cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών
thumb|right|160px|Το Έμβλημα του BIPM Το Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών διεθνώς καλούμενο με το γαλλικό αρκτικόλεξο BIPM (Bureau international des poids et mesures), είναι διεθνής οργανισμός τυποποίησης, ένας από τις τρεις διεθνείς οργανισμούς που εγκατέστησαν και μεριμνούν για τη διατήρηση του Διεθνούς Συστήματος Μονάδων (SI), σύμφωνα με τους όρους της διεθνούς "Σύμβασης του Μέτρου".
Οι άλλες δύο οργανώσεις που διατηρούν το σύστημα SI, επίσης γνωστή με το γαλλικό αρκτικόλεξα τους είναι: η "Γενική Διάσκεψη Μέτρων και Σταθμών" ( Γαλλικά : Conférence générale des poids et mesures ) (CGPM) και η "Διεθνής Επιτροπή των Μέτρων και Σταθμών" ( Γαλλικά : Comité international des poids et mesures ) (CIPM). thumb|left|180px|Τo Μέγαρο διοίκησης της ΒΙΡΜ
Βασικό έργο του BIPM η έδρα του οποίου βρίσκεται στο Pavillon των Σεβρών, Γαλλία, είναι η εξασφάλιση παγκόσμιας ομοιομορφίας των μετρήσεων και της ιχνηλασιμότητας αυτών στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI). Αυτό ξεκίνησε ουσιαστικά μετά την υπογραφή της Συνθήκης του μέτρου στις 20 Μαΐου του 1875 όπου και θεωρείται η ημερομηνία της δημιουργίας της ΒΙΡΜ. Τη συνθήκη αυτή έχουν συνομολογήσει και εισχωρήσει 55 χώρες (2012).
Το Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών διαθέτει πλείστα εργαστήρια μετρολογίας εξοπλισμένα με κατάλληλα όργανα τα οποία επανδρώνονται από ένα μεγάλο αριθμό μετρολόγων ερευνητών κατανεμημένοι σε μια σειρά συμβουλευτικών επιτροπών. Στις δράσεις του οργανισμού μεταξύ άλλων εκτός των σχετικών ερευνών και των προτύπων μέτρων που διατηρεί, περιλαμβάνονται διεθνείς συναντήσεις διακριβώσεις σε κράτη μέλη και σχετικές δημοσιεύσεις. Η χρηματοδότησή του γίνεται βασικά από το γαλλικό κράτος.
Χαρακτηριστικό είναι το αρχαίο ελληνικό απόφθεγμα που φέρεται στο έμβλημα του ΒΙΡΜ: "ΜΕΤΡΩ ΧΡΩ" (απόδοση: Να κάνει κάθε τι με μέτρο), το οποίο αποδίδεται σε έναν από τους Επτά Σοφούς της Αρχαιότητας, τον Πιττακό τον Μυτιληναίο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Μονάδες μέτρησης Κατηγορία:Παρίσι
Κάρλ Ράινερ
Ο Ράινερ σχημάτισε ένα κωμικό δίδυμο με τον Μελ Μπρουκς στο The 2000 Year Old Man και έπαιξε σε ταινίες όπως Είναι ένας τρελός... τρελός... τρελός κόσμος (It's a Mad Mad Mad Mad World, 1963), Οι Ρώσοι έρχονται, Οι Ρώσοι έρχονται (1966) και σειρά ταινιών Ocean's (Eleven, Twelve, ...) (2001–2007). Έγραψε και σκηνοθέτησε μερικές από τις πρώτες και πιο επιτυχημένες ταινίες του Στιβ Μάρτιν, όπως Το Χαζόμουτρο (The Jerk, 1979), και επίσης σκηνοθέτησε κωμωδίες όπως το Where's Poppa? (1970), Ω, Θεέ! (1977), και Κανείς δεν είναι τέλειος (1984). Ο Ράινερ εμφανίστηκε σε δεκάδες τηλεοπτικά αφιερώματα από το 1967 έως το 2000 και ήταν έκτακτος συμμετέχων σε τηλεοπτικές σειρές από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τον θάνατό του. Έδωσε επίσης τη φωνή του σε ταινίες κινουμένων σχεδίων και τηλεοπτικές σειρές, συμπεριλαμβανομένης της τηλεοπτικής σειράς Father of the Pride (2004–2005), στην οποία εξέφρασε τη φωνή του Sarmoti, και ήταν αναγνώστης ηχογραφημένων βιβλίων. Έγραψε πάνω από δύο δωδεκάδες βιβλία, κυρίως στα τελευταία του χρόνια.
Ήταν αποδέκτης πολλών βραβείων και διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένων 11 βραβείων Emmy, ενός βραβείου Grammy, και του βραβείου Mark Twain για το αμερικανικό χιούμορ. Εισήχθη στο Τηλεοπτικό Hall of Fame το 1999. Ήταν πατέρας του ηθοποιού-σκηνοθέτη Rob Reiner, της συγγραφέα Annie Reiner και του καλλιτέχνη Lucas Reiner και παππούς της Tracy Reiner.
Πρώιμη ζωή
Ο Ράινερ γεννήθηκε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης στις 20 Μαρτίου 1922 από τον Ίρβινγκ (1886-1966) και την Μπέσυ Ράινερ (1880-1968) (το γένος Mathias). Ήταν Εβραίος. Ο πατέρας του ήταν ωρολογοποιός από την Αυστρία και η μητέρα του από τη Ρουμανία. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Τσαρλς υπηρέτησε στην 9η Μεραρχία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. οι στάχτες του αναπαύονται στο Εθνικό Κοιμητήριο του Άρλινγκτον.
Όταν ο Ράινερ ήταν 16 ετών, εργαζόταν ως μηχανικός επισκευάζοντας ραπτομηχανές, ο αδερφός του Τσαρλς διάβασε για ένα δωρεάν εργαστήριο θεάτρου που χρηματοδοτείτο από τη Διοίκηση Προόδου του Works και του το ανέφερε. Αργότερα, ο Καρλ απέδειδε στον Τσαρλς την απόφασή του να αλλάξει καριέρα. Ο θείος του Χάρη Ματίας ήταν ο πρώτος επαγγελματίας διασκεδαστής της οικογένειάς του.
Στρατιωτική θητεία
Ο Ράινερ επιστρατεύτηκε στις Πολεμικη Αεροπορία του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών στις 27 Οκτωβρίου 1942 και υπηρέτησε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οπότε και αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του δεκανέα. Αρχικά εκπαιδεύτηκε για να γίνει ασυρματιστής. Αφού πέρασε τρεις μήνες στο νοσοκομείο αναρρώνοντας από πνευμονία, στάλθηκε στο Πανεπιστήμιο Georgetown για δέκα μήνες εκπαίδευσης ως γαλλικός διερμηνέας. Εκεί είχε την πρώτη του εμπειρία ως σκηνοθέτης, ανεβάζοντας ένα έργο του Μολιέρου εξ ολοκλήρου στα γαλλικά. Αφού ολοκλήρωσε τη γλωσσική εκπαίδευση το 1944, στάλθηκε στη Χαβάη για να εργαστεί ως χειριστής τηλέτυπου. Το βράδυ πριν μίας προγραμματισμένης αποστολής, παρακολούθησε μια παραγωγή του Άμλετ από τη μονάδα ψυχαγωγίας των Ειδικών Υπηρεσιών. Μετά από μια επιτυχημένη ακρόαση ενωπίον του ηθοποιού Ταγματάρχη Μορίς 'Εβανς, μετατέθηκε στις Ειδικές Υπηρεσίες. Για τα επόμενα δύο χρόνια, ο Ράινερ εμφανιζόταν σε όλο το μέτωπο του Ειρηνικού, διασκεδάζοντας στρατεύματα στη Χαβάη, το Γκουάμ, το Σαϊπάν, την Τινιάν και την Ίβο Τζίμα μέχρι τημητική απολυσή του το 1946.
