cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλεξάντρ Ραντίστσεφ
Αποκατάσταση και θάνατος
Μετά τον θάνατο της Αικατερίνης (1796) ο διάδοχός της τσάρος Παύλος ανακάλεσε τον Αλεξάντρ Ραντίστσεφ από τη Σιβηρία και τον περιόρισε στα κτήματά του, υπό την επίβλεψη της αστυνομίας. Ο Ραντίστσεφ προσπάθησε ξανά να πιέσει τη ρωσική κυβέρνηση για μεταρρυθμίσεις ζητώντας την κατάργηση της δουλοπαροικίας και των ταξικών προνομίων. Από το 1801, κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του Αλέξανδρου Α', έλαβε χάρη και διορίστηκε στην Υπηρεσία της Επιτροπής Νομοθεσίας για να συμβάλλει στην αναθεώρηση της ρωσικής νομοθεσίας,  μια υλοποίηση του ονείρου της ζωής του, ωστόσο η υπηρεσία του σ' αυτό το διοικητικό σώμα αποδείχθηκε σύντομη και άκαρπη. Αποθαρρυνμένος από την απειλή μιας άλλης εξορίας στη Σιβηρία, στις 24 Σεπτεμβρίου 1802, σε ηλικία 53 ετών, έβαλε τέλος στη ζωή του πίνοντας δηλητήριο, σύμφωνα με άλλους βιογράφους αιτία θανάτου ήταν ατύχημα.
Ο Ραντίστσεφ απέκτησε 7 παιδιά, 4 από την πρώτη του σύζυγο Άννα και 3 από την Ελισάβετ, αδελφή της Άννας, που την παντρεύτηκε μετά τον θάνατο της συζύγου του.
Από το όνομά του ονομάστηκε ο αστεροειδής 2833 Ραντίστσεφ.
Επίδραση
μικρογραφία|Ο Ραντίστσεφ σε γραμματόσημο του 1952 Αν και το έργο του έχει μικρή λογοτεχνική αξία, η φήμη του Ραντίστσεφ ήταν μεγάλη και η σκέψη του ενέπνευσε τις μεταγενέστερες γενιές, ιδιαίτερα τους Δεκεμβριστές, μια ομάδα διανοουμένων και ευγενών που οργάνωσαν μια αποτυχημένη εξέγερση ενάντια στην απολυταρχία το 1825.
Κατά τα τελευταία χρόνια του συγγραφέα, το διαμέρισμά του στη Μόσχα έγινε το κέντρο λογοτεχνικών κύκλων που είχαν παρόμοιες απόψεις και θρήνησαν τον θάνατό του. Η κυβέρνηση, ωστόσο, κατάφερε να αποτρέψει τη δημοσίευση του Ένα ταξίδι από την Αγία Πετρούπολη στη Μόσχα μέχρι το 1905, διάστημα κατά το οποίο το έργο κυκλοφορούσε μέσω ριζοσπαστικών ομάδων και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Ο Αλεξάντερ Πούσκιν, που συμμερίζονταν τις απόψεις και το πάθος του Ραντίστσεφ, ανέλαβε να γράψει μια συνέχεια του εμπρηστικού βιβλίου, που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ καθώς αντιμετώπισε πίεση από τη λογοκρισία. Ωστόσο, μετά τις επαναστάσεις του 1905 και του 1917, το έργο του Ραντίστσεφ κυκλοφόρησε σε όλη τη Ρωσία και την Ευρώπη. Παρά τις αποκλίσεις μεταξύ των απόψεων του συγγραφέα και της σοβιετικής πραγματικότητας, ο Ραντίστσεφ χαρακτηρίσθηκε από τους Σοσιαλδημοκράτες των αρχών του 20ού αιώνα ως πρόδρομος του επαναστατικού κινήματος και «υλιστής, ενεργός μαχητής ενάντια στην αυταρχική τυραννία και εισηγητής της επαναστατικής λογοτεχνίας».
Παρνάσιος
Ο Παρνάσιος ήταν επιφανής πολίτης της Κορίνθου με καταγωγή από την Πάτρα που διετέλεσε Έπαρχος Αιγύπτου (praefectus Aegypti) από το 357 έως το 359. Μετά τη λήξη της επαρχίας του, διώχθηκε από τον Αυτοκράτορα Κωνστάντιο και εξορίστηκε. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελλίνο, ο Παρνάσιος γεννήθηκε στην Πάτρα, πρωτεύουσα της Επαρχίας Αχαΐας, και ήταν "άνθρωπος απλών ηθών" (homo simplicium morum). Σύμφωνα με επιστολή του Λιβανίου, ήταν εθνικός και όχι Χριστιανός. Ο εξορισθείς Παρνάσιος έχει ταυτιστεί με το Μέμμιο Πόντιο Πτολεμαίο Παρνάσιο ο οποίος αναφέρεται σε βάση αγάλματος το οποίο ανεγέρθηκε προς τιμήν του στην Κόρινθο. Κάποια στιγμή, πολύ πριν το 359, δήλωσε πως όταν έφυγε από την Πάτρα αναζητώντας αξίωμα στη ρωμαϊκή διοίκηση, είδε σε όνειρο πως τον καθοδηγούσαν κάποιες φιγούρες με τραγική ενδυμασία (σύμφωνα με το Αρτεμίδωρο τον Ονειροκριτικό, όνειρα που περιλάμβαναν θέατρο θα πραγματοποιούντο). Όταν, το 359, ο Κωνστάντιος διέταξε να στηθεί ένα δικαστήριο στη Σκυθόπολη της Παλαιστίνης για να διωχθούν όσοι υποτίθεται πως απεργάζονταν την πτώση του καθεστώτος μέσω μαντείας και μαγείας, αυτή η αναφορά του Παρνασίου ήταν αρκετή για να δικαστεί. O Αμμιανός αναφέρει πως ο Παρνάσιος φοβόταν πως θα καταδικαστεί σε θάνατο, αλλά εν τέλει η ποινή του ήταν εξορία. Το έτος 363 (μετά το θάνατο του Κωνστάντιου και την άνοδο του Ιουλιανού στο θρόνο) είχε αθωωθεί και επιστρέψει στην Κόρινθο.
Μυλχάουζεν
Το Μυλχάουζεν (γερμ. Mühlhausen) είναι γερμανική πόλη που ανήκει στο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Θουριγγίας. Ο πληθυσμός της φτάνει τους 34.500 κατοίκους. Υπήρξε σημαντική πόλη της κεντρικής Γερμανίας κατά τον ύστερο Μεσαίωνα. Στα μέσα του 13ου αιώνα απέκτησε δικαιώματα ελεύθερης αυτοκρατορικής πόλης (Freie Reichstadt) και έγινε η δεύτερη ισχυρότερη πόλη της Θουριγγίας μετά την Ερφούρτη. Διαθέτει πολλές αξιόλογες εκκλησίες γοτθικής αρχιτεκτονικής, με κυριότερες την εκκλησία του Αγίου Βλασίου (όπου ανέλαβε οργανίστας το 1707 ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ) και την εκκλησία της Παρθένου Μαρίας (σήμερα λειτουργεί ως μουσείο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Θουριγγίας
Μήτσος Σαχίνης
Ο Μήτσος (Δημήτριος) Σαχίνης (1920 - 23 Ιουλίου 2004), του Διογένη,  ήταν Έλληνας αντιστασιακός και πολιτικός του ΚΚΕ, με το οποίο υπηρέτησε ως βουλευτής από το 1978 ως το 1985.
Δράση
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1920 και έζησε στη Θεσσαλονίκη. Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1943 και πολέμησε με τον ΕΛΑΣ. Το 1947 συνελήφθη και καταδικάστηκε από το στρατοδικείο σε δις ισόβια. Αποφυλακίστηκε έπειτα από έξι χρόνια και η δράση του στους κόλπους του ΚΚΕ συνεχίστηκε, με την ΕΔΑ, στην οποία δραστηριοποιήθηκε ως την χούντα των Συνταγματαρχών. Συνελήφθη ξανά και παραπέμφθηκε σε στρατοδικείο, από το οποίο καταδικάστηκε ξανά σε ισόβια κάθειρξη. Έπειτα από την πτώση της χούντας αποφυλακίστηκε και έγινε μέλος του γραφείου του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη.
Βουλευτής
Έπειτα από την παραίτηση της βουλευτή Μίνας Γιάννου, στις 25 Ιουλίου 1978 ο Σαχίνης εξελέγη βουλευτής σε αντικατάστασή της. Επανεξελέγη βουλευτής το 1981 και το 1985.
Πέθανε στη Θεσσαλονίκη το 2004 και κηδεύτηκε στις 26 Ιουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Κωνσταντίνος Γαρδίκας (νομικός)
Ο Κωνσταντίνος Γαρδίκας (1896–1984) ήταν Έλληνας νομικός και καθηγητής πανεπιστημίου. Ήταν ο κύριος οργανωτής των ελληνικών εγκληματολογικών υπηρεσιών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1896 στην Πάτρα και ήταν γιος του φιλόλογου Γεώργιου Γαρδίκα. Η καταγωγή του ήταν από τα Λαγκάδια Αρκαδίας. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πανεπιστήμιο της Γενεύης, όπου ειδικεύτηκε στο ποινικό δίκαιο, λαμβάνοντας διδακτορικό δίπλωμα. Το 1918 εξελέγη υφηγητής ποινικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και στη συνέχεια, παρά τις προτάσεις να παραμείνει στο εξωτερικό, επέστρεψε στην Ελλάδα (1919), όπου διορίστηκε γενικός γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια διορίστηκε διευθυντής της διοίκησης φυλακών στην αρμοστεία της Σμύρνης (1920) και εν τέλει το 1923 τμηματάρχης στην Αστυνομία Πόλεων. Κατά τη διαμονή του στη Σμύρνη ήταν ανάμεσα στις προσωπικότητες που επιδίωξαν την δημιουργία του Ιωνικού Πανεπιστημίου. Το 1923 συνυπέγραψε την πράξη δημιουργίας της Interpol, ενώ το 1930 εξελέγη έκτακτος καθηγητής εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, προτού γίνει τακτικός το 1939. Αποχώρησε από το πανεπιστήμιο το 1968 και απεβίωσε το 1984 στην Αθήνα. Το 1955 του απονεμήθηκε ο βαθμός του υποστράτηγου της Ελληνικής Χωροφυλακής για την προσφορά του στην Ελληνική Αστυνομία.
Εργογραφία
Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται τα εξής :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κέρκυρας 2017–18
Για την περίοδο 2017–18, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κέρκυρας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Κέρκυρας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Κέρκυρας κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Κέρκυρας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.Παράλληλα αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Η σεζόν 2017-18 περιλαμβάνει πρωτάθλημα, κύπελλο και σούπερ καπ. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας είναι η εξής:
Α1 Κατηγορία
Ο πρωταθλητής κερδίζει την άνοδο στην Γ εθνική.Ο 13ος και 14ος υποβιβάζονται στην Α κατηγορία.τον πρώτο γύρο των πλέυ άουτ τα σωματεία από την 9η ως την 12η θέση θα παίξουν χιαστί με πλεονέκτημα έδρας στα σωματεία που τερμάτισαν ψηλότερα εφόσον έχουν βαθμολογική διαφορά μέχρι 6 βαθμούς.Σε περίπτωση ισοπαλίας ή νίκης των φιλοξενούμενων (χωρίς παράταση ή πέναλτι) γίνονται επαναληπτικοί σε ουδέτερο γήπεδο.Αν τα σωματεία έχουν από μια νίκη ή έρθουν ισόπαλα (χωρίς παράταση ή πέναλτι),νικητής είναι αυτό που τερμάτισε ψηλότερα.Αν υπάρχει διαφορά μεγαλύτερη από τους 6 βαθμούς τα πλέυ άουτ συνεχίζονται με την β φάση.Στην β φάση οι ηττημένοι της πρώτης φάσης παίζουν μεταξύ τους με τους ίδιους κανόνες.Σε περίπτωση που υπάρξει δεύτερος αγώνας,νικητής είναι αυτός που μάζεψε περισσότερους βαθμούς στους 2 αγώνες.Αν υπάρχει ισοπαλία στους βαθμούς,νικητής είναι αυτός που τερμάτισε ψηλότερα.Ο ηττημένος υποβιβάζεται στην Α κατηγορία ενώ ο νικητής καταλαμβάνει την 11η θέση και πέφτει εφόσον υποβιβαστεί ομάδα από την Γ εθνική.
Η χρονιά ξεκίνησε με μπαράζ για να καλυφθεί το κενό του ΑΟ Μεσογγής που δεν δήλωσε συμμετοχή.Ο αγώνας ήταν μεταξύ των ομάδων ΑΕ Φαιάκων και Εθνικό Περουλάδων που έχασαν την άνοδο στα play off.Ο αγώνας έγινε στις 17 Σεπτεμβρίου 2017 στο γήπεδο της ΕΠΣ Κέρκυρας. Ο Εθνικός Περουλάδων κέρδισε με 1-0 και είναι αυτός που κέρδισε την άνοδο στην Α1. Στην συνέχεια όμως αρνήθηκε να δηλώσει συμμετοχή στην Α1.Το ίδιο έγινε και με τον ηττημένο στο μπαράζ,ΑΕ Φαιάκων.Η θέση τελικά καλύφθηκε από τον ΑΟ Ομόνοια Γαστουρίου. - Η ομάδα ΑΟ ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΝΥΜΦΩΝ έχει -2 βαθμούς από ποινές
- Η ομάδα ΑΠΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ έχει -2 βαθμούς από ποινές
Play out
Α φάση
Β φάση
Α Κατηγορία
Ο πρωταθλητής και ο δεύτερος προβιβάζονται στην Α1.Οι ομάδες στις θέσεις 3-6 παίζουν μεταξύ τους χιαστί εφόσον έχουν διαφορά ως 6 βαθμούς.Το σύστημα είναι ίδιο με αυτήν των πλέυ άουτ της Α1.Προβιβάζονται δυο σωματεία.Ο 13ος και 14ος υποβιβάζονται στην Β κατηγορία.Οι ομάδες από την 9η θέση μέχρι την 12η θέση παίζουν play out με τους ίδιους κανονισμούς.
Η χρονιά ξεκίνησε με αγώνα μπαράζ εξαιτίας της μη συμμετοχής του ΑΟ Μεσογγής στην Α1.Ο αγώνας ήταν μεταξύ των ομάδων Αστέρα Μωραίτικων και του ΑΟΚ Φαίαξ.Ο αγώνας έγινε στις 17 Σεπτεμβρίου 2017 στο γήπεδο της ΕΠΣ Κέρκυρας. Ο Αστέρας Μωραίτικων κέρδισε με 7-0 και είναι αυτός που ανέβηκε στην Α κατηγορία. - Η ομάδα ΑΠΣ ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ ΒΑΛΑΝΕΙΟΥ έχει -5 βαθμούς από ποινές
Play off
Α φάση
Ο αγώνας ΑΠΣ Αυγερινός Βαλανειού-ΑΕ Φαιάκων δεν θα πραγματοποιηθεί γιατί υπάρχει διαφορά μεγαλύτερη των 6 βαθμών.Ο Αυγερινός Βαλανειού ανεβαίνει κατηγορία.Ο αγώνας ΑΟ Ατρόμητος Στρογγυλής-ΑΠΣ Όλυμπος θα γίνει στις 6 Μαίου 2018.
ΑΟ Ατρόμητος Στρογγυλής-ΑΠΣ Όλυμπος 2-2
ΑΟ Ατρόμητος Στρογγυλής-ΑΠΣ Όλυμπος 1-0
Play out
Ο αγώνας ΑΟ Αστέρας Μωραίτικων-ΑΕ Μέγας Αλέξανδρος δεν θα πραγματοποιηθεί γιατί υπάρχει διαφορά μεγαλύτερη των 6 βαθμών.Ο Αστέρας Μωραίτικων παραμένει στην κατηγορία.Ο αγώνας ΑΟ Εθνικός Περουλάβων-ΑΟ Αστέρας Σπαρτύλας έγινε στις 6 Μαίου 2018. Ο Εθνικός Περουλάβων παρέμεινε στην κατηγορία.
ΑΟ Εθνικός Περουλάβων-ΑΟ Αστέρας Σπαρτύλας 4-1
Ο αγώνας έγινε στις 12 Μαίου 2018.
ΑΟ Αστέρας Σπαρτύλας-ΑΕ Μέγας Αλέξανδρος 0-2
Μετά την νίκη της ΑΕ Μέγας Αλέξανδρος έγινε επαναληπτικός σε ουδέτερο γήπεδο,στο γήπεδο Παλαιοκαστριτών,στις 16 Μαίου 2018.Ο νικητής παραμένει στην κατηγορία ενώ με ισοπαλία παραμένει η ΑΕ Μέγας Αλάξανδρος.
ΑΟ Αστέρας Σπαρτύλας-ΑΕ Μέγας Αλέξανδρος 1-3
Β Κατηγορία
Δεν δήλωσαν συμμετοχή οι σύλλογοι ΓΕ Θιναλίου, Ολυμπιακός Μαντουκιού και Αετός Κουσπάδων.Συμμετέχουν ξανά οι σύλλογοι Θύελλα Γαρίτσας και Ατρόμητος Άφρας ενώ νέα συμμετοχή είναι οι ΠΑΣ Δίας Κασσιώπης και ο νεοσύστατος Νέος Όλυμπος 2017.Ο ΑΟ Μεσσογής δεν δήλωσε συμμετοχή σε καμία κατηγορία. - Η ομάδα ΠΑΣ ΔΙΑΣ ΚΑΣΣΙΟΠΗΣ έχει -5 βαθμούς από ποινές
- Η ομάδα ΑΠΣ ΘΥΕΛΛΑ έχει -3 βαθμούς από ποινές
Play off
ΑΟ Βέλος-ΑΟ Κεραυνός Δραγωτινών 3-0 αα
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας.Προαιρετική είναι η συμμετοχή για τα σωματεία της Β κατηγορίας.Τα σωματεία είναι χωρισμένα σε δυο ομίλους, εξασφαλίζοντας 4 ομάδες ο καθένας στην προημιτελική φάση.Ο ΑΟ Παξοί θα συμμετέχει στον ένα από τους δυο ομίλους μετά από κλήρωση.
Α φάση
Οι αγώνες γίνονται σε δυο ομίλους και είναι νοκ άουτ.Οι αγώνες έγιναν στις 13,17,20,23,24 Σεπτεμβρίου 2017.
Βορράς
ΑΟ Κένταυρος Αρίλλα-ΑΟ Ομόνοια Γαστουρίου 3-3 (5-3 παρ.)
Θιναλιακός Αχαράβης-ΑΟ Αστέρας Λιαπάδων 2-0
Εθνικός Περουλάδων-Ηρακλής Αγίων Δέκα 5-2
Ατρόμητος Άφρας-Οδυσσέας Αυλιωτών 0-4
Ολυμπιάδα Καρουσάδων-ΑΕ Φαιάκων 1-1 (2-1 παρ.)
ΑΠΣ Αυγερινός Βαλανειού-Αχιλλέας Νυμφών 1-3
ΑΟ Κοντόκαλι-ΑΟ Αστέρας Σπαρτύλας 2-0
ΑΣ Κεραυνός Ποταμού-ΑΠΣ Μπενίτσες 2-3
Νότος
ΑΕ Λευκίμμης-ΑΟ Κάβος 4-1
ΑΟ Ατρόμητος Στρογγυλής-ΑΟ Ποσειδώνας Βιταλάδων 3-0
ΑΕ Μέγας Αλέξανδρος-Κρόνος Αργυράδων 0-2
ΑΟ Αστέρας Πετριτή-ΑΟΚ Κέρκυρα (Κ-20) 1-0
ΑΟ Αστέρας Μωραίτικων-ΟΦ Αγίου Ματθαίου 0-5
Χωρίς αγώνα:Κέρκυρα ΠΟ (Corfu fc)
Β φάση
Οι αγώνες γίνονται σε δυο ομίλους και είναι νοκ άουτ.Οι αγώνες έγιναν στις 18 και 25 Οκτωβρίου 2017
Βορράς
Οδυσσέας Αυλιωτών-Ολυμπιάδα Καρουσάδων 2-2 (3-4 παρ.)
Χωρίς αγώνα:ΑΟ Κένταυρος Αρίλλα,Θιναλιακός Αχαράβης,Εθνικός Περουλάδων,Αχιλλέας Νυμφών,ΑΟ Παξοί,ΑΟ Κοντόκαλι,ΑΠΣ Μπενίτσες
Νότος
Κρόνος Αργυράδων-ΑΟ Αστέρας Πετριτή 4-0
Χωρίς αγώνα:Βολίδα Κάτω Γαρούνα,ΑΕ Λευκίμμης,ΑΟ Ατρόμητος Στρογγυλής,ΟΦ Αγίου Ματθαίου,Αναγέννηση Περιβολίου,ΑΕ Καναλίων,Κέρκυρα ΠΟ (Corfu fc)
Γ φάση
Οι αγώνες γίνονται σε δυο ομίλους και είναι νοκ άουτ.Οι αγώνες έγιναν στις 25 και 26 Οκτωβρίου 2017 και 1 Νοεμβρίου 2017.
Βορράς
Αχιλλέας Νυμφών-Ολυμπιάδα Καρουσάδων 2-0
Θιναλιακός Αχαράβης-Εθνικός Περουλάβων 5-0
Νότος
Κέρκυρα ΠΟ (Corfu fc)-Βολιδα Κάτω Γαρούνα 0-3
ΑΕ Καναλίων-Αναγέννηση Περιβολίου 0-5
ΑΕ Λευκίμμης-ΑΟ Ατρόμητος Στρογγυλλής 2-0
ΟΦ Αγίου Ματθαίου-Κρόνος Αργυράδων 4-1
Δ φάση
Οι αγώνες ήταν διπλοί και έγιναν στις 22 Νοεμβρίου 2017 και 6 Δεκεμβρίου 2017
ΑΟ Παξοί-ΟΦ Αγίου Ματθαίου 3-3
ΟΦ Αγίου Ματθαίου-ΑΟ Παξοί 4-1
ΑΟ Κοντοκάλι-Βολίδα Κάτω Γαρούνα 0-1
Βολίδα Γαρούνα-ΑΟ Κοντοκάλι 1-0
ΑΕ Λευκίμμης-Θιναλιακός Αχαράβης 2-0
Θιναλιακός Αχαράβης-ΑΕ Λευκίμμης 0-1
Αχιλλέας Νυμφών-Αναγέννηση Περιβολίου 3-2
Ε φάση
Οι αγώνες είναι διπλοί.Οι πρώτοι έγιναν στις 17 και 24 Ιανουαρίου 2018 και οι δεύτεροι στις 14 Φεβρουαρίου 2018
Αναγέννηση Περιβολίου-Βολίδα Κάτω Γαρούνα 0-1
Βολίδα Κάτω Γαρούνα-Αναγέννηση Περιβολίου 1-1
ΟΦ Αγίου Ματθαίου-ΑΕ Λευκίμμης 1-0
ΑΕ Λευκίμμης-ΟΦ Αγίου Ματθαίου 1-1
Στ φάση
Ο τελικός αγώνας ορίστηκε για τις 24 Μαρτίου 2018 στο ΕΑΚ Κέρκυρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κέρκυρας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018
Κάθγουιν του Ουέσσεξ
Ο Κάθγουιν του Ουέσσεξ (Cuthwine of Wessex, 565 - ...), μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ ήταν γιος του Κιούλιν του Ουέσσεξ. Μετά την εκθρόνιση του πατέρα του από τον θρόνο του Ουέσσεξ δεν τον κληρονόμησε ο ίδιος αλλά ο πρώτος ξάδελφος του Κέολ του Ουέσσεξ ο οποίος τον ανέτρεψε. O Κάθγουιν πήγε εξορία πολλές δεκαετίες σαν αρχηγός του στρατού των Σαξόνων με την βασιλική γραμμή να περνάει στους γιους του. Ο Κάθγουιν του Ουέσσεξ ήταν εγγονός του Κίνρικ του Ουέσσεξ και δισέγγονος του Κέρντικ του γενάρχη του Οίκου του Ουέσσεξ ο οποίος σύμφωνα με το Αγγλοσαξονικό Χρονικό έφτασε με πλοία στην Αγγλική ακτή καταλαμβάνοντας την περιοχή, δεν είναι τίποτα γνωστό για τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Ο πατέρας του έχασε τον θρόνο τον Ιούνιο του 592, έγινε μεγάλη σφαγή στο Οντίν'ς Μπάροου στην περιοχή που ονομάζεται σήμερα Λίθος του Αδάμ στο Γουιλσάιρ. Ο αντίπαλος ήταν ο ανιψιός του Κέολ ο οποίος τον διαδέχθηκε, ο Κιούλιν πέθανε τον επόμενο χρόνο στην εξορία μαζί με τους Κουίκχελ και Κρίντα τους αδελφούς του και διοικητές του στρατού του στο Ντόρσετ και στο Χαμσάιρ.
