cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όσκοι
Ουόλσκοι
Οι Οροθέσιοι εμφανίστηκαν άλλη μια φορά σε μια προσπάθεια τους να υποστηρίξουν τους Ουόλσκους που δέχτηκαν επίθεση από τους Ρωμαίους (495 π.Χ.), τους έστειλαν απεσταλμένους και τους ζήτησαν να αποχωρήσουν από τα εδάφη των Ουόλσκων. Ο Ρωμαίος Ύπατος τους συνάντησε και τους "ισοπέδωσε με μια μάχη", από τότε δεν ακούστηκαν ποτέ οι Όσκοι για έναν αιώνα. Η αρχή του τέλους για τους Όλσκους ξεκίνησε όταν ήθελαν να επέμβουν μετά από μια περίοδο αστάθειας που ακολούθησε τη μεγάλη νίκη των Ρωμαίων απέναντι στην ορεινή φυλή Βόλσκι. Οι Ρωμαίοι κυρίευσαν, ισοπέδωσαν το ορεινό Σάτρικον (346 π.Χ.) και πούλησαν τους 4.000 πολεμιστές στη δουλεία. Οι Οροθέσιοι αποφάσισαν να στείλουν στρατό εναντίον των Ρωμαίων, εκείνοι με τη σειρά τους το είδαν σαν μια μεγάλη συνομωσία απέναντι στη Λατινική Λίγκα. Ο Ρωμαίος Λεύκιος Φούριος Κάμιλλος συγκρότησε στρατό με τον οποίο συνέτριψε τους Οροθέσιους, "ο πόλεμος τελείωσε μόνο σε μία μάχη", οι Ρωμαίοι ολοκλήρωσαν την κατάκτηση των Βόλσκων.
Α΄ Σαμνίτικος Πόλεμος
Οι Σαμνίτες προχώρησαν σε μια αδικαιολόγητη επίθεση στους Σιδικίνους που ζήτησαν στρατιωτική βοήθεια από την Καμπανία, μετά από δύο ήττες και αφού έχασαν την πρωτεύουσα Καπούα ζήτησαν με εκκλήσεις βοήθεια από τη Ρώμη. Η Γερουσία έκανε δεκτά τα αιτήματα τους από φόβο μήπως οι κάτοικοι της Καμπανίας συμμαχήσουν με τους Βόλσκους, ζήτησε από τους Σαμνίτες να αποχωρήσουν από την Καμπανία, εκείνοι το αρνήθηκαν με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ο "Α΄ Σαμνίτικος Πόλεμος" (343 π.Χ. - 341 π.Χ.). Ο λαός δέχτηκε θερμά την ανακήρυξη του πολέμου, δύο Ρωμαϊκοί στρατοί απεστάλησαν στο Σάμνιον και την Καμπανία, για δύο χρόνια οι Ρωμαίοι είχαν μόνο νίκες. Οι Σαμνίτες δέχτηκαν να συνθηκολογήσουν με τον όρο να μπορούν να συνεχίσουν τον πόλεμο απέναντι στους Σιδικίνους, οι Ρωμαίοι δεν μπορούσαν να αρνηθούν επειδή η αρχική συμφωνία είχε προβλέψει την Καμπανία και όχι τους Σιδικίνους.
Λατινικοί πόλεμοι
Ο πόλεμος ξεκίνησε πάλι, οι Σαμνίτες επιτέθηκαν ξανά στους Σιδικίνους, εκείνοι κατέφυγαν ξανά για βοήθεια στη Ρώμη αλλά τους απάντησε ότι το αίτημα τους ήταν αργοπορημένο, οι Σιδικίνοι έκαναν νέα συμμαχία με την Καμπανία και λεηλάτησαν το Σάμνιον. Οι Σαμνίτες προχώρησαν σε νέο αίτημα στους Ρωμαίους τους ρώτησαν αν έχουν πραγματικά την εξουσία στην Καμπανία, οι Ρωμαίοι απάντησαν ότι δεν είναι στο χέρι τους να διαλύσουν οποιαδήποτε συμμαχία των Καμπανών με τους Λατίνους. Οι Λατίνοι πήραν θάρρος από την ουδετερότητα των Σαμνιτών και αποφάσισαν να κηρύξουν τον πόλεμο στη Ρώμη, οι Ρωμαίοι έμαθα τα σχέδια τους και τους κάλεσαν στη Γερουσία για εξηγήσεις. Οι Λατίνοι τους απάντησαν ότι θα δεχτούν την υποταγή στους Ρωμαίους υπό τον όρο οι μισοί Γερουσιαστές να είναι Λατίνοι. Ο Ύπατος Τίτος Μάνλιος Τορκουάτος άκουσε τα αιτήματα των Λατίνων και δήλωσε εξοργισμένος ότι αν οι Ρωμαίοι δεχτούν τα αιτήματα θα σκοτώσει ο ίδιος με το σπαθί του όποιον Λατίνο συναντήσει στη Γερουσία. Την ίδια στιγμή για ανεξήγητους λόγους ένας Λατίνος απεσταλμένος ο Λεύκιος Ανναίος γλίστρησε μπροστά στο άγαλμα του Γιούπιτερ και έσπασε το κεφάλι του, αμέσως μετά μια καταιγίδα έπληξε την αίθουσα της Γερουσίας. Οι Ρωμαίοι το θεώρησαν κακό οιωνό, συμμάχησαν ξανά με τους Σαμνίτες και κήρυξαν τον πόλεμο στους Λατίνους, ακολούθησε ο "Λατινικός Πόλεμος" (340 π.Χ. - 338 π.Χ.). Σε μια μεγάλη σειρά από μάχες οι Ρωμαίοι νίκησαν τους Λατίνους και υπέταξαν τις φυλές τους. Ο Ύπατος Λεύκιος Φούριος Κάμιλλος ρώτησε τη Γερουσία "Θέλετε να σφάξετε έναν ολόκληρο λαό που παραδόθηκε με τη θέληση του ή να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των προγόνων μας που τους ενσωμάτωσαν και γίναμε ισχυρότεροι;". Οι Ρωμαίοι αποφάσισαν να επιβάλουν διαφορετικούς όρους στις Λατινικές πόλεις, άποικοι εγκαταστάθηκαν σε ολόκληρο το Λάτιο.
