cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αναρρίχηση σε πάγο
Βαθμολογία σε παγωμένο καταρράκτη
WI2 - μικρή γωνία κλίσης (60 βαθμοί συνεχούς πάγου), με καλή τεχνική σκαρφαλώνεται εύκολα με ένα πιολέ. Μεγαλύτεροι βαθμοί δυσκολίας απαιτούν συνήθως τη χρήση δύο πιολέ.
Κάτω Καλαμώνας Ρόδου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Αναρρίχηση σε πάγο
Βαθμολογία σε παγωμένο καταρράκτη
WI3 - κυμαίνεται στους 60-70 βαθμούς κλίσης με καταπερίπτωση κάθετα σημεία έως 4 μέτρα
WI4+ - ιδιαίτερα τεχνική WI4.
WI5 - σχεδόν κάθετη διαδρομή ή κάθετη σετμήματα 20 μέτρων, που απαιτεί πολλαπλή ασφάλιση
WI5+ - ιδιαίτερα τεχνική WI5
WI6 - κάθετη αναρρίχηση σε όλο το μήκος της σχοινιάς (30–60 μέτρα) χωρίς ανάπαυση. Aπαιτεί εξαίρετη τεχνική και υψηλό επίπεδο φυσικής κατάστασης.
WI6+ - κάθετη ή αρνητική, χωρίς σημεία ξεκούρασης και ιδιαίτερα τεχνική WI6
WI7 - εντελώς αρνητική, χωρίς σημεία ξεκούρασης ή στάσης. Εξαιρετικά σπάνια, χωρίς παραδείγματα στα Βραχώδη όρη.
Για μια παραλλαγή αυτής της βαθμολογίας δείτε την περιοδική έκδοση Alpinist.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τύποι αναρρίχησης
Σ.Α. Στρατωνίου
Ο Σύλλογος Αθλοπαιδιών Στρατωνίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο Στρατώνι, παραθαλάσσιο οικισμό της Χαλκιδικής. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1991 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το κίτρινο. Ο σύλλογος διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης τόσο για ενήλικες όσο και για νεαρούς άρρενες αθλητές. Έχει νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο κοντινής κωμόπολης, της Αρναίας.
Παραμονή στη Γ' Εθνική (2003-2010)
Την περίοδο 2003-04, οπότε και το Στρατώνι έκανε το ντεμπούτο του στα πανελλαδικής εμβέλειας πρωταθλήματα, η Γ' Εθνική Κατηγορία συνετέθη από 4 Ομίλους των 14 συλλόγων. Η ομάδα της Χαλκιδικής αγωνίστηκε στα γήπεδα του 2ου Ομίλου Βορρά, καταφέρνοντας να συγκεντρώσει 14 νίκες και 12 ήττες. Την ίδια επίδοση είχε και ο Πανσερραϊκός, που υστερούσε, όμως, στα μεταξύ τους αποτελέσματα. Στην τελική κατάταξη το Στρατώνι βρέθηκε στην 8η θέση, εξασφαλίζοντας χωρίς πίεση την παραμονή του.
Στο τέλος της επόμενης χρονιάς, 2004-05, το Στρατώνι βρέθηκε στην ασυνήθιστη κατάσταση πενταπλής ισοβαθμίας από κοινού με το Β.Α.Ο., το Μεγάλο Αλέξανδρο Θεσσαλονίκης, τον Ηρακλή Ποταμουδίων και τα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη. Όλοι είχαν από 12 νίκες και 14 ήττες, ωστόσο το Στρατώνι βρέθηκε στην πιο μειονεκτική θέση σε σχέση με όλους μετά από την εξέταση των επόμενων κριτηρίων κατάταξης. Συνεπώς βρέθηκε στην 11η θέση, κοντά στη ζώνη του υποβιβασμού. Προπονητής τη χρονιά αυτή ήταν ο Γιάννης Χατζούλης, στην πρώτη του θητεία στο Στρατώνι.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2006-07, το Στρατώνι έκανε πρωταθλητισμό, χάνοντας τον Τίτλο και την άνοδο για μία μόλις νίκη. Ειδικότερα τερμάτισε στη 2η θέση, με 21 νίκες σε 26 αγωνιστικές, μία λιγότερη από την πρωτοπόρο Αναγέννηση Φλόγας.
Την περίοδο 2007-08, στη δεύτερη θητεία του Χατζούλη στον πάγκο, ο σύλλογος διατήρησε την ορμητικότητά του. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη βρέθηκε μια θέση χαμηλότερα, έχοντας καταταγεί 3ος. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν εκ νέου 21 νίκες και 5 ήττες.
Την επόμενη χρονιά, 2008-09 η απόδοσή της ομάδας έμεινε σταθερά καλή, αν και ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις λίγο χαμηλότερα, στην 5η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Απολογισμός της περιόδου ήταν 17 νίκες και 9 ήττες.
Τελικά ήταν την αγωνιστική περίοδο 2009-10 που ο σύλλογος κατέκτησε την κορυφή του ομίλου του στη Γ' Εθνική λαμβάνοντας το εισιτήριο για τη Β' Εθνική Κατηγορία. Το πέτυχε με 21 νίκες και 5 ήττες, ενώ υπερίσχυσε και σε ισοβαθμία με το Ασβεστοχώρι.
Άνοδος στη Β' Εθνική (2010-σήμερα)
Την αγωνιστική περίοδο 2010-11, με το Δημήτρη Μύθου στην τεχνική ηγεσία της ομάδας, ο σύλλογος του Στρατωνίου αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας. Σε αυτό συμμετείχαν 16 σύλλογοι από ολόκληρη την Ελλάδα, οργανωμένοι σε έναν κοινό Όμιλο. Η ομάδα της Χαλκιδικής εξασφάλισε με σχετική άνεση την παραμονή της, έχοντας σκαρφαλώσει στην 7η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Ο απολογισμός της ήταν 17 νίκες και 13 ήττες, ενώ δεν παρατηρήθηκε ισοβαθμία με άλλη ομάδα. Την ίδια χρονιά πραγματοποίησε και την πρώτη της εμφάνιση στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου έδωσε μόλις ένα παιχνίδι. Σε αυτό ηττήθηκε στην έδρα της με σκορ 63-77 από τον Ερμή Λαγκαδά και αποκλείστηκε. Παραγωγικότερος σκόρερ αναδείχθηκε ο αθλητής της Δημήτρης Ντισλής.
Την επόμενη χρονιά, 2011-12, η Β' Εθνική δεν άλλαξε οργανωτικό μοτίβο, ωστόσο το Στρατώνι είχε ελαφρώς μειωμένη επίδοση. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη βρέθηκε στη 10η θέση χωρίς, ωστόσο, να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο του υποβιβασμού. Είχε συγκεντρώσει 13 νίκες και 17 ήττες, υπερισχύοντας σε ισοβαθμία με τα Εκπαιδευτήρια Δούκα. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο, προκρίθηκε άνευ αγώνος στη 2η Αγωνιστική της Α' Φάσης μετά από αποχώρηση του Παγκρατίου. Εκεί επέτρεψε να σπάσει η έδρα του από τους Ικάρους Σερρών με σκορ 68-70 με συνέπεια να αποκλειστεί.
Το μοντέλο διοργάνωσης της Β' Εθνικής σε δύο Ομίλους της προηγούμενης χρονιάς κρίθηκε επιτυχημένο ώστε να επαναληφθεί. Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 ο αριθμός των ομάδων του Βορρά αυξήθηκε σε 14. Στο πλαίσιο αυτό ο σύλλογος της Χαλκιδικής έφτασε στη γραμμή του τερματισμού έχοντας στη συλλογή του 15 νίκες και 11 ήττες, με αποτέλεσμα να τοποθετηθεί στην 5η θέση της βαθμολογικής τελικής κατάταξης. Την ίδια επίδοση είχε και η Ευρώπη Πευκοχωρίου, η οποία βρέθηκε μία θέση υψηλότερα βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων. Εκ νέου οι ομάδες της Κατηγορίας δεν συμμετείχαν στο Κύπελλο.
