cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νεκρό τηλέφωνο
Πιθανό σίκουελ
Τον Ιούνιο του 2022, ο Ντέρικσον είπε ότι ενώ ο Χιλ ήταν προστατευτικός με την ιστορία του, ο συγγραφέας του είχε βάλει μια «υπέροχη ιδέα» για ένα σίκουελ που ήταν ανοιχτός να σκηνοθετήσει εάν η πρώτη ταινία ήταν επιτυχημένη. Τον Αύγουστο, ο Ντέρικσον και ο Χιλ επιβεβαίωσαν ότι υπήρχαν συζητήσεις με το στούντιο για τη δημιουργία ενός σίκουελ. Ο Ντέρικσον αναφέρθηκε στην οικονομική επιτυχία του Νεκρό τηλέφωνο ως έναν από τους καταλύτες για την ανάπτυξη του έργου. Ο Χιλ είπε ότι η έμπνευσή του για τη συγγραφή ενός σίκουελ βασίστηκε στις «εμβληματικές εικόνες» των μασκών του Άρπαγα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2021 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με φαντάσματα Κατηγορία:Ταινίες με κατά συρροή δολοφόνο Κατηγορία:Ταινίες τρόμου Κατηγορία:Υπερφυσικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με όνειρα Κατηγορία:Αμερικανικές υπερφυσικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Σκοτ Ντέρικσον Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βόρεια Καρολίνα Κατηγορία:Ταινίες της Blumhouse Productions
Μαρία, δούκισσα του Χέλρε
Η Μαρία, ολλανδ.: Maria van Gerle (απεβ. 12 Μαΐου 1405) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ ήταν κόρη του δούκα του Χέλρε και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Γύλιχ.
Είναι η μία από τις δύο διεκδικήτριες στον τίτλο της δούκισσας του Χέλρε και κόμισσας του Zούτφεν για λογαριασμό τού γιου της, κατά τη διάρκεια του πολέμου διαδοχής του Χέλρε από το 1371 έως το 1379.
Βιογραφία
Ο πόλεμος ξεκίνησε μετά το τέλος των ετεροθαλών αδελφών της, Ρέγκιναλντ Γ΄ και Eδουάρδου δουκών του Χέλρε. Ο Εδουάρδος απεβίωσε από τις πληγές, που έλαβε στη μάχη του Μπέσβαϊλερ και ο Ρέγκιναλντ Γ΄, γνωστός ως ο Παχύς, απεβίωσε μήνες αργότερα. Η διαδοχή διεκδικήθηκε επίσης από την αδελφή της Mαρίας, τη Ματθίλδη, της οποίας η μερίδα ονομάστηκε Χέεκερενς και ηγήθηκε αυτής ο Φρειδερίκος φαν Χέεκερεν (1320-1386). Η μερίδα της Μαρίας ονομάστηκε Μπρόνκχορστερς και ηγήθηκε αυτής ο Γκάισμπερτ Ε΄ φαν Μπρόνκχορστ (1328-1356). Μετά τη νίκη της μερίδας της, ο τίτλος του δούκα των Χέλρε πήγε στον γιο της, Γουλιέλμο Γ΄ δούκα του Γύλιχ.
Οικογένεια
Στις 25 Δεκεμβρίου 1362 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ δούκα του Γύλιχ (απεβ. 1393) και είχαν παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βάσενμπεργκ
Dead Again
Dead Again είναι ο τίτλος του έκτου άλμπουμ του δανέζικου heavy metal συγκροτήματος Mercyful Fate, το οποίο κυκλοφόρησε στις 9 Ιουνίου του 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records.
Αυτός ήταν ο τέταρτος στούντιο δίσκος του συγκροτήματος σε διάστημα πέντε ετών, μετά την επανένωση τους το 1993. Οι ηχογραφήσεις του πραγματοποιήθηκαν στο Nomad Recording Studio του Κάρολτον του Τέξας από τον Οκτώβριο ως τον Δεκέμβριο του 1998, με παραγωγό τον Στέρλινγκ Γουάινφιλντ σε συνεργασία με μέλη του σχήματος.
Για την προώθηση του άλμπουμ γυρίστηκε βίντεο κλιπ για το κομμάτι "The Night" και το συγκρότημα περιόδευσε στη Βόρεια Αμερική από τον Σεπτέμβριο ως τον Νοέμβριο του 1998, ενώ στις αρχές της χρονιάς είχε δώσει έξι συναυλίες στη Βραζιλία και τη Χιλή.
Μέλη των Mercyful Fate
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Dead Again" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Mercyful Fate Κατηγορία:Άλμπουμ του 1998
Καρδερίνα
Η καρδερίνα είναι στρουθιόμορφο πτηνό, του γένους Carduelis και ανήκει στην οικογένεια των σπιζιδών. Είναι ωδικό πτηνό και ζει κατά σμήνη σε δάση και σε λιβάδια, όπως επίσης σε κήπους και σε αγρούς. Απαντάται σε ολόκληρη την Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Δυτική Ασία. Είναι αποδημητικό πουλί και το φθινόπωρο μεταναστεύει σε τόπους με πιο γλυκό κλίμα. Τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με σπόρους αγκαθιών και με σκουλήκια. Αξιοσημείωτη είναι η αλληλεγγύη και η αγάπη που τρέφουν τα πουλιά αυτά μεταξύ τους.
Περιγραφή
Το μήκος του πτηνού φθάνει τα 19 εκατοστά και υπάρχει μεγάλη ποικιλία σε χρωματικούς συνδυασμούς. Κυρίαρχα χρώματα είναι το κίτρινο, το κόκκινο και το μαύρο. Το κεφάλι της έχει χρώμα κόκκινο και σε αυτό το χαρακτηριστικό οφείλεται η ονομασία "τουρκοπούλα" που της έδωσε ο λαός, επειδή το κόκκινο χρώμα στο κεφάλι της μοιάζει σαν το πτηνό να φορά φέσι.
Οι αρσενικές καρδερίνες έχουν πιο έντονα χρώματα πιο σκούρα τα μαύρα σημεία τους. Θα πρέπει ένας νέος εκτροφέας να προσέξει την φτερούγα του αρσενικού πτηνού να είναι όλη μαύρη ,η κόκκινη μάσκα στο κεφάλι να φτάνει μέχρι πίσω από τα μάτια της, τα μουστάκια ή τρίχες δηλαδή γύρω από το ράμφος της να είναι μαύρα και αυτά. Στο κεφάλι της το μαύρο τμήμα είναι ομοιόμορφο δίχως άσπρες τρίχες.
Στα μικρά πτηνά τα οποία δεν έχουν ντυθεί ακόμα μπορούμε και εκεί να τα ξεχωρίζουμε από την μαύρη φτερούγα και από το μαύρο μουστάκι. Όμως πολλές φορές μπορεί να γελαστούμε στα νεαρά πτηνά διότι υπάρχουν μερικές καρδερίνες που δεν μπορούμε να της ξεχωρίσουμε απόλυτα.
Οι θηλυκές καρδερίνες έχουν πιο ξεθωριασμένα χρώματα η κόκκινη μάσκα δεν καλύπτει το μάτι αλλά μέχρι την μέση του περίπου. Η φτερούγα της είναι καφέ, στο κεφάλι της στο μαύρο τμήμα έχει άσπρα φτερά, στο μουστάκι της έχει καφέ τρίχες και γενικότερα είναι μικρότερη σε μέγεθος από την αρσενική.
Οι μικρές θηλυκές καρδερίνες έχουν και αυτές καφέ φτερούγες και καφέ φτερά γύρω από το ράμφος τους.
Αναπαραγωγή
thumb|Carduelis carduelis carduelis Η καρδερίνα ζευγαρώνει την άνοιξη και κτίζει φωλιά σε κορυφές των δέντρων, Στο χώρο αυτό γεννά 4-5 αυγά χρώματος γαλαζοπράσινου με καστανά στίγματα και τα επωάζει επί 14 ημέρες περίπου, ενώ το αρσενικό επιμελείται τη διασκέδασή της με το κελάηδημά του. Γενικά, είναι πολύ στοργικό πουλί απέναντι στα μικρά του.
