cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αϊχάν Καρά Γιουσούφ
Γεννημένος σε μια οικογένεια αγροτών, αποφοίτησε το 1988 στην Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, στη συνέχεια εργάστηκε για δύο χρόνια στη Γερμανία πριν επιστρέψει στην Ελλάδα για την στρατιωτική του θητεία. Το 1995, διατέλεσε γενικός γραμματέας της Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης, καθώς και μεταξύ του 1996 και του 1999, ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Οδοντιατρικού Συλλόγου Ροδόπης.
Έγινε μέλος του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου το 1994, και εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος του δήμου Μαρώνειας. Διατέλεσε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Μαρώνειας - Σαπών στις (2010 -12). Εκλέχτηκε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με τον ΣΥΡΙΖΑ στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Μαΐου 2012, από τότε εκλέγεται συνεχώς.Είναι πρόεδρος της επιτροπής Νεολαίας, και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων της Βουλής των Ελλήνων. Είναι παντρεμένος και έχει μία κόρη.
Τον Οκτώβριο του 2015 η τοποθέτησή του στην επιτροπή Εθνική Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων προκάλεσε την αντίδραση του ιστολογίου ANTINEWS, το οποίο πρόσκειται πολιτικά στον Αντώνη Σαμαρά. Αν και ο ίδιος ανατράφηκε ως θρησκευόμενος μουσουλμάνος πλέον έχει γίνει άθεος. Ορκίστηκε με πολιτικό όρκο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Ροδόπης Κατηγορία:Έλληνες άθεοι
Υπερξέσπασμα σιφώνων του 2011
Το Υπερξέσπασμα (Super Outbreak) του 2011 ήταν ένα εξαιρετικά μεγάλο και βίαιο ξέσπασμα σιφώνων, το μεγαλύτερο που έχει καταγραφεί στην ιστορία, και συνέβη από τις 25 Απριλίου έως τις 28 Απριλίου 2011. Το ξέσπασμα επηρέασε τις νότιες, μεσοδυτικές και βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες και ιδίως την πολιτεία της Αλαμπάμα, ενώ εμφανίστηκαν κάποιοι μεμονωμένοι σίφωνες και στον Καναδά.
Συνολικά καταγράφτηκαν 362 σίφωνες, σε 21 πολιτείες των ΗΠΑ και σε χρονική διάρκεια 3 ημερών, 7 ωρών και 18 λεπτών. Πολλοί σίφωνες έλαβαν χώρα κάθε μέρα του ξεσπάσματος, με την 27η Απριλίου 2011 να είναι η πιο παραγωγική ημέρα όσον αφορά τους σίφωνες στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, με 217 σίφωνες μέσα σε 24-ωρη περίοδο, και επίσης μία από τις πιο καταστροφικές. Μάλιστα 4 από τους σίφωνες της 27ης Απριλίου (από αυτούς, οι 2 στην Αλαμπάμα και οι 2 στο Μισισίπι) ήταν τόσο σφοδροί και καταστροφικοί, ώστε ταξινομήθηκαν στο επίπεδο EF5 στην Ενισχυμένη Κλίμακα Φουτζίτα, δηλαδή στην πιο υψηλή κατάταξη έντασης που μπορεί να υπάρξει. Ο επίσημος απολογισμός του ξεσπάσματος ήταν 348 θύματα : 324 από τους σίφωνες και 24 από άλλα φαινόμενα. Από τους 324 νεκρούς, οι 317 καταγράφτηκαν μόνο στις 27 Απριλίου.
Έκταση της καταστροφής
Από τους 362 σίφωνες που καταγράφηκαν συνολικά, ο ημερήσιος αριθμός σιφώνων ήταν:
thumb|right|Χάρτης όλων των έκτακτων δελτίων για σίφωνες (κόκκινο), σοβαρές καταιγίδες (κίτρινο) και πλημμύρες (πράσινο) που εκδόθηκαν επίσημα στις 27 Απριλίου 2011, που ήταν η ημερομηνία κορύφωσης του Υπερξεσπάσματος του 2011.
Συνολικά 348 άνθρωποι σκοτώθηκαν ως αποτέλεσμα του ξεσπάσματος, από τους οποίους οι 324 ως άμεσο αποτέλεσμα των σιφώνων. Οι άλλοι 24 θάνατοι δεν οφείλονταν στους σίφωνες, καθώς προκλήθηκαν από άλλα φαινόμενα που συνοδεύουν τις βαριές καταιγίδες, όπως ευθύγραμμοι σφοδροί άνεμοι, κεραυνοί, χαλάζι και πλημμύρες - αστραπές. Μόνο στην Αλαμπάμα, οι νεκροί έφτασαν τους 238 κατά τις επίσημες αναφορές.
Η 27η Απριλίου κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων σιφώνων σε 1 ημέρα, με 217 σίφωνες. Επίσης, με τους 317 νεκρούς που καταγράφτηκαν, ήταν και η πιο θανατηφόρα ημερα σιφώνων στις Ηνωμένες Πολιτείες από το ξέσπασμα σιφώνων στις 18 Μαρτίου 1925 και μετά, το οποίο παρήγαγε τον περίφημο Σίφωνα των Τριών Πολιτειών (Tri-State Tornado) με 695 νεκρούς. Για την ιστορία, άλλοι 4 θάνατοι καταγράφτηκαν στις 25 Απριλίου και 3 ακόμα θάνατοι στις 28 Απριλίου, ενώ στις 26 Απριλίου δεν υπήρξαν ανθρώπινα θύματα.
Αν και τις πρώτες ημέρες μετά την καταστροφή του 2011 το ξέσπασμα αυτό είχε τότε χαρακτηριστεί από κάποια ειδησεογραφικά πρακτορεία ως το δεύτερο πιο θανατηφόρο ξέσπασμα σιφώνων στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών μετά το 1925, το ξέσπασμα σιφώνων του Τούπελο - Γκαίηνσβιλ στις 5 και 6 Απριλίου 1936, στην πραγματικότητα, κατέχει αυτή τη θλιβερή διάκριση, με τουλάχιστον 436 θανάτους σε 2 ημέρες. Επισήμως, το ξέσπασμα του 2011 έχει ταξινομηθεί από την Εθνική Ωκεανογραφική και Ατμοσφαιρική Υπηρεσία (National Oceanic and Atmospheric Administration / NOAA) των ΗΠΑ ως το τέταρτο πιο θανατηφόρο στην ιστορία της χώρας, ενώ η 24-ωρη περίοδος από τις 8:00 π.μ. στις 27 Απριλίου μέχρι τις 8.00 π.μ. στις 28 Απριλίου, ως η πέμπτη πιο θανατηφόρα ημέρα λόγω σιφώνων, στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ενδεικτικό της έκτασης της καταστροφής, είναι ότι πάνω από 492 προκαταρκτικές τοπικές αναφορές καταιγίδας ελήφθησαν για σίφωνες, σε χρονικό διάστημα άνω των 4 ημερών. Από αυτές, οι 292 ελήφθησαν μόνο στις 27 Απριλίου και μάλιστα σε 16 πολιτείες την ίδια ημερομηνία.
Επιπλέον, ήταν το πιο δαπανηρό ξέσπασμα σιφώνων και μία από τις πιο δαπανηρές φυσικές καταστροφές στην ιστορία των ΗΠΑ (ακόμη και μετά από προσαρμογές του κόστους των παλαιότερων καταστροφών, λόγω του πληθωρισμού που μεσολάβησε), με ασφαλισμένες ζημίες που εκτιμώνται σε ύψος 6 δισ. δολαρίων και συνολική ζημία $ 10,2 δισεκατομμύρια με την ισοτιμία του 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σίφωνας Κατηγορία:Μετεωρολογικά φαινόμενα Κατηγορία:Φυσικές καταστροφές Κατηγορία:2011
Ένωση του Λούμπλιν
thumb|250px|Η Ένωση του Λούμπλιν, από τον Γιαν Ματέικο (1869). Η Ένωση του Λούμπλιν (πολωνικά: unia lubelska, λιθουανικά: Liublino unija) υπογράφηκε την 1η Ιουλίου 1569 στο Λούμπλιν, Πολωνία, και δημιούργησε την Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Αντικατέστησε μια προσωπική ένωση του Στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας και του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας με μια πραγματική ένωση και εκλογική μοναρχία, καθώς ο Σιγισμούνδος Β' έμεινε άτεκνος μετά από τρεις γάμους. Επιπλέον, εγκαταλείφθηκε η αυτονομία της Βασιλικής Πρωσίας. Το δουκάτο της Λιβονίας, συνδεδεμένο στη Λιθουανία με την ένωση του Γκρόντο (1566), έγινε συγκυρίαρχο στην Κοινοπολιτεία.