Το Φεβρουάριο του 2014 ανακοινώθηκε η αδελφοποίηση του συλλόγου με τον Α.Ο. Πολύγυρου, έτερη ομάδα του Νομού Χαλκιδικής με την οποία υπάρχει συνεργασία χρόνων.
Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 οι ομάδες του Ομίλου Βορρά παρέμειναν 14 και, όπως αναμενόταν, το Στρατώνι παρατάχθηκε μεταξύ τους. Ο τελικός βαθμολογικός πίνακας παρουσίαζε την εικόνα τριπλής ισοβαθμίας μεταξύ των ομάδων που συγκέντρωσαν 13 νίκες και 13 ήττες: το Στρατώνι, τον Αργοναύτη Καλαμαριάς και το Κολλέγιο Ανατόλια. Το πρώτο υπερείχε βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων με αποτέλεσμα να κλείσει τη χρονιά στην 6η θέση. Το Νοέμβριο του 2014 έληξε η πολυετής συνεργασία του Δημήτρη Μύθου με το σύλλογο, που ανακοίνωσε ως διαδοχό του τον πρώην καλαθοσφαιριστή Σωτήρη Νικολαΐδη.
Την επόμενη χρονιά, 2015-16, οι διεκδικητές της ανόδου ανήλθαν σε 15 στον αριθμό. Αν και το Στρατώνι νίκησε στα δύο επιπλέον παιχνίδια, διαμορφώνοντας την επίδοσή του σε 15 νίκες και 13 ήττες, κατετάγη τελικά χαμηλότερα και συγκεκριμένα στην 7η θέση. Αυτή τη φορά δεν παρατηρήθηκε ισοβαθμία. Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας αναδείχθηκε ο Γιάννης Δασκαλόπουλος. Μετά τη λήξη του Πρωταθλήματος ο προπονητής Νικολαΐδης αποχώρησε από τις τάξεις του συλλόγου.
Για την αγωνιστική περίοδο 2016-17 στα γήπεδα του Ομίλου Βορρά επέστρεψαν 16 ομάδες. Ο σύλλογος της Χαλκιδικής παρουσίασε καλό αγωνιστικό πρόσωπο, ολοκληρώνοντας σε αυτό το δύσκολο περιβάλλον τις υποχρεώσεις του στην 5η θέση της τελικής κατάταξης. Για να το πετύχει μάζεψε 17 νίκες σε 30 αγωνιστικές, ενώ δεν παρατηρήθηκε ισοβαθμία. Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τους περισσότερους πόντους για λογαριασμό της ομάδας μάζεψε ο Δασκαλόπουλος. Νέος προπονητής από την περίοδο αυτή ήταν ο Γιάννης Χατζούλης, που επέστρεψε στο πόστο αυτό μετά από οκτώ χρόνια.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2017-18, ο Σ.Α. Στρατωνίου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών, που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ειδικότερα τοποθετήθηκε στον Όμιλο Βορρά, τον οποίο συγκρότησαν 15 στον αριθμό σύλλογοι. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 8η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, όντας ο ατυχέστερος τριπλής ισοβαθμίας με το Αγρίνιο και τον Ερμή Λαγκαδά. Στο αποτέλεσμα αυτό οδήγησε η συλλογή του από 15 νίκες και 13 ήττες, ενώ παράλληλα εξασφάλισε και την παραμονή του στην Κατηγορία. Κορυφαίος σκόρερ για λογαριασμό της ομάδας ήταν ο αθλητής Γιάννης Δασκαλόπουλος (441 πόντοι).
Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος η ομάδα της Χαλκιδικής γνώρισε τον αποκλεισμό στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης, έχοντας ηττηθεί εκτός έδρας από τον Κ.Σ. Γέφυρας. Το τελικό σκορ του αγώνα διαμορφώθηκε σε 70-66.
Έδρα του συλλόγου είναι το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Αρναίας. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Κωνσταντίνος Κατσαβαβάκης. Καθηκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από τον Ιούνιο του 2016 ο Γιάννης Χατζούλης με βοηθό τον Άλκη Μιχαηλίδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Χαλκιδικής Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Χ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1991 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1991
The Final Frontier
Το The Final Frontier είναι ο 15ος στούντιο δίσκος του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 13 Αυγούστου 2010 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "EMI" στην Ευρώπη και της "Sony" στην Αμερική.
Ιστορία του δίσκου
Στις αρχές του 2010, οι Iron Maiden μπήκαν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν τον διάδοχο του "A Matter of Life and Death". Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2010 στα "Compass Point Studios" του Νασσάου στις Μπαχάμες, σε παραγωγή του Κέβιν Σίρλι η οποία πραγματοποιήθηκε στο Μάλιμπου της Καλιφόρνια. Στις 6 Απριλίου ο Σίρλι ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της μίξης του δίσκου, ενώ ένα μήνα αργότερα δήλωσε ότι βρισκόταν στα τελευταία στάδια της παραγωγής του. Στις αρχές Ιουνίου ανακοινώθηκε η λίστα των τραγουδιών του άλμπουμ, το εξώφυλλο του, αλλά και το promo σινγκλ "El Dorado".
Το "The Final Frontier" ανέβηκε στο # 1 σε 23 χώρες, ενώ μπήκε στο Top-5 τουλάχιστον 30 κρατών. Μεταξύ αυτών και η τέταρτη θέση του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, η υψηλότερη στην οποία είχε φθάσει άλμπουμ των Iron Maiden μέχρι τότε, πουλώντας 56.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του.
Οι κριτικές που δέχτηκε ο δίσκος ήταν θετικές με το "AllMusic" να του δίνει 3,5 αστέρια, το "Blabbermouth" 9/10, το "PopMatters" 8/10, και το "Consequence of Sound" τέσσερα αστέρια.
Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ξεκίνησε στις 9 Ιουνίου 2010 από το Ντάλας των Ηνωμένων Πολιτειών, με μοναδικό κομμάτι από το νέο δίσκο το οποίο παιζόταν ζωντανά να είναι το "El Dorado". Η βορειοαμερικανική περιοδεία συνεχίστηκε μέχρι τις 20 Ιουλίου και ολοκληρώθηκε μετά από 25 συναυλίες. Το συγκρότημα συνέχισε στην Ευρώπη με έντεκα συναυλίες μέχρι τις 21 Αυγούστου, ολοκληρώνοντας τις εμφανίσεις του για το 2010.
Μία μεγάλη περιοδεία ξεκίνησε στις 11 Φεβρουαρίου 2011 από το στάδιο "Olimpiyskiy" της Μόσχας, με τους Iron Maiden να μεταβαίνουν στη Σιγκαπούρη και την Ινδονησία για να συνεχίσουν στην Αυστραλία για επτά εμφανίσεις μέχρι τις 7 Μαρτίου. Ακολούθησε η Νότια Κορέα πριν συνεχίσουν στο Μεξικό, την Κολομβία, το Περού, τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Αργεντινή και το Πουέρτο Ρίκο και να κλείσουν με δύο εμφανίσεις στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις εμφανίσεις του 2011 προστέθηκαν στο set list τα κομμάτια "Satellite 15... The Final Frontier", "The Talisman", "Coming Home" και "When The Wild Wind Blows". Η περιοδεία ολοκληρώθηκε με 35 συναυλίες σε ευρωπαϊκό έδαφος, από τις 28 Μαΐου μέχρι τις 6 Αυγούστου 2011.
Τραγούδια
Όλα τα τραγούδια γραμμένα και από τον Στιβ Χάρις
Θέσεις τσαρτ
The Final Frontier (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 13 Αυγούστου 2010 thumb|300px|Η σκηνή των Iron Maiden το 2011
Βραβεία
The Final Frontier (άλμπουμ)
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "The Final Frontier" είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iron Maiden Κατηγορία:Άλμπουμ του 2010
Εκλογές στην Τσεχία
Βουλή
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο τσεχικό τμήμα της Τσεχοσλοβακίας το 1971, 1976, 1981, 1986, 1990 και 1992 (για Εθνικό Συμβούλιο) και στη συνέχεια, για Βουλή των Αντιπροσώπων τα έτη 1996, 1998, 2002, 2006, 2010, 2013, 2017 και 2021.
2013
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 25-26 Οκτωβρίου 2013. Οι σοσιαλδημοκράτες κέρδισαν με ποσοστό 20,5% των ψήφων έναντι γύρω στο 19% για το νέο κόμμα ΑΝΟ 2011 και 14,9% για το κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας και Μοραβίας.
Γερουσία
Εκλογές για τη Γερουσία έγιναν τα έτη 1996, 1998, 2000, 2002, 2004, 2006, 2008, το 2010, το 2012, το 2014 , 2016 ,  2018, 2020 και 2022.
Λεζ Εϊζί-ντε-Τεγιάκ-Σιρέιγ
Το Λεζ Εϊζί ντε Ταγιάκ (γαλλ. (Les Eyzies de Tayac) είναι χωριό στη νοτιοδυτική Γαλλία στην κοιλάδα του ποταμού Βεζέρ (Vézère) στον νομό (département) Ντορντόνι (Dordogne) στην περιοχή (région) της Νέας Ακουιτανίας, μια από τις παλαιότερα κατοικηθείσες περιοχές της Γαλλίας. Ως τις αρχές του 1900 ήταν γνωστό απλώς ως "Ταγιάκ". Γύρω από την περιοχή του χωριού υπάρχει μια σειρά από προϊστορικές "κατοικίες", κυρίως σπήλαια, τα οποία περιλαμβάνουν ορισμένα από τα πλέον σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα της Μέσης και Ανώτερης Παλαιολιθικής περιόδου. Τα ευρήματα αυτά περιλαμβάνουν μερικά σπήλαια με πολλές τοιχογραφίες στα τοιχώματά τους (πλάγια φατνώματα) και, μαζί με τα άλλα ευρήματα αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1979.
Το 1862 ανακαλύφθηκαν θραύσματα από πυριτόλιθο και οστά, τα οποία χαρακτηρίστηκαν ως ευρήματα της Εαλαιολιθικής εποχής. Ακολούθησε μια σειρά ανασκαφών από τον Γάλλο γεωλόγο Εντουάρ Λαρτέ (Édouard Lartet), τον οποίο υποστήριζε ο Άγγλος τραπεζίτης Χένρι Κρίστι (Henry Christy). Οι έρευνες σύντομα αποκάλυψαν το σπήλαιο Φον-ντε-Γκωμ (Font-de-Gaume) με πολύχρωμες τοιχογραφίες ζώων. Το σπήλαιο βρίσκεται στις πρώτες υπώρειες του χωριού και περιέχει μερικές από τις παλαιότερες τοιχογραφίες παγκοσμίως και, μολονότι δέχεται περιορισμένο αριθμό επισκεπτών, μπορεί κανείς να δει σε αυτό τις πρωτότυπες τοιχογραφίες. Αυτές δεν είναι τόσο εντυπωσιακές όσο του σπηλαίου Λασκώ, το οποίο εν τούτοις δεν είναι επισκέψιμο και έχει δημιουργηθεί κοντά του αντίγραφο (replica) με αντίγραφα των τοιχογραφιών.
Στο κέντρο του χωριού υπάρχει το καταφύγιο Πατώ (Abri Pataud), στο οποίο βρέθηκαν τμήματα ανθρώπινων σκελετών της Ανώτερης Παλαιολιθικής εποχής, με ηλικία περίπου 40.000 ετών. Το καταφύγιο σήμερα υπάγεται στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Γαλλίας.
Κοντά στο χωριό βρίσκονται επίσης το σπήλαιο Γκραν Ροκ (Grand Roc) με σταλακτιτικούς - σταλαγμιτικούς σχηματισμούς που θυμίζουν κοράλλια. Στην περιοχή της Λα Μαντλέν ανακαλύφθηκε προϊστορικό καταφύγιο με εργαλεία από οστά και κέρατα ελαφιού της Μαντελενιανής περιόδου, καθώς και το σπήλαιο του Λε Μουστιέ, με χαρακτηριστικά εργαλεία της Μουστερίου περιόδου.
Σημαντικό όμως εύρημα ήταν το σπήλαιο Κρο Μανιόν. Το όνομά του σημαίνει στα οξιτανικά "Μεγάλο Σπήλαιο". Ανακαλύφθηκε το 1868 και στο εσωτερικό του ανευρέθησαν αρκετοί ανθρώπινοι σκελετοί (άνθρωπος του Κρο-Μανιόν), μαζί με τεμάχια επεξεργασμένου πυριτόλιθου και οστά ζώων που δεν υπάρχουν σήμερα. Η ηλικία των ευρημάτων τοποθετείται στην Ανώτερη Παλαιολιθική περίοδο (35.000 - 10.000 έτη πριν από σήμερα).
Στο χωριό υπάρχει, επίσης, το Εθνικό Μουσείο Προϊστορίας, το οποίο στεγάζει μια από τις πιο πλήρεις συλλογές προϊστορικών ευρημάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ακουιτανίας Κατηγορία:Κοινότητες της Γαλλίας Κατηγορία:Προϊστορία
Παρέλαση
thumb|Άγημα [[εύζωνας|ευζώνων σε στρατιωτική παρέλαση στη Ρώμη (2007)]] thumb|Το ιταλικό ναυτικό σε παρέλαση στη Ρώμη (2007)
Η παρέλαση είναι μια τελετή, κατά την οποία οι ένοπλες δυνάμεις, μαθητές και διάφοροι σύλλογοι προς τιμή μιας επετείου ή κάποιου άλλου σημαντικού γεγονότος, παρελαύνουν ομοιόμορφα και με όμοιο βηματισμό σε σχηματισμό.
Ιστορική εξέλιξη
thumb|Παρέλαση προς τιμή του [[Φρειδερίκος Β΄|Φρειδερίκου Β΄ στο Πότσνταμ της Πρωσίας]]
Με την πάροδο του χρόνου και με την παρακμή των πολυπληθών στρατευμάτων οι παρελάσεις έπαψαν. Στην Ευρώπη του μεσαίωνα άρχισαν να διοργανώνονται από τον Τριακονταετή Πόλεμο και μετά, όταν τα στρατεύματα άρχισαν να συγκροτούνται και πάλι. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας καθίδρυσε το 1660 περίπου μόνιμα στρατεύματα και καθιέρωσε την παρέλαση ως εξής: «προς παρουσιασμό των όπλων και τον βηματισμό των στρατιωτικών δυνάμεων μπροστά από τους αξιωματικούς με σκοπό τη συχνή επαφή των στρατιωτών με τους αξιωματικούς και προς υπενθύμιση των υποχρεώσεών τους έναντι των αξιωματικών.» Εκτός αυτού, ο βηματισμός ήταν δείγμα της εξάσκησης των στρατιωτών, που την εποχή εκείνη έπρεπε να κάνουν ειδικούς σχηματισμούς κατά τη διάρκεια της μάχης. Αν και οι παρελάσεις τότε γίνονταν σχεδόν όπως και σήμερα, δεν παρευρίσκονταν θεατές ή άλλο κοινό εκτός από τους στρατιωτικούς.
Οι παρελάσεις σήμερα
thumb|Βουλγάρικη αποστολή σε παρέλαση στο Παρίσι
Στη σημερινή εποχή οι παρελάσεις διεξάγονται κυρίως από δυο λόγους. Εκτός από την επίδειξη ισχύος, η παρέλαση μπορεί να γίνεται για λόγους παράδοσης σε γιορταστικές επετείους προς ανάμνηση ενός αξιομνημόνευτου γεγονότος. Σ' αυτήν την περίπτωση δεν έχουμε κάποια κύρια πολιτική ή στρατιωτική επίδειξη, απλά γίνεται μια αναφορά στα γεγονότα του παρελθόντος που γιορτάζονται εκείνη τη μέρα. Από την άλλη πλευρά διοργανώνονται ακόμα και σήμερα παρελάσεις με κύριο λόγο την επίδειξη της στρατιωτικής ισχύος. Η πρώτη αναφορά για μαθητική παρέλαση για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου γίνεται το 1899.
Παρελάσεις
Παρελάσεις σήμερα διεξάγονται διεθνώς στις εξής χώρες και πόλεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικές τελετές
Αναστάσιος Μπακαλμπάσης
Ο Αναστάσιος Μπακαλμπάσης (τονίζεται και Μπακάλμπασης, 1888 - 6 Φεβρουαρίου 1957 ) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης. Αποφοίτησε από τη Μεγάλη Σχολή του Γένους στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια σπούδασε Νομικά στην Κωνσταντινούπολη, στο Βέλγιο και το Παρίσι και οικονομικά στη Γενεύη της Ελβετίας. Εκλέχτηκε βουλευτής Καλλίπολης το 1920 και από το 1923 βουλευτής Ροδόπης σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις (1926, 1928, 1932, 1933). Δύο φορές (1929, 1933) εξελέγη και αριστίνδην γερουσιαστής από τον Εκλογικό Σύλλογο Βουλής και Γερουσίας.
Το 1923 συμμετείχε στη σύσκεψη της Λωζάνης μαζί με τον Ελευθέριο Βενιζέλο με την ιδιότητα του δεύτερου γραμματέα. Πολιτικά ήταν ενταγμένος στο κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης του Αλέξανδρου Παπαναστασίου και διατέλεσε υπαρχηγός του Κόμματος. Έγραψε διατριβές ιστορικού και οικονομικού περιεχομένου καθώς και διατριβή περί της Αγροτικής Νομοθεσίας από τον Μεσαίωνα μέχρι τον 20ο αιώνα. Υπήρξε εισηγητής νομοσχεδίων για την αναθεώρηση του Αγροτικού Νόμου και για τις καπνοκαλλιέργειες. Ως υπουργός Αεροπορίας το 1948 επί κυβερνήσεως Θεμιστοκλή Σοφούλη μερίμνησε για την κατασκευή και λειτουργία στην Κομοτηνή πολιτικού αεροδρομίου. Δύο Αεροπορικές εταιρείες, η ΤΑΕ και η ΕΛΛΑΣ πραγματοποιούσαν καθημερινά πτήσεις προς Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Αλεξανδρούπολη και Καβάλα με αεροσκάφη DC3-Dacota τα οποία μετέφεραν 22 επιβάτες.
Υπουργικές θητείες
Συμμετείχε στις παρακάτω κυβερνήσεις:
Πέθανε το 1957 στο νοσοκομείο "Ερυθρός Σταυρός", από καρδιακή προσβολή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γεωργίας
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Καλλιπόλεως Κατηγορία:Απόφοιτοι του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης
Νίκολας Λόμπερτς
Ο Νίκολας Ρόμπερτ Κρίστιαν Λόμπερτς (20 Μαρτίου 1985) είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και στην εθνική Βελγίου.
Μπρυζ
Ο Λόμπερτς κατέκτησε αρκετούς τίτλους στα πρωταθλήματα νέων με την Κλαμπ Μπρυζ.
Γάνδη
Καθώς ήθελε να παίζει στην πρώτη κατηγορία και η Μπρυζ δεν μπορούσε να του εγγυηθεί κάτι τέτοιο, μετεγράφη στην ΚΑΑ Γάνδη και κατάφερε να συμμετέχει ως βασικός σχεδόν σ' όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος Βελγίου 2005-06 και έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις στην εθνική Βελγίου. Εκτός από το ποδόσφαιρο, ασχολήθηκε με τις σπουδές νομικής στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης. Συμμετείχε αρκετές φορές σε ομάδες νέων του Βελγίου, με αποκορύφωμα τις συμμετοχές στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Ποδοσφαίρου U19 2004 και στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Ποδοσφαίρου U21 2007.
Ζενίτ
Τον Ιούλιο του 2007, ο Λόμπερτς μετεγράφη στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, αποφασίζοντας να διακόψει τις σπουδές του για ποδοσφαιρική καριέρα στη Ρωσία. Στο τέλος του έτους, η Ζενίτ κατέκτησε για πρώτη φορά τον τίτλο του πρωταθλητή Ρωσίας. Στις αρχές του 2008, ο Λόμπερτς τραυματίστηκε στο γόνατο με αποτέλεσμα να μη συμμετέχει σε αγώνα για έξι μήνες. Την περίοδο αυτή, η Ζενίτ κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ενώ η εθνική Βελγίου κατέλαβε την 4η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008.
Στις 5 Ιουλίου 2010, ο Λόμπερτς υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη Ζενίτ.
Διεθνής καριέρα
Στις 26 Μαΐου 2014, στα πλαίσια ενός φιλικού αγώνα με την εθνική Λουξεμβρούργου, μπήκε ως αλλαγή στο 77ο λεπτό στη θέση του Γιάν Βερτόνγκεν. Καθώς η εθνική Βελγίου είχε ήδη κάνεις τις 6 επιτρεπόμενες αλλαγές, ο αγώνας κρίθηκε άκυρος στις 4 Ιουνίου.
Διακρίσεις
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑΑ Γάνδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΒ Οστένδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Φλαμανδοί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Μιχάλης Γιαννακίδης
Ο Μιχάλης Γιαννακίδης (γεννήθηκε στις 6 Απριλίου 1988) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και σημερινός διευθυντής της ομάδας καλαθοσφαίρισης του ΠΑΟΚ. Κατά τη διάρκεια της συλλογικής του σταδιοδρομίας, με ύψος 1,92 μέτρων, ήταν ένας ψηλός που έπαιζε στη θέση σούτινγκ γκαρντ.
Επαγγελματική πορεία
Ο Γιαννακίδης ξεκίνησε την επαγγελματική του συλλογική πορεία στην Α2 Κατηγορία με τη ΜΕΝΤ, την περίοδο 2006–07. Μετεγράφη στον ΠΑΟΚ της Α1 Εθνικής, πριν από τη χρονιά 2008-09. Το 2012 μεταπήδησε στον Ίκαρο Χαλκίδας, όπου έπαιξε σε 27 αγώνες. Το 2013 εντάχθηκε στα Τρίκαλα.
Το 2014, μετεγράφη στον Κόροιβο Αμαλιάδας, και τον Οκτώβριο του 2015, μεταπήδησε στην Καβάλας. Ολοκλήρωσε την αγωνιστική του σταδιοδρομία με τον Ηρακλή και το Αγρίνιο. Αποσύρθηκε από το επαγγελματικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου το 2020.
Σταδιοδρομία στην Εθνική ομάδα
Με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ελλάδας, ο Γιαννακίδης έπαιξε στα εξής τουρνουά: Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 16 του 2004, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 του 2005, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών του 2006, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 της FIBA του 2007, και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 της FIBA του 2008.
Διευθυντική πορεία
Αφού τελείωσε την μπασκετική του πορεία, ο Γιαννακίδης άρχισε να εργάζεται ως στέλεχος μπάσκετ. Έγινε Διευθυντής Ομάδας του ΠΑΟΚ, το 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΕΝΤ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κόροιβου Αμαλιάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ε.Κ. Καβάλας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ικάρου Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρικάλων BC
Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες 1937
Οι Πανελλήνιοι Κολυμβητικοί αγώνες του 1937, έγιναν στις 11-12-14 Σεπτεμβρίου. Συμμετείχαν 125 κολυμβητές από 14 συλλόγους και 9 ομάδες υδατοσφαίρισης.
Πηγές
Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης 1937 Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1937 Κατηγορία:Διοργανώσεις υγρού στίβου στον Πειραιά
Άννα του Αρμανιάκ
Η Άννα, γαλλ.: Anne d' Armagnac, dame d'Albret, countess of Dreux (1402 – πριν από τον Μάρτιο του 1473) από τον Οίκο του Αρμανιάκ ήταν Γαλλίδα ευγενής και μέλος της ισχυρής παράταξης  Γασκώνων, που έπαιξε εξέχοντα ρόλο στη γαλλική πολιτική κατά τον Εκατονταετή Πόλεμο και ήταν οι κύριοι αντίπαλοι των Βουργουνδών σε όλο τον Εμφύλιο Πόλεμο Αρμανιάκ-Βουργουνδίας. Η Άννα ήταν σύζυγος του Καρόλου Β΄ του Αλμπρέ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1402 στο Γκαζές, κοντά στο Ροντέζ της Γαλλίας, ως κόρη του Bερνάρδου Ζ΄, κόμη του Σαρολαί και κόμη του Αρμανιάκ και της Bόννης των Βαλουά. Η Άννα είχε έξι αδέλφια, μεταξύ των οποίων ο Ιωάννης Δ' του Αρμανιάκ, ο Βερνάρδος του Αρμανιάκ και η Μπόννη, σύζυγος του Καρόλου Α΄ δούκα της Ορλεάνης. Είχε τρία ετεροθαλή αδέλφια από τον γάμο τής μητέρας της με τον κόμη Αμεδαίο, συμπεριλαμβανομένου του Αμεδαίου Η΄ της Σαβοΐας.
Ο πατέρας της Άννας ήταν επικεφαλής της ισχυρή, φιλογαλλικού, φιλο-ορλεανικής μερίδας των Αρμανιάκ, η οποία έπαιξε εξέχοντα ρόλο στη γαλλική πολιτική στις αρχές του 15ου αι. και του οποίου οι σκληροί αντίπαλοι κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου Αρμανιάκ-Βουργουνδίας ήταν οι φιλο-άγγλοι Βουργουνδοί με επικεφαλής τον Ιωάννη τον Ατρόμητο. Στις 30 Δεκεμβρίου 1415 ο πατέρας της διορίστηκε κοντόσταυλος της Γαλλίας. Έλεγχε την κυβέρνηση του δελφίνου Καρόλου (του μελλοντικού βασιλιά Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας). Στις 12 Ιουνίου 1418 δολοφονήθηκε από ταραχοποιούς Παριζιάνους.
Η Άννα απεβίωσε σε άγνωστη ημερομηνία, λίγο πριν τον Μάρτιο του 1473. Ο σύζυγός της Κάρολος Α΄ απεβίωσε το 1471. Η κυριότητα του Aλμπρέ πέρασε στον Aλαίν, τον εγγονό του Καρόλου Α΄ και της Άννας. Η κομητεία του Ντρε πήγε στον Aρνώ-Αμανιέ, αλλά αργότερα καταλήφθηκε από τον Aλαίν.
Οικογένεια
Στις 28 Οκτωβρίου 1417, συντάχθηκε και υπογράφηκε ένα συμβόλαιο γάμου και σε λιγότερο από έξι μήνες αργότερα, στις 23 Απριλίου 1418, η Άννα παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ των Αλμπρέ, κύριο του Αλμπρέ και τιτουλάριο κόμη του Ντρέ (1401–1471). Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Καρόλου Α΄, κοντόσταυλου της Γαλλίας που είχε σκοτωθεί στη μάχη του Aζενκούρ στις 25 Οκτωβρίου 1415, και της Mαρίας του Συλύ, πριγκίπισσας του Μπουαζμπέλ.
Ο Κάρολος και η Άννα μαζί είχαν:
Αργότερα χρόνια και θάνατος
Το 1470, η Anne καταγράφεται ως ιδιοκτήτρια του une pierre pour toucher les yeux, enchassié en or (πέτρα για το άγγιγμα των ματιών, σε χρυσό). Δεν είναι γνωστό πώς και πού απέκτησε αυτή τη «μαγική πέτρα» που φέρεται να είχε θεραπευτικές δυνάμεις.
Απεβίωσε λίγο πριν τον Μάρτιο του 1473.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αρμανιάκ Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Τίχομιρ Ιβάνοφ
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017 στο Βελιγράδι, κατατάχθηκε 4ος με επίδοση 2,27 μ.
Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2017 στο Λονδίνο με επίδοση 2,31 μ. και ατομικό ρεκόρ κατάφερε να προκριθεί στον τελικό. Στον τελικό δεν κατάφερε να σημειώσει καμία προσπάθεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούλγαροι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Βούλγαροι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2019 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Μπρέννερο
Το Μπρέννερο (ιταλικά: Brennero, ) ή Μπρέννερ (γερμανικά: Brenner, ) είναι ιταλική πόλη 2.093 κατοίκων, στην Άλτα Βάλε Ίζαρκο, της αυτόνομης επαρχίας του Μπολτσάνο, στην περιφέρεια του Τρεντίνο-Άνω Αδίγης/Νότιο Τιρόλο.
Απέχει 83 χιλιόμετρα από το Μπολτσάνο και συνορεύει με τη Βαλ ντι Βίτσε, με το Βιπιτένο, με το Ράτσινες και με τους αυστριακούς δήμους του Γκσνιτς, Νόιστιφτ ιμ Στούμπαϊταλ και το Όμπερνμπεργκ αμ Μπρέννερ. Ο δήμος βρίσκεται εντός των ορίων της κοιλάδας Βαλ ντι Φλέρες, μια κοιλάδα που εκτείνεται από το δημοτικό διαμέρισμα του Κόλλε Ίζαρκο έως την κορυφή Μοντάρσο των Άλπεων. Το 79,39% του πληθυσμού μιλά Γερμανικά, το 20,29% Ιταλικά και το 0,31% Λαδινικά. Κατά το Μεσαίωνα το Μπρέννερο ήταν μια από τις πόλεις που είχαν δικαίωμα λειτουργίας αγοράς.
Ιστορία
Η πρώτη αναφορά στην πόλη, γίνεται το 1221, με την ονομασία "Oberes Mittewald" και ακολουθούν,το 1288, η ονομασία " Prenner", το 1328, με την ονομασία "ob dem Prenner" και το 1600 με την ονομασία "Brenner". Η ονομασία πιθανόν να προέρχεται από τα αγροκτήματα Brenner της περιοχής, γνωστά από τον 13ο αιώνα και από τον αρχαίο λαό των Βρεύνων, για τους οποίους ο Στράβωνας στα «Γεωγραφικά» μας αναφέρει: ''Οἱ δὲ Ὀυινδολικοὶ καὶ Νωρικοὶ τὴν ἐκτὸς παρώρειαν κατέχουσι τὸ πλέον· μετὰ Βρεύνων καὶ Γεναύνων, ἤδη τούτων Ἰλλυριῶν. Ἅπαντες δ' οὗτοι καὶ τῆς Ἰταλίας τὰ γειτονεύοντα μέρη κατέτρεχον ἀεὶ καὶ τῆς Ἐλουηττίων καὶ Σηκοανῶν καὶ Βοίων καὶ Γερμανῶν.''
Ο αρχαίος λαός των Βρεύνων έζησε στην Άλτα Βάλε Ίζαρκο και στις δύο πλευρές του περάσματος του Μπρέννερο, περιοχή η οποία κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους ονομαζόταν «Vallis Vipitina». Κατά το δεύτερο αιώνα οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν μια στρατιωτική οδό την εποχή των Μάρκου Αυρήλιου, Σεπτίμιου Σεβήρου και Καρακάλλα. Κατά τον τρίτο αιώνα ο κλάδος της Via Claudia Augusta που περνούσε από το Μπρέννερο, έγινε η πιο σημαντική οδός επικοινωνίας μεταξύ της Ιταλίας και της περιοχής του Δούναβη, αλλά με τις διάφορες βαρβαρικές επιδρομές ο ρόλος της άλλαξε ριζικά. Το 565 μ.Χ ο συγγραφέας Βανάντσιο Φορτουνάτο, κάνει αναφορά σε ένα μικρό ναό, αφιερωμένο στον Άγιο Βαλεντίνο, ρωμαϊκού ρυθμού, ο οποίος κατά το Μεσαίωνα μετατράπηκε σε γοτθικού ρυθμού και στη συνέχεια ανακατασκευάστηκε σε ρυθμό μπαρόκ.
