cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο) σεζόν 2009-2010
Παίκτες δανεικοί σε άλλες ομάδες
Σταμπονζλίεφ στην Καβάλα
Γιώργος Σικαλιάς ΠΑΣ Γιάννενα
Νάτβιελ Φερνάντεζ Ηρακλής
Ελίν Δημούτσος  ΟΦΗ / Παναιτωλικός
Προπονητές
Προπονητής: Χενκ Τεν Κάτε / Νίκος Νιόπλιας
Βοηθός προπονητή: Κριστόφ Βαζέχα
Βοηθός προπονητή: Μιχάλης Ιορδανίδης Προπονητής τερματοφυλάκων: Βασίλης Αλεξούδης
Γιατρός ομάδας: Παναγιώτης Κουλουμεντάς
Κατάταξη Σούπερ Λίγκ 2009-2010
Πηγή: Super League Greece
Α= Αγώνες, Ν= Νίκες, Ι= Ισοπαλίες, Η= Ήττες, ΓΥ= Γκολ υπέρ, ΓΚ= Γκολ κατά, ΔΤ= Διαφορά τερμάτων, Β= Βαθμοί, Ισοβαθμία= Αποτέλεσμα αγώνα μεταξύ ισόβαθμων ομάδων
Σημείωση: Κριτήρια κατάταξης:
Τελικός Κυπέλλου
Αθήνα, Ολυμπιακό Στάδιο, 24 Απριλίου 2010
Πηγές
Μετάφραση από εδώ
Κατηγορία:Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)
Χέρμαν Σούμλιν
Ο Χέρμαν Σούμλιν (αγγλικά: Herman Shumlin, 6 Δεκεμβρίου 1898 - 4 Ιουνίου 1979) ήταν Αμερικανός πρωτοπόρος θεατρικός σκηνοθέτης και παραγωγός, που ξεκίνησε το 1927 με το έργο Celebrity και συνέχισε μέχρι το 1974, όπου το τελευταίο του έργο ήταν το Όπως αγαπάτε, του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Επίσης, έκανε και τη σκηνοθεσία δύο ταινιών, συμπεριλαμβανομένου το Φρουρά επί του Ρήνου. Η καριέρα του στο Μπρόντγουεϊ διήρκεσε για 47 χρόνια, όντας παραγωγός και σκηνοθέτης σε πάνω από 40 παραγωγές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί σκηνοθέτες
Μοναστήρι της Γκομιόνιτσα
Το Μοναστήρι της Γκομιόνιτσα (σερβικά κυριλλικά: Манастир Гомионица, σερβικά λατινικά: Manastir Gomionica) είναι σερβικό ορθόδοξο μοναστήρι ευρισκόμενο σε απόσταση 42 χμ. ανατολικά της Μπάνια Λούκα, πρωτεύουσας της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (Βοσνία και Ερζεγοβίνη), εντός του εδάφους του χωριού του Κμέτσανι, πλησίον του Μπρόνζανι Μάινταν. Ιδρυθέν, πιθανότατα, κατά την διάρκεια του 15ου αιώνα, είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Η εκκλησία του μοναστηριού είναι αφιερωμένη στην Επίσκεψη της Παρθένου Μαρίας.
Ιστορία
μικρογραφία|αριστερά|Άποψη της εκκλησίας του μοναστηριού.
Η ακριβής ημερομηνία της ίδρυσης του μοναστηριού και το όνομα του ιδρυτή του δεν είναι γνωστά με ακρίβεια. Σύμφωνα με ορισμένες λαϊκές παραδόσεις, η Γκομιόνιτσα ανεγέρθηκε έπειτα από δωρεά του Μεγάλου Ζουπάνο Στέφαν Νεμάνια και του Αγίου Σάββα (12ος-13ος αιώνας). Ωστόσο, σύμφωνα με άλλους, φέρεται να ιδρύθηκε από κάποια αυτοκράτειρα Μάρα, ενώ, σύμφωνα με άλλους, από την σουλτάνα Μάρα, κόρη του Δεσπότη της Σερβίας, Τζούρατζ Μπράνκοβιτς, και σύζυγο του σουλτάνου Μουράτ Β΄ ή, ακόμη, σύμφωνα με άλλους, από την Μάρα, κόρη του δεσπότη Γιόβαν. Στην πραγματικότητα, οι καταβολές του μοναστηριού φαίνεται πιθανότερο να ανάγονται στα τέλη του 15ου αιώνα, ολίγον καιρό προ της εισβολής των Οθωμανών στο Βασίλειο της Βοσνίας. Η πρώτη γραπτή αναφορά στη Γκομιόνιτσα καταγράφεται εντός εντός οθωμανικού ντεφτέρ (απογραφή) χρονολογούμενου από το 1540-1541. Στη συνέχεια, το μοναστήρι αναφέρεται εκ νέου το 1560 εντός επιστολής απευθυνόμενης από τον τοπικό πασά προς την Υψηλή Πύλη, όπου τονίζεται πως «ο ηγούμενος Άντριγιε ήταν ο επικεφαλής της μοναστικής κοινότητας του μοναστηριού του Ζάλουζιε, ακόμη γνωστού ως Γκομιόνιτσα, επί διάστημα εικοσιτεσσάρων ετών». Το μοναστήρι αναφέρεται εκ νέου το 1599, εντός σημειώματος το οποίο συνόδευε το χειρόγραφο του Τρίπτυχου του Αγίου Σάββα, το οποίο συνεγράφη στη Γκομιόνιτσα, ενώ, σήμερα, φυλάσσεται εντός της βιβλιοθήκης της Επαρχίας του Αράντ (στη Ρουμανία).
Στα τέλη του 18ου αιώνα, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Τουρκικού Πολέμου (1683-1699), οι μοναχοί της Γκομιόνιτσα υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν το μοναστήρι, μεταφέροντας μαζί τους τα πλέον πολύτιμα κειμήλια του, βρίσκοντας προσωρινά καταφύγιο στο Μοναστήρι του Χόντος, στο Μπάνατ, πλησίον του Αράντ. Το 1738, κατά την διάρκεια του Αυστροτουρκικού Πολέμου του 1735-1739, οι μοναχοί κατέφυγαν στη Σλαβονία, στο Μοναστήρι της Πάκρα. Κατά την διάρκεια του 18ου και του 19ου αιώνα, η εκκλησία του μοναστηριού ανακαινίσθηκε αρκετές φορές.
Μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Βερολίνου (1878), η Αυστροουγγαρία έλαβε το δικαίωμα κατοχής της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, ενώ ένα σχολείο ιδρύθηκε εντός του μοναστηριού το 1882. Το 1880, ο Γκερασίμ Κότσιν εκάρη μοναχός και έγινε ιερέας στη Γκομιόνιτσα, ενώ ο υιός του, ο μελλοντικός εγνωσμένης αξίας συγγραφέας Πέταρ Κότσιτς, μαθήτευσε εντός του συγκεκριμένου σχολείου.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γκομιόνιτσα κατέστη γυναικείο μοναστήρι.
Μοναστικό σύμπλεγμα
Το Μοναστήρι της Γκομιόνιτσα αποτελείται, σήμερα, από αριθμό κτιρίων: την εκκλησία της Επισκέψεως της Παρθένου Μαρίας, το παλαιό κονάκι, τμήμα του παλαιού τείχους, την παλαιά κρήνη εντός του κοιμητηρίου και το παλαιό κοιμητήριο του χωριού, πλησίον του μοναστικού συμπλέγματος.
Εκκλησία και τοιχογραφίες
Η εκκλησία, πιθανότατα ανεγερθείσα προ του 1560, αποτελείται από ένα μοναδικό κλίτος, με έναν νάρθηκα και μία ημικυκλική αψίδα, με ως επιστέγασμα έναν θόλο. Οι παλαιότερες τοιχογραφίες της εκκλησίας της Γκομιόνιτσα, οι οποίες ανακαλύφθηκαν εκ νέου κατά την διάρκεια εργασιών μελέτης που πραγματοποιήθηκαν την δεκαετία του 1980 και του 1990, παρουσιάζουν στιλιστικές ομοιότητες με εκείνες του Πατριαρχείου του Πετς, καθώς και εκείνες του νάρθηκα της εκκλησίας του Μοναστηριού της Γκρατσάνιτσα (στο Κόσοβο), ή, ακόμη, εκείνες των μοναστικών εκκλησιών της Λόβνιτσα, της Στουντένιτσα, της Μιλέσεβα και της Μπάνια στο Πρίμποϊ (στη Σερβία), οι οποίες στο σύνολό τους χρονολογούνται από τις δύο τελευταίες δεκαετίες του 16ου αιώνα.
Εικόνες και χειρόγραφα
Η Γκομιόνιτσα φιλοξενεί συλλογή εικόνων, μεταξύ άλλων χρονολογούμενων από τα τέλη του 17ου και τις αρχές του 18ου αιώνα, έργα καλλιτεχνών οι οποίοι δεν έχουν ταυτοποιηθεί. Εντός του μοναστηριού φυλάσσεται, επίσης, συλλογή χειρογράφων και θρησκευτικών βιβλίων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Γκομιονιτσα Κατηγορία:Θρησκεία στη Μπάνια Λούκα Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στη Μπάνια Λούκα
Αχίτων
Η λέξη αχίτων στη καθαρεύουσα σημαίνει γενικά ο φερόμενος χωρίς χιτώνα.
Στην Αθήνα όμως, μνημειώδες έχει μείνει το ομώνυμο χαριτωμένο ποίημα του Τιμολέοντα Αμπελά που όλοι οι στίχοι του είναι ομοιοκατάληκτοι κατά το αχίτων.
Κατηγορία:Φράσεις Κατηγορία:Νεοελληνική λογοτεχνία
Δημοκρατικό Πατριωτικό Κίνημα - ΝΙΚΗ
Το Δημοκρατικό Πατριωτικό Κίνημα - Νίκη (ή απλώς «Νίκη») είναι ελληνικό πολιτικό κόμμα που κινείται στον συντηρητικό χώρο και δίνει έμφαση στις Ορθόδοξες Χριστιανικές παραδόσεις. Ιδρύθηκε από τον εκπαιδευτικό Δημήτρη Νατσιό το 2019, ο οποίος είναι και πρόεδρος του κόμματος. Το κόμμα αριθμεί 10 βουλευτές στην Βουλή των Ελλήνων στην οποία αποτελεί την 7η κοινοβουλευτική δύναμη, έχοντας συγκεντρώσει ποσοστό 3,70% στις τελευταίες εκλογές.
Ως κύριες προγραμματικές θέσεις του ορίζονται το τρίπτυχο «Πίστη, Πατρίδα, Οικογένεια», η ριζική αναδιαμόρφωση και βελτίωση της παιδείας, η αλλαγή του καθεστώτος για την απόκτηση ελληνικής υπηκοότητας από μετανάστες και πρόσφυγες, η λήψη μέτρων για την επίλυση του δημογραφικού προβλήματος, όπως η στήριξη της πολυτεκνίας και της παραδοσιακής οικογένειας.
Ιστορικό
Το κόμμα ιδρύθηκε από τον θεολόγο Δημήτρη Νατσιό στις 17 Ιουνίου 2019 στη Θεσσαλονίκη, μετά τη υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών και ένα μήνα πριν τις βουλευτικές εκλογές του 2019, στις οποίες όμως δεν συμμετείχε. Δημοσκοπικά εμφανίστηκε λίγο πριν τις εκλογές του Μαΐου του 2023. Σε εκείνη την αναμέτρηση, την πρώτη που έλαβε μέρος, συγκεντρωσε ποσοστό 2,92% και έμεινε εκτός Βουλής. Στις εκλογές του Ιουνίου είχε ποσοστο 3,7% και εξέλεξε 10 βουλευτές. Τα μεγαλύτερα ποσοστά του συγκέντρωσε στη Bόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Μακεδονία.
Η Νίκη φέρεται να δέχεται στήριξη από μονές του Αγίου Όρους και χριστιανικές αδελφότητες, ωστόσο η Μονή Φιλοθέου και η Μονή Καρακάλλου διέψευσαν επισήμως τα δημοσιεύματα. Σε αναφορές που θεωρήθηκαν δημοσιογραφικά ότι αφορούν τη Νίκη, ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος εξέφρασε την αντίθεσή του στην «εργαλειοποίηση» της πίστης και ο μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος αναφέρθηκε σε παρέμβαση εκκλησιαστικών κύκλων υπέρ κομμάτων.
Σχετικά με τη χρηματοδότηση του κόμματος, έγινε αναφορά σε στήριξη από συγκεκριμένους επιχειρηματίες και εφοπλιστές. Ο Βίκτωρας Ρέστης αρνήθηκε ανάμειξη, ενώ το κόμμα σε ανακοίνωση του δήλωσε ότι τα έσοδα προέρχονται αποκλειστικά από δωρεές μελών, ζητώντας οικονομικό έλεγχο για όλα τα ελληνικά κόμματα.
Ιδεολογία και θέσεις
Η Νίκη έχει περιγραφεί ως κόμμα που ανήκει στον πολιτικό χώρο της Δεξιάς / Ακροδεξιάς, με βασικούς άξονες την θρησκεία, την πατρίδα και την οικογένεια. Σύμφωνα με το καταστατικό του, δεν γίνονται δεκτά ως μέλη του κόμματος πρώην πολιτικοί, κυβερνητικά στελέχη και μασόνοι. Ακόμα, στις θέσεις του κόμματος περιλαμβάνεται η αξίωση να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη όσοι πολιτικοί έχουν συμμετάσχει σε κυβερνήσεις που κατηγορούνται για κατασπατάληση δημοσίου χρήματος και αύξηση του δημοσίου χρέους, καθώς και να περιοριστεί το δικαίωμα της επανεκλογής τους.
Αναφέρεται σε χαρακτηριστικά του ελληνικού έθνους τα οποία προάγει, όπως η ιστορία και η παράδοση, ενώ δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην παιδεία, κατακρίνοντας το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων και προκρίνοντας τη συγγραφή νέων. Αντιτίθεται στο μάθημα της σεξουαλικής αγωγής και στις αμβλώσεις. Τηρεί αρνητική στάση ως προς την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ και σε προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις όπως ο γάμος ομοφύλων και η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια. Δηλώνει την αντίθεση του σε υποχρεωτικές ιατρικές πράξεις, όπως ο εμβολιασμός που επιβλήθηκε κατά την διάρκεια του Covid-19 και αμφισβητεί την ασφάλεια των εμβολίων.
Παραπομπές
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Περίκλειστο κράτος
thumb|220x220px|{{Legend|green|Περίκλειστα κράτη και ενκλάβια.}}{{Legend|purple|Διπλά μεσόγεια κράτη.}} Περίκλειστο ονομάζεται το κράτος που δεν διαθέτει διέξοδο στη θάλασσα, δηλαδή σε κάποιον από τους πέντε ωκεανούς και τις θάλασσές τους ή σε κάποια από τις τέσσερις μεγάλες κλειστές θάλασσες (Μεσόγειος, Μαύρη Θάλασσα, Βαλτική και Περσικός Κόλπος).
Το περίκλειστο κράτος δεν πρέπει να συγχέεται με το περίκλειστο έδαφος (ενκλάβιο) - το δεύτερο είναι τμήμα ενός κράτους που βρίσκεται αποκομμένο εντός ξένων κρατών (π.χ. το Καμπιόνε ντ'Ιτάλια της Ιταλίας).
Σήμερα υπάρχουν 44 περίκλειστα κράτη. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται και κάποια που έχουν πρόσβαση σε μεγάλες αλμυρές λίμνες που συμβολικά αποκαλούνται θάλασσες (π.χ το Καζακστάν στην Κασπία), καθώς και άλλα που διαθέτουν διέξοδο στη θάλασσα αλλά μόνο μέσω πλωτών ποταμών (όπως η Ουγγαρία μέσω του Δούναβη).
Ανάμεσα στα παραπάνω υπάρχουν και δύο, το Λίχτενσταϊν και το Ουζμπεκιστάν, τα οποία αποκαλούνται «διπλά περίκλειστα» διότι όχι μόνο είναι περίκλειστα, αλλά και συνορεύουν μόνο με άλλα περίκλειστα κράτη.
