cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκρέιαμ Σαρπ
Έβερτον
Ο Σαρπ ήταν εξαιρετικός στο ψηλό παιχνίδι και ήταν σε θέση να κρατήσει την μπάλα καλά και να πασάρει για να δημιουργεί περισσότερες ευκαιρίες για γκολ για τους άλλους παρά για τον εαυτό του.Έκανε πετυχυμένα επιθετικά δίδυμα  με τους κατα καιρούς συμπαίκτες του στην Έβερτον Άντι Γκρέι,Άντριαν Χήθ και Γκάρι Λίνεκερ.Την περίοδο 1984-85 ο Σάρπ σκόραρε 30 γκολ σε 54 αγώνες.Ο Σάρπ κατέκτησε με την Έβερτον το Πρωτάθλημα Αγγλίας το 1984-85 το 1986-87 το Κύπελλο Αγγλίας.Το τσαριτι Σίλντ 1984, 1985, 1986, 1987 και το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1985.Σε 426 εμφανίσεις με την Έβερτον σε όλες τις διοργανώσεις (21 ως αλλαγή),ο Σάρπ σκόραρε 159 γκολ. Μόνο ο Ντίξι Ντιν (πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο) έχει σκοράρει περισσότερα γκολ για την Έβερτον.
Όλντχαμ Αθλέτικ
Η Όλνταμ πλήρωσε £ 500,000 για τον Σαρπ αμέσως μετά την άνοδο τους στην πρώτη κατηγορία μετά από 68 χρόνια. Τους βοήθησε να τερματίσουν στην 17η το 1991-92, εξασφαλίζοντας ότι θα είναι μέλη της νέας Πρέμιερ Λιγκ. Ο ίδιος βοήθησε να αποφύγει η ομάδα τον υποβιβασμό στη διαφορά τερμάτων, το 1992-93, και να φτάσει το FA Cup ημιτελικό, ένα χρόνο αργότερα, αν και τελικά υποβιβάστηκε στο νέο τμήμα ένα στο τέλος της σεζόν 1993-94.Παρέμεινε στην ομάδα ως το 1997 όπου και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Εθνική Σκωτίας
Έπαιξε 12 φορές για τη Σκωτία, μεταξύ 1985 και 1988, των οποίων το ένα παιχνίδι στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1986 στο Μεξικό, σκοράροντας μόλις ένα γκολ.
Προπονητική καρίερα
Ο Γκράιαμ Σαρπ διατέλεσε προπονητής μόλις σε δύο ομάδες στην Όλντχαμ Αθλέτικ και την Μπάνγκορ Σίτι
Όλντχαμ Αθλέτικ
Όταν ο Τζόε Ρόιλ παραιτήθηκε απο την Όλντχαμ Αθλέτικ για να αναλάβει στην Έβερτον τον Νοέμβριο του 1994.Ο Σάρπ ανέλαβε ως παίκτης-προπονητής και τερμάτισε στην μέση του βαθμολογικού πίνακα της Ντιβίζιον 1 τότε δεύτερης την τάξη κατηγορίας του Αγγλικού ποδοσφαίρου το 1994-95 ένα απογοητευτικό παρουσία για μία ομάδα η οποία είχε διατηρήσει όλους τους βασικούς παίκτες (Mike Milligan) απο την προηγούμενη σεζόν όταβ είχε υποβιβάστηκε από την 1η κατηγορία και έφτασε στον ημιτελικό κυπέλλου .Μέτρια και η επόμενη σεζόν το 1995-96, όταν η Όλντχαμ Αθλέτικ τερμάτισε 18η Ο Σάρπ παρέμεινε στο πάγκο της ομάδας τελικά Μάρτιο του 1996-97 με την ομάδα στα πρόθυρα του επικείμενου υποβιβασμού απομακρύνθηκε.
Μπάνγκορ Σίτι
Στη συνέχεια πέρασε μια σεζόν ως προπονητής στην Ουαλλική Μπάνγκορ Σίτι στο πρωτάθλημα της Ουαλίας και οδήγησε το σύλλογο στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ουαλίας το Μάιο του 1998.Ο Σάρπ τώρα εργάζεται για το τοπικό Τύπο στο Λίβερπουλ και το ραδιόφωνο για 96,7 Radio City στο βόρειο-δυτικά της Αγγλίας και είναι αξιωματικός σύνδεσμος οπαδών της Έβερτον.
Πηγές-Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όλντχαμ Αθλέτικ Κατηγορία:Σκωτσέζοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Όλντχαμ Αθλέτικ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σκωτίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σκωτίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπάνγκορ Σίτι ΦΚ
Πρωκτικές χάντρες
μικρογραφία|Πρωκτικές χάντρες Οι πρωκτικές χάντρες είναι ερωτικό βοήθημα που αποτελείται από πολλές μικρές μπάλες που συνδέονται σε σειρά. Μεμονωμένες μπάλες εισάγονται συνεχώς μέσω του πρωκτού στο ορθό και στη συνέχεια αφαιρούνται με διαφορετικές ταχύτητες ανάλογα με το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η κύρια χρήση των πρωκτικών χαντρών είναι να βοηθήσουν στην τόνωση ή/και στη δημιουργία οργασμού.
Σχέδιο
Οι πρωκτικές χάντρες διατίθενται σε πολλά μεγέθη, με μεμονωμένες χάντρες μεγέθους από 25 χλστ. σε διάμετρο έως 125 χλστ. σε διάμετρο ή μεγαλύτερη. Οι περισσότεροι χρήστες απολαμβάνουν χάντρες περίπου 45 χλστ., αλλά όσοι είναι πιο τολμηροί ή με εμπειρία μπορούν να δοκιμάσουν μεγαλύτερα μεγέθη. Οι πρωκτικές χάντρες κατασκευάζονται συνήθως από σιλικόνη, πλαστικό, φυσικό καουτσούκ, λάτεξ, γυαλί ή μέταλλο και συνήθως τελειώνουν με δακτύλιο ή παρόμοια λαβή σχεδιασμένη για τράβηγμα. Ο σκοπός αυτού του δακτυλίου είναι να αποτρέψει την πλήρη τοποθέτηση των χαντρών στο ορθό και να διευκολύνει την αφαίρεση του βοηθήματος. Οι χάντρες μπορούν είτε να ενωθούν ευέλικτα, απαιτώντας μεμονωμένη εισαγωγή είτε με ημιάκαμπτο λεπτό άξονα, που επιτρέπει την πρωκτική εισαγωγή με μία μόνο κίνηση.
Οι πολλές νευρικές απολήξεις του σφιγκτήρα παρέχουν διέγερση τόσο κατά την εισαγωγή όσο και κατά την αφαίρεση, ενώ οι μεγαλύτερες χάντρες μπορεί να δημιουργήσουν μια αίσθηση πίεσης στο ορθό. Η αφαίρεση των πρωκτικών χαντρών στο σημείο του οργασμού αυξάνει τις αισθήσεις, οδηγώντας σε πολύ πιο δυνατό οργασμό.
Ορισμένες πρωκτικές χάντρες είναι ενισχυμένες με τεχνολογία δόνησης. Ορισμένα μοντέλα μπορούν να ελέγχονται από απόσταση ή να λειτουργούν ως συσκευές IoT.
Χρήση
μικρογραφία| Απεικόνιση της χρήσης πρωκτικών χαντρών Οι πρωκτικές χάντρες συνήθως ενσωματώνονται κατά τη διάρκεια του πρωκτικού σεξ, της πρωκτολειχίας, του αυνανισμού των γεννητικών οργάνων ή του πρωκτού ή οποιασδήποτε δραστηριότητας που περιλαμβάνει τους γλουτούς, τον πρωκτό ή την περιοχή του πρωκτού.
Όπως συμβαίνει με κάθε πρωκτική σεξουαλική δραστηριότητα, οι πρωκτικές χάντρες και το ορθό θα πρέπει να λιπαίνονται καλά με ένα σεξουαλικό λιπαντικό που προορίζεται για πρωκτικό σεξ. Είναι σημαντικό να γίνει αυτό, καθώς το ορθό μπορεί εύκολα να σχιστεί, να δημιουργήσει ραγάδα ή να τραυματιστεί. Τα λιπαντικά με βάση τη σιλικόνη δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται με πρωκτικές χάντρες σιλικόνης, καθώς το λιπαντικό θα διαβρώσει τις χάντρες. Τα παιχνίδια πρωκτικού σεξ θα πρέπει να πλένονται καλά με ζεστό σαπουνόνερο και να αφήνονται να στεγνώσουν φυσικά μετά τη χρήση. Εναλλακτικά, μπορούν να τοποθετηθούν μέσα σε προφυλακτικό, το οποίο συνιστάται εάν μοιράζονται με άλλους.
Πρέπει επίσης να ληφθεί μέριμνα για την καταμέτρηση των χαντρών πριν και μετά τη χρήση για να διασφαλιστεί ότι έχουν αφαιρεθεί όλα από τον πρωκτό, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες έχει αναφερθεί πως έχουν σπάσει χάντρες κατά τη διάρκεια έντονων κινήσεων του ορθού. Εάν μία χάντρα κολλήσει στο ορθό και δεν μπορεί να αποβληθεί φυσικά, μπορεί να χρειαστεί ιατρική παρέμβαση. Μόλις το βοήθημα περάσει τον σφιγκτήρα του πρωκτού, μπορεί να τραβηχτεί προς τα πάνω, μέσα στο παχύ έντερο.
Ασφάλεια
Εάν οι χάντρες περάσουν με σπείρωμα, που είναι πορώδες υλικό, δεν μπορούν να απολυμανθούν πλήρως. Οι πρωκτικές χάντρες δεν πρέπει να μοιράζονται μεταξύ των χρηστών χωρίς τη χρήση φυσικού φραγμού, όπως προφυλακτικό από λάτεξ ή νεοπρένιο, για την πρόληψη της μεταφοράς κοπράνων. Η κοινή χρήση μη αποστειρωμένων πρωκτικών βοηθημάτων μπορεί να εκθέσει τους χρήστες σε διάφορα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Οι πρωκτικές χάντρες που έχουν εισαχθεί στον πρωκτό δεν πρέπει να εισάγονται στον κόλπο, καθώς αυτό προκαλεί αιδοιοκολπική καντιντίαση και βακτηριακή κόλπωση, καθώς και διάφορα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα.
South Park
Οι πρωκτικές χάντρες χρησιμεύουν ως το κύριο όπλο για έναν από τους ιερείς στο βιντεοπαιχνίδι ρόλων του 2017 South Park: The Fractured but Whole.
Διαμάχη για εξαπάτηση Κάρλσεν-Νίμαν
Στο Sinquefield Cup του 2022, ένα διάσημο τουρνουά σκακιού, ο τρέχων Παγκόσμιος Πρωταθλητής Μάγκνους Κάρλσεν αποσύρθηκε από το τουρνουά αφότου άφησε να εννοηθεί ότι ο αντίπαλος από τον οποίο έχασε, ο Χανς Νίμαν, έκλεψε. Ένα διαδικτυακό μιμίδιο, που διαδόθηκε για πρώτη φορά ως αστείο στη συνομιλία στο Twitch του διεθνή γκρανμαίτρ Έρικ Χάνσεν, υπέθεσε ότι ο Νίμαν έκλεψε χρησιμοποιώντας πρωκτικές χάντρες που δονούσαν την κίνηση που πρότεινε ο υπολογιστής μέσω του κώδικα Μορς. Το μιμίδιο εξαπλώθηκε σε όλο το Διαδίκτυο, ακόμη και εμφανίστηκε σε μεταμεσονύχτιες εκπομπές, όπως το The Late Show with Stephen Colbert και το The Daily Show.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Αυνανισμός Χαντρες πρωκτικες
Baby It's Over
Το Baby It's Over (ελληνικά: Μωρό μου τελείωσε), είναι ένα τραγούδι της ελληνίδας ερμηνεύτριας Έλενας Παπαρίζου. Βγήκε ως το κύριο σινγκλ στο πρώτο της άλμπουμ επιτυχιών Greatest Hits & More, γραμμένο από Tamminen, Ahlstedt & Sörvaag και παραγωγή από by DonK. Το τραγούδι έκανε πρεμιέρα στις 2 Φεβρουαρίου 2011 στην εκδήλωση μόδας MADWalk και βγήκε ως ψηφιακή λήψη στις 18 Φεβρουαρίου 2011.
Κατηγορία:Τραγούδια της Έλενας Παπαρίζου Κατηγορία:Τραγούδια του 2011 Κατηγορία:Singles του 2011 Κατηγορία:Singles της RCA Records Κατηγορία:Singles της Sony Music
Σακελλαρίου (αεροναυαγοσωστικό)
Το «Σακελλαρίου» (Ρ-288, Α/Ν 708) ήταν αεροναυαγοσωστικό πλοίο του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Ήταν πρώην αμερικανικό, με αριθμό AVR 708. Η παραλαβή του έγινε το 1957. Ομοίου τύπου πλοία ήταν τα: «Ήρα», «Καρναβιάς», «Ηώς» και «Αδαμίδης». Κάλυπτε τις ανάγκες τις Πολεμικής Αεροπορίας. Παροπλίστηκε το 1969.
Σακελλαριου
Μαλ Χατούν
Η Μαλ (Μαλχούν) Χατούν(Οθ. Τούρκικα:المالحي خاتون) (Τούρκικα: Malhun Hatun, 1258 - Ιανουάριος 1324) ήταν η σύζυγος του Οσμάν Α', αρχηγός των Οθωμανών Τούρκων και ο ιδρυτής της δυναστείας που ιδρύθηκε και κυβέρνησε την Οθωμανική Αυτοκρατορία, και μητέρα του Ορχάν.
Βιογραφία
Ήταν σύζυγος του Οσμάν Α', ο οποίος ήταν ο ιδρυτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν κόρη του διάσημου Σεΐχη Εντεμπαλί και ήταν πιστή σύντροφος του συζύγου της, Οσμάν. Η κόρη του Εντεμπαλί ονομάζεται με διαφορετικά ονόματα στις πηγές. Η κόρη του Σεΐχη Εντεμαπλί αναφέρεται ως "Ραμπιά" στην ιστορία του Uric και ως "Μαλ/Μαλχούν/Μπαλά" σε αυτές των Ασικπασαζάντε, Νεσρί, Ρουστέμ Πασά και Λουτφί Πασά.
Θάνατος
Πέθανε το 1324. Αν και προηγήθηκε του συζύγου της, Οσμάν, ενταφιάστηκε μαζί με τον πατέρα της στο Μπιλετζίκ. Ο τάφος της, μαζί με εκείνον της μητέρας της, είναι ένα διάσημο ιστορικό ορόσημο που βρίσκεται μέσα στο συγκρότημα του τάφου του Σεϊχη Εντεμπαλί. Αυτό το συγκρότημα χτίστηκε από τον Ορχάν και αργότερα ανακαινίστηκε από τον Αμπντούλ Χαμίτ Β΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαλιδέ Σουλτάνες Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Footjob
μικρογραφία|[[Εκσπερμάτιση πέους ύστερα από footjob από πέλματα γυναίκας.]] Το footjob είναι μη διεισδυτική σεξουαλική πρακτική με τα πόδια, που περιλαμβάνει το τρίψιμο των ποδιών σε έναν σύντροφο προκειμένου να προκληθεί σεξουαλική έξαψη, διέγερση ή οργασμός. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι μέρος ενός φετιχισμού πέλματος. Τα footjob γίνονται πιο συχνά σε πέη, με τον έναν σύντροφο να χρησιμοποιεί τα πόδια ή τα δάχτυλά του για να χαϊδεύει ή να τρίβει την περιοχή των γεννητικών οργάνων του άλλου συντρόφου. Ο όρος footjob μπορεί επίσης να αναφέρεται στην πρακτική της χρήσης των ποδιών ή των δακτύλων των ποδιών κάποιου για να χαϊδεύει τον αιδοίο του συντρόφου.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Φετιχισμός πέλματος Κατηγορία:Ερωτικός φετιχισμός Κατηγορία:Μη διεισδυτικό σεξ Κατηγορία:Σεξουαλικές πράξεις
Papa Roach
200px|μικρογραφία|δεξιά|Οι Papa Roach στο Zwarte Cross Festival, στο [[Λιχτενφόρντε, στις 18 Ιουλίου 2010.]] Οι Papa Roach είναι μια αμερικάνικη ροκ μπάντα από το Βάκαβιλ της Καλιφόρνια. Η κορυφαία τους δισκογραφική δουλειά ήταν ο τριπλός πλατινένιος δίσκος Infest (2000). Η επιτυχία του συγκροτήματος συνεχίστηκε με το χρυσό άλμπουμ τους Lovehatetragedy (2002), τον πλατινένιο τους δίσκο Getting Away with Murder (2004), το The Paramour Sessions (2006), και το Metamorphosis (2009). Ο έβδομος δίσκος της μπάντας, με τον τίτλο Time for Annihilation, κυκλοφόρησε στις 31 Αυγούστου 2010. Οι Papa Roach έχουν πουλήσει περισσότερα από 18 εκατομμύρια αντίτυπα δίσκων τους παγκοσμίως, και είναι γνωστοί για τις επιτυχίες τους "Last Resort", "Between Angels And Insects", "She Loves Me Not", "...To Be Loved", "Scars", "Forever", και "Hollywood Whore".
Εξωτερικοί σύνδεσμος
Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Nu metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια
Ιερέας με περιστέρι (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης)
Περιγραφή
Είναι από ασβεστόλιθο σε μέγεθος μεγαλύτερο του φυσικού. Εικονίζει έναν άνδρα ντυμένο με ποδήρη μανδύα και ιμάτιο που βηματίζει με το αριστερό πόδι μπροστά. Κρατάει στο αριστερό χέρι ένα περιστέρι και στο δεξί ένα ποτήρι. Φέρει κυπριώτικη επιγραφή που δηλώνει ότι ήταν αφιερωμένο στην Παφία Αφροδίτη.
Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο Κυπρίου εργαστηρίου του 6ου αιώνα π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Καρναβιάς (αεροναυαγοσωστικό)
Το Καρναβιάς (Ρ-287, Α/Ν 707) ήταν αεροναυαγοσωστικό πλοίο του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Ήταν πρώην αμερικανικό, με αριθμό ‘AVR 707’. Η παραλαβή του έγινε το 1957. Ομοίου τύπου πλοία : Ήρα, Καρναβιάς, Ηώς και Αδαμίδης και Σακελλαρίου. Κάλυπτε τις ανάγκες τις Πολεμικής Αεροπορίας. Παροπλίστηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1978.
Κατηγορία:Ελληνικά Ναυαγοσωστικά
Κόλουμπαρα (ποταμός)
μικρογραφία|Ο Κολουμπάρα στο [[Βάλιεβο]] Ο Κολουμπάρα (σερβικά : Колубара), είναι ποταμός της δυτικής Σερβίας, ένας από τους παραποτάμους του Σάβα. Έχει μήκος 123 χλμ και σχηματίζεται στην πόλη Βάλιεβο με την ένωση των ποταμών Ομπνίτσα και Γιάπλανιτσα στα 193 μέτρα υψόμετρο.
Μεγαλύτεροι παραπόταμοι του είναι οι : Ράμπας, Κλάντνιτσα, Ταμνάβα, Λιουμπόστινια , Γκράντατς , Μπάνια , Λεπενίτσα, Ριμπνίτσα και Λίποβατς. Εκβάλλει στον Σάβα στην Ομπρένοβατς. η λεκάνη απορροής του ποταμού είναι περίπου 3.600 τετραγωνικά χλμ και σε αυτό υπάρχουν πλούσια κοιτάσματα άνθρακα, η ροή είναι 31 m 3 / s. Η Σερβική λαϊκή παράδοση αναφέρει ότι πήρε το όνομα του από το οθωμανικό όνομα "bar Kuluk" (μέσα από τα βάλτους του χωριού) έτσι ονομάστηκε Κολουμπάρα.
Νότιγχαμ Φόρεστ
Έδρα του συλλόγου είναι το Σίτι Γκράουντ (City Ground), ήδη από το 1898, στην πόλη του Νότιγχαμ, χωρητικότητας 30.600 θεατών. Τα παρατσούκλια που ακολουθούν την ομάδα είναι «The Reds» («Οι Κόκκινοι») από τις κόκκινες φανέλες που φορά και «Forest» («Δάσος»). Το όνομα της ομάδας προήλθε στο όνομα του πρώτου γηπέδου της, το «Forest Recreation Ground», στο οποίο σήμερα διοργανώνεται μια ετήσια εμπορική έκθεση χήνας, η «Nottingham Goose Fair». Εξάλλου το δάσος του Νότιγχαμ είναι διάσημο παγκοσμίως από τη δράση του Ρομπέν των Δασών.
Η ομάδα συχνά αναφέρεται απλά «Forest» αλλά δεν πρέπει να συγχέεται με μια παλιότερη ερασιτεχνική ομάδα, την Forest F.C., η οποία είναι πιο γνωστή ως «The Wanderers F.C.». Επίσης, λανθασμένη είναι η συντόμευση «Notts Forest» που αναγράφεται από κάποιους, διότι το Notts αφορά όλη την επαρχία του Nottinghamshire -από όπου και ο σύλλογος Νοτς Κάουντι (Notts County)- κι όχι την πόλη του Νότιγχαμ. Η σωστή συντόμευση είναι «Nott'm Forest».
Από το Μάιο του 2017, ιδιοκτήτης του συλλόγου είναι ο Έλληνας επιχειρηματίας και εφοπλιστής Ευάγγελος Μαρινάκης.
Ίδρυση – Πρώτα χρόνια
Το 1888 η Φόρεστ εντάχθηκε στην κατηγορία Football Alliance. Το 1892 κατέκτησε τον τίτλο με αποτέλεσμα να εισέλθει στην επαγγελματική ένωση Αγγλίας (Football League). Ο πρώτος μεγάλος τίτλος της ομάδας ήταν το Κύπελλο Αγγλίας του 1898, όταν νίκησε την Ντέρμπι Κάουντι με 3-1. Εντούτοις στο πρωτάθλημα αγωνίστηκε μόνιμα στην Β΄ κατηγορία ως το 1949. Μάλιστα το 1914 τερμάτισε τελευταία και κινδύνευσε να εκδιωχθεί από την επαγγελματική κατηγορία. Το 1949 υποβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία αλλά επέστρεψε στην Β΄ έπειτα από δύο χρόνια.
Μόλις το 1957 κατάφερε να προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία και το 1959 να κατακτήσει άλλη μια φορά το Κύπελλο Αγγλίας. Την εποχή αυτή καταφέρνει για πρώτη φορά να ξεπεράσει σε φήμη και επιτυχία τη συμπολίτισσα Νοτς Κάουντι. Ως το 1972 που υποβιβάστηκε ξανά είχε κάποιες επιτυχημένες χρονιές, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση το 1967.
Η περίοδος Μπράιαν Κλαφ
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70 η Νότιγχαμ θεωρείτο ένα μικρό σωματείο για τα δεδομένα του αγγλικού επαγγελματικού πρωταθλήματος. Ώσπου ανέλαβαν τις τύχες του σωματείου ο Μπράιαν Κλαφ (Brian Clough) και ο βοηθός του Πίτερ Τέιλορ (Peter Taylor). Ο Κλαφ αποδείχθηκε ο πιο επιτυχημένος προπονητής στην ιστορία του συλλόγου. Είχε ήδη κατακτήσει ένα πρωτάθλημα με την Ντέρμπι Κάουντι το 1972, όταν υπέγραψε στη Νότιγχαμ στις 6 Ιανουαρίου 1975, διαδεχόμενος τον Άλαν Μπράουν. Αναδιοργάνωσε την ομάδα και το 1977 κέρδισε την άνοδό της στην Α΄ κατηγορία, σχετικά δύσκολα αφού τερμάτισε στην τρίτη θέση. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα επακολουθούσε την επόμενη τριετία.
Την αμέσως επόμενη σεζόν, 1977-78, κέρδισε τον τίτλο, κάτι που ελάχιστες νεοφώτιστες ομάδες είχαν καταφέρει ως τότε και καμιά δεν κατάφερε έκτοτε. Το ακόμα πιο εκπληκτικό είναι ότι την επόμενη χρονιά, 1978-79, κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών νικώντας στον τελικό τη σουηδική Μάλμοε με 1-0. Το 1980 ξανακέρδισε το ευρωπαϊκό κύπελλο νικώντας με 1-0 το Αμβούργο χάρις στην εκπληκτική παρουσία του γκολκίπερ Πίτερ Σίλτον.
Στην εκπληκτική εκείνη ομάδα αγωνίζονταν επίσης: οι αμυντικοί Βιβ Άντερσον (Viv Anderson, ο πρώτος μαύρος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στην Εθνική Αγγλίας), Κένι Μπέρνς (Kenny Burns, Σκωτσέζος διεθνής), οι μέσοι Μάρτιν Ο’Νιλ (Martin O'Neill) και Άρτσι Γκέμιλ (Archie Gemmill, Σκωτσέζος) και οι επιθετικοί Τρέβορ Φράνσις (Trevor Francis), Τζον Ρόμπερτσον (John Robertson, Σκωτσέζος)
Οι επιτυχίες έρχονται η μία μετά την άλλη. Ο σύλλογος κατέκτησε το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και δύο Λιγκ Καπ. Επίσης, έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1983-84, όπου αποκλείστηκε από την ΡΣΚ Άντερλεχτ. Ήταν ένας άδικος αποκλεισμός, αφού πολύ αργότερα υποστηρίχτηκε ότι η ΡΣΚ Άντερλεχτ είχε δωροδοκήσει τον διαιτητή του δεύτερου ματς, ο οποίος πράγματι είχε ακυρώσει κανονικό γκολ της Νότιγχαμ.
Η παρουσία του Κλαφ στο τιμόνι του συλλόγου έληξε το Μάιο του 1993 έπειτα από 18 χρόνια, όταν ο σύλλογος υποβιβάστηκε ξανά. Την περίοδο αυτή κέρδισε με το σύλλογο δυο πρωταθλήματα και ένα σούπερ καπ Ευρώπης, ένα πρωτάθλημα και τέσσερα Λιγκ Καπ Αγγλίας.
Η μετά Κλαφ εποχή
Ακολούθησαν μέτριες χρονιές, με αλλαγές προπονητών. Το 1997 υποβιβάστηκε αλλά ανέβηκε την αμέσως επόμενη σεζόν. Παρά την παρουσία ονομάτων στον πάγκο, όπως του Ρον Άτκινσον (Ron Atkinson) και του Ντέιβιντ Πλατ (David Platt), η ομάδα δεν κατάφερε τίποτα σπουδαίο. Μάλιστα σημείωσε μερικές από τις πιο οδυνηρές ήττες στην ιστορία της, με αποκορύφωμα τη συντριβή με 8-1 από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 1998-99.
Παράλληλα, αποτυχημένες επιλογές δημιούργησαν μεγάλα οικονομικά ανοίγματα στο σύλλογο. Έτσι αναγκάστηκε να μειώσει το μπάτζετ και να διώξει τους ακριβούς ποδοσφαιριστές. Μοιραία βολόδερνε στις χαμηλές θέσεις της δεύτερης κατά σειρά επαγγελματικής κατηγορίας. Τελικά, το χειρότερο δεν αποφεύχθηκε, αφού το 2005 υποβιβάστηκε στην Λιγκ Ουάν, δηλαδή την τρίτη κατά σειρά κατηγορία για πρώτη φορά μετά από 54 χρόνια. Ωστόσο, στις 3 Μαΐου 2008 μετά τη νίκη της επί της Γιόβιλ Τάουν με 3-2, τερμάτισε δεύτερη στη League One, κερδίζοντας έτσι την αυτόματη άνοδό της στην Τσάμπιονσιπ, στη δεύτερη δηλαδή κατά σειρά επαγγελματική κατηγορία στην Αγγλία.
Ακολούθησε μια περίοδος 14 σεζόν στην Τσάμπιονσιπ με πορείες κυρίως στα μισά της βαθμολογίας. Εξαίρεση αποτέλεσε η σεζόν 2009-10 όπου τερμάτισε 3η και αποκλείστηκε από την Μπλάκπουλ στα πλει-οφ. Τη σεζόν 2016-17 «φλέρταρε» με τον υποβιβασμό στην Λιγκ Ουάν, τερματίζοντας 21η, πάνω ακριβώς από τη ζώνη του υποβιβασμού, υπερτερώντας σε ισοβαθμία με την Μπλάκμπερν. Τον Μάιο εκείνης της σεζόν, ο Βαγγέλης Μαρινάκης αγόρασε τις μετοχές του συλλόγου και πέντε χρόνια μετά η ομάδα θα πανηγύριζε την επιστροφή της στην Πρέμιερ Λιγκ, νικώντας με 1-0 την Χάντερσφιλντ στον τελικό των πλει-οφ της σεζόν 2021-22. Ξεκίνησε με μόλις 1 βαθμό μετά τις πρώτες επτά αγωνιστικές στην Τσάμπιονσιπ, αλλά ο ερχομός του Στιβ Κούπερ στον πάγκο της αναμόρφωσε τελείως την ομάδα και έφτασε στην επιστροφή της στην Πρέμιερ Λιγκ μετά από 23 χρόνια.
Τοπικά ντέρμπι
Ως τοπικά ντέρμπι θεωρούνται τα παιχνίδια της Φόρεστ με τη Νοτς Κάουντι και την Ντέρμπι Κάουντι. Αν και είναι οι πιο κοντινές γεωγραφικά από όλες τις αγγλικές επαγγελματικές ομάδες η Νότιγχαμ και η Νοτς Κάουντι σπάνια έχουν αγωνιστεί στην ίδια κατηγορία. Η τελευταία σεζόν που συνέβη αυτό ήταν το 1994 στην Α΄ Κατηγορία (Division One).
Οι οπαδοί της Φόρεστ θεωρούν ως τοπικούς ανταγωνιστές κατά πρώτο λόγο την Ντέρμπι και κατά δεύτερο λόγο τη Λέστερ Σίτι. Έτσι ένα από τα παραδοσιακά ντέρμπι του πρωταθλήματος θεωρείται ο αγώνας εναντίον της Ντέρμπι Κάουντι –το λεγόμενο «ντέρμπι των East Midlands»- και όχι εκείνος εναντίον της συμπολίτισσας Νοτς Κάουντι.
Αποτελέσματα
Το Σίτι Γκράουντ
Το πρώτο γήπεδο της Φόρεστ ήταν το Forest Recreation Ground, από το οποίο προήλθε και η ονομασία του συλλόγου. Το 1898 μετακόμισε στο Σίτι Γκράουντ (City Ground), το οποίο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Meadow Lane, το γήπεδο της συμπολίτισσας Νοτς Κάουντι σε απόσταση 330 γιαρδών!
Η παλιότερη κερκίδα, η κεντρική έχει χωρητικότητα 5.708 θεατών. Σχεδιάζεται να επεκταθεί εφόσον επανέλθει ο σύλλογος στην Πρέμιερ Λιγκ. Η νεότερη κερκίδα η Trent End κτίστηκε το 1994 και χωράει 7.500 θεατές. Οι θεατές των αντιπάλων ομάδων συνήθως φιλοξενούνται στην εξέδρα Bridgford End, που χωρά από 5.150 ως 7.720 άτομα ανάλογα με την επικινδυνότητα του αγώνα. Η μεγαλύτερη κερκίδα ονομαζόταν Executive Stand αλλά μετονομάστηκε σε Brian Clough Stand, προς τιμήν του μάνατζερ που έβγαλε τη Νοτ. Φόρεστ από την αφάνεια. Η χωρητικότητά της είναι 10.000 θεατών.
Μαζί με τη γωνιακή κερκίδα "Capital One Corner» η συνολική χωρητικότητα του σταδίου είναι 30.602 άτομα καθιστώντας το Σίτι Γκράουντ ένα από τα επτά μεγαλύτερα στάδια των μικρών κατηγοριών του αγγλικού πρωταθλήματος. Τα τελευταία χρόνια όρο η Φόρεστ συγκεντρώνει κατά μέσο 20 ως 24 χιλιάδες φιλάθλους. Η μεγαλύτερη προσέλευση τη σεζόν 2006-07 ήταν 27.875 θεατές. Τελευταία υπάρχουν σκέψεις να κτιστεί νέο γήπεδο στην περιοχή Κλίφτον (Clifton).
Στις 7 Μαΐου 2007 το Σίτι Γκράουντ φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας Γυναικών μεταξύ της Άρσεναλ και της Τσάρλτον Αθλέτικ. Ήταν η πρώτη φορά που ο τελικός διεξήχθη εκτός Λονδίνου και στον αγώνα σημειώθηκε ρεκόρ προσέλευσης φιλάθλων σε γυναικείο ποδοσφαιρικό αγώνα με 24.000 θεατές.
Γυναικεία ομάδα
Η Νότιγχαμ Φόρεστ διατηρεί και γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου τη Nottingham Forest Ladies F.C., η οποία αγωνίζεται στην δεύτερη κατηγορία, τη λεγόμενη «Northern Championship». Για τους αγώνες της χρησιμοποιεί ένα μικρότερο γήπεδο των ακαδημιών της ομάδας, το «Forest Academy».
Την αγωνιστική περίοδο 2006-07 η γυναικεία ομάδα έφτασε ως τον 5ο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας, όπου εκεί αποκλείστηκε από την Τσάρλτον Αθλέτικ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νότιγχαμ Φόρεστ Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1865 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1865
Αχέλεια
Η Αχέλεια είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Η Αχέλεια βρίσκεται σε απόσταση 7 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 35 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βορειοανατολικά συνορεύει με την Αγία Βαρβάρα, στα ανατολικά με την Τίμη και στα βορειοδυτικά με την Γεροσκήπου. Το νότιο και δυτικό μέρος της διοικητικής έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Ονομασία
Η ονομασία του χωριού προέρχεται από τη γαλλική λέξη L’Eschelle (Ασσέ’έλεια). Η λέξη αυτή σημαίνει λιμάνι ή αποβάθρα ή γενικότερα μέρος που δένουν καράβια. Πιθανόν στην περιοχή εκεί να υπήρχε ένα μικρό αγκυροβόλιο την εποχή της Φραγκοκρατίας, εποχή στην οποία εμφανίζεται το όνομα Αχέλεια.
Ιστορία
Την περίοδο της Αγγλοκρατίας, η Αχέλεια ήταν τσιφλίκι. Αποτελούσε μια συμπαγή έκταση γεωργικής γης. Μέχρι το 1945 άνηκε σε μια οικογένεια απογόνων του Κιπρισλί Μεχμέτ Εμίν Πασά. Το 1945 η βρετανική κυβέρνηση κατάσχεσε ολόκληρο το τσιφλίκι. Το ενοικίασε στη Συνεργατική Έπαυλη Αχέλειας, η οποία το διαμοίρασε στα μέλη της, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους.
Μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, μεγάλο μέρος της γης πέρασε στα χέρια του κράτους, η οποία διατέθηκε για τις ανάγκες του Υπουργείου Γεωργίας. Ένα άλλο μέρος της γης χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του αεροδρομίου Πάφου και την κατασκευή δρόμων. Το υπόλοιπο μέρος της γης δόθηκε διανεμήθηκε σε 139 κλήρους.
Πληθυσμός
Μέχρι το 1960 η Αχέλεια ήταν μεικτή κοινότητα, δηλαδή διέμεναν σε αυτήν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, με τους πρώτους να πλειοψηφούν. Την περίοδο των διακοινοτικών διαταραχών του 1958, πέντε οικογένειες Τουρκοκυπρίων εγκατέλειψαν την κοινότητα τις 28 Ιουλίου 1958 και εγκαταστάθηκαν στην Πάφο. Δύο από αυτές επέστρεψαν το 1960. Την περίοδο των διακοινοτικών διαταραχών της περιόδου 1963-64, όλοι οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της κοινότητας μετακόμισαν στον τουρκοκυπριακό θύλακα της Πάφου (Ιανουάριος 1964). Παρέμειναν εκεί έως το 1975, όταν στις 14 Αυγούστου μεταφέρθηκαν από την UNFICYP στο βόρειο μέρος της Κύπρου. Εγκαταστάθηκαν κυρίως στην περιοχή της Μόρφου. Στην Αχέλεια παρέμειναν οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι της.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Γκράνμα (σκάφος)
Γκράνμα είναι το όνομα του πλοιάριου που χρησιμοποίησαν οι αντάρτες της κουβανικής επανάστασης, για να μεταφερθούν από το Μεξικό (όπου βρίσκονταν εξόριστοι) στην Κούβα και να ξεκινήσουν εκεί τον ανταρτοπόλεμο κατά της δικτατορίας του Φουλχένσιο Μπατίστα.
Το Γκράνμα
Το Γκράνμα κατασκευάστηκε το 1943. Έχει μήκος 13,25 μέτρα και φάρδος 4,97. Η κίνηση του πραγματοποιείται με τη βοήθεια δύο εξακύλινδρων πετρελαιοκίνητων μηχανών "Γκρέι Τζένεραλ" τύπου 6Μ4. Το όνομα του πλοιάριου οφείλεται στον προηγούμενο ιδιοκτήτη του, τον Ρόμπερτ Έρικσον, έναν Αμερικανό πολίτη που είχε θέλησε να τιμήσει τη γιαγιά του (Granma). Σήμερα, το Γκράνμα εκτίθεται στο Μουσείο της Επανάστασης της Αβάνας. Επίσης, το όνομα του πλοιαρίου έχει δοθεί στην εφημερίδα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας.
Η συμβολή του Γκράνμα στην Κουβανέζικη επανάσταση
Αν και επίσημα η χωρητικότητα του Γκράνμα δεν ξεπερνούσε τα 20 άτομα, σε αυτή την αποστολή κατάφεραν να χωρέσουν 82, στην πλειοψηφία τους Κουβανοί. Εξαίρεση αποτελούν ο Ιταλός Τζίνο Ντόνε, ο Μεξικανός Γκιγιέν, ο Δομινικανός Ραμόν Μέχιας και ο Αργεντίνος γιατρός της αποστολής, Ερνέστο Γκεβάρα).
Το Γκράνμα σαλπάρησε τη νύχτα της 25ης Νοεμβρίου του 1956 από το λιμάνι του Τούξπαν του Μεξικού. Το αρχικό σχέδιο έλεγε πως η άφιξη του στην Κούβα θα πραγματοποιούταν σε συντονισμό με κινητοποιήσεις άλλων μελών του κινήματος της 26ης Ιουλίου που βρίσκονταν στο νησί. Οι δυσμενείς όμως καιρικές συνθήκες και το υπερβολικό φορτίο είχαν ως αποτέλεσμα το πλοιάριο να προσαράξει στις ακτές τις Κούβας αρκετά καθυστερημένα και σε διαφορετικό από το προσυμφωνημένο σημείο. Έτσι, το ξημέρωμα της 2ης Δεκεμβρίου, το Γκράνμα προσάραξε στην ακτή Λας Κολοράδας της επαρχίας που στις μέρες μας είναι γνωστή ως επαρχία Γκράνμα. Πρόκειται για μια βαλτώδη περιοχή που δυσκόλεψε πολύ τις προσπάθειες των μελών του πληρώματος. Δεν επρόκειτο για απόβαση, επρόκειτο για ναυάγιο, θα πει μετά από καιρό ο Τσε Γκεβάρα. Παρόλες τις αρχικές δυσκολίες που συνάντησαν τις μέρες που ακολούθησαν την απόβαση, συμπεριλαμβανομένης και μιας επίθεσης από τα στρατεύματα του καθεστώτος που μείωσε τον αριθμό των ανταρτών στο ένα τρίτο, οι αντάρτες κατάφεραν να ανασυνταχθούν στα βουνά της Σιέρρα Μαέστρα και να αποτελέσουν τον πυρήνα του μετέπειτα ανταρτοπόλεμου.
Το πλήρωμα του Γκράνμα
Αρχιστράτηγος της αποστολής του Γκράνμα ήταν ο πρώην πρόεδρος της Κούβας, Φιδέλ Κάστρο. Σύμφωνα με τους αρχικούς σχεδιασμούς, το γενικό επιτελείο αποτελούσαν 16 άτομα. Τα ονόματα τους ήταν:
Το υπόλοιπο πλήρωμα του Γκράνμα ήταν χωρισμένο σε τρία αποσπάσματα (εμπροσθοφυλακής, κέντρου και οπισθοφυλακής). Αρχηγοί των αποσπασμάτων ήταν οι Χοσέ Σμιθ Κόμας, Χουάν Αλμέιδα Βόσκε και Ραούλ Κάστρο (ο αδερφός του Φιντέλ και σημερινός Πρόεδρος της Κούβας). Καθένα από τα αποσπάσματα ήταν χωρισμένο σε τρεις διμοιρίες. Επικεφαλής των διμοιριών ήταν οι:
Οι υπόλοιποι άντρες του πληρώματος ήταν οι εξής:
Συνδέσεις
Κατηγορία:Ιστορικά πλοία Κατηγορία:Ιστορία της Κούβας
Βάγγος Κορφιάτης
Ο Βάγγος Κορφιάτης ήταν καραγκιοζοπαίχτης. Γεννήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1922 και πέθανε στις 25 Ιουνίου 2008.
Μαθητεία
Πρωτοείδε Καραγκιόζη σε ηλικία έξι χρονών. και στη σκηνή μπήκε οκτώ μόλις χρονών.
Μέχρι να παίξει Καραγκιόζη, προηγήθηκε μια σκληρή και επίπονη μαθητεία κοντά στις πιο εξέχουσες φυσιογνωμίες του Θεάτρου Σκιών της εποχής εκείνης: τους αείμνηστους καλλιτέχνες του είδους, Χρήστο Χαρίδημο και Γιάννη Ιατρίδη.
Αργότερα, ολοκλήρωσε την μαθητεία αυτή με την παρακολούθηση του τρόπου εργασίας και άλλων κορυφαίων καλλιτεχνών της εποχής, συμπληρώνοντας έτσι με τον κύκλο των γνώσεων που πήρε τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να κρατήσει την βασική έννοια και το βάρος της "παράδοσης" και να παρουσιάσει την τέχνη αυτή στο κοινό της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Θέατρο
Το πρώτο θεατράκι το έστησε το 1939, όταν ήταν δεκαεφτά ετών, σε μια μάντρα της οδού Πέτρου Ράλλη στα Άσπρα Χώματα, απέναντι από τις πολυκατοικίες. Από τότε, μη λογαριάζοντας κόπους και θυσίες, έστησε το καλλιτεχνικό του όνειρο και το έκανε πραγματικότητα.
Το 1941, πάλι επί της οδού Πέτρου Ράλλη, στη συνοικία Χαλκηδόνας, σε χειμωνιάτικη σάλα που ο ίδιος δημιουργεί και διαμορφώνει, κάνει την αρχή μιας σειράς Θεάτρων χωρίς θεατρώνη.
Το 1942, επί της οδού Θηβών 152 δημιουργεί το Θέατρο "Παράδεισος", (αρ. 1), όπου παίζει τα καλοκαίρια μέχρι το 1953, ενώ όλο τον χειμώνα 1943-1944 στεγάζει τον Καραγκιόζη του στο χειμερινό "Ρομάντζο". Την χειμερινή περίοδο από το 1947 μέχρι το 1949 μεσολαβεί ένα διάστημα ηρεμίας στη δράση του σαν καραγκιοζοπαίχτης, γιατί εκτελεί τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις.
