cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος (Τάλιν)
Αρχιτεκτονική
Η διάταξη του εσωτερικού είναι κάπως ασυνήθιστη, με τη χορωδία να βρίσκεται ασύμμετρα προς τα βόρεια και ένα δίκλιτο σηκό. Από την εσωτερική διακόσμηση, ιδιαίτερα ο αξιόλογος κύριος βωμός, έργο του Μπερντ Νότκε, είναι αξιοσημείωτος. Χρονολογείται από το 1483 και απεικονίζει, στον κεντρικό πίνακα, την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος στους δώδεκα αποστόλους την Πεντηκοστή. Οι στοές στην εκκλησία είναι πλούσια διακοσμημένες με σκηνές από τη Βίβλο, ζωγραφισμένες στα μέσα του 17ου αιώνα και πιθανώς από διαφορετικούς καλλιτέχνες. Πιο πρόσφατης προέλευσης είναι το όργανο, που χρονολογείται από το 1929, και μια αναμνηστική πλάκα δίπλα στο βωμό, στη μνήμη των Βρετανών ναυτικών, που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της βρετανικής εκστρατείας στη Βαλτική (1918–1919).
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιστορία του Τάλιν Κατηγορία:Εκκλησίες της Εσθονίας
Νόττινγκλι
Μέχρι το 1699, ήταν σημαντικός ποτάμιος λιμένας της ενδοχώρας, αλλά εκείνη τη χρονιά, ο Αιρ κατέστη πλωτός μόνο μέχρι το Ληντς. Το Νόττινγκλι συνέχισε ως κέντρο ναυπήγησης σκαφών μέχρι τον 20ο αιώνα. Στα τέλη του 19ου αιώνα ξεκίνησε την υαλοπαραγωγή. Η κωμόπολη εξυπηρετείται από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόττινγκλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Σαμιακός Πόλεμος
Ο Σαμιακός Πόλεμος (440-439 π.Χ.) αποτέλεσε μεγάλη πολεμική επιχείρηση που διηύθυνε ο Περικλής εναντίον της νήσου προκειμένου να την επαναφέρει στην αθηναϊκή συμμαχία.
Ιστορικό
Τον χειμώνα του 441/440 είχε ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ τής Σάμου και τής Μιλήτου για την Πριήνη, περιοχή της Μ. Ασίας. Οι Μιλήσιοι στράφηκαν για βοήθεια στους Αθηναίους ως ηγέτιδα δύναμη της συμμαχίας. Οι Αθηναίοι κάλεσαν και τα δύο μέρη να καταπαύσουν τον πόλεμο και να στραφούν σε αυτούς για διαιτησία. Οι Σάμιοι ολιγαρχικοί αρνήθηκαν και οι Αθηναίοι αντέδρασαν άμεσα. Έστειλαν την άνοιξη του 440 π.χ σαράντα πλοία υπό την ηγεσία του Περικλή. Οι ολιγαρχικοί της νήσου αιφνιδιάστηκαν και παραδόθηκαν με αποτέλεσμα να μεταβληθεί σε δημοκρατικό το πολίτευμα. Ο Περικλής αφού άφησε φρουρά απέπλευσε. Ωστόσο οι ολιγαρχικοί που διέφυγαν στην Μ. Ασία, με τη βοήθεια του σατράπη της Λυδίας Πισσούθνη και εφτακοσίων μισθοφόρων, κατέλαβαν αιφνιδιαστικά την εξουσία εξασφαλίζοντας παράλληλα τη βοήθεια του φοινικικού στόλου. Τότε κήρυξαν και επισήμως την αποστασία του νησιού και ετοίμασαν επίθεση εναντίον της Μιλήτου. Μετά την αναγγελία των γεγονότων ο Περικλής έπλευσε τον Ιούλιο του 440 π.χ εναντίον της Σάμου με εξήντα πλοία. Ακολούθησε σφοδρή ναυμαχία έξω από τη νήσο Τραγία όπου ο Περικλής με 44 πλοία ( δεκαέξι είχαν αποσπαστεί για περιπολία) συνέτριψε 50 πολεμικά και 20 οπλιταγωγά των Σαμίων. Οι Αθηναίοι αφού ενισχύθηκαν με 65 πλοία πολιόρκησαν την πόλη από ξηρά και από θάλασσα. Ο Περικλής, με την αναγγελία ότι πλησίαζε ο φοινικικός στόλος, απέσπασε 60 πλοία από τη συνολική δύναμη πολιορκίας και ετοιμάστηκε να τον αντιμετωπίσει. Τελικά όμως ο εχθρικός στόλος δεν εμφανίστηκε. Οι Σάμιοι τότε με αρχηγό τον φιλόσοφο Μέλισσο έκαμαν αιφνιδιαστική επίθεση κατά του αποδυναμωμένου αθηναϊκού στόλου προξενώντας μεγάλες φθορές στο εχθρικό στράτευμα και παρατείνοντας έτσι την πολιορκία. Ο Περικλής επέστρεψε με τα 60 του πλοία και αφού δέχθηκε ενισχύσεις 90 ακόμη ξεκίνησε με μεγαλύτερη τώρα φροντίδα αλλά και πείσμα την εκ νέου πολιορκία της πόλης. Ο Περικλής αποφάσισε να συνεχίσει την πολιορκία για όσο χρειάζονταν αδιαφορώντας για τα έξοδα θέτοντας την ασφάλεια των στρατιωτών του υπεράνω πάντων. Χρησιμοποίησε μάλιστα, για πρώτη φόρα πολιορκητικούς κριούς και χελώνες, εφευρέσεις του Αρτέμονος του Κλαζομένιου, για να προσβάλει τα τείχη. Έπειτα από 9 μήνες οι Σάμιοι αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν γκρεμίζοντας τα τείχη τους, παραδίδοντας τον στόλο τους και καταβάλλοντας 1.276 τάλαντα ως πολεμική αποζημίωση.
Κατηγορία:Ιστορία της Σάμου Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Αθήνας
Τράπεζα TBC
Η τράπεζα TBC (თიბისი ბანკი) είναι μια γεωργιανή τράπεζα που έχει την έδρα της στην Τιφλίδα της Γεωργίας. Το όνομα TBC προέρχεται από τα αρχικώ των αγγλικών λέξεων Tbilisi Business Center (Επιχειρηματικό Κέντρο Τιφλίδας) και χρονολογείται από το 1992. Σήμερα, το TBC είναι το επίσημα καταχωρημένο όνομα της τράπεζας και δεν αποτελεί απλώς συντομογραφία του αρχικού της ονόματος.
Η τράπεζα TBC είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου.
Αθανάσιος Χατζηνώτας
Ο Αθανάσιος Χατζηνώτας (1892 - 1 Ιουνίου 1978), του Δημητρίου, ήταν Έλληνας έμπορος, κτηματίας και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής.
Τράπεζα TBC
Ιστορία
Η ιστορία της τράπεζας TBC χρονολογείται από το 1992, όταν δύο Γεωργιανοί επιχειρηματίες, οι Mamuka Khazaradze και Badri Japaridze, μαζί με άλλους Γεωργιανούς εταίρους ίδρυσαν την τράπεζα, το Επιχειρηματικό Κέντρο Τιφλίδας, με τη συντομογραφία TBC. Η τράπεζα ιδρύθηκε με αρχικό κεφάλαιο 500 δολάρια, που ήταν το ποσό που απαιτούνταν για την ίδρυση τράπεζας στη Γεωργία στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η τράπεζα έλαβε άδεια από την Εθνική Τράπεζα (γενική τραπεζική άδεια υπ' αριθ. 85) στις 20 Ιανουαρίου 1993, ενώ της χορηγήθηκε και άλλη άδεια για τη διεξαγωγή διεθνών συναλλαγών τον Μάιο του 1993.
Αθανάσιος Χατζηνώτας
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1892 και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Ο Χατζηνώτας πέτυχε να καθοδηγήσει με ορθό τρόπο την πλειοψηφία των Κουτσόβλαχων και να την προστατεύσει από ξενοκίνητες προπαγάνδες και ενέργειες.
Τράπεζα TBC
Ιστορία
Το 1995, η TBC λειτουργούσε με ένα υποκατάστημα και 29 υπαλλήλους, ενώ το συνολικό ενεργητικό της ανερχόταν σε 1,4 εκ. δολάρια. Ο Vakhtang Butskhrikidze, ο οποίος διορίστηκε στην τράπεζα το 1993 και έλαβε τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου (CEO) της το 1995, έχει παραμείνει στην ίδια θέση μετά τον διορισμό του.