Η στρατηγική σημασία της περιοχής επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι μεταξύ 960 και 1530, 66 υψηλόβαθμα στελέχη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ταξίδεψαν μέσω του συγκεκριμένου περάσματος ως τη Ρώμη για να συναντήσουν τον Πάπα, μεταξύ των οποίων το 1154 ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα. Η περιοχή αποτέλεσε τόπο ζωτικής σημασίας κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών και το 1314 κατασκευάστηκε ένας νέος δρόμος, το Kuntersweg.
thumb|right|180px|Η συνοριακή γραμμή στο Μπρέννερο και δίπλα η επιγραφή "Το Νότιο Τιρόλο δεν είναι Ιταλία"
Το 1414 η κομητεία του Τιρόλου δημιούργησε τελωνείο για τον έλεγχο των εμπορευμάτων, το οποίο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων προς την Ανατολή, τη Βενετία και τη Βόρεια Ευρώπη. Η αυτοκράτειρα Μαρία Τερέζα της Αυστρίας, το 1740, πραγματοποίησε βελτιωτικά έργα και ο παλιός δρόμος ανακαινίστηκε. Ο Γερμανός φιλόσοφος Γκαίτε, στις 8 Σεπτεμβρίου 1786, σε ένα από τα ταξίδια του στην Ιταλία πέρασε από το Μπρέννερο. Η πόλη ανέκτησε τη σημασία της, με την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής μεταξύ Ίνσμπρουκ και Μπολτσάνο, έργο το οποίο ξεκίνησε στις 23 Φεβρουαρίου 1864. Η Συνθήκη του Λονδίνου που υπογράφηκε στις 26 Απριλίου του 1915, παραχώρησε στην Ιταλία την περιοχή από το Τρέντο ως τη σήραγγα του Μπρέννερο και στις 10 Νοεμβρίου 1918, τα πρώτα ιταλικά στρατεύματα έφτασαν στην πόλη. Η Συνθήκη του Αγίου Γερμανού, η οποία υπογράφηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1919, θέσπισε τα κρατικά σύνορα στο Μπρέννερο και ο βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ', στις 12 Οκτωβρίου 1921, εγκαινίασε επίσημα τα νεά σύνορα.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 1966, αυτονομιστές της οργάνωσης «Απελευθερωτική Επιτροπή Νοτίου Τιρόλου(BAS)»(γερμαν:Befreiungsausschuss Südtirol), ανατίναξαν έναν σταθμό της Αστυνομίας Οικονομικού Εγκλήματος (ιταλ:Guardia di Finanza ). Η έκρηξη, που σημειώθηκε περίπου στις 11:15, είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο τριών αστυνομικών, των Φράνκο Πετρούτσι, Χέρμπερτ Βόλγκερ και Μαρτίνο Κόσου. Το δικαστήριο του Μιλάνου αναγνώρισε τον ουσιαστικό ρόλο του αυτονομιστή Γκέοργκ Κλοτζ, τον οποίο καταδίκασε.
Έμβλημα
Το έμβλημα θεσπίστηκε το 1906 και απεικονίζει στο αριστερό μέρος έναν μεταλλωρύχο που κρατάει ένα σφυρί στο δεξί του χέρι και μια λάμπα στο αριστερό του, σε ένα καταπράσινο βουνό με κόκκινο φόντο και στο άλλο μέρος απεικονίζει τρία χρώματα: ασημί, μπλε και χρυσό. Ο μεταλλωρύχος συμβολίζει τη μακρόχρονη δραστηριότητα εξόρυξης, που υπήρχε στην περιοχή του Μπρέννερο. Το τρίχρωμο μοτίβο συμβολίζει τα χρώματα των οικοσήμων που κοσμούσαν τα τοπικά αγροκτήματα.
Οικονομία και δραστηριότητες
thumb|right|250px|Το εμπορικό κέντρο του Μπρέννερο Οι κάτοικοι έχουν ως κύρια ασχολία το εμπόριο, τον τουρισμό, τη γεωργία και τις εργασίες μεταποίησης. Ο πρωτογενής τομέας έχει ως βάση την εκτροφή βοοειδών, χοίρων, προβάτων, αιγών, αλόγων και πουλερικών.
Το Μπρέννερο συγκαταλέγεται ανάμεσα στις 50 ιταλικές πόλεις με το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας και ανάμεσα στους 150 δήμους(σε σύνολο 8094) με το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα. Το κατά κεφαλήν εισόδημα των κατοίκων ανέρχεται στα 23.731 €. Το Νοέμβριο του 2007, άνοιξε στα σύνορα ένα εμπορικό κέντρο, με σκοπό να ενισχύσει την αγορά, που μετά το άνοιγμα των συνόρων είχε υποστεί οικονομική καθίζηση. Ορισμένοι πολιτικοί κύκλοι είχαν παρουσιάσει προτάσεις για τη μετατροπή του Μπρέννερο σε ελεύθερη οικονομική ζώνη, πράγμα το οποίο τελικά δεν έγινε δεκτό.
Πρόσβαση και μεταφορές
Το Μπρέννερο είναι η αφετηρία του αυτοκινητόδρομου A22, ο οποίος συνδέει το Ίνσμπρουκ με την Μόντενα. Ο δρόμος που διέρχεται από τη σήραγγα του Μπρέννερο αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου αυτοκινητοδρόμου, της Ευρωπαϊκής οδού E45. Ο συγκεκριμένος δρόμος ξεκινά από το Καρεσουάντο, στη Σουηδία και φθάνει έως τη Γέλα της Σικελίας και καλύπτει μια απόσταση 4.920 χιλιομέτρων.
Η σιδηροδρομική γραμμή (ιταλ. Ferrovia del Brennero, γερμ. Brennerbahn) κατασκευάστηκε το 1867 και ένωσε την πόλη του Μπρέννερο με το Μπολτσάνο. Αποτελεί τμήμα της μεγάλης γραμμής που ενώνει το Ίνσμπρουκ με τη Βερόνα. Η γραμμή διατρέχει την κοιλάδα Άλτα Βάλε Ίζαρκο, ανεβαίνοντας το πέρασμα του Μπρέννερο, συνεχίζει στη Βάλε Ίζαρκο μέχρι την πόλη του Μπολτσάνο και από εδώ, διατρέχει την κοιλάδα του Αδίγη και φτάνει στο Ροβερέτο για να καταλήξει στη Βερόνα.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις μεταξύ Χίτλερ και Μουσολίνι συνήθως σε βαγόνι στο τρένο του πρώτου.
Κλίμα
Το κλίμα της περιοχής χαρακτηρίζεται από πολύ κρύους χειμώνες και ιδιαίτερα δροσερά καλοκαίρια.
