cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άηχο οδοντικό τριβόμενο σύμφωνο
Ως φώνημα είναι αρκετά σπάνιο και από τις γλώσσες με περισσότερους από δέκα εκατομμύρια ομιλητές μόνο η αγγλική, ισπανική, βουρμική και ελληνική το διαθέτουν, μαζί με τις τουρκικές, μπασκίρ και τουρκμενική. Στο παρελθόν ήταν παρόν σε πολλές γερμανικές γλώσσες όπου συμβολιζόταν με το γράμμα θορν <Þ, þ>· από αυτές μόνο η ισλανδική το διατηρεί με φατνιακή και όχι οδοντική άρθρωση.
Παραπομπές
οδοντικο τριβομενο αηχο τριβομενο αηχο οδοντικο
Elvis (ταινία, 2022)
Το Elvis είναι μια βιογραφική δραματική ταινία του 2022 σε σκηνοθεσία Μπαζ Λούρμαν και σενάριο του Λούρμαν και των Σαμ Μπρόμελ, Κρεγκ Πιρς και Τζέρεμι Ντόνερ. Ακολουθεί την ζωή του Αμερικανού τραγουδιστή ροκ εντ ρολ και ηθοποιού Έλβις Πρίσλεϊ. Πρωταγωνιστούν οι Όστιν Μπάτλερ και Τομ Χανκς ως Πρίσλεϊ και Συνταγματάρχης Τομ Πάρκερ αντίστοιχα, με τους Ολίβια Ντεχόνγκε, Έλεν Τόμσον, Ρίτσαρντ Ρόξμπουργκ, Ντέιβιντ Γουένχαμ, Κόντι Σμιτ-Μακφί και Λουκ Μπρέισι σε δεύτερους ρόλους.
Μία βιογραφική ταινία για τον Έλβις Πρίσλεϊ ανακοινώθηκε το 2014, με τον Λούρμαν να είναι προγραμματισμένος να την σκηνοθετήσει, αλλά η παραγωγή σταμάτησε, μέχρι το 2019 που ο Χανκς προσλήφθηκε ως ηθοποιός. Ο Μπάτλερ επιλέχθηκε ως Πρίσλεϊ τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στην Αυστραλία τον Ιανουάριο του 2020, αλλά σταμάτησαν τον Μάρτιο όταν ο Χανκς διαγνώστηκε θετικός με COVID-19. Η παραγωγή συνέχισε τον Σεπτέμβριο, ολοκληρώνοντας τον Μάρτιο του 2021.
Το Elvis έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών στις 25 Μάϊου του 2022 και κυκλοφόρησε στην Αυστραλία στις 23 Ιουνίου και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 24 Ιουνίου από την Warner Bros. Pictures. Ήταν εισπρακτική επιτυχία, εισπράττοντας 287 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως εναντίον ενός προϋπολογισμού 85 εκατομμυρίων δολαρίων. Έλαβε γενικά θετικά σχόλια με τους κριτικούς, με την ερμηνεία του Μπάτλερ να λαμβάνει ευρεία αναγνώριση. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατάταξε το Elvis ως μία από τις δέκα καλύτερες ταινίες του 2022, και έλαβε εφτά υποψηφιότητες στα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2022, συμπεριλαμβάνοντας Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου για τον Μπάτλερ, και έλαβε κι άλλες διακρίσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες
Άηχο φατνιακό τριβόμενο σύμφωνο
Το άηχο φατνιακό τριβόμενο σύμφωνο (ΔΦΑ: ) είναι σύμφωνο των ανθρώπινων γλωσσών. Πέραν του κοινού άηχου φατνιακού τριβόμενου [s], φθόγγου που είναι ο συχνότερος από τους τριβόμενους και παρόν στην ελληνική (όπου πραγματώνεται κυρίως ως φατνιακό αλλά και ως μεταφατνιακό), υφίστανται τουλάχιστον άλλοι τέσσερις διαφορετικοί ήχοι που σχετίζονται με αυτόν. Σε πολλές γλώσσες όπως τα αγγλικά ή τα ισπανικά τα αλλόφωνα του συμφώνου διαφοροποιούνται από το μέρος της γλώσσας που έρχεται σε επαφή με τα φατνία.
Οι φατνιακοί τριβόμενοι φθόγγοι είναι κατά πλειοψηφία συριστικοί παρότι έχουν εντοπιστεί και μη συριστικοί τριβόμενοι ήχοι που απουσιάζουν ως αυτούσια σύμβολα από το ΔΦΑ. Τέτοιοι είναι οι φατνιακοί τριβόμενοι των ισλανδικών. Συριστικά αλλόφωνα μπορούν να αρθρωθούν σε θέσεις που να βρίσκονται πιο κοντά στα δόντια σε γλώσσες όπως τα σουηδικά, τα πρότυπα κινεζικά και τα καντονεζικά.
Συγγενείς ήχοι είναι:
Παραπομπές
φατνιακο τριβομενο αηχο τριβομενο αηχο φατνιακο τριβομενο αηχο φατνιακο
Λάζαρ Ρόμανιτς
Ο Λάζαρ Ρόμανιτς (Лазар Романић, γεννημένος στις 25 Μαρτίου 1998) είναι Σέρβος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στη Σούπερ Λιγκ για τη Λαμία.
Καριέρα
Άρχισε την καριέρα του στον Ερυθρό Αστέρα. Μετά πήγε δανεικός στην ΟΦΚ Βελιγραδίου έχοντας 6 συμμετοχές και 1 γκολ. Τον Άυγουστο του 2018 πήρε μεταγραφή για τη Λαμία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόρατς Τσάτσακ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Σερβικά (sr)
Όθων Β΄ του Βρανδεμβούργου
Ο Όθων Β΄, γερμ. Otto II (μετά το 1147 - 4 Ιουλίου 1205) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν μάργραβος του Βρανδεμβούργου (1184-1205).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Όθωνα Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου και της Ιουδήθ των Πιάστ, κόρης του Μπολέσλαφ Γ΄ του Στροβόστομου, δούκα της Πολωνίας.
Το 1184 διαδέχθηκε τον πατέρα του και βελτίωσε την άμυνα και την πόλη του Βρανδεμβούργου. Διεξήγε εκστρατείες εναντίον των Σλαύων και του Κνούτου ΣΤ΄ της Δανίας. Τον χειμώνα του 1198-99 ερήμωσε την κατεχόμενη από τους Δανούς Πομερανία και σταθεροποίησε τις εδαφικές αποκτήσεις του με μία εκστρατεία, που πίεσε το Ρύγκεν και απείλησε το Χάμπουρκ (Αμβούργο). Υποστήριξε το 1200 και το 1203 τον Φίλιππο των Χοενστάουφεν ως βασιλιά της Γερμανίας έναντι του Όθωνα Δ΄ των Βίττελσμπαχ.
Το 1205 απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών και τον διαδέχθηκε ο νεότερος, ετεροθαλής αδελφός του Αλβέρτος Β΄.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τη μητριά του (τη 2η σύζυγο του πατέρα του) μετά το τέλος εκείνου το 1184, την Άντα, κόρη του Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Πληκτροφόρο
right|thumb|250px|Ένα πιάνο με ουρά του Αυστριακού οίκου κατασκευής Steinway & Sons right|thumb|250px|[[Μπαντονεόν]] Πληκτροφόρο θεωρείται κάθε μουσικό όργανο που χρησιμοποιεί μουσικό πληκτρολόγιο, με το πιάνο να είναι το πιο γνωστό. Άλλα πληκτροφόρα περιλαμβάνουν διάφορους τύπους οργάνων, καθώς επίσης διάφορα μηχανικά, ηλεκτρομηχανικά και ηλεκτρονικά μουσικά όργανα.
Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη μορφή πληκτροφόρου θεωρείται η ύδραυλις, μια προγενέστερη μορφή του οργάνου, που επινοήθηκε περί τον 3ο π.Χ. αιώνα από τον Κτησίβιο τον Αλεξανδρινό. Από τεχνικής άποψης η ύδραυλις δεν διέθετε πληκτρολόγιο, αλλά ένα σύστημα με μοχλούς, οι οποίοι αργότερα αντικαταστάθηκαν από κουμπιά. Τον 14ο αιώνα μ.Χ. πήρε την μορφή του οργάνου, διαθέτοντας ένα ή και περισσότερα πληκτρολόγια. Το πληκτρολόγιο του οργάνου μέχρι τον 15ο αιώνα διέθετε μόνο τις φυσικές νότες σε κάθε οκτάβα, ενώ στη συνέχεια προστέθηκε το σι ύφεση καθώς και οι υπόλοιπες αλλοιώσεις. Μέχρι τον 15ο αιώνα το όργανο υπήρξε το μόνο πληκτροφόρο μουσικό όργανο, δανείζοντας στη συνέχεια αυτό το χαρακτηριστικό σε πλήθος άλλων μουσικών οργάνων.