Αθανάσιος Χατζηνώτας
Βιογραφία
Στις εκλογές του 1926 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κατερίνης-Βεροίας-Ναούσης με το Λαϊκό Κόμμα, λαμβάνοντας 1.193 ψήφους Άλλες πηγές, αναφέρουν ότι δεν εξελέγη και ότι έλαβε συνολικά 1.212 σταυρούς στην περιφέρεια του Ειρηνοδικείου της Βέροιας (εφημερίδα "Αστήρ της Βέρροιας", 1926).
Το 1932 εξελέγη βουλευτής Βερροίας με το Λαϊκό Κόμμα.
Τράπεζα TBC
Ιστορία
Τον Ιανουάριο του 2019, η τράπεζα ανακοίνωσε ότι βρίσκεται υπό εξέταση από την Εθνική Τράπεζα της Γεωργίας σχετικά με τη νομιμότητα ορισμένων συναλλαγών που πραγματοποιήθηκαν το 2007 και το 2008.
Αθανάσιος Χατζηνώτας
Βιογραφία
Μεταπολεμικά αναφέρεται ως κτηματίας και εξελέγη βουλευτής Ημαθίας με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951 και Βεροίας με το ίδιο κόμμα το 1952.
Τράπεζα TBC
Ιστορία
Τον Φεβρουάριο του 2019, η τράπεζα έλαβε εντολή από την Εθνική Τράπεζα της Γεωργίας να ζητήσει από τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρό της να παραιτηθούν βάσει παραβίασης της νομοθεσίας που διέπει τη σύγκρουση συμφερόντων. δεξιά|μικρογραφία|270x270εσ| Τράπεζα TBC, [[Τιφλίδα]] δεξιά|μικρογραφία|270x270εσ| Τράπεζα TBC, [[Κουτάισι]]
Αθανάσιος Χατζηνώτας
Βιογραφία
Ήταν επίσης υποψήφιος βουλευτής Ημαθίας το 1958 με την ΠΑΔΕ.
Τράπεζα TBC
Κοινωνική ευθύνη
Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων κοινωνικής ευθύνης της Τράπεζας, η TBC ίδρυσε το Ταμείο TBC για παροχή βοήθειας προς τα θύματα του πολέμου της Νότιας Οσετίας του 2008.
Αθανάσιος Χατζηνώτας
Βιογραφία
Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών την 1η Ιουνίου 1978 και κηδεύτηκε την επομένη στη Βέροια. Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Σημανίκα και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη.
Τράπεζα TBC
Κοινωνική ευθύνη
Η τράπεζα TBC ίδρυσε επίσης μαζί με άλλους φορείς το ετήσιο βραβείο λογοτεχνίας SABA, με στόχο τη βράβευση των καλύτερων λογοτεχνικών έργων της χρονιάς από το 2003.
Αθανάσιος Χατζηνώτας
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βεροίας Κατηγορία:Βουλευτές Ημαθίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Τράπεζα TBC
Παραπομπές
Κατηγορία:Τράπεζες
Νίκος Βασιλειάδης (Κύπριος βουλευτής)
Ο Νίκος Βασιλειάδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νίκος Βασιλειάδης γεννήθηκε στη Μέσανα το 1931. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική, τη γαλλική και την τουρκική γλώσσα. Απέκτησε πτυχία και μεταπτυχιακά στις οικονομικές και εμπορικές επιστήμες. Εργαζόταν ως λογιστής-ελεγκτής.
Πολιτική διαδρομή
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1976 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τη Δημοκρατική Παράταξη (μετέπειτα ΔΗΚΟ) για την Γ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Το 1980 αποχώρησε από το ΔΗΚΟ λόγω διαφωνιών. Ακολούθως εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατική Παράταξη (ΝΕΔΗΠΑ). Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 η ΝΕΔΗΠΑ δεν εξέλεξε κανένα υποψήφιο της.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Πάφου Κατηγορία:Κύπριοι λογιστές Κατηγορία:Βουλευτές Γ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Οξική φλουπρεδνιδίνη
μικρογραφία|300x300εσ|Η περίπλοκη χημική δομή της οξικής φλουπρεδνιδίνης. Η οξική φλουπρεδνιδίνη είναι φαρμακευτική δραστική ουσία, που εμπορικά έχει τις ονομασίες Decoderm, Combi, Finicort, μεταξύ άλλων, και αποτελεί ένα μέτριας ισχύος γλυκοκορτικοειδές που χρησιμοποιείται σε μορφή κρέμας για τη θεραπεία δερματικών φλεγμονών, όπως π.χ. ατοπική δερματίτιδα (έκζεμα) και δερματίτιδα εξ επαφής.
Η οξική φλουπρεδνιδίνη ανήκει στην κατηγορία των ισχυρών γλυκοκορτικοστεροιδών. Οι αντιαλλεργικές, αντικνησμώδεις, και αντιφλογιστικές ιδιότητες της, τυπικές των γλυκοκορτικοστεροϊδών, αποδείχθηκαν σε πολλαπλά πειράματα σε ασθενείς.
Αντενδείξεις
Όπως και με τα άλλα κορτικοειδή, η οξική φλουπρεντνιδένη αντενδείκνυται σε δερματικές παθήσεις που προκαλούνται από βακτήρια, μύκητες ή ιούς, συμπεριλαμβανομένης της ακμής, της σύφιλης, της φυματίωσης, καθώς και της ροδόχρου ακμής και σε παιδιά κάτω των δύο ετών.
Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για να κριθεί η ασφάλεια κατά την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία.
Παρενέργειες
Οι παρενέργειες είναι σπάνιες και περιλαμβάνουν τυπικές κορτικοειδείς αντιδράσεις, όπως ατροφία δέρματος, ραγάδες και στεροειδές ακμή.
Εμφανίζονται κυρίως όταν αντιμετωπίζονται μεγάλες δερματικές περιοχές (περισσότερο από το 10% της επιφάνειας του σώματος), όταν η θεραπεία συνεχίζεται για περισσότερες από δύο έως τέσσερις εβδομάδες, υπό αποφρακτική θεραπεία ή θεραπεία σε πτυχές του δέρματος. Έχουν επίσης περιγραφεί αντιδράσεις υπερευαισθησίας.
Φαρμακολογία
Σε ορισμένες θεραπείες, ελάχιστη δραστική ουσία φτάνει στην κυκλοφορία του αίματος και τα επίπεδα κορτικοειδών (κορτιζόλη) του ίδιου του σώματος στο αίμα δεν επηρεάζονται. Κάτω από αποφρακτική θεραπεία, τα επίπεδα κορτιζόλης μπορούν να μειωθούν λόγω μιας αντίδρασης ανάδρασης μέσω του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων. Αυτή η αντίδραση ωστόσο δεν είναι κλινικά σημαντική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Κορτικοστεροειδή Κατηγορία:Στεροειδή
Χρίστος Βάκης
Ο Χρίστος Βάκης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης, Υπουργός Υγείας και βουλευτής εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρίστος Βάκης γεννήθηκε στην Κισσόνεργα στις 7 Φεβρουαρίου 1933. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Φοίτησε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Πάφου. Στη συνέχεια σπούδασε νομική στο Γκρέις Ιν. Την περίοδο 1956-1966 εργάστηκε ως δικηγόρος. Από το 1966 έως το 1971 ήταν επαρχιακός δικαστής. Στη συνέχεια εργάστηκε ως δικηγόρος.
Ήταν νυμφευμένος με την Έλενα, το γένος Τάκη Κεραμιδά, και είχε δύο υιούς. Απεβίωσε στις 27 Σεπτεμβρίου 2002.
Πολιτική διαδρομή
Στις 16 Ιουνίου 1972 διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968, θέση στην οποία παρέμεινε και στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1973 έως τις 15 Ιουλίου 1974, ημέρα του πραξικοπήματος. Κατά τη διάρκεια της θητείας του απήχθη από την ΕΟΚΑ Β΄ και κρατήθηκε ως όμηρος για ένα σχεδόν μήνα. Ο Γεώργιος Γρίβας μέσω φυλλαδίου έθεσε πέντε όρους στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ για απελευθέρωση του, ένας εκ των οποίων ήταν να επιλέξει ο Μακάριος μεταξύ αρχιεπισκοπικού θρόνου και προεδρίας της δημοκρατίας. Ο Μακάριος δεν υπέκυψε στον εκβιασμό και ο Χρίστος Βάκης αφέθηκε ελεύθερος ένα μήνα μετά.
