cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κύκλωμα LC
Στην πραγματικότητα υπάρχουν απώλειες ενέργειας, γιατί οι αγωγοί και τα εξαρτήματα εμφανίζουν ωμική αντίσταση. Επιπλέον οι ηλεκτρικές ταλαντώσεις εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, άρα και ενέργεια. Το κύκλωμα στο οποίο η αντίσταση δεν είναι αμεληταία ή στο οποίο έχει συνδεθεί σε σειρά ένας αντιστάτης ονομάζεται RLC, ενώ μετά από μία αρχική διέγερση εκτελεί φθίνουσα ταλάντωση.
Τα κυκλώματα LC και RLC είναι ηλεκτρικοί ταλαντωτές, ώστε να μπορούν να εκτελέσουν εξαναγκασμένη ταλάντωση. Αυτό το φαινόμενο αξιοποιείται στο συντονισμό αυτών των κυκλωμάτων με ευρείες τεχνολογικές εφαρμογές. Από κυκλώματα LC παράγονται τα ραδιοκύματα και τα μικροκύματα.
Αναφορές
Κατηγορία:Ηλεκτρικά κυκλώματα
Μασάκι Κομπαγιάσι
Ο Μασάκι Κομπαγιάσι (小林 正樹, Masaki Kobayashi 14 Φεβρουαρίου 1916 – 4 Οκτωβρίου 1996) ήταν Μαρξιστής Ιάπωνας σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Είναι γνωστός του για την κοινωνική κριτική που άσκησε στην φεουδαρχική Ιαπωνική κοινωνία, καθώς και σε όλα τα στοιχεία που διαμόρφωσαν την Ιαπωνία, όπως η αριστοκρατία, ο μιλιταρισμός, η τυπολατρία, τα παρωχημένα πρότυπα ηθικής ακεραιότητας και οι Ιαπωνικές παραδόσεις. Είναι κυρίως γνωστός για την ταινία του Χαρακίρι που κέρδισε το βραβείο της Κριτικής επιτροπής στις Κάννες και θεωρήθηκε ως αριστούργημα από τους περισσότερους κριτικούς. Γεννήθηκε στο Οτάρου της Ιαπωνίας.
Σταδιοδρομία
Το 1933 πραγματοποιεί εγγραφή στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, στο οποίο ξεκίνησε τις σπουδές στην τέχνη και τη φιλοσοφία. Άρχισε να ενδιαφέρεται σε μεγάλο βαθμό για τη βουδιστική γλυπτική και έχει ως σκοπό να συνεχίσει τις σπουδές του πάνω στην Ιστορία της τέχνης, όμως ο πόλεμος που είχε ήδη ξεκινήσει, δεν του επιτρέπει να υλοποιήσει τις προοπτικές του.Αφότου αποφοίτησε το 1941, άρχισε να εργάζεται στο Shochiku Film Company στην πόλη Οφούνα. Η εργασία του ,όμως, αυτή όμως δεν κράτησε για πολύ καιρό εξαιτίας της εμπλοκής και της ήττας της Ιαπωνίας στον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Κομπαγιάσι, ο οποίος περιγράφεται από τους ιστορικούς της εποχής του, αλλά και τους τωρινούς, ως ειρηνιστής, κατατάχτηκε αναγκαστικά στον ιαπωνικό αυτοκρατορικό στρατό το 1942. Απεχθανόταν όμως οικτρά τον στρατό και ως διαμαρτυρία, αρνήθηκε κάθε προαγωγή του σε ανώτερα αξιώματα. Πολέμησε στη Μαντζουρία και στα νησιά Ρυόκου και συνελήφθη από τους συμμάχους ως αιχμάλωτος πολέμου στη μάχη της Οκινάουα.
Παρέμεινε στην Οκινάουα μέχρι το τέλος του πολέμου. Μετά το τέλος του πόλεμου, κατάφερε να επαναλάβει την καριέρα του στον κινηματογράφο και να ξαναφοιτήσει στο στούντιο Shochiku. Από το 1946, υπήρξε επιφανής μαθητής του Κεϊσούκε Κινοσίτα, ο οποίος ουσιαστικά αποτέλεσε τον μέντορά του. Ο Κομπαγιάσι έκανε το σκηνοθετικό ντεμπούτο του το 1952, με την ταινία «Musoko no seishun» (Νεολαία Υιοί μου). Τo 1958 πραγματοποίησε τη θρυλική 9ωρη επική ταινία του, με τίτλο Ningen δεν joken (Η ανθρώπινη κατάσταση), που ήταν βασισμένη στο μυθιστόρημα έξι τόμων του Jumpei Gomikawa. Η ταινία ακολουθεί ένα μόνο αρσενικό χαρακτήρα από την περίοδο της ιαπωνικής κατοχής της Μαντζουρίας, μέχρι την αιχμαλωσία των ιαπωνικών δυνάμεων από τους Ρώσους το 1945, μετά την ιαπωνική παράδοση.Επέλεξε να κάνει την ταινία αυτή σε τρία μέρη, καθένα από τα οποία διαρκούσε περίπου τρεις ή περισσότερες ώρες.Εκτός από ταινίες μυθοπλασίας, ο Κομπαγιάσι έχει δημιουργήσει και αρκετά ντοκιμαντέρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες σκηνοθέτες κινηματογράφου
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1955-56
Το πρωτάθλημα ΕΠΣ Αθηνών 1955-56 διεξήχθη σε πέντε κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός που μαζί με τους Φωστήρα και Απόλλωνα εκπροσώπησαν την ΕΠΣΑ στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1955-56.
Λεπτομέρειες
Το πρωτάθλημα κατέκτησε αήττητος ο Παναθηναϊκός συγκεντρώνοντας 41 βαθμούς. Σε 14 αγώνες σημείωσε 13 νίκες και μια ισοπαλία, ρεκόρ που έμεινε ανεπανάληπτο στην ιστορία της ΕΠΣΑ. Ενδιαφέρουσα μάχη έγινε για τη διεκδίκηση της 2ης και 3ης θέσης που οδηγούσαν στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος 1955-56. Πριν από την τελευταία αγωνιστική στη 2η θέση ισοβαθμούσαν με 27 β. ο Πανιώνιος και ο Απόλλων και ακολουθούσε ο Φωστήρας με 26 β. Την τελευταία αγωνιστική ο Φωστήρας νίκησε με 2-1 μέσα στη Ν. Σμύρνη τον Πανιώνιο και κατέλαβε την 2η θέση, στην οποία ισοβάθμησε με τον Απόλλωνα που έφερε ισοπαλία 1-1 με τον Αστέρα. Ο Αστέρας έδωσε αγώνα διαβάθμισης για να παραμείνει στην κατηγορία.
Βαθμολογία - Αποτελέσματα
1 Τη 2η θέση κατέλαβε ο Φωστήρας, διότι ο Απόλλων παραιτήθηκε από τον αγώνα κατάταξης.
2 Για τις θέσεις 5 ως 7 έγιναν οι εξής αγώνες κατάταξης: ΑΕΚ - Αθηναϊκός 3–2, ΑΕΚ - Αιγάλεω 1–0, Αθηναϊκός - Αιγάλεω 3–1.
Αγώνας διαβάθμισης
Σύμφωνα με τον κανονισμό πρωταθλήματος, για την συμμετοχή στην Α΄ κατηγορία της επόμενης σεζόν έδωσαν αγώνες διαβάθμισης η τελευταία ομάδα της Α΄ κατηγορίας με την πρωταθλήτρια Α2, δηλαδή ο Αστέρας Γκύζη με τον Εθνικό Αστέρα Καισαριανής. Επιβλήθηκε ο Αστέρας Γκύζη, ο οποίος διατήρησε τη θέση του στην ανώτερη κατηγορία. Τα αποτελέσματα των δύο αγώνων ήταν:
Βαθμολογία Α2
* Σε αγώνα κατάταξης: Α.Ε. Παγκρατίου - Α.Ε. Χαλανδρίου: 3-2. Όμως, υποβιβάστηκαν και οι δύο.
Β΄ κατηγορία
Έγινε πρωτάθλημα 23 αγωνιστικών, δηλαδή ενός γύρου. Η κατηγορία διαχωρίστηκε σε Β1 και Β2. Ο πρωταθλητής Ηρακλής Αθηνών ανέβηκε στην Α2. Οι επόμενες 12 ομάδες με τις δυο ομάδες που υποβιβάστηκαν από την Α2 συγκρότησαν τη Β1 κατηγορία (14 ομάδων), ενώ οι υπόλοιπες μαζί με ομάδες από τη Γ΄ δημιούργησαν τη Β2 κατηγορία (18 ομάδων).
Βαθμολογία
1Το καλοκαίρι του 1957 η Υπεροχή Νεαπόλεως και ο Πανεξαρχειακός συνενώθηκαν και δημιούργησαν τον «Α.Σ. Εξαρχείων-Νεαπόλεως (ΑΣΕΝ)», ο οποίος το 1967 ενώθηκε με το Λευκό Αστέρα και δημιουργήθηκε ο «Αστέρας Εξαρχείων».
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1955-1956
Ηγεμονία του Μπάλατον
thumb|right|200px|το Πριγκιπάτο του Μπάλατον Το Πριγκιπάτο του Μπάλατον ή της κάτω Παννονίας ήταν ένα Σλαβικό πριγκιπάτο, από τα πρώτα σλαβικά κρατίδια στην Ευρώπη υποτελές του βασιλείου των Φράγκων. Υπήρχε κατά τον 9ο αιώνα και η πρωτεύουσα του κράτους ήταν η πόλη Μπλάτογκραντ στην παννονική πεδιάδα. Η επικράτεια του περιλάμβανε τμήματα της σημερινής Ουγγαρίας, της Σερβίας , της Κροατίας , της Σλοβενίας και της Αυστρίας.
Το όνομα του το οφείλει στην λίμνη Λίμνη Μπάλατον όπου ο πρώτος πρίγκιπας Πρίμπινα έχτισε ένα φρούριο και την πρωτεύουσα του βάζοντας τις βάσεις για την δημιουργία του πριγκιπάτου. Ο Πρίμπινα ήταν πρίγκιπας του πριγκιπάτου του Νίτρα εκδιώχτηκε από τους βασιλείς της Μοραβίας που κατέκτησαν το πριγκιπάτο του. Κατά την βασιλεία του Κοτσέλι άρχισε ο εκχριστιανισμός της περιοχής. Το 884 το πριγκιπάτο κατακτήθηκε από την Μεγάλη Μοραβία για να ανακτηθεί το 896, ενώ το 901 καταλήφθηκε οριστικά από τους Ούγγρους.
Πηγές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Σερβία Κατηγορία:Μεσαιωνική Σλοβενία Κατηγορία:Μεσαιωνική Αυστρία Κατηγορία:Μεσαιωνική Ουγγαρία Κατηγορία:Μεσαιωνική Κροατία Μ
Βάδην στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Οι αγώνες βάδην εντάχθηκαν στα ολυμπιακά αγωνίσματα στίβου στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου το 1908. Όμως, το βάδην είχε πάρει το ολυμπιακό βάφτισμα δυο χρόνια νωρίτερα στην Αθήνα στους Μεσοολυμπιακούς του 1906. Το πρόγραμμα στίβου της μεσοολυμπιάδας περιλάμβανε αγωνίσματα βάδην 1.500 μ. και 3.000 μ. και η Ελλάδα κατέκτησε δυο χάλκινα μετάλλια Ως την Ολυμπιάδα του 1924 το αγώνισμα διεξαγόταν σε διάφορες αποστάσεις ενώ το 1928 στο Άμστερνταμ δεν διεξήχθησαν καθόλου αγώνες βάδην. Το 1932 στο Λος Άντζελες ξεκίνησε ο αγώνας των 50 χλμ, ο οποίος έκτοτε διεξάγεται συνεχώς με εξαίρεση την Ολυμπιάδα του 1976 στο Μόντρεαλ. Παράλληλα διεξαγόταν και αγώνας 10 χλμ, ο οποίος το 1956 στη Μελβούρνη αντικαταστάθηκε από τα 20 χλμ.
Το γυναικείο βάδην ξεκίνησε το 1992 στη Βαρκελώνη με το αγώνισμα 10 χλμ. Το 2000 στο Σίδνεϊ αντικαταστάθηκε από τα 20 χλμ.
1.500 μέτρα
Σημείωση: Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε καμιά κανονική Ολυμπιάδα.
3.000 μέτρα
Σημείωση: Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.
3.500 μέτρα
Σημείωση: Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.
10 μίλια
Σημείωση: Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.
10.000 μέτρα
Σημείωση: Το αγώνισμα αντικαταστάθηκε από τα 20 χλμ βάδην.
20.000 μέτρα
Το ολυμπιακό ρεκόρ για το αγώνισμα των ανδρών είναι 1:18.59 και σημειώθηκε από τον Πολωνό Ρόμπερτ Κοζενιόφσκι στις 22 Σεπτεμβρίου 2000 κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ.
Το αντίστοιχο ρεκόρ για τις γυναίκες είναι 1:26.31 και σημειώθηκε από την Ρωσίδα Όλγα Κανίσκινα στις 21 Αυγούστου 2008 κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου.
Πηγές
Βάδην Κατηγορία:Βάδην (αγώνισμα)
The Show Must Go On (τραγούδι, Queen)
To The Show Must Go On είναι τραγούδι του αγγλικού Rock συγκροτήματος Queen, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τελευταίο δίσκο του συγκροτήματος, το Innuendo, το 1991. Αν και πιστώνεται σε όλο το συγκρότημα, ο κύριος δημιουργός του ήταν ο Μπράιαν Μέι, ο κιθαριστής του σχήματος. Το τραγούδι επικεντρώνεται στον Φρέντι Μέρκιουρι, που παρά την επώδυνη κατάσταση που είχε φτάσει η υγεία του και θα πέθαινε από επιπλοκές λόγω AIDS, εκείνος συνέχιζε να δίνει συναυλίες. Παρόλα αυτά, στο κοινό δεν είχε γνωστοποιηθεί ότι νοσεί από AIDS, απλώς ότι ήταν πολύ άρρωστος. Ο Μέρκιουρι ήταν στα τελευταία στάδια κατά την ηχογράφηση του κομματιού, που ο Μέι, φοβόταν μήπως δεν μπορεί καν να ερμηνεύσει. Ο Μέι θυμάται: «''Του λέω, Φρέντι, δεν ξέρω αν μπορείς καν να το τραγουδήσεις. Και αυτός είπε: Θα το κάνω οπωσδήποτε, αγάπη μου — κατέβασε τη βότκα — και το έκανε, το έσκισε, με αυτή τη σπαραχτική φωνή''».
Στις 14 Οκτωβρίου του 1991, το τραγούδι, κυκλοφόρησε σε single στο Ηνωμένο Βασίλειο, για την προώθηση του Greatest Hits II, έξι εβδομάδες πριν τον θάνατό του Μέρκιουρι. Μετά τον θάνατο του Μέρκιουρι το single μπήκε ξανά στα βρετανικά τσαρτ. Στο Greatest Hits II, το κομμάτι ακούγεται σε μία ζωντανή εκτέλεση του, από τον Έλτον Τζον.
Στη συναυλία προς τιμήν του Μέρκιουρι, The Freddie Mercury Tribute Concert, το 1992, το κομμάτι παίχτηκε πρώτο, με τον Έλτον Τζον στα φωνητικά και τον Τόνι Αϊόμι στην κιθάρα. Από τη στιγμή της κυκλοφορίας του, το κομμάτι έχει χρησιμοποιηθεί στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο, αλλά και πολλοί καλλιτέχνες το έχουν διασκευάσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Queen Κατηγορία:Τραγούδια του 1991 Κατηγορία:Singles του 1991 Κατηγορία:Singles του 2016 Κατηγορία:Singles της Columbia Records Κατηγορία:Singles της Parlophone Κατηγορία:Singles της Hollywood Records
Συμμετοχή της Σλοβακίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018
Η Σλοβακία συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 με 19 αθλητές και αθλήτριες, από τις 6 μέχρι τις 12 Αυγούστου στο Ολυμπιακό Στάδιο Βερολίνου.
Παραπομπές
Σλοβακία
Λάμπερτ δούκας της Ουγγαρίας
Ο Λάμπερτ, ουγγρ. Lampert (απεβ. π. 1096) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν δούκας τού 1/3 της Ουγγαρίας.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας και της Ριχέτσας των Πιαστ, κόρης τού Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας.
Ο πατέρας τού Μπέλα Α΄, ο Βαζούλ ανήκε σε πλάγιο κλάδο τού Οίκου και εκτελέστηκε το 1031. Τότε ο Μπέλα Α΄ και ο αδελφός του Ανδρέας Α΄ έφυγαν στην Πολωνία· ο Μπέλα Α΄ νυμφεύτηκε την κόρη τού εκεί βασιλιά. Όταν εξέλιπε ο κύριος κλάδος το 1046, ο μεγαλύτερος αδελφός Ανδρέας Α΄ έγινε βασιλιάς· κάλεσε τον Μπέλα Α΄ πίσω και τον έκανε δούκα τού 1/3 της Ουγγαρίας. Τότε γεννήθηκε ο Λάμπερτ.
Το 1060 ο πατέρας τού Λάμπερτ εκθρόνισε τον Ανδρέα Α΄, που απεβίωσε· το ίδιο και ο Μπέλα Α΄ το 1063. Ο γιος τού Ανδρέα Α΄, ο Σολομών έγινε βασιλιάς με τη βοήθεια τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Ο Λάμπερτ με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Γκέζα Α΄ και Λαδίσλαο Α΄ διέφυγαν στη Πολωνία. Όταν ο Γερμανικός στρατός άφησαν το βασίλειο, οι τρεις αδελφοί, ακολουθούμενοι από στρατό τού εξαδέλφου τους Μπολεσλάβ Β΄ της Πολωνίας, επέστρεψαν. Και οι δύο μεριές ήθελαν να αποφύγουν την εμφύλια διαμάχη. Με τη μεσολάβηση των επισκόπων το 1064 συμφωνήθηκε στο Γκυόρ, οι τρεις αδελφοί να αποδεχθούν τη βασιλεία τού Σολομώντα και να λάβουν το δουκάτο τού πατέρα τους (το 1/3 της Ουγγαρίας).
Τα επόμενα έτη οι τρεις αδελφοί συνεργάστηκαν με τον Σολομώντα ενάντια στους εχθρούς της χώρας, αλλά έπειτα εξεγέρθηκαν εναντίον του και αφού νίκησαν τον στρατό του το 1074, ο Γκέζα Α΄ ανακηρύχθηκε βασιλιάς. Το 1077 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Λαδίσλαος Α΄. Κατά τη βασιλεία τους ο Λάμπερτ θα συνέχισε την κυβέρνηση τού δουκάτου (ή μέρους του) με έδρα το Μπιχάρ (τώρα βρίσκεται στη Ρουμανία). Προσκάλεσε Σάξονες εποίκους και ίδρυσε την πόλη Λάμπερτσζαζ, που έγινε ο πυρήνας της μέλλουσας Μπέρεγκσζαζ (νυν Μπερεχόβε Ουκρανίας). Ίδρυσε τη μονή των Λευκών Ιερέων (τού Πρεμοντρέ) στο Τίτελ (τώρα βρίσκεται στη Σερβία).
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Πουζόλ (Ερώ)
Το Πουζόλ (γαλλικά: Poujols, οξιτανικά: Pojòls) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πουζολαίν (γαλλικά: Poujolains).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Αριστόμαχος ο Ηρακλείδης
Στην ελληνική μυθολογία ο  Αριστόμαχος των Ηρακλειδών ήταν 3ος απόγονος του Ηρακλή. Ήταν γιος του Κλεοδαίου, που ήταν γιος του Ύλλου. Διάδοχος στην προσπάθεια των προγόνων του να επιστρέψουν στην Πελοπόννησο, ο Αριστόμαχος πήρε όπως και εκείνοι σχετικό χρησμό από το περιώνυμο Μαντείο των Δελφών. Ο χρησμός που του δόθηκε, όπως τουλάχιστον τον κατάλαβε ο ίδιος, έλεγε ότι οι θεοί θα του χάριζαν τη νίκη αν ακολουθούσε τη «σύντομη οδό». Πίστεψε ότι η φράση σήμαινε τον Ισθμό, αλλά όταν προσπάθησε να περάσει σκοτώθηκε εκεί σε μάχη και οι Ηρακλείδες επέστρεψαν στη Στερεά Ελλάδα για μια ακόμα φορά. Η Πελοπόννησος κατακτήθηκε τελικώς από τους γιους του: τον Τήμενο (ο πρωτότοκος), τον Κρεσφόντη και τον Αριστόδημο, που πέρασαν από το Αντίρριο στο Ρίο της Αχαΐας.
Κανονικό δυναμικό οξειδοαναγωγής
Κανονικό ή πρότυπο δυναμικό οξειδοαναγωγής (συμβ. Ε0) ενός οξειδοαναγωγικού συστήματος (ημιστοιχείου), είναι η διαφορά δυναμικού μεταξύ του δυναμικού οξειδοαναγωγής του συστήματος και του δυναμικού οξειδοαναγωγής της ισορροπίας : Η2 ⇄ 2Η+ + 2e, που θεωρείται συμβατικά μηδέν, σε καθορισμένες συνθήκες που είναι:
Στα βιολογικά συστήματα το Ε0 ορίζεται σε pH = 7.
Επειδή η απευθείας μέτρηση του δυναμικού οξειδοαναγωγής ενός συστήματος δεν είναι δυνατή, μετριέται η διαφορά δυναμικού μεταξύ, του δυναμικού οξειδοαναγωγής του συστήματος και του δυναμικού οξειδοαναγωγής του ημιστοιχείου Pt,H2 / H2 στις καθορισμένες συνθήκες.
Κατηγορία:Ηλεκτροχημεία Κατηγορία:Χημικές ιδιότητες Κατηγορία:Ανόργανη χημεία
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μουσείο Γκέτι αρ. 93.AE.55)
Ο Παναθηναϊκός αμφορέας του Νικόδημου που φιλοξενείται στη συλλογή του Μουσείου Γκέτι με αριθμό ευρετηρίου 93.AE.55 είναι έπαθλο των αρχαίων Παναθηναίων.
Ιστορική τοποθέτηση / δημιουργοί
Με βάση την αγγειογραφία της πρόσθιας όψης το αγγείο χρονολογείται ακριβώς στο έτος 363-362 π.Χ. Οι μελετητές αποδίδουν τη ζωγραφική του αμφορέα στον Ζωγράφο της γαμήλιας πομπής, ενώ ο κεραμέας που υπογράφει ήταν ο Νικόδημος.
Ροντρίγκο Ντε Πολ
Ο Ροντρίγκο Χαβιέρ Ντε Πολ (ισπανικά: Rodrigo Javier De Paul) (γενν. 24 Μαΐου 1994) είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Ατλέτικο Μαδρίτης. Είναι διεθνής με την Εθνική Αργεντινής.
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μουσείο Γκέτι αρ. 93.AE.55)
Πηγές
Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας 363 Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός Κατηγορία:Εκθέματα στα μουσεία Γκέτι
Ροντρίγκο Ντε Πολ
Ράσινγκ Κλουμπ
Γεννημένος στο Σαραντί του Μπουένος Άιρες, ο Ντε Πολ εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της Ράσινγκ Κλουμπ το 2002, σε ηλικία 8 ετών. Κλήθηκε στην πρώτη ομάδα στις 24 Ιουνίου 2012, ενώ ήταν ακόμη έφηβος, για έναν αγώνα εναντίον της Βέλες Σάρσφιλντ, αλλά παρέμεινε αχρησιμοποίητος αναπληρωματικός στην εντός έδρας ήττα με 1–2.
Στις 10 Φεβρουαρίου 2013, ο Ντε Πολ έπαιξε τον πρώτο του αγώνα ως επαγγελματίας, αντικαθιστώντας τον Μάουρο Καμορανέζι στο 86ο λεπτό της ήττας με 0–3 από την Ατλέτικο ντε Ραφαέλα. Σκόραρε το πρώτο του γκολ ένα μήνα αργότερα, πετυχαίνοντας το τελευταίο με ένα μακρινό σουτ στη νίκη με 3–0 επί της Σαν Μαρτίν ντε Σαν Χουάν.
Ο Ντε Πολ εμφανίστηκε σε 19 αγώνες κατά τη διάρκεια της σεζόν 2012–13. Στη συνέχεια έπαιξε βασικό ρόλο τη σεζόν 2013–14, συμμετέχοντας σε 35 αγώνες, όπου σκόραρε τέσσερις φορές.
Βαλένθια
Στις 9 Μαΐου 2014, ανακοινώθηκε ότι η Βαλένθια ΚΦ συμφώνησε σε μεταγραφή αξίας 6,5 εκατομμυρίων δολαρίων για τον Ντε Πολ. Υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο στις 6 Ιουνίου και έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβισιόν στις 23 Αυγούστου, αντικαθιστώντας τον Πάκο Αλκάθερ στο 65ο λεπτό, σε μια εκτός έδρας ισοπαλία με 1–1 εναντίον της Σεβίλλη ΦΚ, αλλά αποβλήθηκε μόλις ένα λεπτό αργότερα λόγω φάουλ του στον Αλέις Βιδάλ.
Ουντινέζε
Στις 20 Ιουλίου 2016, ο Ντε Πολ μεταγράφηκε στην ιταλική Ουντινέζε Κάλτσιο. Έκανε το ντεμπούτο του στις 20 Αυγούστου 2016, στη νίκη με 4-0 εναντίον της Ρόμα. Σκόραρε το πρώτο του γκολ για τον σύλλογο στις 29 Ιανουαρίου 2017, στη νίκη με 2-1 εναντίον της Μίλαν.
Ξεκίνησε τη σεζόν 2018-19 με 4 γκολ στους πρώτους 6 αγώνες του πρωταθλήματος. Θα τελείωνε τη σεζόν ως πρώτος σκόρερ της Ουντινέζε με 9 γκολ κατά τη διάρκεια της σεζόν 2018–19 και επίσης 9 ασίστ.
Στις 15 Οκτωβρίου 2019, ο Ντε Πολ υπέγραψε νέο πενταετές συμβόλαιο με την Ουντινέζε. Σημείωσε 7 γκολ και έδωσε 6 ασίστ για την Ουντινέζε στη Σέριε Α κατά τη διάρκεια της σεζόν 2019-20.
Ο Ντε Πολ έγινε αρχηγός της Ουντινέζε τον Δεκέμβριο του 2020, αντικαθιστώντας τον Κέβιν Λαζάνια.
Ατλέτικο Μαδρίτης
Στις 12 Ιουλίου 2021, ο Ντε Πολ υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την Ατλέτικο Μαδρίτης. Εντάχθηκε στη νέα του ομάδα λίγες μέρες μετά την κατάκτηση του Κόπα Αμέρικα 2021 με την Αργεντινή. Στις 7 Δεκεμβρίου 2021, σκόραρε το πρώτο του γκολ για τον σύλλογο, σε μια εκτός έδρας νίκη με 3-1 εναντίον της Πόρτο στον τελευταίο αγώνα των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2021-22.
Εθνική ομάδα
Ο Ντε Πολ έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αργεντινής σε μια νίκη με 4–0 εναντίον του Ιράκ στις 11 Οκτωβρίου 2018 και αργότερα έγινε βασικός παίκτης υπό τον προπονητή Λιονέλ Σκαλόνι. Ήταν μέλος της Αργεντινής που τερμάτισε τρίτη στο Κόπα Αμέρικα 2019, αφού κέρδισε τη Χιλή με 2–1 στον αγώνα της τρίτης θέσης.
Στις 3 Ιουλίου 2021, ο Ντε Πολ σκόραρε το εναρκτήριο γκολ σε μια νίκη με 3–0 επί του Ισημερινού στους προημιτελικούς του Κόπα Αμέρικα 2021 στη Βραζιλία. Στον τελικό της διοργάνωσης εναντίον της οικοδέσποινας Βραζιλίας, η μακρινή πάσα του Ντε Πολ έκανε τον Άνχελ Ντι Μαρία να πετύχει το μοναδικό γκολ του αγώνα, επιτρέποντας στην Αργεντινή να κατακτήσει το 15ο τίτλο της του Κόπα Αμέρικα και τον πρώτο της σημαντικό διεθνή τίτλο από το 2008. Ήταν επίσης μέλος της ομάδας που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022.
Προσωπική ζωή
Η μητέρα του είναι ιταλικής καταγωγής και ως αποτέλεσμα έλαβε την ιταλική υπηκοότητα.
Τίτλοι και διακρίσεις
Αργεντινή
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράσινγκ Κλουμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Αντίπαλος με τις σκιές (ταινία)
Αντίπαλος Με Τις Σκιές (Ρωσικά: Бой с тенью), είναι ρωσική ταινία του 2005 στο είδος δράσης/δράμα/θρίλερ, πρωταγωνιστεί ο Ντενίς Νικιφόροφ.
Πλοκή
Ο Αρτιόμ είναι ένας ανερχόμενος μποξέρ που ετοιμάζεται να διεκδικήσει τον τίτλο του πρωταθλητή και ο μάνατζερ του, ο διεφθαρμένος επιχειρηματίας Βάλιεφ, έχει στοιχηματίσει πολλά χρήματα πάνω του. Στο ρινγκ όμως, ο Αρτιόμ όχι μόνο βγαίνει νοκ-άουτ, αλλά κινδυνεύει να τυφλωθεί μόνιμα και χρειάζεται επειγόντως να εγχειριστεί. Με τον Βάλιεφ να αρνείται κάθε αποζημίωση, η φίλη του Αρτιόμ, η γοητευτική Βίκα, αποφασίζει να ζητήσει χρήματα από τον πρώην φίλο της Ίγκορ, ένα πλούσιο νονό (μαφιόζος) του μοσχοβίτικου υπόκοσμου. Όταν όμως βρίσκει τον Ίγκορ δολοφονημένο, ξεκινά ένα ανελέητο κυνηγητό ανάμεσα στις αντίπαλες συμμορίες και την αστυνομία... Κυνηγημένοι και προδομένοι, ο Αρτιόμ και η Βίκα τρέχουν να σωθούν αλλά ταυτόχρονα καταστρώνουν ένα τολμηρό σχέδιο για να βρουν τα απαραίτητα χρήματα: την ληστεία μίας τράπεζας που ανήκει τον Βάλιεφ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2005 Κατηγορία:Ρωσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία
Ζελεζνιτσάρ Σαραγέβο
Η Ζελεζνιτσάρ (Βοσνιακά: Fudbalski Klub Željezničar, αναφέρεται ενίοτε στα Κροάτικα και ως Ζελιέζνιτσαρ), είναι αθλητικός σύλλογος στο Σαραγέβο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1921 με χρώματα το μπλε και άσπρο. Μέχρι το 1992 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας και μετέπειτα στην Α' Κατηγορία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Την περίοδο 1984–85 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
Έχει ακόμα τα εξής αθλητικά τμήματα: χάντμπολ, στίβο, μπάσκετ, σκάκι, μπόουλινγκ, άρση βαρών, πινγκ πονγκ, τζούντο και ορειβασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1921 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1921 Κατηγορία:Ζελεζνιτσάρ Σαραγέβο
PC (αποσαφήνιση)
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων PC ή pc ή pC (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται πι-σι) μπορεί να αναφέρεται:
60 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Ο δρόμος ταχύτητας 60 μέτρων διεξήχθη μόνο στις Ολυμπιάδες του 1900 στο Παρίσι και 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ. Στη συνέχεια αποσύρθηκε από το ολυμπιακό πρόγραμμα στίβου.
Σήμερα το αγώνισμα διεξάγεται μόνο σε αγώνες κλειστού στίβου.
Πηγές
Κατηγορία:Στίβος στις Ολυμπιάδες
Ειρήνη του Νικηφόρου Α΄
Η Ειρήνη του Νικηφόρου Α΄, λατιν. Pax Nicephori, είναι ένας όρος, ο οποίος αναφέρεται στα εξής δύο: στη συμφωνία ειρήνης του 803, που συνομολογήθηκε προσωρινά μεταξύ του Φράγκου ηγεμόνα Καρλομάγνου και του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Νικηφόρου Α΄, και στο αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων που έγιναν μεταξύ των ίδιων μερών, αλλά ολοκληρώθηκαν από τους διάδοχους ηγεμόνες μεταξύ των ετών 811 και 814. Το σύνολο των διαπραγματεύσεων των ετών 802-815 αναφέρεται επίσης με το ίδιο όνομα. Σύμφωνα με τους όρους της, έπειτα από αρκετά έτη διπλωματικών ανταλλαγών, οι αντιπρόσωποι του Ρωμαίου Αυτοκράτορα αναγνώρισαν την εξουσία του Καρλομάγνου στη Δύση και διαπραγματεύθηκαν τα μεταξύ τους σύνορα στην Αδριατική.
Περαιτέρω ομιλίες μεταξύ των ετών 803 και 806
Αν και ο Νικηφόρος Α΄ πάντοτε αρνιόταν να αναγνωρίσει τον "αυτοκρατορικό" τίτλο του Καρλομάγνου, απεσταλμένοι από τη Δύση έκαναν συμφωνίες για την ιδιοκτησία αμφιλεγόμενων Ιταλικών περιοχών, όπως της επαρχίας του Βένετο και της Δαλματικής Κροατίας κατά την πρώτη δεκαετία του 9ου αι. Αυτό μοιάζει να ήταν πλεονεκτικό για του Βενετούς και να είχαν την εγγύηση της Ρωμαϊκής βασιλείας επάνω τους.
Πόλεμος και ειρήνη, 806-814
Η προσωρινή μετατόπιση των πιστών στους Ρωμαίους Βενετών προς τους Φράγκους, οδήγησε σε κάποια μόνιμη ναυτική αντιπαράθεση στην Αδριατική Θάλασσα, που διακόπηκε μόνο από ανακωχή το 807-808. Μετά την εισβολή του Πεπίνου, γιου του Καρλομάγνου και βασιλιά της Λομβαρδίας, στη Δαλματία, δημιουργήθηκε ένταση μεταξύ των δύο δυνάμεων. Ωστόσο η πολιτική και στρατιωτική σταθερότητα κράτησε μόνο ως το τέλος του βασιλιά τον Ιούλιο του 810. Έπειτα μία νέα συμφωνία ήρθε σε συζήτηση μεταξύ του Καρλομάγνου, προσωρινού ηγεμόνα της Λομβαρδίας και του Νικηφόρου Α΄. Ο Αϊγκόνε κόμης του Φορλί ήταν ένα μέλος της αντιπροσωπείας, που εστάλη από τον Καρλομάγνο στον Νικηφόρο Α΄. Η συμφωνία υπογράφτηκε.
Έτσι το όνομα ειρήνη του Νικηφόρου Α΄ μπορεί να εφαρμοστεί δικαιολογημένα σε αυτό το δεύτερο επεισόδιο της διπλωματικής δράσης. Πάντως μόνο ο Μιχαήλ Α΄ Ραγκαβέ (β.811-813) αναγνώρισε τον τίτλο του Καρλομάγνου, διατηρώντας για την Ανατολή του τίτλου του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και η συνθήκη δεν επικυρώθηκε οριστικά παρά μόνο 4 έτη μετά, έπειτα από την εκθρόνιση του Μιχαήλ Α΄ (813) και το τέλος του Καρλομάγνου (814), από τον Λέοντα Ε΄ τον Αρμένιο (β.813-820) και τον Λουδοβίκο Α΄ τον Ευσεβή (β.814-840). Ορισμένες τροπολογίες, πιο επωφελείς για τη Βενετία, πιστεύεται ότι προστέθηκαν μετά.
Η ειρήνη του Άαχεν το 812 επιβεβαίωσε τη Δαλματική Κορατία, εκτός από μερικές Ρωμαϊκές πόλεις και νησιά, ως κάτω από Φραγκικό έλεγχο. Τα σύνορα στη Δαλματία που επιβλήθηκαν με τη συνθήκη αυτή ήταν ασαφή, έτσι το 817 ο Λέων Ε΄ έστειλε μία πρεσβεία στο Άαχεν για να τα διευκρινίσει. Το αποτέλεσμα ήταν μία κοινή Ρωμαϊκή και Φραγκική αποστολή στη Δαλματία, για να λάβουν την άποψη των εντόπιων Ρωμαίων και Σλάβων και να οριοθετήσουν σταθερά τα σύνορα.
Περιφερειακά Κράτη
Η κοινή αντίληψη ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και των Φράγκων, που διεξήχθησαν στις αρχές του 9ου αι., έκαναν τη Βενετία ανεξάρτητη πολιτεία βασίζεται μόνο σε μετέπειτα, παραπλανητική και μεροληπτική μαρτυρία των Βενετών χρονικογράφων, όπως του Ιωάννου του Διακόνου και του Αντρέα Ντάντολο και παραμένει έτσι πολύ αμφισβητήσιμη.
Πηγές και έγγραφα
Δεν έχουμε κείμενο της συνθήκης, ούτε του προσχεδίου, ούτε των προηγούμενων διαπραγματεύσεων, να διατηρείται, εκτός από ευάριθμα θεωρούμενα αποσπάσματα από μία συζήτηση στα μέσα του αιώνα του βασιλιά Λοθάριου Α΄ υπέρ ενός από τους πρωιμότερους -με σιγουριά βεβαιωμένους- δόγηδες της Βενετίας.
Περίσταση Πιερίας
thumb|Μνημείο προς τιμήν του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στην Περίσταση της Πιερίας
Η Περίσταση είναι οικισμός της Κατερίνης. Ανήκει στη Δημοτική Κοινότητα Περίστασης του Δήμου Κατερίνης. Απέχει 3 χιλιόμετρα από το κέντρο της Κατερίνης και βρίσκεται σε υψόμετρο 26 μ. Με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει πληθυσμό 2.545 κατοίκους.
Υποδομή
Υπάρχουν δύο φαρμακεία. Κύριες γεωργικές καλλιέργειες είναι τα ροδάκινα, το καλαμπόκι, τα τεύτλα, το σιτάρι,το βαμβάκι και η ντομάτα. Αξιόλογο είναι το ξωκλήσι της Ζωoδόχου Πηγής (Παναγίας).
Δημογραφικά στοιχεία
Το 1928 το χωριό ήταν αμιγώς προσφυγικό με 166 οικογένειες και 616 Έλληνες πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη, ενώ το 1940 είχε 936 κατοίκους. Στην απογραφή του 1951 βρέθηκε ότι είχε 1071 κατοίκους, το 1961 το χωριό αποτελούνταν από 1130 κατοίκους, το 1971 περιείχε 1176 κατοίκους, το 1981 είχε 1491 κατοίκους, ενώ το 1991 κατεγράφησαν 1730 κάτοικοι. Σήμερα, ο πληθυσμός του χωριού είναι 2545 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Ακολουθεί μια επισκόπηση του πληθυσμού σε όλα τα έτη απογραφής, από το 1940 μέχρι σήμερα:
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό ιδρύθηκε με την ονομασία Νέα Περίστασις μετά το 1922, από πρόσφυγες προερχόμενους από την Περίσταση (σημερινή Σάρκιοϊ της Ανατολικής Θράκης). Εκτός από Θρακιώτες, τα τελευταία χρόνια εγκαταστάθηκαν Πόντιοι και Βλάχοι. Την περίοδο της Κατοχής, εκτελέστηκαν από τους Ναζί 14 κάτοικοι του χωριού. Στην Περίσταση βρισκόταν και η έδρα του στρατοπέδου των Νεοζηλανδών Συμμάχων, οι οποίοι είχαν φιλοξενηθεί από κατοίκους της γειτονικής Καλλιθέας. Από το 1947 μέχρι το 1950 εγκαταστάθηκαν στο χωριό κάτοικοι από τα Σκοτεινά, που είχαν πληγεί από τους αντάρτες, στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου.
Α.Ε. Περίστασης
Η Αθλητική Ένωση Περίστασης είναι αθλητικό σωματείο το οποίο εδρεύει στην Περίσταση Πιερίας και αγωνίζεται στα τοπικά πρωταθλήματα του νομού. Ποδοσφαιρικά σωματεία υπήρχαν στην Περίσταση από το 1968, ο Όλυμπος και η Αναγέννηση. Έπειτα από τη συγχώνευσή τους δέκα χρόνια αργότερα προήλθε η Α.Ε.Π. Τα χρόνια που ακολούθησαν η ομάδα της Α.Ε.Π. αναδείχθηκε σε μια από τις δυνατότερες ομάδες της δεύτερης τοπικής κατηγορίας και αγωνίστηκε και στην πρώτη κατηγορία με σχετική επιτυχία. Αξιόλογα είναι και τα παιδικά τμήματα της ομάδας με πάμπολλες διακρίσεις εντός και εκτός νομού.
Γνωστοί ποδοσφαιριστές που πέρασαν από τα παιδικά τμήματα της Α.Ε.Π. είναι οι Αλέξανδρος Τζιόλης, ο οποίος αγωνιζόταν το 2008 δανεικός στην Βέρντερ Βρέμης από τον Παναθηναϊκό και σήμερα (2013) αγωνίζεται με την φανέλα του ΠΑΟΚ, καθώς και ο Κώστας Γιαννούλης του Ηρακλή. Τα τελευταία 3 χρόνια η Α.Ε.Π. έχει χάσει τη δυναμική της εξαιτίας της αποχώρησης των τελευταίων ταλέντων της που ακολούθησαν ομάδες Δ' Εθνικής όπως του Απόλλωνα Λιτοχώρου,του Γ.Α.Σ. Σβορώνου και αρκετών ομάδων που αγωνίζονται στην πρώτη τοπική κατηγορία της Πιερίας. Η Α.Ε.Π. έχει υπό την κατοχή της εκτάσεις αρκετών στρεμμάτων στα οποία υπάρχουν ένα γήπεδο με σκεπαστές κερκίδες χωρητικότητας χιλίων θέσεων, αποδυτήρια, κυλικείο και δύο βοηθητικά γήπεδα. Μόλις πέρυσι η ομάδα υποβιβάστηκε στην τρίτη κατηγορία. Το 2009 με πρωτοβουλία τεσσάρων ανθρώπων της Περίστασης η ομάδα αναδιοργανώνεται και ευελπιστεί να επανέλθει στις διακρίσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατερίνη Περισταση Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Πιερίας
Αμίλητο νερό
Στην ελληνική λαογραφία με τον όρο αμίλητο νερό ονομάζεται το νερό εκείνο που μεταφέρεται από νεαρές κοπέλες (ανύπαντρες), για την εκτέλεση του λεγόμενου μαντικού εθίμου του "Κλήδονα". Συγκεκριμένα το αμίλητο νερό μεταφέρεται με στάμνες από πηγή ή πηγάδι ή ποταμό, το βράδυ της παραμονής του εορτασμού της γέννησης του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστή στις 24 Ιουνίου, και αμέσως μετά τη δύση του Ηλίου. Χαρακτηρίζεται αμίλητο διότι θα πρέπει κατά τη μεταφορά του οι κοπέλες να κρατήσουν απόλυτη σιγή έναντι οποιωνδήποτε αστειοτήτων, πειραγμάτων, προκλήσεων ή και εκφοβισμών, αν υποστούν από τ΄ αγόρια που προστρέχουν στο δρόμο τους ειδικά γι΄ αυτό το σκοπό.
Εξ αυτού προέρχεται και η έκφραση "τ΄ ακούω στον Κλείδωνα" που σημαίνει δεν δίνω σημασία ούτε απαντώ για κάτι.
Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Εκφράσεις
Σριντάρ Τσιλάλ
Ο Σριντάρ Τσιλάλ (γεννήθηκε το 1938) κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ για τα μεγαλύτερα νύχια σε ένα μόνο χέρι, με συνολικό μήκος 909.6 εκατοστών. Το μακρύτερο νύχι του Τσιλάλ μετρήθηκε ως 197.8 εκατοστά. Σταμάτησε να κόβει τα νύχια του το 1952.
Αν και είναι περήφανος για το μήκος των νυχιών του, ο Τσιλάλ έχει αντιμετωπίσει αυξανόμενες δυσκολίες λόγω του βάρους τους, συμπεριλαμβανομένης της παραμόρφωσης των δακτύλων του και την απώλεια της λειτουργίας στο αριστερό του χέρι. Η νευρική βλάβη που προκλήθηκε από το τεράστιο βάρος των νυχιών έχει προκαλέσει κώφωση στο αριστερό αυτί του Τσιλάλ.
Ο Τσιλάλ επιθυμεί τη διατήρηση των νυχιών του σε  μουσείο. Ο Τσιλάλ έκανε εμφανίσεις με νύχια του στη ρυμούλκηση, όπως το καμέο (με συνημμένα τα νύχια) στην ταινία Jackass 2.5.
Στις 11 Ιουλίου 2018, ο Τσιλάλ έκοψε τα νύχια του με ηλεκτρικό εργαλείο στο μουσείο Ripley's Believe It or Not! στη Νέα Υόρκη, όπου θα εκτεθούν τα νύχια του.
Πουζόλ (Μπεζιέ)
Το Πουζόλ (γαλλικά: Pouzolles, οξιτανικά: Posòlas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πουζολαί (γαλλικά: Pouzollais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Σαν Λορένσο, Νικαράγουα
Το Σαν Λορένσο (ισπανικά: San Lorenzo) είναι ένας από τους έξι δήμους του Διαμερίσματος Μποάκο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Λορένσο.
Η πόλη
Το Σαν Λορένσο βρίσκεται 91 χιλιόμετρα από την Μανάγουα. Ανήκε στο διαμέρισμα Τσοντάλες μέχρι το 1935.
Όλζα (ποταμός)
Ο Όλζα (πολωνικά: Olza, Olše, Olsa) είναι ποταμός στην Πολωνία και την Τσεχία, δεξιός (ανατολικός) παραπόταμος του ποταμού Όντερ. Ρέει από τα όρη Σιλεσικά Μπεσκίντι μέσω της νότιας Σιλεσίας του Τσιέσιν στην Πολωνία και των περιοχών Φρίντεκ-Μίστεκ και Καρβινά στην Τσεχία, συχνά σχηματίζοντας τα σύνορα με την Πολωνία. Ρέει στον ποταμό Όντερ βόρεια του Μποχουμίν. Η συμβολή Όλζα-Όντερ αποτελεί επίσης μέρος των συνόρων.
Ο Όλζα έχει επίσης εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες. Μεταξύ αυτών που έχουν γράψει για τον ποταμό είναι οι: Άντολφ Φιέρλα, Πόλα Γκογιαβιτσίνσκα, Εμανούελ Γκριμ, Γιούλιαν Πσίμπος, Βλαντισλάφ Βαντσουρά και Άνταμ Βάβρος. Ο τραγουδιστής Γιαρομίρ Νοχαβίτσα έχει χρησιμοποιήσει τον Όλζα ως μοτίβο σε πολλά από τα τραγούδια του.
Όνομα
Η παλαιότερη γραπτή αναφορά που έχει διασωθεί είναι σε μια επιστολή που χρονολογείται από το 1290, η οποία αναφέρεται στον ποταμό Olza. Ο ποταμός αναφέρθηκε τότε σε γραπτό έγγραφο το 1611 ως Oldza. Στα τέλη του 19ου αιώνα, με την άνοδο του μαζικού εθνικισμού, τόσο οι Πολωνοί όσο και οι Τσέχοι ακτιβιστές ισχυρίστηκαν ότι το όνομα Olza δεν ήταν αρκετά πολωνικό, αφενός, και ανεπαρκώς τσέχικο, από την άλλη. Μερικοί Πολωνοί ακτιβιστές πρότειναν το όνομα Olsza και Τσέχοι ακτιβιστές το όνομα Olše.
Ο Τσέχος γλωσσολόγος και συγγραφέας Βινσέντ Πρασέκ έδειξε το 1900 ότι το όνομα Olza έχει, στην πραγματικότητα, μια ανεξάρτητη παλαιοσλαβική προέλευση, που προηγείται τόσο της πολωνικής όσο και της τσέχικης. Αυτή η αποκάλυψη έχει επιβεβαιωθεί από διάφορες ετυμολογικές μελέτες τον 20ό αιώνα. Η τοπικά χρησιμοποιούμενη μορφή Olza προέρχεται από την αρχαία Oldza. Το γερμανικό Olsa είναι μια επαναγραφή του Olza αλλά προφέρεται το ίδιο. Οι ντόπιοι χρησιμοποιούσαν πάντα τη μορφή Olza, ανεξάρτητα από την εθνική ή εθνοτική καταγωγή τους.
Ωστόσο, η κεντρική διοίκηση στην Πράγα είδε το Olza ως πολωνικό όνομα και όταν το μεγαλύτερο μέρος του ποταμού έγινε μέρος της Τσεχοσλοβακίας το 1920 προσπάθησε να αλλάξει το όνομά του στην τσέχικη μορφή, Olše. Ωστόσο, ένας βαθμός δυϊσμού στην ονομασία παρέμεινε μέχρι τη δεκαετία του 1960, όταν η Κεντρική Κρατική Διοίκηση Γεωδαισίας και Χαρτογραφίας αποφάσισε ότι η μόνη επίσημη μορφή στην Τσεχία είναι το Olše. Οι ντόπιοι και στις δύο πλευρές των συνόρων και από τις δύο εθνικότητες συνεχίζουν να αναφέρονται στον ποταμό ως Olza.
Πηγές
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Όντερ Κατηγορία:Σιλεσία του Τσιέσιν Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα Κατηγορία:Σύνορα Πολωνίας-Τσεχίας
Οπερόνιο
Στο γονιδίωμα των προκαρυωτικών οργανισμών τα γονίδια των ενζύμων που παίρνουν μέρος σε μια μεταβολική οδό, όπως η διάσπαση της λακτόζης ή η βιοσύνθεση διάφορων αμινοξέων, οργανώνονται σε οπερόνια, δηλαδή σε ομάδες που υπόκεινται σε κοινό έλεγχο της έκφρασής τους.
Δομικά χαρακτηριστικά
Ένα οπερόνιο αποτελείται από τις εξής αλληλουχίες DNA:
Οπερόνιο της λακτόζης
Όταν τα βακτήρια Escherichia coli βρεθούν σε περιβάλλον όπου υπάρχει λακτόζη, αντί για γλυκόζη που χρησιμοποιούν συνήθως ως πηγή άνθρακα, ρυθμίζουν την παραγωγή κατάλληλων ενζύμων που διασπούν τη λακτόζη στα μονομερή της, γλυκόζη και γαλακτόζη. Τα ένζυμα αυτά αυτά είναι τρία, η β-γαλακτοζιδάση, η περμεάση και η τρανσακετυλάση, που κωδικοποιούνται από τα δομικά γονίδια Ζ, Υ και Α αντίστοιχα. Τα γονίδια αυτά βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο πάνω στο γονιδίωμα του βακτηρίου E. coli και αποτελούν το οπερόνιο της λακτόζης, όπως ονομάστηκε από τους François Jacob και Jacques Monod το 1961. Στο οπερόνιο της λακτόζης περιλαμβάνονται, εκτός από τα τρία δομικά γονίδια, ένα ρυθμιστικό γονίδιο, ο υποκινητής και ο χειριστής, όπως και σε κάθε οπερόνιο.
Το οπερόνιο της λακτόζης σε καταστολή
Τα δομικά γονίδια του οπερονίου βρίσκονται υπό καταστολή, όταν από το θρεπτικό υλικό του βακτηρίου E. coli απουσιάζει η λακτόζη. Η καταστολή αυτή επιτυγχάνεται όταν η πρωτεΐνη-καταστολέας, που κωδικοποιείται από το ρυθμιστικό γονίδιο, προσδεθεί ισχυρά στον χειριστή. Έτσι το ένζυμο RNA πολυμεράση εμποδίζεται από το να ξεκινήσει τη μεταγραφή των δομικών γονιδίων. Σημειώνεται πως το ρυθμιστικό γονίδιο μεταγράφεται συνεχώς και παράγει μόρια της πρωτεΐνης-καταστολέα, ανεξαρτήτως της ύπαρξης ή όχι λακτόζης.
Επαγωγή του οπερονίου της λακτόζης
Όταν η λακτόζη διασπαστεί πλήρως, η πρωτεΐνη-καταστολέας είναι ελεύθερη να προσδεθεί και πάλι στο χειριστή και να καταστείλει τη λειτουργία των δομικών γονιδίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοριακή Βιολογία Κατηγορία:Γονίδια
Ισλαμική αυτοκρατορία
thumb|300px|Εποχή των [[Χαλιφάτο|Χαλιφάτων {{legend|#a1584e|Επέκταση υπό τον προφήτη Μωάμεθ, 622-632}} {{legend|#ef9070|Επέκταση κατά τη διάρκεια του Χαλιφάτου Ρασιντούν, 632-661}} {{legend|#fad07d|Επέκταση κατά τη διάρκεια του Χαλιφάτου Ομεϋαδών, 661-750}}]]
Με τον όρο Ισλαμική Αυτοκρατορία είναι δυνατόν να αναφερόμαστε στα
Κατηγορία:Αυτοκρατορίες
Islamic empire
Αιθιοπικός λύκος
Η τρέχουσα περιοχή των ειδών περιορίζεται σε επτά απομονωμένες οροσειρές σε υψόμετρα 3.000-4.500 μ., με τον συνολικό πληθυσμό ενηλίκων να εκτιμάται σε 360-440 αιθιοπικούς λύκους το 2011, περισσότεροι από τους μισούς στα όρη Μπέιλ.
Ο Αιθιοπικός λύκος αναγράφεται ως απειλούμενος από την IUCN, λόγω του μικρού του αριθμού και της κατακερματισμένης περιοχής. Οι απειλές περιλαμβάνουν την αύξηση πίεσης από την επέκταση των ανθρώπινων πληθυσμών, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων μέσω της υπερβόσκησης, και τη μετάδοση ασθενειών και τη διασταύρωση από ελεύθερα σκυλιά. Η διατήρησή του διευθύνεται από το Πρόγραμμα Διατήρησης του Αιθιοπικού Λύκου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, το οποίο επιδιώκει να προστατεύσει τους λύκους μέσω προγραμμάτων εμβολιασμού και κοινοτικής προσέγγισης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λύκος
Κοινότητα Πόμπιας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Καμπ ντε Λες Κορτς
Το Καμπ ντε Λες Κορτς, πιο γνωστό ως απλώς Λες Κορτς, ήταν αθλητικό γήπεδο στη Βαρκελώνη της Καταλωνίας, στην Ισπανία. Αποτελούσε έδρα της ΦΚ Μπαρτσελόνα μέχρις ότου ο σύλλογος μετακόμισε στο Καμπ Νου το 1957.
Το Λες Κορτς κατασκευάστηκε ως αποτέλεσμα μακράς σκέψης ιδέας από τον ιδρυτή του συλλόγου, Ζοάν Γκαμπέρ, για την ανέγερση γηπέδου η χρήση του οποίου θα ανήκε αποκλειστικά στην ΦΚ Μπαρτσελόνα. Αντικατέστησε το Καμπ ντελ καρέρ Ιντούστρια ως έδρα της ΦΚ Μπαρτσελόνα. Τα εγκαίνια του έλαβαν χώρα το 1922, με την αρχική χωρητικότητα του γηπέδου να είναι της τάξεως των 20.000 θέσεων. Η πρώτη αναμέτρηση που διεξήχθη στο συγκεκριμένο στάδιο ήταν μεταξύ της ΦΚ Μπαρτσελόνα και της Σαιντ-Μίρεν. Στις 13 Μαΐου 1923, το γήπεδο φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας μεταξύ της Αθλέτικ Μπιλμπάο και της ΚΕ Εουρόπα, ενώ στις 21 Δεκεμβρίου 1924, το Λες Κορτς φιλοξένησε μία αναμέτρηση μεταξύ της Ισπανίας και της Αυστρίας.
Στις 24 Ιουνίου 1925, το γήπεδο αποτέλεσε το σκηνικό ενός επεισοδίου που είχε ως αποτέλεσμα το κλείσιμό του για διάρκεια έξι μηνών. Στη διάρκεια μιας αναμέτρησης, οι φίλοι της ΦΚ Μπαρτσελόνα γιουχάισαν τον ισπανικό εθνικό ύμνο, ενώ στη συνέχεια χειροκρότησαν κατά την ανάκρουση του God Save the King, το οποίο ερμήνευσε η περιοδεύουσα ορχήστρα της British Royal Marine. Το δικτατορικό καθεστώς του Πρίμο ντε Ριβέρα κατηγόρησε τον Ζοάν Γκαμπέρ για προώθηση του καταλανικού εθνικισμού. Το Λες Κορτς έκλεισε για το κοινό και ο Γκαμπέρ εξορίστηκε από την Ισπανία.
Το γήπεδο αποτέλεσε έδρα της ΦΚ Μπαρτσελόνα στη διάρκεια δύο από τις πλέον επιτυχημένες περιόδους της ιστορίας της. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 με προπονητή τον Τζακ Γκρίνγουελ και παίκτες όπως οι Παουλίνο Αλκάνταρα, Σαγιμπάρμπα, Ρικάρντο Θαμόρα, Ζοζέπ Σαμιτιέρ, Φελίξ Σεσούμαγα και Φραντς Πλάτκο, ο σύλλογος κυριάρχησε στο Campionat de Catalunya και εξελίχθηκε σε μία από τις κορυφαίες ποδοσφαιρικές ομάδες στην Ισπανία. Η ομάδα έχτισε πάνω σε αυτήν της την επιτυχία φτάνοντας και στην κατάκτηση της πρώτης Πριμέρα Ντιβιζιόν στην ιστορίας της, ενώ χρησιμοποιούσε, ακόμη, ως έδρα το Λες Κορτς.
Η ομάδα γνώρισε ακόμη μια χρυσή εποχή στη διάρκεια των δεκαετιών του 1940 και του 1950, όταν παίκτες όπως οι Ραμαλέτς, Βελάσκο, Θέσαρ Ροδρίγες, Ζοάν Σεγκάρα, Λαντισλάο Κουμπάλα και Λουίς Σουάρες οδήγησαν τον σύλλογο στην κατάκτηση σημαντικού αριθμού τροπαίων. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, η ΦΚ Μπαρτσελόνα είχε επεκτείνει σε σημαντικό βαθμό το Λες Κορτς. Συγκεκριμένα, η χωρητικότητα του γηπέδου είχε αυξηθεί πολλές φορές, έχοντας φτάσει σε τελική χωρητικότητα της τάξεως των 60.000 θέσεων. Ωστόσο, δεν υπήρχε, πλέον, δυνατότητα για περαιτέρω αύξηση της χωρητικότητας κι έτσι το 1950 ο σύλλογος ξεκίνησε τον προγραμματισμό για την ανέγερση ενός νέου γηπέδου, του Καμπ Νου.
Εξωτερικός σύνδεσμος
Κατηγορία:Μπαρτσελόνα (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Καταλωνία Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Βαρκελώνη
Δ΄ Συντακτική Συνέλευση 1924
Η Δ' Συντακτική Συνέλευση ή Δ' εν Αθήναις Συντακτική Συνέλευσις ή Δ' Εθνική Συνέλευση του 1924 (Ιανουάριος 1924- Σεπτέμβριος 1925) συγκροτήθηκε από την Ελληνική κυβέρνηση για να συνεχίσει το έργο της Γ' Εθνικής Συνέλευσης που είχε διαλυθεί το 1922 λόγω της τότε ανάληψης της εξουσίας από την επαναστατική κυβέρνηση Γονατά και για να λύσει το πολιτειακό ζήτημα, δηλαδή την κατάργηση ή όχι του πολιτεύματος της βασιλευομένης δημοκρατίας. Στις 25 Μαρτίου 1924 η Δ' Συντακτική Συνέλευση αποφάσισε την εγκαθίδρυση πολιτεύματος Αβασίλευτης Δημοκρατίας και οργάνωσε δημοψήφισμα στις 13 Απριλίου 1924, το οποίο επικύρωσε την απόφαση. Το έργο της Συνέλευσης διακόπηκε στις 25 Μαΐου 1925 όταν έγινε το πραξικόπημα του Πάγκαλου και ανέλαβε η δικτατορία του Πάγκαλου, πριν προλάβει να ολοκληρώσει τις εργασίες της για νέο Σύνταγμα. Η Συνέλευση διαλύθηκε από τον Πάγκαλο στις 30/9/1925.
Εκλογή και λύση στο πολιτειακό ζήτημα: Ανακήρυξη αβασίλευτης δημοκρατίας
Οι βουλευτές πληρεξούσιοι της Δ' Συντακτικής Συνέλευσης εκλέχθηκαν με τις εκλογές του 1923 που έλαβαν χώρα στις 16 Δεκεμβρίου 1923. Στο μεταξύ, η επαναστατική κυβέρνηση Γονατά, υπέδειξε στις 19 Δεκεμβρίου 1923 στο Βασιλιά Γεώργιο Β΄ να φύγει προσωρινά από τη Ελλάδα, μέχρι να αποφασιστεί η τύχη του πολιτεύματος. Αντιβασιλιάς ορίστηκε ο Παύλος Κουντουριώτης. Η Συνέλευση συγκροτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1924. Το πρώτο και σημαντικότερο ζήτημα της Συντακτικής Συνέλευσης ήταν το πολιτειακό: Δυο χρόνια πριν, το στρατιωτικό κίνημα Πλαστήρα είχε εξαναγκάσει τον τότε βασιλιά Κωνσταντίνο να παραιτηθεί και τη θέση του Βασιλιά ανέλαβε ο γιος του Γεώργιος ως Γεώργιος Β΄ της Ελλάδας. Μετά την εκλογή των μελών της Δ' Συντακτικής Συνέλευσης έπρεπε να ληφθεί η απόφαση για τη λύση του πολιτειακού. Υπήρχαν δυο απόψεις: Να αποφασίσει πρώτα η Συντακτική Συνέλευση για την ανακήρυξη της Αβασίλευτης Δημοκρατίας και μετά να επικυρωθεί η απόφαση με δημοψήφισμα (άποψη της Κυβέρνησης Παπαναστασίου) και η κατευθείαν προσφυγή στο λαό με δημοψήφισμα. Αποφασίστηκε η πρώτη λύση: Στις 25 Μαρτίου 1924 η Συνέλευση κατήργησε το θεσμό της βασιλείας στην Ελλάδα, ανακήρυξε ως πολίτευμα της Ελλάδας την αβασίλευτη δημοκρατία, κήρυξε έκπτωτη την "ελληνική" δυναστεία και απαγόρευσε με ψήφισμα της τη μόνιμη διαμονή των μελών της στην Ελλάδα και στις 13 Απριλίου του 1924 έγινε το δημοψήφισμα με αποτέλεσμα 69,95% υπέρ της αβασίλευτης Δημοκρατίας.
Το Σύνταγμα που δεν κατατέθηκε και η διάλυση της Συνέλευσης
Το έργο που είχε αναλάβει η Συνέλευση (ως Συντακτική) ήταν να ψηφίσει νέο Σύνταγμα για τη χώρα. Αυτό δεν έγινε δυνατό, λόγω των πολιτικών αλλαγών: Στις 29 Σεπτεμβρίου 1925 ο δικτάτορας Πάγκαλος διέλυσε την Εθνοσυνέλευση (με δικαιολογία «ότι αύτη απώλεσεν την εμπιστοσύνη του έθνους») και έτσι δεν έγινε ούτε υποβολή πρότασης συντάγματος. Μόνο στις 22 Σεπτεμβρίου 1926, ενάμιση χρόνο μετά τη διάλυση της Δ´ Συντακτικής Συνέλευσης, δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το Σύνταγμα του 1926 (αποκαλούμενο και «Σύνταγμα της τριακονταμελούς επιτροπής του 1925») που είχε συνταχθεί από την Επιτροπή Παπαναστασίου της Συνέλευσης, το οποίο όμως καταργήθηκε γρήγορα, αφού συντάχθηκε νέο από αναθεωρητική βουλή που ψήφισε το «Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας του 1927» με το οποίο το πολίτευμα μετατρεπόταν σε αβασίλευτη κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Αναφορές
Κατηγορία:Εθνοσυνελεύσεις στην Ελλάδα
Αντίπαλος με τις σκιές 2: Η εκδίκηση
Πλοκή
Όταν ο Αρτιόμ Κόλστιν, φτάνει στις ΗΠΑ για να παλέψει για το πρωτάθλημα, σύντομα ανακαλύπτει ότι πρέπει να παλέψει για τη ζωή του αφού ένας νεαρός επιθετικός μποξέρ, ο οποίος τον προκαλεί σε μάχη, παλεύουν, πέφτει σε κώμα και τελικά πεθαίνει. Μετά από αυτό ο Αρτιόμ ανακαλύπτει ότι ο νεαρός πυγμάχος δεν ήταν άλλος από τον μοναχογιό του Φέλιξ Μέντεζ, τον ισχυρό μαφιόζο του Μεξικού, από αυτή τη στιγμή για τον Αρτιόμ θα ξεκινήσει ο πραγματικός αγώνας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ρωσικές αστυνομικές ταινίες
Αβδιού
Ο Αβδιού, Αβδίας, Οβδιού ή Οβαδίας που σημαίνει «Δούλος Κυρίου - Υπηρέτης του Ιεχωβά» , είναι πρόσωπο και ένας απο τους αναφερόμενους μικρούς (ελάσσονες) προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης και έδρασε κατά τον 9ο - 7ο αιώνα π.Χ. ή ΠΚΧ επί εποχής Βασιλέως Ιωράμ. Συνέγραψε το ομώνυμο βιβλίο των Εβραϊκών Γραφών, το τέταρτο βιβλίο στη σειρά των «μικρών προφητών». Η προφητεία του αποτελείται από 21 μόνο στίχους στους οποίους προλέγει τον θρίαμβο των Ισραηλιτών και την καταστροφή των Ιδουμαίων ή Εδωμιτών οι οποίοι εισέβαλαν στην Ιερουσαλήμ κατά την κατάληψή της από τον Βασιλέα των Βαβυλωνίων Ναβουχοδονόσορ Β'.
Αποσαφήνιση
Ο οικιακός βοηθός που υπηρετούσε στο βασιλικό οίκο του Αχαάβ (10ος-9ος αι. ΠΚΧ) και που αναφέρεται πως έσωσε 100 προφήτες του Θεού δεν είναι το ίδιο πρόσωπο παρόλο που φέρει το ίδιο όνομα (Α΄ Βασιλέων, κεφ. 18)
Παραπομπές
Κατηγορία:Προφήτες της Εβραϊκής Βίβλου Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη Κατηγορία:Προφήτες του Χριστιανισμού Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Προφήτες της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Νικόλαος του Λίχτενσταϊν
Ο Νικόλαος, γερμ. Nikolaus (γενν. 24 Οκτωβρίου 1947) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν είναι νεότερος αδελφός του Ιωάννη Αδάμ Β΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν. Έγινε πρέσβης του Λίχτενσταϊν στο Βατικανό, την Ελβετία και το Βέλγιο.
Βιογραφία
Ο Νικόλαος-Φερδινάνδος-Μαρία-Ιωσήφ-Ραφαήλ γεννήθηκε στη Ζυρίχη και είναι ο τρίτος γιος του Φραγκίσκου-Ιωσήφ Β΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν και της Γεωργίνας-Νορμπέρτας, κόρης του Φερδινάνδου-Μαρία κόμη του Βίλτσεκ.
Το 1950 έγινε ιππότης της Δικαιοσύνης σε ανηλικιότητα, του Κυρίαρχου Τάγματος της Μάλτας. Το 1961 καταργήθηκε η τάξη των ιπποτών σε ανήλικους και ο Νικόλαος έλαβε τον βαθμό του ιππότη της Τιμής και Αφοσίωσης.
Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή του στο Βάντουτς και μετά παρακολούθησε το Σκωτικό Γυμνάσιο (Schottengymnasium) στη Βιέννη και το Ορεινό Λύκειο του Τσούοτς (Lyceum Alpinum Zuoz) στην Ελβετία. Το 1968-72 σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, από το οποίο αποφοίτησε με τον τίτλο του διδάκτορα στα Νομικά.