cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όσλο
Αρχιτεκτονική
Ορισμένα εμβληματικά κτίρια, ιδίως στο Όσλο, χτίστηκαν με λειτουργικό ή μοντέρνο ρυθμό, με πρώτο το εστιατόριο του Σκάνσεν (1925-1927) του Λαρς Μπάκερ, που κατεδαφίστηκε το 1970. Ο Μπάκερ σχεδίασε επίσης το εστιατόριο στο Εκεμπεργκ, που άνοιξε το 1929. Η πινακοθήκη Κούνστερνες Χους των Γκούντολφ Μπλάκσταντ και Χέρμαν Μούντε-Κάας (1930) εξακολουθεί να δείχνει την επίδραση της προηγούμενης κλασικής τάσης της δεκαετίας του 1920. Η ανακατασκευή του αεροδρομίου του Όσλο (από την κοινοπραξία Aviaplan) στο Γκάρντερμόεν, που ολοκληρώθηκε το 1998, ήταν το μεγαλύτερο έργο στη Νορβηγία μέχρι σήμερα.
Πολιτική και διοίκηση
Το Όσλο είναι η πρωτεύουσα της Νορβηγίας και επομένως έδρα της εθνικής κυβέρνησης. Τα περισσότερα κυβερνητικά γραφεία, συμπεριλαμβανομένου του Πρωθυπουργού, είναι συγκεντρωμένα στο Ρεγκιερινγκσκβάρλατετ, ένα σύμπλεγμα κτιρίων κοντά στο εθνικό Κοινοβούλιο, το Στόρτινγκ.
Αποτελώντας τόσο δήμο όσο και περιφέρεια της Νορβηγίας, η πόλη του Όσλο εκπροσωπείται στο Στόρτινγκ από δεκαεννέα βουλευτές. Από αυτούς έξι ανήκουν στο Συντηρητικό Κόμμα, πέντε στο Εργατικό το Κόμμα Προόδου, οι Φιλελεύθεροι και το Σοσιαλιστικό Αριστερό Κόμμα από δύο και το Πράσινο και το Κόκκινο Κόμμα από ένα.
Ο ενιαίος δήμος και περιφέρεια του Όσλο έχει ένα αντιπροσωπευτικό σύστημα διακυβέρνησης από το 1986. Η ανώτατη αρχή της πόλης είναι το Δημοτικό Συμβούλιο (Bystyret), που σήμερα έχει 59 έδρες. Οι εκπρόσωποι εκλέγονται κάθε τέσσερα χρόνια. Το Δημοτικό Συμβούλιο έχει πέντε μόνιμες επιτροπές, η καθεμιά από τις οποίες έχει τις δικές του αρμοδιότητες. Τα μεγαλύτερα κόμματα στο Δημοτικό Συμβούλιο μετά τις εκλογές του 2015 είναι το Εργατικό Κόμμα και οι Συντηρητικοί, με 20 και 19 αντιπροσώπους αντίστοιχα.
Εκλογές του 2015
Ο Δήμαρχος του Όσλο είναι ο επικεφαλής του Δημοτικού Συμβουλίου και ο ανώτατος αξιωματούχος της πόλης. Αυτή ήταν η πιο ισχυρή πολιτική θέση στο Όσλο, αλλά μετά την εφαρμογή του αντιπροσωπευτικού συστήματος (1986) ο δήμαρχος έχει περισσότερο τελετουργικό ρόλο, παρόμοιο με αυτόν του προέδρου του Στόρτινγκ σε εθνικό επίπεδο. Δήμαρχος του Όσλο σήμερα είναι η Μαριάνε Μπόργκεν.
Μετά τις τοπικές εκλογές του 2015 η κυβέρνηση της πόλης είναι ένας συνασπισμός του Εργατικού, του Πράσινου και του Σοσιαλιστικού Αριστερού Κόμματος. Με βάση κυρίως την υποστήριξη του Κόκκινου Κόμματος, ο συνασπισμός διατηρεί μια λειτουργική πλειοψηφία στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Ο Κυβερνήτης Δήμαρχος του Όσλο είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της πόλης. Η θέση δημιουργήθηκε με την εφαρμογή στο Όσλο του αντιπροσωπευτικού συστήματος (1986) και είναι παρόμοιος με τον ρόλο του πρωθυπουργού σε εθνικό επίπεδο. Σήμερα κυβερνήτης δήμαρχος είναι ο Ράιμοντ Γιόχανσεν.
Οικονομία
Το Όσλο είναι ένα σημαντικό ναυτιλιακό κέντρο στην Ευρώπη και φιλοξενεί περίπου 1980 εταιρείες και 8.500 εργαζόμενους στον τομέα της ναυτιλίας. Ορισμένες από αυτές είναι οι μεγαλύτερες στον κόσμο ναυτιλιακές εταιρείες, πλοιοκτήτες και ασφαλιστές. Η Det Norske Veritas, που εδρεύει στο Χόβικ έξω από το Όσλο, είναι ένας από τους τρεις μεγαλύτερους νηογνώμονες στον κόσμο, με πελάτες του 16,5% του παγκόσμιου στόλου. . Το λιμάνι της πόλης είναι το μεγαλύτερο λιμάνι γενικού φορτίου στη χώρα και η κύρια πύλη επιβατών της. Περίπου 6.000 πλοία διακινούνται στο λιμάνι του Όσλο ετησίως με συνολικά 6 εκατομμύρια τόνους φορτίου και πάνω από πέντε εκατομμύρια επιβάτες.
Το Όσλο είναι μια από τις πιο ακριβές πόλεις στον κόσμο. Το 2006 κατατάχθηκε στη δέκατη θέση σύμφωνα με την Παγκόσμια Έρευνα Κόστους Διαβίωσης του Mercer Human Resource Consulting και στην πρώτη σύμφωνα με την Economist Intelligence Unit. Ο λόγος αυτής της απόκλισης είναι ότι η EIU παραλείπει ορισμένους παράγοντες από τον τελικό υπολογισμό του δείκτη της, κυρίως τη στέγαση. Στην έκδοση του 2015 της Παγκόσμιας έρευνας Κόστους Διαβίωσης της EIU το Όσλο κατατάχθηκε ως η τρίτη ακριβότερη πόλη στον κόσμο. Αν και το Όσλο διαθέτει την πιο ακριβή αγορά στέγης στη Νορβηγία, είναι συγκριτικά φθηνότερη από τις άλλες πόλεις που περιλαμβάνονται στον κατάλογο. Πάντως οι τιμές για αγαθά και υπηρεσίες παραμένουν από τις υψηλότερες από κάθε άλλη πόλη. Το Όσλο φιλοξενεί 2654 από τις μεγαλύτερες εταιρείες της Νορβηγίας. Ως προς τον αριθμό των εταιρειών το Όσλο καταλαμβάνει στην πέμπτη θέση στην Ευρώπη. Μια ολόκληρη ομάδα εταιρειών πετρελαίου και φυσικού αερίου βρίσκεται στο Όσλο.
Σύμφωνα με μια έκθεση που συνέταξε η ελβετική τράπεζα UBS τον Αύγουστο του 2006 το Όσλο και το Λονδίνο ήταν οι ακριβότερες πόλεις του κόσμου.
Περιβάλλον
Το Όσλο είναι μια συγκεντρωμένη πόλη. Είναι εύκολη η μετακίνηση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς και τα ενοικιαζόμενα ποδήλατα της πόλης είναι προσβάσιμα σε όλους, σε όλο το κέντρο της πόλης. Το 2003 το Όσλο έλαβε το Ευρωπαϊκό Βραβείο Αειφορίας Πόλης και το 2007 το Reader's Digest κατέταξε το Όσλο δεύτερο στον κατάλογο των πιο πράσινων και βιώσιμων πόλεων του κόσμου.
Εκπαίδευση
thumb|right|Η Νομική σχολή, Πανεπιστήμιο του Όσλο thumb|right|Κεντρικό κτίριο Nορβηγικής Σχολή Διοίκησης ([[Επιχειρησιακή νοημοσύνη|ΕΝ)]] thumb|Βιβλιοθήκη του Πανεπιστήμιου του Όσλο
Ιδρύματα ανώτερης εκπαίδευσης
Το επίπεδο εκπαίδευσης και παραγωγικότητας του εργατικού δυναμικού είναι υψηλό στη Νορβηγία. Σχεδόν οι μισοί από όσους έχουν τριτοβάθμια εκπαίδευση στη Νορβηγία ζουν στην περιοχή του Όσλο, τοποθετώντας τη ανάμεσα στις τρεις πρώτες περιοχές της Ευρώπης σε σχέση με την εκπαίδευση. Το 2008 το συνολικό εργατικό δυναμικό στην ευρύτερη περιοχή του Όσλο αριθμούσε 1.020.000 άτομα. Η μείζων περιοχή του Όσλο διαθέτει αρκετά ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα και φιλοξενεί περισσότερους από 73.000 φοιτητές. Το Πανεπιστήμιο του Όσλο είναι το μεγαλύτερο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Νορβηγία με 27.400 φοιτητές και συνολικά 7.028 εργαζόμενους.
