cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άννα της Κωνσταντινούπολης
Γίνεται Αυγούστα
Με το τέλος της συζύγου του Ζωής το 899 ή το 896, ο Λέων ΣΤ΄ δεν μπόρεσε να ξανανυμφευτεί για τρίτη φορά. Η Άννα ονομάστηκε αυγούστα, που σημαίνει ότι γίνεται η αυτοκράτειρα, ένας σημαντικός ρόλος στην Αυτοκρατορία. Πράγματι, η βυζαντινή κοινωνία έδινε μεγάλη σημασία στην αυτοκράτειρα. Είχε επιρροή σε πολιτικά και κυβερνητικά θέματα. Μερικές από αυτές, χάρη στην ομορφιά τους ή την ανώτερη ευφυΐα τους, μπόρεσαν να ασκήσουν μεγάλη επιρροή στους συζύγους τους, καθώς και στις πολιτικές της Αυτοκρατορίας.
Η φροντίδα της ομορφιάς και της περιποίησης της ήταν η κύρια δραστηριότητά τους στον γυναικωνίτη. Για παράδειγμα, η Θεοδώρα έκανε αρκετά συχνά μπάνιο, για να διατηρήσει την ομορφιά της. Οι περισσότερες αυτοκράτειρες περιγράφονται ως ευσεβείς. Συμμετείχαν στη λατρευτική ζωή, είχαν πολύωρες συνομιλίες με μοναχούς, κάτι που καταλάμβανε ένα μεγάλο μέρος της ζωής της. Κάποιες έκαναν κύκλους ανάγνωσης και φαίνεται να εκτιμούσαν την καλή γραμματεία. Αυτές οι γυναίκες είχαν καλή εκπαίδευση. Άλλοι, όπως η Θεοδώρα, χρησιμοποιούσαν γελωτοποιούς για να διασκεδάσουν. Ο γυναικωνίτης ήταν επίσης ένας τόπος για κουτσομπολιά και αυλικές δολοπλοκίες.
Η αυγούστα έχει επίσης μία προσωπική περιουσία, την οποία μπορούσε να διαθέτει όπως ήθελε. Πολύ συχνά, ο βασιλιάς δεν ήξερε τι κάνει η αυτοκράτειρα με τις επενδύσεις των χρημάτων της. Επιπλέον, ο γυναικωνίτης μπορούσε να αποτελέσει σκηνή πολλών σκευωριών, όπως αυτή κατά τού Νικηφόρου Β΄ Φωκά.
Για να είναι κάποια αυγούστα, έπρεπε γενικά να ήταν παντρεμένη με τον ηγέτη της Αυτοκρατορίας. Ωστόσο δεν είναι ο γάμος, που της έδινε τον τίτλο της. Πράγματι, έπρεπε πρώτα να στεφθεί σε μία πολύ επίσημη και περίπλοκη τελετή. Αυτή η στέψη έδινε στη μέλλουσα σύζυγο τη δύναμη και την επιρροή της στον Αυτοκράτορα. Έπειτα ακολουθούσε ο γάμος ανάμεσα σε αυτήν και τον Αυτοκράτορα.
Η περίπτωση της Άννας είναι ιδιαίτερη. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Λέοντα ΣΤ΄, στον πατέρα της Άννας απαγορεύτηκε ο τρίτος γάμος, με την απειλή της επιβολής βαριών κανονικών κυρώσεων. Ο Λέων ΣΤ΄ είχε εκδώσει αυτό το διάταγμα, ενώ η πρώτη του σύζυγος ήταν ακόμη ζωντανή. Ο κανόνας αυτός έγινε σεβαστός, αφού ο κλήρος βρισκόταν κοντά στη βυζαντινή εξουσία. Έτσι μετά το τέλος της δεύτερης συζύγου του, ο Αυτοκράτορας δεν μπορούσε να παντρευτεί για τρίτη φορά. Αλλά η Αυτοκρατορία χρειαζόταν μία αυγούστα. Διόρισε λοιπόν την Άννα ως αυτοκράτειρα.
Ωστόσο, η Άννα αρραβωνιάστηκε και παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ΄, λίγο αφότου στέφθηκε αυτοκράτειρα το 900. Ήταν σύνηθες στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, οι κόρες τού Αυτοκράτορα να μεταβαίνουν σε άλλο βασίλειο με τον γάμο τους. Επιπλέον, η μεταβίβαση της βασιλικής εξουσίας γινόταν από πατέρα σε γιο, από τον Βασίλειο Α΄ ως τον Κωνσταντίνο Η΄, δηλαδή σε ολόκληρη την περίοδο της Μακεδονικής δυναστείας. Οι κόρες ή οι χήρες που συνδέονται με το περιβάλλον του αποθανόντος Αυτοκράτορα αποτελούσαν απειλή για τη μεταβίβαση της βασιλικής εξουσίας, επειδή μπορούσαν να νομιμοποιήσουν έναν υποψήφιο για την ανάληψη τού θρόνου. Απομακρύνοντας την Άννα από την Αυτοκρατορία, ο Λέων ΣΤ΄ εξασφάλισε κατά κάποιο τρόπο τη συνέχεια της εξουσίας του.
Ο γάμος της
Η Άννα αρραβωνιάστηκε τον Λουδοβίκο Γ΄ των Μποζονιδών γύρω στο 899 και παντρεύτηκε το 900. Εκείνη την εποχή, ο γάμος είχε σκοπό, μέσω της συμμαχίας μεταξύ δύο οικογενειών, να δημιουργήσει πολιτικούς δεσμούς εντός της αυτοκρατορίας ή με μία εξωτερική δύναμη Ενώνοντας τις δυνάμεις τους, οι δύο οικογένειες ενισχύουν τη θέση τους. Πρόκειται για δεσμεύσεις που είναι αρκετά γρήγορες, αν σκεφτεί κανείς ότι η βυζαντινή κοινωνία δίνει μεγάλη σημασία στις επιγαμίες σε αυτή την περίοδο. Τα παιδιά αρραβωνιάστηκαν σε ηλικία επτά ετών και παντρεύτηκαν πολλά χρόνια αργότερα Πράγματι, η νόμιμη ηλικία γάμου νεαρών κοριτσιών ορίζεται τουλάχιστον στα δώδεκα έτη, αλλά στην πραγματικότητα επιτυγχάνεται μάλλον γύρω στα είκοσι πέντε έτη. Την εποχή τού αρραβώνα της, η Άννα ήταν περίπου δώδεκα ετών και πιθανότατα δεκατριών τη στιγμή του γάμου
Αρκετές θεωρίες προσπαθούν να εξηγήσουν τους λόγους αυτού τού γάμου. Μία από αυτές βασίζεται στα προσωπικά κίνητρα τού πατέρα της Άννας. Δεδομένου ότι ο Λέοντας ΣΤ΄ δεν μπορούσε να ξαναπαντρευτεί για τρίτη φορά, ήθελε να δώσει την κόρη του σε γάμο με έναν Δυτικό, για να μπορέσει να εορτάσει έναν νέο γάμο, και έτσι να έχει την ευκαιρία να δει έναν γιο κληρονόμο να γεννιέται. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Άννα ήταν το μοναδικό του εν ζωή παιδί και έφερε τον τίτλο της αυτοκράτειρας. Ωστόσο, αν είναι παντρεμένη, θα έπρεπε να εγκαταλείψει την Αυτοκρατορία. Ο Λέων ΣΤ΄ λοιπόν θα γινόταν ελεύθερος να ξαναπαντρευτεί, ώστε να υπάρξει μία νέα αυτοκράτειρα στην Κωνσταντινούπολη. .
Μία άλλη θεωρία επικαλείται θρησκευτικούς λόγους. Φαίνεται πως ο γάμος των δύο πρωταγωνιστών, έκρυβε θρησκευτικά κίνητρα. Ήταν μία προσπάθεια τού Λέοντα ΣΤ΄ και τού Πατριάρχη Αντώνιου να φέρουν πιο κοντά την Ορθόδοξη Εκκλησία με τη Ρωμαϊκή Εκκλησία, και έτσι να συμφιλιωθούν με τον πάπα Ιωάννη Θ΄.
Η βασιλική του γενεαλογία και η αξίωση για τον τίτλο τού αυτοκράτορα διευκόλυναν τον αρραβώνα και τον γάμο Αυτή η ένωση αποσκοπούσε ίσως να δώσει έναν επιπλέον σύμμαχο στον Λουδοβίκο Γ΄ και να δείξει την έκταση της επιρροής του στην εποχή του. Φυσικά, αυτό είναι μόνο μία υπόθεση. Ωστόσο τον Φεβρουάριο τού 901, ο Λουδοβίκος Γ΄ στέφεται "αυτοκράτορας" από τον πάπα Βενέδικτο Δ΄. Φαίνεται επίσης ότι ο Λουδοβίκος Γ΄ έτρεφε το όνειρο μίας αυτοκρατορίας, όπως η αρχαία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Ανατολής και της Δύσης.
Η απόδειξη τού γάμου τους βρίσκεται σε μία επιστολή τού Νικολάου Α΄ τού Μυστικού, Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης. Αυτό το έγγραφο επισημαίνει ότι ο τέταρτος γάμος τού Λέοντα ΣΤ΄ είναι μία παρέκκλιση, αφού πώλησε τη μοναχοκόρη του σε έναν Φράγκο άρχοντα, με σκοπό να νυμφευτεί για 3η φορά. Εφόσον η σύζυγός του είχε αποβιώσει και δεν έχει πλέον νόμιμο κληρονόμο, επιθυμούσε να νυμφευτεί ακόμη μία φορά. Στην επιστολή ο Πατριάρχης αναφέρεται στην Άννα, αλλά και στον Λουδοβίκο Γ΄. Μιλάει για τον τελευταίο ως εξάδελφο της Μπέρτας, ο οποίος έχει οικογενειακούς δεσμούς μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η σχέση του με τον Berthe καθιστά δυνατό να βεβαιωθεί ότι είναι πράγματι ο Λουδοβίκος Γ΄. Ο Πατριάρχης αναφέρει και μία ατυχή περιπέτεια, που του συνέβη. Οι παρακάτω πληροφορίες επιβεβαιώνουν την ταυτότητα τού Λουδοβίκου Γ΄, επειδή τού χάλασαν τα μάτια το 905, από έναν αντίπαλο στην Ιταλία.
Ο Κάρολος-Κωνσταντίνος
Ήταν ο νόμιμος γιος τού Λουδοβίκου Γ΄ και της Άννας της Κωνσταντινούπολης. Η χρονολόγηση της ηλικίας του παραμένει ασαφής. Κάποιοι τη χρονολογούν τη γέννησή του γύρω στο 901, λίγο μετά τον γάμο των γονιών της. Μερικοί ιστορικοί, όπως ο Previté-Orthon, καθιερώνουν τη γέννηση του Καρόλου Κωνσταντίνου το 909. Φαίνεται ότι η Άννα απεβίωσε γεννώντας τον, επειδή το 915 ο Λουδοβίκος Γ΄ έκανε 2ο γάμο, με την Αδελαΐδα. Ωστόσο, η ταυτότητα της μητέρας του δεν είναι ομόφωνη. Μερικοί συγγραφείς, όπως ο Riché, αποδίδουν τη γέννησή του στην Αδελαΐδα. Ωστόσο, άλλοι ερευνητές, όπως ο Στεφάνι και ο Previté-Orthon, αμφισβητούν αυτό το συμπέρασμα, και αποδίδουν τη γέννησή του στην Άννα. .
Είναι δύσκολο να χρονολογήσουμε τη γέννηση τού Καρόλου-Κωνσταντίνου. Ωστόσο, αναλύοντας το σύνθετο μικρό όνομά του, είναι ευκολότερο να αντληθούν πληροφορίες για τους γονείς του και την προέλευσή τους. Υπήρχε η υπόθεση ότι ο Κωνσταντίνος ήταν παρωνύμιο, και το πραγματικό του όνομα ήταν μόνο Κάρολος. Ωστόσο, ο Κρίστιαν Σετιπάνι υποστηρίζει, ότι αυτό δεν συμβαίνει. Στο Χρονικά τού Φλοδοάρδου, ο συγγραφέας αναφέρει το μικρό όνομα Κάρολος-Κωνσταντίνος. Μέχρι σήμερα, αυτό είναι το μόνο έγγραφο, όπου αναφέρεται το πλήρες όνομά του. Ο Σετιπάνι αναλύει τα ονόματα και τα παρωνύμια, που χρησιμοποιούνται στο κείμενο. Ο συγγραφέας της έρευνας δεν βρίσκει κανέναν χαρακτήρα, που παρατίθεται από τον Φλοδοάρδο, που να φέρει διπλό όνομα. Τα προσωνύμια που χρησιμοποιούνται αναφέρονται μάλλον σε ηθικά, φυσικά χαρακτηριστικά ή σε τιμητικούς τίτλους. Η επιλογή τού ονόματος "Κωνσταντίνος" παραπέμπει ευθέως στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τον ιδρυτή της. Δεν είναι τετριμμένη επιλογή, αφού το έφεραν ένδεκα Ρωμαίοι Αυτοκράτορες. Η χρήση του πρώτου ονόματος "Κωνσταντίνος" παραπέμπει λοιπόν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και αποτελεί φόρο τιμής στην καταγωγή της μητέρας του Άννας. Όσο για το πρώτο όνομα Κάρολος, αναφέρεται στον πρώτο δυτικό "αυτοκράτορα", τον Καρλομάγνο. Παραδοσιακά, η χρήση ενός τέτοιου ονόματος, για το πρώτο άρρεν τέκνο ενός σφετεριστή, σημαίνει ότι ο γονέας φιλοδοξεί να προωθήσει μία νέα δυναστεία, και να διεκδικήσει την εξουσία της καθώς και τη νομιμότητά της. Το μικρό του όνομα είναι λοιπόν είναι η σύζευξη της δυτικής και της ανατολικής καταγωγής των γονιών του. Η χρήση ενός σύνθετου πρώτου ονόματος, που αναφέρεται σε δύο διακριτούς Αυτοκράτορες, είναι ιδιαίτερα συμβολική. Αυτό μπορεί να αντιπροσωπεύει τη βούληση να ενοποιηθεί η αρχαία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, κάτω από μία ενιαία οντότητα ή αυτή της ενοποίησης της Καρολίγγειας αυτοκρατορίας της Δύσης και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας της Ανατολής. Έτσι δεν επελέγη ένα διπλό όνομα βυζαντινής προέλευσης.
Το τέλος της
Η Άννα απεβίωσε γεννώντας τον γιο της γύρω στο έτος 901. Έκανε τη σύνδεση, αν και σύντομη, μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Όντας βυζαντινής καταγωγής και παντρεμένη με Δυτικό, ύφανε έναν δεσμό μεταξύ δύο λαών. Είναι μία από τις πρόδρομες εκπροσώπους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στη Δύση.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ΄ των Μπιβινιδών βασιλιά της Προβηγκίας και Ιταλίας και είχε τέκνο¨
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Καρολίγγεια Αυτοκρατορία Κατηγορία:Δυναστεία των Μακεδόνων
Σούργια Ματζαπαχίτ
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Το κύριο διάγραμμα του Σούργια Ματζαπαχίτ δείχνει τις θέσεις των Ινδουιστικών θεοτήτων, με τη καθεμία σε κύρια σημεία του ορίζοντα.
Το Σούργια Ματζαπαχίτ (Ο Ήλιος του Ματζαπαχίτ) είναι το έμβλημα που βρίσκεται συνήθως σε ερείπια που χρονολογούνται από την εποχή των Ματζαπαχίτ. Το έμβλημα λάμβανε συνήθως τη μορφή μιας οκτάκτινης ακτίνας ήλιου με το στρογγυλεμένο τμήμα στο κέντρο που απεικονίζει τις ινδουιστικές θεότητες. Το έμβλημα θα μπορούσε να έχει πάρει τη μορφή ενός κοσμολογικού διαγράμματος φωτοσχηματισμένου από τυπικές ακτίνες του ήλιου "Σούρια Ματζαπαχίτ", ή έναν απλό κύκλο με τυπικές ακτίνες του ήλιου. Λόγω της δημοτικότητας αυτού του ηλιακού έμβληματος κατά την εποχή των Ματζαπαχίτ, προτείνεται ότι το σύμβολο του ήλιου αποτελούσε το αυτοκρατορικό σύμβολο ή έμβλημα της αυτοκρατορίας των Ματζαπαχίτ.
Ινδουιστικές θεότητες
Η πιο κοινή απεικόνιση του Σούργια Ματζαπαχίτ αποτελείται από τις εικόνες των εννέα θεοτήτων και οκτώ ακτίνων του ήλιου. Το στρογγυλό κέντρο του ήλιου απεικονίζει εννέα ινδουιστικούς θεούς που ονομάζονται Ντεουάτα Νάουα Σάνγκα. Οι μεγάλοι θεοί στο κέντρο είναι τοποθετημένοι σε οκτώ σημεία γύρω από έναν θεό στο κέντρο. Οι θεοί είναι οι εξής:
Οι μικρότεροι θεοί βρίσκονται στο εξώτερο μέρος του ηλίου, που συμβολίζεται από οχτώ λαμπερές ακτίνες:
αριστερά|μικρογραφία|Η συνηθισμένη χάραξη του Σούργια Ματζαπαχίτ, τραβηγμένη από τα ερείπια ναού της εποχής των Ματζαπαχίτ, Μουσείου Τροουλάν δεξιά|μικρογραφία|Άλλη χάραξη του Σούργια Ματζαπαχίτ, τραβηγμένη από τα ερείπια ναού της εποχής των Ματζαπαχίτ, Εθνικό Μουσείο, Τζακάρτα Το έμβλημα αποδίδεται σε πολλές μορφές. Μερικές φορές παίρνει τη μορφή του κύκλου των θεοτήτων και των ακτίνων του ήλιου, ή απλά μια απλή οκτάκτινη ακτίνα ηλίου, όπως το εμβληματικό Σούργια Ματζαπαχίτ που έχει τοποθετηθεί στην οροφή του Τσάντι Πεναταράν. Οι θεότητες στον ήλιο ταξινομούνται ως κοσμολογικό διάγραμμα με τη μορφή μαντάλα. Μια άλλη παραλλαγή του Σούργια Ματζαπαχίτ είναι οι οκτώ ακτίνες του ήλιου με τον θεό του ήλιου Σούργια στο κέντρο που οδηγεί ουράνιο άλογο ή άρμα. Το σκάλισμα του Σούργια Ματζαπαχίτ συνήθως βρίσκεται στην κεντρικήό οροφή του Γκαρμπαγκρίχα (εσωτερικό ιερό) του ναού όπως τα Μπανγκάλ, Σαουεντάρ και Τζάουι. Το Σούργια Ματζαπαχίτ βρίσκεται επίσης στο Στέλλα. Το σκάλισμα του Σούργια Ματζαπαχίτ βρίσκεται επίσης συχνά σε τάφους που χρονολογούνται από την εποχή των Ματζαπαχίτ, όπως το νεκροταφείο Τρολόγιο στο Τροουλάν.
Γενικά
Κατηγορία:Εθνόσημα Κατηγορία:Διαγράμματα Κατηγορία:Πληροφοριακά γραφήματα Κατηγορία:Θρησκευτικά σύμβολα
Απολλόδωρος ο Δαμασκηνός
Ο Απολλόδωρος ο Δαμασκηνός υπήρξε αρχαίος μηχανικός, αρχιτέκτονας, πολιτικός και στρατιωτικός, ο οποίος έζησε στο τέλος 1ου με αρχές 2ου αιώνα. Παρά το ελληνικό του όνομα, ήταν Ναβαταίος.
Βιογραφία
Ο Απολλόδωρος ο Δαμασκηνός γεννήθηκε στη Δαμασκό και έζησε στη Ρώμη την εποχή του αυτόκρατορα Τραϊανού και Αδριανού. Ο Τραϊανός του ανέθεσε την κατασκευή σημαντικών έργων με πιο σημαντικό τη Αγορά του Τραϊανού (Forum Trajani), η οποία οικοδομήθηκε μεταξύ 107 και 113. Επίσης σημαντικό έργο του θεωρείται η κατασκευή της γέφυρας του Δούναβη μήκους 1300 μέτρων, η οποία στηριζόταν σε 20 στύλους και ίχνη της σώζονται στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας. Αναφέρεται ότι εργάστηκε για την κατασκευή των λιμένων του Τσεντοτσέλε και της Όστιας όπου ελιμενίζοντο τα εμπορικά πλοία τα οποία μέσω του Τίβερη έφθαναν μέχρι τη Ρώμη. Μετά το θάνατο του Τραϊανού έπεσε σε δυσμένεια, εξορίστηκε και αργότερα σκοτώθηκε από τον Αδριανό.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
BMW E53
Η BMW X5 E53 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές SUV αυτοκίνητο, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW, από τις 1 Σεπτεμβρίου 1999 έως τις 22 Σεπτεμβρίου 2006. Ήταν η πρώτη γενιά της BMW X5 και, παράλληλα, το πρώτο SUV στην ιστορία της εταιρείας, ενώ εξελίχθηκε από κοινού με την Land Rover, η οποία ανήκε τότε στη γερμανική εταιρεία. Μάλιστα η εξέλιξη της X5 E53 ξεκίνησε το 1994, το ίδιο έτος που η BMW είχε εξαγοράσει την Land Rover, και η E53 είχε αρκετά κοινά μηχανικά μέρη με την τρίτη γενιά του Range Rover, που είναι διαχρονικά το κορυφαίο μοντέλο της Land Rover. Σε μεγάλο βαθμό όμως, η X5 E53 βασίστηκε και στο μεσαίο πολυτελές σεντάν BMW Σειρά 5 E39, που είχε λανσαριστεί διεθνώς στις αρχές του 1996 και διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 2003.
Αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 2006 από τη BMW X5 E70, που ήταν η δεύτερη γενιά της X5.
Αισθητική
Ο Frank Stephenson εργαζόταν ως σχεδιαστής της BMW όταν η μάρκα το 1994 εξαγόρασε το Rover Group και θέλησε να δημιουργήσει το πρώτο της SUV. Μάλιστα ο Stephenson σχεδίασε την πρώτη γενιά της X5 εντός μόλις 2 ωρών και ενώ βρισκόταν μέσα σε ένα αεροπλάνο.
Διαθεσιμότητα
315px|thumb|left|Το σαλόνι μιας [[Πλευρά οδήγησης|δεξιοτίμονης BMW X5 E53 3.0d Sport.]] 315px|thumb|left|Το [[Σύστημα πλοήγησης αυτοκινήτου|σύστημα δορυφορικής πλοήγησης της προηγούμενης BMW X5 E53 3.0d Sport.]] Για πρώτη φορά η X5 ξεκίνησε η παρουσίαση από την αγορά των ΗΠΑ, όπου τα πρώτα επιλεγμένα αντίτυπα έφτασαν στις αντιπροσωπείες στα τέλη Δεκεμβρίου του 1999, ταυτόχρονα με τους εορτασμούς για την είσοδο της νέας χιλιετίας, αν και η πρώτη επίσημη παράδοση του μοντέλου έγινε στις 18 Ιανουαρίου 2000. Μάλιστα τους πρώτους αυτούς μήνες προσφερόταν αποκλειστικά με έναν κινητήρα βενζίνης 4.4 λίτρων V8. Στη Γερμανία και σε αρκετές ακόμα χώρες της Ευρώπης παρουσιάστηκε τον Μάιο του 2000, ενώ τον ίδιο μήνα μπήκε στην παραγωγή και ένας πιο προσιτός βενζινοκινητήρας 3.0 λίτρων Ι6, δηλαδή 6-κύλινδρος σε σειρά (inline 6). Μέσα στο ίδιο έτος ακολούθησαν και όλες οι άλλες αγορές διεθνώς, ενώ στα επόμενα χρόνια προστέθηκαν και άλλοι κινητήρες στην παλέτα των εκδόσεων του μοντέλου, τόσο βενζίνης, όσο και ντίζελ.
Τον Σεπτέμβριο του 2003, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, η X5 E53 υπέστη μια εμφανή ανανέωση, μαζί με νέα στοιχεία εξοπλισμού. Τελικώς, αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 2006 από τη BMW X5 E70.
Αν και διεθνώς είχε εξ αρχής καταταχθεί επίσημα στην κατηγορία που είναι γνωστή ως SUV / Sport Utility Vehicle, ωστόσο ειδικότερα από τη BMW αναφέρθηκε ως SAV / Sport Activity Vehicle, προκειμένου να τονιστεί το γεγονός ότι είχε σχεδιαστεί με έντονα σπορ προσανατολισμό και με λιγότερες δυνατότητες εκτός δρόμου από το πιο σκληροτράχηλο SUV Range Rover, με το οποίο συγγένευε. Μάλιστα η X5 E53 ήταν το πρώτο αυτοκίνητο διεθνώς που καθιέρωσε τον όρο SAV. Επίσης, αν και η X5 E53 ήταν αποκλειστικά 4-κίνητη, η BMW την ρύθμισε έτσι ώστε το 62% της ροπής του κινητήρα να μεταδίδεται στους πίσω τροχούς, με σκοπό να της προσδώσει μια αίσθηση οδήγησης σχετικά παρόμοια με τα πισωκίνητα σεντάν της BMW.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
1 Με Σπορ Πακέτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
E53 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Ατροπίνη
thumb|250px|Η χημική δομή της ατροπίνης Η ατροπίνη είναι φυσικό αλκαλοειδές με αντιμουσκαρινική δράση το οποίο παράγεται από το φυτό μπελαντόνα. Η ατροπίνη είναι αναστολέας των μουσκαρινικών υποδοχέων της ακετυλοχολίνης, δηλαδή συνδέεται με τον υποδοχέα, αλλά σε αντίθεση με την ακετυλοχολίνη δεν προκαλεί μεταβίβαση του σήματος, και με αυτό τον τρόπο αποκλείονται οι δράσεις του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος. Η ατροπίνη χρησιμοποιείται στον οφθαλμό για την πρόκληση «μυδρίασης» (διαστολή της κόρης), την χαλάρωση της ουροδόχου κύστης και του γαστρεντερικού, αναστολή εκκρίσεων. Επίσης χρησιμοποιείται ως αντίδοτο σε δηλητηρίαση από χολινεργικούς παράγοντες, όπως η νεοστιγμίνη, τα οργανοφωσφορικά και τα αέρια νεύρων, όπως το σαρίν. Μικρές δόσεις καταστέλλουν το κεντρικό νευρικό σύστημα ενώ μεγαλύτερες δόσεις μπορεί να οδηγήσουν σε διέγερση, παραλήρημα ή ψευδαισθήσεις ή ακόμη και σε κώμα.
Πηγές
Κατηγορία:Αλκαλοειδή Κατηγορία:Αντίδοτα Κατηγορία:Αλκοόλες Κατηγορία:Ψυχοτρόπες ουσίες Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Τροπάνια
Γλώσσα Λιχίρ
Η Γλώσσα Λιχίρ είναι Αυστρονησιακή γλώσσα που ομιλείται στην ομάδα νησιών Λιχίρ, στην επαρχία Νέας Ιρλανδίας, στη Παπούα Νέα Γουινέα. Είναι γνωστή για το ότι έχει 5 γραμματικούς αριθμούς: ενικός, δυικός, δοκιμαστικός, παυσικός και πληθυντικός. Είναι αμφίβολο αν ο δοκιμαστικός είναι πράγματι δοκιμαστικός ή αν είναι παυσικός, αφήνοντας να υπάρχει παυσικός και μεγαλύτερος παυσικός. Όπως και να έχει, πρόκειται για τον μεγαλύτερο αριθμό αριθμών γραμματικής σε οποιαδήποτε γλώσσα. Αυτή η διάκριση εμφανίζεται σε δύο ανεξάρτητες αντωνυμίες και επιθήματα κατόχων. Υπάρχει κάποια παραλλαγή στην προφορά και την ορθογραφία μεταξύ στο κύριο νησί Νιολάμ, και μερικά από τα μικρότερα νησιά της ομάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λ
Δείνων
Ο Δείνων ή Δίνων ήταν ιστορικός του 4ου π.Χ. αιώνα από την Κολοφώνα της Μικράς Ασίας, πατέρας του επίσης ιστορικού Κλειτάρχου. Έγραψε μια ιστορία της Περσίας με τίτλο Τα Περσικά από την οποία δασώθηκαν ελάχιστα αποσπάσματα.
Ο Δείνων θεωρήθηκε κατά την αρχαιότητα αξιόλογος συγγραφέας, αξιόπιστη πηγή για την περσική ιστορία σύμφωνα με τον Ρωμαίο βιογράφο Κορνήλιο Νέπω. Ο Πλούταρχος τον χρησιμοποίησε ως κύρια πηγή πληροφοριών για την σύνταξη του "Βίου του Αρταξέρξη", ενώ τον μνημονεύει επίσης και στον "Βίο του Θεμιστοκλή".
Αναφέρεται ακόμη από τον Αθήναιο και τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, ενώ εικάζεται ότι και ο Κλείταρχος άντλησε πολλές πληροφορίες από το ιστορικό έργο του πατέρα του όταν έγραφε την δική του ιστορία του Μ. Αλεξάνδρου.
Παραπομπές
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί κατηγορία:Αρχαίοι Κολοφώνιοι
Ορέστεια
Η Ορέστεια είναι τριλογία από αρχαίες ελληνικές τραγωδίες, τις οποίες έγραψε ο τραγικός ποιητής Αισχύλος και παρουσίασε για πρώτη φορά το 458 π.Χ. στη γιορτή των Διονυσίων. Αποτελείται από τις τραγωδίες Αγαμέμνων, Χοηφόροι και Ευμενίδες και συνοδευόταν από το σατυρικό δράμα Πρωτέας, ενώ είναι η μόνη αρχαία εξ ολοκλήρου σωζόμενη τριλογία. Οι τραγωδίες μεταξύ τους παρουσιάζουν συνάφεια, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι και οι τρεις τους διηγούνται μία κοινή ιστορία σε τρία διαφορετικά μέρη. Η τριλογία ασχολείται με τα γεγονότα στο βασίλειο του Άργους μετά την επιστροφή του Αγαμέμνονα σε αυτό, τη δολοφονία του από την Κλυταιμνήστρα με τη βοήθεια του Αιγίσθου, τον φόνο αυτών από τον Ορέστη με τη βοήθεια της Ηλέκτρας και την τελική αθώωση του Ορέστη, μετά τη δίκη του.
Δικάτοπτρο
Κατηγορία:Αστρονομικά όργανα Κατηγορία:Ναυτικά όργανα Κατηγορία:Γεωμετρικά όργανα Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία
Μάικλ Τσιμίνο
Ο Μάικλ Τσιμίνο (Michael Cimino, 3 Φεβρουαρίου 1939 - 2 Ιουλίου 2016) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος, βραβευμένος με Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία του 1978 Ο Ελαφοκυνηγός (The Deer Hunter). Ο σκηνοθέτης δίχασε την κοινή γνώμη την περίοδο της κυκλοφορίας της ταινίας Ο Ελαφοκυνηγός για τον τρόπο με τον οποίο απεικόνισε τα βασανιστήρια που υπέστη μια ομάδα Αμερικανών στρατιωτών, σε βιετναμέζικο στρατόπεδο.
Βιογραφία
Ο Τσιμίνο γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη από μια οικογένεια Ιταλών μεταναστών τρίτης γενιάς. Από μικρός αγαπούσε την τέχνη και αφιέρωνε το χρόνο του στη μελέτη της γλυπτικής, της αρχιτεκτονικής, της μουσικής και της λογοτεχνίας. Το 1962 εισάγεται στο πανεπιστήμιο Γέιλ για να σπουδάσει γλυπτική και ταυτόχρονα άρχισε να δημιουργεί για λογαριασμό της τηλεόρασης ντοκιμαντέρ και διαφημιστικά σποτ. Έπειτα παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στο Actor's Studio.
Το 1971 ο σκηνοθέτης μετακόμισε στο Λος Άντζελες, όπου άρχισε να γράφει σενάρια για ταινίες. Έγραψε τα σενάρια για ταινίες όπως το δράμα επιστημονικής φαντασίας Περιπέτεια στο Διάστημα (Silent Running) και τη δεύτερη ταινία της σειράς με τον Κλιντ Ίστγουντ Ο Βρώμικος Χάρι με τίτλο Ένα Μάγκνουμ 44 για τον Επιθεωρητή Κάλαχαν (Magnum Force, 1973). Οι συγγραφικές ικανότητες του Τσιμίνο εντυπωσίασαν τον Ίστγουντ, ο οποίος αποφάσισε να αγοράσει ένα σενάριο με τίτλο Thunderbolt and Lightfoot που είχε γράψει ο νεαρός σεναριογράφος για λογαριασμό της εταιρίας παραγωγής του Malpaso. Στη συνέχεια ο Τσιμίνο κλήθηκε να σκηνοθετήσει τον Ίστγουντ και τον νεαρό Τζεφ Μπρίτζες στο έργο που είχε γράψει ο ίδιος και αφορούσε τα σχέδια δυο φίλων, ενός πρώην στρατιώτη του πολέμου της Κορέας με το παρατσούκλι Thunderbold (Ίστγουντ) και ενός μικροαπατεώνα με το παρατσούκλι Lightfoot (Μπρίτζες), οι οποίοι επιχειρούν να ληστέψουν μια τράπεζα στη Μοντάνα. Ο Ίστγουντ ήθελε αρχικά να σκηνοθετήσει ο ίδιος την ταινία, αλλά ο ενθουσιασμός του Τσιμίνο τον έπεισε να τον αφήσει να αναλάβει εκείνος τη σκηνοθεσία. Η ταινία κυκλοφόρησε με τίτλο Η Μεγάλη Ληστεία της Μοντάνα (Thunderbold and Lightfoot, 1974) και έκανε τεράστια επιτυχία, καταφέρνοντας εισπράξεις 25 εκατομμυρίων δολαρίων, με προϋπολογισμό μόλις 4 εκατομμυρίων.
Μετά την επιτυχία της ταινίας ο Τσιμίνο έλαβε πολλές προσφορές για τη δημιουργία ταινιών, αλλά δίσταζε να κάνει το δεύτερο βήμα, καθώς ήθελε να βρει το κατάλληλο σενάριο. Επόμενή του ταινία ήταν Ο Ελαφοκυνηγός (The Deer Hunter) του 1978, που παραμένει μέχρι και σήμερα η μεγαλύτερη επιτυχία του σκηνοθέτη, ο οποίος εκτός από τη σκηνοθεσία, ανέλαβε τη συγγραφή μέρους του σεναρίου και την παραγωγή. Η ταινία βγήκε εκτός προϋπολογισμού, αλλά απέφερε στην εταιρεία EMI τεράστια κέρδη, με εισπράξεις 49 εκατομμύρια δολάρια, και την εύνοια των κριτικών. Παρά τις αντιδράσεις που έλαβε ο σκηνοθέτης για τον τρόπο με τον οποίο απεικόνιζε τους Ασιάτες, η ταινία κέρδισε 5 βραβεία Όσκαρ το 1979, μεταξύ των οποίων: Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Όσκαρ Σκηνοθεσίας. thumb|right|Ο Μάικλ Τσιμίνο σε μια εκδήλωση το 2003.
Το επόμενο εγχείρημα του σκηνοθέτη όμως, που ήταν και σε δικό του σενάριο, θεωρείται ως μια από τις μεγαλύτερες εμπορικές καταστροφές στην ιστορία του κινηματογράφου. Η εταιρεία United Artists του έδωσε τότε πλήρη ελευθερία κινήσεων για να γυρίσει σε ταινία γουέστερν την επική υπερπαραγωγή Η Πύλη της Δύσεως (Heaven's Gate), αλλά ο σκηνοθέτης ξεπέρασε κατά 4 φορές τον αρχικό προϋπολογισμό. Όταν κυκλοφόρησε η ταινία στις αίθουσες τον Νοέμβριο του 1980, αρχικά στη Νέα Υόρκη, εισέπραξε τόσο καταστροφικές κριτικές που η εταιρεία την απέσυρε επειγόντως και τελικώς ξεκίνησε νέο κύκλο προβολής της τον Απρίλιο του 1981, αλλά ακόμα και τότε δεν είχε ούτε την αναμενόμενη επιτυχία, αλλά ούτε και τη στήριξη των κριτικών, οι οποίοι τη σχολίασαν άκρως αρνητικά (αν και στα νεότερα χρόνια έχει επαναξιολογηθεί πιο θετικά). Το αποτέλεσμα ήταν οι συνολικές εισπράξεις να φτάσουν τα μόλις 3,5 εκατομμύρια δολάρια, έναντι του προϋπολογισμού 44 εκατομμυρίων δολαρίων, κάτι που οδήγησε μάλιστα σε χρεωκοπία την United Artists.
Η επόμενη ταινία του μετά την Πύλη της Δύσεως ήταν Η Χρονιά του Δράκου (Year of the Dragon) το 1985, που σχολιάστηκε αρνητικά για μια ακόμη φορά για τον τρόπο με τον οποίο απεικονίζει τους Ασιάτες. Οι ελάχιστες μεταγενέστερες ταινίες του δεν μπόρεσαν ούτε να τραβήξουν τα φώτα της δημοσιότητας, ενώ μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του συνέχιζε να γράφει σενάρια, αλλά δεν κατάφερνε πλέον να τα προωθήσει. Μάλιστα ο ίδιος υποστήριξε τον Μάρτιο του 2000 ότι είχε γράψει έως τότε 50 σενάρια συνολικά.
Απεβίωσε στο σπίτι του, στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια, στις 2 Ιουλίου 2016, αν και δεν ανακοινώθηκε ποτέ επίσημα η αιτία θανάτου του στο κοινό (πιθανώς καρδιακή ανεπάρκεια).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Ανατολή αστέρων
Οι κύκλοι απόκλισης των αστέρων υπό κατάλληλες συνθήκες δ και φ τέμνουν τον μαθηματικό ορίζοντα σε δύο σημεία Α και Δ, δηλαδή δύο φορές το 24ωρο όταν διέρχονται, κατά την φαινομενική τους κίνηση τον μαθηματικό ορίζοντα.
Στο σημείο Α απ΄ όπου και αρχίζουν αυτοί να είναι ορατοί, (άρα Ηλ=0°), λέμε ότι ανατέλουν και στο σημείο Δ, (επίσης Ηλ=0°), λέμε ότι δύουν. Τα δε σημεία αυτά ονομάζουμε ανατολή και δύση των αστέρων. Από τον σημείο της ανατολής μέχρι το σημείο της δύσης οι αστέρες διαγράφουν το λεγόμενο ημερινό τόξο ή ημερήσιο τόξο του κύκλου απόκλισής των. Και αντίθετα από της δύσης μέχρι της ανατολής τους το νυκτερινό τόξο. Η μέγιστη τιμή ύψους του ημερινού τόξου είναι η άνω μεσημβρινή διάβαση του αστέρος ή η μεσημβρία για τον Ήλιο και αντίθετα η κάτω μεσημβρινή διάβαση του αστέρα ή το μεσονύκτιο για τον Ήλιο.
Τα σημεία ανατολής και δύσης των ουρανίων σωμάτων δεν παραμένουν σταθερά, αλλά μεταβάλλονται καθώς μεταβάλλονται τα στοιχεία δ και φ ή και ενός εξ αυτών. Υπό ορισμένες συνθήκες των στοιχείων αυτών είναι δυνατόν αστέρες να μη τέμνουν καθόλου τον μαθηματικό ορίζοντα και να παραμένουν συνεχώς είτε πάνω (αειφανείς), είτε κάτω από τον ορίζοντα (αφανείς).
Ειδικότερα οι ώρες ανατολής και δύσης του Ηλίου και της Σελήνης φέρονται καταχωρημένες στις αστρονομικές εφημερίδες.
Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία Κατηγορία:Ουράνιο σύστημα συντεταγμένων
ΕΛΒΟ Κένταυρος
Το Κένταυρος είναι ένα τεθωρακισμένο όχημα μάχης που σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε από τον ελληνικό κατασκευαστή οχημάτων ΕΛΒΟ. Το όχημα παίρνει το όνομά του από την ελληνική λέξη Κένταυρος, ένα πλάσμα της αρχαιοελληνικής μυθολογίας. Μετά από πολλές προσπάθειες, συμπεριλαμβανομένων των παραλλαγών Λεωνίδας-2 και άλλων προσπαθειών βελτίωσης και προγραμμάτων συνεργασίας, η ΕΛΒΟ εργάστηκε εξ ολοκλήρου από μόνη της, με νέο σχεδιασμό σύμφωνα με τις προδιαγραφές που είχε εκδώσει τότε ο Ελληνικός Στρατός. Το AIFV που αναπτύχθηκε από την ελληνική εταιρία με την επωνυμία «Κένταυρος» εισήχθη επίσημα στην έκθεση Defence Arms στην Αθήνα το 1998. Διαθέτει κινητήρα Diesel MTU 420 hp, 30 mm πυροβόλο EBO και 7,62 mm μηχανή- πυροβόλο όπλο (κατασκευασμένο από σχέδια Mauser και Rheinmetall), πυροκροτητές πυροκροτητών χειροβομβίδων Pyrkal, αυτόματο σύστημα πυρόσβεσης Toxotis και πυργίσκο KUKA. Το πλήρωμα είναι 3 + 8, η μέγιστη ταχύτητα στους δρόμους είναι 75 km / h και το μέγιστο βάρος είναι 19,8 τόνοι.
Παρά τις επιτυχείς δοκιμές του ελληνικού στρατού, την έγκρισή του και την αρχική συμφωνία του 2003 για μια σειρά 140 οχημάτων, η μοίρα του είναι αβέβαιη λόγω των επακόλουθων περικοπών στις σχετικές στρατιωτικές δαπάνες και της αξιολόγησης φθηνότερων εναλλακτικών λύσεων. Το 2009 ο ελληνικός στρατός υπέγραψε ένα μνημόνιο συμφωνίας για 450 BMP-3, αλλά από το 2012 η σύμβαση πάγωσε και ο ελληνικός στρατός εξακολουθεί να αναζητά 500 IFV για να αντικαταστήσει τα γηρασμένα του BMP-1, ενώ εξετάζεται η αγορά 500 IFV.
Περιγραφή
Το κύτος είναι κατασκευασμένο από συγκολλημένο χάλυβα. Ο κινητήρας τοποθετείται στο μπροστινό-δεξί διαμέρισμα, ενώ ο οδηγός βρίσκεται μπροστά αριστερά. Ο πυργίσκος ακολουθεί και στη συνέχεια το διαμέρισμα των στρατευμάτων. Ο οδηγός προσεγγίζει τη θέση του είτε από μια καταπακτή στέγης είτε από το διαμέρισμα των στρατευμάτων. Ο κυβερνήτης βρίσκεται στο πυργίσκο E-8 KUKA 1-man πίσω από τον οδηγό. Ο χώρος των στρατευμάτων είναι προσβάσιμος από δύο πίσω πόρτες, καθώς και από δύο θύρες οροφής. Ο ηγέτης της ομάδας τοποθετεί μόνος του, με τους υπόλοιπους άνδρες στις πλευρές σε σειρές 3 και 4 ατόμων. Τα στρατεύματα διαθέτουν δύο οπτικά περισκόπια για επίγνωση της κατάστασης. Το εσωτερικό του οχήματος έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να επιτρέπει την άνετη κίνηση των ανδρών ύψους έως 1,90 μ.
Το όχημα διαθέτει θωράκιση χάλυβα, συγκεντρωμένη κυρίως στο εμπρόσθιο τόξο. Το εμπρόσθιο τόξο βαθμολογείται ως απόδειξη για γύρους APDS-T διαμέτρου 30x173mm στα 1.500 μέτρα, 25x137mm στα 400 μέτρα και 20x139mm στα 30 μέτρα. Οι πλευρές είναι απόδειξη σε γύρους AP 12,7mm στα 100 μέτρα και πλήρη απόδειξη σε γύρους 7,62mm. Το όχημα είναι απόδειξη για το σφαίρα πυροβολικού στα 15 μέτρα και για τα ορυχεία των 2,5 kg. Το όχημα είναι ικανό να δέχεται επιπλέον παθητική και αντιδραστική θωράκιση και προσφέρεται με την επιλογή περιτυλιγμάτων στο εσωτερικό του οχήματος.
Ο κινητήρας MTU 183TE22 έχει ξηρό βάρος 725 kg και απαιτεί 19 kg λαδιού και 15 kg ψυκτικού υγρού για λειτουργία. Μπορεί να λειτουργεί χωρίς προβλήματα σε θερμοκρασίες από -46 έως +52 ° C. Μπορεί να προσεγγιστεί από μια μεγάλη υδραυλική υποβοηθούμενη καταπακτή και να αφαιρεθεί από το όχημα σε 15 λεπτά. Συνδέεται με ένα κιβώτιο ταχυτήτων ZF LSG-1000, με τελική μετάδοση RENK SU-1201C. Υπάρχουν 6 σχέσεις εμπρός και 2 όπισθεν.
Πηγές
Κατηγορία:ΤεθωρακισμέναΚατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Θεολόγος Βοσταντζόγλου
Ο Θεολόγος Βοσταντζόγλου (1895-1984) ήταν Έλληνας έμπορος και δημοσιογράφος που συνεταξε τρία λεξικά: το «Αντιλεξικόν ή Ονομαστικόν της Νεοελληνικής Γλώσσης» (α’ έκδοση 1949, β’ έκδοση 1962), το «Αναλυτικόν Ορθογραφικόν λεξικόν της Νεοελληνικής Γλώσσης (Καθαρευούσης και Δημοτικής)» (1967) και το «Εικονόγραπτον Ονομαστικόν της Νεοελληνικής Γλώσσης» (1975).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες λεξικογράφοι
Σαμπάβα
Η Σαμπάβα (μαλαγασικά: Sambava) είναι πόλη της Μαδαγασκάρης. Έχει πληθυσμό 40.000 κατοίκων (2001). Είναι η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Σάβα και του δήμου Σαμπάβα στην Επαρχία Αντσιρανάνα.
Γεωγραφία
Η Σαμπάβα βρίσκεται βορειοανατολικά της Μαδαγασκάρης και ανατολικά της Αντσιρανάνα και της Σάβα. Βρίσκεται βόρεια της Αντοχαμάρο.
Μεταφορές
thumb|right|250px|Καράβι στο Λιμάνι της Αντσιρανάνα
Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Αρρασάρτ, που βρίσκεται κοντά στην Αντσιρανάνα.
Οικονομία
Σημαντικότερη καλλιέργεια είναι η βανίλια, ενώ άλλα σημαντικότερα προϊόντα είναι η ινδική καρύδα και το ρύζι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μαδαγασκάρης Κατηγορία:Αντσιρανάνα
Σώμα Κυπρίων Οδηγών
To Σώμα Κυπρίων Οδηγών (ΣΚΟ) είναι η εθνική οργάνωση Οδηγισμού στην Κύπρο. Ο Οδηγισμός στην Κύπρο ξεκίνησε το 1912, ενώ η οργάνωση έγινε μέλος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Οδηγών και Κοριτσιών Προσκόπων‎ (WAGGGS) το 1962. Η μικτή εκπαιδευτική οργάνωση έχει 2.763 μέλη (από το 2006).
Ιστορία
Αν και υπήρχαν Μοναχικοί Οδηγοί (Lone Guides) στα χρόνια μετά το 1912, οι πρώτες μονάδες που λειτούργησαν σχηματίστηκαν το 1930 ως υπερπόντιος κλάδος του βρετανικού σώματος Οδηγών (The Girl Guides Association). Το 1960, μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, ιδρύθηκε το Σώμα Κυπρίων Οδηγών.
Το 1962, η νεοϊδρυθείσα οργάνωση εισήχθη στην Παγκόσμια Οργάνωση Οδηγών και Κοριτσιών Προσκόπων (WAGGGS) ως συνδεδεμένο μέλος. Έγινε πλήρες μέλος το 1978.
Το σωματείο φιλοξένησε την 6η Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη Προσκόπων και Οδηγών (6th European Scout and Guide Conference) το 1989, σε συνεργασία με το Σώμα Προσκόπων Κύπρου (ΣΠΚ).
Οι Κύπριοι Οδηγοί έχουν ενεργή συνεργασία με το σώμα των οδηγών της Λευκορωσίας (Ассоциация белорусских гайдов). Έχουν εκπαιδεύσει βαθμοφόρους από τη Λευκορωσία πριν από την εισαγωγή της στη WAGGGS το 1996 και εξακολουθούν να υποστηρίζουν την ανάπτυξη των Οδηγών της Λευκορωσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προσκοπισμός και Οδηγισμός στην Κύπρο
Τανάγρα (μυθολογία)
Ο Παυσανίας έγραψε ότι οι Τανάγριοι πίστευαν ότι ο ιδρυτής τους ήταν ο Ποίμανδρος -γιος του Χαιρησίλαου, εγγονός του Ιάσου και δισέγγονος του Ελευθήρα. Ο Ελεύθήρας ήταν γιος του Απόλλωνα και εγγονός του Ποσειδώνα. Ο Ποίμανδρος πήρε για γυναίκα του την Τανάγρα, κόρη του Αιόλου. Καθώς η Τανάγρα είχε μεγάλη ζωή, οι κάτοικοι την ονόμασαν Γραία και έτσι ονομαζόταν η πόλη που αναφέρει ο Όμηρος: «Θέσπειαν, Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν» οι κάτοικοι της οποίας συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο. Η πόλη πήρε αργότερα το παλιό της όνομα Τανάγρα. Ο Ποίμανδρος και η Τανάγρα απέκτησαν τον Λεύκιππο και τον Έφιπο.
Μικρά ζωγραφισμένα αγαλματίδια από τερακότα που χρησίμευαν ως φυλακτά, στο τέλος της κλασικής περιόδου και στους ελληνιστικούς χρόνους, ονομάζονταν επίσης «τανάγρες».
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Ο Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου είναι δήμος της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης (σε ισχύ από το 2011) από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αιτωλικού, Μεσολογγίου και Οινιάδων. Η έκταση του Δήμου είναι 674,13 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 34.416 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή της ΕΣΥΕ του 2011. Έδρα του δήμου ορίστηκε το Μεσολόγγι, ενώ περιλαμβάνει τις παρακάτω δημοτικές ενότητες, τοπικές κοινότητες, πόλεις, κωμοπόλεις, χωριά και οικισμούς:
Δήμαρχοι Μεσολογγίου
Αιρετοί δήμαρχοι Μεσολογγίου διετέλεσαν μεταπολιτευτικά οι εξής:
Πηγές
Μ *
Ατόν
Με το αρχαίο όνομα «Ατόν (ή Ατέν ή εξελληνισμένα Άτων ) της ημέρας», δηλαδή «ο ηλιακός δίσκος, από τον οποίο γεννάται το φως της ημέρας», εννοείται η εκείνη η θεότητα της αιγυπτιακής μυθολογίας που προέκυψε από την αντίδραση του φαραώ Ακενατόν προς την αυξανόμενη ισχύ του ιερατείου του Άμωνα. Πρόκειται για μια αναγέννηση της ηλιακής λατρείας του Ρα, με όλες τις αφαιρετικές ενοθεϊστικές τάσεις της σύμπτυξης της θεϊκής ιδιότητας σε μία μοναδική οντότητα. Μέσω αυτής της αντίδρασης η ηλιακή λατρεία απέκτησε νέο νόημα και περιεχόμενο, υποβιβάζοντας προσωρινά τη λατρεία του Άμμωνα, καθώς ο νέος φαραώ δεν ανεχόταν την παντοδυναμία που απαιτούσε να έχει ο «νεόπλουτος» θεός. Αυτό συνέβη το τέταρτο έτος της βασιλείας του γιου και διαδόχου του Αμένοφι Γ', μέσω της μεταρρύθμισης που εισήγαγε, καθώς η μόνη επίσημη θρησκεία ήταν αυτή του Ατέν.
Ο μεταρρυθμιστής φαραώ άλλαξε το όνομά του Αμένωφις (ο Άμμων είναι ευχαριστημένος) σε Ακενατόν (η δόξα του Ατέν), και εγκαταλείποντας τις Θήβες εγκαταστάθηκε σε νέα πρωτεύουσα, την Ιχουτατόν (Ikhoutaton = ο ορίζοντας του Ατέν), τη σημερινή Τελλ ελ Αμάρνα (Tell el Amarna), την οποία ίδρυσε στη Μέση Αίγυπτο, σε δόξα του ηλιακού δίσκου.
Απεικονίσεις
Αγάλματα του Ατέν δεν υπήρχαν. Μόνο σε ανάγλυφα και ζωγραφικές παραστάσεις απεικονιζόταν, πάντοτε με μορφή μεγάλου κόκκινου δίσκου, από τον οποίο εκπέμπονταν, με μορφή ριπιδίου, μακριές ακτίνες. Οι ακτίνες καταλήγουν συνήθως σε χέρια που παίρνουν από τους βωμούς τις προσφορές ή δίνουν στο βασιλιά, τη βασίλισσα και τις κόρες τους τα ιερογλυφικά της ζωής και της δύναμης.
Λατρεία
Η λατρεία του, της οποίας ο μόνος ιερέας ήταν ο Φαραώ, εκτελείτο σε ναό ο οποίος έμοιαζε με τους αρχαίους ηλιακούς ναούς του Παλαιού Βασιλείου και ονομαζόταν όπως και το περίφημο ιερό του Ρα στην Ηλιούπολη, Χετ Μπεμπέν (Het benben-ο πύργος του οβελίσκου). Στο ναό και στο άκρο ευρύχωρης αυλής υψώνονταν ο οβελίσκος του Ηλίου. Η λατρεία του περιλάμβανε την προσφορά καρπών και γλυκισμάτων και την απαγγελία ύμνων, που τους είχε συνθέσει ο ίδιος ο φαραώ προς τιμήν του θεού του, με τους οποίους υμνούσε τον ήλιο, όπως άλλοτε, ως δημιουργό της ανθρωπότητας και ευεργέτη του κόσμου.
Στους ύμνους αυτούς όμως δεν γίνονταν πλέον κανένας υπαινιγμός των μυθολογικών παραδόσεων, με τις οποίες έβριθαν άλλοτε οι ύμνοι προς τον Ρα. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα να είναι δυνατή η χρήση τους, όχι μόνον από τους κατοίκους της κοιλάδας του Νείλου, παρά και από τους ξένους, που μπορούσαν να τους ψάλλουν.
Μέσω των ύμνων διακηρυσσόταν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι εξίσου παιδιά του Ατέν, γεγονός οδηγεί στην υπόθεση ότι η συγκεκριμένη απόπειρα ενοθεϊσμού προοριζόταν ως αυτοκρατορική θρησκεία, αν λάβουμε υπ' όψιν ότι την εποχή εκείνη η αιγυπτιακή ηγεμονία εκτείνονταν μέχρι την Ασία, όπου λατρεύονταν ο συριακός Άδωνις των Συρίων και ο εβραϊκός Αντονάι.
Όσο καιρό έζησε ο Φαραώ Ακενατόν, δεν υπήρχε στην Αίγυπτο άλλη επίσημη θεότητα από τον Ατέν. Οι άλλοι θεοί καταδιώχθηκαν ενώ κηρύχθηκε ξαφνικά πόλεμος εναντίον του Άμμωνος και της τριάδας του. Οι ναοί του απογυμνώθηκαν από τους θησαυρούς του προς όφελος των ναών του Ηλιακού Δίσκου, τα αγάλματα και τα ανάγλυφα του καταστράφηκαν, και το όνομά του, το οποίο άρχισε να διώκεται και στα πλέον δυσπρόσιτα μέρη, διαγράφηκε από παντού, ακόμη και από τα βασιλικά ονόματα όπως το όνομα του Αμένοφι Γ', πατέρα του Ακενατόν.
Η λατρεία του Ατέν παρήκμασε γοργά μετά το θάνατο του Ακενατόν, δίνοντας τη θέση της στην ανανεωμένη λατρεία του Άμμωνος-Ρα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας
Βία
Η βία αναφέρεται στις πράξεις της επιθετικότητας και της κατάχρησης που προκαλεί ή σκοπεύει να προκαλέσει τον εγκληματικό τραυματισμό ή τη ζημιά στα πρόσωπα, και (σε μια μικρότερη έκταση) τα ζώα και την περιουσία.
Ενδοοικογενειακή βία
Στην Ελλάδα, το νομοσχέδιο για την ενδοοικογενειακή βία απασχόλησε Τρίτη 8 Αυγούστου 2006 την Κυβερνητική Επιτροπή. Σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο θεσπίζονται νέες εγκληματικές συμπεριφορές, που έως τώρα δεν χαρακτηρίζονταν αξιόποινες πράξεις, ενώ μετατρέπεται σε κακουργηματική πράξη ο συζυγικός εξαναγκασμός σε συνουσία.
Το νομοσχέδιο προβλέπει βαριές ποινές για την παιδοφιλία, αλλά και για τον εξαναγκασμό ανικάνου ή ασθενούς μέλους της οικογένειας σε σεξουαλική πράξη, ενώ απαγορεύεται ρητά η σωματική βία σε βάρος ανηλίκων ως μέσο σωφρονισμού στο πλαίσιο της ανατροφής τους. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές εξάλλου, υποχρεούνται να ενημερώνουν άμεσα τις εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές σε περίπτωση που διαπιστώσουν σωματική κακοποίηση μαθητή από μέλος της οικογένειάς του, ενώ σε περίπτωση κακοποίησης ανηλίκου προβλέπεται αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη κατά του δράστη, ο οποίος υποχρεωτικά οδηγείται στο αυτόφωρο. Σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση, στόχος του νομοσχεδίου είναι η καταπολέμηση των ακραίων φαινομένων αυθαιρεσίας και αυταρχισμού μέσα στην οικογένεια με τη δημιουργία ενός νομοθετικού πλέγματος προστασίας των ανηλίκων αλλά και των «αδύνατων» μελών της οικογένειας, οι παραβάτες του οποίου θα αντιμετωπίζουν βαριές ποινές.
Η ενδοοικογενειακή βία συχνά έχει ως αιτία το ότι ο θύτης υπήρξε ο ίδιος θύμα από μικρή ηλικία και εξοικειώθηκε με αυτή. Στόχος των ψυχολόγων είναι να αρχίσουν οι γυναίκες να μιλούν και να κατανοήσουν ότι δεν ευθύνονται για τη βία που υφίστανται.
Πολιτική βία
Πρόκληση επικίνδυνων σωματικών βλαβών με πολιτικά κίνητρα, ή λόγω πολιτικού μίσους αντιπάλου. Μοιάζει με την θρησκευτική βία. Είναι μορφές ηθικής βίας. Ο ένοχος, ακόμη κι αν ομολογήσει την πράξη του, συνήθως δεν νοιώθει ότι έσφαλε σε αντίθεση π.χ. με ένα ληστή που σκότωσε λόγω λάθος χειρισμού της κατάστασης.
Αναίτια βία
Βία χωρίς προφανή ή λογική αιτία (βλ. motiveless crime και motiveless homicide). Νεανική βία σε τυχαία πρόσωπα "για πλάκα". Σχιζοειδής βία χωρίς λογική αιτία. Ορμονική βία, λόγω υψηλής τεστοστερόνης, μα και χαμηλά επίπεδα αυτοσυγκράτησης-αυτοελέγχου.
Σε όλες τις μορφές βίας, ο θύτης έχει συνήθως ένα υπόβαθρο είτε ορμονικό, είτε ιδεολογικό, είτε πολιτικό, είτε σχιζοειδές που είναι το υπόστρωμα πάνω στο οποίο τα δεδομένα της ζωής θα απαντηθούν με βία.
Η βία σίγουρα είναι μια ασθένεια. Ενυπάρχουν ενδείξεις στον θύτη που η κοινωνία και το περιβάλλον είτε συνδιαμόρφωσαν είτε αγνόησαν.
Κυνηγετική βία
Βία του κυνηγού προς το θύμα του. Άσκοπος βασανισμός του ζώου, λαθεμένη μέθοδος θανάτωσης που δεν τηρεί όσα ορίζει ο νόμος. Κατά πολλούς η κάθε βία, ακόμη και η βία για τροφή είναι βία. Η αποδοχή της θανάτωσης του ζώου από κρεατοφάγους ως αναγκαία βία.
Σεξουαλική βία
Χωρίζεται σε δύο σκέλη.
Την αποδεκτή βία από τους ερωτικούς συντρόφους (τουλάχιστον εξ αρχής αν συναινούν, αν και στην πορεία μπορεί αυτό να αλλάξει, γιατί το κάθε άτομο θέτει διαφορετικά σαδομαζοχιστικά όρια). Σε περίπτωση που υπάρχει συναίνεση για σαδομαζοχισμό και στην πορεία κάποιος το μετανοιώσει, μα ο άλλος-άλλοι δε σταματούν - τότε πρόκειται για βιασμό, αν και είναι δύσκολη υπόθεση δικαστικά.
Σε περίπτωση που υπάρχει αποδοχή της βίας στο σεξ, τότε ίσως δεν έχουμε βιασμό (πρέπει να γίνει καταγγελία). Όμως ανά πάσα στιγμή αυτό μπορεί να ανατραπεί, αν έστω και ένας επιθυμεί, μπορεί να καταβάλει μηνύσεις. Η βία στο σεξ είναι νομικά παράνομη. Αν κάποιος κάνει σωματικές βλάβες σε άτομο που συναινεί, πάλι η βία είναι παράνομη, απλώς για να αποδειχθεί, θα πρέπει να υπάρχει καταγγελία. Σε καμία περίπτωση δεν είναι νόμιμο να τραυματίζεις άτομο που επιθυμεί τραύμα. Ο νόμος το απαγορεύει κατηγορηματικά. Στα σχολεία αυτό δεν γίνεται γνωστό στους νέους, οι οποίοι σε έρευνες εφημερίδων έχουν άπειρες διαφορετικές και θολές απόψεις - όσον αφορά την πρόκληση σωματικών βλαβών - έστω μικρών (αυτό θα το κρίνει ο ιατροδικαστής) σε άτομο που το ζητάει ή έστω το αποδέχεται.
Δεύτερο σκέλος. Ο βιασμός (μη συναινετικές ερωτικές πράξεις).
Ηθικά υπάρχουν δυο κατηγορίες βιασμών.
Νομικά-ερμηνευτικά (δικανική ανάλυση) υπάρχουν τρεις κατηγορίες βιασμών (εντελώς νομικά μόνο μία).
Δυο βασικές, και η μια έχει υποκατηγορία.
Επίσης αν θύτης και θύμα είχαν σχέση και δεν είχαν χωρίσει, το παραδέχονται και οι δυο και μάρτυρες, τότε αυτό είναι ένα ελαφρυντικό.
Θρησκευτική βία - Ιερή βία
Το να προκαλείς σωματικές βλάβες ή θάνατο λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων. Ονομάζεται Ιερή βία και Ηθική βία. Ο θύτης δεν διαπράττει κάποιο έγκλημα σύμφωνα με τις αρχές του. Είναι πολύ επικίνδυνη μορφή βίας, όπως και η πολιτική, γιατί ακόμη και αν ο θύτης παραδεχθεί την πράξη του, δεν θεωρεί συνήθως ότι έκανε κάτι μεμπτό.
Ψυχολογική βία
Ψυχολογική πίεση, συνειδητή και μη. Ως ψυχολογική βία μπορεί να θεωρηθεί η πίεση ενός ατόμου να κάνει κάτι που δεν θέλει, χωρίς το άτομο να έχει ερωτηθεί υπό ουδέτερες (μη καταπιεστικές) συνθήκες αν θέλει. Για παράδειγμα, η υποχρεωτική στράτευση σε μια χώρα είναι μορφή ψυχολογικής βίας σε όσους την αποδέχονται για κοινωνικούς λόγους. Δηλαδή ψυχολογική βία υπάρχει όταν η αποδοχή του θύματος είναι εικονική, για να μην διαταράξει οικογενειακές ισορροπίες. Π.χ. οι γονείς μου είναι δεξιοί, δεν θέλω να πάω στον στρατό, μα θα πάω να τελειώνω - σ' αυτό ευθύνη έχει πρώτα το κράτος που δεν μελέτησε αυτήν την εκδοχή και μετά οι γονείς, που το κράτος δεν τους δίδαξε με ειδικό υποχρεωτικό μάθημα πως να είναι γονείς) Μορφή ψυχολογικής βίας είναι και ο ψυχαναγκασμός. Εκεί θύμα και θύτης πολλές φορές ταυτίζονται.
Ψυχολογική βία, μας ασκούν άτομα που επιμένουν να αγοράσουμε ένα προϊόν, ένας ζητιάνος που ακόμη και αν δεν μας μιλά, μας σοκάρει ψυχολογικά το κομμένο του πόδι και η εμφάνισή του, την οποία προβάλει χωρίς να σέβεται τα όριά μας και μας εξαναγκάζει να δώσουμε κάτι μέσω του τρόμου. Το γεγονός ότι έχει ανάγκη τα χρήματα, δεν αναιρεί ότι ίσως και άθελά του, ασκεί έντονη ψυχολογική βία (με την ευθύνη πάντα της πολιτείας που δεν τον στέγασε σε ίδρυμα). Η ψυχολογική βία, δεν αναιρείται αν τα άτομα που την ασκούν έχουν κάποια δίκαια αιτήματα. Η βία τραυματίζει τους αποδέκτες της.
Οπτικοακουστική βία
Τα έντονα ερεθίσματα, συνήθως αταίριαστα με το περιβάλλον. Οι μεγάλες φωτεινές διαφημίσεις που μολύνουν αισθητικά κι επιβάλλουν ένα προϊόν, ο γείτονας που βάζει δυνατά μουσική τα μεσάνυχτα, ο θόρυβος στο κέντρο των πόλεων. Η οπτικοακουστική βία, αφορά μη φυσιολογικά ερεθίσματα, στα οποία το σώμα είτε δεν μπορεί να αντεπεξέλθει, είτε το καταπιέζουν ψυχικά - με απόλυτα μετρήσιμα μεγέθη κι επιρροή στα επίπεδα ορμονών και άλλον φυσιολογικών διαδικασιών του σώματος. Εάν και μοιάζει με την ψυχολογική βία, σε πολλές περιπτώσεις διαφέρει στα συμπτώματα. Παραδείγματος χάριν, η δυνατή μουσική μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στο αφτί, σε αντίθεση με μια καθαρά ψυχολογική βία (αν και καθαρή ψυχολογική βία δεν νοείται, πάντα μιλάμε για ψυχοσωματικές επιπτώσεις, κι ακόμη για μετρήσιμα μεγέθη ικανά να καταγραφούν στο σώμα, πέραν μιας απλής ενοχλητικής σκέψης)
Καλλιτεχνική βία - βία της τέχνης
Η χρήση μορφών βίας στην τέχνη. Υπάρχει η πιο άμεση εκδοχή, με απεικόνιση βίας, φθορά ανθρώπινων σωμάτων ή θάνατοι, ύβρεις κτλ. Σε πολλές μορφές καλλιτεχνικής βίας, η βία είναι πιο κεκαλυμμένη, επιτίθεται στις αισθήσεις μας όχι πάντα με άμεση ψυχολογική βία (μιας νεκροκεφαλής π.χ..), μα μέσω μιας μη αρμονικής φόρμας π.χ.. ή ενός αταίριαστου ηχητικού ή χρωματικού συνδυασμού.
Η καλλιτεχνική βία, έστω και καλοπροαίρετη, τελικώς αναισθητοποιεί το άτομο απ' την βία πάνω σε άνθρωπο, γιατί ο εγκέφαλος δεν διαφοροποιεί την βία σε καλή και κακή. Παραδείγματος χάριν, μεγάλες κυρίες φορούν μπλουζάκια με νεκροκεφαλές, απλά γιατί τα πουλάνε τα μαγαζιά, παλιά δεν υπήρχαν στην αγορά, εκτός από λίγα μαγαζιά μηχανόβιων, αυτό πιθανώς αμβλύνει την αντίδραση απέναντι στην αισθητική της βίας). Ακόμα ένα παράδειγμα καλλιτεχνικής και πολιτικής βίας είναι ο προπαγανδιστικός - μη αντικειμενικός πίνακας του Νταβίντ για τον ηρωοποιημένο Μαρά).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκλήματα
Κωνσταντία της Προβηγκίας
Η Κωνσταντία γνωστή και ως «Κωνσταντία του Βιεν», γαλλ.: Constance de Provence / de Vienne (γενν. γύρω στο έτος 920 - απεβ. μεταξύ 963 και 966) ήταν κόμισσα της Αρλ.
Βασιλική καταγωγή;
Ο ηγούμενος Μωρίς Σωμ (Maurice Chaume) ήταν ο πρώτος, που έδειξε ότι το μικρό όνομα της τελευταία΄ αναφερόταν στον κόμη της Βιέννης Κάρολο-Κωνσταντίνο, γιος της Άννας των Μακεδόνων και του Λουδοβίκου Γ΄ του Τυφλού, βασιλιά της Προβηγκίας (887-928), βασιλιά της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") (900-905) και βασιλιά της Γερμανίας ("Ρωμαίου αυτοκράτορα της Δύσης") (901-905).
Επομένως, η χρονολογία δεν αντιτίθεται στην Κωνσταντία της Προβηγκίας, ότι ήταν κόρη του Καρόλου-Κωνσταντίνου και της Τιμπέρζ ντε Σανς (Thieberge de Sens), έτσι η πρώτη πρόταση είναι η πιο κοινά αποδεκτή.
Θα μπορούσε να είναι και ανιψιά του Καρόλου-Κωνσταντίνου, αλλά είναι πολύ απίθανο ο τελευταίος να είχε αδελφή ή αμφιθαλή αδελφό (καθώς ο γάμος των γονιών ήταν σύντομος και αυτή δεν αναφέρεται στις πηγές).
Οικογένεια
μικρογραφία|Μπόζον Β΄ της Αρλ.
Παντρεύτηκε πριν από το 942, αλλά πιθανότατα γύρω στο 945 - 948 (λόγω της πολύ νεαρής ηλικίας του Μπόζον), τον Μπόζον Β' (928 † 968), κόμη της Αρλ και απέκτησε δύο γιους :
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών Κατηγορία:Προβηγκία Κατηγορία:Ευγενείς του Μεσαίωνα Κατηγορία:Λήμματα Επιχείρησης Γαλλία
Άντιφος
Με το όνομα Άντιφος (> ἀντί [έναντι, εμπρός] + φάος [φως], "αυτός που ρίχνει φως μπροστά του, ο λαμπρός") είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας:
Πηγές
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Μαιονία Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Μικράς Ασίας
Αντιφάνης
Με το όνομα Αντιφάνης, αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα της αρχαιότητας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων