cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νορβηγία το 2011
Ψυχική υγεία
Μετά τη σύλληψή του ο Μπρέιβικ υποβλήθηκε σε εξέταση από δικαστικούς ψυχιάτρους, διορισμένους από το δικαστήριο, που διέγνωσαν παρανοϊκή σχιζοφρένεια και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ήταν ψυχωτικός τη στιγμή των επιθέσεων και είχε το ακαταλόγιστο. Αν και επικρίθηκε σε συζητήσεις σε εφημερίδες, η υποβληθείσα έκθεση εγκρίθηκε χωρίς παρατηρήσεις από το νορβηγικό συμβούλιο ιατροδικαστικής ιατρικής, αφού την εξέτασε μια ευρεία ομάδα εμπειρογνωμόνων.
Σύμφωνα με τον δικηγόρο υπεράσπισής του ο Μπρέιβικ αρχικά εξέφρασε έκπληξη και αισθάνθηκε προσβεβλημένος από τα συμπεράσματα της έκθεσης. Αργότερα δήλωσε ότι "αυτό παρέχει νέες ευκαιρίες". Μετά τις επικρίσεις για την ψυχιατρική έκθεση το δικαστήριο τον Ιανουάριο του 2012 ενέκρινε τη διεξαγωγή δεύτερης ψυχιατρικής εξέτασης. Η έκθεση αυτής της εξέτασης κατέληγε ότι ο Μπρέιβικ ήταν υγιής τον Απρίλιο του 2012. Τελικά οι ένορκοι και οι δικαστές του περιφερειακού δικαστηρίου συμφώνησαν ότι ο Μπρέιβικ είχε σώας τας φρένας.
Πολιτικές και θρησκευτικές απόψεις
Ο Μπρέιβικ συνδέεται με μια επιτομή 1.518 σελίδων με τίτλο 2083: Μια Ευρωπαϊκή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας με το όνομα "Andrew Berwick". Το αρχείο στάλθηκε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε 1.003 διευθύνσεις περίπου 90 λεπτά πριν από την έκρηξη της βόμβας στο Όσλο. Οι αναλυτές τον περιέγραψαν ως έχοντα ισλαμοφοβικές απόψεις και μίσος για το Ισλάμ, και ως κάποιον που θεωρούσε τον εαυτό του ιππότη αφιερωμένο στην αναχαίτιση της παλίρροιας της μουσουλμανικής μετανάστευσης στην Ευρώπη.
Το εισαγωγικό κεφάλαιο του μανιφέστου που ορίζει τον "πολιτιστικό μαρξισμό" είναι ένα αντίγραφο του Πολιτική Ορθότητα: Σύντομη Ιστορία μιας Ιδεολογίας του Free Congress Foundation. Τα κύρια μέρη της επιτομής αποδίδονται στον ψευδώνυμο Νορβηγό μπλόγκερ Fjordman. Το κείμενο αντιγράφει επίσης τμήματα του μανιφέστου Unabomber, χωρίς δικαιώματα, χρησιμοποιώντας τις λέξεις «πολιτιστικοί μαρξιστές» αντί «αριστεροί» και «μουσουλμάνοι» αντί «μαύροι». Οι New York Times περιέγραψαν τις αμερικανικές επιρροές στα γραπτά, σημειώνοντας ότι η επιτομή αναφέρει τον αντιισλαμιστή Αμερικανό Ρόμπερτ Σπένσερ 64 φορές και παραθέτει μεγάλα αποσπάσματα των έργων του. Το έργο του Μπατ Γε'ορ is cited dozens of times. αναφέρεται δεκάδες φορές. [164] Η ακροδεξιά και αντιισλαμική ακτιβίστρια μπλόγκερ Πάμελα Γκέλερ, ο νεοπαγανιστής συγγραφέας Κένραντ Ελστ και ο Ντάνιελ Πάιπς αναφέρονται επίσης ως πηγές έμπνευσης. Το μανιφέστο περιέχει επιπλέον αποσπάσματα του εμπειρογνώμονα της Μέσης Ανατολής Μπέρναρντ Λιούις, του Έντμουντ Μπερκ, του Μαχάτμα Γκάντι, του Τόμας Τζέφερσον και Τζωρτζ Όργουελ, καθώς και της στήλης των Sunday Times του Τζέρεμι Κλάρκσον και της στήλης της Daily Mail της Μέλανι Φίλιπς. Η έκδοση μιλάει με θαυμασμό για την Αγιάν Χίρσι Άλι, τον Μπρους Μπάουερ, τον Σρτζα Τρίφκοβιτς και τον Χένρικ Μ. Μπρόντερ. Η επιτομή υποστηρίζει την αποκατάσταση της πατριαρχίας, που ισχυρίζεται ότι θα σώσει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.
Η επιτομή περιέχει τη μαχητική ακροδεξιά ιδεολογία και την ξενοφοβική κοσμοθεωρία του, που υιοθετεί ένα ευρύ φάσμα πολιτικών εννοιών, όπως η υποστήριξη διαφόρων βαθμών πολιτιστικού συντηρητισμού, δεξιού λαϊκισμού, υπερεθνικισμού, ισλαμοφοβίας, ακροδεξιού Σιωνισμού και Σέρβων παραστρατιωτικών. Θεωρεί το Ισλάμ και τον «πολιτιστικό μαρξισμό» ως εχθρό και υποστηρίζει τον αφανισμό της «Ευραβίας» και της πολυπολιτισμικότητας, για τη διατήρηση της Χριστιανικής Ευρώπης. Προέτρεψε επίσης τους Ευρωπαίους να επαναλάβουν τις σταυροφορίες του παρελθόντος ενάντια στο Ισλάμ, όπως και στον Μεσαίωνα. Ένα βίντεο που ο Μπρέιβικ ανέβασε στο YouTube 6 ώρες πριν από την επίθεση έχει περιγραφεί ότι παροτρύνει σε βία εναντίον αριστερών και ισλαμιστών που κατοικούν στη Δυτική Ευρώπη.
Μεταξύ άλλων στο μανιφέστο επισήμανε τα Διατάγματα του Μπένες, που διευκόλυναν την απέλαση των Γερμανών από την Τσεχοσλοβακία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ως παράδειγμα για τη διάπραξη αυτής της ενέργειας εναντίον των Ευρωπαίων Μουσουλμάνων. Στο μανιφέστο του προτρέπει επίσης τους Ινδουιστές να απομακρύνουν τους Μουσουλμάνους από την Ινδία. Απαιτεί τη σταδιακή απέλαση όλων των Μουσουλμάνων από την Ευρώπη από το 2011 έως το 2083 μέσω του επαναπατρισμού. Κατηγορεί τον φεμινισμό ότι επέτρεψε τη διάβρωση της δομής της ευρωπαϊκής κοινωνίας.
Τα γραπτά του Μπρέιβικ αναφέρουν την Αγγλική Αμυντική Ενωση (EDL), υποστηρίζοντας ότι είχε επαφή με ανώτερα μέλη της και ότι μια νορβηγική εκδοχή της βρισκόταν «στη διαδικασία να αποκτήσει δύναμη». Έγραψε ότι η EDL ήταν «αφελείς ανόητοι» γιατί σύμφωνα με αυτόν η EDL «καταδικάζει απόλυτα κάθε επαναστατικό συντηρητικό κίνημα που χρησιμοποιεί τον τρόμο ως εργαλείο». Ο αρχηγός της EDL Τόμυ Ρόμπινσον κατήγγειλε τον Μπρέιβικ και την επίθεση στις 26 Ιουλίου 2011 και αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με τον Νορβηγό. Μετά τη σύλληψή του ο Μπρέιβικ χαρακτηρίστηκε από αστυνομικούς ως δεξιός εξτρεμιστής. Ο Μπρέιβικ περιγράφεται από την εφημερίδα Verdens Gang ότι θεωρούσε τον εαυτό του συντηρητικό εθνικιστή. Σύμφωνα με τη The Australian ο Μπρέιβικ ήταν ιδιαίτερα επικριτικός για τη μετανάστευση μουσουλμάνων σε χριστιανικές κοινωνίες, φιλοϊσραηλινός και θαυμαστής του Κινήματος του Τσαγιού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο αναπληρωτής αρχηγός της αστυνομίας Ρόγκερ Άντρεσεν είπε αρχικά σε δημοσιογράφους ότι "Δεν έχουμε περισσότερες πληροφορίες από ... αυτό που έχει βρεθεί στους ιστότοπούς του, δηλαδή ότι κλίνει προς τα δεξιά και είναι, κατά κάποιο τρόπο, χριστιανός φονταμενταλιστής. Στη συνέχεια άλλοι αμφισβήτησαν τον χαρακτηρισμό του Μπρέιβικ από τον Αντρεσεν ως χριστιανού "φονταμενταλιστή". Επιπλέον ο Μπρέιβικ δήλωσε ότι «εγώ και πολλοί άλλοι σαν εμένα δεν έχουν απαραίτητα προσωπική σχέση με τον Ιησού Χριστό και τον Θεό».  Σύμφωνα με τους International Business Times στο μανιφέστο του «δεν θεωρούσε τον εαυτό του ως θρήσκο ", αλλά αυτοπροσδιοριζόταν ως πολιτιστικά χριστιανός και έγραψε για τις διαφορές μεταξύ πολιτιστικά και θρησκευτικά χριστιανών, αλλά τόνισε ότι και οι δύο ήταν χριστιανοί και μοιράζονταν την ίδια ταυτότητα και τους ίδιους στόχους. Μετά τη φυλάκισή του ο Μπρέιβικ δήλωσε ότι δεν είχε ποτέ ταυτιστεί προσωπικά ως Χριστιανός και ονόμασε τη θρησκεία του Οντινισμό, δηλώνοντας ότι «θα προσευχόταν και θα θυσίαζε» στον Όντιν. Αναγνώρισε επίσης τον εαυτό του ως φασίστα και εθνικοσοσιαλιστή, δηλώνοντας ότι στο παρελθόν εκμεταλλεύτηκε την αντιτζιχαντιστική ρητορική για να προστατεύσει τους εθνικιστές.
