cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κριστόφ Κελλάριους
Η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Εφαρμοσμένων Επιστημών στο Σμαλκόλντεν φέρει το όνομά του, ονομάζεται "Βιβλιοθήκη Κελλάριους", προς τιμήν του ίδιου του Κελλάριους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί
Λα Μπελιέρ (Ορν)
Το Λα Μπελιέρ (γαλλικά: La Bellière) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελιόν (γαλλικά: Bellions).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Μπάι Μπιμπιαόν Λιγκαγιάν Μπιγκάι
Η Μπάι Μπιμπιαόν Λιγκαγιάν Μπιγκάι είναι ηγέτης των Λουμάδων και περιβαλλοντολόγος. Είναι η πρώτη και μοναδική γυναίκα αρχηγός στην ιστορία της φυλής Μανόμπο. Είναι υπέρμαχος των δικαιωμάτων των αυτόχθονων πληθυσμών και είναι υπερασπιστής των προγονικών εδαφών των Μανόμπο και της οροσειράς Πάνταρον από το 1994. Η οροσειρά Πάνταρον φιλοξενεί ένα από τα μεγαλύτερα εναπομείναντα παρθένα δάση στις Φιλιππίνες. Η οροσειρά τροφοδοτεί επίσης το νερό των μεγάλων ποταμών στο Μιντανάο, όπως ο ποταμός Μιντανάο, ο ποταμός Πουλάνγκι, ο ποταμός Νταβάο, ο ποταμός Ταγκόλου και οι μεγάλοι παραπόταμοι του ποταμού Αγκουσάν. Στην Μπιγκάι δόθηκε το τιμητικό Μπάι, το οποίο προορίζεται για αξιόλογες γυναίκες του Μιντανάον και το Μπιμπιαόν είναι ο τίτλος της Μπιγκάι ως αρχηγός της φυλής της.
Η Μπιγκάι έλαβε το βραβείο Γκουάντ Ταντάνγκ Σόρα (Gawad Tandang Sora) από το Πανεπιστήμιο των Φιλιππίνων το 2017 για την ηγεσία στον αγώνα των ιθαγενών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια. Χαιρετίστηκε ως «η Ταντάνγκ Σόρα της υπαίθρου… η Μητέρα των Λουμάδων (Λουμάντ) που εμπνέει την επανάσταση του Φιλιππινέζικου λαού για εθνική αυτοδιάθεση και ελευθερία».
Αναγνωρίστηκε επίσης ως η πιο διακεκριμένη βραβευμένη του 5ου Gawad Bayani ng Kalikasan (Γκουάντ Μπαγιανί ντζ Καλικάσαν, Βραβείο για τον/την ήρωα/ηρωίδα του περιβάλλοντος) το 2018.
Μπελού-λε-Τρισάρ
Το Μπελού-λε-Τρισάρ (γαλλικά: Bellou-le-Trichard) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελοβισιέν (γαλλικά: Bellovissiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Μπερντουίς
Το Μπερντουίς (γαλλικά: Berd'huis) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπερντουιζιέν (γαλλικά: Berd'huisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Μπελού-αν-Ουλμ
Το Μπελού-αν-Ουλμ (γαλλικά: Bellou-en-Houlme) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Remaster
Ο αγγλικός όρος remaster αναφέρεται στην αλλαγή της ποιότητας του ήχου ή της εικόνας ή και των δύο, σε προηγουμένως δημιουργημένες ηχογραφήσεις, είτε ακουστικές, είτε κινηματογραφικές, είτε βιντεοσκοπημένες. Χρησιμοποιούνται επίσης οι όροι digital remastering και digitally remastered.
Mastering
Το master είναι η οριστική έκδοση της ηχογράφησης που θα αναπαραχθεί για τον τελικό χρήστη, συνήθως σε άλλες μορφές (π. χ. δίσκοι LP, CD, DVD, Blu-ray).
Μια παρτίδα αντιγράφων γίνεται συχνά από μια μοναδική αρχική κύρια ηχογράφηση, η οποία μπορεί να βασίζεται σε προηγούμενες ηχογραφήσεις. Για παράδειγμα, τα ηχητικά εφέ (π. χ. άνοιγμα πόρτας, ήχοι γροθιάς, πτώση από τις σκάλες, χτύπημα κουδουνιού) μπορεί να είχαν προστεθεί από αντίγραφα κασετών με ηχητικά εφέ παρόμοια με τη σύγχρονη δειγματοληψία για τη δημιουργία ενός ραδιοφωνικού έργου προς μετάδοση.
Περισσότερες κύριες ηχογραφήσεις θα αντιγραφούν από το ισοσταθμισμένο master για περιφερειακούς σκοπούς αντιγραφής (για παράδειγμα για να σταλούν σε διάφορα πιεστήρια). Θα δημιουργηθούν πατητήρια για ηχογραφήσεις βινυλίου. Συχνά αυτές οι ενδιάμεσες ηχογραφήσεις αναφέρονταν ως Mother Tapes. Όλοι οι δίσκοι βινυλίου προέρχονται από μία από τις κύριες ηχογραφήσεις.
Έτσι, το mastering αναφέρεται στη διαδικασία δημιουργίας ενός master. Αυτό μπορεί να είναι τόσο απλό όσο η αντιγραφή μιας κασέτας για σκοπούς περαιτέρω αντιγραφής, ή μπορεί να περιλαμβάνει την πραγματική ισοστάθμιση και τα βήματα επεξεργασίας που χρησιμοποιούνται για την τελειοποίηση του υλικού για την κυκλοφορία. Το τελευταίο παράδειγμα απαιτεί συνήθως την εργασία των μηχανικών mastering.
Ηπειρωτικότητα
Ο βαθμός κατά τον οποίο το κλίμα ενός τόπου επηρεάζεται από το γεγονός ότι βρίσκεται στο εσωτερικό μιας ηπείρου. Η θέση αυτή μειώνει δραστικά τις επιδράσεις της θάλασσας, επιφέροντας μεγάλες ημερήσιες και ετήσιες μεταβολές της θερμοκρασίας, μείωση των κατακρημνισμάτων και της σχετικής υγρασίας και μικρές αποκλίσεις ανάμεσα στην ημέρα με τη μέγιστη ετήσια θερμοκρασία και το θερινό ηλιοστάσιο, και ανάμεσα στην ημέρα με την ελάχιστη ετήσια θερμοκρασία και το θερινό ηλιοστάσιο.
Remaster
Mastering
Με την ψηφιακή ηχογράφηση, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν και να αναπαραχθούν masters χωρίς τη συνήθη απώλεια γενεών. Καθώς τα CD ήταν μια ψηφιακή μορφή, τα ψηφιακά masters που δημιουργήθηκαν από τις αρχικές αναλογικές ηχογραφήσεις έγιναν αναγκαία.
Ηπειρωτικότητα
Η άνοδος και η πτώση της θερμοκρασίας στην ατμόσφαιρα μπορεί να επηρεάσει μόνο ένα λεπτό στρώμα της επιφάνειας του εδάφους. Αυτό έχει ως συνέπεια το έδαφος να θερμαίνεται και να ψύχεται γρηγορότερα και να αποκτά μεγαλύτερες μέγιστες και ελάχιστες θερμοκρασίες σε σύγκριση με τις υδάτινες μάζες του πλανήτη μας, στις οποίες η ανάμιξη κατανέμει τις θερμοκρασιακές μεταβολές σε πολύ μεγαλύτερα βάθη. Το γεγονός αυτό εξηγεί τις μεγάλες μεταβολές της θερμοκρασίας του αέρα πάνω από την ξηρά και τις μικρές διακυμάνσεις της μέσης θερμοκρασίας σε ορισμένη εποχή. Η ποσότητα της υγρασίας στον αέρα μειώνεται αυξανόμενης της απόστασης από τη θάλασσα και μειουμένης της θερμοκρασίας. Όταν η ατμόσφαιρα είναι ήρεμη, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι το σημείο μέγιστης ηπειρωτικότητας μιας ηπείρου συμπίπτει με το πιο εσωτερικό σημείο της. Όμως, η πραγματοποιούμενη από τους ανέμους μεταφορά θερμότητας μεταθέτει το σημείο αυτό προς την κατεύθυνση των ανέμων.
Remaster
Remastering
Remastering είναι η διαδικασία δημιουργίας ενός νέου master για ένα άλμπουμ, μια ταινία ή οποιοδήποτε άλλο δημιούργημα. Τείνει να αναφέρεται στη διαδικασία μεταφοράς μιας ηχογράφησης από ένα αναλογικό μέσο σε ένα ψηφιακό, αλλά αυτό δεν ισχύει πάντα.
