cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρουσώνας Ηρακλείου
Σημαίνοντες Κρουσανιώτες
Πρινιανάκης Χριστόδουλος
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Γρηγοράκης Αντώνιος ή Σατανάς, αρχηγός Εθνικής Αντίστασης περιοχής Κρουσώνα και ιδρυτής του ΕΑΟ ΣΑΤΑΝΑ.
Ανδρεαδάκης Ιωάννης
Βιδάκης Νικόλαος
Γιανναδάκης Χαράλαμπος,
Δομαλάκης Αντώνης
Δομαλάκης Δημήτρης
Ξυλούρης Μενέλαος
Βουλευτές Ελληνικού Κοινοβουλίου
Φουντουλάκης Ιωάννης (Ιατρός), Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων (ΚΒΦ)
Φουντουλάκης Γεώργιος (Αντιστράτηγος), Κόμμα Φιλελευθέρων (ΚΦ)
Δεικτάκης Γιώργος (Οδοντίατρος), βουλευτής ΝΔ Ηρακλείου
Γιανναδάκης Χ. Νικόλαος, Έφορος Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης
Κοκοσαλάκη Σοφία, σχεδιάστρια μόδας
Ζωζωνάκης Ιωάννης, αντιστράτηγος
---
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κρουσωνας Κρουσωνας Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 37
thumb|right|350px|Η εκτόξευση ενός [[GOES|GOES-N στην κορυφή ενός πυραύλου Δέλτα IV, από το LC-37B το 2006]]
Το συγκρότημα εκτοξεύσεων πυραύλων με τον αριθμό LC-37 στο ακρωτήριο Κανάβεραλ είναι διαστημική βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα.
Χτίστηκε στη δεκαετία του '60 και αποτελείται από δύο εξέδρες εκτοξεύσεων, την LC-37Α και την LC-37Β. Η εξέδρα LC-37Α δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ μέχρι σήμερα, αλλά από την LC-37B εκτοξεύθηκαν οι τηλεκατευθυνόμενες πτήσεις Κρόνος Ι και ΙΒ στα μέσα της δεκαετίας του '60, και είναι ακόμα σε χρήση σήμερα, ως βάση εκτόξευσης για τον πύραυλο Δέλτα IV της Boeing.
Έκλεισε το 1968, για να ανοίξει και πάλι το 2002 ως βάση εκτόξευσης του Δέλτα. Η πιο πρόσφατη εκτόξευση από το LC-37 ήταν αυτή του μετεωρολογικού δορυφόρου GOES-N (αγγλ. Geostationary Operational Environmental Satellite, Γεωστατικός Περιβαλλοντικός Δορυφόρος) επάνω σε πύραυλο Δέλτα IV Medium+ (4,2) στις 24 Μαΐου 2006.
Το LC-37A είναι μια από τις υποψήφιες περιοχές υπό εξέταση, μαζί με LC-34 και το άκτιστο LC-39C, ως βάση εκτόξευσης του πυραύλου Άρη Ι, μέρος του διαστημικού προγράμματος Κονστελέισον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκροτήματα εκτόξευσης πυραύλων Κέιπ Κανάβεραλ
Χρήστος Κωστής
Ο Χρήστος Κωστής (γεννημένος στις 15 Ιανουαρίου 1972, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν κυρίως ως δεύτερος επιθετικός και θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους καλύτερους τεχνίτες ποδοσφαιριστές που παρήγαγε η Ελλάδα. Η καριέρα του δεν έμεινε πολλά χρόνια σε υψηλό επίπεδο λόγω σοβαρών τραυματισμών.
Σε συλλογικό επίπεδο
Στο τέλος της περιόδου 1997-98 και παρόλο που δεν αγωνίστηκε ξανά, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τη βελγική Άντερλεχτ αλλά παρέμεινε σχεδόν ενάμιση χρόνο ακόμα τραυματίας, με υποτροπές, ενώ όποτε επέστρεφε στις προπονήσεις, δεν κατάφερνε να επανέλθει σε υψηλό επίπεδο φυσικής κατάστασης και να θυμίσει τον ποδοσφαιριστή με την άριστη τεχνική. Αποχώρησε το 2000, χωρίς να αγωνιστεί ούτε μια φορά για τον βελγικό σύλλογο.
Η επιστροφή του στους αγωνιστικούς χώρους αλλά και στην ΑΕΚ, έγινε το 2000 και παρέμεινε στην "Ένωση" μέχρι το 2005, κατακτώντας ένα ακόμα Κύπελλο το 2002. Τη συγκεκριμένη χρονιά όμως στάθηκε και πάλι άτυχος καθώς στον αγώνα με τον Απόλλων Αθηνών για το Κύπελλο Ελλάδας στις 19 Δεκεμβρίου 2002, έσπασε το πόδι του στο ίδιο σημείο, με τον προηγούμενο -πριν πέντε ετών- τραυματισμό του.
Ουσιαστικά, από το 2002 έως το 2005, δεν επανήλθε ποτέ σε υψηλό επίπεδο, καθώς οι συμμετοχές που πήρε ήταν ελάχιστες, κυρίως ως αλλαγή σε αγώνες κυπέλλου και φιλικούς. Την περίοδο 2005/06, στα 33 του πλέον, πραγματοποίησε μια τελευταία γεμάτη χρονιά, στην κυπριακή Αλκή Λάρνακας. Το 2006, αγωνίστηκε δύο φορές για τον Άγιαξ Κέιπ Τάουν, ομάδα της Νοτίου Αφρικής, πριν αποχωρήσει οριστικά από την ενεργό δράση.
Στην Εθνική Ελλάδας
Ο Χρήστος Κωστής υπήρξε διεθνής με την Ελλάδα 15 φορές, έχοντας πετύχει και 4 γκολ. Έκανε το ντεμπούτο του στις 10 Μαρτίου 1993.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άγιαξ Κέιπ Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλκής Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Κύπρου
Διονυσόδωρος (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Διονυσόδωρος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:
Δήμοι του Ελ Σαλβαδόρ
thumb|right|250px|Οι δήμοι του Ελ Σαλβαδόρ
Τα διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ υποδιαιρούνται σε δήμους (ισπανικά: municipios, ενικός municipio). Συνολικά υπάρχουν 44 δήμοι.
Αρένα Περναμπούκο
Η Αρένα Περναμπούκο (πορτογαλ. Itaipava Arena Pernambuco) είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στην πόλη Ρεσίφε της Βραζιλίας και είναι έδρα της Νάουτικο Καπιμπαρίμπε, ενώ φιλοξένησε αγώνες του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 και του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014.
Ιστορία
Η κατασκευή του γηπέδου άρχισε τον Αύγουστο του 2010, για να φιλοξενήσει το Μουντιάλ του 2014. Ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2013, ενώ τα εγκαίνια έγιναν στις 22 Μαΐου του ίδιου έτους με έναν φιλικό αγώνα ανάμεσα στην Νάουτικο και τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Φιλοξένησε τρεις αγώνες του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013: τον αγώνα Ιταλία-Ιαπωνία για τον Όμιλο Α΄ (4-3) και τους αγώνες Ισπανία-Ουρουγουάη (2-1) και Ουρουγουάη-Ταϊτή (8-0) για τον Όμιλο Β΄. 640px|μικρογραφία|αριστερά|Πανοραμική άποψη του εσωτερικού του σταδίου κατά τα εγκαίνιά του στις 22 Μαΐου 2013
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Βραζιλία Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Βραζιλία Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014
Γιώργος Παπανδρέου (ποδοσφαιριστής)
Ο Γιώργος Παπανδρέου, γεννημένος στις 12 Φεβρουαρίου 1969, είναι Έλληνας παλαίμαχος επιθετικός ποδοσφαιριστής με μακροχρόνια καριέρα σε πολλές ομάδες όλων των εθνικών κατηγοριών. Επίσης, αγωνίστηκε και στην Κύπρο. Ως το 2007 που σταμάτησε είχε αγωνιστεί σε 374 αγώνες εθνικών πρωταθλημάτων, χωρίς να υπολογίζονται οι αγώνες στη Δ΄ Εθνική, στο κυπριακό πρωτάθλημα και στο Κύπελλο.
