cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λομβαρδοί
Θρησκευτική ιστορία
Ο μύθος μπορεί να υπαινίσσεται ότι αρχικά, πριν από το πέρασμα από τη Σκανδιναβία στις νότιες ακτές της Βαλτικής Θάλασσας, οι Λομβαρδοί λάτρευαν τους Βανίρ. Αργότερα, σε επαφή με άλλους γερμανικούς πληθυσμούς, υιοθέτησαν τη λατρεία των Εσίρ, μια εξέλιξη που σηματοδότησε το πέρασμα από τη λατρεία των θεοτήτων που σχετίζονται με τη γονιμότητα και τη γη στη λατρεία των πολεμοχαρών θεών.
Ο Άγιος Bαρβάτος του Μπενεβέντο παρατήρησε πολλές παγανιστικές τελετουργίες και παραδόσεις μεταξύ των Λομβαρδών, εξουσιοδοτημένος από τον Δούκα Ρομουάλδο, γιου του βασιλιά Γριμοάλδου:
"Εξέφραζαν θρησκευτικό σεβασμό σε μια χρυσή οχιά και την προσκυνούσαν. Απέδιδαν επίσης μια δεισιδαιμονική τιμή σε ένα δέντρο, στο οποίο κρέμασαν το δέρμα ενός άγριου θηρίου, και αυτές οι τελετές έκλειναν με δημόσια παιχνίδια, στα οποία το δέρμα χρησίμευε για σημάδι, που στόχευαν οι τοξότες με τα βέλη τους."
Εκχριστιανισμός
Οι Λομβαρδοί υιοθέτησαν για πρώτη φορά τον Χριστιανισμό ενώ ήταν ακόμη στην Παννονία, αλλά ο προσηλυτισμός και ο εκχριστιανισμός τους ήταν σε μεγάλο βαθμό τυπικός και κάθε άλλο παρά ολοκληρωμένος. Κατά τη βασιλεία του Βάχο ήταν Ορθόδοξοι Καθολικοί που συμμάχησαν με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αλλά ο Αλβοΐνος ασπάστηκε τον Αρειανισμό ως σύμμαχος των Οστρογότθων και εισέβαλε στην Ιταλία. Όλες αυτές οι χριστιανικές μεταστροφές επηρέασαν κυρίως την αριστοκρατία, ενώ ο απλός λαός παρέμενε παγανιστής.
Στην Ιταλία οι Λομβαρδοί εκχριστιανίστηκαν εντατικά και η πίεση για προσηλυτισμό ήταν μεγάλη. Με τη Βαυαρή καθολική βασίλισσα Θεοδελίνδη, η μοναρχία τέθηκε υπό μεγάλη καθολική επιρροή. Μετά την αρχική υποστήριξη για την αντιρωμαϊκή πλευρά στο Σχίσμα των Τριών Κεφαλαίων η Θεοδελίνδη παρέμεινε στενή επαφή και υποστηρίκτρια του Πάπα Γρηγορίου Α'. Το 603 ο Αδαλοάλδος, ο διάδοχος του θρόνου, έλαβε το καθολικό βάπτισμα. Κατά τον επόμενο αιώνα ο αρειανισμός και ο παγανισμός συνέχισαν να επικρατούν στην Αυστρία (βορειοανατολικά της Ιταλίας) και στο Δουκάτο του Μπενεβέντο. Μια σειρά Αρειανών βασιλιάδων ήταν στρατιωτικά επιθετική και αποτελούσε απειλή για τον Παπισμό της Ρώμης. Τον έβδομο αιώνα η κατ' όνομα χριστιανική αριστοκρατία του Μπενεβέντο εξακολουθούσε να ασκεί παγανιστικές τελετουργίες, όπως θυσίες σε «ιερά» δάση. Στο τέλος όμως της βασιλείας του Κουνιπέρτου οι Λομβαρδοί είχαν λίγο πολύ πλήρως εκχριστιανισθεί. Υπό τον Λιουτπράνδο ο καθολικισμός έγινε αισθητός, καθώς ο βασιλιάς προσπαθούσε να δικαιολογήσει τον τίτλο του rex totius Italiae ενώνοντας τον νότο της χερσονήσου με τον βορρά, φέρνοντας έτσι τους Ιταλορωμαίους και τους Γερμανούς υπηκόους του σε ένα Καθολικό Κράτος.
Χριστιανισμός του Μπενεβέντο
Το κύριο κέντρο του μέλους του Μπενεβέντο ήταν το Μόντε Κασίνο, ένα από τα πρώτα και μεγαλύτερα αββαεία του Δυτικού μοναχισμού. Ο Γισούλφος Β΄ του Μπενεβέντο είχε δωρίσει μια μεγάλη έκταση γης στο Μόντε Κασίνο το 744 και αυτό έγινε η βάση για ένα σημαντικό κράτος, το Terra Sancti Benedicti, που υπαγόταν μόνο στη Ρώμη. Η επιρροή του στον Χριστιανισμό της νότιας Ιταλίας ήταν τεράστια. Το Μόντε Κασίνο ήταν επίσης το σημείο εκκίνησης για ένα άλλο χαρακτηριστικό του μοναχισμού του Μπενεβέντο, τη χρήση της ξεχωριστής γραφής του, μιας σαφούς, γωνιακής γραφής που προέρχεται από τη ρωμαϊκή συνεχόμενη γραφή, όπως χρησιμοποιήθηκε από τους Λομβαρδούς.
Τέχνη
Κατά τη διάρκεια της νομαδικής τους φάσης οι Λομβαρδοί δημιούργησαν κυρίως τέχνεργα που τα μετέφεραν εύκολα μαζί τους, όπως όπλα και κοσμήματα. Αν και σχετικά λίγα από αυτά έχουν διασωθεί, μοιάζουν με παρόμοιες προσπάθειες άλλων γερμανικών φυλών της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης της ίδιας εποχής.
Οι πρώτες σημαντικές τροποποιήσεις στον γερμανικό χαρακτήρα των Λομβαρδών εμφανίστηκαν στην Παννονία και ιδιαίτερα στην Ιταλία, υπό την επίδραση τοπικών, βυζαντινών και χριστιανικών παραγόντων. Η μετατροπή από τη νομαδική ζωή και τον παγανισμό στη μόνιμη εγκατάσταση και στον Χριστιανισμό άνοιξαν επίσης νέους χώρους καλλιτεχνικής έκφρασης, όπως η αρχιτεκτονική (ιδιαίτερα οι εκκλησίες) και οι συνοδευτικές διακοσμητικές τέχνες (όπως οι τοιχογραφίες).
Aρχιτεκτονική
Ελάχιστα λομβαρδικά κτίρια έχουν σωθεί. Τα περισσότερα έχουν χαθεί, ξαναχτιστεί ή ανακαινιστεί κάποια στιγμή, επομένως διατηρούν ελάχιστα από την αρχική τους λομβαρδική δομή. Η αρχιτεκτονική της Λομβαρδίας είχε μελετηθεί καλά τον 20ο αιώνα και η τετράτομη Λομβαρδική Aρχιτεκτονική (1919) του Αρθουρ Κίνκσλεϊ Πόρτερ αποτελεί «μνημείο εικονογραφημένης ιστορίας».
Το μικρό Ορατόριο ντι Σάντα Μαρία ιν Βάλε στο Τσιβιντάλε ντελ Φρίουλι είναι πιθανώς ένα από τα παλαιότερα διατηρημένα δείγματα λομβαρδικής αρχιτεκτονικής, καθώς το Τσιβιντάλε ήταν η πρώτη λομβαρδική πόλη της Λομβαρδίας της Ιταλίας. Τμήματα λομβαρδικών κατασκευών έχουν διατηρηθεί στην Παβία (Σαν Πιέτρο ιν Τσιέλ ντ' Ορο, κρύπτες του Σαντ Εουσέμπιο και του Σαν Τζιοβάνι Ντομνάρουμ) και στη Μόντσα (καθεδρικός ναός). Η Basilic autariana στο Φάρα Τζέρα ντ' Αντα κοντά στο Μπέργκαμο και η εκκλησία του ΣΑν Σαλβατόρε στην Μπρέσια έχουν επίσης λομβαρδικά στοιχεία. Όλα αυτά τα κτίρια βρίσκονται στη βόρεια Ιταλία (Langobardia major), αλλά το μακράν καλύτερα διατηρημένο λομβαρδικό κτίριο βρίσκεται στη νότια Ιταλία (Langobardia minor). Η εκκλησία της Αγίας Σοφίας στο Μπενεβέντο ανεγέρθηκε το 760 από τον Δούκα Αρέχη Β΄ και διατηρεί λομβαρδικές τοιχογραφίες στους τοίχους και ακόμη λομβαρδικά κιονόκρανα στους κίονες.