Ηγεμόνας της Κοινοπολιτείας ήταν ένας εκλεγμένος μονάρχης, ο οποίος διατελούσε τα καθήκοντα του βασιλιά της Πολωνίας και του μεγάλου δούκα της Λιθουανίας, και κυβερνητικό σώμα ήταν κοινή γερουσία και κοινοβούλιο (το Σέιμ). Η ένωση ήταν επαναστατικό στάδιο στη συμμαχία Πολωνίας και Λιθουανίας, ένωση την οποία επέβαλε η δύσκολη θέση της Λιθουανίας στους πολέμους με τη Ρωσία.
Υπόβαθρο
Η ένωση του Λούμπλιν ήταν η τελευταία από μια σειρά συνθηκών από τα τέλη του 14ου αιώνα, με πρώτη την ένωση του Κρέβο το 1385, οι οποίες κατοχύρωναν τη συμμαχία Πολωνίας και Λιθουανίας. Πριν την υπογραφή της συμφωνίας υπήρχαν παρατεταμένες συζητήσεις, καθώς οι Λιθουανοί ευγενείς φοβόντουσαν ότι θα χάσουν την εξουσία τους, καθώς με την ένωση θα ήταν νομικά ίσοι με την πολυάριθμοι πολωνική αριστοκρατία. Όμως, η Λιθουανία βρισκόταν σε δυσχερή θέση λόγω των πολέμων με τη Μοσχοβία και στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα αντιμετώπιζε την απειλή της πλήρους ήττας στον λιβονικό πόλεμο και προσάρτησή του στη Ρωσία. Από την άλλη, η πολωνική αριστοκρατία ήταν διστακτική να βοηθήσει τη Λιθουανία χωρίς να λάβει κάτι σε αντάλλαγμα. Όμως, η πολωνική και λιθουανική ελίτ ενδυνάμωσαν του δεσμούς τους και οργάνωσαν κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις τη δεκαετία του 1560. Ο Σιγισμούνδος Β΄ Αύγουστος, βασιλιάς της Πολωνίας και μεγάλος δούκας της Λιθουανίας, βλέποντας την απειλή της Λιθουανίας και τελικά της Πολωνίας, επεδίωξε την ένωση, αποκτώντας περισσότερους υποστηρικτές μέχρι που είχε αρκετή υποστήριξη ώστε να επιβληθεί στους γαιοκτήμονες της Ουκρανίας οι οποίοι ήταν ενάντιοι στην ένωση. Εμφανές κίνητρο ήταν ότι ο Σιγισμούνδος ήταν ο τελευταίος Γιαγελόνος και δεν είχε ούτε παιδιά ούτε αδέλφια για να κληρονομήσουν τον θρόνο. Έτσι, η ένωση ήταν μια προσπάθεια να διατηρηθεί η συνέχεια του έργου της δυναστείας του από την προσωπική ένωση της Πολωνίας και της Λιθουανίας με τον γάμο της Γιαντβίγκα της Πολωνίας με τον Βλαντισλάβ Β΄ Γιαγκέλο. Η ένωση ήταν μία από τις συνταγματικές αλλαγές που απαιτούνταν για τη δημιουργία μια επίσημης αιρετής μοναρχίας η οποία θα ηγεμόνευε και τις δύο περιοχές.
Σέιμ του 1569
Οι Λιθουανοί αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στο Σέιμ με αρχηγό τον Γιαν Ιερονιμοβιτς Τσοντκίεβιτς και να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις χρησιμοποιώντας διαφορετική τακτική από τον Μικολάι Ράντζιβιλ. Αν και η πολωνική γερουσία ήθελε πλήρη ενσωμάτωση του Μεγάλου Δουκάτου στο Στέμμα της Πολωνία, οι Λιθουανοί συνέχισαν να αντιτίθενται και συμφώνησαν στη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού κράτους. Στις 28 Ιουνίου 1569, άρθηκαν οι τελευταίες ενστάσεις, και τις 4 Ιουλίου, η ένωση υπογράφηκε από τον βασιλιά στο κάστρο του Λούμπλιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθήκες της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας κατηγορία:Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας Κατηγορία:Πολωνική-Λιθουανική Ένωση
Ρέιτσελ Γουάρντ
μικρογραφία|260x260εσ|Η Γουόρντ στο [[Σίδνεϊ το 2012]] Η Ρέιτσελ Γουόρντ     (αγγλικά: Rachel Claire Ward, 12 Σεπτεμβρίου 1957) είναι μια Αυστραλή ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.
Βιογραφία
Η Γουόρντ γεννήθηκε στο Όξφορντσάϊρ της Αγγλίας και είναι η κόρη της Κλαιρ Λεονόρα (γεννημένη Μπάρινγκ) και του Πήτερ Άλισταιρ Γουόρντ. Παππούς της ήταν ο παίκτης του κρίκετ Τζιλ Μπάρινγκ. Η Γουόρντ είναι η δισέγγονη του Γουίλιαμ Γουόρντ, κυβερνήτης της Αυστραλίας την τριετία 1908-1911, και αδερφή της πρώην ηθοποιού Τρέϊσι Λουίζ Γουόρντ. Φοίτησε στο λύκειο Χάθεροπ και ύστερα στην Σχολή Καλών Τεχνών στο Λονδίνο. Εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 16 ετών για να γίνει μοντέλο. Για ένα σύντομο χρονικό διάστημα είχε σχέση με τον Ντέιβιντ Κένεντυ, γιο του Ρόμπερτ Κένεντι.
Καριέρα
Κατά την διάρκεια της καριέρας της στο μόντελινγκ, φιγουράρισε στα εξώφυλλα των περιοδικών Vogue, Harper's & Queen και Cosmopolitan. Αφότου μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1977, εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές διαφημίσεις όπως στην "Cougar Girl" του Λίνκολν Μέρκιουρι και στην "Scoundrel Girl" του Ρέβλον. Το 1981 έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Πρωτοεμφανιζόμενης για τον ρόλο της στην ταινία Sharky's Machine, στην οποία πρωταγωνίστησε με τον Μπαρτ Ρέϊνολντς. Την επόμενη χρονιά πρωταγωνίστησε στην ταινία Dead Men Don't Wear Plaid με τον Στιβ Μάρτιν. Η μεγάλη αναγνώριση ήρθε το 1983 όταν πρωταγωνίστησε μαζί με τον Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν στην τηλεοπτική μίνι σειρά Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας, στην οποία ενσάρκωσε την Μέγκυ Κλήαρι και για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού σε μίνι σειρά ή ταινία για την τηλεόραση. Η Γουόρντ έχει ευχαριστήσει για αυτόν τον ρόλο την καθηγήτρια φωνητικής της Σάντρα Σήκατ, η οποία αρχικά την βοήθησε να πάρει την δουλειά (μετά την καταστροφική πρώτη της ανάγνωση) και έπειτα για την ποιότητα του τελικού αποτελέσματος, το οποίο συγκεντρώνεται σε ένα πεντάμηνο πρόγραμμα γυρισμάτων, ενώ παράλληλα η ίδια είχε υποβληθεί σε ένα εξαντλητικό πρόγραμμα makeover υπό τις οδηγίες της Σήκατ. Το 1983 επίσης το τηλεοπτικό κοινό των ΗΠΑ ψήφισε την Γουόρντ ως μια από τις 10 ομορφότερες γυναίκες του κόσμου. Το 1984 ενσάρκωσε την Τζες στην μαύρη ταινία Against All Odds, με τον Τζεφ Μπρίτζες. Αφού ολοκλήρωσε τα γυρίσματα για την ταινία Fortress το 1985, η Γουόρντ εξαφανίστηκε για αρκετά χρόνια από τον κινηματογράφο προκειμένου να σπουδάσει υποκριτική.
