cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάντι Απόστολι, Ρώμη
Εσωτερική διακόσμηση
thumb|250px|Ο “Θρίαμβος του Τάγματος των Φραγκισκανών” έργο του Μπατσίτσιο, 1707. Το εσωτερικό, που χαρακτηρίζεται από μια επιβλητική και αυστηρή αρχιτεκτονική, μπορεί κανείς να θαυμάσει έργα του Αντονιάτσο Ρομάνο, του Μπενεντέττο Λούτι, του Τζιουζέπε Κάντες ( η θαυμάσια Έκσταση του Σαν Τζιουζέπε ντα Κοπερτίνο ) και κάποια ταφικά ανάγλυφα του 15ου αιώνα, εκ των οποίων ένα αποτελεί έργο του Μίνο ντα Φιέζολε. Αξιοθαύμαστος είναι ο Τάφος του Λορέντζο Κολόνα, αναγεννησιακό έργο του Λουίτζι Καπόνι, και ακολούθως του Αντρέα Μπρένιο. Εντυπωσιακή για την ψευδαίσθηση που προκαλεί είναι η τρισδιάστατη απεικόνιση της Πτώσης των Επαναστατημένων Αγγέλων, πάνω από το πρεσβυτέριο, έργο του Τζοβάνι Οντάτσι. Ωστόσο, τα δύο διασημότερα έργα που βρίσκονται στην εκκλησία είναι η τοιχογραφία στο θόλο, ο Θρίαμβος του Τάγματος των Φραγκισκανών από τον Μπατσίτσιο (1707) και το Ταφικό μνημείο του Πάπα Κλήμη ΙΔ΄ , έργο του Αντόνιο Κανόβα (1787). Στο εσωτερικό του προστώου, στα αριστερά, υπάρχει το μνημείο του χαράκτη Τζοβάνι Βολπάτο, έργο επίσης του Κανόβα (1807).
Εικόνες
Κάντε κλικ στις παρακάτω εικόνες για μεγέθυνση:
Πηγές
Απόστολι
Λουίς δε Γκόνγκορα
Ο Λουίς δε Γκόνγκορα (ισπ.: Luis de Góngora y Argote, 1561-1627) ήταν Ισπανός ποιητής.
Σημείο ελέγχου Τσάρλι
Το σημείο ελέγχου Τσάρλι (Checkpoint Charlie ή Checkpoint C) ήταν το όνομα που έδωσαν οι Δυτικοί Σύμμαχοι στο πιο γνωστό σημείο διέλευσης του Τείχους του Βερολίνου μεταξύ του Ανατολικού και του Δυτικού Βερολίνου κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου (1947-1991).
Λουίς δε Γκόνγκορα
Σπούδασε νομικά στην Σαλαμάνκα, έγινε ιερωμένος και, μετά τις λογοτεχνικές του επιτυχίες, εξομολογητής του βασιλιά. Όχι όμως για πολύ γιατί η ζωή που έκανε δεν άρμοζε σε άνθρωπο της Εκκλησίας. Το πάθος του για το χαρτοπαίγνιο έμεινε παροιμιώδες στην Ισπανία.
Σημείο ελέγχου Τσάρλι
Ο ηγέτης της Ανατολικής Γερμανίας, Βάλτερ Ούλμπριχτ, έκανε ελιγμούς προκειμένου να πάρει την άδεια της Σοβιετικής Ένωσης να κατασκευάσει το Τείχος του Βερολίνου το 1961 για να σταματήσει τη μετανάστευση και την αποστασία προς τα δυτικά μέσω του σοβιετικού συνοριακού συστήματος, αποτρέποντας τη διαφυγή από το κομμουνιστικό Ανατολικό Βερολίνο στο Δυτικό Βερολίνο. Το Checkpoint Charlie έγινε σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου, αντιπροσωπεύοντας τον διαχωρισμό Ανατολής και Δύσης. Τα σοβιετικά και τα αμερικανικά τανκς ήρθαν αντιμέτωπα στην περιοχή κατά την κρίση του Βερολίνου το 1961.
Λουίς δε Γκόνγκορα
Το ύφος του ονομάστηκε Γκονγκορισμός και χαρακτηριζόταν από φραστικές υπερβολές, επιδεικτικό λεξιλόγιο, πλήθος μεταφορών και περίπλοκη σύνταξη. Ο Γκόνγκορα ήταν σε διαρκή διαμάχη με τον επίσης Ισπανό ποιητή Φρανσίσκο ντε Κεβέδο.
Σημείο ελέγχου Τσάρλι
Μετά τη διάλυση του Ανατολικού Μπλοκ και την επανένωση της Γερμανίας, το κτίριο στο Checkpoint Charlie έγινε τουριστικό αξιοθέατο. Σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο των Συμμάχων στη συνοικία Ντάλεμ του Βερολίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βερολίνο Κατηγορία:Ψυχρός Πόλεμος
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και τους Εξόριστους
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και τους Εξόριστους (ECRE) είναι μια πανευρωπαϊκή μη κερδοσκοπική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1974 και συγκεντρώνει 105 ΜΚΟ σε 41 χώρες. Επιδιώκει να επηρεάσει την ευρωπαϊκή ατζέντα σχετικά με τις πολιτικές ανοικτής μετανάστευσης. Για να καταστεί αυτό δυνατό, παρέχει νομική υποστήριξη και εργάζεται για τη μεταρρύθμιση του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου. Οι τέσσερις κύριες δραστηριότητες του ECRE περιλαμβάνει μεταξύ άλλων έργα «Προάσπισης» και «Επικοινωνίας».
Το 2011, το συμβούλιο εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με τους προγραμματισμένους επαναπατρισμούς των παιδιών ασύλου από το Αφγανιστάν.
Το 2014, το συμβούλιο άσκησε κριτική στις περικοπές της ΕΕ στις επιχειρήσεις διάσωσης μεταναστών στη Μεσόγειο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανισμοί με έδρα το Βέλγιο Κατηγορία:Ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση
Μουσά Μαρά
Ο Μουσά Μαρά (Mussa Mara, Μπαμακό, 2 Μαρτίου 1975-) είναι πολιτικός του Μάλι και υπήρξε πρωθυπουργός της χώρας από τις 5 Απριλίου 2014 ως τον Ιανουάριο του 2015. Διορίστηκε στο αξίωμα του πρωθυπουργού ,μετά την ξαφνική παραίτηση του Ουμάρ Τατάμ Λι. Υπηρέτησε ως υπουργός πολεοδομικού σχεδιασμού στην πρωτεύουσα Μπαμακό. Στις προεδρικές εκλογές του 2013 ήταν υποψήφιος, αλλά απέτυχε να εκλεγεί, συγκεντρώνοντας στον πρώτο γύρο ποσοστό 1,5% των ψήφων. Ο Μαρά παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 8 Ιανουαρίου 2015 και την ίδια ημέρα διορίστηκε νέος πρωθυπουργός ο Μοντίμπο Κεϊτά.
Διαφορά δυναμικού
Η διαφορά δυναμικού μεταξύ δύο σημείων μέσα σε ένα πεδίο τριών διαστάσεων (ηλεκτρικό ή βαρυτικό) ορίζεται ως το πηλίκο της ενέργειας που απαιτείται για τη μετακίνηση μεταξύ των δύο σημείων στο πεδίο, της μοναδιαίας ποσότητας που μπορεί να δεχτεί επίδραση εντός του πεδίου από αυτό, προς τη μονάδα αυτή, ηλεκτρικό φορτίο ή μάζα αντίστοιχα.
Διαφορά Ηλεκτρικού Δυναμικού (Ηλεκτρική Τάση)
Το Ηλεκτρικό δυναμικό σημείου Γ εντός ηλεκτρικού πεδίου είναι το πηλίκο του έργου, που παράγεται κατά τη μετακίνηση μοναδιαίου ηλεκτρικού φορτίου από το σημείο αυτό ως το άπειρο (εκτός πεδίου), προς τη μονάδα ηλεκτρικού φορτίου.
Στη γλώσσα των μαθηματικών γράφουμε ότι:
thumb|200px|Το διεθνές σύμβολο ασφάλειας: «Προσοχή, κίνδυνος ηλεκτροπληξίας» (ISO 3864). Η Διαφορά δυναμικού μεταξύ δύο σημείων, είναι η διαφορά των δυναμικών τους. Μετριέται όπως και το ηλεκτρικό δυναμικό σε Βολτ. Η διαφορά δυναμικού συμβολίζεται με ΔV ή με σκέτο V καθώς η έννοια του ηλεκτρικού δυναμικού δεν είναι πρακτικά χρήσιμη και συνήθως δεν μπορεί να μετρηθεί. Έτσι έχουμε:
όπου Vab η διαφορά δυναμικού από το α στο β, με Vα το ηλεκτρικό δυναμικό στο α και Vβ το ηλεκτρικό δυναμικό στο β.
