cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
TRAPPIST-1f
Μάζα, ακτίνα και θερμοκρασία
Ο TRAPPIST-1f είναι εξωπλανήτης στο μέγεθος της Γης, που σημαίνει ότι έχει μάζα και ακτίνα κοντά σε αυτή της Γης. Έχει  θερμοκρασία ισορροπίας στους 219 K, η οποία αυξάνεται σε πάνω 1400 K, αν και λαμβάνεται υπόψιν ότι η αύξηση της θερμοκρασίας μπορεί να οφείλεται στην πολλή πυκνή ατμόσφαιρα. Η ακτίνα του TRAPPIST-1f είναι 1,045 ± 0,038 R⊕ και μάζα 0,68 ± 0,18 M⊕, τιμές που συνεπάγονται πυκνότητα 3.3 g/cm3 και επιφανειακή βαρύτητα γύρω στα  6.1 m/s2 (62% της Γης).
Μητρικό άστρο
Ο πλανήτης περιστρέφεται γύρω από τον υπέρψυχρο νάνο αστέρα τύπου M με το όνομα TRAPPIST-1. Το άστρο έχει μάζα 0,08 και ακτίνα 0,11 του Ήλιου. Στην επιφάνειά του επικρατεί θερμοκρασία 2550 K και είναι τουλάχιστον 500 εκατομμυρίων ετών. Σε σύγκριση, ο Ήλιος είναι 4,6 δισεκατομμυρίων ετών και έχει θερμοκρασία 5778 Κ.
Τροχιά
Ο TRAPPIST-1f περιφέρεται γύρω από το μητρικό του άστρο με τροχιακή περίοδο περίπου 9,206 μέρες και τροχιακή ακτίνα περίπου 0,037 φορές αυτή της Γης (σε σύγκριση με την απόσταση του Ερμή από τον Ήλιο, η οποία είναι περίπου 0.38 AU).
Κατοικησιμότητα
αριστερά|μικρογραφία|Καλλιτεχνική απεικόνιση της επιφάνειας του Trappist-1f, που απεικονίζει πάγο στην επιφάνεια του. Το μητρικό άστρο και οι γειτονικοί πλανήτες επίσης απεικονίζονται. Ο εξωπλανήτης είχε ανακοινωθεί  πως βρίσκεται σε τροχιά μέσα ή λίγο έξω από την κατοικήσιμη ζώνη του μητρικού άστρου, περιοχή όπου, με τις σωστές συνθήκες και ιδιότητες της ατμόσφαιρας, το υγρό νερό μπορεί να υπάρχει στην επιφάνεια του πλανήτη. Στις 31 Αυγούστου 2017, οι αστρονόμοι από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble ανέφεραν τα πρώτα στοιχεία για την πιθανή περιεκτικότητα του Trappist-1f σε νερό.
O TRAPPIST-1f έχει ακτίνα όσο και η Γη, περίπου 1,045R⊕, αλλά μόνο τα δύο τρίτα της Γήινης μάζας, περίπου 0,68 M⊕. Έτσι, θεωρείται μάλλον απίθανο να είναι πλήρως βραχώδης πλανήτης, και εξαιρετικά απίθανο να είναι σαν τη Γη,  βραχώδης με ένα μεγάλο σιδερένιο πυρήνα. Προσομοιώσεις υποδεικνύουν έντονα ότι ο πλανήτης έχει περίπου 20% νερό. Με αυτόν τον μεγάλης μάζας μανδύα νερού, η πίεση και η θερμοκρασία είναι αρκετά υψηλές έτσι ώστε να παραμείνει το νερό σε αέρια κατάσταση και ενδεχομένως υγρή ως σύννεφα κοντά στην κορυφή της ατμόσφαιρας του TRAPPIST-1f. O TRAPPIST-1f είναι, επομένως, πιθανό να είναι όχι περισσότερο κατοικήσιμος από οποιοδήποτε άλλο αέριο ή γίγαντα πάγων με σύννεφα νερού στην ατμόσφαιρα του.
Ο πλανήτης είναι πολύ πιθανό να είναι παλιρροϊκά κλειδωμένος, με το ένα ημισφαίριο μόνιμα στραμμένο προς το αστέρι και την άλλη πλευρά του τυλιγμένη στο αιώνιο σκοτάδι. Ωστόσο, μεταξύ αυτών των δύο έντονων περιοχών, είναι πιθανό να υπάρχει μία λεπτή φέτα κατοικησιμότητας  όπου οι θερμοκρασίες μπορεί να είναι κατάλληλες (περίπου 273 K) για την ύπαρξη υγρού νερού. Επιπλέον, ένα πολύ μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη μπορεί να είναι κατοικήσιμο εφόσον διαθέτει αρκετά παχιά ατμόσφαιρα για τη μεταφορά θερμότητας προς την πλευρά που βρίσκεται μακριά από το αστέρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υδροχόος (αστερισμός) Κατηγορία:Πλανητικό σύστημα του TRAPPIST-1 Κατηγορία:Εξωηλιακοί πλανήτες
Δήμος Σαρωνικού (αποσαφήνιση)
Ο Δήμος Σαρωνικού μπορεί να αναφέρεται σε:
Κολλέγιο Ανατόλια
Το Κολλέγιο Ανατόλια (Αγγλικά: Anatolia College), γνωστό επίσης και ως Αμερικάνικο Κολλέγιο, είναι ιδιωτικό σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Πυλαία της Θεσσαλονίκης. Ιδρύθηκε το 1886 από Αμερικανούς ιεραπόστολους στη Μερζιφούντα της Μικράς Ασίας. Το 1924 μεταφέρθηκε και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σήμερα έχει 1,285 μαθητές (γυμνάσιο-λύκειο) από όλες τις περιοχές της Ελλάδος και από το εξωτερικό.
Άτλας
Με το όνομα Άτλας ή Άτλαντας στην ελληνική γραμματεία φέρονται:
Κολλέγιο Ανατόλια
Συγκαταλέγεται ως ένα από τα καλύτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ελλάδος λόγω της ιστορίας και των ακαδημαϊκών επιδόσεων των μαθητών του σχολείου. Τα μαθήματα στο σχολείο γίνονται στα ελληνικά καθώς και κάποια στα αγγλικά. Είναι το μόνο σχολείο στην Ελλάδα που προσφέρει τόσο εκτεταμένο πρόγραμμα υποτροφιών, καθώς και το μόνο με οικοτροφείο.
Το σχολείο
thumb|Άποψη του σχολείου το 1902.
Άτλας
Άλλες επιστήμες
Επίσης απαντάται ως όνομα βιομηχανικών προϊόντων μεγάλης ισχύος όπως σε τσιμέντα, κόλλες κ.ά.
Αθλητισμός
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κολλέγιο Ανατόλια
Ιστορικά γεγονότα
Τα πρώτα χρόνια του σχολείου σκιάστηκαν από πολλαπλές βαρβαρότητες. Το 1915 οι αρχές του Σουτλάνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πήραν Αρμένιες φοιτήτριες του σχολείου ως αιχμάλωτες, μέρος της Γενοκτονίας των Αρμενίων, όμως σώθηκαν από τις προσπάθειες μίας Αμερικανίδας καθηγήτριας του σχολείου. Ξανά το 1920, τα μέλη της Λέσχης Ποντίων του σχολείου εκτελέστηκαν από επαναστάτες του κινήματος των Νεότουρκων, μαζί με τον υπεύθυνο καθηγητή τους.
Το Ανατόλια έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στην Γερμανική κατοχή. Το κεντρικό κτίριο του σχολείου, το «Μακεδονία» (κοινώς Macedonia Hall), χρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς ως γενικό επιτελείο για τα Βαλκάνια λόγω της πανοραμικής άποψης της Θεσσαλονίκης που δίνει η τοποθεσία του σχολείου, και στις αίθουσες του «Μακεδονία» υπογράφτηκε η συνθηκολόγηση της Ελλάδος το 1941. Υπενθύμιση της ιστορίας του σχολείου είναι τα εκτεταμένης έκτασης υπόγεια καταφύγια που έσκαψαν οι Γερμανοί κάτω από το σχολείο, τα οποία υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Πριν την άφιξη των Γερμανών στην Θεσσαλονίκη εκτέλεσε χρέη στρατιωτικού νοσοκομείου, ενώ μετά την έξοδο των Γερμανών περιήλθε στην κατοχή της Τέταρτης Ινδικής Μεραρχίας του Βρετανικού στρατού μέχρι το 1949.
Ακαδημαϊκά στοιχεία
Το σχολείο διαθέτει δύο γυμνάσια, δύο λύκεια και ένα τμήμα International Baccalaureate. Στον ίδιο χώρο λειτουργούν επίσης και το νηπιαγωγείο καθώς και το δημοτικό σχολείο Ανατόλια. Το Αμερικανικό Κολλέγιο Θεσσαλονίκης (κοινώς American College of Thessaloniki ή ACT), το οποίο προσφέρει πανεπιστημιακά πτυχία, στεγάζεται σε έναν ξεχωριστό χώρο ακριβώς δίπλα από το γυμνάσιο-λύκειο. Ο Σύλλογος Αποφοίτων Αμερικανικού Κολλεγίου Ανατόλια (ΣΑΑΚ) είναι ιδιαίτερα ενεργός και εκδίδει το τριμηνιαίο περιοδικό "Anatolia Alumnus" από το 1982. Ο αριθμός των καθηγητών ανέρχεται στους 126 (γυμνάσια/λύκεια), αρκετοί από τους οποίους είναι από το εξωτερικό (π.χ. Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο και Αυστραλία). Το Ανατόλια ακολουθεί το πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας, εκτός από το πρόγραμμα του Ι.Β, το οποίο ακολουθεί το δικό του πρόγραμμα.
Το Ανατόλια θεωρείται ένα από τα καλύτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ελλάδος, κάτι το οποίο εδραίωσε η φήμη του σχολείου ως ένα μοντέρνο ίδρυμα (ήταν το πρώτο σχολείο στην βόρεια Ελλάδα με δανειστική βιβλιοθήκη, καθώς και το πρώτο με ηλεκτρονικούς υπολογιστές, με εργαστήρια χημείας, κ.ά.) καθώς και οι ακαδημαϊκές επιδόσεις των φοιτητών. Είναι χαρακτηριστικό πως σε πρόσφατες Πανελλαδικές Εξετάσεις οι μαθητές του σχολείου είχαν επιτυχία 100% (2008 και 2010).
Εγκαταστάσεις
Η βιβλιοθήκη του Δημοτικού ως νέο μέλος του Δικτύου Βιβλιοθηκών του Κολλεγίου Ανατόλια φιλοδοξεί να αναπτύξει μια κουλτούρα φιλαναγνωσίας στους μαθητές, τους γονείς και το εκπαιδευτικό προσωπικό, εμφυτεύοντας τον σπόρο της αγάπης για το διάβασμα. Επιδιώκει να αναπτύξει τον ενθουσιασμό και την περιέργεια και να υποστηρίξει την αποτελεσματική χρήση και δημιουργία πληροφόρησης και ιδεών. Εμπλουτίζει συνεχώς την συλλογή της και βελτιώνει τις εγκαταστάσεις και τις υπηρεσίες της ώστε να προωθήσει  και να υποστηρίξει την φιλαναγνωσία, την διδασκαλία και την μάθηση σε ολόκληρη την σχολική κοινότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανατολια Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Επαρχία Αμάσειας
Εκβατήρια
Τα Εκβατήρια ήταν ετήσιες θρησκευτικές εορτές, που λάμβαναν χώρα σε πόλεις της αρχαιότητας κατά τις οποίες τιμούνταν διαφορετικοί θεοί σε ανάμνηση διαφορετικών γεγονότων.
Περιελάμβαναν θυσία, την οποία προσέφεραν στους θεούς οι άνθρωποι, όταν έβγαιναν στην ξηρά αποβιβαζόμενοι από τη θάλασσα και όταν έβαινε καλώς το τέλος ενός εγχειρήματός τους.
Κύζικος
Στα εκβατήρια της Κυζίκου τιμόταν ο Απόλλωνας σε ομώνυμο ιερό στη πόλη Κύζικο, σε ανάμνηση της βοήθειάς του προς τους Αργοναύτες, όταν διάβηκαν την περιοχή αυτή.
Σίφνος
Κατά την παράδοση, η εκκλησία της Παναγίας Κόχης στον Αρτεμώνα στη Σίφνο χτίστηκε πάνω στα ερείπια αρχαίου λατρευτικού κέντρου αφιερωμένου στην Εκβατηρία Άρτεμι, η οποία προστάτευε τους ανθρώπους που αποβιβάζονταν από τα πλοία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύζικος Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Ρόμπερτ Τζόνσον
Ο Ρόμπερτ Τζόνσον (Robert Leroy Johnson, 8 Μαΐου 1911 - 16 Αυγούστου 1938) ήταν Αμερικανός κιθαρίστας του μπλουζ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 8 Μαΐου του 1911 στο Χέιζελχαρστ του Μισισιπή και μεγάλωσε σε μια χωρισμένη οικογένεια, γυρνώντας από τόπο σε τόπο. Μεγαλώνοντας ακολούθησε τη μοίρα κάθε φτωχού μαύρου της εποχής, δουλεύοντας από μικρός στα απέραντα χωράφια του αμερικάνικου Νότου. Σε μικρή ηλικία γνώρισε μεγάλους μπλουζίστες της εποχής, όπως ο Σον Χάουζ, ο Τσάρλι Πάτον και ο Γουΐλι Μπράουν και άρχισε να ασχολείται με τη μουσική. Στα τέλη της δεκαετίας του ’30 έγινε επαγγελματίας κιθαρίστας και παράλληλα, σε μια προσπάθεια ίσως να αποκαταστήσει στην ψυχή του την έννοια της οικογένειας, παντρεύτηκε. Ο γάμος του όμως έληξε με τρόπο επώδυνο, καθώς λίγο αργότερα έχασε τη γυναίκα και το παιδί του κατά τη διάρκεια της γέννας, γεγονός που αποτέλεσε σταθμό στη ζωή του.
Προσπαθώντας να λυτρωθεί από το βαρύ φορτίο που του είχε κληροδοτήσει ο πρόωρος θάνατος της οικογένειάς του, άρχισε να περιοδεύει από πόλη σε πόλη, παίζοντας με σπουδαίους μουσικούς. Το 1931 επέστρεψε στο Χέιζελχαρστ και ξαναπαντρεύτηκε, με σκοπό να μείνει πλέον μόνιμα. Αυτή ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά, που έζησε σχετικά ήρεμος. Στην περίπτωση του Johnson η ήρεμη ζωή δεν ικανοποιούσε τις βαθύτερες ανάγκες, που υπαγόρευε το εσωτερικό του Εγώ να πραγματοποιήσει. Όταν αισθάνθηκε ότι ήταν έτοιμος για κάτι άλλο, τα παράτησε όλα, πήρε την οικογένεια του και εξαφανίστηκε στο Δέλτα του Μισισιπή. Όπως ήταν φυσικό, όμως, η γυναίκα του κουράστηκε να τον ακολουθεί και έπειτα από λίγο τον παράτησε. Έκτοτε ο Τζόνσον μεταμορφώθηκε σε έναν ακούραστο ταξιδιώτη και κιθαρίστα που μπορούσε να παίξει οπουδήποτε. Ο σκοπός του πλέον ήταν μόνο το ταξίδι, το οποίο σταμάτησε οριστικά το 1938. thumb|200px|Η κιθάρα του Τζόνσον Τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα για τη ζωή του Τζόνσον είναι πολύ λίγα και κρυμμένα πίσω από τον μύθο που δημιούργησαν για αυτόν οι άνθρωποι. Σύμφωνα με τον μύθο, λοιπόν, ο νεαρός μπλουζίστας επιθυμούσε πολύ τη φήμη και τα χρήματα. Δεν ήταν όμως ικανοποιημένος με τις ικανότητές του και αναζητούσε μεγαλύτερες ικανότητες, προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του. Όντας ήδη πικραμένος ενάντια στον Δημιουργό του, κατηγορώντας τον Θεό για τον θάνατο της γυναίκας του και του αγέννητου παιδιού του, θυμωμένος και παράφορος πήρε την απόφαση. Ένα βράδυ, μεσάνυχτα, ο Ρόμπερτ Τζόνσον συντροφιά με το κόκκαλο μιας μαύρης γάτας και την κιθάρα του, με τα νύχια του κομμένα όσο πιο κοντά γινόταν έφτασε σε ένα τρίστρατο, στη συμβολή των λεωφόρων 61 και 49 στο Κλαρκσντέιλ. Κάθισε κάτω και άρχισε να παίζει, επιθυμώντας την παρουσία του διαβόλου. Ξαφνικά, ενώ έπαιζε, μια παράξενη μουσική ακούστηκε πίσω του. Δίχως να σηκώσει τα μάτια του συνέχισε να παίζει, καθώς η περίεργη μουσική δυνάμωνε. Ο Τζόνσον κουνώντας ασταμάτητα τα δάχτυλά του ένιωσε μια «μορφή» να αντικαθιστά την κιθάρα του με τη δικιά του. Έπαιξαν μαζί αρκετή ώρα μέχρι που ο διάβολος έσφιξε τα νύχια του Τζόνσον μέχρι να ματώσουν, πήρε πίσω την κιθάρα του και απομακρύνθηκε, αφήνοντας τον Ρόμπερτ να παίζει ασταμάτητα. Από τότε ο νεαρός κιθαρίστας άρχισε να παίζει με ένα αιθέριο στυλ και τα δάχτυλά του χόρευαν πάνω στις χορδές. Η φωνή του βρυχόταν και θρηνούσε, εκφράζοντας τη βαθύτατη θλίψη ενός καταδικασμένου αμαρτωλού. Ο Ρόμπερτ Τζόνσον μπορούσε πλέον να παίζει τα πάντα, αλλά η ψυχή του δεν του ανήκε.
Ο τρόπος που επέλεξαν οι άνθρωποι να παρουσιάσουν τον Τζόνσον να «συναλλάσεται» με το υπερφυσικό δεν ήταν τυχαίος. Ύστερα από την περιήγηση του Δέλτα ο Τζόνσον επέστρεψε πολύ διαφορετικός. Ο τρόπος που έπαιζε κιθάρα ήταν συγκλονιστικός. Παράλληλα απολάμβανε με κάθε ευκαιρία τον έρωτα, το ποτό, τη μουσική και τη διασκέδαση. Αυτός ο μοναδικός τρόπος που έπαιζε κιθάρα και ο εθισμός του στις γήινες απολαύσεις ίσως ήταν τελικά οι λόγοι που ώθησαν τους ανθρώπους να «χαρίσουν» την ψυχή του στον Διάβολο. Κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει πώς ο Τζόνσον μέσα από την περιπλάνησή του στο Μισισιπή μεταμορφώθηκε σε ένα τόσο σπουδαίο κιθαρίστα, ενώ και ο ίδιος απέφευγε επιμελώς να δείχνει τα μυστικά της τέχνης του, γεγονός που κέντριζε ακόμα περισσότερο την ανθρώπινη περιέργεια.
Ο ίδιος ποτέ δεν έκρυψε την αγάπη του για τις παρεκβάσεις από τους κανόνες της ανθρώπινης συμπεριφοράς και νομιμότητας. Αφιέρωσε με πάθος όλη τη ζωή του στη μουσική, τις γυναίκες (συχνά των άλλων), στον έρωτα χωρίς συμβάσεις και στις καταχρήσεις κάθε είδους, σε όλες τις απολαύσεις δηλαδή που εκείνοι που ποτέ δε θα τις καταλάβουν, τις ονομάζουν διάβολο. Ο γαλήνιος και σιωπηλός Τζόνσον είχε ένα μόνο σκοπό. Το ταξίδι, μέχρι που ο θάνατος τον σταμάτησε σε ηλικία μόλις 27 ετών, στις 16 Αυγούστου του 1938, όταν δηλητηριάστηκε πιθανώς από στρυχνίνη στο ποτό του για τα μάτια μιας γυναίκας. Ο Ρόμπερτ Τζόνσον πρόλαβε να ηχογραφήσει λίγα σχετικά τραγούδια από το 1936 ως το 1938, αρκετά όμως για να κληροδοτήσουν το απαράμιλλο ταλέντο του στις επόμενες γενιές και να επηρεάσουν πολλούς σπουδαίους μεταγενέστερους μουσικούς, όπως ο Τζίμι Πέιτζ (Jimmy Page - Led Zeppelin), ο Έρικ Κλάπτον (Eric Clapton - Cream), οι Rolling Stones και ο Έλβις Πρίσλεϊ (Elvis Presley). Η δισκογραφία του περιλαμβάνει 29 τραγούδια και συνολικά 41 ηχογραφήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπλουζ μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Δολοφονηθέντες μουσικοί
Εκκλησιολογία
Εκκλησιολογία ονομάζεται ο τομέας της Θεολογίας που μελετά τη φύση και το σκοπό της Εκκλησίας από τις απαρχές της μέχρι σήμερα.
Η Εκκλησιολογία βοηθά την κατανόηση του ρόλου της Εκκλησίας και το ρόλο του ανθρώπου εντός της. Μελετά τις διατάξεις της Εκκλησίας, πώς επιλέγεται και πως διαποιμαίνει το ιερατείο της, καθώς και την πρακτική της έναντι των μελών της αλλά και όσων βρίσκονται εκτός του σώματός της.
Κομήτης (μυθολογία)
Με το όνομα Κομήτης στην ελληνική μυθολογία είναι γνωστά τα εξής πρόσωπα :
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Άνδρος Ι (πλωτό νοσοκομείο)
Το Άνδρος ήταν επίτακτο πλωτό νοσοκομείο, 185 κλινών και χωρητικότητας 2068/1272 τόνων. Βυθίστηκε στο Λουτράκι στις 24 Απριλίου 1941 από αεροπορική επιδρομή, παρ’ όλο που έφερε τα διακριτικά των Νοσοκομειακών πλοίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανδρος Ανδρος Ανδρος
Μπατσέβιτσι
Το Μπατσέβιτσι (σερβικά κυριλλικά: Баћевићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 559 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το χωριό ευρίσκεται επί της δεξιάς όχθης της Νέρετβα, στο σημείο συμβολής της με τον ποταμό Γιασένιτσα.
Νεβρίδιος
Ο Νεβρίδιος (ή Ιμφρίδιος ή Νιμφρίδιος) υπήρξε Γάλλος Καθολικός ιερέας.
Απεστάλη από τον Καρλομάγνο για να ιδρύσει, με τον Βενέδικτο της Ανιάν, το Αββαείο του Λαγκράς. Υπήρξε ο πρώτος Αββάς του συγκεκριμένου μοναστηριού, και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος της Ναρμπόν.
Ο Νεβρίδιος υπήρξε μεγάλη προσωπικότητα του εκκλησιαστικού κόσμου της εποχής του, και είχε σχέσεις με πολλούς ανθρώπους της Εκκλησίας, πέραν του Βενέδικτου της Ανιάν, όπως ο Αλκουίνος και οι Αρχιεπίσκοποι της Λυών, Λεϋδράδος και Αγοβάρδος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι της Ναρμπόν Κατηγορία:Γάλλοι κληρικοί Κατηγορία:Γάλλοι επίσκοποι
Χοσέ Ετσεγαράι ι Εϊθαγίρρε
right|50px|thumb|1904 Ο Χοσέ Ετσεγαράι ι Eϊθαγίρρε (José Echegaray y Eizaguirre) (Μαδρίτη, Ισπανία, 19 Απριλίου 1832 - 14 Σεπτεμβρίου 1916) ήταν Ισπανός πολιτικός μηχανικός, μαθηματικός, πολιτικός και ο κύριος Ισπανός δραματουργός του τελευταίου τετάρτου του 19ου αιώνα.
Το 1904 μοιράστηκε με τον Γάλλο ποιητή Φρεντερίκ Μιστράλ το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας του 1904 "σε αναγνώριση των πολυάριθμων και λαμπρών συνθέσεων οι οποίες, με έναν ιδιαίτερο και πρωτότυπο τρόπο, αναζωογόνησαν τις μεγάλες παραδόσεις του Ισπανικού δράματος". Ήταν ο πρώτος Ισπανός που κέρδιζε το βραβείο αυτό.
Το πιο διάσημο θεατρικό του έργο είναι το El gran galeoto, δράμα γραμμένο με την μεγαλοπρεπή τεχνοτροπία του μελοδράματος του δεκάτου ενάτου αιώνα. Το έργο διαπραγματεύεται τα δηλητηριώδη αποτελέσματα που επέρχονται στην ευτυχία ενός μεσήλικα εξαιτίας αστήρικτων κουτσομπολιών. Ο Ετσεγαράι το συνόδευσε με λεπτομερείς σκηνικές οδηγίες που καταδεικνύουν αυτό που σήμερα θα αποκαλούσαμε θεατρινίστικη τεχνοτροπία της ηθοποιίας που ήταν δημοφιλής τον δέκατο ένατο αιώνα. Το έργο μεταφέρθηκε στην οθόνη ως βουβή ταινία από την Paramount Pictures, με τον αλλαγμένο τίτλο The World and His Wife.
Ο δρόμος Ετσεγαράι (Echegaray) στη Μαδρίτη, ο οποίος έχει ονομαστεί προς τιμήν του, είναι διάσημος για τις ταβέρνες φλαμένκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς Κατηγορία:Ισπανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας
Αγώνας ευανδρίας
Ο Αγώνας ευανδρίας (ή "ευανδρίας αγών"), ήταν ένας ιδιαίτερος αγώνας, καλλιστείων εφήβων της αρχαίας Αθήνας, που τελούνταν κατά τις εορτές των Παναθηναίων και των Θησείων. Ο αγώνας αυτός ήταν ομαδικός και όχι ατομικός, όπου λάμβαναν μέρος έφηβοι Αθηναίοι με άριστη σωματική διάπλαση και αποδεδειγμένη ομορφιά, αποκλειομένων των ξένων. Οι έχοντες τα προσόντα έφηβοι προσέρχονταν σε πομπή κατά φυλές της Αθήνας. Της πομπής αυτής ηγούνταν γέροντες οι «θαλλοφόροι»  που ονομάζονταν έτσι από τους θαλλούς που κρατούσαν. Οι συμμετέχοντες παρήλαυναν ενώπιον επιτροπής από την οποία δίδονταν ως έπαθλο στους νικητές ασπίδα ή βόδι αξίας 100 δραχμών. Πιθανότερα το βόδι να το ελάμβαναν οι θαλλοφόροι.
Παρόμοιος αγώνας γινόταν κατά την αρχαιότητα και στην Ήλιδα που ονομάζονταν «Καλλιστεία». Ο Ξενοφών αναφέρεται σε τέτοιο αγώνα αποκαλώντας τον ως αγώνα κάλλους. Με το χρόνο όμως ο αγώνας αυτός συγχωνεύθηκε με τους στρατιωτικούς αγώνες της εποχής που ήταν ο «αγώνας ευταξίας» (επίδειξη παρατάξεων) και εκείνος της «ευοπλίας» (επίδειξη χρήσης και παρουσίας όπλων).
Κατηγορία:Αρχαίος αθηναϊκός πολιτισμός Ευανδριας Κατηγορία:Αρχαίος βίος
Ρενώ Α΄ του Μπαρ
Ο Ρενώ Α΄, γαλλ. Renaud Ι, γερμ.: Reginald I, που ονομαζόταν επίσης ο Μονόφθαλμος, (c. 1080 - 10 Μαρτίου 1149) ήταν κόμης του Μπαρ (1105–1149). Το Μπαρ(ουά), κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, ήταν το έδαφος των κομήτων και των δουκών του Μπαρ, στο ανατολικό τμήμα της σημερινής Γαλλίας, που συνορεύει με τη Λωρραίνη.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Θεοδώριχου Α΄ κόμη του Moνμπελιάρ και της Ερμεντρούδης των Ιβρέα, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας.
Ο Ρενώ Α΄ διαδέχτηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Θεοδώριχο Β΄ κόμη του Μπαρ (π. 1092–1105). Ο Ρενώ Α΄ ήταν ένας από τους ηγέτες της Β΄ Σταυροφορίας το 1145. Πνίγηκε κάπου στη Μεσόγειο Θάλασσα κατά το ταξίδι επιστροφής του στην Ευρώπη πριν ή στις 10 Μαρτίου 1149. Τον Ρενώ Α΄ διαδέχτηκε με τη σειρά του γιος του Ρενώ Β΄ (κυβ. 1150–1170) το 1150.
Οικογένεια
Η πρώτη γυναίκα του Ρενώ Α΄ είναι άγνωστη.
Αργότερα νυμφεύτηκε τη Ζιζέλ/Γκιζέλα του Βωντεμόν, χήρα του Ραινώ Γ΄ κόμη του Τουλ. Αυτή ήταν κόρη του Ζεράρ/Γεράρδου Α΄ κόμη του Βωντεμόν και της Χάιλβιγκ φον Έγκισχαϊμ. Ο Ρενώ Α΄ και η Γκιζέλα είχαν οκτώ παιδιά:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μονμπελιάρ
Audi S4
Το Audi S4 είναι ένα σπορ πολυτελές αυτοκίνητο, με την πρώτη γενιά του να βασίζεται στο Audi 100 (έως το 1994) και στις μετέπειτα γενιές του να βασίζεται στο Audi A4. Η παραγωγή του S4 ξεκίνησε το 1992 και συνεχίζεται έως σήμερα.
Σε αντίθεση με τις εκδόσεις του Audi A4, το S4 φέρει μια σειρά αλλαγών, όπως ισχυρότερο κινητήρα, βελτιωμένη ανάρτηση, ισχυρότερα φρένα και την τετρακίνηση της Audi quattro. Εδώ, αξίζει να αναφερθεί η επετειακή έκδοση της τρίτης γενιάς του αυτοκινήτου (B6) με τον υπερτροφοδοτούμενο υπέρ-κυβισμένο στα 2.2 λίτρα εικοσαβαλβιδο κινητηρα, απόδοσης 330 hp. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη έκδοση κυκλοφόρησε μόνο σε λίγα αντίτυπα, στην εγχώρια αγορά των ΗΠΑ.
Δεύτερη γενιά (S4 B5)
Η δεύτερη γενιά του S4 παρουσιάστηκε το 1997 και βασιζόταν πλέον στο A4, όπως και όλα τα νεότερα S4. Για πρώτη φορά διατέθηκε σε δύο εκδόσεις αμαξωμάτων: 4-πορτο σεντάν και 5-πορτο στέισον βάγκον. Ο κινητήρας ήταν ένας V6, με δύο turbo, και είχε κυβισμό 2.7 λίτρων και ισχύ 265 ίππων. Δύο επιλογές υπήρχαν στα κιβώτια ταχυτήτων: ένα χειροκίνητο 6 σχέσεων και ένα αυτόματο 5 σχέσεων με tiptronic.
Τρίτη γενιά (S4 B6)
Η τρίτη γενιά του S4 παρουσιάστηκε το 2003. Νέα έκδοση ήταν το καμπριολέ. Ο 6-κύλινδρος κινητήρας της προηγούμενης γενιάς έδωσε τη θέση του σε έναν ατμοσφαιρικό V8, με κυβισμό 4.2 λίτρων και ισχύ 344 ίππων. Όπως και ο προκάτοχός του, ήταν διαθέσιμο με 6-τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο και με 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Επίσης, κάτι περίεργο που συνέβη τότε, ήταν ότι ο κυβισμός και η ιπποδύναμη του S4 ήταν μεγαλύτερα από αυτά του Audi S6.
Τέταρτη γενιά (S4 B7)
Η τέταρτη γενιά του S4 (2005), όπως και το αντίστοιχο Α4, δεν είχε ιδιαίτερες αλλαγές σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο. Οι ορατές αλλαγές ήταν στην εμφάνιση του αυτοκινήτου. Οι μηχανολογικές αλλαγές αφορούσαν στις βελτιωμένες αναρτήσεις και στο κεντρικό διαφορικό. Ο κινητήρας έμεινε ίδιος, χωρίς αλλαγές.
Οι τιμές αφορούν, τόσο την τρίτη, όσο και την τέταρτη γενιά.
Πέμπτη γενιά (S4 B8)
Βασισμένο στο Α4 Β8, το νέο S4 παρουσιάστηκε το 2008 και η διάθεσή του ξεκίνησε στις αρχές του 2009. Η σημαντικότερη διαφορά αφορά τον νέο κινητήρα, που είναι ελαφρώς ασθενέστερος, αλλά και πιο οικονομικός. Οι επιδόσεις παραμένουν στο επίπεδο του προηγούμενου μοντέλου. Συγκεκριμένα, ο κινητήρας είναι πλέον 6-κύλινδρος και μικρότερου κυβισμού, αλλά με μηχανικό υπερσυμπιεστή, μέγιστης απόδοσης 333 ίππων. Η κατανάλωση μειώθηκε θεαματικά, κατά 3,4 λίτρα / 100 χιλιόμετρα στον μέσο όρο. Είναι διαθέσιμο με χειροκίνητο 6-τάχυτο κιβώτιο και με ημι-αυτόματο διπλού συμπλέκτη με 7 σχέσεις. Ο κινητήρας του σημερινού S4 τοποθετείται και στο Audi S5.
Έκτη γενιά (S4 B9)
Η έκτη γενιά παράγεται από το 2017 μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
S4 Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Ελληνικές ευρωεκλογές 2014
Οι ευρωεκλογές του 2014 διεξήχθησαν στην Ελλάδα στις 25 Μαΐου 2014. Το εκλογικό σύστημα ήταν η απλή αναλογική και για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε η διαδικασία επιλογής βουλευτών με σταυρό, αντί για λίστα. Εκτός από την Ελλάδα, κάλπες στήθηκαν σε Λονδίνο, Βρυξέλλες, Παρίσι και αλλού.
Νικητής των ευρωεκλογών αναδείχθηκε ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς, με 26,26% και έξι ευρωβουλευτές, ενώ η Νέα Δημοκρατία, με 22,72%, κέρδισε πέντε έδρες. Τρίτη δύναμη αναδείχθηκε η Χρυσή Αυγή με τρεις ευρωβουλευτές. Εκλογή αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξασφάλισε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και οι νεοεισερχόμενοι σχηματισμοί: Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη, Το Ποτάμι και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες.
Εκτός Ευρωκοινοβουλίου βρέθηκαν ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός και οι Οικολόγοι Πράσινοι, χάνοντας την εκπροσώπηση που είχαν από τις προηγούμενες ευρωεκλογές.
Η αποχή κυμάνθηκε σε υψηλά επίπεδα, αγγίζοντας το 40,67%.
Κόμματα που συμμετέχουν
Στις εκλογές συμμετείχαν 43 πολιτικοί σχηματισμοί από τις αρχικές 46 αιτήσεις. Στη συνέχεια αποσύρθηκε και το ψηφοδέλτιο της Εθνικής Αυγής το οποίο όμως καταγράφεται στα επίσημα αποτελέσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ευρωεκλογές Ελλαδα
Perfect Strangers (άλμπουμ)
Perfect Strangers είναι ο τίτλος του ενδέκατου άλμπουμ του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου του 1984 από την εταιρεία "Polydor" στην Ευρώπη και από τη "Mercury" στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το "Perfect Strangers" ήταν ο πρώτος δίσκος των Deep Purple μετά την επανένωση τους, αφού είχαν διαλυθεί οκτώ χρόνια νωρίτερα. Η επανένωση του συγκροτήματος περιελάμβανε τα μέλη της δεύτερης σειράς των Deep Purple με τον Ίαν Γκίλαν στα φωνητικά, τον Ρίτσι Μπλάκμορ στην κιθάρα, τον Ρότζερ Γκλόβερ στο μπάσο, τον Τζον Λορντ στα πλήκτρα και τον Ίαν Πέις στα τύμπανα. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία στα περισσότερα ευρωπαϊκά τσαρτ και έγινε πλατινένιος στις Ηνωμένες Πολιτείες και χρυσός στον Καναδά.
Η ιστορία της επανένωσης και του δίσκου
left|thumb|200px|Οι Deep Purple στην περιοδεία του Perfect Strangers Στις αρχές του 1984 τα πρώην μέλη των Deep Purple βρίσκονταν να παίζουν με άλλα συγκροτήματα κάνοντας επιτυχημένη καριέρα. Ο Ίαν Γκίλαν είχε ενταχθεί στους Black Sabbath και είχε κυκλοφορήσει μαζί τους το επιτυχημένο "Born Again". Ο Ρίτσι Μπλάκμορ είχε δημιουργήσει τους Rainbow το 1975 και μέχρι το 1984 είχαν κυκλοφορήσει επτά στούντιο δίσκους και ένα ζωντανά ηχογραφημένο και όλοι τους ανέβηκαν στο βρετανικό Top-20. Μαζί με τον Μπλάκμορ έπαιζε στους Rainbow από το 1978, ο Ρότζερ Γκλόβερ. Ο Τζον Λορντ έπαιζε με τους Whitesnake του Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ και είχε κυκλοφορήσει μαζί τους πέντε άλμπουμ στο βρετανικό Top-10. Ο Ίαν Πέις έπαιξε με τους Whitesnake από το 1979 ως το 1982 και από το Νοέμβριο του 1982 έπαιζε με το συγκρότημα του Gary Moore έχοντας ηχογραφήσει μαζί του δύο δίσκους.
Τον Απρίλιο του 1984, οι πέντε μουσικοί βρέθηκαν στο Κεντάκι των Ηνωμένων Πολιτειών για να συζητήσουν μία πιθανή επανένωση τους. Ο Μπλάκμορ κάλεσε τον Τζον Λορντ ο οποίος βρισκόταν σε περιοδεία με τους Whitesnake στη Σκανδιναβία, στις 13 Απριλίου του 1984. Αυτή η συνάντηση ήταν η πρώτη που είχαν από το καλοκαίρι του 1973. Η ανακοίνωση της επανένωσης έγινε στις 27 Απριλίου του 1984 από την εφημερίδα "The Evening Standard" και επιβεβαιώθηκε αργότερα εκείνη την ημέρα από τον Τόμι Βανς σε εκπομπή του BBC.
Στις 1 Μαΐου το συγκρότημα ξεκίνησε πρόβες στο οίκημα "The Base Lodge" του Βόρειου Βερμόντ των Ηνωμένων Πολιτειών. Τις πρώτες ημέρες αναλώθηκαν σε πρόβες με σκοπό να συνηθίσουν να παίζουν ξανά μαζί και τις πρώτες ιδέες να έρχονται, ιδιαίτερα από τον Μπλάκμορ. Αρκετές από τις πρόβες ηχογραφήθηκαν με σκοπό το συγκρότημα να συμπεριλάβει στα νέα του τραγούδια ότι θεωρούσε υποσχόμενο. Σε αυτή την περίοδο, ο Μπρους Πέιν τράβηξε κάποια πλάνα από τα μέλη των Deep Purple, τα οποία δημοσιοποιήθηκαν στα βίντεο κλιπ του συγκροτήματος.
Τον Ιούνιο αποφάσισαν να ξεκινήσουν ηχογραφήσεις για το νέο τους άλμπουμ κάτι που χρειαζόταν την έγκριση των αρχών της περιοχής, οι οποίες αρνήθηκαν. Γι' αυτό το λόγο θα έπρεπε να περιμένουν περίπου δύο εβδομάδες μέχρι να βρεθεί ένα νέο μέρος για τις ηχογραφήσεις. Τελικά, όχι πολύ μακρυά από την αρχική τους τοποθεσία, οι Deep Purple εγκαταστάθηκαν σε ένα μεγάλο σπίτι, το "Horizons" μαζί με το φορητό στούντιο "Le Mobile", στις 6 Ιουλίου. Τέσσερις ημέρες αργότερα ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις οι οποίες κράτησαν για έξι εβδομάδες, μέχρι τις 26 Αυγούστου. Το μιξάρισμα του δίσκου ξεκίνησε στις 1 Σεπτεμβρίου στο "Tennessee Tonstudio" του Αμβούργου, από τον Ρότζερ Γκλόβερ, ο οποίος μέσα στο καλοκαίρι κυκλοφόρησε το δεύτερο προσωπικό του δίσκο με τίτλο "The Mask". Μέσα στο Σεπτέμβριο ανακοινώθηκε στα ΜΜΕ ο τίτλος του νέου δίσκου, "Perfect Strangers" για την κυκλοφορία του οποίου στη Βόρεια Αμερική το συγκρότημα έκλεισε συμφωνία με την "Polydor", ενώ έγιναν οι πρώτες φωτογραφήσεις τους μετά την επανένωση.
Κυκλοφορία και εμπορική επιτυχία
Οι πωλήσεις του δίσκου ανέβηκαν ακόμη περισσότερο από τα σινγκλ "Perfect Strangers" και "Knockin' at your Back Door", τα οποία μπήκαν στα τσαρτ και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Το άλμπουμ έχει βραβευθεί ως πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, χρυσό στη Γερμανία και την Αργεντινή και ασημένιο στην πατρίδα του συγκροτήματος.
Η περιοδεία του δίσκου
thumb|200px|Η αφίσα για το φεστιβάλ του Mannheim Open Air Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ξεκίνησε στις 27 Νοεμβρίου, στο Περθ της Αυστραλίας, όπου έδωσαν την πρώτη τους συναυλία ως Deep Purple από το Μάρτιο του 1976. Συνέχισαν με άλλες έντεκα συναυλίες στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, μέχρι τις 18 Δεκεμβρίου 1984. Το set list αποτελούνταν από μία μίξη παλιών και νέων κομματιών, με τις αναφορές σε αυτές τις πρώτες εμφανίσεις να είναι ανάμεικτες, με τον Ίαν Γκίλαν να αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα με τα φωνητικά του και τον Ρίτσι Μπλάκμορ να αφήνει χώρο για τους υπόλοιπους. Οι πρώτες αυτές προσπάθειες έδειχναν το συγκρότημα να μην έχει δέσει εντελώς, παρ' όλο τον ενθουσιασμό που υπήρχε. Αξιοσημείωτη είναι η γκεστ εμφάνιση του πρώην κιθαρίστα των Beatles, Τζωρτζ Χάρισον, στην εμφάνιση τους στο "Entertainment Centre" του Σίδνεϊ, στις 13 Δεκεμβρίου.
Στις 18 Ιανουαρίου 1985 ξεκίνησε η περιοδεία του συγκροτήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου πραγματοποίησαν 48 εμφανίσεις μέχρι τις αρχές Απριλίου. Τις εμφανίσεις τους άνοιγε το βρετανικό χέβι μέταλ συγκρότημα των Girlschool, ενώ το συγκρότημα άρχισε να δένεται και πάλι, με την αίσθηση του χιούμορ που τους χαρακτήριζε να επανέρχεται στις συναυλίες τους. Πριν την εμφάνιση τους στο Σεντ Λούις στις 12 Φεβρουαρίου, η αστυνομία αναγκάστηκε να επέμβει όταν οπαδοί του συγκροτήματος εισέβαλαν στα εκδοτήρια εισιτηρίων. Η περιοδεία ήταν άκρως επιτυχημένη, με όλες τις συναυλίες να είναι sold out, οι περισσότερες σε χώρους με πάνω από 15.000 θεατές.