Επανεμφανίστηκε το 1987 μαζί με τον σύζυγό της Μπράιαν Μπράουν (τον οποίο γνώρισε στα γυρίσματα της ταινίας Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας) στην ταινία The Umbrella Woman. Το 2001 ήταν ξανά υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού σε μίνι σειρά ή τηλεοπτική ταινία για τον ρόλο της στην ταινία On the Beach (2000). Το 2001 επίσης η Γουόρντ κέρδισε το βραβείο από την Ακαδημία Κινηματογράφου της Αυστραλίας στην κατηγορία Καλύτερης Ταινίας Φαντασίας για την ταινία The Big House και το βραβείο για την Καλύτερη Αυστραλιανή Ταινία στο Flickerfest. Η ταινία The Big House κέρδισε επίσης το αυστραλιανό βραβείο κριτικών κινηματογράφου, όπως έκανε και η ταινία της Martha's New Coat (2003). Αυτή η ταινία κέρδισε επίσης το βραβείο ATOM το 2003.
Το 2007 η Γουόρντ επέστρεψε στην τηλεόραση και σκηνοθέτησε την δραματική ταινία του ABC Rain Shadow. Ενσάρκωσε την επαρχιακή κτηνίατρο Kate McDonald, ένα ελεύθερο πνεύμα που αντιμετωπίζει προβλήματα σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο σε μια αγροτική πόλη που πλήττεται από την ξηρασία.
Το 2009 σκηνοθέτησε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της που είχε τον τίτλο Beautiful Kate και ήταν η προσαρμογή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Newton Thornburg (1982). Αυτή η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σίδνεϊ.
Προσωπική ζωή
Η Γουόρντ είναι παντρεμένη με τον Μπράιαν Μπράουν από το 1983. Έχουν αποκτήσει τρία παιδιά : την Ρόουζ (Ρόζι), την Ματίλντα (που έχει ακολουθήσει την υποκριτική καριέρα) και τον Τζόζεφ (Τζόε).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αυστραλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Franchising
Franchising ή δικαιόχρηση ονομάζεται η τεχνική της υιοθέτησης και χρήσης ενός επιτυχημένου επιχειρηματικού μοντέλου και η επονομασία κάποιου άλλου έναντι ενός αντιτίμου. Είναι το σύνολο των δικαιωμάτων βιομηχανικής ή πνευματικής ιδιοκτησίας που αφορούν εμπορικά σήματα και επωνυμίες, πινακίδες καταστημάτων, πρότυπα χρήσεως, σχέδια, δικαιώματα αντιγραφής τεχνογνωσίας ή διπλώματα ευρεσιτεχνίας προς εκμετάλλευση με σκοπό την μεταπώληση προϊόντων ή την παροχή υπηρεσιών σε τελικούς χρήστες.
Ετυμολογία
Η λέξη «franchise» είναι αγγλο-γαλλική παραγωγή, από το φράγκο, που σημαίνει ελεύθερος και χρησιμοποιείται και ως ουσιαστικό και ως (μεταβατικό) ρήμα.
Όροι δικαιόχρησης
Ορισμένες μορφές δικαιόχρησης είναι οι εξής:
Για τον δικαιοπάροχο, το franchise είναι μια εναλλακτική λύση για την οικοδόμηση "αλυσίδας καταστημάτων" διανομής των εμπορευμάτων που αποφεύγει τις επενδύσεις και την ευθύνη της αλυσίδας. Η επιτυχία του δικαιοπάροχου εξαρτάται από την επιτυχία των δικαιοδόχων. Ο δικαιοδόχος λέγεται ότι έχει μεγαλύτερο κίνητρο από τους άμεσα εργαζόμενους, γιατί αυτός ή αυτή έχει άμεση συμμετοχή στην επιχείρηση.
Ιστορική αναδρομή
Ιστορικά, το franchising ξεκίνησε στη Γερμανία, στα μέσα του 19ου αιώνα από τον κλάδο της ζυθοποιίας, αλλά μεγαλύτερη ανάπτυξη έλαβε χώρα στις ΗΠΑ κυρίως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με γνωστή εταιρεία των fast food. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μια ηγετική θέση στο franchising, μια θέση που έχει στην κατοχή της από το 1930, η θέση αυτή αναφέρεται στα εστιατόρια φαστ-φουντ ,στα  πανδοχεία στα τρόφιμα και, λίγο αργότερα , στα μοτέλ κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης. Από τότε, το franchising εξαπλώθηκε γρήγορα και στην Ευρώπη, και σήμερα αντιπροσωπεύει το 10% του λιανικού εμπορίου και έναντι 50% στις ΗΠΑ. Στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό είναι περίπου 5%, και αποτελείται από αλυσίδες fast food. Ο συγκεκριμένος κλάδος είναι από τους κυριότερους εκπροσώπους του franchising στην Ελλάδα, όπου εδώ και χρόνια, κυρίως στα μέσα της δεκαετίας του 90’, οι εταιρείες αυτές λειτουργούσαν με συγκεκριμένο σύστημα. Η άνθηση που παρατηρείται στο franchising οφείλεται κυρίως στον έντονο ανταγωνισμό που συναντάται στις σύγχρονες αγορές, οι οποίες γεννούν την ανάγκη για συνεχείς αλλαγές στον τρόπο προβολής και διάθεσης των προϊόντων.
Η διαδικασία franchising
Προκειμένου να υλοποιηθεί η σχέση μεταξύ δικαιοπάροχου και δικαιοδόχου και να πετύχει σωστά η συνεργασία υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν και από τις δύο πλευρές.
Franchise contract (σύμβαση δικαιόχρησης): Είναι η νομική σύμβαση που υλοποιείται μεταξύ του δικαιοπάροχου (Franchisor) και του δικαιοδόχου (Franchisee), στην οποία αναλύονται  με λεπτομέρεια και σαφήνεια οι όροι της συνεργασίας τους, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις τους. Ο  υποψήφιος δικαιοδόχος συνήθως δεν έχει την δυνατότητα να διαπραγματευτεί τους θεμελιώδεις όρους της σύμβασης, διότι το βασικό χαρακτηριστικό μιας επιχείρησης franchise είναι η καθολική ομοιομορφία στην μεταχείριση των δικαιοδόχων και όχι η παραχώρηση ιδιαίτερων διαπραγματευτικών προνομίων και ευνοϊκών συμφωνιών σε κάποιους από αυτούς. Οι συμβάσεις δικαιόχρησης (franchise contract) πρέπει να αξιολογούνται βάση του περιεχομένου τους και των ενδεχόμενων  παραλείψεων τους.
Business format franchising ή franchising δεύτερης γενιάς: Μια διαρκής επιχειρηματική σχέση μεταξύ του franchisor και του franchisee, η οποία εμπεριέχει  το προϊόν, την υπηρεσία, το σήμα, ολόκληρο το επιχειρηματικό σύστημα- μια στρατηγική, ένα σχέδιο marketing, εγχειρίδια λειτουργίας και κανόνες, έλεγχο ποιότητας και διαρκή αμφίδρομη επικοινωνία.
Disclosure (υποχρέωση πληροφόρησης): Ο δικαιοπάροχος πρέπει να παρέχει εγγράφως σε κάθε υποψήφιο δικαιοδόχο πλήρη και ακριβής πληροφόρηση σχετικά με την εταιρική-οικονομική κατάσταση του, το επιχειρηματικό ιστορικό του, την περιγραφή της επιχείρησης η οποία είναι αντικείμενο Franchise, τη βιωσιμότητα του συστήματος, τα βασικά στοιχεία της σύμβασης Franchise, τα ονόματα και τις διευθύνσεις των μελών του δικτύου, όπως αυτά προβλέπονται είτε από την νομοθεσία, είτε από τον κώδικα δεοντολογίας για το franchising. Επίσης η πληροφόρηση αυτή πρέπει να δίνεται στον υποψήφιο δικαιοδόχο πριν την υπογραφή της σχετικής σύμβασης.
Franchise commitment agreement (δεσμευτική συμφωνία στο franchise): Είναι μια γραπτή δήλωση, όπου ο δικαιοπάροχος πουλάει το franchise του στον πιθανό ιδιοκτήτη και αναφέρονται οι προθέσεις του.
Ενημερωτικός φάκελος franchise: Είναι ένα ενημερωτικό έντυπο το οποίο απευθύνεται σε υποψηφίους επενδυτές (franchisees). Ενδεικτικά ο ενημερωτικός φάκελος περιλαμβάνει:
Pilot store (Πιλοτικό κατάστημα): Το αρχικό κατάστημα (ή τα αρχικά καταστήματα), το οποίο ανήκει στο franchisor και κατά την λειτουργία του έχει εφαρμοστεί και ελεγχθεί για ικανό χρονικό διάστημα η εμπορική αποδοχή του franchise concept. Λόγω της βιωσιμότητας και της δυναμικής του καταστήματος, της δυνατότητας τυποποίησης μεθόδων και διαδικασιών, δίνεται η δυνατότητα να εφαρμοστεί και σε άλλα καταστήματα κατά παρόμοιο τρόπο.