Την ημέρα του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 1974 βρισκόταν στον προεδρικό με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ όπου και κτυπήθηκε άγρια από τους πραξικοπηματίες.
Στις 17 Ιανουαρίου 1975 διορίστηκε Υπουργός Υγείας στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1973, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 4 Οκτωβρίου 1976.
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1976 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με τη Δημοκρατική Παράταξη (μετέπειτα ΔΗΚΟ) για την Γ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Στις 9 Οκτωβρίου 1980 μαζί με τον Τάσσο Παπαδόπουλο και τον Χριστόφορο Χριστοφίδη συγκρότησαν ανεξάρτητη κοινοβουλευτική ομάδα και στις 13 Νοεμβρίου 1980 προσχώρησαν στην Ένωση Κέντρου.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Πάφου Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Υπουργοί Υγείας (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Δικαιοσύνης (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι δικαστικοί Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968 Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1973 Κατηγορία:Βουλευτές Γ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Renault 18
Το Renault 18  ήταν ένα μεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, από τον Ιανουάριο του 1978 έως το 1989, αν και η συναρμολόγησή του ειδικά στη Λατινική Αμερική έφτασε έως το 1994. Το μοντέλο σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία, με την συνολική παραγωγή του στη Γαλλία να φτάνει τα 2.028.964 αντίτυπα. Αντικατέστησε το Renault 12 και αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 1986 από το Renault 21, αν και η γαλλική παραγωγή του 18 συνεχίστηκε έως το 1989 για λίγες εξαγωγικές αγορές, ως μια φθηνότερη εναλλακτική λύση.
Μολονότι στα περισσότερα κράτη της Λατινικής Αμερικής κατασκευάστηκε έως το 1994, ειδικότερα στην Αργεντινή παρήχθη από το 1981 έως το 1998, όταν και έληξε οριστικά η διεθνής παραγωγή του. Το Renault 18 υπήρξε το πρώτο πραγματικά παγκόσμιο αυτοκίνητο στην ιστορία της εταιρείας, καθώς παρήχθη συνολικά σε 4 ηπείρους (Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Αυστραλία και Αφρική) και σε 12 άλλες χώρες εκτός της Γαλλίας.
Άλλες ονομασίες
Τα αντίτυπα εξαγωγής στη Βόρεια Αμερική διατέθηκαν αρχικά μέσω του κοινού δικτύου των αντιπροσώπων της American Motors (AMC) και της Renault, και με την ονομασία Renault 18i και ειδικότερα η εκδοχή 18 station wagon ως Renault Sportwagon.
Για την ιστορία, αυτό συνέβη αρχικά και με τον διάδοχο Renault 21, που κυκλοφόρησε στην ήπειρο αυτή τη σεζόν (model year) του 1987 ως Renault Medallion τους πρώτους μήνες. Τον Αύγουστο του 1987 όμως, η Chrysler εξαγόρασε την American Motors και δημιούργησε την νέα εταιρεία Eagle. Μετά από αυτό, συνέχισε να εισάγει το Renault 21 έως το 1989, αλλά με το σήμα της εταιρείας αυτής, ως Eagle Medallion.
Εκδοχές αμαξώματος
Η αρχική εκδοχή σεντάν του 18 μπήκε στη γαλλική παραγωγή τον Ιανουάριο του 1978 και παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1978, ενώ κυκλοφόρησε στην ηπειρωτική Ευρώπη τον Απρίλιο. Ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο έφτασε ως δεξιοτίμονο μόλις στα μέσα Δεκεμβρίου του 1978, ως μοντέλο 1979. Μάλιστα ήταν το πρώτο μοντέλο ευρείας παραγωγής της Renault όπου είχε προηγηθεί και αεροδυναμική μελέτη και ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του 18 ήταν στο 0,40 - νούμερο καλό για τα τότε στάνταρ.
Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 1978, εισήχθη μια νέα βασική έκδοση, με την ονομασία Renault 18 σκέτο, χωρίς γράμμα δίπλα, οι πίσω ζώνες ασφαλείας έγιναν στάνταρ (οι μπροστινές ήταν εξ αρχής στάνταρ), ενώ παρουσιάστηκε και μια εκδοχή 5-πορτο station wagon, η οποία πάντως έφτασε στην αγορά μόλις τον Απρίλιο του 1979.
Μεταγενέστερες εκδόσεις
thumb|left|Το ταμπλό και ο πίνακας οργάνων ενός Renault 18 TL station wagon του 1980.
Επίσης, τον Ιούλιο του 1980 προστέθηκε για πρώτη φορά και ένας κινητήρας ντίζελ, κυβισμού 2.068 cm³ και ισχύος μόλις 67 hp στις 4.500 στροφές το λεπτό, ενώ τον Σεπτέμβριο του 1980 η κορυφαία έκδοση 18 Turbo, με κινητήρα βενζίνης 1.565 cm³ turbo, ισχύος 110 hp στις 5.000 στροφές το λεπτό, με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, στροφόμετρο, πίσω αεροτομή και τελική ταχύτητα 185 km/h.
Τον Ιανουάριο του 1984, προστέθηκε στην αγορά και ένας κινητήρας turbodiesel, με τον κωδικό «Douvrin» και κυβισμό επίσης 2.068 cm³. Με ισχύ στους 88 hp στις 4.250 στροφές το λεπτό, σημείωσε μεγαλύτερη εμπορική απήχηση από τον ασθενέστερο ντίζελ. Είναι αξιοσημείωτο ιστορικά ότι ο ίδιος «Douvrin» τουρμποντίζελ χρησιμοποιήθηκε και στο Jeep Cherokee πρώτης γενιάς.
Τον Μάρτιο του 1984, ολόκληρη η παλέτα του Renault 18 υπέστη μια ελαφρά αισθητική ανανέωση, που έγινε γνωστή ως η Σειρά 2 και κυκλοφόρησε στην αγορά τον Απρίλιο. Τον Ιούλιο του 1984, για τη σεζόν (model year) του 1985, έφτασε στην αγορά η έκδοση 18 station wagon 4x4, που συνδυαζόταν αποκλειστικά με το 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, καθώς και οι εκδόσεις εξοπλισμού GTL, GTD και λίγους μήνες μετά η έκδοση TX.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
18 Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Μεράλ Μεντερές
Η Μεράλ Μεντερές (1933 - 27 Δεκεμβρίου 2011) ήταν Τουρκάλα τραγουδίστρια της όπερας ως σοπράνο.
Νεανικά χρόνια
Η Μεράλ Μεντερές γεννήθηκε στο Κουσάντασι της επαρχίας Αϊδινίου, στη δυτική Τουρκία το 1933. Πήρε τα πρώτα της μαθήματα τραγουδιού από τον Μουνίρ Τσεϊχάν στο Δημοτικό Ωδείο της Κωνσταντινούπολης. Σπούδασε περαιτέρω στο νεοσύστατο Opera Studio. Εκεί συνεργάστηκε με τον Τζουζέπε Μόμο και την Πάουλα Ζάβαρος. Εκπαιδεύτηκε από ξένους και τούρκους δασκάλους φωνητικής.
Καριέρα
Η Μεράλ Μεντερές έκανε το ντεμπούτο της στη σκηνή στις 19 Μαρτίου 1960, ερμηνεύοντας στην όπερα Τόσκα από τον Τζάκομο Πουτσίνι στη σκηνή της Όπερας της Κωνσταντινούπολης το 1960. Η επόμενη παράσταση της ήταν στην όπερα Μαντάμα Μπατερφλάι του Πουτσίνι. Οι περαιτέρω ρόλοι της ήταν ως Σαντούζα στην Καβαλερία Ρουστικάνα από τον Πιέτρο Μασκάνι και στο Λα  Μποέμ από τον Πουτσίνι. Στο Τουραντό του Πουτσίνι, που σκηνοθετήθηκε στην Άγκυρα, έπαιξε τόσο την πριγκίπισσα Τουραντό όσο και τη δούλα Λιου. Έπαιξε σε όπερες όπως ο Μάκβεθ του Τζουζέπε Βέρντι, ο ρόλος της Αντωνίας στο Τα Παραμύθια του Χόφμαν του Ζακ Όφφενμπαχ, Χορός των Μεταμφιεσμένων του Βέρντι, Η Πουλημένη μνηστή του  Μπέντριχ Σμέτανα και Il trovatore του Βέρντι.