Πτώση των Σιδικίνων
Οι Οροθέσιοι και οι Σιδικίνοι δέχτηκαν διαφορετικές συνθήκες, οι Σιδικίνοι επιτέθηκαν ξανά στους Οροθέσιους χωρίς κανέναν λόγο όπως γράφει ο Τίτος Λίβιος (337 π.Χ.). Οι Ρωμαίοι έκριναν ότι ήταν στους όρους της συνθήκης να προχωρήσουν σε επίθεση αλλά οι Οροθέσιοι εγκατέλειψαν την Καμπανία και εγκαταστάθηκαν σε ένα ορεινό οχυρό τη Σύεσσα. Τα μετέπειτα γεγονότα βοήθησαν τη σύγκρουση αφού οι Αύσονες του Καλαί συμμάχησαν με τους Σιδικίνους, οι Ρωμαίοι έστειλαν στρατό με τον Ύπατο Μάρκους Βαλέριους Κορβίνος να πολιορκήσει το Κάλα. Αφού πληροφορήθηκε από έναν αιχμάλωτο ότι οι κάτοικοι κοιμούνταν σε κατάσταση μέθης μπόρεσε εύκολα να λεηλατήσει την πόλη και να διαλύσει τη φρουρά. Η Σύγκλητος αποφάσισε να στείλει 2.500-εποίκους με διακριτές εκτάσεις γης, οι Αύσονες δεν εμφανίστηκαν ξανά. Μετά την πτώση του Κάλα ο ρωμαϊκός στρατός επιτέθηκε στους Σιδικίνους που εξοπλίστηκαν με έναν μεγάλο στρατό στο Τεανό. Ο Τίτος Λίβιος δεν παρέχει αναλυτικά την εξέλιξη της επιχείρισης αλλά ο ρωμαϊκός στρατός επλήγη από ελονοσία αλλά παρέμεινε στους Σιδικίνους. Ο Τίτος Λίβιος αλλάζει κατόπιν την αφήγηση του και προετοιμάζεται για τα γεγονότα που θα οδηγήσουν στον Β΄ Σαμνίτικο Πόλεμο (326 π.Χ. - 304 π.Χ.). Οι Σιδικίνοι δεν εμφανίστηκαν ποτέ ξανά στην ιστορία αλλά το Τεανό πήρε το όνομα "Τεανό Σιδικικόν" και γνώρισε μεγάλη ευημερία. Ο Σμιθ γράφει ότι γύρω στα 334 π.Χ. οι Σιδικίνοι παραδόθηκαν στους Ρωμαίους και εκρωμαίστηκαν αλλά εξηγήσεις από τον Λίβιο δεν υπάρχουν.
Πηγές
Οσκιοι Οσκιοι Οσκιοι Οσκιοι
Δημήτριος Βούλγαρης
Ο Δημήτριος Βούλγαρης (Ύδρα, 20 Δεκεμβρίου 1802 - Αθήνα, 29 Δεκεμβρίου 1877) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα. Διετέλεσε 8 φορές πρωθυπουργός σε διάστημα μίας 20ετίας, για 6 χρόνια και 1 μήνα συνολικά. Ήταν γνωστός και με το προσωνύμιο "Τζουμπές", λόγω της μακριάς μπέρτας/μανδύα που συνήθιζε να φοράει, καθώς και για την παροιμιώδη φράση "άστε ντούα" (διότι "έτσι θέλω" εγώ, στα αρβανίτικα), που λέγεται πως απαντούσε όταν του ζητούσαν να δικαιολογήσει τις αποφάσεις του.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στην Ύδρα στις 20 Δεκεμβρίου 1802 και ήταν γιος του Μπέη της Ύδρας Γεωργίου Βούλγαρη. Ο τελευταίος πέθανε όταν ο Δημήτριος Βούλγαρης ήταν δέκα χρονών με αποτέλεσμα να αναλάβουν την επιμέλειά του οι επίτροποι που ορίζονταν από τη διαθήκη του πατέρα του μεταξύ των οποίων ήταν και ο Λάζαρος Κουντουριώτης. Κατά τα εφηβικά χρόνια παρακολούθησε μαθήματα από τον Θεόκλητο Φαρμακίδη και τον Άνθιμο Γαζή. Σε ηλικία μόλις 19 χρονών εξελέγη πρόκριτος της Ύδρας (1821).
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1825 εξελέγη πληρεξούσιος για την Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου και το 1829 για την Δ΄ Εθνοσυνέλευση του Άργους ως πληρεξούσιος Ύδρας. Κατά την καποδιστριακή εποχή συντάχθηκε με τους αντικαποδιστριακούς τηρώντας σκληρή αντιπολιτευτική στάση και λαμβάνοντας μέρος στα γεγονότα της ανταρσίας της Ύδρας ως εκλεγμένος δημογέροντας.
Το 1832 διορίστηκε υπουργός ναυτικών, θέση από την οποία παραιτήθηκε μη δεχόμενος να υποβιβάσει τους αγωνιστές του 1821. Το 1837 εξελέγη δήμαρχος Ύδρας παραμένοντας στον δημαρχιακό θώκο για έξι χρόνια. Το 1845 διορίστηκε γερουσιαστής και δύο χρόνια αργότερα ορκίστηκε υπουργός ναυτικών στην κυβέρνηση Κωλέττη. Τα επόμενα χρόνια ανέλαβε το υπουργείο οικονομικών στην κυβέρνηση Κανάρη (1848) από όπου όμως παραιτήθηκε. Τον Σεπτέμβριο του 1855βανέλαβε να σχηματίσει κυβέρνηση, στην οποία και κράτησε για τον εαυτό του το υπουργείο εσωτερικών. Η κυβέρνηση τελικώς παραιτήθηκε δύο χρόνια αργότερα ύστερα από προσωπική σύγκρουση Βασιλιά - Βούλγαρη και ενώ πριν 13 μήνες είχε κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή κατά τις Εκλογές του 1856 που διεξήγαγε.
Με την έξωση του Όθωνα, ο Βούλγαρης σχημάτισε την επαναστατική κυβέρνηση του 1862, την οποία διοικούσε Επιτροπεία (Ρούφος, Κανάρης, Βούλγαρης) υπό την προεδρία του. Παράλληλα γίνεται αρχηγός της παράταξης των Πεδινών και διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εμφύλια διαμάχη των Ιουλιανών. Τον Φεβρουάριο, μετά τα Φεβρουαριανά παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία για να σχηματίσει πάλι κυβέρνηση τον Οκτώβριο του ίδιου έτους (1863). Το 1865 σχημάτισε βραχύβια κυβέρνηση τριών ημερών και τον Ιανουάριο του 1866 διορίστηκε πρωθυπουργός. Τον Ιανουάριο του 1868 κέρδισε τις εκλογές και σχημάτισε κυβέρνηση διάρκειας ενός έτους. Το 1871 κέρδισε τις εκλογές αναλαμβάνοντας για έβδομη φορά την πρωθυπουργία ενώ τον Φεβρουάριο του 1874 ανέλαβε για τελευταία φορά την πρωθυπουργία. Στις εκλογές που ακολούθησαν βγήκε νικητής ύστερα από παρερμηνεία σχετικού άρθρου του συντάγματος.
