cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασίλειο της Σικελίας
Η νορμανδική περίοδος
Ωστόσο, δεν ήταν παρά μόνο το 1130 με τη σύγκλιση των generales curiae από τον Ρογήρο Β΄ στο Παλέρμο, στο Παλάτι των Νορμανδών για τη διακήρυξη του Βασιλείου της Σικελίας που μπορεί να γίνει για πρώτη φορά λόγος για ένα πρώτο κοινοβούλιο με τη σύγχρονη έννοια του όρου σε ένα κυρίαρχο κράτος. <!-- Ο ιστορικός Αλεσσάντρο Τελεσίνο αποδίδει στους κατοίκους του Παλέρμο την ιδέα ενός "συνταγματικού πραξικοπήματος": άρχισαν προτείνοντας στον Ρογήρο Β΄, με επίμονο τρόπο και με εμπιστευτικές συζητήσεις, ότι με τη βοήθεια της δύναμης του Θεού θα κυριαρχούσε σε όλες τις επαρχίες της Σικελίας, την Καλαβρία, την Απουλία και τις άλλες περιοχές που έφθαναν σχεδόν ως τη Ρώμη, κι ότι δεν έπρεπε πλέον να φέρει το "απλό" αξίωμα του Δούκα, αλλά να αναλάβει αυτό του βασιλέα. Ο Ρογήρος έχοντας λάβει υπόψη τις προτάσεις αυτές, συγκάλεσε κοντά στην πόλη του Σαλέρνο ένα συμβούλιο αποτελούμενο από τους πλέον ειδικούς και ικανούς εκκλησιαστικούς αξιωματούχους, καθώς και πρίγκιπες, κόμηδες, βαρόνους και άλλους ευγενείς στους οποίους είχε εμπιστοσύνη, soumis à leur examen la question secrète et inattendue, et ils approuvé qui a été promu à la dignité royale Palerme.
Ο ιστορικός Φαλκόνε Μπενεβεντάνο e le fonti romane attribuiscono la nascita del Regno di Sicilia ad una vicenda che vide coinvolti, nel 1130, Papa Innocenzo II e il suo Antipapa Anacleto II, entrambi successori di Onorio II, nonché Ruggero II d'Altavilla, Conte di Sicilia, Duca di Calabria e Puglia fin dal 1128 per mano dello stesso Onorio II.
Secondo questa versione dei fatti, nella notte tra il 13 e 14 febbraio 1130 moriva Papa Onorio II (Lamberto Scannabecchi) e, immediatamente, all'interno del Collegio Cardinalizio, si riaccese la lotta per la successione tra le stesse due fazioni che già si erano scontrate, pochi anni prima (1124), in occasione dell'elezione dello Scannabecchi. I sedici porporati facenti capo alla famiglia dei Frangipane, guidati dal Cardinal Aimerico, elessero Papa il Cardinal Gregorio Papareschi che assunse il nome di Innocenzo II. Gli altri quattordici porporati, facenti capo alla famiglia dei Pierleoni, elessero Papa il Cardinal Pietro Pierleoni che assunse il nome di Anacleto II. Poco tempo dopo il Pierleoni riuscì a far convergere su di sé il gradimento anche di alcuni cardinali che avevano eletto il Papareschi, raccogliendo in tal modo la maggioranza dei voti del Collegio e accreditandosi, di conseguenza, come legittimo Pontefice.
Poiché Innocenzo II non intendeva rinunciare alla tiara, si aprì un vero e proprio scisma all'interno della Chiesa di Roma che finì per coinvolgere soprattutto elementi non ecclesiastici, ovvero alcuni grandi Stati d'Europa, come l'Inghilterra, la Francia e la Germania che, unitamente a gran parte dell'Italia, appoggiavano Innocenzo II. Papa Anacleto II, bersagliato anche per le sue origini ebraiche e completamente isolato chiese l'appoggio dei Normanni del Duca Ruggero II, al quale offrì, in cambio, la corona regia. La dinastia degli Altavilla, cui apparteneva il duca, avevano già conquistato la Sicilia, rendendola un punto cardinale nei traffici e nell'economia del mondo dell'epoca.
Ο Δούκας δεν άφησε να περάσει την ευκαιρία και σύναψε, τον Σεπτέμβριο του 1130, μία στρατιωτική συμμαχία με τον Πάπα, μετά την οποία ο τελευταίος εξέδωσε μία Βούλα μέσω της οποίας διακήρυσσε τον Κόμη της Σικελίας και Δούκα της Καλαβρίας και Απουλίας, Rex Siciliae: “Anacletus concedit Rogerio universas terras, quas predecessores Roberto Guiscardo et Rogerio filio eius dederant”. Έπειτα, στις 27 Σεπτεμβρίου παραχώρησε βασιλικά δικαιώματα στον Δούκα: “Παραχωρούμε, λοιπόν, δίνουμε και εγκρίνουμε, σε εσένα, στον γιο σου Ρογήρο, καθώς και στους υπόλοιπους γιους σου che secondo le tue disposizioni dovranno succedere nel regno, ed ai tuoi discendenti, la corona del regno di Sicilia e di Calabria e di Puglia e di tutta la terra che noi e i nostri predecessori donammo e concedemmo ai tuoi predecessori duchi di Puglia, i ricordati Roberto Guiscardo e Ruggero suo figlio; e concediamo che tu tenga il regno e l’intera dignità regia ed i diritti regali a titolo perpetuo, sicché tu li tenga e signoreggi in perpetuo, e istituiamo la Sicilia capo del regno” . Dopo di che, nella notte di Natale del medesimo anno, riprendendo un cerimoniale già visto nel lontano anno 800 in occasione dell'incoronazione di Carlo Magno, fu incoronato a Palermo come Ruggero II, Re di Sicilia, Puglia e Calabria. -->
Γιαχντούν-Λιμ
Ο Γιαχντούν-Λιμ ήταν βασιλιάς της Μάρι πιθανότατα την περίοδο (1820 π.Χ. - 1796 π.Χ.), με καταγωγή από τους Αμορίτες διαδέχθηκε τον πατέρα του Γιαγκίντ-Λιμ. Μετέτρεψε τη Μάρι σε ένα από τα σημαντικότερα αστικά κέντρα της εποχής του και οδήγησε επιτυχώς μια εκστρατεία στις ακτές της Μεσογείου. Στην αρχή της βασιλείας του υπέταξε επτά από τους αρχηγούς των επαναστατικών φυλών, οικοδόμησε ξανά τα τείχη της Μάρι και της Τέρκα με ένα κάστρο. Ο Γιαχντούν-Λιμ απειλήθηκε με επιδρομές από Νομάδες με προέλευση από τη Χαναάν, τους υπέταξε και τους ανάγκασε να πληρώσουν φόρο υποτέλειας, μετά τη σύναψη ειρήνης οικοδόμησε ναό αφιερωμένο στον Ούτου. Επέκτεινε σημαντικά τα σύνορα του βασιλείου του προς τα δυτικά και έφτασε μέχρι τη Μεσόγειο.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Μάρι
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021 – 400 μέτρα ανδρών
Σειρές
Πρόκριση: Οι 2 πρώτοι κάθε σειράς (Q) προκρίνονται στους ημιτελικούς.
Ημιτελικοί
Πρόκριση: Οι 2 πρώτοι κάθε σειράς (Q) προκρίνονται στον τελικό.
Παραπομπές
00400Αν 2021Α
Λακράτης ο Λακεδαιμόνιος
Ο Λακράτης ο Λακεδαιμόνιος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 91ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (416 π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Γιγαντομαχία
thumb|360x360px|Ο Δίας παλεύει με τον Πορυφίωνα. [[Μουσείο της Περγάμου (Βερολίνο)|Μουσείο της Περγάμου, Βερολίνο]] thumb|right|352x352px|Οι τρεις Μοίρες οπλισμένες με χάλκινα ρόπαλα σκοτώνουν τους δυο γίγαντες, τον Άγριο και τον Θώα. Η γιγαντομαχία είναι αρχαίος Ελληνικός μύθος που περιγράφει την πάλη του Δία και των ολυμπίων Θεών με τους Γίγαντες. Την περιγράφει ο Απολλόδωρος στο έργο του «περί θεών», ο Όμηρος στην «Οδύσσεια», ο Υγίνος στο «Poetica Astronomica», ο Παυσανίας και ο Νόννος ο Πανοπολίτης.