Ανατροπή του πατέρα του από τον ξάδελφο του Κέολ
Η τοποθεσία της μάχης είναι άγνωστη, ο ίδιος ο Κάθγουιν ήταν τότε σε ηλικία 27 ετών αρχηγός του στρατού του πατέρα του αλλά μετά την καταστροφική ήττα αναγκάστηκε να δραπετεύσει και ο ξάδελφος του Κέολ κατέλαβε τον θρόνο. Την επόμενη χρονιά πέθαναν ο πατέρας του και οι δυο θείοι του υπο αδιευκρίνιστες συνθήκες (593) πιθανότατα σκοτώθηκαν σε άλλη μάχη. Ο ίδιος ο Κάθγουιν έζησε τα επόμενα χρόνια επικηρυγμένος, η κατάσταση για τον ίδιο σημαντικά όταν τον Κέολ διαδέχθηκε ο αδελφός του Κέολγουλφ του Ουέσσεξ. Ο Κέολ γιος του Κάθα αδελφού του Κιούλιν και γιου του Κίνρικ αναφέρεται σαν σκληρός και βίαιος πολεμιστής, ο αδελφός του Κέογουλφ που τον διαδέχτηκε βασίλευσε 17 χρόνια. Την εποχή του έγινε μεγάλος κατακερματισμός του βασιλείου των Σαξόνων, ο Κέολ και ο αδελφός του Κέογουλφ είχαν τον έλεγχο του Γουιλσάιρ σε αντίθεση με την περιοχή του Άνω Τάμεση στην οποία ο Κάθγουιν είχε εγκαταστήσει την βάση του. Διάφορες άλλες ομάδες από τους συγγενείς του Κεόλ είχαν εγκατασταθεί στο Ντέβον και στο Γκλόστερσαιρ πολεμώντας μεταξύ τους για τον έλεγχο του Ουέσσεξ. Αν τόσο ο Κέολ όσο και ο αδελφός του έκαναν μεγάλες προσπάθειες να αποκλείσουν από τον θρόνο τον Κάθγουιν και όλους τους απογόνους του οι προσπάθειες τους ήταν τελικά ανεπιτυχής. Ο Κέογουλφ ιδιαίτερα ήρθε πολλές φορές σε συμφωνία μαζί του όπως το 605 αφού ο αδελφός του Κέολ πέθανε σύμφωνα με τα χρονικά σε επτά χρόνια, σε οποιαδήποτε περίπτωση η θέση του Κάθγουιν ήταν πολύ καλύτερη μετά τον θάνατο του Κέολ. Την εποχή που ήταν ακόμα βασιλιάς ο πατέρας του ο Κάθγουιν είχε αποκτήσει τρεις γιους : τον Κίνεμπαλντ (585), τον Κέντα του Ουέσσεξ (590) και τον Κάθγουλφ (592).
Σημειώσεις ιστορικού
Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Πύργος της Κούτζης
Ο Πύργος της Κούτζης, ή και Πύργος της Ευκαρπίας, είναι βυζαντινός πύργος που σώζεται λίγα χιλιόμετρα νοτίως της Ευκαρπίας Σερρών. Μέχρι σήμερα, ο πύργος έχει υποστεί πολλές φθορές, με αποτέλεσμα να μην διατηρείται σε καλή κατάσταση. Το παλαιότερο όνομα του πύργου, προέρχεται από την βυζαντινή ονομασία του χωριού.
Τίμων ο Ηλείος (4ος αιώνας π.Χ.)
Ο Τίμων ο Ηλείος (γιος του Αίγυπτου, 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 95ους (400 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Κατά την ίδια διοργάνωση ολυμπιονίκης έγινε και ο γιος του, Αίγυπτος (ή Αίσυπος) στο αγώνισμα του κέλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Πρώτη Μάχη της Τσατάλτζας
Η πρώτη μάχη της Τσατάλτζας - (βουλγ. Битка при Чаталджа, τουρκ. Birinci Çatalca Muharebesi) ήταν μέρος των Οθωμανο-βουλγαρικών μαχών του Α΄ Βαλκανικού πολέμου και διεξήχθη στις 4 και 5 Νοεμβρίου του 1912, στην περιοχή της Τσατάλτζας (ελληνική πόλη Μέτρες ) λίγο έξω από την Κωνσταντινούπολη.
Η μάχη ήταν συνέχεια της μεγάλης μάχης του Λουλέ Μπουργκάς, όταν τα υποχωρούντα Οθωμανικά στρατεύματα σχημάτισαν την τελευταία αμυντική γραμμή τους πριν την Κωνσταντινούπολη, στην ευρύτερη περιοχή της Τσατάλτζας. Τα προελαύνοντα βουλγαρικά στρατεύματα υπό τον στρατηγό Ράντκο Δημητρίεφ προσπάθησαν να υπερκεράσουν την αμυντική αυτή γραμμή αλλά δεν τα κατάφεραν.
Τελικά οι Βούλγαροι, ύστερα από συνεχείς επιθέσεις στις οχυρώσεις των Οθωμανών δεν θα καταφέρουν να νικήσουν - για την ακρίβεια ο βουλγάρικος στρατός θα γνωρίσει την πρώτη μεγάλη ήττα του, μετά την σύστασή του το 1878 - και η αμυντική γραμμή θα διαλυθεί με την λήξη του πολέμου τον Απρίλιο του 1913.
Η μάχη
Μετά τις νικηφόρες μάχες του Κιρκ Κιλισέ και του Λουλέ Μπουργκάς στο μέτωπο της Ανατολικής Θράκης οι Βούλγαροι και ενώ ταυτόχρονα πολιορκούσαν την Αδριανούπολη, προχώρησαν προς την Κωνσταντινούπολη, με σκοπό να καταλάβουν την πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Οι Βούλγαροι από την μεριά τους, με την 1η και 3η βουλγαρική στρατιά υπό τον στρατηγό Ράντκο Δημητρίεφ (της 3ης στρατιάς) και Βασίλι Κουντίσεφ (1η στρατιά), και με καλύτερο και πιο σύγχρονο πολεμικό εξοπλισμό από τους Οθωμανούς, ρίχτηκε στην μάχη, με αλλεπάληλες επιθέσεις. Οι Οθωμανοί αν και είχαν συνολικά 400.000 στρατιώτες ετοιμοπόλεμους, δεν μπόρεσαν να παρατάξουν παρά μόνο 70.000 τις πρώτες μέρες της μάχης, πολλοί εκ των οποίων άπειροι έφεδροι. thumb|left|Ο [[Ράντκο Δημητρίεφ στην Μάχη της Τσατάλτζας]]
Όσκαρ της Πρωσίας (1888-1958)
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Γουλιέλμου Β΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας και της Αυγούστας-Βικτωρίας, κόρης του Φρειδερίκου Η΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Πρώτη Μάχη της Τσατάλτζας
Η μάχη
Σε αυτή τη στενάχωρη τοποθεσία οι Βούλγαροι δεν είχαν πλέον τη δυνατότητα να υπερφαλαγγίσουν τους Οθωμανούς με γρήγορες κινήσεις. Η θάλασσα και από τις δύο πλευρές και τα βαριά πυροβόλα των τουρκικών πολεμικών πλοίων, που οριοθετούσαν την επίθεση σε μια περιορισμένη κεντρική πεδιάδα, επέτρεψαν στους Οθωμανούς να παραμείνουν στα χαρακώματα και τα αναχώματά τους, και από εκεί να βάλλουν με σταθερά πυρά κατά του επελαύνοντος βουλγαρικού ιππικού. Μετά την αποτυχία της βουλγαρικής επίθεσης εναντίον των οχυρωμάτων της Τσατάλτζας οι Τούρκοι θεώρησαν τους Βούλγαρους ως τον χειρότερο αντίπαλό τους.
Όσκαρ της Πρωσίας (1888-1958)
Βιογραφία
Από τη μεριά του πατέρα του ήταν ανιψιός τη Σοφίας, συζύγου του Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας και εξάδελφος του Παύλου της Ελλάδας. Το 1958 απεβίωσε στο Μόναχο σε ηλικία 70 ετών και τάφηκε στο Μπουρκ Χοεντσόλερν του Μπάντεν-Βύρτεμπερκ.
Πρώτη Μάχη της Τσατάλτζας
Η μάχη
Στις 20 Νοεμβρίου του 1912 άρχισαν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των ανωτάτων αρχηγών για κατάπαυση του πυρός. Ο βούλγαρος αρχιστράτηγος Μιχαήλ Σαβόφ και ο Οθωμανός ομόλογός του Ναζίμ Πασά, υπέγραψαν μια ανακωχή, - η οποία συνόδευε τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κρατών για συμβιβασμό. Όταν οι διαπραγματεύσεις σε πολιτικό επίπεδο απέτυχαν, οι εχθροπραξίες ξεκίνησαν και πάλι στις 3 Φεβρουαρίου του 1913, με την δεύτερη μάχη της Τσατάλτζας.