Τα περίκλειστα κράτη αποτελούν ειδική περίπτωση του Δικαίου της Θάλασσας. Σύμφωνα με τη σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας, τα περίκλειστα κράτη πρέπει να έχουν δίοδο προς τη θάλασσα μέσω γειτονικών τους, παρακτίων κρατών, μέσω συμφωνίας μεταξύ τους.
Κατάλογος ανά ήπειρο
Τα περισσότερα περίκλειστα κράτη βρίσκονται στην Αφρική, συνολικά 16. Στην Ευρώπη υπάρχουν 14, στην Ασία 12 και στην Νότια Αμερική 2.
Κατάλογος έργων του Γκούσταφ Κλιμτ
Η σελίδα αυτή περιλαμβάνει εικονογραφημένο κατάλογο των σημαντικότερων έργων του Γκούσταφ Κλιμτ με χρονολογική σειρά. Δεν πρόκειται για πλήρη κατάλογο, αποτελεί όμως ένα διάγραμμα της καλλιτεχνικής πορείας του καλλιτέχνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κλιμτ Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Γκούσταφ Κλιμτ
Αρχή της επαλήθευσης
Η αρχή της επαλήθευσης είναι θεωρία των φιλοσόφων του κύκλου της Βιέννης την οποία πρώτος εξέφρασε ο Τζουλς Άλφρεντ Αίερ, όπου «μια πρόταση θεωρείται ότι κυριολεκτικά έχει νόημα, εάν, και μόνον εάν, είναι αναλυτική ή είναι εμπειρικώς επαληθεύσιμη». Η αρχή της επαλήθευσης έχει δύο εναλλακτικές (ή τον συνδυασμό τους) τον εμπειρισμό (βιωματικότητα ή μη) και τον αναλυτικό στοχασμό ο οποίος στις μέρες μας είναι σχεδόν πάντα επιστημονικός (η ρητορική πειθώ δεν είναι επαρκώς αναλυτική).
Η Αρχή
Ο Τζουλς Άλφρεντ Αίερ έκανε σαφές ότι η αρχή της επαληθευσιμότητας, αφορά μόνον σε προτάσεις γνωστικού περιεχομένου, δηλαδή σε προτάσεις που προβάλλονται ως αληθείς ή ως ψευδείς, γιατί υπάρχουν και εκφράσεις με τις οποίες ο ομιλητής δεν υποστηρίζει κάτι που είναι αλήθεια ή ψέμα, αλλά κάτι άλλο π.χ συναισθήματα.
Κατά τους εισηγητές της στοχεύει στη διασφάλιση του κύρους των προτάσεων της επιστήμης καθώς στόχος της επιστήμης είναι η κατοχύρωση της αλήθειας και η απεμπόληση του ψεύδους. Με την εισαγωγή της αρχής της επαληθευσιμότητας οι φιλόσοφοι του κύκλου της Βιέννης ήταν να προστατεύσουν τις προτάσεις της επιστήμης από άλλες προτάσεις που προβάλλονται ως αληθείς ή ψευδείς χωρίς να πληρούν το κριτήριο της αναλυτικότητας ή της εμπειρικής διαπιστευσιμότητας.
Η πρόταση π.χ «Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο» που προβάλλεται από τους θεϊστές ως αληθής, βάσει της αρχής της επαληθευσιμότητας στερείται νοήματος, επειδή ούτε ως αναλυτική μπορεί να θεωρηθεί καθώς η άρνησή της «Ο Θεός δεν δημιούργησε τον κόσμο» δεν είναι αντιφατική, όπως απαιτεί μια αναλυτική πρόταση, ούτε ως εμπειρικώς επαληθεύσιμη μιας και κανείς ποτέ δεν παρατήρησε τον Θεό να δημιουργεί τον κόσμο.
Όλες οι προτάσεις που χωρίς να είναι αναλυτικές ή εμπειρικώς επαληθεύσιμες προβάλλονται ως αληθείς συγκροτούν την κατηγορία των μεταφυσικών προτάσεων οι οποίες στερούνται νοήματος. Αυτές τις προτάσεις θέλησαν οι εισηγητές της επαληθευσιμότητας να απομακρύνουν από το πεδίο της επιστήμης.
Οι επιφυλάξεις
Ωστόσο, μεταξύ των επιφυλάξεων που έχουν διατυπωθεί εν σχέση προς την ισχύ της αρχής της επαληθευσιμότητας, είναι το γεγονός ότι τόσο οι φυσικοί νόμοι, πάνω στους οποίους στηρίζονται οι επιστήμες, όσο και η ίδια η διατύπωση της αρχής της επαληθευσιμότητας δεν πληρούν το κριτήριο της αρχής της επαληθευσιμότητας.
Οι φυσικοί νόμοι αποτελούν αφενός συμπυκνωμένες περιγραφές της εμπειρίας του παρελθόντος αφετέρου προβλέψεις του μέλλοντος. Έτσι ο φυσικός νόμος π.χ. ότι ο ήλιος ανατέλλει κάθε πρωί, από τη μια πλευρά μεν περικλείει ό,τι ο εκάστοτε ομιλητής και κάθε άλλος άνθρωπος έχει παρατηρήσει έως τώρα – ότι δηλαδή κατά το παρελθόν ο ήλιος ανέτειλε κάθε πρωί- από την άλλη δε πλευρά σημαίνει ότι και στο μέλλον ο ήλιος θα πρέπει να συνεχίσει να ανατέλλει κάθε πρωί.
Η πρόβλεψη αυτή όμως έχει ισχύ υπό την προϋπόθεση ότι είναι αληθής η αρχή της ομοιομορφίας της φύσης, ωστόσο, κατά τους εισηγητές του κριτηρίου της επαληθευσιμότητας θα πρέπει να θεωρηθεί ως μια μεταφυσική και ως εκ τούτου στερουμένου νοήματος αφού ούτε αναλυτική ούτε εμπειρικά επαληθεύσιμη είναι.
Η ίδια διατύπωση εξάλλου, της αρχής της επαληθευσιμότητας σύμφωνα με την οποία «μια πρόταση θεωρείται ότι κυριολεκτικά έχει νόημα, εάν, και μόνον εάν, είναι αναλυτική ή είναι εμπειρικώς επαληθεύσιμη» δεν μπορεί να θεωρηθεί αναλυτική ή εμπειρικώς επαληθεύσιμη και ως εκ τούτου βάσει του ίδιου του κριτηρίου της επαληθευσιμότητας που εισηγήθηκαν οι φιλόσοφοι του κύκλου της Βιέννης, στερείται νοήματος.
Μαζί Μπορούμε Να Κάνουμε Τα Πάντα
Μαζί Μπορούμε Να Κάνουμε Τα Πάντα είναι η πολιτική συμμαχία του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος για τις εκλογές του 2022, τις βουλευτικές και τις τοπικές.
Αποτελεί εξέλιξη από την πρώτη συμμαχία του ΣΠΚ, την «Ας δώσουμε ώθηση στη Σερβία», του 2012. Ακολούθησε η «Μέλλον με εμπιστοσύνη» το 2014, η «Η Σερβία Κερδίζει» το 2016 και «Για Τα Παιδιά Μας» το 2020. Κορυφαία υποψήφια της συμμαχίας ήταν η Ντανίκα Κρούγιτσιτς, η οποία μπήκε στα ψηφοδέλτια αμέσως μετά το όνομα του αρχηγού, Αλεξάνταρ Βούτσιτς. Η συμμαχία ανακοινώθηκε κατά τις 14 Φεβρουαρίου 2022. Το κόμμα Καλύτερη Σερβία μπήκε στη συμμαχία την τελευταία στιγμή, στις 15 Φεβρουαρίου 2022. Οι κατάλογοι υποψηφίων υποβλήθηκαν στην Επιτροπή Εκλογών στις 16 Φεβρουαρίου, μαζί με 58.000 υπογραφές υποστηρικτών της συμμαχίας. Η έγκριση της Επιτροπής δόθηκε την επόμενη ημέρα.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2022 η συμμαχία κέρδισε τις 120 από τις 250 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Σερβίας
Κώμη Αρκαδίας
Η Κώμη είναι ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Κώμη βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας, είναι κτισμένη αμφιθεατρικά στις νότιες πλαγιές του όρους Σαϊτά σε υψόμετρο 720 μέτρα. Το χωριό απέχει 47 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Τρίπολη και 23 χλμ. από το Λεβίδι (μέσω Παναγίτσας). Είναι λίγο μετά την Παναγίτσα και πριν την διασταύρωση για Δάρα. Βόρεια και δυτικά του περνάει ο χείμαρρος Βυτικώμης ή Ξεροπόταμος που καταλήγει δυτικότερα στον Τράγο. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία.
Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 όπου καταγράφεται ως Κώμη να συμπεριλαμβάνεται στην τότε επαρχία Καρύταινας. Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Νάσων. Το 1912 με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κώμης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεβιδίου του δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 136 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Λοκομοτίβι Τιφλίδας
Η Λοκομοτίβι Τιφλίδας είναι μια γεωργιανή ποδοσφαιρική ομάδα, που εδρεύει στην πρωτεύουσα Τιφλίδα και ιδρύθηκε το 1936. Την εποχή της ΕΣΣΔ η ομάδα ήταν μέλος της Σοβιετικής εθελοντικής αθλητικής κοινωνίας Λοκομοτίβ. Η ομάδα σχετίζεται στενά με την κρατική εταιρεία σιδηροδρόμων της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γεωργίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1936 Κατηγορία:Λοκομοτίβι Τιφλίδας
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1937-38
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1937-38 συμμετείχαν οι 5 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1937-38. Διεξήχθη σε 3 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Προημιτελικά
Στα προημιτελικά συμμετείχαν μόνο 2 ομάδες.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ένωσις Νέων Τραστ και η ΑΕΛ. Ο τελικός διεξήχθη στις 27 Μαρτίου 1938 στο Παλιό Γ.Σ.Π. (το οποίο ήταν και έδρα της Ένωσις Νέων Τραστ) στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ένωσις Νέων Τραστ με σκορ 2-1.
Τραστ: Μισιέλλης, Τάκης Κουλουμάς, Χαμπής Φιλίππου, Σοφοκλής Ορουντιώτης, Αράμ Τσατιρτσιάν, Ανδρέας Χαραλάμπους «Θαλασσινός», Τάκης Τσίγκης, Φένεκ Βενσάν, Τάκης Ταλιαδώρος, Βότσης Χριστοδουλίδης, Νίκος Τήλλυρος
ΑΕΛ: Βύρων Χαραλάμπους, Μιχάλης Ξιούτας, Ανδρέας Μιχαηλίδης, Χούρης, Βάσος Αϊβαλιώτης, Νίκος Σουλούπας, Νίκος Ιορδάνους, Χρίστος Νικολάου «Ίτταλος», Πανίκος Αραδιπιώτης, Πίκης Καλογήρου, Δήμος Ανδρέου
Καραβίας
Καραβίας είναι το επώνυμο παλαιάς και επιφανούς οικογένειας της Ιθάκης και της Ακαρνανίας με καταγωγή από τους Καλλέργηδες της Κρήτης, η οποία ανέδειξε πολλούς άνδρες που διακρίθηκαν στις επιστήμες, τα γράμματα και μεταξύ του κλήρου.
Στην Ιθάκη συναντάται πριν του 1672, όπως φαίνεται από έγγραφα του Ιστορικού της Αρχείου. Πιθανώς οι Καραβιάδες να ήρθαν στο νησί το 1669 όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την Κρήτη και έγινε αθρόα έξοδος των χριστιανών της Κρήτης προς την Επτάνησο. Το επώνυμο Καραβίας παρουσιάζεται στο Βιβλίο των Ευγενών της Ιθάκης (LIBRO D’ORO), το 1803 επτά κλάδοι και το 1804 άλλοι επτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Αμνάτος
Η Αμνάτος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Στο χωριό σώζονται ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Έχει χαρακτηριστεί «παραδοσιακός οικισμός μέσης πολιτιστικής αξίας» (κατηγορία ΙΙ) (ΦΕΚΔ 728/1995). Το έτος 2005 έλαβε βραβείο "καθαρότερου οργανωμένου παραδοσιακού οικισμού" από τη Νομαρχιακή Επιτροπή Τουριστικής Προβολής Ρεθύμνης.
Γεωγραφία, προέλευση ονόματος, στοιχεία ιστορίας
Βρίσκεται στις βορειοανατολικές απολήξεις του βουνού Γκαργκάνι, σε απόσταση 17 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά του Ρεθύμνου, στο δρόμο για το Αρκάδι, σε υψόμετρο 320 μ. . Έχει αξιόλογη θέα προς το Β. Κρητικό πέλαγος και προς τον Ψηλορείτη.Η τοποθεσία του χωριού φαίνεται ότι είχε κατοικηθεί από τα πολύ παλιά χρόνια και πιστεύεται ότι η ονομασία Αμνάτος έχει μινωική προέλευση. Σημειώνεται ότι η ετυμολογία του τοπωνυμίου πιθανόν προέρχεται από τη λέξη "αμνίον" (Αμνίατος - Άμνατος). "Αμνία" ονομάζονταν τα αγγεία για το αίμα των θυσιαζόμενων ζώων. Δεδομένου ότι ο οικισμός της Αμνάτου αρχαιότατα βρισκόταν σε πιο ορεινό σημείο, στη θέση "Περισσάκια", όπου λειτουργούσαν γνωστά αγγειοπλαστεία (σήμερα βρίσκονται εκεί ερείπια των αρχαίων καμινιών, ως και άπειρα θραύσματα πήλινων αγγειοπλαστικών ειδών) που εξυπηρετούσαν τους προσκυνητές των Ιερών της αρχαίας Ελεύθερνας με εμπόριο "αμνίων", υπάρχει πιθανότητα το τοπωνύμιο να σχετίζεται με τα εν λόγω "αμνία". Ωστόσο, δεν υπάρχουν πολλά γνωστά στοιχεία για την προϊστορική περίοδο της Αμνάτου. Είναι γνωστό, βεβαίως, ότι η θέση της αποτελούσε πέρασμα για τους προσκυνητές που όδευαν για τα Ιερά της αρχαίας Ελεύθερνας και προμηθεύονταν από τα καμίνια της αγγεία. .
Αναφέρεται στην επαρχία Ρεθύμνου το 1577 από τον Φραγκίσκος Μπαρόκιος ως Amnato. To 1881 ήταν έδρα ομώνυμου Δήμου. Το 1900 είναι στον δήμο Αρκαδίου (μετονομασία του δ. Αμνάτου) Την περίοδο της Τουρκοκρατίας οι κάτοικοι ήταν οι περισσότεροι Τούρκοι, ακόμα και μετά την επανάσταση του 1821 και ο μιναρές του τζαμιού κυριαρχούσε πάνω από τις στέγες των σπιτιών, όπως το είδε το 1834 ο Pashley.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Καψαλιανά και τον Πίκρη καθώς και την Μονή Αρκαδίου, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αμνάτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαδίου του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 156 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Αμνάτου
Αξιοθέατα: Μνημεία, ναοί, σημαντικά κτίρια
Το θύρωμα της Αμνάτου: Ανάμεσα στα αρκετά βενετσιάνικα σπίτια του χωριού ξεχωρίζει αυτό (το αρχοντικό της οικογένειας Σαγκουινάτσου )με το εντυπωσιακό θύρωμα με την αετωματική επίστεψη και την επιγραφή: INITIUM SAPIENTE TIMOR DOMINI (=Αρχή Σοφίας Φόβος Κυρίου).
Στην πλατεία του χωριού έχει στηθεί μαρμάρινη προτομή της Χαρίκλειας Δασκαλάκη. Τρεις γιοί της σκοτώθηκαν στην Κρητική Επανάσταση 1866-1869, ενώ η ίδια πολέμησε στην πολιορκημένη Μόνη του Αρκαδίου.
Στην Αμνάτο λειτουργεί λαογραφικό μουσείο υπό την εποπτεία του τοπικού Πολιτιστικού Συλλόγου και Δημοτικό Μουσείο Ιστορίας Ελληνικής Εκπαίδευσης.
Εκκλησιαστική υπαγωγή
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη Ζωοδόχο Πηγή. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Στ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης.
Μεταφορές, συγκοινωνία
Υπάρχουν δρομολόγια του ΚΤΕΛ Χανίων-Ρεθύμνου που εξυπηρετούν τη συγκεκριμένη περιοχή (δρομολόγιο για Αρκάδι, που έχει τρία δρομολόγια - πρωί και μεσημέρι - τις καθημερινές και δύο τα Σαββατοκύριακα)
Παραπομπές, πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Μπράιαντ Ντάνστον
Ο Μπράιαντ Κέβιν Ντάνστον Τζούνιορ −ή απλά Μπράιαντ Ντάνστον− (Κεντάκι, 28 Μαΐου 1986), είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,03 μ. και αγωνίζεται κυρίως ως σέντερ αλλά και ενίοτε ως πάουερ φόργουορντ.
Πρώτα χρόνια
Το 2008 άφησε την Αμερική και ταξίδεψε στη Νότια Κορέα για λογαριασμό της Μόμπις Φοίμπους, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2010. Το καλοκαίρι του 2010 μεταπήδησε στην Ελλάδα και στον Άρη Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες και συγκεκριμένα μέχρι το Φεβρουάριο του 2011.
Επόμενοι σταθμοί στην καριέρα του Ντάνστον, ήταν η Μπνέι Χασαρόν και η Χαποέλ Χόλον, ομάδες του Ισραήλ. Το καλοκαίρι του 2012, πολλά ρεπορτάζ ανέφεραν ότι η Μπρούκλιν Νετς, ομάδα του NBA, επιθυμούσε να αποκτήσει τον Μπράιαντ Ντάνστον, κάτι όμως που τελικά δεν έγινε ποτέ, μιας και ο Ντάνστον το ίδιο καλοκαίρι πήρε μεταγραφή για την ιταλική Κιμπέιρο Βαρέζε, στην οποία αγωνίστηκε για ένα χρόνο.
Αναντολού Εφές
Το καλοκαίρι του 2015 πήρε μεταγραφή για την τουρκική Ανατολού Εφές. Τη σεζόν 2016-17, αγωνίστηκε σε 35 παιχνίδια στην Ευρωλίγκα, έχοντας μέσο όρο 10.7 πόντους (55.3% δίποντα), 6.2 ριμπάουντ, 1.1 μπλοκ και 1.1 ασίστ ανά παιχνίδι, έχοντας "14.6" στο ranking της διοργάνωσης. Στις 17 Μαΐου 2017, ανανέωσε το συμβόλαιο του για ακόμα δύο χρόνια.
Με την Εφές έφτασε μέχρι τον τελικό της Ευρωλίγκα το 2019, όπου ηττήθηκε από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Αποτέλεσε έναν από τους πρωταγωνιστές της πορείας, σημειώνοντας κατά μέσο όρο 8.9 πόντους (65% δίποντα), 4.9 ριμπάουντ, 1.3 ασίστ και 1.2 μπλοκ σε συνολικά 36 συμμετοχές στην Ευρωλίγκα. Στις 23 Μαΐου 2019, ανανέωσε το συμβόλαιό του για άλλα δυο χρόνια. Τον Ιούνιο κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Τουρκίας αφού κέρδισε με την Εφές την Φενέρ στη σειρά των τελικών 4-3. Τον Σεπτέμβριο του 2019, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Τουρκίας, με τον ίδιο να πετυχαίνει 15 πόντους. Στις 22 Νοεμβρίου 2019, ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για την καλύτερη ομάδα της δεκαετίας 2010-2020 στην Ευρωλίγκα, ωστόσο δεν μπήκε στην τελική δεκάδα. Βέβαια ανακηρύχθηκε ο κορυφαίος μπλοκέρ της συγκεκριμένης δεκαετίας με 242 κοψίματα σε 190 αγώνες. Στις 26 Ιουλίου 2020, ανανέωσε το συμβόλαιο του με την Εφές, για τα επόμενα τρία χρόνια (2+1). Στις 10 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα, ότι αποτελεί μέλος της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) της Εφές στη δεκαετία 2010-2020.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2022, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Τουρκίας, αφού η Εφές κέρδισε την Φενέρ 71-62. Στις 17 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Τουρκίας, κερδίζοντας την Καρσίγιακα 3-0 στη σειρά των τελικών. Στις 29 Ιουνίου 2023, αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα μετά από οκτώ χρόνια στα οποία κατέκτησε εννέα τίτλους, αποτελώντας παράλληλα τα τελευταία χρόνια τον αρχηγό της Εφές.
Προσωπική ζωή
Το καλοκαίρι του 2018, βαφτίστηκε ορθόδοξος χριστιανός, με νονό τον Κώστα Σλούκα, ώστε να μπορέσει να παντρευτεί με την Ελληνίδα σύντροφό του, Άννα Καβάσιλα. Ο γάμος έγινε το καλοκαίρι του 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Βαρέζε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπνέι Χερζλίγια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ολόν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές νοτιοκορεάτικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κώβρυς
Η Κώβρυς (Κῶβρυς) ήταν παραθαλάσσια ελληνική πόλη στην αρχαία Θράκη, στη Θρακική Χερσόνησο. Αναφέρεται στον Περίπλου του Ψευδο-Σκύλακα.
Ήταν ένα εμπορικό κέντρο του οικισμού Καρδία της Τουρκίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας του Τσανάκκαλε Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θράκης
Κωστής Ηλιάσκος
Ο Κωστής Ηλιάσκος ήταν Έλληνας τραπεζίτης και διοικητής της Εθνικής Τράπεζας
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1889 και ήταν γιος του Ιωάννη Ηλιάσκου, τραπεζίτη. Σπούδασε στη σχολή Ανωτέρων Εμπορικών Σπουδών στο Παρίσι και εργάστηκε σε ελληνικές τράπεζες. Το 1946 ανέλαβε την προεδρία της Τράπεζας Αθηνών, η οποία το 1953 συγχωνεύθηκε με την Εθνική Τράπεζα ύστερα από αξίωση των Ανακτόρων και του ίδιου του Ηλιάσκου. Την περίοδο 1953 - 1955 διετέλεσε πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος και των Αθηνών (όπως ονομάστηκε για λίγο). Το διάστημα 1962-64 διατελεί Πρόεδρος του ΕΟΤ.
Κατοικούσε στο Κολωνάκι.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Έισι Λο
Καριέρα
Ο Έισι Λο εισήχθη στα 18 του χρόνια στο πανεπιστήμιο Τέξας A&M, από το οποίο και αποφοίτησε το 2007, έχοντας πραγματοποιήσει πολλές συμμετοχές στο κολεγιακό πρωτάθλημα. Το καλοκαίρι του 2007 πήρε μεταγραφή στους Ατλάντα Χοκς, από τους οποίους ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στο NBA. Στους Ατλάντα Χοκς παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2009.
Στις 25 Ιουνίου του 2009, ο Έισι Λο μεταγράφηκε στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, ομάδα επίσης του NBA, στους οποίους παρέμεινε ωστόσο για λίγους μόνο μήνες.
Το Νοέμβριο του 2009, ο Λο μεταπήδησε στους Σάρλοτ Μπόμπκατς, στους οποίους επίσης δεν παρέμεινε για αρκετό καιρό, μιας και στις 18 Φεβρουαρίου του 2010 πήρε μεταγραφή στους Σικάγο Μπουλς, στους οποίους παρέμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν 2009-10.
Το καλοκαίρι του 2010, και συγκεκριμένα στις 5 Αυγούστου, ο Έισι Λο υπέγραψε συμβόλαιο μονοετούς διαρκείας με τους Μέμφις Γκρίζλις, ωστόσο μόλις λίγους μήνες αργότερα ο Λο έμεινε ελεύθερος από την ομάδα των Γκρίζλις και επέστρεψε στις 9 Δεκεμβρίου του 2010 στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς.
Μετά το τέλος της περιόδου 2010-11, ο Έισι Λο αποφάσισε να αφήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την Αμερική και να μεταπηδήσει στην Ευρώπη. Η πρώτη Ευρωπαϊκή ομάδα στην οποία αγωνίστηκε ήταν η Σερβική ΚΚ Παρτιζάν Βελιγραδίου, στην οποία παρέμεινε για έξι μήνες.
Τον Ιανουάριο του 2012, ο Έισι Λο υπέγραψε εξάμηνο συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Η σεζόν 2011-12 τελείωσε ιδανικά για τον Ολυμπιακό Πειραιώς αλλά και τον Εισι Λο καθώς κατάφερε να κατακτήσει με τους ερυθρόλευκους το Πρωτάθλημα Ελλάδας αλλά και την Ευρωλίγκα. Το καλοκαίρι του 2012 ο Έισι Λο υπέγραψε με τους ερυθρόλευκους νέο συμβόλαιο διετούς διαρκείας. Την σεζόν 2012-13 ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο εγχώριο τίτλο ωστόσο κατάφερε να κατακτήσει για δεύτερη συνεχόμενη φορά την Ευρωλίγκα, με τον Έισι Λο να αναδεικνύεται καλύτερος παίκτης του τελικού με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο Έισι Λο κατέκτησε επίσης με τον Ολυμπιακό και το Διηπειρωτικό Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης του 2013, μετά από τους δύο νικηφόρους αγώνες των ερυθρόλευκων με αντίπαλο την Πινιέιρος Σκάι.
Το 2014, έπειτα από συνεχή προβλήματα τραυματισμών, ο Έισι Λο αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα του Πειραιά. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση στην ηλικία των 31 ετών.
Εκτός παρκέ
Το 2018 προστέθηκε στο τμήμα σκάουτινγκ των Σακραμέντο Κινγκς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ατλάντα Χοκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάρλοτ Χόρνετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σικάγο Μπουλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέμφις Γκρίζλις Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάρλοτ Μπόμπκατς Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Γενικές εκλογές του Κεμπέκ (2018)
Οι 42ες γενικές εκλογές του Κεμπέκ πραγματοποιήθηκαν την 1η Οκτωβρίου 2018, για την ανάδειξη των μελών της Εθνοσυνέλευσης του Κεμπέκ. Ο Συνασπισμός Avenir Québec (CAQ) με επικεφαλής τον Φρανσουά Λεγκό κέρδισε τις 74 από τις συνολικά 125 έδρες, δίνοντας την πλειοψηφία των εδρών στο κόμμα και αποκαθηλώνοντας από την κυβέρνηση το Κόμμα των Φιλελευθέρων, που έγινε το κόμμα της αντιπολίτευσης με 31 έδρες. Στις εκλογές αυτές σημειώθηκε η πρώτη εκλογική νίκη για τον CAQ, και ήταν οι πρώτες από το 1966 που δεν κερδήθηκαν από τους Φιλελεύθερους ή το Παρτί Κεμπεκουά αλλά από άλλο κόμμα.
Αποτελέσματα
Το CAQ κέρδισε 74 έδρες, οι Φιλελεύθεροι κέρδισαν 31 βουλευτές το, Κεμπέκ Solidaire κέρδισε 10 έδρες, όσες και το Παρτί Κεμπεκουά. Οι εκλογές θεωρούνται ως η χειρότερη ήττα για τους Φιλελεύθερους από τις εκλογές του 1976.
Μετά τις εκλογές, τόσο ο Ζαν-Φρανσουά Λιζέ όσο και ο Φιλίπ Κουιγιάρ παραιτήθηκαν. Στις 18 Οκτωβρίου 2018 πρωθυπουργός ορκίστηκε ο Φρανσουά Λεγκό. Αποτελέσματα εκλογών 1ης Οκτωβρίου 2018 ! Πολιτικό κόμμα ! rowspan=2 | Αρχηγός του κόμματος ! colspan=5 | Επαρχιακοί βουλευτές ! colspan=4 | Ψήφοι ! Υποψήφιοι !2014 ! Διάλυση κοινοβουλίου !2018 !± !# !± !% ! ± (ποσοστό)
Παραπομπές
Κεμπεκ 2018 Κατηγορία:Κεμπέκ Κεμπεκ
Μονή Γκρατσάνιτσας
Η Μονή Γκρατσάνιτσα (Манастир Грачаница, ; Manastiri i Graçanicës) είναι ένα σερβικό ορθόδοξο μοναστήρι, που βρίσκεται στο Κοσσυφοπέδιο. Χτίστηκε από τον Σέρβο βασιλιά Στέφαν Μιλούτιν το 1321 στα ερείπια μιας βασιλικής του 6ου αιώνα. Το μοναστήρι ανακηρύχθηκε Μνημείο Πολιτισμού Εξαιρετικής Σημασίας το 1990 και στις 13 Ιουλίου 2006 τοποθετήθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ με το όνομα Μεσαιωνικά Μνημεία στο Κοσσυφοπέδιο ως επέκταση της τοποθεσίας του μοναστηριού του Βίσοκι Ντέτσανι, που συνολικά τοποθετήθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο.
Η Μονή Γκρατσάνιτσα είναι μία από τις τελευταίες μνημειακές δωρεές του Βασιλιά Μιλούτιν. Το μοναστήρι βρίσκεται στη Γκρατσάνιτσα, έναν Σερβικό θύλακα κοντά στο Λίπλιαν, την παλιά κατοικία των επισκόπων του Λίπλιαν.
Γεωγραφία
Το μοναστήρι βρίσκεται στη Γκρατσάνιτσα, έναν Σερβικό θύλακα κοντά στο Λίπλιαν, περίπου 5 χιλιόμετρα από την Πρίστινα. Βρίσκεται στην περιοχή του Κοσσυφοπεδίου, στην αριστερή όχθη του ποταμού Γκρατσάνκα, ενός δεξιού παραπόταμου του ποταμού Σιτνίτσα. Το όνομα προέρχεται από το Σλαβικό Γκράντατς (Gradac), ένα τοπωνύμιο των οχυρωμένων πόλεων.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| κτήτωρ (ιδρυτής) τοιχογραφία με τον [[Στέφανος Ούρος Β΄ Μιλούτιν|Στέφαν Μιλούτιν να κρατά μία μινιατούρα της εκκλησίας, περίπου 1321.]] Η Γκρατσάνιτσα κατασκευάστηκε πάνω στα ερείπια παλαιότερου ναού του 13ου αιώνα της Παναγίας, η οποία χτίστηκε πάνω στα ερείπια μιας τρίκλιτης παλαιοχριστιανικής βασιλικής του 6ου αιώνα. Βρισκόταν στο κέντρο της επαρχίας του Λίπλιαν. Το σχόλιο κτήτωρ του Στέφαν Μιλούτιν είναι γραμμένο στο νότιο τείχος, συμπεριλαμβανομένου του «Έχω δει τα ερείπια και την αποσύνθεση του ναού της Παναγίας της Γκρατσάνιτσα, της επισκοπής του Λίπλιαν, οπότε το έφτιαξα εκ θεμελίων και το ζωγράφιζα και το διακόσμησα και από μέσα και από έξω ". Το 1346, όταν η Σερβική Αρχιεπισκοπή προβιβάστηκε στη βαθμίδα του Πατριαρχείου, ο επίσκοπος του  Λίπλιαν έλαβε τον τιμητικό τίτλο του μητροπολίτη επισκόπου και από τότε ονομάστηκαν μητροπολίτες  Λίπλιαν ή Γκρατσάνιτσα.
Από το πρώην μοναστικό συγκρότημα, μόνο η εκκλησία σώθηκε. Ο νάρθηκας και ο πύργος προστέθηκαν μερικές δεκαετίες αργότερα, προκειμένου να προστατευθούν οι τοιχογραφίες στη δυτική πρόσοψη. Ο νάρθηκας υπέστη σοβαρές ζημιές από τους Οθωμανούς αρκετές φορές μεταξύ 1379–1383, όταν ο πύργος κάηκε και μια φωτιά κατέστρεψε μια πλούσια συλλογή χειρογράφων και άλλων πολύτιμων αντικειμένων. Ο νάρθηκας ανακατασκευάστηκε το 1383. Και πάλι, η Γκρατσάνιτσα υπέστη ζημιές κατά τη μάχη του Κοσσυφοπεδίου (1389).
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ανανεώθηκε από μοναχές και έκτοτε λειτουργεί ως μοναστήρι. Σήμερα υπάρχουν 24 αδελφές στο μοναστήρι, που ασχολούνται με την αγιογραφία, τη γεωργία, το ράψιμο και άλλες μοναστικές υπακοές.
Το 1999 το μοναστήρι βομβαρδίστηκε δύο φορές από αεροπλάνα του ΝΑΤΟ. Μετά τον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου (1998–99), ο επίσκοπος Ράσκα και Πρίζρεν Αρτεμίε Ραντοσάβλιεβιτς μετέφεραν την επίσημη έδρα του σε αυτό το μοναστήρι από τον Πρίζρεν και από τότε το μοναστήρι έχει γίνει όχι μόνο το πιο σημαντικό πνευματικό αλλά και το εθνικό και πολιτικό κέντρο της σερβικής κοινότητας στο Κοσσυφοπέδιο.
Το μοναστήρι ανακηρύχθηκε Μνημείο Πολιτισμού Εξαιρετικής Σημασίας το 1990 και στις 13 Ιουλίου 2006 τοποθετήθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ με το όνομα Μεσαιωνικά Μνημεία στο Κοσσυφοπέδιο ως επέκταση της τοποθεσίας του μοναστηριού του Βίσοκι Ντέτσανι, η οποία γενικά τοποθετήθηκε στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς σε κίνδυνο.
Αρχιτεκτονική
Η Γκρατσάνιτσα αντιπροσωπεύει το αποκορύφωμα της μεσαιωνικής σερβικής τέχνης της ναοδομίας στη σερβοβυζαντινή παράδοση. Η εκκλησία έχει τη μορφή διπλού εγγεγραμμένου σταυρού, ο ένας μέσα στον άλλο. Ο εσωτερικός σταυρός διαθέτει μία κάθετη μορφή έτσι ώστε να ανυψώνεται ο κεντρικός θόλος προς τα πάνω σε μια διαβαθμισμένη επεξεργασία των μαζών. Ο θόλος στηρίζεται σε τέσσερις ανεξάρτητες κολόνες. Πάνω από τα διαστήματα μεταξύ των σταυροειδών αξόνων, τέσσερις μικρότεροι θόλοι δίνουν μια κανονική δομή σε ολόκληρο το στέμμα. Τρεις αψίδες με τρεις πλευρές (η κεντρική είναι η μεγαλύτερη) βάζουν μια ήπια διάκριση στο χώρο του βωμού εξωτερικά. Το διακονικό και η πρόθεση χωρίζονται από πλήρη τοιχώματα. Ανάμεσα στον κυρίως ναό και το νάρθηκα υπάρχουν πλατιοί, βαριοί κίονες και το καθολικό βρίσκεται σε υψηλότερο επίπεδο. Η εκκλησία χτίστηκε εναλλάξ με στρώσεις από τούβλα και πέτρα. Στο τέλος του 14ου αιώνα προστέθηκε ένας εξωνάρθηκας με διπλές στοές, αλλά αυτές έγιναν τυφλά σημεία τον 16ο αιώνα.
Τέχνη
δεξιά|μικρογραφία|210x210εσ| Η Γκρατσάνιτσα ζωγραφισμένη με την τεχνοτροπία του φωβισμού από τον [[Ναντέζντα Πέτροβιτς (1913).]] αριστερά|μικρογραφία|210x210εσ| [[Κοίμηση της Θεοτόκου|Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, τοιχογραφία από την Γκρατσάνιτσα, γ. 1321. (Δείτε επίσης: Παλαιολόγος Αναγέννηση )]] Στην εκκλησία διακρίνονται τρία είδη ζωγραφικής. Το νωρίτερο βρίσκεται στον σηκό, ενώ δύο αργότερα μπορούν να αναγνωριστούν στον νάρθηκα. Οι τοιχογραφίες ζωγραφίστηκαν το 1321–1322. Τα έργα ζωγραφικής έχουν διατηρηθεί καλά. Οι συνθέσεις στο κεντρικό κλίτος πραγματεύονται τη γήινη ζωή του Ιησού και το εκκλησιαστικό ημερολόγιο.
Οι κεντρικές τοιχογραφίες της Γκρατσάνιτσα περιλαμβάνουν τον Εορταστικό Κύκλο, το Πάθος και τα θαύματα του Χριστού. Μέσα στον νάρθηκα, υπάρχουν πορτρέτα των ιδρυτών: ο Βασιλιάς Μιλούτιν και η βασίλισσα Σιμωνίδα Παλαιολογίνα, η βασίλισσα Έλενα ντ 'Ανζού (μητέρα του βασιλιά) ως μοναχή και ο Βασιλιάς Μιλούτιν ως μοναχός. Ιδιαίτερης σημασίας είναι η γενεαλογία της δυναστείας Νέμανιτς, που είναι ζωγραφισμένη για πρώτη φορά, που ξεκινά με τον Στέφαν Νεμάνια και τελειώνει με τον Μιλούτιν. Επίσης στον νάρθηκα, υπάρχει μια διεξοδική απεικόνιση της τελευταίας κρίσης. Οι σκηνές από τη ζωή του Αγίου Νικολάου βρίσκονται στο βόρειο παρεκκλήσι, ενώ οι τοίχοι του νότου εμφανίζουν σκηνές από την Παλαιά Διαθήκη και τις ζωές του Χριστού και της Μητέρας του Θεού. Οι κύριοι ζωγράφοι υποτίθεται ότι ήταν ο Μιχαήλ και ο Ευτύχιος με τους βοηθούς τους.
Υπάρχουν επίσης σημαντικές τοιχογραφίες από το 1570 στον εξωνάρθηκα, που ανέθεσε ο Πατριάρχης Μακάριε Σοκόλοβιτς. Υπάρχουν μερικές τοιχογραφίες στον νάρθηκα, που χρονολογούνται στα τέλη του 14ου και στις αρχές του 15ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένου του Βαπτίσματος του Ιησού, τμημάτων του Ακαθίστου Ύμνου της Παναγίας και των Οικουμενικών Συμβουλίων. Ωστόσο, δύο θέματα κυριαρχούν στο νάρθηκα της Γκρατσάνιτσα: η Δοξολογία στην Παναγία και η πομπή των Σέρβων αρχιεπισκόπων από τον Άγιο Σάββα στον Πατριάρχη Μακάριε Σοκόλοβιτς. Μια ιστορική σύνθεση του θανάτου του Μητροπολίτη της Γκρατσάνιτσα Ντιονίσιε καλύπτει το νοτιοανατολικό τμήμα του νάρθηκα.
Οι τοιχογραφίες της Γκρατσάνιτσα κατατάσσονται ψηλότερα μεταξύ των επιτευγμάτων της περιόδου του Μιλούτιν, και χαρακτηρίζονται από επιρροές του βυζαντινού υπέροχου και πολυτελούς στυλ, που ονομάζεται Παλαιολόγεια Αναγέννηση. Όσον αφορά το στυλ, σχετίζονται επίσης με την τέχνη των άλλων ιδρυμάτων του Μιλούτιν.
Κληρονομιά
Ο σχεδιασμός της Εκκλησίας του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι βασίζεται στα σχέδια της Γκρατσάνιτσα και της Αγίας Σοφίας. Στο Σικάγο, η εκκλησία New Gračanica είναι ένα λεπτομερές αντίγραφο της Γκρατσάνιτσα, που ολοκληρώθηκε και καθαγιάστηκε το 1984. Η Μονή Χερτσεγκοβάσκα Γκρατσάνιτσα ( Σερβικά: Манастир Херцеговачка Грачаница, Romanized : Manastir Hercegovačka Gračanica), που ολοκληρώθηκε το 2000, είναι μια σερβική ορθόδοξη μονή που βρίσκεται στο Τρεμπίνιε, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, και είναι σε μεγάλο βαθμό ένα αντίγραφο του μοναστηριού Γκρατσάνιτσα στο Κοσσυφοπέδιο.
Υπάρχουν ποιήματα αφιερωμένα στην Γκρατσάνιτσα των Ζόρκα Στογιάνοβιτς και Ντεσάνκα Μαξίμοβιτς.
Πίτερ Φάρμερ
Ο Πίτερ Φάρμερ ήταν Άγγλος προπονητής ποδοσφαίρου.
Καριέρα
Ο Πίτερ Φάρμερ ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Ολιμπίκ Μαρσέιγ στην διάρκεια της σεζόν 1923-1924, όπου και κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας του 1924, το οποίο ήταν και το πρώτο στην ιστορία του συλλόγου της Μασσαλίας. Στην συνέχεια, εργάστηκε στην Τορίνο, όπου και παρέμεινε έως το 1926. Το 1928, διετέλεσε γυμναστής της Εθνικής Γαλλίας. Διετέλεσε, επίσης, προπονητής, μεταξύ του 1933 και του 1934, της ΡΚ Παρί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς
Αλέξανδρος της Γεωργίας
Ο Αλέξανδρος, ალექსანდრე ბატონიშვილი Αλεξάντρε μπατονισβίλι (1770–1844) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) από τον Οίκο των Μπαγκρατιόνι, ο οποίος ηγήθηκε πολλών εξεγέρσεων κατά της ρωσικής κυριαρχίας στη Γεωργία. Ήταν γνωστός ως Εσκαντάρ Μιρζά ( اسکندرمیرزا) στην Περσία, τσάρεβιτς Αλεξάντρ Ιρακλίεβιτς (Царевич Александр Ираклиевич) στη Ρωσία και Αλεξάντερ Μιρζά στη Δυτική Ευρώπη.
Ήταν γιος τού προτελευταίου βασιλιά τού βασιλείου τού Κάρτλι και τού Καχέτι στην ανατολική Γεωργία, Ηρακλή Β΄, ο οποίος τού ανέθεσε διάφορα στρατιωτικά και διοικητικά καθήκοντα. Μετά το τέλος τού Ηρακλή το 1798, εναντιώθηκε στην ανάρρηση τού ετεροθαλούς αδελφού του Γεωργίου ΙΒ΄ και στο ανανεωμένο αίτημαη τού νέου βασιλιά για ρωσική προστασία. Μετά τη ρωσική προσάρτηση της Γεωργίας το 1801, ο Αλέξανδρος έφυγε από τη χώρα και πέρασε δεκαετίες σε μία σειρά από προσπάθειες να υπονομεύσει τον ρωσικό έλεγχο της πατρίδας του. Τελικά, η στήριξη τού Αλέξανδρου στην περσική ενίσχυση και στους βορειο-καυκάσιους μισθοφόρους του, τού στέρησε τη λαϊκή υποστήριξη. Μετά την ήττα της τελευταίας μεγάλης εξέγερσής του το 1812, ο Αλέξανδρος εγκαταστάθηκε οριστικά στην Περσία, όπου απεβίωσε στην αφάνεια το 1844.
Ελεύθερη μεταγραφή (ποδόσφαιρο)
Στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, η ελεύθερη μεταγραφή, γνωστή και ως κανονισμός Μποσμάν, περιλαμβάνει έναν επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σύλλογο που απελευθερώνει έναν παίκτη όταν η σύμβαση του παίκτη έχει λήξει ή είναι διαθέσιμος λίγο πριν από το τέλος της σύμβασης.
Αλέξανδρος της Γεωργίας
Ανακωχή με τον Γεώργιο ΙΒ΄
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Samokysh._Battle_of_Iori_in_1800.jpg/220px-Samokysh._Battle_of_Iori_in_1800.jpg|μικρογραφία| Η μάχη στο Λόρι το 1800. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/Plan_of_military_action_in_Georgia_in_1800.JPG/220px-Plan_of_military_action_in_Georgia_in_1800.JPG|μικρογραφία| Χάρτης της εκστρατείας στο Kαχέτι το 1800.
Εξέγερση στο Καχέτι
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2b/Khalil-Bek_Musayasul._Umma_Khan_of_Avary_hosting_the_Georgian_prince_Alexander.jpg/220px-Khalil-Bek_Musayasul._Umma_Khan_of_Avary_hosting_the_Georgian_prince_Alexander.jpg|μικρογραφία| Ο Omar Khan του Avary φιλοξενεί τον πρίγκιπα Αλέξανδρο, όπως το φαντάστηκε ο καλλιτέχνης Χαλίλ-Μπεκ Μουσαϋασούλ (1897–1949).
Ελεύθερη μεταγραφή (ποδόσφαιρο)
Πως λειτουργεί
Ένας άλλος τύπος ελεύθερης μεταγραφής είναι όταν ένας παίκτης μεταφέρεται από έναν σύλλογο σε άλλο χωρίς καμία τιμή, μερικές φορές μια μεταγραφή με ονομαστική αμοιβή πιστώνεται ως ελεύθερη μεταγραφή.
Με έξι μήνες ή λιγότερους που παραμένουν σε μια υπάρχουσα σύμβαση για παίκτες ηλικίας 23 ετών και άνω, είναι ελεύθεροι να διαπραγματευτούν με άλλους συλλόγους και να υπογράψουν προσύμφωνο συμβολαίου, υποδεικνύοντας την ικανότητά τους να μετακομίσουν στη νέα ομάδα τους με μεταφορά Μποσμάν, όταν ανοίξει το επόμενο μεταγραφικό παράθυρο.
Αλέξανδρος της Γεωργίας
Μετέπειτα χρόνια
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Tabriz_by_Eug%C3%A8ne_Flandin.jpg/220px-Tabriz_by_Eug%C3%A8ne_Flandin.jpg|μικρογραφία| Η πόλη Tαμπρίζ τη δεκαετία του 1840.
Ελεύθερη μεταγραφή (ποδόσφαιρο)
Χρήση
Οι ελεύθερες μεταγραφές είναι κοινές σε όλα τα στρώματα του ποδοσφαίρου. Από πρωταθλήματα όπου τα χρήματα είναι λιγότερο διαθέσιμα για τους συλλόγους να δαπανήσουν για τις αμοιβές μεταγραφής και επίσης για τους παίκτες, ώστε να αφήσουν πλούσιους συλλόγους με ελεύθερη μεταγραφή, εάν ο σύλλογος δεν μπορεί να τους προσφέρει βασικό χρόνο συμμετοχής, ειδικά όταν αναχωρούν για συλλόγους κατώτερων πρωταθλημάτων.
Συχνά, ένας παίκτης θα επιλέξει να "λήξει" τη σύμβασή του με ένα σύλλογο, ώστε να μπορέσει να ενταχθεί σε άλλον δωρεάν. Αυτό τον καθιστά μια πιο ελκυστική πρόταση για το σύλλογο που ο παίκτης επιδιώκει να ενταχθεί και η έλλειψη μίας αμοιβής μεταγραφής που καταβάλλεται από το λαμβάνον σύλλογο, συχνά αντανακλάται σε ένα πιο προσοδοφόρο μισθό για τον παίκτη από ότι αν είχε αγοραστεί. Ένα καλό παράδειγμα, ήταν η μετακίνηση του Σολ Κάμπελ από την Τότεναμ στους τοπικούς αντιπάλους στο Λονδίνο, την Άρσεναλ.
Αλέξανδρος της Γεωργίας
Οικογένεια
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/%D0%93%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3_%D0%9A%D0%BE%D1%80%D1%80%D0%B0%D0%B4%D0%B8%D0%BD%D0%B8._%D0%9C%D0%B0%D1%80%D0%B8%D1%8F_%D0%90%D0%B3%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%BB%D0%B8%D0%B0%D0%BD_%281808-1882%29.jpg/220px-%D0%93%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3_%D0%9A%D0%BE%D1%80%D1%80%D0%B0%D0%B4%D0%B8%D0%BD%D0%B8._%D0%9C%D0%B0%D1%80%D0%B8%D1%8F_%D0%90%D0%B3%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%BB%D0%B8%D0%B0%D0%BD_%281808-1882%29.jpg|μικρογραφία| Πριγκίπισσα Mαρία Αγκαμαλυάν, σύζυγος τού Αλέξανδρου. Ένας πίνακας τού Τζιόρτζιο Κοραντίνι, 1859.
Ελεύθερη μεταγραφή (ποδόσφαιρο)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορολογία ποδοσφαίρου
Αλέξανδρος της Γεωργίας
Οικογένεια
Κατά τη διάρκεια της ζωής τού πατέρα του, το 1790, ο Αλέξανδρος μνηστεύτηκε με την κόρη ενός Κιρκάσιου αρχηγού από την Μεγάλη Καμπάρντα, της φυλής των Μισοστόφ. Ο Μοντέιθ την αναφέρει ως σύζυγο τού Αλεξάνδρου, αλλά η κοπέλα, που βαπτίστηκε στη Γεωργία ως Νίνο, απεβίωσε μετά την άφιξή της στην Τιφλίδα πριν από την ολοκλήρωση τού γάμου.