cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρίστοφερ Ρεν
Η επιστημονική σταδιοδρομία
Ο Ρεν ξεκίνησε τις παρατηρήσεις του  Κρόνου από το 1652, προκειμένου να εξηγήσει τη μορφολογία αυτού του πλανήτη. Ενώ οι υποθέσεις του είχαν εκτεθεί στο De corpore Saturni και ήταν έτοιμες να δημοσιευτούν, ο Κρίστιαν Χόυχενς (Christiaan Huygens) παρουσίασε τη θεωρία των δακτυλίων του Κρόνου. Ο Ρεν, αναγνωρίζοντας αμέσως ότι αυτή η θεωρία είναι πιο ικανοποιητική από τη δική του, αποφασίζει τότε να μη δημοσιευτούν τα αποτελέσματά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι αρχιτέκτονες
Γεώργιος Β΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν
Ο Γεώργιος Β΄ (γερμ. Georg II, 2 Απριλίου 1826 - 25 Ιουνίου 1914) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν (1866-1914).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Βερνάρδου Β΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της Μαρίας Φρειδερίκης, κόρης του Γουλιέλμου Β΄ της Έσσης.
Το 1914 απεβίωσε στο Μπαντ Βίλντουνγκεν σε ηλικία 88 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδος Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1850 την Καρλόττα των Χοεντσόλλερν, κόρη του Αλβέρτου της Πρωσίας, και είχε τέκνα:
Το 1855 απεβίωσε η Καρλόττα και ο Γεώργιος Γ΄ έκανε το 1858 δεύτερο γάμο με τη 2η εξαδέλφη του Θεοδώρα, κόρη του Ερνέστου Α΄ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ, και είχε τέκνα:
Το 1872 απεβίωσε η Καρλόττα και ο Γεώργιος Γ΄ έκανε τρίτο γάμο με την Έλλεν Φραντς, πρώην ηθοποιό. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και της δόθηκε ο τίτλος της βαρόνης φον Χόλντμπουργκ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Νόρζοουν Πρέμιερ Λιγκ
H Νόρζοουν Πρέμιερ Λιγκ (αγγλικά: NorZone Premier League) είναι πρώτου επιπέδου διοργάνωση στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Βόρειας Επικράτειας στην Αυστραλία. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειας Επικράτειας, το διοικητικό όργανο του αθλήματος στην πολιτεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Αυστραλία
Γεώργιος Σακελλάριος
Ο '''Γεώργιος Κ. Σακελλάριος''' (1767-1838) ήταν Έλληνας ιατροφιλόσοφος και ποιητής από την Κοζάνη. Σπούδασε Ιατρική στη Βιέννη στο ελληνικό περιβάλλον της μακεδονικής  παροικίας και συνεργάστηκε με τον  Ρήγα Βελεστινλή  στην έκδοση της,  ήδη μεταφρασμένης από τον ίδιο,  «Περιηγήσεως του νέου Αναχάρσιδος εις την Ελλάδα». Μετά την επιστροφή του στην πατρίδα, άσκησε το ιατρικό επάγγελμα σε πολλές ελληνικές πόλεις και διατέλεσε ιατρός πολλών αξιωματούχων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, όπως του Ιμπραήμ πασά στο  Μπεράτι και του  Αλή πασά στα  Γιάννενα.
1767-1785 Νεανικά χρόνια στην Κοζάνη
Γεννήθηκε στην Κοζάνη περίπου το 1765, γιος του Κωνσταντίνου Σακελλάριου και της Βοζίτσας. Ο Κωνσταντίνος Σακελλάριος, έμπορος στις παραδουνάβιες πόλεις (Βιέννη, Βουδαπέστη)  ήταν απόγονος της οικογένειας Παπαγκίκα, που από το χωριό Χόρμοβο των  Ακροκεραύνιων βουνών της  Β. Ηπείρου  εγκαταστάθηκαν στην Κοζάνη περί το 1646.
Τα πρώτα του γράμματα ο Γεώργιος τα διδάχθηκε από τον ιεροδιάκονο Καλλίνικο. Το 1776, σε ηλικία 9 ετών, πέθανε ο πατέρας του. Ορφανός από πατέρα συνέχισε επιμελώς τη μαθητεία, ενώ από το 1779 και για αρκετά χρόνια, υπήρξε μαθητής του Γιαννιώτη ιερομονάχου  Αμφιλόχιου Παρασκευά. Ο Αμφιλόχιος προσκλήθηκε στην Κοζάνη, και δίδαξε αρχικά ως οικοδιδάσκαλος στο σπίτι του Ιωάννη Σακελλάριου,  παππού του Γεωργίου, μέχρι το 1782, ενώ στη συνέχεια δίδασκε στη σχολή Παγούνη.
1785-1795 Στην Πέστη και στο Βουκουρέστι
Μεταξύ 1785-1786 ο Γ. Σακελλάριος έφυγε από την Κοζάνη για να εργαστεί στην Πέστη, στο κατάστημα του θείου του Γεωργίου, ενώ συγχρόνως, υπό την κηδεμονία του παππού του Ιωάννη και του θείου του, σπούδαζε Φιλοσοφικά καθώς και Λατινικά, Γαλλικά και Γερμανικά. Ο Γεώργιος Ζαβίρας, αφού αναφέρεται στον κατά είκοσι περίπου έτη νεώτερο δυτικομακεδόνα συμπατριώτη του με τις λέξεις «εμός φίλος άριστος», επιβεβαιώνει τα παρακάτω σχετικά με τις σπουδές του Γ. Σακελλάριου: «είτα αναβάς εις την Ουγγαρίαν εδιδάχθη την Γερμανικήν και Γαλλικήν γλώσσαν ωσαύτως και τα φιλόσοφα μαθήματα». Στην Πέστη ο Σακελλάριος ξεκίνησε να μεταφράζει θεατρικά έργα και ποίηση. Το 1786 μετέφρασε από τα γερμανικά την τραγωδία «Κόδρος», το 1788 από τα γαλλικά το «αποτέλεσμα της φιλεκδικήσεως» και το 1789 το «ρωμαίο και ιουλία». Όμως οι παραπάνω μεταφράσεις δεν τυπώθηκαν ποτέ.
Από την Πέστη, όπως και πολλοί Κοζανίτες και άλλοι Μακεδόνες, στρατολογήθηκε ως σημαιοφόρος του ελληνικού τάγματος στο στρατό μισθοφόρων-εθελοντών του στρατηγού Λάουντον (Gideon von Laudon), που συγκροτήθηκε με εντολή του αυτοκράτορα των Αψβούργων  Ιωσήφ Β΄ με σκοπό να πολεμήσει τους Οθωμανούς στα πλαίσια του   Ρωσοτουρκικού πολέμου (1787-1792). Σ’αυτόν τον πόλεμο οι Αυστριακοί, ως σύμμαχοι των Ρώσων, πολεμούσαν τους Τούρκους και το στρατό του ηγεμόνα της Βλαχίας Νικολάου Μαυρογένη, που συμπολεμούσε  με το στρατό του σουλτάνου. Ο στρατηγός Λάουντον επιτέθηκε στο Σερβικό μέτωπο απέναντι από το Βελιγράδι, το οποίο και σε τρείς εβδομάδες κατέλαβε (1789) από του Τούρκους. Το ελληνικό τάγμα διαλύθηκε σύντομα και ο Σακελλάριος επέστρεψε στην Κοζάνη. Εκεί, γύρω στο 1790, νυμφεύτηκε την Αναστασία, κόρη του ιατρού Δημητρίου Καρακάση, με την οποία απέκτησε έναν γιό τον Κωνσταντίνο, που γεννήθηκε το 1790 στο Βουκουρέστι.
Παρόλο ότι τον Οκτώβριο του 1791 βρίσκεται στην Πέστη, όπου τελειώνει  τη μετάφραση του «Θεωρία των Ονειράτων», από το 1792 μέχρι το 1795 μαζί με τη σύζυγό του Αναστασία πρέπει να έζησαν  κοντά στον πεθερό του,  στο Βουκουρέστι. Στα χειρόγραφα της αξιόπιστης Βιογραφίας Σακελλαρίου αναφέρεται: «Επειδή δε ο πενθερός του ηυτύχει εις Βουκουρέστιον, μή εξαρκούντων των κτηματικών εισοδημάτων του προς εξοικονόμησιν της οικογενείας του, μετέβη παρ' αυτῶ ὅπως λάβη θέσιν τινά πολιτικήν, καί τόν συνεβούλευσε νά σπουδάση την ιατρικήν…» Έτσι, ο Σακελλάριος με την παρότρυνση και την υπόσχεση οικονομικής υποστήριξης από τον Δημήτριο Καρακάση αποφάσισε να σπουδάσει Ιατρική. Αυτή τη σημαντική απόφαση για τη ζωή του, να εγκαταλείψει το εμπόριο και να αφοσιωθεί στην Ιατρική την περιγράφει σε ενθουσιώδη έμμετρο επιστολή του στον Ζαβίρα με ημερομηνία 15 Ιουνίου 1795.
