cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζήτω το ελληνικό τραγούδι
Η συνέχεια του εγχειρήματος
Μετά το πέρας της μετάδοσης της εκπομπής ακολούθησε η ηχογράφηση διπλού ομότιτλου δίσκου από την MINOS με τις πιο σημαντικές συνεργασίες που είχε η εκπομπή, όπως η Δήμητρα Γαλάνη, Ελένη Βιτάλη, Λουκιανός Κηλαηδόνης, Γιώργος Νταλάρας, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Γιώργος Ζαμπέτας, Γιάννης Πάριος, Νίκος Παπάζογλου, αδελφοί Κατσιμίχα, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Ελευθερία Αρβανιτάκη.
Πηγές
Κατηγορία:Εκπομπές ΕΡΤ Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές εκπομπές Κατηγορία:Ελληνικές ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές
Κώστας Μεγήρ
Ο Κωνσταντίνος (Κώστας) Έκτωρ Δημήτριος Μεγήρ, γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1959 και είναι Ελληνο-βρετανός οικονομολόγος.
Σπουδές
Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ το 1985. Του απονεμήθηκε το βραβείο Ragnar Frisch Medal το 2000 για το άρθρο του " Υπολογίζοντας την προσφορά εργασίας χρησιμοποιώντας φορολογικές μεταρρυθμίσεις" το οποίο συνέγραψε με τους Richard Blundell και Alan Duncan στην επιστημονική επιθεώρηση Econometrica. Ήταν διευθυντής του τμήματος οικονομικών στο University College London από το 2004 έως το 2007. Εξελέγη μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας το 2005. Τώρα ο Κώστας Μεγήρ είναι κάτοχος της έδρας οικονομικών Douglas A. Warner III στο πανεπιστήμιο του Yale. Είναι ο πρώτος ακαδημαϊκός ο οποίος διορίστηκε σε αυτήν.
Δημοσιεύσεις
Ο Μεγήρ έχει δημοσιεύσει πάνω από 136 άρθρα τα οποία είναι ευρετηριασμένα εδώ:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Ερρίκος Η΄ ο Σπουργίτης
Ο Ερρίκος Η΄ ο Σπουργίτης, πολων. Henryk VIII Wróbel (π. 1357 - 14 Μαρτίου 1397) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ (1368-78, μαζί με τους αδελφούς του), κυβερνήτης της Ζεόνα Γκούρα, Σπροτάβα, Κοζούχουφ, Πσέμκουφ, Σουλέχουφ (από το 1378) και κυβερνήτης του ημίσεως Γκλόγκουφ, Στσινάβα, Μπύτομ Οντσάνσκι (από το 1395).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Ε΄ του Σιδηρού, δούκα του Ζάγκαν και της Άννας των Πιαστ-Μαζοβίας, κόρης του Βεντσεσλάου δούκα του Πλοτσκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 132 την Αικατερίνη των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε (π. 1367-1420), κόρη του Βλάντισλαφ Β΄ δούκα του Οπόλε και παλατινού (κόμη) της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Παγωμένος ώμος
Ο Παγωμένος ώμος, (αγγλικά Frozen shoulder) ή Συμφυτική θυλακίτις του ώμου (αγγλικά Adhesive Capsulitis), είναι μια συχνή ξεχωριστή κλινική οντότητα, μια παράξενη ασθένεια, με παράξενη πορεία, με κύρια χαρακτηριστικά αιφνίδιο ή σταδιακό χρόνιο πόνο στον ώμο και περιορισμό όλων των κινήσεων της άρθρωσης τόσο των ενεργητικών όσο και των παθητικών, σε όλες τις κατευθύνσεις, κατά κανόνα χωρίς παθολογικά ευρήματα στις ακτινογραφίες του ώμου. Ο ασθενής ταλαιπωρείται αρκετά και για πολλούς μήνες, δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στον αυχένα, ούτε στην πλάτη πίσω και πονάει φρικτά. Συνήθως ο πόνος είναι πιο έντονος τη νύχτα. Ενίοτε συνυπάρχει Παγωμένος ώμος ταυτόχρονα με Ασβεστοποιό Περιαρθρίτιδα (Τενοντίτιδα Τενοντίου Πετάλου, περιαρθρίτιδα) και Υπακρωμιακή εμπλοκή. Συνιστάται αποφυγή του όρου Παγωμένος ώμος ή καθηλωμένος ώμος (Frozen Shoulder) γιατί δεν αναφέρεται στην αιτιολογία. Σωστή ονομασία είναι Συμφυτική Θυλακίτις (Αdhesive Capsulitis). .
Κλινική εικόνα
Ο Παγωμένος ώμος, μοιάζει μέν με την Περιαρθρίτιδα του ώμου, αλλά έχει εντελώς διαφορετική αιτιολογία, παθοφυσιολογία, κλινική εικόνα, πορεία, θεραπεία και πρόγνωση. Η παράξενη αυτή πάθηση, οδηγεί σε σημαντική σοβαρή λειτουργική ανεπάρκεια τού Ώμου, προκαλώντας μείωση του εύρους κινήσεων και μυϊκές ατροφίες, αλλά έχει ομαλή αποκατάσταση, ακόμα και αν δεν εφαρμοσθεί καμία θεραπεία. Η πάθηση εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία έχει τρία στάδια και διαρκεί 12-24 μήνες. Τα 3 στάδια συμπτωμάτων έχουν ως εξής: Δυστυχώς υπάρχουν και σπάνιες περιπτώσεις ηλικιωμένων ατόμων που οδηγούνται σε χρόνια δυσκινησία, σχεδόν "αγκύλωση" του ώμου. Εάν γίνουν θεραπευτικές παρεμβάσεις, τότε τα στάδια βραχύνονται χρονικά και έχουμε θεαματική βελτίωση του πόνου και της κινητικότητας. . Σημαντικός παράγοντας γιάτην εξέλιξη της νόσου είναι η κατάσταση του Υπερακανθίου Τένοντος. Εάν δηλαδή είναι ακέραιος, κομμένος ή με μερική ρήξη. Τα περιστατικά με πλήρη ρήξη του Υπερακανθίου δεν αποκαθίστανται ποτέ, και γι αυτό χρειάζονται εγχείρηση.
Αιτιολογία
Η Συμφυτική Θυλακίτις είναι πάθηση συνήθης στην ηλικία 50-80 ετών. Συνήθως αρχίζει με πόνο στο δελτοειδή μυ του ώμου και κατά κανόνα ακολουθεί μιά κρίση αυχενικής ριζοπάθειας, απότοκη αυχενικής δισκοπάθειας (Κήλη Δίσκου Αυχένος). Σπάνια η δυσκαμψία εγκαθίσταται χωρίς πόνο. Ως προς την αιτία της παθήσεως, συχνά επίσης εμφανίζεται μετά από ενδαρθρικό τραυματισμό του ώμου, μετά από κρίσεις τενοντίτιδας του Υπερακανθίου τένοντος, του δικεφάλου βραχιονίου τένοντος, σπάνια μετά από εμφράγματα του μυοκαρδίου, ακινητοποίηση για χειρουργικές επεμβάσεις, εγκεφαλικά επεισόδια, παθήσεις της ακρωμιοκλειδικής αρθρώσεως ή κατάγματα του μείζονος βραχιονίου ογκώματος. Μπορεί να εμφανισθεί μετά από 12 - 24 μήνες και στον άλλο ώμο, αλλά είναι σπάνιο.
Απεικονιστικές εξετάσεις
Το Αρθρογράφημα είναι χαρακτηριστικό όπως και η Μαγνητική Τομογραφία. Φυσιολογικά ο θύλακος έχει μια χαλαρή προέκταση προς τη μασχάλη. Στη συμφυτική θυλακίτιδα του ώμου το σκιαγραφικό υλικό δεν περνάει στην προέκταση αυτή του θυλάκου η ο θύλακος είναι ρικνωμένος σταγονοειδής. Γενικά παρουσιάζεται περιορισμός της ποσότητας σκιαγραφικού υλικού που μπορεί να δεχθεί η άρθρωση χωρίς να επέλθει ρήξη του θυλάκου. Τα συχνότερα ευρήματα στήν μαγνητική Τομογραφία είναι η διόγκωση (τενοντίτιδα) του Υπερακανθίου τένοντος, η μερική ή η ολική ρήξη, και η διόγκωση του υπακρωμιακού θυλάκου. Ενίοτε συμμετέχει και η μακρά κεφαλή του Δικεφάλου Βραχιονίου Τένοντος η οποία μπορεί να είναι διογκωμένη ή και εξαρθρωμένη από την δικεφαλική αύλακα. Κύριο διαγνωστικό σημείο στή Μαγνητική Τομογραφία ώμου γιά τη διάγνωση του "παγωμένου ώμου" είναι η ρίκνωση (σύμφυση) του αρθρικού θυλάκου, αλλά οοι ακτινοδιαγνωστές αποφεύγουν να το περιγράφουν, ίσως λόγω δυσκολίας στήν μελέτη των φίλμ.