Όσκαρ της Πρωσίας (1888-1958)
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1914 την Ίνα-Μαρία-Ελένη-Αδέλα-Ελίζα κόμισσα φον Μπάσσεβιτς, η οποία έλαβε τον τίτλο της κόμισσας φον Ρούπιν. Είχε τέκνα:
Πρώτη Μάχη της Τσατάλτζας
Πηγές - Παραπομπές
Τ Τ Τ Τ
Όσκαρ της Πρωσίας (1888-1958)
Πηγές
Οσκαρ 1888 Κατηγορία:Πρίγκιπες της Πρωσίας
Αλέξανδρος ο Εφέσιος
Ο Αλέξανδρος ο Εφέσιος (1ος αιώνας π.Χ.), ο αποκαλούμενος και «Αλέξανδρος ο Λύχνος», ήταν αρχαίος Έλληνας συγγραφέας, ποιητής και ρήτορας. Καταγόταν από την Έφεσο και πρέπει να έζησε λίγο πριν από τον Στράβωνα, ο οποίος τον αναφέρει μεταξύ των πιο πρόσφατων Εφεσίων συγγραφέων. Επίσης αναφέρει ότι έλαβε μέρος στα πολιτικά πράγματα της γενέτειράς του Εφέσου. Ο Στράβων αποδίδει στον Αλέξανδρο μια ιστορία και μεγάλα, επικού χαρακτήρα ποιήματα διδακτικού περιεχομένου, συγκεκριμένα ένα με θέμα την αστρονομία και ένα άλλο με θέμα τη γεωγραφία, αμφότερα σε εξάμετρο στίχο. Στο δεύτερο ποίημα ο Αλέξανδρος περιγράφει τις μεγάλες ηπείρους του κόσμου, πραγματευόμενος την καθεμιά σε ξεχωριστό βιβλίο, το οποίο όπως μαθαίνουμε από άλλες πηγές εφερε ως τίτλο την ονομασία της αντίστοιχης ηπείρου. Τι είδος ιστορίας είναι το αναφερόμενο από τον Στράβωνα είναι αβέβαιο. Ο επιλεγόμενος Αυρήλιος Βίκτωρ δίνει ένα απόσπασμα από το πρώτο βιβλίο μιας ιστορίας του Μαρσικού Πολέμου από τον «Αλέξανδρο τον Εφέσιο», αλλά η πηγή αυτή θεωρείται αμφίβολης αξιοπιστίας. Γενικώς ο Στράβων θεωρεί τον Λύχνο ως έναν από τους διάσημους άνδρες της Εφέσου και γράφει:
''«...των δε νεωτέρων Αλέξανδρος ρήτωρ, ο Λύχνος προσαγορευθείς ... συνέγραψεν ιστορίαν και έπη κατέλιπεν, εν οις τά τε ουράνια διατίθεται και τας ηπείρους γεωγραφεί, καθ' εκάστην εκδούς ποίημα.»''
Κάποιοι μελετητές έχουν υποθέσει ότι αυτός ο Αλέξανδρος είναι ο συγγραφέας του έργου Αἱ τῶν φιλοσόφων διαδοχαί, το οποίο μνημονεύει συχνά ο Διογένης ο Λαέρτιος, αλλά αυτό το έργο είχε πιθανώς ως συγγραφέα τον Αλέξανδρο τον Πολυίστορα.
Το γεωγραφικό έργο-ποίημα του Αλεξάνδρου, του οποίου διασώθηκαν αρκετά αποσπάσματα και το οποίο μιμήθηκε ο Διονύσιος ο Περιηγητής, αναφέρεται συχνά από τον Στέφανο Βυζάντιο και από άλλους. Από το αστρονομικό ποίημα σώζεται ένα απόσπασμα, το οποίο όμως έχει αποδοθεί και στον Αλέξανδρο τον Αιτωλό, ειδικότερα από τους Τόμας Γκέιλ και Γιόχαν Γκότλομπ Σνάιντερ. Είναι πολύ πιθανό ότι ο Κικέρων εννοεί τον Αλέξανδρο τον Εφέσιο όταν αναφέρει κάποιον Αλέξανδρο τον οποίο χαρακτηρίζει κακό ποιητή και απρόσεκτο συγγραφέα, αλλά του οποίου τα έργα κατέχουν ωστόσο κάποιες πραγματικές πληροφορίες. Το ελληνικό κείμενο των σωζόμενων σπαραγμάτων του Αλεξάνδρου Λύχνου έχει επιμεληθεί και σχολιάσει ο Christophe Cusset.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες διδακτικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Εφέσιοι
Αλέξανδρος ο Λυκοπολίτης
Ο Αλέξανδρος ο Λυκοπολίτης (3ος-4ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος συγγραφέας και νεοπλατωνικός φιλόσοφος. Συνέγραψε μια σύντομη πραγματεία σε 26 κεφάλαια κατά των Μανιχαίων, υπό τον τίτλο  Αλεξάνδρου Λυκοπολίτου επιστρέψαντος εξ εθνών προς τας Μανιχαίου δόξας. Στο δεύτερο κεφάλαιο του έργου αυτού γράφει ότι άντλησε τις γνώσεις του περί της διδασκαλίας του Μάνητος «από των γνωρίμων του ανδρός» (δηλαδή από τους φίλους του Μάνητα).
Το έργο αυτό αποτελεί δείγμα της ελληνικής αναλυτικής διαδικασίας, «μια ήρεμη αλλά σθεναρή διαμαρτυρία του εκπαιδευμένου επιστημονικού νου κατά του θολού δογματισμού των ανατολιών θεοσοφιών».
Ο Μέγας Φώτιος γράφει ότι ο Αλέξανδρος ήταν Επίσκοπος της Λυκοπόλεως ή «Πόλεως Λύκων» (της σημερινής πόλεως Ασιούτ της Αιγύπτου). Αυτή η άποψη συνέχισε έχει πολλούς υποστηρικτές μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, παρά το ότι ο ντε Τιγιεμόν είχε καταλήξει το 1697 στο συμπέρασμα ότι ο συγγραφέας ήταν ειδωλολάτρης και πλατωνιστής. Ο Όττο Μπαρντενχέβερ συμπέρανε το ίδιο στην Patrologie του (σελ. 234), καθώς και οι Μπρίνκμαν και Μπάουρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
Λυροπετεινός
Ο Λυροπετεινός είναι ορνιθόμορφο πτηνό της οικογενείας των φασιανιδών. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Lyrurus tetrix και περιλαμβάνει 6 υποείδη.
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους, Lyrurus, είναι άμεση εκλατινισμένη απόδοση της ελληνικής Λύρουρος και παραπέμπει στο σχήμα της ουράς του πτηνού (βλ. Μορφολογία). Ο όρος tetrix στην επιστημονκή ονομασία του είδους είναι, επίσης, άμεση εκλατινισμένη απόδοση της ελληνικής τέτριξ και, πιθανότατα, συνδέεται με τον όρο τέτραξ, με το επίθημα -ιξ (πρβλ. πέρδ-ιξ). Ο τύπος τέτραξ (-ακος ή -αγος), με τη σειρά του, σήμαινε στην αρχαιότητα κάποιο πτηνό, πιθανόν είδος αγριόγαλου ή τον τσαλαπετεινό. Ωστόσο, είναι αβέβαιης ετυμολογίας και, μάλλον, είναι προϊόν ονοματοποιίας όπως, λ.χ. η λέξη κόρ-αξ.
Η αγγλική λαϊκή ονομασία του είδους, black grouse ή blackgame, παραπέμπουν στο μαύρο πτέρωμα του -αρσενικού- πτηνού, ενώ η ελληνική λαϊκή ονομασία αναφέρεται στο σχήμα της ουράς του.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Λινναίο, στο έργο του Systema naturae, ως Tetrao tetrix (Σουηδία, 1758). Υβριδίζεται συχνά με τον αγριόκουρκο (Tetrao urogallus), λιγότερο συχνά με τον κοινό λαγόποδα (Lagopus lagopus), και σπανιότερα με την αγριόκοτα (Bonasa bonasia).
Γεωγραφική κατανομή υποειδών
thumb|right|300px|Γεωγραφική εξάπλωση του είδους Lyrurus tetrix Ο λυροπετεινός απαντά αποκλειστικά στην Ευρασία, στα μεσαία και μεγάλα γεωγραφικά πλάτη των δύο ηπείρων. Ωστόσο, η παρουσία του στην Ευρώπη χαρακτηρίζεται από γεωγραφική ασυνέχεια, με τους πυκνότερους πληθυσμούς στη Σκανδιναβία και το Ηνωμένο Βασίλειο (όχι όμως στην Ιρλανδία), ενώ σημαντική είναι η παρουσία του στην περιοχή των Άλπεων και στην ΑΚ. Ευρώπη. Στις περιοχές της Γερμανίας, του Βελγίου και της Γαλλίας, υπάρχουν διάσπαρτοι θύλακες, ενώ στα Βαλκάνια, φαίνεται να περιορίζεται κυρίως σε κάποιες περιοχές της Αλβανίας, της Ρουμανίας και της Σλοβενίας.