Πολιτισμός
Το Όσλο διαθέτει πολλά και ποικίλα πολιτιστικά αξιοθέατα, που περιλαμβάνουν διάφορα κτήρια που περιέχουν έργα τέχνης του Έντβαρτ Μουνκ και διάφορους άλλους ξένους αλλά και αρκετούς Νορβηνούς καλλιτέχνες. Αρκετοί παγκοσμίου φήμης συγγραφείς είτε έχουν ζήσει είτε έχουν γεννηθεί στο Όσλο. Παραδείγματα είναι οι Κνουτ Χάμσουν και Ερρίκος Ίψεν. Η κυβέρνηση έχει επενδύσει πρόσφατα μεγάλα χρηματικά ποσά σε πολιτιστικές εγκαταστάσεις, υποδομές, κτίρια και φεστιβάλ στην πόλη του Όσλο. Το Μπίγκντο, έξω από το κέντρο της πόλης, είναι το κέντρο της νορβηγικής ιστορίας και ιδιαίτερα των Νορβηγών Βίκινγκ. Η περιοχή περιλαμβάνει πολλά πάρκα και παραλίες και πολλά μουσεία. Παραδείγματα είναι το Μουσείο Φραμ, το Μουσείο Πλοίων των Βίκινγκ και το Μουσείο Κον-Τίκι. Το Όσλο φιλοξενεί το ετήσιο Φόρουμ Ελευθερίας του Όσλο, ένα συνέδριο που περιγράφεται από τον Economist ότι «τείνει να γίνει ισοδύναμο για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός». Το Όσλο είναι επίσης γνωστό για την ετήσια απονομή του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης.
Μουσεία, πινακοθήκες
thumb|[[Μουσείο Μουνκ]] Το Όσλο διαθέτει πολλά σημαντικά μουσεία και πινακοθήκες. Το Μουσείο Μουνκ περιέχει την Κραυγή και άλλα έργα του Έντβαρτ Μουνκ, που δώρησε όλα του τα έργα στην πόλη μετά τον θάνατό του. Το δημοτικό συμβούλιο σχεδιάζει ένα νέο μουσείο Μουνκ, που το είναι πιθανότερο να χτιστεί στην Μπγέρβικα, στα νοτιοανατολικά της πόλης. Το μουσείο θα ονομάζεται Μουνκ/Στένερσεν. Στην πόλη υπάρχουν 50 μουσεία.
Το Λαογραφικό Μουσείο βρίσκεται στη χερσόνησο Μπίγκντε και είναι αφιερωμένο στις παραδοσιακές τέχνες και ενδυμασίες και τους πολιτισμούς των Σαάμι και των Βίκινγκ. Το υπαίθριο τμήμα του μουσείου περιλαμβάνει 155 αυθεντικά παλιά κτίρια από όλα τα μέρη της Νορβηγίας, συμπεριλαμβανομένης μιας Ξύλινης Εκκλησίας.
Το Μουσείο Βίγκελαντ που βρίσκεται στο μεγάλο Πάρκο Φρόγκνερ είναι προσβάσιμο δωρεάν και περιέχει πάνω από 212 γλυπτά του Γκούσταβ Βίγκελαντ, συμπεριλαμβανομένου ενός οβελίσκου και του Τροχού της Ζωής. Ένα άλλο δημοφιλές γλυπτό είναι το Sinnataggen, ένα αγόρι που πατάει το πόδι του θυμωμένο. Αυτό το άγαλμα είναι πολύ γνωστό ως μια εικόνα της πόλης. Υπάρχει επίσης ένα νεότερο διαμορφωμένο πάρκο γλυπτικής, το Πάρκο Γλυπτικής Εκεμπεργκπάρκεν, με έργα Νορβηγών και ξένων καλλιτεχνών όπως ο Σαλβαδόρ Νταλί. right|thumb|Ιστορικά κτίρια στο Νορβηγικό Λαογραφικό Μουσείο Το Μουσείο Πλοίων των Βίκινγκ διαθέτει τρία πλοία που βρέθηκαν στο Οσεμπεργκ, το Γκόκσταντ και το Τούνε και διάφορα άλλα μοναδικά αντικείμενα από την εποχή των Βίκινγκ.
Το Μουσείο της πόλης του Όσλο διαθέτει μόνιμη έκθεση για την ιστορία του Όσλο και των κατοίκων του.
Το Μουσείο Κον-Τίκι στεγάζει το ομώνυμο πλοίο του Θορ Χέιερνταλ.
Το Κέντρο Νόμπελ Ειρήνης είναι ένας ανεξάρτητος οργανισμός που ιδρύθηκε στις 11 Ιουνίου 2005 από τον Βασιλιά Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας στο πλαίσιο των εορτασμών για τη μνήμη της εκατονταετηρίδας της Νορβηγίας ως ανεξάρτητης χώρας. Το κτίριο στεγάζει μια μόνιμη έκθεση, που περιέχει πληροφορίες για κάθε νικητή του θεσμού και διευρύνεται κάθε χρόνο όταν ανακοινώνεται ο νέος νικητής. Το κτίριο χρησιμοποιείται κυρίως ως κέντρο επικοινωνίας. thumb|Κέντρο [[Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης|Νόμπελ Ειρήνης]]
Μουσική και εκδηλώσεις
Στο Όσλο διοργανώνονται πολλά φεστιβάλ, όπως το φεστιβάλ Τζαζ του Όσλο, εξαήμερης διάρκειας κάθε χρόνο τον Αύγουστο τα τελευταία 25 χρόνια. Το μεγαλύτερο φεστιβάλ ροκ του Όσλο είναι το Εγιαφεστιβάλεν ή απλώς Εγια. Συγκεντρώνει περίπου 60.000 άτομα στο Πάρκο Tέγιεν στα ανατολικά στο Όσλο και διαρκεί τέσσερις ημέρες.
Το Διεθνές Φεστιβάλ Εκκλησιαστικής Μουσικής του Όσλο διεξάγεται ετησίως από το 2000. Το Φεστιβάλ Παγκόσμιας Μουσικής του Όσλο προβάλλει μουσικούς που είναι σταρ στη χώρα τους αλλά άγνωστοι στη Νορβηγία. Το Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου του Όσλο πραγματοποιείται κάθε χρόνο τον Αύγουστο και σε αυτό συγκεντρώνονται στο Όσλο σολίστες παγκόσμιας κλάσης. Κάθε χρόνο τον Ιούνιο διοργανώνεται στο Όσλο το Ροκ Φεστιβάλ Norwegian Wood (τίτλος τραγουδιού των Μπητλς).
Στην Τελετή Απονομής του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης προΐσταται το Νορβηγικό Ινστιτούτο Νόμπελ. Η τελετή πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο Δημαρχείο στις 10 Δεκεμβρίου. Παρόλο που η χώρα των Σαάμι απέχει πολύ από την πρωτεύουσα, το Νορβηγικό Λαογραφικό Μουσείο τονίζει την Εθνική Ημέρα των Σαάμι με σειρά εκδηλώσεων.
Άλλα παραδείγματα ετήσιων εκδηλώσεων στο Όσλο είναι το Desucon, συνέδριο που επικεντρώνεται στην ιαπωνική κουλτούρα και το Færderseilasen, η μεγαλύτερη ολονύκτια λεμβοδρομία στον κόσμο με συμμετοχή περισσότερων από 1100 σκάφη.
Ο Ρίκαρντ Νόρντραακ, συνθέτης του εθνικού ύμνου της Νορβηγίας, γεννήθηκε στο Όσλο το 1842.
Το Όσλο φιλοξένησε δύο φορές τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, το 1996 και το 2010.
Παραστατικές τέχνες
thumb|Το Εθνικό Θέατρο είναι το μεγαλύτερο θέατρο της Νορβηγίας Το Όσλο διαθέτει πάνω από 20 θέατρα, όπως το Νορβηγικό Θέατρο και το Εθνικό Θέατρο που βρίσκεται στην οδό Καρλ Γιόχαν. Το Εθνικό Θέατρο είναι το μεγαλύτερο θέατρο της Νορβηγίας και βρίσκεται ανάμεσα στα Βασιλικά Ανάκτορα και το κτίριο του κοινοβουλίου, το Στόρτινγκ. Τα ονόματα των Λούντβιχ Χόλμπεργκ, Ερρίκου Ίψεν και Μπιέρνστιερνε Μπιέρνσον είναι χαραγμένα στην πρόσοψη του κτιρίου πάνω από την κύρια είσοδο. Αυτό το θέατρο εκφράζει τους ηθοποιούς και τους συγγραφείς της χώρας, ενώ οι συνθέτες, οι τραγουδιστές και οι χορευτές εκπροσωπούνται με τη μορφή της πρόσφατα εγκαινιασμένης Όσλο Όπερα Χάους, που βρίσκεται στην Μπγέρβικα. Η Όπερα άνοιξε το 2008 και αποτελεί εθνικό τοπόσημο, σχεδιασμένο από τη νορβηγική αρχιτεκτονική εταιρεία Snøhetta. Υπάρχουν δύο τμήματα, που συνολικά περιέχουν πάνω από 2000 θέσεις. Το κτίριο κόστισε 500 εκατομμύρια ευρώ και χρειάστηκε πέντε χρόνια για να κατασκευαστεί και είναι γνωστό ως η πρώτη Όπερα στον κόσμο που επιτρέπει στους ανθρώπους να περπατούν στην οροφή του κτιρίου. Το φουαγιέ και η στέγη χρησιμοποιούνται επίσης για συναυλίες όπως και οι τρεις σκηνές.