Καριέρα
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Διγενή Μόρφου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσης Θράκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Χαραυγιακού Ηλιούπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Τζορτζ Νέλσον
Ο Τζορτζ Νέλσον (George Nelson, 29 Μαΐου 1908 - 5 Μαρτίου 1986) ήταν Αμερικανός αρχιτέκτονας αλλά και βιομηχανικός σχεδιαστής. Μαζί με τους Τσαρλς και Ρέι Ιμς (Charles & Ray Eames) ήταν ένας απ’ τους πατέρες-ιδρυτές του αμερικανικού μοντερνισμού. Αποτελεί έναν απ’ τους σημαντικότερους σχεδιαστές του 20ου αιώνα καθώς πολλά έργα του θεωρούνται κλασικά.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πόλη Χάρτφορντ (Hartford) της πολιτείας Κονέκτικατ των Η.Π.Α. (Connecticut, U.S.A.). Σπούδασε αρχιτεκτονική στο πανεπιστήμιο Γέιλ επίσης στο Κονέκτικατ, όπου αποφοίτησε το 1928. Συνέχισε όμως τις σπουδές του, και το 1931 έλαβε πτυχίο καλών τεχνών. Ένα χρόνο αργότερα ενώ προετοιμαζόταν για το βραβείο ενός διαγωνισμού του Παρισιού, κέρδισε το βραβείο σε έναν διαγωνισμό στη Ρώμη, όπου και μετακόμισε. Με βάση του ιταλική πρωτεύουσα πλέον, ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη όπου γνώρισε έναν μεγάλο αριθμό απ’ τους πρωτοπόρους του μοντερνισμού, απ' τους οποίους και πήρε συνέντευξη. Μερικά χρόνια αργότερα επέστρεψε στις Η.Π.Α. για να αφιερώσει τον εαυτό του στη συγγραφή. Με τις αναφορές του μέσα απ’ το βιβλίο “Pencil Points” γνωστοποίησε και «παρουσίασε» στην Βόρεια Αμερική τους: Λε Κορμπυζιέ (Le Corbusier), Βάλτερ Γκρόπιους (Walter Gropius), Μιες Βαν ντε Ρόχε (Mies Van de Rohe) και Τζίο Πόντι (Giò Ponti). Ήταν ο πρώτος συνεταιρικός συντάκτης στα “Φόρουμ της Αρχιτεκτονικής” απ’ το 1935 έως το 1943, ενώ στη συνέχεια βοηθητικός συντάκτης έως το 1949. Έως το 1940 ο Τζορτζ Νέλσον είχε τραβήξει τα βλέμματα πάνω του με τις καινοτομικές έννοιες που εισήγαγε στο χώρο του σχεδιασμού. Στο μεταπολεμικό του βιβλίο με τίτλο “Το Σπίτι Του Αύριο” (“Tommorow’s House”) έκανε νύξη για πρώτη φορά για την έννοια του «οικογενειακού δωματίου» (family room). Μία από αυτές τις καινοτομικές έννοιες ήταν και ο «αποθηκευτικός τοίχος» (storage wall) που τράβηξε την προσοχή του D.J. De Pree, τον ιδρυτή και πρόεδρο της εταιρίας Herman Miller. Το 1945 ο τελευταίος πρότεινε στο Νέλσον τη θέση του διευθυντή του σχεδιαστικού τμήματος στη Herman Miller. Μετά το διορισμό του Νέλσον στην εταιρία άρχισε μια περίοδος μακροχρόνιας σειράς επιτυχών συνεργασιών με τους: Τσαρλς και Ρέι Ιμς, Χάρι Μπερτόια (Harry Bertoia), Ρίτσαρντ Σκούλτζ (Richard Schultz), Ντόναλντ Κνoρ (Donald Knorr) και Ισάμου Νογκούτσι (Isamu Noguchi). Στη συνέχεια όμως, ο Μπερτόια και ο Νογκούτσι εξέφρασαν τη λύπη τους όσον αφορά στη συνεργασία τους με τον Νέλσον. Παρόλα αυτά, ακολούθησε μια μεμονωμένα επιτυχής περίοδος τόσο για την επιχείρηση όσο και για τον Αμερικανό αρχιτέκτονα. Καθόρισε τα νέα πρότυπα για τη συμμετοχή του σχεδιασμού σε όλες τις δραστηριότητες της επιχείρησης. Με αυτόν τον τρόπο πρωτοτύπησε στην εικόνα της εταιρικής διαχείρισης των γραφικών προγραμμάτων και του συστήματος σηματοδότησης. Τα σχέδια του καταλόγου σχεδιασμού και εκθέσεων του Νέλσον για τη Herman Miller κλείνουν μια μεγάλη σειρά από συμμετοχές με σκοπό να κάνουν το σχεδιασμό τη σημαντικότερη κατευθυντήρια δύναμη στην επιχείρηση. Από την έναρξη του, στα μέσα της δεκαετίας του ’40, έως τα μέσα της δεκαετίας του ’80, ο Νέλσον έφτασε στο ζενίθ της καριέρας του. Ήταν δίχως αμφιβολία ο ευκρινέστερος και μία από τις πιο εύγλωττες φωνές στο σχεδιασμό, στην αρχιτεκτονική, στη διακόσμηση και στη γραφιστική στις Η.Π.Α. τον 20ο αιώνα. Ήταν επίσης δάσκαλος, οργάνωσε διασκέψεις και εξέδωσε διάφορα βιβλία. Άφησε πίσω του πολλά σχέδια και προϊόντα που αποτελούν κομβικά σημεία στην ιστορία ενός επαγγέλματος που βοήθησε, ώστε να διαμορφωθεί.
Φιλοσοφία
Ο Νέλσον υποστήριξε ότι ένας σχεδιαστής για να ασχοληθεί δημιουργικά με τις ανθρώπινες ανάγκες, «πρέπει πρώτα να ξεφύγει ριζικά και συνειδητά από όλες τις αξίες που τον προσδιορίζουν ως "αντιάνθρωπο"». Οι σχεδιαστές πρέπει επίσης συνεχώς να γνωρίζουν τις συνέπειες των ενεργειών τους στους ανθρώπους και την κοινωνία. Τόνισε ότι «το απόλυτο σχέδιο δεν είναι τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από μια διαδικασία συσχέτισης των πάντων». Κατά τον Νέλσον, οι σχεδιαστές, αντί να ειδικεύονται, πρέπει να καλλιεργήσουν μια ευρεία βάση γνώσης και της κατανόησης. Και φυσικά, ο ίδιος ακολούθησε αυτήν την αρχή. Ήταν ένας "πρώιμος" οικολόγος, ένας από τους πρώτους σχεδιαστές που έδειξε ενδιαφέρον για τη νέα τεχνολογία επικοινωνιών, και ένας ισχυρός συγγραφέας και δάσκαλος. Υπεράσπισε μερικές φορές έντονα τις νεωτεριστικές αρχές και "ενόχλησε" πολλούς από τους συναδέλφους του, που ως «βιομηχανικοί σχεδιαστές» έκαναν, σύμφωνα με το Νέλσον, πάρα πολλές παραχωρήσεις στις εμπορικές δυνάμεις στη βιομηχανία. Οι βασικές αρχές του πάντρεψαν την τιμιότητα και την ακεραιότητα του σχεδίου και μια πίστη στην αγορά για "καλό σχέδιο". Πιθανότατα επηρεασμένος από το φίλο του, τον Ρίτσαρτ Μπάκμινστερ Φύλλερ (Buckminster Fuller), ο τελευταίος στόχος του Νέλσον ως σχεδιαστή ήταν «να κάνει πάρα πολλά με πολύ λίγα».
