cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρχαία αιγυπτιακή φόρμουλα προσφοράς
Κείμενο
Μετά από τον κατάλογο με τις θεότητες και τους τίτλους τους, η φόρμουλα συνεχίζει με την prt-ḫrw, δηλαδή τις "προσφορές τις επίκλησης," στις οποίες καλείται να συμμετέχει το πνεύμα του νεκρούof. Του καταλόγου πάντα προηγείται η φράση: που σημαίνει, "Αυτός (ή αυτοί στο δεύτερο παράδειγμα) δίνει (ουν) προσφορές επίκλησης." Μετά από αυτή τη φράση ακολουθεί ο κατάλογος προσφορών, για παράδειγμα: που σημαίνει "Δίνει προσφορές επίκλησης ψωμιού, μπίρας, βοδιού, πουλιών, αλάβαστρου, ρουχισμού, και κάθε καλού και αγνού πράγματος με το οποίο ζει ο θεός." Κάποιες φορές το τέλος του καταλόγου αντικαθιστά η φράση: που σημαίνει"Κάθε καλό και αγνό πράγμα που δίνει ο ουρανός, δημιουργεί η γη, φέρνει η πλημμύρα, με το οποίο ζει ο θεός".
Το τελευταίο μέρος της φόρμουλας προσφοράς αναφέρει το όνομα και τίτλους αυτού για τον οποίο δίνονται οι προσφορές. Για παράδειγμα: Που σημαίνει, "για το Κα του σεβαστού Σενουσρέτ, Αληθινού στη Φωνή."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες αιγυπτιακές ταφικές πρακτικές
TB
Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων TB μπορεί να αναφέρεται:
Τζώρτζταουν (αποσαφήνιση)
Ο όρος Τζώρτζταουν μπορεί να αναφέρεται:
Εμιλιανή-Ρομανιολική γλώσσα
Η Εμιλιανή-Ρομανιολική γλώσσα (emiliân-rumagnōl ή längua emiglièna-rumagnôla), επίσης γνωστή ως Εμιλιάνο-Ρομανιόλο, είναι μια Γαλλοϊταλική γλώσσας. Οι δύο διάλεκτοι είναι η Εμιλιάνο και η Ρομανιόλο, και ομιλείται στη Βόρεια ιταλική περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια, μέρη της Λομβαρδίας, της Ούμπρια, του Μάρκε, της Λιγυρίας, του Πεδεμόντιου και της Τοσκάνης και του Αγίου Μαρίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Ιταλίας
Κολλεσαλβέττι
Το Κολλεσαλβέττι (ιταλικά: Collesalvetti) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λιβόρνο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Yb
Η συντομογραφία Yb μπορεί να αναφέρεται:
Μαρτσάνα (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Άμεση ξένη επένδυση
Άμεση Ξένη Επένδυση (Foreign Direct Investment) ονομάζεται η μακροπρόθεσμη επένδυση σε επιχείρηση της εγχώριας αγοράς από επενδυτή (φυσικό ή νομικό πρόσωπο) του οποίου η έδρα βρίσκεται στην αγορά ξένης χώρας. Η επένδυση γίνεται με πρωταρχικό στόχο την δυνατότητα ελέγχου στο management της εγχώριας επιχείρησης, από αυτή που πραγματοποιεί την επένδυση. Για να επιτευχτεί αυτό είναι αναγκαία η διακράτηση ποσοστού ίσο με το 10% του μετοχικού κεφαλαίου. Η εταιρεία που αναλαμβάνει την επένδυση ουσιαστικά αποκτά θυγατρική εταιρεία.
Κατηγορία:Επενδύσεις
Καμίλα του Ηνωμένου Βασιλείου
Η Καμίλα του Ηνωμένου Βασιλείου (αγγλικά: Queen Camilla of the United Kingdom and Commonwealth Realms, γεννημένη ως Καμίλα Ρόζμαρυ Σαντ, αργότερα Πάρκερ Μπόουλς, 17 Ιουλίου 1947) είναι η βασιλική σύζυγος του Καρόλου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Αποκαλείται Βασίλισσα Καμίλα μετά την στέψη στις 6 Μαΐου 2023, όπως όλες οι γυναίκες-σύζυγοι Βρετανών μοναρχών.
Πριν την αναρρίχηση του Καρόλου στον θρόνο, αν και ως σύζυγος του διαδόχου του θρόνου δικαιούνταν τον τίτλο της Πριγκίπισσας της Ουαλίας, δεν τον χρησιμοποιούσε (για να αποφύγει την σύγχυση με την προηγούμενη κάτοχο του τίτλου, την Νταϊάνα, Πριγκίπισσα της Ουαλίας). Αντιθέτως, χρησιμοποιούσε τον τίτλο της Δούκισσας της Κορνουάλης, ενώ στη Σκωτία τον τίτλο της Δούκισσας του Ρόθσι.
Η Καμίλα είναι η πρωτότοκη κόρη του Μπρους Σαντ και της συζύγου του Ρόζαλιντ Κάμπιτ, η οποία ήταν κόρη Βρετανού αριστοκράτη. Μεγάλωσε στο Ανατολικό Σάσσεξ, μια κομητεία της Νοτιοανατολικής Αγγλίας, ενώ εκπαιδεύτηκε στην Αγγλία, την Ελβετία και τη Γαλλία. Στη συνέχεια εργάστηκε σε διάφορες επιχειρήσεις που είχαν έδρα το κεντρικό Λονδίνο. Το 1973 η Καμίλα παντρεύτηκε τον αξιωματικό του βρετανικού στρατού Άντριου Πάρκερ Μπόουλς, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά και πέντε εγγόνια. Το 1995, λίγο μετά την συνταξιοδότησή του από το στρατό, ο γάμος τους λύθηκε με διαζύγιο.
H Βασίλισσα Ελισάβετ Β' σε μήνυμά της στις 5 Φεβρουαρίου του 2022, εκδήλωσε την ειλικρινή της επιθυμία, η Καμίλα να λάβει τον τίτλο της Βασιλικής συζύγου (Queen consort) με την άνοδο του Καρόλου στον θρόνο. Αμέσως μετά τον θάνατο της Βασίλισσας, το Μπάκιγχαμ αναφέρθηκε στο πρόσωπό της με αυτόν τον τίτλο.
Στις προσκλήσεις που στάλθηκαν, ένα μήνα πριν από την προγραμματισμένη στέψη στις 6 Μαΐου 2023 στο Αββαείο του Ουέστμινστερ, από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ αναφέρθηκε για πρώτη φορά ως Βασίλισσα Καμίλα, με την αιτιολογία -από πηγή των Ανακτόρων- ότι ''«όλες οι βασιλικές σύζυγοι ήταν γνωστές ως “βασίλισσα”, συν το μικρό τους όνομα»
Η Καμίλα έχει ασχοληθεί με αρκετά κοινωνικά προβλήματα, όπως οι επιπτώσεις της ασθένειας της οστεοπόρωσης, η σεξουαλική κακοποίηση, ο αναλφαβητισμός, κ.α.
Παιδική ηλικία
Η Καμίλα Ρόζμαρυ Σαντ γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1947 στο Νοσοκομείο Κινγκς Κόλλετζ του Λονδίνου. Μεγάλωσε στην εξοχική κατοικία Λέινς του 18ου αιώνα στο Πλάμπτον του Ανατολικού Σάσσεξ, καθώς και σε ένα τριώροφο σπίτι στο Νότιο Κένσινγκτον. Ο πατέρας της ήταν αξιωματικός του Βρετανικού Στρατού και μετέπειτα επιχειρηματίας, ο Ταγματάρχης Μπρους Σαντ (1917-2006), και η μητέρα της, η Ρόζαλιντ Σαντ (1921-1994), καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια. Η Καμίλα έχει μια μικρότερη αδελφή, την Άνναμπελ Έλλιοτ, όμως ο μικρότερος αδερφός της Μαρκ Σαντ απεβίωσε το 2014. Η προγιαγιά της από την πλευρά της μητέρας της, Άλις Κέππελ, υπήρξε ερωμένη του Εδουάρδου Ζ΄ από το 1898 ως το 1910. Στις 1 Νοεμβρίου 1947, η Καμίλα βαπτίστηκε στην εκκλησία του χωριού Φερλ στο Ανατολικό Σάσσεξ. Η μητέρα της Καμίλα ασχολούνταν με τα οικιακά, ενώ ο πατέρας της είχε διάφορες επιχειρηματικές ενασχολήσεις μετά την αποχώρησή του από το στρατό. Ήταν γνωστός για την συμμετοχή του στην «Block, Gray and Block», μια εταιρεία εμπόρων οινοποιών της οδού Σάουθ Ώντλεϋ του Μέυφαιρ, που αργότερα εντάχθηκε στην «Ellis, Son and Vidler». Κατά τη διάρκεια των παιδικών της χρόνων, η Καμίλα έγινε μια φανατική αναγνώστρια, λόγω της επιρροής που ασκούσε σε αυτή ο πατέρας της, που συχνά διάβαζε μαζί της. Μεγάλωσε συντροφιά με σκύλους και γάτες και από νεαρή ηλικία έμαθε να ιππεύει ένα πόνυ, μέσω της συμμετοχής της στη Λέσχη Πόνυ. Σύμφωνα με την ίδια, η παιδική της ηλικία «ήταν τέλεια με κάθε τρόπο».
Πρώτος γάμος
Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε αρχικά στην Έπαυλη Μπόλχαϊντ στο Άλινγκτον του Ουίλτσιρ και αργότερα στην Έπαυλη Μίντλγουικ στο Κόρσαμ. Απέκτησαν δύο παιδιά, τον Τομ (γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1974), βαφτισιμιό του Πρίγκιπα Καρόλου και την Λώρα (γεννήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 1978). Και τα δύο παιδιά ασπάστηκαν την ρωμαιοκαθολική πίστη του πατέρα τους, παρότι η Καμίλα συνέχισε να ασπάζεται τον Αγγλικανισμό. Η Λώρα φοίτησε σε καθολικό σχολείο θηλέων, αλλά παντρεύτηκε σε μια αγγλικανική εκκλησία. Ο Τομ φοίτησε στο Κολλέγιο Ήτον και παντρεύτηκε σε αγγλικανική εκκλησία.
Σχέση με τον Πρίγκιπα της Ουαλίας
Η Καμίλα και ο Πρίγκιπας Κάρολος θεωρείται ότι γνωρίστηκαν το 1971. Ο Άντριου Πάρκερ Μπόουλς είχε χωρίσει από την Καμίλα το 1970 και είχε αναπτύξει μία σύντομη σχέση με την Πριγκίπισσα Άννα. Αν και η Καμίλα και ο Πρίγκιπας Κάρολος ανήκαν στον ίδιο κοινωνικό κύκλο και περιστασιακά παρευρέθηκαν σε κοινές εκδηλώσεις, δεν είχαν γνωριστεί επίσημα. Ο βιογράφος τους Τζάιλς Μπράντρεθ έχει αναφέρει ότι το ζευγάρι συναντήθηκε για πρώτη φορά στο σπίτι της φίλης τους Λουσία Σάντα Κρουζ, η οποία τους σύστησε επίσημα. Έγιναν στενοί φίλοι και τελικά ξεκίνησαν μια ρομαντική σχέση, η οποία ήταν πολύ γνωστή στον κοινωνικό τους κύκλο. Ως ζευγάρι, συναντιόντουσαν τακτικά σε αγώνες πόλο που διεξάγονταν στο Μεγάλο Πάρκο του Ουίνδσορ. Έγιναν επίσης μέλη στο ιδιωτικό κλαμπ Annabel's στην Πλατεία Μπέρκλεϋ. Καθώς η σχέση γινόταν πιο σοβαρή, ο Κάρολος γνώρισε την οικογένεια της Καμίλα στο Πλάμπτον και τη σύστησε σε μερικά μέλη της οικογένειάς του. Η σχέση τους πάγωσε όταν ο Κάρολος κατετάγη στο Βασιλικό Ναυτικό της Βρετανίας στις αρχές του 1973, με αποτέλεσμα να τερματιστεί σε σύντομο διάστημα.
Έχουν υπάρξει διαφορετικές ερμηνείες για το λόγο που έληξε η σχέση του ζευγαριού. Ο Ρόμπερτ Λέισυ έγραψε σε βιβλίο του το 2008 ότι ο Κάρολος είχε γνωρίσει την Καμίλα πολύ νωρίς και ότι δεν της είχε ζητήσει να τον περιμένει όταν μετέβη στο εξωτερικό για τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Η Σάρα Μπράντφορντ έγραψε στο βιβλίο της «Νταϊάνα» το 2007 ότι ο θείος του Καρόλου, Λούις Μαουντμπάττεν, κανόνισε να μεταφερθεί ο Κάρολος στο εξωτερικό για να τερματίσει τη σχέση του με την Καμίλα, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για έναν αρραβώνα μεταξύ του Καρόλου και της εγγονής του Αμάντα Νάτσμπουλ. Ορισμένες πηγές θέλουν τη Βασιλομήτορα Ελισάβετ να μην εγκρίνει τη σχέση με την Καμίλα, επειδή ήθελε ο Κάρολος να παντρευτεί μια κοπέλα από την οικογένεια Σπένσερ, εξαιτίας της στενής της φιλίας με την Ρουθ Ρος. Άλλες πηγές αναφέρουν επίσης ότι η Καμίλα δεν ήθελε να παντρευτεί τον Κάρολο, αλλά αντί αυτού ήθελε να παντρευτεί τον Άντριου Πάρκερ Μπόουλς, ή ακόμη ότι ο Κάρολος είχε αποφασίσει ότι δεν θα παντρευόταν μέχρι τα τριάντα του.
Συνολικά, η πλειονότητα των βασιλικών βιογράφων έχει συμφωνήσει ότι ακόμη κι αν ο Κάρολος και η Καμίλα ήθελαν να παντρευτούν ή προσπαθούσαν να αποκτήσουν έγκριση για έναν γάμο, κάτι τέτοιο θα είχε αποτύχει, επειδή κάποιοι αξιωματούχοι των Ανακτόρων εκείνη την εποχή θεωρούσαν την Καμίλα ακατάλληλη ως σύζυγο για έναν μελλοντικό βασιλιά. Το 2005, η ξαδέλφη και νονά του Καρόλου, Πατρίσια Νάτσμπουλ, δήλωσε: ''«Εκ των υστέρων, μπορείτε να πείτε ότι ο Κάρολος θα έπρεπε να είχε παντρευτεί την Καμίλα όταν είχε για πρώτη φορά την ευκαιρία αυτή. Ταίριαζαν ιδανικά, το ξέρουμε τώρα. Αλλά δεν ήταν δυνατό»[...]'' «δεν θα ήταν δυνατό, όχι τότε».[...] «Παρόλα αυτά παρέμειναν φίλοι»''. Τον Αύγουστο του 1979, ο Λόρδος Μαουντμπάττεν δολοφονήθηκε από τον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό. Το γεγονός συντάραξε τον Κάρολο, που βρήκε ανακούφιση στην φιλική του σχέση με την Καμίλα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες, ότι η ερωτική σχέση ανάμεσα στην Καμίλα και τον Κάρολο είχαν αναζωπυρωθεί. Μια πηγή κοντά στην Καμίλα έχει ισχυριστεί ότι μέχρι το 1980 είχαν πράγματι αναπτύξει εκ νέου την ερωτική σχέση τους. Υπήρξαν επίσης ισχυρισμοί από εργαζόμενους στην αυλή ότι οι δυο τους είχαν στενότερη σχέση νωρίτερα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο σύζυγος της Καμίλα ενέκρινε τη σχέση αυτή, καθώς ο ίδιος είχε πολλές ερωμένες σε όλη τη διάρκεια του γάμου του με την Καμίλα. Παρόλα αυτά, ο Κάρολος άρχισε σύντομα μια σχέση με την Λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ, την οποία παντρεύτηκε το 1981.''
Η υπόθεση έγινε γνωστή στον τύπο μια δεκαετία αργότερα, με τη δημοσίευση του βιβλίου «Νταϊάνα: Η Αληθινή της Ιστορία» το 1992, ενώ ακολούθησε το σκάνδαλο της βιντεοταινίας «Καμίλαγκεϊτ» το 1993, όταν δημοσιεύθηκε μια προσωπική τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ της Καμίλα και του Καρόλου. Το βιβλίο και η βιντεοταινία έβλαψαν αμέσως τη δημόσια εικόνα του Καρόλου. Παράλληλα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δυσφημούσαν έντονα την Καμίλα. Το 1994, ο Κάρολος μίλησε τελικά για τη σχέση του με την Καμίλα σε μία τηλεοπτική του συνέντευξη, όπου ανέφερε τα εξής: «''Η κυρία Πάρκερ Μπόουλς είναι μία πολύ καλή φίλη μου...φίλη εδώ και πολύ καιρό. Θα συνεχίσει να είναι φίλη για πολύ καιρό''». Αργότερα, παραδέχτηκε στη συνέντευξη ότι η σχέση μεταξύ του ίδιου και της Καμίλα αναζωπυρώθηκε όταν ο γάμος του με την Νταϊάνα είχε «ανεπανόρθωτα καταστραφεί» το 1986.
