cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οσμή των ούρων
Παλαιότερα η οσμή των ούρων θεωρούνταν μία βασική παράμετρος της γενικής εξέτασης ούρων. Σήμερα όμως σπάνια εξετάζεται. Παλαιότερα πάντως οι εργαστηριακοί μύριζαν τα ούρα για να αποφανθούν για την οσμή τους. Οι αλλαγές στην οσμή των ούρων συνήθως είναι παροδικές. Στη γενική εξέταση των ούρων χαρακτηρίζεται ως φυσιολογική (ή ιδιάζουσα), δυσάρεστη και εύοσμη.
Συλλογή ούρων
Για να εκτιμήσουμε την οσμή των ούρων θα πρέπει να είναι να μην έχουν συλλεγεί πάνω από δύο ώρες. Σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να τοποθετηθούν στο ψυγείο.
Τιμές αναφοράς
Η φυσιολογική οσμή των ούρων χαρακτηρίζεται ως "ιδιάζουσα".
Η φυσιολογική οσμή των ούρων
Η οσμή των ούρων συνδέεται με το είδος και τη συγκέντρωση των χημικών ουσιών που αποβάλλονται από τα νεφρά. Ιδιάζουσα θεωρείται η τυπική οσμή αμμωνίας που υπάρχει στα ούρα, η οποία προέρχεται από την μετατροπή της ουρίας σε αυτήν. Η πυκνότητα των ούρων επηρεάζει την ένταση της μυρωδιάς. Π.χ. στην αφυδάτωση, τα ούρα είναι πιο συμπυκνωμένα και έχουν ισχυρότερη μυρωδιά αμμωνίας από το κανονικό.
Τροφές
Όταν η οσμή των ούρων είναι δυσάρεστη αυτό δεν αποτελεί απαραίτητα κακό προγνωστικό στοιχείο. Αυτή μπορεί να οφείλεται στη κατανάλωση τροφών και ποτών όπως είναι π.χ. σπαράγγια, το σκόρδο, το κάρυ, παστουρμάς κ.α.
Κακή συντήρηση των ούρων
Η κακή συντήρηση των ούρων που πρόκειται να εξεταστούν στο εργαστήριο, δηλαδή η μακρά παραμονή τους εκτός ψυγείου και χωρίς την χρήση κατάλληλου συντηρητικού προκαλεί την παραγωγή έντονης οσμής. Αυτή οφείλεται στην αύξηση του μικροβιακού φορτίου και στην αύξηση της διάσπασης της ουρίας λόγω της ανάπτυξης μικροοργανισμών τα οποία και την διασπούν.
Βιταμίνες
Έντονη οσμή έχουν τα ούρα ατόμων που λαμβάνουν συμπλήρωμα βιταμίνης Β6.
Η ευχάριστη οσμή των ούρων
Τα εύοσμα ούρα μπορεί είναι παθολογικά. Χαρακτηριστική είναι η νόσος φαινυλκετονουρία (PKU), κοινώς «σιρόπι σφενδαμιού» (maple syrup urine disease). Είναι μια υπολειπόμενη αυτοσωμική γονιδιακή πάθηση κατά την οποία ο οργανισμός αδυνατεί να προβεί σε μεταβολισμό της φαινυλαλανίνης με αποτέλεσμα τα ούρα να αποκτούν φρουτώδη οσμή.
Πτολεμαΐς Αιτωλίας
Η Πτολεμαΐς ήταν μια ελληνστική πόλη της Αιτωλίας.
Η τοποθεσία της Πτολεμαΐδος είναι άγνωστη.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας
Μικρό Τριανόν
Το «Μικρό Τριανόν» (Γαλλικά: Petit Trianon) είναι έπαυλη νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, στο Παλάτι των Βερσαλλιών στις Βερσαλλίες της Γαλλίας. Χτίστηκε μεταξύ 1762 και 1768 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ’ της Γαλλίας, στον κήπο ενός μεγαλύτερου βασιλικού καταφυγίου γνωστού ως «Μεγάλο Τριανόν».
Σχεδιασμός και κατασκευή
Το «Μικρό Τριανόν» οικοδομήθηκε στην τοποθεσία ενός βοτανικού κήπου που αναπτύχθηκε περίπου μια δεκαετία νωρίτερα από τον Λουδοβίκο ΙΕ’, μέσα στους χώρους του «Μεγάλου Τριανόν», καταφύγιο του Λουδοβίκου ΙΔ’ από το Παλάτι των Βερσαλλιών στα νοτιοανατολικά. Σχεδιάστηκε από τον Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ με εντολή του Λουδοβίκου ΙΕ’ για τη μακροχρόνια ερωμένη του, την Μαντάμ ντε Πομπαντούρ, και κατασκευάστηκε μεταξύ 1762 και 1768. Η Μαρκησία ντε Πομπαντούρ πέθανε τέσσερα χρόνια πριν από την ολοκλήρωση του και στη συνέχεια καταλήφθηκε από τη διάδοχό της, Μαντάμ ντυ Μπαρί. Αργότερα όμως, ο 20χρονος Λουδοβίκος ΙΣΤ’, με την ανάρρησή του στο θρόνο το 1774, έδωσε το κάστρο και το γύρω πάρκο του, στην 19χρονη βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα για την αποκλειστική χρήση και απόλαυση της.
Η Μαρία Αντουανέτα επισκεπτόταν το «Μικρό Τριανόν» όχι μόνο για να ξεφύγει από την τυπική ζωή του παλατιού, αλλά και για να ξεφορτωθεί το βάρος των βασιλικών ευθυνών της. Στις Βερσαλλίες, βρισκόταν υπό μεγάλη πίεση και κρίση τόσο από τη βασιλική οικογένεια όσο και από την αυλή του παλατιού, και το «Μικρό Τριανόν» ήταν το μέρος της ευκολίας και της αναψυχής της, όπου μπορούσε να ξεκουραστεί από την καθημερινότητα της. Δεδομένου ότι όλα ήταν «de par la Reine» (με εντολή της Βασίλισσας), κανένας δεν επιτρεπόταν να εισέλθει στην ιδιοκτησία χωρίς τη ρητή άδεια της (ούτε καν ο Λουδοβίκος ΙΣΤ’, σύμφωνα με κάποια λεγόμενα της εποχής). Αυτή την απομάκρυνση από τον κύκλο του παλατιού, η Αντουανέτα την έκανε πολύ πρόθυμα, καθώς μονό ο «προσωπικός της κύκλος (μέσα στον οποίο ήταν η Μαρία Λουίζα Θηρεσία της Σαβοΐας, και η Γκαμπριέλ ντε Πολινιάκ), ήταν καλεσμένος στο «Μικρό Τριανόν».
Ήταν χώρος οικειότητας και ευχαρίστησης, και σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε να υπάρχει η λιγότερη δυνατή επαφή μεταξύ επισκεπτών και υπαλλήλων. Για το σκοπό αυτό, το τραπέζι στην τραπεζαρία είχε σχεδιαστεί να είναι φορητό, και είχε μηχανισμό προσαρμογής ύψους από το πάτωμα, έτσι ώστε οι οικιακοί βοηθοί να μπορούν να τακτοποιήσουν πιο σωστά τις θέσεις.
Είναι ενδιαφέρον ότι στο διαμέρισμα της Μαρίας Αντουανέτας, υπάρχουν ξεκάθαρα στοιχεία, που μαρτυρούν της ανάγκη που είχε για ιδιωτική ζωή. Η διακόσμηση του μπουντουάρ της εμφανίζει μια εφευρετικότητα μοναδική για την εποχή, με καθρέφτες που, με την απλή στροφή μιας μανιβέλας, μπορούν να ανυψωθούν ή να χαμηλώσουν για να αποκρύψουν τα παράθυρα και να αντανακλούν το φως των κεριών. Επιπλέον, η κρεβατοκάμαρα της, αν και απλή, είναι επίσης κομψή σύμφωνα με το γενικό της στυλ, με έπιπλα από τους Ζωρζ Ζακόμπ και Ζαν Ανρί Ριζενέρ. Η ταπετσαρία ζωγραφίστηκε από τον Ζαν Μπατίστ Πιλιμό.