Η Ηλεκτρική τάση, ή απλώς τάση, είναι η τιμή της διαφοράς του ηλεκτρικού δυναμικού μεταξύ δύο σημείων. Μπορεί να είναι θετική, αρνητική ή μηδέν και έχει διαστάσεις ενέργειας προς ηλεκτρικό φορτίο.
Για το Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI):
Η διαφορά του ηλεκτρικού δυναμικού είναι η αιτία της εξαναγκασμένης κατευθυνόμενης κίνησης (ροής) των ηλεκτρικών φορτίων μέσα σε αγωγούς, ημιαγωγούς και ρευστά με ελεύθερα κινούμενα ιόντα (π.χ. ηλεκτρολυτικό διάλυμα, φωτεινές επιγραφές νέον), είναι δηλαδή η αιτία του ηλεκτρικού ρεύματος. Η πιο κοινή πηγή διαφοράς ηλεκτρικού δυναμικού είναι η μπαταρία. Όταν συνδέουμε τους δυο πόλους της μπαταρίας σε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα θα παρατηρήσουμε την έλευση ηλεκτρικού ρεύματος σε αυτό. Η τάση που παρέχει η μπαταρία, η οποία ωθεί την κίνηση των φορτίων, δηλαδή το ηλεκτρικό ρεύμα, ονομάζεται ηλεκτρεγερτική δύναμη. Ηλεκτρεγερτική δύναμη μπορεί να παρέχει και μια ηλεκτρογεννήτρια, μια φωτοβολταϊκή συστοιχία ή θερμοηλεκτρικές συστοιχίες. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η τάση «εγείρεται» με διαφορετικό φυσικό μηχανισμό. Στη μπαταρία, η διαφορά δυναμικού δημιουργείται από χημικές αντιδράσεις που συμβαίνουν μέσα στην μπαταρία μεταξύ των συστατικών της. Κατά τη διάρκεια της ζωής μιας μπαταρίας, οι ποσότητες των στοιχείων που αντιδρούν για να δώσουν τη διαφορά δυναμικού ελαττώνονται και έτσι η παραγόμενη διαφορά δυναμικού εξασθενεί.
Η εφαρμογή ενός σύρματος στους πόλους μιας μπαταρίας διαφοροποιεί έντονα το ηλεκτρικό πεδίο στο χώρο μεταξύ των πόλων. Το σύνολο σχεδόν του δυναμικού του πεδίου καναλίζεται μέσα στο σύρμα και το φαινόμενο παρατηρείται πλέον σχεδόν μονοδιάστατα.
Μέτρηση του ηλεκτρικού δυναμικού
Η μέτρηση της τάσης γίνεται με ειδικό όργανο που εκ της μονάδας μέτρησης ονομάζεται Βολτόμετρο. Το βολτόμετρο συνδέεται πάντοτε παράλληλα (σε διακλάδωση) σε ένα κύκλωμα και έχει μεγάλη αντίσταση ώστε να μην επηρεάζει τα χαρακτηριστικά του κυκλώματος.
Διαφορά Δυναμικού πεδίου Βαρύτητας
Στο βαρυτικό πεδίο η διαφορά δυναμικού μεταξύ των δύο σημείων του βαρυτικού πεδίου μετράται σε.
Η βαρύτητα γύρω από μια μάζα έχει την ιδιότητα να καμπυλώνει το χώρο και το χρόνο, όπως περιγράφεται από τη Γενική θεωρία της Σχετικότητας, δεν έχει όμως επιτευχθεί ο καναλισμός του αντιδραστηρίου του πεδίου βαρύτητας, της μάζας, μέσω κάποιου αγωγού (σκουληκότρυπα) στο χώρο και το χρόνο, όπως μπορεί να γίνει στα ηλεκτρικά φορτία ενός σύρματος με την εφαρμογή ηλεκτρικής τάσης στα άκρα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρισμός Κατηγορία:Βαρύτητα
Βαγιαζήτ (Ρακίνας)
Βαγιαζήτ (γαλλικός τίτλος: Bajazet) είναι τραγωδία του Γάλλου θεατρικού συγγραφέα Ρακίνα σε πέντε πράξεις και στίχους. Παρουσιάστηκε το 1672 στο θέατρο του Μεγάρου της Βουργουνδίας στο Παρίσι και δημοσιεύτηκε την ίδια χρονιά. Ο Ρακίνας, σ'αυτή την έκτη τραγωδία του εγκατέλειψε τα αρχαία και μυθολογικά θέματα και εμπνεύστηκε από ένα σύγχρονο ιστορικό γεγονός που είχε συμβεί στην Οθωμανική αυτοκρατορία περίπου 30 χρόνια νωρίτερα, όπως δήλωσε ο ίδιος στον πρόλογο.
Το 1635, ο σουλτάνος Μουράτ Δ΄(τον οποίο ο Ρακίνας αποκαλεί Αμουράτ) διέταξε την εκτέλεση των αδελφών του και πιθανών διεκδικητών του θρόνου, μεταξύ των οποίων και του Βαγιαζήτ. Με βάση αυτό το γεγονός ο συγγραφέας εστιάζει τη δράση στον χαρακτήρα του Βαγιαζήτ και σε ερωτικά πάθη και συνομωσίες στο σεράι.
Υπόθεση
μικρογραφία|Ο Βαγιαζήτ Πρώτη πράξη.
Ο Όσμιν ανακοινώνει στον μέγα βεζίρη Ακομάτ ότι ο σουλτάνος ​​Αμουράτ, που βρίσκεται σε πόλεμο εναντίον των Περσών, φαίνεται ότι έχει ηττηθεί και ετοιμάζεται να εγκαταλείψει την πολιορκία της Βαβυλώνας. Ο Ακομάτ σκέφτεται να εκμεταλλευτεί αυτή την αποτυχία για να ενθαρρύνει τους γενίτσαρους να επαναστατήσουν και να ανατρέψει τον σουλτάνο με τον αδελφό του σουλτάνου, τον Βαγιαζήτ. Έχει ήδη αρνηθεί να υπακούσει σε εντολή που έστειλε ο Αμουράτ να εκτελέσει αυτόν τον αδελφό. Έχει σύμμαχο τη σουλτάνα και αγαπημένη του Αμουράτ, τη Ρωξάνη, που φεύγοντας ο σουλτάνος της παρέδωσε όλη την εξουσία στο παλάτι. Η Ρωξάνη έχει ερωτευτεί τον Βαγιαζήτ και πιστεύει ότι κι αυτός ανταποκρίνεται. Θέλει να τον φέρει στον θρόνο, αλλά ως απόδειξη της αγάπης του, απαιτεί από αυτόν να την παντρευτεί. Ωστόσο, ο Βαγιαζήτ είναι ερωτευμένος με την Αταλίδα και προσποιείται ότι ανταποκρίνεται στο πάθος της Ρωξάνης μόνο για να ανέλθει τον θρόνο. Η Αταλίδα φοβάται για τη ζωή του αγαπημένου της.
Δεύτερη πράξη.
Ο Βαγιαζήτ αντιστέκεται στην πρόταση γάμου της Ρωξάνης, παρά την απειλή που αισθάνεται. Ο μεγάλος βεζίρης Ακομάτ προσπαθεί να τον πείσει να δεχτεί, μάταια. Στη συνέχεια ζητά από την πριγκίπισσα Αταλίδα, ερωτευμένη με τον Βαγιαζήτ από παιδί, να τον ενθαρρύνει να δεχτεί. Η τελευταία φαίνεται να έχει αποδεχθεί να αφήσει τον Βαγιαζήτ στη Ρωξάνη για να ζήσει, και ως εκ τούτου τον παρακαλεί να προσποιηθεί ότι αγαπά τη σουλτάνα και να την παντρευτεί. Ο Βαγιαζήτ, ακόμη διστακτικός, μπαίνει στον πειρασμό. μικρογραφία|Η Αταλίδα λιποθυμά, από εικονογράφηση του 1851 Τρίτη πράξη.
Ο Βαγιαζήτ συμφιλιώνεται με τη Ρωξάνη. Η Αταλίδα σκέφτεται να αυτοκτονήσει, έχοντας σώσει τον άντρα που αγαπά. Αρχίζει να φοβάται ότι η προσποιητή αγάπη του Βαγιαζήτ για τη Ρωξάνη είναι πραγματική και ταυτόχρονα την προσεγγίζει ο βεζίρης Ακομάτ, ο οποίος της υπενθυμίζει ότι έλαβε την υπόσχεσή της να τον παντρευτεί ως ανταμοιβή για τη βοήθειά της. Ωστόσο, ο Βαγιαζήτ της εξηγεί ότι έχει δώσει μόνο αόριστες υποσχέσεις στη Ρωξάνη. Λόγω της ψυχρότητας του Βαγιαζήτ, η Ρωξάνη αρχίζει να μαντεύει τη σχέση του με την Αταλίδα. Μαθαίνοντας την άφιξη του τρομερού Ορκάν, του απεσταλμένου του Αμουράτ που είναι επιφορτισμένος με την εξάλειψη του Βαγιαζήτ, η Ρωξάνη καταλαβαίνει ότι πρέπει να αποφασίσει γρήγορα.