Franchise training (εκπαίδευση franchise): Είναι η εκπαίδευση που παρέχει ο franchisor στο franchisee και στους υπαλλήλους του, σχετικά με το franchise και τις μεθόδους εκμετάλλευσης του.
Με τη δικαιόχρηση ο επιχειρηματίας επιτυγχάνει αποτελεσματικότερη διανομή των προϊόντων του,  σε σχέση με την παραδοσιακή επιχείρηση, ταυτόχρονα όμως απολαμβάνει και την εμπορική φήμη και την τεχνογνωσία μιας μεγάλης επιχείρησης. Όταν τα καταστήματα λειτουργούν με οργανωμένα συστήματα δικαιόχρησης, επιβιώνουν περισσότερα χρόνια από τα υπόλοιπα ανεξάρτητα καταστήματα. Με το franchising πραγματοποιείται τάση συγκέντρωσης των επιχειρήσεων σε μεγαλύτερες και δυναμικότερες αποκεντρωμένες ομάδες. Ιδρύει δυναμικά εμπορικά σήματα, απασχόληση, διαβιβάζει τεχνογνωσία, επιτυγχάνει οικονομίες κλίμακας και καθιερώνει στην αγορά υψηλά standards. Ουσιαστικά, και από την άποψη της διανομής, ο δικαιοπάροχος είναι προμηθευτής ο οποίος επιτρέπει σε ένα χειριστή, ή ένα franchisee, να χρησιμοποιεί το εμπορικό σήμα του προμηθευτή και διανομής των εμπορευμάτων του προμηθευτή. Σε αντάλλαγμα, ο ανάδοχος καταβάλλει στον προμηθευτή ένα τέλος.
Στην Ελλάδα το franchise εφαρμόζεται κυρίως στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και έχει παρατηρηθεί δυναμικότερη διαρθρωτική αλλαγή στο λιανεμπόριο και στις υπηρεσίες αλλά επεκτείνεται με υψηλούς ρυθμούς με αποτέλεσμα τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Εκτός αυτού, ένα μεγάλο ποσοστό των συστημάτων δικαιόχρησης είναι ελληνικής προέλευσης και ιδιοκτησίας.
Τα τέλη και οι συμβάσεις
Υπάρχουν τέσσερις σημαντικές πληρωμές μεταξύ δικαιοπάροχους και δικαιοδόχου:
Franchise fee (τέλη δικαιοδόχου): Ο συνήθης τρόπος με ον οποίο ο δικαιοπάροχος (franchisor) παίρνει την συνεχή αμοιβή του από τον δικαιοδόχο (franchisee), είναι με την μορφή ενός ποσοστού επί του τζίρου του δεύτερου. Ο άλλος τρόπος είναι μέσω μιας επιβάρυνσης επί των τιμών των προϊόντων ή των υπηρεσιών που παρέχει ο δικαιοπάροχος στον δικαιοδόχο. Το ποσοστό της αμοιβής διαφέρει σημαντικά από Franchisee σε Franchisee και πρέπει να αντανακλά το επίπεδο των υπηρεσιών οι οποίες παρέχονται στο δικαιοδόχο και επί πλέον να αντιπροσωπεύει την απόδοση της αξίας χρήματος του.
Annual renewal fee (ετήσιο τέλος ανανέωσης σύμβασης): Η σύμβαση franchise, η οποία παρέχεται από τον  δικαιοπάροχο μπορεί να έχει διάρκεια μόνο ενός έτους και ο δικαιοδόχος να έχει το δικαίωμα αυτόματης ανανέωσης της στο τέλος αυτής της περιόδου, με την καταβολή του ετήσιου τέλους ανανέωσης σύμβασης (Annual renewal fee). Η χρέωση αυτής της αμοιβής ή οποιασδήποτε άλλης αμοιβής ανανέωσης δεν είναι πάγια τακτική και αυτού του είδους οι επιβολές σπανίως αναφέρονται στις συμβάσεις.
Entry fee ή initial franchise fee: Είναι το εφ' άπαξ ποσό που πληρώνει ο franchisee στον franchisor με την υπογραφεί της σύμβασης franchise, για την ένταξη στο δίκτυο franchise. Το entry fee αντιπροσωπεύει τις δαπάνες για: Ανάπτυξη, μεταφερόμενη τεχνογνωσία (know-how), δικαιώματα εμπορικής χρήσης σήματος, την καλή φήμη και πελατεία (goodwill), αρχικά στάδια (παροχή εγχειριδίων, αρχική εκπαίδευση, οργάνωση καταστήματος).
Royalties ή continuing fees (συνεχή δικαιώματα): Χρηματικά ποσά τα οποία καταβάλει ο franchisee (δικαιοδόχος) στον franchisee (δικαιοπάροχος) σε τακτά χρονικά διαστήματα καθ' όλη την διάρκεια της σύμβασης. Οι καταβολές αυτές αντισταθμίζουν τη συνεχή υποστήριξη του franchisor στον franchisee ή τη συνεχή ανανέωση, εξέλιξη και προσαρμογή της τεχνογνωσίας ή αντιστοιχούν στη διαρκή ή περιοδικά επαναλαμβανόμενη εκπαίδευση.
Οι μεγαλύτερες franschise αλυσίδες
Από το 2005, υπήρχαν στις Ηνωμένες Πολιτείες 909.253 εγκατεστημένες επιχειρήσεις franchise, δημιουργώντας 880.900.000.000 δολάρια της παραγωγής και αντιπροσωπεύουν 8,1 τοις εκατό του συνόλου των θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, μη - αγροτικό. Αυτό ισοδυναμεί με 11 εκατομμύρια θέσεις εργασίας, και 4,4 τοις εκατό του συνόλου της παραγωγής του ιδιωτικού τομέα. Παρακάτω παραθέτονται οι καταταγμένες σε πίνακα κορυφαίες franchise επιχειρήσεις στην Αμερική για το έτος του 2014.
Νομοθεσίες
Τριάντα τρεις χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Αυστραλίας, έχουν νόμους που ρυθμίζουν ρητά το franchising, με την πλειοψηφία όλων των άλλων χωρών που έχουν νόμους που έχουν άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στο franchising.
Rich Communication Services
μικρογραφία|161x161εσ|To [[Messages (Google)|Google Messages είναι η πιο δημοφιλής εφαρμογή που χρησιμοποιεί το πρωτόκολλο RCS, με πάνω από 1 δισεκατομμύριο χρήστες. ]] Το Rich Communication Services (εν συντομία RCS, στα ελληνικά Εμπλουτισμένες Υπηρεσίες Επικοινωνίας) είναι ένα πρωτόκολλο επικοινωνίας μεταξύ παρόχων κινητής τηλεφωνίας και μεταξύ τηλεφώνου και εταιρείας κινητής τηλεφωνίας, με στόχο την αντικατάσταση των μηνυμάτων SMS με ένα σύστημα μηνυμάτων κειμένου που είναι πιο πλούσιο σε χαρακτηριστικά, όπως την δυνατότητα αποστολής μεγάλων μηνυμάτων και αρχείων δωρεάν, χωρίς καθυστέρηση. Αποτελεί μέρος του ευρύτερου υποσυστήματος πολυμέσων IP. Η Google πρόσθεσε υποστήριξη για κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο για συνομιλίες ένας προς έναν στη δική της επέκταση, ονόματι Google Messages.
Διατίθεται επίσης στην αγορά ως Advanced Messaging, Chat, joyn, SMSoIP , Message+ και SMS+. Στις αρχές του 2020, εκτιμήθηκε ότι το RCS ήταν διαθέσιμο από 88 δίκτυα σε 59 χώρες με περίπου 390 εκατομμύρια χρήστες το μήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινητή τηλεφωνία Κατηγορία:Πολυμέσα
Εθνόσημο του Περού
Το εθνόσημο του Περού είναι ένα εθνικό συμβολικό έμβλημα. Σε χρήση είναι τέσσερις συνολικά εκδοχές: το εθνόσημο per se (Escudo de Armas), το εθνόσημο της χώρας ή εθνικός θυρεός (Escudo Nacional), η Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους (Gran Sello del Estado) και το Ναυτικό Εθνόσημο (Escudo de la Marina de Guerra).
