cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yermolayev Yer-2
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το 1941 δοκιμάστηκε επίσης η εγκατάσταση των κινητήρων diesel Charomskiy M-40F. Οι κινητήρες diesel έχουν γενικά πολύ μικρότερη κατανάλωση καυσίμου αλλά είναι βαρύτεροι. Το μέγιστο βάρος απογείωσης αυξήθηκε στα 13500 kg με αποτέλεσμα να πρέπει να ενισχυθεί το σύστημα προσγείωσης και να μεγαλώσει το εμβαδόν των πτερύγων ώστε ο πτερυγικός φόρτος να διατηρηθεί στα προηγούμενα επίπεδα. Το αεροσκάφος είχε μέγιστη ταχύτητα 430 km/h σε ύψος 6050 m. Ο πειραματικός κινητήρας Μ-40 δεν ήταν ακόμα έτοιμος για επιχειρησιακή χρήση και το εγχείρημα εγκαταλείφθηκε. Ο συνδυασμός του αεροσκάφους με κινητήρα diesel έδειχνε όμως υποσχόμενος και έτσι επιλέχθηκε ο δοκιμασμένος Charomskiy ACh-30B. Το πιλοτήριο μετασκευάστηκε και πλέον κάθονταν δίπλα-δίπλα δύο πιλότοι. Επίσης αυξήθηκε η επιφάνεια των πτερύγων και του ουραίου. Το πολυβόλο των 12,7 mm του ραχιαίου πυργίσκου αντικαταστάθηκε από πυροβόλο ShVAK των 20 mm. Τα πολυβόλα ShKAS στο ρύγχος και την κοιλιακή καταπακτή αντικαταστάθηκαν από βαρύτερα UBT των 12,7 mm. Το αεροσκάφος μπορούσε να μεταφέρει μέχρι και 5460 kg καυσίμου. Το μετασκευασμένο Yer-2 με τους κινητήρες ACh-30B εντάχθηκε σε παραγωγή στο εργοστάσιο Νο. 39 στο Ιρκούτσκ στα τέλη του 1943. Μερικά αεροσκάφη μετατράπηκαν σε αεροσκάφη μεταφοράς VIP, με την ονομασία Yer-2ON.
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα Υer-2 δεν είχαν ενταχθεί ακόμα σε μονάδες της Σοβιετικής Αεροπορίας όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στην ΕΣΣΔ στις 22 Ιουνίου 1941. Σύντομα συγκροτήθηκαν τα 420 και 421 Αεροπορικά Συντάγματα Βομβαρδισμού Μεγάλης Εμβέλειας. Τα δύο συντάγματα συμμετείχαν για πρώτη φορά σε πολεμικές επιχειρήσεις στα τέλη του καλοκαιριού. Το απόγευμα της 10ης Αυγούστου Yer-2 του 420ου Συντάγματος και βομβαρδιστικά Petlyakov Pe-8 του 432 Συντάγματος, ορμώμενα από το αεροδρόμιο του Πούσκινο (κοντά στο Λένινγκραντ) επιχείρησαν να πλήξουν το Βερολίνο. Το μήκος του αεροδιαδρόμου ήταν μικρό για να απογειωθεί ένα Yer-2 με πλήρες φορτίο αλλά τρία αεροσκάφη τα κατάφεραν. Δύο μπόρεσαν να βομβαρδίσουν το Βερολίνο, εκ των οποίων μόνο το ένα κατάφερε τελικά να επιστρέψει στη βάση του. Τρία αεροσκάφη του 420ου Συντάγματος βομβάρδισαν το Κένιγκσμπεργκ (το σημερινό Καλίνινγκραντ) τη νύχτα 28 - 29 Αυγούστου και ξανά τη νύχτα 30 Αυγούστου - 1 Σεπτεμβρίου.
Την 1η Οκτωβρίου υπήρχαν 63 αεροσκάφη στις τάξεις της αεροπορίας, εκ των οποίων μόνο τα 34 μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν άμεσα στις επιχειρήσεις. Το 420ο Σύνταγμα είχε 154 πολεμικές αποστολές στο ενεργητικό του μέχρι την 1η Νοεμβρίου (6 τον Αύγουστο, 81 τον Σεπτέμβριο, 67 τον Οκτώβριο) και είχε χάση 30 από τα 40 αεροσκάφη του. Περισσότερα από τα μισά (19) είχαν απολεσθεί εξ αιτίας ατυχημάτων και άλλων αιτιών, που δεν σχετίζονταν με τη δράση του εχθρού. Τα Yer-2 είχαν βαρύτατες απώλειες κατά τη Μάχη της Μόσχας διότι χρησιμοποιήθηκαν σαν αεροσκάφη εγγύς υποστήριξης σε χαμηλό ύψος -δηλαδή σε ρόλο που ήταν εντελώς ακατάλληλα να επιτελέσουν- με αποτέλεσμα τον Μάρτιο του 1942 να έχουν απομείνει μόνο δώδεκα αεροσκάφη. Όσα απέμειναν συνέχισαν να χρησιμοποιούνται σε πολεμικές αποστολές μέχρι και τον Αύγουστο του 1943 που μεταφέρθηκαν στις αεροπορικές σχολές.
Το Yer-2 μπήκε ξανά σε παραγωγή στα τέλη του 1943, αλλά κανένα από τα νέα αεροσκάφη δεν είχε ενταχθεί σε κάποια πολεμική μονάδα μέχρι την 1η Ιουνίου 1944. Την πρωτοχρονιά του 1945 βρίσκονταν σε υπηρεσία 42 μονάδες και στις 10 Μαΐου 1945, μια μέρα μετά τη συνθηκολόγηση της Ναζιστικής Γερμανίας, υπήρχαν 101 αεροσκάφη. Η πρώτη πολεμική αποστολή των νέων Yer-2 ήταν ο βομβαρδισμός του Καίνιγκσμπεργκ στις 7 Απριλίου 1945. Ο τύπος παρέμεινε μεταπολεμικά σε υπηρεσία με την Αεροπορία Μακράς Ακτίνας Δράσης μέχρι την αντικατάσταση τους στα τέλη της δεκαετίας του 1940 από πιο σύγχρονα τετρακινητήρια βομβαρδιστικά όπως το Tupolev Tu-4.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Yer-2 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη
Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ
Το Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ είναι ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το οποίο διοργανώνεται από την Αθλητική Ομοσπονδία Κέντρων Νεότητας Λεμεσού (ΑΟΚΝΕΛ) από το 1977. Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΑΟΚΝΕΛ. Αποτελεί ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι το Κ.Ν. Καλού Χωριού Λεμεσού με 9 κατακτήσεις.
Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται η ομάδα που θα εκπροσωπήσει την ΑΟΚΝΕΛ στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΑΟΚΝΕΛ που θα συμμετάσχουν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου.
Το Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ βρίσκεται στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.
Δομή
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 14 ομάδες. Διεξάγονται δύο γύροι, όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Από την περίοδο 2022-23 διεξάγεται σε 2 ομίλους. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Οι πρώτες ομάδες (ο αριθμός διαφοροποιείται από τη ΣΤΟΚ) συμμετέχουν (αν το επιθυμούν) στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ.
Ομάδες
Οι ομάδες που συμμετέχουν στο Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ 2022-23 είναι:
Οι πρωταθλήτριες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου.
α Διεκόπη λόγω της Πανδημίας COVID-19.
Κατακτήσεις ανά ομάδα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές κατακτήσεις πρωταθλήματος ανά ομάδα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Άγιος Δημήτριος Πάτρας
Ο Άγιος Δημήτριος  είναι συνοικία της Πάτρας, από τις παλαιότερες της πόλης, η οποία οφείλει το όνομά της στον ομώνυμο ναό. Βρίσκεται στη λεγόμενη Άνω Πόλη και πλησίον του κέντρου της Πάτρας. Συνορεύει με τις συνοικίες Κρητικά, Μαρούδα, Αγία Αικατερίνη και Ταμπάχανα. Κεντρική πλατεία της συνοικίας είναι η "Πλατεία Ομονοίας" (επίσημη ονομασία: "Πλατεία Παπαδιαμαντόπουλου").
Ιστορία
200px|thumb|right|Ο Χώρος όπου βρισκόταν η επισκοπική κατοικία και έμενε ο Γερμανός Γ΄. 200px|thumb|right|Ενδεικτική πινακίδα της θέσεως της οικίας του Γερμανού Γ΄. Αναφέρονται ο ναός και η συνοικία ήδη από το 1668, ενώ σε έγγραφο του 1713 αναφέρεται και με την ονομασία "στα Καλύβια". Τοπωνύμιο "βασιλικό" αναφέρεται στη συνοικία και στο σημείο όπου βρισκόταν η οικία του επισκόπου, στην οποία έμεινε και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός Γ΄ κατά την θητεία του ως Αρχιεπίσκοπος Παλαιών Πατρών. Σύμφωνα με τον Τριανταφύλλου, η ονομασία "στα Καλύβια" δείχνει νέα γειτονιά που δημιουργήθηκε στη συνοικία, ίσως και εγκατάσταση προσφύγων πριν το 1821.