Έχει κάνει πολλές αναρτήσεις στον ακροδεξιό ιστότοπο document.no. Παρακολούθησε συναντήσεις του "Documents venner" (Φίλοι του Document), συνδεδεμένου με τον ιστότοπο Document.no. Είναι πρώην μέλος του Κόμματος Προόδου (FrP) και της νεολαίας του FpU. Σύμφωνα με τον τωρινό ηγέτη της FpU Οβε Βάνεμπο ο Μπρέιβικ ήταν ενεργός στις αρχές της δεκαετίας του 2000, αλλά εγκατέλειψε το κόμμα καθώς οι απόψεις του έγιναν πιο ακραίες.
Στο διαδικτυακό του βίντεο στο YouTube εξέφρασε τον θαυμασμό του για Ευρωπαίους ηγέτες του παρελθόντος, που διεξήγαγαν πολέμους εναντίον του Ισλάμ και των Μουσουλμάνων, κατονομάζοντας τους Κάρολο Μαρτέλο, Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, Ελ Σιντ, Βλαντ τον Παλουκωτή, Ζακ ντε Μολαί, Τσάρο Νικόλαο και Ιωάννη Γ΄ Σομπιέσκι. Ένας πρόσφατα δημιουργημένος ιστότοπος μέσων κοινωνικής δικτύωσης που φέρει το όνομα και τη φωτογραφία του Μπρέιβικ, αλλά άγνωστου δημιουργού αναφέρεται σε αυτόν ως θαυμαστή των Ουίνστον Τσώρτσιλ και Μαξ Μάνους και επίσης του αμφιλεγόμενου Ολλανδού πολιτικού Γκερτ Βίλντερς, το πολιτικό κόμμα του οποίου Κόμμα για την Ελευθερία περιγράφει ως «το μοναδικό αληθινό κόμμα των συντηρητικών». Η μουσική που αναπαράγεται στο βίντεο προέρχεται από το σάουντρακ του βιντεοπαιχνιδιού Age of Conan: Hyborian Adventures.
Ατεκμηρίωτοι ισχυρισμοί περί συνεργών του Μπρέιβικ
Υπήρχε υποψία τη στιγμή της επίθεσης ότι υπήρχαν συνεργοί,  και η αστυνομία αρχικά προετοιμαζόταν να συναντήσει δύο έως πέντε σκοπευτές στην Ουτόγια. Αρκετοί νέοι στην Ουτόγια ανέφεραν ότι ήταν πεπεισμένοι ότι υπήρχαν περισσότεροι από ένας σκοπευτές, με κάποιες αναφορές πυροβολισμών από την ηπειρωτική χώρα. Ένας δεύτερος σκοπευτής στην Ουτόγια περιγράφηκε από πολλούς νέους ότι είχε πυκνά σκούρα μαλλιά, ύψους περίπου 1,80 μέτρα, δεν φορούσε αστυνομική στολή, ενώ κρατούσε πιστόλι και τουφέκι. Κατά τη διάρκεια της δικαστικής εξέτασης τουλάχιστον δύο μάρτυρες ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο περιέγραψαν δύο διαφορετικούς σκοπευτές στην Ουτόγια, ενώ ένας τρίτος μάρτυρας αναφέρθηκε ότι είχε κολυμπήσει από το νησί δίπλα σε έναν προηγουμένως άγνωστο άνδρα με μαύρα μαλλιά. Μετά τη σύλληψή του ο Μπρέιβικ ισχυρίστηκε ότι ενήργησε με συνεργούς, αλλά αργότερα είπε ότι ενέργησε μόνος του, μετά από επίμονες πιέσεις να πει για συνεργούς. Στις 24 Ιουλίου 2011 έξι άτομα συνελήφθησαν στο Όσλο για υπόνοιες ότι είχαν σχέσεις με τις επιθέσεις, αλλά όλα αφέθηκαν ελεύθερα. Η αστυνομία εξέδωσε αργότερα μια δήλωση ότι βρέθηκαν στοιχεία για ένα μόνο σκοπευτή στην Ουτόγια, εν μέσω "διαδεδομένων θεωριών συνωμοσίας" ότι υπήρχαν περισσότεροι.
Τις πρώτες ώρες μετά τις επιθέσεις την ευθύνη για αυτές ανέλαβε η ομάδα Ανσάρ αλ-Τζιχάντ αλ-Αλάμι, με επικεφαλής τον Αμπού Σουλεϊμάν αλ-Νασέρ.
Εγχώριες
Ο Βασιλιάς Χάραλντ Ε΄ έστειλε τα συλλυπητήριά του στα θύματα και τις οικογένειές τους και έκανε έκκληση για ενότητα. Ο ίδιος και η Βασίλισσα Σόνια επισκέφθηκαν προσωπικά τα θύματα των επιθέσεων, καθώς και τις οικογένειες αυτών που σκοτώθηκαν.
Σε συνέντευξη Τύπου το πρωί μετά τις επιθέσεις ο πρωθυπουργός Γενς Στόλτενμπεργκ και ο υπουργός Δικαιοσύνης Κνουτ Στόρμπεργκετ απευθύνθηκαν στο έθνος. Ο Στόλτενμπεργκ χαρακτήρισε την επίθεση «εθνική τραγωδία» και τη χειρότερη φρικαλεότητα στη Νορβηγία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Στόλτενμπεργκ δεσμεύθηκε περαιτέρω ότι η επίθεση δεν θα βλάψει τη Νορβηγική δημοκρατία και είπε ότι η σωστή απάντηση στη βία ήταν «περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη διαφάνεια, αλλά όχι αφέλεια». Στην ομιλία του στην τελετή μνήμης στις 24 Ιουλίου 2011 εξέφρασε τη γνώμη του για το ποιά θα ήταν η σωστή αντίδραση: "Κανείς δεν το είπε καλύτερα από το κορίτσι του AUF που έδωσε συνέντευξη στο CNN:" Αν ένας άντρας μπορεί να δείξει τόσο μίσος, σκεφτείτε πόσο πολλή αγάπη που θα μπορούσαμε να δείξουμε όλοι μαζί. "" Ο αρχηγός της Νεολαίας των Εργατικών Εσκιλ Πέντερσεν ορκίστηκε να "επιστρέψει στην Ουτόγια" και προέτρεψε τη Νορβηγία να συνεχίσει την παράδοση της ανοιχτότητας και της ανοχής.
Οι ηγέτες των νορβηγικών πολιτικών κομμάτων εξέφρασαν θλίψη και έστειλαν συλλυπητήρια με δημόσιες δηλώσεις..
Την 1η Αυγούστου 2011 το Κοινοβούλιο της Νορβηγίας, κανονικά σε καλοκαιρινές διακοπές, συνήλθε σε έκτακτη σύνοδο για να τιμήσει τα θύματα της επίθεσης. Κατά παρέκκλιση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας ήταν παρόντες τόσο ο Βασιλιάς Χάραλντ Ε΄ όσο και ο Πρίγκιπας Χάακον. Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου της Νορβηγίας Νταγκ Τέργε Αντερσεν διάβασε δυνατά τα ονόματα και των 77 θυμάτων. Η συνεδρία ήταν ανοιχτή για το κοινό, αλλά λόγω των περιορισμένων θέσεων, δόθηκε προτεραιότητα στους συγγενείς των θυμάτων.