Ήταν γνωστή ως σοπράνο με φυσική και ηχηρή φωνή στο υψηλότερο φωνητικό εύρος. Ήταν μια από τις πρώτες τραγουδιστές της όπερας στη Ρεπουμπλικανική εποχή. Έπαιξε σχεδόν τριάντα χρόνια στη σκηνή.
Το 2010, η Μεντερές τιμήθηκε για την 50ή επέτειο από την ίδρυση της Όπερας της Κωνσταντινούπολης με το "Art Award" που απονεμήθηκε από τον Ρενγκίμ Γκόκμεν, Γενικό Διευθυντή της Τουρκικής Κρατικής Όπερας και Μπαλέτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Τουρκικά (tr) Κατηγορία:Τούρκοι τραγουδιστές Κατηγορία:Τουρκάλες τραγουδίστριες όπερας
Εθνική Βόρειας Κορέας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Βόρειας Κορέας αντιπροσωπεύει τη Βόρεια Κορέα στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Ερασιτεχνικής Καλαθοσφαίρισης της Βόρειας Κορέας (Amateur Basketball Association of DPR of Korea).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Μέχρι σήμερα η Βόρεια Κορέα δεν έχει ποτέ λάβει μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η πρώτη της συμμετοχή στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia έλαβε χώρα το 1990, ενώ διαθέτει, παράλληλα, δικαίωμα συμμετοχής σε διοργανώσεις της EABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Ανατολικής Ασίας.
Επίσης, η Βόρεια Κορέα διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Ανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βορεια Κορεα Γυναικων
Αϊντινόβιτσι
Το όνομα Αϊντινόβιτσι μπορεί να αναφέρεται:
Ζιλμπέρ Εράιγ
Ο Ζιλμπέρ Οράιγ ή Εράιγ (Gilbert Hérail, Gilbert Horal ή Erail, 1152 - Δεκέμβριος 1200) ήταν ο 12ος Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού από το 1193 έως τον θάνατό του το 1200.
Βιογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|δεξιά|150px|Το οικόσημο του Ζιλμπέρ Οράιγ Ο Ζιλμπέρ Οράιγ πιθανότατα γεννήθηκε στο βασίλειο της Αραγωνίας (στη σημερινή Ισπανία) και εισχώρησε στους Ναΐτες σε νεαρή ηλικία. Έμεινε στις επαρχίες της Προβηγκίας και της Αραγωνίας, όπου πήρε μέρος στις μάχες για την Ανακατάκτηση της Ιβηρικής χερσονήσου και έγινε Μεγάλος Μάγιστρος της επαρχίας μέχρι το 1190, όταν έγινε Μεγάλος Καθηγούμενος της Γαλλίας. Το 1193, μετά το θάνατο του Ρομπέρ ντε Σαμπλέ, εκλέχθηκε Μεγάλος Μάγιστρος του Τάγματος των Ναϊτών και μέσα στο επόμενο έτος, ο Πάπας Κελεστίνος Γ΄ έδωσε στους Ναΐτες περισσότερα προνόμια με την παπική βούλα Omne Datum Optimum.
Ειρηνευτική δράση
Ο Οράιγ ήταν γνωστός για τις προσπάθειές του να επιτευχθεί ειρήνη μεταξύ των Χριστιανών και των Μουσουλμάνων, αν και μερικοί διαφωνούν και θεωρούν ότι οι προσπάθειές του αυτές σημαίνουν προδοσία και συνωμοσία με τον εχθρό. Κατά τη διάρκεια της ηγεσίας του, μεγάλωσε η διαμάχη μεταξύ των Ναϊτών και των Ιωαννιτών Ιπποτών. Η διαιτησία του Πάπα Ιννοκέντιου Γ΄ ήταν υπέρ των Ιωαννιτών Ιπποτών, διότι ο Πάπας δεν μπορούσε να συγχωρήσει τους Ναΐτες για τις συμφωνίες που είχαν συνάψει με τον Μαλέκ-Αντέλ, ο οποίος ήταν αδελφός του Σαλαντίν.
Ο Ζιλμπέρ Οράιγ πέθανε τον Δεκέμβριο του 1200, κατά την έναρξη της τέταρτης Σταυροφορίας. Τον διαδέχτηκε ως Μεγάλος Μάγιστρος ο ιππότης Φιλίπ ντε Πλεσίς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ναΐτες Ιππότες Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών
Δολοφονία της Μισέλ Γκάρβεϊ
Η Μισέλ Άντζελα Γκάρβεϊ (3 Ιουνίου 1967 – 1 Ιουλίου 1982) ήταν μια Αμερικανίδα έφηβη που δολοφονήθηκε στο Τέξας λίγες ημέρες αφότου το είχε σκάσει από το σπίτι της στο Κονέκτικατ. Το πτώμα της βρέθηκε γρήγορα, αλλά παρέμεινε αγνώστων στοιχείων μέχρι το 2014.
Συνθήκες
Η Μισέλ Γκάρβεϊ εξαφανίστηκε από το Νέο Λονδίνο του Κονέκτικατ, την 1η Ιουνίου του 1982, σε ηλικία σχεδόν δεκαπέντε ετών. Πιστεύεται ότι σκόπευε να επιστρέψει στη γενέτειρά της, το Νιου Τζέρσεϊ, ή στη Βόρεια Καρολίνα. Σύμφωνα με πληροφορίες από το Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα και Κακοποιημένα Παιδιά, η κοπέλα είχε ιστορικό φυγής. Επιπλέον, αρχικά ήταν άγνωστο τι είχε συμβεί στην Μισέλ, καθώς οι δικοί της πίστευαν ότι είχε φύγει από το σπίτι για να ξεκινήσει μια νέα ζωή.
Ταυτοποίηση
Έτσι η "Άγνωστη γυναικά του Μπέιταουν του Τέξας", η οποία παρέμενε αγνώστων στοιχείων για 31 χρόνια, αναγνωρίστηκε τον Ιανουάριο του 2014 ως η 15χρονη Μισέλ Άντζελα Γκάρβεϊ. Παρόλα αυτά, οι αρχές συνεχίζουν την έρευνά τους, με σκοπό να βρουν τον δολοφόνο της.
Η αστυνομία θεωρεί ότι η Μισέλ το έσκασε από το σπίτι, φεύγοντας από ένα παράθυρο, και στη συνέχεια έκανε ωτοστόπ σε έναν άγνωστο οδηγό. Ωστόσο αναζητούν το πώς έφτασε το θύμα στο Τέξας και ποιο μπορεί να ήταν το κίνητρο της δολοφονίας της. Η περίπτωση της πιθανώς ανήκει στις δολοφονίες που είναι γνωστές ως "Texas Killing Fields", αν και αυτό δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί.
Μετά την ταυτοποίηση, τα οστά της Μισέλ θάφτηκαν από την οικογένεια της την 1η Μαρτίου 2014, στο Μόντβιλ του Κονέκτικατ.
Αναφορές
Κατηγορία:Γυναίκες θύματα δολοφονίας Κατηγορία:Θύματα αγνώστων στοιχείων Κατηγορία:Ανεξιχνίαστα εγκλήματα Κατηγορία:Δολοφονίες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Βουργουνδική Πολιτεία
Η Βουργουνδική Πολιτεία ή Βουργουνδία των Βαλουά (γαλλικά: État bourguignon, ολλανδικά: Bourgondische Rijk) είναι μία έννοια που επινοήθηκε από ιστορικούς για να περιγραφεί ένα αχανές σύμπλεγμα εδαφών της βόρειας Ευρώπης.
Αναπτύχθηκε κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα, υπό την κυριαρχία των Δουκών της Βουργουνδίας του γαλλικού Οίκου των Βαλουά, και αποτελούνταν από γαλλικά και αυτοκρατορικά φέουδα (Δουκάτο της Βουργουνδίας, Κομητεία της Βουργουνδίας και Βουργουνδική Ολλανδία). Αυτή η εδαφική επικράτεια επέζησε μετά την απώλεια του Δουκάτου της Βουργουνδίας. Ως εκ τούτου, δεν πρέπει να συγχέεται με αυτό.