Διαφορική διάγνωση
Η κλινική διαφορική διάγνωση του Παγωμένου Ώμου από την συνήθη Περιαρθρίτιδα του ώμου, είναι ότι ο Παγωμένος ώμος καταργεί όλες τις κινήσεις και κυρίως τις στροφικές, ενώ η συνήθης περιαρθρίτις καταργεί μόνο την απαγωγή. Ενα δεύτερο κριτήριο (κλινικό) είναι το εξής: Περιπτώσεις πόνου και δυσκαμψίας στόν ώμο, που δεν υπακούουν μέσα σε 15 μέρες σε θεραπεία με αντιφλεγμονώδη φάρμακα και φυσικοθεραπείες, και αυτά επιμένουν, τότε η διάγνωση είναι 99% "Παγωμένος Ώμος" ή "Υπεκρωμιακή εμπλοκή" λόγω υπακρωμιακής θυλακίτιδας.
Θεραπεία του Παγωμένου ώμου
thumb|Ασκήσεις για θεραπεία Παγωμένου Ώμου|300px|left Η πάθηση αυτή εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, έχει τρία στάδια αυτοθεραπείας (Στάδιο Ι = εισβολή – Στάδιο ΙΙ = σταθεροποίηση δυσκαμψίας – Στάδιο ΙΙΙ = ανάρρωση, αύξηση κινήσεων) και αυτοϊάται μέσα σε 12-24 μήνες. Ο πλέον ειδικός στις παθήσεις ώμου διεθνώς καθηγητής Ορθοπεδικής John Neviaser, το έτος 1993 πρότεινε τρεις λύσεις θεραπείας ανάλογα με την κατηγορία A, B, C, του ασθενούς. Όμως το έτος 1997 κυκλοφόρησαν οι ενέσεις λαδιού Sodium Hyaluronate (ΗΥΑLART/Fidia) και στη συνέχεια άρχισαν να χρησιμοποιούνται στον Παγωμένο ώμο. Ο Neviaser πρότεινε τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυοσκελετικές παθήσεις
Ζαν Ντυράν
Ο Ζαν Ντυράν (γαλλικά: Jean Durand), (15 Δεκεμβρίου 1882 - 10 Μαρτίου 1946), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του βωβού κινηματογράφου.
Ενκαρνασιόν
Η Ενκαρνασιόν συνδέεται με την Ποσάδας με τη Γέφυρα Σαν Ρόχε Γκονσάλες δε Σάντα Κρους, από την οποία διέρχεται διεθνής σιδηροδρομική γραμμή. Η Ενκαρνασιόν βρίσκεται πάνω στην Εθνική Οδό 1 της Παραγουάης, 370 χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα της χώρας Ασουνσιόν, και πάνω στην Εθνική Οδό 6, περί τα 280 χιλιόμετρα από την πόλη Σιουδάδ δελ Έστε. Αποτελεί σημαντικό οικονομικό κέντρο της Παραγουάης και διατηρεί εμπορικές σχέσεις με την Αργεντινή.
Ζαν Ντυράν
Ο Ντυράν ήταν εξαιρετικά παραγωγικός και εργάστήκε σε πάνω από διακόσιες ταινίες. Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μπερθ Νταγκμάρ.
Ενκαρνασιόν
Το Αεροδρόμιο Τενιέντε Αμίν Αγιουμπ Γκονσάλες απέχει 12 χιλιόμετρα από την πόλη και είναι το τρίτο σημαντικότερο αεροδρόμιο της Παραγουάης.
Παραπομπές
Ενκαρνασιον
Ζαν Ντυράν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κυριάκος Χαρακίδης
Ο Κυριάκος Χαρακίδης είναι Έλληνας πολιτικός και πρώην βουλευτής με το Ποτάμι.
Βιογραφία
Έχει σπουδές σε οικονομικά με μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη μέλος του Ελληνικού κοινοβουλίου με το ψηφοδέλτιο του Ποταμιού στην εκλογική περιφέρεια της Δράμας. Υπήρξε Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Δράμας από το 2001 μέχρι το 2011, Δήμαρχος Δράμας από το 2011 μέχρι το 2014, Πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης των απορριμμάτων (ΦΟΣΔΑ) Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης από το 2011 μέχρι το 2014. Μέχρι το 1987 εργάστηκε ως ιδιωτικός υπάλληλος. Αυτοδημιούργητος ξεκίνησε από το 1988 και ίδρυσε τις δικές του επιχειρήσεις στη Δράμα και στο εξωτερικό στους κλάδους της ένδυσης και της επεξεργασίας και εμπορίας ξύλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ποτάμι Κατηγορία:Βουλευτές Δράμας
Άλογο Σοκόλσκι
εναλλ.=|μικρογραφία|250x250εσ|Άλογο Σοκόλσκι Το άλογο Σοκόλσκι (Sokółski, ) είναι πολωνική φυλή αλόγου μεταφοράς. Πήρε το όνομά του από την πόλη και το Πόβιατ Σοκούουκα, κοντά στο Μπιαουίστοκ στη βορειοανατολική Πολωνία, όπου εκτράφηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1920. Προέρχεται από διασταύρωση ντόπιων πολωνικών φοράδων ψυχρόαιμου τύπου με εισαγόμενα βελγικά άλογα και άλογα Αρντέν. Βρίσκεται κυρίως στα βοεβοδάτα Λούμπλιν και Ποντλάσκιε. Το συνηθισμένο χρώμα του τριχώματος είναι καστανό.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Φυλές αλόγων Κατηγορία:Φυλές αλόγων πολωνικής προέλευσης
Παντογράφος
Λόγω του σχήματος της αρχικής συσκευής, ένας παντογράφος αναφέρεται επίσης σε ένα είδος δομής που μπορεί να συμπιεστεί ή να εκτείνεται σαν ακορντεόν, σχηματίζοντας ένα χαρακτηριστικό ρομβοειδές σχέδιο. Αυτό μπορεί να βρεθεί σε βραχίονες επέκτασης για επιτοίχιους καθρέφτες, προσωρινούς φράκτες, παντογραφικά μαχαίρια, ανυψωτικά και άλλους μηχανισμούς, όπως ο παντογράφος που χρησιμοποιείται σε ηλεκτρικές αμαξοστοιχίες και τραμ.
Ιστορία
Ο αρχαίος Έλληνας μηχανικός Ήρων της Αλεξάνδρειας περιέγραψε τους παντογράφους στο έργο του Μηχανική.
Το 1603, ο Κριστόφ Σάινερ χρησιμοποίησε έναν παντογράφο για να αντιγράψει και να κλιμακώσει διαγράμματα, και έγραψε για την εφεύρεση πάνω από 27 χρόνια αργότερα, στο "Pantographice" (Ρώμη 1631). Ο ένας βραχίονας του παντογράφου περιείχε μια βελόνα, ενώ ο άλλος είχε ένα εργαλείο σχεδίασης και μετακινώντας τη βελόνα πάνω από ένα διάγραμμα, ένα αντίγραφο του διαγράμματος σχεδιαζόταν σε ένα άλλο κομμάτι χαρτί. Αλλάζοντας τις θέσεις των βραχιόνων στη σύνδεση μεταξύ του βραχίονα δείκτη και του βραχίονα σχεδίασης, μπορεί να αλλάξει η κλίμακα της παραγόμενης εικόνας.
Το 1821, ο καθηγητής Ουίλιαμ Ουάλας (1768-1843) επινόησε τον ειδόγραφο για να βελτιώσει την πρακτική χρησιμότητα του παντογράφου. Ο ειδογράφος μεταφέρει το σταθερό σημείο στο κέντρο του παραλληλογράμμου και χρησιμοποιεί ένα στενό παραλληλόγραμμο για να παρέχει βελτιωμένα μηχανικά πλεονεκτήματα.
Χρήσεις
Η αρχική χρήση του παντογράφου ήταν για την αντιγραφή και την κλιμάκωση γραμμικών σχεδίων. Οι σύγχρονες εκδόσεις πωλούνται ως παιχνίδια.
Οι γλύπτες χρησιμοποιούν μια τρισδιάστατη έκδοση του παντογράφου, συνήθως ένα μεγάλο εργαλείο που συνδέεται με ένα σταθερό σημείο στο ένα άκρο, που φέρει δύο περιστρεφόμενες βελόνες κατάδειξης σε αυθαίρετα σημεία. Ρυθμίζοντας τις βελόνες μπορούν να επιτευχθούν διαφορετικοί λόγοι μεγέθυνσης ή μείωσης. Αυτή η συσκευή, η οποία τώρα έχει ξεπεραστεί σε μεγάλο βαθμό από ηλεκτρονικά συστήματα δρομολογητή που σαρώνουν ένα μοντέλο και μπορούν να το παράγουν σε διάφορα υλικά και σε οποιοδήποτε επιθυμητό μέγεθος, εφευρέθηκε από τον εφευρέτη και μηχανικό Τζέιμς Βατ (1736-1819) και τελειοποιήθηκε από Μπέντζαμιν Σέβερτον (1796–1876) το 1836. Το μηχάνημα του Σέβερτον ήταν εξοπλισμένο με ένα περιστρεφόμενο κοπτικό για να χαράξει σμικρυσμλενες εκδόσεις γνωστών γλυπτών. Ένας τρισδιάστατος παντογράφος μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη μεγέθυνση της γλυπτικής εναλλάσσοντας τη θέση του μοντέλου και του αντιγράφου.
Ίσως ο παντογράφος που είναι πιο γνωστός στο ευρύ κοινό είναι ο βραχίονας επέκτασης ενός ρυθμιζόμενου επίτοιχου καθρέφτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωμετρικά όργανα Κατηγορία:Σχεδιασμός
Σαντιάγο δελ Εστέρο
Το Σαντιάγο δελ Εστέρο (ισπαν. Santiago del Estero, δηλαδή «Άγιος Ιάκωβος της Λιμνοθάλασσας») είναι πόλη της Αργεντινής, πρωτεύουσα της ομώνυμης Επαρχίας Σαντιάγο δελ Εστέρο. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 252.192 κατοίκους, όντας η δωδέκατη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Είναι κτισμένη στην όχθη του ποταμού Ντούλσε και πάνω στην Εθνική Οδό 9, 1.042 χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα της χώρας Μπουένος Άιρες. Το Σαντιάγο δελ Εστέρο ήταν η πρώτη χρονικα πόλη από όσες ιδρύθηκαν από τους Ισπανούς σε έδαφος της σημερινής Αργεντινής. Για τον λόγο αυτό αποκαλείται και με το παρατσούκλι «Μητέρα των Πόλεων» («Madre de Ciudades»). Παρομοίως, έχει ανακηρυχθεί ως «λίκνο του λαϊκού πολιτισμού» της χώρας.
Στην πόλη βρίσκεται το Εθνικό Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο δελ Εστέρο, που ιδρύθηκε το 1973, και το Καθολικό Πανεπιστήμιο (Universidad Católica), που ιδρύθηκε το 1960. Αξιοθέατα στην πόλη είναι μεταξύ άλλων ο καθεδρικός ναός της και το Επαρχιακό Αρχαιολογικό Μουσείο. Το αεροδρόμιο «Vicecomodoro Ángel de la Paz Aragonés» βρίσκεται μόλις 6 χιλιόμετρα βορείως της πόλεως.
Η πόλη και η περιοχή της έχουν περί τους 100 χιλιάδες ομιλητές μιας τοπικής διαλέκτου κέτσουα, καθιστώντας τις το νοτιότερο όριο της γλώσσας των Ίνκα, που είναι μία από τις λίγες ιθαγενείς γλώσσες που επιβιώνουν στη σημερινή Αργεντινή.
Γενικός Κυβερνήτης των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Ο Γενικός Κυβερνήτης των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα είναι ο αντιπρόσωπος του Μονάρχη των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Κατοικεί επίσημα στην Οικία του Κυβερνήτη.
Η θέση του συστάθηκε όταν παραχωρήθηκε ανεξαρτησία στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα την 1η Νοεμβρίου 1981. Πρωθύστερος του Γενικού Κυβερνήτη ήταν ο Κυβερνήτης των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα.
Γενικοί Κυβερνήτες των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα (1981–σήμερα)
Από την ανεξαρτησία το 1981, στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη έχουν υπηρετήσει τα ακόλουθα πρόσωπα:
{{legend|#E6E6AA|Υποδηλώνει υπηρεσιακό γενικό κυβερνήτη}}
Microsoft Photos
Το Microsoft Photos είναι πρόγραμμα προβολής εικόνων, οργάνωση εικόνων, πρόγραμμα επεξεργασίας γραφικών ράστερ, εφαρμογή κοινής χρήσης φωτογραφιών και πρόγραμμα επεξεργασίας κλιπ βίντεο που αναπτύχθηκε από τη Microsoft. Περιλήφθηκε για πρώτη φορά στα Windows 8 ως λειτουργική αντικατάσταση του προγράμματος προβολής φωτογραφιών των Windows. Το Photos έχει ενσωμάτωση Microsoft Sway και μπορεί να χρησιμοποιήσει επιλεγμένες φωτογραφίες ως πηγή για τη δημιουργία ενός έργου Sway. Οι χρήστες μπορούν επίσης να ανεβάζουν φωτογραφίες στο OneDrive, στο Facebook, στο Twitter, στο Instagram και στο GroupMe για κοινή χρήση.
Διαχείριση φωτογραφιών
Το Microsoft Photos είναι μια εφαρμογή μεμονωμένης χρήσης που μπορεί να οργανώσει ψηφιακές φωτογραφίες στη συλλογή της σε άλμπουμ. Η προεπιλεγμένη προβολή είναι Συλλογή, η οποία ταξινομείται κατά ημερομηνία. Οι χρήστες μπορούν επίσης να προβάλλουν στοιχεία ανά άλμπουμ ή φάκελο. Η προβολή άλμπουμ εμφανίζει άλμπουμ που δημιουργούνται αυτόματα και δημιουργήθηκαν από τον χρήστη. Η προβολή φακέλου εμφανίζει αρχεία με βάση τη θέση τους στο σύστημα αρχείων ή στο OneDrive. Οι χρήστες μπορούν να επιλέξουν ποιοι φάκελοι θα εμφανίζονται και ποια αρχεία τοποθετούνται σε άλμπουμ.
Επεξεργασία φωτογραφίας
Το Microsoft Photos παρέχει τις ακόλουθες βασικές λειτουργίες επεξεργασίας γραφικών ράστερ:
Οι σερβιτόροι μπορούν να επεξεργάζονται με μια πλαϊνή γραμμή παρόμοια με αυτή στο Google Photos, η οποία τους επιτρέπει να προσαρμόζουν τις σκιές, τις επισημάνσεις, την ευκρίνεια και τα φίλτρα της φωτογραφίας. Επιπλέον, το Photos επιτρέπει στους χρήστες να περικόπτουν, να επιβραδύνουν και να αποθηκεύουν φωτογραφίες από βίντεο.
Οι τεχνολογίες επεξεργασίας φωτογραφιών που αναπτύχθηκαν από τη Microsoft Research, συμπεριλαμβανομένης της Πανοραμικής ραφής, της Ασφάλειας Φωτογραφιών και του Αυτόματου Κολλάζ, δεν περιλαμβάνονται επί του παρόντος στις Φωτογραφίες. Ούτε είναι η δυνατότητα ομαδικής αλλαγής μεγέθους φωτογραφιών, όπου μπορούν να αλλάξουν το μέγεθος πολλών φωτογραφιών με μία μόνο ενέργεια.
Επεξεργαστής βίντεο
Κατηγορία:Στοιχεία των Windows
Ρασομόν (ταινία)
To Ρασομόν (πρωτότυπος τίτλος: 羅生門, Χέπμπορν: Rashōmon) είναι μία Ιαπωνική Jidaigeki ταινία του 1950, σε σκηνοθεσία Ακίρα Κουροσάβα. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τον Σινόμπου Χασιμότο. Αν και η ταινία πήρε τον τίτλο της από το διήγημα Ρασομόν, του Ρυουνοσούκε Ακουταγκάβα, το σενάριο βασίστηκε σε ένα άλλο διήγημα του Ακουταγκάβα, το Yabu no Naka. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τοσίρο Μιφούνε, Τακάσι Σιμούρα, Ματσίκο Κίο και Μασαγιούκι Μόρι.