Φυλές - υποείδη
Οι καρδερίνες λόγω της ευρείας ποικιλίας χρωμάτων και ιδίως φωνών τράβηξαν την προσοχή εκατοντάδων εκτροφέων εκ των οποίων άλλοι ασχολήθηκαν με χρωματικές μεταλλάξεις ενώ ορισμένοι με βελτιώσεις των φωνών. Έτσι οι πιο γνώστες ράτσες καρδερινών οι οποίες υπαρχουν στην φύση είναι:
Ωστόσο υπάρχουν και αξιόλογες μεταλλάξεις καρδερινων οι οποίες δημιουργήθηκαν με την ελεγχόμενη και επιλεκτική διασταύρωση καρδερινων οι πιο διαδεδομένες είναι οι:
Άλλες ονομασίες
μικρογραφία Υπάρχουν διάφορα ονόματα για την καρδερίνα. Η επιστημονική της ονομασία είναι σπίζα η ακανθοφάγος ή ακανθυλίδα η γνήσια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπιζίδες
Dodge Power Wagon
Το Dodge Power Wagon είναι τετρακίνητο μεσαίο φορτηγάκι που κατασκευάστηκε σε διάφορες σειρές μοντέλων από το 1945 έως το 1980 από τη Dodge, στη συνέχεια ως πινακίδα για το Dodge Ram από το 2005 έως το 2013 και, πιο πρόσφατα, το «-13», ως μεμονωμένο μοντέλο που διατίθεται στο εμπόριο από την Ram Trucks. Αναπτύχθηκε με το όνομα WDX και μέχρι το 1960 ήταν γνωστό εσωτερικά με τον κωδικό ανάπτυξης T137 - όνομα που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από τους λάτρεις για να περιγράψει την αρχική σειρά.
Η αρχική πολιτική έκδοση, που ονομάζεται συνήθως "flat fender" Power Wagon ή FFPW, βασίστηκε μηχανικά στα στρατιωτικά φορτηγά του Dodge 3/4 τόνων WC του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το Power Wagon ήταν το πρώτο φορτηγό μεσαίας χρήσης 4x4 μαζικής παραγωγής και σημαντικός προκάτοχος πολλών σύγχρονων τετρακίνητων φορτηγών. Οι ενημερωμένες εκδόσεις συνέχισαν να παράγονται μέχρι το 1964.
Ακολουθώντας την πολιτική της Chrysler Corporation για το εξωτερικό, τα Power Wagon κυκλοφόρησεαν σε όλο τον κόσμο και με τα σήματα Fargo και De Soto.
Κεχαριτωμένη Μαρία
Κεχαριτωμένη Μαρία (ισπανικός τίτλος: María llena eres de gracia) ονομάζεται μια ταινία του 2004, συμπαραγωγή Αμερικής και Κολομβίας. Σεναριογράφος και σκηνοθέτης του έργου είναι ο Τζόσουα Μάρστον. Ο τίτλος προέρχεται από τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου (Ave Maria)  και αποτελεί αναφορά σε αυτό που η πρωταγωνίστρια, η Μαρία, μεταφέρει μέσα της κατά το ταξίδι της προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η ηθοποιός που ενσάρκωσε τη Μαρία, η Καταλίνα Σαντίνο Μορένο, έλαβε μια υποψηφιότητα στη 77η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ, στην κατηγορία Α’ γυναικείου ρόλου. Ήταν η τρίτη κατά σειρά Λατινοαμερικανή ηθοποιός που προτάθηκε ποτέ στη συγκεκριμένη κατηγορία των Όσκαρ, μετά τη Βραζιλιάνα Φερνάντα Μοντενέγκρο, για τον Κεντρικό Σταθμό (1998), και την Μεξικάνα Σάλμα Χάγιεκ, για την Φρίντα (2002). Η ταινία συνολικά έλαβε 29 βραβεία και 22 υποψηφιότητες σε διάφορα φεστιβάλ, με πιο αξιοπρόσεκτα το Διεθνές Φεστιβάλ του Βερολίνου, τα Βραβεία Sundance, τα European Film Awards και τα Βραβεία Κριτικών της Νέας Υόρκης.
Πλοκή
Η Μαρία Άλβαρες, μια δεκαεπτάχρονη κοπέλα από την Κολομβία, εργάζεται υπό πολύ σκληρές συνθήκες σε μια φυτεία ώστε να καταφέρνει να συντηρεί την οικογένειά της. Ωστόσο, μόλις ανακαλύπτει πως είναι έγκυος από το σύντροφό της, τον οποίο και δεν αγαπά, και αφού το αφεντικό της την κακομεταχειριστεί, παραιτείται και αποφασίζει να βρει αλλού δουλειά παρά τη δυσαρέσκεια της οικογένειάς της. Στο δρόμο για τη Μπογκοτά, της προσφέρεται μια αποστολή παράνομης μεταφοράς ναρκωτικών μέσα στον οργανισμό της. Απελπισμένη, και παρά τον κίνδυνο για την υγεία και το μωρό της, δέχεται και καταπίνει 62 συσκευασίες ηρωίνης. Κατόπιν ανεβαίνει στο αεροπλάνο για Νέα Υόρκη. Στο τελωνείο σχεδόν γίνεται αντιληπτή, μα γλιτώνει την εξέταση με ακτίνες Χ όταν οι υπάλληλοι μαθαίνουν για την εγκυμοσύνη της. Ανακουφισμένη πηγαίνει σε ένα ξενοδοχείο και ετοιμάζεται να αποβάλλει τα ναρκωτικά από τον οργανισμό της. Εκείνη τη στιγμή όμως ανακαλύπτει την σκληρότητα του κόσμου της παράνομης διακίνησης, όταν μια κοπέλα με παρόμοια αποστολή πεθαίνει και ανοίγεται για να της αφαιρεθούν οι συσκευασίες. Σοκαρισμένη αποφασίζει να το σκάσει και η αποστολή της είναι πλέον να σωθεί, μέχρι που ανακαλύπτει τη χάρη που θα την οδηγήσει σε μια νέα ζωή. Στο τέλος αποφασίζει να μην επιστρέψει ποτέ πια στην πατρίδα της, και να παραμείνει στις ΗΠΑ. Καθώς η κάμερα σβήνει, αχνοφαίνεται στο βάθος μια διαφήμιση που αναγράφει «Είναι αυτό που είναι μέσα που τελικά μετρά» (es lo que hay dentro que cuenta).
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Κολομβιανές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στον Ισημερινό
Μαρκινιάδα Άρτας
Η Μαρκινιάδα είναι ένα χωριό του Δήμου Νικολάου Σκουφά με 92 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και απέχει περίπου 23 χλμ. από την πόλη της Άρτας. .
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Μαρκινιάδα υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Πέτα με έδρα το Πέτα. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, η Μαρκινιάδα εντάχθηκε στο Δήμο Νικολάου Σκουφά.
Ιστορία
Η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι τα αρχεία της Βενετίας, στα οποία μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1697, η Μαρκινιάδα μαζί με πολλά άλλα χωριά της Άρτας, κατέβαλαν φόρο στην Βενετική διοίκηση με αντάλλαγμα την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών.
Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 200 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Η Μαρκινιάδα αποτελούσε μέρος του τμήματος Ραδοβυζίου.
Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στη Μαρκινιάδα. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, στο χωριό διέμεναν περίπου 35 οικογένεις. Στο χωριό υπήρχε ο ναός του Αγίου Γεωργίου και τρία παρεκκλήσια, της Θεοτόκου, της Αγίας Τριάδας και του Προφήτη Ηλία και ιερουργούσε ένας εφημέριος από το χωριό. Ο μητροπολίτης αναφέρει ότι στη θέση Ντίρζιου, υπήρξε παλαιό χωριό και σε απόσταση μισής ώρας, στη θέση Καββαλάρι υπήρχε ο ερειπωμένος ναός του Αγίου Νικολάου. Ο Ξενόπουλος αναφέρει επίσης ότι στη Μαρκινιάδα υπήρχε γραμματοδιδασκαλείο και φοιτούσαν σε αυτό περίπου 20 μαθητές.
Η οριστική απελευθέρωση της Μαρκινιάδας έλαβε χώρα το 1881, όπου ορίστηκε ως σύνορο του Ελληνικού κράτους, ο ποταμός Άραχθος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Νικολάου Σκουφά
Ponginae
Με τον όρο Ponginae εννοούμε μία υποοικογένεια της οικογένειας των ανθρωπίδων. Περιλαμβάνει αρκετά γένη, τα οποία είναι όλα αφανισμένα εκτός από το γένος Pongo, δηλαδή τους ουρακοτάγκους. Συγκεκριμένα στις Ponginae ανήκουν τα εξής γένη:
Οι Ponginae διαχωρίστηκαν από την εξελικτική πορεία των ανθρωπίνων (χιμπαντζήδες, άνθρωποι, γορίλες) 13 εκατομμύρια χρόνια πριν, όταν δηλαδή έζησε ο τελευταίο κοινός πρόγονος όλων των μεγάλων πιθήκων.
thumb|left|600px| Η θέση της υποοικογένειας Ponginae στο φυλογενετικό δέντρο των σωζόμενων ανθρωποειδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρωπίδες
Ιωάννα του Γύλιχ
Η Ιωάννα, γερμ.: Johanna von Jülich (απεβ. το 1394) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν κόρη του δούκα του Γύλιχ και με τον γάμο της έγινε κυρία του Άρκελ.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Γουλιέλμου Β΄ δούκα του Γύλιχ και της Μαρίας των Βάσενμπεργκ, κόρης του Ρέγκιναλντ Β΄ δούκα του Χέλρε.
Αδέλφια της ήταν ο Γουλιέλμος Γ΄ δούκας των Γύλιχ & Χέλρε και ο Ράιναλντ Δ΄ δούκας των Γύλιχ & Χέλρε. Και οι δύο ήταν άγαμοι, έτσι η Ιωάννα διεκδίκησε τα δύο δουκάτα. Τα αξίωσε και ο ανιψιός τους Αδόλφος δούκας του Μπεργκ. Τελικά το Χέλρε περιήλθε στην κόρη τής Ιωάννας (τη Μαρία, που το παραχώρησε στον γιο της Άρνολντ) και το Γύλιχ στον Αδόλφο.
Οικογένεια
Το 1376 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ε΄ κύριο του Άρκελ (Arkel) (1362-1428) και είχαν παιδιά:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Γύλιχ
4η Μεραρχία Πεζικού (Ινδία)
Η 4η Ινδική Μεραρχία Πεζικού (αγγλικά: 4th Indian Infantry Division) ή Μεραρχία Κόκκινος Αετός (Red Eagle Division), όπως είναι γνωστή, αποτελεί σχηματισμό του Ινδικού Στρατού.
Η μεραρχία ιδρύθηκε στην Αίγυπτο το 1939 και ήταν ο πρώτος ινδικός σχηματισμός που έδρασε στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Όπως συνέβαινε με όλους τους σχηματισμούς στον Ινδικό Στρατό πριν από την ανεξαρτησία, αποτελούνταν κυρίως από Βρετανούς αξιωματικούς και δευτερευόντως Ινδούς. Ωστόσο, περιλάμβανε Ινδούς αξιωματικούς μέχρι το βαθμό του Λοχαγού και του Ταγματάρχη.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έλαβε μέρος στις εκστρατείες στην Ανατολική Αφρική (Ερυθραία και Σουδάν), τη Συρία, τη Βόρεια Αφρική και την Ιταλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδία
Γκούσταφ Σκάρσγκορντ
Ο Γκούσταφ Κάσπαρ Ορμ Σκάρσγκορντ (Gustaf Caspar Orm Skarsgård, γεννημένος στις 12 Νοεμβρίου 1980) είναι Σουηδός ηθοποιός. Είναι πιο γνωστός εκτός Σκανδιναβίας για το ρόλο του ως Φλόκι στη σειρά του History Channel Βίκινγκς, καθώς και για τους ρόλους του στις ταινίες Evil (2003), The Way Back (2010) και Kon-Tiki (2012). Έπαιξε επίσης τον Καρλ Στραντ στη δεύτερη σεζόν της σειράς του HBO Westworld.
Πρώτα χρόνια
Ο Γκούσταφ Σκάρσγκορντ γεννήθηκε στη Στοκχόλμη και είναι γιος του Σουηδού ηθοποιού Στέλαν Σκάρσγκορντ και της πρώτης γυναίκας του. Έχει πέντε αδέλφια: τον Αλεξάντερ Σκάρσγκορντ, τον Σαμ, τον Μπιλ, την Έιγια και τον Βάλτερ, και δύο ετεροθαλή αδέλφια, τους Όσιαν και Κούλμπιερν από το δεύτερο γάμο του πατέρα του. Ο Αλεξάντερ, ο Μπιλ και ο Βάλτερ είναι επίσης ηθοποιοί. Ο νονός του είναι ο Σουηδός ηθοποιός Πέτερ Στούρμαρε.
Καριέρα
Το 1989, ο Γκούσταφ έπαιξε στη σουηδική ταινία, Codename Coq Rouge. Αφού παρακολούθησε το Teaterhögskolan στη Στοκχόλμη από το 1998 έως το 2003, εντάχθηκε στο Βασιλικό Δραματικό Θέατρο. Έπαιξε σε πολλά έργα του Σαίξπηρ, του Τσέχωφ και του Σέντερμπεργκ τόσο στο Βασιλικό Δραματικό Θέατρο όσο και στο Θέατρο της Στοκχόλμης. Το 2003 εμφανίστηκε στη ταινία Evil και το 2008 στο Patrik 1,5. Από το 2013 μέχρι το 2020 έπαιξε στη σειρά Βίκινγκς του History Channel στο ρόλο του Φλόκι, του ναυπηγού.
Τον Μάρτιο του 2019, ο Γκούσταφ έπαιξε στο ρόλο του Μέρλιν στο Cursed, μια πρωτότυπη τηλεοπτική σειρά του Netflix που βασίζεται σε μια αναπαράσταση του θρύλου του Άρθουρ. Η πρώτη σεζόν κυκλοφόρησε στις 17 Ιουλίου 2020.
Προσωπική ζωή
Ο Γκούσταφ ήταν σε σχέση με την ηθοποιό Χάνα Άλστρεμ από το 1999 έως το 2005. Μένει στη Σουηδία και στο Λος Άντζελες.
Απονομές
Έχει κερδίσει το βραβείο Γκουλντμπάγκε για την σουηδική ταινία Kidz In da Hood και το βραβείο Shooting Stars της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου το 2007.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνικό χρηματιστηριακό κραχ του 1999
Το ελληνικό χρηματιστηριακό κραχ του '99 είναι η ξαφνική και απότομη πτώση που σημείωσαν οι τιμές των περισσότερων μετοχών του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών (ΧΑΑ), η οποία ξεκίνησε το φθινόπωρο του 1999 και συνεχίστηκε μέχρι την άνοιξη του 2003. Το κράχ αυτό είχε ως αποτέλεσμα την σημαντική πτώση της συνολικής κεφαλαιοποίησης του Χρηματιστηρίου και την μεγάλη μείωση του ονομαστικού πλούτου για την πλειονότητα των εγγεγραμμένων επενδυτών. Το κραχ επηρέασε μεγάλο μέρος των Ελλήνων, καθώς οι ενεργοί επενδυτές είχαν φτάσει τα 1,5 εκατομμύρια, και οδήγησε σε πολυετείς δικαστικές διαμάχες για την εύρεση και την τιμωρία πιθανών ενόχων, γι' αυτό και έγινε γνωστό ευρέως ως το «σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου», παρόλο που εν τέλει όλοι οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν.