1795-1799 Φοιτητής στη Βιέννη
Στη Βιέννη, σπούδασε την Ιατρική στο εκεί Πανεπιστήμιο, κυρίως με χρηματοδότηση του Δ. Καρακάση και με κάποια έσοδα από μεταφράσεις και διορθώσεις βιβλίων. Την ίδια εποχή σπούδαζε Ιατρική στη Βιέννη και  ο αδελφός της συζύγου του, ο Κωνσταντίνος Καρακάσης.
Στη Βιέννη διέμεινε από το 1795 μέχρι το 1799. Δάσκαλός του στην Ιατρική ήταν ο  γερμανός καθηγητής Γιόχαν Πέτερ Φρανκ  (Johann Peter Frank), που έμεινε στην ιστορία  για τη συμβολή του σε θέματα κοινωνικής ιατρικής και Υγιεινής. Αυτός στη Βιέννη συνοδευόταν από τον γιό του, τον Γιόζεφ Φρανκ, που αργότερα έγινε καθηγητής στο Βίλνιους. Ο τελευταίος δίδασκε ιδιωτικά και προπαγάνδιζε μια γενική θεωρία ιατρικής του σκωτσέζου Τζον Μπράουν (John Brown), που πρέσβευε ότι όλες οι αρρώστιες οφείλονται είτε σε μείωση ερεθισμάτων είτε σε υπερδιέγερση και πρότεινε δύο ειδών θεραπείες αντίστοιχα. Από αυτόν επηρεάστηκε ο Σακελλάριος και έτσι όπως αναφέρει ο Π. Λιούφης «…τὸ πρῶτον Βραουνιστὴς ὤν εἶτα ἐγένετο ἐκλεκτικός.». Ακόμη στη βιβλιοθήκη του Σακελλάριου βρίσκονται τρία βιβλία του Γιόζεφ Φρανκ, που ο Σακελλάριος αγόρασε από τον ίδιο το 1798. Μετά το πέρας των σπουδών του, ο Σακελλάριος διατήρησε με τον Φρανκ συνεχή αλληλογραφία επί σειρά ετών. Αργότερα, ο ίδιος ο Γιόζεφ Φρανκ, που αρχικά εφήρμοζε και δημοσίευε έργα υποστηρικτικά της μεθόδου Μπράουν απογοητεύθηκε και τελικώς όχι μόνο την εγκατέλειψε, αλλά έγινε και επικριτής της.
Κατά τον χρόνο των σπουδών του, και συγχρόνως με αυτές, ο Σακελλάριος μετέφρασε τους τρεις πρώτους τόμους της «Περιηγήσεως του Αναχάρσιδος». Τότε συνέγραψε και την «Αρχαιολογία», που κυρίως είναι μετάφραση του κεφαλαίου που αφορά την Αρχαία Ελλάδα από βιβλίο του γερμανού ευαγγελιστή θεολόγου Μολντενχάουερ (Johann Heinrich Daniel Moldenhawer). Η «Αρχαιολογία» τυπώθηκε στη Βιέννη το 1796 και ήταν από τα πρώτα βιβλία που τύπωσε ο Σακελλάριος.
Ο Ρήγας Βελεστινλής  επισκέφτηκε για δεύτερη φορά τη Βιέννη τον Αύγουστο του 1796. Τότε ο Σακελλάριος βρισκόταν ήδη εκεί ως φοιτητής, ενώ ο Γεώργιος Βεντότης είχε πεθάνει από φυματίωση το Νοέμβριο του 1795. Ο Βελεστινλής και ο Σακελλάριος πρέπει να συνεργάστηκαν στη μεθόδευση της έκδοσης του έργου του  Μπαρτελεμύ. Όμως τη μετάφραση του 4ου τόμου ανέλαβε να περατώσει ο Βελεστινλής, καθώς ο Σακελλάριος είχε αυξημένες φοιτητικές υποχρεώσεις. Στον κύκλο του Ρήγα, εκτός από τον Σακελλάριο συμμετείχε και ο γυναικάδελφος και συμφοιτητής του Κωνσταντίνος Καρακάσης. Μετά τη σύλληψη του Ρήγα, το Δεκέμβριο του 1797, ο συγκατηγορούμενός του, ο Σιατιστινός έμπορος Θεοχάρης Τουρούντζιας κατέθεσε ότι «έλαβε προς αντιγραφήν παρά του ... Σακελλαρίου το στασιαστικόν άσμα "Ως πότε παλληκάρια", ότι έψαλε τούτο μετ' αυτού και των ενταύθα ευρισκομένων φοιτητών της ιατρικής Καρακάσση και Παναγιώτου, προσέτι δε και άνευ αυτών…», ακόμη και ότι «πολλάκις ήλθεν εις ομιλίας μετά του Σακελλάριου, Καρακάσση και Παναγιώτου περί της καταστάσεως της Ελλάδος και ότι πάντες ηυχήθησαν να ίδωσιν επαναφερομένην την παλαιάν ελευθερίαν και όπως απαλλαγώσι  του τουρκικού ζυγού». Παρόλο ότι η παραπάνω κατάθεση του Τουρούντζια ήταν σαφώς ενοχοποιητική για τον Σακελλάριο, το γεγονός ότι δεν τον συνέλαβαν, αλλά ούτε για ανάκριση δεν τον κάλεσαν, μπορεί να εξηγηθεί μόνο από την επιρροή του φιλέλληνα καθηγητού Γιόχαν Πέτερ Φρανκ, που τότε υπηρετούσε και ως αρχίατρος της αυτοκρατορικής αυλής.
Το γεγονός της σύλληψης και της εκτέλεσης του Ρήγα, σε όσους Έλληνες του κύκλου του γλύτωσαν τη σύλληψη, προκάλεσε ανησυχία και φόβο. Έτσι το ενδιαφέρον του Σακελλάριου επικεντρώθηκε ξανά στην ιατρική του εκπαίδευση. Στα χρόνια των σπουδών του, αλλά και στα μετέπειτα χρόνια που άσκησε το επάγγελμά του στη Βιέννη και το Βουκουρέστι, έθεσε τις βάσεις των ιατρικών του γνώσεων και ασχολήθηκε με τη μετάφραση ιατρικών έργων.
1799-1804 Γιατρός σε πολιτείες Ελλήνων
Ο Σακελλάριος έφυγε από τη Βιέννη στις 4 Απριλίου 1799. Ο μεν Γ. Ζαβίρας αναφέρει «… εις την Βιέννην όπου ηκροάσατο την ιατρικήν, μετά παρελευσιν δε τριών ετών απήλθεν εις την Βλαχίαν προς τον Ιατροφιλόσοφον Δημήτριον Καρακάσην τον πενθερόν αυτού κακείθεν εις την Ελλάδα», ο δε  Παναγ. Λιούφης σχολιάζει με πρόσθετες πληροφορίες, ότι και «''απήλθεν εις Βουκουρέστιον...όπου επί έτος σχεδόν διέτριψεν ως ἔμμισθος υπίατρος του πενθερού αυτού, αρχιάτρου όντος εν τῷ Νοσοκομείῳ Βραγκοβάνου. Στενοχωρούμενος όμως ενταύθα ήλθεν εις Κοζάνην, διέμεινε μικρόν, και είτα μετέβη εις…''». Και ενώ ο Π. Λιούφης δεν αναφέρει τους λόγους του «στενοχωρούμενος» είναι πιθανό ότι σημαντική αιτία ήταν και οι διαφορές στον τρόπο αντιμετώπισης των ασθενών μεταξύ του «βραουνιστή» γαμβρού και του συντηρητικού (εκλεκτικού) πεθερού. Παρακάτω ο Λιούφης συνεχίζει «...εις Νάουσαν προσκληθείς ιατρός, εκείθεν εις Θεσσαλονίκην, και μετά ταύτα ἐπανελθών εἰς Πατρίδα προσεκλήθη εἰς Τσαριτσάνην, ένθα απώλεσε την σύζυγον αυτού Αναστασίαν, νόσῳ καταβληθείσα...». Η Αναστασία πέθανε το 1800, και είναι εύλογο να θεωρηθεί ότι ο Σακελλάριος αντιμετώπισε τη νόσο της συζύγου του με τη μέθοδο του Μπράουν, καθώς μέχρι τότε ούτε ο Γιόζεφ Φρανκ είχε μεταβάλλει τις ιατρικές του πεποιθήσεις, αλλά ούτε και ο Σακελλάριος, όπως συνάγεται και από την αλληλογραφία του με τον Περδικάρη. Μετά το θάνατο της Αναστασίας, το Σεπτέμβριο του 1801, ο Σακελλάριος εγκατέλειψε την Τσαριτσάνη, πέρασε από τη Θεσσαλονίκη και τη Νάουσα, και εγκαταστάθηκε  για ένα έτος στην Καστοριά (1802-1803), απ’όπου παρά τον υψηλό μισθό και την εκτίμηση των τοπικών  μπέηδων που τον προσέλαβαν, προτίμησε να μετακομίσει στα Αμπελάκια (1803-1804 ), αποδεχόμενος την πρόσκληση των προκρίτων της τότε ακμάζουσας πόλεως. Αλλά η φήμη του έφθασε μέχρι το Μπεράτι, το οποίο τότε ήταν πρωτεύουσα του ομώνυμου πασαλικιού, που είχε ιδρυθεί από τον   Κουρτ Αχμέτ Πασά. Το 1804 το πασαλίκι του Μπερατίου το διοικούσε ο διάδοχός του Κουρτ Αχμέτ, ο Ιμπραήμ  πασάς, ο οποίος και τον προσκάλεσε ως επικεφαλής δύο άλλων, Ιταλών ιατρών, που είχε στο πασαλίκι του.