Η Βουργουνδική Πολιτεία αναδείχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες δυνάμεις στην Ευρώπη του 15ου και των αρχών του 16ου αιώνα. Οι Δούκες της Βουργουνδίας ήταν από τους πλουσιότερους και ισχυρότερους ηγεμόνες της Ευρώπης, γεγονός που τους απέδωσε το προσωνύμιο «Μεγάλοι Δούκες της Δύσης». Έχοντας τον έλεγχο των σημαντικών περιοχών της Φλάνδρας και της Βραβάντης, η Βουργουνδική Πολιτεία εξελίχθηκε σε ένα σημαντικό κέντρο εμπορίου και συναλλαγών και σε πυλώνα της ευρωπαϊκής αυλικής μόδας. Πολλοί ιστορικοί εκτιμούν ότι μπορούσε να μετατραπεί σε ανεξάρτητο Βασίλειο, όμως ο πρόωρος θάνατος του Καρόλου του Τολμηρού στη Μάχη του Νανσί έβαλε τέλος στο όνειρό του για ανασύσταση της Λοθαριγγίας. Η κληρονομιά του πέρασε στον Οίκο των Αψβούργων μέσω του γάμου της κόρης του Μαρίας με τον Μαξιμιλιανό της Αυστρίας. Εν τω μεταξύ η Πικαρδία και το Δουκάτο της Βουργουνδίας κατακτήθηκαν από τον Βασιλιά της Γαλλίας.
Ο διαμοιρασμός της βουργουνδικής κληρονομιάς σηματοδότησε την αρχή του μακροχρόνιου ανταγωνισμού μεταξύ της Γαλλίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ευρωπαϊκή πολιτική. Με την παραίτηση του Αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄, το 1555, η Βουργουνδική Ολλανδία πέρασε στον έλεγχο της Ισπανικής Αυτοκρατορίας του Βασιλιά Φιλίππου Β΄. Κατά τη διάρκεια της Ολλανδικής Επανάστασης (1566–1648), οι βόρειες επαρχίες των Κάτω Χωρών απέκτησαν την ανεξαρτησία τους από την ισπανική κυριαρχία και σχημάτισαν την Ολλανδική Δημοκρατία. Οι νότιες επαρχίες παρέμειναν υπό ισπανική κυριαρχία μέχρι τον 18ο αιώνα και έμειναν γνωστές ως Ισπανικές Κάτω Χώρες.
Σταθμός του Ρίτσμοντ (Λονδίνο)
Ο σταθμός του Ρίτσμοντ (αγγλικά: Richmond station) είναι σταθμός του μετρό και του υπέργειου σιδηροδρόμου του Λονδίνου, καθώς και του εθνικού σιδηροδρομικού δικτύου του Ηνωμένου Βασιλείου, στην περιοχή Ρίτσμοντ στα νοτιοδυτικά της πόλης. Διαθέτει 7 σιδηροδρομικές πλατφόρμες, εκ των οποίων οι 2 εξυπηρετούν το εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο με μετακινήσεις από και προς τον σταθμό του Ουότερλου στο Λονδίνο και τον σταθμό του Ρέντινγκ στα νοτιοδυτικά της Αγγλίας, ενώ οι υπόλοιπες χρησιμοποιούνται από το μετρό (Ρίτσμοντ - ζώνη 4, έως Άπμινστερ στο ανατολικό Λονδίνο επί της Ντίστρικτ Λάιν/District Line) και τον υπέργειο (Ρίτσμοντ έως Στράτφορντ στο βορειοανατολικό Λονδίνο) όπου το Ρίτσμοντ αποτελεί τον τελευταίο σταθμό των γραμμών αυτών.
Ιστορία
Η πρώτη σύνδεση της πόλης του Ρίτσμοντ με το σιδηροδρομικό δίκτυο έγινε στις 27 Ιουλίου του 1846, συνδέοντας την περιοχή με τον σιδηροδρομικό κόμβο του Κλάπαμ Τζάνκσιον στα ανατολικά, και με το Ουίνδσορ και Στέινς δυτικά. Η παλιά στάση του τρένου βρισκόταν περίπου 100 μέτρα νοτιότερα από το σημείο όπου βρίσκεται ο σημερινός σταθμός, σε περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται πολυόροφο κτήριο στάθμευσης οχημάτων.
Στις 1 Ιανουαρίου του 1869 ολοκληρώθηκε και 2η σύνδεση από το Λονδίνο προς το Ρίτσμοντ, ξεκινώντας από την περιοχή του Άντισον Ρόαντ της περιοχής του σημερινού Κένσινγκτον, και περνώντας από τις περιοχές του Χάμερσμιθ, Γκάνερσμπουρυ και Κιού πριν καταλήξει στο Ρίτσμοντ. Η σύνδεση αυτή αποτελεί την σημερινή σύνδεση του υπέργειου της πόλης.
Με τις διάφορες επεκτάσεις και διακλαδώσεις διαδρομών που πραγματοποιήθηκαν κατά τις επόμενες δεκαετίες η γραμμή αποτέλεσε το σημείο τερματισμού της Ντίστρικτ Λάιν (District Line) του μετρό του Λονδίνου η οποία συνδέει περιοχές του νοτιοανατολικού με το νοτιοδυτικό Λονδίνο, ενώ απέκτησε σύνδεση και προς τον σιδηροδρομικό κόμβο του Ουίλσντεν Τζάνκσιον στα βόρεια και έφτασε να καταλήγει έως το Στράτφορντ στο βορειοανατολικό Λονδίνο. Κατά τις δεκαετίες του 1920 και 1930 οι διάφορες εταιρείες που εξυπηρετούσαν τις μετακινήσεις με τον σιδηρόδρομο εθνικοποιήθηκαν υπό τον οργανισμό των Βρετανικών Σιδηροδρόμων (British Railways). Το κτήριο του σημερινού σταθμού ξεκίνησε την λειτουργία του στις 1 Αυγούστου του 1937, ως κεντρικό σημείο όλων των σιδηροδρομικών συνδέσεων της περιοχής.
Έως το 2013 η περιοχή μπροστά από την είσοδο του κτηρίου διασχίζονταν από μικρό παράδρομο ο οποίος χρησιμοποιούνταν για αναμονή των οχημάτων ταξί και στάσεις λεωφορείων. Στα τέλη του έτους η περιοχή πεζοδρομήθηκε και τοποθετήθηκαν παγκάκια και δέντρα, και οι στάσεις των λεωφορείων και των ταξί μεταφέρθηκαν σε ελαφρώς μακρινότερη απόσταση, ενώ το ίδιο έτος αντικαταστάθηκαν οι κεντρικοί αναλογικοί πίνακες δρομολογίων εντός του σταθμού με ψηφιακούς.
Υποδομές
Ο σταθμός διαθέτει 7 σιδηροδρομικές πλατφόρμες: Ο σταθμός διαθέτει επίσης: Έξω από τον σταθμό υπάρχουν στάσεις λεωφορείων με διαδρομές προς διάφορες κοντινές τοποθεσίες, όπως Κιού, Τουίκεναμ, Κίνγκστον, Γουίμπλετον, και αεροδρόμιο του Χίθροου, καθώς και χώρος αναμονής ταξί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταφορές στο Λονδίνο Κατηγορία:Ρίτσμοντ (Λονδίνο)
Αϊντινόβιτσι (Όλοβο)
Το Αϊντινόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: Ајдиновићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Όλοβο, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Καντονιού της Ζένιτσα-Ντόμποϊ, το οποίο ευρίσκεται εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 19 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Όλοβο Κατηγορία:Οικισμοί του Όλοβο με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Στερεό του Τζόνσον
μικρογραφία|δεξιά|Το στερεό του Τζόνσον [[επιμήκης τετραγωνικός γυροδιτρούλος (J37)]] Στη γεωμετρία, το στερεό του Τζόνσον είναι ένα αυστηρώς κυρτό πολύεδρο που η κάθε έδρα του είναι κανονικό πολύγωνο, και δεν είναι ομοιόμορφο, π.χ., δεν είναι Πλατωνικό στερεό, ούτε Αρχιμήδειο στερεό, ούτε πρίσμα ή αντιπρίσμα. Δεν υπάρχει απαίτηση η κάθε έδρα του να είναι ιδίου είδους πολύγωνο, ή γύρω από κάθε κορυφή του να εντάσσονται ιδίου είδους πολύγωνα. Ένα παράδειγμα στερεού Τζόνσον είναι η πυραμίδα με βάση τετραγωνική και πλευρές ισόπλευρα τρίγωνα (τετραγωνική πυραμίδα, J1), δηλαδή, έχει μία έδρα τετράγωνο και τέσσερις έδρες τρίγωνα.