Το συγκρότημα είχε ένα κενό τεσσάρων εβδομάδων πριν μεταβεί στην Ιαπωνία όπου πραγματοποίησε επτά εμφανίσεις, οι τέσσερις εκ των οποίων στο "Budokan Hall" του Τόκιο. Μετά από άλλο ένα διάλειμμα ενός μήνα, ξεκίνησαν την ευρωπαϊκή τους περιοδεία με τέσσερις συναυλίες στη Σουηδία, δίνοντας στη συνέχεια τη μοναδική συναυλία επί βρετανικού εδάφους στις 22 Ιουνίου στο φεστιβάλ του Νέμπγουορθ, μπροστά σε 80.000 θεατές και με τους Scorpions να ανοίγουν την εμφάνιση τους. Ακολούθησαν το Βέλγιο, η Αυστρία, η Γερμανία και το φεστιβάλ "Mannheim Open Air", η Γαλλία, η Ελβετία και η Ισπανία.
Η περιοδεία ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1985 με έξι συναυλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένης μίας εμφάνισης σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "Texxas World Music" στο "Cotton Bowl" του Ντάλας μπροστά σε πάνω από 60.000 θεατές. Το περιοδικό "Billboard" ανακοίνωσε αργότερα ότι οι Deep Purple ήταν το συγκρότημα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις εισιτηρίων στις Ηνωμένες Πολιτείες για το 1985.
Μετά το τέλος της περιοδείας, ο Ίαν Γκίλαν έκανε επέμβαση για να αφαιρέσει τις αμυγδαλές του, ενώ το φθινόπωρο παντρεύτηκε την Μπρον Γκίλαν. Ο Ίαν Πέις επέστρεψε στη Μεγάλη Βρετανία και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ανάλυση τραγουδιών
To "Knockin' at your Back Door" είναι το πρώτο κομμάτι του δίσκου και αυτό που αποτέλεσε το νέο σινγκλ και βίντεο του συγκροτήματος. Μπήκε κατευθείαν στο set list των συναυλιών του συγκροτήματος όντας κλασικό χαρντ ροκ κομμάτι, με το συγκρότημα να το παίζει μέχρι σήμερα. Το συγκεκριμένο τραγούδι έχει μία χαρακτηριστική εισαγωγή από τα πλήκτρα του Τζον Λορντ, για να συνεχίσει με ένα mid-tempo ρυθμό.
Η μπαλάντα "Wasted Sunsets" είναι από τα κομμάτια που ξεχώρισαν σε αυτό το δίσκο με ένα εξαιρετικό ριφ του Ρίτσι Μπλάκμορ, ενώ συμπεριλήφθηκε στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος μετά το 2005. Το "Mean Streak" ξεχωρίζει για τον αυτοσχεδιασμό των σόλο και τους στίχους του Γκίλαν ενώ η εισαγωγή του "A Gypsy's Kiss" από τον Τζον Λορντ και τον Ρίτσι Μπλάκμορ αποτελεί ιδανικό προπομπό για το εξαιρετικό σόλο του πρώτου.
Οι στίχοι του "Hungry Daze" μιλούν για αστείες ιστορίες σε παλιότερες περιοδείες του συγκροτήματος και ο Ίαν Γκίλαν δίνει μία από τις καλύτερες παραστάσεις του για το συγκεκριμένο δίσκο. Το "Not Responsible" συμπεριλήφθηκε στην έκδοση του CD και της κασέτας με το ευθύ χαρντ ροκ ύφος να ταιριάζει απόλυτα με τη ροκ εντ ρολ νοοτροπία των στίχων του.
Τα τραγούδια
1. Knockin' at your Back Door (Blackmore, Gillan, Glover)
3. Nobody's Home (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
4. Mean Streak (Blackmore, Gillan, Glover)
5. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover)
6. A Gypsy's Kiss (Blackmore, Gillan, Glover)
7. Wasted Sunsets (Blackmore, Gillan, Glover)
9. Not Responsible (Blackmore, Gillan, Glover)
Βραβεία
Perfect Strangers (άλμπουμ)
Τα μέλη των Deep Purple
Το Perfect Strangers ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Η εν λόγω σειρά έμεινε στην ιστορία ως η πιο επιτυχημένη και χαρακτηριστική των Deep Purple. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1984
Αναστάσιος Πρεδικάτωρ
Ο Αναστάσιος Πρεδικάτωρ ήταν ιατροφιλόσοφος καταγόμενος από την Κέρκυρα που έζησε στη Βενετία στις αρχές του 18ου αιώνα. Ο Ζαβίρας τον αναφέρει ως Αναστάσιο Κερκυραίο.
Παραπομπές
Περδικατωρ
Κορνέλιου Μπάμπα
Ο Κορνέλιου Μπάμπα (Corneliu Baba, 1906-1997) ήταν Ρουμάνος ζωγράφος και εικονογράφος του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1906 στην Κραϊόβα της Ρουμανίας και έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον πατέρα του, Γκεόργκι Μπάμπα. Αργότερα σπούδασε για μικρό διάστημα στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βουκουρεστίου και το 1938 αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών στο Ιάσιο. Μετά την αποφοίτηση ορίστηκε βοηθός καθηγητή στην ίδια σχολή και το 1946 κατέλαβε θέση καθηγητή, αποπέμφθηκε όμως το 1949 από τη θέση του αφού το προηγούμενο έτος είχε φυλακιστεί προσωρινά χωρίς κάποια εξήγηση. Τα επόμενα χρόνια κατάφερε να αναδειχτεί ως ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της Ρουμανίας: συμμετείχε από το 1949 σε όλες τις κρατικές εκθέσεις ενώ τιμήθηκε με κρατικά βραβεία για τα έτη 1953 και 1954. Το 1962 έλαβε τον τίτλο του Καλλιτέχνη του Λαού, το 1963 εξελέγη αντεπιστέλλον μέλος της Ρουμανικής Ακαδημίας και το 1964 έλαβε την ίδια ιδιότητα από την Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ανατολικού Βερολίνου. Επιπλέον διορίστηκε καθηγητής στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών Νικολάε Γκριγκορέσκου στο Βουκουρέστι. Το 1988 υπέστη σοβαρό ατύχημα ενώ βρισκόταν στο ατελιέ του με αποτέλεσμα να ταλαιπωρηθεί για αρκετούς μήνες. Το 1990 μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος της χώρας εξελέγη επίτιμο μέλος της Ρουμανικής Ακαδημίας. Πέθανε στις 28 Δεκεμβρίου 1997 στο Βουκουρέστι.
Εκθεσιακή δραστηριότητα
Ο Μπάμπα παρουσίασε για πρώτη φορά έργα του σε ομαδική έκθεση του 1930 ενώ από το 1949 και μετά συμμετείχε συνεχώς στις κρατικές εκθέσεις της πατρίδας του. Το 1956 έλαβε μέρος στην Μπιεννάλε της Βενετίας και τα επόμενα χρόνια έργα του παρουσιάστηκαν σε ομαδικές αλλά και ατομικές εκθέσεις παγκοσμίως. Μεταξύ των χωρών που φιλοξένησαν τους πίνακες του Μπάμπα συγκαταλέγονται η ΕΣΣΔ, η Αίγυπτος, η Τσεχοσλοβακία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Πολωνία, η Ιταλία, η Ελλάδα, η Αργεντινή, η Βραζιλία, η Ιαπωνία, η Κίνα, οι ΗΠΑ, κλπ.
Τεχνοτροπία
Ο Μπάμπα ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία και την ηθογραφία. Το έργο του διακρίνεται από μια στιβαρή σύνθεση που θυμίζει τους αναγεννησιακούς και μεταναγγενησιακούς ρυθμούς. Σύμφωνα με τον ίδιο τον καλλιτέχνη, η τέχνη του επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από αρχαιότερους καλλιτέχνες όπως ο Ελ Γκρέκο, ο Ρέμπραντ και ο Γκόγια, γεγονός που ειδικά κατά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια του δημιούργησε προβλήματα καθώς ερχόταν σε αντίθεση με την επίσημη γραμμή των καθεστώτων του Ανατολικού μπλοκ που ευνοούσαν τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό.
