cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δελφική Αμφικτυονία
Δύναμη
Η δημιουργία της αμφικτυονίας σε μια εποχή κατά την οποία ακόμα τόσο η Αθήνα, όσο και η Σπάρτη ή η Θήβα δεν είχαν ακόμη αποκτήσει ηγετικό ρόλο στην Ελλάδα, είχε σαν αποτέλεσμα φυλές με ελάχιστη δύναμη όπως οι Μαλιείς ή οι Περραιβοί να έχουν τις ίδιες δυνατότητες και την ίδια αξία με τις ισχυρές δυνάμεις εντός του συμβουλίου. Ακόμα και όταν οι Θεσσαλοί κατέλαβαν τους γειτονικούς τους λαούς Περραιβούς, Μαλιείς, Μαγνήτες, Δόλοπες και Αχαιούς αυτοί μπορούσαν να μετέχουν ως ίσοι με τους Θεσσαλούς και με καθαρό το δικαίωμα ψήφου. Αυτό τελικά, καθώς και η αίγλη του μαντείου των Δελφών, έδωσε τεράστια δύναμη στο συνέδριο, ιδίως κατά την εποχή πριν και μετά τους Περσικούς Πολέμους. Ωστόσο, με την είσοδο των Μακεδόνων και αργότερα την αύξηση της επιρροής των Αιτωλών και των Ρωμαίων καθώς και οι διάφορες συμμαχίες και αντιπαλότητες μεταξύ των πόλεων δεν άφησαν ανεπηρέαστη την ομοσπονδία.
Ιεροί Πόλεμοι
Με την πάροδο του χρόνου το μαντείο των Δελφών εξελίχθηκε σε σημαντικό πανελλήνιο θρησκευτικό και πολιτικό κέντρο που έχαιρε παγκόσμιας ακτινοβολίας και αναγνώρισης. Σταδιακά, με πρωτοβουλία του ιερατείου του μαντείου, δημιουργήθηκαν οι Αμφικτυονίες, ένας θεσμός που αρχικά είχε καθαρά θρησκευτικό χαρακτήρα, στη συνέχεια όμως μεταβλήθηκε σε ένα συνέδριο κατά βάση πολιτικό. Στην αρχή το ιερό ανήκε στην πόλη Κρίσσα, όμως τα ιερατικά γένη κατόρθωσαν να κερδίσουν την ανεξαρτησία τους. Οι Κρισσαίοι τότε ως αντίδραση επέβαλαν βαριά φορολογία στους προσκυνητές και τους επίσημους απεσταλμένους των πόλεων στους Δελφούς που έφταναν από το λιμάνι της Κίρρας. Τότε, οι Αμφικτύονες αποφασίζουν να τιμωρήσουν τους κατοίκους της Κρίσσας καθώς είχαν προκληθεί σοβαρά παράπονα από τους προσκυνητές, αλλά και σημαντική ελάττωση των εσόδων του μαντείου. Αποτέλεσμα αυτής της διένεξης ήταν η κήρυξη του Α' Ιερού Πολέμου, ο οποίος διήρκεσε από το 596 έως το 585 π. Χ. Συνέπεια του πολέμου ήταν η ολοκληρωτική καταστροφή της Κρίσσας και η αφιέρωσή της τιμητικά στον θεό Απόλλωνα, τη Λητώ, την Άρτεμη και την Αθηνά. Από την εποχή αυτή και μετά, υπό την διεύθυνση των Αμφικτυόνων άρχισαν να διεξάγονται ανά τέσσερα χρόνια τα Πύθια.
Το 449-448 π.Χ. πραγματοποιείται ο δεύτερος ιερός πόλεμος με αφορμή την προσπάθεια των Φωκέων να εισβάλουν στους Δελφούς και να κυριεύσουν το ιερό του Απόλλωνα. Ωστόσο, οι Λακεδαιμόνιοι έστειλαν στρατό, ο οποίος απέκρουσε την εισβολή και αποκατέστησε τα πράγματα. Μετά την αναχώρηση των Λακεδαιμονίων, οι Αθηναίοι με διαταγή του Περικλή έδωσαν και πάλι στους Φωκείς την ηγεμονία των Δελφών, καθώς και τα διεύθυνση των Πύθιων αγώνων. Το 421 π. Χ. η Νικίειος Ειρήνη επέφερε ξανά στους Δελφούς την αυτονομία τους.
Το 356 π.Χ. η Αμφικτυονία επιβάλλει πρόστιμο στους Φωκείς γιατί καλλιέργησαν εκτάσεις που άνηκαν στο ιερό. Εκείνοι αντέδρασαν,και με αρχηγούς τον Φιλόμηλο και τον Ονόμαρχο άρχισαν τις πολεμικές επιχειρήσεις με αποτέλεσμα το ξέσπασμα του Γ' Ιερού Πολέμου, στον οποίο ενεπλάκησαν επίσης οι Αθηναίοι, οι Λακεδαιμόνιοι και οι Μακεδόνες ( υπό την ηγεσία του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας ).
Υπό την εξάλειψη του φόβου για τους Φωκείς, οι Αμφισσείς αρχίζουν να καλλιεργούν εκτάσεις στο Κρισσαίο πεδίο και να δημιουργούν κτίρια στην πόλη της Κίρρας. Υποστηρίζοντας τους συμμάχους τους Θηβαίους στο Αμφικτυονικό Συνέδριο και παρασυρόμενοι από αυτούς προσπαθούν να κατηγορήσουν τους Αθηναίους για ιεροσυλία. Ο πυλαγόρας της Αθήνας, όμως, ρήτορας Αισχίνης κατάφερε να αντιστρέψει τις κατηγορίες και να τους καταγγείλει για καταπάτηση της γης του Απόλλωνα και της απαγορευμένης Κίρρας. Ο Φίλιππος αναλαμβάνει το 339 π.Χ. να τιμωρήσει τους Αμφισσείς εκ μέρους της Αμφικτυονίας (Δ' Ιερός Πόλεμος) και η Άμφισσα καταστρέφεται.
Σημασία
Η Δελφική Αμφικτυονία αποτέλεσε την πιο σημαντική αμφικτυονία της αρχαίας Ελλάδας. Σε αυτή αντιπροσωπευόταν σχεδόν όλα τα ελληνικά φύλα και η πολιτική δύναμη που απέκτησε ήταν τεράστια.
Ιστοσελίδες
Δελφικη αμφικτυονια Κατηγορία:Δελφοί Δελφικη αμφικτυονία
Amphictyonic League
Αθλητικά γεγονότα του 2007/Φεβρουάριος
02
Κατάλογος νησιών των Τόνγκα
Αυτός ο κατάλογος αναφέρει νησιά της Τόνγκας.
Σχεδιάγραμμα
2η περίπτωση:
3η περίπτωση:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τόνγκα
Ώρα στο Αζερμπαϊτζάν
Παραπομπές
{| class="metadata plainlinks stub" style="margin-bottom: 10px; background: transparent;"
Κατηγορία:Αζερμπαϊτζάν-επέκταση *
287
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 287 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 287 (CCLXXXVII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Βαλερίου και Βαλερίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1040 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 287 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
.org
Το .org είναι ένας από του γενικούς τομείς ανωτάτου επιπέδου (gTLD) που χρησιμοποιείται στην διευθυνσιοδότηση ιστότοπων στο διαδίκτυο (DNS). Το όνομα προέρχεται από την αγγλική λέξη "organization". Ήταν ένας από τους αρχικούς τομείς που δημιουργήθηκε το 1985 και λειτουργεί από το Μητρώο Δημοσίου Ενδιαφέροντος (ICANN) από το 2003. Ο τομέας προοριζόταν αρχικά για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, αλλά ο περιορισμός αυτός δεν επιβλήθηκε και ουσιαστικά καταργήθηκε. Ο τομέας χρησιμοποιείται συνήθως από τα σχολεία, τα έργα ανοιχτού κώδικα και τις κοινότητες, αλλά και από ορισμένες οντότητες κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Ο αριθμός καταχωρημένων τομέων ανέρχεται, στα δέκα εκατομμύρια τον Ιούνιο του 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Top-level domains
Βλεννογόνος
μικρογραφία|Ιστολογική τομή από το [[Πυλωρός|πυλωρικό τμήμα, που δείχνει τον βλεννογόνο του στομάχου|300x300εσ]] Βλεννογόνος μεμβράνη (καλούμενη απλά και βλεννογόνος) ονομάζεται μία στιβάδα ιστού, η οποία επενδύει τα κοίλα όργανα και τις κοιλότητες του σώματος που επικοινωνούν με το περιβάλλον. Αποτελείται από μια επιθηλιακή στιβάδα σε μία βασική μεμβράνη και μια στιβάδα συνδετικού ιστού. Ο ιστός που επενδύει τον πεπτικό σωλήνα περιέχει επίσης ένα στρώμα λείων μυών που λέγεται μυϊκή στοιβάδα του βλεννογόνου. Ο τύπος του επιθηλίου, το πάχος και η παρουσία ή η απουσία αδένων ποικίλλουν ανάλογα με τη λειτουργία και την εντόπιση του βλεννογόνου. Η βλεννογόνος καλύπτει το εσωτερικό των ρινικών κοιλοτήτων και παράγει την βλέννα.
Τα πολλά αιμοφόρα αγγεία που υπάρχουν στη βλεννογόνο των ρινικών κοιλοτήτων έχουν την ιδιότητα να θερμαίνουν τον εισπνεόμενο αέρα.
Πηγές
Κατηγορία:Ανατομία Κατηγορία:Ανατομία ζώων
Βερνάρδος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1878-1900)
Ο Βερνάρδος Β΄, γερμ. Bernhard (18 Απριλίου 1878 - 1 Οκτωβρίου 1900) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου-Αυγούστου διαδόχου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Παυλίνας των Βέττιν, κόρης του Χέρμανν Α΄ πρίγκιπα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
To 1900 ασθένησε από φυματίωση και απεβίωσε στη Βαϊμάρη σε ηλικία 22 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Λεμβοδρομία
Η Λεμβοδρομία είναι ναυτικός αγώνας ταχύτητας μεταξύ λέμβων που ανάλογα του μέσου πρόωσης αυτών χαρακτηρίζεται: κωπήλατος, ιστιοφόρος ή μηχανοκίνητος.
Στους αγώνες αυτούς δίδονται διάφορα έπαθλα, αναμνηστικά μετάλλια και διπλώματα. Χαρακτηριστικοί είναι οι αγώνες αυτοί ναυταθλητικών ομίλων στη διάρκεια εορτασμού της Ναυτικής Εβδομάδας. Μεγάλο αριθμό θεατών προσελκύουν κατ΄ έτος, τον μήνα Απρίλιο, οι μεγάλες λεμβοδρομίες (κωπηλατικοί αγώνες) που διενεργούνται στην Αγγλία μεταξύ των φοιτητών των Πανεπιστημίων Καίμπριτζ και Οξφόρδης (Boat Race).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Λέμβος Κατηγορία:Ναυταθλήματα Κατηγορία:Αθλήματα
Scala
Η Scala είναι μια γλώσσα προγραμματισμού πολλαπλών παραδειγμάτων που σχεδιάστηκε για να ενσωματώσει χαρακτηριστικά του αντικειμενοστρεφούς προγραμματισμού και του συναρτησιακού προγραμματισμού. Το όνομα Scala προέρχεται από την αγγλική φράση "scalable language", που δηλώνει ότι έχει σχεδιαστεί για να μπορεί να μεγαλώνει παράλληλα με τις ανάγκες των χρηστών της.
Πλατφόρμες και άδεια
Η Scala έχει το ίδιο μοντέλο μεταγλώττισης με τη Java και τη C# (ξεχωριστή μεταγλώττιση, δυναμική φόρτωση κλάσεων), επομένως ο κώδικας σε Scala μπορεί να καλεί βιβλιοθήκες της Java (ή βιβλιοθήκες της πλατφόρμας .NET στην υλοποίηση για .NET).
Τα λειτουργικά χαρακτηριστικά της Scala είναι ίδια με αυτά της Java. ο μεταγλωττιστής της Scala παράγει κώδικα byte (byte code) που είναι σχεδόν ίδιος με αυτόν του μεταγλωττιστή της Java. Στην πραγματικότητα, είναι δυνατόν να απο-μεταγλωττιστεί (decompile) ο κώδικας της Scala σε ευανάγνωστο κώδικα της Java, με την εξαίρεση κάποιων λειτουργιών κατασκευαστών. Όσον αφορά την εικονική μηχανή (JVM), δε γίνεται κάποια διάκριση μεταξύ κώδικα Scala και κώδικα Java. Η μόνη διαφορά είναι μια επιπλέον βιβλιοθήκη χρόνου εκτέλεσης, η scala-library.jar.
Η διανομή λογισμικού της Scala, που περιέχει το μεταγλωττιστή και τις βιβλιοθήκες, διανέμεται κάτω από την άδεια λογισμικού BSD.
Ιστορία
Η σχεδίαση της Scala άρχισε το 2001 στο École Polytechnique Fédérale de Lausanne (EPFL) από τον Martin Odersky, σαν συνέχεια δουλειάς πάνω στη Funnel, μια γλώσσα προγραμματισμού που συνδύαζε ιδέες από το συναρτησιακό προγραμματισμό και τα δίκτυα Petri (Petri nets). Ο Odersky είχε πιο πριν εργαστεί στην Generic Java και στον javac, τον μεταγλωττιστή της Sun για τη Java. Η Scala κυκλοφόρησε στην περίοδο τέλος του 2003 - αρχές του 2004 στην πλατφόρμα της Java, και τον Ιούνιο του 2004 στην πλατφόρμα .NET. Μια δεύτερη έκδοση της γλώσσας, η v2.0, κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2006.
Αντικειμενοστρεφή χαρακτηριστικά
Η Scala είναι μια αμιγώς αντικειμενοστρεφής γλώσσα, δηλαδή κάθε τιμή είναι ένα αντικείμενο. Οι τύποι των δεδομένων και οι συμπεριφορές των αντικειμένων περιγράφονται από κλάσεις και traits. Οι αφαιρέσεις κλάσεων μπορούν να επεκταθούν με υποκλάσεις και μέσω ενός ευέλικτου μηχανισμού σύνθεσης βασισμένου στα mixins, για να αποφεύγονται τα προβλήματα της πολλαπλής κληρονομικότητας.
Συναρτησιακός προγραμματισμός
Η Scala επίσης υποστηρίζει το συναρτησιακό προγραμματισμό. Η γλώσσα παρέχει μια ελαφριά σύνταξη για τον ορισμό ανώνυμων συναρτήσεων, υποστηρίζει συναρτήσεις ανώτερης τάξης, επιτρέπει την ένθεση συναρτήσεων και υποστηρίζει το currying (μερική εφαρμογή συναρτήσεων σε λιγότερα ορίσματα από αυτά που δέχονται). Η χρήση της δεσμευμένης λέξης "lazy" μεταθέτει την αρχικοποίηση μιας μεταβλητής μέχρι το χρόνο χρήσης της.
Ακολουθεί μια υλοποίηση του αλγόριθμου ταξινόμησης Quicksort σε συναρτησιακό στυλ, για σύγκριση με τον αντίστοιχο της Erlang:
Στατικό σύστημα τύπων
Η Scala έχει ένα εκφραστικό στατικό σύστημα τύπων που επιβάλλει την ασφαλή και συνεπή χρήση των αφαιρέσεων. Το σύστημα τύπων υποστηρίζει:
Επεκτασιμότητα
Η σχεδίαση της Scala αναγνωρίζει το γεγονός ότι, στην πράξη, η ανάπτυξη εφαρμογών εξειδικευμένων σε κάποιο πεδίο συνήθως απαιτεί επεκτάσεις σχετικά με αυτό το πεδίο στη γλώσσα (domain-specific language extensions). Η Scala παρέχει ένα μοναδικό συνδυασμό μηχανισμών στη γλώσσα που διευκολύνουν την προσθήκη στη γλώσσα μέσω βιβλιοθηκών:
Η συνδυασμένη χρήση αυτών των δύο χαρακτηριστικών διευκολύνει τον ορισμό νέων εντολών χωρίς να πρέπει να επεκταθεί η σύνταξη της γλώσσας και χωρίς τη χρήση τεχνικών μακρο-προγραμματισμού ή μετα-προγραμματισμού.
Λογισμικό που χρησιμοποιεί Scala
Το Lift είναι ελεύθερο λογισμικό για εφαρμογές διαδικτύου (web-apps) με παρόμοιους στόχους με το Ruby on Rails. Η χρήση της Scala συνεπάγεται ότι στην εκτέλεση εφαρμογών σε Lift μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάθε υπάρχουσα βιβλιοθήκη ή Web container της Java.
Τον Απρίλιο του 2009 το Twitter ανακοίνωσε ότι μετέφεραν μεγάλα τμήματα του πίσω κώδικά τους από Ruby σε Scala με σκοπό να συνεχίσουν αυτήν τη μετατροπή και στον υπόλοιπο κώδικά τους. Επιπλέον, η Wattzon δήλωσε δημόσια ότι ολόκληρη η πλατφόρμα της γράφτηκε πάλι από την αρχή σε Scala. .
Το Foursquare χρησιμοποιεί τη Scala και το Lift.
Παράδειγμα "Hello world"
Ακολουθεί το κλασικό παράδειγμα ενός προγράμματος που εμφανίζει τη φράση "Hello world" σε Scala:
ή
Το πρόγραμμα μοιάζει αρκετά με τον αντίστοιχο της Java με τη διαφορά ότι τίποτα δε δηλώνεται στατικό αλλά χρησιμοποιείται το Singleton pattern που δηλώνεται από τη δεσμευμένη λέξη object.
Θεωρώντας ότι το πρόγραμμα αποθηκεύτηκε σαν ένα αρχείο με το όνομα HelloWorld.scala, μπορεί να μεταγλωττιστεί με την εξής εντολή από τη γραμμή εντολών:
> scalac HelloWorld.scala
Για να εκτελεστεί χρειάζεται η εξής εντολή:
Η παραπάνω διαδικασία είναι ανάλογη με τη διαδικασία που ακολουθείται για τη μεταγλώττιση και εκτέλεση του ίδιου προγράμματος σε Java. Το μοντέλο μεταγλώττισης και εκτέλεσης της Scala είναι ταυτόσημο με αυτό της Java, με αποτέλεσμα να υπάρχει συμβατότητα με τα εργαλεία ανάπτυξης και μεταγλώττισης της Java όπως το Ant.
Επίσης το ίδιο πρόγραμμα μπορεί να πληκτρολογηθεί κατευθείαν στο διερμηνέα της Scala, με την επιλογή -i (για να φορτώσει τον κώδικα από το αρχείο) και την επιλογή -e (για να εκτελέσει τον επιπλέον κώδικα που χρειάζεται για να κληθεί η μέθοδος του αντικειμένου του HelloWorld):
> scala -i HelloWorld.scala -e 'HelloWorld.main(null)'
Δοκιμή λογισμικού
Υπάρχουν αρκετοί τρόποι να ελέγξει κανείς κώδικα σε Scala:
Έλσα Ελισάβετ Μπράχε
Η Έλσα-Ελισάβετ, σουηδ. Elsa Elisabeth Brahe (29 Ιανουαρίου 1632 - 24 Φεβρουαρίου 1689) από τον Οίκο των Μπράχε έγινε με τους γάμους της πρώτα σύζυγος του Υψηλού Καγκελάριου της Σουηδίας και μετά η 2η σύζυγος του δούκα του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του κόμη Νιλς Μπράχε και της Άννας-Μαργαρίτας Μπήλκε (1603-1643).
Παντρεύτηκε πρώτα τον κόμη Έρικ Άξελσον Ούξενχανα, Υψηλό Καγκελάριο της Σουηδίας το 1654-56, γιο του Άξελ Ούξενχανα. Ο γάμος έγινε το 1648. Αυτός ο γάμος λέγεται ότι ρυθμίστηκε για να εξαλείψει τις δυνατές δυσκολίες, που διαφορετικά θα μπορούσαν να διαταράξουν την ισορροπία της εξουσίας μεταξύ των μερίδων των ευγενών στην Αυλή, που προκλήθηκε από την πολύ αμφιλεγόμενη συζυγία μεταξύ της συγγενούς της Μαργαρίτας Μπράχε και του κουνιάδου της Γιόχαν Ούξενχανα. Έμεινε χήρα το 1656.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον κόμη Έρικ Άξελσον Ούξενχανα, Υψηλό Καγκελάριο της Σουηδίας το 1654-56 και είχε τέκνα:
Το 1656 απεβίωσε ο Έρικ και το 1661 η Έλσα-Ελισάβετ έκανε δεύτερο γάμο με τον Αδόλφο-Ιωάννη Α΄ δούκα του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ, θείο εκ πατρός του Καρόλου ΙΑ΄ της Σουηδίας. Είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς Κατηγορία:Δούκισσες της Σουηδίας
Ελαφίνα Ημαθίας
Η Ελαφίνα είναι είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η διαδρομή από την Ελαφίνα στον Έλαφο, περίπου 12 χιλιόμετρα, είναι σε υψόμετρο 500 με 800 μέτρα ανάμεσα σε πλούσια βλάστηση (δρυς, οξιές, άγριες καστανιές κλπ) και με ενδιαφέρουσα χλωρίδα (ρίγανη, φλαμούρι, διάφορα βότανα, άγρια αμπέλια, θεραπευτικούς βολβούς κλπ.) ενώ η πανίδα της περιοχής αποτελείται από ελάφια, ζαρκάδια, αγριόχοιρους, λαγούς, λύκους, αλεπούδες και διάφορα αποδημητικά πουλιά. Πολλά ελεύθερα ρυάκια σχηματίζονται από τον μεγάλο όγκο βροχών, που καταλήγουν σε τρεις τεχνητές λίμνες, οι οποίες χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες των καλλιεργητών.
Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1918 με την παλιά ονομασία από την περίοδο της τουρκοκρατίας ως Σπουρλίτα στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1926 με το ΦΕΚ 401Α - 12/11/1926 μετονομάστηκε σε Ελαφίνα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Πολύδενδρο, την Μονή Τιμίου Προδρόμου, τον Πόρο και την Χαράδρα αποτελούν την κοινότητα Πολυδένδρου η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μακεδονίδος του Δήμου Βέροιας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 8 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
Like a Rolling Stone
Το Like a Rolling Stone είναι τραγούδι του Μπομπ Ντίλαν, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Highway 61 Revisited, του 1965. Τους στίχους ο Ντίλαν του έγραψε, τον Ιούνιο του 1965, όταν γύρισε εξουθενωμένος από μία περιοδεία που έκανε στην Αγγλία. Μάλιστα, το χειρόγραφο των στίχων, πουλήθηκε το 2014, σε δημοπρασία, έναντι 2 εκατομμυρίων δολαρίων.
Αρχικά η δισκογραφική δεν ήταν σίγουρη για την επιτυχία του τραγουδιού τόσο για τον ήχο του όσο και για τον χρόνο του. Παρόλα αυτά, το single έφτασε στο νούμερο 1 του αμερικανικού Cashbox Top 100, 2ο στο Billboard Hot 100, στα καναδικά chart στο νούμερο 3 και στα βρετανικά στο νούμερο 4. Μεταξύ άλλων πολλών διακρίσεων, το περιοδικό Rolling Stone, στη λίστα του με τα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, το κατέταξε στην 1η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1965 Κατηγορία:Τραγούδια του Μπομπ Ντίλαν Κατηγορία:Τραγούδια των The Rolling Stones Κατηγορία:Singles του 1965 Κατηγορία:Singles της Columbia Records Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1958-59
Στη διοργάνωση υπήρξαν εκπλήξεις όπως ο αποκλεισμός του Φωστήρα στην Χαλκίδα από τον Ολυμπιακό Χαλκίδας, ο αποκλεισμός της Προοδευτικής στο Ναύπλιο από τον Πανναυπλιακό, ο αποκλεισμός του Ηρακλή στην Κατερίνη από τον Μέγα Αλέξανδρο, ο αποκλεισμός του Παναιγιαλείου στην Άρτα από τον Παναμβρακικό και ο αποκλεισμός του Απόλλωνα Καλαμαριάς στην Καβάλα από τους Φιλίππους Καβάλας. Έκληξη προκάλεσε επίσης και ο αποκλεισμός του Άρη στον Βόλο από τη Νίκη Βόλου, ενώ η Δόξα Δράμας για 2η συνεχόμενη και 3η φορά συνολικά έφτασε στον τελικό της διοργάνωσης.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1958-1959
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2013–14
Για την περίοδο 2013–14, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 2013–14 ήταν η 45η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Α1 Κατηγορία
Στην Α1 κατηγορία μετείχαν 16 ηλειακές ομάδες. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετείχε στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, όπου διεκδίκησε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία της επόμενης περιόδου απέναντι στους πρωταθλητές Ε.Π.Σ. της Πελοποννήσου και των Επτανήσων.
Βαθμολογία
Τελ. ενημέρωση: 17/04/2014 Πηγή: [http://www.eps-ilias.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1462&Itemid=81 Επίσημος ιστότοπος της Ε.Π.Σ. Ηλείας] Θ = Θέση; Α = Αγώνες; ΤΥ = Τέρματα Υπέρ; ΤΚ = Τέρματα Κατά; ΔΤ = Διαφορά Τερμάτων; Β = Βαθμοί
Στον αγώνα μπαράζ που διεξήχθη στις 13 Απριλίου 2014, ο Άρης Αρχαίας Ολυμπίας αναδείχθηκε πρωταθλητής, καθώς επικράτησε με 2-0 στην έδρα του της Νίκης Τραγανού.
Α2 Κατηγορία
Στην Α2 κατηγορία μετείχαν 16 ηλειακές ομάδες.
Γ΄ Κατηγορία
Στη Γ΄ κατηγορία συμμετείχαν 18 ομάδες χωρισμένες σε δυο ομίλους των 9. Οι τέσσερις πρώτες κάθε ομίλου αγωνίστηκα στα play off.
Κύπελλο Ηλείας
Το Κύπελλο Hλείας ξεκίνησε στις 7-8 Αυγούστου του 2013 με τη συμμετοχή 42 συλλόγων και από τις τρεις κατηγορίες των πρωταθλημάτων της Ηλείας. Ο νικητής του αγώνα θα ανακηρυχθεί κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Ηλείας για την τρέχουσα περίοδο και θα συνεχίσει –εφόσον το επιθυμεί– στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Α΄ Φάση
Ο ΠΑΟ Κακοβάτου, ο '''ΑΟ Αγ. Γεωργίου και ο Ξενοφών Κρεστένων''' προκρίθηκαν χωρίς αγώνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2013-2014
Κατάλογος νησιών των Σαμόα
Αυτός είναι ο κατάλογος νησιών των Σαμόα. Το Ανεξάρτητο Κράτος των Σαμόα συμπεριλαμβάνει
Αθλητικά γεγονότα του 2007/Μάρτιος
Τη τρίτη θέση κατέκτησε η ομάδα του Πανιωνίου που νίκησε στο μικρό τελικό τη Γλυφάδα με 18-13.
03
Κάρολος Αύγουστος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
288
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κύκλος CNO
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| [[Λογάριθμος της παραγόμενης ισχύος ανά μονάδα μάζας (ε) των διεργασιών σύντηξης πρωτονίου-πρωτονίου (pp), CNO και τριπλής-α σύντηξης σε διαφορετικές θερμοκρασίες (T). Η διακεκομμένη γραμμή δείχνει τη συνδυασμένη παραγωγή ενέργειας των διεργασιών pp και CNO μέσα σε ένα αστέρι.]] Ο κύκλος CNO ( άνθρακα - αζώτου - οξυγόνου · μερικές φορές ονομάζεται κύκλος Bethe - Weizsäcker από τους Μπετε και Βάιτσεκερ ) είναι ένας από τα δύο γνωστούς δρόμους αντιδράσεων σύντηξης με τα οποία τα αστέρια μετατρέπουν το υδρογόνο σε ήλιο, το άλλο είναι η αλυσιδωτή αντίδραση πρωτονίων - πρωτονίων ( κύκλος pp), ο οποίος είναι πιο αποτελεσματικός στη θερμοκρασία που υπάρχει στο κέντρο του Ήλιου. Ο κύκλος CNO πιστεύουμε ότι κυριαρχεί σε αστέρια που υπερβαίνουν κατά 1,3 φορές τη μάζα του Ήλιου.
Υπάρχουν διάφοροι εναλλακτικοί δρόμοι και καταλύτες που εμπλέκονται στους κύκλους CNO, όλοι αυτοί οι κύκλοι έχουν το ίδιο καθαρό αποτέλεσμα:
Τα ποζιτρόνια εξαϋλώνονται σχεδόν αμέσως μια που αντιδρούν με ηλεκτρόνια, απελευθερώνοντας ενέργεια με τη μορφή ακτίνων γάμμα. Τα νετρίνα διαφεύγουν από το αστέρι μεταφέροντας μαζί τους μέρος από την ενέργεια. Ένας πυρήνας μετατρέπεται σε ισότοπα άνθρακα, αζώτου και οξυγόνου μέσω ενός αριθμού μετασχηματισμών σε έναν συνεχιζόμενο βρόχο. δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Παρουσίαση του κύκλου CNO-I Η αλυσίδα πρωτονίου-πρωτονίου είναι πιο σημαντική στα αστέρια με μάζα ίση ή μικρότερη του Ήλιου. Αυτή η διαφορά οφείλεται σε διαφορές εξάρτησης από τη θερμοκρασία μεταξύ των δύο αντιδράσεων. Η αντίδραση αλυσίδας pp εξαρτάται από τη θερμοκρασία εις την τέταρτη δύναμη (εpp~T4) και ξεκινά σε θερμοκρασίες περίπου 4x106 K (4 megakelvin), καθιστώντας την κυρίαρχη πηγή ενέργειας σε αστέρια μικρότερης μάζας. Μια αυτοσυντηρούμενη αλυσίδα CNO ξεκινά από θερμοκρασία περίπου 15x106 K, αλλά η ενεργειακή της παραγωγή αυξάνεται πολύ πιο γρήγορα με αυξανόμενες θερμοκρασίες (εCNO~T19.9) έτσι ώστε να γίνει η κυρίαρχη πηγή ενέργειας περίπου 17x106 K.
Ο ήλιος έχει θερμοκρασία στο κέντρο του περίπου 15.7x106 K, και μόνο 1.7% από τους πυρήνες ηλίου-4 (42Ηe) που παράγονται στον Ήλιο δημιουργούνται από τον κύκλο CNO.
Η διαδικασία CNO-I προτάθηκε ανεξάρτητα από τον Carl von Weizsäcker και Hans Bethe  στα τέλη της δεκαετίας του 1930.
Οι πρώτες αναφορές για την πειραματική ανίχνευση των νετρίνων που παράγονται από τον κύκλο CNO στον Ήλιο δημοσιεύθηκαν το 2020. Αυτή ήταν επίσης η πρώτη πειραματική επιβεβαίωση ότι ο Ήλιος είχε κύκλο CNO, ότι το προτεινόμενο μέγεθος του κύκλου ήταν ακριβές και ότι οι υπολογισμοί των von Weizsäcker και Bethe ήταν σωστοί. δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Κύκλος άνθρακα-αζώτου-οξυγόνου-1
Κρύοι κύκλοι CNO
Υπό τις τυπικές συνθήκες που υπάρχουν στα αστέρια, η καταλυτική "καύση" υδρογόνου με τους κύκλους CNO περιορίζεται από τη δέσμευση πρωτονίων. Πιο συγκεκριμένα, η χρονική κλίμακα για τη διάσπαση βήτα των ραδιενεργών πυρήνων που παράγονται είναι ταχύτερη από τη χρονική διάρκεια της σύντηξης. Λόγω των μεγάλων χρονικών κλιμάκων, οι κρύοι κύκλοι CNO μετατρέπουν το υδρογόνο σε ήλιο αργά, επιτρέποντάς τους να τροφοδοτούν με ενέργεια τα αστέρια σε κατάσταση ισορροπίας για πολλά χρόνια.
CNO-I
Ο πρώτος καταλυτικός κύκλος που προτάθηκε για τη μετατροπή του υδρογόνου σε ήλιο ονομαζόταν αρχικά κύκλος άνθρακα-αζώτου (κύκλος CN), που επίσης αναφέρεται ως κύκλος Bethe-Weizsäcker προς τιμήν του ανεξάρτητου έργου του Καρλ Φρίντριχ φον Βάιτσεκερ  το 1937-38  και του Χανς Μπέτε. Οι δημοσιεύσεις του Μπέτε το 1939 για τον κύκλο CN βασίστηκαν σε τρεις προηγούμενες εργασίες που είχαν γραφεί σε συνεργασία με τους Robert Bacher και Milton Stanley Livingston   και οι οποίες έγιναν ανεπίσημα γνωστές ως η "Βίβλος του Μπέτε". Θεωρήθηκαν έργο ορόσημο στην πυρηνική φυσική για πολλά χρόνια και ήταν ένας σημαντικός λόγος για την απονομή του βραβείου Νόμπελ Φυσικής στον Μπέτε το 1967. Οι αρχικοί υπολογισμοί του Μπέτε έδειξαν ότι ο κύκλος CN ήταν η κύρια πηγή ενέργειας του Ήλιου. Αυτό το συμπέρασμα προέκυψε από κάτι που σήμερα γνωρίζουμε ως λανθασμένη υπόθέση: ότι η αφθονία του αζώτου στον ήλιο είναι περίπου 10%, όταν στην πραγματικότητα είναι λιγότερο από το 0.5%. Ο κύκλος CN, που ονομάζεται έτσι καθώς δεν περιέχει σταθερό ισότοπο οξυγόνου περιλαμβάνει τον ακόλουθο κύκλο μετασχηματισμών:
Αυτός ο κύκλος θεωρείται πλέον ως το πρώτο μέρος μιας μεγαλύτερης διαδικασίας, του κύκλου CNO, και οι κύριες αντιδράσεις σε αυτό το μέρος του κύκλου (CNO-I) είναι:
όπου ο πυρήνας άνθρακα-12 που χρησιμοποιήθηκε στην πρώτη αντίδραση αναγεννάται στην τελευταία αντίδραση. Μετά τα δύο ποζιτρόνια που εκπέμπονται εξαϋλώνονται με δύο ηλεκτρόνια του περιβάλλοντος (η ύλη στο κέντρο του Ήλιου είναι πλήρως ιονισμένη) παράγοντας επιπλέον 2,04 MeV, και η συνολική ενέργεια που απελευθερώνεται σε έναν κύκλο είναι 26,73 MeV. Σε ορισμένα κείμενα, οι συγγραφείς συμπεριλαμβάνουν λανθασμένα την ενέργεια εξαΰλωσης των ποζιτρονίων με την τιμή Q της διάσπασης-β και στη συνέχεια παραμελούν την ίση ποσότητα ενέργειας που απελευθερώνεται από την εξαΰλωση, οδηγώντας σε πιθανή σύγχυση. Όλες οι τιμές υπολογίζονται με αναφορά στην τιμή της ατομικής μάζας του 2003.
Η περιοριστική (πιο αργή) αντίδραση στον κύκλο CNO-I είναι η δέσμευση πρωτονίων στο άζωτο-14 (147Ν). Το 2006 αυτή μετρήθηκε πειραματικά σε αστρικές ενέργειες, διορθώνοντας την εκτιμώμενη ηλικία των σφαιρικών σμηνών κατά περίπου 1 δισεκατομμύριο χρόνια.
Τα νετρίνα που εκπέμπονται στη διάσπαση βήτα έχουν ένα ευρύ φάσμα ενεργειών, επειδή παρόλο που η ορμή διατηρείται, η ορμή μπορεί να μοιραστεί με οποιονδήποτε τρόπο μεταξύ του ποζιτρονίου και του νετρίνου, όπου το ένα είτε εκπέμπεται σε ηρεμία με το άλλο να λαμβάνει όλη την ενέργεια, ή το αντίστροφο ή οποιαδήποτε ενδιάμεση επιλογή, αρκεί να χρησιμοποιείται όλη η ενέργεια από την τιμή Q. Η συνολική ορμή που λαμβάνει  το ηλεκτρόνιο και το νετρίνο δεν είναι αρκετά μεγάλη για να προκαλέσει μια σημαντική ανάκρουση του πολύ βαρύτερου άλλου πυρήνα που δημιουργείται στην αντίδραση  και ως εκ τούτου, τη συμβολή του στην κινητική ενέργεια των προϊόντων, για την ακρίβεια των τιμών που δίνονται εδώ, μπορεί να παραμεληθεί. Έτσι, το νετρίνο που εκπέμπεται κατά τη διάσπαση του αζώτου-13 μπορεί να έχει ενέργεια από μηδέν έως 1.20 MeV και το νετρίνο που εκπέμπεται κατά τη διάσπαση του οξυγόνου-15 μπορεί να έχει ενέργεια από μηδέν έως 1.73 MeV. Κατά μέσο όρο, περίπου 1.7 MeV της συνολικής ενεργειακής παραγωγής αφαιρείται από νετρίνα για κάθε βρόχο του κύκλου, αφήνοντας περίπου 25 MeV διαθέσιμα για παραγωγή φωτεινότητας.
CNO-II
Σε ένα μικρό κλάδο της παραπάνω αντίδρασης, που συμβαίνει στο κέντρο του Ήλιου για περίπου 0,04% του χρόνου, η τελική αντίδραση η οποία περιλαμβάνει άζωτο-15 (157Ν) και φαίνεται παραπάνω δεν παράγει άνθρακα-12 και ένα σωματίδιο άλφα, αλλά αντ 'αυτού παράγει οξυγόνο-16 και ένα φωτόνιο και συνεχίζει
157N → 168Ο  →  179F  →  178O  →  147N  → 158O  →  157N
Με μεγαλύτερη λεπτομέρεια:
Όπως ο άνθρακας, το άζωτο και το οξυγόνο που εμπλέκονται στον κύριο κλάδο, το φθόριο που παράγεται στον δευτερεύοντα κλάδο είναι απλώς ένα ενδιάμεσο προϊόν. Σε σταθερή κατάσταση, δεν συσσωρεύεται στο αστέρι μια που διασπάται στον κύκλο σε 64.49 sec.
CNO-III
και πιο λεπτομερώς:
CNO-IV
μικρογραφία| Ένα πρωτόνιο αντιδρά με έναν πυρήνα προκαλώντας απελευθέρωση ενός σωματιδίου άλφα. Όπως και στον κλάδο CNO-III, αυτός ο κλάδος είναι επίσης σημαντικός μόνο στα αστέρια μεγάλης μάζας. Οι αντιδράσεις ξεκινούν όταν μία από τις αντιδράσεις στο CNO-III έχει ως αποτέλεσμα φθόριο-19 και ακτίνες-γ αντί για άζωτο-15 και σωματίδιο άλφα και συνεχίζεται:
Λεπτομερώς:
Σε ορισμένες περιπτώσεις το φθόριο-18 (189F) μπορεί να συνδυαστεί με έναν πυρήνα ηλίου για να ξεκινήσει ένας κύκλος νατρίου-νέον.
Ζεστοί κύκλοι CNO
Υπό συνθήκες υψηλότερης θερμοκρασίας και πίεσης, όπως εκείνες που παρατηρούνται σε εκρήξεις καινοφανών και εκλάμψεις ακτίνων Χ, ο ρυθμός σύλληψης πρωτονίων υπερβαίνει τον ρυθμό της διάσπασης β, ωθώντας τις πυρηνικές αντιδράσεις προς τη ζώνη ευστάθειας του αριθμού πρωτονίων-νετρονίων σε έναν πυρήνα. Η βασική ιδέα είναι ότι ένα ραδιενεργό στοιχείο θα συλλάβει ένα πρωτόνιο προτού μπορέσει να αποσυντεθεί με διάσπαση βήτα, ανοίγοντας νέες οδούς πυρηνικής καύσης που διαφορετικά δεν είναι προσβάσιμοι. Λόγω των υψηλότερων θερμοκρασιών, αυτοί οι καταλυτικοί κύκλοι αναφέρονται συνήθως ως ζεστοί κύκλοι CNO. Επειδή οι χρονικές κλίμακες περιορίζονται από διασπάσεις βήτα αντί από τη σύλληψη πρωτονίων, ονομάζονται επίσης κύκλοι CNO περιορισμένοι από διάσπαση-β.
HCNO-I
Η διαφορά μεταξύ του κύκλου CNO-I και του κύκλου HCNO-I είναι ότι το άζωτο-13 (137Ν) συλλαμβάνει ένα πρωτόνιο αντί να αποσυντίθεται, οδηγώντας στη συνολική ακολουθία
Λεπτομερώς:
HCNO-II
Η αξιοσημείωτη διαφορά μεταξύ του κύκλου CNO-II και του κύκλου HCNO-II είναι ότι το (179F)
157N → 168Ο  →  179F  →  1810Ne  →  189F  → 158O  →  157N
και πιο λεπτομερώς:
HCNO-III
Μια εναλλακτική λύση στον κύκλο HCNO-II είναι αυτή όπου φθόριο-18 (189F)  συλλαμβάνει ένα πρωτόνιο αυξάνοντας τη μάζα του και χρησιμοποιεί τον ίδιο μηχανισμό παραγωγής ηλίου με τον κύκλο CNO-IV όπως
189F →  1910Ne  →  199F  → 168O  →  179F  →1810Ne  →189F
και αναλυτικά:
Εφαρμογές στην αστρονομία
Παρά το ότι ο συνολικός αριθμός των "καταλυτικών" πυρήνων διατηρείται στον κύκλο, στην αστρική εξέλιξη οι σχετικές αναλογίες των πυρήνων (και κατά συνέπεια η χημική σύσταση) μεταβάλλονται. Όταν ο κύκλος εκτελείται σε ισορροπία, η αναλογία των πυρήνων άνθρακα-12 / άνθρακα-13 οδηγείται στο λόγο 3,5 και το άζωτο-14 γίνεται ο πιο πολυάριθμος πυρήνας, ανεξάρτητα από την αρχική σύνθεση. Κατά τη διάρκεια της εξέλιξης ενός αστεριού, τα επεισόδια ανάμιξης στο εσωτερικό του άστρου μετακινούν υλικό, μέσα στο οποίο έχει λάβει χώρα ο κύκλος CNO, από το εσωτερικό του αστεριού προς στην επιφάνεια, αλλάζοντας την παρατηρούμενη χημική σύνθεση του αστεριού. Οι ερυθροί γίγαντες  παρατηρείται ότι έχουν χαμηλότερες αναλογίες άνθρακα-12 / άνθρακα-13 και άνθρακα-12 / άζωτο-14 από ότι τα αστέρια της Κύριας Ακολουθίας, γεγονός τα οποίο θεωρείται ως  αποδεικτικό στοιχείο για την ύπαρξη του κύκλου CNO.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αστρική εξέλιξη Κατηγορία:Πυρηνική φυσική Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα 1991–92
Η Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα 1991–92 ήταν η 2η περίοδος της Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα και η 58η αναγνωρισμένη περίοδος του β΄ επιπέδου ποδοσφαίρου στην Πορτογαλία.
Προεπισκόπηση
Στη διοργάνωση συμμετείχαν 18 ομάδες με την ΣΚ Εσπίνιο να κερδίζει το πρωτάθλημα και μαζί με τις ΚΦ Ος Μπελενένσες και ΦΚ Τιρσένσε να προβιβάζονται στην Πριμέιρα Λίγκα. Οι Ακαδέμικο ντε Βιζεού ΦΚ, Πορτιμονένσε ΣΚ και ΣΚ Ολιανένσε υποβιβάστηκαν στη Σεγκούντα Ντιβιζάο.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
HammerFall
Οι HammerFall είναι Σουηδικό power metal συγκρότημα από το Γκέτεμποργκ της Σουηδίας, το οποίο σχηματίστηκε το 1993 από τον κιθαρίστα Oscar Dronjak. Το συγκρότημα θεωρείται ένα από τους ιδρυτές της δεύτερης φάσης της heavy metal. Στην καριέρα τους, έχουν κυκλοφορήσει τα άλμπουμς Glory to the Brave (1997), Legacy of Kings (1998), Renegade (2000), Crimson Thunder (2002), Chapter V: Unbent, Unbowed, Unbroken (2005), Threshold (2006), No Sacrifice, No Victory (2009), Infected (2011), (r)Evolution (2014) και Built to Last (2016).
Πρώτα βήματα (1993–1996)
Οι HammerFall δημιουργήθηκαν από τον Oscar Dronjak και τον Jesper Strömblad. Ο Dronjak είχε ήδη δημιουργήσει το τραγούδι "Steel Meets Steel" που συμπεριλήφθηκε στο πρώτο τους άλμπουμ. Οι συναυλίες τους ήταν περιορισμένες, ως επί το πλείστον σε ένα τοπικό μουσικό διαγωνισμό που ονομάζεται "Rockslaget". Το συγκρότημα είχε γράψει μερικά τραγούδια αλλά έπαιζε κατά κύριο λόγο διασκευές από συγκροτήματα όπως οι Pretty Maids, Judas Priest και Alice Cooper. Το 1996, οι HammerFall έφτασαν στα ημιτελικά του "Rockslaget". Όταν ο Mikael Stanne δεν μπορούσε να παίξει με το συγκρότημα στα ημιτελικά, έγινε μέλος τους ο Joacim Cans, ο οποίος συμφώνησε να παίξει μαζί τους για εκείνο το βράδυ. Η συναυλία ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη, αν και οι κριτές απέκλεισαν τους HammerFall. Μέχρι το τέλος της ημέρας, ο Joacim είχε ήδη γίνει επίσημο μέλος τους.
Renegade και Crimson Thunder (2001-2003)
Η δεύτερη παγκόσμια περιοδεία του συγκροτήματος ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2001. Το συγκρότημα στη συνέχεια κυκλοφόρησε ένα DVD με τίτλο "The Templar Renegade Crusades", το οποίο περιελάμβανε βίντεο από τις ηχογραφήσεις, συναυλίες, τα παρασκήνια και συναντήσεις με το κοινό. Οι σκηνές αυτές κυμαινόταν από τις ηχογραφήσεις του "Legacy of Kings" μέχρι το πάρτι για το χρυσό δίσκο, που πραγματοποιήθηκε το Νοέμβριο του 2001. Μέχρι το τέλος των ηχογραφήσεων, το 2002, πραγματοποιήθηκε μια περίοδος ακρόασης για τα ΜΜΕ. Γενικά, οι αντιδράσεις ήταν αρκετά θετικές, και οι περισσότεροι αντιλήφθηκαν το άλμπουμ ως μια αλλαγή προς το καλύτερο μετά το "Renegade".
Προκειμένου να προωθήσει την κυκλοφορία του άλμπουμ των HammerFall στη Βόρεια Αμερική όπου περιόδευσε με τους Dio κατά τη διάρκεια του Νοεμβρίου και του Δεκεμβρίου του 2002. Στη συνέχεια, ο manager του συγκροτήματος εξαφανίστηκε, παρά το γεγονός αυτό η περιοδεία ήταν πολύ επιτυχημένη, και προχώρησε προς την Ευρώπη. Αλλαγές έγιναν στο σκηνικό του συγκροτήματος και πολλές επενδύσεις έγιναν στα πυροτεχνήματα και σχετικά με την παρουσία της μασκότ "Hector" στη σκηνή. Το τοπίο στο εξώφυλλο του "Hearts on Fire" είχε επίσης αναπαραχθεί και προστεθεί στις παραστάσεις. Η περιοδεία προχώρησε στην Ιαπωνία και στη συνέχεια στη Νότια Αμερική. Οι HammerFall ήταν παρόντες σε φεστιβάλ στη Γερμανία, την Ισπανία και την Τσεχία, παίζοντας με συγκροτήματα όπως οι Iron Maiden, οι Slayer, οι Twisted Sister, οι U.D.O και οι Stratovarius.
No Sacrifice, No Victory και Infected (2009-σήμερα)
Το άλμπουμ "No Sacrifice, No Victory" κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 23 Φεβρουαρίου 2009. Τα τραγούδια που περιλαμβάνονται σε αυτό το άλμπουμ είναι τα "Any Means Necessary", "Life is Now", "Punish and Enslave", "Bring the Hammer Down", και μία διασκευή του "My Sharona". Υπάρχει επίσης ένα μουσικό βίντεο για το τραγούδι "Any Means Necessary". Το καλοκαίρι του 2010, το συγκρότημα έπαιξε σε υψηλού προφίλ φεστιβάλ σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων των "Sonisphere Festival", "High Voltage Festival", "Metalcamp", "Graspop Metal Festival" και πολλών άλλων. Η καλοκαιρινή περιοδεία ονομάστηκε "Any Festival Necessary".
Το όγδοο άλμπουμ των HammerFall κυκλοφόρησε στις 20 Μαΐου 2011, με τον τίτλο "Infected". Μετά από αρκετούς μήνες ηχογραφήσεων στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας, το νέο άλμπουμ τελικά ολοκληρώθηκε στις 19 Φεβρουαρίου. Με την προώθηση του άλμπουμ το συγκρότημα έπαιξε σε πολλά φεστιβάλ όλο το καλοκαίρι και αργότερα ανακοίνωσε μια ευρωπαϊκή περιοδεία. Το "Infected" είναι επίσης το πρώτο άλμπουμ που οι HammerFall δεν διαθέτουν την μασκότ, τον Paladin Hector, στο εξώφυλλο.
Το 2012 οι Hammerfall ανακοίνωσαν μια παύση για δύο χρόνια.
Μέλη
Τρέχοντα
Πρώην
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδικά power metal συγκροτήματα
Λίμνη Τάχο
Η λίμνη Τάχο (Tahoe lake) είναι η μεγαλύτερη αλπική λίμνη στη Βόρεια Αμερική. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.897 μέτρων, στα σύνορα Καλιφόρνιας και Νεβάδα, δυτικά του Κάρσον Σίτι, και περιβάλλεται από τη Σιέρρα Νεβάδα δυτικά και την οροσειρά Κάρσον ανατολικά. Έχει έκταση 496 τετρ. χιλιόμετρα και βάθος 501 μέτρα, δηλαδή είναι η δεύτερη βαθύτερη λίμνη των Ηνωμένων Πολιτειών (πρώτη είναι η λίμνη Κρέιτερ με βάθος 593 μέτρα).
Η λίμνη δημιουργήθηκε πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια εξαιτίας γεωλογικού ρήγματος και πήρε το σύγχρονο σχήμα της κατά την εποχή των παγετώνων. Αποτελεί σημαντικό τουριστικό προορισμό, τόσο στη Νεβάδα όσο και στην Καλιφόρνια, για σκι και άλλες δραστηριότητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Καλιφόρνια Κατηγορία:Γεωγραφία της Νεβάδα Κατηγορία:Λίμνες των Ηνωμένων Πολιτειών
Κύτταρο
Κύτταρο ονομάζεται η βασική δομική και λειτουργική μονάδα που εκδηλώνει το φαινόμενο της ζωής. Έτσι, ως κύτταρο νοείται το μικρότερο δομικό συστατικό της έμβιας ύλης, που αποτελείται από μια συστηματικά οργανωμένη ομάδα χημικών μορίων, που βρίσκονται σε δυναμική αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Το κύτταρο διαθέτει μορφολογική, φυσική και χημική οργάνωση και εκδηλώνει  βασικές λειτουργίες της ζωής, όπως η  ανάπτυξη  και η αναπαραγωγή. Είναι μια μονάδα της ζωής ανεξάρτητη, με δυνατότητες αυτορρύθμισης  και   προσαρμοστικότητας  σε σχέση με το περιβάλλον. Σύμφωνα με την κυτταρική θεωρία, της οποίας τη βάση έθεσε το 1665 ο Ρ. Χουκ, κάθε κύτταρο προέρχεται από ένα άλλο κύτταρο. Οι οργανισμοί διακρίνονται σε μονοκύτταρους και πολυκύτταρους με βάση τον αριθμό των κυττάρων που διαθέτουν ( για παράδειγμα η αμοιβάδα είναι μονοκύτταρος  οργανισμός ενώ  ο άνθρωπος πολυκύτταρος).Ο χώρος εντός του οποίου βιώνουν τα κύτταρα των πολυκύτταρων οργανισμών ονομάζεται μεσοκυττάριο υγρό. Μεγάλες ομάδες ομοειδών κυττάρων, κατά σύσταση και ορισμένη φυσιολογική λειτουργία, χαρακτηρίζονται ιστοί, (π.χ. μυϊκός ιστός), οι οποίοι και αποτελούν το δεύτερο επίπεδο οργάνωσης της ζωής αμέσως  μετά τα κύτταρα. Η κυτταρική μεμβράνη είναι το φυσικό σύνορο του κυττάρου, που το ξεχωρίζει από το περιβάλλον του. Το κυτταρόπλασμα, γεμίζει τον χώρο ανάμεσα στην πλασματική μεμβράνη και στον πυρήνα. Στο κυτταρόπλασμα υπάρχουν πολλά οργανίδια. Τόσο στο ίδιο το κυτταρόπλασμα όσο και στο εσωτερικό των οργανιδίων επιτελείται ένας μεγάλος αριθμός λειτουργιών.
Είδη κυττάρων
Όλα τα κύτταρα δεν είναι ίδια μεταξύ τους. Διαφέρουν στο σχήμα, στο μέγεθος και σε ορισμένες λειτουργίες. Μερικά από αυτά είναι τα παρακάτω. Αρχικά υπάρχουν τα ζωικά κύτταρα, που μπορούμε να τα βρούμε σε όλα τα ζώα και στους ανθρώπους. Στη συνέχεια υπάρχουν τα φυτικά, τα οποία παρατηρούνται στα φυτά, τα βακτηριακά και τα κύτταρα-μύκητα.
Μέγεθος
Τα κύτταρα παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία μεγεθών και διαστάσεων, αντιπροσωπευτικών της ικανότητάς τους για εξελικτική προσαρμογή σε διαφορετικά περιβάλλοντα και της διαφοροποίησής τους. Η διάμετρός τους ποικίλλει από δέκατα του μικρομέτρου (ή χιλιοστά του χιλιοστομέτρου), όπως παρατηρείται σε βακτήρια, έως μερικά εκατοστόμετρα, σε θαλάσσια φύκη ή αυγά πτηνών. Τα ανθρώπινα κύτταρα είναι τάξης μεγέθους των 5 χιλιοστών του χιλιοστομέτρου μέχρι 1,5 χιλιοστόμετρο. Υπολογίζεται ότι το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από εκατό τρισεκατομμύρια κύτταρα. Το κύτταρο είναι ορατό και μπορεί να μελετηθεί μόνο με μικροσκόπιο και πάντα εφόσον δεχθεί μια ειδική προετοιμασία.
Εκτός όμως της ανταλλαγής ουσιών που καλύπτει κυρίως τις μεταβολικές ανάγκες παρατηρείται και ανταλλαγή ουσιών-μηνυμάτων με τα οποία και επικοινωνεί το κύτταρο με το περιβάλλον του και "αντιλαμβάνεται" τις διάφορες μεταβολές. Με βάση τις πληροφορίες των μηνυμάτων αυτών και υπό τον έλεγχο του γενετικού υλικού το κύτταρο εναρμονίζει και τις λειτουργίες των επιμέρους τμημάτων του. Αυτή η μεταβίβαση όμως των μηνυμάτων θα μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο αν το κύτταρο έχει σχετικά μικρό όγκο.
Έτσι λοιπόν δικαιολογείται ο μικρός όγκος των κυττάρων με τη μεγαλύτερη δυνατή επιφάνεια (αντίστοιχη του όγκου) προκειμένου να ικανοποιούνται ταυτόχρονα και οι δύο απαραίτητες για την επιβίωση του κυττάρου προϋποθέσεις που είναι η μεγάλη επιφάνεια γι΄ ανταλλαγές ουσιών και υποδοχής μηνυμάτων και ο μικρός όγκος για την έγκαιρη μεταβίβαση των μηνυμάτων στο ενδοκυτταρικό περιβάλλον.
Μορφολογία
Ως οργανισμός, το κύτταρο διαθέτει την ικανότητα να ζει ακόμη και χωρίς την ύπαρξη άλλων κυττάρων. Η ιδιότητα αυτή προϋποθέτει την ύπαρξη μιας μεταβολικής μηχανής που μπορεί να αντλήσει ενέργεια από το περιβάλλον και να τη χρησιμοποιήσει σε ουσιώδεις βιοχημικές διεργασίες, που περιλαμβάνουν την κίνηση ουσιών, την εκλεκτική μεταφορά μορίων μέσα και έξω από το κύτταρο και την ικανότητα αλλαγής και διαμόρφωσής τους, δηλαδή της προσαρμογής τους στις περιβάλλουσες φυσικές και χημικές συνθήκες. Εκτός από τη μεταβολική μηχανή του το κύτταρο διαθέτει ομάδες γονιδίων που καθορίζουν τη σύνθεση ουσιών και μια διακριτή δομή, την κυτταρική ή πλασματική μεμβράνη που τα απομονώνει από το εξωτερικό περιβάλλον. Προκειμένου να είναι βιώσιμο ένα κύτταρο, αρκούν 400 γονίδια ή και λιγότερα, ωστόσο τα περισσότερα κύτταρα περιέχουν αρκετά περισσότερα.
Είδη κυττάρων
Όλα τα κύτταρα παρουσιάζουν τρισδιάστατες δομές που σφύζουν από δραστηριότητα και που λειτουργικά παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες αλλά και διαφορές. Κοινές λειτουργίες όλων των ευκαρυωτικών κυττάρων είναι η μεταφορά ουσιών στο εσωτερικό τους, η αλλαγή θέσης των κυτταρικών δομών, όταν αυτό είναι αναγκαίο, καθώς και οι πολύπλοκες βιοχημικές διεργασίες. Υφίστανται, όμως, και λειτουργίες που δεν είναι κοινές, όπως η κίνηση, η αλλαγή σχήματος κτλ., με συνέπεια τα κύτταρα να διακρίνονται σε μεγάλο αριθμό ειδών με ιδιαίτερη χαρακτηριστική μορφή. Στον άνθρωπο, για παράδειγμα, εντοπίζονται περί τα 200 διαφορετικά είδη κυττάρων, με καθένα είδος να παρουσιάζει χαρακτηριστική μορφή και λειτουργία. Άλλα, π.χ., είναι επιμήκη με δυνατότητα συστολής, (μυϊκά κύτταρα), άλλα έχουν προεκτάσεις για μεταβιβάσεις μηνυμάτων, (νευρικά κύτταρα), άλλα είναι πλατιά με καλυπτήριο ρόλο (επιθηλιακά κύτταρα) κτλ.
Προκειμένου, έτσι, σε μια ολοκληρωμένη παρουσίαση των κυττάρων, να ξεπεραστεί η αδυναμία της περιγραφής ενός μόνο κυττάρου κατά σχήμα και λειτουργία, θεσπίστηκε το τυπικό κύτταρο, το οποίο στη πραγματικότητα είναι μεν ανύπαρκτο πλην όμως συγκεντρώνει όλα τα κοινά γνωρίσματα των κυττάρων. Έτσι σε όλα τα συγγράμματα περί κυττάρων γίνεται αναφορά πάντα στο "τυπικό ευκαρυωτικό κύτταρο" όπου και αναπτύσσονται και περιγράφονται οι κοινές δομές και λειτουργίες των κυττάρων.
Ευκαρυωτικά κύτταρα
Τα ευκαρυωτικά κύτταρα διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους, έχουν όμως και ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Κάθε ευκαρυωτικό κύτταρο περιβάλλεται από την πλασματική μεμβράνη, η οποία δομείται από λιπίδια και πρωτεΐνες.Η πλασματική μεμβράνη διαχωρίζει και εξατομικεύει το κύτταρο από το περιβάλλον του.Ο ρόλος της όμως δεν περιορίζεται στο να είναι ένα απλό σύνορο. Ελέγχει επιπλέον ποιες ουσίες εισέρχονται ή εξέρχονται από το κύτταρο εξυπηρετώντας την επικοινωνία του με το περιβάλλον. Ακομα διάφορα είδη ευκαρυωτικών κυττάρων παρουσιάζουν μεγάλες ομοιότητες ως προς τη χημική τους σύσταση και τις πολύπλοκες βιοχημικές διεργασίες που επιτελούν. Ωστόσο, παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία ως προς το μέγεθος, το σχήμα και τις εσωτερικές τους δομές. Στον άνθρωπο, για παράδειγμα, υπάρχουν 100 περίπου διαφορετικά είδη κυττάρων. Καθένα έχει τη δική του χαρακτηριστική μορφή και επιτελεί μία συγκεκριμένη λειτουργία.
Χημική σύσταση
Τα ζωντανά κύτταρα αποτελούνται από περιορισμένο αριθμό χημικών στοιχείων. Ιδιαίτερο ρόλο παίζει ο άνθρακας (C), το υδρογόνο (H), το οξυγόνο (Ο), το άζωτο (N), ο φώσφορος (Ρ) και το θείο (S), που αποτελούν και το 99% περίπου του βάρους του. Τα χημικά συστατικά του είναι δυνατόν να ταξινομηθούν σε ανόργανα (νερό (H2O) + μεταλλικά ιόντα) και οργανικά πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, λίπη και νουκλεϊκά οξέα. Ένα ζωικό ή φυτικό κύτταρο αποτελείται κατά προσέγγιση (% κ.β.) από νερό 75-85%, πρωτεΐνες 10-20%, λιπίδια 2-3%, υδατάνθρακες 1% και ανόργανα υλικά (οξέα, βάσεις, άλατα) 1%. Τα τελευταία, αν και βρίσκονται σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις, βοηθούν τις κυτταρικές λειτουργίες διατηρώντας σταθερό το pH.
Κυτταρικά οργανίδια
right|thumb|350 px| Διάγραμμα ενός τυπικού [[Ζώο|ζωικού ευκαρυωτικού κυττάρου, όπου παριστάνονται και οι υποκυτταρικές μονάδες.
Οργανίδια :
1. Πυρηνίσκος
2. Πυρήνας
3. Ριβόσωμα
4. Κυστίδιο
5. Τραχύ ενδοπλασματικό δίκτυο (ΕΔ)
6. Συσκευή Γκόλτζι
7. Κυτταροσκελετός
8. Λείο ενδοπλασματικό δίκτυο
10. Κενοτόπιο
11. Κυτταρόπλασμα
12. Λυσόσωμα
13.Κεντροσωμάτιο
Ολόκληρο το κύτταρο περιβάλλεται από την πλασματική μεμβράνη.
]]Σε ένα τυπικό, ευκαρυωτικό κύτταρο παρατηρούνται τα εξής διαφοροποιημένα τμήματα, τα οποία επονομάζονται κυτταρικά οργανίδια:
Κυτταρικός κύκλος και θάνατος
Ένα κύτταρο αναπαράγεται διεκπεραιώνοντας μια συγκεκριμένη ακολουθία γεγονότων κατά τη διάρκεια των οποίων το κύτταρο διπλασιάζει το περιεχόμενό του και στη συνέχεια διαιρείται. Αυτός ο κύκλος, γνωστός ως κυτταρικός κύκλος, είναι ο βασικός μηχανισμός με τον οποίο όλα τα έμβια όντα αναπαράγονται. Για να εξασφαλίσουν τη σωστή έκβαση του κυτταρικού κύκλου, τα κύτταρα ανέπτυξαν ένα περίπλοκο σύστημα ρυθμιστικών πρωτεϊνών γνωστό ως σύστημα ελέγχου κυτταρικού κύκλου, όπως οι κυκλίνες. Στο κέντρο αυτού του συστήματος βρίσκονται βιολογικοί διακόπτες που ελέγχουν τα κύρια συμβάντα του κύκλου, όπως την αντιγραφή του DNA και τον διαχωρισμό των χρωμοσωμάτων.
Ο κυτταρικός κύκλος χωρίζεται σε τέσσερις φάσεις ή στάδια. Το κύτταρο διαιρεί τον πυρήνα του και στη συνέχεια το ίδιο κατά τη διάρκεια της φάσης Μ. Η περίοδος που παρεμβάλλεται σε δύο φάσεις Μ λέγεται μεσόφαση. Η μεσόφαση χωρίζεται σε τρεις φάσεις, τη φάση G1, τη φάση S και τη φάση G2. Ενώ σε αυτές τις φάσεις το κύτταρο φαίνεται ήρεμο, στην πραγματικότητα η μεσόφαση είναι μια δραστήρια περίοδος, στην οποία το γενετικό υλικό διπλασιάζεται (φάση S) ή λαμβάνονται αποφάσεις αν το κύτταρο θα συνεχίσει τη διαίρεση. Στη φάση G1 αποφασίζει αν θα συνεχίσει στη φάση S και στη G2 αν θα συνεχίσει στη φάση Μ. Αν το κύτταρο αποφασίσει στη G1 φάση να μη συνεχίσει, επειδή οι συνθήκες είναι δυσμενείς, παραμένει σε φάση G0. Επίσης οι φάσεις G1 και G2 προσφέρουν στο κύτταρο το χρόνο που χρειάζεται για να διπλασιάσει τα οργανίδιά του και για να αυξηθεί.
Η κυτταρική διαίρεση ή φάση Μ αποτελεί τη μίτωση, δηλαδή τη διαίρεση του πυρήνα, και την κυτταροκίνηση, τη διαίρεση του κυττάρου. Στη μίτωση το κύτταρο αντιμετωπίζει το πρόβλημα του ακριβή διαχωρισμού των χρωμοσωμάτων ώστε τα δύο θυγατρικά κύτταρα να λάβουν δύο πανομοιότυπα αντίγραφα του γονιδιώματος. Η φάση της μίτωσης χωρίζεται παραδοσιακά σε έξι φάσεις και αρχίζει με τη συμπύκνωση της χρωματίνης. Η κυτταροκίνηση αρχίζει στην τελευταία φάση της μίτωσης και τελειώνει με το διαχωρισμό των δύο κυττάρων.
Όταν τα κύτταρα πάψουν να είναι απαραίτητα επειδή, για παράδειγμα, η δομή που αποτελούν δεν είναι πλέον απαραίτητη ή δεν μπορούν να προχωρήσουν σε αντιγραφή εξαιτίας μόλυνσης από ιό, αυτοκτονούν με μια διαδικασία γνωστή ως απόπτωση. Αυτή η μορφή θανάτου είναι εξαιρετικά διαδεδομένη σε αναπτυσσόμενους και ενήλικους ιστούς πολυκύτταρων οργανισμών. Η απόπτωση χωρίζεται σε τέσσερα στάδια, το στάδιο της απόφασης, που είναι αντιστρεπτό, την εκτέλεση, την αποδόμηση και τη φαγοκυττάρωση. Τα κύρια χαρακτηριστικά της απόπτωσης είναι η συρρίκνωση της χρωματίνης και η συρρίκνωση του κυττάρου. Τα κύρια ένζυμα της απόπτωσης είναι μια ομάδα πρωτεασών, οι κασπάσες. Μια άλλη μορφή κυτταρικού θανάτου είναι η νέκρωση, στην οποία το κύτταρο διαλύεται.