Το όνομα προέρχεται από τον ομώνυμο ναό. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου το 1819 έγινε μητροπολιτικός με 4 εφημέριους και δίπλα σε αυτόν βρισκόταν και η επισκοπική κατοικία. Ο ναός αυτός και η επισκοπική κατοικία γκρεμίστηκαν για να χτιστεί ο σημερινός, μεγαλύτερος σε έκταση, που εγκαινιάστηκε στις 16 Μαρτίου 1880 από τον επίσκοπο Ιθάκης Γαβριήλ.
Μπροστά από την κεντρική είσοδο του ναού διερχόταν ανώνυμη οδός αρχικά, που αργότερα της δόθηκε το όνομα οδός Αγίου Δημητρίου το 1852.
Αθλητισμός
Την συνοικία έχει έδρα ο Α.Ο. Άγιος Δημήτριος Πατρών με τμήμα ποδοσφαίρου και συμμετοχή στην Γ΄εθνική κατηγορία. Παλαιότερα υπήρχε και ο ''Α.Ο. Ομόνοια'', επίσης με ποδοσφαιρικό τμήμα, που σήμερα είναι ανενεργός.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Βασιλική Νίκα
Η Βασιλική Νίκα (Αθήνα, 2 Απριλίου 1962) είναι σύγχρονη Ελληνίδα συνθέτρια και τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Σπούδασε ανώτερα θεωρητικά της μουσικής στο Εθνικό Ωδείο και στο Πινδάρειο Ωδείο με καθηγητές το Βαλεντίνο Πατρικίδη και τον Μάικ Ροζάκη. Επίσης έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη σύγχρονη μουσική σύνθεση στο Kingston University στο Λονδίνο με καθηγητή τον Michael Searby.
Έχει συνθέσει πολλά έργα για το θέατρο για παραστάσεις που ανέβηκαν στην Αθήνα, στα Γιάννενα και στη Νέα Υόρκη.
Συνεργάστηκε με το Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου συνθέτοντας μουσική για εκπαιδευτικά cds rom.
Εργάστηκε με απόσπαση από τη Β' βάθμια εκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, όπου είχε συστήσει το μουσικό συγκρότημα Βάρβιτος, αποτελούμενο από φοιτητές του Πανεπιστημίου. Με το συγκρότημα "Βάρβιτος" έδωσε συναυλίες στην Ελλάδα, την Κύπρο, τη Γερμανία, την Ιταλία και τη Σερβία.
Ως μουσικός (κιθάρα) συνεργάστηκε με την Πόπη Αστεριάδη, το Γιώργο Μουφλουζέλη και τη Μιράντα Κουνελάκη.
Μουσική για το θέατρο
Έχει γράψει τη μουσική για τις παρακάτω θεατρικές παραστάσεις. (σε παρένθεση αναφέρεται ο σκηνοθέτης)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 1999
Το 14ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 1999 διοργανώθηκε από 21 ως 21 Φεβρουαρίου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μαζί με τo αντίστοιχo των ανδρών, ενώ τα πρωταθλήματα εφήβων και νεανίδων έγιναν ξεχωριστά. Στο ίδιο στάδιο έγινε το πρωτάθλημα συνθέτων αγωνισμάτων στις 6 και 7 Φεβρουαρίου. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για δέκατη φορά, ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 110 βαθμούς σημειώνοντας νέο ρεκόρ συγκομιδής βαθμών στην ιστορία της διοργάνωσης.
Πηγές
Κλειστου στιβου γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1999 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Εδουάρδο Γκαλεάνο
Ο Εδουάρδο Γκαλεάνο (ισπανικά: Eduardo Germán María Hughes Galeano, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [eˈðwarðo ɣaleˈano], Μοντεβιδέο, 3 Σεπτεμβρίου 1940 - 13 Απριλίου 2015), ήταν Ουρουγουανός δημοσιογράφος, λογοτέχνης και συγγραφέας, μία από τις εξέχουσες προσωπικότητες της λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας.
Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Τα πιο γνωστά έργα του είναι τα Μνήμες φωτιάς (1986) και Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής (1971), που έχουν μεταφραστεί σε 20 γλώσσες. Οι δουλειές του υπερβαίνουν τις ορθόδοξες τεχνοτροπίες, συνδυάζοντας το ντοκιμαντέρ, το μυθιστόρημα, τη δημοσιογραφία, την πολιτική ανάλυση και την ιστορία. Ο Γκαλεάνο αρνείτο ότι ήταν ιστορικός: «είμαι ένας συγγραφέας που θα ήθελε να συνεισφέρει στη διάσωση της απηχθείσας μνήμης όλης της Αμερικής, αλλά πάνω από όλα της Λατινικής Αμερικής, πατρίδα περιφρονημένη και αγαπητή».
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκαλεάνο γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάη, μέλος μίας οικογένειας με ευρωπαϊκή καταγωγή, που ανήκε στη μεσαία τάξη και ήταν καθολική. Όταν ήταν νέος είχε δουλέψει ως εργάτης εργοστασίου, ελαιοχρωματιστής, ταχυδρόμος, δακτυλογράφος και άλλα. Στα 14 του πούλησε την πρώτη του πολιτική γελοιογραφία στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Ελ Σολ» του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ουρουγουάης. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως δημοσιογράφος στις αρχές της δεκαετίας του '60 ως συντάκτης του «Μάρτσα», ένα εβδομαδιαίο περιοδικό με το οποίο συνεργάστηκαν οι Μάριο Βάργκας Γιόσα, Μάριο Μπενεδέτι, Μανουέλ Μαλδονάδο, Ντένις και Ρομπέρτο Φερνάντες Ρεταμάρ. Υπήρξε αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Έποκα» δύο χρόνια.
Στο πραξικόπημα της 27ης Ιουνίου 1973, ο Γκαλεάνο φυλακίστηκε και αναγκάστηκε να αφήσει την Ουρουγουάη. Το βιβλίο του «Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής» λογοκρίθηκε από τα στρατιωτικά δικτατορικά καθεστώτα της Ουρουγουάης, της Αργεντινής και της Χιλής. Έζησε στην Αργεντινή όπου ίδρυσε το πολιτιστικό περιοδικό «Κρίσις». Το 1976, παντρεύεται για τρίτη φορά, ενώ παράλληλα προστίθεται στη λίστα αυτών που θα αντιμετώπιζαν το εκτελεστικό απόσπασμα του Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, ο οποίος ανέλαβε την κυβέρνηση μετά από πραξικόπημα. Πηγαίνει στην Ισπανία, όπου γράφει τη διάσημη τριλογία του, «Μνήμες Φωτιάς», το 1984.
Στις αρχές του 1985, ο Γκαλεάνο επιστρέφει στο Μοντεβιδέο. Το 2004, ο Γκαλεάνο στηρίζει τη νίκη της αριστερής συμμαχίας «Ευρύ Μέτωπο» και του Ταμπαρέ Βάσκες. Γράφει ένα άρθρο στο οποίο αναφέρει ότι ο κόσμος ψήφισε χρησιμοποιώντας την κοινή λογική. Το 2005, ο Γκαλεάνο, μαζί με αριστερούς διανοούμενους, όπως ο Ταρίκ Άλι και ο Αδόλφο Πέρες Εσκιβέλ συμμετέχουν στη συμβουλευτική επιτροπή του νεοσύστατου λατινοαμερικανικού καναλιού «Τελεσούρ».
Τον Ιανουάριο του 2006, ο Γκαλεάνο, μαζί με διεθνείς προσωπικότητες όπως ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ο Μάριο Μπενεδέτι, ο Ερνέστο Σάμπατο ο Τιάγο ντε Μέγιο, ο Κάρλος Μονσιβάις, ο Πάμπλο Αρμάντο Φερνάντες, ο Χόρχε Ενρίκε Αντόουμ, ο Λουίς Ραφαέλ Σάντσες, η Μάιρα Μοντέρο, η Άνα Λίδια Βέγκα και ο Πάμπλο Μιλανές, ενώθηκαν για να υπογράψουν τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Πουέρτο Ρίκο.
