cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας
Αποτυχία του αρχιεπισκόπου της Βρέμης Βάλντεμαρ να σφετεριστεί τον θρόνο της Δανίας
Όταν πέθανε ο πατέρας του σε ηλικία 12 ετών ονομάστηκε πρίγκηπας της Νότιας Γιουτλάνδης, κηδεμόνας του ορίστηκε ο επίσκοπος Βάλντεμαρ Κνουδσέν ένας φιλόδοξος και αδίστακτος άνθρωπος ο οποίος όταν έγινε δούκας - αρχιεπίσκοπος της Βρέμης (1192) επιχείρησε να ανατρέψει τον Δανό βασιλιά Κνούτο Δ΄, μεγαλύτερο αδελφό του πρίγκηπα Βάλντεμαρ και να γίνει βασιλιάς της Δανίας ο ίδιος. Ο πρίγκηπας Βάλντεμαρ ζήτησε από τον επίσκοπο να συναντηθούν αλλά ο ίδιος δραπέτευσε για τη Σουηδική Νορβηγία προκειμένου να αποφύγει τη σύλληψη, την επόμενη χρονιά ο επίσκοπος Βάλντεμαρ με την υποστήριξη της Γερμανικής οικογένειας των Χοχεστάουνεφ επιτέθηκε στις Δανικές ακτές διεκδικώντας ξεκάθαρα τον θρόνο. Ο βασιλιάς της Δανίας Κνούτος ΣΤ΄ τον νίκησε (1193) και τον φυλάκισε 5 χρόνια στο κάστρο του Νόρντμποργκ (1193 - 1198) και στη συνέχεια τον μετέφερε στο κάστρο του Σόμποργκ κοντά στο Σγιέλαν (1198 - 1206), ελευθερώθηκε με την επέμβαση του πάπα Ιννοκεντιου Γ΄ και της νέας βασίλισσας Νταγκμάρ συζύγου του Βάλντεμαρ Β΄ αφού εν τω μεταξύ ο Κνούτος ΣΤ΄ είχε πεθάνει, για να ελευθερωθεί ορκίστηκε πρώτα ότι δεν θα ενοχλήσει ποτέ ξανά το Δανικό στέμμα. Ο Βάλντεμαρ και ο αδελφός του αντιμετώπισαν άλλη μια σοβαρή απειλή από τον Αλφόνσο Γ΄ του Χόλσταϊν ο οποίος με την υποστήριξη πολλών Γερμανών κομήτων επιτέθηκε στη νότια Γιουτλάνδη με σκοπό να ανατρέψει τον Δανό βασιλιά και να τον αντικαταστήσει με τον επίσκοπο Βάλντεμαρ Κνουδσέν ο οποίος ήταν ήδη φυλακισμένος. Ο Αλφόνσος Γ΄ του Χόλσταϊν ηττήθηκε στη μάχη του Στελλώ (1201) και φυλακίστηκε στο διπλανό κελί με αυτό του Βάλντεμαρ Κνουδσέν για δυο χρόνια στη συνέχεια ο Βάλντεμαρ δέχτηκε να ελευθερωθεί για λόγους υγείας. Τον Νοέμβριο του 1202 ο μεγαλύτερος αδελφός του Βάλντεμαρ βασιλιάς Κνούτος ΣΤ΄ πέθανε αιφνίδια σε ηλικία 40 ετών χωρίς απογόνους, τον διαδέχθηκε ο ίδιος ο Βάλντεμαρ ως Βάλντεμαρ Β΄
Επαναφορά του Βάλντεμαρ στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Βρέμης
Την ίδια εποχή ξέσπασε πόλεμος στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στους δυο διεκδικητές του θρόνου τον Όθων Δ΄ από τον Οίκο των Γουέλφων και τον Φίλιππο της Σουαβίας από τον Οίκο των Χοχεστάουνεφ, ο Βάλντεμαρ Β΄ συμμάχησε με τον Όθωνα Δ΄ εναντίον του Φιλίππου. Ο Βάλντεμαρ επιτέθηκε στο Λίμπεκ και στο Χόλσταϊν τα οποία έγιναν επαρχίες της Δανίας (1203), από το 1204 συμμετείχε έντονα στις διαδικασίες για τη διαδοχή στον θρόνο της Νορβηγίας οδηγώντας έναν στόλο στο Βικέν προκειμένου να υποστηρίξει τα δικαιώματα του Έρλιν Στέινβεγκ στον Νορβηγικό θρόνο, το αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος που κράτησε ως το 1208. Το 1207 πέθανε ο αρχιεπίσκοπος της Βρέμης Χάρτγουιγκ της Ουλθέδης ο οποίος είχε αντικαταστήσει τον Βάλντεμαρ (1192) και μια μερίδα επισκόπων της Βρέμης εξέλεξε πάλι τον Βάλντεμαρ ο οποίος είχε και την υποστήριξη και του βασιλιά Φιλίππου λόγω της εχθρότητας που είχε με τον Δανό βασιλιά Βάλντεμαρ Β΄. Μια άλλη μικρότερη μερίδα επισκόπων αντέδρασε έντονα στην απόφαση αυτή μεταφέροντας δική τους έδρα της αρχιεπισκοπής στο Αμβούργο ορίζοντας δικό τους επίσκοπο την ίδια χρονιά τον Μπουσάρ, κόμη του Στάμπενχαους, οι επίσκοποι του Αμβούργου μαζί με τον Δανό βασιλιά κατέφυγαν στον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ ζητώντας την προστασία του και την αποκήρυξη του Βάλντεμαρ από την επισκοπή. Ο πάπας πήρε καθαρά το μέρος του Βάλντεμαρ Β΄ και των επισκόπων του Αμβούργου κατοχυρώνοντας ως αρχιεπίσκοπο τον Μπουσάρ, κόμη του Στάμπενχαους, ο Βάλντεμαρ αρνήθηκε να υπακούσει και ο πάπας τον αφόρισε, τον καθαίρεσε και από την επισκοπή του Σλέσβιχ στην οποία βρισκόταν από το 1279 τοποθετώντας σε αυτήν τον Νικόλαο. Ο νέος επίσκοπος του Σλέσβιγκ Νικόλαος ήταν έμπιστος και φίλος του βασιλιά της Δανίας Βάλντεμαρ Β΄ γι'αυτό τον διόρισε αργότερα αντιβασιλιά της Δανίας (1214), την ίδια χρονιά ο Βαλντεράμ Β΄ επιτέθηκε με στρατό νότια του Έλβα κατακτώντας τη Στάντε, τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου ο επίσκοπος Βάλντεμαρ ανακατέλαβε τη Στάντε αλλά ανακαταλήφθη πάλι από τον Βάλντεμαρ Β΄ ο οποίος έκτισε γέφυρα για να υπάρχει πρόσβαση στο Αμβούργο μέσω του ποταμού Έλβα. Το 1209 ο Όθων Δ΄ έπεισε τον Βάλντεμαρ Β να οπισθοχωρήσει βόρεια του Έλβα πιέζοντας ταυτόχρονα τον Μπουσάρ να εξορίσει τον επίσκοπο Βάλντεμαρ από τη χώρα.
Οριστική παραίτηση του αρχιεπισκόπου Βάλντεμαρ
Ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ στη συνέχεια αποφάσισε να αντικαταστήσει στην αρχιεπισκοπή της Βρέμης τον Μπουσάρ με τον θείο του Γεράρδο Α΄, κόμη του Ολδεμβούργου (1210). Τα αμέσως επόμενα χρόνια η κατάσταση αντιστράφηκε προσωρινά υπέρ του επισκόπου Βάλντεμαρ λόγω της υποστήριξης που πέτυχε απρόσμενα από τον Όθωνα Δ΄ ο οποίος ήρθε σε σύγκρουση με τον πάπα για τη Σικελία, ο Βερνάρδος Γ΄ της Σαξονίας συνόδευσε τον γαμπρό του επίσκοπο Βερνάρδο στη Βρέμη (1211), ο Ερρίκος Ε΄, κόμης του Παλατινάτου του Ρήνου κατέλαβε τη Στάντε για λογαριασμό του επισκόπου Βάλντεμαρ (1213) Στη συνέχεια οι κάτοικοι της Νορβηγίας εξεγέρθηκαν εναντίον του αρχιεπισκόπου Βάλντεμαρ λόγω της υψηλής φορολογίας που τους επέβαλε σκοτώνοντας τον απεσταλμένο του, ο Δανός βασιλιάς εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση για να λεηλατήσει τη Στάντε και να κατακτήσει το Αμβούργο, ο αρχιεπίσκοπος Βάλντεμαρ αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει, δέχτηκε να παραιτηθεί οριστικά από την αρχιεπισκοπή και κλείστηκε σε μοναστήρι (1217). Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν ικανοποιημένος από την υποστήριξη που του παρείχε ο Βάλντεμαρ του έδωσε σαν ανταμοιβή το Σλέσβιχ, το Χόλσταϊν και την περιοχή της Πομερανίας που προσαρτήθηκαν από τότε στο βασίλειο της Δανίας.