Η πλοκή της ταινίας τοποθετείται στο 15ο αιώνα, στην Ιαπωνία, όπου ένας ληστής, ακινητοποιεί έναν σαμουράι, για χάρη της όμορφης γυναίκας του, την οποία θέλει να κάνει δική του. Ο σύζυγος τελικά βρίσκεται νεκρός, κι από εκεί κι έπειτα η ταινία αφηγείται τέσσερις διαφορετικές και αντικρουόμενες ιστορίες, για το πώς εξελίχθηκε και κατέληξε το όλο συμβάν. Η ταινία πρωτοκυκλοφόρησε στους κινηματογράφους, στις 25 Αυγούστου του 1950, με τους Ιάπωνες κριτικούς να την περιφρονούν.
Ωστόσο, η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα, το 1951, κι συνέβαλε στην παγκόσμια αναγνωρισιμότητα του Κουροσάβα, και μαζί με αυτόν, έφερε και στο προσκήνιο όλον τον ιαπωνικό κινηματογράφο. Πέρα από τον Χρυσό Λέοντα, το 1952, πήρε και Τιμητικό Όσκαρ, από την Αμερικανική Ακαδημία, μεταξύ άλλων διακρίσεων. Σήμερα η ταινία θεωρείται, όχι μόνο μία από τις καλύτερες ταινίες του Ιάπωνα σκηνοθέτη, αλλά και μία από τις σπουδαιότερες ταινίες όλων των εποχών.
Πλοκή
Η ταινία ξεκινά με έναν ξυλοκόπο κι έναν ιερέα, οι οποίοι αποκλεισμένοι από τη σφοδρή βροχόπτωση, προφυλάσσονται στις πύλες της πόλης Rajōmon. Εκεί θα καταφτάσει κι ένας άλλος άνδρας, στον οποίον θα αφηγηθούν τη φοβερότερη ιστορία που έχουν ακούσει. Τότε αρχίζει η αφήγηση της ιστορίας τους, με τον ξυλοκόπο να αρχίζει λέγοντας ότι πριν τρεις ημέρες είδε έναν νεκρό σαμουράι στο δάσος, όπου πήγαινε να μαζέψει ξύλα, με καρφωμένο στο στήθος ένα σπαθί. Έτσι, έτρεξε πανικοβλημένος να ειδοποιήσει τις Αρχές. Αργότερα, τόσο ο ιερέας όσο και ο ξυλουργός βρίσκονται στο δικαστήριο να καταθέσουν. Ο ιερέας είχε δει το ζευγάρι νωρίτερα εκείνη τη μέρα, να περνά μες στο δάσος. Από αυτό το σημείο κι έπειτα αρχίζει η αφήγηση των τεσσάρων ιστοριών, πρώτα του ληστή, μετά της γυναίκας, κατόπιν του πνεύματος του νεκρού άνδρα και τέλος του μάρτυρα ξυλουργού:
Η ιστορία του Ληστή
Στο δικαστήριο κλήθηκε για να καταθέσει ο διαβόητος ληστής Tajōmaru, ο οποίος είδε το ζευγάρι στο δάσος και θαμπώθηκε από την ομορφιά της γυναίκας και θέλησε να την κάνει δική του. Είπε στο δικαστήριο, πως αρχικά δεν είχε σκοπό να τον σκοτώσει. Αργότερα τους προσέγγισε και με το τέχνασμα ότι είχε κάποια όπλα κάπου κρυμμένα, πρότεινε στον σαμουράι-σύζυγο της γυναίκας να τον ακολουθήσει κι αν τον ενδιαφέρουν να του τα πουλήσει. Η γυναίκα έμεινε στις ακτές μιας λίμνης στο ενδιάμεσο. Λίγο αργότερα, εμφανίζεται στη γυναίκα ο ληστής και της λέει να τον ακολουθήσει γιατί ο άνδρας της φαίνεται να είναι πολύ άρρωστος (όπως παραδέχτηκε στο δικαστήριο, είχε ζηλέψει πολύ το ταραγμένο βλέμμα της γυναίκας στο άκουσμα των άσχημων νέων, και ήθελε ακόμα περισσότερο να την κάνει δική του).
Φτάνοντας εκεί η γυναίκα βλέπει τον άντρα της καθισμένο στο έδαφος και δεμένο. Τότε αρχίζει μία μάχη μεταξύ του ληστή και της γυναίκας, η οποία τελειώνει μόλις ο ληστής την αρπάζει και τη φιλάει στο στόμα (υπονοώντας ότι τη βίασε κιόλας). Η γυναίκα, ντροπιασμένη, πλέον, ζητά από τον ληστή να μονομαχήσει με τον άντρα της, γιατί δεν μπορούν να ζουν και οι δύο, και να ανήκει σε δύο άντρες. Έτσι ο ληστής τον λύνει και τελικά τον σκοτώνει, με τη γυναίκα όμως να έχει εξαφανιστεί. Στο τέλος το δικαστήριο τον ρωτά για το πολύτιμο στιλέτο με το οποίο μαχόταν η γυναίκα, με αυτόν να απαντά ότι μέσα στην ταραχή του κακώς το ξέχασε, γιατί φάνηκε πολύτιμο.
Η ιστορία της γυναίκας
Η γυναίκα υποστήριξε στο δικαστήριο ότι, αφού είδε τον άντρα της δεμένο, ο ληστής, τη βίασε μπροστά στα μάτια του άνδρα της, με τον ληστή να φεύγει, χλευάζοντάς τους. Η γυναίκα μετά τον βιασμό στράφηκε στον άνδρα της, ο οποίος την κοίταζε περιφρονητικά και με μίσος μετά από τον βιασμό. Εκείνη του είπε να σταματήσει να την κοιτά με τόσο μίσος, αλλά εκείνος δεν σταμάτησε. Αφού τον λύνει αρχίζει και απομακρύνεται, όμως τελικά γύρισε πίσω και τον καρφώνει στο στήθος με το στιλέτο της. Στη συνέχεια έπεσε κάτω λιπόθυμη στο θέαμα.
Η ιστορία του σαμουράι
Ο νεκρός σαμουράι μίλησε μέσω ενός μέντιουμ, και υποστήριξε μία τρίτη διαφορετική ιστορία από τις προηγούμενες: Μετά τον βιασμό της γυναίκας του, ο ληστής, την ρωτά αν θέλει να τον ακολουθήσει, με εκείνη τελικά να δέχεται. Τότε, εκείνη ζητά στον ληστή να σκοτώσει τον άνδρα της, γιατί δεν μπορεί να ανήκει σε δύο άνδρες. Τότε ο ληστής αρνείται να διαπράξει το έγκλημα, και ρίχνοντας κάτω τη γυναίκα, δίνει στον σαμουράι δύο επιλογές: ή να φύγει ή να σκοτώσει τη γυναίκα του. Εκείνη τη στιγμή ο σαμουράι ένιωσε να συγχωρεί τον ληστή. Ωστόσο, η γυναίκα δραπετεύει και, ο ληστής ελευθερώνοντας τον σαμουράι, έτρεξε από πίσω της να την πιάσει. Μετά από αυτό το σκηνικό, ο σαμουράι αυτοκτονεί με το στιλέτο της γυναίκας του, το οποίο όμως είχε αφαιρεθεί όταν βρέθηκε το πτώμα.
Η ιστορία του ξυλοκόπου
Πίσω στην πύλη της πόλης, και μετά τη δίκη, ο ξυλοκόπος λέει στον άνδρα ότι και οι τρεις ιστορίες που ειπώθηκαν ήταν ψέματα. Παραδέχεται ότι τελικά έγινε μάρτυρας του σκηνικού, το οποίο περιελάμβανε τον βιασμό της γυναίκας και τη δολοφονία του συζύγου, όμως δεν παραδέχτηκε τίποτα στο δικαστήριο, γιατί φοβήθηκε μην μπλεχτεί. Σύμφωνα με την τέταρτη ιστορία, του ξυλουργού, ο ληστής μετά τον βιασμό άρχισε να παρακαλά τη γυναίκα να τον παντρευτεί, με τη γυναίκα όμως να ελευθερώνει τον άνδρα της. Τότε ο άνδρας της, είπε στον ληστή ότι δε θέλει να ρισκάρει τη ζωή του για μία τέτοια γυναίκα, ενώ και ο ληστής δεν ήταν πρόθυμος. Έτσι, εκείνη άρχισε να τους περιγελά και να τους αποκαλεί δειλούς και άνανδρους που δεν παλεύουν για την αγάπη μιας γυναίκας. Στη συνέχεια αρχίζουν να παλεύουν με τελική έκβαση της μάχης ο ληστής να σκοτώνει τον σαμουράι. Μετά από αυτό η γυναίκα τρομαγμένη άρχισε να τρέχει. Ο ληστής δεν την έπιασε και, παίρνοντας το σπαθί του σαμουράι, έφυγε από το σημείο των γεγονότων.
Κλιμάκωση
Στο τέλος της ταινίας η συζήτηση των τριών ανδρών διακόπτεται από το κλάμα ενός εγκαταλελειμμένου βρέφους. Ο άνδρας πάει προς το μωρό και παίρνει το κιμονό με το οποίο προφυλασσόταν από το κρύο. Ο ξυλοκόπος τότε του λέει ότι η κίνηση αυτή ήταν κακή και ζητά να επιστρέψει το κιμονό, με τον άνδρα τελικά να του λέει πως δεν είναι ούτε αυτός καλός, και ότι είχε καταλάβει γιατί δεν είπε όλη την αλήθεια στη δική: είχε πάρει το στιλέτο. Ο άνδρας φεύγοντας από την πύλη του λέει: «ο ληστής κατηγόρησε έναν ληστή που λήστεψε», με τα τελευταία του λόγια να είναι: «ο κάθε άνδρας ενεργεί βάσει του προσωπικού του συμφέροντος».
Ο ιερέας τότε άρχισε να χάνει τελείως την κλονισμένη πίστη του στους ανθρώπους. Ο εμβρόντητος ιερέας επανέρχεται στην πραγματικότητα, όταν ο ξυλοκόπος τον πλησιάζει για να πάρει το βρέφος. Δύσπιστος για τις προθέσεις του αρχικά, δεν του δίνει ο βρέφος. Όμως, ο ξυλοκόπος του λέει ότι έχει σκοπό να το μεγαλώσει και να τον φροντίσει, και ότι δεν έχει σημασία που έχει ήδη 6 παιδιά. Τότε, με αυτήν την απλή κίνηση καλοσύνης, ο ιερέας ανακτά την κλονισμένη πίστη τους προς τους ανθρώπους και κατανοεί γιατί δεν είπε την αλήθεια ο ξυλοκόπος. Τότε λέει στον ξυλοκόπο: «μου έδωσες έναν λόγο να συνεχίζω να πιστεύω στους ανθρώπους». Η ταινία τελειώνει με τον ξυλοκόπο και το βρέφος στα χέρια του, οδεύοντας προς το σπίτι. Η σφοδρή βροχή είχε σταματήσει, με τον ήλιο πλέον να ξεπετάγεται από τα σύννεφα και να έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1950 Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Jidaigeki ταινίες Κατηγορία:Βιασμός σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ακίρα Κουροσάβα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Φουμίο Χαγιασάκα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιβλία Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Λέοντα Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ακίρα Κουροσάβα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Σινόμπου Χασιμότο Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Daiei Films
Κύπρος Χρυσοστομίδης
Ο Κύπρος Χρυσοστομίδης (Κάθικας 5 Ιουλίου 1942 - Κύπρος 1 Δεκεμβρίου 2022)  ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός και ιδρυτής και πρόεδρος της Έπαλξης Ανασυγκρότησης Κέντρου. Διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 2006-2008.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κύπρος Χρυσοστομίδης γεννήθηκε στον Κάθηκα στις 5 Ιουλίου 1942. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική, τη γαλλική και τη γερμανική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών με υποτροφία της Ελληνικής Κυβέρνησης. Ακολούθως, απέκτησε δίπλωμα συγκριτικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Λουξεμβούργου με υποτροφία του πανεπιστημίου αυτού. Στη συνέχεια, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές με υποτροφία της Γερμανικής Κυβέρνησης στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, όπου και αναγορεύτηκε σε Διδάκτωρ του Δικαίου.
Είχε εργαστεί ως επιστημονικός βοηθός καθηγητής στο Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Ακόμη, εργάστηκε για τέσσερα χρόνια στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο Στρασβούργο. Επιπλέον, συμμετείχε στην έρευνα της Επιτροπής για εξέταση των κατηγοριών εναντίον της Χούντας των Αθηνών.
Ήταν νυμφευμένος με την Ελένη Πολυβίου και είχε δύο κόρες.
Πολιτική διαδρομή
Αρχικά ήταν μέλος του ΔΗΚΟ. Το 1998, λόγω διαφωνιών, αποχώρησε από το ΔΗΚΟ και ίδρυσε την Έπαλξη Ανασυγκρότησης Κέντρου της οποίας είναι πρόεδρος έως σήμερα.
Στις προεδρικές εκλογές 2003 στήριξε τον Τάσσο Παπαδόπουλο, ο οποίος και εκλέχτηκε. Την 1η Μαρτίου 2003 διορίστηκε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος στην κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τον Ιανουάριο του 2006, οπόταν και παραιτήθηκε επειδή υπέβαλλε υποψηφιότητα για βουλευτής.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας συνεργαζόμενος με το ΑΚΕΛ για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων. Επιπλέον, ήταν μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στις προεδρικές εκλογές του 2008 υποστήριξε από τον α΄ γύρο τον Δημήτρη Χριστόφια ο οποίος και εξελέγη. Στις 29 Φεβρουαρίου 2008 διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως στην κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τον Δεκέμβριο του 2008, οπόταν και παραιτήθηκε αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την απόδραση ισοβίτη κατάδικου από ιδιωτικό νοσοκομείο στο οποίο νοσηλευόταν. Παρόλο που αρχική η παραίτησή του δεν είχε γίνει αποδεχθεί από τον Δημήτρη Χριστόφια, εντούτοις ο Κύπρος Χρυσοστομίδης επέμεινε στην παραίτησή του, η οποία έγινε δεκτή.
Διακρίσεις
Το 1991 τιμήθηκε από τη Γαλλική Δημοκρατία, επί προεδρίας Φρανσουά Μιτεράν, με το παράσημο του Αξιωματούχος του Εθνικού Τάγματος της Αξίας. Το 2004 τιμήθηκε με το το παράσημο του Ιππότη του Εθνικού Τάγματος της Τιμής πάλι από τη Γαλλική Κυβέρνηση. Την ίδια χρονιά τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικα από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Κυβέρνησης.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Υπουργοί Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου 2003 Κατηγορία:Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια 2008 Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κεϋνσιανά οικονομικά
Τα Κεϋνσιανά Οικονομικά ή Κεϋνσιανισμός είναι μακροοικονομικές θεωρίες σχετικά με το πώς βραχυπρόθεσμα -και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της ύφεσης- η οικονομική παραγωγή επηρεάζεται έντονα από τη συνολική ζήτηση. Ο κεϋνσιανισμός, που ονομάζεται από τον βρετανό οικονομολόγο Τζων Μέυναρντ Κέυνς, υποστηρίζει ότι η συνολική ζήτηση δεν ισούται απαραιτήτως με την παραγωγική ικανότητα της οικονομίας. Αντιθέτως, επηρεάζεται από πλήθος παραγόντων και μερικές φορές συμπεριφέρεται ασταθώς, επηρεάζοντας την παραγωγή, την απασχόληση και τον πληθωρισμό.
Οι κεϋνσιανικές πολιτικές χρησίμευσαν ως πρότυπο οικονομικό μοντέλο στα ανεπτυγμένα έθνη κατά τη διάρκεια του μεταγενέστερου μέρους της Μεγάλης Ύφεσης, του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και έως το 1973, αν και έχασε κάποια επιρροή μετά την πετρελαϊκή κρίση το 1970. Η έλευση της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007-08 προκάλεσε μια αναθεώρηση. Οι κεϋνσιανικές πολιτικές αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια και μετά τη Μεγάλη Ύφεση από τις ιδέες που παρουσίασε ο Κέυνς στο βιβλίο του του 1936. Ο Κέυνς έρχεται σε αντίθεση με την προσέγγισή του στο συνολικό κλασσικό οικονομικό στοιχείο που επικεντρώνεται στην προσφορά που προηγήθηκε του βιβλίου του. Οι ερμηνείες του Κέυνς που ακολούθησαν είναι αμφισβητούμενες.
Κατηγορία: Οικονομία Κατηγορία:Οικονομικά Κατηγορία:Μακροοικονομική
Δάφνη Αμαλιάδας Ηλείας
Μέχρι το 1957 ονομαζόταν Δάμιζα.
Γενικά
Στην Δάφνη υπάρχουν πολλά παλιά, αλλά και νεόκτιστα κτίρια. Τα περισσότερα διαθέτουν κήπους. Η Δάφνη διαθέτει επίσης μία κεντρική πλατεία, δημοτικό σχολείο το οποίο δυστυχώς δεν λειτουργεί λόγω της υπογεννητικότητας, ένα εξαιρετικό ελαιοτριβείο και μεγάλο αριθμό φυτωρίων. Ακόμα υπάρχει ένα πρατήριο υγρών καυσίμων, ένα παντοπωλείο-καφενείο και μια ψησταριά που λειτουργεί τους καλοκαιρινούς μήνες. Το κοινοτικό γραφείο όπου κάθε δεύτερη εβδομάδα περνά αγροτικός  γιατρός. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία (ελιές, σταφίδα). Όμως καλλιεργούν πιπεριές, καρπούζια, κολοκύθια, κρεμμύδια και τριφύλλι. Υπάρχει ενεργός ταχυδρομική υπηρεσία και money transfer. Υπάρχει νεολαία και κάθε καλοκαίρι γίνεται το φεστιβάλ Δάφνης «Δημήτρης Λ. Λαγκαδινός», όπου λαμβάνουν χώρα ποικίλες εκδηλώσεις (θεατρικές παραστάσεις, παραδοσιακοί χοροί, κλπ.), που συγκεντρώνουν αυξημένο ενδιαφέρον στην περιοχή.
Αξιοθέατα
Πολύ κοντά στη Δάφνη, στη τοποθεσία "Λακκαθέλα", βρίσκεται αρχαίο μυκηναϊκό νεκροταφείο θαλαμωτών τάφων, με πλούσια και σημαντικά ευρήματα, η οποία έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος. Γνωστό στην ευρύτερη περιοχή είναι το μη επανδρωμένο μοναστήρι του Αγίου Βλάσιου, λίγο έξω από το χωριό σε τοποθεσία με θέα τους κάμπους. Χρονολογείται στον 7ο ή 8ο αιώνα και έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Η γιορτή του Αγίου είναι στις 11 Φεβρουαρίου. Κάθε χρόνο εκείνη την μέρα οι κάτοικοι του χωριού συρρέουν στο παλιό μοναστήρι για να τιμήσουν την μνήμη του Αγίου και να προσευχηθούν. Μέσα στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου και η γιορτή του Αγίου είναι στις 2 Μαϊου. Κοντά στο δημοτικό σχολείο βρίσκεται και το Κοιμητήριο του Αγίου Νικολάου, το οποίο ήταν μια δωρεά της Ευγενίας Λιακόπουλου για την μνήμη του γιου της. Τώρα ανακαινίστηκε πρόσφατα με την οικονομική βοήθεια της εκκλησίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αμαλιάδας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Τιβέριος Ιούλιος Ευπάτωρ
Ο Τιβέριος Ιούλιος Ευπάτωρ Φιλοκαίσαρ Φιλορωμαίος Ευσεβής (άκμασε τον 2ο αι., απεβ. π. το 170) από τη δυναστεία Τιβερίων-Ιουλίων του Βοσπόρου ήταν βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου, υποτελής στους Ρωμαίους.
Βιογραφία
Όπως πολλοί από τους ύστερους βασιλείς τού Βοσπόρου, ο Τιβ. Ιούλ. Ευπάτωρ είναι γνωστός κυρίως από τη νομισματοκοπία του. Τα νομίσματά του είναι γνωστά από την περίοδο 154–170. Οι σχέσεις του με άλλους βασιλείς τού Βοσπόρου είναι άγνωστες: θα μπορούσε να ήταν γιος του Τ. Ι. Κότυ Β΄ και αδελφός τού προκατόχου του Τ. Ι. Ροιμητάλκη. Τον διαδέχθηκε ο Τ. Ι. Σαυρομάτης Β΄, ίσως ανιψιός του, τού οποίου τα νομίσματα είναι γνωστά για πρώτη φορά από το έτος 172.
Ο Ευπάτωρ αναφέρεται στα γραπτά τού Λουκιανού (Αλέξανδρος, 57). Ο Λουκιανός είχε δει απεσταλμένους, που στάλθηκαν από τον Ευπάτορα να ταξιδέψουν στη Βιθυνία για να πληρώσουν τον ετήσιο φόρο τιμής τού βασιλείου τού Βοσπόρου στη Ρώμη.
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μονάρχες του Βασιλείου του Βοσπόρου
Το χαμένο γράμμα (Γκόγκολ)
Ο αφηγητής αυτής της ιστορίας, ο Φομά Γκριγκόριεβιτς, είναι ο ηλικιωμένος διάκος της εκκλησίας της Ντικάνκα και εμφανίζεται επίσης ως αφηγητής σε δύο άλλα διηγήματα της ίδιας συλλογής του Γκόγκολ, το Η μαγεμένη γη και το Η νύχτα του Άι-Γιάννη, όπου διακόπτει τον αφηγητή Ρούντι Πάνκο και διηγείται την ιστορία όπως την άκουσε από τον παππού του.
Υπόθεση
Όπως μπορούσε, ο παππούς πάλεψε με τον ύπνο, αλλά τελικά αποκοιμήθηκε. Ξύπνησε αργά το πρωί και ο Κοζάκος ήταν άφαντος. Είχε εξαφανισθεί και το καπέλο του παππού με το γράμμα, καθώς από βραδύς οι δύο φίλοι είχαν ανταλλάξει τα καπέλα τους. Επιπλέον, έλειπε και το άλογό του, και εξηγεί ότι ο διάβολος, επειδή ήταν τόσο μακρύς ο δρόμος με τα πόδια πίσω για την Κόλαση, έκλεψε το άλογό του για να κάνει πιο γρήγορα το ταξίδι.
Ο παππούς ζήτησε βοήθεια και τελικά ο ταβερνιάρης του έδωσε οδηγίες πώς να βρει αυτά που έχασε. Μέσα στη νύχτα, ο παππούς πήρε το μονοπάτι στο δάσος που του υπέδειξε ο ταβερνιάρης. Ακολουθώντας τις οδηγίες, πέρασε μέσα από βράχους και αγκάθια, και σε ένα ξέφωτο βρήκε μια ομάδα «γουρουνοφόρων ανδρών» (διαβόλων) να κάθεται γύρω μια φωτιά. Ο παππούς τους είπε για την υπόθεσή του, τους έταξε χρήματα, κανείς δεν απαντούσε. Ακολούθησε μια τεράστια αναταραχή και ξαφνικά βρέθηκε σε μια μεγάλη συγκέντρωση παράξενων πλασμάτων με πρόσωπα σκυλιών, γουρουνιών και άλλα παρόμοια, ήταν στην κόλαση και καθόταν στο ίδιο τραπέζι με μάγισσες, τέρατα και διαβόλους.
Μία από τις μάγισσες του είπε ότι μπορεί να πάρει πίσω το καπέλο του αν κερδίσει ένα από τρία παιχνίδια με χαρτιά, αν χάσει όμως, θα παραμείνει στην κόλαση. Στα δύο πρώτα παιχνίδια ο παππούς έχασε. Καθώς έπαιζε, κατάλαβε ότι η τράπουλα είναι μαγεμένη, γιατί κάθε χαρτί που κρατούσε, ανεξάρτητα από το πόσο καλό ήταν, γίνονταν άχρηστο όταν το πετούσε στο τραπέζι. Έξαλλος, και ξεχνώντας τον φόβο του, χτυπά τη γροθιά του στο τραπέζι, ξαφνιάζοντας την ομάδα, και κρυφά χωρίς να τον δουν έκανε το σημάδι του σταυρού στην τράπουλα, που έτσι έχασε τη μαγική της δύναμη και ο παππούς κέρδισε την τελευταία παρτίδα. Οι μάγισσες εξαφανίστηκαν σε μανία.
Ξαφνικά, το καπέλο βρέθηκε μπροστά του, αλλά απαίτησε και το άλογό του, έτσι του έδωσαν ένα δαιμονικό άλογο που τον έβγαλε από την κόλαση πηδώντας πάνω από τεράστιες χαράδρες και περιοχές που δεν μπορεί περιγράψει ποτέ σε κανέναν. Ξύπνησε στη στέγη μιας καλύβας αιμόφυρτος και τελικά κατάφερε να παραδώσει το γράμμα στην Τσαρίνα.
Μετά από αυτή την περιπέτεια, «ακριβώς κάθε χρόνο και ακριβώς την ίδια εποχή», η γυναίκα του καταλαμβάνονταν από μια ανεξέλεγκτη επιθυμία να χορεύει παρά τη θέλησή χωρίς κανείς να μπορεί να τη σταματήσει και κάθε λογής διαβολισμός γινόταν μέσα στο σπίτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νουβέλες του Νικολάι Γκόγκολ
Χαμορίκι Αιτωλοακαρνανίας
Το Χαμορίκι είναι οικισμός των Αμοργιανών στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, το οποίο βρίσκεται βόρεια της τεχνητής λίμνης Καστρακίου και ανατολικά του ποταμού Ίναχου. Απέχει 30, χλμ. Α. από την Αμφιλοχία και 1 χλμ. ΒΑ. από τους Αμοργιανούς. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1991 να ανήκει στην τότε κοινότητα Αμοργιανών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Αμοργιανούς, το Μαλαταίικο και το Πραντικό αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αμοργιανών που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ινάχου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 31 κατοίκους.
Ιωάννης Α΄ του Ζάγκαν
Ο Ιωάννης Α΄, πολων. Jan I żagański (π. 1385 - 12 Απριλίου 1339) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ (από το 1397, με τους αδελφούς του ως το 1412), δούκας του Ζάγκαν, Κρόσνο Οντζάνσκιε, Σβιεμπόντσιν (από το 1403, με τους αδελφούς του ως το 1412) και κυβερνήτης του Ζάγκαν, Πσέβους (από το 1412).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Η΄ του Σπουργίτη, δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ και της Αικατερίνης των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρης του Βλάντισλαφ Β΄ δούκα του Οπόλε και παλατινού (κόμη) της Ουγγαρίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1405 τη Σχολαστική των Ασκάνια (π. 1393-1461), κόρη του Ροδόλφου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Παραπληγία
Η παραπληγία είναι μια βλάβη στην κινητική ή αισθητηριακή λειτουργία των κάτω άκρων. Συνήθως προκαλείται από τραυματισμό του νωτιαίου μυελού ή συγγενή πάθηση που επηρεάζει τα νευρικά (εγκεφαλικά) στοιχεία του σπονδυλικού σωλήνα. Η περιοχή του σπονδυλικού σωλήνα που προσβάλλεται στην παραπληγία είναι είτε η θωρακική, η οσφυϊκή ή η ιερή περιοχή. Εάν επηρεάζονται τέσσερα άκρα από παράλυση, ο σωστός όρος είναι τετραπληγία. Εάν επηρεάζεται μόνο ένα άκρο, ο σωστός όρος είναι μονοπληγία. Η σπαστική παραπληγία είναι μια μορφή παραπληγίας που ορίζεται από τη σπαστικότητα των προσβεβλημένων μυών και όχι από τη χαλαρή παράλυση.
Η Αμερικανική Εταιρεία Κακώσεων Νωτιαίου Μυελού ταξινομεί τη σοβαρότητα του τραυματισμού του νωτιαίου μυελού με τον ακόλουθο τρόπο. ASIA A είναι η πλήρης απώλεια της αισθητηριακής λειτουργίας και των κινητικών δεξιοτήτων κάτω από τον τραυματισμό. Η ASIA B έχει κάποια αισθητηριακή λειτουργία κάτω από το επίπεδο του τραυματισμού, αλλά όχι κινητική λειτουργία. Στην ASIA C, υπάρχει κάποια κινητική λειτουργία κάτω από το επίπεδο τραυματισμού, αλλά οι μισοί μύες δεν μπορούν να κινηθούν ενάντια στη βαρύτητα. Στην ASIA D, περισσότεροι από τους μισούς μύες κάτω από το επίπεδο τραυματισμού μπορούν να κινηθούν ενάντια στη βαρύτητα. Το ASIA E είναι η αποκατάσταση όλης της νευρολογικής λειτουργίας.
Τα άτομα με παραπληγία μπορεί να ποικίλλουν ως προς το επίπεδο αναπηρίας τους, με αποτέλεσμα η αντιμετώπισή τους να διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση. Η αποκατάσταση στοχεύει να βοηθήσει τον ασθενή να ανακτήσει όσο το δυνατόν περισσότερη λειτουργικότητα και ανεξαρτησία. Η φυσιοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της δύναμης, του εύρους κίνησης, των διατάσεων και των δεξιοτήτων μεταφοράς. Οι περισσότεροι παραπληγικοί εξαρτώνται από αναπηρικό καροτσάκι ως μέσο μεταφοράς. Οι δραστηριότητες της καθημερινής ζωής (ADL) μπορεί να είναι αρκετά δύσκολες στην αρχή για όσους έχουν τραυματισμό νωτιαίου μυελού. Με τη βοήθεια φυσιοθεραπευτών και εργοθεραπευτών, τα άτομα αυτά μπορούν να μάθουν νέες δεξιότητες και να προσαρμόσουν τις προηγούμενες για να μεγιστοποιήσουν την ανεξαρτησία τους, ζώντας συχνά ανεξάρτητα μέσα στην κοινότητα.
Τα οσφρητικά κύτταρα έχουν μεταμοσχευθεί με επιτυχία στον νωτιαίο μυελό του Πολωνού Ντάρεκ Φίντικα, ο οποίος έπεσε θύμα επίθεσης με μαχαίρι που τον άφησε παραπληγικό το 2010. Το 2014, ο Φίντικα υποβλήθηκε σε πρωτοποριακή χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη που χρησιμοποίησε μοσχεύματα νεύρων, από τον αστράγαλό του, για να «γεφυρώσει το χάσμα» στον κομμένο νωτιαίο μυελό του και οσφρυτικά για την τόνωση των κυττάρων του νωτιαίου μυελού. Τα οσφρυτικά κύτταρα στη συνέχεια εγχύθηκαν πάνω και κάτω από τον εξασθενημένο νωτιαίο ιστό. Ο Φιντικα ανέκτησε την αισθητηριακή και κινητική λειτουργία στα κάτω άκρα του, κυρίως στο πλάι των μεταμοσχευμένων κυττάρων. Οι μαγνητικές τομογραφίες υποδηλώνουν ότι το κενό στο νωτιαίο μυελό του έχει κλείσει. Πιστεύεται ότι είναι ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο που ανακτά την αισθητηριακή λειτουργία μετά από πλήρη τομή των νωτιαίων νεύρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις
Τιβέριος Ιούλιος Ρησκούπορις Γ΄
Ο Τιβέριος Ιούλιος Ρησκούπορις Γ΄ Φιλοκαίσαρ Φιλορωμαίος Ευσεβής (άκμασε τον 3ο αι. μ.Χ. – απεβ. το 228) από τη δυναστεία Τιβερίων-Ιουλίων του Βοσπόρου ήταν -ως υποτελής (πελάτης) της Ρώμης- βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου.
μικρογραφία|200εσ|Στατήρας με την επιγραφή BACΙΛΕΩC ΡΗΣΚΟΥΠΟΡΙΔΟC [Γ΄] τού έτους 223.
Βιογραφία
Όπως πολλοί από τους άλλους πρόσφατους βασιλείς τού Βοσπόρου, ο Ρησκούπορις Γ΄ είναι γνωστός κυρίως από τη νομισματοκοπία του, πράγμα που σημαίνει ότι τα ιστορικά γεγονότα της βασιλείας του είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστα. Τα νομίσματά του είναι γνωστά από την περίοδο 211–228. Είναι γνωστό από μία επιγραφή ότι ήταν γιος τού προκατόχου του Τιβ. Ιούλ. Σαυρομάτη Β΄.
Ο Ρησκούπορις Γ΄ είναι επίσης γνωστό από επιγραφές ότι ήταν ο πατέρας τού διαδόχου του Τ. Ι. Κότυ Γ΄ και ίσως ήταν επίσης ο πατέρας τού Τ. Ι. Σαυρομάτη Γ΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μονάρχες του Βασιλείου του Βοσπόρου
Κόλπος του Κότορ
Ο Κόλπος του Κότορ (σερβικά/μαυροβουνιακά: Бока Которска/Boka Kotorska), επίσης γνωστός ως Μπόκα, είναι ένας κόλπος της Αδριατικής Θάλασσας στο νοτιοδυτικό Μαυροβούνιο και μια γεωγραφική περιοχή συγκεντρωμένη γύρω από τον κόλπο.
Ο κόλπος κατοικείται από την αρχαιότητα και οι καλά διατηρημένες μεσαιωνικές πόλεις Κότορ, Ρίσαν, Τίβατ, Πέραστ, Πρτσάνι και Χέρτσεγκ Νόβι, μαζί με το φυσικό τους περιβάλλον, αποτελούν σημαντικά τουριστικά αξιοθέατα. Η Φυσική και Πολιτισμική-Ιστορική Περιφέρεια του Κότορ ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ το 1979. Οι πολυάριθμες ορθόδοξες και καθολικές εκκλησίες και τα μοναστήρια προσελκύουν πολλούς θρησκευτικούς και πολιτιστικούς προσκυνητές.
Γεωγραφία
Ο κόλπος έχει μήκος περίπου 28 χιλιόμετρα (17 μίλια) με ακτογραμμή μήκους 107,3 χιλιομέτρων (66,7 μίλια). Περιβάλλεται από δύο ορεινούς όγκους των Δειναρικών Άλπεων: το όρος Όργιεν στα δυτικά και το όρος Λόβτσεν στα ανατολικά. Το στενότερο τμήμα του κόλπου («Πέρασμα Βέριγκε»), μήκους 2.300 μέτρων, έχει πλάτος 340 μέτρα (1.120 πόδια) στο στενότερο σημείο του. Ο κόλπος είναι ένα ρία του εξαφανισμένου ποταμού Μπόκελι, ο οποίος περνούσε από τα οροπέδια του όρους Όργιεν.
Ο κόλπος αποτελείται από αρκετούς κολπίσκους, που ενώνονται από στενότερα κανάλια. Η είσοδος του κόλπου αποτελούσε μέρος ενός πρώην ποτάμιου συστήματος. Τεκτονικές και καρστερικές διαδικασίες οδήγησαν στη διάλυση αυτού του ποταμού. Έπειτα από έντονες βροχοπτώσεις, εμφανίζεται ο καταρράκτης της πηγής Σόποτ στο Ρίσαν και η Σκούρδα, μια άλλη γνωστή πηγή, που διασχίζει ένα φαράγγι από το Λόβτσεν.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Μαυροβούνιο Κατηγορία:Κόλποι της Μεσογείου Κατηγορία:Κόλποι της Ευρώπης
Μέγαρο Στόκλετ
Το Μέγαρο Στόκλετ (γαλλικά: Palais Stoclet, φλαμανδικά: Stocletpaleis) βρίσκεται στο δήμο Βολουβέ-Σαιν-Πιερ (Woluwe-Saint-Pierre) στις Βρυξέλλες, Avenue de Tervueren και αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά αρχιτεκτονήματα του βιενέζικου κινήματος της «Απόσχισης» ή «Σετσεσιονισμού» (Wiener Sezession) στην Ευρώπη, που ήταν επηρεασμένο, αλλά και με προωθημένες διαφοροποιήσεις, από το ευρωπαϊκό Αρ Νουβό.
Τέσσερις πελώριες γλυπτές μορφές γιγάντων από μπρούντζο, χαρακτηριστικό δείγμα γλυπτικής Αρ Ντεκό, έργο του γλύπτη Φραντς Μέτσνερ (Franz Metzner, 1870 - 1919), διακοσμούν τον πανύψηλο πύργο του κτιρίου. Η τραπεζαρία στο εσωτερικό διακοσμείται από μια εκπληκτική ζωφόρο 14 μέτρων, που τιτλοφορείται «Το Δέντρο της Ζωής» (L'Arbre de Vie), τρίπτυχο έργο του διάσημου Αυστριακού ζωγράφου Γκούσταφ Κλιμτ (Gustav Klimt, 1862 - 1918).
Πηγές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βέλγιο Κατηγορία:Βρυξέλλες Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Βέλγιο
Φουάντ Μουλαχασάνοβιτς
Ο Φουάντ Μουλαχασάνοβιτς (βοσνιακά: Fuad Mulahasanović· γενν. 16 Οκτωβρίου 1952) είναι Βόσνιος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και πρώην προπονητής ποδοσφαίρου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1952 στο Σαράγιεβο της τότε ενωμένης Γιουγκοσλαβίας (σημερινή Βοσνία-Ερζεγοβίνη) και από την ηλικία των δέκα ετών μετακόμισε στη Τούζλα όπου και ξεκίνησε προπονήσεις στα τμήματα υποδομών της τοπικής ΦΚ Σλομπόντα Τούζλα. Το ταλέντο του γρήγορα τον οδήγησε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου, όπου και μεγαλούργησε ως βασικό γρανάζι στη μεσαία γραμμή της ομάδας, για έντεκα συναπτά έτη, οδηγώντας την μάλιστα και στην πρώτη της συμμετοχής στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις τη σεζόν 1977-78. Αν και δεν αγωνίστηκε ποτέ σε επίσημο αγώνα με τα χρώματα της τότε Εθνικής Γιουγκοσλαβίας, αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους παίκτες των «κοκκινόμαυρων» της Τούζλα και πολλοί φίλοι του ποδοσφαίρου τον συγκαταλέγουν στην καλύτερη εντεκάδα των παικτών που αγωνίστηκαν ποτέ στην ΦΚ Σλομπόντα Τούζλα. Με 262 συμμετοχές με τη φανέλα της ΦΚ Σλομπόντα Τούζλα και 55 γκολ, αποτελεί τον δεύτερο παίκτη σε συμμετοχές στην ιστορία του συλλόγου, πίσω μόνο από τον περίφημο Μερσάντ Κοβάσεβιτς.
Τη σεζόν 1981-1982 αγωνίστηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης και κατέγραψε συνολικά 34 συμμετοχές (29 για το πρωτάθλημα της Ά Εθνικής, 1 για το Κύπελλο Ελλάδος και 4 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) και 3 γκολ. Στη συνέχεια επέστρεψε στην πατρίδα του αλλά δεν μπόρεσε ποτέ να επανέλθει σε υψηλά αγωνιστικά επίπεδα και ολοκλήρωσε τυπικά την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής το 1985. Αργότερα, δοκίμασε τις δυνάμεις του στην πολιτική ως δημοτικός σύμβουλος στην Τούζλα ενώ παράλληλα διετέλεσε και επικεφαλής σχολής ποδοσφαίρου για νέα παιδιά.
Ιωάννης Β΄ ο Τρελός
Ο Ιωάννης Β΄ ο Τρελός, Κακός, Άγριος, Βάναυσος, πολων. Jan II Szalony, Zły, Dziki, Okrutny (16 Απριλίου 1435 - 22 Σεπτεμβρίου 1504) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Πσέβους (από το 1439, με τους αδελφούς του ως το 1449), δούκα του Πσέβους (από το 1449, με τον νεότερο αδελφό του), δούκας του Ζάγκαν (1461-68, 72) και δούκας του ημίσεως Γκλόγκουφ (1476-88, το δουκάτο ενοποιήθηκε το 1480).
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ και της Σχολαστικής των Ασκάνια, κόρης του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1462 την Αικατερίνη των Πρεμυσλιδών (1443-1505), κόρη του Γουλιέλμου δούκα της Οπάβα και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Αύγουστος του Χοενλόε-Έρινγκεν
Ο Φρειδερίκος Αύγουστος, γερμ. Friedrich August (27 Νοεμβρίου 1784 - 15 Φεβρουαρίου 1853) από τον Οίκο του Χοενλόε ήταν πρίγκιπας του Χοενλόε-Έρινγκεν.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Λουδοβίκου, πρίγκιπα του Χοενλόε-Ίνγκελφινγκεν και της Αμαλίας, κόμισσας του Χόυμ, κληρονόμου του Σλάβεντσιτς στην Άνω Σιλεσία.
Ο Φρειδερίκος Αύγουστος Κάρολος γεννήθηκε στο Μπρέσλαου και έγινε στρατηγός στη Γερμανία κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους. Το 1806 τα εδάφη του Οίκου του τέθηκαν, μέσα από μια διαδικασία που ονομάστηκε Γερμανική Εμμεσοποίηση (1802-14), υπό την κυριαρχία του βασιλείου της Βυρτεμβέργης. Το 1820-35 εκλέχθηκε πρόεδρος της Άνω Βουλής (Kammer der Standesherren) των κρατιδίων της Βυρτεμβέργης.
Απεβίωσε στο κάστρο Σλάβεντσιτς σε ηλικία 69 ετών.