cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρεπ
Τα κρεπ (στα γαλλικά crêpe) είναι υφάσματα με ελαφρά πτυχωμένη ή ανάγλυφη - σαν με μικρούς κόκκους- επιφάνεια. Αποκτά τη μορφή αυτή λόγω της εναλλασσόμενης συστροφής του νήματος. Το κρεπ χρησιμοποιείται ιδίως για ταγιέρ, σακάκια και πουκαμίσες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Υφάσματα
Αμπντί Ιπεκτσί
Ο Αμπντί Ιπεκτσί (τουρκικά: Abdi İpekçi, 9 Αυγούστου 1929 – 1 Φεβρουαρίου 1979) ήταν Τούρκος δημοσιογράφος και διευθυντής έκδοσης της εφημερίδας Μιλιέτ, υπερασπιστής των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στην Τουρκία, αλλά και υποστηρικτής του διαχωρισμού κράτους-θρησκείας, καθώς και του διαλόγου και του συμβιβασμού με την Ελλάδα. Δολοφονήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από μέλη της υπερεθνιστικής οργάνωσης Γκρίζοι Λύκοι.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 9 Αυγούστου του 1929, σε μία οικογένεια ντονμέ με καταγωγή από τη σέκτα των Karakaşı της Θεσσαλονίκης. Τελείωσε το Λύκειο Γαλατασαράι το 1948 και γράφτηκε στην Νομική Σχολή του πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης όπου όμως παρακολούθησε μαθήματα μόνο για λίγο. Ξεκίνησε να εργάζεται ως αθλητικός συντάκτης πρώτα στην εφημερίδα Yeni Sabah και έπειτα στην Yeni İstanbul. Το 1954 άρχισε να εργάζεται στη Millyet στην οποία αργότερα έγινε διευθυντής έκδοσης.
Η δολοφονία του
Την 1η Φεβρουαρίου του 1979, ενώ επέστρεφε από το γραφείο στο σπίτι του, ο Αμπντί Ιπεκτσί δολοφονήθηκε από δύο μέλη των Γκρίζων Λύκων, τον Οράλ Τσελίκ και τον Μεχμέτ Αλί Αγκτσά. Ο Αγκτσά συνελήφθη, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, απέδρασε όμως έξι μήνες αργότερα από τις στρατιωτικές φυλακές της Κωνσταντινούπολης όπου κρατούνταν και διέφυγε στη Βουλγαρία. Σύμφωνα με το Ρόιτερς κατά την απόδραση, ο Αγκτσά είχε βοήθεια από συμπαθούντες εντός των τουρκικών υπηρεσιών ασφαλείας.
Σύμφωνα με τη δημοσιογράφο Lucy Komisar ο Αγκτσά συνεργάστηκε για τη δολοφονία του Ιπεκτσί με τον έμπορο ναρκωτικών, εκτελεστή συμβολαίων θανάτου και υπερεθνικιστή Αμπντουλάχ Τσατλί, ο οποίος τον βοήθησε να δραπετεύσει από τη φυλακή.
Τέλος, ο συγγραφέας Τσετίν Αλτάν υποστήριξε ότι ένας δημοσιογράφος, ο Σεζάι Ορκούντ, ο οποίος είχε σχέσεις με τις μυστικές υπηρεσίες στην Τουρκία, του ανέφερε οτι η δολοφονία του Ιπεκτσί σχετίζονταν με την οργάνωση Counter - Guerrilla (που ήταν παρακλάδι της Gladio στην Τουρκία). Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο αυτό ο Ιπεκτσί γνώριζε ότι η εν λόγω οργάνωση δρούσε, εν αγνοία των τουρκικών αρχών, για τη στρατολόγηση ατόμων στην Τουρκία ενάντια στους κομμουνιστές.
Βραβείο Ιπεκτσί
Λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του Αμπντί Ιπεκτσί, ο Έλληνας πολιτικός μηχανικός Ανδρέας Πολιτάκης, με επιστολή του στον τότε διευθυντή της εφημερίδας Ελευθεροτυπία Σεραφείμ Φυντανίδη, του ζήτησε να αναλάβει πρωτοβουλία προκειμένου να συσταθεί μια ελληνοτουρκική επιτροπή «που θα απονείμει χρηματικό έπαθλο 40.000 δραχμών στο καλύτερο,πιο αμερόληπτο και πιο αντικειμενικό δημοσιεύμα, άρθρο ή μελέτη που θα προσεγγίζει τα προβλήματα των δύο χωρών με προσοχή και κατανόηση συμβάλλοντας επικοδομητικά στη σύσφιξη των σχέσεών τους».
Η πρόταση υιοθετήθηκε από την Ελευθεροτυπία και η συμφωνία οριστικοποιήθηκε με δημοσίευση στην ελληνική εφημερίδα και στη Μιλιέτ φωτογραφίας του Φυντανίδη με τον Μουσταφά Γκουρσέλ (τότε ανταποκριτή της τουρκικής εφημερίδας στην Αθήνα). Το βραβείο Ιπεκτσί από το 1986 τελεί υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών. Το έμβλημα του βραβείου, ένα περιστέρι και μια σφιγμένη γροθιά με ένα κλαδί ελιάς, σχεδιαστηκε από τον Τούρκο γραφίστα Μεγκνού Ερτέλ.
Η πρώτη απονομή του βραβείου έγινε τον Μάρτιο του 1981, στην οποία παρεβρέθηκε και η χήρα του δολοφονημένου δημοσιογράφου. Το βραβείο Αμπντί Ιπεκτσί απονέμεται κάθε δύο χρόνια εκ περιτροπής στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη. Ανάμεσα στους βραβευθέντες με το εν λόγω βραβείο ήταν και η συγγραφέας Διδώ Σωτηρίου.
Επίσης το όνομα του Αμπντί Ιπεκτσί έχει δοθεί και σε ένα κλειστό γήπεδο μπάσκετ το οποίο χρησιμοποιούν από κοινού ως έδρα οι σύλλογοι της Εφές Πίλσεν και της Φενερμπαχτσέ, καθώς και σε μια μικρή συνοικία και σε ένα δρόμο, στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης
Μαργαρίτης Ευαγγελίδης
Ο Μαργαρίτης Ευαγγελίδης (1850-1932) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Ήταν ιδρυτικό μέλος της Επιστημονικής εταιρείας, και διετέλεσε γραμματέας της μέχρι το 1901. Ίδρυσε επίσης τον «Σύλλογο των Μικρασιατών η Ανατολή», στον οποίο πρόσφερε ύψιστες εθνικές υπηρεσίες. Διετέλεσε επίσης σύμβουλος της αρχαιολογικής εταιρείας.
Απεβίωσε το 1932.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Κύζικος
2548 Λελουάρ
Ο Λελουάρ (Leloir) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1975 από το προσωπικό του «Αστεροσκοπείου Φελίξ Αγκυγιάρ» στο Ελ Λεονθίτο της Αργεντινής και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αργεντινού βιοχημικού Λουίς Φεδερίκο Λελουάρ (βραβείο Nobel Χημείας 1970).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Λελουάρ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Λελουαρ
Γουόρντ Κάνινγκχαμ
Ο '''Χάουαρντ Τζ. Κάνινγχαμ''' (Μίτσιγκαν, Ιντιάνα, 26 Μαΐου, 1949), όπως είναι το πλήρες όνομά του, είναι αμερικανός προγραμματιστής, ο άνθρωπος που επινόησε και ανέπτυξε το λογισμικό wiki. Θεωρείται πρωτοπόρος στα σχεδιαστικά πρότυπα και στον ακραίο προγραμματισμό. Είναι ο ένας από τους συγγραφείς του βιβλίου Ο Δρόμος του Wiki.
Επί του παρόντος ζει στο Μπίβερτον και είναι συνιδρυτής του CitizenGlobal.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί προγραμματιστές
Βαθύ κράτος στην Τουρκία
Το Βαθύ κράτος στην Τουρκία (Τουρκικά: derin devlet) αναφέρεται σε μια συνωμοτική αλληλεξάρτηση του στρατού, των μυστικών υπηρεσιών, της πολιτικής, της δικαιοσύνης, της διοίκησης, του δεξιού εξτρεμισμού και του οργανωμένου εγκλήματος (ειδικά δολοφονικές ομάδες) που έχει αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια αρκετών δεκαετιών.