Βιότοπος
thumb|right|300px|Χαρακτηριστικό οικοσύστημα λυροπετεινού Τα τυπικά οικοσυστήματα του λυροπετεινού περιλαμβάνουν τα μεγάλα δάση των υποαρκτικών περιοχών και τη μεταβατική ζώνη μεταξύ δάσους και στέπας, ενώ μπορεί να συχνάζει, εν μέρει, και στην ίδια τη στέπα, ή τυρφώνες (bogs). Στη Σκανδιναβία, κυρίως στη Σουηδία, απαντά σε όλα τα οικοσυστήματα πλην της άδενδρης τούνδρας και των ορεινών ράχεων. Μέσα στα δάση κινούνται σε σχετικά ανοικτά εδάφη, με συστάδες από θάμνους και δέντρα. Αναπαράγονται σε ανοικτές περιοχές όπου, όμως, απαιτούν την παρουσία έστω και χαμηλής βλάστησης, ώστε οι νεοσσοί να αναζητούν τροφή σε θέσεις με πλούσια θρεπτικά συστατικά. Τον χειμώνα, αντίθετα, οι δασικές εκτάσεις μπορούν να προσφέρουν τροφή, όπως π.χ. οι πευκόφυτες πλαγιές των Άλπεων.
Μορφολογία
Ο λυροπετεινός είναι ορνιθόμορφο πτηνό μέσου μεγέθους που χαρακτηρίζεται από έντονο φυλετικό διμορφισμό, κάτι που συμβαίνει στα περισσότερα πτηνά της συγκεκριμένης τάξης. Τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα, βαρύτερα και με πιο λαμπερά χρώματα από τα θηλυκά. Χαρακτηριστικές λευκές μπάρες υπάρχουν στο άνω μέρος των πτερύγων και των δύο φύλων, ιδιαίτερα διακριτές κατά την πτήση. Το πτέρωμα είναι πολύ πυκνό, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του χειμώνα, καλύπτοντας το ράμφος μέχρι τα ρουθούνια και τους ταρσούς μέχρι τα δάκτυλα των ποδιών. Τα τελευταία φέρουν χαρακτηριστικά κερατινοποιημένα λέπια που λειτουργούν ως «χιονοπέδιλα», βοηθώντας το πουλί να μη βυθίζεται στο βαθύ χιόνι. Η ίριδα είναι μαύρη, οι ταρσοί και τα πόδια είναι καφέ, ενώ το ράμφος είναι κοντό, ισχυρό, με αγκιστρωτή ραμφοθήκη και μαυριδερό χρώμα.
Αρσενικό
thumb|right|350px|Ενήλικος αρσενικός λυροπετεινός με ανορθωμένη την ουρά Ο αρσενικός λυροπετεινός είναι από τα πλέον αναγνωρίσιμα πτηνά στην παρατήρηση πεδίου (indistinguishable). Το κύριο διαγνωστικό του στοιχείο είναι τα ημισεληνοειδή, άλικα-κόκκινα σαρκώδη υβώματα/λειριά πάνω στα οφρυικά τόξα, που διογκώνονται έντονα κατά τη διάρκεια της περιόδου ζευγαρώματος, σχεδόν αγγίζοντας την κορυφή του κεφαλιού (στέμμα). Κάθε ένα, αποτελείται από μικρές, λεπτές σαν καρφίτσες, κροσσωτές διογκώσεις και κονδυλώματα. Το πτέρωμα είναι κυανό-μαυριδερό, σχεδόν μαύρο στον λαιμό και το στήθος, με έντονη ιριδιζίζουσα ανταύγεια (μπλε και μοβ, πιο πρασινωπή στα ωτικά καλυπτήρια). Οι πτέρυγες είναι καφετί-μαυριδερές στο πάνω μέρος, με λευκές μπάρες που κάνουν έντονη αντίθεση. Με τις πτέρυγες κλειστές, τα πρωτεύοντα ερετικά δείχνουν πιο ανοικτόχρωμα καφέ από τα άλλα φτερά. Το κάτω μέρος των πτερύγων είναι λευκό, αλλά με σκουρόχρωμες άκρες.
Τό άλλο σημαντικό διαγνωστικό στοιχείο του αρσενικού είναι η ουρά του, με τα χαρακτηριστικά εξωτερικά δρεπανοειδή πηδαλιώδη φτερά. Από τα, 18 συνολικά, πηδαλιώδη φτερά τα 3-4 εξωτερικά είναι εκείνα που, όταν η ουρά είναι κατεβασμένη, τής δίνουν σχήμα λύρας, κάτι που ανταποκρίνεται απόλυτα στην ονομασία του γένους. Ωστόσο, αυτό το σχήμα δεν είναι εμφανές όταν το πουλί βρίσκεται στον αέρα, αν και η ουρά εξακολουθεί να καμπυλώνεται στις άκρες της. Το πάνω μέρος της είναι μαυριδερό, με κυανοπράσινη μεταλλική απόχρωση, ενώ το κάτω μέρος είναι λευκό, ιδιαίτερα εμφανές κατά την αναπαραγωγική περίοδο, όταν το αρσενικό την ανορθώνει κάθετα.
Θηλυκό
thumb|right|350px|Ενήλικος θηλυκός λυροπετεινός Ο θηλυκός λυροπετεινός ουδόλως διαθέτει τα λαμπερά χρώματα του αρσενικού, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο διαγνωστικό χαρακτηριστικό. Το πτέρωμα είναι, ως επί το πλείστον, «μονότονο» σκούρο καφέ, «διατεταγμένο» σε χαρακτηριστικά, μικρά γεωμετρικά μοτίβα όπου εναλλάσσεται το γκρίζο και το μαυριδερό καφέ. Ωστόσο, το πίσω μέρος της ράχης εμφανίζει αχνή, μπλε μεταλλική λάμψη. Περισσότερο λευκό χρώμα υπάρχει στις άκρες των καλυπτηρίων φτερών των πτερύγων ενώ, όπως στο αρσενικό, η κάτω επιφάνειά τους είναι λευκή. Τα φτερά της ουράς είναι σκωριόχρωμα καφέ-μαύρα, με αποχρώσεις του γκρίζου, ενώ η ίδια η ουρά είναι ελαφρά διχαλωτή.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:         )
Τροφή
Οι λυροπετεινοί τρέφονται τόσο με φυτική όσο και με ζωική ύλη, ανάλογα με την εποχή και την ηλικία τους. Οι νεοσσοί και τα ενήλικα άτομα που υφίστανται αλλαγή πτερώματος τρέφονται κυρίως με έντομα και άλλα ασπόνδυλα. Σε άλλη περίπτωση, προτιμούν φυτική ύλη, ιδιαίτερα τους νέους βλαστούς, μπουμπούκια και άνθη από φυτά της οικογένειας Salicaceae, όπως ιτιές και πόες Cyperaceae (Eriophorum sp. ). Το καλοκαίρι, τα ανθοφόρα λιβάδια προσφέρουν περισσότερο ποικίλη διατροφή, ενώ το φθινόπωρο προτιμώνται οι καρποί από διάφορα είδη βάτων και ρεικιών (Empetrum sp., Vaccinium sp.). Κατά τη διάρκεια του χειμώνα καταναλώνονται τα μπουμπούκια και οι βλαστοί φυλλοβόλων και κωνοφόρων δένδρων. Οι λυροπετεινοί δραστηριοποιούνται κυρίως κατά το λυκαυγές και το λυκόφως, ενώ καταφεύγουν και πάνω στα δένδρα, ιδιαίτερα κατά την περίοδο του χειμώνα.
Πτήση
thumb|right|300px| thumb|right|300px|Αρσενικός (πάνω) και θηλυκός λυροπετεινός εν πτήσει Η πτήση του λυροπετεινού μοιάζει με εκείνην του αγριόκουρκου, ενώ η απογείωση παράγει χαρακτηριστικό θόρυβο. Γενικά, πετάει αρκετά ψηλά για ορνιθόμορφο, ενώ η πτήση περιλαμβάνει και αρκετές αερολισθήσεις (glides).
