cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bομβιστικές επιθέσεις στη Ρωσία (1999)
Επιπτώσεις στους επιζώντες
Πολλοί επιζώντες των βομβιστικών επιθέσεων έχουν υποστεί αναπηρίες, με πολλούς από αυτούς να έχουν διαγνωστεί με διαταραχή μετατραυματικού στρες. Το 2006 η Ιρίνα Χάλαι, επιζών της βομβιστικής επίθεσης στο Βολγκοντόνσκ, ίδρυσε τη ΜΚΟ "Volga-Don", η οποία προωθεί τη νομοθεσία για τη νομική αναγνώριση των θυμάτων τρομοκρατικών επιθέσεων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τρομοκρατία στη Ρωσία Κατηγορία:Βλαντίμιρ Πούτιν
Λιονταρόψαρο
Με την ονομασία λιονταρόψαρα ή λεοντόψαρα είναι γνωστά τα μέλη του γένους Πτερόεις (Pterois), το οποίο είναι γένος δηλητηριωδών τροπικών θαλάσσιων ψαριών της οικογένειας των Σκορπαινίδων. Τα λιονταρόψαρα χαρακτηρίζονται από τον έντονο χρωματισμό τους με κόκκινες, λευκές, μαύρες και κρεμ λωρίδες, εντυπωσιακά θωρακικά πτερύγια και δηλητηριώδεις άκανθες. Τα λιονταρόψαρια είναι δημοφιλή ψάρια ενυδρείου. Αν και προέρχονται από τον Ινδικό και τον Ειρηνικό ωκεανό, πλέον έχουν επεκταθεί και εισβάλλει στον δυτικό Ατλαντικό, την Καραϊβική και τη Μεσόγειο.
Οικολογία
Τα λεοντόψαρα μπορούν να ζήσουν από 5 έως 15 χρόνια και έχουν σύνθετες συμπεριφορές ερωτοτροπίας και ζευγαρώματος. Τα θηλυκά απελευθερώνουν δύο συστάδες αυγών γεμάτες βλέννα, τα οποία μπορούν να περιέχουν έως και 15.000 αυγά. Οι μελέτες για τις αναπαραγωγικές συνήθειες των λιονταρόψαρων έχουν αυξηθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία. Όλα τα είδη είναι αποσηματικά: έχουν εμφανή χρωματισμό με ρίγες με έντονες αντιθέσεις και μεγάλα πτερύγια που προβάλλουν, τονίζοντας την ικανότητά τους να αμυνθούν.
Διατροφή
thumb|left|250px|Λιονταρόψαρο με ανοιγμένα τα θωρακικά πτερύγια Σύμφωνα με μια μελέτη που περιελάμβανε την εκτομή περισσότερων από 1.400 στομαχιών λιονταρόψαρων στα ύδατα της Βόρειας Καρολίνας, τα λιονταρόψαρα τρέφονται κυρίως με μικρά ψάρια, ασπόνδυλα και μαλάκια σε μεγάλες ποσότητες. Η ποσότητα θηραμάτων στο στομάχι λιονταριού κατά τη διάρκεια μιας ημέρας υποδηλώνει ότι η λιοντάρι τρέφεται πιο ενεργά από τις 7:00 έως τις 11:00 π.μ. και μειώνει τη σίτιση όλο το απόγευμα. Τα λιονταρόψαρα είναι ειδικευμένοι κυνηγοί, χρησιμοποιώντας εξειδικευμένους διμερείς μυς της ουροδόχου κύστης για να παρέχουν ακριβή έλεγχο της θέσης τους στη στήλη του νερού, επιτρέποντας στα ψάρια να αλλάξουν το κέντρο βάρους του για να επιτεθούν καλύτερα στο θήραμα. Στη συνέχεια, το λιονταρόψαρο απλώνει τα μεγάλα θωρακικά πτερύγια του και καταπίνει το θήραμά του με μία κίνηση. Φυσούν πίδακες νερού ενώ πλησιάζουν το θήραμα, προφανώς για να το αποπροσανατολίσουν. Εκτός από τη σύγχυση του θηράματος, αυτοί οι πίδακες νερού αλλάζουν επίσης τον προσανατολισμό του θηράματος, έτσι ώστε τα μικρότερα ψάρια να βλέπουν το λιονταρόψαρο. Αυτό οδηγεί σε πιο αποτελεσματικό κυνήγι, καθώς η κατανάλωση από το κεφάλι είναι ευκολότερη.
Θηρευτές και παράσιτα
thumb|250px|Pterois volitans Εκτός από τις περιπτώσεις μεγαλύτερων ατόμων που μπορεί να κανιβαλίσουν μικρότερα άτομα, τα ενήλικα λιονταρόψαρια έχουν λίγους αναγνωρισμένους φυσικούς θηρευτές, πιθανότατα από την αποτελεσματικότητα των δηλητηριώδων ακάνθων τους. Οι σμέρνες, το ψάρι κορνέτα (Fistularia commersonii), και μεγάλοι ροφοί, όπως ο ροφός τίγρης (Mycteroperca tigris) και ο ροφός του Νάσσαου (Epinephelus striatus), έχουν παρατηρηθεί να κυνηγούν λιονταρόψαρια. Παραμένει άγνωστο, ωστόσο, πόσο συχνά αυτοί οι θηρευτές κυνηγούν λιονταρόψαρα. Οι καρχαρίες πιστεύεται επίσης ότι είναι σε θέση να φάνε λιονταρόψαρα χωρίς να πάθουν ζημιά από τα αγκάθια. Αξιωματούχοι του πάρκου του Ροατάν στην Ονδούρα προσπάθησαν να εκπαιδεύσουν τους καρχαρίες να τρέφονται με λιονταρόψαρια από το 2011 σε μια προσπάθεια να ελέγξουν τους διεισδυτικούς πληθυσμούς στην Καραϊβική. Το σκουλήκι Μπόμπιτ, ένα αρπακτικό ενέδρας, έχει κινηματογραφηθεί να κυνηγά λιονταρόψαρα στην Ινδονησία. Οι θηρευτές των προνυμφών και των νεαρών λιονταρόψαρων παραμένουν άγνωστοι, αλλά μπορεί να αποδειχθούν ότι είναι ο πρωταρχικός περιοριστικός παράγοντας των πληθυσμών λιονταρόψαρων στην φυσική τους περιοχή.
Αλληλεπίδραση με ανθρώπους
Το λιονταρόψαρο είναι γνωστό για τις δηλητηριώδεις άκανθές του, ένα ασυνήθιστο χαρακτηριστικό των θαλάσσιων ψαριών. Η ισχύς του δηλητηρίου τους τα καθιστά εξαιρετικά αρπακτικά και επικίνδυνα για τους ψαράδες και τους δύτες. Το δηλητήριο προκαλεί αρνητικές ινότροπες και χρονότροπες δράσεις όταν χορηγήθηκε σε καρδιές βατράχου και μαλάκιων και έχει προκαλεί πτώση της πίεσης σε κουνέλια. Αυτά τα αποτελέσματα πιστεύεται ότι οφείλονται στην απελευθέρωση μονοξειδίου του αζώτου. Στους ανθρώπους, το δηλητήριο μπορεί να προκαλέσει συστηματικά αποτελέσματα όπως πολύ έντονο πόνο, ναυτία, έμετο, πυρετό, δυσκολία στην αναπνοή, σπασμούς, ζάλη, ερυθρότητα στην πληγείσα περιοχή, πονοκέφαλο, μούδιασμα, παραισθησία, καούρα, διάρροια και εφίδρωση. Σπάνια, τέτοια τσιμπήματα μπορούν να προκαλέσουν προσωρινή παράλυση των άκρων, καρδιακή ανεπάρκεια, ακόμη και θάνατο. Οι θάνατοι είναι συχνοί σε πολύ μικρά παιδιά, ηλικιωμένους, άτομα με ασθενές ανοσοποιητικό σύστημα ή σε άτομα που είναι αλλεργικά στο δηλητήριό τους. Το δηλητήριό τους είναι σπάνια θανατηφόρο για υγιείς ενήλικες, αλλά ορισμένα είδη έχουν αρκετό δηλητήριο για να προκαλέσουν ακραία δυσφορία για αρκετές ημέρες. Ωστόσο, το δηλητήριο μπορεί να προκαλέσει αναφυλαξία, μια σοβαρή και συχνά απειλητική για τη ζωή κατάσταση που απαιτεί άμεση επείγουσα ιατρική περίθαλψη, σε αλλεργικά άτομα. Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις στο δηλητήριο του Pterois περιλαμβάνουν πόνο στο στήθος, σοβαρές αναπνευστικές δυσκολίες, πτώση της αρτηριακής πίεσης, πρήξιμο της γλώσσας, εφίδρωση, καταρροή ή μειωμένη ομιλία. Τέτοιες αντιδράσεις μπορεί να είναι θανατηφόρες εάν δεν αντιμετωπιστούν.
Το λιονταρόψαρο είναι βρώσιμο αν παρασκευαστεί σωστά.
Κατανομή και ενδιαίτημα
thumb|250px|left|Pterois radiata, ενδημικό του Ινδικού και δυτικού Ειρηνικού. Το λιονταρόψαρο είναι αρπακτικό που προέρχεται από τον Ινδο-Ειρηνικό. Επιτίθεται σε μικρά ψάρια και ασπόνδυλα. Μπορούν να βρεθούν κοντά στην άκρη των κοραλλιογενών υφάλων, σε λιμνοθάλασσες, και σε βραχώδεις επιφάνειες συνήθως έως 50 μέτρα βάθος, αν και το λιονταρόψαρο έχει καταγραφεί σε πολλές περιπτώσεις σε βάθος 300 μ. Δείχνουν μια προτίμηση για θολές παράκτιες περιοχές και λιμάνια, και έχουν γενικά εχθρική στάση και είναι εδαφικά έναντι άλλων ψαριών του υφάλου. Πολλά πανεπιστήμια στον Ινδο-Ειρηνικό έχουν τεκμηριώσει αναφορές για επιθετικότητα εναντίων δυτών. Τα P. volitans και P. miles είναι ιθαγενή σε υποτροπικές και τροπικές περιοχές από τη νότια Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα έως την ανατολική ακτή της Αυστραλίας, της Ινδονησίας, της Μικρονησίας, της Γαλλικής Πολυνησίας και του Νότιου Ειρηνικού Ωκεανού. Το P. miles βρίσκεται επίσης στον Ινδικό Ωκεανό, από τη Σουμάτρα έως τη Σρι Λάνκα και την Ερυθρά Θάλασσα.
Εισαγώγιμο είδος
Δύο από τα δώδεκα είδη, το κόκκινο λιονταρόψαρο (P. volitans) και το κοινό λιονταρόψαρο (P. miles), έχουν καθιερωθεί ως σημαντικά διεισδυτικά είδη στην Ανατολική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών και στην Καραϊβική. Περίπου το 93% του χωροκατακτητικού πληθυσμού στον Δυτικό Ατλαντικό είναι P. volitans. Έχουν περιγραφεί ως «ένα από τα πιο επιθετικά είδη στον πλανήτη».
Το κόκκινο λιονταρόψαρο βρίσκεται στην ανατολική ακτή και την ακτή του Κόλπου των Ηνωμένων Πολιτειών και στην Καραϊβική Θάλασσα, και πιθανότατα εισήχθη για πρώτη φορά στα ανοικτά των ακτών της Φλόριντα από τις αρχές έως τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Αυτή η εισαγωγή μπορεί να συνέβη το 1992 όταν ο τυφώνας Άντριου κατέστρεψε ένα ενυδρείο στη νότια Φλόριντα, απελευθερώνοντας έξι ψάρια στη θάλασσα. Ωστόσο, ένα λιονταρόψαρο ανακαλύφθηκε στα ανοικτά της παραλίας Ντάνια, στη νότια Φλόριντα, ήδη από το 1985, πριν από τον τυφώνα Άντριου. Το λιονταρόψαρο μοιάζει με εκείνο των Φιλιππίνων, που συνεπάγεται το εμπόριο για ενυδρείο. Το λιονταρόψαρα μπορεί να είχε απορριφθεί σκόπιμα από τους μη ικανοποιημένους λάτρεις των ενυδρείων.
Ενήλικα δείγματα λιονταριού βρίσκονται τώρα κατά μήκος της ανατολικής ακτής των Ηνωμένων Πολιτειών από το ακρωτήριο Χάτερας, τη Βόρεια Καρολίνα, τη Φλόριντα και κατά μήκος της ακτής του Κόλπου έως το Τέξας. Βρίσκονται επίσης στις Βερμούδες, τις Μπαχάμες και σε ολόκληρη την Καραϊβική, συμπεριλαμβανομένων των Τουρκς και Κάικος, της Αϊτής, της Κούβας, της Δομινικανής Δημοκρατίας, των Νήσων Καϊμάν, της Αρούμπα, του Κουρασάο, του Τρινιντάντ και Τομπάγκο, του Μποναίρ, του Πουέρτο Ρίκο, του Σαιντ Κρουά, Μπελίζ, Ονδούρα, Κολομβία και Μεξικό. Η πυκνότητα του πληθυσμού συνεχίζει να αυξάνεται στις εισβαλλόμενες περιοχές, με αποτέλεσμα την αύξηση του πληθυσμού έως και 700% σε ορισμένες περιοχές μεταξύ του 2004 και του 2008.
Τα λιονταρόψαρια έχουν επίσης καθιερωθεί σε τμήματα της Μεσογείου (το P. miles) να βρίσκονται στα ύδατα γύρω από την Κύπρο, τη Μάλτα, την Ελλάδα και το Ισραήλ, όπου οι θερμοκρασίες της θάλασσας μπορεί να τους επιτρέψουν να επεκτείνουν το εύρος τους.
Είδη
thumb|250px|Pterois antennata
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκορπαινόμορφα Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Πίτερ φαν Μπρόνκχορστ
δεξιά|μικρογραφία| [[Σολομώντεια λύση|Η κρίση του Σολομώντα, Δημαρχείο, Ντελφτ, 1622]] Ο Πίτερ φαν Μπρόνκχορστ (Pieter Anthonisz van Bronckhorst ή Bronkhorst, 16 Μαΐου 1588 – 21 Ιουνίου 1661), ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία| Η πρώτη Κρίση του Σολομώντα (εγκατεστημένη στον τοίχο πίσω από τον πάγκο) στο Vierschaar, δημαρχείο του Ντελφτ Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν γεννήθηκε στο Ντελφτ το 1588. Διέπρεψε στη ζωγραφική των εσωτερικών χώρων εκκλησιών και ναών, τους οποίους διακοσμούσε με μικρές μορφές που αντιπροσώπευαν ιστορικά θέματα. Στο Δημαρχείο του Ντελφτ ζωγράφισε δύο μεγάλες εικόνες — τη μία «Το Εσωτερικό του Ναού, με τον Σολομώντα να εκφωνεί την Κρίση του» και την άλλη, «Ο Χριστός διώχνει τους αργυραμοιβούς από τον Ναό». Ήταν πατέρας του ζωγράφου Κλες Μπρόνκχορστ και απεβίωσε το 1661
Απόδοση
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Βάντα Βιουκομίρσκα
Η Βάντα Βιουκομίρσκα (πολωνικά: Wanda Wiłkomirska) (11 Ιανουαρίου 1929 – 1 Μαΐου 2018) ήταν Πολωνή βιολίστρια και ακαδημαϊκή δασκάλα. Ήταν γνωστή τόσο για το κλασικό ρεπερτόριο όσο και για την ερμηνεία της στη μουσική του 20ου αιώνα, έχοντας λάβει δύο Πολωνικά Κρατικά Βραβεία για την προώθηση της πολωνικής μουσικής στον κόσμο, καθώς και άλλα βραβεία για τη συμβολή της στη μουσική. Έδωσε παραστάσεις παγκόσμιας πρεμιέρας πολλών σύγχρονων έργων, συμπεριλαμβανομένης της μουσικής των Ταντέους Μπερντ και Κσίστοφ Πεντερέτσκι. Η Βιουκομίρσκα έπαιζε με βιολί φιλοτεχνημένο από τον Πιέτρο Γκουαρνέρι το 1734 στη Βενετία. Δίδαξε στις μουσικές ακαδημίες του Μάνχαϊμ και του Σίδνεϊ.
Βιογραφία
Γεννημένη στη Βαρσοβία στις 11 Ιανουαρίου 1929, η Βάντα Βιουκομίρσκα έμαθε για πρώτη φορά βιολί από τον πατέρα της, Άλφρεντ Βιουκομίρσκι και σπούδασε με την Ιρένα Ντουμπίσκα στη Μουσική Ακαδημία του Λοτζ, από την οποία αποφοίτησε το 1947. Στη συνέχεια, παρακολούθησε την Ακαδημία Μουσικής «Φραντς Λιστ» στη Βουδαπέστη, όπου σπούδασε κοντά στον Έντε Ζατουρέτσκι, αποφοιτώντας το 1950. Έπαιξε στο Παρίσι, κάτι που οδήγησε τον Χένρικ Σέρινγκ να της ζητήσει να σπουδάσει μαζί του. Κέρδισε βραβεία σε διαγωνισμούς στη Γενεύη (1946), στη Βουδαπέστη (1949) και στη Λειψία (Διεθνής Διαγωνισμός Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, 1950, δεύτερο βραβείο). Σπούδασε επίσης στη Βαρσοβία υπό τον Ταντέους Βρόνσκι, ο οποίος τη βοήθησε να προετοιμαστεί για τον Διαγωνισμό Βιολιού «Χένρικ Βιενιάφσκι» στο Πόζναν τονΔεκέμβριο του 1952, όπου έπαιξε για πρώτη φορά το Κοντσέρτο Νο. 1 του Κάρολ Σιμανόφσκι (έγινε το αγαπημένο της). Μοιράστηκε το δεύτερο βραβείο με τον Γιούλιαν Σιτκοβέτσκι και ο πρώτος νικητής ήταν ο Ίγκορ Όιστραχ. Το 1953, της απονεμήθηκε το Πολωνικό Κρατικό Βραβείο μουσικής ως αναγνώριση της «εξέχουσας τέχνης στο βιολί».
Το 1955, η Βιουκομίρσκα εμφανίστηκε στα εγκαίνια του ανακατασκευασμένου Μεγάρου Μουσικής της Φιλαρμονικής της Βαρσοβίας, με την Εθνική Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βαρσοβίας, παίζοντας το Κοντσέρτο Νο. 1 για Βιολί του Κάρολ Σιμανόφσκι υπό τον Βίτολντ Ροβίτσκι. Έγινε η κύρια σολίστ της ορχήστρας εκείνη τη χρονιά και έδωσε πολλές παραστάσεις με την ορχήστρα σε όλο τον κόσμο, με μαέστρους όπως οι Ροβίτσκι, Στανίσουαφ Βισουότσκι και Αντόνι Βιτ. Κατείχε τη θέση για 22 χρόνια. Το 1961 έκανε το ντεμπούτο της στις Ηνωμένες Πολιτείες με την ορχήστρα, η οποία ήταν η αρχή μιας διεθνούς καριέρας. Ο Αμερικανός ιμπρεσάριος Σολ Χούροκ (που διαχειρίστηκε βιολιστές όπως ο Άιζακ Στερν και ο Νταβίντ Όιστραχ) τη σύστησε σε ενθουσιώδες κοινό στις ΗΠΑ και τον Καναδά. Έπαιξε σε περισσότερες από 50 χώρες, σε όλες τις ηπείρους. Τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 έδινε κατά μέσο όρο 100 συναυλίες ετησίως. μικρογραφία| Η Βάντα Βιουκομίρσκα το 2010 Το 1969, έδωσε 37 παραστάσεις στην Αυστραλία, μια χώρα στην οποία μετανάστευσε αργότερα. Αυτές οι ερμηνείες κέρδισαν τη μεγάλη της αναγνώριση και έλαβε περαιτέρω προτάσεις για ρεσιτάλ και συναυλίες από αυστραλιανές ορχήστρες. Το 1973, ήταν η πρώτη βιολίστρια που ερμήνευσε σόλο ρεσιτάλ στη νεόδμητη Όπερα του Σίδνεϊ (τη συνόδευε ο Τζέφρι Πάρσονς).
Το 1976, βοήθησε στα εγκαίνια του Barbican Hall στο Λονδίνο, με μια παράσταση του Κοντσέρτου για Βιολί του Μπέντζαμιν Μπρίτεν, που είχε προγραμματιστεί να διευθύνει ο Σερ Τζον Μπαρμπιρόλι, αλλά στο τέλος από τον Έριχ Λάινσντορφ. Αν και παντρεμένη με στέλεχος του κομμουνιστικού κόμματος, τη δεκαετία του 1970 η Βιουκομίρσκα υποστήριξε αντιφρονούντες στην Πολωνία και το 1982, κατά την περίοδο του στρατιωτικού νόμου στην Πολωνία, ανακοίνωσε κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας συναυλίας στη Δύση ότι δεν θα επέστρεφε στην Πολωνία. στο τέλος της περιοδείας. Ένας από τους γιους της, ο Άρθουρ, αυτομόλησε επίσης στη Δυτική Γερμανία. Το 1983, δέχτηκε την έδρα της καθηγήτριας μουσικής στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών του Μάνχαϊμ. Από εκείνη την εποχή, η διδασκαλία έγινε το μεγάλο της πάθος και μια ευκαιρία να μοιραστεί τις οργανικές της ικανότητες και την εμπειρία ως μουσικός με την επόμενη γενιά βιρτουόζων.
Το 1999, εντάχθηκε στο διδακτικό προσωπικό του Ωδείου Μουσικής του Σίδνεϊ και από τον Φεβρουάριο του 2001 εργάστηκε επίσης για την Αυστραλιανή Εθνική Ακαδημία Μουσικής στη Μελβούρνη. Συνέχισε να είναι μέρος της μουσικής ζωής στην Ευρώπη, πετώντας μεταξύ των δύο ηπείρων για συναυλίες, μαθήματα και διαγωνισμούς, ενώ παρέμεινε στη μουσική ζωή στην Αυστραλία.
Η Βιουκομίρσκα ήταν συχνά μέλος της κριτικής επιτροπής σε διαγωνισμούς βιολιού, όπως αυτοί που έλαβαν χώρα στη Μόσχα, στο Τόκιο, στο Λονδίνο, στο Μόναχο, στη Βιέννη,σ το Γκρατς, στο Ανόβερο, στη Γκορίτσια και στην Πολωνία, στο Πόζναν, στην Κρακοβία, στο Λοτζ και στο Λούμπλιν.
Προσωπική ζωή
Η Βιουκομίρσκα παντρεύτηκε τον δημοσιογράφο Μιετσίσουαφ Ρακόφσκι το 1952, αρχισυντάκτης του περιοδικού Polityka από το 1958. Χώρισαν το 1977, δύο χρόνια αφότου ο Ρακόφσκι εντάχθηκε στην Κεντρική Επιτροπή του κομμουνιστικού Ενιαίου Εργατικού Κόμματος Πολωνίας (ΕΕΚΠ). Ο Ρακόφσκι αργότερα έγινε Πρωθυπουργός της Πολωνίας (1988–89) και Πρώτος Γραμματέας του ΕΕΚΠ και δημιούργησε τη φήμη του φιλελευθεροποιού μεταρρυθμιστή, επηρεασμένος από τη Βιουκομίρσκα και τους αντιφρονούντες που γνώρισε μέσω αυτής. Είχαν δύο γιους, ο ένας από τους οποίους μετανάστευσε στην Αυστραλία.
Η μητέρα της, Ντορότα Βιουκομίρσκα (το γένος Τέμκιν, 1901–1986), ήταν πιανίστρια και καθηγήτρια μουσικής, η οποία εξέδωσε επίσης αρκετές συλλογές σημειώσεων για παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί κλασικοί βιολιστές Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στην Αυστραλία Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Χέντρικ Ερτς
μικρογραφία| Φανταστική αρχιτεκτονική Ο Χέντρικ Ερτς (Hendrick Aerts (εναλλακτικά ονόματα: Hendrick Aertsz., Henricus Arijssel, Hendrik Arts, Henricus A. Rijssel, πιθανώς Μέχελεν μεταξύ 1565 και 1575 - πιθανότατα Γκντανσκ, Ιανουάριος 1603) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής, ο οποίος ζωγράφιζε κυρίως πίνακες με αρχιτεκτονήματα. Δραστηριοποιήθηκε στο Γκντανσκ και στην Πράγα.
Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για την προέλευση, τη διαμόρφωση και τη ζωή του Χέντρικ Ερτς. Αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν από τη Λιλ, η οποία κατά την εικαζόμενη στιγμή της γέννησής του ήταν μέρος της Νότιας Ολλανδίας. Πρόσφατη έρευνα, ιδίως αυτή που διεξήχθη από τον Ολλανδό ιστορικό τέχνης Μπέρναρντ  Μ. Φερμέτ (Bernard M. Vermet), αμφισβήτησε τις προηγούμενες υποθέσεις για τη ζωή του καλλιτέχνη και ο Ερτς θεωρείται πλέον ότι είναι αυτόχθων του Μέχελεν.
Ο Φερμέτ πρότεινε επιπλέον ότι η σαφής επιρροή του έργου του Φλαμανδού ζωγράφου αρχιτεκτονημάτων Πάουλ Φρέντεμαν ντε Φρις πιθανότατα οφείλεται στο ότι ο Ερτς ήταν μαθητής του. Η εκπαίδευση πιθανώς έλαβε χώρα όταν και οι δύο καλλιτέχνες διέμεναν στο Γκντανσκ την περίοδο από το 1592 έως το 1595. Ο Ερτς συνόδευσε τον ντε Φρις στην Πράγα από το 1596 έως το 1599, όπου εργάσθηκε ως βοηθός του στη διακόσμηση των οροφών και των δωματίων υποδοχής του κάστρου του αυτοκράτορα Ροδόλφου Β΄.
Από το 1599 ο Ερτς πιθανότατα είχε επιστρέψει στο Γκντανσκ, όπου και απεβίωσε το 1603.
Έργα
Όπως ο υποτιθέμενος δάσκαλός του ντε Φρις, ζωγράφισε αποκλειστικά αρχιτεκτονικά έργα φανταστικών και πολυτελών ανακτόρων και εσωτερικών εκκλησιών, στα οποία οι ανθρώπινες μορφές συχνά αντιπροσωπεύουν αλληγορίες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Γκόρνια Στούντενα
Η Γκόρνια Στούντενα (σερβικά κυριλλικά: Горња Студена) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου της Νίσκα Μπάνια και εντός του εδάφους της Πόλεως του Νις, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Νίσαβα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 243 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Νις
Κατάλογος διπλωματικών αποστολών της Ελλάδας
δεξιά|μικρογραφία|450x450εσ|Ο χάρτης των χωρών στις οποίες βρίσκεται μόνιμη ελληνική διπλωματική αποστολή. Με μπλε εμφανίζονται οι χώρες όπου υπάρχει ελληνική πρεσβεία, ενώ με ανοικτό μπλε οι χώρες στις οποίες υπάρχει μόνο προξενείο. μικρογραφία|Η είσοδος της Ελληνικής Πρεσβείας του Πεκίνου μικρογραφία|Εξωτερική άποψη του κτιρίου της Ελληνικής Πρεσβείας στο Βερολίνο Αυτός είναι ο κατάλογος των διπλωματικών αποστολών της Ελλάδας, χωρίς τα επίτιμα προξενεία. Η Ελλάδα έχει εκτενή παγκόσμια διπλωματική παρουσία. Δίπλα από το όνομα της πόλης αναγράφεται σε παρένθεση το είδος της εκπροσώπησης της Ελλάδας στην κάθε πόλη.
Βιόν (Σαβοΐα)
Το Βιόν (γαλλικά: Vions) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μολαρντέν (γαλλικά: Mollardins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Εκλογές στο Αφγανιστάν
Στο Αφγανιστάν διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο και για κοινοβούλιο.
2019
Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 28 Σεπτεμβρίου 2019.
2009
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 20 Αυγούστου του 2009. Οι προηγούμενες προεδρικές εκλογές με βάση το ισχύον Σύνταγμα διεξήχθησαν το 2004.Το 2009 διεξήχθησαν ταυτόχρονα και εκλογές για την ανάδειξη των 420 επαρχιακών συμβουλίων.Εγγεγραμμένοι ήταν 15,6 εκατομμύρια ψηφοφόροι και το 35-38% αυτών ήταν γυναίκες. Ωστόσο αρκετά ΜΜΕ και η ανεξάρτητη επιτροπή για ελεύθερες και δίκαιες εκλογές αμφισβήτησαν τα παραπάνω στοιχεία, κάνοντας λόγο για παρατυπίες. O ΓΓ του NATO, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν χαρακτήρισε τις εκλογές "πετυχημένες από άποψη ασφάλειας". Ο κύριος αντίπαλος του προέδρου Χαμίντ Καρζάι, Αμπντάλα Αμπντάλα, ισχυρίστηκε ότι έγινε νοθεία στις προεδρικές εκλογές. . Στις 23 Αυγούστου και οι δύο κύριοι διεκδικητές, ο Καρζάι και ο Αμπντάλα, ανακήρυξαν τη νίκη τους στις εκλογές.
Στις 25 Αυγούστου η εκλογική επιτροπή ανακοίνωσε ότι με καταμετρημένο το 10% των ψήφων ο Καρζάι προηγούνταν με 41% των ψήφων έναντι 39% για τον Αμπντάλα.
Στις 6 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε ότι με καταμετρημένο το 74,2% των ψήφων,τα αποτελέσματα είχαν ως εξής:
Τον Οκτώβριο του 2009, ύστερα από έρευνα, η Εκλογική Επιτροπή Παραπόνων (ECC) παρέδωσε το πόρισμά της στην Ανεξάρτητη Εκλογική Επιτροπή (ICC). Με βάση αυτό, αφαιρέθηκαν ψήφοι από τον Καρζάι και το ποσοστό του έπεσε κάτω από το 50%. Η Ανεξάρτητη Εκλογική Επιτροπή ανακοίνωσε πως θα διεξαχθεί επαναληπτική διαδικασία στις 7 Νοεμβρίου. Την 1η Νοεμβρίου ο υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές Αμπντάλα Αμπντάλα ανακοινώνει την απόφασή του να αποσυρθεί από τον δεύτερο γύρο, εξαιτίας φόβων του ότι θα υπάρχει νοθεία στις εκλογές και παραποίηση των αποτελεσμάτων. Έτσι, τελικά, ο Καρζάι ανακηρύχθηκε οριστικά νικητής των προεδρικών εκλογών, από την εκλογική επιτροπή του Αφγανιστάν.
2014
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 5 Απριλίου 2014 και στις 14 Ιουνίου 2014. Πρόεδρος εξελέγη ο Ασράφ Γκάνι.
2010
Bουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 18 Σεπτεμβρίου 2010. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 31 Οκτωβρίου. Η ανεξάρτητη εκλογική επιτροπή ακύρωσε το 20% των ψηφοδελτίων, έπειτα από έρευνες για νοθεία. Η ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων, έπειτα από καθυστερήσεις, έγινε στις 24 Νοεμβρίου 2010 και σε όλη τη χώρα, σε όλες τις επαρχίες, σημειώθηκαν προβλήματα. Βουλή του Λαού του Αφγανιστάν, 18 Σεπτεμβρίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top width=500|Υποψήφιοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1973-1974
Το Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1973−1974 ήταν το έκτο πρωτάθλημα της Εθνικής κατηγορίας. Συμμετείχαν 13 ομάδες, όπως και στο πρωτάθλημα της σαιζόν 1971−1972. Το πρωτάθλημα κατέκτησε για 3η φορά στην ιστορία του ο Ολυμπιακός, αήττητος με 24 νίκες σε ισάριθμους αγώνες. Το πρωτάθλημα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, καθώς η Ανόρθωση Αμμοχώστου, η μόνη ομάδα από την Κύπρο που μετείχε στο πρωτάθλημα της Ελλάδας, αποχώρησε λόγω της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, ενώ υπολείπονταν 5 αγώνες της ενάντια σε Ηρακλή, Άρη, Εθνικό Αλεξανδρούπολης, Δημόκριτο και Μίλωνα.
Πηγές
Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1973 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1974
Βιβιέ-ντυ-Λακ
Το Βιβιέ-ντυ-Λακ (γαλλικά: Viviers-du-Lac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Στάδιο Μαριγιάμπολε
Το Στάδιο Μαριγιάμπολε (λιθουανικά: Marijampolės futbolo arena), επίσης γνωστό ως Στάδιο Σούντουβα ή Hikvision Arena (για λόγους χορηγίας), είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Μαριγιάμπολε της Λιθουανίας. Επί του παρόντος χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες ποδοσφαίρου και είναι η έδρα της ΦΚ Σούντουβα Μαριγιάμπολε.
Μεταξύ των σεζόν 2011 και 2019 το στάδιο ονομάστηκε ARVI Football Arena μετά την αγορά των δικαιωμάτων χορηγίας από την ARVI Enterprises Group.
Το στάδιο κατασκευάστηκε με πόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άνοιξε στις 6 Ιουλίου 2008. Η αρχική του χωρητικότητα αυξήθηκε από 4.200 σε 6.500 θεατές μετά την εγκατάσταση πρόσθετων θέσεων τον Μάιο–Ιούνιο του 2009, πριν από έναν αγώνα μεταξύ της Εθνικής Λιθουανίας και της Ρουμανίας.
Στις 11 Δεκεμβρίου 2019, δημοσιεύθηκαν αναφορές ότι ο Όμιλος ARVI δεν θα υποστηρίζει πλέον την Σούντουβα Μαριγιάμπολε. Υπήρχαν σημειώσεις και πινακίδες που έφεραν το όνομα ενός πρώην χορηγού. Το ARVI Arena μετονομάστηκε σε Στάδιο Μαριγιάμπολε. Στις 14 Ιανουαρίου 2020, η ΦΚ Σούντουβα ανακοίνωσε τον νέο γενικό χορηγό της, Hikvision και τη μετονομασία του σταδίου σε Hikvision Arena.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Λιθουανία Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στη Λιθουανία
Παράδοξο των Μπάναχ και Τάρσκι
Το παράδοξο των Μπάναχ(αλλιώς Μπάνακ) και Τάρσκι είναι ένα «θεώρημα» στη θεωρητική γεωμετρία συνόλων, το οποίο δηλώνει τα εξής: Δεδομένης μιας συμπαγούς σφαίρας στον τρισδιάστατο χώρο, είναι δυνατή μια αποσύνθεση της σφαίρας σε έναν πεπερασμένο αριθμό διαφορετικών υποσυνόλων, τα οποία στη συνέχεια μπορούν να επανασυνδυαστούν με διαφορετικό τρόπο ώστε να δημιουργηθούν δύο πανομοιότυπα αντίγραφα της αρχικής σφαίρας. Πράγματι, η διαδικασία επανασυναρμολόγησης περιλαμβάνει μόνο τη μετακίνηση και την περιστροφή των τεμαχίων χωρίς να αλλάζει το σχήμα τους. Ωστόσο, τα ίδια τα κομμάτια δεν είναι "στερεά" με τη συνηθισμένη έννοια, αλλά άπειρα διάσπαρτα σημεία. Η ανακατασκευή μπορεί να λειτουργήσει με μόλις πέντε τεμάχια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευκλείδεια Γεωμετρία Κατηγορία:Μαθηματικά παράδοξα Κατηγορία:Θεωρία ομάδων Κατηγορία:Θεωρία μέτρου __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Νικητάρι
Το Νικητάρι είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Star Fox
Το Star Fox (Ιαπωνικά: スターフォックス, Sutā Fokkusu) είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών επιστημονικής φαντασίας που δημιουργήθηκε από τη Nintendo. Τα παιχνίδια ακολουθούν μια ανεξάρτητη ιδιοτελή μονάδα ανθρωπόμορφων ζώων που ονομάζεται Star Fox, με επικεφαλής τον πρωταγωνιστή Fox McCloud, και τις περιπέτειές τους γύρω από το σύστημα Lylat. Το αρχικο Star Fox (1993) ήταν ένα 3D βιντεοπαιχνίδι ραγών βολών που κυλούσε προς τα μπροστά, αν και αργότερα οι τίτλοι πρόσθεσαν μεγαλύτερη κατευθυντική ελευθερία. Η ιδέα του παιχνιδιού εμπνεύστηκε από ένα ναό στην αλεπουδίσια θεότητα Ινάρι Οκάμι, την οποία ο Σιγκέρου Μιγιαμότο επισκεπτόταν συχνά. Ο ναός ήταν προσβάσιμος μέσω μιας σειράς καμαρών, που ενέπνευσε το παιχνίδι.
Το πρώτο παιχνίδι της σειράς, που αναπτύχθηκε από την Nintendo EAD και προγραμματίστηκε από το Argonaut Software, χρησιμοποίησε το Super FX Chip για να δημιουργήσει την πρώτη επιταχυνόμενη εμπειρία 3D παιχνιδιών σε μια κονσόλα στο σπίτι. Το Super FX Chip ήταν ένας πρόσθετος μαθηματικός συν-επεξεργαστής που ενσωματώθηκε στην κασέτα και βοήθησε το Super NES να καταστήσει καλύτερα τα γραφικά του παιχνιδιού. Το Super FX Chip έχει χρησιμοποιηθεί και σε άλλα παιχνίδια Super NES, μερικά με αυξημένη ταχύτητα επεξεργασίας. Το ριμέικ του, το Star Fox 64, άλλαξε και πάλι τη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών, καθώς ήταν το πρώτο παιχνίδι της Nintendo 64 για το Rumble Pak.
Παραπομπές
Κατηγορία:Franchises της Nintendo Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ανθρωπόμορφους χαρακτήρες
Στάκα Σκεντέροβα
Η Στάκα Σκεντέροβα (1831 - 26 Μαΐου 1891) ήταν Βόσνια δασκάλα, κοινωνική λειτουργός, συγγραφέας και λαογράφος. Πιστεύεται ότι ίδρυσε το πρώτο σχολείο για κορίτσια του Σεράγεβο στις 19 Οκτωβρίου 1858. Το επόμενο έτος, έγινε η πρώτη γυναίκα δημοσιευμένη συγγραφέας στη σύγχρονη Βοσνία.
Βογκλάν
Το Βογκλάν (γαλλικά: Voglans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Στάκα Σκεντέροβα
Ζωή
Η Σκεντέροβα γεννήθηκε το 1831 στο Σεράγεβο από μετανάστες γονείς από τη Σερβική πόλη Πριτζέπολι. Ο μεγαλύτερος αδερφός της έραβε για το οθωμανικό στρατό, και η Σκεντέροβα έμαθε την τουρκική γλώσσα σε νεαρή ηλικία και δίδαξε τον εαυτό της να γράφει.
Βογκλάν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βογκλαναί (γαλλικά: Voglanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Στάκα Σκεντέροβα
Ζωή
Τελικά αποφάσισε να γίνει καλόγρια. Δεδομένου ότι η Βοσνία δεν είχε τότε γυναικείο μοναστήρι της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, χειροτονήθηκε ως καλόγρια της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ το 1870.
Θάνατος
Η Σκεντέροβα πέθανε τον Μάιο του 1891. Ενώ διασκέδαζε στην Ιλίντα, μία άμαξα έπεσε πάνω στο πλήθος και η Σκεντέροβα τραυματίστηκε σοβαρά. Την φρόντισε μία φίλη, η Πολίνα Ίρμπυ, αλλά πέθανε από τους τραυματισμούς της λίγο μετά. Η Ίρμπυ τακτοποίησε την κηδεία και η Σκεντέροβα θάφτηκε στο Σεράγεβο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Βοσνιακά (bs) Κατηγορία:Βόσνιοι συγγραφείς Κατηγορία:Γυναίκες συγγραφείς Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γιέν (Σαβοΐα)
Το Γιέν (γαλλικά: Yenne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γιενουά (γαλλικά: Yennois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ξυλιάτος
Ο Ξυλιάτος είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Γκότφριντ Άχενβαλ
Ο Γκότφριντ Άχενβαλ (Gottfried Achenwall, 20 Οκτωβρίου 1719 – 1 Μαΐου 1772) ήταν Γερμανός φιλόσοφος, ιστορικός, οικονομολόγος, νομικός και στατιστικολόγος. Συγκαταλέγεται μεταξύ των εφευρετών της στατιστικής.
Βιογραφία
Ο Άχενβαλ γεννήθηκε στο Έλμπινγκ (Έλμπλονγκ) της πολωνικής επαρχίας της Βασιλικής Πρωσίας. Από το 1738 σπούδασε στην Ιένα, στη Χάλε, πάλι στην Ιένα και στη Λειψία. Κατά τα έτη 1743 έως 1746 εργάστηκε ως ελεγκτής στη Δρέσδη. Το 1746 έλαβε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα από τη φιλοσοφική σχολή της Λειψίας και πήγε στη συνέχεια στο Μάρμπουργκ για να εργαστεί ως βοηθός καθηγητή διδάσκοντας ιστορία, στατιστική, φυσικό και διεθνές δίκαιο. Το 1748 κλήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν για να γίνει έκτακτος καθηγητής φιλοσοφίας και το 1753 έγινε έκτακτος καθηγητής νομικής και τακτικός καθηγητής φιλοσοφίας. Το 1761 άλλαξε και πάλι τομέα και έγινε καθηγητής φυσικού δικαίου και πολιτικής, ενώ το 1762 έγινε διδάκτωρ και των δύο δικαίων.
Το 1765, ο Άχενβαλ έγινε δικαστικός σύμβουλος του βρετανικού βασιλικού και του εκλεκτορικού δικαστηρίου του Ανόβερου. Με την οικονομική υποστήριξη του βασιλιά Γεωργίου Γ΄ ταξίδεψε στην Ελβετία και τη Γαλλία το 1751 και στην Ολλανδία και την Αγγλία το 1759. Πέθανε στο Γκέτινγκεν, σε ηλικία 52 ετών.
Στα οικονομικά, ανήκε στη σχολή των «μετριοπαθών μερκαντιλιστών», αλλά η μεγαλύτερη φήμη του οφείλεται στη στατιστική. Το έργο με το οποίο είναι περισσότερο γνωστός είναι το Staatsverfassung der Europäischen Reiche im Grundrisse (Σύνταγμα των σημερινών κορυφαίων ευρωπαϊκών κρατών, 1752). Σε αυτό το έργο, έδωσε μια συνολική εικόνα των συνταγμάτων των διαφόρων χωρών, περιέγραψε την κατάσταση της γεωργίας, της βιοτεχνίας και του εμπορίου τους και συχνά παρείχε στατιστικά στοιχεία σε σχέση με τα θέματα αυτά. Οι Γερμανοί οικονομολόγοι αξίωσαν γι' αυτόν τον τίτλο του «Πατέρα της Στατιστικής». Αλλά οι Άγγλοι συγγραφείς τον αμφισβήτησαν, υποστηρίζοντας ότι αγνοούσε τις προηγούμενες αξιώσεις του Ουίλιαμ Πέτι και άλλων προγενέστερων συγγραφέων επί του θέματος. Ο Άχενβαλ έδωσε νόημα στον όρο Staatswissenschaft (πολιτική), ο οποίος πρότεινε να σημαίνει όλες τις γνώσεις που είναι απαραίτητες για την κρατική τέχνη ή την πολιτεία.
Πηγές
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Λειψίας Κατηγορία:Γερμανοί νομικοί Κατηγορία:Γερμανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών
Ο Εξορκιστής του Βατικανού
Ο Εξορκιστής του Βατικανού (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: The Pope's Exorcist) είναι μια υπερφυσική ταινία τρόμου του 2023, σε σκηνοθεσία του Τζούλιους Έιβερι. Πρωταγωνιστούν οι Ράσελ Κρόου, Ντάνιελ Ζοβάτο, Άλεξ Εσόε και Φράνκο Νέρο.
Η παραγωγή ξεκίνησε το 2020 όταν η Screen Gems αγόρασε τα δικαιώματα της ιστορίας του ιερέα Γκαμπριέλε Άμορτ. Τα γυρίσματα έλαβαν μέρος από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο του 2022 στην Ιρλανδία. Κυκλοφόρησε στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου του 2023 και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και τον Καναδά στις 14 Απριλίου.
Όρη Στοουόβε
Τα όρη Στοουόβε, γνωστά και ως Επιτραπέζια Όρη (πολωνικά: Góry Stołowe, τσεχικά: Stolové hory, γερμανικά: Heuscheuergebirge) από την μετάφραση της ονομασίας τους, είναι οροσειρά μήκους 42 χιλιομέτρων που εκτείνεται στην Πολωνία και την Τσεχία, μέρος των Σουδητικών ορέων. Το πολωνικό μέρος της περιοχής προστατεύεται ως Εθνικό Πάρκο των Ορέων Στοουόβε. Η υψηλότερη κορυφή της σειράς είναι το Στσελίνιετς Βιέλκι σε υψόμετρο 919 μέτρων. Μέχρι το 1945 η οροσειρά αποτελούσε μέρος της Γερμανίας και της Τσεχίας, αλλά χάθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η σειρά αποτελείται από ψαμμίτη και είναι η μόνη πολωνική οροσειρά που παρουσιάζει μια δομή που καλύπτεται με καθαρές ορεινές προεξοχές. Ανάμεσα στα τουριστικά αξιοθέατα υπάρχουν δύο ορεινοί όγκοι: οι Στσελίνιετς Βιέλκι και ο Σκάλνιακ όπου βρίσκεται ο λαβύρινθος Μπουέντνε Σκάουι (Περιπλανώμενα Βράχια). Υπάρχουν αρκετά αξιόλογα πετρώματα, μεταξύ των οποίων είναι τα Κβόκα («Κότα»), Βιέλμπουαντ («Καμήλα»), Μάουπα («Μαϊμού»), Γκουόβα Κόνια («Κεφάλι Αλόγου»), Φότελ Πραντζιάντα («Μεγάλη Πολυθρόνα του Παππού»).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Τσεχίας Κατηγορία:Οροσειρές της Πολωνίας
Εθνική Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βαρσοβίας
δεξιά|μικρογραφία| Η Φιλαρμονική της Βαρσοβίας το 1918. Το κτίριο καταστράφηκε ολοσχερώς σε [[Βομβαρδισμός της Βαρσοβίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο|γερμανική αεροπορική επιδρομή στη Βαρσοβία το 1939. Μια νέα αίθουσα συναυλιών χτίστηκε μετά τον πόλεμο σε λαϊκό στυλ. ]] δεξιά|μικρογραφία| Το Μέγαρο Μουσικής της Φιλαρμονικής Βαρσοβίας σήμερα. Σημειώστε ότι η μπροστινή υψομετρική κιονοστοιχία πάνω από τη στοά έχει αναδημιουργηθεί Η Εθνική Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βαρσοβίας (πολωνικά: Orkiestra Filharmonii Narodowej w Warszawie) είναι πολωνική ορχήστρα που ιδρύθηκε το 1901, ένα από τα παλαιότερα μουσικά ιδρύματα του έθνους. Το σπίτι του είναι η Φιλαρμονική Αίθουσα της Βαρσοβίας (Φιλαρμονία Narodowa w Warszawie).
Ιστορία
Η σύλληψη της ορχήστρας έγινε με πρωτοβουλία μιας συνέλευσης Πολωνών αριστοκρατών και χρηματιστών, καθώς και μουσικών. Από το 1901 έως το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, αρκετοί βιρτουόζοι και διευθυντές ορχήστρας-συνθέτες ερμήνευσαν τακτικά τα έργα τους με την ορχήστρα, συμπεριλαμβανομένων των Έντβαρντ Γκριγκ, Άρτουρ Χόνεγκερ, Ρουτζέρο Λεονκαβάλο, Σεργκέι Ραχμάνινοφ, Σεργκέι Προκόφιεφ, Μωρίς Ραβέλ, Καμίγ Σαιν-Σανς, Ρίχαρντ Στράους και Ίγκορ Στραβίνσκι. Μεταξύ των άλλων μουσικών που έπαιξαν με τη Φιλαρμονική ήταν οι πιανίστες Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι, Άρτουρ Ρούμπινσταϊν, Βλαντίμιρ Γκόροβιτς και Κλαούντιο Αράου, οι βιολιστές Γιάσα Χάιφετς και Πάμπλο ντε Σαρασάτε και ο τσελίστας Πάμπλο Κασάλς. Η Φιλαρμονική φιλοξενούσε τον Διεθνή Διαγωνισμό Πιάνου «Φρεντερίκ Σοπέν» από την έναρξη του διαγωνισμού το 1927, και φιλοξένησε επίσης τον εναρκτήριο Διαγωνισμό Βιολιού «Χένρικ Βιενιάφσκι» (1935) και το Παγκόσμιο Φεστιβάλ Πολωνικής Τέχνης (1937).
Ο μαέστρος Βίτολντ Ροβίτσκι ήταν υπεύθυνος να βοηθήσει στον εκσυγχρονισμό του συνόλου και να διασφαλίσει ότι η ορχήστρα καλλιέργησε την πολωνική μουσική τόσο παλιά όσο και πρόσφατη, όπως αντιπροσωπεύεται από τα έργα των Φρεντερίκ Σοπέν, Χένρικ Γκουρέτσκι και Βίτολντ Λουτοσουάφσκι, χωρίς να παραλείπει επίσης να βελτιώσει την κυριαρχία της στο παγκόσμιο ρεπερτόριο. Στο εσωτερικό, η ορχήστρα συμμετέχει στο Φθινοπωρινό Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονης Μουσικής της Βαρσοβίας, εκτός από τη συνοδεία των τελικών γύρων των Διεθνών Διαγωνισμών Πιάνου του Σοπέν, ενώ στο εξωτερικό έχει περιοδεύσει στις πέντε ηπείρους απολαμβάνοντας την αναγνώριση των κριτικών.
Η Φιλαρμονική έχει ηχογραφήσει μουσική για αρκετές σειρές anime. Οι αξιοσημείωτες σειρές περιλαμβάνουν Gankutsuou: The Count of Monte Cristo, Cowboy Bebop, Soukyuu no Fafner, Giant Robo: The Animation, Ah! My Goddess: The Movie, Princess Nine, The Vision of Escaflowne, Wolf's Rain, Hellsing Ultimate, Genesis of Aquarion και πιο πρόσφατα, Fullmetal Alchemist: Brotherhood. Έχει επίσης ηχογραφήσει μουσική για το Ace Combat 5: The Unsung War της Namco και μαζί με την Hollywood Session Orchestra, για το action-RPG της SEGA Phantasy Star Universe. Η ορχήστρα συμμετείχε σε μια σημαντική παράσταση για την ταινία Avalon, που συνέθεσε ο Κέντζι Καβάι, και μέρος μιας παράστασης εμφανίζεται στην ταινία. Έπαιξε επίσης το soundtrack για την ταινία Battle Royale. Πιο πρόσφατα, ηχογράφησαν μουσική για το βιντεοπαιχνίδι ρόλων της Square Enix Final Fantasy XIII.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαρσοβιας Εθνικη Φιλαρμονικη Ορχηστρα Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Βαρσοβία Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Πάπυρος του Βοργία
Ο Πάπυρος του Βοργία ή Charta Borgiana είναι ο πρώτος πάπυρος με ελληνική γραφή που μελετήθηκε και δημοσιεύθηκε. Ονομάζεται έτσι από τον Ιταλό καρδινάλιο Στέφανο Βοργία, στον οποίο δωρίστηκε. Φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι. Θεωρείται σημαντικής αξίας επειδή παρέχει πληροφορίες για την κοινωνική δομή της εργατικής τάξης της εποχής των ρωμαϊκών χρόνων στην Αίγυπτο.
Ιστορικό της ανακάλυψης
Βρέθηκε το 1778 στη Γκίζα, στα περίχωρα της αρχαίας Μέμφιδος, από χωρικούς. Μαζί με αυτόν βρέθηκαν και άλλοι, συνολικά σαράντα ή πενήντα κυλινδρικοί πάπυροι. Ένας μόνο κύλινδρος σώθηκε, επειδή αγοράστηκε από Ιταλό επιχειρηματία, ο οποίος δεν δέχτηκε να αγοράσει και τους υπόλοιπους. Οι χωρικοί που τους ανακάλυψαν, τους χρησιμοποίησαν ως προσανάμματα, και λόγω της αρωματικής ευωδιάς που έβγαζαν κατά το κάψιμο. Ο πάπυρος που αγοράστηκε, χαρίστηκε αργότερα στον Ιταλό καρδινάλιο Βοργία στο Βελλέτρι της Ιταλίας. Ο κύλινδρος αυτός μελετήθηκε και δημοσιεύθηκε από τον Δανό Νιλς Ίβερσεν Σο (Niels Iversen Schow) το 1788. Σήμερα ο πάπυρος φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι και είναι γνωστός ως Βοργιανός Πάπυρος (Charta Borgiana).
Περιεχόμενο
Ο πάπυρος είναι γραμμένος σε επισεσυρμένη γραφή (cursiva) και χρονολογείται στο έτος 192-193 μ.Χ.. Αποτελείται από 23 κομμάτια, του οποίου το μεγαλύτερο διαιρείται σε δεκαπέντε σελίδες, με 33 στίχους σε κάθε σελίδα. Είναι κατάλογος εργατών, οι οποίοι δούλευαν σε αρδευτικές εργασίες κατασκευής φραγμάτων και καναλιών στην πόλη Tebtunis (μετέπειτα Θεοδοσιούπολη), κοντά στην όαση Φαγιούμ. Το κείμενο μνημονεύει τα ονόματα των εργατών και την πατρίδα τους, την Πτολεμαΐδα Ερμίου (σημερινό Illahun).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλαιογραφία Κατηγορία:Παπυρολογία Κατηγορία:Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι
Δολοπία
thumb|Θέα της Δολοπίας, σημερινή [[Ευρυτανία]] Η Δολοπία είναι ορεινή περιοχή της Ελλάδας, βόρεια της Αιτωλίας.
Γεωγραφία
Η Δολοπία βρισκόταν μεταξύ Ηπείρου και Θεσσαλίας, απορροφήθηκε τελικά από την τελευταία. Ήταν μια ορεινή περιοχή στη νοτιοδυτική γωνία της Θεσσαλίας, που βρισκόταν ανάμεσα στο όρος Τυμφρηστός, τμήμα της Πίνδου, από τη μια πλευρά, και στο όρος Όθρυς από την άλλην. Οι Δόλοπες ήταν, όπως και οι Μάγνητες, αρχαίος ελληνικός λαός και μέλη της αμφικτυονίας. Αναφέρονται από τον Όμηρο ως συμμετέχοντες στη Φθία, αλλά διοικούνταν από έναν δικό τους υποδεέστερο αρχηγό. Αν και ονομαστικά ανήκαν στη Θεσσαλία, φαίνεται ότι ήταν πρακτικά ανεξάρτητοι: και η χώρα τους ήταν σε μεταγενέστερη περίοδο ένα συνεχές αντικείμενο διαμάχης μεταξύ των Αιτωλών και των βασιλιάδων της Μακεδονίας. Το μόνο μέρος στη Δολοπία με ελαφριά σημασία ήταν η Κτιμένη. Άλλες πόλεις τους ήταν η Αγγεία και η Δολοπιάδα, κοντά στη λίμνη Ξυνιάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γεωγραφία
Αριέλ Ορτέγα
Ο Αριέλ Ορτέγα (Ariel Ortega, 4 Μαρτίου 1974) είναι Αργεντινός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. Ήταν γνωστός για τη δημιουργικότητα και την κινητικότητά του, καθώς και για τις τρίπλες του, αλλά ήταν δύσθυμος. Το παρατσούκλι του είναι "Ελ Μπουρίτο" (ο γαϊδαράκος).
Ο Ορτέγκα αγωνίστηκε για πρώτη φορά επαγγελματικά για την Ρίβερ Πλέιτ τις 14 Δεκεμβρίου 1991 και συνέχισε να αγωνίζεται με την ομάδα μέχρι το 1996. Επανήλθε τις περιόδους 2000–02, 2006–08 και 2009–11. Το 1997 αποκτήθηκε από τη Βαλένθια, έπειτα τη Σαμπντόρια, την Πάρμα, τη Φενερμπαχτσέ και την Νιούελς Ολντ Μπόις. Ο Ορτέγα έχει πραγματοποιήσει 87 συμμετοχές με το εθνόσημο, σκοράροντας 16 φορές. Ήταν μέλος των αποστολών στα Μουντιάλ 1994, όπου κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Ντιέγο Μαραντόνα μετά την αποχώρηση του δεύτερου, 1998, όπου έφτασε μέχρι τα προημιτελικά, αλλά αποβλήθηκε επειδή κουτούλισε τον Έντβιν φαν ντερ Σάαρ, και 2002 καθώς και της ομάδας που κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενερμπαχτσέ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούελς Ολντ Μπόις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Αργεντινής Κατηγορία:Αργεντινοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1995 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1999
Κέιτι Μελούα
Η Κετεβάν "Κέιτι" Μελούα (γεωργιανά: ქეთევან „ქეთი“ მელუა, προφορά: kʰɛtʰɛvɑn mɛluɑ,  αγγλικά: Katie Melua, 18 Σεπτεμβρίου 1984) είναι Αγγλίδα και Γεωργιανή τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και μουσικός. Γεννήθηκε στο Κουτάισι, μέρος τότε της Σοβιετικής Ένωσης. Τα πρώτα χρόνια της ζωής της τα πέρασε στην Τυφλίδα. Ο πατέρας της ιατρός στο επάγγελμα, μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο στη Γεωργία, μετανάστευσε στη Βόρεια Ιρλανδία, όταν η Κετεβάν ήταν 8 ετών. Στο Μπέλφαστ μείνανε για μερικά χρόνια ακόμα, όπου η Κετεβάν τελείωσε το δημοτικό. Κατόπιν μετακόμισαν στο Λονδίνο και συγκεκριμένα το 1999. Το 2005, η Μελούα έγινε Βρετανός πολίτης.
Αν και αρχικά ήθελε να γίνει ιστορικός ή πολιτικός, το 2000, συμμετείχε σε ένα σόου ταλέντων της βρετανικής τηλεόρασης, τον οποίον και κέρδισε. Κατόπιν πήγε να παρακολουθήσει μαθήματα στο πανεπιστήμιο, όμως ποτέ δεν εγκατέλειψε τη μουσική. Σε μία συναυλία του πανεπιστημίου, την άκουσε ο ατζέντης Μάικ Μπατ, ο οποίος την προσέγγισε και τελικά κυκλοφόρησε μαζί του τρία στούντιο άλμπουμ. Το πρώτη της ήταν το Call Off the Search, το 2003, το Piece by Piece, το 2005 και το Pictures, το 2007. Έκτοτε ακολούθησαν άλλα τέσσερα στούντιο άλμπουμ: The House (2010), Secret Symphony (2012), Ketevan (2013) και In Winter (2016). Το πρώτο και το δεύτερο άλμπουμ κατέληξαν άκρως επιτυχημένα. Το πρώτο πούλησε πάνω 1.8 εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ το δεύτερο έγινε τέσσερις φορές πλατινένιο.
Το 2006, ήταν η γυναίκα τραγουδιστής με τις περισσότερες πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως επίσης και στην Ευρώπη. Σύμφωνα με μία λίστα της εφημερίδας The Sunday Times, περί το 2008 ή Μελούα ήταν η έβδομη πλουσιότερη γυναίκα τραγουδιστής του Ηνωμένου Βασιλείου, κάτω των 30. Εκτός από τραγουδίστρια έχει παίξει και στον κινηματογράφο, ενώ έχει ασχοληθεί και με το μόντελινγκ. Στις 2 Οκτωβρίου του 2006, η Μελούα, εισήλθε στο Βιβλίο Γκίνες, πραγματοποιώντας βαθύτερη κάτω από το νερό συναυλία που έγινε ποτέ (303 μέτρα). Με τα χρόνια έχει ασχοληθεί και με τη φιλανθρωπία. Το 2010, υπέστη νευρικό κλονισμό και κατέληξε στο νοσοκομείο, ακυρώνοντας όλες της τις συναυλίες, ήδη από τον επόμενο χρόνο ήταν καλύτερα. Τον Ιανουάριο του 2012, αρραβωνιάστηκε με τον ποδηλάτη, Τζέιμς Τόουσλαντ, τον οποίον παντρεύτηκε την 1 Σεπτεμβρίου του 2012, στους Royal Botanic Gardens, νοτιοδυτικά του Λονδίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Άγγλοι στιχουργοί Κατηγορία:Γεωργιανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Γεωργιανοί συνθέτες
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κυκλάδων 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στον νομό Κυκλάδων.
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2018–19 ήταν η 39η διοργάνωση πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της ΕΠΣ Κυκλάδων. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Α.Σ. Άνω Μερά Μυκόνου, η οποία κέρδισε την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου διοργανώθηκε για 37η φορά. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Πανθηραϊκός Α.Ο., ο οποίος απέκτησε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Α' φάση
Για την Α' Φάση, οι 22 σύλλογοι χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους με βάση τη γεωγραφική τους θέση, ώστε να ελαχιστοποιηθούν τα έξοδα των ομάδων για μετακινήσεις και διαμονή. Ο πρώτος όμιλος περιελάμβανε τις ομάδες από Άνδρο, Μύκονο, Σύρο και Τήνο. Ο δεύτερος όμιλος τις ομάδες από Κύθνο, Μήλο, Πάρο, Σέριφο και Σίφνο. Τέλος, ο τρίτος όμιλος περιελάμβανε τις ομάδες από Θήρα, Ίο και Νάξο. Οι δύο πρώτες κάθε ομίλου, καθώς και οι δύο πρώτες των αγώνων κατάταξης μεταξύ των τρίτων προκρίθηκαν στη Β' φάση. Για τον υποβιβασμό στη Β' Κατηγορία της επόμενης σεζόν έγιναν αγώνες κατάταξης μεταξύ των τέταρτων κάθε ομίλου.
1ος όμιλος
2ος όμιλος
3ος όμιλος
Β' φάση
1ος όμιλος
2ος όμιλος
Κύπελλο
Στον θεσμό του κυπέλλου, πήραν μέρος τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων όλων των κατηγοριών και ο κυπελλούχος θα συμμετείχε στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου. Νικητής αναδείχθηκε για 3η φορά στην ιστορία του ο Πανθηραϊκός Α.Ο., αφού κέρδισε στον τελικό τον Πανναξιακό με 3-1 στην παράταση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κυκλάδων Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Αντιπτέριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 – Μονό ανδρών
Η Αντιπτέριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο αγώνισμα του μονού ανδρών πραγματοποιήθηκε στις 11 με 20 Αυγούστου. Συμμετείχαν 41 αθλητές από 37 χώρες στο στάδιο Riocentro - Pavilion 4. Στην τελική φάση περάσαν 13 αθλητές.
Φάση Ομίλων
Οι αθλητές που τερμάτισαν πρώτοι στους ομίλους τους περνάνε στην επόμενη φάση.
Αθλητές Φάση νοκ-άουτ
Οι 13 αθλητές που προκρίθηκαν:
Φάση νοκ-άουτ
3 αθλητές περνάνε απευθείας στην φάση των προημιτελικών: Λι Τσονγκ Γουέι,Τσεν Λονγκ,Λιν Νταν.
Μαρία Χριστίνα του Βελγίου
Η Μαρία Χριστίνα του Βελγίου (Marie-Christine de Belgique, 6 Φεβρουαρίου 1951 -) είναι κόρη του Βασιλιά Λεοπόλδου Γ΄ του Βελγίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1951 στο Κάστρο Στιούβενμπεργκ, και είναι το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Λεοπόλδου Γ΄ του Βελγίου και της δεύτερης συζύγου του Μαίρης Λιλιάνας Μπαέλ. Ανάδοχοι της ήταν ο ετεροθαλής αδελφός της Βασιλιάς Βαλδουίνος και η Ινφάντα Μαρία Χριστίνα της Ισπανίας. Ονομάσθηκε Μαρία Χριστίνα προς τιμήν της νονάς της.
Κατά την παιδική ηλικία της, η Μαρία Χριστίνα ήταν μουσικά ταλαντούχα και η γιαγιά της, Βασίλισσα Ελισάβετ, την ενθάρρυνε.
Στις 23 Μαΐου 1981 παντρεύτηκε τον Παύλο Ντούκερ στο Κόραλ Γκέιμπλς στη Φλόριντα. Ο γάμος τους διάρκεσε μόνο 40 μέρες. Χώρισαν επίσημα το 1985. Ο δεύτερος γάμος της έγινε στις 28 Σεπτεμβρίου 1989 με τον Γάλλο εστιάτορα Ιωάννη-Παύλο Γκούργκ στο Γουέστγουντ της Καλιφόρνιας. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους. Κουμπάρος στον γάμο τους ήταν ο Αμερικανός ηθοποιός Τζέιμς Κόμπερν. Η Μαρία Χριστίνα και ο σύζυγος της ζουν στην Ουάσινγκτον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Βέλγοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Βελγίου
Α.Ο. Ζέας
Ο Αθλητικός Όμιλος Ζέας (Α.Ο. Ζέας) είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την περιοχή του λιμένα Ζέας (Πασαλιμάνι) του Πειραιά. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1977 και χρώματά του το μπλε και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου και είναι μέλος της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Υψηλότερη επίδοση του συλλόγου είναι η συμμετοχή του στην Δ' Εθνική κατηγορία. Από το 2016 ο σύλλογος είναι ανενεργός.