cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λία Γκρήνφελντ
The Spirit of Capitalism: Nationalism and Economic Growth
Στο Spirit of Capitalism (Το πνεύμα του καπιταλισμού: Εθνικισμός και οικονομική ανάπτυξη), η Γκρήνφελντ διευκρινίζει αρχικά ότι αυτό που διαφοροποιεί τον καπιταλισμό, δηλαδή, τη σύγχρονη οικονομία από την οικονομία του παρελθόντος, είναι ο προσανατολισμός του προς τη συνεχή ανάπτυξη. Αυτή η διευκρίνιση υπονοεί ότι, σε αντίθεση με τους συμβατικούς οικονομολόγους και τους ιστορικούς της οικονομίας, η Γκρήνφελντ δεν θεωρεί δεδομένη την οικονομική ανάπτυξη. Γι 'αυτό θέτει το ερώτημα τι προκαλεί τον αναπροσανατολισμό της οικονομικής δραστηριότητας από την επιβίωση στην ανάπτυξη. Αν και η Γκρήνφελντ συμφωνεί με τον Max Weber σχετικά με τον θεμελιώδη ρόλο της ηθικής στη σύγχρονη οικονομία, προτείνει ότι είναι ο εθνικισμός και όχι ο Προτεσταντισμός που παρέχει αυτή την ηθική: το πνεύμα του καπιταλισμού, με άλλα λόγια, είναι ο εθνικισμός.
Βασιλικά
Με το όνομα Βασιλικά συναντώνται τα:
Λία Γκρήνφελντ
The Spirit of Capitalism: Nationalism and Economic Growth
Ο επαναστατικός της ισχυρισμός βασίζεται και πάλι στην ιστορική εξέταση της οικονομικής ανάπτυξης της Βρετανίας, των Κάτω Χωρών, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιαπωνίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ολλανδική περίπτωση, ειδικότερα, παρέχει το κρίσιμο πείραμα. Η Ολλανδική Δημοκρατία είχε όλες τις προϋποθέσεις για τον αναπροσανατολισμό προς την ανάπτυξη, και ήταν Προτεσταντική, αλλά παρόλα αυτά δεν προσανατολίστηκε προς την ανάπτυξη. Αντίθετα, επιτεύχθηκε σταθερή οικονομική ανάπτυξη στη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιαπωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τη διαφορά ότι όλες αυτές οι κοινωνίες ανέπτυξαν εθνικισμό, αλλά οι Ολλανδοί δεν το έκαναν. Η εμπειρική μελέτη της Γκρήνφελντ για τις μεγάλες σύγχρονες οικονομίες αποκαλύπτει έτσι την αιτιώδη σχέση μεταξύ του εθνικισμού και της σύγχρονης οικονομίας. Αυτό είναι αντίθετο από τη βασική υπόθεση των περισσότερων οικονομικών θεωριών ότι οι οικονομικές διαδικασίες είναι θεμελιώδεις για όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες.
Βασιλικά
καθώς και τα παρακάτω τοπωνύμια της Ελλάδας:
Λία Γκρήνφελντ
The Spirit of Capitalism: Nationalism and Economic Growth
Σύμφωνα με την Γκρήνφελντ, ο εθνικισμός, που είναι εγγενώς εξισωτικός, προωθεί αναγκαστικά έναν τύπο κοινωνικής δομής που απαιτείται για την ανάπτυξη της σύγχρονης οικονομίας - δηλαδή, ένα ανοιχτό σύστημα διαστρωμάτωσης που επιτρέπει την κοινωνική κινητικότητα, κάνει ελεύθερη την εργασία και επεκτείνει τη σφαίρα λειτουργίας των δυνάμεων της αγοράς. Το πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι, λόγω της επένδυσης των μελών στην αξιοπρέπεια του έθνους, η οποία εκτιμάται αναγκαστικά σε σχέση με το καθεστώς άλλων εθνών, ο εθνικισμός συνεπάγεται διεθνή ανταγωνισμό. Προκειμένου να διατηρηθεί το εθνικό κύρος, ο εθνικισμός προϋποθέτει τη δέσμευση για συνεχή οικονομική ανάπτυξη, όταν το οικονομικό επίτευγμα ορίζεται ως σημαντικό για το εθνικό κύρος και μεταξύ των τομέων του διεθνούς ανταγωνισμού. Ιστορικά, για παράδειγμα, οι Ρώσοι εθνικιστές δεν έχουν ορίσει την οικονομική σφαίρα ως χώρο για διεθνή ανταγωνισμό. Επομένως, η σύγχρονη οικονομία δεν είναι αυτοσυντηρούμενη. Όπως υποστηρίζει η Γκρήνφελντ, υποκινείται και υποστηρίζεται από τον εθνικισμό.
Βασιλικά
Επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λία Γκρήνφελντ
The Spirit of Capitalism: Nationalism and Economic Growth
Στο πρώτο και το δεύτερα βιβλίο της η Γκρήνφελντ τονίζει επίσης ότι οι ανομικές καταστάσεις (από το anomie) σε κάθε κοινωνία των πρώτων εθνών - Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Γερμανία, Ηνωμένες Πολιτείες - ήταν ο κύριος λόγος για την εξάπλωση της ιδέας του έθνους σ' αυτές τις κοινωνίες. Η μελέτη της για την Ιαπωνία και οι πιο πρόσφατες παρατηρήσεις της για την κινεζική κοινωνία, ωστόσο, παρέχουν μια διόρθωση σε αυτό το επιχείρημα. Στην εισαγωγή του βιβλίου της, Globalization of Nationalism (Παγκοσμιοποίηση του Εθνικισμού), προτείνει ότι κοινωνίες υπό την επήρεια του κινεζικού πολιτισμού, οι οποίες, σε αντίθεση με τις μονοθεϊστικές κοινωνίες, δεν δίνουν προτεραιότητα στη λογική της μη αντίφασης, τείνουν να είναι ικανές να αντιμετωπίζουν τις ανομικές (anomic)  καταστάσεις χωρίς μείζονες κρίσεις.
Mind, Modernity, Madness: The Impact of Culture on Human Experience
Στο τρίτο βιβλίο της τριλογίας, Mind, Modernity, Madness: The Impact of Culture on Human Experience (Νους, νεωτερικότητα, τρέλα: Η επίδραση του πολιτισμού στην ανθρώπινη εμπειρία), η Γκρήνφελντ παρουσιάζει πρώτα τις φιλοσοφικές προϋποθέσεις και μια μεθοδολογία για τη μελέτη της ανθρώπινης εμπειρίας προσπαθώντας να ξεπεράσει το πρόβλημα μυαλού/σώματης ή ψυχοφυσικό πρόβλημα. Η κριτικός του βιβλίου στο American Journal of Sociology, Karen Cerulo, γράφει: «Η Γκρήνφελντ στηρίζει το επιχείρημά της σε μια θεωρητική βάση που αμφισβητεί μακροχρόνιες αντιλήψεις για τον νου. Προτείνει να αντικαταστήσουμε τις κυρίαρχες δυαδικές προσεγγίσεις σε αυτόν τον κόσμο - εκείνες που χωρίζουν το υλικό και το πνευματικό - και αντ 'αυτού αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα ως μια τριμερή δομή "που αποτελείται από τρία αυτόνομα αλλά σχετιζόμενα επίπεδα, με τα δύο ανώτερα να είναι αναδυόμενα φαινόμενα - το επίπεδο της ύλη, το επίπεδο της ζωής και το επίπεδο του νου». Καθώς ξεδιπλώνει το επιχείρημά της, εστιάζει πιο συγκεκριμένα στις ιδιότητες του νου, προσδιορίζοντας τα βιολογικά στοιχεία από τα οποία αναπτύσσεται ο νους και από τα οποία περιορίζεται η ανάπτυξή του. Εξετάζει επίσης τους τρόπους με τους οποίους η συμβολική κουλτούρα μεταμορφώνει και επεκτείνει το βιολογικό μυαλό, καθιστώντάς το μια πολύ πιο περίπλοκη και δυναμική οντότητα που μεταρρυθμίζει και αναδιαμορφώνει τον εαυτό της, που πάντα αναδύεται σε σχέση με  μεταβαλλόμενα περιβαλλοντικά συμβάντα".