Η άνοδος του Χρηματιστηρίου
Η ραγδαία άνοδος των τιμών των μετοχών στο ΧΑΑ, γνωστή και ως «φούσκα του Χρηματιστηρίου» είχε ξεκινήσει ήδη από το 1997. Όπως περιγράφουν τα συμπεριφορικά οικονομικά, οι οικονομικές φούσκες οφείλονται σε ένα συνδυασμό προκαταλήψεων που οδηγούν σε ομαδική απερισκεψία και αγελαία συμπεριφορά. Στην περίπτωση της ελλαδικής χρηματιστηριακής φούσκας 1997-1999, ένας συνδυασμός οικονομικών παραγόντων, όπως η άρση πολλών διεθνών περιορισμών στην διακίνηση κεφαλαίων, η ψηφιακή επανάσταση και το διαδίκτυο, η μείωση των καταθετικών επιτοκίων, η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ, η ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, η μείωση του πληθωρισμού, η βελτιωμένη δημοσιονομική εικόνα της χώρας, μεταξύ άλλων, δημιούργησαν την εντύπωση μιας σημαντικής βελτίωσης των θεμελιωδών παραμέτρων της ελλαδικής οικονομίας. Η διεθνής εικόνα των αγόρων συνέβαλε επίσης σε μεγάλο βαθμό στην φούσκα του ΧΑΑ, εφόσον παρατηρήθηκαν παρόμοιες φούσκες στα περισσότερα μεγάλα χρηματιστήρια του εξωτερικού.
Η έναρξη της φούσκας απέφερε υψηλά κέρδη σε μικρό αριθμό επενδυτών μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα την προσέλκυση ολοένα και περισσότερων επενδυτών που επεδίωκαν να αντιγράψουν αυτή την επιτυχία. Το καλοκαίρι του 1999, η ενασχόληση με το χρηματιστήριο είχε φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ. Ακόμη και σε μικρά χωριά υπήρχαν ΕΛΔΕ (εταιρείες λήψης και διαβίβασης εντολών) που λειτουργούσαν ως γραφεία διαμεσολάβησης για την αγορά και πώληση μετοχών. Υπολογίζεται ότι πάνω από 1.300 εταιρείες δραστηριοποιούνταν στο Χρηματιστήριο. Έτσι λοιπόν, ο γενικός δείκτης του ΧΑΑ που βρισκόταν στις 933 μονάδες τον Δεκέμβριο του 1996 έφτασε στο ιστορικο υψηλό των 6.335 μονάδων στις 17 Σεπτεμβρίου 1999 (αύξηση 579%). Ο όγκος των ημερήσιων συναλλαγών είχε ξεπεράσει τα 570 δισεκατομμύρια δραχμές (1,8 δισεκατομμύρια ευρώ), ενώ η συνολική κεφαλαιοποίηση του Χρηματιστηρίου έφτασε τα 212,8 δις ευρώ, που αντιστοιχούσε στο 182% του ΑΕΠ.
Η πτώση του Χρηματιστηρίου
Η πτώση ξεκίνησε την Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 1999 αλλά έγινε ιδιαίτερα αισθητή από τις 23 Σεπτεμβρίου και μετά, με τον γενικό δείκτη να σημειώνει πτώση 12,7% σε 3 ημέρες και πτώση άνω των 1.000 μονάδων σε μία βδομάδα. Η καθοδική πορεία συνεχίστηκε μέχρι τον Μάρτιο του 2003, με τον γενικό δείκτη να έχει πέσει στις 1.467 μονάδες. Το κραχ ενισχύθηκε από την μαζική συνειδητοποίηση ότι υπήρχαν μετοχές–«φούσκες», οι οποίες είχαν μεν υψηλή ονομαστική αξία, αλλά αυτό δεν είχε αντίκρυσμα σε πραγματική αξία βάσει της οικονομικής δραστηριοτήτας της εταιρείας.
Αίτια του κραχ
Τα χρηματιστηριακά κραχ είναι ένα γνωστό κοινωνικό φαινόμενο κατά το οποίο κάποια εξωτερικά οικονομικά γεγονότα συνδυάζονται με την ψυχολογία της μάζας δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο όπου η πώληση μετοχών από κάποιους επενδυτές οδηγεί ακόμα περισσότερους επενδυτές στην πώληση μετοχών. Οι επενδυτές πουλάνε κάτω από συνθήκες πανικού ή βιασύνης επειδή νομίζουν ότι οι τιμές θα καταρρεύσουν και αυτό καταλήγει σε μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Στην περίπτωση του κραχ του 1999, πολλές από τις μετοχές εταιρειών που είχαν εισαχθεί στο ΧΑΑ αποδείχτηκαν «φούσκες», δηλαδή μετοχές με πολύ υψηλές τιμές που δεν αντιστοιχούσαν στην πραγματική αξία των εταιρειών, εφόσον αυτές είχαν ελάχιστη οικονομική δραστηριότητα και είχαν κύριο σκοπό την δημιουργία μιας επίπλαστης ελκυστικής εικόνας στο Χρηματιστήριο. Το κοινωνικό φαινόμενο του χρηματιστηριακού κραχ συνέβη την ίδια περίοδο (τέλη 1999–αρχές 2000) σε πολλά χρηματιστήρια του εξωτερικού, όπως αυτά των ΗΠΑ και της Γερμανίας. Αυτό αποδόθηκε στην εναπόθεση πολλών ελπίδων στην ψηφιακή επανάσταση ως πηγή αέναης ανάπτυξης και προόδου. Η διόγκωση της φούσκας ενισχύθηκε και από τους πολιτικούς και τα ΜΜΕ, που εξυμνούσαν το χρηματιστήριο και καλλιεργούσαν μια υπέρμετρα θετική εντύπωση για την μελλοντική εξέλιξη των δεικτών με σκοπό να καρπωθούν πολιτικά οφέλη. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ήταν μια προεκλογική αφίσα του ΠΑΣΟΚ για τις ευρωεκλογές του 1999, με τίτλο «Σήμερα 1.000.000 επενδυτές ξέρουν ότι οι μετοχές τους έχουν αξία», και δήλωση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Κώστα Καραμανλή, ο οποίος λίγες μέρες πριν το κραχ έλεγε: «πιστεύουμε ότι σήμερα το χρηματιστήριο είναι σε μια φάση έντονης ανάπτυξης και πιστεύουμε ότι στο μέλλον, κοντινό και απώτερο, θα είναι ακόμη πιο ανθηρό».
Η φούσκα και το κραχ στην Ελλάδα είχαν ακόμα μεγαλύτερη ένταση απ' ό,τι στο εξωτερικό, επειδή επενδύθηκαν πολλά χρήματα σε μετοχές μικρών εταιρειών της περιφέρειας που κατέρρευσαν ευκολότερα και επειδή υπήρχε σημαντικός βαθμός άγνοιας για τους ασφαλείς τρόπους ανάληψης ρίσκου και για την φύση των διαφόρων επενδυτικών προϊόντων.
Διαπλοκή και αθέμιτες πρακτικές
Μια πρακτική ιδιαίτερα διαδεδομένη στις χρηματιστηριακές συναλλαγές είναι η εκμετάλλευση εμπιστευτικών πληροφοριών (insider trading). Με αυτό τον τρόπο, άτομα που γνωρίζουν εκ των έσω θετικές ή αρνητικές πληροφορίες για μια εταιρεία μπορούν να αγοράσουν ή να πουλήσουν τις μετοχές της προτού δημοσιοποιηθούν αυτές οι πληροφορίες, ώστε να επωφεληθούν οικονομικά. Κάποιοι τρόποι εκμετάλλευσης εμπιστευτικών πληροφοριών είναι παράνομοι σε κάποιες χώρες. Όμως την εποχή της ελλαδικής χρηματιστηριακής φούσκας, το θεσμικό πλαίσιο ήταν διάτρητο και οι εποπτικοί μηχανισμοί ανεπαρκείς. Επιπλέον, υπήρχαν ανέκαθεν διάφορες εταιρείες που υπέγραφαν συμβάσεις με το κράτος για κατασκευή έργων ή παροχή προϊόντων και υπηρεσιών. Η προοπτική ή η ανακοίνωση τέτοιων συμβάσεων ήταν βέβαιο ότι θα οδηγούσε σε αύξηση της μετοχικής τιμής τέτοιων εταιρειών, επομένως τα υψηλόβαθμα στελέχη των εταιρειών αυτών και οι κρατικοί λειτουργοί που γνώριζαν εκ των προτέρων για τέτοιες συμβάσεις βρίσκονταν σε προνομιακή θέση και είχαν την δυνατότητα εκμετάλλευσης τέτοιων εμπιστευτικών πληροφοριών. Τέλος, η εισαγωγή της μετοχής μιας εταιρείας στο Χρηματιστήριο απαιτούσε χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες και αυτό έδινε την δυνατότητα σε άτομα που είχαν την εύνοια των κυβερνώντων να παρακάμπτουν την αναμονή.