Τα επτά πολιτικά κόμματα του κοινοβουλίου συμφώνησαν να αναβάλουν την προεκλογική εκστρατεία για τις τοπικές εκλογές του Σεπτεμβρίου ως τα μέσα Αυγούστου. Οι σχολικές συζητήσεις ματαιώθηκαν, όχι όμως οι σχολικές εκλογές.
Αρχικά ο Μάγκνους Ράνστορπ και άλλοι εμπειρογνώμονες της τρομοκρατίας υποψιάστηκαν ότι ξένοι βρίσκονταν πίσω από τις επιθέσεις. Αμέσως μετά την επίθεση υπήρχαν ευρείες αναφορές στα βασικά μέσα μαζικής ενημέρωσης των αλλοεθνών της χώρας, ιδίως των Μουσουλμάνων, ότι υπέστησαν παρενόχληση και βία. Μια έκθεση σχετικά με αυτές τις ρατσιστικές επιθέσεις δημοσιεύτηκε εξ ονόματος της Επιτροπής της 22ας Ιουλίου.
Στις 13 Αυγούστου 2012 ο πρωθυπουργός της Νορβηγίας έλαβε την Έκθεση Γκγερβ, που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Μπρέιβικ θα μπορούσε να είχε εμποδιστεί από τη διάπραξη της σφαγής της Ουτόγια. [249] (Η έκθεση είχε ζητηθεί από το κοινοβούλιο τον Αύγουστο του 2011.)
Διεθνείς
Τα Ηνωμένα Έθνη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και κυβερνήσεις από όλο τον κόσμο εξέφρασαν την καταδίκη τους για τις επιθέσεις, τα συλλυπητήρια και την αλληλεγγύη προς τη Νορβηγία. Ωστόσο υπήρξαν επίσης αναφορές για δυτικοευρωπαίους δεξιούς λαϊκιστικές πολιτικούς που υποστήριξαν τους φόνους ή τους δικαιολόγησαν ως αποτέλεσμα πολυπολιτισμικότητας. Σε συνέντευξη σε ένα δημοφιλές ραδιοφωνικό σόου ο Ιταλός ευρωβουλευτής Φραντσέσκο Σπερόνι, ηγετικό μέλος της Λέγκας του Βορρά, του μικρότερου εταίρου του συντηρητικού συνασπισμού του Μπερλουσκόνι, δήλωσε: «Οι ιδέες του Μπρέιβικ υπερασπίζονται τον δυτικό πολιτισμό». Παρόμοιες απόψεις εκφράσθηκαν από τον Ιταλό ευρωβουλευτή Μάριο Μποργκέζιο. Ο Βέρνερ Κενιγκσχόφερ, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Αυστρίας, εκδιώχθηκε από το δεξιό Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας μετά την εξίσωση της σφαγής με τον θάνατο εκατομμυρίων εμβρύων μέσω της άμβλωσης.
Στις 25 Ιουλίου 2011, στις 12 το μεσημέρι (CEST) όλες οι Βόρειες Χώρες κράτησαν ενός λεπτού σιγή για να τιμήσουν τα θύματα των δύο επιθέσεων. Η σιγή στη Νορβηγία ήταν πέντε λεπτά. Στο Όσλο, μια πόλη περίπου 600.000 κατοίκων, περίπου 200.000 άνθρωποι παρακολούθησαν μια «πορεία λουλουδιών».
Τα νορβηγικά μέσα ενημέρωσης άσκησαν κριτική στο Fox News και τον σχολιαστή του Γκλεν Μπεκ για την κάλυψη των επιθέσεων. Beck's comparison of the AUF to the Hitler Youth Η σύγκριση εκ μέρους του Μπεκ της AUF με τη Χιτλερική Νεολαία [258] οδήγησε τον Φρανκ Αρεμπροτ, Νορβηγό καθηγητή συμπαθούντα του Νορβηγικού Εργατικού Κόμματος, να αποκαλέσει τον Μπεκ «φασίστα» και «γουρούνι».
Τελετές μνήμης
Μετά τις επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν αρκετές τελετές μνήμης. Στις 25 Ιουλίου 2011 περίπου 200.000 άνθρωποι συμμετείχαν σε μια «πορεία τριαντάφυλλων» στην Πλατεία Δημαρχείου (Rådhusplassen) στο Όσλο. Η συναυλία του NRK με τίτλο "Mitt lille land" ("Η Μικρή μου Χώρα"), που ονομάστηκε έτσι από το ομώνυμο τραγούδι που "συμβόλιζε τη θλίψη που πέρασαν πολλοί άνθρωποι", πραγματοποιήθηκε στον καθεδρικό ναό του Όσλο στις 30 Ιουλίου 2011. Στις 21 Αυγούστου 2011 πραγματοποιήθηκε μια εθνική τελετή μνήμης. Τον Σεπτέμβριο του 2011 η Noρβηγική Λαϊκή Βοήθεια (Norsk Folkehjelp) και η Sony Music κυκλοφόρησαν το αναμνηστικό άλμπουμ "Mitt lille land".
Μνημεία
Ένα minnestein ("αναμνηστική πέτρα") προς τιμή της μνήμης των επιθέσεων στην Ουτόγια βρίσκεται σε ένα χώρο ανάπαυσης στην άκρη του δρόμου με θέα της Ουτόγια που βρίσκεται στην E16 στο Νες του δήμου Χόλε.
Στην Ουτόγια ο τόπος του μνημείου ονομάζεται "Lysninga" (εκκαθάριση), με κύριο θέμα του το "Ringen" (δαχτυλίδι)- ένα "δαχτυλίδι από χάλυβα [που] κρέμεται ανάμεσα στα δέντρα και όπου είναι χαραγμένα τα ονόματα και η ηλικία της πλειοψηφίας των 69 που σκοτώθηκαν " και "βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του νησιού" · Αποκαλύφθηκε το καλοκαίρι του 2015. Το Hegnhuset (Φυλάκιο) εγκαινιάστηκε το 2016 και τα μέσα ενημέρωσης είχαν τη δυνατότητα να φωτογραφήσουν το εσωτερικό του, συμπεριλαμβανομένων αντικειμένων, αφού οι συγγενείς των θυμάτων που επέλεξαν να έρθουν, είχαν δει το εσωτερικό.
Ένα προσωρινό εθνικό μνημείο στο Όσλο αποκαλύφθηκε στις 22 Ιουλίου 2016. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2016 τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ένα προγραμματισμένο μόνιμο, εθνικό μνημείο στο Όσλο στο Regjeringskvartalet είχε προγραμματιστεί να κατασκευαστεί στο Σέρμπροτεν, αλλά η κυβέρνηση προσανατολίζεται στην κατάργηση του σχεδιασμού του Ντάλμπεργκ.
Ένα άλλο προτεινόμενο μνημείο στο Όσλο, στο Στενσπάρκεν, με μεταλλικά τριαντάφυλλα, δεν έχει εγκριθεί, καθώς οι προβλεπόμενες διαστάσεις των 34 επί 20 μέτρων, με ύψος 3 μέτρων, κρίθηκαν πολύ υπερβολικές. 900 τριαντάφυλλα, ακόμη αποθηκευμένα, έχουν δωρηθεί από άτομα σε διάφορες χώρες. Ενα δημιουργήθηκε από έναν επιζώντα και κάποια από άλλους που πέθαναν. Ο Τόμπε Μαλμ είναι ένας από αυτούς που βρήκαν την ιδέα να χρησιμοποιήσουν σιδερένια τριαντάφυλλα.
Noμικές διαδικασίες
Η αστυνομία κράτησε αρχικά την επιλογή του δικηγόρου μυστική μετά από αίτημα του. Ο δικηγόρος Γκέιρ Λίπεσταντ επέλεξε να ενεργήσει για την υπεράσπιση του Μπρέιβικ, μετά από σχετικό αίτημά του.
Στις 25 Ιουλίου 2011 ο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ κατηγορήθηκε στο Περιφερειακό Δικαστήριο του Όσλο. Η αστυνομία φοβόταν ότι ο Μπρέιβικ θα χρησιμοποιούσε την ακρόαση ως ευκαιρία επικοινωνίας με πιθανούς συνεργούς. Εξαιτίας αυτού από τη δίκη του αποκλείστηκαν όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλο το κοινό. Αντ 'αυτού ο δικαστής Κιμ Χέγκερ έδωσε συνέντευξη τύπου λίγο αργότερα, όπου διάβασε την απόφαση του δικαστηρίου. Η πρακτική των εντελώς κλειστών δικαστικών ακροάσεων είναι εξαιρετικά σπάνια στο νορβηγικό δικαστικό σύστημα.