Η πολιτική ατζέντα του βαθέος κράτους περιλαμβάνει την αφοσίωση στον εθνικισμό και τα συμφέροντα του κράτους. Η βία και άλλα μέσα πίεσης έχουν ιστορικά χρησιμοποιηθεί κατά μεγάλο μυστικό τρόπο για τη χειραγώγηση των πολιτικών και οικονομικών ελίτ και για τη διασφάλιση της ικανοποίησης συγκεκριμένων συμφερόντων εντός του φαινομενικά δημοκρατικού πλαισίου του πολιτικού τοπίου. Ο πρώην πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ έχει δηλώσει πως «η προοπτική και η συμπεριφορά των (κυρίως στρατιωτικών) ελίτ που αποτελούν το βαθύ κράτος και εργάζονται για τη διατήρηση των εθνικών συμφερόντων, διαμορφώνονται από μια παγιωμένη πεποίθηση, που χρονολογείται από την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» και ότι η χώρα είναι πάντα «στα πρόθυρα κρίσης».
Η ιδεολογία του βαθέος κράτους είναι αντι-σοσιαλιστική, υπερ-εθνικιστική, αντι-ισλαμιστική, κοσμική, αντι-κουρδική, αντιδημοκρατική και αντι-φιλελεύθερη. Όπως επεσήμανε ο πρώην πρωθυπουργός Μπουλέντ Ετζεβίτ, η ποικιλομορφία της κοινής γνώμης αντικατοπτρίζει την ποικιλομορφία των διαφόρων συμμαχιών του βαθεώς κράτους, καθώς αυτό δεν είναι τόσο συμμαχία, όσο πολλές ομάδες που εργάζονται πίσω από τα παρασκήνια, το καθένα στην επιδίωξη της δικής του ατζέντας. Μια άλλη εξήγηση έρχεται σε αντίθεση με τη άποψη του βαθύ κράτους σε ένα δίκτυο συμφερόντων και την ορίζει ως ένα είδος κυριαρχίας που βασίζεται στο υψηλό επίπεδο αυτονομίας που απολαμβάνει ο στρατός και που επιτρέπει στους μηχανισμούς ασφαλείας να διαταράξουν τους επίσημους δημοκρατικούς θεσμούς (στο προσκήνιο) χρησιμοποιώντας ομάδες ανεπίσημων θεσμών (στο παρασκήνιο), δηλαδή απειλές, αυταρχικές συμμορίες, το οργανωμένο έγκλημα και την διαφθορά. Οι φήμες για το βαθύ κράτος είναι ευρέως διαδεδομένες στην Τουρκία από τη θητεία του Ετσεβίτ ως πρωθυπουργού στη δεκαετία του 1970, μετά την αποκάλυψή του για την ύπαρξη ενός τουρκικού παραρτήματος της επιχείρησης Γκλάντιο της Ιταλίας, με την κωδική ονομασία «Αντίθετο Αντάρτικο». Πολλοί Τούρκοι, συμπεριλαμβανομένων εκλεγμένων πολιτικών, έχουν απορρίψει τους ισχυρισμούς ότι το βαθύ κράτος δεν υπάρχει.
Στην Τουρκία, θεωρείται ευρέως ότι το Βαθύ Κράτος παίζει μυστικά σημαντικό ρόλο στην τουρκική πολιτική μέχρι σήμερα και είχε συχνά τεράστια επιρροή στην πρόσφατη ιστορία. Μεταξύ άλλων, τα δύο στρατιωτικά πραξικοπήματα το 1971 και το 1980, καθώς και ένας μεγάλος αριθμός άλυτων πολιτικών δολοφονιών, βασανιστηρίων, παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολυάριθμων περιπτώσεων εξαφανίσεων προσώπων και της πορείας της σύγκρουσης με το κουρδικό PKK στη Νοτιοανατολική Τουρκία. Ωστόσο, το τρέχον επίπεδο αποσαφήνισης του φαινομένου, η ιστορία και το πολιτικό του υπόβαθρο εξακολουθούν να θεωρούνται φτωχά.
Αναγνώριση της ύπαρξής του
Η συζήτηση ξεκίνησε ιδιαίτερα γύρω από το λεγόμενο σκάνδαλο Σουσουρλούκ το 1996, αλλά διεξήχθη ήδη τη δεκαετία του 1970 χρησιμοποιώντας όρους όπως αντάρτες ή «Τμήμα Ειδικού Πολέμου» (Özel Harp Dairesi).
Ο πρώην Πρόεδρος και ο στρατηγός Κενάν Εβρέν, ο οποίος ηγήθηκε του στρατιωτικού πραξικοπήματος του 1980 στα απομνημονεύματά του αναφέρει μια συνάντηση με τον τότε πρωθυπουργό Σουλειμάν Ντεμιρέλ στις 5 Μαΐου 1980, ο οποίος του ζήτησε να χρησιμοποιήσει το προσωπικό του ΤΕΠ στον αγώνα με τους τρομοκράτες, προφανώς υπαινίσσονταν το περιστατικό στο χωριό Κιτζιλντερέ στις 30 Μαρτίου 1972. Ο Έβρεν αρνήθηκε, δηλώνοντας ότι δεν θα επέτρεπε να υπάρχουν νέες φήμες σχετικά με αντάρτες. Ο Έβρεν έκανε παρόμοιες δηλώσεις στην εφημερίδα Χουριέτ της 26ης Νοεμβρίου 1990. Εν τω μεταξύ, η πρώην πρωθυπουργός Τανσού Τσιλέρ αναγνώρισε και «αυτούς που πέθαναν για το κράτος και εκείνους που σκότωσαν για το κράτος» ως ήρωες.
Ο πρώην πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ περιέγραψε το βαθύ κράτος ως συνώνυμο του στρατού, και ικανό να υποτάξει το νόμιμο κράτος σε περιόδους αναταραχών. Ο ίδιος ο Κέναν Έβρεν επιβεβαίωσε τις υποψίες, σε μια συνέντευξη με τον δημοσιογράφο Γιαβούζ Ντονάτ. Ο νεότερος ισχυρισμός προέρχεται από τον σημερινό Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Στην τηλεοπτική εκπομπή İskele Sancak στο τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι Kanal 7 στις 26 Ιανουαρίου 2007, δήλωσε ότι πιστεύει στην ύπαρξη του βαθέος κράτους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Τουρκίας Κατηγορία:Κυβέρνηση της Τουρκίας
Μοντελοποίηση πολιτικής
Μοντελοποίηση πολιτικής (αγγλικά: policy modelling) είναι η διαδικασία δημιουργίας του μοντέλου μιας πολιτικής. Αποτελεί ερευνητικό έργο το οποίο εντοπίζει και αξιολογεί τις αιτίες και της επιπτώσεις πολιτικών στο στάδιο της μελέτης ή στο στάδιο της εφαρμογής. Συγκεκριμένα, μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό των επιπτώσεων μιας πολιτικής στους διάφορους τομείς του δημόσιου τομέα ή της κοινωνίας, καθώς και τα πιθανά αποτελέσματα από τη μεταβολή μιας πολιτικής σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Τα μοντέλα πολιτικής βοηθούν στη λήψη ορθότερων αποφάσεων και στην αποφυγή αρνητικών επιπτώσεων με απώτερο σκοπό την επίτευξη του μέγιστου οφέλους για την κοινωνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρονική διακυβέρνηση Κατηγορία:Πολιτική
Κοινότητα Βιζαρίου
Η Κοινότητα Βιζαρίου είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με την απόσπαση του οικισμού Βυζάρι (αρχική γραφή του Βιζάρι) από την κοινότητα Φουρφουρά και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνο την έδρα της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 89 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Παντελάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Περγαμηνός χάρτης
Ο λεγόμενος περγαμηνός χάρτης είναι απομίμηση της ζωικής περγαμηνής. Παρασκευάζεται με εμβάπτιση χαρτοπολτού που έχει παραχθεί σε λεπτά φύλλα για κάποια δευτερόλεπτα μέσα σε θειϊκό οξύ, περιεκτικότητας 70-84%, και στη συνέχεια ακολουθεί άμεση προσεκτική πλύση αυτών με νερό.