Λογοτεχνία
Οι περισσότεροι σπουδαίοι Νορβηγοί συγγραφείς έχουν ζήσει στο Όσλο κάποια περίοδο στη ζωή τους. Για παράδειγμα η βραβευμένη με το Βραβείο Νόμπελ συγγραφέας Σίγκριντ Ούντσετ μεγάλωσε στο Όσλο και περιέγραψε τη ζωή της εκεί στο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα Έντεκα χρόνια.
Ο θεατρικός συγγραφέας Ερρίκος Ίψεν είναι ίσως ο πιο διάσημος Νορβηγός συγγραφέας. Ο Ίψεν έγραψε έργα όπως τα Έντα Γκάμπλερ, Πέερ Γκυντ, Το Κουκλόσπιτο και η Κυρά της Θάλασσας. Το έργο «Ρήσεις του Ίψεν» που ολοκληρώθηκε το 2008 είναι ένα έργο τέχνης που αποτελείται από 69 αποσπάσματα του Ίψεν με γράμματα από ανοξείδωτο χάλυβα που έχουν τοποθετηθεί στα πεζοδρόμια από γρανίτη των κεντρικών δρόμων της πόλης.
Τα τελευταία χρόνια οι μυθιστοριογράφοι όπως ο Λαρς Σάμπιε Κρίστενσεν, η Τόβε Νίλσεν, ο Γιου Νέσμπε και ο Ρόι Γιάκομπσεν περιέγραψαν την πόλη και τους ανθρώπους της στα μυθιστορήματά τους. Η λογοτεχνία των αρχών του 20ου αιώνα από το Όσλο περιλαμβάνει τους ποιητές Ρούντολφ Νίλσεν και Αντρε Μπγέρκε.
Μέσα μαζικής ενημέρωσης
Οι εφημερίδες Aftenposten, Dagbladet, Verdens Gang, Dagens Næringsliv, Finansavisen, Dagsavisen, Morgenbladet, Vårt Land, Nationen και  Klassekampen εκδίδονται στο Όσλο. Τα κεντρικά γραφεία της εθνικής ραδιοτηλεοπτικής εταιρείας NRK βρίσκονται στο Mάριενλιστ του Όσλο κοντά στο Μαγιορστούεν και το NRK διαθέτει επίσης περιφερειακές υπηρεσίες ραδιοφώνου και τηλεόρασης. Η TVNorge (TVNorway) βρίσκεται επίσης στο Όσλο, ενώ η TV 2 (με έδρα το Μπέργκεν) και η TV3 (με έδρα το Λονδίνο) λειτουργούν παραρτήματα στο κεντρικό Όσλο. Υπάρχει επίσης ποικιλία ειδικών εκδόσεων και μικρότερων εταιρειών μέσων ενημέρωσης. Στο Όσλο εκδίδονται αρκετά περιοδικά. Οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες είναι η Aller Media και η Hjemmet Mortensen AB.
Μεταφορές
Το Όσλο διαθέτει το πιο εκτεταμένο σύστημα δημόσιας συγκοινωνίας της Νορβηγίας, που το διαχειρίζεται ο Ruter. Αυτό περιλαμβάνει το Μετρό του Όσλο με έξι γραμμές, το πιο εκτεταμένο ανά κάτοικο μετρό στον κόσμο, το Τραμ του Όσλο με τέσσερις γραμμές και τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο του Όσλο με οκτώ γραμμές. Το τραμ λειτουργεί στις περιοχές που βρίσκονται κοντά στο κέντρο της πόλης, ενώ το μετρό, που κινείται υπόγεια στο κέντρο της πόλης, φθάνει και στα πιο μακρινά προάστια, με δύο γραμμές προς το Μπέρουμ και τη Γραμμή-Δακτύλιο, που απλώνεται σε περιοχές βόρεια του κέντρου. Το Όσλο καλύπτεται επίσης από ένα δίκτυο λεωφορείων που αποτελείται από 32 αστικές γραμμές καθώς και υπεραστικά λεωφορεία προς τη γειτονική περιφέρεια Άκερσους.
Ο Κεντρικός Σταθμός του Όσλο λειτουργεί ως ο κεντρικός κόμβος και προσφέρει σιδηροδρομικές υπηρεσίες προς τις περισσότερες μεγάλες πόλεις της νότιας Νορβηγίας, καθώς και προς τη Στοκχόλμη και το Γκέτεμποργκ της Σουηδίας. Το Τρένο Εξπρές του Αεροδρομίου Flytoget κινείται στη Γραμμή υψηλής ταχύτητας Γκαρντερμόεν. Η Γραμμή Ντράμεν περνάει κάτω από το κέντρο μέσω της Σήραγγα του Όσλο (3.632 μ.). Ορισμένα από τα νησιά της πόλης και το γειτονικό χωριό Nέσοντεν συνδέονται με πλοίο. κρουαζιερόπλοια κινούνται καθημερινά προς την Κοπεγχάγη και το Φρέντερικσχαβν της Δανίας και το Κίελο της Γερμανίας.
Πολλοί από τους αυτοκινητοδρόμους περνούν από το κέντρο της πόλης και από άλλα μέρη της πόλης με σήραγγες. Η κατασκευή των οδών υποστηρίζεται εν μέρει με ένα δακτύλιο διοδίων. Οι κύριοι αυτοκινητόδρομοι μέσω του Όσλο είναι η Ε6 και η E18. Υπάρχουν τρεις περιφερειακοί, ο εσωτερικός αποτελείται από δρόμους και ο εξωτερικός είναι αυτοκινητόδρομος.
Το κύριο αεροδρόμιο που εξυπηρετεί την πόλη είναι το Αεροδρόμιο Γκαρντερμόεν, που βρίσκεται στο Ουλενσάκερ, 47 χλμ. από το κέντρο του Όσλο. Αποτελεί την κύρια διεθνή πύλη της Νορβηγίας και είναι το έκτο μεγαλύτερο εθνικό αεροδρόμιο στην Ευρώπη. Το Γκαρντερμόεν είναι κόμβος για τις Scandinavian Airlines, Norwegian Air Shuttle και Widerøe. Το Όσλο εξυπηρετείται επίσης από ένα δευτερεύον αεροδρόμιο, που χρησιμοποιούν κάποιοι αερομεταφορείς χαμηλού κόστους, όπως η Ryanair, το Αεροδρόμιο Τορπ, 110 χιλιόμετρα από την πόλη.
κτ
Δημογραφικά
left|thumb|Ο πληθυσμός του Όσλο από το 1801 έως το 2006, με ετήσια στοιχεία από το 1950 έως το 2006
Ο πληθυσμός του Όσλο αυξανόταν μέχρι το 2010 με ρυθμό ρεκόρ περίπου 2% ετησίως (17% τα τελευταία 15 χρόνια), καθιστώντας το την ταχύτερα αναπτυσσόμενη Σκανδιναβική πρωτεύουσα. Το 2015, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Στατιστικής της Νορβηγίας, υπήρχαν 647.676 μόνιμοι κάτοικοι στον δήμο του Όσλο, εκ των οποίων 628.719 κατοικούσαν στην κυρίως πόλη. Υπήρχαν επίσης 1.000.467 στην αστική περιοχή της πόλης και περίπου 1,71 εκατομμύρια στην περιοχή του Μείζονος Όσλο, σε ακτίνα 100 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης.
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή 432.000 κάτοικοι του Όσλο (70,4% του πληθυσμού) ήταν Νορβηγοί, σημειώνοντας αύξηση 6% από το 2002 (409.000). Το Όσλο έχει τον μεγαλύτερο πληθυσμό μεταναστών και Νορβηγών που γεννήθηκαν από γονείς μετανάστες στη Νορβηγία, τόσο σε σχετικούς όσο και σε απόλυτους αριθμούς. Από τους 624.000 κατοίκους του Όσλο 189.400 ήταν μετανάστες ή γεννήθηκαν από μετανάστες γονείς, που αντιπροσωπεύουν το 30,4% του πληθυσμού της πρωτεύουσας. Όλα τα προάστια στο Όσλο ήταν πάνω από τον εθνικό μέσο όρο του 14,1%. Τα προάστια με τα υψηλότερα ποσοστά μεταναστών ήταν τα Σέντρε Νόρντστραντ, Στόβνερ και Αλνα, όπου αποτελούσαν περίπου το 50% του πληθυσμού.