Ερωτοτροπίες και ζευγάρωμα
Από τον Μάρτιο/Απρίλιο έως τον Ιούνιο, οι λυροπετεινοί εκτελούν τους τελετουργικούς «χορούς» τους. Αυτοί λαμβάνουν χώρα σε ειδικές «αρένες επίδειξης», που χρησιμοποιούνται από αρκετά γένη πτηνών και είναι διεθνώς γνωστοί ως λεκ. Οι χώροι αυτοί χαρακτηρίζονται, γενικά, από χαμηλή βλάστηση έτσι, ώστε να υπάρχει ανεμπόδιστη θέα από τους συμμετέχοντες αρσενικούς λυροπετεινούς. Σε αυτούς τους «χορούς» τα γηραιότερα και πιο «υψηλόβαθμα» στην ιεραρχία πτηνά καταλαμβάνουν τα κέντρα των λεκ. Οι συμμετέχοντες κινούνται διαρκώς σε μικρούς ατομικούς «ζωτικούς» χώρους εντός του λεκ, με ανορθωμένα τα φτερά της ουράς και κεκλιμένο το σώμα, αρθρώνοντας χαρακτηριστικούς «πολεμικούς» ήχους. Συχνά, υιοθετούν επιθετική συμπεριφορά, εκτελώντας μικρά πηδήματα στον αέρα, αλλά μόνον χάριν εκφοβισμού. Τα θηλυκά παρακολουθούν τις «εκδηλώσεις» αυτές από, αρχικά, υπερυψωμένες θέσεις (θάμνους, δένδρα) στην άκρη της αρένας. Αργότερα, εισέρχονται σε αυτές και επιλέγουν το αρσενικό που θέλουν, συνήθως το ισχυρότερο. Λίγο μετά το ζευγάρωμα, η διαδικασία επαναλαμβάνεται με τις εικονικές μάχες, για τη διεκδίκηση και άλλων θηλυκών. Γενικά, αυτά τα τελετουργικά μπορεί να διαρκέσουν μέχρι τα μέσα Ιουνίου, ενώ αργότερα μπορεί να παρατηρούνται μόνον περιστασιακά. Κατά τη διάρκεια αυτών των επιδείξεων, τα -φύσει πολυγαμικά- αρσενικά μπορεί να μην κάνουν διάκριση μεταξύ των θηλυκών του είδους τους και άλλων ορνιθόμορφων που συχνάζουν στις αρένες, κάτι που οδηγεί σε συχνούς υβριδισμούς με αυτά (βλ. Συστηματική ταξινομική).
Φωλιά και γέννα
Η φωλιά είναι, συνήθως, μια ρηχή κοιλότητα στο έδαφος, συχνά κρυμμένη κάτω από χαμηλούς θάμνους ή τούφες από γρασίδι, κοντά στα λεκ. Η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ σε κάθε φώλιασμα -αν και έχουν καταγραφεί αναπληρωματικές ωοτοκίες εάν χαθούν οι αρχικές-, από τα τέλη Απριλίου και μετά, ενώ στα βουνά κατά το τέλος Μαΐου. Συνήθως αποτελείται από (5-) 7 έως 10 (-16) ωχροκίτρινα αβγά με καφέ στίγματα, διαστάσεων 50 Χ 36 χιλιοστών και βάρους 35,5 γραμμαρίων, από τα οποία ποσοστό 7% είναι κέλυφος. Η εναπόθεση των αυγών γίναται ανά 36-48 ώρες, η επώαση γίνεται μόνον από το θηλυκό και διαρκεί (24-) 25 έως 27 (-28) ημέρες. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφυγοι (precocial), μπορούν γρήγορα να ακολουθήσουν τους γονείς και, αρχικά, τρέφονται με ζωική ύλη (έντομα, σκουλήκια), ενώ από την ηλικία των λίγων εβδομάδων και μετά, αρχίζουν να τρώνε και φυτά. Πτερώνονται μετά από (10-) 14 έως 15 (-20) ημέρες. Η επιβίωσή τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις καιρικές συνθήκες, με τα ζεστά και ξηρά καλοκαίρια να είναι ευνοϊκότερα από τον κρύο και βροχερό καιρό.
Απειλές
Οι κυριότερες απειλές για το είδος είναι η υποβάθμιση και ο κατακερματισμός των ενδιαιτημάτων του, λόγω της αλλαγής στη χρήση της γης. Επίσης, η ανθρώπινη όχληση στις φωλιές αποτελεί σημαντικό κίνδυνο στις περιοχές όπου αναπαράγεται, όπως και η παρουσία σκύλων σε αυτές. Σημαντική απειλή αποτελεί, επίσης, ο συχνός υβριδισμός με άλλα ορνιθόμορφα, κυρίως φασιανούς.
Κατάσταση πληθυσμού
Οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί των λυροπετεινών έχουν μειωθεί σε σχέση με εκείνους που υπήρχαν, μερικές δεκαετίες πριν. Ωστόσο, κυρίως λόγω του μεγάλου φάσματος κατανομής του στην Ασία, το είδος δεν προσεγγίζει τα κατώτατα όρια για τα Τρωτά (VU) είδη, βάσει του κριτηρίου του μεγέθους εύρους κατανομής. Παρά το γεγονός ότι η τάση του πληθυσμού φαίνεται να είναι καθοδική, η μείωση αυτή δεν θεωρείται αρκετή για να προσεγγίσει τα κατώτατα όρια για τα Τρωτά, βάσει του κριτηρίου τάσης του πληθυσμού (> 30% πτώση πάνω από δέκα χρόνια ή τρεις γενεές). Για τους λόγους αυτούς, το είδος αξιολογείται ως Ελαχiστης Ανησυχίας από την IUCN.
Σαγιάν Καντινεφέντι
Η Σαγιάν Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:شادي امرأة سيد) (Τούρκικα: Şayan Kadınefendi, 4 Ιανουαρίου 1853 - 15 Μαρτίου 1945) ήταν η τρίτη σύζυγος του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Üçüncü Şayan Kadın Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η Σαγιάν Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1853 στην Ανάπα, και ήταν κόρη του Μπατίρ Ζαν. Το πραγματικό της όνομα ήταν Σαφιγιέ Ζαν. Σε πολύ νεαρή ηλικία η οικογένειά της μετανάστευσε από τον Καύκασο στην Κωνσταντινούπολη, όπου παραδόθηκε στο δικαστήριο του οθωμανού σουλτάνου. Πρώτα, δόθηκε να υπηρετήσει τον επικεφαλής του δικαστηρίου. Ωστόσο, σύντομα ο Ηγεμόνας Μουράτ πρόσεξε την Σαφιγιέ, και στις 5 Φεβρουαρίου 1869 παντρεύτηκαν στο Παλάτι Μπεσίκτας.
Μετονομάστηκε σε Σαγιάν και έλαβε τον τίτλο "Üçüncü Kadınefendi" (τρίτη γυναίκα). Μετά από λίγο, η Σαγιάν έμεινε έγκυος με το πρώτο της παιδί. Η Περτεβνιγιάλ Σουλτάν έστειλε τη μαία του παλατιού για να αμβλώσει το παιδί. Όταν η μαία δεν άμβλωσε το παιδί, ο ηγεμόνας Μουράτ έλαβε άδεια από τον σουλτάνο Αμπντούλ Αζίζ για να αμβλυνθεί αυτό το παιδί.
Λυροπετεινός
Σημειώσεις
i. Συμπεριλαμβάνει και το υποείδος L. t. fedjuschini
Σαγιάν Καντινεφέντι
Βιογραφία
Η έγκυος Σαγιάν μεταφέρθηκε στο σπίτι του Δρ. Εμίν Πασά για την άμβλωση. Αλλά κατόπιν αιτήματος του ηγεμόνα Μουράτ ο γιατρός προετοίμασε μια αβλαβή παρασκευή και την έστειλε πίσω στη βίλα του ηγεμόνα, ενώ ανέφερε στο παλάτι ότι είχε χρειαστεί τη θεραπεία για να προκληθεί η άμβλωση.
Λυροπετεινός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φασιανίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης
Σαγιάν Καντινεφέντι
Βιογραφία
Η Χατιτζέ Σουλτάν γεννήθηκε το 1870 στη βίλα του ηγεμόνα Μουράτ στο Κιουρμπαγαλιντερέ και μάλιστα το μωρό ανατράφηκε στην βίλα μέχρι ο ηγεμόνας Μουράτ ανέβηκε στο θρόνο ως Μουράτ Ε΄. Αργότερα ακολούθησε η γέννηση του Ηγεμόνα Σεϊφεντίν Εφέντι.
Η Σαγιάν Καντινεφέντι πέθανε στις 5 Μαρτίου 1945 στο Παλάτι Ορτάκιοϊ σε ηλικία 92 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Όσκαρ της Πρωσίας
Το όνομα Όσκαρ της Πρωσίας μπορεί να αναφέρεται στους παρακάτω πρίγκιπες:
Έντουαρντ Πρέσκοτ
Ο Έντουαρντ Κρίστιαν Πρέσκοτ (Edward Christian Prescott, 26 Δεκεμβρίου 1940 – 6 Νοεμβρίου 2022) ήταν Αμερικανός οικονομολόγος. Το 2004 βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών από κοινού με τον Νορβηγό οικονομολόγο Φιν Κύντλαντ, «για τις συνεισφορές τους στη δυναμική μακροοικονομική: στη χρονική συνέπεια της οικονομικής πολιτικής και στις δυνάμεις που επάγουν τους οικονομικούς κύκλους». Αυτή η έρευνα έγινε κυρίως την εποχή που αμφότεροι δίδασκαν στη Μεταπτυχιακή Σχολή Βιομηχανικής Διοικήσεως (τη σημερινή «Σχολή Διοικήσεως Επιχειρήσεων Τέπερ», Tepper School of Business) του Πανεπιστημίου Κάρνεγκι Μέλον. Τον Αύγουστο του 2014 ο Πρέσκοτ διορίσθηκε καθηγητής των Οικονομικών στο Αυστραλιανό Εθνικό Πανεπιστήμιο (ANU), στην Καμπέρα της Αυστραλίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Έντουαρντ Πρέσκοτ γεννήθηκε στη μικρή πόλη Γκλενς Φωλς της πολιτείας της Νέας Υόρκης και γονείς του ήταν ο Γουίλιαμ Κλάυντ Πρέσκοτ και η Ματίλντε Χέλγουιγκ-Πρέσκοτ (Mathilde Helwig). Το 1962 πήρε πτυχίο μαθηματικών από το Κολέγιο Σουόρθμορ (Swarthmore College) και στη συνέχεια μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδικεύσεως (master) από το Πανεπιστήμιο Κέις Γουέστερν Ρηζέρβ στην επιχειρησιακή έρευνα (το 1963) και διδακτορικό στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Κάρνεγκι Μέλον το 1967.
Από το 1966 έως το 1971 ο Πρέσκοτ δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Κατόπιν επέστρεψε στο Κάρνεγκι Μέλον έως το 1980, οπότε μετακλήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, όπου δίδαξε μέχρι το 2003. Το 1978 ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, πήρε την ερευνητική υποτροφία του Ιδρύματος Φορντ. Το επόμενο έτος ήταν επισκέπτης στο Πανεπιστήμιο Νορθουέστερν και παρέμεινε εκεί έως το 1982. Από το 2003 δίδαξε στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.
Ο Πρέσκοτ διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος στη Federal Reserve Bank της Μινεάπολης από το 1981 και για πολλά χρόνια Το 2004 κατείχε την έδρα Οικονομικών «Maxwell & Mary Pellish» στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα. Επίσης το 2006 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Τέλος, τον Αύγουστο του 2014 ο Πρέσκοτ διορίσθηκε καθηγητής των Οικονομικών στο Αυστραλιανό Εθνικό Πανεπιστήμιο (ANU) στην Καμπέρα της Αυστραλίας. Το πρόγραμμα Research Papers in Economics (RePEc) κατέταξε τον Έντουαρντ Πρέσκοτ στη 19η θέση μεταξύ των πλέον επιδραστικών οικονομολόγων παγκοσμίως τον Αύγουστο το 2012 με βάση τις επιστημονικές συνεισφορές του. Ο Πρέσκοτ θεωρείται μείζων μορφή στη νέα κλασική μακροοικονομική, ιδίως στις θεωρίες των οικονομικών κύκλων και τη θεωρία γενικής ισορροπίας. Επίσης είναι γνωστός για την εργασία του πάνω στο φίλτρο Hodrick–Prescott, ένα μαθηματικό εργαλείο που χρησιμεύει στην εξομάλυνση διακυμάνσεων σε μια χρονοσειρά.
Οι έρευνες για το Βραβείο Νόμπελ
Το Βραβείο Νόμπελ που πήραν οι Πρέσκοτ και Κύντλαντ οφειλόταν σε δύο εργασίες/δημοσιεύσεις τους. Στην πρώτη, που γράφτηκε το 1977 και είχε τίτλο «Κανόνες αντί διακριτικής μεταχειρίσεως: Η μη αυτοσυνέπεια του βέλτιστου σχεδιασμού», οι δυο τους υποστηρίζουν ότι ο σκοπός και οι στόχοι του οικονομικού σχεδιασμού και της οικονομικής πολιτικής είναι η πυροδότηση μιας επιθυμητής αποκρίσεως από μέρους της οικονομίας. Ωστόσο οι Πρέσκοτ και Κύντλαντ συνειδητοποίησαν ότι η πραγματική οικονομία αποτελείται από ανθρώπους, φυσικά πρόσωπα που κάνουν παραδοχές/προβλέψεις σχετικώς με το μέλλον. Καθώς έγραψαν, «ακόμα και όταν υπάρχει μια σταθερή και συμφωνημένη συνάρτηση κοινωνικής πρόνοιας, και όσοι χαράζουν πολιτική γνωρίζουν τον χρονισμό και το μέγεθος των αποτελεσμάτων των δράσεών τους ... η σωστή αποτίμηση της τελικής θέσεως δεν έχει ως αποτέλεσμα τη μεγιστοποίηση του κοινωνικού στόχου».
Επιπροσθέτως οι Πρέσκοτ και Κύντλαντ είχαν τη γνώμη ότι όσοι χάρασσαν οικονομική πολιτική υπέφεραν από έλλειψη φερεγγυότητας εξαιτίας της σχέσεώς τους με την εκάστοτε κυβέρνηση. Ο λόγος είναι πως η πολιτική διαδικασία είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να λύνει προβλήματα και να ωφελεί τους πολίτες στον παρόντα χρόνο. Οι Πρέσκοτ και Κύντλαντ έφεραν το εξής απλό αλλά πειστικό παράδειγμα: Αν μια έκταση έχει αποδειχθεί ότι είναι πιθανό να πλημμυρίζει σε πλημμύρες και η κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι «κοινωνικώς βέλτιστη» πολιτική είναι να μη κτισθούν σπίτια σε αυτή την έκταση, οπότε η κυβέρνηση δεν θα παράσχει προστασία από πλημμύρα εκεί (π.χ. φράγματα, αναχώματα, ασφάλιση ζημιών από πλημμύρα), οι ορθολογικώς σκεπτόμενοι πολίτες δεν θα πάνε να ζήσουν εκεί. Ωστόσο, οι ορθολογικώς σκεπτόμενοι είναι πλάσματα που σχεδιάζουν για το μέλλον και που γνωρίζουν ότι αν αρκετοί από αυτούς πάνε και κτίσουν στην επιρρεπή περιοχή, τότε το κράτος, το οποίο λαμβάνει αποφάσεις βασισμένες πάνω στην τρέχουσα κατάσταση, θα παράσχει προστασία από πλημμύρα εκεί στο μέλλον. Παρά το ότι ο Πρέσκοτ δεν χρησιμοποιεί ποτέ αυτές τις λέξεις, περιγράφει έναν «ηθικό κίνδυνο».
Στη δεύτερη εργασία τους, που γράφτηκε το 1982 και είχε τίτλο «Time to Build and Aggregate Fluctuations», οι Πρέσκοτ και Κύντλαντ υπεστήριξαν ότι μεταβολές στην προσφορά που προκαλούνται τυπικά από αλλαγές και βελτιώσεις στην τεχνολογία ήταν υπεύθυνες «όχι μόνο για μακροπρόθεσμες ανόδους του βιωτικού επιπέδου, αλλά και για πολλές εκ βραχυπρόθεσμων διακυμάνσεων στους οικονομικούς κύκλους». Προκειμένου να εξετάσει αυτή την υπόθεση, ο Πρέσκοτ εκπόνησε ένα μοντέλο για να μελετήσει τη μεταβολή στην παραγωγή, τις επενδύσεις, την κατανάλωση, την παραγωγικότητα της εργασίας και την ανεργία, από το τέλος του Β΄Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι το 1980. Με χρήση αυτού του μοντέλου, οι δύο οικονομολόγοι μπόρεσαν να συσχετίσουν το 70% των διακυμάνσεων στην παραγωγή σε αλλαγές και αναπτύξεις της τεχνολογίας. Ωστόσο η βασική συνεισφορά τους ήταν ο τρόπος μοντελοποιήσεως μακροοικονομικών μεταβλητών με μικρο-θεμελιώσεις.
Μεταγενέστερα, τα κείμενά τους εστίασαν στην αρνητική επίδραση των φόρων στην οικονομία της Ευρώπης.
Απεβίωσε στις 6 Νοεμβρίου 2022 σε ηλικία 81 ετών.
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Έντουαρντ Πρέσκοτ έχει τιμηθεί μεταξύ άλλων με τις ακόλουθες διακρίσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών Κατηγορία:Αμερικανοί νομπελίστες
Όσκαρ της Πρωσίας (γενν. 1959)
Ο Όσκαρ, γερμ. Oscar (γενν. 6 Μαΐου 1959) από τον Οίκο του Χοεντσόλερν είναι πρίγκιπας της Πρωσίας.
Βιογραφία
Είναι ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου-Καρόλου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Άρμγκαρτ φον Βέλτχαϊμ. Είναι δισεγγονός του Γουλιέλμου Β΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας.