα εκείνο το έτος, η Ziegler πρωταγωνίστησε στο μουσικό βίντεο για το " Big Girls Cry " για να ολοκληρώσει την τριλογία της από βίντεο από το άλμπουμ της Sia 1000 Forms of Fear. Ο Ziegler χόρευε στα φωνητικά της Sia σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές το 2014 και το 2015, όπως το The Ellen DeGeneres Show, το Dancing with the Stars, ο Jimmy Kimmel Live! και το Saturday Night Live, καθώς και στο Hollywood Bowl. Μέχρι το τέλος του 2015, ο Ziegler είχε εμφανιστεί με τη Sia στο Ellen DeGeneres Show τρεις φορές. Έπαιξε επίσης στο "Chandelier", μαζί με τη Sia και την Kristen Wiig, στα βραβεία Grammy 2015. Τα βίντεο "Πολυέλαιος" και "Ελαστική καρδιά" επιλέχθηκαν και τα δύο ως μέρος της λίστας του PopSugar το 2016 με τα "25 από τα καλύτερα βίντεο χορού της τελευταίας δεκαετίας". Το 2016, ο Ziegler πρωταγωνίστησε σε ένα τέταρτο βίντεο της Sia, " Cheap Thrills ", από το άλμπουμ This Is Acting. Ένας κριτικός Teen Vogue έγραψε ότι ο Ziegler "προσφέρει μια άλλη ισχυρή απόδοση". Ακολούθησε ένα πέμπτο βίντεο Sia, αργότερα εκείνο το έτος, για το " The Greatest ". Το βίντεο του τραγουδιού έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 600 εκατομμύρια προβολές στο YouTube. Αναθεωρώντας την απόδοση του Ziegler, η Kathleen Hildebrand έγραψε στο Süddeutsche Zeitung ότι όποιος έχει δει το «εικονικό» κίνημα του Ziegler δεν θα επιστρέψει ποτέ ξανά σε "βαρετά συνηθισμένα" βίντεο MTV. Ο Ziegler συνέχισε τη συνεργασία με τη Sia και την ομάδα LSD στα μουσικά βίντεο για τους Thunderclouds (2018) και τους " No New Friends " (2019). Ο Ziegler χορεύει επίσης στο μουσικό βίντεο για το single της Sia, "Together", από το soundtrack της ταινίας Sia του 2021, Music.
Ηθοποιία
Το 2012, η Ziegler προσγειώθηκε την πρώτη επαγγελματική δουλειά της, απεικονίζοντας τον χαρακτήρα Young Deb σε ένα επεισόδιο της σειράς Lifetime Drop Dead Diva. Το 2014, η Ziegler εμφανίστηκε ως επισκέπτης σταρ στο επεισόδιο 34 του HitStreak Summer, μια σειρά για κινητά. Συνέχισε την καριέρα της ηθοποιίας το 2015 με θέσεις επισκεπτών στη σειρά Disney Channel Austin &amp; Ally και ABC Family 's Pretty Little Liars. Τον Ιανουάριο του 2016, η φιλοξενούμενη πρωταγωνίστησε στο επεισόδιο "Ballet and the Beasts" στους Nicky, Ricky, Dicky &amp; Dawn του Nickelodeon. Επέστρεψε στους Nicky, Ricky, Dicky & Dawn τον Ιανουάριο του 2017 στο επεισόδιο "Keeping Up with the Quadashians".
Ο Ziegler εξέφρασε τον χαρακτήρα Camille στην ταινία κινουμένων σχεδίων, Ballerina (2016), που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 2017 ως Leap!, και έπαιξε την Christina στην ταινία μεγάλου μήκους The Book of Henry (2017). Ο Colin Trevorrow, διευθυντής του The Book of Henry, είπε στο Entertainment Weekly ότι ο Ziegler "είναι εξαιρετικά ικανός. . . . Βρίσκει ό, τι συναίσθημα χρειάζεται να καλέσει πολύ γρήγορα. Κανένας δεν την έμαθε πώς να το κάνει αυτό το ξέρει. " Ένας κριτικός της Santa Monica Daily Press έγραψε ότι, στο βιβλίο του Χένρι, "Ziegler ... κάνει μια υπέροχη δουλειά με έναν χαρακτήρα που αναγκάζεται να κρύψει τον πόνο της". Το 2019, διήρκεσε μια ταινία αφιερώματος για τη φίλη της Simone Biles για το BBC Sport. Ο Ziegler πρωταγωνίστησε ως ο τίτλος σε μια μουσική ταινία που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τη Sia, με τίτλο <i id="mwAR4">Music</i> κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2021. Ορίστηκε για ένα βραβείο Golden Raspberry για τη χειρότερη υποστηρικτική ηθοποιό στο ρόλο. Ο Ziegler έπαιξε τη Mia στη δραματική ταινία γυμνασίου The Fallout, η οποία έκανε πρεμιέρα τον Μάρτιο του 2021 στο South by Southwest, όπου κέρδισε το βραβείο Grand Jury στον διαγωνισμό αφηγηματικών ταινιών. Έχει προγραμματιστεί να εμφανιστεί ως Velma στην επερχόμενη έκδοση του Steven Spielberg του West Side Story.
Μοντελοποίηση, εγκρίσεις και μόδα
Η Ziegler έχει μοντελοποιήσει ή αντιπροσωπεύσει μάρκες όπως η Clean &amp;amp; Clear, Capezio, συμπεριλαμβανομένης της σειράς Betsey Johnson Target, Ralph Lauren, και Tiffany & Co . έχει επίσης εμφανίζονται σε πολλά εξώφυλλα περιοδικών και editorials μόδας για Schön!, Elle, Dance Spirit, Nylon, Vs., Seventeen,  Harper's Bazaar, People, Dazed, Cosmopolitan, iD, Billboard, Teen Vogue, Stella, Maniac, <i id="mwAX8">Vanity Fair Italia</i>, Flaunt,  Paper και Galore.