Έτσι το 1874, μέσα σε κλίμα πολιτικής αυθαιρεσίας της τότε κυβέρνησης του Δ. Βούλγαρη, ο Χαρίλαος Τρικούπης έγραψε στην εφημερίδα "Καιροί" ένα σαρκαστικό άρθρο με τον τίτλο «Τις πταίει», που δημοσιεύτηκε στις 29 Ιουνίου του 1874, στο οποίο κατήγγειλε το πολιτικό σύστημα της εποχής, αλλά ουσιαστικά κατηγορούσε τον Βασιλιά, επειδή μετά την πτώση του Δεληγιώργη, εξ αιτίας των Λαυρεωτικών, είχε χρήσει κυβέρνηση εκείνη του Βούλγαρη που ήταν μειοψηφίας. Σημειώνεται ότι την εποχή εκείνη με το υφιστάμενο Σύνταγμα κανένα κόμμα δεν μπορούσε να πλειοψηφήσει από μόνο του. Έτσι όλοι οι τότε κυβερνητικοί σχηματισμοί ήταν κυβερνήσεις μειοψηφίας. Ο δε Βασιλιάς, προκειμένου ν' αποφύγει κατάσταση ακυβερνησίας με συνεχείς επαναλαμβανόμενες και ατελέσφορες εκλογές, αναγκαζόταν κάθε φορά να χρίζει κυβέρνηση το κόμμα εκείνο με τη λιγότερη μειοψηφία.
Τον Μάρτιο του 1875 ο Δ. Βούλγαρης διέπραξε εκλογική λαθροχειρία στη Βουλή, γεγονότα που έχουν μείνει στην ιστορία ως με την ονομασία Στηλιτικά. Τελικά με παρέμβαση του Βασιλιά και προ της απειλής του για παραίτηση εκ του θρόνου ακόμα και των ανήλικων τέκνων του ο Δ. Βούλγαρης υποχρεώθηκε σε παραίτηση υπέρ του Χαρ. Τρικούπη. Αλλά και ο τελευταίος λαμβάνοντας εντολή σχηματισμού κυβέρνησης δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την πολυπόθητη πλειοψηφία όπου και παραιτήθηκε υπέρ του Κουμουνδούρου.
Η πρώτη πράξη της νέας κυβέρνησης Κουμουνδούρου ήταν η παραπομπή σε ειδικό δικαστήριο, για έγκλημα σιμωνίας δύο υπουργών του Δ. Βούλγαρη και η καταδίκη τους σε φυλάκιση 1-2 έτη, τα λεγόμενα Σιμωνιακά. Αυτών ακολούθησε άλλο ειδικό δικαστήριο με παραπομπή του ίδιου του Δ. Βούλγαρη και όλων των μελών της τελευταίας κυβέρνησής του για αθέμιτες πολιτικές ενέργειες με τις οποίες στιγμάτισε αυτόν ηθικά, πλην όμως δεν καταδίκασε λόγω μη προβλεπόμενης σχετικής ποινής ή ρήτρας. Η διπλή αυτή καταδίκη, η πρώτη ποινική στον γαμβρό του, η δεύτερη ηθική προς το πρόσωπό του κατέβαλαν ψυχικά τον Δ. Βούλγαρη με συνέπεια να παραιτηθεί και της ενεργού πολιτικής σκηνής και να οδηγηθεί στον πολιτικό θάνατο, στον μαρασμό του οποίου δεν άργησε ν΄ ακολουθήσει και ο φυσικός.
Τελευταία χρόνια και οικογένεια
Μετά την παραίτησή του αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή. Διέμενε στην Αθήνα όπου και πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 1877. Ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Κουντουριώτη, κόρη του Λάζαρου Κουντουριώτη και απέκτησε πέντε παιδιά:
Του εξαδέλφου του Γεωργίου Βούλγαρη δισεγγονός είναι ο Πέτρος Βούλγαρης.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Ιουνιανά Δημητριος Δημητριος Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Δήμαρχοι Ύδρας Κατηγορία:Βουλευτές Ύδρας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Νόσος των Λεγεωνάριων
Η νόσος των Λεγεωναρίων ή λεγεωνέλλωση είναι οξεία νόσος του αναπνευστικού συστήματος που οφείλεται σε λοίμωξη από βακτήρια του γένους Λεγεωνέλλα ή Λεγιονέλλα (Legionella). Περίπου το 90% όλων των λεγεωνελώσεων οφείλονται στο βακτήριο Legionella pneumophila (Λεγεωνέλλα η πνευμονόφιλος), η οποία ευθύνεται για τη νόσο των λεγεωναρίων. Άλλα είδη που προσβάλλουν τον άνθρωπο είναι τα Legionella longbeachae, Legionella feeleii, Legionella micdadei και Legionella anisa, τα οποία προκαλούν τον πυρετό Πόντιακ, μια εμπύρετη αυτοπεριοριζόμενη νόσο που μοιάζει με γρίπη. Η νόσος των λεγεωναρίων έχει θνησιμότητα που μπορεί να φτάσει μέχρι το 15%, ενώ σε νοσηλευόμενους σε νοσοκομεία μπορεί να φτάσει μέχρι το 50% αν τα αντιβιοτικά αργήσουν να χορηγηθούν.
Οι λεγεωνέλλες μεταδίδονται μέσω της εισπνοής ενός εναιώρηματος νερού ή/και χώματος το οποίο έχει επιμολυνθεί με βακτήρια. Ανάμεσα στα περιβάλλοντα που αναπαράγονται είναι οι ψυκτικοί πύργοι, οι υγραντήρες και τα μεγάλα συστήματα κλιματισμού. Το όνομά τους το πήραν επειδή η πρώτη επιδημία έλαβε χώρα το 1976 σε ένα ξενοδοχείο στη Φιλαδέλφια των ΗΠΑ, όπου συνεδρίαζε η Λεγεώνα της Αμερικής. Περιστατικά λεγεωνελλώσεων έχουν καταγραφεί σε όλο το κόσμο. Αν και μπορεί να εκδηλωθεί όλο το χρόνο, είναι συχνότερη κατά το καλοκαίρι και το φθινόπωρο.
Αλέκα Κανελλίδου
Η Αλέκα Κανελλίδου (Αθήνα, 29 Ιανουαρίου 1946) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.
Νόσος των Λεγεωνάριων
Δεν υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο. Η πρόληψη εξαρτάται από την καλή συντήρηση των συστημάτων νερού. Η θεραπεία της νόσου των Λεγεωνάριων γίνεται με αντιβιοτικά. Οι συνιστώμενοι παράγοντες περιλαμβάνουν φθοροκινολόνες, αζιθρομυκίνη ή δοξυκυκλίνη. Συχνά απαιτείται νοσηλεία. Ο αριθμός των περιπτώσεων που εμφανίζονται παγκοσμίως δεν είναι γνωστός. Η νόσος των λεγεωνάριων είναι η αιτία για περίπου 2–9% των περιπτώσεων πνευμονίας που αποκτώνται εκτός νοσοκομείου. Υπολογίζεται ότι 8.000 έως 18.000 περιπτώσεις ετησίως στις Ηνωμένες Πολιτείες απαιτούν νοσηλεία. Οι επιδημίες αντιπροσωπεύουν μειοψηφία των περιπτώσεων.
Αλέκα Κανελλίδου
Γεννήθηκε στην Πλάκα και μεγάλωσε μέσα σε οικογένεια μουσικών. Είναι κόρη του βιολιστή Γιάννη Κανελλίδη.
Στα 17 της χρόνια, ενώ ήταν ακόμη μαθήτρια, αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με το τραγούδι. Λόγω της αγάπης της για την τζαζ ασχολήθηκε κυρίως με το ξένο ρεπερτόριο.
Νόσος των Λεγεωνάριων
Παραπομπές
Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες Κατηγορία:Παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος
Αλέκα Κανελλίδου
Έγινε γνωστή από το τραγούδι «Crazy Girl» στη ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη Οι θαλασσιές οι χάντρες (1967), όπου ντουμπλάρει την Ζωή Λάσκαρη.
Το 1974 η Κανελλίδου διακρίθηκε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το Βραβείο Ερμηνείας, ερμηνεύοντας το τραγούδι «Άσε με να φύγω», μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της. Είχε συμμετάσχει στο Φεστιβάλ άλλες τρεις φορές το 1966, το 1968, το 1972.
Σότα Γκριγκαλασβίλι
Ο Σότα Γκριγκαλασβίλι είναι γεωργιανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του πλάγιου μέσου. Αγωνίζεται στη Νέα Σαλαμίνα.
Έχει 9 συμμετοχές με την Εθνική Γεωργίας.
Αλέκα Κανελλίδου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Σότα Γκριγκαλασβίλι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γεωργίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Τιφλίδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλάνια Βλαντικαφκάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γεωργίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ ΣΚΑ-Ενέργκια Χαμπάροφσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Άχνας
Πείραμα
Ως πείραμα χαρακτηρίζεται η οποιαδήποτε έμπρακτη δοκιμή ή εφαρμογή θεωρίας προς άσκηση ή μελέτη και γενικά ο κάθε έλεγχος της θεωρητικής γνώσης. Ειδικότερα όμως πείραμα λέγεται η υπό του ανθρώπου μεθοδική αναπαραγωγή ενός φαινομένου με στόχο την εξακρίβωση της φύσης του, των αιτιών που το προκαλούν και των νόμων από τους οποίους διέπεται αυτό το φαινόμενο. Γενικά το πείραμα αποτελεί μέθοδο της επιστημονικής έρευνας, εξ ου καλούμενη και πειραματική μέθοδος. Ο ερευνητής που διεξάγει πείραμα ονομάζεται πειραματιστής, αλλά και πειραματικός. Το πείραμα καθώς και η παρατήρηση αποτελούν τις δύο ερευνητικές μεθόδους των καλουμένων Εμπειρικών επιστημών.
Πλεονεκτήματα
Το πείραμα συμπληρώνει την παρατήρηση και παρέχει γνωστικό υλικό με το οποίο ο ερευνητής - επιστήμονας έχει τουλάχιστον την ευκαιρία να παρακολουθήσει πλευρές του φαινομένου που ίσως στη φύση, του είναι αδύνατον. Το πείραμα εκτός της έκδηλης αναγκαιότητάς του, ως εργαλείο έρευνας, εμφανίζει και τα ακόλουθα σημαντικά πλεονεκτήματα, ειδικότερα στην επιστημονική έρευνα :
Γενικά τα πειράματα πραγματοποιούνται κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες, όπως ακριβώς εκείνες των Εργαστηρίων. Κατά τη διάρκεια δε αυτών πραγματοποιούνται διάφορες μετρήσεις, δηλαδή αντιστοιχίες φυσικών ποσοτήτων σε συγκεκριμένους αριθμούς (αριθμητικές τιμές) μετά από σύγκριση αυτών με πρότυπες ποσότητες, ίδιων μεγεθών, που έχουν γίνει αποδεκτές ως μονάδες. Σε όλες όμως τις μετρήσεις συνυπάρχουν σφάλματα που αποτελούν και τις σχετικές ανακρίβειες των μετρήσεων. Τα σφάλματα αυτά προέρχονται από τρεις παράγοντες που μπορεί και να συνυπάρξουν, το σφάλμα των οργάνων, το σφάλμα του παρατηρητή και οι συνθήκες του περιβάλλοντος.
Ειδικότερα στις επιστήμες συμπεριφοράς η πειραματική μέθοδος καταλαμβάνει ιδιαίτερη σημαντική θέση με γενικευμένη χρήση. Χρησιμοποιείται ευρύτατα από ψυχολόγους και ψυχαναλυτές, κοινωνιολόγους, εγκληματολόγους κ.λπ. καθώς και σε πεδία πειραματικής παιδαγωγικής και ψυχοκοινωνιολογίας. Μάλιστα θεωρείται ως η μοναδική μέθοδος, επαλήθευσης ή όχι παρατήρησης θεμελιώνοντας αδιάσειστα την ψυχολογική επιστήμη, καθώς και την γενικότερη προαγωγή των επιστημών συμπεριφοράς, δημιουργώντας αλλά και σφυρηλατώντας ενότητες συναφών κοινωνικών κλάδων.
Παρά ταύτα για την πειραματική αυτή μέθοδο στην έρευνα ψυχολογικών φαινομένων πολλοί έχουν ασκήσει ενάντια κριτική. Στη πλειονότητά τους οι επικριτές ουσιαστικά αντιπαραβάλουν επιμερισμένους τρόπους δικής τους επιστημονικής επιλογής. Γεγονός πάντως είναι ότι η πειραματική μέθοδος και στους κλάδους αυτούς συνεχώς τελειοποιείται, και διαφοροποιείται από τις άλλες μεθόδους έρευνας.
Είδη πειραμάτων
Βασική διάκριση των πειραμάτων, λαμβάνοντας υπόψη το πεδίο έρευνας, είναι τα πειράματα των θετικών Επιστημών, καλούμενα γενικά επιστημονικά πειράματα καθώς και εκείνα που αφορούν έρευνες συμπεριφοράς, των Συμπεριφορικών επιστημών, (Κοινωνιολογίας, Ψυχολογίας κ.λπ.). Άλλη διάκριση αυτών λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό ερευνητών, τον τόπο και τον τρόπο διεξαγωγής, είναι αντίστοιχα: ατομικά, ή ομαδικά (πειραματικές ομάδες), εργαστηριακά, στατιστικά, φυσικά, καθώς και τα λεγόμενα πειράματα δοκιμής και λάθους. Επίσης σοβαρή διάκριση των πειραμάτων είναι και αυτή που γίνεται λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές επί των οποίων βασίζονται. Πολλοί τις αρχές αυτές χαρακτηρίζουν ως επιμέρους μεθόδους, οι οποίες και είναι:
Παρά των παραπάνω ο όρος πείραμα χρησιμοποιείται πολλές φορές με πιο γενικευμένη έννοια κυρίως στην εφαρμογή μιας σκόπιμης καινοτομίας, ειδικότερα όταν υπονοείται εισαγωγή δοκιμαστικής εφαρμογής επί κάποιας προσδοκίας, όπου τα αποτελέσματα στη περίπτωση αυτή παρακολουθούνται κατά την εφαρμογή.
Σχέση παρατήρησης - πειράματος
Στο σημείο αυτό αξίζει ν΄ αναφερθεί η διάκριση μεταξύ παρατήρησης και πειράματος. Η άποψη ότι δεν υφίσταται ουσιαστική διαφορά μεταξύ παρατήρησης και πειράματος ανήκει σήμερα στο παρελθόν. Αυτό που ισχύει σήμερα είναι ότι και οι δύο αυτές έννοιες βρίσκονται πολύ κοντά μόνο από μεθοδολογική άποψη με σαφή όμως όρια η καθεμία σε ερευνητικό πεδίο. Και οι δύο αποτελούν μεθόδους έρευνας ("πειραματικής", ή "μη-πειραματικής") με χρήση κάποιων μεταβλητών που διατηρούν κάποια συνάφεια μεταξύ τους (οι μεταβλητές). Και στις δύο περιπτώσεις προηγείται η εκλογή του αντικειμένου που θα μελετηθεί και η οποία καθορίζεται από τις σχέσεις που υφίστανται μεταξύ του αντικειμένου ή γεγονότος και στην αναμονή της όποιας επιδίωξης. Το πείραμα εν προκειμένω προετοιμάζει, ή ως ένα βαθμό προσδιορίζει την έκταση της παρατήρησης, ενώ από μόνη της η παρατήρηση δεν μπορεί να προσδιορίσει την έκταση του ενδιαφέροντος. Τόσο όμως στη παρατήρηση όσο και στο πείραμα ο παρατηρητής / ερευνητής θέτει κάποιο ερώτημα όπου στη παρατήρηση μπορεί να είναι γενική και αόριστη που την απάντηση να μη γνωρίζει παρά μόνο ως εξίσου γενική και αόριστη, ενώ αντίθετα στο πείραμα ο ερευνητής θέτει ερώτημα υπό μορφή "υπόθεσης", δηλαδή κάποιας εικασίας, βασισμένη σε σχέσεις γεγονότων που εμπλέκονται στη πειραματική έρευνα.
Από το σημείο όμως αυτό και μετά, στην παρατήρηση εξετάζονται αντικείμενα ή γεγονότα όπως αυτά υφίστανται ή συμβαίνουν φυσικά ή συμπτωματικά που τούτο όμως εκφεύγει του πειραματισμού, όπου το παρατήρημα μπορεί να υποστεί σκόπιμες μεταβολές, ή εκθέσεις σε διαφορετικές επιδράσεις με έκδηλη την διαφορετικότητα των μεθόδων. Ειδικότερα το πείραμα προκαλείται και ελέγχεται από τον ερευνητή χάνοντας όμως έτσι την έννοια του αυθόρμητου, ενώ κερδίζει στην ακρίβεια και την αντικειμενικότητα. Ένα επίσης μείον του πειράματος είναι ότι αυτό δεν μπορεί να επεκταθεί απεριόριστα και χρονικά σε παρατηρήσεις συμπεριφορών που είναι ποικιλότροπες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστημονικά πειράματα Κατηγορία:Μέθοδοι επιστημονικής έρευνας
Η γυμνή μάχα
thumb|300px|[[Η ντυμένη μάχα, Φρανθίσκο Γκόγια, λάδι σε μουσαμά 95*190εκ., 1807-1808, Μαδρίτη, Μουσείο ντελ Πράδο]] Η γυμνή μάχα (Ισπανικά: La maja desnuda) είναι μια ελαιογραφία που δημιούργησε ο Ισπανός καλλιτέχνης Φρανθίσκο Γκόγια μεταξύ 1796 και 1798. Το «ταίρι» του πίνακα είναι η ντυμένη μάχα (La maja vestida) και πιθανότατα σχεδιάστηκαν ως ζευγάρι. Ο όρος μάχα αποτελούσε κοινή ονομασία για τους Ισπανούς της εποχής, ανδρών (μάχο) και γυναικών (μάχα), χαμηλών κοινωνικών τάξεων που ξεχώριζαν με το εξεζητημένο ντύσιμό τους και τους τρόπους τους, που ζωγράφισαν αρκετοί ζωγράφοι.
Το Έργο
Ο πίνακας αποτελεί μία από τις διασημότερες εικόνες της γυναικείας ομορφιάς. Η κοπέλα είναι ξαπλωμένη πάνω στο ντιβάνι από πράσινο βελούδο, με μεταξωτά μαξιλάρια και ένα κεντημένο σεντόνι, σχηματίζοντας μία διαγώνιο. Η πρωταγωνίστρια εκτίθεται χωρίς αιδώ. Με τα χέρια ανασηκωμένα πίσω από το κεφάλι κοιτάζει άμεσα τον θεατή και για να υπογραμμιστεί η απουσία οποιασδήποτε αλληγορικής πρόθεσης δεν κρύβει το αιδοίο, που μέχρι τότε απουσίαζε από τους πίνακες. Το φως "αγκαλιάζει" το σώμα, δημιουργεί κοιλοτητες σκιάς, διακλαδίζεται και γίνεται διάφανο. thumb|230px|left|Η Αφροδίτη κοιτάζεται στον καθρέφτη (Αφροδίτη Rokeby), Ντιέγκο Βελάσκεθ, Λάδι σε μουσαμά, 122,5*177εκ., περ.[[1651, Λονδίνο, Εθνική Πινακοθήκη]] Το πιο σημαντικό γυμνό στην ιστορία της ισπανικής τέχνης πριν από τη γυμνή μάχα ήταν η Αφροδίτη Rokeby του Βελάσκεθ. Ο Βελάσκεθ βάζοντας τον νεαρό ερωτιδέα να κρατάει τον καθρέφτη στον οποίο κοιτάζεται η Αφροδίτη, προσέδιδε στον πίνακα μυθολογική χροιά μειώνοντας έτσι την πιθανότητα αντιδράσεων εκ μέρους του εκκλησιαστικού κατεστημένου. 150 χρόνια αργότερα ο Γκόγια δεν αναζητεί πια μυθολογικά προσχήματα. Σε αντιδιαστολή με ό,τι συνέβαινε παλαιότερα με την Αφροδίτη, η οποία εικονιζόταν στη γνωστή ως "αιδήμονα στάση", ή τουλάχιστον φρόντιζε να κοιτάει στο πλάι ή/και να έχει τα μάτια της κλειστά, η γυμνή μάχα παρατηρεί ερευνητικά  αλλά και προκλητικά τον θεατή. Αυτή η δημιουργία είχε σίγουρα ως πηγή έμπνευσης διάσημα γυμνά του Τιτσιάνο και του Βελάσκεθ, αλλά κρυσταλλώνει το νέο πρότυπο της ατομικής ευαισθησίας και του οράματος του καλλιτέχνη, χωρίς προσχήματα και άμυνες, και γι' αυτό θα εκτιμηθεί πολύ από τους καλλιτέχνες του επόμενου αιώνα όπως ο Εντουάρ Μανέ (χαρακτηριστικό παράδειγμα ο πίνακάς του Ολυμπία). Ο πίνακας Η γυμνή μάχα θεωρείται ως ο πρώτος πίνακας της Ευρωπαϊκής τέχνης στον οποίο απεικονίζεται η ηβική τρίχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Φρανθίσκο Γκόγια Κατηγορία:Εκθέματα του Μουσείου του Πράδο (Μαδρίτη) Γυμνη μαχα
Σαλμονέλα
right|thumb|200px|Το βακτήριο της σαλμονέλας (με κόκκινο χρώμα) Η σαλμονέλα ή σαλμονέλλα είναι ένα γένος παθογόνων ραβδόμορφων κινητών βακτηρίων (εξαιρέσεις τα μη κινητά Salmonella ορότυπος Gallinarum και Salmonella ορότυπος Pullorum), που προκαλεί ποικίλες ασθένειες στο έντερο και το στομάχι. Οι ασθένειες αυτές ονομάζονται σαλμονέλλωση. Οι δύο κυριότερες κατηγορίες σαλμονέλας είναι η τυφική και η μη τυφική σαλμονέλλωση. Η σαλμονέλα προκαλείται, όταν το μικρόβιό της διεισδύσει στο επιθήλιο του λεπτού εντέρου και προκαλέσει φλεγμονή, με αποτέλεσμα -σύμφωνα με στοιχεία- να παραχθεί μια εντεροτοξίνη στα εντερικά κύτταρα. Η ασθένεια αυτή προέρχεται συνήθως από το νερό, το χώμα, τα έντομα, τις επιφάνειες εργοστασίων και κουζινών, τα ζωικά περιττώματα και τα ακατέργαστα κρέατα, πουλερικά και θαλασσινά.
