cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μοχάμετ Τακί
Πολιτική καριέρα
Την περίοδο του καθεστώτος του Αλί Σοϊλί κατέφυγε στην Μπενί, την γενέτειρά του. Για την αντιστασιακή του δράση φυλακίστηκε και απελευθερώθηκε από μισθοφόρους. Το 1978 έγινε γραμματέας του Διευθυντηρίου με επικεφαλής τον Αμπνταλά και λίγο αργότερα πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1984. Τα επόμενα χρόνια έφυγε στη Γαλλία και επανήλθε το 1990. Έπειτα από τη δολοφονία του Αμπνταλά, το 1989 διεκδίκησε το προεδρικό αξίωμα και έλαβε μέρος στις εκλογές, στις οποίες κέρδισε ο Τζοχάρ. Στις 7 Ιανουαρίου του 1992 ανέλαβε πρωθυπουργός και διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 15 Ιουλίου του 1992, οπότε αποπέμφθηκε από τον Τζοχάρ μετά την εμπλοκή του σε απόπειρα ανατροπής του προέδρου. Κατά το πραξικόπημα του Μπομπ Ντενάρ που οδήγησε σε ανατροπή του Τζοχάρ, ο Τακί ήταν υποστηρικτής των μισθοφόρων και ανέλαβε πρόεδρος από τις 2 Οκτωβρίου του 1995 ως τις 5 Οκτωβρίου του ιδίου έτους, οπότε κρύφτηκε ξανά λόγω της καταστολής του πραξικοπήματος από τους Γάλλους.
Πρόεδρος
Ο Τακί διεκδίκησε ξανά το ύπατο αξίωμα του κράτους, στις εκλογές του 1996. Αυτή τη φορά κέρδισε κατερχόμενος υποψήφιος με το κόμμα Εθνική Ένωση για τη Δημοκρατία στις Κομόρες. Στον πρώτο γύρο των εκλογών, ο οποίος διενεργήθηκε στις 6 Μαρτίου, ο Τακί ήταν πρώτος με 21,2% των ψήφων έναντι 15,51% για τον σημαντικότερο αντίπαλό του, Αμπάς Τζουσούφ. Στον δεύτερο γύρο στις 16 Μαρτίου 1996, ο Τακί εξελέγη με 64,2% έναντι 35,71 για τον Τζουσούφ.
Η θητεία του προέδρου έγινε εξαετής, βάσει συνταγματικής αλλαγής, σε δημοψήφισμα στις 20 Οκτωβρίου του 1996 (εγκρίθηκε με 85% υπέρ). Κατά την προεδρία του επέβαλε αυστηρή ισλαμική νομοθεσία και απαγόρευσε την κατανάλωση οινοπνεύματος στα νησιά, ενώ στην εξωτερική πολιτική κινήθηκε προς τη βελτίωση των σχέσεων με τη Γαλλία και με τις ΗΠΑ. Εσωτερικά, αντιμετώπισε το αυτονομιστικό κίνημα των νησιών Ανζουάν (όπου έστειλε στρατό για να το καταστείλει) και Μοελί, το 1997. Επεβλήθησαν κυρώσεις εναντίον του Ανζουάν, τις οποίες ήρε τον Δεκέμβριο του 1997, ζητώντας την εθνική συμφιλίωση.
Θάνατος
Ο Τακί, όπως μετέδωσε το κρατικό ραδιόφωνο, υπέστη καρδιακή προσβολή και πέθανε εν ενεργεία στις 6 Νοεμβρίου του 1998 στο Μορονί, λίγο μετά την επιστροφή του από επισκέψεις σε Τουρκία και Ισπανία. Ωστόσο, τα μέλη της οικογένειάς του ανέφεραν ότι δεν αντιμετώπιζε ποτέ του προβλήματα με την καρδιά του και η κυβέρνηση διεξήγαγε έρευνα για να διαπιστωθούν τα αίτια του θανάτου του προέδρου. Προσωρινά πρόεδρος μετά το θάνατο του Τακί ανέλαβε ο Τατζιντέν Μπεν Σαΐντ Μασούντε.
Παραπομπές
Τακι
Στάνισλαβ Τίλλιχ
Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στην Νοϊντέρφελ (Σορβικά: Nowa Wjeska) κοντά στο Κάμενζ (Σορβικά: Kamjenc), ο Τίλλιχ μελέτησε τεχνικές κατασκευής και κίνησης στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας της Δρέσδης, μετά την ολοκλήρωση του Abitur στο σορβικού Γυμνάσιο στο Μπάουτσεν το 1977. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο με μεταπτυχιακό δίπλωμα μηχανικού το 1984. Ο Τίλλιχ ήταν υπάλληλος της περιφερειακής διοίκησης του Κάμενζ μεταξύ 1987 και 1989. Αργότερα έγινε επιχειρηματίας.
Πολιτική καριέρα
Ο Τίλλιχ εντάχθηκε στη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (Ανατολική Γερμανία) το 1987 και έγινε μέλος του CDU μετά τη γερμανική επανένωση το 1990. Ήταν μέλος του Φολκσκάμμερ το 1990 και του ανατέθηκε η αποστολή να είναι παρατηρητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μεταξύ 1991 και 1994. Προσχώρησε στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μεταξύ 1994 και 1999, όπου ήταν εισηγητής του Κοινοβουλίου για τον προϋπολογισμό της ΕΕ για το 1998.
Ο Τίλλιχ είναι υπουργός στην κυβέρνηση της Σαξονίας από το 1999. Υπήρξε υπουργός Ομοσπονδιακών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων μέχρι το 2002, όταν έγινε υπουργός και επικεφαλής του Staatskanzlei. Το 2004 έγινε κρατικός υπουργός Περιβάλλοντος και Γεωργίας της Σαξονίας. Έγινε Υπουργός Οικονομικών το 2007 και είναι μέλος του Landtag της Σαξονίας από το 2004.
Υπουργός-Πρόεδρος της Σαξονίας, 2008-2017
Ο Τίλλιχ προτάθηκε από τον Γκέοργκ Μίλμπραντ στις 14 Απριλίου 2008 για να γίνει ο διάδοχός του ως Υπουργός-Πρόεδρος της Σαξονίας. Το Landtag της Σαξονίας τον εξέλεξε στις 28 Μαΐου 2008. Είναι ο πρώτος επικεφαλής της Σορβικής κυβέρνησης σε περισσότερα από χίλια χρόνια συνύπαρξης σορβικών-Γερμανών στη Σαξωνία.
Στις διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού των Χριστιανοδημοκρατών (CDU μαζί με τη Βαυαρική CSU ) και του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FDP) μετά τις εθνικές εκλογές του 2009, ο Τίλλιχ ήταν μέλος της αντιπροσωπείας CDU / CSU στην ομάδα εργασίας για τα οικονομικά θέματα και ενεργειακή πολιτική, με επικεφαλής τον Καρλ‑Τέοντορ τσου Γκούτενμπεργκ και τον Ράινερ Μπρύντερλε.
Από το 2010, ο Τίλλιχ είναι μέλος του 20ετούς εκτελεστικού συμβουλίου της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης. Μέχρι το 2012, οι δημοσκοπήσεις έθεσαν την υποστήριξη του CDU του Τίλλιχ στο 44%, τότε το υψηλότερο επίπεδο υποστήριξης σε οποιοδήποτε από τα 16 γερμανικά ομοσπονδιακά κράτη. Αυτό έκανε τους σχολιαστές να τον περιγράφουν ως «ο δεύτερος ισχυρότερος πολιτικός της Γερμανίας από την πρώην Κομμουνιστική Ανατολή» μετά την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ.
Ο Τίλλιχ συμμετείχε στις διερευνητικές συνομιλίες μεταξύ των κομμάτων CDU, CSU και SPD, για να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού υπό τη Μέρκελ μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2013.
Ο Τίλλιχ κέρδισε την επανεκλογή στις κρατικές εκλογές του 2014. Πριν από τις εκλογές, σύντομα έβαλε τέλος στις εικασίες ότι θα μπορούσε να συνεργαστεί με το νεοσύστατο AfD, το οποίο αντίθετα προσπάθησε να χαρακτηρίσει το CDU ως περιθώριο, που φλερτάρει με την ακροδεξιά. Εκείνη την εποχή, η Σαξονία ήταν η πρώτη από τις τρεις ανατολικές περιφέρειες, που διενήργησαν εκλογές σε διάστημα δύο εβδομάδων, με το Βρανδεμβούργο και τη Θουριγγία να ολοκληρώνουν αργότερα το πρώτο σετ εκλογών από τότε που η Μέρκελ κέρδισε τρίτη θητεία.
