cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Live at the Rotterdam Ahoy
Η εμφάνιση του συγκροτήματος περιελάμβανε την έβδομη σειρά μελών του συγκροτήματος, με τον Τζον Λορντ στα πλήκτρα.
Τα τραγούδια του δίσκου
CD 1
1. Introduction - 2:06
2. Pictured Within (Lord) - 9:26
3. Sitting in a Dream (Glover) - 4:18
4. Love is All (Glover, Hardin) - 4:16
5. Fever Dreams (Dio) - 4:23
6. Rainbow in the Dark (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 4:49
7. Wring that Neck (Blackmore, Simper, Lord, Paice) -
8. Fools (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:04
9. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:43
10. Vavoom: Ted the Mechanic (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 5:13
11. The Well-Dressed Guitar (Morse) - 3:31
CD 2
12. Pictures of Home (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:11
13. Sometimes I Feel Like Screaming (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 7:26
14. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 7:37
15. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:20
16. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:27
17. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:18
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το Live at the Rotterdam Ahoy ηχογραφήθηκε από τη έβδομη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Στην ηχογράφηση συμμετείχαν:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Απόστολος Γιαυράκος
Ο Απόστολος ή Γιαυράκος ήταν Έλληνας ιατρός και αγωνιστής της Επαναστάσεως του 1821. Ήταν από την Λεβέτσοβα της Λακεδαιμονίας και πρακτικός γιατρός. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και μύησε ένδεκα πλοιάρχους και δέκα εμπόρους στις Σπέτσες και στην Σπάρτη. Πρόσφερε τον Απρίλιο του 1821 τέσσερις χιλιάδες γρόσια στο κοινό των Σπετσών. Πήρε μέρος στην πολιορκία της Μονεμβασίας ως πολεμικός αρχιχειρούργος. Εγκαταστάθηκε στις Σπέτσες και θεράπευε δωρεάν όλους τους τραυματίες από όλο το Αιγαίο. Υπηρέτησε πολλές φορές ιατρός σε πλοία και διέθετε το μερίδιό του υπέρ του κοινού ταμείου για τους άπορους ναυτικούς. Όταν έπεσε η Μονεμβασιά εγκαταστάθηκε εκεί και ίδρυσε νοσοκομείο, έγινε δε έφορος του Κάστρου της Μονεμβασιάς. Απεβίωσε κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ.
Συγγράμματα
Κατέγραψε ημερολόγιο καθ' όλη την διάρκεια της υπηρεσίας του όπου αναφέρεται στατιστική των θεραπειών του, περιγράφοντας τα μέσα της τότε χειρουργικής και τα θεραπευτικά αποτελέσματα, ώστε να επέρχονται όσο το δυνατόν λιγότεροι θάνατοι.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Ζουτ
Το Ζουτ, (κροατικά: Žut) είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει έκταση 14,8 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητο σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Παραπομπές
Ζουτ
Κύπελλο Πρωταθλητών Ποδοσφαίρου Ευρώπης-Νοτίου Αμερικής
Το Κύπελλο Πρωταθλητών Ποδοσφαίρου Ευρώπης-Νοτίου Αμερικής, παλαιότερα γνωστό επίσημα ως Κύπελλο Εθνών Ευρώπης/Νοτίου Αμερικής και κοινώς ως το Κύπελλο Αρτέμιο Φράνκι ή Τρόπαιο Αρτέμιο Φράνκι, είναι επίσημος διηπειρωτικός αγώνας ποδοσφαίρου που διοργανώνεται από την την UEFA (Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου) και την CONMEBOL (Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Νοτίου Αμερικής), στον οποίο αγωνίζονται οι νικητές του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και του Κόπα Αμέρικα. Διοργανώνεται ως ένας τετραετής μοναδικός αγώνας και ισοδύναμο για τις εθνικές ομάδες με το πρώην Διηπειρωτικό Κύπελλο, μεταξύ των πρωταθλητών συλλόγων Ευρώπης και Νότιας Αμερικής. Η διοργάνωση διεξήχθη δύο φορές, το 1985 και το 1993, πριν διακοπεί. Επανεκίνησε το 2022, όπου ονομάστηκε Finalissima (Φιναλίσιμα, στα ιταλικά σημαίνει «μεγάλος τελικός»), μετά την υπογραφή μνημονίου συμφωνίας μεταξύ CONMEBOL και UEFA.
Πρώτες εκδόσεις και κατάργηση
Δημιουργήθηκε το 1985 ως Κύπελλο Εθνών Ευρώπης/Νοτίου Αμερικής, αναφέρθηκε επίσης ως «Κύπελλο Αρτέμιο Φράνκι» λόγω του τροπαίου της διοργάνωσης, που πήρε το όνομά του από τον Αρτέμιο Φράνκι, πρώην πρόεδρο της UEFA που πέθανε σε τροχαίο το 1983. Διοργανώθηκε από κοινού μεταξύ της CONMEBOL και της UEFA, λειτουργώντας ως διηπειρωτικό σούπερ καπ. Η διοργάνωση ήταν ισοδύναμη για τις εθνικές ομάδες με το Διηπειρωτικό Κύπελλο σε επίπεδο συλλόγων, που διεξάγονταν μεταξύ των νικητών του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου/ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και του Κόπα Λιμπερταδόρες. Ο διαγωνισμός επρόκειτο να διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια, με το γήπεδο να εναλλάσσεται μεταξύ Ευρώπης και Νότιας Αμερικής. Διεξήχθη για πρώτη φορά το 1985, μεταξύ της νικήτριας του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1984, Γαλλίας και της νικήτριας του Κόπα Αμέρικα 1983, Ουρουγουάης. Η Γαλλία φιλοξένησε τον αγώνα στο Παρκ ντε Πρενς στο Παρίσι, όπου κέρδισε με 2–0. Η διοργάνωση δεν πραγματοποιήθηκε τέσσερα χρόνια αργότερα, καθώς η Ολλανδία (νικήτρια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988) και η Ουρουγουάη (νικήτρια του Κόπα Αμέρικα 1987) δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν για την ημερομηνία του αγώνα. Η επόμενη έκδοση πραγματοποιήθηκε το 1993 μεταξύ της νικήτριας του Κόπα Αμέρικα 1991, Αργεντινής και της νικήτριας του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992, Δανίας. Η Αργεντινή φιλοξένησε τον αγώνα στο Στάδιο Χοσέ Μαρία Μινέλα στη Μαρ ντελ Πλάτα, όπου κέρδισε με 5-4 στα πέναλτι μετά την ισοπαλία με 1-1 ύστερα από παράταση. Στη συνέχεια ο διαγωνισμός διακόπηκε.
Επανεκίκνηση
Στις 12 Φεβρουαρίου 2020, η UEFA και η CONMEBOL υπέγραψαν ένα ανανεωμένο μνημόνιο κατανόησης με σκοπό την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των δύο οργανισμών. Ως μέρος της συμφωνίας, μια κοινή επιτροπή UEFA-CONMEBOL εξέτασε τη δυνατότητα διεξαγωγής διηπειρωτικών αγώνων Ευρώπης-Νοτίου Αμερικής, τόσο για το ποδόσφαιρο ανδρών όσο και των γυναικών και σε διάφορες ηλικιακές ομάδες. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2021, η UEFA και η CONMEBOL επιβεβαίωσαν ότι οι νικητές του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και του Κόπα Αμέρικα θα αναμετρηθούν σε έναν διηπειρωτικό αγώνα, με τη συμφωνία να καλύπτει αρχικά τρεις εκδόσεις που ξεκινούν το 2022. Στις 15 Δεκεμβρίου 2021, η UEFA και η CONMEBOL υπέγραψαν ξανά μνημόνιο συμφωνίας διάρκειας έως το 2028, το οποίο περιελάμβανε ειδικές διατάξεις για το άνοιγμα κοινού γραφείου στο Λονδίνο και την πιθανή διοργάνωση διαφόρων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων. Στις 22 Μαρτίου 2022, η UEFA ανακοίνωσε ότι το «Κύπελλο Πρωταθλητών Ευρώπης-Νοτίου Αμερικής» θα ήταν το νέο όνομα για το Κύπελλο Αρτέμιο Φράνκι.
Ο αγώνας του 2022, γνωστός ως «Finalissima», πραγματοποιήθηκε μεταξύ της νικήτριας του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 (που διεξήχθη το 2021), Ιταλίας και της νικήτριας του Κόπα Αμέρικα 2021, Αργεντινής, στο Στάδιο Γουέμπλεϊ στο Λονδίνο της Αγγλίας. Η Αργεντινή κέρδισε τον αγώνα με 3-0 για να κερδίσει το δεύτερο τίτλο της.
Μια ισοδύναμη διοργάνωση γυναικών, το Finalissima Γυναικών μεταξύ των νικητών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Γυναικών και του Κόπα Αμέρικα Γυναικών, ξεκίνησε επίσης, με την πρώτη έκδοση να διεξάγεται το 2023 στο Στάδιο Γουέμπλεϊ μεταξύ της νικήτριας του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Γυναικών 2022, Αγγλίας και της νικήτριας του Κόπα Αμέρικα Γυναικών 2022, Βραζιλίας.
Ανεπίσημοι τελικοί
Το 1989 και το 1998 διεξήχθησαν επίσημα διεθνή φιλικά μεταξύ των πρωταθλητριών χωρών της Ευρώπης και της Νότιας Αμερικής, τα οποία θεωρήθηκαν ως «άτυποι» τελικοί ανάδειξης της καλύτερης ομάδας του κόσμου, αλλά δεν απονεμήθηκε το Έπαθλο Αρτέμιο Φράνκι. Συνεπώς, δεν αποτελούν συνέχεια της διοργάνωσης. Το 1989 αντίπαλοι ήταν η Ολλανδία ως νικήτρια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988 με τη Βραζιλία ως νικήτρια του Κόπα Αμέρικα 1989. Το 1998 αντίπαλοι ήταν η Γερμανία ωςνικήτρια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 με τη Βραζιλία ως νικήτρια του Κόπα Αμέρικα 1997. Και στους δυο αυτούς αγώνες, οι οποίοι διεξήχθησαν στην Ευρώπη, επικράτησε η Βραζιλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώσεις της CONMEBOL Κατηγορία:Διοργανώσεις της UEFA Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια Κατηγορία:Διοργανώσεις ποδοσφαίρου εθνικών ομάδων
Θεωρία πληροφορίας
Η θεωρία πληροφορίας είναι τμήμα των εφαρμοσμένων μαθηματικών και ασχολείται με την ποσοτικοποίηση της πληροφορίας. Η θεωρία της πληροφορίας αναπτύχθηκε από τον Κλοντ Σάνον για να βρει τα θεμελιώδη όρια της επεξεργασίας σήματος σε εφαρμογές όπως η συμπίεση δεδομένων και η αξιόπιστη αποθήκευση και μεταφορά δεδομένων. Από τη θεμελίωση της έχει διευρυνθεί ώστε να βρει εφαρμογές σε πολλούς άλλους τομείς, όπως στην επαγωγική στατιστική, στην επεξεργασία φυσικής γλώσσας, στην κρυπτογραφία, στα δίκτυα εκτός των δικτύων επικοινωνίας - όπως και στη νευροβιολογία, στην εξέλιξη και τη λειτουργία μοριακών κωδικών στην οικολογία, στη θερμική φυσική, στους κβαντικούς υπολογιστές, στην ανίχνευση λογοκλοπής και σε άλλες μορφές ανάλυσης δεδομένων.
Η βασική μέτρηση της πληροφορίας είναι η εντροπία πληροφοριών, η οποία συνήθως εκφράζεται με το μέσο αριθμό των bits που χρειάζονται για να αποθηκευτεί ή να μεταβιβαστεί ένα σύμβολο σε ένα μήνυμα. Η εντροπία πληροφοριών ποσοτικοποιεί την αβεβαιότητα που εμπλέκεται στην πρόβλεψη της τιμής μίας τυχαίας μεταβλητής. Για παράδειγμα, ο προσδιορισμός του αποτελέσματος από μία δίκαιη «ρίψη νομίσματος»(–Κορώνα ή γράμματα– δύο ισοδύναμα πιθανά αποτελέσματα) παρέχει λιγότερες πληροφορίες (μικρή εντροπία) από τον προσδιορισμό του αποτελέσματος από μία ρίψη ενός ζαριού(6 ισοδύναμα πιθανά αποτελέσματα).
Οι εφαρμογές από τα θεμελιώδη θέματα της θεωρίας της πληροφορίας περιλαμβάνουν την μη απωλεστική συμπίεση δεδομένων (ZIP files), απωλεστική συμπίεση δεδομένων (e.g. MP3s and JPEG), και την χωρητικότητα καναλιού (Ψηφιακή Συνδρομητική Γραμμή DSL). Ο τομέας είναι στην «διασταύρωση» των μαθηματικών, της στατιστικής, της επιστήμης των υπολογιστών, της φυσικής, της νευρολογίας και της ηλεκτρικής εφαρμοσμένης μηχανικής. Οι επιπτώσεις του είναι κρίσιμες για την επιτυχία των αποστολών του Voyager στο διάστημα, την ανακάλυψη του δίσκου lazer (cd), την υλοποίηση των κινητών τηλεφώνων, την εξέλιξη του διαδικτύου (Internet), την επιστήμη της γλωσσολογίας και της ανθρώπινης αντίληψης, την κατανόηση της Μαύρης Τρύπας και πολλών ακόμη άλλων πεδίων. Σημαντικά «υπο-πεδία» της θεωρίας πληροφορίας είναι ο πηγαίος κώδικας, η χωρητικότητα καναλιού, η αλγοριθμική θεωρία πολυπλοκότητας, η αλγοριθμική θεωρία της πληροφορίας, τα στοιχεία θεωρίας της ασφάλειας, καθώς και τα μέτρα ενημέρωσης.
Επισκόπηση
Οι κύριες έννοιες της θεωρίας πληροφορίας μπορούν να γίνουν αντιληπτές λαμβάνοντας υπόψη το πιο διαδεδομένο μέσο της ανθρώπινης επικοινωνίας: τη γλώσσα. Δύο σημαντικές πλευρές μιας περιεκτικής γλώσσας είναι : Πρώτον, οι πιο κοινές αγγλικές λέξεις (όπως "a", "the", "I") ) πρέπει να είναι συντομότερες από τις όχι τόσο κοινές λέξεις (όπως "roundabout", "generation", "mediocre"), έτσι ώστε οι προτάσεις να μην είναι πολύ μεγάλες. Μια τέτοια εξισορρόπηση στο μήκος των λέξεων είναι ανάλογη με την συμπίεση δεδομένων και είναι απαραίτητη πλευρά του πηγαίου κώδικα. Δεύτερον, αν ένα μέρος της πρότασης δεν ακούστηκε ή ακούστηκε λάθος λόγω ενός θορύβου -για παράδειγμα, ένα διερχόμενο αυτοκίνητο ο ακροατής πρέπει να είναι ικανός να περισυλλέξει το νόημα από το υποκρυπτόμενο μήνυμα. Μία τέτοια σθεναρότητα είναι τόσο απαραίτητη για ένα ηλεκτρονικό σύστημα επικοινωνίας όσο και για την γλώσσα: Πιο σωστά, το «χτίσιμο» μιας τέτοιας σθεναρότητας στις επικοινωνίες γίνεται με την χωρητικότητα καναλιού. Ο πηγαίος κώδικας και η χωρητικότητα καναλιού είναι οι κύριες ασχολίες της θεωρίας της πληροφορίας. Σημειώστε ότι αυτές οι ασχολίες δεν έχουν καμία σχέση με την σημαντικότητα των μηνυμάτων. Για παράδειγμα, μια κοινή έκφραση όπως το “Ευχαριστώ πολύ ”, χρειάζεται περίπου τον ίδιο χρόνο με το να πεις ή να γράψεις την επείγουσα έκκληση “Κάλεσε ασθενοφόρο”, καθώς το τελευταίο μπορεί να είναι πιο σημαντικό και με περισσότερο νόημα. Παρόλα αυτά η θεωρία πληροφορίας, δεν λαμβάνει υπ’όψη τη σημαντικότητα του μηνύματος ή τη σημασία του, επειδή αυτά είναι ζητήματα της ποιότητας των δεδομένων και όχι από την ποσότητα και την αναγνωσιμότητα των δεδομένων, η τελευταία εκ των οποίων καθορίζεται αποκλειστικά από τις πιθανότητες.
Η θεωρία πληροφορίας γενικά θεωρείται ότι έχει θεμελιωθεί το 1948 από τον Κλοντ Σάνον κατά την δημιουργική του δουλειά «A Mathematical Theory of Communication». Το κλασσικό παράδειγμα της θεωρίας της πληροφορίας είναι το μηχανικό πρόβλημα της μετάδοσης της πληροφορίας μέσα από έναν θορυβώδες κανάλι. Τα πιο θεμελιώδη αποτελέσματα από αυτήν την θεωρία είναι το θεώρημα του Σάνον για τον πηγαίο κώδικα, που καθιερώνει ότι, κατά μέσο όρο, ο αριθμός των δυαδικών ψηφίων (bits) που χρειάζονται για να αναπαρασταθεί το αποτέλεσμα ενός αβέβαιου γεγονότος δίνεται από την εντροπία πληροφοριών του, και από το θεώρημα του Σάνον για το θορυβώδες κανάλι μεταφοράς, το οποίο δηλώνει ότι η αξιόπιστη επικοινωνία είναι δυνατή σε θορυβώδη κανάλια με την προϋπόθεση ότι ο συντελεστής της επικοινωνίας είναι κάτω από ένα ορισμένο όριο, το οποίο ονομάζεται χωρητικότητα καναλιού. Στην πράξη μπορούμε να προσεγγίσουμε την χωρητικότητα καναλιού χρησιμοποιώντας κατάλληλα συστήματα κωδικοποίησης και αποκωδικοποίησης.
Η Θεωρία της Πληροφορίας συσχετίζεται με μια συλλογή από καθαρές και εφαρμοσμένες επιστήμες που έχουν ερευνήσει και έχουν  καταφύγει στην άσκηση της μηχανολογίας κάτω από μία πληθώρα κατηγοριών ανά τον κόσμο περισσότερο από μισό αιώνα η και παραπάνω: Προσαρμοζόμενα συστήματα, συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, τεχνητή νοημοσύνη, πολύπλοκο σύστημα, επιστήμη συστημάτων, πληροφορική, μηχανική μάθηση, μαζί με συστήματα επιστημών. Η θεωρία της πληροφορίας είναι μία ευρεία και «βαθιά» θεωρία, με εξίσου ευρείες και «βαθιές» εφαρμογές, όπου ανάμεσα τους βρίσκεται και ο καίριος τομέας της Θεωρίας κωδικοποίησης.
Η Θεωρία της κωδικοποίησης ασχολείται βρίσκοντας ξεκάθαρες μεθόδους-κωδικες για να αυξήσει την απόδοση και να μειώσει τα σφάλματα δικτύου της επικοινωνίας των δεδομένων από ένα θορυβώδες κανάλι για να πλησιάσει το όριο που ο Σάνον απέδειξε ότι είναι το μέγιστο δυνατό για ένα τέτοιο κανάλι. Αυτοί οι κώδικες μπορούν να υποδιαιρεθούν σε συμπίεση δεδομένων και σε ανίχνευση και διόρθωση σφαλμάτων. Στην τελευταία αυτή περίπτωση πήρε πολλά χρόνια για να βρεθούν οι μέθοδοι,που ο Σάνον δουλεψε,αποδεικνύοντας ότι είναι εφικτές. Μιας τρίτης τάξεως κώδικες της θεωρίας της πληροφορίας είναι οι κρυπτογραφικοί αλγόριθμοι (κώδικες και αποκρυπτογραφήματα). Οι έννοιες, οι μέθοδοι και τα αποτελέσματα από τη Θεωρία Κωδικοποίησης και τη Θεωρία της Πληροφορίας χρησιμοποιούνται ευρέως στην Κρυπτογραφία και στην Κρυπτανάλυση.
Η Θεωρία της Πληροφορίας χρησιμοποιείται επίσης στην Ανάκτηση Πληροφοριών, συλλογή πληροφοριών, στα τυχερά παιχνίδια, στην στατιστική, ακόμα και στην σύνθεση μουσικής.
Ιστορική Αναδρομή
Το ορόσημο γεγονός που καθιέρωσε τον επιστημονικό κλάδο της θεωρίας της πληροφορίας και τον έφερε σε άμεση παγκόσμια προσοχή ήτανε η δημοσίευση του Κλοντ Σάνον,με τίτλο “ A Mathematical Theory of Communication” στο επιστημονικό περιοδικό Bell System Technical Journal τον Ιούλιο και τον Οκτώβριο του 1948.
Πριν από αυτή τη δημοσίευση περιορισμένες πληροφορίες-θεωρητικές ιδέες είχαν εξελιχθεί στα εργαστήρια Bell labs, όλες υποθετικά σιωπηρά γεγονότα ίσης πιθανότητας. Η δημοσίευση του Harry Nyquist το 1924, με τίτλο «Certain Factors Affecting Telegraph Speed» , περιέχει ένα θεωρητικό τμήμα που ποσοτικοποιεί τη νοημοσύνη και την ταχύτητα γραμμής κατά την οποία μπορεί να μεταδοθεί από ένα σύστημα επικοινωνίας, δίνοντας την σχέση όπου το W είναι η ταχύτητα μετάδοσης της νοημοσύνης,m ο αριθμός από διαφορετικά επίπεδα τάσης για να επιλέξουμε σε κάθε χρονικό βήμα και K είναι μια σταθερά. Η δημοσίευση του Ralph Hartley το 1928 με τίτλο «Transmission of Information» ,χρησιμοποιεί την λέξη πληροφορία ως μια μετρήσιμη ποσότητα που αντανακλά την ικανότητα του δέκτη να ξεχωρίζει μία σειρά από σύμβολα από μία οποιαδήποτε άλλη, έτσι ποσοτικοποιεί την πληροφορία, όπου S είναι ο αριθμός από πιθανά σύμβολα και n ο αριθμός από σύμβολα σε μία μετάδοση. Η φυσική μονάδα πληροφοριών ήταν επομένως το δεκαδικό ψηφίο,όπου αργότερα μετονομάστηκε σε hartley προς τιμήν του ως μονάδα ή κλίμακα ή μέτρηση της πληροφορίας. Ο Άλαν Τούρινγκ το 1940 χρησιμοποίησε παρόμοιες ιδέες σαν κομμάτι μιας στατιστικής ανάλυσης για το “σπάσιμο” των αλγορίθμων κρυπτογράφησης των Γερμανών κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο. Πολλά από τα μαθηματικά ″πίσω″ από την θεωρία της πληροφορίας αναπτύχθηκαν για το πεδίο της θερμοδυναμικής από τον Λούντβιχ Μπόλτσμαν και Josiah Willard Gibbs. Οι σχέσεις μεταξύ πληροφορίας-θεωρητικής εντροπίας και της θερμοδυναμικής εντροπίας, συμπεριλαμβανομένων των σημαντικών συνεισφορών του Rolf Landauer τη δεκαετία του 1960, διερευνώνται στο άρθρο «Entropy in thermodynamics and information theory»
Στην επαναστατική και πρωτοποριακή εργασία, η οποία είχε ολοκληρωθεί στα Bell Labs στα τέλη του 1944, ο Σάνον για πρώτη φορά εισήγαγε το ποσοτικό και ποιοτικό μοντέλο επικοινωνίας ως μια στατιστική διαδικασία που στηρίζεται η θεωρία της πληροφορίας, εισάγοντας τον ισχυρισμό ότι: “το θεμελιώδες πρόβλημα της επικοινωνίας είναι αυτό της αναπαραγωγής σε ένα σημείο, είτε ακριβώς είτε κατά προσέγγιση, ενός μηνύματος που επιλέχτηκε σε ένα άλλο σημείο”.
Με αυτό κατέληξαν στις επινοήσεις,
Ποσότητες πληροφορίας
Η επιλογή της βάσης του λογαρίθμου στη φόρμουλα που επακολουθεί καθορίζει το σύνολο της πληροφορίας της εντροπίας που χρησιμοποιήθηκε. Η συνηθέστερη μονάδα της πληροφορίας είναι το Bit, βασιζόμενο στον δυαδικό λογάριθμο(log2 n). Άλλες μονάδες συμπεριλαμβανομένου του nat, το οποίο βασίζεται στον φυσικό λογάριθμο (λογάριθμος με βαση το e), και στο hartley ή ban το οποίο βασίζεται στον κοινό λογάριθμο (λογάριθμος με βάση το 10).
Σ´ αυτά που ακολουθούν, η έκφραση της μορφής p \log p \, θεωρείται συμβατικά να είναι ίση με 0 όταν p=0..Αυτό δικαιολογείται επειδή  για οποιαδήποτε λογαριθμική βάση.
Εντροπία
Η εντροπία, H, μιας διακριτής τυχαίας μεταβλητής X είναι ένα μέτρο της ποσότητας της αβεβαιότητας που σχετίζεται με τη τιμή του X. Ας υποθέσουμε ότι μεταδίδονται 1000 bits (τα δυαδικά ψηφία 0 και 1). Εάν αυτά (bits) είναι γνωστά πριν από την μετάδοση (δηλαδή μια συγκεκριμένη τιμή με απόλυτη πιθανότητα), η λογική προστάζει ότι καμία πληροφορία δεν έχει μεταδοθεί. Αν, ωστόσο, κάθε bit είναι ισοπίθανα και ανεξάρτητα πιθανό να είναι 0 ή 1, 1000 bits (υπό την έννοια της θεωρίας της πληροφορίας) έχουν μεταδοθεί. Μεταξύ αυτών των δύο άκρων ,η πληροφορία μπορεί να ποσοτικοποιηθεί όπως ακολουθεί. Αν \mathbb{X} είναι το σύνολο από όλα τα μηνύματα που X μπορεί να είναι, και p(x) είναι η πιθανότητα κάποιου, τότε η εντροπία H του X καθορίζεται :
.
( Εδώ, I(x) είναι η «αυτό-πληροφορία», που είναι η συνεισφορά της εντροπίας σε ένα μήνυμα, και  είναι η Αναμενόμενη τιμή ) Μια σημαντική ιδιότητα της εντροπίας είναι ότι μεγιστοποιείται όταν όλα τα μηνύματα στο χώρο είναι ισοπίθανα p(x)=1/n , - δηλαδή πιο απρόβλεπτα -  στην οποία περίπτωση  H(X)=\log n. Η ειδική περίπτωση της εντροπίας πληροφοριών για μια τυχαία μεταβλητή με δύο εξαγόμενα είναι η δυαδική συνάρτηση της εντροπίας , που συνήθως αναγάγεται στην λογαριθμική βάση 2 :
Κοινή Εντροπία
Η κοινή εντροπία δύο διακριτών μεταβλητών X και Y είναι απλά η εντροπία από το ζεύγος : (X, Y). Αυτό συνεπάγεται ότι αν τα X και Y είναι ανεξάρτητα, τότε η κοινή εντροπία είναι το άθροισμα από τις ατομικές εντροπίες. Για παράδειγμα, αν (X, Y) συμβολίζει την θέση από ένα πιόνι σκακιού - X η γραμμή και Y η στήλη, τότε η κοινή εντροπία της γραμμής και της στήλης του πιονιού θα είναι η εντροπία της θέσης του.
Παρά τον παρόμοιο τρόπο γραφής, η κοινή εντροπία δεν πρέπει να συγχέεται με την «διασταυρούμενη εντροπία».
Η υπό συνθήκη εντροπία
Η υπό συνθήκη εντροπία ή υπό συνθήκη αβεβαιότητα του X, δεδομένης τυχαίας μεταβλητής Y, είναι η μέση υπό συνθήκη εντροπία πάνω από το Y :
Επειδή η εντροπία μπορεί να εξαρτηθεί από μια τυχαία μεταβλητή ή από αυτήν την μεταβλητή που έχει μια συγκεκριμένη τιμή, προσοχή πρέπει να δοθεί ώστε να μην συγχέονται αυτοί οι δύο ορισμοί της υπό συνθήκη εντροπίας, με τον πρώτο να χρησιμοποιείται συχνότερα. Μια βασική ιδιότητα αυτού του τύπου της υπό συνθήκη εντροπίας είναι ότι :
Κοινή Πληροφορία ( μετα-πληροφορία )
Η κοινή πληροφορία μετρά το ποσό της πληροφορίας που μπορεί να αποκτηθεί για μια τυχαία μεταβλητή παρατηρώντας μια άλλη. Είναι σημαντικό στην επικοινωνία όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μεγιστοποιήσει την ποσότητα της πληροφορίας που μοιράζεται ανάμεσα σε σταλμένα και εισερχόμενα σήματα. Η κοινή πληροφορία του X σε σχέση με το Y δίνεται από:
Όπου SI είναι η σημειακή κοινή πληροφορία.
Μια βασική ιδιότητα της κοινής πληροφορίας είναι ότι
Με δεδομένο το Y, μπορούμε να σώσουμε κατά μέσο όρο I(X; Y) bits στην κωδικοποίηση του Χ , από ότι αν το Υ είναι άγνωστο.
Η κοινή πληροφορία είναι συμμετρική:
Η κοινή πληροφορία μπορεί να εκφραστεί ως η «μέση απόκλιση» του Kullback–Leibler ανάμεσα στην μεταγενέστερη κατανομή πιθανότητας του Χ δεδομένης της τιμής του Υ και την προγενέστερη κατανομή στο Χ:
Με άλλα λόγια, αυτή είναι μια μέτρηση του πόσο πολύ, κατά μέσο όρο, η κατανομή της πιθανότητας στο Χ θα αλλάξει αν η τιμή του Υ είναι δεδομένη. Αυτό συνήθως επαναπροσδιορίζεται ως η απόκλιση από το γινόμενο της οριακής κατανομής επί την πραγματική κοινή κατανομή:
Η κοινή πληροφορία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το log-likelihood ratio test (ένα στατιστικό τεστ που χρησιμοποιείται για να συγκρίνει τη φόρμα δυο μοντέλων) στα πλαίσια των πινάκων ενδεχομένων και της πολυωνυμικής κατανομής και στο στατιστικό x^2 -test του Pearson: η κοινή πληροφορία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό της ανεξαρτησίας μεταξύ ενός ζεύγους μεταβλητών και έχει καλά καθορισμένη ασυμπτωτική κατανομή.
Kullback-Leibler απόκλιση
Η απόκλιση του Κullback-Leibler (ή αλλιώς απόκλιση της πληροφορίας ή σχετική εντροπία) είναι ένας τρόπος για να συγκρίνεις δυο κατανομές: μια "πραγματική" κατανομή πιθανοτήτων p(X) και μία αυθαίρετη κατανομή πιθανοτήτων q(X). Αν συμπιέσουμε δεδομένα με ένα τρόπο που υποθέτει ότι q(X) είναι η κατανομή πίσω από κάποια δεδομένα, τότε στην πραγματικότητα το p(X) είναι η σωστή κατανομή, η απόκλιση του Kullback-Leibler είναι ο μέσος αριθμός επιπλέον bits ανά δεδομένο που είναι απαραίτητο για τη συμπίεση. Είναι επομένως ορισμένο
Αν και μερικές φορές χρησιμοποιείται σαν μια μετρική απόσταση, η απόκλιση του Kullback-Leibler δεν είναι μία πραγματική μετρική εφόσον δεν είναι συμμετρική και δεν ικανοποιεί την Τριγωνική ανισότητα.
Η απόκλιση του Kullback-Leibler των πρότερων από την αλήθεια
Μια άλλη ερμηνεία της απόκλισης του Kullback-Leibler είναι αυτή: ας υποθέσουμε ότι ένας αριθμός X πρόκειται να επιλεχθεί από ένα διακριτό σύνολο με την κατανομή της πιθανότητας p(X). Αν η Αλίκη ξέρει την πραγματική κατανομή p(X) ενώ ο Βασίλης πιστεύει ότι η κατανομή είναι q(X), τότε ο Βασίλης μπορεί να είναι πιο έκπληκτος από την Αλίκη, κατά μέσο όρο, βλέποντας την τιμή του X. Η απόκλιση του Kullback-Leibler είναι η αντικειμενική αναμενόμενη τιμή από του Βασίλη την κατάπληξη μείον την κατάπληξη της Αλίκης, μετρημένη σε bit αν ο λογάριθμος είναι στην βάση 2. Έτσι, ο βαθμός στον οποίο πιστεύει ο Βασίλης είναι "λάθος", αυτό μπορεί να ποσοτικοποιηθεί με όρους του κατά πόσο είναι αναμενόμενο να τον κάνει "άσκοπα έκπληκτο".
Θεωρία Κωδικοποίησης
Η θεωρία κωδικοποίησης είναι από τις σημαντικότερες και πιο άμεσες εφαρμογές της θεωρίας πληροφορίας. Μπορεί να υποδιαιρεθεί σε θεωρία πηγαίου κώδικα και σε θεωρία κωδικοποίησης καναλιού. Χρησιμοποιώντας μία στατιστική περιγραφή για δεδομένα, η θεωρία της πληροφορίας προσδιορίζει τον αριθμό των bits που χρειάζεται για να περιγραφούν τα δεδομένα, ο οποίος είναι η εντροπία πληροφορίας της πηγής.
Αυτή η "διαίρεση" της θεωρίας κωδικοποίησης σε συμπίεση και μετάδοση δικαιολογείται από τα θεωρήματα πληροφορίας μετάδοσης, ή από τα θεωρήματα διαχωρισμού πηγής-καναλιού που δικαιολογούν την χρήση των bits σαν το παγκόσμιο "νόμισμα" για  την πληροφορία σε πολλές περιπτώσεις. Ωστόσο, αυτά τα θεωρήματα περιέχουν την κατάσταση όπου ένας χρήστης που μεταδίδει επιθυμεί να επικοινωνήσει με έναν χρήστη-αποδέκτη. Σε σενάρια με παραπάνω από έναν πομπούς, παραπάνω από έναν αποδέκτη (το τηλεοπτικό κανάλι) ή ενδιάμεσους "βοηθούς" (το αναμεταδιδόμενο κανάλι) ή περισσότερα γενικά δίκτυα, συμπίεση ακολουθούμενη από μετάδοση δεν μπορεί πλέον να είναι η καλύτερη δυνατή. Η θεωρία πληροφορίας δικτύου αναφέρεται σ αυτά τα μοντέλα επικοινωνίας με πολλούς συντελεστές.
Πηγαίος(α) Κώδικας (Θεωρία)
Οποιαδήποτε διαδικασία που παράγει επιτυχημένα μηνύματα μπορεί να θεωρηθεί ως μια πηγή πληροφορίας. Μια πηγή χωρίς μνήμη είναι μια στην οποία κάθε μήνυμα είναι μια ανεξάρτητη, ταυτόσημα κατανεμημένη, τυχαία μεταβλητή, ενώ οι ιδιότητες της εργοδικής θεωρίας και της στατικής διαδικασίας επιβάλλουν πιο γενικούς περιορισμούς. Όλες αυτές οι πηγές είναι στοχαστικές. Αυτοί οι όροι είναι καλά μελετημένοι στα δικά τους πεδία ανεξάρτητα από το πεδίο της θεωρίας πληροφοριών.
Ρυθμός
Ο ρυθμός της πληροφορίας είναι η μέση εντροπία για κάθε σύμβολο. Για πηγές χωρίς μνήμη, αυτό είναι απλά η εντροπία του κάθε συμβόλου, ενώ, στην περίπτωση μιας στατικής στοχαστικής διαδικασίας, είναι
που είναι, το όριο της κοινής εντροπίας ανά σύμβολο. Για στατικές πηγές, αυτές οι δυο εκφράσεις δίνουν το ίδιο αποτέλεσμα. Είναι σύνηθες στην θεωρία της πληροφορίας να αναφερόμαστε στο «ρυθμό» ή την «εντροπία» μιας γλώσσας. Αυτό είναι κατάλληλο, για παράδειγμα, όταν η πηγή της πληροφορίας είναι η αγγλική πεζογραφία. Ο ρυθμός μιας πηγής πληροφορίας είναι συνδεδεμένος με τον πλεονασμό και με το πόσο καλά μπορεί να συμπιεστεί το αντικείμενο του πηγαίου κώδικα.
Χωρητικότητα καναλιού
Κύριο άρθρο: Χωρητικότητα καναλιού
Οι επικοινωνίες μέσω ενός καναλιού – όπως ένα καλώδιο Ethernet – είναι το πρωταρχικό κίνητρο της θεωρίας πληροφοριών. Όπως ο οποιοσδήποτε που έχει χρησιμοποιήσει ένα τηλέφωνο (σταθερό ή κινητό) ξέρει, ωστόσο, ότι τέτοια κανάλια συχνά αποτυγχάνουν να παράγουν ακριβή ανακατασκευή ενός σήματος: θόρυβο, περιόδους σιγής και άλλες μορφές φθοράς σήματος συχνά μειώνουν την ποιότητα. Πόση πληροφορία κάποιος μπορεί να ελπίζει να μεταδώσει μέσω ενός θορυβώδους (ή αλλιώς ημιτελούς) καναλιού; Θεωρούμε τη διαδικασία επικοινωνίας μέσω ενός διακριτού καναλιού. Ένα απλό μοντέλο της διαδικασίας δίνεται παρακάτω:
Εδώ το Χ παριστάνει το σύνολο των μηνυμάτων που μεταδίδονται και Υ το σύνολο των εισερχόμενων μηνυμάτων στη μονάδα του χρόνου μέσω του καναλιού μας. Έστω p(y|x) η συνάρτηση της δεσμευμένης πιθανότητας κατανομής του Υ δεδομένου του Χ. Θα θεωρήσουμε την p(y|x) εγγενή σταθερή ιδιότητα του επικοινωνιακού μας καναλιού (που αντιπροσωπεύει τη φύση του θορύβου του καναλιού μας). Τότε η κοινή κατανομή του Χ και Υ είναι εντελώς καθορισμένη από το κανάλι μας και από την επιλογή της f(x), η οριακή κατανομή των μηνυμάτων που διαλέγουμε να στείλουμε μέσω του καναλιού. Κάτω από αυτούς τους περιορισμούς θα θέλαμε να μεγιστοποιήσουμε το ρυθμό της πληροφορίας ή του σήματος, που μπορούμε να μεταδίδουμε μέσω του καναλιού. Η κατάλληλη μέτρηση για αυτό είναι η κοινή πληροφορία και αυτή η μέγιστη κοινή πληροφορία καλείται Χωρητικότητα καναλιού και δίνεται από τον τύπο:
Αυτή η χωρητικότητα έχει την ακόλουθη ιδιότητα που σχετίζεται με τη μετάδοση μιας πληροφορίας σε ρυθμό R (όπου R είναι συνήθως bits ανά σύμβολο). Για οποιοδήποτε ρυθμό πληροφορίας R<C και σφάλμα κώδικα ε>0, για ένα αρκετά μεγάλο Ν, υπάρχει ένας κώδικας μήκους Ν και ρυθμού ≥ R και ένας αλγόριθμος αποκωδικοποίησης τέτοιος ώστε η μέγιστη πιθανότητα ενός τετραγωνικού σφάλματος να είναι ≤ ε. Είναι πάντα πιθανό να μεταδοθεί με αυθαίρετα μικρό τετραγωνικό σφάλμα. Επιπροσθέτως για οποιοδήποτε ρυθμό R>C, είναι απίθανο να μεταδοθεί με αυθαίρετα μικρό τετραγωνικό σφάλμα. Η κωδικοποίηση καναλιού ασχολείται με το να βρει σχετικά βέλτιστους κώδικες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μεταδώσουν δεδομένα μέσω ενός θορυβώδους καναλιού με ένα μικρό σφάλμα κωδικοποίησης και ένα ρυθμό κοντά στη χωρητικότητα του καναλιού.
Χωρητικότητα συγκεκριμένων μοντέλων καναλιού
Ένα συνεχόμενο ανάλογο επικοινωνίας κανάλι υποκείμενο στον θόρυβο Gaussian Ένα δυαδικό συμμετρικό κανάλι(ΔΣΚ) διασταυρωμένο με την πιθανότητα p είναι μία δυαδική είσοδος, το δυαδικό κανάλι εξόδου το οποίο αντιστρέφει την είσοδο με πιθανότητα p. Το ΔΣΚ έχει χωρητικότητα  bits ανά κανάλι σε χρήση όπου  είναι η δυαδική συνάρτηση εντροπίας στον λογάριθμο με βάση 2:
Ένα δυαδικό κανάλι διαγραφής(ΔΚΔ) με διαγραφόμενη πιθανότητα p είναι μια δυαδική είσοδος,τριαδικό κανάλι εξόδου. Οι πιθανές έξοδοι του καναλιού είναι 0,1 και ένα τρίτο σύμβολο 'e' που ονομάζεται διαγραφή (erasure). Το σύμβολο αυτό συμβολίζει την ολοκληρωτική απώλεια της πληροφορίας για ένα bit εισόδου. Η χωρητικότητα ενός ΔΚΔ ειναι 1-p bits ανά χρήση καναλιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνητική Κατηγορία:Θετικές επιστήμες Κατηγορία:Εποχή της πληροφορίας
Ρωμαϊκό υδραγωγείο Νικόπολης
μικρογραφία|300x300εσ|Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Νικόπολης thumb|Η σήραγγα του Ρωμαϊκού Υδραγωγείου Νικόπολης|300px|right thumb|Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Νικόπολης,περιοχή Στεφάνης|300px|right thumb|300px|right|Νυμφαίον Νικοπόλεως, Πρέβεζα thumb|Υδατοδεξαμενές Νικόπολης (Βαγένια)|300px|right Το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Νικόπολης είναι ένα θαυμαστό έργο αρχαίας τεχνολογίας, μια υπερκατασκευή μήκους 50χλμ. Χάρη στην υπερκατασκευή αυτή, υδροδοτήθηκε από απόσταση 50 χλμ μια νέα πόλη, η Νικόπολη (αρχ. Νικόπολις) με πληθυσμό 150.000 κατοίκων σύμφωνα με τις νέες εκτιμήσεις των αρχαιολόγων, από τις πηγές του Λούρου ποταμού στον Αγιο Γεώργιο Πρέβεζας.
Ιστορία
Η Νικόπολη άρχισε να κτίζεται το έτος 30-29 π.Χ. και υπολογίζεται ότι πληθυσμιακά η συγκρότησή της κράτησε 50 τουλάχιστον χρόνια. Ο αυτοκράτωρ Οκταβιανός Αύγουστος ανάγκασε διά της βίας κατοίκους άλλων πόλεων όπως η Πανδοσία (Ήπειρος), η Αρχαία Εφύρα, η Αρχαία Κασσώπη, η Αρχαία Αμβρακία, το Αρχαίο Όρραον, η Αρχαία Βερενίκη, οι Αρχαίες Βατίες, η Αρχαία Ελάτρεια, το Αρχαίο Βουχέτιον, πόλεις της Ακαρνανίας, το Αρχαίο Θύρρειον, η Αρχαία Κεκροπία, η Αρχαία Αλυζία, κλπ, να μετοικήσουν στην Νικόπολη. Υπολογίζεται με βάση τα σημερινά ανασκαπτικά δεδομένα (Δρ. Κωνσταντίνος Ζάχος, 2001) ότι η Νικόπολη έφτασε σε πληθυσμό τις 150.000 κατοίκους και όχι τις 300.000 όπως παλαιότερα εγράφετο.
Αρχικά η ύδρευση πρέπει να γινόταν από τις εκβολές του Λούρου ποταμού (με βαρέλια), από τοπικές μικρές πηγές και φυσικά από πολλά πηγάδια. Ένα τέτοιο πηγάδι φαίνεται σήμερα μπροστά από τα παλαιοχριστιανικά τείχη δίπλα στην επαρχιακή οδό Πρέβεζας – Ιωαννίνων. Όμως οι ανάγκες της νέας πόλης σε νερό ήταν τεράστιες. Έτσι δόθηκε η εντολή από τον Οκταβιανό και σταδιακά κατασκευάσθηκε ένα εντυπωσιακό και κολοσσιαίο έργο, με το οποίο μεταφέρθηκε άφθονο νερό από τις πηγές Β του Λούρου ποταμού που βρίσκονται στο χωριό Άγιος Γεώργιος Πρέβεζας, μέχρι το Νυμφαίον και τις υδατοδεξαμενές του υδραγωγείου (βαγένια) που σώζονται σήμερα στην Νικόπολη.
Το μεγαλειώδες αυτό έργο έχει μήκος 45-50 χλμ. και αποτελείται από εναλλασσόμενα συστήματα εναέριου υδραγωγείου με αψίδες, από σήραγγα στο βουνό, δίπλα στο σύγχρονο φράγμα της ΔΕΗ, και επίγεια συστήματα αυλακοσωλήνων. Κατά τις πλέον αισιόδοξες απόψεις, υπολογίζεται ότι η κατασκευή του Ρωμαϊκού Υδραγωγείου Νικοπόλεως να κράτησε περί τα τριάντα χρόνια και συνεπώς πρέπει να παραδόθηκε σε χρήση την περίοδο που γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός, ενώ κατά τις πλέον απαισιόδοξες απόψεις, πρέπει να αποπερατώθηκε στο δεύτερο ήμισυ του 2ου μ.Χ. αιώνα (150-200 μ.Χ.). Δυστυχώς δεν είναι διαθέσιμα γραπτά κείμενα σχετικά με το μεγαλειώδες αυτό έργο. , . Σημείωση: Ο Ποταμός Λούρος βασικά αποτελεί συλλογή υδάτων του όρους Τόμαρος (Ολύτσικας) Ιωαννίνων, του Ξηροβουνίου Αρτας, των Ορέων Κασσώπης και των ορέων Βαλαωρίτη Λούρου. Βασικά οι πηγές του είναι τρεις: Πηγές Α: Τέροβο. Πηγές Β: Αγιος Γεώργιος Πρέβεζας. Πηγές Γ: Αναβρυστικά Λούρου Πρέβεζας.
Η διαδρομή του Υδραγωγείου
Η διαδρομή που ακολούθησε το ρωμαϊκό υδραγωγείο Νικόπολης ήταν: Πηγές Αγίου Γεωργίου - εναέριο υδραγωγείο Αγ. Γεώργιος - επίγειοι αυλακοσωλήνες, σήραγγα στο βουνό έναντι φράγματος ΔΕΗ στην Παντάνασσα – αυλακοσωλήνες στο Ριζοβούνι παρά την λίμνη Ζηρού - Αυλακοσωλήνες Στεφάνης – αυλακοσωλήνες «Σκάλας» Λούρου – αυλακοσωλήνες Ωρωπού (ΒΔ άκρη, σήμερα στάνη, κοντά στο δασάκι), - αυλακοσωλήνες Σφηνωτού – αυλακοσωλήνες Πολύβρυσου (Σέσοβο) – αυλακοσωλήνες κάμπου Καμαρίνας - εναέριο υδραγωγείο αψίδων Αρχάγγελου - αυλακοσωλήνες Νέας Σινώπης – αυλακοσωλήνες Καναλίου – Εναέριο υδραγωγείο στους πρόποδες των λόφων Κούκου Νικοπόλεως – Εναέριοι Σωλήνες χωραφιών στη Νικόπολη - Νυμφαίον («Μπούφι»).
Από το Νυμφαίον το νερό φαίνεται ότι διαμοιράζονταν σε αυλακοσωλήνες εδάφους αλλά και σε εναέριους αυλακοσωλήνες προς το Νότιο και Ανατολικό τμήμα του πολεοδομικού ιστού της Νικόπολης, προς τις Υδατοδεξαμενές της Νικόπολης και προς τις δύο Ρωμαϊκές Θέρμες (Μπεντένια). Η αρχαιολογική Υπηρεσία (ΙΒ και ΛΓ εφορείες αρχαιοτήτων) έχει αποτυπώσει και χαρτογραφήσει όλα τα εναπομείναντα στοιχεία του Ρωμαϊκού Υδραγωγείου, και τα έχει οριοθετήσει ως απαγορευμένο αρχαιολογικό χώρο.
Περιγραφή του Υδραγωγείου
Το ρωμαϊκό υδραγωγείο της αρχαίας Νικόπολης ξεκινάει από το βόρειο άκρο της κοιλάδας του Λούρου, κοντά στο χωριό Αγ. Γεώργιος, βόρεια της Φιλιππιάδας. Κατασκευάστηκε μετά την ίδρυση της Νικόπολης από τον Οκταβιανό-Αύγουστο, για να εξασφαλίσει την υδροδότηση της νέας πόλης. Ο αγωγός του υδραγωγείου μήκους 50χλμ. περίπου, μετέφερε πόσιμο νερό από τις πηγές του ποταμού Λούρου στη Νικόπολη. Οι Ρωμαίοι αρχιτέκτονες, για να αντιμετωπίσουν την υψομετρική διαφορά (περίπου 80 μέτρων) που υπάρχει ανάμεσα στις πηγές του ποταμού και τη Νικόπολη κατασκεύασαν τον αγωγό με κλίση προς τη θάλασσα. Ο αγωγός περνούσε από το λόφο Κοκκινόπηλο και διέσχιζε πλαγιές λόφων, ποταμούς και πεδιάδες. Για να παρακάμψουν την ανάγλυφη διαμόρφωση του εδάφους χρησιμοποίησαν τρεις τρόπους για την κατασκευή του: α) τη δημιουργία αύλακα κατά μήκος της πλαγιάς των λόφων με τοξωτή στεγανοποιημένη κάλυψη και τετράγωνα ανοίγματα εξαερισμού, β) τη διάνοιξη σήραγγας στην περιοχή του Κοκκινόπηλου με πυργοειδή ανοίγματα εξαερισμού, γ) κατασκευή πεσσοστοιχιών με εναέριους σκεπαστούς αυλακοσωλήνες, που γεφύρωναν τα τμήματα μεταξύ των λόφων και οδηγούσαν το νερό στις δεξαμενές της Νικόπολης.
Λείψανα του υδραγωγείου σώζονται σε αρκετά σημεία της διαδρομής του, όπως στον Άγιο Γεώργιο (σώζονται πεσσοστοιχίες σε αρκετό ύψος), στην κοινότητα Ριζοβουνίου και στην κοινότητα Αρχαγγέλου. Επίσης στην περιοχή της Νικόπολης, εντοπίστηκαν 14 πεσσοί από την πεσσοστοιχία του (Δυτική Πύλη). Ένας διπλός γωνιαίος πεσσός σε απόσταση 18 m. από το Νυμφαίο Πβ φαίνεται πως χρησιμοποιήθηκε για να συνδεθεί ο αγωγός με τη βόρεια δεξαμενή, ο οποίος στη συνέχεια περνούσε πάνω από την Πύλη έως το Νυμφαίο Πα, φτάνοντας έτσι στη δεύτερη νότια δεξαμενή.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Υδραγωγεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Νομός Πρέβεζας Κατηγορία:Ρωμαϊκά υδραγωγεία εκτός Ρώμης
Μέλμπουρν Βίκτορι ΦΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστραλίας
Πνευμονία
Η πνευμονία είναι φλεγμονώδης νόσος του πνεύμονα που επηρεάζει πρωτίστως τους μικροσκοπικούς σάκους αέρα που είναι γνωστοί ως πνευμονικές κυψελίδες. Συνήθως προκαλείται από ιογενείς μολύνσεις ή βακτήρια και λιγότερο συχνά από άλλους μικροοργανισμούς, ορισμένα φάρμακα και άλλες παθήσεις γνωστές ως αυτοάνοσα νοσήματα.
Στα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνονται ο βήχας, ο πόνος στο στήθος, ο πυρετός, και η δύσπνοια. Στα διαγνωστικά εργαλεία περιλαμβάνονται οι ακτίνες Χ και η καλλιέργεια πτύελου. Υπάρχουν εμβόλια που εμποδίζουν ορισμένους τύπους πνευμονίας. Η θεραπεία της νόσου εξαρτάται από το υποκείμενο αίτιό της. Κατά της βακτηριακής πνευμονίας χορηγείται αγωγή με αντιβιοτικά. Αν η πνευμονία είναι σοβαρής μορφής, συνήθως γίνεται εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο.
Η πνευμονία παρουσιάζεται ετησίως σε περίπου 450 εκατομμύρια ανθρώπους, επτά επί τοις εκατό του συνολικού παγκόσμιου πληθυσμού και προκαλεί περίπου 4 εκατομμύρια θανάτους. Αν και η πνευμονία θεωρούταν από τον Ουίλλιαμ Όσλερ τον 19ο αιώνα ως "αρχηγό των θανατηφόρων", με τον ερχομό της αντιβιοτικής θεραπείας και εμβολίων έχει σημειωθεί βελτίωση στους βαθμούς επιβίωσης. Εντούτοις, στις αναπτυσσόμενες χώρες, μεταξύ των πολύ νεαρών και πολύ ηλικιωμένων, αλλά και στους ασθενείς με χρόνιες παθήσεις, η πνευμονία παραμένει σημαντική αιτία θανάτου.
Ευρήματα και συμπτώματα
Οι πάσχοντες από πνευμονική λοίμωξη συχνά εμφανίζουν παραγωγικό βήχα, πυρετό συνοδευόμενο από ρίγη, δύσπνοια, οξύ ή διαπεραστικό πόνο στο στήθος κατά τη βαθιά αναπνοή και έναν αυξημένο αναπνευστικό ρυθμό. Στους ηλικιωμένους, το πιο εμφανές εύρημα ενδέχεται να είναι η σύγχυση. Τα συνήθη ευρήματα και συμπτώματα σε παιδιά είναι ο πυρετός, ο βήχας και η γρήγορη αναπνοή ή η δύσπνοια.
Ο πυρετός δεν αποτελεί σαφές σύμπτωμα, διότι εμφανίζεται σε πολλές άλλες συχνές ασθένειες και μπορεί να απουσιάζει σε όσους πάσχουν από σοβαρή μορφή πνευμονίας ή υποσιτισμό. Επίσης, ο βήχας συχνά απουσιάζει σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 μηνών. Πιο σοβαρά ευρήματα και συμπτώματα ενδέχεται να περιλαμβάνουν: μελανό δέρμα, μειωμένη δίψα, σπασμούς, συνεχείς εμετούς, ακραίες θερμοκρασίες ή μείωση του επιπέδου συνείδησης.
Οι βακτηριδιακές και οι ιογενείς περιπτώσεις πνευμονίας συνήθως εμφανίζονται συνοδευόμενες από παρόμοια συμπτώματα. Μερικά αίτια σχετίζονται με κλασικά, αλλά μη συγκεκριμένα κλινικά χαρακτηριστικά. Η πνευμονία που προκαλείται από βακτήρια λεγιονέλλα μπορεί να συνοδεύεται από πόνο στην κοιλιακή χώρα, διάρροια ή σύγχυση, ενώ η πνευμονία που προκαλείται από το βακτήριο πνευμονικός στρεπτόκοκκος σχετίζεται με πτύελο στο χρώμα της σκουριάς και η πνευμονία που προκαλείται από το βακτήριο κλεμπσιέλλα μπορεί να συνοδεύεται από πτύελα που περιέχουν αίμα, τα οποίο συχνά παρομοιάζονται με "ζελέ μούρων". Τα πτύελα με αίμα (φαινόμενο γνωστό ως αιμόπτυση) μπορούν επίσης να παρουσιαστούν σε περιπτώσεις φυματίωσης, Gram-αρνητικής πνευμονίας και πνευμονικών αποστημάτων, όπως και οξείας βρογχίτιδας. Η πνευμονία από μυκόπλασμα μπορεί να εμφανιστεί λόγω οιδήματος των λεμφαδένων στο λαιμό, πόνου στις αρθρώσεις ή μόλυνσης του μέσου αυτιού. Το σύμπτωμα του συριγμού συνοδεύει πιο συχνά την ιογενή από την βακτηριακή πνευμονία.
Μηχανισμός λοίμωξης
Η πνευμονία οφείλεται στην αναπαραγωγή μικροοργανισμών σε ένα σημείο του πνεύμονα. Συνήθως, μεταφέρονται εκεί μέσω εισροφησης από τον φάρυγγα. Άλλοι τρόποι μετάδοσης είναι η εισπνοή μολυσμένων σταγονιδίων, η αιματογενής μεταφορά μικροβίων από άλλα οργανα προς τον πνεύμονα, ή λιγοτερο συνηθισμένα, από γειτονικά όργανα (διάφραγμα, υπεζωκότα). Οι αμυντικοί μηχανισμοί του πνεύμονα (βήχας, μακροφάγα, λεμφαδενικός καθαρισμός) αντιμετωπίζουν συνήθως την εισοδο των μικροβίων, ωστόσο αν ο παθογόνος οργανισμός καταφέρει και πολλαπλασιαστεί, θα παρουσιασει ο οργανισμός φλεγμονώδη αντίδραση (μέσω παραγωγής από τα λευκοκύτταρα ουσιών που επάγουν την φλεγμονή πχ ιντερλευκίνη-1). Συνήθως ο ασθενής παρουσιάζει πυρετό και αναπνευστική δυσχέρια.
Μικροβιολογία της πνευμονίας
Η πνευμονία οφείλεται σε μολύνσεις που προκαλούν κυρίως βακτήρια ή ιοί και σε λιγότερες περιπτώσεις, μύκητες και παράσιτα. Αν και έχουν αναγνωριστεί πάνω από 100 στελέχη λοιμογόνων παραγόντων, μόνο ορισμένα από αυτά ευθύνονται για την πλειοψηφία των περιπτώσεων εμφάνισης πνευμονίας. Μολύνσεις μικτού τύπου, που προκαλούνται ταυτόχρονα από ιούς και βακτήρια μπορούν να εμφανιστούν μέχρι και σε 45% των περιπτώσεων μόλυνσης παιδιών και σε 15% σε ενήλικες. Η απομόνωση του νοσογόνου παράγοντα μπορεί να αποτύχει στις μισές περίπου περιπτώσεις, παρά τη διεξαγωγή προσεκτικών ελέγχων.
Ο όρος πνευμονία χρησιμοποιείται ενίοτε με πιο ευρεία έννοια, για να χαρακτηρίσει οποιαδήποτε κατάσταση επιφέρει φλεγμονή των πνευμόνων (η οποία μπορεί για παράδειγμα να προκληθεί από αυτοάνοσα νοσήματα, χημικά εγκαύματα ή αντιδράσεις σε φάρμακα). Ωστόσο, είναι ακριβέστερο αυτού του είδους η φλεγμονή να χαρακτηρίζεται ως πνευμονίτιδα. Ιστορικά, οι λοιμογόνοι παράγοντες χωρίζονταν σε "τυπικούς" και "άτυπους", βάσει της θεωρητικής προβολής τους, αλλά εφόσον τα διαθέσιμα στοιχεία δεν στηρίζουν αυτή τη διάκριση, δεν δίνεται πλέον έμφαση σε αυτήν.
Οι συνθήκες και οι παράγοντες κινδύνου προδιάθεσης για πνευμονία συμπεριλαμβάνουν τα εξής: κάπνισμα, ανοσοανεπάρκεια, αλκοολισμός, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, χρόνια νεφροπάθεια και ηπατική νόσος. Η χρήση φαρμάκων για τη μείωση παραγωγής οξέων –όπως οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων ή οι αναστολείς H2– σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο πνευμονίας. Η προχωρημένη ηλικία αυξάνει επίσης τις πιθανότητες προσβολής από πνευμονία.
Βακτήρια
Τα βακτήρια αποτελούν το συχνότερο αίτιο πνευμονίας της κοινότητας (ΠτΚ). Σε σχεδόν 50% των περιπτώσεων απομονώθηκε το βακτήριο πνευμονικός στρεπτόκοκκος. Άλλα βακτήρια που απομονώνονται συχνά περιλαμβάνουν τα εξής: Haemophilus influenzae στο 20% των περιπτώσεων, Chlamydophila pneumoniae στο 13% και Mycoplasma pneumoniae στο 3%; Staphylococcus aureus; Moraxella catarrhalis; Legionella pneumophila και Gram-negative bacilli. Ένα πλήθος ανθεκτικών σε αντιβιοτικά εκδοχών των παραπάνω μολύνσεων γίνονται όλο και συχνότερες, όπως ο Πνευμονικός στρεπτόκοκκος (DRSP) και ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη χρυσίζων σταφυυλόκκοκος(MRSA).
Η εξάπλωση οργανισμών διευκολύνεται όταν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου. Ο αλκοολισμός σχετίζεται με το βακτήριο Πνευμονικός στρεπτόκοκκος, αναερόβιους οργανισμούς και το βακτήριο Mycobacterium tuberculosis. Το κάπνισμα εντείνει τις επιπτώσεις του πνευμονικού στρεπτόκοκκου, της “αιμοφίλου ινφλουέντζας , των Moraxella catarrhalis και Legionella pneumophila''. Η έκθεση σε πουλιά σχετίζεται με τον οργανισμό Chlamydia psittaci; τα αγροτικά ζώα με τον Coxiella burnetti, η πνευμονική εισρόφηση σχετίζεται με αναερόβιους οργανισμούς και η κυστική ίνωση με τους οργανισμούς Pseudomonas aeruginosa και Staphylococcus aureus. Ο οργανισμός πνευμονικός στρεπτόκοκκος είναι συχνότερος τον χειμώνα και θα πρέπει να θεωρείται κύριος ύποπτος σε ασθενείς που παρουσιάζουν έντονη εισρόφηση αναερόβιων οργανισμών.
Μύκητες
Η μυκητιασική πνευμονία δεν αποτελεί συχνό φαινόμενο, αλλά εμφανίζεται πιο συχνά σε ασθενείς με αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα λόγω AIDS, ανοσοκατασταλτικά φάρμακα και άλλα ιατρικά προβλήματα. Προκαλείται συνήθως από το Histoplasma capsulatum, βλαστομυκητιάσεις, τους μύκητες Cryptococcus neoformans, Pneumocystis jiroveci και Coccidioides immitis. Η ιστοπλάσμωση συναντάται συνήθως στη λεκάνη απορροής του Μισσισσιππή, ενώ η κοκκιδιοειδομυκητίαση συναντάται συνήθως στις Νοτιοδυτικές ΗΠΑ. Το πλήθος των κρουσμάτων έχει αρχίσει να αυξάνεται το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, λόγω των αυξημένων μετακινήσεων και το βαθμό ανασοκαταστολής του ανθρώπινου πληθυσμού.
Παράσιτα
Οι πνεύμονες μπορούν να επηρεαστούν από ένα πλήθος παρασίτων, όπως τα εξής: Toxoplasma gondii, Strongyloides stercoralis,Ascaris lumbricoides και Plasmodium malariae. Οι οργανισμοί αυτοί συνήθως εισέρχονται στο σώμα μέσω της άμεσης δερματικής επαφής, της εισρόφησης ή ενός εντόμου-φορέα. Με εξαίρεση το Paragonimus westermani, τα περισσότερα παράσιτα δεν επηρεάζουν συγκεκριμένα τους πνεύμονες, αλλά επιδρούν σε αυτούς ως δευτερογενείς επίπτωση μετά από άλλα σημεία του σώματος. Ορισμένα παράσιτα, ειδικά όσα ανήκουν στα γένη Ascaris καιStrongyloides, προκαλούν μια έντονη ηωσιονοφιλική αντίδραση που μπορεί να επιφέρει ηωσιονοφιλική πνευμονία. Σε περιπτώσεις άλλων μολύνσεων, όπως της ελονοσίας, οι πνεύμονες επηρεάζονται κυρίως λόγω συστημικής φλεγμονής που προκαλείται από κυτοκίνη. Στον ανεπτυγμένο κόσμο αυτού του είδους λοιμώξεις συναντώνται συχνότερα σε άτομα που επιστρέφουν από ταξίδια ή σε μετανάστες. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι μολύνσεις αυτές συναντώνται συχνότερα σε όσους βρίσκονται σε κατάσταση ανοσοκαταστολής.
Ιδιοπαθής
Η ιδιοπαθής διάμεση πνευμονία, γνωστή και ως μη λοιμώδης πνευμονία αποτελεί τάξη διάχυτων πνευμονοπαθειών. Αυτές περιλαμβάνουν τις εξής: διάχυτη κυψελιδική βλάβη, οργανούμενη πνευμονία, μη ειδική ενδιάμεση πνευμονία, λεμφοκυτταρική διάμεση πνευμονία, αποφολιδωτική διάμεση πνευμονία, αναπνευστική βρογχιολίτιδα διάμεση πνευμονοπάθεια και συνήθεις διάμεση πνευμονία.
Μετάδοση
Οι ιοί μπορούν να φθάσουν στον πνεύμονα μέσα από διάφορες οδούς. Ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός συνήθως μεταδίδεται όταν οι άνθρωποι αγγίξουν μολυσμένα αντικείμενα και στη συνέχεια αγγίξουν τα μάτια ή τη μύτη τους. Άλλες ιογενείς λοιμώξεις παρουσιάζονται όταν γίνεται εισπνοή μολυσμένων αερομεταφερόμενων σταγονιδίων από τη μύτη ή το στόμα. Εφόσον οι ιοί εισέλθουν στην ανώτερη αναπνευστική οδό, μπορούν να προχωρήσουν στους πνεύμονες, όπου προσβάλλουν τα επιθηλιακά κύτταρα των αεραγωγών, τις κυψελίδες ή το πνευμονικό παρέγχυμα. Μερικοί ιοί όπως ο ιός της ιλαράς και του απλού έρπη μπορεί να φτάσουν στους πνεύμονες μέσω του αίματος. Η εισβολή στους πνεύμονες μπορεί να οδηγήσει σε διάφορες μορφές κυτταρικού θανάτου. Μόλις το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδράσει στη μόλυνση, μπορεί να προκληθεί ακόμα μεγαλύτερη ζημιά στους πνεύμονες. Τα λευκά αιμοσφαίρια, και κυρίως τα μονοπύρηνα κύτταρα, δημιουργούν κατά κύριο λόγο τη φλεγμονή. Εκτός από βλάβη στους πνεύμονες, πολλοί ιοί προσβάλλουν ταυτόχρονα άλλα όργανα, διαταράσσοντας έτσι και άλλες λειτουργίες του σώματος. Οι ιοί καθιστούν επίσης το σώμα πιο επιρρεπές σε βακτηριακές λοιμώξεις• με τον τρόπο αυτό μπορεί να προκύψει βακτηριακή πνευμονία ως συννοσηρή κατάσταση.