cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζεράρ Φιλίπ
Βιογραφία
Τ' όνομά του δόθηκε σ' ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ και σε πολλές θεατρικές αίθουσες, κάποιες μακριά από τη Γαλλία, όπως εκείνη του Γαλλικού Ινστιτούτου της Θεσσαλονίκης, όπου σκηνοθετούσε για χρόνια ένας μεγάλος θαυμαστής του, Έλλην εξ Αιγύπτου, ιδρυτικό στέλεχος και για χρόνια γενικός γραμματέας του ΚΘΒΕ, ο Γιώργος Ιορδανίδης. Ο Ζεράρ Φιλίπ πρόλαβε να εμφανιστεί μπροστά στο ελληνικό κοινό στην Αθήνα, ερμηνεύοντας τον Σιντ (Le Cid), το 1955.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Αχλαδές Ρεθύμνης
Ο Αχλαδές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.
Πρόεδρος του χωριού είναι ο Πολυμίλης Κωνσταντίνος (2010-σήμερα)
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Αχλαδές βρίσκεται 28 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 60 μέτρων. Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 1881 είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 205 κατοίκων και αναφερόταν ως μέρος των συνοικισμών που αποτελούσαν τον Αχλαδόκαμπο. Στην απογραφή του 1900 είχε 243 κατοίκους, αναφέρεται ως Αχλαδές και υπαγόταν στον οθωμανικό δήμο Μελιδονίου.
Το 1920 ανήκε στην κοινότητα Σιριπιδιανών και το 1925 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αχλαδέ, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Γεροποτάμου. Από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Μυλοποτάμου. Ως οικισμός, ο Αχλαδές πέραν του πυρήνα του διαθέτει ακόμη επτά συνοικίες (Κοντομεριανά, Παπαδόπουλου, Μοσχονιανά, Λαδιανά, Σώπατα, Μετόχι Κιαγιά και Μετόχι Παπά).
Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο και είναι μονόχωρος. Ο ναός στο κοιμητήριο είναι δίκλιτος, αφιερωμένος στην Aγία Παρασκευή και τους Tαξιάρχες, και το τέμπλο του χρονολογείται από το 1845. Άλλες εκκλησίες στο χωριό περιλαμβάνουν τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και τα εξωκλήσια Aγία Παρασκευή και Άγιος Φανούριος. Στο χωριό άρχισε να λειτουργεί δημοτικό σχολείο το 1889, το οποίο εξυπηρετούσε και άλλους γειτονικούς οικισμούς, ενώ το 1916 ιδρύθηκε παρθεναγωγείο, το οποίο μερικά χρόνια αργότερα συγχωνεύθηκε με το δημοτικό.
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Σιριπιδιανά και Σολοχιανά αποτελούν την κοινότητα Αχλαδέ που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεροποτάμου του δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 95 κατοίκους.
Δείτε Κοινότητα Αχλαδέ
Επαρχία Βόρειου Πιόνγαν
Η Επαρχία Βόρειου Πιόνγαν (κορεατικά: 평안북도,, Phyŏnganbukto) είναι επαρχία της Βόρειας Κορέας. Η επαρχία σχηματίστηκε το 1896 από το βόρειο μισό της πρώην επαρχίας Πιόνγαν, και παρέμεινε μια επαρχία της Κορέας μέχρι το 1945, όταν έγινε επαρχία της Βόρειας Κορέας. Η πρωτεύουσα είναι το Σινούιτζου. Το 2002, η Ειδική Διοικητική Περιφέρεια του Σίνουιτζου, κοντά στην πόλη του Σίνουιτζου, ιδρύθηκε ως μία ξεχωριστά διοικούμενη Ειδική Διοικητική Περιφέρεια.
Γεωγραφία
Ο ποταμός Γιαλού σχηματίζει το βόρειο σύνορο με την Κίνα. Στα ανατολικά, η επαρχία συνορεύει με την Επαρχία Τσάγκανγκ και στα νότια με την Επαρχία Νότιου Πιόνγαν. Η Ειδική Διοικητική Περιφέρεια του Σίνουιτζου (κορεατικά: Sinŭiju T'ŭkpyŏl Haengjŏnggu) βρίσκεται στο δυτικό μέρος της περιφέρειας, και δημιουργήθηκε ως ξεχωριστική διοικητική οντότητα από το Βόρειο Πιόνγαν το 2002. Στα δυτικά, το Βόρειο Πιόνγαν συνορεύει με τον Κόλπο της Κορέας και την Κίτρινη Θάλασσα (αποκαλούμενη ως Δυτική Θάλασσα από τους Κορεάτες).
Διοικητικές διαιρέσεις
Το Βόρειο Πιόνγκαν διαιρείται σε 3 πόλεις ("Σι") και σε 22 κομητείες ("Κουν").
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Κορέας
Κάστρο Σαφλαούρο
Το Κάστρο Σαφλαούρο ή Κάστρο του Σαφλάουρου αναφερόμενο επίσης ως το Κάστρο του Λαντζουνάτου ή Σαφλαούρι ή ο Σαυλάουρος ή ο Σαφλαούρος ή Κάστρο του Σαφλαούρου ή Κάστρο του Τσαφλαούρου είναι παλαιό μεσαιωνικό κάστρο, κοντά στο χωριό Λαντζουνάτο, το οποίο είναι ορεινός οικισμός κοντά στο Ραπτόπουλο και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Το Παλαιόκαστρο στο Λαντζουνάτο θεωρείται ως φρούριο της βυζαντινής - μεταβυζαντινής περιόδου και πιθανολογείται ότι κατασκευάστηκε στα τέλη του 13ου ή τις αρχές του 14ου αιώνα. Το Παλαιόκαστρο του χωριού Λαντζουνάτου παρουσιάζει σε γενικές γραμμές αρκετές ομοιότητες με το Κάστρο του Μίλα και μάλλον αποτελούσε παρατηρητήριο - φυλάκιο το οποίο έλεγχε το πέρασμα από και προς την Κυπαρισσία.
Τοποθεσία του κάστρου & γεωγραφικά στοιχεία
Το κάστρο στέκεται ανάμεσα στα χωριά Λαντζουνάτο, Καλογερέσι και το Ξεροκάσι (σήμερα Παλαιόκαστρο, το οποίο υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τρικόρφου του Δήμου Μεσσήνης) των Κοντοβουνίων, επάνω στην κορυφή ομώνυμου κωνικού υψώματος σε υψόμετρο 805 -850 μέτρων. Βρίσκεται περίπου 550 μέτρα ανατολικά του Λαντζουνάτου, περίπου 1,5 χιλιόμετρο βορειοδυτικά από το Ξεροκάσι και περίπου 1,5 χιλιόμετρο νοτιοδυτικά από το Καλογερέσι.
Ονοματολογία-ιστορία του κάστρου
Για το περίεργο όνομα του φρουρίου, το οποίο ο Antoine Bon το αναφέρει ως Σαφλαούρο, Σαμφλαούρο  ο ερευνητής της τοπικής ιστορίας Αναστάσιος Αθ. Παναγιωτόπουλος στην εργασία του «Μεσαιωνικής Μεσσηνίας ιστορικογεωγραφικά και Κοντοβουνίων οικιστικά» πιστεύει ότι: «πρόκειται για ανθρωπωνύμιο, από τον κάτοχο δηλαδή του τόπου (κυριώνυμο), πιθανότατα κάποιον εξελληνισμένο Σλάβο με το επώνυμο Σαφλάονρος ή Σαφλάονρης». Υπάρχει επίσης η εκδοχή προέλευσης του ονόματος ως Κάστρο Σαφλαούρο με ενετική αναφορά από το όνομα San Flauro, (σημαίνει: Άγιος Φλώρος). Το κάστρο αναφέρεται επίσης ως Κάστρο του Σαφλαούρου ή Παλαιόκαστρο του Λαντζουνάτου, καθώς και με παραλλαγές αυτών των ονομασιών. Η ονομασία του με τη λατινική ρίζα υποδηλώνει επίσης ίσως μια πιθανή σχέση με τους Σταυροφόρους κατακτητές της Μεσσηνίας.
Βυζαντινή περίοδος
Πιστεύεται ότι το κάστρο ήταν από τα σημαντικά της Μεσσηνίας για τους Βυζαντινούς, καθώς αναφέρεται ότι το πήρε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος από τον αδελφό του Θεόδωρο Β΄, λίγο πριν ανακηρυχθεί Δεσπότης στο Δεσποτάτο του Μυστρά, το 1443. Το κάστρο πρωτοεμφανίζεται στις πηγές λίγο νωρίτερα, το 1428, καθώς σύμφωνα με το «Μεγάλο Χρονικό» του Γεωργίου Σφραντζή, ανάμεσα στους τόπους που παραχωρούνται στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο αναγράφεται στον τύπο της ονομαστικής ως Σαυλάουρος μετά το κάστρο Αρχάγγελος και πριν από τα κάστρα Ιωαννίνων και της Λιγούδιστας (Χώρας).
Ενετοκρατία
Το κάστρο αναφέρεται επίσης σε διάφορους ενετικούς καταλόγους των κάστρων της Πελοποννήσου, κατά το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα, όπως το 1450 (San Vlario) και το 1463 (αρχή πρώτου Τουρκοβενετικού πολέμου) στον πρώτο κατάλογο του Stefano Magno (Saimro / S. Laureo) ευρισκόμενο στην κατοχή της Βενετίας, ενώ στα 1467 και 1469 έχει την ένδειξη ότι είναι ερειπωμένο και κάτω από τουρκική διοίκηση. Από αντίστοιχο κατάλογο του έτους 1471 απουσιάζει αναφορά σε αυτό, ενώ για τελευταία φορά σημειώνεται το 1554 στον χειρόγραφο χάρτη του Battista Agnese (Saluara).
Τουκοκρατία
Η περίοδος της Πρώτης Τουρκοκρατίας στην περιοχή του Μωριά αρχίζει με τη δεύτερη εκστρατεία του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή (Μεχμέτ Β΄), στην Πελοπόννησο. Μετά την παράδοση του Μυστρά (Πέμπτη 29 Μαΐου 1460) και της Βορδώνιας, κατέλαβε το Καστρίτζι και το Γαρδίκι (στο οποίο είχε καταφύγει ο πληθυσμός του Λεονταρίου). Ακολούθησαν τα κάστρα του Αγίου Γεωργίου και της Καρύταινας και στη συνέχεια ο στρατός του κατέβηκε στην περιοχή των Κοντοβουνίων και την περιοχή της Αρκαδίας (Κυπαρισσίας), σύμφωνα με τον ιστορικό Λαόνικο Χαλκοκονδύλη. Το κάστρο όπως προαναφέρθηκε τουλάχιστον στο χρονικό διάστημα μεταξύ του 1460 και του 1469 τελούσε υπό τουρκική διοίκηση και πιθανώς υπέστη τις περισσότερες καταστροφές του κατά την περίοδο αυτή.
Αρχιτεκτονικά στοιχεία
Αν και σχετικά μικρό, το Κάστρο Σαφλαούρο διέθετε θαυμάσια αρχιτεκτονική. Το αρχαίο μνημείο βρίσκεται σε περιβάλλοντα χώρο περίπου 500 τετραγωνικών μέτρων γύρω του. Η πύλη του βρισκόταν στη νότια πλευρά του. Το ίδιο το Κάστρο εκτείνεται σε δύο επίπεδα, εκ των οποίων το δεύτερο, δηλαδή ο εσωτερικός περίβολος, είναι τετράπλευρης κάτοψης με τέσσερις ορθογώνιους πύργους. Το τμήμα αυτό σώζεται σήμερα και είναι σε καλύτερη κατάσταση. Είναι κτισμένο με αργολιθοδομή χωρίς την παρεμβολή πλίνθων. Στο εσωτερικό του διατηρείται θολοσκέπαστο μακρύ κτίριο, πιθανώς άλλοτε διώροφο. Ο εξωτερικός περίβολος του κάστρου έχει καταρρεύσει στο μεγαλύτερο τμήμα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Κάστρα της Μεσσηνίας Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Κρις Έβερτ
Η Κρις Έβερτ (Chris Evert) είναι πρώην αθλήτρια τένις γεννημένη στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ήταν πρώην νούμερο 1 στην παγκόσμια κατάταξη και κάτοχος 18 Γκραν Σλαμ. Κατέχει το ρεκόρ περισσότερων εμφανίσεων σε τελικούς Γκραν Σλαμ διοργανώσεων, 34 στον αριθμό. Επίσης, με συνολικά επτά κατακτήσεις, κατέχει το ρεκόρ τίτλων στις γυναίκες στο Ρολάν Γκαρός. Στο Αμερικανικό Όπεν μοιράζεται αυτό το ρεκόρ με την Σερένα Ουίλιαμς. Έχει τελειώσει ως νούμερο 1 τις χρονιές : 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1980, και 1981.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές Αυστραλιανού Όπεν (αντισφαίριση) Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν Κατηγορία:Νικητές του Γουίμπλεντον Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Ντζόμπε
Ντζόμπε (Njombe), είναι μια πόλη στη νότια Τανζανία. Είναι η περιφερειακή πρωτεύουσα στην Περιοχή Ντζόμπε (Njombe Region) καθώς και η επαρχιακή έδρα της Αγροτικής Περιοχής Ντζόμπε (Njombe Rural District) και της Αστικής Περιοχής Ντζόμπε (Njombe Urban District). Βρίσκεται σε υψόμετρο σχεδόν 2.000 μέτρων, στην ανατολική άκρη της Έκτασης Κιπενγκέρε (Kipengere Range) και έχει την φήμη ότι είναι μια κρύα πόλη.
Μεταφορές
Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός κορμός T6 από το Μακαμπάκο (Makambako) προς τη Σονγκέα (Songea), περνά μέσα από την πόλη. Ο πλησιέστερος σιδηροδρομικός σταθμός για το σιδηρόρομο TAZARA - από το Νταρ ες Σαλαάμ (Dar es Salaam) προς τη Λουσάκα (Lusaka) - βρίσκεται στην πόλη Μακαμπάκο (Makambako).
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στην πόλη Ντζόμπε παρακάτω, (σε παρένθεση) ο πληθυσμός εκάστου Αστικού Τμήματος - κατά το 2012]: – είναι συνολικά 40.607 άτομα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στη Περιφέρεια Ντζόμπε Κατηγορία:Περιφερειακές πρωτεύουσες στην Τανζανία Κατηγορία:Πόλεις της Τανζανίας
Ρωμαϊκά Λουτρά (Άγκυρα)
Τα ρωμαϊκά λουτρά της Άγκυρας είναι τα ερείπια ενός αρχαίου συγκροτήματος ρωμαϊκών λουτρών στην Άγκυρα της Τουρκίας, τα οποία αποκαλύφθηκαν από ανασκαφές, που έγιναν το 1937-1944, και στη συνέχεια άνοιξαν στο κοινό ως υπαίθριο μουσείο.
Ιστορία
Τα λουτρά βρίσκονται σε ένα οροπέδιο, παραδοσιακά γνωστό ως Τσανκιρί Καπί, το οποίο υψώνεται 2,5 μέτρα πάνω από τη δυτική πλευρά του Τσανκιρί Τζαντεσί, περίπου 400 μέτρα από το κέντρο της παλιάς περιοχής της Άγκυρας του Ουλού, και έχει χαρακτηριστεί ως höyük (τύμβος), με Ρωμαϊκό, αναμεμιγμένο με Βυζαντινό και Σελτζούκικο, υλικό στην κορυφή και φρυγικό οικιστικό υλικό στη βάση.
Η αρχαία πόλη της Άγκυρας βρισκόταν στο σταυροδρόμι μεταξύ Ανατολής και Δύσης και κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, η στρατηγική θέση της πόλης οδήγησε στην ανάδειξή της ως πρωτεύουσα της επαρχίας της Γαλατίας. Στα ανατολικά αυτού του οροπεδίου υπήρχε ένας δρόμος από τον ιερό περίβολο της πόλης, η περιοχή του ναού του Αυγούστου, τμήμα του οποίου, πλαισιωμένο από μαρμάρινες στήλες του 2ου ή τρίτου αιώνα με τα κορινθιακά κιονόκρανα, αποκαλύφθηκε κατά την κατασκευή του Τσανκιρί Τζαντεσί, κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης της Άγκυρας στη νέα τουρκική πρωτεύουσα το 1930.
Τα λουτρά κατασκευάστηκαν τον τρίτο αιώνα από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Καρακάλλα (212-217), ο οποίος επίσης κατασκεύασε τα Λουτρά του Καρακάλλα στη Ρώμη, προς τιμήν του Ασκληπιού, του Θεού της Ιατρικής, και χτίστηκε γύρω από τρία κύρια δωμάτια: το καλντάριουμ (caldarium) (ζεστό λουτρό), το τεπιντάριουμ (tepidarium) (χλιαρό λουτρό) και το φριγκιντάριουμ (frigidarium) (κρύο λουτρό) σε ένα τυπικά διαμορφωμένο κλασικό συγκρότημα 80m x 120m. Τα λουτρά ήταν σε χρήση μέχρι τον όγδοο αιώνα, όταν καταστράφηκαν από φωτιά αφήνοντας μόνο τα ερείπια του υπογείου και του πρώτου ορόφου.
Ο καθηγητής Αρίκ κατάφερε να χρονολογήσει την κατασκευή των λουτρών στην περίοδο της βασιλείας του Καρακάλλα από νομίσματα, που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, που ενισχύονταν από σύγχρονες επιγραφές, ενώ άλλα νομίσματα έδειξαν ότι τα λουτρά βρίσκονταν σε συνεχή χρήση για περίπου 500 χρόνια, και είχαν υποστεί επισκευές από καιρό σε καιρό.
Σχέδιο
Η είσοδος στον χώρο γίνεται μέσω του γραφείου εισιτηρίων στο Τσανκιρί Τζαντεσί, που οδηγεί στην παλιά παλαίστρα (γήπεδο πάλης), η οποία περιβάλλεται από μια στοά με 128 μαρμάρινους κίονες (32 σε κάθε πλευρά), που τώρα έχουν καταστραφεί, και φιλοξενεί μια σειρά τάφων, ταφόπετρες, βωμούς και άλλες επιγραφές από τη ρωμαϊκή, βυζαντινή και ύστερη ελληνιστική περίοδο.
Πίσω από την παλαίστρα, το αποδυτήριο (δωμάτιο ένδυσης) και τα τρία κτήρια λουτρών είναι τυπικά σχεδιασμένα. Οι ασυνήθιστα μεγάλες διαστάσεις του tepidarium και του caldarium έχουν αποδοθεί στη δημοτικότητα αυτών των θερμότερων περιοχών κατά τη διάρκεια των κρύων χειμώνων της πόλης. Τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά, που σώζονται, είναι οι κίονες από τούβλα, που στήριζαν το δάπεδο, και γύρω από τον οποίο κυκλοφορούσε αέρας, που θερμαινόταν σε υπόγειους φούρνους, για να ζεσταθούν τα δωμάτια παραπάνω.
Τα ερείπια του δρόμου με τους κίονες είναι ορατά στα βόρεια της παλαίστρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Άγκυρα Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι της Κλασικής Μικράς Ασίας Κατηγορία:Ρωμαϊκές θέρμες Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Άγκυρα
Καλαμώνας Δράμας
Ο Καλαμώνας είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού, την περίοδο της τουρκοκρατίας, ήταν Μποσινός και ήταν τσιφλίκι αλλά και χειμαδιό Βλάχων νομάδων κτηνοτρόφων. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του, μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν αρχικά 68 προσφυγικές οικογένειες (257 άτομα) Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα ως Μποσινός το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καλαμπακίου. Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Καλαμώνας και το 1947 με το ΦΕΚ 142Α - 12/07/1947 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Νεροφράκτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καλαμπακίου του Δήμου Δοξάτου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 597 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Δοξάτου
Γιούλια Χάμαρι
Η Γιούλια Χάμαρι (γεν. στις 21 Νοεμβρίου 1942) είναι Ουγγαρέζα μέτζο σοπράνο και κοντράλτο τραγουδίστρια οπερών και συναυλιών, που εμφανίζεται σε διεθνές επίπεδο. Είναι επίσης πανεπιστημιακή καθηγήτρια φωνητικής στη Στουτγάρδη.
Καριέρα
Η Γιούλια Χάμαρι γεννήθηκε στη Βουδαπέστη όπου έλαβε την φωνητική της εκπαίδευση με τους Φάτιμε Μάρτινς και Γιένο Σίπος. Σπούδασε στη Μουσική Ακαδημία Φραντς Λιστ και πήρε το δίπλωμα της τραγουδίστριας και της δασκάλας τραγουδιού. Το 1964 κέρδισε τον διεθνή διαγωνισμό τραγουδιού Έρκελ στη Βουδαπέστη. Στη συνέχεια συνέχισε τις σπουδές της στο Staatliche Hochschule für Musik της Στουτγκάρδης μέχρι το 1966.
Το 1966, η Χάμαρι έκανε το ντεμπούτο της ως σολίστ στα Κατά Ματθαίον πάθη του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ με τον Καρλ Ρίχτερ στη Βιέννη, μαζί με τους Τερέζα Στιχ-Ράνταλ, Πέτερ Σράιερ, Έρμαν Πρέι και Ερνστ Γκέρολντ Σραμ.
Όπερα
Το ντεμπούτο της Χάμαρι στην όπερα ήταν ο ρόλος της Μερσέδες στην Κάρμεν του Ζoρζ Μπιζέ στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ το 1967 (με τους Γρέις Μπάμπρι, Τζον Βίκενς και Μιρέλα Φρένι, υπό τη διεύθυνση του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν). Λίγο αργότερα εμφανίστηκε στον ομώνυμο ρόλο της Κάρμεν στο Staatsoper της Στουτγκάρδης υπό τη διεύθυνση του Κάρλος Κλέιμπερ. Η πρώιμη καριέρα της σύντομα περιελάμβανε σημαντικούς ρόλους όπως ο Μάλκολμ σε μια αναβίωση της Κυράς της λίμνης του Τζοακίνο Ροσίνι το 1970 στο Τορίνο (με τον Φράνκο Μπονισόλι ως Ουμπέρτο και τη Μονσεράτ Καμπαγιέ ως Έλενα). Το 1975, ερμήνευσε τον ρόλο της Μαγδαληνής στην πρώτη ηχογράφηση του Γκέιργκ Σόλτι του Αρχιτραγουδιστή της Νυρεμβέργης του Ρίχαρντ Βάγκνερ (με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης, τον Νόρμαν Μπέιλι ως Σαχς και τον Ρενέ Κόλο ως Στόλτσινγκ). Το 1979, ερμήνευσε τον ρόλο της Σίλια στο La fedeltà premiata του Γιόζεφ Χάιντν στην Όπερα του Φεστιβάλ του Γκλάιντμπουρν, το 1980 τον ρόλο του Ορφέα στο Ορφέας και Ευριδίκη του Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ στο Maggio Musicale Fiorentino και το 1984 τον ρόλο της Ντοραμπέλα στην όπερα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ Έτσι κάνουν όλες. Το 1982 έκανε το ντεμπούτο της στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης ως Ροζίνα στο Ο κουρέας της Σεβίλλης του Ροσίνι. Στην Όπερα της Κολωνίας ερμήνευσε τον Σέστο στο H μεγαλοψυχία του Τίτου του Μότσαρτ και στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου στο Κόβεντ Γκάρντεν ερμήνευσε τον Κερουμπίνο στο Οι γάμοι του Φίγκαρο του Μότσαρντ.
Διδασκαλία
Το 1989, η Χάμαρι διορίστηκε καθηγήτρια τραγουδιού στο Hochschule für Musik της Στουτγκάρδης. Έχει πραγματοποιήσει master classes και διδάσκει στο Internationale Bachakademie Stuttgart και στο Oregon Bach Festival από το 1982. Μεταξύ των μαθητών της είναι και ο κόντρα τενόρος Πάτρικ βαν Γκέτεμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι τραγουδιστές
Ηλιάδαι
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία οι Ηλιάδαι ήταν οι επτά γιοι της Νύμφης Ρόδου και του υπέρτατου θεού Ηλίου, εγγονοί του Ποσειδώνα, αδελφή τους ήταν η Ηλεκτρυώνη. Τα ονόματα τους ήταν Όχιμος, Κέρκαφος, Μακαρεύς της Ρόδου, Ακτίς, Τέναγης, Τρίωψ και Κάνδαλος. Οι Ηλιάδαι ήταν οι πρώτοι που δίδαξαν την Αστρολογία και τη Ναυσιπλοία, εισήγαγαν τη λατρεία της Αθηνάς στη Ρόδο. Ο Τενάγης ήταν ο πιο έξυπνος και σοφός από τους υπόλοιπους, οι αδελφοί του Μακαρεύς, Ακτίς, Τρίωψ και Κάνδαλος τον ζήλεψαν και τον δολοφόνησαν με αποτέλεσμα να δραπετεύσουν από το νησί. Ο Μακαρεύς κατέφυγε στη Λέσβο, ο Κάνδαλος στην Κώ, ο Τρίωψ στην Καρία και ο Ακτίς στην Αίγυπτο. Οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί Όχιμος και Κέρκαφος που δεν συμμετείχαν στη δολοφονία παρέμειναν στη Ρόδο και ίδρυσαν την πανάρχαια πόλη Αχαία στην ίδια περιοχή που οικοδομήθηκε αργότερα η Ιαλυσός. Ο μεγαλύτερος αδελφός Όχιμος έγινε βασιλιάς του νησιού αλλά ο Κέρκαφος παντρεύτηκε την κόρη του και τον διαδέχθηκε στον θρόνο. Οι τρεις γιοι του Κέρκαφου Λίνδος, Ιαλυσός και Κάμειρος ίδρυσαν τις ομώνυμες πρώτες μεγάλες πόλεις της Ρόδου Λίνδος, Ιαλυσός και Κάμειρος.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Ρόδου Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Ελληνική Ομοσπονδία Χόκεϋ
Η Ελληνική Ομοσπονδία Χόκεϋ (ΕΛ.Ο.Χ.) είναι διοικητικός φορέας, υπεύθυνος για το άθλημα του χόκεϊ επί χόρτου στην Ελλάδα. Συστάθηκε το 1994, ενώ η έδρα της βρίσκεται στην Αθήνα. Το 1996 αναγνωρίστηκε από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Αποτελούσε τη διοργανώτρια αρχή του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος και του Κυπέλλου. Συντονίζει επίσης τις εθνικές ομάδες ανδρών, γυναικών και νέων της χώρας.
Το 2016, με απόφαση του Υφυπουργού Αθλητισμού και Πολιτισμού, ανακλήθηκε η αθλητική αναγνώριση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Χόκεϋ. Την ευθύνη για το άθλημα ανέλαβε η Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χόκεϊ επί χόρτου στην Ελλάδα Χοκει
Ιγκουατσανύα
Η Ιγκουατσανύα (Αγγλικά και Σουαχίλι: Igwachanya), είναι Aγροτικό Τμήμα στην Περιοχή Ουανγκινγκ'όμπε (Wanging'ombe District), της Περιφέρειας Ντζόμπε (Njombe Region) στην Τανζανία.
Το Αγροτικό Τμήμα, είναι η διοικητική έδρα της Επαρχίας Ουανγκινγκ'όμπε (Wanging'ombe).
Κατά την απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στο Αγροτικό Τμήμα Ιγκουατσανύα (Igwachanya) ήταν 12.067 άτομα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στη Περιφέρεια Ντζόμπε Κατηγορία:Τμήματα της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχία Ουανγκινγκ'όμπε
Τζαμί Ασλανχανέ
Το Τζαμί Ασλανχανέ (Arslanhane Camisi) είναι ένα τζαμί του 13ου αιώνα στην Άγκυρα της Τουρκίας.
Τοποθεσία
Το τζαμί βρίσκεται στην παλιά συνοικία της Άγκυρας, δίπλα στο κάστρο της Άγκυρας. Σε υψόμετρο 947 μέτρων (3107 ποδιών) δεσπόζει στην Άγκυρα (συντεταγμένες 39.93667°N, 32.86528°W).
Ιστορία
Χτισμένο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μεσούντ Β' του Σουλτανάτου του Ρουμ το 1290, το τζαμί είναι ένα από τα παλαιότερα τζαμιά στην Τουρκία, που εξακολουθεί να υπάρχει. Ο αρχιτέκτονας του ήταν ο Εμπουμπεκίρ Μεχμέτ. Ανατέθηκε από δύο ηγέτες Αχί που ονομάζονταν Χουσαμεττίν και Χασανεντίν. Ωστόσο, το 1330, επισκευάστηκε από έναν άλλο ηγέτη Αχί, τον Σεραφεττίν, από τον οποίο ονομάστηκε το τζαμί. Μετά από μερικές μικρές επισκευές, το τζαμί αποκαταστάθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Ιδρυμάτων κατά την περίοδο 2010-2013.
Το κτήριο
Το τετράγωνο κτήριο βρίσκεται σε μία περιοχή 400 τετραγωνικών μέτρων (4300 τετραγωνικών ποδιών) και έχει έναν μιναρέ. Η ξύλινη οροφή του στηρίζεται από 24 μεγάλες ξύλινες κολόνες. Διαθέτει 3 πύλες και 12 παράθυρα. Το Μιχράμπ είναι διακοσμημένο με πλακάκια Σελτζούκων. Το δομικό υλικό είναι κυρίως σπόλια από παλαιότερα κτήρια.
Ο τάφος του Σεραφεττίν είναι απέναντι από το τζαμί. Υπήρχε ένα άγαλμα λιονταριού, που θάφτηκε στους τοίχους του τζαμιού του Σεραφεττίν. Γι 'αυτό το δημοφιλές όνομα του τζαμιού είναι το Ασλανχανέ, που σημαίνει το σπίτι του λιονταριού.
Αρακούκια Κορινθίας
Η Αρακούκια είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κατακαλίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Σαρωνικού, του δήμου Κορινθίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κατακαλίου του νομού Κορινθίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κατακαλίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σαρωνικού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σαρωνικού και προσαρτήθηκε στον δήμο Κορινθίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Κορινθίων
Απλαδιανά Ρεθύμνης
Τα Απλαδιανά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός βρίσκεται 40 χλμ. νοτιοανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 260 μ., στους νότιους πρόποδες του όρους Κουλούκωνας. Επί της παλιάς εθνικής οδού Ηρακλείου-Ρεθύμνου έχει δημιουργηθεί ο οικισμός Κάμπος Απλαδιανών, ο οποίος σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 205 κατοίκους.
Η προέλευση του ονόματος του χωριού είναι ανδρονυμική, από το επίθετο Απλαδάς, το οποίο μαρτυρείται σε συμβόλαια του 14ου αιώνα. Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Σύμφωνα με την απογραφή του 1881 είχε 57 κατοίκους και ανήκε στο δήμο Γαράζο. Στην απογραφή του 1900 είχε 153 κατοίκους μαζί με τα Χελιανά και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 ανήκε στην κοινότητα Χελιανών. Το 1925 προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Κλεψιμιών (μετέπειτα Δοξαρού), αλλά το 1935 ορίστηκαν έδρα της κοινότητας Απλαδιανών.
Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι αφιερωμένος στην Αγία Πελαγία. Στο χωριό βρίσκονται επίσης οι ναοί της Aγίας Παρασκευής και των Άγιων Tεσσάρων Mαρτύρων. Στο χωριό έχει ανασκαφεί κτιστός κιβωτιόσχημος ρωμαϊκός τάφος ο οποίος χρονολογήθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ.
Δείτε Κοινότητα Απλαδιανών
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Εφταλού Λέσβου
Η Εφταλού περιλαμβάνει θερμές πηγές, μικρούς κολπίσκους και βοτσαλωτές παραλίες.
''Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωρίου είναι 34, και κυρίως ασχολούνται με τον τουρισμό την καλοκαιρινή περίοδο. ''
Γεωμορφολογικά Χαρακτηριστικά
''Η περιοχή βρίσκεται βορειανατολικά της Λέσβου. Λόγω των ηφαιστειακών δραστηριοτήτων κατά την Τριτογενή και Τεταρτογενή περίοδο, εμφανίστηκαν θερμές πηγές ,το έδαφος αποτελείται από σχιστόλιθους και μάρμαρα.''
''Στο κομμάτι της παραλίας υπάρχουν εκβολές παραποτάμων και η παραλία είναι μικρή σχετικά σε έκταση. ''
Ιαματικές πηγές-Παραλία
αριστερά|μικρογραφία|Ιαματικές πηγές Εφταλούς ''Λόγω της ηφαιστειακής και σεισμικής δραστηριότητας του νησιού, συγκεκριμένα στην Εφταλού, άνοιξαν ρωγμές στο έδαφος και έπειτα αναβλήθηκαν τα ιαματικά νερά στην επιφάνεια. Από τη αρχαιότητα χρησιμοποιούσαν τις πήγες για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Στα τέλη του 19ου και 20ου  αιώνα το νησί της Λέσβου γνώρισε προφανή πνευματική και οικονομική ανάπτυξη, επίσης πληθώρα και η ποιότητα των ιαματικών πηγών της Λέσβου όπου προσέλκυε μεγάλο μέρος των αστών της ευρύτερης περιοχής συμπεριλαμβανομένης και της ακμάζουσας Σμύρνης.''
''Στην σημερινή τους μορφή  οι ιαματικές πήγες της Εφταλούς είναι ένα από τα καλύτερα δείγματα πανελλαδικής οθωμανικής τεχνοτροπίας καθώς και η κλειστή δεξαμενή με τρούλο, όπου χρησιμοποιούνται για μεικτά μπάνια από τους λουόμενους καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου. Επιπλέον συναντάται ο σπάνιος συνδυασμός ζεστού νερού των λουτρών με το παγωμένο νερό της θάλασσας που εφάπτεται με το κτίσμα. Το όνομα άλλωστε Εφταλού  ή «Ευθαλού» σημαίνει  «πρασινίζω καλά». Οι ιαματικές πηγές Εφταλούς έχουν θερμοκρασία (Θ:43,6 - 46,50C) και ενδείκνυνται για τη θεραπεία: ρευματισμών, αρθριτισμού κ.α. Ας σημειωθεί ότι στην παραλία της Εφταλούς κάθε χρόνο απονέμεται η γαλάζια σημαία. ''
Πολιτισμός
''Ο Ηλίας Βενέζης εγκαταστάθηκε μετά τον Μικρασιατικό διωγμό το 1922 στην Μήθυμνα και μετέπειτα έφτιαξε εξοχικό στην Εφταλού, όπου τα καλοκαίρια του τα περνούσε εκεί. Έγραφε πολλά έργα, και ένα απ'άυτά ηταν το <<Εφταλού>>. Ο τάφος του βρίσκεται στον Μόλυβο και η μόνη λέξη που υπάρχει στο μνήμα είναι "Γαλήνη". '' μικρογραφία|Μνήμα Αργύρη Εφταλιώτη ''Ο Αργύρης Εφταλιώτης όπου γεννήθηκε στην Μήθυμνα, εμπνεύστηκε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο από την περιοχή. Το πραγματικό του όνομα ήταν Κλεάνθης Μιχαηλίδης και γεννήθηκε  στην Μήθυμνα Λέσβου. Ο τάφος του βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία των  Αγίων Αναργύρων της Εφταλούς και πάνω στην ταφόπλακα γράφει "Εδώ κοιμάται γυρισμένος από τα ξένα ο Αργύρης Εφταλιώτης με την γυναίκα του". ''
Μεταναστευτική κρίση
Η Εφταλού την εποχή της μεταναστευτικής κρίσης   ήταν από τις κύριες  πύλες εισόδου των προσφύγων που ερχόντουσαν από τα Μικρασιατικά παράλια. Το 2015-2016  που είχε καθημερινά πολύ μεγάλη ροή προσφύγων, διάφορες οργανώσεις ΜΚΟ και η λεσβιακή κοινωνία, έγιναν αρωγοί ώστε να ξεκινήσει στην περιοχή της Εφταλούς η λειτουργία μιας προσωρινής δομής για τους πρόσφυγες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου
Ντανιέλε Ορσάτο
Ο Ντανιέλε Ορσάτο (Daniele Orsato, γενν. 23 Νοεμβρίου 1975, Μοντέκιο Ματζόρε) είναι Ιταλός διαιτητής ποδοσφαίρου.
Σταδιοδρομία
Ο Ορσάτο έγινε διαιτητής της FIFA το 2010. Έχει διατελέσει διαιτητής σε προκριματικούς αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012.
Ο Ορσάτο διαιτήτευσε σε αγώνες της φάσης ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ τις σεζόν 2012-13, 2013-14 και 2014-15.
Το 2016, διαιτήτευσε τον αγώνα του γύρου των 16 μεταξύ της Αϊντχόφεν και της Ατλέτικο Μαδρίτης στο Τσάμπιονς Λιγκ 2015-16.
Την 1η Ιουλίου 2018, ο Ορσάτο ορίστηκε διαιτητής VAR για τον αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 μεταξύ της Κροατίας και της Δανίας.
Στις 12 Φεβρουαρίου 2019, διαιτήτευσε τον αγώνα του γύρου των 16 μεταξύ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και της Παρί Σεν Ζερμέν στο Τσάμπιονς Λιγκ. Έδωσε 10 κίτρινες κάρτες (6 για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και 4 για την Παρί Σεν Ζερμέν) και απέβαλε τον Πολ Πογκμπά στο 89ο λεπτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Διαιτητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022
Λουίζα Μπλάχα
Η Λουίζα Μπλάχα (πραγματικό όνομα: Λουντοβίκα Ράιντλ, 1850–1926) ήταν Ουγγαρέζα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Ήταν γνωστή ως «το αηδόνι του έθνους», ένα επίθετο που της δόθηκε από τον συγγραφέα Μορ Γιοκάι.
Προσωπική ζωή
Η Λουντοβίκα Ράιντλ γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1850 στη Ρίμαβσκα Σόμποτα, της σημερινής Σλοβακίας. Παντρεύτηκε τον Γιαν Μπλάχα, έναν μαέστρο του αυτοκρατορικού στρατού, όταν ήταν 15 ετών. Ο Μπλάχα πέθανε πέντε χρόνια αργότερα, αλλά εκείνη κράτησε το επώνυμό του όλη της τη ζωή παρά το γεγονός ότι παντρεύτηκε άλλες δύο φορές. Παρά το γεγονός ότι θεωρούνταν «εθνικό είδωλο» κατά τη διάρκεια της ζωής της, αντιτάχθηκε στην περσόνα της «εθνικής πριμαντόνας» που της επέβαλλαν και συχνά σόκαρε τα ήθη της εποχής με την ερωτική της προκλητικότητα τόσο στη σκηνή όσο και στην ιδιωτική της ζωή.
Η Μπλάχα πέθανε στις 18 Ιανουαρίου 1926 στη Βουδαπέστη. Τάφηκε στο νεκροταφείο Κερεπέσι και η κηδεία της συγκέντρωσε ένα πλήθος 100.000 ατόμων, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ένα τσιγγάνικο συγκρότημα 200 μουσικών.
Καριέρα
Οι γονείς της Μπλάχα ήταν περιοδεύοντες ηθοποιοί και η ίδια έπαιξε για πρώτη φορά στο θέατρο σε ηλικία 15 ετών στη Σουμπότιτσα. Έλαβε θεατρική παιδεία από τη Σχολή Δραματικών Τεχνών της Βουδαπέστης.
Εμφανίστηκε επίσης σε δύο βωβές ταινίες. Η πρώτη, που έχει τον τίτλο A táncz (Χορός, 1901) ήταν ένα εκπαιδευτικό ντοκιμαντέρ μικρού μήκους από τον Πέκαρ Γκιούλα, ενώ η δεύτερη, που έχει τον τίτλο A nagymama (Η γιαγιά, 1916) του Αλεξάντερ Κόρντα, στην οποία παίζει τον ομώνυμο ρόλο.
Η Μπλάχα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάδοση των ουγγρικών τσιγγάνικων τραγουδιών.
Κληρονομιά
Η πλατεία Λουίζα Μπλάχα στο κέντρο της Βουδαπέστης πήρε το όνομά της το 1920 για να τιμήσει τα 70ά γενέθλια της Μπλάχα. Ήταν ο χώρος του Εθνικού Θεάτρου της Ουγγαρίας από το 1908 έως το 1965. Αυτό κατεδαφίστηκε λόγω της κατασκευής του σταθμού του μετρό Μπλάχα Λουίζα. Το νεοκλασικό εξοχικό της στο θέρετρο Μπαλατονφίρεντ, στη βόρεια όχθη της λίμνης Μπάλατον, έχει μετατραπεί σε ξενοδοχείο που φέρει το όνομά της και αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο της πόλης. δεξιά|μικρογραφία| Ο τάφος της Μπλάχα στο νεκροταφείο Κερεπέσι Ο τάφος της Μπλάχα στο νεκροταφείο Κερεπέσι έχει περιγραφεί ως "ένα από τα ωραιότερα κομμάτια στο εθνικό πάνθεον της Ουγγαρίας".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι τραγουδιστές Κατηγορία:Ούγγροι ηθοποιοί
Πάουλ Κουν
Ο Πάουλ Κουν (Paul Kuhn, 1928 - 2013) υπήρξε πολυβραβευμένος γερμανοελβετός πιανίστας, μαέστρος, τραγουδιστής και συνθέτης.
Ως τραγουδιστής ο Κουν έλαμψε με τις εκτελέσεις του Der Mann am Klavier (1954), του Es gibt kein Bier auf Hawaii (το 1963) και του Die Farbe der Liebe (1958).
Κουρκουμπίνι
Το κουρκουμπίνι είναι θεσσαλονικιώτικο μικρό σιροπιαστό γλυκό με σχήμα κυλινδρικό, φτιαγμένο από φύλλο κρούστας και αρωματισμένο σιρόπι. Η λέξη προέρχεται από τη λατινική cucurbito = νεροκολόκυθο, λόγω του σχήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Ελληνικά επιδόρπια
Φρανσουά Λωράν ντ'Αρλάντ
thumb|Πρώτη ελεύθερη πτήση από τον Πιλάτρ ντε Ροζιέ και τον ντ'Αρλάντ, 21 Νοεμβρίου 1783. Αναπαράσταση από τα τέλη του 19ου αιώνα.
thumb|Μνημείο για τον Φρανσουά ντ'Αρλάντ στο Αννερόν
Ο Φρανσουά Λωράν ντ'Αρλάντ (γαλλικά: François Laurent d'Arlandes, 1742 – 1 Μαΐου 1809) ήταν Γάλλος μαρκήσιος, στρατιωτικός και πρωτοπόρος των αεροστάτων θερμού αέρα. Αυτός και ο Ζαν-Φρανσουά Πιλάτρ ντε Ροζιέ πραγματοποίησαν την πρώτη ελεύθερη επανδρωμένη πτήση με αερόστατο στις 21 Νοεμβρίου 1783, με αερόστατο τύπου Μονγκολφιέ.
Ο ντ'Αρλάντ γεννήθηκε στο Αννερόν του Ντωφινέ. Συνάντησε τον Ζοζέφ Μονγκολφιέ στο κολλέγιο Ιησουιτών του Τουρνόν. Έγινε αξιωματικός του ιππικού στην Γαλλική βασιλική φρουρά.
Η πρώτη δημόσια επίδειξη αεροστάτου από τους αδελφούς Μονγκολφιέ έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 1783, και ακολουθήθηκε από ελεύθερη πτήση ενός αρνιού, ενός κόκορα και μιας πάπιας από την μπροστινή αυλή των Ανακτόρων των Βερσαλλιών στις 19 Σεπτεμβρίου. Ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ αποφάσισε πως στην πρώτη επανδρωμένη πτήση θα επέβαιναν δύο καταδικασμένοι εγκληματίες, αλλά τότε ο ντε Ροζιέ εγγράφηκε στον κατάλογο βοήθειας της Δούκισσας του Πολινιάκ για την υποστήριξη της άποψης πως πως η τιμή για τους πρώτους αεροστατιστές θα έπρεπε να δωθεί σε κάποιον από υψηλότερη τάξη, και ο ντ'Αρλάντ συμφώνησε να τον συνοδεύσει. Ο βασιλιάς πείστηκε να επιτρέψει στον ντ'Αρλάντ και τον ντε Ροζιέ να γίνουν οι πρώτοι κυβερνήτες.
Μετά από πολλές προσδεμένες δοκιμαστικές πτήσεις για την απόκτηση εμπειρίας σχετικά με τον έλεγχο του αεροστάτου, οι ντε Ροζιέ και ντ'Αρλάντ πραγματοποίησαν την πρώτη ελεύθερη πτήση τους με αερόστατο θερμού αέρα τύπου Μονγκολφιέ στις 21 Νοεμβρίου 1783, ξεκινώντας στις 1:54 μ.μ. από τον κήπο του Κάστρου ντε λα Μουέτ στο δάσος της Βουλώνης, παρουσία του βασιλιά. Ακόμη στους θεατές βρισκόταν ο πρέσβυς των ΗΠΑ, Βενιαμίν Φραγκλίνος. Η 25λεπτη πτήση τους κινήθηκε αργά σε απόσταση 9 χιλιομέτρων (5,5 μίλια), προς νοτιοανατολική κατεύθυνση, αποκτώντας υψός πλεύσης 914 μέτρων (3.000 πόδια), προτού προσγειωθούν στο Μπυτ-ω-Κάιγ, τότε προάστιο του Παρισιού. Μετά την πτήση, οι κυβερνήτες ήπιαν σαμπάνια για να γιορτάσουν την επιτυχία, μια παράδοση που συνεχίζεται στους αεροστατιστές μέχρι και σήμερα.
Ο ντ'Αρλάντ πρότεινε πτήση διάσχισης της Μάγχης το 1784, αλλά δεν προέκυψε κάτι από το σχέδιο αυτό.
Απολύθηκε από τον στρατό λόγω ανανδρίας μετά την Γαλλική Επανάσταση, και απεβίωσε στο κάστρο του Σαλετόν κοντά στο Αννερόν. Μερικές πηγές αναφέρουν πως αυτοκτόνησε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Γαλλίας Κατηγορία:Γάλλοι μηχανικοί Κατηγορία:Γάλλοι αεροπόροι
Es gibt kein Bier auf Hawaii
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1963
Η Εξουσία του Σκύλου
Η Εξουσία του Σκύλου (αγγλικά: The Power of the Dog) είναι ο τίτλος μιας κινηματογραφικής ταινία παραγωγής του 2021, σε σενάριο και σκηνοθεσία της Τζέιν Κάμπιον. Είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του 1967 του Τόμας Σάβατζ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Κίρστεν Ντανστ, Τζέσι Πλέμονς και Κόντι Σμιτ-Μακφί. Αν και η ταινία διαδραματίζεται στην Μοντάνα,γυρίστηκε κυρίως στο Ουτάγκο, στην Νέα Ζηλανδία. Είναι συμπαραγωγή μεταξύ των χωρών της Νέας Ζηλανδίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, του Καναδά και της Αυστραλίας.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 2 Σεπτεμβρίου του 2021 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, όπου η Τζέιν Κάμπιον κέρδισε το Ασημένιο Λιοντάρι για την Καλύτερη Σκηνοθεσία. Έκανε πρεμιέρα σε συγκεκριμένες κινηματογραφικές αίθουσες τον Νοέμβριο του 2021 και διανεμήθηκε παγκοσμίως online από το Netflix την 1η Δεκεμβρίου του 2021. Έλαβε κυρίως θετικές κριτικές  οι οποίες επαίνεσαν την σκηνοθεσία, το σενάριο, την φωτογραφία, το μουσικό θέμα καθώς και τις ερμηνείες των τεσσάρων πρωταγωνιστών της, και κέρδισε διάφορα βραβεία.
Θεωρείται απο πολλούς κριτικούς ότι είναι μια απο τις καλύτερες κινηματογραφικές ταινίες του 2021. Στην 94η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ, η ταινία προτάθηκε για 12 βραβεία, κερδίζοντας τελικά μόνο το βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας. Επίσης, η ταινία προτάθηκε για επτά Χρυσές Σφαίρες, κερδίζοντας τελικά τα βραβεία Καλύτερης Δραματικής Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας για την Τζέιν Κάμπιον, και Καλύτερου Β' Ανδρικού Ρόλου - κινηματογραφική ταινία για τον Κόντι Σμιτ-Μακφι, καθώς και για εννιά βραβεία BAFTA στην 75η Απονομή των βραβείων BAFTA κερδίζοντας τελικά δυο βραβείο, αυτό της Καλύτερης Ταινίας, και αυτό της Καλύτερης Σκηνοθεσίας.
Περίληψη
Στη Μοντάνα του 1925 η σχέση των αδελφών Μπέρμπανκ θα δοκιμαστεί όταν ο κοινωνικός Τζορτζ φέρει στην απομονωμένη φάρμα τους τη νέα του σύζυγο, την οποία ο μοναχικός Φιλ περιφρονεί προκλητικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2021 Κατηγορία:Ψυχολογικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες γουέστερν Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Μοντάνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ζηλανδία Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19 Κατηγορία:Νεοζηλανδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζέιν Κάμπιον Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Τυφώνας Τζούλια (2022)
μικρογραφία|Ο τυφώνας Τζούλια στο αποκορύφωμα της έντασής του, πάνω από τη Νικαράγουα στις 9 Οκτωβρίου. Ο τυφώνας Τζούλια ήταν θανατηφόρος τροπικός κυκλώνας που προκάλεσε σημαντικές επιπτώσεις στην Κεντρική Αμερική ως τυφώνας κατηγορίας 1 τον Οκτώβριο του 2022. Η 10η καταιγίδα με όνομα και 5η τυφώνα της περιόδου τυφώνων του 2022 στον Ατλαντικό, η Τζούλια προήλθε από ένα τροπικό κύμα στον τροπικό Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό και έγινε καταιγίδα με όνομα στις 7 Οκτωβρίου. Πήρε νότια πορεία μέσω της Καραϊβικής και πέρασε ακριβώς από τις ακτές της Βενεζουέλας τη στιγμή που έγινε τροπικός κυκλώνας. Μόνο μία καταιγίδα που έχει καταγραφεί, η τροπική καταιγίδα Μπρετ το 1993, κινήθηκε πιο νότια πάνω από τη Νότια Αμερική. Στις 8 Οκτωβρίου, έγινε τυφώνας και έφτασε στη Νικαράγουα. Αναδύθηκε στον Ειρηνικό Ωκεανό ως τροπική καταιγίδα στις 10 Οκτωβρίου, αποτελώντας τη 18η τροπική καταιγίδα της περιόδου τυφώνων του 2022 στον Ειρηνικό και τη δεύτερη καταιγίδα της περιόδου που επέζησε από το πέρασμα μεταξύ της λεκάνης του Ατλαντικού και του Ειρηνικού, μετά τη Μπόνι τον Ιούλιο. Στη συνέχεια, η καταιγίδα κινήθηκε για λίγο κατά μήκος των ακτών του Ελ Σαλβαδόρ, προτού μετακινηθεί προς την ενδοχώρα και εκφυλιστεί σε ένα υπολειμματικό χαμηλό πάνω από τη Γουατεμάλα στις 10 Οκτωβρίου. Η Τζούλια έφερε σφοδρές βροχοπτώσεις που προκάλεσαν απειλητικές για τη ζωή πλημμύρες και θανατηφόρες κατολισθήσεις στη βόρεια Βενεζουέλα και σε μεγάλο μέρος της Κεντρικής Αμερικής.
Μετεωρολογικό ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|Χάρτης με την πορεία και την ένταση της καταιγίδας, σύμφωνα με την κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον Στις 2 Οκτωβρίου, το Εθνικό Κέντρο Τυφώνων (NHC) άρχισε να παρακολουθεί ένα τροπικό κύμα πάνω από τον κεντρικό τροπικό Ατλαντικό. Ένα βαρομετρικό χαμηλό σχηματίστηκε στις 4 Οκτωβρίου, καθώς πλησίαζε το νότιο κομμάτι των Προσήνεμων. Λόγω της απειλής που αποτελούσε το αναπτυσσόμενο σύστημα σε χερσαίες περιοχές στη νότια Καραϊβική, το NHC δρομολόγησε συμβουλές σχετικά με αυτό ως Πιθανός Τροπικός Κυκλώνας Δεκατρία στις 6 Οκτωβρίου. Αργότερα την ίδια ημέρα, αφού δορυφορικές εικόνες και δεδομένα ραντάρ έδειξαν ότι η διαταραχή είχε επιτύχει επαρκή κυκλοφορία και οργανωμένη μεταφορά, και μετά από δεδομένα έρευνας κυνηγών τυφώνων έδειξαν την παρουσία ανέμων 45 με 55 χιλιόμετρα την ώρα βόρεια του κέντρου, οπότε χαρακτηρίστηκε ως τροπική κατάθλιψη. Μια ισχυρή έκρηξη βαθιάς μεταφοράς αναπτύχθηκε κοντά στο κέντρο της κατάθλιψης καθώς κινούνταν κατά μήκος της χερσονήσου Γουαχίρα νωρίς το πρωί της 7ης Οκτωβρίου, και αμέσως μετά, ενισχύθηκε στην τροπική καταιγίδα Τζούλια. Στη συνέχεια, η πρωινή έκρηξη βαθιάς μεταφοράς απομακρύνθηκε από τη βορειοδυτική διάτμηση και το κέντρο χαμηλού επιπέδου της καταιγίδας ήταν εκτεθειμένο για τις επόμενες αρκετές ώρες.
Υπήρξε μια αύξηση της επίμονης και βαθιάς μεταφοράς πάνω από το κέντρο και το σύστημα άρχισε να αποκτά δύναμη. Η Τζούλια έγινε τυφώνας στις 23:00 UTC στις 8 Οκτωβρίου, και έφτασε στο μέγιστο της έντασής του στις 02:00 UTC στις 9 Οκτωβρίου, με μέγιστο παρατεταμένο άνεμο 139 χιλιομέτρων την ώρα και ελάχιστη κεντρική πίεση 982 μπαρ. Στις 07:15 UTC, η καταιγίδα έφτασε στην ξηρά κοντά στο Pearl Lagoon, στη Νικαράγουα, με την ίδια ένταση. Στη συνέχεια, το σύστημα εξασθενούσε σταδιακά σε μια τροπική καταιγίδα καθώς κινούνταν προς τα δυτικά σε όλη τη Νικαράγουα, ενώ διατηρούσε μια καλά καθορισμένη κυκλοφορία και τη βαθιά μεταφορά κοντά στο κέντρο. Αργά στις 9 Οκτωβρίου, η Τζούλια έφυγε από τη λεκάνη του Ατλαντικού και χαρακτηρίστηκε ως τροπική καταιγίδα του Ανατολικού Ειρηνικού. Τρεις ώρες αργότερα, το κέντρο του αναδύθηκε στην ανοικτή θάλασσα στον Ειρηνικό, όπου συνέχισε να εξασθενεί. Διατηρούσε μια ζώνη βαθιάς μεταφοράς στο νότιο και ανατολικό τμήμα της κυκλοφορίας του. Στις 12:00 UTC τον Οκτώβριο 10, το κέντρο της καταιγίδας διέσχισε την ακτή του Ελ Σαλβαδόρ, περίπου 56 χιλιόμετρα δυτικά του Σαν Σαλβαδόρ, και στη συνέχεια αποδυναμώθηκε σε τροπική κατάθλιψη. Αργότερα την ίδια μέρα, η Τζούλια εκφυλίστηκε σε ένα υπολειπόμενο χαμηλό που εκτεινόταν από τις υπεράκτιες ακτές της Γουατεμάλας μέχρι το ακραίο νοτιοανατολικό Μεξικό.
Τρινιντάντ και Τομπάγκο
Στις 5 Οκτωβρίου, η αναταραχή έφερε ισχυρές καταιγίδες σε αρκετά από τα νησιά Windward της Νότιας Αμερικής και τις ακτές της Καραϊβικής. Πάνω από 51 χιλιοστά βροχής έπεσαν στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο σε λιγότερο από μισή ώρα, προκαλώντας σημαντικές πλημμύρες. Αυτή η πλημμύρα είχε ως αποτέλεσμα ένα θάνατο, αφού μια γυναίκα παρασύρθηκε ενώ προσπαθούσε να διασχίσει ένα ποτάμι και πνίγηκε.
Βενεζουέλα
Η ισχυρή βροχόπτωση από την καταιγίδα προκάλεσε εκτεταμένες πλημμύρες και κατολισθήσεις. Στο Las Tejerías, στη βόρεια κεντρική Βενεζουέλα, τουλάχιστον 43 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 50 αγνοήθηκαν όταν λάσπη και συντρίμμια πλημμύρισαν την πόλη. 3.000 άτομα αναπτύχθηκαν για την αναζήτηση επιζώντων.
Κολομβία
Το κέντρο της Τζούλια περνούσε ακριβώς νότια του νησιού Σαν Αντρές καθώς έφτανε την ένταση του τυφώνα ανατολικά της Νικαράγουα. Τουλάχιστον 174 σπίτια καταστράφηκαν από την Τζούλια και 5.247 σπίτια και ένα κέντρο υγείας υπέστησαν ζημιές. Δεν έχουν υπάρξει αναφορές για θύματα.
Ονδούρα
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e7/Julia_2022-10-09_1910Z.jpg/220px-Julia_2022-10-09_1910Z.jpg|μικρογραφία| Τροπική καταιγίδα Τζούλια πάνω από τη Νικαράγουα στις 9 Οκτωβρίου. Η κυβέρνηση της Ονδούρας άνοιξε περισσότερα από 1.137 καταφύγια σε όλη τη χώρα, με 9.200 άτομα να τα χρησιμοποιούν μέχρι τις 10 Οκτωβρίου. Κόκκινος συναγερμός, το υψηλότερο επίπεδο προειδοποίησης, εκδόθηκε για 10 από τα 18 τμήματα της Ονδούρας. Πολλά σπίτια πλημμύρισαν κατά μήκος του ποταμού Chamelecón, ο οποίος συνέχισε να ανεβαίνει από τις 10 Οκτωβρίου. Οι έντονες βροχοπτώσεις έφεραν τα επίπεδα των υδάτων στο φράγμα La Concepcion και στο φράγμα Χοσέ Σεσίλιο del Valle πάνω από τη μέγιστη χωρητικότητά τους. Ο ποταμός Ουλούα αυξήθηκε στα 6,79 μέτρα κοντά στο Σαντιάγο, υπερβαίνοντας το στάδιο κόκκινου συναγερμού για πλημμύρες. Οι πιο σημαντικές επιπτώσεις έγιναν αισθητές στην περιφέρεια Γιόρο. Σε όλη την Ονδούρα, η Τζούλια σκότωσε τέσσερις ανθρώπους και αγνοούσε άλλους δύο στις 11 Οκτωβρίου. Συνολικά επλήγησαν 103.960 άνθρωποι, 3.412 από τους οποίους χρειάστηκαν εκκένωση. Συνολικά 278 σπίτια καταστράφηκαν και άλλα 397 υπέστησαν διαφορετικού βαθμού ζημιές.
Γουατεμάλα
Συνολικά 457.300 άνθρωποι επλήγησαν σε όλη τη Γουατεμάλα, 1.165 από τους οποίους χρειάστηκαν εκκένωση. Τουλάχιστον 14 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε ολόκληρη τη Γουατεμάλα: εννέα στην περιφέρεια Χουεχουετενάνγκο και πέντε στην Άλτα Βεραπάς.
Νικαράγουα
Ο τυφώνας άφησε τουλάχιστον 1 εκατομμύριο άνθρωποι χωρίς ρεύμα και ανάγκασε 13.000 οικογένειες να εγκαταλείψουν τις εστίες τους.
Παναμάς
Δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στον Παναμά κοντά στα σύνορα με την Κόστα Ρίκα και περίπου 300 άνθρωποι χρειάστηκαν εκκένωση. Το Υπουργείο Παιδείας του Παναμά διέκοψε τα μαθήματα στις 10 Οκτωβρίου Συνολικά αναφέρθηκαν δύο κατολισθήσεις. Λόγω των ισχυρών βροχοπτώσεων, σχεδόν 868 άνθρωποι επλήγησαν.
Ελ Σαλβαδόρ
Στις 8 Οκτωβρίου, η κυβέρνηση του Ελ Σαλβαδόρ κήρυξε πορτοκαλί συναγερμό σε ολόκληρη την επικράτεια λόγω της καταιγίδας που πλησίαζε. Η αλιεία και οι ψυχαγωγικές δραστηριότητες σε ποτάμια, παραλίες και λίμνες ανεστάλησαν έως τις 11 Οκτωβρίου Ετοιμάστηκαν καταφύγια για 3.000 άτομα. Λόγω του τυφώνα κηρύχθηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η κυβέρνηση κατέληξε να κηρύξει κόκκινο συναγερμό για πολιτική προστασία λόγω των ανέμων σε όλη την εθνική επικράτεια. Πτώσεις δέντρων αναφέρθηκαν σε διάφορους δήμους, με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται η κυκλοφορία και να προκληθούν ζημιές σε αυτοκίνητα. Τα κλαδιά που έπεσαν απέκλεισαν αρκετούς μεγάλους αυτοκινητόδρομους. Οι δρόμοι υπέστησαν επίσης ζημιές από κατολισθήσεις. Πέντε στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους και ένας άλλος τραυματίστηκε στην Κομασάγκουα όταν κατέρρευσε το σπίτι στο οποίο αναζητούσαν καταφύγιο. Συνολικά, η Τζούλια ήταν υπεύθυνη για δέκα θανάτους στο Ελ Σαλβαδόρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυφώνες του Ατλαντικού
Κοινότητα Θρόνου
Η Κοινότητα Θρόνου είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1933 με το ΦΕΚ 77Α - 27/03/1933 με την απόσπαση του οικισμού Θρόνος από την κοινότητα Καλογέρου και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον οικισμό Κλησίδι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 89 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Αλεξάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Λουντέουα
Η Λουντέουα ή Ρουντέουα (αγγλικά / σουαχίλι: Ludewa ή Rudewa), είναι πόλη και Μεικτό Τμήμα στην Περιοχή Λουντέουα (Ludewa District), της Περιφέρειας Ντζόμπε (Njombe Region) στην Τανζανία.
Η πόλη είναι η διοικητική έδρα της Επαρχίας Λουντέουα (Ludewa District).
Κατά την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στη Λουντέουα (Ludewa) ήταν 8.747 άτομα, ενώ, κατά την απογραφή του 2012, ο πληθυσμός της ανερχόταν στους 10.115 κατοίκους.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στη Περιφέρεια Ντζόμπε Κατηγορία:Τμήματα της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχία Λουντέουα
Επίπεδο δικτύου
Το επίπεδο δικτύου (network layer), ελέγχει τη λειτουργία του υποδικτύου. Ένα βασικό ζήτημα σχεδιασμού είναι ο καθορισμός του τρόπου δρομολόγησης των πακέτων από την προέλευση προς τον προορισμό τους. Τα δρομολόγια μπορεί να βασίζονται σε στατικούς πίνακες, οι οποίοι είναι "προσαρτημένοι" στο δίκτυο και μεταβάλλονται σπάνια ή συχνότερα μπορεί να προσδιορίζονται στην αρχή κάθε ομιλίας-για παράδειγμα, στην αρχή μίας περιόδου εργασίας τερματικού (δηλαδή όταν πραγματοποιείται μία σύνδεση σε κάποιο απομακρυσμένο μηχάνημα). Τέλος, μπορεί να είναι εντελώς δυναμικά, δηλαδή να καθορίζονται εκ νέου για κάθε πακέτο, έτσι ώστε να αντανακλούν το τρέχον φορτίο του δικτύου.
Αν υπάρχουν πάρα πολλά πακέτα στο υποδίκτυο την ίδια χρονική στιγμή, θα αρχίσουν να παρεμποδίζουν το ένα το άλλο, δημιουργώντας συμφόρηση. Ο έλεγχος της συμφόρησης αποτελεί επίσης ευθύνη του επιπέδου δικτύου, σε συνδυασμό με τα υψηλότερα επίπεδα που προσαρμόζουν το φορτίο το οποίο τοποθετούν στο δίκτυο. Γενικότερα, η παρεχόμενη ποιότητα υπηρεσιών (καθυστέρηση, χρόνος διέλευσης, παραμόρφωση χρονισμού κ.λπ.) είναι επίσης θέμα του επιπέδου δικτύου.