Τον χειμώνα του 1950, δημιουργεί το χειμερινό του στέκι στο επί της οδού Ρούσβελτ Θεατράκι του στον Κορυδαλλό, το 1951 στο επί της οδού Δράμας στα Ταμπούρια με το όνομα Χαρά, το 1952 στη Χαλκηδόνα το "Θέατρο Σκιών Χαλκηδών" και το 1954 το χειμερινό Θέατρο "Απόλλων" στη Δραπετσώνα. Τα καλοκαίρια του 1954-1955, δημιουργεί το Θέατρο Σκιών "Τηλεόρασις" επί της οδού Πέτρου Ράλλη και τον χειμώνα του 1955-1956, απέναντι από τον Κινηματογράφο "Παλλάς" της οδού Kovδύλη στη Νίκαια, το Θέατρο Σκιών Τέρψις. Το καλοκαίρι του 1956-1957, δημιουργεί το Θέατρο "Ζέφυρος" στο παλιό τέρμα Αμφιάλης, ενώ τον χειμώνα του 1957-1958 το Θέατρο "Αύρα" πάλι στην Π. Ράλλη, στη στάση Τζα νή.
Ο χειμώνας αυτός παραλίγο να γίνει αφορμή να σταματήσει την καριέρα του, γιατί από σοβαρό κρυολόγημα και λόγω της καταπόνησης των φωνητικών του χορδών έχασε την φωνή του, η οποία επανήλθε μετά από αυστηρή θεραπεία και πείσμα, διαψεύδοντας τις γνωματεύσεις και συστάσεις των γιατρών. Μετά από δειλά και προσεκτικά βήματα, ξεκίνησε να παίζει και πάλι το καλοκαίρι του 1959 στο θεατράκι της οδού Θηβών 152, κάνοντας τέσσερις παραστάσεις την εβδομάδα. Το καλοκαίρι του 1965, πραγματοποιεί το μεγάλο του όνειρο, την δημιουργία ενός πραγματικά μοντέρνου Θεάτρου Σκιών με την πνοή και τον αέρα του αληθινού Θεάτρου.
Αυτό γίνεται στην παραλία του Μοσχάτου, στο θέατρο "Ποσειδώνειον", Θέατρο το οποίο έδωσε λαμπρές μέρες και στην τέχνη αλλά και στον ίδιον προσωπικά. Τον χειμώνα του 1966-1967, πραγματοποιεί την πρώτη του έξοδο από τα ελληνικά σύνορα με τουρνέ στην Αυστραλία, ψυχαγωγώντας χιλιάδες Έλληνες και Αυστραλούς θεατές στις πόλεις Σίδνεϊ, Μελβούρνη, Καμπέρα, Αδελαΐδα κ.ά.
Από το 1968 μέχρι το 1972, δημιουργεί το τελευταίο δικό του θέατρο, στην οδό Θηβών 37, στάση Γεφυράκι, το θέατρο Σκιών "Παράδεισος", (αρ. 2). Το 1969, απεσταλμένοι από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ ήρθαν και μαγνητοφώνησαν παραστάσεις και πήραν πολλές φωτογραφίες, δημιουργώντας υλικό για έρευνα στο ομώνυμο Πανεπιστήμιο. Πέθανε στις 25 Ιούνη 2008
Εξωτερικό
Μετά την Αυστραλία, ακολούθησαν και άλλες περιοδείες στο εξωτερικό, όπως αυτή στην Ολλανδία το 1972, στις πόλεις Ουτρέχτη, Ντελφ, Λέιντεν, στη Θεατρική ακαδημία του Άμστερνταμ κ.α. Το 1977, σταλμένος από το Υπουργείο Πολιτισμού, εκπροσωπεί την Ελλάδα στο παγκόσμιο Φεστιβάλ Θεάτρου και Κούκλας του Νανσί της Γαλλίας. Το 1980, συμμετέχει στη γιορτή της εφημερίδας "Ουμανιτέ" της Γαλλίας. Στην Ιταλία, από το 1978 μέχρι και το 1995, έπαιξε στις μεγαλύτερες πόλεις της (Ρώμη, Μιλάνο, Τορίνο, Μπολόνια, Πάδοβα, Τεργέστη), σε φεστιβάλ που οργάνωνε η πόλη Πόντε Ντέρα και με προσκλήσεις διάφορων φοιτητικών συλλόγων.
Το 1978, βρίσκεται στη Γερμανία για σειρά παραστάσεων στις πόλεις Βόννη και Αμβούργο, ενώ το 1992 πάλι στο Αμβούργο απεσταλμένος του Υπουργείου πολιτισμού. Από το 1972 μέχρι σήμερα δίνει παραστάσεις στη Δημοτική Σκηνή του Δήμου Πειραιά σε μόνιμους χώρους:
Τον χειμώνα της ίδιας περιόδου βρίσκεται από το 1974 ως το 1980 στο Σινέ Τέχνης Ολυμπιάς στην Καστέλα και από το 1981 μέχρι 1994 στο Σινεάκ του Δήμου Πειραιά. Η πολύχρονη θητεία του στην τέχνη που αγάπησε του έδωσε πολλές χαρές και πολλές πίκρες. Η σπουδαιότερη χαρά του, ύστερα από τα χειροκροτήματα του κοινού, είναι το ότι πολλοί από τους λιγοστούς αξιόλογους σημερινούς καραγκιοζοπαίχτες είναι δικά του δημιουργήματα, που προσπαθούν και κείνοι με τη σειρά τους να διατηρήσουν σε υψηλό επίπεδο την τέχνη που κι εκείνος αγάπησε και λάτρεψε.
Μαθητές
Κοντά στον Βάγγο έμαθαν την τέχνη του Θεάτρου Σκιών αρκετοί καραγκιοζοπαίκτες, μεταξύ των οποίων οι εξής: Επίσης ο Βάγγος είχε συχνά βοηθό τον Μιχάλη Μαρίνο (όχι τον ηθοποιό Μιχάλη Μαρίνο), ο οποίος ωστόσο δεν ήταν καραγκιοζοπαίκτης.
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες Κατηγορία:Καραγκιοζοπαίκτες
Blind Rage
Blind Rage είναι ο τίτλος του 14ου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της "Nuclear Blast" στις 15 Αυγούστου 2014. Η ειδική έκδοση του άλμπουμ περιελάμβανε ένα επιπλέον DVD, βιντεοσκοπημένο στην Χιλή κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Stalingrad". Η αρχική ημερομηνία κυκλοφορίας του άλμπουμ ήταν στις 18 Ιουλίου 2014, αλλά αναβλήθηκε μέχρι τις 15 Αυγούστου.
Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 3,5 / 5 αστέρια, το "Blabbermouth" με 8,5 / 10, και το "Metal Storm" με 8,5 / 10.
Τραγούδια του δίσκου
2. Dying Breed (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 5:21
3. Dark Side of My Heart (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 4:37
4. Fall of the Empire (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 5:45
5. Trail of Tears (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 4:08
6. Wanna Be Free (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 5:37
7. 200 Years (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 4:30
8. Bloodbath Mastermind (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 5:59
9. From the Ashes We Rise (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 5:43
10. The Curse (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 6:28
11. Final Journey (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 5:02
Θέσεις τσαρτ
Blind Rage (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 15 Αυγούστου 2014
Τα μέλη των Accept
Το "Blind Rage" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2014 Κατηγορία:Άλμπουμ των Accept
Ιταλικά κέρματα ευρώ
Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 17 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη, μεταξύ των οποίων είναι και η Ιταλία. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.
Τα ιταλικά κέρματα ευρώ έχουν ένα μοναδικό σχέδιο σε κάθε μονάδα νομίσματος, αν και έχουν ως κοινό θέμα γνωστά έργα τέχνης διάσημων Ιταλών καλλιτεχνών. Κάθε κέρμα δημιουργήθηκε από διαφορετικό σχεδιαστή. Οι σχεδιαστές είναι οι εξής (αναφέρονται με τη σειρά αξίας των κερμάτων, από το 1 σεντ ως το κέρμα των 2 ευρώ): Eugenio Driutti, Luciana De Simoni, Ettore Lorenzo Frapiccini, Claudia Momoni, Maria Angela Cassol, Roberto Mauri, Laura Cretara και Maria Carmela Colaneri. Όλα τα σχέδια κοσμούνται με τα 12 αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το έτος κοπής και τα ανάγλυφα γράμματα «RI» που σημαίνουν Repubblica Italiana (Δημοκρατία της Ιταλίας). Δεν υπάρχουν ιταλικά κέρματα ευρώ με ημερομηνία πριν το 2002, αν και η κοπή τους έγινε νωρίτερα, μια και άρχισαν να διανέμονται στο κοινό την 1η Δεκεμβρίου του 2001.
Η επιλογή των σχεδίων των κερμάτων έγινε από το Ιταλικό κοινό μέσω τηλεοπτικής εκπομπής όπου παρουσιάστηκαν διάφορα σχέδια, και ζητήθηκε από τον κόσμο να ψηφίσει μέσω συγκεκριμένου τηλεφωνικού αριθμού το σχέδιο που προτιμά. Ωστόσο το κέρμα του ενός ευρώ έλειπε από αυτήν την ψηφοφορία, γιατί ο Κάρλο Ατζέλιο Τσιάμπι, τότε υπουργός Οικονομίας και κατοπινός Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, είχε ήδη αποφασίσει ότι θα αναπαριστά τον Άνθρωπο του Βιτρούβιου του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Το έργο αυτό του Λεονάρντο ντα Βίντσι έχει πολύ μεγάλο συμβολισμό, μια και αναπαριστά την οπτική της Αναγέννησης για τον άνθρωπο, ως μέτρο όλων των πραγμάτων και έχει ταυτόχρονα στρογγυλό σχήμα που ταιριάζει άψογα στο κέρμα. Όπως παρατήρησε ο ίδιος ο πρόεδρος Τσιάμπι, αντιπροσωπεύει το «χρήμα στην υπηρεσία του ανθρώπου», σε αντίθεση με τον άνθρωπο στην υπηρεσία του χρήματος.
Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Για περισσότερες πληροφορίες για τα αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ, δείτε το άρθρο αναμνηστικά κέρματα ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κέρματα ευρώ ανά χώρα έκδοσης Κέρματα Κατηγορία:Νομίσματα της Ιταλίας
Αθώα ή ένοχη
Η ταινία Αθώα ή ένοχη είναι δικαστικό δράμα του 1963 σε σκηνοθεσία Νέστορα Μάτσα και σενάριο του ιδιου και του Κώστα Ασημακόπουλου.
Υπόθεση
Ο Πέτρος Λυγίζος, ένας επιτυχημένος αρχιτέκτονας και εξαιρετικός ιστιοπλόος, για να απαλλαγεί από την ανίατη ασθένεια του και τους φρικτούς πόνους που τη συνοδεύουν, οδηγείται στη λύση της ευθανασίας με τη συνδρομή της αγαπημένης του συζύγου, Άννας. Η Άννα, μετά από τον θάνατο του άνδρα της, οδηγείται στη Δικαιοσύνη με την κατηγορία του φόνου εκ προμελέτης. Η ακροαματική διαδικασία εκτυλίσσεται μέσα από τις καταθέσεις ανθρώπων του στενού τους περιβάλλοντος, οι οποίοι καταθέτουν για τους λόγους που οδήγησαν την Άννα σε αυτήν την απόφαση. Σε μια διακοπή της δίκης, ψυχικό και σωματικό ράκος καθώς είναι, η Άννα αυτοκτονεί κοβοντας τις φλέβες της. Αθώα ή ένοχη; Η απάντηση στο ερώτημα επαφίεται στους θεατές.
Διανομή
Στην ταινία τραγουδάει η Νάντια Κωνσταντοπούλου.
Απήχηση
Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1962-1963 και έκοψε 25.848 εισιτήρια. Ήρθε στην 26η θέση ανάμεσα σε 82 ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Χασεκούρα Τσουνενάγκα
Ο Χασεκούρα Ροκουεμόν Τσουνενάγκα (支倉 六右衛門 常長, 1571–1622) ήταν ένας κιρισιτάν (kirishitan) (δηλαδή Χριστιανός) Ιάπωνας σαμουράι και ήταν στην υπηρεσία του Ντάτε Μασαμούνε, του νταϊμιό του Σεντάι. Είχε Ιαπωνική αυτοκρατορική καταγωγή με οικογενειακούς δεσμούς με τον Αυτοκράτορα Κανμού. Είναι γνωστός επίσης με τα ονόματα Φίλιπ Φράνσις Φαξικούρα, Φελίπε Φραντσίσκο Φαξικούρα και Φιλίππους Φραντσίσκους Φαξεκούρα Ροκουγεμόν σε Ευρωπαϊκές πηγές της εποχής.
Κατά τα έτη 1613 έως 1620, ο Χασεκούρα ηγήθηκε της Πρεσβείας του Κεϊτσό (慶長使節), μια διπλωματική αποστολή στον Πάπα Παύλο Ε'. Επισκέφτηκε τη Νέα Ισπανία και διάφορα άλλα λιμάνια στο δρόμο προς την Ευρώπη. Στο ταξίδι επιστροφής, ο Χασεκούρα και οι σύντροφοί του σχεδίασαν ξανά τη διαδρομή τους στη Νέα Ισπανία το 1619, πλέοντας από το Ακαπούλκο για τη Μανίλα και έπειτα έκαναν βόρεια προς την Ιαπωνία το 1620. Θεωρείται ο πρώτος Ιάπωνας πρέσβης στην Αμερική και στην Ισπανία, παρά τις άλλες λιγότερο γνωστές και λιγότερο καλά τεκμηριωμένες αποστολές, που προηγούνταν της αποστολής του.
Η επόμενη διπλωματική αποστολή της Ιαπωνίας στην Ευρώπη έγινε μετά από 200 χρόνια, μετά από δύο αιώνες απομόνωσης, με την «Πρώτη Ιαπωνική Πρεσβεία στην Ευρώπη» το 1862.
Νεανικά
μικρογραφία| Ο Χασεκούρα είχε ένα επίσημο [[Εθνόσημο|οικόσημο, αποτελούμενο από μια βουδιστική σβάστικα που την διέσχιζαν δύο βέλη, σε μια λευκή ασπίδα σε πορτοκαλί φόντο και στην κορυφή δεσπόζει μια κορώνα.]] μικρογραφία| Το οικόσημο του Χασεκούρα στις σύγχρονες απεικονίσεις. Ο Χασεκούρα Τσουνενάγκα γεννήθηκε το 2ο έτος της εποχής Γκένκι (1571) στο Ουσού, Οκιτάμα-νο-κόρι, Ναγκάι-σο, Τατέισι-μούρα (τώρα μέρος της σύγχρονης Γιονεζάβα στον Νομό Γιαμαγκάτα. Ήταν ο γιος του Γιαμαγκούτσι Τσουνεσίγκε  (山口常成), ο οποίος είχε προγονικούς δεσμούς με τον αυτοκράτορα Κανμού.  Ήταν ένας ευγενής σαμουράι μεσαίου επιπέδου στην επαρχία Σεντάι στη βόρεια Ιαπωνία, που είχε την ευκαιρία να εξυπηρετήσει άμεσα το νταϊμιό, Ντάτε Μασαμούνε, και έλαβε ετήσιο επίδομα 1200 κόκου.  Έζησε ως νεαρός  ενήλικας  στο κάστρο Καμιτάτε (上楯城) που κατασκευάστηκε από τον παππού του Χασεκούρα Τσουνεμάσα (常正).  Ο τόπος καταγωγής του οικογενειακού ονόματος Χασεκούρα  ήταν το χωριό Χασεκούρα (支倉村), τώρα το εκλογικό διαμέρισμα Χασεκούρα   (支倉) στην πόλη Καβασάκι.
Ο Χασεκούρα και ο Ντάτε Μασαμούνε ήταν περίπου της ίδιας ηλικίας, και καταγράφεται ότι αρκετές σημαντικές αποστολές δόθηκαν στον Τσουνενάγκα ως εκπρόσωπός του. Καταγράφεται επίσης ότι ο Χασέκουρα υπηρέτησε ως σαμουράι κατά τη διάρκεια της ιαπωνικής εισβολής στην Κορέα υπό τον Ταϊκό Τογιοτόμι Χιντεγιόσι, για έξι μήνες το 1597.
Το 1612, ο πατέρας του Χασεκούρα, ο Χασεκούρα Τσουνενάρι (支倉 常成), κατηγορήθηκε για διαφθορά και δολοφονήθηκε το 1613. Το φέουδό του κατασχέθηκε και ο γιος του επίσης θα έπρεπε κανονικά να είχε εκτελεστεί. Ο Ντάτε, ωστόσο, του έδωσε την ευκαιρία να εξαργυρώσει την τιμή του, τοποθετώντας τον υπεύθυνο για την Πρεσβεία στην Ευρώπη, και σύντομα του έδωσε πίσω και τα εδάφη του.
Ιστορικό: πρώιμες επαφές μεταξύ Ιαπωνίας και Ισπανίας
Οι Ισπανοί ξεκίνησαν ταξίδια στον Ειρηνικό Ωκεανό μεταξύ της Νέας Ισπανίας (το σημερινό Μεξικό και την πολιτεία της Καλιφόρνια των ΗΠΑ) και τις Φιλιππίνες το 1565. Οι διάσημες γαλέρες της Μανίλα μετέφεραν ασήμι από ορυχεία του Μεξικού προς τα δυτικά προς την είσοδο της Μανίλα στην ισπανική κατοχή των Φιλιππίνων. Εκεί, το ασήμι χρησιμοποιήθηκε για την αγορά μπαχαρικών και εμπορευμάτων, που συγκεντρώνονταν από όλη την Ασία, συμπεριλαμβανομένων (μέχρι το 1638) αγαθών από την Ιαπωνία. Η διαδρομή επιστροφής των γαλέρων της Μανίλα, που σχεδιάστηκε για πρώτη φορά από τον Ισπανό πλοηγό Αντρές ντι Ουρντανέτα, οδηγούσε τα πλοία βορειοανατολικά στο Κουροσίβο (επίσης γνωστό ως Ιαπωνικό ρεύμα) στα ανοικτά των ακτών της Ιαπωνίας και στη συνέχεια πέρα από τον Ειρηνικό προς τη δυτική ακτή του Μεξικό, και έφθαναν τελικά στο Ακαπούλκο.
Τα ισπανικά πλοία περιστασιακά ναυάγησαν στις ακτές της Ιαπωνίας λόγω κακού καιρού, ξεκινώντας επαφές με τη χώρα. Οι Ισπανοί επιθυμούσαν να επεκτείνουν τη χριστιανική πίστη στην Ιαπωνία. Οι προσπάθειες για την επέκταση της επιρροής στην Ιαπωνία αντιμετωπίστηκαν από τη σκληρή αντίσταση των Ιησουιτών, οι οποίοι είχαν ξεκινήσει τον ευαγγελισμό της χώρας το 1549,  καθώς και από την αντιπολίτευση των Πορτογάλων και των Ολλανδών, που δεν ήθελαν να δουν την Ισπανία να συμμετέχει στο ιαπωνικό εμπόριο  Ωστόσο, ορισμένοι Ιάπωνες, όπως ο Κρίστοφερ και ο Κοσμάς, είναι γνωστό ότι διέσχισαν τον Ειρηνικό επί των ισπανικών γαλέρων ήδη από το 1587. Είναι γνωστό ότι τα δώρα ανταλλάχθηκαν μεταξύ του κυβερνήτη των Φιλιππίνων και του Τογιοτόμι ΧιντεγιόσιΤογιοτόμι Χιντεγιόσι, ο οποίος τον ευχαρίστησε σε μια επιστολή του 1597, γράφοντας «Τον μαύρο ελέφαντα ειδικότερα βρήκα το πιο ασυνήθιστο».
Στις 25 Ιουλίου, 1609, οι γαλέρες της Μανίλα Σαν Φρανσίσκο, Σάντα Άνα, και η ναυαρχίδα (almiranta) Σαν Αντόνιο απέπλευσαν από το Καβίτε, που έγινε στη συνέχεια, ένα μεγάλο ναυπηγείο των Φιλιππίνων κατά τη διάρκεια του δέκατου έκτου και δέκατου έβδομου αιώνα, προς το Ακαπούλκο. Τα πλοία έπεσαν σε καταιγίδες στις 10 Αυγούστου γύρω από το Islas de los Ladrones (σημερινά νησιά της Βόρειας Μαριάνας). Μόνο το Σαν Αντόνιο κατάφερε να φτάσει με επιτυχία στο Ακαπούλκο, ενώ η Σάντα Άννα καταστράφηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου και έπρεπε να καταπλεύσει στην επαρχία Μπούνγκο (σημερινή Νομαρχία Όιτα). Το Σαν Φρανσίσκο υπέστη σοβαρές ζημιές, έχασε τον ιστό του και υπήρχε διαρροή νερού, και αργότερα χτύπησε σε έναν ύφαλο κοντά στον οικισμό Γιουμπάντα (πιθανότατα η σημερινή Ιβαβάντα, στο Οντζούκου, νομός Τσίμπα). Πενήντα έξι ναυτικοί πνίγηκαν. Οι υπόλοιποι επέζησαν προσκολλώμενοι στα συντρίμμια, που επέπλεαν. Όταν έφτασαν στην ξηρά, μερικοί ναυτικοί βρήκαν μερικούς ντόπιους από την Γιουμπάντα σε ένα κοντινό ορυζώνα, οι οποίοι μετέφεραν τους επιζώντες στο χωριό τους. Ο καπετάνιος του Σαν Φρανσίσκο, Ροντρίγκο ντε Βιβέρο, αναγνωρίστηκε ως πρώην κυβερνήτης των Φιλιππίνων, και έγινε δεκτός σε ακρόαση με τον συνταξιούχο σογκούν Τοκουγκάβα Ιεγιάσου. Ο ντε Βιβέρο συνέταξε μια συνθήκη, η οποία υπεγράφη στις 29 Νοεμβρίου 1609, σύμφωνα με την οποία οι Ισπανοί θα μπορούσαν να ιδρύσουν εργοστάσιο στην ανατολική Ιαπωνία, ειδικοί στον τομέα της εξόρυξης θα έρχονταν από τη Νέα Ισπανία, θα επιτρεπόταν στα ισπανικά πλοία να επισκεφθούν την Ιαπωνία σε περίπτωση ανάγκης και μια ιαπωνική πρεσβεία θα επρόκειτο να σταλεί στην Ισπανική αυλή.
1610 Σαν Μπουεναβεντούρα
μικρογραφία| Το ιαπωνικό πλοίο Σαν Μπουεναβεντούρα χτίστηκε πάνω στο μοντέλο του Liefde (απεικονίζεται εδώ), το πλοίο στο οποίο ο [[Γουίλιαμ Άνταμς έφτασε αρχικά στην Ιαπωνία.  ]] Ένας Φραγκισκανός μοναχός με το όνομα Λουίς Σοτέλο, ο οποίος προσηλυτίστηκε στην περιοχή του σημερινού Τόκιο, έπεισε τον Τοκουγκάβα Ιεγιάσου και τον γιο του Τοκουγκάβα Χιντετάντα να τον στείλει ως εκπρόσωπο στη Νέα Ισπανία (Μεξικό) σε ένα από τα πλοία τους, προκειμένου να προχωρήσει η εμπορική συνθήκη. Ο Ροντρίγκο ντε Βιβέρο προσφέρθηκε να ταξιδέψουν με ιαπωνικό πλοίο, προκειμένου να εγγυηθεί την ασφάλεια από την υποδοχή τους στη Νέα Ισπανία, αλλά επέμεινε ότι ένας άλλος Φραγκισκανός, που ονομάζεται Αλόνσο Μουνιόθ, να σταλεί αντ 'αυτού ως εκπρόσωπος του σογκούν. Το 1610, ο Ροντρίγκο ντε Βιβέρο, αρκετοί Ισπανοί ναυτικοί, ο Φραγκισκανός πατέρας, και 22 Ιάπωνες εκπρόσωποι με επικεφαλής τον έμπορο Τανάκα Σόσουκε, έπλευσαν στο Μεξικό με το Σαν Μπουεναβεντούρα, ένα πλοίο που κατασκευάστηκε από τον Άγγλο πλοηγό Γουίλιαμ Άνταμς για το σόγκουν. Μόλις έφτασε στη Νέα Ισπανία, ο Αλόνσο Μουνιόθ συναντήθηκε με τον Λουίς ντι Βελάσκο, ο οποίος συμφώνησε να στείλει έναν πρέσβη στην Ιαπωνία στο πρόσωπο του διάσημου εξερευνητή Σεμπαστιάν Βισκαΐνο με την πρόσθετη αποστολή να εξερευνήσει τα "Χρυσά και ασημένια νησιά" (" Isla de Plata ") που θεωρούνταν ότι ήταν ανατολικά των ιαπωνικών νησιών.
Ο Βισκαΐνο έφτασε στην Ιαπωνία το 1611 και είχε πολλές συναντήσεις με το σόγκουν και τους φεουδάρχες άρχοντες. Αυτές οι συναντήσεις στιγματίστηκαν από την έλλειψη σεβασμού του στα ιαπωνικά έθιμα, την αυξανόμενη αντίσταση των Ιαπώνων προς τον προσηλυτισμό της Καθολικής Εκκλησίας  και τις ίντριγκες των Ολλανδών ενάντια στις ισπανικές φιλοδοξίες. Ο Βισκαΐνο έφυγε επιτέλους για να ψάξει για το "Ασημένιο Νησί", κατά τη διάρκεια της έρευνας αντιμετώπισε άσχημες καιρικές συνθήκες, που τον ανάγκασαν να επιστρέψει στην Ιαπωνία καθώς το πλοίο του υπέστη σοβαρές ζημιές.
1612 Σαν Σεμπαστιάν
Χωρίς να περιμένουν το Βισκαΐνο, ένα άλλο πλοίο - χτισμένο στην Ίζου από το Σογκουνάτο Τοκουγκάβα υπό τον υπουργό του Ναυτικού Μουκάι Σόγκεν, και το οποίο ονομάστηκε Σαν Σεμπαστιάν - έφυγε για το Μεξικό στις 9 Σεπτεμβρίου 1612 με τον Λουίς Σοτέλο επί του σκάφους καθώς και δύο εκπροσώπους του Ντάτε Μασαμούνε, με το στόχο της προώθησης της εμπορικής συμφωνίας με τη Νέα Ισπανία. Ωστόσο, το πλοίο βρέθηκε λίγα μίλια από την Ουράγκα, και η αποστολή έπρεπε να εγκαταλειφθεί.