Ακριβώς όπως η θεωρία του Δαρβίνου σχετικά με την «επιβίωση του καταλληλότερου» και την εξέλιξη έλυσε τη σύγκρουση μεταξύ φιλοσοφικών υλιστών και φιλοσοφικών ιδεαλιστών παρέχοντας ένα πλαίσιο εντός του οποίου θα μπορούσε να μελετηθεί επιστημονικά η αυτόνομη βιολογική πραγματικότητα της ζωής, η Γκρήνφελντ προτείνει μια συμβολική διαδικασία που αποτελείται από δύο επίπεδα : πολιτισμός και νους. «Ακριβώς όπως ο βιότοπος ενός είδους και το ίδιο το είδος ενός οργανισμού, η συμβολική διαδικασία σε συλλογικό επίπεδο, ο πολιτισμός, αντιπροσωπεύει το περιβάλλον στο οποίο λειτουργεί ο νους (και, συνεπώς, ο εγκέφαλος που τον υποστηρίζει). Ο πολιτισμός φέρνει σε ύπαρξη και διαμορφώνει τις δομές του νου, αλλά ποτέ δεν τις καθορίζει, γιατί η απαραίτητη συμμετοχή του εγκεφάλου σε κάθε διανοητική διαδικασία αποκλείει τη δυνατότητα μιας τέτοιας απόφασης και αντίθετα καθιστά κάθε μεμονωμένο μυαλό έναν (λίγο ή πολύ) νέο συνεργάτη στην αυτο-δημιουργική πολιτιστική διαδικασία." Εντός της βιολογικής πραγματικότητας, και των βιολογικών της δομών (όπως ο εγκέφαλος, το ανθρώπινο γονιδίωμα και η ανθρώπινη κοινωνία), ο πολιτισμός είναι ένα αναδυόμενο περιβάλλον στο οποίο ο νους δημιουργείται και ο οποίος με τη σειρά του δημιουργείται από τα προϊόντα του νου. Αυτή η αυτόνομη, αυτο-επαναληπτική διαδικασία, όπως οι υλικές και βιολογικές πραγματικότητες που την υποστηρίζουν, παρέχει το δικό της παράδειγμα επιστημονικής μελέτης (που η Γκρήνφελντ ονομάζει κοινωνιολογικό νοητισμό - sociological mentalism ). Η Γκρήνφελν  προσδιορίζει περαιτέρω τρεις πιθανές, λογικά παραγόμενες δομές ή «λειτουργικά συστήματα» μέσα στο νου. «Μέσα στο νου, ο πολιτισμός, που υποστηρίζεται από τις φαντασιακές ικανότητες του ζωικού εγκεφάλου, που μεταμορφώνεται από το συμβολικό περιβάλλον σε ειδικά ανθρώπινη, συμβολική φαντασία, δημιουργεί αναγκαστικά τρεις τέτοιες« δομές », οι οποίες διακρίνουν περαιτέρω τον ανθρώπινο νου από τη νοητική ζωή των ζώων. Αυτές οι δομές είναι διαμερίσματα του εαυτού ή του Εγώ και περιλαμβάνουν (1) ταυτότητα - τον σχεσιακά σχηματισμένο εαυτό. (2) αντιπροσωπεία, θέληση ή ενεργούντα εαυτό, το ενεργό Εγώ, και (3) τον σκεπτόμενο εαυτό, «το Εγώ ή την αυτοσυνείδηση» ή το 'Εγώ του Descartes'. »
Το βιβλίο Mind, Modernity, Madness, επιδεικνύει  αυτό το μοντέλο της επιστημονικής μελέτης του πολιτισμού και του νου, εστιάζοντας στην «τρέλα» ή τις «μεγάλες τρεις» ψυχικές ασθένειες της σχιζοφρένειας, της διπολικής διαταραχής και της κατάθλιψης. Σύμφωνα με την Γκρήνφελντ, ο σύγχρονος πολιτισμός είναι το αποτέλεσμα της ανάδυσης της εθνικής συνείδησης. «Ο εθνικισμός είναι, πάνω απ 'όλα, μια μορφή συνείδησης που προβάλλει την εικόνα της κοινωνικής / πολιτικής πραγματικότητας ως αποτελούμενη από κυρίαρχες κοινότητες με περιεκτικές ταυτότητες (δηλαδή πάνω από διαχωριστικά τάξης ή κοινωνικής κατάστασης), των οποίων τα μέλη είναι ουσιαστικά ίσα.» Η εθνική συνείδηση προϋποθέτει μια κοσμική (secular), ισότιμη κοσμο-θέαση, όπου όλα τα άτομα θεωρούνται μέλη μιας εγγενώς ίσης ελίτ. Όλα τα άτομα μέσα στην κοσμική ισότιμη κοσμοθέαση μπορούν να φανταστούν και θεωρητικά να πετύχουν όλες τις ταυτότητες. Ενώ αυτή η συνείδηση επιτρέπει ατελείωτες δυνατότητες, απαιτεί επίσης ατελείωτες επιλογές. «Είναι ο σύγχρονος πολιτισμός - συγκεκριμένα η υποτιθέμενη ισότητα όλων των μελών της κοινωνίας, η κοσμικότητα και η επιλογή στον αυτοπροσδιορισμό, που υπονοούνται στην εθνική συνείδηση - που καθιστά δύσκολη τη διαμόρφωση της ατομικής ταυτότητας. Όσο περισσότερες επιλογές έχει κανείς, τόσο λιγότερο ασφαλής γίνεται στις επιλογές που έχουν ήδη γίνει (από κάποιον ή για κάποιον) και η απόφαση - κυριολεκτικά, με την έννοια της οικοδόμησης της ατομικής ταυτότητας) - γίνεται όλο και πιο δύσκολη. " Το βάρος της πλοήγησης μέσα σε αυτές τις άπειρες επιλογές πέφτει πάνω στο μεμονωμένο νου και εμποδίζει τη λειτουργία της θέλησης. Όπως και κάθε περιβαλλοντικό ερέθισμα στο σώμα, ο βιολογικός εγκέφαλος, μέσα στον οποίο λειτουργεί ο νους και ο πολιτισμός, αναγκαστικά επηρεάζεται και φυσικά (όπως οι επιλογές τροφής επηρεάζουν το φυσικό σώμα ή μια βιολογική διαδικασία όπως έναν τροφικό καταρράκτη. ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Μελετητές του εθνικισμού
Αμεσίτης
Ο αμεσίτης (αγγλ. amesite) είναι ένυδρο πυριτικό ορυκτό του μαγνησίου και του αργιλίου. Ονομάστηκε έτσι προς τιμή του James T. Ames (1810-1883), πρώτου ιδιοκτήτη του ορυχείου Chester Emery Mines στη Μασσαχουσέτη. Στο ορυχείο αυτό ο αμεσίτης αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL).
Σχηματίζεται ως προϊόν χαμηλού βαθμού μεταμόρφωσης πετρωμάτων πλούσιων σε αργίλιο και μαγνήσιο. Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο βεζουβιανίτης, ο χλωρίτης, ο μαγνητίτης, το διάσπορο, το ρουτίλιο, ο γροσσουλάριος, ο ασβεστίτης, ο διοψίδιος και ο κλινοζωισίτης.
Ανευρίσκεται σε πολλά σημεία του πλανήτη. Κυριότερες εμφανίσεις του στη Μασσαχουσέτη των ΗΠΑ, στο Κεμπέκ του Καναδά, στην Ανταρκτική, στη Νότια Αφρική, στα Ουράλια όρη της Ρωσίας, στη Σουηδία και στη Σιλεσία της Πολωνίας.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στην παραλία Θορικού εντός των μεταλλευτικών απορριμμάτων.
Σημειώσεις
Αμεσιτης Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Μαγνητική επαγωγή
Για παράδειγμα αν μια μεταλλική ράβδος από μαλακό σίδηρο τοποθετηθεί ή βρεθεί μέσα σε μαγνητικό πεδίο τότε αυτή θ΄ αρχίσει να συμπεριφέρεται ως μαγνήτης, θα εμφανίζει δηλαδή μαγνητική ροή. Η μαγνήτιση αυτή της ράβδου οφείλεται στον προσανατολισμό των στοιχειωδών μαγνητών που την συναποτελούν.
Το μέγεθος που μας δίνει την κατάσταση μαγνήτισης ενός υλικού ονομάζεται ένταση μαγνήτισης, και είναι μέγεθος διανυσματικό. Το μέγεθος αυτό ισούται με το πηλίκο της συνισταμένης της μαγνητικής ροπής επί ενός όγκου υλικού προς τον ίδιο τον όγκο του. Αυτό αποδίδεται με τον μαθηματικό τύπο J = ΔΜ / ΔV. Η δε φορά μαγνήτισης ενός υλικού είναι πάντα η αυτή της μαγνητικής του ροπής.
Δείτε επίσης
Επαγωγή Κατηγορία:Φαινόμενα
Attica TV
Ο Attica TV είναι ελληνικός δημοτικός τηλεοπτικός σταθμός περιφερειακής εμβέλειας με έδρα τον Ασπρόπυργο.