Οι Πακιστανοί αποτελούν τη μεγαλύτερη εθνική μειονότητα και ακολουθούν οι Πολωνοί, οι Σομαλοί και οι Σουηδοί. Άλλες μεγάλες μεταναστευτικές ομάδες είναι άτομα από τη Σρι Λάνκα, το Βιετνάμ, την Τουρκία, το Μαρόκο, το Ιράκ και το Ιρακινό Κουρδιστάν και το Ιράν.
Το 2013 το 40% των μαθητών του δημοτικού σχολείου του Όσλο είχαν μητρική γλώσσα άλλη από τη νορβηγική ή τη Σάμι. Το δυτικό τμήμα της πόλης είναι κατά κύριο λόγο νορβηγικό, με πολλά σχολεία να έχουν λιγότερο από 5% μαθητές να είναι παιδιά μεταναστών. Το ανατολικό τμήμα του Όσλο είναι πιο μικτό, με μερικά σχολεία να έχουν μέχρι 97% παιδιά μεταναστών.
Το Όσλο έχει πολλές θρησκευτικές κοινότητες. Το 2017 το 50% του πληθυσμού ήταν μέλη της Εκκλησίας της Νορβηγίας, χαμηλότερο από το ποσοστό 70,6% των Νορβηγών. Μέλη άλλων χριστιανικών δογμάτων αποτελούν το 8,1% του πληθυσμού. Το Ισλάμ ακολουθεί με 8,7% και ο Βουδισμός με 0,5% του πληθυσμού. Οι υποστηρικτές άλλων θρησκειών αποτελούν το 0,9% του πληθυσμού. Το 31,8 % του πληθυσμού του Όσλο δεν ήταν συνδεδεμένο με καμία θρησκευτική κοινότητα.
Σημαντικοί κάτοικοι
• Κγέτιλ Αντρέ Ααμοντ (γ. 1971), αθλητής αλπικού σκι
• Βίλχελμ Μπγέρκνες (1862–1951), μετεωρολόγος
• Εσπεν Μπρέντεσεν (γ. 1968), άλτης του σκι, Ολυμπιακός πρωταθλητής
• Γκρο Χάρλεμ Μπρούντλαντ (γ. 1939), πρώην Πρωθυπουργός και Γενική Διευθύντρια του ΠΟΥ 1998–2003
• Λαρς Σάμπιε Κρίστενσεν (γ. 1953), συγγραφέας
• Σάντρα Ντρούκερ (1875–1944), πιανίστα και παιδαγωγός
• Τόρμπγερν Εγκνερ (1912–1990), θεατρικός συγγραφέας, τραγουδοποιός και εικονογράφος
• Τζον Φρέντρικσεν (γ. 1944), μεγαλοεφοπλιστής
• Ράγκναρ Φρις (1895–1973), οικονομολόγος, Noμπελίστας (1969)
• Μάγκνε Φουρουχόλμεν (γ. 1962), πληκτράς, τραγουδοποιός των A-ha και των Apparatjik, Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Ολαβ
• Γιόχαν Γκάλτουνγκ (γ. 1930), κοινωνιολόγος, θεμελιωτής των σπουδών περί ειρήνης και συγκρούσεων
• Γερν Γκολντστάιν (γ. 1953), Ολυμπιακός αθλητής του χόκεϊ επί πάγου
• Χανς Γκούντε (1825–1903), τοπιογράφος
• Μάργκιτ Χάσλουντ (1885–1963), συνήγορος των γυναικών και τοπική πολιτικός
• Μόρτεν Χάρκετ (γ. 1959), τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ηγέτης των A-ha, Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Ολαβ
• Τίνε Τίνγκ Χέλσετ (γ. 1987), τρομπετίστας
• Σόνια Χένιε (1912–1969), αθλήτρια καλλιτεχνικού πατινάζ και ηθοποιός
• Ερρίκος Ίψεν (1828–1906), θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης και ποιητής
• Κνουτ Γιχάνεσεν (γ. 1933), αθλητής πατινάζ ταχύτητας
• Εβά Ζολύ (γ. 1943), δικαστικός
• Ερλινγκ ΚάγκεErling Kagge (γ. 1963), πολικός εξερευνητής
• Γιόσουα Κινγκ (γ. 1992), επαγγελματίας ποδοσφαιριστής
• Τορλέιφ Σ. Κνάπχους (1881–1965), γλύπτης μνημείων στην Αμερική
• Εσπεν Κνούτσεν (γ. 1972), πρώην επαγγελματίας παίκτης χόκεϊ επί πάγου
• Κρίστιαν Κρογκ (1852–1925), ζωγράφος
• Τρύγκβε Λη(1896–1968), πρώτος Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών
• Έντβαρτ Μουνκ (1863–1944), ζωγράφος
• Φρίντγιοφ Νάνσεν (1861–1930), πολικός εξερευνητής, επιστήμονας, διπλωμάτης, Noμπελίστας
• Γιου Νέσμπε (γ. 1960), συγγραφέας και μουσικός
• Νίκο & Βίντζ (2009–σήμερα), τραγουδιστές
• Λαρς Ονσαγκερ (1903–1976), φυσικοχημικός, Noμπελίστας
• Μπέργκε Ούσλαντ (γ. 1962), πολικός εξερευνητής, συγγραφέας
• Φάμπιαν Στανγκ (γ. 1955), δικηγόρος, δήμαρχος του Όσλο 2007–2015
• Γενς Στόλτενμπεργκ (γ. 1959), πρώην Πρωθυπουργός της Νορβηγίας, Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ
• Σίγκριντ Ούντσετ (1882–1949), συγγραφέας, βραβευμένη με το βραβείο Νόμπελ στη λογοτεχνία το 1928
• Πάουλ Βάκταρ-Σάβοϊ (γ. 1961), κιθαρίστας, τραγουδοποιός των A-ha και των Σάβοϊ.
• Γκρέτε Βάιτς (1953–2011), μαραθωνοδρόμος
• Ματς Τσουκαρέλο (γ. 1987), επαγγελματίας παίκτης χόκεϊ επί πάγου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων Κατηγορία:Πόλεις της Νορβηγίας Κατηγορία:Κομητείες της Νορβηγίας
Σουλεϊμανίγια
thumb|250px|Μερική άποψη της Σουλεϊμανίγια Η Σουλεϊμανίγια (αραβικά: السليمانية, κουρδικά: سلێمانی / Silêmanî) είναι πόλη στο Ιρακινό Κουρδιστάν, πρωτεύουσα του κυβερνείου Σουλεϊμανίγια. Η πόλη υπολογίζεται ότι έχει 725.000 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται στο βορειοανατολικό Ιράκ και περιβάλλεται από οροσειρές και λόφους και έχει ημι-ερημικό κλίμα.
Ιστορία
Η σημερινή πόλη ιδρύθηκε το 1784 από τον Ιμπραήμ Πασά Μπαμπάν, ο οποίος κυβερνούσε την περιοχή του Κουρδιστάν, και την όρισε πρωτεύουσα του οίκου Μπαμπάν. Ο Ιμπραήμ Πασάς έδωσε στη πόλη το όνομα του πατέρα του, Σουλεϊμάν Πασά. Παρέμεινε πρωτεύουσα των Μπαμπάν μέχρι το 1850.
Οικονομία
Σήμερα η Σουλεϊμανίγια είναι σημαντικό αγροτικό κέντρο, παράγοντας κυρίως σιτάρι, ενώ διαθέτει μικρά εργοστάσια παραγωγής οικοδομικών υλικών, τα οποία τροφοδοτούν την οικοδομική δραστηριότητα στη πόλη. Επίσης έχει αναδειχθεί μετά το 2003 ως τουριστικός προορισμός εγχώριου τουρισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ιράκ
Ο αιχμάλωτος του Καυκάσου (Πούσκιν)
Ο αιχμάλωτος του Καυκάσου (Ρωσικός τίτλος: Кавказский пленник» Kavkázskiy plénnik) είναι αφηγηματικό ποίημα που γράφτηκε από τον Αλέξανδρο Πούσκιν το 1820–21 και δημοσιεύτηκε το 1822. Το ποίημα είναι αφιερωμένο στον φίλο του Πούσκιν στρατηγό Νικολάι Ραγέφσκι, ήρωα του πολέμου του 1812 κατά τη Γαλλική εισβολή στη Ρωσία, και γράφηκε την εποχή που πέρασε ο ποιητής στο Πιατιγκόρσκ κατά την εξορία του στο νότο της Ρωσίας.
Το ποίημα αναφέρεται σε έναν Βυρωνικό ήρωα Ρώσο αξιωματικό που αιχμαλωτίζεται από τους Κιρκάσιους κατά τη διάρκεια του πολέμου του Καυκάσου και σώζεται από μια κοπέλα που τον ερωτεύτηκε. Για έναν αριστοκράτη αξιωματικό, συνηθισμένο στους ευρωπαϊκούς κώδικες τιμής και ηθικής στον πόλεμο, η περιφρόνηση των Κιρκάσιων για τη δυτική αντίληψη και τα δικαιώματα των κρατουμένων αντικατοπτρίζουν την ιδιότητά τους ως «ευγενών άγριων», μια ιδέα ιδιαίτερα δημοφιλή στη ρομαντική εποχή.
Το ποίημα παραμένει ένα από τα πιο διάσημα έργα του Πούσκιν και αναφέρεται συχνά στον ρωσικό πολιτισμό, επίσης σε ταινίες όπως η σοβιετική κωμωδία του 1967 Απαγωγή, καυκάσιου στυλ και Καυκάσιος κρατούμενος του 2014.
Τα ποιήματα του Νότου
Ο Αιχμάλωτος του Καυκάσου είναι το πρώτο από τα λεγόμενα «Ποιήματα του Νότου» του Πούσκιν, τα οποία έγραψε κατά την εξορία του από το 1821 έως το 1826 στον νότο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (στον Καύκασο, την Κριμαία, στο Κισινιόφ και στην Οδησσό). Οι εντυπώσεις του αποτέλεσαν έμπνευση για 4 ρομαντικά αφηγηματικά ποιήματα: Ο Αιχμάλωτος του Καυκάσου (1820–21), Οι αδελφοί ληστές (1822), Η κρήνη του Μπαχτσισαράι (1823) και Οι Τσιγγάνοι (1824).
Υπόθεση
Ένα βράδυ, ενώ οι άντρες του χωριού κάνουν επιδρομή σε ένα χωριό Κοζάκων, η Κιρκάσια κοπέλα φέρνει ένα πριόνι, του κόβει τις αλυσίδες και τον οδηγεί σε ένα στενό πέρασμα του ποταμού, όπου απέναντι βρίσκεται το ρωσικό στρατόπεδο. Της προτείνει να πάει μαζί του αλλά αυτή αρνείται. Ο ήρωας τη χαιρετά, και πέφτοντας στο ποτάμι σε ένα λεπτό βρίσκεται στην απέναντι πλευρά. Ξαφνικά, ακούει ένα παφλασμό. Το κορίτσι δεν βρίσκεται πια την άλλη πλευρά και συνειδητοποιεί ότι έχει πέσει στον ποταμό και πνίγηκε.
Κοιτάζει λυπημένος το γνώριμο χωριό απέναντι από το ποτάμι και πηγαίνει εκεί όπου οι ρωσικές ξιφολόγχες αστράφτουν στις πρωινές ακτίνες και ακούγονται οι κραυγές των Κοζάκων φρουρών.
Ο επίλογος
Το ποίημα τελειώνει με έναν επίλογο που υμνεί τη ρωσική κατάκτηση του Καυκάσου και, ειδικότερα, την ανδρεία του διοικητή Γερμόλοφ (θεωρείται ότι το έγραψε με την ελπίδα να μειώσει τον χρόνο της εξορίας του). Αυτός ο επίλογος δημόσια δεν σχολιάστηκε σχεδόν καθόλου λόγω της λογοκρισίας, ωστόσο ιδιωτικά προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση από ανθρώπους φιλελεύθερων απόψεων φίλους του ποιητή, όπως ο Πιοτρ Βιάζεμσκι που έγραψε σε επιστολή του: "Τι είδους ήρωες είναι ο Κοτλιαρέφσκι, ο Γερμόλοφ; Τι ωφελεί που «σαν μαύρη πανώλη κατέστρεψαν, εξολόθρευσαν τις φυλές»; Από τέτοια δόξα παγώνει το αίμα μας και σηκώνεται η τρίχα. Αν θα διαφωτίζαμε τις φυλές, τότε θα υπήρχε κάτι να υμνήσουμε. Η ποίηση δεν πρέπει να είναι σύμμαχος των δήμιων... οι ύμνοι ενός ποιητή δεν πρέπει ποτέ να είναι δοξολογία σφαγής."
Rosebleed
Οι Rosebleed ήταν ένα ελληνικό ροκ συγκρότημα από την Αθήνα. Αποτελούνταν από τους: Βασίλη Αυγουστάκη (φωνητικά, κιθάρα), Αρθούρο Πεγή (κιθάρα), Δανάη Νίλσεν (synthesizers, φωνητικά), Ιωάννη Βουδούρη (ηλεκτρικό μπάσσο, φωνητικά) και Ορέστη Χατζηθεοδώρου (ντραμς).
Βιογραφία
Οι Rosebleed ιδρύθηκαν στην Αθήνα το 2004. Το 2006, το συγκρότημα συμμετείχε στο φεστιβάλ Schoolwave, ενώ το 2007 συμμετείχε στον διαγωνισμό του Ωδείου "Φίλιππος Νάκας", όπου και κέρδισαν το πρώτο βραβείο, ένα συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρία Sony BMG. Το 2008, το συγκρότημα έβγαλε τον πρώτο του δίσκο, το EP Stories, ενώ το τραγούδι "Until Next Time" σημείωσε μεγάλη επιτυχία.Την ίδια χρονιά, το συγκρότημα άνοιξε τις συναυλίες των Matisse και των Hooverphonic, ενώ συμμετείχε και στο Φεστιβάλ Rockwave.Τον Ιούλιο του 2009, οι Rosebleed άνοιξαν τη συναυλία του Κάρλος Σαντάνα στο ΟΑΚΑ. Τέλος, στις 16 Νοεμβρίου 2009, το συγκρότημα έβγαλε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο "White Balloons", με τη συνεργασία του Φίλιππου Πλιάτσικα. Το καλοκαίρι του 2010 οι Rosebleed άνοιξαν την συναυλία των The Cranberries στο Θέατρο Βράχων. Στα τέλη του 2014 ανακοίνωσαν την διάλυσή τους, κυκλοφορώντας το τελευταίο τους EP "Swan Songs".
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά rock συγκροτήματα Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ
Παύλος (πατέρας Μαυρίκιου)
O Παύλος (απεβ. 593) ήταν ο πατέρας του Αυτοκράτορα του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους Μαυρικίου και επικεφαλής της Συγκλήτου στην Κωνσταντινούπολη.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Ευάγριο τον Σχολαστικό η καταγωγή του Μαυρικίου ήταν από την Παλαιά Ρώμη. Ωστόσο ο μέλλων Αυτοκράτορας γεννήθηκε στην Αραβισσό της Καππαδοκίας. Η πόλη ήταν σχετικά ασήμαντη για αιώνες, όταν ο Ιουστινιανός Α΄ αύξησε τη σημασία της, με το να την κάνει κέντρο στρατολόγησης και στάθμευσης των δυνάμεών του. Ήταν μέρος στρατιωτικής διαδρομής, που ξεκινούσε από την Καισάρεια και προχωρούσσε στα Κόμανα και τη Μελιτηνή.
Σταδιοδρομία
Η κύρια πηγή για τον Παύλο είναι η Εκκλησιαστική Ιστορία του Ιωάννη του Εφεσίου, που αναφέρει τα εξής: "Στην αρχή της βασιλείας του ο Μαυρίκιος έστειλε να φέρουν τον πατέρα του, έναν ηλικιωμένο ονόματι Παύλο, τη μητέρα του, τον αδελφό του Πέτρο και τις δύο αδελφές του: η μία ήταν σύζυγος του Φιλιππικού και η άλλη χήρα. Τον πατέρα του τον έκανε επικεφαλής της Συγκλήτου και πρώτο των πατρικίων. Σε αυτόν και στον αδελφό του Πέτρο μοίρασε την περιουσία του Μάρκελλου, αδελφού του Ιουστίνου Β΄, που δεν ήταν λιγότερη από την Αυτοκρατορική περιουσία, με τις οικίες, τα κτήματα, τον χρυσό, τον άργυρο, τα ενδύματά του και καθετί που κατείχε". Ακόμη έδωσε στους γονείς του ένα ανάκτορο, δίπλα στην Αγία Σοφία και στο δικό του Παλάτιο. Ο Ιωάννης συνεχίζει τις τιμές, που έδωσε στους πολλούς συγγενείς του, όπως στον Δομιτιανό επίσκοπο της Μαλατύα· γι' αυτόν δεν αναφέρει την ακριβή συγγένεια. Ο Θεοφάνης ο Ομολογητής αναφέρει, πως ο Πέτρος απεβίωσε το 593.
