cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρίο ντε λα Πλάτα
Η περιοχή ήταν παραμελημένη από τους Ισπανούς, μέχρι που δημιούργησαν την αντιβασιλεία του Ρίο ντε λα Πλάτα το 1776. Οι Βρετανοί προσπάθησαν να εισβάλλουν στο Ρίο ντε λα Πλάτα το 1806-7, ως τμήμα των Ναπολεόντειων Πολέμων, καθώς η Ισπανία ήταν σύμμαχος της Γαλλίας. Μετά την ανεξαρτησία των κρατών της Νοτίου Αμερικής, ο Ρίο ντε λα Πλάτα ήταν θέατρο αρκετών πολέμων μεταξύ αυτών των κρατών. Η πρώτη ναυμαχία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ναυμαχία του Ρίβερ Πλέιτ, δόθηκε στις 13 Δεκεμβρίου του 1939 κοντά στις ακτές της Ουρουγουάης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κόλποι της Αμερικής Κατηγορία:Κόλποι του Ατλαντικού Ωκεανού κατηγορία:Ποταμοί της Αργεντινής κατηγορία:Γεωγραφία της Ουρουγουάης Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα
Καταφύγιο (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία καταφύγιο μπορεί να αναφερόμαστε σε κάποιο από τα εξής:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λέων Τορνίκιος
Ο Λέων Τορνίκιος ήταν ευγενής Βυζαντινός στρατηγός αρμένικης καταγωγής, ο οποίος κατέστη διεκδικητής του αυτοκρατορικού θρόνου το 1047.
Βιογραφία
thumb|Επίθεση του Λέοντα Τορνίκιου ενάντια στην Κωνσταντινούπολη, από το Χρονικό του [[Ιωάννης Σκυλίτζης|Ιωάννη Σκυλίτζη.]]
Καταγόταν από αρμένικη οικογένεια της οποίας τα εδάφη είχαν τεθεί υπό βυζαντινό έλεγχο. Συνεργαζόμενος με την αυτοκρατορική οικογένεια κατά την διάρκεια της βασιλείας του Κωνσταντίνου Θ΄, ορίστηκε ως στρατηγός της Μελιτηνής ή της Ιβηρίας. Πατρίκιος και βεστιάριος, ήταν ιδιαίτερα αντιπαθής στον αυτοκράτορα, του οποίου μία αδερφή, η Ευπρεπία, είχε, αντιθέτως, ιδιαίτερα αισθήματα προς το πρόσωπό του.
Το 1047, μία εξέγερση των στρατευμάτων των θεμάτων της Δύσης, της οποίας το επίκεντρο βρισκόταν στην Αδριανούπολη συγκέντρωσε αριθμό στρατηγών οι οποίοι βρίσκονταν σε δυσμένεια. Οι συνωμότες, των οποίων ηγείτο ο Ιωάννης Βατάτζης, απηύθυναν κάλεσμα στον Τορνίκιο. Αισθανόμενος ότι βρισκόταν σε κίνδυνο (ο Κωνσταντίνος είχε επιχειρήσει να τον κλείσει σε μοναστήρι), και βασιζόμενος σε προφητείες που του υπόσχονταν την άνοδο στον θρόνο, εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη στις 14 Σεπτεμβρίου 1047 μαζί με αρκετούς πολέμαρχους και αφίχθη την επομένη στην Αδριανούπολη, η οποία βρισκόταν σε απόσταση 240 χιλιομέτρων.
Ανακηρυχθής αυτοκράτορας από τους στρατιώτες του, βάδισε, όντας επικεφαλής τους, προς την Κωνσταντινούπολη, στην οποία και κατέφθασε στις 25 Σεπτεμβρίου, όπου και στρατοπέδευσε απέναντι από την συνοικία των Βλαχερνών. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ΄, παρά την κακή κατάσταση της υγείας του (υπέφερε από ουρική αρθρίτιδα), ηγήθηκε της άμυνας της αυτοκρατορικής πόλης εν αναμονή του στρατού των θεμάτων της Ανατολής. Συγκέντρωσε τα στρατεύματα τα οποία διέθετε και όπλισε τους κατοίκους. Ο Λέων Τορνίκιος, έπειτα από δύο επιτυχημένες επιθέσεις, υποχώρησε στις 28 Σεπτεμβρίου 1047 στην Αρκαδιούπολη. Πολιόρκησε την Ραιδεστό, τελευταία πόλη της Δύσης η οποία ήταν ακόμη πιστή στον Κωνσταντίνο, ωστόσο υποχρεώθηκε να αναδιπλωθεί προς την Αρκαδιούπολη όταν πληροφορήθηκε την άφιξη των στρατευμάτων των θεμάτων της Ανατολής, από τα οποία και ηττήθηκε τον Δεκέμβριο. Εγκαταλειμμένος από τα στρατεύματά του τα οποία δήλωσαν πίστη στον Κωνσταντίνο, τυφλώθηκε από τον Ιωάννη Βατάτζη στις 24 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους.
Πηγή
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Λεων Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
217
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 217 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ανρί Καμαρά
Ο Ανρί Καμαρά (Henri Camara, γεννήθηκε 10 Μαΐου 1977), είναι πρώην διεθνής Σενεγαλέζος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σε όλες τις θέσεις της επίθεσης.
Γαλλία & Ελβετία
Ο Καμαρά γεννήθηκε στο Ντακάρ, ο πατέρας του ήταν από τη Γουινέα και η μητέρα του Σενεγαλέζα. Ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του, το 1998 στη Γαλλία, για την ομάδα του Στρασβούργου. Την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στην Ξαμάξ της Ελβετίας, όπου έπαιξε μια γεμάτη σεζόν, κερδίζοντας μεταγραφή στη μεγαλύτερη ομάδα της χώρας, την Γκρασχόπερς Ζυρίχης. Το 2000 επέστρεψε στη Γαλλία για λογαριασμό της Σεντάν και έμεινε εκεί έως το καλοκαίρι του 2003, όταν η ομάδα υποβιβάστηκε.
Γουλβς
Τον Αύγουστο του 2003, μεταγράφηκε στη Γουλβς της Αγγλίας, που μόλις είχε προβιβαστεί στην Πρέμιερ Λιγκ. Παρόλο που η ομάδα δεν κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία, ο Καμαρά, ψηφίστηκε ως ο ποδοσφαιριστής της χρονιάς από τους οπαδούς της ομάδας, λόγω κυρίως της μεγάλης προσπάθειας της αποφυγής του υποβιβασμού, στα τελευταία παιχνίδια, σκοράροντας 6 γκολ σε 9 ματς. Μετά τον υποβιβασμό όμως, ήταν αμετάπειστος να παραμείνει και έπειτα από άρνηση προσφοράς της Μπόλτον να τον αποκτήσει, δεν εμφανιζόταν στις προπονήσεις. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του, η Σέλτικ Γλασκώβης της Σκωτίας, ως δανεικός από τη Γουλβς. Ο δανεισμός του, έπειτα από επιθυμία και του Καμαρά και της Σέλτικ, ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2005 και αμέσως δόθηκε δανεικός στη Σαουθάμπτον, όπου στο τέλος της χρονιάς, γνώρισε και με εκείνη τον υποβιβασμό από την Πρέμιερ Λιγκ.
Γουίγκαν
Το καλοκαίρι του 2005, αποκτήθηκε από την πρόσφατα προβιβασμένη στην Πρέμιερ Λιγκ, Γουίγκαν Αθλέτικ. Το 2006 υπόγραψε νέο συμβόλαιο με την ομάδα, έως το 2009, λόγω των εξαιρετικών του εμφανίσεων. Τη σεζόν 2007/08, δόθηκε δανεικός στη Γουέστ Χαμ, αφού δεν ήταν στα πλάνα του νέου προπονητή της Γουίγκαν. Την επόμενη σεζόν, επέστρεψε και προσπάθησε να καθιερωθεί στην ενδεκάδα, όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε και δόθηκε τον Φλεβάρη του 2009, δανεικός στη Στόουκ, έως το τέλος της σεζόν, όπου σήμανε και τη λήξη του συμβολαίου του.
Το καλοκαίρι του 2009 δοκιμάστηκε από τη Χαλ Σίτι, όμως δεν του προτάθηκε συμβόλαιο και τελικά κατέληξε στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, στη Β' κατηγορία της Αγγλίας, μόνο για τη σεζόν 2009/2010.