Η επίδραση του οξέος δημιουργεί μια επικάλυψη από κολλοειδή κυτταρίνη που καθιστά τα φύλλα του χάρτη όμοια με περγαμηνές. Υπόψη όμως ότι κατά τη κατεργασία αυτή αφενός μειώνεται το βάρος αλλά και η επιφάνεια του κάθε φύλλου κατά 10% περίπου. Στη συνέχεια τα φύλλα αυτά λεγόμενα πλέον έκαστο «περγαμηνός χάρτης» ξηραίνονται και περικαλύπτονται με παραφινέλαιο οπότε και στιλβώνονται.
Ο περγαμηνός αυτός χάρτης χρησιμοποιείται σε πολλές εφαρμογές αντί της περγαμηνής όπως επίσης και για σφράγισμα δοχείων υγρού περιεχομένου, περιτύλιγμα βουτύρου και κρέατος, στη βιβλιοδετική, στην περικάλυψη αλλαντικών προϊόντων κ.λπ.
Κατηγορία:Χαρτοποιία
Παραλία Ελαιοχωρίου Καβάλας
Η Παραλία Ελαιοχωρίου είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός του Ελαιοχωρίου στο νομό Καβάλας, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 28 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης της Καβάλας και 3,5 χλμ. νότια από το Ελαιοχώρι. Είναι κτισμένος ανάμεσα στην ΕΟ Θεσσαλονίκης - Καβάλας και τη θάλασσα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2001 να προσαρτάται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Ελαιοχωρίου του δήμου Ελευθερών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Ελαιοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ελαιοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ελευθερών του δήμου Παγγαίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 27 κατοίκους.
Μικρή Μηλιά Πιερίας
Η Μικρή Μηλιά (παλαιότερη ονομασία Μικρά Μηλέα) είναι οικισμός του Δήμου Πύδνας - Κολινδρού στο Νομό Πιερίας. Αποτελεί, μαζί με την Παλαιόστανη, την Τοπική Κοινότητα Παλαιόστανης η οποία έχει συνολικά 476 κατοίκους. Απέχει από την Κατερίνη 26,5 χιλιόμετρα. Η μόνη ασχολία των ελάχιστων κατοίκων είναι η καλλιέργεια καπνού. Η απογραφή πληθυσμού του 2011 αναφέρει επίσημο πληθυσμό 32 κατοίκων, έναντι 9 οικιών και 98 Ορθοδόξων κατοίκων το 1913. Στη δεκαετία του '30 είχε ένα σχολείο με 1 δάσκαλο. Βρίσκεται μετά την Παλαιόστανη και κεντρικός ναός της είναι ο ναός του Αγίου Γερασίμου. Αξιόλογη είναι η Μονή Παναγίας Μακρυρράχης, που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου (πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου). Ο ναός χρονολογείται από τα βυζαντινά χρόνια (10ος-14ος αι.), αλλά καταστράφηκε δύο φορές (1822 από τους Τούρκους και 1944 από τους Ναζί). Τα τελευταία χρόνια ξανακτίστηκε και λειτουργεί με δυναμικό έξι (6) μοναχών.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πιερίας
Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες 1936
Οι πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες του 1936 διεξήχθησαν στις 13 - 14 Σεπτεμβρίου 1936, στο Τουρκολίμανο.
Σύνοψη
Οι αγώνες σήμαναν τη λήξη της κολυμβητικής περιόδου και οι νικητές πέτυχαν απογοητευτικά ρεκόρ, πολύ μακριά από τα διεθνή στάνταρ. Οι εφημερίδες σχολίαζαν: Οι Ολυμπιακοί Αγώνες έδειξαν ότι είμεθα οι τελευταίοι κολυμβηταί του κόσμου! και παρατηρούσαν Όταν ολόκληρος Ελλάς στερείται έστω μίας πισίνας, οι κάτοικοί της όσον και αν είναι ναυτικοί θα βγαίνουν πάντα οι τελευταίοι του κόσμου. Στους αγώνες που έγιναν στο Τουρκολίμανο σημειώθηκε μόνο ένα πανελλήνιο ρεκόρ στα 100μ ελευθέρας.
Πηγές
Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης 1936 Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1936 Κατηγορία:Διοργανώσεις υγρού στίβου στον Πειραιά
2 (αριθμός)
Δείτε επίσης
2 2 Κατηγορία:Πρώτοι αριθμοί Σοφί Ζερμαίν Κατηγορία:Υψηλά σύνθετοι αριθμοί
Βερίνα Χούμπερ-Ντάισον
Η Βερίνα Έστερ Χούμπερ-Ντάισον (Verena Esther Huber-Dyson, 6 Μαΐου 1923 – 12 Μαρτίου 2016) ήταν Ελβετίδα-Αμερικανίδα μαθηματικός, γνωστή για το έργο της στην θεωρία ομάδων και την τυπική λογική. Έχει περιγραφεί ως "λαμπρή μαθηματικός", και έκανε  έρευνα για τη διασύνδεση μεταξύ άλγεβρας και λογικής, με έμφαση στη μη-αποφασισιμότητα στην θεωρία ομάδων. Τη χρονιά του θανάτου της ήταν ομότιμη καθηγήτρια της σχολής στο τμήμα φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Κάλγκαρι, Αλμπέρτα.
Οικογένεια και Πρώιμος βίος
Η Χούμπερ-Ντάισον γεννήθηκε ως Βερίνα Έστερ Χούμπερ στην Νάπολη, της Ιταλίας, στις 6 Μαΐου του 1923. Οι γονείς της, Καρλ Χούμπερ (1893-1946) και Μπέρθυ Ρίφελ (1899-1945), υπήκοοι της Ελβετίας οι οποίοι ανέθρεψαν τη Βερίνα και την αδερφή της Αδελαΐδα ("Χάιντι", 1925-1987) στην Αθήνα, Ελλάδα, όπου τα κορίτσια παρακολούθησαν τη γερμανόφωνη Deutsche Schule, ή Γερμανική Σχολή Αθηνών, μέχρι την αναγκαστική επιστροφή τους στην Ελβετία το 1940 λόγω του πολέμου.
Ο Καρλ Χούμπερ, ο οποίος ήταν μάνατζερ στις δραστηριότητες της εταιρείας Bühler AG στη Μέση Ανατολή, ελβετικής εταιρείας επεξεργασίας τροφίμων, άρχισε να εργάζεται για τον Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού (ΔΕΕΣ), παρακολουθώντας τη θεραπείας των αιχμαλώτων πολέμου σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ως εκπρόσωπος της ΔΕΕΣ στην Ινδία και την Κεϋλάνη, ήταν υπεύθυνος για τους Ιταλούς κρατούμενους στα Βρετανικά στρατόπεδα, αλλά επισκέφθηκε, επίσης, τα Γερμανικά και Συμμαχικά στρατόπεδα στην Ευρώπη, και στο διάστημα 1945-46 υπηρέτησε ως εκπρόσωπος της ΔΕΕΣ στις Ηνωμένες Πολιτείες, τις οποίες περιέγραψε στη Βερίνα ως μέρος που "σίγουρα θα έπρεπε να βιώσει σε μήκος και σε βάθος, αλλά στο οποίο σίγουρα δε θα έπρεπε να εγκατασταθεί."
Η Χούμπερ-Ντάισον σπούδασε μαθηματικά, με πτυχίο στη φυσική και τη φιλοσοφία, στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, όπου έλαβε τον τίτλο του διδακτορικού στα μαθηματικά το 1947, με διατριβή στην πεπερασμένη θεωρία ομάδων υπό την επίβλεψη του Ανδρέα Σπάιζερ.
Καριέρα
Μετά τη διδακτορική της διατριβή η Χούμπερ-Ντάισον αποδέχτηκε τη θέση της επιστημονικής συνεργάτιδος στο Ινστιτούτο Προηγμένων μελετών στο Πρίνστον το 1948,, όπου εργάστηκε στη θεωρία ομάδων και την τυπική λογική. Ξεκίνησε, επίσης, να διδάσκει στο Κολλέγιο Γκουσέρ κοντά στη Βαλτιμόρη στο ίδιο διάστημα.
Μετακόμισε στην Καλιφόρνια με την κόρη της Καταρίνα, άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Σαν Χοσέ Στέιτ, το 1959, και στη συνέχεια εντάχθηκε στην Ομάδα Λογικής και Μεθοδολογίας της Επιστήμης του Άλφρεντ Τάρσκι στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Μπέρκλεϊ.