Οι ιστορικοί Α. Κάμερον και Μπ. Γουάρντ-Πέρκινς παρατηρούν, ότι ο νεποτισμός του Μαυρικίου θα τον έκανε αντιδημοφιλή. Διαδέχθηκε τον Τιβέριο Β΄, του οποίου η γενναιοδωρία εξάντλησε το Αυτοκρατορικό θησαυροφυλάκιο. Αντίθετα, ο Μαυρίκιος προώθησε πολιτικές με σκοπό τη "συγκέντρωση και αποταμίευση" χρημάτων, μειώνοντας τις κυβερνητικές δαπάνες. Οι αμοιβές του στρατού μειώθηκαν, πράγμα που προκάλεσε αρκετές ανταρσίες. Απέκτησε τη φήμη πλεονέκτη και διαδόθηκε, ότι πωλούσε τον δημόσιο σίτο. Στο λιμό του 602 ο λαός κατηγορούσε ανοιχτά τον Μαυρίκιο, ότι προκάλεσε τη σιτοδεία. Τότε η προφανής γενναιοδωρία στην οικογένειά του έστρεψε την κοινή γνώμη εναντίον του. Ο Ιωάννης Νικίου αναφέρει πως "ο διάδοχος του θεοφιλούς Τιβερίου, ο Μαυρίκιος, έγινε άπληστος πολύ. Η απληστία του συγκέντρωσε γύρω του απατηλά, ταραχοποιά άτομα. Πωλούσε όλο το σιτάρι της Αιγύπτου και το μετέτρεπε σε χρυσό, όπως και το σιτάρι της Κωνσταντινούπολης". Ο Θεοφύλακτος Σιμοκάττης και ο Θεοφάνης ο Ομολογητής αναφέρουν, ότι ο όχλος τον κατηγορούσε, πως ανήκε στην αίρεση του Μαρκιανισμού, Χριστιανικής κοινότητας που αρνιόταν τις ελεημοσύνες και τις αγαθοεργίες εν γένει.
Η πρακτική της απονομής τίτλων και ιδοκτησιών σε συγγενείς του Αυτοκράτορα ήταν συνήθης. Διορισμοί τους σε υψηλά αξιώματα ήταν αναμενόμενοι· ήταν μέρος της πρακτικής για την παγίωση της δυναστείας: ο Ιουστίνος Β΄ είχε κάνει το ίδιο. Όχι όμως ο Τιβέριος Β΄, που δεν προώθησε τους δικούς του -οι πηγές δεν αναφέρουν ότι είχε- και ο Μαυρίκιος ζημιωνόταν από τη σύγκριση.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε φαίνεται δύο φορές: το 582 ο Ιωάννης ο Εφέσιος τον αναφέρει νυμφευμένο με τη μητέρα του Μαυρικίου, ενώ ο Θεοφάνης γράφει σε μετέπειτα χρόνο, πως εόρταζε τους γάμους του μάλλον με τη δεύτερη σύζυγό του. Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Merrie Melodies
Το Merrie Melodies είναι αμερικανική σειρά κινουμένων σχεδίων με κωμικές ταινίες μικρού μήκους της Warner Bros.. Η σειρά προβαλλόταν μεταξύ του 1931 και του 1969, ήτοι κατά τη διάρκεια της χρυσής εποχής animation του Χόλιγουντ. Μαζί με τη συγγενή σειρά, Looney Tunes, παρουσίασαν πολλούς διάσημους, έως και σήμερα, χαρακτήρες καρτούν, μεταξύ των οποίων οι Bugs Bunny, Daffy Duck, Porky Pig και Elmer Fudd.
Η σειρά ξεκίνησε να παράγεται από την εταιρεία Harman-Ising Pictures, μεταξύ των ετών 1931 και 1933, κατόπιν από την εταιρεία Leon Schlesinger Productions, μεταξύ 1933 και 1944. Ο Σκλέσινγκερ, πούλησε την εταιρεία του το 1944 στη Warner Bros., που μετονομάστηκε εκ νέου σε Warner Bros. Cartoons, η οποία συνέχισε την παραγωγή έως το 1963. Η Merrie Melodies, έκτοτε, και για τρία χρόνια συνέχισε να παράγεται από την DePatie-Freleng Enterprises και την Format Films. Τα τελευταία δύο χρόνια της σειράς, τα ανέλαβε ξανά η Warner Bros. Cartoons.
Συνολικά, τρεις ταινίες της σειράς κέρδισαν το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων, το Tweetie Pie (1947), το Speedy Gonzales (1955) και το Birds Anonymous (1957). Άλλες τρεις ταινίες της εταιρείας (Duck Amuck (1953), One Froggy Evening (1955) και What's Opera, Doc? (1957) επελέγησαν από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, και μπήκαν στο National Film Registry, επειδή ήταν "πολιτισμικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντικές". Το 2013, το περιοδικό TV Guide κατέταξε τη σειρά (υπό το όνομα Looney Tunes) στην τρίτη θέση ως το Καλύτερο Καρτούν Όλων των Εποχών (ανάμεσα από 60).
Westdeutsche Allgemeine Zeitung
thumb|Τύπωμα της εφημερίδας στο Έσσεν Η Westdeutsche Allgemeine Zeitung (μεταφράζεται ως Γενική Εφημερίδα Δυτικής Γερμανίας) είναι μια εφημερίδα με έδρα την πόλη του Έσσεν στην Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Η WAZ είναι με 397.145 αντίτυπα (το 2009) η μεγαλύτερη εφημερίδα στην Κοιλάδα του Ρουρ. Η μητρική της εταιρία ονομάζεται WAZ-Mediengruppe και είναι ο τρίτος μεγαλύτερος εκδοτικός οίκος της Γερμανίας.
Κατηγορία:Εφημερίδες στη γερμανική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Έσσεν
Χρηματοοικονομικός κίνδυνος
Ως χρηματοοικονομικός κίνδυνος ορίζεται η μεταβλητότητα των δυνητικών αποτελεσμάτων μιας επένδυσης γύρω από την αναμενόμενη τιμή ή τον αριθμητικό τους μέσο.
Πηγές κινδύνου
Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει ένας επενδυτής να διαφέρει το πραγματικό αποτέλεσμα μιας επένδυσης από το αναμενόμενο μπορεί να πηγάζει από τους εξής επιμέρους κινδύνους:
Σημειώνεται ότι η σύγχρονη προσέγγιση διαχωρίζει τους κινδύνους σε 2 κατηγορίες: Έτσι, στη σύγχρονη ανάλυση επενδύσεων ισχύει η σχέση : Συνολικός Κίνδυνος = Συστηματικός Κίνδυνος + Μη Συστηματικός Κίνδυνος.
Τυπική απόκλιση
Για την εκτίμηση της διασποράς των δυνητικών αποτελεσμάτων μιας επένδυσης γύρω από την αναμενόμενη τιμή τους, χρησιμοποιούμε κατανομή πιθανοτήτων. Για την κατανομή χρησιμοποιούμε την τυπική απόκλιση σ και για μια σχετικά εκτίμηση του κινδύνου χρησιμοποιούμε τον παρακάτω τύπο, λαμβάνοντας υπόψιν τις πιθανότητες P να συμβούν τα δυνητικά αποτελέσματα της επένδυσης:
Συντελεστής μεταβλητότητας
Ένα μέσο μέτρησης της διασποράς των δυνητικών αποδόσεων, στην πείπτωση που συγκρίνουμε τον κίνδυνο εναλλακτικών επενδύσεων με μεγάλες αποκλίσεις στις τιμές των αξιογράφων, είναι ο συντελεστής μεταβλητότητας CV. Ο συντελεστής αυτός μετρά τον κίνδυνο σ ανά μονάδα αναμενόμενης απόδοσης Ε(R) και καθορίζεται από τον τύπο:
Αναφορές
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά Κατηγορία:Επενδύσεις Κατηγορία:Δημοσιονομικό δίκαιο
Οικογένεια Λούντζη
Η οικογένεια Λούντζη είναι αριστοκρατική οικογένεια της Ζακύνθου, η οποία διακρίθηκε κυρίως κατά τον δέκατο ένατο αιώνα. Ανήκει στην γενιά των οικογενειών που γράφτηκαν στη Χρυσή Βίβλο κατά την τελευταία περίοδο της Ενετοκρατίας.
Ιστορικά στοιχεία
Το πρώτο μέλος της οικογένειας που εντοπίζεται είναι ο Πέτρος Λούντζης στα 1504, όταν και εγκαταστάθηκε στη Ζάκυνθο μετά την πτώση της Μεθώνης από τους Οθωμανούς. Η επαγγελματική του ιδιότητα και ο τόπος κατοικίας του είναι άγνωστα. Σύμφωνα με μια πληροφορία που αποδίδεται στον Λεωνίδα Ζώη, η οικογένεια ενεγράφη στην Χρυσή Βίβλο το 1624. Δεν υπάρχουν αξίοπιστα στοιχεία για τα ονόματα αυτών που γράφτηκαν (η περίπτωση ενός παπά ονόματι Γεώργιος Λούντζης από το χωριό Τραγάκι που φέρεται ως "ευγενής" το 1624 δεν μπορεί να ληφθεί στα σοβαρά), ούτε για σημαντικούς εκπροσώπους της οικογένειας μέχρι τον δέκατο-όγδοο αιώνα, κάτι που καθιστά την πληροφορία προβληματική. Το 1755 τα αδέλφια Νικόλαος και Μάρκος Λούντζης του Φραγκίσκου γράφτηκαν τελικά στη Χρυσόβιβλο στη θέση της οικογένειας Δετζούφη που είχε εκλείψει. Το 1789 η οικογένεια έλαβε τον κληρονομικό τίτλο του κόμητος από τη Βενετική διοίκηση - το πιθανότερο με αγορά και όχι επ' ανδραγαθία, αφού η Βενετία δεν είχε βρεθεί σε πόλεμο μετά το 1718.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές οικογένειες
Πρωθυπουργός της Αϊτής
Ο Πρωθυπουργός της Αϊτής είναι ο αρχηγός κυβέρνησης της Αϊτής και διορίζει το υπουργικό συμβούλιο, αφού συμβουλευτεί τον Πρόεδρο. Ο διορισμός του γίνεται από τον πρόεδρο της χώρας, σύμφωνα με το Σύνταγμα και πρέπει να εγκριθεί από την Εθνοσυνέλευση. Ο πρωθυπουργός θέτει σε ισχύ τους νόμους και, μαζί με τον Πρόεδρο, είναι αρμόδιος για την εθνική άμυνα της χώρας. Επιπρόσθετα, ο Πρωθυπουργός επιβλέπει την Εθνική Επιτροπή για τις Προμήθειες (CNMP), που αποτελεί ένα αποκεντρωμένο σώμα.