ISDN
Το ISDN ή Integrated Services Digital Network, Ψηφιακό Δίκτυο Ενοποιημένων Υπηρεσιών είναι ένα σύνολο προτύπων επικοινωνίας για την ταυτόχρονη ψηφιακή μετάδοση ήχου, βίντεο και άλλων μορφών δεδομένων μέσω του δημόσιου τηλεφωνικού δικτύου. Βασικό χαρακτηριστικό του ISDN είναι ότι επιτρέπει τη μετάδοση όχι μόνο φωνής, όπως γίνεται σε ένα παραδοσιακό τηλεφωνικό δίκτυο, αλλά και εικόνας, κειμένου και δεδομένων στην ίδια γραμμή. Η πρόσβαση του συνδρομητή στο δίκτυο είναι δυνατή μέσω διαφόρων διασυνδέσεων, από τις οποίες σημαντικότερες είναι η διασύνδεση βασικής πρόσβασης (Basic Rate Access, BRA) και η διασύνδεση πρωτεύουσας πρόσβασης (Primary Rate Access, PRA). Το ISDN περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1988 στην κόκκινη βίβλο του ITU-T. Η σπουδαιότητα του ISDN έχει ως ένα βαθμό επισκιαστεί από την ανάπτυξη και ευρεία εφαρμογή του ADSL. Στην Ελλάδα, υπηρεσίες ISDN παρέχει ο ΟΤΕ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεφωνία Κατηγορία:Πρόσβαση στο διαδίκτυο
Τεκές Μπουνταλά Χότζα
Ο Τεκές Μπουνταλά Χότζα (τουρκικά: Budala Hoca Tekkesi) υπήρξε ένας χώρος συνάθροισης Μπεκτασήδων δερβίσηδων (τεκές) κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και βρίσκεται στο χωριό Θέρμες Ξάνθης στη Θράκη. Ο τεκές βρίσκεται στα σύνορα Ελλάδας - Βουλγαρίας, περίπου 40 χιλιόμετρα οδικώς από την Ξάνθη.
Περιγραφή
Το κτήριο του τεκέ περιλαμβάνει δύο χώρους, ένα τουρμπέ (οθωμανικό ταφικό μνημείο) και το χώρο συνάθροισης. Ο χώρος του τεκέ ανακαινίστηκε πρόσφατα με χρηματοδότηση από τη Σαουδική Αραβία. Η ανακαίνιση, σύμφωνα με τον ιστορικό-οθωμανολόγο Χίθ Λόουρι από το Πανεπιστήμιο Πρίνστον΄, κατέστρεψε την αρχική μορφή του τεκέ και χρησιμοποιήθηκαν πλακάκια τύπου Ιζνίκ από την Κιουτάχεια της Τουρκίας. Το μόνο που παρέμεινε με την αρχική μορφή είναι το τρουλωτό χαμάμ.
Στο συγκρότημα του τεκέ ανήκει και ένα τρουλωτό κτήριο που χρησιμοποιείται ως χαμάμ, με νερό από την ιαματική πηγή ζεστού νερού όπου υπάρχει εκεί. Το τρουλωτό χαμάμ βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τον τεκέ δίπλα στις όχθες του ποταμού. Το χαμάμ του τεκέ έχει διαυγές ιαματικό νερό θερμοκρασίας 40-41 βαθμούς κελσίου.
Λεωφόρος Θεμιστοκλή Δέρβη
Η Λεωφόρος Θεμιστοκλή Δέρβη (Themistokli Dervi Caddesi) είναι σημαντικός εμπορικός δρόμος που βρίσκεται στο κέντρο της Λευκωσίας της Κύπρου. Η λεωφόρος  φιλοξενεί μια σειρά από διεθνώς αναγνωρισμένα εμπορικά σήματα. Περιλαμβάνει επίσης πολλές καφετέριες και εστιατόρια. Έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους πιο διάσημους δρόμους της Ανατολικής Μεσογείου με μια εξαιρετική ανάπτυξη τα τελευταία 5 χρόνια. Υπάρχουν 3 θέσεις στάθμευσης δίπλα από την λεωφόρο. Επίσης, φιλοξενεί τα κεντρικά γραφεία της Τράπεζας Πειραιώς Κύπρου (πρώην Arab Bank).
Γκαλερί
Κατηγορία:Οδοί της Λευκωσίας
Blacksmith Scene
To Blacksmith Scene (αγγλ. στιγμιότυπο σε σιδεράδικο) είναι ιστορική αμερικάνικη ταινία μικρού μήκους του έτους 1893. Είναι η πρώτη εμπορική ταινία που γυρίστηκε για δημόσια προβολή.
Πλοκή
Η ταινία έχει διάρκεια ενός λεπτού. Παρουσιάζει τρεις σιδεράδες την ώρα που δουλεύουν. Δύο στέκουν ο ένας απέναντι από τον άλλο με το αμόνι στη μέση και σφυρηλατούν ένα πυρωμένο σίδερο που κρατάει ο τρίτος. Μετά από μερικά χτυπήματα, ο μεσαίος σιδεράς βάζει πάλι το σίδερο στην φωτιά για να αναπυρώσει, ενώ οι δύο άλλοι κάνουν ένα μικρό διάλειμμα πίνοντας μια γουλιά μπύρα από το μπουκάλι. Ο τρίτος επιστρέφει, και η σφυρηλάτηση συνεχίζεται.
Εμπορική εκμετάλλευση
Η ταινία είναι η πρώτη που γυρίστηκε για την εμπορική δημόσια προβολή. Η μηχανή προβολής λεγόταν Κινητοσκόπιο, και ήταν εφεύρεση των Έντισον και Ντίκσον.
Βραβεύσεις
Έχει καταγραφεί στον κατάλογο των σημαντικότερων κινηματογραφικών έργων αμερικάνικης παραγωγής, το National Film Registry.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1893 Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1971
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1971 (αγγλικά: 1971 10m European Shooting Championships) ήταν η πρώτη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής 10 μέτρων, που διεξήχθη από την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Σκοποβολής. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Μεζιμπόρι (Meziboří), στην Τσεχοσλοβακία από την Τρίτη 16 έως και το Σάββατο 20 Μαρτίου του 1971. Διεξήχθησαν 4 αγωνίσματα ανδρών, 4 γυναικών και αγωνίσματα εφήβων. Πρωταθλήτρια χώρα αναδείχθηκε η Σοβιετική Ένωση κατακτώντας 5 χρυσά, 4 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Ρουμανία με 1 χρυσό, 1 ασημένιο και 2 χάλκινα και την τρίτη η Τσεχοσλοβακία με 1 χρυσό και 1 χάλκινο μετάλλιο.
Ανδρών
1971 | 1972 | 1973 thumb|O πρωταθλητής στο αεροβόλο τουφέκι 40 βολών ομαδικό, [[Βιτάλι Παρκίμοβιτς.]]
Γυναικών
1971 | 1972 | 1973
Ζοζέ Μάριο Βαζ
Σπουδές και προσωπική ζωή
Είναι γνωστός με το παρατσούκλι «Jomav», και γεννήθηκε το 1957, γιος του Μάριο Βαζ και της Αμέλια Γκόμες, έξω από την πόλη Κασέ της βόρειας Γουινέας-Μπισσάου. Είναι παντρεμένος και έχει 3 παιδιά. Σπούδασε οικονομολόγος στο Γραφείο Οικονομικών Μελετών της Τράπεζας της Πορτογαλίας στη Λισαβόνα το 1982. Το 2004 εξελέγη δήμαρχος της πόλης Μπισσάου, αξίωμα που είχε ως το διορισμό του ως υπουργού Οικονομικών.
Προεδρικές εκλογές 2014
Στον πρώτο γύρο των εκλογών στις 13 Απριλίου 2014 συγκέντρωσε 40,9% των ψήφων και προκρίθηκε στον τελικό γύρο, όπου επικράτησε του δεύτερου σε ψήφους, Νούνο Γκόμες Ναμπιάμ, ο οποίος υποστηρίχθηκε από το στρατό. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2014, με ποσοστό 61,9% των ψήφων. Παρότι ο Γκόμες Ναμπιάμ αμφισβήτησε το αποτέλεσμα στην αρχή, παραδέχτηκε τελικά την εκλογή του αντιπάλου του στις 22 Μαΐου 2014.
Πρόεδρος
Ο Βαζ ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα σε τελετή που παρακολούθησαν 10 Αφρικανοί ηγέτες, στις 23 Ιουνίου 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γουινέας-Μπισσάου
Βσέβολοντ Γ΄ του Βλαντίμιρ
Ο Βσέβολοντ Γ' Γιούργεβιτς (Все́волод Ю́рьевич Большо́е Гнездо́, 1154 - 15 Απριλίου 1212) ήταν μέγας πρίγκιπας του Βλαντίμιρ. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης ηγεμονίας του (1176-1212), η πόλη έφτασε στο απόγειο της δόξας της.