Η συζήτηση για το ποιες κατηγορίες θα απαγγελθούν ήταν έντονη. Πολλοί δικηγόροι της αστυνομίας ήθελαν εσχάτη προδοσία ή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η εισαγγελία κατέληξε κατηγορώντας τον Μπρέιβικ για τρομοκρατία. Ο Μπρέιβικ παραδέχτηκε ότι ήταν ο ένοπλος στην Ουτόγια και ο δράστης πίσω από τη βόμβα στο Όσλο, παραδεχόμενος επίσης όλα τα άλλα πραγματικά γεγονότα. Παρ 'όλα αυτά ισχυρίσθηκε ότι δεν ήταν ένοχος, δηλώνοντας "Δεν αναγνωρίζω αυτό το σύστημα δικαιοσύνης". Ο εισαγγελέας Κρίστιαν Χάτλο πρότεινε να κρατηθεί ο Μπρέιβικ για οκτώ εβδομάδες χωρίς αλληλογραφία ή επίσκεψη. Ο δικαστής δέχθηκε την πρόταση της εισαγγελίας, δηλώνοντας ότι «ο κατηγορούμενος είναι επικείμενος κίνδυνος για την κοινωνία και πρέπει να περιοριστεί για την ασφάλεια του εαυτού του και των άλλων. Είναι πολύ πιθανό ότι είναι ένοχος για τα φερόμενα εγκλήματα και η φυλάκιση είναι απαραίτητη για την αποτροπή της καταστροφής αποδεικτικών στοιχείων ". Σύμφωνα με τις επιθυμίες της εισαγγελίας ο Μπρέιβικ τέθηκε σε κράτηση οκτώ εβδομάδων χωρίς αλληλογραφία ή επίσκεψη, τέσσερις από αυτές εντελώς απομονωμένος, για ανανέωση το αργότερο στις 19 Σεπτεμβρίου 2011. Μεταφέρθηκε αμέσως στην Ιλα Λάντσφενγκσελ, μια φυλακή υψίστης ασφαλείας.
Στις 13 Αυγούστου 2011 ο Μπρέιβικ μεταφέρθηκε στην Ουτόγια από την αστυνομία για την αναπαράσταση των ενεργειών του την ημέρα της σφαγής. Ούτε τα μέσα ενημέρωσης ούτε το κοινό ενημερώθηκαν για την επιχείρηση. Η αστυνομία εξήγησε ότι η αιφνιδιαστική μεταφορά ήταν απαραίτητη επειδή ο Μπρέιβικ θα κατηγορείτο και θα δικαζόταν και για τις 77 δολοφονίες μεμονωμένα. Η αστυνομία θεώρησε λιγότερο ενοχλητικό για τους επιζώντες να το κάνει τότε παρά στη δίκη. Παρά τα πολλά αστυνομικά σκάφη και ελικόπτερα, κανένας από τους πολίτες που είχαν φτάσει για να αποθέσουν λουλούδια στην ακτή εκείνη την ημέρα δεν αντιλήφθηκε τι συνέβαινε μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα απέναντι από τη λίμνη για συνολικά οκτώ ώρες. Το απόγευμα της 14ης Αυγούστου η αστυνομία πραγματοποίησε συνέντευξη τύπου για την αναπαράσταση. Αναφέρθηκε ότι ο Μπρέιβικ δεν ήταν ασυγκίνητος από την επιστροφή του στην Ουτόγια αλλά δεν έδειξε τύψεις. Ο επιθεωρητής Πολ Φρέντρικ Χγιορτ Κράμπι χαρακτήρισε τη συμπεριφορά και την αδιαφορία του Μπρέιβικ στο νησί ως «μη πραγματική», καθώς κατά τη διάρκεια οκτώ ωρών πρόθυμα έδειξε στην αστυνομία πώς ακριβώς διέπραξε και τις 69 δολοφονίες.
Η δίκη ξεκίνησε στις 16 Απριλίου 2012 και διήρκεσε μέχρι τις 19 Ιουνίου 2012. Διαπιστεύθηκαν 170 οργανισμοί μέσων ενημέρωσης για να καλύψουν τη διαδικασία. Ο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ αναγνώρισε ότι διέπραξε τα αδικήματα, αλλά δεν ομολόγησε ότι ήταν ένοχος καθώς πίστευε ότι οι δολοφονίες ήταν αναγκαίες. Το κύριο ζήτημα για τον Μπρέιβικ ήταν να μη θεωρηθεί «τρελός» ή «ψυχωτικός», γιατί αυτό θα του στερούσε την έννοια του μηνύματός του.
Στις 24 Αυγούστου ο Μπρέιβικ βρέθηκε ψυχικά υγιής από την πενταμελή επιτροπή δικαστών. Καταδικάστηκε σε προληπτική κράτηση (forvaring), ποινή φυλάκισης 21 ετών, που μπορεί να παρατείνεται επανειλημμένα κατά 5 χρόνια, εφόσον θεωρείται απειλή για την κοινωνία. Αυτή είναι η μέγιστη ποινή που επιτρέπεται από τη νορβηγική νομοθεσία και είναι ο μόνος τρόπος για να επιβληθεί ισόβια κάθειρξη.
Στη Νορβηγία
Η Coop Norway, μια αλυσίδα καταστημάτων λιανικής στη Νορβηγία, απέσυρε πολλά παιχνίδια από τα ράφια της ως αποτέλεσμα της επίθεσης. Μερικοί από τους τίτλους περιλαμβάνουν παιχνίδια όπως το Homefront, τη σειρά Call of Duty, το Sniper Ghost Warrior, το Counter-Strike Source και το World of Warcraft. Ορισμένα παιχνίδια αφαιρέθηκαν επίσης προσωρινά από τον νορβηγικό κατάλογο WiiWare, συμπεριλαμβανομένου ενός βιντεοπαιχνιδιού ραγών βολών.
Τις ημέρες μετά τις επιθέσεις στα μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα της Νορβηγίας παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση του ενδιαφέροντος για ένταξη νέων. Τόσο η Νεολαία των Συντηρητικών όσο και οι Νεολαίες του Κόμματος Προόδου και του Εργατικού Κόμματος (AUF) είχαν εγγράψει σημαντικό αριθμό νέων μελών μετά από λίγες ημέρες. Τα μητρικά κόμματα ανέφεραν επίσης μια ασυνήθιστη αύξηση στις νέες αιτήσεις μελών, με το Συντηρητικό Κόμμα και το Κόμμα Προόδου να έχουν εγγράψει σχεδόν 1.000 νέα μέλη το καθένα ως τις αρχές Αυγούστου,, ενώ το Εργατικό Κόμμα ανέφερε πάνω από 6.000 νέα μέλη στο τέλος του μήνα.
Ακροδεξιές ομάδες, όπως το Σταματήστε την ισλαμοποίηση της Νορβηγίας (SIAN) και η Νορβηγική Αμυντική Ενωση (NDL), καθώς και οι Δημοκράτες, φέρεται να γνώρισαν εκτίναξη του αριθμού των μελών τους και του ενδιαφέροντος για αυτά στα μέσα Αυγούστου, ενώ το κόμμα των Δημοκρατών είχε εγγράψει περίπου εκατό νέα μέλη και η NDL περίπου τριακόσια.
Στις τοπικές εκλογές του Σεπτεμβρίου, σχεδόν δύο μήνες μετά τις επιθέσεις, σημείωσε κέρδη το Συντηρητικό Κόμμα (9% φθάνοντας στο 28%), και σε μικρότερο βαθμό το Εργατικό Κόμμα (2% φθάνοντας στο 32%). Αφ' ετέρου απώλειες είχαν από το Κόμμα Προόδου, του οποίου ο Μπρέιβικ ήταν μέλος (6% φθάνοντας στο 11%) και το Σοσιαλιστικό Αριστερό Κόμμα (2% φθάνοντας στο 4%).
Η Εκθεση Γκγερβ, που έλαβε ο πρωθυπουργός πριν από τη συνέντευξη τύπου στις 13 Αυγούστου 2012, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι θα μπορούσαν να είχαν αναληφθεί περισσότερες ενέργειες από τις αρχές, για να σταματήσουν τον Μπρέιβικ, να τον εντοπίσουν ή να διακόψουν τις επιθέσεις του. Επίσης επέκρινε τις ενέργειες της αστυνομίας, σε αντίθεση με μια εσωτερική έκθεση που είχε δημοσιεύσει νωρίτερα η αστυνομία. Λίγες μέρες αργότερα ο αρχηγός της αστυνομίας Εϊστέιν Μέλαντυπέβαλε την παραίτησή του, επικαλούμενος την έλλειψη σαφούς υποστήριξης από τους προϊσταμένους του και λέγοντας: "Εάν το υπουργείο [δικαιοσύνης] και άλλες πολιτικές αρχές δεν διευκρινίσουν αυτό το θέμα χωρίς αμφιβολία, θα μου είναι αδύνατο να συνεχίσω. " Η παραίτησή του έγινε αποδεκτή και ανακοινώθηκε από την Υπουργό Δικαιοσύνης Γκρέτε Φαρέμο.