Παραπομπές
Πρωθυπουργος
Συντελεστής συσχέτισης Σπίαρμαν
300px|right|thumb|Μια συσχέτιση Σπίαρμαν 1 προκύπτει όταν οι δύο μεταβλητές που συγκρίνονται σχετίζονται μονοτονικά, έστω και αν η σχέση τους δεν είναι γραμμική. Αντίθετα, αυτό δεν δίνει μια τέλεια συσχέτιση Πίαρσον. 300px|right|thumb|Η συσχέτιση Σπίαρμαν είναι λιγότερο ευαίσθητη από τη συσχέτιση Πίαρσον σε ισχυρά ακραίες τιμές που βρίσκονται στην ουρά των δύο δειγμάτων. Στη στατιστική, ο συντελεστής συσχέτισης Σπίαρμαν (Spearman) που πήρε το όνομά του από τον Τσαρλς Σπίαρμαν και συχνά συμβολίζεται με το ελληνικό γράμμα ρ ή ως r_s, είναι ένα μη-παραμετρικό μέτρο της στατιστικής εξάρτησης μεταξύ δύο μεταβλητών. Αξιολογεί το πόσο καλά μπορεί να περιγραφεί η σχέση μεταξύ των δύο μεταβλητών χρησιμοποιώντας μια μονότονη συνάρτηση. Εάν δεν υπάρχουν επαναλαμβανόμενες τιμές των δεδομένων, μια τέλεια συσχέτιση Σπίαρμαν κατά +1 ή -1 συμβαίνει όταν κάθε μία από τις μεταβλητές είναι μια τέλεια μονότονη συνάρτηση της άλλης. Ο συντελεστής Σπίαρμαν, όπως κάθε συντελεστής συσχέτισης, είναι κατάλληλος και για συνεχείς και για διακριτές μεταβλητές, συμπεριλαμβανομένων των τακτικών διακριτών μεταβλητών.
Ορισμός και υπολογισμός
Ο συντελεστής συσχέτισης Σπίαρμαν ορίζεται όπως ο συντελεστής συσχέτισης Πίαρσον μεταξύ των μεταβλητών κατάταξης.Οι n πρώτες βαθμολογίες X_i, Y_i μετατρέπονται σε κατατάξεις x_i, y_i, και ο ρ υπολογίζεται από:
Στις ίσες τιμές απονέμεται κατάταξη ίση με το μέσο όρο των θέσεών τους στην αύξουσα σειρά των τιμών. Στον πίνακα που ακολουθεί, παρατηρήστε πώς η κατάταξη των τιμών που είναι ίδιες, είναι ο μέσος όρος των τάξεων που θα είχαν διαφορετικά:
Σε εφαρμογές που είναι γνωστό ότι είναι δεν υπάρχει ισοψηφία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια απλούστερη διαδικασία για τον υπολογισμό του ρ. Υπολογίζονται οι διαφορές ανάμεσα στις τάξεις της κάθε παρατήρησης των δύο μεταβλητών, και ο ρ δίνεται από τον τύπο:
Σχετικές ποσότητες
Υπάρχουν διάφορα άλλα αριθμητικά μέτρα που προσδιορίζουν την έκταση της στατιστικής εξάρτησης μεταξύ των ζευγαριών των παρατηρήσεων. Το πιο κοινό από αυτά είναι ο συντελεστής συσχέτισης προϊόν-στιγμή του Πίαρσον (Pearson product-moment).
Ένα εναλλακτικό όνομα για τη συσχέτιση κατάταξης Σπίαρμαν είναι ο "βαθμός συσχέτισης". Σε αυτό, η «κατάταξη» μιας παρατήρησης αντικαθίσταται από το «βαθμό». Σε συνεχείς κατανομές, ο βαθμός μιας παρατήρησης είναι, κατά συνθήκη, πάντα το μισό λιγότερο από την κατάταξη, και ως εκ τούτου, σε αυτήν την περίπτωση, οι συσχετίσεις βαθμού και κατάταξης είναι οι ίδιες. Αν και ασυνήθιστο, ο όρος «βαθμός συσχέτισης» είναι ακόμα σε χρήση.
Ερμηνεία
300px|right|thumb|Ένας θετικός συντελεστής συσχέτισης Σπίαρμαν αντιστοιχεί σε μια αύξουσα μονότονη τάση μεταξύ Χ και Υ.300px|right|thumb|Ένας αρνητικός συντελεστής συσχέτισης Σπίαρμαν αντιστοιχεί σε μια φθίνουσα μονότονη τάση μεταξύ Χ και Υ. Το πρόσημο της συσχέτισης Σπίαρμαν δείχνει την κατεύθυνση της σχέσης μεταξύ της Χ (ανεξάρτητη μεταβλητή) και της Υ (εξαρτημένη μεταβλητή). Εάν η Υ τείνει να αυξάνεται όταν η Χ αυξάνει, ο συντελεστής συσχέτισης Σπίαρμαν είναι θετικός. Εάν η Υ τείνει να μειώνεται όταν η Χ αυξάνει, ο συντελεστής συσχέτισης Σπίαρμαν είναι αρνητικός. Μια μηδενική συσχέτιση Spearman δείχνει ότι δεν υπάρχει τάση για την Υ είτε να αυξηθεί ή να μειωθεί, όταν η Χ αυξάνει. Η συσχέτιση Spearman αυξάνει σε μέγεθος, όταν η Χ και η Υ είναι πιο κοντά στο να είναι τέλειες μονότονες συναρτήσεις η μία της άλλης.. Όταν η Χ και η Υ έχουν απόλυτη μονοτονική σχέση, ο συντελεστής συσχέτισης Spearman γίνεται 1.
Μια τέλεια μονότονα αυξανόμενη σχέση σημαίνει, για κάθε δύο ζεύγη τιμών δεδομένων Xi, Yi και Xj, Yj, ότι Xi − Xj και Yi − Yj έχουν πάντα το ίδιο πρόσημο. Μια τέλεια μονότονη φθίνουσα σχέση σημαίνει ότι αυτές οι διαφορές έχουν πάντα αντίθετα πρόσημα.
Ο συντελεστής συσχέτισης Spearman συχνά περιγράφεται ως "μη παραμετρικός." Αυτό μπορεί να έχει δύο έννοιες. Πρώτον, το γεγονός ότι μια τέλεια συσχέτιση Spearman προκύπτει όταν Χ και Υ σχετίζονται με οποιαδήποτε μονότονη συνάρτηση, που μπορεί να αντιπαραβληθεί με τη συσχέτιση Pearson, η οποία δίνει μόνο μια τέλεια τιμή όταν X και Υ σχετίζονται με μια γραμμική συνάρτηση. Η άλλη έννοια με την οποία ο συσχετισμός Spearman είναι μη παραμετρικός είναι ότι η ακριβής κατανομή της δειγματοληψίας του μπορεί να ληφθεί χωρίς να απαιτείται γνώση της κοινής κατανομής πιθανότητας της Χ και Υ.
Παράδειγμα
Σε αυτό το παράδειγμα, θα χρησιμοποιήσουμε τα δεδομένα στον παρακάτω πίνακα για τον υπολογισμό της συσχέτισης μεταξύ της νοημοσύνης (IQ) ενός ατόμου με τον αριθμό των ωρών που βλέπει τηλεόραση την εβδομάδα.
Πρώτα, πρέπει να βρούμε την τιμή του όρου d^2_i. Για να γίνει αυτό χρησιμοποιούμε τα ακόλουθα βήματα, που φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.
Αφού βρήκαμε τα d^2_i, μπορούμε να τα προσθέσουμε για να βρούμε. Η τιμή του n είναι 10. Έτσι, οι τιμές αυτές μπορούν πλέον να αντικατασταθούν πίσω στην εξίσωση,
η οποία αξιολογεί το ρ = −0.175757575... με μία αξία-ρ = 0.6864058 (χρησιμοποιώντας την κατανομή student). Αυτή η χαμηλή τιμή δείχνει ότι η συσχέτιση μεταξύ του δείκτη νοημοσύνης και των ωρών ενασχόλησης με την τηλεόραση είναι πολύ χαμηλή.
