cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
7 Ιουνίου
6 Ιουνίου | 7 Ιουνίου | 8 Ιουνίου
Η 7η Ιουνίου είναι η 158η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (159η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 207 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Κλεισούρα (αποσαφήνιση)
Κλεισούρα και Κλεισώρεια
Με το όνομα Κλεισούρα ή Κλεισώρεια μπορεί να αναφέρονται:
Embryo
Οι Embryo ήταν συγκρότημα της Κράουτροκ. Ιδρύθηκαν τη δεκαετία του 1970 στη Γερμανία.
Κλεισούρα (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Embryo
Δισκογραφία
Κατηγορία:Γερμανικά progressive rock συγκροτήματα Κατηγορία:Krautrock συγκροτήματα
Πυρρωνισμός
Με τον όρο Πυρρωνισμός ή Πυρρώνειος αίρεσις καθιερώθηκε να ονομάζεται η σκεπτικιστική φιλοσοφική σχολή, της οποία ιδρυτής ήταν ο Αινησίδημος (1ος αι. π.Χ.) προς τιμήν του αρχαίου Έλληνα σκεπτικιστή φιλοσόφου Πύρρωνα από την Ηλεία (360 – 270 π.Χ.), αν και η σχέση του ιστορικού προσώπου του Πύρρωνα με την σχολή που φέρει το όνομα του, είναι θολή και αμφίβολη.
Γενικά κατά τον Πυρρωνισμό η αντικειμενική γνώση για τα πράγματα είναι αδύνατη, γιατί σύμφωνα με τον φιλόσοφο Πύρρωνα δεν υπάρχει στην πραγματικότητα ούτε αλήθεια, ούτε ψεύδος. Συνεπώς στον κάθε σοφό είναι προτιμότερο να «επέχει» (εποχή και όχι αποχή) προκειμένου έτσι να εξασφαλίζει για τον εαυτόν του την αταραξία.
Οι οπαδοί αυτής της Σχολής ονομάσθηκαν Σκεπτικοί φιλόσοφοι.
Κατηγορία:Ελληνιστική φιλοσοφία Κατηγορία:Επιστημολογικές θεωρίες Κατηγορία:Φιλοσοφικά κινήματα Κατηγορία:Σκεπτικισμός Κατηγορία:Φιλοσοφικές παραδόσεις
Τσάρσκογιε Σελό
Η ιστορία του Τσάρσκογιε Σελό ξεκίνησε το 1710, όταν η αυτοκράτειρα Αικατερίνη Α΄ (σύζυγος του Μεγάλου Πέτρου) ίδρυσε την πόλη σε εδάφη που της είχε δωρίσει ο σύζυγός της δύο χρόνια νωρίτερα. Το 1724 η Αικατερίνη Α΄ ανήγειρε τα πρώτα εξοχικά καταλύματα, καθώς και το ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Μπλαγκοβέστσενσκαγια). Αργότερα η κόρη της Ελισάβετ κάλεσε τον αρχιτέκτονα Βαρθολομαίο Ραστρέλι, ο οποίος ανήγειρε το μπαρόκ Παλάτι της Αικατερίνης στη μνήμη της μητέρας της.
Επί Αικατερίνης Β' της Μεγάλης (1762-1796) το παλάτι επεκτάθηκε - η επέκταση αυτή ονομάζεται σήμερα Στοά Κάμερον, από το Σκώτο αρχιτέκτονα Τσαρλς Κάμερον, που την υλοποίησε. Η Αικατερίνη Β΄ έκτισε επίσης ένα νέο παλάτι, το νεοκλασικό Παλάτι του Αλεξάνδρου, ως γαμήλιο δώρο για τον αγαπημένο της εγγονό Αλέξανδρο (μετέπειτα αυτοκράτορα Αλέξανδρο Α΄).
Επίσης επί Αικατερίνης Β΄ προστέθηκαν τεχνητά κανάλια με νερό από τους γειτονικούς ποταμούς και ξεκίνησε η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου. Γύρω από το Παλάτι της Αικατερίνης δημιουργήθηκαν ένα γαλλικό και ένα αγγλικό πάρκο¹, τα οποία διακοσμήθηκαν με το Ολλανδικό Ναυαρχείο, την Παγόδα που τρίζει, τη Μαρμαρένια Γέφυρα, τη Στήλη του Τσεσμέ (προς τιμήν της νίκης επί του τουρκικού στόλου στον Τσεσμέ της Μικράς Ασίας) και τον Οβελίσκο του Ρουμιάντσεφ. Γύρω από το Παλάτι του Αλεξάνδρου διαμορφώθηκε ένα μεγάλο αγγλικό πάρκο με αρκετά κτίσματα κινεζικής αρχιτεκτονικής, από τα οποία ξεχωρίζει το Κινεζικό Χωριό.
Στα περίχωρα του Τσάρσκογιε Σελό η αυτοκράτειρα ίδρυσε τη Σόφια (από το γερμανικό της όνομα που ήταν Σοφία), όπου έδρευε η φρουρά και το προσωπικό των εγκαταστάσεων. Η Σόφια τελικά συγχωνεύθηκε με το Τσάρσκογιε Σελό λίγα χρόνια μετά το θάνατο της ιδρυτού της.
Το 1811 ο Αλέξανδρος, έχοντας γίνει πια αυτοκράτορας, ίδρυσε δίπλα στο Παλάτι της Αικατερίνης το περίφημο Λύκειον για τα τέκνα των ευγενών. Ένας από τους πρώτους αποφοίτους ήταν ο εθνικός ποιητής της Ρωσίας Αλεξάντρ Πούσκιν. Επίσης το 1837 θεμελιώθηκε στην πόλη η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή της Ρωσίας, που συνέδεε το θέρετρο με την Αγία Πετρούπολη. Μέχρι και το τέλος της μοναρχίας, το Τσάρσκογιε Σελό ήταν ο αγαπημένος τόπος αναψυχής της ρωσικής αριστοκρατίας. Μάλιστα εκεί κρατήθηκε προσωρινά ο έκπτωτος αυτοκράτορας Νικόλαος Β΄ σε ένδειξη αβροφροσύνης, την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1917.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση οι μπολσεβίκοι άνοιξαν τις πύλες των ανακτόρων στο λαό και εξαφάνισαν τον όρο τσάρσκογιε από το όνομα της πόλης, μετονομάζοντάς την σε Ντέτσκογιε Σελό (Παιδικό Χωριό). Μία ακόμα -τελευταία- μετονομασία έγινε το 1937 σε Πούσκιν, τιμώντας τα 100 χρόνια από το θάνατο του μεγάλου ποιητή².
Κατά την Πολιορκία του Λένινγκραντ η πόλη υπέστη καταστροφές από τους Γερμανούς, οι οποίοι προέβησαν σε μεγάλους βανδαλισμούς και λεηλασίες έργων τέχνης, συμπεριλαμβανομένου του αριστουργηματικού Κεχριμπαρένιου Δωματίου στο Παλάτι της Αικατερίνης. Ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωσε την περιοχή τον Φεβρουάριο του 1944. Από τότε μέχρι σήμερα, τα ανάκτορα βρίσκονται σε διαδικασία αποκατάστασης.
Παραπομπές
1. Γαλλικό ονομάζεται το εντελώς τεχνητό πάρκο, ενώ αγγλικό αυτό που διευθετεί την προϋπάρχουσα βλάστηση. 2. Σήμερα Πούσκιν λέγεται ολόκληρη η πόλη, ενώ Τσάρκογιε Σελό το προάστειο της πόλης, όπου βρίσκονται τα ανάκτορα και οι κήποι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι (στα αγγλικά)
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Ρωσία Κατηγορία:Μουσεία στη Ρωσία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Ρωσία Κατηγορία:Όμπλαστ του Λένινγκραντ Κατηγορία:Μπαρόκ Τσαρσκογιε Σελο
The Neon God: Part 1 – The Rise
The Neon God: Part 1 – The Rise είναι ο τίτλος του ενδέκατου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος W.A.S.P., το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2004 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Sanctuary Records".
Οι κριτικές που έλαβε ο δίσκος ήταν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,3 / 5 και το "Metal Archives" 81%.
Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος των W.A.S.P. που κατάφερε να μπει στο Top-30 κάποιου τσαρτ μετά το "The Crimson Idol " του 1992, αφού έφθασε στο # 26 στη Φινλανδία και τη Σουηδία. Επίσης, ήταν ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος στον οποίο συμμετείχε ο ντράμερ Στετ Χάουλαντ.
Τραγούδια του δίσκου
1. Overture (Lawless) - 3:33
2. Why Am I Here (Lawless) - 0:34
3. Wishing Well (Lawless) - 3:34
4. Sister Sadie (And the Black Habits) (Lawless) - 7:42
5. The Rise (Lawless) - 2:29
6. Why Am I Nothing (Lawless) - 0:58
7. Asylum #9 (Lawless) - 6:19
8. The Red Room of the Rising Sun (Lawless) - 4:41
9. What I'll Never Find (Lawless) - 6:02
10. Someone to Love Me (Lawless) - 0:51
11. X.T.C. Riders (Lawless) - 4:34
12. Me & the Devil (Lawless) - 0:53
13. The Running Man (Lawless) - 4:19
Θέσεις τσαρτ
The Neon God: Part 1 – The Rise (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 6 Απριλίου 2004
Τα μέλη των W.A.S.P.
Το "The Neon God: Part 1 – The Rise" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των W.A.S.P. Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004
Σκοτεινός Τόπος
Ο Σκοτεινός Τόπος είναι μυθιστόρημα μυστηρίου από την Τζίλιαν Φλιν που κυκλοφόρησε το 2009. Ασχολείται με την αγροτική Αμερική, την έντονη φτώχεια και την υστερία με τις σατανικές αιρέσεις που έπληξαν τις Ηνωμένες Πολιτείες την δεκαετία του 1980. Ήταν υποψήφιο σε πολλές κατηγορίες και κέρδισε βραβείο ως το "Καλύτερο μυθιστόρημα μυστηρίου της Χρονιάς". Επισης ήταν στα New York Times Best Seller βιβλία για δύο εβδομάδες.
Περίληψη
Η Λίμπι Ντέι, η αφηγήτρια του μυθιστορήματος και πρωταγωνίστρια, είναι η μόνη επιζών της σφαγής που έγινε στο Κίνακι, μια φανταστική αγροτική πόλη.
Όταν βλέπει τις δολοφονίες των δύο αδελφών της και της μητέρα της -που φαίνεται ότι ήταν ένα τελετουργικό σατανικής λατρείας- δραπετεύει μέσα από ένα παράθυρο και καταθέτει στο δικαστήριο εναντίον του έφηβου αδελφού της.
Είκοσι πέντε χρόνια μετά, έχει ανάγκη από χρήματα και έτσι συναντιέται με μια ομάδα ερασιτεχνών ερευνητών που πιστεύουν ότι ο αδελφός της είναι αθώος. Τις προσφέρουν χρήματα για να ξεκινήσει μια έρευνα για την τότε τραγική βραδιά, να εντοπίσει άλλους μάρτυρες και πιθανούς υπόπτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα μυστηρίου
NGC 189
Το NGC 189 είναι ανοικτό σμήνος το οποίο απέχει περίπου 3.500 έτη φωτός από την Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Κασσιόπη. Το ανακάλυψε η Καρολίν Χέρσελ (Caroline Herschel) στις 27 Σεπτεμβρίου 1783 και ανεξάρτητα από αυτή ο Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 27 Οκτωβρίου 1829.
Αναφορές
0189 Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Κασσιόπη (αστερισμός)
Κομπωτή Αιτωλοακαρνανίας
Η Κομπωτή είναι ένα χωριό του δήμου Ακτίου-Βόνιτσας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Κομπωτή έχει 396 κατοίκους. Βρίσκεται στην τοποθεσία Πέρσεβος σε υψόμετρο 472 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και ανήκει στην δημοτική ενότητα Μεδεώνος, η οποία αποτελούσε ανεξάρτητο δήμο με πρωτεύουσα την Κατούνα μέχρι το 2010 που εφαρμόσθηκε το πρόγραμμα "Καλλικράτης". Πρωτεύουσα του δήμου είναι πλέον η Βόνιτσα ενώ στην ίδια δημοτική ενότητα με την Κομπωτή ανήκουν επίσης η Κατούνα, ο Αετός, τα Αχυρά, η Κονοπίνα, ο Τρύφος και το Λουτράκι.
Στο λόφο Παλαιόκαστρο ή Κάστρο περίπου 500 μέτρα βόρεια του χωριού, βρίσκονται ερείπια αρχαίου κάστρου, κτισμένο με ογκόλιθους, από το οποίο σώζονται δύο πύλες και ερείπια κτιρίου. Από τη θέση του, σε ύψος 653 μέτρων, το κάστρο μπορεί να επιβλέπει την περιοχή της Κατούνας, την αρχαία Μεδεώνα. Λίγα είναι γνωστή για την αρχαία αυτή πόλη, η οποία έχει προταθεί ότι μπορεί να είναι η αρχαία Τορύβεια ή η αρχαία Εύριπος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Βουλγαρόφιλοι
Οι Βουλγαρόφιλοι ή Βουλγαρίζοντες (бугарофили δηλ. Βουλγαρόφιλοι, Βουλγαρικά: българофили/българомани δηλ. Βουλγαρόφιλοι/Βουλγαρομάνοι, Σερβικά: бугараши, δηλ. Βουλγαρομάνοι) είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει άτομα της περιοχής της οθωμανικής Μακεδονίας και της περιοχής της κοιλάδας του Μοράβα, που βλέπουν τους εαυτούς τους ως Βουλγάρους. Χρησιμοποιείται πιο συχνά υποτιμητικά, για να υποδηλώσει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι πραγματικοί Βούλγαροι. Επίσης ο όρος χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει χωριά της περιοχής της Μακεδονίας στις αρχές του 20ου αιώνα όπου η πλειονότητα των κατοίκων ανήκε στην σχισματική Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Ο όρος χρησιμοποιείται στην Βόρεια Μακεδονία για να χαρακτηρίσει υποτιμητικά επιστήμονες που υποστηρίζουν ότι η σλαβομακεδονική γλώσσα αποτελεί διάλεκτο της βουλγαρικής ή και παλαιότερα Ευρωπαίους που συμπαθούσαν ή υποστήριζαν τις βουλγαρικές θέσεις και διεκδικήσεις.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Βούλγαροι κατηγορία:Ιστορία της Μακεδονίας Κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας Κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας Κατηγορία:Ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας
Hawker Horsley
Το Hawker Horsley ήταν μέσο βομβαρδιστικό αεροσκάφος ημέρας, σχεδιασμένο το 1925. υπήρξε το τελευταίο πλήρως ξύλινο αεροσκάφος που κατασκευάστηκε από τη Hawker.
Ιστορία
Το βομβαρδιστικό αρχικά βασιζόταν στις προδιαγραφές 26/23, όμως το Βρετανικό Αεροπορικό Υπουργείο τροποποίησε τις απαιτήσεις του για το μεταφερόμενο φορτίο και επέκτεινε τις προδιαγραφές ώστε να περιλαμβάνεται η μεταφορά μίας τορπίλης. Το πρώτο πρωτότυπο πέταξε το 1925 με πιλότο τον Τζωρτζ Π. Σ. Μπούλμαν (George P.S.W. Bulman) και έφερε κινητήρα Rolls Royce Condor III, ισχύος 665 ίππων. Η αρχική παραγγελία που κατατέθηκε αφορούσε 20 αεροσκάφη, κάποια από τα οποία πιστεύεται ότι θα έφεραν μικτή μεταλλική και ξύλινη κατασκευή. Το πρώτο αεροσκάφος παραλήφθηκε από την 11η Μοίρα Βομβαρδιστικών της Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας τον Ιανουάριο του 1927, ενώ παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι το 1935. Συνολικά κατασκευάστηκαν 134 Horsley, συμπεριλαμβανομένων έξι αεροσκαφών για την Ελληνική Ναυτική Αεροπορία.