Το Φεβρουάριο του 2007, ο Γκαλεάνο υποβάλλεται σε εγχείρηση για καρκίνο του πνεύμονα. Το Νοέμβριο του 2008, μιλώντας για τη νίκη του Ομπάμα λέει: ''«Ο Λευκός Οίκος θα είναι σύντομα ο οίκος του Ομπάμα, αλλά ο Λευκός Οίκος χτίστηκε από μαύρους σκλάβους. Και θα μου άρεσε και ελπίζω να μην το ξεχάσει ποτέ». Τον Απρίλιο του 2009, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες, παραδίδει ένα αντίγραφο του «Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής»'' στον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα κατά τη διάρκεια της 5ης Συνόδου της Λατινικής Αμερικής, στο Πουέρτο Εσπάνια στη Δημοκρατία Τρινιδάδ και Τομπάγκο.
Το Μάιο του 2009, σε μία συνέντευξη δήλωσε: ''«Όχι μόνο οι ΗΠΑ, αλλά και μερικές ευρωπαϊκές χώρες έχουν σπείρει δικτατορίες σε όλο τον κόσμο. Και νιώθουν ότι θα μπορούσαν να διδάξουν τι σημαίνει δημοκρατία».''
Απεβίωσε στις 13 Απριλίου 2015 στο Μοντεβιδέο, σε ηλικία 74 ετών. Ο Γκαλεάνο έπασχε από καρκίνο των πνευμόνων.
Φλαμίνιο Παλαιολόγος
Ήταν νόθος γιος του Ιωάννη-Γεώργιου του Μομφερράτου, τελευταίου Μαρκησίου του Μονφεράτου της δυναστείας των Παλαιολόγων. Μετά το θάνατό του, που συνέβη το 1533, άνοιξε διαμάχη για την διαδοχή του, ο αυτοκράτορας Κάρολος Ε΄ το 1536 υποστήριξε κι έδωσε την Μαρκωνία στην Μαργαρίτα Παλαιολογίνα η οποία από το 1531 είχε παντρευτεί στην Μάντοβα τον Φρειδερίκο Β΄της Μάντοβα, Δούκα της Μάντοβα.
Ο Αυτοκράτορας δεν δέχτηκε τους ισχυρισμούς του Φλαμίνιο επειδή, επειδή ήταν παράνομος γιος, άρα δεν μπορούσε να προσβλέπει στη διαδοχή του Μονφεράτου. Είχε όμως λάβει από το 1532 στην κατοχή του το Σαν Τζιορτζιο Μονπεράτο και το Καλούσο από τον πατέρα του. Υπό τον εξουσία του Γουλιέλμου Γκοντζάγκα, δούκα της Μάντουας και του Μαρκησκίου του Μονφεράτου, ο Φλαμίνιο διορίστηκε διοικητής του Μονφεράτου. Το 1567 με αφορμή μία λαϊκή εξέγερση συνωμότησε κατά των Γκοντζάκα, συνελήφθη και φυλακίστηκε στο φρούριο Γκόιτο,, όπου δηλητηριάστηκε από τον Αγκοστίνο Βάλλα, κυβερνήτης της Μάντοβα, στις 24 Μαΐου 1571.
Ο Φλαμίνιο παντρεύτηκε τη Λουσίντα ντελλα Τόρε με την οποία απέκτησε επτά παιδιά :
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος Παλαιολόγων του Μομφεράτου
Απόστολος (όνομα)
Απόστολος ή Αποστόλης είναι ένα κοινό αρσενικό ελληνικό όνομα. Το υποκοριστικό Τόλης, είναι επίσης κοινό. Η θηλυκή του μορφή είναι το Αποστολία.
Κάποιοι από αυτούς που φέρουν το όνομα, είναι οι παρακάτω:
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα
Ισίδωρος Σκυλίτζης
Ο Ισίδωρος Σκυλίτζης ήταν Έλληνας ποιητής του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χίο. Ήταν ποιητής, δημοσιογράφος, μεταφραστής των δημοτικών μυθιστορημάτων της Γαλλίας. Υπήρξε ο πρώτος εκδότης της «Ημέρας» της Τεργέστης.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Ίτυς
Στην ελληνική μυθολογία ο Ίτυς ή Ίτυλος ήταν γιος του Τηρέα, βασιλιά της Θράκης, και της Αηδόνας, σύμφωνα με μία από τις εκδοχές του μύθου της τελευταίας, κατά την οποία ήταν κόρη του Πανδίονα. Η Αηδόνα, που λεγόταν τότε Πρόκνη, για να εκδικηθεί τον σύζυγό της επειδή είχε βιάσει την αδελφή της Φιλομήλα σκότωσε τον Ίτυ και έδωσε στον Τηρέα να φάει το κρέας του παιδιού του. Ο Τηρέας αντιλήφθηκε το απαίσιο έγκλημα και κυνήγησε τις δύο αδελφές, που έφθασαν ως τους πρόποδες του Παρνασσού. Τότε η Αηδών μεταμορφώθηκε από τους θεούς στο ομώνυμο πουλί, το αηδόνι, και θρηνεί από τότε μετανιωμένη τον σκοτωμό του Ίτυ.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Τζέριαν Γκραντ
Ο Χόλντιν Τζέριαν Γκραντ (αγγλικά: Holdyn Jerian Grant) (γενν. 9 Οκτωβρίου 1992) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για τον Παναθηναϊκό. Έπαιξε κολεγιακή καλαθοσφαίριση με το Πανεπιστήμιο της Νοτρ Νταμ και θεωρήθηκε ένας από τους κορυφαίους παίκτες κολεγίου στη χώρα για τη σεζόν 2014–15. Αφού επιλέχθηκε με την 19η γενική επιλογή από τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς στο NBA Ντραφτ του 2015, τα δικαιώματά του στάλθηκαν στους Ατλάντα Χοκς και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στους Νιου Γιορκ Νικς τη βραδιά του ντραφτ.
Νιου Γιορκ Νικς (2015–2016)
Ο Γκραντ επιλέχθηκε ως η 19η συνολική επιλογή από τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς στο NBA Ντραφτ του 2015. Τα δικαιώματά του ανταλλάχθηκαν στη συνέχεια στους Ατλάντα Χοκς προτού ανταλλάξουν τελικά στους Νιου Γιορκ Νικς σε αντάλλαγμα για τον Τιμ Χάρντγουεϊ Τζούνιορ Αγωνίστηκε με τους Νικς στο NBA Σάμερ Λιγκ 2015, όπου είχε μέσο όρο 11,8 πόντους, 3,2 ριμπάουντ και 4,8 ασίστ ανά αγώνα. Στις 30 Ιουλίου 2015, υπέγραψε το συμβόλαιό του με τους Νικς. Στις 2 Δεκεμβρίου ισοφάρισε το ρεκόρ σεζόν του με 12 πόντους σε μια νίκη επί των Φιλαδέλφεια 76ερς, στους οποίους έπαιζε ο αδελφός του, Τζέραμι Γκραντ. Στις 12 Ιανουαρίου 2016, είχε το καλύτερο παιχνίδι της σεζόν, με 16 πόντους και 8 ασίστ σε μια νίκη με 120–114 επί των Μπόστον Σέλτικς.
Σικάγο Μπουλς (2016–2018)
Στις 22 Ιουνίου 2016, ο Γκραντ ανταλλάχθηκε, μαζί με τον Χοσέ Καλντερόν και τον Ρόμπιν Λόπεζ, στους Σικάγο Μπουλς, σε αντάλλαγμα για τον Ντέρικ Ρόουζ, τον μελλοντικό συμπαίκτη Τζάστιν Χόλιντεϊ και μια επιλογή του δεύτερου γύρου στο ντραφτ του 2017. Τον επόμενο μήνα, βοήθησε τους Μπουλς να κερδίσουν τον αγώνα τίτλου του Σάμερ Λιγκ 2016 και κέρδισε τον τίτλο του Πολυτιμότερου Παίκτη για τους 24 πόντους, τα 10 ριμπάουντ και τις 5 ασίστ. Στις 15 Νοεμβρίου 2016, έκανε το πρώτο του ξεκίνημα στη σεζόν και είχε 18 πόντους και 5 κλεψίματα σε μια νίκη με 113–88 επί των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς. Στις 26 Νοεμβρίου, διορίστηκε στους Γουίντι Σίτι Μπουλς, τη θυγατρική της D-League των Μπουλς. Ανακλήθηκε στις 27 Νοεμβρίου, επανατοποθετήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου και ανακλήθηκε ξανά στις 10 Δεκεμβρίου. Στις 10 Απριλίου 2017, είχε 17 πόντους και 11 ασίστ (ρεκόρ καριέρας) σε μια νίκη με 122–75 επί των Ορλάντο Μάτζικ.