Τέταρτη πράξη. Ο απεσταλμένος του σουλτάνου Ορκάν ανακοινώνει ότι, αντίθετα με τις προσδοκίες, ο Αμουράτ έχει καταλάβει τη Βαβυλώνα. Η Ρωξάνη, αποφασισμένη να ξεκαθαρίσει την αλήθεια, υποβάλει σε δοκιμασία την Αταλίδα αναφέροντας τη νίκη του Αμουράτ και τον επερχόμενο θάνατο του Βαγιαζήτ. Η Αταλίδα λιποθυμά και η σκλάβα Ζατιμέ αποκαλύπτει το ειδύλλιο των δύο εραστών φέρνοντάς της ένα ερωτικό γράμμα του Βαγιαζήτ. Διαβάζοντάς το η Ρωξάνη καταλαβαίνει ότι την έχουν προδώσει. Τα συντριπτικά στοιχεία που μόλις απέκτησε την κάνουν να αποφασίσει την εκτέλεση του Βαγιαζήτ. Ο βεζίρης Ακομάτ αποφασίζει να ενεργήσει από εκείνη τη στιγμή χωρίς να υπολογίζει κανέναν. μικρογραφία|Ο Βαγιαζήτ νεκρός Πέμπτη πράξη. Η Αταλίδα δεν βρίσκει το γράμμα του αγαπημένου της και καταλαβαίνει ότι η σουλτάνα το διάβασε. Κατά τη διάρκεια μιας τελευταίας συνάντησης της Ρωξάνης με τον Βαγιαζήτ, ο πρίγκιπας ομολογεί ότι αγαπά την Αταλίδα, αλλά η Ρωξάνη του δίνει μια τελευταία ευκαιρία: του ζητά να την παντρευτεί την ίδια μέρα και να παραστεί στην εκτέλεση της Αταλίδας. Ο πρίγκιπας αρνείται και ζητά από τη Ρωξάνη να λυπηθεί την αθώα αγαπημένη του. Η Ρωξάνη τον διώχνει. Η Αταλίδα προσφέρεται να θυσιαστεί για να ζήσει ο Βαγιαζήτ.
Στο μεταξύ καταφθάνει ο Ακομάτ με στρατιώτες και αναζητά τον Βαγιαζήτ για να τον ανεβάσουν στον θρόνο αλλά η συνωμοσία του αποτυγχάνει και ο Βαγιαζήτ σκοτώνεται σε μάχη, μετά από ηρωική αντίσταση. Μαθαίνουμε ότι η Ρωξάνη δολοφονήθηκε από τον Ορκάν κατόπιν εντολής του Αμουράτ που είχε ​​ενημερωθεί για την προδοσία της.
Ο Ακομάτ προτείνει στην Αταλίδα να φύγουν για «κάποια άλλη χώρα», αλλά η πριγκίπισσα, μέσα στην απόγνωση και τη θλίψη της, αυτοκτονεί στη σκηνή.
Σημαιοφόρος
Ο Σημαιοφόρος (Σμρος) είναι στρατιωτικός βαθμός (OF-1) του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και Λιμενικού Σώματος. Ανήκει στους κατώτερους αξιωματικούς, ο πρώτος από κάτω προς τα άνω και είναι αντίστοιχος του Ανθυπολοχαγού του Στρατού Ξηράς, του Ανθυποσμηναγού της Πολεμικής Αεροπορίας, του Υπαστυνόμου Β΄ της Ελληνικής Αστυνομίας και του Ανθυποπυραγού στην Πυροσβεστική.
Ο Σημαιοφόρος είναι ανώτερος του Ανθυπασπιστή και κατώτερος του Ανθυποπλοιάρχου.
Για να γίνει ένας πολίτης σημαιοφόρος θα πρέπει να αποφοιτήσει από την Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Για την εισαγωγή στη σχολή απαιτούνται πανελλαδικές εξετάσεις. Μετά από τέσσερα χρόνια στο βαθμό του σημαιοφόρου προάγεται στο βαθμό του Ανθυποπλοιάρχου και παρακολουθεί το Σχολείο Αξιωματικών Επιστασιών Πλοίων.
Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται Ensign / Midshipman.
Διακριτικά
Τα διακριτικά του στρατιωτικού βαθμού αυτού είναι μία χρυσή σειρίδα στο κάτω άκρο των χειρίδων (μανίκια) του χιτωνίου της χειμερινής στολής όπου του Π.Ν. συστρέφεται δημιουργώντας κύκλο (παραδοσιακά το «μάτι του Νέλσωνα»). Στο Λ.Σ. αντί της συστροφής φέρονται υπερκείμενα χρυσοκέντητες χιαστί δύο άγκυρες. Οι μηχανικοί φέρουν κάτω από την σειρίδα μια ακόμη μικρή μπορντό σειρίδα, οι ιατροί κόκκινη, οι οικονομικοί άσπρη και οι φαρμακοποιοί πράσινη.
Πηγές
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Ρωσική ρουλέτα
right|thumb|Ρωσικό Revolver Nagant του 1895. Ρωσική ρουλέτα, ή ρώσικη ρουλέτα, λέγεται ένα άκρως επικίνδυνο θανατηφόρο επιχείρημα που πραγματοποιούταν παλαιότερα με περίστροφο (ρεβόλβερ), κάτω από διάφορες συνθήκες. Βασική ιδέα του εγχειρήματος αυτού σ΄ όλες των περιπτώσεων εφαρμογής του ήταν η μέχρι ανοησίας επίδειξη αδιαφορίας προς τον θάνατο.
Ονομασία
Η ρώσικη ρουλέτα επιχειρούνταν άλλοτε ως τρόπος μονομαχίας, και άλλοτε ως λίαν επικίνδυνο μέσον ανάκρισης ή και εκβιασμού. Το όνομά της «ρώσικη» οφείλεται σε μορφή μονομαχίας που λέγεται ότι ακολουθούνταν στη Ρωσική Αυτοκρατορία, το δε «ρουλέτα» από τον περιστρεφόμενο δίσκο του ομώνυμου τυχερού παίγνιου.
Μέθοδοι
Ο επιχειρούμενος τη ρώσικη ρουλέτα αφού τοποθετήσει στο μύλο του περιστρόφου μόνο μία σφαίρα στη συνέχεια το κλείνει και κρατώντας με το ένα χέρι, σύρει με δύναμη με το εσωτερικό της παλάμης του άλλου χεριού το μύλο του περιστρόφου ώστε να τεθεί σε περιστροφική κίνηση. Όταν αυτός σταματήσει ακουμπά την άκρη της κάνης του περιστρόφου στον κρόταφο και πιέζει τη σκανδάλη.
Στη περίπτωση της μονομαχίας οι «συμπαίκτες» μπορεί να είναι και περισσότεροι από δύο, (ομάδα), που προηγουμένως ορίζουν τους κανόνες, δηλαδή τη σειρά και αν μετά από το πρώτο εγχείρημα, που δεν φονευθεί ο «παίκτης», θα επαναλαμβάνεται η όχι η περιστροφή του μύλου. Στη τελευταία περίπτωση που είναι και η επικρατέστερη οι πιθανότητες να γίνει θανατηφόρα αυξάνουν.
Σε περίπτωση αυτοκτονίας, όπου ανακαλύπτεται το περίστροφο με το οποίο επιχειρήθηκε αυτή και διαπιστωθεί να είναι κενό σφαιρών, αυτό αποτελεί ένδειξη εγχειρήματος ρώσικης ρουλέτας από τον αυτόχειρα.
Το ομώνυμο τηλεπαιχνίδι
Το 2002, το Mega Channel, αποφάσισε να ξεκινήσει την ελληνική εκδοχή του τηλεπαιχνιδιού Ρώσικη ρουλέτα, το οποίο φυσικά δεν έχει καμία σχέση με το επικίνδυνο παιχνίδι. Αντίθετα, ήταν ένα παιχνίδι γνώσεων, που αν απαντούσε λάθος σε μια ερώτηση, ένας παίκτης, τράβαγε εναν μοχλό, και αν ήταν άτυχος, έπεφτε από μια τρύπα. Το τηλεπαιχνίδι, το παρουσίασε ο Μίλτος Μακρίδης.