Για παράδειγμα, ένα LP βινυλίου - που αρχικά είχε τυπωθεί από ένα φθαρμένο master πρεσάρισμα που απέχει πολλές γενιές ταινιών από την "αρχική" κύρια ηχογράφηση - θα μπορούσε να γίνει remastered και να ξαναπιεστεί από μια καλύτερης κατάστασης ταινία. Όλα τα CD που δημιουργήθηκαν από αναλογικές πηγές είναι τεχνικά ψηφιακά ανακατασκευασμένα.
Η διαδικασία δημιουργίας μιας ψηφιακής μεταφοράς μιας αναλογικής ταινίας ανακατασκευάζει το υλικό στο ψηφιακό πεδίο, ακόμη και αν δεν έχει γίνει καμία ισοστάθμιση, συμπίεση ή άλλη επεξεργασία στο υλικό. Ιδανικά, λόγω της υψηλότερης ανάλυσης, μια έκδοση CD ή DVD (ή ακόμη υψηλότερης ποιότητας, όπως ήχου υψηλής ανάλυσης ή βίντεο υψηλής ευκρίνειας) θα πρέπει να προέρχεται από την καλύτερη δυνατή πηγή, με τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή κατά τη μεταφορά της.
Επιπλέον, οι πρώτες μέρες της εποχής του CD βρήκαν την ψηφιακή τεχνολογία σε νηπιακό στάδιο, γεγονός που μερικές φορές είχε ως αποτέλεσμα κακές ψηφιακές μεταβιβάσεις με κακό ήχο. Η πρώιμη εποχή των DVD δεν ήταν πολύ διαφορετική, με τα αντίγραφα των ταινιών να παράγονται συχνά από φθαρμένες κόπιες, με χαμηλό ρυθμό μετάδοσης bit και υπόκωφο ήχο. Όταν οι πρώτες επανεκδόσεις CD αποδείχθηκαν μπεστ σέλερ, οι εταιρείες συνειδητοποίησαν σύντομα ότι οι νέες εκδόσεις των παλαιών εκδόσεων μπορούσαν να ανταγωνιστούν τις νέες κυκλοφορίες ως πηγή εσόδων. Η αξία των παλαιών καταλόγων εκτοξεύτηκε στα ύψη και σήμερα δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπουμε διευρυμένες και remastered εκδόσεις σχετικά σύγχρονων άλμπουμ.
Ηπειρωτικότητα
Κατηγορία:Κλίμα
Remaster
Remastering
Οι κύριες κασέτες, ή κάτι παρόμοιο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την έκδοση CD. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν καλύτερες επιλογές επεξεργασίας. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν καλύτερες εκτυπώσεις, με ηχητικά στοιχεία που έχουν αναμειχθεί σε ήχο surround 5. 1 και με προφανείς ατέλειες εκτύπωσης που έχουν διορθωθεί ψηφιακά. Η σύγχρονη εποχή δίνει στους εκδότες σχεδόν απεριόριστους τρόπους για να διορθώσουν, να διορθώσουν και να "βελτιώσουν" τα μέσα τους, και καθώς κάθε κυκλοφορία υπόσχεται βελτιωμένο ήχο, βίντεο, έξτρα υλικό και άλλα, οι παραγωγοί ελπίζουν ότι αυτές οι αναβαθμίσεις θα δελεάσουν τους ανθρώπους να κάνουν μια αγορά.
Μουσική
Η επανεκτέλεση μουσικής για CD ή ακόμη και για ψηφιακή διανομή ξεκινά πρώτα από τον εντοπισμό της αρχικής αναλογικής έκδοσης. Το επόμενο βήμα περιλαμβάνει την ψηφιοποίηση του κομματιού ή των κομματιών ώστε να μπορούν να επεξεργαστούν με τη χρήση υπολογιστή. Στη συνέχεια επιλέγεται η σειρά των κομματιών. Αυτό είναι κάτι που συχνά απασχολεί τους μηχανικούς, διότι αν η σειρά των κομματιών δεν είναι σωστή, μπορεί να φαίνεται ηχητικά ανισόρροπη.
Όταν ξεκινάει το remastering, οι μηχανικοί χρησιμοποιούν εργαλεία λογισμικού, όπως έναν περιοριστή, έναν ισοσταθμιστή και έναν συμπιεστή. Ο συμπιεστής και οι περιοριστές είναι τρόποι ελέγχου της φωτεινότητας ενός κομματιού. Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με την ένταση ενός κομματιού, η οποία ελέγχεται από τον ακροατή κατά την αναπαραγωγή.
Το δυναμικό εύρος ενός ηχητικού κομματιού μετράται με τον υπολογισμό της διακύμανσης μεταξύ του πιο δυνατού και του πιο ήσυχου τμήματος ενός κομματιού. Στα στούντιο ηχογράφησης η ένταση μετριέται με αρνητικά ντεσιμπέλ, με το μηδέν να δηλώνει τον πιο δυνατό ήχο που μπορεί να καταγραφεί. Ένας περιοριστής λειτουργεί έχοντας ένα ορισμένο όριο στα πιο δυνατά μέρη και αν αυτό το όριο ξεπεραστεί, μειώνεται αυτόματα κατά μια αναλογία που έχει προκαθοριστεί από τον μηχανικό.
Κριτική
Ο αναβαθμισμένος ήχος έχει αποτελέσει αντικείμενο κριτικής. Πολλά remastered CD από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και μετά έχουν επηρεαστεί από τον "πόλεμο της φωτεινότητας", όπου η μέση ένταση της ηχογράφησης αυξάνεται και το δυναμικό εύρος συμπιέζεται εις βάρος της διαύγειας, με αποτέλεσμα η remastered έκδοση να ακούγεται πιο δυνατή σε κανονική ένταση ακρόασης και πιο παραμορφωμένη από μια μη συμπιεσμένη έκδοση. Ορισμένοι έχουν επίσης επικρίνει την υπερβολική χρήση της μείωσης θορύβου στη διαδικασία remastering, καθώς επηρεάζει όχι μόνο το θόρυβο, αλλά και το σήμα, και μπορεί να αφήσει ακουστά τεχνουργήματα. Η ισοστάθμιση μπορεί να αλλάξει αισθητά τον χαρακτήρα μιας ηχογράφησης. Καθώς οι αποφάσεις για την Ποιότητα Αξιολόγησης είναι σε κάποιο βαθμό θέμα γούστου, συχνά αποτελούν αντικείμενο κριτικής. Μηχανικοί mastering, όπως ο Steve Hoffman, έχουν σημειώσει ότι η χρήση flat EQ σε ένα mastering επιτρέπει στους ακροατές να ρυθμίσουν το EQ στον εξοπλισμό τους σύμφωνα με τις δικές τους προτιμήσεις, αλλά το mastering μιας κυκλοφορίας με ένα συγκεκριμένο EQ σημαίνει ότι μπορεί να μην είναι δυνατό να ακουστεί σωστά μια ηχογράφηση σε high-end εξοπλισμό. Επιπλέον, από καλλιτεχνικής άποψης, στο αρχικό mastering συμμετείχε ο αρχικός καλλιτέχνης, ενώ στο remastering συχνά όχι. Ως εκ τούτου, ένας επανεκτελεσμένος δίσκος μπορεί να μην ακούγεται όπως τον ήθελε αρχικά ο καλλιτέχνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τεχνολογία
Πάβλε Σίμιτς
Ο Πάβλε Σίμιτς (σερβικά κυριλλικά: Павле Симић, γεννηθείς το 1818 στο Νόβι Σαντ και αποβιώσας στις 17 Ιανουαρίου 1876 στο Νόβι Σαντ) ήταν Σέρβος ζωγράφος.
Βιογραφία
Ο Πάβλε Σίμιτς ήταν γόνος οικογένειας εμπόρων. Έχοντας χάσει τους γονείς του σε νεαρή ηλικία, την φροντίδα του ανέλαβε ο πάππος του, ο οποίος ήταν ιερέας στη Στάρα Κανγίζα, όπου από θαυμασμό προς το ζωγραφισμένο εικονοστάσιο από τον Τεοντόρ Ίλις Τσέσλγιαρ και το οποίο ευρισκόταν εντός της εκκλησίας της πόλεως, αποφάσισε να γίνει ζωγράφος. Πραγματοποίησε τις δευτεροβάθμιες σπουδές του στο Σόμπορ και τη Σουμπότιτσα, ενώ στην συνέχεια σπούδασε ζωγραφική στο Νόβι Σαντ, στο εργαστήριο της Αλοΐζα Καστάγκνι, Ιταλίδας καταγόμενης από τη Μάντοβα. Τον Δεκέμβριο του 1837, εγκαταστάθηκε στη Βιέννη, όπου και παρακολούθησε μαθήματα της Ακαδημίας Καλών τεχνών, ενώ σπούδασε ιστορική ζωγραφική έως το 1841.
Έργα
thumb|right|Η [[Συνέλευση του Μαΐου, από τον Πάβλε Σίμιτς.]]
Ο Σίμιτς ασχολήθηκε κυρίως με την ζωγραφική εικονοστασίων και πορτραίτων.
Μεταξύ των έργων του, περιλαμβάνονται το εικονοστάσιο της εκκλησίας του Μοναστηριού του Κούβεζντιν (1849), καθώς και εκείνο της εκκλησίας του Σάμπατς (1853-1856). Εργάστηκε στο Στάρι Φούτογκ (1855), ζωγράφισε το εικονοστάσιο της εκκλησίας του Τζούρτζεβο στην περιοχή του Σάικασκα (1857), εκείνο της Εκκλησίας των Αγίων Πέτρου και Παύλου του Πίρος (σημερινό Ρούμενκα), καθώς και εκείνο της Εκκλησίας του Αγίου Μιχαήλ του Σέντα (1859). Εργάστηκε, ακόμη στη ζωγραφική διακόσμηση της Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου του Νόβι Σαντ (1863) και του παρεκκλησίου του Πλάτον Ατανάτσκοβιτς, εντός του Κοιμητηρίου του Άλμας στο Νόβι Σαντ (1864). Στην συνέχεια, εργάστηκε στη ζωγραφική διακόσμηση της Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου του Μπάσαϊντ, στο Μπανάτο (1864-1866), της εκκλησίας του Μοναστηριού της Οραχόβιτσα στη Σλαβονία (1867), της εκκλησίας της Γκλίνα (1866-1868), της Εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου του Σόμπορ (1870-1873) και της Παρεκκλησίου Χάρις του Ζέμουν (1874).
Ο Σίμιτς είναι ακόμη περισσότερο γνωστός ως ζωγράφος πορτραίτων. Μεταξύ των πορτραίτων του, αξίζει να αναφερθούν τα Probojčević, Čovek u belom prsluku ή Prote Mateja τα οποία αποτελούν μερικά εκ των κορυφαίων της σερβικής ζωγραφικής των μέσων του 19ου αιώνα. Μεταξύ των μικρού μεγέθους πορτραίτων του περιλαμβάνονται εκείνο της Αγκριπίνα Γκρούγιτς, καθώς και εκείνο της ποιήτριας Μίλιτσα Στογιαντίνοβιτς-Σρπκίνγια.
Ήταν, επίσης, ο δημιουργός σειράς ιστορικών ζωγραφικών πινάκων, των οποίων, ωστόσο, τμήμα έχει, σήμερα, χαθεί.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σέρβοι ζωγράφοι
Σοφία Καρολίνα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
Η Σοφία Καρολίνα Μαρία (γερμ. Sophie Caroline Marie von Brunswick-Wolfenbüttel von Welf, 7 Οκτωβρίου 1737 - 22 Δεκεμβρίου 1817) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και με τον γάμο της έγινε Μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και της Φιλιππίνας Καρλόττας των Χοεντσόλλερν, αδελφής του Φρειδερικου Β΄ του Μεγάλου.
Ο Γεώργιος πρίγκιπας της Ουαλίας υποψήφιος γαμπρός
αριστερά|μικρογραφία|218x218εσ|Ο [[Γεώργιος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου|Γεώργιος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, μέλλων Γεώργιος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, 1751.]]
Ο Γεώργιος και η άρνηση της μητέρας του αντανακλούσαν επίσης μία άλλη μεταβαλλόμενη πραγματικότητα στη βρετανική εξωτερική πολιτική: τη σχέση με το εκλεκτοράτο του Αννόβερου. Ο Γεώργιος Β΄ και ο πατέρας του Γιώργος Α΄ καταγόταν και οι δύο από τον Οίκο του Αννόβερου και έτσι κρατούσαν το εκλεκτοράτο πολύ αγαπητό στις καρδιές τους. Ως κόρη του Καρόλου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ, η Σοφία Καρολίνα είχε -μέσω των προγόνων της- σχέση με το γειτονικό Αννόβερο. Οι καλές σχέσεις μεταξύ του εκλεκτοράτου και των γειτόνων του ήταν ζωτικής σημασίας για τη συνεχιζόμενη ασφάλειά του, ιδίως όταν αναμενόταν ένας άλλος πόλεμος. Ωστόσο ο πρίγκιπας της Ουαλίας και η μητέρα του δεν είχαν την ίδια σχέση με το Ανόβερο, έτσι δεν επηρεάστηκαν στην απόφασή τους να απορρίψουν έναν γάμο με τη Σοφία Καρολίνα. Αν και αυτός ο γάμος δεν επρόκειτο να γίνει, ο αδελφός της Σοφίας Καρολίνας, ο Κάρολος Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ, νυμφεύτηκε την αδελφή του Γεωργίου Γ΄, Αυγούστα, το 1764 και ο γιος τού Γεωργίου Γ', ο Γεώργιος Δ' νυμφεύτηκε την κόρη τους Καρολίνα του Μπράουνσβαϊγκ, συνεχίζοντας έτσι τους στενούς δεσμούς μεταξύ των δύο οίκων.
Ο γάμος της
Στο Μπράουνσβαϊγκ στις 20 Σεπτεμβρίου 1759, 11 μήνες μετά το τέλος της πρώτης του συζύγου Βιλελμίνης της Πρωσίας (θείας της Σοφίας Καρολίνας), η Σοφία Καρολίνα παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ. Ήταν 26 έτη μεγαλύτερος από ό,τι ήταν εκείνη και ο γάμος τους ήταν άτεκνος. Ο Φρειδερίκος είχε μία κόρη από τον πρώτο του γάμο, την Ελισάβετ Φρειδερίκη Σοφία του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ, η οποία ήταν πέντε έτη μεγαλύτερη από τη Σοφία Καρολίνα. Ο Φρειδερίκος απεβίωσε στις 26 Φεβρουαρίου 1763 χωρίς άρρενα απόγονο και τον διαδέχτηκε ο θείος του Φρειδερίκος Χριστιανός.
Η Σοφία Καρολίνα απεβίωσε στις 22 Δεκεμβρίου 1817 σε ηλικία 80 ετών. Δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ Κατηγορία:Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γερμανικά
Ντομένικο Γκαττιλούζιο
Ο Ντομένικο Γκαττιλούζιο (περ.1422 - 1458), εξελληνισμένα Δομήνικος Γατελούζος, ήταν γενουάτης άρχοντας της Λέσβου λίγο μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, συγκεκριμένα από το 1455 ως το 1458. Δεν είχε ανεξαρτησία αλλά μερική αυτονομία καταβάλλοντας μεγάλο φόρο υποτέλειας στους Οθωμανούς Τούρκους.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε περι το 1422 στη Φώκαια της Μικράς Ασίας, που τότε διοικούσαν οι Γκαττιλούζιο. Ο Ντομένικο ήταν δεύτερος γιος του Ντορίνο Α΄ Γκαττιλούζι και της Οριέττα Ντόρια. Ήταν αδελφός του Φραντσέσκο Γ' κυρίου της Θάσου, του Νικολό Γκαττιλούζι, της Τζινέβρας, της Κατερίνας και της Μαρίας.
Το 1449 ο πατέρας του αρρώστησε τόσο βαριά που η εξουσία πέρασε ουσιαστικά στο Ντομένικο, αφού ο μεγαλύτερος αδελφός του Φραντσέσκο είχε ήδη πεθάνει. Σύμβουλός και γραμματέας του ήταν ο βυζαντινός λόγιος Δούκας. Το 1450 δέχτηκε επίθεση από το στόλο των Οθωμανών αλλά το νησί, παρά τις απώλειες, άντεξε και κράτησε τη διοίκηση σε χέρια χριστιανών. Το 1453 μετά την Άλωση, έστειλε το Δούκα στην Κωνσταντινούπολη για την καταβολή του ετήσιου φόρου υποτελείας. Ο Μωάμεθ Β' του ζήτησε περισσότερα και του δωσε σε αντάλλαγμα και τη Λήμνο, όπου οι Γκατιλλούζιο κατείχαν ως τότε μονο το λιμάνι του Κότσινου.
Το 1455 έκανε την εμφάνισή του μπρος στο λιμάνι της Μυτιλήνης ο στόλος του Χαμζά Μπέη. Ο Ντομένικο έστειλε το Δούκα με πλούσια δώρα και τρόφιμα για να κερδίσει την ουδετερότητα κι ανεξαρτησία του. Στις 30 Ιουνιου 1455 πέθανε ο πατέρας του κι ο Ντομένικο έγινε και επίσημα άρχοντας της Λέσβου. Για άλλη μια φορά έστειλε το Δούκα για να ενημερώσει το σουλτάνο και να καταβάλει τον ετήσιο φόρο υποτελείας, αυτη τη φορά στην Αδριανούπολη. Ο Τούρκος όμως απαίτησε να έλθει ο ίδιος ο Ντομένικο ενώπιόν του. Ο Δούκας επέστρεψε εσπευσμένα στη Λέσβο, ενημέρωσε το Ντομένικο και μαζί αναχώρησαν και πάλι για να βρουν το Μωάμεθ που εν τω μεταξύ ήταν στη Ζλάτικα της Βουλγαρίας. Εκεί τον βρήκε, πλήρωσε το φόρο κι εγινε αποδεκτός ως νέος υποτελής άρχοντας αλλά με ακόμα μεγαλύτερο φόρο(απο 3000 σε 4000 χρυσά δουκάτα) και με την υποχρέωση να παραχωρήσει τη Θάσο.
Το 1458 όμως ο αδελφός του Νικολό τον κατηγόρησε για συνεργασία με τους Τούρκους, τον φυλάκισε και διέταξε να τον πνίξουν, παρουσία της συζύγου του Μαρία Τζουστινιάνι. Ο Νικολό υφάρπαξε την εξουσία και τέσσερα χρόνια αργότερα το Σεπτέμβριο του 1462 κατά την πολιορκία της Μυτιλήνης από τον Μωάμεθ Β', παρέδωσε την πόλη στους Οθωμανούς Τούρκους.
Γενεαλογία
Γενεαλογία Γκαττιλούζι (Γατελούζοι)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Λέσβου Ντομένικο
Σαμπίνε Ντέρφλινγκερ
Η Σαμπίνε Ντέρφλινγκερ (γερμανικά: Sabine Derflinger, 1963) είναι Αυστριακή σκηνοθέτης κινηματογράφου, σεναριογράφος και παραγωγός ταινιών.
Γεννήθηκε στη Βιέννη, όπου και ζει και εργάζεται έως σήμερα (μαζί και στο Βερολίνο). Το 1991 ξεκίνησε τις σπουδές της στο Filmacademy Vienna, στην παραγωγή σεναρίου και στη δραματουργία αφού προηγουμένως είχε ήδη ξεκινήσει την καριέρα της στη κινηματογραφική βιομηχανία είτε ως βοηθός σκηνοθέτη είτε ως βοηθός παραγωγής. Το 1996 ολοκλήρωσε τις σπουδές της γράφοντας εργασία σχετικά με τις "αφηγήσεις ταινιών μεταξύ δράματος και έπους". Η πρώτη της ταινίας ως σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος έγινε το 1991, με το Es war einmal. Μέχρι σήμερα έχει συμμετάσχει σε δεκάδες ταινίες.
Παράλληλα ξεκίνησε να σκηνοθετεί και ντοκιμαντέρ και στην τηλεόραση. Μάλιστα έγινε η πρώτη γυναίκα σκηνοθέτις που σκηνοθετεί επεισόδιο της καλτ αυστριακής σειράς, Tatort. Η σειρά είναι και γερμανικής και ελβετικής παραγωγής, με τη Ντέρφλινγκερ να έχει σκηνοθετήσει δύο κεφάλαια της αυστριακής παραγωγής και ένα της γερμανικής. Μερικές ακόμα δημοφιλείς σειρές της χώρας στις οποίες σκηνοθέτησε ήταν το Paul Kemp - Alles kein Problem και το Vier Frauen und ein Todesfall αμφότερες του ORF. Το 2010 κυκλοφόρησε μία από τις πιο δημοφιλείς της ταινίες στην Αυστρία, το Tag und Nacht,  του οποίου η πρωταγωνίστρια κέρδισε βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νέας Υόρκης, στην κατηγορία Καλύτερης Ηθοποιού.
Το 2010 επίσης ίδρυσε τη δική της εταιρείας παραγωγής, την Derflinger Film. Με την εταιρεία αυτή κυκλοφόρησε τις εξής ταινίες: The Rounder Girls, Schnelles Geld, Eine von 8 και What Remains. Το 2013, η εταιρεία προσλήφθηκε από τον βραζιλιανικό σταθμό Globo TV, για την παραγωγή του Em Família, των οποίων κάποια επεισόδια γυρίστηκαν στη Βιέννη. Πολλές από τις ταινίες της και τα ντοκιμαντέρ της έχουν βραβευθεί, όπως το Geraubte Kindheit, το Vollgas, το Kleine Schwester, το 42plus και το Tag und Nacht. Στην Αυστρία θεωρείται μία από τις πιο σπουδαίες γυναίκες σκηνοθέτιδες της χώρας. Το 2012, έλαβε το βραβείο της Βιενέζικης Γυναίκας, για το συνολικό της έργο έως τώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Αυστριακοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί παραγωγοί ταινιών
Αρμάχα Ηρακλείου
Η Αρμάχα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Γερακίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καστελλίου, του δήμου Μινώα Πεδιάδας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Η Αρμάχα είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται κοντά στις δυτικές υπώρειες της Δίκτης, πάνω στον επαρχιακό δρόμο προς Αμαριανό και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 490. Απέχει 39 χλμ. περίπου ΝΑ. του Ηρακλείου.
Πλάκα Έβρου
Για συνώνυμους οικισμούς δείτε το λήμμα: Πλάκα (αποσαφήνιση)
Η Πλάκα είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 260 μέτρων, το οποίο βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης και τα παράλια του Θρακικού πελάγους. Απέχει 18 χλμ. Δ.-ΒΔ. της Αλεξανδρούπολης και 48 χλμ. ΝΑ. από την Κομοτηνή. Δυτικά και νότια του χωριού περνάει η Εγνατία Οδός ενώ στα βορειοανατολικά οι βιότοποι Κίρκης - Άβαντα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μάκρης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, υπάγεται στην τοπική κοινότητα Μάκρης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αλεξανδρούπολης του Δήμου Αλεξανδρούπολης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 105 κατοίκους.
Φλορίν Σαλάμ
Ο Φλορίν Στοϊάν (ρουμανικά: Florin Stoian), γεννημένος στις 1 Οκτωβρίου 1979 στη Γκρίβιτσα της Ρουμανίας, γνωστός υπό τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα Φλορίν Σαλάμ (ρουμανικά: Florin Salam) και Φλορίν Φερμεκατόρου (ρουμανικά: Florin Fermecătoru), είναι Ρουμάνος, ρομά καταγωγής, τραγουδιστής ρουμανικού μανέλε.
Σταδιοδρομία
Ο Στοϊάν ξεκίνησε την ενασχόληση με το τραγούδι από παιδική ηλικία, ενώ ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη μουσική σε ηλικία τεσσάρων ετών. Ο πατέρας και ο θείος του ήταν λαουτάρηδες εγνωσμένης αξίας.
Αναδείχθηκε με τη βοήθεια του διευθυντή ορχήστρας Νταν Μπούρσουκ το 2002, μέσω του τραγουδιού «Ce gagică șmecherită». Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην επιτυχία του μουσικού κομματιού «Of, viața mea» (2000), σε συνεργασία με τους Αντριάν Μινούνε και Κόστι Ιονίτσα. Στα τέλη του 2002, ο Φλορίν Στοϊάν τροποποίησε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμό του από «Φερμεκατόρου» σε «Σαλάμ» (το οποίο στα αραβικά σημαίνει «ειρήνη», αποδιδόμενο ως σαλόμ στα εβραϊκά).
