cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καταστροφή των Κυδωνιών
Η καταστροφή των Κυδωνιών
αριστερά|μικρογραφία|Ο Ιάκωβος Τομπάζης, εκτός από τα στρατιωτικά του κατορθώματα, διακρίθηκε και για τη φιλανθρωπία που επέδειξε στους πρόσφυγες.Επειδή όμως οι κάτοικοι των Κυδωνιών κατάλαβαν πως οι Τούρκοι θα επιτίθονταν, έστειλαν τον δάσκαλο Βενιαμίν στα Μοσχονήσια, ο οποίος ζήτησε από τον Τομπάζη να μεταφέρει τον άμαχο πληθυσμό στα Ψαρά. Εξ αιτίας της ρηχότητας του λιμανιού, εστάλησαν μόνο πλοιάρια για την περισυλλογή των προσφύγων. Αμέσως άρχισε η επιβίβαση των γυναικοπαίδων, ενώ οι ένοπλοι Τούρκοι προσπαθούσαν να εμποδίσουν τη φυγή της σωτηρίας. Ξέσπασε τότε μάχη ανάμεσα σ’ αυτούς και όσες λέμβους ήταν εξοπλισμένες με κανόνια. Η αρχή των εχθροπραξιών θεωρήθηκε από τους Τούρκους ως σύνθημα, για να αρχίσουν τη δήωση των Κυδωνιών. Ξεχύθηκαν στα μαγαζιά και στα σπίτια λεηλατώντας τα, ενώ άρπαζαν γυναικόπαιδα για να τα πουλήσουν ως δούλους. Παράλληλα, διενέργησαν γενική σφαγή του πληθυσμού, ενώ η πόλη πυρπολήθηκε.
Ο απολογισμός
Ο απολογισμός της καταστροφής ήταν πολύ βαρύς για τους Έλληνες. Ολόκληρη η περίλαμπρη πόλη των Κυδωνιών καταστράφηκε, ενώ μεγάλο μέρος του πληθυσμού σφαγιάστηκε και εξανδραποδίστηκε. Τα ελληνικά πλοία κατάφεραν να διασώσουν 5.000 πρόσφυγες, που έτυχαν εξαιρετικής περίθαλψης από τους ναυτικούς, και ιδίως από τον ίδιο τον ναύαρχο Ιάκωβο Τομπάζη, που δέχθηκε 700 άτομα στο πλοίο του. Τελικά, ο άμαχος πληθυσμός μεταφέρθηκε στα Ψαρά, όπου οι κάτοικοι τους δέχθηκαν με μεγάλη αλληλεγγύη.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Schweppes
Schweppes  είναι η επωνυμία αναψυκτικού που πωλείται σε όλο τον κόσμο. Περιλαμβάνει μια ποικιλία από λεμονάδες, ανθρακούχα νερά και τζιτζιμπίρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ελβετίας Κατηγορία:Αναψυκτικά
Νικολά Νεσατέλ
Ο Νικολά Νεσατέλ (Nicolas Neufchâtel), γνωστός επίσης και ως Lucidel (περίπου 1524 - μετά το 1567) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος καταγόμενος, πιθανότατα, από τη Μονς του σημερινού Βελγίου.
Βιογραφία
Η πρώτη τεκμηριωμένη αναφορά στον Νικολά Νεσατέλ χρονολογείται το 1539, οπότε κάποιος με το όνομα "Colyn van Nieucasteel" καταγράφεται στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας, ως μαθητής του Πίτερ Κούκε φαν Ελστ. Το επόμενο έτος, καταγράφεται στη Μονς. Στη συνέχεια ταξίδεψε στο Μαλίν και στην Μπρυζ. . Από το 1561 ως το 1567 έζησε και εργάστηκε στη Νυρεμβέργη, όπου φαίνεται να είχε καταφύγει για να αποφύγει τις διώξεις λόγω των καλβινιστικών του πεποιθήσεων. Δεν είναι τίποτε άλλο γνωστό πέραν αυτής της αναφοράς για τον βίο του. .
Έργο
Φαίνεται ότι ήταν προσωπογράφος με φήμη. Στη Νυρεμβέργη ζωγράφισε σημαντικές προσωπικότητες της πόλης, με λυρισμό παρόμοιον με αυτόν του Τιτσιάνο, αλλά με προσοχή στη λεπτομέρεια που συναντάται στη φλαμανδική σχολή ζωγραφικής. [https://www.museodelprado.es/aprende/enciclopedia/voz/neufchatel-nicolas-de-lucidel/58ca3243-bd87-4f5f-b98f-2b7037418f6f ''Neufchâtel, Nicolas de. Lucidel'' Μουσείο Πράδο]/ref>
Δείτε επίσης
Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Αλμπέρτο Γκριμάλντι
Ο Αλμπέρτο Γκριμάλντι (ιταλικά: Alberto Grimaldi), (28 Μαρτίου 1925 - 23 Ιανουαρίου 2021 ) ήταν Ιταλός παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νάπολη και αρχικά σπούδασε νομικά. Αργότερα στράφηκε στον κινηματογράφο, ιδρύοντας το 1962 την δική του εταιρεία παραγωγής (PEA) και κυκλοφόρησε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία "L'Ombra di Zorro" το επόμενο έτος και το πρώτο του σπαγγέτι γουέστερν "I due violenti" (1964). Οι κινηματογραφικές παραγωγές του περιλαμβάνουν την Τριλογία του δολαρίου σε σκηνοθεσία Σέρτζιο Λεόνε, την Τριλογία του Σαμπάτα, σε σκηνοθεσία Τζιανφράνκο Παρολίνι, Το Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι σε σκηνοθεσία Μπερνάρντο Μπερτολούτσι και τέλος, Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί παραγωγοί ταινιών
Βλάβη
Παραπομπές
Κατηγορία:Μηχανική
Grupo Carso
Grupo Carso είναι η ονομασία μεξικανικού ομίλου εταιρειών ετερογενών δραστηριοτήτων που ανήκει στον Κάρλος Σλιμ. Δημιουργήθηκε το 1990 μετά τη συγχώνευση των Corporación Industrial Carso και Grupo Inbursa. Το όνομα Carso προέρχεται από τα αρχικά των Carlos Slim και Soumaya Domit de Slim, σύζυγό του.
Το Μάιο του 2014, ο χρηματιστηριακός κλάδος είχε κεφαλαιοποίηση χρηματιστηριακών κεφαλαίων άνω των 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Carso
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Κουρίνγκα
Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Κουρίνγκα, επίσης γνωστό ως δυστύχημα στο Λαμετσία Τέρμε (Lamezia Terme), ήταν σιδηροδρομικό δυστύχημα που συνέβη στις 21 Νοεμβρίου 1980 μεταξύ των σταθμών Κουρίνγκα (Curinga) και Ετσελλέντε, στην επαρχία Καταντζάρο της Ιταλίας.
Ο αρχικός αριθμός των θυμάτων υπολογίστηκε σε 10 νεκρούς και 80 τραυματίες, ενώ αργότερα επικαιροποιήθηκε σε 20 και 122 αντίστοιχα. Ο τελικός απολογισμός ανήλθε σε 29 νεκρούς και 104 τραυματίες.
Το τρένο των Ιταλικών Κρατικών Σιδηροδρόμων 587 ταξίδευε νότια από τη Ρώμη προς τις Συρακούσες στη γραμμή Σαλέρνο - Ρέτζο Καλάμπρια. Στις 2.40 π.μ., λίγο μετά την αναχώρηση από τον σταθμό Λαμετσία Τέρμε και την κατεύθυνση της Πάολα, επέπεσε σε μερικά φορτωμένα βαγόνια που είχαν αποσπαστεί από το φορτηγό τρένο 40679, απαρτιζόμενο από 41 βαγόνια που αναχώρησε από το Λαμετσία Τέρμε για το Ρέτζο Καλάμπρια.
Το εμπορικό τρένο είχε διασχίσει τον σταθμό Ετσελλέντε χωρίς να παρατηρήσει κανείς ότι του έλειπαν 28 από τα βαγόνια του και δεν διέθετε πίσω φώτα, ενώ αργότερα σταμάτησε στο σταθμό Βίμπο Πίτσο καταλαβαίνοντας ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Τα βαγόνια αποσπάστηκαν από τον συρμό στο χιλιόμετρο 266+200, όταν ένας σφιγκτήρας έσπασε και άφησε τα βαγόνια - πλατφόρμες ελεύθερα. Τα βαγόνια που αποσπάστηκαν σταμάτησαν στη γραμμή.
Ο μηχανοδηγός του τρένου 587 προσπάθησε να φρενάρει την τελευταία στιγμή, αλλά το τρένο ταξίδευε με 120 km/h και δεν μπορούσε να σταματήσει σε λιγότερο από 1000 μέτρα. Καθώς ήταν μια σκοτεινή νύχτα και τα διαφυγόντα βαγόνια δεν είχαν τα πίσω φώτα τους (η ηλεκτρική ενέργεια παρέχεται από τη μηχανή έλξης), η διαθέσιμη απόσταση ήταν πολύ μικρή για να σταματήσει το επιβατικό τρένο, το οποίο κτύπησε τα βαγόνια και εκτροχιάστηκε, ενώ τέσσερα από τα βαγόνια του εξετράπησαν προς τη βόρεια γραμμή.
Παρά τη σοβαρότητα του ατυχήματος, ο εκτροχιασμός πιθανότατα προκάλεσε μόνο τραυματισμούς. Πριν προλάβει όμως ο προΪστάμενος του τρένου να ζητήσει έκτακτη βοήθεια, μια δεύτερη επιβατική αμαξοστοιχία, η Espresso 588 (η ίδια υπηρεσία επιβατών, αλλά ταξίδευε βόρεια προς το Σαλέρνο) συνετρίβη στην εκτροχιασμένη μηχανή του 587 με ταχύτητα πάνω από 60 km/h. Τα πρώτα τέσσερα βαγόνια του τρένου 588 εκτροχιάστηκαν και έπεσαν σε κρημνό. Μερικά από τα βαγόνια του τρένου με προορισμό νότια συνετρίβησαν ή διερράγησαν από την πρόσκρουση.
Πρώτη ανταπόκριση
δεξιά|μικρογραφία| Μηχανή FS Κλάσης E656, παρόμοια με τις δύο μηχανές έλξης που υπέστησαν ζημιές στο δυστύχημα. Οι ομάδες διάσωσης της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας απεστάλησαν από το Βίμπο Βαλέντια το Λαμετσία Τέρμε και το Καταντζάρο μαζί με την Κρατική Αστυνομία, την Οικονομική Αστυνομία και τους Καραμπινιέρους. Τα πληρώματα των σιδηροδρόμων άρχισαν αμέσως να απομακρύνουν και να αποσυναρμολογούν τα κατεστραμμένα βαγόνια, προκειμένου να επιτρέψουν την ανάκτηση των τραυματιών που είχαν εγκλωβιστεί στα συντρίμμια, με τη βοήθεια του προσωπικού των δυνάμεων ασφαλείας.
Τα νοσοκομεία σε Λαμετσία, Βίμπο και Καταντζάρο κατακλύστηκαν από τις επείγουσες περιπτώσεις, αλλά τελικά κατάφεραν να αντέξουν στην πίεση χάρη στη βοήθεια των νοσοκομείων της Σοβερία Μαρινέλλι και της Τροπέα που ανέλαβαν την ιατρική περίθαλψη σε λιγότερο σοβαρά τραυματισμένα άτομα.
Οι επιχειρήσεις διάσωσης διήρκεσαν δύο ολόκληρες ημέρες, επιτρέποντας την αποκατάσταση των κανονικών δρομολογίων από τις 24 Νοεμβρίου.
Η ειδησεογραφία του ατυχήματος ήταν σύντομη, αφού μόλις δύο μέρες αργότερα η προσοχή της επαρχιακής εφημερίδας στράφηκε στην τραγωδία του σεισμού της Ιρπίνια.
Η μηχανή έλξης FS Κλάσης E656 .075 αποσυναρμολογήθηκε τον Ιούλιο του 1983, η πρώτη στην κατηγορία που διαγράφηκε.Η FS Κλάσης E656.280 αποσυναρμολογήθηκε λίγες μέρες αργότερα.
Αίτια
Ένας σπασμένος σφιγκτήρας είναι ασυνήθιστο, αλλά όχι πρωτάκουστο, γεγονός. Οι σφιγκτήρες από χάλυβα παρουσιάζουν μερικές φορές κόπωση ή ζημιά από διάβρωση, επομένως μια αστοχία θεωρείται πιθανή. Σε περίπτωση βλάβης του σφιγκτήρα, η απώλεια ενός τμήματος της αμαξοστοιχίας διακόπτει το πνευματικό κύκλωμα πέδησης: η έλλειψη πίεσης ενεργοποιεί την πέδηση έκτακτης ανάγκης και στα δύο τμήματα του συρμού και ειδοποιεί τους μηχανοδηγούς.
Προφανώς το σύστημα πέδησης έκτακτης ανάγκης λειτούργησε κανονικά, αλλά με τη μηχανή σε πλήρη ταχύτητα και το τρένο πολύ ελαφρύτερο από το αναμενόμενο, ο μηχανοδηγός δεν αντιλήφθηκε την έκτακτη ανάγκη και η κεφαλή του τρένου δεν σταμάτησε.
Η Εισαγγελία κατηγόρησε τον μηχανοδηγό του εμπορικού τρένου, τον σταθμάρχη του Ετσελλέντε και έναν σιδηροδρομικό για ανθρωποκτονία από αμέλεια, επειδή δεν αντιλήφθηκαν την απώλεια των βαγονιών. Τελικά, το προσωπικό του σταθμού κρίθηκε ένοχο, μη έχοντας ακολουθήσει τις προβλεπόμενες διαδικασίες.
Η προκαταρκτική τεχνική έρευνα έδειξε ότι η κατάσταση συντήρησης του τροχαίου υλικού ήταν επαρκής, η υποδομή της γραμμής ήταν καλή και επαρκής με τα τρέχοντα πρότυπα ασφαλείας. Η ημιαυτόματη σηματοδότηση μπλοκ ήταν ενεργή εκείνη τη στιγμή, αλλά αυτό το σύστημα απαιτούσε τακτικό έλεγχο των διερχόμενων τρένων, που έπρεπε να γίνει από το προσωπικό του σταθμού. Ο κανόνας ήταν πολύ γνωστός και επιβλήθηκε επίσημα εκείνη την εποχή. Ο πλήρως αυτόματος έλεγχος μπλοκ θα είχε συμβάλει ώστε να αποφευχθεί η τραγωδία (θα ενεργοποιούσε το κόκκινο σήμα στην επιβατική αμαξοστοιχία), αλλά μέχρι τη δεκαετία του 1990 είχε εγκατασταθεί μόνο σε κύριες γραμμές υψηλής χωρητικότητας (περίπου το 1/8 του συνολικού δικτύου).
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Αμοργός (αποσαφήνιση)
Η Αμοργός είναι νησί των Κυκλάδων. Το ίδιο όνομα χρησιμοποιήθηκε και για άλλους σκοπούς:
Καλίδονα Ηλείας
Η Καλίδονα ειναι ενα χωριο του Νομού Ηλείας.
Ανήκει διοικητικά στον Δήμο Ζαχάρως και έχει πληθυσμό 100 κατοίκων. Κατά τη διάρκεια των Δασικών πυρκαγιών του 2007 το χωριό υπέστη πολλές ζημιές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Ανδρέας Αγγελίδης
Ο Ανδρέας Αγγελίδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ την περίοδο 2006-2011.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Αγγελίδης γεννήθηκε στη Λάρνακα στις 12 Δεκεμβρίου 1946. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά, πολιτικές επιστήμες και κοινωνικές επιστήμες στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι δικηγόρος.
Ήταν νυμφευμένος με τη Μαρία Δημητρίου (1977-2016). Έχει ένα υιό και μία κόρη.
Πολιτική διαδρομή
Το 1989 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του 1989. Από τον Οκτώβριο του 2000 έως τον Μάρτιο του 2003 διετέλεσε γενικός γραμματέας τους ΔΗΚΟ. Διετέλεσε πρόεδρος του Σωματείου Νέων Επιστημόνων και μέλος του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Ακόμη, διετέλεσε αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Κύπρο.
Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2001 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, λόγω της εκλογής του βουλευτή του ΔΗΚΟ στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας Τάσσου Παπαδόπουλου στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας στις προεδρικές εκλογές του 2003, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 6 Μαρτίου 2003 ο Ανδρέας Αγγελίδης ως ο επόμενος επιλαχών, για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2011.
Ως βουλευτής διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ, μέλος της Επιτροπής Επιλογής, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Εγκληματικότητα και την Καταπολέμηση των Ναρκωτικών και Εξαρτησιογόνων Ουσιών, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών και αναπληρωματικό μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες.
Το 2013 αποχώρησε από το ΔΗΚΟ και εντάχθηκε στη Συμμαχία Πολιτών.
Διακρίσεις
Το 2008 τιμήθηκε ως  Επίτιμος Δημότης της Κερύνειας από τον Δήμο Κερύνειας.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Η΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Λουκιανός Βοναπάρτης (καρδινάλιος)
Ο Λουκιανός, γαλλ. Lucien (15 Νοεμβρίου 1828 - 19 Νοεμβρίου 1895) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν καρδινάλιος και 4ος πρίγκιπας του Κανίνο & Μουζινιάνο.
Βιογραφία
Ο Λουιανός-Ιωσήφ-Ναπολέων γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου-Λουκιανού 2ου πρίγκιπα του Κανίνο & Μουζινιάνο και της Ζηναΐδας, κόρης του Ιωσήφ της Ισπανίας, εξαδέλφης του Καρόλου-Λουκιανού.
Ανάδοχός του έγινε ο Ναπολέων Γ΄ αυτοκράτορας της Γαλλίας, εξάδελφος των γονέων του. Το 1856 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωσήφ-Λουκιανό ως 4ος πρίγκιπας του Κανίνο & Μουζινιάνο. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε ιερέας από τον πάπα Πίο Θ΄, απεκδυόμενος του πριγκιπικού τίτλου του. Υπηρέτησε σε πολλές θέσεις στην Ιταλία και τη Γαλλία. Το 1868 έγινε καρδινάλιος του ναού της Σάντα Πουντεντσιάνα και το 1879 του αποδόθηκε ο τίτλος του καρδινάλιου-ιερέα του Σαν Λορέντσο ιν Λουτσίνα.
Συμμετείχε στην Α΄ Σύνοδο του Βατικανού. Συμμετείχε στον Σύλλογο των Καρδιναλίων του 1878, που εξέλεξαν τον πάπα Λέοντα ΙΓ΄. Το 1895 απεβίωσε και τάφηκε στη Ρώμη. Τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ναπολέων-Κάρολος ως 5ος πρίγκιπας του Κανίνο & Μουζινιάνο.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Αρμενίας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Αρμενίας (αρμενικά: Հայաստանի Ազգային Գրադարան) είναι η εθνική βιβλιοθήκη της Δημοκρατίας της Αρμενίας, που ιδρύθηκε το 1832 στο Γερεβάν, τότε προτεκτοράτο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η σημερινή της ονομασία καθιερώθηκε το 1990.
Ιστορία
Η βιβλιοθήκη προσδιορίζεται από τις ερευνητικές της δραστηριότητες και ως εθνικό κέντρο αναφοράς για τον αρμενικό πολιτισμό και τη διατήρησή του, καθώς κατέχει τη μεγαλύτερη συλλογή έργων στην αρμένικη γλώσσα στον κόσμο. Μερικά από τα παλαιότερα αρμενικά έντυπα αρχεία φυλάσσονται στο τυπογραφικό Μουσείο της, όπως το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στα αρμενικά, που χρονολογείται από το 1512, ο πρώτος χάρτης του  1695 και αντίγραφα της πρώτης εφημερίδας, Azdarar που τυπώθηκαν  στην  αρμενική κοινότητα του Μάντρας από το 1794 έως το 1796. Από την 1η Ιανουαρίου 2015, η συλλογή της αριθμούσε σε 6,3 εκατομμύρια βιβλία, καθώς και μια ψηφιακή βιβλιοθήκη. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της, δέχεται ημερησίως 900 επισκέπτες και δανείζει 1,5 χιλιάδες αρχεία ετησίως.
Όταν ιδρύθηκε, χρησιμοποίησε μέρος των εγκαταστάσεων του Εθνικού Γυμνασίου Αρρένων και η αρχική της συλλογή ήταν  18.000 τόμων. Το 1925, άλλαξε το όνομά της σε Βιβλιοθήκη Alexander Miasnikian, είχε πάρει το όνομά της από μία προσωπικότητα του Αρμενικού επαναστατικού σοβιετισμού που πέθανε εκείνη τη χρονιά. Με το τέλος της κομμουνιστικής περιόδου, η βιβλιοθήκη ανέκτησε το όνομά της Εθνική Βιβλιοθήκη το 1990.
Από τις 20 Φεβρουαρίου 2017, οι αρμοδιότητες της  «Αίθουσας του Αρμενικού Βιβλίου» (Հայաստանի ազգային գրապալատ), θεσμός  που ασχολείται για την καταχώριση όλων των αρμενικών εκδόσεων από το άνοιγμά της το 1925 στην (Υπερκαυκασία Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία ), μεταφέρθηκαν στη Βιβλιοθήκη, φέρνοντάς την πιο κοντά στο πρότυπο μιας εθνικής συλλογής, όπου όλα τα εκδοθέντα βιβλία κατατίθενται σύμφωνα με τη νόμιμη κατάθεση (αν και στην Αρμενία η νόμιμη κατάθεση γίνεται εθελοντικά ).
Το κεντρικό κτίριο ανεγέρθηκε το 1939 σύμφωνα με σχέδια του αρχιτέκτονα Αλεξάντερ Ταμάνιαν, με χρηματοδότηση της σοβιετικής κυβέρνησης της Αρμενίας και δωρεά των Γκριγκόρ και Καραπέτ Μελκονιάν. Στη συνέχεια ανακαινίστηκε μεταξύ 2008 και 2011 από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Αρμενίας. Ταυτόχρονα, το Ινστιτούτο Αρχαίων Χειρογράφων, το Ματεναδάν, μετακόμισε στο Ερεβάν. Ήταν βούληση των σοβιετικών αρχών να συγκεντρώσουν τις πολιτιστικές εκδηλώσεις του αρμενικού λαού στην πρωτεύουσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αρμενία Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες
Λίλυ Βενιζέλου
Η Λίλη Βενιζέλου (γεννηθείσα στις 10 Απριλίου 1933 στην Αθήνα) είναι η ιδρυτής και πρόεδρος της περιβαλλοντικής οργάνωσης Μεντασέτ (Medasset). Από το 1983 δεσμεύτηκε να αγωνιστεί για την προστασία των χελώνων στη Μεσόγειο.
Ιστορία
Το 1983, η Βενιζέλου ορίστηκε ως προστάτισσα του κόλπου του Λαγανά της Ζακύνθου. Ο κόλπος ήταν (και είναι) ο σημαντικότερος τόπος αναπαραγωγής της χελώνας Caretta caretta στη Μεσόγειο. Ήταν μόνη στον αγώνα της, αλλά εκστράτευσε για την προστασία του βιοτόπου αυτού. Το 1986 διαδραμάτισε επίσης σημαντικό συμβουλευτικό ρόλο στις δράσεις για τη διατήρηση της παραλίας Ιζτουζού κοντά στο Νταλιάν στην Τουρκία, ως τόπος αναπαραγωγής της χελώνας.
Το 1987, η Λίλη Βενιζέλου ήταν παραλήπτρια του βραβείου «Παγκόσμιοι 500», ένα βραβείο το οποίο ανακοινώθηκε για πρώτη φορά από τα Ηνωμένα Έθνη το 1987 και απονεμόταν σε ανθρώπους και οργανισμούς που είχαν συμβάλει ιδιαίτερα στην προστασία του περιβάλλοντος.
Το 1988 ίδρυσε την Μεντασέτ (MEDASSET), μια οργάνωση αφιερωμένη στην έρευνα και την προστασία των δύο ειδών θαλάσσιων χελωνών που εμφανίζονται στη Μεσόγειο, της πράσινης χελώνας και της χελώνας Caretta caretta. Τα δύο είδη βρίσκονται στο Κόκκινο βιβλίο των Απειλούμενων ειδών της ΔΕΠΦ.
Εθνικό Πάρκο Ζακύνθου
Χάρη στις προσπάθειες της Λίλης Βενιζέλου, ο κόλπος του Λαγανά έλαβε το καθεστώς του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου το 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ακτιβιστές
Αμαλία του Νάσσαου
Η Αμαλία του Νάσσαου (Amalia vu Nassau, 15 Ιουνίου 2014 -) είναι κόρη του Πρίγκιπα Φήλικα του Λουξεμβούργου. Είναι το τρίτο εγγόνι και η μοναδική εγγονή του Ερρίκου μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 2014 στο Μαιευτήριο Μεγάλη Δούκισσα Καρλότα στην Πόλη του Λουξεμβούργου και είναι το μεγαλύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Πρίγκιπα Φήλιξ του Λουξεμβούργου και της Κλαίρης Λαντεμάχερ.
Η γέννησή της και τα ονόματά της ανακοινώθηκαν την ίδια ημέρα από το Παλάτι. Ονομάσθηκε Αμαλία Γαβριέλα Μαρία Θηρεσία. Η βάπτισή της έγινε στις 12 Ιουλίου 2014 σε ένα παρεκκλήσι, στην πόλη Σαιν-Φερρεόλ-ντε Λόνγκ. Ανάδοχοί της ήταν η εκ πατρός θεία της Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα του Λουξεμβούργου και ο εκ μητρός θείος της Φήλιξ Λαντεμάχερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Μορτάνι-ω-Περς
Η Μορτάνι-ω-Περς (γαλλικά: Mortagne-au-Perche) είναι κοινότητα στο νομό Ορν της Νορμανδίας στη βορειοδυτική Γαλλία. Στο παρελθόν ήταν η ιστορική πρωτεύουσα της κομητείας του Περς.
Έχει πληθυσμό 3.873 κατοίκους (2016) και είναι το κέντρο της ευρύτερης περιοχής με 8.136 κατοίκους (2013).
Οι κάτοικοι ονομάζονται Μορτανιέ (ζ).
Τοπωνυμία
Σύμφωνα με τον ιστορικό του 19ου αιώνα Ωγκύστ Λονιόν, η ονομασία Mauritania αντιπροσωπεύει ένα χώρο στρατοπέδευσης για μια μαυριτανική μονάδα του ρωμαϊκού στρατού κατά την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μετά την πτώση της οποίας οι λεγεωνάριοι έπρεπε να αναζητήσουν καταφύγιο σε διάφορα μέρη. Ωστόσο, το Notitia dignitatum δεν αναφέρει καμία μαυριτανική μονάδα στην περιοχή.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Μορτάνι-ω-Περς είναι μια μικρή πόλη που βρίσκεται στα νότια του νομού Ορν, βορειοδυτικά του Περιφερειακού φυσικού πάρκου του Περς. Είναι η έδρα της υπονομαρχίας του διαμερίσματος Μορτάνι-ω-Περς, που αντιστοιχεί σε τμήμα του Περς και της περιοχής Ους.
Βρίσκεται ανάμεσα στην Αλανσόν, από την οποία απέχει οδικώς 40 χιλιόμετρα και το Παρίσι, από όπου απέχει οδικώς 153 χιλιόμετρα.
Έχει πληθυσμό 3.873 κατοίκους (2016) και είναι το κέντρο της ευρύτερης περιοχής με 8.136 κατοίκους (2013).
Έχει έκταση 8,60 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι χτισμένη σε υψόμετρο 171 έως 264 μέτρα.
Η πόλη εξυπηρετείται από τον εθνικό δρόμο 12 (RN 12).
Οικονομία
Η πόλη έχει παράρτημα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Αλανσόν.
Τουρισμός
Η Μορτάνι-ω-Περς είναι μια τουριστική πόλη, χάρη στην αρχιτεκτονική κληρονομιά της και τα μουσεία της.
Κάθε χρόνο, το τρίτο Σαββατοκύριακο του Μαρτίου, η σπεσιαλιτέ της κοινότητας - μαύρο λουκάνικο - τιμάται κατά τη διάρκεια ενός γνωστού φεστιβάλ, του Foire au Boudin de Mortagne.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Αγκοστίνα Μπέλι
Η Αγκοστίνα Μπέλι (ιταλικά: Agostina Maria Magnoni), (13 Απριλίου 1949), είναι Ιταλίδα ηθοποιός.
Καριέρα
Η Αγκοστίνα Μπέλι έκανε το ντεμπούτο της το 1968 με ένα μικρό ρόλο στη ταινία "Οι Κακοί του Μιλάνο", και στη συνέχεια εμφανίστηκε και σε άλλους μικρούς ρόλους σε αρκετές ταινίες κυρίως ισπανικής- ιταλικής συμπαραγωγής. Είχε τον πρώτο της βασικό ρόλο στη ταινία "The Seduction of Mimi" και στη συνέχεια επιλέχθηκε από  τον Ντίνο Ρίζι ως η όμορφη Σάρα στο "Άρωμα Γυναίκας", όπου για την ερμηνεία της κέρδισε ένα Grolla d'oro και για το ρόλο της ως Μαρσέλα στην ταινία "Η Καριέρα ενός Επιμελητή", έλαβε ένα ειδικό Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο.
Στη δεκαετία του 1970, η Αγκοστίνα Μπέλι απολάμβανε μια περίοδο έντονης δημοφιλίας και εμφανίζοταν σε μικρές παραγωγές και κωμωδίες κάπως αμφίβολης αξίας, αλλά με μεγάλη εμπορική επιτυχία. Από τη δεκαετία του 1980 και έπειτα η Μπέλι μείωσε τις συμμετοχές της σε κινηματογραφικές ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νταβίντ ντι Ντονατέλο
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Σχίνταμ
Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Σχίνταμ έλαβε χώρα την Τρίτη 4 Μαΐου 1976 στις 7:54 π.μ. κοντά στον δυτικό σταθμό Σχίνταμ-Ρότερνταμ (σήμερα κεντρικός σταθμός του Σχίνταμ). Το τοπικό τρένο (ομάδα οχημάτων 2008) από το Ρότερνταμ συγκρούστηκε μετωπικά με το διεθνούς δρομολογίου τρένο D, γνωστό και ως "πλωτό τρένο" από το Χουκ φαν Χόλλαντ καθ' οδόν προς το Μόναχο (D215). Από τη σύγκρουση έχασαν τη ζωή τους 24 άτομα (στο πρόσθιο βαγόνι του 2008), πέντε τραυματίστηκαν σοβαρά και αρκετές δεκάδες ελαφρά.
Εμπλεκόμενοι συρμοί
Τρεις συρμοί ενεπλάκησαν στη σύγκρουση:
Πριν την καταστροφή
Στη δεκαετία του 1970, σύμφωνα με το διάγραμμα δρομολογίων μεταξύ Ρότερνταμ και Χουκ φαν Χόλλαντ, μόνο τα τοπικά τρένα ταξίδευαν όλη την ημέρα, σταματώντας σε σταθμούς το ένα πίσω από το άλλο. Επιπλέον, ένα τρένο D ταξίδευε κάθε πρωί από το Χουκ φαν Χόλλαντ στο Μόναχο. Αυτό το D-τρένο μεταφερόταν με πλοίο από το Χάργουιτς (Έσσεξ, Αγγλία) στο Χουκ φαν Χόλλαντ. Για να αποφευχθείτο D-train να κινείται με χαμηλή ταχύτητα πίσω από ένα αργό τρένο, είχε οριστεί διαδρομή στο διάγραμμα δρομολογίων που επέτρεπε στο D-train να προσπεράσει το αργό τρένο στην αριστερή γραμμή ενώ το αργό τρένο σταματούσε στο σταθμό Σχίνταμ Νιούλαντ. Μετά τον Κεντρικό σταθμό του Φλααρντίνγκεν, το τρένο D οδηγήθηκε πάνω από την αριστερή γραμμή και, λίγο πριν από τον σταθμό Σχίνταμ-Ρότερνταμ Βεστ, πίσω στη δεξιά γραμμή. Αυτό σήμαινε ότι κανένα τρένο δεν μπορούσε να κινηθεί από το Ρότερνταμ στο Χουκ φαν Χόλλαντ σε αυτήν τη διαδρομή.
Η σύγκρουση
Η αιτία της σύγκρουσης ήταν πιθανότατα ανθρώπινο λάθος. Ο οδηγός της αργής αμαξοστοιχίας 4116 αποσπάστηκε από έναν επιβάτη που δεν μπορούσε να αποφασίσει να ανέβει. Τότε ο προϊστάμενος ασφαλείας έδωσε εντολή εκκίνησης χωρίς να προσέξει το σήμα εξόδου ή το σήμα αναχώρησης. Αυτά τα σήματα έδειχναν σχεδόν πάντα ασφαλή, αλλά όχι σε αυτήν την περίπτωση, επειδή το τρένο D, με ελαφρά καθυστέρηση καταλάμβανε τη γραμμή. Ο μηχανοδηγός μάλλον βασίστηκε στην προσοχή του προϊσταμένου ασφαλείας: κι αυτός επίσης δεν πρόσεξε το κόκκινο σήμα.
Ο ελαφρύς συρμός τύπου SGM συγκρούστηκε μετωπικά με τη βαριά μηχανή του συρμού D με μεγάλη ταχύτητα. Όλοι οι επιβαίνοντες στο πρόσθιο όχημα του αργού τρένου σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν σοβαρά. Ο μηχανοδηγός του τρένου D κατάφερε να πηδήξει εγκαίρως από τη μηχανή του και επέζησε της καταστροφής.
Μετά την καταστροφή
Ο συρμός του 2008 τύπου Sprinter ( SGM ) είχε τεθεί πρόσφατα σε λειτουργία. Αργότερα η "Waggonfabrik Talbot" κατασκεύασε νέο αμάξωμα βαγονιού για να αντικαταστήσει το κατεστραμμένο. Η μηχανή του τρένου D, NS 1311, επανήλθε σε λειτουργία έναν χρόνο αργότερα, παρά τις μεγάλες ζημιές που είχε υποστεί.
Στις 4 Μαΐου 2019, τοποθετήθηκε μνημείο στο σταθμό Σχίνταμ - Νιούλαντ για να θυμίζει αυτήν την καταστροφή. Το μνημείο δημιουργήθηκε από τον καλλιτέχνη Marc Vleugels.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Κάζα ντελ Φάσσο (Κόμο)
Η Κάζα ντελ Φάσσο (ιταλικά: Casa del Fascio, ), επίσης γνωστή ως Παλάτσο Τερράνι ή γυάλινο σπίτι, είναι κτίριο που βρίσκεται στην πόλη Κόμο, της Ιταλίας και πρόκειται για έργο υψίστης σημασίας για την μοντέρνα αρχιτεκτονική. Σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Τζουζέππε Τερράνι (1904-1943) και εγκαινιάστηκε το 1936. Τέθηκε υπό κατασκευή με σκοπό να στεγάσει τα γραφεία του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος. Μετά την πτώση του φασισμού το 1945, το κτίριο αξιοποιήθηκε από τα κόμματα της Εθνικής Απελευθερωτικής Επιτροπής, ενώ από το 1957 έως και σήμερα, στεγάζει τα κεντρικά γραφεία του οικονομικού τμήματος της Αστυνομίας.
Πρόκειται για ένα κτίριο με τετράγωνη κάτοψη και τέσσερις ορόφους (και υπόγειο) οι οποίοι ανέρχονται στο μισό ύψος από την πλευρά του κάθε τετραγώνου, δηλαδή μισός κύβος διχοτομημένος οριζοντίως.
Αρχιτέκτονας
Ο Τζουζέππε Τερράνι (1904-1943) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας γεννημένος στην πόλη Μέντα, της Λομβαρδίας. Η δουλεία του αντιπροσώπευε την μοντέρνα αρχιτεκτονική, ενώ στην περίοδο κατά την οποία ήταν ενεργός αρχιτέκτονας, εργάστηκε υπό το φασιστικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι.
Η συμβολή του στον χώρο της αρχιτεκτονικής γίνεται αντιληπτή μελετώντας το κτίριο Κάζα ντελ Φάσσο.
Σπούδασε στο πολυτεχνείο του Μιλάνου έως το 1926.
Πέθανε από θρόμβωση το 1943, στο Κόμο.
Τοποθεσία
Το Κάζα ντελ Φάσσο βρίσκεται στην Πιάτσα ντελ Πόπολο (πλατεία του λαού) στο Κόμο της βόρειας Ιταλίας, πενήντα χιλιόμετρα από το Μιλάνο. Είναι τοποθετημένο στις παρυφές του όρους Μπρουνάτε και σε κοντινή απόσταση από την λίμνη της πόλης. Το πιο σημαντικό στοιχείο της τοποθέτησής του όμως είναι η αντιδιαμετρική σχέση που έχει με τον γοτθικό καθεδρικό ναό της Σάντα Μαρία, συμβολίζοντας έτσι την επικοινωνία του κλασικού με το μοντέρνο.
Ιστορικά στοιχεία
Η ιδέα κατασκευής ενός κτιρίου Καζα ντελ Φάσσο υποστηρίχθηκε και προτάθηκε από τους πολιτικούς αρχηγούς του Κόμο. Ο αρχιτέκτονας Τερράνι ήδη είχε αναλάβει τον σχεδιασμό του απο το 1928, βέβαια υπέστη πολλές επεξεργασίες και διαφοροποιήσεις μέχρι να διαμορφωθούν τα τελικά σχέδια στα οποία θα βασιζόταν και η κατασκευή του κτηρίου, η οποία άρχισε τον Ιούλιο του 1933 και ολοκληρώθηκε το 1936. Εγκαινιάστηκε το κτίριο ως τα κεντρικά γραφεία του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος. μικρογραφία|Εικ. 1. Πινακίδα για την τωρινή χρήση|αριστερά|255x255εσΜετά από πληθώρα γεγονότων, το 1956 το κτίριο μπήκε σε δημοπρασία, παρόλη την ανησυχία σπουδαίων αρχιτεκτόνων μήπως καταστραφεί η Κάζα, η οποία όμως διακόπηκε από το Υπουργείο της Πολιτισμικής Κληρονομιάς, δεδομένου του καλλιτεχνικού χαρακτήρα του κτιρίου. Μετά από παρέμβαση του αδερφού του Τερράνι, η Κάζα ντελ Φάσσο ανατέθηκε στην Αστυνομία της Οικονομίας.
Το 1963 η Ιταλική Αστυνομία της Οικονομίας έκανε αίτηση για να προστεθούν τρεις επιπλέον αίθουσες στην βόρεια πλευρά της Κάζα ντελ Φάσσο. Παρόλο την θετική απάντηση της αίτησης, δεν υλοποιήθηκε ποτέ το σχέδιο, όπως και η πρόταση για το τέταρτο όροφο η οποία εξαρχής απορρίφθηκε.
Το 1986, στην 50η επέτειο της, η Κάζα ντελ Φάσσο αναγνωρίστηκε επισήμως από το Υπουργείο Πολιτισμικής Κληρονομιάς ως πολιτισμική κληρονομιά σπουδαίου ιστορικού και καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος.
Το 1990 το κτίριο υπέστη κάποιες επείγουσες επιδιορθώσεις από τον Αλμπέρτο Αρτιόλι του Υπουργείου, ο οποίος πρόσθεσε ένα μονόγραφο στο κτίριο: ''Giuseppe Terragni, la Casa del Fascio di Como. Guida critica all’edificio: descrizione, vicende storiche, polemiche, recenti restauri (= Κρίσιμος οδηγός για το κτίριο: περιγραφή, ιστορικά γεγονότα, αμφισβήτηση, πρόσφατες ανακαινίσεις.)''
Το 1993 για τον εορτασμό των πενήντα χρόνων μετά τον θάνατο του Τζουζέππε Τερράνι, διοργανώθηκε ημέρα μελέτης για τη κατανόηση του Τερράνι αλλά και της εποχής του, στην οποία συμμετείχαν σπουδαίοι Ιταλοί αρχιτέκτονες.
Το 2004 για τα εκατοστά γενέθλια του αρχιτέκτονα, διοργανώθηκαν εκδηλώσεις καθ΄ όλη τη διάρκεια της χρονιάς όπως η μελέτη, η έρευνα, οι συζητήσεις και εκθέσεις προς το πρόσωπο του Τερράνι, που πραγματοποιήθηκαν με την παρουσία μια σημαντικής Εθνικής Επιτροπής, την λεγόμενη ΓΤ04 (GT04). Οι δράσεις αυτές, επέτρεψαν την γνωστοποίηση του έργου του Τερράνι όχι μόνο στην Ιταλία αλλά και παγκοσμίως.
Το 2016 για την επέτειο για τα ογδοηκοστά έτη από την κατασκευή της Κάζα ντελ Φάσσο, προβλήθηκε ο αριθμός ογδόντα στην κεντρική όψη του κτιρίου, με τις χρονολογίες 1936-2016.
Πλέον, η Κάζα ντελ Φάσσο στεγάζει τον ΣΤ᾽ κλάδο της Ιταλικής Αστυνομίας των Οικονομικών, αν και τον Φεβρουάριο του 2017 πραγματοποιήθηκε αίτηση με κύρια πρόταση την επανάχρηση που κτιρίου για πολιτισμικές δράσεις, ως μουσείο του ορθολογισμού και της αφαιρετικής μοντέρνας τέχνης.
Αρχιτεκτονική προσέγγιση-Ιδέα
Αξιοσημείωτο γεγονός για την συνθετική δημιουργία του κτιρίου είναι το ότι το ίδιο δεν αποτελεί αποτέλεσμα της εφαρμογής μιας πρωταρχικής αμετάβλητης ιδέας, παρά μια εξιστόρηση της διαδικασίας ολοκλήρωσής του μέσα από διάφορα στάδια. Ο αρχιτέκτονας αφού ανέλαβε την μελέτη υπό την προϋπόθεση που επέβαλε ο Μουσολίνι, δηλαδή να συνθέσει ένα κτίριο το οποίο θα αντικατοπτρίζει πλήρως τις αρχές του φασισμού (glass house), αποφάσισε να εφαρμόσει σε αυτό τις συνθετικές αρχές του μοντέρνου αρχιτεκτονικού κινήματος. Επηρεασμένος από κλασικές τυπολογίες εμβληματικών και μνημειωδών αρχιτεκτονημάτων του παρελθόντος, παράγει ένα κτίριο με άξονες τον ορθολογισμό, την γεωμετρία, την χρυσή τομή την απλότητα και την συμμετρία που στην συνέχεια μετατρέπεται σε ασυμμετρία. Φαίνεται η πρωτοπορία στο έργο του Τερράνι, ο οποίος δεν επιλέγει να κάνει σαφείς και ξεκάθαρες αναφορές στην κλασική αρχιτεκτονική, όπως ήταν αναμενόμενο σε καθεστώτα αντίστοιχα του Φασισμού, αλλά προσαρμόζει βασικά στοιχεία αυτών, σε νέα, για την εποχή, δεδομένα. Σε αυτό το πλαίσιο, στο κτίριο Κάζα ντελ Φάσσο δίνει μια σχεδόν τέλεια τετράγωνη κάτοψη η οποία αποτυπώνεται τρισδιάστατα στο μισό της ύψος, με αποτέλεσμα την δημιουργία ενός, αν και μισού στον κατακόρυφο άξονα, κύβου. Στην συνέχεια, αποφασίζει να περιπλέξει κάπως την βασική υπόσταση του συνόλου, με διάφορες εναλλαγές κενών και πλήρων. Η τελική μορφή περιγράφεται από την ύπαρξη δύο κυρίαρχων όγκων που ουσιαστικά τους ενώνει/διαχωρίζει ένα κενό, το κεντρικό αίθριο. Το κέλυφος αποτελείται από τέσσερις διαφορετικές μεν, όψεις, οι οποίες όμως έχουν στην βάση τους παρόμοια λογική σχεδιασμού.
Όψεις
Οι όψεις της Κάζας ντελ Φάσσο φανερώνουν μια εξέλιξη στους τύπους της αρχιτεκτονικής αλλά ειδικότερα, αποκαλύπτουν τα ίχνη της διαδικασίας εξέλιξης των ιδίων στοιχείων των όψεων.
Στα διαβάσματα των όψεων, συμπεριλαμβάνονται η συμμετρία και ασυμμετρία, η στάση και η περιστροφή, το πλήρες και το πλέγμα. Με βάση αυτά τα χαρακτηριστικά, διαμορφώνονται τρεις ενότητες (θεματικές) διαβάσματος των όψεων, κάθε μια να αντικρούει τις άλλες δυο. Η πρώτη αποτελείται από τους τέσσερις πύργους του Παλάτσο, που δίνει αφορμή για την γέννηση του μοτίβο Α-B-A, με το Α να συμβολίζει το πλάτος των πύργων, ενώ το Β το κενό μεταξύ τους. Έμφαση δίνεται στην στιβαρότητα των πύργων, και την στασιμότητα που προσδίδουν λόγω αυτού, αλλά και συμμετρία ταυτόχρονα με ασυμμετρία δεδομένου των διαφορετικών φασάντ που διαμορφώνονται. Κάθε φορά υφίσταται και κάποια διαφοροποίηση σε αυτές, καθώς η κάθε επόμενη όψη έχει συγκρατήσει στοιχεία από την προηγούμενη (σε περιστροφική φορά), προσθέτοντας κάποια περαιτέρω επεξεργασία. Επομένως, αυτομάτως έχει αναλυθεί η επόμενη θεματική, που πρόκειται για αυτήν την περιστροφής (rotation). Η τρίτη ενότητα αποτελείται από τα πλήρη στοιχεία των όψεων, και τα κενά, ή αλλιώς το πλέγμα. Δημιουργείται έτσι το μοτίβο Γ-A, με το Γ να συμβολίζει την εσχάρα που δημιουργείται ενώ το Α όπως προηγουμένως, να συμβολίζει το πλήρες στοιχείο του πλάτους του πύργου, διαμορφώνοντας έτσι ένα ασύμμετρο σύστημα πάνω στο συμμετρικό του υπάρχοντος A-B-A.
Νοτιοδυτική όψη (Είσοδος)
μικρογραφία|289x289εσ|Εικ. 2. Νοτιοδυτική όψη Παρατηρώντας με μια πρώτη ματιά την Κάζα ντελ Φάσσο, δεν αποκαλύπτεται η περιπλοκότητα του κτιρίου, αλλά κυριαρχεί μια αίσθηση απλοϊκότητας, λιτότητας, οργάνωσης και καθαρότητας.
Η νοτιοδυτική όψη, αποτελείται από μία συμπαγή και αμετάβλητη επιφάνεια (Εικ.3), ενώ το κυριότερο τμήμα της, αποτελεί ένας κάναβος - πλαίσιο. Είναι φαινομενικά απλό αλλά κρύβει βαθύτερη σκέψη, δεδομένης της διαφορετική ανάγνωσης κάθε όψης. Εστιάζεται η κεντρική είσοδος, η οποία οδηγεί αμέσως στο κέντρο του κτιρίου, στο αίθριο, δίνοντας έτσι την αίσθηση της συμμετρίας, αλλά και ταυτόχρονα ασυμμετρίας δεδομένου των κενών και πλήρων στοιχείων της όψης. Παρατηρείται έτσι η ύπαρξη της σχέσης Γ-A, χωρίς όμως να χάνεται και η σχέση A-B-A. Βέβαια, μπορεί και η όψη να συμβολίζει μια καθολική ενότητα, (επιφάνεια) στην οποία έχουν απλώς αφαιρεθεί κάποια τμήματα, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο ένα αλλεπάλληλο πλαίσιο. μικρογραφία|Εικ. 3. Γωνία νοτιοδυτικής και νοτιοανατολικής όψης
Βορειοδυτική όψη
Η βορειοδυτική όψη θεωρείται η όψη αναφοράς της Κάζα ντελ Φάσσο, αφού σε αυτήν εμφανίζονται όλοι οι διαφορετικοί μετασχηματισμοί που υπέστη έως να πάρει την τελική της μορφή. Φαίνεται να έχει προκύψει πράγματι από την επεξεργασία ενός στερεού, δημιουργώντας ένα κενό, ή μια τρύπα σε αντίθεση με άλλες όψεις που επεξεργάζονται αρχικά κενά, που έχουν δημιουργηθεί από πχ πλέγματα.
Βορειοανατολική όψη
Αποτελεί την πίσω όψη του κτιρίου, αν θεωρήσουμε κύρια όψη αυτήν που γίνεται η είσοδος. Συνεχίζονται σε αυτήν την όψη αρχές που ακολουθήθηκαν στις προηγούμενες δυο. Είναι τριμερής ο χωρισμός των τμημάτων της, έχοντας στο μεσαίο τμήμα, ανοίγματα που θυμίζουν αυτά στην νοτιοδυτική όψη (είσοδος). Στο δεξιό τμήμα της εμφανίζονται οριζόντια και κάθετα ανοίγματα θυμίζοντας τα ανοίγματα στο ίδιο τμήμα της βορειοδυτικής όψης, στοιχεία τα οποία καθορίζουν μία κυκλική και εναλλασσόμενη ροή, η οποία παρατηρούταν και στις προηγούμενες όψεις. Αυτό που καθιστά την συγκεκριμένη όψη ξεχωριστή, είναι ο γυάλινος «όγκος» που προβάλλεται στον δρόμο, ο οποίος αν και όντως γυάλινος, αντιμετωπίζεται ως συμπαγής μάζα. Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για ένα κτίριο με ακριβώς τετράγωνη όψη, καθώς η νοτιοδυτική και βορειοανατολική πλευρά του κτιρίου είναι ελάχιστα μικρότερες από 33,20μ. Το απόλυτο τετράγωνο επιτυγχάνεται με την προσθήκη του γυάλινου αυτού όγκου στην καταμέτρηση και πιο συγκεκριμένα όταν τα παράθυρα του όγκου αυτά είναι στο πλήρες άνοιγμά τους.
Θέτονται πάλι παρόμοια ζητήματα με τα διαβάσματα της όψης αυτής.
Νοτιοανατολική όψη
μικρογραφία|Εικ. 4. Λεπτομέρεια της Νοτιοανατολικής όψης Πρόκειται για την πιο συμπαγή και αδιάσπαστη όψη, συγκριτικά με τις προηγούμενες τρεις, χωρίς να έχει καθαρά διαβάσματα. Εστιάζοντας κυρίως στο αριστερό τμήμα της, τα ανοίγματά της φαίνονται να πραγματοποιήθηκαν σε προϋπάρχον στερεό, λόγω του μεγέθους των παραθύρων αλλά και του γεγονότος ότι βρίσκονται σε μια εισχώρηση σε σχέση με το υπόλοιπο στερεό.
Βέβαια, παρόλο που πρόκειται για την πιο συμπαγή όψη, πρόκειται και για την μοναδική από τις τέσσερις στην οποία όλες οι χαράξεις του κανάβου και του πλέγματος (οριζόντιες και κατακόρυφες) είναι εμφανείς.
Επιπλέον, παρατηρείται όπως και στην όψη της εισόδου, το μοτίβο Α-Γ. Το Α αποτελείται από το αριστερό τμήμα της όψης ενώ το Γ από όλα τα παράθυρα με σχήμα L. (Εικ.4)
Άνω όψη
Μια όψη που συχνά παραλείπεται σε φωτογραφίες αλλά και από το οπτικό πεδίο του ανθρώπου, αποτελεί η άνω όψη του κτηρίου. Ορίζεται από δυο συμπαγή παράλληλα ορθογώνια, τα οποία καλύπτουν όλο το μήκος της βορειοδυτικής και νοτιοανατολικής όψης, ενώ στο ενδιάμεσο κομμάτι φανερώνεται μία βύθιση, δηλαδή η ύπαρξη του αίθριου, κομμάτι ύψιστης σημασίας για το κτίριο. Αποκαλύπτονται επίσης οι ημιυπαίθριοι χώροι και διάδρομοι, καθώς και ένα σύστημα από υποστυλώματα και δοκάρια, σχηματίζοντας ένα εμφανές πλέγμα, αλλά και διακρίνεται ένα σύστημα σκίασης από υαλότουβλα, τοποθετημένο ακριβώς πάνω από το αίθριο.
Τομή
μικρογραφία|Εικ. 5. Εσωτερική οπτική από το αίθριο Προκειμένου να γίνει κατανοητή η ένταση της κατασκευής του κτιρίου, η οποία πηγάζει από την γεωμετρική της απλότητα και τον ρασιοναλισμό που το διέπει, σημαντικό εργαλείο αποτελεί η τομή του. Η τελευταία, ταυτόχρονα σε δισδιάστατη αλλά και τρισδιάστατη μορφή, προσφέρει μια ανάγνωση της υλοποίησης της συνθετικής ιδέας του έργου καταγράφοντας τα στάδια διεκπεραίωσης του. Είναι εξαιρετικά διακριτή η πρόθεση του αρχιτέκτονα να διαβαστεί το κτίριο ως μια συνεχής εναλλαγή του πλήρους με το κενό, στοιχείο που σε νοητικό επίπεδο φαίνεται να «μεταλαμπαδεύεται» και από τις τέσσερις όψεις στις αντίστοιχες τομές του Κάζα ντελ Φάσσο. Με την λογική ότι η όψη του κτιρίου είναι το στοιχείο που «καλύπτει» την κατασκευή του, όταν αυτή αφαιρεθεί ως περιτύλιγμα, εμφανίζεται η τομή. Τότε είναι ορατή η συνθετική βάση της ιδέας ενός σχήματος «Η» με τους κυρίαρχους όγκους δεξιά και αριστερά από το κεντρικό κενό/αίθριο. Υπέργεια, τέσσερις πλάκες πάχους περίπου πενήντα εκατοστών τοποθετούνται η μία πάνω από την άλλη με διαφορά ύψους τέτοιας ώστε να δημιουργηθεί ένα καθαρό κενό ορόφου των τρεισήμισι μέτρων. Αναφορικά με το υπόγειο, διατηρούνται οι προαναφερθέντες αναλογίες και έτσι συνολικά στην τομή, συντίθεται ένα παραλληλόγραμμο σχήμα με τις αναλογίες της χρυσής τομής. Στο σχέδιο της τομής, σε αρκετά σημεία διαφαίνεται να έχει χρησιμοποιηθεί το σύστημα κρέμασης εμφανών δοκαριών, στοιχείο που σε συνδυασμό με τα εμφανή υποστυλώματα, εντείνει περισσότερο την ύπαρξη του «χωροπλέγματος» μέσα στον κύβο που δημιουργείται. Σε οποιοδήποτε από τα υπάρχοντα γραμμικά σχέδια τομών που βρίσκονται διαθέσιμα προς το κοινό, αποτυπώνονται οι χώροι του κτιρίου ως ένα σύνολο πλαισιωτών μερών που αλληλοσυσχετίζονται βάσει του κανάβου που προαναφέρθηκε στις όψεις. Η περιμετρική κίνηση που είναι ορατή στις κατόψεις απουσιάζει από τις τομές. Τα γραφεία παρατάσσονται, διακόπτονται από το κεντρικό αίθριο και συμπληρώνονται από τις κατακόρυφες λωρίδες των κλιμακοστασίων. Συγκεκριμένα, στο σημείο όπου τέμνεται το αίθριο, είναι ορατή η γεωμετρία του στεγάστρου που υπάρχει, του οποίου τα τμήματα έρχονται συμμετρικά και «κουμπώνουν» με μία ελαφριά κλίση προς το κέντρο του. Φανερώνεται στην ίδια τομή η θέση του στεγάστρου αυτού, η οποία είναι ακριβώς στην μέση του ύψους του κτιρίου, χωρίζοντάς το σε μέρη με κενά διπλού ύψους. Το στέγαστρο αυτό φαίνεται να επιτυγχάνει τον φωτισμό του αίθριου με την χρήση υαλότουβλων (Εικ. 5.). Στο κέντρο του αίθριου στην τομή εμφανίζονται προβαλλόμενα δευτερεύοντα στοιχεία από τις όψεις, όπως στηθαία και τοιχοπετάσματα, των οποίων ο σχεδιασμός και η τοποθέτηση πηγάζει από το γενικό σχεδιαστικό σύνολο. (Εικ. 5.)
Κατόψεις
Οι κατόψεις αν και δεν είναι ορατές από κάποιο οπτικό πεδίο, όπως οι όψεις, βιώνονται μέσα από τον χρόνο και την κίνηση στο ίδιο το κτίριο. Στο Κάζα ντελ Φάσσο, οι αξίες και οι αρχές σχεδιασμού του Τερράνι διακρίνονται ξεκάθαρα. Δηλαδή, δεν φαίνεται η συμμετρία ή η ασυμμετρία στον χώρο, αλλά μετά από την «ανἀγνωσή» του, τις αντιλαμβάνεται κανείς υποσυνείδητα.
Γενικότερα, οι τέσσερις κατόψεις είναι αρκετά όμοιες μεταξύ τους και συνδέουν στοιχεία Παλλαδιανών κατόψεων ( κατόψεις στις οποίες στους εσωτερικούς χώρους/αίθουσες μεταβαίνεις από άλλους χώρους/αίθουσες), και στοιχεία του πλέγματος της Μπόζ Αρ (οι διάδρομοι και η είσοδος βρίσκονται συνήθως στις μείζονός σημασίας πλευρές του κτιρίου).
Ο αρχιτέκτονας φαίνεται να θέλει να δείξει ότι με τις συγκεκριμένες τελικές κατόψεις που παρουσίασε, δεν κατέληξε σε κάποιο σαφές διάβασμα, αλλά κυρίως αναδεικνύονται τα πολλαπλά διαβάσματα που προέκυψαν από τα ίχνη των προηγούμενων αποπειρών.
Πιο αναλυτικά, η κάτοψη του κτιρίου έχει διαστάσεις σχεδόν όσο ένα τέλειο τετράγωνο 33.2μ Χ 33.2μ. Η κύρια είσοδος στο κτίριο γίνεται από την νοτιοδυτική πλευρά του κτιρίου, με μία μεγάλου μήκους σκάλα, η οποία καταλήγει στο +0.50μ (το πρώτο επίπεδο κίνησης), σε έναν ημιυπαίθριο προθάλαμο. Από αυτόν γίνεται είσοδος στο εσωτερικό του κτιρίου από μια σειρά θυρών και αμέσως μετά στο αίθριο. Υπάρχουν και δύο δευτερεύουσες είσοδοι από την βορειοανατολική όψη, οι οποίες οδηγούν σε θύρες έπειτα από ανάβαση με σκάλες στο +0.50μ., όπως και στην κύρια είσοδο.
Το κτίριο διέπεται από τις αρχές ενός «χωροκανάβου», με τετράγωνα υποστυλώματα περίπου 0.40μ Χ 0.40μ, χωρίς να επαναλαμβάνονται σε ίσες αποστάσεις κάθε φορά. Το αίθριο παραμένει καθαρό, χωρίς να υπάρχουν υποστυλώματα στο κέντρο του. μικρογραφία|350x350εσ|Εικ. 6. Φωτορεαλιστική απεικόνιση του εσωτερικού από το αίθριο
Εσωτερικός χώρος
μικρογραφία|Εικ. 7. Λεπτομέρεια χειρολισθήρα Στο εσωτερικό του κτιρίου βρίσκονται, ως κλειστοί χώροι, κυρίως γραφεία και δευτερεύοντες χώροι, αποθήκες και χώροι υγιεινής, όλα διατεταγμένα περιμετρικά του κεντρικού αίθριου.
Από την κύρια είσοδο του κτίριου, αποκαλύπτονται οι πολλαπλώς διατεταγμένες πόρτες, σχεδιασμένες από τον αρχιτέκτονα όπως και πολλά λοιπά στοιχεία του εσωτερικού του. Στην διαδρομή προς το αίθριο, αποκαλύπτονται τα φέροντα στοιχεία του κτιρίου, δηλαδή τα δοκάρια, οι πλάκες, τα υποστυλώματα, αλλά και όλα τα υλικά τα οποία έχει χρησιμοποιήσει ο Τερράνι για την ανάδειξη του Κάζα ντελ Φάσσο: οπλισμένο σκυρόδεμα (στο σύνολο του κτιρίου), με επένδυση μαρμάρου στους τοίχους αλλά και το δάπεδο, καθώς και γυάλινες επιφάνειες και υαλότουβλα τα οποία εντείνουν την αίσθηση της διαμπερότητας. Το αίσθημα ενότητας με το εξωτερικό περιβάλλον και την κοινωνία αποτέλεσε σημαντικό ζήτημα κατά τον σχεδιασμό του κτιρίου.
Ο,τιδήποτε βρίσκεται στο εσωτερικό του κτιρίου, έχει σχεδιαστεί και επιμεληθεί απο τον αρχιτέκτονα : καρέκλες, πολυθρόνες, αποθηκευτικοί χώροι όπως ντουλάπες, ράφια αλλά και λεπτομέρειες όπως οι χειρολισθήρες, οι κάσες στις πόρτες, τα παράθυρα, τα κλιμακοστάσια και οι χώροι υγιεινής.
Κατασκευή
Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η κατασκευή του κτιρίου βασίζεται σε ένα σύστημα κανάβου το οποίο αποτυπώνεται και σε χωρική διάσταση με σκελετό από οπλισμένο σκυρόδεμα. Στα κατακόρυφα φέροντα στοιχεία συγκαταλέγονται εμφανή υποστυλώματα κυρίως, με την ύπαρξη μερικών τοιχείων. Αντίστοιχα, στα οριζόντια, τα φορτία διανέμονται από τις πλάκες και τα δοκάρια. Πρόκειται για μια αισθητά στιβαρή κατασκευή, μιας και αυτό αποτέλεσε βασικό μέλημα στην σύνθεση του έργου. Ο Τερράνι επέλεξε τον συγκεκριμένο κάναβο πρωτίστως για λειτουργικούς και στατικούς λόγους, ο οποίος όμως μετέπειτα αξιοποιήθηκε και για την αισθητική ολοκλήρωση του κτιρίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λομβαρδία
Ε.Α.Ν.Κ. Ιωαννίνων
Το Εθνικό Αθλητικό & Ναυτικό Κέντρο (Ε.Α.Ν.Κ.) Ιωαννίνων είναι κομμάτι των αθλητικών εγκαταστάσεων της πόλης των Ιωαννίνων.Βρίσκεται στην περιοχή της Λιμνοπούλας. δίπλα στην λίμνη Παμβώτιδα.Ανήκει στην ΓΓΑ και η διαχείριση του γίνεται από μια επιτροπή.
Σύλλογοι-Χρήση
Αρκετοί σύλλογοι διάφορων αθλημάτων χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις για τις προπονήσεις τους και για τις αγωνιστικές τους δραστηριότητες.
Ιδιοκτησία
οι εγκαταστάσεις ανήκουν στην Γ.Γ. Αθλητισμού.Η διαχείριση γίνεται από το ΠΕΑΚΙ που είναι Ν.Π.Δ.Δ..
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στα Ιωάννινα
Μπερνάρ Μπορντερί
Ο Μπερνάρ Μπορντερί (γαλλικά: Bernard Borderie), (10 Ιουνίου 1924 - 28 Μαΐου 1978), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Τραγονίκη Περσίδος
Η Τραγονίκη ήταν μια αρχαία πόλη της Περσίδος.
Οι συγγραφείς που την αναφέρουν ήταν οι Κλαύδιος Πτολεμαίος και Αμμιανός Μαρκελλίνος Η πόλη βρισκόταν στην νότια Περσίδα, νοτίως της Μεθώνης και βορείως της Αντιόχειας, μεταξύ των ποταμών Ρογομάνιου και Οροάτιδος. Εκ του ονόματος συμπεραίνεται ότι μάλλον υπήρξε ελληνιστική πόλη, αν και δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία για αυτήν.
Ως προς την τοποθεσία μάλλον βρισκόταν στο σημερινό νότιο Ιράν στην επαρχία Φαρς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Αποσφαλματωτής GNU
Ιστορία
Ο GDB γράφτηκε αρχικά από τον Ρίτσαρντ Στόλλμαν το 1986 σαν μέρος του συστήματος GNU, αφού ο GNU Emacs ήταν πια "αρκετά σταθερός". Ο GDB είναι ελεύθερο λογισμικό κάτω από την άδεια GNU General Public License (GPL). Είχε σαν πρότυπο τον αποσφαλματωτή dbx, ο οποίος ανήκε στις διανομές του Berkeley Unix.
Από το 1990 έως το 1993 η συντήρηση του GDB γινόταν από τον Τζον Γκίλμορ όταν δούλευε για την Cygnus Solutions. Σήμερα συντηρείται από την επιτροπή του GDB (GDB Steering Committee), η οποία ορίζεται από το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού.
Χαρακτηριστικά
Ο GDB προσφέρει σημαντικά χαρακτηριστικά για την παρακολούθηση (tracing) και την τροποποίηση της εκτέλεσης των προγραμμάτων. Ο χρήστης μπορεί να εξετάζει και να τροποποιεί τις τιμές των εσωτερικών μεταβλητών των προγραμμάτων, και μπορεί ακόμα και να καλέσει υπορουτίνες που είναι ανεξάρτητες από την κανονική συμπεριφορά του προγράμματος.
Επεξεργαστές στους οποίους εκτελείται ο GDB είναι μεταξύ άλλων: οι Alpha, οι ARM, οι AVR, οι H8/300, τα συστήματα System/370 και System 390, η πλατφόρμα x86 και η επέκτασή της στα 64-bit x86-64, οι IA-64 "Itanium", ο Motorola 68000, οι MIPS, οι PA-RISC, οι PowerPC, οι SuperH, οι SPARC και οι VAX. Λιγότερο γνωστοί επεξεργαστές που υποστηρίζονται είναι ο A29K, ο ARC, ο ETRAX CRIS, ο D10V, ο D30V, ο FR-30, ο FR-V, ο Intel i960, ο M32R, ο 68HC11, ο Motorola 88000, ο MCORE, ο MN10200, ο MN10300, ο NS32K, ο Stormy16, ο V850 και ο Z8000. (Είναι πιθανό κάποιες από τις νεότερες εκδόσεις να μην υποστηρίζουν όλους τους παραπάνω.) Ο GDB περιέχει μεταγλωττισμένους εξομοιωτές συνόλου εντολών (Instruction Set Simulators) για πιο σπάνιους επεξεργαστές όπως ο M32R ή ο V850.