Χρυσαυγή Αχαΐας
Η Χρυσαυγή, γνωστή και με την παλιότερη ονομασία της Μπολιώτη, είναι μικρό χωριό της Αχαΐας, ευρισκόμενο στους πρόποδες του Ερυμάνθου σε υψόμετρο 430 μέτρων περίπου, το οποίο υπάγεται διοικητικά στην Κοινότητα Ελληνικού της Δημοτικής Ενότητας Φαρρών του Δήμου Ερυμάνθου.
Στάνισλαβ Τίλλιχ
Υπουργός-Πρόεδρος της Σαξονίας, 2008-2017
Ως εκπρόσωπος της Σαξονίας στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της Γερμανίας (Bundesrat), ο Τίλλιχ διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων από τον Οκτώβριο του 2016. Επιπλέον, ήταν μέλος της γερμανικής-ρωσικής ομάδας φιλίας, που συστάθηκε σε συνεργασία με το Ρωσικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο.
Χρυσαυγή Αχαΐας
Τοποθεσία
Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Νεοχώρι και Ελληνικό στα ανατολικά, Καλούσι στα νοτιοανατολικά, Τρούσα, Τρουσάκι και Κακαβουλαίικα στα νοτιοδυτικά, Άνω και Κάτω Σταροχώρι στα δυτικά και βορειοδυτικά αντίστοιχα, καθώς και οι οικιστικές περιοχές των Κοσμαιίκων και Γκαβαιίκων στα βόρεια.
Στάνισλαβ Τίλλιχ
Υπουργός-Πρόεδρος της Σαξονίας, 2008-2017
Όταν το AfD ξεπέρασε το CDU για πρώτη φορά ως το πιο δημοφιλές κόμμα της Σαξονίας στις εθνικές εκλογές του 2017, ο Τίλλιχ παραιτήθηκε και ο Μίχαελ Κρέτσμερ ανέλαβε.
Χρυσαυγή Αχαΐας
Τοποθεσία
Απέχει οδικώς 27 χλμ. περίπου από την πόλη της Πάτρας, 13 χλμ. περίπου από την έδρα του Δήμου Ερυμάνθου, την Χαλανδρίτσα, και 4 χλμ. από το Ελληνικό, έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας στην οποία υπάγεται.
Στάνισλαβ Τίλλιχ
Υπουργός-Πρόεδρος της Σαξονίας, 2008-2017
Το 2017, ο Τίλλιχ είπε ότι «οι άνθρωποι θέλουν η Γερμανία να παραμείνει στη Γερμανία».
Χρυσαυγή Αχαΐας
Ιστορία
Το χωριό (τότε Μπολιώτη) αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός στις 18 Δεκεμβρίου του 1920 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κούμανη (νυν Ελληνικού) και έκτοτε αποτελεί τμήμα της σε όλες τις διοικητικές μεταβολές. Στις 16 Οκτωβρίου του 1940 η ονομασία «διορθώθηκε» σε Μπολιότι. Στις 10 Οκτωβρίου του 1955 το χωριό μετονομάστηκε σε Χρυσαυγή, ωστόσο η παλιά ονομασία παραμένει ιδιαίτερα γνωστή και σήμερα, επικρατώντας και κάποιες φορές της νεότερης.
Στάνισλαβ Τίλλιχ
Η ζωή μετά την πολιτική
Από το 2018 έως το 2019, ο Τίλλιχ συμπροεδρεύει τη λεγόμενη επιτροπή άνθρακα της γερμανικής κυβέρνησης, στην οποία ανατέθηκε η ανάπτυξη ενός γενικού σχεδίου πριν από το τέλος του έτους σχετικά με τον τρόπο σταδιακής κατάργησης του άνθρακα και τη δημιουργία μιας νέας οικονομικής προοπτικής τις περιφέρειες της χώρας, που διαθέτουν ορυχεία άνθρακα.
Προσωπική ζωή
Εκτός από τη μητρική του γλώσσα Άνω Σορβικά, ο Τίλλιχ μιλά άπταιστα Γερμανικά, Τσέχικα και Πολωνικά. Η σύζυγός του, Βερόνικα, είναι μισή Πολωνέζα, μισή Σορβικής καταγωγής. Ο πατέρας της ήταν ένας καταναγκαστικός εργάτης από την Πολωνία, που εγκαταστάθηκε στη Λουσατία μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο και παντρεύτηκε μια Σορβιά. Ο Τίλλιχ και η σύζυγός του έχουν δύο παιδιά.
Χρυσαυγή Αχαΐας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου Κατηγορία:Ελληνικό Αχαΐας
Στάνισλαβ Τίλλιχ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί της CDU Κατηγορία:Γερμανοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Made in Japan (άλμπουμ των Deep Purple)
Made in Japan είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, ο οποίος κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 1972 στην Ευρώπη και τον Απρίλιο του 1973 στην Αμερική. Ηχογραφήθηκε στην περιοδεία για την προώθηση του δίσκου Machine Head, σε τρεις συναυλίες των Deep Purple στην Ιαπωνία στις 15, 16 και 17 Αυγούστου του 1972 και θεωρείται ένα από τα καλύτερα ζωντανά άλμπουμ όλων των εποχών.
Ιστορία του δίσκου
Μετά το τέλος των ηχογραφήσεων για τον δίσκο "Who Do We Think We Are" οι οποίες έλαβαν χώρα στην Ιταλία το καλοκαίρι του 1972, οι Deep Purple έδωσαν τρεις συναυλίες στην Ιαπωνία, την δεύτερη μεγαλύτερη αγορά του πλανήτη. Στις 15 και 16 Αυγούστου έπαιξαν στο "Koseinenkin Hall" της Οσάκα και στις 17 Αυγούστου στο "Budokan Hall" του Τόκιο. Οι συναυλίες αυτές ηχογραφήθηκαν, για να κυκλοφορήσουν λίγους μήνες αργότερα. Από τις 22 Αυγούστου ως τις 3 Σεπτεμβρίου έδωσαν 11 συναυλίες στις Ανατολικές Η.Π.Α., ξεκινώντας από την Ουάσιγκτον και περνώντας από αρκετές Ανατολικοαμερικανικές πόλεις, για να τελειώσουν την πέμπτη κατά σειρά περιοδεία τους, στη Νέα Υόρκη.
Οι τρεις συναυλίες στην Ιαπωνία που ηχογραφήθηκαν τον Αύγουστο, κυκλοφόρησαν σε ζωντανό άλμπουμ μόνο στην Ιαπωνία, με τίτλο "Live in Japan". Η δισκογραφική τους εταιρεία με την ονομασία "Purple Records" αναγκάστηκε να τον εκδώσει παγκοσμίως λίγες μέρες αργότερα με τον τίτλο "Made In Japan", αφού αντίτυπα εισαγόμενα από την Ιαπωνία πωλούνταν σε πανύψηλες τιμές. Η επίσημη έκδοση του δίσκου έφτασε στην αγορά λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα του 1972 και μετά από πρόταση του μπασίστα Ρότζερ Γκλόβερ πωλούνταν στην τιμή ενός μονού δίσκου, λόγω του ότι τα περισσότερα τραγούδια συμπεριλαμβανόταν στο δίσκο "Machine Head" ο οποίος είχε κυκλοφορήσει λίγους μήνες νωρίτερα.
Το "Made In Japan" αιχμαλώτιζε την εκπληκτική ενέργεια των Deep Purple στις ζωντανές τους εμφανίσεις αλλά και την τεχνική τους στα σόλο όλων των κομματιών, είτε από τον Τζον Λορντ είτε από τον Ρίτσι Μπλάκμορ, ακόμη και στο σόλο ντραμς του Ίαν Πέις. Η εκτέλεση του "Highway Star" βρίσκει το συγκεκριμένο κομμάτι σε μία από τις καλύτερες στιγμές του, ενώ η δυναμική της φωνής του Ίαν Γκίλαν και της κιθαριστικής ικανότητας του Μπλάκμορ φανερώνονται στο "Child in Time". Τα υπόλοιπα νέα αλλά και παλιά κομμάτια, μας δείχνουν σε πόσο υψηλά σημεία είχε φτάσει ικανότητα αλλά και το χιούμορ του συγκροτήματος, με χαρακτηριστικότερο το ντουέτο του Γκίλαν με τον Μπλάκμορ, στο "Strange Kind of Woman". Το εικοσάλεπτο "Space Truckin"’ φανερώνει την τάση για αυτοσχεδιασμό που είχαν οι Deep Purple, στις ζωντανές τους εμφανίσεις με κάποια εκπληκτικά σόλο από τους οργανίστες της μπάντας. Στο εσωτερικό μέρος του δίσκου υπήρχαν φωτογραφίες του συγκροτήματος οι οποίες προερχόταν από τις ζωντανές τους εμφανίσεις στο "Rainbow Theater" του Λονδίνου, στις 30 Ιουνίου και 1 Ιουλίου του 1972.
Ο δίσκος, αν και διπλός, έκανε πολύ μεγάλες πωλήσεις, ιδιαίτερα στις Η.Π.Α., όπου έφτασε ως το # 6 των Αμερικανικών τσαρτ και στο Top-10 πολλών χωρών ανά τον κόσμο, με αποτέλεσμα να γίνει και αυτός πλατινένιος. Η μόνη χώρα που το άλμπουμ δεν είχε άμεσα μεγάλη εμπορική επιτυχία ήταν η Μεγάλη Βρετανία, όπου έφτασε μόλις ως το # 16 αλλά παρέμεινε στους καταλόγους επιτυχιών για 15 εβδομάδες, ενώ άξιο αναφοράς είναι το τέταρτο συνεχόμενο # 1 του συγκροτήματος στη Γερμανία, η οποία αποδείχτηκε μία πολύ σημαντική αγορά για τους Deep Purple. Ο δίσκος αυτός παραμένει μέχρι και σήμερα, ένα από τα καλύτερα "ζωντανά" άλμπουμ όλων των εποχών και ένας από τους ελάχιστους live δίσκους, που εκτός από τη μίξη του ήχου, δεν γνώρισαν καμία επεξεργασία στο στούντιο.
Τα τραγούδια
1. Highway Star (Οσάκα, 16 Αυγούστου 1972) - 6:50
2. Child in Time (Οσάκα, 16 Αυγούστου 1972) - 12:24
3. Smoke on the Water (Οσάκα, 15 Αυγούστου 1972) - 7:31
4. The Mule (Τόκιο, 17 Αυγούστου 1972) - 9:49
5. Strange Kind of Woman (Οσάκα, 17 Αυγούστου 1972) - 9:35
6. Lazy ''(Τόκιο, 17 Αυγούστου 1972) - 10:50
7. Space Truckin'  (Οσάκα, 16 Αυγούστου 1972) - 19:41
Κυκλοφορίες
thumb|240px|Ο Ρίτσι Μπλάκμορ το 1971
Θέσεις τσαρτ
Made in Japan (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Δεκέμβριος 1972
Βραβεία
Made in Japan (άλμπουμ)
Τα μέλη των Deep Purple
Το Made in Japan ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Η εν λόγω σειρά έμεινε στην ιστορία ως η πιο επιτυχημένη και χαρακτηριστική των Deep Purple. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Ίαν Γκίλαν - φωνητικά
Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα
Τζον Λορντ - πλήκτρα
Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο
Ίαν Πέις - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1972
Ναός του Βεσπασιανού και του Τίτου
Ο ναός του Βεσπασιανού και του Τίτου ή του θεϊκού Βεσπασιανού, λατιν. templum divi Vespasiani, βρίσκεται στη Ρώμη, στο δυτικό άκρο της Ρωμαϊκής Αγοράς, μεταξύ του ναού της Ομονοίας και του του ναού του Σατούρνου. Αφιερώθηκε στον θεοποιημένο Βεσπασιανό και τον γιο του Τίτο. Ξεκίνησε με τον Τίτο το 79, έπειτα από το τέλος του Βεσπασιανού και τη διαδοχή του από αυτόν. Ο αδελφός του Τίτου, ο Δομιτιανός, συμπλήρωσε και αφιέρωσε τον ναό στον Βεσπασανό και τον Τίτο περί το 87.
Σημασία
Σε όλη τη Ρωμαϊκή ιστορία δινόταν έμφαση στην αύξηση της φήμης και της δόξας ενός οικογενειακού ονόματος, συνήθως μέσω κτηρίων στην ανάμνηση του αποβιώσαντος. Αυτός εδώ ο ναός φτιάχθηκε προς τιμήν του Φλαβίου Γένους, το οποίο περιλαμβάνει τον Βεσπασιανό 69-79 και τους γιους του Τίτο 79-81 και Δομιτιανό 81-96. Οι ιστορικοί αναρωτιούνται αν τα δύο αδέλφια είχαν καλή σχέση· πάντως ο Δομιτιανός διασφάλισε τη θεοποίηση του αδελφού του στην αυτοκρατορική λατρεία με σκοπό να εξυψώσει την αίγλη του ονόματος των Φλαβίων. Ο Τίτος και ο Βεσπασιανός θεοποιήθηκαν μέσω της τελετής της αποθέωσης. Μετά από αυτό η παράδοση διασφάλιζε, ότι οι Ρωμαίοι πολίτες θα μπορούσαν να τιμούν τον Βεσπασιανό και τον Τίτο (ή το γένος τους) ως Ρωμαϊκών θεοτήτων. Αυτή η αυτοκρατορική λατρεία ήταν ως μία ένδειξη υποταγής στον Αυτοκράτορα της Ρώμης ή ως πολιτική και διπλωματική χειρονομία, σαν να ήταν μία παραδοσιακή θρησκεία.
Θέση και δομή
Βόρεια ήταν ο ναός της Ομονοίας, δυτικά το Ταμπουλάριουμ, νότια το περιστύλιο των θεών Consentes και ανατολικά η οδός Καπιτωλίνου (clivus Capitolinus) και ο ναός του Σατούρνου (Κρόνου).
Ο ναός του Βεσπασιανού είχε 6 Χ 9 κίονες. Ο πρόναος είχε 6 Χ 3 κορινθιακούς κίονες, ενώ οι υπόλοιποι ήταν ημιπεσσοί στον τοίχο του σηκού, δηλ. ο ναός ήταν ψευδοπερίπτερος (όπως και ο παρακείμενος Ναός του Σατούρνου). Ήταν ιδιαίτερα στενός, λόγω του περιορισμένου χώρου: είχε διαστάσεις 33 μ. Χ 22 μ. Σε ένα μικρό χώρο μεταξύ του ναού και αυτού της Ομονοίας, υπήρχε ένα μικρό, διώροφο, θολωτό κτήριο από πλίνθους και κονίαμα, επενδεδυμένο με μάρμαρο, που κτίστηκε επάνω στον τοίχο του Ταμπουλάριουμ και φαίνεται ήταν αφιερωμένο στον Τίτο.
Κατασκευή και ανακαίνιση
Ο Τίτος ξεκίνησε την κατασκευή και μάλλον τελείωσε τη θεμελίωση από τόφφο και το εσωτερικό από μάρμαρο. Όταν απεβίωσε ο Τίτος, ο αδελφός του Δομιτιανός συμπλήρωσε το εσωτερικό. Ο σηκός έγινε από τραβερτίνη και επενδύθηκε από μάρμαρα, που εισήχθησαν από τις Ανατολικές επαρχίες με μεγάλη δαπάνη. Το εσωτερικό είναι επιτηδευμένα διακοσμημένο. Η ζωφόρος στην πρόσοψη έφερε την επιγραφή:
DIVO VESPASIANO AVGUSTO S. P. Q. R., δηλ. στον θεϊκό Βεσπασιανό η Σύγκλητος Και ο Λαός της Ρώμης (αφιερώνουν τον ναό τούτο),
ενώ στους πλαϊνούς τοίχους παριστά ιερά αντικείμενα, που θα είχαν χρησιμοποιηθεί ως σύμβολα των διαφόρων συλλόγων ιερέων της Ρώμης. Περί το 200-205 ο Αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος και ο γιος του Καρακάλλας έκαναν ανακαινίσεις στο ναό. Στο επιστύλιο της πρόσοψης υπάρχει η επιγραφή:
IMPP. CAESS. SEVERVS ET ANTONINVS PII FELIC[ES]. AVGG. RESTITVER[ENT],
δηλ. οι Αυτοκράτορες Καίσαρες (Σεπτίμιος) Σεβήρος και Αντωνίνος (Καρακάλλας) οι Ευσεβείς, Ευτυχείς, Σεβαστοί επισκεύασαν. Έχει σωθεί μόνο η τελευταία λέξη της.
Αν ο ναός ήταν σε χρήση ως τον 4ο αι. θα έκλεισε κατά τις Διώξεις των Εθνικών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Μεσαιωνική και σύγχρονη ιστορία
Ο ναός υπέφερε σημαντικές ζημίες κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους, ιδιαίτερα περί το 1300 από τον πάπα Βονιφάτιο Η΄ και όταν ο Πάπας Νικόλαος Ε΄ αναδιάρθρωσε την Αγορά. Αυτή η ενέργεια περιελάμβανε το γκρέμισμα των γωνιών (προς της Αγορά) του ναού και την ανακατασκευή της πρόσοψης ως φρούριο με γωνιαίους πύργους. Ό,τι επέζησε είναι το κεντρικό μέρος της κρηπίδας με τους λίθους τόφφου πεπερίνο και μέρη του σηκού: δύο τμήματα του τοίχου από τραβερτίνη και μέρη του βάθρου στο πίσω μέρος, που έφερε τα λατρευτικά αγάλματα· επίσης τρεις κορινθιακοί κίονες της νοτιο-ανατολικής γωνίας του προνάου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τοπογραφία της Ρώμης
Χανς Ντενκ
Βιογραφία
Ο Ντενκ γεννήθηκε στη Βαυαρία μεταξύ του 1495 και του 1500. Εισήχθη το 1517 στο πανεπιστήμιο του Ίνγκολστατ από όπου αποφοίτησε το 1519. Μέσω των σπουδών του, έγινε καλός γνώστης των λατινικών και των αρχαίων ελληνικών με αποτέλεσμα να ασχοληθεί αρχικά ως οικοδιδάσκαλος και έπειτα ως διευθυντής σε σχολή του Ρέγκενσμπουρκ. Στη συνέχεια, σπούδασε σε πανεπιστήμιο της Βασιλείας παρακολουθώντας διαλέξεις του Οικολαμπάδιου και δουλεύοντας παράλληλα ως διορθωτής σε εκδοτικό οίκο. Τον Σεπτέμβριο του 1523, έπειτα από εισήγηση του Οικολαμπάδιου, προσλήφθηκε πρύτανης σε σε εκκλησιαστικό σχολείο της Νυρεμβέργης.
Στη Νυρεμβέργη ήρθε σταδιακά σε αντίθεση με την κυρίαρχη λουθηρανική θεολογία με αποτέλεσμα το 1525 να εξοριστεί από την πόλη έπειτα από απόφαση του τοπικού συμβουλίου ως αιρετικός αφού πρώτα είχε επιδώσει στις αρχές ομολογία πίστεως, όπου εξέφραζε τις θεολογικές του απόψεις. Η αποπομπή του από την γερμανική πόλη σχολιάστηκε θετικά από τον ίδιο τον Λούθηρο αν και ταυτόχρονα εξέφραζε τη θλίψη του για τον προβληματισμό που είχε δημιουργηθεί σχετικά με κάποια δογματικά ζητήματα.
Έπειτα, ο Ντενκ παρέμεινε για ένα μικρό χρονικό διάστημα στο Σανκτ Γκάλεν και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στο Άουγκσμπουργκ. Εκεί, ήρθε σε επαφή με την Ομολογία των Αναβαπτιστών στους οποίους τελικά προσχώρησε, γρήγορα όμως εκδιώχθηκε εκ νέου καταφεύγοντας αυτή τη φορά στο Στρασβούργο όπου παρά το μικρό χρονικό διάστημα που παρέμεινε εκεί ένεκα απέλασης, βοήθησε σημαντικά την τοπική κοινότητα των Αναβαπτιστών.
Τελικά, βρήκε καταφύγιο στη Βασιλεία έπειτα από προσπάθειες του Οικολαμπάδιου με τον οποίο συνδεόταν με φιλικές σχέσεις. Τον Αύγουστο του 1527 συμμετείχε στη λεγόμενη «Σύνοδο των Μαρτύρων» στο Άουγκσμπουργκ, όπου αντιτάχθηκε σε προτάσεις ομοδόξων του που καλούσαν σε άσκηση βίας ως απάντηση στις συνεχόμενες διώξεις που υφίσταντο και λίγους μήνες αργότερα, στις 27 Νοεμβρίου του 1527 απεβίωσε, προσβεβλημένος από πανούκλα.
Διδασκαλία
Στη διδασκαλία του Ντενκ είναι έντονες οι εβραϊκές επιρροές, το στοιχείο του μυστικισμού καθώς και η επίδραση από τις διδασκαλίες του Εράσμου. Μια βασική θεολογική διαφωνία του Ντενκ με τον Λουθηρανισμό ήταν η διδασκαλία περί της ανθρώπινης δικαίωσης. Συγκεκριμένα, θεωρούσε πως η λουθηρανική διδασκαλία επί του ζητήματος θα είχε ως αποτέλεσμα έναν τρόπο ζωής μακριά από τον Θεό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι Κατηγορία:Προτεστάντες θεολόγοι
Έιμι Λι
Δισκογραφία
Evanescence
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί πιανίστες Κατηγορία:Νικητές NME Awards Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Εθνική Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίων. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων. Έδρα της ομάδας είναι το Arnos Vale Stadium. Το 1995 τερμάτισε στη δεύτερη θέση στο Κύπελλο της Καραϊβικής και συμμετείχε στο CONCACAF Gold Cup το 1996. Δεν έχει συμμετάσχει ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Βόρειας Αμερικής
Γλωσσοδέτης
Παλαιότερα αποτελούσε και "τεστ" προφορικών εισαγωγικών εξετάσεων στις στρατιωτικές Σχολές.
να κόψω τζίτζιρα - μίτζιρα - τζιτζιμιτζιχότζιρα κι έπεσα από την τζιτζιριά - την μιτζιριά - την τζιτζιμιτζιχοτζιριά κι έχασα και τα τζίτζιρα - τα μίτζιρα - τα τζιτζιμιτζιχότζιρα.
Παράδειγμα γλωσσοδέτη της αγγλικής γλώσσας
Η φράση στα αγγλικά: Three Swiss witch bitches which wish to be switched, watch three Swatch watch switches. Which Swiss witch bitch which wishes to be switched, watches which Swatch watch switch?
Μετάφραση στα ελληνικά: Τρεις Ελβετίδες μάγισσες τσούλες οι οποίες επιθυμούν αλλαγή φύλου, κοιτάζουν τρία κουμπιά ρολογιού Swatch. Ποια Ελβετίδα μάγισσα τσούλα, που επιθυμεί αλλαγή φύλου, ποιο κουμπί ρολογιού Swatch κοιτάζει;
Η φράση στα αγγλικά: Moses supposes his toeses are roses,
But Moses supposes erroneously,
Moses he knowses his toeses aren't roses,
As Moses supposes his toeses to be!
Μετάφραση στα ελληνικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.youtube.com/watch?v=Y8w_9tDNoHs (ιδιωτικό μη προσβάσιμο βίντεο, έλεγχος 2023-01-19)
Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Παθήσεις του στόματος Κατηγορία:Λαογραφία
Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου
Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου (γαλλ. La Grèce sur les ruines de Missolonghi) είναι πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά εμπνευσμένο από την μάχη των Ελλήνων στην τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου.
Περιγραφή
Εικονίζει την προσωποποίηση της ηρωικής Ελλάδας. Φοράει ελληνική παραδοσιακή φορεσιά, ξεκούμπωτη στο στήθος. Είναι στραμμένη προς τον θεατή με τα χέρια σε στάση απόγνωσης, και το πρόσωπο σε τρία τέταρτα στραμμένο προς τα αριστερά.Στέκει όρθια επάνω στα ερείπια του Μεσολογγίου, που έχουν καταπλακώσει έναν αγωνιστή. Στο βάθος ένας μαύρος άνδρας με κίτρινο τουρμπάνι που συμβολίζει τον εχθρό καρφώνει μια σημαία στο έδαφος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ευγένιου Ντελακρουά
Εθνική Αμερικανικών Παρθένων Νήσων (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αμερικανικών Παρθένων Νήσων είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αμερικανικών Παρθένων Νήσων. Έδρα της ομάδας είναι το Lionel Roberts Park. Η ομάδα έδωσε το πρώτο επίσημο παιχνίδι της στις 21 Μαρτίου 1998 με αντίπαλο την Εθνική Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι. Δεν έχει προκριθεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου. Η τρέχουσα θέση της ομάδας στην κατάταξη της FIFA είναι η 208η.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στις Αμερικανικές Παρθένες Νήσους Αμερικανικες Παρθενες Νησοι
Η Σφαγή της Χίου (πίνακας)
Η Σφαγή της Χίου (γαλλ.: Scène des massacres de Scio, Σκηνή από τις Σφαγές της Χίου) είναι πίνακας ζωγραφικής του Γάλλου ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά, εμπνευσμένος από την σφαγή της Χίου το 1822. Η σφαγή δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων της Χίου από τον οθωμανικό στρατό συνέβη κατά το δεύτερο έτος της Ελληνικής Επανάστασης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πίνακες του Μουσείου του Λούβρου Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ευγένιου Ντελακρουά Κατηγορία:Πίνακες του 1824
Κομοριανή γλώσσα
Η Shimasiwa είναι ένα άλλο όνομα για την κομοριανή, που σημαίνει "γλώσσα των νησιών". Στη γλώσσα αυτή είναι γραμμένο το Udzima wa ya Masiwa, που αποτελεί τον εθνικό ύμνο στις Κομόρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες των Κομορών Κατηγορία:Νιγηροκονγκολεζικές γλώσσες
Γεωργιούπολη Χανίων
Η Γεωργιούπολη (επίσημο: η Γεωργιούπολις, πρώην Αλμυρούπολις ) είναι παραθαλάσσιο χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.
Γενικά στοιχεία
Η Γεωργιούπολη απέχει 40 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την πόλη των Χανίων και 20 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο. Το όνομά της το οφείλει στον Πρίγκιπα Γεώργιο της Ελλάδας, που διετέλεσε Ύπατος Αρμοστής της αυτόνομης Κρητικής Πολιτείας. Είναι κτισμένη στο δυτικό άκρο μιας μεγάλης αμμώδους παραλίας με αμμοθίνες, σε μια πεδιάδα με άφθονα νερά, ανάμεσα στις εκβολές των ποταμών Αλμυρός, ο οποίος σχηματίζει μια λίμνη, και Περαστικός. Η Γεωργιούπολη έχει εξελιχθεί σε τουριστικό θέρετρο και διαθέτει μικρό λιμάνι στις εκβολές του Αλμυρού.
Ιστορικά στοιχεία
Στις 31 Μαρτίου του 1945, πραγματοποιήθηκε στη Γεωργιούπολη ανταλλαγή αιχμαλώτων ανάμεσα στα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής και τις βρετανικές δυνάμεις. Μεταξύ των ανταλλαχθέντων συμπεριλαμβανόταν οι G. Cohen, Μανούσος Κ. Μανουσάκης, Μανούσος Φουντουλάκης, Αναστάσιος Νινολάκης και ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδος, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος είχε συλληφθεί από τους Γερμανούς στα τέλη του 1944.
Διοικητικά στοιχεία
Δείτε: Κοινότητα Γεωργιουπόλεως
Νεπαλική γλώσσα
Η Νεπαλική γλώσσα (Χασκούρα) είναι μια ινδική γλώσσα που μιλιέται στο Νεπάλ, το Μπουτάν και σε μερικές περιοχές της Ινδίας και της Μιανμάρ. Είναι η επίσημη γλώσσα του Νεπάλ. Περίπου ο μισός πληθυσμός του Νεπάλ την έχει ως μητρική γλώσσα και πολλοί άλλοι Νεπαλέζοι τη μιλάνε ως δεύτερη γλώσσα.
Γράφεται συνήθως στη γραφή Ντεβανάγκαρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοϊρανικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας Κατηγορία:Γλώσσες του Μπουτάν Κατηγορία:Γλώσσες της Μιανμάρ Κατηγορία:Γλώσσες του Νεπάλ
Signal (λογισμικό)
Το Signal είναι μια κρυπτογραφημένη υπηρεσία μηνυμάτων ανεξάρτητη πλατφόρμας που αναπτύχθηκε από το Signal Foundation και το Signal Messenger LLC. Χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για την αποστολή ατομικών και ομαδικών μηνυμάτων, τα οποία μπορούν να περιλαμβάνουν αρχεία, φωνητικές σημειώσεις, εικόνες και βίντεο. Οι εφαρμογές για κινητά μπορούν επίσης να πραγματοποιούν φωνητικές κλήσεις και βιντεοκλήσεις ένα προς ένα και η έκδοση Android μπορεί προαιρετικά να λειτουργεί ως εφαρμογή SMS.
Το Signal χρησιμοποιεί τυπικούς τηλεφωνικούς αριθμούς ως αναγνωριστικά κλήσης και χρησιμοποιεί κρυπτογράφηση end to end (Ε2ΕΕ) για να εξασφαλίσει την επικοινωνία με άλλους χρήστες σημάτων. Οι εφαρμογές περιλαμβάνουν μηχανισμούς με τους οποίους οι χρήστες μπορούν να επαληθεύσουν ανεξάρτητα την ταυτότητα των επαφών τους και την ακεραιότητα του καναλιού δεδομένων.
Το λογισμικό Signal είναι ελεύθερο και ανοιχτό. Οι πελάτες (clients) δημοσιεύονται υπό την άδεια GPLv3 ενώ ο κώδικας διακομιστή δημοσιεύεται με την άδεια AGPLv3. Το μη κερδοσκοπικό ίδρυμα Signal ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 2018 με αρχική χρηματοδότηση ύψους 50 εκατομμυρίων δολαρίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό Android Κατηγορία:Λογισμικό Windows Mobile Κατηγορία:Λογισμικό macOS Κατηγορία:Λογισμικό Linux Κατηγορία:Λογισμικό ανοικτού κώδικα
Τέταρτη Διεθνής
Η Τέταρτη Διεθνής (FI) είναι διεθνής κομμουνιστική οργάνωση, που δουλεύει ενάντια τόσο στον καπιταλισμό, όσο και στο σταλινισμό. Αποτελείται από οπαδούς του Λέοντα Τρότσκι και παλεύει για τη τελική νίκη της εργατικής τάξης για την επικράτηση του σοσιαλισμού.
Στη Γαλλία το 1938, ο Τρότσκι και πολλοί υποστηριχτές του, όντας εξόριστοι από τη Σοβιετική Ένωση, θεώρησαν ότι η Κομιντέρν είχε χαθεί, χάριν του Σταλινισμού, και ήταν ανίκανη να καθοδηγήσει τη διεθνή εργατική τάξη για να πάρει την εξουσία. Έτσι, ίδρυσαν την ανταγωνιστική της «Τέταρτη Διεθνή». Μέσω του καλύτερου κομματιού της ύπαρξής της, η Τέταρτη Διεθνής καταδιώχθηκε από τους πράκτορες της Σοβιετικής μυστικής αστυνομίας, δέχθηκε την καταστολή καπιταλιστικών κρατών, όπως η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, και δεν γινόταν αποδεκτή από τους πιστούς της Σοβιετικής Ένωσης και, αργότερα, του Μαοϊσμού, επειδή τη θεωρούσαν νόθα, μια θέση που εκείνοι οι κομμουνιστές κρατούν ακόμη και σήμερα.
Πάλεψε για να διατηρήσει την επικοινωνία των διαφόρων τμημάτων κάτω από αντίξοες συνθήκες, παρανομίας και χλευασμού, σχεδόν σε όλο τον κόσμο, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν ξεσπούσαν εργατικές εξεγέρσεις, βρισκόταν κυρίως κάτω από την επιρροή Σοβιετικών, Μαοϊκών, Σοσιαλδημοκρατών και εθνικιστικών ομάδων, που οδηγούσαν σε περαιτέρω προδοσίες και ήττες τους Τροτσκιστές.
Η Τέταρτη Διεθνής υπέστη διάσπαση το 1940 και μια ακόμη μεγαλύτερη το 1953. Παρά τη μερική ενοποίηση του 1963, περισσότερες των μία ομάδων ισχυρίζονται ότι αντιπροσωπεύουν την πολιτική συνέχεια της Τέταρτης Διεθνούς. Η διευρυμένη λίστα των Τροτσκιστικών Διεθνών είναι διασπάσεις πάνω στην οργάνωση εκείνη, οι οποίες αποτελούν την πολιτική συνέχειά της.
Τροτσκισμός
Οι ίδιοι οι Τροτσκιστές θεωρούν ότι δουλεύουν ενάντια στον καπιταλισμό και το Σταλινισμό. Ο Τρότσκι συνηγόρησε υπέρ της προλεταριακής επανάστασης, όπως την παρουσίασε στη θεωρία του για τη «διαρκή επανάσταση», και πίστευε ότι ένα εργατικό κράτος δε θα ήταν ικανό να αντέξει στις πιέσεις του εχθρικού παγκόσμιου καπιταλισμού, εκτός εάν γίνονταν σοσιαλιστικές επαναστάσεις και στις άλλες χώρες. Αυτή η θεωρία ήταν προοδευτική, σε αντίθεση με την άποψη που υποστήριζαν οι Σταλινικοί («Σοσιαλισμός σε μία μόνη χώρα»). Επιπλέον, ο Τρότσκι και οι υποστηριχτές του άσκησαν οξεία κριτική στην αυξανόμενη ολοκληρωτική φύση της κυριαρχίας του Ιωσήφ Στάλιν. Έτσι, αντιμετωπίζοντας την ολοένα και πιο αυξανόμενη έλλειψη της δημοκρατίας στη Σοβιετική Ένωση, κατέληξαν στο ότι δεν ήταν πια ένα σοσιαλιστικό εργατικό κράτος, αλλά ένα εκφυλισμένο εργατικό κράτος.
Πολιτικές Διεθνείς
Μια πολιτική διεθνής είναι ένας οργανισμός πολιτικών κομμάτων ή στελεχών, με στόχο το συντονισμό των δράσεών τους για ένα συγκεκριμένο σκοπό. Υπήρχε μεγάλη παράδοση στους σοσιαλιστές, που οργανώνονταν σε διεθνή βάση, και ο Καρλ Μαρξ είχε καθοδηγήσει τη Διεθνή Ένωση Εργατών, που αργότερα έγινε γνωστή, ως «Πρώτη Διεθνής».
Όταν διαλύθηκε η Πρώτη Διεθνής το 1876, έγιναν αρκετές προσπάθειες για να αναβιώσει η οργάνωση, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της σοσιαλιστικής Δεύτερης Διεθνούς. Αυτή, με τη σειρά της, χρεοκόπησε το 1916, το οποίο οφείλεται στις διαφωνίες πάνω στο θέμα του πολέμου. Αν και η οργάνωση ανασυγκροτήθηκε το 1923, ως Σοσιαλιστική και Εργατική Διεθνής, οι υποστηριχτές της Οκτωβριανής Επανάστασης και των Μπολσεβίκων ίδρυσαν την Κομιντέρν, που τη θεωρούσαν ως Τρίτη Διεθνή. Αυτή οργανώθηκε πάνω στη βάση του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, με τα κόμματα που τη συνέθεταν να υποχρεώνονται να παλεύουν για τις πολιτικές που υιοθετούσε το σώμα ως σύνολο.
Με το να ονομάζονται ως Τέταρτη Διεθνής, «Το Παγκόσμιο Κόμμα της σοσιαλιστικής επανάστασης», οι Τροτσκιστές διεκδικούσαν δημόσια τη συνέχειά τους από την Κομιντέρν, και τους προκατόχους της. Η αναγνώριση της σπουδαιότητας των πρώτων εκείνων Διεθνών, ταίριαξε με την πεποίθηση ότι τελικά εκείνες εκφυλίστηκαν. Αν και η Δεύτερη Διεθνής και η Κομιντέρν υπήρχαν ακόμη, οι Τροτσκιστές δεν πίστευαν ότι εκείνες οι οργανώσεις ήταν ικανές να υποστηρίξουν τον επαναστατικό σοσιαλισμό και διεθνισμό.
Η ίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς πήρε περισσότερο ώθηση από τη θέληση για τη δημιουργία ενός ισχυρότερου πολιτικού ρεύματος, παρά απ’ ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί περισσότερο αντιπολίτευση της Κομιντέρν και της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Τρότσκι πίστευε ότι η δημιουργία του ήταν το πιο επείγον για το ρόλο που θεωρούσε ότι θα έπαιζε στον επικείμενο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η απόφαση να δημιουργηθεί η Διεθνής
Ο Τρότσκι και οι υποστηρικτές του είχαν οργανωθεί από το 1923 ως Αριστερή Αντιπολίτευση μέσα στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Αντιτάχθηκαν στη γραφειοκρατικοποίηση του Σοβιετικού κράτους, η οποία θεωρούσαν με τις αναλύσεις τους ότι προκλήθηκε εν μέρει από τη φτώχεια και απομόνωση της σοβιετικής οικονομίας. Η σταλινική θεωρία σχετικά με τον σοσιαλισμό σε μια χώρα αναπτύχθηκε ως αντίθεση στη θεωρία του Τρότσκι για τη Διαρκή Επανάσταση, που υποστήριζε ότι ο καπιταλισμός ήταν ένα παγκόσμιο σύστημα και χρειαζόταν μια παγκόσμια επανάσταση για να τον αντικαταστήσει με τον σοσιαλισμό. Πριν το 1924, οι διεθνείς προοπτικές των Μπολσεβίκων είχαν καθοδηγηθεί από τις θέσεις του Τρότσκι. Ο Τρότσκι υποστήριζε ότι η θεωρία του Στάλιν αντιπροσώπευε τα συμφέροντα των γραφειοκρατικών στοιχείων, σε πλήρη αντίθεση προς την εργατική τάξη.
Στις αρχές του 1930, ο Τρότσκι και οι υποστηρικτές του πίστευαν ότι η επιρροή του Στάλιν πάνω στη Τρίτη Διεθνή μπορούσε να καταπολεμηθεί «από τα μέσα» και να προκληθεί η υποχώρησή της με αργούς ρυθμούς. Έτσι, οργανώθηκαν οι ίδιοι στη Διεθνή Αριστερή Αντιπολίτευση, που έτεινε να είναι μια ομάδα αντί-Σταλινικών μέσα στην Τρίτη Διεθνή. Ο Τρότσκι υποστήριξε ότι η πολιτική της Τρίτης Περιόδου της Κομιντέρν είχε συμβάλει στην άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στη Γερμανία και ότι η στροφή της σε μια πολιτική Λαϊκών Μετώπων (που σκόπευε να ενώσει όλες τις δήθεν αντιφασιστικές δυνάμεις) διέσπειρε τις αυταπάτες του ρεφορμισμού και του πασιφισμού και «έστρωσε τον δρόμο για μια φασιστική ολίσθηση». Από το 1935, τόνισε ότι η Κομιντέρν είχε πέσει, δίχως γυρισμό, στα χέρια της σταλινικής γραφειοκρατίας. Εκείνος και οι υποστηρικτές του, διωγμένοι από την Τρίτη Διεθνή, συμμετείχαν σε μια συνδιάσκεψη του Γραφείου του Λονδίνου των σοσιαλιστικών κομμάτων, που βρίσκονταν έξω και από τη Δεύτερη Διεθνή και από την Κομιντέρν. Τρία από τα κόμματα εκείνα προσχώρησαν στην Αριστερή Αντιπολίτευση, υπογράφοντας ένα ντοκουμέντο του Λέον Τρότσκι που καλούσε για μια Τέταρτη Διεθνή, το οποίο έγινε γνωστό ως «Απόφαση των Τεσσάρων». Από αυτά, τα δύο αποστασιοποιήθηκαν εξαιτίας διαφωνιών, ενώ το Ολλανδικό Επαναστατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα δούλεψε με τη Διεθνή Αριστερή Αντιπολίτευση, για να διακηρύξουν τη δημιουργία της Διεθνούς Κομμουνιστικής Λίγκας.
Το 1935, ο Τρότσκι έγραψε μια Ανοικτή Επιστολή για τη Τέταρτη Διεθνή, επαναφέροντας την Απόφαση των Τεσσάρων, στην οποία τεκμηρίωνε την πρόσφατη πορεία της Κομιντέρν και της Δεύτερης Διεθνούς. Στην επιστολή καλούσε, επίσης, για την επείγουσα δημιουργία της Τέταρτης Διεθνούς. Η «Πρώτη Διεθνής Συνδιάσκεψη για την Τέταρτη Διεθνή» διοργανώθηκε στο Παρίσι τον Ιούνιο του 1936, αν και αναφορές έδιναν ως τόπο σύγκλησης τη Γένοβα, για λόγους ασφαλείας. Αυτή η συνδιάσκεψη διέλυσε τη Διεθνή Κομμουνιστική Λίγκα, ιδρύοντας στη θέση της το Κίνημα της Τέταρτης Διεθνούς, σύμφωνα με τις προοπτικές του Τρότσκι.
Η ίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς θεωρήθηκε ως κάτι περισσότερο από την εκ νέου ονομασία μιας διεθνούς τάσης, που υπήρχε ήδη. Ειπώθηκε ότι η Τρίτη Διεθνής είχε εκφυλισθεί τελείως και έτσι θεωρήθηκε ως αντεπαναστατική οργάνωση, που την ώρα της κρίσης θα υπεράσπιζε τον καπιταλισμό. Ο Τρότσκι πίστευε ότι ο επερχόμενος Παγκόσμιος Πόλεμος θα παρήγαγε ένα επαναστατικό κύμα της τάξης και των ταξικών αγώνων, περισσότερο απ’ ότι είχε δημιουργήσει ο Πρώτος Παγκόσμιος.
Ο Στάλιν αντέδρασε στην αυξανόμενη δύναμη των οπαδών του Τρότσκι, με ένα κύμα πολιτικών σφαγών των ανθρώπων μέσα στη Σοβιετική Ένωση, και τη δολοφονία των υποστηριχτών του Τρότσκι και της ευρύτερης οικογένειας. Είχε πράκτορες, για να υποβάλουν σε μελέτη ιστορικά ντοκουμέντα και φωτογραφίες, προκειμένου να προσπαθήσουν να σβήσει την ανάμνηση του Τρότσκι από τα ιστορικά βιβλία. Σύμφωνα με την εφημερίδα Επαναστατική Ιστορία, οι υποστηρικτές του Στάλιν στράφηκαν στον αντισημιτισμό, για να ταράξουν το κοινό συναίσθημα ενάντια στο Τρότσκι. Η κόρη του Στάλιν υποστήριξε ότι η πάλη του με το Τρότσκι αποτέλεσε το θεμέλιο λίθο για τις μετέπειτα αντισημιτικές εκστρατείες.
Το ιδρυτικό συνέδριο
Η λογική της Διεθνούς ήταν να συγκροτήσει νέα μαζικά κόμματα, ικανά να καθοδηγήσουν επιτυχείς εργατικές επαναστάσεις. Το είδαν αυτό, από ένα αυξανόμενο κύμα που θα αναπτυσσόταν παράλληλα και, ως αποτέλεσμα, του επερχόμενου του Παγκόσμιου Πολέμου. Τριάντα αντιπρόσωποι προσήλθαν στην ιδρυτική συνδιάσκεψη, που διοργανώθηκαν το Σεπτέμβριο του 1938, στο σπίτι του Αλφρέντ Ροσμέρ, λίγο έξω από το Παρίσι. Παρόντες στη συνάντηση ήταν αντιπρόσωποι από τις κυριότερες χώρες της Ευρώπης, και από τη Βόρεια Αμερική, αν και λόγω του κόστους και της απόστασης, προσήλθαν λίγοι από την Ασία και τη Λατινική Αμερική. Συγκροτήθηκε μια Διεθνής Γραμματεία, με τις ηγετικές φιγούρες εκείνης της περιόδου και από πολλές χώρες, όπου οι Τροτσκιστές ήταν ενεργοί πολιτικά. Ανάμεσα στις αποφάσεις που πάρθηκαν από τη συνδιάσκεψη, ήταν το Μεταβατικό Πρόγραμμα.
Το Μεταβατικό Πρόγραμμα ήταν το κεντρικό προγραμματικό κείμενο του συνεδρίου, που συνόψιζε τη στρατηγική του και το σύνολο των τακτικών για την επαναστατική περίοδο, που είδε να ανοίγεται, ως αποτέλεσμα του πολέμου που είχε προβλέψει μερικά χρόνια πριν. Δεν είναι, ωστόσο, το οριστικό πρόγραμμα της Τέταρτης Διεθνούς - όπως λέγεται συχνά - αλλά αντίθετα, περιέχει ένα σύνολο των αντιλήψεων εκείνης της περιόδου και μιας σειράς μεταβατικών πολιτικών, που σχεδιάστηκαν για να αναπτύξουν την ταξική πάλη για την εργατική εξουσία.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1939, η Διεθνής Γραμματεία μετακόμισε στη Νέα Υόρκη. Η αρμόδια Διεθνής Εκτελεστική Επιτροπή απέτυχε να συναντηθεί, κατά μεγάλο βαθμό, λόγω της πάλης, που ξέσπασε, μέσα στο Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα των Η.Π.Α. (SWP), ανάμεσα στους υποστηριχτές του Τρότσκι και την τάση των Μαξ Σάχτμαν, Μάρτιν Άμπερν και Τζέιμς Μπάρναμ. Τη γραμματεία αποτελούσαν εκείνα τα μέλη της επιτροπής που βρίσκονταν ήδη στην πόλη, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν ομοϊδεάτες του Σάχτμαν. Η διαφωνία επικεντρώθηκε πάνω στη διαφωνία των Σαχτμανικών με την εσωκομματική πολιτική του SWP, και πάνω στην άνευ όρων υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης.
Ο Τρότσκι άνοιξε δημόσια συζήτηση με το Σάχτμαν και το Μπάρναμ και ανέπτυξε τις θέσεις του σε μια σειρά άρθρων πολεμικής, που γράφηκαν από το 1939-40 και επιτέλεσαν αργότερα το βιβλίο «Στην Υπεράσπιση του Μαρξισμού». Η Τάση των Σάχτμαν και Μπάρναμ αποχώρησε από τη Διεθνή στις αρχές του 1940, παράλληλα με το 40% των μελών της οργάνωσης, πολλοί από τους οποίους έγιναν ιδρυτικά μέλη του Εργατικού Κόμματος.
Έκτακτη Συνδιάσκεψη
Τον Μάιο του 1940, πραγματοποιήθηκε μια έκτακτη συνδιάσκεψη της Διεθνούς σε μια μυστική τοποθεσία «κάπου στο Δυτικό Ημισφαίριο». Υιοθέτησε ένα μανιφέστο που το προετοίμασε ο Τρότσκι, λίγο πριν τη δολοφονία του και μια σειρά για τις πολιτικές της Διεθνούς, συμπεριλαμβανομένου ενός καλέσματος της Διεθνούς στα δύο-τότε χωριστά της τμήματα, στη Βρετανία.
Τα μέλη της Γραμματείας διαγράφηκαν από την έκτακτη συνδιάσκεψη, με τη στήριξη του ίδιου του Τρότσκι. Ενώ ο ηγέτης του SWP Τζέιμς Π. Κάνον είπε αργότερα ότι δεν πίστευε ότι η διάσπαση θα ήταν οριστική και τελική, οι δύο ομάδες δεν ξαναενώθηκαν. Εκλέχθηκε νέα Διεθνής Εκτελεστική Επιτροπή, που βρίσκονταν κάτω από την αυξανόμενη επιρροή του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος.
Η Τέταρτη Διεθνής υπέστη βαριά χτυπήματα κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Τρότσκι δολοφονήθηκε, πολλά από τα συνδεδεμένα μέλη της Τέταρτης στην Ευρώπη καταστράφηκαν από τους Ναζί, ενώ πολλά μέλη της Ασίας καταστράφηκαν από την Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας. Όσοι επιβίωσαν, στην Ευρώπη, την Ασία και αλλού, είχε διακοπεί η επικοινωνία τους, τόσο αναμεταξύ τους όσο και με τη Διεθνή Γραμματεία. Ο νέος Γραμματέας, ο Ζαν Βαν Χάιζενορτ (επίσης γνωστός, ως Γκέρλαντ), ήταν ικανός να κάνει κάτι παραπάνω από το να εκδίδει άρθρα στο θεωρητικό περιοδικό της Τέταρτης Διεθνούς. Πέρα από αυτή την εκτόπιση, οι διάφορες ομάδες επιζήτησαν να διατηρήσουν δεσμούς και κάποιες επαφές διατηρήθηκαν, σε αυτό το πρώιμο στάδιο του πολέμου, από τους ναύτες που κατατάχθηκαν στο Ναυτικό των Η.Π.Α., που έγινε αιτία να επισκεφθούν τη Μασσαλία. Η επαφή ήταν σταθερή, αν και ακανόνιστη, ανάμεσα στο SWP και τους Βρετανούς Τροτσκιστές, με αποτέλεσμα οι Αμερικανοί να προσπαθούν, με ότι μέσο είχαν, να ενθαρρύνουν τη Διεθνή Λίγκα Εργατών στη Διεθνή, μέσα από μια συγχώνευση με την Επαναστατική Σοσιαλιστική Λίγκα, μια συνένωση που είχε ζητηθεί από την έκτακτη συνδιάσκεψη.
Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη
Η συζήτηση κατά τη διάρκεια του πολέμου για τις μετέπειτα προοπτικές, επισπεύσθηκε από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Συνδιάσκεψης της Τέταρτης Διεθνούς το Φεβρουαρίου του 1944. Η συνδιάσκεψη εξέλεξε μια νέα Διεθνή Γραμματεία και οργανωτικό Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Γραφείου, τον Μιχάλη Ράπτη, Έλληνα που ζούσε στο Παρίσι, γνωστό και ως Μισέλ Πάμπλο. Ο Ράπτης και τα άλλα μέλη του Ευρωπαϊκού Γραφείου απεκατέστησαν τις σχέσεις ανάμεσα στα Τροτσκιστικά κόμματα. Η Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη συζήτησε τα μαθήματα μιας επανάστασης που εξαπλωνόταν στην Ιταλία και κατέληξε στο ότι ένα επαναστατικό κύμα θα σάρωνε την Ευρώπη, μόλις τελείωνε ο πόλεμος. Το Βρετανικό Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα διαφώνησε και υποστήριξε ότι ο καπιταλισμός δεν επρόκειτο να βυθιστεί σε κρίση αλλά μια ανάκαμψη της οικονομίας ήταν ήδη καθ’ οδό. Μια ομάδα ηγετών του Γαλλικού Διεθνιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος, γύρω από τον Ιβάν Κρεπώ, διατύπωσε μια παρόμοια θέση, ωσότου διαγράφηκαν από το PCI, το 1948.
Διεθνής Συνδιάσκεψη
Τον Απρίλιο του 1946, οι αντιπρόσωποι από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά τμήματα και κάποιοι άλλοι προσήλθαν στο «Δεύτερο Διεθνές Συνέδριο». Αυτό έθεσε τις βάσεις για την ανασυγκρότηση της Διεθνούς Γραμματείας της Τέταρτης Διεθνούς με τον Μιχάλη Ράπτη να εκλέγεται Γραμματέας, και τον Ερνέστ Μαντέλ, βελγικής εθνικότητας, να παίζει ηγετικό ρόλο.
Ο Πάμπλο και ο Μαντέλ σκόπευαν να αντεπιτεθούν στις πλειοψηφίες μέσα στο Βρετανικό Κομμουνιστικό Επαναστατικό Κόμμα (RCP) και το Γαλλικό Διεθνιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα (PCI). Αρχικά, ενθάρρυναν τα κομματικά μέλη να καταψηφίσουν την ηγεσία τους. Υποστήριξαν την αντιπολίτευση του Τζέρρυ Χήλυ μέσα στο RCP. Στη Γαλλία, υποστήριξαν στοιχεία, συμπεριλαμβανομένου του Πιέρ Φρανκ και του Μαρσέλ Μπλειμπτρώ, που αντιτάχθηκαν στη νέα ηγεσία του PCI-εν τούτοις, για διάφορους λόγους.
Η σταλινική κατοχή της Ανατολικής Ευρώπης ήταν ζήτημα πρώτιστου ενδιαφέροντος και προκάλεσε πολλά προβλήματα στην ερμηνεία του. Καταρχάς, η Διεθνής υποστήριξε ότι, ενώ η Ε.Σ.Σ.Δ. ήταν ένα εκφυλισμένο εργατικό κράτος, τα κράτη της μεταπολεμικής Ανατολικής Ευρώπης ήταν ακόμη καπιταλιστικά-επί της ουσίας-, επειδή η επανάσταση από τα «πάνω» δεν ήταν δυνατή, και ο καπιταλισμός παρέμενε ακλόνητος.
Ένα άλλο ζήτημα που χρειάστηκε να συζητηθεί ήταν η πιθανότητα να επιβίωνε η οικονομία. Σε αυτό, ο Μαντέλ - στην αρχή - υπήρξε αρνητικός (χρειάστηκε αργότερα να αναθεωρήσει την άποψή του και ασχολήθηκε αργότερα-στη διδακτορική του διατριβή-με τον ύστερο καπιταλισμό, αναλύοντας την απρόβλεπτη «Τρίτη ηλικία» της καπιταλιστικής ανάπτυξης). Οι προοπτικές του Μαντέλ αντικατόπτριζαν την αβεβαιότητα εκείνης της περιόδου, σχετικά με τη μελλοντική βιωσιμότητα και τις προοπτικές του καπιταλισμού, όχι μόνο ανάμεσα σε όλες τις Τροτσκιστικές ομάδες, αλλά επίσης ανάμεσα σε ηγετικούς οικονομολόγους. Ο Πωλ Σάμιουελσον οραματίστηκε το 1943, τη δυνατότητα του «εφιαλτικού συνδυασμού των χειρότερων χαρακτηριστικών του πληθωρισμού και της ύφεσης», όντας ανήσυχος « ότι η οικονομία βρισκόταν στο μεταίχμιο της μεγαλύτερης περιόδου ανεργίας και βιομηχανικής εξάρθρωσης που είχε ποτέ συναντήσει». Ο Ζώζεφ Σαμπέτερ τόνιζε ότι «Η κοινή γνώμη φαίνεται να υποστηρίζει ότι οι καπιταλιστικές μέθοδοι θα είναι ανεπαρκείς στο καθήκον της ανασυγκρότησης». Θεωρούσε ότι «δεν είναι ανοιχτή στην αμφιβολία ότι η αποσύνθεση της καπιταλιστικής κοινωνίας θα γίνει προοδευτικά».
Δεύτερο Παγκόσμιο Συνέδριο
Στο Δεύτερο Παγκόσμιο Συνέδριο τον Απρίλιο του 1946, προσήλθαν αντιπρόσωποι από 22 χώρες. Συζήτησαν μια σειρά θεμάτων πάνω στο Εβραϊκό ζήτημα, το Σταλινισμό, τα αποικιακά κράτη και τις ιδιαίτερες καταστάσεις που αντιμετώπιζαν στις διάφορες χώρες. Από αυτή την άποψη, η Τέταρτη ήταν ενωμένη γύρω από την άποψη ότι τα μικρά ουδέτερα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης ήταν καπιταλιστικά ακόμη.
Το συνέδριο είναι επίσης άξιο μνείας για το γεγονός ότι έφερε τη Διεθνή σε πιο στενή επαφή με τις Τροτσκιστικές ομάδες όλου του κόσμου. Σ’ αυτές περιλαμβάνονταν θαυμαστές ομάδες, όπως το Επαναστατικό Κόμμα Εργατών της Βολιβίας και το Σάμα Σαμάγια της Κεϋλάνης, αλλά οι πρώην μεγάλες Τροτσκιστικές ομάδες του Βιετνάμ είχαν σχεδόν διαλυθεί ή συγχωνευτεί από τους υποστηριχτές του Χο Τσι Μινχ.
Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Συνέδριο το 1948, η Διεθνής Γραμματεία προσπάθησε να ανοίξει επικοινωνία με το καθεστώς του Τίτο στη Γιουγκοσλαβία. Στην ανάλυσή τους, διέφεραν από τους υπόλοιπους του Ανατολικού Μπλοκ, επειδή το καθεστώς εγκαθιδρύθηκε από παρτιζάνους του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, που είχαν πολεμήσει ενάντια στη Ναζιστική κατοχή και αντιτάχθηκαν στα στρατεύματα εισβολής του Στάλιν. Το Βρετανικό RCP, υπό την ηγεσία του Τζοκ Χάστον και τη στήριξη του Τεντ Γκραντ, ήταν σε μεγάλο βαθμό κριτικοί αυτής της κίνησης.
Τρίτο Παγκόσμιο Συνέδριο
Το Τρίτο Παγκόσμιο Συνέδριο το 1951, αποφάσισε ότι οι οικονομίες των κρατών της Ανατολικής Ευρώπης και τα πολιτικά καθεστώτα τους έμοιαζαν ολοένα πιο πολύ με εκείνο της Σοβιετικής Ένωσης. Εκείνα τα κράτη χαρακτηρίστηκαν ως παραμορφωμένα εργατικά κράτη σε αναλογία με το εκφυλισμένο εργατικό κράτος της Ρωσίας. Ο όρος παραμορφωμένος χρησιμοποιούνταν περισσότερο από το εκφυλισμένος, επειδή δεν υπήρξε κάποια επανάσταση των εργατών που να οδήγησε σε αυτά τα καθεστώτα.