Το 2008, στο πλαίσιο συναυλίας η οποία έλαβε χώρα στο Βουκουρέστι, ο ίδιος ερμήνευσε τραγούδι, συνοδεία της τραγουδίστριας Πάουλα Σέλινγκ και της Συμφωνικής Ορχήστρας Βουκουρεστίου. Επρόκειτο για συμβολικής σημασίας στιγμή, η οποία και χαρακτηρίστηκε από τον παρουσιαστή της εκδήλωσης ως μία συμφιλίωση μεταξύ του μανέλε και της ποπ μουσικής. Παράλληλα, οι στίχοι του συγκεκριμένου τραγουδιού αναφέρονταν στο ζήτημα της μισαλλοδοξίας στην κοινωνία.
Το 2011, κατά τη διάρκεια του Οκτωβρίου, ο Φλορίν Σαλάμ συνεργάστηκε με τον μουσικό Γκόραν Μπρέγκοβιτς, σε συνεργασία με τον οποίο και κυκλοφόρησε το τραγούδι Hopa Cupa, το οποίο και συμπεριλήφθηκε εντός του δίσκου υπό τον τίτλο «Champagne for the Gypsies» του Βόσνιου τραγουδιστή.
Ο Φλορίν Σαλάμ διατελεί χρέη αντιπροέδρου της Ένωσης Ρομά Καλλιτεχνών, Μουσικών και Λαουτάρηδων Ρουμανίας (ρουμανικά: Asociația Artiștilor, Muzicanților și Lăutarilor Romi din România).
Καταξίωση
Τον Δεκέμβριο του 2005, ο Στοϊάν αναδείχθηκε ως ο κορυφαίος τραγουδιστής μανέλε του 2005.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Libertatea, μεταξύ των λατρών της μουσικής του περιλαμβάνονται ο πολιτικός Μανταλίν Βόικου και ο ποδοσφαιριστής Μάριους Νικουλάε.
Προσωπική ζωή
Οι γονείς του ονομάζονται Μαρίν και Ιοάνα.
Ο Φλορίν Στοϊάν παντρεύτηκε την σύζυγό του, Στεφανία, τον Σεπτέμβριο του 2007, με την οποία και έζησε για αριθμό ετών, καθώς οι μοίρες τους ήταν συνδεδεμένες μεταξύ τους, βάσει του τσιγγάνικου νόμου. Πνευματικοί γονείς του ζευγαριού ήταν οι Αντριάν Μινούνε και Κάτι. Η γαμήλια θρησκευτική τελετή, καθώς και οι σχετικές εορταστικές εκδηλώσεις, έλαβαν χώρα στο θέρετρο της Αττάλειας, στην Τουρκία. Από τον μεταξύ τους γάμο, οι Φλορίν και Στεφανία Στοϊάν απέκτησαν δύο παιδιά.
Στις 12 Απριλίου 2009, η σύζυγος του Στοϊάν απεβίωσε σε ηλικία 27 ετών, ως αποτέλεσμα κίρρωσης του ήπατος.
Ballota acetabulosa
Το είδος Ballota acetabulosa, είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας Lamiaceae, ενδογενές στη Νοτιοανατολική Ελλάδα, την Κρήτη και τη Δυτική Τουρκία. Είναι συμπαγής, αειθαλής μικρός θάμνος που φθάνει σε ύψος το μισό μέτρο. Οι όρθιοι μαλλιαροί γκρι βλαστοί του μετατρέπονται σε στρογγυλεμένα γκριζοπράσινα φύλλα, τα οποία φέρουν σπείρες από μικρά ροζ άνθη με πράσινους κωνικούς κάλυκες στα τέλη του καλοκαιριού και το φθινόπωρο. Είναι ανθεκτικό στο φτωχό έδαφος και στην ξηρασία και για αυτό χρησιμοποιείται συχνά για εδαφοκάλυψη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Χλωρίδα της Τουρκίας
Εθνική Ελλάδας (ράγκμπι γιούνιον ανδρών)
Η εθνική ομάδα ράγκμπι γιούνιον της Ελλάδας αντιπροσωπεύει την Ελλάδα στις διεθνείς διοργανώσεις ράγκμπι γιούνιον. Η εθνική ομάδα τελεί υπό τη διοίκηση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ράγκμπυ.
Η Ελλάδα συμμετέχει σε διεθνείς διοργανώσεις από τον Οκτώβριο του 2005, όταν και έδωσε το πρώτο διεθνές παιχνίδι της με την Αυστρία στη Βιέννη. Από τότε έχει παίξει πολλούς διεθνείς εντός και εκτός έδρας αγώνες. Η Ελλάδα έπαιξε με τη Σλοβακία στον τελικό της κατηγορίας 3D στις 12 Μαΐου 2007 στη Θεσσαλονίκη, όπου κέρδισε 20-17 και με αυτόν τον τρόπο κέρδισε την άνοδο στην κατηγορία 3C.
Ιστορία
Δεν είναι γνωστό πότε παίχτηκε ράγκμπι για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Κατά τα μέσα του 19ου αιώνα, αγγλικοί και γάλλοι ναυτικοί καταγράφονται ως παίκτες σε μερικούς από τους πρώτους αγώνες στη βόρεια Ελλάδα.
Ο πρώτος σύλλογος ράγκμπι στην Ελλάδα ιδρύθηκε το 1982. Το 2004 δημιουργήθηκε η Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπυ και αναγνωρίστηκε από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Τον Ιούνιο του 2005, η Ελλάδα προσχώρησε στην ευρωπαϊκή ομοσπονδία (FIRA) και η εθνική ομάδα τοποθετήθηκε στην κατηγορία 3D. Η εθνική ομάδα ράγκμπι έδωσε τον πρώτο της αγώνα το Σεπτέμβριο του 2005 επί της Αυστρίας. Την ίδια περίοδο 2005-2006, δημιουργήθηκε πρωτάθλημα ράγκμπι με οκτώ ομάδες.
Το 2007, η ελληνική ομάδα προβιβάστηκε στον προκριματικό της κατηγορίας 3C, με Βουλγαρία, Λουξεμβούργο, Φινλανδία και Ισραήλ, για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2011. Το Νοέμβριο του 2009 ο Ολιβιέ Μανιέ ανέλαβε καθήκοντα προπονητή της εθνικής ομάδας μέχρι τον Ιούνιο του 2010. Το 2010, η εθνική ομάδα επέστρεψε στην κατηγορία 2D, με Βουλγαρία, Λουξεμβούργο, Φινλανδία και Κύπρο, με σκοπό την πρόκριση στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Εθνών. Το Ισραήλ ήταν η πρώτη ομάδα που άφησε τον όμιλο της Ελλάδας για να δημιουργηθεί χώρος για την ομάδα της Κύπρου.
Το 2011, η εθνική ομάδα παρέμεινε στην κατηγορία 2D με τη Βουλγαρία, το Λουξεμβούργο, τη Φινλανδία και την Κύπρο, στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Εθνών. Το 2012, η εθνική ​​ομάδα συνέχισε στην κατηγορία 2D, αλλά λόγω της αντίστοιχης προβιβασμού και υποβιβασμού της Κύπρου, της Βουλγαρίας, της Νορβηγίας και της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, βρήκε τις ακόλουθες ομάδες του ομίλου, τη Νορβηγία, το Λουξεμβούργο, τη Φινλανδία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η ομάδα αποτελείται από πολλούς παίκτες που αγωνίζονται στο εξωτερικό, σε Αυστραλία, Αγγλία και Γαλλία.
Στάδιο
Η εθνική ομάδα ράγκμπι γιούνιον της Ελλάδας αγωνίζεται σε διάφορα στάδια της ελληνικής επικράτειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ελλάδας (ράγκμπι γιούνιον) Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας
Κισσού Κάμπος Ρεθύμνου
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ως οικισμός, ο Κισσού Κάμπος είναι σχετικά πρόσφατος, καθώς δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930, όταν ανεγέρθηκαν στην περιοχή δύο μικρές ξύλινες κατασκευές που λειτούργησαν ως καταστήματα (καφενείο, μπακάλικο και ταβέρνα). Γύρω στο 1935, μετά την καταστροφή των συγκεκριμένων κατασκευών από πυρκαγιά, ξεκίνησε στον ίδιο χώρο η ανέγερση μόνιμων κατοικιών και τα επόμενα χρόνια (με αποκορύφωμα τη δεκαετία του 1950) εγκαταστάθηκαν στην περιοχή κάτοικοι από γειτονικά χωριά όπως ο Κισσός και το Κεντροχώρι.
Το 1951 πραγματοποιήθηκε η επίσημη αναγνώριση του Κισσού Κάμπου ως οικισμού της κοινότητας Κισσού της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Η υδροδότηση του χωριού πραγματοποιήθηκε το 1964 χάρη σε δωρεά και ακολούθησαν η ηλεκτροδότηση κατά το 1976 και η πραγματοποίηση τηλεφωνικής σύνδεσης το 1985. Το 1997 υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Λάμπης, ενώ από το 2011 ανήκει στον δήμο Αγίου Βασιλείου. Η κεντρική εκκλησία του οικισμού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Βασίλειο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου (Σκόπια)
Η κύρια γλώσσα διδασκαλίας είναι η σλαβομακεδονική αλλά υπάρχει ένας αριθμός μαθημάτων που διδάσκεται στα αγγλικά, τα γερμανικά, τα γαλλικά και τα ιταλικά. Υπάρχουν επίσης μαθήματα τα οποία πραγματοποιούνται στην δεύτερη επίσημη γλώσσα της Βόρειας Μακεδονίας, την αλβανική γλώσσα.
Σχολές και ινστιτούτα
Το πανεπιστήμιο περιλαμβάνει 23 τμήματα και 10 ερευνητικά ινστιτούτα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Βόρεια Μακεδονία
Μπερζού
Το Μπερζού (γαλλικά: Berjou) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπερζουέν (γαλλικά: Berjouins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ανρί Βιετάν
Ο Ανρί Φρανσουά Ζοζέφ Βιετάν (Henri François Joseph Vieuxtemps, Βερβιέ 17 Φεβρουαρίου 1820 – Μουσταφά, Αλγερία 6 Ιουνίου 1881) ήταν Βέλγος δεξιοτέχνης βιολονίστας και συνθέτης του 19ου αιώνα. Ο Βιετάν κατέχει πολύ σημαντική θέση στην ιστορία του βιολιού, ως εξέχων ερμηνευτής της γαλλόφωνης σχολής βιολιού, στα μέσα του 19ου αιώνα. Είναι, επίσης, γνωστός καθότι έπαιζε σε ένα όργανο εξαιρετικής κατασκευής και ποιότητας που είναι, τώρα, γνωστό ως Vieuxtemps Guarneri del Gesù.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βιετάν γεννήθηκε στο Βερβιέ του Α. Βελγίου (που, τότε, ανήκε στην Ολλανδία), και ήταν γιος του Ζαν-Φρανσουά Βιετάν, ενός υφαντή, ερασιτέχνη βιολονίστα και κατασκευαστή βιολιών. Στα τέσσερα χρόνια του, πήρε τα πρώτα μαθήματα στο βιολί από τον πατέρα του και έναν ντόπιο δάσκαλο, τον Λ. Λεκλού (Léonard-Joseph Lecloux), ενώ έδωσε την πρώτη του δημόσια παράσταση σε ηλικία έξι ετών, παίζοντας στη γενέτειρά του, ένα κοντσέρτο του Π. Ροντέ (Pierre Rode). Σύντομα, έδινε συναυλίες σε διάφορες γειτονικές πόλεις, όπως στη Λιέγη και τις Βρυξέλλες όπου συναντήθηκε με τον βιολονίστα Σ. Μπεριό (Charles Auguste de Bériot), με τον οποίο ξεκίνησε σπουδές (1829-31).
Το 1829, ο Μπεριό τον πήγε στο Παρίσι, όπου πραγματοποίησε επιτυχημένο ντεμπούτο, και πάλι με έργα του Ροντέ, αλλά έπρεπε να επιστρέψει το επόμενο έτος λόγω της Ιουλιανής Επανάστασης. Πίσω στις Βρυξέλλες, ο Βιετάν συνέχισε να εξελίσσει την τεχνική του στο βιολί από μόνος του, εμβαθύνοντας το παίξιμό του συνοδεύοντας την φημισμένη μέτζο-σοπράνο Π. Βιαρντό (Pauline Viardot). Μια περιοδεία στη Γερμανία, το 1833, απέφερε φιλία με τους Σπορ και Σούμαν, οι οποίοι συνέκριναν τον νεαρό Βιετάν με τον Νικολό Παγκανίνι. Κατά την επόμενη δεκαετία επισκέφθηκε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις, εντυπωσιάζοντας με τη δεξιοτεχνία του όχι μόνο τα ακροατήρια αλλά και διάσημους μουσικούς, όπως τον Μπερλιόζ και τον ίδιο τον Παγκανίνι, τους οποίους συνάντησε στο ντεμπούτο του, στο Λονδίνο, το 1834.
Είχε, επίσης, φιλοδοξίες να γίνει συνθέτης και, έχοντας ήδη κάνει μαθήματα αντίστιξης με τον Σ. Σέχτερ (Simon Sechter) στη Βιέννη, πέρασε τον χειμώνα του 1835-1836 μελετώντας σύνθεση με τον Ά. Ράιχα (Anton Reicha) στο Παρίσι. Το πρώτο του έργο για βιολί που, αργότερα, δημοσιεύτηκε ως Κοντσέρτο αρ. 2, χρονολογείται από τότε. Το Κοντσέρτο αρ. 1, έγινε δεκτό με ενθουσιασμό, όταν το έπαιξε στην Αγία Πετρούπολη στη δεύτερη επίσκεψή του, εκεί, το 1840 και στο Παρίσι το επόμενο έτος. Ο Μπερλιόζ το χαρακτήρισε ως «μια υπέροχη συμφωνία για βιολί και ορχήστρα». Με αφετηρία το Παρίσι, ο Βιετάν συνέχισε να συνθέτει και να ερμηνεύει, με μεγάλη επιτυχία σε όλη την Ευρώπη. Με τον βιρτουόζο πιανίστα Σ. Τάλμπεργκ ( Sigismond Thalberg), εμφανίστηκε και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Θαυμάστηκε ιδιαίτερα στη Ρωσία, όπου κατοικούσε μόνιμα μεταξύ 1846 και 1851 ως αυλικός μουσικός του τσάρου Νικόλαου Α’ και σολίστ στο Αυτοκρατορικό Θέατρο. Ο Βιετάν ίδρυσε τη σχολή βιολιού του Ωδείου της Αγίας Πετρούπολης και καθοδήγησε τη δημιουργία «ρωσικής σχολής» στο βιολί. Το 1871, επέστρεψε στην πατρίδα του για να αποδεχτεί τη θέση του καθηγητή στο Ωδείο των Βρυξελλών, όπου ο πιο σπουδαίος μαθητής του υπήρξε, αναμφίβολα, ο Ε. Ιζάι (Eugène Ysaÿe).
Ωστόσο, ένα αιφνίδιο εγκεφαλικό επεισόδιο, τού παρέλυσε το δεξί χέρι, δύο χρόνια αργότερα και επέστρεψε στο Παρίσι, όπου την τάξη του στο βιολί ανέλαβε ο Χ. Βινιάφσκι. Αν και φάνηκε να ανακάμπτει σταδιακά από το πρώτο επεισόδιο, δεύτερο εγκεφαλικό επεισόδιο, το 1879, τού αποτελείωσε την καριέρα ως βιολιστή. Ο Βιετάν πέρασε τα τελευταία χρόνια σε ένα σανατόριο στο Μουσταφά (Mustapha Supérieur) της Αλγερίας, όπου εγκαταστάθηκε η κόρη του με τον σύζυγό της. Βέβαια, συνέχισε να συνθέτει, αν και ήταν απογοητευμένος από την αδυναμία του να παίξει στο αγαπημένο του όργανο, μακριά από τα μουσικά κέντρα της Ευρώπης. Πέθανε, εκεί, δύο χρόνια αργότερα.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
thumb|240px|right|Ο Ανρί Βιετάν σε λιθογραφία του 1842 Το μεγαλύτερο μέρος των συνθέσεων του Βιετάν προορίζεται, εύλογα, για το βιολί όπως τα επτά κοντσέρτα και διάφορα κοσμικά κομμάτια, αν και στο τέλος της ζωής του, όταν έπρεπε να εγκαταλείψει το βιολί, συχνά στράφηκε σε άλλα όργανα, γράφοντας δύο κοντσέρτα για βιολοντσέλο, μια σονάτα για βιόλα και τρία κουαρτέτα εγχόρδων, μεταξύ άλλων. Όμως, τα επτά κοντσέρτα για το βιολί, τόν έκαναν διάσημο σε όλο τον κόσμο. Μέσα από τα δικά του έργα και τη συχνή εκτέλεση των κοντσέρτων του Μπετόβεν (έπαιζε, επίσης, τις σονάτες για βιολί και τα κουαρτέτα του Μπετόβεν) και του Μέντελσον, προσέδωσε μια πιο «κλασική» διάσταση στο ρεπερτόριο βιολιού και, έτεινε προς τεχνικά λαμπερές αλλά -συχνά- πιο «ρηχές» παραλλαγές και φαντασίες πάνω σε λαϊκά οπερατικά θέματα.
Μαζί με τον Μπεριό. ο Βιετάν είναι επικεφαλής της νεότερης γαλλικής σχολής στο βιολί. Ανανέωσε τη μορφή του γαλλικού κοντσέρτου για το συγκεκριμένο όργανο και, ως μεταρρυθμιστής, μπορεί να συγκριθεί με τον Φραντς Λιστ, αν και μερικά έργα του υστερούν μουσικά, καθώς σε κάποια έργα του οι μελωδίες είναι «γλυκερές» και υπάρχει τάση επίδειξης. Ωστόσο, συνδυάζει τα τεχνικά ευρήματα των Παγκανίνι και Μπεριό με τον δικό του, ανεπανάληπτο τρόπο, δημιουργώντας μια πρωτότυπη γλώσσα στο βιολί και σφραγίζει με την παρουσία του τον 19ο αιώνα.
Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Σκοπίων
Το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο των Σκοπίων (μακεδονικά: Европски универзитет Скопје) είναι ιδιωτικό πανεπιστήμιο στην Βόρεια Μακεδονία που έχει την κεντρική διοίκηση στην πρωτεύουσα Σκόπια.
Σχολές
Τομ πανεπιστήμιο έχει επτά σχολές :
Αταλά (μυθιστόρημα)
Αταλά, ή Οι έρωτες των δύο αγρίων στην έρημο (γαλλικός τίτλος: Atala, ou Les Amours de deux sauvages dans le désert) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Φρανσουά-Ρενέ ντε Σατωμπριάν που εκδόθηκε το 1801.
Η Αταλά είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Σατωμπριάν και η πρώτη λογοτεχνική του επιτυχία, με πέντε εκδόσεις τον πρώτο χρόνο και μεταφράσεις τα αμέσως επόμενα χρόνια. Με τον Ρενέ (1802) σχηματίζει μια ενότητα: στην Αταλά, ο Ινδιάνος Σακτάς διηγείται στον Γάλλο Ρενέ την τραγική κατάληξη του έρωτά του για την Αταλά, στον Ρενέ παρουσιάζεται η αυτοβιογραφία του ήρωα.
Πρόδρομος του γαλλικού ρομαντισμού, το έργο περιλαμβάνει κάποια από τα χαρακτηριστικά θέματα αυτής της λογοτεχνικής τάσης: εξωτισμός, έρωτας και θάνατος, καθολικισμός.
Υπόθεση
Στις όχθες του Μισισιπή, στη Λουιζιάνα, είναι εγκατεστημένη η φυλή Νατσέζ, στην οποία το 1755, ένας νεαρός Γάλλος, ο Ρενέ, οδηγημένος από βάσανα και κακοτυχίες, βρίσκει καταφύγιο. Ο Σακτάς, ένας από τους πιο σεβαστούς αρχηγούς αυτών των Ινδιάνων, τον υιοθετεί και κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού κάστορα του διηγείται τις περιπέτειες της νιότης του.
Ο Σακτάς, υιοθετημένος γιος ενός χριστιανού ονόματι Λόπεζ, αιχμαλωτίζεται σε ηλικία 17 ετών από μια εχθρική φυλή Ινδιάνων και καταδικάζεται να καεί ζωντανός. Όμως η κόρη του αρχηγού αυτής της φυλής, Αταλά, μια νεαρή Ινδιάνα με χριστιανική μόρφωση, τον ερωτεύεται και τον σώζει. Διαφεύγουν μαζί μέσα στη σαβάνα, όπου η πρόνοια και η φύση τους προσφέρουν μια μαγευτική ζωή. Ένα ειδύλλιο μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών αναπτύσσεται όταν ο Σακτάς μαθαίνει ότι η Αταλά είναι κόρη μιας πρώτης ένωσης της μητέρας της με τον Λόπεζ, τον θετό πατέρα του. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο θάνατος της Αταλά, Ροντόλφο Αμοέντο (1883) Αφού περιπλανήθηκαν για πολύ καιρό, μέσα σε μια τρομερή καταιγίδα συναντούν έναν αξιοσέβαστο ιεραπόστολο, τον πατέρα Ωμπρί, ο οποίος είχε ιδρύσει μια αποικία Ινδιάνων που προσηλύτισε στον Χριστιανισμό εκεί κοντά. Αυτός αναλαμβάνει να ενώσει τον Σακτάς και την Αταλά με τους δεσμούς του γάμου μεταστρέφοντας τον Σακτάς στον Χριστιανισμό. Όμως η μητέρα της Αταλά, για να σώσει τη ζωή του παιδιού πριν γεννηθεί ακόμη, είχε κάνει τάμα στον Θεό ότι η κόρη της θα έμενε παρθένα. Παρά τη δογματική απαγόρευση που θέτει η ίδια της η θρησκεία, για να μην υποκύψει στον πειρασμό του Σακτάς και να παραμείνει πιστή στο τάμα της μητέρας της, η Αταλά δηλητηριάζεται, παρά τον έρωτά της για τον Σακτάς. Πριν πεθάνει, μαθαίνει ότι θα μπορούσε να είχε παντρευτεί τον Σακτάς «ακυρώνοντας» την υπόσχεση της μητέρας της. Η Αταλά ζητά από τον Σακτάς να ασπαστεί τον Χριστιανισμό για χάρη της. Έτσι πέθανε ειρηνικά η Αταλά, θύμα, σύμφωνα με τα λόγια του πατέρα Ωμπρί, «των κινδύνων του ενθουσιασμού και της έλλειψης διαφώτισης σε θέματα θρησκείας».
Η συνέχεια της Αταλά βρίσκεται στο δεύτερο μυθιστόρημα του Σατωμπριάν, Ρενέ (1802).
Σχολιασμός
Σχετικά με το θέμα του «ευγενούς αγρίου» των φιλοσόφων του Διαφωτισμού, ο Σατωμπριάν καταγγέλλει τους Ινδιάνους, αντιπαραβάλλοντας τη σκληρότητα και τον πόλεμο των ιθαγενών με την αγιότητα του ιεραπόστολου και τονίζει την υπεροχή του Χριστιανισμού έναντι όλων των άλλων θρησκειών και μορφών πνευματικότητας. Οι θετικές αξίες θεωρούνται λίγο πολύ συνώνυμες με τον χριστιανισμό και τον εξευρωπαϊσμό.
Το βιβλίο αρχίζει με μια ζωηρή, λεπτομερή περιγραφή του φυσικού περιβάλλοντος της πρώην γαλλικής Βόρειας Αμερικής σε περισσότερες από δύο σελίδες, περιγράφοντας την άγρια παρθένα φύση και τη ζωή των Ινδιάνων της Αμερικής. Η περιοχή απεικονίζεται ως Εδέμ, αναφερόμενη στον βιβλικό κήπο της Εδέμ.
Διασκευές
Το μυθιστόρημα διασκευάστηκε το 1818 για την όπερα από τον συνθέτη Τζοβάννι Πατσίνι: Αταλά, όπερα σε 3 πράξεις και το 1851 για το θέατρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Κόρσοι
Οι Κόρσοι ήταν πανάρχαιος λαός που ζούσε στην Σαρδηνία και την Κορσική στην οποία έδωσαν το όνομα τους, οι Κόρσοι, οι Βάλαροι και οι Ιλιείς ήταν οι τρεις φυλές από τις οποίες δημιουργήθηκαν οι αρχαίοι Σαρδήνιοι. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος γράφει ότι αποσύρθηκαν στο βορειονατολικό άκρο του νησιού στην σημερινή Γκαλλούρα, πάνω από την Τίβουλα όπου ζούσαν οι Τιβουλάτιοι. Ο ιστορικός Έττορε Πάις και ο αρχαιολόγος Τζοβάνι Ούγκας έγραψαν ότι οι Κόρσι ανήκαν στους Λίγυρες. Ο Σενέκας ο Νεότερος που έζησε εξόριστος στην Κορσική έγραψε ότι ο πληθυσμός του νησιού ήταν μεικτός, Λίγυρες, Έλληνες και Ίβηρες. Ο Σαλλούστιος έγραψε έναν μύθο σύμφωνα με τον οποίο τους οδήγησε στην Κορσική μια γυναίκα από την Λιγυρία που έβοσκε πρόβατα η Κόρσα, έδωσε στο νησί το όνομα της. Ο Παυσανίας στο έργο του "Περιγραφή της Ελλάδας" έγραψε:
"Ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, κουρασμένο από τις εμφύλιες συγκρούσεις εγκατέλειψε την Κορσική και πήγε στην Σαρδηνία, εγκαταστάθηκαν στα βουνά στα βόρεια, οι υπόλοιποι κάτοικοι της Σαρδηνίας τους έλεγαν ωστόσο Κορσικανούς για να τους ξεχωρίσουν. Την εποχή που η Αρχαία Καρχηδόνα κατέλαβε την Σαρδηνία οι Κόρσοι και οι Ιλιείς αντιστάθηκαν σκληρά και κατέφυγαν στα βουνά".
Στυλιανός Καψωμένος
Ο Στυλιανός Καψωμένος (1907 - 15 Μαΐου 1978) ήταν Έλληνας φιλόλογος, παπυρολόγος και ιστορικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Χανιά. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1924-28) και συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Παβίας, του Μονάχου και του Βερολίνου. Το 1942 διορίστηκε επιστημονικός συνεργάτης στην Ακαδημία Αθηνών. Δίδαξε αρχαία ελληνική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ από το 1944 ως το 1973. Διετέλεσε δύο φορές κοσμήτορας και επίσης πρύτανης του ΑΠΘ. 'Ηταν πρόεδρος του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων κατά τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του.
Απεβίωσε έπειτα από καρδιακή προσβολή, το 1978 καθ' οδόν από τη Βουρβουρού Χαλκιδικής για τη Θεσσαλονίκη.
Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Κόλια και είχαν 2 παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί
Μπιζού (Ορν)
Το Μπιζού (γαλλικά: Bizou) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπιζουέν (γαλλικά: Bizouins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Γιάννης Κατράνης
O Γιάννης Κατράνης (Αλμυρός Μαγνησίας, 22 Φεβρουαρίου 1943 ) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ηθοποιός της σκηνής αναπτύσσει μεγάλη δραστηριότητα στον κινηματογράφο και συνεργάζεται για μια πενταετία με την εταιρεία Art Films Τζέιμς Πάρις. Γίνεται σύντομα πρωταγωνιστής της οθόνης, ο τελευταίος ίσως του ελληνικού κινηματογράφου.
Σήμερα διαμένει μόνιμα στην Στυλίδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μεξικανικό δημοψήφισμα του 2022
Στις 10 Απριλίου 2022 διεξήχθη δημοψήφισμα στο Μεξικό, για την ανάκληση της θητείας του Προέδρου Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ. Η συντριπτική πλειοψηφία, το 93,45%, ψήφισαν ότι προτιμούν να παραμείνει ο Πρόεδρος Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ στην Προεδρία της Δημοκρατίας.
Το δημοψήφισμα προτάθηκε από τον ίδιο τον Πρόεδρο Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ, επειδή στην προεκλογική του εκστρατεία υποσχέθηκε ότι ανά διετία θα ζητά την ψήφο εμπιστοσύνης του λαού.
Οι εκλογείς κλήθηκαν να απαντήσουν στην ερώτηση: «Συμφωνείτε ότι ο Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Μεξικανικών Πολιτειών, πρέπει να διακόψει τη θητεία του λόγω μη εμπιστοσύνης ή να παραμείνει στην Προεδρία της Δημοκρατίας μέχρι τη λήξη της περιόδου;». Οι δυνατές απαντήσεις ήταν δύο:
Δικαίωμα ψήφου είχαν όλοι οι πολίτες του Μεξικού, ηλικίας άνω των 18 ετών. Οι κάλπες άνοιξαν από τις 8 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα.
Ιστορικό
μικρογραφία|Ο [[Πρόεδρος του Μεξικού|Πρόεδρος Αντρές Μανουέλ Ομπραδόρ ζήτησε την ψήφο εμπιστοσύνης του λαού.|αριστερά]]μικρογραφία|Περίπτερο για τη συλλογή υπογραφών. Νοέμβριος 2021|αριστερά
Προεκλογικές υποσχέσεις
Στις Μεξικανικές προεδρικές εκλογές του Ιουλίου του 2018 ο Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ εξελέγη Πρόεδρος του Μεξικού με το 54,71% των ψήφων. Ήταν μία συντριπτική νίκη για το κόμμα ΜΟΡΕΝΑ και τη συμμαχία Μαζί Γράφουμε Ιστορία, η οποία κατάφερε προβάδισμα 31 μονάδων από τη συμμαχία Για το Μεξικό στο Μέτωπο. Στην προεκλογική του εκστρατεία ο Ομπραδόρ έδειξε ότι δεν είναι ένας «αφερέγγυος φιλόδοξος» υποψήφιος. Υποσχέθηκε ότι «στη δημοκρατία, ο λαός ανεβάζει και ο λαός κατεβάζει» και ότι θα ζητά την άδεια του λαού για τη συνέχιση της προεδρικής θητείας του ανά διετία. Τον Μάρτιο του 2019 επιβεβαίωσε ότι θα υλοποιήσει την υπόσχεσή του και ότι θα προκηρυχτεί δημοψήφισμα για τη συνέχιση της θητείας του, το οποίο αρχικά προγραμματίστηκε για το 2021.
Συνταγματικές τροποποιήσεις
μικρογραφία|Στην κάλπη, στις 10 Απριλίου 2022|αριστερά Τον Οκτώβριο του 2019 η Μεξικανική Γερουσία ενέκρινε τις συνταγματικές τροποποιήσεις που θα επέτρεπαν το δημοψήφισμα ανάκλησης της προεδρικής θητείας με 98 ψήφους Υπέρ, 22 Κατά και 1 αποχή. Ένα μήνα μετά, τον Νοέμβριο του 2019, η Βουλή έκανε το ίδιο με 372 ψήφους Υπέρ και 75 ψήφους Κατά. Η απόφαση εγκρίθηκε από τις κυβερνήσεις των 17 από τις 32 πολιτείες, και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ομοσπονδίας τον Δεκέμβριο του 2019.
Συλλογή υπογραφών
Την 1η Νοεμβρίου 2021 οι ομάδες πολιτών άρχισαν να συγκεντρώνουν υπογραφές εκλογέων για να γίνει το δημοψήφισμα ανάκλησης της προεδρικής θητείας του Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ. Όταν ολοκληρώθηκε η περίοδος συλλογής υπογραφών, στις 25 Δεκεμβρίου 2021, είχαν συγκεντρωθεί γύρω στα 9 εκατομμύρια υπογραφές, οι οποίες προσκομίστηκαν στα γραφεία του Μεξικανικού Εθνικού Ιδρύματος Εκλογών μέσα σε κουτιά. Την επόμενη ημέρα, στις 26 Δεκεμβρίου, άρχισε η διαδικασία ελέγχου των υπογραφών. Στις 28 Ιανουαρίου 2022 ανακοινώθηκε ότι οι επικυρωμένες υπογραφές έφτασαν τις 3,4 εκατομμύρια, δηλαδή πέρασαν το όριο των 2,7 εκατομμυρίων που απαιτούνταν για την προκήρυξη του δημοψηφίσματος (3% του εκλογικού σώματος). Συνεπώς, το δημοψήφισμα προκηρύχθηκε για τις 10 Απριλίου 2022. μικρογραφία|300x300εσ|Η προσέλευση στο δημοψήφισμα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοψηφίσματα Μεξικο Κατηγορία:Δημοψηφίσματα το 2022
Παναγιώτης Κατσαούνης
Ο Παναγιώτης Κατσαούνης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής της προπολεμικής εποχής. Αγωνιζόταν ως μέσος και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας τα πρωταθλήματα Ελλάδος του 1928 και του 1932.
Καριέρα
Ο Κατσαούνης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία με τον Άρη σε ηλικία 15 ετών, όταν στελέχωνε την "χρυσή" ομάδα του συλλόγου, δηλαδή την τρίτη ομάδα. Η πρώτη χρονιά στην οποία παρουσίασε χρόνο συμμετοχής στην πρώτη ομάδα ήταν το 1927, όταν για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση.