cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Energean
Η αναδιάρθρωση του Πρίνου και η αντιπαράθεση με το Σωματείο
Λόγω της κατάληψης, ζήτησε διακοπή της παραγγής για λόγους ασφαλείας, εντολή που δεν εκτελέστηκε. Τελικά, τον Οκτώβριο του 2021 και ενώ συνεχιζόταν ακόμη η κατάληψη, αντικαταστάθηκε η διοίκηση των εγκαταστάσεων. Η κατάληψη έληξε έπειτα από εισαγγελική παρέμβαση που οδήγησε σε αστυνομική επιχείρηση το πρωί της Τρίτης 21 Δεκεμβρίου 2021, εν μέσω επεισοδίων και συλλήψεων, χωρίς ευτυχώς να σημειωθούν τραυματισμοί.
Η επαναλειτουργία της παραγωγής και οι άλλες περιοχές
Με περίπου 70 από τους παλαιούς εργαζόμενους να έχουν παραμείνει στα καθήκοντά τους, η εταιρεία προχώρησε σταδιακά στην πρόσληψη περίπου ισάριθμων νέων εργαζομένων, με στόχο την επαναλειτουργία της παραγωγής πετρελαίου, η οποία είναι η μοναδική στην Ελλάδα, αλλά και την ανάπτυξη του κοιτάσματος Έψιλον, το οποίο είναι ένα δορυφορικό του Πρίνου κοίτασμα πετρελαίου.
Στους πρώτους μήνες του 2023, πραγματοποιήθηκαν στον Κόλπο της Καβάλας οι πρώτες εργασίες για την εγκατάσταση της νέας εξέδρας Λάμδα, από την οποία αναμένεται να ξεκινήσει η παραγωγή του κοιτάσματος Έψιλον εντός της επόμενης διετίας. Τον Μάιο του 2023 ξεκίνησε και πάλι να παράγει το κοίτασμα του Πρίνου, δίνοντας ημερήσια παραγωγής περί τις 2.000 βαρέλια.
Συνολικά, από τον Κόλπο της Καβάλας έχουν παραχθεί περίπου 130 εκατ. βαρέλια πετρελαίου από το 1981. Είναι η μοναδική παραγωγής που έχει να επιδείξει η χώρα, ενώ η εταιρεία έχει επίσης την παραχώρηση του κοιτάσματος Κατακόλου Ηλείας, με άδεια εκμετάλλευσης έως το 2041, καθώς και δύο παραχωρήσεις για έρευνα, στην χερσαία περιοχή των Ιωαννίνων, όπου προγραμματίζεται για το 2024 η πρώτη ερευνητική γεώτρηση στην Ελλάδα έπειτα από 23 χρόνια, και την θαλάσσια περιοχή Block 2, βορειοδυτικά της Κέρκυρας, όπου έχει εκπονηθεί πρόσφατα σεισμική έρευνα, τα δεδομένα της οποίας τελούν υπό εξέταση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία Κατηγορία:Εταιρίες φυσικού αερίου
Σούντορμπον
right|thumb|285px|Νερό και δάσος εμπλέκονται αρμονικά στο Σούντορμπον Το Σούντορμπον (βεγγ. সুন্দরবন, Shundorbôn, αγγλική απόδοση Sundarbans, Σούνταρμπανς) είναι ένα τεράστιο δάσος στην παραλιακή περιοχή του Κόλπου της Βεγγάλης, που καλύπτει μεγάλο μέρος των ενωμένων δέλτα των ποταμών Γάγγη και Βραχμαπούτρα (το μεγαλύτερο δέλτα της Γης). Το Σούντορμπον εμπεριέχει το μεγαλύτερο μαγκρόβιο δάσος του κόσμου. Καλύπτει 10.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία τα 6.000 βρίσκονται στο Μπανγκλαντές και τα υπόλοιπα στη Δυτική Βεγγάλη της Ινδίας. Το 1997 το δάσος καταχωρήθηκε από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς (ξεχωριστά τα μέρη της Ινδίας και του Μπανγκλαντές). Κάθε χρόνο, τα νερά του Γάγγη πλημυρίζουν τα βαλτώδη δάση. Το Σούνταρμπανς λειτουργεί με αυτό τον τρόπο ως ένα μέσο φυσικό μέσο προστασίας των κατοίκων της Καλκούτας και της ευρύτερης περιοχής από τις πλημμύρες. Από το 1992 η περιοχή του Σούνταρμπανς αποτελεί προστατευόμενη περιοχή από τη Σύμβαση Ραμσάρ. Το μπαγκλαντεσιανό μέρος περιέχει τρία καταφύγια άγριας ζωής: το Δυτικό, το Νότιο και το Ανατολικό.
thumb|upright=2.2|center|Χάρτης που δείχνει με πράσινο το Σούντορμπον στην Ινδία και στο Μπανγκλαντές Το δάσος χαρακτηρίζεται από ένα δίκτυο ποταμίσκων-κλάδων του δέλτα, λασπωδών ακτών και μαγκρόβιας βλάστησης. Τα νερά στο μαγκρόβιο τμήμα του δάσους είναι υφάλμυρα προς αλμυρά, ενώ στους βάλτους του δάσους βαθύτερα στην ξηρά είναι σχεδόν γλυκά. Ως προς τη χλωρίδα, επικρατούν τα είδη σουντάρι (Heritiera fomes), τζέουα (Excoecaria agallocha), γκοράν (Ceriops decandra) και κεόρα. Η περιοχή είναι γνωστή και για τα πολλά ζώα της, μεταξύ των οποίων είναι η τίγρη της Βεγγάλης, το στικτό ελάφι (τσίταλ), κροκόδειλοι και φίδια. Παρά την ολική απαγόρευση του φόνου ή της αιχμαλώτισης ειδών άγριων ζώων εκτός των ψαριών και μερικών ασπόνδυλων, εμφανίζεται να υπάρχει συνεχής απώλεια ειδών από τα μέσα του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα, με την οικολογική ποιότητα του δάσους να υποβαθμίζεται.
Η Διεύθυνση Δασών είναι υπεύθυνη για τη διοίκηση και τη διαχείριση του Εθνικού Πάρκου Σούνταρμπαν στη Δυτική Βεγγάλη. Στο Μπανγκλαντές ιδρύθηκε ένας «Κύκλος του Δάσους» το 1993 για τη διατήρηση του Σούντορμπον. Παρά τις προσπάθειες αμφότερων των κυβερνήσεων, το δάσος απειλείται τόσο από φυσικούς, όσο και από ανθρωπογενείς παράγοντες. Το 2007 ο Κυκλώνας Σιντρ έβλαψε περί το 40% του Σούντορμπον. Η αύξηση της αλατότητας των νερών από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας είναι ήδη, και θα είναι περισσότερο στο μέλλον, ένα σημαντικό πρόβλημα.
Ετυμολογία
Το όνομα Sundarban μπορεί να μεταφρασθεί κατά λέξη ως «όμορφο δάσος» (από τις λέξεις sundar = όμορφο και ban = δάσος ή ζούγκλα), αλλά ενναλακτικά μπορεί να προέρχεται και από το όνομα των δέντρων σουντάρι (Heritiera littoralis) που υπάρχουν σε αφθονία στην περιοχή. Μία άλλη θεωρία είναι ότι αποτελεί παραφθορά των Samudraban, Shomudrobôn (= «δάσος της θάλασσας»), ή του Chandra-bandhe (όνομα μιας πρωτόγονης φυλής της περιοχής). Ωστόσο, η γενικώς παραδεκτή άποψη είναι αυτή των δέντρων σουντάρι ή σούντρι (Sundari, Sundri).
Πηγές
Κατηγορία:Τροπικά δάση Κατηγορία:Γεωγραφία του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Γεωγραφία της Δυτικής Βεγγάλης
Κεράλα Σαχίτγια Ακαντεμί
Η Κεράλα Σαχίτγια Ακαντεμί ή Ακαδημία για τη Μαλαγιαλαμική λογοτεχνία είναι αυτόνομος οργανισμός που ιδρύθηκε για την προώθηση της γλώσσας Μαλαγιαλάμ και λογοτεχνίας. Βρίσκεται στο Θρισούρ της Κεράλας στην Ινδία.
Ιστορία
Η ακαδημία εγκαινιάστηκε στις 15 Οκτωβρίου 1956 από τον Τσιθίρα Θιρούναλ Μπαλαράμα Βάρμα (1913-1991), πρώην βασιλιάς του Τραβανκόρ στο Θιρουβανανθαπούραμ. Μεταφέρθηκε στο Θρισούρ τον Σεπτέμβριο του 1957. Αν και η κυβέρνηση της Κεράλα παρέχει χρηματοδότηση και υποστήριξη για την ακαδημία, η διοίκηση της ακαδημίας είναι αυτόνομη, σύμφωνα με το σύνταγμα. Η ακαδημία αναγνωρίζει τα ανώτερα λογοτεχνικά έργα μέσα από ετήσια λογοτεχνικά βραβεία για την Ποίηση, το Μυθιστόρημα, την Ιστορία, το Θέατρο, τη Λογοτεχνική κριτική, τη Βιογραφία - αυτοβιογραφία, το Οδοιπορικό, το Χιούμορ, τη Μετάφραση, τη Παιδική λογοτεχνία και άλλα. Το 2016 επικεφαλής ήταν ο διηγηματογράφος στα Μαλαγιαλάμ Βαϊσαχάν στην θέση του Προέδρου, η Χαντίτζα Μούμταζ ως Αντιπρόεδρος και ο Κ. Π. Μοχάναν ως Γραμματέας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ινδίας
Άγιοι Ανάργυροι Λακωνίας
Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Θεραπνών, του δήμου  Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι οικισμός στην κεντρική Λακωνία, στις δυτικές απολήξεις του Πάρνωνα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 320. Απέχει 31 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης, στον δρόμο προς Γεράκι. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 36,528 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ως Ζούπενα
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Θεραπνών. Το 1899 υπήχθη στον νομό Λακεδαίμονος για να ξαναπεράσει στον νομό Λακωνίας το 1909. Ως Άγιοι Ανάργυροι
(Πηγή: )
Ιστορικά στοιχεία
Η Ζούπενα, όπως ονομαζόταν τότε το χωριό, υπήρξε σημαντικό κέντρο αντίστασης κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής. Εδώ τυπώνονταν µε πολυγράφο προκηρύξεις και άλλα αντιστασιακά έντυπα όπως: οι εφηµερίδες «Εθνική Δράση» και «Αλήθεια», το όργανο της Εθνικής Αλληλεγγύης Λακωνίας «Αλληλεγγύη» και το όργανο της ΕΠΟΝ Λακωνίας «Ελεύθερα Νιάτα». Τον Ιούνιο του 1944 οι Γερμανοί κατακτητές σκότωσαν πολλούς κατοίκους και έκαψαν το χωριό, σε αντίποινα για τον απλό τραυματισμό ενός στρατιώτη κατά την επιστροφή τους από εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στον Πάρνωνα.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας
Χοσέ Λεάντρο Αντράντε
Ο Χοσέ Λεάντρο Αντράντε (ισπανικά: José Leandro Andrade, 22 Νοεμβρίου 1901 – 5 Οκτωβρίου 1957) ήταν ποδοσφαιριστής της Ουρουγουάης που αγωνιζόταν σαν πλάγιος μέσος. Ονομάστηκε «μαύρο θαύμα» (maravilla negra). Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 ήταν μέλος της πρώτης μεγάλης ομάδας του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, της Εθνικής ομάδας της χώρας του και θεωρούταν ως ένας από τους κορυφαίους του κόσμου. Στις εκλογές της IFFHS ψηφίστηκε 29ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σάλτο το 1901 από μητέρα από την Αργεντινή. Ο Χοσέ Ιγνάσιο Αντράντε, που πιστεύεται ότι ήταν ο πατέρας του, καταγράφηκε στο πιστοποιητικό γέννησής του ως μάρτυρας. Ο πρεσβύτερος Αντράντε, ο οποίος ήταν 98 ετών κατά τη γέννηση του Χοσέ Λεάντρο, ήταν ειδικός στην αφρικανική μαγεία και πιστεύεται ότι ήταν Αφρικανός σκλάβος που είχε δραπετεύσει από τη Βραζιλία.
Σε μικρή ηλικία ο Αντράντε μετακόμισε στο Μοντεβιδέο όπου ζούσε με μια θεία του. Πριν από την εισαγωγή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ουρουγουάη, εργάστηκε σε διάφορες δουλειές. Εργάστηκε κάποτε ως μουσικός του καρναβαλιού παίζοντας τα ντραμς, το βιολί και το ντέφι. Σε διάφορες στιγμές της ζωής του εργάστηκε επίσης ως πωλητής εφημερίδων.
Καριέρα σε συλλόγους
Μετά από περιοδείες σε εννέα ευρωπαϊκές χώρες με την ομάδα της Ουρουγουάης Νασιονάλ, το 1925 προσέλκυσε συνολικά τουλάχιστον 800.000 θεατές. Ο Αντράντε έπαιξε το ήμισυ αυτής της περιοδείας όταν ένας γιατρός στις Βρυξέλλες του είπε ότι είχε προσβληθεί από σύφιλη και εξαφανίστηκε στο Παρίσι όταν άκουσε το νέο. Ο Αντράντε δεν επέστρεψε στο Μοντεβιδέο παρά μόνο δύο μήνες αργότερα και σύμφωνα με πληροφορίες είχε χάσει βάρος και στη συνέχεια υποβλήθηκε σε θεραπεία. Δεν έχασε έτσι καμία από τις ικανότητές του και συνέχισε να εξασφαλίζει διεθνείς τίτλους για την Ουρουγουάη. Λέγεται ότι ήταν τυφλός από το ένα μάτι μετά από έναν αγώνα απέναντι στην Ιταλία, έπεσε στον τερματοφύλακα και εικάστηκε ότι ο τραυματισμός ήταν τόσο σοβαρός που αργότερα τυφλώθηκε από το ένα μάτι. Άλλη άποψη που υπάρχει είναι ότι η τύφλωση και η επιδείνωση της υγείας του προκλήθηκε από τη σύφιλη.
Ο Αντράντε μετακόμισε στην αιώνιο αντίπαλο Πενιαρόλ το 1930 όπου έπαιξε 88 αγώνες τα επόμενα χρόνια. Είχε εκπαιδευτεί ως έφηβος με την ομάδα αλλά δεν έγινε δεκτός. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1930 έπαιξε για μια σειρά ομάδων στην Αργεντινή, συμπεριλαμβανομένης της Ατλάντα, και της Ταλέρες. Είχε επίσης μια σύντομη θητεία με τους Γουόντερερς στην Ουρουγουάη.
Διεθνής καριέρα
Ο Αντράντε αγωνιζόμενος με τη θρυλική ομάδα της εθνικής Ουρουγουάης κέρδισε δύο συνεχόμενα χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια το 1924 και το 1928. Και στις δύο διοργανώσεις που αναγνωρίστηκαν από την FIFA ως ισάξιες Παγκοσμίων Κυπέλλων πραγματοποίησε εντυπωσιακές εμφανίσεις και κέρδισε το θαυμασμό των Ευρωπαίων. Στο Νοτιοαμερικανικό Πρωτάθλημα (τώρα γνωστό ως Κόπα Αμέρικα) ήταν βασικό μέλος των ομάδων που κέρδισαν τους τίτλους το 1923 και το 1926 (το 1924 ήταν τιτλούχος αλλά με τυπική παρουσία), ενώ το 1926 ψηφίστηκε καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Κέρδισε το πρώτο του Ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο στο τουρνουά ποδοσφαίρου του 1924 στο Παρίσι και εκλέχθηκε καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Ήταν ο πρώτος μαύρος διεθνής ποδοσφαιριστής που έπαιξε στο ποδόσφαιρο των Ολυμπιακών Αγώνων. Στην Ευρώπη υπάρχει μεγάλη περιέργεια για τους νέους που έφτασαν από τη Νότια Αμερική. Την παραμονή του ντεμπούτου, η Γιουγκοσλαβία, ο πρώτος αντίπαλος έστειλε μερικούς παρατηρητές για να παρακολουθήσουν την προπόνηση της «σελέστε». Ο προπονητής της Ουρουγουάης το παρατηρεί. Μόνο με ένα νεύμα, και οι παίκτες του ξεκινούν μια φάρσα που είναι λαμπρή: αρχίζουν να πέφτουν πάνω από την μπάλα, προσποιούμενοι ότι είναι εντελώς ανίκανοι, εν ολίγοις, δείχνοντας εντελώς αφελείς. Οι παρατηρητές φεύγουν, παρηγορημένοι από αυτό που έχουν δει: δεν γνωρίζουν ότι στην πραγματικότητα αυτή είναι μια υπέροχη ομάδα που τελικά τους συνέτριψε με 7–0. Μετά από εξαιρετικές εμφανίσεις η Ουρουγουάη κέρδισε τον τίτλο εύκολα στον τελικό με αντίπαλο την Ελβετία (3–0) και μόνο η Ολλανδία τη δυσκόλεψε στον ημιτελικό όπου χρειάστηκε η διαδικασία των πέναλτι. Τα προσωνύμια The Black Marvel και The Black Pearl, το τελευταίο ένα όνομα που χρησιμοποιήθηκε αργότερα για τον Πελέ του δόθηκαν στην πρώτη διοργάνωση του Παρισιού, όπου διέπρεψε όχι μόνο στους αγωνιστικούς χώρους αλλά και στην έντονη νυχτερινή ζωή της πόλης σε βαθμό που απομακρύνθηκε από το άθλημα για μήνες. Έγινε ο αγαπημένος των γυναικείου φύλου από τους υψηλότερους κύκλους της παρισινής κοινωνίας.
Σε αντίδραση στη νίκη των Ολυμπιακών του 1924, η ομάδα της Ουρουγουάης προσκλήθηκε σε μια σειρά δύο αγώνων από την Αργεντινή. Στο δεύτερο αγώνα στο Μπουένος Άιρες, ο Αντράντε αντιμετώπισε τις πέτρες από το πλήθος της Αργεντινής, στο οποίο όλη η ομάδα της Ουρουγουάης απάντησε ρίχνοντας τις πέτρες πίσω. Στη συνέχεια, ένα μέλος της ομάδας του συνελήφθη και η Ουρουγουάη αρνήθηκε να παίξει το υπόλοιπο του αγώνα.
Το 1928 κέρδισε το δεύτερο Ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο στους Αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ. Κατά τη διάρκεια του ημιτελικού αγώνα απέναντι στην Ιταλία, συγκρούστηκε με τον τερματοφύλακα, τραυματίζοντας σοβαρά το ένα μάτι. Αυτό αργότερα επιδεινώθηκε στο σημείο που πιθανά έμεινε τυφλός σε αυτό το μάτι. Ο Ιταλός Αλφρέδο Πίτο που αγωνίστηκε αντίπαλός του στον ημιτελικό της διοργάνωσης προσπαθώντας να περιγράψει στους συμπατριώτες του την άφθαστη τεχνική του είχε πει: «Θα μπορούσε να διασχίσει το Μιλάνο σε ώρα αιχμής με τη μπάλα, κάνοντας κόλπα, χωρίς αυτή ν’ ακουμπήσει στο έδαφος!». Παρά το ότι είχε αρχίσει να έχει πτώση στην απόδοση του, κατάφερε να είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες της Ουρουγουάης και κατέκτησε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1930 και εξακολουθώντας να είναι ο μόνος μαύρος παίκτης της ομάδας. Στο τέλος της διοργάνωσης επιλέχθηκε στην καλύτερη ομάδα. Ο τελικός ήταν ο τελευταίος αγώνας με την εθνική του ομάδα.
Η πορεία του μετά άρχισε να χάνεται με τη ζωή του να οδεύει προς το χειρότερο. Προσπάθειες από πρώην φίλους να οργανώσουν παιχνίδια προς τιμήν του δεν βρήκαν ανταπόκριση, ενώ οι συμπαίκτες του δυσκολεύτηκαν να παραμείνουν σε επαφή μαζί του, το αλαζονικό του πρόσωπο του χαρακτήρα του τον έκανε μη δημοφιλή  μεταξύ των συνομηλίκων του. Ένας αποτυχημένος γάμος και κατάθλιψη προστέθηκαν στα προβλήματά του. Ο Αντράντε ήταν προσκεκλημένος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950, όταν η Ουρουγουάη κέρδισε τον δεύτερο τίτλο. Ο ανιψιός του Βίκτορ Ροντρίγκεζ Άντραντ, μέλος της ομάδας του 1950, είχε υιοθετήσει τον Αντρέντ ως το δεύτερο επώνυμό του προς τιμήν του Αντράντε. Το 1956 ο Γερμανός δημοσιογράφος, Φριτς Χακ, έψαξε το Μοντεβιδέο για τον Αντράντε για έξι ημέρες, τον βρήκε να ζει σε άθλιες συνθήκες στο υπόγειο ενός διαμερίσματος. Ο παλιός θρύλος ήταν πολύ μεθυσμένος για να καταλάβει τις ερωτήσεις του δημοσιογράφου. Μέσα σε ένα χρόνο, ο Αντράντε πέθανε, πάμπτωχος και αλκοολικός, σε άσυλο στο Μοντεβιδέο σε ηλικία 55 ετών.
Το 1994, επιλέχθηκε από το περιοδικό France Football στη 10η θέση των κορυφαίων παικτών στην ιστορία του Παγκοσμίου Κύπελλου. Μια πλάκα τοποθετήθηκε στο στάδιο Σεντενάριο προς τιμήν των επιτευγμάτων του.
Τίτλοι και διακρίσεις
Νασιονάλ Πενιαρόλ Ουρουγουάη Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αντράντε Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ουρουγουάης Κατηγορία:Ουρουγουανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1928 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1930 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Νασιονάλ ντε Φούτμπολ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Ατλάντα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μοντεβιδέο Γουόντερερς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Ουρουγουάης Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα
Σήνωνες
Οι Σήνωνες ήταν Γαλατική φυλή οι οποίοι στην Εποχή του Σιδήρου και στην Ρωμαϊκή Δημοκρατία ζούσαν στην κοιλάδα του Σηκουάνα, γύρω από το σημερινό Σενς. Μια ομάδα των Σήνωνων μετανάστευσε στην Ιταλική χερσόνησο, στις ανατολικές ακτές της Αδριατικής ανάμεσα στο σημερινό Ρίμινι και την Ανκόνα, οι προγενέστεροι κάτοικοι Ομβρικοί εκδιώχθησαν. Οι αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι λεηλάτησαν την Ρώμη μετά την νίκη τους στην "μάχη της Αλίας" (390 π.Χ.), παρέμειναν για έναν αιώνα σκληρή απειλή μέχρι την εξαφάνιση τους (283 π.Χ.). Τους Σήνωνες αναφέρουν πολλοί αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Πολύβιος, ο Διόδωρος Σικελιώτης, ο Στράβων, ο Κλαύδιος Πτολεμαίος και ο Αμμιανός Μαρκελλίνος. Η πόλη του Σενς καταγράφεται τον 4ο αιώνα μ.Χ. ως πρωτεύουσα ή Oppidum της Γαλατικής φυλής των Σήνωνων, πήρε το όνομα τους. Το 400 π.Χ. διέσχισαν τις Άλπεις και εγκαταστάθηκαν στις βορειανατολικές ακτές της Ιταλίας ανάμεσα στο Ρίμινι και την Ανκόνα αφού έδιωξαν τους προγενέστερους κατοικους Ομβρικούς, ίδρυσαν την πρωτεύουσα τους την σημερινή Σενιγκάλλια. Λίγο αργότερα (391 π.Χ.) ο αρχηγός τους Βρέννος επιτέθηκε στην Ετρουρία και πολιόρκησε το Κλύσιον. Οι κάτοικοι ζήτησαν την βοήθεια των Ρωμαίων και εκείνοι το δέχθηκαν παραβιάζοντας τους διεθνείς κανόνες της εποχής, το αποτέλεσμα ήταν η συντριβή των Ρωμαίων στην "μάχη της Αλίας" (390 π.Χ.) και η λεηλασία της Ρώμης. Σε έναν αιώνα οι Σήνωνες βρέθηκαν ξανά σε εχθρότητα με τους Ρωμαίους με αποτέλεσμα την συντριβή τους και την τελική υποταγή τους (283 π.Χ.), από τότε εξαφανίστηκαν ιστορικά. Οι Ρωμαίοι μετονόμασαν την πρωτεύουσα τους σε Σενιγκάλλια που ονομαζόταν πριν Σιένα ώστε να διαχωριστεί από την Σιένα στην Ετρουρία.
Πηγές
Κατηγορία:Γαλάτες Κατηγορία:Ιστορία του Μάρκε
NBA 2017-18
Το NBA 2017-18 ήταν το 72ο αγωνιστικό έτος της κορυφαίας διοργάνωσης καλαθοσφαίρισης των ΗΠΑ. Η κανονική περίοδος ξεκίνησε στις 17 Οκτωβρίου του 2017. Το All Star Game του 2018 διεξήχθη στο Staples Center στο Λος Άντζελες. Η κανονική περίοδος ολοκληρώθηκε στις 11 Απριλίου 2018 και τα Πλέι Οφ ξεκίνησαν στις 14 Απριλίου.
Τέλος Σταδιοδρομίας
Πολ Πιρς στις 30 Απριλίου 2017 <br/ > Κρις Μπος στις 3 Ιουνίου 2017
Μεταγραφική περίοδος
Η μεταγραφική περίοδος στο NBA ξεκινάει την 5η Ιουλίου. Φέτος ξεκίνησε την 5η Ιουλίου 2017. Οι ομάδες έχουν το δικαίωμα να κάνουν προσφορά σε παίκτες οι οποίοι δεν έχουν συμβόλαιο με κάποια ομάδα και άρα είναι ελεύθεροι. Οι ομάδες έχουν ένα ανώτατο όριο στα χρήματα που μπορούν να σπαταλήσουν για συμβόλαια παικτών (και νυν και νέων), γνωστό και ως Salary Cup. Το όριο φέτος ανεβαίνει στα 102 εκατομμύρια δολάρια (πέρυσι ήταν στα 93 εκατομμύρια). Αυτό σημαίνει ότι το σύνολο των συμβολαίων όλων των παικτών μιας ομάδας, δεν μπορει να ξεπεράσει τα 102 εκατομμύρια δολάρια. Οι ελεύθεροι παίκτες χωρίζονται σε Restricted και Unrestricted. Οι unrestricted είναι ελεύθεροι να διαπραγματευτούν με όποιον θέλουν. Από την άλλη, οι restricted ανήκουν ακόμα στην πρώην ομάδα τους. Έτσι αν κάποια άλλη ομάδα τους κάνει μια προσφορά τότε η ομάδα του restricted μπορεί να ισοφαρίσει αυτή τη προσφορά ακόμα και αν ξεπερνάει το Salary Cup. Αυτή είναι η μία και μοναδική περίπτωση κατά την οποία μια ομάδα μπορεί να ξεπεράσει το ανώτατο όριο συμβολαίων. Επίσης στο NBA υπάρχουν και κάποια ειδικά συμβόλαια στα οποία οι παίκτες αφού λήξει το συμβόλαιό τους έχουν τη δυνατότητα να υπογράψουν για 1 ακόμη χρόνο με την ίδια ομάδα ή να σπάσουν το συμβόλαιο και να γίνουν ελεύθεροι παίκτες.
Μεταγραφές ελεύθερων παικτών
ΕΣ= Ειδικό Συμβόλαιο <br/ > ΔΠΤΣ= Δικαίωμα πρόωρου τερματισμού συμβολαίου <br/ > (Αστερίσκος)= Με αστερίσκο είναι οι παίκτες που είχαν ειδικό συμβόλαιο (δηλαδή δικαίωμα αυτόματης ανανέωσης συμβολαίου), αλλά επέλεξαν να τερματίσουν το συμβόλαιό τους
NBA Draft 2017
Το NBA Draft είναι μια διαδικασία κατά την οποία οι 30 ομάδες που συμμετέχουν στο NBA, επιλέγουν 2 παίκτες από αυτούς που τελειώσανε το κολλέγιο και εχουν αποφασίσει να ξεκινήσουν την καριέρα τους στο NBA. Για να είναι πιο δίκαιο υπάρχει ένας κανόνας για το με ποια σειρά θα επιλέξουν οι ομάδες. Οι χειρότερες ομάδες της προηγούμενης σεζόν παίρνουν τις πρώτες επιλογές ενω οι καλύτερες ομάδες της προηγούμενης σεζόν παίρνουν τις τελευταιες επιλογές. Για να καθοριστεί ποιες ομάδες θα πάρουν τις 14 πρώτες επιλογές γίνεται κλήρωση στην οποία συμμετέχουν οι 14 ομάδες που δεν συμμετείχαν στα πλέι οφ της προηγούμενης σεζόν. Οι ομάδες με τα χειρότερα ρεκόρ έχουν πάντα πιο πολλές πιθανότητες να πάρουν τις πρώτες 3 επιλογές. Στη φετινή κλήρωση, οι Μπρούκλιν Νετς κέρδισαν την 1η επιλογή του φετινού NBA Draft όμως οι Νετς έχουν ανταλλάξει το πικ τους σε μια ανταλλαγή που έκαναν με τους Μπόστον Σέλτικς το 2012. Έτσι οι Μπόστον Σέλτικς έχουν ουσιαστικά το 1ο πικ για το φετινό draft. Οι ίδιοι όμως λίγες μέρες πριν το draft αντάλλαξαν πικς με τους Φιλαδέλφεια 76ερς και έτσι οι 76ερς θα έχουν το 1ο πικ και οι Σέλτικς το 3ο. Οι Λος Άντζελες Λέικερς πήραν την 2η επιλογή. Το NBA Draft αποτελείται από 2 γύρους. Στον 1ο γύρο η σειρά αποφασίζεται με τον προαναφερθέντα τρόπο ενώ στον 2ο γύρο η σειρά ειναι η ακριβώς αντίθετη από αυτή του 1ου γύρου. Δηλάδη αυτός που είχε την 30η (δηλαδή τελευταία) επιλογή στον 1ο γύρο, θα έχει την 1η επιλογή στον 2ο γύρο και πάει λέγοντας. Στην 1η επιλογή επίλεγεται ο καλύτερος παίκτης από αυτούς που έχουν δηλώσει συμμετοχή στο Draft. Στο παρελθόν στην 1η επιλογή έχουν επιλεχθεί μεγάλοι παίκτες, όπως για παράδειγμα ο Magic Johnson, ο Allen Iverson, ο LeBron James κτλ. Ο καλύτερος παίκτης στην ιστορία ο οποίος είχε επιλεγεί εκτός 10αδας ήταν ο Kobe Bryant ο οποίος είχε επιλεγεί στην 13η επιλογή από τους Σάρλοτ Χόρνετς (και ανταλλάχθηκε στους Λος Άντζελες Λέικερς αμέσως μετά το Draft). Το NBA Draft 2017 θα διεξαχθεί στις 22 Ιουνίου 2017 στο Barclays Center του Μπρούκλιν.
Κανονική Περίοδος
Οι 30 ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα χωρίζονται σε 2 περιφέρειες, δυτική και ανατολική, και η κάθε περιφέρεια χωρίζεται σε 3 κατηγορίες. Οι κατηγορίες της δυτικής περιφέρειας είναι: Βορειοδυτική, Ειρηνικός, Νοτιοδυτική. Οι κατηγορίες της ανατολικής περιφέρειας είναι: Ατλαντική, Κεντρική, Νοτιοανατολική. Τα ονόματα των περιφερειών και των κατηγοριών ορίζουν την γεωγραφική τους τοποθεσία στις ΗΠΑ. Με αυτό το κριτήριο επιλέγεται και ποιες ομάδες θα έχει η κάθε περιφέρεια και κατηγορία.
Στατιστικά
{| class="wikitable" !colspan=1|Κατηγορία !Παίκτης !Ομάδα !Στατιστικό
Playoffs
Τα Πλέι-Οφ της σεζόν 2017-18 ξεκίνησαν στις 14 Απριλίου 2018. Στα Πλέι-Οφ προκρίνονται οι πρώτες 8 ομάδες από κάθε περιφέρεια. Οι ομάδες παίζουν μόνο με ομάδες της δικιάς τους περιφέρειας ώσπου στο τέλος μένει 1 ομάδα από κάθε περιφέρεια και παίζουν στους Τελικούς του NBA. Σε κάθε περιφέρεια διεξάγονται 3 φάσεις Πλέι-Οφ. Η πρώτη φάση (ή αλλιώς προημιτελικά), η 2η φάση (ή αλλιώς ημιτελικά) και οι τελικοί της περιφέρειας και στο τέλος έχουμε τους τελικούς του NBA (όπου συμμετέχει η νικήτρια ομάδα της κάθε περιφέρειας). Στους προημιτελικούς της κάθε περιφέρειας αγωνίζονται: ο 1ος με τον 8ο, ο 2ος με τον 7ο, ο 3ος με τον 6ο και ο 4ος με τον 5ο. Το πλεονέκτημα έδρας το έχει πάντα η ομάδα που τερμάτισε υψηλότερα στην κανονική διάρκεια. Η κάθε ομάδα χρειάζεται 4 νίκες για να προκριθεί στην επόμενη φάση (δηλ. μάξιμουμ 7 αγώνες). Οι πρώτοι 2 αγώνες διεξάγονται στην έδρα της ομάδας με το πλεονέκτημα, οι 2 επόμενοι είναι στην έδρα της άλλης ομάδας και μετά αν χρειαστούν και άλλα ματς πάει ως εξής: 5ο ματς στην έδρα της ομάδας με το πλεονέκτημα, 6ο ματς στην έδρα της άλλης ομάδας και 7ο ματς στην έδρα της ομάδας με το πλεονέκτημα.
Τελικοί NBA
Στους τελικούς του NBA αναμετρήθηκαν ο νικητής των τελικών της Ανατολικής Περιφέρειας με τον νικητή των τελικών της Δυτικής Περιφέρειας. Το πλεονέκτημα έδρας το είχε η ομάδα με το καλύτερο ρεκόρ στην κανονική διάρκεια (νίκες-ήττες). Ο πρώτος στις 4 νίκες θα αναδειχθεί πρωταθλητής για το 2018. Όλες οι ώρες στον παρακάτω πίνακα είναι σε (UTC-04:00).
Παραπομπές
<references group="lower-alpha"/> Κατηγορία:Αγωνιστικές περίοδοι του NBA
Ρέι Ντόρσετ
Ο Ρέι Ντόρσετ (αγγλ. Ray Dorset γεν. 1946), είναι τραγουδιστής και στιχουργός και μέλος του συγκροτήματος Mungo Jerry. Έγραψε πολλά τραγούδια που ανέβηκαν στα τσαρτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί Κατηγορία:Βρετανοί μουσικοί
Αρχαιολογικό Μουσείο του Αϊδινίου
Το Αρχαιολογικό Μουσείο του Αϊδινίου (Aydın Arkeoloji Müzesi) βρίσκεται στο Αϊδίνιο, στη δυτική Τουρκία. Ιδρύθηκε το 1959 και περιέχει πολυάριθμα αγάλματα, τάφους, κίονες και λιθόγλυπτα από την ελληνιστική, ρωμαϊκή, βυζαντινή, σελτζουκική και οθωμανική περίοδο, που ανακαλύφθηκαν σε αρχαίες πόλεις όπως η Αλεξάνδρεια στη Λάτμο, η Αλάβανδα, η Αμυζώνα, η Άρπασα, η Μαγνησία του Μαίανδρου, τη Μυούντα, Νίσα, Ορθοσία, Πηγίντα, Πυγέλα και τις Τράλλεις. Το μουσείο διαθέτει επίσης ένα τμήμα αφιερωμένο στα ευρήματα αρχαίων νομισμάτων.
Ιστορικό
Τα αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή του Αϊδινίου αρχικά αποθηκεύτηκαν και έτσι προστατεύτηκαν στο Κέντρο Κοινότητας (Halkevi ) της πόλης. Το 1950 τα συγκεντρωμένα αντικείμενα μεταφέρθηκαν στο Υφυπουργείο Οικονομικών. Το μουσείο ιδρύθηκε ως γραφείο στις 16 Φεβρουαρίου 1959 και απέκτησε το καθεστώς διεύθυνσης στις 17 Φεβρουαρίου 1969.
Το μουσείο μεταφέρθηκε στο νέο του κτήριο στις 23 Απριλίου 1973. Στην αρχή, στο ίδιο κτήριο εκτέθηκαν μαζί εθνογραφικά αντικείμενα και αρχαιολογικά αντικείμενα. Τα επόμενα χρόνια, αυξήθηκε ο αριθμός των αντικειμένων, που προέκυψαν από τις επιστημονικές αρχαιολογικές ανασκαφές σε τοποθεσίες αρχαίων πολιτισμών γύρω από την πόλη. Η ανάγκη ενός νέου και μεγαλύτερου κτηρίου μουσείου έγινε αναπόφευκτη καθώς ο διαθέσιμος χώρος των εκθεσιακών χώρων, των αποθηκών και των μονάδων εξυπηρέτησης δεν μπορούσε πλέον να ανταποκρίνεται στα σύγχρονα μουσειολογικά πρότυπα. Το 2000, έγινε υποχρεωτικός επανασχεδιασμός του μουσείου. Ωστόσο, η έλλειψη επιλογής επέκτασης οδήγησε στην εκπόνηση ενός έργου για το νέο κτήριο του μουσείου.
Το έργο ξεκίνησε το 2000, ωστόσο δεν μπόρεσε να υλοποιηθεί λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων. Στις 25 Μαΐου 2011 το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ανέλαβε το έργο. Το κόστος ανήλθε σε ₺ 8 εκατομμύρια (περίπου. 4,5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ). Η κατασκευή ολοκληρώθηκε σε περίπου ένα χρόνο μετά τη διεξαγωγή του διαγωνισμού. Το μουσείο άνοιξε στις 17 Αυγούστου 2012 και είναι χτισμένο στη γειτονιά Ιλιτζαμπάσι στο κέντρο του Αϊδινίου σε μια έκταση 15.769 τετραγωνικών μέτρων. Είναι ένα διώροφο κτήριο με υπόγειο. Το ισόγειο αποτελείται από έναν εκθεσιακό χώρο 1.340 τετραγωνικών μέτρων  και διοικητικά γραφεία. Μία Αίθουσα 530 τ.μ.,  που προορίζεται για προσωρινές εκθέσεις, ένα παιδικό εργαστήριο και ένα αμφιθέατρο πολλαπλών χρήσεων χωρητικότητας 130 θέσεων βρίσκονται στον πρώτο όροφο. Διαθέτει μια πίσω αυλή, που λειτουργεί ως υπαίθριο μουσείο.
Εκθέματα
μικρογραφία|200x200εσ| Κιονόκρανα αρχαίας ρωμαϊκής περιόδου Το σχέδιο του Αρχαιολογικού Μουσείου Αϊδινίου βασίζεται στην έκθεση αντικειμένων κυρίως από τις Τράλλεις (αρχαίο Αϊδίνιο), τη Μαγνησία, την Αλάβανδα, τη Νύσα Καρίας το Αρχαϊκό Πανιώνιο, το Καντικαλεσί (Ανάι), τον Τύμβο Τεπετζίκ. Επίσης, εκτίθενται αρχαιολογικά αντικείμενα, που προέρχονται από ανασκαφές στην Αλεξάνδρεια στη Λάτμο, την Αμύζωνα, την Πηγίντα, τη Άρπασα, τη Μασταύρα, την Αχάρακα, την Πυγαλή και την Ορθοσία. Στην είσοδο του μουσείου καλωσορίζει τους επισκέπτες μία επιγραφή με τους στίχους του επιταφίου του Σείκιλου, ο πρωτότυπος του οποίου βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας στην Κοπεγχάγη. Υπάρχουν περίπου 11.000 αρχαιολογικά και 4.000 εθνογραφικά αντικείμενα, καθώς και μια συλλογή 45.000 νομισματικών αντικειμένων, που είναι καταχωρημένα στο Μουσείο του Αϊδινίου, το οποίο είναι ένα από τα δέκα καλύτερα μουσεία της χώρας. Υπάρχουν περίπου 3.000 άρθρα, που εκτίθενται στο μουσείο.
Πεντάλεπτες εισαγωγές, που προβάλλονται σε τηλεοράσεις στις ενότητες του μουσείου, προσφέρονται στους επισκέπτες καθώς και μια 15λεπτη παρουσίαση για το μουσείο και τους αρχαιολογικούς χώρους, η οποία δίνεται σε ομάδες στην είσοδο.
Σε αυτή την ενότητα, εκτίθενται ευρήματα από την προϊστορική εποχή, τα οποία ανακαλύφθηκαν στον Τύμβο Τεπετζίκ στο Καρακολάρ, Τσίνε. Πρόκειται για πήλινα είδωλα, οστέινα εργαλεία, πέτρινα τσεκούρια καθώς και αιχμές βελών, εργαλεία κοπής και διάτρησης από πυριτόλιθο και οψιανό που ανάγονται στην Ύστερη Χαλκολιθική, την Πρώιμη, τη Μέση και την Προϊστορία της Ανατολίας#Ύστερη Εποχή του Χαλκού. Επίσης, αποτυπώματα από τερακότα σφραγίδων Χετταίων από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού βρίσκονται σε αυτή την ενότητα. Αυτά τα αποτυπώματα σφραγίδων φανερώνουν την ύπαρξη και την επιρροή τους στη δυτική Ανατολία.
αριστερά|μικρογραφία|175x175εσ| Μια μακέτα του πραγματικού αρχαίου κτηρίου, που αποτελείται από το Ιερό του Αρχαϊκού Πανιωνίου και την Αίθουσα Συνεδριάσεων του Ιονίου Συνδέσμου Αυτό το τμήμα περιέχει τεχνουργήματα από το Αρχαϊκό Ιερό Πανιώνιο στη Μελία στην κορυφή της Μυκάλης, που βρίσκεται στην πόλη Νταβουτλάρ του Κουσάντασι. Σημαντικά αντικείμενα που εκτίθενται είναι ακροκέραμα από τερακότα, μικρά αγάλματα στρατιωτών και χάλκινες αιχμές βελών. Υπάρχει επίσης μια μακέτα σε κλίμακα 1/3 του αρχαίου κτηρίου, που αποτελείται από το Ιερό του Αρχαϊκού Πανιωνίου και την Αίθουσα Συνεδριάσεων του Κοινού των Ιώνων.
Ένα μικρό χάλκινο άγαλμα των Χετταίων εκτίθεται σε ειδική προθήκη ως σημαντικό εύρημα εκτός από τα πήλινα αγγεία και τηγάνια, τα πέτρινα τσεκούρια και τα βαρίδια αργαλειού, τα οποία βρέθηκαν όλα κατά τις ανασκαφές σε έναν τύμβο στο Καντικαλεσί στο Κουσάντασι του Αϊδινίου. Επιπλέον, εκτίθενται διακοσμητικά κεραμικά, κοσμήματα, λαβές ξίφους, πόρπη ζώνης, φιγούρες και ανάγλυφα αγίων από ελεφαντόδοντο, που χρονολογούνται από τον 12ο και 13ο αιώνα καθώς και συλλογή αποτυπωμάτων μολύβδινων σφραγίδων από τη Βυζαντινή Εποχή.
αριστερά|μικρογραφία|193x193εσ| Αρχαία ρωμαϊκή τεφροδόχος με απεικόνιση Αυτή η αίθουσα εκθέτει τα καλύτερα δείγματα των γλυπτών της ελληνιστικής και της ρωμαϊκής περιόδου στις Τράλλες, αυτό που είναι σήμερα στο κέντρο του Αϊδίνου. Επιπλέον, εκτίθενται αντικείμενα όπως πήλινα αντικείμενα, λάμπες λαδιού, ρυτό, μπουκάλια αρωμάτων, γυάλινα σκεύη, χρυσά διαδήματα, δαχτυλίδια, σκουλαρίκια και διάφορα άλλα κοσμήματα καθώς και παιδικά παιχνίδια από τερακότα. Τα σημαντικότερα αντικείμενα του μουσείου είναι μικρά γλυπτά του Έρωτα από ζωγραφισμένη τερακότα και μια τεφροδόχος αποτέφρωσης διακοσμημένη με μοτίβα ενσάρκωσης, που απεικονίζουν τις θεές του πεπρωμένου (Μοίρες), την ψυχή του νεκρού, τον χθόνιο θεό του κάτω κόσμου Άδη, τους κριτές του κάτω κόσμου και τον τρικέφαλο φύλακα Κέρβερο του Άδη.
Στην αίθουσα εκτίθενται κύπελλα και δοχεία από τερακότα, λάμπες λαδιού, φιγούρες, διάφορα δείγματα γλυπτικής, δαχτυλιόλιθοι, δείγματα κοσμημάτων και αντικείμενα από ελεφαντόδοντο, που ανακαλύφθηκαν κατά τις ανασκαφές στη Μαγνησία στον Μαίανδρο κοντά στο Γκερμεντζίκ του Αϊδινίου. Άλλα αξιοσημείωτα αντικείμενα είναι κράνη, που απεικονίζονται με τη μορφή της Σκύλλας, η οποία αναφέρεται στην Οδύσσεια XII του Ομήρου, τον Οδυσσέα, τα αγάλματα των θεών του Ολύμπιου Απόλλωνα και Ερμή.
αριστερά|μικρογραφία|150x150εσ| Μωσαϊκά αρχαίας ρωμαϊκής βίλας στην Ορθοσία Ψηφιδωτά, που ανακαλύφθηκαν στο πάτωμα μιας ρωμαϊκής βίλας του 2ου αιώνα π.Χ. στην αρχαία πόλη Ορθοσία στο χωριό Ντοντουράν του Γενιπαζάρ του Αϊδινίου, αποτελούνται από τέσσερα κύρια πάνελ με περιγράμματα κατασκευασμένα σε opus tessellatum. Στα άκρα απεικονίζονται διάφορες μορφές ζώων και τυπικά ρωμαϊκά γεωμετρικά μοτίβα. Υπάρχει επίσης μια διαδραστική εφαρμογή στον τοίχο, που δείχνει μια τρισδιάστατη σκηνή μάχης μονομάχων εμπνευσμένη από τις φιγούρες μονομάχων στα μωσαϊκά της Ορθοσίας.
αριστερά|μικρογραφία|125x125εσ| Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα Σε προθήκες εκτίθενται νομισματικές συλλογές από την εποχή της Λυδίας, την κλασική αρχαιότητα, την ελληνιστική περίοδο, τις περιόδους της Ρωμαϊκής, Βυζαντινής, Σελτζουκικής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επιπλέον, το τμήμα περιέχει ως μέρος του Θησαυρού Κιζιλντερέ έναν σπάνιο θησαυρό, που αποτελείται από ασημένια νομίσματα 29 Ρωμαίων αυτοκρατόρων και εννέα αυτοκράτειρων, που βασίλεψαν μεταξύ 40 μ.Χ. και 270 μ.Χ. Στην ενότητα αυτή απεικονίζεται επίσης η αρχαία τεχνολογία κοπής νομισμάτων με αντίγραφα.
μικρογραφία|150x150εσ| Αρχαία ρωμαϊκή σαρκοφάγος Σε αυτήν την ενότητα εκτίθενται τεχνουργήματα, που προέκυψαν κατά τη διάρκεια τριών σωστικών ανασκαφών σε χώρους ταφής, οι οποίες διεξήχθησαν από το μουσείο.
Πρόσβαση
Το μουσείο βρίσκεται στο Μιουσέ Μπούλβαρι 4, στη γειτονιά Ιλιτζαμπασί του Εφελέρ, στην περιοχή του Αϊδινίου. Είναι κλειστό τις Δευτέρες και την πρώτη ημέρα των θρησκευτικών εορτών μέχρι το μεσημέρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικά μουσεία στην Τουρκία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πέτρος Θ. Πιζάνιας
Ο '''Πέτρος Θ. Πιζάνιας''' είναι Έλληνας ιστορικός, σήμερα ομότιμος καθηγητής του Τμήματος ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947, στην συνοικία Γαργαρέττα. Οι γονείς του είναι ο Θεόδωρος Πιζάνιας, ράπτης, και η Αναστασία Πιζάνια, νοικοκυρά. Κατάγονταν από την Κάλυμνο και τον Πειραιά αντίστοιχα. Είναι παντρεμένος με την Αλίκη Βαξεβάνογλου, διδάκτορα Ιστορίας, ερευνήτρια στην Ακαδημία Αθηνών και διδάσκουσα στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Έχουν έναν γιο, τον Στέφανο Πιζάνια, ο οποίος είναι φυσικός.
Σπουδές
Σπούδασε ιστορία στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, γεωγραφία και κοινωνιολογία στο πανεπιστήμιο Paris VIII. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος ιστορίας και διδακτορικού από την Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales.
Πολιτική και κοινωνική δράση
Έχει αναπτύξει σημαντική πολιτική δράση. Την περίοδο της Δικτατορίας υπήρξε στέλεχος των οργανώσεων ΠΑΜ Νέων, Ρήγας Φεραίος και ΚΚΕ εσωτερικού. Από το 1976 έως το 1984 αρθρογραφούσε στο πολιτικό περιοδικό Ο Πολίτης. Αργότερα, ως ιδρυτικό στέλεχος της Ελληνικής Αριστεράς (Ε.Αρ), υπήρξε μέλος της κεντρικής επιτροπής του κόμματος και υπεύθυνος για θέματα πολιτικής εκπαίδευσης και έρευνας.
Από το 1994 έως το 1997 διετέλεσε Πρόεδρος του επιστημονικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών Α. Παπανδρέου (ΙΣΤΑΜΕ). Επίσης, χρημάτισε σύμβουλος του Υπουργού Παιδείας Γεράσιμου Αρσένη (1987-8).
Από το 1985 και μέχρι σήμερα, κατά μεγάλα διαστήματα, συνεργάζεται με εφημερίδες εθνικής κυκλοφορίας όπου αρθρογραφεί για τα πολιτικά ζητήματα.
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Ο Πέτρος Πιζάνιας υπηρέτησε ως λέκτορας και καθηγητής Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Υπήρξε κάτοχος Έδρας Unesco με θέματα διάδοσης της επιστημονικής έρευνας και διδασκαλίας της ιστορίας στο Πανεπιστήμιο των Τιράνων και την Σχολή του Αργυροκάστρου. Το 2015 εκλέχθηκε Ομότιμος Καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου.
Το 1998 ίδρυσε και μέχρι το 2014 διηύθυνε το Διαπανεπιστημιακό Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών «Ιστορία και τεκμηρίωση στις Βαλκανικές κοινωνίες», το οποίο αργότερα μετεξελίχθηκε σε διατμηματικό και μετονομάστηκε σε «Ιστορική έρευνα, Διδακτική και Νέες τεχνολογίες». Αυτό το μεταπτυχιακό προσφέρεται στο Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου, σε συνεργασία με το Τμήμα Πληροφορικής.
Έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής σε διάφορα πανεπιστήμια του εξωτερικού, έχει οργανώσει εθνικά και διεθνή επιστημονικά συνέδρια, έχει πάρει μέρος σε άλλα και έχει δώσει πολλές επιστημονικές διαλέξεις.
Ερευνητικό έργο
Το διάστημα 1980 έως 1986 διετέλεσε ερευνητής του Ιστορικού Αρχείου της Εθνικής Τραπέζης και συντονιστής της ερευνητικής ομάδας για την ιστορία των τιμών, των μισθών και των ημερομισθίων στην Ελλάδα 19ος – 20ος αι., υπό την διεύθυνση του ιστορικού Σπύρου Ι. Ασδραχά.
Βιβλία
''- Μισθοί και εισοδήματα στην Ελλάδα 1841-1923. Το παράδειγμα των υπαλλήλων της Ε.Τ.Ε.'' Εισαγωγή από τον Σπύρο Ασδραχά. Εκδόσεις της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας.
''- Οικονομική ιστορία της ελληνικής σταφίδας 1851-1912. Παραγωγή, διεθνής αγορά, διαμόρφωση τιμών, κρίση.'' Εκδόσεις της Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδας, 1988.
''- Η κίνηση των τιμών εμπορευμάτων σε ελληνικές αγορές. Πειραιάς, Πάτρα, Ερμούπολη, Αθήνα (19ος-20ος αιώνας) – Mouvement des prix en Grèce XIXe début du XXs. Le Pirée, Hérmopolis, Patras.'' Σε συνεργασία με τον Γ. Ν. Μητροφάνη. Εκδόσεις της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, 1991 (δίγλωσση έκδοση στα ελληνικά και στα γαλλικά)
''- Χρόνοι των ανθρώπων. Μεθοδολογικές θεωρήσεις για την ιστορία.'' Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2002.
''- Από ραγιάς Έλληνας πολίτης. Διαφωτισμός και Επανάσταση 1750-1821, Εισαγωγή στον συλλογικό τόμο Η Ελληνική Επανάσταση του 1821. Ένα ευρωπαϊκό γεγονός,'' Εκδόσεις Κέδρος, 2009.
''- The Greek Revolution of 1821. A European event'', Εκδόσεις Issis, Κωνσταντινούπολη, 2011 (στα αγγλικά)
''- Η ιστορία των Νέων Ελλήνων. Από το 1400 έως το 1820.'' Εκδόσεις Εστία, Αθήνα, 2015.
Αρθρογραφία
Επιστημονικά άρθρα του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά Τα Ιστορικά,  ''Annales, Economies- Sociétés-Civilisations, Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης, κ. ά, όπως και'' σε διάφορα πρακτικά συνεδρίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί
Άρης Θεσσαλονίκης (υδατοσφαίριση ανδρών)
Το τμήμα της ανδρικής υδατοσφαίρισης (water-polo) του Α.Σ. Άρη Θεσσαλονίκης αποτελεί ένα από τα πλέον επιτυχημένα στην ιστορία τόσο του συλλόγου, όσο και του αθλήματος. Είναι η ομάδα της Βόρειας Ελλάδας με τις περισσότερες συμμετοχές στο πρωτάθλημα (έβδομη στην σχετική λίστα) ενώ με τα τέσσερα πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει και τις δύο παρουσίες σε τελικό κυπέλλου, αποτελεί την πιο επιτυχημένη ομάδα της Βόρειας Ελλάδας στο χώρο της υδατοσφαίρισης.
1925–1932
Ένα τμήμα του Άρη με μεγάλες διακρίσεις, αυτό της υδατοσφαίρισης, δημιουργήθηκε το 1925. Είχε μάλιστα δικές του εγκαταστάσεις μέσα στη θάλασσα για προπονήσεις και στην κολύμβηση, κατασκευασμένες πίσω από τη Λέσχη Άρη, που στεγαζόταν στο νεοκλασικό της οδού Βασιλίσσης Όλγας 30.
Το Σεπτέμβριο του 1927 διοργανώνεται πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης με τη συμμετοχή των ίδιων σωματείων και του Μακεδονικού Αστέρος, το οποίο για δεύτερη φορά καταλήγει στον Άρη που θέτει παρακαταθήκη για μεγαλύτερες επιτυχίες στο μέλλον.
Την επόμενη χρονιά διοργανώνεται το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα υπό την αιγίδα της ΕΚΟΦ (σήμερα Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος ΚΟΕ), με την ομάδα στις 13 Οκτωβρίου 1928 να ξεπερνά εύκολα 6–1 τον ΝΟ Καστέλλας για τα προημιτελικά. Μία ημέρα έπειτα νικά τον Εθνικό Πειραιώς 3–2 και στον τελικό τον Ολυμπιακό Πειραιώς 1–0, κατακτώντας το πρώτο επίσημο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Ελλάδας.
240px|thumb|Η κολυμβητική αποστολή του Άρη το 1930 κατά την επιστροφή της στην πόλη, μετά την ανάδειξη ως πρωταθλήτριας water-polo και 4ης στη γενική κατάταξη των Πανελλήνιων Αγώνων. Η 7άδα στο 4-1 επί του Ολυμπιακού στον τελικό: Δημητρίου (αρχηγός), Γ. Βαρσαμής, Αγ. Ζωγράφος, Ζώμπος, Λ. Βαρσαμής, Ισιγώνης, Φ. Ζωγράφος.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 1929 διατηρεί τον τίτλο του πρωταθλητή με τη νίκη του 3–1 επί του Εθνικού σε επαναληπτικό τελικό (0–0 ο πρώτος).
Το ίδιο επαναλαμβάνει και το 1930, επικρατώντας κατά σειρά των ΝΟ Πατρών 6–0, Πανελλήνιου ΓΣ χωρίς αγώνα και Ολυμπιακού 4–1 στον τελικό.
Ηττάται, για πρώτη φορά στα πλαίσια των πανελλήνιων αγώνων, κατά τον τελικό του 1931 από τον Εθνικό 0–1 στις 2 Αυγούστου, αφού έχει αποκλείσει τον Ολυμπιακό με 4–2 και τον Πανελλήνιο ΓΣ χωρίς αγώνα. Στον τελικό ο Άρης ήταν ανώτερος σπαταλώντας αρκετές ευκαιρίες για να πετύχει τέρμα ενώ η διαιτησία τον αδίκησε σε ορισμένες καίριες στιγμές.
Το αντιστάθμισμα της πρώτης ήττας και απώλειας τίτλου έρχεται την αμέσως επόμενη περίοδο. Κατακτά το πρωτάθλημα για τελευταία φορά στην ιστορία του με το 5–1 επί του ΝΟ Μυτιλήνης στον έναν ημιτελικό, καθώς η ΕΚΟΦ απέκλεισε τους μετέχοντες στον άλλο, Εθνικό και Ολυμπιακό, εξαιτίας των σοβαρότατων επεισοδίων μεταξύ των παικτών τους στη λήξη της αναμέτρησης.
Κάπου εκεί τελειώνει η κυριαρχία της χρυσής ομάδας πόλο του Άρη, η οποία κατέκτησε τους τέσσερις από τους πέντε πρώτους πανελλήνιους τίτλους στην υδατοσφαίριση επί διοργάνωσης ΕΚΟΦ.
Την αποτέλεσαν οι: Στέλιος Δημητρίου (τερματοφύλακας και αρχηγός, όπως και στην Εθνική), Φώτης και Αγησίλαος Ζωγράφος, Παύλος Ζώμπος (όλοι Έλληνες διεθνείς), Κίμων Γιαννακού, Γιάννης Ισιγώνης, Ιωάννης και Λ. Βαρσαμής, Ευθύμιος Ευθυμίου, Θεμιστοκλής Σαρόγλου, Ευθύμιος Νίκου, Δ. Σαρρής και άλλοι.
1932–1975
Στη συνέχεια οι επιτυχίες μειώνονται και περιορίζονται σε τιμητικές παρουσίες στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος. Ο σύλλογος πάντως, κατορθώνει έπειτα από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο να "κατεβάσει" αμέσως πλήρη κολυμβητική αποστολή στους πρώτους μεταπολεμικούς αγώνες του 1945. Μετέχει στο πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας έως και το 1960 (με εξαίρεση τα έτη 1955 και 1956), με καλύτερη θέση την 4η το 1948 και το 1950.
Παράλληλα, μεταξύ 1953 και 1958 πραγματοποιούνται οι πρώτες 6 διοργανώσεις του κυπέλλου Ελλάδας (νικητής σε όλες ο Εθνικός Πειραιώς), όπου ο Άρης αγωνίζεται ανελλιπώς. Μεγαλύτερη επιτυχία στη συγκεκριμένη διοργάνωση αποτελεί η παρουσία στον επεισοδιακό τελικό της 1ης Σεπτεμβρίου 1955, παρά την ήττα 0–1 από τον Εθνικό, έχοντας στην πορεία αποκλείσει κατά σειρά τους ΠΑΟΚ, Εθνικό ΓΣ Αθηνών και ΝΟ Πατρών (άνευ αγώνα). Στον τελικό ο Άρης αποχώρησε μετά από 2 λεπτά. Ο τερματοφύλακας Μεϊμαρίδης δέχθηκε χτύπημα από τον πολίστα του Εθνικού, Καλφαμανώλη προτού ξεσπάσουν γενικευμένα επεισόδια. Την επόμενη χρονιά προκρίνεται στην τελική φάση όπου μετείχαν ο Άρης, ο Εθνικός Πειραιώς, η Πάτρα και το Παλαιό Φάληρο, το 1957 φτάνει στα ημιτελικά αποκλείοντας στους «8» την πολύ ισχυρή ομάδα της Πάτρας με 5–3 στη Θεσσαλονίκη προτού αποκλειστεί από τον Ολυμπιακό. Το 1958 φτάνει μέχρι την προημιτελική φάση.
Το 1961 λαμβάνει μέρος στο πρωτάθλημα Ελλάδος 2ης κατηγορίας, κατατάσσεται 4ος και 2ος το 1963. Προβιβάζεται το 1967 και αποκτά δικαίωμα να μετέχει στη μόλις δεύτερη αγωνιστική περίοδο της νεοσυσταθείσας τότε Εθνικής κατηγορίας, όπου υποβιβάζεται άμεσα.
Έκτοτε, το τμήμα υδατοσφαίρισης παραμένει μεν εγγεγραμμένο στη δύναμη της ΕΚΟΦ (σήμερα Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος ΚΟΕ), αλλά χωρίς αγωνιστική συμμετοχή έως το 1975, όταν και ο σύλλογος του Άρη αποφασίζει την ενδυνάμωση του.
1976–2010
Με την επαναδραστηριοποίηση, αγωνίζεται το 1976 στο πρωτάθλημα της Γ' κατηγορίας και καταλαμβάνει την 3η θέση στην τελική του φάση που διεξάγεται στην Ξάνθη. Το ίδιο συμβαίνει και τις επόμενες δύο περιόδους, όμως το 1979 (18 με 20 Αυγούστου) και αντιμετωπίζοντας τους Μεδεόνα Χαλκίδας, ΝΟ Αλεξανδρούπολης και ΝΟ Αλιβερίου, ο Άρης κατακτά αήττητος την κορυφή της βαθμολογίας και πετυχαίνει την άνοδο.
Στην τρίτη του χρονιά στη Β' κατηγορία το 1982, προκρίνεται στην τελική φάση του πρωταθλήματος και νικώντας κατά σειρά τους ΕΝΟ Αιγυπτιωτών, ΓΝΟ Άρη Νίκαιας, ΝΟ Μυτιλήνης, ΝΟ Χανίων και Ηρακλή, επανέρχεται μετά από δεκαπενταετία στην Εθνική κατηγορία. Κατατάσσεται 9ος σε σύνολο 10 ομάδων και υποβιβάζεται, αλλά μέσω της εμπειρίας εκείνης αναδεικνύονται μεγάλα ταλέντα που αργότερα πλαισιώνουν την εθνική Ελλάδας, όπως ο -άτυχος στη ζωή του- Σαμαρτζίδης, ο Τσικάρης, ο Τσολακούδης (και οι τρεις διεθνείς με την εθνική Ελλάδος), ο Σιμωνόπουλος και άλλοι.
Την επόμενη περίοδο κατακτά το πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας και αμέσως το 1985 καταλαμβάνει την 3η θέση στην Εθνική κατηγορία (τερματίζοντας πάνω από Βουλιαγμένη, Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, Πάτρα), ανώτερη της ιστορίας του σε αυτήν και σπουδαιότερη επιτυχία του για περισσότερο από μισό αιώνα και τον πανελλήνιο τίτλο του 1932. Μάλιστα ο Άρης πέτυχε και σημαντικές νίκες εκείνη την περίοδο (νίκη 8–11 στη Βουλιαγμένη, νίκη 5–7 στην Αθήνα κόντρα στην ισχυρή Γλυφάδα, νίκη στη Θεσσαλονίκη επί του Παναθηναϊκού, νίκη 18–5 επί του Ολυμπιακού, νίκη 5–13 στη Χίο) Την ίδια χρονιά επιπρόσθετα, μετέχει στον τελικό του κυπέλλου, αποκλείοντας στα ημιτελικά τον Παναθηναϊκό μέσα στην Αθήνα (9–10) και ηττάται με 7–8 μόνο από τον Εθνικό Πειραιώς, πρωταθλητή τότε επί 14 συνεχείς φορές. Με την πειραϊκή ομάδα κάτοχο του νταμπλ, ο Άρης εξασφαλίζει ως φιναλίστ την έξοδό του στο Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης, όπου αντιμετωπίζει στο Βελιγράδι τις Παρτιζάν Βελιγραδίου, Δυναμό Βουκουρεστίου και ΑΤΣΕ Γκρατζ, αποκλειόμενος με μία νίκη και δύο ήττες.
Μετέχει τρεις περιόδους στην ανώτερη κατηγορία έως το 1987, για να επανέλθει στη μετονομαζόμενη πλέον Α1 το 1991, το 1994 και συνεχόμενα τα 2000, 2001 και 2002. Το 2006 κατατάσσεται 7ος στην Α2 και υποβιβάζεται στη Β' κατηγορία, ενώ το 2010 για πρώτη φορά στη Γ', την τέταρτη πλέον βαθμίδα της ελληνικής υδατοσφαίρισης.
2010–2015
Κατά την προκριματική φάση του πρωταθλήματος Γ' κατηγορίας τον Ιούλιο του 2011, ο Άρης προκρίθηκε με 5 νίκες σε ισάριθμους αγώνες και στην τελική φάση που διεξάγεται στο Βόλο ένα μήνα αργότερα, κατακτά την πρώτη θέση νικώντας 8-5 τον τοπικό όμιλο των ΕΑΝΑ. Η επάνοδος όμως στη Β' κατηγορία, είχε επιτευχθεί λίγες ώρες νωρίτερα με τη νίκη 13-6 στον ημιτελικό επί του Ιωνικού Νικαίας, δεδομένου ότι και οι δύο ομάδες του τελικού προβιβάζονταν ανεξαρτήτως αποτελέσματος.
Οι αντίπαλοι και οι νίκες του Άρη στην τελική φάση ήταν εναντίον του Νηρέα Κατερίνης με 11-7, του Άρη Κάμπου με 13-6, του ΟΕΑΝΑ Βόλου με 13-5, του Ιωνικού Νικαίας στον ημιτελικό με 13-6 και του ΟΕΑΝΑ Βόλου στον τελικό με 8-5.
Το 2012, ο Άρης προκρίθηκε στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος Β' Εθνικής κατηγορίας ως τρίτος και στην τελική φάση κατέλαβε την έκτη θέση με πέντε ήττες στους αγώνες εναντίον του Νηρέα Γέρακα, του Ο.Ε.Α.Ν.Α.Βόλου, του Γ.Σ.Περιστερίου, του Νηρέα Χαλανδρίου και του Νηρέα Λαμίας.
Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε το 2014, όπου ο Άρης κατέλαβε την πρώτη θέση στον όμιλο της Θεσσαλονίκης με επτά νίκες σε οκτώ αγώνες, αλλά αποκλείστηκε από το final-8 αφού κατετάγη τρίτος στον όμιλο των πέντε ομάδων, μετά την ήττα του από το Ν.Ο.Χαλκίδας με 9-8.
Στις αρχές Οκτωβρίου του ίδιου έτους, κυκλοφόρησε η φήμη της διάλυσης του τμήματος στα ΜΜΕ, κάτι που διαψεύστηκε από τον πρόεδρο του συλλόγου, Τάσο Οικονόμου. Η ομάδα του Άρη, με πρωτοβουλία πολλών παλαιμάχων, πραγματοποίησε περισσότερες από είκοσι μεταγραφές, φέρνοντας στην ομάδα τον Γιάννη Περπερίδη από τον Ολυμπιακό, μέλος της Εθνικής Νέων Ανδρών, όπως και τον Βαγγέλη Χαραχλέ από την ομάδα του Πανεπιστημίου της Πεσκάρα. Η οικονομική ενίσχυση του τμήματος ήλθε μετά την πώληση 700 εισιτηρίων διαρκείας των 5 ευρώ. Παρ' όλα αυτά, ο Άρης υποβιβάστηκε στην τρίτη εθνική. Το 2016, έφορος του τμήματος ανέλαβε Πασχάλης Καραγιάννης, με σκοπό ο Άρης να επανέλθει στην Β΄ Εθνική.