Απόηχος του κραχ και απόδοση ευθυνών
Το κραχ προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, σε πολιτικό και ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο. Υπήρξαν ακόμα και διαδηλώσεις έξω από το κτήριο του ΧΑΑ στην οδό Σοφοκλέους. Ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της τότε κυβέρνησης Σημίτη διαβεβαίωναν ότι οι κλυδωνισμοί στο Χρηματισήριο ήταν προσωρινοί. Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης δήλωσε τον Οκτώβριο του 1999 στο Ελεγκτικό Γραφείο του ΠΑΣΟΚ ότι «σε ένα-δύο 24ωρα η κατάσταση στο Χρηματιστήριο θα έχει ομαλοποιηθεί», ενώ ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Γιάννος Παπαντωνίου δήλωνε ακόμα και τον Απρίλιο του 2000, με τον γενικό δείκτη ήδη κάτω από 5.000 μονάδες, ότι «η περίοδος της νευρικότητας στο χρηματιστήριο έχει ημερομηνία λήξης, είναι η 9η Απριλίου, είναι η επανεκλογή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Εμείς, το ΠΑΣΟΚ είμαστε εγγυητές της ομαλής πορείας των αγορών». Την ίδια αισιοδοξία απέπνεαν και οι προεκλογικές δηλώσεις του προέδρου της ΝΔ, Κώστα Καραμανλή, ο οποίος δήλωνε: «εγγυούμαστε απόλυτα για μια διαρκώς ανοδική πορεία του Χρηματιστηρίου από τις 10 Απρίλη».
Καθώς όμως η πτώση των δεικτών συνεχίστηκε και μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ τελικά κατέθεσε πρόταση μομφής κατά του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Γιάννου Παπαντωνίου, η οποία καταψηφίστηκε την 1η Φεβρουαρίου 2001 με 154 υπέρ και 125 κατά. Κατά την συνεδρίαση εκείνη, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κώστας Καραμανλής δήλωσε ότι «το όνειρο του εύκολου πλουτισμού, που υποσχόταν η Κυβέρνηση, μετατράπηκε σε εφιάλτη για σχεδόν ενάμισι εκατομμύριο επενδυτές, με ευθύνη της Κυβέρνησης», ενώ η γενική γραμματέας του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα ρωτούσε επιτακτικά: «Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να ζητήσει συγνώμη επιτέλους για ό,τι έγινε;» Από την άλλη, ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης δικαιολόγησε την πτώση των δεικτών λέγοντας ότι οφειλόταν στο διεθνές κλίμα που συμπαρέσυρε και τα χρηματιστήρια του εξωτερικού, ενώ ο υπουργός κ. Παπαντωνίου υπεραμύνθηκε της κυβερνητικής πολιτικής λέγοντας ότι το θεσμικό πλαίσιο βρισκόταν σε «πλήρη εναρμόνιση με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα».
Η υπόθεση πήρε και τον δρόμο της δικαιοσύνης με επίσημη δικαστική διερεύνηση που οδήγησε στον έλεγχο 23 εταιρειών για χειραγώγηση μετοχών. Η υπόθεση καθυστέρησε πολλά χρόνια, κάτι το οποίο επιδεινώθηκε λόγω εμπλοκής της ανακρίτριας σε παραδικαστικό κύκλωμα. Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών αποφάσισε εν τέλει το 2009 να παραπέμψει 67 άτομα σε δίκη. Με εφετειακό βούλευμα, οι κατηγορούμενοι μειώθηκαν σε 42. Το εφετείο κατέληξε ομόφωνα το 2013 στην απαλλαγή και των 42 κατηγορουμένων για αδικήματα απάτης και νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Κατόπιν αίτησης από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου αναίρεσε την αθωωτική απόφαση το 2016. Η δεύτερη δίκη ξεκίνησε το 2017 με μόνο 36 κατηγορούμενους, καθώς οι άλλοι έξι είχαν αποβιώσει. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων εκδίκασε την υπόθεση το 2018, απαλλάσσοντας τελεσίδικα όλους τους κατηγορούμενους με πλειοψηφική απόφαση 2 προς 1. Η Εισαγγελέας της έδρας άσκησε εκ νέου έφεση με αποτέλεσμα να παραπεμφθεί η υπόθεση στο Πενταμελές Εφετείου Αθηνών, το οποίο, όμως, απέρριψε την έφεση ως αναιτιολόγητη κατά την έναρξη της διαδικασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Οικονομικά σκάνδαλα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά σκάνδαλα
Μπόζιταρ Τζέλιτς
Ο Μπόζιταρ Τζέλιτς (σερβικά : Божидар Ђелић) γεννημένος στο Βελιγράδι την 1η Απριλίου 1965, είναι Σέρβος πολιτικός. Ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Σερβίας για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, καθώς και Υπουργός επιστημών και τεχνολογικής ανάπτυξης και Υπουργός οικονομικών.
Βιογραφία
Ο Τζέλιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι το 1965 και ήταν το μόνο παιδί στην οικογένεια. Οι γονείς του χώρισαν λίγο μετά τη γέννησή του και πήγαν να εργαστούν στο εξωτερικό, ενώ ο ίδιος παρέμεινε με τους γονείς της μητέρας του. Μετά το θάνατό τους το 1973, μετακόμισε στο Παρίσι για να ζήσει με τη μητέρα και τον πατριό του. Όταν η επιχείρησή της οικογένειας απέτυχε, η οικογένεια έπεσε σε μια δύσκολη οικονομική κατάσταση, και ο Μπόζινταρ αναγκάστηκε να εργαστεί. Εργάστηκε σε κουζίνα καταστήματος σε πλυντήριο πιάτων και πλένοντας παράθυρα.
Αποφοίτησε το 1987 από το Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού. Μεταπτυχιακές σπουδές έκανε στα οικονομικά στο Κολλέγιο Κοινωνικών Επιστημών το 1988, καθώς και Δημόσιας Διοίκησης στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ το 1991.
Από το 1991 μέχρι το 1992 εργάστηκε ως σύμβουλος στην κυβέρνηση της Πολωνίας. Από το 1992 μέχρι το 1993 διετέλεσε σύμβουλος του αναπληρωτή πρωθυπουργού της Ρωσικής Ομοσπονδίας Γιεγκόρ Γκαϊντάρ. Από το 1993 έως το 2000 εργάστηκε στην εταιρεία συμβούλων "McKenzie & Co" στο Παρίσι και την Σίλικον Βάλεϊ. Από το 2000 ήταν σύμβουλος του Μίρολιουμπ Λάμπους.
Πολιτική
Υπηρέτησε ως Υπουργός εθνικής οικονομίας και οικονομικών στην κυβέρνηση Ζόραν Τζίντζιτς από τις 25 Ιανουαρίου 2001 έως το 2004. Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 απέτυχε να εκλεγεί, αλλά εκλέγει σε αυτές του 2007 και στην κυβέρνηση συνασπισμού διορίσθηκε Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπεύθυνος για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Επανεκλέγει στις εκλογές του 2008 και στην νέα Κυβέρνηση του Μίρκο Τσβέτκοβιτς ήταν υπουργός επιστημών και τεχνολογικής ανάπτυξης και αναπληρωτής πρωθυπουργός στην θέση παρέμεινε έως το 2012. Επανεκλέγη βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας Κατηγορία:Αναπληρωτές πρωθυπουργοί της Σερβίας Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Σερβίας
Κάρλο Αϊρόλντι
Ο Κάρλο Αϊρόλντι (Carlo Airoldi, 21 Σεπτεμβρίου 1869 – 18 Ιουνίου 1929) ήταν Ιταλός μαραθωνοδρόμος, γνωστός κυρίως από την περιπέτειά του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα.
Υπόβαθρο
Ο Αϊρόλντι γεννήθηκε στο Ορίτζο της Λομβαρδίας, γόνος οικογένειας αγροτών, και άρχισε να συμμετέχει σε αθλητικούς διαγωνισμούς στο Βαρέζε (η πρώτη καταγεγραμμένη συμμετοχή του είναι πάντως στο προάστιο Γκόρλα του Μιλάνου) και αργότερα σε εθνικούς και διεθνείς αγώνες, στους οποίους νίκησε τον μεγάλο αντίπαλό του, τον Μασσαλιώτη Λουί Ορτέγκ. Γρήγορα έγινε γνωστός ως ένας από τους εξέχοντες μαραθωνοδρόμους της εποχής του. Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν η νίκη στον υπερμαραθώνιο Μιλάνου-Βαρκελώνης τον Σεπτέμβριο του 1895, που έγινε σε 12 τμήματα και συνολική απόσταση 1.050 χιλιομέτρων. Αυτή η νίκη του απέφερε 2.000 πεσέτες.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1896
Ο Αϊρόλντι επεδίωξε να συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896, όπου είχε αρκετές πιθανότητες για τη νίκη. Ωστόσο δεν είχε τα χρήματα για να ταξιδέψει μέχρι την Αθήνα. Αναζήτησε βοήθεια από τον διευθυντή ενός γνωστού περιοδικού της εποχής, του La Bicicletta, και του πρότεινε να ταξιδέψει με τα πόδια όλη την απόσταση: ένα ταξίδι που θα τον υποχρέωνε να καλύπτει 70 χιλιόμετρα την ημέρα για να φθάσει στην ελληνική πρωτεύουσα εγκαίρως. Το περιοδικό θα κατέγραφε όλα τα στάδια του ταξιδιού του και θα του παρείχε τρόφιμα και τις απαραίτητες πληροφορίες.
Ο διευθυντής του περιοδικού δέχθηκε και το ταξίδι άρχισε. Ο αθλητής περπάτησε από το Μιλάνο μέχρι το Σπλιτ χωρίς προβλήματα. Δυστυχώς προτού φθάσει στο Ντουμπρόβνικ έπεσε και χτύπησε στο χέρι του, οπότε υποχρεώθηκε να χάσει δύο ημέρες ώστε να αναρρώσει. Τον συμβούλευσαν να μη διασχίσει την Αλβανία με τα πόδια και έτσι επιβιβάσθηκε σε ένα αυστριακό πλοίο που τον πήγε στην Πάτρα. Από εκεί συνέχισε μέχρι την Αθήνα με τα πόδια, ακολουθώντας τη σιδηροδρομική γραμμή αφού δεν υπήρχαν δρόμοι.
Μετά το ταξίδι του ωστόσο, τον περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Όταν πήγε στα ανάκτορα να υπογράψει για τη συμμετοχή του στους αγώνες, ανακρίθηκε από τον πρόεδρο της Ολυμπιακής Επιτροπής, ο οποίος έκρινε πως τα χρήματα που είχε δεχθεί για τη νίκη του στον αγώνα Μιλάνου-Βαρκελώνης τον καθιστούσαν επαγγελματία αθλητή και άρα μη δυνάμενο να συμμετέχει σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Τηλεγραφήματα στάλθηκαν από την Ιταλία, αλλά μάταια: δεν επιτράπηκε στον Αϊρόλντι να λάβει μέρος στους αγώνες. Υπήρξε η φήμη στην Ιταλία ότι οι διοργανωτές δεν επέτρεπαν σε έναν ισχυρό αντίπαλο να αγωνισθεί σε ένα αγώνισμα το οποίο οι Έλληνες ήθελαν πολύ να κερδίσουν. Ο Αϊρόλντι προκάλεσε αργότερα τον νικητή του μαραθωνίου Σπύρο Λούη να τρέξουν οι δυο τους, αλλά δεν πήρε απάντηση.
Η μετέπειτα ζωή του
Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, ο Κάρλο Αϊρόλντι επεχείρησε πολλές φορές να καταρρίψει την επίδοση του Σπύρου Λούη στον μαραθώνιο, χωρίς να τα καταφέρει ποτέ. Συνέχισε να τρέχει σε αγώνες, κυρίως στη Λομβαρδία και στην Ελβετία, όπου νυμφεύθηκε και εργάσθηκε (στη Βέρνη και στη Ζυρίχη). Κατόπιν μετανάστευσε στη Νότια Αμερική για να αναζητήσει την τύχη του. Απεβίωσε στο Μιλάνο σε ηλικία 59 ετών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μαραθωνοδρόμοι Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου
Λίτας
Το Λίτας (litas) ήταν το νόμισμα της Λιθουανίας, το οποίο αντικατέστησε το Ταλόνας το 1993. Εκδιδοταν από την Τράπεζα της Λιθουανίας. Το Λίτας χρησιμοποιήθηκε ως νόμισμα της Λιθουανίας και κατά την περίοδο 1922-1940. Την 1η Ιανουαρίου 2015 αντικαταστάθηκε από το ευρώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία της Λιθουανίας
Ντάργουιν (Αγγλία)
Το Ντάργουιν (αγγλικά: Darwen) είναι κωμόπολη στο Lancashire, Αγγλία. Είναι γνωστό και σαν «Ντάρρεν». Είναι κτισμένη δίπλα από τον ποταμό Ντάργουιν, ο οποίος ρέει από τα δυτικά προς τα βόρεια.
Ντάργουιν ΦΚ
Η πόλη ήταν η έδρα της ομάδας Ντάργουιν ΦΚ, η οποία είχε ιδρυθεί το 1870. Ήταν η πρώτη Αγγλική ομάδα που είχε πληρώσει επαγγαλματίες ποδοσφαιριστές. Η ομάδα είχε φτάσει στα ημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας το 1880-81 και συμμετείχε στη Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) την περίοδο 1891 με 1899. Ο σύλλογος τέθηκε υπό καθεστώς εκκαθάρισης στο τέλος της περιόδου 2008-09.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Μαργαρίτα του Ράβενσμπεργκ
Η Μαργαρίτα, γερμ.: Μargarete von Ravensberg (π. 1320 - 13 Φεβρουαρίου 1389) από τον Οίκο του Κάλβελαγκε ήταν κόρη του κόμη του Ράβενσμπεγκ και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του Γκέρχαρντ ΣΤ΄, που ο πατέρας του και ο αδελφός του ήταν δούκες του Γύλιχ.
Κληρονόμησε από τον αδελφό της την κομητεία του Ράβενσμπεργκ και από τον θείο της την κομητεία του Μπεργκ, έτσι έγινε κόμισσα suo jure.
Οικογένεια
Ήταν κόρη και κληρονόμος του Όθωνα Δ΄ κόμη του Ράβενσμπεργκ και της Mαργαρίτας των Λίμπουργκ, κόρης του Ερρίκου κυρίου του Βίντεκ.
Ο πατέρας της Mαργαρίτας, ο Όθων Δ΄ δεν είχε γιούς, οπότε με το τέλος του το 1328 η κομητεία του Ράβενσμπεργκ περιήλθε στον μικρότερο αδελφό του Μπέρνχαρντ. Ωστόσο, όταν ο Μπέρνχαρντ απεβίωσε το 1346 άτεκνος, έτσι η Mαργαριτα έγινε κληρονόμος του Ράβενσμπεργκ, μια και το μόνο από τα αδέλφια της, η Χέντβιχ, είχε αποβιώσει το 1336. Στη συνέχεια, όταν ο εκ μητρός θείος της Mαργαρίτας Aδόλφος Θ΄ κόμης του Μπεργκ (Berg) απεβίωσε το 1348 άτεκνος, αυτή κληρονόμησε το Μπεργκ από το δικαίωμα της μητέρας της, καθώς η Μαργαρίτα ήταν η μόνη ανιψιά του Aδόλφου Θ΄.
Ως αποτέλεσμα του γάμου της με τον Γκέρχαρντ ΣΤ΄, οι κομητείες Μπεργκ και Ράβενσμπεργκ πέρασαν στον Οίκο του Γύλιχ, όπου παρέμειναν μέχρι το 1511, οπότε πέρασαν στον Οίκο του Λα Μαρκ.
Η Mαργαρίτα παντρεύτηκε τον Γκέρχαρντ ΣΤ΄ από τον Οίκο του Γύλιχ, γιο και αδελφό δουκών του Γύλιχ, και είχαν παιδιά:
Η Άννα της Κλέβης (4η σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας) είναι μία από τις απογόνους της.
Πτήση 103 της Pan Am
Μετά από μια τριετή κοινή έρευνα από την εταιρεία Dumfries και Galloway Constabulary και το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών των ΗΠΑ (FBI), εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης για δύο Λιβύους υπηκόους τον Νοέμβριο του 1991. Το 1999, ο Λίβυος ηγέτης Μουαμάρ Καντάφι παρέδωσε τους δύο άνδρες για να δικαστούν στο Καμπ Ζέιστ, στην Ολλανδία, μετά από παρατεταμένες διαπραγματεύσεις και κυρώσεις του ΟΗΕ. Το 2001, ο Abdelbaset al-Megrahi, ένας αξιωματικός των πληροφοριών της Λιβύης, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη αφού κρίθηκε ένοχος για 270 κατηγορίες σε σχέση με τη βομβιστική επίθεση. Τον Αύγουστο του 2009, αφέθηκε ελεύθερος από την κυβέρνηση της Σκωτίας για λόγους υγείας, αφού διαγνώστηκε με καρκίνο του προστάτη. Πέθανε τον Μάιο του 2012 ως το μόνο άτομο που καταδικάστηκε για την επίθεση.
Το 2003, ο Καντάφι αποδέχθηκε την ευθύνη της Λιβύης για τη βομβιστική επίθεση στο Λόκερμπι και κατέβαλε αποζημίωση στις οικογένειες των θυμάτων, αν και υποστήριξε ότι δεν είχε δώσει ποτέ την εντολή για την επίθεση. Η αποδοχή της ευθύνης ήταν μέρος μιας σειράς απαιτήσεων που ορίζονται από ένα ψήφισμα του ΟΗΕ για την άρση των κυρώσεων κατά της Λιβύης. Η Λιβύη δήλωσε ότι έπρεπε να δεχτεί την ευθύνη λόγω της ιδιότητας του Μεχράκι ως κυβερνητικού υπαλλήλου.
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Εμφυλίου Πολέμου της Λιβύης το 2011, ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Μουσταφά Αμπντούλ Τζαλίλ ισχυρίστηκε ότι ο Λίβυος ηγέτης είχε διατάξει προσωπικά την βομβιστική επίθεση, ενώ οι ερευνητές πίστευαν από καιρό ότι ο Μεχράκι δεν ενήργησε μόνος του και έχουν αναφερθεί ότι πρώην πράκτορες της Στάζι είχαν έναν πιθανό ρόλο στην επίθεση.
Μερικοί συγγενείς των νεκρών, συμπεριλαμβανομένου του αγωνιστή του Λόκερμπι, Τζιμ Σουίρ, πιστεύουν ότι η βόμβα τοποθετήθηκε στο Αεροδρόμιο Χίθροου και δεν στάλθηκε μέσω πτήσεων τροφοδοσίας από τη Μάλτα, σύμφωνα με τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά από μια ομάδα που ανήκε στο Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (Γενική Διοίκηση) που δρούσε στη Δυτική Γερμανία τους μήνες πριν από τη βομβιστική επίθεση στην Pan Am.
Το 2020, οι αρχές των ΗΠΑ απήγγειλαν κατηγορίες στον κάτοικο της Τυνησίας και Λιβύο υπήκοο Abu Agila Mohammad Mas'ud Kheir Al-Marimi, ο οποίος ήταν 37 ετών τη στιγμή του συμβάντος, για συμμετοχή στον βομβαρδισμό. Συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 2022.
360px|thumb|Το μοιραίο αεροσκάφος στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Σαν Φρανσίσκο το 1978 Το αεροσκάφος που εκτελούσε την πτήση Pan Am Flight 103 ήταν ένα Boeing 747-121, νηολογημένο με αριθμό N739PA και ονομαζόταν Clipper Maid of the Seas, ενώ πριν από το 1979, έφερε το όνομα Clipper Morning Light. Ήταν το 15ο αεροσκάφος τύπου 747 που κατασκευάστηκε και παραδόθηκε τον Φεβρουάριο του 1970, έναν μήνα αφότου το πρώτο 747 τέθηκε σε υπηρεσία με στην Pan Am. Το 1978, ως Clipper Morning Light, είχε εμφανιστεί στο "Conquering the Atlantic", το τέταρτο επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς ντοκιμαντέρ του BBC Diamonds in the Sky, που παρουσίαζε ο Τζούλιαν Πέτιφερ.
Πτήση
Μετά το check-in, το αεροσκάφος μετέφερε 243 επιβάτες και 16 μέλη πληρώματος, συμπεριλαμβανομένων του κυβέρνητη Τζέιμς Μαγκουάιρ (55 ετών), τον συγκυβερνήτη Ρέιμοντ Βάγκνερ (52 ετών) και τον ιπτάμενο μηχανικό Τζέρι Άβριτ (46 ετών) Μεταξύ των επιβατών ήταν 35 φοιτητές από το Πανεπιστήμιο των Συρακουσών στη Νέα Υόρκη και δύο από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, οι οποίοι επέστρεφαν στην πατρίδα τους μετά από ένα πρόγραμμα πολιτιστικών ανταλλαγών στο Λονδίνο. Δέκα από τα θύματα ήταν κάτοικοι του Λονγκ Άιλαντ.
Η αναχώρηση της πτήσης 103 ήταν προγραμματισμένη για τις 18:00 και στην πραγματικότητα το αεροπλάνο τροχοδρομήθηκε από την πύλη του τερματικού σταθμού στις 18:04, αλλά - δεδομένου της μεγάλης εναέριας κυκλοφορίας εκείνη την περίοδο των Χριστουγέννων - απογειώθηκε μόνο από τον διάδρομο 27L στις 18: 25, με κατεύθυνση βορειοανατολικά. Στις 18:56, το αεροσκάφος έφτασε σε ύψος 9.400 μέτρων και ο κυβερνήτης Μαγκουάιρ επιβράδυνε τους κινητήρες στην ταχύτητα πλεύσης.
Προειδοποίηση για ύπαρξη βόμβας
Στις 5 Δεκεμβρίου, 16 ημέρες πριν από το συμβάν, η Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας (FAA) δημοσίευσε ένα δελτίο τύπου όπου ανέφερε ότι ένας άνδρας με αραβική προφορά είχε τηλεφωνήσει στην Αμερικανική Πρεσβεία στο Ελσίνκι της Φινλανδίας, προειδοποιώντας τους ότι σε μια πτήση της Pan Am από τη Φρανκφούρτη στη Νέα Υόρκη θα εκραγεί μια βόμβα μέσα σε δύο εβδομάδες από την κλήση. Είπε επίσης ότι μια Φινλανδή θα είχε τοποθετήσει τη βόμβα στο αεροσκάφος ως εθελοντής αγγελιαφόρος. Ωστόσο, η κατάσταση συναγερμού που προέκυψε από το τηλεφώνημα διήρκεσε μόνο 2 ημέρες. Αντίθετα, το τηλεφώνημα ελήφθη πολύ σοβαρά υπόψη από την αμερικανική κυβέρνηση, η οποία κινητοποιήθηκε άμεσα για να προειδοποιήσει την αεροπορική εταιρεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιαμερικανισμός Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα και συμβάντα Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα στο Ηνωμένο Βασίλειο
Γκύτενμπαχ
Το Γκίτενμπαχ (γερμανικά: Güttenbach, κροατικά: Pinkovac, ουγγρικά: Pinkóc, Σλοβενικά: Pinkovec, Pinkovci) είναι πόλη στην επαρχία Γκίσινγκ στο Αυστριακό κρατίδιο του Μπούργκενλαντ. Στις 1 Ιανουαρίου 2016 είχε πληθυσμό 892 κατοίκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Καθήκον
Η λέξη καθήκον, με τη γενικότερη έννοια κατά τη χρήση της, συνώνυμο της υποχρέωσης, υποδηλώνει την οποιαδήποτε πράξη που επιτάσσουν αποδεκτοί ρυθμιστικοί κανόνες κοινωνικής
Πολλές φορές το καθήκον περιλαμβάνει και κάποια έννοια θυσίας, τούτο παρατηρείται περισσότερο στην εθιμοτυπία στους λεγόμενους "κανόνες εθιμοτυπίας" (rules of etiquette), αλλά και στον ορθό λόγο (ορθή ομιλία), όπου στις περιπτώσεις αυτές το επιβαλλόμενο δεν αποτελεί καθήκον. Κάτω από αυτό το πρίσμα κινούνται και οι ηθικολόγοι που προτάσσουν σε αντιδιαστολή τη σύγκρουση μεταξύ καθήκοντος και συμφέροντος.