Καθορίζοντας τη σημασία
Μία προσέγγιση για τον έλεγχο του αν η παρατηρούμενη τιμή του ρ είναι σημαντικά διαφορετική από το μηδέν (r πάντα θα διατηρεί ότι 1 ≥ r ≥ −1) είναι να υπολογιστεί η πιθανότητα ότι θα είναι μεγαλύτερη ή ίση με την παρατηρηθείσα r, λαμβάνοντας υπόψη τη μηδενική υπόθεση, χρησιμοποιώντας μια αναδειγματοληψία. Μια άλλη προσέγγιση είναι παράλληλη με την χρήση του μετασχηματισμoού Fisher στην περίπτωση του συντελεστή συσχέτισης προϊόν-στιγμή του Πίαρσον. Δηλαδή, διαστήματα εμπιστοσύνης και έλεγχος υποθέσεων σχετικά με την τιμή ρ του πληθυσμού μπορούν να πραγματοποιηθούν με χρήση του μετασχηματισμού Φίσερ:
Αν F(r) είναι ο μετασχηματισμός fisher του r, ο συντελεστής συσχέτισης Σπίαρμαν του δείγματος, και n είναι το μέγεθος του δείγματος, τότε:
είναι ζ-σκορ για το r που ακολουθεί περίπου μια τυπική κανονική κατανομή κάτω από τη μηδενική υπόθεση της στατιστικής ανεξαρτησίας (ρ = 0).
Επίσης μπορεί να εξεταστεί η
που κατανέμεται περίπου όπως η κατανομή student με n − 2 βαθμούς ελευθερίας κάτω από τη μηδενική υπόθεση.
Πηγές και παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων Κατηγορία:Στατιστικοί Έλεγχοι Κατηγορία:Στατιστική ανάλυση
1699 Χόνκασαλο
Ο Χόνκασαλο (Honkasalo) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (μέχρι και τα εσώτατα όρια) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,439. Ανακαλύφθηκε το 1941 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του γεωδαίτη και μαθηματικού Τάουνο Μπρούνο Χόνκασαλο (Tauno Bruno Honkasalo, 1912 - 1975), μαθητή του Βάισαλα. Η ονοματοδοσία έγινε μετά τον θάνατο του Χόνκασαλο το 1975.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Χόνκασαλο είναι άγνωστα. Ο Χόνκασαλο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 11 ώρες και 9,5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χονκασαλο
Βουλευτικές εκλογές στην Νότια Οσσετία (2014)
Στην Νότια Οσσετία βουλευτικές εκλογές έγιναν στις 8 Ιουνίου 2014. Το κυβερνών κόμμα Ενωμένη Οσσετία κέρδισε τις 20 από τις συνολικά 34 έδρες στο Κοινοβούλιο.
Παραπομπές
2014 Νότια Οσετ
Γεώργιος Βαρδάνης
Ο μητροπολίτης Κερκύρας Γεώργιος (Βαρδάνης) υπήρξε Έλληνας λόγιος του 12ου αιώνα. Άκμασε επί του αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού, ο οποίος τον έστειλε το 1178 στην σύνοδο της Ρώμης. Ασθένησε όμως και παρέμεινε επί έξι μήνες στο Μπρίντιζι, αδυνατώντας να εκπληρώσει την αποστολή. Έγραψε κατά Λατίνων «Αρχή επισημειώσεων ...» και «Σύνταγμα περί θείας Κοινωνίας ...».
Πηγές
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Μητροπολίτες Κερκύρας Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Εκλογές στη Γαλλία
Στη Γαλλία διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο της Δημοκρατίας και για Βουλή και Γερουσία. Επίσης, διενεργούνται περιφερειακές, τοπικές και άλλες εκλογές, όπως και Ευρωεκλογές. Έχουν διεξαχθεί και ορισμένα δημοψηφίσματα.
Πρόσφατες (2022)
Οι προεδρικές εκλογές του 2022 διεξήχθησαν σε δύο γύρους.Η αποχή στον δεύτερο γύρο ήταν 28%, η μεγαλύτερη από το 1969. Πρόεδρος επανεξελέγη ο Εμμανουέλ Μακρόν, στην πρώτη επανεκλογή προέδρου από τον Ζακ Σιράκ, το 2002.
Έμμεσες προεδρικές εκλογές (1873-1958)
Από το 1873 έως το 1958 ο Πρόεδρος δεν εκλεγόταν άμεσα από το λαό, αλλά από τη Βουλή (μετέπειτα Εθνοσυνέλευση) και τη Γερουσία (έως το 1958) και από Εκλεκτορικό Κολέγιο (εκλογές του 1958).
Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία (1873-1947)
Μετά την παραίτηση του προέδρου Αντόλφ Τιέρ, εξελέγη πρόεδρος της χώρας (Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία) ο Πατρίς ντε Μακ Μαόν, με 390 ψήφους στις 24 Μαΐου 1873, με μία μόνο ψήφο κατά. O Ρεπουμπλικανός Ζιλ Γκρεβί εξελέγη πρόεδρος το 1879 με ποσοστό 84% των ψήφων. Επανεξελέγη το 1885 με 79,34% και ως Μετριοπαθής Ρεπουμπλικανός. Επόμενος πρόεδρος εξελέγη ο Μετριοπαθής Ρεπουμπλικανός Σαντί Καρνό με 72,56%. Ο Καρνό δολοφονήθηκε στις 25 Ιουνίου 1894. Μετά τη δολοφονία του Σαντί Καρνό, πρόεδρος εξελέγη ο Μετριοπαθής Ρεπουμπλικανός Ζαν-Καζιμίρ Περιέ, με 53% το 1894. Το 1895 πρόεδρος εκλέχθηκε ο Μετριοπαθής Ρεπουμπλικανός Φελίξ Φορ με 53,75% στον 2ο γύρο. Τον διαδέχθηκαν το 1899 (58,6%) ο Εμίλ Λουμπέ και το 1906 ο Αρμάν Φαγιέρ (52,8%) από την Δημοκρατική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία. Το 1913 εξελέγη στον 2ο γύρο με 56,2% ο Ραϊμόν Πουανκαρέ. Το 1920 διεξήχθησαν δύο προεδρικές εκλογές. Τον Ιανουάριο εξελέγη ο Πολ Ντεσανέλ με 82,66% επικρατώντας του Ζορζ Κλεμανσό. Μετά την παραίτηση του Ντεσανέλ για λόγους διανοητικής υγείας, πρόεδρος εξελέγη ο ανεξάρτητος κεντροδεξιός Αλεξάντρ Μιλεράν τον Σεπτέμβριο του 1920 με ποσοστό 88,92%. Επόμενοι πρόεδροι, με το ποσοστό εκλογής τους σε παρένθεση, ήταν διαδοχικά οι: Γκαστόν Ντουμέργκ (59,88%) το 1924, Πολ Ντουμέρ το 1931 (56,44% στον 2ο γύρο), και Αλμπέρ Λεμπρέν (81,4%) το 1932 με τον ίδιο να επανεκλέγεται το 1939 με 55,6%.
Τέταρτη Γαλλική Δημοκρατία (1947-1958)
Δύο άτομα εξελέγησαν πρόεδροι κατά την περίοδο 1947-1958. Ο Εργατικός Βενσάν Οριόλ εξελέγη με 452 ψήφους ως ο πρώτος Πρόεδρος της 4ης Γαλλικής Δημοκρατίας, το 1947. Τον διαδέχθηκε ο Ρενέ Κοτί, ο οποίος εξελέγη τον Δεκέμβριο του 1953 με 477 ψήφους στον 13ο γύρο.
Πέμπτη Γαλλική Δημοκρατία (1958)
Στις εκλογές του 1958 (21 Δεκεμβρίου) και μόνο σε εκείνες χρησιμοποιήθηκε το απαιτούμενο 50% προκειμένου να εκλεγεί ο Πρόεδρος από τον πρώτο γύρο. Ο αρχηγός της Ένωσης για τη Νέα Δημοκρατία, Σαρλ Ντε Γκολ, εξελέγη με ποσοστό 78,51%.
1969
Την 1η Ιουνίου και στις 15 Ιουνίου 1969 διενεργήθηκαν προεδρικές εκλογές λόγω παραίτησης του Ντε Γκολ, στις οποίες κέρδισε ο Ζορζ Πομπιντού με ποσοστό 58,2% έναντι 41,8% για τον Αλαίν Ποέρ.
1974
Ο γκολικός Βαλερί Ζισκάρ ντ'Εσταίν εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 50,7% στις 19 Μαΐου 1974 (2ος γύρος) επικρατώντας του σοσιαλιστή Φρανσουά Μιτεράν με μικρή διαφορά.