Πηγές
Κατηγορία:Μέθοδοι αυτοκτονίας Κατηγορία:Ανακριτική
Nevermore
Οι Nevermore είναι ένα αμερικάνικο συγκρότημα από το Σιάτλ των Ηνωμένων Πολιτειών, που ιδρύθηκε το 1991. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται ως progressive metal, καθώς συνδύαζαν πολλά είδη όπως το heavy metal, το thrash metal, το neo-classical metal, το power metal, ακουστικές με ηλεκτρικές κιθάρες και ποικιλία φωνητικών. Ο ήχος παρουσιάζει επίσης στοιχεία death metal, όπως τα χαμηλά κουρδίσματα. Για να περιγραφεί καλύτερα η πολυπλοκότητα της μουσικής των Nevermore, έχουν χρησιμοποιηθεί όροι όπως "τεχνικό thrash metal" ή "μελωδικό thrash metal".
1991-1999
Οι Nevermore ιδρύθηκαν από τον τραγουδιστή Γουόρελ Ντέιν και τον μπασίστα Τζιμ Σέπαρντ, μέλη του συγκροτήματος Sanctuary, το οποίο διέλυσαν όταν η δισκογραφική της εταιρεία ζήτησε να ακολουθήσει μια πιο εμπορική κατεύθυνση, επηρεασμένη από grunge συγκροτήματα, όπως οι Nirvana και οι Pearl Jam. Αργότερα εντάχθηκε ο κιθαρίστας Τζεφ Λούμις, ο οποίος το 1989 συμμετείχε σε δοκιμαστικά για σόλο κιθαρίστας του thrash metal συγκροτήματος Megadeth, ενώ τα τύμπανα ανέλαβε ο Μαρκ Άρινγκτον.
left|140px|thumb|Ο Γουόρελ Ντέιν το 2005 Το αρχικό ντέμο του συγκροτήματος με τίτλο "Utopia" ηχογραφήθηκε το 1992 και κέντρισε το ενδιαφέρον του παραγωγού Νιλ Κέρνον, ο οποίος τους πρότεινε να συνεργαστούν για τον πρώτο τους δίσκο, τον οποίο ηχογράφησαν το 1994. Το 1995 κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος τους με τίτλο "Nevermore" και το συγκρότημα ξεκίνησε να περιοδεύει. Ο δίσκος τράβηξε την προσοχή των κριτικών και του κοινού, έτσι το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη με το power metal σχήμα Blind Guardian συμμετέχοντας και στο "Dynamo Festival" μπροστά σε 100.000 θεατές, ενώ στην Αμερική περιόδευσαν με το death metal συγκρότημα Death. Αργότερα ο κιθαρίστας Πατ Ο'Μπράιεν ανέλαβε τη ρυθμική κιθάρα των Nevermore και ο Βαν Γουίλιαμς τα τύμπανα. Το 1996 κυκλοφόρησαν το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους, "The Politics of Ecstasy". Σύντομα όμως, ο Πατ Ο'Μπράιεν αποχώρησε για να γίνει κιθαρίστας των Cannibal Corpse.
Ο κιθαρίστας Τιμ Κάλβερτ εντάχθηκε στο συγκρότημα και περιόδευσαν μαζί με τους Iced Earth, ενώ το 1998 πραγματοποίησαν περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Flotsam and Jetsam και στην Ευρώπη με τους Overkill.
Τον Ιανουάριο του 1999 κυκλοφόρησαν το τρίτο άλμπουμ τους, "Dreaming Neon Black". Οι στίχοι δεν μιλούν τόσο για πολιτικά ζητήματα και αποκτούν ένα πιο προσωπικό ύφος του στιχουργού Γουόρελ Ντέιν. Ο δίσκος μιλάει για έναν άντρα ο οποίος παρανόησε μετά το θάνατο της γυναίκας που αγαπούσε. Τα συναισθήματα που περιγράφονται στους στίχους αποτελούν βιώματα του ίδιου του Ντέιν. Στην περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, οι Nevermore έπαιζαν support σε συγκροτήματα όπως οι Opeth, οι Mercyful Fate και οι Iced Earth. Ο Τιμ Κάλβερτ, μετά το τέλος της περιοδείας, αποχώρησε από το συγκρότημα.
2000-2011
Οι Nevermore συνέχισαν, προσλαμβάνοντας προσωρινούς κιθαρίστες για να τους βοηθάνε στις περιοδείες. Μεταξύ αυτών ήταν ο Κούραν Μέρφι, που αργότερα πήγε στους Annihilator και ο Κρις Μπρόντερικ που έγινε κιθαρίστας των Megadeth. Το 2000, τα τέσσερα μόνιμα μέλη του συγκροτήματος ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν το "Dead Heart In A Dead World", τον καλύτερο και πιο επιτυχημένο εμπορικά μέχρι τότε δίσκο τους, αφού κατάφερε να φτάσει στο # 57 στη Γερμανία. Ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του συγκροτήματος, όπως τα "Narcosynthesis", "Heart Collector", "The River Dragon Has Come" και το "Believe In Nothing", το μόνο σινγκλ που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα. Στο δίσκο αυτό εντοπίζεται για πρώτη φορά η χρήση εφτάχορδης κιθάρας, σήμα κατατεθέν του κιθαρίστα Τζεφ Λούμις. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, οι Nevermore εμφανιζόταν μαζί με τους Fates Warning και τους Planet X, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2001 περιόδευσαν μαζί με τους Savatage.
Το 2003, το συγκρότημα κυκλοφορεί το "Enemies of Reality". Λόγω μάλιστα της μέτριας παραγωγής του Κέλι Γκρέι, το 2005 επανακυκλοφόρησε, αφού επαναμιξαρίστηκε. Το άλμπουμ μπήκε στα τσαρτ της Γερμανίας, της Ολλανδίας και της Ιταλίας. Στην περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, τη θέση του δεύτερου κιθαρίστα πήρε ο Στιβ Σμιθ, ο οποίος αργότερα έγινε μόνιμο μέλος των Nevermore τον Απρίλιο του 2004. Κατά τις ευρωπαϊκές τους εμφανίσεις έπαιζαν μαζί με τους Arch Enemy, ενώ στην Αμερική εμφανιζόταν μαζί με τους Children of Bodom και τους Dimmu Borgir.
220px|thumb|Ο Τζεφ Λούμις το 2007 Το 2006, κυκλοφόρησε το "This Godless Endeavor", που ξεπέρασε σε πωλήσεις και το "Dead Heart In A Dead World". Στα πλαίσια της προώθησης του δίσκου, οι Nevermore συμμετείχαν στην "Gigantour" του τραγουδιστή των Megadeth, Ντέιβ Μαστέιν, με συγκροτήματα όπως οι ίδιοι οι Megadeth, οι Anthrax, οι Dream Theater, οι The Dillinger Escape Plan και οι Fear Factory.
Από το 2006, ξεκίνησε μια περίοδος γεμάτη προβλήματα για το συγκρότημα. Ο μπασίστας Τζιμ Σέπαρντ παρουσίασε επιπλοκές από εντερίτιδα, ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε για 15 χρόνια. Ο κιθαρίστας Στιβ Σμιθ διαγνώστηκε με μια ασθένεια των νεφρών, ενώ ο τραγουδιστής Γουόρελ Ντέιν ασθενούσε συχνά λόγω του διαβήτη απ' τον οποίο έπασχε. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η ακύρωση της συναυλίας στο Μπόχουμ της Γερμανίας στις 12 Σεπτεμβρίου του 2006, η οποία ήταν προγραμματισμένη να βιντεοσκοπηθεί. Τελικά, η συναυλία πραγματοποιήθηκε στις 11 Οκτωβρίου και συμπεριλήφθηκε στο DVD-ντοκιμαντέρ της περιοδείας του συγκροτήματος το 2008, με τίτλο "The Year of the Voyager". Την ίδια χρονιά, οι Τζεφ Λούμις και Γουόρελ Ντέιν κυκλοφορούν τους σόλο δίσκους τους. Εν τω μεταξύ, το 2007 ο κιθαρίστας Στιβ Σμιθ είχε αποχωρήσει από το συγκρότημα.
Οι Nevermore εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ "Wacken Open Air" του 2009 μαζί με ονόματα όπως οι Motörhead, Dragonforce και Hammerfall. Πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία του "This Godless Endeavor" κυκλοφόρησαν το "The Obsidian Conspiracy", το οποίο κυκλοφόρησε στις 31 Μαΐου 2010. Το άλμπουμ έλαβε καλές κριτικές, ενώ έχει χαρακτηριστεί ηχητικά κοντινό στο "Dead Heart In A Dead World". Ο ίδιος ο Τζεφ Λούμις έχει χαρακτηρίσει τα τραγούδια του δίσκου πιο εμπορικά σε σχέση με το παρελθόν τους.
Οι Nevermore περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική μαζί με τους Warbringer, Hatesphere και Blackguard, αλλά τον Απρίλιο του 2011 ακύρωσαν την προγραμματισμένη περιοδεία τους μαζί με τους Symphony X. Αργότερα, τον ίδιο μήνα, οι Λούμις και Γουίλιαμς ανακοίνωσαν την αποχώρηση τους από το συγκρότημα για προσωπικούς λόγους και το συγκρότημα ακύρωσε την επερχόμενη αυστραλιανή περιοδεία. Μετά την επανένωση των Sanctuary, ο Ντέιν ανακοίνωσε ότι οι Nevermore δεν έχουν διαλυθεί αλλά ότι ο ίδιος επικεντρώνεται στους Sanctuary. Παρ' όλα αυτά, το συγκρότημα σταμάτησε τη δραστηριότητα του, αν και τα μέλη του δηλώνουν ότι υπάρχει η πιθανότητα επανένωσης του συγκροτήματος.
Μέλη
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Ουάσινγκτον (πολιτεία) Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Σιάτλ
Λος Άντζελες Άζτεκς
Η Λος Άντζελες Άζτεκς ήταν ποδοσφαιρική ομάδα που συμμετείχε στην North American Soccer League μεταξύ 1974–81. Βάση της ομάδας ήταν το Λος Άντζελες, Καλιφόρνια. Ιδρύθηκε το 1974 και διαλύθηκε το 1981. Έδρα της ομάδας ήταν το Weingart Stadium, χωρητικότητας 20355 θεατών.
Κατηγορία:Λος Άντζελες Άζτεκς Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1974
Αργό
Το χημικό στοιχείο Αργό (Argon) είναι ένα άχρωμο ευγενές αέριο με ατομικό αριθμό 18 και ατομικό βάρος 39,948. Έχει θερμοκρασία τήξης -189,3 C° και θερμοκρασία βρασμού -186 C°. Το σύμβολό του είναι Ar.
Αγροτικόν Δημοκρατικόν Κόμμα
Το Αγροτικό Δημοκρατικό Κόμμα ήταν πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1930.
Αργό
Το αργό περιέχεται, σε μικρές αναλογίες, στον ατμοσφαιρικό αέρα. Χρησιμοποιείται ευρύτατα σε λαμπτήρες φωτισμού. Ως στοιχείο ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Άγγλο φυσικό Τζον Ουίλιαμ Στρατ, γνωστό και ως Λόρδο Ρέιλυ. Το Αργό ήταν το δεύτερο ευγενές αέριο που ανακαλύφθηκε μετά το Ήλιο.
Αγροτικόν Δημοκρατικόν Κόμμα
Ιστορία
Το κόμμα συμμετείχε στις εθνικές εκλογές τον Ιανουάριο του 1936 κερδίζοντας μία έδρα στη Βουλή με το 1% των ψήφων.
Αργό
Ισότοπα
Το κύρια ισότοπα του αργού που υπάρχουν στη γη είναι τα 40Ar (99,6%), 36Ar (0,34%) και 38Ar (0,06%). Το 40Κ, το οποίο προκύπτει φυσικά και έχει διάρκεια ημιζωής 1,25 · 109 χρόνια, διασπάται στο σταθερό 40Ar με πρόσληψη ηλεκτρονίου ή εκπομπή ποζιτρονίου και επίσης στο σταθερό 40Ca (88,8%) με διάσπαση βήτα. Αυτές οι ιδιότητες και οι αναλογίες χρησιμοποιούνται στον προσδιορισμό της ηλικίας των βράχων.
Στης ατμόσφαιρα της γης το 39Ar δημιουργείται από την κοσμική ακτινοβολία κυρίως με το 40Ar. Στο περιβάλλον κάτω από την επιφάνεια της γης παράγεται επίσης με την πρόσληψη ενός νετρονίου από το 39Κ ή με διάσπαση άλφα του ασβεστίου. To 37Ar παράγεται από τη διάσπαση του 40Ca ως αποτέλεσμα πυρηνικών εκρήξεων κάτω από την επιφάνεια της γης. Έχει διάρκεια ημιζωής 35 ημέρες.
Αγροτικόν Δημοκρατικόν Κόμμα
Ιστορία
Οι εκλογές του 1936 ήταν οι τελευταίες πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς το Καθεστώς της 4ης Αυγούστου ανέλαβε την εξουσία τον Αύγουστο και το κόμμα δεν επέστρεψε σε εκλογές μετά τον πόλεμο.
Αργό
Προέλευση
Το αργό αποτελεί το 0,934% κατ’ όγκο και το 1,29% κατά μάζα της ατμόσφαιρας της Γης και ο αέρας είναι η πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται από τις βιομηχανίες για να παραχθούν προϊόντα με καθαρό αργό.
Η ατμόσφαιρα του Άρη περιέχει 1,6% αργό-40 και 5 ppm αργό-36. Στον Ερμή βρέθηκε το 1973 ότι η μικρή ατμόσφαιρά του αποτελούνταν κατά 70% από αργό, το οποίο θεωρείται ότι είναι προϊόν διασπάσεων ραδιενεργών υλικών στον πλανήτη. Το 2005 επίσης ανακαλύφθηκε παρουσία αργού-40 στον Τιτάνα, του μεγαλύτερου δορυφόρου του Κρόνου.
Αγροτικόν Δημοκρατικόν Κόμμα
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Κατηγορία:Αγροτικά κόμματα
Αργό
Χαρακτηριστικά
Το αργό έχει περίπου την ίδια διαλυτότητα με το αέριο οξυγόνο (Ο2) στο νερό και είναι 2,5 φορές πιο ευδιάλυτο από το αέριο άζωτο (Ν2). Το αργό είναι άχρωμο, άοσμο, άγευστο και μη τοξικό και στην υγρή και στην αέρια μορφή του. Το αργό είναι αδρανές κάτω από τις περισσότερες συνθήκες και δεν έχουν βρεθεί ενώσεις του που να είναι σταθερές σε θερμοκρασία δωματίου.
Ενώσεις
left|thumb|180px|Φασματικές ακτίνες στο Αργό right|thumb|190px|Λάμπα με Αργό Το αργό έχει μια συμπληρωμένη οκτάδα ηλεκτρονίων, άρα και πλήρεις τις ηλεκτρονιακές στοιβάδες s και p. Αυτό το επίπεδο της εξωτερικής ενέργειας κάνει το αργό πολύ σταθερό και εξαιρετικά ικανό να μη σχηματίζει ενώσεις με άλλα χημικά στοιχεία. Πριν το 1962 το αργό και τα υπόλοιπα ευγενή αέρια θεωρούνταν ως χημικά αδρανή και ανίκανα να σχηματίσουν ενώσεις. Παρόλ’ αυτά ενώσεις των πιο βαρέων ευγενών αερίων έχουν δημιουργηθεί από τότε. Τον Αύγουστο του 2000 οι πρώτες ενώσεις του αργού παράχθηκαν από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Εκπέμποντας υπεριώδη ακτινοβολία σε παγωμένο αργό που περιείχε μικρές ποσότητες υδροφθορίου, σχηματίστηκε υδροφθοριούχο αργό (HArF). Είναι σταθερό μέχρι και τους 40 Κ (-233 oC). Το ισότοπο Άργο-36, στη μορφή ιόντων υδριδίου (ArH+), ανακαλύφθηκε στο φάσμα του Νεφελώματος του Καρκίνου, ενός καταλοίπου υπερκαινοφανή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευγενή αέρια
Οζώδες ερύθημα
Το οζώδες ερύθημα (Erythema Nodosum) είναι μια συχνή ανοσολογική δερματοπάθεια, αλλά όχι αυτόνομη νόσος. Είναι διαταραχή (σύμπτωμα) που πίσω της κρύβει άλλα νοσήματα. Εκδηλώνεται με επώδυνα ερυθρά υποδόρια οζίδια στην επιφάνεια των Μηρών, των Κνημών, και του άκρου ποδός, τα οποία διαρκούν λίγες εβδομάδες και ενίοτε υποτροπιάζουν.
Αιτιολογία
Η ακριβής αιτία της παθήσεως δεν είναι γνωστή. Στο 50% των περιπτώσεων, η αιτιολογία παραμένει άγνωστη. . Μάλλον είναι πολυπαραγοντικής αιτιολογίας. Από πλευρά θητεία αιτιολογίας μπορεί να διαχωριστεί στο ιδιοπαθές οζώδες ερύθημα, στο οποίο συνήθως δεν ανευρίσκεται κάποιο συγκεκριμένο αίτιο και αποτελεί το 30-50% περίπου των περιπτώσεων και στο δευτεροπαθές οζώδες ερύθημα που έχει πολλά και διαφορετικά αίτια. .Μέχρι σήμερα έχουν εντοπισθεί τα εξής αίτια του Οζώδους ερυθήματος:
Κλινικά σημεία και συμπτώματα
Υποδόρια οζίδια στις Κνήμες συνήθως ενίοτε συνοδευόμενα από πυρετό, κακουχία και αρθραλγίες. Σπανιότερα τα οζίδια μπορούν να εμφανισθούν στα χέρια, τον κορμό και το πρόσωπο. Τα οζίδια είναι μεγέθους 1-10cm και αρχικά είναι ρόζ προς το κόκκινο.
Ιστολογική εξέταση
Στην ιστολογική εξέταση παρατηρείται εικόνα septal pannicullitis (=διαφραγματική υποδερματίτις). Σε περίπτωση υποκειμένης νόσου μπορεί να ανευρεθούν τα ιστολογικά χαρακτηριστικά αυτής. Το ΟΕ πιθανότατα δημιουργείται από τον σχηματισμό ανοσοσυμπλεγμάτων και την τοποθέτηση τους πέριξ των αγγείων των διαφραγμάτων και στο λίπος που τα περιβάλει. Πρώιμες βλάβες στο ΟΕ χαρακτηρίζονται από ουδετεροφιλική διήθηση συμπεριλαμβάνοντας τα διαφράγματα του υποδορίου ιστού. Αυτά τα ουδετερόφιλα ενεργοποιούνται και παράγουν ελεύθερες ρίζες οξυγόνου που προκαλούν ιστική βλάβη μέσω οξείδωσης και προάγουν την φλεγμονή. .
Διαφορική διάγνωση
Το Οζώδες Ερύθημα μοιάζει στα συμπτώματα με τις εξής παρόμοιες παθήσεις: 1)	Σκληρό Ερύθημα (Erythema Induratum): Εμφανίζεται στις οπίσθιες επιφάνειες των Κνημών και κάνει ελκη. To oζώδες ερύθημα εμφανίζεταις στις πρόσθιες επιφάνειες και δεν κάνει έλκη. 2)	Οζώδης Αγγειίτις (Νodular Vasculitis): Εμφανίζεται συνήθως στο υποδόριο της γαστροκνημίας. 3)	Πολλαπλό Ερύθημα (Erythema Multiform): Εμφανίζεται με γενικευμένη κατανομή. 4)	Υποδερματίτις του Λύκου (Lupus Panniculitis): Εμφανίζεται με επώδυνα οζίδια στον κορμό και το γλουτό, τα οποία εμφανίζουν εσχάρες.
Γενική συστηματική Θεραπεία
Φαρμακευτική αντιμετώπιση της υποκειμένης νόσου γίνεται, εφόσον αυτή ανευρεθεί. Στο ιδιοπαθές άγνωστης αιτιολογίας Οζώδες ερήθημα χορηγούμε:
Τοπική θεραπεία
ΔΕΝ είναι απαραίτητη. Οι κρύες κομπρέσες μπορεί να φανούν αποτελεσματικές στην οξεία φάση.
Πρόγνωση
Ακόμα και χωρίς θεραπεία, το Οζώδες Ερύθημα υποχωρεί σε 6 εβδομάδες, αλλά ενίοτε μπορεί να υποτροπιάσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοάνοσες ασθένειες Κατηγορία:Δερματικές ασθένειες
Φορτ Λόντερντεϊλ Στράικερς
Η Φορτ Λόντερντεϊλ Στράικερς είναι αμερικανική, επαγγελματική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Φορτ Λόντερντεϊλ, Φλόριντα των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 2005 και συμμετέχει στην North American Soccer League, το δεύτερο επίπεδο του αμερικανικού ποδοσφαίρου. Η ομάδα ιδρύθηκε το 2006 σαν Μαϊάμι ΦΚ και το 2011 άλλαξε το όνομα της σε Φορτ Λαουντερντέτι Στραίκερς. Έδρα της ομάδας είναι το Lockhart Stadium, χωρητικότητας 20450 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φορτ Λόντερντεϊλ Στράικερς Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2006
Δημήτρης Λιαντίνης
Ο Δημήτρης Λιαντίνης (γεννημένος ως Δημήτρης Νικολακάκος) (Λιαντίνα Λακωνίας, 23 Ιουλίου 1942 – Ταΰγετος, 3 Ιουνίου 1998) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, φιλόσοφος, ποιητής, συγγραφέας και μεταφραστής. Υπήρξε αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συγγραφέας εννέα βιβλίων με φιλοσοφικό και παιδαγωγικό περιεχόμενο. Ήταν λάτρης της Αρχαίας Ελλάδας και της πνευματικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της, για τη μελέτη της οποίας αφιέρωσε όλη του τη ζωή. Έγραψε για διάφορα θέματα, όπως την ηθική, τη ζωή και τον θάνατο, και τη σχέση Ορθοδοξίας και Ελληνισμού. Το τελευταίο του και πιο σημαδιακό σύγγραμμα, το Γκέμμα, έχει μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες. Εστίασε στην ανάγκη να ενταχθούν τα αρχαία ελληνικά ήθη και έθιμα στο σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα καθώς και στην καθημερινή ζωή των Ελλήνων, ενώ άσκησε κριτική στη φθίνουσα ανθρωπιστική πορεία του Δυτικού πολιτισμού. Στο ευρύ κοινό έγινε κυρίως γνωστός το 1998, σε ηλικία των 56 ετών, όταν η υπόθεση της εξαφάνισής του απασχόλησε την κοινή γνώμη. Τελικά τα οστά του βρέθηκαν 7 χρόνια μετά, στις 6 Ιουνίου 2005, σε μια σπηλιά κοντά στην κορυφή του Ταϋγέτου.
Η ζωή του
Υπήρξε από το 1975 μέχρι το 1998 βοηθός, επιμελητής, λέκτορας, επίκουρος καθηγητής και αναπληρωτής καθηγητής της Φιλοσοφίας της Αγωγής και της Διδακτικής των ελληνικών μαθημάτων στον Τομέα Παιδαγωγικής του Τμήματος Φιλοσοφίας - Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας (νυν Παιδαγωγικό Τμήμα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης) της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1978-79 με εκπαιδευτική άδεια παρακολούθησε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης φιλοσοφία και συγχρόνως δίδασκε σε εντεταγμένο ελληνικό σχολείο στο Λουντβιχσχάφεν. Εκτός του Πανεπιστημίου στην Ελλάδα δίδαξε στο Μαράσλειο Διδασκαλείο στη Μετεκπαίδευση των δασκάλων, σε διάφορα ΠΕΚ και στη Σχολή της Αστυνομίας.
Ήταν συγγραφέας εννέα βιβλίων με φιλοσοφικό και παιδαγωγικό περιεχόμενο. Επίσης, απέδωσε στην ελληνική το «Ίδε ο Άνθρωπος» του Νίτσε.
Το 1973 παντρεύτηκε την καθηγήτρια θεολογίας Νικολίτσα Γεωργοπούλου. Από τον γάμο τους απέκτησαν μια κόρη.
Ο θάνατός του
Την 1η Ιουνίου 1998 ο Λιαντίνης εξαφανίστηκε αφήνοντας γράμμα προς την κόρη του, στο οποίο δήλωνε πως είχε αποφασίσει «να αφανισθεί αυτοθέλητα», όπως χαρακτηριστικά έγραφε. Η υπόθεση της εξαφάνισής του απασχόλησε την κοινή γνώμη, λόγω της ιδιαίτερης προβολής από τα ΜΜΕ. Στις 6 Ιουλίου του 2005, ο συγγενής του Παναγιώτης Νικολακάκος, ο οποίος ήταν ο μόνος που γνώριζε το σημείο θανάτου του, οδήγησε την κόρη του Λιαντίνη σε μια σπηλιά του Ταϋγέτου, όπου μέσα κείτονταν ο ίδιος. Αργότερα ο αδερφός του, Γιώργος Νικολακάκος, αποκάλυψε ότι ο Λιαντίνης είχε δώσει ακριβείς οδηγίες για το πότε να αποκαλυφθεί το μέρος όπου βρισκόταν. Όπως έγραψε στο τελευταίο γράμμα στην κόρη του, είχε προετοιμάσει αυτή τη στιγμή βήμα-βήμα μια ολόκληρη ζωή.
Το γράμμα
Ο Λιαντίνης άφησε ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα στην κόρη του Διοτίμα, με αναφορές στην τελευταία πράξη του: "Διοτίμα μου, Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα- βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου. Τώρα που ανοίγω τα χέρια μου και μέσα τους συντρίβω τον κόσμο, είμαι κατάφορτος με αισθήματα επιδοκιμασίας και κατάφασης. Πεθαίνω υγιής στο σώμα και στο μυαλό, όσο καθαρό είναι το νωπό χιόνι στα όρη και το επεξεργασμένο γαλάζιο διαμάντι. Να ζήσεις απλά, σεμνόπρεπα, και τίμια, όπως σε δίδαξα. Να θυμάσαι ότι έρχουνται χαλεποί καιροί για τις νέες γενεές. Και είναι άδικο και μεγάλο παράξενο να χαρίζεται τέτοιο το δώρο της ζωής στους ανθρώπους, και οι πλείστοι να ζούνε μέσα στη ζάλη αυτού του αστείου παραλογισμού. Η τελευταία μου πράξη έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται. Ζούμε τη ζωή μας τρώγοντας τις σάρκες τους. Ένα κακό αβυσσαλέο στη φρίκη του. Η λύπη μου γι' αυτό το έγκλημα με σκοτώνει. Να φροντίσεις να κλείσεις με τα χέρια σου τα μάτια της γιαγιάς Πολυτίμης, όταν πεθάνει. Αγάπησα πολλούς ανθρώπους. Αλλά περισσότερο τρεις. Το φίλο μου Αντώνη Δανασσή, τον αδερφοποιτό μου Δημήτρη Τρομπούκη, και τον Παναγιώταρο το συγγενή μου, γιο και πατέρα του Ηρακλή. Κάποια στοιχεία από το αρχείο μου το κρατά ως ιδιοκτησία ο Ηλίας Αναγνώστου. Να αγαπάς τη μανούλα ως την τελευταία της ώρα. Υπήρξε ένας υπέροχος άνθρωπος για μένα, για σένα, και για τους άλλους. Όμως γεννήθηκε με μοίρα. Γιατί της ορίστηκε το σπάνιο, να λάβει σύντροφο στη ζωή της όχι απλά έναν άντρα, αλλά τον ποταμό και τον άνεμο. Το γράμμα του αποχαιρετισμού που της έγραψα το παίρνω μαζί μου. Σας αφήνω εσένα, τη μανούλα και το Διγενή, το σπίτι μου δηλαδή, που του στάθηκα στύλος και στέμμα, Γκέμμα πες, σε υψηλούς βαθμούς ποιότητας και τάξης. Στην μεγαλύτερη δυνατή αρνητική εντροπία. Να σώζετε αυτή τη σωφροσύνη και αυτή την τιμή. Θα δοκιμάσω να πορευτώ τον ακριβό θάνατο του Οιδίποδα. Αν όμως δεν αντέξω να υψωθώ στην ανδρεία που αξιώνει αυτός ο τρόπος, και ευρεθεί ο νεκρός μου σε τόπο όχι ασφαλή, να φροντίσεις με τη μανούλα και το Διγενή, να τον κάψετε σε ένα αποτεφρωτήριο της Ευρώπης. Έζησα έρημος και ισχυρός. Λιαντίνης Τη μέρα που θα πέσω έδωσα εντολή να στεφανωθούν οι μορφές Σολωμού στη Ζάκυνθο κ' Λυκούργου στη Σπάρτη."
Εργογραφία
Έργα που εκδόθηκαν μετά θάνατον από τους κληρονόμους του:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
1553 Μπαουερσφέλντα
Η Μπαουερσφέλντα (Bauersfelda) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,426. Ανακαλύφθηκε το 1940 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Γερμανού μηχανικού και φυσικού Βάλτερ Μπάουερσφελντ (1879-1959), εφευρέτη του πλανηταρίου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Μπαουερσφέλντας είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπαουερσφελντα
Κωνσταντίνος Χαραλαμπίδης (ποδοσφαιριστής)
Ο Κωνσταντίνος Χαραλαμπίδης (Λευκωσία, 25 Ιουλίου 1981-) είναι πρώην Κύπριος διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής που έχει συνδέσει το όνομά του με τον ΑΠΟΕΛ, από τον οποίον ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο και αγωνίστηκε συνολικά 14 χρόνια, ενώ αγωνίστηκε επίσης στο εξωτερικό σε Παναθηναϊκό, ΠΑΟΚ και Καρλ Τζάις Ιένα ενώ τερμάτισε την καριέρα του με σύντομο πέρασμα από την ΑΕΚ Λάρνακας. Αυτή τη στιγμή είναι πρώτος προπονητής (head coach) στην Under17 της Εθνικής ομάδας της Κύπρου.
Με την ομάδα του ΑΠΟΕΛ κατέκτησε 18 τρόπαια, ενώ αγωνίστηκε έξι φορές σε ευρωπαϊκούς ομίλους. Ως αρχηγός του ΑΠΟΕΛ έζησε την κορυφαία στιγμή στην ιστορία του Κυπριακού ποδοσφαίρου όταν τη χρονιά 2011-2012 ο ΑΠΟΕΛ φιγούραρε μεταξύ των 8 κορυφαίων ομάδων της Ευρώπης.
Διετέλεσε αρχηγός σε όλες τις εθνικές ομάδες της Κύπρου μετρώντας 96 συμμετοχές με την Εθνική Κύπρου Ανδρών, γεγονός που τον κατατάσσει στην 2η θέση όλων των εποχών.
Παράλληλα με την ενασχόληση του ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ακολούθησε και το δρόμο της εκπαίδευσης και επιμόρφωσης φοιτώντας αμέσως μετά το σχολείο Business Administration – Marketing στο Πανεπιστήμιο Κύπρου ενώ είναι και κάτοχος πτυχίου Αθλητικής Διοίκησης του UCN. Είναι επίσης απόφοιτος του UEFA MIP, πρόγραμμα Executive Master για πρώην ελίτ ποδοσφαιριστές.
Είναι ο εμπνευστής και ο Πρόεδρος του Παγκύπριου Εθελοντικού – Φιλανθρωπικού Οργανισμού των Ποδοσφαιριστών «Γκολ στη Ζωή» ενώ διετέλεσε και Πρεσβευτής Fair Play του ΚΟΑ και της ΚΟΕ για το 2018.
Με τον τερματισμό της καριέρας του εως και το τέλος του 2019 προσέφερε τις υπηρεσίες του στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ως Υπεύθυνος Διαχείρισης της Στρατηγικής της ΚΟΠ με αποστολή την προώθηση, προστασία και ανάπτυξη του ποδοσφαίρου στην Κύπρο ενώ παράλληλα είχε ρόλο παρουσιαστή στην εκπομπή της Cytavision "Ωρα για Μπάλα".
Είναι κάτοχος όλων των διπλωμάτων προπονητικής της UEFA ενώ αυτή την περίοδο 2020-2021 είναι στη διαδικασία απόκτησης του ανώτατου διπλώματος UEFA PRO. Ο Κωνσταντίνος διετέλεσε βοηθός προπονητή της Εθνικής Ομάδας Ανδρών Κύπρου το 2020-2021.
Α.Π.Ο.Ε.Λ.
Ο Κωνσταντίνος ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1989 σε ηλικία 8 χρονών στις ακαδημίες του ΑΠΟΕΛ. Σε ηλικία μόλις 17 χρονών κάνει το ντεμπούτο του σε αγώνα του ΑΠΟΕΛ απέναντι στη Δόξα Κατωκοπιάς με προπονητή τον κ. Σλάπονταν Βουτσέκοβιτς. Ο αγώνας διεξήχθη στο ουδέτερο γήπεδο ΓΣΖ λόγω της τιμωρίας της έδρας του ΑΠΟΕΛ και έληξε με νίκη του ΑΠΟΕΛ 4-0. Ο Κωνσταντίνος είχε πολύ καλή απόδοση και όλοι άρχισαν να μιλούν για αυτόν. Από εκείνη τη μέρα και μετά ξεκίνα η ενεργή του ποδοσφαιρική καριέρα στην πρώτη ομάδα του ΑΠΟΕΛ.
Παναθηναϊκός
Τον Δεκέμβριο του 2004 παίρνει μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό στον οποίο παραμένει μέχρι και το καλοκαίρι του 2007 αφού είχε και σύντομο πέρασμα από τον ΠΑΟΚ.
Καρλ Τσάις Ιένα
Τον Αύγουστο του 2007 υπογράφει στη Γερμανία και στην Καρλ Τσάις Ιένα (Carl Zeiss Jena), ομάδα 2ης κατηγορίας της Μπουντεσλίγκα.
