cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρίντριχ-Βίλχελμ Μύλλερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Γερμανοί_εγκληματίες Κατηγορία:Γερμανοί_στρατιωτικοί
Ο Μεσάζων (ταινία 1971)
Το Ο Μεσάζων (πρωτότυπος τίτλος: The Go-Between) είναι μία βρετανική ρομαντική δραματική ταινία, παραγωγής 1971 και σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λόουζι. Το σενάριο της ταινίας που έγραψε ο Χάρολντ Πίντερ αποτελεί διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Λ.Π. Χάρτλεϊ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Τζούλι Κρίστι και Άλαν Μπέιτς, που υποδύονται ένα παράνομο ζευγάρι, που συναντιέται κρυφά στην βρετανική ύπαιθρο των αρχών του εικοστού αιώνα με τη βοήθεια ενός μικρού αγοριού που τους μεταφέρει την αλληλογραφία. Οι πρωταγωνιστές πλαισιώνονται από τους Μάργκαρετ Λέιτον, Έντουαρντ Φοξ, Ντόμινικ Γκαρντ και Μάικλ Ρέντγκρεϊβ.
Πλοκή
Το καλοκαίρι του 1900, πρόκειται να είναι το τελευταίο της βασίλισσας Βικτώριας και το καλοκαίρι κατά το οποίο ο Λίο Κόλστον (Ντόμινικ Γκαρντ / Μάικλ Ρέντγκρεϊβ) πρόκειται να κλείσει τα 13, μπαίνοντας έτσι στην εφηβεία. Εκείνο το καλοκαίρι βρίσκει τον Λίο, φιλοξενούμενο στη θερινή έπαυλη της οικογένειας Μόντσλι στο Νόρφολκ, καλεσμένος του συμμαθητή του Μάρκους (Ρίτσαρντ Γκίμπσον). Στην έπαυλη του Νόρφολκ ο Λίο γίνεται φίλος με την πανέμορφη Μάριαν (Τζούλι Κρίστι), τη μεγάλη κόρη των Μόντσλι, η οποία πρόκειται να παντρευτεί με τον λόρδο Χιου Τρίμιγχαμ (Έντουαρντ Φοξ).
Η Μάριαν αγοράζει στον Λίο ένα πράσινο κοστούμι και το ζητά να μεταφέρει δικά της μηνύματα στον γείτονα της έπαυλης, Τεντ Μπέρτζες (Άλαν Μπέιτς). Ο Λίο υποψιάζεται την ερωτική σχέση μεταξύ της Μάριαν και του Τεντ, αλλά μην έχοντας την εμπειρία της ενήλικης ζωής και των απολαύσεών της, δεν μπορεί να την εξηγήσει και γι' αυτό τον λόγο κάνει συχνά ερωτήσεις. Όταν πληροφορείται για τον επερχόμενο γάμο της Μάριαν με τον Χιου αποφασίζει να πάψει να είναι ο αγγελιοφόρος του παράνομου ζευγαριού, αλλά η Μάριαν τον μεταπείθει.
Η κυρία Μόντσλι (Μάργκαρετ Λέιτον) όμως αρχίζει να καταλαβαίνει ότι κάτι τρέχει μεταξύ της κόρης της και του Μπέρτζες και όταν ανακαλύπτει την ερωτική σχέση του ζευγαριού, καταστρέφει άθελά της τη ζωή του Μπέρτζες και της κόρης της και πληγώνει την εφηβεία του μικρού Λίο.
Πληροφορίες Παραγωγής
Αυτή η μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Λ. Π. Χάρτλεϊ, αποτελεί την τρίτη κατά σειρά συνεργασία του σκηνοθέτη Τζόζεφ Λόουζι με τον δραματουργό Χάρολντ Πίντερ που ανέλαβε τη διασκευή του βιβλίου για τη μεγάλη οθόνη. Οι δυο τους είχαν συνεργαστεί με επιτυχία για την πραγματοποίηση των ταινιών Ο υπηρέτης (The Servant, 1963) και Το τρίγωνο των αμαρτωλών (Accident, 1967).
Τα δικαιώματα του μυθιστορήματος είχαν περάσει από τα χέρια πολλών παραγωγών, μεταξύ των οποίων και του Αλεξάντερ Κόρντα, ο οποίος το 1956, σκόπευε να αναθέσει τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη Μάργκαρετ Λέιτον και τον Άλεκ Γκίνες. Η Λέιτον εμφανίστηκε τελικά στην παραγωγή του 1971, αλλά όντας πλέον μεγάλη για το ρόλο της Μάριαν ερμήνευσε εκείνον της μητέρας της.
Ο Τζόζεφ Λόουζι, ενδιαφερόταν να σκηνοθετήσει την κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος και προσπάθησε δυο φορές να βρει χρηματοδότη (το 1963 και το 1968). Τελικά ο παραγωγός Τζον Χέιμαν κατάφερε να αποσπάσει τη χρηματοδότηση από την εταιρία EMI Films, η οποία πλήρωσε 75.000 λίρες για τα δικαιώματα της ταινίας. Λόγω του χαμηλού προϋπολογισμού που είχε στη διάθεσή της η εταιρία δανείστηκε χρήματα από την MGM.
Η ταινία γυρίστηκε στο Νόριτς και το Νόρφολκ και έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους τον Σεπτέμβριο του 1971, έχοντας ήδη κερδίσει Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες τον Μάιο της ίδιας χρονιάς. Λίγες μέρες πριν τη νίκη της ταινίας στις Κάννες ο διευθυντής της εταιρίας MGM πούλησε τα ποσοστά του από την ταινία στην Columbia Pictures, θεωρώντας ότι η ταινία επρόκειτο να αποτύχει στο Box-Office.
Βραβεία
Η προβολή της ταινίας στους κινηματογράφους συνοδεύτηκε από διθυράμβους και οι κριτικοί την υποδέχτηκαν ως την καλύτερη ταινία του Λόουζι μετά Το τρίγωνο των αμαρτωλών. Η ταινία βραβεύτηκε με Χρυσό Φοίνικα από το Φεστιβάλ των Καννών, ενώ η Μάργκαρετ Λέιτον που μέχρι τότε ήταν γνωστή περισσότερη για την επιτυχημένη της θεατρική καριέρα, έλαβε την πρώτη της και μοναδική υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, χάνοντας από την Κλόρις Λίτσμαν που βραβεύτηκε για την ερμηνεία της στην ταινία του Πίτερ Μπογκντάνοβιτς Η τελευταία παράσταση (The Last Picture Show, 1971).
Φεστιβάλ των Καννών
Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία
Υαλικά εργαστηρίου
Ο όρος υαλικά εργαστηρίου αναφέρεται σε ποικίλο εξοπλισμό, που παραδοσιακά γίνεται από γυαλί, χρησιμοποιείται για επιστημονικά πειράματα και άλλες εργασίες στην επιστήμη, ειδικά στα εργαστήρια χημείας και βιολογίας.
Εφαρμογές
Η χρήση του γυαλιού σε εργαστηριακές εφαρμογές δεν είναι τόσο συνηθισμένη όπως ήταν κάποτε, επειδή υπάρχουν πιο φθηνά, λιγότερο εύθραυστα πλαστικά υλικά· όμως, αρκετές εφαρμογές απαιτούν ακόμα υαλικά, επειδή το γυαλί είναι σχετικά αδρανές, διαφανές, θερμοάντοχο, και ευπροσάρμοστο. Ο τύπος του χρησιμοποιούμενου γυαλιού εξαρτάται από την εφαρμογή. Το βοριοπυριτικό γυαλί, που χρησιμοποιείται συνήθως σε φιάλες αντιδραστηρίων, μπορεί να αντέξει θερμική τάση. Η χαλαζιακή ύαλος, που είναι συνηθισμένη σε κυψελίδες, μπορεί να αντέξει υψηλές θερμοκρασίες και είναι διαφανής σε ορισμένα τμήματα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Σκούρο καφέ ή κεχριμπαρένιο (ακτινικό) γυαλί, που είναι συνηθισμένο για σκοτεινή αποθήκευση φιαλών, μπορεί να παρεμποδίσει την υπεριώδη και την υπέρυθρη ακτινοβολία. Γυαλί με χοντρά τοιχώματα, που είναι συνηθισμένο σε γυάλινους αντιδραστήρες πίεσης, μπορεί να αντέξει εφαρμογές υπό πίεση.
Παραγωγή
Τα περισσότερα υαλικά εργαστηρίου παράγονται τώρα μαζικά, αλλά μεγάλα εργαστήρια μπορεί να απασχολούν έναν υαλοφυσητή (glass blower) για να κατασκευάζει εξειδικευμένα κομμάτια. Αυτή η κατασκευή σχηματίζει ένα ειδικό πεδίο φυσήματος γυαλιού που απαιτεί ακριβή έλεγχο σχήματος και διαστάσεων. Πέρα από την επισκευή ακριβών ή δύσκολων στην αναπλήρωση υαλικών, το επιστημονικό φύσημα γυαλιού περιλαμβάνει συνήθως την ένωση μαζί διαφόρων υάλινων κομματιών - όπως γυάλινοι σύνδεσμοι και γυάλινοι σωλήνες, στρόφιγγες (stopcocks), κομμάτια μετάβασης, και/ή άλλων υαλικών ή τμημάτων τους για τη δημιουργία υαλικών, όπως ποικίλων τύπων συνδέσμων και στροφίγγων που είναι διαθέσιμα ξεχωριστά και ενώνονται με ένα μήκος υάλινου σωλήνα, που ένας υαλοφυσητής μπορεί να χρησιμοποιήσει για να τα ενώσει με ένα άλλο υαλικό.
Χαρακτηριστικά και βοηθήματα
Όταν χρησιμοποιούνται τα υαλικά εργαστηρίου κρατιούνται συχνά στη θέση τους με σφιγκτήρες κατασκευασμένους για αυτόν τον σκοπό, οι οποίοι παρομοίως συνδέονται και κρατιούνται στη θέση τους με στηρίγματα ή θήκες. Αυτό το άρθρο καλύπτει όψεις των υαλικών εργαστηρίου που μπορεί να είναι συνηθισμένες σε πολλά είδη υαλικών και μπορεί να περιγράψει σύντομα κάποια υαλικά. Η περιγραφή υαλικών μπορεί να γίνει περίπλοκη επειδή οι κατασκευαστές δίνουν αντικρουόμενα ονόματα για τα υαλικά. Παραδείγματος χάρη, ότι η ChemGlass ονομάζει γυάλινη στρόφιγγα (glass stopcock), η ή Kontes ονομάζει γυάλινο πώμα (glass plug).
Επικαλύψεις
Τα υαλικά μπορούν να καλύπτονται για να μειώσουν την εμφάνιση ρωγμών.
Γυάλινες βαλβίδες
Οι βαλβίδες χρησιμοποιούνται για ανακατεύθυνση των ροών μέσα από σωλήνες. Δύο τύποι βαλβίδων που χρησιμοποιούνται στα υαλικά εργαστηρίου είναι η βαλβίδα στρόφιγγας και η βαλβίδα πώματος με σπείρωμα (threaded plug valve). Αυτοί και άλλοι όροι που χρησιμοποιούνται παρακάτω ορίζονται λεπτομερώς επειδή υπάρχουν συγκρούσεις με διαφορετικές πηγές.
Βαλβίδες στρόφιγγας
Οι στρόφιγγες (Stopcocks) είναι ένα ομαλά τροποποιημένο πώμα ή ρώτορας με λαβή, που ταιριάζει στον αντίστοιχο θηλυκό σύνδεσμο εσμυρισμένης υάλου. Οι στρόφιγγες είναι συνήθως τμήματα των υαλικών εργαστηρίου όπως προχοΐδες, διαχωριστικά χωνιά, οι φιάλες Σλένκ (Schlenk flasks) και στήλες που χρησιμοποιούνται στη χρωματογραφία.
Βαλβίδες πώματος με σπείρωμα
Οι βαλβίδες πώματος με σπείρωμα χρησιμοποιούνται σημαντικά στη χημεία που επηρεάζεται από τον αέρα καθώς και όταν ένα δοχείο πρέπει να είναι τελείως κλειστό όπως στην περίπτωση των φιαλών Σλένκ (Schlenk flasks). Η κατασκευή μιας βαλβίδας πώματος με σπείρωμα περιλαμβάνει ένα πώμα κεφαλής με σπείρωμα που κατασκευάζεται έτσι ώστε να ταιριάζει με το σπείρωμα στο αντίστοιχο κομμάτι του θηλυκού γυαλιού. Το βίδωμα του πώματος μερικώς πιάνει έναν ή περισσότερους δακτυλίους στεγανοποίησης, που κατασκευάζονται από ελαστικό ή πλαστικό, κοντά στη βάση του πώματος και στεγανοποιεί τον θηλυκό σύνδεσμο από την εξωτερική ατμόσφαιρα. Βιδώνοντας τη βαλβίδα του πώματος πλήρως πιάνει την άκρη του πώματος με μια λοξή στένωση στο γυαλί, που παρέχει μια δεύτερη στεγανοποίηση. Αυτή η στεγανοποίηση ξεχωρίζει την περιοχή κάτω από τη λοξότμηση και τους δακτυλίους στεγανοποίησης που ήδη αναφέρθηκαν.
Με στερεά πώματα, ένας σωλήνας ή μια περιοχή υπάρχει πάνω και από κάτω από την λοξότμηση και το στρίψιμο του πώματος ελέγχει την πρόσβαση. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι βολικό να αφαιρεθεί πλήρως ένα πώμα που δίνει πρόσβαση στην περιοχή κάτω από τη λοξότμηση. Τα πώματα γενικά κατασκευάζονται από αδρανή πλαστικά όπως PTFE και συνδέονται με ένα χιτώνιο με σπείρωμα κατά τέτοιο τρόπο που το χιτώνιο να μπορεί να στραφεί χωρίς να περιστρέψει το πώμα. Η επαφή με τη λοξότμηση γίνεται με έναν δακτύλιο στεγανοποίησης που προσαρμόζεται στο άκρο του πώματος ή με το ίδιο το πώμα. Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όπου το πώμα γίνεται από γυαλί. Στην περίπτωση των γυάλινων πωμάτων, η επαφή του συνδέσμου είναι πάντοτε ένας ελαστικός δακτύλιος στεγανοποίησης, αλλά είναι ακόμα επιρρεπή σε θρυμματισμό.
Δεν είναι όλα τα πώματα στερεά. Κάποια πώματα είναι διάτρητα με έναν Τ-σύνδεσμο. Σε αυτά τα συστήματα το πώμα επεκτείνεται πέρα από το χιτώνιο με σπείρωμα και είναι σχεδιασμένο να σχηματίζει μια αεροστεγή προσαρμογή με τον γυάλινο σωλήνα. Ο άξονας του πώματος είναι τρυπημένος πέρα από το χιτώνιο με το σπείρωμα με έναν Τ-σύνδεσμο ακριβώς πριν την επαφή του λοξού πώματος. Όταν το πώμα είναι πλήρως στεγανοποιημένο, η περιοχή πέρα από τη λοξότμηση διαχωρίζεται από τον άξονα του πώματος καθώς και η οπή που οδηγεί έξω από τον άξονά του. Όταν η επαφή του πλάγιου πώματος ελευθερώνεται, οι δύο περιοχές εκτίθενται μεταξύ τους. Αυτές οι βαλβίδες χρησιμοποιούνται επίσης ως εναλλακτικές λύσεις χωρίς γράσο σε άμεσα τρυπημένες στρόφιγγες που είναι συνηθισμένες στις φιάλες Σλένκ. Η υψηλή συμμετρία και ο μεστός σχεδιασμός αυτών των βαλβίδων τις έχει κάνει δημοφιλείς για κλείσιμο σωλήνων NMR. Τέτοιοι σωλήνες NMR μπορούν να θερμανθούν χωρίς απώλεια διαλύτη χάρη στη αεροστεγή μόνωση της βαλβίδας. Οι σωλήνες NMR με διάτρητα πώματα Τ είναι πλατιά γνωστά ως σωλήνες J Young NMR, που ονομάζονται με το όνομα της εταιρείας των βαλβίδων. Εικόνες του σωλήνων J. Young NMR και των προσαρμογέων σωλήνων J. Young NMR υπάρχουν στη.
Γυάλινες βαλβίδες (Glass valves)
Οι βαλβίδες που κατασκευάζονται εξ ολοκλήρου από γυαλί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να περιορίσουν τις ροές ρευστών.
Πεφρυγμένη ύαλος (Fritted Glass)
Πεφρυγμένη ύαλος είναι λεπτό πορώδες γυαλί μέσα από το οποίο μπορεί να περάσει αέριο ή υγρό. Εφαρμογές εργαστηριακών υαλικών περιλαμβάνουν τη χρήση πεφρυγμένης υάλου στη διήθηση, στο βούρτσισμα και τον σκεδασμό. Άλλες εργαστηριακές εφαρμογές της περιλαμβάνουν την πλήρωση σε χρωματογραφικές στήλες και κλίνες ρητινών για ειδικές χημικές συνθέσεις.
Λειτουργίες
Το γυαλί έχει μια πλατιά ποικιλία λειτουργιών που περιλαμβάνουν ογκομετρικές μετρήσεις, συγκράτηση ή αποθήκευση χημικών ουσιών ή δειγμάτων, ανάμειξη ή προετοιμασία διαλυμάτων ή άλλων μειγμάτων, που περιλαμβάνουν διεργασίες όπως χημικές αντιδράσεις, θέρμανση, ψύξη, απόσταξη, διαχωρισμούς που περιλαμβάνουν χρωματογραφία, σύνθεση, ανάπτυξη βιολογικών οργανισμών, φασματοφωτομετρία και περιέχουν πλήρες ή μερικό κενό και πίεση, όπως αντιδραστήρα υπό πίεση.
Τα υαλικά εργαστηρίου μπορεί να αποτελούν μέρος μιας εξελιγμένης συσκευής, όπως συμβαίνει σε συγκεκριμένους τύπους συμπυκνωτών και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με άλλο εργαστηριακό εξοπλισμό όπως σε βάσεις στήριξης δακτυλίων, σφιγκτήρες προχοΐδων και λύχνους Μπούνσεν.
Θέρμανση αντιδραστηρίων ή δειγμάτων
Η θέρμανση ή η ψύξη των περισσότερων υαλικών πρέπει να γίνει προσεκτικά επειδή η θερμική διαστολή σε ένα τμήμα του γυαλιού αλλά όχι και στο γειτονικό τμήμα μπορεί να προκαλέσει υπερβολική τάση (μηχανική) στην επιφάνεια και να προκαλέσει θραύση. Η θραύση είναι ένα πρόβλημα όταν φοιτητές νέοι στο εργαστήριο γίνονται ανυπόμονοι και θερμαίνουν υαλικά, ειδικά τα μεγαλύτερα κομμάτια, υπερβολικά γρήγορα. Η θέρμανση των υαλικών πρέπει να επιβραδύνεται χρησιμοποιώντας ένα μονωτικό υλικό, όπως μεταλλικό φύλλο ή ειδική συσκευή όπως λουτρά θέρμανσης, θερμομανδύες ή εργαστηριακές εστίες θέρμανσης για να αποφευχθεί η θραύση.
Θα πρέπει να λαμβάνεται προσοχή για αποφυγή επαφής με ζεστά ή κρύα υαλικά.
Αρνητική πίεση και κενά
Ένα απόλυτο κενό παράγει μια διαφορά πίεσης μιας ατμόσφαιρας, στην επιφάνεια του γυαλιού. Η περιεχόμενη ενέργεια μέσα σε μια ενδόρρηξη ορίζεται από τη διαφορά πίεσης και τον παραγόμενο όγκο. Οι όγκοι των φιαλών μπορούν να μετρηθούν κατά τάξη μεγέθους μεταξύ των πειραμάτων. Κατά την εργασία με μεγέθη ενός λίτρου ή μεγαλύτερα, οι χημικοί πρέπει να χρησιμοποιούν μια οθόνη ασφαλείας ή το πλαίσιο μιας καλύπτρας για να προστατεύονται από τα θραύσματα του γυαλιού, αν συμβεί μια ενδόρρηξη. Τα υαλικά μπορούν επίσης να τυλιχτούν με ταινία για να κρατούν τα θραύσματα, ή να τυλιχτούν με μεμβράνη πλέγματος που συνήθως εμφανίζεται σε κυλίνδρους αναπνευστικών συσκευών.
Το γυαλί υπό πίεση γίνεται πιο ευαίσθητο σε ρωγμές στην επιφάνειά του, όπως αυτές που σχηματίζονται στα σημεία συσσώρευσης τάσης, έτσι τα πιο παλιά γυαλιά είναι καλύτερα να αποφεύγονται, αν αυτό είναι δυνατό. Οι επιπτώσεις στο γυαλί και τις θερμικά εισαγόμενες τάσεις αποτελούν επίσης αιτίες ανησυχίας στο κενό. Οι σφαιρικές φιάλες κατανέμουν πιο αποτελεσματικά τις τάσεις στις επιφάνειές τους και είναι συνεπώς πιο ασφαλείς κατά την εργασία υπό κενό.
Κατά τη σύνδεση υαλικών, αποτελεί πειρασμό η χρήση συνδέσμων Κεκ (clip Keck) σε κάθε σύνδεση, αλλά αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο αν το σύστημα είναι κλειστό ή η έξοδος περιορίζονται με οποιονδήποτε τρόπο (π.χ. με φιάλες έκπλυσης ή ξηραντικά μέσα). Πολλές αντιδράσεις και μορφές λειτουργίας μπορούν να παραγάγουν ξαφνικά, αναπάντεχες αυξήσεις στην πίεση μέσα στο γυαλί. Αν το σύστημα είναι σφραγισμένο ή περιορισμένο, αυτό μπορεί να σπάσει το γυαλί. Είναι πιο ασφαλές να χρησιμοποιούνται σύνδεσμοι που χρειάζεται να κρατούν μαζί τις συνδέσεις ώστε να μην απομακρυνθούν και να αφήνεται από πρόθεση μια ή περισσότερες συνδέσεις χωρίς συνδέσμους· κατά προτίμηση οι συνδέσεις με ελαφριά, μικρά αντικείμενα όπως πώματα, θερμόμετρα, που έχουν κατεύθυνση κάθετα προς τα πάνω και δεν συνδέονται με άλλα κομμάτια υαλικών. Με αυτόν τον τρόπο, οποιαδήποτε σημαντική αύξηση στην πίεση θα προκαλέσει το άνοιγμα αυτών των επιλεγμένων συνδέσεων και την εκτόνωση. Αυτό μπορεί να φαίνεται παράλογο, αλλά είναι πιο ασφαλές γιατί υπάρχει μια ελεγχόμενη διαφυγή, αντίθετα με την ανεξέλεγκτη απελευθέρωση του συνολικού όγκου σε μια έκρηξη.
Ερμητικό κλείσιμο
Το ερμητικό κλείσιμο υαλικού εργαστηρίου περιλαμβάνει τη χρήση μιας λεπτής στρώσης από πολυτετραφθοροαιθυλένιο (PTFE) ή γράσου για να δημιουργηθεί ένα αεροστεγές κλείσιμο. Το σφράγισμα μπορεί να εφαρμοστεί στις εσμυρισμένες γυάλινες επιφάνειες που θα συνδεθούν και ο εσωτερικός σύνδεσμος εισάγεται στον εξωτερικό σύνδεσμο έτσι ώστε οι εσμυρισμένες γυάλινες επιφάνειες να είναι γειτονικές για να συνδεθούν. Αυτό βοηθά το καλό κλείσιμο και αποτρέπει το μάγκωμα, επιτρέποντας την εύκολη αποσυναρμολόγηση των κομματιών.
Το σφράγισμα επιτρέπει στους χημικούς να δουν εύκολα πότε μια λέπτυνση έχει διαρροή, επειδή φαίνονται εύκολα οι φυσαλίδες μέσα από τη λέπτυνση. Ταινίες PTFE, γράσα ή λάδια με βάση φθοροαιθέρες, αλλά όχι αυτά με βάση τη σιλικόνη, εκπέμπουν ατμούς υδροφθορίου καθώς πλησιάζουν και ξεπερνούν τα όρια της θερμοκρασίας λειτουργίας τους· αυτό μπορεί να συμβεί κατά τη χρήση θερμαντικής εστίας, θερμομανδύα, λουτρού ελαίου ή φλόγας. Κατά την επαφή με υγρασία, συμπεριλαμβανομένων των ιστών, το υδροφθόριο μετατρέπεται αμέσως σε υδροφθορικό οξύ, που είναι πολύ διαβρωτικό και τοξικό και απαιτεί άμεση παροχή ιατρικής βοήθειας.
Καθαρισμός
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μέθοδοι καθαρισμού εργαστηριακών υαλικών. Συχνότερα, αυτές οι μέθοδοι δοκιμάζονται με την εξής σειρά:
Διάθεση
Τα σπασμένα υαλικά πρέπει να διατίθενται ξεχωριστά επειδή μπορεί να είναι κοφτερά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συσκευές εργαστηρίου Κατηγορία:Γυαλί
Συμβάν του Ρόμπερτ Τέιλορ
Το Συμβάν του Ρόμπερτ Τέιλορ (αγγλικά:Robert Taylor Incident), γνωστό ως και «Περιστατικό Λίβινγκστον» ή «Συνάντηση του Ντέτσμοντ Γουντς» αναφέρεται στους ισχυρισμούς του δασοφύλακα Ρόμπερτ "Μπομπ" Τέιλορ (1919-2007) ότι είδε ένα εξωγήινο διαστημικό σκάφος στο Ντέτσμοντ Λο στο Λίβινγκστον της Σκωτίας το 1979.
Όταν ο Τέιλορ επέστρεψε στο σπίτι από ένα ταξίδι στο Ντέτσμοντ Λο εμφανίστηκε ατημέλητος και λασπώδης με τα ρούχα του σχισμένα και με πληγές στο πηγούνι και τους μηρούς του, ισχυρίστηκε ότι είχε αντιμετωπίσει έναν «ιπτάμενο θόλο» που προσπάθησε να τον τραβήξει επάνω. Λόγω των τραυματισμών του, η αστυνομία κατέγραψε το ζήτημα ως κοινή επίθεση και το περιστατικό προωθείται ευρέως ως «το μοναδικό παράδειγμα μιας εξωγήινης παρατήρησης που γίνεται το αντικείμενο ποινικής έρευνας».
Η ιστορία του Τέιλορ
Σύμφωνα με τον Τέιλορ, δασοφύλακα της Εταιρείας Ανάπτυξης Λίβινγκστον (Livingston Development Corporation), στις 9 Νοεμβρίου 1979, στάθμευσε το φορτηγό του στη πλαϊνή μεριά ενός δρόμου κοντά στον αυτοκινητόδρομο Μ8 και περπατούσε μαζί με τον σκύλο του κατά μήκος ενός δασικού μονοπατιού στην πλευρά του Ντέτσμοντ Λο.
Ο Τέιλορ ανέφερε ότι είδε αυτό που περιέγραψε ως «ιπτάμενο θόλο» ή μια μεγάλη, κυκλική σφαίρα διαμέτρου περίπου 7 γιάρδων (6,4 μέτρα), που αιωρούνταν πάνω από το έδαφος σε μια απόσταση περίπου 530 μέτρα μακριά από το φορτηγό του. Ο Τέιλορ περιέγραψε το αντικείμενο ως «σκούρο μεταλλικό υλικό με τραχιά υφή σαν γυαλόχαρτο με εξωτερικό χείλος από μια ομάδα με μικρούς έλικες».
Ο Τέιλορ ισχυρίζεται ότι βίωσε μια δυσάρεστη μυρωδιά «σαν να καίγονταν φρένα» και ότι μικρότερες σφαίρες «παρόμοιες με τα αλατορυχεία της θάλασσας» τον είχαν πιάσει και τον έσυραν προς την κατεύθυνση του μεγαλύτερου αντικειμένου όταν έχασε τη συνείδησή του. Σύμφωνα με τον Τέιλορ, ξύπνησε αργότερα και τα αντικείμενα είχαν φύγει, αλλά δεν μπορούσε να ξεκινήσει το φορτηγό του, έτσι περπάτησε πίσω στο σπίτι του στο Λίβινγκστον.
Αστυνομική έρευνα
Η γυναίκα του Τέιλορ ανέφερε ότι όταν έφτασε στο σπίτι με τα πόδια, εμφανίστηκε ατημέλητος και λασπώδης με σκισμένα ρούχα και σχισμένο παντελόνι. Η σύζυγός του κάλεσε την αστυνομία και έναν γιατρό, ο οποίος τον αντιμετώπισε τις πληγές του στο πηγούνι και τους μηρούς του. Η αστυνομία συνόδευσε τον Τέιλορ στην τοποθεσία όπου ισχυρίστηκε ότι υπέστη τους τραυματισμούς του. Εκεί βρήκαν «σημάδια σε σχήμα σκάλας» στο έδαφος όπου ο Τέιλορ είπε ότι είδε το μεγάλο σφαιρικό αντικείμενο και άλλα σημάδια που είπε ο Τέιλορ ήταν φτιαγμένα από τα μικρότερα αντικείμενα που μοιάζουν με αλατορυχεία. Η αστυνομία κατέγραψε το θέμα ως εγκληματική επίθεση.
Ουφολόγοι
Η ιστορία επέστησε την προσοχή από τους ουφολόγους, οι οποίοι έφτιαξαν μια πλάκα στον τόπο της φερόμενης συνάντησης, και ο Τέιλορ έγινε αξιοσημείωτος μεταξύ των ενθουσιωδών των ΑΤΙΑ που συμμετείχαν στη μοναδική παρατήρηση ΑΤΙΑ που υποβλήθηκε σε ποινική έρευνα. Ο Ουφολόγος και συγγραφέας Μάλκολμ Ρόμπινσον αποδέχεται την ιστορία του Τέιλορ, λέγοντας ότι πιστεύει ότι «θα μπορούσε να είναι μία από τις λίγες πραγματικές περιπτώσεις μιας συνάντησης ΑΤΙΑ».
Σκεπτικιστική υποδοχή
Το 1979, ο σκεπτικιστής των ΑΤΙΑ Στιούαρτ Κάμπελ επισκέφθηκε την αστυνομία και το μέρος που ισχυρίστηκε ο Τέιλορ. Ο Κάμπελ ήταν πεπεισμένος ότι θα έβρισκε μια απλή εξήγηση. Κατά τη δεύτερη επίσκεψή του στην τοποθεσία, δήλωσε ότι είχε παρατηρήσει μερικούς σωλήνες PVC σε ένα γειτονικό χωράφι. Ανακάλυψε ότι η τοπική επιχείρηση ύδρευσης είχε βάλει έναν αγωγό καλωδίων σε απόσταση 100 μέτρων από τον υπόνομο. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι στοίβες σωλήνων ενδέχεται να είχαν αποθηκευτεί στο φρεάτιο και ήταν υπεύθυνοι για τα σημάδια γείωσης.
Η Πατρίσια Χάναφορντ, ιδρύτρια της Ερευνητικής Εταιρείας ΑΤΙΑ του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και ειδικευμένος ιατρός, ενημέρωσε τον Κάμπελ για τις ιατρικές πτυχές της υπόθεσης. Πρότεινε ότι η κατάρρευση του Τέιλορ ήταν μια μεμονωμένη περίπτωση της επιληψίας του κροταφικού λοβού και όταν ξεκίνησε η επιλιπτική κρίση του Τέιλορ τα αντικείμενα αυτά ήταν αποτέλεσμα παραισθήσεων. Συμπτώματα όπως η προηγούμενη μηνιγγίτιδα του Τέιλορ, η αναφορά του για μια έντονη μυρωδιά που κανείς άλλος δεν μπορούσε να ανιχνεύσει, ο πονοκέφαλος, ο ξηρός λαιμός, η παράλυση των ποδιών του και η περίοδος ασυνειδησίας πρότειναν αυτήν την αιτία. Ο Στηβ Ντόνελυ φυσικός και συντάκτης του The Skeptic θεώρησε επίσης ότι το περιστατικό εξηγείται από μια επιληπτική κρίση. Ο Κάμπελ πρότεινε ότι η κρίση του Τέιλορ μπορεί να έχει προκληθεί από αντικατοπτρισμό της Αφροδίτης.
Ο τοπικός επιχειρηματίας Φιλ Φέντον δημοσίευσε μια έκθεση το 2013, υποθέτοντας ότι ο Τέιλορ «μπορεί να έχει υποστεί μίνι-εγκεφαλικό επεισόδιο και να εκτεθεί σε επιβλαβείς χημικές ουσίες που του δημιούργησαν σύγχυση και αποπροσανατολισμό» και ότι «το ΑΤΙΑ που πιστεύει ότι είδε θα μπορούσε να έχει σχήμα πιατάκι» κοντά σε έναν υδάτινο πύργο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα Κατηγορία:Μυστήρια
Κασκελέν
Το Κασκελέν (Қаскелең) είναι πόλη και πρωτεύουσα της επαρχίας Καρασάι στην περιφέρεια Αλμάτι του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 58,418 (απογραφή 2009) 37,221 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν Κατηγορία:Περιφέρεια Αλμάτι
Κάανθος
Στην ελληνική μυθολογία ο Κάανθος ήταν γιος του Ωκεανού και αδελφός της Ωκεανίδας Μελίας. Αναζητώντας ο Κάανθος την αδελφή του, την οποία είχε απαγάγει ο θεός Απόλλων, τη βρήκε αγκαλιά με τον θεό. Επειδή δεν μπορούσε να του την πάρει, πυρπόλησε το ιερό του Απόλλωνα «ό νυν καλούσιν Ισμήνιον». Τότε ο θεός τον σκότωσε με τα βέλη του. Ο «τάφος» του Καάνθου βρισκόταν στη Θήβα, κοντά στην «πηγή του Άρεως».
Πηγή
Καανθος
11ο Σύνταγμα Πεζικού (Ελλάδα)
Το 11ο Σύνταγμα Πεζικού (11ο Σύνταγμα Πεζικού "Αργυρόκαστρο", 11ο ΣΠ) είναι σύνταγμα πεζικού, μέρος του Ελληνικού Στρατού Ξηράς. Ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1897 στη Λάρισα, αποτελώντας μέρος της 4ης Ταξιαρχίας της 2ης Μεραρχίας Πεζικού. Με την αναδιοργάνωση του Στρατού το 1912, το 11ο Σύνταγμα Πεζικού υποτάχθηκε στην 4η Μεραρχία Πεζικού. Το σύνταγμα διακρίθηκε για την συμμετοχή του στην μικρασιατική Εκστρατεία, κερδίζοντας το Αριστείο Ανδρείας. Το σύνταγμα διαλύθηκε στις 2 Μαΐου 1941 μετά την συνθηκολόγηση του ελληνικού στρατού ύστερα από την γερμανική εισβολή στην Ελλάδα. Το σύνταγμα ανασυστάθηκε το 1945 ως κέντρο εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων. Το 1965 η έδρα του συντάγματος μεταφέρθηκε στην Τρίπολη, όπου εδρεύει μέχρι σήμερα.
Κατηγορία:Ταξιάρχης Αριστείου Ανδρείας Κατηγορία:Τρίπολη Αρκαδίας
Σκάκι Μαντράζι
Το Σκάκι Μαντράζι (Madrasi chess) είναι μια παραλλαγή του σκακιού, που εφευρέθηκε το 1979 από τον Αμπντούλ Τζαμπάρ Καρβατκάρ (Abdul Jabbar Karwatkar) και χρησιμοποιεί τους συμβατικούς κανόνες του σκακιού με την προσθήκη ότι όταν ένα κομμάτι δέχεται επίθεση από ένα κομμάτι ίδιου τύπου του αντιπάλου (για παράδειγμα, μια μαύρη βασίλισσα απειλεί σε μια λευκή βασίλισσα) παραλύει και δεν είναι σε θέση να κινηθεί, να συλλάβει, ή να κάνει σαχ. Τις περισσότερες φορές, δύο παρόμοια κομμάτια επιτίθονται το ένα στο άλλο, που σημαίνει ότι και τα δύο παραλύουν. Η σύλληψη εν διελεύσει ενός πιονιού αποτελεί τη μοναδική εξαίρεση σε αυτό, δεδομένου ότι η επίθεση δεν είναι αμοιβαία. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Πρίτσαρντ η δυνατότητα σύλληψης εν διελεύσει είναι ανοικτή προς συζήτηση.
Μαντράζι βασιλικό
Όταν ο κανόνας της παράλυσης επεκτείνεται και στους βασιλιάδες, οπότε ο ένας βασιλιάς μπορεί να πάει σε διπλανό τετράγωνο του άλλου βασιλιά (το οποίο είναι αδύνατο στο κανονικό σκάκι), έχουμε την παραλλαγή Μαντράζι βασιλικό (Madrasi rex inclusive, που εκφωνείται και Madrasi RI). Αν και είναι δυνατόν να παιχτούν παρτίδες υπό συνθήκες Μαντράζι ή βασιλικού Μαντράζι, έχει κυρίως χρησιμοποιηθεί ως θέμα σε σκακιστικά προβλήματα.
Θέμα Μαντράζι
Το θέμα Μαντράζι (Madrasi) στα σκακιστικά προβλήματα υπάγεται στο Μυθικό σκάκι. Η προδιαγραφή του θέματος είναι «το κάθε κομμάτι, εκτός του βασιλιά, όταν απειλείται από ίδιου τύπου κομμάτι του αντιπάλου, παραλύει. Η μόνη ικανότητα που διατηρεί το παράλυτο κομμάτι είναι να μπορεί να παραλύει τα όμοια κομμάτια που απειλεί. Εξαιρείται το πάρσιμο εν διελεύσει που επιτρέπεται από παράλυτο πιόνι, επίσης επιτρέπεται το ροκέ με παράλυτο πύργο».
Παράδειγμα προβλήματος Μαντράζι
Το πρόβλημα που βλέπουμε στο διάγραμμα δεξιά είναι μια απλή και καθαρή παρουσίαση του θέματος, χωρίς πολλή δράση. Τα ζευγάρια κομματιών Αδ5 και Αζ7, ε5 και δ6, Πζ3 και Πθ3 είναι παραλυμένα.
Οι δοκιμές έχουν απάντηση 1... Αη1+ και
Η λύση (σε αλγεβρική γραφή) είναι η εξής:
Μαντράζι με Αλουμβάντλουνγκ
Το πρόβλημα που βλέπουμε στο διάγραμμα δεξιά, του Σουηδού Σ. Π. Σουΐντλι (C. P. Swindley), είναι ένας υπέροχος συνδυασμός του παραλυτικού θέματος Μαντράζι με την τετραπλή προαγωγή ενός πιονιού σε όλα τα κομμάτια (Β, Π, Α, Ι) που λέγεται θέμα Αλουμβάντλουνγκ.
Η λύση είναι η εξής:
Μερικά σχόλια για τα υπόλοιπα κομμάτια:
Παραλλαγές του θέματος Μαντράζι
Το θέμα Ιζάρνταμ (Isardam, γράφωντας αριστερόστροφα το Madrasi) είναι η παραλλαγή όπου είναι νόμιμες μόνο οι κινήσεις οι οποίες δεν οδηγούν σε Μαντράζι παράλυση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικές παραλλαγές Κατηγορία:Σκακιστικά προβλήματα
Κάβαρνος
Στην ελληνική μυθολογία ο Κάβαρνος ήταν ένας κάτοικος της νήσου Πάρου, ο οποίος πληροφόρησε τη θεά Δήμητρα για το ποιος είχε απαγάγει την κόρη της, την Περσεφόνη. Η Δήμητρα, ως ανταμοιβή για την πληροφορία αυτή, του χάρισε το αξίωμα του ιερέα των μυστηρίων της, τόσο σε αυτόν, όσο και στους απογόνους του. Ο μύθος του Καβάρνου είναι καθαρά τοπική παράδοση της Πάρου.
Αυτόφωρο έγκλημα
Με τον όρο αυτόφωρο έγκλημα ή επ' αυτοφώρω έγκλημα, σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία και συγκεκριμένα με το άρθρο 242 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, χαρακτηρίζεται το "εν τω πράττεσθαι έγκλημα" (δηλαδή αυτό που γίνεται αντιληπτό κατά τη στιγμή που συμβαίνει) ή το έγκλημα που συνέβη μόλις πρόσφατα, όπου ο δράστης τελεί υπό καταδίωξη είτε των διωκτικών Αρχών είτε του παθόντος είτε υπό παρατυχόντων που με δημόσιες κραυγές υποδεικνύουν τον ένοχο.
Επίσης στο ίδιο άρθρο περιλαμβάνεται και η περίπτωση να εντοπιστεί άτομο σε χώρο, ανεξάρτητα της απόστασης από το σημείο της τέλεσης του εγκλήματος, όπου φέρει αντικείμενα ή ίχνη (πειστήρια), από τα οποία συνάγεται ότι αυτό διέπραξε το έγκλημα προ λίγου χρόνου.
Έννοιες
Στην έννοια «εν τω πράττεσθαι» περιλαμβάνονται επίσης το στάδιο της απόπειρας εγκλήματος, ως και τα διαρκή εγκλήματα , εξ ου και ο εξ αυτών χαρακτηρισμός «συνεχές αυτόφωρο». Η δε κρίση επί της έννοιας της τέλεσης του εγκλήματος, που ολοκληρώθηκε ή περατώθηκε "μόλις πρόσφατα" ή "προ λίγου χρόνου", ουσιαστικά επαφίεται στον ανακριτικό υπάλληλο. Η Ποινική Δικονομία ενδεικτικά αναφέρει την αμέσως, μετά την πράξη και ως συνέχεια αυτής, καταδίωξη, υπό οργάνων Αρχής ή δημόσιας δύναμης, όπου ο δράστης έχει γίνει αντιληπτός και τρέπεται σε φυγή, ή την υπό του παθόντα καταδίωξη ή την πρόκληση σε βοήθεια, ως και την δημόσια κραυγή. Ως δημόσια κραυγή θεωρείται η ουσιαστική υπόδειξη με κραυγές, όπως π.χ. "νάτος", "πιάστε τον", κ.λπ. και σε καμία περίπτωση μια απλή κακή φήμη.
Χρονικό όριο
Σύμφωνα με την §2 του ίδιου άρθρου (242 ΚΠΔ), ουδέποτε θεωρείται αυτόφωρο έγκλημα εκείνο που τελέστηκε και παρήλθε ολόκληρη η επόμενη ημέρα χωρίς να έχει συλληφθεί ο δράστης, οπότε καμία των παραπάνω περιπτώσεων δεν μπορεί να συντρέξει για τον χαρακτηρισμό του εγκλήματος ως αυτόφωρου.
Επί της έννοιας του όρου «ολόκληρη η επόμενη ημέρα» είχε δημιουργηθεί ζήτημα επί του προσδιορισμού και αναπτύχθηκαν διάφορες γνώμες ως προς τη λήξη αυτής. Έτσι κατά μία γνώμη (του Στάικου) θεωρείται να μη επέλθει η νύκτα της επόμενης ημέρας, που σημαίνει για το διάστημα από 1ης Οκτωβρίου μέχρι 31ης Μαρτίου μέχρι τις 08:00 μ.μ. της επομένης, και για το διάστημα από 1ης Απριλίου μέχρι της 30ης Σεπτεμβρίου μέχρι τις 21:00 της επομένης. Κατ΄ άλλη άποψη (του Βαβαρέτου) η διάρκεια του αυτόφωρου δεν μπορεί να υπερβεί τις 36 ώρες, δηλαδή πρώτο 24ωρο συν 12 ώρες της επομένης. Τέλος κατά μία την τρίτη άποψη που κρίθηκε ορθότερη ως ημερολογιακή, η ημέρα υπολογίζεται από μεσονυκτίου σε μεσονύκτιο. Η άποψη αυτή υπερίσχυσε των προηγουμένων η οποία και θέτει ως όριο το μεσονύκτιο (23:59) της επομένης του εγκλήματος. Συνεπώς το ανώτατο χρονικό όριο που μπορεί να παραταθεί ένα αυτόφωρο είναι 47 ώρες και 59 πρώτα λεπτά, (περίπτωση εγκλήματος που έγινε απόψε 2 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, το αυτόφωρο λήγει τα μεσάνυχτα της μεθαυριανής). Σημειώνεται ότι τα τελούμενα υπό του Τύπου εγκλήματα (δημοσιεύματα εφημερίδων, περιοδικών με διασπορά ψευδών ειδήσεων κ.λπ.) θεωρούνται πάντοτε αυτόφωρα σύμφωνα με άρθρο 14, § 7 του Συντάγματος. Επίσης σημειώνεται ότι επί της αυτόφωρης λαθρεμπορίας ακολουθούνται ιδιαίτερες διατάξεις.
Συνέπειες αυτοφώρου
Η πρακτική σημασία του χαρακτηρισμού ενός εγκλήματος ως αυτοφώρου συνίσταται στην εφαρμογή άμεσης διαδικασίας προανάκρισης και προσαγωγής του δράστη σε δικαστική αρχή χωρίς προηγούμενη παραγγελία εισαγγελέως. Στις περιπτώσεις αυτές ο ανακριτικός υπάλληλος προχωρεί στη προανάκριση και στη συνέχεια ενημερώνει σχετικά τον Εισαγγελέα περί της έκθεσης που έχει στο μεταξύ συντάξει. Η ειδική αυτή συνοπτική διαδικασία γίνεται μόνο σε περιπτώσεις που το έγκλημα αφορά πταίσμα ή πλημμέλημα που υπάγεται στην αρμοδιότητα των μονομελών πλημμελειοδικείων, όπως π.χ. περιπτώσεις που αφορούν τραυματισμούς, σωματικές βλάβες εκ δόλου ή εξ αμελείας, κλοπές, ζωοκλοπές, παραβάσεις περί τυχερών παιγνίων, παρανόμου οπλοφορίας ή και οπλοχρησίας, λαθρεμπορίας, διακίνησης ναρκωτικών, ειδικών περιπτώσεων παρανόμου αλιείας.
Πηγές
Κατηγορία:Ποινικό Δίκαιο Κατηγορία:Εγκλήματα Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Σεξουαλική αργκό
Ντέρεκ Μπόατενγκ
Ο Ντέρεκ Ογούσου Μπόατενγκ (Derek Owusu Boateng) είναι Γκανέζος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.
Εσίλ
Το Εσίλ (Есиль) είναι μια πόλη στο βορειοκεντρικό Καζακστάν. Είναι η έδρα της επαρχίας Εσίλ στην περιφέρεια Ακμόλα του βόρειου Καζακστάν. Βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Ισίμ. Πληθυσμός: 11.551 (απογραφή 2009) 13.096 (απογραφή 1999).
Ντέρεκ Μπόατενγκ
Καριέρα
Ο Μπόατενγκ γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1983 στην Άκκρα της Γκάνας και ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Λίμπερτι Προφέσιοναλς. Το 1999 αποκτήθηκε από την Καλαμάτα, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε σε 27 αγώνες πετυχαίνοντας 9 τέρματα. Οι εμφανίσεις του με την ομάδα της Μεσσηνίας προκάλεσαν το ενδιαφέρον του ΠΑΟ και έτσι τον Ιανουάριο του 2001 μεταπήδησε στους πράσινους. Το 2002 βρέθηκε κοντά στην Μίντλεσμπρο, η μεταγραφή όμως δεν έγινε, καθώς δεν μπόρεσε να βγάλει άδεια εργασίας στην Αγγλία, διότι δεν είχε συμπληρώσει τις ελάχιστες απαραίτητες συμμετοχές στην Εθνική της πατρίδας του, βάσει σχετικού κανονισμού της αγγλικής ομοσπονδίας. Το 2002/03 είχε ένα μικρό πέρασμα από τον ΟΦΗ, όντας στην ομάδα του Ηρακλείου με τη μορφή δανεισμού.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε από το 2003 ως το 2006 στην ΑΙΚ Στοκχόλμης και στη συνέχεια στην Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ. Τον Ιανουάριο του 2009 αποκτήθηκε από την ΦΚ Κολωνία και το καλοκαίρι του 2009 αποκτήθηκε με μεταγραφή από την Χετάφε.
Ο Μπόατενγκ είναι διεθνής από το 2001 με την Εθνική Γκάνας. Ήταν μάλιστα μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ 2006 έχοντας μία συμμετοχή ως αλλαγή. Συνολικά μετράει 20 συμμετοχές και ένα γκολ.
Πηγές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Μπόατενγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκάνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χετάφε ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΙΚ Στοκχόλμης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίμπερτι Προφέσιοναλς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράγιο Βαγιεκάνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Έιμπαρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Ισραήλ
Φραόρτης
Ο Φραόρτης, γιος του Δηιόκη, υπήρξε ο δεύτερος βασιλιάς των Μήδων που βασίλεψε κατά πάσα πιθανότητα από το 647 ως το 625 π.Χ.
Επίλογος
Τον Φραόρτη τον διαδέχτηκε ο γιος του Κυαξάρης.
Πηγές
Κατηγορία:Μηδική δυναστεία Κατηγορία:Μήδοι
Γαλλικές Αντίλλες
thumb|400px|right|Οι Γαλλικές Αντίλλες
Με τον όρο Γαλλικές Αντίλλες ή Γαλλικές Δυτικές Ινδίες (γαλλικά: Antilles françaises) αναφέρονται τα επτά Γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα ή εδάφη τα οποία βρίσκονται στην Καραϊβική και ανήκουν γεωγραφικά στο σύμπλεγμα των Αντιλλών.
Οι Γαλλικές Αντίλλες περιλαμβάνουν:
τους υπερπόντιους νομούς
τα υπερπόντια εδάφη
Κατηγορία:Γεωγραφία της Καραϊβικής Κατηγορία:Υπερπόντια Γαλλία
Καβειρίδες
Παραπομπές
Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Κάβειροι
Ουρμπίνο
Το Ουρμπίνο (ιταλικά: Urbino) είναι πόλη και δήμος στα Μάρκε, στην κεντρική Ιταλία, η οποία αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1998 για την πολιτιστική άνθισή της κατά την Αναγέννηση, ιδίως υπό την εξουσία του Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο, δούκα του Ουρμπίνο από το 1444 μέχρι το 1482. Η πόλη έχει 15.291 κατοίκους (Νοέμβριος 2013). Η πόλη βρίσκεται σε μια ψηλή λοφοπλαγιά και διατηρεί αρκετή από την μεσαιωνική εμφάνισή του. Στην πόλη βρίσκεται το πανεπιστημίο του Ουρμπίνο, το οποίο ιδρύθηκε το 1506, και είναι έδρα του αρχιεπισκόπου του Ουρμπίνο. Το πιο γνωστό κτίριο της πόλης είναι το Παλάτσο Ντουκάλε, το οποίο ανακατασκευάστηκε από τον Λουτσιάνο Λαουράνα.
Απαρχές και Μεσαίωνας
Η μικρή ρωμαϊκή πόλη Urbinum Mataurense («μικρή πόλη στις όχθες του ποταμού Ματαούρος») έγινε σημαντικό στρατηγικό οχυρό στους γοτθικούς πολέμους του 6ου αιώνα, και το 538 οι Βυζαντινοί, με αρχηγό τον στρατηγό Βελισσάριο, την κατέλαβαν από τους Οστρογότθους.
Ο Πιπίνος ο Βραχύς (βασιλιάς των Φράγκων) έδωσε το Ουρμπίνο στον Πάπα το 754/756, μέχρι περίπου το 1200, όταν ήρθε στην κατοχή του Οίκου των Μοντεφέλτρο. Αν και αυτοί οι ευγενείς δεν είχαν άμεση εξουσία επί της κοινότητας, μπορούσαν να ασκήσουν πιέσεις εξελεγούν στη θέση του ποτεστάτου, έναν τίτλο που ο Μπονκόντε ντι Μοντεφέλτρο απέκτησε το 1213, με αποτέλεσμα ότι οι κάτοικοι του Ουρμπίνο να επαναστατήσει και να συμμαχήσει με την ανεξάρτητη κοινότητα του Ρίμινι (1228), τελικά ξαναπήραν τον έλεγχο της πόλης το 1234. Τελικά, όμως, οι ευγενείς Μοντεφέλτρο πήραν τον έλεγχο για μια ακόμη φορά, και τον διατήρησαν μέχρι το 1508. Κατά τη διάρκεια της διαμάχης Γουέλφων και Γιβελλίνων, δύο πολιτικές παρατάξεις που υποστηρίζονται τον παπισμό ή την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αντίστοιχα, το 13ο και 14ο αιώνα, οι Μοντεφέλτρο του Ουρμπίνο ήταν ηγέτες των Γιβελλίνων των Μάρκε και στην περιοχή της Ρομάνιας.
Περίοδος του Φρεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο
thumb|200px|left|Ο [[Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο, από τον Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα.]] Το πιο γνωστό μέλος του οίκου Μοντεφέλτρο ήταν ο Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο, Δούκας του Ουρμπίνο την περίοδο 1444-1482, ένας πολύ επιτυχημένος κοντοτιέρο, επιδέξιος διπλωμάτης και ενθουσιώδης προστάτης της τέχνης και της λογοτεχνίας. Το 1444 ανέλαβε την εξουσία ως γιος του Γκουιταντόνιο, μετά από συνωμοσία και τη δολοφονία του νόμιμου διαδόχου Ονταντόνιο, ο οποίος ήταν μισητός για την «αχαλίνωτη λαγνεία» του και την υπερβολική φορολογία που επέβαλε κατά τη διάρκεια της δεκαεπτάμηνης θητείας του.
Ο Φεντερίκο άρχισε την αναδιοργάνωση του κράτους, η οποία περιελάμβανε επίσης την αναδιάρθρωση της πόλης, σύμφωνα με την σύγχρονη αντίληψη για το άνετο, το αποδοτικό και το όμορφο. Χάρη στις προσπάθειές του, τις σχεδόν τέσσερις δεκαετίες της βασιλείας του η κυβέρνηση είχε ως στόχο το σκοπό αυτό, η οποία, χάρη στις εξαιρετικές ιδιότητες του σε συνδυασμό με μια σημαντική περιουσία, πραγματοποίησε πλήρως αυτό το όνειρο.
Στην αυλή του, ο Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα έγραψε σχετικά με την επιστήμη της προοπτικής, ο Φρανσέσκο ντι Τζόρτζιο έγραψε το Trattato di architettura («Πραγματεία για την Αρχιτεκτονική») και ο πατέρας του Ραφαήλ, Τζοβάννι Σάντι, έγραψε ποιήματα για τους επικεφαλής των καλλιτεχνών της εποχής του. Η λαμπερή αυλή του Φεντερίκο, σύμφωνα με τις περιγραφές του Μπαλντασσάρε Καστιλιόνε στο Il Cortegiano («Το βιβλίο του αυλικού»), καθόρισε τα πρότυπα για το τι επρόκειτο να χαρακτηρίσει ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό ευγενή τους επόμενους αιώνες.
Κωνσταντίνος Παπαχρόνης
Ο Κωνσταντίνος Παπαχρόνης (Αθήνα 9 Αυγούστου 1977 - 2 Δεκεμβρίου 2008) ήταν Έλληνας θεατρικός ηθοποιός.
Ουρμπίνο
Καίσαρας Βοργίας και προσάρτηση στα Παπικά Κράτη
Το 1626, ο Πάπας Ουρβανός Η΄ ενσωματώνει οριστικά το Δουκάτο στις παπικές κτήσεις, το δώρο του τελευταία δούκ Ντελλά Ρόβερε, κατά την απόσυρσή του μετά τη δολοφονία του διαδόχου του, να διοικήται από τον αρχιεπίσκοπο. Το κράτος μέχρι τότε διοικηούνται από τότε από παπικούς απεσταλμένους, οι οποίοι εν γένει ανήκουν σε υψηλή εκκλησιαστική ιεραρχία. Μετά την προσάρτηση του δουκάτου στα παπικά κράτη, η πλούσια καλλιτεχνική κληρονομιά (συμπεριλαμβανομένων των επίπλων) στο Παλάτι των Δούκων έγινε, ως επί το πλείστον, η προίκα της τελευταίας άμεσου απογόνου των Ντελλά Ρόβερε, της Βιττόρια ντελλά Ρόβερε, η οποία παντρεύτηκε το Φερντινάντο Β΄ των Μεδίκων. Αυτά τα έργα μελλονικά θα σχηματίσουν τον πυρήνα της πινακοθήκης Ουφίτσι. Ανάμεσα στα έργα που πήγαν στη Φλωρεντία είναι το δίπτυχο του Δούκα του Ουρμπίνο του Πιέρο ντελλά Φρανσέσκα. Άλλα έργα τα έφεραν στη Ρώμη.
Κωνσταντίνος Παπαχρόνης
Βιογραφία
Ιδιαίτερη πατρίδα του ήταν η Κατερίνη. Ο πατέρας του υπήρξε εκπαιδευτικός και ένας από τους ιδρυτές των μουσικών σχολείων στην Ελλάδα. Το 1997 πέρασε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, απ' όπου και αποφοίτησε το 2000. Έκτοτε συμμετείχε ανελλιπώς σε θεατρικές παραστάσεις.
Τους τελευταίους μήνες της ζωής του έπαιζε κιθάρα στο συγκρότημα Rockin' Bones. Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στην Αθήνα, από τη σύγκρουση της μοτοσικλέτας του με διερχόμενο αυτοκίνητο. Η Εξόδιος ακολουθία έγινε στην Κατερίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ουρμπίνο
Καίσαρας Βοργίας και προσάρτηση στα Παπικά Κράτη
Ο 18ος αιώνας άρχισε με την εκλογή του καρδιναλίου Τζοβάννι Φραντσέσκο Αλμπάνι Ουρμπίνο ως Πάπα το 1701, με το όνομα Κλήμης ΙΑ΄. Αυτή ήταν η τελευταία σημαντική περίοδος πόλης, ιδίως όσον αφορά τις τέχνες, τον πολιτισμό, χάρη στην χρηματοδότηση από τον Πάπα και την οικογένειά του. Πολλά κτίρια, εκκλησίες και μοναστήρια της πόλης ανακαινίστηκαν, όπως το Παλάτσο Αλμπάνι, η πρόσοψη του δημαρχείου, το αρχιεπισκοπικό μέγαρο και το παρεκκλήσι του αγίου Ιωσήφ. Αυτή η νέα περίοδος ακμής τερματίστηκε με το θάνατο του Κλήμη ΙΑ΄ το 1721, με αποτέλεσμα να αρχίσει μια μεγάλη περίοδος παρακμής η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Μετά το θάνατο του Πάπα, οι Αλμπάνι συνέχισαν να είναι οι κύριες προστάτες σημαντικών έργψν μέχρι το πρώτο μισό του 19ου αιώνα.
Το 1789 ο τρούλος του καθεδρικού κατέρρευσε εξαιτίας ενός ισχυρού σεισμού με αποτέλεσμα την πλήρη ανακαίνηση του ναού.
Γαλλική κυριαρχία και 19ος αιώνας
Ανάμεσα στο 1797 και το 1800 η πόλη κατελήφθη από Γαλλικά στρατεύματα, όπως και μεγάλο τμήμα της βόρειας και κέντρικης Ιταλίας. Οι Γάλλοι μετέφεραν έργα τέχνης από τη τέχνη στο Παρίσι και στο Μιλάνο, στις πινακοθήκες του Λούβρου και στην πινακοθήκη Μπρέρα, μειώνοντας και άλλο την τοπική καλλιτεχνική κληρονομιά.
Το 1831 κατασκευάστηκε το καινούργιο παλάτι των Αλμπάνι, σχεδιασμένο από τον Πιέτρο Γκινέλλι, με αποτέλεσμα τη δημιουργία της σημερινής Πιάτσα ντέλλα Ρεπούμπλικα. Στη συνέχεια στη πόλη έλαβαν χώρα σημαντικές πολεοδομικές βελτιώσεις που άλλαξαν την εμφάνιση της πόλης. Με την κατασκευή του θεάτρου Σάντσιο (1845-1853) δημιουργήθηκε το Κόρσο Γκαριμπάλντι, ένας σκεπαστός δρόμος προς την Πιάτσα ντέλλα Ρεπούμπλικα. Αυτή η αστική ανανέωση αντικατόπριζε τις ιδέες του Φούλβιο Κορμπόλι αλλά σχεδιάστηκε κυρίως από τον αρχιτέκτονα Βιντέντσο Γκινέλλι.
Ένωση με την Ιταλία και 20ός αιώνας
Στις 8 Σεπτέμβρη 1860 τα στρατεύματα από το Πεδεμόντιο εισήλθαν στο Ουρμπίνο, αναγκάζοντας την παράδοση των τελευταίων πυρήνων αντίστασης του παπικού στρατού κάτω από τη στοά του σπιτιού του Ραφαήλ. Ολοκλήρα τα Μάρκε κατακτήθηκαν με την κατάληψη της Αγκόνα τις 29 Σεπτεμβρίου.
Μεταξύ τις 4 και 5 Νοεμβρίου, έλαβε χώρα δημοψήφισμα για την προσάρτηση του Μάρκε στο Βασίλειο της Σαρδηνίας, το οποίο έληξε με 133.783 ψήφους υπέρ, 260 ψήφους κατά και 1.212 άκυρα ψηφοδέλτια. Στην επαρχία του Ουρμπίνο (συμπεριλαμβανομένου του εδάφους του Πέζαρο) ο αριθμός ήταν 21.111 υπέρ, 365 κατά και 29 άκυρα ψηφοδέλτια. Στη συνέχεια, στις 10 Νοεμβρίου, τα Μάρκε εντάχθηκαν στο Στατούτο Αλμπερτίνο και, στη συνέχεια, στις 17 Δεκεμβρίου, έγινε επίσημο με την έκδοση βασιλικού διατάγματος. Η νέα κυβέρνηση ξεκίνησε τη δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας.
Ο 20ός αιώνας άρχισε χωρίς να λάβει χώρα κάποιο σημαντικό γεγονός. Η πόλη δεν βομβαρδίστηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πόλεμου. Οι Γερμανοί ανατίταξαν ένα υπό κατασκευή τούνελ κάτω από την πόλη χωρίς να σημειωθούν. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο τότε έφορος των Πινακοθηκών και Έργων Τέχνης στο Ουρμπίνο στα Μάρκε Πασκουάλες Ροτόντι τοποθέτησε κρυφά περίπου 10.000 πολύτιμα έργα (συμπεριλαμβανομένων έργων των Τζορτζόνε, Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα, Πάολο Ουτσέλλο, Τιτσιάνο, Αντρέα Μαντένια, Ραφαήλ και πολλών άλλων, από όλα τα μεγάλα μουσεία της Ιταλίας), που είχαν κλαπεί από τους Ναζί στο βράχο Σασσοκορβάρο. Οι ενέργειές του κέρδισαν την παγκόσμια αναγνώριση και μέχρι σήμερα ο βράχος είναι γνωστός ως η «Κιβωτός της Τέχνης». Η πόλη απελευθερώθηκε τις 28 Αυγούστου 1944.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
80ή Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής
Η 80η Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής (80ή ΑΔΤΕ) είναι μηχανοποιημένη ταξιαρχία πεζικού του Ελληνικού Στρατού Ξηράς με έδρα την Κω των Δωδεκανήσων. Έχει μέγεθος πέντε ταγμάτων.
Δομή
Η 80η Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής (80η ΑΔΤΕ) έχει έδρα την Κω και περιλαμβάνει:
- Τον Λόχο Στρατηγείου της 80ης Ανώτερης Διοίκησης Ταγμάτων Εθνοφυλακής (ΛΣΤ/80 ΑΔΤΕ).
- Το 80ο Λόχο Διαβιβάσεων Εθνοφυλακής (80 ΛΔΒΕΘ).
- Το 80ο Τάγμα Μηχανικού Εθνοφυλακής (80 ΤΜΧΕΘ).
- Το 80ο Λόχο Αντιαρματικών Εθνοφυλακής (80 ΛΑΤΕΘ).
- Την 80η Επιλαρχία Αρμάτων Εθνοφυλακής (80 ΕΑΡΜΕΘ).
- Το 80ο ΤΕ Πυροβολικού Εθνοφυλακής (80 ΤΕ).
- Το 148ο ΤΕ Πυροβολικού Εθνοφυλακής (148 ΤΕ)
- Τη 109 ΛΜΕΘ Πυροβολικού Εθνοφυλακής (109 ΛΜΕΘ)
- Τη 80η Μοίρα Ελαφρού Αντιαεροπορικού Πυροβολικού Εθνοφυλακής(80 ΜΕθ).
- Το 282ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Εθνοφυλακής (282 Μ/Κ ΤΕ).
- Το 295ο Τάγμα Εθνοφυλακής(295 ΤΕ).
- Το 588ο Τάγμα Εθνοφυλακής (588 ΤΕ).
- Το 80ο Τάγμα Υποστήριξης Εθνοφυλακής(80 ΤΥΠΕΘ).
- Το 80ο Τάγμα Υγειονομικού Εθνοφυλακής (80 ΤΥΕΘ)
- Το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων
- Τη ΔΑΝ Νισύρου
Κατηγορία:Κως Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Λιβερμόριο
Το Λιβερμόριο (Livermorium, παλαιότερα  Ουνουνέξιο  ή  Ununhexium) είναι τεχνητό υπερβαρύ στοιχείο του περιοδικού πίνακα με σύμβολο Lv και με ατομικό αριθμό 116.
Οι ερευνητές από το Εθνικό Εργαστήριο Livermore, Καλιφόρνια, Η.Π.Α. που ανακάλυψαν το νέο στοιχείο με ατομικό αριθμό 116, κλήθηκαν να προτείνουν όνομα και σύμβολο, σύμφωνα με τις διαδικασίες της IUPAC.Για το στοιχείο με ατομικό αριθμό 116 προτάθηκε το όνομα λιβερμόριο (livermorium) και το σύμβολο Lv, προς τιμήν του Εθνικού Εργαστηρίου Lawrence Livermore(1952). Ακολούθησε πεντάμηνο δημόσιας διαβούλευσης όπως ορίζουν οι κανονισμοί ονοματοδοσίας της IUPAC, ως το Μάιο του 2012, για να οριστικοποιηθεί η ονομασία του στοιχείου. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα καθένας έχει δικαίωμα να προβάλλει αντιρρήσεις για το όνομα και να προτείνει το όνομα που αυτός θέλει. Αυτό είχε συμβεί παλαιότερα κατά την διαδικασία ονοματοδοσίας του στοιχείου με ατομικό αριθμό 112 (Κοπερνίκιο). Ο γραμματέας ενός σχολείου της Νέας Υόρκης τηλεφώνησε στην IUPAC και ζήτησε το στοιχείο να ονομαστεί PS112 από τα αρχικά του σχολείου (Public School 112).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χημικά στοιχεία Κατηγορία:Χαλκογόνα
Άκι Καουρισμάκι
Η πιο πρόσφατη μεγάλου μήκους ταινία του, Η Χάβρη (2011), κέρδισε 15 βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ, ενώ ήταν υποψήφια για άλλα 18.
To 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (2-12 Νοεμβρίου 2012) πραγματοποίησε αφιέρωμα στον Άκι Καουρισμάκι με καλεσμένο τον ίδιο τον σκηνοθέτη. Προβλήθηκαν 11 ταινίες του και δόθηκε συνέντευξη Τύπου.
Ελληνική βιβλιογραφία
Άκι Καουρισμάκι, 2012 Εκδόσεις Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Φινλανδοί σκηνοθέτες
Χερσόνησος
Χερσόνησος λέγεται ένα τμήμα ξηράς, μικρής ή μεγάλης έκτασης, που εισχωρεί μέσα στη θάλασσα με συνέπεια να βρέχεται απ΄ αυτή από τρεις πλευρές. Συνηθέστερα η χερσόνησος συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα με ευρύτατο λαιμό. Όταν, όμως, η χερσόνησος απολήγει σε ένωση με νησί, ή με μεγαλύτερο σε έκταση τμήμα τότε παρουσιάζει μια στενή χερσαία λωρίδα που ονομάζεται ισθμός.
Συμβάν του Βαλ Τζόνσον
Το Συμβάν του Βαλ Τζόνσον (αγγλικά:Val Johnson incident) αναφέρεται σε μια υποτιθέμενη συνάντηση του αναπληρωτή σερίφη της κομητείας Μάρσαλ της Μινεσότα, Βαλ Τζόνσον με ένα ΑΤΙΑ το 1979.