Ο Βέγκαρντ Γκρέσλιε Βένεσλαντ, που επέζησε του συμβάντος, ήταν υποψήφιος για το κοινοβούλιο του Εργατικού Κόμματος στις νορβηγικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2013, που έδωσαν κυβέρνηση συνασπισμού του Συντηρητικού Κόμματος και του δεξιού Κόμματος Προόδου, του οποίου ο Μπρέιβικ ήταν μέλος από το 1999 έως το 2004.
Το 2013 ο πρώην τοπικός ηγέτης της AUF και σύμβουλος του υπουργικού συμβουλίου του Εργατικού Κόμματος Ιβαρ Φγελντ δημοσίευσε το φυλλάδιο Den rødgrønne Terrorøya ("Το Νησί της Κοκκινοπράσινης Τρομοκρατίας"), που τεκμηρίωνε τον τρόπο με τον οποίο η Ουτόγια για πολλά χρόνια χρησιμοποιήθηκε για να ενισχύσει την υποστήριξη της αντιισραηλινής πολιτικής και των Παλαιστίνιων τρομοκρατών. Στο βιβλίο καταγράφει, μεταξύ άλλων, ότι η AUF είχε επιτρέψει στην ακροαριστερή Κόκκινη Νεολαία να οργανώνει κατασκηνώσεις Ουτόγια, όπου συγκέντρωνε χρήματα και καλωσόριζε εκπροσώπους του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP) στο νησί. Ο Φγελντ ισχυρίστηκε ότι ο σκοπός του βιβλίου του ήταν να προειδοποιήσει το Εργατικό Κόμμα για τις δραστηριότητες της ολοένα και πιο ριζοσπαστικοποιημένης και ισλαμόφιλης οργάνωσης της νεολαίας του.
Τσέχος μιμητής
Στις 10 Αυγούστου 2012 η ​​Μονάδα Ταχείας Αντίδρασης (URNA) της Τσεχικής Αστυνομίας συνέλαβε έναν 29χρονο θαυμαστή του Μπρέιβικ, τον Βόιτεχ Μλίνεκ, στην Οστράβα, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Τσεχίας. Η αστυνομία είχε υποψίες ότι ο Μλίνεκ ετοίμαζε μια παρόμοια επίθεση, εμπνευσμένη από τις επιθέσεις στη Νορβηγία το 2011. Είχε συγκεντρώσει όπλα (συμπεριλαμβανομένου ενός πλήρως αυτόματου όπλου επίθεσης και σφαιρών διάτρησης θωράκισης) και είχε μετασκευάσει μια εναέρια βόμβα για να είναι σε θέση να την πυροδοτήσει από απόσταση. Ο Μλίνεκ είχε μαζί του το τηλεχειριστήριο όταν συνελήφθη. Είχε επίσης προμηθευτεί στολές της Τσεχικής αστυνομίας και της Τσεχικής υπηρεσίας φυλακών και αστυνομική ταυτότητα.
Ο Μλίνεκ, που χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ στην ηλεκτρονική επικοινωνία, είχε ιστορικό τεσσάρων προηγούμενων ποινικών καταδικών, συμπεριλαμβανομένης μιας ποινής έξι μηνών με αναστολή για πυροδότηση εκρηκτικών που κατέστρεψεαν ένα άδειο ξύλινο εξοχικό σπίτι.
Ο Μλίνεκ κατηγορήθηκε αρχικά για έκθεση σε κίνδυνο και παράνομη οπλοκατοχή, που επέσυραν ποινή φυλάκισης από τρία ως οκτώ χρόνια. Αρχικά προφυλακίσθηκε αλλά στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε μονάδα απομόνωσης του νοσοκομείου φυλακών του Μπρνο μετά από ψυχιατρική αξιολόγηση. Στις 3 Απριλίου 2013 δικαστήριο της Οστράβας έκρινε τον Μλίνεκ ψυχικά ασθενή. Ταυτόχρονα κρίθηκε επικίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια και τέθηκε υπό ψυχιατρική κράτηση, με επανεξέταση των λόγων της κράτησης περιοδικά από το δικαστήριο κάθε δύο χρόνια. Η αστυνομία διαπίστωσε ότι ο Μλίνεκ, παρά το γεγονός ότι ήταν συμπαθών του Μπρέιβικ, δεν προετοιμάζει μια πραγματική τρομοκρατική επίθεση. Ωστόσο υπέφερε από παράνοια και συσσώρευε τα όπλα και τις βόμβες με σκοπό την αυτοάμυνα.
Πολωνός μιμητής
Στις 20 Νοεμβρίου 2012 οι πολωνικές αρχές ανακοίνωσαν τη σύλληψη ενός 45χρονου λέκτορα χημικής μηχανικής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας με την υποψία ότι ετοίμαζε μια παρόμοια επίθεση. Σύμφωνα με τις αρχές ο Μπρούνον Κβιέτσιεν ήταν θαυμαστής του Μπρέιβικ και εμπνεύστηκε περαιτέρω από τη Βομβιστική επίθεση της Οκλαχόμα Σίτι.
Η Υπηρεσία Εσωτερικής Ασφάλειας της Πολωνίας (ABW) έμαθε για πρώτη φορά για τον Κβιέτσιεν μετά την έναρξη έρευνας για τις πολωνικές επαφές του Μπρέιβικ, όταν έγινε γνωστό ότι είχε παραγγείλει ορισμένες από τις χημικές ουσίες για τη βόμβα του από την Πολωνία μέσω του Διαδικτύου. Σύμφωνα με την ABW ο Κβιέτσιεν ετοίμαζε επίθεση εναντίον του Σέιμ, του Πολωνικού κοινοβουλίου. Ήθελε να πυροδοτήσει 4 τόνους εκρηκτικών σε αυτοκίνητο σταθμευμένο στο κτίριο κατά τη διάρκεια της συζήτησης του προϋπολογισμού του επόμενου έτους, καθώς ήταν η στιγμή που όλα τα μέλη του κοινοβουλίου, ο πρωθυπουργός καθώς ο Πρόεδρος είναι όλοι παρόντες στο κτίριο.
Ο Κβιέτσιεν προσπάθησε να εξοπλιστεί ήδη από το 1997, ωστόσο οι αρχές απέρριψαν την αίτησή του για άδεια πυροβόλου όπλου. Αργότερα άρχισε να εξοπλίζεται παράνομα, κυρίως με όπλα που αγόρασε στο Βέλγιο. Αγόρασε πυροβόλα όπλα, πυρομαχικά, αλεξίσφαιρα γιλέκα με κεραμικές πλάκες και κράνη κέβλαρ. Είχε επισκεφθεί το Σέιμ και δοκίμασε αν ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθούν τηλεχειριστήρια ραδιοφώνου στα κτίρια για την προγραμματισμένη έκρηξη της βόμβας αυτοκινήτου. Ως απόφοιτος του προγράμματος Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας για την κατασκευή εκρηκτικών, ο Κβιέτσιεν διεξήγαγε παράνομες δοκιμές εκρηκτικών από τουλάχιστον το 2000. Σε ορισμένες περιπτώσεις πυροδότησε μικρές ποσότητες εκρηκτικών στις γέφυρες της Βαρσοβίας, προξενώντας μικρά βαθουλώματα και τρύπες στην κατασκευή τους. Εκτός από τη στόχευση του κοινοβουλίου ο Κβιέτσιεν προπαρασκεύαζε επίσης τη δολοφονία της Μόνικα Ολενικ, δημοσιογράφου με επιρροή, και της Χάνα Γκρόνκιεβιτς-Βαλτς, δημάρχου της Βαρσοβίας.
Ο Κβιέτσιεν ενέτεινε τις προετοιμασίες του μετά την καταδίκη του Μπρέιβικ. Πραγματοποίησε μια πειραματική έκρηξη βόμβας 250 κιλών στην ύπαιθρο της Πολωνίας στον δήμο Πρζεγκίνια, που οποία επίσης κινηματογράφησε. Είχε στρατολογήσει τέσσερα άλλα άτομα για τον σκοπό του, ωστόσο τουλάχιστον δύο από αυτούς ήταν στην πραγματικότητα μυστικοί πράκτορες της ABW. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης εννέα ετών στις 19 Απριλίου 2017. Ο Μπρούνον Κβιέτσιεν πέθανε στη φυλακή στις 6 Αυγούστου 2019, το πιθανότερο από αυτοκτονία.