Η Ziegler και η αδερφή της κυκλοφόρησαν μια γραμμή μόδας, τη συλλογή The Maddie & Mackenzie το 2014. Στην Εβδομάδα Μόδας της Νέας Υόρκης το 2015, ο Ziegler ενήργησε ως ανταποκριτής της Elle. Ξεκίνησε μια casual γραμμή μόδας, MaddieStyle, για κορίτσια και νέους, το 2016. Το 2017, εμφανίστηκε ως επισκέπτης κριτής σε ένα επεισόδιο του Project Runway και εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του άλμπουμ της Sia το 2017 Everyday is Christmas. Το 2018 η Ziegler συνεργάστηκε με τη Sia σε ένα κραγιόν, το VIVA GLAM Sia, για να επωφεληθεί από το MAC AIDS Fund. Το 2020 η Ziegler ξεκίνησε μια συνεργασία μακιγιάζ με τον Morphe που ονομάζεται The Imagination Collection. Ξεκίνησε επίσης την τρίτη επανάληψη της συλλογής Maddie Ziegler x Fabletics.
Χορός και χορός
Ο Ziegler εμφανίστηκε ως ο χορευτής στην ειδική τηλεοπτική εκπομπή ABC TV The Wonderful World of Disney: Disneyland 60 τον Φεβρουάριο του 2016, κατά τη διάρκεια του τραγουδιού " Μέρος του κόσμου σου ", τραγουδούσε η Kelsea Ballerini και χορογραφήθηκε από τον Travis Wall. Ένας δημοσιογράφος της Huffington Post χαρακτήρισε τον αριθμό "εκπληκτικό και χαριτωμένο" Τον Απρίλιο του 2016, έξι από τις προ-μαγνητοσκοπημένες παραστάσεις της προβάλλονται στις μεγάλες οθόνες κατά τη διάρκεια του σετ Coachella και η Ziegler εμφανίστηκε ζωντανά με τη Sia στην εκδήλωση Brandcast του YouTube στη Νέα Υόρκη. Τον Μάιο του 2016 Ziegler εμφανίστηκε στο φινάλε της σεζόν του The Voice με Σία, το χορό να «Φτηνές συγκινήσεις». Τον επόμενο μήνα, πρωταγωνίστησε σε ένα άλλο βίντεο του Todrick Hall, "Taylor in Wonderland", βασισμένο στην Alice in Wonderland, χορεύοντας σε μια συνένωση τραγουδιών Taylor Swift. Επίσης, τον Ιούνιο, η Ziegler έγινε μέλος του Fox 's So You Think You Can Dance: The Next Generation, ενός τηλεοπτικού διαγωνισμού για χορευτές, ηλικίας 8 έως 14 ετών, όπου ήταν μια από τις κριτές και φιλοξενούμενη ερμηνευτή, και χορεύτηκε στο Sia's συναυλία στο Red Rocks Amphitheatre στο Κολοράντο. Τον Σεπτέμβριο του 2016, η Ziegler εμφανίστηκε με τη Sia στο λανσάρισμα του iPhone 7 της Apple και στο Φεστιβάλ Μουσικής iHeartRadio.
Έγινε μέλος της Sia στο τραγούδι " Nostalgic for the Present Tour " από τον Σεπτέμβριο έως τον Νοέμβριο του 2016. Η Ziegler και η αδερφή της πραγματοποίησαν περιοδεία εργαστηρίου χορού στην Αυστραλία τον Ιανουάριο του 2017. Τον Μάρτιο του 2017, ο Ziegler εμφανίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Ντουμπάι με τη Sia. Τον Σεπτέμβριο, ο Ziegler χόρεψε στο τραγούδι της Sia " Rainbow ", από το soundtrack στο <i id="mwAd0">My Little Pony: The Movie</i>, ντυμένος με περούκα και στολή που προσομοίωσε την εμφάνιση του χαρακτήρα της Sia στην ταινία. Έπαιξε ξανά με τη Sia σε μια μίνι περιοδεία της Αυστραλασίας τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2017, και αργότερα τον Δεκέμβριο, εκείνη και η Σία επέστρεψαν στην εκπομπή Ellen για να εκτελέσουν το τραγούδι της Sia "Snowman". Η Ziegler και η αδερφή της πραγματοποίησαν μια άλλη περιοδεία εργαστηρίου χορού στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία τον Ιούλιο του 2018 και στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2019. Τον Ιούλιο του 2019, η Ziegler εμφανίστηκε στο Fuji Rock Festival με τη Sia στην Ιαπωνία. Αυτή και η αδελφή της ήταν δικαστές επισκεπτών το 2020 στο Quibi χορευτική παράσταση ανταγωνισμό δάπεδο.
Γράφοντας και κοινωνικά μέσα
Ο Ziegler έγραψε το πρόλογο στο υπόμνημα του Abby Lee Miller για το 2014, " Όλα όσα έμαθα για τη ζωή, έμαθα στην κατηγορία χορού". Η Ziegler πήρε συνέντευξη από τη φίλη της Μίλι Μπόμπι Μπράουν για ένα εξώφυλλο στο τεύχος Νοεμβρίου 2016 του περιοδικού Interview. Το 2017, κυκλοφόρησε το δικό της υπόμνημα, The Maddie Diaries, που έγινε το Best Seller των <i id="mwAf8">New York Times</i>. Ο Ziegler έγραψε επίσης μια τριλογία μυθιστορημάτων για αναγνώστες μεσαίου βαθμού. Η σειρά επικεντρώνεται σε έναν 12χρονο χορευτή, τον Χάρπερ, του οποίου η οικογένεια μεταφέρεται σε μια νέα πολιτεία και διαπραγματεύεται τις προκλήσεις πριν από την εφηβεία να κάνουν νέους φίλους κερδίζοντας τη θέση της σε μια ανταγωνιστική ομάδα χορού. Το πρώτο μυθιστόρημα, το Audition, κυκλοφόρησε το 2017, Το Callback κυκλοφόρησε το 2018, και ο διαγωνισμός ακολούθησε το 2019.