Έργο
Ρολόγια: Φωτιστικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αμερικανοί βιομηχανικοί σχεδιαστές Κατηγορία:Σχεδιαστές επίπλων
Άντον Χάουμπαου
μικρογραφία|300x300εσ| Μισθοφόροι λεηλατούν χωριό Ο Άντον Χάουμπαου (Anton Goubau ή Anton Goebouw (1616 Αμβέρσα - 1698 Αμβέρσα) ήταν Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος . Πέρασε χρόνο στη Ρώμη όπου εισήλθε στον κύκλο των ζωγράφων Bamboccianti, Ολλανδών και Φλαμανδών που δημιούργησαν μικρούς πίνακες ζωγραφικής της καθημερινής ζωής των κατώτερων τάξεων στη Ρώμη και την ύπαιθρο (ρωπογραφίες). Είναι γνωστός για τα ιταλικά τοπία και τις ρωπογραφίες στο ύφος των Bamboccianti και τους ιστορικούς του πίνακες με μυθολογικά και θρησκευτικά θέματα.
Βίος
Ο Χάουμπαου γεννήθηκε σε μια εύπορη οικογένεια στην Αμβέρσα. Ξεκίνησε τη μαθητεία του στη ζωγραφική με τον Γιαν ντε Φάριους (Jan de Farius) το 1629. Έγινε Δάσκαλος της συντεχνίας του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1636 ή το 1637. Καταγράφεται στο Παρίσι το 1642 και μετά ταξίδεψε στην Ιταλία. Έμεινε στη Ρώμη από το 1644 έως το 1650. Εδώ έγινε κοντά στην ομάδα των ρωπογράφων γύρω από τον Πίστερ φαν Λάαρ (Pieter van Laar) που συνήθως αναφέρεται ως «Bamboccianti». αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ| Η μελέτη της τέχνης στη Ρώμη Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι έγινε μέλος του Bentvueghels, του συλλόγου κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που εργάζονταν στη Ρώμη, παρόλο που ζωγράφισε ένα έργο με τίτλο Η μελέτη της τέχνης στη Ρώμη (1662, σήμερα στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας), το οποίο απεικονίζει πολλά μέλη των Bentvueghels να δημιουργούν σχέδια από αρχαία ερείπια σε τοπίο έξω από τη Ρώμη. Αυτό αποδεικνύει ότι προσχώρησε στον κύκλο των Bentvueghels.
Το 1650 ο Χάουμπαου επέστρεψε στην Αμβέρσα, όπου έλαβε πολλές παραγγελίες για θρησκευτικά έργα. Συνέχισε επίσης να ζωγραφίζει ιταλικά τοπία με πολλές μορφές και ερείπια αρχαιοτήτων που εξυπηρετούσαν διεθνή πελατεία, συμπεριλαμβανομένων Γερμανών αριστοκρατών.
Οι μαθητές του περιελάμβαναν τους Άμπραχαμ Κουσέ (Abraham Couchet), Άρνολντ Χεράρντι (Arnold Gerardi), Γιούστους Χεράρντι (Justus Gerardi), Λαουρέις Χουμπάου (Laureys Goubau), Νικολά ντε Λαρζιλιέρ, Γιαν Μπάπτιστ Τάισσενς τον πρεβύτερο (Jan Baptist Tijssens the Elder) και Γιαν Μπάπτιστ Τάισσενς τον νεότερο (Jan Baptist Tijssens the Younger).
Ο Χάουμπαου απεβίωσε στην Αμβέρσα στις 11 Μαρτίου 1698.
Έργο
μικρογραφία|315x315εσ| Το δωμάτιο των φρουρών Ο Χάουμπαου είναι πιο γνωστός ως ζωγράφος σκηνών της αγοράς που τοποθετούνται σε ρωμαϊκό ή μεσογειακό σκηνικό, συχνά διακοσμημένο με πολλές μικρές μορφές στο ύφος των Bamboccianti. Το όνομα Bamboccianti αναφέρται σε μια χαλαρή ομάδα κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών ζωγράφων ρωπογραφιών, που δραστηριοποιήθηκαν στη Ρώμη από περίπου το 1625 έως το τέλος του δεκάτου εβδόμου αιώνα και είχε ως θέμα των πινάκων τους την καθημερινή ζωή των κατώτερων τάξεων στη Ρώμη και στην εξοχή. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στην Ιταλία, ο Χάουμπαου μπόρεσε να εξοικειωθεί με το έργο Δασκάλων όπως ο Πάουλ Μπριλ (γνωστός για τα ιταλικά του τοπία) και οι ζωγράφοι των Bamboccianti Γιαν Μιλ, Γιαν Μποτ, Μίχιελ Σβέιρτς και Γιοχάννες Λίνγκελμπαχ (Johannes Lingelbach). Αυτό ήταν ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη του ύφους και του αντικειμένου του στις ιταλικές ρωπογραφίες.
Κατά την επιστροφή του στην Αμβέρσα ζωγράφισε ιταλικά τοπία με πολλές μικρές μορφές, που δείχνουν την επιρροή των Μπαρτολομέους Μπρέινμπερχ, Γιαν Μποτ και των πρώτων ρωμαϊκών συνθέσεων του Γιαν Ασσελάιν. Έδειξε γενικά μεγαλύτερο ενδιαφέρον για να δημκουργήσει τη ρωμαϊκή ατμόσφαιρα από τη σωστή τοπογραφική αναπαράσταση και συνδύασε αρκετές τοποθεσίες στη Ρώμη για να δημιουργήσει ένα είδος σύνθεσης των αξιοθέατων στη Ρώμη. Σε ορισμένους πίνακες δείχνει πιο συγκεκριμένο τοπογραφικό ενδιαφέρον. αριστερά|μικρογραφία| Αγρότες μπροστά σττα σκαλοπάτια εκκλησίας Περιστασιακά ζωγράφιζε τις λεγόμενες «σκηνές δωματίων φρουρών», ένα σκηνικό είδυς που απεικονίζει εσωτερικό με αξιωματικούς και στρατιώτες που περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους διασκεδάζοντας. Το είδος είχε γίνει δημοφιλές στα μέσα του 17ου αιώνα, ιδιαίτερα στην Ολλανδική Δημοκρατία. Στη Φλάνδρα υπήρχαν επίσης μερικοί που ακολουθούσαν το είδος, συμπεριλαμβανομένων των Ντάβιντ Τένιερς του νεότερου, Άμπραχαμ Τένιερς, Χίλλις φαν Τίλμπορχ, Κορνέλις Μάχου και Γιαν Μπάπτιστ Τάισσενς του νεότερου (Jan Baptist Tijssens the Younger). Οι σκηνές της φρουράς συχνά περιελάμβαναν μισθοφόρους και πόρνες που μοίραζαν τη λεία τους, βασάνιζαν τους αιχμάλωτους ή επιδίδονταν σε άλλες μορφές κατακριτέων δραστηριοτήτων. Ένα καλό παράδειγμα του είδους είναι η ζωγραφική Guardroom στο Μουσείο Kurpfälzisches στη Χαϊδελβέργη, το οποίο απεικονίζει οκτώ στρατιώτες γύρω από τραπέζι σε ένα μνημειακό χώρο. Σύμφωνα με την ηθικολογική πρόθεση του είδους, οι διάφορες μορφές απεικονίζουν το φλαμανδικό ρητό Kaart, kous en kan maakt menig arm man (Χαρτοπαίγνια, γυναίκες και ποτά έχουν καταστρέψει πολλούς άντρες). Οι παίκτες χαρτιών σκύβουν στο πάτωμα, ενώ μια προκλητικά ντυμένη γυναίκα παίζει λαούτο και ένας στρατιώτης με την πλάτη του στραμμένη προς τον θεατή σηκώνει το ποτήρι του προς έναν άνδρα που καπνίζει. Ένας άντρας που έπεσε στη δεξιά γωνία αντιπροσωπεύει την «acedia» (απάθεια), που θεωρείται ένα από τα επτά Θανάσιμα αμαρτήματα. Ο πίνακας παραπέμπει επίσης στο θέμα της vanitas (ματαιότητας) μέσα από τη στάσιμη ζωή ενός τυπικού και στρατιωτικού εξοπλισμού στο μπροστινό μέρος στα δεξιά, που εκφράζει την αίσθηση της δύναμης και της φήμης. μικρογραφία|330x330εσ| Βραχώδες τοπίο με μορφές, άλογα, κατσίκες, ταύρους και πρόβατα πλάι σε μια πηγή Εκτός από τοπία, ο Χάουμπαου ζωγράφισε πολλές θρησκευτικές συνθέσεις, ειδικά σχεδιασμένες για εκκλησίες στην Αμβέρσα. Δημιούργησε, επίσης, έναν αριθμό θρησκευτικών έργων ζωγραφικής σε χαλκό ως μέρος μιας σειράς που έγινε για την ισπανική αγορά στην οποία συνέβαλαν άλλοι Φλαμανδοί ζωγράφοι όπως ο Βίλλεμ φαν Χερπ (Willem van Herp), ο Εράσμους Κουελλίνους ΙΙ και ενδεχομένως ο Άμπραχαμ Βίλλεμσενς (Abraham Willemsens). Η σειρά υπάρχει σήμερα στο μοναστήρι του las Comendadoras de Santiaga στη Μαδρίτη.
Ζωγράφισε πορτρέτα όπως αποδεικνύεται από το πορτρέτο του Γκασπάρ ντε Βίττε (Gaspar de Witte), το οποίο είναι χαραγμένο από τον Ρίτσαρντ Κόλλιν (Richard Collin) για τη συλλογή βιογραφιών καλλιτεχνών του Κορνέλις ντε Μπι που είχε τον τίτλο Het Gulden Cabinet.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Άγγελος Βεργίκιος
Ο Άγγελος Βεργίκιος (γαλλικά: Ange Vergèce, †1569) ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη. Επί της βασιλείας του Φραγκίσκου Α' εγκαταστάθηκε στη Γαλλία ζώντας από την αντιγραφή κωδίκων. Ήταν υπέροχος καλλιγράφος και η γραφή του θαυμάστηκε από όλους τους τότε λογίους. Απέκτησε φήμη σε όλη την Ευρώπη και θεωρήθηκε στο είδος αυτό ο άριστος μεταξύ των συγχρόνων του. Ο περίφημος Άγγλος καλλιγράφος Ερρίκος Στέφενς συγκαταριθμείται μεταξύ των μαθητών του Βεργικίου, του οποίου το όνομα έγινε συνώνυμο καλλιτεχνικής τελειότητας.
μικρογραφία|Μια σελίδα από το Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο που τύπωσε ο Garamond το 1550 με γραμματοσειρά η οποία βασίζεται στη γραφή του Βεργίκιου Ο βασιλιάς Φραγκίσκος τον διόρισε επιθεωρητή της συλλογής ελληνικών βιβλίων και τον πλήρωνε αδρά. Ο Βεργίκιος δεν ήταν απλώς άριστος καλλιγράφος, αλλά και κορυφαίος φιλόλογος. Αντέγραψε χειρόγραφα που είχαν σχεδόν καταστραφεί από τον χρόνο και από την κακή χρήση, εμπλούτισε την συλλογή με νέα, και ενέπνευσε στον Φραγκίσκο τον ευγενή ζήλο του τυπώματος και της έκδοσης πολλών από αυτά τα χειρόγραφα. Στον Βεργίκιο οφείλεται η πρώτη διάδοση ελληνικών, λατινικών και εβραϊκών βιβλίων στη Γαλλία, καθώς και η χάραξη των πρώτων τυπογραφικών στοιχείων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Μαρία-Ρόζα Μπόνη
Η Μαρία-Ρόζα Μπόνη, γεννημένη στις 2 Σεπτεμβρίου 1986 στη Ρόδο, είναι Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια. Διαθέτει ύψος 1,80 μέτρα και αγωνίζεται στις θέσεις Shooting Guard και Small Forward.
Καριέρα
Η Μπόνη έκανε τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα, αγωνιζόμενη στην Α1 Εθνική, με τα χρώματα του Άρη Χολαργού. Την περίοδο 2007-08 έλαβε μεταγραφή στις Εσπερίδες Καλλιθέας, προσθέτοντας στο βιογραφικό της την κατάκτηση τόσο του Πρωταθλήματος όσο και του Κυπέλλου Ελλάδος. Την επόμενη χρονιά, 2008-09, παραμένοντας στις Εσπερίδες, κατέκτησε εκ νέου το Κύπελλο Ελλάδος και συμμετείχε στη διοργάνωση του EuroCup. Στην ομάδα της Καλλιθέας η Μπόνη παρέμεινε συνολικά για τέσσερα χρόνια, αποχωρώντας τελικά το καλοκαίρι του 2011.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα της ήταν η ομάδα του Ελληνικού, που μόλις είχε ανέλθει ως Πρωταθλήτρια Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. στην Α2 Εθνική. Οι κυανόλευκες κατέκτησαν αμέσως το Πρωτάθλημα της κατηγορίας, με αποτέλεσμα να ανέλθουν από το φθινόπωρο του 2012 στην Α1 Εθνική. Το γυναικείο τμήμα της ομάδας συγχωνεύτηκε με την Α.Ε. Σουρμένων, δημιουργώντας την Α.Ε. Σουρμένων-Ελληνικού. Η Μπόνη παρέμεινε στο σύλλογο, που την περίοδο 2012-13 αναδείχθηκε δευτεραθλητής Ελλάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νέων γυναικών Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Άρη Χολαργού Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΑΝΟΓ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Α.Ε. Εσπερίδων Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Σουρμένων-Ελληνικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πανιωνίου Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Requiem (άλμπουμ)
Requiem είναι ο τίτλος του έβδομου στούντιο άλμπουμ του σουηδικού metal συγκροτήματος Bathory, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1994 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Black Mark Records". Οι ηχογραφήσεις του πραγματοποιήθηκαν στο "Montezuma Studio" της Στοκχόλμης, τον Ιούνιο του 1994.
Οι τίτλοι των τραγουδιών αναγράφονται, λανθασμένα, με αλφαβητική σειρά στο εσώφυλλο και το οπισθόφυλλο του άλμπουμ.
Οι κριτικές για τον δίσκο ήταν μέτριες, με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το γερμανικό "Metal Hammer" 5 / 7 και το "Ultimate Guitar" 8,1 / 10.
Τραγούδια του δίσκου
1. Requiem (Quorthon) - 5:00
2. Crosstitution (Quorthon) - 3:16
3. Necroticus (Quorthon) - 3:19
4. War Machine (Quorthon) - 3:18
7. Suffocate (Quorthon) - 3:36
8. Distinguish to Kill (Quorthon) - 3:16
9. Apocalypse (Quorthon) - 3:49
Τα μέλη των Bathory
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Requiem" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Bathory Κατηγορία:Άλμπουμ του 1994
Αλφήνος Βάρος
right|thumb|Ο [[Πανδέκτης, μια συγκέντρωση ρωμαϊκών νομικών κειμένων, περιέχει πολυάριθμα αποσπάσματα από την Digesta του Αλφήνου.]] Ο Αλφήνος Βάρος, με πιθανό πρώτο όνομα Πόπλιος (λατ. [Publius] Alfenus Varus), ήταν αρχαίος Ρωμαίος νομομαθής, που έζησε περί τον 1ο αιώνα π.Χ..
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλφήνος Βάρος ήταν μαθητής του Σερβίου Σουλπικίου Ρούφου. Κανένα άλλο στοιχείο δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα για αυτόν, αλλά υπάρχει μια ιστορία που διασώζει ο σχολιαστής Ελένιος Άκρων, στις σημειώσεις του για τις σάτιρες του Ορατίου. Ο σχολιαστής θεωρεί ότι ο «Alfenus Vafer» που αναφέρει ο Οράτιος είναι ο νομικός Αλφήνος Βάρος και με βάση αυτό γράφει ότι πολύ νωρίς εγκατέλειψε την ιδαίτερη πατρίδα του Κρεμόνα, όπου ασκούσε το επάγγελμα του επιδιορθωτή υποδημάτων (ή του μπαρμπέρη), για να εγκατασταθεί στη Ρώμη, όπου μαθήτευσε στον Σέρβιο, έφθασε στο αξίωμα του υπάτου και στο τέλος τιμήθηκε με δημόσια κηδεία. Το ότι έγινε ύπατος το αναφέρει και ο Πομπόνιος, αλλά αυτό δεν ενισχύει τα γραφόμενα από τον Άκρωνα: ο Πόπλιος Αλφήνιος (Alfenius, όχι Αλφήνος) Βάρος που ήταν ύπατος το έτος 2 μ.Χ. δύσκολα θα μπορούσε να είχε διατελέσει μαθητής του Σερβίου, και εικάζεται ότι ίσως να ήταν ο γιος του νομομαθούς. Αν πράγματι ο Αλφήνος ήταν ύπατος, το πιθανότερο είναι να κατείχε το αξίωμα τον Οκτώβριο-Δεκέμβριο του 39 π.Χ., μαζί με τον Λούκιο Μάρκιο Κηνσορίνο και τον Γάιο Κοκκηίο Βάλβο.
Το έργο του
Υπάρχου 54 χωρία ενταγμένα στον Πανδέκτην από τα 40 βιβλία του έργου Digesta («Σύνοψις») του Αλφήνου. Εικάζεται ωστόσο ότι ο Αλφήνος ίσως να επιμελήθηκε απλώς έργο του δασκάλου του, του Σερβίου. Από τα αποσπάσματα αυτά φαίνεται ότι ο Αλφήνος είχε γνώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και ότι έγραφε σε καθαρό και ευκολονόητο ύφος. Από ένα χωρίο εκ των 54, συμπεραίνεται ότι δεν τού ήσαν άγνωστες οι θεωρίες των φιλοσόφων. Σύμφωνα με τον Αύλο Γέλλιο, ο Αλφήνος είχε κάποια περιέργεια για τα θέματα της αρχαιότερης εποχής και ο Γέλλιος παραθέτει ένα απόσπασμα από το 34ο βιβλίο του Πανδέκτου, όπου ο Αλφήνος αναφέρει έναν από τους όρους μιας συνθήκης μεταξύ των Ρωμαίων και των Καρχηδονίων. Οι μεταγενέστεροι νομικοί παραθέτουν συχνά τον Αλφήνο. Τα αποσπάσματα στον Πανδέκτην έχουν ληφθεί από το δεύτερο έως το έβδομο βιβλίο της Συνόψεως, ενώ υπάρχουν και αποσπάσματα από το όγδοο βιβλίο, που λήφθηκαν από την επιτομή που συνέταξε ο νομομαθής Ιούλιος Παύλος.
Σύμφωνα με τον Γέλλιο, ο Αλφήνος συνέγραψε και το έργο Σύμμεικτα (Conjectanea, ορθότερα Conlectanea): «Alfenus ... in libro Digestorum trigesimo et quarto, Conjectaneorum autem secundo», αλλά και αυτό επιδέχεται δύο ερμηνείες. Είναι σαφές ότι το χωρίο στα Conlectanea αποδίδεται στον Αλφήνο και επίσης σαφές ότι υπονοείται ένα και μόνο χωρίο, ή ότι το ίδιο χωρίο αναφέρεται ως υπάρχον σε δύο διαφορετικά έργα. Αλλά φαίνεται να εννοείται μόνο ένα έργο και συνεπώς πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το Digesta, που αποτελείται από 40 βιβλία, εμπεριείχε ένα μέρος που αποκαλείτο Conlectanea. Ωστόσο, κάποιοι μελετητές έχουν εικάσει ότι τα Conlectanea είναι η συγκέντρωση νομικών κειμένων που δημιούργησε ο Aufidius Namusa, έτσι ώστε το χωρίο του Γέλλιου εμφανιζόταν τόσο στο αρχικό έργο του Αλφήνου Βάρου, όσο και στη μεγάλη συλλογή του Namusa, η οποία περιέχει έργα τόσο του Αλφήνου, όσο και άλλων μαθητών του Σερβίου.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι νομομαθείς Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας
Νικόλαος Βεργίκιος
Ο Νικόλαος Βεργίκιος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Κρήτη. Πατέρας του ήταν ο Άγγελος. Αποδήμησε το 1540 στη Γαλλία όπου και διατρίβησε.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αιτωλοακαρνανίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Αιτωλοακαρνανίας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Η κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 16 συλλόγων και με τη μορφή πρωταθλήματος διπλών αγώνων. Μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου των 30 αγωνιστικών ακολουθούν αγώνες κατάταξης Play Off των 4 πρώτων για την ανάδειξη του πρωταθλητή και Play Out των ομάδων από την 11η - 14η θέση για τον υποβιβασμό στη Β΄ δυο επιπλέον ομάδων πέραν των 2 τελευταίων (15η-16η) της κανονικής περιόδου.
Play Off
Συμμετέχουν οι 4 πρώτες ομάδες οι οποίες ξεκινούν με μπόνους βαθμούς ίσους με το 1/3 της βαθμολογικής διαφοράς από την 4η ομάδα. Έτσι οι ομάδες ξεκίνησαν ως εξής: Νέος Θέρμιος Απόλλων 8β., Ναυπακτιακός Αστέρας 7β. , Φλόγα Παλαιομάνινας 7β. , Ατρόμητος Αντιρρίου 0β.
Πρωταθλητής ανακηρύχθηκε ο Ναυπακτιακός Αστέρας
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 40 συλλόγων σε 3 ομίλους. Τέσσερις ομάδες δε δήλωσαν συμμετοχή (Ακαδημία Μεσολογγίου, Ένωση Ευηνοχωρίου, Αναγέννηση Στάνου και Ακαρνανικός Θυρίου) και ανέβηκαν οι επιλαχούσες από τα μπαράζ ανόδου της Γ΄ Κατηγορίας της προηγούμενης περιόδου οι ΑΟ Σκουτεράς και Άτλαντες Αγρινίου.
Οι Πρωταθλήτριες κάθε ομίλου κερδίζουν την άνοδο στην Α΄. Οι τρεις δευτεραθλήτριες θα δώσουν αγώνες κατάταξης για μια ή δυο ακόμα θέσεις ανόδου. Οι τελευταίοι κάθε ομίλου υποβιβάζονται, και 5 ακόμα ομάδες (8 συνολικά) με αγώνες κατάταξης.
Γ΄ Κατηγορία
17 ομάδες σε 2 ομίλους απαρτίζουν τη Γ΄ ΕΠΣΑ. Οι πρωταθλητές των ομίλων (Ένωση ΑΟΚ Τρίκαρδου,Ομόνοια Κεχρινιάς για το 2015-16) ανεβαίνουν κατηγορία, όπως και δυο επιπλέον ομάδες μετά από αγώνες κατάταξης που συμμετέχουν οι 2ες - 4ες κάθε ομίλου.
Α΄ Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αιτ/νίας
Β΄ Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αιτ/νίας
Play Off
Πηγή: ΕΠΣ Αιτ/νίας
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας. Κυπελλούχος για το 2015-16 είναι η ομάδα του Α.Ο. Χάλκειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Χρήστος Αγγουράκης
Ο Χρήστος Αγγουράκης (Ηράκλειο Κρήτης 1952 - Περιγιάλι Κορινθίας 22 Φεβρουαρίου 2022) ήταν Έλληνας παραολυμπιονίκης στίβου στις ρίψεις: σφαίρα, ακόντιο, δίσκος. Κατέκτησε ένα αργυρό (1992) και τρία χάλκινα μετάλλια (1988, 1992, 2004). Αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής ακοντισμού το 1994, πρωταθλητής Ευρώπης στο δίσκο το 2003 και κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ ακοντισμού. Συμμετείχε σε παραολυμπιακούς αγώνες από το 1976, παλαιότερα στις κατηγορίες Β1 και THW3 και σήμερα στην κατηγορία F53 ατόμων με τετραπληγία. Το 2005 τιμήθηκε με το βραβείο ΠΣΑΤ καλύτερου Έλληνα αθλητή ΑΜΕΑ. Ήταν ο παλαιότερος εν ενεργεία Έλληνας αθλητής με κινητικά προβλήματα. Απεβίωσε σε ηλικία 70 ετών στις 22 Φεβρουαρίου 2022 στο Περιγιάλι Κορινθίας.
Βιογραφικό
Ο Χρήστος Αγγουράκης γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1952 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Έπειτα από ατύχημα που του δημιούργησε το πρόβλημα αναπηρίας, πήγε σε κέντρο αποκατάστασης στην Ουγγαρία. Εκεί αποφάσισε να ξεκινήσει τον αθλητισμό μετά από παρακίνηση του προπονητή του.
Το 1976 ήταν ένας από τους τρεις αθλητές που πήραν μέρος στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τορόντο, στην πρώτη ελληνική συμμετοχή σε Παραολυμπιακούς Αγώνες. Μετά την πρώτη συμμετοχή συνέχισε με επιτυχία την αθλητική του καριέρα συμμετέχοντας σε παγκόσμια πρωταθλήματα και σε όλους τους Παραολυμπιακούς Αγώνες ως το 2004.
Στη μακροχρόνια παραολυμπιακή καριέρα του κατέκτησε στον ακοντισμό ένα αργυρό μετάλλιο το 1992 και ένα χάλκινο το 1988 και στη σφαιροβολία δύο χάλκινα το 1992 και το 2004 στην Αθήνα μπροστά στο Ελληνικό κοινό.
Ήταν αθλητής του Α.Σ. Σπάρτακος και η προπονήτριά του ήταν η Κυριακή Τσιαντούκα.
Προσωπική ζωή
Εκτός από τον αθλητισμό, εργαζόταν ως ελεύθερος επαγγελματίας. Ήταν έγγαμος και είχε έναν γιο.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του διέμενε μόνιμα στο Περιγιάλι Κορινθίας
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες παραολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Παραολυμπιονίκες
Ελισάβετ του Ούραχ
Η Ελισάβετ (γερμ. Elizabeth Auguste Marie Florestine Luise gräfin von Württemberg, prinzessin von Urach, 23 Αυγούστου 1894, Κάστρο του Λιχτενστάιν, Βυρτεμβέργη - 13 Οκτωβρίου 1962, Κάστρο Φράουενταλ, Στυρία) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Δούκα του Ούραχ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Λίχτενσταϊν.
Βιογραφία
Η Ελισάβετ Αυγούστα Μαρία Φλορεστίνη Λουίζα ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Καρόλου του Ούραχ (1864–1928) και της πρώτης του συζύγου Αμαλίας των Βίττελσμπαχ (1865–1912), κόρης του Καρόλου Θεοδώρου εν Βαυαρία. Μετά το τέλος της μητέρας της τον Μάιο του 1912, κατάφερνε να μεριμνά για το σπίτι τού πατέρα της και να φροντίζει την εκπαίδευση των νεότερων αδελφών της.
Ο Ιωακείμ της Πρωσίας (1890–1920), νεότερος γιος του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, τη φλέρταρε μάταια: η Ελισάβετ και ο πατέρας της τον απέρριψαν, επειδή ήταν Προτεστάντης και επέμεναν να εκπαιδεύσουν τα παιδιά σύμφωνα με το καθολικό δόγμα.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελισάβετ αλληλογραφούσε με τον πατέρα της, ο οποίος είχε το αξίωμα του υποστράτηγου και ήταν διοικητής του 26ου τμήματος στη Γαλλία, τη Ρωσία και τη Σερβία. Οι επιστολές τους βρίσκονται τώρα στο κύριο κυβερνητικό αρχείο στη Στουτγάρδη.
Αναπαύεται στην ταφική κρύπτη του Καθεδρικού Ναού του Βαντούζ.
Οικογένεια
Την άνοιξη του 1921 παντρεύτηκε τον Κάρολο Αλοϋσιο του Λίχτενσταϊν (1878-1955), γιο του Aλφρέδου του Λίχτενσταϊν και της (εξαδέλφης εκείνου) Ερριέττας του Λίχτενσταϊν. Ο Kάρολος Αλοϋσιος ήταν αυτοκρατορικός και βασιλικός ίλαρχος του ιππικού (rittmeister) μέχρι το τέλος της Αυστρο-Ουγγαρικής μοναρχίας και από τις 13 Δεκεμβρίου 1918 έως τις 15 Σεπτεμβρίου 1920 προσωρινά Πρωθυπουργός (Landesverweser) του πριγκιπάτου του Λίχτενσταϊν.
Είχαν τέσσερα παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κόμισσες της Βυρτεμβέργης
Squadra mobile
Η ίδρυσή της οφείλεται στον επίτροπο της δημόσιας ασφάλειας Μάριο Ναντρόνε, μεταξύ των δεκαετιών σαράντα και πενήντα του εικοστού αιώνα.
Εθνική Βόρειας Μακεδονίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Βόρειας Μακεδονίας εκπροσωπεί τη Βόρεια Μακεδονία στις διεθνείς διοργανώσεις του αθλήματος και διευθύνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειας Μακεδονίας (ФФМ) που είναι η διοικούσα αρχή για το ποδόσφαιρο στην χώρα.
Squadra mobile
Δεξιότητες
Οι δραστηριότητες της ομάδας αφορούν αποκλειστικά την παρακολούθηση, οπότε οι ενέργειές της αφορούν την επ' αυτοφώρω σύλληψη κατά τη διάπραξη αδικήματος, ενώ για το έργο της πρόληψης είναι συνήθως επιφορτισμένα άλλα γραφεία της αστυνομίας, όπως για παράδειγμα η Γενική υπηρεσία Πρόληψης και Δημόσιας Ασφάλειας (Prevenzione Generale e Soccorso Pubblico).
Δρυοπίδα Κύθνου
Η Δρυοπίδα είναι παραδοσιακός οικισμός της Κύθνου των Κυκλάδων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 325 κατοίκους.
Εθνική Βόρειας Μακεδονίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ιστορία
Η Βόρεια Μακεδονία είναι μια από τις πιο πρόσφατες εθνικές ομάδες στον κόσμο, αφού προήλθε το 1992, μετά από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, με την οποία αποτελούσαν ενιαίο κράτος και είχαν κοινή εθνική ομάδα στο ποδόσφαιρο. Στην μικρή ιστορία της, δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε τελική φάση για το Παγκόσμιο Κύπελλο ή για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Squadra mobile
Οργάνωση
Κάθε ένα από τα 103 αστυνομικά τμήματα που υπάρχουν στις επαρχιακές πρωτεύουσες της χώρας διαθέτουν μια κινητή ομάδα, η οποία ανάλογα με το μέγεθός της, μπορεί να δεχτεί προσωρινή ενίσχυση από αντίστοιχη ομάδα μεγαλύτερης πόλης (Ρώμη, Νάπολη, Μιλάνο, Παλέρμο, Μπάρι, Μπολόνια, Κατάνια, Φλωρεντία, Γένοβα, Ρέτζιο Καλάμπρια και Τορίνο).
Δρυοπίδα Κύθνου
Γενικά στοιχεία
Η Δρυοπίδα βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από τη Χώρα και είναι κτισμένη ανάμεσα σε δύο λόφους, σε υψόμετρο 190 μέτρων. Κύριο γνώρισμα του οικισμού είναι τα κεραμίδια που καλύπτουν τις σκεπές των περισσότερων σπιτιών, πράγμα κυρίως οφείλεται στην κεραμική ενασχόληση απόδημων εργατών σε καμίνια της Αθήνας, οι οποίοι μετέφεραν στη γενέτειρά τους την αστική συνήθεια της κεραμοσκεπής. Διοικητικά υπαγόταν αρχικά στην επαρχία Κέας ως έδρα της κοινότητας Δρυοπίδος, ενώ το 1997, στα πλαίσια των διοικητικών μεταβολών του σχεδίου Καποδίστριας, υπήχθη στον δήμο Κύθνου, στον οποίο παρέμεινε και μετά τις αλλαγές του σχεδίου Καλλικράτης που δεν επηρέασαν την Δρυοπίδα.
Εθνική Βόρειας Μακεδονίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Στάδιο
Έχει ως έδρα, το Στάδιο Αρένα Τόσε Προέσκι που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Σκόπια, ενώ το συγκεκριμένο γήπεδο έχει χωρητικότητα 33.460 θέσεις.
Δρυοπίδα Κύθνου
Γενικά στοιχεία
Στη Δρυοπίδα λειτουργούν οι τρεις ανώτερες τάξεις του διεδρικού Δημοτικού Σχολείου Κύθνου. Οι υποδομές του χωριού περιλαμβάνουν το υπαίθριο Θεατράκι Δρυοπίδας και το Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο του νησιού.
Squadra mobile
Οργάνωση
Μετά την αναδιοργάνωση που πραγματοποιήθηκε το 2008, σήμερα υπάρχουν πέντε οργανωτικές ζώνες: A, A-1, B, B-1 e C. Αυτές ομαδοποιούνται σε τέσσερεις Τομείς (Fasce), οι οποίοι υποδιαιρούνται σε Ενότητες (Sezioni).
Εθνική Βόρειας Μακεδονίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Στατιστικά
Στη μικρή ιστορία της Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας που ξεκίνησε το 1993, στους πρώτους ποδοσφαιριστές σε συμμετοχές, προηγείται ο Γκόραν Πάντεφ με 101 εμφανίσεις, ενώ πρώτος σκόρερ, είναι ο ίδιος με 33 γκολ.
Δρυοπίδα Κύθνου
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός δημιουργήθηκε σε άγνωστη χρονική περίοδο, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν σε αυτό πρόσφυγες από την Κρήτη. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση χτίστηκε σε μέρος που να μην είναι ορατό στους πειρατές. Αρχικά έφερε το όνομα Σύλλακας ή Χωριό, μετονομάστηκε όμως αργότερα σε Δρυοπίδα, όνομα που έφερε κατά την αρχαιότητα η Κύθνος, σε ανάμνηση των Δρυόπων που θεωρούνται οι πρώτοι οικιστές του νησιού. Από τους ντόπιους αναφέρεται ακόμα με τις παλιές ονομασίες και οι κάτοικοι της ονομάζονται Συλλακώτες.
Squadra mobile
Fascia A
Παρόντες στο αρχηγείο της αστυνομίας στη Ρώμη, το Μιλάνο, τη Νάπολη και το Παλέρμο.
Εθνική Βόρειας Μακεδονίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Βόρειας Μακεδονίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες Βόρειας Μακεδονίας
Δρυοπίδα Κύθνου
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται το 1700 από Γάλλους Ιησουίτες που πραγματοποιούσαν προσηλυτιστικές αποστολές στο Αιγαίο. Αργότερα το επισκέφτηκαν και έγραψαν για αυτό διάφοροι περιηγητές. Κατά το παρελθόν στη Δρυοπίδα γνώρισε σημαντική ανάπτυξη η κεραμική, ενώ στον οικισμό λειτούργησε ορυχείο σιδήρου στο σπήλαιο Καταφύκι.
Squadra mobile
Fascia A-1
Παρόντες στα αστυνομικά τμήματα σε Μπάρι, Μπολόνια, Κατάνια, Φλωρεντία, Γένοβα, Ρέτζιο Καλάμπρια και Τορίνο.
Δρυοπίδα Κύθνου
Σημεία ενδιαφέροντος
Στη θέση Φιρές στον οικισμό, υπάρχει το σπήλαιο Καταφύκι που περιέχει αίθουσες με σταλακτίτες και σταλαγμίτες αλλά και μια αλληλουχία φυσικών στοών και τεχνητών ανοιγμάτων. Κατά την αρχαιότητα λειτούργησε ως ορυχείο σιδήρου, δραστηριότητα που επαναλήφθηκε μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Στο πέρασμα των αιώνων το σπήλαιο λειτούργησε και ως καταφύγιο και χώρος αποθήκευσης τροφίμων ή τέλεσης γιορτών.
Squadra mobile
Fascia C
Παρόντες σε άλλα αστυνομικά τμήματα.
Δρυοπίδα Κύθνου
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά της Κύθνου
Squadra mobile
Τμήμα καταστολής της εγκληματικότητας
Ιστορικά, στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα του εικοστού αιώνα, ιδρύθηκαν τα «Γεράκια» (Falchi) στην Κατάνια το 1974 από τον Κοσμήτορα Εμανουέλε Ντε Φραντσέσκο, στην 5η Ενότητα (5ª Sezione) της κινητής ομάδας επιφορτισμένη μόνο για την καταστολή της εγκληματικότητας στους δρόμους.
Επί του παρόντος, οι πόλεις όπου η εν λόγω υπηρεσία προσφέρει άριστα αποτελέσματα, τόσο από την άποψη της καταστολής όσο και της πρόληψης είναι το Παλέρμο, η Νάπολη, η Ρώμη και το Μιλάνο, ειδικά στην πρωτεύουσα της Καμπανίας, η χρήση των τροχοφόρων είναι το πραγματικό μυστικό όπλο κατά όσων διαπράτουν εγκληματικές πράξεις, δεδομένης της πληθώρας από στενά δρομάκια που χαρακτηρίζουν την πόλη της Νάπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ιταλίας
Ιωάννης Βεργίκιος
Ο Ιωάννης Βεργίκιος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα ο οποίος έγραψε στα ιταλικά ιστορία της Κρήτης από αρχαιοτάτων χρόνων έως το 1597. Σύμφωνα με τον Σοφοκλή Οικονόμο ήταν πιθανώς συγγενής του Άγγελου Βεργίκιου, άποψη που υιοθετεί και ο Σάθας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Αμερικανική Μαφία
Η Αμερικανική Μαφία (αγγλικά:American Mafia),  που αναφέρεται συνήθως στη Βόρεια Αμερική ως η  μαφία ή μερικές φορές «ο όχλος ή η Ιταλο-Αμερικανική μαφία,   είναι μια πολύ οργανωμένη Ιταλική-αμερικανική εγκληματική κοινωνία και εγκληματική οργάνωση που αναφέρεται συχνά από τα μέλη της ως Κόζα Νόστρα, (που σημαίνει «το πράγμα μας») και από την Αμερικανική κυβέρνηση ως Λα Κόζα Νόστρα (La Cosa Nostra). Το όνομα της οργάνωσης προέρχεται από την αρχική μαφία ή την Κόζα Νόστρα, την Σικελική μαφία, με την «Αμερικανική » αρχικά να αναφέρεται απλώς σε ομάδες της μαφίας από τη Σικελία που λειτουργούσαν στην Αμερική, καθώς η οργάνωση εμφανίστηκε αρχικά ως παρακλάδι της μαφίας της Σικελίας. Ωστόσο, η οργάνωση εξελίχθηκε σταδιακά σε μια ξεχωριστή οντότητα εν μέρει ανεξάρτητη από την αρχική μαφία, και τελικά περιλάμβανε ή απορρόφησε άλλους ιταλοαμερικανούς γκάνγκστερ και ιταλικές ομάδες εγκλήματος (όπως η Αμερικανική Καμόρα) που ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά με καταγωγή από τη Σικελία. Συχνά αναφέρεται ως Ιταλική Μαφία ή Ιταλική Κόζα Νόστρα, αν και αυτοί οι όροι μπορεί επίσης να ισχύουν για τις ξεχωριστές αλλά συναφείς εγκληματικής οργάνωσης της Σικελίας ή άλλες ομάδες οργανωμένου εγκλήματος στην Ιταλία.
Η μαφία στις Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίστηκε σε φτωχές γειτονιές ιταλών μεταναστών ή γκέτο στο ανατολικό Χάρλεμ της Νέας Υόρκης (ή στο ιταλικό Χάρλεμ), στην Κάτω Ανατολική Πλευρά και στο Μπρούκλιν. Εμφανίστηκε επίσης σε άλλες περιοχές της Ανατολικής Ακτής των Ηνωμένων Πολιτειών και σε πολλές άλλες μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές (όπως η Νέα Ορλεάνη και το Σικάγο) κατά τα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα, μετά από τα κύματα της ιταλικής μετανάστευσης, ιδίως από τη Σικελία και άλλες περιοχές της Νότιας Ιταλίας. Έχει τις ρίζες της στη μαφία της Σικελίας αλλά είναι ένας ξεχωριστός οργανισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ναπολιτάνοι, Καλαβριανοί και άλλες ιταλικές εγκληματικές ομάδες στις ΗΠΑ, καθώς και ανεξάρτητοι ιταλικοί-αμερικανοί εγκληματίες, τελικά συγχωνεύτηκαν με τη Σικελική μαφία για να δημιουργήσουν τη σύγχρονη παν-ιταλική μαφία στη Βόρεια Αμερική. Σήμερα, η αμερικανική μαφία συνεργάζεται σε διάφορες εγκληματικές δραστηριότητες με ιταλικές ομάδες οργανωμένου εγκλήματος, όπως η μαφία της Σικελίας, η Καμόρα της Νάπολης και η Ντραγκέτα της Καλαβρίας. Η πιο σημαντική μονάδα της αμερικανικής μαφίας είναι αυτή της «οικογένειας», όπως είναι γνωστές οι διάφορες εγκληματικές οργανώσεις που απαρτίζουν τη μαφία. Παρά το όνομα «οικογένεια» για να περιγράψει τις διάφορες μονάδες, δεν είναι οικογενειακές ομάδες.
Η μαφία είναι σήμερα πιο ενεργή στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, με τη μεγαλύτερη δραστηριότητα παραδοσιακά όπως στη Νέα Υόρκη, τη Φιλαδέλφεια, το Νιου Τζέρσεϊ, το Μπάφαλο και τη Νέα Αγγλία, σε περιοχές όπως η Βοστώνη, το Πρόβιντενς και το Χάρτφορντ. Είναι επίσης πολύ δραστήρια στο Σικάγο και σε άλλες μεγάλες βιομηχανικές πόλεις της Μεσοδυτικών Πολιτειών, όπως το Κάνσας Σίτι, το Ντιτρόιτ, το Πίτσμπουργκ, το Μιλγουόκι, το Κλίβελαντ και το Σεντ Λούις, με μικρότερη αλλά σημαντική παρουσία σε μέρη όπως η Νέα Ορλεάνη, η Φλόριντα, το Ντένβερ, το Λας Βέγκας και το Λος Άντζελες και με μικρότερες οικογένειες, συνεργάτες και απλά μέλη σε άλλα μέρη της χώρας. Στο αποκορύφωμα της Μαφίας, υπήρχαν τουλάχιστον 26 πόλεις γύρω από τις Ηνωμένες Πολιτείες με οικογένειες της Κοζα Νόστρα, με πολλούς περισσότερους παραλήπτες και συνεργάτες σε άλλες πόλεις. Υπάρχουν πέντε κύριες οικογένειες μαφίας της Νέας Υόρκης, γνωστές ως οι πέντε οικογένειες: οι Γκαμπίνο, Λουτσέζε, Τζενοβέζε, Μπονάννο και η Κολόμπο. Η Ιταλική-Αμερικανική μαφία κυριαρχεί εδώ και πολύ καιρό στο οργανωμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κάθε οικογένεια εγκλήματος έχει τη δική της επικράτεια και λειτουργεί ανεξάρτητα, ενώ ο εθνικός συντονισμός εποπτεύεται από τη διαβόητη Επιτροπή, η οποία αποτελείται από τα αφεντικά κάθε μιας από τις ισχυρότερες οικογένειες. Αν και η πλειονότητα των δραστηριοτήτων της μαφίας περιορίζεται στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες και το Σικάγο, συνεχίζουν να κυριαρχούν στο οργανωμένο έγκλημα, παρά τον αυξανόμενο αριθμό άλλων ομάδων εγκλήματος. Το Εθνικό Μουσείο Οργανωμένου Εγκλήματος και Επιβολής του Νόμου θεωρείται ευρέως το πληρέστερο μουσείο για τη Μαφία στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Προέλευση: Το μαύρο χέρι
Οι ομάδες της μαφίας στις Ηνωμένες Πολιτείες πρωτοεμφανίστηκαν στην περιοχή της Νέας Υόρκης, σταδιακά προχωρούσαν από επιχειρήσεις μικρών γειτονιών και φτωχά ιταλικά γκέτο σε εθνικές και τελικά πανεθνικές οργανώσεις. Το μαύρο χέρι ήταν ένα όνομα που δόθηκε σε μια μέθοδο εκβιασμού που χρησιμοποιείται σε ιταλικές γειτονιές στα τέλη του 20ου αιώνα. Το Μαύρο Χέρι ήταν μια εγκληματική κοινωνία, αλλά υπήρχαν πολλές τέτοιες παρόμοιες μικρές συμμορίες. Ο εκβιασμός του Μαύρου Χεριού θεωρήθηκε συχνά (λανθασμένα) ως δραστηριότητα ενός μόνο οργανισμού, επειδή οι εγκληματίες του Μαύρου Χεριού στις ιταλικές κοινότητες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποίησαν τις ίδιες μεθόδους εκβιασμού.
Ο Τζουζέπε Μορέλο ήταν το πρώτο γνωστό μέλος της Μαφίας που μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτός και έξι άλλοι Σικελοί κατέφυγαν στη Νέα Υόρκη αφού δολοφόνησαν έντεκα πλούσιους γαιοκτήμονες, και τον σύμβουλο και έναν αντιδήμαρχο μιας επαρχίας της Σικελίας. Συνελήφθη στη Νέα Ορλεάνη το 1881 και εκδόθηκε στην Ιταλία.
Η Νέα Ορλεάνη ήταν επίσης ο τόπος του πρώτου πιθανού περιστατικού της μαφίας στις Ηνωμένες Πολιτείες που έλαβε τόσο εθνική όσο και διεθνή προσοχή. Στις 15 Οκτωβρίου 1890, ο επιθεωρητής της Νέας Ορλεάνης Ντέιβιντ Χέννεσυ δολοφονήθηκε. Δεν είναι ακόμη σαφές εάν οι Ιταλοί μετανάστες τον σκότωσαν πραγματικά, ή εάν ήταν στο πλαίσιο από τους ντόπιους εναντίον των επαναστατημένων μεταναστών. Εκατοντάδες Σικελοί συνελήφθησαν με κυρίως αβάσιμες κατηγορίες και τελικά δεκαεννέα κατηγορήθηκαν για τη δολοφονία. Ακολούθησαν απαλλαγές, με φήμες για δωροδοκίες και εκφοβισμένους μάρτυρες. Στις 14 Μαρτίου 1891, οι εξοργισμένοι πολίτες της Νέας Ορλεάνης οργάνωσαν μια μαζική διαμαρτυρία μετά την αθώωση, και προχώρησαν στη δολοφονία έντεκα από τους δεκαεννέα κατηγορούμενους. Δύο απαγχονίστηκαν, εννέα πυροβολήθηκαν και οι υπόλοιποι οκτώ κατάφεραν και διέφυγαν.
Από το 1890 έως το 1920 στη Νέα Υόρκη, η συμμορία «Πέντε Σημεία» (Five Points), που ιδρύθηκε από τον Πολ Κέλι, ήταν πολύ ισχυρή στη Μικρή Ιταλία της Κάτω Ανατολικής Πλευράς. Ο Κέλι στρατολόγησε μερικούς κακοποιούς του δρόμου που αργότερα έγιναν μερικοί από τα πιο διάσημα αφεντικά εγκλήματος του αιώνα, όπως ο Τζόνι Τόριο, ο Αλ Καπόνε, ο Λάκι Λουτσιάνο και ο Φράνκι Γιέλ. Συχνά ήταν σε σύγκρουση με τους Εβραίους της ίδιας περιοχής. Υπήρχε επίσης μια επιρροή της μαφίας στο Ανατολικό Χάρλεμ. Η Ναπολιτάνικη Καμόρα ήταν επίσης πολύ δραστήρια στο Μπρούκλιν. Στο Σικάγο, ο 19ος τομέας ήταν μια ιταλική γειτονιά που έγινε γνωστός ως «αιματηρή δέκατη ένατη» λόγω της συχνής βίας στον τομέα αυτό, κυρίως ως αποτέλεσμα δραστηριότητας της μαφίας, των διαμαχών και των βεντετών.