Η ζωή του
Ήταν γιος του Γιούρι Α΄ του Κιέβου και της 2ης συζύγου του Ελένης από την Κωνσταντινούπολη, που μάλλον είναι η κόρη του σεβαστοκράτορα Ισαακίου Κομνηνού, γιου του Αλεξίου Α' Κομνηνού αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Βαπτίσθηκε Δημήτριος και ο πατέρας του σε ανάμνηση ίδρυσε την πόλη Dmitrov. Έζησε τα νεανικά του έτη στην αυτοκρατορική αυλή της Κωνσταντινούπολης και κατά την επιστροφή του στη Ρωσία επισκέφθηκε το 1170 την Τιφλίδα, όπου νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα της Οσετίας.
Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο ομομήτριο αδελφό του Μιχαήλ ως πρίγκιπας του Βλαντίμιρ. Υπέταξε αμέσως τους ισχυρούς βογιάρους, εναντίον των οποίον αγωνιζόταν ο Μιχαήλ, και αντιμετώπισε συστηματικά τους Βουλγάρους του Βόλγα. Εγκατέστησε υποτελή πρίγκιπα στο Νόβγκοροντ και πάντρεψε μια κόρη του με τον μέγα πρίγκιπα του Κιέβου. Ήταν αμείλικτος στους ανυπάκουους: το 1180 εκτόπισε τον πρίγκιπα του Ριαζάν και το ίδιο το 1187. Το 1207 κατέστρεψε έως εδάφους τις πόλεις Ριαζάν και Μπέλγκοροντ. Η Ιστορία της εκστρατείας του Ιγκόρ' που γράφτηκε στην εποχή του, τον επαινεί αναφέροντας: "πρίγκιπα Βσέβολοντ! πέταξε στο χρυσό Κίεβο και εξασφάλισε τον πατρικό θρόνο. Ο στρατός σου με τα κουπιά του μπορεί να κάνει σταγόνες τον Βόλγα και με τα κράνη του να αδειάσει τον Ντον". Ασχολήθηκε με την πρωτεύουσά του Βλαντίμιρ, εξωραΐζοντάς την με οικοδομήματα. Η σύζυγός του Μαρία, που αφιερώθηκε σε έργα ευσέβειας ιδρύοντας μοναστήρια, έγινε αγία από τη Ρωσική Εκκλησία.
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Μαρία Σβαρνόβνα πριγκίπισσα της Οσετίας ή της Γεωργίας είχε τουλάχιστον 14 τέκνα, γι'αυτό και το παρωνύμιό του ο πολύτεκνος. Τα σημαντικότερα αυτών είναι:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
Άγιος Βασίλειος Ρεθύμνης
Ο Άγιος Βασίλειος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Α΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων.
Γενικά στοιχεία
Ο Άγιος Βασίλειος είναι κτισμένος σε υψόμετρο 310 μέτρων, σε απόσταση 23 χλμ. από την πρωτεύουσα του νομού, Ρέθυμνο. Το όνομα φαίνεται να προήλθε από την ομώνυμη εκκλησία του χωριού.
Αναφορά στον οικισμό, γίνεται ήδη από βενετική απογραφή του 1583, η οποία κατέγραψε 136 κατοίκους. Επί τουρκοκρατίας το χωριό ονομαζόταν "Νεύς Άγιος Βασίλειος". Σύμφωνα με απογραφή των οθωμανικών αρχών του 1650, αποτελούσε πρωτεύουσα του ομώνυμου ναχιγιέ και είχε έκταση 19 σπιτιών, αποτελώντας παράλληλα και χάσι του µπεηλέρµπεη Κρήτης. Το 1670 από τους 23 κατόχους γης, οι εννιά ήταν μουσουλμάνοι ενώ το χωριό βρισκόταν πια στην κυριότητα του σαντζάκµπεη του Ρεθύµνου. Σύμφωνα με την οθωμανική απογραφή του 1881, ο Άγιος Βασίλειος είχε πληθυσμό 84 κατοίκων, από τους οποίους οι 9 ήταν μουσουλμάνοι. Το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στο χωριό ζούσαν 20 ελληνικές οικογένειες. Το 1900, σύμφωνα με την επίσημη απογραφή της Κρητικής Πολιτείας, στο χωριό ζούσαν 116 κάτοικοι.
Στα όρια του οικισμού ξεκινάει το φαράγγι Κακοπέρατος. Σύμφωνα με μια εκδοχή, κοντά στον οικισμό υπήρχε παλαιότερα βυζαντινό φρούριο με το όνομα Κάτω Σύβριτος, του οποίου η θέση δεν έχει προσδιοριστεί.
Διοικητικά, ο Άγιος Βασίλειος αποτέλεσε από το 1913 μέχρι το 1997 κοινότητα του δήμου Αγίου Βασιλείου ενώ από το 1997 μέχρι και το 2011 αποτέλεσε τμήμα του καποδιστριακού δήμου Φοίνικα. Με βάση την τωρινή διοικητική διαίρεση του σχεδίου «Καλλικράτης», ο οικισμός συμπεριλαμβάνεται εντός των ορίων του δήμου Αγίου Βασιλείου  πάλι έδρα κοινότητος.
Δείτε: Κοινότητα Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνης
Πηγές
Αγιος Βασίλειος Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
ΝΚ Σάμομπορ
Η ΝΚ Σαμομπόρ είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σαμομπόρ της επαρχίας Ζάγκρεμπ. Η ομάδα αγωνίζεται στην Treća HNL, την τρίτη κατηγορία της Κροατίας. Έδρα της ομάδας είναι το Gradski Stadion, με χωρητικότητα 5000 θέσεις. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το κίτρινο.
Προεδρικές εκλογές στο Πράσινο Ακρωτήριο (2016)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Πράσινο Ακρωτήριο στις 2 Οκτωβρίου 2016. Πρόεδρος εξελέγη ξανά ο Ζόρζε Κάρλος Φονσέκα από το Κίνημα για Δημοκρατία (MpD) με ποσοστό 74,08% των ψήφων.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος του Πρασίνου Ακρωτηρίου εκλέγεται σε δύο γύρους.
Υποψήφιοι
Επικρατέστερος υποψήφιος για την προεδρία ήταν ξανά ο από το 2011 πρόεδρος, Ζόρζε Κάρλος Φονσέκα. Αντίθετα, το κυριότερο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Αφρικανικό Κόμμα για την Ανεξαρτησία του Πρασίνου Ακρωτηρίου (PAICV) δεν κατέβασε υποψήφιο, έπειτα από τη δεινή ήττα που υπέστη στις βουλευτικές εκλογές τον Μάρτιο και στις δημοτικές τον Σεπτέμβριο. Ο Φονσέκα, υποστηριζόμενος από το MpD, αναμετρήθηκε με δύο ανεξάρτητους υποψηφίους, τους Ζοακίμ Μοντέιρο και Αλμπερτίνο Γκράσα.
Εκστρατεία
Η προεκλογική εκστρατεία διακόπηκε προσωρινά στις 22 Σεπτεμβρίου έπειτα από τον θάνατο του πρώην προέδρου της χώρας, Αντόνιο Μασκαρένιας Μοντέιρο. Ο εκλιπών ήταν ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της χώρας και επίσης μέλος του MpD. Διακόπηκαν όλες οι δημόσιες εκδηλώσεις και προεκλογικές συγκεντρώσεις για ένα τετραήμερο ως τις 26 Σεπτεμβρίου.
Αντιδράσεις
Οι παρατηρητές από την Αφρικανική Ένωση τόνισαν ότι οι εκλογές ήταν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα εκλογών με διαφάνεια.
Παραπομπές
2016 προεδρικες
Νικόλαος Λάβδας
Ο Νικόλαος Λάβδας (Πίτροφος Άνδρου, 1879 - Αθήνα 30 Μαρτίου 1940) ήταν Έλληνας μουσικός και διευθυντής της Αθηναϊκής Μαντολινάτας.