Υποταγή και εκχριστιανισμός των Εσθονών στη μάχη του Λυντανίς
thumb|right|250px|Η Δανία την εποχή του βασιλιά Βάλντεμαρ Β΄ Οι Τεύτονες ιππότες οι οποίοι είχαν αναλάβει να εκχριστιανίσουν τους λαούς της Ανατολικής Βαλτικής από το 1219 τάχθηκαν στο πλευρό του βασιλιά Βάλντεμαρ Β΄, ο πάπας Ονώριος Γ΄ ονόμασε την εκστρατεία του Δανού βασιλιά στην Εσθονία για να εκχριστιανίσει τους κατοίκους Σταυροφορία, ο Βάλντεμαρ Β΄ συγκέντρωσε έναν τεράστιο στρατό και στόλο 1500 πλοίων για την εκστρατεία του στην Εσθονία. Όταν ο Δανέζικος στρατός έφτασε στο Λυντανίς το οποίο ταυτίζεται με τη σημερινή πρωτεύουσα Τάλιν οι οπλαρχηγοί των Εσθονών έσπευσαν να συνθηκολογήσουν δηλώνοντας την υποταγή τους στον βασιλιά της Δανίας, ο Βάλντεμαρ το θεώρησε καλό σημάδι. Τρεις μέρες μόλις αργότερα στις 15 Ιουνίου 1219 ενώ οι Δανοί περίμεναν τους Εσθονούς να έρθουν να βαπτιστούν χριστιανοί δέχθηκαν αιφνίδια επίθεση από όλες τις περιοχές, η αρχικά διαφαινόμενη επιτυχία της Σταυροφορίας φαίνεται ότι είχε ανατραπεί. Στη μάχη του Λυντανίς που ακολούθησαν όλα έδειχναν στην αρχή ότι δεν πάει τίποτα καλά για τους Δανούς και θα ακολουθήσει πανωλεθρία από τους παγανιστές Εσθονούς, ο επίσκοπο Σάνσεν είχε αναλάβει να σηκώνει ψηλά τα χέρια και αυτό οι Δανοί στρατιώτες το λάμβαναν σαν σημάδι να επιτεθούν, όταν κουραζόταν κατέβαζε τα χέρια και τότε οι Δανοί οπισθοχωρούσαν ο επίσκοπος άρχισε να παρακαλάει τον θεό για κάποιο σημάδι. Ο θρύλος λέει ότι κάποιο απρόσμενο γεγονός ανέτρεψε την κατάσταση υπέρ των Δανών όταν κάποιο κόκκινο πανί με λευκό σταυρό έπεσε από τον ουρανό και το έπιασε ο ίδιος ο Βάλντεμαρ Β΄ με τα χέρια του. Το γεγονός αυτό έδωσε τεράστιο θάρρος στους Δανούς στρατιώτες που έκαναν αντεπίθεση ομαδικά με μεγάλη ορμή απέναντι στους Εσθονούς και τους συνέτριψαν, χιλιάδες παγανιστές έπεσαν νεκροί στο πεδίο της μάχης οι υπόλοιποι εκχριστιανίστηκαν με τη βία, ο ιστορικός Έντγκαρ Σάχ αντίθετα λέει ότι οι χριστιανοί εκχριστιανίστηκαν μόνοι τους εθελοντικά. Ο βασιλιάς Βάλντεμαρ Β΄ ανήγειρε ένα φρούριο στο πεδίο της μάχης που ονομάστηκε Τάλιν το οποίο στην Εσθονική γλώσσα σημαίνει "Κάστρο της Δανίας" το κάστρο αυτό θα είναι η ακρόπολη της μετέπειτα πρωτεύουσας της Εσθονίας η οποία ήταν και η σημερινή. Το κόκκινο πανί με τη λευκή σημαία έγινε από εκείνη τη χρονιά το εθνικό σύμβολο των Δανών (1219) το οποίο το χρησιμοποίησαν για τη δημιουργία σημαίας, η σημαία της Δανίας είναι η αρχαιότερη εθνικού κράτους στον κόσμο.
Απώλεια του Χόλσταϊν από τους Γερμανούς
thumb|right|250px|Η σφραγίδα του βασιλιά της Δανίας Βάλντεμαρ Β΄ Το 1223 ο βασιλιάς Βαλντεράμ Β΄ και ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Βάλντεμαρ κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού απήχθησαν απήχθησαν από τον κόμη Ερρίκο Α της Σουερίν, ο κόμης ζήτησε από τον βασιλιά να παραδώσει πίσω στους Γερμανούς όλα τα εδάφη του Χόλσταϊν που κατείχε η χώρα του τα τελευταία 20 χρόνια, οι Δανοί αρνήθηκαν τις προτάσεις και κήρυξαν τον πόλεμο. Ο Δανέζικος στρατός υπό την ηγεσία του Αλβέρτου Β΄ της Ορμανούνδης ηττήθηκε στη μάχη του Μόλν (1225) και ο βασιλιάς Βάλντεμαρ ελευθερώθηκε με βαρείς όρους όπως να επιστρέψει όλες τις περιοχές ειδικά το Χόλσταϊν πίσω στη Γερμανία, να πληρώσει 44.000 ασημένια μάρκα και να ορκιστεί ότι δεν θα αναζητήσει να πάρει εκδίκηση. Ο Βάλντεμαρ Β΄ ελευθερώθηκε αλλά εξοργισμένος πήγε αμέσως στον πάπα Ονώριο Γ΄ να του ζητήσει να τον απαλλάξει από τον όρκο του έτσι ώστε να μπορεί να ξεκινήσει τις πολεμικές επιχειρήσεις εκδίκησης εναντίον των Γερμανών. Ο πάπας ευχαρίστως το δέχτηκε αλλά στις πολεμικές επιχειρήσεις που ακολούθησαν η τύχη δεν ήταν πια με το μέρος του, ο στρατός της Δανίας συνετρίβη από τους Γερμανούς στη μάχη του Μπόρνχοβεν (22 Ιουλίου 1227) και η Δανία έχασε οριστικά όλες τις περιοχές που είχε κερδίσει στη βόρεια Γερμανία, ο ίδιος ο βασιλιάς μόλις σώθηκε από έναν ιππότη από τότε αποσύρθηκε οριστικά από όλους τους πολέμους και ασχολήθηκε μονάχα με το εσωτερικό της χώρας του. Ο βασιλιάς Βάλντεμαρ Β΄ τα επόμενα χρόνια μέχρι τον θάνατο του ασχολήθηκε με τις εσωτερικές υποθέσεις του βασιλείου του, την εποχή του οι μεγάλοι φεουδάρχες άρχισαν να κυριαρχούν απέναντι στους μικρότερης τάξης αγρότες οι οποίοι έχασαν τα προνόμια που είχαν παλιότερα από την εποχή των Βίκινγκ και αναγκάστηκαν να υποταχθούν. Ο Βάλντεμαρ κωδικοποίησε τους νόμους στη Δανία δημιουργώντας σύγχρονο νομοθετικό σύστημα για το Σγιέλαν, τη Γιουτλάνδη και τη Σκάνε το οποίο κυριάρχησε στη Δανία μέχρι το 1683. Το νομοθετικό του σύστημα απαγόρευσε προγενέστερες μεθόδους που χρησιμοποιούσαν σχετικά με την απόδειξη της αθωότητας ή της ενοχής του κατηγορουμένου όπως οι μονομαχίες υπό δοκιμή, η νομοθεσία του εγκρίθηκε από την αριστοκρατία του Βόντινγκμποργκ λίγο πριν τον θάνατο του.