Ατρόμητος
Στη συνέχεια μετακόμισε στην Ελλάδα για τον Ατρόμητο, ο οποίος έγινε ο επόμενος σταθμός στην καριέρα του Σενεγαλέζου, τον Μάιο του 2010. Με την ομάδα του Περιστερίου, θα φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, της σεζόν 2010/11 (για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου), όπου έχασε από την ΑΕΚ. Το συμβόλαιό του έληξε το καλοκαίρι του 2011, και ο ίδιος απέρριψε πρόταση ανανέωσης με μειωμένες αποδοχές.
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ.
Επόμενη ομάδα για τον Καμαρά, θα είναι και πάλι στην Ελλάδα, ο Παναιτωλικός, από τον Ιούνιο του 2011. Στο τέλος της σεζόν 2011/12, η ομάδα από το Αγρίνιο θα υποβιβαστεί στη Φούτμπολ Λιγκ. Αν και αρχικά ο Σενεγαλέζος ήταν αμετάπειστος,, τελικά θα ακολουθήσει την ομάδα στη Β' κατηγορία. Στην επόμενη σεζόν του θα αποτελέσει τον υπαρχηγό της ομάδας. Επίσης θα φτάσει τα 10 γκολ και θα βοηθήσει τα μέγιστα, ώστε ο Παναιτωλικός να κερδίσει στο τέλος της περιόδου 2012/13, την άνοδο στη Σούπερ Λίγκα. Το 2014 αποκτήθηκε από την Α.Ε.Λ. Καλλονής με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε ένα εξάμηνο, στο πρώτο μισό της περιόδου 2014/15. Τον Φεβρουάριο του 2015 συνέχισε στον Π.Α.Σ. Λαμία και με τη φανέλα της Λαμίας αγωνίστηκε το υπόλοιπο μισό της περιόδου. Το καλοκαίρι του 2015 επέστρεψε ξανά στο Αγρίνιο, ύστερα απο μονοετή απουσία και πλέον σκεφτόταν να σταματήσει την καριέρα του με τη φανέλα του Παναιτωλικού. Με τη φανέλα του Παναιτωλικού αγωνίστηκε ένα εξάμηνο, στο πρώτο μισό της χρονιάς 2015/16, όταν τον Ιανουάριο του 2016, έμεινε ελεύθερος.
Τελευταίοι σταθμοί στην καριέρα του και οριστική απόσυρση από τη ενεργό δράση
Έτσι, τον Ιανουάριο του 2016, ως ελεύθερος πλέον, αποκτήθηκε από τον Απόλλων Σμύρνης, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε ένα εξάμηνο, μέχρι το τέλος της περιόδου 2015/16.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του είναι ο Ιωνικός Νίκαιας, στον οποίο υπέγραψε τον Σεπτέμβριο του 2016. Με τη φανέλα του Ιωνικού αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Γ' Εθνικής και κατέγραψε 23 συμμετοχές και 10 γκολ, ενώ από 1 συμμετοχή και 1 γκολ είχε και στο Κύπελλο Γ' Εθνικής.
Τον Σεπτέμβριο του 2017 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στον Φωστήρα με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε σε 3 αγώνες. Ακολούθησε ένας τραυματισμός ο οποίος τον ταλαιπώρησε ως και τον τέλος της σεζόν. Έτσι τον Αύγουστο του ίδιου έτους ανακοίνωσε την απόσυρση του από την ενεργό δράση μετά από 20 χρόνια λαμπρής καριέρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚ Στρασμπούρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νεσατέλ Ξαμάξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρασχόπερς Ζυρίχης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Σεντάν-Αρδέννες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέλτικ Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουίγκαν Αθλέτικ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στόουκ Σίτι Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέφιλντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Καλλονής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2000
Άννα Λη Φίσερ
Η Άννα Λη Φίσερ, το γένος Τινγκλ (Anna Lee Fisher, n. Tingle, γενν. 24 Αυγούστου 1949), είναι Αμερικανίδα χημικός, γιατρός και πρώην αστροναύτισσα της NASA. Στις 8 Νοεμβρίου 1984 έγινε η πρώτη μητέρα στην Ιστορία που ταξίδεψε στο διάστημα, έχοντας αποκτήσει την πρώτη της κόρη Κριστίν Ανν στις 29 Ιουλίου 1983.
Σπουδές
Η Φίσερ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, αλλά μεγάλωσε στο Σαν Πήντρο του Λος Άντζελες, όπου και τελείωσε το σχολείο. Συνέχισε με σπουδές στη χημεία, παίρνοντας το πτυχίο της με άριστα το 1971 από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA). Ξεκίνησε μεταπτυχιακά στη χημεία στο ίδιο πανεπιστήμιο, στο πεδίο της κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ, ωστόσο το επόμενο έτος άλλαξε γνώμη και εισάχθηκε στην Ιατρική Σχολή του UCLA, από όπου πήρε πτυχίο ιατρικής το 1976. Επέλεξε να ειδικευθεί στην ιατρική επειγόντων περιστατικών και εργάσθηκε σε αρκετά νοσοκομεία στην περιοχή του Λος Άντζελες. Αργότερα πάντως επέστρεψε στο αρχικό της μεταπτυχιακό και πήρε «μάστερ» χημείας από το UCLA το 1987. Σήμερα διαμένει στο Χιούστον.
Σταδιοδρομία στη NASA
right|thumb|225px|Κλιπ της Α.Λ. Φίσερ του 1981, όπου εξηγεί γιατί θέλει να πάει στο διάστημα. Η Φίσερ επιλέχθηκε ως υποψήφια αστροναύτης από τη NASA τον Ιανουάριο του 1978. Ας σημειωθεί ότι η αίτησή της είχε γίνει με το ψευδώνυμο «Anna L. Sims». Τον Αύγουστο του 1979 ολοκλήρωσε την εκπαίδευση και αξιολόγησή της, καθιστάμενη επιλέξιμη για συμμετοχή ως ειδική αποστολής σε πτήσεις του διαστημικού λεωφορείου. thumb|right|Εφαρμογή διαστημικής στολής στη Φίσερ. Ως μία από τις πρώτες γυναίκες αστροναύτες, συνεισέφερε η ίδια στον σχεδιασμό διαστημικής στολής προσαρμοσμένης στο γυναικείο σώμα. Τα πρώτα καθήκοντά της στη NASA περιελάμβαναν:
Στη συνέχεια, η Φίσερ συμμετέσχε σε ολοκληρωμένες δοκιμές αποστολής και σε δοκιμές του εξοπλισμού αποστολής στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι. Επιπλέον υπεστήριξε κάθε εκτόξευση και προσεδάφιση των δοκιμαστικών πτήσεων διαστημικού λεωφορείου (STS 1 έως 4), είτε στην κύρια τοποθεσία, είτε στην εφεδρική τοποθεσία ως ιατρός μέσα σε ελικόπτερο διασώσεως, ενώ παρέσχε ιατρικές όσο και επιχειρησιακές συμβουλές στην ανάπτυξη διαδικασιών διασώσεως.
Τελικώς πέταξε και η ίδια στο διάστημα από τις 8 μέχρι τις 16 Νοεμβρίου 1984, με την αποστολή STS-51-A του διαστημικού λεωφορείου «Ντισκάβερι». Η αποστολή αυτή τοποθέτησε σε διαστημικές τροχιές δύο τεχνητούς δορυφόρους και περισυνέλεξε δύο άλλους που βρίσκονταν σε λάθος τροχιές εξαιτίας δυσλειτουργίας των κινητήρων τους. Αυτή υπήρξε και η μοναδική διαστημική αποστολή της Φίσερ, η οποία έτσι έχει καταγράψει συνολικό χρόνο στο διάστημα 7 ημέρες και 23,5 ώρες. Εκτός από πρώτη μητέρα που πήγε στο διάστημα, η Φίσερ υπήρξε η έκτη γυναίκα (τέταρτη Αμερικανίδα) στο διάστημα στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Μετά την πτήση
Πριν την καταστροφή του «Τσάλεντζερ» η Φίσερ είχε επιλεγεί ως ειδικός αποστολής για την αποστολή STS-61-H, που ήταν προγραμματισμένη για εκτόξευση τον Ιούνιο του 1986 με το «Κολούμπια». Ωστόσο, μετά το δυστύχημα και την ακύρωση των μετέπειτα αποστολών εργάσθηκε ως υπεύθυνη του Κλάδου Αναπτύξεως Αποστολών του Γραφείου Αστροναυτών και ως αντιπρόσωπος του Γραφείου για θέματα Φακέλων Δεδομένων Πτήσεως. Διετέλεσε επίσης μέλος της Επιτροπής Επιλογής Αστροναυτών για τους αστροναύτες της «τάξης» του 1987.
Οικογένεια και άδεια μητρότητας
Με τον σύζυγο και συνάδελφό της αστροναύτη δρα. Γουίλιαμ Φρέντρικ («Μπιλ») Φίσερ, τον οποίο παντρεύτηκε στις 23 Αυγούστου 1977, η Άννα Λη απέκτησε δύο κόρες: Την Κριστίν Ανν (Kristin Anne, γενν. 29 Ιουλίου 1983), σήμερα δημοσιογράφο και ανταποκρίτρια του FOX News στην πρωτεύουσα Ουάσινγκτον, και την Κάρα Λυν (Kara Lynne, γενν. 10 Ιανουαρίου 1989). Από το 1988 μέχρι το 1996 η Άννα Λη Φίσερ βρισκόταν σε άδεια μακράς διάρκειας από τη NASA προκειμένου να μεγαλώσει τις κόρες της.
Επιστροφή στη NASA
Mε την επιστροφή της στο Γραφείο Αστροναυτών, η Φίσερ εργάσθηκε στον Κλάδο Σχεδιασμού Επιχειρήσεων σε θέματα διαδικασιών και εκπαιδεύσεως για την υποστήριξη του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Διετέλεσε επικεφαλής του Κλάδου αυτού από τον Ιούνιο του 1997 έως τον Ιούνιο του 1998. Μετά από μία αναδιοργάνωση του Γραφείου Αστροναυτών, τοποθετήθηκε υπεύθυνη για τις επιχειρήσεις και εκπαίδευση του Κλάδου Διαστημικού Σταθμού από τον Ιούνιο του 1998 έως τον Ιούνιο του 1999. Από αυτή τη θέση είχε την ευθύνη να εποπτεύει τις συνεισφορές του Γραφείου στο πρόγραμμα του ISS σε επιχειρησιακά, διαδικαστικά και εκπαιδευτικά θέματα. Στη συνέχεια διετέλεσε επικεφαλής του Κλάδου αυτού, με την ευθύνη της εποπτείας 40 έως 50 αστροναυτών και μηχανικών υποστηρίξεως.
Αντιπροσώπευσε επίσης το Γραφείο Αστροναυτών σε πολυάριθμες επιτροπές του προγράμματος του ISS και πολυμερείς επιτροπές. Στην συνέχεια τοποθετήθηκε στον Κλάδο Διαστημικού Λεωφορείου, όπου ασχολήθηκε με τεχνικά ζητήματα. Μετά την εποχή του Λεωφορείου, εργάσθηκε ως επιμελήτρια επικοινωνιών του κέντρου ελέγχου και στην ανάπτυξη ενδείξεων για το πρόγραμμα Orion μέχρι τη συνταξιοδότησή της τον Απρίλιο του 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες Κατηγορία:Γυναίκες αστροναύτες
221
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 221 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ματίας Γιαμπς
Ο Ματίας Γιαμπς (Matthias Jabs, 25 Οκτωβρίου 1955) είναι Γερμανός κιθαρίστας, μέλος των Scorpions από το 1978.
Βιογραφία & Καριέρα
Γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1955. Πριν γίνει μέλος των Scorpions έπαιζε στις μπάντες Lady, Fargo και Deadlook.
Στη θέση του βρισκόταν ο Ούλι Τζον Ροθ. Ο Μάικλ Σένκερ αποφάσισε να αφήσει το συγκρότημά του και να επανασυνδεθεί στους Scorpions, αφού τους άφησε μετά το Lonesome Crow. Έτσι, ο Ματίας έφυγε.
Ωστόσο, ο Μάικλ απουσίαζε πολύ συχνά από τις συναυλίες και έτσι οι Scorpions βρήκαν τον Ματίας για να αντικαθιστά τον Μάικλ. Μετά από πολλές απουσίες του Μάικλ, ο Ματίας έγινε και πάλι βασικός κιθαρίστας της μπάντας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί Κατηγορία:Γερμανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Μέλη των Scorpions
Σηπιάδα Εύβοιας
Η Σηπιάδα (επίσημα Σηπιάς αλλά και Σπιάδα για τους ντόπιους) είναι παραθαλάσσιο χωριό και παραλία στα παράλια του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Λίμνη και 79 χλμ. ΒΔ. από την Χαλκίδα. Είναι γνωστό στην περιοχή για την παραλία του, ονομάζεται και Κοχύλι, που είναι βοτσαλωτή, με πολυάριθμα κοχύλια και κατά μήκος της πεύκα και σκίνα. Αποτελεί παραθεριστικό προορισμό της περιοχής καθώς διαθέτει οργανωμένη παραλία και αρκετά ενοικιαζόμενα δωμάτια. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Λίμνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Λίμνη, τα Κατούνια, τον Μυρτιά, τον Ρετσινόλακκο και την Χρόνια αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Λίμνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελυμνίων του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 120 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Τζουμάρτ Οτορμπάεφ
Ο Τζουμάρτ Οτορμπάεφ (Djoomart Kaipovich Otorbaev, γενν. στις 18 Αυγούστου 1955) είναι πολιτικός, που διετέλεσε Πρωθυπουργός της Κιργιζίας από το 2014 ως το 2015. Υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών προτού διοριστεί στην πρωθυπουργία. Στις 25 Μαρτίου 2014 αντικατέστησε τον Ζαντόρο Σατιμπαλντίγιεφ ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι να σχηματιστεί μια νέα κυβέρνηση. Στις 3 Απριλίου 2014 διορίστηκε επίσημα πρωθυπουργός. Παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 23 Απριλίου 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κιργιζίας
341 Καλιφόρνια
Η Καλιφόρνια (California) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,55. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την πολιτεία Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Ο αστεροειδής αυτός ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Καλιφόρνιας υπολογίσθηκε σε 14,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 3,31 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2,7 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι ασυνήθιστα υψηλό για αστεροειδή: 0,495 (από δεδομένα του IRAS). Η Καλιφόρνια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της με άγνωστη περίοδο περιστροφής. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά η μέγιστη στο περιήλιο μπορεί να φθάσει και τους -17 βαθμούς Κελσίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλιφορνια
Κλητική
Κλητική είναι η πτώση που μεταχειριζόμαστε όταν καλούμε ή προσφωνούμε κάποιον ή κάτι. Όλα τα πτωτικά μέρη του λόγου σχηματίζουν κλητική πτώση.
Οι πτώσεις είναι : η Ονομαστική, η Γενική, η Αιτιατική, η Κλητική. Στην αρχαιότητα υπήρχαν περισσότερες πτώσεις (Δοτική).
Τα πτωτικά μέρη του λόγου είναι: το Άρθρο, το Ουσιαστικό, το Επίθετο, η Αντωνυμία και η Μετοχή.
Η κλητική είναι η δεύτερη από τις δύο ορθές πτώσεις της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.
Κατηγορία:Συντακτικό
Μπρούνο Βάλε
Ο Μπρούνο Μιγκέλ Εστέβες Βάλε (γεννημένος στις 8 Απριλίου 1983 στο Μαφαμούντε στο Βίλα Νόβα ντε Γκαία) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό του Απόλλωνα Λεμεσού στην Κύπρο, ως τερματοφύλακας.
Ποδοσφαιρική Καριέρα
Αποτελώντας προϊόν των ποδοσφαιρικών ακαδημιών της ΦΚ Πόρτο, ο Βάλε κλήθηκε προς γενικότερη έκπληξη για μία φιλική αναμέτρηση της Πορτογαλίας απέναντι στο Καζακστάν (1–0) τον Αύγουστο του 2003, όπου και αγωνίστηκε για 22 λεπτά ως αλλαγή – εκείνη την περίοδο, δεν ήταν παρά μονάχα τρίτη επιλογή στον σύλλογό του για τη θέση του τερματοφύλακα. Την αμέσως επόμενη χρονιά εκπροσώπησε τη χώρα του στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, παίρνοντας τη θέση του τερματοφύλακα της Μπενφίκα Ζοζέ Μορέιρα.
Στη συνέχεια, ο Βάλε αγωνίστηκε για τη σεζόν 2005–06 ως δανεικός με την ΚΦ Εστρέλα ντα Αμαδόρα στην πρώτη τη τάξει κατηγορία του πορτογαλικού ποδοσφαίρου, ενώ ταυτόχρονα επελέγη στην 23μελή αποστολή της Πορτογαλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Ωστόσο, τραυματίστηκε στο πόδι σε μία αναμέτρηση απέναντι στη Γερμανία για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21 του 2006 το οποίο ελάμβανε χώρα στην Πορτογαλία, και ως εκ τούτου υποχρεώθηκε να μείνει εκτός αποστολής του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της χώρας του.
Τη σεζόν 2006–07, ο Βάλε παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, αυτή τη φορά στην ομάδα της πρώτης κατηγορίας Ουνιάο ντε Λεϊρία, όπου και κατάφερε να περάσει απαρατήρητο σχεδόν το σύνολο της σεζόν, μετακινούμενος για την επόμενη σεζόν στη δεύτερη κατηγορία, προκειμένου να αγωνιστεί με τα χρώματα της Βαρζίμ ΣΚ.
Τον Ιούλιο του 2008, ο Βάλε παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, περνώντας τη σεζόν 2008–09 αγωνιζόμενος με τη Βιτόρια ντε Σετούμπαλ στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του πορτογαλικού ποδοσφαίρου. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και το επόμενο καλοκαίρι, καθώς ήταν για μια ακόμη φορά αναπληρωματικός ή τρίτος τερματοφύλακας στη διάρκεια της σεζόν 2009–10, αυτή τη φορά για την, έχουσα ως έδρα την πόλη της Λισαβόνας, ΚΦ Ος Μπελενένσες – ένας τραυματισμός του Νέλσον Περέιρα τελικά του έδωσε τη θέση του βασικού τερματοφύλακα της ομάδας, ενώ τελικά ο σύλλογος υποβιβάστηκε στο τέλος της σεζόν ως προτελευταίος του τελικού βαθμολογικού πίνακα.
Στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2010, ο Βάλε έμεινε τελικά ελεύθερος από την Πόρτο, συνεχίζοντας την καριέρα του στην ΟΝ Ολιβεϊρένσε στη δεύτερη κατηγορία της Πορτογαλίας. Στις 26 Ιουνίου 2012, ο 29χρονος τερματοφύλακας πήρε μεταγραφή για πρώτη φορά στην καριέρα του σε ομάδα εκτός Πορτογαλίας, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών με τον Απόλλωνα Λεμεσού από την Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαρζίμ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20 Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Εστρέλα ντα Αμαδόρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λεϊρία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Σετούμπαλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Ος Μπελενένσες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουνιάο Ντεσπορτίβα Ολιβεϊρένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Λεξικό
Ως λεξικό, επίτομο ή πολύτομο εννοείται το σύνολο των λέξεων που βρίσκουμε στη γραμματεία κάποιας γλώσσας -συνηθέστερα αλφαβητικά ταξινομημένων- με σχετική πραγματεία επί της σημασίας τους, στηριζόμενη σε λεξικογραφικούς κανόνες. right|thumb|Το «Λεξικό» ελληνογαλλικό, που τύπωσε στη Βιέννη ο [[Γεώργιος Βενδότης το 1804 για τις ανάγκες της ελληνικής παροικίας της πόλης]] Ο συστηματικός κατάλογος λέξεων ενός λεξικού στοχεύει συνήθως να προσδώσει στον αναγνώστη ένα συγκεκριμένο είδος γνώσης και για αυτό συντάσσεται εξαρχής ακολουθώντας έναν σκοπό. Ο σκοπός τις περισσότερες φορές είναι η ερμηνεία των λέξεων είτε μιας γλώσσας σε συγκεκριμένη ιστορική περίοδο, ή των γλωσσικών ιδιωμάτων των όρων ενός κλάδου, των επιστημών γενικώς, ανεξαρτήτως γλώσσας, της ιδιωματικής γλώσσας ενός συγγραφέα. Η ανάλυση της γλώσσας χαρακτηρίζει κυρίως τα γλωσσικά λεξικά. Η ανάλυση της ετυμολογίας των λέξεων χαρακτηρίζει ως στόχος τα ετυμολογικά λεξικά, η περιγραφή της σημασίας των λέξων τα εγκυκλοπαιδικά λεξικά, ενώ η ορθή γραφή τα ορθογραφικά λεξικά. Υπάρχουν επίσης λεξικά ανωμάλων ρημάτων, λεξικά εννοιών καθ' ομάδας κ.λπ.
Η ιστορία των λεξικών
Η ιστορία των λεξικών είναι αρχαιότατη σε πολιτισμούς που ελάχιστα ήλθαν σε επαφή, ή και καθόλου ακόμα, με τον ευρωπαϊκό, όπως ο κινεζικός ή ο ινδικός, στους οποίους οι λεξικογραφικές προσπάθειες απαντώνται πολύ πριν γεννηθεί η αρχαιοελληνική φιλολογία. Στην αρχαία Ελλάδα τα πρώτα λεξικά είναι γλωσσάρια, γλώσσαι, κυρίως ομηρικά, στα οποία οι λέξεις κατατάσσονταν με τη σειρά που απαντούνταν στον Όμηρο. Η αλφαβητική ταξινόμηση (αλφαβητική τάξις) είναι πρακτική που ακολουθήθηκε μεταγενέστερα, όπως και ο όρος λεξικόν. Εκτός από το βοηθητικό στόχο τους τα γλωσσάρια υπό την επίδραση της Σοφιστικής έγιναν πολυπλοκότερα, περιλαμβάνοντας γραμματικά και ετυμολογικά στοιχεία κυρίως στις λεξικογραφικές προσπάθειες του Δημόκριτου και του Γοργία. Με σχετικές ετυμολογικές μελέτες ασχολήθηκε και ο Ηρακλείδης Ποντικός μαθητής του Πλάτωνα.
Αργότερα οι γραμματικοί της Αλεξάνδρειας και της Περγάμου ασχολήθηκαν επισταμένως με την σύνταξη γλωσσαρίων, λεξικών κ.α. Σημαντικότεροι λεξικογράφοι εκείνης της περιόδου ήταν οι Φιλητάς ο Κώος (Άτακτα), Ζηνόδοτος Εφέσιος, (Γλώσσαι ομηρικαί, Λέξεις εθνικαί), ο μαθητής του Αριστοφάνη Βυζάντιος, (Αττικαί λέξεις, Λακωνικαί γλώσσαι), Αρίσταρχος και Κράτης.
Σε μεταγενέστερες περιόδους μεταξύ των λεξικογράφων αναφέρονται ο Καικίλιος Καλκτίνος που έγραψε την Καλλιρρρημοσύνην και ο Ειρηναίος από την Αλεξάνδρεια, μαθητής του Ηλιόδωρου που έγραψε το Περί αττικισμού. Επί των Αντωνίνων η λεξικογραφία ήκμασε ακόμη περισσότερο εξαιτίας του ενδιαφέροντος των αττικιστών να συγκεντρώσουν όσες λέξεις παρουσιάζονταν στα πλατωνικά και ρητορικά κείμενα. Γνωστοί αττικιστές λεξικογράφοι είναι ο Θέων Αλεξανδρεύς -έγραψε γενικό και κατ' αλφαβητική ταξινόμηση λεξικό- ο Αίλιος Διονύσιος με το πεντάτομο αλφαβητικό λεξικό του αττικών ονομάτων, ο Παυσανίας -πιθανώς από την Καισάρεια- με το Περί αττικών ρητόρων και ο Πολυδεύκης, ο συγγραφέας του Ονομαστικόν.
Στη βυζαντινή περίοδο έχουμε νέα ακμή της λεξικογραφίας. Ο Αμμώνιος, ο Ωριωνάς, ο Ησύχιος Αλεξανδρεύς, ο πατριάρχης Φώτιος είναι ορισμένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα, ενώ το λεξικόν Σουΐδα, το Μέγα ετυμολογικόν και το πρώτο Ελληνολατινικόν λεξικόν (3ος αιώνας) είναι σημαντικά δείγματα της λεξικογραφικής δουλειάς στη συγκεκριμένη περίοδο, σε χρόνους μεταβατικούς προς την Αναγέννηση. Στη δυτική ρωμαϊκή αυτοκρατορία γνωστότερος είναι ο Βέρριος Φλάκος (Verrius Flaccus), ο οποίος επί Αυγούστου έγραψε το De verborum significationes.
Σε ό,τι αφορά στη μεσαιωνική Δύση που ασχολήθηκε απ' ό,τι φαίνεται λιγότερο με την λεξικογραφία, γνωστότερος είναι ο Πάπιος και το λατινικό λεξικό του κατά τον 11ο αιώνα, αραβικά και εβραϊκά λεξικά. Η επιστροφή της Δύσης στην κλασική φιλολογία κατά την Αναγέννηση και η χρήση της τυπογραφίας συνετέλεσε στην έκδοση πολλών λεξικών που ερμήνευαν στην λατινική γλώσσα ισπανικές, γαλλικές και ελληνικές λέξεις. Ως σημαντικότεροι των λεξικογράφων της Αναγέννησης αναφέρονται οι Στέφανος Ροβέρτος (1531) και Ερρίκος (1572). Στους νεότερους χρόνους η λεξικογραφία γνώρισε με τη βοήθεια των ιδρυόμενων Ακαδημιών μεγάλη άνθηση. Ιδιαίτερα γνωστά λεξικά αυτής της περιόδου είναι το Λεξικό της Ακαδημίας της Κρούσκας, (Ιταλία), το Λεξικό της Ακαδημίας της Μαδρίτης, (Ισπανία), το Λεξικό της Ακαδημίας της Πετρουπόλεως (Ρωσία), το Webster και το Samuel Johnson, (Αγγλία) και το Λεξικό της Γαλλικής Ακαδημίας, τα λεξικά των Littre και Larousse, (Γαλλία).
Διαδικτυακά λεξικά
*
Πανδούλφος Μαλατέστα
Ο Πανδούλφος, ιταλ.: Pandolfo Malatesta (1390 - 17 Απριλίου 1441) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός αρχιεπίσκοπος της Πάτρας, ενώ διετέλεσε ως ο τελευταίος βαρώνος της Πάτρας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πεζάρο και καταγόταν από την οικογένεια Μαλατέστα, οι οποίοι κυβερνούσαν ένα από τα πολλά κρατίδια που ήταν μοιρασμένη τότε η Ιταλία. Ήταν γιος του Μαλατέστα Δ΄ των Σονέτων, κυρίου των Πέζαρο, Φοσομπρόνε, Γκραντάρα, Τζέζι, Νάρνι και της Ελιζαμπέτα ντα Βαράνο. Αδέλφια του ήταν ο Γκαλεάτσο, ο Κάρλο Β΄ και η Κλεώπα, σύζυγος του Θεοδώρου Β΄ Παλαιολόγου δεσπότη του Μωρέως.
Χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος Πάτρας το 1424-1430. Πριν διορισθεί από τον Πάπα στην Πάτρα, ήταν στην επισκοπή της Μπρέσια 1416-1418 και έπειτα επίσκοπος της Κουτάνς την περίοδο 1418-1424.
Εκδιώχτηκε από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, όταν εκείνος κατέλαβε την Πάτρα το 1430. Κατέφυγε στην Ναύπακτο και μετά στην Ιταλία, όπου απεβίωσε στο Πέζαρο στις 17 Απριλίου 1441.
Πηγές
Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Επίσκοποι Μπρέσια Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Λειτουργία Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων
Η Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων είναι μια αρχαιότατη χριστιανική λειτουργία που τελείται εντός των Ιερών Ναών και διακρίνεται από μεγάλη κατάνυξη και μεγαλοπρέπεια.
Η Λειτουργία αυτή τελείται κάθε Τετάρτη και Παρασκευή στη διάρκεια των έξι εβδομάδων της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, καθώς επίσης τη Μεγάλη Δευτέρα, τη Μεγάλη Τρίτη και τη Μεγάλη Τετάρτη, στην Εβδομάδα των Παθών. Κατά τη Λειτουργία αυτή δεν καθαγιάζονται στη Προσκομιδή νέα Τίμια Δώρα, αλλά για την Θεία Μετάληψη προσφέρονται τα καθαγιασμένα από την προηγούμενη Κυριακή, εξ ου και η ονομασία της "Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία".
Η Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων τελείται σε συνδυασμό με την Ακολουθία του Εσπερινού. Συγκεκριμένα αφού ψαλλούν τα λεγόμενα "εσπέρια στιχηρά" και γίνει η "μικρά είσοδος" του ιερού Ευαγγελίου, αναγιγνώσκονται δύο περικοπές από την Παλαιά Διαθήκη μεταξύ των οποίων ο ιερουργός ιερέας ή πρωθιερέας ή αρχιμανδρίτης, κρατώντας στο ένα χέρι λαμπάδα και στο έτερο θυμιατό, εξέρχεται στην Ωραία Πύλη εκφωνώντας το "Σοφία. Ορθοί. Φως Χριστού φαίνη πάσιν". Ακολουθεί ο ύμνος "Κατευθυνθήτω η προσευχή μου...", που ψάλλεται έξι φορές και στη συνέχεια ο διάκονος καλεί τους κατηχουμένους να εξέλθουν του κυρίως ναού, ενώ στη συνέχεια -αντί του Χερουβικού ύμνου- ψάλλεται ο υπέροχος ύμνος "Νυν αι δυνάμεις των Ουρανών...".
Αμέσως μετά τα παραπάνω ακολουθεί η ιδιόρρυθμη κατανυκτική και με απόλυτη σιγή έξοδος των προηγιασμένων Τιμίων Δώρων, από την αριστερή πύλη του εικονοστασίου, φερόμενων υπό τον λειτουργό στο ύψος της κεφαλής του καλυπτόμενων από τον "αέρα". Μετά την είσοδο στο ιερό βήμα, συνεχίζει η Λειτουργία, όπως η συνήθης της Κυριακής χωρίς καμία άλλη διαφορά.
Πηγές
Κατηγορία:Λειτουργική Κατηγορία:Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία
Μαρινέλλα
μικρογραφία|Μια τραγουδίστρια που συμμετείχε σε δίσκους της COLONIAL RECORDS στην Αμερική μεταξύ 1962 και 1968 γνωστή ως "Marinela" ή "Marinela Asteri". Η Κυριακή Παπαδοπούλου (γενν. 19 Μαΐου 1938, Θεσσαλονίκη), γνωστή καλλιτεχνικά ως Μαρινέλλα, είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια, σημαντική εκπρόσωπος του λαϊκού τραγουδιού, με εξαιρετική εκφραστική δυνατότητα. Τραγουδά επαγγελματικά από το 1956. Έχει κυκλοφορήσει πολλά προσωπικά άλμπουμ, τα περισσότερα από τα οποία γνώρισαν εμπορική επιτυχία. Είναι διάσημη κυρίως στην Ελλάδα και την Κύπρο αλλά και με διεθνή καριέρα. Ξεχωρίζει για την έκταση της φωνής της και τη μοναδική χροιά της. Το 2016, η Μαρινέλλα συμπλήρωσε 60 χρόνια συνεχούς παρουσίας στην ελληνική μουσική ενώ συνεχίζει να τραγουδά μέχρι και σήμερα. Από πολλούς θεωρείται ως η σημαντικότερη ερμηνεύτρια του ελληνικού τραγουδιού.
Πρώτα χρόνια
Η Μαρινέλλα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου του 1938. Οι γονείς της ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη. Είναι το τέταρτο και νεότερο μέλος της οικογένειας. Μια οικογένεια φτωχή αλλά δεμένη με αρχές, που τα περισσότερα μέλη της τραγουδούσαν πολύ καλά. Από τεσσάρων έως πέντε χρονών, συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή "Παιδική ώρα" στην οποία έτυχε να τραγουδήσει ένα κομμάτι του Schubert. Στα δώδεκά της χρόνια διαφήμιζε τα καταστήματα "Melka" της Θεσσαλονίκης. Στα δεκαεφτά της, ακολούθησε ως ηθοποιός το θίασο της Μαίρης Λωράνς όπου έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Δίπλα της, οι ανερχόμενοι τότε ηθοποιοί Κώστας Βουτσάς και Μάρθα Καραγιάννη, αλλά και η Σόνια Δήμου, ο Γιάννης Τζαννετάκος και η χορεύτρια Ντέπυ Φιλοσόφου. Κάποιο βράδυ, η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και η Μαρινέλλα που ήξερε απ' έξω όλα τα τραγούδια, την αντικατέστησε. Τραγούδησε το «Ο άνθρωπος μου» της Σοφίας Βέμπο, σε μουσική του Μενέλαου Θεοφανίδη και στίχους του Μίμη Τραϊφόρου, αλλά και το «Μαλαγκένια», γερμανικό τραγούδι της Κατοχής. Εκείνη η στιγμή που η Μαρινέλλα τραγούδησε, ήταν η στιγμή που το ελληνικό τραγούδι κέρδιζε μία από τις καλύτερες εκπροσώπους του. Η Μαρινέλλα έγινε η βασική τραγουδίστρια του θιάσου.
Δεκαετία 1950
Το 1956, η Μαρινέλλα μπήκε στο Στρατιωτικό Θέατρο Θεσσαλονίκης ως τραγουδίστρια γιατί της έδιναν καλύτερη αμοιβή. Παράλληλα ξεκίνησε την καριέρα της ως τραγουδίστρια στο κέντρο "Πανόραμα" της Νέας Ελβετίας Θεσσαλονίκης, πίσω από το γήπεδο του Άρη, όπου ο τραγουδοποιός Τόλης Χάρμας την βάφτισε καλλιτεχνικά «Μαρινέλλα», εμπνευσμένος από το ομώνυμο τραγούδι του. Στο μαγαζί δούλευε ως μπουζουξής ο Στέλιος Ζαφειρίου, ο σολίστας ο οποίος στα επόμενα χρόνια συνδέθηκε με τη Μαρινέλλα όσο κανένας άλλος. Τον Αύγουστο του 1957, συνδέθηκε με τον τραγουδιστή Στέλιο Καζαντζίδη τόσο στο πάλκο όσο και στη ζωή, ο οποίος πηγαίνοντας να συναντήσει τον Ζαφειρίου, την άκουσε να τραγουδάει ένα τραγούδι που εκείνος είχε πρωτοπεί λίγο νωρίτερα στη δισκογραφία, το τραγούδι «Το πιο πικρό ψωμί» του Γιώργου Μητσάκη. Όταν η Μαρινέλλα τελείωσε το τραγούδι, ο Στέλιος Ζαφειρίου την σύστησε στον Στέλιο Καζαντζίδη. Εκείνος της επισήμανε πως τραγουδά το λαϊκό με έναν δικό της τρόπο, λίγο ελαφρύ. Η γνωριμία τους συνεχίστηκε μέσα στη βάρκα του πατέρα της. Και οι δύο αγαπούσαν πολύ τη θάλασσα και το ψάρεμα. Εκεί, ο Στέλιος Καζαντζίδης της ζήτησε να γίνει το σεγκόντο του.
Από το παραθαλάσσιο κέντρο "Λουξεμβούργο" της Θεσσαλονίκης όπου έκαναν τις πρώτες τους επιτυχημένες εμφανίσεις, στις 12 Νοεμβρίου του 1957 κατέβηκαν στην Αθήνα, και από εκεί άρχισε η ανοδική τους πορεία. Τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησαν ήταν τα «Νίτσα, Ελενίτσα» και «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ» του Γιώργου Μητσάκη, που κυκλοφόρησαν σε δίσκους 78' στροφών το 1957. Το πρώτο ντουέτο με τον Καζαντζίδη που ακούγεται μόνη της η Μαρινέλλα, ήταν το «Τι γυρεύεις από 'μένα» του Πάνου Πετσά και του Κώστα Βίρβου, το 1957. Ενώ το πρώτο σόλο τραγούδι της Μαρινέλλας ήταν το «Ήρθα πάλι κοντά σου» με β' φωνή της Γιώτας Λύδια, που κυκλοφόρησε το 1959.
Ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα γνώρισαν απίστευτη δόξα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τραγούδησαν στην Αμερική και στην Αυστραλία με επιτυχία, ενώ ηχογράφησαν τραγούδια σε πρώτη και δεύτερη εκτέλεση. Για την αγορά της Αυστραλίας, η Μαρινέλλα ηχογράφησε σόλο δυο πολύ σπάνια τραγούδια, το «Θέλω απόψε κρουαζιέρα» του Αθανάσιου Μπουρλιάσκου και το «Μια πεντάμορφη τσιγγάνα» του Χρήστου Κολοκοτρώνη, σε στίχους Ηλία Εσδρά. Τον ίδιο χρόνο, ακολούθησε μια σειρά συναυλιών στην Κωνσταντινούπολη.
Οι διφωνίες που έκαναν μαζί, αποτελούν ακόμη και σήμερα αντικείμενο θαυμασμού, προσοχής και μελέτης. Ερμήνευσαν τραγούδια του Θεόδωρου Δερβενιώτη, του Απόστολου Καλδάρα, του Γιάννη Μαρκόπουλου του Βασίλη Τσιτσάνη, της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, του Κώστα Βίρβου κ.α.
Δεκαετία 1960
Το 1960, η Μαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στον ελληνικό κινηματογράφο (συνολικά συμμετείχαν μαζί σε 10 ελληνικές ταινίες ), στην κωμική ταινία του Ροβήρου Μανθούλη Η ΚΥΡΙΑ ΔΗΜΑΡΧΟΣ, ερμηνεύοντας μαζί τα τραγούδια «Για 'μας ποτέ μη ξημερώσει» και «Ζιγκουάλα», ενώ η Μαρινέλλα ερμήνευσε σόλο το τραγούδι του Αργύρη Κουνάδη «Αλλάξανε τα πράγματα».
Τον Μάρτιο του 1961, στο θέατρο "Κεντρικόν", ερμήνευσαν 4 τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι («Αθήνα», «Κουρασμένο παλληκάρι», «Ο κυρ Αντώνης», «Το πέλαγο είναι βαθύ») σε ποίηση Νίκου Γκάτσου (τα δύο πρώτα) και 6 του Μίκη Θεοδωράκη («Βράχο - βράχο τον καημό μου», «Παράπονο», «Ο μετανάστης», «Καημός», «Σαββατόβραδο» και «Έχω μια αγάπη») από τον κύκλο τραγουδιών "Πολιτεία", σε ποίηση Δημήτρη Χριστοδούλου και Τάσου Λειβαδίτη (τα δύο τελευταία). Ο Μάνος Χατζιδάκις, ακούγοντας στις πρόβες την Μαρινέλλα να κάνει αυθόρμητα την φούγκα στο "Κουρασμένο παλικάρι" την παρομοίασε με τη Μαρίκα Νίνου στην βελτιωμένη εκδοχή της.
222
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 222 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Μαρινέλλα
Δεκαετία 1960
Με τον Μίκη Θεοδωράκη συνεργάστηκαν ξανά το 1962 στο θέατρο «Παρκ», στη θεατρική παράσταση "Όμορφη πόλη" σε κείμενα του θεατρικού συγγραφέα Μποστ, ενώ ερμήνευσαν το τραγούδι «Φεύγω με πίκρα στα ξένα» σε μουσική Στέλιου Καζαντζίδη και στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, στην κινηματογραφική ταινία του Κώστα Στράντζαλη ΚΛΑΨΕ ΦΤΩΧΗ ΜΟΥ ΚΑΡΔΙΑ. Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, χώρισαν για πρώτη φορά και ξαναβρέθηκαν ένα με ενάμιση χρόνο αργότερα.
222
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μαρινέλλα
Δεκαετία 1960
Ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα παντρεύτηκαν στις 7 Μαΐου του 1964 και ταξίδεψαν τραγουδώντας στη Γερμανία και την Αμερική. Στις αρχές του 1965 ο Καζαντζίδης πήρε την απόφαση να σταματήσει τις εμφανίσεις του. Χώρισαν τον Σεπτέμβρη του 1966, ενώ συναντήθηκαν δισκογραφικά για τελευταία φορά το 1968, ηχογραφώντας έναν κοινό δίσκο 33' στροφών (κυκλοφόρησε στις 18 Ιανουαρίου του 1969). Το τραγουδιστικό ντουέτο τους είναι πλέον θρυλικό!
Το 1964 εμφανίστηκαν με τον Κώστα Χατζηχρήστο στην επιθεώρηση «Σαμπάνια και Πενιές» στο θέατρο «Παρκ», ενώ κυκλοφόρησε ο πρώτος τους δίσκος 33' στροφών με τίτλο «Μεγάλες Επιτυχίες», μια συλλογή από τραγούδια που είχαν ήδη χαράξει πορεία στις 45' στροφές. Ερμήνευσαν και πάλι το τραγούδι «Φεύγω με πίκρα στα ξένα» στην ταινία του Κώστα Στράντζαλη ΠΑΙΞΕ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΜΟΥ ΓΛΥΚΟ, και το τραγούδι «Εμείς μαζί θα ζήσουμε» στην ταινία του Ανδρέα Κατσιμητσούλια ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΖΗΣΩ.
Το 1965 κυκλοφόρησε ένας μεγάλος δίσκος με τίτλο "Τα τραγούδια της ξενιτιάς" σε μουσική Θεόδωρου Δερβενιώτη και στίχους Κώστα Βίρβου, αλλά και ο σημαντικός δίσκος του Χρήστου Λεοντή "Καταχνιά", όπου η Μαρινέλλα τραγούδησε σόλο τα τραγούδια «Ο νεοζηλανδός» και «Γιατί να γίνω μάνα». Τον δίσκο μοιραζόταν ερμηνευτικά με τους Στέλιο Καζαντζίδη, τη χορωδία Κορίνθου και τον Δημήτρη Μυράτ στις αφηγήσεις.
Τον ίδιο χρόνο ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα συμμετείχαν σε άλλες 6 κινηματογραφικές ταινίες: Στην ταινία του Ντίνου Κατσουρίδη ΟΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ, ερμηνεύοντας με τον Νίκο Κούρκουλο το τραγούδι «Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός ( Γιάννη Μαρκόπουλου - Δημήτρη Χριστοδούλου)». Στην ταινία του Χρήστου Κυριακόπουλου ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ, τα τραγούδια του Θεόδωρου Δερβενιώτη «Μες της αγάπης μας το τζάκι» και «Τώρα που σ' έχω ανάγκη» σε στίχους Κώστα Βίρβου. Στην ταινία του Ανδρέα Κατσιμητσούλια ΤΙΜΩΡΙΑ, το τραγούδι «Να φύγω, να φύγω (Γιώργου Κατσαρού - Πυθαγόρα)» και το τραγούδι «Προδομένες καρδιές (Γιώργου Μανίσαλη - Κώστα Ψυχογιού)». Στην ταινία του Νίκου Βαρβέρη ΟΙ ΚΑΤΑΦΡΟΝΕΜΕΝΟΙ, το τραγούδι «Ορκίζομαι στην αντρική τιμή μου (Στέλιου Καζαντζίδη - Στέφανου Βαρτάνη)». Στην ταινία του Χρήστου Κυριακόπουλου ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣΟΥΝ, το τραγούδι «Με το βοριά (Γιώργου Ζαμπέτα - Δημήτρη Χριστοδούλου)». Και στην ταινία του Ανδρέα Κατσιμητσούλια που έκανε πρεμιέρα τον επόμενο χρόνο ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ, και πάλι το τραγούδι «Να φύγω, να φύγω».
Στα νυχτερινά κέντρα που εμφανίζονταν ("Τριάνα του Χειλά" στη Συγγρού, "Κουλουριώτη" στις Τζιτζιφιές, "Ξυπολητάκου" στο Ηράκλειο, "Μαντουμπάλα" στην Αλεξάνδρας, "Φαληρικόν" της Ηπείρου) γινόταν το αδιαχώρητο, ενώ συνεργάστηκαν με σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής, λ.χ. Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια, Στράτο Παγιουμτζή, Καίτη Γκρέι, Σωτηρία Μπέλλου, Μανώλη Αγγελόπουλο, Γιώργο Ζαμπέτα, Μανώλη Χιώτη, Μαίρη Λίντα, Άννα Χρυσάφη, Αντώνη Ρεπάνη κ.ά.
Το 1966 η Μαρινέλλα, μόνη της πλέον, προσπαθεί να στήσει μια προσωπική καριέρα. Ο Γιώργος Κατσαρός ήταν ο πρώτος που τη βοήθησε, επίσης ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Μάνος Λοΐζος, ο Χρήστος Λεοντής, ο Άγγελος Σέμπος και ο Μίμης Πλέσσας. Κυκλοφορεί τα πρώτα της 45άρια («Τα παλικάρια», «Έκλαψα χθες», «Άσε με να σ' αγαπήσω», «Ο χαμός» κ.ά.), αλλά χωρίς να έχουν κάποια μεγάλη εμπορική επιτυχία. Μάλιστα, το τραγούδι «Επάνω στην Καισαριανή», των Κατσαρού και Πυθαγόρα, το γύρισε και σε φιλμ για την τηλεόραση της εποχής.
Ο Γιώργος Κατσαρός, ύστερα από τουρνέ 45 ημερών μαζί της σε τέσσερις πόλεις της Ρωσίας, της πρότεινε να εμφανιστεί στην θεατρική επιθεώρηση του Κώστα Χατζηχρήστου "Άλλος για Υπουργείο" στο θέατρο "Παρκ", και να τραγουδήσει δυο καινούργια του τραγούδια, τα «Απόψε χάνω μια ψυχή» και «Κλείσε τα μάτια σου καρδιά μου», σε στίχους του Πυθαγόρα. Αυτή η εμφάνιση της Μαρινέλλας στη συγκεκριμένη παράσταση ήταν η πρώτη σόλο εμφάνισή της μετά το χωρισμό της από τον Στέλιο Καζαντζίδη.
Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, στον "Μουσικό Αύγουστο" που οργάνωσε ο Μίκης Θεοδωράκης στο θέατρο Λυκαβηττού, η Μαρινέλλα υπό τη διεύθυνση του συνθέτη, τραγούδησε τον κύκλο τραγουδιών "Λιποτάκτες", δίπλα στους Γρηγόρη Μπιθικώτση και Γιάννη Πουλόπουλο, καθώς και τα νέα τραγούδια που έγραψε γι' αυτήν ο Χρήστος Λεοντής («Άργησες» και «Πάρε τα μάτια μου») από τον κύκλο τραγουδιών "Ανάσταση oνείρων", σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Τα τραγούδια «Όμορφη πόλη (Θα γίνεις δικιά μου)» και «Αγάπη μου (Φαίδρα)» από τους "Λιποτάκτες" (σε ποίηση του Γιάννη Θεοδωράκη), κυκλοφόρησαν με τη Μαρινέλλα σε δίσκο 45' στροφών, έναν χρόνο πριν, ενώ η "Ανάσταση Ονείρων", κυκλοφόρησε σε δίσκο 33' στροφών τον Νοέμβρη του 1966. Τον δίσκο αυτό η Μαρινέλλα, τον μοιραζόταν ερμηνευτικά με τους Μπάμπη Τσετίνη, Λίτσα Διαμάντη, Γιώργο Γαλάνη, Βαγγέλη Περπινιάδη και Ρία Νόρμα. Τέλη της χρονιάς, εμφανίστηκε στη μπουάτ "Μοστρού", δίπλα στη Ρένα Βλαχοπούλου, στη Χρυσούλα Ζώκα, στον Μανώλη Καστρινό κ.α.
Το 1967 ερμήνευσε τα τραγούδια «Δώσ' μου αγάπη» και «Είμαι χαρτορίχτρα φίνα (β' φωνή στον ηθοποιό Σταύρο Παράβα)» στη ταινία του Κώστα Καραγιάννη Η ΧΑΡΤΟΡΙΧΤΡΑ, σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και στίχους Πυθαγόρα. Εμφανίστηκε στο "Χρυσό Βαρέλι" στις Τζιτζιφιές, δίπλα στον Τόλη Βοσκόπουλο, τη Δούκισσα, το Γιάννη Πουλόπουλο, τον Στράτο Διονυσίου και τη Μπέμπα Μπλανς. Κατόπιν επέστρεψε στου "Μοστρού", δίπλα στον Πάνο Κόκκινο και τον Γιώργο Κατσαρό, ενώ αποφάσισε με τους Γιάννη Πουλόπουλο και Χρηστάκη να εμφανιστούν στην "Νεράιδα" για τις επόμενες δύο σεζόν.
Ακολούθησε μια σειρά συναυλιών σε Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία με τον Νίκο Ξανθόπουλο, ενώ στα τέλη της χρονιάς, υπέγραψε συμβόλαιο στην τότε δισκογραφική εταιρεία HELLADISC. Το πρώτο 45άρι που κυκλοφόρησε ήταν το «Δωσ' μου αγάπη» (σε διαφορετική εκτέλεση από την ταινία) και «Πίσω από τις καλαμιές», στις 21 Δεκεμβρίου.
Ωστόσο η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Μαρινέλλας ήταν το τραγούδι «Σταλιά - σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα σε στίχους Διονύση Τζεφρώνη, που κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά, το οποίο αρχικά προοριζόταν για την Αλίκη Βουγιουκλάκη να το τραγουδήσει στην ταινία Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΡΙΑ. Όμως αρνήθηκε, και η Μαρινέλλα ζήτησε από τον Ζαμπέτα να το πει εκείνη.
Το 1968 ο Γιάννης Δαλιανίδης προετοίμαζε το κινηματογραφικό του μιούζικαλ ΓΟΡΓΟΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΓΚΕΣ και σκέφτηκε να βάλει τη Μαρινέλλα να τραγουδήσει ζωντανά σε κάποια σκηνή. Ο Μίμης Πλέσσας συμφώνησε με την εκλογή αυτή και της έγραψε ένα τραγούδι μοντέρνο, το «Πες μου πού πας». Όταν όμως άκουσε το τραγούδι ο Δαλιανίδης, έδειξε δυσαρεστημένος. Ήθελε ένα τραγούδι που να μην το έχει φανταστεί κανείς. Ένα τραγούδι που να ξαφνιάσει. Έτσι λοιπόν γράφτηκε από τον Λευτέρη Παπαδόπουλο το «Άνοιξε πέτρα». Όσο για το μοντέρνο τραγούδι, που επίσης τους στίχους είχε γράψει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Μίμης Πλέσσας το έδωσε στη Βίκυ Λέανδρος και εντάχθηκε στον προσωπικό της δίσκο "Η μικρή μας ιστορία". Η Μαρινέλλα, όταν άκουσε το τραγούδι ενθουσιάστηκε και άρχισε τις πρόβες για να το ηχογραφήσει. Σύμφωνα με μαρτυρία του Μίμη Πλέσσα, ο χρόνος πίεζε, γιατί σε δύο μέρες έπρεπε να γυριστεί η συγκεκριμένη σκηνή. Έτσι λοιπόν αναγκάστηκε να μπει στο στούντιο και να το τραγουδήσει. Το είπε μια φορά, δεν το ξανατραγούδησε δεύτερη, γιατί ήταν άψογο. Αυτή η ηχογράφηση ακούγεται στην ταινία ακόμη και σήμερα, και είναι αυτή που άνοιξε διάπλατα τις πόρτες στην Μαρινέλλα για το ξεκίνημα της προσωπικής της καριέρας.
Επίσης τραγούδησε το «Σταλιά - σταλιά» στην κινηματογραφική ταινία του Κώστα Ανδρίτσου Ο ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ, ενώ τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου συμμετείχε στο III Festival Internacional da Canção Popular στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας με το τραγούδι «Αν θες να 'ρθείς» του Γεράσιμου Λαβράνου (σε στίχους της Ελπίδας Περικλάκη), κερδίζοντας το βραβείο "Καλύτερης Καλλιτεχνικής Παρουσίας".
Στις 17 Ιανουαρίου του 1969, κυκλοφόρησε τον πρώτο της προσωπικό δίσκο 33' στροφών (με τον τίτλο "Σταλιά - σταλιά"), μια συλλογή από τραγούδια που είχαν ήδη χαράξει πορεία στις 45' στροφές τον προηγούμενο χρόνο. Την ίδια χρονιά, εμφανίστηκε στην "Παλιά Αθήνα" της Πλάκας, δίπλα στους Δημήτρη Μητροπάνο, Κλειώ Δενάρδου, Σόφη Ζαννίνου με χορεύτες τους Μανώλη Καστρινό και η Χρυσούλα Ζώκα. Επίσης ερμήνευσε στην ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη Ο ΜΠΛΟΦΑΤΖΗΣ το τραγούδι του Ζαμπέτα «Ποιος είν' αυτός» σε στίχους Πυθαγόρα. Στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη Η ΠΑΡΙΖΙΑΝΑ τα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα «Δώσ' μου τ' αθάνατο νερό» και «Ζωγραφισμένα στο χαρτί» σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου. Στην ταινία του Κώστα Καραγιάννη ΗΣΑΪΑ ΜΗ ΧΟΡΕΥΕΙΣ το τραγούδι του Νάκη Πετρίδη «Πάλι θα κλάψω» σε στίχους Σέβης Τηλιακού, και στο κινηματογραφικό δράμα του Γιάννη Δαλιανίδη "Γυμνοί στο δρόμο" τα τραγούδια «Αστέρι στο παράθυρο» και «Δυο αδέρφια» του Σταύρου Ξαρχάκου σε στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη, που μέχρι και σήμερα παραμένουν ανέκδοτα.
Από το προσωπικό της ξεκίνημα στη δισκογραφία η Μαρινέλλα στηρίχτηκε στο μοντέλο του -συνήθως ετήσιου- προσωπικού δίσκου. Τα πρώτα χρόνια λειτουργούσε παράλληλα η δισκογραφία των 45' στροφών, αλλά μετά το 1974 οι δίσκοι 33' στροφών είναι ο βασικός φορέας έκδοσης του τραγουδιού. Τραγούδια διαφόρων δημιουργών, όλα κάτω από την σφραγίδα της δικής της ταυτότητας. Όπως ο πολυσυλλεκτικός δίσκος που κυκλοφόρησε στις 6 Σεπτεμβρίου, με τον τίτλο "Όταν σημάνει Εσπερινός" («Απόψε σε θέλω», «Δυο νύχτες», «Τι να φταίει» κ.α.).
Δεν είναι τυχαίο ότι στο "Stork" της Φιλλελήνων, ή στην παραλία, συνυπάρχει μαζί της ο -ανερχόμενος τότε- Γιώργος Νταλάρας που ουσιαστικά από επιλογή της Μαρινέλλας ξεκίνησε την διαδρομή του στην επί σκηνής παρουσίαση των τραγουδιών, με επιμελητή προγράμματος τον Σταύρο Ξαρχάκο. "Είναι η εποχή της Μαρινέλλας", όπως την χαρακτήρισε ο Νταλάρας σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου. Μαζί του συνεργάστηκε για τρία ολόκληρα χρόνια, στο "Stork", μέχρι το 1971.
Κόσμος από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό έσπευσε να θαυμάσει την "Οπτικοακουστική" -όπως αυτοχαρακτηρίστηκε- τραγουδίστρια, ενώ πολλές προσωπικότητες δήλωσαν θαυμαστές της, λ.χ. οι Μάνος Κατράκης, Αλέξης Μινωτής, Ειρήνη Παππά, Ingrid Bergman, Ζωή Λάσκαρη, Τζένη Καρέζη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Omar Sharif, Φράνκο Ροσελίνι, Μιχάλης Κακογιάννης κ.ά. Ο Φρανκ Σινάτρα, βλέποντας την Μαρινέλλα, είπε πως "Αν αυτή η γυναίκα διάλεγε να κάνει διεθνή καριέρα, δύο εβδομάδες θα ήταν αρκετές για να μιλάει γι' αυτή όλος ο κόσμος".
Δεκαετία 1970
Στις 27 Μαρτίου του 1970 κυκλοφόρησε τον πολυσυλλεκτικό δίσκο "Ένα τραγούδι είν' η ζωή μου" με τραγούδια του Γιάννη Σπανού, του Μίμη Πλέσσα, του Γιώργου Ζαμπέτα, του Στέλιου Ζαφειρίου και του Νάκη Πετρίδη («Πάλι θα κλάψω», «Με πνίγει τούτη η σιωπή», «Τη βραδιά μου απόψε» κ.α.). Εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εμπομπή του Φρέντυ Γερμανού "Αλάτι και πιπέρι", ενώ ερμήνευσε το τραγούδι του Γιώργου Χατζηνάσιου και της Σέβης Τηλιακού «Κρίμα το μπόι σου», στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του Κώστα Καραγιάννη. Αυτή ήταν και η τελευταία της εμφάνιση στον ελληνικό κινηματογράφο.
Την ίδια χρονιά γύρισε ένα έγχρωμο σόου διάρκειας 15 λεπτών που σκηνοθέτησε γι' αυτήν ο Ζεράρ Σαχινιάν στη Μύκονο. Σκοπός του φιλμ ήταν η προβολή της Ελλάδας στην Ευρώπη, την Αμερική και την Ιαπωνία. Η Μαρινέλλα με φόντο τους Μυκονιάτικους μύλους τραγούδησε συνθέσεις του Ζαμπέτα, του Πλέσσα και του Νάκη Πετρίδη στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα ελληνικά.
Επίσης ερμήνευσε με μεγάλη συμφωνική ορχήστρα το τραγούδι «Κυρά Γιώργαινα» των Κατσαρού και Πυθαγόρα στο V Festival Internacional da Canção Popular - Parte Internacion στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας και κατέκτησε την τέταρτη θέση ανάμεσα σε 38 χώρες. Η παρουσία της στο Φεστιβάλ άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, ενώ ακολούθησαν πολύ καλές κριτικές στον Τύπο για τη φωνή και την σκηνική της παρουσία. Στις 24 Οκτωβρίου η Billboard έγραψε "Marinella from Greece, knows audiences in Athens clubs, carries enchantment in her songs and the warmth of the sun in her voice (Η Μαρινέλλα από την Ελλάδα κυριαρχεί στη νυχτερινή Αθήνα. Μεταφέρει γοητεία στα τραγούδια της και τη ζεστασιά του ήλιου στη φωνή της)" (by Henry Johnston).