Ιστορικό
Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει στις 20 Μαρτίου 1997 ως Θριάσιο TV. Τον Οκτώβριο του 2008 τέθηκε σε δοκιμαστική λειτουργία λόγω αναβάθμισης του εξοπλισμού και οκτώ μήνες μετά πλέον σε πλήρη λειτουργία με το σημερινό όνομά του. Από τον Ιούλιο του 2010 ο σταθμός εκπέμπει ψηφιακά μέσω της Digea ενώ από τα μέσα του 2012 συνεργάζεται με το θρησκευτικό κανάλι της Θεσσαλονίκης 4Ε για αναμετάδοση του προγράμματός του στην Αττική.
Οι εργαζόμενοι του σταθμού προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας την 1η Μαρτίου 2012 επειδή ήταν απλήρωτοι επί 9 μήνες. Στις 7 Μαΐου 2015, ο εφοπλιστής Γιάννης Καραγιώργης αγόρασε το 51% των μετοχών του σταθμού, εντάσσοντάς το στο νεότευκτο τηλεοπτικό δίκτυο της HellasNet ιδιοκτησίας του ίδιου.
Ένα χρόνο αργότερα, η αιφνίδια σύλληψη του εφοπλιστή από την Ελληνική Αστυνομία, μετά από διεθνές ένταλμα των ολλανδικών αρχών για απάτη, πλαστογραφία και δόλια πτώχευση στην οποία εμπλέκεται και η HellasNet    έγινε η αιτία αποχώρησης του δημοτικού καναλιού από το δίκτυο με επιστροφή του 51% των μετοχών και επαναφοράς του στο παλιό πρόγραμμα. Εκτός του δικτύου τέθηκαν επίσης με δική τους απόφαση, το Corfu Channel από την Κέρκυρα, το ΕΝΑ Κεντρικής Ελλάδας από τη Λαμία, το ATLAS TV από τα Νέα Μουδανιά και το Sitia TV από το Ηράκλειο Κρήτης.
Ωστόσο στην HellasNet παραμένουν μέχρι σήμερα, η Άλφα Τηλεόραση από την Αλεξανδρούπολη, το Δίκτυο 1 Δυτικής Μακεδονίας από την Καστοριά, η Ίριδα Τηλεόραση από τη Ρόδο, το TRT Κεντρικής Ελλάδας από το Βόλο, η Aeolos Τηλεόραση από τη Μυτιλήνη, το Europe 1 από τη Θεσσαλονίκη, το Σύρος TV1 από την Ερμούπολη, η Βήμα Τηλεόραση από τα Ιωάννινα και το PLP TV το οποίο ξεκίνησε τις εκπομπές του στα τέλη του 2015 ως συνέχεια του Cosmos TV Ηλείας και στα τέλη του 2022 αντικαταστάθηκε από το Patra TV συνεχίζοντας ωστόσο να εκπέμπει πλέον διαδικτυακά.
Παρότι τα πέντε από τα εννέα κανάλια έχουν ίδια idents και λογότυπα «πλακάκια» με διαφορετικά χρώματα, το σύνολο αυτών δεν έχουν πλέον από το 2022, συνεργασία μεταξύ τους παρά μόνο μετοχική.
Το 2022, το 30% του προγράμματος του Attica TV, αποκτήθηκε από την ιδιωτική κεφαλαιουχική εταιρεία Media Time που κατέχουν τρίτοι συνεργάτες των επιχειρηματιών Δημήτρη Μπάκου, Γιάννη Καϋμενάκη και Αλέξανδρου Εξάρχου (ιδιοκτήτες του Action 24).
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα του καναλιού περιλαμβάνει δικής του παραγωγής ενημερωτικές, ψυχαγωγικές, πολιτιστικές και μουσικές εκπομπές, δελτία ειδήσεων στις 18:00 και στις 21:00 με τα νέα της τοπικής αυτοδιοίκησης, ξένες σειρές και ταινίες (γουέστερν) και ομιλίες από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ασπροπύργου. Ωστόσο, και το ενημερωτικό δίκτυο της Αμερικής Democracy Now! προβάλλεται στο κανάλι από τον Αύγουστο του 2013, συνήθως στις μεταμεσονύκτιες και στις πρώτες πρωινές ώρες.
Παλαιότερα από τον Φεβρουάριο του 2012, το πρόγραμμα δεν περιλάμβανε εκπομπές και δελτία, με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί ως "κανάλι φάντασμα" ενώ την περίοδο που ήταν στην HellasNet μεταδιδόταν για 6 μήνες και η ενημερωτική εκπομπή του δικτύου, ονόματι "LIVE" με παρουσιαστή τον Κώστα Αργυρό ο οποίος μετέπειτα αποχώρησε από τον τηλεοπτικό σταθμό και την HellasNet.
Από το 2017 έως και τα μέσα του 2022 αναμετέδιδε την ενημερωτική εκπομπή του Βεργίνα TV Σχολιάζοντας την Επικαιρότητα που παρουσιάζει ο Στέργιος Καλόγηρος, η οποία μέχρι σήμερα μεταδίδεται στο Smile TV.
Ενδιάμεσα το κανάλι εμπλουτίζεται με εκπομπές, όπως το 2017 με την καθημερινή ενημερωτική για την αυτοδιοίκηση Δημοσκοπήσεις με τον δημοσιογράφο Γιώργο Λαιμό, Δελτίο Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την δημοσιογράφο Αλεξάνδρα Ντούσκα, εΘΕΛΩντικά και Νέα και Ωραία με την δημοσιογράφο Αλεξάνδρα Κατσαρού, Επί του Παρόντος και Κοινωνικοί Διάλογοι με την δημοσιογράφο Σωσώ Χονδρογιάννη,  την πολιτιστική Attic-art, την αθλητική Ώρα του Ερασιτέχνη και τη μαγειρική Το Σπίτι του Βιτσέντζο με τον μάγειρα Vincenzo Zanni, και το 2019 με την εκπομπή Εμπράκτως με τους δημοσιογράφους Γιάννη Μακρυγιάννη και Σωσώ Χονδρογιάννη και το Debate για τις εθνικές εκλογές που διεξήχθησαν εκείνη την χρονιά με την Αλεξάνδρα Ντούσκα.
Από το 2019 μέχρι το καλοκαίρι του 2021 μεταδιδόταν στο Attica TV και η ενημερωτική εκπομπή NET24 που παρουσιάζει ο δημοσιογράφος Βασίλης Ταλαμάγκας η οποία από τον Οκτώβριο του 2021 μέχρι σήμερα μεταδίδεται στο RISE TV.
Από το 2018 έως τα μέσα του 2022 συνεργάζονταν με το SBC ενώ και οι δυο σταθμοί μετέδιδαν το πρόγραμμά τους ο ένας στον άλλο. Μέσω του SBC, ο σταθμός μεταδιδόταν και από τη συνδρομητική πλατφόρμα της COSMOTE TV, στη θέση 654 και με το τέλος της συνεργασίας με το Attica TV σταμάτησε η μετάδοση των οικονομικών εκπομπών Day2Day με τον Ανέστη Ντόκα, Marketing in Practice με τον Θέμη Σαρανταένα και Υπάρχει Λύση με την Σοφία Μύτιλη με το SBC να συνεχίζει με την διαδικτυακή του παρουσία.
Την σεζόν 2021-2022 μετέδιδε τις εκπομπές Επισκόπηση με τον Αλέξανδρο Κλώσσα, Σημείο Αναφοράς με την Φραντζέσκα Σαββοργινάκη, Κοινωνία και Οικονομία με την Αμαλία Κάντζου, Κοινωνία Attica με τους Γιώργο Βούλγαρη και Άρη Δημητρίου και Sport Life με τους Στέλιο Σαρέσκο και Ελευθερία Ζαπαντιώτη.
Από τις 9 Ιανουαρίου 2023 διαφοροποιείται και επίσημα το 30% του προγράμματος του Attica TV με νέες εκπομπές και δελτία ειδήσεων το οποίο κανάλι μετά από τέσσερις μέρες εκπέμπει εκ νέου στη συνδρομητική πλατφόρμα της COSMOTE TV, στη θέση 653.
Από τον Μάιο του 2023 επανήλθαν στο κανάλι οι εκπομπές Δημοσκοπήσεις με τον Γιώργο Λαιμό, Σημείο Αναφοράς με την Φραντζέσκα Σαββοργινάκη και Υπάρχει Λύση με την Σοφία Μύτιλη.
Ιδιοκτησία
Στα τέλη του 2016 έγινε επανατροποποίηση του καταστατικού με αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου.
Άδραστος ο Κυζικηνός
Ο Άδραστος ο Κυζικηνός ήταν αρχαίος σοφός που αναφέρεται μαζί με τον Δίωνα τον Νεαπολίτη σε ένα έργο του Ιερού Αυγουστίνου. Φαίνεται ότι ήταν ένας Ρωμαίος αστρονόμος. Παρότι από τη σύντομη και δευτερογενή αναφορά του Αυγουστίνου μαθαίνουμε πολύ λίγα για τη ζωή ή για το έργο του, μάλλον υπήρξε μία αυθεντία της εποχής του στην αστρονομική παρατήρηση.
Σύμφωνα με το έργο του Αυγουστίνου Η πόλη του Θεού, ο Βάρρων (116–27 π.Χ.) ανέφερε τον Άδραστο και τον Δίωνα ως αυθεντίες για τη χρονολόγηση ενός αστρονομικού φαινομένου που περιελάμβανε τον πλανήτη Αφροδίτη, περιγράφοντάς τους ως «mathematici nobiles» (φράση που έχει την έννοια «διακεκριμένοι αστρονόμοι» ή αστρολόγοι). Και πάλι σύμφωνα με τον Αυγουστίνο, ο Βάρρων κατέγραψε τα παραπάνω στο έργο του De gente populi Romani. Παρότι το έργο αυτό έχει χαθεί, ο Αυγουστίνος μάς διασώζει το παρακάτω απόσπασμα:
"Εκεί συνέβη ένας αξιοσημείωτος ουράνιος οιωνός: Ο Κάστωρ καταγράφει ότι στο φωτεινό άστρο Αφροδίτη, ονομαζόμενο Vesperugo υπό του Πλαύτου και το υπέροχο «`Εσπερος» υπό του Ομήρου, συνέβη κάτι το τόσο παράδοξο και θαυμαστό, ώστε άλλαξε το χρώμα του, το μέγεθός του, τη μορφή και την πορεία του, πράγμα που δεν είχε ποτέ συμβεί πριν, και ούτε έχει ξανασυμβεί από τότε. Ο Άδραστος ο Κυζικηνός και ο Δίων ο Νεαπολίτης, φημισμένοι αστρονόμοι, είπαν ότι αυτό έλαβε χώρα κατά τη βασιλεία του Ωγύγη."
- Αυγουστίνου De Civitate Dei. Βιβλίο XXI, κεφ. 8.
Ο Αυγουστίνος χρησιμοποίησε αυτές τις αρχαίες αστρονομικές αναφορές για να προωθήσει αυτό που έχει αποκληθεί η «επιστημική θεωρία των θαυμάτων». Εδώ ο Αυγουστίνος ισχυρίζεται ότι, αν ο Βάρρων αποκάλεσε το φαινόμενο που είχαν μελετήσει ο Άδραστος και ο Δίων «οιωνό», τότε δεν θα μπορούσε να είναι αντίθετο με τη φύση, αλλά θα πρέπει απλώς να είναι ανεξήγητο για την τρέχουσα κατανόησή μας για τη φύση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι αστρονόμοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Αρχαίοι Κυζικηνοί
Έρημος Ντανακίλ
Η έρημος Ντανακίλ είναι έρημος στη βορειοανατολική Αιθιοπία, την Νότια Ερυθραία και το ΒΔ Τζιμπουτί. Βρίσκεται στο Τρίγωνο Αφάρ και έχει έκταση 100.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (10.000.000 εκτάρια) άγονου εδάφους. Η περιοχή είναι γνωστή για τα ηφαίστεια της και την υπερβολική ζέστη, με θερμοκρασίες ημέρας που ξεπερνούν τους 50°C (122°F). Όντας στο Βύθισμα Ντανακίλ, είναι ένα από τα χαμηλότερα και θερμότερα μέρη στη Γη. Κατοικείται από λίγους Αφάρ, που ασχολούνται με την εξόρυξη αλατιού.
Γεωλογία
Η τοπική γεωλογία χαρακτηρίζεται από ηφαιστειακή και τεκτονική δραστηριότητα, διάφορους κλιματικούς κύκλους και ασυνεχή διάβρωση. Η έρημος περιλαμβάνει σειρά από λίμνες που σχηματίστηκαν από ροές λάβας. Ανάμεσά τους διακρίνεται η λίμνη Αφρέρα, με αποθέσεις αλατιού στις όχθες της. Η περιοχή πλαισιώνεται ανατολικά από τις Άλπεις Ντάνκαλ, σύστημα ορέων με λίγους ηφαιστειακούς κώνους που κορυφώνονται σε υψόμετρο 2.130 μέτρα, στο όρος Ράμλο. Αποθέσεις αλατιού με πάχος μέχρι 800 μέτρα (2.600 πόδια) πάχους βρίσκονται στο Σαλτ Πλέιν. Άλλες τοπικές λίμνες περιλαμβάνουν τη λίμνη Ασάλε 116 μέτρα (381 πόδια) κάτω από το επίπεδο της θάλασσας και τη λίμνη Τζουλέττι/Αφρέρα (80 μέτρα (260 πόδια) κάτω από το επίπεδο της θάλασσας). Αμφότερες διαθέτουν κρυπτοβυθίσματα στο κοίλωμα Ντανακίλ.
Στην περιοχή περιλαμβάνονται πολλά ενεργά ηφαίστεια, συμπεριλαμβανομένων των Μαράχο, Νταμπάχου, Αφντέρα και Έρτα Άλε.
Εξόρυξη αλατιού
Το αλάτι εξορύσσουν οι Αφάρ φορτώνοντας στις καμήλες τους έως και 30 πλίνθους αλατιού με βάρος 4 κιλά η καθεμία. Στη συνέχεια, μετά από ταξίδι δύο ημερών φθάνουν στην κοντινότερη πόλη, χρησιμοποιώντας φρουρούς για τη φύλαξη του εμπορεύματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έρημοι της Αφρικής Κατηγορία:Γεωγραφία της Αιθιοπίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Ερυθραίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Τζιμπουτί
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2008–09
Το 2008-09 η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λάρισας διοργάνωσε τα πρωταθλήματά της σε 4 κατηγορίες (Α, Α1 , 2 ομίλους Β και 3 όμιλους Γ ) με τη συμμετοχή συνολικά 99 ομάδων.
Πρωταθλήτρια στην Α αναδείχθηκε η ΠΣ Ελασσόνας που ανέβηκε στη Δ' Εθνική και στην Α1 ο Βουκεφάλας. Για το θεσμό του Κυπέλλου της Ένωσης στον τελικό έφτασαν 2 ομάδες που αγωνίζονταν στη Δ' Εθνική, ο Τύρναβος 2005 που κατέκτησε τελικά το κύπελλο και ο Απόλλων Λάρισας.
Β'
Σε 2 ομίλους των 14 ομάδων διεξήχθη το πρωταθλημα της Β' Ερασιτεχνικής.
Οι πρωταθλητές κάθε ομίλου ανεβαίνουν στην Α1, ενώ οι 2οι και 3οι της βαθμολογίας θα διεκδικούσαν την άνοδο σε αγώνες κατάταξης.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009
Λουίτζι Ρίβα
Ο Λουίτζι Ρίβα (ιταλικά: Luigi Riva, γεννήθηκε 7 Νοεμβρίου 1944), ή Τζίτζι Ρίβα (Gigi Riva), όπως έγινε ευρύτερα γνωστός, είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής. Υπήρξε ένας από τους καλύτερους κεντρικούς επιθετικούς της εποχής του και είναι μέχρι σήμερα ο πρώτος σκόρερ της Εθνικής Ιταλίας με 35 γκολ.
Τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του αγωνίστηκε με την Κάλιαρι, για την οποία υπήρξε ποδοσφαιριστής-θρύλος και κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία της ομάδας. Σπουδαίος κεφαλοσφαιριστής και σουτέρ αλλά ταυτόχρονα τεχνίτης, με καλή πάσα και φινέτσα. Είχε το παρατσούκλι "Κεραυνός" (Rombo di Tuono) λόγω της εκρηκτικότητάς του.
Καριέρα σε συλλόγους
Την πρώτη του χρονιά βοήθησε την ομάδα να ανέβει στην κορυφαία κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος. Έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία με την Κάλιαρι στις 13 Σεπτεμβρίου 1964 εναντίον της Ρόμα. Το 1970 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του ιταλικού πρωταθλήματος βοηθώντας την Κάλιαρι να κατακτήσει το μοναδικό πρωτάθλημα στην ιστορία της. Το 1973, σε ηλικία 29 ετών, απέρριψε πρόταση να μεταγραφεί στην Γιουβέντους και προτίμησε να τελειώσει την καριέρα του στην Κάλιαρι.
Το 1976 τραυματίστηκε σοβαρά και παρά τις προσπάθειές του δεν κατάφερε να επανέλθει στους αγωνιστικούς χώρους με αξιώσεις. Τελικά, το 1978 σε ηλικία 34 ετών αποσύρθηκε. Η Κάλιαρι αναγνωρίζοντας τη συνεισφορά του απέσυρε τη φανέλα με το νούμερο 11.
Στην Εθνική ομάδα
Στην Εθνική Ιταλίας υπήρξε βασικό στέλεχος για μια δεκαετία από το 1965 ως το 1974. Έκανε ντεμπούτο στις 27 Ιουνίου 1965 εναντίον της Ουγγαρίας σε μια συντριπτική νίκη με 8-1. Αγωνίστηκε σε 42 συναντήσεις και σημείωσε 35 γκολ. Μέχρι σήμερα είναι ο κορυφαίος σκόρερ της εθνικής.
Ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του 1968. Σημείωσε ένα γκολ στον επαναληπτικό τελικό εναντίον της Γιουγκοσλαβίας αλλά ήταν σημαδιακό. Εκτός από το ότι βοήθησε την Ιταλία να πάρει τον τίτλο, υπήρξε το πιο γρήγορο γκολ του τουρνουά, στο 12ο λεπτό. Συνολικά πέτυχε επτά γκολ στη διοργάνωση και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της τελικής φάσης.
Συμμετείχε στις τελικές φάσεις δύο Μουντιάλ, το 1970 στο Μεξικό και το 1974 στη Γερμανία. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 ήταν πρώτος σκόρερ της Ιταλίας. Ήταν ο σκόρερ του αποφασιστικού τέρματος της νίκης εναντίον της Γερμανίας με 4-3 στην παράταση του ημιτελικού, στον αγώνα που έχει χαρακτηριστεί ο πιο συναρπαστικός στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου και έμεινε γνωστός ως "ο αγώνας του αιώνα". Συμμετείχε και στον τελικό, στην ήττα με 1-4 από την πανίσχυρη Βραζιλία.
Στην Εθνική επέστρεψε αργότερα ως διοικητικός παράγοντας. Μάλιστα, το 2006 ήταν επικεφαλής της ομάδας που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Τίτλοι και διακρίσεις
Συλλογικοί
Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1968 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλιαρι Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣΝ Λενιάνο Κάλτσιο 1913
Ευγένιος της Σαβοΐας-Καρινιάν
Ο Ευγένιος της Σαβοΐας-Καρινιάν (Eugen Franz, Prinz von Savoyen-Carignan, 18 Οκτωβρίου 1663 - 21 Απριλίου 1736) ήταν στρατιωτικός των Αψβούργων. thumb|right|Ευγένιος της Σαβοΐας
Βίος
Ο Φραγκίσκος Ευγένιος γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1663. Ήταν το τελευταίο από τέσσερα αγόρια του Ευγένιου Μαυρίκιου, Κόμη της Σουασόν, και της Ολυμπίας Μαντσίνι, ανιψιάς του Καρδινάλιου Μαζαρέν. Όταν ο πατέρας του πέθανε νωρίς, η μητέρα του, αδιάφορη για την ανατροφή του, τον εμπιστεύτηκε στην πεθερά της, Μαρία των Βουρβόνων. Τον εγκατέλειψε διωκόμενη για απόπειρα δηλητηρίασης. Στα νεανικά του χρόνια έζησε ακόλαστη ζωή κάνοντας παρέα με ομοφυλόφιλους, γεγονός που του κόστισε την απόρριψή του από τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας, όταν θέλησε να καταταγεί σε ένα από τα βασιλικά συντάγματα.
Στις υπηρεσίες του Αυστριακού Στρατού
Κατατάσσεται στο στρατό του εξαδέλφου του Λουδοβίκου της Βάδης. Στέλνεται στη Βιέννη όταν αυτή πολιορκείται από τους Τούρκους, στα 1683. Αν και ήταν άπειρος και είχε μικρό βαθμό στο στράτευμα, ξεχώρισε τόσο ώστε να του χαρίσει ο Δούκας της Λωρραίνης, κουνιάδος του αυτοκράτορα Λεοπόλδου και ανώτατος διοικητής, ένα ζευγάρι χρυσά σπιρούνια. Ο δε Λεοπόλδος τον διόρισε διοικητή ενός συντάγματος δραγώνων. Ακολούθησε η συμμετοχή του και σε άλλα μέτωπα κατά των Οθωμανών, όπως στο Νοϋχόυζελ και το Γκραν. Ο Λεοπόλδος τον ονόμασε αρχιστράτηγο. Στην πολιορκία της Βούδας, μετά από εβδομηνταοκτώ ημέρες πολιορκίας, τραυματίστηκε δύο φορές. Σε εκστρατεία που οργανώθηκε εναντίον των Τούρκων συμμετέχει ενεργά αποσπώντας μάλιστα το λάβαρο των αντιπάλων, και γι' αυτό ανταμείφθηκε από τον Λεοπόλδο με το βαθμό του στρατηγού. Η φήμη του είχε εξαπλωθεί τόσο πολύ, ώστε ο βασιλιάς της Ισπανίας τού απένειμε το παράσημο του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Ο εξάδελφός του Βίκτωρ Αμεδαίος Α΄ της Σαβοΐας-Καρινιάν, του έδωσε χρήματα για να προμηθευθεί τη χρυσή αλυσίδα από την οποία θα κρεμούσε το παράσημο, ενώ του παραχώρησε εκ μέρους του Πάπα τα έσοδα δύο μονών του Πεδεμοντίου. Ακολούθησε η συμμετοχή του στην πολιορκία του Βελιγραδίου. thumb|300px|Πορτραίτο από τον Jacob van Schuppen.
Οι Πόλεμοι της Ισπανικής Διαδοχής
Την άνοιξη του 1701, ήδη 30.000 Αυστριακοί είχαν συγκεντρωθεί στο Τυρόλο υπό την καθοδήγηση του πρίγκηπα Ευγένιου της Σαβοΐας. Στις 9 Ιουλίου 1701, και χωρίς να έχει κηρυχθεί πόλεμος από καμία πλευρά, οι Αυστριακοί εισβάλλουν στο Δουκάτο του Μιλάνου και νικούν τους Γάλλους υπό τον Νικολά Κατινά στη Μάχη του Κάρπι, κοντά στη Μόντενα.
Την 1η Σεπτεμβρίου αποκρούουν την αντεπίθεση του Δούκα του Βιλλερουά, γεγονός που οδηγεί στον αποκλεισμό της Μάντοβα και στην κατάληψη της Μόντενα από τους Αυστριακούς. Οι Γάλλοι οχυρώθηκαν στην Κρεμόνα, όπου περίμεναν την επανέναρξη των εχθροπραξιών με το τέλος του χειμώνα. Αυτό δεν εμπόδισε τον Ευγένιο της Σαβοΐας να εξαπολύσει αιφνιδιαστική επίθεση τη νύχτα της 1ης Φεβρουαρίου 1702. Στη διάρκεια της μάχης, οι Αυστριακοί κατάφεραν να αιχμαλωτίσουν τον Δούκα του Βιλλερουά, αναγκάστηκαν όμως να οπισθοχωρήσουν λόγω σημαντικών απωλειών. Έτσι, οι Αυστριακοί συνέχισαν την πολιορκία της Μάντοβα την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1702, ενώ στις 13 Μαΐου οι σύμμαχοι κήρυξαν και επίσημα τον πόλεμο στη Γαλλία και την Ισπανία. Στις γαλλικές δυνάμεις της Ιταλίας, τον αιχμαλωτισμένο Δούκα του Βιλλερουά αντικατέστησε ο Δούκας του Βαντόμ, ο οποίος αναμετρήθηκε με τον Ευγένιο της Σαβοΐας στη Μάχη του Λουτσάρα, στις 15 Αυγούστου. Το αποτέλεσμα της μάχης ήταν να καθηλωθούν οι δύο στρατοί μέχρι τις 4 Νοεμβρίου, ημερομηνία κατά την οποία οι Γάλλοι αποστρατοπέδευσαν εξαιτίας του επερχόμενου χειμώνα.
Το 1703 διορίσθηκε πρόεδρος του Αυτοκρατορικού Πολεμικού Συμβουλίου που συντόνιζε όλες τις στρατιωτικές επιχειρήσεις: ανάμεσα στα μέτρα που έλαβε ήταν η ανάκληση χαριστικών προαγωγών, ενώ απένειμε προαγωγές όπου έκρινε πως άξιζαν. Καθόρισε πιο ελαφρά στρατιωτική εκπαίδευση για τους στρατιώτες. Επικύρωσε την υπεροχή του πολέμου κινήσεων έναντι του πολέμου θέσεων. Όρισε τη χρησιμοποίηση ελαφρού ιππικού και Ουσσάρων στις επελάσεις και στις ανιχνεύσεις. Έδωσε προτεραιότητα στο ιππικό έναντι των άλλων όπλων και προμήθευσε οχήματα για τη μεταφορά οχημάτων. Πηγαινοερχόταν ανάμεσα στη Βιέννη και στα διάφορα πεδία των μαχών. Πρωταγωνίστησε στις νίκες στα πεδία των μαχών του Μπλενχάιμ, Οντενάρντ και Μαλπλακέ.
Το τέλος του
Μετά την τελευταία αποτυχημένη του εκστρατεία επέστρεψε στη Βιέννη απογοητευμένος, εξασθενημένος. Πέθανε στις 20 προς 21 Απριλίου 1736 σε ηλικία 73 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί
Conquest
Conquest είναι ο τίτλος του 13ου δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 1980 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Bronze Records".
Ο δίσκος αυτός σηματοδοτεί μία περίοδο αλλαγών στη σύνθεση του συγκροτήματος αφού εντάχθηκε ο τραγουδιστής Τζον Σλόμαν αντικαθιστώντας τον Τζον Λότον, ο πρώην ντράμερ του Τομ Τζόουνς και μετέπειτα των AC/DC, Κρις Σλέιντ αντικατέστησε τον Λι Κέρσλεηκ, ενώ μετά την κυκλοφορία του δίσκου αποχώρησε ο κιμπορντίστας και ιδρυτικό μέλος, Κεν Χένσλεϊ.
Οι κριτικές του "Conquest" ήταν μέτριες, αλλά οι πωλήσεις του στην πατρίδα του συγκροτήματος, Μεγάλη Βρετανία, ήταν ιδιαίτερα βελτιωμένες αφού ανέβηκε στο Top-40, κάτι το οποίο είχαν να πετύχουν από το 1975. Το εξώφυλλο του δίσκου παρουσίαζε το συγκρότημα σε μία εικόνα παρόμοια με την άρση της σημαίας στην Ίβο Τζίμα.
Τραγούδια
1. No Return (Box, Bolder, Hensley) - 6:07
3. Feelings (Hensley) - 5:26
4. Fools (Bolder) - 5:03
5. Carry On (Hensley) - 3:57
6. Won't Have to Wait too Long (Box, Bolder, Hensley) - 4:54
7. Out on the Street (Hensley) - 5:57
8. It Ain't Easy (Bolder) - 5:45
thumb|200px|Το μνημείο του οποίου αποτελεί παραλλαγή η εικόνα στο εξώφυλλο του δίσκου
Θέσεις τσαρτ
Conquest (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Φεβρουάριος 1980
Μέλη των Uriah Heep
Τζον Σλόμαν - φωνητικά
Μικ Μποξ - κιθάρα
Κεν Χένσλεϊ - πλήκτρα
Τρέβορ Μπόλντερ - μπάσο
Κρις Σλέιντ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep Κατηγορία:Άλμπουμ του 1980
Ζωή Δημητράκου
Η Ζωή Δημητράκου (Θεσσαλονίκη, 25 Μαΐου 1987), είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής καλαθοσφαιρίστρια. Διαθέτοντας ύψος 1,87 μέτρα αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ και πάουερ φόργουορντ.
Εφηβική ηλικία
Η Δημητράκου μεγάλωσε στην Καλαμαριά, κάνοντας τα πρώτα της βήματα στο άθλημα της καλαθοσφαίρισης στην ομάδα του τοπικού Απόλλωνα. Προέρχεται από οικογένεια που ασχολούταν έντονα με τον αθλητισμό: η μητέρα της ήταν κολυμβήτρια του Παναθηναϊκού, ενώ ο πατέρας της καλαθοσφαιριστής του Π.A.O.K.
Μανουέλ Μπελγράνο
Βιογραφία
Ο Μπελγράνο γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες, το τέταρτο παιδί του Ιταλού επιχειρηματία Ντομίγκο Μπελγράνο ι Πέρι και της Μαρία Χοσέφα Γκονσάλες Κασέρο. Ήρθε σε επαφή με τις ιδέες της Εποχής του Διαφωτισμού ενώ ήταν στο πανεπιστήμιο στην Ισπανία την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης. Μετά την επιστροφή του στην Αντιβασιλεία του Ρίο ντε λα Πλάτα, όπου έγινε αξιόλογο μέλος του πληθυσμού των κριόλο του Μπουένος Άιρες, προσπάθησε να προωθήσει μερικά από τα νέα πολιτικά και οικονομικά ιδανικά, αλλά βρήκε σθεναρή αντίσταση από τους τοπικούς πενινσουλάρες. Αυτή η απόρριψη τον οδήγησε να εργαστεί για μεγαλύτερη αυτονομία της χώρας του από το ισπανικό αποικιακό καθεστώς. Στην αρχή, προώθησε ανεπιτυχώς τις φιλοδοξίες της Καρλότα Χοακίνα να γίνει αντιβασιλέας ηγεμόνας της Αντιβασιλείας κατά την περίοδο που ο Ισπανός Βασιλιάς Φερδινάνδος Ζ΄ ήταν φυλακισμένος κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Χερσονήσου (1807-1814). Υποστήριξε την επανάσταση του Μάη, η οποία αφαίρεσε τον αντιβασιλέα Μπαλτάσαρ Ιδάλγο ντε Κισνέρος από την εξουσία στις 25 Μαΐου 1810. Εξελέγη ως μέλος με δικαίωμα ψήφου της Πριμέρα Χούντα που ανέλαβε την εξουσία μετά την ανατροπή.
Ζωή Δημητράκου
Εφηβική ηλικία
Η Δημητράκου ξεκίνησε τον αθλητισμό από την κολύμβηση, αγωνιζόμενη στον ΠΑΟΚ για 7 χρόνια. Εξαιτίας λόγων υγείας αναγκάστηκε να αλλάξει άθλημα, στρέφοντας τις προσπάθειές της στο μπάσκετ. Μετά τη θητεία της στον Απόλλωνα μεταπήδησε το 2005-06 στο Μέγα Αλέξανδρο Θεσσαλονίκης, σημειώνοντας τη χρονιά εκείνη 193 πόντους σε 23 αγώνες.
Μανουέλ Μπελγράνο
Βιογραφία
Ως εκπρόσωπος της Χούντας, ηγήθηκε της ατυχούς εκστρατείας στην Παραγουάη. Τα στρατεύματα του Μπελγράνο ηττήθηκαν από τον Μπερνάρδο ντε Βελάσκο στις μάχες του Παραγουαρί και του Τακουαρί. Αν και ο στρατός του ηττήθηκε, η στρατιωτική εκστρατεία ξεκίνησε την αλυσίδα των γεγονότων που οδήγησαν στην Ανεξαρτησία της Παραγουάης τον Μάιο του 1811. Υποχώρησε στην περιοχή του Ροσάριο, για να το οχυρώσει ενάντια σε μια πιθανή βασιλική επίθεση από την ανατολική ζώνη του ποταμού Ουρουγουάη. Ενώ ήταν εκεί, δημιούργησε τη σημαία της Αργεντινής. Η Πρώτη Τριανδρία δεν ενέκρινε τη σημαία, αλλά λόγω αργών επικοινωνιών, ο Μπελγράνο το έμαθε πολλές εβδομάδες αργότερα, ενώ ενίσχυε τον Στρατό του Βορρά στο Χουχούι. Εκεί, γνωρίζοντας ότι βρισκόταν σε στρατηγικά μειονεκτική θέση έναντι των βασιλικών στρατών που προέρχονταν από το Άνω Περού, ο Μπελγράνο διέταξε την Έξοδο του Χουχούι, η οποία εκκένωσε ολόκληρο τον πληθυσμό της επαρχίας Χουχούι στο Σαν Μιγκέλ ντε Τουκουμάν. Η αντεπίθεσή του στη Μάχη του Τουκουμάν ήταν κύρια στρατηγική νίκη και σύντομα ακολουθήθηκε από μια πλήρη νίκη επί του βασιλικού στρατού του Πίο Τριστάν στη Μάχη της Σάλτα. Ωστόσο, οι βαθύτερες εισβολές του στο Άνω Περού τελείωσαν με τις ήττες του Βιλκαπούγιο και του Αγιοχούμα, οδηγώντας τη δεύτερη Τριανδρία να διατάξει την αντικατάστασή του ως Διοικητής του Στρατού του Βορρά από τον πρόσφατα αφιχθέντα Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν. Μέχρι τότε, η Συνέλευση του Έτους XIII είχε εγκρίνει τη χρήση της σημαίας του Μπελγράνο ως εθνικής πολεμικής σημαίας.
Ζωή Δημητράκου
Καθιέρωση εντός συνόρων
Την περίοδο 2006-07 φόρεσε τα χρώματα του Πανιωνίου, χρονιά κατά την οποία η ομάδα της Νέας Σμύρνης αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια Ελλάδος. Η Δημητράκου πέτυχε 134 πόντους σε 20 αγώνες, με ποσοστό ευστοχίας 50% στα δίποντα.
Μανουέλ Μπελγράνο
Βιογραφία
Στη συνέχεια, ο Μπελγράνο πήγε σε διπλωματική αποστολή στην Ευρώπη μαζί με τον Μπερναρδίνο Ριβαδάβια για να ζητήσει υποστήριξη για την επαναστατική κυβέρνηση. Επέστρεψε εγκαίρως για να λάβει μέρος στο Συνέδριο του Τουκουμάν, το οποίο κήρυξε την Ανεξαρτησία της Αργεντινής (1816). Προώθησε το σχέδιο Ίνκας για τη δημιουργία συνταγματικής μοναρχίας με αρχηγό κράτους έναν απόγονο των Ίνκας. Αυτή η πρόταση είχε την υποστήριξη του Σαν Μαρτίν, του Μαρτίν Μιγέλ δε Γουέμες και πολλών επαρχιακών αντιπροσώπων, αλλά απορρίφθηκε από τους αντιπροσώπους του Μπουένος Άιρες. Το Κογκρέσο του Τουκουμάν ενέκρινε τη χρήση της σημαίας του ως εθνικής σημαίας. Μετά από αυτό, ο Μπελγράνο ανέλαβε και πάλι τη διοίκηση του Στρατού του Βορρά, αλλά η αποστολή του περιοριζόταν στην προστασία του Σαν Μιγκέλ ντε Τουκουμάν από τις βασιλικές προελάσεις, ενώ ο Σαν Μαρτίν προετοίμαζε τον Στρατό των Άνδεων για μια εναλλακτική επίθεση στις Άνδεις. Όταν το Μπουένος Άιρες επρόκειτο να εισβληθεί από τον Χοσέ Γερβάσιο Αρτίγας και τον Εστανισλάο Λόπες, μετακίνησε τον στρατό προς τα νότια, αλλά τα στρατεύματά του εξεγέρθηκαν τον Ιανουάριο του 1820. Ο Μπελγράνο πέθανε από υδρωπικία στις 20 Ιουνίου 1820. Τα τελευταία του λόγια φέρεται να ήταν: "Άι, Πάτρια μια!" (Ω, χώρα μου!).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Αργεντινοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Αργεντινοί πολιτικοί
Ζωή Δημητράκου
Καθιέρωση εντός συνόρων
Την περίοδο 2007-08 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και στο Μέγα Αλέξανδρο με τον οποίο αναδείχθηκε 9η σκόρερ στην Α1 Εθνική, σημειώνοντας 382 πόντους σε 24 αγώνες. Στις 25 Φεβρουαρίου 2008 συμμετείχε στο All-Star Game που διοργανώνει κάθε χρόνο η Ε.Ο.Κ. Την επόμενη χρονιά, 2008-09, πέτυχε μια σημαντική διάκριση, την κατάκτηση της πρωτιάς στον πίνακα των σκόρερς στην Α1 Εθνική. Την περίοδο αυτή σπούδαζε παράλληλα στο ΤΕΦΑΑ του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου.
Καριέρα στη Γαλλία και την Τουρκία
Το καλοκαίρι του 2010 ήρθε σε συμφωνία με την ομάδα της Αιξ-αν-Προβάνς, εγκαινιάζοντας μια διετία στα γαλλικά γήπεδα με τρεις διαφορετικούς συλλόγους. Η Ελληνίδα φόργουορντ συγκέντρωσε 12,2 πόντους και 6 ριμπάουντ κατά μέσο όρο στο γαλλικό πρωτάθλημα, ωστόσο η ομάδα της τερμάτισε στη 12η θέση της τελικής βαθμολογίας. Η καλή της απόδοση τής εξασφάλισε μεταγραφή για την αγωνιστική περίοδο 2011-12 στην επίσης γαλλική Σαρλβίλ-Μεζιέ, με έδρα στην οροσειρά των Αρδεννών, κοντά στα σύνορα με το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο. Τη χρονιά αυτή είχε στατιστικά 12 πόντους, 3,8 ριμπάουντ και 1 ασίστ ανά αγώνα στο γαλλικό πρωτάθλημα.
Μεταγραφή στη Ρωσία
Η Δημητράκου τον Απρίλιο του 2013 αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα της στη ρωσική Πρέμιερ Λιγκ για λογαριασμό της Ναντέζντα Αρινμπούρκ. Την περίοδο 2013-14, εκτός από τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις εντός συνόρων, η ομάδα συμμετείχε και στη EuroLeague φτάνοντας στους προημιτελικούς. Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα Ρωσίας, η Ναντέζντα τερμάτισε στη 2η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης. Από το Νοέμβριο του 2013 προπονητής της ομάδας είναι ο Τζώρτζης Δικαιουλάκος, με τον οποίο η Δημητράκου συνεργάστηκε στην Εθνική Ελλάδος.
WNBA
Τον Μάιο του 2016, συμφώνησε με τους Ουάσινγκτον Μιστίκς και έγινε μόλις η τρίτη Ελληνίδα παίκτρια, μετά τις Κωστάκη και Μάλτση, που κατάφερε να αγωνιστεί στο WNBA. Ωστόσο στο τέλος του ίδιου μήνα η Δημητράκου αποχώρησε από την ομάδα έχοντας αγωνιστεί σε δυο αγώνες.
Εθνική Ελλάδας
Η Δημητράκου φόρεσε για πρώτη φορά το εθνόσημο τον Ιούλιο του 2001 σε φιλικό αγώνα της Εθνικής Κορασίδων. Τη διετία 2001-2003 συμμετείχε σε 25 αγώνες σημειώνοντας 244 πόντους, 9,76 κατά μ.ό. Παράλληλα συμμετείχε στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Κορασίδων των ετών 2001 και 2003. Στην Εθνική Νεανίδων αγωνίστηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2002, συγκεντρώνοντας μέχρι το 2005 189 πόντους σε 18 αγώνες, 10,5 κατά μ.ό. Επίσης έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νεανίδων το 2005 στη Βουδαπέστη.
Στην Εθνική Νέων Γυναικών εντάχθηκε για πρώτη φορά το Δεκέμβριο του 2005. Συνολικά διαγωνίστηκε σε 20 αγώνες σημειώνοντας 247 πόντους, 12,35 κατά μ.ό. Στο επίπεδο αυτό έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Γυναικών στο Σόπρον της Ουγγαρίας.
Το ντεμπούτο της με την Εθνική Γυναικών έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 2006 και στα επόμενα χρόνια αναδείχθηκε σε βασική φόργουρντ της ομάδας. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ Γυναικών του 2009 στη Λετονία, όπου η Ελλάδα πέτυχε τη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα διάκρισή της, σκαρφαλώνοντας στην 5η θέση της τελικής κατάταξης. Η αθλήτρια αγωνίστηκε σε 9 παιχνίδια για 123 λεπτά, σημειώνοντας κατά μέσο όρο 4,1 πόντους, 1,4 ριμπάουντ και 0,3 ασσίστ. Την ίδια χρονιά υπήρξε μέλος της ομάδας που εστάλη στους Μεσογειακούς Αγώνες της Πεσκάρα (η Ελλάδα κατετάγη τέταρτη).
Επόμενος σταθμός της καλαθοσφαιρίστριας και της Εθνικής ήταν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 που διοργανώθηκε από την Τσεχία, στο οποίο η Εθνική βρέθηκε στην 11η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Η Δημητράκου αγωνίστηκε σε 8 παιχνίδια για 152 λεπτά, σημειώνοντας κατά μέσο όρο 6,8 πόντους, 2,6 ριμπάουντ και 1,2 ασσίστ. Ακολούθησε το Ευρωμπάσκετ του 2011 που διεξήχθη στην Πολωνία και στο οποίο η Ελλάδα τερμάτισε στη 13η θέση. Στο σύντομο πέρασμα της ομάδας από το θεσμό, η Δημητράκου έλαβε μέρος σε 3 παιχνίδια για 28 λεπτά, σημειώνοντας κατά μέσο όρο 2 πόντους, 1 ριμπάουντ και 0 ασσίστ.
Η Δημητράκου αγωνίστηκε με την Εθνική Γυναικών που ανεπιτυχώς διεκδίκησε εισιτήριο για το Ευρωμπάσκετ του 2013 και με εκείνη που πέρασε στην αντίστοιχη διοργάνωση του 2015 ως πρωτοπόρος του Α' Προκριματικού Γύρου.
Το ρεκόρ
Στις 22 Μαρτίου 2009, σε αγώνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου εναντίον του Άρη Χολαργού για την Α1 Εθνική, έγινε η πρώτη Ευρωπαία (και μοναδική ως τώρα) επαγγελματίας καλαθοσφαιρίστρια που κατάφερε να πετύχει σε κάποιο αγώνα κουντράπλ-νταμπλ (quadruple-double, δηλαδή διψήφιο νούμερο σε τουλάχιστον 4 στατιστικές κατηγορίες), πετυχαίνοντας 49 πόντους, 18 ριμπάουντ, 12 κλεψίματα και 10 ασίστ.
Αξιοσημείωτα, τη στιγμή που πραγματοποιήθηκε το ρεκόρ μόλις εννέα επαγγελματίες παίκτες και παίκτριες στην ιστορία του αθλήματος είχαν να επιδείξουν κάτι ανάλογο.
Εξωαγωνιστικά
Εκτός από την καλαθοσφαίριση, η Δημητράκου υπήρξε για μικρό χρονικό διάστημα μοντέλο, πραγματοποιώντας διάφορες φωτογραφήσεις. Συμμετείχε δε στα καλλιστεία για την ανάδειξη της Σταρ Ελλάς για το 2006.
Το 2020, συμμετείχε στην αθλητική εκπομπή Mega Sports Weekend και παρουσίασε την εκπομπή ευεξίας Γυμναστική από σπίτι στο MEGA.
Η Δημητράκου ασχολείται ερασιτεχνικά με την κολύμβηση, την ιστιοπλοΐα, το σκι, τη χιονοσανίδα, το χορό και τη ζωγραφική.
Προσωπική ζωή
Τον Φεβρουάριο του 2021, παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Θανάση Πολυχρονόπουλο. Απέκτησαν δύο γιους, τον Λεωνίδα (γενν. 5 Οκτωβρίου 2021) και τον Απόλλωνα (γενν. 19 Νοεμβρίου 2022).
Καμάρια
Με το όνομα Καμάρια συναντώνται τα παρακάτω τοπωνύμια της Ελλάδας:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – 20 χιλιόμετρα βάδην ανδρών
Τα 20 χιλιόμετρα βάδην ανδρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 έλαβαν χώρα στις 5 Αυγούστου στο Σαπόρο. Νικητής αναδείχθηκε ο Ιταλός Μάσιμο Στάνο.
Ρεκόρ
Πριν τον αγώνα, τα εξής ρεκόρ υπήρχαν:
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι σε Ώρα Ιαπωνίας (UTC+9)
Παραπομπές
20000βΑ
Περιφέρειες του Νότιου Σουδάν
thumb|right|500px|Περιφέρειες του Νότιου Σουδάν. {{legend|#9BCD9B|Μπαχρ ελ Γαζάλ}} {{legend|#7AC5CD|Ισημερία}} {{legend|#EEE685|Μείζων Άνω Νείλος}} Tο Νότιο Σουδάν διαιρείται σε 3 περιφέρειες:
Tο Νότιο Σουδάν υποδιαιρείται σε 10 πολιτείες (βιλαέτια):
Κατηγορία:Γεωγραφία του Νότιου Σουδάν
Κόλπος του Φονσέκα
Ο Κόλπος του Φονσέκα (ισπανικά: Golfo de Fonseca) είναι κόλπος στην Κεντρική Αμερική, στα σύνορα με το Ελ Σαλβαδόρ, την Ονδούρα και τη Νικαράγουα.
Το 1849, ο Έφραιμ Σκουάιερ διαπραγματεύτηκε μια συμφωνία για τις ΗΠΑ για την κατασκευή ενός καναλιού κατά μήκος της Ονδούρας από την Καραϊβική Θάλασσα ως τον Κόλπο. Ο Φρέντερικ Τσάτφιλντ, Βρετανός διοικητής στην Κεντρική Αμερική, φοβήθηκε πως η Αμερικάνικη παρουσία στην Ονδούρα θα αποσταθεροποιούσε τη Βρετανική Ακτή Μοσκίτο, και έστειλε τον στόλο του να καταλάβει το νησί. Ωστόσο, σύντομα ο Σκουάιερ απαίτησε από τους Άγγλους να φύγουν, αφού είχε προεξοφλήσει την κατάληψη και διαπραγματεύτηκε την προσωρινή εκχώρηση των νησιών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Τσάτφιλντ δεν μπορούσε παρά να συμμορφωθεί.
Και οι τρεις χώρες - Ονδούρα, Ελ Σαλβαδόρ και Νικαράγουα - με ακτογραμμές κατά μήκος του κόλπου έχουν εμπλακεί σε μακρές διαφωνίες για τα δικαιώματα στον κόλπο και τα νησιά εντός αυτού. Το 1992 ένα σώμα του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης αποφάσισε επί της Εδαφικής, Νησιωτικής και Θαλάσσιας Συνοριακής Διαμάχης, της οποίας μέρος ήταν και η διαμάχη επί του κόλπου. Το Δικαστήριο όρισε πως το Ελ Σαλβαδόρ, η Ονδούρα και η Νικαράγουα θα έπρεπε να μοιραστούν τον έλεγχο επί του Κόλπου του Φονσέκα. Στο Ελ Σαλβαδόρ παραχωρήθηκαν τα νησιά Μεανγκέρα και Μεανγκερίτα, και στην Ονδούρα το νησί Ελ Τίγρε.
Πηγές
Φονσεκα Φονσεκα Κατηγορία:Γεωγραφία του Ελ Σαλβαδόρ Κατηγορία:Γεωγραφία της Ονδούρας Κατηγορία:Γεωγραφία της Νικαράγουας
Γεώργιος Ψαρόπουλος
Ο Γεώργιος Ψαρόπουλος (γεν.: 3 Μαρτίου 1941) είναι Έλληνας σκιτσογράφος, συγγραφέας, πολιτικός και αθλητής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1941 στο Γκάζι, και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την πολιτική και την πυγμαχία. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και στέλεχος της ΟΝΕΚ και της ΕΔΗΝ ενώ έχει διετελέσει γραμμάτεας του Γεωργίου Παπανδρέου και εκφωνητής της Ένωσης Κέντρου. Υπήρξε, για πέντε χρόνια πυγμάχος στα τμήματα του Παναθηναϊκού, κατακτώντας 2 πρωταθλήματα και σήμερα είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου παλαίμαχων αθλητών του Παναθηναϊκου. Στις 21 Απριλίου του 1967, ήταν από τους πρώτους συλληφθέντες όπου κρατήθηκε στη "Μπουμπουλίνα" για 18 ημέρες και κακοποιήθηκε επανειλημμένως από τον Σμαϊλη. Με τον Αλέξανδρο Παναγούλη, συμμετείχε ενεργά μετά την πτώση της Χούντας στην επανίδρυση της ΕΔΗΝ, ενώ υπήρξε και μέλος του κόμματος των Νεοφιλελευθέρων του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος του ΟΠΑΠ καθώς επίσης έχει διαγράψει μεγάλη πορεία και στο χώρο της διαχείρισης απορριμμάτων ως διευθύνων σύμβουλος των εταιρειών Γη Ανταίος Α.Ε. και Κωστούλας Α.Ε.. Έχει βραβευτεί για το καλλιτεχνικό του ταλέντο, καθώς έχει σκιαγραφήσει την πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας, ενώ αρκετά πορτρέτα κοσμούν αρκετά μουσεία και χώρους στην Ελλάδα. Η εκπομπή "Μαρτυρίες" του Γιώργου Πετρίτση, έχει παρουσιάσει την ζωή του με τον Αλέκο Παναγούλη.
Γιάννης Μαρκόπουλος
Ο Γιάννης Μαρκόπουλος (Ηράκλειο, 18 Μαρτίου 1939 - Αθήνα, 10 Ιουνίου 2023) ήταν ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες μουσικοσυνθέτες.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1939 στο Ηράκλειο. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Μαρκόπουλος, πρώην νομάρχης Λασιθίου και μητέρα του η Ειρήνη Αεράκη από τη Σητεία. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Ιεράπετρα, τόπο καταγωγής του πατέρα του, στο ωδείο της οποίας παίρνει τα πρώτα του μουσικά μαθήματα στη θεωρία και στο βιολί. Οι πρώτες του επιδράσεις προέρχονται από την τοπική μουσική με τους γρήγορους χορούς και τα επαναλαμβανόμενα μικρά μοτίβα τους, από τη κλασική μουσική, καθώς και από τη μουσική της ευρύτερης ανατολικής Μεσογείου – και ιδιαίτερα της κοντινής Αιγύπτου.
Το 1956 συνεχίζει τις μουσικές σπουδές του στο Ωδείο Αθηνών, με τον συνθέτη Γεώργιο Σκλάβο και τον καθηγητή του βιολιού Joseph Bustidui. Την ίδια εποχή εισάγεται στο Πάντειο Πανεπιστήμιο για κοινωνικές και φιλοσοφικές σπουδές ενώ παράλληλα συνθέτει για το θέατρο, τον κινηματογράφο και το χορό. Το 1959 συνθέτει τα Τρία σκίτσα για χορό που ηχογραφούνται και μεταδίδονται από την τότε συμφωνική ορχήστρα της ΕΙΡ. Το 1963 βραβεύεται για την μουσική του στις Μικρές Αφροδίτες του Νίκου Κούνδουρου, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, και τον ίδιο χρόνο ανεβαίνουν από νέα χορευτικά σύνολα τα μουσικά του έργα Θησέας (χορόδραμα), Χιροσίμα (σουίτα μπαλέτου) και τα Τρία σκίτσα για χορό.