cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βαλενθιανική Κοινότητα
Σύμφωνα με το Καταστατικό Χάρτη της περιφερειακής της Αυτονομίας θεωρείται μια ιστορική εθνικότητα που εμφανίζεται ως διακριτό μόρφωμα στην Ιβηρική από το 1239 με την κατάκτηση του μουσουλμανικού βασιλείου της Μπαλανσίγια από τον Ιάκωβο Α΄ της Αραγώνας. Το επονομαζόμενο Βασίλειο της Βαλένσιας αποτέλεσε σημαντικότατο συστατικό στοιχείο του Στέμματος της Αραγώνας και η πρωτεύουσά, πόλη της Βαλένσιας, επιτέλεσε τον ρόλο της πολιτισμική του πρωτεύουσας κατά τον 15ο αιώνα, τον λεγόμενο και Χρυσό Αιώνα των Βαλενσιανικών Γραμμάτων. Η ενσωμάτωση του βασιλείου στην Ισπανική Μοναρχία επί Καρόλου Κουίντου επέφερε τη σταδιακή παρακμή: το εμπόριο με τη Μεσόγειο ανακόπηκε και η βαλενσιανική ελίτ στράφηκε προς την Καστίλη. Ως αποτέλεσμα, από τον 16ο αιώνα κι έπειτα, οι ανώτερες τάξεις σταμάτησαν την καλλιέργεια των βαλενσιανικών, που περιορίστηκαν στην επαρχία.
Η υποστήριξη του διεκδικητή Καρόλου κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής και η πρώιμη κατάκτηση του Βασιλείου της Βαλένθια από τον Φίλιππο Ε΄ το 1707 έθεσε τέλος στην αυτόνομη νομική, πολιτική και διοικητική ύπαρξή του. Οι τρεις επαρχίες της Κοινότητας ανέκτησαν περιφερειακή αυτονομία με την επιστροφή της δημοκρατίας στην Ισπανία το 1978 και την ψήφιση των Καταστατικών Χαρτών της Περιφερειακής Αυτονομίας για τη Βαλενσιανική Χώρα.
Αρχαιότητα
Η Βαλενσιανική Κοινότητα διαθέτει αρκετούς αρχαιολογικούς χώρους όπου έχουν εντοπιστεί απομεινάρια οικισμών ήδη του 15ου π.Χ. αιώνα. Οι διάφορες ιβηρικές φυλές που διέμειναν στην περιοχή από τον 7ο π.Χ. αιώνα μέχρι τον εκρωμαϊσμό τους, μας άφησαν δείγματα προχωρημένης τέχνης όπως η Κυρία της Έλτσε και γραπτά κείμενα, που στην περιοχή του Αλικάντε είναι γραμμένα σε ένα ιβηροελληνικό αλφάβητο. Ο αυξανόμενος επεκτατισμός των Καρχηδόνιων κατά τον 3ο π.Χ. αιώνα επέφερε την έκρηξη του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου εναντίον της Ρώμης, αφορμή του οποίου υπήρξε η πολιορκία και καταστροφή to 219 π.Χ. της συμμαχικής των Ρωμαίων πόλης του Σαγούντου. Ο εκρωμαϊσμός που ακολούθησε τη ρωμαϊκή κατάκτηση της ιβηρικής χάρισε στην περιοχή τις πρώτες πόλεις· το 158 π.Χ. ιδρύθηκε η σημερινή Βαλένθια (ως Colonia Valentia Edetanorum) και κατά τον 1ο π.Χ. αι. η Έλτσε.
Μεσαίωνας
Με την αποσάθρωση της ρωμαϊκής εξουσίας στην ιβηρική χερσόνησο, η ευρύτερη περιοχή της σημερινής Βαλενσιανικής Κοινότητας είδε την εγκατάσταση στα εδάφη της δύο ισχυρών δυνάμεων: του βασιλείου των Βησιγότθων και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η δεύτερη έλεγξε για εκατό περίπου χρόνια (7ος αιώνας) την περιοχή της Έλτσε, που εντάχθηκε στην αυτοκρατορική επαρχία της Σπανίας. Στην ίδια επικράτεια εγκαταστάθηκε το βασίλειο του Θεωδομίρου, που επέζησε της μουσουλμανικής εισβολής της Ιβηρικής και διατηρήθηκε αυτόνομο μέχρι τα μέσα του 8ο αιώνα.
Η μουσουλμανική Βαλένθια αναδείχθηκε σε σημαντικό κέντρο εμπορίου. Οι μουσουλμάνοι καλυτέρευσαν το αρδευτικό σύστημα της περιοχής και τη μετέτρεψαν σε πλούσια παραγωγό φρούτων και σίτου. Από το 1010, με την κατάρευση του Χαλιφάτου της Κόρδοβα, προέκυψαν δύο βασίλεια τάιφα, της Βαλένθια και της Ντένια. Η εκστρατεία του Ροδρίγο Ντίαθ δε Μπιβάρ, γνωστού και ως Ελ Σιντ το 1094, έφερε την πόλη της Βαλένθια υπό χριστιανικό έλεγχο για μερικά χρόνια μέχρι τη μουσουλμανική ανάκτησή της από τους Αλμοραβίδες το 1103.
Ωστόσο, η σημερινή μορφή της Βαλενσιανικής Κοινότητας και η πολιτισμική της ταυτότητα, άρχισε να διαμορφώνεται μόνο από τη στιγμή της κατάκτησής της από τον Ιάκωβο Α΄, μονάρχη της Αραγώνας και κόμη της Βαρκελώνης το 1233. Η σύσταση του Βασιλείου της Βαλένσιας και η ίδρυση θεσμών διακυβέρνησης λειτούργησαν παράλληλα με τον επικοισμό από καταλανούς (στα μεγάλα αστικά κέντρα και τα παράλια) και αραγονέζους (στο εσωτερικό), που διέδωσαν την καταλανική γλώσσα και ενέταξαν τη Βαλένθια στη νεογέννητη μεσογειακή αυτοκρατορία του Στέμματος της Αραγώνας. Ο Βαλενσιανικός χρυσός αιώνας, δείγμα της ακμής του Βασιλείου, έθεσε τις βάσεις για τη σημερινή καταλανική γλώσσα.
Νεώτεροι χρόνοι
Η παρακμή του Βασιλείου της Βαλένθιας και η ενσωμάτωση του Στέμματος της Αραγώνας στην Ισπανική Μοναρχία εξαφάνισαν τη δυναμική της περιοχής. Κατακλείδα της παρακμής αυτής υπήρξε και η υποταγή του Βασιλείου στον Φίλιππο Ε΄ κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής, γεγονός που σήμανε την οριστική ενσωμάτωσή του στη συγκεντρωτική Ισπανία των Βουρβόνων, τόσο νομικά όσο και πολιτισμικά, με την απαγόρευση της χρήσης των βαλενσιανικών στις δημόσιες υπηρεσίες και την εκπαίδευση. Το φαινόμενο της καστελιανοποίησης των ανώτερων τάξεων της Βαλένθια ενισχύθηκε εις βάρος της βαλενσιανικής ιστορικής ταυτότητας.
Σύγχρονη εποχή
Ο 19ος αιώνας έφερε την ανάπτυξη της γεωργίας και της βιομηχανίας στην Κοινότητα. Με την επιστροφή της δημοκρατίας το 1975 στην Ισπανία, το Καθεστώς των Αυτονομιών συγκέντρωσε τις τρεις βαλενσιανικές επαρχίες του Αλικάντε, της Βαλένθια και της Καστελιό στα πλαίσια της νέας Βαλενσιανικής Κοινότητας. Το σύνολο των θεσμών που συνθέτουν την κυβέρνηση της Αυτονομίας ονομάζεται Ζενεραλιτάτ. Παράλληλα ο τουρισμός ήρθε να αντικαταστήσει τη γεωργία ως την κύρια πηγή εσόδων, με κύριους πυρήνες την πρωτεύουσα και την παραλιακή ζώνη του Αλικάντε και της Ντένια.
Διοίκηση
Η Βαλενσιανική Χώρα αποτελείται από τρεις επαρχίες, της Καστελιό, της Βαλένθια και του Αλικάντε όπως ορίστηκαν ήδη από το 1833. Ανεπίσημα υφίστανται 35 υποεπαρχίες, γνωστές στα καταλανικά ως κομάρκες (comarques).
Πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης είναι ο Ξίμο Πουίγκ ι Φερρέρ από τις 25 Ιουνίου 2015. Οι τελευταίες εκλογές για την εκλογή του κοινοβουλίου της αυτόνομης κοινότητας διεξήχθησαν στις 28 Απριλίου 2019.
Τζόζεφ Πάτρικ Κέννεντυ
Ο Τζόζεφ Πάτρικ Κέννεντυ (Joseph P. Kennedy Sr., 6 Σεπτεμβρίου 1888 - 18 Νοεμβρίου 1969) ήταν Αμερικανός πολιτικός, επιχειρηματίας, επενδυτής και πατέρας των πολιτικών Τζον, Ρόμπερτ και Τεντ Κέννεντυ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Βοστώνη και ήταν γιος του Πάτρικ Τζόζεφ Κέννεντυ και της Μπρίτζετ Μέρφι. Αποπεράτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Λατινική Σχολή της Βοστώνης και στη συνέχεια σπούδασε οικονομικά στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Εργάστηκε στην τράπεζα Columbia Trust, την οποία έσωσε από χρεοκοπία δανειζόμενος 45.000 δολλάρια από συγγενείς και φίλους. Γι'αυτό τον λόγο εξελέγη πρόεδρος της Τράπεζας σε ηλικία 25 ετών. Το 1919 ανέλαβε υποδιευθυντής των ναυπηγείων Bethlehem Steel, θέση από την οποία γνώρισε τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ.
Απεβίωσε στις 18 Νοεμβρίου 1969.
Επιχειρηματική δραστηριότητα
Ως επιχειρηματίας επένδυσε στο real estate και στο χρηματιστήριο. Μέσω της εταιρείας Old Colony Realty Associates Inc αγόραζε οικόπεδα σε υποβαθμισμένες περιοχές πουλώντας τις αργότερα. Στη συνέχεια εργάστηκε στην επενδυτική εταιρεία Hayden, Stone & Co, από την οποία αποχώρησε ιδρύοντας τη δική του εταιρεία με την επωνυμία Libby Owens Ford. Εφαρμόζοντας απαγορευμένες, σήμερα, πρακτικές όπως αυτές της εσωτερικής πληροφόρησης και της χειραγώγησης της αγοράς, έγινε επιτυχημένος επενδυτής. Αποσύρθηκε από το χρηματιστήριο πριν από το κραχ του 1929. Το 1935 η περιουσία του υπολογιζόταν σε 180 εκατομμύρια δολλάρια (3,1 δις σήμερα).
Το 1926 εγκαταστάθηκε στο Χόλυγουντ αγοράζοντας και συγχωνεύοντας studio. Αγόρασε αρχικά το στούντιο FBO, το οποίο το συγχώνευσε με KAO δημιουργώντας το RKO. Επιχείρησε να αγοράσει τη θεατρική αλυσίδα Pentages, το οποίο αριθμούσε 63 θέατρα, προχωρώντας σε προσφορά οκτώ εκατομμυρίων δολλαρίων (110 εκατομμύρια σήμερα), προσφορά όμως που δεν έγινε δεκτή. Σε αντίποινα απαγόρευσε τη διανομή ταινιών παραγωγής του στους κινηματογράφους του. Όταν όμως ο Αλέξανδρος Pantages, ιδιοκτήτης της αλυσίδας, κατηγορήθηκε για βιασμό, αναγκάστηκε να συμφωνήσει στην πώληση της επιχείρησής του για 3,5 εκατομμύρια δολλάρια (48,1 εκατομμύρια σήμμερα). Ο ίδιος ο Pantages ισχυρίστηκε αργότερα, αφού αθωώθηκε στο εφετείο, ότι η κατηγορία είχε στηθεί από τον ίδιο τον Κέννεντυ.
Έχοντας αποκομίσει περί τα πέντε εκατομμύρια δολλάρια από την ενασχόλησή του με το Χόλυγουντ αποσύρθηκε από τον χώρο του θεάματος. Φέρεται να ανέπτυξε σχέσεις με τη Μαφία εισάγοντας από το εξωτερικό τεράστιες ποσότητες ουισκι κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης ενώ λίγο πριν υπογραφεί η λήξη αυτής κατάφερε να αποσπάσει την εισαγωγή, κατ'αποκλειστικότητα, του τζιν Gordon's καθώς και το ουίσκι των εταιρειών Dewar's και Schenley.
Τη δεκαετία του 1930 αγόρασε το μεγαλύτερο σύμπλεγμα γραφείων στις ΗΠΑ, το Merchandise Mart.
Πολιτική δραστηριότητα
Υπήρξε χρηματοδότης του Φραγκλίνου Ρούζβελτ. Με την εκλογή του τελευταίου ανέλαβε την προεδρία της Επιτροπής για τις Ασφάλειες και το Εμπόριο, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1935. Ως πρόεδρος αυτής προώθησε αρκετές μεταρρυθμίσεις όπως την υποχρέωση των εταιρειών να δημοσιεύουν ισολογισμούς σπάζοντας έτσι το μονοπώλιο της οικογένειας Μόργκαν. Εν συνεχεία μεταπήδησε στην προεδρία της νεοσύστατης Ναυτιλιακής Επιτροπής. Την ίδια εποχή χρησιμοποιώντας την επιρροή του κατάφερε να διακόψει την εκπομπή του ιεροκήρυκα Τσαρλς Κόφλιν που επιτίθετο κατά του προέδρου Ρούζβελτ σχετικά με την οικονομική πολιτική του.
Τον Φεβρουάριο του 1938 διορίστηκε πρέσβης των ΗΠΑ στη Μεγάλη Βρετανία. Από τη θέση του επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας στο Λονδίνο τάχθηκε κατά του πολέμου με τη Γερμανία επιχειρώντας μέχρι και τις αρχές του 1940 να συναντηθεί με τον Χίτλερ χωρίς προηγούμενη συγκατάθεση της αμερικανικής ηγεσίας. Η στάση του αυτή σε συνδυασμό με δηλώσεις του σε εφημερίδες ότι "ο πόλεμος κατά του φασισμού δεν είναι πόλεμος για τη δημοκρατία", οδήγησε, στις 22 Οκτωβρίου 1940, στην αντικατάστασή του.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τη Ρόουζ Φιτζέραλντ, κόρη του Τζον Φιτζέραλντ, δημάρχου Βοστώνης, και απέκτησαν εννέα παιδιά:
Κατά τη διάρκεια του γάμου του διατηρούσε εξωγαμιαίες σχέσεις μεταξύ των οποίων και με την Γκλόρια Σβάνσον.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Τζοζεφ Πατρικ Κατηγορία:Ιππότες της Μάλτας Κατηγορία:Ιρλανδοαμερικανοί
Καλλιθέα Φλώρινας
Η Καλλιθέα είναι ορεινό χωριό του νομού Φλώρινας. Βρίσκεται ανατολικά της μικρής Πρέσπας, σε υψόμετρο 1.070 μέτρων. Η Καλλιθέα ανήκει στον δήμο Πρεσπών και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 117 κάτοικοι.
Μέχρι το 1928, το χωριό ονομαζόταν Ρούδαρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Πρεσπών
Γρηγόρης Παπαζαχαρίας
Ο Γρηγόρης Παπαζαχαρίας (20 Μαρτίου 1985) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός και ενίοτε ως πλάγιος μπακ και ανήκει στην Αναγέννηση Επανομής.
Καριέρα
Ο Παπαζαχαρίας ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Αναγέννηση Επανομής. Το καλοκαίρι του 2001 αποκτήθηκε από τον Ηρακλή και από την αγωνιστική περίοδο 2002/03 ξεκίνησε να αγωνίζεται στην επαγγελματική ομάδα του συλλόγου. Την περίοδο 2004/05 αγωνίστηκε σε 17 αγώνες πετυχαίνοντας 1 τέρμα ενώ την αμέσως επόμενη είχε 24 συμμετοχές βοηθώντας τα μέγιστα την ομάδα του να καταταγεί τέταρτη και να εξασφαλίσει την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Αν και τις επόμενες δύο χρονιές περιορίστηκε σε μόλις 24 συμμετοχές, το 2008/09 έχει μια γεμάτη σεζόν με 28 συμμετοχές, από τις οποίες οι 27 ως βασικός, ενώ ολοκλήρωσε την περίοδο 2009/10 με δύο γκολ σε 20 συμμετοχές.
Στις 28 Ιουνίου 2010 έμεινε ελεύθερος από τον Ηρακλή και μετά από λίγες μέρες συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του για τα επόμενα τρία χρόνια στον Άρη. Το καλοκαίρι του 2013 έγινε παίκτης του Απόλλωνα Σμύρνης και την επόμενη σεζόν συνέχισε την καριέρα του στη Β΄ κατηγορία του κυπριακού πρωταθλήματος με τη φανέλα της ΕΝΠ. Κατά την πρώτη του χρονιά ήταν ένα από τα βασικά στελέχη της ομάδας, ωστόσο την επόμενη σεζόν δεν έλαβε χρόνο συμμετοχής καθώς τέθηκε εκτός πλάνων και παράλληλα δεν επετεύχθη διακανονισμός ώστε να λυθεί το συμβόλαιό του.
Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στις χαμηλότερες εθνικές κατηγορίες της Ελλάδας για λογαριασμό της Δόξα Δράμας, του Απόλλωνα Λάρισας, του Αιγάλεω και των Θύελλα Καμαρίου/Α.Σ. Σαντορίνη 2020. Το 2021 επέστρεψε στην Αναγέννηση Επανομής, η οποία συμμετέχει στην Α1 Κατηγορία της ΕΠΣΜ.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Παπαζαχαρίας έχει διατελέσει μέλος της Εθνικής Παίδων, της Εθνικής Νέων καθώς και της Εθνικής Ελπίδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Κύπρου
Θεόδωρος Αρεταίος
Ο Θεόδωρος Αρεταίος (1829-1893) ήταν επιφανής Έλληνας ιατρός και ευεργέτης, καθηγητής της Ιατρικής και συγγραφέας πολλών, ιδιαίτερα αξιόλογων ιατρικών συγγραμμάτων.
Βιογραφικά στοιχεία
Το πραγματικό του επίθετο ήταν Κωνσταντινίδης (το άλλαξε αργότερα σε σε Αρεταίος). Γεννήθηκε στο Ναύπλιο στις 2 Αυγούστου 1829. Ο αρχιτέκτονας πατέρας του καταγόταν από τη Σμύρνη. Έμεινε ορφανός από πατέρα νωρίς και μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες εξαιτίας της πρόωρης απώλειας του πατέρα του. Το 1848 ενεγράφη στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και, μη έχοντας τα αναγκαία προς το ζην, μετέβη στο Βερολίνο με τη βοήθεια του Βασιλέως Όθωνα, όπου και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην ιατρική το 1853, αναγορευόμενος σε διδάκτωρ.
Αφού εργάστηκε επί τριετία σε νοσοκομεία του Βερολίνου, της Βιέννης και του Παρισιού, επέστρεψε στην Αθήνα το 1856 και διορίστηκε ιατρός στη τότε ιδρυθείσα Αστυκλινική. Τότε μετέτρεψε κατόπιν βασιλικού διατάγματος το επώνυμό του σε Αρεταίος, προς τιμήν ενός πρωτοπόρου έλληνα ιατρού από την Καππαδοκία που έζησε τον 1ο/2ο αιώνα μ.Χ. Αργότερα χρημάτισε υφηγητής της εγχειρητικής και επιδεσμολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1863), έκτακτος καθηγητής της χειρουργικής (1864), τακτικός καθηγητής (1870), κοσμήτωρ (1873-4) και πρύτανης (1879-1880).
Ήταν από τους πρώτους που  τόνισαν  την  ανάγκη  μεταλαμπάδευσης  της  γνώσης από την Ευρωπαϊκή  Δύση στην Ελλάδα. Κατά τα έτη 1860-61 εξέδιδε το περιοδικό «ο Ασκληπιός», όργανο της «εν Αθήναις Ιατρικής Εταιρίας», στο οποίο δημοσίευσε πολλές πραγματείες. Συνέγραψε επίσης αμιγώς πρωτότυπα εγχειρίδια με εμφανείς επιρροές από την Δύση. Τα κυριότερα των επιστημονικών του συγγραμμάτων είναι:
Στη δίτομη  «Χειρουργική  Παθολογία» του (1880), ο Θεόδωρος Αρεταίος παρουσίασε με συστηματικό τρόπο τόσο θέματα καθημερινής  χειρουργικής πρακτικής (απλά χειρουργικά τραύματα, χειρουργικές  λοιμώξεις) όσο και πιο σύνθετα θέματα (ζητήματα χειρουργικής ογκολογίας, τραυματολογίας, χειρουργικών  παθήσεων του δέρματος και των μαλακών μορίων, αγγειοχειρουργικών και ορθοπαιδικών παθήσεων και παθήσεων του περιφερικού νευρικού συστήματος).
Τιμήθηκε από την ελληνική και άλλες κυβερνήσεις με διάφορα παράσημα.
Ο θάνατός του σε ηλικία 63 ετών (24 Μαρτίου 1893) προκάλεσε μεγάλη θλίψη και πανελλήνια συγκίνηση. Από την μεγάλη περιουσία που απέκτησε, ο Θεόδωρος και η σύζυγός του Ελένη κληροδότησαν το ποσό του ενός εκατομμυρίου δραχμών στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Αθηνών προς ίδρυση χειρουργικού και γυναικολογικού νοσοκομείου, το οποίο και ανεγέρθηκε στην Αθήνα, προς τιμή του, φέροντας το όνομά του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Οδική ασφάλεια
thumb Η Οδική ασφάλεια έχει στόχους:
Υπάρχουν εθνικοί και διεθνείς οργανισμοί, κρατικοί και ιδιωτικοί, που ασχολούνται με την ανάλυση και διερεύνηση των παραγόντων και των αιτίων των τροχαίων ατυχημάτων, καθώς επίσης και με τρόπους αποφυγής τους.
Οι βασικοί κανόνες της οδικής ασφάλειας εμπεριέχονται συνήθως στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ.) του εκάστοτε κράτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας Κατηγορία:Οδικές μεταφορές
54 Αλεξάνδρα
Στις 17 Μαΐου 2005 η Αλεξάνδρα απέκρυψε (επιπρόσθηση) ένα αμυδρό αστέρα, γεγονός που παρατηρήθηκε και χρονομετρήθηκε με ακρίβεια από διαφορετικές τοποθεσίες στις ΗΠΑ και το Μεξικό. Από τις παρατηρήσεις αυτές, προσδιορίσθηκε ένα προφίλ της Αλεξάνδρας: Πρόκειται για ένα χονδρικά ελλειψοειδή αστεροειδή με διαστάσεις 160 × 135 χλμ.
Η μάζα της Αλεξάνδρας υπολογίζεται σε 5 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της εκτιμάται σε 4,6 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 200 και πλέον φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 87,7 m/sec.
Δεν είναι γνωστό εάν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αλεξάνδρα γύρω από τον εαυτό της. Το άλβεδό της είναι 0,056, τυπικό για αστεροειδή τύπου C όπως είναι η Αλεξάνδρα. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 104 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλεξανδρα
Άγιος Γερμανός Φλώρινας
Ο Άγιος Γερμανός είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας στην Μακεδονία. Βρίσκεται πάνω σχεδόν στα σύνορα Ελλάδας - Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, πάνω από την λίμνη μεγάλη Πρέσπα και σε υψόμετρο 1.040 μέτρων. Ο Άγιος Γερμανός ανήκει στον δήμο Πρεσπών και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 182 κάτοικοι.
Ιστορία
Ο Άγιος Γερμανός αποτελούσε το κεφαλοχώρι της περιοχής των Πρεσπών και γνώριζε μεγάλη ακμή κατά το παρελθόν. Η ονομασία του χωριού οφείλεται στον ομώνυμο βυζαντινό ναό του 10ου αιώνα, και είναι αφιερωμένος στον ομώνυμο άγιο και Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Είναι ένας εγγεγραμμένος σταυροειδής ναός με τρούλο που διασώζει τοιχογραφίες του 11ου, του 13ου και του 18ου αιώνα. Διατηρήθηκε καθ' όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, με τον παρεφθαρμένο τύπο "Γέρμαν", ενώ το 1926 καθιερώθηκε η ονομασία Άγιος Γερμανός. Η ύπαρξη του χωριού πιθανολογείται από τις αρχές του 10ου αιώνα, όποτε ανεγέρθηκε και ο ομώνυμος ναός. Σημαντικοί Μακεδονομάχοι του χωριού, ήταν ο Αλέξιος Αλεξούδης, ο Ιωάννης Δαμούλης, ο Νικόλαος Κουτσούκης, ο οπλαρχηγός Στέργιος Μίσιος, ο Κωνσταντίνος Νάιδος και η Ελένη Χατζοπούλου (1896 - 1976) αγωνίστηκαν για την υπεράσπιση του Ελληνισμού της περιοχής απέναντι στους Βούλγαρους κομιτατζήδες και την Οθωμανική αυθαιρεσία.
thumb|250px|Εσωτερικό του ναού Αγίου Γερμανού Πρεσπών
Σήμερα το χωριό αξιοποιείται τουριστικά εκμεταλλευόμενο την τουριστική κίνηση προς τον εθνικό δρυμό των Πρεσπών. Πορεία του πληθυσμού:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Πρεσπών
Λορένα Ερρέρα
Η Λορένα Χερέρα ή Λορένα Ερρέρα (ισπανικά: Lorena Herrera) είναι Μεξικάνα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη στις 18 Φεβρουαρίου, στο Μασατλάν του Μεξικού.
Βιογραφία
Η Λορένα μετακόμισε με την οικογένεια της στην Πόλη του Μεξικού, όπου και ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο. Έγινε εξαιρετικά επιτυχής στο Μεξικό, και απέκτησε διεθνή φήμη, ποζάροντας για τις διαφημίσεις στο Μεξικό και τη Νότια Αμερική. Ως μοντέλο, κέρδισε το διαγωνισμό "Look of the Year", που απονέμεται στο Μεξικό.
Η Λορένα έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από πενήντα ταινίες από τότε που ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός σε σαπουνόπερες.
Η Λορένα έχει παίξει σε πολλές τηλενουβέλες, όπως Muchachitas, Dos Mujeres, un Camino και El Premio Mayor.
Εισήλθε επίσης στη μουσική βιομηχανία και έγινε τραγουδίστρια.
Η Λορένα Ερρέρα πόζαρε γυμνή για το μεξικάνικο Playboy το 1987 και τον Μάρτιο του 2011 στα 45 της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί μοντέλα Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Εστρεμαδούρα
Η Εστρεμαδούρα (ισπανικά: Extremadura [ekstɾemaˈðuɾa], εστρεμαδουρικά: Εstremaura [ɛhthɾemɑˈuɾa]) είναι μια από τις 17 αυτόνομες κοινότητες (περιφέρειες) της Ισπανίας.
Βρίσκεται κεντροδυτικά της χώρας και συνορεύει βόρεια, ανατολικά και νότια με τις αυτόνομες περιφέρειες της Καστίλλης και Λεόν, Καστίλλης-Λα Μάντσα και της Ανδαλουσίας αντίστοιχα, ενώ δυτικά συνορεύει με την Πορτογαλία. Η συνολική της έκταση είναι 41.602 τ.χλμ. και ο πληθυσμός υπερβαίνει το 1.050.000 κατοίκους (1984). Γεωφυσικά η περιφέρεια αυτή διαρρέεται από δύο σημαντικούς ποταμούς της Ισπανίας τον Τάγο και τον Γουαδιάνα, νοτιότερα του προηγουμένου, που με κατεύθυνση από Α. προς Δ. καταλήγουν αμφότεροι στον Ατλαντικό διερχόμενοι από την Πορτογαλία. Οι ποταμοί αυτοί χωρίζουν έτσι την περιφέρεια σε τρία γεωγραφικά μέρη τη βόρεια, την κεντρική και τη νότια Εστρεμαδούρα.
Η Εστρεμαδούρα διοικητικά περιλαμβάνει δύο επαρχίες, την Μπαδαχόθ (Badajoz) και την Κάθερες (Cáceres).
Πρωτεύουσα είναι η πόλη Μέριδα (Mérida). Άλλες σημαντικές πόλεις είναι: η Πλασένθια (Plasencia) στο βόρειο τμήμα, η Βιγιανουέβα ντε λα Σερένα (Villanueva de la Serena) ανατολικά της Μέριδα, και στη νότια περιοχή η Αλμεντραλέχο (Almendralejo).
Διοίκηση
Πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης είναι ο Γκιγιέρμο Φερνάντες Βάρα από τις 5 Ιουλίου 2015. Οι τελευταίες εκλογές για την εκλογή του κοινοβουλίου της αυτόνομης κοινότητας διεξήχθησαν στις 26 Μαΐου 2019.
Γονιδιακή έκφραση
Στη γενετική, και ειδικότερα στη μοριακή βιολογία, με τον όρο γονιδιακή έκφραση ή έκφραση γονιδίων (αγγλ.: gene expression) χαρακτηρίζεται ο τρόπος μεταφοράς του γονιδίου σε πρωτεϊνη.
Αγία Μαρίνα (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Αγία Μαρίνα συνήθως εννοείται η Αγία Μαρίνα η μεγαλομάρτυς που εορτάζεται στις 17 Ιουλίου.
Αναφέρονται όμως και οι εξής οικισμοί της Ελλάδας:
Δείτε επίσης
Αγια Μαρινα
Α.Σ. Ελπίς Αμπελοκήπων
Ο '''Α.Σ. Ελπίς Αμπελοκήπων''' είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στους Αμπελοκήπους Θεσσαλονίκης. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1961 και έχει χρώματα το πράσινο και το λευκό. Διαθέτει τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης, ενώ στο παρελθόν διέθετε και τμήματα ποδοσφαίρου και επιτραπέζιας αντισφαίρισης.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1961 στην περιοχή πίσω από το σιδηροδρομικό σταθμό Θεσσαλονίκης, απ' όπου πήρε και την πρώτη ονομασία του, «'''Α.Π.Σ. Ελπίς Νέου Σταθμού'''». Ο σύλλογος ξεκίνησε με το ποδόσφαιρο από το οποίο ξεπήδησαν πολλά ταλέντα που απορροφήθηκαν από τους μεγαλύτερους συλλόγους. Με το πέρασμα των χρόνων και την ανάπτυξη της Δυτικής Θεσσαλονίκης ο σύλλογος πήρε τη σημερινή του ονομασία, «'''Α.Σ. Ελπίς Αμπελοκήπων'''», αφού η δραστηριότητά του συγκεκριμενοποιήθηκε στην περιοχή του Δήμου Αμπελοκήπων, όπου μέχρι και σήμερα είναι η έδρα του.
Η αύξηση του πληθυσμού και η ανάγκη της νεολαίας της περιοχής ώθησε του υπεύθυνους του συλλόγου στη δημιουργία και νέων τμημάτων. Τη δεκαετία του 1970 ο σύλλογος αναπτύχθηκε και δημιούργησε εκτός του ποδοσφαίρου, ανδρικό και γυναικείο τμήμα βόλεϊ, ανδρικό και γυναικείο τμήμα μπάσκετ και τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Τα χρόνια πέρασαν με τον σύλλογο να έχει, άλλοτε πρωταγωνιστικό ρόλο και άλλοτε όχι, στα αθλητικά δρώμενα της πόλης. Στη δεκαετία του 1990 το Δ.Σ. αποφάσισε να συγχωνεύσει το τμήμα του ποδοσφαίρου στην ένωση όλων των αθλητικών σωματείων του Δήμου με σκοπό τη δημιουργία μιας ισχυρής ποδοσφαιρικής ομάδας.
Έτσι, ο σύλλογος συνεχίζει την πορεία του με το μπάσκετ και το βόλεϊ, καθώς εκεί εστιάζεται το ενδιαφέρον των περισσότερων παιδιών, φθάνοντας σήμερα να διατηρεί ενεργά το ανδρικό τμήμα μπάσκετ και το γυναικείο και το ανδρικό τμήμα βόλεϊ, σε όλα τα ηλικιακά επίπεδα. Από τη δεκαετία του 1990 και μετά ο Α.Σ. Ελπίς Αμπελοκήπων συμμετέχει σε όλα τα πρωταθλήματα (ακαδημιών, παμπαίδων, παγκορασίδων, παίδων, κορασίδων, εφήβων, νεανίδων, ανδρών και γυναικών) πλην ελάχιστων εξαιρέσεων και δίνει πνοή και βήμα για άθληση στην νεολαία της περιοχής και όχι μόνο.
Από τα σπλάχνα του συλλόγου αναδείχθηκαν αθλητές που αγωνίστηκαν στην Α΄ Εθνική του Μπάσκετ και του Βόλεϊ, καθώς και στις εθνικές ομάδες εφήβων παίδων και ανδρών.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ανήκει στη δύναμη της Ένωσης Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης.
Το 2019 κέρδισε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική κατηγορία επικρατώντας του Ποσειδώνα Νέας Μηχανιώνας σε αγώνες μπαράζ. Έτσι, από τη σεζόν 2019-20 η Ελπίδα Αμπελοκήπων αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική κατηγορία.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών
Το καλοκαίρι του 2022 ανακοίνωσε τη δημιουργία τμήματος καλαθοσφαίρισης που απευθύνεται σε ενήλικες γυναίκες και νεανίδες.
Τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών
Το τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών του συλλόγου έχει παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα βόλεϊ ανδρών. Το 2019 η ανδρική ομάδα κέρδισε την άνοδο στην Α1 Εθνική κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της, κερδίζοντας σε αγώνα μπαράζ τη ΧΑΝΘ με την οποία είχαν ισοβαθμήσει στην 1η θέση του 2ου ομίλου της Α2 Εθνικής κατηγορίας.
Τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών
Το γυναικείο τμήμα πετοσφαίρισης του συλλόγου ανήκει στη δύναμη της Ένωσης Πετοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης.
Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών του συλλόγου έχει παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα βόλεϊ γυναικών. Το 2016 η γυναικεία ομάδα κέρδισε την άνοδο στην Α1 Εθνική κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της, όπου και αγωνίστηκε στη σεζόν 2016-17.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1961
Διονύσης Βίτσος
Ο  Διονύσης Βίτσος είναι εκδότης, συγγραφέας, επιμελητής εκδοτικών σειρών και ερευνητής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1956 στη Ζάκυνθο, ήλθε από το 1974 στην Αθήνα για σπουδές και από τότε ζει εκεί.
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών Οικονομικά και, στη συνέχεια, Νομικά.
Το 1975 μπήκε με τον πρώτο δημόσιο διαγωνισμό της μεταπολίτευσης στην Εθνική Τράπεζα κι εκεί εργάστηκε σε διάφορες θέσεις μέχρι το 1993, με τελευταία θέση στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης (ΜΙΕΤ) Πρωτοστάτησε το 1976 στην ίδρυση του Πολιτιστικού Τμήματος εργαζομένων στην Εθνική Τράπεζα και ήταν από τους βασικούς συντελεστές του σημαντικού λογοτεχνικού περιοδικού αυτού του τμήματος «Πολιτιστική».
Το 1984 ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο «Εκδόσεις Περίπλους», με έδρα τη Ζάκυνθο, ο οποίος αρχικά εξέδωσε το πανελλήνιας κυκλοφορίας ομώνυμο περιοδικό «περίπλους, τετράδιο για τα Γράμματα και τις Τέχνες (1984-2003). Το περιοδικό είχε ως έναυσμα επιστολή του μεγάλου λογοτέχνη Διονύση Ρώμα, την τελευταία της ζωής του, μέρες πριν το θάνατό του με την οποία ζητούσε από το Διονύση Βίτσο να φροντίσει να συνεχισθεί η μεγάλη πολιτισμική ζακυνθινή παράδοση, εξ ου και ο τίτλος του περιοδικού είναι ο γενικός τίτλος του πολύτομου μυθιστορήματος του Διον. Ρώμα. Ήταν περιοδικό πανελλήνιας κυκλοφορίας κι έφτασε να διαθέτει 8.000 αντίτυπα σε όλη την Ελλάδα. Κυρίως στις σελίδες του έφερε στο φως ξεχασμένες σελίδες του πολιτισμού της Ζακύνθου, συσπείρωσε καταξιωμένους πνευματικούς ανθρώπους, ζακυνθινούς και μη, ανέδειξε νέους δημιουργούς και μελετητές, πολλοί από τους οποίους σήμερα κατέχουν έδρα στα Πανεπιστήμια, τόνισε τη συμβολή της Ζακύνθου στη διαμόρφωση του Νεοελληνικού Πολιτισμού και προσπάθησε να τηρήσει το ζακυνθινό/επτανησιακό ύφος της διανόησης, δηλαδή να είναι συγχρόνως σοβαρό, δηκτικό και γελαστό. Παράλληλα, είχε τα μάτια ανοικτά στο τι έγινε και το τι γίνεται στο χώρο του Πνεύματος στην υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Με άλλα λόγια έκανε ό,τι έκανε τους προηγούμενους αιώνες το ζακυνθινό πνεύμα.
Από το 1993 οι «Εκδόσεις Περίπλους » επεκτάθηκαν και στις εκδόσεις βιβλίων σε πανελλήνια κλίμακα, με έδρα την Αθήνα.
Το 1994 παραιτήθηκε από την Εθνική Τράπεζα, μετά 17,5 χρόνια υπηρεσίας, για να ασχοληθεί αποκλειστικά με τις εκδόσεις.
Αμέσως μετά διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της μεγάλης αθηναϊκής εκδοτικής εταιρείας «ΜΠΑΣΤΑΣ-ΠΛΕΣΣΑΣ ΑΕΒΕΕ» όπου συνετέλεσε στην έκδοση βιβλίων υποδομής, όπως τα άπαντα του μεγάλου αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη, σχολιασμένα θεμελιώδη λογοτεχνικά έργα Νεοελλήνων Συγγραφέων, καθώς συλλογές μονογραφιών για Νεοέλληνες δημιουργούς, όπως για παράδειγμα τον Μάνο Χατζιδάκι.
Διηύθυνε στο διάστημα 1997-1999 στον εκδοτικό οίκο ΩΚΕΑΝΙΔΑ σειρά σε έκταση σχολιασμένων εκδόσεων έργων Επτανησίων Συγγραφέων, όπως Ανδρέα Κάλβου (Ωδαί), Ούγκο Φώσκολο (Ποιήματα), Δημητρίου Γουζέλη (Ο Χάσης), Νικολάου Κονεμένου (Τα ματογυάλια), Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου ( Αυτοβιογραφία).
Το 1999 ίδρυσε μαζί με Πέτρο Κωστόπουλο εκδοτική εταιρεία βιβλίων, την «Π Εκδοτική ΑΕΕΕ», η οποία εντάχθηκε στον Όμιλο επιχειρήσεων ΙΜΑΚΟ και είχε το δικαίωμα της χρήσης της επωνυμίας «Εκδόσεις Περίπλους». Στην εταιρεία αυτή ήταν διευθύνων σύμβουλος. Από το 2005 οι «Εκδόσεις Περίπλους» αποδεσμεύτηκαν από την ΙΜΑΚΟ και επανήλθαν εξολοκλήρου στον Διονύση Βίτσο.
Οι «Εκδόσεις Περίπλους» έχουν εκδώσει μέχρι σήμερα(2020) περί τους 1000 τίτλους βιβλίων και 53 τεύχη του περιοδικού «Περίπλους». Όλα τα τεύχη του περιοδικού έχουν αναρτηθεί και είναι προσιτά στον καθένα στους ιστοτόπους του Υπουργείου Πολιτισμού (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού), του Μουσείου Σολωμού και του Πανεπιστημίου Πατρών.
Υπήρξε διοργανωτής εικαστικών εκθέσεων και συμμετείχε τη διοργάνωση επιστημονικών συνεδρίων.
Ίδρυσε επίσης, αλλά και διοργάνωσε επί δημαρχίας Διονυσίου Πυλαρινού το «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Δήμου Ζακυνθίων» (1988-1990), με εισηγητές διακεκριμένες προσωπικότητες της δημόσιας ζωής, που ταξίδευαν για τον σκοπό αυτό στη Ζάκυνθο.
Πολλά άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε ζακυνθινές (Ελεύθερη Φωνή, Ελεύθερη Άποψη, Ημέρα τση Ζάκυθος, Ερμής) και αθηναϊκές εφημερίδες (Βήμα, Ελεύθερος Τύπος, Ελευθεροτυπία, Καθημερινή, Επικαιρότητα κ.α.) και περιοδικά (Οικονομικός Ταχυδρόμος, Τέταρτο, Σήμα κ.α.).
Από το 1983 μέχρι το 1993 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της «Ένωσης Ζακυνθίων Αθήνας», επί προεδρίας Δημήτρη Λογαρά.
Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της «Εταιρείας Ζακυνθιακών Σπουδών» και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου επί δεκαετία, καθώς επίσης Ιδρυτικό Μέλος των επιστημονικών σωματείων «Εταιρεία Ζακυνθιακών Σπουδών» και «Εταιρεία Ζακυνθινών πολιτισμικών ερευνών».
Μέλος του «Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων» και του σωματείου «Οι φίλοι του Μουσείου Σολωμού».
Συνίδρυσε το 1991 μαζί με τη Ζωζώ Λιδωρίκη και τον δικηγόρο Γιώργο Στεφανάκη τις «Διεθνείς Σχέσεις Πολιτισμού» με στόχο τις πολιτιστικές ανταλλαγές της Ελλάδας με άλλες χώρες.
Συνιδρυτής το 2011 και Α΄ Αντιπρόεδρος του «Κέντρου Επτανησιακού Πολιτισμού» με έδρα την Κέρκυρα, πρόεδρο την Άντζελα Γκερέκου, Β΄Αντιπρόεδρο τον Θεόδωρο Βασιλάκη της Aegean, και καλλιτεχνικό διευθυντή τον διεθνούς φήμης κλαρινετίστα Διονύση Γραμμένο. Διοργανώθηκαν από το Κέντρο τρία «Φεστιβάλ Τεχνών» με θέμα την κλασική μουσική στην Κέρκυρα. Υπήρχε προοπτική επέκτασης του θεσμού και στα υπόλοιπα Επτάνησα με ένα ανάλογο Φεστιβάλ στο καθένα κάθε καλοκαίρι και θέμα τον τομέα της Τέχνης όπου είχε ιδίως επιδόσεις ιστορικά ο τοπικός πολιτισμός κάθε νησιού.
Επίσης συμμετείχε σε Διεθνή επιστημονικά συνέδρια, ημερίδες, έδωσε πολλές διαλέξεις και δίδαξε την τέχνη των εκδόσεων σε σεμινάρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
20ός αιώνας
Χρονιές
Κατηγορία:Αιώνες Κατηγορία:Νεότερη ιστορία
Διαφορικό οχημάτων
Το διαφορικό είναι ο μηχανισμός που σκοπό έχει να επιτρέπει στους δύο κινητήριους τροχούς στα προσθιοκίνητα ή οπισθιοκίνητα οχήματα, ή στους δυο άξονες μετάδοσης στα τετρακίνητα, να περιστρέφονται με διαφορετικές γωνιακές ταχύτητες και να κατανέμει τη ροπή στρέψης ανάλογα με τον συντελεστή πρόσφυσης στους κινητήριους τροχούς, είτε μεγεθύνοντας είτε ελαχιστοποιώντας την.
Για να μπορεί να στρίψει ένα όχημα, οι τροχοί που βρίσκονται στην εξωτερική πλευρά της καμπύλης διανύουν μεγαλύτερη απόσταση από τους τροχούς που βρίσκονται στη εσωτερική πλευρά. Άρα οι εξωτερικοί τροχοί θα πρέπει να στρέφονται ταχύτερα από τους εσωτερικούς, ώστε να μπορούν να ακολουθήσουν τη γεωμετρική μορφή της οδού. Στη περίπτωση που και οι εξωτερικοί και οι εσωτερικοί τροχοί στρέφονταν από τον κινητήρα με την ίδια ταχύτητα, τότε το όχημα δεν θα μπορούσε να διαγράψει καμπύλη τροχιά χωρίς σημαντικές τριβές στα ελαστικά του. Οι τριβές αυτές θα εκδηλώνονταν ως τάση του οχήματος να «υπακούσει» στις στροφές που παίρνουν οι τροχοί του: να κινηθεί ευθεία και όχι να διαγράψει καμπύλη τροχιά.
Όταν το όχημα κινείται στην ευθεία και κάποιος από τους κινητήριους τροχούς συναντήσει μια ανωμαλία του οδοστρώματος, π.χ ένα σαμαράκι ή μια λακκούβα, θα υπάρξει και σε αυτή την περίπτωση πρόβλημα, καθώς δεν θα υπάρχει δυνατότητα να διαφοροποιήσει τις στροφές του από τον άλλο τροχό και ολόκληρο το όχημα θα υποστεί μια αποσταθεροποιητική φόρτιση (τράνταγμα), η οποία θα εκδηλωθεί ως τάση εκτροπής του οχήματος.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο διαφορικός μηχανισμός είναι αυτός που «λαμβάνει πληροφορίες» ανάλογα με την επαφή καθενός κινητήριου τροχού με το οδόστρωμα και σύμφωνα με αυτές τις πληροφορίες διαμοιράζει την ισχύ ή τη ροπή του κινητήρα στους άξονες των τροχών.
Σύστημα μετάδοσης της κίνησης
Πριν αναλύσουμε τα τεχνικά θέματα και τις λειτουργίες, θα αναφερθούμε στους σκοπούς του συστήματος μετάδοσης της κίνησης. Αυτοί οι σκοποί είναι οι εξής:
1. Η μεταφορά της περιστροφικής κίνησης του κινητήρα, στους κινητήριους τροχούς.
2. Να μεταβάλλει τις στροφές και την ροπή που παρέχει ο κινητήρας ώστε οι κινητήριοι τροχοί να παίρνουν την απαιτούμενη ελκτική δύναμη για να μπορέσουν να αντιμετωπίζουν τις διάφορες αντιστάσεις κίνησης του οχήματος.
3. Δυνατότητα αναστροφής κίνησης των τροχών για την οπίσθια πορεία του οχήματος.
4. Αλλαγή της κατεύθυνσης της κινήσεως από ευθύγραμμη σε εγκάρσια έτσι ώστε να φθάνει στους τροχούς.
5. Να δίνει διαφορετική περιστροφική ταχύτητα σε κάθε κινητήριο τροχό, όταν το όχημα κινείται σε καμπύλη τροχιά.
6. Διανομή της κίνησης και της ροπής στους εμπρόσθιους και στους οπίσθιους τροχούς.
Εξαρτήματα συμβατικού διαφορικού
''Ένα συμβατικό διαφορικό αποτελείται από τα εξής μέρη:
1. Κεντρικός άξονας – Άτρακτος: Από τον άξονα αυτόν,η κίνηση μεταδίδεται στο πινιόν του διαφορικού
3. Κορώνα: Είναι μια κωνική οδοντωτή στεφάνη, η οποία μαζί με το πινιόν αποτελούν το ζεύγος της γωνιακής μετάδοσης και αλλάζουν την διεύθυνση της κίνησης κατά 90ο, από τη κεντρική άτρακτο στα ημιαξόνια.
4. Θήκη πλανητικού μηχανισμού – φορέας δορυφόρων: Είναι στερεωμένη πάνω στη κορώνα και περιστρέφεται μαζί με αυτή και φέρει τον κυρίως πλανητικό μηχανισμό.
5. Άξονας δορυφόρων.
6. Πλανήτες: Είναι δυο κωνικοί οδοντωτοί τροχοί οι οποίοι πάντοτε έχουν ευθύγραμμα κωνικά δόντια, λίγο μεγαλύτεροι από τους δορυφόρους. Είναι στερεωμένοι μέσα στη θήκη του διαφορικού και μπλεγμένοι μόνιμα με τους δορυφόρους. Ο άξονας τους συμπίπτει με τον άξονα περιστροφής των ημιαξονίων. Με τους πλανήτες συνδέονται τα ημιαξόνια με πολύσφηνα.
7. Δορυφόροι: Είναι συνήθως δύο στον αριθμό αλλά μπορούν να υπάρξουν και 4 κωνικοί οδοντωτοί τροχοί οι οποίοι έχουν πάντοτε ευθύγραμμα κωνικά δόντια, στερεωμένοι στο εσωτερικό της θήκης, με άξονες κάθετους στον άξονα περιστροφής των ημιαξονίων των τροχών.
8. Έξοδος προς τροχούς – Ημιαξόνια''
Διαφορικό με αναστολέα
Όπως γνωρίζουμε, τα συμβατικά διαφορικά έχουν ένα πολύ σοβαρό μειονέκτημα. Εάν για οποιοδήποτε λόγω ο ένας τροχός χάσει τη πρόσφυση του (π.χ. πέσει σε λάσπη, βρίσκεται σε πάγο ή στον αέρα), τότε δεν παρουσιάζει αντίσταση, και παίρνει όλες τις στροφές. Σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το μέγεθος της μεταφερόμενης ροπής, καθορίζεται από τον κινητήριο τροχό, ο οποίος έχει τη μικρότερη πρόσφυση με το οδόστρωμα. Η αντιμετώπιση αυτού του μειονεκτήματος, γίνεται με συστήματα στα οποία αναστέλλεται ολικά ή μερικά η λειτουργία του διαφορικού.
Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε τα μειονεκτήματα. Η ολική αναστολή, προκαλεί φθορά στα ελαστικά λόγω των πολλών δυνάμεων και καταπονήσεων και αυτός είναι ένας από τους λογούς που το χρησιμοποιούμε μονό στα μεγάλα ειδικά οχήματα. Ο κύριος λόγος που βρίσκει εφαρμογή μονό σε αυτά τα οχήματα είναι οι περισσότερες ανωμαλίες του οδοστρώματος που συναντάνε σε σχέση με τα επιβατικά οχήματα και οι χαμηλές ταχύτητες κίνησης. Διαφορικό με αναστολέα, είναι το διαφορικό που επιτρέπει με χειροκίνητο τρόπο ή με ηλεκτροκίνητο τρόπο την εμπλοκή των δύο ημιαξονίων των κινητήριων τροχών και τα επιτρέπει να κινηθούν με την ίδια περιστροφική ταχύτητα.
Όπως και στα συμβατικά διαφορικά, έτσι και εδώ υπάρχει το ζεύγος γωνιακής μετάδοσης (κορώνα – πινιόν) οι πλανήτες και οι δορυφόροι. Υπάρχει όμως και ο ωστικός τριέας που μετακινείται χειροκίνητα ή αυτόματα και σταθεροποιεί διάφορα μέρη του διαφορικού. Τα μέρη του διαφορικού τα οποία μπορούν να σταθεροποιηθούν είναι είτε οι δορυφόροι είτε η θήκη και τα ημιαξόνια.
Διαφορικά περιορισμένης ολίσθησης
Οι τύποι των διαφορικών περιορισμένης ολίσθησης, κατατάσσονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες. Στηv πρώτη κατηγορία υπάρχουν αυτά που «αισθάνονται» την ροπή και στη δεύτερη αυτά που «αισθάνονται» τηv ταχύτητα περιστροφής των κινητήριων τροχών. Τα διαφορικά που «αισθάνονται» τη ροπή, χρησιμοποιούν τη μηχανική τριβή των εξαρτημάτων τους για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη διαφορά ροπής μεταξύ των δύο αξόνων, ανεξάρτητα από την ταχύτητα περιστροφής των τροχών. Τα διαφορικά που «αισθάνονται» την ταχύτητα των τροχών, για να ενεργοποιηθούν και να λειτουργήσουν, πρέπει να υπάρχει διαφορά στην ταχύτητα περιστροφής των τροχών.
Τα διαφορικά περιορισμένης ολίσθησης, παρουσιάζονται παρακάτω
Τύποι διαφορικών περιορισμένης ολίσθησης
Με Πολύδισκους συμπλέκτες
Τα πλεονέκτημα του LSD με πολύδισκους συμπλέκτες είναι:
1. Περιορισμός ολίσθησης των τροχών σε στροφές με μεγάλες ταχύτητες.
2. Διάθεση ισχύς στους τροχούς πιο ομοιόμορφα, όταν προσφέρεται η μεγαλύτερη ισχύ στο σύστημα.
4. Σε συνθήκες ομαλής οδήγησης, το σύστημα με τους δίσκους αποσυμπλέκεται, για να μειωθούν οι τριβές και το όχημα να στρίβει ευκολότερα.
Με Ατέρμονες οδοντωτούς τροχούς
Είναι γνωστοί ως Torsen. Για λεπτομέρεις βλέπε www.torsen.com
Συνεκτικής σύζευξης
Η κεντρική μονάδα ελέγχου, αφού λάβει υπόψη της τις συνθήκες λειτουργίας του κινητήρα και τη δυναμική συμπεριφορά του οχήματος, ρυθμίζει το ποσοστό εμπλοκής του πίσω άξονα. Η λειτουργία του κινητήρα υπολογίζεται από τις στροφές του κινητήρα και από τη θέση του πεντάλ του γκαζιού. Η δυναμική συμπεριφορά υπολογίζεται από την ταχύτητα του κάθε τροχού, την πραγματική επιτάχυνση του οχήματος, τη θέση του πεντάλ του φρένου και τη λειτουργία του χειρόφρενου. Επίσης η μονάδα ελέγχου του συστήματος των φρένων, ενημερώνει τη μονάδα του Haldex εάν κάποια από τις ειδικές λειτουργίες (ABS, ESP κλπ), έχει ενεργοποιηθεί. Όταν αναλυθούν τα δεδομένα, η μονάδα ελέγχου ελέγχει τη ροπή που μεταδίδεται στον πίσω άξονα, μέσω της βαλβίδας η οποία ρυθμίζει την πίεση στο υδραυλικό κύκλωμα.
Η λειτουργία συνεκτικής σύζευξης είναι διαθέσιμη με την εκκίνηση του κινητήρα και μπορεί να ενεργοποιηθεί ανεξάρτητα από το αν το όχημα κινείται προς τα εμπρός ή προς τα πίσω. Η προϋπόθεση για τη μεταφορά μέρους της ροπής στο πίσω άξονα είναι η διαφορετική γωνιακή ταχύτητα μεταξύ των τροχών του εμπρός και του πίσω άξονα.
Η μεταφορά ροπής μέσω συνεκτικής σύζευξης εξασφαλίζει τη βέλτιστη κατανομή ροπής ανάμεσα στον εμπρός και τον πίσω άξονα. Οι εμπρόσθιοι τροχοί παίρνουν τη ροπή κατευθείαν από το κιβώτιο ταχυτήτων και η ροπή αυτή δε μπορεί να μεταβληθεί. Το σύστημα όμως παρεμβάλλεται μεταξύ του κιβωτίου ταχυτήτων και των πίσω τροχών και είναι υπεύθυνο να αποφασίσει πόση από τη ροπή θα πρέπει να περάσει και στον πίσω άξονα. Το τελικό αποτέλεσμα, είναι η διαφοροποίηση του ποσοστού της έλξης που παρέχεται από τον πίσω άξονα.
Ηλεκτρονικός έλεγχος στο διαφορικό μηχανισμό
Στα σημερινά σύγχρονα οχήματα, οι κατασκευαστές έχουν εκμεταλλευτεί την επιστήμη της σύγχρονης ηλεκτρονικής και έχουν κατασκευάσει οχήματα, τα οποία ελέγχουν την ολίσθηση των τροχών και τη κατεύθυνση του οχήματος σε δύσκολες καταστάσεις οδήγησης. Τα συστήματα αυτά, ανήκουν στα συστήματα ενεργητικής ασφάλειας. Τα συστήματα αυτά, χρησιμοποιούν και εκμεταλλεύονται τα εξαρτήματα και τους μηχανισμούς του συστήματος πέδησης και του συστήματος ABS, για να φρενάρουν περισσότερο ή λιγότερο έναν ή δύο τροχούς. Έτσι ελέγχεται η ασφαλής κίνηση του οχήματος χωρίς να παρουσιάζονται φαινόμενα ολίσθησης των τροχών λόγω της διαφορετικής ταχύτητας η λόγω υπερστροφής ή υποστροφής. Επίσης, κάποια συστήματα χρησιμοποιούν και τους μηχανισμούς της ηλεκτρονικής διαχείρισης του κινητήρα, ώστε να υπολογίζουν και να ελέγχουν την ιδανική ροπή του κινητήρα που πρέπει να εφαρμόζεται στους τροχούς σε καταστάσεις ολίσθησης τους. Το όφελος αυτών των συστημάτων και ο σκοπός κατασκευής τους, είναι να παρέχουν στον οδηγό του οχήματος όσο το δυνατόν περισσότερη ασφάλεια σε δύσκολες καταστάσεις οδήγησης και σε στιγμές πανικού.
Τα συστήματα τα οποία έχουν άμεση σχέση με τον διαφορικό μηχανισμό είναι τα εξής:
Ηλεκτρονικός έλεγχος (μπλοκάρισμα) του διαφορικού. EDL (Electronic Differential Lock) ή EDS (Elektronische Differentialsperre). Ηλεκτρονικό σταθεροποιητικό σύστημα δυναμικής κίνησης οχήματος.
ESP (Elektronisches Stabilitätsprogramm) ή ESBS (Electronic Stability Brake System). Σύστημα ηλεκτρονικού ελέγχου της ροπής του κινητήρα
MSR (Motor-Schleppmoment-Regelung) ή EBC (Engine Braking Control). Σύστημα ελέγχου πρόσφυσης των τροχών κατά την εκκίνηση
ASR (Antriebsschlupfregeleung) ή TCS (Traction control system) ή ASC (Acceleration Skid Control)
Δείτε περισσότερα
Αρχή Λειτουργίας διαφορικού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων
Γονιδιολογία
Η γονιδιολογία (genecology) είναι ένας σύγχρονος επιμέρους επιστημονικός κλάδος της Γενετικής με ιδιαίτερο αντικείμενο έρευνας και μελέτης περισσότερο επί του πληθυσμού των φυτών σε σχέση με τον βιότοπο και τη γενετική δομή τους.
Κατηγορία:Μοριακή Βιολογία Κατηγορία:Γενετική Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Βοτανική Κατηγορία:Γονίδια
Πούνσκραπφεν
Το Πούνσκραπφεν (γερμανικά: Punschkrapfen), είναι ένα κλασικό αυστριακό επιδόρπιο με γεύση ρούμι. Σήμερα μπορεί κανείς να τα βρει στα περισσότερα ζαχαροπλαστεία, αρτοποιεία και σε ορισμένα σουπερμάρκετ της Αυστρίας.
Είναι ένα μικρό κέικ σε σχήμα κύβου (σπάνια επίσης σε κύλινδρο) το οποίο έχει εσωτερικά μαρμελάδα (συνήθως βερίκοκου), ρούμι και σοκολάτα επικαλυμμένο με ένα ροζ γλάσο. Πολλές φορές χρησιμοποιούνται μπαγιάτικα κέικ στα οποία προστίθεται το ρούμι που υπερκαλύπτει τη γεύση.
Προέλευση
Παρά την αβέβαιη προέλευσή του, το Πούνσκραπφεν μπορεί να εφευρέθηκε στη Βιέννη κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα από τους Αβάρους. Αντίθετα σύμφωνα με άλλους εισήχθη στο αυστριακό έδαφος από τους Οθωμανούς κατά τη διάρκεια της Μάχης της Βιέννης.
Δοτσικό Γρεβενών
Το Δοτσικό είναι ορεινός οικισμός (υψόμ. 1.060μ., 189 κάτ.-2001 του νομού Γρεβενών. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του νομού Γρεβενών προς τα όρια με τον νομό Κοζάνης, στις ανατολικές κλιτείς της Σκούρτζας, κορυφής της βόρειας Πίνδου, 32 χλμ. ΒΑ της πόλης των Γρεβενών.
Πούνσκραπφεν
Στη λαϊκή κουλτούρα
Το Πούνσκραπφεν έχει χρησιμοποιηθεί ως μέσο πολιτικής μεταφοράς από τη δεκαετία του 1970 λόγω των χαρακτηριστικών χρωμάτων του. Στην Καρινθία, η οποία το 1944 είχε το υψηλότερο ποσοστό μελών του NSDAP από όλα τα αυστριακά ομόσπονδα κράτη, αλλά στη δεκαετία του 1970 η πλειοψηφία του πληθυσμού ψήφισε υπέρ των σοσιαλδημοκρατών, η νοοτροπία του πληθυσμού χλευάστηκε. Τα άτομα και οι πολιτικοί μεταφορικά συγκρίθηκαν με τα Πούνσκραπφεν: ροζ στο εξωτερικό τους (σοσιαλδημοκρατικό κόμμα), αλλά καφέ σοκολάτας στο εσωτερικό τους (το χρώμα των Ναζ ί).
Δοτσικό Γρεβενών
Χαρακτηριστικό αξιοθέατο του Δοτσικού είναι το τοξωτό πέτρινο γεφύρι που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Επίσης τα περισσότερα γυρίσματα της κινηματογραφικής ταινίας του Θεόδωρου Αγγελόπουλου: «Ο Μεγαλέξανδρος» έγιναν στο Δοτσικό.
Πούνσκραπφεν
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Αυστριακή κουζίνα
Δοτσικό Γρεβενών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών κατηγορία:χωριά του νομού Γρεβενών
Κρατιδιακές εκλογές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (2000)
Μετά τις εκλογές
Ο Βόλφγκανγκ Κλέμεντ παρέμεινε πρωθυπουργός, κυβερνώντας με έναν συνασπισμό SPD-Πρασίνων.
Πηγές
2000
Ερνστ Λίντεμαν
Ο Ερνστ Λίντεμαν (γερμ., Ernst Lindemann), (28 Μαρτίου 1894 στο Άλτενκιρχεν - 27 Μαΐου 1941 στο Βόρειο Ατλαντικό) ήταν Γερμανός αξιωματικός του Αυτοκρατορικού Ναυτικού και αργότερα του Kriegsmarine. Ήταν ο πρώτος και τελευταίος κυβερνήτης του Βίσμαρκ.
Καριέρα
Το 1913 κατατάχτηκε στο Αυτοκρατορικό Ναυτικό και υπηρέτησε ως αξιωματικός πυροβολικού στα πλοία Έλζας και Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Το διάστημα 1931-1934 έγινε λέκτορας στη Σχολή Ναυτικού Πυροβολικού, ενώ την περίοδο 1936-1938 διετέλεσε σύμβουλος και αργότερα επικεφαλής του τμήματος σχηματισμού μάχης της Ανώτατης Ναυτικής Διοίκησης. Το 1938 προήχθη σε Πλοίαρχο (Kapitän zur See). Τον Αύγουστο του 1940 του ανατέθηκε η διοίκηση του θωρηκτού Βίσμαρκ.
Βίσμαρκ
Στις 24 Μαίου 1941 το Βίσμαρκ βύθισε το θωρηκτό HMS Hood (Χουντ) και προξένησε ζημιές στο HMS Prince of Wales. Τρεις μέρες αργότερα, μεγάλη δύναμη του Βρετανικού Ναυτικού πρόφθασε το Βίσμαρκ (το οποίο είχε μείνει ακυβέρνητο μετά από τορπίλη που δέχτηκε στο πηδάλιο από αεροσκάφος) και το βύθισε στη ναυμαχία που ακολούθησε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Άλως πλακουντοφόρος
Στη Μαιευτική ως Άλως πλακουντοφόρος ονομάζεται η μετά την υστεροτοκία τραυματική επιφάνεια που απομένει μέσα στη κοιλότητα της μήτρας και επί της οποίας είναι προσκολλημένος ο πλακούντας.
Κατηγορία:Μαιευτική
Φρειδερίκος Κάρολος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν
Ο Φρειδερίκος Κάρολος, γερμ. Friedrich Karl (4 Αυγούστου 1706 - 18/19 Οκτωβρίου 1761) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν ο τελευταίος δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν (1722-171).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Χριστιανού-Καρόλου, πρίγκιπα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν-Νόρμπουργκ και της Δωροθέας-Χριστίνας φον Άιχελμπεργκ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και δόθηκε το επώνυμο φον Άιχελμπεργκ στη Δωροθέα-Χριστίνα και τους απογόνους της.