Γαλλική Επανάσταση και Δημοκρατία
Στις 5 Οκτωβρίου 1789, η Μαρία Αντουανέτα βρισκόταν στους κήπους του «Μικρού Τριανόν» όταν ένας υπηρέτης έφερε νέα για την επικείμενη άφιξη ενός ένοπλου πλήθους από το Παρίσι. Μετά την αναγκαστική αποχώρηση της βασιλικής οικογένειας την επόμενη μέρα, η έπαυλη σχεδόν εγκαταλείφθηκε, αλλά παρέμειναν οι κηπουροί και το προσωπικό που συνέχισε να ζει εκεί. Οι ανακαινίσεις που ήταν σε εξέλιξη διακόπηκαν, αφήνοντας μεγάλα ποσά οφειλόμενα στους κατασκευαστές. Ο πρώην κηπουρός της βασίλισσας, Αντουάν Ριτσάρντ, διορίστηκε ως επιμελητής των κήπων και των φυτώριων το 1792 από τον Υπουργό Εσωτερικών. Μετά την τελική ανατροπή της μοναρχίας τον Ιούλιο του 1792, όλα τα έπιπλα, τα έργα τέχνης και άλλα πολύτιμα αντικείμενα του «Μικρού Τριανόν» στάλθηκαν σε δημοπρασία, με διάταγμα της Σύμβασης της 10ης Ιουνίου 1793. Η δημοπρασία ξεκίνησε την Κυριακή, 25 Αυγούστου 1793 και συνεχίστηκε μέχρι τις 11 Αυγούστου 1794. Τα ακίνητα που πωλήθηκαν ήταν ευρέως διάσπαρτα. Αξεσουάρ ασημικών, μόλυβδου και ορείχαλκου ζητήθηκαν για χρήση στα οπλοστάσια. Ο γλύπτης Αμάμπλ Μπουασάρ, διορίστηκε τον Απρίλιο του 1794 για να αφαιρέσει από την ιδιοκτησία "εμβλήματα από δικαιώματα και φεουδαρχίες".
Με την εδραίωση της Δημοκρατίας, το κτίριο υπέστη ορισμένες αλλαγές. Δηλωμένο πλέον ως εθνική ιδιοκτησία, το οικόπεδο του χωρίστηκε σε δέκα κομμάτια. Η πόλη των Βερσαλλιών πρότεινε τη δημιουργία βοτανικού κήπου, αλλά αυτό το σχέδιο δεν εγκρίθηκε. Το 1796, η γη μισθώθηκε σε μια ταβέρνα. Μέχρι το 1801, η χρήση των εγκαταστάσεων για χορούς και φεστιβάλ είχε οδηγήσει σε παραμέληση και βανδαλισμό. Τα κτήρια της έκτασης αναφέρθηκαν ότι ήταν ερειπωμένα. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν ορισμένες βελτιώσεις στη διάταξη των κήπων και εγκαταστάθηκε ένα σχολείο σε μέρος του συγκροτήματος.
Ναπολεόντεια περίοδος
Μετά από μερικά χρόνια ημι-παραμέλησης, το «Μικρό Τριανόν» έλαβε ξανά τον παραδοσιακό του ρόλο, όταν ο νέος αυτοκράτορας, ο Ναπολέων, παραχώρησε τη χρήση του κτηρίου στην αδελφή του Παυλίνα. Πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη ανακαίνιση οροφών, σωληνώσεων, δαπέδων και καμινάδων. Τα κύρια δωμάτια ξαναβάφτηκαν και τοποθετήθηκαν καθρέφτες για να αντικαταστήσουν εκείνους που πουλήθηκαν ή καταστράφηκαν. Τέλος, κρεμάστηκαν πίνακες και κατασκευάστηκε μια γέφυρα για τη σύνδεση των ανοιχτών περιοχών που περνούσαν πάνω από ένα βαθουλωτό μονοπάτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλάτια στη Γαλλία Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Γαλλία
Πέτρα Ιωαννίνων
Η Πέτρα είναι ορεινό χωριό στο Ανατολικό Ζαγόρι του νομού Ιωαννίνων της Ηπείρου σε υψόμετρο 960 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Πέτρα συμπεριλαμβάνεται στα Ζαγοροχώρια και ειδικότερα στο ανατολικό Ζαγόρι. Βρίσκεται βορειοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων σε απόσταση 38,5 χλμ, 23 χλμ. δυτικά από το Μέτσοβο και 11 χλμ. βορειοδυτικά από τον κόμβο Περιστέρι/Χρυσοβίτσα της Εγνατίας Οδού. Το χωριό έχει τον παραδοσιακό χαρακτήρα της περιοχής με πέτρινα σπίτια, γραφικές πλατείες, πετρόχτιστα καλντερίμια, βρύσες και τοξωτά γεφύρια. Αξιοθέατα θεωρούνται οι δύο μεγαλοπρεπείς βράχοι στην τοποθεσία "Αγία Παρασκευή" και η εκκλησία της Αγίας Τριάδος του 1973. Η ανάβαση στους βράχους, που ο ένας από αυτούς φθάνει τα 55 μέτρα, γίνεται με κανονική σκάλα ενώ παλιότερα υπήρχε ξύλινη.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1919, μετά την απελευθέρωση, με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πέτρας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 153 κατοίκους.
Άτομο
Στη χημεία και τη φυσική, το άτομο (ετυμ. = άτμητο < α στερητ. + τέμνω) είναι το μικρότερο σωματίδιο ενός χημικού στοιχείου το οποίο διατηρεί τις χημικές ιδιότητες του στοιχείου με την έννοια ότι παραμένει αμετάβλητο κατά την εξέλιξη ενός χημικού φαινομένου (χημική αντίδραση). Η λέξη άτομο αρχικά, σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες ατομικούς φιλοσόφους Δημόκριτο και Επίκουρο, εννοούσε το μικρότερο δυνατό άτμητο σωματίδιο, αλλά στη συνέχεια ο όρος αυτός απέκτησε ειδικό νόημα στην επιστήμη όταν βρέθηκε πως και τα άτομα αποτελούνται από μικρότερα υποατομικά σωματίδια.
Τα τρία βασικά συστατικά του ατόμου
Όλα τα άτομα, εκτός του "πρώτιου" (1Η, υδρογόνο-1) που είναι ισότοπο του χημικού στοιχείου υδρογόνο και δεν έχει νετρόνια, αποτελούνται από τρεις τύπους υποατομικών σωματιδίων τα οποία διέπουν τις ιδιότητες των πρώτων:
Τα πρωτόνια και τα νετρόνια ονομάζονται νουκλεόνια και σχηματίζουν τον συμπαγή ατομικό πυρήνα. Τα ηλεκτρόνια σχηματίζουν ηλεκτρονικό νέφος το οποίο περιβάλλει τον πυρήνα.
Τα άτομα των διαφόρων χημικών στοιχείων διαφέρουν στον αριθμό των υποατομικών σωματιδίων που περιέχουν. Έτσι για παράδειγμα, ενώ το άτομο του κοινού οξυγόνου αποτελείται από 8 πρωτόνια, 8 νετρόνια και 8 ηλεκτρόνια, το άτομο του κοινού άνθρακα αποτελείται από 6 πρωτόνια, 6 νετρόνια και 6 ηλεκτρόνια.
Ο αριθμός των πρωτονίων σε ένα άτομο (ο λεγόμενος ατομικός αριθμός) καθορίζει το στοιχείο του ατόμου, είναι δηλαδή κατά κάποιο τρόπο η ταυτότητά του.
Ο αριθμός των νετρονίων, για ένα συγκεκριμένο στοιχείο, δεν είναι μοναδικός και καθορίζει το ισότοπο του συγκεκριμένου στοιχείου. Έτσι για παράδειγμα, υπάρχουν στη φύση και σε διάφορα ποσοστά, δύο είδη ατόμων άνθρακα: το ένα περιέχει στον πυρήνα του 6 νετρόνια ενώ το άλλο 7 νετρόνια. Και τα δύο όμως είδη ατόμων έχουν 6 πρωτόνια.
Τα άτομα είναι ηλεκτρικά ουδέτερα αν έχουν ίσο αριθμό πρωτονίων και ηλεκτρονίων.
Τα ηλεκτρόνια έχουν τη δυνατότητα, κατά την εξέλιξη των διαφόρων χημικών φαινομένων, να μεταφερθούν σε άλλα γειτονικά άτομα ή ακόμη και να μοιρασθούν μεταξύ τους. Άτομα τα οποία έχουν έλλειμμα ή περίσσεια ηλεκτρονίων ονομάζονται ιόντα.
Ο αριθμός των πρωτονίων και νετρονίων στον ατομικό πυρήνα μπορεί επίσης να αλλάζει, μέσω της πυρηνικής σύντηξης ή της πυρηνικής σχάσης.
Τα άτομα ενός χημικού στοιχείου έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν χημικούς δεσμούς με όμοια άτομα ή με άτομα άλλων χημικών στοιχείων. Στην πρώτη περίπτωση σχηματίζεται μόριο του χημικού στοιχείου, ενώ στη δεύτερη περίπτωση δημιουργείται μόριο χημικής ένωσης. Για παράδειγμα, 2 άτομα οξυγόνου συνδεδεμένα μεταξύ τους σχηματίζουν 1 μόριο οξυγόνου (O2), ενώ 1 μόριο νερού (H2O) είναι συνδυασμός 2 ατόμων υδρογόνου και 1 ατόμου οξυγόνου.
Γενικά
Το πρώτο από αυτά που ανακαλύφθηκε ήταν το αρνητικά φορτισμένο ηλεκτρόνιο, το οποίο εύκολα μπορεί να αποβάλλει 1 άτομο κατά τον ιονισμό του. Τα ηλεκτρόνια σχηματίζουν ένα σύννεφο, το ηλεκτρονιακό νέφος, γύρω από ένα συμπαγές σώμα το οποίο περιέχει όλο το θετικό φορτίο του ατόμου, τον ατομικό πυρήνα. Ο πυρήνας με τη σειρά του αποτελείται από νουκλεόνια: θετικά φορτισμένα πρωτόνια και αφόρτιστα νετρόνια.
Πριν το 1961, τα υποατομικά σωματίδια πιστευόταν πως ήταν μόνο τα πρωτόνια, τα νετρόνια και ηλεκτρόνια. Ωστόσο, τα πρωτόνια και τα νετρόνια αυτά καθ' αυτά γνωρίζουμε σήμερα πως αποτελούνται από ακόμα μικρότερα σωματίδια, τα λεγόμενα κουάρκ. Επιπλέον, το ηλεκτρόνιο είναι γνωστό πως έχει έναν σχεδόν χωρίς μάζα "σύντροφο", το νετρίνο. Και τα δύο, ηλεκτρόνιο και νετρίνο, είναι λεπτόνια.
Συνηθέστερα τα άτομα αποτελούνται μόνο από κουάρκ και λεπτόνια πρώτης γενιάς.
Το υποατομικά σωματίδια φορείς δυνάμεων, γλουόνια (ή κολλητόνια), είναι επίσης σημαντικά στα άτομα. Τα ηλεκτρόνια παραμένουν στο άτομο λόγω δυνάμεων κβαντομηχανικής φύσης οι οποίες αναπτύσσονται μεταξύ αυτών και του πυρήνα. Τα πρωτόνια και τα νετρόνια συγκρατούνται μαζί στον πυρήνα με τη βοήθεια των γλουονίων, φορείς της ισχυρής πυρηνικής δύναμης.
Τα ηλεκτρόνια
Η χημική συμπεριφορά των ατόμων οφείλεται στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ηλεκτρονίων. Τα ηλεκτρόνια των ατόμων παραμένουν σε προβλέψιμες ηλεκτρονιακές δομές. Αυτές οι δομές καθορίζονται από τη κβαντομηχανική συμπεριφορά των ηλεκτρονίων μέσα στο δυναμικό του πυρήνα. Ο κύριος κβαντικός αριθμός καθορίζει συγκεκριμένους ηλεκτρονιακούς φλοιούς (ή αλλιώς στιβάδες) συγκεκριμένης ενέργειας η κάθε μία. Γενικά, όσο μεγαλύτερη είναι η ενέργεια ενός φλοιού τόσο πιο μακριά βρίσκεται από τον πυρήνα. Τα ηλεκτρόνια στον εξώτατο φλοιό ονομάζονται ηλεκτρόνια σθένους και έχουν την μεγαλύτερη επίδραση στη χημική συμπεριφορά του ατόμου επειδή μπορούν εύκολα να σχηματίσουν χημικούς δεσμούς. Τα εσωτερικά ηλεκτρόνια, αυτά που δεν ανήκουν δηλαδή στο φλοιό σθένους, επίσης παίζουν κάποιο ρόλο, μικρότερο όμως λόγω της θωράκισης του θετικά φορτισμένου πυρήνα.
Ένας ηλεκτρονιακός φλοιός μπορεί να συγκρατήσει μέχρι 2n2 ηλεκτρόνια, όπου n είναι ο κύριος κβαντικός αριθμός του φλοιού αυτού. Ο τελευταίος (αυτός με το μεγαλύτερο n) κατειλημμένος φλοιός, ακόμα κι αν αυτός έχει 1 μόνο ηλεκτρόνιο, ονομάζεται φλοιός σθένους. Στην πιο σταθερή θεμελιώδη κατάσταση, τα ηλεκτρόνια ενός ατόμου συμπληρώνουν τους φλοιούς με σειρά αυξανόμενης ενέργειας. Κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες ένα ηλεκτρόνιο μπορεί να διεγερθεί σε ένα υψηλότερης ενέργειας φλοιό (για παράδειγμα, απορροφώντας ενέργεια από μία εξωτερική πηγή και μεταπηδώντας σε έναν υψηλότερο φλοιό), αφήνοντας μία κενή θέση σε χαμηλότερο φλοιό. Το διεγερμένο ηλεκτρόνιο, μόλις πάψει η εξωτερική επίδραση, μεταπηδά σε χαμηλότερο φλοιό, εκπέμποντας ενέργεια ίση με τη διαφορά ενεργειών του αρχικού και τελικού φλοιού, υπό τη μορφή φωτονίων και το άτομο επιστρέφει στη θεμελιώδη κατάσταση.
Εκτός του κυρίως κβαντικού αριθμού, ένα ηλεκτρόνιο χαρακτηρίζεται από άλλους 3 κβαντικούς αριθμούς. Οι τέσσερις σημαντικότεροι αυτοί κβαντικοί αριθμοί αποτελούν τις παραδεκτές λύσεις της κυματικής εξίσωσης του Έρβιν Σρέντινγκερ (Erwin Schrödinger): τον αζιμουθιακό κβαντικό αριθμό ℓ (ο οποίος περιγράφει την τροχιακή στροφορμή του ηλεκτρονίου), τον μαγνητικό κβαντικό αριθμό ml (ο οποίος περιγράφει τη διεύθυνση του διανύσματος της στροφορμής), και τον κβαντικό αριθμό του σπιν ms (ο οποίος περιγράφει τη διεύθυνση της εσωτερικής στροφορμής του ηλεκτρονίου). Για τον συμβολισμό του κβαντικού αριθμού ℓ χρησιμοποιούνται τα γράμματα s, p, d και f τα οποία αντιστοιχούν σε ℓ = 0, 1, 2 και 3 και περιγράφουν τη μορφή του ατομικού τροχιακού. Στα περισσότερα άτομα διαφορετικά ℓ περιγράφουν και καταστάσεις διαφορετικής ενέργειας. Οι διαφορές αυτές καθορίζουν τη λεπτή δομή του ατόμου. Διαφορετικά m δίνουν εκφυλισμένες καταστάσεις μόνο στην περίπτωση απουσίας εξωτερικού μαγνητικού πεδίου. Αντίθετα, εμφανίζεται το φαινόμενο Τσίμαν κατά το οποίο οι εκφυλισμένες καταστάσεις διαχωρίζονται καθορίζοντας έτσι την υπέρλεπτη δομή του ατόμου.
Ο πυρήνας
Τα πρωτόνια και νετρόνια που αποτελούν τον πυρήνα ονομάζονται νουκλεόνια. Τα νουκλεόνια συγκροτούνται μεταξύ τους στο πυρήνα με την ισχυρή πυρηνική δύναμη.
Οι πυρήνες υπόκεινται σε μετασχηματισμούς κατά τους οποίους μπορούν να μεταβάλλουν τον αριθμό των πρωτονίων και νετρονίων που περιέχουν, μία διαδικασία η οποία ονομάζεται ραδιενεργός διάσπαση ή Πυρηνική σχάση. Όταν πυρηνικοί μετασχηματισμοί λαμβάνουν χώρα τυχαία, η διαδικασία αυτή ονομάζεται ραδιενέργεια. Οι ραδιενεργές διασπάσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν με μία σειρά διαφορετικών τρόπων, αλλά ο πιο συνήθης είναι μέσω της διάσπασης άλφα (εκπομπή πυρήνων ηλίου) και διάσπαση βήτα (εκπομπή ηλεκτρονίων). Διασπάσεις στις οποίες συμμετέχουν ηλεκτρόνια ή ποζιτρόνια οφείλονται στην ασθενή πυρηνική αλληλεπίδραση.
Επιπλέον, όπως τα ηλεκτρόνια του ατόμου, τα νουκλεόνια του πυρήνα μπορούν να διεγερθούν σε καταστάσεις υψηλότερης ενέργειας. Ωστόσο, αυτού του είδους οι μεταβάσεις απαιτούν χιλιάδες φορές περισσότερη ενέργεια από ότι οι διεγέρσεις ηλεκτρονίων. Όταν ένας διεγερμένος πυρήνας εκπέμψει ένα φωτόνιο για να επιστρέψει στη θεμελιώδη κατάσταση, το φωτόνιο έχει πολύ υψηλή ενέργεια και ονομάζεται ακτίνες γάμα.
Πυρηνικοί μετασχηματισμοί λαμβάνουν χώρα επίσης σε πυρηνικές αντιδράσεις. Στη πυρηνική σύντηξη, δύο ελαφρύτεροι πυρήνες συνδυάζονται σε έναν βαρύτερο πυρήνα. Στην πυρηνική σχάση, ένας βαρύς πυρήνας διαχωρίζεται σε δύο ή περισσότερους ελαφρύτερους πυρήνες.
Καθώς το ηλεκτρονικό νέφος δεν έχει αυστηρά καθορισμένα όρια, το μέγεθος του ατόμου δε μπορεί να οριστεί εύκολα. Για άτομα τα οποία μπορούν να σχηματίσουν στερεά κρυσταλλικά πλέγματα, η απόσταση μεταξύ των κέντρων γειτονικών ατόμων μπορεί εύκολα να προσδιοριστεί με χρήση της περίθλασης ακτίνων Χ, δίνοντας μία εκτίμηση για το μέγεθος των ατόμων. Για κάθε άτομο, για την περιγραφή του μεγέθους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ακτίνα στην οποία είναι πιο πιθανό να βρεθούν τα ηλεκτρόνια σθένους.
Άτομα διαφόρων στοιχείων έχουν διαφορετικά μεγέθη, όμως τα μεγέθη αυτά δεν εξαρτώνται γραμμικά από τη μάζα του ατόμου. Το μέγεθος του είναι σχεδόν το ίδιο, εντός των ορίων ενός συντελεστή 2. Ο λόγος είναι ότι τα βαρύτερα στοιχεία έχουν μεγάλο θετικό φορτίο στον πυρήνα, το οποίο έλκει ισχυρά τα ηλεκτρόνια στο κέντρο του πυρήνα. Αυτό συστέλλει το μέγεθος του ηλεκτρικού νέφους και κατά αυτό τον τρόπο, περισσότερα ηλεκτρόνια καταλαμβάνουν μόνο λίγο περισσότερο όγκο.
Η θερμοκρασία μιας μεγάλης ομάδας από άτομα είναι το μέτρο της μέσης κινητικής ενέργειας αυτών. Στους 0 βαθμούς Κέλβιν (θερμοκρασία απόλυτου μηδενός) τα άτομα κινούνται απειροελάχιστα, πρακτικά δηλαδή είναι ακίνητα. Καθώς η θερμοκρασία του συστήματος αυξάνεται, η κινητική ενέργεια των σωματιδίων αυξάνεται, όπως επίσης αυξάνεται και η ταχύτητά τους. Σε θερμοκρασία δωματίου, τα άτομα στη φάση του αερίου κινούνται με ταχύτητες 500 m/s (1800 km/h).
Χημικά στοιχεία - Ισότοπα - Ιόντα
Τα άτομα γενικά κατηγοριοποιούνται βάση του ατομικού τους αριθμού (Z), ο οποίος ανταποκρίνεται στον αριθμό των πρωτονίων του ατόμου.
Ο ατομικός αριθμός καθορίζει το στοιχείο του ατόμου. Όλα τα άτομα με τον ίδιο ατομικό αριθμό, χαρακτηρίζονται από μία σειρά ίδιων φυσικών και χημικών ιδιοτήτων. Τα στοιχεία μπορούν να ταξινομηθούν, όπως στον περιοδικό πίνακα, με σειρά αυξανομένου ατομικού αριθμού.
Η ατομική μάζα (Ar) (ή μαζικός αριθμός, ή αριθμός νουκλεονίων) ενός στοιχείου είναι το άθροισμα των πρωτονίων και των νετρονίων ενός ατόμου, ονομαζόμενη κατ΄ αυτό τον τρόπο λόγω του γεγονότος ότι η μάζα κάθε πρωτονίου ή νετρονίου είναι περίπου ίση με 1amu. Ο αριθμός των νετρονίων Α-Ζ ενός ατόμου δεν έχει επίδραση στο είδος του στοιχείου. Κάθε στοιχείο έχει διάφορα είδη ατόμων, όλα με ισάριθμα πρωτόνια και ηλεκτρόνια, αλλά με διαφορετικό αριθμό νετρονίων. Κάθε ένα από αυτά έχει τον ίδιο ατομικό αριθμό αλλά διαφορετική ατομική μάζα. Αυτά τα άτομα ονομάζονται ισότοπα ενός στοιχείου και μπορεί να απαντώνται στη φύση, μπορεί όμως να είναι και εργαστηριακά δημιουργήματα.
Η ατομική μάζα η οποία αναφέρεται σε κάθε στοιχείο του περιοδικού πίνακα είναι ο μέσος όρος των μαζών των ισοτόπων του στοιχείου τα οποία βρίσκονται στη φύση, αντισταθμισμένες με το ποσοστό συμμετοχής τους στο φυσικό στοιχείο.
Το απλούστερο άτομο είναι το ισότοπο του υδρογόνου, πρώτιο, το οποίο έχει ατομικό αριθμό 1 και ατομική μάζα 1. Αποτελείται δηλαδή από 1 πρωτόνιο και 1 ηλεκτρόνιο. Το ισότοπο του υδρογόνου το οποίο περιέχει στον πυρήνα 1 νετρόνιο ονομάζεται δευτέριο ή υδρογόνο-2. Το ισότοπο του υδρογόνου το οποίο περιέχει στον πυρήνα 2 νετρόνια ονομάζεται τρίτιο ή υδρογόνο-3. Το τρίτιο είναι ασταθές και διασπάται με μία διαδικασία η οποία ονομάζεται ραδιενέργεια. Σχεδόν όλα τα ισότοπα κάθε στοιχείου είναι ραδιενεργά και μόνο λίγα είναι σταθερά. Τα στοιχεία με ατομικό αριθμό 84 (πολώνιο) ή μεγαλύτερο δεν έχουν σταθερά ισότοπα και είναι όλα ραδιενεργά.
Σχεδόν όλα τα ελαφρύτερα από το ουράνιο (Z=92) στοιχεία έχουν αρκετά σταθερά ισότοπα ώστε να εμφανιστούν φυσικά στη Γη.
Αρκετά στοιχεία τα οποία δεν συναντώνται στη Γη έχουν βρεθεί παρόντα σε άστρα. Στοιχεία που δεν βρίσκονται φυσιολογικά στη φύση έχουν τεχνητά δημιουργηθεί με πυρηνικό βομβαρδισμό. Μέχρι αυτή τη στιγμή (2011), έχουν δημιουργηθεί τεχνητά στοιχεία με ατομικό αριθμό μέχρι και 118. Αυτά τα εξαιρετικά βαριά στοιχεία είναι γενικά πολύ ασταθή και διασπώνται γρήγορα.
Άτομα όπου έχουν χάσει ή αποκτήσει ηλεκτρόνια ονομάζονται ιόντα με θετικό (+) είτε με αρνητικό (-) φορτίο, και ονόματα κατιόντα και ανιόντα αντίστοιχα.
Χημικοί δεσμοί
Ο αριθμός ηλεκτρονίων στον εξωτερικό φλοιό (τον φλοιό σθένους) ενός ατόμου διέπει τη δεσμική συμπεριφορά του. Συνεπώς, στοιχεία με τον ίδιο αριθμό ηλεκτρονίων σθένους ομαδοποιούνται σε στήλες στον περιοδικό πίνακα των στοιχείων. Τα αλκάλια αποτελούνται από 1 ηλεκτρόνιο στον εξωτερικό φλοιό, οι αλκαλικές γαίες από 2, τα αλογόνα από 7 κτλ.
Κάθε άτομο είναι γενικά περισσότερο ευσταθές όταν έχει συμπληρωμένο τον φλοιό σθένους. Κατ' επέκταση άτομα με συμπληρωμένο τον φλοιό σθένους (όπως τα ευγενή αέρια) σχηματίζουν λίγες χημικές ενώσεις. Αντιθέτως, άτομα με λίγα ηλεκτρόνια στον φλοιό σθένους είναι περισσότερο δραστικά. Επιπλέον, άτομα τα οποία χρειάζονται λίγα μόνο ηλεκτρόνια (όπως τα αλογόνα) για τη συμπλήρωση του φλοιού σθένους είναι επίσης αρκετά δραστικά. Το φθόριο είναι το πλέον δραστικό από όλα τα στοιχεία.
Τα άτομα όταν ενώνονται σε χημικές ενώσεις, προσπαθούν να αποκτήσουν την ελάχιστη ενέργεια. Αυτό μπορεί να γίνει με τους χημικούς δεσμούς που είναι: Το άτομο να μοιρασθεί κάποια ηλεκτρόνια με άλλα άτομα (ομοιοπολικός δεσμός), ή να ανταλλάξει ηλεκτρόνια με ένα άλλο άτομο (ετεροπολικός δεσμός). Υπάρχουν και άλλοι τύποι αλληλεπιδράσεων μεταξύ ατόμων όπως π.χ. οι μεταλλικοί δεσμοί, οι δεσμοί υδρογόνου, οι δεσμοί Φαν ντερ Βάαλς. Οι χημικοί δεσμοί είναι κβαντομηχανικής συμπεριφοράς και δεν εξηγούνται ικανοποιητικά με την κλασική φυσική. Ουσιαστικά, ο διαχωρισμός μεταξύ των διαφόρων δεσμών προκύπτει από τη διαφορετική ανά περίπτωση λύση της κυματοσυνάρτησης των ηλεκτρονίων μέσα στο δυναμικό των ατομικών πυρήνων.
Ατομικά φάσματα
Υπό φυσιολογικές συνθήκες ένα άτομο βρίσκεται στη λεγόμενη θεμελιώδη στάθμη, δηλαδή σε κατάσταση ελάχιστης (χαμηλότερης) ενέργειας. Καταστάσεις μεγαλύτερης ενέργειας ονομάζονται διεγερμένες καταστάσεις. Ένα ηλεκτρόνιο μπορεί να μεταφερθεί από μία στάθμη χαμηλότερης ενέργειας σε μία υψηλότερης απορροφώντας ένα φωτόνιο με ενέργεια ίση με τη διαφορά ενεργειών των δύο σταθμών. Ένα ηλεκτρόνιο σε υψηλής ενέργειας στάθμη μπορεί να επανέλθει σε μια στάθμη χαμηλότερης ενέργειας εκπέμποντας ένα φωτόνιο. Καθώς τα ηλεκτρόνια σε κάθε στοιχείο χαρακτηρίζονται από συγκεκριμένες τιμές ενεργειακών επιπέδων, η εκπομπή φωτονίων από το κάθε άτομο δημιουργεί ένα μοναδικό φάσμα φωτός.
Αν διεγερθούν (π.χ. με θέρμανση ή ακτινοβόληση) τα άτομα, τα ηλεκτρόνια τους θα μεταφερθούν σε διεγερμένες καταστάσεις. Όταν αυτά τα ηλεκτρόνια και κατ' επέκταση και τα άτομα επιστρέψουν στην θεμελιώδη κατάσταση, παράγεται το φάσμα εκπομπής. Αν τα άτομα διεγερθούν από φως συνεχούς φάσματος, θα απορροφήσουν φωτόνια συγκεκριμένων μόνο μηκών κύματος, με ενέργεια ίση με τη διαφορά των ενεργειακών του επιπέδων. Η τελική εικόνα των κενών στο αρχικό φάσμα ονομάζεται φάσμα απορρόφησης.
Στη φασματοσκοπική ανάλυση, οι επιστήμονες χρησιμοποιούν έναν φασματογράφο για να μελετήσουν τα άτομα σε διάφορα αντικείμενα ή και στα άστρα. Χάρις στις ξεχωριστές φασματικές γραμμές που παράγει κάθε στοιχείο, είναι σε θέση να προβλέψουν τη χημική σύσταση των αντικειμένων που μελετούν.
Το ατομικό φάσμα δε βρίσκεται εξ ολοκλήρου μέσα στην περιοχή του ορατού ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Για παράδειγμα, οι μεταβάσεις υπέρλεπτης δομής (μαζί με αυτές και η σημαντική γραμμή στα 21cm) παράγουν χαμηλής ενέργειας ραδιοκύματα. Όταν τα ηλεκτρόνια κοντά στον πυρήνα εκπεμφθούν από το άτομο (για παράδειγμα με χρήση ακτινοβολίας βήτα), άλλα ηλεκτρόνια μεγαλύτερων σταθμών παίρνουν τη θέση των πρώτων εκπέμποντας υψηλής ενέργειας ακτίνες Χ.
Αντιύλη
Η αντιύλη μπορεί να δημιουργήσει άτομα με τη βοήθεια ποζιτρονίων, αντιπρωτονίων και αντινετρονίων. Καθώς η αντιύλη είναι δύσκολο να παραχθεί και να αποθηκευτεί και επειδή όταν έρθει σε επαφή με την κανονική ύλη παρατηρείται άμεση αλληλοεξουδετέρωση μέσα σε έκλαμψη ενέργειας, έχει παραχθεί μόνο μία μικρή ποσότητα αντιυδρογόνου στο CERN κατά τη διάρκεια των πειραμάτων ATHENA και ATRAP με τη χρήση επιβραδυντή αντιπρωτονίων.
Άτομα και η Μεγάλη Έκρηξη
Στα μοντέλα της Μεγάλης Έκρηξης, η νουκλεοσύνθεση της Μεγάλης Έκρηξης προβλέπει ότι τα πρώτα 1 έως 3 λεπτά δημιουργήθηκε σχεδόν όλη η ατομική μάζα στο σύμπαν. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, πυρήνες υδρογόνου και ηλίου σχηματίστηκαν σε αφθονία, αλλά σχεδόν κανένα άλλο στοιχείο βαρύτερο του λιθίου. Το υδρογόνο αποτελεί περίπου το 75% των ατόμων του σύμπαντος, το ήλιο το 24% ενώ το υπόλοιπο 1% ανήκει στα υπόλοιπα στοιχεία. Ωστόσο, παρόλο που πυρήνες (πλήρως ιονισμένα άτομα) σχηματίστηκαν, ουδέτερα άτομα δεν μπόρεσαν να σχηματιστούν λόγω υψηλής θερμότητας.
379.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, όταν η κοσμική θερμοκρασία είχε πέσει στους περίπου 3000K, οι συνθήκες έγιναν κατάλληλες ώστε οι πυρήνες να συλλάβουν ηλεκτρόνια και έτσι σχηματίστηκαν τα πρώτα ουδέτερα άτομα. Με το σχηματισμό των ατόμων, μόνο φωτόνια συγκεκριμένων ενεργειών μπορούσαν να απορροφηθούν και να εκπεμφθούν. Αυτά τα φωτόνια είναι ακόμα και σήμερα ανιχνεύσιμα στην κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ατομο
Νήσοι Αμουάζ
Οι Νήσοι Αμουάζ (جزر أمواج, Juzur Amwaj) είναι ομάδα τεχνητών νησιών, που βρίσκονται στον Περσικό Κόλπο στα βορειοανατολικά του Μπαχρέιν, κοντά στην ακτή του Μουχάρακ. Επίσης, βρίσκονται 105 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας, Μανάμα, στη νήσο Μπαχρέιν.
Γεωγραφία
Οι νήσοι Αμουάζ έχουν έκταση 4,31 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Οι νήσοι Αμουάζ εξυγιάνθηκαν από τις σχετικά ρηχές θάλασσες στα βορειοανατολικά του νησιού Μουχάρακ, το οποίο είναι το βορειότερο νησί του Βασιλείου του Μπαχρέιν.
Ιστορία
Κατά την τελευταία δεκαετία, μια σειρά ξενοδοχείων άνοιξαν επίσης στο νησί, όπως το Art Rotana, το The Grove Hotel, το Ramada Hotel and Suites, το The Sea Loft και το Dragon Hotel.
Περιγραφή
Από την άποψη της μηχανικής, οι νήσοι Αμουάζ εισήγαγαν μια σειρά νέων τεχνολογιών στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των γεωσωλήνων για τη φάση αποστράγγισης αυτών των νησιών, την αποχέτευση κενού αέρος και την τεχνολογία οπτικών ινών «Smart City», μεταξύ άλλων. Τα νησιά περιέχουν οικιστικά κτίρια, εμπορικά (πολυόροφα κτίρια) και ξενοδοχεία και κτήρια λιανικής πώλησης, καθώς και μία κυκλική μαρίνα διαμέτρου 240 μέτρων με πάνω από 140 θέσεις.
Διοίκηση
Το νησί ανήκει στο Κυβερνείο Μουχάρακ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί στο Μπαχρέιν Κατηγορία:Νησιά του Μπαχρέιν Κατηγορία:Τεχνητά νησιά του Μπαχρέιν Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αραβικά
1141
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1141 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σπυρίδων Ι. Μυλωνάς
Ο '''Σπυρίδων Ι. Μυλωνάς (ρως. Спиридон Иванович Милонас''' 1778 - 1837) – ήταν πλοίαρχος Α Τάξεως του Πολεμικού Στόλου  της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
«Γιος Έλληνα άρχοντα»,  εντάχθηκε τον Μάιο του  1794 στην  Ελληνική στρατιωτική Σχολή. Στις 16 Ιανουαρίου 1796  μεταφέρθηκε στο Ναυτικό σώμα της στρατιωτικής σχολής. Το 1799 εντάχθηκε στο πολεμικό «Γκλεμπ» και το 1800 στην φρεγάτα "Θεοφάνια". Τον Οκτώβριος του 1800 έλαβε τον βαθμό του σημαιοφόρου. Το 1802 ανέλαβε το μεταγωγικό "Charlotte". Το 1803 έχει υπηρετήσει στο πλοίο «Σοφία και Μαγδαληνή». Τον Οκτώβριος του 1804 μεταφέρθηκε στον Στόλο της Μαύρης Θάλασσας. Το 1805 με το πλοίο «Άγιος Παύλος» ήταν στην Μεσόγειο Θάλασσα. Το 1805 - 1808 με το πολεμικό «Ασία»  των 66 πυροβόλων υπο τον πλοίαρχο Γ. Μπέλλι συμμετείχε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο και την Αδριατική θάλασσα. Τον Μάΐο του 1808 έλαβε τον βαθμό του λοχαγού. Το 1808 έχει υπηρετήσει στο πλοίο «Σέλα-Μπάχρ» και το 1809 στο μεταγωγικό «Διομήδης». Το 1809 και μεχρι τον Απρίλιο του 1811 ανέλαβε το ναυτικό νοσοκομείο της Τεργέστης. Απο τον Ιούλιο του 1811 μέχρι τον Μάρτιο του 1812 υπηρέτησε στον  10ο κωπήλατοστολίσκο  στην πόλη Νικολάγιεφ. Απο τον Απρίλιο του 1812 μέχρι τον Μάρτιο του 1815 υπηρέτησε ως αξιωματικός της σημαίας υπο τον διοικητή του στολίσκου του Δούναβη. Απο τον Μάρτιο του 1815 μέχρι τον Απρίλιο του 1816 ανέλαβε τις κανονιοφόρους υπο τον αριθμό 45 και αριθμό 21 στις εκβολές του ποταμού πάνω από το φρούριο του  Ισμαήλ. Τον Νοέμβρίο του 1816 του απονέμεται το παράσημο του  Τάγματος του Αγίου Γεωργίου Δ Τάξεως. Τον Απρίλιο του 1818 διορίστηκε διοικητής λιμανιού στις όχθες του Δούναβη και έλαβε τον βαθμό του Πλωτάρχης. Τον Μάιο του 1827 διορίστηκε διοικητής όλων των λιμανιών του Δούναβη. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους έλαβε προαγωγή στον  βαθμό του πλοιάρχου Β Τάξεως. Τον Μάιο, 1828 μετά απο τις προσωπικές οδηγίες του τσάρου Νικόλαου Α ', ανέλαβε διοικητής των είκοσι πλοίων  και επικεφαλής του ναυτικού επιτελείου  κατά τη διέλευση των ρωσικών στρατευμάτων από το Δούναβη. Η εκστρατεία αυτή του ρωσικού στρατού τελείωσε με την Συνθήκη της Αδριανούπολης  που, μεταξύ  άλλων  σφράγισε και  την ελευθερία της  Ελλάδας. Στις 25 Ιουνίου 1828 τιμήθηκε με το παράσημο Τάγμα της Αγίας Άννας Β Τάξεως. Τον Ιούνιο του 1831 έλαβε τον βαθμό του πλοιάρχου Α Τάξεως. Τον Ιανουάριο του 1836 διορίστηκε διοικητής του λιμανιού του Αστραχάν, όπου και πέθανε το 1837.
Οικογένεια
Σύζυγος: Κλάρα Ι. Χορτάτση. Παιδιά: Αδελαΐδα-Θεοδαλίνδα, Αναστασία, ο ναύαρχος Νικόλαος Σ. Μυλωνάς, Αριστείδης, Ελένη, Ελισάβετ, Μαίρη, Eπαμεινώνδας, Αικατερίνη, Ελπίδα Αλέξανδρος, Κλεοπάτρα, Ματίλντα.
Αναφορές
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου
Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου ιδρύθηκε το 1972 μετά από απόφαση του υπουργικού συμβουλίου της Κύπρου. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1973. Αποστολή του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Κύπρου είναι να μεριμνά για τη συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, να τους ενημερώνει για τις σύγχρονες τάσεις στην εκπαίδευση, να τεκμηριώνει ερευνητικά και θεωρητικά την ακολουθητέα εκπαιδευτική πολιτική και να διευκολύνει τους εκπαιδευτικούς στην προσπάθειά τους για επαγγελματική και προσωπική ανάπτυξη.
Από τον Ιούνιο του 2002 έχει ενταχθεί στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο η ενοποιημένη Υπηρεσία Ανάπτυξης Προγραμμάτων (ΥΑΠ), η οποία ασχολείται με τη συγγραφή και έκδοση διδακτικών βιβλίων, την παραγωγή διδακτικού υλικού, τόσο για τους εκπαιδευτικούς, όσο και για τους μαθητές, καθώς και με το σχεδιασμό αναλυτικών προγραμμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα της Κύπρου Κατηγορία:Οργανισμοί με έδρα την Κύπρο
Παναγιώτης Μπούμπας
Στους Πανελλήνιους αγώνες του 1911 ήταν πρώτος στην κατηγορία των ελαφρών βαρών και στον τελικό μεταξύ νικητών όλων των κατηγοριών τρίτος. Στους πανελλήνιους αγώνες του 1914 ήταν πρώτος στην κατηγορία βαρέων βαρών και τρίτος στον τελικό μεταξύ των νικητών σε κάθε κατηγορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ελληνορωμαϊκής πάλης Κατηγορία:Παλαιστές της Παναχαϊκής
Χανγκτσόου Γκρίνταουν ΦΚ
Η Χανγκτσόου Γκρίνταουν ΦΚ είναι μια κινέζικη, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Χανγκτσόου, Τσετσιάνγκ.. Ιδρύθηκε στις 14 Ιανουρίου 1988. Έδρα της ομάδας είναι το Hangzhou Huanglong Stadium, χωρητικότητας 51000 θεατών. Συμμετέχει στην Chinese Super League, την ανώτατη κατηγορία της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χανγκτσόου Γκριντάουν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κίνας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1998
Νυχτερινό σε Ντο ελάσσονα, Op. posth. (Σοπέν)
Το Νυχτερινό σε Ντο ελάσσονα, Op. posth. είναι ένα νυχτερινό του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1837. Πρόκειται για το 21ο πρώτο νυχτερινό του, καθώς και το τελευταίο που δημοσιεύθηκε, περίπου έναν αιώνα μετά τον θάνατό του, δηλαδή το 1938. Το εν λόγω νυχτερινό είναι γνωστό για την απλότητα του και την μελωδία του που θυμίζει folk μουσική. Το τέμπο του έργου σημειώνεται ως andante sostenuto, 4/4. Μία μέση εκτέλεση του, διαρκεί περίπου 3,5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ω Κατηγορία:Συνθέσεις του 1837 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο ελάσσονα
1143
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1143 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
ΒΣΚ Βουδαπέστης
Η  ΒΣΚ Βουδαπέστης ένας ουγγρικός αθλητικός σύλλογος από τη Βουδαπέστη. Ιδρύθηκε το 1911. Το ποδοσφαιρικό τμήμα διαλύθηκε το 2001. Το τμήματα στην Επιτραπέζια αντισφαίριση, Πάλη και Υδατοσφαίριση είναι ακόμα ενεργές. Το τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης κέρδισε το Ευρωπαϊκό κύπελλο το 1980 και πολλά εθνικά πρωταθλήματα.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα συμμετείχε το 1996 και το 1997 στον τελικό του Κυπέλλου Ουγγαρίας και ήταν φιναλίστ στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ουγγαρίας το 1996.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΒΣΚ Βουδαπέστης Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1911 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουγγαρίας
Οδός Δημητρίου Γούναρη (Πάτρα)
Η Οδός Δημητρίου Γούναρη είναι μια λεωφόρος της Πάτρας, από τις σημαντικότερες κεντρικές οδικές αρτηρίες της πόλης.
Περιγραφή
Κατά την πορεία της και κατά μήκος της βρίσκονται, μεταξύ άλλων, το Δικαστικό Μέγαρο της πόλης, το Κινηματοθέατρο Πάνθεον, ο Κινηματογράφος Παλλάς, η Πλατεία Βορείου Ηπείρου, η Πλατεία Μαρούδα (Γιαννιά) και η Πλατεία Ομονοίας (Παπαδιαμαντοπούλου). Κατά μήκος της επίσης βρίσκονται υπηρεσίες, όπως το Τμήμα Μεταγωγών (Γ΄ Αστυνομικό Τμήμα), καταστήματα του ΙΚΑ, του ΟΤΕ και των ΕΛΤΑ, καθώς και πολλά ιδιωτικά καταστήματα διαφόρων ειδών, όπως εστίασης, ψυχαγωγίας, εμπορικού χαρακτήρα, παροχής υπηρεσιών κ.ά..
Αποτελεί μια από τις βασικές εισόδους/εξόδους του κέντρου της Πάτρας και θεωρείται μια από τις πιο γνωστές οδούς της πόλης.
Ονομασία
Η ονομασία του δρόμου προήλθε από τον πατρινό Δημήτριο Γούναρη, δικηγόρο στο επάγγελμα, με πολιτική σταδιοδρομία κατά την οποία διατέλεσε τρεις φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας. Η ονομασία αυτή δόθηκε στο δρόμο στις 3 Ιουνίου του 1931, έπειτα από απόφαση του τότε δημοτικού συμβουλίου της πόλης.
Η παράλειψη μέχρι τότε ορισμού οδού με την ονομασία «Γούναρη» είχε απασχολήσει την τοπική κοινωνία ενώ σημαντικές διαμαρτυρίες είχαν δημιουργηθεί λόγω αυτής κατά τις ονοματοδοσίες του 1928.
Νεότερη και σύγχρονη εποχή
Πρόκειται για την άλλοτε Οδό Καλαβρύτων, η οποία, στο νέο ρυμοτομικό σχέδιο της Πάτρας που συνέταξε στα 1829 ο πολεοδόμος Σταμάτιος Βούλγαρης, συνέδεε την αστική περιοχή της πόλης με την αγροτική της ενδοχώρα και τα Καλαβρυτοχώρια.
Μέχρι το 1926 η οδός ονομαζόταν Καλαβρύτων και τότε της δόθηκε η ονομασία Γούναρη, ονομασία που περιγράφει εκείνο το τμήμα της οδού από την παραλία μέχρι την Πλατεία Γιαννιά, στην περιοχή Μαρούδα. Αρχικά, οι κάτοικοι της Πάτρας αποκαλούσαν την Οδό Δημητρίου Γούναρη ως «Νέο Δρόμο», προσωνύμιο που θεωρήθηκε εύστοχο καθότι η Οδός Γούναρη επρόκειτο στην ουσία για νέα οδό, η οποία δημιουργήθηκε για να καλυφθεί ένα μεγάλο χαντάκι, που υπήρχε εκεί ήδη από την αρχαιότητα, το οποίο επί Τουρκοκρατίας απεκαλείτο «Μπουγιούκ ντερέ». Το λεγόμενο «μεγάλο χαντάκι», δηλ. το τούρκικο «Μπουγιούκ ντερέ», επιχώθηκε το 1856 επί δημαρχίας Μπενιζέλου Ρούφου. Η επίχωση αυτή οδήγησε το Δεκέμβριο του 1856 στη δημιουργία νέου δρόμου, στο τμήμα μεταξύ των οδών Αγίου Ανδρέου και ''Αλ. Υψηλάντου'', ωστόσο ο νέος αυτός δρόμος ήταν γεμάτος λάκκους και η δημιουργία του υπήρξε δαπανηρή. Παρόλη την επίχωση παρέμεναν τουλάχιστον μέχρι το 1886 χαντάκια και έλη επί της οδού. Υπόνομος στο δρόμο δημιουργήθηκε το 1881, αίτημα ωστόσο που υπήρχε στο δημοτικό συμβούλιο ήδη από το 1871 για δημιουργία ρείθρων, κρασπέδων και υπονόμου στο Νέο Δρόμο.
Η ονομασία «Μπουγιούκ ντερέ» παρέμενε ζωντανή στην καθημερινή ζωή της πόλης μέχρι το 1967, όταν δηλαδή έπαψε να λειτουργεί το ομώνυμο καφενείο, που βρισκόταν στη γωνία της οδού με την Οδό Κορίνθου, ένα από τα ιστορικότερα της πόλης, το οποίο αποτέλεσε βήμα για πολιτικές και φιλολογικές συζητήσεις καθώς και για καυγάδες της κοινωνικής αφρόκρεμας των Πατρών. Όπως αναφέρεται, ήταν «επιβλητικό μαγαζί με μια μεγάλη σάλα, στην οποία συναθροίζονταν πολιτικοί, δικαστικοί, δικηγόροι, βουλευτές, επιχειρηματίες κ.λπ.>.
Αρχαιότητα και ευρήματα από διάφορες περιόδους
Η νωρίτερη Οδός Καλαβρύτων υπήρξε μία από τις πιο παλιές οδούς της Πάτρας, με ίχνη αναγόμενα στην αντίστοιχη ρωμαϊκή λιθόστρωτη στο μεγαλύτερο μέρος της οδό, η οποία είχε κατεύθυνση δυτικά προς ανατολικά, και εντοπίστηκε από την αρχαιολογική σκαπάνη σε πολλά σημεία. Εκείνη η ρωμαϊκή οδός διέσχιζε την αρχαία Πάτρα και οδηγούσε από το λιμάνι προς την ενδοχώρα.
Επιγραμματικά, κατά τη ρωμαϊκή περίοδο της ιστορίας της πόλης, από τη σημερινή Οδό Δημητρίου Γούναρη διερχόταν η κεντρική οδός της αρχαίας Πάτρας, όπως διαπιστώνεται από αρχαιολογικά ευρήματα στο ύψος των σημερινών οδών Σισίνη, Ιωάννη Βλάχου και ''Αλ. Υψηλάντου'', που την τέμνουν. Το 1970 βρέθηκαν λουτρά της ρωμαϊκής εποχής στο ύψος των αριθ. 113-117 της οδού, ενώ το 1971 αποκαλύφθηκε ψηφιδωτό δάπεδο των παλαιοχριστιανικών χρόνων στο ύψος των αριθ. 81-82 . Λοιπές αρχαιότητες επί του δρόμου, όπως ψηφιδωτά, επιγραφές, κατάλοιπα ιδιωτικών οικιών, δεξαμενή, τοίχοι, κτιστός αγωγός, φρεάτιο, λυχνάρια, καμίνι, αγαλματίδια, δείγματα κεραμεικής, τάφοι κ.λπ. βρέθηκαν τις επόμενες δεκαετίες στις συμβολές με τις οδούς Μαιζώνος, Λόντου, Σισίνη κ.ά., χρονολογούμενα σε διάφορες ιστορικές περιόδους. Στο ύψος της συμβολής της με την οδό Ιωάννη Βλάχου βρέθηκε το 1980 μαρμάρινη πλάκα μονομάχου της ρωμαϊκής περιόδου, ενώ στο ύψος του αριθ. 157 βρέθηκε αργότερα καλντερίμι χρονολογούμενο στην εποχή της Τουρκοκρατίας. Το 2001, κοντά στην πλατεία Υψηλών Αλωνίων, στο ύψος των αριθ. 77-79 η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως πρωτοβυζαντινό λουτρό.
Λοιπά σημαντικά στοιχεία
Στο ύψος της Οδού Αγίου Γεωργίου βρισκόταν προ του 1821 ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αποστόλους. Ο λεγόμενος Νέος Δρόμος αποτελούσε, σύμφωνα με μαρτυρίες στα 1885, προσφιλή προορισμό για περίπατο των κατοίκων της Πάτρας.
Η οδός σήμερα
Τμήμα της οδού τις τελευταίες δεκαετίες εχρησιμοποιείτο για τις καρναβαλικές παρελάσεις αρμάτων και μελών των πληρωμάτων στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Πατρινού Καρναβαλιού, ενώ χρησιμοποιείται ακόμα για την παρέλαση του λεγόμενου «Καρναβαλιού των μικρών».
Με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, η Οδός Δημητρίου Γούναρη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς επηρεάστηκε από αυτήν η εμπορική κίνηση και η αγορά της Πάτρας, με πλήθος εμπορικών επιχειρήσεων κ.ά. να διακόπτουν τη λειτουργία τους, ενώ παλιότερα η οδός υπήρξε από τις πλέον πολυσύχναστες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα Κατηγορία:Γεωγραφία της Πάτρας
Καλλιπίδες
Καλλιπίδες (γένος Ελληνοσκυθικόν), ήταν σιτοφάγοι λαοί που γνώριζαν την καλλιέργεια της γης, ήξεραν να σπέρνουν να θερίζουν και να καταναλώνουν ψωμί.
Πηγή
Ηρόδοτος 4,17 «σίτον δε και σπείρουσι και σιτέονται...»
Ο Κόσμος δεν είναι Αρκετός
Το Ο Κόσμος δεν Είναι Αρκετός (πρωτότυπος τίτλος: The World Is Not Enough) είναι βρετανική κατασκοπευτική ταινία του 1999, η οποία αποτελεί την 19η της σειράς ταινιών Τζέιμς Μποντ σε παραγωγή της Eon Productions. Η ταινία γυρίστηκε για την Metro-Goldwyn-Mayer. Σε σκηνοθεσία του Μαίκλ Άπτιντ και σε σενάριο και στόρι των Νιλ Πέρβις, Ρόμπερτ Γουαίντ και Μπρους Φάιρσταϊν, πρωταγωνιστεί ο Πιρς Μπρόσναν στον ρόλο του Τζέιμς Μποντ για τρίτη φορά, μαζί με τους Ρόμπερτ Καρλάιλ, Σοφί Μαρσό, Ντενίζ Ρίτσαρντς και Τζούντι Ντεντς. Στην ταινία αυτήν, ένας δισεκατομμυριούχος ονόματι Σερ Ρόμπερτ Κινγκ δολοφονείται απο τον τρομοκράτη Ρενάρντ, και ο Τζέιμς Μποντ καλείται να προστατεύσει την κόρη του, την Ελέκτρα, την οποίαν είχε απαγάγει ο Ρενάρντ. Ωστόσο, στην πορεία, θα ανακαλύψει την ύπαρξη μιας ολόκληρης συνωμοσίας σχετικά με τα πετρέλαια στα νερά της Κωνσταντινούπολης.
Η ταινία αυτή είναι σε παραγωγή των Μαίκλ Γουίλσον και Μπάρμπαρα Μπρόκολι και είναι η πρώτη ταινιά του Τζείμς Μποντ που κυκλοφορεί αποκλειστικά και μόνο με το σήμα της MGM, κι όχι με αυτό της United Artists. Τα κύρια γυρίσματα έγιναν σε μέρη όπως η Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Αζερμπαϊτζάν, η Γαλλία και η Τουρκία.
Η πρεμιέρα ης ταινίας έγινε στο θέατρο Fox Bruin, στο Λος Άντζελες στις 8 Νοεμβρίου 1999 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 19 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, ενώ στους κινηματογράφους του Ηνωμένου Βασιλείου κυκλοφόρησε μια εβδομάδα μετά. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επέκριναν κυρίως τη πλοκή και την ερμηνεία της Ντενίζ Ρίτσαρντς, ενώ απέφερε 361 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, καθιστώντας την την όγδοη ταινία του 1999 με τις υψηλότερες εισπράξεις. Η επόμενη ταινία της σειράς, το Πέθανε μια Άλλη Μέρα, κυκλοφόρησε το 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1999 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τουρκία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουαλία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες Τζέιμς Μποντ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Κωνσταντινούπολη
Φιστικιά
Η φιστικιά (επιστ. Πιστακία η γνησία, Pistacia vera) είναι δίοικο φυλλοβόλο δέντρο του γένους Πιστακία και της οικογένειας των Ανακαρδιοειδών. Η καταγωγή της είναι από το Ιράν και σήμερα καλλιεργείται ευρύτατα από την Ασία μέχρι τις Μεσογειακές χώρες και την Αμερική για τον καρπό της, το φιστίκι.
Μορφολογία
Το ύψος του δέντρου φτάνει τα 10 μέτρα με πλούσια διακλάδωση με κλαδιά που έχουν χρώμα σταχτί. Τα φύλλα του είναι δερματώδη και σύνθετα. Οι ταξιανθίες της φιστικιάς σχηματίζουν τσαμπιά από μικρά άνθη. Οι φιστικιές είναι αρσενικά και θηλυκά δέντρα, με τα αρσενικά να ανθίζουν νωρίτερα. Έτσι η γύρη συλλέγεται και συντηρείται σε ψυγεία και ρίχνεται αργότερα στα θηλυκά άνθη με τη μορφή ραντίσματος (τεχνητή επικονίαση). Ο καρπός του δέντρου έχει μήκος 1-2 εκατοστά και το εξωτερικό κέλυφος (περικάρπιο) είναι δερματώδες και έχει πράσινο χρώμα, ενώ το εσωτερικό κέλυφος (ενδοκάρπιο) είναι ξυλώδες και σκληρό. Όταν ωριμάσει το περικάρπιο, γίνεται ωχρό, σχίζεται και πέφτει, αφήνοντας το ενδοκάρπιο, που με τη σειρά του ανοίγει, αφήνοντας να φανεί η εσωτερική ψίχα. Αυτή έχει χρώμα πράσινο και περιβάλλεται από λεπτό φλοιό ρόδινου χρώματος (περισπέρμιο). Οι καρποί της φιστικιάς σχηματίζουν ολόκληρα τσαμπιά.
Χαρακτηριστικά
Η φιστικιά είναι δέντρο που δεν αντέχει την πολλή υγρασία. Αναπτύσσεται καλύτερα σε κρύο και σύντομο χειμώνα χωρίς πολλές βροχές και μακρύ και ζεστό καλοκαίρι. Οι ρίζες της μπαίνουν βαθιά μέσα στο έδαφος και έτσι είναι εξαιρετικά ανθεκτική στην ξηρασία, περισσότερο ακόμα και από την ελιά. Πάντως χρειάζεται περιοδικό πότισμα, ιδίως όταν η ξηρασία είναι παρατεταμένη. Το χώμα που προτιμά είναι αμμοπηλώδες με πολύ ασβέστιο. Η φιστικιά πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό και σπορά. Ο καρπός μαζεύεται, στεγνώνεται και φυλάσσεται για λίγο καιρό μέχρι να φυτευτεί. Το έδαφος χρειάζεται αρκετά φρεζαρίσματα ώστε να εξαφανιστούν τα ζιζάνια, για εξοικονόμηση της υγρασίας. Χρειάζεται λίπανση κυρίως με αζωτούχα λιπάσματα όταν το δέντρο είναι μικρό. Η απόδοση του δέντρου με κανονική καρποφορία αρχίζει τον τέταρτο χρόνο μετά τη φύτευση.
Συγκομιδή
Σήμερα η συγκομιδή γίνεται με σύγχρονες μεθόδους, με ειδικούς ηλεκτρικούς δονητές που τινάζουν τους καρπούς από τα δέντρα. Στη συνέχεια τα φιστίκια συγκεντρώνονται, ξεφλουδίζονται από το εξωτερικό φλοιό, πλένονται με νερό και ξηραίνονται είτε παραδοσιακά στον ήλιο είτε σε ξηραντήρια. Στη συνέχεια γίνεται διαλογή - διαχωρισμός των φιστικίων σε ανοιχτά και κλειστά φιστίκια. Μετά μπαίνουν σε αλατούχο διάλυμα για λίγη ώρα και στη συνέχεια φουρνίζονται για 40 λεπτά στους 100 βαθμούς. Τέλος υπάρχει η δυνατότητα παραγωγής φιστικόψιχας ( συνήθως από τα κλειστά φιστίκια) με ειδικά μηχανήματα - σπαστήρες.
Οι καρποί
Τα φιστίκια είναι από τους καλύτερους ποιοτικά και πιο νόστιμους ξηρούς καρπούς. Είναι μεγάλης θρεπτικής αξίας, πλούσια σε βιοτίνη, πρωτεΐνες και ανόργανα άλατα. Καταναλώνονται καβουρδισμένα, με ή χωρίς αλάτι καθώς και νωπά είτε νωπά ανάλατα. Χρησιμοποιούνται και στη ζαχαροπλαστική.
Στην Ελλάδα καλλιεργείται μία από τις καλύτερες ποικιλίες στον κόσμο, η Αιγινίτικη με τα περίφημα και ιδιαίτερης θρεπτικής αξίας φιστίκια Αιγίνης. Η διαχρονική φήμη τους οδήγησε στο γεγονός να αποκαλείται παλαιόθεν σε όλη την επικράτεια ο εν λόγω καρπός "Φιστίκι Αιγίνης", ανεξαρτήτως προέλευσης, ώσπου το 1996 η ονομασία προέλευσης από την Αίγινα κατοχυρώθηκε με Κοινοτική απόφαση, ώστε στις άλλες περιοχές να αποκαλείται πλέον κελυφωτό φιστίκι. Σε μικρότερο βαθμό καλλιεργείται η ποικιλία Νυχάτη. Η καλλιέργεια της φιστικιάς τα τελευταία χρόνια εκτός από την Αίγινα, τη Σαλαμίνα και τα Μέγαρα, που ήταν παραδοσιακές φιστικοπαραγωγές περιοχές, επεκτάθηκε στη Φθιώτιδα, Θεσσαλία, Βοιωτία και Εύβοια.
Οι Η.Π.Α. έχουν τη μεγαλύτερη παραγωγή στον κόσμο. Ακολουθούν το Ιράν, η Τουρκία, η Κίνα και η Συρία. Η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ευρώπη και έκτη στον κόσμο με ετήσια παραγωγή που κυμαίνεται μεταξύ 4.500 και 8.000 τόνων ετησίως (στοιχεία 2018: 6,338).
Καταγωγή και εμφάνιση στην Ελλάδα
Το 1994 το φιστίκι Αιγίνης εντάχθηκε στα προϊόντα Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης και το 1996 καταγράφηκε ως προϊόν ΠΟΠ στην επίσημη εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Ανακαρδιοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Δυτικής Ασίας Κατηγορία:Δίοικα φυτά Κατηγορία:Χλωρίδα της Κεντρικής Ασίας Κατηγορία:Δρύπες
Ελληνοχώρι Έβρου
Το Ελληνοχώρι είναι οικισμός του Νομού Έβρου. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του Νομού. Ανήκει στο Δήμο Διδυμοτείχου. Έχει 593 κατοίκους.
Γεωγραφικά Στοιχεία
Το Ελληνοχώρι βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Ερυθροπόταμου, βορειοδυτικά από το κέντρο του Διδυμοτείχου. Κοντά του τα χωριά Καρωτή, Μάνη, Λαγός. Στην Δημοτική Κοινότητα του Ελληνοχωρίου ανήκουν οι οικισμοί Θυρέα και Λαγός.