Εθνική
Ο Κωνσταντίνος ήταν στυλοβάτης των εθνικών ομάδων παίδων, νέων, ελπίδων και των ανδρών. Διετέλεσε αρχηγός σε όλες τις εθνικές ομάδες της ενώ με την Εθνική Κύπρου Ανδρών μετράει 96 συμμετοχές, (2η θέση όλων των εποχών) και 12 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρλ Τσάις Ιένα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κύριο κατάστρωμα
Κύριο κατάστρωμα (main deck) ή κατάστρωμα ύψους εξάλων (free-board deck) χαρακτηρίζεται το κατάστρωμα του πλοίου μέχρι του οποίου μετριέται το ύψος εξάλων. Το κατάστρωμα αυτό, που είναι συνεχές, είναι το ουσιωδέστερο ενός πλοίου ή σκάφους. Επ΄ αυτού φέρονται οι διάφορες υπερκατασκευές και υπερστεγάσματα, που αποτελούν και μέρη αυτού, (πρόστεγο, μεσόστεγο και επίστεγο). Επίσης επί του κυρίου καταστρώματος φέρονται τα ανοίγματα των κυτών και διάφορα άλλα ανοίγματα που διαθέτουν μόνιμα μέσα κλεισίματος.
Εκτός από τη σιμότητα, στην οποία υπόκειται το κύριο κατάστρωμα, τούτο παρουσιάζει και τη λεγόμενη κύρτωση ή καμπύλη καταστρώματος.
Σε πολλά πλοία ανάλογα του τύπου τους κύριο κατάστρωμα είναι ο χώρος φόρτωσης όπως π.χ. σε πορθμεία ανοικτού τύπου, οχηματαγωγά,(κοινώς παντόφλες), Δεξαμενόπλοια τύπου "λιφτ", πλωτές δεξαμενές κ.λπ. αλλά και εκείνο των πολεμικών πλοίων που φέρονται τα βαρέα πυροβόλα, όπου σ΄ αυτές τις περιπτώσεις κατασκευάζεται με πρόσθετες ενισχύσεις.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πλοίο Κατηγορία:Ναυπηγική
Χουάν Περόν
Ο Χουάν Ντομίνγκο Περόν (Juan Domingo Perón, 8 Οκτωβρίου 1895 - 1 Ιουλίου 1974) ήταν στρατηγός και πολιτικός της Αργεντινής, ο οποίος εκλέχθηκε τρεις φορές Πρόεδρος της χώρας από το 1946 ως το 1955 και από το 1973 ως το 1974.
Βίος
Ο Χουάν Περόν γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου του 1895 σε μια μικρή επαρχία του Μπουένος Άιρες, στο Λόμπος. Σε ηλικία 16 ετών μπήκε στη στρατιωτική σχολή και μετά την αποφοίτησή του αναρριχήθηκε γρήγορα στην ιεραρχία. Υπηρέτησε ως στρατιωτικός ακόλουθος της Αργεντινής στην Χιλή. Το 1936 εστάλη στην Ιταλία για να παρακολουθήσει τη στρατιωτική-φασιστική οργάνωση της χώρας από τον Ντούτσε. Το 1943, ως συνταγματάρχης, ήταν μεταξύ των ηγετών στρατιωτικού πραξικοπήματος κατά της εκλεγμένης κυβέρνησης του Ραμόν Καστίγιο.
μικρογραφία|αριστερά|250px|Ο Χουάν Περόν Κατέχοντας σημαντικές θέσεις του καθεστώτος, ο Περόν στήριξε την εργατική τάξη και προώθησε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που τον έκαναν ιδιαίτερα δημοφιλή στο λαό της Αργεντινής. Όταν το 1945 φυλακίστηκε από άλλα μέλη της Χούντας, η στήριξη του κόσμου, σε συνδυασμό με τις οργανωμένες προσπάθειες της συζύγου του, Εβίτας Περόν, συνέβαλαν αποφασιστικά στην αποφυλάκισή του. Το 1946 εξελέγη πρόεδρος της Αργεντινής και αμέσως ξεκίνησε μία τεράστια κοινωνική μεταρρύθμιση.
Στις αρχές της δεκαετίας του '50, λόγω των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η χώρα, οι φωνές διαμαρτυρίας άρχισαν να πληθαίνουν. Ο θάνατος της δημοφιλούς συζύγου του, Εβίτας, το 1952, και ο επακόλουθος αφορισμός τους από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, οδήγησαν στην ανατροπή του το 1955 από το στρατό.
Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού
Το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού (ΣΕΟ) είναι η εθνική οργάνωση Οδηγισμού στην Ελλάδα. Ο Οδηγισμός στην Ελλάδα ξεκίνησε το 1932, ενώ η οργάνωση έγινε μέλος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Οδηγών και Κοριτσιών Προσκόπων (WAGGGS) το 1933. Η συν-εκπαίδευτική οργάνωση έχει 10.682 μέλη (από το 2008).
Ιστορία
Οι πρώτες ομάδες οδηγών ιδρύθηκαν το 1932. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, το 1933, το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού έγινε συνδεδεμένο μέλος της WAGGGS.
Το 1939 με δημοκρατική συνείδηση το Σώμα αρνήθηκε στον Ιωάννη Μεταξά την ενσωμάτωση του Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού στην δικτατορική Εθνική Οργάνωση Νέων. Έτσι, το Σ.Ε.Ο. αυτοδιαλύεται και επανιδρύεται μετά την απελευθέρωση, το 1945.
Το 1948 προχώρησε στην πλήρη ένταξη στη WAGGGS.
Η οργάνωση δημιούργησε ειδικές ομάδες για κορίτσια με αναπηρία το 1951, ενώ από το 1995, τα παιδιά με ειδικές ανάγκες ενσωματώθηκαν σε όλες τις μονάδες.
Το 1990 πραγματοποιήθηκε μια γενική αναθεώρηση του προγράμματος της οργάνωσης, καθώς πλέον δεχόταν και αγόρια, ενώ εισήχθη ένα νέο τμήμα για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, τα Αστέρια.
Στη Θεσσαλονίκη λειτουργεί το Μουσείο Ελληνικού Οδηγισμού από το έτος 2005 που φέρει το όνομα Ειρήνη Καλλιγά, προς τιμήν της ιδρύτριας του Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού.
Αυτοπροσδιορισμός της οργάνωσης
Το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού είναι το ελληνικό τμήμα του Οδηγισμού, μιας παγκόσμιας, αυτόνομης, μη κυβερνητικής οργάνωσης με παιδαγωγικό χαρακτήρα που απευθύνεται σε παιδιά και νέους. Έχει παραρτήματα σε 140 πόλεις σε όλη την Ελλάδα, ενώ σε όλο τον κόσμο υπάρχουν 10.000.000 μέλη σε 144 χώρες.
Στόχος
Κατά την οργάνωση, στόχος του Οδηγισμού είναι να παρέχει ευκαιρίες σε παιδιά και νέους (ηλικίας από 5 έως 17 ετών) για:
Παιδαγωγικό Πρόγραμμα
Το σύνολο των δραστηριοτήτων που βασίζονται στην οδηγική ιδεολογία και έχουν παιδαγωγικό χαρακτήρα αποτελούν το Οδηγικό Παιδαγωγικό Πρόγραμμα.
Κλάδοι
Το Οδηγικό Παιδαγωγικό Πρόγραμμα είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες κάθε ηλικίας. Για το λόγο αυτό, τα παιδιά και οι νέοι χωρίζονται σε 4 μεγάλες ηλιακές ομάδες που αποτελούν τους 4 Κλάδους:
Βασικές αρχές του Οδηγισμού
Κατά την οργάνωση, βασικές αρχές του Οδηγισμού είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προσκοπισμός και Οδηγισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Οργανισμος
Μαρία Λουίζα Κολέιρο Πρέκα
Η Μαρία Λουίζα Κολέιρο Πρέκα (Marie Louise Coleiro Preca, 7 Δεκεμβρίου 1958-) είναι πολιτικός από τη Μάλτα, πρώην υπουργός και πρόεδρος της μεσογειακής χώρας από τον Απρίλιο του 2014 ως τον Απρίλιο του 2019. Ανήκει στο Εργατικό Κόμμα και υπηρέτησε ως βουλευτής από το 1998 ως το 2014. Στις 4 Μαρτίου 2014 ανακοινώθηκε ο διορισμός της ως προέδρου από τον πρωθυπουργό Τζόζεφ Μούσκατ. Ορκίστηκε ως η 9η πρόεδρος στις 4 Απριλίου.
Προεδρία
Την 1η Μαρτίου 2014 η Κολέιρο Πρέκα αποδέχτηκε το διορισμό της στο ύπατο αξίωμα της Μάλτας. Διαδέχθηκε τον Τζορτζ Αμπέλα, ο οποίος ήταν πρόεδρος από τις 4 Απριλίου 2009. Σε ηλικία 55 ετών, η Κολέιρο Πρέκα έγινε το νεότερο πρόσωπο στην ιστορία της Μάλτας και η δεύτερη γυναίκα (μετά την Αγκάθα Μπάρμπαρα) που έγινε πρόεδρος.
Αποχώρησε από την προεδρία στις 4 Απριλίου 2019 και διάδοχός της εξελέγη ο Τζορτζ Βέλλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Μάλτας