Και τα τέσσερα έχουν τα ίδια στοιχεία στο θυρεό τους: η πάνω αριστερή πλευρά εικονίζει τη βικούνια, το εθνικό ζώο, σε μπλε ανοικτό φόντο, σύμβολο της πανίδας του Περού. Το δέντρο στο δεξιό τμήμα είναι η κιγχόνη, από όπου παράγεται το κινίνο, σε λευκό φόντο, σύμβολο της εθνικής χλωρίδας. Η κάτω πλευρά έχει το κέρας (cornucopia) με νομίσματα να ξεχειλίζουν από αυτό σε φόντο κόκκινο. Το κέρας συμβολίζει την αφθονία του ορυκτού πλούτου στη χώρα αυτή.
Το εθνόσημο (Escudo de Armas) έχει ένα κλαδί δάφνης στα αριστερά και ένα κλαδί ελιάς στα δεξιά, δεμένα με ερυθρόλευκη κορδέλα όπως και μια κορόνα για πολίτες. Αυτά είναι σύμβολα δόξας και νίκης. Αυτή η εκδοχή χρησιμοποιείται στο έμβλημα που υπάρχει στην πολεμική σημαία του Περού.
Το εθνικό έμβλημα (Escudo Nacional) αποτελείται από έναν θυρεό με τη σημαία του Περού σε κάθε μεριά και ένα πολιτικό στέμμα.
Η Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους (Gran Sello del Estado) αποτελείται από τον εθνικό θυρεό και την ημικυκλική επιγραφή «REPÚBLICA DEL PERÚ» («Δημοκρατία του Περού») πάνω από αυτό. Χρησιμοποιείται σε επίσημα έγγραφα.
Το ναυτικό εθνόσημο (Escudo de la Marina de Guerra), αποτελείται από τον εθνικό θυρεό και την επιγραφή «Marina de Guerra del Peru», που σημαίνει «Πολεμικό Ναυτικό του Περού» μαζί με άγκυρες αντί για παραδοσιακές σημαίες. Υπάρχει επίσης και ο ήλιος.
Ιστορία
Η πρώτη επίσημη έκδοση παρουσιάστηκε από το Στρατηγό Σαν Μαρτίν το 1820. Αποτελούνταν από έναν ήλιο να ανατέλλει πάνω από τις Άνδεις, όπως φαίνεται από τη θάλασσα, συνοδευόμενο από κλαδιά δάφνης δεμένα με χρυσό φιόγκο.
Μέσα στο θυρεό σε γαλάζιο φόντο, οι κίτρινες ακτίνες του ηλίου φαίνονται πίσω από σκοτεινά βουνά, ενώ ο ωκεανός παρουσιάζεται μπλε και πράσινος. Πίσω από το θυρεό υπάρχουν οι σημαίες άλλων κρατών της Αμερικής, μια μπανανιά, ένας κόνδορας των Άνδεων στα αριστερά και ένα λάμα στα δεξιά, για να βαστούν το θυρεό.
Σε περγαμηνή αναφέρεται «Renació el sol del Perú» («Ο ήλιος του Περού αναγεννάται») με κεφαλαία γράμματα.
thumb|right|150px|Δεύτερη έκδοση.
Το Φεβρουάριο του 1825, ο Σιμόν Μπολίβαρ καθόρισε με νόμο τα νέα εθνικά σύμβολα.
Ως το 1950, το εθνόσημο ήταν μαζί σύμβολο κράτους και έθνους. Μετά από αυτήν τη χρονιά, το εθνόσημο πήρε τη μορφή που έχει και σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Περού Περου
Χρήστος Καρούζος
Ο Χρήστος Καρούζος (Άμφισσα, 14 Μαρτίου 1900 - Αθήνα, 30 Μαρτίου 1967) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και ακαδημαϊκός. Υπήρξε διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Το 1955 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Προσωπική ζωή
Ο πατέρας του ονομαζόταν Ιωάννης Καρούζος και η μητέρα του Βιολέτα Στασινού. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στην Άμφισσα, όπου και τελείωσε το γυμνάσιο σε ηλικία 16 χρονών. Τότε εγγράφεται στην Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών (1916), ενώ θα προσχωρήσει και στον Εκπαιδευτικό Όμιλο. Σπούδασε κλασσική φιλολογία και αρχαιολογία. Το 1919 προσλαμβάνεται στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, ως επιμελητής, ενώ παίρνει το πτυχίο του το 1921. Μεταξύ 1928 και 1930 συνεχίζει με σπουδές στο Μόναχο και στο Βερολίνο. Το 1931 παντρεύτηκε τη Σέμνη Παπασπυρίδη.
Σταδιοδρομία
Το 1925 γίνεται έφορος αρχαιοτήτων και αργότερα προάγεται σε γενικό έφορο. Υπήρξε έφορος στην Στερεά Ελλάδα και αργότερα στις εφορείες Αττικής, Θεσσαλίας, Σπάρτης και Κυκλάδων. Το 1930 εκδίδει την πρώτη του μελέτη με τίτλο «Ο Ποσειδών του Αρτεμισίου», για το ομώνυμο άγαλμα. Η μελέτη αυτή θα τον κάνει γνωστό διεθνώς. Νωρίτερα, είχε ασχοληθεί με μεταφράσεις διαφόρων μαρξιστικών έργων όπως το Μαρξισμός και φιλοσοφία του Καρλ Κορς και το πρώτο κεφάλαιο από το «Αντί-Ντύρινγκ» του Ένγκελς, που κυκλοφόρησε με τίτλο Η φιλοσοφία, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Χρήστος Καστρίτης. Συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Γληνό, αρθρογραφώντας στο περιοδικό του Αναγέννηση. Στην κατοχή (1942) αναλαμβάνει τη διεύθυνση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας. Την περίοδο αυτή θα βοηθήσει στη διάσωση των αρχαίων ευρήματων, ενώ μετά τον πόλεμο θα εκδόσει μια έκθεση σχετικά με τις καταστροφές και τις απώλειες αρχαίων αντικειμένων που έγιναν κατά την διάρκεια του πολέμου. Το 1945 ξεκίνησε εργασίες επανέκθεσης των αρχαίων, κάτι που τελικά ολοκληρώθηκε το 1964. Στο έργο αυτό βοήθησε και η γυναίκα του, Σέμνη. Πραγματοποίησε ανασκαφές σε διάφορα μέρη και με τις απόψεις του έδωσε λύσεις σε διάφορα αρχαιολογικά ζητήματα. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης. Τα τεχνοκριτικά του άρθρα χαρακτηρίζονταν «φωτισμένα και καθόλου επηρεασμένα από τη σχολαστική αρχαιολογία». Μαζί με άλλους διανοούμενους της εποχής, υπερασπίστηκαν το 1931 την έκθεση του Γεράσιμου Στέρη, που είχε προκαλέσει την αρνητική κριτική του τότε διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης, Ζαχαρία Παπαντωνίου. Τα κείμενα αυτά (ανάμεσα και το κείμενο του Παπαντωνίου, αλλά και ένα κείμενο του Στέρη ), γνωστά ως «18 κριτικά άρθρα γύρω από μια έκθεση», θα αποτελέσουν και «το μανιφέστο του εικαστικού μοντερνισμού στην Ελλάδα».
Τιμητικές Διακρίσεις
Ο Καρούζος υπήρξε μια από της μορφές που επηρέασαν την πνευματική ζωή του τόπου. Για την προσφορά του έλαβε διάφορες τιμητικές διακρίσεις. Ανακηρύχθηκε Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Βασιλείας (Ελβετία). Το 1955 εξελέγεται μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών και της Ακαδημίας Αθηνών, με την οποία όμως διαφώνησε στο θέμα της μεταρρύθμισης στην παιδεία. Του απονεμήθηκε ο Ταξιάρχης του Φοίνικα, ενώ υπήρξε και μέλος των Αρχαιολογικών Ινστιτούτων του Βερολίνου και της Βιέννης.