Πριν τη μάχη
Όταν ο Δίας νίκησε τον Κρόνο και τους Τιτάνες, και τους καταπόντισε στα Τάρταρα, η Γαία μίσησε τον Δία και τους άλλους θεούς του ουρανού, και όλα τα παιδιά τους. Ξεσήκωσε τους Γίγαντες, και αυτοί με αρχηγό τον Ευρυμέδοντα εκτόξευαν προς τον ουρανό τεράστιες κοτρώνες και φλεγόμενα βελανίδια. Η Γαία ξεκίνησε για να αναζητήσει το βοτάνι της αιωνιότητας για να κάνει τα παιδιά της αθάνατα. Ο Δίας τότε φώναξε την Ηώ, τον Ήλιο και τη Σελήνη και τους απαγόρευσε να βγούν και να φωτίσουν. Μέσα στο σκοτάδι πήγε αυτός και βρήκε πρώτος το βοτάνι της αιωνιότητας. Ο χρησμός του μαντείου όμως είπε, ότι «μόνο η βοήθεια ενός θνητού θα έφερνε τη νίκη, αφού οι Γίγαντες είναι άτρωτοι για τους θεούς». Η Αθηνά τότε ζήτησε τη βοήθεια του Ηρακλή. Μαζί με τον Ηρακλή έσπευσε και ο Διόνυσος.
Η πορεία της μάχης
Η Γαία βλέποντας την αποτρόπαια έκβαση της μάχης λύσσαξε από τον θυμό της και γέννησε τον Τυφώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Αγγουρόσουπα
Η αγγουρόσουπα είναι μια παραδοσιακή πολωνική και λιθουανική σούπα (πολωνικά: (, μερικές φορές απλά ογκουρκόβα [ogórkowa]). Φτιάχνεται από αγγουράκια τουρσί και πατάτες. Περιστασιακά το ρύζι αντικαθιστά τις πατάτες.
Η αγγουρόσουπα είναι επίσης οποιαδήποτε σούπα που χρησιμοποιεί τα αγγούρια ως κύριο συστατικό και είναι παρούσα σε διάφορες κουζίνες. Οι δύο μεγάλες ποικιλίες είναι η σούπα φρέσκου αγγουριού και η σούπα από αγγουράκια τουρσί.
Μια παρόμοια σούπα είναι επίσης κοινή στη Ρωσία και την Ουκρανία, όπου είναι γνωστή ως ρασόλνικ.
Φρέσκες αγγουρόσουπες
Μερικές φρέσκες αγγουρόσουπες είναι απλώς ένα μείγμα συστατικών (αγγούρι, μπαχαρικά, άλλα λαχανικά ή φρούτα, κ.λπ.) που σερβίρονται κρύες. Άλλες μαγειρεύονται, πιθανώς σε κάποιο είδος ζωμού και σερβίρονται είτε ζεστές είτε κρύες.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Κρύες σούπες Κατηγορία:Πολωνικές σούπες Κατηγορία:Σλαβική κουζίνα Κατηγορία:Σούπες λαχανικών
Γκρόατ (νόμισμα)
Το γκρόατ, αγγλ.: groat είναι το παραδοσιακό όνομα ενός παλαιού αγγλικού και ιρλανδικού αργυρού νομίσματος αξίας τεσσάρων πεννών, καθώς και ενός σκωτικού νομίσματος, που άξιζε αρχικά τέσσερις πέννες, με μεταγενέστερες κοπές να αποτιμώνται σε οκτώ πένες και ένα σελίνι.
Όνομα
Το όνομα αναφέρεται επίσης σε μία σειρά από άλλα ευρωπαϊκά νομίσματα, όπως αυτά της ιταλικής χερσονήσου, γνωστά ως γκρόσο (ελλην.: γρόσι), συμπεριλαμβανομένου του γκρόσο της Βενετίας και του γκόσο της Κρακοβίας στην Πολωνία. Ο Μάρκο Πόλο αναφέρθηκε στο γκρόατ στις αφηγήσεις των ταξιδιών του στην Ανατολική Ασία, όταν περιέγραφε τα νομίσματα της Αυτοκρατορίας Γιουάν. Οι περιγραφές του βασίστηκαν στη μετατροπή του 1 μπεζάντ = 20 γκρόατ =133 1⁄3 τορνεζέλ.
Ήταν αφότου το γαλλικό αργυρό νόμισμα είχε κυκλοφορήσει στην Αγγλία, ότι ένα αγγλικό γκρόατ κόπηκε για πρώτη φορά υπό τον Εδουάρδο Α΄.
Τα σκωτικά γκρόατ δεν κόπηκαν παρά μόνο στη βασιλεία του Δαβίδ Β΄. Τα σκωτικά γκρόατ άξιζαν αρχικά επίσης τέσσερις πέννες, αλλά αργότερα οι κοπές αποτιμήθηκαν σε οκτώ πένες και ένα σελίνι.
Τα ιρλανδικά γκρόατ κόπηκαν για πρώτη φορά το 1425 και τα τελευταία κόπηκαν κατά τη βασιλεία της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Υπήρχαν επίσης δύο ακόμη κοπές, και οι δύο έκτακτης ανάγκης νομισμάτων.
Δεδομένου ότι η λίρα στερλίνα ή 240 πέννες βασιζόταν από τον 12ο αι. σε μία λίρα πύργου ή 5400 gr στερλίνας, δηλ. αργύρου καθαρότητας 0,925, το αγγλικό γκρόατ ή τέσσερις πέννες περιείχαν επομένως 90 gr άργυρο στερλίνας. Αργότερα οι κοπές έγιναν σταδιακά πιο ελαφριές: 72 gr το 1351 επί Εδουάρδου Γ΄, 60 gr το 1412 υπό τον Ερρίκο Δ΄ και 48 gr το 1464 υπό τον Εδουάρδο Δ΄. Από το 1544 έως το 1560 (το βάρος μειώθηκε σε 32 κόκκους (2,1 g) το 1559) η καθαρότητα του αργύρου ήταν μικρότερη από τη στερλίνα, και μετά την έκδοση του 1561 γενικά δεν κυκλοφόρησαν ξανά για περίπου εκατό χρόνια.
Από τη βασιλεία του Καρόλου Β΄ έως τον Γεώργιο Γ΄, τα γκρόατ (σήμερα συχνά γνωστά ως τετράπενα) εκδίδοντο σε ακανόνιστη βάση για γενική κυκλοφορία, τα μόνα χρόνια κοπής μετά το 1786 ήταν το 1792, το 1795 και το 1800. Μετά από αυτό, οι μόνες κοπές που κυκλοφορούσαν ήταν από το 1836 έως το 1855, με αποδείξεις γνωστές από το 1857 και το 1862, και μία κοπή αποικίας του 1888. Αυτά τα τελευταία νομίσματα είχαν περαιτέρω μειωμένο βάρος σε περίπου 27 κόκκους (1,9 γραμμάρια ) και είχαν την ίδια διάμετρο με τα αργυρά κομμάτια τριών πεννών της ημέρας, αν και παχύτερα. Είχαν επίσης το Britannia στην πίσω όψη, ενώ όλα τα άλλα αργυρά κομμάτια τεσσάρων πεννών από την εποχή της βασιλείας του Γουλιέλμου Γ΄ και της Mαρίας είχαν έναν αριθμό "4" με στέμμα επάνω ως πίσω μέρος, συμπεριλαμβανομένων των αργυρών νομισμάτων Mώντυ των τεσσάρων πεννών του παρόντος. Μερικά γκρόατ συνέχισαν να κυκλοφορούν στη Σκωτία μέχρι τον 20ο αι.
Κατά καιρούς στο παρελθόν, τα αργυρά νομίσματα των δύο πεννών ονομάζονταν «μισό γκρόατ».
Το γκρόατ έπαψε να κόβεται στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1856, αλλά το 1888 υποβλήθηκε ειδικό αίτημα για την κοπή μίας αποικιακής ποικιλίας για χρήση στη Βρετανική Γουιάνα και στις Βρετανικές Δυτικές Ινδίες. Το γκρόατ παρέμεινε σε κυκλοφορία στη Βρετανική Γουιάνα, μέχρι που αυτή η περιοχή υιοθέτησε το δεκαδικό σύστημα το 1955.
Τα γκρόατ εξακολουθούν να εκδίδονται σε σύνολα νομισμάτων Μώντυ.
Ιερείς του Βασιλικού Ναυτικού
Στη δεκαετία του 1600 και του 1700, οι ιερείς προσλαμβάνοντο σε πολεμικά πλοία του Αγγλικού Ναυτικού από τον καπετάνιο και πληρώνονταν με ένα γκρόατ τον μήνα, που αφαιρείτο από τους μισθούς των ναυτικών. Οι μισθοί του Πολεμικού Ναυτικού δεν αυξήθηκαν μεταξύ 1653 και 1797 (βλέπε ανταρσίες Σπίτχεντ και Nορ), κατά τη διάρκεια της οποίας ο απλός ναυτικός αμειβόταν με 19 σελίνια, όπως και ο ιερέας.
Πολιτιστικές αναφορές
Η λέξη "groat" έχει εισέλθει σε μία σειρά από αγγλικές και σκωτικές εκφράσεις, πολλές από αυτές πλέον αρχαϊκές.
Στη βόρεια Αγγλία υπάρχει το ρητό «Blood without groats is nothing» που σημαίνει «οικογένεια χωρίς περιουσία είναι άχρηστη». Ο υπαινιγμός είναι για τη μαύρη πουτίγκα, η οποία αποτελείται κυρίως από αίμα και βρώμη, έχει σχήμα λουκάνικου και είναι κομμένη σε φέτες: χωρίς βρώμη (oats) δεν αξίζει. «Δεν αξίζει ένα γκρόατ» είναι ένα παλαιό ρητό, που σημαίνει «δεν αξίζει ούτε μία πέννα», δηλαδή άχρηστο.
Ο Bενιαμίν Φραγκλίνος, στο βιβλίο του, Αναγκαίες υποδείξεις δίνει τις ακόλουθες οικονομικές συμβουλές:
Στο The Tale of Squirrel Nutkin της Μπέατριξ Πότερ περιέχει τον ακόλουθο γρίφο :
Η απάντηση είναι «ένα κεράσι».
Στο The Graveyard Book του Neil Gaiman, ένας χαρακτήρας αφηγείται την πληρωμή πλιγούρι σε ανθρώπους που την κράτησαν κάτω από το νερό για να προσδιορίσουν αν ήταν μάγισσα:
Σύμφωνα με το Ιστορία των αργυρών νομισμάτων τού Χώκινς, τα γκρόατ ήταν επίσης γνωστά ως "Joeys",
Αυτό αναφέρεται στο βικτοριανό κομμάτι των τεσσάρων πεννών. Η αναφορά στους ναύλους ταξί σχετίζεται με το γεγονός, ότι το τυπικό ελάχιστο ήταν τέσσερις πέννες, έτσι πολλοί επιβάτες πλήρωναν με ένα κομμάτι έξι πεννών, επιτρέποντας στον οδηγό ταξί να κρατήσει τα ρέστα των δύο πεννών ως φιλοδώρημα. Το αργκό όνομα «Τζόι» μεταφέρθηκε στα αργυρά κομμάτια τριών πεννών, που χρησιμοποιούνταν το πρώτο τρίτο του 20ού αι.
Στο Μία μικρή πριγκίπισσα της Frances Hodgson Burnett, η Sara Crewe παίρνει ένα κομμάτι τεσσάρων πεννών από τον δρόμο και το χρησιμοποιεί για να αγοράσει ψωμάκια. Η αρχική ιστορία διαδραματίστηκε το 1888.
John o' Groats, ένα τοπωνύμιο στα βόρεια της Σκωτίας, δεν προέρχεται από το "groat" αλλά είναι παραφθορά του "Jan de Groot", το όνομα ενός Ολλανδού, που μετανάστευσε εκεί κατά τη βασιλεία του Ιακώβου Δ΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα της Αγγλίας
Α.Σ. Θεσπρωτός Ηγουμενίτσας
Η ομάδα του Θεσπρωτού έχει κατακτήσει πολλούς τίτλους στις τοπικές ερασιτεχνικές διοργανώσεις και αποτελεί την πιο επιτυχημένη ποδοσφαιρική ομάδα του νομού.
1979-1988
Ο Θεσπρωτός συμμετείχε στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Κέρκυρας. Το κατέκτησε 2 φορές εξασφαλίζοντας την άνοδο του στις εθνικές κατηγορίες. Δεν κατάφερε όμως να παραμείνει και υποβιβάστηκε άμεσα. Με την δημιουργία της ΕΠΣ Θεσπρωτίας το 1984 μετακόμισε σε αυτήν και άρχισε να πρωταγωνιστεί. Κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1984-85 και ανέβηκε στην Δ' Εθνική. Για άλλη μια φορά δεν κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία. Το 1986-87 κατέκτησε ξανά το τοπικό πρωτάθλημα και συμμετείχε στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα 1987 χωρίς να καταφέρει να κερδίσει την άνοδο. Το 1987-88 κατακτά ξανά το τοπικό πρωτάθλημα και συμμετέχει ξανά στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα 1988. Αυτήν την φορά κατάφερε να κερδίσει την άνοδο του στην Δ' Εθνική.
1988-2003
Από την περίοδο 1988-89 μέχρι την περίοδο 1994-95 ο Θεσπρωτός συμμετέχει στην Δ' Εθνική. Κάποιες χρονιές πρωταγωνιστεί αλλά δεν κατάφερε να ανέβει στην Γ' Εθνική. Το 1994-95 υποβιβάστηκε στα τοπικά. Την επόμενη χρονιά κατέκτησε ξανά το τοπικό πρωτάθλημα και επέστρεψε άμεσα στην Δ' Εθνική. Μετά από 3 χρονιές κατάφερε να κερδίσει την άνοδο στην Γ' Εθνική.Ο υποβιβασμός ήταν άμεσος στην Δ' Εθνική ενώ την επόμενη χρονιά υποβιβάστηκε στα τοπικά γνωρίζοντας δεύτερο σερί υποβιβασμό. Το 2001-02 κατακτά το τοπικό πρωτάθλημα και ανεβαίνει άμεσα στην Δ' Εθνική.Δεν μπόρεσε να σταθεί και υποβιβάστηκε στα τοπικά.
2003-2012
Τα επόμενα χρόνια ο Θεσπρωτός συμμετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα χωρίς να καταφέρει να το κερδίσει. Το 2007-08 τελικά κατέκτησε το πρωτάθλημα και ανέβηκε ξανά στην Δ' Εθνική. Για τα επόμενα 4 χρόνια αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική. Πρωταγωνίστησε στην κατηγορία αλλά δεν κατάφερε να ανέβει στην Γ' Εθνική. Την σεζόν 2011-12 υποβιβάστηκε για άλλη μια φορά στα τοπικά.
2012-2018
Το 2012-13 ο Θεσπρωτός κατέκτησε το πρωτάθλημα και συμμετείχε στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα 2013. Ανέβηκε ξανά στη Γ΄ Εθνική όπου και παρέμεινε για τα επόμενα χρόνια. Στην επανεμφάνισή του στην Γ' Εθνική κατέλαβε την 7η θέση και κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία για πρώτη φορά. Τη σεζόν 2014-15 κατέλαβε την 5η θέση ενώ την σεζόν 2015-16 κατέλαβε την 6η θέση. Την σεζόν 2016-17 τερμάτισε στην 9η θέση ενώ την σεζόν 2017-18 κατέλαβε ξανά την 5η θέση.
2018-σήμερα
Το 2019-20 το πρωτάθλημα έφτασε ως με τα μέσα με τον Θεσπρωτό να σημειώνει σημαντικά και ιστορικά αποτελέσματα αλλά διακόπηκε εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού. Ο Θεσπρωτός τερμάτισε στην 10η θέση με 24 βαθμούς. Το 2020-21 τερμάτισε στην 6η θέση και κέρδισε το δικαίωμα συμμετοχής στην νέα Σούπερ Λιγκ 2. Το 2021-22 συμμετείχε στον βόρειο όμιλο της Σούπερ Λιγκ 2 στον οποίο τερμάτισε στην 12η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία.
Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών
Το γυναικείο τμήμα ποδοσφαίρου ιδρύθηκε το 2011. Την σεζόν 2012-13 κατέκτησε το πρωτάθλημα στην Γ' εθνική στον όμιλο της και ανέβηκε στην Β' εθνική. Την σεζόν 2013-14 συμμετείχε στην Β' εθνική και στο κύπελλο Ελλάδος, όπου αποκλείστηκε από τον Ατρόμητο με 1-0.
Φίλαθλοι
Η μεγάλη δύναμη του συλλόγου είναι η ΘΥΡΑ 3.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσπρωτίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1948 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948 Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ερρίκος της Κάπουα
Ο Ερρίκος ή Αρρίκο (1158 - 1172) ήταν πρίγκιπας της Κάπουα (1166-1172) από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν υιός του Γουλιέλμου Α' βασιλιά της Σικελίας και της Ελβίρας Χιμένες, κόρης του Γκαρσία βασιλιά της Ναβάρρας.
Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος Α' είχε τέσσερεις υιούς: ο πρώτος Ρογήρος Δ' έγινε δούκας της Απουλίας και ο δεύτερος Ροβέρτος Γ' έγινε πρίγκιπας της Κάπουα. Μέσα στο διάστημα 1260-1261 απεβίωσαν οι δύο πρώτοι αυτοί υιοί, οπότε ο τρίτος υιός Γουλιέλμος Β' έγινε δούκας της Απουλίας και ο τέταρτος υιός Ερρίκος θα γινόταν πρίγκιπας της Κάπουα, που επειδή ήταν ανήλικος, αναβλήθηκε η απονομή του τίτλου του.
Το 1166 απεβίωσε ο πατέρας τους: ο Γουλιέλμος Β' ανέλαβε βασιλιάς της Σικελίας και ο Ερρίκος τον τίτλο του. Το 1172 ο Ερρίκος συνόδευε τον αδελφό του στον Τάραντα, όταν ασθένησε. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Σαλέρνο και από εκεί στο Παλέρμο, όπου απεβίωσε έπειτα από ένα μήνα. Ετάφη στο παρεκκλήσιο της Αγ. Μαρίας Μαγδαληνής, αλλά αργότερα ο αδελφός του τον μετέφερε στον Καθεδρικό του Μονρεάλε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα
Λαμπυρίων (ολυμπιονίκης)
Ο Λαμπυρίων (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από άγνωστη πόλη -σε επιγραφή διακρίνεται ως Α[...]ος- ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα κατά τους 96ους (396 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Σπυρίδων Δρακούλης
Ο Σπυρίδων Δρακούλης (18ος αιώνας - 1821) ήταν Έλληνας ηθοποιός και αγωνιστής από την Ιθάκη, όπου γεννήθηκε περί τα τέλη του 18ου αιώνα. Ήταν στενός συνεργάτης του Αλέξανδρου Υψηλάντη. Πολέμησε ως εκατόνταρχος στον Ιερό Λόχο και έλαβε μέρος στην Επανάσταση του 1821 ερχόμενος από την Οδησσό. Σκοτώθηκε πολεμώντας ηρωικά στο Δραγατσάνι. Στο άλσος του Πεδίου του Άρεως βρίσκεται τύμβος με το όνομά του. Αναφέρεται (μετά την ανακάλυψη του ονόματός του στον τύμβο από τον Αρτέμη Μάτσα) ως ο πρώτος Έλληνας ήρωας ηθοποιός του 1821.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου
Το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου (αγγλικά: Chicago Film Critics Award For Best Actress) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου για να τιμήσει μια ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου
Λεσβοφοβία
Με τον όρο λεσβοφοβία εννοείται ο αρνητισμός, η απέχθεια, οι διακρίσεις ή η αποστροφή προς τις λεσβίες ως άτομα ή κοινωνική ομάδα. Ο όρος προέκυψε από την ανάγκη του διαχωρισμού της έννοιας αυτής από την ομοφοβία, δηλαδή την αποστροφή ή τις διακρίσεις με αφετηρία τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Αν και ο όρος ομοφοβία ως ευρύτερη έννοια αφορά όλα τα ΛΟΑΤ άτομα, σύμφωνα με ορισμένους επικεντρώνεται αποκλειστικά στους ομοφυλόφιλους άνδρες.
Ο όρος λεσβοφοβία, αν και δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια και αναφέρεται σε συνέδρια, ημερίδες και σε διάφορα forum, επίσημα ζητήθηκε να γίνει αποδεκτός τον Νοέμβριο του 2003 στο συνέδριο του κοινωνικού forum στο Παρίσι από τις Γαλλίδες λεσβίες σε ημερίδα που ήταν αφιερωμένη στη ΛΟΑΤ κοινότητα.
Ο όρος έγινε αποδεκτός από τους εκπροσώπους των παρευρισκομένων χωρών, ανάμεσά τους οι Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία, Μεγάλη Βρετανία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Τουρκία και Ιράκ. Παράλληλα προτάθηκαν και οι όροι αμφιφοβία και τρανσοφοβία, έτσι ώστε να υπάρξει ένας επιμέρους διαχωρισμός από τη γενική ορολογία ομοφοβία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεσβοφοβία, γιατί έχουμε την ανάγκη ενός τέτοιου όρου
Κατηγορία:Μίσος Κατηγορία:Βία εις βάρος γυναικών Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός και κοινωνία Κατηγορία:Λεσβιανισμός
Χοάο Ουμπάλντο Ριμπέιρο
Ο Ζοάο Ουμπάλντο Ριμπέιρο (23 Ιανουαρίου 1941 – 18 Ιουλίου 2014) ήταν Βραζιλιάνος συγγραφέας, δημοσιογράφος, σεναριογράφος και ακαδημαϊκός. Αρκετά από τα βιβλία και τα διηγήματά του έχουν αποτελέσει τη βάση για κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές στη Βραζιλία. Το 1994 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Γραμμάτων της Βραζιλίας. Την περίοδο του θανάτου του θεωρούνταν από πολλούς ως ο μεγαλύτερος σύγχρονος μυθιστοριογράφος της Βραζιλίας.
Βιογραφία
Ο Ριμπέιρο ήταν το πρώτο από τα τρία παιδιά του ζεύγους Μανουέλ Ριμπέιρο και Μαρί Φελίπα Οσόριο. Σε ηλικία δύο μηνών η οικογένεια του μετεγκαταστάθηκε στην Αρακαζού ιν Σεργίπε. Από νωρίς εμφάνισε ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία. Από το 1955 φοίτησε στο Κολέγιο της Μπαχία μαζί με τον Γκλάουμπερ Ρόχα, με τον οποίο έγιναν φίλοι το 1956.
Το 1957 εργάστηκε για πρώτη φορά σαν δημοσιογράφος σε μία τοπική εφημερίδα. Από το 1958 σπούδαζε νομικά στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο της Μπαχία. Την περίοδο αυτή, σε συνεργασία με τον Γκλάουμπερ Ρόχα, εξέδωσαν μια σειρά από περιοδικά. Το 1959 εκδόθηκε το βιβλίο του «Θέση και κατάσταση», το οποίο αποτελούσε μία ανθολογία ιστοριών από την Μπαχία. Το 1960 νυμφεύθηκε την πρώτη του σύζυγο, Μαρία Μπεατρίζ Μορέιρα Κάλδας, η οποία ήταν συμφοιτήτριά του. Χώρισαν εννέα χρόνια αργότερα. Το 1963 έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Ο Σεπτέμβριος δεν έχει κανένα νόημα».
Το 1964 εγκατέλειψε τη χώρα του για πολιτικούς λόγους και εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής προκειμένου να σπουδάσει οικονομικά. Ωστόσο την επόμενη χρονιά επέστρεψε στη Βραζιλία και δίδαξε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Μπαχία. Έξι χρόνια αργότερα επέστρεψε στη δημοσιογραφία, έχοντας μείνει πίσω στην ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία. Το 1969 παντρεύτηκε την ιστορικό Μόνικα Μαρία Ρότερς, με την οποία απέκτησε δύο κόρες την Αιμιλία (γεν. 1970) και τη Μανουέλα (γεν. 1972).
Μετά την επιστροφή του στη Βραζιλία εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Έζησε στο Βερολίνο την περίοδο 1990 - 1991 συμμετέχοντας σe πρόγραμμα της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD). Εκεί αρθρογραφούσε σε διάφορες εφημερίδες και μία επιλογή των άρθρων αυτών συνοψίσθηκε στο βιβλίο με τίτλο «Ένας Βραζιλιάνος στο Βερολίνο».
Το 1994 έγινε μέλος της Ακαδημίας Γραμμάτων της Βραζιλίας καταλαμβάνοντας την 34η θέση.
Το 2008 του απονεμήθηκε το Βραβείο Καμόες, το οποίο αποτελεί το σημαντικότερο λογοτεχνικό βραβείο της πορτογαλικής γλώσσας. Απεβίωσε στις 18 Ιουλίου 2014 σε ηλικία 73 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι συγγραφείς Κατηγορία:Δημοσιογράφοι Κατηγορία:Σεναριογράφοι
Ν-νιτροσοδιμεθυλαμίνη
Η Ν-νιτροσοδιμεθυλαμίνη (αγγλ. N-Nitrosodimethylamine) ή αλλιώς NDMA, είναι επικίνδυνη χημική ένωση που ονομάζεται και διμεθυλο-νιτροζαμίνη.
Τοξικότητα
Είναι χημική ένωση που έχει τεθεί υπό αυστηρή παρακολούθηση εξαιτίας της εξόχως υψηλής ηπατοτοξικότητάς της. Φάρμακα που την περιείχαν -σε μικρό ποσοστό- έχουν ήδη αποσυρθεί από τη φαρμακευτική βιομηχανία. Έχει επίσης κατηγοριοποιηθεί ως καρκινογόνος ένωση.
Δηλητήριο
Πολλές περιπτώσεις δηλητηρίασης ατόμων εκ προθέσεως έχουν διαπραχθεί με την ένωση Ν-νιτροσοδιμεθυλαμίνη, οι οποίες οδήγησαν στο θάνατο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημικές ενώσεις
Φτιλιά Φθιώτιδας
Η Φτιλιά είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, ο οποίος βρίσκεται στα βόρεια παράλια του Μαλιακού κόλπου. Απέχει 16 χλμ. Α. -ΝΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου) και 36 χλμ. Α. από τη Λαμία ενώ βόρεια περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1. Νοτιοδυτικά είναι το Δρέπανο και βορειοανατολικά η Παραλία Ραχών. Ως ανεξάρτητος οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Ραχών του δήμου Εχιναίων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τις Ράχες, την Παραλία Ραχών και τους Φούρνους αποτελούν την τοπική κοινότητα Ραχών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Εχιναίων του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 20 κατοίκους.
Ζαν-Κλοντ Μολινάρι
Ο Ζαν-Κλοντ Μολινάρι (γαλλικά: Jean-Claude Molinari), γεννημένος στις 18 Αυγούστου 1931 στο Παρίσι, είναι Γάλλος αθλητής της αντισφαίρισης.
Διακρίθηκε ιδιαίτερα στο μεικτό διπλό με τον συμπαίκτη του Ζαν-Νοέλ Ζίλντα (Jean-Noël Grinda), έγινε επαγγελματίας στις αρχές του 1960 και συμμετείχε σε τουρνουά που προορίζονταν μόνο για τους επαγγελματίες. Με τη Γαλλία είχε συμμετάσχει στα κύπελλα Ντέιβις του 1954, 1957, 1958, 1959, και 1960. Το 1961 στον πρώτο γύρο του Ρολάν Γκαρός, τραυματίστηκε σοβαρά στον αχίλειο τένοντα στον αγώνα με τον Φρεντ Στόλε.
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου και στο διπλό αντρών ήταν δεύτερος το 1953 με συμπαίκτη τον Πολ Ρεμί. Στο Γουίμπλεντον καλύτερη καταταξή του ήταν το 1959 στο απλό όπου έπαιξε στα προημιτελικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της αντισφαίρισης
The Wiz: Original Motion Picture Soundtrack
Το The Wiz: Original Motion Picture Soundtrack είναι σάουντρακ άλμπουμ για την ταινία The Wiz. Παρόλο που η ταινία είχε ως εταιρεία-παραγωγό τη Motown, το σάουντρακ άλμπουμ είχε ως εταιρεία-παραγωγό την MCA Records, η οποία κυκλοφόρησε το άλμπουμ ως ένα two-LP collection. Το άλμπουμ είχε ως κύριο παραγωγό τον Κουίνσι Τζόουνς, και στο άλμπουμ συνείσφεραν οι Νταϊάνα Ρος, Μάικλ Τζάκσον, Νίψεϊ Ρούσσελ, Τεντ Ρος, Μάμπελ Κινγκ, Τερέσα Μέρριτ, Θέλμα Κάρπεντερ και Λένα Χορν.
Η συλλογή κομματιών περιέχει τραγούδια από το αρχικό μιούζικαλ του 1975, του Τσάρλι Σμαλς και Λούθερ Βάντρος, καθώς και με νέα τραγούδια γραμμένα από τον Κουίνσι Τζόουνς, τον Νίκολας Άσχφροντ, Βαλέρι Σίμπσον και Άντονι Τζάκσον. Αυτό αποτελεί την πρώτη συνεργασία του Τζόουνς με τον Τζάκσον, αργότερα θα συνεργαστούν για τα άλμπουμ Off the Wall, Thriller και Bad.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Άλμπουμ του 1978
Λουίζα Καρλόττα του Βρανδεμβούργου
Η Λουίζα-Καρλόττα του Βρανδεμβούργου (13 Σεπτεμβρίου 1617 - 28 Αυγούστου 1676) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Κουρλάνδης. Ήταν η de facto κυβερνήτης της Κουρλάνδης κατά τη διάρκεια της εξουσίας τού συζύγου της.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βερολίνο και ήταν η πρώτη κόρη του Γεωργίου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ-Καρλόττας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου Δ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου.
Μεγαλωμένη ως Καλβινίστρια, εξασκούσε αυτή την πίστη σε όλη της τη ζωή. Το 1638 η οικογένειά της μετακόμισε στο Kένιγκσμπεργκ, όπου ήρθε σε επαφή με τοπική ομάδα ποιητών με επικεφαλής τον Σίμον Νταχ. Όταν η Λουίζα-Καρλόττα έφτασε σε ώριμη ηλικία, έλαβε τις πρώτες προτάσεις γάμου. Συνολικά είχε οκτώ υποψήφιους· μεταξύ άλλων ήταν ο Βλαδίσλαος Δ΄ της Πολωνίας. Ωστόσο η Λουίζα-Καρλόττα και οι γονείς της αποφάσισαν υπέρ του Ιακώβου Κέτλερ, τότε πρίγκιπα της Κουρλάνδης. Το 1642 ο Ιάκωβος έγινε δούκας της Κουρλάνδης.
Στην Κουρλάνδη
Παντρεύτηκαν στις 9 Οκτωβρίου 1645. Ένα ποίημα συντάχθηκε για τον γάμο από τον Σίμον Νταχ. Μετά τον γάμο, το νέο ζευγάρι μετακόμισε στο Γκόλντινγκεν και αργότερα στο Μίταου.
Η Λουίζα-Καρλόττα θεωρείται ότι είχε μεγάλη επιρροή στην πολιτική του κράτους κατά τη διάρκεια της εξουσίας του συζύγου της. Εργάστηκε με τον αδελφό της προς το συμφέρον του Βρανδεμβούργου, αλλά θεωρείται επίσης ότι συνέβαλε και στο μεγαλείο της Κουρλάνδης κατά τη διάρκεια της θητείας της.
Είχε λάβει πολλά εξοχικά ως προίκα και τα διοίκησε πολύ σοφά και πρακτικά. ενήργησε στη δημιουργία καλλιεργιών εκεί και ανέπτυξε τη γαλακτοκομία. Επίσης ήταν γνωστή ως δίκαιη και ευγενική γαιοκτήμονας προς τους αγρότες της.
Όταν το 1657 οι Σουηδοί εισέβαλαν στην Κουρλάνδη, η Λουίζα-Καρλόττα κατάφερε να λάβει μία υπόσχεση από τον Σουηδό στρατηγό Γιάκομπ Ντε λα Γκάρντιε για να σώσει τα αρχοντικά και τους αγρότες της.
Το 1658, μαζί με τον δούκα Ιακώβ και όλη την οικογένεια, κρατήθηκε ως αιχμάλωτη από τους Σουηδούς στη Ρίγα και αργότερα στο Ιβάνγκοροντ. Τελικά απελευθερώθηκαν και κατάφεραν να επιστρέψουν στο δουκάτο τους μόνο το 1660, αλλά όλες οι περιουσίες και η γη τους είχαν καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1645 τον Ιάκωβο Κέττλερ δούκα της Κουρλάνδης και είχε τέκνα:
Νιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Λεοπολδίνη της Βραζιλίας
H Λεοπολδίνη (πορτογαλ. Leopoldina de Bragança, infanta do Brasil, 13 Ιουλίου 1847 - 7 Φεβρουαρίου 1871) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα της Βραζιλίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Βιογραφία
Η Λεοπολδίνη Θηρεσία Φραγκίσκη Καρολίνα Μιχαέλα Γαβριέλα Ραφαέλα Γκοντζάγκα ήταν η δεύτερη κόρη του Πέτρου Β΄ της Βραζιλίας και της Θηρεσίας Χριστίνας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1864 τον Λουδοβίκο Αύγουστο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Βραζιλιάνες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Πολιτική Ανεξάρτητος Παράταξις
Η Πολιτική Ανεξάρτητος Παράταξις (Π.Α.Π.) ήταν ελληνική εκλογική συμμαχία. Συμμετείχε στις εκλογές του 1950. Το κόμμα εκπροσωπούσε τους οπαδούς του πρώην δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά.
Ιστορικό
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1949 ως μια συμμαχία της Ελληνικής Αναγεννήσεως του Κωνσταντίνο Μανιαδάκη (ο Μανιαδάκης ήταν Υπουργός Δημόσιας Τάξης στο Καθεστώς της 4ης Αυγούστου) και του Κόμματος Εθνικοφρόνων του Θεόδωρου Τουρκοβασίλη, πρώην διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1950 το κόμμα κέρδισε το 8.15% των ψήφων και 16 έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Συμμετέχοντα κόμματα
Τα κόμματα που αποτελούσαν την Πολιτική Ανεξάρτητη Παράταξη ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 03/2015 Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κόμμα 4ης Αυγούστου
Το Κόμμα 4ης Αυγούστου (Κ4Α) ήταν ακροδεξιό μεταξικό ελληνικό πολιτικό κόμμα. Το κόμμα ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1965 και αποτελούνταν από μια ομάδα νέων εθνικιστών, με ηγέτη τον Κωνσταντίνο Πλεύρη. Το όνομα του κόμματος ήταν εμπνευσμένο από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά.
Στις 24 Φεβρουαρίου 1977 ο Αριστοτέλης Καλέντζης, μέλος του κόμματος, συνελήφθη μαζί με ομοϊδεάτες του για κατοχή εκρηκτικών και όπλων, σε διαμέρισμα (γιάφκα) στα Κάτω Πατήσια. Σε αντίποινα, άλλοι σύντροφοι των συλληφθέντων απάντησαν με μπαράζ βομβιστικών ενεργειών με στόχο αριστερές οργανώσεις και έντυπα στην περιοχή της Αθήνας. Στη δίκη που επακολούθησε, ο Καλέντζης καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλακή τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, τα οποία και εξέτισε.
Στην ίδια δίκη ήταν συγκατηγορούμενος και ο Κ. Πλεύρης για ηθική αυτουργία, αλλά απαλλάχτηκε. Ο Καλέντζης αργότερα, έγκλειστος στις φυλακές της Αλικαρνασσού αρχικά και κατόπιν της Κέρκυρας και αυτοχαρακτηριζόμενος ως «πολιτικός κρατούμενος», κατηγόρησε ανοικτά και δημόσια τον Πλεύρη ως χαφιέ και αργυρώνυτο της ΚΥΠ, μέσα από το βιβλίο του ''Δημοκρατία 80. Κάτεργο (1980) και τη μπροσούρα Η μαύρη βίβλος του Κώστα Πλεύρη''. Ο Καλέντζης ουσιαστικά ισχυρίστηκε ότι ο Πλεύρης τον παγίδευσε, «πουλώντας» τον στις αστυνομικές αρχές του καραμανλικού κράτους, όπως έκανε και με άλλους συντρόφους του. Από την πλευρά του ο Πλεύρης αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι υπήρξε χαφιές της ΚΥΠ και κατέδιδε «νέους εθνικιστάς».
Μέσα σε τέτοια ατμόσφαιρα, το κόμμα δεν μπορούσε πλέον να συνεχίσει τις δραστηριότητές του και αποφάσισε την αναστολή της λειτουργίας του, το 1977. Τον Οκτώβριο του 1977, κυκλοφόρησε το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας του κόμματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Διονυσόδωρος ο Θηβαίος
Ο Διονυσόδωρος ο Θηβαίος (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Θήβα, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα κατά τους 107ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (352 π.Χ.). Αναφέρεται πως πολέμησε στην μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ., και μετά την νίκη των Μακεδόνων ο Μέγας Αλέξανδρος φρόντισε να του απονεμηθεί χάρη καθώς ο Διονυσόδωρος είχε υπάρξει ολυμπιονίκης.
Δημοκρατική Άμυνα
Η Δημοκρατική Άμυνα ήταν μια από τις πολλές οργανώσεις που αντιτάχθηκαν στη δικτατορία των συνταγματαρχών (1967-1974) στην Ελλάδα.
Οι καταβολές της ομάδας προέρχονται από το Κέντρο Πολιτικών Ερευνών «Αλέξανδρος Παπαναστασίου», το οποίο ιδρύθηκε το 1965 και αρχικός του σκοπός ήταν να προτείνει λύσεις στα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα της Ελλάδας.
Στην αρχή η οργάνωση δεν είχε πραγματικό ηγέτη, ενώ αργότερα συμβολικός ηγέτης έγινε ο Γιώργος Ιορδανίδης, συνταξιούχος στρατηγός. Κατά την διάρκεια της χούντας, μέλη της οργάνωσης προέβησαν σε επιθέσεις εναντίον εταιρειών που υποστήριζαν οικονομικά τη χούντα. Λόγω των επιθέσεων, η χούντα κατέστειλε τη διοργάνωση και φυλάκισε μέλη της.
Μέλη της Δημοκρατικής Άμυνας έγιναν σημαίνοντα πρόσωπα της πολιτικής σκηνής των επομένων δεκαετιών. Γνωστά παραδείγματα είναι ο Κώστας Σημίτης, μετέπειτα πρωθυπουργός, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, μετέπειτα πρόεδρος του Συνασπισμού και ο Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης, μετέπειτα υπουργός αλλά και πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας.
Κατηγορία:Νεότερη ελληνική ιστορία
Χακάν Τσαλχάνογλου
Ο Χακάν Τσαλχάνογλου (Hakan Çalhanoğlu, 8 Φεβρουαρίου 1994) είναι Τούρκος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος στην Ίντερ και στην Εθνική Τουρκίας. Κατέχει, επίσης, και τη γερμανική υπηκοότητα.
Σε συλλόγους
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2011 από την Καρλσρούη και στη συνέχεια έπαιξε στο Αμβούργο και στη Μπάγερ Λεβερκούζεν. Το καλοκαίρι του 2017 υπέγραψε στη Μίλαν όπου αγωνίστηκε για 4 σεζον. Το 2021 αποκτήθηκε από την Ιταλική Ίντερ.
Στην εθνική ομάδα
Παίζει στην εθνική Τουρκίας από το 2013. Ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Euro του 2016, καθώς και στα προκριματικά του Μουντιάλ του 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρλσρούη ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κ20
Τσικ (ποταμός)
Ο Τσικ ή Τσικέρ (Σερβικά Κυριλλικά: Чик ή Чикер, Ουγγρικά: Csík-ér, Κροατικά: Čik ή Čiker) είναι ποταμός στη βόρεια Σερβία. Είναι δεξιός παραπόταμος μήκους 95 χιλιομέτρων στον ποταμό Τίσα και ρέει εξολοκλήρου εντός της επαρχίας Μπάτσκα της της Βοϊβοντίνας.
Ο Τσικ εκβάλλει στο βορειοδυτικό τμήμα του Σουμποτίτσκα Πεστσάρα, ανάμεσα στο χωριό Ταβανκούτ και τη Σουμπότιτσα, κοντά στα ουγγρικά σύνορα, σε υψόμετρο 128 μ. Ξεκινάει ως μια ασήμαντη βραδεία ροή νερού κοντά στα χωριά του Ταβανκούτ Τσικέριγια και Κομπίνο Σέλο. Από την πηγή έως το στόμιο, ο ποταμός ρέει προς τα νοτιοανατολικά, δίπλα στους οικισμούς Βέρουσιτς και Ναουμοβίτσεβο.
Καθώς ο ποταμός μεγαλώνει δίπλα στα χωριά Βίσνιεβατς, Τσανταβίρ και Ντουσάνοβο, κατασκευάζονται φράγματα για τη ρύθμιση της ροής, τόσο στην άνω όσο και στην κατώτερη πορεία. Στην κατώτερη πορεία υπάρχει χοντρή ανάπτυξη καλαμιού, το οποίο βρίσκεται σε βάθος 2-4 μ. Μετά τα χωριά Τόρνιος, Σβετίτσεβο και Ομπόρνιτασα, ο ποταμός χύνεται στον Τίσα στο Μπάτσκο Πέτροβο Σέλο, σε υψόμετρο 74 μ.
Ο Τσικ είχε παραμεληθεί από τους περιβαλλοντικούς οργανισμούς για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά στη δεκαετία του 1990 το κάτω μέρος του ποταμού είχε καθαριστεί και ο κάποτε σχεδόν νεκρός ποταμός γέμισε πάλι με διάφορα είδη ψαριών με αποτέλεσμα να γίνει ένα σημαντικό αλιευτικό θέρετρο.
Ο Τσικ ανήκει στη λεκάνη απορροής της Μαύρης Θάλασσας και δεν είναι πλωτός. Ο ίδιος, αποστραγγίζει μια περιοχή 481 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το όνομα του ποταμού προέρχεται από την ουγγρική λέξη csikó, που σημαίνει πουλάρι.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποταμοί της Σερβίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Βοϊβοντίνα
Κώστας Κουτσουρής
Βιογραφία
Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1913 στα Καλάβρυτα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Από μικρός είχε ταλέντο στη ζωγραφική καθώς και στη συντήρηση και επεξεργασία του ξύλου. Τον Κώστα Κουτσουρή γνώρισε ο Επαμεινώνδας Θωμόπουλος, ζωγράφος -τοπιογράφος, τότε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, όταν πέρασε από τα Καλάβρυτα. Είχε πάει εκεί μαζί με τους φοιτητές, του για να ζωγραφίσουν την Ελληνική ύπαιθρο. Τότε, πήρε μαζί με την ομάδα των φοιτητών του και τον Κώστα Κουτσουρή, για να βοηθήσει στην κατασκευή τελάρων ζωγραφικής. Φεύγοντας από τα Καλάβρυτα, ο Θωμόπουλος και οι φοιτητές του είπαν να πάρουν και τον Κώστα Κουτσουρή μαζί τους στην Αθήνα. Έτσι, γύρω στο 1932 πήγε στην Αθήνα όπου στη συνέχεια γράφτηκε στην ΑΣΚΤ, με καθηγητή του τον ίδιο τον Θωμόπουλο. Αποφοίτησε από τη σχολή το 1938. Παράλληλα, όσο ήταν φοιτητής στην ΑΣΚΤ, έχοντας τις κατάλληλες δεξιότητες, διορίσθηκε ως βοηθός Επιμελητή στην Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου από τον τότε Διευθυντή της Ζαχαρία Παπαντωνίου. Εκεί εργάσθηκε για την αποκατάσταση και συντήρηση πινάκων ζωγραφικής, κοντά σε έμπειρους τότε καλλιτέχνες με γνώση της τέχνης της συντήρησης. Αυτοί, μεταξύ άλλων ήταν οι Γεώργιος Στρατηγός, Οδυσσέας Φωκάς και Γεώργιος Χατζόπουλος. Επίσης, μετά από το 1952, εκλέγεται Επίτροπος στο Κρατικό Ίδρυμα Υποτροφιών (ΙΚΥ), και ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).
Ζωγραφικό έργο
εναλλ.=|μικρογραφία|Βουραικός ποταμός, Καλάβρυτα 1937, ελαιογραφία. Εργο Α' περιόδου. μικρογραφία|Τοπίο Καλαβρύτων 1938. ελαιογραφία. Εργο Α' περιόδου.|εναλλ.= Η ζωγραφική του ήταν επηρεασμένη από τον Θωμόπουλο και από τον ιμπρεσιονισμό του 19ου αιώνα και βασιζόταν στην τοπιογραφία και σε θέματα με σχετικά έντονα χρώματα. Ζωγράφιζε ως επί το πλείστον ελαιογραφίες σε ξύλο ή μουσαμά, σε ακαδημαϊκό ύφος. Δύο είναι οι περίοδοι της ζωγραφικής του, ή πρώτη είναι αυτή μετά τις σπουδές και μέχρι περίπου το 1960, όπου στα έργα του κυριαρχεί η λεπτομέρεια και το μέτρο, η δε δεύτερη περίοδος μετά το 1960 όπου τα θέματα είναι ζωγραφισμένα σε λιτές γραμμές και σχετικά ελεύθερο τρόπο. Επίσης, την περίοδο αυτή συναντούμε έργα του ζωγραφισμένα με ζωγραφική σπάτουλα.
Έλαβε μέρος σε αρκετές Πανελλήνιες εκθέσεις και στις ομαδικές εκθέσεις Ελευθέρων Καλλιτεχνών από το 1938 και μετά. Επίσης συμμετείχε και στην Έκθεση Ελληνικής Τέχνης που έγινε το 1946 στη Στοκχόλμη. Τον Μάρτιο του 1984 η Εθνική Πινακοθήκη, παρουσίασε τη δουλειά του, σε τιμητική αναδρομική έκθεση, διάρκειας δύο μηνών. Έργα του υπάρχουν σε μουσεία, κρατικές και ιδιωτικές συλλογές, όπως στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Μουσείο Αβέρωφ-Τοσίτσα στο Μέτσοβο, στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας Γ.Ι. Κατσίγρα, στη [https://www.leventisgallery.org/home Συλλογή Α. Γ. Λεβέντη] και πλείστα άλλα. Η υπηρεσία του όμως στην Εθνική Πινακοθήκη και η ευθύνη που είχε αναλάβει εκεί ως προς τη συντήρηση έργων, στέρησαν τον απαραίτητο χρόνο από το ζωγραφικό του έργο. Παρ' όλα αυτά συνέχισε να ζωγραφίζει μέχρι μεγάλη ηλικία.
εναλλ.=|μικρογραφία|Παραλία Διακοπτού, 1971, ελαιογραφία σε ξύλο. Εργο Β' περιόδου του καλλιτέχνη|αριστερά|241x241εσ μικρογραφία|Πύργοι της Μάνης, 1983, ελαιογραφία σε μουσαμά, έργο Β' περιόδου.|εναλλ.=|210x210εσ μικρογραφία|Παρίσι, Σηκουάνας 1951, ελαιογραφία σε ξύλο/κόντρα πλακέ.|εναλλ.=|καθόλου|242x242εσ
Η συντήρηση έργων τέχνης
Mετά τον πόλεμο, φοίτησε με υποτροφία στο γνωστό Instituto Centrale di Restauro της Ρώμης (1951-1952), όπου απέκτησε ειδίκευση στη συντήρηση έργων ζωγραφικής και εικόνων. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, αναλαμβάνει ως Επιμελητής τη συντήρηση των έργων της Εθνικής Πινακοθήκης, Αργότερα ταξιδεύει στη Γαλλία για μετεκπαίδευση στο Μουσείο του Λούβρου καθώς και στη Γερμανία, στην Πινακοθήκη του Μονάχου για εξειδίκευση σε νέες μεθόδους συντήρησης. Όταν επιστρέφει, είναι ο πρώτος που εφαρμόζει την επιστημονική συντήρηση στα έργα τέχνης στην Ελλάδα, μέχρι και τη συνταξιοδότησή του το 1970.
Συνεχίζοντας το έργο του, το 1971 ιδρύει Ατελιέ/Εργαστήριο Συντήρησης στην Αθήνα, αναλαμβάνοντας πανελλαδικά, μεγάλες εργασίες αποκατάστασης και συντήρησης συλλογών και έργων, Πανεπιστημίων, Τραπεζών, Κρατικών Ιδρυμάτων, Δήμων και ιδιωτικών συλλογών. Η συνεισφορά του στη συντήρηση ιστορικών μνημείων έργων τέχνης και τοιχογραφιών ήταν μεγάλη. Μερικά από αυτά ήταν η μεταφορά τοιχογραφιών του Θεόφιλου σε καμβά, όπου αυτός είχε ζωγραφίσει στη Λέσβο και στη συνέχεια η συντήρησή των λόγω φθορών πού είχαν υποστεί. Ακόμα, ανέλαβε αποστολή του Υπουργείου Πολιτισμού, για τη διάσωση τοιχογραφιών, βυζαντινών εικόνων και έργων Eπτανησιακής τέχνης στα Επτάνησα, μετά από τους καταστροφικούς σεισμούς εκεί του 1952, τα οποία αργότερα μεταφέρθηκαν στο μουσείο της Ζακύνθου και Κεφαλλονιάς.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
The Platters
μικρογραφία|Η πρώτη διαφημιστική φωτογραφία του γκρουπ Οι Platters είναι ένα αμερικανικό φωνητικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1952. Είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα φωνητικά συγκροτήματα της πρώιμης ροκ εντ ρολ εποχής. Ο χαρακτηριστικός ήχος τους γεφυρώνει τη μουσική παράδοση Tin Pan Alley πριν από τη ροκ και το νέο αναπτυσσόμενο είδος. Το συγκρότημα έχει περάσει από πολλές αλλαγές όλα αυτά τα χρόνια, κερδίζοντας την ετικέτα "Πολλές φωνές, ένα όνομα", με το πιο επιτυχημένο σχήμα να περιλαμβάνει τους εξής: τον τενόρο Τόνι Γουίλιαμς, το Ντέιβιντ Λιντς, τον Πολ Ρόμπι, τον ιδρυτή του συγκροτήματος Χερμπ Ριντ (που είναι υπεύθυνος και για την ονομασία του συγκροτήματος) και τη Ζόλα Τέιλορ. Το συγκρότημα είχε 40 σινγκλ στο Billboard Hot 100 μεταξύ 1955 και 1967, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων νούμερο ένα επιτυχιών. Οι Platters συνεχίζουν σήμερα να παίζουν σε όλο τον κόσμο.
Ο σχηματισμός του συγκροτήματος και τα πρώτα χρόνια
Οι Platters σχηματίστηκαν στο Λος Άντζελες το 1952 με αρχικό ατζέντη τον Ραλφ Μπας της Federal Records. Η αρχική ομάδα αποτελούνταν από τα ιδρυτικά μέλη, Χερμπ Ριντ, Άλεξ Χοτζ, Κορνέλ Γκάντερ και Τζο Τζέφερσον.
Τον Ιούνιο του 1953, ο Γκάντερ έφυγε για να ενταχθεί στους The Flairs και αντικαταστάθηκε από τον τραγουδιστή Τόνι Γουίλιαμς. Στη συνέχεια, το συγκρότημα κυκλοφόρησε δύο σινγκλ με τη Federal Records, υπό τον Μπας, αλλά με μικρή επιτυχία. Στη συνέχεια, ο Μπας ζήτησε από τον φίλο του, μουσικό επιχειρηματία και τραγουδοποιό Μπακ Ραμ, να κάνει πρόβες με το συγκρότημα με την ελπίδα να κάνει επιτυχία. Ο Ραμ έκανε κάποιες αλλαγές στη σύνθεση, με πιο αξιοσημείωτη την προσθήκη της γυναικείας φωνής της Ζόλα Τέιλορ και, το φθινόπωρο του 1954, αντικατέστησε τουν Άλεξ Χοτζ με τον Πολ Ρόμπι. Υπό την καθοδήγηση του Ραμ, οι Platters ηχογράφησαν οκτώ τραγούδια για την Federal σε στιλ R&B/γκόσπελ, σημειώνοντας μικρή τοπική επιτυχία στη Δυτική Ακτή και έκαναν εμφανίεις με την αδελφή του Γουίλιαμς, τραγουδίστρια Λίντα Χέιζ. Ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκε εκείνη την εποχή, το "Only You (And You Alone)", που γράφτηκε αρχικά από τον Ραμ για τους Ink Spots, θεωρήθηκε ακυκλοφόρητο από την εταιρεία, αν και υπάρχουν αντίτυπα αυτής της πρώτης έκδοσης.
Παρά την έλλειψη επιτυχίας τους στα τσαρτ, οι Platters ήταν κερδοφόρο συγκρότημα στις περιοδείες τους. Είχαν τόση επιτυχία, που οι Penguins, μετά το #8 σινγκλ τους "Earth Angel", ζήτησαν από τον Ραμ να αναλάβει και τους ίδιους. Αναλαμβάνοντας τους Penguins, ο Ραμ μπόρεσε να στρέψει το ενδιαφέρον της Mercury Records σε μια συμφωνία. Για να υπογράψει συμβόλαιο με τους Penguins, επέμεινε ο Ραμ, η Mercury έπρεπε να πάρει και τους Platters. Οι Penguins δεν θα γνώριζαν ποτέ επιτυχία με την εταιρεία.
Προέλευση ονόματος
Ο ιδρυτής των Platters, Χερμπ Ριντ, ονόμασε το συγκρότημα ενώ καθόταν στο τραπέζι της κουζίνας με το ιδρυτικό μέλος Άλεξ Χοτζ και άλλους. Ο Ριντ εμπνεύστηκε από μια παλιάς μηχανής φωνογράφου και το πλατό που γύριζε τους δίσκους βινυλίου.
Επιτυχίες
μικρογραφία|Οι Platters σε ζωντανή εμφάνιση Πεισμένος από τον Τζιν Μπένετ και τον Τόνι Γουίλιαμς ότι το "Only You" είχε δυνατότητες, ο Ραμ έβαλε τους Platters να ηχογραφήσουν ξανά το τραγούδι κατά την πρώτη τους ηχογράφηση στη Mercury. Το κομμάτι κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1955, έγινε η πρώτη επιτυχία του συγκροτήματος στο Top Ten στα ποπ τσαρτ και έμεινε στην κορυφή των R&B charts επτά εβδομάδες. Η συνέχεια, "The Great Pretender", με στίχους γραμμένους στην τουαλέτα του ξενοδοχείου Flamingo στο Λας Βέγκας από τον Μπακ Ραμ, ξεπέρασε την επιτυχία του ντεμπούτου τους και έγινε η πρώτη #1 επιτυχία των Platters στις ΗΠΑ. Το "The Great Pretender" ήταν επίσης η μεγαλύτερη R&B επιτυχία, κάνοντας σερί 11 εβδομάδων στην κορυφή αυτού του τσαρτ. Το 1956, οι Platters εμφανίστηκαν στην πρώτη μεγάλη κινηματογραφική ταινία βασισμένη στο ροκ εν ρολ, με τίτλο Rock Around the Clock, ερμηνεύοντας τόσο το "Only You" όσο και το "The Great Pretender".