cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαργαρίτα Μπράχε
Τρίτος γάμος
Το 1660 έλαβε δύο προτάσεις γάμου: μία από τον Λουδοβίκο-Ερρίκο λάντγκραβο του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ, 66 ετών, τρεις φορές χήρο με δεκαεπτά παιδιά και κακά οικονομικά, και μία από τον Φρειδερίκο Β΄ λάντγκραβο της Έσσης-Χόμπουργκ, 27 ετών, χωρίς παιδιά και ως τότε άγαμο. Ο Λουδοβίκος-Ερρίκος έστειλε τους πρεσβευτές του στη Στοκχόλμη για διαπραγμάτευση και υποστηρίχθηκε από τον αδελφό της Μαργαρίτας, τον Περ Μπράχε, αλλά η ίδια η Mαργαρίτα το σταμάτησε. Εν τω μεταξύ, ο Φρειδερίκος Β΄ ήταν ο ίδιος στη Στοκχόλμη, και την φλέρταρε προσωπικά, έτσι η Μαργαρίτα επέλεξε να αποδεχτεί την πρόταση του Φρειδερίκου Β΄, αν και αυτός ήταν τριάντα χρόνια νεότερός της, το οποίο προκάλεσε ένα μεγάλο σκάνδαλο. Όταν ο Λουδοβίκος-Ερρίκος έστειλε τον αντιπρόσωπό του στη Στοκχόλμη για περαιτέρω διαπραγματεύσεις σχετικά με την πρότασή του, που έχει γίνει αποδεκτή, διαπίστωσε ότι η Μαργαρίτα είχε ήδη μνηστευθεί με τον Φρειδερίκο Β΄. Ο Λουδοβίκος-Ερρίκος κατηγόρησε τη Μαργαρίτα ότι παραβίασε την υπόσχεσή της για γάμο και υπέβαλε διπλωματικές διαμαρτυρίες στη χήρα αντιβασίλισσα Χεδβίγη-Ελεονόρα και στον Περ Μπράχε, αλλά η Μαργαρίτα αρνήθηκε να αναγκαστεί από τον Λουδοβίκο-Ερρίκο ή τον αδελφό της και δεν περίμενε να λυθεί η διπλωματική σύγκρουση. Στις 12 Μαΐου 1661 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ σε έναν μεγάλο γάμο με πλούσιους εορτασμούς στη βασιλική Αυλή της Στοκχόλμης, παρουσία του βασιλιά και της χήρας αντιβασίλισσας. Το ζευγάρι αναφέρεται ότι τα πήγε καλά ερωτικά, αλλά ο γάμος προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο και συζητήθηκε πολύ σε απομνημονεύματα και επιστολές της εποχής.
Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών της Γερμανίας Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για εγκλήματα πολέμου Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης Κατηγορία:Γερμανοί Ναζιστές πολιτικοί
Μαργαρίτα Μπράχε
Τρίτος γάμος
Μετά από τον μήνα του μέλιτος στο κτήμα της, η Μαργαρίτα αναχώρησε με τον σύζυγό της για τη Γερμανία και διαίρεσε το υπόλοιπο της ζωής της ζώντας στην Αυλή της Έσσης-Χόμπουργκ στο Χόμπουργκ και σε κτήματα που αγόρασαν γύρω από την πόλη με τα χρήματά της. Αν και ήταν ευχαριστημένη με τον περίφημο γάμο της, έχασε τη Σουηδία και τους συγγενείς της, αλλά βρήκε ενδιαφέρον με τη γενεαλογική έρευνα.
Ο Λουδοβίκος-Ερρίκος δημοσίευσε μία γραπτή δυσφήμιση με το όνομα Die untreue Margaretha Brahe («Η μοιχός Μαργαρίτα Μπράχε), στην οποία έδειχνε τη Mαργαρίτα ως μοιχό και τον Φρειδερίκο ότι την αποπλάνησε, και ζήτησε να τιμωρηθούν σύμφωνα με τη γερμανική νομοθεσία. Η δυσφήμηση ήταν «τερατωδώς συκοφαντική, δυσφημιστική και υπαινικτική», και ο Λουδοβίκος-Ερρίκος δημοσίευσε επίσης την αλληλογραφία του με τη Μαργαρίτα για να αποδείξει τους όρκους της για γάμο, που όμως αυτή τους διέρρηξε. Ωστόσο δεν υπήρχε καμιά απόδειξη ότι αυτή είχε αποδεχτεί την πρότασή του: είχε αποφύγει να απαντήσει· τον ενθάρρυνε,χωρίς να πει ναι. Ο Φρειδερίκος Β΄ δημοσίευσε μία πιο ήρεμη απάντηση: ότι η σύζυγός του είχε αρνηθεί τον Λουδοβίκο-Ερρίκο, όταν ενημερώθηκε για τον διεφθαρμένο τρόπο ζωής του. Αυτή η σύγκρουση προκάλεσε σκάνδαλο σε όλη τη Γερμανία και "επηρέασε τα συναισθήματα της Mαργαρίτας σε τέτοιο βαθμό, που πίστευε ότι θα πεθάνει", αλλά μέσω της διαμεσολάβησης τού αδελφού της και πολλών Γερμανών πριγκίπων, κατάφερε να πραγματοποιηθεί συμφιλίωση με τον Λουδοβίκο-Ερρίκο πριν από το τέλος του το 1662.
Κατά το τέλος της το 1669, κληροδότησε σχεδόν όλη την περιουσία της στη σύζυγό της "ως ένδειξη εκτίμησης για την τιμή και την πίστη που της έδειχνε πάντα ο νεαρός σύζυγός της." Αυτό προκάλεσε επίσης σκάνδαλο, καθώς δεν άφησε σχεδόν τίποτε στους συγγενείς της, και ο σύζυγος της ανιψιάς της Έλσας-Ελισάβετ, ο Aδόλφος-Ιωάννης Α΄ παλατινός κόμης του Κλέεμπουργκ αντιτάχθηκε στη διαθήκη, χωρίς επιτυχία.
Πολιτική της Γουινέας-Μπισσάου
Το πολίτευμα της Γουινέας-Μπισσάου είναι Προεδρική Δημοκρατία, με Αρχηγό Κράτους τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέγεται για πενταετή θητεία με καθολική ψηφοφορία. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την Εθνοσυνέλευση του Λαού, η οποία απαρτίζεται από 100 μέλη, τα οποία εκλέγονται με την ψήφο του λαού, για τετραετή θητεία. Το Σύνταγμα είναι σε ισχύ από τις 16 Μαΐου του 1984 και αναθεωρήθηκε στις 4 Μαΐου του 1991, 4 Δεκεμβρίου 1991, 26 Φεβρουαρίου 1993, 9 Ιουνίου 1993 και το 1996. Οι πολίτες αποκτούν δικαίωμα ψήφου σε ηλικία 18 ετών. Η νομοθεσία βασίζεται στο γαλλικό ποινικό δίκαιο. Τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Supremo Tribunal da Justica) διορίζονται από τον Πρόεδρο.
Πρώτα χρόνια ανεξαρτησίας
Πρώην πορτογαλική αποικία, η χώρα κηρύχθηκε ανεξάρτητη στις 24 Σεπτεμβρίου του 1973 και σχηματίστηκε Συμβούλιο του Κράτους, με επικεφαλής το Λουίς Καμπράλ. Στις 10 Σεπτεμβρίου του επόμενου χρόνου η Πορτογαλία αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Γουινέας-Μπισσάου και ο Καμπράλ ανέλαβε Πρόεδρος. Έναν μήνα μετά αποσύρθηκαν και τα τελευταία πορτογαλικά στρατεύματα. Το νεοσύστατο κράτος φρόντισε να προβεί σε σειρά μέτρων, όπως η κρατικοποίηση των γαιών (1975) και η εισαγωγή νομίσματος (πέσο) (1976).
Πραξικόπημα 1980
Η σχετική περίοδος σταθερότητας διακόπηκε από το στρατιωτικό πραξικόπημα στις 14 Νοεμβρίου του 1980, που έφερε στην εξουσία το Νίνο Βιέιρα. Ο τελευταίος φρόντισε να ψηφιστεί νέο Σύνταγμα, το Μάιο του 1984 που ενδυνάμωσε τις εξουσίες του και τον κατέστησε πανίσχυρο. Στις 13 Μαΐου του 1984 ο Βιέιρα εξελέγη Πρόεδρος του Συμβουλίου του Κράτους και παράλληλα διατηρήθηκε στο αξίωμα του Αρχηγού της Κυβέρνησης. Προηγήθηκαν οι καταγγελίες κατά του πρωθυπουργού Βίκτορ Σαούντε Μαρία για προετοιμασία πραξικοπήματος και η συνακόλουθη απόλυσή του, στις 12 Μαρτίου του 1984. Στις 31 Μαρτίου του ιδίου έτους διεξήχθησαν και εκλογές για τοπικά συμβούλια.