Όπως σε κάθε αυστηρώς κυρτό στερεό, συναντώνται σε κάθε κορυφή τουλάχιστον τρεις έδρες, και το σύνολο των γωνιών τους είναι μικρότερο από 360 μοίρες. Δεδομένου ότι ένα κανονικό πολύγωνο έχει γωνίες τουλάχιστον 60 μοιρών, συνεπάγεται ότι το πολύ πέντε έδρες συναντώνται σε κάθε κορυφή (π.χ., η πενταγωνική πυραμίδα, J2).
Αν και δεν υπάρχει προφανής περιορισμός στο ότι το κάθε δεδομένο κανονικό πολύγωνο να μην μπορεί να είναι έδρα ενός στερεού του Τζόνσον, αποδεικνύεται ότι οι έδρες των στερεών του Τζόνσον έχουν πάντοτε 3, 4, 5, 6, 8, ή 10 πλευρές.
Το 1966, ο μαθηματικός Νόρμαν Τζόνσον δημοσίευσε μια λίστα που περιελάμβανε όλα αυτά τα 92 στερεά, τα οποία αρίθμησε και τους έδωσε ονόματα. Δεν απέδειξε ότι υπήρχαν μόνο 92, αλλά έκανε την εικασία ότι δεν υπάρχουν άλλα. Το 1969, ο μαθηματικός Βίκτορ Ζαλγκαλλέρ απέδειξε ότι ο κατάλογος του Τζόνσον ήταν πλήρης.
Το στερεό του Τζόνσον επιμήκης τετραγωνικός γυροδιτρούλος (J37), που ονομάζεται επίσης ψευδο-ρομβοκυβοκτάεδρο, είναι μοναδικό στο να είναι τοπικά ομοιόμορφο στις κορυφές: υπάρχουν 4 έδρες σε κάθε κορυφή, και η διάταξή τους είναι πάντα η ίδια: 3 τετράγωνα και 1 τρίγωνο. Ωστόσο, δεν είναι μεταβατικές οι κορυφές του, καθώς έχει διαφορετική ισομετρία σε διάφορες από τις κορυφές, καθιστώντας το έτσι, στερεό του Τζόνσον αντί για στερεό του Αρχιμήδη.
Πηγές
Εργασία που περιέχει την αρχική αρίθμηση των 92 στερεών και την εικασία ότι δεν υπάρχουν άλλα:
Η πρώτη απόδειξη ότι υπάρχουν μόνο 92 στερεά του Τζόνσον:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολύεδρα
Γιάννης Καραμούζης
Ο Γιάννης Καραμούζης (ή Μπάμπης) ήταν δικηγόρος, στέλεχος του ΚΚΕ, του ΕΑΜ και του ΔΣΕ που αργότερα συνεισέφερε στο στρατόπεδο της ιστοριογραφίας των εθνικοφρόνων και έγινε αντικομμουνιστής.
Βιογραφία
Ήταν κομμουνιστής από τη Μεσσήνη. Μεταξύ άλλων ήταν γραμματέας του ΕΑΜ Μεσσηνίας την περίοδο της Κατοχής. Μαζί με τον επίσης δικηγόρο Βασίλη Μπράβο ήταν οι δύο επικεφαλής της επιτροπής που καταδίκασε αιχμαλώτους ταγματασφαλίτες σε θάνατο στη σφαγή που ακολούθησε μετά τη μάχη του Μελιγαλά το Σεπτέμβριο του 1944. Μετά τα Δεκεμβριανά έφυγε κρυφά από την Μεσσηνία και πήγε στην Αθήνα από όπου μετέβη στο Μπούλκες. Εκεί συμμετείχε στην έκδοση της εφημερίδας «Η Φωνή του Μπούλκες» και ήταν εισηγητής σε διαλέξεις της εκπολιτιστικής ομάδας του ΚΚΕ.
Τον Γενάρη του 1948, μαζί με δεκατρία στελέχη του ΚΚΕ (μεταξύ άλλων: Στέφανος Γκιουζέλης, Κώστας Κανελλόπουλος) πέρασε στην Πελοπόννησο με στόχο να οργανώσει τον αγώνα του ΔΣΕ στη περιοχή όπου έγινε επικεφαλής της "Υπηρεσίας Τύπου και Διαφώτισης" η οποία εξέδιδε και την εφημερίδα Ταύγετο. Την άνοιξη του 1949 συνελήφθη αιχμάλωτος πριν προλάβει να αυτοκτονήσει, υπέστη βασανιστήρια και καταδικάστηκε τέσσερις φορές σε θάνατο. Αποκήρυξε τον κομμουνισμό κατά τη διάρκεια της δίκης του και συνεργάστηκε με τις Αρχές, συμμετείχε στην έκδοση της εφημερίδας "Αναβάφτηση" ενώ αποτέλεσε έναν από τους πιο συγκροτημένους εκπροσώπους της δημόσιας εθνικόφρονος ιστοριογραφίας.
Ιστοριογραφική οπτική
Το 1950 δημοσιεύτηκε το δεύτερο βιβλίο του Πατριώτες και προδότες στο Μωρηά, στο οποίο ερμηνεύει τα γεγονότα της περιόδου της κατοχής διακρίνοντας μεταξύ μιας αρχικής περιόδου, κατά την οποία το ΕΑΜ ήταν «πανεθνική» οργάνωση με ευρεία αποδοχή, και μία δεύτερη, από τα μέσα του 1943 και εξής, οπότε κατά τον Καραμούζη εξελίχθηκε σε ένα τρομοκρατικό μηχανισμό του ΚΚΕ. Στο σχήμα αυτό, τα Τάγματα Ασφαλείας αποτελούσαν μια «επανάσταση» κατά της «κομμουνιστικής κατοχής» και ο Καραμούζης υπερασπίστηκε τη συγκρότησή τους ως «μία αναγκαία Εθνική άμυνα» και την απόφαση ένταξης στα Τάγματα ως «μεστή Πατριωτικού-Εθνικού περιεχομένου»
Τσαρλς Ντανς
O Τσαρλς Ντανς (αγγλικά Charles Dance, γενν. 1946) είναι Άγγλος ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1946 στο Ρέντιτς του Γούστερσαϊρ. Σπούδασε γραφιστική και φωτογραφία στη Σχολή Καλών Τεχνών του Λέστερ, όμως στη συνέχεια στράφηκε στην υποκριτική.
Καλλιτεχνική πορεία
Στα μέσα της δεκαετίας το 1970 έγινε μέλος του Royal Shakespeare Company και έκτοτε έχει εμφανιστεί σε πολλές θεατρικές παραστάσεις.
Το 2001 συμμετείχε στο Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ και κέρδισε μαζί με όλο το καστ το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών καλύτερης συλλογικής ερμηνείας.
Επιπλέον, έχει παίξει στις ταινίες Το παιχνίδι της μίμησης, Γυναίκα από χρυσό και Child 44.
Στην τηλεόραση έχει παίξει στη σειρά The Jewel In The Crown, όπου προτάθηκε για το BAFTA καλύτερου ηθοποιού το 1985. Έχει παίξει και στη σειρά Bleak House και το 2006 έλαβε υποψηφιότητα για Βραβείο Έμμυ Α' Ανδρικού ρόλου.
Από το 2011 ως το 2015 έπαιξε στο Game of Thrones στον ρόλο του Τάιγουιν Λάνιστερ και προτάθηκε δύο φορές (2014 & 2015) μαζί με όλο το καστ για το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών καλύτερης συλλογικής ερμηνείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Σταύρος Ποσκώτης
Ο Σταύρος Ποσκώτης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σταύρος Ποσκώτης γεννήθηκε στη Λάρνακα στις 17 Δεκεμβρίου 1921. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Εργάστηκε ως ιδιωτικός και ως δημόσιος υπάλληλος.
Απεβίωσε στις 16 Ιανουαρίου 1992.