Διακρίσεις
Ο Μπάμπα τιμήθηκε με αρκετά βραβεία και διακρίσεις τόσο κατά τη διάρκεια της ζωής του όσο και μετά θάνατον. Έλαβε κρατικά βραβεία για τα έτη 1953 και 1954, αναδείχτηκε το 1962 Καλλιτέχνης του Λαού, αναγορεύτηκε ακαδημαϊκός στην πατρίδα του αλλά και στην Ανατολική Γερμανία. Μετά θάνατον τιμήθηκε με το βραβείο Αριστείας του Ρουμανικού Πολιτιστικού Ιδρύματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνοι ζωγράφοι Κατηγορία:Προσωπογράφοι Κατηγορία:Εικονογράφοι
Δηνάριο
Το δηνάριο, λατιν. denarius, ήταν ένα σταθερό Ρωμαϊκό αργυρό νόμισμα από την εισαγωγή του κατά τον Β΄ Εμφύλιο Πόλεμο περί το 211 π.Χ. ως τη βασιλεία του Γορδιανού Γ΄ (βασ. 238 μ.Χ.-244), οπότε αντικαταστάθηκε βαθμιαία από τον αντωνιανό. Συνέχισε να κόβεται σε πολύ μικρές ποσότητες, πιθανά για χρήση σε τελετές, ως και κατά τη διάρκεια της Τετραρχίας (293-313).
Η λέξη δηνάριο προέρχεται από τη λατινική λέξη dēnī, που σημαίνει "περιέχει δέκα", καθώς η αξία του ήταν 10 ασσάρια (assēs). Σε πολλές γλώσσες, λέξεις που προέρχονται από το δηνάριο, σημαίνουν "χρήμα", πρβλ. ιταλ. denaro, πορτογαλ. dinheiro, ισπαν. dinero. To δηνάριο επιζεί στο νόμισμα dinar πολλών ισλαμικών χωρών.
Ιστορία
Ένας πρόδρομος του δηναρίου κόπηκε πρώτα το 269/268 π.Χ., πέντε έτη πριν τον Α΄ Εμφύλιο Πόλεμο, με βάρος κατά μέσο όρο 6,81 γραμ. (1/48 της Ρωμαϊκής λίβρας). Η επαφή με τους Έλληνες της Κάτω Ιταλίας δημιούργησε την ανάγκη για αργυρό νόμισμα, εκτός από το ορειχάλκινο νόμισμα που οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν την εποχή αυτή. Αυτός ο πρόδρομος του δηναρίου ήταν ένα σε Ελληνική τεχνοτροπία αργυρό νόμισμα, όπως αυτό που έκοβε η Νεάπολις και οι άλλες πόλεις της Μεγάλης Ελλάδας. Τα πρώτα αυτά δηνάρια είχαν επιγραφές, που έδειχναν ότι είχαν κοπεί στη Ρώμη, αλλά η τεχνοτροπία τους έμοιαζε με τα Ελληνικά αντίστοιχά τους. Σπάνια κυκλοφορούσαν στη Ρώμη, αν κρίνουμε από τα ευρήματα και τους θησαυρούς νομισμάτων και μάλλον χρησιμοποιήθηκαν, για να αγοράζουν προμήθειες από τους Έλληνες ή για να πληρωθούν ξένοι μισθοφόροι.
Το πρώτο διακριτό Ρωμαϊκό αργυρό νόμισμα εμφανίστηκε περί ο 226 π.Χ. Οι κλασικοί ιστορικοί αποκαλούν μερικές φορές το νόμισμα αυτό ως βαρύ δηνάριο, αλλά οι νομισματολόγοι της εποχής μας το ταξινομούν ονομάζοντάς το με το τέθριππο (quadrigatus), ένας όρος που διασώζεται σε ένα ή δύο αρχαία κείμενα και προέρχεται από την παράσταση ενός τεθρίππου (qudriga) στην οπίσθια όψη. Αυτό το θέμα, καθώς και το άρμα με δύο ίππους (biga), που χρησιμοποιήθηκε στην οπίσθια όψη σε μερικά πρώιμα δηνάρια, ήταν το αρχέτυπο για τα πιο πολλά σχέδια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στα Ρωμαϊκά αργυρά νομίσματα για μία σειρά ετών.
Η Ρώμη αναθεώρησε τα νομίσματά της λίγο πριν το 211 π.Χ. και εισήγαγε το δηνάριο παράλληλα με μία βραχύβια υποδιαίρεση, που ονόμασε βικτοριάτο (victoriatus) από τη Νίκη στην οπίσθια όψη. Τότε το δηνάριο περιείχε κατά μέσο όρο 4,5 γραμ. άργυρο (1/72 της Ρωμαϊκής λίβρας) και αρχικά είχε την ισοτιμία 10 ασσαρίων, από όπου και το όνομά του, που σημαίνει "δεκάρικο". Αποτελούσε τη ραχοκοκαλιά του Ρωμαϊκού νομίσματος σε όλη τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία και την πρώιμη Αυτοκρατορία.
Το δηνάριο άρχισε να υφίσταται μία αργή υποτίμηση προς το τέλος της περιόδου της Δημοκρατίας. Υπό την εξουσία του Αυγούστου (27 π.Χ.-14 μ.Χ.), το βάρος του έπεσε στα 3,9 γραμ. (δηλ. με θεωρητικό βάρος ίσο με το 1/84 της Ρωμαϊκής λίβρας). Έμεινε σχεδόν σε αυτό το βάρος ως την εποχή του Νέρωνα (37 μ.Χ.-68), οπότε μειώθηκε στο 1/96 της λίβρας (3,4 γραμ.). Η μείωση της περιεκτικότητας σε άργυρο συνεχίστηκε και μετά τον Νέρωνα. Μετέπειτα Ρωμαίοι Αυτοκράτορες επίσης ελάττωσαν το βάρος του αργύρου σε αυτό σε 3 γραμ. περί το τέλος του 3ου αι.
Η αξία του κατά την εισαγωγή του ήταν 10 ασσάρια, δίνοντας στο δηνάριο το όνομά του, που μεταφράζεται ως "περιέχει δέκα". Περί το 141 π.Χ. επαναπροσδιορίστηκε η ισοτιμία του σε 16 ασσάρια, για να αντανακλά τη μείωση σε βάρος. Το δηνάριο συνέχισε να είναι το κύριο νόμισμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ώσπου αντικαταστάθηκε από τον ονομαζόμενο αντωνινιανό στις αρχές του 3ου αι. μ.Χ. Το τελευταίο δηνάριο εκδόθηκε από τον Αυρηλιανό το 270-275 και κατά τα πρώτα έτη του Διοκλητιανού (βασ. 284-305). (A Dictionary of Ancient Roman Coins John R. Melville-Jones, 1990).
Αξία περί το 141 μ.Χ.
1 χρυσό aureus = 2 χρυσά quinarius 1 χρυσός κουινάριος = 11,5 αργυρά δηνάρια 1 αργυρό δηνάριο = 2 αργυροί κουινάριοι 1 αργυρός κουινάριος = 2 μπρούτζινοι σηστέρτιοι 1 μπρούτζινος σηστέρτιος = 2 μπρούτζινοι δουπόνδιοι 1 μπρούτζινος δουπόνδιος = 2 χάλκινα ασσάρια 1 χάλκινο ασσάριο = 2 χάλκινοι σέμισες/ημίσεα 1 χάλκινος σήμισις/σέμις/ήμισυ = 2 χάλκινα qudrans/τέταρτα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Βοσνιακή Βικιπαίδεια
Η Βοσνιακή Βικιπαίδεια (Βοσνιακά: Wikipedia na bosanskom jeziku) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη Βοσνιακή γλώσσα που φιλοξενείται από το Ίδρυμα Wikimedia. Στις 6 Ιουνίου 2018 είχε πάνω από 77.400 λήμματα. Δημιουργήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2002 και το πρώτο άρθρο ήταν το Matematika.
Κοινότητα
Στις 17 Νοεμβρίου 2007, μέλη της Βοσνιακής κοινότητας του βίκι έκαναν την πρώτη εκδήλωση συνάντησης στο Σεράγεβο. Μια άλλη συνάντηση πραγματοποιήθηκε το ίδιο έτος, ακολουθούμενη από συναντήσεις το 2008 και το 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βικιπαίδειες ανά γλώσσα
Σαν Φιόρ
Το Σαν Φιόρ (ιταλικά: San Fior) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Βραβεία Σωματείου Αμερικανών Παραγωγών του 2007
Η 19η Απονομή των Βραβείων του Σωματείου Αμερικανών Παραγωγών, τα οποία τιμούν τις καλύτερες παραγωγές στο χώρο του αμερικανικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης για το έτος 2007, έλαβε χώρα στις 2 Φεβρουαρίου του 2008.
Βραβεία
Ακολουθούν οι υποψηφιότητες για το έτος 2007. Με έντονη γραμματοσειρά δηλώνονται οι νικητές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2007 Παραγωγών Σωματείο
Όιτα Τρίνιτα
Η Όιτα Τρίνιτα είναι ιαπωνική ποδοσφαιρική ομάδα η οποία αγωνίζεται στην J. League Division 1, την ανώτατη κατηγορία της Ιαπωνίας. Η ονομασία Τρίνιτα μπορεί να θεωρηθεί είτε ως συνδυασμός της αγγλικής λέξης trinity (Αγία Τριάδα) και του Ōita, ή της ιταλικής λέξης trinità. Το διπλό νόημα εκφράζει τη θέληση των κατοίκων, εταιριών και της τοπικής κυβέρνησης να υποστηρίξουν την ομάδα. Έδρα της ομάδας είναι το Oita Bank Dome χωρητικότητας περίπου 40.000 θεατών. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1994 και έχει κατακτήσει 1 J. League Cup το 2008. Επιπρόσθετα, ήταν φιναλίστ στο Πρωτάθλημα Suruga Bank το 2009.
Κυκλοθυμία
Διαφορική διάγνωση
Διαφορική διάγνωση για την κυκλοθυμία είναι η διπολική διαταραχή καθώς τα συμπτώματα είναι παρόμοια και πολλοί κυκλοθυμικοί ασθενείς θα αναπτύξουν διπολική διαταραχή σε κάποια φάση της ζωής τους.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Συναισθηματικές διαταραχές
Boeing 707
Ήταν το πρώτο αεριωθούμενο επιβατηγό που ανέπτυξε η εταιρεία και ένα από τα πιο γνωστά αεροσκάφη της κατηγορίας του, αλλά δεν ήταν το πρώτο ιστορικά. Το βρετανικό de Havilland DH 106 Comet είναι το πρώτο που μπήκε σε κανονική υπηρεσία και το σοβιετικό Tupolev Tu-104 το πρώτο που μπήκε σε υπηρεσία με επιτυχία (τα Comet καθηλώθηκαν μετά από σειρά θανατηφόρων ατυχημάτων και ξαναμπήκαν αργότερα σε υπηρεσία αφού βρέθηκαν τα δομικά σφάλματα). Αναμφίβολα το 707 γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία όντας ένα από τα σημαντικότερα αεροπλάνα της κατηγορίας του στις δυτικές χώρες την δεκαετία του 1960 και παραμένοντας σε εκτενή χρήση σε όλη την διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και του 1980, βοηθώντας έτσι στην καθιέρωση της Boeing στον χώρο των κατασκευαστών επιβατηγών αεροπλάνων. Ο σχεδιασμός των μεταγενέστερων Boeing 727, Boeing 737 και Boeing 757 επηρεάστηκε από το 707.
Το 707 βασίστηκε στο Boeing 367-80, ένα αεριωθούμενο που πέταξε για πρώτη φορά το 1954. Μια εκδοχή του με άτρακτο μεγαλύτερης διαμέτρου και άλλες τροποποιήσεις έγινε το αρχικό 707-120 που μπήκε σε παραγωγή και προωθούνταν από τέσσερις turbojet Pratt & Whitney JT3C. Η Pan American World Airways εγκαινίασε την κανονική χρήση του τύπου. Αργότερα ακολούθησαν πολλές άλλες εκδόσεις, όπως το μικρότερου μήκους και μεγάλων αποστάσεων 707-138 και το μεγαλύτερου μήκους 707-320 ή τα 707-120B και 707-320Β που χρησιμοποιούσαν turbofan, που είναι πιο αποδοτικοί από τους turbojet. Μια ακόμη, μικρότερων διαστάσεων και αποστάσεων, έκδοση ήταν το Boeing 720 που παρουσιάστηκε το 1960.
Τον Αύγουστο του 2011 υπήρχαν δέκα 707 σε υπηρεσία. Ο αριθμός αυτός είχε μειωθεί σε μόλις δύο τον Αύγουστο του επόμενου έτους, και τα δύο στο Ιράν.
Model 367-80 (Dash 80)
thumb|right|250px|Boeing 367-60 (Dash 80)
Από την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και μετά, η Boeing είχε καθιερωθεί σαν κατασκευαστής στρατιωτικών αεροσκαφών. Ανάμεσα στα πολύ επιτυχημένα σχέδια που παρουσίασε κατά την διάρκεια του πολέμου συγκαταλέγονται τα στρατηγικά βομβαρδιστικά B-17 Flying Fortress και B-29 Superfortress, που συνέβαλαν καθοριστικά στην πολεμική προσπάθεια των ΗΠΑ. Μετά τον πόλεμο παρουσιάστηκαν τα αεριωθούμενα βομβαρδιστικά B-47 Stratojet και B-52 Stratofortress. Το τελευταίο παραμένει πάνω από 50 χρόνια σε υπηρεσία και αποτελεί μέχρι σήμερα κύριο αεροσκάφος των στρατηγικών δυνάμεων των ΗΠΑ. Σε αντίθεση με την επιτυχημένη πορεία στον στρατιωτικό τομέα, στην πολιτική αεροπορία η εταιρεία υστερούσε σε σχέση με τους άλλους κύριους ανταγωνιστές, όπως την Douglas που κατασκεύαζε μεταξύ άλλων τα περίφημα Douglas DC-3 Dakota και Douglas DC-4. Τα μόνα επιτυχημένα επιβατηγά Boeing μέχρι τότε ήταν τα Boeing 314 Clipper και Boeing 307 Stratoliner. Στα 1949-1950 ξεκίνησαν οι μελέτες για την δημιουργία ενός νέου μεταφορικού αεριωθούμενου αεροσκάφους, με το σχέδιο να στοχεύει τόσο σε στρατιωτικούς όσο και σε πολιτικούς χρήστες. Την περίοδο εκείνη ο εναέριος εφοδιασμός πολεμικών αεροσκαφών καθιερώνονταν, με την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ (USAF) να εντάσσει σε υπηρεσία μεγάλο αριθμό ελικοφόρων ιπτάμενων τάνκερ Boeing KC-97 Stratotanker. Με την εμφάνιση των ταχύτερων αεριωθούμενων αεροσκαφών, απαιτούνταν η δημιουργία ενός νέου ιπτάμενου τάνκερ το οποίο θα να τα υποστηρίξει. Εκεί θα μπορούσε να κερδίσει το νέο σχέδιο της Boeing παραγγελίες.
Μελετήθηκαν διάφορες προτάσεις για την δημιουργία του νέου μεταφορικού/τάνκερ, κάποιες εκ των οποίων βασίζονταν στα B-47 και C-97, πριν τελικά καταλήξουν στο 367–80, που εσωτερικά καλούνταν Dash 80. Χρειάστηκαν μόλις δύο χρόνια από τον αρχικό σχεδιασμό το 1952 μέχρι την παρθενική πτήση του στις 15 Ιουλίου 1954. Το αεροσκάφος προωθούνταν από τον turbojet Pratt & Whitney JT3C, που ήταν εκδοχή του J57 για πολιτική χρήση. Τον J57 χρησιμοποιούσαν πολλά πολεμικά αεροσκάφη της εποχής, όπως το μαχητικό North American F-100 Super Sabre και το B-52. Το 367–80 ήταν το πρωτότυπο για την πολιτική και την στρατιωτική έκδοση. Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ ήταν ο πρώτος πελάτης, παραγγέλλοντας 29 μονάδες του ιπτάμενου τάνκερ, το οποίο ονομάστηκε Boeing KC-135 Stratotanker. Η ανάγκη για μεγαλύτερη μεταφορική ικανότητα καθώς και ο υψηλός ανταγωνισμός οδήγησαν στην απόφαση να αυξηθεί το πλάτος της ατράκτου σε σχέση με το Dash 80.
Μετέπειτα εξελίξεις
Η αρχική έκδοση παραγωγής ήταν το 707-120 που χρησιμοποιούσε τον turbojet JT3C. Άλλες κύριες εκδόσεις ήταν το 707-220 που χρησιμοποιούσε τον ισχυρότερο JT4A καθώς και το σημαντικότερο όλων, από πλευράς αριθμών, 707-320 που είχε πτέρυγα μεγαλύτερου εκπέτασματος.
Τα πρώτα 707 χρησιμοποιούνταν turbojet αλλά οι περισσότερες εκδόσεις χρησιμοποιούσαν turbofan (κυρίως τους Pratt & Whitney JT3D). Τα 707 και 720 με αυτούς τους κινητήρες είχαν τον χαρακτήρα "Β" στην ονομασία τους (για παράδειγμα 707-320B). Αν και πολλά 707-120B και 720B ήταν μετασκευές υπαρχόντων αεροσκαφών που χρησιμοποιούσαν τους παλαιότερους turbojet, κανένα 707-320B δεν προέρχονταν από μετασκευή, καθώς αυτά είχαν πιο στιβαρή κατασκευή που επέτρεπε την αύξηση του βάρους απογείωσης καθώς και αλλαγές στην πτέρυγα. Τα 707-320B είχαν βελτιωμένη εμβέλεια που επέτρεπε απευθείας πτήσεις από την Ευρώπη στην δυτική ακτή των ΗΠΑ, πετώντας προς δυσμάς, καθώς και από τις ΗΠΑ προς την Ιαπωνία.