Στις 26 Νοεμβρίου 2017, ο Γκραντ σημείωσε 24 πόντους (ρεκόρ καριέρας) σε μια ήττα με 100–93 από τους Μαϊάμι Χιτ. Στις 29 Δεκεμβρίου 2017, είχε 11 πόντους, 12 ασίστ και 7 ριμπάουντ ως βασικός στη νίκη με 119–107 επί των Ιντιάνα Πέισερς. Στις 22 Ιανουαρίου 2018, είχε 22 πόντους και 13 ασίστ σε μια ήττα με 132–128 στη δεύτερη παράταση από τους Νιου Ορλίνς Πέλικανς.
Ορλάντο Μάτζικ (2018–2019)
Στις 7 Ιουλίου 2018, ο Γκραντ ανταλλάχθηκε στους Ορλάντο Μάτζικ σε συμφωνία τριών ομάδων. Στις 30 Ιουνίου 2019, ο Γκραντ δεν έλαβε προσφορά από τους Μάτζικ, καθιστώντας τον ελεύθερο παίκτη χωρίς περιορισμούς.
Κάπιταλ Σίτι Γκόου-Γκόου (2019–2020)
Στις 18 Νοεμβρίου 2019, η Κάπιταλ Σίτι Γκόου-Γκόου ανακοίνωσε ότι είχε αποκτήσει τον Γκραντ από τους ελεύθερους παίκτες. Στις 15 Ιανουαρίου 2020, ο Γκραντ σημείωσε 28 πόντους και πρόσθεσε 7 ριμπάουντ, 7 ασίστ και 1 κόψιμο σε μια νίκη επί των Ράπτορς 905. Ο Γκραντ είχε μέσο όρο 16,3 πόντους και 5,9 ασίστ ανά αγώνα με την ομάδα.
Ουάσινγκτον Ουίζαρντς (2020)
Την 1η Ιουλίου 2020, ο Γκραντ υπέγραψε από τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς.
Την 1η Δεκεμβρίου 2020, ο Γκραντ υπέγραψε με τους Χιούστον Ρόκετς. Αποδεσμεύθηκε στις 16 Δεκεμβρίου.
Προμηθέας Πατρών (2020–2021)
Στις 31 Δεκεμβρίου 2020, ο Προμηθέας Πατρών ανακοίνωσε ότι υπέγραψε τον Γκραντ. Εκεί, θα ενωνόταν με τον μεγαλύτερο αδερφό του, Τζέραϊ. Σε 27 αγώνες στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, ο Γκραντ είχε μέσο όρο 14,8 πόντους, 4,2 ριμπάουντ και 6,7 ασίστ.
Ολίμπια Μιλάνο (2021–2022)
Την 1η Ιουλίου 2021, ο Γκραντ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Ολίμπια Μιλάνο της Lega Basket Serie A και της Ευρωλίγκα, με προπονητή τον Έτορε Μεσίνα. Στις 2 Ιουλίου 2022, αποχώρισε με τον ιταλικό σύλλογο, έχοντας κερδίσει και τους δύο εγχώριους τίτλους κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Τουρκ Τέλεκομ (2022–2023)
Στις 14 Ιουλίου 2022, ο Γκραντ υπέγραψε με την Τουρκ Τέλεκομ. Στο Πρωτάθλημα Τουρκίας, είχε μέσο όρο 16,4 πόντους, 3,6 ριμπάουντ και 5,7 ασίστ ανά αγώνα, οδηγώντας τον σύλλογο στην 1η θέση της βαθμολογίας της κανονικής περιόδου.
Επιπλέον, σε 22 αγώνες του EuroCup, είχε μέσο όρο 14,9 πόντους, 3,2 ριμπάουντ, 6,1 ασίστ και 1,3 κλεψίματα σε 33 λεπτά ανά αγώνα. Για αυτές τις προσπάθειες, ο Γκραντ ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης της σεζόν 2022–2023 του EuroCup.
Παναθηναϊκός (2023–σήμερα)
Στις 10 Ιουλίου 2023, ο Γκραντ υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών
Το Κύπελλο Ελλάδας ανδρών αποτελεί τη δεύτερη σημαντικότερη εγχώρια διοργάνωση καλαθοσφαίρισης, μετά το πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής (Basket League). Η διοργάνωση του ξεκίνησε την αγωνιστική περίοδο 1975–76 και έκτοτε διεξάγεται με διάφορες μορφές ανελλιπώς. Διοργανώτρια αρχή του θεσμού του κυπέλλου είναι η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (Ε.Ο.Κ.).
Τζέριαν Γκραντ
Προσωπική ζωή
Ο Τζέριαν Γκραντ είναι γιος του πρώην παίκτη του NBA, Χάρβεϊ Γκραντ. Έχει τρία αδέρφια, δύο από τα οποία παίζουν επαγγελματική καλαθοσφαίριση - ο μεγαλύτερος αδερφός, Τζέραϊ, έχει παίξει σε πολλά πρωταθλήματα σε όλο τον κόσμο και ο μικρότερος αδελφός, Τζέραμι, έχει αγωνιστεί στο NBA. Ο νεότερος αδερφός, Τζέιλιν, ακολούθησε τα τρία μεγαλύτερα αδέρφια του στο DeMatha, όπου ολοκληρώνει τη σεζόν του ως τριτοτετής. Ο θείος και ο πανομοιότυπος δίδυμος του πατέρα του, Χόρας Γκραντ, ήταν All-Star του NBA και κέρδισε τέσσερα πρωταθλήματα με τους Σικάγο Μπουλς και τους Λος Άντζελες Λέικερς. Ο Τζέριαν Γκραντ έχει επίσης δύο γιους, τον Χάντερ Τζρου και τον Χάρπερ Τζρεξ Γκραντ.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών
Ιστορία και φορμάτ
Στις πρώτες 12 διοργανώσεις (μέχρι την περίοδο 1986–87) μετείχαν εκτός των ομάδων των εθνικών κατηγοριών και οι σύλλογοι ανά Νομό τοπικών ενώσεων, με αποτέλεσμα να συμμετέχουν ακόμη και εκατοντάδες σύλλογοι. Οι ομάδες της Α' Εθνικής εισέρχονταν στη διοργάνωση από τη φάση των «32», ενώ ως την ίδια φάση η κλήρωση των αγώνων γινόταν με γεωγραφικά κριτήρια (οι σύλλογοι της Νότιας Ελλάδας αγωνίζονταν μεταξύ τους ενώ το αντίστοιχο συνέβαινε με τους συλλόγους της Κεντρικής και Βόρειας Ελλάδας). Από την περίοδο 1987–88 μετέχουν αποκλειστικά οι ομάδες της Α1, Α2 και Β' Εθνικής, με τη διοργάνωση να ξεκινάει με τις ομάδες της Α2 και Β' Εθνικής και με τις ομάδες της Α1 να εισέρχονται στη συνέχεια. Από την περίοδο 2012–13, μετέχουν μόνο οι ομάδες της Α1 και Α2 Κατηγορίας.
Τζέριαν Γκραντ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σικάγο Μπουλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γουίντι Σίτι Μπουλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλάντο Μάτζικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κάπιταλ Σίτι Γκόου-Γκόου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουάσινγκτον Ουίζαρντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών
Ιστορία και φορμάτ
Σχεδόν σε όλες τις διοργανώσεις, οι αγώνες διεξάγονται μονοί νοκ - άουτ στην έδρα της ομάδας που ορίζεται από την κλήρωση. Εξαίρεση υπήρξε τις χρονιές 1980–81 και 1988–89, όταν οι αγώνες της προημιτελικής και ημιτελικής φάσης έγιναν διπλοί στις έδρες των αντιπάλων ομάδων, ενώ από το 2004–05 ως σήμερα, διπλοί αγώνες έγιναν μόνο στη φάση των ημιτελικών του 2005, 2006, 2007, 2010 και 2011. Επίσης, τα τελευταία χρόνια καθιερώθηκε η υποχρέωση των ομάδων της Α1 σε περίπτωση που κληρωθούν με ομάδες μικρότερων κατηγοριών, να αγωνίζονται πάντα εκτός έδρας.
Final Four
Για 10 χρόνια (1994–95 έως 2003–04) η τελική φάση του κυπέλλου γινόταν σε μορφή φάιναλ φορ (final four), όπου εκτός των ημιτελικών και του τελικού, διεξαγόταν και μικρός τελικός ανάμεσα στις ηττημένες ομάδες των δύο ημιτελικών. Οι 10 αυτές διοργανώσεις διεξήχθησαν στην Αθήνα τέσσερις φορές, στην Θεσσαλονίκη και στην Λαμία από δύο φορές (στη Λαμία η πρώτη και η τελευταία διοργάνωση final four) και από μία φορά σε Πάτρα και Λάρισα. Το final four επανήλθε μετά απο 18 χρόνια, την σεζόν 2021-22 με την διεξαγωγή του να πραγματοποιείται στο Ηράκλειο Κρήτης.