Οι γάμοι του
Ο Βάλντεμαρ Β΄ αρραβωνιάστηκε για πρώτη φορά τη Ρίξα της Βαυαρίας, κόρη του δούκα της Σαξονίας, αλλά ο αρραβώνας λύθηκε. Στη συνέχεια ο Βάλντεμαρ Β΄ νυμφεύτηκε για πρώτη φορά τη Μαργαρίτα της Βοημίας γνωστή και σαν βασίλισσα Ντάγκμαρ (1205), κόρη του Ότακαρ Α΄ των Πρεμυσλιδών βασιλιά της Βοημίας, η οποία σύντομα κέρδισε με τη συμπεριφορά της τις καρδιές όλων των Δανών, αλλά απεβίωσε επάνω στη γέννα (1212). Με τη Ντάγκμαρ ο Βάλντεμαρ Β΄ έκανε έναν γιο, που λεγόταν επίσης Βάλντεμαρ και ορίστηκε από τον πατέρα του αντιβασιλιάς του Σλέσβιχ (1218), ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού. Η Ντάγκμαρ, λίγο πριν αποβιώσει, τον παρακάλεσε να νυμφευτεί στον επόμενο γάμο του την Κίρστεν, κόρη του Καρλ βον Ριζ και όχι την πανέμορφη Μπερενγκάρια της Πορτογαλίας, για την οποία γνώριζε ότι είναι εντυπωσιασμένος. Ωστόσο ο Βάλντεμαρ Β΄ δεν την άκουσε και νυμφεύτηκε -μετά το τέλος τής Ντάγκμαρ- τη Μπερενγκάρια (1214), κόρη του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας και αδελφή του Φερδινάνδου κόμη της Φλάνδρας, με τον οποίο έμενε μέχρι τον γάμο της. Η Μπερενγκάρια ήταν πολύ όμορφη, αλλά κακόψυχη· γι'αυτό μισήθηκε από τους Δανούς και τα παιδιά που έκανε με τον Βάλντεμαρ Β΄, δημιούργησαν πολλά προβλήματα αργότερα στη χώρα· κάτι που δικαίωσε τη Ντάγκμαρ, η οποία είχε διαισθανθεί ότι ο γάμος δεν θα έβγαινε σε καλό για τη Δανία. Η Μπερενγκάρια απεβίωσε επίσης πρόωρα και επάνω στη γέννα (1221), όπως η Ντάγκμαρ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1205 τη Ντάγκμαρ των Πρεμυσλιδών, κόρη του Ότακαρ Α΄ της Βοημίας, παιδιά του ήταν:
Από την ερωμένη του Ελένα Γκούτορμσντοτερ, κόρη του Γκούττορμ κόμη (jarl) της Σουηδίας, είχε φυσικό τέκνο:
Από μία άγνωστη ερωμένη του:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν Κατηγορία:Δούκες του Σλέσβιχ
Γκραινβίλ-συρ-Οντόν
Το Γκραινβίλ-συρ-Οντόν (γαλλικά: Grainville-sur-Odon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκραινβιλαί (γαλλικά: Grainvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Τιάγκο Μέντες
Έχει παίξει επαγγελματικά σε πέντε από τα μεγάλα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, Πορτογαλία, Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Μπράγκα, και μετά πέρασε από τη Μπενφίκα, την Τσέλσι, τη Λιόν και τη Γιουβέντους πριν αποκτηθεί από την Ατλέτικο Μαδρίτης, με την οποία αγωνίστηκε εφτά σαιζόν και κέρδισε πέντε τίτλους, όπως το πρωτάθλημα το 2013-14 και το Γιουρόπα Λιγκ το 2012.
Με την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας έχει πάνω από 60 εμφανίσεις και 3 γκολ και έχει εκπροσωπήσει τη χώρα σε παγκόσμια κύπελλα και στο Euro 2004.
Σεσίλια Κνούτσντατερ
Η Σεσίλια Κνούτσντατερ, δαν.: Cecilia Knudsdatter, (1081/85 – μετά τις 7 Ιανουαρίου 1131), ήταν Δανή πριγκίπισσα, κόρη του Κνούτου Δ΄ της Δανίας και της Αδέλας της Φλάνδρας, κόρης του Ροβέρτου Α΄ κόμη της Φλάνδρας.
Κατά την εκτόπιση και τη δολοφονία του πατέρα της το 1086, η μητέρα της εγκατέλειψε τη Δανία και επέστρεψε στη Φλάνδρα με τον γιο της Κάρολο Α΄, ενώ η Σεσίλια και η αδελφή της Ίνγκεγκερντ ακολούθησαν τον εκ πατρός θείο τους Έρικ Α΄ της Δανίας και τη θεία Μπόεντιλ Τούργκοτσντατερ, που έγιναν ανάδοχοι γονείς τους, στη Σουηδία.
Ο Έρικ Α΄ και η Μπόεντιλ επέστρεψαν στη Δανία, όταν ο Έρικ Α΄ παραιτήθηκε του θρόνου το 1095. Και οι δύο αδελφές παντρεύτηκαν Σουηδούς ευγενείς. Η Σεσίλια παντρεύτηκε τον κόμη (jarl) Έρικ. Αργότερα επέστρεψε στη Δανία, όπου ο σύζυγός της έγινε κόμης του Φάλστερ, και το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο Χάραλντστεντ στο Ρίνγκστεντ. Το ζευγάρι είχε δύο γιους: τον Kνουντ και τον Καρλ, δούκα του Χάλαντ. Πιθανώς είχε επίσης μία κόρη, την Ίνγκερ Έρικσντοτερ, η οποία παντρεύτηκε τον Άσερ Ρινγκ, έναν μεγιστάνα της φυλής Χβίντε από το Φγιένεσλεβ στη Ζηλανδία, και ήταν η μητέρα του Έσμπερν Σνάρε και του Aμπσαλόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Τραμ Αθήνας (1882–1977)
Το Τραμ στην Αθήνα πρωτοεμφανίστηκε το 1882 με τη μορφή ιππήλατων οχημάτων. Το 1908 κυκλοφόρησαν τα πρώτα ηλεκτρικά οχήματα. Σταδιακά, το δίκτυο τραμ έφθασε τις 21 γραμμές. Η λειτουργία του όμως σταμάτησε το 1960, όταν τα τραμ αντικαταστάθηκαν από ηλεκτροκίνητα λεωφορεία (τρόλεϊ) και θερμικά λεωφορεία.
Ιππήλατο τραμ
Παράλληλα, οι ΣΑΠ, η εταιρεία που λειτουργούσε τη γραμμή Πειραιά - Θησείου, το 1882 ίδρυσε μία γραμμή τραμ κανονικού εύρους που ένωνε το σταθμό ΣΑΠ Πειραιά με το τελωνείο. Το 1910 οι ΣΑΠ προσπάθησαν να ενισχύσουν τη γραμμή, ώστε να μεταφερθούν περισσότερα εμπορεύματα, μία κίνηση που βρήκε ενάντια τους υπαλλήλους της εταιρείας. Αυτή η γραμμή έμεινε στην ιστορία μέσω των γυρισμάτων της ταινίας Ποτέ την Κυριακή.
Ηλεκτροκίνητο τραμ
Στις 30 Οκτωβρίου 1908, κυκλοφόρησαν τα πρώτα ηλεκτροκίνητα τραμ, ενώ δύο χρόνια αργότερα ολοκληρώθηκε η παραλαβή τους (257 τραμ-150 κινητήρια και 107 ρυμουλκούμενα). Τα οχήματα ήταν κλειστά, χρώματος μπεζ, κατασκευασμένα στο Βέλγιο και είχαν χωρητικότητα 16 καθήμενων και 14 όρθιων επιβατών.
Το 1925 η αγγλική εταιρεία Power Finance and Traction εξαγόρασε τους ΣΑΠ και την ΕΤΑΠΠ, με αντάλλαγμα τον εξηλεκτρισμό της Αθήνας. Η Power Finance and Traction δημιούργησε δύο εταιρείες: την Ηλεκτρική Εταιρεία Μεταφορών (ΗΕΜ), στην οποία έδωσε το δίκτυο των τραμ και λεωφορειακών γραμμών της ΕΤΑΠΠ, και τους Ελληνικούς Ηλεκτρικούς Σιδηρόδρομους (ΕΗΣ), στην οποία έδωσε τη γραμμή Πειραιάς - Ομόνοια και το τραμ κανονικού εύρους.