Αποκατάσταση εικόνας
Μετά την έκδοση του διαζυγίου του, ο Πρίγκιπας Κάρολος δήλωσε ότι η σχέση του με την Καμίλα ήταν και είναι «αδιαπραγμάτευτη». Ο Κάρολος γνώριζε ότι η σχέση αυτή λάμβανε πολλή αρνητική δημοσιότητα για αυτό και ανέθεσε στον Μαρκ Μπόλαντ —τον οποίο είχε απασχολήσει το 1995 για να αποκαταστήσει τη δική του εικόνα— το έργο της ενίσχυσης του δημοσίου προφίλ της Καμίλα. Η Καμίλα κατά καιρούς συμμετείχε ως η ανεπίσημη σύντροφος του Καρόλου σε διάφορες εκδηλώσεις. Το ζευγάρι έκανε την πρώτη του δημόσια εμφάνιση στο Ξενοδοχείο Ριτζ στο Λονδίνο το 1999, όταν συμμετείχε σε ένα πάρτι γενεθλίων. Περίπου διακόσιοι φωτογράφοι και ρεπόρτερ από όλο τον κόσμο ήταν εκεί για να τους απαθανατίσουν μαζί. Το 2000, η Καμίλα συνόδευσε τον Κάρολο στη Σκωτία, για μια σειρά επίσημων εκδηλώσεων, και το 2001 έγινε πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Οστεοπόρωσης, η οποία τη σύστησε για πρώτη φορά στο κοινό.
Η Καμίλα συνάντησε τη Βασίλισσα Ελισάβετ, για πρώτη φορά μετά από την δημοσιοποίηση της σχέσης της με τον Κάρολο, στο πάρτι των 60ων γενεθλίων του πρώην Βασιλιά της Ελλάδας, Κωνσταντίνου Β΄, το 2000. Αυτή η συνάντηση θεωρήθηκε ως έγκριση της σχέσης του ζεύγους εκ μέρους της Βασίλισσας. Μετά από μια σειρά κοινών εμφανίσεων σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους, η Βασίλισσα κάλεσε την Καμίλα στους εορτασμούς του Χρυσού Ιωβηλαίου της το 2002. Σε μία από τις συναυλίες που διεξήχθησαν στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ, η Καμίλα κάθισε στο βασιλικό θεωρείο πίσω από τη Βασίλισσα. Αν και η Καμίλα διατήρησε την κατοικία της, την Έπαυλη Ρέι Μιλ, που αγόρασε το 1995, στη συνέχεια μετακόμισε στην Έπαυλη Κλάρενς, επίσημη κατοικία του Καρόλου από το 2003. Το 2004, η Καμίλα συνόδευσε τον Κάρολο σχεδόν σε όλες τις επίσημες εμφανίσεις του, συμπεριλαμβανομένης μιας επίσκεψης στους ετήσιους Αγώνες Χάιλαντ στη Σκωτία. Καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους, τα μέσα ενημέρωσης έκαναν εικασίες για το πότε θα ανακοίνωναν τον αρραβώνα τους, ενώ σταδιακά δημοσκοπήσεις που έγιναν στο Ηνωμένο Βασίλειο έδειχναν ότι οι περισσότεροι Βρετανοί ήταν θετικοί σε έναν πιθανό γάμο του ζεύγους.
Δεύτερος γάμος
Στις 10 Φεβρουαρίου 2005, το Μέγαρο Κλάρενς ανακοίνωσε ότι η Καμίλα και ο Πρίγκιπας της Ουαλίας αρραβωνιάστηκαν. Ως δαχτυλίδι αρραβώνων, ο Κάρολος έδωσε στην Καμίλα ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι που θεωρείται ότι είχε δοθεί στη γιαγιά του, Βασιλομήτορα Ελισάβετ, όταν γέννησε την κόρη της, Ελισάβετ Β΄. Παρότι ως μελλοντικός Υπέρτατος Κυβερνήτης της Εκκλησίας της Αγγλίας η προοπτική να παντρευτεί ο Κάρολος μια διαζευγμένη θεωρήθηκε αμφιλεγόμενη, η συγκατάθεση της Βασίλισσας, της κυβέρνησης και της Εκκλησίας της Αγγλίας μπόρεσε να παρακάμψει τις όποιες αντιρρήσεις. Η Βασίλισσα, ο Πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ και ο Αρχιεπίσκοπος του Κάντερμπερυ Ρόουαν Ουίλλιαμς προσέφεραν τις καλύτερες ευχές τους σε δηλώσεις τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Κατά τους δύο μήνες μετά την ανακοίνωση του αρραβώνα, το Μέγαρο Κλάρενς έλαβε 25.000 επιστολές με την πλειοψηφία των οποίων να είναι υποστηρικτικές. Λήφθηκαν επίσης 908 επιστολές μίσους, με τις πιο απειλητικές και προσωπικές να αποστέλλονται στην αστυνομία για περαιτέρω έρευνα.
Ο γάμος επρόκειτο να γίνει στις 8 Απριλίου 2005 στο Κάστρο του Ουίνδσορ. Ωστόσο, η διενέργεια ενός πολιτικού γάμου στο Κάστρο του Ουίνδσορ θα υποχρέωνε τον χώρο να λάβει άδεια για διεξαγωγή πολιτικών γάμων, την οποία δεν είχε. Η βασιλική οικογένεια δεν επιθυμούσε να καταστήσει το Κάστρο του Ουίνδσορ διαθέσιμο στο κοινό για πολιτικούς γάμους, ο χώρος διεξαγωγής του γάμου του Καρόλου και της Καμίλα άλλαξε για το Ουίνδσορ Γκίλντχολ. Στις 4 Απριλίου, ανακοινώθηκε ότι ο γάμος θα καθυστερούσε κατά μία ημέρα για να επιτρέψει στον Πρίγκιπα της Ουαλίας και σε μερικούς άλλους αξιωματούχους να παρευρεθούν στην κηδεία του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄.
Στις 9 Απριλίου 2005 πραγματοποιήθηκε η τελετή του γάμου. Οι γονείς του Καρόλου και της Καμίλα δεν παρευρέθηκαν, όμως παρευρέθηκαν ο γιος της Καμίλα, Τομ, και ο γιος του Καρόλου, Ουίλλιαμ, που υπήρξαν μάρτυρες του πολιτικού γάμου. Η Βασίλισσα και ο Δούκας του Εδιμβούργου παρευρέθηκαν μόνο στο θρησκευτικό μέρος του γάμου. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε δεξίωση από τη Βασίλισσα προς τιμήν των νεονύμφων στο Κάστρο του Ουίνδσορ. Στη δεξίωση συμμετείχε η Χορωδία του Παρεκκλησίου του Αγίου Γεωργίου, η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου και ο Ουαλός συνθέτης Αλούν Χόντινοτ και η σοπράνο Εκατερίνα Σέμεντσουκ. Μετά το γάμο, το ζευγάρι ταξίδεψε στην εξοχική κατοικία του Καρόλου στο Μπέρκχολ της Σκωτίας και πραγματοποίησε τα πρώτα του κοινά δημόσια καθήκοντα.
Δημόσια ζωή, φιλανθρωπίες και χορηγίες
Αφού έγινε Δούκισσα της Κορνουάλης, η Καμίλα ανήλθε στις πρώτες θέσεις της σειράς προβαδίσματος τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στα υπόλοιπα βασίλεια της Κοινοπολιτείας. Συγκεκριμένα, όταν συνοδεύει τον Πρίγκιπα Κάρολο ακολουθεί αμέσως μετά την Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, ενώ όταν πρόκειται για περιστάσεις που δεν παρίσταται ο Πρίγκιπας της Ουαλίας, η Καμίλα τοποθετείται στην τέταρτη θέση, μετά την Βασίλισσα, την Πριγκίπισσα Άννα και την Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα. Σχεδόν αμέσως μετά το γάμο της με τον Κάρολο, η Καμίλα έλαβε από την Βασίλισσα ενεργό ρόλο στις υποθέσεις της βασιλικής οικογένειας. Η Ελισάβετ της δάνεισε την Τιάρα Γκρέβιλ, η οποία προηγουμένως ανήκε στη Βασιλομήτορα Ελισάβετ, και της παραχώρησε το παράσημο του Βασιλικού Οικογενειακού Τάγματος της Ελισάβετ Β΄.
Μετά τον γάμο τους, το Μέγαρο Κλάρενς έγινε η επίσημη κατοικία τόσο της Δούκισσας όσο και του Πρίγκιπα της Ουαλίας. Το ζευγάρι μένει επίσης στο Μπέρκχολ της Σκωτίας και στην Έπαυλη Χάιγκροουβ στο Γκλώστερσιρ. Διαθέτουν ακόμα μία κατοικία στο Μίντφαϊ της Ουαλίας και την Έπαυλη Ρέι Μιλ στο Λέικοκ. Η Δούκισσα της Κορνουάλης διαθέτει τρεις κυρίες επί των τιμών, συμπεριλαμβανομένης της φίλης της Αμάντα Μακμάνους, η οποία αποτελεί και ιδιωτική γραμματέα της.
Τίτλοι και προσφωνήσεις
Επειδή ο τίτλος της Πριγκίπισσας της Ουαλίας είναι έντονα συνδεδεμένος με την προηγούμενη κάτοχο του τίτλου αυτού, Νταϊάνα, η Καμίλα είχε υιοθετήσει τη θηλυκή μορφή του δεύτερου υψηλότερου σε τάξη τίτλου του άντρα της, Δούκα της Κορνουάλης, αν και νομικά ήταν Πριγκίπισσα της Ουαλίας.
Μετά την άνοδο στο θρόνο του συζύγου της, Καρόλου Γ΄, αποκαλείτο Queen consort (στα ελληνικά αποδίδεται ως Βασιλική σύζυγος ) και η προσφώνησή της Η Αυτής Μεγαλειότητα.
Για πρώτη φορά αναφέρθηκε ως Βασίλισσα στις προσκλήσεις που στάλθηκαν για την τελετή στέψης στις 6 Μαΐου 2023 και την ίδια μέρα άλλαξε ο τίτλος του προφίλ της στην επίσημη ιστοσελίδα του στέμματος.
Κατά καιρούς η Καμίλα έχει λάβει τις παρακάτω προσφωνήσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Μέλη της Βρετανικής Βασιλικής Οικογένειας __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Αποχή (αστρονομία)
μικρογραφία|350x350εσ|Στο διάγραμμα η αποχή αντιστοιχεί στη γωνία ε. Αποχή πλανήτη ονομάζεται η γωνία που σχηματίζεται με κορυφή τη Γη και με πλευρές τις κατευθύνσεις Γη - Ηλίου και Γη - Πλανήτη. Η αποχή χαρακτηρίζεται ως ανατολική ή δυτική ανάλογα με τη θέση του πλανήτη, αν δηλαδή κείται ανατολικά ή δυτικά του Ήλιου. Η τιμή της αποχής είναι ακριβώς το μέτρο εκείνο που χαρακτηρίζει και τις διάφορες θέσεις του πλανήτη ως προς τη Γη και τον Ήλιο. Όταν δηλαδή
Μέγιστη αποχή ονομάζεται η μέγιστη γωνιακή απόσταση του Ερμή ή της Αφροδίτης από τον Ήλιο, δυτικά ή ανατολικά.
Αναφορές
Κατηγορία:Ουράνια μηχανική Κατηγορία:Σφαιρική αστρονομία
Μαρτσάνα Μαρίνα
Το Μαρτσάνα Μαρίνα (ιταλικά: Marciana Marina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λιβόρνο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Εντ Γιοστ
Ο Πόλ Έντουαρντ Γιοστ (Paul Edward Yost, 30 Ιουνίου 1919-27 Μαΐου 2007) θεωρείται από πολλούς ως ο "πατέρας του σύγχρονου αερόστατου με ζεστό αέρα".
Εφευρέτης
Ο Γιοστ από τα πρώτα του χρόνια ασχολήθηκε με την αεροπορία. Το 1960 δημιούργησε το πρώτο αερόστατο με ζεστό αέρα, στα πρότυπα αυτού των αδερφών Μονγκολφιέ, σχεδόν 150 χρόνια μετά το αερόστατο των τελευταίων.
Το πρώτο σύγχρονο αερόστατο με ζεστό αέρα σχεδιάστηκε και δημιουργήθηκε το 1960, από τον Γιοστ. Αυτός ήταν που πέταξε πρώτος με ένα τέτοιο αερόστατο στο Μπράνιγκ της Νεμπράσκα των ΗΠΑ, στις 22 Οκτωβρίου του 1960. Αρχικά ήταν εξοπλισμένο με ένα φάκελο από πλαστικό και καύσιμα κηροζίνης. Στη συνέχεια όμως ο Γιοστ χρησιμοποίησε προπάνιο για τη θέρμανση του αέρα και ελαφρύ ύφασμα από νάιλον αντί για το υλικό φακέλου.
Ο Γιοστ απεβίωσε στις 27 Μαΐου 2007 στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες
Νικολάι Λίκο
Ο Νικολάι Κωνσταντινόβιτς Λίκο (? - 1840) – λοχαγός του 5 Τάγματος της Μαύρης Θάλασσας – ήρωας  του πολέμου του Καυκάσου..
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην οικογένεια Ελλήνων ευγενών  της Μπαλακλάβα  μεταξύ 1795 και 1800. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του αρχηγού της ακτογραμμής της Μαύρης Θάλασσας του στρατηγού Φίλιπσον, ο Λίκο ήταν ένας αξιωματικός που είχε υπηρετήσει στον Καύκασο με σοβαρότητα ,υπευθυνότητα και θάρρος..
Το 1840, ο Λίκο διορίστηκε διοικητής στο Φρούριο Μιχαήλοφσκι. Η φρουρά του οποίου αποτελείτο από δύο λόχους του τάγματος που υπηρετούσε και ο ίδιος, έναν λόχο του συντάγματος Tενγκίνσκι και δύο λόχους  του συντάγματος Ναβαγκίνσκι.
.Όταν έμαθε για τη κατάληψη των οχυρώσεων του Λάζαρεφ από τους αντάρτες του βουνού, σκέφτηκε  ότι και οι ίδιοι θα μπορούσαν  να έχουν την ίδια μοίρα.Ήταν λογικό λοιπόν να χωρίσει με ένα τοίχος το τμήμα του οχυρού, που ήταν πιο κοντά στη θάλασσα, όπου υπήρχαν αποθήκες  τροφίμων και βαρέλια με πυρίτιδα. Σε αυτό το προπύργιο ο Λίκο σκόπευε να  αντιμετωπίσει τον εχθρό, αν ο εχθρός καταλάμβανε την υπόλοιπη οχύρωση. Ο Λίκο ενέπνευσε την φρουρά να αγωνιστεί μέχρι τον τελευταίο άνδρα και ανέθεσε  στον στρατιώτη Αρχίπ  Όσιποφ να ανατινάξει τις αποθήκες, αν δεν μπορούσαν να εκδιώξουν τον εχθρό.Το μεσημέρι στις 22 Μαρτίου του 1840, περίπου 11.000 αντάρτες  έσπευσαν να επιτεθούν στο Φρούριο  Mιχαήλοφσκι. Ο λοχαγός Λίκο τραυματίστηκε στο κεφάλι και στο πόδι, αλλά συνέχισε να δίνει εντολές, ακουμπώντας στο σπαθί του. Μετά την ανατίναξη  του οχυρού, ο Λίκο, ανάμεσα στους λίγους υπερασπιστές που είχαν μείνει ζωντανοί, αιχμαλωτίστηκε και μεταφέρθηκε στο βουνό, όπου και πέθανε από γάγγραινα του ποδιού.
Οι απλοί στρατιώτες  που αργότερα απελευθερώθηκαν δήλωσαν το πόσο γενναία πολέμησε ο Λίκο Ήταν αυστηρός όμως πάντα δίκαιος  με τους υφισταμένους του. Σύμφωνα με την μαρτυρία των στρατιωτών ο Λίκο ήταν μετρίου αναστήματος, με σκούρα μαλλιά, με μαύρα μουστάκια και φαβορίτες.
Προς τιμήν του λοχαγού Λίκο και του οπλίτη Αρχίπ Όσιποφ έχουν ανεγερθεί μνημεία στο Βλαδικαβκάζ και στη θέση των  ερειπίων της οχυρού του Μιχαήλοφσκι.
Γκραντ Ανζ (Γρενάδα)
Παραλία της Γκραντ Ανζ
Η Παραλία της Γκραντ Ανζ θεωρείται μια από τις πέντε ωραιότερες παραλίες της Γρενάδα - οι άλλες είναι η Λεβέρα, το Μάγκαζιν, το Πινκ Γκριν και ο Παράδεισος. Υπάρχουν δύο μίλια λευκής άμμου. Θεωρείται ότι έχει το καλύτερο κλίμα από τις άλλες παραλίες της Γρενάδα, επειδή εκεί τις περισσότερες φορές δεν φυσάει και δεν έχει κύμα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Πιομπίνο
Το Πιομπίνο (ιταλικά: Piombino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λιβόρνο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Ρανίν (Γρενάδα)
Η Ρανίν (Ranine) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Από αυτήν πήρε το όνομά του ο ποταμός Ραβίν Ρίβερ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Γρενάδας
Γέφυρα (πλοίου)
thumb|260px|right|Μέρη του πλοίου (γενικό σχέδιο) 8:[[Μεσόστεγο ή Γέφυρα πλοίου]] Επικράτησε έτσι να λέγεται στα πλοία η υπερυψωμένη κατασκευή από την οποία και πραγματοποιείται η διακυβέρνηση του πλοίου. Αυτή μπορεί να είναι στο πρόστεγο (κοντά στη πλώρη) ή στο μεσόστεγο (στη μέση) ή τέλος στο επίστεγο (κοντά στη πρύμη) όπως στα δεξαμενόπλοια.
Στα ιστιοφόρα πλοία η θέση αυτή κατασκευαστικά ανταποκρινόταν στην ονομασία της ως γέφυρα από τη μια πλευρά του πλοίου στην άλλη κατά το εγκάρσιο όπου και υπήρχε το τεράστιο τιμόνι (οίακας). Από τις αρχές όμως του προηγούμενου αιώνα ο όγκος της γέφυρας άρχιζε ν΄ αυξάνει τόσο στα πολεμικά πλοία όσο και στα εμπορικά έτσι ώστε σήμερα ν΄ αποτελεί μια μεγάλη ενιαία πολυώροφη υπερκατασκευή που μόνο γέφυρα δεν είναι. Από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στα Θωρηκτά και και τα Καταδρομικά η γέφυρα αποτελούσε ήδη ένα ορθογώνιο συμπαγές κατασκεύασμα στον υπερκείμενο των εσωτερικών διαμερισμάτων χώρο, εξυπηρετώντας όχι μόνο τις ανάγκες ναυσιπλοΐας αλλά και ανάγκες υποτύπωσης, λειτουργώντας ως γραφείο σημάτων (σηματωρείο) αλλά και ως το "εχυρόν" όπου πανω από αυτό ήταν η "ανοικτή γέφυρα" (σήμερα καλούμενη "κόντρα γέφυρα") όπου ο πύργος κατεύθυνσης του βαρέος πυροβολικού των πλοίων αυτών.
Σήμερα ο χώρος γέφυρα προσδιορίζει αφενός τη μεγάλη αυτή υπερκατασκευή με αίθουσες εστιατορίων, θαλάμους αξιωματικών, αίθουσες ψυχαγωγίας κλπ και αφετέρου τον καθεαυτό χώρο διακυβέρνησης του πλοίου εντός του οποίου φέρονται πλείστα ναυτιλιακά όργανα.
Ομοιοπολικός δεσμός
thumb|400px|Ένας ομοιοπολικός δεσμός σχηματίζεται στο μόριο του (δι)υδρογόνου, όταν δυο άτομα υδρογόνου συνεισφέρουν τα δυο (συνολικά) ηλεκτρόνιά τους.
Ομοιοπολικός δεσμός ονομάζεται ο χημικός δεσμός που αναπτύσσεται μεταξύ εκείνων των ατόμων που «μοιράζονται» κάποια ηλεκτρόνια, συνήθως κατά ζεύγη. Πιο αναλυτικά, η σταθερή ισορροπία των ελκτικών και των απωστικών δυνάμεων που αναπτύσσονται μεταξύ των ατόμων που «μοιράζονται» ηλεκτρόνια είναι γνωστή ως «ομοιοπολικός δεσμός». Για πολλά μόρια, η συνεισφορά ηλεκτρονίων επιτρέπει κάθε άτομο να αποκτά το ισοδύναμο της εξωτερικής στιβάδας ενός ευγενούς αερίου, που αντιπροσωπεύει μια σταθερή ηλεκτρονιακή διαμόρφωση.
Οι ομοιοπολικοί δεσμοί συμπεριλαμβάνουν πολλά υποείδη αλληλεπιδράσεων. Πιο συγκεκριμένα, τα πιο συνηθισμένα είναι τα ακόλουθα :
Η χρήση του όρου «ομοιοπολικός δεσμός» χρονολογείται από το 1939. Προέρχεται από την απόδοση στα ελληνικά του αγγλικού όρου covalent, το πρόθεμα co- του οποίου σημαίνει «μαζί», δηλαδή συνεργασία σε μια δράση, συνεταιρισμός σε μικρότερο βαθμό κ.τ.λ. Έτσι ένας co-valent bond σημαίνει επομένως ότι τα άτομα μοιράζονται σθένος, γιατί η λέξη valent προέρχεται από τον όρο valence, όπως αυτό συζητήθηκε στη θεωρία σθένους - δεσμού (valence bond theory). Στο μόριο του (δι)υδρογόνου (H2) (το απλουστερο δυνατό ουδέτερο μόριο) τα άτομα υδρογόνου μοιράζονται τα δυο (συνολικά) ηλεκτρόνιά τους μέσω ενός ομοιοπολικού δεσμού. Η «συνεργασία σθένους» είναι μέγιστη μεταξύ των ατόμων που έχουν παρόμοιες ηλεκτραρνητικότητες. Έτσι, οι ομοιοπολικοί δεσμοί δεν γίνονται αναγκαστικά μεταξύ δυο ατόμων του ίδιου χημικού στοιχείου, αλλά απλά μεταξύ ατόμων χημικών στοιχείων με συγκρίσιμη ηλεκτραρνητικότητα. Όταν σχηματίζεται ομοιοπολικός δεσμός με συνεισφορά ηλεκτρονίων που προέρχονται από περισσότερα από δυο άτομα, τότε λέγεται ότι ένας τέτοιος δεσμός είναι «απεντοπισμένος».
Όταν σ΄ ένα ομοιοπολικό δεσμό και τα δύο ηλεκτρόνια προσφέρονται από το ίδιο άτομο τότε ο δεσμός λέγεται ημιπολικός δεσμός ή δοτικός ομοιοπολικός δεσμός ή δεσμός σύνταξης ή δεσμός συναρμογής ή διπολικός δεσμός.
Επίσης διπλός δεσμός καλείται το ζεύγος ομοιοπολικών δεσμών μεταξύ δύο ατόμων όπου κάθε άτομο προσφέρει από 2 ηλεκτρόνια, ενώ τριπλός δεσμός καλείται η τριάδα ομοιοπολικών δεσμών μεταξύ δύο ατόμων όπου κάθε άτομο προσφέρει από 3 ηλεκτρόνια.
Ιστορικό
thumb|200px|Οι πρώτες έννοιες για την ομοιοπολική δεσμολογία έδωσαν αυτό το είδος της εικόνας για το μόριο του [[μεθάνιο|μεθανίου. Οι ομοιοπολικοί δεσμοί υπαινίσσονται με αυτήν την ηλεκτρονική δομή κατά Lewis υποδεικνύοντας τα ηλεκτρόνια που συνεισφέρονται μεταξύ των ατόμων.]]
Ο όρος «ομοιοπολικός», όσον αφορά τη δεσμολογία, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1919 από τον Ίρβιγκ Λάγκμουαρ (Irving Langmuir) σε ένα άρθρο στο Περιοδικό της Αμερικανικής Χημικής Κοινωνίας (Journal of the American Chemical Society article) που είχε τίτλο «Η διευθέτηση των ηλεκτρονίων σε άτομα και μόρια» (The Arrangement of Electrons in Atoms and Molecules). Ο Λάγκμουαρ έγραψε ότι «...θα συμβολίζουμε με τον όρο ομοιοπολικότητα τον αριθμό των ζευγών των ηλεκτρονίων που ένα δεδομένο άτομο μοιράζεται με τα γειτονικά του...» ("...we shall denote by the term covalence the number of pairs of electrons that a given atom shares with its neighbors...")
Η ιδέα του ομοιοπολικού δεσμού μπορεί να ιχνηλατηθεί αρκετά χρόνια νωρίτερα από το 1919, στον Γκίλμπερτ Λιούις (Gilbert N. Lewis), ο οποίος το 1916 περιέγραψε το μοίρασμα των ηλεκτρονιακών ζευγών μεταξύ των ατόμων. Εισήγαγε τη σημειογραφία κατά Λιούις ή «ηλεκτρονιακή σημειογραφία με σημεία» ή «ηλεκτρονιακή σημειογραφία Λιούις με σημεία», στην οποία τα ηλεκτρόνια σθένους, δηλαδή τα ηλεκτρόνια της εξωτερικής στιβάδας, αναπαριστάνονται με σημεία (βούλες) γύρω από τα χημικά σύμβολα των χημικών στοιχείων. Τα ζεύγη των ηλεκτρονίων που τοποθετούνται ανάμεσα στα χημικά σύμβολα αντιπροσωπεύουν τους ομοιοπολικούς δεσμούς. Πολλαπλά ζεύγη ηλεκτρονίων αντιπροσωπεύουν πολλαπλούς δεσμούς, όπως διπλούς δεσμούς και τριπλούς δεσμούς. Σε μια άλλη μορφή αναπαράστασης, που δεν δείχνεται εδώ, τα ηλεκτρονιακά ζεύγη που σχηματίζουν χημικούς δεσμούς αντιπροσωπεύονται με συνεχόμενες γραμμές.
Ο Λιούις πρότεινε ότι ένα άτομο σχηματίζει αρκετούς ομοιοπολικούς δεσμούς για να σχηματίσει μια πλήρη εξωτερική ηλεκτρονιακή στιβάδα. Στο διάγραμμα του μεθανίου που δείχνεται εδώ, ο άνθρακας έχει σθένος 4, και γι' αυτό περιβάλλεται από 8 ηλεκτρόνια («κανόνας οκτάβας»), από τα οποία τα 4 προέρχονται από το ίδιο το άτομο του άνθρακα και τα άλλα 4 από τα 4 άτομα υδρογόνου που συνδέονται με το άτομο του άνθρακα (στο μόριο του μεθανίου πάντα). Κάθε άτομο υδρογόνου έχει σθένος 1 και περιβάλλεται από 2 ηλεκτρόνια («κανόνας δυάδας»), δηλαδή το μοναδικό δικό του συν ένα από το άτομο του άνθρακα. Ο αριθμός των ηλεκτρονίων που αντιστοιχεί σε πλήρη στιβάδα σύμφωνα με την κβαντική θεωρία του ατόμου λέει για το άτομο του άνθρακα, με εξώτατη στιβάδα που έχει n = 2, ότι μπορεί να κρατήσει μέχρι και 8 ηλεκτρόνια, ενώ για το άτομο του υδρογόνου, με εξώτατη στιβάδα που έχει n = 1, ότι μπορεί να κρατήσει μέχρι και 2 μόνο ηλεκτρόνια.
Ενώ η ιδέα των μοιραζόμενων ηλεκτρονιακών ζευγών προσφέρει μια αποτελεσματική ποιοτική εικόνα της ομοιοπολικής δεσμολογίας, η κβαντομηχανική χρειάστηκε να κατανοήσει τη φύση αυτών των δεσμ΄ν και να προβλέψει τις δομές και τις ιδιότητες των απλών μορίων. Οι Γουάλτερ Χάιτλερ (Walter Heitler) και Φριτζ Λόντον (Fritz Londo) πιστώθηκαν με την πρώτη επιτυχημένη κβαντομηχανική εξήγηση ενός χημικού δεσμού, και πιο συγκεκριμένα του δεσμού του μοριακού υδρογόνου, το 1927. Η εργασία τους βασίστηκε στο μοντέλο του δεσμού σθένους, που υποθέτει ότι ένας χημικός δεσμός σχηματίζεται όταν υπάρχει μια καλή επικάλυψη μεταξύ των ατομικών τροχιακών των ατόμων που συμμετέχουν στο χημικό δεσμό. Αυτά τα ατομικά τροχιακά είναι γνωστό ότι έχουν ειδικές γωνιακές σχέσεις μεταξύ τους, και έτσι το μοντέλο του δεσμού σθένους μπορεί να προβλέψει επιτυχημένα τις δεσμικές γωνίες που παρατηρούνται σε απλά μόρια.
Πολικότητα των ομοιοπολικών δεσμών
Οι ομοιπολικοί δεσμοί επηρεάζονται από τη διαφορά ηλεκτραρνητικότητας των συνδεμένων ατόμων. Δυο άτομα με ίση ηλεκτραρνητικότητα δίνον μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς, όπως ο δεσμός Η - H. Μια άνιση σχέση δημιουργεί έναν πολωμένο ομοιοπολικό δεσμό, όπως ο δεσμός Η - Cl. Καθε πολωμενος ομοιοπολικος δεσμος χαρακτηριζεται απο ενα διανυσματικο μεγεθος, τη διπολικη ροπη.
Υποδιαίρεση των ομοιοπολικών δεσμών
Υπάρχουν τρεις (3) τύποι ομοιοπολικών ουσιών:
Τα ανεξέρτητα μόρια έχουν πολύ ισχυρούς δεσμούς που κρατούν τα άτομα μαζί, αλλά υπάρχουν αμελητέες δυνάμεις έλξης μεταξύ των μορίων. Τέτοιες ομοιοπολικές ουσίες είναι συνήθως αέριες. Παραδείγματα αυτών αποτελούν το HCl, το SO2, το CO2 και το CH4. Στις μοριακές δομές υπάρχουν αδύναμες δυνάμεις διαμοριακής έλξης. τέτοιες ομοιοπολικές ουσίες είναι συνήθως πτητικές υγρές, όπως για παράδειγμα η αιθανόλη, ή χαμηλότηκτα στερεά, όπως για παράδειγμα το ιώδιο και το στερεό διοξειδιο του άνθρακα. Οι μακρομοριακές δομές περιέχουν μεγάλο αριθμό ατόμων συνδεμένων σε αλυσίδες ή φύλλα, όπως ο γραφίτης, ή και τρισδιάστατες δομές, όπως το διαμάντι και ο χαλαζίας. Τέτοιες ουσίες έχουν υψηλές θερμοκρασίες τήξης και βρασμού, είναι συχνά εύθραυστα, και τείνουν να έχουν υψηλή ηλεκτρική αντίσταση. Χημικά στοιχεία που έχουν υψηλή ηλεκτραρνητικότητα και την ικανότητα να σχηματίζουν δεσμούς με 3 - 4 ηλεκτρονιακά ζεύγη, συχνά σχηματίζουν τέτοιες μεγάλες μακρομοριακές δομές.
Ντιέγο ντε Ερίκε
O Ντιέγο ντε Ερίκε (Diego de Erice, γεννημένος ως Ντιέγο Μιγκέλ ντε Ερίκε Ντομίνγκες Diego Miguel de Erice Domínguez, 9 Αυγούστου 1986 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός.
Φιλμογραφία
Τηλεόραση
Ταινίες
Θέατρο
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Πόρτο Ατσούρρο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Κατώτερος πλανήτης
Κατώτεροι πλανήτες (inferior planets) χαρακτηρίζονται εκείνοι, των οποίων η αποχή δεν υπερβαίνει τις 90°. Οι αποστάσεις αυτών από τον Ήλιο είναι μικρότερες από εκείνη της Γης. Συνεπώς, οι πλανήτες αυτοί κινούνται περί τον Ήλιο σε τροχιές που βρίσκονται εντός της γήινης τροχιάς. Η χρονική διάρκεια της περιφοράς τους αυτής είναι μικρότερη των 365 γήινων ημερών.
Οι κατώτεροι πλανήτες του ηλιακού συστήματος είναι ο Ερμής και η Αφροδίτη, των οποίων η μέγιστη αποχή τους κυμαίνεται μεταξύ των 18°-28° και 45°-47° αντίστοιχα.
Κατηγορία:Πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος Κατηγορία:Παρατηρησιακή αστρονομία Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία
Untere und obere Planeten Inferior and superior planets Planète inférieure Planète supérieure Prividno gibanje planeta Planety dolne i górne Alt gezegen 內側行星
Πορτοφερράιο
Το Πορτοφερράιο (ιταλικά: Portoferraio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λιβόρνο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Ουμβέρτος Α΄ της Ιταλίας
Ο Ουμβέρτος Α΄ της Ιταλίας (ιταλικά Umberto I di Savoia, 14 Μαρτίου 1844 – 29 Ιουλίου 1900) ήταν ο δεύτερος βασιλιάς της Ιταλίας (9 Ιανουαρίου 1878 - 29 Ιουλίου 1900).
Ο Ουμβέρτος Ραϊνέριος Κάρολος Εμμανουήλ Ιωάννης Μαρία Φερδινάνδος Ευγένιος ήταν γιος του Βίκτωρος Εμμανουήλ Β΄ τον οποίο και διαδέχθηκε το 1878 και της Αδελαΐδας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Ράινερ Ιωσήφ, Αρχιδούκα της Αυστρίας. Διακρίθηκε ως διοικητής μεραρχίας στον πόλεμο εναντίον της Αυστρίας και στις μάχες του Σολφερίνο και της Κουστότσα. Η στρατιωτική του φήμη σε συνδυασμό με τη συμπάθεια που έδειχνε προς τον Γκαριμπάλντι και τους Ιταλούς πατριώτες, τον έκαναν δημοφιλή. Δολοφονήθηκε το 1900 στη Μόντσα κατά την αποχώρησή του από το στάδιο του Μιλάνου, όπου είχε μεταβεί να παρακολουθήσει τους Πανιταλικούς αγώνες, από τον Ιταλό αναρχικό Γκαετάνο Μπρέσι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1868 την εξαδέλφη του Μαργαρίτα της Σαβοΐας, κόρη του Φερδινάνδου της Γένουας, και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ιταλίας Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Αλβουμάσαρ
Ο Αλβουμάσαρ (10 Αυγούστου 787 – 9 Μαρτίου 886), γνωστός και ως Αλμπουμαζάρ, ήταν Πέρσης αστρολόγος, ο οποίος θεωρείται ως ο μεγαλύτερος αστρολόγος της αυλής των Αββασιδών στη Βαγδάτη. Επίσης, ήταν αστρονόμος και φιλόσοφος. Λέγεται ότι ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό. Πολλά από τα έργα του, μεταφρασμένα στη λατινική γλώσσα, ήταν πολύ γνωστά στους Ευρωπαίους συναδέλφους του κατά τον Μεσαίωνα. Τα έργα του συνετέλεσαν στο να έρθει σε επαφή ο νεότερος κόσμος και με τις φυσικές θεωρίες του Αριστοτέλους, πέρα από το έργο του στη Λογική και στη Φιλοσοφία. Σώζεται, σε λατινική μετάφραση, έργο του με τίτλο «Αποτελέσματα ή περί της σημασίας και της εκβάσεως των ονείρων» (Φραγκφούρτη 1577).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πέρσες μαθηματικοί Κατηγορία:Πέρσες αστρονόμοι Κατηγορία:Πέρσες αστρολόγοι
Μονόσπιτα Ημαθίας
Τα Μονόσπιτα είναι πεδινός οικισμός του Νομού Ημαθίας με πληθυσμό 897 κατοίκων (απογραφή 2011), ανατολικά της Νάουσας και βόρεια της Βέροιας. Μετά την εφαρμογή του σχεδίου "Καλλικράτης", υπάγεται στο Δήμο Ηρωικής Πόλης Νάουσας.
Όνομα
Η προέλευση του ονόματος του χωριού είναι ένα θέμα που έχει συζητηθεί στο παρελθόν. Η πρώιμη αρχιτεκτονική του χωριού βασίζονταν στα κλασσικά "μονόσπιτα" της Ελλάδας με μια ιδιαίτερη αρχιτεκτονική όπου όλες οι κατοικίες ήταν ενωμένες μεταξύ τους σχηματίζοντας κάτι αντίστοιχο με τα "terraced houses" της Αγγλίας. Η ύπαρξη 2 τέτοιων παράλληλων κατασκευών προφανώς έδωσαν και την ονομασία στον οικισμό, αναιρώντας την άποψη περί εξελληνισμένου σλαβικού ονόματος. Η παλαιότερη αναφορά στο χωριό, είναι στις περιηγήσεις του Μητροπολίτου Βερροίας Δανιήλ τα έτη 1770-1778, όπου αναφέρεται ρητά πως ο μητροπολίτης πέρασε κι από τα Μονόσπιτα Βερροίας, όπου λειτούργησε στην εκκλησία κι έκανε αγιασμό. Σε χάρτη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το χωριό εμφανίζεται με το όνομα monopiste (προφανές τυπογραφικό λάθος), ενώ σε νεότερο ελληνικό χάρτη του 1912-1928 το χωριό αναφέρεται κανονικά Μονόσπιτα.
Γεωγραφία
Τα Μονόσπιτα βρίσκονται στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Βέρμιο στην πεδιάδα της κεντρικής Μακεδονίας. Από το χωριό διέρχεται ο χείμαρρος Κουτίχας. Οι αποστάσεις από τα γειτονικά χωριά/πόλεις είναι: Βέροια(14 χλμ), Νάουσα (11 χλμ), Αγ. Γεώργιος (2 χλμ), Κοπανός (3,5 χλμ), Χαρίεσσα (3,5 χλμ).
Οδική επικοινωνία
Η πρόσβαση στα Μονόσπιτα γίνεται μέσω της επαρχιακής οδού Βεροίας-Ναούσης με δύο εξόδους: η μία στο 7ο χλμ της οδού Βεροίας-Ναούσης και η άλλη στη διασταύρωση Νάουσας. Από το 2017 δόθηκε σε κυκλοφορία τμήμα της νέας παρα-Εγνατιακής Οδού Βεροίας- Εδέσσης με δύο σημεία εισόδου: τον ισόπεδο κόμβο στο 7,5 χλμ. Βεροίας -Ναούσης και στον ανισόπεδο κόμβο "Μονοσπίτων" 1,5 χλμ δυτικά του χωριού. Εναλλακτικές είσοδοι, από τα γειτονικά χωριά Κοπανός, Χαρίεσσα, Αγ. Γεώργιος.
Ιστορία
Υπήρχαν στοιχεία ύπαρξης αρχαίας κατασκευής κοντά στο χωριό, πιθανότατα κεραμοποιείο ή τάφος, που καταστράφηκαν όμως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Γενικά η γύρω περιοχή είναι πλούσια σε αρχαιολογικά ευρήματα (Μακεδονικός Τάφος Κινχ, Μακεδονικός Τάφος Ανθεμίων, Σχολή Αριστοτέλους, κ.α.).
Υπάρχει καταγεγραμμένη επίσκεψη του Μητροπολίτη Βεροίας Δανιήλ, στην οποία αναφέρεται ότι κατά τη διάρκεια της επισκέψεως, ο Μητροπολίτης τέλεσε Θεία Λειτουργία και Αγιασμό. Επίσης, αφού καταμετρήθηκαν οι 166 οικογένειες που κατοικούσαν τότε στο χωριό, πλήρωσαν τα αντίστοιχα 3000 γρόσσια στον Μητροπολίτη για τις οικονομικές ανάγκες της Μητροπόλεως. Από το ίδιο έγγραφο προκύπτει ότι στο χωριό υπήρχε εκκλησία, καθώς ο Μητροπολίτης δεν τελούσε Θ. Λειτουργία σε χωριά χωρίς εκκλησίες. Μάλιστα, η λαϊκή παράδοση αναφέρει ότι ο Μητροπολίτης τέλεσε τον αγιασμό σε αιωνόβιο πλάτανο, όπισθεν της εκκλησίας που ανέβλυζε νερό εκείνη την εποχή. Ο σύγχρονος Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Μονοσπίτων ανεγέρθη το 1877, στα συντρίμια της παλαιότερης εκκλησίας που πιθανόν να κάηκε λίγα χρόνια πριν (προφορική παράδοση).
Αποδεδειγμένη είναι η συμμετοχή των κατοίκων του χωριού στο Μακεδονικό Αγώνα, στους Α' και Β' Βαλκανικούς Πολέμους και τη Μικρασιατική εκστρατεία. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της απελευθέρωσης από τους Τούρκους, η 2η Μεραρχία Πεζικού του Ελληνικού Στρατού στρατοπέδευσε στα Μονόσπιτα την 17η Οκωβρίου 1912 στην περιοχή Κοκκίνες, δίπλα στο χείμαρρο Κουτίχα όπου υπήρχαν ανοιχτές εκτάσεις και πόσιμο νερό για τα ζώα. Από εκείνη τη μέρα η περιοχή αυτή αναφέρεται από τους κατοίκους ως "Μπατάλια" (battalion: τμήμα πεζικού 300-800 αντρών, τάγμα, πληθυντικός: battalia). Το ίδιο σημείο ακόμη και μέχρι σήμερα είναι χαρακτηρισμένο από τον Ε.Σ. ως σημείο επιστρατεύσεως. Άλλωστε, κατά την επιστράτευση του 1974, εκεί συγκεντρώθηκαν όλα τα επαγγελματικά οχήματα της περιοχής.
Το 1922, με τις ανταλλαγές πληθυσμών, το χωριό δέχτηκε εγκάρδια πληθυσμούς από την Ανατολική Ρωμυλία και τη Μικρά Ασία.
Πολιτισμός
Τα έθιμα και οι παραδόσεις διατηρήθηκαν μέχρι σήμερα κυρίως μέσω των πολιτιστικών συλλόγων του χωριού. Ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού "Αγία Μαύρα" αναλαμβάνει τις πολιτιστικές εκδηλώσεις, τη διοργάνωση εκδρομών και την προβολή των παραδόσεων του χωριού.
Η εκκλησία του χωριού τιμά τους Άγιο Νικόλαο και Αγία Μαύρα. Η σύγχρονη εκκλησία ανεγέρθη το 1877. Γιορτάζει 2 φορές το χρόνο: στις 6 Δεκεμβρίου (Αγίου Νικολάου) και στις 3 Μαΐου (Αγίας Μαύρας). Στις 3 Μαΐου είναι και το πανηγύρι του χωριού όπου συνοδεύεται από πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Οικονομία
Η οικονομία του χωριού βασίζεται κυρίως στις αγροτικές καλλιέργειες. Βασικές καλλιέργειες της περιοχής είναι τα ροδάκινα, νεκταρίνια, βερύκοκα, δαμάσκηνα, ακτινίδια, κεράσια, αμύγδαλα, λωτοί και λαχανικά. Ωστόσο τα Μονόσπιτα φημίζονται για τα φυτώρια οπωροφόρων δενδρυλλίων. Κάθε χρόνο παράγονται περίπου 3-4 εκατομμύρια φυτά (ροδακινιές, Αχλαδιές, μηλιές, βερυκοκιές, δαμασκηνιές, καστανιές, κ.ά.) τα οποία πωλούνται στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Γαλλία, Ιορδανία, Αλβανία, Σερβία, Βόρεια Μακεδονία, Ολλανδία, Ιταλία, Βουλγαρία, Τουρκία). Στο χωριό είναι εγκατεστημένες περίπου 70 αδειοδοτημένες φυτωριακές επιχειρήσεις. Τα τελευταία χρόνια είναι έντονη και η καλλιέργεια καλλωπιστικών φυτών καθιστώντας τα Μονόσπιτα κέντρο τον φυτωρίων της Βορείου (και όχι μόνο) Ελλάδος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Νάουσας
Λέζα
Η Λέζα (Lezhë, προφορά: [ˈlɛʒə] ) είναι πόλη και δήμος στη βορειοδυτική Αλβανία, στον ομώνυμο νομό. Στην αρχαιότητα, ήταν ελληνική αποικία με το όνομα Λισσός, η οποία πλέον είναι αρχαιολογικό πάρκο.
Ο παρόν δήμος διαμορφώθηκε μετά από μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 μετά από συγχώνευση των πρώην δήμων Μπάλντρεν, Μπλίνιστ, Ντάιτς, Κάλμετ, Κολς, Λέζα, Σενγκτζίν, Σενκόλλ, Ουνγκρέι και Ζεϊμέν, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Λέζα. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 65.633 (απογραφή 2011), και η συνολική έκταση 509,10 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 15.510 κάτοικοι.
Όνομα
Η πόλη είναι γνωστή στα Αλβανικά ως Lezhë. Στα τουρκικά η πόλη λέγεται Leş ή Eşim και στα ιταλικά Alessio.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο τάφος του [[Σκεντέρμπεης|Σκεντέρμπεη (πρώην τέμενος Σελιμιέ) και το Κάστρο της Λέζα πάνω στον λόφο]] Η πόλη χρονολογείται τουλάχιστον από τον 8ο αιώνα π.Χ. Περίπου το 385 π.Χ., ιδρύθηκε από τον Διονύσιο Α΄ των Συρακουσών με την ονομασία Λισσός ελληνική αποικία, ως μέρος στρατηγικής του Διονυσίου για την εξασφάλιση των εμπορικών οδών των Συρακουσών κατά μήκος της Αδριατικής. Ο Διόδωρος την όνομασε πόλη. Η πόλη διαχωρίστηκε σε τμήματα μέσω διατιχείσματος και σε μέρος των τειχών της υπάρχουν στοιχεία της αρχιτεκτονικής των Συρακουσών. Αργότερα η αποικία καταλήφθηκε από τους Ιλλυρίους. Το 211 π.Χ. ο Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας κατέλαβε την ακρόπολη της Ακρολισσού και η Λισσός παραδόθηκε σε αυτόν. Η πόλη ανακτήθηκε αργότερα από τους Ιλλυρίους. Στη Λισσό ο Περσέας της Μακεδονίας διαπραγματεύτηκε συμμαχία εναντίον της Ρώμης με τον βασιλιά της Ιλλυρίας Γέντιο, και από τη Λισσό ο Γέντιος οργάνωσε τον στρατό του ενάντια στους Ρωμαίους. Η Λισσός διατήρησε σε μεγάλο βαθμό τη δημοτική αυτονομία της τόσο υπό τη μακεδονική όσο και από την ιλλυρική κυριαρχία, όπως αποδεικνύεται από τα νομίσματα που βρέθηκαν εκεί. Η πόλη ήταν σημαντική κατά τον ρωμαϊκό εμφύλιο πόλεμο, όταν καταλήφθηκε από τον Μάρκο Αντώνιο παραμένοντας πιστή στον Καίσαρα. Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, η πόλη ήταν μέρος της επαρχίας της Νέας Ηπείρου, με το όνομα της λατινικοποιημένο ως Lissus.
Από το 2004 ξεκίνησε ανασκαφή γύρω από την αρχαία Ακρόπολη της Λισσού και το μνημείο του Σκεντέρμπεη, όπου ανακαλύφθηκαν ελληνιστικά, ρωμαϊκά και πρώιμα βυζαντινά κτίσματα, τάφοι και άλλα ευρήματα. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Κάστρο της Λέζα Στον Μεσαίωνα η Λισσός (τότε γνωστός ως Αλέσιον) βρισκόταν συχνά υπό διαφορετική κατοχή μέχρις ότου οι Βενετοί την κατέλαβαν το 1386. Ανήκε ακόμη σε αυτούς όταν πέθανε ο Σκεντέρμπεης, αλλά το 1478 έπεσε στα χέρια των Τούρκων κατά την πολιορκία της Σκόδρας, με εξαίρεση μια σύντομη περίοδο (1501-1506) όταν επέστρεψε σε ενετικό έλεγχο. Επειδή βρισκόταν υπό ενετικό έλεγχο, επιλέχθηκε το 1444 από τον Γεώργιο Καστριώτη (Σκεντέρμπεη) ως ουδέτερη τοποθεσία για τη συνδιάσκεψη Αλβανών, Σέρβων, Δαλματών και άλλων αρχόντων της περιοχής που στόχευαν στην οργάνωση της κοινής τους άμυνας εναντίον των Τούρκων.
Σύμφωνα με άλλους ιστορικούς, η Λέζα θεωρείται ως η τοποθεσία που βρισκόταν ο Συνδέσμου της Λέζα, όπου ο Σκεντέρμπεης δημιούργησε συμμαχία των Αλβανών ηγεμόνων στον αγώνα ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Ο Σκεντέρμπεης τάφηκε στον καθεδρικό ναό της Λέζα ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο και αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως τέμενος με το όνομα Σελιμιέ.
Η Λέζα είναι επίσης γνωστή με την ιταλική μορφή του ονόματός της, Αλέσσι και τον 19ο αιώνα ως Αλίσε, Λες, Εσεντέραρι, ή Μρταβ.
Η πλειοψηφία των κατοίκων της Λέζα κατάγεται από τις περιοχές Ζαντρίμα, Μιρντίτα και Μαλέσια της βορειοδυτικής Αλβανίας. Όσον αφορά τη θρησκεία, η Λέζα έχει καθολική πλειονότητα (70-80%) και μουσουλμανική μειονότητα (30-20%).
Μεταφορές
Η πόλη εξυπηρετείται με λεωφορειακές γραμμές, τόσο αστικές όσο υπεραστικές και διεθνείς. Ακόμη, στην πόλη υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός επί της γραμμής που συνδέει το Δυρράχιο με την Σκόδρα. Ο κύριος αυτοκινητόδρομος που περνά από την πόλη είναι ο E762 ο οποίος συνδέει τη Φούσα-Κρούγια με την Σκόδρα. Επίσης, η εθνική οδός SH32 συνδέει τη Λέζα με το Σενγκτζίν
Αθλητισμός
Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος της πόλης είναι ο Μπεσελίντια Λέζα. Αν και το κυρίως άθλημα του συλλόγου είναι το ποδόσφαιρο, η ΚΣ Μπεσελίντιτα συμμετέχει επίσης και σε άλλα αθλήματα αθλήματα όπως η πάλη και το μπιτς βόλεϊ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Αλβανία Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Εθνική Κροατίας U21 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U21 της Κροατίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Κροατίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 21 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Κροατίας Νέων Γυναικών. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Κροατικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Hrvatski Košarkaški Savez, HKS).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U21
Σέντα
Το Σέντα μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Ρίο (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Μαριάνα (Γρενάδα)
Η Μαριάνα (Marian) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Γρενάδας