Υπεξαίρεση από το ταμείο θυμάτων τρομοκρατικών επιθέσεων
Το 2016 ένα άτομο καταδικάστηκε σε 120 ημέρες φυλάκισης για υπεξαίρεση 300.000 νορβηγικών κορωνών από τη ''Støttegruppen etter 22. juli'', μια νορβηγική ΜΚΟ. τα χρήματα έπρεπε να είχαν πάει σε θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης. Ο δράστης ήταν διαχειριστής της ΜΚΟ.
Απαγόρευση των ημιαυτόματων κυνηγετικών όπλων και του τυφεκίου Mini-14
Στις 28 Φεβρουαρίου 2018 ο Πέτερ Φρέλιχ της επιτροπής δικαστικών υποθέσεων του Νορβηγικού κοινοβουλίου δήλωσε ότι μια πρόταση απαγόρευσης των ημιαυτόματων όπλων που προτάθηκε το προηγούμενο έτος είχε αρκετή πολιτική υποστήριξη για να γίνει νόμος ως το 2021. Ο νόμος θα απαγορεύσει το τουφέκι Ruger Mini-14, που χρησιμοποιήθηκε στη σφαγή της Ουτόγια και άλλα ημιαυτόματα κυνηγετικ τουφέκια. Ωστόσο η χρήση ημιαυτόματων πυροβόλων όπλων για αθλήματα σκοποβολής εξακολουθεί να είναι νόμιμη για αθλητές που έχουν σχετική άδεια.
Πυροβολισμοί στο τζαμί του Κράιστσερτς
Ο Μπρέντον Χάρισον Τάραντ, ο δράστης δύο διαδοχικών μαζικών πυροβολισμών σε τζαμιά στο Κράιστσερτς της Νέας Ζηλανδίας, δήλωσε στο μανιφέστο του Η Μεγάλη Αντικατάσταση (σε αναφορά σε μια ακροδεξιά θεωρία από τη Γαλλία του Ρενώ Καμύ) ότι εμπνεύστηκε ιδιαίτερα από τον Μπρέιβικ και ισχυρίστηκε ότι είχε "σύντομη επαφή" μαζί του, καθώς και συνάντηση με την οργάνωσή του, τους Ναΐτες Ιππότες. Οι πυροβολισμοί πραγματοποιήθηκαν στο Τζαμί Αλ Νόορ και στο Ισλαμικό Κέντρο Λίνγουντ στο Κράιστσερτς της Νέας Ζηλανδίας, κατά τη διάρκεια της προσευχής της Παρασκευής στις 15 Μαρτίου 2019, σκοτώνοντας 51 άτομα και τραυματίζοντας 49.
Ταινίες
Δύο ταινίες για τις επιθέσεις κυκλοφόρησαν το 2018: η νορβηγική παραγωγή Ουτόγια: 22 Ιουλίου, σε σκηνοθεσία Ερικ Πόπε στη νορβηγική γλώσσα τον Φεβρουάριο και η αμερικανική παραγωγή 22 Ιουλίου, σε σκηνοθεσία του Αγγλου Πωλ Γκρήνγκρας σκηνοθέτη στην αγγλική (αλλά με Νορβηγικό καστ) τον Σεπτέμβριο. Παρά τους παρόμοιους τίτλους τους και τις κοντινές ημερομηνίες κυκλοφορίας, δεν έχουν σχέση.
Η ταινία του Πόπε είναι μια συνεχής ταινία μακρών λήψεων, που αναπαριστά τη σφαγή της Ουτόγια εστιάζοντας αποκλειστικά στα θύματα (ειδικά σε ένα που έπαιξε ο Αντρεα Μπέντσεν), με τον Μπρέιβικ να εμφανίζεται μόνο για λίγο ως μια μακρινή σκιά. Όλοι οι ήρωες είναι φανταστικοί και η ταινία γυρίστηκε ως μια συνεχής λήψη, καθώς σκοπός της ήταν να προωθήσει την κατανόηση των θυμάτων όπως φαίνεται από την οπτική γωνία τους.
Η ταινία του Γκρήνγκρας βασίζεται στο μη μυθιστοριογραφικό βιβλίο Ενας από Μας: Η Ιστορία μιας Σφαγής στη Νορβηγία - και τα Επακόλουθά της και, σε αντίθεση με το έργο του Πόπε απεικονίζει άτομα της πραγματικής ζωής που εμπλέκονται στα γεγονότα, με τον Μπρέιβικ (που τον παίζει ο Αντερς Ντάνιελσεν Λίε) στον κεντρικό ρόλο. Η ταινία απεικονίζει και τις δύο επιθέσεις, ενώ επίσης επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στις συνέπειές τους, κυρίως στη δίκη του Μπρέιβικ. Παράλληλα, επικεντρώνεται επίσης στην ιστορία του Βίλγιαρ Χάνσεν, ενός από τους επιζώντες της σφαγής της Ουτόγια που πυροβολήθηκε και μόλις επέζησε, καθώς αυτός και η οικογένειά του προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το τραύμα.
Και οι δύο ταινίες έλαβαν θετικές κριτικές, με αρκετά μέσα ενημέρωσης να μελετούν τις ριζικά διαφορετικές τους προσεγγίσεις στο ίδιο θέμα.
Μουσική
Το αυστριακό black metal συγκρότημα Harakiri for the Sky κυκλοφόρησε ένα τραγούδι με τίτλο, "69 Dead Birds for Utøya", στο άλμπουμ τους του 2014 Aokigahara. Ένας στίχος λέει: "Κάθε φορά που νομίζεις ότι το πιο εκπληκτικό περιστατικό σε αυτό τον κόσμο έχει ήδη συμβεί, έρχεται ένα ακόμη."
Το ολλανδικό συγκρότημα συμφωνικής metal Epica κυκλοφόρησε ένα τραγούδι με τίτλο "Internal Warfare", στο άλμπουμ του 2012 Requiem for the Indifferent. Η τραγουδίστρια Σιμόνε Σίμονς δήλωσε σε συνέντευξή της ότι αφορούσε τις επιθέσεις του Αντερς Μπρέιβικ στη Νορβηγία.
Ο Ερικ Μπραζίλιαν έγραψε και έπαιξε το ελπιδοφόρο τραγούδι "One Light" προς τιμή του λαού της Νορβηγίας μετά την τραγωδία, στις 18 Αυγούστου 2011.
Τηλεόραση
Η 6η σεζόν 6 του Seconds From Disaster έκανε πρεμιέρα στην επέτειο του ενός έτους των επιθέσεων στη Νορβηγία του 2011 (που προβλήθηκε στις 22 Ιουλίου 2012), με το επεισόδιο με τίτλο, "Νορβηγική σφαγή: ήμουν εκεί".
Το επεισόδιο του Futurama The Cryonic Woman άλλαξε λίγο σε ορισμένες επαναλήψεις, συμπεριλαμβανομένης της επανέκδοσης του DVD, επειδή κάποια στιγμή στο επεισόδιο περιλαμβανόταν μια οθόνη που έλεγε «Πρωθυπουργός της Νορβηγίας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα Κατηγορία:Ιστορία της Νορβηγίας Κατηγορία:2011
Νοβαλαίζ
Το Νοβαλαίζ (γαλλικά: Novalaise) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νοβαλεζάν ή Νοβαλαιζιέν (γαλλικά: Novalesans ή Novalaisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Αχμέτ Νιχάντ
Ο Αχμέτ Νιχάντ (τούρκικα: Ahmed Nihad Osmanoğlu) (5 Ιουλίου 1883 - 4 Ιουνίου 1954), ήταν ο 38ος Επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν και δεύτερος επικεφαλής του Οίκου, μετά την κατάργηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Διαδέχτηκε τον ξάδερφό του, Αμπντούλ Μετζίτ Β΄, μετά τον θάνατό του, στις 23 Αυγούστου 1944, ως επικεφαλής της Οθωμανική Δυναστείας. Ήταν το πρώτο μέλος της Δυναστείας, που δεν έλαβε τον τίτλο του Χαλίφη του Ισλάμ, από την εποχή του πρόγονού του, Σελίμ Α΄, που ίδρυσε τον τίτλο το 1517. Αν βασίλευε, θα ήταν ο Σουλτάνος Αχμέτ Δ΄.