Η δεκαετία του 1950
Ο Ράινερ εμφανίστηκε σε πολλά μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ (συμπεριλαμβανομένων των Inside USA και Alive and Kicking ) και είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Call Me Mister. Το 1950, επιλέχτηκε από τον Max Leibman ως κωμικό ηθοποιό στο Your Show of Shows του Sid Caesar, εμφανιζόμενος στον αέρα σε σκετς ενώ παράλληλα συνεργάστηκε συνεισφέροντας ιδέες σε συγγραφείς όπως ο Μελ Μπρουκς και ο Νιλ Σάιμον. Δεν έλαβε τα εύσημα για τις ιδέες του, αλλά κέρδισε τα Βραβεία Emmy το 1955 και το 1956 ως υποστηρικτικός ηθοποιός. Ο Ράινερ έγραψε επίσης για την Ώρα του Καίσαρα με τους Μπρουκς, Σάιμον, Γούντι Άλεν, Λάρι Γκέλμπαρτ, Μελ Τόλκιν, Μάικ Στιούαρτ, Άαρον Ρούμπεν, Σέλντον Κέλερ και Γκάρι Μπέλκιν. Ανέλαβε το ρόλο του επικεφαλής συγγραφέα και εμφανιζόταν σε ημι-τακτά διαστήματα στο The Dinah Shore Chevy Show κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής σεζόν 1959-60.
δεκαετία του 1960
αριστερά|μικρογραφία| Ο Ράινερ σε μια φωτογραφία δημοσιότητας του 1962 για το The Dick Van Dyke Show Ξεκινώντας το 1960, ο Ράινερ συνεργάστηκε με τον Μπρουκς ως κωμικό δίδυμο στο The Steve Allen Show. Οι εμφανίσεις τους στην τηλεόραση και στη θεατρική σκηνή περιελάμβαναν τον Ράινερ να υποδύεται ένα μη-κωμικό ρόλο στο The 2000 Year Old Man. Τελικά η ρουτίνα τους επεκτάθηκε σε μια σειρά πέντε κωμικών άλμπουμ και ενός τηλεοπτικού αφιερώματος κινουμένων σχεδίων του 1975, με το τελευταίο άλμπουμ της σειράς να κερδίζει ένα βραβείο Grammy για το καλύτερο άλμπουμ ηχογραφημένης  κωμωδίας. Το σχήμα τους έδωσε στον Μπρουκς «μια ταυτότητα ως κωμικού ερμηνευτή για πρώτη φορά», είπε ο Ράινερ. Ο βιογράφος του Μπρουκς, Γουίλιαμ Χόλτζμαν, χαρακτήρισε την 12λεπτη ρουτίνα τους "έναν έξυπνο τζαζ αυτοσχεδιασμό..." ενώ ο Τζέραλντ Νάχμαν περιέγραψε τον ρόλο του Ράινερ ως καθοδηγητή του σκετς:
''Το νουμερό τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό στην καλλιτεχνική ευφυία και την χημεία του διδύμου Ράινερ-Μπρουκς. Θα ήταν σχεδόν προσβλητικό να φανταστεί κανείς τον Μπρούκς να παίζει το σκέτς με την υποστήριξη άλλου ηθοποιού. Ο Ράινερ ήταν καλός σαν 'υπασπιστής' του Σιντ Σίζαρ, αλλά με τον Μπρούκς, η συμβολή του είναι ανεκτίμητη... δίνοντας δομή και κατεύθυνση στο δραστήριο κωμικό μυαλό του παρτενέρ του (του Μπρουκς)'' μικρογραφία| Ο Ράινερ με την [[Γκόλντι Χον|Γκόλντι Χόουν στα γυρίσματα του Rowan &amp; Martin's Laugh-In στις 16 Ιανουαρίου 1970]] Το 1958, έγραψε τα πρώτα 13 επεισόδια μιας τηλεοπτικής σειράς με τίτλο Head of the Family, βασισμένη στη δική του προσωπική και επαγγελματική ζωή. Ωστόσο, το δίκτυο δεν έδειχνε πρότιμηση στον Ράινερ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το 1961, η σειρά με αλλαγές στο κάστ ηθοποιών και με νέο τίτλο The Dick Van Dyke Show και έγινε μια εμβληματική σειρά, κάνοντας σταρ τους πρωταγωνιστές Dick Van Dyke και Mary Tyler Moore. Εκτός από τη συγγραφή πολλών από τα επεισόδια, ο Ράινερ εμφανιζόταν περιστασιακά υποδυόμενος ένα παρουσιαστή τηλεπαιχνιδιού εν ονόματι Άλαν Μπρέιντι. Η σειρά προβαλλόταν από το 1961 έως το 1966 στο κανάλι του δικτύου, και στη συνέχεια άρχισε να διανέμεται και σε άλλα τοπικά και διεθνή δίκτυα. Το 1966, ο Ράινερ συμπρωταγωνίστησε στην ταινία Οι Ρώσοι έρχονται, οι Ρώσοι έρχονται.
Στο Η ανέκδοτη Ζωή μου : Απομνημονεύματα (2003), γράφει:"Από όλες τις ταινίες που έχω σκηνοθετήσει, μόνο το Where's Poppa; είναι καθολικά αναγνωρισμένο ως μία κλασική κάλτ. Μία κλασική κάλτ ταινία, όπως ίσως γνωρίζετε, είναι μια ταινία που είδαν μια μικρή μειοψηφία κινηματογραφόφιλων στον κόσμο, οι οποίοι επιμένουν ότι είναι μια από τις μεγαλύτερες, πιο τολμηρές και καινοτόμες ταινίες που έγιναν ποτέ. Κάθε φορά που συναντώνται δύο ή περισσότερα μέλη της εν λόγω ομάδας, παραθέτουν μέρη του διαλόγου της ταινίας και συμφωνούν ότι «η ταινία ήταν μπροστά από την εποχή της». Για να χαρακτηριστεί ένα γνήσιο καλτ κλασικό, είναι πρωταρχικής σημασίας η ταινία να αποτύχει να αποσβέσει τα κόστη παραγωγής, μάρκετινγκ και διανομής της. Η Πού είναι η Πόπα; παράχθη το 1969 για λίγο περισσότερο από 1 εκατομμύριο δολάρια. Σύμφωνα με τις τελευταίες αναφορές διανομής που είδα, δεν θα καταφέρει να αποσβέσει τα κόστη της μέχρι να κερδίσει άλλα 650.000 $."
Δεκαετίες 1970-1980
Το 1977, ο Ράινερ σκηνοθέτησε και εμφανίστηκε στο Oh, God! με πρωταγωνιστές τους Τζορτζ Μπερνς, Τζον Ντένβερ και Τέρι Γκαρ. Η ταινία γνώρισε οικονομική επιτυχία, καθιστώντας την την έκτη ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις του 1977. Η ταινία σημείωσε επίσης κριτική επιτυχία με τον Ρότζερ Έμπερτ να δίνει στην ταινία μια θετική κριτική γράφοντας: "Το Ωχ, Θεέ του Καρλ Ράινερ είναι ένα μικρό διαμάντι : Μια πονηριάρικη αλλά σεμνή, ήσυχα αστεία σπουδή για το τι θα μπορούσε να συμβεί αν ο Θεός επιχειρούσε να παρουσιαστεί για άλλη μια φορά με σάρκα και οστά στον  αφηρημένο Άνθρωπο».
Η επόμενη ταινία τουμε τίτλο The One and Only (1978) δεν ήταν τόσο επιτυχημένη, καθώς έτυχε ανάμεικτης υποδοχής από τους κριτικούς κινηματογράφου. Στην ταινία πρωταγωνιστούσαν οι Henry Winkler, Kim Darby και Gene Saks
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ο Reiner εμφανίστηκε σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές, συμπεριλαμβανομένης της Night Gallery στο επεισόδιο με τίτλο "Professor Peabody's Last Lecture" το 1971, και υποδυόμενος διάφορους χαρακτήρες στο βαριετέ σκετς σόου The Carol Burnett Show (1974).
Ο Ράινερ επέστρεψε επίσης στο γράψιμο τηλεοπτικών σεναρίων δημιουργώντας το The New Dick Van Dyke Show (1971–1974), το οποίο προβλήθηκε για τρεις σεζόν και στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο Dick Van Dyke.
Ο Ράινερ έπαιξε μεγάλο ρόλο στα πρώτα στάδια της καριέρας του Στιβ Μάρτιν, σκηνοθετώντας την πρώτη του ταινία The Jerk (1979) και καθώς επίσης γράφοντας το σενάριο (μαζί με τον Στιβ Μάρτιν) και  σκηνοθετώντας τις ταινίες  Dead Men Don't Wear Plaid (1982), The Man with Two Brains (1983), and All of Me (1984). Ο Ράινερ εμφανίστηκε επίσης τόσο στο The Jerk, παίζοντας μια εκδοχή του εαυτού του, όσο και στο Dead Men Don't Wear Plaid. Το 1989, σκηνοθέτησε την ταινία Bert Rigby, You're a Fool.