Η λομβαρδική αρχιτεκτονική της άκμασε κάτω από την ώθηση που παρείχαν οι Καθολικοί μονάρχες όπως η Θεοδελίνδη, ο Λιουτπράνδος και ο Δεζιδέριος στην ίδρυση μοναστηριών για να προωθήσουν τον πολιτικό τους έλεγχο. Το Αββαείο του Μπόμπιο ιδρύθηκε αυτή την περίοδο.
Ορισμένες από τις όψιμες Λομβαρδικές κατασκευές του ένατου και του δέκατου αιώνα έχει βρεθεί ότι περιέχουν στοιχεία που συνδέονται με τη ρωμανική αρχιτεκτονική και έτσι έχουν ονομαστεί "πρωτορωμανικές". Αυτά τα οικοδομήματα θεωρούνται, μαζί με κάποια παρόμοια κτίρια στη νότια Γαλλία και την Καταλονία, ότι σηματοδοτούν μια μεταβατική φάση μεταξύ της προρωμανικής και της κυρίως ρωμανικής αρχιτεκτονικής.
Βενσάν ντε Γκουρναί
Ο Ζακ Βενσάν ντε Γκουρναί (γαλλικά, πλήρες όνομα: Jacques Claude Marie Vincent, Marquis de Gournay) (1712 -1759) ήταν Γάλλος οικονομολόγος, μεταρρυθμιστής της γαλλικής οικονομίας. Ως ο κύριος εμπνευστής του οικονομικού φιλελευθερισμού στη Γαλλία, του αποδίδεται το οικονομικό σύστημα: laissez-faire, laissez-passer.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζακ Βενσάν ντε Γκουρναί γεννήθηκε στις 28 Μαΐου 1712 στο Σαιν-Μαλό και ήταν γιος του πλούσιου εμπόρου Γκιγιώμ Βενσάν. Σε ηλικία 17 ετών, έφυγε για το Κάδιθ, από όπου διηύθυνε τις εργασίες της οικογενειακής επιχείρησης για δεκαπέντε χρόνια. Το 1744, έφυγε από το Κάντιθ και ταξίδεψε στην Ευρώπη, εν μέρει για επαγγελματικούς λόγους, αλλά και για να μάθει περισσότερα για την κατάσταση του εμπορίου και των διοικητικών πρακτικών άλλων χωρών. Ταξίδεψε στο Αμβούργο, την Ολλανδία, την Αγγλία. Όταν επέστρεψε στη Γαλλία, γνώρισε τον Ζαν Φρεντερίκ Φελιπώ ντε Μωρεπά, υπουργό Εξωτερικών για το Ναυτικό, στον οποίο ανέφερε γραπτώς τις παρατηρήσεις του ταξιδιού του.
Το 1746, ο στενός φίλος και επιχειρηματικός συνεργάτης του στο Κάδιφ πέθανε και, καθώς δεν είχε οικογένεια, άφησε στον Γκουρναί ολόκληρη την περιουσία του. Σ' αυτήν την απρόβλεπτη κληρονομιά περιλαμβάνονταν εδάφη στην περιοχή που ονομάζονταν Γκουρναί στη Γαλλία, έτσι, μετά την απόκτηση τίτλου ευγενείας, το επώνυμό του έγινε Βενσάν ντε Γκουρναί και ο τίτλος του ήταν μαρκήσιος του Γκουρναί, αν και ο Τυργκό τον αναφέρει απλώς ως χωροδεσπότη. Ήταν μια ωραία περιοχή και η περιουσία ήταν σημαντική, οπότε ο Γκουρναί αποφάσισε να εγκατασταθεί στη Γαλλία το 1748. Έχοντας εκτιμήσει τα προσόντα του, ο κόμης του Μωρεπά τον έπεισε να μπει στη δημόσια υπηρεσία. Έτσι, το 1749 ο Γκουρναί έγινε σύμβουλος στο Μεγάλο συμβούλιο (ένα είδος διαιτητικού δικαστηρίου στο Παρίσι) και παντρεύτηκε περίπου την ίδια περίοδο.
Καριέρα
Το 1751 προήχθη σε Επίτροπο εμπορίου. Από αυτή τη θέση άρχισε να ενδιαφέρεται για τη σημασία των οικονομικών και μετέφρασε τα κείμενα των οικονομολόγων Τζόσουα Τσάιλντ, Ντέιβιντ Χιουμ και Τζοσάια Τάκερ.
Η αντίθεση του Γκουρναί στον κυβερνητικό παρεμβατισμό στο εμπόριο επηρέασε τον μαθητή και μακροχρόνιο φίλο του Τυργκό, ο οποίος τον συνόδευσε στις περιοδείες του στις επαρχίες της Γαλλίας για την επιθεώρηση της βιομηχανίας μεταξύ 1753 και 1756. Μετά τον θάνατο του Γκουρναί το 1759, ο Τυργκό έγραψε επιστολή προς τον Ζαν-Φρανσουά Μαρμοντέλ, γνωστή ως Γκουρναί Εγκώμιο, στην οποία βασίζονται πολλές πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του.
Ο Γκουρναί θεωρείται μεγάλος υποστηρικτής του οικονομικού φιλελευθερισμού και έχει συνδεθεί με τη διάδοση των ιδεών του ελεύθερου εμπορίου στη Γαλλία, όπως η απορρύθμιση του αποικιακού εμπορίου, η κατάργηση των συντεχνιών και το σύστημα κρατικής επιθεώρησης των κατασκευών. Ως οπαδός της ελευθερίας της βιομηχανίας και της κατάργησης του παρεμβατισμού και των μονοπωλίων παρείχε σημαντικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη της βιομηχανίας και του εμπορίου καθώς και της γεωργίας της Γαλλίας. Του αποδίδεται η φράση: Laissez faire, laissez passer, le monde va de lui-même (ελληνικά: Αφήστε το να συμβεί, αφήστε το να περάσει, ο κόσμος συνεχίζει μόνος του), το πιστεύω των φυσιοκρατών που στήριζαν την επικράτηση των φυσικών οικονομικών νόμων, εισάγοντας την έννοια της ελεύθερης αγοράς. Του αποδίδεται επίσης η επινόηση του όρου «γραφειοκρατία» την οποία επεδίωξε να πατάξει.
Πέθανε στις 27 Ιουνίου 1759 στο Κάδιθ σε ηλικία 47 ετών.
Εκτός από το έργο Παρατηρήσεις για τη γεωργία, το εμπόριο και τις τέχνες της Βρετάνης (Observations sur l’agriculture, le commerce et les arts de Bretagne, 1757), έχουν διασωθεί μόνο οι σημειώσεις που συνοδεύουν τις μεταφράσεις του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι οικονομολόγοι
Μαμιχλαπιναταπάι
Η λέξη Μαμιχλαπιναταπάι (αγγλικά: Mamihlapinatapai) είναι μια λέξη της γλώσσας Γιαγκάν της Γης του Πυρός, και αναφέρεται στο Βιβλίο Γκίνες ως η «πιο συνοπτική λέξη», και θεωρείται (για παράδειγμα από τον Αυστριακό συγγραφέα Κλέμενς Μπέργκερ), ως μία από τις πιο δύσκολες λέξεις για μετάφραση.
Νόημα
Αυτή φέρεται να αναφέρεται σε «Μια ματιά που μοιράζονται δύο άτομα, που ο ένας επιθυμεί να του προσφέρει κάτι ο άλλος, το οποίο θέλουν και οι δύο, αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να το προτείνουν ή να το προσφέρουν στον εαυτό τους.»
Μια ελαφρώς διαφορετική ερμηνεία της έννοιας υπάρχει επίσης: «Είναι αυτό το βλέμμα, όταν δύο άνθρωποι μοιράζονται μια άρρητη, αλλά ιδιωτική στιγμή που ο καθένας γνωρίζει τι σκέπτεται ο άλλος και συμφωνεί με αυτό που εκφράζεται μέσω μιας ουσιαστικής σιωπής.» Είναι, επίσης, αναφερομένη σε βιβλία και άρθρα σχετικά με την Θεωρία παιγνίων που σχετίζεται με το δίλημμα του εθελοντή.
Είναι, αναφερόμενη στο Defining the World για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Σάμιουελ Τζόνσον στην προσπάθεια να καταλήξουμε σε συνοπτικούς, αλλά ακριβής, ορισμούς των λέξεων. Είναι, επίσης, αναφερόμενη στο ντοκιμαντέρ, Life in a Day (2011), για την απάντηση στην ερώτηση «τι αγαπάς;».
Μορφολογία
Αποτελείται από το παθητικό αυτοπαθές πρόθεμα μα (μαμ μπροστά από φωνήεντα), τη ρίζα ιχλάπι που σημαίνει αναποφασιστικότητα για το τι θα γίνει μετά, την κατάληξη της στατικής μορφής του ρήματος -ν, μια κατάληξη επιτυχίας -άτα, και την κατάληξη του δυικού -απάι, η οποία μαζί με το αυτοπαθές μαμ- έχει αλληλοπαθή σημασία.
Περαιτέρω ανάγνωση
|Η περιεκτικότερη και δυσμεταφραστότερη λέξη-Το περιπλανώμενο τουατάρα
Ερατοσθένης ο Κροτωνιάτης
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κροτωνιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Μάρκος-Αντώνιος Κατσαΐτης
Ο Μάρκος-Αντώνιος Κατσαΐτης (Marco Antonio Cazzaiti, Marcus Antonius Cazzaiti, Marc-Antoine Cazzaiti) ήταν διάσημος Έλληνας λόγιος, δικηγόρος και γεωγράφος του 18ου αιώνα.
Βιογραφία
Ο Μάρκος-Αντώνιος Κατσαΐτης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1717 από ευγενή οικογένεια όταν ήταν ακόμη έδαφος της Βενετικής Δημοκρατίας. Στην πρώιμη εφηβεία του μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη όπου έζησε για αρκετά χρόνια. Συνδέθηκε με τους Φαναριώτες, μια ελληνική κοινωνική ομάδα που έδρευε στην περιοχή Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Ο Κατσαΐτις ταξίδεψε στη Μολδαβία και την Βλαχία από την Κωνσταντινούπολη το 1742 για να συναντήσει και να εξασφαλίσει ένα ακροατήριο με τον πρίγκιπα της Βλαχίας Κωνσταντίνο Μαυροκορδάτο. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στα Βαλκάνια, ο Κατσαΐτις κατέγραψε τα ταξίδια του σε ένα λεπτομερές ημερολόγιο. Όταν τελικά έφτασε στη Βλαχία συναντήθηκε με τον Μαυροκορδάτο, ο οποίος δέχτηκε τον Κατσαΐτι, τον νέο ευγενή στο δικαστήριο του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες γεωγράφοι
312 Πιερρέττα
Η Πιερρέττα (Pierretta) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,89. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Πιερρέττας υπολογίσθηκε σε 50 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 131 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης) και το άλβεδό της είναι 0,197 (από δεδομένα του IRAS). Η Πιερρέττα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 17 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πιερρεττα
1331
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1331 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Οικογενειακή επανένωση
Ως οικογενειακή επανένωση, νοείται η είσοδος και η διαμονή στην Ελλάδα, των μελών της οικογένειας υπηκόου τρίτης χώρας που διαμένει νόμιμα στη χώρα, προκειμένου να διατηρηθεί η οικογενειακή ενότητα, ασχέτως εάν οι οικογενειακοί δεσμοί δημιουργήθηκαν πριν ή μετά την είσοδο του διαμένοντος στην Ελλάδα.
Τα ζητήματα που άπτονται της οικογενειακής επανένωσης υπηκόων τρίτων χωρών ρυθμίζονται καταρχήν στο Ν. 3386/2005 για τη μετανάστευση (: άρθρα 53 έως 60) και στο ΠΔ 131/2006 (: ΦΕΚ Α 143/13.7.2006) «Εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την Οδηγία 2003/86/ΕΚ σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης» το οποίο δημοσιεύθηκε και ισχύει από τις 13 Ιουλίου 2006. Το εν λόγω ΠΔ ενσωματώνει στην έννομη τάξη μας την Κοινοτική Οδηγία 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22 Σεπτεμβρίου 2003, «σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης», Επίσημη Εφημερίδα Ε.Ε. L 251/3.10.2003, η οποία θέτει κοινές προϋποθέσεις και διαδικασίες στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε σχέση με την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης από τους υπηκόους τρίτων χωρών, που διαμένουν νόμιμα στο έδαφος τους.
Κατηγορία:Νομικοί όροι
Queen of Hearts (τραγούδι, Χανκ ΝτεΒίτο)
Το Queeb of Hearts είναι ο τίτλος ενός τραγουδιού της Country μουσικής, σε στίχους του Hank DeVito, ο οποίος είναι στο συγκρότημα The Hot Band. Κυκλοφόρησε το 1981 και ήταν το 11ο single εκείνη τη χρονιά στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Το Queen of Hearts ακούγεται στην ταινία του Oliver Stone Salvador, η οποία κυκλοφόρησε το 1986, καθώς επίσης και στο βιντεοπαιχνίδι Grand Theft Auto: San Andreas στον ραδιοφωνικό σταθμό K-Rose.
Το τραγούδι έχει ακουστεί και στη σειρά Sam & Cat από τη Σαμ και τη Κατ.
Σιγκισοάρα
Η Σιγκισοάρα (ρουμανικά: Sighișoara· γερμανικά: Schäßburg· ουγγρικά: Segesvár· λατινικά: Castrum Sex) είναι πόλη στον ποταμό Τιρνάβα Μάρε στην επαρχία Μούρες στη Ρουμανία. Η Σιγκισοάρα βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Τρανσυλβανίας και έχει πληθυσμό 28.102 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός για την καλοδιατηρημένη περιφραγμένη παλιά πόλη της, η οποία είναι καταχωρημένη από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Η πόλη διοικεί επτά χωριά: την Άνγκοφα, το Αουρέλ Βλάικου, το Χέτιουρ, τη Ρόρα, τη Σορομίκλεα, το Βέντσι και το Βίιλορ.
Δημογραφικά στοιχεία και ονομασία
Εθνοτικές ομάδες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί στο Νομό Μούρες Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Ρουμανία
Το σωφεράκι
Πλοκή
Ο Βάγγος Τσιρίκος (Μίμης Φωτόπουλος), ένας αλητάκος ταξιτζής, οδηγεί ένα παλαιού τύπου σαραβαλάκι. Περνά τον ελεύθερο χρόνο του πίνοντας και ξενυχτώντας με διάφορες γυναίκες, ώσπου ερωτεύεται τη Λέλα (Σμαρούλα Γιούλη) και, παρά την αντίδραση της μητέρας της (Λέλα Πατρικίου), βελτιώνεται ο χαρακτήρας του χάρη σε αυτήν. Υπό την επίδραση της Λέλας, ο Βάγγος αποφασίζει να εγκαταλείψει την εργένικη ζωή και να αγοράσει ένα καινούργιο ταξί. Επειδή, όμως, η μητέρα της Λέλας κλειδώνει την κόρη της στο σπίτι επειδή έχει αντιρρήσεις να παντρευτεί τον Βάγγο, αυτός συνεργάζεται με τους φίλους του και την κλέβει. Για να το πετύχει αυτό, χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο του αφεντικού του. Η απαγωγή αποτυχαίνει, αφού το ζευγάρι συλλαμβάνεται από την αστυνομία. Στο αστυνομικό τμήμα, η Λέλα κατευνάζει το εξαγριωμένο αφεντικό του Βάγγου, εξηγώντας του τον λόγο για τον οποίο ο υπάλληλός του δανείστηκε το αυτοκίνητό του. Το ζευγάρι καταλήγει να παντρευτεί, μετά και τον εξευμενισμό της μητέρας της Λέλας.
Παραγωγή
Πρόκειται για την πρώτη εμφάνιση της Έλσας Ρίζου στον κινηματογράφο, με το όνομα "Έλσα Λαμπροπούλου".
Περιλαμβάνεται η πρώτη ηχογράφηση της επιτυχίας "Μια ζωή την έχουμε" σε μουσική Μιχάλη Σουγιούλ και στίχους Γιώργου Τζαβέλλα, το οποίο έδωσε τον τίτλο στην ομότιτλη ταινία του Τζαβέλλα με τον Δημήτρη Χορν και την Υβόν Σανσόν πέντε χρόνια αργότερα.
Johnny B. Goode (άλμπουμ)
Johnny B. Goode είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Ιούνιο του 1986 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Capitol Records". Η συγκεκριμένη κυκλοφορία αποτελεί το σάουντρακ του ομώνυμου βίντεο που κυκλοφόρησε την ίδια περίοδο.
Το σωφεράκι
Παραγωγή
Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 2 Φεβρουαρίου 1953 και, κόβοντας 190.589 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην πρώτη θέση ανάμεσα σε 22 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 10 Οκτωβρίου 2006.
Johnny B. Goode (άλμπουμ)
Η ηχογράφηση περιλαμβάνει τρία κομμάτια από την εμφάνιση του Χέντριξ στο "Atlanta International Pop Festival" στις 4 Ιουλίου 1970 και άλλα δύο από την συναυλία του στο "Berkeley Community Theatre" της Καλιφόρνια, στις 5 Μαΐου του 1970.
Το σωφεράκι
Βιβλιογραφική πηγή
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1952 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ηθογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιώργου Τζαβέλλα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Τζαβέλλα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μιχάλη Σουγιούλ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Johnny B. Goode (άλμπουμ)
Η σύνθεση του συγκροτήματος περιελάμβανε εκτός του Χέντριξ, τον Μπίλι Κοξ στο μπάσο και τον Μιτς Μίτσελ στα τύμπανα, τους τελευταίους μουσικούς με τους οποίους συνεργάστηκε ο κιθαρίστας πριν τον θάνατο του.
Τα μέλη των Experience
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Johnny B. Goode" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix Κατηγορία:Άλμπουμ του 1986
Ιωάννης Γ΄ του Μομφερράτου
Ο Ιωάννης Γ' Παλαιολόγος (1362 - 25 Αυγούστου 1381), Μαρκήσιος του Μομφερράτου (1378 - 1381) από την Δυναστεία των Παλαιολόγων του Μομφερράτου, νεώτερου κλάδου της Δυναστείας των Παλαιολόγων ήταν δεύτερος γιος του Ιωάννη Β΄ του Μομφερράτου και της Ισαβέλλας της Μαγιόρκας κόρης του Ιακώβου Γ΄ της Μαγιόρκας.
Μαρκήσιος του Μομφερράτου
Ο πατέρας του είχε αυξήσει σημαντικά την μαρκιωνία με τη βοήθεια του εξαδέλφου του Όθωνα δούκα τού Γκρούμπενχάγκεν. Με τη διαθήκη του όρισε τον Όθωνα κηδεμόνα του πρώτου γιου του Σεκοντόττου. Ο Σεκεντόττος απεβίωσε πρόωρα σε ηλικία 6 ετών το 1378 μετά από μια ήττα, όταν προσπαθούσε να πάρει το Άστι από τον Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι. Τον διαδέχθηκε ο 10ετής αδελφός του Ιωάννης Γ' και επειδή ήταν ανήλικος, ο Όθων συνέχιζε να συγκυβερνά.
Όταν ο νέος μαρκήσιος θέλησε να εκδικηθεί τον Γκαλεάτσο Β΄, ο αντίπαπας Αντίπαπας Κλήμης Ζ΄ της Αβινιόν ζήτησε ειρήνη. Το Μομφερράτο τέθηκε υπό την προστασία του βασιλιά της Γαλλίας.
Ο Όθων, νυμφευμένος με την Ιωάννα Α΄ της Νάπολης, επέστρεψε στη σύζυγό του μαζί με τον Ιωάννη Γ΄. Το Βασίλειο της Νεαπόλεως διεκδικούσε ο συγγενής τής Ιωάννας Α΄, ο Κάρολος Γ΄ της Νεαπόλεως και ο Όθων με τον Ιωάννη Γ' βρέθηκαν σε αντιπαράθεση. Στον πόλεμο που ακολούθησε, ο Όθων φυλακίστηκε και ο Ιωάννης Γ' σκοτώθηκε.
Τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του ο Θεόδωρος Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Μαρκήσιοι του Μομφερράτου Κατηγορία:Οίκος Παλαιολόγων του Μομφεράτου
Μπερκέλιο
Το χημικό στοιχείο μπερκέλιο είναι ένα μέταλλο με ατομικό αριθμό 97 και ατομικό βάρος (247). Το σύμβολό του είναι Bk.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέταλλα
Psy (τραγουδιστής)
thumb|Ο τραγουδιστής Psy. Ο Psy (Σάι, 싸이, πραγματικό όνομα: Παρκ Τζέ-σανγκ, 31 Δεκεμβρίου 1977) είναι Νοτιοκορεάτης τραγουδιστής, τραγουδοποιός, ράπερ, δισκογραφικός παραγωγός και τηλεοπτική προσωπικότητα. Είναι γνωστός στη χώρα του για τα χιουμοριστικά του βίντεο και τις εμφανίσεις του στη σκηνή, ενώ σημείωσε διεθνή επιτυχία με το τραγούδι "Gangnam Style".
Μίλο Τζουκάνοβιτς
Ο Μίλο Τζουκάνοβιτς (Σερβικά: Мило Ђукановић), είναι πολιτικός από το Μαυροβούνιο, πρόεδρος από το 2018 και πρώην πρωθυπουργός. Υπηρέτησε στην πρωθυπουργία της χώρας του από το 1991 ως το 1998 (1991-1993, 1993-1996 & 1996-1998) και από το 2003 ως το 2006, από το 2008 ως το 2010 και από το 2012. Από το 1998 ως το 2002 υπηρέτησε ξανά στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Παραμένει επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος των Σοσιαλιστών του Μαυροβουνίου, το οποίο αρχικά ήταν μαυροβουνιακή πτέρυγα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας. Από το Δεκέμβριο του 2012 ως το 2016 ήταν πρωθυπουργός της χώρας.
Psy (τραγουδιστής)
Στις 21 Δεκεμβρίου 2012 το βιντεοκλίπ του «Gangnam Style» ξεπέρασε τα 2 δισεκατομμύρια προβολών στο YouTube και έγινε το πρώτο βίντεο στην ιστορία του ιστότοπου που πέτυχε τέτοιο ρεκόρ θεάσεων. Ο Psy εν συνεχεία αναγνωρίστηκε από τα ΜΜΕ ως ο «Βασιλιάς του YouTube».
Μίλο Τζουκάνοβιτς
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου του 1962. Είναι παντρεμένος με τη Λιντίγια Τζουκάνοβιτς -Κουτς και έχουν έναν γιο. Ο Τζουκάνοβιτς ασχολήθηκε με την καλαθοσφαίριση και με 190 εκ. ύψος, είναι ένας από τους μεγαλύτερους σε ύψος πολιτικούς ηγέτες στον κόσμο.
Psy (τραγουδιστής)
Παραπομπές
Psy
Μίλο Τζουκάνοβιτς
Αρχικά πολιτικά βήματα
Το 1979 ενώ ήταν ακόμα στο Γυμνάσιο, ο Τζουκάνοβιτς έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Συνδέσμου της Γιουγκοσλαβίας. Ο πατέρας του ήταν ήδη μέλος του εν λόγω συνδέσμου, διευκολύνοντας και τον Μίλο να αυξήσει την επιρροή του. Σύντομα, "κέρδισε το προσωνύμιο Britva'' ('ξυράφι') για τον ευθύ και ισχυρό ρητορικό λόγο του. Στα μέσα του 1989 είχε ήδη αναρριχηθεί στο ανώτατο αξίωμα του κομμουνιστικού συνδέσμου και ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Έγινε γραμματέας της προεδρίας του Συνδέσμου Κομμουνιστών του Μαυροβουνίου, θέση που διατήρησε ως τη μετατροπή του σε Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα του Μαυροβουνίου (DPS CG). Αρχικά υπήρξε στενός συνεργάτης του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, ωστόσο στη δεκαετία του 1990 στράφηκε εναντίον του και εγκατέλειψε την άποψή του υπέρ της Σερβίας, τασσόμενος υπέρ ενός κυρίαρχου κράτους. Επέβλεψε τη μετατροπή της Ομόσπονδης Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας σε μια ένωση Σερβίας και Μαυροβουνίου και στη συνέχεια την απόσχιση του Μαυροβουνίου από τη Σερβία, που ακολούθησε το δημοψήφισμα του 2006.
Σε ηλικία μόλις 26 ετών, ο Τζουκάνοβιτς απέκτησε τον πλήρη θεσμικό έλεγχο του Μαυροβουνίου στις 10 Ιανουαρίου του 1989. Η παλαιά κομμουνιστική φρουρά διώχθηκε και η "αντι-γραφειοκρατική επανάσταση" του Μιλόσεβιτς είχε πετύχει. Οι τρεις πολιτικοί Τζουκάνοβιτς, Μομίρ Μπουλάτοβιτς και Σβέτοζαρ Μάροβιτς έγιναν τελικά οι βοηθοί του Μιλόσεβιτς στο Μαυροβούνιο. Στις αρχές του 1989 ανέτρεψαν τους πολιτικούς που ήλεγχαν την εξουσία στο Μαυροβούνιο και στη συνέχεια καταργήθηκε το μονοκομματικό σύστημα διακυβέρνησης, ανοίγοντας το δρόμο για τη διεξαγωγή των πρώτων ελεύθερων εκλογών.
Πρωθυπουργικές θητείες 1991-1998
Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών το 1990, στις οποίες αναδείχθηκε νικητής ο Κομμουνιστικός Σύνδεσμος του Μαυροβουνίου, ο Μίλο διορίστηκε στις 15 Φεβρουαρίου του 1991 πρωθυπουργός, από τον τότε πρόεδρο, Μομίρ Μπουλάτοβιτς. Έτσι έγινε σε ηλικία 29 ετών ο νεότερος σε ηλικία πρωθυπουργός στην Ευρώπη με τις ευλογίες του Μιλόσεβιτς. Η θέση αυτή μάλιστα ήταν η πρώτη εργασία στη ζωή του για την οποία είχε και μισθό. Το 1991 ολοκλήρωσε τη μετατροπή του Κομμουνιστικού Συνδέσμου του Μαυροβουνίου σε πολιτικό κόμμα, το οποίο ονομάστηκε Δημοκρατικό Κόμμα Σοσιαλιστών του Μαυροβουνίου (DPS). Η παραμονή του στην εξουσία ανανεώθηκε έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 1992, στις οποίες το DPS κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία. Την περίοδο από το 1991 ως το 1997 ο Τζουκάνοβιτς υποστήριξε ανοικτά το Μιλόσεβιτς. Η κυβέρνησή του, για να αποτρέψει την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας, έστειλε στρατό για να εμποδίσει την απόσχιση της Κροατίας έπειτα από τη διακήρυξη ανεξαρτησίας της Σλοβενίας. Το 1992 μάλιστα οργάνωσε την πολιορκία του Ντουμπρόβνικ. Στο δημοψήφισμα της ίδιας χρονιάς, σχεδόν όλοι οι ψηφοφόροι τάχτηκαν υπέρ της παραμονής στη Γιουγκοσλαβία.
Το 1996 οι σχέσεις του με το Μιλόσεβιτς σταδιακά άρχισαν να περνούν κρίση. Ο τζουκάνοβιτς αντιτάχθηκε στις συμφωνίες του Ντέιτον, χαρακτηρίζοντάς τες αντισερβικές και η στάση του αυτή τον αποστασιοποίησε και από τον Μπουλάτοβιτς. Παρά τη μεταξύ τους αντίθεση, στις βουλευτικές εκλογές του 1996 το DPS κέρδισε ξανά την απόλυτη πλειοψηφία.
Πρόεδρος 1998-2002
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών στις 5 Οκτωβρίου του 1997, ο Τζουκάνοβιτς αντιμετώπισε τον Μπουλάτοβιτς. Ο τελευταίος προηγήθηκε με διαφορά σχεδόν 2.000 ψήφων. Τρεις άλλοι υποψήφιοι υποστήριξαν τον Μπουλάτοβιτς στο δεύτερο γύρο, στις 19 Οκτωβρίου του 1997. Στις αμφιλεγόμενες αυτές εκλογές, ο Τζουκάνοβιτς αναδείχθηκε νικητής με διαφορά 5.000 ψήφων. Συγκεκριμένα, έλαβε 174.745 ψήφους έναντι 169.257 για τον Μπουλάτοβιτς, ο οποίος αρνήθηκε να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα και έκανε λόγο για νοθεία. Στις διαδηλώσεις που ακολούθησαν, ξέσπασαν συγκρούσεις στις αρχές του 1998. Τελικά, στις 15 Ιανουαρίου του 1998 ο Τζουκάνοβιτς εδραίωσε την εξουσία του και ανέλαβε πρόεδρος. Οι σχέσεις του με το Μιλόσεβιτς σταδιακά επιδεινώθηκαν έπειτα από την ανατροπή του τελευταίου το 2000 και την πολιτική αλλαγή στη Σερβία. Έχοντας την υποστήριξη της Δύσης, ο Τζουκάνοβιτς στράφηκε πλέον στην πορεία για ανεξαρτησία.
Νέα πρωθυπουργία 2002-2006
Στις 25 Νοεμβρίου του 2002, ο Τζουκάνοβιτς παραιτήθηκε από πρόεδρος και λίγες εβδομάδες μετά ανέλαβε ξανά την πρωθυπουργία. Ο έως τότε Πρωθυπουργός Φίλιπ Βουγιάνοβιτς έγινε Πρόεδρος.
Η νέα του κυβερνητική θητεία αμαυρώθηκε από τις αποκαλύψεις για εμπλοκή των συνεργατών του σε σκάνδαλο πορνείας, με σεξουαλική εκμετάλλευση γυναικών από τη Μολδαβία. Την ίδια περίοδο αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία της χώρας του, που επιτεύχθηκε το 2006, χρονιά κατά την οποία ο Μίλο όρισε εαυτόν υπουργό Άμυνας του Μαυροβουνίου Εκτός αυτού ορίστηκε και σε άλλα καθήκοντα, κινήσεις που έκαναν τους αντιπάλους του να τον κατηγορήσουν για αντισυνταγματικές ενέργειες.
Στις 3 Οκτωβρίου του 2006 ανακοινώθηκε η παραίτησή του από την πρωθυπουργία, παρά τη νέα εκλογική νίκη του συνασπισμού του (Συνασπισμός για το Μαυροβούνιο στην Ευρώπη) στις βουλευτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς Παρέμεινε όμως πρόεδρος του κόμματός του. Στις 4 Οκτωβρίου όρισε για διάδοχό του το Ζέλικο Στουράνοβιτς, έπειτα από συμφωνία με το Μάροβιτς.
Τρίτη πρωθυπουργική θητεία 2008-10
Στις 20 Φεβρουαρίου του 2008 διορίστηκε από τον πρόεδρο Βουγιάνοβιτς στην πρωθυπουργία, έπειτα από την παραίτηση του Στουράνοβιτς, για λόγους υγείας Ο Μίλο ανέλαβε ξανά πρωθυπουργός στις 29 Φεβρουαρίου του 2008.
Σκάνδαλο
Στα μέσα του 2005 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του Τζουκάνοβιτς στην Ιταλία, καθώς επί χρόνια κατηγορήθηκε για σχέσεις με τη Μαφία Επίσης, κατηγορήθηκε για λαθρεμπόριο καπνού. Τελικά, το 2007 η έρευνα εναντίον του σταμάτησε.
1333
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1333 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Μίλο Τζουκάνοβιτς
Εκλογικός θρίαμβος 2009
Ο σοσιαλιστικός συνασπισμός του Τζουκάνοβιτς εξασφάλισε για τον τελευταίο και έκτη θητεία στην πρωθυπουργία του κράτους, καθώς κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο στις εκλογές που διεξήχθησαν πρόωρα στις 29 Μαρτίου του 2009. Η νέα κυβέρνησή του ανέλαβε καθήκοντα στις 10 Ιουνίου του 2009 και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ορίστηκε ο Σβέτοζαρ Μάροβιτς, τελευταίος πρόεδρος της πάλαι ποτέ Ομοσπονδίας της Σερβίας-Μαυροβουνίου.
1333
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μίλο Τζουκάνοβιτς
Εκλογές 2012
Στις επόμενες εκλογές που διεξήχθησαν πρόωρα στις 14 Οκτωβρίου 2012 κέρδισε ο Συνασπισμός για το Μαυροβούνιο στην Ευρώπη, υπό το Μίλο Τζουκάνοβιτς με 39 επί συνόλου 81 εδρών. Στις 4 Δεκεμβρίου 2012 ανέλαβε ξανά πρωθυπουργός.
Νέα εκλογή στην προεδρία 2018
Το 2018 ανακοινώθηκε ότι ο Τζουκάνοβιτς θα ήταν ξανά υποψήφιος του κόμματός του στις προεδρικές εκλογές. Ο Μίλο κέρδισε τις εκλογές από τον πρώτο γύρο στις 15 Απριλίου, πετυχαίνοντας ποσοστό 53,9% έναντι 33,4% για τον ανεξάρτητο επιχειρηματία Μλάντεν Μπογιάνιτς. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 20 Μαΐου 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Πρόεδροι του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Ιαπωνική ποίηση
μικρογραφία|Έκδοση του ανθολογίου Kokin Wakashū κλασικής ιαπωνικής ποίησης με ξυλόγλυπτο εξώφυλλο, 18ος αιώνας. Η ιαπωνική ποίηση είναι τυπική ποίηση της Ιαπωνίας, σε γραπτή, προφορική ή τραγουδιστή μορφή, γραμμένη στις διάφορες ιστορικές μορφές της ιαπωνικής γλώσσας (Παλαιά Ιαπωνικά, Πρώιμα Μεσαία Ιαπωνικά, Ύστερα Μεσαία Ιαπωνικά και σύγχρονα ιαπωνικά), στα κινεζική γλώσσα ή στη ριούκα (μια μορφή ποίησης από τα νησιά της Οκινάουα). Μπορούμε να κάνουμε μια ακριβέστερη διάκριση μεταξύ της ιαπωνικής ποίησης γραμμένης στην Ιαπωνία ή από Ιάπωνες σε άλλες γλώσσες και της ποίησης που γράφτηκε στα ιαπωνικά χρησιμοποιώντας τον όρο ιαπωνόγλωσση ποίηση. Ένα μεγάλο μέρος της λογοτεχνικής καταγραφής της ιαπωνικής ποίησης ξεκινά όταν Ιάπωνες ποιητές ήρθαν σε επαφή με την κινεζική ποίηση στην εποχή της δυναστείας των Τανγκ (αν και η κινεζική κλασική ανθολογία της ποίησης, η Σιτσίνγκ, ήταν γνωστή στην Ιαπωνική γραμματεία από τον 6ο αιώνα).
Υπό την επιρροή των Κινέζων ποιητών αυτής της εποχής οι Ιάπωνες άρχισαν να γράφουν ποίηση σε κινεζικά κάνσι. Ως μέρος αυτής της παράδοσης, στην Ιαπωνία η ποίηση έτεινε να συνδέεται στενά με την ζωγραφική με εικόνες, εν μέρει λόγω της επιρροής των κινεζικών τεχνών, αλλά και λόγω της χρήσης μελανιού και πινέλου τόσο για την γραφή χαρακτήρων αλλά και για το σχέδιο. Για την αφομοίωση της ξένης επιρροής και την συγχώνευση της ιαπωνικής ποίησης με την ποίηση κάνσι (κάνοντάς το αναπόσπαστο μέρος του ιαπωνικού πολιτισμού) σε μια ιαπωνική γλωσσική λογοτεχνική παράδοση χρειάστηκαν εκατοντάδες χρόνια. Η ανάπτυξη της ποικιλομορφίας των μοναδικών μορφών της ιαπωνικής ποίησης αναπτύχθηκε μέσα σε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Τέτοιες μοναδικές μορφές της ιαπωνικής ποίησης είναι το ουάκα, το χαϊκάι και άλλα. Για παράδειγμα, στην ιστορία του Γκέντζι χρησιμοποιούνται τόσο κάνσι όσο και ουάκα. Η ιστορία της ιαπωνικής ποίησης ξεκινά από μια πρώιμη ημιιστορική-μυθολογική φάση, μέσω των πρώτων παλαιών ιαπωνικών λογοτεχνικών έργων (λίγο πριν από την περίοδο Νάρα), συνεχίζει στην ίδια τη περίοδο Νάρα (710 έως 794), έπειτα στις περιόδους Χεϊάν (794 έως 1185) και Καμακούρα (1185 έως 1333), κ.ο.κ., ενώ μετά ακολουθεί η σημαντική για την ιαπωνική ποιητική ιστορία περίοδος Έντο (1603 έως 1867, επίσης γνωστή ως "Τοκουγκάουα") και η σύγχρονη εποχή. Ωστόσο, η ιστορία της ποίησης συχνά διαφέρει από την κοινωνικοπολιτική ιστορία της Ιαπωνίας.
Ιαπωνικές μορφές ποίησης
Από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα, οι κύριες μορφές ιαπωνικής ποίησης είναι η τάνκα (η σύγχρονη ονομασία της ουάκα), το χαϊκού και το σι (γνωστή και ως ποίηση δυτικού τύπου). Σήμερα, στις κύριες μορφές της ιαπωνικής ποίησης περιλαμβάνεται τόσο η πειραματική ποίηση όσο και η ποίηση που επιδιώκει να αναζωογονήσει τους παραδοσιακούς τρόπους ποίησης. Οι ποιητές που γράφουν σε τάνκα, χαϊκού και σι σπάνια γράφουν ποίηση που δεν κατατάσσεται στο είδος στο οποίο γράφουν, αν και ορισμένοι ενεργοί ποιητές είναι πρόθυμοι να συνεργαστούν με ποιητές που γράφουν σε άλλα ποιητικά είδη.
Η ιστορία της ιαπωνικής ποίησης περιλαμβάνει τόσο την εξέλιξη της ιαπωνικής γλώσσας στη σημερινή της μορφή, την εξέλιξη των ιαπωνικών ποιητικών μορφών, όσο και τη συλλογή της ποίησης σε ανθολογίες. Πολλές φορές αυτό συνέβη με αυτοκρατορική προστασία και άλλες φορές από τις «σχολές» ή τους μαθητές διάσημων ποιητών (ή θρησκειών, στην περίπτωση του Μπουσοκουσέκικα). Η μελέτη της ιαπωνικής ποίησης περιπλέκεται από το κοινωνικό πλαίσιο του περιεχομένου του κάθε ποιήματος, εν μέρει λόγω μεγάλων πολιτικών και θρησκευτικών παραγόντων όπως η πολιτική των φυλών ή ο Βουδισμός, αλλά και λόγω της συνεργατικής πτυχής που έχει συχνά χαρακτηρίσει την ιαπωνική ποίηση. Επίσης, μεγάλο μέρος της ιαπωνικής ποίησης διαθέτει μορφές σύντομων στίχων, συχνά συνεργατικές, οι οποίες στη συνέχεια συγκεντρώνονται σε μεγαλύτερες συλλογές, ή εναλλακτικά διασπώνται μέσα στην πεζογραφία έργων μεγαλύτερου μεγέθους. Στις παλαιότερες μορφές ιαπωνικής ποίησης περιλαμβάνεται το κάνσι, μια μορφή η οποία δείχνει ισχυρή επιρροή από την κινεζική λογοτεχνία και πολιτισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός
Φραγκίσκος Ιωσήφ Β΄ του Λίχτενσταϊν
Ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ Β΄, γερμ. Franz Joseph II (16 Αυγούστου 1906 - 13 Νοεμβρίου 1989) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν ήταν πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν (1938-1989).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Άλοϋς και της Ελισάβετ-Αμαλίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου-Λουδοβίκου αρχιδούκα της Αυστρίας.
Σε ηλικία 32 ετών διαδέχθηκε τον εξάδελφο τού πατέρα του Φραγκίσκο πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν, αφού ο πατέρας του Άλοϋς είχε παραιτηθεί της διαδοχής υπέρ αυτού. Κατά τη διακυβέρνησή του οι γυναίκες, μετά από το δημοψήφισμα τού 1984, απέκτησαν δικαίωμα ψήφου. Ήταν πολύ δημοφιλής ηγέτης στο Λίχτενσταϊν· έγινε ο πρώτος πρίγκιπάς του, που ζούσε συνέχεια εκεί και όχι στη Βιέννη. Επέβλεψε την οικονομική ανάπτυξη του Λίχτενσταϊν, από μία πενιχρή, αγροτική περιοχή εξελίχθηκε σε μία από τις πιο πλούσιες χώρες ανά κεφαλή στον κόσμο.
Το πριγκιπάτο έμεινε ουδέτερο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αυτό το καθεστώς δεν παραβιάστηκε από τους διαμαχόμενους. Πριν το τέλος του Πολέμου, ο πρίγκιπας έδωσε άσυλο σε 494 λευκούς πρόσφυγες τού Πρώτου Ρωσικού Εθνικού Στρατού, που υπό τον Βλαδίμηρου Κυρίλλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας ήταν υπέρ του Άξονα και είχαν στρατηγό τον Μπόρις Σμυσλόβσκυ.
Το 1984 παρέδωσε όλες σχεδόν τις εξουσίες στον πρωτότοκο γιο του Ιωάννη-Αδάμ Β΄. Πέντε έτη μετά απεβίωσε στο Γκραμπς τη Ελβετίας σε ηλικία 83 ετών. Κυβέρνησε για 51 έτη. Ένα μήνα πριν είχε αποβιώσει η σύζυγός του στο νοσοκομείο του Γκραμπς από ασθένεια, που δεν δημοσιοποιήθηκε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1943 τη Γεωργίνα, κόρη του Φερδινάνδου-Μαρία κόμη του Βίλτσεκ και είχε έκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λίχτενσταϊν
Κουκουναρά Χανίων
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Κουκουναρά απέχει 10 χιλιόμετρα από το Καστέλλι Κισσάμου, δυτικά του ποταμού Τυφλού και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 220 μέτρα. Το όνομα της προέρχεται από το φυτό κουκουναριά.
Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στην απογραφή του 1881, όταν ανήκε στον δήμο Καστελίου και σύμφωνα με την απογραφή είχε 202 χριστιανούς και 7 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 ανάφερεται μαζί με τον οικισμό Χαλέπα στον ίδιο δήμο και είχαν 171 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κισσάμου.
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοιδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και με την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Τσικαλαριά, Χαρχαλιανά και Χορευτιανά αποτελούν την κοινότητα Κουκουναράς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κισσάμου του δήμου Κισσάμου ενώ σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 41 κατοίκους.
Δείτε Κοινότητα Κουκουναράς
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Οργυιά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οργυιά
Βίντεο αρτ
Η βίντεο αρτ ή βιντεοτέχνη είναι μορφή τέχνης που βάση έχει την κινούμενη εικόνα και τον ήχο. Η Βίντεο Αρτ εμφανίστηκε περί τα τέλη της δεκαετίας του 1960 - αρχές της επόμενης, ως εξέλιξη της τεχνολογίας της κινούμενης εικόνας η οποία έγινε διαθέσιμη στο ευρύ κοινό καθώς μέχρι τότε ήταν διαθέσιμη μόνο στους επαγγελματίες της τηλεόρασης αλλά και για να ασκήσει κριτική στη ραγδαία εξάπλωση της τηλεόρασης.
Iστορική αναδρομή
Τα μέσα του 20ου αιώνα, προς τα τέλη της δεκαετίας του 1960 μια σύνθετη και αμήχανη μορφή τέχνης αναδύεται στην Ευρώπη και τις Η.Π.Α. Πρόκειται για την Βίντεο Αρτ, η οποία πήρε αρκετές ονομασίες όπως, βίντεο των καλλιτεχνών, πειραματικό βίντεο, τηλεόραση των καλλιτεχνών, νέα τηλεόραση ακόμα και Guerilla TV. Πηγή έμπνευσης για τη νέα αυτή μορφή τέχνης υπήρξαν αρκετά καλλιτεχνικά κινήματα, θεωρητικές ιδέες, τεχνολογικά επιτεύγματα καθώς και ομάδες πολιτικού και κοινωνικού ακτιβισμού.
Ήταν μια εποχή κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής αλλαγής, γι αυτό μεγάλο μέρος της νέας τέχνης ήταν μορφολογικά και πολιτικά ριζοσπαστικό. Η δεκαετία του 1960 ήταν αυτή της βιομηχανικής ανάπτυξης, της υπερκατανάλωσης, της αύξησης των μέσων επικοινωνίας, του μαγνητοφώνου και της τηλεόρασης. Η εξέλιξη της ηλεκτρονικής και ψηφιακής τεχνολογίας της εικόνας ήταν ραγδαία. Οι εξελίξεις στο πεδίο αυτό μετέτρεψαν το βίντεο από ένα ακριβό μέσο, που ήταν στα χέρια επαγγελματιών και ειδικών της τηλεόρασης,μεγάλων εμπορικών εταιριών και οργανισμών, σε ένα ευρέως διαδεδομένο καταναλωτικό προϊόν. Η Βίντεο Αρτ αναδύεται από το περιθώριο και γίνεται ένα μέσο το οποίο θα ασκήσει μεγάλη επιρροή στη σύγχρονη τέχνη.
Καλλιτέχνες που δούλεψαν με το βίντεο εκείνη την περίοδο ήταν ιδιαίτερα επηρεασμένοι από κινήματα και τις ιδέες του Fluxus, της Performance Art, Body art, Arte Povera, Ποπ Αρτ, Μινιμαλιστικής γλυπτικής, Εννοιολογικής τέχνης, τη μουσική avant-garde, τον πειραματικό κινηματογράφο, το σύγχρονο χορό και θέατρο και από μία μεγάλη ποικιλία ετερογενών πολιτιστικών δραστηριοτήτων.
Η Βίντεο Αρτ ήταν ένα διεθνές φαινόμενο. Οι πρώτοι καλλιτέχνες που δούλεψαν με το βίντεο δεν προσελκύθηκαν μόνο από την ποικιλία πολιτιστικών επιρροών αλλά και γιατί εισήγαγαν νέες ιδέες και πρακτικές εμπλουτίζοντας ευρύτερα τις πρακτικές των καλών τεχνών, επαναπροσδιορίζοντας ιδέες και προσεγγίσεις από άλλους τομείς και μέσα.
Η Βίντεο αρτ μπορεί να χωριστεί σε αρκετές υποκατηγορίες, γεγονός που μαρτυρά την υβριδική φύση αυτής της μορφής τέχνης. Η σχέση της Βιντεο Αρτ με την τηλεόραση είναι προβληματική, γι αυτό επικρίθηκε από αρκετούς καλλιτέχνες οι οποίοι πήραν θέση εναντίον της, ενώ προσπάθησαν να αλλάξουν τα πολιτιστικά στερεότυπα και αναπαραστάσεις που απεικονίζει δημιουργώντας αφηρημένες εικόνες βίντεο. Τόσο η Βίντεο Αρτ όσο και η τηλεόραση μοιράζονται την ίδια τεχνολογία, ειδικά στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται και εκλαμβάνονται οι τελικές εικόνες και ο ήχος από τον θεατή. Για αυτό το λόγο η απάντηση των καλλιτεχνών ήταν με το ίδιο μέσο, σε συγκρίσιμη γλώσσα. Η σχέση του βίντεο των καλλιτεχνών και της τηλεοπτικής τεχνολογίας ποικίλει και είναι σύνθετη. Οι πρώτες προσπάθειες ενασχόλησης με αυτό το μέσο παίρνουν τη μορφή αντίδρασης στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κυρίως της τηλεόρασης η οποία στοχοποιείται για την μονόπλευρη και χειραγωγούμενη επικοινωνία.
Η πρώτη φορητή βιντεοκάμερα
Το 1965, η Sony κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά την πρώτη φορητή βιντεκάμερα, την Sony AV-3400 Portapak. Η εξέλιξη αυτή είναι κομβικής σημασίας για τους καλλιτέχνες, τους ακτιβιστές και το κοινό καθώς εγκαινιάζει μία νέα εποχή δίνοντας την ευκαιρία στον κάτοχό της να καταγράψει το υλικό που επιθυμεί. Την ίδια περίοδο, οι κυβερνήσεις και οι μεγάλοι τηλεοπτική όμιλοι είχαν στην αποκλειστικότητά τους, την τηλεοπτική παραγωγή και τη μετάδοσή της. Η νέα βιντεοκάμερα της Sony περιελάμβανε το κύριο σώμα της βιντεοκάμερας και ένα φορητό μίκτη, και προοριζόταν κυρίως για μικρές επιχειρήσεις και εμπορική χρήση πάνω ακριβώς σε μία περίοδο έντονων κοινωνικών αναταραχών. Η δυνατότητα αυτή τράβηξε το ενδιαφέρον των καλλιτεχνών που είδαν τη βιντεοκάμερα σαν ένα δημιουργικό μέσο και οι ακτιβιστές ως «ένα όπλο καταγραφής μαρτυριών» το οποίο θα χρησίμευε για τη δημιουργία νέων ειδών προγραμμάτων αντίθετων από αυτών της τηλεόρασης.
Πρώιμοι καλλιτέχνες
Ο πρώτος που τη χρησιμοποίησε ήταν ο Nam June Paik, το 1965. Ο Paik βιντεοσκόπησε την επίσκεψη του Πάπα Παύλου ΣΤ’ στην Νέα Υόρκη και αργότερα την ίδια ημέρα, πρόβαλε το βιντεοσκοπημένο υλικό στο καφέ του Greenwich Village. Η πράξη αυτή θεωρήθηκε η αφετηρία της Βίντεο Αρτ.
Τον Μάρτιο του 1963, ο Ναμ Τζουν Πάικ προβάλει στην Galerie Parnass, στο Βούπερταλ την πρώτη μεγάλη έκθεση με τίτλο Exposition of Music – Electronic Television. Ο τίτλος που επέλεξε ο Paik υποδηλώνει τη μετάβαση από τη μουσική στην ηλεκτρονική εικόνα. Το Μάιο του ίδιου έτους, ο Wolf Vostell πραγματοποιεί την πρώτη έκθεση στην Νέα Υόρκη, στo Smolin Gallery. Πρόκειται για την πρώτη του έκθεση με τίτλο Television Décollage και αποτελούνταν από έξι τηλεοράσεις, οι οποίες ήταν σε λειτουργία και αναπαρήγαγαν διαφορετικό πρόγραμμα η κάθε μία ενώ η εικόνα μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αποδομούνταν. Έκτοτε, έγιναν αρκετές εκθέσεις βίντεο, βίντεο εγκαταστάσεις, βίντεο περφόρμανς και πειραματικές ταινίες από καλλιτέχνες όπως οι: Vito Acconci, Valie Export, John Baldessari, Peter Campus, Doris Totten Chase, Maureen Connor, Norman Cowie, Dimitri Devyatkin, Dan Graham, Joan Jonas, Bruce Nauman, Nam June Paik, Bill Viola, Shigeko Kubota, Martha Rosler, William Wegman, Gary Hill και άλλους. Οι Steina και Woody Vasulka ενδιαφέρθηκαν για τις διαφορετικές ποιότητες και το φορμά του βίντεο και δημιούργησαν αφαιρετικά έργα βίντεο.
Η Βίντεο Αρτ στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα ήρθε αρκετά καθυστερημένα, λόγω της συντηρητικής κοινωνικής δομής της ελληνικής κοινωνίας. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 βλέπουμε τα πρώτα δείγματα και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 έχουμε την άνθισή της. Τότε γίνεται μόδα και χάνει, μετά από αρκετά χρόνια, τη γοητεία που εξασκούσε, σαν νέο μέσο έκφρασης, στους νέους καλλιτέχνες. Παρόλα αυτά, υπάρχουν αξιόλογοι Έλληνες καλλιτέχνες της Βίντεο Αρτ και των πολυμέσων που έχουν παρουσιάσει έργα τους σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Σχετικά άρθρα
Νίκος Δασκαλοθανάσης: Το εικαστικό βίντεο, 2005 http://www.asfa.gr/videoart/videokeimenoGR.htm
Γιούλα Παπαδοπούλου: Βιντεοτέχνη – μια σύντομη Ιστορία, 2005 http://www.festivalmiden.gr/textslinks/Gioula%20Papadopoulou_Videotexni_mia%20syntomi%20istoria_2005.htm
Γιούλα Παπαδοπούλου: Τι είναι η Βιντεοτέχνη, 2006 (εφημερίδα «Στην Μπρίζα», # 57, 5/7/06) http://www.festivalmiden.gr/textslinks/Gioula_Papadopoulou-Ti_einai_videotechni_2006.htm
Μαργαρίτα Σταυράκη: Γενικές πληροφορίες για τη Βίντεο Τέχνη, 2008 http://www.festivalmiden.gr/textslinks/Margarita_Stavraki_Genikes_Plirofories_gia_tin_video_techni_2007.htm
Μαργαρίτα Σταυράκη: Σύντομη εισαγωγή  στην Ψηφιακή Τέχνη και τα Νέα Μέσα, 2008 http://www.festivalmiden.gr/textslinks/Eisagogi_stin_psifiaki_techni-Margarita_Stavraki_2008_gr.htm
Μάνθος Σαντοριναίος: Σκέψεις για την σκέψη, 1999 http://www.festivalmiden.gr/textslinks/Manthos%20Santorineos_Skepseis%20gia%20tin%20skepsi_1999.htm
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Είδη τέχνης Κατηγορία:Σύγχρονη τέχνη
Βαρυλίτης
Ο Βαρυλίτης είναι σύνθετο ορυκτό αποτελούμενο από πυρίτιο, οξυγόνο, βάριο και βηρύλλιο, ουσιαστικά πυριτικό οξείδιο του Βαρίου και Βηρυλλίου.
Ο βαρυλίτης φέρεται να κρυσταλλώνεται στο ορθορομβικό - πυραμιδικό σύστημα. Ο δε χημικός τύπος αυτού είναι BaBe2(Si2O7)
Η ονομασία του προέρχεται εκ του ελληνικού όρου βαρύς, λόγω του μεγάλου ειδικού βάρους του. Πρόκειται για αλκαλικό ορυκτό, λευκό ημιδιαφανές άχρωμο μέχρι ανοικτό μπλε και εύθραυστο, (σκληρότητα 7), με υαλοειδή λάμψη που εντοπίζεται συνήθως σε πηγματικές κοιλότητες μεταμορφωσιγενών πετρωμάτων του βορείου ημισφαιρίου, όπως π.χ. στη Σουηδία, Νορβηγία, Ρωσία (Ουράλια Όρη) και Καζακστάν καθώς και Καναδά και ΗΠΑ.
Πηγές
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου Κατηγορία:Ορυκτά του βαρίου Κατηγορία:Ορυκτά του βηρυλλίου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1936
Το πρωτάθλημα Αττικής
Το περιφερειακό πρωτάθλημα Αττικής διεξήχθη στα Τουρκοβούνια, στα περίχωρα της Σχολής Ευελπίδων και στο Ξεροπήγαδο, με εκκίνηση το γυμναστήριο του Πανελλήνιου, την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου. Η διαδρομή είχε μήκος 7.200μ και ήταν η εξής: Πανελλήνιος - οδός Ηρώων - Σχολή Ευελπίδων - Ξεροπήγαδο - Τουρκοβούνια και επιστροφή. Μετείχαν άνω των 50 δρομέων, από τους οποίους τερμάτισαν 44 αθλητές από επτά συλλόγους της Αθήνας, του Πειραιά και της Χαλκίδας, από τους οποίους πέντε βαθμολογήθηκαν και στο ομαδικό. Ο συναγωνισμός υπήρξε έντονος και οι τρεις πρώτοι δρομείς τερμάτισαν με διαφορά ελάχιστων δευτερολέπτων. Στο ομαδικό επικράτησε ο Πειραϊκός.
Αποτελέσματα
Ατομικός αγώνας 7.200μ Ομαδικός αγώνας
Διαδρομή - συμμετοχές
Ο τελικός αγώνας έγινε την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου στην Αθήνα, στο Άλσος Καισαριανής, σε κυκλική διαδρομή έξι μεγάλων γύρων: πέντε των 1.360μ και έναν των 2.150μ. Μετείχαν 39 δρομείς άπό συλλόγους Αθήνας, Πειραιά, Θεσσαλονίκης και Χαλκίδας. Νικητής αναδείχθηκε ο Κ. Γούτης του Πειραϊκού, ο σύλλογος του οποίου κέρδισε και την ομαδική βαθμολογία.
Δημήτριος Φραγκόπουλος
Σταδιοδρομία
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, ο Φραγκόπουλος νικήθηκε στον πρώτο γύρο της κατηγορίας απλού ανδρών από τον Ούγγρο Μομτσίλο Ταπάβιτσα. Αυτή η ήττα του, τον κατέταξε στην 8η θέση μαζί με άλλους 5 αθλητές, σε σύνολο 13 αντισφαιριστών. Δεν αγωνίστηκε στο τουρνουά διπλού ανδρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Έλληνες αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
1334
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1334 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σεργκεγιέβκα
Η Σεργκεγιέβκα (Сергеев) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Σαλ-Ακίν της περιφέρειας Βόρειου Καζακστάν του Καζακστάν. Πληθυσμός: 7,661 (απογραφή 2009) 9,470 (απογραφή 1999). Σύντομα λέγεται και σε Σεργκέγιεφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Αμερίκιο
Το χημικό στοιχείο αμερίκιο είναι μέταλλο με χημικό σύμβολο Am, ατομικό αριθμό 95 και ατομικό βάρος 243. Έχει θερμοκρασία τήξης 994 C° και θερμοκρασία βρασμού 2607 C°. Αυτό το υπερουράνιο στοιχείο της σειράς των ακτινιδών βρίσκεται στον περιοδικό πίνακα κάτω από το στοιχείο της σειράς των λανθανιδών ευρώπιο και έτσι, κατ' αναλογία, πήρε και το όνομα μιας άλλης ηπείρου, της Αμερικής.