Μια άλλη ιδιαίτερη περίπτωση είναι το αυστριακής κατασκευής πιάνο Bösendorfer (μοντέλο Imperial). Πρόκειται για το μοναδικό πιάνο με ουρά που διαθέτει εκτεταμένο πληκτρολόγιο 97 πλήκτρων (μια έκτη χαμηλότερα από το πρώτο Λα του κανονικού πιάνου, το οποίο διαθέτει κανονικά 88 πλήκτρα). Πρωτοκατασκευάστηκε το 1900 κατά σύσταση του Φερρούτσιο Μπουζόνι, ο οποίος επιζητούσε ένα πιάνο με μεγαλύτερη έκταση, για την εκτέλεση των μεταγραφών του από έργα του Μπαχ.
Τεχνικά στοιχεία
thumb|Αντίγραφο φορτεπιάνου με χαρακτηριστικά μαύρα πλήκτρα Τα πλήκτρα συνήθως ήταν κατασκευασμένα από φυσικά υλικά, όπως κόκκαλο και ξύλο. Σε ιδιαίτερη προτίμηση ήταν ο έβενος, λόγω της ανθεκτικότητάς του στην υγρασία, αν και σώζονται κάποια πληκτρολόγια από όστρακο και ελεφαντόδοντο. Μέχρι το 1800 περίπου, τα περισσότερα πληκτρολόγια είχαν μαύρο χρώμα για τις φυσικές νότες και λευκό για τις αλλοιώσεις, μια παράδοση που διατηρούν ακόμη και σήμερα κάποιοι κατασκευαστές αντιγράφων μουσικών οργάνων. Στη σημερινή εποχή χρησιμοποιούνται πιο φθηνά αλλά εξίσου ανθεκτικά υλικά, όπως διάφορες ποιότητες πλαστικού και πιο σπάνια οξιά, καρυδιά και άλλα μαλακά ξύλα.
Κατάλογος πληκτροφόρων μουσικών οργάνων
Τα πληκτροφόρα μουσικά όργανα χωρίζονται στις εξής κατηγορίες που ακολουθούν:
Αναζήτηση κατά πλάτος
μικρογραφία|187x187εσ|Κινούμενο παράδειγμα αναζήτησης κατά πλάτος Αναζήτηση κατά πλάτος είναι ένας αλγόριθμος για διάσχιση ή αναζήτηση σε δομές δεδομένων τύπου δέντρου ή γράφου. Η αναζήτηση ξεκινά από τη ρίζα του δέντρου (ή από κάποιο αυθαίρετο κόμβο του γραφήματος, που μερικές φορές αναφέρεται ως "κλειδί αναζήτησης του" ) και διερευνά πρώτα τους γειτονικούς κόμβους, προτού μεταβεί στους γείτονες του επόμενου επιπέδου.
Ψευδοκώδικας
Η αναζήτηση κατά πλάτος επιτυγχάνεται με χρήση μιας βοηθητική ουράς. Οι κόμβοι των κάθε επιπέδων του δέντρου εισάγωνται διαδοχικά στη βοηθητική ουρά. Ο κάτωθι επαναληπτικός αλγόριθμος διακρίνει δύο περιπτώσεις:
Αναφορές
Κατηγορία:Αλγόριθμοι γράφων Κατηγορία:Αλγόριθμοι αναζήτησης
Μάρκο Μπελτράμι
Ο Μάρκο Μπελτράμι (Marco Beltrami, γεννημένος στις 7 Οκτωβρίου 1966) είναι Αμερικανός συνθέτης κινηματογραφικών και τηλεοπτικών μουσικών σκορ. Έχει δουλέψει πάνω σε πολλά κινηματογραφικά είδη, όπως τρόμου με τις ταινίες Scream (1996), Mimic (1997), Η Εισβολή (The Faculty, 1998), Resident Evil (Resident Evil, 2002), Η Γυναίκα με τα Μαύρα (The Woman in Black, 2012), δράσης με τις ταινίες Εξολοθρευτής 3: Η Εξέγερση των Μηχανών (Terminator 3: Rise of the Machines, 2003),  Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει 4.0 (Live Free or Die Hard, 2007), Παγκόσμιος Πόλεμος Ζ (World War Z, 2013), επιστημονικής φαντασίας με τις ταινίες Εγώ, το Ρομπότ (I, Robot, 2004), Snowpiercer (2013), γουέστερν με τις ταινίες Jonah Hex (2010), Μέχρι το Τέλος (The Homesman, 2014) και ταινίες υπερηρώων όπως Hellboy (2004), Γούλβεριν (The Wolverine, 2013), Λόγκαν (Logan, 2017).
Ο Μπελτράμι ήταν μακροχρόνιος συνεργάτης του Γουές Κρέιβεν και συνέθεσε τη μουσική σε επτά ταινίες του σκηνοθέτη, συμπεριλαμβανομένων των τεσσάρων πρώτων ταινιών που σκηνοθέτησε ο Κρέιβεν της σειράς ταινιών Scream (1996–2011). Έχει επίσης συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως οι Τζέιμς Μάνγκολντ, Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο, Άλεξ Πρόγιας, Κάθριν Μπίγκελοου και Πονγκ Τσουν-χο. Έχει προταθεί δύο φορές για Όσκαρ για τις ταινίες Το Τελευταίο Τρένο για τη Γιούμα (3:10 to Yuma, 2007) και The Hurt Locker (2008) και μία φορά για Χρυσή Σφαίρα για την ταινία Ένα Ήσυχο Μέρος (A Quiet Place, 2018) ενώ έχει βραβευτεί με Έμμυ για το ντοκιμαντέρ Free Solo (2018).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Ντόροθι Μπομ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1924 στο Κένιγκσμπεργκ, σήμερα Καλίνινγκραντ, της τότε Ανατολικής Πρωσίας από γερμανόφωνους γονείς εβραιολιθουανικής καταγωγής. Από το 1932 έως το 1939, έζησε μαζί με την οικογένειά της στη Λιθουανία, αρχικά στο Μέμελ, που ονομάστηκε μετέπειτα Κλάιπεντα, και αργότερα στο Σάουλεν, σήμερα γνωστό με την ονομασία Σιαουλιάι. Το 1939, στάλθηκε στην Αγγλία ώστε να αποφύγει τις διώξεις από τους Ναζί και μαθήτευσε σε οικοτροφείο στο Ντίτσλινγκ του Σάσεξ και μετέπειτα στο Μάντσεστερ όπου ζούσε ο αδερφός της. Στην ίδια πόλη, γνώρισε τον σύζυγό της, Λούι Μπομ, με τον οποίο παντρεύτηκε το 1945.
Σπούδασε φωτογραφία στο Δημοτικό Τεχνολογικό Κολέγιο του Μάντσεστερ όπου και αποφοίτησε, ενώ έλαβε δίπλωμα φωτογραφίας από το City and Guilds. Εργάστηκε στο εργαστήριο του φωτογράφου Σάμουελ Κούπερ επί τέσσερα συναπτά έτη χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Ντόροθι Αλεξάντερ. Το 1946, άνοιξε δικό της φωτογραφείο με το όνομα Αλεξάντερ, το οποίο διατήρησε έως το 1958 όταν το πούλησε. Έργα της πρώτης περιόδου της ενασχόλησής της με τη φωτογραφία δημοσιεύθηκαν αρκετά χρόνια αργότερα.
Ο άνδρας της εργαζόταν σε μια βιομηχανία πετροχημικών προϊόντων και η θέση απαιτούσε την χρόνια παραμονή του στο εξωτερικό. Μαζί του ερχόταν και η Ντόροθι να γνωρίσει και να αποτυπώσει με την φωτογραφική της μηχανή τοπία και ανθρώπους από διάφορες πόλεις. Το πρώτο της ταξίδι στο Παρίσι ήταν το 1947, όπου εγκαταστάθηκε από το 1954 έως το 1955. Κατά τη δεκαετία του 1950, έζησε στη Νέα Υόρκη, στο Σαν Φρανσίσκο και στο Χάμστιντ.
Στα τέλη της ίδιας δεκαετίας, εγκαταλείπει την προσωπογραφία για να αφοσιωθεί στη φωτογραφία δρόμου, με κυρίως ασπρόμαυρα μοτίβα. Την πρώτη της έγχρωμη φωτογραφία βγάζει κατά την διάρκεια επίσκεψής της στο Μεξικό. Κατά τη δεκαετία του 1980, πείθεται από τον φωτογράφο Αντρέ Κερτέζ να πειραματιστεί με την έγχρωμη φωτογραφία για ολοκληρωμένα έργα, χρησιμοποιώντας για δυο χρόνια μια Polaroid SX-70. Έπειτα χρησιμοποιεί μη στιγμιαίες φωτογραφικές μηχανές και φιλμ από το 1984, και ένα χρόνο αργότερα, χρησιμοποιεί αποκλειστικά έγχρωμα μοτίβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί φωτογράφοι Κατηγορία:Φωτογραφία στη Γαλλία Κατηγορία:Φωτογραφία στην Ιταλία Κατηγορία:Φωτογραφία στην Αίγυπτο
Κάστρα στη Θεσσαλία
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Μεντινέτ Χαμπού
αριστερά|μικρογραφία|Ο νεκρικός ναός του Ραμσή Γ΄ στο Μεντινέτ Χαμπού Το Μεντινέτ Χαμπού (αγγλικά: Medinet Habu) είναι ο νεκρικός ναός του φαραώ Ραμσή Γ' (1184 - 1153 π.Χ.) της 20ης Δυναστείας. Βρίσκεται στον ομώνυμο οικισμό, κοντά στους πρόποδες των Θηβαϊκών λόφων, στη δυτική όχθη του Νείλου, απέναντι από τη σύγχρονη πόλη του Λούξορ της Αιγύπτου.
Ο τάφος του Ραμσή Γ' (KV11) βρίσκεται στην κοντινή Κοιλάδα των Βασιλέων. Σύμφωνα με τις ταφικές πρακτικές του Νέου Βασιλείου και για να προφυλλάσσονται από την τυμβωρυχία, οι βασιλικοί και πλούσιοι τάφοι ήταν υπόγειοι, λαξευμένοι στις ερημικές πλαγιές των λόφων της περιοχής, ενώ οι νεκρικοί ναοί των φαραώ ανοικοδομούνταν σε περίοπτο σημείο της εύφορης πεδιάδας του Νείλου.
Ο νεκρικός ναός του Ραμσή Γ' ονομάζεται και "Οίκος των εκατομυρίων ετών του User-Maat-Re Meriamun", που είναι το όνομα θρόνου του και σημαίνει "Αυτός που είναι ενωμένος με την αιωνιότητα και ανήκει στον Άμωνα-Ρα".
Παρόλο που υπάρχουν και άλλα οικοδομήματα στο Μεντινέτ Χαμπού, το ταφικό μνημείο του Ραμσή Γ' της 20ης Δυναστείας είναι τόσο σημαντικό που ολόκληρη η περιοχή ταυτίζεται σήμερα σχεδόν απόλυτα με αυτό. Δεν είναι μόνο οι εντυπωσιακές διαστάσεις, η αρχιτεκτονική και η καλλιτεχνική αξία του ναού που τον καθιστούν αξιόλογο, αλλά κυρίως οι ανάγλυφες διακοσμητικές παραστάσεις του που συνοδεύονται από ιερογλυφικές επιγραφές, στοιχεία που αποτελούν μοναδική πηγή ιστορικών πληροφοριών σχετικά με την παρουσία και την ήττα των λεγόμενων "Λαών της Θαλάσσης" κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ραμσή Γ'. αριστερά|μικρογραφία|Άποψη του καταστόλιστου με γλυπτές και ζωγραφικές παραστάσεις ναού του Ραμσή Γ' στο Μεντινέτ Χαμπού. Ο πρώτος Ευρωπαίος που περιέγραψε το ναό στη σύγχρονη λογοτεχνία ήταν ο Βιβάν Ντενόν, ο οποίος τον επισκέφτηκε μεταξύ των ετών 1799-1801. Ο Ζαν-Φρανσουά Σαμπολιόν περιέγραψε λεπτομερώς τον ναό το 1829.
Οι πρώτες ανασκαφές του ναού πραγματοποιήθηκαν σποραδικά την περίοδο από το 1859 έως το 1899, υπό την αιγίδα του Τμήματος Αρχαιοτήτων Αιγύπτου. Κατά τη διάρκεια αυτών των δεκαετιών ο κυρίως ναός καθαρίστηκε και ένας μεγάλος αριθμός οικοδομημάτων Κοπτικής περιόδου καταστράφηκε, δίχως να έχει καταγραφεί.
Σύντομη περιγραφή του ναού
Ο νεκρικός ναός του Ραμσή Γ' είναι ο καλύτερα διατηρημένος από όλους τους νεκρικούς ναούς των Θηβών. Ο σχεδιασμός του είναι ο τυπικός που ακολουθείται την περίοδο του Νέου Βασιλείου και παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με τον νεκρικό ναό του Ραμσή Β' (Ραμσείο). Η περίμετρός του είναι 210μ. Χ 300μ. Η διακόσμησή του περιλαμβάνει περισσότερα από 7.000 τ.μ. διακοσμημένων επιφανειών (τοίχων, κιόνων, οροφών) με ανάγλυφες και γραπτές διακοσμητικές παραστάσεις. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν αυτές που απεικονίζουν τη νίκη του Ραμσή Γ' εναντίον των Λαών της Θαλάσσης. μικρογραφία|Ο πρώτος πυλώνας του νεκρικού ναού του Ραμσή Γ΄ στο Μεντινέτ Χαμπού όπου απεικονίζεται ο Ραμσής Γ΄ ως θριαμβευτής μπροστά στον Άμωνα με τους αιχμαλώτους πολέμου ανάμεσά τους. Η τοιχοδομία του διατηρείται σε σχετικά καλή κατάσταση. Αρχικά ο ναός και τα υπόλοιπα κτίσματα που σχετίζονταν με αυτόν περιβάλλονταν από ένα συμπαγές πλινθόκτιστο οχυρωματικό τείχος ύψους 18μ. και πάχους 10μ. Η κύρια είσοδος στο ναό γίνεται μέσω μιας οχυρωμένης πύλης-προμαχώνα (migdol gate) που βρίσκεται στα ανατολικά του πρώτου πυλώνα του ναού. Ο τύπος αυτού του προμαχώνα αποτελεί ένα σύνηθες στοιχείο της συριακής οχυρωματικής αρχιτεκτονικής της περιόδου. αριστερά|μικρογραφία|Διακοσμητικά πλακίδια από [[Φαγεντιανή (αιγυπτιακή)|φαγεντιανή που απεικονίζουν αιχμαλώτους (από αριστερά προς δεξιά): Νούβιους (τα δύο πρώτα πλακίδια), Φιλισταίο, Αμορίτη, Σύριο και Χετταίο. Βρέθηκαν στο βασιλικό ανάκτορο του Μεντινέτ Χαμπού. ]] Ο Ραμσής Γ' στο εσωτερικό του περιβόλου έκτισε επίσης αποθήκες, εργαστήρια, διοικητικούς χώρους, καθώς και κατοικίες ιερέων και αξιωματούχων, γεγονός που φανερώνει πως δεν ήταν ένας απλός χώρος λατρείας του φαραώ, αλλά είχε παράλληλα οικονομικο-διοικητικό χαρακτήρα.
Στο νότιο τμήμα του χώρου που περικλείει ο περίβολος βρίσκονται οι ναΐσκοι της Αμεντρίδης Α', της Σεπενουπέτ Β' και της Νιτοκρίδης Α' (Nitocris I), οι οποίες έφεραν τον τίτλο της Ιερής θεραπαινίδος του Άμωνα. Χρονολογούνται μετά το τέλος του Νέου Βασιλείου, στην 25η Δυναστεία (8ος-7ος αιώνας π.Χ.) της Τρίτης Ενδιάμεσης Περιόδου. μικρογραφία|Τα κολοσσικά Οσίρεια αγάλματα της περίστυλης αυλής του Μεντινέτ Χαμπού Ο πρώτος πυλώνας εισόδου (pylon) οδηγεί σε έναν ανοιχτό υπαίθριο χώρο που ορίζεται από σειρές κολοσσιαίων αγαλμάτων του Ραμσή Γ' στον τύπο του Όσιρη. Ο δεύτερος πυλώνας οδηγεί σε μια περίστυλη αίθουσα με παρόμοιους στύλους που έχουν την μορφή αγαλμάτων του Ραμσή. Μετά τον δεύτερο πυλώνα βρίσκεται μία υπόστυλη αίθουσα της οποίας η οροφή δεν σώζεται. Στη διακόσμηση του Μεντινέτ Χαμπού έχουν αναγνωριστεί οι μορφές ξένων αιχμαλώτων σε μια προσπάθεια επίδειξης του ελέγχου που ασκούσε ο φαραώ Ραμσής Γ' σε περιοχές όπως η Συρία και τη Νούβια.
Kατά τη διάρκεια της Κοπτικής περιόδου ο ναός του Ραμσή Γ' χρησιμοποιήθηκε ως εκκλησία Κοπτών και κάποιες από τις γνήσιες διακοσμητικές παραστάσεις αντικαταστάθηκαν από κοπτικά γλυπτά. μικρογραφία|Το βασιλικό ανάκτορο (αριστερά) στα νότια του πρώτου υπαίθριου χώρου του νεκρικού ναού του Ραμσή Γ'.|εναλλ.=|197x197εσ Ακριβώς δίπλα στη νότια πλευρά του πρώτου υπαίθριου χώρου του νεκρικού ναού του Ραμσή Γ΄ βρίσκονται τα αρχαιολογικά κατάλοιπα ενός βασιλικού ανακτόρου που συνδεόταν απευθείας με την αυλή του ναού μέσω του "Παραθύρου των Εμφανίσεων" ("Window of Appearances") από το οποίο ο βασιλιάς πραγματοποιούσε τις δημόσιες εμφανίσεις του. Τα παλάτι αυτό φαίνεται ότι είχε συμβολικό χαρακτήρα που συνδεόταν με τις φαραωνικές τελετουργίες και δεν είναι βέβαιο εάν χρησιμοποιούταν από τον Ραμσή και ως τόπος διαμονής.
Η λίστα των βασιλέων
αριστερά|μικρογραφία|332x332εσ|O [[Νεκρικός ναός (αρχαία Αίγυπτος)|νεκρικός ναός του Ραμσή Γ΄ στο Μεντινέτ Χαμπού (εναέρια άποψη)]] Μέρος της διακόσμησης του νεκρικού ναού του Ραμσή Γ' στο Μεντινέτ Χαμπού αποτελεί μία παράσταση με ονόματα φαραώ του Νέου Βασιλείου. Βρίσκεται στον ανατολικό τοίχο της δεύτερης αυλής. Απεικονίζει τον Ραμσή Γ' να συμμετέχει σε εορταστικές τελετές αφιερωμένες στον θεό Μιν. Περιλαμβάνει δεκαέξι συνολικά βασιλικές δέλτους με τα ονόματα θρόνου που ανήκουν σε εννέα φαραώ και συγκεκριμένα στους: Αμενχοτέπ Γ' "Nebmaatra", Χορεμχέμπ "Djeserkheperura", Ραμσή Α' "Menpehtyra", Σέτι Α' "Menmaatra", Ραμσή Β' "Usermaatra Setepenra", Μερενπτά "Baenra", Σέτι Β' "Userkheperura Setepenra", Setnakhte "Userkhaure" και Ραμσή Γ' "User-Maat-Re Meriamun". (σε εισαγωγικά αναφέρονται τα ονόματα θρόνου).
Το αριστερό τμήμα της παράστασης αναπαριστά την πομπή μεταφοράς επτά αγαλμάτων που ανήκουν σε προγόνους. Στο δεξί τμήμα απεικονίζονται οι εννέα φαραώ σε πομπή.
Η σκηνή αυτή παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με την λίστα των φαραώ που κοσμεί το Ραμσείο, η οποία αποτέλεσε το πρότυπό της.
Η σύνθεση δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Ζαν-Φρανσουά Σαμπολιόν το 1845 και ακολούθησε η δημοσίευση του Karl Richard Lepsius τέσσερα χρόνια αργότερα. Και οι δύο δημοσιεύσεις είχαν μικρά λάθη και παραλείψεις. Εκατό χρόνια αργότερα, το 1940, το τμήμα Επιγραφικών ερευνών του Πανεπιστημίου του Σικάγο δημοσίευσε την οριστική απόδοση της σκηνής. κέντρο|μικρογραφία|800x800εσ|Αναπαράσταση του διακοσμητικού αναγλύφου στον νεκρικό ναό του Μεντινέτ Χαμπού, το οποίο απεικονίζει τον Ραμσή Γ΄ στην γιορτή του Μιν, καθώς και τις βασιλικές δέλτους με τα ονόματα των φαραώ της [[Δέκατη όγδοη δυναστεία Φαραώ|18ης, 19ης και 20ης δυναστείας. ]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο Κατηγορία:Αρχαίοι αιγυπτιακοί ναοί Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αφρική
Κέντρικ Λαμάρ
Ο Κέντρικ Λαμάρ (αγγλικά: Kendrick Lamar, 17 Ιουνίου 1987) είναι Αμερικανός ράπερ και τραγουδιστής. Μεγάλωσε στο Κόμπτον της Καλιφόρνιας και ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα ως έφηβος με το όνομα K-Dot, κυκλοφορώντας ένα mixtape που συγκέντρωσε την τοπική προσοχή και οδήγησε στην υπογραφή συμβολαίου με την δισκογραφική εταιρεία, Top Dawg Entertainment.
Ξεκίνησε να κερδίζει δημοτικότητα το 2010 μετά το Overly Dedicated. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το πρώτο του στούντιο άλμπουμ, Section.80, το οποίο περιελάμβανε το σινγκλ, HiiiPoWeR. Μέχρι εκείνη την εποχή, είχε συγκεντρώσει ένα αρκετά μεγάλο διαδικτυακό κοινό και συνεργάστηκε με διάφορους εξέχοντες καλλιτέχνες στη βιομηχανία της χιπ χοπ, όπως τον The Game, Busta Rhymes και Snoop Dogg.
Το άλμπουμ του good kid, m.A.A.d city, κυκλοφόρησε το 2012 από την TDE, Aftermath και την Interscope Records'' και ήταν εμπορική επιτυχία. Έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο δύο των αμερικάνικων τσαρτς και στη συνέχεια πιστοποιήθηκε πλατινένιο στην χώρα. Το τρίτο του άλμπουμ, To Pimp a Butterfly (2015), περιείχε φανκ, σόουλ και προφορικό λόγο. Έκανε το ντεμπούτο του στην κορυφή των τσαρτς σε ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ στην 58η τελετή των Γκράμι, κέρδισε βραβείο Γκράμι στην κατηγορία Καλύτερο Ραπ Άλμπουμ. Το 2016, κυκλοφόρησε το Untitled Unmastered, μια συλλογή από ακυκλοφόρητα δοκιμαστικά άλμπουμ που ηχογραφήθηκαν κατά την διάρκεια του To Pimp a Butterfly. Κυκλοφόρησε το τέταρτο στούντιο άλμπουμ το 2017, DAMN., όπου το πρώτο σινγκλ, Humble, κατέκτησε τα τσαρτς της Αμερικής και κέρδισε Βραβείο Πούλιτζερ, κάνοντας τον Λαμάρ τον πρώτο ράπερ με τέτοιο βραβείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ
Δημήτριος Γατόπουλος
Ο Δημήτριος Γατόπουλος (1886 - 1956) ήταν Έλληνας συγγραφέας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ουμιδία Κορνιφικία Φαυστίνα
Η Ουμιδία Κορνιφικία Φαυστίνα, λατιν.: Ummidia Cornificia Faustina (141 - 182) ήταν μία πλούσια Ρωμαία ευγενής, κληρονόμος εργοστασίου πλακιδίων και πλίνθων. Ήταν ανιψιά του Μάρκου Αυρηλίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα.
Καταγωγή
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη. Η Ου. Κ. Φαυστίνα ήταν κόρη ενός Ρωμαίου συγκλητικού, του Γαΐου Αννιανό Βήρου και της Αννίας Κορνιφικίας Φαυστίνας, κόρης του Μάρκου Άννιου Βήρου του Νεότερου. Εκ μητρός θείος της ήταν ο Μάρκος Αυρήλιος. Έτσι η Ου. Κ. Φαυστίνα είχε καταγωγή από μία από τις κορυφαίες οικογένειες στη Ρώμη. Μέσω της μητέρας της, ήταν μέλος της κυρίαρχης δυναστείας των Αντωνίνων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο αδελφός της Μάρκος Ουμίδιος Κουδράτος Αννιανός υπηρέτησε ως ένας από τους υπάτους το 167. Εξαδέλφια της ήταν η Aννία Κορνιφικία Φαυστίνα η Νεότερη, ο Κόμμοδος, κ.ά., τέκνα του Μάρκου Αυρηλίου.
Βιογραφία
Η μητέρα τής Κ. Φαυστίνας απεβίωσε μεταξύ των ετών 152-158. Έπειτα η Κορνιφικία Φαυστίνα και ο αδελφός της χώρισαν την περιουσία τής μητέρας τους. Μέσω των κληρονομιών των γονέων τους, η Κορνιφικία Φαυστίνα και ο αδελφός της έγιναν πολύ πλούσιοι.
Από τη μητέρα της η Κορνιφικία Φαυστίνα είχε κληρονομήσει ένα μεγάλο κτήμα, που βρισκόταν στην Πισιδία. Αυτό το κτήμα ήταν μία από τις πολλές ιδιοκτησίες στην Πισιδία, που ονομάζοντο Κυλανιανές ιδιοκτησίες. Αυτά τα κτήματα υπήρχαν περίπου από την εποχή του Ρωμαίου δικτάτορα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας Λ. Κ. Σύλλα (π. 138 π.Χ.-78 π.Χ.). Τα Κυλανιανά ακίνητα ήταν πολύ μεγάλα και οι ιδιοκτησίες που είχε κληρονομήσει, εθεωρούντο πολύ μεγάλες για την τάξη της Κ. Φαυστίνας.
Λίγα αναφέρονται στις ρωμαϊκές ιστορικές πηγές για εκείνη. Αυτό που είναι γνωστό γι' αυτήν είναι κυρίως οι επιγραφές, που άφησε πίσω της στο κτήμα στην Πισιδία. Μέχρι το 160, η Κ. Φαυστίνα είχε εγκαταλείψει τη Ρώμη και είχε πάει να ζήσει το κτήμα της αυτό. Εκείνη την εποχή, η Κ. Φαυστίνα παντρεύτηκε έναν αγνώστου ονόματος Ρωμαίο συγκλητικό, από τον οποίο είχε μία κόρη, την Aννία Φαυστίνα, η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε εκεί.
Συμμετοχή σε συνωμοσία
Όταν ο θείος της Μάρκος Αυρήλιος απεβίωσε το 180, ο γιος του Κόμμοδος τον διαδέχθηκε ως Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Η αδερφή του Κομμόδου, η Λουκίλλα δεν ήταν ευτυχισμένη που ζούσε ήσυχα ως ιδιώτης στη Ρώμη και ζήλευε τον αδελφό της και τη σύζυγό του λόγω της προσοχής που λάμβαναν. Επίσης ανησυχούσε πολύ λόγω της ασταθούς συμπεριφοράς του αδελφού της.
Το 182 η Λουκίλλα, η κόρη της Πλαυτία, ο ανιψιός του ανδρός της, ο Μ. Ου. Κουαδράτος Αννιανός, ο υιοθετημένος γιος του και η Κ. Φαυστίνα είχαν προγραμματίσει να δολοφονήσουν τον Κόμμοδο και να τον αντικαταστήσουν με τη Λουκίλλα και τον δεύτερο σύζυγό της, τον Τιβέριο Κλαύδιο Πομπηιανό Κουιντιανό, ύπατο, και να γίνουν οι νέοι ηγέτες της Ρώμης. Η Κ. Φαυστίνα, ο αδελφός της Κουαδράτος Αννιανός και ο υιοθετημένος γιος του συμμετείχαν στην συνωμοσία της Λουκίλλας, ίσως επειδή οι τρεις είχαν μία δυναστική διαμάχη με τον Κόμμοδο.
Η συνωμοσία της Λουκίλλας να σκοτώσει τον Κόμμοδο απέτυχε. Όταν αποκαλύφθηκε το σχέδιο, ο Αυτοκράτορας διέταξε τους θανάτους του Τ. Κ. Π. Κουιντιανού, του Κουαδράτου Αννιανού και του υιοθετημένου γιου του. Ο Κόμμοδος ίσως κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες και την περιουσία του αδελφού της. Η Λουκίλλα, η κόρη της και η Κορνιφικία Φαυστίνα εξορίστηκαν στο ιταλικό νησί Κάπρι (νότια της Νάπολης). Αργότερα εκείνο το έτος ο Αυτοκράτορας έστειλε έναν εκατόνταρχο στο Κάπρι, για να εκτελέσει τις τρεις γυναίκες.
Λίγο πριν το τέλος της, η Κορνιφικία Φαυστίνα είχε κάνει μία επιγραφή στο κτήμα. Η Αννία Φαυστίνα κληρονόμησε τις ιδιοκτησίες και την περιουσία της μητέρας της. Πριν από το 200, η Aννία Φαυστίνα έκανε μία τιμητική επιγραφή στο κτήμα, αφιερωμένη στην αείμνηστη μητέρα της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε έναν -αγνώστου ονόματος- Ρωμαίο συγκλητικό, από τον οποίο είχε τέκνο:
Music & Me
Το Music & Me ήταν το τρίτο solo άλμπουμ του Μάικλ Τζάκσον, το οποίο κυκλοφόρησε το 1973 από τη Motown και πούλησε 4 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως. Το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε το 2009 ως μέρος του Hello World: The Motown Solo Collection.
Περιγραφή
Παρά το γεγονός ότι στο εξώφυλλο, ο Τζάκσον κρατά μια κιθάρα, δεν είχε παίξει κανένα όργανο στο άλμπουμ. Ο Τζάκσον αργότερα εξέφρασε τις απογοητεύσεις του για τον πατέρα του, Τζο Τζάκσον, ο οποίος αργότερα θα εργαστεί για να λήξει το συμβόλαιο του Μάικλ και των αδερφών του με τη Motown και για να υπογράψει ένα νέο συμβόλαιο με την Epic Records.
Μετά τη κυκλοφορία, ο Τζάκσον εργαζόταν δύο χρόνια για το επόμενο άλμπουμ του, το Forever, Michael.
Απάνθισμα
Το Music & Me συγχέεται με το ομώνυμο απάνθισμα του Μάικλ Τζάκσον, η οποία κυκλοφόρησε το 1993 από τη Motown. Το απάνθισμα συμπεριλαμβάνει όλα τα κομμάτια του άλμπουμ (εκτός το Doggin' Around), μαζί με λίγα κομμάτια από άλλα άλμπουμ του Τζάκσον.
Λυκόστομο Καβάλας
Το Λυκόστομο (μέχρι το 1926 Κουρτλού ) είναι χωριό του Δήμου Καβάλας της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 41 κατοίκους. Βρίσκονται σε υψόμετρο 760 μέτρων, στις νοτιοδυτικές πλαγιές των ορέων Λεκάνης. Κοντά στο χωριό βρίσκονται πυκνά δάση φυλλοβόλων δέντρων, εκτεταμένα χορτολίβαδα και εγκαταλελειμμένοι αγροί με τυπική χλωρίδα αυτών των υψομέτρων, όπως διάφορα είδη δρυός, σφενδάμια, οξιές, άρκευθοι, φράξοι, κρανιές, καστανιές, κερασιές και καρυδιές.
Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, το Λυκόστομο είχε μουσουλμανικό πληθυσμό. Η στατιστική του 1900 αναφέρει ότι κατοικούνταν από Τούρκους και η στατιστική Χαλκιόπουλου, το 1910, αναφέρει ότι είχε 648 κατοίκους, μουσουλμάνους, και οι στατιστική και η απαρίθμηση πληθυσμού από τον ελληνικό στρατό το 1911 και 1913, αναφέρουν ότι είχε 800 και 766 κατοίκους αντίστοιχα. Στην απογραφή του 1920 είχε 698 κατοίκους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Λυκόστομο εγκαταστάθηκαν 89 οικογένειες προσφύγων. Στην απογραφή του 1928 είχε 307 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 είχε 282 κατοίκους. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Φιλίππων, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Λιμνιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας Κατηγορία:Δήμος Καβάλας
Νικόλας Παπαγιάννης
Ο Νικόλας Παπαγιάννης είναι Έλληνας καλλιτέχνης ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, μουσικός και δάσκαλος υποκριτικής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ο πατέρας του είναι ο γνωστός Έλληνας ηθοποιός Δημήτρης Παπαγιάννης του θεάτρου και του κινηματογράφου. Αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο Παλλήνης. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και είναι τελειόφοιτος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι επίσης πτυχιούχος αρμονίας με πολυετείς σπουδές στην κλασσική μουσική στο Ωδείο Αθηνών.
Το 2002 έλαβε μέρος στην τελετή αφής της Ολυμπιακής Φλόγας ( Ολυμπία ) υπό την καθοδήγηση της Μαρίας Χορς. Το 2004 το Λύκειο Τήλου, στο οποίο δίδαξε Θεατρική Αγωγή, υπό την καθοδήγησή του απέσπασε στους 11ους Πανελλήνιους Θεατρικούς Αγώνες το Δεύτερο Βραβείο. Το 2008 ήταν υποψήφιος για το βραβείο Χορν για την ερμηνεία του στην παράσταση «Ερωτευμένη Νεκρή» ( σκηνοθ. Κατερίνας Ευαγγελάτου ). Έχει συνεργαστεί επί σειρά ετών με τους σημαντικότερους Έλληνες σκηνοθέτες ( ενδεικτικά, Σπύρος Ευαγγελάτος, Λευτέρης Βογιατζής, Γιάννης Χουβαρδάς, Θωμάς Μοσχόπουλος, Κατερίνα Ευαγγελάτου κ.α ) και θεατρικούς φορείς όπως το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών, Φεστιβάλ Επιδαύρου, Αμφιθέατρο, Θέατρο της Οδού Κυκλάδων, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος κτλ.
Διδάσκει Υποκριτική στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Δήμου Αγίας Βαρβάρας «Ιάκωβος Καμπανέλλης» καθώς επίσης και Θεατρική Αγωγή στο Κολλέγιο Αθηνών.
Τηλεόραση
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Αλέξανδρος Α΄ του Καχέτι
Ο Αλέξανδρος Α', ალექსანდრე I Aleksandre I, (1445 ή π. 1456 – 27 Απριλίου 1511) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλιάς του Καχέτι στην ανατολική Γεωργία από το 1476 έως το 1511. Με την ελαστική και ευέλικτη διπλωματία του, ο Αλέξανδρος Α΄ κέρδισε ασφάλεια από τις γειτονικές δυνάμεις. Δολοφονήθηκε από τον ίδιο του τον γιο Γεώργιο Β΄ τον Κακό. Αναγνώρισε την επικυριαρχία του Ισμαήλ Α΄ των Σαφαβιδών, σάχη του Ιράν, στις αρχές του 16ου αι.
Βιογραφία
μικρογραφία|Ο [[Ιβάν Γ΄ της Ρωσίας δέχεται την πρεσβεία της Γεωργίας το 1492.]]
Ο Αλέξανδρος Α΄ διορίστηκε από τον πατέρα του Γεώργιο Α΄ του Καχέτι (πρώην Γεώργιο Η΄ της ενωμένης Γεωργίας) ως συγκυβερνήτης το 1460 και ανήλθε στον θρόνο με τον θάνατο εκείνου το 1476. Το 1477 το Kαχέτι δέχτηκε επίθεση από τους νομάδες Ασπροπροβατάδες (Ak Koyunlu), που είχαν ρημάξει νωρίτερα το γειτονικό Γεωργιανό βασίλειο του Kάρτλι. Ο Αλέξανδρος Α΄ κέρδισε την ειρήνη στέλνοντας πολύτιμα δώρα στον ηγέτη τους Ουζούν Χασάν και κατάφερε να αποσπάσει την προσοχή εκείνου μακριά από το Kαχέτι. Ο Αλέξανδρος Α΄ προτίμησε επίσης να διατηρήσει ειρήνη με τον αντίπαλο κλάδο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας στο Κάρτλι, που τον αναγνώρισε ως ανεξάρτητο μονάρχη το 1490.
Ήταν ο πρώτος Γεωργιανός ηγεμόνας, που προσπάθησε να σφυρηλατήσει μία συμμαχία με τους ομόθρησκους μεγάλους πρίγκιπες της Μόσχας, προκειμένου να αντισταθμίσει τις αυξανόμενες φιλοδοξίες της δυναστείας των Σαφαβιδών του Ιράν. Αφού οι δύο πρεσβείες της Καχετίας, το 1483 και το 1491, προς τον Ιβάν Γ΄ μεγάλο πρίγκιπα της Μόσχας, του οποίου η βασιλεία έθεσε τη βάση για τη Ρωσική ενότητα, απέτυχαν να φέρουν κάποιο αποτέλεσμα, ο Αλέξανδρος Α΄ έστειλε το 1500 τον νεότερο γιο του Δημήτριο, για να αποδώσει φόρο υποτέλειας στον Ισμαήλ Α΄ (βασ. 1501–1524) σάχη του Ιράν, ο οποίος ήταν σε εκστρατεία στο Σιρβάν στην άμεση ανατολική γειτονιά του Καχέτι. Έχοντας δεχτεί τιμές από τον σάχη, η αποστολή βοήθησε στη δημιουργία σταθερών σχέσεων με το Ιράν, οι οποίες θα παρέμεναν λίγο πολύ ειρηνικές μέχρι τα πρώτα χρόνια του 17ου αι. Αυτό επέτρεψε στον Αλέξανδρο Α΄ να ενισχύσει τη βασιλική εξουσία και να εξασφαλίσει εσωτερική σταθερότητα στο βασίλειό του.
Οικογένεια
Σύμφωνα με τους Γεωργιανούς γενεαλόγους, ο Αλέξανδρος Α΄ νυμφεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη σύζυγός του ήταν η Άνα, κόρη του πρίγκιπα Γκαρσέβαν Χολοκασβίλι. Η δεύτερη σύζυγος είναι γνωστή μόνο με το όνομά της, Tινάτιν. Σύμφωνα με τον ιστορικό Κύριλ Τουμάνοφ και τα δύο ονόματα έφερε η ίδια γυναίκα, κόρη του πρίγκιπα Μπεένα Χολοκασβίλι, αντανακλώντας την πολυωνυμία, που ήταν συχνή μεταξύ των Γεωργιανών βασιλικών γυναικών. Ο Αλέξανδρος Α΄ ήταν πατέρας δύο γιων:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Σιδηροδρομική καταστροφή στο Λακ-Μεγκαντίκ
Η σιδηροδρομική καταστροφή στο Λακ-Μεγκαντίκ συνέβη στην πόλη Λακ-Μεγκαντίκ (Lac-Mégantic), Κεμπέκ, Καναδάς, στις 6 Ιουλίου 2013, περίπου στις 01:15΄ Ανατολικής ζώνης ώρας, όταν μια αφύλακτη εμπορευματική αμαξοστοιχία με 73 βαγόνια της εταιρείας Σιδηροδρόμων "Μόντρεαλ, Μέιν και Ατλαντικού" (Montreal, Maine and Atlantic Railway, ΜΜΑ) που μετέφεραν αργό πετρέλαιο του Σχηματισμού Μπάκκεν, κύλισε σε κλίση 1,2% από τη Ναντ και εκτροχιάστηκε στο κέντρο της πόλης, με αποτέλεσμα την πυρκαγιά και την έκρηξη πολλών βαγονιών. Σαράντα επτά άνθρωποι σκοτώθηκαν. Περισσότερα από τριάντα κτίρια στο κέντρο της πόλης Λακ-Μεγκαντίκ, περίπου η μισή περιοχή του κέντρου της πόλης, καταστράφηκαν και όλα, εκτός από τρία, από τα εναπομείναντα τριάντα εννέα κτίρια έπρεπε να κατεδαφιστούν λόγω ρύπανσης της πόλης από το πετρέλαιο. Οι πρώτες αναφορές των εφημερίδων περιέγραφαν ακτίνα έκρηξης ενός περίπου χιλιομέτρου.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας (Safety Board) εντόπισε πολλαπλές αιτίες για το ατύχημα, κυρίως επειδή αφέθηκε συρμός χωρίς επιτήρηση σε κύρια γραμμή, αποτυχία να εφαρμοστούν αρκετά χειρόφρενα και έλλειψη εφεδρικού μηχανισμού ασφαλείας.
Ο αριθμός των 47 νεκρών το καθιστά το τέταρτο πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην ιστορία του Καναδά και το πιο θανατηφόρο που αφορά ένα μη επιβατικό τρένο. Είναι επίσης το πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα από την εποχή της συνομοσπονδίας του Καναδά το 1867. Το τελευταίο καναδικό σιδηροδρομικό δυστύχημα που είχε μεγαλύτερο αριθμό νεκρών ήταν το δυστύχημα του τρένου στο Σεν-Ιλέρ (St-Hilaire) το 1864, που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 99 ατόμων.
Η διαδρομή
Ο σιδηρόδρομος που διέρχεται από το Λακ-Μεγκαντίκ του Κεμπέκ ανήκε στη Σιδηροδρομική εταιρεία Μόντρεαλ, Μέιν και Ατλαντικού (ΜΜΑ) με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ΜΜΑ κατείχε και διαχειρζόταν την πρώην κύρια γραμμή της "Canadian Pacific Railway (CPR)" από τον Ιανουάριο του 2003, μεταξύ Σεν-Ζαν-συρ-Ρισελιέ (Saint-Jean-sur-Richelieu) στο Κεμπέκ, στα δυτικά και διασταύρωσης Μπράουνβιλ στο Μέιν στα ανατολικά.
Η σιδηροδρομική γραμμή μέσω του Λακ-Μεγκαντίκ και κατά μήκος του Μέιν κατασκευάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1880 ως τμήμα της τελικής σύνδεσης στο διηπειρωτικό σύστημα του " Canadian Pacific Railway" (CPR) μεταξύ του Μόντρεαλ και του Σεντ Τζον, Νιου Μπράνσγουικ με το τμήμα ανατολικά του Λακ-Μεγκαντίκ γνωστό ως Διεθνής Σιδηρόδρομος του Μέιν. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 1994 η γραμμή φιλοξενούσε το επιβατικό τρένο Atlantic της VIA Rail καθώς και την υπηρεσία μεταφοράς εμπορευμάτων της CPR. Μια πρόταση της δεκαετίας του 1970 για αλλαγή της διαδρομής της γραμμής για παράκαμψη του κέντρου της πόλης Λακ-Μεγκαντίκ δεν εφαρμόστηκε ποτέ λόγω κόστους. Η σιδηροδρομική γραμμή ανήκε στην CPR έως ότου πωλήθηκε σε τμήματα τον Ιανουάριο του 1995.
Η VIA Rail διέκοψε την εξυπηρέτηση επιβατών στη διαδρομή τον Δεκέμβριο του 1994 λόγω της εκκρεμούς αλλαγής ιδιοκτησίας, καθώς οι κανονισμοί της VIA απαγόρευαν τότε τα επιβατικά τρένα της να λειτουργούν σε γραμμές που δεν ανήκαν σε καμία από τις δύο εθνικές σιδηροδρομικές εταιρείες του Καναδά. Το ανατολικό μισό της γραμμής μεταξύ διασταύρωσης Μπράουνβιλ και Σεντ Τζον πωλήθηκε στον βιομηχανικό όμιλο J. D. Irving, ο οποίος ίδρυσε δύο θυγατρικές: την Eastern Maine Railway και το New Brunswick Southern Railway (NBSR). Το δυτικό ήμισυ της γραμμής μεταξύ διασταύρωσης Μπράουνβιλ προς Μόντρεαλ πωλήθηκε στην Iron Road Railways (IRR), εταιρεία με έδρα τις ΗΠΑ, η οποία ίδρυσε θυγατρική που ονομάστηκε Καναδοαμερικανικός Σιδηρόδρομος (Canadian American Railroad).
Η IRR υπέβαλε αίτηση πτώχευσης για τη θυγατρική της το φθινόπωρο του 2002. Η πρώην κύρια γραμμή CPR από το Σεν-Ζαν-συρ-Ρισελιέ έως τη διασταύρωση Μπράουνβιλ πωλήθηκε στη Rail World Inc. τον Ιανουάριο του 2003. Η Rail World σχημάτισε την ΜΜΑ ως θυγατρική και ασχολήθηκε με επιθετική μείωση του κόστους για τις λειτουργίες εμπορευματικών αμαξοστοιχιών και συνέχισε να αναβάλει τη συντήρηση στις γραμμές μέχρι το σημείο όπου μεγάλο μέρος της γραμμής να είναι πλέον σε οριακή κατάσταση.
Ο καναδικός φορέας Μεταφορών (Transport Canada) επιτρέπει σε σιδηροδρομική γραμμή να παραμείνει σε λειτουργία με μόλις πέντε ακέραιους στρωτήρες και δεκατέσσερις κατεστραμμένους στρωτήρες σε τμήμα της γραμμής μήκους 12 μ., υπό τον όρο ότι τα τρένα περιορίζονται σε ταχύτητα 16 χλμ/ώ σε ευθεία, επίπεδη διαδρομή. Η ΜΜΑ απέτυχε να εκμεταλλευτεί εκατομμύρια δολάρια διαθέσιμων ομοσπονδιακών/επαρχιακών επιχορηγήσεων υποδομών στο πλαίσιο ενός προγράμματος του 2007, καθώς οι συνθήκες στη γραμμή της ΜΜΑ στο Κεμπέκ συνέχισαν να επιδεινώνονται. Μέχρι το 2013, απαιτούνταν μειώσεις ταχύτητας σε 23 τμήματα της γραμμής, συμπεριλαμβανομένου ενός ορίου 8 χλμ/ώ στο αμαξοστάσιο του Σερμπρούκ και ορίου 16 χλμ/ώ σε μήκος 18 χλμ γραμμής ανατολικά του Μαγκόγκ (Magog).
Η αμαξοστοιχία
Η εμπορευματική αμαξοστοιχία, που είχε την κωδική ονομασία "ΜΜΑ 2", είχε μήκος 1.433 μ. και ζύγιζε 10.287 μετρικούς τόνους. Η αμαξοστοιχία αποτελούνταν από πέντε μηχανές έλξης ντίζελ, ένα βαγόνι στο οποίο βρισκόταν ο μηχανισμός "Locotrol" (ο οποίος επιτρέπει τον χειρισμό πολλαπλών μηχανών έλξης μόνον από μία, εξοπλισμός απαραίτητος σε συρμό με έναν μόνον χειριστή), ένα βαγόνι ρύθμισης συνδέσμων και 72 βαγόνια - βυτία (όχι υπό πίεση), τύπου DOT-111, μεταφοράς επικίνδυνου υγρού φορτίου, φορτωμένων με αργό πετρέλαιο. Κάθε βυτίο χωρούσε 113.00 λίτρα πετρελαίου.
Το 2009, στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 69% του στόλου των βυτιοφόρων ήταν βαγόνια αυτού του τύπου. Στον Καναδά, το ίδιο βαγόνι (υπό την ονομασία CTC-111A) αντιπροσωπεύει σχεδόν το 80% του στόλου. Το Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ΕΣΑΜ, National Transportation Safety Board, NTSB) σημείωνε ότι τα βαγόνια "παρουσιάζουν υψηλή συχνότητα αστοχιών των δεξαμενών κατά τη διάρκεια ατυχημάτων", αναφέροντας, το 2009, τον "ανεπαρκή σχεδιασμό" τους ως παράγοντα σε μια θανατηφόρα σύγκρουση σιδηροδρομικών συρμών έξω από το Ρόκφορντ στο Ιλινόι. Ακόμη και πριν από το δυστύχημα στο Λακ-Μεγκαντίκ, έγιναν προσπάθειες να απαιτηθεί επανασχεδιασμός ή αντικατάσταση υπαρχόντων βαγονιών στις ΗΠΑ. Αυτά καθυστέρησαν λόγω σκληρών πιέσεων από ομίλους της βιομηχανίας σιδηροδρόμων και πετρελαίου, που ανησυχούσαν για το κόστος. Από το 2011, η καναδική κυβέρνηση απαιτούσε βυτιοφόρα με παχύτερο κέλυφος, αν και τα παλαιότερα μοντέλα εξακολουθούσαν να επιτρέπεται να λειτουργούν.
Οι ρυθμιστικές αρχές στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες άφησαν (δεν "επέτρεψαν", βλέπε παρακάτω) τα εμπορευματικά τρένα που λειτουργούσε η ΜΜΑ να έχουν καθεστώς Λειτουργίας Τρένου ενός μόνον Ατόμου (ΛΤΕΜΑ) ένας χειριστής). Η διαδικασία της «άδειας», η οποία απαιτεί δημόσια συμμετοχή, δεν ακολουθήθηκε. Ο φορέας μεταφορών του Καναδά και η ΜΜΑ μπήκαν σε διαδικασία διαπραγμάτευσης στο αποκορύφωμα της οποίας, λίγο πριν από τη δεύτερη εβδομάδα του Ιουλίου 2012, η κυβέρνηση επέτρεψε στη ΜΜΑ να μειώσει το ανθρώπινο δυναμικό σε ΛΤΕΜΑ. Κατά μέσο όρο ογδόντα βαγόνια ανά τρένο μεταφέρονταν στη διαδρομή του Λακ-Μεγκαντίκ υπό την επίβλεψη μόνο ενός ατόμου. Η ρυθμιστική αρχή του Μέιν είχε ήδη επιτρέψει το καθεστώς ΛΤΕΑ πριν από την πρώτη εβδομάδα του Απριλίου 2012.  Η χρήση του ΛΤΕΑ για τα εμπορευματικά τρένα της ΜΜΑ ήταν κίνηση μείωσης του κόστους, για την οποία ο σιδηρόδρομος έχει δεχθεί πολλές επικρίσεις.
Τα αερόφρενα στο τρένο τροφοδοτούνται με αέρα από έναν συμπιεστή σε κάθε μηχανή έλξης. Όταν μια μηχανή είναι απενεργοποιημένη, ο συμπιεστής δεν τροφοδοτεί πλέον το σύστημα πέδησης με αέρα. Ένας σωλήνας αερόφρενου συνδέεται με κάθε βαγόνι και μηχανή στο τρένο. Όταν διαρρέει αέρας από τα διάφορα εξαρτήματα, η πίεση του αέρα πέφτει. Εάν το σύστημα δεν επαναφορτιστεί με αέρα, τα φρένα αέρα της μηχανής θα καταστούν αναποτελεσματικά και δεν θα παρέχουν ισχύ πέδησης. Όταν οι βαλβίδες ελέγχου πέδησης αέρα "αισθάνονται" πτώση της πίεσης στον σωλήνα του φρένου, είναι σχεδιασμένες να ενεργοποιούν τα φρένα σε κάθε βαγόνι. Ωστόσο, εάν ο ρυθμός διαρροής είναι αργός και σταθερός, ενδέχεται να μην ενεργοποιηθούν τα αυτόματα φρένα όπως στην περίπτωση του ατυχήματος του Λακ-Μεγκαντίκ. Ωστόσο, είναι η συνήθης πρακτική για μηχανικό που σταθμεύει τρένο, όταν το τρένο σταματήσει, να ενεργοποιεί τα φρένα στα βαγόνια του τρένου απελευθερώνοντας αέρα από τη γραμμή του τρένου και επιτρέποντας στον αέρα στις δεξαμενές των βαγονιών να εφαρμόσει τα φρένα σε αυτά. Επομένως, δεν θα είχε σημασία αν τα αυτόματα φρένα πατούσαν μόνα τους ή όχι, καθώς τα φρένα του βαγονιού θα ήταν ήδη στη θέση εφαρμογής. Η αμαξοστοιχία διέθετε μηχανές που θα μπορούσαν να επανεκκινήσουν αυτόματα το σύστημα αερόφρενου σε περίπτωση βλάβης του φρένου, υπό την προϋπόθεση ότι αυτές οι μηχανές δεν θα είχαν σβήσει, όπως έγινε σε αυτό το περιστατικό. Επίσης, το ΣΑΜ διαπίστωσε ότι ο «έλεγχος ασφαλείας επαναφοράς» στην επικεφαλής μηχανή δεν ήταν καλωδιωμένος για να ρυθμίσει τα φρένα ολόκληρου του τρένου σε περίπτωση βλάβης του κινητήρα.
Εκτός από τα συστήματα πέδησης αέρα, όλες οι μηχανές και τα σιδηροδρομικά βαγόνια είναι εξοπλισμένα με τουλάχιστον ένα χειρόφρενο. Πρόκειται για μια μηχανική συσκευή που εφαρμόζει τα πέδιλα των φρένων στους τροχούς για να τους εμποδίσει να κινηθούν. Η αποτελεσματικότητα των χειρόφρενων εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας τους, της διατήρησης της κατάστασής τους, της εφαρμογής τους σε συνδυασμό με τα φρένα αέρα και της δύναμης που ασκεί το άτομο που πατά το φρένο, η οποία μπορεί να ποικίλλει πολύ.Το ΣΑΜ εκτίμησε ότι κάπου μεταξύ 17 και 26 χειρόφρενα θα χρειάζονταν για να ασφαλιστεί το τρένο. Αν υπήρχε πλήρωμα δύο ατόμων, θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν μια δοκιμή σταθεροποίησης, απελευθερώνοντας όλα τα αερόφρενα και διασφαλίζοντας ότι μόνο τα χειρόφρενα θα συγκρατούσαν το τρένο. Δεδομένου ότι υπήρχε μόνο ένα πλήρωμα, αυτή η δοκιμή δεν ήταν δυνατή.
Οκτώ μήνες πριν τον εκτροχιασμό
Τον Οκτώβριο του 2012, η επικεφαλής μηχανή, τύπου GE C30-7 με ένδειξη #5017, στάλθηκε στο συνεργείο επισκευής της ΜΜΑ μετά από βλάβη στον κινητήρα. Λόγω του χρόνου και του κόστους για μια τυπική επισκευή και της πίεσης για την επαναφορά της μηχανής σε λειτουργία, ο κινητήρας επισκευάστηκε με εποξειδικό υλικό, που δεν είχε την απαιτούμενη αντοχή και ανθεκτικότητα. Αυτό το υλικό απέτυχε ως επισκευή, οδηγώντας σε υπερτάσεις του κινητήρα και υπερβολικό ασπρόμαυρο καπνό. Τελικά, το λάδι άρχισε να συσσωρεύεται στο σώμα του στροβιλοσυμπιεστή, όπου υπερθερμάνθηκε και πήρε φωτιά τη νύχτα του εκτροχιασμού.
Γεγονότα λίγο πριν τον εκτροχιασμό
Το φορτηγό τρένο "ΜΜΑ 2" αναχώρησε από το αμαξοστάσιο της CPR στο Κοτ-Σεν Λυκ νωρίς την ημέρα της 5ης Ιουλίου και άλλαξε πλήρωμα στο αμαξοστάσιο της ΜΜΑ στο Φάρναμ (Farham) του Κεμπέκ. Αφού αναχώρησε από το Φάρναμ, σταμάτησε περίπου στις 23:00 στο καθορισμένο σημείο αλλαγής πληρώματος της ΜΜΑ στη Ναντ, το οποίο βρίσκεται 11 χλμ. δυτικά του Λακ-Μεγκαντίκ.
Ο μηχανοδηγός, Τομ Χάρντινγκ (Tom Harding), στάθμευσε το τρένο στην κύρια γραμμή βάζοντας τα φρένα και ακολούθησε την τυπική διαδικασία σβήνοντας τέσσερις από τις πέντε μηχανές. Ο Χάρντινγκ, ο οποίος ήταν το μόνο μέλος του πληρώματος σύμφωνα με τους κανόνες εργασίας της ΜΜΑ, οι οποίοι είχαν συζητηθεί με τον καναδικό φορέα Μεταφορών, δεν μπόρεσε να σταθμεύσει το τρένο στην παρακείμενη παρακαμπτήριο επειδή η ΜΜΑ τη χρησιμοποιούσε συστηματικά για να αποθηκεύει άδεια βαγόνια για την Tafisa, ένα εργοστάσιο μοριοσανίδων στο βιομηχανικό πάρκο του Λακ-Μεγκαντίκ. Η παρακαμπτήριος της Ναντ διαθέτει μηχανισμό εκτροχιασμού, που θα μπορούσε να είχε σταματήσει την κατά λάθος αναχώρηση του τρένου. Σύμφωνα με τον καναδικό φορέα Μεταφορών, είναι ασυνήθιστο να αφήνεται ένα τρένο χωρίς επιτήρηση σταθμευμένο σε κύρια γραμμή, αλλά δεν υπήρχαν κανονισμοί αντίετοι με παρόμοια ενέργεια.
Ο Χάρντινγκ άφησε την επικεφαλής μηχανή 5017 σε λειτουργία, για να διατηρήσει την πίεση του αέρα που παρέχεται στα αερόφρενα του τρένου και επίσης χρησιμοποίησε έναν αριθμό χειροφρένων. Ο Υβ Μπουρντόν, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΜΜΑ, δήλωσε ότι είχαν ενεργοποιηθεί τα αερόφρενα όλων των μηχανών και των εμπορευματικών βαγονιών, καθώς και τα χειρόφρενα σε 5 μηχανές και 10 από τα 72 φορτηγά βαγόνια. Ωστόσο, το Συμβούλιο Ασφαλείας Μεταφορών (ΣΑΜ) συμφωνεί με τη δήλωση της 6ης Ιουλίου στην αστυνομία από τον Χάρντινγκ ότι έβαλε φρένο μόνο στις πέντε μηχανές ατμομηχανής, το ρυθμιστικό βαγόνι και στο βαγόνι που στεγάζει τη συσκευή τηλεχειρισμού. Ο Χάρντινγκ επιχείρησε επίσης δοκιμή πέδησης, αλλά άφησε κατά λάθος τα φρένα αέρα της ατμομηχανής ενεργά. Αυτό έδωσε την εσφαλμένη εντύπωση ότι μόνο τα χειρόφρενα θα συγκρατούσαν το τρένο.
Ο Χάρντινγκ επικοινώνησε με τον ελεγκτή σιδηροδρομικής κυκλοφορίας στο Φάρναμ για να τον ενημερώσει ότι το τρένο ήταν ασφαλές. Στη συνέχεια, επικοινώνησε με τον ελεγκτή σιδηροδρομικής κυκλοφορίας στο Μπάνγκορ του Μέιν, για να αναφέρει ότι η επικεφαλής μηχανή αντιμετώπιζε μηχανικές δυσκολίες καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού και ότι ο υπερβολικός ασπρόμαυρος καπνός προερχόταν από την καπνοδόχη της. Περιμένοντας να καταλαγιάσει ο καπνός, συμφώνησαν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση το επόμενο πρωί.