Ύστερος βίος
Η Βερίνα Χούμπερ-Ντάισον πέθανε στις 12 Μαρτίου, 2016 στο Μπέλινγκχαμ της Ουάσιγκτον, σε ηλικία 92 ετών.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελβετοί μαθηματικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί
Αιθανολαμίνη
Χαρακτηριστικά
Η αιθανολαμίνη είναι ένα άχρωμο, ιξώδες υγρό με χαρακτηριστική οσμή που μοιάζει με αμμωνία. Τα παράγωγά της είναι ευρέως διαδεδομένα, λ.χ. λιπίδια, ως πρόδρομος μιας ομάδας ακυλαιθανολαμινών (NAEs), που διαμορφώνουν διάφορες βιοχημικές διεργασίες ζώων και φυτών, λ.χ. βλάστηση σπόρων, ανάπτυξη χλωροπλαστών και ανθοφορία, καθώς και πρόδρομη σε συνδυασμό με αραχιδονικό οξύ (C20H32 O2 20: 4, ω-6 ), για να σχηματίσει το ανανδαμίδιο.
Αμινοαλκοόλες
Οι αιθανολαμίνες περιλαμβάνουν μια ομάδα αμινοαλκοολών. Μια κατηγορία αντιισταμινών αναγνωρίζεται ως αιθανολαμίνες, και περιλαμβάνει τις ενώσεις: καρβινοξαμίνη, κλεμαστίνη, χλωροφαινοξαμίνη, διφαινυδραμίνη και δοξυλαμίνη.
Βιομηχανική παραγωγή
Η μονοαιθανολαμίνη παράγεται με χημική επεξεργασία του αιθυλενοξειδίου με υδατικό διάλυμα αμμωνίας. Η αντίδραση αποδίδει επίσης διαιθανολαμίνη και τριαιθανολαμίνη. Η αναλογία των προϊόντων μπορεί να ελεγχθεί με στοιχειομετρία των αντιδρώντων μερών.
Βιοχημεία
Η αιθανολαμίνη είναι η δεύτερη κυριότερη χημική ομάδα για φωσφολιπίδια, τις ουσίες δηλαδή που βρίσκονται σε βιολογικές μεμβράνες, ιδιαίτερα των προκαρυωτικών, λ.χ. φωσφατιδυλαιθανολαμίνη. Απαντάται επίσης σε μόρια χημικών αγγελιοφόρων, όπως λ.χ. το παλμιτοϋλαιθανολαμίδιο, το οποίο έχει επίδραση στους υποδοχείς CB1.
Χρήσεις
Η αιθανολαμίνη ονομάζεται συνήθως μονοαιθανολαμίνη (αγγλ. ΜΕΑ) για να ξεχωρίζει από τη διαιθανολαμίνη (αγγλ. DEA) και την τριαιθανολαμίνη (αγγλ. ΤΕΑ). Χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη για την παραγωγή απορρυπαντικών, γαλακτωματοποιητών, στιλβωτικών, φαρμακευτικών προϊόντων, αντιδιαβρωτικών και ενδιάμεσων ενώσεων.
Για παράδειγμα, η αντίδραση της αιθανολαμίνης με αμμωνία παράγει την αιθυλενοδιαμίνη που είναι πρόδρομος ένωση για το ευρέως χρησιμοποιούμενο χηλικό, το αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό οξύ (EDTA).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμίνες Κατηγορία:Αλκοόλες
Έντμουντ Ράντολφ
Ο Έντμουντ Τζένινγκς Ράντολφ (Edmund Randolph, 10 Αυγούστου 1753 - 12 Σεπτεμβρίου 1813) ήταν ένας Αμερικανός δικαστικός και πολιτικός. Ως Κυβερνήτης της Βιρτζίνια υπήρξε εκπρόσωπος της πολιτείας στη Συντακτική Συνέλευση και βοήθησε στη δημιουργία του Συντάγματος του 1787, ενώ ήταν μέλος της Επιτροπής Αποσπάσματος. Ήταν ο 1ος Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών και ο 2ος Υπουργός Εξωτερικών, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τζορτζ Ουάσινγκτον.
Πρώιμα χρόνια
Ο Ράντολφ γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1753 στο Γουίλιαμσμπεργκ της Αποικίας της Βιρτζίνια. Η οικογένειά του ήταν ιδιαίτερα επιφανής και μέλη της συνέβαλαν στην πολιτική της Βιρτζίνια πριν και μετά το τέλος της αποικιοκρατίας. Αφού σπούδασε στο Κολλέγιο του Γουλιέλμου και της Μαίρης, ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την νομική, στο πλευρό του πατέρα του Τζον Ράντολφ και του θείου Πέιτον Ράντολφ. Το 1775, με την έναρξη της Αμερικανικής Επανάστασης, ο πατέρας του Ράντολφ παρέμεινε πιστός στο βρετανικό στέμμα και επέστρεψε στην Αγγλία. Ο Έντμουντ Ράντολφ παρέμεινε στην Αμερική, όπου εντάχθηκε στον Ηπειρωτικό Στρατό ως υπασπιστής του Στρατηγού Τζορτζ Ουάσινγκτον.
Μετά το θάνατο του θείου του Πέιτον Ράντολφ, τον Οκτώβριο του 1775, ο Έντμουντ επέστρεψε στη Βιρτζίνια για να διαχειριστεί την κληρονομιά της οικογένειας, ενώ, όσο βρισκόταν εκεί, εξελέγη εκπρόσωπος στην Τέταρτη Συνέλευση της Βιρτζίνια. Αργότερα διετέλεσε Δήμαρχος του Γουίλιαμσμπεργκ και, στη συνέχεια, Γενικός Εισαγγελέας της Βιρτζίνια, μια θέση που κατείχε μέχρι το 1786. Παντρεύτηκε στις 29 Αυγούστου 1776 την Ελίζαμπεθ Νίκολας, κόρη του Ρόμπερτ Νίκολας, και απέκτησε μαζί της έξι παιδιά. Ένα από αυτά ήταν ο Πέιτον Ράντολφ, Κυβερνήτης της Βιρτζίνια από το 1811 έως το 1812.
Πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία
Ο Ράντολφ επιλέχτηκε ως ένας από τους 11 αντιπροσώπους που εκπροσώπησαν τη Βιρτζίνια στο Ηπειρωτικό Συνέδριο του 1779 και υπηρέτησε ως πληρεξούσιος της περιοχής μέχρι το 1782. Παρέμεινε επίσης ενεργός στο δικηγορικό επάγγελμα, χειριζόμενος πολυάριθμα νομικά ζητήματα για τον Ουάσινγκτον και άλλους.
Ο Ράντολφ εξελέγη Κυβερνήτης της Βιρτζίνια το 1786. Εκείνο το έτος διατέλεσε αντιπρόσωπος στη Συνέλευση της Αννάπολις. Λόγω του ότι η νομοθεσία απαγόρευε από κρατικούς αξιωματούχους να εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, παραχώρησε τη διαχείριση της νομικής του εταιρείας στο νεαρό ξάδελφό του Τζον Μάρσαλ, ο οποίος είχε εργαστεί το προηγούμενο διάστημα μαζί του.
Συντακτική Συνέλευση
Το επόμενο έτος, ως αντιπρόσωπος της Βιρτζίνια στη Συντακτική Συνέλευση, ο 34χρονος Ράντολφ εισήγαγε το Σχέδιο της Βιρτζίνια ως περίγραμμα για μια νέα εθνική κυβέρνηση. Υπήρξε ενάντιος στην εισαγωγή σκλάβων, ενώ ήταν υπέρ μιας ισχυρής κεντρικής κυβέρνησης, η οποία θα αποτελούνταν από τρία εκτελεστικά πρόσωπα από διάφορα μέρη της χώρας. Το Σχέδιο της Βιρτζίνια πρότεινε επίσης ένα νομοθετικό σώμα με δύο βουλές, που θα είχε αντιπροσώπους σύμφωνα με τα πληθυσμιακά στοιχεία της κάθε Πολιτείας. Ο Ράντολφ πρότεινε τη σύσταση ενός εθνικού δικαστικού συστήματος (Το Άρθρο Γ΄ του Συντάγματος θα εγκαθιδρύσει το ομοσπονδιακό δικαστικό σύστημα). Τα Άρθρα της Συνομοσπονδίας δεν προέβλεπαν ένα εθνικό δικαστικό σύστημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Ράντολφ ήταν επίσης μέλος της Επιτροπής Αποσπάσματος, η οποία είχε επιφορτιστεί με τη μετατροπή των 15 ψηφισμάτων του Σχεδίου της Βιρτζίνια σε ένα προσχέδιο Συντάγματος.