Η Ziegler έχει ενεργή παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με περισσότερους από 13 εκατομμύρια ακόλουθους Instagram, πάνω από 1,3 εκατομμύρια ακόλουθοι Twitter και πάνω από 1,8 εκατομμύρια ακόλουθοι στο Facebook. Τα βίντεο του χορού της έχουν συγκεντρώσει περισσότερες από πέντε δισεκατομμύρια προβολές στο YouTube. Το κανάλι της στο YouTube έχει περισσότερα από 3,5 εκατομμύρια συνδρομητές.
Φιλανθρωπία
Το 2012, η Ziegler, μαζί με τη μητέρα και την αδερφή της, συνεργάστηκαν με το Starlight Children Foundation για να βοηθήσουν στην ευαισθητοποίηση για τους νέους με χρόνια ασθένεια. Το 2016, η Ziegler και η αδερφή της έκαναν μια ανακοίνωση δημόσιας υπηρεσίας για την εκστρατεία γενεθλίων Mail του DoSomething.org, η οποία επιτρέπει στους ανθρώπους να στέλνουν σπιτικές κάρτες γενεθλίων σε παιδιά που ζουν σε καταφύγια αστέγων. Η ίδια οργάνωση έβαλε τις αδελφές Ziegler στη λίστα των φιλανθρωπικών νέων διασημοτήτων του 2016. Ο Ziegler έπαιξε επίσης με τον Travis Wall στην εορταστική εκδήλωση του Nigel Lythgoe 's Dizzy Feet Foundation το 2016 για να συγκεντρώσει κεφάλαια για προγράμματα εκπαίδευσης χορού για παιδιά χαμηλού εισοδήματος και υποτροφίες για ταλαντούχους μαθητές σε σχολές χορού στις ΗΠΑ
Από το 2016, η Ziegler συνεργάζεται με τους Dancers Against Cancer, εμφανιζόμενη σε ανακοινώσεις δημόσιας υπηρεσίας για την ευαισθητοποίηση και τη χρηματοδότηση ατόμων που καταπολεμούν τον καρκίνο. Πρωταγωνίστησε σε μια ανακοίνωση δημόσιας υπηρεσίας ASPCA του 2017, με το τραγούδι της Sia "Puppies Are Forever", για να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να υιοθετήσουν σκύλους καταφυγής και διάσωσης. Το 2018, η Ziegler συνεργάστηκε με τα καλλυντικά Sia και MAC, με μια διαφήμιση, χορογραφημένη στο τραγούδι της Sia "Helium", για ένα κραγιόν με όλα τα έσοδα για να ωφεληθεί το Ταμείο AIDS της εταιρείας. Εμφανίστηκε στο Celebrity Family Feud στις 7 Ιουλίου 2019, μαζί με την αδελφή, τη μητέρα, τη θεία και τη χορεύτρια Charlize Glass, παίζοντας για το "My Friend's Place", όπου έχουν προσφερθεί εθελοντικά στο παρελθόν, το οποίο παρέχει γεύματα για άστεγους νέους στο Λος Άντζελες.
Φήμη και αναγνώριση
Η Ziegler πήρε το όνομά της από το περιοδικό Time ως μία από τις "30 πιο σημαντικές έφηβες του 2015" έκανε τη λίστα ξανά το 2016 και το 2017. Ήταν επίσης στη λίστα Harpers Bazaar του 2015 "19 Rising Style Icons Aged 19 and Under". Ο Billboard επέλεξε την παράσταση της Sia και Ziegler στο "Elastic Heart" το Saturday Night Live 2015 ως μία από τις 10 καλύτερες μουσικές παραστάσεις SNL από τη δεκαετία του 1990, "χάρη εν μέρει στον 12χρονο χορευτικό φαινόμενο Maddie Ziegler, ο οποίος ... έδειξε δύναμη, ευπάθεια και κάτι παραπάνω από λίγο περίεργο ». Ο Ziegler κέρδισε ένα βραβείο People's Choice 2016, ένα Teen Choice Award 2016 και ένα 2017 Teen Choice Award . Προτάθηκε για ένα βραβείο Shorty 2016 και τέσσερα βραβεία Shorty 2017, όπου κέρδισε σε μια κατηγορία και έλαβε τιμή κοινού σε μια άλλη. Το 2018 και το 2019, ο Χόλιγουντ Ρεπόρτερ ονόμασε τον Ζίγκλερ ανάμεσα στα κορυφαία τριάντα αστέρια του Χόλιγουντ κάτω των 18 ετών.  Το 2018, για τρίτη συνεχή χρονιά, ο Ziegler κέρδισε το βραβείο για το Choice Dancer στα Teen Choice Awards.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοαμερικανοί Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μεριέλ
Το Μεριέλ (γαλλικά: Mériel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μεριελουά (γαλλικά: Mériellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Άννα Κιεουμπασίνσκα
Η Άννα Κιεουμπασίνσκα (πολωνικά: Anna Kiełbasińska, γεννήθηκε 26 Ιουνίου 1990) είναι Πολωνή αθλήτρια του στίβου, η οποία ειδικεύεται στους δρόμους ταχύτητας. Περιστασιακά αγωνίζεται και σε δρόμους μετ΄ εμποδίων. Κέρδισε αρκετά μετάλλια σε επίπεδο Κ20 και Κ23.
Η Κιεουμπασίνσκα εκπροσώπησε την Πολωνία στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2012, το 2016 και το 2021 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2011, το 2015, το 2017 και το 2019.
Καριέρα
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 2019, που διεξήχθη στη Ντόχα, η Κιεουμπασίνσκα κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4 x 400 μέτρα, τρέχοντας στον προκριματικό γύρο.
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2021 στο Τόκιο, κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4 x 400 μέτρων, μαζί με τις Νατάλια Κατσμάρεκ, Ίγκα Μπάουμγκαρτ-Βίταν, Μαουγκοζάτα Χόουουπ-Κοβάλικ και Γιουστίνα Σφιέντι-Ερσέτιτς.