Πορεία προς τον πολυκομματισμό
Στις 6 Νοεμβρίου του 1985 ήρθαν στο φως νέες καταγγελίες για σχεδιασμό πραξικοπήματος, αυτήν τη φορά εναντίον του αντιπροέδρου, Πάουλο Κορέια. Αποτέλεσμα ήταν η εκτέλεση του τελευταίου και 6 συνεργατών του, στις 12 Ιουλίου του 1986. Τρία χρόνια μετά, στις 15 Ιουνίου του 1989 διεξήχθησαν γενικές εκλογές και στις 19 Ιουνίου επανεξελέγη ο Βιέιρα στην προεδρία. Το Φεβρουάριο του 1991 το καθεστώς κινήθηκε στην κατεύθυνση μετατροπής του πολιτεύματος σε ημι-προεδρικό σύστημα. Όπως και άλλες χώρες την ίδια περίοδο στην Αφρική, η Γουινέα-Μπισσάου υιοθέτησε το πολυκομματικό σύστημα, στις 8 Μαΐου του 1991. Το Σύνταγμα αναθεωρήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1991 και με βάση αυτό θεσμοθετήθηκε ξανά η θέση του Πρωθυπουργού, που είχε καταργηθεί το 1984. Ο Βιέιρα εξελέγη στην προεδρία του πανίσχυρου κόμματος PAIGC στις 23 Δεκεμβρίου του 1991.
Οι καταγγελίες για πραξικοπήματα δε σταμάτησαν παρά την εφαρμογή πολυκομματικού συστήματος διακυβέρνησης. Το Μάρτιο του 1993 κατηγορήθηκε ο Ζοάο ντα Κόστα για σχεδιασμό ανατροπής της κυβέρνησης. Τελικά, οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Ιουλίου (βουλευτικές) και στις 7 Αυγούστου του 1994 (προεδρικές). Πρόεδρος εξελέγη ο Νίνο Βιέιρα με 52% κερδίζοντας τον Κούμπα Ιαλά, ο οποίος έλαβε 48%.
Εμφύλιος πόλεμος
Τον Ιούνιο του 1998 ξέσπασε ανταρσία του στρατού, εξαιτίας της απόλυσης του Αρχηγού του Στρατού, Ανσουμάνε Μανέ. Ο Πρόεδρος Βιέιρα έστειλε στρατό για να καταστείλουν την ανταρσία. Στις 26 Ιουλίου η κυβέρνηση και οι αντάρτες υπέγραψαν κατάπαυση του πυρός. Έπειτα από παρέμβαση της Οικονομικής Κοινότητας της Δυτικής Αφρικής (ECOWAS) υπογράφηκε νέα συμφωνία, στις 26 Αυγούστου. Ωστόσο, τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου ξανάρχισαν οι εμφύλιες συγκρούσεις και οι αντάρτες επικράτησαν. Την 1η Νοεμβρίου με την υπογραφή συμφωνίας στην Αμπούτζα της Νιγηρίας (και στο Λομέ, το Φεβρουάριο του 1999), επισημοποιήθηκε η νίκη του αρχηγού των ανταρτών, Ανσουμάνε Μανέ και άνοιξε ο δρόμος για διεξαγωγή προεδρικών και βουλευτικών εκλογών το 1999. Επίσης, αποσύρθηκαν τα στρατεύματα της Γουινέας (Κόνακρι) και της Σενεγάλης, τα οποία είχαν παραταχθεί στη χώρα. Τις εκλογές οργάνωσε κυβέρνηση εθνικής ενότητας, που σχηματίστηκε στις 12 Φεβρουαρίου του 1999 με πρωθυπουργό το Φρανσίσκο Φαντούλ. Ο Πρόεδρος Βιέιρα εξαναγκάστηκε να αποχωρήσει από την εξουσία στις 7 Μαΐου του 1999 και Αρχηγός Κράτους ανέλαβε προσωρινά ο Πρόεδρος της Βουλής, Μαλάμ Μπακάι Σανιά. Νέο Σύνταγμα υιοθετήθηκε στις 7 Ιουλίου του ιδίου έτους και στις προεδρικές εκλογές στις 16 Ιανουαρίου του 2000 εξελέγη ο Κούμπα Ιαλά.
Νέο πραξικόπημα, επιστροφή και δολοφονία Βιέιρα
Νέος Πρόεδρος έγινε μετά ο Κούμπα Ιαλά, ο οποίος κατηγορήθηκε για νεποτισμό και ανατράπηκε με ένα ακόμα πραξικόπημα, το 2003, ξανά από στρατιωτικούς. Οι πραξικοπηματίες παρέδωσαν την εξουσία σε βουλευτές και μετά τις νέες προεδρικές εκλογές, το 2005, επέστρεψε στην εξουσία ο Νίνο Βιέιρα.
Την 1η Μαρτίου του 2009 ο αρχηγός του Στρατού, στρατηγός Ταγκμέ Να Ουαϊέ, ο οποίος ασκούσε έντονη κριτική στον πρόεδρο Βιέιρα, σκοτώθηκε από έκρηξη χειροβομβίδας στο αρχηγείο του στρατού. Επακολούθησε ανταλλαγή πυροβολισμών γύρω από το Προεδρικό Μέγαρο στην Μπισσάου, σε μία ακόμα πιθανή απόπειρα πραξικοπήματος και επίθεση εναντίον του προέδρου, στις 2 Μαρτίου. Λίγο αργότερα ανακοινώθηκε η δολοφονία του προέδρου. Ο Βιέιρα φερόταν υπεύθυνος για τη δολοφονία του Ουαϊέ και σκοτώθηκε από υποστηρικτές του δολοφονηθέντος αρχηγού του Στρατού τη στιγμή που εγκατέλειπε την οικία του. Ο στρατός επίσημα αρνήθηκε τους ισχυρισμούς αυτούς μετά την ανάληψη ευθύνης από αξιωματικούς του στρατού. Στις 3 Μαρτίου ορκίστηκε προσωρινός πρόεδρος ο μέχρι τότε πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, Ραϊμούντο Περέιρα.
Μια μέρα πριν από την έναρξη της προεκλογικής περιόδου, στις 5 Ιουνίου του 2009, δολοφονήθηκε στην οικία του ο υποψήφιος για το προεδρικό αξίωμα, Μπασίρο Ντάμπο. Στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2009 εξελέγη πρόεδρος ο Μαλάμ Μπακάι Σανιά.
Ανταρσία του στρατού 2010
Έπειτα από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του 2008, ο υποναύαρχος Μπούμπο Να Τσούτο κατέφυγε στην Γκάμπια, όπου συνελήφθη. Εν συνεχεία επέστρεψε κρυφά μεταμφιεσμένος σε ψαρά και κατέφυγε σε κτήριο του ΟΗΕ στη Γουινέα-Μπισσάου. Τα Ηνωμένα Έθνη αρνήθηκαν να τον παραδώσουν στις αρχές. Την 1η Απριλίου 2010 στρατιώτες εισήλθαν στο κτήριο του ΟΗΕ και πήραν τον Μπούμπο Να Τσούτο. Την ίδια ημέρα εισέβαλαν στην οικία του πρωθυπουργού Κάρλος Γκόμες Ζούνιορ και τον έθεσαν υπό κράτηση. Ταυτόχρονα, αιχμαλωτίστηκαν 40 αξιωματικοί του στρατού σε στρατιωτική βάση. Εκατοντάδες υποστηρικτών του Γκόμες ζήτησαν την απελευθέρωση του πρωθυπουργού, ενώ ο υπαρχηγός του στρατού, Αντόνιο Τζάι, απείλησε να εκτελέσει τον Γκόμες αν συνεχίζονταν οι κινητοποιήσεις. Την επόμενη ημέρα (2 Απριλίου) ο πρωθυπουργός αφέθηκε ελεύθερος και επέστρεψε στα καθήκοντά του.
Απόπειρα πραξικοπήματος 2011
Στις 26 Δεκεμβρίου 2011 απέτυχε και νέα απόπειρα πραξικοπήματος, για την οποία συνελήφθη ο αρχηγός του Ναυτικού Μπούμπο ντα Τσούτο, μαζί με 100 και πλέον άτομα. Ο Πρωθυπουργός Γκόμες κατέφυγε για λίγο στην πρεσβεία της Ανγκόλας. Η απόπειρα έγινε ενώ ο Πρόεδρος Μαλάμ Μπακάι Σανιά απουσίαζε για νοσηλεία στη Γαλλία.
Θάνατος Σανιά, εκλογές και πραξικόπημα 2012
Ο Πρόεδρος Σανιά πέθανε στο Παρίσι, στις 9 Ιανουαρίου 2012 και προσωρινά στη θέση του ανέλαβε ο Ραϊμούντο Περέιρα. Την ίδια περίοδο, ανέλαβε καθήκοντα και η πρώτη γυναίκα στο πρωθυπουργικό αξίωμα της χώρας, η Αντιάτο Τζαλό Ναντινιά. Ακολούθησε ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών, στις 18 Μαρτίου 2012, κατά τον οποίο ο Κάρλος Γκόμες ο νεότερος προηγήθηκε με ποσοστό 48,97% έναντι 23,36% για τον Μοχάμεντ Ιαλά Εμπαλό. Σε ένα ακόμα στρατιωτικό πραξικόπημα, στις 12 Απριλίου 2012, η πολιτική κυβέρνηση ανατράπηκε, ο Πρόεδρος και η Πρωθυπουργός συνελήφθησαν και ο δεύτερος γύρος των εκλογών αναβλήθηκε.
Νομοθετική εξουσία
Η Εθνοσυνέλευση (Assembleia Nacional Popular da Guiné-Bissau) σχηματίζεται έπειτα από τη διεξαγωγή εκλογών. Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 10 Μαρτίου του 2019 και οι έδρες είναι 102, εκ των οποίων τα 100 μέλη εξελέγησαν με αναλογική εκπροσώπηση (λίστα κομμάτων). Οι δύο εναπομείνασες έδρες προορίζονται για τους πολίτες της αφρικανικής χώρας που ζουν στο εξωτερικό. Η θητεία των μελών της Εθνοσυνέλευσης είναι πενταετής. Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης από το 2014 είναι ο Σιπριάνο Κασάμα.
Διοικητική Διαίρεση
thumb|Τα διοικητικά διαμερίσματα της Γουινέας-Μπισσάου Η Γουινέα-Μπισσάου διαιρείται σε 9 διοικητικά διαμερίσματα, με μεγαλύτερο αυτό της από το 1942 πρωτεύουσας, Μπισσάου (έχει γύρω στους 350.000 κατοίκους). Στην Μπισσάου ζει το ¼ περίπου του πληθυσμού στη χώρα, ενώ το 1/3 διαμένει στις πόλεις. Η πρωτεύουσα αποτελεί ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο λιμάνι στη χώρα.
Πολιτικά κόμματα
Με το νέο Σύνταγμα, ο πολυκομματισμός κατοχυρώθηκε στη χώρα. Τα μεγαλύτερα κόμματα είναι το Αφρικανικό Κόμμα Ανεξαρτησίας της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (Partido Africano da Independência de Guiné e Cabo Verde) και το Κόμμα για την Κοινωνική Ανανέωση (Partido para a Renovaçao Social). Υπάρχουν επίσης και άλλα κόμματα, όπως:
Εκλογές
Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 13 Απριλίου και στις 18 Μαΐου 2014. Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 το PAIGC κέρδισε ξανά και παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα.
Ανθρώπινα δικαιώματα
Το Φεβρουάριο του 1993 η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε σειρά συνταγματικών τροποποιήσεων με σκοπό να διασφαλίσει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Παράλληλα, καταργήθηκε η θανατική ποινή. Η Διεθνής Αμνηστία είχε καταγγείλει τις αρχές της χώρας γισ συλλήψεις πολιτών και στρατιωτών που φέρονταν αναμεμειγμένοι σε απόπειρα πραξικοπήματος το 1993. Σε έκθεση του 1996 η χώρα δεν αναφέρθηκε ξανά. Το 1998 όμως, όταν ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος, πολλοί στρατιώτες εκτελέστηκαν από τους αντιπάλους τους. Τον Αύγουστο του 1991 ιδρύθηκε ο Σύνδεσμος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Γουινέα-Μπισσάου.
ΜΜΕ
Με νομοσχέδιο στις 3 Οκτωβρίου του 1993 ο Τύπος και τα ΜΜΕ έγιναν πιο φιλελεύθερα. Ο Τύπος συμπεριλαμβάνει την κυβερνητική εφημερίδα No Pintcha και ανεξάρτητες εκδόσεις, όπως L’Expresso Bissau, Correo da Guinee-Bissau, Banomero. Ο κρατικός ραδιοφωνικός σταθμός (RDN) ανταγωνίζεται τρεις ιδιωτικούς– Radio Pindjitiguiti, Radio Mavegro και Radio Bombolom.
Συνθήκες διαβίωσης
Η χώρα είναι μια από τις φτωχότερες στον κόσμο, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τη χαμηλή της θέση στο Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης. Επιπλέον, οι υγειονομικές συνθήκες δεν είναι οι ιδανικές για τον πληθυσμό. Το 2005 και το 2008 η χώρα αντιμετώπισε επιδημίες χολέρας, με περισσότερους από 200 νεκρούς στη δεύτερη επιδημία, κατά την οποία προσβλήθηκαν πάνω από 12.000 άτομα. . Σύμφωνα με έκθεση που δόθηκε στη δημοσιότητα στο Ναϊρόμπι, το Νοέμβριο του 2008, η χώρα είναι η χειρότερη για τα παιδιά της Αφρικής.
Διεθνείς Σχέσεις
Η Γουινέα-Μπισσάου είναι μέλος πολλών διεθνών οργανισμών και ειδικότερα ανήκει στους οργανισμούς: ACCT, ACP, AfDB, Αφρικανική Ένωση, CPLP, ECOWAS, FAO, FZ, G-77, IBRD, ICAO, ICCt (υπέγραψε), ICRM, IDA, IDB, IFAD, IFC, IFRCS, ILO, IMF, IMO, Interpol, IOC, IOM, ITSO, ITU, ITUC, MIGA, NAM, OIC, OIF, OPCW (υπέγραψε), ΟΗΕ, UNCTAD, UNESCO, UNIDO, Union Latina, UNWTO, UPU, WADB (περιφερειακό μέλος), WAEMU, WFTU, WHO, WIPO, WMO, WTO.
Άμυνα
Δραστηριοποιούνται οι Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις του Λαού (FARP). Αυτές περιλαμβάνουν Στρατό Ξηράς, Ναυτικό, Αεροπορία και παραστρατιωτική δύναμη. Τις δεκαετίες του ' 80 και του ' 90 αλλά και το 2003 εκδηλώθηκαν επιτυχημένες και μη απόπειρες πραξικοπημάτων. Το Μάρτιο του 2009 ο πρόεδρος της χώρας, Νίνο Βιέιρα, δολοφονήθηκε από υποστηρικτές του επίσης δολοφονηθέντος αρχηγού του στρατού. Η στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική και η ηλικία στράτευσης είναι στα 18 χρόνια.
Λουί-Αντουάν ντε Μπουγκαινβίλ
Ο Λουί Αντουάν ντε Μπουγκαινβίλ (Louis Antoine de Bougainville) (12 Νοεμβρίου 1729 - 31 Αυγούστου 1811) ήταν Γάλλος στρατιωτικός και εξερευνητής.
Στρατιωτική καριέρα
Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν γιος συμβολαιογράφου. Το 1755 εστάλη στο Λονδίνο ως γραμματέας στη γαλλική πρεσβεία, και έγινε μέλος της βασιλικής κοινωνίας. Το 1756 ταξίδεψε στον Καναδά ως καπετάνιος του dragoons, βοηθός του μαρκήσιου Ντε Μονκάλμ (de Montcalm). Συμμετείχε ενεργά στην κατάληψη του οχυρού Oswego το 1756 και στη μάχη του οχυρού Γουίλιαμ Χένρυ (William Henry) το 1757. Πληγώθηκε το 1758 στη μάχη της Κάριλον (Battle of Carillon). Τον επόμενο χειμώνα επέστρεψε στη Γαλλία, μετά από διαταγές του μαρκήσιου, για να παραλάβει τους πρόσθετους στρατιωτικούς πόρους για την αποικία. Κατά τον αποικιακό πόλεμο με τη Βρετανική Αυτοκρατορία, ανταμείφθηκε με τον σταυρό του Σαιντ Λούις και επέστρεψε στον Καναδά το επόμενο έτος με τον βαθμό του συνταγματάρχη. Το 1759 συμμετείχε στην υπεράσπιση του Κεμπέκ. Έχοντας ένα μικρό στράτευμα κάτω από την εντολή του επιτηρούσε τη βόρεια ακτή του ποταμού του St. Lawrence διεξάγοντας πολλές αψιμαχίες με τους Βρετανούς. Μετά από τον θάνατο του μαρκησίου de Montcalm και την πτώση του Κεμπέκ στις 18 Σεπτεμβρίου ο Μπουγκαινβίλ εστάλη στο δυτικό μέτωπο υπό τον νέο διοικητή του Chevalier de Lιvis. Ήταν μεταξύ των αξιωματικών που συνόδευσαν τον de Lιvis στο νησί Αγίου Λαυρεντίου για τη γενική συνθηκολόγηση του 1761. Γυρίζοντας πίσω στην Ευρώπη μαζί με τους άλλους Γάλλους αξιωματικούς στερήθηκε τους στρατιωτικούς βαθμούς και τα παράσημα και του απαγορεύθηκε να αναλάβει περαιτέρω ενεργά καθήκοντα ενάντια στους Βρετανούς υπό τον όρο της παράδοσης. Κατά τον πόλεμο των επτά ετών (1761 έως 1763), ως διπλωμάτης, διαπραγματεύτηκε τη Συνθήκη του Παρισιού που παραχώρησε τελικά το μεγαλύτερη μέρος της νέας Γαλλίας στη βρετανική αυτοκρατορία. μικρογραφία|300px|Το πλοίο Boudeuse του Λουί Αντουάν ντε Μπουγκαινβίλ
Η ανακάλυψη της νήσου Μπουγκαινβίλ
Το 1766 ο Μπουγκαινβίλ έλαβε από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΕ' την αποστολή να περιπλεύσει τον Ειρηνικό. Θα γινόταν ο 14ος καπετάνιος στη ιστορία, και ο πρώτος Γάλλος, που θα έκανε τον περίπλου της γης, και η ολοκλήρωση της αποστολής του θα ενίσχυε το γόητρο της Γαλλίας μετά από τις ήττες της κατά τη διάρκεια του επταετούς πολέμου. Ο Μπουγκαινβίλ αναχώρησε από τη Ναντ στις 15 Νοεμβρίου 1766 με δύο σκάφη (La Boudeuse και L' Étoile), ενώ τον συνόδευσε και ο βοτανολόγος Φιλιμπέρ Κομερσόν (Philibert Commerçon).
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού επισκέφθηκε τα νησιά της Ταϊτής, το Τουαμότου Αρχιπέλαγος, Mehetea και Ταϊτή το οποίο απαίτησε για τη Γαλλία και το ονόμασε Νέα Κύθηρα. Συνέχισε δυτικά στη νότια Σαμόα και τις Νέες Εβρίδες, κατόπιν συνέχισε ψάχνοντας ακόμα τη νότια ήπειρο. Στις 4 Ιουνίου έφτασε σε άγνωστα νησιά, τους σημερινούς νήσους του Σολομώντος αλλά λόγω της εχθρότητας των ιθαγενών απέφυγε να αποβιβαστεί στην ακτή, πριν εγκαταλείψει όμως ονόμασε το νησί Μπουγκαινβίλ. Επιστρέφοντας στη Γαλλία στις 16 Μαρτίου 1769, η αποστολή ολοκλήρωσε τον περίπλου της και έφθασε στο Σαιν-Μαλό, με την απώλεια μόνο των επτά από τους 200 ναύτες. Το ταξίδι του ήταν επίσης ξεχωριστό καθώς για πρώτη φορά ήταν μέλος παρόμοιας αποστολής και μια γυναίκα, η Ζαν Μπαρέ (Jeanne Baret).
Μετά από πολλά χρόνια επέστρεψε στην ενεργό υπηρεσία, μεταξύ 1779 και 1782, συμμετέχοντας στη μάχη του Τσήζαπηκ. Επιστρέφοντας στο Παρίσι έλαβε θέση ακαδημαϊκού και προσπάθησε να οργανώσει μια εξερευνητική αποστολή στον βόρειο πόλο, αλλά δεν υποστηρίχθηκε από τη γαλλική κυβέρνηση.
Διετέλεσε γερουσιαστής, ενώ ο Ναπολέων τον τίμησε κάνοντας τον μέλος της λεγεώνας της τιμής. Πέθανε στο Παρίσι στις 31 Αυγούστου του 1811. Ήταν παντρεμένος και είχε τρεις γιους, οι οποίοι υπηρέτησαν στον γαλλικό στρατό.
Το όνομα του Μπουγκαινβίλ έχει δοθεί στο μεγαλύτερο νησί των νήσων του Σολομώντος, στο στενό που το χωρίζει από το νησί Σουαζέλ Choiseul, καθώς και στο στενό μεταξύ των νησιών Μαλακούλα και Εσπίριτου Σάντο των Νέων Εβρίδων. Στα Νησιά Φώκλαντ, ο λιμένας Louis και η νήσος Μπουγκαινβίλ φέρουν επίσης το όνομά του, όπως και το φυτό Μπουκαμβίλια (Bougainvillea) όπως και 13 σκάφη του γαλλικού ναυτικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπουγκαινβιλ Λουι Αντουαν Μπουγκαινβιλ Λουι Αντουαν Μπουγκαινβιλ Λουι Αντουαν Μπουγκαινβιλ Λουι Αντουαν
Κυβέρνηση της Ολλανδίας
Η Κυβέρνηση της Ολλανδίας (ολλανδικά: Regering in Nederland) ασκεί την εκτελεστική εξουσία στην Ολλανδία. Η κυβέρνηση αποτελείται από τον βασιλιά και τους υπουργούς, όπως αναφέρει το άρθρο 42, παράγραφος 1 του Συντάγματος (art. 42 lid 1 Grondwet).
Οι υπουργοί αποτελούν το Συμβούλιο των Υπουργών (κυβέρνηση χωρίς τον βασιλιά), υπό την προεδρία του με βασιλικό διάταγμα (κάθε απόφαση της κυβέρνησης ονομάζεται βασιλικό διάταγμα) διορισμένου πρωθυπουργού.
Υπάρχει κυβερνητική σχέση μεταξύ του βασιλιά και των υπουργών, μεταξύ του πρωθυπουργού και των υπουργών, όχι όμως μεταξύ των υπουργών και των υφυπουργών. Μια εξαίρεση είναι η σχέση μεταξύ των υπουργών και του γραμματέα του κράτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Ολλανδίας
Άβας ο Τρωαδίτης
Ο Άβας ο Τρως, ή Άβας ο Τρωαδίτης σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ήταν σπουδαίος μαχητής κατά τον Τρωικό Πόλεμο
Φέρεται ως γιος του Ευρυδάμαντος και αδελφός του Πολυίδη. Συμμετέχοντας στον πόλεμο σκοτώθηκε από τον Διομήδη. (Ιλιάδα Ε 148).
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Τρώες
Αφέτες Μαγνησίας
Οι Αφέτες (επίσημη ονομασία Αφέται) είναι ημιορεινό χωριό του Νομού Μαγνησίας με πληθυσμό 339 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Το όνομα προέρχεται από τον ομώνυμο αρχαίο οικισμό και τον αναφερόμενο από τον Ηρόδοτο όρμο Αφεταί της αρχαίας Θετταλομαγνησίας, ενώ τον 19ο αιώνα το χωριό ονομαζόταν Νιάου. Είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 240 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση 27 χιλιομέτρων από το κέντρο του Βόλου. Απέχει 1,8 χλμ. σε ευθεία γραμμή από τη θάλασσα, την ακτή της Αφύσσου στον Παγασητικό κόλπο. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες των Αφετών είναι πλάτος 39°17΄ Βόρειο και μήκος 23°11΄ Ανατολικό. Κοντινότεροι οικισμοί είναι η Ζερβόχια, η Άφυσσος και ο Προφήτης Ηλίας.
Διοικητικά οι Αφέτες υπάγονται σήμερα στην ομώνυμη τοπική κοινότητα (περιλαμβάνει και τον Προφήτη Ηλία) της Δημοτικής Ενότητας Αφετών του Δήμου Νότιου Πηλίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Παλαιότερα, εντελώς αντίστοιχα, ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας της Επαρχίας Βόλου του Νομού Μαγνησίας (και από το 2001 ως το 2011 του Δήμου Αφετών).
Η εξέλιξη του πληθυσμού των Αφετών στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.
Στο χωριό, που είναι κτισμένο αμφιθεατρικά μέσα σε ελαιώνες, υπάρχουν αξιόλογα παλαιά αρχοντικά σπίτια, ενώ το σημαντικότερο κτίσμα είναι η εκκλησιά του Αγίου ΙΩΆΝΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΌΔΡΟΜΟΥ μικρογραφία|Η καμινάδα του ελαιοτριβείου, Έτος κατασκευής 1906, Αφέτες, Πήλιο, Θεσσαλία που κτίσθηκε το 1802 και έχει επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Όπως και άλλα χωριά του Πηλίου, οι Αφέτες διαθέτουν μεγάλη πλακόστρωτη πλατεία με τεράστια πλατάνια. Στην άκρη της βρίσκεται η επίσης αξιόλογη εκκλησία του Aϊ-Γιάννη που έχτισε ο γνωστός Ηπειρώτης μάστορας Δήμος Ζαπανιώτης. Στους Αφέτες βρίσκεται επίσης ένα ιστορικό ελαιοτριβείο, η καμινάδα του οποίου κτίστηκε το 1906 με ειδικό τούβλο και πορσελάνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αφετες Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Στενό των Κυθήρων
μικρογραφία| Άποψη του στενού Κυθήρων από απόσταση στη νότια Ελλάδα. Το Στενό Κυθήρων (επίσης Στενά Κυθήρων, Στενό Κυθήρων-Αντικυθήρων ή Κανάλι των Κυθήρων) είναι πλωτή οδός έξω από τα Κύθηρα στη νότια Ελλάδα. Το Στενό Κυθήρων-Αντικυθήρων βρίσκεται στο Δυτικό ελληνικό τόξο. Έχει μήκος περίπου 100 χιλιομέτρων και βρίσκεται μεταξύ της Πελοποννήσου και της Κρήτης.
Πολλά πλοία έχουν βυθιστεί στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των HMS Greyhound (H05), HMS Gloucester (62) και SS Ivernia.
Κίνδυνος πλοήγησης
Το Στενό Κυθήρων αντιπροσωπεύει έναν από τους πιο επικίνδυνους ναυτικούς κινδύνους στη Μεσόγειο. Το στενό μεταξύ των Κυθήρων και του Ακρωτηρίου Μαλέα θεωρήθηκε επικίνδυνο από τους Έλληνες ναυτικούς την αρχαιότητα. Οι περισσότερες θαλάσσιες μεταφορές από την Αθήνα, την Κωνσταντινούπολη και τη Μαύρη Θάλασσα προς την κεντρική και δυτική Μεσόγειο περνούν από το στενό και συχνά υπόκεινται σε ισχυρούς ανέμους και ναυάγια στο Ακρωτήριο Μαλέας. Για να παρακαμθεί, η συντομότερη και ασφαλέστερη διαδρομή μέσω του Ισθμού της Κορίνθου χρησιμοποιήθηκε από την κλασική αρχαιότητα, πρώτα μέσω της χρήσης της χερσαίας οδού Διόλκου και στη σύγχρονη εποχή, μέσω της Διώρυγας της Κορίνθου.
Σεισμοί και τσουνάμι
Το Στενό Κυθήρων, που βρίσκεται εντός του Δυτικού Ελληνικού τόξου, υπόκειται σε βύθιση λόγω φυσιολογικής βλάβης που οδηγεί σε «εκτεταμένη παραμόρφωση και περιστροφή» μεταξύ δύο μεγάλων τμημάτων του εξωτερικού τόξου. Σύμφωνα με τον Παπαδόπουλο και τον Κίικο, το Δυτικό Ελληνικό τόξο έχει υψηλή σεισμική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα παραμορφώσεις στα σημεία του στενού που είναι ενεργή. Εδώ η καταγραφόμενη «σεισμική ολίσθηση» είναι της τάξης του 0,3 εκ./έτος. Επίσης, στο στενό αναφέρονται σεισμοί σε ρηχά και ενδιάμεσα βάθη, με μεγέθη επιφανειακών κυμάτων έως 8,0.
Το Σύστημα Προειδοποίησης Τσουνάμι του Στενού Κυθήρων (TWS) περιλαμβάνει δύο αλληλένδετα στοιχεία. Το ένα βασίζεται στις σεισμογραφικές παρατηρήσεις και το άλλο σχετίζεται με καταγραφές παλίρροιας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πορθμοί της Ελλάδας Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Κρήτης Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί των Νήσων Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Αττικής
419 π.Χ.
Το έτος 419 π.Χ. ήταν ένα έτος του προ-Ιουλιανού Ρωμαϊκού ημερολογίου. Τότε, ήταν γνωστό ως Έτος του Δικαστηρίου των Λανάτους, Ρούτιλους, Τρισίπιτινους και Αξίλλα (ή, πιο σπάνια, έτος 335 Ab urbe condita). Η ονομασία 419 π.Χ. για το έτος αυτό έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν η ημερολογιακή εποχή του μ.Χ. έγινε η διαδεδομένη μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών.
The Silent Wedding
Τα πρώτα χρόνια
Για σχεδόν 10 χρόνια η μπάντα λεγόταν "Πυρ και Μανία" και έπαιζε ελληνόφωνο heavy rock έχοντας κυκλοφορήσει 2 άλμπουμ. Το 2006, οι Τζίμης (κιθάρες) και Μάριος (Φωνή) αποφάσισαν να ιδρύσουν το heavy metal συγκρότημα The Silent Wedding με αγγλικό πλέον στίχο. Το όνομα της μπάντας συμβολίζει μια "Μυστική Συμφωνία" η οποία συνδυάζει τις ετερόκλητες μουσικές επιρροές των μελών.
Το συγκρότημα ξεκίνησε συναυλίες παίζοντας δικά του κομμάτια και διάφορες metal διασκευές, μοιράστηκε τη σκηνή με πολλές γνωστές metal μπάντες και συμμετείχαν σε πολλά φεστιβάλ της Ελλάδας.
"The Silent Wedding" EP (2008 - 2009)
right|222px|thumb|Εξώφυλλο "The Silent Wedding EP" (2008) To 2007 ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του πρώτου τους EP στα Underground Music Studios. Το ΕΡ κυκλοφόρησε το 2008 και περιλάμβανε 4 δικά τους κομμάτια και μια live διασκευή στο "Sleeping in the Fire" των W.A.S.P. και απέσπασε θετικές κριτικές από περιοδικά (Metal Hammer, Rock Hard κ.α.), ραδιοφωνικούς σταθμούς και διεθνή webzines. Ο ήχος των The Silent Wedding χαρακτηρίστηκε ως μελωδικό Heavy Metal με Progressive και Power επιρροές.
Το 2009 ένα νέο κομμάτι με τίτλο "General Autopsy" συμπεριλήφθηκε στη συλλογή του περιοδικού Rock Hard "Greek Power Vol.1". Το κομμάτι συμπεριλήφθηκε επίσης στην επανακυκλοφορία του ΕΡ ένα χρόνο μετά.
Νέο άλμπουμ και live εμφανίσεις (2010 – 2012)
Το συγκρότημα άρχισε να δουλεύει τον πρώτο του δίσκο ο οποίος ολοκληρώθηκε το 2012. Η ηχογράφηση και η μίξη του άλμουμ "Livin' Experiments" έγινε στα Underground Music Studios και το mastering το επιμελήθηκε ο Michael "Miro" Rodenberg (Kamelot, Edguy, Rhapsody κ.α.) στα Gate Studios της Γερμανίας. Τέλος, το εξώφυλλο του δίσκου ανέλαβε ο Travis Smith (Nevermore, Iced Earth, Opeth κ.α.). Στο μεταξύ συνέχισαν να προωθούν τη μουσική τους παίζοντας σε γνωστά metal φεστιβάλ της Ελλάδας και της Κύπρου (Hellenic Heavy Metal bands fest, Golden Apple Fest, Ayia Napa Youth Fest κ.α.) και μοιράστηκαν τη σκηνή με συγκροτήματα όπως οι Fates Warning, Firewind, Maiden United, Visions of Atlantis και πολλά άλλα. Το Δεκέμβριο του 2012 οι The Silent Wedding συμμετείχαν ως support στην Ολλανδική περιοδεία των Maiden United  με τον Perttu Kivilaakso (Apocalyptica).
"Livin’ Experiments" (2013-2014)
right|222px|thumb|"Livin’ Experiments", εξώφυλλο από τον Travis Smith Το "Livin Experimens" κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2013 από τη βελγική FYB Records, ενώ η κεντρική διάθεση σε Ελλάδα και Κύπρο έγινε από τα καταστήματα Public. Το άλμπουμ έλαβε θετικές κριτικές από διάφορα webzines και περιοδικά (με βαθμό 8/10 στο περιοδικό Metal Hammer). Η πρώτη παρουσίαση του άλμουμ έγινε στην Αθήνα με μία συναυλία και ο δίσκος συμεριλήφθηκε τον Ιανουάριο του 2014 στη λίστα "Best Seller Metal CD" των καταστημάτων Public.
Το Σεμπέμβρη του 2013 έκαναν μια δέυτερη ολλανδική περιοδεία με τους Maiden United και στη συνέχεια έκαναν την πρώτη Ευρωπαική παρουσίαση του δίσκου στο Τίλμπουργκ (Ολλανδία). Την ίδια χρονιά ο Τζίμης (κιθάρες) και ο Γιάννης (πλήκτρα) συμμετείχαν στο συγκρότημα του Eve's Apple μαζί με τις τραγουδίστριες από συγκροτήματα όπως Delain, Tristania, Sirenia και πολλών άλλων για μια συναυλία στο φεστιβάλ Metal Female Voices στο Βέλγιο. Οι The Silent Wedding εμφανίστηκαν με τους Fates Warning στην Αθήνα, με τους Saxon στη Θεσσαλονίκη, ακολούθησαν τους Voodoo Six στο Ευρωπαικό τους mini tour το 2014 και συμμετείχαν στην εικοσαήμερη περιοδεία «European Journey 2014» των Threshold. Αυτή την περίοδο η μπάντα έχει ξεκινήσει την παραγωγή και ηχογράφηση του δεύτερου δίσκου τους, ο οποίος πρόκειται να κυκλοφορήσει στα τέλη του 2015.
"The Silent Wedding" EP (2008)
Η ηχογράφηση, η μίξη και το mastering έγιναν στα Underground Music Studios (Περιστέρι, Αθήνα) από τον Τζίμη Κατσαρό.
"Livin’ Experiments" (2013)
Η ηχογράφηση έγινε από τον Τζίμη Κατσαρό (Underground Music Studios), η μίξη από τον Γιάννη Νικολακόπουλο και το mastering από τον Miro Rodenberg (Gate Studios, Γερμανία).
Μέλη
Τρέχοντα
Πρώην
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Μάικλ Μαλόουν
Ο Μάικλ Μαλόουν (γεννημένος στις 15 Σεπτεμβρίου 1971) είναι Αμερικανός επαγγελματίας προπονητής μπάσκετ, ο οποίος σήμερα είναι ο πρώτος προπονητής των Ντένβερ Νάγκετς στο αμερικανικό πρωτάθλημα ΝΒΑ, και τους οδήγησε στην κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος ΝΒΑ το 2023.
Έχει διατελέσει και πρώτος προπονητής των Σακραμέντο Κινγκς. Ο Μαλόουν υπηρέτησε προηγούμενα και ως βοηθός προπονητής των επαγγελματικών ομάδων, Νιου Γιορκ Νικς, Κλίβελαντ Καβαλίερς, Νιου Όρλεαν Χόρνετς και Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς.
Πρώιμη ζωή
Γεννήθηκε στην Αστόρια του Κουίνς της Νέας Υόρκης και είναι γιος του Brendan Malone, παλιού προπονητή του NBA.
Έπαιξε στην ανδρική ομάδα μπάσκετ Loyola Greyhounds από το 1989 έως το 1993.
Προπονητική καριέρα
Μετά την αποφοίτησή του από το κολλέγιο Loyola, ο Μαλόουν εντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Όκλαντ ως βοηθός προπονητή στους Golden Grizzlies υπό τον πρώτο προπονητή Greg Kampe.
Διετέλεσε βοηθός προπονητή για την ομάδα μπάσκετ ανδρών Providence Friars από το 1995 έως το 1998. Τη σεζόν 1998–99, ήταν μάνατζερ της διοίκησης μπάσκετ ανδρών στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια.
Αργότερα αναβαθμίστηκε και απέκτησε επαγγελματική προπονητική προϋπηρεσία στο ΝΒΑ, το 2001 ως προπονητής - συνεργάτης με τους Νιου Γιορκ Νικς, και συνεργάστηκε με παίκτες, προπονητικό επιτελείο και προσωπικό και επεξεργαζόταν αναφορές σκάουτινγκ. Οι Νικς τον προώθησαν σε βοηθό προπονητή το 2003.
Για την περίοδο 2011-2013, οι Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς προσέλαβαν τον Μαλόουν ως βοηθό προπονητή υπό τον προπονητή Μαρκ Τζάκσον.
Στις 3 Ιουνίου 2013, ο Μαλόουν προσλήφθηκε από τον ιδιοκτήτη Vivek Ranadivé ως ο νέος προπονητής των Σακραμέντο Κινγκς.
Τα έτη 2015-2023 διετέλεσε ως πρώτος προπονητής στην ομάδα του Ντένβερ του ΝΒΑ με αξιοσημείωτη επιτυχία. Συγκεκριμένα, στις 15 Ιουνίου 2015, προσλήφθηκε ως νέος προπονητής των Ντένβερ Νάγκετς. Τη σεζόν 2018-19, ο Μαλόουν οδήγησε τους Νάγκετς στη δεύτερη θέση στη Δυτική Περιφέρεια, πίσω από τους Golden State Warriors, με συνολικό ρεκόρ 54–28.
Στις 24 Δεκεμβρίου 2019, οι Νάγκετς ανακοίνωσαν ότι συμφώνησαν σε επέκταση συμβολαίου με τον Μαλόουν. Κατά τη διάρκεια των πλέι οφ του 2020, θα γίνονταν η πρώτη ομάδα στην ιστορία του πρωταθλήματος που θα ξεπερνούσε μειονεκτική θέση χάοντας 3–1, νικώντας και τους Utah Jazz και τους Los Angeles Clippers, αντίστοιχα, σε επτά παιχνίδια ξυρίζοντας από το 3-1 εις βάρος τους. Παρά το ιστορικό κατόρθωμά τους, οι Νάγκετς θα αποκλειόταν στους τελικούς της Δυτικής Περιφέρειας από τους Λος Άντζελες Λέικερς σε πέντε αγώνες.
Στις 23 Μαρτίου 2022, κατέληξε σε συμφωνία με τους Νάγκετς για πολυετή επέκταση συμβολαίου.
Κατάκτηση τίτλου ΝΒΑ
Το 2023 οδήγησε τους Νάγκετς στην πρώτη θέση της κανονικής περιόδου στη Δύση, στην πιο πετυχημένη προπονητική του χρονιά. Στην τελική φάση των αγώνων, τον Μάιο 2023, ο Μάρεϊ καθοδήγησε τους Νάγκετς -με ηγέτη τον Σέρβο σούπερ σταρ Γιόκιτς- στον τελικό της Δύσης και στην κατάκτηση για πρώτη φορά του τίτλου της Δυτικής Περιφέρειας του ΝΒΑ για τους Ντένβερ Νάγκετς.
Στις 12 Ιουνίου 2023, οδήγησε τους Ντένβερ Νάγκετς στον 1ο τίτλο τους στο πρωτάθλημα ΝΒΑ. Με ηγέτη τον Σέρβο Νίκολα Γιόκιτς νίκησαν με 94-89 τους Χιτ στο πέμπτο παιχνίδι των τελικών και τελικά επικράτησαν με σκορ 4-1.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
2932 Κεμπτσίνσκι
Κοντά στο αφήλιο της τροχιάς του ο Κεμπτσίνσκι βρίσκεται στα εξώτατα όρια της Κύριας Ζώνης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κεμπτσίνσκι είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κεμπτσινσκι
Τζιμπρίλ Σιντιμπέ (ποδοσφαιριστής, γεννηθείς το 1992)
Ο Τζιμπρίλ Σιντιμπέ (Djibril Sidibé, 29 Ιουλίου 1992) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ΑΕΚ στη θέση του αμυντικού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1992 στην Τρουά της Γαλλίας και έχει καταγωγή από το Μάλι.
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2010 στην Τρουά και συνέχισε το 2012 στη Λιλ. Το 2016 υπέγραψε στη Μονακό, ενώ για την περίοδο 2019-2020 παραχωρήθηκε δανεικός στην Έβερτον. Από το 2022 είναι παίκτης της ΑΕΚ.
Με την εθνική ομάδα αγωνιζόταν από το 2016 έως το 2018. Ήταν μέλος της αποστολής στο Μουντιάλ 2018, στο οποίο η Γαλλία κατέκτησε το τρόπαιο. Την ίδια χρονιά, απονεμήθηκε σε αυτόν και σε όλη την ομάδα το Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Γάλλοι αφρικανικής καταγωγής Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ιωάννης Κληρίδης
Ο Ιωάννης Κληρίδης (1887 - 1961) ήταν Κύπριος δικηγόρος και πολιτικός, πατέρας του μετέπειτα Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκου Κληρίδη. Διατέλεσε δήμαρχος Λευκωσίας και υπήρξε υποψήφιος Πρόεδρος της Κύπρου στις πρώτες προεδρικές εκλογές του 1959, όπου ηττήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.
Μάχη του Μπολιμόβ
Η Μάχη του Μπολιμόβ διεξήχθη στις 31 Ιανουαρίου 1915 μεταξύ γερμανικών και ρωσικών δυνάμεων και είχε ασαφές αποτέλεσμα. Η μάχη θεωρείται προϋπόθεση για τη δεύτερη μάχη των ποταμών Μαζούρ.
Μάχη
Η 9η Γερμανική Στρατιά υπό τις διαταγές του Άουγκουστ φον Μάκενσεν επιτέθηκε στη 2η Ρωσική Στρατιά, υπό τις διαταγές του Στρατηγού Σμιρνόφ, κοντά στο πολωνικό χωριό Μπολιμόβ, το οποίο βρισκόταν επί του σιδηρόδρομου που ένωνε το Λοντζ με τη Βαρσοβία.
Ιωάννης Κληρίδης
Βίος
Ο Ιωάννης Κληρίδης γεννήθηκε το 1887 στον Αγρό της επαρχίας Λεμεσού (στην περιοχή της Πιτσιλιάς). Σπούδασε αρχικά στο Παγκύπριο Διδασκαλείο, από το οποίο αποφοίτησε το 1907, και για λίγα χρόνια εργάστηκε ως δάσκαλος σε δημοτικά σχολεία. Τελικά αποφάσισε να σπουδάσει και Νομική, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, και το 1914 ονομάσθηκε δικηγόρος στο Gray’s Inn του Λονδίνου.
Μάχη του Μπολιμόβ
Μάχη
Η μάχη του Μπολιμόβ ήταν η πρώτη προσπάθεια των Γερμανών να προχωρήσουν σε ευρεία χρήση δηλητηριώδους αερίου - τα 18.000 κελύφη αερίου δεν είχαν επιτυχία όταν το βρωμιούχο ξυλόλιο - μορφή δακρυγόνου - ανατινάχθηκε πίσω στις δικές τους γραμμές. Το άεριο οδήγησε σε λίγες απώλειες, ωστόσο, ο κρύος καιρός το έκανε να παγώσει και να φανεί αναποτελεσματικό.
Ιωάννης Κληρίδης
Βίος
Επιστρέφοντας στην Κύπρο, άνοιξε δικηγορικό γραφείο στην Λευκωσία (1915) και σύντομα αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο επιτυχημένους δικηγόρους της Κύπρου, ενώ παράλληλα αρθρογραφούσε για νομικά και πολιτικά θέματα στις εφημερίδες «Πατρίς» και «Ελευθερία».
Μάχη του Μπολιμόβ
Μάχη
Η αποτυχία του βρωμιούχου ξυλολίου ανάγκασε τους Γερμανούς να σταματήσουν την επίθεση τους. Ως απάντηση, οι Ρώσοι έστειλαν 11 μεραρχίες υπό τις διαταγές του Βασίλι Γκούρκο να περάσουν στην αντεπίθεση - ωστόσο, η ρωσική αντεπίθεση αναχαιτίστηκε από το γερμανικό πυροβολικό και οι Ρώσοι έχασαν 40.000 στρατιώτες.
Ιωάννης Κληρίδης
Βίος
Ένθερμος οπαδός του κινήματος της Ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα, υπηρέτησε ως γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου (1921), μέλος της Θρονικής Επιτροπής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου (1927-41), μέλος του Συμβουλίου της Εφορείας Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας, και νομικός σύμβουλος του Αρχιεπισκόπου.
Μάχη του Μπολιμόβ
Βιβλιογραφία
κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Η Ρωσία κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ιωάννης Κληρίδης
Βίος
Υπηρέτησε μία θητεία ως δήμαρχος Λευκωσίας (1946-49) με την υποστήριξη του αριστερού ΑΚΕΛ.
Το 1952 έγινε μέλος του Αποικιακού Εκτελεστικού Συμβουλίου (Colony's Executive Council) υπό την βρετανική αποικιακή διοίκηση, αλλά παραιτήθηκε από την θέση αυτή το 1956, διαμαρτυρόμενος για την εκτόπιση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στις Σεϋχέλλες από τους Βρετανούς.
Το 1959 ο Ιωάννης Κληρίδης ήταν υποψήφιος Πρόεδρος της Κύπρου στις πρώτες προεδρικές εκλογές με την υποστήριξη του ΑΚΕΛ, αλλά υπέστη βαριά ήττα από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Αξιοσημείωτο ήταν το γεγονός ότι ο ίδιος του ο γιος, Γλαύκος Κληρίδης, υποστήριξε τον Αρχιεπίσκοπο ενάντια στον πατέρα στου.
Η βρετανική κυβέρνηση απένειμε στον Ιωάννη Κληρίδη τα παράσημα Queen's Counsel (QC) και Commander of the Most Excellent Order of the British Empire (CBE).
Ο Ιωάννης Κληρίδης πέθανε το 1961, σε ηλικία 74 ετών.
Γλαφυρά Μαγνησίας
Τα Γλαφυρά είναι ημιορεινό χωριό του Νομού Μαγνησίας με πληθυσμό 237 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Το όνομα προέρχεται από την αρχαία πόλη Γλαφύραι, ενώ μέχρι το 1927 το χωριό ονομαζόταν Κάπουρνα (από τον βυζαντινό οικισμό Καπούρνα ή Κάπραινα), ονομασία που χρησιμοποιείται ακόμα. Είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 370 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση 13 χιλιομέτρων (χλμ.) από τον Βόλο, στα βορειοδυτικά της πόλεως. Επίσης, απέχει 4,5 χλμ. σε ευθεία γραμμή από την όχθη της Λίμνης Κάρλας. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες των Γλαφυρών είναι πλάτος 39°26΄ Βόρειο και μήκος 22°53΄ Ανατολικό.
Διοικητικά τα Γλαφυρά υπάγονται σήμερα στην ομώνυμη τοπική κοινότητα (είναι ο μοναδικός οικισμός της) της Δημοτικής Ενότητας Νέας Ιωνίας του Δήμου Βόλου, στην Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Παλαιότερα, εντελώς αντίστοιχα, ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας της Επαρχίας Βόλου του Νομού Μαγνησίας (και από το 2001 ως το 2011 του Δήμου Νέας Ιωνίας).
Η εξέλιξη του πληθυσμού των Γλαφυρών στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.
Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και το χωριό ξεχωρίζει για τις πολλές αμυγδαλιές του. Στον λόφο πάνω από το χωριό, εκεί που βρίσκεται σήμερα το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, υπάρχουν (κατά τον Πηκ) τα αρχαία ερείπια της πόλης Γλαφύραι. Στα Γλαφυρά δραστηριοποιείται ο Λαογραφικός Πολιτιστικός Επιμορφωτικός Σύλλογος Γλαφυριωτών.
Αξιοσημείωτοι Καπουρνιώτες
Στα Γλαφυρά, όταν ακόμα ονομάζονταν Κάπουρνα, γεννήθηκαν:
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Βόλου Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας
Άνταμ Λούντβιχ Λεβενχάουπτ
Ο Άνταμ Λούντβιχ Λεβενχάουπτ (Adam Ludwig Lewenhaupt, 15 Απριλίου 1659 – 12 Φεβρουαρίου 1719) ήταν Σουηδός στρατηγός.
Βιογραφία
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της πόλης Λουντ και στην Ουψάλα και στην αρχή επιδίωξε μια καριέρα στη διπλωματική αρένα, αλλά διαπίστωσε ότι το επάγγελμα αυτό του ήταν εξαιρετικά ανεπιθύμητο. Στη συνέχεια έγινε μισθοφόρος, πολεμώντας για τον Ολλανδικό στρατό για πολλά χρόνια πριν επιστρέψει στη Σουηδία.
Όταν ξέσπασε ο Μεγάλος Βόρειος Πόλεμος, τοποθετήθηκε επικεφαλής σε ένα νέο σύνταγμα πεζικού. Ήταν ένας από τους λίγους επιτυχημένους στρατιωτικούς ηγέτες ενάντια στους Ρώσους στην περιοχή της Βαλτικής την εποχή που ο Βασιλιάς Κάρολος ΙΒ΄ βρίσκονταν σε εκστρατεία στην Πολωνία και τη Σαξονία. Το 1705 ο Λεβενχάουπτ κέρδισε τη μάχη του Γκεμάουερτχοφ και διορίστηκε κυβερνήτης της Ρίγα.
Το 1708, διατάχτηκε να προελάσει ανατολικά με μια πομπή ανεφοδιασμού, για να ενισχύσει την αρχική δύναμη εισβολής του Καρόλου στη Ρωσία. Αυτό οδήγησε στη Μάχη της Λέσναϊα το (1708), στην οποία ηττήθηκε και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τα εφόδια του στρατού του. Το 1709, αφού ένωσε τις δυνάμεις του με αυτές του Βασιλιά, στον Λεβενχάουπτ δόθηκε η διοίκηση του πεζικού στην καταστροφική για τους Σουηδούς μάχη της Πολτάβα (1709) και της παράδοσης στην Περεβολότσνα.
Πέθανε το 1719 υπό ρωσική αιχμαλωσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί στρατηγοί Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Μεγάλου Βορείου Πολέμου
Καμπ Κάλογουεϊ
thumb|Ο Καμπ Κάλογουεϊ, σε φωτογραφία του 1933. Ο Καμπ Κάλογουεϊ  (αγγλικά: Cabell "Cab" Calloway III, 25 Δεκεμβρίου 1907 — 18 Νοεμβρίου 1994) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής της τζαζ και ηγέτης ορχήστρας. Υπήρξε δάσκαλος του scat singing, δηλαδή του αυτοσχεδιαστικού τύπου τραγουδιού που χρησιμοποιεί ήχους ή και λέξεις χωρίς συγκεκριμένο νόημα, και επικεφαλής μιας από τις γνωστότερες αφροαμερικανικές ορχήστρες από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 ως τα τέλη της δεκαετίας του 1940.
Στην ορχήστρα του έπαιξαν διάσημοι μουσικοί, μεταξύ των οποίων ο Ντίζι Γκιλέσπι, ο Μπεν Γουέμπστερ και ο Μιλτ Χίντον. Ο Κάλογουεϊ συνέχισε να παίζει ως το θάνατό του, το 1994, σε ηλικία 86 ετών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου του 1907 και καταγόταν από μεσοαστική οικογένεια του Ρότσετσερ στη Νέα Υόρκη. Έζησε εκεί ως το 1918 και στη συνέχεια πήγε στη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ. Γιος δικηγόρου και δασκάλας, σύντομα οι γονείς του κατάλαβαν το ταλέντο του στη μουσική και ξεκίνησαν να του κάνουν ιδιωτικά μαθήματα ορθοφωνίας το 1922. Παρά την αντίθεση της οικογένειάς του προς την τζαζ, ο Καμπ συνέχισε να σπουδάζει και να παίζει τζαζ. Στη συνέχεια εργάστηκε ως μουσικός μαζί με την αδερφή του.
Σύντομα η ορχήστρα του έγινε πολύ διάσημη και έπαιζε στο Κότον Κλαμπ. Το 1931 ηχογράφησε το διασημότερό του τραγούδι, το περίφημο "Minnie the Moocher". Αυτό χρησιμοποιήθηκε για την ταινία κινουμένων σχεδίων με την Μπέτι Μπουπ και είχε μεγάλη επιτυχία. Σύντομα, ο Κάλογουεϊ έλαβε το παρατσούκλι "The Hi De Ho Man." Με την ορχήστρα του επίσης έπαιξε σε αρκετά μιούζικαλ και αργότερα σε θεατρικές παραστάσεις. Το 1941 έδιωξε τον Ντίζι Γκιλέσπι από την ορχήστρα του λόγω ενός επεισοδίου.
Αργότερα, ο Καμπ εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Γκρίνμπουργκ της Νέας Υόρκης. Έγινε διάσημος παίζοντας τον κινηματογράφο και αργότερα στην τηλεόραση, ενώ λίγο πριν πεθάνει εμφανίστηκε μεταξύ άλλων σε αγώνες επαγγελματικής πάλης. Μία από τις πιο δημοφιλείς κινηματογραφικές του εμφανίσεις ήταν στην ταινία Οι ατσίδες με τα μπλε (The Blues Brothers), όπου έπαιξε τον Κέρτις, δάσκαλο και μύστη των αδερφών Μπλουζ κατά την παιδική τους ηλικία στο ορφανοτροφείο.
Απεβίωσε στις 18 Νοεμβρίου του 1994, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο που είχε υποστεί έξι μήνες πριν. Το 1998 δημιουργήθηκε η Ορχήστρα Καμπ Κάλογουεϊ, με διευθυντή της τον εγγονό του, C. "CB" Calloway Brooks.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Κώστας Βίρβος
Ο Κώστας Βίρβος (Τρίκαλα Θεσσαλίας, 29 Μαρτίου 1926 - Παλαιό Φάληρο, 6 Αυγούστου 2015) ήταν Έλληνας στιχουργός.
Βιογραφία
Ο Κώστας Βίρβος είναι ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς εκατοντάδων τραγουδιών τα οποία έμειναν διαχρονικά, μελοποιήθηκαν από τους σπουδαιότ τραγουδιστών στο Ελληνικό τραγούδι. Το έργο του καλύπτει μια μεγάλη γκάμα τραγουδιών από το Ρεμπέτικο, Λαϊκό και Έντεχνο, ενώ ασχολήθηκε και με το Παραδοσιακό. Γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 29 Μαρτίου 1926. Ο πατέρας του, πλούσιος έμπορος, τον στέλνει στην Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή Σπετσών. Τελειώνοντας το γυμνάσιο το 1943 κατεβαίνει στην Αθήνα και φοιτά στην Πάντειο. Ο ίδιος σύμφωνα με διηγήσεις του έγραφε στιχάκια από νωρίς, αλλά ήθελε να γίνει σκηνοθέτης μιας και του άρεσε ιδιαίτερα το θέατρο. Στην Ναζιστική Κατοχή βρίσκεται πρωτοετής φοιτητής της Παντείου στην Αθήνα. Το 1943 περνάει στις γραμμές της Εθνικής Αντίστασης ως μέλος του ΕΑΜ. Το Μάρτη του '44 συλλαμβάνεται και βασανίζεται, γιατί έγραφε συνθήματα στους τοίχους για την τότε κυβέρνηση του βουνού. Ο πατέρας του με 800 χρυσές λίρες τον απελευθερώνει και έπειτα φεύγει για το βουνό, όπου εκεί συναντά και τον Άρη Βελουχιώτη.
Εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος στο Υπουργείο Οικονομικών απ' το 1954 έως το 1985 απ' όπου συνταξιοδοτήθηκε με τον βαθμό του Διευθυντή. Ήταν παντρεμένος με την Καίτη Καραντζή και έχει δυο κόρες, την Αναστασία και την Μαρία. Η κόρη του Μαρία Βίρβου είναι καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Πειραιώς και έχει συγγράψει την βιογραφία του με τίτλο "Κώστας Βίρβος- Εγώ δεν ζω γονατιστός" που έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις Παπαζήση. Το βιβλίο της βιογραφίας 730 σελίδων, αναφέρεται λεπτομερώς στη ζωή και το έργο του λαϊκού ποιητή Κώστα Βίρβου, του οποίου τα ποιήματα έχουν μελοποιηθεί κατά το μεγαλύτερο μέρος τους από το σύνολο σχεδόν των μεγαλύτερων συνθετών του 20ου αιώνα.