Ο Ράντολφ τελικά αρνήθηκε να υπογράψει το τελικό έγγραφο και ήταν ένα από τα τρία μόνο μέλη που παρέμειναν στη Συντακτική Συνέλευση, αλλά αρνήθηκαν να υπογράψουν (οι άλλοι ήταν ο Τζορτζ Μέισον και ο Έλμπριτζ Τζέρι).
Ο Ράντολφ θεωρούσε ότι το τελικό έγγραφο δεν ήταν ικανοποιητικό και δημοσίευσε έναν απολογισμό των αντιρρήσεών του τον Οκτώβριο του 1787. Θεωρούσε μάλιστα ότι το ομοσπονδιακό δικαστικό σώμα θα αποτελούσε απειλή για τα τοπικά δικαστήρια των Πολιτειών και έκρινε ότι η Γερουσία και το Κογκρέσο είχαν υπερβολικές αρμοδιότητες. Εξέφρασε επίσης την αντίθεσή του στην απουσία διάταξης όσον αφορά κάποια δεύτερη συνέλευση, μετά την παραπομπή της παρούσας απόφασης στις Πολιτείες.
Συνέλευση της Βιρτζίνια
Ο Ράντολφ, ωστόσο, ανέστρεψε τη θέση του στη Συνέλευση Επικύρωσης της Βιρτζίνια, το 1788. Ο ίδιος προήδρευσε σε αυτήν τη σχεδόν διχασμένη συνέλευση, με τον Μέισον να αντιτίθεται με την αλλαγή της θέσης του. Ο Μέισον και άλλοι αξιωματούχοι απαίτησαν τροποποιήσεις πριν από την επικύρωση. Ο Ράντολφ σημείωσε ότι είχε δει ανταπόκριση σε τροποποιήσεις που ήταν απαραίτητες πριν από την επικύρωση. Ορισμένοι θεώρησαν ότι η ένσταση ήταν ασήμαντη, διότι το Σύνταγμα παρείχε μια διαδικασία αναθεώρησης. Από κοινού με άλλους υποστηρικτές της τροποποίησης του Συντάγματος πριν από την επικύρωση, ο Ράντολφ επέμεινε ότι θα ήταν ευκολότερο να τροποποιηθεί το Σύνταγμα πριν από την επικύρωσή του, όταν η πλειοψηφία θα μπορούσε να το πράξει άμεσα. Δεν πίστευε ότι ήταν ορθό για τον λαό να συνηθίσει να αναθεωρεί το Σύνταγμα μετά την υιοθέτησή του.
Ο Έντμουντ Ράντολφ φέρεται να είχε γράψει ότι «αν μετά τις καλύτερες προσπάθειές μας για τροποποιήσεις, δεν μπορέσουν να πραγματοποιηθούν, θα υιοθετήσω το σύνταγμα όπως είναι». Τελικά, λέγεται ότι ψήφισε την επικύρωση του Συντάγματος, επειδή μέχρι τις 2 Ιουνίου οκτώ άλλες Πολιτείες το είχαν ήδη επικυρώσει. Ο Ράντολφ πίστευε ότι η Βιρτζίνια είχε να επιλέξει ανάμεσα στην επικύρωση και τον διαχωρισμό από τις ΗΠΑ. Ο ίδιος ποτέ δεν αμφέβαλε για τα πλεονεκτήματα της ένωσης.
Στη Συνέλευση Επικύρωσης του Ρίτσμοντ, ο ίδιος έδειξε τελικά το δρόμο στους υπόλοιπους αξιωματούχους της Βιρτζίνια για να αποδεχτούν το συμφωνηθέν Σύνταγμα. Διαβεβαίωσε τους συναδέλφους του της πολιτικής ελίτ της Βιρτζίνια ότι το Σύνταγμα θα έχει πολύ περιορισμένη σημασία και ότι θα χρησίμευε περισσότερο ως ένα πλαίσιο ομοσπονδιακής ένωσης κυρίαρχων Πολιτειών και δεν θα μετέτρεπε τις Πολιτείες σε μια ενοποιημένη συγκεντρωτική χώρα.
Κυβέρνηση Ουάσινγκτον
Ο Πρόεδρος Ουάσινγκτον αντάμειψε τον Ράντολφ για την υποστήριξή του. Τον διόρισε στο αξίωμα του Γενικού Εισαγγελέα των Ηνωμένων Πολιτειών, το Σεπτέμβριο του 1789, θέση από την οποία διατήρησε μια επισφαλή ουδετερότητα στη διαμάχη μεταξύ του Τόμας Τζέφερσον και του Αλεξάντερ Χάμιλτον. Στο υπουργικό συμβούλιο του Τζορτζ Ουάσιγκτον, όπως και στη διαμάχη επικύρωσης του Συντάγματος του 1787-1788, ο Ράντολφ προσπάθησε να συμφιλιώσει τους πολιτικούς παράγοντες, αγνοώντας το πιθανό πολιτικό κόστος, και συνέχισε να συμβάλλει σημαντικά στη δομή του νέου έθνους και στη σχέση του με τις Πολιτείες.
Όταν ο Τζέφερσον παραιτήθηκε από Υπουργός Εξωτερικών, το 1793, ο Έντμουντ Ράντολφ τον διαδέχθηκε στη θέση του. Η σημαντικότερη διπλωματική πρωτοβουλία της θητείας του ήταν η Συνθήκη του Τζέι με τη Βρετανία, το 1794. Ωστόσο, ο Χάμιλτον ήταν εκείνος που δημιούργησε το σχέδιο της συνθήκης, γράφοντας τις κατευθυντήριες γραμμές της, αφήνοντας τον Ράντολφ σε ρόλο απλού επικυρωτή των εγγράφων. Ο Ράντολφ δεν ενέκρινε τη συνθήκη που προέκυψε. Το επόμενο έτος ο Ράντολφ παραιτήθηκε στον απόηχο του σκανδάλου Φοσέ. Κατά τα τέλη της θητείας του ως Υπουργός Εξωτερικών, οι διαπραγματεύσεις για Συνθήκη του Πίνκνι οριστικοποιήθηκαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικαστές
Α.Ο. Πυλίου Κω
Ο Αθλητικός Όμιλος Πυλίου Κω είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Πυλί στην Κω.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε επίσημα το 1980 με χρώματα το βυσσινί και το λευκό και αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου εως τη σεζόν 2004-05.
Το 2005 συγχωνεύτηκε με την Αναγέννηση Ασφενδιού (έτος ίδρυσης 1981) και δημιουργήθηκε ο «Α.Ο. Δικαίου», ο οποίος κατέκτησε 1 πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας (2007-08) και 1 πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου (2011-12), ενώ τη σεζόν 2012-13 αγωνίστηκε στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Επίσης υπήρξε 2 φορές φιναλίστ Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου, τη σεζόν 2010-11 με αντίπαλο την ομάδα Ιάλυσος/Αναγέννηση Ρόδου και τη σεζόν 2011-12 με αντίπαλο τον Άρη Αρχαγγέλου. Το 2017 ο Α.Ο. Δικαίου συγχωνεύτηκε με τον Αντίμαχο Κω (έτος ίδρυσης 1979 ) και δημιούργησαν την «Α.Ε. Δίκαιος/Αντίμαχος Κω», η οποία τη σεζόν 2017-18 αναδείχθηκε κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου, επικρατώντας στον τελικό με 4-0 της Δόξας Καρδάμαινας. Το καλοκαίρι του 2019 η γενική συνέλευση των μελών του συλλόγου τροποποίησε εκ νέου το καταστατικό του, επαναφέροντας την αρχική ονομασία του, «Αθλητικός Όμιλος Πυλίου Κω» και τα χρώματα, ενώ δήλωσε ως γήπεδο την φυσική έδρα του συλλόγου, το γήπεδο Πυλίου στην περιοχή του Αγίου Γεωργίου.
Τη σεζόν 2019-20 ο Α.Ο. Πυλίου Κω κατέκτησε το πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου και προβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία. Τη σεζόν 2020-21 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική η οποία αποτελούσε την 4η τη τάξει κατηγορία και τερμάτισε στην 3η θέση του 8ου ομίλου, πίσω από τους Θύελλα Ραφήνας και Αιολικό Μυτιλήνης και μπροστά από τον Αίαντα Σαλαμίνας. Τη σεζόν 2021-22 αγωνίζεται για πρώτη φορά στην Γ΄ Εθνική ως τρίτη τη τάξει κατηγορία, έπειτα από αναδιάρθρωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κω Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980
Νικόλ Παπαριστοδήμου
Η Νικόλ Παπαριστοδήμου (γενν. 16 Δεκεμβρίου 1991), γνωστή και ως Νίκι Λι (Αγγλικά: Nikki Lee), είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια, γεννημένη στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας και μεγαλωμένη μεταξύ Σίδνεϊ και Πάφου της Κύπρου, η οποία έγινε γνωστή μετά την εμφάνισή της στο Greek Idol. Η Νικόλ είχε επίσης συμμετάσχει στον Τελικό της Κύπρου για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2010 με το τραγούδι "Like a Woman".
1991–2010: Πρώιμη ζωή
Η Nicole γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1991 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας από τον Γιάννη και την Ελένη Παπαριστοδήμου και πέρασε τα παιδικά της χρόνια μεταξύ Σίδνεϊ και Πάφου της Κύπρου. Έχει έναν μεγαλύτερο και έναν μικρότερο αδερφό, τον Μαρίνο και τον Ραφαέλλο -αντίστοιχα. Έχοντας εκφράσει γνήσιο ενδιαφέρον για τη μουσική από πολύ μικρή ηλικία άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα πιάνου, θεωρίας, σολφέζ και αρμονίας σε ηλικία 6 ετών, καθώς και μαθήματα φωνητικής σε ηλικία 8 ετών. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας της, συμμετείχε σε πολλούς τοπικούς διαγωνισμούς τραγουδιού καθώς και στον διαγωνισμό τραγουδιού Junior Eurovision δύο φορές και, αν και φιλοδοξούσε να γίνει δικηγόρος, η αγάπη της για τη μουσική την οδήγησε να υποβάλει αίτηση για υποτροφία στο Berklee College of Music. στη Βοστώνη που είχε καταφέρει να αποκτήσει. Παρόλα αυτά, η συμμετοχή της στο Greek Idol I είχε αλλάξει τα σχέδιά της και έσωσε τη θέση της για ένα επόμενο στάδιο.
Εθνικός τελικός Κύπρου για τη Eurovision
Η προσπάθεια της Νικόλ να κερδίσει τον Τελικό της Κύπρου στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision μπορεί να μην ήταν επιτυχημένη, αλλά το τραγούδι της, "Like a Woman", μια δυνατή μπαλάντα που έγραψε ο διαβόητος συνθέτης της Eurovision, Mike Connaris, είχε κερδίσει τις καρδιές του κοινού που είχε γνωρίσει. την λίγο πριν την έναρξη του Greek Idol.
2010: Greek Idol
μικρογραφία Καθώς είχε χάσει την ευκαιρία να εκπροσωπήσει την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2010, η Νικόλ αποφάσισε να δώσει στο Greek Idol μια ευκαιρία. Την επόμενη μέρα μετά τον Εθνικό Τελικό Κύπρου, πήγε για την ακρόαση του Greek Idol και οι κριτές είχαν μείνει έκπληκτοι με τις φωνητικές της ικανότητες. Έχοντας επιλεγεί στην τελική 10άδα του σόου, βδομάδα με την εβδομάδα οι ερμηνείες της καταχειροκροτήθηκαν από κριτές και κοινό. Ωστόσο, δεν ήταν μόνο η φωνή της που κέρδισε τις καρδιές τους αλλά και η μικροκαμωμένη και η παιδική αφέλειά της. Κανένας θαυμαστής του Greek Idol δεν μπορεί να ξεχάσει το παρατσούκλι της «Φραουλίτσα/Φραουλίτσα» (μικρή φράουλα), που της έδωσε ένας από τους κριτές, ο Πέτρος Κωστόπουλος. Το Greek Idol I τελείωσε με τη Νικόλ να κατακτά τη 2η θέση.
2011: Μετα- Greek Idol εποχή
Αμέσως μετά το τέλος του Greek Idol I τον Ιούνιο του 2010, η Nicole ξεκίνησε το ταξίδι της στα μουσικά μονοπάτια στην Ελλάδα. Τον Ιούλιο του 2010 συνόδευσε την Άννα Βίσση στην περιοδεία της στην Κύπρο, αφού η Άννα έδωσε αυτή την ευκαιρία σε εκείνη και στον Βαλάντο Τρύφωνο, στον τελικό του Greek Idol. Τον Αύγουστο του 2010, η Νικόλ εμφανιζόταν δίπλα στον Γιάννη Πλούταρχο /Μέλισσες/Βαλάντο Τρύφωνο και τον Στέργιο Νταουσανάκη στη Θεσσαλονίκη για δύο μήνες και κατά συνέπεια, από τον Οκτώβριο του 2010 έως τις αρχές Μαρτίου 2011, τραγουδούσε δίπλα στη Δέσποινα Βανδή στο Vox στην Αθήνα. . Επιπλέον, της ζητήθηκε να παίξει μεταξύ άλλων ταλαντούχων μουσικών στο αφιέρωμα του Michael Jackson "Dangerous" που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2010 στην Αθήνα.
Στα τέλη Μαΐου 2011 υπέγραψε στην Ελληνική Μουσική Εταιρεία Lyra και κυκλοφόρησε το πρώτο της single «Μόνο η αγάπη».
2012–Σήμερα: Nikki Lee
Στις αρχές του 2012, η Nicole υπέγραψε συμβόλαιο με την Down2Earth Records και από τότε, άλλαξε το καλλιτεχνικό της όνομα σε "Nikki Lee", ενώ υιοθέτησε μια διαφορετική εικόνα, επηρεασμένη από την ιαπωνική μόδα. Το τραγούδι της «Chiki Chiki» κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2012 και γνώρισε τεράστια επιτυχία σε πολλές διαφορετικές χώρες. Η μεγαλύτερη στιγμή της επιτυχίας της όμως το 2012 ήταν η συνεργασία της με τον Claydee στην επιτυχία "Mamacita Buena" που έγινε ένα από τα ελληνικά τραγούδια με τις περισσότερες προβολές στο YouTube. Τον Μάιο του 2013, σχεδόν ένα χρόνο μετά το «Chiki Chiki», κυκλοφόρησε το δεύτερο σινγκλ της «Heleya» με πολλά υποσχόμενη επιτυχία.
Το 2014 μετακόμισε στο Σίδνεϊ, προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές της στο JMC Music Academy in Music (Σύγχρονη Παράσταση). Το 2016 συνεργάστηκε με τον Sergio Selim και τον Berni Love και συνέγραψε το νέο της single, "Boy" που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2016
Ψηφιακά σινγκλ
*2012 – «Mamacita Buena» (Claydee feat. Νίκι Λι )Συντελεστές τραγουδιού: Claydee, Chris-Kid, Manolo Vegas
*2012 – «Chiki Chiki» - Nikki LeeΣυντελεστές τραγουδιού: Hush Hush, Chris-Kid
*2013 – "Heleya" - Nikki LeeΣυντελεστές τραγουδιού: Claydee, Ηλίας Πανταζόπουλος
*2016 – «Boy» - Nikki LeeΣυντελεστές τραγουδιού: Berni Love, Nicole Paparistodemou, Sergio Selim
*2018 – «Dónde Estás» - Nikki Lee & Claydee Feat. Άλεξ ΛούπαΣυντελεστές τραγουδιού: Tim Aeby, Claydee, Andy Nicolas, Bf Junior
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αυστραλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Κύπριοι τραγουδιστές
Παναγιώτης Ευστρατιάδης
Ο Παναγιώτης Ευστρατιάδης (Νοέμβριος 1815-26 Ιουνίου 1888) ήταν Έλληνας γενικός έφορος των αρχαιοτήτων του Κράτους τον 19ο αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1815 και η καταγωγή του ήταν από τη Λέσβο. Σπούδασε φιλολογία στη Γερμανία με υποτροφία της κυβερνήσεως. Επέστρεψε και διορίστηκε καθηγητής στο Ναύπλιο και Γυμνασιάρχης στην Αθήνα.
Διετέλεσε αντιγραμματέας, σύμβουλος και μέλος του επιστημονικού συλλόγου της Αρχαιολογικής Εταιρείας, και γενικός έφορος των αρχαιοτήτων του κράτους από το 1854 ως το 1884. Ως γενικός έφορος ίδρυσε το Μουσείο της Ακροπόλεως και το Κεντρικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας των επιστημών στο Βερολίνο, ενώ του απονεμήθηκε ο αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος.
Απεβίωσε το 1888.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Wonder Woman
thumb|Η ηθοποιός [[Λίντα Κάρτερ στο ρόλο της Wonder Woman στην τηλεοπτική σειρά του 1975-79.]] Η Wonder Woman (ελληνικά: Γουόντερ Γούμαν) είναι φανταστική χαρακτήρας των κόμικ της DC Comics. Δημιουργήθηκε από τον Γουίλιαμ Μούλτον Μάρστον μαζί με τη σύζυγό του, Ελίζαμπεθ Χόλογουεί Μάρστον, και τον Χάρι Πίτερ. Η πρώτη εμφάνιση της Γουόντερ Γούμαν έγινε στο τεύχος #8 του περιοδικού All Star Comics το 1941 σε δευτερεύουσα ιστορία του τεύχους.
Στην καταγωγή είναι Αμαζόνα με προέλευση από τη Θεμίσκυρα. Στην πατρίδα της ονομάζεται Πριγκίπισσα Νταϊάνα της Θεμισκύρας, ενώ πέρα από τη πατρίδα της ονομάζεται Νταϊάνα Πρινς, που είναι και η πολιτική/μυστική της ταυτότητα.
Στις πρώτες ιστορίες λέγεται ότι γεννήθηκε άμωμα από τη μητέρα της την Βασίλισσα Ιππολύτη και η θεά Αθηνά της έδωσε ζωή, ενώ οι Ολύμπιοι θεοί της έδωσαν υπεράνθρωπες δυνάμεις ως δώρα. Ωστόσο, στα πρόσφατα χρόνια οι συγγραφείς των κόμικ έχουν ανανεώσει το προφίλ της, παρουσιάζοντάς την ως θυγατέρα του Δία και να την μεγαλώνουν η μητέρα της Ιππολύτη και οι θείες της Αντιόπη και Μεναλίππη.
Είναι από τις πρώτες γυναίκες υπερηρωίδες που έχουν εμφανιστεί στην σύγχρονη εποχή.
Ιστορικά στοιχεία
Η πρώτη εμφάνιση του Γουόντερ Γούμαν έγινε στο τεύχος 8 του περιοδικού All Star Comics τον Δεκέμβριο του 1941. Μαζί με τον Superman αποτελούν τους πρώτους υπερήρωες και είναι από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες ιστοριών κόμικ.
Η Γουόντερ Γούμαν ανήκει στην αμερικάνικη εταιρεία DC Comics η οποία και εκδίδει τις ιστορίες της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics Κατηγορία:Έλληνες φανταστικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες με αθανασία Κατηγορία:Φανταστικοί μυστικοί πράκτορες
Δημήτριος Ευαγγελίδης
Ο Δημήτριος Ευαγγελίδης (1886 ή 1888  - 22 Νοεμβρίου 1959 ) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου, αρχαιολόγος, αισθητικός και κριτικός τέχνης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πλεσίβιτσα (νυν Πλαίσιο) της Θεσπρωτίας όπου και διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα. Αργότερα μετέβη στη Φιλιππούπολη συνεχίζοντας τη βασική του εκπαίδευση στο Ελληνικό Γυμνάσιο της βουλγαρικής πόλης και έπειτα σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Αρχαιολογική σταδιοδρομία
Μετά την αποφοίτησή του προσλήφθηκε το 1908 στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, εργαζόμενος αρχικά ως επιμελητής και έπειτα ως έφορος αρχαιοτήτων σε αρχαιολογικούς χώρους της Πελοποννήσου (Μυκήνες, Επίδαυρος και Σπάρτη). Μετά τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων στάλθηκε από το Υπουργείο Παιδείας στην Ήπειρο όπου έκανε καταγραφή και μελέτη των αρχαιολογικών και μεσαιωνικών μνημείων της ευρύτερης περιοχής. Επίσης, ήταν επικεφαλής των ανασκαφών που οργάνωσε το ελληνικό κράτος σε διάφορα μέρη της Βόρειας Ηπείρου, κατά το διάστημα που η περιοχή ήταν υπό ελληνικό έλεγχο, όπως στο Πήλιουρι και το Μπόρσι της Χειμάρρας, στα ερείπια της Αντιγόνειας και του Ογχησμού κ.α. Έπειτα, από το 1915 ως το 1929 κατείχε τη θέση του έφορου αρχαιοτήτων των νησιών του Αιγαίου, με έδρα τη Λέσβο. Ενδιάμεσα μετέβη στην Ευρώπη όπου μετεκπαιδεύτηκε στα πανεπιστήμια του Μονάχου, του Βερολίνου και του Παρισιού και παράλληλα μελέτησε τους καλλιτεχνικούς θησαυρούς της Ιταλίας. Ως αρχαιολόγος διεύθυνε επί σειρά ετών αρχαιολογικές ανασκαφές στην Δωδώνη, στην Παραμυθιά , στη Λέσβο, στη Χίο κ.α.
Πανεπιστημιακή πορεία
Το 1929 εκλέχτηκε έκτακτος καθηγητής της Ιστορίας της αρχαίας τέχνης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, εκφωνώντας παράλληλα στο πανεπιστήμιο τον εναρκτήριο λόγο της Πρωτοχρονιάς του 1930. Στο ίδιο πανεπιστήμιο έγινε αργότερα τακτικός της Ιστορίας της βυζαντινής τέχνης και καθηγητής αρχαιολογίας. Το 1941 λόγω προβλημάτων υγείας αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του και να εγκατασταθεί στην Αθήνα όπου διετέλεσε ιστορικός Τέχνης στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο μέχρι το 1958, έτος κατά το οποίο συνταξιοδοτήθηκε. Απεβίωσε στις 22 Νοεμβρίου του 1959 στην Αθήνα.
Άλλες δραστηριότητες
Με την εγκατάστασή του στην Αθήνα ανέλαβε τη διεύθυνση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών και αργότερα της Εθνικής Πινακοθήκης της Ελλάδας από τις 26 Αυγούστου 1945 μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου του 1947. Υπήρξε επίσης πρόεδρος του Διεθνούς Συνδέσμου Κριτικών της Τέχνης και με αυτή την ιδιότητα εκπροσώπησε την Ελλάδα σε διάφορα συνέδρια.
Εργογραφία
Ο Ευαγγελίδης υπήρξε συγγραφέας βιβλίων ιστορικού, αρχαιολογικού και καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται «Η Βόρειος Ήπειρος» (Αθήνα, 1919), «Εισαγωγή στην ιστορία της τέχνης» (1931), «Οι αρχαίοι κάτοικοι της Ηπείρου και άλλα μελετήματα» (Ιωάννινα, 1962), «Η Ελληνική τέχνη» (Αθήνα, 1969) κ.ά. Επίσης δημοσίευσε εκτενείς επιστημονικές μελέτες σε περιοδικά και εφημερίδες όπως ο Νέος Ελληνομνήμων, τα Ηπειρωτικά Χρονικά, η Αρχαιολογική Εφημερίς, το Αρχαιολογικόν Δελτίον, το Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας κλπ. Κατά τα φοιτητικά του χρόνια, ο Ευαγγελίδης έγραψε υπό το φιλολογικό ψευδώνυμο Μήτσης Καλαμάς ποιήματα και διηγήματα που δημοσιεύτηκαν σε λογοτεχνικά περιοδικά όπως ο Νουμάς και το Ηγησώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί της τέχνης Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κωνσταντίνος Δυοβουνιώτης
Ο Κωνσταντίνος Δυοβουνιώτης (1872-1943) ήταν Έλληνας θεολόγος, φιλόσοφος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1872 και ήταν εγγονός του αγωνιστή του 1821, Γιάννη Δυοβουνιώτη και αδελφός του νομικού Γεωργίου Δυοβουνιώτη. Φοίτησε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και στη συνέχεια σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών της οποίας αναγορεύθηκε διδάκτωρ το 1897, και συνέχισε σπουδάζοντας θεολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και της Χάλλε τα τρία επόμενα χρόνια. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα διορίστηκε καθηγητής στη μέση εκπαίδευση (Αρσάκειο και Πρακτικό Λύκειο) (1902-1914) και το 1915 στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή. Δίδαξε σε αυτή μέχρι το 1938.
Το 1903 εξελέγη υφηγητής ιστορίας των δογμάτων στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, και από το 1904 άρχισε να διδάσκει δογματική. Το 1919 εξελέγη τακτικός καθηγητής της δογματικής και της ηθικής στη θέση του Χρήστου Ανδρούτσου ο οποίος παύθηκε για πολιτικούς λόγους. Το 1920 όμως ο διορισμός του ακυρώθηκε και επαναδιορίστηκε το 1922 στην ίδια θέση. Υπήρξε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών το ακαδημαϊκό έτος 1931-1932 και κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1926-1927 και 1936-1937. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1938, λόγω του ορίου ηλικίας και ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής.
Κοινότητα Κουρουτών
Η Κοινότητα Κουρουτών είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 260Α - 21/09/1925 με την απόσπαση του οικισμού Κουρούτες από την τότε κοινότητα Νιθαύρεως και τον ορισμό τους ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνο την έδρα της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 210 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από την πρόεδρο κα. Βασιλική Καπελώνη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κωνσταντίνος Δυοβουνιώτης
Έργο
Έγραψε περισσότερες από 100 εργασίες και άλλα πολλά δημοσιεύματα, κυρίως της ειδικότητας του. Αρχικά το περιεχόμενο τους ήταν δογματικό και στη συνέχεια ιστορικό. Συνέγραψε ακόμη λήμματα σε εγκυκλοπαιδικά λεξικά καθώς και σχολικά εγχειρίδια. Σε συνεργασία με τον αδελφό του Γεώργιο Δυοβουνιώτη εξέδωσαν την συλλογή «Βασιλικά» με περιεχόμενο την ελληνική νομοθεσία. Μεταξύ αυτών:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Νικόλαος Ζαρίφης
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1820 στην Κωνσταντινούπολη. Ασχολήθηκε με τα τραπεζιτικά. Ίδρυσε τα Ζαρίφεια Εκπαιδευτήρια στην Φιλιππούπολη και Κωνσταντινούπολη.
Απεβίωσε το 1895.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Νικολαος
Ουίλιαμ Ρόμπερτσον Σμιθ
Ο Ουίλιαμ Ρόμπερτσον Σμιθ (William Robertson Smith) (1846–1894) υπήρξε μελετητής της Βίβλου, γλωσσολόγος και ιστορικός της θρησκείας. Διορισμένος καθηγητής Ανατολικών γλωσσών στο Αμπερντίν, ο Σμιθ σύντομα συνάντησε δυσκολίες με τις αυθεντίες σε ό,τι αφορούσε στις ιστορικές και θεολογικές του υποθέσεις. Παύθηκε το 1881 και ανέλαβε την έκδοση της Encyclopaedia Britannica και κατόπιν την έδρα της Αραβικής στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Έγινε ευρέως γνωστός εξαιτίας της δίκης του για αίρεση το 1870, εξαιτίας της δημοσίευσης ενός λήμματος στην Encyclopædia Britannica.
Εργογραφία
Ανάμεσα στα σημαντικότερα από τα πολλά έργα του περιλαμβάνονται τα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί γλωσσολόγοι
Γ.Σ. Νηρέας Λαμίας
Ο Γ.Σ. Νηρέας Λαμίας είναι ένας ελληνικός αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε στις 18 Νοεμβρίου του 1998. Όπως αναγράφεται και στο καταστατικό του, με την ίδρυσή του ο σύλλογος συμμετέχει, καλλιεργεί και εξακολουθεί να καλλιεργεί τα αθλήματα της κολύμβησης και υδατοσφαίρισης.
Πιο συγκεκριμένα, το έτος 1998-99 αγωνίστηκε στην προαγωνιστική κατηγορία κολύμβησης (με αθλητές και αθλήτριες ηλικίας 10-11-12 ετών) και στο πρωτάθλημα Αντρών Δ΄ Εθνικής κατηγορίας το 1999 στην ίδια κατηγορία στην κολύμβηση, ενώ στην υδατοσφαίριση, συμμετείχε και στα πρωταθλήματα Παίδων-Εφήβων.
Το έτος 2000 στο άθλημα της κολύμβησης συμμετείχε στην κατηγορία προαγωνιστικής με διακρίσεις και νίκες (1ες -2ες -3ες ) στις διασυλλογικές διοργανώσεις της περιφέρειάς μας. Καθώς επίσης και της αγωνιστικής κατηγορίας, με αθλητές ηλικίας 12-13-14 ετών, στα Πανελλήνια πρωταθλήματα.
Στην υδατοσφαίριση με συμμετοχές στα πρωταθλήματα: παίδων, εφήβων, νέων αντρών, και Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Ενώ η γυναικεία ομάδα συμμετείχε στο πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής και ως δεύτερη ομάδα στην τελική φάση προβιβάστηκε στην Β΄ Εθνική κατηγορία. Το 2001-2002-2003 συμμετείχε στα αθλήματα της κολύμβησης με τον αθλητή Αντωνόπουλο Απόστολο με διακρίσεις 3η, 5η και 7η θέση στα 1500-200 και 400 ελεύθερο αντίστοιχα, στο θερινό Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, όπως επίσης και στην υδατοσφαίριση όλες τις χρονιές που αναφέρονται παραπάνω με συμμετοχές σε όλα τα πρωταθλήματα. Το 2004 ο σύλλογός σημείωσε Πανελλήνια νίκη 3η θέση στο αγώνισμα 200 ΜΑ. στην αγωνιστική κατηγορία, με τον αθλητή Κρίκο Αλέξανδρο στην κατηγορία των παίδων.
Τα επόμενα χρόνια η πορεία του συλλόγου στα εν λόγω αθλήματα ήταν συνεχείς, με αποκορύφωμα το 2007-08 η ομάδαyδατοσφαίρισης Δ΄ Ανδρών, να προβιβαστεί ως Πρωταθλήτρια στη Γ΄ Εθνική κατηγορία. Η ομάδα γυναικών το έτος 2008-09 να προβιβάζεται ως Πρωταθλήτρια στην Α2 Εθνική κατηγορία, όπου μέχρι και σήμερα συνεχίζει να αγωνίζεται. Την αγωνιστική χρονιά 2009-10 η ανδρική ομάδα προβιβάστικε στην Β΄Εθνική κατηγορία σαν επιστέγασμα της συνεχούς προσπάθειας.
To 2013 η ανδρική ομάδα του Νηρέα Λαμίας ανέβηκε στην Α1 Κατηγορία Πόλο (μετά την οικειοθελή αποχώρηση του Ναυτικού Ομίλου Χανίων από το πρωτάθλημα). Στην ομάδα του Νηρέα Λαμίας προπονητής είναι ο Θοδωρής Χατζηθεοδώρου, ο οποίος αγωνίστηκε για μια σεζόν ως παίκτης με τα χρώματα της ομάδας. Η ομάδα ενίσχυεται σημαντικά για την πρώτη συμμετοχή της στη μεγάλη κατηγορία, με πολύ μεγάλα ονόματα του πόλο όπως οι Αντώνης Βλοντάκης, Φώτης Μπλάνης, Ζάχος Αναστασιάδης, και Χρήστος Φλώρος
Ιστορία πρωταθλήματος και κυπέλλου
! Περίοδος ! style="width:10%;"|Κ ! Θ ! Α ! Ν ! Ι ! Η ! ΓΥ ! ΓΚ ! ΔΤ ! Β !Κύπελλο !colspan=1|Ευρώπη !Πρώτος σκόρερ (Πρωτάθλημα) !Προπονητής
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φθιώτιδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1998 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι κολύμβησης
Βασίλι Ζάιτσεφ
Ο Βασίλι Γκριγκόριεβιτς Ζάιτσεφ (Василий Григорьевич Зайцев· 23 Μαρτίου 1915 - 15 Δεκεμβρίου 1991) ήταν Σοβιετικός σκοπευτής κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μέχρι τις 10 Νοεμβρίου 1942 σκότωσε 32 στρατιώτες των δυνάμεων του Άξονα, με τυπικό τουφέκι. Μεταξύ 10 Νοεμβρίου 1942 και 17 Δεκεμβρίου 1942, κατά τη διάρκεια της Μάχης του Στάλινγκραντ, σκότωσε 225 στρατιώτες του εχθρού συμπεριλαμβανομένων 11 σκοπευτών.