Το 1939 πωλήθηκε μεγάλο μέρος των βελγικών βαγονιών, ενώ τα εναπομείναντα βάφτηκαν σκούρο πράσινο χρώμα. Τον επόμενο χρόνο, η ΗΕΜ παρέλαβε 60 τραμ, κατασκευασμένα από την ιταλική ΟΜ/CGE/Breda, που ξεχώριζαν για την αεροδυναμική τους. Στις 13 Ιουνίου 1940 κυκλοφόρησαν 40 νέα κίτρινα τραμ από την ιταλική παραλαβή που είχε πρότυπο το τραμ του Μιλάνου, στην γραμμή Πατησίων-Καλλιθέας και στην τοπική της υποδιαίρεση Πλατεία Αμερικής-Κουκάκι. Τα νέα οχήματα όμως βγήκαν στους δρόμους για να βοηθήσουν στην επιστράτευση, λόγω του Ελληνοϊταλικού πόλεμου και κατά τη διάρκεια της κατοχής, πολλά τραμ καταστράφηκαν.
Μετά τον πόλεμο, πολλές γραμμές τραμ καταργήθηκαν λόγω έλλειψης τροχαίου υλικού. Στις 16 Νοεμβρίου 1953, ο τότε υπουργός Δημοσίων Έργων Κωνσταντίνος Καραμανλής ξήλωσε τις γραμμές τραμ στη Χαυτεία, με αποτέλεσμα σε μία νύχτα να καταργηθούν οι γραμμές προς Κυψέλη,Παγκράτι και Αμπελόκηπους. Το τέλος του παλαιού τραμ ήρθε τα μεσάνυχτα της 15 Οκτωβρίου 1960 με την οριστική κατάργησή του. Πολλές γραμμές αντικαταστάθηκαν με τρόλεϊ, ενώ οι γραμμές των τροχιοδρόμων είτε αφαιρέθηκαν από το οδόστρωμα είτε καλύφθηκαν με νέα στρώματα ασφάλτου.
Γραμμές
thumb|left|280px|Πλατεία Ομονοίας 1932 Αφετηρία Τροχιοδρομικών Γραμμών
Οι γραμμές μετρικού εύρους του δικτύου της Η.Ε.Μ. ήταν οι εξής (τα διαγραμμένα νούμερα σημαίνουν τοπικό δρομολόγιο):
Αμαξοστάσια: Κολοκυνθούς (Λένορμαν & Τηλεφάνους, Στάση Κάδμου), Αγίας Τριάδας Κεραμεικού, Πλατείας Δαβάκη Καλλιθέας, Φαλήρου και Πειραιά.
Ασώματος Λέσβου
Ο Ασώματος είναι χωριό της Λέσβου. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ευεργέτουλα, του δήμου Μυτιλήνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου,  στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μυτιλήνης του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Ο Ασώματος είναι ημιορεινό χωριό της ανατολικής Λέσβου. Βρίσκεται στις βόρειες παρυφές του Ολύμπου, δυτικά του κόλπου της Γέρας και λίγο βορειότερα της Αγιάσου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 20 χλμ. περίπου Δ. της Μυτιλήνης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 6,685 χμ² (2011).
Εκδηλώσεις
Το πανηγύρι των Ταξιαρχών στις 8 Νοεμβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία: Δήμος Μυτιλήνης Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου
Ζόφια Ρόμερ
Η Ζόφια Ρόμερ (πολωνικά: Zofia Romer), το γένος Ντεμπόφσκα (Dembowska), (16 Φεβρουαρίου 1885 - 23 Αυγούστου 1972) ήταν Πολωνή ζωγράφος. Γεννήθηκε στην Εσθονία από τον γνωστό ιατρό Ταντέους Ντεμπόφσκι και τη σύζυγό του, Ματίλντα. Μεγάλωσε στη Λιθουανία και την Πολωνία, όπου σπούδασε με διάφορους ζωγράφους.
Εκπαίδευση
Στη Λιθουανία, σπούδασε ζωγραφική πρώτα υπό τον Ιβάν Τρούτνεφ στο Βίλνιους και στη συνέχεια υπό τον Ροθ και τον Σίμον Χολόσι στην Κρακοβία και το Μόναχο. Το 1903 και το 1904, συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι με τον γνωστό ζωγράφο προσωπογραφιών Ζακ-Εμίλ Μπλανς και τον ιστορικό ζωγράφο Λουκ-Ολιβιέ Μερσόν. Ολοκλήρωσε την επίσημη καλλιτεχνική εκπαίδευση της στην Κρακοβία με τον Γιούζεφ Σιεντλέτσκι στο Μουσείο Μπαρανιέτσκι.
Γάμος και καριέρα
Το 1911, παντρεύτηκε τον Εουγκένιους Ρόμερ, έναν πλούσιο και σημαίνων Πολωνό γαιοκτήμονα στη Λιθουανία. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καλλιτεχνική κληρονομιά της Λιθουανίας. Κατά τη διάρκεια μιας παραγωγικής καλλιτεχνικής καριέρας που εκτείνεται σε σχεδόν 70 χρόνια και περιλαμβάνει μια ποικιλία μέσων, παρήγαγε περίπου 5.000 έργα, εκ των οποίων τουλάχιστον 1.200 έχουν καταγραφεί. Από το 1943 και μετά κέρδισε τα προς το ζην ως ζωγράφος προσωπογραφιών. Ως αποτέλεσμα της μετακίνησής της από το σπίτι της κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στο δεύτερο μισό της ζωής της έζησε και δημιούργησε σε διαφορετικά μέρη όπως η Ρωσική Ομοσπονδία, η Τεχεράνη, το Κάιρο, το Λονδίνο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Μόντρεαλ του Καναδά, όπου πέθανε το 1972.
Είχε πέντε παιδιά: τη Ζόφια, τον Ροχ Έντβρντ, την Εουγκένια, τον Άντζεϊ Ταντεόυς και τη Χέλα. Ο μικρότερος γιος της, Άντζεϊ, αφιέρωσε τη μετέπειτα ζωή του στη διατήρηση της κληρονομιάς της μητέρας του, των καλλιτεχνικών επιτευγμάτων και της δημοσίευσης των απομνημονεύσεων και των δύο γονέων του. Το έργο της κρέμεται στις συλλογές πολλών μουσείων στην Ανατολική Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων των κρατικών μουσείων των Κάουνας, Σιαουλιάι, Τελσιάι, Κέλμε και Βίλνιους, καθώς και του Εθνικού Μουσείου της Βαρσοβίας, όπως επίσης και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές. Τα έργα της έχουν εκτεθεί στο Λονδίνο, τη Βαρσοβία, το Μόντρεαλ, τη Μελβούρνη, το Κάιρο, το Βίλνιους και τις Βρυξέλλες. Το 1992 δημοσιεύτηκε ένας κατάλογος του γνωστού έργου της σε σχέση με μια πολλαπλή έκθεση μουσείων της δουλειάς της.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πολωνές ζωγράφοι Κατηγορία:Πολωνές καλλιτέχνιδες Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στον Καναδά
Λ'Οτελρί
Το Λ'Οτελρί (γαλλικά: L'Hôtellerie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Οτελιέρ (γαλλικά: Hôtellières).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μπίργκερ Μπρόσα
Ο Μπίργκερ Μπόρσα, δαν.: Birger Brosa, Παλαιά Σκανδιναβικά: Birgir Brósa, (απεβ. 9 Ιανουαρίου 1202) ήταν κόμης (jarl) της Σουηδίας από το 1174 έως το 1202.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Μπενγκτ Σνίβιλ και μέλος του ισχυρού Οίκου του Μπγιέλμπο. Στα μεσαιωνικά κείμενα αποκαλείται είτε ο κόμης των Σουηδών είτε ο κόμης των Σουηδών και των Γετών. Ο Μπίργκερ διορίστηκε στη θέση του κόμη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Kνούτου Α΄ Έρικσον. Διατήρησε τη θέση κατά τη διάρκεια τού -διαδόχου τού Κνούτου Α΄- Σβέρκερ Β΄ μέχρι το τέλος εκείνου το 1202.
Πριν από το 1170, ο Μπίργκερ ήταν νυμφευμένος με την Μπριγκίτα Χάραλντσντοτερ, την κόρη του Νορβηγού βασιλιά Χάραλντ Γκίλλε. Είχε προηγουμένως παντρευτεί τον Δανό διεκδικητή Mάγκνους Χένρικσον, ο οποίος κυβέρνησε για λίγο στην Ουψάλα το 1160–1161.
Ο Μπίργκερ φαίνεται ότι διατήρησε την ειρήνη στη Σουηδία κατά τη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων, που κατέστρεψαν τη Δανία και τη Νορβηγία. Πολλοί από τους διεκδικητές σε αυτά τα βασίλεια αναζήτησαν καταφύγιο στον Μπίργκερ. Ανάμεσά τους ήταν οι αρχηγοί των Μπίρκεμπαϊνερ Άυσταϊν Μάυλα και Σβέρε Σίγκουρντσον, που ήταν συγγενείς της Μπριγκίτα Χάραλντσντοτερ. Ο γιος του Μπίργκερ, Φίλιππος, βρισκόταν στην υπηρεσία του βασιλιά Σβερ και απεβίωσε ως κόμης του το 1200. Η Μπίργκερ είχε κτήματα στο Έστεργκετλαντ, Nάρκε, Βάρμλαντ και Σόντερμανλαντ. Ήταν μεγάλος δωρητής στο αβαείο Ρισεμπέργκα στο Nάρκε, όπου η χήρα του Μπριγκίτα πέρασε τα τελευταία χρόνια μετά το τέλος του Μπίργκερ. Μόλις απεβίωσε, ξέσπασε εμφύλιος.
Απεικόνιση στη λαϊκή κουλτούρα
Τον Μπίργκερ Μπόρσα υποδύθηκε ο Στέλαν Σκάρσγκορντ στη σουηδική ταινία του 2007 Arn–The Knight Templar και στη συνέχεια του 2008 Arn–The Kingdom at Road's End.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο Κατηγορία:Σουηδοί πολιτικοί
Μπενγκτ Σνίβιλ
Ο Μπενγκτ Σνίβιλ, σουηδ.: Bengt Snivil, (επίσης γνωστός ως Bengt Snivel) από τον Οίκο του Μπγιέλμπο ήταν Σουηδός μεγιστάνας στα μέσα του 12ου αι.
Κάποια περισσότερο ή λιγότερο ρομαντική μεταγενέστερη λογοτεχνία του έδωσε τον τίτλο του κόμη (jarl), αν και καμία κατάλληλη ιστορική πηγή δεν το πιστοποιεί κάτι τέτοιο. Οι ρομαντικές γενεαλογίες αναθέτουν ως σύζυγό του μία κυρία Σίγκριντ Λάκμαν, αν και χωρίς ιστορική πηγή.
Αναμφισβήτητα, ο Μπενγκτ Σνίβιλ ήταν εκείνος ο Μπενκτ ή Μπένεντικτ, ο οποίος ήταν γιος του βασιλικού κόμη (riksjarl) Φόλκε του Παχύ και της Ίνγκγκερντ των Έστριντσεν, κόρης του βασιλιά Κανούτου Δ΄ της Δανίας.
Οικογένεια
Παιδιά του Μπενγκτ Σνίβιλ, ο οποίος έγινε έτσι πρόγονος σημαντικών μεγιστάνων και της μελλοντικής βασιλικής οικογένειας:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο Κατηγορία:Σουηδοί πολιτικοί
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1982
Τα 8α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1982.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1982
Ιωάννης Τζίβας
Ο Ιωάννης Τζίβας (1870 - 27 Ιουλίου 1933), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1870 (ή το 1873, σύμφωνα με το μητρώο της Βουλής). Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδος το 1926 από την δεύτερη κατανομή με το Λαϊκό Κόμμα συγκεντρώνοντας 1.685 ψήφους. Στη συνέχεια, επανεξελέγη το 1933 με το Λαϊκό Κόμμα, αλλά πέθανε ξαφνικά στις 27 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς, με αποτέλεσμα να τον διαδεχθεί, έπειτα από επαναληπτική εκλογή (Σεπτ. 1933) στη χηρεύουσα έδρα της Παρνασσίδας ο Ανδρέας Τζίβας, στρατιωτικός ε.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Παρνασσίδος Κατηγορία:Βουλευτές Φθιωτιδοφωκίδας
Λα Ριβιέρ-Σαιν-Σωβέρ
Το Λα Ριβιέρ-Σαιν-Σωβέρ (γαλλικά: La Rivière-Saint-Sauveur) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Γιοχάνα Σπίρι
Η Γιοχάνα Λουίζε Σπύρι (πατρικό Χόυσσερ/Heusser) (γερμανικά:Johanna Louise Spyri) (12 Ιουνίου 1827 - 7 Ιουλίου 1901) ήταν Ελβετίδα συγγραφέας μυθιστορημάτων, κυρίως παιδικών ιστοριών, περισσότερο γνωστή για το βιβλίο της Χάιντι. Γεννημένη στο Χίρτσελ, αγροτική περιοχή στο καντόνι της Ζυρίχης, στην Ελβετία, η Γιοχάνα πέρασε πολλά καλοκαίρια κοντά στην Κουρ στο καντόνι του Γκράουμπούντεν, τοποθεσία που χρησιμποποίησε αργότερα ως σκηνικό στα μυθιστορήματά της.
Το 1852 η Γιοχάνα Χόυσερ παντρεύτηκε τον Μπέρνχαρντ Σπύρι, ο οποιός ήταν δικηγόρος. Ενόσω ζούσε στην πόλη της Ζυρίχης ξεκίνησε να γράφει για τη ζωή στην ύπαιθρο. Η πρώτη της ιστορία, Ein Blatt auf Vrony’s Grab, διαπραγματεύεται τη ζωή μιας γυναίκας που είναι θύμα ενδοοικογενειακής βίας. Τα επόμενα χράνια εμφανίστηκαν και άλλα έργα της τόσο για ενήλικες όσο και για παιδιά, μεταξύ αυτών και το μυθιστόρημα Χάιντι, το οποίο έγραψε σε 4 εβδομάδες. Η Χάιντι είναι η ιστορία ενός ορφανού κοριτσιού που ζει με τον παππού της στις Ελβετικές Άλπεις, καθώς και το πλέον γνωστό μυθιστόρημα της Σπύρι, διάσημο για τη ζωντάνια των περιγραφών του τόπου.
Το 1884 πέθαναν ο σύζυγός της και το μοναχοπαίδι της. Μόνη της πλέον, αφιέρωσε τη ζωή της σε φιλανθρωπικές δραστηριότητες και συνέγραψε περισσότερες από 50 ιστορίες ακόμα μέχρι το θάνατό της το 1901. Κηδεύτηκε στον οικογενειακό της τάφο στο νεκροταφείο Sihlfeld-A στη Ζυρίχη. Εικονική μορφή της Ελβετίας το πορτραίτο της τοποθετήθηκε σε γραμματόσημο το 1951 καθώς και σε αναμνηστικό νόμισμα ελβετικού φράγκου το 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί συγγραφείς Κατηγορία:Ελβετοί λογοτέχνες
Γεράνια Λέσβου
Τα Γεράνια είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 10 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Ρε (Καλβαντός)
Το Ρε (γαλλικά: Reux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρεξουά (γαλλικά: Reuxois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1983
Τα 9α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1983.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1983
Αλμετγιέφσκ
Το Αλμετγιέφσκ (ρωσικά: Альме́тьевск, ταταρικά: Әлмәт, ταταρικά λατινικά: Älmät) είναι πόλη στην Δημοκρατία του Ταταρστάν της Ρωσίας. Βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Ζάι, 265 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Καζάν. Πληθυσμός: 146,393(απογραφή του 2010) 140,437 (απογραφή του 2002), 129,008 (απογραφή του 1989), 77,000 (απογραφή του 1969), 49,000 (απογραφή του 1959).
Ιστορία
Το Αλμετγιέφσκ είναι μία από τις νεαρότερες πόλεις στην δημοκρατία, καθώς απέκτησε καθεστώς πόλης το 1953.
Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Αλμετγιέφσκ είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Αλμετγιέφσκι, αν και δεν αποτελεί μέρος της. Ως διοικητική διαίρεση, αποτελεί μέρος της πόλης δημοκρατικής σημασίας του Αλμετγιέφσκ, έχοντας καθεστώς ισοδύναμο με αυτό των επαρχιών..
Βιομηχανία
Το Αλμετγιέφσκ είναι σημαντικό κέντρο της Ρωσικής πετρελαϊκής βιομηχανίας. Ο αγωγός Ντρούζμπα ξεκινά στο Αλμετγιέφσκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Κατάλογος προέδρων του Ισημερινού
Αυτό το άρθρο περιέχει έναν κατάλογο με τους προέδρους του Ισημερινού, από την ανεξαρτησία από τη Μεγάλη Κολομβία (1830) μέχρι σήμερα.