Πολιτική διαδρομή
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις πρώτες βουλευτικές εκλογές της Κύπρου (Βουλευτικές εκλογές 1960) στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με το Πατριωτικό Μέτωπο για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1970 με την Προοδευτική Παράταξη για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λάρνακας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Πατριωτικό Μέτωπο Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Προοδευτική Παράταξη Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Γ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου Απριλίου 1944
Η Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου Απριλίου 1944 (Απρίλιος - Μάιος 1944) ήταν η τρίτη εξόριστη (επίσημη) κυβέρνηση της Ελλάδας, - ταυτόχρονα με την κυβέρνηση της Π.Ε.Ε.Α. στην Ελεύθερη Ελλάδα και την κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη στα κατεχόμενα από τους Γερμανούς τμήματα - που διαδέχθηκε την Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου 1944.
Η πρωθυπουργοποίηση του Γεωργίου Παπανδρέου, προκειμένου να ηγηθεί του αστικού πολιτικού κόσμου και να διευθύνει τις εργασίες του συνεδρίου του Λιβάνου, ήταν ο κύριος λόγος σχηματισμού αυτής της κυβέρνησης, γι' αυτό εξάλλου δε διέθετε και πλήρες υπουργικό σχήμα.
Οι Άγγλοι, και ιδιαίτερα ο Πρωθυπουργός τους, Ουίνστον Τσώρτσιλ δεν ήταν ευχαριστημένοι με την πρωθυπουργία του Σοφοκλή Βενιζέλου που τον θεωρούσαν "μικρό άνδρα με μεγάλο όνομα", καθώς και περισσότερο "αμερικανόφιλο" παρά "αγγλόφιλο". Γι΄αυτό πίεσαν τον βασιλιά Γεώργιο και κατάφεραν να τον αντικαταστήσουν με τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος όμως δεν έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης στους ελληνικούς πολιτικούς κύκλους.
Με το τέλος του συνεδρίου, ο Παπανδρέου υπέβαλε ως όφειλε, την παραίτησή του στον βασιλιά Γεώργιο, ο οποίος όμως του έδωσε αμέσως εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης και στις 24 Μαΐου 1944 σχημάτισε την επόμενη κυβέρνησή του. .
Παραπομπές
1944 04 26 1944 04 26 Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:1944
Κάτω Μακεδονία
Η Κάτω Μακεδονία είναι γεωγραφικός όρος που χρησιμοποιούταν στην αρχαιότητα για να αναφερθεί στην παράκτια πεδιάδα της αρχαίας Μακεδονίας που βρέχεται από τα ποτάμια του Αλιάκμονα, στα δυτικά από τον Αξιό και οριοθετείται στα ανατολικά από από τον Στρυμόνα.
Οι περιοχές της ήταν: η Πιερία, η Βοττιαία, η Ημαθία, η Κρηστωνία, η Μυγδονία και η Βισαλτία. Υπήρχαν επίσης και οι υποπεριοχές Ανθεμούς και Κρουσίδα που αρχικά ήταν μέρος της Χαλκιδικής αλλά είχαν προσαρτηθεί νωρίτερα. Η περιοχή αντιστοιχεί περίπου στη νεότερη ελληνική περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας, εκτός από τη χερσόνησο της Χαλκιδικής.
Το κέντρο και οι δύο πρωτεύουσες (Αιγαί και Πέλλα) του αρχαίου Μακεδονικού βασιλείου βρίσκονται στην Ημαθία και τη Βοττιαία αντίστοιχα, από όπου οι Μακεδόνες κατέκτησαν σταδιακά τις κατοικημένες περιοχές της Θράκης ανατολικά του Αξιού τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ. Για το λόγο αυτό, οι περιοχές της Ηδωνίδας, της Σιντικής, της Οδομαντίδας και της Πιερίας, που κατέκτησε ο Φίλιππος Β, ονομάζονταν στα λατινικά Macedonia Adjecta (Επίκτητος Μακεδονία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της αρχαίας Μακεδονίας Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γεωγραφία Κατηγορία:Μακεδονικό Βασίλειο
Κατηγορία:Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας
Διπολικό τρανζίστορ
μικρογραφία|Δομή ενός τρανζίστορ npn μικρογραφία|Σύμβολο τρανζίστορ τύπου-npn μικρογραφία|Σταθεροποιητής τάσης μικρογραφία|Χαρακτηριστικές IC = f (uCE)
Το διπολικό τρανζίστορ (BJT – Bipolar Junction Transistor)
Το τρανζίστορ είναι ένα ημιαγωγό στοιχείο των ηλεκτρονικών ισχύος, το οποίο αποτελείται από τρεις ζώνες ημιαγωγού στοιχείου διαδοχικά τοποθετημένες. Επομένως, έχουμε δύο τύπους τρανζίστορ: το τρανζίστορ npn και το τρανζίστορ pnp. Στα ηλεκτρονικά ισχύος χρησιμοποιούμε αποκλειστικά το τρανζίστορ npn
α) Δομή ενός τρανζίστορ npn
β) Σύμβολο τρανζίστορ τύπου-npn με ορθή πόλωση
γ) Τρανζίστορ του εμπορίου]]
Λειτουργία npn-τρανζίστορ
Το τρανζίστορ λειτουργεί σαν ελεγχόμενος διακόπτης. Για να λειτουργήσει, όμως, απαιτείται ορθή πόλωση. Δηλαδή:
– θετική τάση (+) στον συλλέκτη (C)
– αρνητική τάση (–) στον εκπομπό (Ε ή γειωμένο εκπομπό)
– θετική τάση (+) στη βάση (Β)
Σημείωση:
Όταν το βέλος του εκπομπού δείχνει προς την περιφέρεια του κύκλου, τότε είναι τρανζίστορ-npn. Εάν το βέλος του εκπομπού δείχνει προς τη βάση τότε είναι τρανζίστορ-pnp.
Όταν το τρανζίστορ είναι ορθά πολωμένο, τότε ρέει ένα μικρό ρεύμα ΙΒ από τη βάση στον εκπομπό, το οποίο ρυθμίζει τη ροή ενός μεγάλου ρεύματος (IC IE) από τον συλλέκτη στον εκπομπό. Όσο μεγαλώνουμε το ρεύμα βάσης (ΙΒ), τόσο περισσότερο μεγαλώνει το ρεύμα συλλέκτη IC. Ο λόγος IC/ΙΒ  ονομάζεται ενίσχυση (Β). Συνήθεις τιμές του Β = 50-200.
π.χ.:
Φαν Τι Κιμ Φουκ
Η Φαν Τι Κιμ Φουκ (το επίθετο είναι «Φαν» και το όνομα είναι «Κιμ», στα βιετναμέζικα: Phan Thị Kim Phúc) γεννήθηκε στις 6 Απριλίου του 1963 στο Νότιο Βιετνάμ και είναι γνωστή παγκοσμίως ως το «κορίτσι της Ναπάλμ» και ως το «κορίτσι της φωτογραφίας του Βιετνάμ».
Έχει γίνει γνωστή από μια φωτογραφία που τραβήχτηκε στο Τράνγκ Μπάνγκ -Trảng Bàng την περίοδο του πολέμου του Βιετνάμ στις 8 Ιουνίου 1972, όταν ήταν 9 ετών.
Η φωτογραφία αυτή, με τον τίτλο: «Ο τρόμος του πολέμου» (στα αγγλικά: "The Terror of War"), λήφθηκε από τον Βιετναμέζο-Αμερικανό φωτογράφο Νικ Ουτ- Nick Ut, που τότε εργαζόταν για την εφημερίδα «Associated Press (AP)» στο Λος Άντζελες και έχει βραβευτεί με το βραβείο Πούλιτζερ το 1973 για την Spot News Photography.
Στη φωτογραφία απεικονίζονται παιδιά, ανάμεσα τους και η Φαν Τι Κιμ Φουκ γυμνή, να τρέχουν να σωθούν από τον βομβαρδισμό Ναπάλμ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Σε αυτό το βομβαρδισμό η Φαν Τι Κιμ Φουκ κάηκε σοβαρά στην πλάτη της και απέκτησε εγκαύματα τρίτου βαθμού, καθώς τα ρούχα της κάηκαν από τη φωτιά.
Η ιστορία της ξεκίνησε στις 8 Ιουνίου του 1972, όπου αεροπλάνα του Νοτίου Βιετνάμ έριξαν μια βόμβα Ναπάλμ στο χωριό της το Trảng Bàng, το οποίο είχε δεχτεί επίθεση και καταληφθεί από το Βόρειο Βιετνάμ.
Αφού τράβηξε τη φωτογραφία, ο Νικ Ουτ μετέφερε την Κιμ Φουκ και άλλα τραυματισμένα παιδιά στο νοσοκομείο Μπάρσκυ (Barsky) στη Σαϊγκόν (Saigon), όπου φανερώθηκε η σοβαρότητα των εγκαυμάτων της. Οι γιατροί της έδιναν λίγες πιθανότητες επιβίωσης. Μόνο έπειτα από θεραπείες το 1982 σε ειδικό νοσοκομείο στο Λουντβιγκσάφεν (Ludwigshafen) της Δυτικής Γερμανίας, η Κιμ Φουκ μπόρεσε να κινηθεί ξανά ορθά.
Αργότερα, ίδρυσε το «Διεθνές Ίδρυμα Κιμ» (“Kim Foundation International”), για να βοηθήσει παιδιά που είναι θύματα πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεμος του Βιετνάμ Κατηγορία:Βιετναμέζοι
Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ (Τάλιν)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Τάλιν Κατηγορία:Εκκλησίες της Εσθονίας
Καθεδρικός Ναός της Αγίας Μαρίας (Τάλιν)
Ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Μαρίας (Εσθονικά: Toomkirik, πλήρες όνομα: Tallinna Neitsi Maarja Piiskoplik Toomkirik, Ritter- und Domkirche, The Cathedral of Saint Mary the Virgin in Tallinn, επίσης γνωστή ως Εκκλησία Ντουόμο) είναι καθεδρική εκκλησία, που βρίσκεται στο λόφο Τουμπέα στο Τάλιν της Εσθονίας. Αρχικά ιδρύθηκε από Δανούς τον 13ο αιώνα, είναι η παλαιότερη εκκλησία στο Τάλιν και την ηπειρωτική Εσθονία. Είναι επίσης το μοναδικό κτήριο στην Τουμπέα, που επέζησε από πυρκαγιά του 17ου αιώνα.
Αρχικά ήταν Ρωμαιοκαθολικός καθεδρικός ναός, έγινε Λουθηρανικός το 1561 και τώρα ανήκει στην Εσθονική Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία. Είναι η έδρα του Αρχιεπισκόπου του Τάλιν, του πνευματικού ηγέτη της Εσθονικής Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας και του προέδρου της κυβερνητικής συνόδου αυτής της εκκλησίας.
Ιστορία
Η πρώτη εκκλησία ήταν πιθανότατα κατασκευασμένη από ξύλο και χτίστηκε το 1219, όταν οι Δανοί εισέβαλαν στο Τάλιν. Το 1229, όταν έφτασαν οι Δομινικανοί μοναχοί, άρχισαν να χτίζουν μια πέτρινη εκκλησία αντικαθιστώντας την παλιά ξύλινη. Οι μοναχοί σκοτώθηκαν σε μια σύγκρουση μεταξύ των Ιπποτών του ξίφους και των υποτελών, που υποστήριζαν τον κληροδότη του Πάπα το 1233 και έτσι η εκκλησία βεβηλώθηκε. Το 1233 εστάλη στη Ρώμη μια επιστολή με την οποία ζητήθηκε άδεια για τον εκ νέου καθαγιασμό της και αυτή είναι η πρώτη καταγραφή της ύπαρξης της εκκλησίας.
Οι Δομινικανοί δεν μπορούσαν να τελειώσουν το κτήριο. Στην πραγματικότητα, έχτισαν μόνο τους τοίχους της βάσης. Το κτήριο ολοκληρώθηκε το 1240 και ήταν μονόκλιτο με ορθογώνιο τέμπλο.
Το 1240 ονομάστηκε επίσης καθεδρικός ναός και καθαγιάστηκε προς τιμή της Παναγίας. Στις αρχές του 14ου αιώνα άρχισε η ανοικοδόμηση του ναού. Η εκκλησία έγινε μεγαλύτερη. Η ανοικοδόμηση ξεκίνησε με την οικοδόμηση ενός νέου ιερού. Την ίδια περίπου εποχή χτίστηκε και το νέο βεστιάριο.
Η μεγέθυνση του μονόκλιτου κτηρίου σε τρίκλιτο ξεκίνησε τη δεκαετία του 1330. Οι εργασίες κατασκευής όμως κράτησαν σχεδόν 100 χρόνια. Το νέο κατά μήκος τμήμα του ναού, μήκους 29 μέτρων, χτισμένο με βάση τις αρχές της βασιλικής, ολοκληρώθηκε τη δεκαετία του 1430. Ωστόσο, οι ορθογώνιοι πεσσοί του ναού είχαν ολοκληρωθεί στο δεύτερο μισό του 14ου αιώνα.
Η εκκλησία υπέστη σημαντικές ζημιές στη μεγάλη πυρκαγιά του 1684, όταν καταστράφηκε ολόκληρη η ξύλινη επίπλωση. Κάποιοι θόλοι κατέρρευσαν και πολλές λιθόγλυφες λεπτομέρειες υπέστησαν σοβαρές ζημιές - ειδικά στο τέμπλο.
Το 1686, μετά την πυρκαγιά, ο ναός ουσιαστικά ανοικοδομήθηκε για να αποκατασταθεί στην προηγούμενη κατάσταση. Ο νέος άμβωνας με τις φιγούρες των αποστόλων (1686) και ο βωμός (1696) κατασκευάστηκαν από τον Εσθονό γλύπτη Κρίστιαν Άκερμαν.
Η εξωτερική όψη της εκκλησίας με τρούλο χρονολογείται από τον 15ο αιώνα και το κωδωνοστάσιο χρονολογείται από τον 18ο αιώνα. Τα περισσότερα από τα έπιπλα της εκκλησίας χρονολογούνται από τον 17ο και 18ο αιώνα. Από το 1778 έως το 1779, ένα νέο μπαρόκ κωδωνοστάσιο κατασκευάστηκε στο δυτικό τμήμα του ναού.
Θα πρέπει επίσης να αναφερθούν τα πολυάριθμα διαφορετικά είδη ταφόπλακων του 13ου – 18ου αιώνα, οι σαρκοφάγοι του 17ου αιώνα με ανάγλυφη διακόσμηση, καθώς επίσης ο βωμός και το ιερό, οι πολυέλαιοι, τα πολυάριθμα οικόσημα του 17ου – 20ού αιώνα. Δύο από τις τέσσερις καμπάνες της εκκλησίας χρονολογούνται στον 17ο αιώνα, δύο χρονολογούνται στον 18ο αιώνα. Το όργανο κατασκευάστηκε το 1914.
Μεταξύ των ανθρώπων, που θάφτηκαν στον καθεδρικό ναό είναι ο εκ Βοημίας καταγώμενος ευγενής Γίντριχ Ματίας Τουρν, ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης των Προτεσταντών κατά του αυτοκράτορα Φερδινάνδου Β' και σε γεγονότα που οδήγησαν στον Τριακονταετή Πόλεμο, ο Σουηδός στρατιώτης Πόντους Ντε λα Γκαρντίε και η σύζυγός του, Σοφία Γιοχανσντότερ Γκίλενχιλμ (κόρη του Ιωάννη Γ '). καθώς και ο Σκωτσέζος Σάμιουελ Κάρλοβιτς Γκρέιγκ (πρώην Σαμουήλ Κάρλοβιτς Γκρέιγκ του ρωσικού ναυτικού), οι Σουηδοί στρατάρχες και ξαδέρφια Όττο Βίλχελμ και Φαμπιάν φον Φέρσεν και ο Ρώσος πλοηγός, Άνταμ Γιόχαν φον Κρούσενστερν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Τάλιν Κατηγορία:Εκκλησίες της Εσθονίας
Λάζλο Μπίρο
Ο Λάζλο Γιόζεφ Μπίρο (Bíró László József, πραγματικό επώνυμο: Σβάιγκερ [Schweiger]· 29 Σεπτεμβρίου 1899 – 24 Οκτωβρίου 1985), που αργότερα ισπανοποίησε το όνομα του σε όνομά του σε Λαντισλάο Χοσέ Μπίρο (Ladislao José Biro), ήταν Ουγγροαργεντινός εφευρέτης που κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το πρώτο εμπορικά επιτυχημένο μοντέρνο στιλό διαρκείας. Το πρώτο στιλό είχε εφευρεθεί περίπου 50 χρόνια νωρίτερα από τον Τζον Τζ. Λάουντ, αλλά δεν κατάφερε να σημειώσει εμπορική επιτυχία.