Περιγραφή
Το Horsley ήταν μεγάλο μονοκινητήριο διπλάνο και είχε πλήρωμα δύο ατόμων. Η κατασκευή του ήταν αρχικά όλη από ξύλο, πριν όμως ολοκληρωθεί η παραγωγή του αντικαταστάθηκε από μεταλλική. Ανεπίσημα οι τρεις μέθοδοι κατασκευής χαρακτηρίστηκαν ως Horsley MK Ι για τις ξύλινες κατασκευές, Horsley MK ΙΙ για τις κατασκευές μεικτών υλικών (μέταλλο – ξύλο) και Horsley ΙΙΙ για τα μεταλλικά αεροσκάφη. Σε κάποια αεροσκάφη τοποθετήθηκαν πλωτήρες. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν διάφοροι τύποι κινητήρων, κυρίως Rolls Royce Condor ή Buzzard και Armstrong Siddeley Leopard. Το Horsley χρησιμοποιήθηκε αρκετά και ως ιπτάμενη πλατφόρμα δοκιμών για άλλους κινητήρες, περιλαμβανομένων των Napier Lion, Rolls-Royce PV.12, και πρώιμων εκδόσεων των Merlin και Junkers Jumo. Το μεταφερόμενο φορτίο περιλάμβανε δύο βόμβες των 550 λιβρών, μια βόμβα των 1.500 λιβρών ή μια τορπίλη των 2.800 λιβρών. Δύο αεροσκάφη, με κινητήρα Leopard II, πουλήθηκαν στην Δανική κυβέρνηση, όμως αυτά τα αεροσκάφη έγιναν γνωστά ως Hawker Dantorp και είχαν ελαφρώς διαφορετική άτρακτο.
Το Hawker Horsley σε Ελληνική Υπηρεσία
Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε 6 Hawker Horsley τον Δεκέμβριο του 1929. Τον Ιούλιο του 1934, μερικούς μήνες μετά από την υπογραφή του Συμφώνου της Βαλκανικής Συνεννοήσεως, 3 Horsley επισκέφτηκαν τις περισσότερες Βαλκανικές πρωτεύουσες, σε μία επιχείρηση που έγινε γνωστή ως «Γύρος των Βαλκανίων». Προς τα τέλη της υπηρεσίας τους χρησιμοποιήθηκαν ως εκπαιδευτικά, μέχρι τις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά αεροσκάφη Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Horsley
Νικόλαος Αλιβιζάτος
Με το όνομα Νικόλαος Αλιβιζάτος μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
2-φθοροβουτάνιο
Ονοματολογία
Η ονομασία «φθοροβουτάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «βουτ-» δηλώνει την παρουσία τεσσάρων (4) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Το αρχικό πρόθεμα «φθορο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου φθορίου ανά μόριο της ένωσης. Τέλος, ο αρχικός αριθμός θέσης «2-», δηλώνει τον αριθμό θέσης του ατόμου του άνθρακα με το οποίο ενώνεται το άτομο του φθορίου, για να διαχωριστεί η ένωση από την ισομερή της 1-φθοροβουτάνιο.
Με υποκατάσταση υδροξυλίου από φθόριο
Με επίδραση υδροφθορίου (HF) σε 2-βουτανόλη (CH3CH2CH(OH)CH3) :
Με υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε 2-χλωροβουτάνιο (CH3CH2CHClCH3) :
Με προσθήκη υδροφθορίου σε 1-βουτένιο ή σε 2-βουτένιο
Με προσθήκη υδροφθορίου σε 1-βουτένιο ή σε 2-βουτένιο παράγεται 2-φθοροβουτάνιο ::
ή
Με προσθήκη φθορομεθανίου σε προπένιο
Με προσθήκη φθρορομεθανίου σε προπένιο παράγεται 2-φθοροβουτάνιο ::
Με προσθήκη υδροφθορίου σε μεθυλοκυκλοπροπάνιο
Με προσθήκη υδροφθορίου (ΗF) σε μεθυλοκυκλοπροπάνιο παράγεται 2-φθοροβουτάνιο : 40px|Μεθυλοκυκλοπροπάνιο
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Κατά την υδρόλυσή του με εναιώρημα υδροξειδίου του αργύρου (AgOH) σχηματίζεται 2-βουτανόλη (CH3CH2CH(OH)CH3) :
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με αλκοολικά άλατα (RONa) σχηματίζει 2-αλκοξυβουτάνιο (CH3CH2CH(OR)CH3) :
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) σχηματίζει αλκίνιο (RC≡CCH(CH3)CH2CH3). Π.χ. :
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με καρβονικά άλατα (RCOONa) σχηματίζει καρβονικό δευτεροταγή βουτυλεστέρα (RCOOCH(CH3)CH2CH3) :
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) σχηματίζει 2-μεθυλοβουτανονιτρίλιο (CH3CH2CH(CN)CH3) :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με αλκυλολίθιο (RLi) σχηματίζει αλκάνιο :
Υποκατάσταση από σουλφυδρίλιο
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) σχηματίζει 2-βουτανοθειόλη (CH3CH2CH(SH)CH3) :
Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο
Με θειολικό νάτριο (RSNa) σχηματίζει 2-αλκυλοθειοβουτάνιο (RSCH(CH3)CH2CH3) :
Υποκατάσταση από ιώδιο
Με ιωδιούχο νάτριο (NaI) σχηματίζει 2-ιωδοβουτάνιο (CH3CH2CHICH3) :
Υποκατάσταση από αμινομάδα
Με αμμωνία (NH3) σχηματίζει 2-βουταναμίνη (CH3CH2CH(NH2)CH3) :
Υποκατάσταση από αλκυλαμινομάδα
Με πρωυτοταγείς αμίνες (RNH2) σχηματίζει N-αλκυλο-2-βουταναμίνη (CH3CH2CH(NHR)CH3) :
Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα
Με δευτεροταγείς αμίνες (R'NHR) σχηματίζει N,N-διαλκυλο-2-βουταναμίνη [(CH3CH2CH(NRR΄)CH3)] :
Υποκατάσταση από τριαλκυλαμινομάδα
Με τριτοταγείς αμίνες [R'N(R)R΄΄] σχηματίζει φθοριούχο N,N,N-τριαλκυλο(1-μεθυλοπροπυλ)αμμώνιο {[(CH3CH2CH(NRR΄R΄΄)CH3]F} :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη σχηματίζει 2-βουτανοφωσφαμίνη :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) σχηματίζει 2-νιτροβουτάνιο (CH3CH2CH(NO2)CH3) :
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται 2-φαινυλοβενζόλιο:
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
1. Με λίθιο (Li σχηματίζει δευτεροταγές βουτυλολίθιο :
2. Με μαγνήσιο (Mg) σχηματίζει δευτεροταγές βουτυλομαγνησιοφθορίδιο :
Αναγωγή
1. Με λιθιοαργιλλιοϋδρίδιο (LiAlH4) παράγεται βουτάνιο. :
3. Με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται βουτάνιο :
4. Αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο. Π.χ. :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει 3-μεθυλο-1-φθοροπεντάνιο :
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 3-μεθυλο-1-φθορο-1-πεντένιο :
3. Η αντίδραση του 1-φθοροβουτανίου με συζυγή αλκαδιένια αντιστοιχεί κυρίως σε 1,4-προσθήκη, αν και είναι επίσης δυνατές η 1,2-προσθήκη και η 3,4-προσθήκη, με τη χρήση κατάλληλων συνθηκών. Π.χ : (1,4-προσθήκη)
(1,2-προσθήκη)
(3,4-προσθήκη) 4. Σε κυκλοαλκάνια που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο παράγει 4-μεθυλο-1-φθορεξάνιο : 40px|κυκλοπροπάνιο 5. Σε ετεροκυκλικές ενώσεις που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με εποξυαιθάνιο παράγει δευτεροταγές βουτοξυ-2-φθοραιθάνιο : 30 px
Αντίδραση απόσπασης
Με απόσπαση υδροφθορίου (HF) από 2-φθοροβουτάνιο παράγεται (κυρίως) 2-βουτένιο :
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μίγμα 3-φθοροπεντάνιου ~33%, 3-φθοροπεντάνιου ~33%,  3-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιου ~22% και 2-μεθυλο-2-φθοροβουτάνιου ~11%.
Πηγές
Κατηγορία:Αλκυλαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Αλοβουτάνια Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία)
Μαϊνόρ Φιγκερόα
Ο Μαϊνόρ Αλέξις Φιγκερόα Ρότσες (ισπανικά: Maynor Alexis Figueroa Róchez, γεννήθηκε 2 Μαΐου 1983) είναι Ονδουριανός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών της εθνικής ομάδας της χώρας του έχοντας αγωνιστεί σε τρία ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ, δύο Παγκόσμια Κύπελλα και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Φιγκερόα ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ΚΝ Βικτόρια, πριν μετακομίσει στην ΚΝ Ολίμπια το 2003. Αργότερα έγινε αρχηγός της ομάδας.
Γουίγκαν Αθλέτικ
Τον Ιανουάριο του 2008, ο Φιγκερόα εντάχθηκε στη Γουίγκαν ως δανεικός για το υπόλοιπο της σεζόν 2007-08. Τον Ιούλιο του 2008, μετά από μια περίπλοκη διαδικασία που αφορούσε την άδεια εργασίας και ζητήματα θεώρησης, ο Φιγκερόα επανήλθε στη Γουίγκαν ως δανεικός για άλλους έξι μήνες, μετά τους οποίους ο σύλλογος είχε την επιλογή να κάνει τη συμφωνία μόνιμη μετά από μία επιτυχημένη περίοδο δανεισμού.
Στις 23 Δεκεμβρίου 2008, η Γουίγκαν ανακοίνωσε ότι ο Φιγκερόα είχε υπογράψει συμβόλαιο τριάμισι ετών για να ενταχθεί μόνιμα στην ομάδα. Πέτυχε το πρώτο του γκολ για τη Γουίγκαν στις 11 Ιανουαρίου 2009. Σκόραρε με κεφαλιά από κοντά για να εξασφαλίσει τι νίκη στις καθυστερήσεις επί της Τότεναμ.
Η σεζόν 2010-11 αποδείχθηκε δύσκολη για τη Γουίγκαν και τον Φιγκερόα. Στις 26 Φεβρουαρίου 2011, έκανε την 100η εμφάνιση του στην Πρέμιερ Λιγκ, στην ήττα με 4-0 εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Την τελευταία μέρα της σεζόν, η Γουίγκαν έπρεπε να κερδίσει και να γίνουν συνδυασμοί αποτελεσμάτων για να εξασφαλίσει την παραμονή της στην Πρέμιερ Λιγκ. Ο Φιγκερόα βοήθησε δίνοντας την ασίστ για το γκολ στη νίκη με 1-0 επί της Στόουκ Σίτι και εξασφάλισε την παραμονή της ομάδας.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου παιχνιδιού της Γουίγκαν στο Κύπελλο Αγγλίας 2012-13, ο Φιγκερόα σκόραρε από τα 35 μέτρα, καθώς η Γουίγκαν νίκησε τη Νότιγχαμ Φόρεστ με 4-1. Η Γουίγκαν κατόρθωσε να κατακτήσει το Κύπελλο Αγγλίας, αφού νίκησε στον Τελικό την Μάντσεστερ Σίτι με 1-0. Ο Φιγκερόα είχε παίξει σε κάθε γύρο του Κυπέλλου, αλλά τραυματίστηκε για τον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, όμως έλαβε μετάλλιο. Ωστόσο, η ομάδα δεν είχε τόση επιτυχία στην Πρέμιερ Λιγκ, καθώς υποβιβάστηκε στο τέλος της σεζόν. μικρογραφία| Ο Φιγκερόα (δεξιά) σε αγώνα της [[Χαλ Σίτι το 2014]]
Χαλ Σίτι
Η πρόσφατα προβιβασμένη στην Πρέμιερ Λιγκ Χαλ Σίτι ανακοίνωσε την υπογραφή του Φιγκερόα με ελεύθερη μεταγραφή στις 17 Ιουνίου 2013. Έκανε το ντεμπούτο του την πρώτη αγωνιστική της σεζόν 2013-14, στην εκτός έδρας ήττα με 2-0 από τη Τσέλσι. Ο Φιγκερόα έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν, έχοντας παίξει σε κάθε παιχνίδι πριν από τον τελικό. Όμως, δεν έπαιξε στον τελικό, τον οποίο η Χαλ Σίτι έχασε με 3-2 στην παράταση από την Άρσεναλ. Στις 21 Οκτωβρίου 2014, ο Φιγκερόα επέστρεψε στη Γουίγκαν Αθλέτικ με δανεισμό ενός μήνα.
Κολοράντο Ράπιντς
Ο Φιγκερόα εντάχθηκε στην ομάδα του Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ, Κολοράντο Ράπιντς, στις 7 Αυγούστου 2015. Έκανε το ντεμπούτο του στις 14 Αυγούστου, στην ήττα με 1-0 εναντίον των Σαν Χοσέ Έρθκουεϊκς. Πέτυχε το πρώτο του γκολ για τους Ράπιντς στις 29 Αυγούστου, στη νίκη με 2-1 επί της Σπόρτινγκ Κάνσας Σίτι. Συμμετείχε σε 10 παιχνίδια για τους Ράπιντς. Στο τέλος, η ομάδα απέτυχε να προκριθεί στα πλέι-οφ και ολοκλήρωσε τη σεζόν στην τελευταία θέση της Δυτικής Περιφέρειας.
ΦΚ Ντάλας
Στις 26 Ιανουαρίου 2016, ο Φιγκερόα ανταλλάχθηκε στην ΦΚ Ντάλας. Έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδας στις 6 Μαρτίου, στη νίκη με 2-0 επί της Φιλαντέλφια Γιούνιον. Ο Φιγκερόα πέτυχε το πρώτο του γκολ για την ΦΚ Ντάλας στις 4 Αυγούστου εναντίον της Ρεάλ Εστελί στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ, στη νίκη με 2-1.
Χιούστον Ντάιναμο
Ο Φιγκερόα και η Ντάιναμο άνοιξαν τη σεζόν 2020 στις 29 Φεβρουαρίου, στην ισοπαλία με 1-1 με αντίπαλο την Λος Άντζελες Γκάλαξι, με τον Φιγκερόα να παίζει σε όλο τον αγώνα. Στις 26 Σεπτεμβρίου ο Φιγκερόα σκόραρε στο 89ο λεπτό για να δώσει την ισοπαλία με 1-1 με αντίπαλο τη Νάσβιλ ΣΚ. Σε μία συντομευμένη σεζόν, ο Φιγκερόα εμφανίστηκε σε 20 από τους 23 αγώνες της Ντάιναμο και σημείωσε 2 γκολ.
Τίτλοι
Ολίμπια
Γουίγκαν Αθλέτικ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ονδουριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ονδούρας Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Βικτόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα Νασιονάλ Ονδούρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Ολίμπια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουίγκαν Αθλέτικ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κολοράντο Ράπιντς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντάλας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιούστον Ντάιναμο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Λι Σιεν Λουνγκ
Ο Λι Σιέν Λουνγκ ή Λι Σιέν Λονγκ (παραδ. 李顯龍, απλοπ. 李显龙, Wade-Giles: Lee Hsien Loong, pinyin: Lǐ Xiǎnlóng, γεννήθηκε το 1952) είναι πολιτικός από τη Σιγκαπούρη, πρωθυπουργός της χώρας από το 2004.
Προφίλ
Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1952. Γιος του πρώτου πρωθυπουργού της Σιγκαπούρης, του Λι Κουάν Γιου, είναι επίσης υπουργός Οικονομικών. Το 1984 αποστρατεύτηκε. Η πρώτη του σύζυγος πέθανε στον τοκετό το 1982 και έπειτα παντρεύτηκε τη Χο Τσινγκ. Ανήκει στο Κόμμα της Δράσης του Λαού.
Μισθός
Σήμερα έχει μισθό 3.870.000 δολαρίων Σιγκαπούρης (2.856.930 αμερικανικά δολάρια), γεγονός που τον καθιστά τον πιο ακριβοπληρωμένο αρχηγό κυβερνήσεως στον κόσμο. Για σύγκριση αναφέρεται ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ αμείβεται με 400.000 δολάρια ΗΠΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πολιτικοί της Σιγκαπούρης Κατηγορία:Ασιάτες πολιτικοί
Αλεξάντρ Κέρενσκι
Ο Αλεξάντρ Φιόντοροβιτς Κέρενσκι (Алекса́ндр Фёдорович Ке́ренский, ΔΦΑ :  [ɐlʲɪˈksandr ˈkʲerʲɪnskʲɪj] 4 Μαΐου 1881 — 11 Ιουνίου 1970) ήταν Ρώσος δικηγόρος και πολιτικός κατά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917. Υπηρέτησε ως ο δεύτερος πρωθυπουργός της Ρωσικής Προσωρινής Κυβέρνησης από Ιούλιο έως Νοέμβριο 1917. Ήταν ηγέτης των μετριοπαθών σοσιαλιστών της Τρουντοβικής φράξιας του Κόμματος των Σοσιαλεπαναστατών.
Μετά τη Φεβρουαριανή Επανάσταση που εκθρόνισε τον Νικόλαο Β΄, ο Κέρενσκι υπηρέτησε ως Υπουργός Δικαιοσύνης στη μετα-αυτοκρατορική και δημοκρατική Προσωρινή Κυβέρνηση του Γκεόργκι Λβοβ. Τον Μάιο έγινε Υπουργός Πολέμου. Τον Ιούνιο διαδέχτηκε τον Λβοβ ως Πρωθυπουργός. Στις 7 Νοεμβρίου, η κυβέρνησή του ανατράπηκε από τους εργάτες επαναστάτες υπό τον Βλαντιμίρ Λένιν Μπολσεβίκους στην Οκτωβριανή Επανάσταση. Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του αυτοεξόριστος, στο Παρίσι και στη Νέα Υόρκη όπου και απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών, αλλά τάφηκε στο Λονδίνο.
Πρώτα χρόνια και ακτιβισμός
Ο Αλέξανδρος Κέρενσκι γεννήθηκε στο Σιμπίρσκ (τώρα Ουλιάνοφσκ) στον ποταμό Βόλγα στις 2 Μαΐου 1881. Ο πατέρας του, Φιόντορ Κέρενσκι, ήταν καθηγητής, και διευθυντής του τοπικού γυμνασίου. Η μητέρα του, Ναντέζντα (το γένος Άντλερ), γεννήθηκε από έναν Ρωσο-Γερμανό Εβραίο, τον Αλέξανδρο Άντλερ, που ήταν επικεφαλής του Τοπογραφικού Γραφείου της Στρατιωτικής Περιοχής του Καζάν, και τη Ναντέζντα (το γένος Καλμίκοβα), κόρη ενός πρώην δουλοπάροικου, που είχε αγοράσει την ελευθερία του πριν καταργηθεί η δουλοπαροικία στη Ρωσία το 1861, επιτρέποντάς του να γίνει ένας πλούσιος έμπορος της Μόσχας.
Ο πατέρας του Κέρενσκι ήταν καθηγητής του Βλαδίμηρου Ουλιάνοφ (Λένιν)· μέλη των οικογενειών Κέρενσκι και Ουλιάνοφ ήταν φίλοι. Το 1889, όταν ο Κέρενσκι ήταν οκτώ ετών, η οικογένεια μετακόμισε στην Τασκένδη, όπου ο πατέρας του είχε διοριστεί κεντρικός επιθεωρητής των δημοσίων σχολείων (διευθυντής). Ο Αλέξανδρος αποφοίτησε με άριστα το 1899. Την ίδια χρονιά εισήλθε στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, όπου σπούδασε Ιστορία και Φιλολογία. Τον επόμενο χρόνο μεταπήδησε στη Νομική και πήρε δίπλωμα το 1904. Τον ίδιο χρόνο παντρεύτηκε την Όλγα Λβόβνα Μπαρανόβσκαγια, κόρη ενός Ρώσου στρατηγού. Ο Κέρενσκι προσχώρησε στο κίνημα των Ναρόντνικων και εργάστηκε ως νομικός σύμβουλος για τα θύματα της Επανάστασης του 1905. Στα τέλη του 1904 φυλακίστηκε λόγω υποψιών ότι ανήκε σε μαχητική ομάδα. Στη συνέχεια κέρδισε φήμη για το έργο του σαν συνήγορος υπεράσπισης σε μια σειρά από πολιτικές δίκες επαναστατών.
Το 1912 ο Κέρενσκι έγινε ευρέως γνωστός όταν επισκέφτηκε τα χρυσωρυχεία στον ποταμό Λένα και δημοσίευσε υλικό για το συμβάν στα Μεταλλεία του Λένα. Τον ίδιο χρόνο ο Κέρενσκι εξελέγη στην Τέταρτη Δούμα ως μέλος των Τρουντόβικων, ενός μετριοπαθούς, μη Μαρξιστικού εργατικού κόμματος που συνεργαζόταν με το Σοσιαλεπαναστατικό Κόμμα και εντάχθηκε σε μια μασονική ομάδα που ένωνε τις αντιμοναρχικές δυνάμεις που αγωνίζονταν για τη δημοκρατική ανανέωση της Ρωσίας. Ήταν λαμπρός ρήτορας και έμπειρος κοινοβουλευτικός ηγέτης της σοσιαλιστικής αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση του τσάρου Νικολάου Β΄.
Ρασπούτιν
Ανταποκρινόμενος στις τσουχτερές δυσαρέσκειες που ακούγονταν κατά του αυτοκρατορικού ευνοούμενου Γκριγκόρι Ρασπούτιν εν μέσω της αποτυχημένης προσπάθειας της Ρωσίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Κέρενσκι, στην εναρκτήρια συνεδρίαση της Δούμας στις 2 Νοεμβρίου 1916, αποκάλεσε τους αυτοκρατορικούς υπουργούς “μισθωμένους δολοφόνους” και “δειλούς” και ισχυρίστηκε ότι “καθοδηγούνταν από τον ποταπό Γκρίσκα Ρασπούτιν !”. Ο Μεγάλος Δούκας Νικολάι Μιχαήλοβιτς, ο Πρίγκιπας Λβοβ και ο στρατηγός Μιχαήλ Αλεξέγιεφ προσπάθησαν να πείσουν τον Νικόλαο να στείλει μακριά την Αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα Φεοντόροβνα, ακλόνητη υποστηρίκτρια του Ρασπούτιν, είτε στο Ανάκτορο Λιβάντια στη Γιάλτα, είτε στην Αγγλία. Ο Μιχαήλ Ροντζιάνκο, η Ζινάιντα Γιουσούποβα, η Ελισάβετ, αδελφή της Αλεξάνδρας, η Μεγάλη Δούκισσα Βικτώρια και η πεθερά της αυτοκράτειρας Μαρία Φιόντοροβνα, προσπάθησαν επίσης να επηρεάσουν το αυτοκρατορικό ζεύγος, να απομακρύνει τον Ρασπούτιν, από το πόστο επιρροής μέσα στην αυτοκρατορική οικογένεια, χωρίς όμως επιτυχία. Σύμφωνα με τον Κέρενσκι, ο Ρασπούτιν είχε τρομοκρατήσει την Τσαρίνα, απειλώντας να επιστρέψει στο χωριό καταγωγής του. Οι άνθρωποι γύρω από τον Ρασπούτιν (οι γραμματείς του) ενδιαφέρονταν για στρατηγικές πληροφορίες.
Ο Ρασπούτιν δολοφονήθηκε τον Δεκέμβριο του 1916 και τάφηκε στην αυτοκρατορική κατοικία Τσάρσκογιε Σελό. Λίγο μετά τη Φεβρουαριανή Επανάσταση του 1917, μια ομάδα στρατιωτών διατάχθηκαν από τον Κέρενσκι να ξαναθάψουν το πτώμα σε ένα άγνωστο σημείο στην εξοχή. Όμως το φορτηγό χάλασε ή αναγκάστηκε να σταματήσει λόγω του χιονιού στο δρόμο του Λέσνοε, έξω από την Αγία Πετρούπολη.
Η Επανάσταση του Φεβρουαρίου 1917
μικρογραφία|Ο Κέρενσκι ως Υπουργός Πολέμου Όταν ξέσπασε η Φεβρουαριανή Επανάσταση το 1917, ο Κέρενσκι ήταν ένας από τους σημαντικούς της ηγέτες: ήταν μέλος της Προσωρινής Επιτροπής της Κρατικής Δούμας και εξελέγη αντιπρόεδρος του Σοβιέτ της Πετρούπολης. Ταυτόχρονα, έγινε ο πρώτος Υπουργός Δικαιοσύνης στην πρόσφατα συγκροτημένη Προσωρινή Κυβέρνηση. Όταν το Σοβιέτ ενέκρινε ένα ψήφισμα που απαγόρευε στους ηγέτες του να μπουν στην κυβέρνηση, ο Κέρενσκι εκφώνησε έναν συγκλονιστικό λόγο σε μια συνεδρίαση του Σοβιέτ. Αν και η απόφαση ποτέ δεν επισημοποιήθηκε, του δόθηκε ντε φάκτο εξαίρεση και συνέχισε να λειτουργεί και με τις δύο ιδιότητες.
Μετά την πρώτη κυβερνητική κρίση για το μυστικό σημείωμα του Πάβελ Μιλιουκόφ που επαναδέσμευε τη Ρωσία στους αρχικούς της πολεμικούς σκοπούς, στις 2-4 Μαΐου, ο Κέρενσκι έγινε Υπουργός Πολέμου και η κυρίαρχη μορφή στην πρόσφατα σχηματισμένη κυβέρνηση σοσιαλ-φιλελεύθερου συνασπισμού. Στις 10 Μαΐου (Ιουλιανό ημερολόγιο), ο Κέρενσκι ξεκίνησε για το μέτωπο, και επισκέφτηκε τη μια μεραρχία μετά την άλλη, προτρέποντας τους άνδρες να κάνουν το καθήκον τους. Οι ομιλίες του ήταν εντυπωσιακές και πειστικές προς το παρόν, αλλά είχαν μικρή επίδραση διαρκείας. Κάτω από την πίεση των Συμμάχων να συνεχίσει τον πόλεμο, ξεκίνησε αυτό που έγινε γνωστό σαν Επίθεση Κέρενσκι κατά της Αυστρο-Ουγγρικής/Γερμανικής Νότιας Στρατιάς στις 17 Ιουνίου (Ιουλιανό ημερολόγιο). Στην αρχή επιτυχής, η επίθεση σύντομα σταμάτησε και στη συνέχεια υποχώρησε λόγω ισχυρής αντεπίθεσης. Ο Ρωσικός στρατός υπέστη βαριές απώλειες και ήταν φανερό από τα πολλά περιστατικά λιποταξίας, σαμποτάζ, και ανταρσίας ότι ο στρατός δεν ήταν πλέον πρόθυμος να επιτεθεί. 200px|μικρογραφία|αριστερά|Ο Κέρενσκι τον Μάιο του 1917 Ο Κέρενσκι είχε επικριθεί έντονα από τους στρατιωτικούς για τις φιλελεύθερες πολιτικές του, που περιλάμβαναν απογύμνωση των αξιωματικών από το να διοικούν και δίνοντας αντίθετα τον έλεγχο στις προσκείμενες στην επανάσταση “στρατιωτικές επιτροπές”· την κατάργηση της ποινής του θανάτου· και ανοχή στους διάφορους επαναστάτες αγκιτάτορες, να είναι παρόντες στο μέτωπο. Πολλοί αξιωματικοί κοροϊδεύοντας αναφέρονταν στον Αρχιστράτηγο Κέρενσκι σαν τον “καταφερτζή αρχηγό”.
Στις 2 Ιουλίου 1917, ο πρώτος συνασπισμός κατέρρευσε για το ζήτημα της αυτονομίας της Ουκρανίας. Μετά την εξέγερση των Ημερών του Ιουλίου στην Πετρούπολη και το εκτός νόμου των Μπολσεβίκων, ο Κέρενσκι διαδέχθηκε τον Πρίγκιπα Λβοβ ως Πρωθυπουργός της Ρωσίας. Μετά από το Πραξικόπημα Κορνίλοφ στο τέλος Αυγούστου και την παραίτηση των άλλων υπουργών, διόρισε τον εαυτό του Ανώτατο Αρχιστράτηγο επίσης.
Η επόμενη κίνηση του Κέρενσκι, στις 15 Σεπτεμβρίου, ήταν να ανακηρύξει τη Ρωσία δημοκρατία, που ήταν αντίθετο με την αντίληψη των μη-σοσιαλιστών ότι η Προσωρινή Κυβέρνηση θα έπρεπε να έχει την εξουσία μόνο μέχρι να συνεδριάσει η Συντακτική Συνέλευση για να αποφασίσει τη μορφή διακυβέρνησης της Ρωσίας, αλλά ήταν σύμφωνο με τον από μακρού διακηρυγμένο στόχο του Σοσιαλ-Επαναστατικού Κόμματος. Σχημάτισε ένα πενταμελές Διευθυντήριο, το οποίο αποτελείτο από τον ίδιο, τον Υπουργό Εξωτερικών Μιχαήλ Τερεσένκο, τον Υπουργό Πολέμου Στρατηγό Βερχόφσκι, τον Υπουργό Πολεμικού Στόλου Ναύαρχο Ντμίτρι Βερντερέφσκι και τον Υπουργό Ταχυδρομείων και Τηλεγραφείων [επικοινωνιών] Νικίτιν. Διατήρησε τη θέση του στην τελευταία κυβέρνηση συνασπισμού του Οκτωβρίου του 1917, μέχρι που αυτή ανατράπηκε από τους Μπολσεβίκους. 200px|μικρογραφία|Ο Κέρενσκι στο γραφείο του Η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Κέρενσκι ήταν ότι ενώ η Ρωσία ήταν εξουθενωμένη μετά από τρία χρόνια πολέμου, η προσωρινή κυβέρνηση ενδιαφερόταν ελάχιστα εκτός από τις συνεχιζόμενες υποχρεώσεις της προς τους Συμμάχους. Η συνεχιζόμενη συμμετοχή της Ρωσίας στον παγκόσμιο πόλεμο δεν ήταν δημοφιλής μεταξύ των κατώτερων και μεσαίων τάξεων και ιδιαίτερα στους στρατιώτες. Όλοι αυτοί είχαν πιστέψει ότι η Ρωσία θα σταματούσε να πολεμάει όταν πήρε την εξουσία η προσωρινή Κυβέρνηση, και τώρα αισθάνονταν εξαπατημένοι. Επιπλέον, ο Βλαδίμηρος Λένιν και το κόμμα των Μπολσεβίκων υπόσχονταν “ειρήνη, γη, και ψωμί” με το κομμουνιστικό σύστημα. Ο στρατός ήταν σε αποσύνθεση λόγω της έλλειψης πειθαρχίας, που ωθούσε στη λιποταξία σε μεγάλους αριθμούς. Μέχρι το φθινόπωρο του 1917, εκτιμάται ότι δύο εκατομμύρια άνδρες είχαν εγκαταλείψει το στρατό ανεπίσημα.
Ο Κέρενσκι και οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί συνέχιζαν τις υποχρεώσεις τους προς τους Συμμάχους της Ρωσίας με τη συνέχιση της συμμετοχής στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, φοβούμενοι ότι η οικονομία, ήδη κάτω από μεγάλη πίεση από την πολεμική προσπάθεια, θα γινόταν όλο και πιο ασταθής εάν κόβονταν οι ζωτικές προμήθειες από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το δίλημμά του αν θα έπρεπε να αποχωρήσουν ήταν μεγάλο, και οι ασυνεπείς και ανέφικτες πολιτικές του Κέρενσκι αποσταθεροποίησαν παραπέρα τον στρατό και τη χώρα γενικότερα.
Επιπλέον, ο Κέρενσκι υιοθέτησε μια πολιτική που απομόνωνε τη δεξιά συντηρητική πτέρυγα, τόσο τη δημοκρατική όσο και την προσανατολισμένη στη μοναρχία. Η φιλοσοφία του “κανείς εχθρός στα αριστερά” δυνάμωσε πολύ τους Μπολσεβίκους και τους έδωσε ένα ελεύθερο χέρι, επιτρέποντάς τους να αναλάβουν το στρατιωτικό σκέλος ή “βογιένκα” των Σοβιέτ της Πετρούπολης και της Μόσχας. Η σύλληψη που διέταξε του Λαβρ Κορνίλοφ και άλλων αξιωματικών τον άφησε χωρίς δυνατούς συμμάχους κατά των Μπολσεβίκων, οι οποίοι κατέληξαν να είναι οι ισχυρότεροι και περισσότερο αποφασισμένοι αντίπαλοι του Κέρενσκι, σε αντίθεση με τη δεξιά, η οποία εξελίχθηκε στο Λευκό κίνημα.
Η Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917
Κατά τη διάρκεια του Πραξικοπήματος Κορνίλοφ, ο Κέρενσκι είχε μοιράσει όπλα στους εργάτες της Πετρούπολης, και μέχρι τον Νοέμβριο οι περισσότεροι από αυτούς τους οπλισμένους εργάτες είχαν πάει με τους Μπολσεβίκους. Στις 6-7 Νοεμβρίου (25-26 Οκτωβρίου) 1917 οι Μπολσεβίκοι άρχισαν τη δεύτερη επανάσταση της χρονιάς. Η κυβέρνηση του Κέρενσκι στην Πετρούπολη σχεδόν δεν είχε καμία υποστήριξη στην πόλη. Μόνο μια μικρή δύναμη, ενός τμήματος από 137 στρατιωτίνες του 2ου λόχου του Πρώτου Τάγματος Γυναικών Πετρούπολης, γνωστού επίσης ως Τάγματος Θανάτου Γυναικών, ήταν πρόθυμες να πολεμήσουν για την κυβέρνηση κατά των Μπολσεβίκων, όταν η διοικητής του τάγματος διέταξε την πλειοψηφία του στρατεύματος πίσω στο στρατόπεδο, αλλά η δύναμη αυτή κατανικήθηκε από τις αριθμητικά υπέρτερες φιλο-Μπολσεβίκικες δυνάμεις και ηττήθηκαν και συνελήφθησαν. Χρειάστηκαν λιγότερο από 20 ώρες πριν οι Μπολσεβίκοι αναλάβουν την κυβέρνηση.
Ο Κέρενσκι διέφυγε από τους Μπολσεβίκους και πήγε στο Πσκοφ, όπου συσπείρωσε κάποια πιστά στρατεύματα σε μια προσπάθεια να ανακαταλάβει την πόλη. Τα στρατεύματά του κατάφεραν να καταλάβουν το Τσάρσκογε Σελό, αλλά ηττήθηκαν την επόμενη ημέρα στο Πούλκοβο. Ο Κέρενσκι μόλις που διέφυγε και πέρασε τις επόμενες λίγες εβδομάδες να κρύβεται πριν φύγει από τη χώρα, το 1918, φτάνοντας τελικά στη Γαλλία. Κατά τον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο δεν στήριξε καμιά πλευρά, καθώς αντιτάχθηκε τόσο στο καθεστώς των Μπολσεβίκων, όσο και στο Λευκό Κίνημα.
Η ζωή στην εξορία
Ο Κέρενσκι έζησε στο Παρίσι μέχρι το 1940, ασχολούμενος με τις ατελείωτες διασπάσεις και διαμάχες των εξόριστων Ρώσων πολιτικών. Το 1939, ο Κέρενσκι παντρεύτηκε την πρώην Αυστραλιανή δημοσιογράφο Λίντια "Νελ" Τρίτον. Όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στη Γαλλία το 1940, μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Τρίτον και ο Κέρενσκι παντρεύτηκαν στο Μάρτινς Κρικ της Πενσιλβάνια.
Όταν η σύζυγός του ασθένησε ανίατα το 1945, ταξίδευσε μαζί της στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας, και έζησε εκεί με την οικογένειά της. Αυτή υπέστη εγκεφαλικό τον Φεβρουάριο και παρέμεινε μαζί της μέχρι τον θάνατό της στις 10 Απριλίου 1946. Ο Κέρενσκι επέστρεψε στις ΗΠΑ, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του.
Μετά τη Γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση το 1941, ο Κέρενσκι πρόσφερε την υποστήριξή του στον Ιωσήφ Στάλιν. μικρογραφία|αριστερά|Ο Κέρενσκι στον Εθνικό Σύλλογο Τύπου το 1938 Ο Κέρενσκι τελικά εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, αλλά πέρασε πολύ από τον χρόνο του στο Ινστιτούτο Χούβερ στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ στην Καλιφόρνια, όπου χρησιμοποίησε αλλά και συνεισέφερε στο τεράστιο αρχείο του Ινστιτούτου για τη Ρωσική ιστορία, και όπου δίδαξε πτυχιακά μαθήματα. Έγραψε και έκανε εκπομπές εκτεταμένα για τη Ρωσική πολιτική και ιστορία. Η τελευταία του δημόσια ομιλία έγινε στο Κολέγιο Καλαμαζού, στο Καλαμαζού του Μίσιγκαν. μικρογραφία|δεξιά|Ο Κέρενσκι το 1938 Ο Κέρενσκι πέθανε σε βαθύτατο γήρας, σε ηλικία 89 ετών, στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη το 1970, όντας ένας από τους τελευταίους σημαντικούς επιζώντες συμμετέχοντες στα ταραχώδη γεγονότα του 1917. Η τοπική Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία της Νέας Υόρκης αρνήθηκε να κάνει την ταφή του Κέρενσκι, λόγω του τεκτονισμού του και επειδή τον είδε σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνο για την υπαγωγή της Ρωσίας στους Μπολσεβίκους. Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία επίσης αρνήθηκε την ταφή. Το σώμα του Κέρενσκι πέταξε για Λονδίνο, όπου τάφηκε στο μη-θρησκευτικό κοιμητήριο του Πούτνεϊ Βέιλ. μικρογραφία|Οι τάφοι του Αλέξανδρου Κέρενσκι, του γιου και της συζύγου του, στο Νεκροταφείο Πούτνεϊ Βέιλ, Λονδίνο 2014.
Προσωπική ζωή
Ο Κέρενσκι ήταν παντρεμένος με την Όλγα Λβόβνα Μπαρανόβσκαγια και είχαν δύο γιούς, τον Όλεγκ και τον Γλεμπ, οι οποίοι και οι δύο έγιναν μηχανικοί. Ο Κέρενσκι και η Όλγα χώρισαν το 1939 και σύντομα αυτός παντρεύτηκε τη Λύντια Έλεν (Νέλι) Τρίτον (1899-1946).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί Κατηγορία:Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση
Ιωάννης Γεωργιάδης
Με το ονοματεπώνυμο Ιωάννης η Γιάννης Γεωργιάδης μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Κατεπανίκιο της Ιταλίας
thumb|250px|right|Τα τρία θέματα που σχημάτισαν το Κατεπανάτο. Κατεπανίκιον Ιταλίας ονομάστηκε η ένωση των τριών θεμάτων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Ιταλία (Λογγοβαρδίας, Καλαβρίας και Λουκανίας) από τον Ιωάννη Τσιμισκή, περίπου το έτος 975. Ο διοικητής του Κατεπανικίου ονομαζόταν κατεπάνω. Παρόλο που δεν ευρίσκονταν στο πλαίσιο των τριών θεμάτων, στο Κατεπανίκιο υπάγονταν επίσης το Δουκάτο της Νεαπόλεως και το Δουκάτο της Αμάλφεως. Η σημερινή ιταλική επαρχία Φότζια της Απουλίας είναι γνωστή και ως Καπιτανάτα (Capitanata, αρχικά Catapanata, από παραφθορά της λέξης κατεπάνω).
Πηγές
Κατηγορία:Κατεπανάτα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας  Κατηγορία:Βυζαντινή Ιταλία
Τόμι Τζόνσον
Ο Τόμι Τζόνσον (Tommy Johnson, Ιανουάριος 1896 - 1 Νοεμβρίου 1956) ήταν Αμερικανός μπλουζ μουσικός, τραγουδιστής και κιθαρίστας με σημαντική συμβολή στα μπλουζ του Δέλτα και για περισσότερο από μία εικοσαετία, ένας από τους σπουδαιότερους μπλουζ συνθέτες του Μισισιπή.
Γεννήθηκε στην επαρχία Χιντς και μεγάλωσε στη μικρή πόλη Κρίσταλ Σπρινγκς όπου εκπαιδεύτηκε στην κιθάρα από τον μεγαλύτερο αδελφό του. Σε νεαρή ηλικία εγκατέλειψε το σπίτι του προκειμένου να παίξει μουσική στην ευρύτερη περιοχή του Δέλτα, γνωρίζοντας άλλους διακεκριμένους μπλουζ συνθέτες, όπως τον Τσάρλι Πάτον και τον Γουίλι Μπράουν. Ο Τζόνσον υπήρξε από νωρίς επιρρεπής σε καταχρήσεις και ο αλκοολισμός του - που τελικά τον οδήγησε στο θάνατο το 1956 - αποτυπώθηκε στο αυτοβιογραφικό τραγούδι Canned Heat Blues. Σύμφωνα με τους θρύλους που περιβάλλουν τη φυσιογνωμία του Τόμι Τζόνσον, ήταν ικανός να παίζει κρατώντας την κιθάρα του πίσω από το λαιμό, μιμούμενος την τεχνική του Πάτον, τραγουδώντας με ένταση για αρκετές ώρες χωρίς διακοπή. Όπως και στην περίπτωση του Ρόμπερτ Τζόνσον και σύμφωνα με έναν κοινό μύθο, οι αρετές του Τόμι Τζόνσον οφείλονταν σε συμφωνία του με το διάβολο. Αυτό ομολογούσε συχνά ο ίδιος, προκειμένου να εντυπωσιάσει το κοινό του.
Στη μουσική του συναντώνται πολλά από τα χαρακτηριστικά των μπλουζ του Δέλτα, όπως η δραματική ένταση της φωνής - συχνά φαλτσέτο - και το αλληγορικό περιεχόμενο των συνθέσεων. Ολοκλήρωσε μόνο δύο σειρές ηχογραφήσεων, το 1928 και το 1930 αντίστοιχα, που περιλαμβάνουν συνολικά 14 συνθέσεις που άσκησαν σημαντική επιρροή και διασκευάστηκαν από πολυάριθμους μπλουζ μουσικούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
<div style="position: relative; float: ; clear: ; border:1px solid #CCCCCC; background-color:white; font-size:85%; width:250px; padding:10px; margin: ; padding-left: 10px;"> Μουσικό δείγμα: <li> Big Road Blues </li>
Τζονσον
Αγία Κυριακή Κιλκίς
Η Αγία Κυριακή είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Πλαγιάς, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Χέρσου, του δήμου Κιλκίς, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κιλκίς, στην περιφέρεια Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κιλκίς του νομού Κιλκίς, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Η Αγία Κυριακή είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Κιλκίς. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές απολήξεις του όρους Δύσωρο, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 210. Απέχει 16 χλμ. περίπου Β. ΒΔ. του Κιλκίς.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης μέχρι το 1934. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πλαγιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Χέρσου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Χέρσου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κιλκίς.
Διάφορα
Το χωριό κατοικείται από Μικρασιάτες και Ποντίους, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια δημητριακών και καπνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Αντώνης Οικονόμου (αποσαφήνιση)
Με το ονοματεπώνυμο Αντώνης Οικονόμου μπορεί να αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα:
Ακοντιστής (ρεκόρ επαρχιακών Αμμοχώστου 61.08μ)
Δημήτριος Μ. Σκαλιστήρης
Ο Δημήτριος Σκαλιστήρης (1897-1967) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας που δραστηριοποιήθηκε στον τομέα των μεταλλείων. Υπήρξε σημαντική μορφή της ελληνικής εξορυκτικής και μεταλλευτικής βιομηχανίας κατά το Μεσοπόλεμο, όπως και οι οικογένειες Μπάρλου και Ηλιοπούλου, που με δικές τους πρωτοβουλίες, αναξάρτητα από τους ξένους επενδυτές, εισήλθαν στο συγκεκριμένο χώρο.
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε το 1967. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο γιους, τον Αλέξανδρο και τον Μιχάλη Σκαλιστήρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Αμερικανική Εταιρεία Όπερας
Η Αμερικανική Εταιρεία Όπερας (American Opera Society, AOS) ήταν ένας μουσικός οργανισμός που λειτούργησε από το 1950 ως το 1970 με έδρα τη Νέα Υόρκη, έχοντας ως σκοπό την παρουσίαση συναυλιών και παραστάσεων όπερας. Η εταιρεία επικούρησε την αναβίωση του μπελ κάντο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, επαναφέροντας σπανίως ερμηνευόμενα έργα των Ροσίνι, Ντονιτσέτι και Μπελίνι. Σημαντικό παράδειγμα τέτοιου έργου υπήρξε η όπερα «Ο Πειρατής» (Il Pirata) του Βιντσέντζο Μπελίνι, που η εταιρεία ανέβασε με εξαιρετική επιτυχία το 1959, με πρωταγωνίστρια την κορυφαία υψίφωνο Μαρία Κάλλας.
Περαιτέρω, η Αμερικανική Εταιρεία Όπερας ανέβασε πολλές πρεμιέρες οπερατικών έργων στις Ηνωμένες Πολιτείες, μεταξύ των οποίων η οπερατική εκδοχή του μυθιστορήματος Μπίλυ Μπαντ του Μπέντζαμιν Μπρίτεν, η όπερα Ιωάννα της Λωρραίνης του Βέρντι, η όπερα Ηρακλής του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ και η όπερα Τρώες του Εκτόρ Μπερλιόζ.
Θάνατοι τον Νοέμβριο του 2011
Θάνατοι που συνέβησαν το μήνα Νοέμβριο του 2011, συνοδευόμενοι από την πηγή μέσω της οποίας μεταδόθηκαν.
30 Νοεμβρίου
11
Αμερικανική Εταιρεία Όπερας
Η εταιρεία διαλύθηκε το 1970 λόγω οικονομικών δυσκολιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όπερα
Γεώργιος Αθανασιάδης
Με το ονοματεπώνυμο Γεώργιος Αθανασιάδης μπορεί να αναφέρεται ένα από τα εξής πρόσωπα:
Κατερίνα Βασιλάκου
Η Κατερίνα Βασιλάκου (Αιδηψός, 1941 – Αθήνα, 4 Ιουλίου 2001) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Ήταν σύζυγος του επίσης ηθοποιού Θανάση Μυλωνά (πέθανε το 1989).Απέκτησαν μία κόρη, την Ελένη Μυλωνά. Έπαιξε σε 51 ταινίες του κινηματογράφου, με σημαντική ερμηνεία της στην ταινία Της μιας δραχμής τα γιασεμιά.
Πέθανε από έναν σπάνιο μύκητα στον εγκέφαλο και κηδεύθηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Το όνομά της δόθηκε σε θέατρο στην περιοχή του Κεραμεικού.
Θέατρο
Η Κατερίνα Βασιλάκου, μετά τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και για τέσσερα χρόνια [1962-1965] βρέθηκε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου έπαιξε σε δέκα έργα: Νίνα στον Γλάρο του Αντόν Τσέχωφ, Βιόλα στην Δωδέκατη Νύχτα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, ακόμα στα έργα Οθέλλος του Σαίξπηρ, Ο Αρχοντοχωριάτης του Μολιέρου, Τρισεύγενη του Κωστή Παλαμά, Νησί της Αφροδίτης του Αλέξη Πάρνη, Ματωμένος γάμος του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Ο επιθεωρητής του Νικολάι Γκόγκολ, Το παιχνίδι της τρέλας και της φρονιμάδας του Γεώργιου Θεοτοκά, Νικόλαος Γαλάτης του Σπύρου Ευαγγελάτου. Στα έργα αυτά έπαιξε στο πλευρό μεγάλων ηθοποιών όπως η Κυβέλη, η Αλέκα Παΐζη, ο Τίτος Βανδής, ο Χρήστος Ευθυμίου κ.ά. και με σκηνοθέτες-δασκάλους όπως ο Σωκράτης Καραντινός, Αλέξης Σολομός, Πέλος Κατσέλης, Μήτσος Λυγίζος, Μίνως Βολανάκης, Σπύρος Ευαγγελάτος.
Επιστρέφοντας στην Αθήνα [1965-1968] παίζει σε σημαντικούς θιάσους της εποχής: στην "Ελληνική λαϊκή σκηνή" της Χριστίνας Σύλβα Το ερωτικό κυνήγι του Λετράζ, στην «Ελληνική σκηνή» της Άννας Συνοδινού στο Πόλεμος και Ειρήνη του Τολστόι, στον θίασο της κυρίας Κατερίνας στα έργα Δεν θα τα πάρεις μαζί σου του Κάουφμαν και Η μάμα του Ρουσέν, και στον θίασο Βουτσά-Χρονοπούλου-Ρίζου σε δύο ελληνικές κωμωδίες.