Πλαίσιο
Ο Χουάν Χοσέ Φλόρες ήταν ο πρώτος συνταγματικός πρόεδρος του Ισημερινού, ο οποίος κήρυξε τον διαχωρισμό του Κράτους του Ισημερινού από τη Μεγάλη Κολομβία, διατηρώντας τη δομή της προεδρικής κυβέρνησης, η οποία παραμένει μέχρι σήμερα. Μεταξύ 1830 και 1845, το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας εκλέγεται έμμεσα, δηλαδή μέσω του Νομοθετικού Σώματος. Οι πρώτοι πρόεδροι εκλέγονταν ως επί το πλείστον μέσω των Συντακτικών Συνελεύσεων, μια παράδοση στην πολιτική του Ισημερινού που παρέμεινε μέχρι το 1967, με τον Ότο Αροσεμένα να είναι ο τελευταίος συνταγματικός πρόεδρος που εκλέχθηκε μέσω της Συντακτικής Συνέλευσης. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Ισημερινός έχει 20 Συντάγματα από την ίδρυσή του, πολλά από τα οποία δημιουργήθηκαν με σκοπό να νομιμοποιήσουν την κυβέρνηση ενός προέδρου. Από το 1869, ο πρόεδρος εκλέγεται με λαϊκή ψηφοφορία. Ωστόσο, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι κατά τον 19ο αιώνα, ο Ισημερινός ζούσε μια δημοκρατία απογραφής: ψήφιζαν μόνο άνδρες με επαρκές εισόδημα και αξιοπρεπή αξιώματα, καθώς ήταν ο Φρανσίσκο Ρόμπλες ο πρώτος πρόεδρος που εκλέχθηκε με άμεση ψηφοφορία.
Μεταξύ 1906 και 1944, κατά τη διάρκεια της Φιλελεύθερης Επανάστασης, οι εκλογές διεξήχθησαν με γενικά δόλιο ή διεφθαρμένο τρόπο, επομένως το έτος 1944 υπολογίζεται ως η αρχή της δημοκρατίας στον Ισημερινό. Μεταξύ 1906 και 1947, δεν υπήρχε το αξίωμα του Αντιπροέδρου. Μεταξύ 1947 και 1970, ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος εκλέγονταν χωριστά. Από το 1979, ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος εκλέγονται με άμεση ψηφοφορία στο ίδιο ψηφοδέλτιο. Από το 1998, ένας υποψήφιος που συγκεντρώνει πάνω από 40% των ψήφων μπορεί επίσης να κερδίσει, υπό την προϋπόθεση ότι έχει διαφορά τουλάχιστον 10% έναντι του δεύτερου υποψηφίου. Όλα αυτά τα ποσοστά υπολογίζονται επί του συνόλου των έγκυρων ψήφων (δηλαδή, χωρίς να υπολογίζονται οι μηδενικές και λευκές ψήφοι).
Κάτω Τρίτος Λέσβου
Το Κάτω Τρίτος είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 507 κατοίκους.
Κατάλογος προέδρων του Ισημερινού
Πλαίσιο
Η ιστορία του Ισημερινού είναι γεμάτη αστάθεια, συνήθως επικεντρωμένη στο πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας, γι' αυτό και η πολιτική κουλτούρα του Ισημερινού ονομαζόταν παραδοσιακά caudillista. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, η χώρα διαλύθηκε δύο φορές μετά την ανατροπή των προέδρων Φρανσίσκο Ρόμπλες και Ιγνάσιο δε Βεϊντεμίγια, με τις περιφερειακές κυβερνήσεις να αναζητούν πρόσβαση στην εθνική εξουσία. Μέχρι το 1947, η πλειοψηφία των συνταγματικών προέδρων της Δημοκρατίας ανέλαβε την εξουσία με πραξικοπήματα, ασκώντας δικτατορική εξουσία που θα νομιμοποιούνταν με την εφαρμογή νέων συνταγμάτων, έτσι ώστε η διακυβέρνηση και η σταθερότητα των προέδρων ήταν συνήθως αδύνατη, η οποία γι' αυτό υπήρξαν πολλοί προεδρεύοντες και προσωρινοί πρόεδροι. Υπήρχαν δύο στρατιωτικές δικτατορίες στη χώρα (1963–1966 και 1972–1979) προτού επανέλθει η δημοκρατία με τις εκλογές του Χάιμε Ρολδός Αγκιλέρα. Από το 1996 έως το 2005, ανατράπηκαν 3 συνταγματικοί πρόεδροι (Αμπνταλά Μπουκαράμ, Τζαμίλ Μαουάντ και Λούσιο Γκουτιέρες). Η αριστερή λαϊκιστική κυβέρνηση του Ραφαέλ Κορρέα (2007–2017) ήταν η πιο σταθερή στην εθνική ιστορία, καθώς ήταν σε θέση να παραμείνει στην εξουσία συνταγματικά χωρίς διακοπές για 10 χρόνια και 4 μήνες. Ο Δρ Χοσέ Μαρία Βελάσκο Ιμπάρα είναι ο μακροβιότερος πρόεδρος από τότε που κράτησε το αξίωμα για συνολικά 12 χρόνια, 10 μήνες και 6 ημέρες και εξελέγη πρόεδρος 5 φορές (1934–35, 1944–47, 1952–56, 1960–61 και 1968–1972).
Κάτω Τρίτος Λέσβου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
C6H6O2
Ο μοριακός τύπος C6H6O2, με μοριακή μάζα 110,1 amu, μπορεί να αναφέρεται σε ισομερείς οξυγονούχες οργανικές ενώσεις με βαθμό ακορεστότητας 4, και πιο συγκεκριμένα (μεταξύ άλλων και) στα ακόλουθα ισομερή θέσης:
Λάμπου Μύλοι Λέσβου
Οι Λάμπου Μύλοι είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 89 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Κεκλιμένος Πύργος του Τόρουν
μικρογραφία| Ο Κεκλιμένος Πύργος του Τόρουν το 1961 Ο Κεκλιμένος Πύργος του Τόρουν (πολωνικά: Krzywa Wieża w Toruniu) είναι μεσαιωνικός πύργος στο Τόρουν της Πολωνίας. Είναι γνωστός ως κεκλιμένος πύργος επειδή η κορυφή του πύργου έχει μετατοπιστεί 1,5 μέτρο από όπου θα ήταν κανονικά αν ο πύργος ήταν τελείως κάθετος. Βρίσκεται στην οδό Ποντ Κσίβο Βιέζο (Pod Krzywą Wieżą, «Κάτω από τον Πύργο») και είναι ένα από τα πιο σημαντικά ορόσημα στην Παλιά Πόλη του Τόρουν.
Ιστορία
Ο Κεκλιμένος Πύργος του Τόρουν χτίστηκε τον 13ο αιώνα για την υπεράσπιση της πόλης. Χτίστηκε από κόκκινο τούβλο. Άρχισε να γέρνει γιατί ήταν χτισμένος σε αργιλώδες έδαφος. Τον 18ο αιώνα έπαψε να χρησιμοποιείται για αμυντικούς σκοπούς. Στη συνέχεια ο πύργος μετατράπηκε σε γυναικεία φυλακή. Τον 19ο αιώνα στέγαζε ένα σιδηρουργείο και ένα διαμέρισμα για έναν οπλουργό. Εκείνη την εποχή, η γοτθική στέγη με πανιά αντικαταστάθηκε από μια δίρριχτη στέγη. Ένα κατάστημα με σουβενίρ και ένα καφέ βρίσκονταν στον πύργο τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 και τώρα στεγάζει το Πολιτιστικό Τμήμα του Τόρουν.
Θρύλοι
Μερικοί θρύλοι συνδέονται με τον Κεκλιμένο Πύργο του Τόρουν, τους οποίους αφηγούνται ξεναγοί στους επισκέπτες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γοτθική αρχιτεκτονική στην Πολωνία Κατηγορία:Τόρουν Κατηγορία:Πύργοι στην Πολωνία Τορουν
Καρίλ Φερέ
Ο Καρίλ Φερέ (γαλλικά: Caryl Férey), γεννημένος την 1η Ιουνίου 1967 στην Καέν, είναι Γάλλος συγγραφέας, ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του γαλλικού αστυνομικού νουάρ μυθιστορήματος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Καρίλ Φερέ γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1967 στην Καέν (Νορμανδία). Μεγάλωσε στη Βρετάνη όταν η οικογένειά του μετακόμισε στο Μονφόρ-συρ-Με, κοντά στη Ρεν, το 1974. Η μητέρα του διατηρούσε μικρή αρωματοποιία, ο πατέρας του ήταν αντιπρόσωπος πωλήσεων πολυεθνικής εταιρείας συσκευασίας παραγωγής. Η γιαγιά του ήταν δασκάλα και του μετέδωσε το μεράκι για το διάβασμα. Το μικρό του όνομα του δόθηκε σε σχέση με τον Αμερικανό θανατοποινίτη Κάρυλ Τσέσμαν, που εκτελέστηκε το 1960, σύμβολο του αγώνα κατά της θανατικής ποινής.
Αφού αποβλήθηκε από το σχολείο, ολοκλήρωσε τις σπουδές του και απέκτησε το απολυτήριο με αλληλογραφία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έγραψε περίπου 4.000 σελίδες, με πρώτους αναγνώστες τους φίλους του.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, έφυγε με έναν φίλο του για τη Νέα Ζηλανδία. Ο Καρίλ Φερέ ταξίδεψε πολύ, στην Ευρώπη με μοτοσικλέτα και στη συνέχεια έκανε τον γύρο του κόσμου από την ηλικία των 20 ετών. Συνεχίζει να ταξιδεύει συνεχώς και να γράφει για τις χώρες που επισκέπτεται.
Άρχισε να εκδίδει από το 1994, με πρώτο του μυθιστόρημα Με έναν άγγελο στα μάτια. Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε το πρώτο του αστυνομικό Θανάσιμο αμάρτημα, στο οποίο εμφανίζεται για πρώτη φορά ο ντετέκτιβ Μακ Κας, και τέσσερα χρόνια αργότερα, το Χάκα, που τον έκανε ευρύτερα γνωστό.
Το 2012 υποστήριξε τον Ζαν-Λικ Μελανσόν, υποψήφιο του Αριστερού Μετώπου στις προεδρικές εκλογές.
Είναι πατέρας μιας κόρης.
Έργο
Τα κύρια μυθιστορήματα του Καρίλ Φερέ διαδραματίζονται σε χώρες που χαρακτηρίζονται από ένα οδυνηρό πρόσφατο παρελθόν – αποικισμός, απαρτχάιντ, δικτατορία – που χρησιμεύει ως φόντο για τις ιστορίες του. Το ενδιαφέρον του στρέφεται επίσης σε ιθαγενείς κοινωνίες που στερήθηκαν τον πολιτισμό τους χωρίς να καταφέρουν να ενταχθούν με επιτυχία στις νέες χώρες τους: Νέα Ζηλανδία για το Χάκα και το Ούτου, Νότια Αφρική για το Ζουλού, Αργεντινή για το Μαπούτσε, Χιλή για τον Κόνδορα και Κολομβία για ''το Πας. Ειρήνη (2019),'' το οποίο αφηγείται την ιστορία ενός πατέρα και των δύο γιων του, παγιδευμένων στην αιματηρή ιστορία της Κολομβίας του 20ού αιώνα.
Τα βιβλία του επικεντρώνονται στην παρουσίαση ενός βίαιου, σκοτεινού, πολύπλοκου κόσμου, όπου το σασπένς αναμειγνύεται με την κοινωνιολογία, την πολιτική ή την οικονομία αποκαλύπτοντας αδυσώπητες αλήθειες. Πρόκειται για αστυνομικά μυθιστορήματα που συνδυάζουν την κοινωνική κριτική και την αποτύπωση της πραγματικότητας. «Πάντα νιώθω στο πλευρό των καταπιεσμένων», δήλωσε ο συγγραφέας το 2017.
Ο Καρίλ Φερέ γράφει επίσης έργα παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας, για το θέατρο, το ραδιόφωνο και για μουσική, όπως ένα μουσικό άλμπουμ για το Πας, με ποιητικά κείμενα που συνυπέγραψε με τον μουσικό Μπερτράν Καντά (Noir Désir), εμπνευσμένα από το ομώνυμο μυθιστόρημα.
Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, μεταξύ των οποίων και στα ελληνικά, και έχουν επιτυχία τόσο στη Γαλλία όσο και στο εξωτερικό.
Λογοτεχνικά βραβεία
Τα μυθιστορήματα του Καρίλ Φερέ έχουν κερδίσει πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων το 2005 το Prix SNCF du Polar για το Ούτου, το 2008 το Μεγάλο Βραβείο Αστυνομικής Λογοτεχνίας για το Ζουλού. Το 2009 κέρδισε το βραβείο Jean Amila για το Ζουλού.
Διασκευή σε ταινία
2013: Ζουλού, γαλλική ταινία σε σκηνοθεσία Ζερόμ Σαλ βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι
Συνέλευση του Μεσολογγίου (1821)
μικρογραφία|Αλέξανδρος Μαυροκορδατος, πρόεδρος της συνέλευσης και της Γερουσίας Δυτικής Χέρσου Ελλάδος, Εθν. Ιστορ. Μουσείο Η Συνέλευση του Μεσολογγίου (1821) ή αλλιώς Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος έλαβε χώρα στο Μεσολόγγι και διήρκησε από τις 4 Νοεμβρίου 1821 μέχρι και της 9 Νοεμβρίου 1821. Πρωτεύον σκοπός της ήταν η δημιουργία του Οργανισμού Δυτικής Ελλάδος.
Υπόβαθρο
Ακολουθώντας συνεκδοχικά την πυροδοτηση της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, κατόπιν πολλαπλών ελληνικών νικών, συγκλήθηκε το εν λόγω συμβούλιο, που είχε ως ύψιστο σκοπό τη δημιουργία και την αναγνώριση της Γερουσίας της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος.
Σκοπός Γερουσίας
Η Γερουσία της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος ήταν μια τοπική διοικητική αρχή, η οποία υπήρξε για ένα πεπερασμένο χρονικό διάστημα. Σκοπός της ήταν η οργάνωση των πολεμικών διενέξεων και της διατήρησης της τάξης στη συγκεκριμένη αυτή περιοχή.
Μέλη της Γερουσίας - Αριθμός, Εκπροσώπηση και Καθήκοντα
Η Γερουσία αριθμούσε 10 μέλη, τα οποία είχαν καθήκον λογοδοτούν στην εθνική συνέλευση. Αξιοσημείωτο είναι, ότι η κάθε περιοχή εκπροσωπούνταν από ένα μέλος, το οποίο είχε ετήσια θητεία.
Πρόεδροι της Γερουσίας
μικρογραφία|Δημήτριος Μάκρης, Έλληνας αγωνιστής που παραβρέθηκε στη Συνέλευση του Μεσολογγίου Ως πρώτος πρόεδρος της Γερουσίας εκλέχτηκε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ο οποίος άλλωστε είχε διατελέσει και πρόεδρος της συνεδριάσεως.
Έδρα της Γερουσίας
Πρώτη έδρα της Γερουσίας ήταν το ίδιο το Μεσολόγγι. Κατόπιν, η έδρα άλλαξε και έγινε το Βραχώρι, το οποίο και βρίσκεται στον σημερινό νόμο Αιτωλοακαρνανίας, στη Στερεά Ελλάδα.
Συμμετέχοντες
Πρέπει να υπογραμμιστεί, μολαταύτα, πως πολλά σημαίνοντα πρόσωπα της Ελληνικής Επαναστάσεως συμμετείχαν στην εν λόγω συνέλευση. Ενδεικτικά, μερικά από αυτά είναι τα εξής:
Εφαρμογή
Η απόφαση για τη δημιουργία της Γερουσίας Δυτικής Χέρσου Ελλάδος έγινε δεκτή και τέθηκε σε λειτουργία. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της Β´ Εθνοσυνέλευσης στης 30 Μαρτίου 1823, η γερουσία καταργήθηκε οριστικά.
Μεταγενέστερα γεγονότα
Η Β´ Συνέλευση Δυτικής Χέρσου Ελλάδος επίσης έλαβε χώρα στο Μεσολόγγι.
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Συνελεύσεις της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2020-21
Το Κύπελλο Κύπρου 2020-21 ήταν η 19η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια Λευκωσίας για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2021-22 είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι 9 ομάδες του Παγκύπριου πρωταθλήματος 2020-21. Δήλωσαν συμμετοχή 7 ομάδες.