1804-1820 Στον Ιμπραήμ και στον Αλή πασά
Στο Μπεράτι, το οποίο κατά την οθωμανική εποχή  ήταν γνωστό  και ως Arnaut Belgrad, δηλαδή Βελιγράδι των Αλβανών, και στα Ελληνικά  Βελλέγραδα, έμεινε τρία χρόνια, από τον Φεβρουάριο του 1804 μέχρι τον Μάρτιο του 1807. Εκεί, το 1805, συνάντησε τον Σακελλάριο ο Άγγλος στρατιωτικός Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ (W.M. Leake), ο οποίος περιηγήθηκε επί πενταετία την Ελλάδα με στρατιωτική εντολή, αλλά και ως πρόξενος της χώρας του. Ο Ληκ αναφέρει για τον Σακελλάριο ότι «…εξαναγκάστηκε από τον Αλή πασά να δεχθεί την πρόταση του Ιμβραήμ και να αφήσει ένα τόπο όπου απολάμβανε τις ανέσεις της πολιτισμένης Ευρώπης για να βρεθεί στο κέντρο του αλβανικού βαρβαρισμού.»  και ακόμη ότι ο Σακελλάριος  «φιλοδοξεί να φανεί χρήσιμος στους συμπατριώτες του και είναι πραγματικός άνθρωπος των Γραμμάτων, που ασχολείται τώρα με τη μετάφραση στα νέα ελληνικά της «Γενικής Ελληνικής Ιστορίας» του Cousin Despréaux». Ο Ληκ προχώρησε και μέχρι το μοναστήρι της Παναγιάς της Απολλωνίας, αλλά αρρώστησε με υψηλό πυρετό και γύρισε στο Μπεράτι, όπου νοσηλεύθηκε από τον Σακελλάριο. Από τη νοσταλγία της πατρίδας του και του γιού του, που έμενε με τη μητέρα του Βοζίτσα στην Κοζάνη, το 1805 ο Σακελλάριος επισκέφτηκε την Κοζάνη. Εκεί ήλθε σε δεύτερο γάμο με τη Μητιώ (Σταμάτα) Μεγδάνη θυγατέρα του λογίου ιερέως Χαρισίου Μεγδάνη. Τότε ο Σακελλάριος ήταν 38 ετών και η Μητιώ 16 ετών. Η Μητιώ Μεγδάνη Σακελλάριου είχε πνευματικά ενδιαφέροντα και ακολούθησε το σύζυγό της  στις πόλεις, όπου εκείνος παρείχε τις υπηρεσίες του ως γιατρός. Από το γάμο αυτόν ο Σακελλάριος απέκτησε τρία παιδιά, τον Παυσανία, τη Βοζίτσα και τη Χαρίκλεια.
To 1807, ο Σακελλάριος κλήθηκε από τον αυταρχικό πασά των Ιωαννίνων Αλή, να αναλάβει ιατρικά καθήκοντα στο Πασαλίκι των   Ιωαννίνων. Τον Οκτώβριο του 1809 στο Τεπελένι, όπου βρισκόταν ο Αλή κατά τη διάρκεια που ο στρατός του πολιορκούσε τον Ιμπραήμ πασά του Μπερατίου, ο Σακελλάριος έκανε χρέη διερμηνέα   κατά την επίσκεψη του λόρδου Byron στον Αλή. Αυτό τεκμηριώνεται καθώς κανένας άλλος δεν μπορεί να είναι ο «Femlario», όπως εσφαλμένα έγραψε ο Byron, το όνομα «του γιατρού του Αλή που καταλάβαινε λατινικά»,  σε επιστολή προς τη μητέρα του. Το 1810, μετά από οκτάμηνη πολιορκία, ο Αλή ανάγκασε τον Ιμπραήμ πασά να συνθηκολογήσει και κατάφερε, μέσω της Πύλης, να αναλάβει πρώτα ο ίδιος και έπειτα ο γιός του τη διοίκηση του πασαλικιού του Μπερατίου, που έτσι ενσωματώθηκε στο πασαλίκι των Ιωαννίνων. Το 1810, μετά τον θάνατο του γιατρού Κυρίτση και την αποχώρηση του γιατρού Ludwig Frank, ανεψιού του Johann Frank, ο Σακελλάριος ανέλαβε αρχίατρος και σύμβουλος του Αλή.
Εκεί κοντά στον Αλή πασά και τους άλλους Οθωμανούς αξιωματούχους ο Σακελλάριος παρέμεινε την περίοδο 1807-1813. Το 1813, στα Γιάννενα, έζησε μια χρονιά με δυσάρεστα συμβάντα. Τραγικό γεγονός ήταν ο θάνατος του γιού του, του Κωνσταντίνου, ο οποίος πέθανε από πνευμονία, αλλά την ίδια χρονιά ασθένησε και η σύζυγός του. Στη Βιογραφία Σακελλάριου αναφέρεται: «Τῷ 1813 απέθανεν ο υιός του, πασχούσης δε αιμοπτυσίαν και απελπισθείσης της συζύγου του, τῷ 1814 μετέφερε την μητέρα και την σύζυγόν του εις Κοζάνην, όπου διέμεινεν επί ἕν έτος, ὅτε μετέφρασε την Πρακτικήν Ιατρικήν του Χοφελάνδ». Το γεγονός ότι μεταφράζει τον Hufeland, που υπήρξε ο κατεξοχήν « εκλεκτικός» και πολέμιος της θεωρίας του Μπράουν, σηματοδοτεί και την εγκατάλειψη της θεωρίας αυτής από το Σακελλάριο και την προσχώρησή του στην κλασική ιατρική, όπως την είχε διδαχθεί στη Βιέννη. Το 1815 η Μητιώ γέννησε τον Παυσανία. Το 1817, όταν ο Αλή πασάς διόρισε τον δεκατετράχρονο γιό του, τον Σαλή πασά, διοικητή του Μπερατίου, όρισε τον Σακελλάριο όχι μόνο ως προσωπικό γιατρό του Σαλή, αλλά και ως κηδεμόνα και σύμβουλό του. Ως εκ τούτου ο Σακελλάριος, ακολουθώντας τον Σαλή, αναγκάζεται να μετοικίσει για δεύτερη φορά στο Μπεράτι. Όταν όμως, μετά την αποστασία του Αλή τον Μάιο του 1820, το Μπεράτι αποκλείστηκε από τον Σουλτανικό στρατό ο Σακελλάριος διέφυγε και κατέβηκε στην Κοζάνη.
1820-1835 Γιατρός άλλων Τούρκων πασάδων
Το 1823 ο Σακελλάριος προσελήφθη ως γιατρός από τον Δερβίς πασά στη Λάρισα τον οποίο και συνόδευσε στο στρατόπεδο της Γραβιάς, από όπου το 1824, ο Δερβίς, μετά τις ήττες που υπέστη από τους Έλληνες οπλαρχηγούς, και την αδυναμία του να περάσει προς τα Σάλωνα, αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Λάρισα, όπου, όπως ήταν αναμενόμενο, ο σουλτάνος Μαχμούτ Β΄ του έστειλε την καταδίκη του, ενώ ο Σακελλάριος με τους υπηρέτες του επέστρεψε στην Κοζάνη. Εκεί άσκησε την ιατρική του, ενώ παρείχε τις ιατρικές του υπηρεσίες και σε Τούρκους διοικητές στο Μοναστήρι (Μπιτόλια). Το 1829, για τέσσερεις μήνες, τον βρίσκουμε στη Λάρισα ως γιατρό του Σελίμ Μεχμέτ πασά. Τέλος το 1835, για μικρό χρονικό διάστημα, διετέλεσε γιατρός του αρχιστράτηγου Χουσεΐν πασά Γκαβανατζόγλου στο Μοναστήρι. Ο Σακελλάριος υπήρξε ένας γιατρός που είχε ενστερνιστεί τις ανθρωπιστικές αρχές του επαγγέλματός του, παρέχοντας τις ιατρικές του υπηρεσίες σε όποιον τις ζητούσε και όπου βρισκόταν. Το γεγονός αυτό ίσως αποτελεί την απάντηση στον προβληματισμό όσων σχολιάζουν την αντιφατική συμπεριφορά μεταξύ του νέου, που όχι μόνο διέδιδε και έψαλε τον Θούριο του Ρήγα, αλλά και κοπίασε για το διαφωτισμό του Έθνους, με εκείνη του ώριμου και αναγνωρισμένης αξίας γιατρού των ανώτερων αξιωματούχων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τους οποίους ακολούθησε ακόμη και σε εκστρατείες εναντίον των επαναστατημένων Ελλήνων.
Το έργο του
Ο Γεώργιος Σακελλάριος υπήρξε μία από τις σημαντικές προσωπικότητες του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, που το ευρύ μεταφραστικό και συγγραφικό του έργο καλύπτει θέματα ιστορικά, ιατρικά, θέατρο και ποίηση. Όπως η πλειονότητα των Ελλήνων Διαφωτιστών, έτσι και ο Σακελλάριος, χρησιμοποιώντας την τρέχουσα νεοελληνική γλώσσα της εποχής και του περιβάλλοντός του, προσπάθησε να μεταφέρει στους νεοέλληνες τα επιτεύγματα και τις ιδέες της φωτισμένης Ευρώπης.
Βιβλία
•	«Τηλέμαχος καί Καλυψώ». Μελόδραμα. Τυπογρ. Μαρκίδων Πούλιου, Βιέννη, 1796. Κατά τον Ζαβίρα, είναι μετάφραση από τα γερμανικά. Πιθανότατα αποτελεί μετάφραση από το ομώνυμο έργο Telemachus und Calypso του Johann Christoph Frauendorf.
•	«Όρφεύς καί Ευρυδίκη». Δράμα. Τυπογρ. Μαρκίδων Πούλιου, Βιέννη, 1796. (Υπάρχει σε κοινό τόμο με το προηγούμενο και με ενιαία αρίθμηση σελίδων). Κατά τον Ζαβίρα αποτελεί μετάφραση από τα γαλλικά, σε στίχους. Το πρωτότυπο ήταν το ιταλικό λιμπρέτο του Γκαλζαμπίγκι (Ranieri de' Calzabigi, 1714-1795), της γνωστής όπερας που μελοποίησε ο Γκλουκ (Christoph Willibald Glück, 1714-1787) και παρουσιάστηκε το 1762 ενώπιο της  Μαρίας Θηρεσίας.
•	«Αρχαιολογία συνοπτική των Ελλήνων», Τυπογρ. Γεωρ. Βεντώτη, Βιέννη, 1796. Παρόλο ότι στη σελίδα του τίτλου αναφέρεται το «Ερανισθείσα εκ διαφόρων συγγραφέων» φαίνεται ότι κυρίως είναι μετάφραση από τα γερμανικά ενός κεφαλαίου από το έργο του Μολντενχάουερ (Johann Heinrich Daniel Moldenhawer), «Einleitung in die Alterthümer der Egyptier, Juden, Griechen und Römer». Το βιβλίο αναφέρεται στην καταγωγή των Ελλήνων, στους θεούς τους και τις τελετές, στις επιστήμες, στις τέχνες, στα ήθη, στα έθιμα και γενικώς με αρκετές λεπτομέρειες στην καθημερινή ζωή στην αρχαία Ελλάδα. Ο Πασχ. Κιτρομηλίδης κρίνοντας την «Αρχαιολογία» αναφέρει ότι όσοι άνθρωποι των γραμμάτων προσκόμιζαν ενσυνείδητα τέτοιους οδηγούς στο γένος, συνέβαλλαν στην εξάλειψη της αμάθειας των νεότερων Ελλήνων και τους έκαναν κοινωνούς της γνώσης των πολιτισμένων εθνών. Η έκδοση περιλαμβάνει την αφιερωματική επιστολή του χορηγού και επιμελητή του έργου Πολυζώη Λαμπανιτζιώτη προς τον μπάνο   Αλέξανδρο Χαντζαρή. Η εκτύπωση ολοκληρώθηκε τον επόμενο χρόνο μετά το θάνατο του Βεντότη, γεγονός που ίσως δικαιολογεί και το ορθογραφικό λάθος στο όνομά του.
•	«Περιήγησις του νέου Αναχάρσιδος εις την Ελλάδα», τόμος πρώτος, Μαρκιδ. Πούλιου, Βιέννη, 1797. Ο πλήρης τίτλος είναι: ''Περιήγησις του Νέου Άναχάρσιδος εις τήν Ελλάδα περί το μέσον τοῦ τετάρτου αιώνος προ Χριστοῦ. Συντεθεῖσα εν τῇ Γαλλική διαλέκτω παρά τοῦ Κυρίου Βαρθολομαίου και μεταφρασθεῖσα παρά Γεωργίου Κωνσταντίνου Σακελλαρίου, του εκ Κοζάνης. Τύποις δέ εκδοθεῖσα Δαπάνη Φιλελλήνων''. Αποτελεί μετάφραση του πρώτου τόμου του έργου «Voyage du jeune Anacharsis en Grèce» του αβά Ζαν-Ζακ Μπαρτελεμύ (Barthélemy). Στο έργο περιγράφεται  η περιήγηση ενός μυθοπλαστικού προσώπου στην Ελλάδα του  4ου π.Χ. αι., που συναναστρέφεται τους διάσημους Έλληνες εκείνης της εποχής, ώστε με αυτόν τον τρόπο αναβιώνει με άμεση οικειότητα τον κόσμο του ελληνισμού, την ηθική και την πολιτισμική του λάμψη. Το βιβλίο του Barthélemy που εκδόθηκε στο Παρίσι το 1788, είχε διεθνή απήχηση με αποτέλεσμα να πραγματοποιήσει επανειλημμένες εκδόσεις και να μεταφρασθεί σε πολλές γλώσσες. Όμως, ο σκοπός του Βελεστινλή και του Σακελλάριου, που δεν ήταν άλλος από το να ξεσηκώσουν τους Έλληνες σε επανάσταση, έγινε αντιληπτός από τον τότε υπουργό της αυστριακής αστυνομίας Pergen, ο οποίος και διέταξε την κατάσχεση των βιβλίων της ελληνικής μετάφρασης. Ο ίδιος ενημέρωσε τον αυτοκράτορα της Αυστρίας ως εξής : «''...ως προς την ελληνικήν μετάφρασιν, η οποία φαίνεται ότι είναι προορισμένη μόνον προς τούτο, να εξεγείρει δηλαδή το πνεύμα της ελευθερίας εις τους Έλληνας. Δια τούτο έδωκα εντολήν εις την Αστυνομίαν να κατάσχουν όλα τα ήδη τυπωμένα ή ακόμη τυπούμενα μέρη του βιβλίου τούτου.''». Φαίνεται ότι ως πρωτότυπο ο Σακελλάριος χρησιμοποίησε τη γερμανική μετάφραση του έργου (Βιέννη, 1797), καθώς διατήρησε και τον πρόλογο της γερμανικής έκδοσης. Οι δύο επόμενοι τόμοι μεταφρασμένοι από τον Σακελλάριο δεν εκδόθηκαν ποτέ, καθώς μεσολάβησε η σύλληψη του Ρήγα. Ο 4ος τόμος περιέχει οκτώ κεφάλαια, από τα οποία τα τρία πρώτα είναι μεταφρασμένα από τον Γεώργιο Βενδότη, ενώ τα υπόλοιπα από τον Ρήγα Βελεστινλή. Η μεταφραστική προσπάθεια του Βεντότη είχε ξεκινήσει το 1795, όταν ο Σακελλάριος είχε ήδη περατώσει τη μετάφραση των τριών πρώτων τόμων. Τον Νοέμβριο 1795 πέθανε ο Βεντότης και όταν τον Αύγουστο του 1796 ο Ρήγας έφθασε στη Βιέννη, ανέλαβε την περάτωση της μετάφρασης.
•	«Ποιημάτια», Γεωργίου Σακελλάριου, ιατρού του εκ Κοζάνης, τυπογραφείο Ιωάννου Σνέιρερ, Βιέννη, Νοέμβριος 1817. Τα «Ποιημάτια» είναι ίσως το πιο γνωστό του έργο. Το βασικό θέμα της ποιητικής αυτής συλλογής είναι ο θάνατος της πρώτης γυναίκας του ποιητή, της Αναστασίας, που συνέβη το 1800. Τα ποιήματα έχουν γραφεί μέχρι το 1801. Η έκδοση πραγματοποιήθηκε μετά από 16 χρόνια, όταν ο συγγραφέας ζούσε ήδη με τη δεύτερή του σύζυγο. Χρηματοδοτήθηκε από τον Κοζανίτη έμπορο και φίλο του Σακελλάριου, τον Κων. Τακιατζή, τον οποίο ο Σακελλάριος ευχαριστεί αποκαλώντας τον «ευεργέτη του Γένους και της Πατρίδος» στην επιστολή που δημοσιεύεται στην αρχή του βιβλίου με ημερομηνία «''1817. Αυγούστου 30. εν Κοζάνη''».
