cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιαζίντ Α΄
Ο Γιαζίντ Α' ιμπν Μουαουίγια ιμπν Αμπού Σουφυάν (20 Ιουλίου 647 - 12 Νοεμβρίου 683) ήταν γιος και διάδοχος του πρώτου χαλίφη των Ομεϋαδών, Μωαβία Α' (αραβικά: Μουαουίγια), και κυβέρνησε από το 680 μέχρι το 683.
Ο Γιαζίντ συνέχισε τον πόλεμο εναντίον των οπαδών του Αλί ιμπν Αμπού Τάλιμπ, που τώρα τους διοικούσε ο δευτερότοκος γιος του Αλί, Χουσεΐν ιμπν Αλί. Οι μουσουλμάνοι του Ιράκ, με την ευκαιρία του θανάτου του Μωαβία, ανακήρυξαν τον Χουσεΐν χαλίφη, και τον κάλεσαν να διοικήσει το χαλιφάτο από την καινούρια πρωτεύουσά του, την Κούφα. Ο Χουσεΐν έφυγε από τη Μέκκα με την οικογένειά του και 70 ακόμα συγγενείς του για να πάει στην Κούφα. Σαράντα χλμ. έξω από την πόλη, συνάντησε ένα απόσπασμα του Γιαζίντ, υπό την αρχηγία του στρατηγού του Ουμπαΐντ Αλλάχ. Στη μάχη που έγινε, οι πάντες από τους συντρόφους του Χουσεΐν σκοτώθηκαν, και έτσι ο Γιαζίντ στερέωσε την ολιγόχρονη κυριαρχία του.
Ο Γιαζίντ πέθανε πρόωρα το 683, σε ηλικία 36 ετών, πέφτοντας από το άλογό του, αλλά το σώμα του - λέει η παράδοση - δεν βρέθηκε ποτέ. Τον διαδέχτηκε ο γιος του, Μωαβίας Β'.
Κατηγορία:7ος αιώνας Κατηγορία:Ομεϋάδες χαλίφηδες
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (συντομογραφία: ΕΚΠΑ), το οποίο συνήθως αναφέρεται απλώς και ως Πανεπιστήμιο Αθηνών, αποτελεί ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα με έδρα την Αθήνα. left|250px|thumb| Τα Προπύλαια, το κεντρικό κτίριο του πανεπιστημίου επί της οδού Πανεπιστημίου, όπου σήμερα στεγάζεται η Πρυτανεία του ΕΚΠΑ Ιδρύθηκε με νόμο της αντιβασιλείας την 31η Δεκεμβρίου του 1836 (παλαιό ημερολόγιο) που επαναβεβαιώθηκε με βασιλικό διάταγμα του Όθωνα Α΄ της 24ης Απριλίου του 1837 και λειτουργεί αδιαλείπτως από τις 3 Μαΐου του 1837. Είναι το δεύτερο σε μέγεθος πανεπιστήμιο της Ελλάδας, μετά το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με περισσότερους από 40.000 προπτυχιακούς φοιτητές και περισσότερα από 2.000 άτομα διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού.
Το Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι το παλαιότερο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της σύγχρονης Ελλάδας και συνεισφέρει σημαντικά στο εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο της χώρας. Είναι επίσης το πρώτο χρονικά πανεπιστήμιο ολόκληρης της Βαλκανικής Χερσονήσου και της ευρύτερης περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου.
Το 2015 το πανεπιστήμιο αξιολογήθηκε από την Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση ως Worthy of merit, ενώ το 2018 το περιοδικό Times Higher Education το κατέταξε στην θέση 501-600 στην παγκόσμια λίστα του.
Ιστορία
Το πρώτο διάταγμα για την ίδρυση του πανεπιστημίου εκδόθηκε την 31 Δεκεμβρίου 1836 (12 Ιαν. 1837 με το Νέο Ημερολόγιο), και απόντος του Όθωνα υπογράφεται από τους Άρμανσμπεργκ, Ι. Ρίζο, Κρίστιαν Σμαλτς, Δρόσο Μανσόλα, Α.Γ. Κριεζή, Γ. Λασσάνη. Το διάταγμα όριζε ότι το πανεπιστήμιο θα άρχιζε να λειτουργεί επισήμως την τρίτη ημέρα του Πάσχα του 1837 και ότι θα φέρει την ονομασία "Πανεπιστήμιον του Όθωνος". Θα είχε τέσσερις σχολές, δηλαδή των γενικών επιστημών (φιλοσοφίας, φιλολογίας, μαθηματικών και φυσικών επιστημών κλπ), της θεολογίας, της ιατρικής, και των νομικών και πολιτικών επιστημών. Η ίδρυση του πανεπιστημίου επιβεβαιώθηκε με δεύτερο διάταγμα της 14ης (26) Απριλίου του 1837 που υπέγραψε ο Όθωνας. Εκεί ορίστηκε ως ημέρα έναρξης των εργασιών του η 3 (15) Μαΐου του 1837.
Το Πανεπιστήμιο Αθηνών ονομάσθηκε Οθώνειον Πανεπιστήμιον. Αποτελούσε το πρώτο πανεπιστημιακό ίδρυμα τόσο στο νέο Ελληνικό Κράτος όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσόγειου.
Το νεοσύστατο ίδρυμα συναποτελούσαν οι σχολές Θεολογίας, Νομικής, Ιατρικής και Τεχνών, στο γνωστικό πεδίο της οποίας συγκαταλέγονταν οι Εφαρμοσμένες Επιστήμες και τα Μαθηματικά. Κατά το πρώτο έτος λειτουργίας του, το ίδρυμα στελέχωναν 33 καθηγητές, ενώ μαθήματα παρακολουθούσαν 52 φοιτητές και 75 μη εγγεγραμμένοι ακροατές. Το πανεπιστήμιο στεγάσθηκε αρχικά στην κατοικία του αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη στην Πλάκα που σήμερα φιλοξενεί το Μουσείο του ιδρύματος. Το Νοέμβριο του 1841 το ίδρυμα μεταστεγάστηκε στο Κεντρικό Κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, ένα κτήριο σχεδιασμένο από το Δανό αρχιτέκτονα Χανς Κρίστιαν Χάνσεν και διακοσμημένο από το ζωγράφο Karl Rahl, αποτελώντας την περίφημη "Αθηναϊκή Τριλογία", μαζί με τα κτίρια της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος (αριστερά), και εκείνο της Ακαδημίας (δεξιά). Το Πανεπιστήμιο διατήρησε την ονομασία Οθώνειο μέχρι το 1862, χρονιά κατά την οποία ο Όθων αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα. Στις 20 Οκτωβρίου 1862 το ίδρυμα μετονομάσθηκε σε Εθνικόν Πανεπιστήμιον.
thumb|left|250px|Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών σε επιστολικό δελτάριο του 1910
Το σημερινό του όνομα το Πανεπιστήμιο της ελληνικής πρωτεύουσας έλαβε το 1911 χάρη στον Ηπειρώτη ευεργέτη Ιωάννη Δόμπολη (1769-1850), ο οποίος ήταν ένας πλούσιος έμπορος που ζούσε στη Ρωσία. Διέθεσε όλη του την περιουσία στο ελληνικό Δημόσιο με τον όρο ότι το ποσό που θα σχηματιζόταν (στην αυτοκρατορική τράπεζα της Ρωσίας) μαζί με τους τόκους μέχρι το 1906 θα χρησιμοποιούνταν για την ίδρυση και λειτουργία πανεπιστημίου στα Γιάννενα ή στην Αθήνα, που θα ονομαζόταν Καποδιστριακό πανεπιστήμιο, προς τιμή του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος, Ιωάννη Καποδίστρια. Το 1911, το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, για να κληρονομήσει την τεράστια περιουσία του Δόμπολη, διχοτομήθηκε σε δύο τύποις ανεξάρτητες νομικά οντότητες, το Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον (στο οποίο ανήκαν οι θεωρητικές σχολές) και το Εθνικόν Πανεπιστήμιον (στο οποίο ανήκαν οι θετικές σχολές). Τα δύο νομικά πρόσωπα συγχωνεύθηκαν ξανά με τον οργανισμό του 1932 και το ίδρυμα μετονομάστηκε σε Αθήνησι Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον, ονομασία που διατηρεί σχεδόν αναλλοίωτη μέχρι και σήμερα.
Το 1904 η Σχολή των Τεχνών διασπάστηκε σε δύο επιμέρους Σχολές: τη Σχολή Τεχνών και αυτή των Επιστημών. Στη Σχολή Επιστημών συμπεριλαμβάνονταν αρχικά οι Σχολές Μαθηματικών, Φαρμακευτικής και Φυσικής, ενώ το 1911 προστέθηκε σε αυτές και η Σχολή Οδοντιατρικής. Το 1919 συστάθηκε το τμήμα Χημείας και τρία χρόνια αργότερα, το 1922, η Σχολή Φαρμακευτικής μετέπεσε σε αυτόνομο τμήμα. Κατά τη δεκαετία του 1960 έγιναν οι πρώτες ενέργειες με σκοπό την μετεγκατάσταση του πανεπιστημίου και τη συγκέντρωση των δραστηριοτήτων του σε ενιαίο χώρο (Πανεπιστημιούπολη) στη (σημερινή) πυκνοκατοικημένη περιοχή του Ζωγράφου. Σήμερα στην Πανεπιστημιούπολη βρίσκεται η Φιλοσοφική και Θεολογική Σχολή, η Σχολή Θετικών Επιστημών και οι τέσσερις Φοιτητικές Εστίες.
Έμβλημα
Το 2012, το έμβλημα και ο λογότυπος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών άλλαξαν.
Σχολές και τμήματα
Το Πανεπιστήμιο των Αθηνών (Κεντρικό Κτήριο, Πρυτανεία) είναι εγκατεστημένο στην οδό Πανεπιστημίου στο κέντρο της Αθήνας. Συγκοινωνιακά εξυπηρετείται προς το παρόν από τη στάση του μετρό «Πανεπιστήμιο», καθώς και λεωφορεία και τρόλεϊ.
Το Πανεπιστήμιο Αθηνών χωρίζεται σε 9 Σχολές και 42 ακαδημαϊκά Τμήματα και Τομείς:
Έρευνα
Η έρευνα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι στενά συνδεδεμένη με την έρευνα που διεξάγεται σε νοσοκομεία και ερευνητικά κέντρα σε ολόκληρη τη μητροπολιτική περιοχή, όπως για παράδειγμα στο Ινστιτούτο «Δημόκριτος», στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών και στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ. Ένα μεγάλο μέρος των επιστημονικών συγγραμμάτων και μελετών της Ελλάδας προήλθε από την έρευνα που διεξάγεται στο ΕΚΠΑ και συνεργαζόμενους οργανισμούς.
Βιβλιοθήκη Θετικών Επιστημών
Η βιβλιοθήκη της Σχολής Θετικών Επιστημών καλύπτει όλη την ακαδημαϊκή κοινότητα του Πανεπιστημίου (εκπαιδευτικό προσωπικό, φοιτητές κ.λπ.) καθώς και τους υπόλοιπους ερευνητές (εξωτερικοί χρήστες) που την επισκέπτονται λόγω των ενδιαφερόντων τους στις Θετικές Επιστήμες. Κύριος σκοπός της και αποστολή της είναι να προβάλει το έργο του Πανεπιστημίου και να υποστηρίζει τις εκπαιδευτικές διαδικασίες και τις πληροφοριακές ανάγκες των χρηστών της, μέσω υπηρεσιών και πηγών πληροφόρησης που παρέχει.
Το γνωστικό αντικείμενο της συλλογής εστιάζεται σε θέματα των μαθημάτων που διδάσκονται στη Σχολή, βάσει των προγραμμάτων σπουδών όπως Βιολογία, Γεωλογία, Μαθηματικά, Πληροφορική, Φυσική, Χημεία κ.ά. Η συλλογή είναι ανοικτής πρόσβασης στην αίθουσα του βιβλιοστασίου. περιλαμβάνει όμως και συλλογή κλειστής πρόσβασης, όπου οι χρήστες έχουν πρόσβαση έπειτα από συνεννόηση με το προσωπικό της βιβλιοθήκης και αποτελείται από σπάνιο και πολύτιμο υλικό που βρίσκεται σε μία ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα.
Βιβλιοθήκη Επιστημών Υγείας
Η βιβλιοθήκη Επιστημών Υγείας, ιδρύθηκε το 1996 με πρώτο Πρόεδρο της Εφορίας τον Καθηγητή Φαίδωνα Φέσσα. Η συλλογή της εξυπηρετεί και καλύπτει τα γνωστικά αντικείμενα που θεραπεύουν οι Σχολές Υγείας όπως Ιατρική, Νοσηλευτική, Οδοντιατρική, Ανατομία, Φαρμακολογία, Μικροβιολογία, Ανοσολογία, Κλινική Παθολογία κ.ά.
Αποτελείται από 14.000 τόμους ελληνικών και ξενόγλωσσων βιβλίων, 279 τίτλους έντυπων περιοδικών καθώς και συλλογή σπάνιων και παλαιών βιβλίων που αποτελούν τη συλλογή του Παπουλάκειου Σπουδαστηρίου και φυλάσσεται στο χώρο του βιβλιοστασίου, ο οποίος είναι κλειστής πρόσβασης για τους χρήστες.
Πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις
thumb|250px|Το κτίριο της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου. Η Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου περιλαμβάνει τις κύριες κτιριακές εγκαταστάσεις του ιδρύματος.
Σημαντικοί απόφοιτοι
thumb|250px|Το κτίριο της Πανεπιστημιακής Λέσχης στην οδό Ιπποκράτους, που θεμελιώθηκε το 1927. Στο κτήριο λειτουργούν η Υγειονομική Υπηρεσία, το Τμήμα Σίτισης Φοιτητών, τα φοιτητικά αναγνωστήρια και ο Πολιτιστικός Όμιλος Φοιτητών του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΠΟΦΠΑ).
Πανεπιστημιακός αθλητισμός
Το Πανεπιστήμιο Αθηνών διοργανώνει κάθε έτος (σε συνεργασία με τη γραμματεία του Πανεπιστημιακού γυμναστηρίου των Ιλισίων) πρωταθλήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης, στα οποία λαμβάνουν μέρος αντιπροσωπευτικές ομάδες αθλητών-φοιτητών, από τις σχολές και τα τμήματα που ανήκουν στο δυναμικό του ΕΚΠΑ.
Πανεπιστημιακό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
250px|thumb|Φάση από τον Τελικό αγώνα του 1988.
Το Πανεπιστημιακό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου είναι αθλητική διοργάνωση υπό την αιγίδα του ΕΚΠΑ σε συνεργασία με το Πανεπιστημιακό γυμναστήριο, το οποίο φέρει την ευθύνη της διεξαγωγής του.
Δικαίωμα να λάβουν μέρος έχουν μόνο εν ενεργεία φοιτητές των πανεπιστημιακών σχολών και τμημάτων, στους οποίους παρέχονται αγωνιστικά δελτία σφραγισμένα και υπογεγραμμένα από τη γραμματεία του γυμναστηρίου. Η τελευταία φέρει και το βάρος του καθορισμού του προγράμματος αγώνων, εξασφάλισης αγωνιστικών χώρων και διαιτητών, οι οποίοι επίσης προέρχονται από την φοιτητική ή ακαδημαϊκή κοινότητα. Στον τελικό αγώνα για τον τίτλο της αγωνιστικής περιόδου 2018-19 αναμετρήθηκαν οι ομάδες της Νομικής και της Ιατρικής Σχολής. Νικήτρια αναδείχτηκε η Νομική, με 4-2 στα πέναλτι (κανονικός αγώνας και παράταση 0-0).
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στην Αθήνα Κατηγορία:Δημόσια πανεπιστήμια Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ελλάδα
Ο μικρός Θωμάς
Ο μικρός Θωμάς είναι ο τίτλος της 2ης απ' τις 2 ενότητες της σειράς βιβλίων Εγκυκλοπαίδεια Τηλεόραση. Αποτελείται απ' τα ακόλουθα 22 βιβλία:
Σύντομο ιστορικό
Τα βιβλία της ενότητας εκδόθηκαν για 1η φορά απ' το Γαλλο - Βελγικό εκδοτικό οίκο Καστερμάν απ' το 1956 μέχρι το 1966. Δύο χρόνια αργότερα, οι υπεύθυνοι του οίκου Καστερμάν αποφάσισαν να τα εκδώσουν και στα Ελληνικά. Λοιπόν στις 20 Ιουνίου του 1968 οι Εκδόσεις Άγκυρα εξέδωσαν το 1ο βιβλίο της και μέχρι τις 28 Νοεμβρίου του έτους εκείνου είχαν εκδώσει και τα επόμενα 3. Στη διάρκεια του επόμενου έτους δηλαδή του 1969, εξέδωσαν άλλα 4, το 1973, άλλα 4, το 1977 άλλα 4 και το 1985, τα τελευταία 6. Στα βιβλία αυτά το κείμενο το έγραψε ο Γάλλος συγγραφέας και εικονογράφος Αλέν Γκρε και την εικονογράφηση την έκανε ο γιος του Ζεράρ. Τώρα όσον αφορά τη μετάφρασή τους στα Ελληνικά, τα 12 πρώτα τα μετέφρασε ο Ευάγγελος Γραμμένος και τα τελευταία 10 ο Νέστορας Χούνος. Επίσης οι υπεύθυνοι των Εκδόσεων Άγκυρα πριν τα εκδώσουν στα Ελληνικά, πήραν το οκέι απ' τη Γαλλίδα παιδαγωγό Μαρί Ντελσέ, η οποία επιθεωρούσε τα Νηπιαγωγεία του Παρισιού και ήταν υπεύθυνη για τις έρευνες τις οποίες έκανε στον τομέα αυτόν το Εθνικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της Γαλλίας. Τέλος στις 31 Δεκεμβρίου του 1985 έληξε το συμβόλαιο το οποίο είχαν υπογράψει οι υπεύθυνοι του εκδοτικού οίκου Καστερμάν με τον Ελληνικό εκδοτικό Οίκο Άγκυρα χωρίς να συναφθεί νέο συμβόλαιο συνεργασίας με κάποιον άλλο Ελληνικό εκδοτικό οίκο για να συνεχιστεί η έκδοση των βιβλίων από αυτόν, κι έτσι από την Πρωτοχρονιά του 1986 μέχρι σήμερα δεν εκδίδονται στην Ελλάδα τα συγκεκριμένα βιβλία.
Θωμάς
Αγραπιδόκαμπος Μακυνείας Αιτωλοακαρνανίας
Ο Αγραπιδόκαμπος είναι ημιορεινός οικισμός στην Ναυπακτία του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 280 μέτρα.
Γεωγραφικά στοιχεία - Αξιοθέατα
Ο Αγραπιδόκαμπος βρίσκεται δυτικά της Ναυπάκτου σε απόσταση 16 χλμ. και 9 χλμ βόρεια της Μακύνειας. Το όνομα του χωριού προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων "άγρια", "απιδιά" και "κάμπος", δηλαδή κάμπος γεμάτος από αγραπιδιές (άγριες αχλαδιές). Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού ήταν από το Νιόκαστρο, με υψόμετρο 820 μέτρα, που το καλοκαίρι κατέβαιναν χαμηλότερα για να ξεχειμωνιάσουν στο λεκανοπέδιο του Αγραπιδόκαμπου. Από παλιά, μαζί με τη Ρίζα, ήταν συνδεδεμένος με τη Μακύνεια (με παλιά ονομασία Μαμμάκω) και γνωστός στην ευρύτερη περιοχή της Ναυπακτίας για τη θειούχο ιαματική πηγή στη ρεματιά "Χαλούλαγα". Στη θέση "Ελληνικά", ανάμεσα στον Αγραπιδόκαμπο και τη Βελβίνα υπάρχουν ευρήματα αρχαίου ναού.
Δημογραφικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821, το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ναυπάκτου. Μαζί με τον Άγιο Πολύκαρπο, τη Μακύνεια και τη Ρίζα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Μακυνείας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αντιρρίου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 7 κάτοικους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπάκτου
Ρυόλιθος
thumb|250px|Ρυόλιθος από τη Νέα Ζηλανδία Ο ρυόλιθος (αγγλ. rhyolite) είναι ηφαιστειακό εκρηξιγενές πέτρωμα με ορυκτολογική σύσταση ανάλογη με αυτή των γρανιτών, συγκεκριμένα είναι το αντίστοιχο έκχυτο του γρανίτη. Παλαιοηφαιστειακές μορφές ασβεσταλκαλικών ρυολίθων είναι οι χαλαζιακοί πορφύρες. Οι δύο αυτοί τύποι προέρχονται από την κρυστάλλωση γρανιτικών μαγμάτων και δεν παρουσιάζουν διαφορά ορυκτολογικής σύστασης, αλλά στη γεωλογική τους ηλικία.
Η ονομασία του προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη ρύαξ (=ποταμός) και αναφέρεται στο υλικό από το οποίο σχηματίστηκε.
Συγγενή ορυκτά με τον ρυόλιθο είναι ο περλίτης, η κίσσηρη και ο οψιδιανός.
Στην Ελλάδα ο ρυόλιθος απαντάται στη Μήλο, στη Χίο, στη Ροδόπη και στην Αλμωπία-Πέλλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηφαιστειογενή πετρώματα
Ουλιάνοφσκ
thumb| Το Ουλιάνοφσκ (ρωσικά: Улья́новск) είναι πόλη της Ρωσίας. Έχει πληθυσμό 614.786 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010 και είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης περιφέρειας.
Πριν το 1924 η πόλη ονομαζόταν Σιμπίρσκ (Симби́рск). Το όνομα «Ουλιάνοφσκ» είναι προς τιμήν του Β.Ι. Ουλιάνοφ-Λένιν, ο οποίος γεννήθηκε στο Σιμπίρσκ. Η πόλη Ουλιάνοφσκ είναι επίσης έδρα του κρατικού πανεπιστημίου Ουλιάνοφσκ (USU), ένα από τα μεγαλύτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην περιοχή του Βόλγα που περιλαμβάνουν 6 ιδρύματα, 6 ανεξάρτητες σχολές, 2 θυγατρικές, 5 κατώτερα κολέγια, 6 κέντρα εκμάθησης.
Ιστορία
Το 1648, ο βογιάρος Μπογκντάν Χίτροβο ίδρυσε το συνοριακό οχυρό Σιμπίρσκ πάνω από το λόφο στις δυτικές όχθες του ποταμού Βόλγα, με σκοπό να προστατεύει το ανατολικό άκρο της ρωσικής αυτοκρατορίας. Καθώς τα ανατολικά σύνορα της Ρωσίας επεκτάθηκαν γρήγορα στη Σιβηρία, το Σιμπίρσκ έχασε σύντομα τη στρατηγική θέση του και άρχισε να αυξάνεται ως επαρχιακή πόλη. Έγινε πόλη το 1796. Ο ιερός καθεδρικός ναός της Άγιας Τριάδας χτίστηκε σε νεοκλασικό ρυθμό μεταξύ 1827-1841. Ο πληθυσμός έφθασε από 26.000 το 1856 σε 43.000 το 1897. Το 1924, η πόλη μετονομάστηκε σε Ουλιάνοφσκ προς τιμήν του Β.Ι. Ουλιάνοφ-Λένιν που γεννήθηκε εκεί. Ένας άλλος ρώσος επαναστάτης ηγέτης, ο Αλέξανδρος Κερένσκι, γεννήθηκε επίσης στο Σιμπίρσκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Βλαντίμιρ Λένιν
Ναφτ Τεχεράνης
Η Ναφτ Τεχεράνης είναι μια ιρανική ποδοσφαιρική ομάδα από την Τεχεράνη. Ιδρύθηκε στις 23 Αυγούστου 1950. Έδρα της ομάδας είναι το Takhti Stadium, χωρητικότητας 30122 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιράν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιράν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950
Αγγελική Λαΐου
Η Αγγελική Λαΐου (6 Απριλίου 1941 - 11 Δεκεμβρίου 2008) ήταν Ελληνίδα καθηγήτρια και ακαδημαϊκός. Υπήρξε η δεύτερη γυναίκα που εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, μετά την Γαλάτεια Σαράντη και πριν την Κική Δημουλά.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1941 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και κατόπιν συνέχισε τις σπουδές της στις ΗΠΑ. Το 1966 αναγορεύτηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.
Το 1998 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Την περίοδο 2000-2002 διετέλεσε βουλευτής Επικρατείας με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ και κατόπιν αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Σημίτη. Τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής. Άφησε πλούσιο συγγραφικό έργο.
Προσεβλήθη από καρκίνο και πέθανε στις 11 Δεκεμβρίου του 2008, σε ηλικία 67 ετών, στη Βοστώνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ανθρακικό άλας
Στη χημεία και ορυκτολογία με την ονομασία ανθρακικό άλας, ή απλούστερα ανθρακικό φέρεται το άλας του ανθρακικού οξέος, που χαρακτηρίζεται από την παρουσία του ανθρακικού ιόντος CO3−2 ή εστέρας του ανθρακικού οξέος, μία οργανική ένωση που περιέχει την ανθρακική ομάδα C (= O) (Ο-) 2, όπως π.χ. το αιθυλένιο και προπυλένιο.
Γενικά
Ο όρος «ανθρακικό» χρησιμοποιείται ευρύτερα, για να περιγράψει την ενανθράκωση νερού ή αναψυκτικού. Στη δε γεωλογία και ορυκτολογία, ο ίδιος όρος μπορεί να αναφέρεται τόσο σε ανθρακικά ορυκτά όσο και σε ανθρακικό πέτρωμα όπου και στις δύο περιπτώσεις κυριαρχεί το ανθρακικό ιόν, CO3−2.
Τα ανθρακικά ορυκτά βρίσκονται σε μεγάλη ποικιλία στη φύση και είναι ευρύτατα διαδεδομένα κυρίως ως καθιζήματα σε ιζηματογενή πετρώματα. Τα πιο κοινά στερεά ανθρακικά άλατα εξ αυτών, εκτός εκείνων που παρατηρούνται σε μέταλλα είναι ο ασβεστίτης ή ανθρακικό ασβέστιο, που αποτελεί και το κύριο συστατικό του ασβεστόλιθου (όπως και των οστρακοδέρμων και των σκελετών των κοραλλιών), ο δολομίτης, το ανθρακικό μαγνήσιο, το ανθρακικό μαγγάνιο, το ανθρακικό νάτριο (κοινώς η «σόδα» του εμπορίου) και το ανθρακικό κάλιο (κοινώς «ποτάσα") που φέρονται να έχουν χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα σε καθαρισμούς και συντηρήσεις, καθώς και για την παρασκευή γυαλιού.
Σημειώνεται ότι τα περισσότερα ανθρακικά άλατα έχουν μικρή διαλυτότητα στο νερό, τα δε ανθρακικά και νιτρικά ιόντα ΝΟ3- είναι ισοηλεκτρονικά και παρομοίου μεγέθους με συνέπεια να παρουσιάζουν ομοιότητες στη κρυσταλλική δομή μεταξύ ορισμένων αλάτων τους. Το δε ανθρακικό οξύ λόγω της αστάθειάς του και της εύκολης αποσύνθεσής του σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό δεν είναι εύκολη η απομόνωσή του.
Χρήσεις
Τα ανθρακικά άλατα χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιομηχανία, όπως π.χ. στην τήξη σιδήρου, επίσης ως πρώτη ύλη οικοδομικών υλικών καθώς και στην υαλουργία, εγχρώμων γυαλιών και την κεραμική. Η δε παρουσία τους στον ανθρώπινο οργανισμό είναι ιδιαίτερα σημαντική ως ρυθμιστές του όξινου περιβάλλοντος.
Πηγές
Κατηγορία:Άλατα Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις άνθρακα
Ντέιβιντ Καραντάιν
Ο Ντέιβιντ Καραντάιν (David Carradine, πραγματικό όνομα John Arthur Carradine, 8 Δεκεμβρίου 1936 - 3 Ιουνίου 2009) ήταν Αμερικανός ηθοποιός, μουσικός και σκηνοθέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1936 στο Λος Άντζελες της πολιτείας Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Προερχόταν από καλλιτεχνική οικογένεια καθώς πατέρας του ήταν ο ηθοποιός John Carradine. Ηθοποιοί ήσαν επίσης τα δυο αδέλφια του, οι δυο κόρες και οι ανηψιές του. Σπούδασε θεωρία της μουσικής και σύνθεση στο "State College" του Σαν Φρανσίσκο, αλλά πολύ σύντομα στράφηκε στην υποκριτική. Οι πρώτες του εμφανίσεις καταγράφηκαν στη σκηνή του Broadway με τα έργα "The Deputy" και "The Royal Hunt of the Sun". Επιστρέφοντας στο Χόλιγουντ πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά "Shane" (1966) και στην πρώτη κινηματογραφική ταινία του Μάρτιν Σκορτσέζε "Boxcar Bertha" (1972). Παγκόσμια επιτυχία γνώρισε επίσης με την εμβληματική σειρά Κουνγκ Φου ("Kung Fu") (1972 - 1975, το οποίο τιμήθηκε με 7 βραβεία "Emmy") όπου ερμήνευσε το ρόλο ενός μοναχού "Σαολίν" για τον οποίο βραβεύτηκε.
Στη σταδιοδρομία του περιλαμβάνονται περισσότερες από 100 ταινίες (25 περίπου τηλεοπτικές), θεατρικές εμφανίσεις και άλλες συμμετοχές του όπως στο "Kung Fu: The Legend Continues" (1992).
Κέρδισε 4 φορές το "Χρυσό Σκούφο" για τη συμμετοχή του στο έργο "Bound for Glory" (1976) και στο σίριαλ "North and South" (1985) αλλά και στα "Kill Bill: Vol. 1" (2003) & "Kill Bill: Vol. 2" (2004) του Κουεντίν Ταραντίνο. Ακόμη, τιμήθηκε με το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, για τη δημιουργία του "Americana" (1981). Παράλληλα απασχολήθηκε ως μουσικός, ηχογραφώντας περίπου 60 τραγούδια.
Παντρεύτηκε 5 φορές. Απέκτησε 3 νόμιμα παιδιά και 4 νόθα. Στις 3 Ιουνίου 2009 βρέθηκε νεκρός λόγω ενός θανατηφόρου αυτοεγερθέντος συμβάντος ασφυξίας, σε μια ντουλάπα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του, κατά τη διάρκεια ερωτικής συνεύρεσης στη Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης (72 ετών).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Κάρολος της Έσσης-Κάσσελ
Με το όνομα Κάρολος της Έσσης-Κάσσελ μπορεί να αναφέρονται οι:
Ιάσονας (αποσαφήνιση)
Το ελληνικό όνομα Ιάσων ή Ιάσονας ήταν συνηθισμένο στην αρχαιότητα (ακόμα και σήμερα είναι από τα πλέον συνήθη αρχαιογενή ονόματα στις ΗΠΑ ως Jason, Τζέισον). Εκτός από τον μυθικό ήρωα Ιάσονα, το έφεραν και τα εξής αξιοσημείωτα πρόσωπα:
Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
thumb|350px|Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες (ανοιχτό πράσινο) και άλλες γλωσσικές οικογένειες ανά τον κόσμο
Οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες αποτελούν μια γλωσσική οικογένεια τα μέλη της οποίας ήταν, στην αρχαιότερή τους μορφή, διάλεκτοι μιας ενοποιημένης γλώσσας, οι οποίες διαφοροποιήθηκαν σταδιακά εξαιτίας των αλλεπάλληλων μεταναστεύσεων και των επαφών των Ινδοευρωπαίων με άλλα γλωσσικά ιδιώματα. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες ομιλούνταν από λαούς που ζούσαν, ανεξαρτήτως της φυλετικής τους ταυτότητας, σε μια ενιαία αν και εκτεταμένη περιοχή, η οποία δικαιολογεί πολιτισμική και γλωσσική ομοιογένεια.
Οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες είναι ομάδα αρκετών εκατοντάδων γλωσσών και διαλέκτων που περιλαμβάνει τις περισσότερες από τις γλωσσικές υπο-οικογένειες της Ευρώπης όπως και πολλές γλώσσες της Ασίας. Σύγχρονες γλώσσες που ανήκουν στην ινδοευρωπαϊκή γλωσσική οικογένεια είναι, ανάμεσα σε άλλες, η Αγγλική, η Γαλλική, η Γερμανική, η Ισπανική, η Μπενγκάλι, η Πορτογαλική, η Ρωσική και η Χίντι, κάθε μία από τις οποίες είναι μητρική γλώσσα περισσότερων από 40 εκατομμύρια ανθρώπων. Επίσης στην ίδια γλωσσική οικογένεια ανήκουν πολυάριθμες άλλες μικρότερες εθνικές ή μειονοτικές γλώσσες όπως η Αλβανική, η Αρμενική, η Ελληνική, η Ιταλική, η Κουρδική, η Λιθουανική, η Περσική (ή Φαρσί).
Στην ινδοευρωπαϊκή γλωσσική οικογένεια ανήκουν επίσης γλώσσες που δεν έχουν πια ομιλητές όπως η Λατινική, η Σανσκριτική, η Τοχαρική, η Χεττιτική και άλλες. Η ινδοευρωπαϊκή είναι η μεγαλύτερη γλωσσική οικογένεια στον κόσμο σήμερα με τα μέλη της να αποτελούν τη μητρική γλώσσα περισσότερων από 3 δισεκατομμύρια ανθρώπων· η δεύτερη μεγαλύτερη οικογένεια γλωσσών είναι η σινοθιβετική.
Θεόφραστος Πιμπλής
Ο Θεόφραστος Πιμπλής (1925-2002), του Νικολάου, ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και νομάρχης.
Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
Για να στηριχθεί η υπόθεση της κοινής καταγωγής των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, έπρεπε να καταδειχθεί ότι οι αποκλίσεις από την κοινή ρίζα στις διάφορες γλώσσες οφείλονται σε αλλαγές που δεν έγιναν τυχαία, αλλά ακολουθώντας μια κανονικότητα (ξεχωριστή για κάθε γλώσσα). Έτσι διατυπώθηκαν νόμοι για τις φωνητικές μεταβολές (φωνητικοί νόμοι), οι οποίοι έχουν καθολική ισχύ και οι εξαιρέσεις των οποίων υπακούουν και αυτές με τη σειρά τους σε δικούς τους κανόνες. Παράδειγμα τέτοιων νόμων είναι οι νόμοι για τη μετατόπιση συμφώνων στις γερμανικές γλώσσες. Με βάση αυτούς τους φωνητικούς νόμους και με βάση τη μορφή που έλαβε η κοινή ρίζα στις διάφορες γλώσσες μπορεί να επανασυντεθεί ο αρχικός της τύπος και να υποτεθεί, με περισσότερη ή λιγότερη βεβαιότητα, ποια μορφή είχε η κοινή λέξη στην πρωτογλώσσα. Επειδή η Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ανάγεται σε βάθος χρόνου πριν την ανακάλυψη της γραφής, θεωρείται απίθανο να βρεθούν γραπτά τεκμήριά της που να επιβεβαιώνουν ή να διαψεύδουν άμεσα τους επανασυντιθέμενους τύπους. Η ανακάλυψη όμως και η αποκρυπτογράφηση αρχαίων γλωσσών (όπως η Χεττιτική) και συστημάτων γραφής (όπως η Γραμμική Β') βοηθούν στην επιβεβαίωση ή διάψευση και χρονολόγηση των φωνητικών νόμων.
Θεόφραστος Πιμπλής
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1925 στα Χανιά.
Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
Ταξινόμηση
Οι διάφορες υποομάδες της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας περιλαμβάνουν (με τη σειρά που μαρτυρούνται για πρώτη φορά γραπτά): thumb|260px|Χάρτης της θεωρίας Κουργκάν, της πιο αποδεκτής θεωρίας ινδοευρωπαϊκής καταγωγής των σχετικών γλωσσών. Σύμφωνα με τη θεωρία, υπήρξαν Ινδο-Ευρωπαϊοι οι οποίοι μετανάστευαν συνεχώς στην περίοδο 4000 - 1000 π.Χ. Η κόκκινη περιοχή αντιστοιχεί με τον γεωγραφικό προσδιορισμό της θεωρίας που ίσως κατοικείτο από Ινδο-Ευρωπαϊους έως το 2500 π.Χ.
Θεόφραστος Πιμπλής
Βιογραφικά στοιχεία
Έφτασε στον βαθμό του Αντιπλοιάρχου στο Πολεμικό Ναυτικό. Παντρεύτηκε το 1959 την Τζούλια Τσιριμώκου (μετέπειτα βουλευτή Φθιώτιδος) και απέκτησαν μία κόρη.
Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
Ταξινόμηση
Πέρα από τους δέκα κλασικούς κλάδους που αναφέρθηκαν παραπάνω, υπάρχουν αρκετές εξαφανισμένες γλώσσες για τις οποίες πολύ λίγα είναι γνωστά:
Υπήρχαν χωρίς αμφιβολία άλλες ινδοευρωπαϊκές γλώσσες που χάθηκαν χωρίς να αφήσουν ίχνη. Η αποσπασματικά μαρτυρημένη ραιτιτική δεν μπορεί να ταξινομηθεί με βεβαιότητα.
Θεόφραστος Πιμπλής
Βιογραφικά στοιχεία
Διορίστηκε Νομάρχης Εύβοιας τον Ιούνιο του 1965. Παρέμεινε νομάρχης ως την απομάκρυνσή του από τη χούντα τον Μάιο του 1967 και την αντικατάστασή του από τον Χρήστο Φασόη. Μεταπολιτευτικά, τον Αύγουστο του 1974, επανήλθε στη θέση του νομάρχη, μαζί με άλλους απολυθέντες κατά τη χούντα νομάρχες και παρέμεινε ως το 1979.
Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
Ταξινόμηση
Άλλες υποοικογένειες της ινδοευρωπαϊκής έχουν προταθεί, ανάμεσα στις οποίες είναι η ιταλοκελτική και η ελληνοάρια (δηλαδή η στενή σχέση ελληνικής και ινδοϊρανικών γλωσσών). Καμία από αυτές δεν είναι ευρύτερα αποδεκτές. Ο όρος ινδοχεττιτική αναφέρεται στην υπόθεση ότι υπάρχει ένας σημαντικός διαχωρισμός ανάμεσα στις γλώσσες της Ανατολίας και τους υπόλοιπους κλάδους της ινδοευρωπαϊκής.
Σάτεμ και Κέντουμ γλώσσες
thumb|260px|Διαχρονικός χάρτης που δείχνει τη γεωγραφική κατανομή των γλωσσών κέντουμ (μπλε) και σάτεμ (κόκκινο). Η προτεινόμενη περιοχή όπου ξεκίνησε η αλλαγή σε σάτεμ γλώσσες με σκούρο κόκκινο (πολιτισμοί [[Σιντάστα-Πέτροβκα, Αμπάσεβο, Σρούμπνα).]]
Θεόφραστος Πιμπλής
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πιμπλής απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών τον Μάιο του 2002 και κηδεύτηκε στις 16 Μαΐου από τον ιερό ναό Αγίου Λαζάρου του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
Σάτεμ και Κέντουμ γλώσσες
Οι ινδοευρωπαϊκοί κλάδοι ταξινομούνται στις ομάδες γλωσσών σάτεμ (satəm) και κέντουμ (centum). Αυτή η διάκριση βασίζεται στη διαφορετική εξέλιξη των τριών αρχικών σειρών υπερωικών φθόγγων της πρωτοϊνδοευρωπαϊκής. Οι γλώσσες σάτεμ έχασαν τη διάκριση ανάμεσα στους χειλοϋπερωικούς και τους καθαρά υπερωικούς φθόγγους και συγχρόνως τα ουρανικοϋπερωικά συριστικοποιήθηκαν. Οι γλώσσες κέντουμ από την άλλη έχασαν τη διάκριση ανάμεσα στα ουρανικοϋπερωικούς και στους καθαρά υπερωικούς φθόγγους. Έτσι, γεωγραφικά, οι “ανατολικές” γλώσσες είναι σάτεμ (ιδοϊρανικές, βαλτοσλαβικές αλλά όχι η Τοχαρική και οι γλώσσες της Ανατολίας) και οι “δυτικές” γλώσσες είναι κέντουμ (γερμανικές, ιταλικές, κελτικές). Το ισόγλωσσο σάτεμ-κέντουμ τοποθετείται ανάμεσα στην ελληνική (κέντουμ) και την αρμενική (σάτεμ) (που αρκετοί ερευνητές πιστεύουν ότι σχετίζονται), με την ελληνική να παρουσιάζει κάποια περιθωριακά σάτεμ χαρακτηριστικά. Κάποιοι ερευνητές πιστεύουν ότι ίσως υπάρχουν κάποιες γλώσσες που δεν μπορούν να ταξινομηθούν ούτε ως σάτεμ ούτε ως κέντουμ (οι γλώσσες της Ανατολίας, η τοχαρική και πιθανώς η αλβανική). Αυτές οι ομαδοποιήσεις δεν υπονοούν ότι είναι αποτέλεσμα μονογένεσης: δεν υπήρξε ποτέ μια “πρωτοκέντουμ” ή “πρωτοσάτεμ” γλώσσα, αλλά οι αλλαγές στους φθόγγους διαδόθηκαν μέσω γεωγραφικής γλωσσικής επαφής ανάμεσα σε ήδη διακριτές μεταπρωτοϊνδοευρωπαϊκές γλώσσας (ίσως κατά την 3η χιλιετία π.Χ.).
Προτεινόμενες μακροοικογένειες
Βασιζόμενοι στις ομοιότητές τους με άλλες γλώσσες της Ευρασίας, μερικοί γλωσσολόγοι προτείνουν ότι οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες είναι μέρος μιας υποθετικής νοστρατικής γλώσσας που περιλαμβάνει τις νότιες καυκασιανές γλώσσες (ή καρτβελιανές), τις ουραλικές γλώσσες, τις αλταϊκές γλώσσες, τις δραβιδικές γλώσσες και τις αφροασιατικές γλώσσες. Παρόμοιες είναι η ευρασιατική θεωρία του Τζόζεφ Γρίνμπεργκ και η πρωτοποντική του Τζον Κολαρούσο.
Θεόφραστος Πιμπλής
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Νομάρχες Ευβοίας
Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
Ιστορία
Δείτε επίσης: Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα, Ιστορική γλωσσολογία, Γλωσσοχρονολογία.
Η πιθανότητα κοινής καταγωγής κάποιων από αυτές τις γλώσσες προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Μάρκους Τσίριους φαν Μπόξχορν το 1647, που θεωρούσε ότι εξελίχτηκαν από τη σκυθική, μια ιρανική γλώσσα. Η θεωρία του φαν Μπόξχορν δεν έγινε ευρύτερα γνωστή και δεν είχε συνέχεια. Η υπόθεση της κοινής καταγωγής προτάθηκε και πάλι από τον Σερ Γουίλιαμ Τζόουνς (William Jones) που επισήμανε το 1796 τις ομοιότητες ανάμεσα στις τέσσερις από τις παλιότερες γλώσσες που ήταν γνωστές στην εποχή του, τη λατινική, την ελληνική, τη σανσκριτική και την περσική γλώσσα. Τον 19ο αιώνα άρχισε η συστηματική σύγκριση αυτών και άλλων αρχαίων γλωσσών από Γερμανούς γλωσσολόγους όπως ο Φραντς Μποπ (Franz Bopp), Rasmus Rask, αδελφοί Grimm, August Schleicher κ.ά. και θεσπίστηκε η ειδικότητα της συγκριτκικής γλωσσολογίας, που θεωρείται η αρχή των ινδοευρωπαϊκών σπουδών.
Η κοινή προγονική (αποκατεστημένη) γλώσσα ονομάζεται πρωτοϊνδοευρωπαϊκή (ΠΙΕ). Μαζί με τις γλώσσες μελετήθηκαν συγκριτικά και οι μυθολογίες των αντίστοιχων λαών, όπου επίσης εντοπίστηκαν κοινά στοιχεία, κυρίως η πίστη σε έναν "θεό-πατέρα-ουρανό", αντίστοιχο του ελληνικού Δία και του ρωμαϊκού Jupiter. Από πολλούς επιστήμονες προτάθηκε ότι υπήρχε ένας αρχικός ινδο-ευρωπαϊκός λαός ή πολιτισμός. Υπάρχει διαφωνία για την αρχική γεωγραφική θέση (η αποκαλούμενη "Urheimat" ή "κοιτίδα") που εντοπίζεται. Υπάρχουν σήμερα κυρίως δύο προτάσεις: Οι υποστηρικτές της υπόθεσης Κουργκάν τείνουν να χρονολογούν την πρωτογλώσσα περίπου στο 4.000 π.Χ., ενώ οι υποστηρικτές της καταγωγής από την Ανατολία συνήθως τη χρονολογούν αρκετές χιλιετίες νωρίτερα, συνδέοντας τη διάδοση των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών με τη νεολιθική διάδοση της γεωργίας (βλ. Ινδοχεττιτική), τέλος οι υποστηρικτές τής παλαιολιθικής συνέχειας την χρονολογούν ακόμα παλαιότερα κάπου στην ανώτερη παλαιολιθική. Και για τις δύο υποθέσεις υπάρχουν αντιρρήσεις, και δεδομένα τα οποία αυτές δεν εξηγούν.
Έχει επισημανθεί η προβληματική σχέση μεταξύ της γλωσσικής συγγένειας, των πολιτισμών και των φαινοτυπικών δεικτών, ειδικά μετά τη θεωρία των Αρίων επί Ναζιστικής Γερμανίας. Ειδικοί διαπιστώνουν την αναγκαστική ιστορική και ιδεολογική επιρροή σε κάθε προσπάθεια να διερευνηθεί η έννοια του "ινδο-ευρωπαϊκού". Για τα κυρίαρχα μοντέλα έχει γίνει η κριτική ότι δεν στηρίζονται τόσο πολύ σε γεγονότα, αλλά μάλλον στην κυκλική λογική και κατευθυνόμενες (biased) ερμηνείες.
Υπόθεση Κουργκάν
Η Υπόθεση Κουργκάν προτάθηκε αρχικά από τη Μαρίγια Γκιμπούτας στη δεκαετία του 1950. Σύμφωνα με την Υπόθεση Κουργκάν, η πρώιμη ΠΙΕ ομιλούνταν από τον ομώνυμο χαλκολιθικό πολιτισμό της στέπας της 5ης χιλιετίας π.Χ., ανάμεσα στον Εύξεινο Πόντο και το Βόλγα.
Ανταγωνιστικές υποθέσεις
Ο Κόλιν Ρένφριου το 1987 υποστήριξε ότι η διάδοση της ινδοευρωπαϊκής βασίστηκε στην διάδοση της γεωργίας. Μια τρίτη υπόθεση, η θεωρία της παλαιολιθικής συνέχειας, υποστηρίζει ότι οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες έχουν συνεχή παρουσία στην Ευρώπη από την παλαιολιθική εποχή.
Δένδρο ινδο-ευρωπαϊκών γλωσσών ανά οικογένειες (449)
Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων του Εθνολόγου στην Ινδοευρωπαϊκή οικογένεια ανήκουν οι παρακάτω γλώσσες:
Αλβανική (4)
Γκεγκ (Gheg) (1) Τοσκ (Tosk) (3)
Αρμενική (1)
Αρμενική  [hye] (Αρμενία)
Βαλτικές γλώσσες (3)
Δυτική (1)
Κελτικές γλώσσες (7)
Νησιωτικές (7)
Γερμανικές γλώσσες (53)
Ανατολικές γερμανικές
Βορειογερμανικές (11)
Δυτικές γερμανικές (41)
Βιβλιογραφία
*
Ασσαμική Βικιπαίδεια
Τώρα έχει 4.922 λήμματα και 19.615 εγγεγραμμένους χρήστες.
Η πρώτη ημερίδα για την Ασσαμική Βικιπαίδεια διοργανώθηκε στο Πανεπιστήμιο του Γκουουαχάτι στις 29 Ιανουαρίου 2012 και μια ακόμη διεξήχθη την 1η Φεβρουαρίου 2012 στο Πανεπιστήμιο του Τεζπούρ στο Τεζπούρ, για να ενημερώσει τους ανθρώπους πώς να επεξεργαστούν και να προσθέσουν στο βίκι. Αργότερα πολλά άλλα εργαστήρια διοργανώθηκαν από τα μέλη της κοινότητας σε διαφορετικές πόλεις του Ασσάμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ασσαμικη
Δήμος Σουλίου
μικρογραφία|[[Παραμυθιά Θεσπρωτίας|Παραμυθιά]] μικρογραφία|Πανοραμική άποψη [[Σούλι Θεσπρωτίας|Σουλίου]] μικρογραφία|Έλατα στο [[Σούλι Θεσπρωτίας|Σούλι]] μικρογραφία|[[Όρη Σουλίου]] μικρογραφία|[[Χορός του Ζαλόγγου (Claude Pinet)]] Ο Δήμος Σουλίου, είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας και υπάγεται στην Περιφέρεια Ηπείρου. Συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», από τη συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων, Παραμυθιάς, Αχέροντα και της Κοινότητας Σουλίου. Έχει πληθυσμό 10.185 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του Δήμου, είναι η κωμόπολη Παραμυθιά. Η Σαμονίδα έχει ορισθεί, «ιστορική έδρα» του Δήμου Σουλίου.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="39.466945" longitude="20.510788" zoom="12" width="1000" height="500" align="center" />
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Ηπείρου Κατηγορία:Σούλι
Εθνική Ιράν U20 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ιράν U20 εκπροσωπεί το Ιράν στις διεθνές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις AFC Youth Championship και Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20, αλλά και σε άλλα τουρνουά για ποδοσφαιριστές κάτω των 23 ετών. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ιράν. Έδρα της ομάδας είναι το Shahid Dastgerdi Stadium.
Το 1985 κατέκτησε το AFC Youth Championship ενώ ήταν άλλες 3 φορές φιναλίστ (1982, 2004).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ιράν (ποδόσφαιρο) Ιραν
Riven
Το Riven είναι βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας και γρίφων πρώτου προσώπου, συνέχεια του Myst. Αναπτύχθηκε από την Cyan Worlds, εταιρεία που δημιούργησαν οι αδελφοί Ραντ και Ρόμπιν Μίλερ.
Ιστορία
Αρχικά κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου 1997 σε πέντε CD-ROM και αργότερα σε ένα DVD-ROM. Το παιχνίδι είχε κυκλοφορήσει σε διάφορες πλατφόρμες, εκτός από Windows και Macintosh. Υπήρξε το καλύτερο σε πωλήσεις παιχνίδι για το έτος 1997. Εγκωμιάστηκε από τους επαγγελματίες σχολιαστές, με το περιοδικό Salon να υποστηρίζει ότι το παιχνίδι αγγίζει το επίπεδο της τέχνης.
Η εταιρεία ξεκίνησε τη δημιουργία του αμέσως μετά την κυκλοφορία του Myst. Καθώς το Myst αποδεικνυόταν επιτυχημένο οικονομικά, οι αδελφοί Miller άρχισαν να επεκτείνουν την ομάδα
Το παιχνίδι
thumb|272x272px|Ένα στιγμιότυπο του Riven, δείχνοντας το νησί φυλακή, όπου η Catherine κρατείται. Τα γραφικά και τα οπτικά εφέ του Riven επαινέθηκαν από τους κριτικούς. Το παιχνίδι παίζεται από έναν παίκτη ο οποίος μετακινείται σε ένα χώρο κάνοντας κλικ στα σημεία στα οποία θέλει να μεταβεί. Δεν υπάρχει κίνηση πραγματικού χρόνου. Για να ολοκληρωθεί το παιχνίδι ο παίκτης πρέπει να μεταβεί σε όλους τους χώρους. Στο διάστημα αυτό ανακαλύπτει και λύνει διάφορους γρίφους. Δεν υπάρχουν προφανείς στόχοι. Ο παίκτης πρέπει να αρχίσει να εξερευνά. Δεν υπάρχει επίσης χρόνος στον οποίο πρέπει να ολοκληρωθεί.
Στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού ο χρήστης πρέπει να λύσει διάφορους γρίφους, ακόμα και ηχητικούς, για να μπορέσει να μεταβεί στα διάφορα μέρη του νησιού. Τα περισσότερα από αυτά που βλέπει ο χρήστης χρειάζεται να τα θυμάται, αργότερα, σε κάποιο άλλο σημείο του παιχνιδιού.
Το παιχνίδι περιέχει και μερικά από τα λεγόμενα "πασχαλινά αυγά". .
Τρόπος παιχνιδιού
Η μετακίνηση στους χώρους εμφανίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου με στατικά γραφικά. Το παιχνίδι είναι βασισμένο στην τεχνική Point-and-click. Ο δείκτης του ποντικιού αλλάζει ανάλογα με το σημείο ή το αντικείμενο πάνω από το οποίο βρίσκεται για να υποδείξει την ενέργεια που θα γίνει αν ο χρήστης κάνει κλικ στο συγκεκριμένο σημείο. Η μετακίνηση του παίκτη γίνεται κάνοντας κλικ στην περιοχή που θέλει να πάει. Η στροφή προς μία κατεύθυνση γίνεται κάνοντας κλικ στην αντίστοιχη πλευρά της οθόνης.
Το παιχνίδι περιέχει και πολλά μαγνητοσκοπημένα βίντεο στα οποία έχει αποδοθεί το περιβάλλον με κατασκευασμένα γραφικά. Μερικά από αυτά τα βίντεο δίνουν στον παίκτη πληροφορίες. Σε άλλα χρειάζεται ο χρήστης να κάνει κλικ σε συγκεκριμένο χωρικό και χρονικό σημείο.
Πολλές από τις υφές των αντικειμένων και των χώρων προήλθαν από φωτογραφίσεις που έγιναν στην Σάντα Φε του Νέου Μεξικού.
Λίγο μετά την κυκλοφορία του σε 5 cd, η Cyan το κυκλοφόρησε σε ένα Dvd, κάτι πραγματικά πολύ σπάνιο για εκείνη την εποχή προσφέροντας καλύτερη ποιότητα στα videos.
Απαιτήσεις συστήματος
Mac:
Win:
Μουσική
Η μουσική του παιχνιδιού κυκλοφόρησε σε soundtrack. Αυτή είναι η λίστα των τραγουδιών:
Υποδοχή
Το παιχνίδι πήρε πάρα πολύ καλές κριτικές. Παρόλα αυτά υπήρχαν και επικριτές οι οποίοι θεωρούσαν ότι "ήταν το ίδιο παιχνίδι με νέο όνομα" ή πως η κίνηση και η μοναξιά που περιείχε είχαν ήδη ξεπεραστεί στο χώρο των παιχνιδιών. Επίσης πολλοί θεωρούσαν ότι μερικοί γρίφοι ήταν αρκετά δύσκολοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Myst Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας πρώτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Cyan Worlds Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Ubisoft Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Sega Saturn Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows‎ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1997 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award
Αμυγδαλόπιτα
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο Κατηγορία:Κέικ Κατηγορία:Ελληνικά επιδόρπια
Μπουργκαλτρόφ
Το Μποργκαλτρόφφ (Μπούργκαλτντορφ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Κρυπτογράφηση συστημάτων αρχείων
Το άρθρο αυτό περιγράφει τις μεθόδους και τις τεχνικές κρυπτογράφησης που χρησιμοποιούνται με σκοπό την απόκρυψη του περιεχομένου, δηλαδή των αρχείων και καταλόγων, ενός συστήματος αρχείων. Τα ιδιωτικά δεδομένα που περιέχονται στο σύστημα αρχείων πρέπει να προστατευθούν από πιθανές επιθέσεις κάποιου αντιπάλου ο οποίος ίσως να αποκτήσει πρόσβαση μέσω δικτύου στον υπολογιστή ή μπορεί να αποκτήσει το ίδιο το φυσικό μέσο (π.χ. το σκληρό δίσκο) στο οποίο βρίσκεται το σύστημα αρχείων. Ο αντίπαλος θα πρέπει να μην μπορεί να διαβάσει τα ιδιωτικά δεδομένα (ή ακόμα καλύτερα δεν θα πρέπει να μπορεί να διαπιστώσει καν την ύπαρξή τους).
Η κρυπτογράφηση συστημάτων αρχείων διακρίνεται από την κρυπτογράφηση σε επίπεδο δίσκου, στην οποία κάθε bit δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων όλων των προγραμμάτων, που αποθηκεύεται σε έναν δίσκο κρυπτογραφείται.
Κρυπτογράφηση σε συστήματα αρχείων γενικής χρήσης
Με τη χρήση του Encrypting File System (EFS), τα Windows περιλαμβάνουν τη δυνατότητα κρυπτογράφησης δεδομένων απευθείας σε τόμους που χρησιμοποιούν το σύστημα αρχείων NTFS, αλλά αυτή η δυνατότητα δεν υπάρχει για συστήματα αρχείων FAT ή FAT 32. Το EFS είναι διαθέσιμο στα Windows XP Professional, Windows 2000 Server, Windows 2000 Professional και στα νεότερα λειτουργικά συστήματα της Microsoft.
Οι χρήστες μπορούν να κρυπτογραφήσουν αρχεία και φακέλους, εάν ορίσουν ένα χαρακτηριστικό στο παράθυρο διαλόγου Ιδιότητες (Properties) του αντικειμένου. Η τεχνολογία κρυπτογράφησης που χρησιμοποιείται είναι δημόσιου κλειδιού και τρέχει σαν μια υπηρεσία του συστήματος διάφανη για το χρήστη. Ένα ζεύγος κλειδιών, ιδιωτικό και δημόσιο κλειδί, δημιουργείται τυχαία, όταν ο χρήστης κρυπτογραφεί το πρώτο του αρχείο. Αυτό το ζεύγος κλειδιών χρησιμοποιείται για την κρυπτογράφηση και την αποκρυπτογράφηση των κρυπτογραφημένων αρχείων. Αν ένας χρήστης που προσπαθεί να προσπελάσει ένα κρυπτογραφημένο αρχείο NTFS διαθέτει το ιδιωτικό κλειδί που σχετίζεται με αυτό το αρχείο, τότε ο χρήστης μπορεί να ανοίξει το αρχείο και να εργαστεί με αυτό με διάφανο τρόπο. Ένας χρήστης χωρίς το ιδιωτικό κλειδί για το αρχείο συναντά άρνηση πρόσβασης.
Για τη μέγιστη προστασία των κρυπτογραφημένων δεδομένων, συνίσταται οι χρήστες να εξάγουν τα πιστοποιητικά και τα ιδιωτικά κλειδιά τους σε αφαιρούμενα μέσα (π.χ. σε εξωτερικούς δίσκους, δισκέτες, οπτικούς δίσκους) και το ιδιωτικό κλειδί να καταργείται από τον υπολογιστή, όταν αυτός δεν χρησιμοποιείται. Όταν ο χρήστης πρέπει να αποκτήσει πρόσβαση στα κρυπτογραφημένα αρχεία, το ιδιωτικό κλειδί μπορεί εύκολα να εισαχθεί από τα αφαιρούμενα μέσα. Η ενέργεια αυτή προστατεύει από εισβολείς που χρησιμοποιούν τον υπολογιστή και προσπαθούν να αποκτήσουν πρόσβαση στο ιδιωτικό κλειδί. Στην αντίθετη περίπτωση που τα κλειδιά αποθηκεύονται στο ίδιο υπολογιστή, τότε η προστασία είναι μόνο τόσο ισχυρή όσο ο κωδικός πρόσβασης του χρήστη.
Σε κάποιες εκδόσεις του συστήματος υπάρχει η δυνατότητα να δοθεί πρόσβαση και σε άλλους χρήστες του υπολογιστή, ώστε πολλοί χρήστες να μοιράζονται τα ίδια κρυπτογραφημένα δεδομένα. Το σύστημα έχει κάποιους περιορισμούς όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι δεν μπορούν να κρυπτογραφηθούν αρχεία και κατάλογοι του συστήματος ούτε συμπιεσμένοι κατάλογοι.
Οι αλγόριθμοι κρυπτογράφησης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εξαρτώνται από την έκδοση του λειτουργικού συστήματος και είναι γενικά οι AES, Triple DES, DESX, ενώ στις νεότερες εκδόσεις Windows 7 και Windows Server 2008 μπορεί να χρησιμοποιηθεί και συνδυασμός των αλγορίθμων AES, SHA, και ECC.
Ειδικά κρυπτογραφικά συστήματα αρχείων
Τα κρυπτογραφικά συστήματα αρχείων είναι εξειδικευμένα συστήματα αρχείων που είναι σχεδιασμένα εξαρχής ώστε να παρέχουν δυνατότητες κρυπτογράφησης και ασφάλειας. Συνήθως κρυπτογραφούν όλα τα δεδομένα που περιέχουν, συμπεριλαμβανομένων των μεταδεδομένων. Συχνά αποτελούν ένα στρώμα πάνω από ήδη υπάρχοντα συστήματα αρχείων γενικής χρήσης και μπορούν να προσφέρουν πιο προχωρημένες λειτουργίες, όπως η διαψεύσιμη κρυπτογράφηση. Συνήθως δεν εξαρτώνται από το σύστημα αρχείων ή το λειτουργικό σύστημα. Τέτοια παραδείγματα είναι το σύστημα TrueCrypt και το σύστημα BestCrypt.
Προσπάθειες ανάγνωσης των κρυπτογραφημένων αρχείων από αντιπάλους
Ένα επιτιθέμενος αντίπαλος μπορεί να δοκιμάσει διάφορους τρόπους για να διαβάσει τα ιδιωτικά δεδομένα:
Διαψεύσιμη κρυπτογράφηση
Ο όρος διαψεύσιμη κρυπτογράφηση εισήχθη από τον Τζούλιαν Ασάντζ κατά τη δημιουργία του προγράμματος Rubberhose που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1997 και περιγράφεται αναλυτικά στο άρθρο. Η διαψεύσιμη κρυπτογράφηση δίνει σε κάποιον χρήστη που έχει ιδιωτικά κρυπτογραφημένα δεδομένα τη δυνατότητα είτε να αρνηθεί με πειστικό τρόπο την ύπαρξή τους είτε αλλιώς να δείξει ότι υπάρχουν περισσότερες από μια ερμηνείες των κρυπτογραφημένων δεδομένων.
Συνήθως το κρυπτοκείμενο c = E(m, k), όπου E ο αλγόριθμος κρυπτογράφησης και k το κλειδί κρυπτογράφησης, αποκρυπτογραφείται σε ένα μόνο καθαρό κείμενο m και επομένως αν αποκρυπτογραφηθεί, ο χρήστης της κρυπτογράφησης δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι είχε κρυπτογραφήσει ένα διαφορετικό μήνυμα. Η διαψεύσιμη κρυπτογράφηση όμως επιτρέπει στους χρήστες της να αποκρυπτογραφήσουν το ίδιο κρυπτοκείμενο c παράγοντας ένα διαφορετικό (αθώο αλλά πιστευτό) καθαρό κείμενο m' με ένα διαφορετικό κλειδί k' και να επιμένουν ότι αυτό ήταν που είχαν κρυπτογραφήσει. Ο αντίπαλος που έχει στα χέρια του το κρυπτοκείμενο δεν έχει τα μέσα για να αντιληφθεί ότι το καθαρό κείμενο που του παρουσιάζεται είναι αναληθές ή ελλιπές και δεν μπορεί να φτάσει στο πραγματικό καθαρό κείμενο χωρίς τη συνεργασία του χρήστη.
Αυτό σημαίνει ότι αν ένας αντίπαλος αποκτήσει φυσική πρόσβαση στο σύστημα αρχείων, μπορεί ίσως να υποψιαστεί ότι περιέχει κρυπτογραφημένα δεδομένα, αλλά θα είναι αδύνατο να αποδείξει την ύπαρξή τους και ακριβώς πόσα είναι αυτά, χωρίς τη συνεργασία του χρήστη. Ο χρήστης έτσι έχει τη δυνατότητα να αποκρύπτει την ύπαρξη ενός τμήματος των ιδιωτικών δεδομένων, το οποίο αυτός θεωρεί το πιο σημαντικό, θυσιάζοντας ίσως ένα μέρος τους, που πιθανό να είναι λιγότερο ευαίσθητα ή παραπλανητικά δεδομένα.
Το Rubberhose, η πρώτη εφαρμογή που αποθήκευε δεδομένα με διαψεύσιμη κρυπτογράφηση, δε δέσμευε τους χρήστες του στη χρήση ενός συγκεκριμένου συστήματος αρχείων, αλλά ήταν ένα στρώμα πάνω από το σύστημα αρχείων του λειτουργικού συστήματος (π.χ. UFS, ext2, FAT ή FAT32). Για την κρυπτογράφηση των δεδομένων ο χρήστης επιλέγει κάποιον ή κάποιους από τους αλγορίθμους DES, 3DES, IDEA, RC5, RC6, Blowfish, Twofish, CAST.