Κεν Χένσλεϊ
Ο Κεν Χένσλεϊ (αγγλ. Kenneth William David Hensley, 24 Αυγούστου 1945 - 4  Νοεμβρίου 2020) ήταν Άγγλος κιμπορντίστας, κιθαρίστας, και συνθέτης της ροκ μουσικής, γνωστότερος για τη συνεργασία του με το βρετανικό χαρντ ροκ συγκρότημα των Uriah Heep.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Χένσλεϊ γεννήθηκε στο Πλάμστεντ του Νοτιοανατολικού Λονδίνου τον Αύγουστο του 1945 και μετακόμισε σε ηλικία δέκα ετών στο Στήβενεϊτζ του Χέρτφορντσαϊρ, μαζί με την οικογένεια του. Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα στην ηλικία των δώδεκα ετών και έδωσε την πρώτη του συναυλία στα δεκαπέντε του, τον Σεπτέμβριο του 1960.
Τα πρώτα του συγκροτήματα ήταν οι Blue Notes, ο Ken and the Cousins και οι Saracens. Το 1963, οι Saracens άλλαξαν το όνομα τους σε The Jimmy Brown Sound και έγραψαν κάποια τραγούδια τα οποία, πλέον, αποτελούν συλλεκτικές ηχογραφήσεις.
Uriah Heep
Ο Χένσλεϊ δημιούργησε τους Toe Fat με τον Κλιφ Μπένετ και τον Ρόμπερτ Ράουσερ, ηχογραφώντας το ομώνυμο άλμπουμ τους, πριν αποχωρήσει για να ενταχθεί και αυτός στους Spice, τα Χριστούγεννα του 1969. Στις αρχές του 1970, οι Spice μετονομάστηκαν σε Uriah Heep και με τη σύνθεση τους να περιλαμβάνει εκτός του Χένσλεϊ και του Νιούτον, τον κιθαρίστα Μικ Μποξ, τον τραγουδιστή Ντέηβιντ Μπάιρον ξεκίνησαν να παίζουν τις πρώτες τους συναυλίες.
left|thumb|180px|Ο Χένσλεϊ ζωντανά το 1977 Οι Uriah Heep κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, "Very 'eavy...Very 'umble" το καλοκαίρι του 1970 και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, με τους επόμενους δίσκους τους, "Salisbury" (1971), "Look at Yourself" (1971), "Demons and Wizards" (1972), "The Magician's Birthday" (1972) και "Sweet Freedom" (1973), όπως και με το ζωντανά ηχογραφημένο "Uriah Heep Live" του 1973. Ο Χένσλεϊ αποτέλεσε το βασικό συνθέτη των τραγουδιών του συγκροτήματος, γράφοντας μεγάλες επιτυχίες όπως τα "Stealin' ", "Sunrise", "Easy Livin' ", "The Wizard", "Look at Yourself", "July Morning", "Lady in Black" και "Salisbury".
Το 1973, κυκλοφόρησε ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Χένσλεϊ με τίτλο "Proud Words On A Dusty Shelf", ακολουθούμενος από το "Eager To Please", δύο χρόνια αργότερα. Στο ίδιο διάστημα, οι Uriah Heep ηχογράφησαν ένα από τα πιο αδύναμα άλμπουμ τους, το "Wonderworld" και το "Return to Fantasy", το 1975. Εκείνη τη χρονιά, αποχώρησε ο τραγουδιστής Ντέηβιντ Μπάιρον με τον Τζον Λότον να τον αντικαθιστά, ενώ ο μπασίστας Γκάρι Τέην απολύθηκε, αντικαθιστώμενος από τον Τζον Γουέτον και βρέθηκε νεκρός μερικούς μήνες αργότερα, από υπερβολική δόση ναρκωτικών ουσιών. Οι Uriah Heep συνέχισαν να κυκλοφορούν δίσκους με μικρότερη εμπορική επιτυχία, με τον Χένσλεϊ να αποχωρεί μετά το "Conquest" του 1980.
Μετά την αποχώρηση
Ο Χένσλεϊ αποσύρθηκε στο σπίτι του στο Σεντ Λούις των Ηνωμένων Πολιτειών και από τότε επανέρχεται κατά καιρούς για κάποιες μουσικές συνεργασίες, όπως αυτή με το χέβι μέταλ συγκρότημα W.A.S.P. για το δίσκο "The Headless Children", το 1989 και το "Heartbreak Station" των Cinderella, την επόμενη χρονιά. Το 1994 ηχογράφησε τον προσωπικό του δίσκο "From Time To Time", ενώ το 1999 κυκλοφόρησε το "A Glimpse Of Glory", ακολουθούμενο από τα "Running Blind" (2002) και "The Last Dance" (2003). Το 2004, συνεργάστηκε με το χέβι μέταλ συγκρότημα Ayeron για το τραγούδι "Loser" από το δίσκο "The Human Equation", ενώ το 2007 συνεργάστηκε με τους Therion για το τραγούδι "Trul" του δίσκου "Gothic Kabbalah".
Το 2011, κυκλοφόρησε το στούντιο άλμπουμ "Faster" με το προσωπικό του σχήμα, τους Life Fire.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι πιανίστες Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Λίζα Τζέραρντ
Η Λίζα Τζέρραρντ (Lisa Gerrard, γενν. 12 Απριλίου 1961) είναι Αυστραλή μουσικός, τραγουδίστρια και συνθέτρια. Έγινε γνωστή αρχικά ως μέλος του μουσικού συγκροτήματος Dead Can Dance, με συνεργάτη τον Μπρένταν Πέρυ.
Η Τζέραρντ είναι γνωστή κυρίως για τη βαθιά κοντράλτο φωνή της. Η σταδιοδρομία της ξεκίνησε το 1981 και έχει αναμιχθεί σε ευρεία γκάμα μουσικών δραστηριοτήτων. Βραβεύθηκε με Χρυσή Σφαίρα και ήταν υποψήφια για Όσκαρ για τη μουσική της ταινίας Ο Μονομάχος, όπου συνεργάστηκε με τον συνθέτη Χανς Τσίμερ. Στα έργα της τραγουδά η ίδια, ενώ παίζει και αρκετά όργανα, με προεξάρχον το κινεζικής προέλευσης yangqin.
Δίσκοι με τους Dead Can Dance
Δείτε το άρθρο Dead Can Dance.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Κοντράλτο Κατηγορία:Συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Αυστραλοί τραγουδιστές
Αστική γεωργία
μικρογραφία|330x330εσ|Καλλιέργεια φυτών ντομάτας σε μπαλκόνι στην Θεσσαλονίκη Αστική γεωργία, αστική καλλιέργεια, ή αστική κηπουρική είναι η απασχόληση με την καλλιέργεια και την παραγωγή οπωροκηπευτικών προϊόντων εντός του αστικού ιστού ή στις παρυφές της πόλης. Οι αστικοί λαχανόκηποι καλλιεργούνται από τους κατοίκους της πόλης σε μικρές εκτάσεις είτε ιδιωτικά σε μπαλκόνια, κήπους και ταράτσες πολυκατοικιών, είτε συλλογικά σε δημόσιες ή ιδιωτικές εκτάσεις. Δημιουργούνται από κινήσεις πολιτών που καταλαμβάνουν εγκαταλελειμμένους ή αχρησιμοποίητους δημόσιους χώρους ζωντανεύοντας τους και λειτουργώντας τους αυτόνομα με συλλογικές διαδικασίες. Μία δεύτερη προσπάθεια ξεκινάει από πάνω, υποστηριζόμενη από δημοτικές, κοινοτικές ή άλλες θεσμικές οντότητες.
Στις σύγχρονες κοινωνίες των αναπτυγμένων χωρών η αστική κηπουρική αντιπροσωπεύει διαφορές ιδεολογικές προσεγγίσεις που έχουν στον πυρήνα τους νέες μορφές κοινωνικών κινημάτων και συλλογικής δράσης. Δραστηριοποιούνται στην κατεύθυνση δημιουργίας βιώσιμων κοινοτήτων υπεράσπισης ή/ και επανάκτησης του δημόσιου χώρου, επαναπροσδιορισμού της σχέσης με την τροφή και την κατανάλωση, βελτίωσης της ζωής στα αστικά κέντρα, διαχείρισης των κοινών. Η κάλυψη μέρος των διατροφικών αναγκών, η δημιουργική απασχόληση και η σωματική άσκηση στον ελεύθερο χρόνο τους αποτελούν επίσης σημαντικά κίνητρα των καλλιεργητών. αριστερά|μικρογραφία|Πιπεριές και ντοματιές σε μπαλκόνι στην Θεσσαλονίκη|330x330εσ
Ιστορία
Η αστική γεωργία δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Συναντάται ως πρακτική σε πολλά αστικά κέντρα της αρχαιότητας, στην Αίγυπτο, στο Μάτσου Πίτσου στο Περού, στην αρχαία Αθήνα, στην Βαβυλωνία και αλλού. Στον 20ό αιώνα, των δύο παγκοσμίων πολέμων και της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 1929, η αστική γεωργία έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιβίωση των κατοίκων των αστικών κέντρων. Σημειώνεται ότι όταν οι κρίσεις υποχωρούσαν, μετά από λίγο η αστική καλλιέργεια υποχωρούσε και αυτή. μικρογραφία|Συγκομιδή από καλλιέργεια οπωροκηπευτικών σε μπαλκόνιΣτα μέσα του 1970 ένα διαφορετικό κίνημα γεννήθηκε στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης στις Η.Π.Α. που έριχνε σπόρους σε άδεια οικόπεδα και όπου αλλού θα μπορούσε να αναπτυχθούν φυτά. Έγινε γνωστό ως το κίνημα της «αντάρτικης κηπουρικής». Ο πρώτος αστικός λαχανόκηπος δημιουργήθηκε λίγο αργότερα από τους ίδιους σε ένα μεγάλο εγκαταλελειμμένο οικόπεδο. Η δράση τους συνεχίζει μέχρι σήμερα και η επιρροή των ιδεών τους για τους αστικούς λαχανόκηπους εξελίχθηκε με παραλλαγές σε παγκόσμιο κίνημα. Ενεργοί πολίτες αυτό-οργανώνονται σε ομάδες και στη βάση του εθελοντισμού, της αλληλεγγύης και της άμεσης δημοκρατίας καλλιεργούν απαξιωμένες και παρατηρημένες εκτάσεις μέσα ή στα όρια του αστικού ιστού, διεκδικώντας την (επαν)οικειοποίηση της αστικής γης, του δημόσιου χώρου και της επανασύνδεσης με τη φύση, καλύπτοντας παράλληλα μέρος των διατροφικών τους αναγκών.
Η συνεχής οικοδομική δραστηριότητα έφερνε έλλειψη χώρων πρασίνου και σε συνδυασμό με διάφορες οικονομικές κρίσεις και φαινόμενα κοινωνικής και οικονομικής ανέχειας ωθούσε τη δημιουργία ή επέκταση των αστικών λαχανόκηπων. Πολλοί βέβαια άνθρωποι καλλιεργούν πλέον όχι μόνο από βιοτική ανάγκη, αλλά και για διασκέδαση ή απλά ευχαρίστηση. Οι αστικοί λαχανόκηποι που αποτελούν δομικό στοιχείο της αστικής γεωργίας άλλωστε θα μπορέσουν αναμφισβήτητα να αναβαθμίσουν την ποιότητα ζωής σε μία πόλη. Σε πρώτη φάση επαναπροσδιορίζεται η σχέση των ανθρώπων με το περιβάλλον και σε επόμενη εξυπηρετούνται και οι εκάστοτε ανάγκες (τροφή, χόμπι, σωματική άσκηση). Ως γνωστόν ο σύγχρονος κάτοικος της πόλης έχει απωλέσει σε μεγάλο βαθμό τη σχέση του με το φυσικό περιβάλλον και τη γεωργική γη και δυστυχώς έχει την τάση να αποφεύγει από την πρωτογενή παραγωγή. Η ευαισθητοποίηση όμως των τελευταίων ετών και η στροφή προς τα βιολογικά προϊόντα συνέβαλλε στην ανάπτυξη της αστικής γεωργίας εν γένει και φυσικά των αστικών λαχανόκηπων. μικρογραφία|Οι Κήποι του Τμήματος Γεωπονίας στο Αγρόκτημα (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης) στην Θέρμη|αριστερά|330x330εσ
Στην Ελλάδα
Οι πρώτες απόπειρες δημιουργίας αστικών λαχανόκηπων στην Ελλάδα αποτελούν σχετικά πρόσφατο φαινόμενο και συνδέονται έντονα με την κρίση, ακολουθώντας όμως τις τάσεις των κινημάτων σε διεθνές επίπεδο. Οι πρώτες ομάδες εμφανίστηκαν το 2011 από κινήματα πολιτών που δημιούργησαν και λειτουργούν λαχανόκηπους σε ιδιωτικούς ή δημόσιους χώρους που ήταν παρατημένοι και αναξιοποίητοι (π.χ. ομάδα αστικών και περιαστικών καλλιεργητών ΠΕΡ.ΚΑ στην Θεσσαλονίκη, αυτό – διαχειριζόμενος αγρός Ελληνικού στην Αθήνα). Μετά από λίγο καιρό ακολούθησαν οι δήμοι και άλλοι φορείς (π.χ. Λαχανόκηποι Α.Π.Θ.) που οργάνωσαν εκτάσεις με κατάλληλες υποδομές και τις διέθεσαν στους πολίτες προσφέροντας τους τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν μία μικρή έκταση άλλοτε δωρεάν και με κοινωνικά κριτήρια και άλλοτε με συμβολική ετήσια πληρωμή.
Στο εξωτερικό
Εκτός από το κίνημα του Μανχάταν που πρωτοστάτησε στα μέσα της δεκαετίας του 1970, yπάρχουν και άλλα παραδείγματα σε πολλά μέρη του κόσμου που έχουν ήδη υιοθετήσει ή υιοθετούν τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία - αστική δράση. Αφενός οι κοινότητες, κυρίως, σε περιόδους κρίσης πειραματίζονται με τρόπους συλλογικής ευθύνης για να αποκτήσουν τα προς το ζην, αφετέρου υπάρχουν και αστικά κοινά τα οποία αναπτύσσονται σε περιόδους ευημερίας ώστε οι κάτοικοι μίας κοινότητας να βελτιώσουν ή να ομορφύνουν αισθητικά την περιοχή που ζουν και αλληλοεπιδρούν καθημερινά. Αποτελούν ουσιαστικά ένα μέρος συγκέντρωσης του αστικού ιστού, όπου γίνεται αξιοποίηση της γης και συμπεριλαμβανομένων των παραπάνω θεωρείται πως έχουν ορισμένα οφέλη για την υγεία.
Τορόντο, Οντάριο
Οι αστικοί κήποι στο Νοτιοανατολικό Τορόντο είναι μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από μεγάλα ποσοστά φτώχειας (έως και 70% σε κάποιες έρευνες - απογραφές). Στη συγκεκριμένη περιοχή βρίσκεται το μεγαλύτερο συγκρότημα κοινωνικής στέγασης του Καναδά, η γειτονιά του Ρίτζεντ Παρκ (Regent Park). Η γειτονιά αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '40.
Οι κήποι ποικίλουν σε μέγεθος και σε οργάνωση, ενώ υπάρχουν πολλά είδη λαχανικών, αλλά και λουλούδια, που καλλιεργούνται σε κάθε κομμάτι γης. Παρ' όλη τη φτώχεια δίνουν στην περιοχή μια αίσθηση αφθονίας και ομορφιάς. Στα περισσότερα σημεία της περιοχής, η κίνηση στους κήπους αυξάνεται κατά τις απογευματινές και βραδινές ώρες και οι κηπουροί είναι κυρίως γυναίκες. Οι κηπουροί μαζεύουν τα λαχανικά τους και τα χρησιμοποιούν στα γεύματά τους. Παράλληλα, είναι χώροι που μαζεύονται οι κάτοικοι για να κοινωνικοποιούνται. Στην περιοχή υπάρχουν άνθρωποι από ποικίλες πολιτισμικές κουλτούρες, αυτή η ιδιαιτερότητα δε τους εμποδίζει να επικοινωνήσουν πραγματικά μέσα από χειρονομία και ανταλλάσσοντας τρόφιμα.
Μέσα από τους αστικούς κήπους στο Τορόντο, οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση σε καλύτερης ποιότητας φαγητό, ενώ έχουν αυξημένη σωματική δραστηριότητα και βελτιωμένη ψυχική υγεία μέσω της αλληλεπίδρασης με τους υπόλοιπους κατοίκους. Παράλληλα, τα παιδιά μέσα στους κήπους είναι πιο ασφαλή, καθώς μπορούν να παίζουν χωρίς να είναι εκτεθειμένα σε κινδύνους, όπως τα αυτοκίνητα ή ανθρώπους που θα μπορούσαν να τα βλάψουν, βρίσκονται σε ένα γνώριμο και όμορφο περιβάλλον κοντά στο σπίτι τους.
Τοντμόρντεν, Ηνωμένο Βασίλειο
Στο Τοντμόρντεν του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Βόρειο τμήμα της Αγγλίας, το 2007, μια γυναίκα έσκαψε ένα κήπο με τριανταφυλλιές και φύτεψε λαχανικά. Ύστερα τοποθέτησε μία πινακίδα που έγραφε: "Βοηθήστε τον εαυτό σας" (Help Yourself). Αυτή η κίνηση δημιούργησε μια πρωτοβουλία και επηρέασε αρκετούς κατοίκους να αναδιαμορφώσουν το αστικό περιβάλλον με σκοπό την κοινωνική συνεισφορά. Αυτό το κίνημα είναι πλέον γνωστό ως το Απίστευτο Βρώσιμο (Incredible Edible Todmorden ) από το 2012, το οποίο έχει ως στόχο την πρόσβαση όλων των κατοίκων σε φαγητό.
Οι πόλεις είναι κέντρα τεράστιου ανθρώπινου δυναμικού, το οποίο, αν ενεργοποιηθεί, μπορεί να επιτύχει πολύ σπουδαία πράγματα. Έτσι κι έγινε στην πόλη του Τοντμόρντεν, όπου πολλοί δημόσιοι χώροι έχουν μετατραπεί σε αγροκτήματα με βρώσιμα λαχανικά και βότανα, όπως για παράδειγμα η μπροστινή αυλή ενός αστυνομικού τμήματος και ο σιδηροδρομικός σταθμός. Οι ντόπιοι αλλά και οι τουρίστες έχουν τη δυνατότητα να μαζεύουν δωρεάν φρούτα και λαχανικά. Παράλληλα, το σύστημα της οργάνωσης χωρίζεται σε τρεις κύριους εμπλεκόμενους:
Τέλος, έχει προωθήσει την έννοια της κοινότητας και της ευθύνης του αστικού χώρου, καθώς οι κάτοικοι έχοντας κοινό στόχο αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους αλλά και με άλλες περιοχές που πλέον έχουν υιοθετήσει τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία.
Οφέλη
μικρογραφία|Ηλιοβασίλεμα στους περιαστικούς κήπους του Τμήματος Γεωπονίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στην Θέρμη|330x330εσ Τα οφέλη από την αστική κηπουρική είναι πολλά. Σε κοινωνικό επίπεδο, η καλλιέργεια εντός του αστικού τοπίου από μικρο-καλλιεργητές ενισχύει τη συνοχή της κοινότητας, τη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, ενισχύει την κοινωνική δικτύωση, την ευαισθητοποίηση και την αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών. Η επαφή με τη φύση και η καλλιέργεια της γης αποτελεί σωματική άσκηση με ευεργετικά αποτελέσματα σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο βελτιώνοντας την ποιότητα της υγείας όσων ασχολούνται με αυτήν. Η διατροφή των καλλιεργητών εμπλουτίζεται με περισσότερα και καλύτερης ποιότητας φρέσκα φρούτα και λαχανικά παραγωγής τους. Παράλληλα, η οικολογική τους συνείδηση αναπτύσσεται, ενώ ωφελούνται και οικονομικά περιορίζοντας τα έξοδα διατροφής τους, καλύπτοντας μέρος των αναγκών τους από την παραγωγή τους.
Μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά ίσως οφέλη ενός τέτοιου λαχανόκηπου αλλά και της αστικής γεωργίας αποτελεί η βελτίωση ορισμένων περιβαλλοντικών συνθηκών στις πόλεις, όπως είναι π.χ. η μείωση των ρυπογόνων ουσιών που αιωρούνται στην ατμόσφαιρα και η έκλυση περισσότερου οξυγόνου. Δίνεται η δυνατότητα να αξιοποιηθούν τα όμβρια ύδατα και βοηθάει τους υδάτινους πόρους ενός αστικού κέντρου. Υπάρχει σαφής και σημαντική αισθητική αναβάθμιση, ενώ ένας αστικός λαχανόκηπος μπορεί να λειτουργήσει και ως χώρος κοινωνικών συναναστροφών με όλες βέβαια τις ευεργετικές του ψυχολογικές και συναισθηματικές συνέπειες. Στο μέλλον και όσο το φαινόμενο της αστικής γεωργίας θα αναπτύσσεται θα μπορέσει να συμβάλλει τόσο στην εκπαίδευση (επιστημονική προσέγγιση του φαινομένου), όσο και στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, έχοντας και τα δύο αυτά στοιχεία άμεση συμβολή στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Είναι άξιο αναφοράς πως τα τελευταία χρόνια πολλοί Δήμοι και γενικά δημόσιοι φορείς και στην Ελλάδα προωθούν τέτοιες ενέργειες με πλέον χαρακτηριστική αυτή της κομποστοποίησης οικιακών απορριμμάτων με σκοπό τη χρήση τους ως λίπασμα. Ασφαλώς εκτός των σημαντικών πλεονεκτημάτων ενός αστικού λαχανόκηπου υπάρχουν και κάποιοι περιορισμοί. Έτσι, παρατηρούνται διάφορα νομικά και γραφειοκρατικά κωλύματα. Η καλλιέργεια μίας αστικής γης επίσης μπορεί να ενέχει και κάποιους περιορισμούς ή κινδύνους καθώς τα αστικά περιβάλλοντα και εδάφη είθισται να είναι μολυσμένα ή έστω ιδιαίτερα επιβαρυμμένα. Πολλοί αναφέρουν και το κόστος της γης ως περιοριστικό παράγοντα, εδώ όμως υπάρχουν ενστάσεις καθώς η αστική γεωργία μπορεί να αναπτυχθεί σε εγκαταλελειμμένες εκτάσεις, σε ταράτσες, παρτέρια, μπαλκόνια και γενικά σχεδόν παντού, αρκεί να υπάρχουν οι καλλιεργητικές προϋποθέσεις και φυσικά η διάθεση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία
Νίκος Γέμελος
Ο Νίκος Γέμελος, γεννημένος στις 19 Μαΐου 1968 στην Αγία Σοφία του Πειραιά, είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας αθλητής και νυν προπονητής της κολύμβησης.
Ο Νίκος Γέμελος ξεκίνησε την κολυμβητική του καριέρα με τον Ολυμπιακό το 1972. Το 1986, μετά από 14 χρόνια επιτυχημένης καριέρας, αποχωρεί από την αγωνιστική δράση για να αναλάβει το 1992 ως βοηθός προπονητή στην ίδια ομάδα.
Αρχικά ανέλαβε τις ακαδημίες του Ολυμπιακού και με την πάροδο των χρόνων ανέλαβε την ομάδα των ανδρών αλλά και αυτή των γυναικών κερδίζοντας μεταξύ άλλων 25 Πρωταθλήματα Ελλάδας Open τα τελευταία 27 χρόνια.
Ο Νίκος Γέμελος είναι ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Ομάδας Κολύμβησης.
Το Δεκέμβριο του 2014 αναδείχθηκε κορυφαίος προπονητής της χρονιάς στην Ελλάδα, μέσα από την ψηφοφορία του ΠΣΑΤ.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Έλληνες προπονητές κολύμβησης Κατηγορία:Κολυμβητές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Προπονητές κολύμβησης Ολυμπιακού Πειραιώς
Χόκεϊ επί πάγου στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
Οι διοργανώσεις χόκεϊ επί πάγου των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2014 διεξήχθησαν σε δύο τοποθεσίες, που απέχουν 300 μέτρα η μία από την άλλη, εντός του Ολυμπιακού Πάρκου του Σότσι, στη Ρωσία. Ο Θόλος του Πάγου Μπολσόι χωρητικότητας 12.000 ατόμων, μοιάζει πολύ με ένα αυγό Φαμπερζέ. Η Αρένα Σάιμπα, χωρητικότητας 7.000 θέσεων, είναι μια κινητή κατασκευή που θα χρησιμοποιηθεί έπειτα από τους αγώνες σε άλλη ρωσική πόλη. Αμφότερα τα μέρη είναι διεθνών διαστάσεων (60 μ επί 30 μ).
Έλαβαν μέρος 12 ομάδες στους άντρες και 8 στις γυναίκες. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 8 Φεβρουαρίου 2014. Οι αγώνες των γυναικών ολοκληρώθηκαν στις 20 Φεβρουαρίου και των αντρών στις 23 Φεβρουαρίου. Ο Καναδάς πρώτευσε τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.