cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταρν (νομός)
Σύγχρονη εποχή
Από οικονομική άποψη, η εξόρυξη άνθρακα στο Καρμώ έδωσε νέα ώθηση στην οικονομία του νομού. Η άφιξη του σιδηροδρόμου απογείωσε την εξόρυξη. Το μαλλί της τοπικής ορεινής κτηνοτροφίας έγινε μια σημαντική υφαντική πρώτη ύλη και αναπτύχθηκε η κλωστοϋφαντουργία, ιδιαίτερα στην Καστρ. Η επεξεργασία δερμάτων στα βυρσοδεψεία αναπτύχθηκε χάρη στην ενέργεια των μύλων που εγκαταστάθηκαν κατά μήκος των ποταμών.
Σε πολιτικό επίπεδο, ο νομός εκπροσωπήθηκε στην πολιτική από τον σοσιαλιστή βουλευτή Ζαν Ζωρές που γεννήθηκε στην Καστρ. Στο νότο, η κλασική αντίθεση ανάμεσα στην εργατική και την αστική τάξη πήρε έναν πρωτότυπο χαρακτήρα: η προτεσταντική αστική τάξη απέκτησε τις ιδέες της Επανάστασης, η οποία της έδωσε την ελευθερία της θρησκείας, και η καθολική εργατική τάξη, επηρεασμένη έντονα από τον κλήρο, ήταν πιο συντηρητική. Στα τέλη του 19ου αιώνα οι αστοί ψήφισαν μαζικά από Δημοκρατικούς έως Αριστερά και οι εργάτες από Συντηρητικούς έως Δεξιά.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο νομός Ταρν υπόκειται στο καθεστώς του Βισύ. Ο Αρχιεπίσκοπος του Αλμπί οργάνωσε τη μυστική υποδοχή Εβραίων προσφύγων σε εκκλησιαστικούς χώρους στην περιοχή για να αποφύγουν τις διώξεις εναντίον τους. Το 1942, η νότια ζώνη της Γαλλίας κατελήφθη από τους Γερμανούς κατακτητές. Αυτό το γεγονός καθώς και η «υπηρεσία αναγκαστικής εργασίας» που επέβαλαν οι κατακτητές τροφοδότησε τη Γαλλική Αντίσταση που έδρασε δυναμικά στην περιοχή.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|Θέση του νομού Ταρν στην [[Οξιτανία (διοικητική περιοχή)|Οξιτανία]] Ο νομός Ταρν αποτελείται από 2 διοικητικά διαμερίσματα, 23 καντόνια και 314 κοινότητες.
Οικονομία
εναλλ.=|μικρογραφία|Τυρί Ρυέλ του Ταρν Η τοπική οικονομία στηρίζεται στη γεωργία με καλλιέργειες σιτηρών και φρούτων, στην οινοποιία κρασιά Γκαγιάκ, στην κτηνοτροφία με βοοειδή και πρόβατα, στην τυροκομία, στην εξόρυξη γαιάνθρακα στην περιοχή του Αλμπί-Καρμώ και στην βιομηχανία, με βιομηχανικές μονάδες που παράγουν μηχανήματα, συνθετικές ίνες, μέταλλα, χαρτί, είδη τροφίμων.
Πολιτιστική κληρονομιά
μικρογραφία|Καστελνώ-ντε-Μονμιράλ Με ιστορία αιώνων, ο νομός Ταρν διαθέτει μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά από οχυρωμένα χωριά, κάστρα, εκκλησίες και μουσεία. Στα νοτιοδυτικά του νομού τα σπίτια είναι ως επί το πλείστον πέτρινα, ενώ οι πόλεις στα βορειοδυτικά του νομού είναι συχνά κατασκευασμένες από το τοπικό κόκκινο τούβλο, χαρακτηριστικό της περιοχής.
Ο νομός είναι γνωστός και για τα πολύ καλά διατηρημένα οχυρωμένα χωριά, χτισμένα τον 13ο αιώνα για να στεγαστούν οι πληθυσμοί των κατεστραμένων κατά τη διάρκεια της Σταυροφορίας των Αλβιγηνών περιοχών. Μερικά από αυτά είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Περιοχής της Οξιτανίας Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Νικίειος Ειρήνη
Η Νικίειος ειρήνη είναι η συνθήκη μεταξύ Δηλιακής και Πελοποννησιακής Συμμαχίας το Μάρτιο του 421 π.Χ. Πήρε το όνομά της από τον στρατηγό Νικία, βασικό αρχιτέκτονά της, και έδωσε τέλος στην πρώτη φάση του Πελοποννησιακού πολέμου. Θεωρητικά, συμφωνήθηκε να έχει διάρκεια 50 έτη αλλά στην πράξη αποτέλεσε απλώς ένα διάλειμμα στη σύρραξη, με τον ψυχρό πόλεμο αλλά και τις σποραδικές συγκρούσεις να συνεχίζονται. Διαλύθηκε 6 χρόνια αργότερα, με αφορμή την εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία.
Οι λόγοι της ειρήνευσης
Οι δύο πλευρές, δέκα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου, είχαν καταπονηθεί και αντιμετώπιζαν πολλά εσωτερικά προβλήματα στις αντίστοιχες συμμαχίες τους. Διέβλεπαν δηλαδή τον κίνδυνο να κλονιστούν οι ηγεμονίες τους και να αποσκιρτήσουν πολλά μέλη των συνασπισμών τους. Και οι δύο πλευρές είχαν σοβαρές οικονομικές δυσχέρειες. Επιπλέον της αστάθειας και στα δύο στρατόπεδα, η ηγεσία της Σπάρτης δεχόταν πιέσεις για ειρήνη από την άρχουσα τάξη της που είχε χάσει πολλούς γόνους της στο νησί Σφακτηρία. Παράλληλα, αυτομολούσαν στους Αθηναίους ή πάντως έφευγαν από τα εδάφη των Λακεδαιμονίων πολλοί Είλωτες και αυτό κατέστρεφε όχι μόνον την άμυνα, αλλά και την οικονομία της Σπάρτης.
Και στους δύο συνασπισμούς είχαν αποδυναμωθεί παράλληλα οι φιλοπόλεμες παρατάξεις ή το φιλοπόλεμο πνεύμα των εξουθενωμένων δημοτών. Οι Αθηναίοι είχαν μέχρι πρόσφατα ως ηγέτη τον Κλέωνα των δημοκρατικών που ήταν υπέρ της σκληρής πολιτικής προς τους συμμάχους "για παραδειγματισμό όλων" και κάθετος στη ρήξη με τη Σπάρτη. Για να μη στερούνται οι Αθηναίοι αλλά και να βρει χρήματα για να συνεχίζει τον πόλεμο είχε αυξήσει το φόρο των συμμάχων και για να συνετίζει όσους από αυτούς δυσανασχετούσαν είχε ως εκλεκτό στρατηγό τον Δημοσθένη. Όμως οι Αθηναίοι έβλεπαν πλέον ότι αυτή η πολιτική είχε αποδώσει λιγότερα από όσα είχε στερήσει. Επιπλέον, ο Κλέων είχε σκοτωθεί πρόσφατα στον πόλεμο. Το ίδιο και ο ηγέτης της φιλοπόλεμης μερίδας των Σπαρτιατών, ο Βρασίδας, που ήθελε τον πόλεμο για να δοξάζεται και να ισχυροποιείται πολιτικά. Οι πολίτες και των δύο συνασπισμών είχαν την ανάγκη αλλά και την ευκαιρία για έναν αξιοπρεπή συμβιβασμό που θα τους ανακούφιζε από τον πολύχρονο πόλεμο και όσα εκείνος συνεπαγόταν.
Η διασφάλιση της ειρήνης
Η συμφωνία για την ειρήνη έγινε δέκα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου και αποτελείται ουσιαστικά από δύο συνθήκες ή σπονδές:
Οι δύο συμφωνίες είναι χωριστές τυπικά και η αμυντική συμμαχία αποτελεί ανεξάρτητη διπλωματική πράξη, όμως έγιναν η μία αμέσως μετά την άλλη και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες, αφού η δεύτερη στόχο είχε να ισχυροποιήσει την πρώτη.
Η συνθήκη της ειρήνης
Το 422 έγινε μεταξύ των εμπολέμων ετήσια ανακωχή με την ελπίδα αυτή να διαρκέσει περισσότερο. Έτσι και έγινε. Όταν τελείωνε η ανακωχή συμφωνήθηκε συνθήκη ειρήνη με διάφορους όρους. Συγκεκριμένα κάθε πλευρά προβλεπόταν να δώσει πίσω όσες περιοχές είχε κατακτήσει με πόλεμο, αλλά οι Αθηναίοι να κρατήσουν την Νίσαια - επίνειο των Μεγαρέων στο Σαρωνικό. Αυτό έγινε δεκτό ως όρος επειδή και οι Θηβαίοι είχαν κρατήσει τις Πλαταιές, μια παραδοσιακή σύμμαχο της Αθήνας. Όταν ρυθμίστηκε κι αυτό το θέμα, οι Λακεδαίμονες κάλεσαν τους συμμάχους τους και όλοι ψήφισαν για να γίνει ειρήνη, εκτός από τους Βοιωτούς, τους Κορινθίους, τους Ηλείους και τους Μεγαρείς που βρήκαν τους όρους της ασύμφορους. Οι υπόλοιποι μαζί με τους Σπαρτιάτες και τους Αθηναίους συμφώνησαν τα εξής :
Η Αμυντική Συμμαχία
Οι Σπαρτιάτες μετά την υπογραφή της ειρήνης ζήτησαν να την αποδεχτούν και όσοι την είχαν ήδη απορρίψει. Όμως αυτοί επέμεναν και δεν ήταν διόλου πρόθυμοι να συμφωνήσουν εκτός και αν στην ειρήνη περιλαμβάνονταν και κάποιοι όροι που εκείνοι θεωρούσαν πιο σύμφορους ο καθένας για την πόλη του. Οι ανυποχώρητοι ήταν υπολογίσιμοι υπό τις συνθήκες της εποχής και οι Λακεδαιμόνιοι έκριναν ότι τους συνέφερε να συνάψουν συμμαχία με την Αθήνα, θεωρώντας ότι έτσι την δέσμευαν περισσότερο. Με αυτό τον τρόπο θα απομόνωναν και το Άργος, την πιο υπολογίσιμη από τις σχετικά κοντινές τους πόλεις που υπήρχε κίνδυνος να συμμαχήσει εναντίον τους με την Αθήνα. Είχε μόλις λήξει εξάλλου η 30χρονη συνθήκη ειρήνης που είχαν με το Άργος και ο κίνδυνος να μην ανανεωθεί ήταν κάτι παραπάνω από ορατός. Οι υπόλοιποι διαφωνούντες –όπως πίστευαν οι Λακεδαιμόνιοι- δεν ήταν ιδιαίτερα υπολογίσιμοι αλλά και δεν θα αποτολμούσαν κάτι εναντίον τους. Λίγο μετά την υπογραφή της ειρήνης, λοιπόν, επιδιώχθηκε οι Αθηναίοι να ορκιστούν όχι απλώς σε ειρήνη, αλλά και σε συμμαχία η οποία ανέφερε συγκεκριμένα τα εξής:
Η συνθήκη αμυντικής συμμαχίας υπογράφηκε από τους ίδιους 34 άνδρες που είχαν υπογράψει και την "Νικίειο Ειρήνη", 17 Λακεδαιμονίους και 17 Αθηναίους.
Παραπομπές, Σημειώσεις
Νικιειος Νικιειος ειρηνη
Αιγίθαλος
Ο Αιγίθαλος είναι στρουθιόμορφο πτηνό της οικογενείας των Αιγιθαλιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Aegithalos caudatus και περιλαμβάνει 17 υποείδη.
Νεοπτόλεμος (μυθολογία)
Ο Νεοπτόλεμος (< νέος + πτόλεμος (πόλεμος) "ο νεαρός πολεμιστής, που είναι νέος στη μάχη") ήταν πρόσωπο της Ελληνικής Μυθολογίας. Σύμφωνα με την παράδοση ήταν γιος του Αχιλλέα και της Δηιδάμειας, κόρης του βασιλιά της Σκύρου, Λυκομήδη.
Αιγίθαλος
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους, είναι ελληνική, πιθανότατα συγγενική με τη λέξη αίγιθος, «=(αρχ). αδιευκρίνιστο πτηνό» άγνωστης λοιπής ετυμολογίας. Υπάρχει και σχετική αναφορά στον Αριστοτέλη, («...πτηνόν τι της μελίσσης πολέμιον... ), αλλά παραμένει άγνωστη η ταυτότητα του πτηνού.
Νεοπτόλεμος (μυθολογία)
Ο μύθος
Ο Νεοπτόλεμος, ο οποίος ονομαζόταν και Πύρρος (στα Κύπρια Έπη ), ανατράφηκε στο ανάκτορο του παππού του στη Σκύρο ο Νεοπτόλεμος συμμετείχε στον πόλεμο της Τροίας με τον πατέρα του τον Αχιλλέα. Σύμφωνα με κάποιο χρησμό, η Τροία δεν θα κυριευόταν χωρίς τη βοήθεια ενός απογόνου του Αιακού, και τελικά στον πόλεμο βρέθηκαν όχι ένας αλλά τρεις απόγονοι του Αιακού μαζί τους και ο Πάτροκλος, εξάδελφος του Αχιλλέα, γιος του Μενοίτιου που ήταν αδελφός του Πηλέα πατέρα του Αχιλλέα, ο Πάτροκλος πέθανε στην μάχη παριστάνοντας τον Αχιλλέα, έτσι έμειναν δύο απόγονοι του Αιακού στον πόλεμο, οι οποίοι βρέθηκαν μέσα από τα μεγάλα τείχη μέσω του Δούρειου Ίππου.
Ο Νεοπτόλεμος επέζησε στον τρωικό πόλεμο και αναδείχτηκε ήρωας στην άλωση της Τροίας όπως και ο πατέρας του Αχιλλέας, ο οποίος όμως πέθανε όταν τον χτύπησε στην φτέρνα του βέλος προερχόμενο από τον Πάρι. Ο Νεοπτόλεμος σκότωσε τον Πρίαμο και τον γιο του Έκτορα, Αστυάνακτα, ενώ φέρεται να θυσίασε στον τάφο του πατέρα του την κόρη του Πριάμου Πολυξένη και να πήρε μαζί του ως λάφυρο τη σύζυγο του Έκτορα, Ανδρομάχη, με την οποία απέκτησε τον Μολοσσό, γενάρχη των Μολοσσών της Ηπείρου.
Αιγίθαλος
Συστηματική ταξινομική
Ο αιγίθαλος περιγράφηκε από τον Λινναίο ως Parus caudatus (Σουηδία, 1758). Άλλωστε, μέχρι πριν κάποια χρόνια, ανήκε στην οικογένεια Παρίδες (Paridae). Το παλαιότερο υποείδος A. c. glaucogularis αναβαθμίστηκε σε διακριτό είδος A. glaucogularis και συμπεριέλαβε το, επίσης, παλαιότερο υποείδος A. c. vinaceous, vw A. g. vinaceus, πλέον.
Τα υποείδη διαχωρίζονται σε 3 μεγάλες ταξινομικές ομάδες (groups), που διακρίνονται μεταξύ τους από επί μέρους διαφορές σε χρωματισμούς και μορφολογικά στοιχεία των μελών τους:
Άγγελος Σικελιανός
Βιογραφία
thumb|200px|right|Το σπίτι του Άγγελου Σικελιανού στους Δελφούς. Ο Σικελιανός γεννήθηκε στη Λευκάδα, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Ήταν το τελευταίο από τα επτά παιδιά του καθηγητή γαλλικών Ιωάννη Σικελιανού και της Χαρίκλειας Στεφανίτση. Οι ρίζες της οικογένειάς του εντοπίζονταν στην Κεφαλονιά και τη Βενετία. Αποφοίτησε από το τετρατάξιο γυμνάσιο το 1900 και τον επόμενο χρόνο εγγράφηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, χωρίς ωστόσο να ολοκληρώσει ποτέ τις νομικές του σπουδές. Τα ενδιαφέροντά του ήταν καθαρά λογοτεχνικά και από νωρίς μελέτησε Όμηρο, Πίνδαρο, Ορφικούς και Πυθαγόρειους, λυρικούς ποιητές, προσωκρατικούς φιλοσόφους, Πλάτωνα, Αισχύλο αλλά και την Αγία Γραφή και ξένους λογοτέχνες όπως τον Ντ' Αννούντσιο. Τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε αρκετά ταξίδια και στράφηκε στην ποίηση και το θέατρο. Το 1902, δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα στα λογοτεχνικά περιοδικά Διόνυσος και Παναθήναια.
Αιγίθαλος
Συστηματική ταξινομική
Τα υποείδη, ενώ σε μεμονωμένες μόνον περιπτώσεις υβριδίζονται, εν τούτοις διαβαθμίζονται εξελικτικά (intergradation) σε μεγάλο ποσοστό, δηλαδή περνάει το ένα στο άλλο με όχι σαφώς οριοθετημένους χαρακτήρες, αλλά σταδιακά. Αυτό, δημιουργεί επιπρόσθετες δυσκολίες στο διαχωρισμό τους, ιδιαίτερα στις περιοχές όπου υπάρχει αλληλοεπικάλυψη των υποειδών.
Νεοπτόλεμος (μυθολογία)
Ο μύθος
Για την επιστροφή του υπάρχουν διάφορες παραδόσεις. Σύμφωνα με μια εκδοχή εγκαταστάθηκε στην Ήπειρο, όπου έγινε βασιλιάς των Μολοσσών, ενώ μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου νυμφεύτηκε την κόρη του Μενέλαου και της Ελένης, Ερμιόνη, την οποία όμως ο πατέρας της είχε προηγουμένως υποσχεθεί στον Ορέστη. Ο τελευταίος φέρεται να τον σκότωσε στους Δελφούς, όπου έλεγαν πως υπάρχει και ο τάφος του Νεοπτολέμου, ενώ οι κάτοικοι της περιοχής τον λάτρευαν ως ήρωα. Ο Παυσανίας αναφέρει πως ο Νεοπτόλεμος σκοτώθηκε από ιερέα του Απόλλωνα πάνω στην εστία του ναού του. Σύμφωνα με την παράδοση, ο τάφος του Νεοπτόλεμου βρισκόταν κοντά στην είσοδο του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς, αργότερα όμως τα λείψανά του μεταφέρθηκαν σε τέμενος που αφιερώθηκε στη μνήμη του. .