Τον Φεβρουάριο του 2022, σημείωσε νέο πολωνικό ρεκόρ κλειστού στίβου στα 400 μέτρα, με χρόνο 51,10 δευτερολέπτων, σε μια συνάντηση στην Οστράβα της Τσεχίας.
Στις 17 Αυγούστου 2022, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 400 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2022, με χρόνο 50,29.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες δρόμων μετ΄ εμποδίων Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Πολωνοί αργυροί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Θηλυκότητα
Η θηλυκότητα είναι ένα σύνολο χαρακτηριστικών, συμπεριφορών και ρόλων που γενικά συνδέονται με τις γυναίκες και τα κορίτσια. Αν και η θηλυκότητα είναι κοινωνικά κατασκευασμένη, μερικές έρευνες δείχνουν ότι ορισμένες συμπεριφορές που θεωρούνται θηλυκές, επηρεάζονται βιολογικά. Σε ποιο βαθμό η θηλυκότητα επηρεάζεται βιολογικά ή κοινωνικά, υπόκειται σε συζήτηση. Η θηλυκότητα διαχωρίζεται από τον ορισμό του βιολογικού θηλυκού φύλου, καθώς τόσο οι άνθρωποι με αρσενική ανατομία όσο και οι άνθρωποι με θηλυκή ανατομία, μπορούν να εμφανίζουν θηλυκά στοιχεία χαρακτήρα και θηλυκές συμπεριφορές.
Συμπεριφορά και προσωπικότητα
Χαρακτηριστικά όπως η στοργή, η γλυκύτητα, η υποστηρικτικότητα,  η πραότητα,  η θαλπωρή,  η παθητικότητα, η συνεργατικότητα, η εκφραστικότητα, η σεμνότητα, η ταπεινότητα, η ενσυναίσθηση,  η τρυφερότητα, η ευαισθησία,  η συναισθηματικότητα, η ευγένεια, η αφοσίωση και η κατανόηση  έχουν αναφερθεί ως θηλυκά. Τα αντιπροσωπευτικά χαρακτηριστικά της θηλυκότητας ποικίλλουν μεταξύ των κοινωνιών. εναλλ.=An oil painting of a young woman dressed in a flowing, white dress sitting on a chair with a red drape. An easel rests on her knees and she is evidently drawing. She is gazing directly at the observer.|δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ| Μία νεαρή γυναίκα ζωγραφίζει (1801, [[Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)|Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης) από τη Γαλλίδα ζωγράφο Marie-Denise Villers (πιθανώς αυτοπροσωπογραφία), η οποία απεικονίζει ένα ανεξάρτητο θηλυκό πνεύμα. ]] Η σχέση μεταξύ της γυναικείας κοινωνικοποίησης και των ετεροφυλοφιλικών σχέσεων έχει μελετηθεί από ερευνητές, καθώς η θηλυκότητα σχετίζεται με τη σεξουαλική έλξη των ανδρών προς τις γυναίκες. Η θηλυκότητα συνδέεται μερικές φορές με τη σεξουαλικοποίηση. Η σεξουαλική παθητικότητα θεωρείται μερικές φορές θηλυκή, ενώ η σεξουαλική αφοσίωση και η σεξουαλική επιθυμία θεωρούνται αρρενωπές.
Οι μελετητές έχουν λογομαχήσει για το κατά πόσο η ταυτότητα φύλου και οι συγκεκριμένες συμπεριφορές των φύλων οφείλονται στην κοινωνικοποίηση, έναντι των βιολογικών παραγόντων. Πιστεύτεται ό,τi κοινωνικές αλλά και βιολογικές επιρροές αλληλεπιδρούν αμοιβαία κατά τη διάρκεια της εξέλιξης του ατόμου. Μελέτες που έγιναν για την έκθεση των προγεννητικών ανδρογόνων, έχουν δώσει κάποια στοιχεία ότι η θηλυκότητα και η αρρενωπότητα προσδιορίζονται μερικώς βιολογικά. Άλλες πιθανές βιολογικές επιρροές περιλαμβάνουν την εξέλιξη, τα γoνίδια, τα επιγονίδια και τις ορμόνες (τόσο κατά την ανάπτυξη όσο και κατά την ενηλικίωση).
Το 1959, ερευνητές όπως ο John Money και ο Anke Erhardt πρότειναν τη θεωρία της προγεννητικής ορμόνης. Η έρευνά τους υποστηρίζει ότι τα σεξουαλικά όργανα  λούζουν  το έμβρυο με ορμόνες στη μήτρα, με αποτέλεσμα τη γέννηση ενός ατόμου με έναν διακριτό αρρενωπό ή θηλυκό εγκέφαλο. Αυτό προτάθηκε από κάποιους για να «προβλέψουν τη μελλοντική εξέλιξη της συμπεριφοράς του ατόμου σε αρρενωπή ή θηλυκή κατεύθυνση». Αυτή η θεωρία, ωστόσο, παραμένει αμφιλεγόμενη. Το 2005, η επιστημονική έρευνα που διερευνούσε τις διαφορές των βιολογικών φύλων στην ψυχολογία, έδειξε ότι οι προσδοκίες των φύλων και τα στερεότυπα, επηρεάζουν τη συμπεριφορά ενός ατόμου και ότι η ταυτότητα φύλου μπορεί να αναπτυχθεί από την ηλικία των τριών ετών. Ο Money ισχυρίστηκε ότι η ταυτότητα φύλου διαμορφώνεται κατά τα πρώτα τρία χρόνια του παιδιού.
Στη σχολή της αναλυτικής ψυχολογίας του Carl Jung, το anima και το animus είναι τα δύο πρωταρχικά ανθρωπόμορφα αρχέτυπα του ασυνείδητου μυαλού. Το anima και το animus περιγράφονται από τον Jung ως στοιχεία της θεωρίας του συλλογικού ασυνείδητου, μιας περιοχής του ασυνείδητου που ξεπερνά την προσωπική ψυχή. Στο ασυνείδητο του άνδρα, βρίσκει έκφραση ως θηλυκή εσωτερική προσωπικότητα: Αnima. Αντίστοιχα, στο ασυνείδητο της γυναίκας, εκφράζεται ως μια αρρενωπή εσωτερική προσωπικότητα: Αnimus.
Ένδυση και εμφάνιση
Στις δυτικές κουλτούρες, το ιδανικό της γυναικείας εμφάνισης παραδοσιακά περιλάμβανε μακρυά, ρέοντα μαλλιά, καθαρό δέρμα, στενή μέση και ελάχιστες ή καθόλου τρίχες του σώματος ή τρίχες του προσώπου. Σε άλλους πολιτισμούς, ωστόσο, ορισμένες προσδοκίες είναι διαφορετικές. Για παράδειγμα, σε πολλά μέρη του κόσμου, οι τρίχες κάτω από τις μασχάλες δεν θεωρούνται μη θηλυκές. Στη σημερινή εποχή, το χρώμα ροζ συνδέεται έντονα με τη θηλυκότητα, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 1900 το ροζ ήταν συνδεδεμένο με τα αγόρια και το μπλε με τα κορίτσια.
Αυτά τα θηλυκά ιδανικά της ομορφιάς, έχουν κριθεί ως περιοριστικά, ανθυγιεινά, και μάλιστα ρατσιστικά. Συγκεκριμένα, η συχνότητα της ανορεξίας και άλλων διατροφικών διαταραχών στις δυτικές χώρες, έχει κατηγορηθεί για το σύγχρονο θηλυκό ιδανικό του αδύνατου σώματος. μικρογραφία| Γυναίκα μουσουλμάνα φοράει μία μαντήλα (hijab). Σε πολλές μουσουλμανικές χώρες, οι γυναίκες είναι υποχρεωμένες να καλύπτουν τα κεφάλια τους με ένα hijab (μαντήλα). Θεωρείται σύμβολο της θηλυκής σεμνότητας και ηθικής.
Στην ιστορία
μικρογραφία|200x200εσ| Σε μερικές κουλτούρες, τα καλλυντικά συνδέονται με τη θηλυκότητα. Τα πολιτιστικά πρότυπα ποικίλλουν ανάλογα με το τι θεωρείται θηλυκό. Για παράδειγμα, στη Γαλλία το 16ο αιώνα, τα ψηλά τακούνια θεωρούνταν ένα αρρενωπό είδος παπουτσιού, αν και σήμερα θεωρούνται θηλυκά.
Στην αρχαία Αίγυπτο, τα εφαρμοστά φορέματα και τα διχτυωτά φορέματα που ηταν κεντημένα με χάντρες θεωρούνταν γυναικεία ενδυμασία, ενώ κρουαζέ φορέματα, αρώματα, καλλυντικά και περίτεχνα κοσμήματα φορούσαν άνδρες και γυναίκες. Στην Αρχαία Περσία, τα ενδύματα ήταν γενικά για άντρες και για γυναίκες, αν και οι γυναίκες φορούσαν πέπλα και μαντήλες. Οι γυναίκες στην Αρχαία Ελλάδα φορούσαν ιμάτια και στην Αρχαία Ρώμη οι γυναίκες φορούσαν μανδύες.
Τροποποίηση του σώματος
Η αλλοίωση του σώματος είναι η σκόπιμη μεταποίηση του ανθρώπινου σώματος για αισθητικούς ή μη ιατρικούς σκοπούς. Ένας τέτοιος σκοπός υπήρξε για να προκαλέσει τα αντιληπτά θηλυκά χαρακτηριστικά στις γυναίκες.
Για αιώνες στην αυτοκρατορική Κίνα, τα μικρότερα πέλματα θεωρούνταν αριστοκρατικό χαρακτηριστικό στις γυναίκες. Η πρακτική της πρόσδεσης των ποδιών είχε σκοπό να ενισχύσει αυτό το χαρακτηριστικό, αν και έκανε το περπάτημα δύσκολο και επώδυνο.
Σε μερικά μέρη της Αφρικής και της Ασίας, οι δακτύλιοι του λαιμού φοριούνται για να επιμηκύνουν το λαιμό. Σε αυτές τις κουλτούρες, ένας μακρύς λαιμός χαρακτηρίζει τη γυναικεία ομορφιά. Οι γυναίκες Padaung της Βιρμανίας και Tutsi του Μπουρούντι, για παράδειγμα, ασκούν αυτή την μορφή αλλαγής του σώματος.
Στους άνδρες
Σε πολλές κουλτούρες, (συνήθως κουλτούρες επηρεασμένες από τα δυτικά πρότυπα) οι άνδρες που εμφανίζουν χαρακτηριστικά που θεωρούνται θηλυκά, συχνά στιγματίζονται και χαρακτηρίζονται ως αδύναμοι. Οι θηλυκοί άνδρες συσχετίζονται συχνά με την ομοφυλοφιλία αν και η θηλυκότητα ή οποιαδήποτε μορφή έκφρασης φύλου δεν συνδέεται απαραίτητα με τη σεξουαλικότητα ενός ανθρώπου. Επειδή οι άνδρες πιέζονται να είναι αρρενωποί και ετεροφυλόφιλοι, οι θηλυκοί άνδρες θεωρούνται γκέι ή queer εξαιτίας του πώς εκτελούν τον ρόλο του φύλου τους. Αυτή η υπόθεση περιορίζει τον τρόπο με τον οποίο κάποιος μπορεί να εκφράσει το φύλο και τη σεξουαλικότητά του.
Η παρενδυσία και το drag είναι δύο δημόσιες ερμηνείες της θηλυκότητας από τους άνδρες που έχουν γίνει ευρέως γνωστοί και κατανοητοί σε πολλούς δυτικούς πολιτισμούς. Οι άνδρες που φορούν ρούχα που σχετίζονται με τη θηλυκότητα αποκαλούνται συχνά παρενδυτικοί. Μία drag queen είναι ένας άνδρας που φοράει φανταχτερά γυναικεία ενδύματα και συμπεριφέρεται με υπερβολικά θηλυκό τρόπο για λόγους ψυχαγωγίας.
Φεμινιστικές απόψεις
Φεμινιστές φιλόσοφοι όπως η Τζούντι Μπάτλερ και η Σιμόνε ντε Μπωουίρ υποστηρίζουν ότι η θηλυκότητα και η αρρενωπότητα δημιουργούνται μέσω επαναλαμβανόμενων συμπεριφορών του φύλου. Αυτές οι συμπεριφορές αναπαράγουν και ορίζουν τις παραδοσιακές κατηγορίες του βιολογικού φύλου ή/και του κοινωνικού φύλου.
Πολλοί φεμινιστές του δεύτερου κύματος απορρίπτουν αυτό που άλλοι θεωρούν ως περιοριστικά πρότυπα της γυναικείας ομορφιάς, που δημιουργήθηκαν για την υποταγή και αντικειμενοποίηση των γυναικών και την αυτοπεποίθηση από τον αναπαραγωγικό ανταγωνισμό.
Άλλοι, όπως οι lipstick φεμινίστριες και κάποιες άλλες φεμινίστριες του τρίτου κύματος, υποστηρίζουν ότι ο φεμινισμός δεν πρέπει να υποτιμά το θηλυκό πολιτισμό και τη θηλυκή ταυτότητα και ότι τα σύμβολα της θηλυκής ταυτότητας, όπως το μακιγιάζ, τα υποδηλωτικά ρούχα και η σεξουαλική γοητεία, μπορούν να είναι έγκυρα και εμψυχωτικές επιλογές και για τα δύο φύλα.
Η Julia Serano σημειώνει ότι τα αρρενωπά κορίτσια και οι αρρενωπές γυναίκες αντιμετωπίζουν πολύ λιγότερη κοινωνική αποδοκιμασία σε σχέση με τα θηλυκά αγόρια και τους θηλυκούς άνδρες, το οποίο αποδίδει στον σεξισμό. Η Σεράνο υποστηρίζει ότι το να θέλουν οι γυναίκες να είναι όπως και οι άνδρες, είναι σύμφωνη με την ιδέα ότι η αρρενωπότητα έχει περισσότερη αξία στο σύγχρονο πολιτισμό από ότι η θηλυκότητα, ενώ η προθυμία κάποιων ανδρών να εγκαταλείψουν την αρρενωπότητα τους και να προτιμήσουν την θηλυκότητα, απειλεί άμεσα την έννοια της ανδρικής ανωτερότητας, καθώς και την ιδέα ότι οι άνδρες και οι γυναίκες πρέπει να είναι αντίθετοι. Για να υποστηρίξει την άποψή της, η Serano αναφέρει τον πολύ μεγαλύτερο έλεγχο και τη περιφρόνηση που βίωσαν οι παρενδυτικοί άνδρες σε σύγκριση με την κοινωνική αντιμτώπιση που δέχθηκαν οι γυναίκες που φορούν ανδρικά ρούχα, καθώς και την έρευνα που δείχνει ότι οι γονείς είναι πιο πιθανό να ανταποκριθούν αρνητικά στους γιους οι οποίοι αγαπούν τις κούκλες και το μπαλέτο ή φορούν βερνίκια νυχιών, απ 'ό, τι σε κόρες που παρουσιάζουν αρρενωπές συμπεριφορές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκα Κατηγορία:Έμφυλοι ρόλοι Κατηγορία:Κοινωνικό φύλο
Μερί-συρ-Ουάζ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μεριζιέν (γαλλικά: Mérysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Κρέσσα
Η Κρέσσα (ιταλικά: Cressa) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Ιταλική Σχολή Αθηνών
Ιστορία
Το σχολείο ιδρύθηκε επισήμως το 1956 και στεγάστηκε στο επί της οδού Πατησίων 47 παραδοσιακό κτήριο «Casa d’Italia» (Iταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών). Πρώτος Έλληνας Γυμνασιάρχης υπήρξε ο γνωστός φιλόλογος Γεώργιος Ζούκης. Το επόμενο έτος, 1957, καθιερώθηκε η ονομασία «Ιταλική Σχολή Αθηνών/Scuola Italiana di Atene». Κατά το σχολικό έτος 1956-1957, πρώτο της λειτουργίας του, είχε μόνο 29 μαθητές.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1961 συγκεκριμένα, άρχισε να λειτουργεί η Scuola Media (ιταλικό αντίστοιχο του ελληνικού Γυμνασίου). Από τότε άρχισε η ανοδική πορεία του Σχολείου, στο οποίο, κατά «συντριπτική πλειονότητα» σπούδαζαν μαθητές Έλληνες και το οποίο είχε κυρίως Κλασσική Κατεύθυνση, προετοίμαζε δηλαδή την επίδοση των αποφοίτων του για σπουδές Θεωρητικές (σε πανεπιστημιακές Σχολές όπως η Φιλοσοφική και η Νομική).
Πρακτικό Λύκειο (Liceo Scientifico) ιδρύθηκε μόνο το 1971. Έως τότε –και μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου– λειτουργούσε εξατάξιο Γυμνάσιο, το οποίο στις δύο τελευταίες τάξεις χωριζόταν σε κλασσικό και πρακτικό.
Η μεγάλη ακμή του Σχολείου πάντως επιτεύχθηκε το 1970, οπότε Ιταλός Διευθυντής (Preside) ήταν ο μαθηματικός Λορέντζο Μπεντσίνι (Lorenzo Bencini) και Έλληνας Γυμνασιάρχης ο νεοελληνιστής, σπουδαίος παιδαγωγός και Δάσκαλος Κωνσταντίνος Δεμερτζής (1919-1990), προς τιμήν της μνήμης του οποίου έχει καθιερωθεί, από το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα (ΙΒΒΥ) - Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, φερώνυμο βραβείο προς εκπαιδευτικό. Άλλοι καθηγητές του Σχολείου υπήρξαν ο ιστορικός Σπύρος Λουκάτος, ο Ιταλός Νεοελληνιστής Βιντσέντσο Ρότολο (Vincenzo Rotolo), καθηγητής μετέπειτα στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμο, οι φιλόλογοι Ζωή Κωτούλα, Σοφία Κοκολάκη, Ρόζα Βλάχου και Κατερίνα Δεμερτζή, ο ιστορικός και στέλεχος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Νίκος Γ. Μοσχονάς, ο βυζαντινολόγος και θεολόγος Μιχαήλ Γκητάκος, η καθηγήτρια Ξένων Γλωσσών Σαπφώ Μαυρούλια, πρώτη φιλόλογος που συστηματικώς ασχολήθηκε με τη διδασκαλία των Νέων Ελληνικών σε ξενόγλωσσους, η μουσικός Έλενα Βώκου, που τιμήθηκε με τον τίτλο του Cavaliere della Repubblica Italiana, η καθηγήτρια Σχεδίου Maria-Luisa Mendozzi-Τζαβαλά, ο χημικός Δημήτριος Κρέμος, ο μαθηματικός Ναπολέων Βουκούτης και ο Εμίλιο Αριγκόνι (Emilio Arrigoni), Ιταλός ελληνιστής που στη συνέχεια έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου.
Εκείνη την εποχή, η έδρα του Σχολείου ακόμη βρισκόταν στο επί της οδού Πατησίων 47 κτήριο της Casa d'Italia. Τότε το Σχολείο λειτουργούσε ως κρατικό για την Ιταλία και ως ιδιωτικό για τις ελληνικές εκπαιδευτικές αρχές. Η διδασκαλία, μετά την ενοποίηση του ελληνικού και του ιταλικού τμήματος που έγινε κατά το 1968, ακολουθούσε τόσο το ελληνικό όσο και το ιταλικό πρόγραμμα – με μείωση διάρκειας της εκπαιδευτικής ώρας, ώστε να μπορούν οι μαθητές να παρακολουθούν επί 7ωρα αλλά και 8ωρα. Μετά το τέλος των σπουδών, οι μαθητές είχαν τη δυνατότητα να υποβληθούν στις εξετάσεις όχι μόνο του ελληνικού ″Απολυτήριου″ αλλά και της ιταλικής ″Maturità″, οι κάτοχοι της οποίας μπορούσαν να εισαχθούν χωρίς εξετάσεις σε οποιοδήποτε ιταλικό πανεπιστήμιο.
Από τους απόφοιτους γενικώς του Σχολείου διακρίθηκαν ο δημοσιογράφος και πολιτικός ακτιβιστής Γκουίντο Τσιόφφι (1953-2008), η νεοελληνίστρια και καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Γενεύης Δανάη Λαζαρίδου (1953-2017), ο αρχιτέκτονας και πανεπιστημιακός καθηγητής Γιώργος Σημαιοφορίδης (1955-2002), ο ηθοποιός Περικλής Μουστάκης, ο αρχιτέκτονας Νίκος Χιωτάκης (1955-2017), ο μηχανολόγος Γιώργος Ι. Μπενέκος, σήμερα πρόεδρος της ΠΕΔΜΗΕΔΕ, η εκδότρια Γιώτα Λιβάνη, η βουλευτής Σοφία Βούλτεψη, η αρχαιολόγος Μεταξία Τσιποπούλου, ο θεατρολόγος και πανεπιστημιακός Δημήτρης Τσατσούλης, η ζωγράφος Κόνυ Ζερβού, η συγγραφέας Μαργαρίτα Λαζάρου, η ψυχολόγος Σμαρούλα Παντελή, ο ιστορικός Δημήτρης Γ. Μιχαλόπουλος, καθώς και η καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης Δάφνη Σούλη-Pocobelli, επί σειρά ετών Πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας Ρώμης-Λατίου.
Κατά το σχολικό έτος 1972-1973 το Σχολείο μεταφέρθηκε στα Άνω Πατήσια, στην οδό Μητσάκη 18, σε κτήριο όπου παλαιότερα στεγαζόταν σεμινάριο Καθολικών ιερέων και μέχρι σήμερα ανήκει στο Κράτος της Πόλης του Βατικανού. Το 1974 το Σχολείο ξανά διασπάστηκε σε δύο ξεχωριστά τμήματα, ελληνικό και ιταλικό. Παράλληλα άρχισε περίοδος συρρίκνωσης, κατάληξη της οποίας υπήρξε η τωρινή του μορφή.
Διδάσκοντες και μαθητές
Την εποχή της ακμής του (σχολικό έτος 1969-1970) το Σχολείο είχε 436 μαθητές. Το 2006 είχε 429 (Έλληνες και Ιταλούς, σε δύο ξεχωριστά τμήματα τώρα πια), αλλά το 2015 μόνο 218. Εκείνη τη χρονιά άλλωστε το ελληνικό τμήμα σταμάτησε να λειτουργεί με αποτέλεσμα το Σχολείο να μεταβληθεί σε "κοινοτικό", προσιτό δηλαδή μόνο σε όσους θέλουν να ακολουθήσουν αποκλειστικώς το ιταλικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Έτσι σήμερα (2020), όπως τουλάχιστον προκύπτει από προσωπικές συζητήσεις και –ακόμη– ατεκμηρίωτες έρευνες, ένα σημαντικό ποσοστό των μαθητών είναι Αλβανοί, λόγω των στενών σχέσεων της χώρας τους με την Ιταλία. Οι διδάσκοντες χωρίζονται σε αυτούς που εργάζονται με συμβόλαιο, στους αναπληρωτές και σε αυτούς που στάλθηκαν από το Ιταλικό Υπουργείο Εξωτερικών.
Κουρέτζο
Το Κουρέτζο (ιταλικά: Cureggio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Ιταλική Σχολή Αθηνών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα Κατηγορία:Δήμος Αθηναίων
PlayStation
"Αυτό το άρθρο αφορά την επωνυμία PlayStation. Για την κονσόλα του 1994, ανατρέξτε στο PlayStation (κονσόλα). Για άλλες χρήσεις, ανατρέξτε στο PlayStation (αποσαφήνιση)."Το PlayStation (ιαπωνικά: プレイステーション, Χέπμπορν: Pureisutēshon, συντομογραφία: PS) είναι επωνυμία gaming που περιλαμβάνει πέντε οικιακές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών, media center, μία διαδικτυακή υπηρεσία, μία σειρά χειριστηρίων, ένα τηλέφωνο, αλλά και πολλά περιοδικά.
Δημιουργήθηκε και ανήκει στην Sony Interactive Entertainment από τις 3 Δεκεμβρίου του 1994, με την κυκλοφορία του πρώτου PlayStation στην Ιαπωνία.
Η πρώτη κονσόλα της σειράς ήταν η πρώτη κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών που εξήγαγε 100 εκατομμύρια κομμάτια, σε 9 χρόνια και 6 μήνες μετά την αρχική κυκλοφορία του. Ο διάδοχός του, το PlayStation 2, κυκλοφόρησε το 2000. Είναι η οικιακή κονσόλα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις, πωλώντας περισσότερα από 155 εκατομμύρια κομμάτια μέχρι τις 28 Δεκεμβρίου του 2012. Η επόμενη κονσόλα της Sony, το PlayStation 3, κυκλοφόρησε το 2006 και πούλησε περισσότερα από 80 εκατομμύρια κομμάτια μέχρι τον Νοέμβριο του 2013. Το PlayStation 4 κυκλοφόρησε το 2013, και πούλησε 1 εκατομμύριο κομμάτια στις πρώτες 24 ώρες της διανομής του, πράγμα που την έκανε την κονσόλα με τις πιο γρήγορες πωλήσεις στην ιστορία. Πιο πρόσφατη κυκλοφορία της εταιρείας είναι το PlayStation 5, που κυκλοφόρησε το 2020.
Η πρώτη φορητή κονσόλα της σειράς PlayStation είναι το PlayStation Portable, ή αλλιώς PSP, το οποίο πούλησε συνολικά, μέχρι τον Νοέμβριο του 2013, 80 εκατομμύρια κομμάτια παγκοσμίως. Διάδοχός του είναι το PlayStation Vita, το οποίο κυκλοφόρησε στις 17 Δεκεμβρίου του 2011 στην Ιαπωνία, και στις υπόλοιπες περιοχές τον Φεβρουάριο του 2012, και πούλησε περισσότερα από 4 εκατομμύρια κομμάτια, μέχρι τον Ιανουάριο του 2013. Το PlayStation TV είναι μικροκονσόλα και μη φορητή παραλλαγή του PlayStation Vita. Άλλα προϊόντα της σειράς PlayStation είναι το PSX, ένας εγγραφέα ψηφιακού βίντεο που είχε ενσωματωθεί στα PlayStation και PlayStation 2, το οποίο ωστόσο έζησε λίγο, λόγω του υψηλού του κόστους του, και δεν κυκλοφόρησε ποτέ εκτός Ιαπωνίας.
Τα χειριστήρια που σχεδιάστηκαν για την σειρά PlayStation είναι το DualShock, μία σειρά που διαθέτει δόνηση, και πούλησε 28 εκατομμύρια κομμάτια, μέχρι τις 28 Ιουνίου του 2008.
Το PlayStation Network είναι διαδικτυακή υπηρεσία, με περισσότερους από 110 εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως, μέχρι τον Ιούλιο του 2013. Διαθέτει το διαδικτυακό ψηφιακό κατάστημα PlayStation Store, το οποίο επιτρέπει την αγορά και το κατέβασμα παιχνιδιών και διαφόρων άλλων μορφών πολυμέσων, την υπηρεσία δια εγγραφής PlayStation Plus, και την υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης PlayStation Home, η οποία είχε περισσότερους από 41 εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως μέχρι τη στιγμή που έκλεισε, τον Μάρτιο του 2015. Το PlayStation Mobile (πρώην PlayStation Suite) είναι ένα λογισμικό που διαθέτει το περιεχόμενο του PlayStation στις φορητές συσκευές. Η Version 1.xx υποστηρίζει τα PlayStation Vita, PlayStation TV και ορισμένες συσκευές που χρησιμοποιούν το λειτουργικό σύστημα Android, ενώ η version 2.00, που κυκλοφόρησε το 2014, υποστηρίζει μόνο το PlayStation Vita και (προαιρετικά) το PlayStation TV. Το περιεχόμενο που θα κυκλοφορήσει αποτελείται μόνο από παιχνίδια του πρώτου PlayStation.
Ιστορία
μικρογραφία|αριστερά|Το αυθεντικό λογότυπο του PlayStation (1994)|151x151px Το PlayStation είναι δημιούργημα του Κεν Κουταράγκι, ενός μέλους της Sony, το οποίο αργότερα αποκαλέστηκε ως "Ο Πατέρας του PlayStation".
Ωστόσο, μία μέρα μετά την ανακοίνωση στην CES, η Nintendo ανακοίνωσε ότι θα έσπαγε τη συνεργασία της με τη Sony, θέλοντας να συνεργαστεί με τη Philips, χρησιμοποιώντας την ίδια τεχνολογία. Η συμφωνία έσπασε από τη Nintendo, αφού δεν μπόρεσαν να έρθουν σε συμφωνία σχετικά με το μοίρασμα των εσόδων. Η διακοπή αυτή εξόργισε τον πρόεδρο της Sony, Norio Ohga, ο οποίος απάντησε βαραίνοντας τον Κουταράγκι με την κατηγορία ότι ανέπτυξε την ιδέα του PlayStation για την αντίπαλη Nintendo.
PlayStation
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:PSX-Console-wController.jpg|μικρογραφία|Το PlayStation μαζί με το πρώτο χειριστήριο [[DualShock. ]]