Οι τελικοί αναλυτικά
Στον πίνακα που ακολουθεί αναφέρονται τα αποτελέσματα όλων των τελικών συνοπτικά, ενώ, πατώντας την επιλογή εμφάνιση, υπάρχουν αναλυτικά στοιχεία για κάθε τελικό ξεχωριστά.
Οι αγώνες από τους προημιτελικούς ως τον τελικό ανά χρονιά
Στον πίνακα παρακάτω αναφέρονται όλοι οι αγώνες του Κυπέλλου Ελλάδας από τη φάση των προημιτελικών ως και τον τελικό της διοργάνωσης ανά χρονιά. Από το 1994–95 έως το 2003–04 οι τελικές φάσεις (ημιτελικοί, μικρός τελικός και τελικός) διεξήχθησαν σε μορφή final four.
Πηγές
Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα
Προεδρικές εκλογές στο Μπενίν (2011)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν το 2011. Πρόεδρος εξελέγη από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 53,1% των ψήφων ο Γιαγί Μπονί έναντι 35,6% για τον Αντριέν Ουνγκμπετζί. Η νίκη του Μπονί, παρά τις αντιδράσεις του Ουνγκμπετζί και την άρνηση του αντιπάλου του να δεχτεί το αποτέλεσμα, επικυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 21 Μαρτίου 2011.
Πρόεδρος, 13 Μαρτίου 2011 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιοι – Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
Ιτώνη
Πηγές
Ιτωνη Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες
Προεδρικές εκλογές στο Μπενίν (2011)
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Μπενίν
Χελώνια
thumb|250px|Χελώνια Τα Χελώνια είναι τάξη ερπετών που περιλαμβάνει 300 περίπου είδη διαδομένα σ` όλες τις ηπείρους, μεταξύ των οποίων είναι και οι γνωστές μας χελώνες. Χαρακτηριστικό γνώρισμα των χ. είναι το χέλυο (θώρακας) που περιβάλλει όλο το σώμα. Τα χ. για να προστατευτούν μαζεύουν όλα τα μέλη του σώματός τους που προεξέχουν (κεφάλι, άκρα) μέσα στο σκληρό τους θώρακα. Ο θώρακας στη ράχη είναι θολωτός, ενώ στην κοιλιά είναι επίπεδος. Επιφανειακά χωρίζεται σε πολυγωνικές οστέινες πλάκες που φέρουν διάφορες γραμμώσεις και ποικίλματα από κερατίνη ουσία. Από το σκληρό αυτό όστρακο υπάρχουν μικρά ανοίγματα, για να βγαίνουν μόνο το κεφάλι, τα τέσσερα πόδια και η ουρά.
Το κεφάλι τους είναι επίπεδο και τριγωνικό και το ράμφος τους σχεδόν όμοιο με των πουλιών. Στο στόμα τους δεν έχουν δόντια. Η τροφή τους αποτελείται από χόρτα, έντομα, σκουλήκια και άλλα μικρά ζώα. Μπορούν να περάσουν μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς τροφή. Αναπτύσσονται με πολύ αργό ρυθμό και ζουν πάνω από εκατό χρόνια. Αναπαράγονται με αβγά που τα τοποθετούν για να εκκολαφτούν μέσα στο έδαφος ή στην άμμο των ακτών. Στα χ. ανήκουν είδη θαλάσσια, χερσαία και αμφίβια. Τα περισσότερα ζουν στις θερμές χώρες και θάλασσες και κανένα στις πολικές.
Σταύρος Θεοφανίδης
Ο Σταύρος Θεοφανίδης (1896 - ;) ήταν Έλληνας έμπορος, βουλευτής και υφυπουργός κατά την περίοδο της γερμανικής Κατοχής.
Σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1932 και το 1936.
Διορίστηκε υφυπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Εμμανουήλ Τσουδερού. Θήτευσε από τις 20 Απριλίου 1941 ως τις 14 Απριλίου 1944.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας
Ο πύργος των Καρπαθίων
Ο πύργος των Καρπαθίων (τίτλος πρωτοτύπου Le Château des Carpathes) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου θεμελιωτή της επιστημονικής φαντασίας Ιουλίου Βερν. Δημοσιεύθηκε το έτος 1892, ενώ ήταν ήδη γραμμένο πριν το 1886. Προηγήθηκε δηλαδή χρονικά του πρωταρχικού έργου του Μπραμ Στόκερ για τον Δράκουλα (του 1897) και είναι πιθανό ότι ο Στόκερ εμπνεύσθηκε (μεταξύ άλλων) και από το βιβλίο του Βερν για το δικό του μυθιστόρημα.
Περίληψη της πλοκής
Στο χωριό Βερστ στα Καρπάθια Όρη της Τρανσυλβανίας (τότε μέρος της Αυστροουγγαρίας), συμβαίνουν κάποια μυστηριώδη φαινόμενα και οι δεισιδαίμονες χωρικοί πιστεύουν ότι ο Σορτ (ο διάβολος) κατέχει τον πύργο. Οι δύο κατά τεκμήριο λιγότερο προληπτικοί, ο νεαρός δασοφύλακας Νικ Ντεκ και ο γιατρός Πατάκ, παρά τον φόβο τους, πηγαίνουν να δουν τι συμβαίνει και πέφτουν «θύματα» και άλλων παράξενων φαινομένων.
Ο Κόμης Φραντς ντε Τέλεκ, ένας επισκέπτης στην περιοχή, συναρπάζεται από τις ιστορίες που του διηγούνται και αποφασίζει να επισκεφθεί τον πύργο για να ερευνήσει. Ανακαλύπτει ότι ο ιδιοκτήτης του πύργου είναι ο Βαρόνος Ροδόλφος ντε Γκορτς, τον οποίο γνωρίζει. Αρκετά χρόνια πριν οι δύο τους υπήρξαν αντίζηλοι, διεκδικώντας τον έρωτα της διάσημης Ιταλίδας τραγουδίστριας της όπερας Στίλλα. Ο κόμης τώρα πιστεύει ότι η Στίλλα είναι πλέον νεκρή, αλλά βλέπει την εικόνα και τη φωνή της να έρχονται από τον πύργο των Καρπαθίων. Στο τέλος αποκαλύπτεται ότι ήταν μόνο ένα είδος ολογραφικής προβολής του ειδώλου της.
Legea
Η LEGEA s.r.l. είναι ιταλική εταιρεία ειδών αθλητικής ένδυσης, η οποία ιδρύθηκε το 1993 από τους Τζοβάνι Ακάνφορα, Εμίλια Ακάνφορα και Λουίτζι Ακάνφορα. Είναι μία από τις πιο δημοφιλείς μάρκες μεταξύ των ιταλικών ερασιτεχνικών ομάδων ποδοσφαίρου, η οποία τώρα επεκτείνεται στις επαγγελματικές ομάδες κορυφαίων κατηγοριών.
Ο πύργος των Καρπαθίων
Επιστήμη και τεχνολογία
Στο μυθιστόρημα αυτό ο Ιούλιος Βερν προφητεύει την εφεύρεση του ομιλούντος κινηματογράφου και, πιθανώς, της ολογραφίας.
Legea
Πληροφορίες
Είναι χορηγός ένδυσης σε ποδοσφαιρικές Εθνικές ομάδες, όπως η Εθνική Μαυροβουνίου και η Εθνικής Γιβραλτάρ, αλλά και σε κορυφαίους ποδοσφαιρικούς συλλόγους, όπως η Παλέρμο, η Κοσένζα Κάλτσιο, η Ρετζίνα Κάλτσιο και η Λιβόρνο Κάλτσιο στην Ιταλία, η Μπρέντα και η Ναϊμέχεν στην Ολλανδία, η Δε Νιου Σαιντς και η Κάρμαθεν Τάουν στην Ουαλία, η Φεϊρένσε στην Πορτογαλία, η Λόμμελ στο Βέλγιο, η Τσερνομόρετς Οδησσού στην Ουκρανία, η Σπάρτακ Σουμπότιτσα στη Σερβία, η Τσέλιε στη Σλοβενία, ο Λεβαδειακός και η ΑΕΛ στην Ελλάδα, ο Ερμής Αραδίππου στην Κύπρο και πολλοί ακόμα σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Ο πύργος των Καρπαθίων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πυργος των Κα
Legea
Πληροφορίες
Ήταν η μοναδική ιταλική μάρκα που χορηγούσε εθνική ομάδα στο Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010, την Εθνική Βόρειας Κορέας. Σύμφωνα με την εταιρεία, «Πολλοί μας ρώτησαν τι ενδιαφέρον θα είχαμε ώστε να χορηγήσουμε τη Βόρεια Κορέα και αν αυτό δεν θα ισοδυναμούσε με αρνητική δημοσιότητα, αλλά διαφωνούμε ... δεν υπάρχει αρνητική δημοσιότητα.»
Τα κεντρικά γραφεία της είναι στην Πομπηία και έχει πολλά παραρτήματα σε όλη την Ιταλία. Έχουν επίσης διανομείς σε χώρες της Ευρώπης, στον Καναδά, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία.
Τουρναί
Με το Τόνγκερεν η Τουρναί είναι η αρχαιότερη πόλη του Βελγίου και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολιτιστική του ιστορία.
Γεωλογία
Πετρώματα της περιοχής της Τουρναί χρονολογούνται από τη λιθανθρακοφόρο περίοδο και έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θέσπιση της Τουρνέσιας υποπεριόδου (369 -345 εκατ. χρόνια πριν από σήμερα). Πρόκειται για σκουρόχρωμο ασβεστόλιθο, ο οποίος επιδέχεται λείανση και χρησιμοποιήθηκε κατά την περίοδο του ρωμανικού ρυθμού για γλυπτά όπως περίφημες “κολυμβήθρες της Τουρναί” (Tournai fonts) του 12ου αιώνα. Είναι, επίσης, αρκετά σκληρός ώστε να χρησιμεύει στην επίστρωση πεζοδρομίων. Ορισμένες φορές αποκαλείται και “μάρμαρο της Τουρναί” χωρίς αυτό να είναι πετρολογικά ακριβές.
Ιστορία
Η Τουρναί, γνωστή ως Tornacum αποτελούσε θέση ήσσονος σημασίας κατά τη ρωμαϊκή εποχή και ήταν περισσότερο ένας τόπος στάσης στη ρωμαϊκή οδό που συνέδεε την Κολωνία με τη Βουλώνη στην ακτή που διασχίζει ο Σχέλντε. Οχυρώθηκε επί εποχής Μαξιμιανού τον 3ο αιώνα μ.Χ., όταν οι ρωμαϊκές λίμες (limes) αποσύρθηκαν σε μια σειρά προχωρημένων φυλακίων κατά μήκος της οδού. Περιήλθε στην κατοχή των Σαλιανών Φράγκων το 432. Υπό τον βασιλέα Χιλδέριχο Α΄, του οποίου ο τάφος ανακαλύφθηκε εκεί το 1653, η Τουρναί αποτελούσε την πρωτεύουσα της φραγκικής αυτοκρατορίας. Ο Χλωδοβίκος Α΄, το 486, μετέφερε το κέντρο εξουσίας του στο Παρίσι. Σε ανταπόδοση, ο Ελευθέριος της Τουρναί έγινε ο πρώτος επίσκοπος της νεοδημιουργηθείσας επισκοπής της Τουρναί, που εκτεινόταν σε όλη σχεδόν την περιοχή του Σχέλντε. Το 862 ο Κάρολος ο Φαλακρός, πρώτος βασιλέας της δυτικής Φραγκίας, εγκαθίδρυσε την Τουρναί ως πρωτεύουσα της Κομητείας της Φλάνδρας.
Ύστερα από τον διαμελισμό της Φραγκικής αυτοκρατορίας με τις συνθήκες του Βερντέν (843) και του Μέερσεν (870), η Τουρναί παρέμεινε στο δυτικότερο τμήμα της αυτοκρατορίας, η οποία το 987 έγινε η Γαλλία. Η πόλη συμμετείχε στην άνοδο των πόλεων των Κάτω Χωρών με τη βιομηχανία των μάλλινων υφασμάτων, που βασιζόταν στο αγγλικό μαλλί και σύντομα προσείλκυσε πλούσιους εμπόρους. Το 1030 ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ανακατασκευής του καθεδρικού ναού της πόλης. Η τάση της κοινότητας να ανεξαρτητοποιηθεί από τους τοπικούς κόμητες στέφθηκε από επιτυχία το 1187, όταν η πόλη προσαρτήθηκε άμεσα στο Γαλλικό Στέμμα, ως βασιλική κτήση. Η πέτρινη γέφυρα του Σχέλντε Pont de Trous, με αμυντικούς πύργους σε κάθε άκρο, κατασκευάστηκε το 1290, αντικαθιστώντας την παλαιά ξύλινη.
Κατά τον 15ο αιώνα, το εμπόριο μάλλινων υφασμάτων γνώρισε μέγαλη άνθηση και έγινε ο κύριος προμηθευτής στην ταπητουργία. Άνθισε, επίσης, η τέχνη της ζωγραφικής: Οι Ζακ Νταρέ, Ρομπέρ Καμπέν και Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν προέρχονταν από την Τουρναί. Ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας κατέλαβε την πόλη το 1513, κάνοντάς τη την πρώτη βελγική πόλη υπό αγγλική κυριαρχία, με αντιπροσώπους μάλιστα στο αγγλικό κοινοβούλιο. Η Τουρναί επιστράφηκε στη Γαλλία το 1519, ύστερα από τη συνθήκη του Λονδίνου το 1518.
Έναν αιώνα αργότερα, το 1668, η πόλη επεστράφη στη Γαλλία για σύντομο χρονικό διάστημα, ύστερα από τη συνθήκη του Άαχεν. Όταν τερματίστηκε ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής το 1713 και υπό τους όρους της Συνθήκης της Ουτρέχτης, η πρώην Ισπανική Ολλανδία, της Τουρναί συμπεριλαμβανομένης, περιήλθε στην κατοχή του οίκου των Αψβούργων, στην αποκαλούμενη "Αυστριακή Ολλανδία". Το 1794 η Γαλλία προσάρτησε τη "Αυστριακή Ολλανδία" κατά τη διάρκεια των πολέμων της Επανάστασης και η Τουρναί έγινε τμήμα της επαρχίας του Ζεμάπ (Jemmape). Από το 1815 και εντεύθεν, ύστερα από τους Ναπολεόντειους Πολέμους, η Τουρναί έγινε τμήμα των Ηνωμένων Κάτω Χωρών και μετά το 1830 τμήμα του νεοσυσταθέντος κράτους του Βελγίου.
Το 1940 η Τουρναί υπέστη μεγάλες καταστροφές και μετά τον πόλεμο ανοικοδομήθηκε με προσοχή.
Κυριότερα αξιοθέατα
Η Τουρναί θεωρείται μια από τις πλέον πολιτιστικά σημαντικές πόλεις στο Βέλγιο. Ο ανάμεικτης ρωμανικής και γοτθικής αρχιτεκτονικής Καθεδρικός ναός της Παναγίας καθώς και το κωδωνοστάσιο (Belfort) είναι τα παλαιότερα στο Βέλγιο και έχουν οριστεί από την ΟΥΝΕΣΚΟ ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Στο εσωτερικό του ναού υπάρχει μια πολύ ωραία διακοσμημένη λειψανοθήκη, η οποία μαρτυρεί την ευμάρεια της πόλης κατά τον Μεσαίωνα.
Άλλα σημεία ενδιαφέροντος περιλαμβάνουν τη γέφυρα "Pont des Trous" στον ποταμό Εσκώ και την κεντρική πλατεία (Grand Place) καθώς και μερικές παλαιές πύλες της πόλης, ιστορικές αποθήκες και πολλά μουσεία.
Στην οδό Barre-St-Brice υπάρχουν δύο από τις παλαιότερες ιδιωτικές κατοικίες της Ευρώπης, χρονολογούμενες ανάμεσα στο 1175 και στο 1200, κατασκευασμένες σε ρωμανικό στυλ, ενώ στη οδό Ιησουιτών (rue des Jésuites) υπάρχει οικία γοτθικής αρχιτεκτονικής του 13ου αιώνα.
Όπως και σε πολλές βελγικές πόλεις, στην κεντρική πλατεία (Grand Place) υπάρχει μεγάλος αριθμός από μπαρ και καφέ. Στο μέσον της πλατείας ο επισκέπτης μπορεί να δει μια σειρά συντριβανιών, ενώ η κυκλική σκάλα που οδηγεί στην κορυφή του κωδωνοστασίου είναι επισκέψιμη.
Τέλος, υπάρχουν αρκετά κτίσματα σε στυλ Αρ Νουβό.
Μια γαλλόφωνη φλαμανδική πόλη
Η Τουρναί είναι γαλλόφωνη πόλη του Βελγίου. Η τοπική διάλεκτος αποκαλείται tournaisien και είναι διάλεκτος της Πικαρδίας, παρόμοια με αυτήν άλλων πόλεων του Αινώ και της βόρειας Γαλλίας.
Αν και η Τουρναί βρίσκεται στη φλαμανδική πολιτιστική περιοχή (του Σχέλντε/Εσκώ), διαθέτει ορισμένους θησαυρούς της τέχνης του Μεύση: Τα δύο πιο όμορφα ιεροφυλάκια του Καθεδρικού, τα οποία είχαν παραγγελθεί από τον Επίσκοπο της Τουρναί, κατασκευάστηκαν στην περιοχή της Επισκοπής της Λιέγης από τον καλλιτέχνη Νικολά ντε Βερντέν (Nicolas de Verdun): Πρόκειται για τα ιεροφυλάκια του Αγίου Ελευθερίου και της Παναγίας της Φλάνδρας, χρονολογούμενα από τον 13ο αιώνα. Αποτελούν μαρτυρία της χλιδής των πόλεων γύρω από την Τουρναί και της Λιέγης κατά την εποχή του Μεσαίωνα. Το ιεροφυλάκιο της "Παναγίας της Φλάνδρας" αποκαλείται "ένα από τα επτά θαύματα του Βελγίου".
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Ώπα
Μουσική
Η έκφραση Ώπα! ακούγεται συχνά σε ταινίες ή τραγούδια. Για παράδειγμα στον "Γάμο αλά Ελληνικά" ακουγόταν ενώ οι Έλληνες χόρευαν. Ένα πολύ γνωστό τραγούδι είναι το Ώπα-ώπα των Antique, το πρώτο single που είχαν κυκλοφορήσει στη Σουηδία. Έκανε περισσότερες από 60.000 πωλήσεις το 1999. Το 2004 η Δέσποινα Βανδή επέλεξε το Ώπα-ώπα για το δεύτερο διεθνούς κυκλοφορίας single της. Το 1962, ο Στέλιος Καζαντζίδης ερμήνευσε το τραγούδι Ώπα-Ώπα του Γιάννη Παπαϊωάννου (με δευτερεύοντα τίτλο Ο χορός έχει ανάψει), σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.
Ευρώπη
Στα γερμανικά και τα ολλανδικά, opa σημαίνει παππούς. Ωστόσο, στα ολλανδικά προφέρεται "όουπα".
Κεντρική Ασία
Στην κεντρική Ασία το -opa είναι μια τιμητική κατάληξη σε γυναικεία ονόματα. Για παράδειγμα, "Zaginopa" σημαίνει εντιμότατη Zagina.
Άλλες χρήσεις
Ωπα
Γεώργιος Χρυσοβέργης
Ο Γεώργιος Χρυσοβέργης (Ρύσιο Βιθυνίας 1805, Κωνσταντινούπολη ;)ήταν Έλληνας καθηγητής του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1805 στο Ρύσιο της Βιθυνίας. Μαθήτευσε στην Σχολή του Γένους στο Κουρούτσεσμε. Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, ήρθε στην νότια Ελλάδα και πήρε μέρος στον κοινό αγώνα. Αργότερα πήγε στα Επτάνησα, όπου δίδαξε τα ελληνικά γράμματα. Γύρω στο 1833 επανήλθε στην ελευθερωμένη Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής της ελληνικής και της γαλλικής φιλολογίας και γλώσσας στο Γυμνάσιο του Ναυπλίου. Το 1837 διορίστηκε καθηγητής στο Διδασκαλείο της Αθήνας, και το 1843 Γυμνασιάρχης στο Ναύπλιο. Εναλλάξ δίδασκε στην Σμύρνη, Κωνσταντινούπολη και στην Αθήνα. Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη. Δημοσίευσε πολλές διατριβές.
Κλέων Ρίζος Ραγκαβής
Ο Κλέων Ρίζος Ραγκαβής (10 Οκτωβρίου 1842 - 20 Ιανουαρίου 1917) ήταν Έλληνας λόγιος, θεατρικός συγγραφέας και διπλωμάτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Οκτωβρίου 1842. Πατέρας του ήταν ο Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής. Αφού σπούδασε Νομική και Πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Μόναχο και στη Χαϊδελβέργη, επιστρέφοντας στην Ελλάδα διορίστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών, και αργότερα σε ελληνικές πρεσβείες στο εξωτερικό όπως γραμματέας στη Πόλη του Μεξικού (1867-1871), στη Κοπεγχάγη (1871-1873), καθώς και στη Μόσχα. Αργότερα τοποθετήθηκε γενικός πρόξενος στη Σόφια (1873-1879), διπλωματικός πράκτορας στο Κάιρο (1880-1882) οπότε και στη συνέχεια τοποθετήθηκε πρέσβης στη Σόφια, Μόσχα και Κοπεγχάγη.
Την περίοδο που ήταν φοιτητής, και ενώ ο πατέρας του ήταν υπουργός Εξωτερικών, ο Κλέων Ραγκαβής είχε πρωτοστατήσει στις ταραχές που ξέσπασαν στο πεδίο του Άρεως, στην Αθήνα, τον Μάιο του 1859, στα λεγόμενα σκιαδικά όπως έμειναν ευρύτερα γνωστά στην ιστορία.
Πρωτοεμφανίσθηκε στα γράμματα και την ποίηση το 1850, στον ετήσιο ποιητικό διαγωνισμό που είχε καθιερώσει ο Αμβρόσιος Ράλλης. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει μία ποιητική συλλογή με τον τίτλο "Άλγη" καθώς και τα θεατρικά έργα: "Ιουλιανός ο παραβάτης", "Οι Ίσαυροι", "Ηράκλειος", "Η Δούκισσα των Αθηνών" κ.ά.. Λογοτεχνικά ήταν γνήσια ρομαντικός, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στις δραματικές συγκρούσεις χαρακτήρων των ιστορικών του έργων.
Ιουλιανός ο Παραβάτης
Το έργο του Ιουλιανός ο παραβάτης, αρχικώς σχεδιασμένο το 1862, είχε υποβληθεί στον ποιητικό διαγωνισμό του 1865 και εκδοθεί τελικά το 1877. Είχε προκαλέσει ιδιαίτερες αντιδράσεις ακόμα και στην ελληνική Βουλή, θεωρώντας κάποια σημεία του ως αντιχριστιανικές θέσεις:ζητήθηκε η απόλυση του Ραγκαβή από τη διπλωματική υπηρεσία όπου υπηρετούσε στη Ρουμανία, ενώ αντέδρασε και η Ιερά Σύνοδος. Τέλος το έργο κατασχέθηκε. . Υπήρξε δε υπέρμαχος, όχι της απλής, αλλά της αρχαΐζουσας καθαρεύουσας. Προσπάθησε να συνεχίσει τη Φαναριώτικη λογοτεχνία χωρίς όμως επιτυχία. Με τον Κλέωνα Ραγκαβή έκλεισε και ο κύκλος των ποιητών της λεγόμενης "Αθηναϊκής Σχολής".
Ο Κλέων Ραγκαβής απεβίωσε στη Νίκαια της Γαλλίας στις 20 Ιανουαρίου του 1917.
Ιδιαίτερη αναφορά
" «Πρωτοστάτησε στις αντιμοναρχικές εκδηλώσεις (Σκιαδικά) που έγιναν στην Αθήνα το 1859. Ονομάσθηκαν σκιαδικά από τα σκιάδια (καπέλα ψάθινα εγχώριας παραγωγής) που φορούσαν οι φοιτητές στην πορεία τους από το Ζάππειο μέχρι το Πεδίο του Άρεως εκδηλώνοντας έτσι την αντίθεσή τους στους εμπόρους εισαγωγής ευρωπαϊκών. Οι συγκρούσεις γενικεύτηκαν, όταν επιτέθηκαν και φιλοβασιλικοί νέοι κατά την εποχή του Όθωνα.
Βραβεύσεις
Έργα του που βραβεύτηκαν είναι:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 20ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Οικογένεια Ρίζου-Ραγκαβή
Σπόρτινγκ Αλ Ριάντι Μπεϊρούτ
thumb|280px|Η συνοικία του [[Ρας Μπεϊρούτ στον Βηρυτό. Η Saeb Salam Arena διακρίνεται στα δεξιά της λεωφόρου]] Η Σπόρτινγκ Αλ Ριάντι Μπεϊρούτ (αραβικά: النادي الرياضي بيروت), περισσότερο γνωστή απλά ως Αλ Ριάντι είναι μια επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα τον Βηρυτό στον Λίβανο. Ιδρύθηκε το 1934. Ο σύλλογος διαθέτει και ερασιτεχνική ομάδα, όπου διάφοροι μπορούν να προπονηθούν ώστε τελικά να γίνουν επαγγελματίες καλαθοσφαιριστές. Ο σύλλογος διαθέτει επίσης τμήμα πινγκ-πονγκ, πολεμικών τεχνών, χορού και άλλα.
Η ομάδα αποτελεί την πιο επιτυχημένη ομάδα καλαθοσφαίρισης στον Λίβανο και ένα από τα μεγάλα ονόματα της Ασίας, έχοντας κατακτήσει 15 Πρωταθλήματα Καλαθοσφαίρισης Λιβάνου, 2 Ασιατικά Κύπελλα, 4 Πρωταθλήματα Δυτικής Ασίας και 5 Αραβικά Πρωταθλήματα.
Ο μεγάλος αντίπαλος της ομάδας στον Λίβανο αλλά και πολλές φορές και στο εξωτερικό είναι η Σαζές, μια ομάδα που επίσης εδρεύει στον Βηρυτό.
Άλλα
Στην σεζόν 2016-17 ο Βαγγέλης Ζιάγκος εργάστηκε στην Αλ Ριάντι ως βοηθός προπονητή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Λίβανο Κατηγορία:Βηρυτός
NGC 4093
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Ραδιογαλαξίες 4093 38323 Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
Γεώργιος Μαρκοράς
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Ασχολήθηκε κυρίως με τα νομικά. Από το 1825 ως το 1833 διετέλεσε δικηγόρος του δημοσίου στην Κεφαλλονιά. Μέχρι το 1840, όταν μπήκε βουλευτής στο 7ο κοινοβούλιο, ήταν γραμματέας της γερουσίας επί του τμήματος των Οικονομικών. Διετέλεσε έπαρχος Κερκύρας για δύο περιόδους, μέλος της επιτροπής επί της σύνταξης των Ιονίων Κωδίκων, και μέλος του ανώτατου συμβουλίου της δικαιοσύνης από το 1840 ως το 1862. Τιμήθηκε με το παράσημο των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές της Ιονίου Βουλής Κατηγορία:Έπαρχοι Κέρκυρας
Αμιένη
Θέση - όνομα
Η παλιά πόλη είναι κτισμένη στην περιοχή μεταξύ των βραχιόνων των ποταμών Σομ και Αβρ στη θέση που κατείχαν τα άλλοτε τείχη της στα οποία εκτείνονται σήμερα μεγάλες περιφερειακές λεωφόροι. Μια άλλη ζώνη λεωφόρων χωρίζει τη σύγχρονη πόλη από τα περίχωρά της, που εκτείνονται κυρίως στη δεξιά πλευρά του ποταμού Σομ. Η Αμιένη είναι κτισμένη στη θέση της παλαιάς Σαμαρόμπριβας, παλαιά πρωτεύουσα των Αμβιανών από τους οποίους κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται το σύγχρονο όνομά της. Η ονομασία «Αμβιανοί» προέρχεται από τη γαλατική λέξη ambe (= ποταμός)
Ιστορία
Στις αρχές του 4ου αιώνα (μ.Χ.) κήρυξε εδώ τον Χριστιανισμό ο Άγιος Φιρμίνος, ο οποίος έγινε και ο πρώτος Επίσκοπος της Αμιένης. Κατά τον Μεσαίωνα η περιοχή αυτή αποτέλεσε ιδιαίτερη κομητεία. Στις αρχές του 12ου αιώνα οι κάτοικοι επωφελούμενοι των συμπλοκών μεταξύ θρησκευτικών και πολιτικών αρχηγών απέκτησαν το προνόμιο της «ελεύθερης πόλης». Το 1435 περιήλθε με τη συνθήκη του Αρράς στους Δούκες της Βουργουνδίας, στους οποίους και παρέμεινε μέχρι το 1477. Αργότερα καταλήφθηκε αιφνιδιαστικά από τους Ισπανούς από τους οποίους και απελευθερώθηκε μετά από μακρά πολιορκία υπό του Ερρίκου του Δ΄.
Τον Μάρτιο του 1802 εδώ υπεγράφη η περίφημη ομώνυμη συνθήκη μεταξύ Μεγάλης Βρετανίας, Γαλλίας, Ισπανίας και Ολλανδίας. Το 1870 καταλήφθηκε από τους Γερμανούς, όπως και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Μετά τη πρώτη μάχη του Μάρνη υπέστη μεγάλες καταστροφές μέχρι το 1918 που παρέμεινε στη ζώνη του πυρός και αυτό διότι στην Αμιένη ήταν εγκατεστημένο ένα από τα πρώτα πολεμικά αεροδρόμια, στο οποίο οι αγγλικές δυνάμεις συγκεντρώνονταν στο δυτικό μέτωπο. Τότε οι Γερμανοί επιχείρησαν μια τεράστια προσβολή με πυροβολικό, βομβαρδίζοντας μέρα-νύκτα την πόλη. Τότε ο περίφημος Καθεδρικός Ναός της πόλης βλήθηκε από 9 βλήματα και καταστράφηκε η οροφή του. Τραγική υπήρξε τότε και η τύχη των κατοίκων που δεν έβρισκαν τόπο να σωθούν. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και πάλι η Αμιένη καταλήφθηκε από τους Γερμανούς και απελευθερώθηκε στις 31 Αυγούστου του 1944 από τη 2η Βρετανική Στρατιά.
Αξιοθέατα
Ο Καθεδρικός της Αμιένης (Notre-Dame d'Amiens) είναι ο πιο ψηλός των μεγάλων «κλασικών» γοτθικών εκκλησιών του 13ου αιώνα και είναι ο μεγαλύτερος Ναός του είδους του στη Γαλλία. Αφού μια πυρκαγιά κατέστρεψε τον προηγούμενο Ναό, η κατασκευή του νέου Καθεδρικού άρχισε το 1220 και τελείωσε το 1288, βάσει σχεδίων του Ρομπέρ ντε Λυζάρς. Η ανέγερση του μεγαλοπρεπή Ναού έγινε για να στεγάσει ένα πολύ σημαντικό Χριστιανικό Λείψανο, την Τίμια Κεφαλή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (για την ακρίβεια τα οστά του προσώπου, μια και άλλο ένα μεγάλο τμήμα βρίσκεται στο Άγιο Όρος). Το Άγιο Λείψανο μετέφεραν το 1206 στην Αμιένη οι Σταυροφόροι, μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης στην Δ' Σταυροφορία, που έγινε το 1204. Θεωρείται ο «Παρθενών της γοτθικής αρχιτεκτονικής». Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο βομβαρδίστηκε από γερμανικό πυροβολικό και έπαθε σοβαρές ζημιές, οι οποίες αργότερα αποκαταστάθηκαν. Από το 1981 έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ο Καθεδρικός εορτάζει την 25η Μαΐου, στην Τρίτη Εύρεση της Κεφαλής του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, όπου και πλήθος κόσμου συρρέει για προσκύνημα στην πόλη.
Άλλα αξιόλογα κτίρια της πόλης είναι οι δύο Ναοί του Σαιν-Ζερμαίν και του Σαιν-Ρεμί, που κτίσθηκαν τον 15ο αιώνα, καθώς επίσης το ιστορικό Δικαστικό Μέγαρο και το Δημαρχείο.
Ναμίμπια
Η Ναμίμπια (επίσημη ονομασία Δημοκρατία της Ναμίμπιας, αγγλικά: Republic of Namibia) είναι χώρα της Νότιας Αφρικής στην ακτή του Ατλαντικού. Συνορεύει, προς βορρά με την Ανγκόλα και τη Ζάμπια, προς ανατολάς με την Μποτσουάνα και προς νότο με τη Νότια Αφρική. Έχει έκταση 825.418 τ.χλμ. και πληθυσμό (143η στον κόσμο) 2.641.857 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023. Πρωτεύουσά της είναι το Βίντχουκ και τα Αγγλικά είναι η επίσημη γλώσσα του κράτους.
Η Ναμίμπια είναι η ξηρότερη χώρα στην Υποσαχάρια Αφρική. Έχει κατοικηθεί από τους Σαν, Νταμάρα και Νάμα. Γύρω στον 14ο αιώνα, στη χώρα έφτασαν Μπαντού ως αποτέλεσμα της εξάπλωσης των Μπαντού. Από τότε, οι ομάδες Μπαντού, μια από τις οποίες είναι γνωστή ως Οβάμπο, κυριαρχούν στο πληθυσμό της χώρας από τα τέλη του 19ου αιώνα.