Διεξήχθη σε 3 γύρους. Στην προημιτελική και ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που κληρώθηκε ως γηπεδούχος. Προκρινόταν η ομάδα που είχε πετύχει τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να είναι ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Προημιτελικά
Στα προημιτελικά συμμετείχαν 6 από τις 7 ομάδες. Από την κλήρωση δημιουργήθηκαν 3 ζευγάρια ενώ μια ομάδα πέρασε χωρίς αγώνα (Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου - Αρτοποιεία Πύργος). Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 14 Φεβρουαρίου 2021.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι 3 ομάδες που προκρίθηκαν από τα προημιτελικά και η ομάδα που πέρασε χωρίς αγώνα.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ομόνοια Λευκωσίας και οι Apollon Ladies FC. Ο τελικός διεξήχθη στις 9 Απριλίου 2021 στο ΑΕΚ Αρένα στη Λάρνακα. Στην κανονική διάρκεια και στην παράταση ο αγώνες έληξε 0-0. Ακολούθησε η διαδικασία των πέναλτι όπου νικήτρια ήταν η Ομόνοια με σκορ 4-3.
Κατάλογος έργων της Österreichische Galerie Belvedere
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων της Österreichische Galerie Belvedere (Αυστριακής Πινακοθήκης του Μπελβεντέρε) της Βιέννης.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο Κατηγορία:Πολιτισμός της Βιέννης
Ακαταμάχητη Αφροδίτη
Ενώ η κριτικές που δέχτηκε η Ακαταμάχητη Αφροδίτη ήταν σε γενικές γραμμές θετικές, η Σορβίνο επαινέθηκε ιδιαίτερα για την ερμηνεία της, κερδίζοντας πολλές διακρίσεις όπως Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, Χρυσή Σφαίρα, Βραβείο Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, Βραβείο Broadcast Film Critics Association, Βραβείο Εθνικού Συμβουλίου Κριτικής και Βρεβείο Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Ντάλας-Φορτ Γουόρθ.
Πλοκή
Ο Λένι παθαίνει εμμονή προσπαθώντας να μάθει την ταυτότητα της βιολογικής μητέρας του Μαξ. Μετά από μια μακρά αναζήτηση, ο Λένι σοκαρισμένος ανακαλύπτει ότι είναι πόρνη και πορνοστάρ μερικής απασχόλησης, η οποία χρησιμοποιεί πολλά ονόματα αλλά το πραγματικό της όνομα είναι Λέσλι Ας και προτιμά το Λίντα επειδή σημαίνει "όμορφη" στα ισπανικά. Ο Λένι κλείνει ραντεβού να τη δει στο διαμέρισμά της. Η Λίντα είναι λίγο αφελής με πρωτόγονη αίσθηση του χιούμορ και αυταπάτες να γίνει ηθοποιός του θεάτρου. Ο Λένι δεν κάνει σεξ μαζί της, αλλά την προτρέπει να ξεφύγει από την πορνεία και να ξεκινήσει μια υγιή ζωή. Η Λίντα θυμώνει, επιστρέφει τα χρήματα του Λένι και τον αναγκάζει να φύγει. Ο Λένι, ωστόσο, είναι αποφασισμένος να γίνει φίλος της και να βελτιώσει τη ζωή της. Καταφέρνει πρώτα να απομακρύνει τη Λίντα από τον βίαιο προαγωγό της και στη συνέχεια επιχειρεί να τη ζευγαρώσει με έναν πρώην πυγμάχο, τον Κέβιν. Οι δυο τους μοιάζουν ταιριαστό ζευγάρι, μέχρι που ο Κέβιν ανακαλύπτει το παρελθόν της Λίντας.
Στο μεταξύ, ο Λένι και η Αμάντα απομακρύνονται, λόγω της εμμονής του Λένι με τη Λίντα, αλλά και της καριέρας της Αμάντας και της σχέσης της με τον συνάδελφό της, Τζέρι. Η Αμάντα λέει στον Λένι ότι θέλει να εξερευνήσει τη σχέση της με τον Τζέρι. Ο Λένι και η Λίντα παρηγορούν ο ένας τον άλλον για τους χωρισμούς τους και τελικά καταλήγουν να κάνουν σεξ. Ωστόσο, την επόμενη μέρα ο Λένι συμφιλιώνεται με την Αμάντα και συνειδητοποιούν ότι είναι ακόμα ερωτευμένοι. Η Λίντα προσπαθεί ανεπιτυχώς να επιστρέψει με τον Κέβιν, αλλά κατά την επιστροφή στο Μανχάταν, βλέπει ένα ελικόπτερο να πέφτει από τον ουρανό. Σταματά το αυτοκίνητό της και παίρνει μαζί της τον Ντον, τον πιλότι. Από τον ελληνικό χορό αποκαλύπτεται ότι οι δυο τους θα παντρευτούν, αν και η Λίντα είναι πλέον έγκυος στο παιδί του Λένι.
Περίπου ένα χρόνο αργότερα, η Λίντα (με την κορούλα της) και ο Λένι (με τον Μαξ) συναντιούνται σε ένα κατάστημα παιχνιδιών. Έχουν ο ένας το παιδί του άλλου, αλλά δεν το συνειδητοποιούν. Η Λίντα ευχαριστεί τον Λένι για όλα όσα έκανε για να τη βοηθήσει. Η ταινία τελειώνει με τον χορό να τραγουδά και να χορεύει.
Παραγωγή
Το σάουντρακ της ταινίας περιλαμβάνει τα κομμάτια:
Τα εξωτερικά γυρίσματα στο Μανχάταν περιλαμβάνουν τις τοποθεσίες Bowling Green, Σέντραλ Παρκ και το FAO Schwarz. Οι σκηνές του χορού γυρίστηκαν στο αρχαίο θέατρο της Ταορμίνα ς στην Ταορμίνα της Σικελίας.
Στην πραγματική ζωή, Λέοναρντ Γουάινριμπ (Λένι) ήταν το όνομα ενός Αμερικανού ηθοποιού, ηθοποιού φωνής και συγγραφέα. Ο Γουάινριμπ πέθανε το 2006.
Έχει αναφερθεί ότι η αρχική ιδέα για το σενάριο της ταινίας προήλθε από την υιοθεσία από τη Μία Φάροου της μικρής Ντίλαν, η οποία φαινόταν ιδιαίτερα χαρισματικό παιδί.
Κυκλοφορία
Το Ακαταμάχητη Αφροδίτη έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο πριν κυκλοφορήσει σε περιορισμένη κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κυκλοφόρησε σε 19 αίθουσες και απέσπασε 326.494 δολάρια το πρώτο Σαββατοκύριακο. Συνολικά, απέσπασε 6.401.297 δολάρια στις ΗΠΑ και 19.598.703 δολάρια στις διεθνείς αγορές με συνολικό παγκόσμιο τζίρο 26 εκατομμύρια δολάρια.
Κριτικές
Στην κριτική της στην εφημερίδα New York Times, η Τζάνετ Μπάσλιν γράφει: «Ακόμα και όταν γίνεται αναμφισβήτητα ελαφριά, η Ακαταμάχητη Αφροδίτη παραμένει πνευματώδης, ευκίνητη και όμορφα φτιαγμένη».
Ο Ρότζερ Ίμπερτ της εφημερίδα Chicago Sun-Times χαρακτήρισε την ταινία «ηλιόλουστη κωμωδία».
Το περιοδικό Rolling Stone έγραψε: «Η ταινία προβάλλει τη Σορβίνο, κόρη του ηθοποιού Πολ και απόφοιτο του Χάρβαρντ, η οποία δίνει μια συγκλονιστική ερμηνεία».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γούντι Άλεν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν Κατηγορία:Αμερικανικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1995 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Μυχός Λέσβου
Η Μυχός είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 102 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Νιούρι Σίτι ΦΚ
Η Νιούρι Σίτι ΦΚ ( Newry City FC) ήταν ποδοσφαιρικός σύλλογος από τη Βόρεια Ιρλανδία με έδρα το Νιούρι. Ιδρύθηκε το 1918 και συμμετείχε στο πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας της χώρας για διάστημα δεκαετιών. Τα χρώματα του συλλόγου ήταν το μπλε και το λευκό. Διαλύθηκε το 2012. Στη διαδοχή της ιδρύθηκε η Νιούρι Σίτι Αθλέτικ Φούτμπολ Κλαμπ (Νιούρι Σίτι ΑΦΚ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βορείου Ιρλανδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1918