Άγγελος Σικελιανός
Βιογραφία
Σημαντικό σταθμό στη ζωή του Σικελιανού η γνωριμία του το 1905 με την Αμερικανίδα Εύα Πάλμερ - η οποία σπούδαζε στο Παρίσι ελληνική αρχαιολογία και χορογραφία - την οποία νυμφεύθηκε το 1907 στο Μπαρ Χάρμπορ του Μέιν των ΗΠΑ. Το ζεύγος εγκαταστάθηκε το επόμενο έτος στην Αθήνα. Εκείνη την περίοδο ο Σικελιανός ήρθε σε επαφή με αρκετούς πνευματικούς ανθρώπους και τελικά το 1909 δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή Αλαφροΐσκιωτος (γράφτηκε το 1907, τη χρονιά που ο Παλαμάς εξέδωσε τον Δωδεκάλογο του Γύφτου ), η οποία προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στους φιλολογικούς κύκλους, αναγνωριζόμενη ως έργο-σταθμός στην ιστορία των νεοελληνικών γραμμάτων. Ο Αλαφροϊσκιωτος είναι γραμμένος σε ανισοσύλλαβο, ετερόμετρο στίχο, χαρακτηρίζεται από στροφική διαίρεση και σποραδική ομοιοκαταληξία. Ταυτόχρονα, το ίδιο έτος γεννήθηκε και ο γιος του Γλαύκος. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, ο Σικελιανός θα επιστρατευτεί και θα συμμετάσχει ως απλός στρατιώτης στο μέτωπο της Ηπείρου. 200px|right|thumb|Εξοχική κατοικία Άγγελου Σικελιανού στην [[Συκιά Κορινθίας|Συκιά, Κορινθία.]] Μια εκδρομή στην Συκιά Κορινθίας θα σταθεί αφορμή για την αγορά ενός παραθαλάσσιου οικοπέδου από την Εύα Πάλμερ, στην άκρη του πευκοδάσους του Πευκιά. Εκεί, ο Σικελιανός, θα σχεδιάσει και θα κατασκευάσει την περίοδο 1912-1916 μία εξοχική κατοικία που συνδυάζει το αρχαιοελληνικό πνεύμα με τους κίονες στην πρόσοψη, τη βυζαντινή τεχνοτροπία στα παράθυρα και την ενετική αρχιτεκτονική στα μπαλκόνια. Η κατοικία στη Συκιά θα αποτελέσει τόπο συνάντησης από εξέχουσες προσωπικότητες της διανόησης της εποχής, όπως ο Κωστής Παλαμάς, ο Κώστας Καρυωτάκης και ο Νίκος Καζαντζάκης.
Νεοπτόλεμος (μυθολογία)
Τέμενος του Νεοπτόλεμου
Βρισκόταν στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών και ήταν αφιερωμένο στον Νεοπτόλεμο. Βρισκόταν στο ύψος του ναού του Απόλλωνα, βορειοανατολικά αυτού, στα δυτικά της Στοάς του Αττάλου. , δίπλα από το ανάθημα του τετράρχη της Θεσσαλίας, Δαόχου Β'. Το τέμενος ήταν περίβολος και είχε διαστάσει 11x7 μέτρα. Εντός αυτού, υπήρχε ο τάφος του Νεοπτόλεμου καθώς και βωμός στον βόρειο τοίχου της περιβόλου. Κατά το 338 π.Χ., μετά τη μάχη της Χαιρώνειας είχε ανακαινιστεί από τους Θεσσαλούς, οι οποίοι τιμούσαν ιδιαίτερα τον Νεοπτόλεμο.
Άγγελος Σικελιανός
Βιογραφία
Ακολούθησε μια περίοδος έντονης αναζήτησης, που καταλήγει στην έκδοση των τεσσάρων τόμων της ποιητικής συλλογής Πρόλογος στη Ζωή, Η Συνείδηση της Γης μου (1915), Η Συνείδηση της Φυλής μου (1915), Η Συνείδηση της Γυναίκας (1916) και Η Συνείδηση της Πίστης (1917). Ο Πρόλογος στη Ζωή ολοκληρώθηκε αργότερα με τη Συνείδηση της Προσωπικής Δημιουργίας. Ο στίχος του Προλόγου στη Ζωή, μάλιστα, προχωρά ακόμη περισσότερο προς την απελευθέρωση, ενώ έχει χαρακτηριστεί — σε ορισμένα σημεία — και ως «ελεύθερος». Η ομοιοκαταληξία είναι ακόμη πιό σποραδική, η ανισοσυλλαβία πιό έντονη, ενώ οι στίχοι είναι ετερόμετροι (συνήθως ιαμβικοί, αλλά και τροχαϊκοί). Ακολουθούν ακόμα τα χαρακτηριστικά ποιήματα Το Πάσχα των Ελλήνων και Μήτηρ Θεού, της περιόδου 1917 - 1920, καθώς και διάφορες συνεργασίες του με λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής. Από μορφική άποψη, πάντως, ο ποιητής επιστρέφει — μετά τη δεκαετία των πειραματισμών — στην έμμετρη ποίηση, δηλαδή προχωρά σε συντηρητική αναδίπλωση, ενώ το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και με τους Παλαμά και Βάρναλη.
Αιγίθαλος
Γεωγραφική εξάπλωση
Στην Ευρώπη, απουσιάζει μόνον από την Ισλανδία, τη Β. Φιννοσκανδιναβία, τα βόρεια νησιά της Σκωτίας, τις Βαλεαρίδες Νήσους -πλην Μαγιόρκας, τη Σαρδηνία και την Κρήτη. Μικροί, μη-αναπαραγόμενοι πληθυσμοί απαντούν στη Σκανδιναβία και τιε Δαλματικές ακτές. Δια μέσου της Σιβηρίας, τα βόρεια όρια της επικράτειας βρίσκονται περίπου στις 60-61° N γεωγραφικό πλάτος, στη θάλασσα του Οχότσκ, ανατολικά μέχρι το νότιο τμήμα της Καμτσάτκας και τις Ν. Κουρίλες. Άλλες μεγάλες θέσεις, αποτελούν οι περιοχές ανατολικά της Μεσογείου, στη Μικρά Ασία, τον Καύκασο και την Υπερκαυκασία, το Β. Ιράκ, τα όρη Ζάγκρος και Ελμπούρτζ. Βόρεια της Μαύρης Θάλασσας «τρέχει» μία συμπαγής ζώνη, στις 49-53° Β, από τη Ν. Ουκρανία, στο νότιο Βόλγα και κατά μήκος των Ουραλίων και του Β. Καζακστάν προς τα όρη Αλτάι και Σαγιάν της Μογολίας. Στη συνέχεια, η επικράτεια περνά μέσα από τη Μαντζουρία προς νότο, με τα απώτερα ανατολικά όρια στην Κορέα και την Ιαπωνία.
Νεοπτόλεμος (μυθολογία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ηπείρου
Αιγίθαλος
Γεωγραφική εξάπλωση
Πηγές:
Άγγελος Σικελιανός
Βιογραφία
Η αρχαιοελληνική πνευματική ατμόσφαιρα απασχόλησε βαθιά τον Σικελιανό και συνέλαβε την ιδέα να δημιουργηθεί στους Δελφούς ένας παγκόσμιος πνευματικός πυρήνας ικανός να συνθέσει τις αντιθέσεις των λαών («Δελφική Ιδέα»). Για τον σκοπό αυτό ο Σικελιανός, με τη συμπαράσταση και την οικονομική αρωγή της γυναίκας του, δίνει πλήθος διαλέξεων και δημοσιεύει μελέτες και άρθρα. Παράλληλα, οργανώνει τις «Δελφικές Εορτές» στους Δελφούς με τις παραστάσεις του Προμηθέα Δεσμώτη (1927) και των Ικέτιδων (1930) του Αισχύλου να ανεβαίνουν στο αρχαίο θέατρο. Η «Δελφική Ιδέα» εκτός από τις αρχαίες παραστάσεις περιελάμβανε και τη «Δελφική Ένωση», μία παγκόσμια ένωση για τη συναδέλφωση των λαών και το «Δελφικό Πανεπιστήμιο», στόχος του οποίου θα ήταν να συνθέσει σε έναν ενιαίο μύθο τις παραδόσεις όλων των λαών. Για τις πρωτοβουλίες αυτές, το 1929, η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε αργυρό μετάλλιο για τη γενναία προσπάθεια αναβίωσης των δελφικών αγώνων. Από το φιλόδοξο αυτό σχέδιο το μόνο που πραγματοποιήθηκε τελικά ήταν οι Δελφικές Εορτές, αλλά και αυτές οδήγησαν σε οικονομική καταστροφή και χωρισμό του ζεύγους, αφού η Εύα Πάλμερ εγκαταστάθηκε από τότε στην Αμερική και επέστρεψε μόνο μετά τον θάνατο του ποιητή. Το 1939 του απονεμήθηκε το Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο του 1938 για το σύνολο του ποιητικού του έργου. Το 1940, παντρεύτηκε την Άννα Καραμάνη, με τη συγκατάθεση τόσο της Εύας Πάλμερ όσο και του πρώην συζύγου της Γεωργίου Καραμάνη.
Αιγίθαλος
Γεωγραφική εξάπλωση
(σημ. με έντονα γράμματα τα υποείδη που απαντούν στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
thumb|right|350px|Ενήλικος αιγίθαλος (υποείδος A. c. caudatus) Ο αιγίθαλος είναι καθιστικό είδος και, στη συντριπτική πλειονότητα του φάσματος κατανομής του, παραμένει όλο το έτος ως επιδημητικό πτηνό. Λίγες είναι οι περιπτώσεις που μεταναστεύει, αν και κατ’ ουσίαν πρόκειται για τοπικές μετακινήσεις που δεν ξεπερνούν σε απόσταση τα 100 χιλιόμετρα.
Άγγελος Σικελιανός
Βιογραφία
Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ο Άγγελος Σικελιανός μαζί με άλλους Έλληνες λογίους προσυπέγραψε την Έκκληση των Ελλήνων διανοουμένων προς τους διανοούμενους ολόκληρου του Κόσμου με την οποία αφενός μεν καυτηριάζονταν η ιταλική επίθεση εναντίον της Ελλάδας, αφετέρου δε διέγειρε την παγκόσμια κοινή γνώμη σε επανάσταση συνειδήσεων για κοινό νέο πνευματικό Μαραθώνα. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο Σικελιανός διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πνευματική αντίσταση του λαού, με κορυφαία εκδήλωση το ποίημα και το λόγο που εκφώνησε στην κηδεία του Παλαμά στις 28 Φεβρουαρίου του 1943.
Αιγίθαλος
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από το Γιβραλτάρ, το Μαρόκο και την Τυνησία.
Βιότοπος
Οι αιγίθαλοι προτιμούν οικοτόπους με πλούσιο υπόστρωμα και συχνές, εναλλαγές μεταξύ ανοικτών και δασωδών ή θαμνωδών περιοχών. Θέσεις με υγρό έδαφος ή κοντά σε νερό γίνονται επίσης δεκτές. Για την κατασκευή της φωλιάς τους, απαιτούν την παρουσία πυκνής βλάστησης, όπως καλά ανεπτυγμένα στρώματα θάμνων, βάτους ή μικρά κωνοφόρα. Ως εκ τούτου, στην Κ. Ευρώπη εγκαθίστανται σε φωτεινά φυλλοβόλα και μικτά δάση σε υγρά ενδιαιτήματα, αλλά και σε δενδροστοιχίες και θαμνώδεις εκτάσεις σε υποβαθμισμένες θέσεις. Απαντώνται επίσης σε αστικά ενδιαιτήματα, όπως πάρκα, κήπους, νεκροταφεία και κατάφυτους κήπους, αλλά αποφεύγουν αρκετά το εσωτερικό ενός κλειστού, συνεχούς δάσους, χωρίς ξέφωτα.
Στη Β. Ευρώπη, το είδος φωλιάζει συχνά σε βάλτους, τυρφώδη όξινα εδάφη (bogs), ή στις παρυφές μεγάλων τεχνητών χώρων αναψυχής. Επίσης, έχει προσαρμοστεί καλά στη ζώνη της σημύδας, στα δάση των βορεινών περιοχών της επικρατείας του Στη Δ. Ευρώπη, όλο και περισσότερο απαντά εκτός των δασών, σε δενδροστοιχίες, ζώνες αρκεύθου και χέρσα εδάφη με ακανθώδεις θάμνους και ξερές πλαγιές. Κατά τα τελευταία χρόνια έχει ολοένα και περισσότερο την τάση να κινείται σε πάρκα και κήπους. Στην περιοχή της Μεσογείου συχνά βρίσκεται σε ζώνες πυκνής μακίας, ενώ στη Μικρά Ασία, σε σχετικά ξηρά δάση από πεύκα και ελαιώνες, επίσης.
Άγγελος Σικελιανός
Βιογραφία
Ήταν πέντε φορές υποψήφιος για το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας:
Αιγίθαλος
Βιότοπος
Σε γενικές γραμμές, ο αιγίθαλος μπορεί να αποφεύγει εκτεταμένες περιοχές με αμιγή δάση κωνοφόρων, αλλά στην Κ. Σιβηρία εμφανίζεται σε μικτά δάση ερυθρελάτης, ελάτης και πεύκου και, κατά πάσα πιθανότητα, σε δασικά ενδιαιτήματα με δένδρα σκληρού ξύλου. Στη νοτιοδυτική Κίνα (επαρχία Γιουνάν), δημιουργεί αποικίες μέσα σε πευκοδάση.
Άγγελος Σικελιανός
Βιογραφία
Ο Άγγελος Σικελιανός υπέφερε από χρόνια ημιπληγία. Πέθανε στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου 1951 έπειτα από πολυήμερη νοσηλεία εξαιτίας λήψης φαρμάκου που του προκάλεσε σημαντικές διαταραχές και τάφηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Αιγίθαλος
Βιότοπος
Στα δυτικά τμήματα της επικρατείας του, το είδος εμφανίζεται συνήθως μέχρι τα 1000 μ., αλλά μερικές φορές φθάνει έως τα 1300 μέτρα (Τουρκία ), τα 1500 μ. (Καύκασος), τα 1800 μ. (Άλπεις) ή και τα 1830μ. ( Ιράν). Στην Α. Ασία, ζει κυρίως στα ορεινά ενδιαιτήματα άνω των 500 μέτρων. Στην Ιαπωνία, μπορεί να παρατηρηθεί έως τα 1600 μ., ενώ σε ορισμένες επαρχίες της Κίνας (Jilin, Shaanxi, Gansu, Qinghai, Sichuan και βόρειο Yunnan), έως τα 3050 μέτρα. Αυτοί οι πληθυσμοί, βέβαια, συνήθως μετακινούνται το χειμώνα σε μικρότερα υψόμετρα, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις, στους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο, που παρατηρούνται σε τέτοια υψόμετρα.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα πέντε πρώτα προτιμώμενα οικοσυστήματα, στατιστικά, είναι κατά σειράν τα εξής: Πλατύφυλλα δένδρα, Θαμνώδεις περιοχές, Χωριά, Κωμοπόλεις και Αρόσιμες εκτάσεις.
Άγγελος Σικελιανός
Εργογραφία
thumb|200px|right|Η προτομή του στην ακτή Μ. Φανερωμένης, Σαλαμίνα. thumb|200px|right|Η οικία του Α. Σικελιανού στην ακτή Μ. Φανερωμένης, Σαλαμίνα.
Αιγίθαλος
Μορφολογία
thumb|right|350px|Η μακριά ουρά του αιγίθαλου είναι από τα κύρια διαγνωστικά του στοιχεία Ο αιγίθαλος ξεχωρίζει εύκολα λόγω του ότι έχει μικρό μέγεθος και, συγκριτικά, πολύ μεγάλη ουρά. Γενικά, οι χρωματισμοί του ποικίλλουν ανάλογα με το υποείδος και τη γεωγραφική κατανομή, ενώ είναι χαρακτηριστική η ποικιλομορφία στα επί μέρους μορφολογικά στοιχεία, γεγονός που εν μέρει δικαιολογεί την ύπαρξη ενδιαμέσων εξελικτικών μορφών (intergradation). Ο γενικότερος χρωματισμός που επικρατεί στο πτέρωμα είναι ροζ-γκρι, σε ένα ασυνήθιστο συνδυασμό, ενώ είναι από τα μικρότερα σε βάρος ευρωπαϊκά πουλιά.
Άγγελος Σικελιανός
Τραγωδίες
Συγκεντρώθηκαν σε τρεις τόμους με τον τίτλο Θυμέλη, Α' και Β', 1950, Γ', 1954
Αιγίθαλος
Μορφολογία
Έτσι, ένα από τα κύρια ευρωπαϊκά υποείδη, το Aegithalos caudatus caudatus έχει άσπρο κεφάλι, ενώ το Aegithalos caudatus europaeus, διαθέτει μία χαρακτηριστική μαύρη λωρίδα σε κάθε πλευρά του κεφαλιού, που ξεκινάει μπροστά από τον οφθαλμό και, διαγράφοντας ένα τόξο παράλληλο με την κορυφή του κεφαλιού, καταλήγει στον τράχηλο όπου ενώνεται με τη σκούρα ράχη. Ωστόσο, αυτή η λωρίδα μπορεί να ποικίλει σε πλάτος και χρωματική ένταση, ενώ δεν είναι ασυνήθιστο να είναι ανεπαίσθητα διακριτή. Μπορεί να παρατηρείται επίσης, ένα σκοτεινό «μπάλωμα» στην περιοχή του λαιμού.
Τα μάγουλα, ο λαιμός και οι πλευρές του λαιμού έχουν ένα «βρώμικο» λευκό χρώμα καθώς και το κάτω μέρος, ενώ στις πλευρές και στην κοιλιά διακρίνεται ένα κοκκινωπό χρώμα που αναμιγνύεται με το άσπρο και, μπορεί να ποικίλλει από κοκκινο-καφέ έως βυσινί. Η πάνω επιφάνεια είναι μαύρη σε μεγάλο ποσοστό, αλλά με έναν ευρύ ροζ τομέα στην περιοχή των ώμων. Οι πτέρυγες έχουν σκούρο γκρι-καφέ χρώμα, αλλά διαθέτουν ανοικτόχρωμα άκρα. Η ασπρόμαυρη ουρά είναι στενή και πολύ μεγάλη σε μήκος σε σχέση με το μέγεθος του πτηνού και, αποτελεί το κύριο γνώρισμά του. Οι ταρσοί και τα πόδια έχουν σκούρο καφέ χρώμα. Οι οφθαλμοί είναι πολύ μικροί και φέρουν χαρακτηριστικό έγχρωμο δακτύλιο, ελαφρώς παχύτερο στο βλέφαρο, με το χρώμα του να ποικίλλει ανάλογα με το υποείδος (στο Α. c. europaeus είναι κίτρινο-λεμονί, για παράδειγμα). Η ίριδα είναι σκούρα καφέ.
Άγγελος Σικελιανός
Ποίηση - Επιστολογραφία - Πεζά Κείμενα - Ανθολογίες
(Με Φιλολογική Επιμέλεια, Παρουσίαση, Σχολιασμό, Σημειώσεις, Γλωσσάριο).
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Πρόεδροι της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Αιγίθαλος
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:       )
Τροφή
Η διατροφή του αιγίθαλου αποτελείται κυρίως από μικρά έντομα ή άλλα αρθρόποδα μαζί με τις προνύμφες και τα αυγά τους. Ιδιαίτερη προτίμηση δείχνει στα μικρά και πολύ μικρά έντομα όπως οι αφίδες και τα συναφή σε μέγεθος. Αυτά συλλέγονται κυρίως από τα εξωτερικά κλαδιά των δέντρων, χωρίς να γίνονται διακρίσεις, αν και ανάλογα με την εποχή και τις τοπικές συνθήκες, μπορεί ορισμένα είδη να είναι η αποκλειστική πηγή τροφής.
Φυτική ύλη, όπως μπουμπούκια, σπέρματα, μικρά σωροκάρπια (berries), χυμοί από το φλοιό δέντρων, λειχήνες ή φύκια από τα κλαδιά παίζουν γενικά δευτερεύοντα ρόλο, ωστόσο, ιδιαίτερα κατά τις ψυχρές περιόδους αποτελούν πολύτιμη προσθήκη στη διατροφή του. Στις αστικές περιοχές όπου συχνάζουν, οι αιγίθαλοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να δεχθούν «ανθρωπογενή» τροφή, όπως μικρά κομμάτια ξηρών καρπών, ψίχουλα, τυρί, κ.ο.κ. Πάντως, σπάνια αναζητούν την τροφή τους σε τεχνητές ταϊστρες, όπως κάνουν τα συγγενικά τους πτηνά (λ.χ. οι παπαδίτσες), όμως συχνά κρέμονται από τεχνητά δίχτυα με τροφή για πουλιά. Η διατροφή των νεοσσών δεν είναι πολύ διαφορετική από εκείνη των ενηλίκων, αλλά τροφοδοτούνται κατά προτίμηση με μεγαλύτερα θηράματα, όπως είναι οι κάμπιες των πεταλούδων ή των νυχτοπεταλούδων.
Ακροβατικά
thumb|right|350px|Ενήλικος αιγίθαλος στην αγαπημένη του στάση Οι αιγίθαλοι, διαθέτουν συνδυασμό πολύ ελαφρού σώματος και μακριάς ουράς, την οποία χρησιμοποιούν για την ακριβή εξισορρόπηση του σώματός τους, στην αναζήτηση τροφής στά ακραία σημεία των κλαδιών, όπου κινούνται αδιάκοπα και σχεδόν ποτέ δεν μένουν ακίνητοι σε ένα σημείο. Περίπου το 80 % της αναζήτησης τροφής τους πραγματοποιείται στο συγκεκριμένο οικολογικό θώκο. Πειράματα έχουν δείξει ότι, ακόμη και αν κάποια συγγενικά πτηνά, όπως η γαλαζοπαπαδίτσα είχαν το συγκεκριμένο μήκος ουράς, δεν θα είχαν τις ίδιες «ακροβατικές» ικανότητες.
Πάντως, παρά τις εξαιρετικές τους ικανότητες να κινούνται στα κλαδιά, διαθέτουν μάλλον «αδύναμη», αδέξια και περιορισμένη πτήση από δένδρο σε δένδρο. Αντίθετα με τις συγγενικές παπαδίτσες, η πτήση τους δεν είναι «κυματιστή» (undulating).
Κοινωνική συμπεριφορά
Ο αιγίθαλος είναι από εκείνα τα είδη πτηνών που έχουν μελετηθεί επισταμένως, ως προς την κοινωνική τους συμεπιριφορά, σε παγκόσμιο επίπεδο. Η κοινωνική «ζωή» του αιγίθαλου είναι αρκετά έντονη. Εκτός αναπαραγωγικής εποχής, απαντά σε μικρές ομάδες των 3 έως 30 ατόμων, που αποτελούνται από οικογένειες και «φιλικά» άτομα, που έχουν βοηθήσει στην ανατροφή των νεοσσών (βλ. Θέσεις).
Έτσι δείχνουν ισχυρή συνοχή και ικανότητα να διεκδικήσουν μια συγκεκριμένη περιοχή, από άλλα αντίστοιχα σμήνη. Τα όρια αυτών των περιοχών καθορίζονται συνήθως από φυσικά ή τεχνητά «σύνορα», όπως είναι οι δασικές άκρες ή οι δρόμοι. Το μέγεθος της εκάστοτε περιοχής σχετίζεται με το μέγεθος του σμήνους.
Λόγω υψηλού μεταβολισμού, ο οποίος κατά κανόνα συμβαδίζει με το μικρό σωματικό μέγεθος, ο αιγίθαλος αφιερώνει στην αναζήτηση της τροφής του μεγάλο μέρος της ημέρας, περίπου 50% υπό κανονικές συνθήκες, αλλά μερικές φορές το χειμώνα, φθάνει το 90-96% (!) Κάποιες φορές διανύει μεγάλες -για το μέγεθός του- αποστάσεις σε μια ημέρα (συνήθως 3-5, μερικές φορές έως και 11 χιλιόμετρα). Συνήθως, κάθε στάση για τροφή διαρκεί 2-15 λεπτά, για να επαναληφθεί η μετακίνηση, κατόπιν.
Στα χειμερινά σμήνη, οι αιγίθαλοι κοιμούνται έχοντας στενή σωματική επαφή μεταξύ τους, εξασφαλίζοντας με αυτό τον τρόπο μεγαλύτερη αντοχή στις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Οι θέσεις κουρνιάσματος βρίσκονται συνήθως σε πυκνούς θάμνους 1-10 μέτρων ύψους και, οι χώροι προετοιμάζονται επιμελώς, με τα άτομα του σμήνους να συγκεντρώνονται σταδιακά. Φαίνεται, μάλιστα, ότι υπάρχει ιεραρχία στη διάταξη των ατόμων, με τα «ισχυρότερα» μέλη να αθροίζονται στο μέσον της αγέλης. Μερικές φορές, η διαδικασία αυτή διαταράσσεται από κάποια άτομα που αμφισβητούν την εγκατεστημένη ιεραρχική δομή, επικρατεί ένα μικρό πανδαιμόνιο έως και 30 λεπτά και, κατόπιν η ισορροπία αποκαθίσταται. Οι ουρές των πουλιών που παρατάσσονται στα άκρα «βλέπουν» σε διαφορετικές κατευθύνσεις, με αποτέλεσμα να δημιουργείται η αίσθηση ενός σφαιρικού σχηματισμού, με μυτερές άκρες. Το πρωί, η συνάθροιση διαλύεται χωρίς περαιτέρω «τελετουργικά».
Φωνή
[*http://www.xeno-canto.org/species/Aegithalos-caudatus Δείγματα φωνής] (εξωτερικός σύνδεσμος)
Θέσεις
Οι αιγίθαλοι αποκτούν σεξουαλική ωριμότητα, ήδη από το πρώτο έτος της ζωής τους και, φαίνεται να είναι μονογαμικοί, αλλά εάν δεν έχουν ακόμη κατοχυρωθεί οι θέσεις φωλιάσματος, μπορεί να υπάρξει αλλαγή συντρόφου. Η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ ή σε εξαιρετικές περιπτώσεις δύο φορές σε κάθε αναπαραγωγική περίοδο και, εάν καταστραφεί, σε πολλές περιπτώσεις οι εταίροι που είχαν την απώλεια, βοηθούν άλλα ζευγάρια να μεγαλώσουν τα μικρά τους, μία συμπεριφορά που δεν παρατηρείται συχνά στον κόσμο των ωδικών πτηνών. Συχνά, μάλιστα, δύο ζευγάρια ενώνουν τις δυνάμεις τους και μεγαλώνουν όλα τα μικρά, όλοι μαζί. , ενώ έχουν παρατηρηθεί μέχρι και 8 άτομα να συνεργάζονται. thumb|right|350px| Ενήλικος αιγίθαλος Ο χώρος φωλιάσματος καταλαμβάνεται από μικρά σμήνη που συρρέουν, ήδη από τα μέσα Ιανουαρίου - μερικές φορές, σε κακές καιρικές συνθήκες τον Μάρτιο. Σχηματίζονται ζευγάρια μέσα στο σμήνος, που υπερασπίζονται το έδαφός τους από μέλη άλλων σμηνών. Μάλιστα, τα αρσενικά τείνουν να αναζητούν τα θηλυκά μέσα στο πρωταρχικό σμήνος, ενώ τα θηλυκά τείνουν να αναζητούν τα αρσενικά σε γειτονικά σμήνη.
Στην αρχή, οι διεκδικήσεις γίνονται ακόμη μερικώς ανεκτές, αργότερα όμως και ειδικά μετά την ολοκλήρωση της φωλιάς, υπάρχουν ισχυρές αντιδράσεις, ειδικά όταν οι φωλιές είναι δομημένες ανά πυκνά διαστήματα. Σε γενικές γραμμές, έρχεται κατόπιν ο διαχωρισμός των ζευγαριών μέσα στο σμήνος, αλλά μπορεί σε κρύο καιρό να επανέλθει ο αρχικός συγχρωτισμός. Αυτό μπορεί να σημαίνει μια σκληρή εργασία στη δόμηση των φωλιών, που αποτελούν πανέμορφες κατασκευές και, όταν φωλιά έχει ολοκληρωθεί, το ζευγάρι παραμένει μαζί μέχρι τα νεαρά να την εγκαταλείψουν.
Το αρσενικό επιλέγει διάφορες θέσεις κατασκευής της φωλιάς και τις «προτείνει» στο θηλυκό, κρατώντας κάτι χαρακτηριστικό στο ράμφος του, όπως ένα μεγάλο φτερό λ.χ., και κελαηδάει στο θηλυκό με τρεμάμενες πτέρυγες. Μετά την επιλογή της θέσης, αρχίζει η κατασκευή της περίτεχνης φωλιάς.
Φωλιά
Η φωλιά του αιγίθαλου είναι ένα μικρό έργο τέχνης, υπόδειγμα αλληλοΰφανσης των υλικών και ανθεκτικότητας. Αποτελεί μια πολύ χαρακτηριστική, σφαιρική-οβάλ κατασκευή, συμπαγή και μεγάλη σε διάμετρο, κλειστή και με παχύ τοίχωμα, οι διαστάσεις της οποίας κυμαίνονται από 11-25 εκατοστά σε μάκρος και από 9-18 εκατοστά σε φάρδος, είναι δηλαδή, ελαφρά στενόμακρη και πλευρικά πεπλατυσμένη, με ένα μικρό «παραθυράκι» περίπου 3 εκατοστών διαμέτρου για είσοδο, σχεδόν πάντα στο άνω ήμισυ. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχουν δύο είσοδοι. Με την ανάπτυξη των νεαρών πτηνών, η συνολική κατασκευή μπορεί να επεκταθεί λίγο. Η εσωτερική διάμετρος είναι μεταξύ 5 και 6 εκατοστών, ενώ το πάχος τοιχώματος 1-3 εκατοστά. Η φωλιά είναι συχνά μόνιμα πακτωμένη με τους γύρω τομείς και, ως εκ τούτου, ανθεκτική στους δυνατούς ανέμους. Ακόμη και κάτω από συνεχή βροχή και κρύο, με την ισχυρή επένδυση που έχει προσφέρει καλή προστασία. thumb|right|350px|Αιγίθαλος στη φωλιά του Η φωλιά είναι δομημένη με βρύα, λειχήνες και ιστούς αράχνης, αλλά επίσης μπορεί να ενσωματώνονται, ίνες και άλλο φυτικό υλικό, φτερά, μαλλί και τρίχες. Το εξωτερικό συνήθως επικαλύπτεται με λειχήνες, με αποτέλεσμα μια πολύ καλή κάλυψη παραλλαγής. Το υλικό επίστρωσης του εσωτερικού της φωλιάς, αποτελείται κατά το μεγαλύτερο μέρος από φτερά. Όλα τα υλικά επιλέγονται από τη γύρω περιοχή, αλλά μπορούν επίσης, να διανυθούν αποστάσεις έως και 600 μέτρα, για τη συλλογή τους.
Η φωλιά, κατασκευάζεται και από τα δύο φύλα, και παίρνει συχνά μέχρι και 33 ημέρες για να ολοκληρωθεί, αλλά σε κακές καιρικές συνθήκες μπορεί να πάρει 5-6 εβδομάδες. Σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, η κατασκευή μπορεί να οδηγηθεί στην πλήρη ματαίωση, αλλά από το Μάρτιο και μετά, η περίπτωση αυτή εμφανίζεται λιγότερο συχνά. Εάν η φωλιά καταστραφεί και χρειαστεί αντικατάσταση, τότε συνήθως μία νέα ολοκληρώνεται μέσα σε 5-6 ημέρες, αλλά το τίμημα είναι μια κακή κατασκευή που μπορεί στη συνέχεια να καταπέσει και, συχνά είναι επίσης λιγότερο συμπαγής και κακοεπιστρωμένη.
Η φωλιά κατασκευάζεται από τη βάση προς την είσοδο. Πρώτα, μια πλατφόρμα από μαλακό υλικό διαμορφώνεται, με περιστροφικές κινήσεις του σώματος και, στη συνέχεια, «πλέκονται» τα τοιχώματα με ταχύτητα 1 έως 3,5 εκατοστών ανά ημέρα. Ταυτόχρονα, ο άλλος γονέας δουλεύει το εσωτερικό της φωλιάς, μέχρις ότου ολοκληρωθούν τα τοιχώματα και η φυσιολογική δημιουργία της οπής εισόδου-εξόδου, η οποία όμως στο τέλος ενισχύεται στο κατώτερο άκρο της. Το εξωτερικό «σοβάτισμα» με τους λειχήνες διαρκεί περίπου 9 ημέρες για να ολοκληρωθεί, για να ακολουθήσει κατόπιν το τελικό στάδιο, της επίστρωσης δηλαδή του εσωτερικού της φωλιάς.
Η γέννα πραγματοποιείται αργά το Μάρτιο ή στις αρχές Απριλίου, συνήθως 1-7 ημέρες μετά την ολοκλήρωση της φωλιάς. Αποτελείται από 8-12, περιστασιακά από 5-16 πολύ μικρά αυγά, διαστάσεων 14,2 Χ 10,8 χιλιοστών και βάρους 0,9 γραμμαρίων, περίπου, από τα οποία το 6% είναι κέλυφος. Η εναπόθεση των αυγών γίνεται μέρα παρά μέρα. Η επώαση πραγματοποιείται μόνον από το θηλυκό, ενώ το αρσενικό την εφοδιάζει με τροφή και, η διάρκειά της είναι 12-14 ημέρες, περίπου. thumb|right|350px|Νεαροί αιγίθαλοι Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι, γεννιούνται δηλαδή γυμνοί και ανήμποροι και, χρειάζονται άμεση προστασία από τους γονείς τους. Σιτίζονται και από τους δύο γονείς, ή άλλους «βοηθούς» (βλ. Θέσεις), ενώ παραμένουν στη φωλιά για 14-18 ημέρες, οπότε αποκτούν κανονικό πτέρωμα και είναι ικανά να πετάξουν. Αφού εγκαταλείψουν τη φωλιά, τρέφονται από τους γονείς τους για ακόμη 10-14 ημέρες. Πάντως το ποσοστό επιτυχίας της γέννας είναι μικρό, περίπου 17%, διότι οι φωλιές των αιγιθάλων, συχνά λεηλατούνται από φυσικούς θηρευτές. Στο τέλος της αναπαραγωγικής περιόδου, κατά τους μήνες Ιούνιο-Ιούλιο, τα πουλιά επανασχηματίζουν τα χειμερινά σμήνη στις χειμερινές επικράτειες.
Κατάσταση πληθυσμού
Σε παγκόσμιο επίπεδο, το είδος παραμένει αρκετά κοινό, εκτός από τα άκρα της κατανομής του (Harrap &Quinn, 1996). Η IUCN, η Birdlife International και η British Trust για την Ορνιθολογία (BTO), κατατάσσουν το είδος ως «Ελαχίστης Ανησυχίας» (LC), χωρίς ιδιαίτερες απειλές.
Ωστόσο, λόγω του μικρού μεγέθους τους, οι αιγίθαλοι είναι ευάλωτοι σε ακραίες χαμηλές θερμοκρασίες, με απώλειες πληθυσμού έως και 80% που καταγράφεται σε περιόδους παρατεταμένου ψύχους. Πάντως, θεωρείται ότι οι πληθυσμοί γρήγορα επιστρέφουν στα προηγούμενα επίπεδα λόγω του υψηλού δυναμικού αναπαραγωγής τους. Στην Ευρώπη, οι τάσεις από το 1980 δείχνουν ότι οι πληθυσμοί έχουν υποστεί μια μέτρια μείωση (p <0,01), με βάση τα προσωρινά στοιχεία για 21 χώρες από την Πανευρωπαϊκή Προγράμματος Παρακολούθησης Κοινών Πουλιών (EBCC / RSPB / BirdLife / Στατιστική Ολλανδία? Π. Voříšek in litt. 2008). Συμπεριλαμβάνεται στα είδη του Παραρτήματος ΙΙ της Σύμβασης της Βέρνης.
Κατάσταση στην Ελλάδα
Παρόλο που, στην ηπειρωτική Ελλάδα (κυρίως το υποείδος A. c. macedonicus), ο αιγίθαλος έχει ευρεία εξάπλωση, δεν παρατηρείται συχνά, αν και είναι πιο διαδεδομένος στη βόρεια χώρα. Αντίθετα, από τα νησιά, απαντά μόνο στη Λέσβο και τη Σάμο (υποείδος A. c. tephronotus) αλλά, και πάλι, δεν είναι κοινό πτηνό.
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο ο Αιγίθαλος απαντά και με τις ονομασίες Μακρονούρης, Ορίτης, ενώ είναι πιθανόν η Ακανθυλίς του Αριστοτέλη.
Σημειώσεις
i. Η λέξη απαντά και με την εκδοχή Αιγίθαλλος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αιγιθαλίδες
Μαλένα Έρνμαν
Η Σάρα Μαγκνταλένα "Μαλένα" Έρνμαν (γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1970) είναι Σουηδή τραγουδίστρια της όπερας, μέτσο-σοπράνο. Εκτός από την όπερα και τις οπερέτες, έχει ερμηνεύσει σανσόν, καμπαρέτες, τζαζ, ενώ έχει εμφανιστεί και σε μιούζικαλ. Επίσης έχει δηλώσει και ότι προσελκύεται πολύ από το θέατρο βαριετέ. Είναι μέλος της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Μουσικής. Η Έρνμαν εκπροσώπησε τη Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2009 στη Μόσχα με το τραγούδι La voix, τερματίζοντας 21η.
Είναι η μητέρα της μαθήτριας - ακτιβίστριας Γκρέτα Τούνμπεργκ. Είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Σβάντε Τούνμπεργκ. Η κόρη τους Γκρέτα έγινε παγκοσμίως γνωστή λόγω των μαθητικών κινητοποιήσεων για το κλίμα.
Τζιρόλαμο Σαβόλντο
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Το πένθος του Χριστού, περίπου 1513–20, λάδι σε ξύλο, [[Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης (Βιέννη)|Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης]] Ο Τζιρόλαμο Σαβόλντο (Girolamo Savoldo, ονομαζόμενος επίσης Τζιρόλαμο ντα Μπρέσια - Girolamo da Brescia, περ. 1480-1485 – μετά το 1548) ήταν Ιταλός ζωγράφος της ανώτερης Αναγέννησης που δραστηριοποιήθηκε κυρίως στη Βενετία, αν και εργάστηκε επίσης σε άλλες πόλεις της βόρειας Ιταλίας. Είναι γνωστός για τη λεπτή χρήση του χρώματος και του κιαροσκούρο και τον νηφάλιο ρεαλισμό των έργων του, τα οποία είναι κυρίως θρησκευτικά θέματα, με μερικά πορτρέτα, sτα οποία έχει επικεντρωθεί στα αξεσουάρ και τα παρελκόμενά τους "μερικά μάλιστα μοιάζουν με αποσπάσματα από μεγαλύτερες αφηγήσεις "
Μαλένα Έρνμαν
Πρώτα χρόνια
Η Έρνμαν γεννήθηκε στην Ουψάλα της Σουηδίας. Μεγάλωσε στο Σάντβικεν, μικρή πόλη της Σουηδίας γνωστή για τον ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό μουσικών, κυρίως σε τζαζ. Η Έρνμαν σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής στη Στοκχόλμη, το μουσικό ωδείο της Ορλεάνης στη Γαλλία, και στη Βασιλική Σουηδική Όπερα. Είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Σβάντε Τούνμπεργκ, και έχουν αποκτήσει δύο κόρες, την Γκρέτα (γεν. 2003) και την Μπεάτα (γεν. 2005).
Τζιρόλαμο Σαβόλντο
Συνολικά είναι γνωστοί περίπου 40 πίνακες, έξι από αυτούς είναι πορτρέτα. μόνον λίγα σχέδια είναι γνωστά. Έχαιρε μεγάλης εκτίμησης όσο ζούσε, και ανατέθηκαν πολλές επαναλήψεις έργων, και αντίγραφα έγιναν από άλλους. Αλλά διέφυγε από τη γενική ενημέρωση και πολλά από τα έργα του αποδόθηκαν σε πιο διάσημους καλλιτέχνες, ειδικά στον Τζορτζόνε, από τους εμπόρους τέχνης. Η συνεισφοιρά του αναβίωσε τον 19ο αιώνα, αν και η χρονολόγηση πολλών έργων παραμένει αμφιλεγόμενη μεταξύ των ειδικών.
Βιογραφία
μικρογραφία| Μαρία Μαγδαληνή, περίπου 1535–40. λάδι σε καμβά, Λονδίνο, [[Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου|Εθνική Πινακοθήκη]] Ο Σαβόλντο γεννήθηκε στη Μπρέσια, αλλά λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα του χρόνια. Ορισμένες πηγές ισχυρίζονται ότι ήταν γνωστός ως Τζιρόλαμο Μπρεσάνο (Girolamo Bresciano). Μέχρι το 1506 βρισκόταν στην Πάρμα, και το 1508 είχε ενταχθεί στη συντεχνία ζωγράφων της Φλωρεντίας. Σε αυτήν την περίοδο τελείωσε το Ανάπαυση κατά τη φυγή από την Αίγυπτο (Άουγκσμπουργκ), ο Ηλίας παρενοχλούμένος από κοράκι ( Εθνική Πινακοθήκη, Ουάσιγκτον ), και μια Αποκαθήλωση. μικρογραφία| Ηγούμενος Άγιος Αντώνιος και ερημίτης [[Πινακοθήκη της Ακαδημίας (Βενετία)|Πινακοθήκη της Ακαδημίας]] Το 1515 ζωγράφισε το πορτρέτο ενός ντυμένου πολεμιστή, που παραδοσιακά ταυτίζεται με τον Γκάστον του Φουά. Επίσης από την ίδια περίοδο είναι το μαρτύριο του Αγίου Αντωνίου. Σε αυτό το έργο, το οποίο βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης του Timken, ο Σαβόλντο παρουσιάζει τον Άγιο Αντώνιο με τα χέρια του ενωμένα σε προσευχή, εκφεύγοντας από ένα καταχθόνιο όραμα σε ένα φως της ημέρας, σε ποιμαντικό τοπίο. Όπως και άλλοι ζωγράφοι της Βόρειας Ιταλίας εκείνης της εποχής, ο Σαβόλντο ενδιαφερόταν για τη φλαμανδική ζωγραφική, ιδιαίτερα τα εφιαλτικά τέρατα του Φλαμανδού καλλιτέχνη Ιερωνύμου Μπος, τα οποία επηρέασαν την απεικόνιση των βασανιστών σε αυτό το έργο. Καθώς ο Άγιος φεύγει, τα χέρια του δείχνουν προς ένα μοναστήρι, υπενθυμίζοντας ότι ήταν ο πατέρας του κινήματος του μοναχισμού. Αυτά τα έργα εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα από τους επιτρόπους από τη Βενετία, όπου ο Σαβόλντο μετεγκαταστάθηκε πριν από το 1521.
Μαλένα Έρνμαν
Όπερα
Έπαιξε τη Νερόνη στην Αγριππίνα του Χάντελ στις Βρυξέλλες, το 2000. Το 2013 έπαιξε για δεύτερη φορά τον ρόλο στο Μεγάλο Θέατρο Λισέου στη Βαρκελώνη.
Τζιρόλαμο Σαβόλντο
Βιογραφία
Στις 15 Ιουνίου 1524, υπέγραψε συμβόλαιο για ένα ρετάμπλ για την εκκλησία του San Domenico στο Πέζαρο (σήμερα βρίσκεται στην Πινακοθήκη Μπρέρα του Μιλάνου ). Το 1527, ολοκλήρωσε τον Άγιο Ιερώνυμο για την οικογένεια Αβερόλντι της Μπρέσια, πιθανώς αυτό που βρισκεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. Από το 1530 χρονολογείται μια Γέννηση στην Εθνική Πινακοθήκη στην Ουάσιγκτον, η οποία φαίνεται να επηρεάζεται από τη λαμπρή ζωγραφική του ίδιου θέματος από τον σύγχρονό του, Κορρέτζο. Το 1533 ο Σαβόλντο ζωγράφισε μια Μαντόνα με τέσσερις Αγίους στην εκκλησία της Σάντα Μαρία στο Όργκανο (στη Βερόνα ), ενώ το 1537–38 εκτέλεσε το ρετάμπλ για τον κύριο βωμό της Σάντα Κρότσε στη Μπρέσια (καταστράφηκε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ). Από το 1540 χρονολογούνται δύο πίνακες με τη Γέννηση για την εκκλησία του San Giobbe της Βενετίας και την εκκλησία του San Barnaba της Μπρέσια, καθώς και ο περίφημος πίνακας Μαγδαληνή.
Μαλένα Έρνμαν
Όπερα
Η Έρνμαν έχει τραγουδήσει σημαντικούς ρόλους με την Κρατική Όπερα του Βερολίνο, όπως του Κερουμπίνο στη Νύχτα του Φιγκαρό και της Τσερλίνα στο Ντον Τζιοβάννι, υπό τον μαέστρο Ντάνιελ Μπάρενμπολμ. Έπαιξε τον ρόλο της Ροσίνας στο Il barbiere di Siviglia με την Κρατική Όπερα του Βερολίνου και τη Φινλανδική Εθνική Όπερα. Έχει παίξει τον ρόλο της Κάρμεν στη Βασιλική Όπερα της Στοκχόλμης.
Τζιρόλαμο Σαβόλντο
Βιογραφία
Οι μαθητές του Σαβόλντο στη Βενετία περιελάμβαναν τον Πάολο Πίνο. Ο Σαβόλντο μπορεί να πέρασε κάποια χρόνια από τη ζωή του στο Μιλάνο και είναι γνωστό ότι δημιούργησε έργα ζωγραφικής για τον δούκα του Μιλάνου Φραγκίσκο Β΄ Σφόρτσα το 1534. Ο Σαβόλντο είχε Ολλανδή γυναίκα. Η ακριβής ημερομηνία του θανάτου του δεν είναι γνωστή: το 1548 αναφέρθηκε ότι ζούσε ακόμα στη Βενετία, αν και vecchione ("γεροντάκι"). Μετά το θάνατό του, ξεχάστηκε σχεδόν εντελώς για τρεις αιώνες. Η εκ νέου ανακάλυψη του έργου του ξεκίνησε στα μέσα του 19ου αιώνα. Ο ιστορικός τέχνης Creighton Gilbert αναφέρει ότι ο Σαβόλντο ήταν «ένας από τους τελευταίους καλλιτέχνες που ανέβηκαν στις τάξεις των μεγάλων δασκάλων της ανώτερης Αναγέννησης».
Επισκόπηση
μικρογραφία| Άγιος Ματθαίος και Άγγελος 1534, λάδι σε καμβά, [[Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)|Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης]] Οι πίνακες του Σαβόλντο δείχνουν εκλεκτικές επιρροές και συνδυάζουν τον ενετικό χρωματισμό με τη μοντελοποίηση της Λομβαρδίας για να αποκτήσουν ήσυχο λυρισμό. Φαίνεται να επηρεάζεται από τους Τιτσιάνο και Λορέντσο Λόττο και, κατά την ανησυχία του με σαφώς καθορισμένα σχήματα στο φως, από τους Τζοβάννι Ματτίστα Τσίμα και Φλαμανδούς ζωγράφους. Μεταξύ των καλλιτεχνών της εποχής του, ήταν ασυνήθιστος για την έντονη προτίμησή του για συνθέσεις που έδειχναν ένα μόνο σχήμα, ή λίγες μορφές σε ήσυχο περιβάλλον. Το σώμα των έργων του δεν είναι μεγάλο, περιλαμβάνει περίπου 40 πίνακες και δέκα σχέδια.
Μαλένα Έρνμαν
Όπερα
Η Έρνμαν εργάστηκε με τον συνθέτη Ρενέ Γιάκομπς στον ρόλο της Νερόνης στην Αγριππίνα, του Ροβέρτου στη Γκριζέλντα του Σκαρλάτι και τη Καλιστώ του Καβάλλι.
Το 2001, έπαιξε τον ρόλο της Σέστο στην όπερα Ιούλιος Καίσαρας του Χάντελ, στο φεστιβάλ του Ντρότνινγκχολμ. Εμφανίστηκε στο φεστιβάλ Γκλύντεμπουρν με τον ρόλο της Νάνσυ στο Άλμπερτ Χέρινγκ και το 2003 έπαιξε τον ρόλο του Πρίγκιπα Ορλώφσκι στο Ντι Φλέντερμαους του Γιόχαν Στράους, συναυλία η οποία αναμεταδόθηκε στο BBC Proms. Κατά τη σεζόν του 2003/2004 έδωσε συναυλίες στις Βρυξέλλες και άλλες πόλεις. Το 2005 και το 2006 έδωσε συναυλίες στη Βιέννη, ενώ το 2005 έδωσε συναυλία στο φεστιβάλ Αιξ-αν-Προβάνς στην Προβηγκία.
Τζιρόλαμο Σαβόλντο
Επισκόπηση
Ο Σαβόλντο ήταν αξιοσημείωτος κατά τη διάρκεια της ζωής του για το τελέντο του στις νυκτερινές απεικονίσεις Ο Άγιος Ματθαίος και ο Άγγελος (1534? Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης), το οποίο ο Andrea Bayer απεκάλεσε «μία από τις πιο υποβλητικές νυκτερινές σκηνές στην ιταλική ζωγραφική», προϊδεάζει τον Καραβάτζο στον διάσημο πίνακα του παρεκκλησίου Contarelli στη Ρώμη, με λαμπρό φόρεμα που βρίσκεται σε αντίθεση με το σκούρο φόντο.
Μαλένα Έρνμαν
Όπερα
Το 2006 έπαιξε στο φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, ενώ το 2007 έπαιξε στη Βιέννη. Στα επόμενα χρόνια έδωσε συναυλίες στο Παρίσι και άλλες πόλεις και φεστιβάλ.
Τζιρόλαμο Σαβόλντο
Επισκόπηση
Η Μαρία Μαγδαληνή (περίπου 1535–40 · Λονδίνο, Εθνική Πινακοθήκη), μία από τις πολλές εκδόσεις που ζωγράφισε ο Σαβόλντο για αυτό το θέμα, είναι αριστούργημα των εφέ φωτισμού. Η Μαγδαληνή είναι τυλιγμένη σε έναν λευκό σατέν μανδύα που καλύπτει το κεφάλι της, αφήνοντας το πρόσωπό της σε σκιά, με την ασημένια έκταση του ενδύματος να "ανακουφίζεται" από την υπεροχή της εμφάνισης ενός κόκκινου μανικιού.
Μαλένα Έρνμαν
Όπερα
Έπαιξε τον ρόλο της Γαβριέλας στο σουηδικό μιούζικαλ Så som i himmelen, βασισμένη σε μια ταινία του 2004 με το ίδιο όνομα, με στίχο των Κέι και Καρίν Πολάκ και μουσική του Φρέντρικ Κέμπε. Το μιούζικαλ έκανε πρεμιέρα στο θέατρο Όσκαρ τον Σεπτέμβριο του 2018.
Τζιρόλαμο Σαβόλντο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Μαλένα Έρνμαν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Σουηδές συγγραφείς
Συμφωνία Νο. 8 (Σιμπέλιους)
alt=Ένας χαρούμενος κύριος που κρατάει πούρο στο ένα χέρι και κρασί στο άλλο και γελάει.|μικρογραφία|Ο Γιάν Σιμπέλιους, φωτογραφημένος στα 1939. Μέχρι τότε είχε εγκαταλείψει όση δουλειά είχε κάνει στην Όγδοη Συμφωνία, παρ'όλο που συνέχιζε να επιμένει για πολλά χρόνια ότι παρέμενε ένα βιώσιμο έργο. Η '''Συμφωνία Νο. 8''' του Γιαν Σιμπέλιους (Jean Sibelius, 1865-1957) ήταν το τελευταίο του μεγάλο έργο σύνθεσης, απασχολώντας τον ακατάπαυστα από τα μέσα του 1920 μέχρι και περίπου το 1938, παρ'όλο που δεν εκδόθηκε ποτέ. Αυτή τη περίοδο ο Σιμπέλιους ήταν στο απόγειο της φήμης του, οι συμπατριώτες του στη Φινλανδία τον θεωρούσαν θεσμό, καθώς και συνθέτη διεθνούς υπόστασης. Πόση από την Όγδοη Συμφωνία ολοκληρώθηκε, είναι άγνωστο. Ο Σιμπέλιους επανειλημμένα αρνήθηκε να επιτρέψει την παρουσίαση του, παρ' όλο που συνέχιζε να υποστηρίζει ότι εργαζότανε σε αυτή ακόμα κι αφού, σύμφωνα με μαρτυρίες της οικογένειας του, είχε κάψει το βασικό θέμα και το όλο συσχετιζόμενο υλικό στα 1945.
Μεγάλο μέρος της φήμης του Σιμπέλιους, κατά τη διάρκεια της ζωής του και κατόπιν, πηγάζει από την εργασία του ως συμφωνιστής. Η Έβδομη Συμφωνία του στα 1924, έχει αναγνωριστεί ως ορόσημο στην ανάπτυξη της συμφωνικής φόρμας, και εκείνη τη περίοδο δεν υπήρχε λόγος για να υποθέσουμε ότι θα ανακοπτόταν η δημιουργική ροή των ορχηστρικών έργων. Παρ' όλ' αυτά, μετά το συμφωνικό ποίημα Ταπιόλα (Tapiola), που ολοκληρώθηκε το 1926 μ.Χ., ο αντίκτυπος του περιορίστηκε σε σχετικά μικρά κομμάτια και επανεκδόσεις παλαιότερων εργασιών του. Τη πρεμιέρα της Όγδοης Συμφωνίας του την είχαν υποσχεθεί στον Σερτζ Κουζεβίντζκι (Serge Koussevitzky) και τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βοστώνης (The Boston Symphony Orchestra) σε αρκετές περιστάσεις, αλλά κάθε φορά που πλησίαζε η κάθε προγραμματισμένη ημερομηνία ο Σιμπέλιους αρνιόνταν, υποστηρίζοντας ότι το έργο δεν ήταν έτοιμο για να παρουσιαστεί. Παρόμοιες υποσχέσεις δώθησαν προς τον διευθυντή ορχήστρας Μπάζιλ Κάμερον (Basil Cameron) και τον Φινλανδό Γκέοργκ Σνέεβοϊγκτ (Georg Schnéevoigt), αλλά χωρίς αντίκρυσμα.