Διάκριση
Α. Από "νομικής άποψης", ανάλογα των νομικών κανόνων που επιτάσσουν σε πρόσωπα να πράξουν κάτι ή να απόσχουν πράξης, το καθήκον διακρίνεται σε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομικοί όροι Κατηγορία:Ηθικές αρχές Κατηγορία:Αρετή Κατηγορία:Συνθήκες
Μαυρίκι Αχαΐας
Με το όνομα Μαυρίκιο ή Μαυρίκι υπάρχουν δύο οικισμοί στην Αχαΐα:
Σημείωση
Τη χρονική περίοδο 1835-1940 υπήρχε στην Αχαΐα οικισμός με την ονομασία Μαυρίκιο, προτού δώσει τη θέση του στο Άνω και Κάτω Μαυρίκιο. Αυτός ο οικισμός πρόκειται στην ουσία για το σύγχρονο Άνω Μαυρίκιο. Δείτε στη συζήτηση της σελίδας αποσαφήνισης σχετικά.
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ντάργουιν ΦΚ
Η Ντάργουιν ΦΚ (αγγλικά: Darwen F.C.) ήταν ποδοσφαιρική ομάδα από το Ντάργουιν (Αγγλία). Ιδρύθηκε το 1870. Ήταν η πρώτη αγγλική ομάδα που είχε πληρώσει επαγγαλματίες ποδοσφαιριστές. Η ομάδα είχε φτάσει στα ημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας το 1880-81 και συμμετείχε στη Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) την περίοδο 1891 με 1899. Ο σύλλογος τέθηκε υπό καθεστώς εκκαθάρισης στο τέλος της περιόδου 2008–09.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1870
Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, ακρωνύμιο ΠΟΕ (αγγλικά: World Trade Organization WTO, γαλλικά: Organisation mondiale du commerce, ισπανικά: Organización Mundial del Comercio OMC) είναι ο μοναδικός διεθνής οργανισμός που ασχολείται με τους κανόνες που διέπουν το εμπόριο μεταξύ των χωρών. Περιλαμβάνει μια σειρά από Συμφωνίες, αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων της μεγάλης πλειοψηφίας των χωρών της παγκόσμιας κοινότητας και έχουν επικυρωθεί από τα εθνικά κοινοβούλια. Σκοπός του οργανισμού είναι η διευκόλυνση τόσο των παραγωγών αγαθών και υπηρεσιών, όσο και εξαγωγέων και εισαγωγέων. Η Έδρα του Οργανισμού βρίσκεται στη Γενεύη της Ελβετίας. Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1995 ως συνέχεια της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (GATT). Σήμερα αριθμεί 164 κράτη - μέλη.
Πλέον πρόσφατο μέλος
Το Αφγανιστάν έγινε το 164ο μέλος του ΠΟΕ, στις 29 Ιουλίου του 2016.
Παραπομπές
* Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Διεθνές εμπόριο Κατηγορία:Διακυβερνητικοί οργανισμοί
Κώστας Λιάπης (λαογράφος)
Ο '''Κὠστας Ν. Λιάπης''' (Άγιος Γεώργιος Νηλείας, 29 Ιανουαρίου 1935 – Βόλος, 20 Δεκεμβρίου 2019) ήταν Έλληνας δάσκαλος, λαογράφος, ιστορικός και δημοσιογράφος.
Σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία της Λάρισας και εργάστηκε στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση μέχρι την συνταξιοδότησή του. Πρωτοεμφανίστηκε στα Γράμματα με λαογραφικές μελέτες την δεκαετία του 1960. Το 1981 εξέδωσε το πρώτο βιβλίο του με τίτλο Ώρες του Πηλίου. Έγραψε συνολικά 23 βιβλία και πάρα πολλά άρθρα σχετικά με την ιστορία, τα έθιμα, τις παραδόσεις, την λαϊκή αρχιτεκτονική και την τοπική διάλεκτο του Πηλίου. Αρθρογραφούσε συχνά στις βολιώτικες εφημερίδες Η Θεσσαλία και Ταχυδρόμος. Συνεργάστηκε επίσης με τον τοπικό ραδιοσταθμό της ΕΡΑ στον Βόλο.
Το 1996, η Ακαδημία Αθηνών τού απένειμε τον Α΄ Έπαινο της Γλωσσικής Εταιρείας για την μελέτη του Το γλωσσικό ιδίωμα του Πηλίου. Το 2020, η Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος εξέδωσε το τελευταίο βιβλίο του Κώστα Λιάπη με τίτλο Παναγίες του Πηλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι
Νεοχωράκι Άρτας
Το Νεοχωράκι είναι ένα χωριό του Δήμου Νικολάου Σκουφά με 97 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και απέχει περίπου 7 χλμ. από την πόλη της Άρτας. .
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Νεοχωράκι υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Πέτα με έδρα το Πέτα. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το Νεοχωράκι εντάχθηκε στο Δήμο Νικολάου Σκουφά.
Ιστορία
thumb|left|430px|Το Νεοχωράκι και τα γειτονικά χωριά σε χάρτη του 1887. Αναφορά στο χωριό κάνει ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 60 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Το Νεοχωράκι αποτελούσε μέρος του τμήματος Βρύσεως.
Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στο Νεοχωράκι. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, στο χωριό διέμεναν περίπου 30 οικογένεις. Κοντά στο χωριό, στη θέση Βάρκα υπήρχαν ερείπια του ναού του Αγίου Νικολάου. Ο Ξενόπουλος κάνει αναφορά και στον σημαντικό βυζαντινό ναό της Παναγιάς του Μπρυώνη. Κοντά στο χωριό υπήρχαν ερείπια ένος παλαιού οικισμού που οι κάτοικοι ονόμαζαν Τσιανοχώρι ενώ σε μικρή απόσταση από τη συγκεκριμένη τοποθεσία υπήρχαν δύο ερειπωμένα χωριά, το Καραμούτζου όπου υπήρχε κατεδαφισμένος ναός του Αγίου Βλασσίου και το χωριό Τόσκες όπου υπήρχε κατεδαφισμένος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Παντελεήμονα. Η θέση στην οποία βρισκόταν ο ναός του Αγίου Παντελεήμονα, ονομαζόταν Καστρί εξαιτίας της ύπαρξης παλαιού φρουρίου και ο χείμαρρος που διέτρεχε το Καστρί ονομάζονταν Καστρολάγγαδο. Σε μικρή απόσταση από το Νεοχωράκι υπήρχε και το ερειπωμένο χωριό Ματεσιό και ένας κατεδαφισμένος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Αθανάσιο. Ο Μητροπολίτης Άρτας αναφέρει επίσης ότι στο Νεοχωράκι υπήρχε γραμματοδιδασκαλείο και φοιτούσαν σε αυτό περίπου 15 μαθητές.
Η οριστική απελευθέρωση του Νεοχωρακίου έλαβε χώρα το 1881, όπου ορίστηκε ως σύνορο του Ελληνικού κράτους, ο ποταμός Άραχθος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Νικολάου Σκουφά
Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής
Η Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. (ακρωνύμιο της «Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής») αποτελεί μια από τις τοπικές ενώσεις καλαθοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ε.Ο.Κ.).
Η λειτουργία της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. εγκρίθηκε το 1995. Προήλθε από το διαχωρισμό της ήδη υπάρχουσας Ε.Σ.Κ. Αττικής σε δύο ανεξάρτητες ενώσεις. Σήμερα στην δικαιοδοσία της Ένωσης Νότιας Αττικής ανήκουν οι ομάδες του Πειραιά, της Νότιας Αττικής και τα νησιά του Σαρωνικού, Αίγινα και Σαλαμίνα. Η έδρα της Ένωσης βρίσκεται στην Καλλιθέα.