Δεκαετία 1990–2020
δεξιά|μικρογραφία| Ο Ράινερ με τον [[Ντικ Βαν Ντάικ το 2000]] Το 2000, ο Reiner τιμήθηκε με το βραβείο Mark Twain για το αμερικανικό χιούμορ στο Kennedy Center, όπου τιμήθηκε από τους συνάδελφους, φίλους και κωμικούς Mελ Μπρουκς, Ντικ Βαν Ντάικ, Mαίρη Τάιλερ Μουρ, Στιβ Μάρτιν, Rob Reiner, Τζέρυ Σάινφελντ, Ray Romano και Joy Behar. Ένα χρόνο αργότερα, ενσάρκωσε τον Saul Bloom στο Ocean's Eleven (μία διασκευή του Steven Soderbergh της ταινίας των 1960's Ocean's 11 ) και επανέλαβε τον ρόλο του στα Ocean's Twelve (2004) και Ocean's Thirteen (2007). Από το 2004 έως το 2005, ο Ράινερ ερμήνευσε τον χαρακτήρα Σαρμότι στο Father of the Pride. Ισχυρίστηκε ότι ήξερε πώς να παίξει τον ρόλο. σε μια τηλεδιάσκεψη, είπε, «Πέρασα τα νιάτα μου, από τα 6 ως τα 18 μου, ζώντας δίπλα στον ζωολογικό κήπο του Μπρονξ. Γνώριζα τα λιοντάρια από κοντά. Παρατηρούσα τον βηματισμό τους. Μου μιλούσαν και τους μιλούσα. Έμαθα ότι έχουν τη χειρότερη ανάσα από οποιοδήποτε ζώο στον κόσμο. Πήρα το βρυχηθμό μου από τα λιοντάρια αυτοπροσώπως». Και συνέχισε, «Το γράψιμο σε αυτή την εκπομπή είναι εξαιρετικά καλό. Είναι χαρά να έρχεσαι στη δουλειά γιατί ξέρεις ότι θα πεις κάτι αστείο». Σχετικά με τον χαρακτήρα του Σαρμότι, ο Ράινερ δήλωσε ότι «οι μαγκούφηδες παίρνουν πάντα τις καλές ατάκες».
Ο Ράινερ εμφανίστηκε σε δεκάδες τηλεοπτικά αφιερώματα από το 1967 έως το 2000. Συμμετείχε επίσης ως φιλοξενούμενος σε πολλές τηλεοπτικές σειρές από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τον θάνατό του το 2020. Τον Μάιο του 2009, υποδύθηκε ένα ασθενή κλινικής στο επεισοδιο " Both Sides Now ", το φινάλε της πέμπτης σεζόν της τηλεοπτικής σειράς House. Έδωσε επίσης φωνή στον Άγιο Βασίλη στην ταινία Merry Madagascar (2009) και επανέλαβε τον ρόλο του στην ταινία Penguins of Madagascar του 2010. Στην 7η σεζόν (Δεκέμβριος 2009) της σειράς Two and a Half Men, έπαιξε ως τηλεοπτικός παραγωγός Marty Pepper ως guest-star. Το 2010, πρωταγωνίστησε ως φιλοξενούμενος σε τρία από τα επεισόδια της πρώτης σεζόν της σειράς Hot in Cleveland ως ρομαντικός παρτενέρ της Έλκα Οστρόφσκι ( Betty White ) και επανέλαβε τον ρόλο του τον Φεβρουάριο του 2011 Έκανε επίσης εμφανίσεις στο The Cleveland Show ως Murray και έγραψε την πλοκή του επεισοδίου " Your Show of Shows ", που πήρε το τίτλο του από το πρόγραμμα που ξεκίνησε την καριέρα του. Ο Ράινερ επανέλαβε τον ρόλο του στο Two and a Half Men στις σεζόν 8 (Οκτώβριος 2013) και 11 (Ιανουάριος 2014). δεξιά|μικρογραφία| Reiner τον Απρίλιο του 2011 Ο Ράινερ δάνεισε τη φωνή του σε πολλές ταινίες και ταινίες κινουμένων σχεδίων. Ηχογράφησε επίσης αφηγήσεις βιβλίων, μεταξύ των οποίων οι μύθοι του Αισώπου και ο Τζακ και η φασολιά (Running Press, 1994), καθώς και τα A Connecticut Yankee in King Arthur's Court, The Prince and the Pauper και Letters from the Earth του Mark Twain (New Millenium, 2001).
Το 2012, εμφανίστηκε ως καλεσμένος στην εκπομπή του Jerry Seinfeld , Comedians in Cars Getting Coffee. Μαγνητοσκοπήσαν την συζητησή τους σε ένα εστιατόριο όπου μιλήσαν για την καριέρα του στην κωμωδία και ο Ράινερ κάλεσε τον Σέινφελντ να έρθει και να δειπνήσει με τον Μελ Μπρουκς και τον ίδιο. Ο Ράινερ ανέφερε ότι κάθε βράδυ, ο Μπρουκς πήγαινε στο σπίτι του για να φάνε, να δουν το τηλεπαιχνίδι Jeopardy (το μαγνητοσκοπούσε) και να δουν ταινίες. Εκμυστηρεύθηκε τον τρόπο με τον οποίο επιλέγαν τις ταινίες : κάθε ταινία έπρεπε να περιέχει τουλάχιστον μία σκήνη όπου "κάποιος λέει: "Ασφαλίστε την περίμετρο!" ή «Ξεκουράσου λίγο». Ο Ράινερ δήλωσε ότι ο Μπρουκς «αποκοιμάται με το στόμα ανοιχτό» κάθε φορά.
Ο τελευταίος ρόλος του Reiner ήταν στο Home Movie: The Princess Bride, ένα έργο που ο σκηνοθέτης Jason Reitman είχε οραματιστεί. Η ιδέα ήταν να ζητήσει από τους διασημότερους φίλους του να πάρουν μέρος για να βοηθήσουν στη συγκέντρωση χρημάτων για φιλανθρωπικούς σκοπούς κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, με τους ηθοποιούς να γυρίζουν τις δικές τους εκδοχές από τις σκηνές της πρωτότυπης ταινίας The Princess Bride στα δικά τους σπίτια. Ο Ράινερ εμφανίστηκε μαζί με τον γίο του Ρομπ Ράινερ (ο οποίος σκηνοθέτησε την αρχική ταινία) στην τελευταία σκηνή ως ο Παππούς και ο Εγγονός ;ο Ρομπ ανέφερε ότι γυρίστηκε τρεις ημέρες πριν από το θάνατο του Ράινερ. Η τελευταία του ατάκα στην κάμερα είναι, «Όπως θέλεις», που στο σενάριο της ταινίας είναι το πως λένε οι χαρακτήρες«Σ' αγαπώ». Με την είδηση του θανάτου του, ο Ράιτμαν ρώτησε την οικογένεια Ράινερ αν έπρεπε να αντικαταστήσουντη σκηνή, αλλά η οικογένεια του έδωσε την ευλογία της να χρησιμοποιηθεί τη σκηνή.
Συγγραφέας και μυθιστοριογράφος
Ο Ράινερ ήταν συγγραφέας περισσότερων από δώδεκα βιβλίων. Το πρώτο του αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, Enter Laughing (1958), οδήγησε στη συνέχεια του το 1995, Continue Laughing. Το 2003 δημοσίευσε τα απομνημονεύματα, My Anecdotal Life: A Memoir Έγραψε επίσης μια χιουμοριστική σειρά απομνημονευμάτων με τους τίτλους I Remember Me (2012), I Just Remembered (2014) και What I Forgot to Remember (2015), μαζί με βιβλία για τον κινηματογράφο και την τέχνη. Άρχισε να γράφει παιδικά βιβλία, βασιζόμενος στις ιστορίες που συνήθιζε να λέει σε ένα συγκεκριμένο εγγόνι που του ζητούσε: «Πες μου μια τρομακτική ιστορία, παππού, αλλά όχι πολύ τρομακτική».
Δραστηριότητα στο Διαδίκτυο
Το 2012, ο Ράινερ άνοιξε λογαριασμό στο Twitter, γράφοντας στο Twitter ότι το έκανε για να διατηρήσει επαφή με τον εγγονό του Τζέικ. Ένιωθε υποχρεωμένος να αναρτεί τουλάχιστον μία φορά την ημέρα, και έτσι ανάρτησε 6.520 tweets και συγκέντρωσε 367.000 ακόλουθους. Τα αγαπημένα του θέματα ήταν οι ταινίες και ο Ντόναλντ Τραμπ, αλλά το τελευταίο του tweet ήταν μια ανάμνηση της παράστασης του Noël Coward στο Λας Βέγκας. Σε ηλικία 98 ετών, ο Ράινερ ήταν η γηραιότερη διασημότητα που χρησιμοποιούσε ενεργά το Twitter.
Η τελευταία του συνέντευξη ήταν ένα διαδικτιακό επεισόδιο της σειράς Dispatches From Quarantine, η οποία αναρτήθηκε στο YouTube από το εβραϊκό ίδρυμα τέχνης Reboot και τον λογαριασμό του ναού Temple Beth Am. Στη συνέντευξη, αναπόλησε τη σύζυγό του και την οικογένειά τους ; «Γνωριστήκαμε, ερωτευτήκαμε και εγώ ήμουν 20 τότε και εκείνη 28, και οι άνθρωποι έλεγαν ότι δεν είμασταν καλό ταίρι. . . Καταφέραμε να τα βρούμε για 65 χρόνια, και αν δεν είχε φύγει, θα συνεχίζαμε να τα φέρναμε βόλτα."
Στυλ κωμωδίας
Ο Ράινερ εξέφρασε τη φιλοσοφία του για τη συγγραφή κωμωδίας σε μια συνέντευξη στο τεύχος Δεκεμβρίου 1981 του περιοδικού American Film :"Πρέπει να φανταστείς τον εαυτό σου όχι ως κάποιον ιδιαίτερο, αλλά ως κάποιον πολύ συνηθισμένο. Αν φαντάζεστε τον εαυτό σας ως κάποιον πραγματικά φυσιολογικό και μπορείτε να παράγετε μια ιδέα που σας κάνει να γελάτε, τότε αυτή η ιδέα θα κάνει τους πάντες να γελάσουν. Εάν θεωρείτε τον εαυτό σας ως κάτι πολύ ιδιαίτερο, θα καταλήξετε φλύαρος και βαρετός. Αν αρχίσεις να σκέφτεσαι τι είναι αστείο, δεν πρόκειται να είσαι αστείος. Είναι σαν να περπατάς. Πώς περπατάς; Αν αρχίσεις να το σκέφτεσαι, θα σκοντάψεις."
Προσωπική ζωή
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Ο Καρλ με το γιό του Ρομπ Ράινερ το 2008 Στις 24 Δεκεμβρίου 1943, ο Ράινερ παντρεύτηκε την τραγουδίστρια Εστέλ Λεμποστ. Απέκτησαν τρία παιδιά: τον σκηνοθέτη Ρομπ (γενν. 1947), την ποιήτρια, θεατρική συγγραφέα και συγγραφέα Άννι (γενν. 1949) και τον ζωγράφο, ηθοποιό και σκηνοθέτη Λούκας (γενν. 1960). Οι δυο τους παρέμειναν παντρεμένοι για 64 χρόνια μέχρι τον θάνατό της τον Οκτώβριο του 2008. Η Lebost εκφώνησε την διάσημη ατάκα "I'll have what she's having" στη σκηνή της καφετέριας της ταινίας του Rob το 1989 When Harry Met Sally. . .. Ο Ράινερ περιέγραψε τον εαυτό του ως άθεο. Είπε, «Έχω μια πολύ διαφορετική άποψη για το ποιος είναι ο Θεός. Ο άνθρωπος επινόησε τον Θεό γιατί τον χρειαζόταν. Ο Θεός είμαστε εμείς» Είπε ότι το 2013 ανέπτυξε μια αθεϊστική άποψη κατά την εξέλιξη του Ολοκαυτώματος. Η κατοικία του ήταν στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια.
Ο Ράινερ ήταν Δημοκρατικός. Στις 31 Οκτωβρίου 2018, κατήγγειλε δημόσια την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ και δήλωσε ότι στόχος του (τον οποίο δεν μπόρεσε να επιτύχει) ήταν να είναι ζωντανός την 3η Νοεμβρίου 2020 και να δει τον Τραμπ να αποχωρεί από τον Λευκό Οίκο.
Από το 1974 έως το 2001, ήταν χορηγός του Carl Reiner Charity Celebrity Tennis Tournament στη Λα Κόστα της Καλιφόρνια, υπό τη διεύθυνση του διεθνούς τενίστα Mike Franks ; η ετήσια διοργάνωση διαρκούσε 3 ημέρες, στην οποία συμμετείχαν 400 παίκτες, εκ των οποίων οι 100 ήταν επαγγελματίες.
Θάνατος
Στις 29 Ιουνίου 2020, ο Ράινερ πέθανε στο σπίτι του στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια, παρουσία της οικογένειάς του. Ήταν 98 ετών. Σύμφωνα με τον ανιψιό του, Τζορτζ Σαπίρο, ο Ράινερ έπεσε εξερχόμενος από το δωμάτιο τηλεόρασης του γύρω στις 10:00 το βράδυ και, μετά από περίπου τρία λεπτά, έχασε τις αισθήσεις του. Η αιτία του θανάτου του επιβεβαιώθηκε επίσημα ότι ήταν φυσικά αίτια.
Αθανάσιος Κουμανούδης
Ο Αθανάσιος Κουμανούδης ήταν Έλληνας αρχαιολόγος του 19ου αιώνα.
Κάρλ Ράινερ
Θάνατος
Συνάδελφοι κωμικοί και άλλες προσωπικότητες της βιομηχανίας του θεάματος απέδωσαν φόρο τιμής και μνήμης, όπως οι Mel Brooks, Woody Allen, Alan Alda, Steve Martin, Jerry Seinfeld, Jason Alexander, Dick Van Dyke, Carol Burnett, George Clooney, Bette Midler, Bernadette Peters, Σάρα Σίλβερμαν. Η Cheryl Hines και ο Orlando Jones, δύο από τους συμπρωταγωνιστές του Reiner στο Father of the Pride, εξέφρασαν τα συλλυπητήριά τους στο Twitter. Η Hines δήλωσε ότι «όχι μόνο ήταν ένας καταπληκτικός κωμικός, αλλά επίσης και ένας εξαιρετικός άνθρωπος». Ο Τζόουνς εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για την καλοσύνη και τα διδάγματα του Ράινερ.
Αθανάσιος Κουμανούδης
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1851 στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο Στέφανος Κουμανούδης. Σπούδασε και αναγορεύθηκε διδάκτωρ της νομικής. Διετέλεσε έφορος της Αρχαιολογικής Εταιρείας και της Συλλογής των μυκηναϊκών αρχαιοτήτων. Ήταν ακούραστος συνεργάτης της Αρχαιολογικής Εταιρείας και συνέταξε πολλά ευρετήρια των συλλογών της.
Κάρλ Ράινερ
Δημοσιευμένα έργα
Πεζός λόγος
Αθανάσιος Κουμανούδης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κάρλ Ράινερ
Δημοσιευμένα έργα
Μυθιστορήματα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βσέβολοντ Α΄ του Κιέβου
Ο Βσέβολοντ Α' Γιαροσλάβιτς (Всеволод Ярославич, 1030 - 13 Απριλίου 1093) ήταν μεγάλος ηγεμόνας του Κιέβου (1078-1093) από τον οίκο των Ρουρικιδών.
Η ζωή του
Ήταν ο 5ος γιος του Γιαροσλάβ Α' του Σοφού και της Ίνγκεγκερντ, κόρης του Όλαφ, ηγεμόνα της Σουηδίας. Βαπτίσθηκε με το ελληνικό όνομα Ανδρέας, όπως δείχνουν οι σφραγίδες του που φέρουν το όνομα "Αντρέι-Βσέβολοντ". Ο πατέρας του, μαζί με μια συμφωνία με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που υπέγραψε το 1046, τον νύμφευσε με την Αναστασία Μονομαχίνα, κόρη του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ' Μονομάχου από τον προηγούμενό του γάμο με κάποια από τον οίκο των Σκληρών. Όταν απεβίωσε το 1054 ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος επιζών γιος του, Ιζιασλάβ Α', ως μέγας πρίγκιψ του Κιέβου. Ο επόμενος γιος, Σβιατοσλάβ Β', έλαβε ως επιχορήγηση την πόλη Τσερνίγκοφ, ενώ ο Βσέβολοντ Α' την πόλη Περεγιάσλαβ και άλλες που έμειναν στους απογόνους του. Ο Βσεβολόντ Α' και οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του διεξήγαγαν από κοινού πόλεμο με τους τούρκους νομάδες τις στέπας (Κουμάνους, Κιπτσάκους) και συνέταξαν το πρώτο Σλαβικό Νομικό Δίκαιο.
Το 1055 έκανε ειρήνη με τους νεοεμφανιζόμενους Κουμάνους και αντιμετώπισε τους Κιπτσάκους. Το 1060 τους επιτέθηκε μαζί με τον αδελφό του Ιζιασλάβ. Το 1061 οι Κουμάνοι εισέβαλαν και τους αντιμετώπισε. Όταν το 1067 απεβίωσε η σύζυγός του, νυμφεύτηκε την Άννα, πριγκίπισσα των Κιπτσάκων. Το 1068 οι Κουμάνοι εισέβαλαν στη Ρωσία του Κιέβου και οι τρεις αδελφοί ένωσαν τις δυνάμεις τους εναντίον τους, αλλά ηττήθηκαν στον ποταμό Άλτα. Όταν το 1076 απεβίωσε ο Σβιετοσλάβ, ο Ιζιασλάβ έδωσε το Τσερνίγκοφ στον Βσέβολοντ. Ο γιος όμως του Σβιετοσλάβ, ο Ολέγκ, που ήθελε να κληρονομήσει το Τσερνίγκοφ, πήρε Κουμάνους και ήρθε να το καταλάβει. Ο Ιζιασλάβ έσπευσε να βοηθήσει και έδιωξε τους εισβολείς, αλλά σκοτώθηκε στη μάχη το 1078. Ο Βσέβολοντ, ως ο μεγαλύτερος επιζών, ανέλαβε μέγας πρίγκιψ του Κιέβου ενώνοντας τα τρία πριγκιπάτα των Ρώσων του Κιέβου. Ο γιος του Βλαντιμίρ ορίστηκε διοικητής του Τσερνίγκοφ.
Στα τελευταία έτη της ηγεμονίας του επηρεάστηκε από νεαρότερους συμβούλους και όχι από τους σοφότερους, με αποτέλεσμα η δικαιοσύνη να διαφθαρεί (κατά το Πρώτο Χρονικό). Η Αυτοβιογραφία του γιου του αναφέρει ότι μιλούσε πέντε ξένες γλώσσες, πιθανώς Ελληνικά, Κουμανικά, Λατινικά, Νορβηγικά και τη γλώσσα της Οσσετίας. Αν και ο ίδιος έχασε στις πιο πολλές του μάχες, ο γιος του Βλαντίμιρ ήταν γενναίος πολεμιστής. Στα τελευταία έτη της ζωής του που ασθένησε βαριά, ο Βλαντίμιρ προήδρευε της κυβέρνησης.
Οικογένεια
Με την 1η σύζυγό του Αναστασία, κόρη του Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου και της 2ης συζύγου του Σκλήραινας, είχε τέκνα:
Με τη 2η σύζυγό του Άννα Πολοβέτσκαγια, κόρη τού χαν των Πολόβτσι (Κουμάνων), είχε τέκνα:
Πηγές
Vernadsky, George (1948). A History of Russia, Volume II: Kievan Russia. Yale University Press. ISBN 0-300-01647-6. Κατηγορία:Ρουρικίδες Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία
Λέδων
Ο Λέδων ήταν πόλη της αρχαίας Φωκίδας. Βρισκόταν σύμφωνα με τον Παυσανία στους ανατολικούς πρόποδες του Παρνασσού, κοντά στην Τιθορέα. Η τοποθεσία της αρχαίας πόλης βρίσκεται κοντά στο σημερινό χωριό Αγία Μαρίνα. Ο Λέδων ήταν μία από τις πόλεις που κατέστρεψε ο περσικός στρατός του Ξέρξη στο πέρασμά του από τη Φωκίδα. Σήμερα σώζονται ελάχιστα ίχνη από την αρχαία πόλη του Λέδωνα.
Παραπομπές
Λεδων
Ραζάτα Κεφαλονιάς
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Ιωάννης του Λουξεμβούργου (1957)
Βιογραφία
Είναι ο δεύτερος γιος του Ιωάννη μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου και της Ιωσηφίνας-Καρλότας των Βέττιν - Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρη του Λεοπόλδου Γ΄ του Βελγίου.
Ο Ιωάννης (πατήρ) είχε διαδεχθεί τη μητέρα του Καρλόττα των Νασσάου-Βάιλμπουργκ μεγάλη δούκισσα του Λουξεμβούργου. Άλλαξε το όνομα του Οίκου από Βουρβόνων-Πάρμας σε Νασσάου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1987 την Ελέν-Σουζάν Βεστύρ γενν. 1958) Σύμβουλο του Κράτους στη Γαλλία, δικαστικό, κόρη του Φρανσουά-Φιλίπ Βεστύρ και έχει τέκνα:
Το 2004 διαζεύχθηκε και το 2009 ο Ιωάννης έκανε δεύτερο γάμο με τη Ντιάν ντε Γκερ, κόρη του Κλωντ-Γκαστόν ντε Γκερ, στρατηγού και της Εβζενί-Μαρί Βολφ Μέτερνιχ. Της χορηγήθηκε ο τίτλος της κόμισσας του Νασσώ. Δεν έχουν αποκτήσει απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
Pink Floyd: Live at Pompeii
Το Pink Floyd: Live at Pompeii (μετάφραση: Pink Floyd: Ζωντανά στην Πομπηία) είναι μουσικό ντοκιμαντέρ του 1972 σε σκηνοθεσία του Adrian Maben που παρουσιάζει το έργο του βρετανικού συγκροτήματος Pink Floyd με σκηνικό το αμφιθέατρο της Πομπηίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των Pink Floyd Κατηγορία:Βελγικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Ντάγκλας Γουίλιαμς
Ο Ντάγκλας Κλέιτον Ντερντλ (γενν. 1 Σεπτεμβρίου 1972) είναι Βρετανός πρώην επαγγελματίας παλαιστής, γνωστός στα ρινγκ που εμφανίζόταν ως Ντάγκλας Γουίλιαμς. Αυτή την περίοδο εργάζεται στο TNA Wrestling ως εκπαιδευτής.
Πρώτα χρόνια
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Γουίλιαμς άρχισε να εκπαιδεύεται στην επαγγελματική πάλη. Το 1993 έκανε το ντεμπούτο του και ξεκίνησε να δουλεύει σε ανεξάρτητες διοργανώσεις.
Ring of Honor
Το 2002 ο Γουίλιαμς πρωτοεμφανίστηκε στο Ring of Honor και στον πρώτο του αγώνα νίκησε τον Μπράιαν Ντάνιελσον. Σύντομα διεκδίκησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του ROH, χωρίς επιτυχία. Το 2004 ο Γουίλιαμς κατέκτησε το «Καθαρό» Πρωτάθλημα και απεχώρησε απο την εταιρεία το 2007.
TNA Wrestling
Αφού έφυγε απο το ROH, ο Γουίλιαμς εντάχθηκε στο TNA Wrestling το 2008. Τον επόμενο χρόνο συμμετείχε στην ομάδα «Αγγλική Εισβολή», μαζί με τους συμπατριώτες του Μπρούτους Μάγκνους και Ρομπ Τέρι. Ο Γουίλιαμς μαζί με τον Μάγκνους κέρδισαν τον ομαδικό τίτλο IWGP και δύο φορές το Ομαδικό Πρωτάθλημα TNA. Έπειτα διασπάστηκε απο την ομάδα και κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατηγορίας Χ σε δύο περιπτώσεις. Αργότερα κέρδισε και το Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Λανάρισμα
Σύστημα συμβατικής νηματοποίησης το οποίο περιλαμβάνει τα παρακάτω παραγωγικά στάδια:
Κατηγορία:Κλωστοϋφαντουργία
Spinnen (textiel)
Παραποτάμιοι
Παραπομπές
κατηγορία:πόλεις της αρχαίας Φωκίδας
95.8 FM
Ο 95.8 FM είναι το Δεύτερο Πρόγραμμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας της Γενικής Διεύθυνσης της ΕΡΤ3.
Ιστορία
Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει τον Φεβρουάριο του 1994, με προτροπή της τότε υπουργού πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη και της Βάνας Χαραλαμπίδου, αλλά αποτελεί διάδοχος του ραδιοφωνικού σταθμού της τότε ΕΡΤ2 (πρώην ΥΕΝΕΔ) στην περιοχή και ο οποίος ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1949 και μέχρι το 1988 εξέπεμπε μόνο στα μεσαία κύματα, και έτσι από τότε μετεξελίχθηκε στο σημερινό 95.8 FM με πολιτισμικό και ψυχαγωγικό προσανατολισμό.
Αφορμή ήταν η επιλογή της Θεσσαλονίκης ως πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης το 1997.
Τον Αύγουστο του 2011 η τότε κυβέρνηση Παπανδρέου αποφάσισε να συγχωνεύσει τα τρία δημόσια ραδιόφωνα της ΕΡΤ3 κάτι που τελικά δεν έγινε. Για το συγκεκριμένο θέμα υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση από τον κόσμο αλλά και από τους εργαζομένους.
Μετά την ΕΡΤ & Επαναλειτουργία
Στις 11 Ιουνίου 2013 το ραδιόφωνο διέκοψε τη λειτουργία του, επειδή η Ελληνική Κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την ΕΡΤ. Η ΕΡΤ ξεκίνησε ξανά τη λειτουργία της στις 11 Ιουνίου 2015. Από εκείνη τη μέρα, έως και τις 30 Αυγούστου, ο 95.8 FM μαζί με τον 102 FM εξέπεμπαν κοινό πρόγραμμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας στη βόρεια Ελλάδα και, συνεπώς τα δύο ραδιόφωνα επέστρεψαν στην ΕΡΤ. Οι δύο συχνότητες ξεκίνησαν κανονικά το ξεχωριστό πρόγραμμά τους στις 31 Αυγούστου 2015.
Εγκαταστάσεις
Οι εγκαταστάσεις μέχρι το 1989 ως ΥΕΝΕΔ και ΕΡΤ2 βρισκόταν στην Λεωφόρο Στρατού όπου σήμερα στεγάζεται η τηλεόραση της ΕΡΤ3. Από το 1989 μέχρι το 1999 ο σταθμός ως Δεύτερο Πρόγραμμα της ΕΡΤ Βορείου Ελλάδος (έπειτα ΕΡΤ3) και με το σημερινό του όνομα στεγαζόταν στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή. Το 1999, ο 9.58 απέκτησε το δικό του στούντιο επί της Αγγελάκη 6, παρά τις αρχικές προβλέψεις για συστέγαση όλων των ραδιοφωνικών προγραμμάτων στις εγκαταστάσεις της οδού Αγγελάκη 12. Το ραδιοφωνικό στούντιο της οδού Αγγελάκη 6 εγκαταλείφθηκε το 2011. Την περίοδο που η ΕΡΤ ήταν κλειστή, και ενώ το κτίριο της Αγγελάκη 12 ήταν υπό κατάληψη από τους εργαζόμενους, τα στούντιο στην οδό Αγγελάκη 6 χρησιμοποιήθηκαν για ένα χρονικό διάστημα για την λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Δημόσιας Ραδιοφωνίας και της ΝΕΡΙΤ.
Οι εγκαταστάσεις του σταθμού από το 2011 μέχρι και σήμερα βρίσκονται στην Θεσσαλονίκη, στην οδό Αγγελάκη 14, δίπλα από τις εγκαταστάσεις της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία Κατηγορία:Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Θεσσαλονίκης
Βαϊκάλη
Η Βαϊκάλη (Байка́л, ΔΦΑ [bɐjˈkɑl]) είναι λίμνη που βρίσκεται στη νότια Σιβηρία μεταξύ της Περιφέρειας Ιρκούτσκ στα βορειοδυτικά και τη Μπουργιατία στο νοτιοανατολικό σημείο κοντά στην πόλη του Ιρκούτσκ. Είναι γνωστή σαν το «Μπλε Μάτι της Σιβηρίας». Στις 29 Ιουλίου του 2008 Ρώσοι ερευνητές καταδύθηκαν με βαθυσκάφος στο βυθό της λίμνης, πετυχαίνοντας ρεκόρ κατάδυσης σε γλυκά νερά. Αποκαλύφθηκε ότι η λίμνη έχει βάθος 1.680 μέτρα, πολύ περισσότερο από όσο πιστευόταν ως τότε. Η αποστολή εξερεύνησης της βαθύτερης λίμνης στον κόσμο ανεστάλη στις 30 Ιουλίου του 2008 μετά από τη σύγκρουση ενός από τα δύο υποβρύχια με πλωτή πλατφόρμα.
Από το 1996 η UNESCO έχει συμπεριλάβει τη λίμνη Βαϊκάλη στον Κατάλογο με τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς (φυσική κληρονομιά).
Γεωγραφία
Η Βαϊκάλη είναι η βαθύτερη και παλαιότερη λίμνη στον κόσμο, καθώς επίσης και η λίμνη με τον μεγαλύτερο όγκο γλυκού νερού. Περιέχει πάνω από ένα πέμπτο του γλυκού νερού παγκοσμίως και περισσότερο από 90% του γλυκού νερού της Ρωσίας. Η έκτασή της είναι 31.468 τ. χλμ. (μία από τις μεγαλύτερες του κόσμου). Έχει μήκος 654 χλμ., πλάτος 74 χλμ. και μέγιστο βάθος 1.680 μ.
Δέχεται τα νερά περίπου 300 ποταμών με κυριότερους τους Σελίγκα και Άνω Ανγκάρα ενώ από αυτήν ξεκινά ο ποταμός Ανγκάρα, το κυριότερο υδάτινο ρεύμα από όσα σχηματίζουν τον ποταμό Γενισέι. Στο εσωτερικό της λίμνης υπάρχουν 22 νησιά, το μεγαλύτερο από τα οποία είναι το Ολχόν.
Οι Μογγόλοι θεωρούν την λίμνη ως "ιερή θάλασσα" και πιστεύουν ότι στις απόκρημνες και βραχώδεις ακτές της κατοικούν κακά πνεύματα.
Οικοσύστημα
Η Βαϊκάλη αποτελεί ένα από τα πλουσιότερα λιμναία οικοσυστήματα στον κόσμο με τεράστια βιοποικιλότητα. Υπολογίζεται ότι στην περιοχή υπάρχουν πάνω από 1000 είδη φυτών και 1500 είδη ζώων, από τα οποία το 80% είναι ενδημικά. Η Φώκια της Βαϊκάλης που ζει μόνο σε αυτή τη λίμνη είναι το μόνο είδος φώκιας του γλυκού νερού στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες της Ρωσίας Κατηγορία:Όμπλαστ του Ιρκούτσκ Κατηγορία:Δημοκρατία της Μπουργιατίας Κατηγορία:Ακραία σημεία της Γης Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Ρωσία
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1999-00
Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1999-00 ήταν η 29η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ένωση Νέων ΘΟΪ Λακατάμιας για 2η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 1999-00 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος, οι τρεις τελευταίες ομάδες διαβαθμίζονταν αυτόματα στη Δ΄ κατηγορία 2000-01.
Ωστόσο, λόγω της ενοποίησης του Ευαγόρα Πάφου (συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία) με τον ΑΠΟΠ Πάφου (συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία) τον Ιούνιο του 2000 (αφότου είχε ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα), δημιουργώντας την ΑΕΠ Πάφου (που πήρε τη θέση του ΑΠΟΠ στην Α΄ κατηγορία), δημιουργήθηκε μια κενή θέση για το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01. Για το λόγο αυτό διεξήχθησαν αγώνες μπαράζ στους οποίους συμμετείχαν οι τρεις τελευταίες στη βαθμολογία ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1999-00 και η τέταρτη στη βαθμολογία ομάδα της Γ΄ κατηγορίας 1999-00. Η νικήτρια θα συμμετείχε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01.
Ως εκ τούτου μόνο δύο ομάδες από το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1999-00 υποβιβάστηκαν και έτσι δημιουργήθηκε μια κενή θέση για το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2000-01. Για το λόγο αυτό έγιναν αγώνες μπαράζ στους οποίους συμμετείχαν οι τρεις τελευταίες στη βαθμολογία ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1999-00 και η τέταρτη στη βαθμολογία ομάδα του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 1999-00. Πρώτη στην τελική κατάταξη των μπαράζ αναδείχθηκε η ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς, η οποία είχε τερματίσει στη 4η θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 1999-00. Ως εκ τούτου προβιβάστηκαν 4 ομάδες από τη Δ΄ κατηγορία 1999-00. Οι τρεις τελευταίες ομάδες της Γ΄ κατηγορίας 1999-00 υποβιβάστηκαν στη Δ΄ κατηγορία 2000-01.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1998-99
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 1999-00
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 1999-00:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 1998-99
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 1998-99:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
1 Η Δόξα Παλαιομετόχου τιμωρήθηκε με αφαίρεση 6 βαθμών από τη Δικαστική Επιτροπή της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου λόγω πλαστοπροσωπίας ποδοσφαιριστή.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Μπαράζ
Η τέταρτη ομάδα της βαθμολογίας, ΑΣΙΛ Λύσης, συμμετείχε σε αγώνες μπαράζ με τις τρεις τελευταίες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1999-00. Τερμάτισε στη δεύτερη θέση και συνέχισε στη Γ΄ κατηγορίας 2000-01.
Οι τρεις τελευταίες στη βαθμολογία ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1999-00 (Δόξα Παλαιομετόχου, Ελληνισμός Ακακίου, Αχυρώνας Λιοπετρίου) και η τέταρτη στη βαθμολογία ομάδα του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 1999-00 (ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς) συμμετείχαν σε αγώνες μπαράζ για μια θέση στη Γ΄ κατηγορίας 2000-01. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς, ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς, συνέχισε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2000-01 ενώ οι άλλες 3 συνέχισαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2000-01. Οι αγώνες μπαράζ διεξήχθησαν την περίοδο 9 Αυγούστου 2000-27 Αυγούστου 2000.
Η τελική βαθμολογία των αγώνων μπαράζ ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1999-2000
Windows 2000
Τα Windows 2000 είναι ένα λειτουργικό σύστημα που κυκλοφόρησαν για βιομηχανοποίηση στις 15 Δεκεμβρίου του 1999 και διαθέσιμα στις 17 Φεβρουαρίου του 2000 και είναι ο διάδοχος των Windows NT 4.0. Σχεδιασμένα με γνώμονα τη δοκιμασμένη βάση κώδικα των Windows NT 4.0, τα Windows 2000 πρόσθεσαν σημαντικές βελτιώσεις στην αξιοπιστία, στην ευκολία χρήσης, στη συμβατότητα πρόσβασης στο διαδίκτυο (Internet) και στην υποστήριξη της χρήσης φορητών υπολογιστών. Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής τους, τα Windows 2000 αναφέρονταν ως Windows NT 5.0. Τα Windows 2000 διαδέχτηκαν τα Windows XP και Windows Server 2003.
Μεταξύ άλλων βελτιώσεων, τα Windows 2000 απλούστευσαν την εγκατάσταση υλικού προσθέτοντας υποστήριξη σε ένα εύρος προϊόντων υλικού Τοποθέτησης και Άμεσης Λειτουργίας, στα οποία περιλαμβάνονταν εξελιγμένα προϊόντα δικτύωσης και ασύρματης λειτουργίας, συσκευές USB, συσκευές IEEE 1394 και συσκευές υπερύθρων.
Κέρδος (εφημερίδα)
Η εφημερίδα Κέρδος που φέρει τον κεφαλαιογράμματο τίτλο «ΚΕΡΔΟΣ», ήταν ελληνική ημερήσια οικονομική εφημερίδα.
Ιστορικό
Η εφημερίδα είναι ιδιοκτησία της "ΚΕΡΔΟΣ Εκδοτική Α.Ε" που εδρεύει στο Χαλάνδρι και εκδίδεται τα τελευταία 25 χρόνια. Πρόεδρός της, είναι η διευθύνουσα σύμβουλος Ρίτα Αλαμάνου - Πολυχρόνη. Διευθυντής έκδοσής της είναι ο Δημήτριος Ευαγγελοδήμος.
Η ύλη της εφημερίδας αυτής περιλαμβάνει ειδικότερα θέματα, ειδήσεις και ρεπορτάζ, που αφορούν κυρίως τον οικονομικό, εμπορικό, ναυτιλιακό, τραπεζικό, ασφαλιστικό τομέα, τόσο από τον εσωτερικό χώρο της Ελλάδας, κατά περιφέρειες, όσο και από το εξωτερικό. Ανά τακτά διαστήματα, περιλαμβάνει ειδικό 20σέλιδο ένθετο με τον τίτλο «Κέρδος portfolio» με εκθέσεις, αναλύσεις, κινήσεις χρηματιστηρίων, μετοχών, αμοιβαίων κεφαλαίων και άλλων οικονομικών δεικτών. Ένα μέρος επίσης της ύλης της αφιερώνεται σε σύγχρονα πολιτικά και κοινωνικά θέματα, καθώς επίσης και σε εικαστικά, ενώ οι διαφημίσεις είναι πολύ περιορισμένες, μέχρι ανύπαρκτες.
Windows 2000
Τεχνικές πληροφορίες
Ο έλεγχος ανταπόκρισης σε συνθήκες πίεσης, που γινόταν στα Windows 2000 κάθε βράδυ κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, αντιστοιχούσε σε τρεις μήνες λειτουργίας μέχρι και 1.500 υπολογιστών.
Κέρδος (εφημερίδα)
Ιστορικό
Πρόκειται για μία από τις πλέον έγκριτες ελληνικές εφημερίδες του είδους της. Διανέμεται στις μεγαλύτερες πόλεις με δικό της δίκτυο διανομών. Το Μεγάλο Σάββατο του 2010, κυκλοφόρησε το 7.459ο φύλλο.
Windows 2000
Παραπομπές
Κατηγορία:Windows NT
Κέρδος (εφημερίδα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομικές εφημερίδες και περιοδικά Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Νύφι Κεφαλονιάς
Το Νύφι είναι οικισμός στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 40 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Φλυγόνιο
Το Φλυγόνιο ήταν πόλη της αρχαίας Φωκίδας. Βρισκόταν πιθανόν κοντά στο σημερινό χωριό Κυριάκι στις βόρειες πλαγιές του Ελικώνα. Το Φλυγόνιο ήταν μία από τις πόλεις που κατέστρεψε ο Περσικός στρατός του Ξέρξη στο πέρασμά του από την Φωκίδα. Η πόλη καταστράφηκε ξανά στο τέλος του τρίτου ιερού πολέμου, το 346 π.Χ. από τον στρατό του Φιλίππου, εφαρμόζοντας την ποινή που επέβαλαν οι Αμφικτίονες των Δελφών στους Φωκείς.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
κατηγορία:πόλεις της αρχαίας Φωκίδας
Γεγονότα Αυγούστου 2018
1 Αυγούστου
(Upi)
6 Αυγούστου
(France 24)
14 Αυγούστου
24 άτομα και άλλα 18 τραυματίζονται. (CNN en Español)
26 Αυγούστου
(The Washington Post)
31 Αυγούστου
08
Άγγελος Γέροντας
Ο Άγγελος Γέροντας (1785 - 1862) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης και φιλικός. Μετά την απελευθέρωση εκτέλεσε χρέη δημάρχου Αθηναίων (1837, 1840).
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1785 και καταγόταν από παλιά αρχοντική οικογένεια των Αθηνών. Η καταγωγή αυτής ήταν από τον Μυστρά, μετά όμως την κατάληψη της πόλης από τους Οθωμανούς ένας κλάδος της οικογένειας εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και εντάχθηκε στο αρχοντολόγιο της πόλης. Ως πρώτο γνωστό μέλος τη οικογένειας Γέροντα στην Αθήνα αναφέρεται ο Αλέξανδρος Γέροντας (γενν. 1672). Από το 18ο αιώνα μέλη της ανέπτυξαν σημαντική πολιτιστική δραστηριότητα. Το 1820 ο Άγγελος Γέροντας εξελέγη δημογέροντας και ταυτόχρονα μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Εργάστηκε με επιτυχία για την προετοιμασία της ελληνικής επανάστασης στην περιοχή της Αττικής.
Μετά την έκρηξη της επανάστασης, προσφέρθηκε προς διάσωση των Αθηνών ως όμηρος των Τούρκων μαζί με τους άλλους δύο συνάρχοντες δημογέροντες της Αθήνας και συγγενείς του, τον Παλαιολόγο και τον Προκόπιο Μπενιζέλο. Τον Απρίλιο του 1821 συνελήφθη από τους Τούρκους μαζί με άλλους δημογέροντες και προκρίτους και τοποθετήθηκε στις φυλακές της Ακρόπολης, όπου έμεινε αιχμάλωτος επί επτά μήνες. Στο διάστημα αυτό βασανίστηκε αφόρητα πολλές φορές και είδε τον θάνατο. Ωστόσο κατόρθωσε να διαφύγει και κατέφυγε στην Αίγινα, ενώ λίγο αργότερα επέστρεψε στην Αθήνα όπου και αποκαταστάθηκε στο αξίωμα του δημογέροντα. Το 1822 ανέλαβε το δικαστικό αξίωμα του κριτή, και την περίοδο 1824-1825 φαίνεται ότι είχε αναλάβει το καθήκον της είσπραξης του φόρου της δεκάτης στις περιοχές Κηφισιάς, Αμαρουσίου και Χαλανδρίου με εντολή της Διοίκησης.
Επί Ιωάννη Καποδίστρια για μικρό ωστόσο χρονικό διάστημα, το αξίωμα του κεντρικού επιτρόπου της Πελοποννήσου. Μετά το τέλος της Ελληνικής Επανάστασης διετέλεσε μέλος της «Προσωρινής Δημογεροντίας» της Αθήνας (1831 - 1832), λιμενάρχης και υγειονόμος του Πειραιά (1833 - 1834) ενώ το 1835 ανέλαβε το νέο τότε αξίωμα του «δημαρχιακού παρέδρου» της Αθήνας.
Βαλεοντάδες Σάμου
Οι Βαλεοντάδες ή Βαλιοντάτες είναι ένας παλιός και σήμερα σχεδόν έρημος οικισμός στη βόρεια κεντρική Σάμο. Βρίσκεται μέσα σε μια περίφημη για το φυσικό της κάλλος ρεματιά, την οποία σήμερα εν μέρει ακολουθάει ο δρόμος των Μανολατών ξεκινώντας από τον Άγιο Κωνσταντίνο.
Αρχικά ο οικισμός υπαγόταν στους Βουρλιώτες, αλλά τον καιρό της ηγεμονίας της Σάμου (1834-1912) δημιουργήθηκε χωριστός Δήμος των Έξι Γειτονιών, που περιέλαβε εκτός από τους Βαλεοντάδες τον Άγιο Κωνσταντίνο, τους Μανολάτες, τους Σταυρινήδες, τους Νενέδες και τους Μαργαρίτες. Σήμερα ανήκει στο Δήμο Βαθέος.
Φαίνεται ότι στο τέλος του 18ου αιώνα υπήρχαν ήδη σπίτια στην περιοχή. Στα έγγραφα της μητρόπολης Σάμου περιλαμβάνεται διαθήκη του ιερέα Θεόδωρου με ημερομηνία 3 Μαρτίου 1792. Στη διαθήκη αναφέρεται σπίτι "εις τους Βαλεοτήδες", το οποίο κληρονομεί η μονή Βροντά. Στους μάρτυρες περιλαμβάνεται ο "διμίτρης βαλεοτής".
Μετά από ένα αιώνα, το 1886, ο Επαμεινώνδας Σταματιάδης γράφει στα Σαμιακά  ότι το χωριό έχει πάρει το όνομά του από κάποιον Βαλεοντή και ότι περιλαμβάνει 26 σπίτια με 106 κατοίκους. Όμως σπεύδει να προσθέσει ότι ο πληθυσμός λιγοστεύει "ένεκεν της θερμότητος και της κακής του εδάφους ποιότητος". Σημειώνει επίσης ότι οι Έξι Γειτονιές προέρχονται από τη βαθμιαία επέκταση των κατοίκων των Βουρλιωτών. Η απογραφή του 2001 αναφέρει 15 κατοίκους και η απογραφή του 2011 μόνο ένα κάτοικο (βλ. στοιχεία περιφέρειας Βορείου Αιγαίου).
Ο ενοριακός ναός του οικισμού είναι αφιερωμένος στην Αγία Τριάδα (εορτάζει και λειτουργείται του Αγίου Πνεύματος). Ο ναός αυτός φέρεται να έχει ιδρυθεί το 1718. Στην ίδια περιοχή υπάρχει η Αγία Σοφία με έτος κτίσης το 1886.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Καρνόσαυρος
Το Carnosaur (ελληνικά: Καρνόσαυρος) είναι μια ταινία τρόμου και επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 1993 σε σκηνοθεσία Άνταμ Σάιμον. Η ταινία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα τρόμου Carnosaur του Τζον Μπρόσναν που κυκλοφόρησε το 1984, αλλά έχουν λίγες ομοιότητες μεταξύ τους, και τα δύο όμως περιέχουν πολλή βια και αίμα. Η ταινία βγήκε δυο εβδομάδες πριν το πολύ πιο επιτυχημένο μπλοκμπάστερ Τζουράσικ Παρκ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1993 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου - επιστημονικής φαντασίας
Λουκάς Ράλλης
Ο Λουκάς Ράλλης (1794 -1879) ήταν έμπορος και δήμαρχος Πειραιά.
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά την άφιξη του Βασιλέως Όθωνα, μετακόμισε μόνιμα στον Πειραιά, με τους πρώτους οικιστές (1834). Ασχολήθηκε με το διαμετακομιστικό εμπόριο και με τις τραπεζικές δραστηριότητες. Απέκτησε τεράστια περιουσία της τάξεως των 650.000 δραχμών (τότε) και εξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του Πειραιά.
Διατέλεσε δήμαρχος του Πειραιά από το 1856 έως το 1865. Κατά την περίοδο της δημαρχίας του κατασκευάστηκαν έργα όπως: το Δημοτικό Παρθεναγωγείο Θηλέων, το Β' Αρρεναγωγείο, η Δημοτική Αγορά και θεμελιώθηκε ο σημερινός ναός του Αγίου Σπυρίδωνα, πολιούχου του Πειραιά. Επίσης χρημάτισε μέλος της δεκαπενταμελούς επιτροπής της «εταιρείας για σχηματισμό εθνικού στόλου» (1866) καθώς και πρόεδρος του ανέκκλητου δικαστηρίου Πελοποννήσου.
Απεβίωσε στον Πειραιά στις 18 Δεκεμβρίου του 1879. Η κόρη του Καλλιόπη Ράλλη ήταν παντρεμένη με τον Αμβρόσιο Δαμαλά, δήμαρχο Σύρου. Εγγόνια του ήταν οι Παύλος και Αριστείδης Δαμαλάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ράλλης Λουκάς Λ
Ρόμπερτ Μπερνς
Ο Ρόμπερτ Μπερνς (Robert Burns, Άλλογουεϋ, 25 Ιανουαρίου 1759 – Ντάμφρις, 21 Ιουλίου 1796 ) είναι ο εθνικός ποιητής της Σκωτίας.
Γεννήθηκε στο χωριό Άλλογουεϋ (Alloway), δίπλα στην πόλη Άυρ (Ayr) και ήταν γιος κηπουρού. Πέρασε τα περισσότερα χρόνια του ως απλός γεωργός, κατόρθωσε όμως να μορφωθεί μελετώντας μόνος του.
Έζησε δύο ευτυχισμένα χρόνια, από το 1784 ως το 1786, σ’ ένα κτήμα που νοίκιασε και καλλιεργούσε με τον αδελφό του, ζώντας επίσης διάφορους έρωτες, ισχυρότερος των οποίων ήταν αυτός με την Τζην Άρμουρ. Αλλά επειδή ούτε το κτήμα ούτε ο δεσμός με την Τζην πήγαιναν καλά, ετοιμάστηκε να μεταναστεύσει στην Τζαμάικα, έχοντας δώσει εν τω μεταξύ τα ποιήματά του σε εκδότη με την ελπίδα να κερδίσει ένα ποσό που θα του επέτρεπε ν’ αντιμετωπίσει τα έξοδα του ταξιδιού.
Τα ποιήματα εκδόθηκαν με μεγάλη επιτυχία (Poems, Chiefly in the Scottish dialect –Ποιήματα, κυρίως στην Σκωτική διάλεκτο, 1786). Η ιδέα της Τζαμάικα εγκαταλείφθηκε.