Ζωή
Ο Αχμέτ Νιχάντ, γεννήθηκε το 1883 στο Παλάτι Τσιραγκάν, στο Ορτάκιοϊ της Κωνσταντινούπολης. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Μεχμέτ Σελαχεντίν, από τη σύζυγό του, Ναζικνάζ Μπασανιμεφέντη και ήταν εγγονός του Σουλτάνου Μουράτ Ε΄. Ήταν μορφωμένος ιδιωτικά και είχε κερδίσει τον τίτλο του συνταγματάρχη του Οθωμανικού πεζικού.
Ο Αχμέτ Νιχάντ, πέρασε όλη την παιδική και πρώιμη ενήλικη ζωή του, στο Παλάτι Τσιραγκάν. Το ανάκτορο, χρησίμευε ως κατοικία του παππού του, Μουράτ Ε΄, ο οποίος είχε καθαιρεθεί από σουλτάνος από τον αδερφό του, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Οι περιορισμοί του, ίσχυαν για όλη την οικογένειά του και σταμάτησαν με τον θάνατο του Μουράτ, το 1904. Έπειτα, έζησε σε μερικά ακίνητα που είχε στην Κωνσταντινούπολη. 20 χρόνια αργότερα, μετά την κατάργηση του Σουλτανάτου και του Χαλιφάτου και την ίδρυση της Δημοκρατίας της Τουρκίας, όλη η οικογένειά του εξορίστηκε τον Μάρτιο του 1924.
Σε ηλικία 41 ετών, ο Αχμέτ Νιχάντ, έφυγε από την Τουρκία και δεν ξαναγύρισε πίσω, γιατί πέθανε πριν λήξει το διάταγμα εξορίας. Πήγε στην εξορία με τις δύο συζύγους του, πρώτα στη Βουδαπέστη και έπειτα για 12 χρόνια, στη Νίκαια, όπου είχαν εγκατασταθεί κι άλλοι συγγενείς του. Το 1937, μετακόμισε στον Βηρυτό, όπου έπαθε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, που τον άφησε με ειδικές ανάγκες. Τον Αύγουστο του 1944, έγινε ο πρώτος Επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν, από τον 16ο αιώνα, που δεν έλαβε τον τίτλο του Χαλίφη του Ισλάμ. Ο Αχμέτ Νιχάντ, ήταν ένας ευσεβής και υπάκουος άνθρωπος, που είχε ταλέντο στην αρχιτεκτονική και στην ξυλουργική. Ήταν επίσης ταλαντούχος συνθέτης, μουσικός και ζωγράφος. Πέθανε το 1954 στον Βηρυτό και τάφηκε εκεί.
Κατηγορία:Τούρκοι
Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης
thumb|Εξωτερική άποψη των εγκαταστάσεων του Κέντρου Ιστορίας|226x226px Το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης (Κ.Ι.Θ.) ιδρύθηκε ως «Ιστορικό Αρχείο Πόλης Θεσσαλονίκης» στις 28 Ιουλίου 1983 με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης. Μετονομάστηκε σε “Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης” το 1984 και έκανε την πρώτη εμφάνιση του το 1985 με την συμμετοχή του στις εκδηλώσεις για τον εορτασμό των 2300 ετών της Θεσσαλονίκης. Η συμμετοχή του Κέντρου στις εορταστικές εκδηλώσεις ήταν μια μεγάλη έκθεση ιστορικών τεκμηρίων, που παρουσιάστηκε στον εκθεσιακό χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Τον Οκτώβριο του 1995 εγκαινιάστηκαν οι νέες ιδιόκτητες εγκαταστάσεις του, στην πλατεία Ιπποδρομίου, δωρεά του ζεύγους Αναστασίου και Ιουλίας Μπίλλη.
Το Κέντρο Ιστορίας υπάγεται στη Δ/νση Βαφοπουλείου & Πνευματικών Ιδρυμάτων του Δήμου Θεσσαλονίκης, εποπτεύεται δε, από Συμβουλευτική Επιτροπή, η οποία απαρτίζεται από διακεκριμένους επιστήμονες και ανθρώπους των γραμμάτων της πόλης. Η Συμβουλευτική Επιτροπή του Κ.Ι.Θ. ορίζεται με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θεσσαλονίκης και παρά το συμβουλευτικό της ρόλο, κατευθύνει τις δραστηριότητες του Κ.Ι.Θ. και αποφασίζει για τον προγραμματισμό του.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του έχει αναπτύξει δράσεις και προγράμματα για την προαγωγή και ανάπτυξη της έρευνας και της ιστοριογραφίας της Θεσσαλονίκης.
Εγκαταστάσεις
Το τριώροφο κτήριο, στο οποίο στεγάζεται το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης, περιλαμβάνει εκθεσιακό χώρο στο ισόγειο, γραφεία διοίκησης στον 1ο όροφο, ειδική βιβλιοθήκη με αναγνωστήριο στον 2ο όροφο και αίθουσα διαλέξεων - συνεδρίων στον 3ο όροφο.
Η είσοδος για το κοινό σε όλους τους χώρους του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης είναι ελεύθερη.
Ωράριο λειτουργίας βιβλιοθήκης: Δευτέρα-Παρασκευή 8:00-14:00
Ωράριο λειτουργίας εκθεσιακού χώρου: Δευτέρα-Παρασκευή 8:00-14:00 & 18:00-21:00
Σκοποί & Δράσεις
Οι σκοποί του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης είναι οι εξής:
Το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης επιδιώκει να λειτουργήσει ως ο κεντρικός φορέας τεκμηρίωσης, έρευνας και προβολής της ιστορίας της Θεσσαλονίκης, του διαχρονικού και του μητροπολιτικού της χαρακτήρα.
''Για την επίτευξη των σκοπών του, το Κ.Ι.Θ. έχει αναπτύξει τις εξής δραστηριότητες:''
Με τη δημοσίευση της υπ’ αριθ. 132877/Γ3/78/Φ.ΔΙΟΙΚ. κοινής υπουργικής απόφασης (ΦΕΚ 2536/Β΄/17.8.2016), το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης ορίστηκε επίσημα ως Ειδικό Ιστορικό Αρχείο, αναλαμβάνοντας από την Εφορεία των Γενικών Αρχείων του Κράτους την αρμοδιότητα διαχείρισης του Δημοτικού Αρχείου Θεσσαλονίκης.
Στο Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης έχει ολοκληρωθεί ένα πρόγραμμα ψηφιοποίησης ιστορικών τεκμηρίων, με σκοπό τη δημιουργία ηλεκτρονικής μορφής αρχείων της πόλης, προκειμένου αυτά να είναι πιο προσιτά στους ερευνητές. Τα τεκμήρια που ψηφιοποιήθηκαν είναι επισκέψιμα στην ειδική ιστοσελίδα https://culture.thessaloniki.gr. Με τη σύνδεση του ιδρύματος στα δίκτυα διάδοσης πληροφοριών (internet), οι πληροφορίες και οι ιστορικές γνώσεις για την Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή, μπορούν να ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο, προβάλλοντας την παρουσία και τον ρόλο της Ελλάδος στην περιοχή.
Το Κέντρο Ιστορίας, με την παρουσία του και τη δημιουργική διάθεση του προσωπικού και των συνεργατών του, αποτελεί χώρο συνάντησης του Δήμου Θεσσαλονίκης  με επιστημονικούς και πολιτιστικούς φορείς στο πεδίο της ιστορίας και φιλοδοξεί, με τις δράσεις του και τα αρχεία του, να συμβάλλει στη διαφύλαξη της συλλογικής μνήμης, της ιστορικής γνώσης, του πολιτισμού, των παραδόσεων και της ταυτότητας της πόλης.
Eνημερωτικό φυλλάδιο Κ.Ι.Θ.-Thessaloniki History Centre brochure
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχεία στη Θεσσαλονίκη
Αρνούλφος της Ολλανδίας
Ο Αρνούλφος/Άρνολτ (Arnulf van Gent, 951 - 18 Σεπτεμβρίου 993) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Φρισίας (Ολλανδίας) το διάστημα 988-993.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Γκεντ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ντιρκ Β΄ κόμη της Φρισίας (Ολλανδίας) και της Χίλντεγκαρντε, μάλλον κόρης του Αρνούφου Α΄ κόμη της Φλάνδρας.
Αναφέρεται με τους γονείς του για πρώτη φορά το 970. Όπως και με τον πατέρα του, το όνομά του μνημονεύεται σε πολλά έγγραφα της εποχής. Το 983 συνόδευσε τον Όθωνα Β΄ της Γερμανίας στο ταξίδι του στη Βερόνα και στη Ρώμη. Ως κόμης κατάφερε να επεκτείνει τα εδάφη του νοτιότερα. Δώρισε αρκετές ιδιοκτησίες στο αββαείο του Έχμοντ, όπως το Μπέργκαν -που προς τιμήν της μητέρας του το μετονόμασε σε Χίλεγκερσμπερκ- και το Όβερση, μάλλον ως αμοιβή για τις εργασίες καθαρισμού γης των μοναχών.
Ο Αρνούλφος ήταν ο πρώτος κόμης που ήρθε σε σύγκρουση με τους δυτικούς Φρισίους (Βίκινγκς επιδρομείς που είχαν εγκατασταθεί μόνιμα)· το 993 εισέβαλε βαθιά στην περιοχή τους, αλλά σε μάχη κοντά στο Βίκνελ ηττήθηκε και σκοτώθηκε. Ο γιος του Ντιρκ Γ΄ ήταν νεογέννητος. Η χήρα του Λούτγκαρτ, πρώτα με τη βοήθεια του Όθωνα Γ΄ της Γερμανίας και μετά του διαδόχου του Ερρίκου Β΄ κατάφερε να κρατήσει την κομητεία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 980 τη Λουτγκάρδη των Αρντέν, κόρη του Ζήγκφρητ κόμη του Λουξεμβούργου και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Γιώργος Τζιουμάκας
Καριέρα
Είναι γιος του παλαιού αθλητή Σωκράτη Τζιουμάκα. Ο Γιώργος ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα από την ηλικία των 10 ετών και σύντομα αναδείχθηκε μέσα από τις ακαδημίες του Ηρακλή και λίγο αργότερα στα κλιμάκια των Εθνικών ομάδων.
Το 2013 αποδέχθηκε την πρόταση της ιταλικής Κούνεο που αποτέλεσε την πρώτη του ομάδα του εξωτερικού. Έπειτα από την κατάρρευση της Κούνεο μεταγράφηκε στην Περούτζια, ενώ στην συνέχεια αγωνίστηκε στις ιταλικές Πιατσέντζα και Καστελάνα Γκρότε.
Μετά ακολούθησε ο επαναπατρισμός για λογαριασμό της νεοφώτιστης ΑΕΚ, το 2018, αποτελώντας την "βόμβα" των κιτρινόμαυρων στο μεταγραφικό παζάρι.
Διεθνής καριέρα
Ο Γιώργος Τζιουμάκας ξεκίνησε στην καριέρα του στις Εθνικές ομάδες Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων το 2010. Στη συνέχεια είχε πολλαπλές συμμετοχές τόσο στις αναπτυξιακές εθνικές ομάδες, όσο και με την Εθνική Ανδρών, με την οποία κατέκτησε το Ασημένιο Μετάλλιο στην Ευρωπαϊκή Λίγκα το 2014. Συνολικά ο Γιώργος Τζιουμάκας κατέγραψε 102 συμμετοχές με τις αναπτυξιακές Εθνικές ομάδες, ενώ με την Εθνική Ανδρών είχε 61 συμμετοχές έως το 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου
Λε Νουαγιέ (Σαβοΐα)
Το Λε Νουαγιέ (γαλλικά: Le Noyer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νουαγιερέν (γαλλικά: Noyerins).
Μπαμπά Φαρίντ
Ο Μπαμπά Φαρίντ (~ 4 Απριλίου 1175 – 7 Μαΐου 1266) ήταν ένας Μουσουλμάνος ιεροκήρυκας και μυστικιστής από το Παντζάμπ του 12ου αιώνα, που έγινε «ένας από τους πιο σεβαστούς και διακεκριμένους... Μουσουλμάνους μυστικιστές» της μεσαιωνικής περιόδου. Το πλήρες όνομά του είναι Φαριντουντίν Γκανζσακάρ, και αναφέρεται, επίσης, με ευλάβεια ως Σαΐχ Φαρίντ από τους Μουσουλμάνους, Σιχ και Ινδουιστές της περιοχής του Παντζάμπ.
Ιστορία
Ο Φαριντουντίν ήταν ένας μεγάλος δάσκαλος των Σούφι που γεννήθηκε περί το 1175 μ.Χ. στο χωριό Κοτεβαλ, σε απόσταση 10 χλμ. από το Μουλτάν, στην περιοχή του Πακιστανικού Παντζάμπ, στην οικογένεια των Τζαμαλαντίν Σουλεϊμάν και Μαριαμ Μπιμπι. Ήταν Σουνίτης Μουσουλμάνος και ένας από τους ιδρυτές του σουφιστικού τάγματος Τσίστι. Ο Μπάμπα Φαρίντ μαθήτευσε στο Μουλτάν, που τότε ήταν μουσουλμανικό εκπαιδευτικό κέντρο. Εκεί γνώρισε τον δάσκαλό του, Κουτμπούντιν Μπακτιάρ Κάκι, έναν αναγνωρισμένο άγιο Σούφι, ο οποίος πέρασε από το Μουλτάν καθώς ταξίδευε από τη Βαγδάτη προς το Δελχί. Όταν ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του, ο Φαρίντ έφυγε για το Σιστάν και το Κανταχάρ, και στην ηλικία των 16 ετών πήγε μαζί με τους γονείς του στη Μέκκα για το προσκύνημα Χατζ.
Μόλις τελείωσε η εκπαίδευσή του, μετακόμισε στο Δελχί, όπου διδάχθηκε το ισλαμικό δόγμα από τον δάσκαλό του, τον Κουτμπούντιν Μπακτιάρ Κάκι. Στη συνέχεια, μετακόμισε στο Χάνσι της Χαρυάνα. Το 1235, μετά το θάνατο του Κουτμπούντιν, ο Φαρίντ έγινε ο πνευματικός του διάδοχος, έφυγε από το Χάνσι και εγκαταστάθηκε στο Ατζονταν (σημερινό Πακπάταν του Πακιστάν) αντί να πάει στο Δελχί. Στο δρόμο του για την Ατζοντάν πέρασε από την πόλη Φαρίντκοτ, όπου γνωρίστηκε με τον 20χρονο Νιζαμουντίν Αουλίγια, ο οποίος αργότερα έγινε μαθητής του και διάδοχός του. Ο ανιψιός, μαθητής και διάδοχός του, ο Αλαουντίν Σαμπίρ Καλιγιάρι, ήταν από τους μεγαλύτερους αγίους των Σούφι από τον οποίον άρχισε το παρακλάδι Σαμπιρίγια του τάγματος Τσίστι.
Οι απόγονοι του Μπαμπά Φαρίντ αναφέρονται ως Φαρίντοι, συνήθως έχουν το επίθετο Φαρούκι και βρίσκονται στο Πακιστάν, στην Ινδία και στη διασπορά. Ένας από τους απογόνους του Φαριντουντίν Γκανζσάκαρ ήταν ο άγιος Σούφι Σαλίμ Τσίστι, του οποίου η κόρη έγινε η θετή μητέρα του αυτοκράτορα Τζαχανγκίρ των Μουγκάλ. Οι απόγονοί τους εγκαταστάθηκαν στο Σεϊκουπούρ του Μπανταούν, όπου βρίσκονται ακόμα τα ερείπια του φρούριού τους. Aπόγονός του ήταν και ο γνωστός λόγιος Σούφι Μουχιμπουλαχ Αλαχαμπάντι (1587-1648).
Ποίηση
Ο λαϊκός μύθος λέει ότι όταν ο Μπάμπα Φαρίντ πήγε στη ζούγκλα για να διαλογιστεί, πήρε μαζί του ένα κομμάτι ξύλο. Ήταν κάτι που το μάσαγε όταν αισθανόταν πεινασμένος, ώστε να μην αποσπαστεί η προσοχή του από το διαλογισμό. Στο ακόλουθο ποίημα, επισημαίνει το γεγονός ότι κάποιος πρέπει να ακολουθήσει την πορεία του διαφωτισμού για να απελευθερωθεί από τα δεινά αυτού του κόσμου.
Κληρονομιά
Ο Φαρίντ έγραψε τα έργα του στη γλώσσα Παντζάμπι και έχει μεγάλη λογοτεχνική συνεισφορά. Ιστορικά, τα Σανσκριτικά, τα Αραβικά και τα Περσικά θεωρούνταν ως οι γλώσσες των μορφωμένων και της ελίτ, και κυριαρχούσαν στα μοναστικά κέντρα, ενώ η γλώσσα Παντζάμπι γενικά θεωρούταν ως λιγότερο εκλεπτυσμένη και λαϊκή. Οι προγενέστεροι του Φαρίντ ποιητές παρέδωσαν μία φτωχή λογοτεχνία γραμμένη σε πρωτόγονη μορφή της Παντζάμπι, που βασικά περιλάμβανε παραδοσιακές και ανώνυμες μπαλάντες. Ο Φαρίντ έκανε καλή χρήση της γλώσσας στα ποιήματά του και έθεσε τη βάση για την μετέπειτα λογοτεχνία της.