Η ποίησή του Σακελλάριου συγκαταλέγεται στο μεσοδιάστημα μεταξύ του προδρομικού Νεοελληνικού ρομαντισμού και του Νεοκλασικισμού. Ο Π. Μουλλάς παραλληλίζει τον Σακελλάριο με τον Άγγλο ποιητή των Νυκτερινών σκέψεων (“Night-Thoughts”) Edward Young (1683-1765)  και θεωρεί ότι «με τα Ποιημάτιά του εισάγει την προρομαντική νυκτερινή θρηνωδία...». Αυτό άλλωστε δηλώνεται και στον πρόλογο του ποιητή ο οποίος καταλήγει:
Μοῦσαι, ἂν δὲν θέλ’ ἡ φύσις, δὲν σὲ κάμνουν ποιητήν, ὅμως σ’ἔκαμεν ἡ Μοῖρα Ἰαλέμου μαθητήν.
Εννοώντας ότι δεν τον υποστήριξε η  Καλλιόπη, η μούσα της επικής ποίησης, αλλά η μοίρα του τον έκαμε μαθητή του γιού της, του   Ιάλεμου, που ταυτίζεται με την προσωποποίηση του θρηνητικού άσματος:
«Ἀλλ’ ὅταν ἡσυχάζῃ ὁ κόσμος και ὑπνῇ, ἡ φαντασία τότε σ’ἐμένα ἐξυπνεῖ, Οἱ ἄλλοι ὅταν ῥέγχουν ἐγώ πικρά θρηνῶ, το πᾶν γλυκὰ κοιμᾶται, και μόνος ἀγρυπνῶ.»
Το πρώτο μέρος της ποιητικής συλλογής περιλαμβάνει τους τίτλους: Ιάλεμος (πρώτος και δεύτερος), Νύξ (πρώτη και δευτέρα), Εις την ματαιότητα, Μηδένα προ του τέλους μακάριζε, Εις ξενητείαν, και Η πέρδικα του κυνηγού. Ο πρώτος Ιάλεμος αφιερωμένος «εις τον θάνατον της αγαπητής του συζύγου Ἀναστασίας Καρακάσση» αρχίζει με τους στίχους:
Το δεύτερο μέρος της συλλογής περιλαμβάνει έμμετρες επιστολές, μία προς τον Γεώργιο Ζαβίρα (15 Ιουν. 1795), και οκτώ από την έμμετρη αλληλογραφία του με τον συντοπίτη, ομότεχνο και φίλο του Μιχαήλ Περδικάρη, που γράφηκαν μετά το θάνατο της Αναστασίας, μεταξύ Νοεμβρίου 1800 και Μαρτίου 1801. Η πρώτη επιστολή του Περδικάρη είναι παρηγορητική για το θάνατο της Αναστασίας και καταλήγει προτείνοντας στο φίλο του να καταφύγει στη σοφία της Αθηνάς. Ο Σακελλάριος απαντώντας τονίζει την ευχαρίστηση που του προξένησε η επιστολή, ζητά τη φιλική συμπαράσταση, αλλά και σε τέσσερεις στίχους καταφέρεται κατά του Ασκληπιού, που του στέρησε «τα βοηθήματά του». Σε επόμενη επιστολή, ο Περδικάρης αναφέρεται ως να απαντά σε θέματα της ιατρικής θεωρίας του Βρούν (Brown, Τζον Μπράουν) και καταλήγει με ύμνο και προσευχή στην Αθηνά, ενώ ο Σακελλάριος αναφέρει απόψεις της ιατρικής θεωρίας που τότε υποστήριζε, καθώς και άλλες φιλοσοφικές απόψεις, που σχετίζονται με την κατάστασή του. Στις επιστολές η ανταλλαγή απόψεων οδηγείται στο να συγκρίνουν την Ιατρική με τις υπόλοιπες επιστήμες. Η τελευταία επιστολή του Σακελλάριου, που δεν έχει ημερομηνία, αλλά έχει τον υπότιτλο «Απάντησις εις την ερώτησιν ποίον σύστημα Ιατρικής ακολουθεί», ίσως να γράφηκε πολύ αργότερα καθώς, ως γιατρός, ο ποιητής σε αυτή την επιστολή υποστηρίζει τον εμπειρισμό.
Στην ποιητική αυτή αλληλογραφία οι δύο ιατροί ποιητές αποκαλύπτουν τις ευαισθησίες τους, τις γνώσεις της ελληνικής μυθολογίας, αλλά και τις στιχουργικές τους ικανότητες, που η αλληγορική παρουσίαση του δωδεκαθέου, τους επιτρέπει να διατηρήσουν την ποιότητα της ποίησής τους, ακόμη και όταν σχολιάζουν θέματα επιστημονικά και φιλοσοφικά.
Ανέκδοτα έργα
Πηγές
Ζαβίρας, Γεώργιος, Νέα Ελλάς : ή Ελληνικόν θέατρον / Γεωργίου Ιωάννου Ζαβίρα, εκδοθέν υπό Γεωργίου Π. Κρέμου,  Αθήνησι: Τύποις Εφημερίδος των Συζητήσεων, 1872, https://anemi.lib.uoc.gr/metadata/c/5/e/metadata-01-0001018.tkl
Legrand, Emile, Ανέκδοτα έγγραφα περί Ρήγα Βελεστινλή και των συν αυτώ μαρτυρησάντων / εκ των εν Βιέννη αρχείων εξαχθέντα και δημοσιευθέντα υπό Αιμιλίου Λεγράνδ, μετά μεταφράσεως ελληνικής υπό Σπυρίδωνος Π. Λάμπρου, https://anemi.lib.uoc.gr/metadata/4/a/0/metadata-181-0000000.tkl
•	Λιούφης, Παναγ. Ν.: Ιστορία της Κοζάνης, τύποις Ι. Βάρτσου, Αθήναι,1924. http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/2/2/6/metadata-02-0000295.tkl
•	Νοτοπούλου, Βασιλική: Ο Κοζανίτης ιατροφιλόσοφος Γεώργιος Σακελλάριος (1767-1838), διδακτορική διατριβή του τμήματος Ιστορίας –Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Ιωάννινα, 2011.
•	Καραμπερόπουλος, Δ.: Εισαγωγικά στον Νέον Ανάχαρσι του Ρήγα Βελεστινλή, έκδ. Επιστημονικής Εταιρείας Μελέτης Φερών-Βελεστίνου-Ρήγα, Αθήνα, 2009.
•	Σπεράντζας, Στέλλιος:  Ένας αντίπαλος του Χριστόπουλου,  Ελληνική Δημιουργία, τομ. 9ος, έτος Ε', τεύχος 100.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες ιατροφιλόσοφοι Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Μακεδόνες
Κατάλογος Κάστρων Νομού Ρεθύμνης
Ο παρακάτω κατάλογος των κάστρων, των φρουρίων και των λοιπών οχυρωματικών μνημείων του Νομού Ρεθύμνου,   είναι ταξινομημένος κατά ουσιαστική αλφαβητική σειρά (χωρίς δηλαδή τα προθέματα ακρόπολη, κάστρο, καστέλι, πύργος, μπούρτζι κλπ). Σημαντικό ρόλο στην ανεύρεση, ανασκαφή, ανάδειξη, κήρυξη ως ιστορικά διατηρητέων και τη συντήρηση των οχυρωματικών μνημείων του νομού εκτελούν οι εξής υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού: ΚΕ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (ΚΕ’ ΕΠΚΑ), που έχει έδρα τα Χανιά και αρμοδιότητα που εκτείνεται στους Νομούς Ρεθύμνου και Χανίων, η 28η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων (28η ΕΒΑ), που έχει γραφεία στο Ρέθυμνο και στα Χανιά και αρμοδιότητα που εκτείνεται στους Νομούς Ρεθύμνου και Χανίων και η Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Κρήτης (ΥΝΜΤΕ Κρήτης), που έχει έδρα το  Ηράκλειο Κρήτης και είναι αρμόδια για τους Νομούς Ρεθύμνου, Ηρακλείου, Λασιθίου και Χανίων.
1. Επαρχία Ρεθύμνης Λαππαίοι πήγαν με το μέρος του Οκτάβιου εναντίον του Αντωνίου. Ο Οκτάβιος, ύστερα από τη νίκη του, ευνόησε τους φίλους του Λαππαίους, τους άφησε ελεύθερους και ανοικοδόμησαν την πόλη τους. Έκτοτε, η Λάππα ευημέρησε στη ρωμαϊκή περίοδο, όπως δείχνουν και τα ερείπιά της, που είναι κυρίως αυτής της περιόδου και τα νομίσματα που είναι πολυάριθμα. Ένα από τα σπουδαία οικοδομήματά της ήταν οι θέρμες, απαράιτητο ίδρυμα στις ρωμαϊκές πολιτείες, που είχε πολλά διαμερίσματα. Οι θέρμες της Λάππας αποτελούνταν από μία στρογγυλή αίθουσα με διάμετρο 18 βήματα και γύρω σε αυτήν ήταν τα διαμερίσματα για τους λουόμενους και άλλες δυο αίθουσες. Το νερό ερχόταν φυσικά με υδραγωγείο από μια μεγάλη συγκεντρωτική δεξαμενή που ήταν σε υψηλό σημείο έξω από την πόλη που είχε μήκος 25, πλάτος 6 και ύψος 7μ. Και χωρητικότητα 600 κ.μ. Το νερό διοχετευόταν εκεί με κτιστό υδραγωγείο, κατεστραμμένο σήμερα, από τις πηγές Καστανιές και Κολλητά, μια ώρα μακριά από το χωριό. Τη σπουδαιότητα της Λάππας δείχνουν και τα πολλά νομίσματά της. Ο Σβορώνος αναφέρει 36 είδη. Από το ένα μέρος είχαν την κεφαλή του Ποσειδώνα, της Αρτέμιδος ή του Απόλλωνα και τη λέξη ΛΑΠΠΑΙΩΝ. Της ρωμαϊκής περιόδου αναφέρουν τα ονόματα διαφόρων υπάτων ΘΕΩ ΚΑΙΣΑΡΙ ΣΕΒΑΣΤΩ, ΔΟΜΕΤΙΑΝΟΣ ΣΕΒΑΣΤΟΣ, ΔΟΜΙΤΙΑ ΣΕΒΑΣΤΗ κλπ και πίσω ΛΑΠΠΑΙΩΝ. […] Γύρω στο σημερινό χωριό σώζονται πολλοί τάφοι της ρωμαϊκής και ελληνικής εποχής λαξευμένοι στους βράχους. Ένας από αυτούς είναι και ο ονομαζόμενος τάφος των Πέντε Αγίων Παρθένων. Δίπλα στο βράχο υπάρχει εκκλησάκι αφιερωμένο σε αυτές, τη Θέκλα, Μαριάμνα, Αιθανά, Μάρθα και Μαρία. Κατά την παράδοση οι Ρωμαίοι και οι Βενετοί είχαν εγκαταστήσει στη Λάππα νομισματοκοπείο, αφού στη θέση Ελληνικά, όπου κτίστηκαν τα δικαστήρια το 1869, βρέθηκαν μηχανήματα νομισματοκοπείου, και στη θέση Παυλής βρέθηκαν σωροί χάλκινων νομισμάτων. ΝΑ της Λάππας υπάρχει λόφος που τον λένε οι χωρικοί Ασημόχωμα, γιατί πιστεύουν πως περιέχει ασήμι. Η Λάππα εξακολούθησε να υπάρχει και την Α’ Βυζαντινή περίοδο, όπως δείχνουν τα ερείπια εκείνης της εποχής. Από τις αρχαιότερες επισκοπές Κρήτης είναι της Λάμπης-Λάππας, η οποία ιδρύθηκε από τον ίδιο τον Απόστολο Τίτο και μνημονεύεται από το 457. Μετονομάστηκε Καλαμώνος τη Β’ Βυζαντινή περίοδο. Η Λάππα ύστερα από την καταστροφή της από τους Άραβες ξεχάστηκε και το όνομά της, κι όταν ξανασυνοικίστηκε την έλεγαν απλώς, Πόλη. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ονομαζόταν Γαϊδουρόπολη και Σαμαρόπολη. Η ονομασία Αργυρούπολη δόθηκε το 1822 από την επαναστατική επιτροπή, με σκοπό να αντικατασταθεί η κακόηχη ονομασία Γαϊδουρόπολη, επειδή υπήρχε εδώ το μεταλείο αργύρου. […]». Πηγή: το βιβλίο του Αντώνιου Θ. Βασιλάκη, «Οι 147 πόλεις της Αρχαίας Κρήτης», τμηματική αναδημοσίευση στην ιστοσελίδα: – Οι Αρχαίες πόλεις της Κρήτης - Ιστορία-Μυθολογία-Αρχαιολογία-Εικόνες - Από Καυδώ έως Λύκαστος και Οι 147 πόλεις της Αρχαίας Κρήτης  (οι κάτοικοι: «Λαππαῖοι»), ή Στίμπολις (κατά τον Μεσαίωνα) ή σήμερα Αργυρούπολη Ρεθύμνης, Δήμος Ρεθύμνης, Λάππα Ρεθύμνου & Αργυρούπολη Ρεθύμνου
2. Λοιπές επαρχίες Νομού Ρεθύμνης Ο Ηρόδοτος, γράφοντας για τον αποικισμό της Κυρήνης από το Βάτο, αναφέρει : Ο βασιλιάς Ετέαρχος είχε θυγατέρα, τη Φρονίμη. Πέθανε όμως η μητέρα της και ο πατέρας της ξαναπαντρεύτηκε. Η μητρυιά μισούσε τη Φρονίμη και επέβαλε στον πατέρα της να την εξαφανίσει. Στην Αξό βρισκόταν φιλοξενούμενός του ο Θεμίσων, έμπορος από τη Θήρα, και τον ανάγκασε να υποσχεθεί με όρκο, ότι θα κάμει, ό,τι του ζητήσει. Όταν ο Θεμίσων έφυγε για τη Θήρα του παρέδωσε την κόρη του, με την παραγγελία να τη ρίψει στη θάλασσα. Ο Θεμίσων αγανάκτησε, αλλά έπρεπε να τηρήσει τον όρκο του και έδεσε την κόρη με σκοινί και την έριξε στη θάλασσα. Έτσι ετήρησε τον όρκο του. Έπειτα τράβηξε την κόρη έξω. Έτσι ήταν εντάξει και με τον όρκο του και με τη συνείδησή του. […] Στη Θήρα την πήρε ένας πλούσιος, ο Πολύμνητος, και γέννησε ένα παιδί τραυλό, το Βάττο. Ο Βάττος με προτροπή του Απόλλωνα, τον οποίο ελάτρευαν στην Αξό, πήγε στην Κυρήνη με τους Θηραίους και ίδρυσε την αποικία το 631 π.Χ.. […] Κατά τον Ξενίωνα και το Φιλοσθένη, η Αξός, πήρε το όνομα από τον Όαξο ή Νάξο ή Αξό, γιο της θυγατέρας του Μίνωα Ακακαλλίδας και του Απόλλωνα. Τη Ακακαλλίδι συνελθείν φησί τον Ερμήν και τον Απόλλωνα. Και εκ μεν Απόλλωνος γενέσθαι Νάξον, εκ δε Ερμού Κύδωνα, αφ΄ού η πόλις Κυδωνία καλείται. Την ετυμολογία που αναφέρει ο Στ. Βυζάντιος, ότι το όνομα οφείλεται στην αρχαία κρητική λέξη άξος = απόκρημνος βράχος, αγμός, δικαιώνει η απόκρημνη τοποθεσία που ήταν κτισμένη η πόλης. Από τα ερείπιά της αξιολογότερα είναι τα λείψανα ναού της Αφροδίτης. Ανατολικά του χωριού, στο δρόμο προς το Ηράκλειο σώζονται υπολείμματα τείχους, γνωστού με την ονομασία «Το τειχιό τσ’Αξός», το οποίο πιστεύεται ότι είναι μέρος του υδραγωγείου που μετέφερε το νερό της πηγής Σκαφίδια στη δεξαμενή της Αξού. Πιθανότατα το υδραγωγείο ήταν κτίσμα των Beνετών και για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν υλικά από αρχαία κτίρια. […]». Πηγή: το βιβλίο του Αντώνιου Θ. Βασιλάκη, «Οι 147 πόλεις της Αρχαίας Κρήτης», τμηματική αναδημοσίευση στην ιστοσελίδα: – Οι Αρχαίες πόλεις της Κρήτης - Ιστορία-Μυθολογία-Αρχαιολογία-Εικόνες - Από Λύκτος έως Πολίχνα και Οι 147 πόλεις της Αρχαίας Κρήτης  Αξός Μυλοποτάμου
Αναφορές
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα  Κατηγορία:Νομός Ρεθύμνης
Δούκισσα της Κορνουάλης
Η Δούκισσα της Κορνουάλης (αγγλικά: Duchess of Cornwall) είναι ένας τίτλος ευγενείας που κατέχει η σύζυγος του δούκα της Κορνουάλης. Το Δουκάτο της Κορνουάλης είναι ένας μη κληρονομικός τίτλος γενεαλογίας που κατέχει ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος του βρετανού μονάρχη.
Η σημερινή δούκισσα είναι η Κάθριν, σύζυγος του Πρίγκιπα Ουίλιαμ, Δούκα της Κορνουάλης.
Ιστορία
Οι μόνες γυναίκες που είναι γνωστές ως δούκισσες της Κορνουάλης είναι η Πριγκίπισσα Μαίρη του Τεκ, η οποία χρησιμοποίησε τον τίτλο από τον Ιανουάριο έως τον Νοέμβριο του 1901, και η Καμίλα Πάρκερ Μπόουλς, η οποία έλαβε τίτλο μετά τον γάμο της με τον πρίγκιπα Κάρολο το 2005. Η τελευταία δεν χρησιμοποιεί τον τίτλο της πριγκίπισσας της Ουαλίας επειδή εξακολουθεί να συνδέεται με την πρώτη σύζυγο του Καρόλου, Νταϊάνα, η οποία πέθανε το 1997.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Πετρ Βιλτσέκ
Ο  Πετρ Βίλτσεκ  (γεν. 18 Οκτωβρίου 1973) είναι παλαίμαχος διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής από την Τσεχία, ο οποίος αγωνίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 στον Πανιώνιο για τέσσερις σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Άχνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βικτόρια Πλζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σλάβια Πράγας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ονομακλής
Βιογραφία
Το 412 π.Χ., ο Ονομακλής διορίστηκε αρχηγός του στόλου των Αθηναίων και των Αργείων μαζί με τον Φρύνικο και τον Σκιρωνίδη, και στάλθηκε αμέσως στη Μικρά Ασία. Μετά από μια νικηφόρα σύγκρουση με τους κατοίκους της Μιλήτου, που βοήθησαν τον Πέρση σατράπη Τισσαφέρνη και τον Σπαρτιάτη Χαλκιδέα, οι τρεις τους ξεκίνησαν να πολιορκήσουν την πόλη, αλλά όταν ο Πελοποννησιακός και Σικελικός στόλος ήρθε να σώσει τους Μιλήσιους, επέστρεψαν στη Σάμο μετά από σύσταση του Φρύνικου. Εκείνη τη χρονιά ο Σκιρωνίδης έμεινε στη Σάμο. Οι άλλοι στρατηγοί που ήταν διαθέσιμοι για να μείνουν στη Σάμο ήταν ο Κάρμινος και πιθανώς ο Θρασίκλης, ενώ ο Στρομβιχίδης, ο Ονομακλής και ο Ευκτήμων απέπλευσαν εναντίον της Χίου με 30 πλοία και μέρος από τους χίλιους οπλίτες που είχαν πολεμήσει στη Μίλητο.
Πιθανότατα, το 404 π.Χ. ο Ονομακλής ήταν μέρος της κυβέρνησης των Τριάντα Τυράννων. Αν και δεν είναι γνωστό το ακριβής τέλος του, αν ήταν ένας από τους τυράννους είναι πιθανό να υποχώρησε με τους υπολοίπους στην Ελευσίνα, μετά την ήττα τους στη μάχη της Μουνιχίας (403 π.Χ.), και να δολοφονήθηκε μαζί με τους άλλους στην ενέδρα που έστησαν οι Αθηναίοι δημοκράτες καταλύοντας την τυραννία το 401 π.Χ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι τύραννοι Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ναυάρχοι
Τζουζέπε Σάραγκατ
Ο Τζουζέπε Σάραγκατ (Giuseppe Saragat, 19 Σεπτεμβρίου 1898 - 11 Ιουνίου 1988) ήταν Ιταλός πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Ιταλίας από το 1964 ως το 1971.
Γεννήθηκε στο Τορίνο στις 19 Σεπτεμβρίου 1898. Ήταν μετριοπαθής σοσιαλιστής πολιτικός. Αποχώρησε από το Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα το 1947, ανησυχώντας για τη συμμαχία του με το Κομμουνιστικό Κόμμα, και ίδρυσε δικό του.
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ιταλικής Δημοκρατίας
9
Το έτος 9 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει την Τρίτη στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Σαβίνου και Καμερίνου (ή, λιγότερο συχνά, το 762 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 9 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών.
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 9 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Παραπομπές
09
Ο πόλεμος της φωτιάς (ταινία)
Ο πόλεμος της φωτιάς (Ρώσικα: Август. Восьмого), είναι ρωσική ταινία δράσης/δράμα/φαντασίας του 2012. Η ταινία μιλάει για τον Πόλεμο της Νότιας Οσετίας 2008. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι: Σβετλάνα Ιβανόβα, Μαξίμ Ματβέγεφ και Γεγκόρ Μπερόγεφ, ενώ κάνει και μία γκεστ εμφάνιση ο Γκόσα Κουτσένκο και ο Βλαντίμιρ Βντοβιτσένκοφ.
Πλοκή
Η ιστορία αναφέρεται σε μια νεαρή ανύπαντρη μητέρα που είναι υποχρεωμένη να βάλει τη ζωή της σε κίνδυνο στην περιοχή Τσχίνβαλι, όπου ο γιος της είναι στον πατέρα του, τον οποίο είχε στείλει εκεί την ημέρα του πολέμου χωρίς να το γνωρίζει. Η ταινία χωρίζεται σε δύο μέρη που εναλλάσσονται το ένα με το άλλο: το ένα δείχνει τον πόλεμο στα μάτια ενός νεαρού αγοριού όπου η μάχη μεταμορφώνεται σε μια φανταστική ιστορία πολέμου με το σούπερ-ρομπότ (ο οποίος είναι ο πατέρας του), και το δεύτερο δείχνει την πραγματικότητα της κατάστασης του πολέμου και το ταξίδι της κύριας ηρωίδας.
Σεν
Το δαχτυλίδι Σεν αναπαρίσταται ως ιερογλυφικό με το V9 (šn) στον κατάλογο του Γκάρντινερ (Gardiner's Sign List), μια συλλογή των σπουδαιότερων αιγυπτιακών ιερογλυφικών («ιερο γλύφων»). Στο σύστημα χαρακτήρων Unicode αποδίδεται με U+13376.
Στην τέχνη αναπαρίσταται, συχνότερα, με τον αιγύπτιο ηλιακό θεό Ώρο, ο οποίος απεικονίζονταν ως γεράκι ή άνθρωπος με κεφαλή γερακιού, αλλά και με τη θεά-προστάτιδα Νεκχεμπέτ.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακά σύμβολα
Γρηγόριος Χρυσοστόμου
εναλλ.=Ο Γρηγόριος Χρυσοστόμου στον γάμο του με την Χρυσούλα Ζαφειριάδου|μικρογραφία|Ο Γρηγόριος Χρυσοστόμου στον γάμο του με την Χρυσούλα Ζαφειριάδου εναλλ.=Γρηγόριος Χρυσοστόμου με Χρυσούλα Ζαφειριάδου |μικρογραφία|Γρηγόριος Χρυσοστόμου με Χρυσούλα Ζαφειριάδου Ο Γρηγόριος Χρυσοστόμου (1900-1950) ήταν Έλληνας πολιτικός και Νομικος ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας από το 1948 έως το 1949 στην κυβέρνηση Σοφούλη. Επιπροσθέτως πρόεδρος των φιλελευθέρων για κάποια χρόνια. Υπήρξε μια τρομερή επιβλητική προσωπικότητα  για την πολη της Αλεξανδρούπολης καθώς του ανήκε ενα από τα πιο ιστορικά κτήρια σε ολη την πόλη το οποίο κληρονόμησε η Ρούλα  (Ζαφειρία) Παπαθανασίου ( η κορη του ) και τώρα βρίσκεται στην κατοχή των δυο παιδιών της Μαριας παπαθανασίου και Γεώργιου παπαθανασίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1900 στη Σαμοθράκη και πέθανε το 1950 στην Αλεξανδρούπολη. Ξεκίνησε από το νησί του για τον δρόμο που εκείνος ήθελε πραγματικά να ακολουθήσει, την Νομική. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών και εργαζόταν σκληρά για να καλύψει τα έξοδα των σπουδών του. Πολιτεύτηκε στον Έβρο και εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων (την πρώτη φορά στα χρόνια του Ελευθερίου Βενιζέλου). Διατέλεσε υπουργός των Φιλελεύθερων και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας. Σε ηλικία 36 ετών παντρεύτηκε την Χρυσούλα Ζαφειριάδου ή Μάγγου και εγκαταστάθηκαν στην πρώην κατοικία του Μιλτιάδη Αλτιναλμάζη, ένα κτήριο νεογοτθικού - κλασικιστικού ρυθμού, προίκα της Χρυσούλας από τον παππού της, στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης. Εκεί ο Γρηγόρης έζησε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του σε ηλικία 59 ετών. Με τη Χρυσούλα απέκτησαν δύο παιδιά, το 1939 τη Ρούλα (Ζαφειρία) που το 1967 παντρεύτηκε τον Αλεξανδρουπολίτη πολιτικό μηχανικό Νίκο Παπαθανάση. μικρογραφία|Οικία Χρυσοστόμου, Παπαθανασίου
Παραπομπές
Χρυσοστομου
Ηλιάνα Τριανταφύλλου
Η Ηλιάνα Τριανταφύλλου (22 Μαΐου 2005) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου. Κατάγεται από την Κερκίνη Σερρών.
Αγωνίζεται στο άλμα επι κοντώ. Είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης, τίτλο τον οποίο κέρδισε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ18 στην Ιερουσαλήμ με προπονητή τον Σάββα Κεφαλίδη. Έχει αγωνιστεί στο παγκόσμιο Κ20 στο Κάλι της Κολομβίας κατακτώντας την 12η θέση και έχει συμμετάσχει και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου στο Ναϊρόμπι το 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος επί κοντώ
Ιοφών
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
RISE TV
Το RISE TV είναι ελληνικός νεανικός ιδιωτικός ψυχαγωγικός τηλεοπτικός σταθμός περιφερειακής εμβέλειας που εκπέμπει στην Αττική, και έχει έδρα το Νέο Ηράκλειο.
Ιστορία
Το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει στις αρχές του 1998, αρχικά με ενημερωτικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα, ονόματι TV Πειραιάς με έμφαση στην ψυχαγωγία και την επιμόρφωση. Μετέδιδε δελτία ειδήσεων με θέματα από το Δήμο Πειραιά, ενημερωτικές εκπομπές, μουσικά βίντεο κλιπ, ντοκιμαντέρ και ταινίες. Το 2004 μετονομάστηκε σε Smart εμπλουτίζοντας το πρόγραμμά του. Ένα χρόνο μετά, ο όμιλος ΣΚΑΪ (του επιχειρηματία Γιάννη Αλαφούζου) είχε αγοράσει τον τηλεοπτικό σταθμό και προγραμμάτιζε να εκπέμψει το νέο πρόγραμμα της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ από τις συχνότητές του.
Ωστόσο, λίγες ημέρες πριν το νέο ξεκίνημα του τηλεοπτικού ΣΚΑΪ, κρίθηκε σκόπιμη η αγορά του τηλεοπτικού σταθμού Seven, ο οποίος είχε άδεια πανελλαδικής εμβέλειας, σε αντίθεση με τον Smart TV, και τελικά εξέπεμψε από τις συχνότητες του πρώην Seven. Ο σταθμός παρέμεινε στην ιδιοκτησία του ομίλου Αλαφούζου, μέχρι το 2008 όταν εξαγοράστηκε από τον επιχειρηματία Βίκτωρα Ρέστη, ο οποίος αργότερα ανακοίνωσε, ότι μέσα από την συχνότητά του θα εκπέμψει το πρόγραμμα του MTV Greece, την Ελληνική έκδοση (franchise) του Αμερικανικού MTV (Music Television), η οποία ξεκίνησε να εκπέμπει την Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2008 και θεωρούνταν ως το 36ο MTV στην Ευρώπη. Η μετάδοση ξεκίνησε με την προβολή της συναυλίας των Red Hot Chili Peppers η οποία γυρίστηκε αποκλειστικά για το MTV Ιταλίας, στα στούντιο του καναλιού, ενώ συνέχισε με την αποκλειστική τηλεοπτική προβολή ενός βιντεοκλίπ των Coldplay.
Πρόγραμμα
Το κανάλι αρχικά εξέπεμπε μουσικά βίντεο κλιπ τις περισσότερες ώρες και διάφορες εκπομπές μικρής διάρκειας κάποιες ώρες. Από τον Σεπτέμβριο του 2016 σταμάτησε να εκπέμπει βίντεο κλιπ και εξέπεμπε δύο με τρεις φορές την ημέρα τις ίδιες εκπομπές σε επανάληψη μέχρι τον Οκτώβριο του 2017. Από τότε ξεκίνησε να εκπέμπει νέες εκπομπές ποικίλων θεμάτων όπως: έξοδος στην πόλη, ψυχαγωγία, πολιτισμός, συνεντεύξεις κ.ά. καθώς επίσης και μουσική χωρίς, ωστόσο, βίντεο κλιπ. Από τον Οκτώβριο του 2018 άρχισε να εκπέμπει νέες εκπομπές ψυχαγωγικού και κοινωνικοπολιτικού χαρακτήρα. Το πρόγραμμα του RISE TV δεν έχει ξεχωριστές εκπομπές, αλλά χωρίζεται σε 8 ενότητες, που η καθεμία αποτελείται από αυτόνομα θέματα - εκπομπές. Αυτές είναι: tech, food, reportage, dialogues, fun, new gen, culture και music.
Από τον Οκτώβριο του 2021 μεταδίδει την ενημερωτική εκπομπή NET24 αργά το βράδυ. Αρχικά προβλήθηκε από το φθινόπωρο του 2019 μέχρι το καλοκαίρι του 2021 στο Attica TV ενώ η εκπομπή παίζεται παράλληλα και στα περιφερειακά κανάλια Epsilon Δράμας, Top Channel Κοζάνης, Νotos TV Ηρακλείου Κρήτης, Lepanto TV Ναυπάκτου και Euro TV Κιλκίς (το κανάλι διαθέτει εγκαταστάσεις και στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης).
Εμβέλεια
Το κανάλι εκπέμπει ψηφιακά μέσω της Digea, σε ολόκληρη την Αττική, τον Αργοσαρωνικό, την Κεντρική και Νότια Εύβοια και μέρος των Κυκλάδων, από 13 συνολικά κέντρα εκπομπής, στην συχνότητα 34 UHF, μαζί με τα κανάλια Nickelodeon Greece, MAD TV και Smile TV. Από το 2004 ως Smart και μετέπειτα εξέπεμπε και δορυφορικά στην υπόλοιπη Ελλάδα και την Κύπρο μέσω της συνδρομητικής πλατφόρμας της NOVA, αφού χορηγήθηκε στην ιδιοκτήτρια εταιρεία του σταθμού, άδεια προς παροχή τηλεοπτικών υπηρεσιών ελεύθερης λήψης μέσω δορυφόρου.
Ως MTV Greece, συνεργαζόταν με άλλα τοπικά κανάλια για αναμετάδοση του προγράμματός του: στην Πάτρα, αρχικά μέσω του Tele Time και μετέπειτα μέσω του Super B (νυν ProNews),  στις Κυκλάδες μέσω του δημοτικού Αιγαίο  και στην Κρήτη μέσω της Νέας Τηλεόρασης,  ενώ διέθετε και αδερφικό σταθμό με αυτόνομο πρόγραμμα στη Θεσσαλονίκη, το MTV+ το οποίο αντικαταστάθηκε από το Nickelodeon+ επίσημο συνεργάτη του ομόσταβλου Ελληνικού franchise του Nickelodeon. Από τον Σεπτέμβριο του 2018 μεταδίδεται στην EON TV της NOVA (τότε WIND VISION).
Ιδιοκτησία
Η επιχείρηση που διαχειρίζεται το κανάλι είναι η Ραδιοτηλεόραση Πειραιάς Ανώνυμος Εταιρεία που συστάθηκε στις αρχές του 1998, με τον διακριτικό τίτλο TV Πειραιάς A.E. και έδρα τον Πειραιά. Δύο μήνες αργότερα, νομιμοποιήθηκε η λειτουργία του βάσει απόφασης του Υπουργείου Τύπου με αριθμό πρωτοκόλλου 6231/Ε/20.3.1998. Στις αρχές του 2000, επεκτάθηκαν οι δραστηριότητες. Στα τέλη του 2003, τροποποιήθηκε ο διακριτικός τίτλος του φορέα, σε Smart TV Α.Ε.
Στα μέσα του 2005, ο σταθμός περιήλθε στην ιδιοκτησία του Γιάννη Αλαφούζου ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος για λίγο διάστημα και μεταφέρθηκε στο Νέο Φάληρο. Δύο χρόνια μετά, περιήλθε στην ιδιοκτησία του Βίκτωρα Ρέστη μεταφέροντας το κανάλι στο Ελληνικό  και στα τέλη του 2008, στο Χαλάνδρι. Στα τέλη του επόμενου έτους, τροποποιήθηκε ο διακριτικός τίτλος σε MTV Greece ενώ το 2011 επεκτάθηκαν οι δραστηριότητες του τηλεοπτικού σταθμού ο οποίος μεταφέρθηκε στο Μαρούσι. Στις αρχές του 2016, ο διακριτικός τίτλος του φορέα μεταβλήθηκε σε RISE TV Α.Ε. και την επόμενη χρονιά το κανάλι μεταφέρθηκε στο Νέο Ηράκλειο.
Το κανάλι ανήκει, στο μεγαλύτερο μέρος του, στην Dunsford Holdings Limited.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας Κατηγορία:Μουσικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί περιφερειακής εμβέλειας (Αττική) Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2016
Κανόνες του ταβλιού
thumb|250px|Το ταμπλώ του ταβλιού με τα πούλια στις αρχικές θέσεις του παιχνιδιού «πόρτες». Οι κανόνες που περιγράφονται παρακάτω ισχύουν για τα παιχνίδια Πόρτες (και το δυτικό τάβλι), Πλακωτό και Φεύγα (ή Μουλτεζίμ). Για τους ιδιαίτερους κανόνες κάθε παιχνιδιού δείτε το αντίστοιχο άρθρο.
Ο πίνακας
Το τάβλι παίζεται σε πίνακα (ταμπλώ) όπως αυτός που φαίνεται στην εικόνα. Ο πίνακας χωρίζεται σε τέσσερις περιοχές με κάθε περιοχή να περιλαμβάνει έξι θέσεις, συνολικά δηλαδή 24 θέσεων που έχουν κατά παράδοση τριγωνικό σχήμα. Κάθε παίκτης έχει μια περιοχή εκκίνησης και η απέναντί της περιοχή είναι η περιοχή μαζέματος του παίκτη. Τα πούλια τού παίκτη κινούνται κυκλικά από την περιοχή εκκίνησης στην περιοχή μαζέματος. Όταν ένας παίκτης έχει όλα του τα πούλια στην περιοχή μαζέματος του επιτρέπεται να ξεκινήσει το μάζεμα.