Μη τυφική σαλμονέλλωση
Η μη τυφική σαλμονέλλωση είναι το ηπιότερο εκ των δύο ειδών σαλμονέλλωσης. Ο μικροοργανισμός που την προκαλεί βρίσκεται στα περιττώματα των ζώων και των ανθρώπων. Τα συμπτώματα της μη τυφικής σαλμονέλλωσης είναι ο πυρετός, ο κοιλόπονος και η διάρροια   και γίνονται ορατά από μισή, έως και τρεις ημέρες μετά τη μόλυνση. Ο μέσος χρόνος ανάρρωσης από την ασθένεια αυτή είναι 4 έως 7 ημέρες, χωρίς να είναι αναγκαία η ιατρική παρέμβαση. Σε περίπτωση, όμως, αφυδάτωσης του ασθενούς, ή εξάπλωσης της ασθένειας, είναι απαραίτητη η ενυδάτωση με ενδοφλέβια υγρά.
Τυφική σαλμονέλλωση
Η τυφική σαλμονέλλωση, ευρύτερα γνωστή ως τυφοειδής πυρετός προκαλείται από τα βακτήρια Salmonella Typhi,  Salmonella Paratyphi A, Salmonella Paratyphi B και Salmonella Paratyphi C,  μολύνοντας και αλλοιώνοντας διάφορα όργανα. Αυτή η κατηγορία σαλμονέλας επηρεάζει ολόκληρο τον οργανισμό και όχι απλά τα έντερα, όπως συμβαίνει με την πρώτη κατηγορία, κάνοντας την ασθένεια πολύ πιο επικίνδυνη για τον οργανισμό, έως και θανατηφόρα. Τα συμπτώματα της τυφικής σαλμονέλλωσης είναι τα ίδια με αυτά της μη τυφικής, μόνο που ο πυρετός είναι υψηλότερος, και εξαφανίζεται μετά από τρεις εβδομάδες,  ενώ μόνο στην τυφική συναντώνται και: ναυτία, διάρροια, κοιλιακές κράμπες, πονοκέφαλος,   εμετοί,  εντερική διάτρηση, μηνιγγίτιδα, οστεομυελίτιδα, ηπατομεγαλία, σπληνομεγαλία, ελαττωμένη επιθυμία για φαγητό, εντερική αιμορραγία, στομαχόπονος, ενώ είκοσι με τριάντα ημέρες μετά την προσβολή του οργανισμού, ενδέχεται να υπάρξουν πόνοι στις αρθρώσεις.
Στην προκειμένη περίπτωση, η λήψη φαρμάκων, σε συνδυασμό με την ιατρική παρακολούθηση είναι απαραίτητη. Τα συμπτώματα της τυφικής σαλμονέλλωσης γίνονται ορατά από έξι ώρες, έως και δύο ημέρες μετά την προσβολή του οργανισμού από την ασθένεια και διαρκούν, συνήθως, μία με δύο ημέρες (εκτός του πυρετού). Το βακτηρίδιο Salmonella Typhi, το οποίο είναι το βασικότερο αίτιο του ξεσπάσματος της τυφικής σαλμονέλας, απαντάται μόνο στους ανθρώπους. Ο τυφοειδής πυρετός εμφανίζει ποσοστό θνησιμότητας 10%, έναντι 1% περίπου των υπολοίπων μορφών σαλμονέλλωσης. Υπάρχουν και ασθενείς, οι οποίοι, αν και έχουν υποβληθεί σε θεραπεία, εξακολουθούν να είναι φορείς του μικροβίου αυτού.
Ζωονοσογόνες σαλμονελλώσεις
Τα βακτήρια Salmonella Typhimurium, Salmonella Enteritis ή αλλιώς Salmonella Enteritidis, Salmonella Dublin, Salmonella Infantis, και Salmonella Virchow προκαλούν ασυμπτωματικές λοιμώξεις, οξείες σηψαιμίες και θανάτους στα πτηνά, κυρίως νεαρής ηλικίας, όταν συνυπάρχουν κάτω από δυσμενείς συνθήκες, όπως: η κακή διατροφή, το στρες και οι παρασιτώσεις του εντέρου.
Τύφος των ορνίθων
Ο τύφος των ορνίθων είναι ένα είδος σαλμονέλλωσης, το οποίο απαντάται κυρίως στα πουλερικά. Τα κύρια συμπτώματά του είναι η ανορεξία, η κατήφεια και διάφορα αναπνευστικά προβλήματα. Το αποτέλεσμα του τύφου των ορνίθων είναι οι αιφνίδιοι θάνατοι κυρίως αναπτυσσόμενων και ενηλίκων πτηνών.
Λευκή διάρροια
Η λευκή διάρροια των νεοσσών έχει κύρια χαρακτηριστικά την υψηλή θνησιμότητα, τη διάρροια, την κατήφεια, την ασυνήθιστα αυξημένη επιθυμία για πόση, και διάφορα νευρικά συμπτώματα.
Τρόποι προσβολής
Εφόσον τα βακτήρια της σαλμονέλας υπάρχουν στα περιττώματα των ανθρώπων, είναι εξαιρετικά εύκολο να προσβληθεί κανείς από αυτήν. Για το λόγο αυτό, απαιτείται αυστηρή τήρηση των βασικών κανόνων υγιεινής (σχολαστικό πλύσιμο των χεριών μετά τη χρήση του μπάνιου κλπ.). Σε αντίθετη περίπτωση, τα βακτήρια κατακάθονται και ύστερα εγκαθίστανται ολοκληρωτικά στον οργανισμό, ο οποίος αποδυναμώνεται και εν τέλει, εξ αιτίας αυτού, ο προσβεβλημένος από την ασθένεια καταλήγει στο κρεβάτι. Κάποια από τα τρόφιμα, που μπορεί να είναι φορείς της σαλμονέλας είναι τα βατραχοπόδαρα, οι καρύδες, οι σάλτσες, το φιστικοβούτυρο, το κακάο, η σοκολάτα, η ζύμη, τα θαλασσινά (ψάρια, γαρίδες), τα γαλακτοκομικά προϊόντα, η ξηρή ζελατίνη, τα λαχανικά, βοδινό κρέας, το κοτόπουλο, το γάλα   και τα αβγά. Τα αβγά, μάλιστα, περιέχουν το βακτήριο Salmonella enterica, στον κρόκο τους, το οποίο καθιστά ιδιαίτερα επικίνδυνη την κατανάλωσή του, όταν αυτό είναι ωμό. Το Salmonella enterica δεν εμπεριέχεται μόνο στα αβγά, αλλά και σε άλλα τρόφιμα. Η προσβολή ενός φαγώσιμου από σαλμονέλα δεν επιφέρει αλλαγές στην όψη και τη μυρωδιά του. Υπάρχουν, βέβαια, και ζωντανοί οργανισμοί-φορείς της σαλμονέλας, όπως τα πουλερικά, οι χοίροι, τα βοοειδή, τα άλογα, οι σκύλοι, οι γάτες, τα άγρια θηλαστικά και πτηνά, τα ερπετά και τα αμφίβια.
Τρόποι πρόληψης
Η αποφυγή κατανάλωσης ωμών τροφίμων, (κρέας, κοτόπουλο, γάλα, λαχανικά, αβγά), το πλύσιμο των χεριών μετά το μαγείρεμα,   η χρήση του μπάνιου μετα από επαφή με οποιοδήποτε ζώο (κυρίως με χελώνες ή κάποιο ερπετό),  το καλό βράσιμο ή ψήσιμο της τροφής, πριν την κατανάλωσή της,  το τακτικό πλύσιμο των μαγειρικών σκευών   και του πάγκου, η αποφυγή επαφής μαγειρεμένων τροφίμων με ακατέργαστα προϊόντα  και η σωστή συντήρηση των τροφών, είναι βασικοί κανόνες για την αποφυγή της προσβολής από τη σαλμονέλλωση, αλλά και άλλων ασθενειών. Eπίσης, το κρέας δεν πρέπει να είναι ροζ, ή κόκκινο στο κέντρο του, το γάλα πρέπει να παστεριώνεται, ενώ τα αβγά δεν πρέπει να είναι υγρά, πριν την κατανάλωσή τους. Το βακτήριο της σαλμονέλας εξουδετερώνεται, όταν εκτεθεί σε θερμοκρασία 70°C.
Τα κατοικίδια ζώα, τα οποία είναι δυνατό να προσβληθούν επίσης από σαλμονελλώσεις, μπορούν να προστατευθούν με την τήρηση των κανόνων της βιοασφαλείας, την κατανάλωση ζωοτροφών, απαλλαγμένων από σαλμονέλα, τον εμβολιασμό τους και τον κτηνιατρικό έλεγχο.
Διάγνωση
Η σαλμονέλα μπορεί να διαγνωσθεί με καλλιέργειες αίματος ή περιττωμάτων.
Aντιβιοτικά, εμβόλια και σαλμονέλα
Τα αντιβιοτικά δε χρησιμεύουν στην καταπολέμηση της μη τυφικής σαλμονέλλωσης, εκτός αν υπάρξει εξάπλωση της ασθένειας εκτός του εντέρου και προσβληθούν τα οστά, ή προκληθεί σηψαιμία. Η σηψαιμία σαλμονέλας είναι ικανή να μολύνει όλα τα συστήματα οργάνων. Σε αυτήν την περίπτωση, ο προσβεβλημένος οργανισμός εμφανίζει σηπτική αρθρίτιδα, μια πολύ επικίνδυνη ασθένεια, η οποία δύσκολα μπορεί να αντιμετωπισθεί και προκύπτει, είτε ταυτόχρονα, είτε είναι επακόλουθο της σηψαιμίας. Σε περίπου 2% των ασθενών, εμφανίζoνται η αντιδραστική αρθρίτιδα Postenteritis και το σύνδρομο Reiter (Ράιτερ), μετά από τρεις εβδομάδες. Δεν υπάρχει εμβόλιο για τη μη τυφική σαλμονέλα.
Συχνότητα
Το 2006, αναφέρθηκαν 160.649 επιβεβαιωμένα κρούσματα σαλμονέλας (ποσοστό εμφάνισης 34,6 περιπτώσεις ανά 100,000 πληθυσμού) στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την πλειονότητα των περιπτώσεων αφορούν, κατά είδος, τα βακτήρια Salmonella Typhimurium και Salmonella Enteritis, ενώ ηλικιακά, άτομα έως 14 ετών.
Ευπαθείς ομάδες
Οι ηλικιωμένοι αποτελούν την πιο ευπαθή ομάδα στη σαλμονέλα  με ποσοστό θνησιμότητας 15%, όταν προσβάλλονται από το βακτηρίδιο Salmonella Dublin και 3,6%, όταν προσβάλλονται από το Salmonella Enteritis. Ακολουθούν τα νήπια και οι χρόνια ασθενείς. Οι ασθενείς του AIDS είναι είκοσι φορές πιο ευάλωτοι στην ασθένεια αυτή, απ' ό,τι ο γενικός πληθυσμός, καθώς προσβάλλονται από την ασθένεια κατ' επανάληψη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εντεροβακτηριοειδή Κατηγορία:Τροπικές ασθένειες
Μαντλέν ντε Σουβρέ
Η Μαντλέν ντε Σουβρέ, Μαρκησία του Σαμπλέ (γαλλικά: Madeleine de Souvré,marquise de Sablé), γνωστή ως Μαντάμ ντε Σαμπλέ (1599 - 16 Ιανουαρίου 1678) ήταν Γαλλίδα διανοούμενη, οικοδέσποινα λογοτεχνικού σαλονιού στο Παρίσι και σημαντική προσωπικότητα στη λογοτεχνική ιστορία της Γαλλίας του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Μαντλέν ντε Σουβρέ γεννήθηκε στο Κάστρο Κουρτανβώ στο Μπεσσέ-συρ-Μπρε το 1599. Ήταν η κόρη του Ζυλ ντε Σουβρέ, Μαρκησίου του Κουρτανβώ, που διετέλεσε οικοδιδάσκαλος του Λουδοβίκου ΙΓ΄ και στρατάρχης της Γαλλίας. Με εξαιρετική μόρφωση, το 1610 η Μαντλέν μπήκε στο βασιλικό περιβάλλον ως κυρία των τιμών της Μαρίας των Μεδίκων.
Το 1614 παντρεύτηκε τον Φιλίπ Εμμανυέλ ντε Λαβάλ, Μαρκήσιο του Σαμπλέ, με τον οποίο απέκτησαν εννέα παιδιά από τα οποία επιβίωσαν τέσσερα. Ο σύζυγος πέθανε το 1640, αφήνοντάς την σε επισφαλείς οικονομικές συνθήκες λόγω του πολυτελούς τρόπου ζωής του.
Η Μαντάμ ντε Σαμπλέ σύχναζε στο λογοτεχνικό σαλόνι της Μαρκησίας ντε Ραμπουγιέ και ήταν συχνά καλεσμένη της Μαντλέν ντε Σκυντερύ στα λογοτεχνικά Σάββατα που οργάνωνε.
Η περίοδος μετά το 1640, σηματοδότησε μια θρησκευτική μεταστροφή. Η Μαντάμ ντε Σαμπλέ άρχισε να συχνάζει όλο και περισσότερο στο παρισινό Μοναστήρι Πορ-Ρουαγιάλ, προπύργιο των Γιανσενιστών.
Με μια φίλη της, την Κόμισσα ντε Σαιν Μωρ, εγκαταστάθηκαν (1648-1655) στη Βασιλική Πλατεία του Παρισιού και ίδρυσαν λογοτεχνικό σαλόνι, το οποίο σύντομα έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή στο Παρίσι και όπου σύχναζαν άνθρωποι των γραμμάτων και του πνεύματος. Η κύρια διασκέδαση του κύκλου της ήταν η επινόηση και ανταλλαγή γνωμικών. Τα Αποφθέγματα του Φρανσουά ντε Λα Ροσφουκώ είναι ένα από τα πιο γνωστά νέα λογοτεχνικά είδη που αναπτύχθηκε στο σαλόνι της. Στη συνέχεια το σαλόνι της μεταφέρθηκε σε διαμέρισμα κοντά το Μοναστήρι Πορ-Ρουαγιάλ (1655-1678).
Πάρις Γεωργακόπουλος
Ο Πάρις Γεωργακόπουλος  (γενν. 23 Ιουνίου 1965) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στην Παναχαϊκή και στον Παναθηναϊκό.
Βιογραφικό
Ο Γεωργακόπουλος γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1965 στην Πάτρα. Προερχόμενος από αστική οικογένεια, με τον πατέρας του να εξασκεί το επάγγελμα του δικαστικού.
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της Παναχαϊκής την δεκαετία του ’70. Αγωνίστηκε ως παίκτης της πρώτης ομάδας από την περίοδο 1981-82 στη Β΄ Εθνική και έπειτα, κάνοντας το ντεμπούτο του σε ηλικία 16 ετών, όντας μαθητής ακόμη. Στην Α΄ Εθνική αγωνίστηκε πρώτη φορά στις 16 Ιανουαρίου 1983. Με την πατραϊκή ομάδα κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής: 1982, 1984, ενώ στο Κύπελλο Ελλάδας το 1983 έφτασε έως τα προημιτελικά του θεσμού.
Το 1986 πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα: 1990, 1991 και τρία κύπελλα: 1988 (δεν έπαιξε στον τελικό), 1989 και 1991 (έπαιξε στον πρώτο από τα δύο ματς του τελικού).
Το 1992 διαφώνησε με την ιδιοκτησία της ΠΑΕ Παναθηναϊκός σχετικά με τη διάρκεια επέκτασης του συμβολαίου του και αποφάσισε να σταματήσει το ποδόσφαιρο σε ηλικία μόλις 27 ετών, δηλαδή πάνω στην ποδοσφαιρική του ακμή.
Αφότου αποσύρθηκε ως ποδοσφαιριστής, συνέχισε τις σπουδές του όπου είχε διακόψει κατά την ποδοσφαιρική του καριέρα και πήρε το πτυχίο του Πολιτικού Μηχανικού. Επέστρεψε στην Πάτρα και εξάσκησε το επάγγελμα του.
Εθνική Ομάδα
Ο Πάρις Γεωργακόπουλος ήταν δύο φορές διεθνής με την εθνική ανδρών το 1989 σε φιλικά ματς στο ΟΑΚΑ: στις 29 Μαρτίου εναντίον της Τουρκίας (σκορ: 0-1), όταν μπήκε ως αλλαγή στο 52΄ και στις 5 Απριλίου επί της Γιουγκοσλαβίας (σκορ: 1-4), στο οποίο αγωνίστηκε ως το 62΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γεωργακόπουλος Πάρις Γεωργακόπουλος Πάρις Γεωργακόπουλος Πάρις Γεωργακόπουλος Πάρις Γ Γεωργακόπουλος Πάρις Γεωργακόπουλος Πάρις
Μαγνητική ροπή
Γενικά, μαγνητική ροπή παρουσιάζουν:
Ως μονάδα μέτρησης της μαγνητικής ροπής λαμβάνεται το γινόμενο της μονάδας της μαγνητικής μάζας επί την απόσταση του ενός εκατοστομέτρου (cm) ή το 1 dyn⋅cm/Oe στο σύστημα CGS, όπου dyn η δίνη και Oe το Oersted, ή το γινόμενο της μονάδας ρεύματος επί το εμβαδόν ενός τετραγωνικού βρόχου πλευράς ενός μέτρου ή το 1 Α⋅m2 στο Διεθνές σύστημα μονάδων (SI), όπου A το Ampere και m το μέτρο.
Κατεύθυνση και μέτρο μαγνητικής ροπής
Η Μαγνητική ροπή (Μ*) είναι διανυσματικό μέγεθος, όπου η διεύθυνση, η φορά και το μέτρο ανά περίπτωση, ορίζονται ως ακολούθως:
Ισορροπία σώματος εντός ομογενούς πεδίου
Οποιοδήποτε σώμα, που παρουσιάζει μαγνητική ροπή, εάν βρεθεί μέσα σε ομοιογενές μαγνητικό πεδίο, ασκείται σε αυτό μηχανική ροπή ίση με το εξωτερικό γινόμενο της μαγνητικής ροπής επί την ένταση του ομογενούς μαγνητικού πεδίου, με αποτέλεσμα την περιστροφή του σώματος προς έναν άξονα ισορροπίας.
Το σώμα ισορροπεί μόνο, όταν η μαγνητική του ροπή καταστεί παράλληλη της έντασης του πεδίου. Συνεπώς: Επίσης, ένα σύστημα μαγνητικών σωμάτων ισορροπεί μέσα σε ένα ομογενές μαγνητικό πεδίο, όταν η συνισταμένη των επιμέρους μαγνητικών ροπών του καταστεί παράλληλος της έντασης του πεδίου.
Συνέπεια των παραπάνω είναι, όταν η μαγνητική ροπή είναι ομόρροπος της έντασης του μαγνητικού πεδίου, η ισορροπία να χαρακτηρίζεται ως ευσταθής, ενώ, αντίθετα, αν είναι αντίρροπος, η ισορροπία να θεωρείται ασταθής.
Ρουμπέν Χαχβερντιάν
Ο Ρουμπέν Χαχβερντιάν (Ռուբեն Հախվերդյան) είναι δημοφιλής Αρμένιος ποιητής, κιθαρίστας, τραγουδιστής, τραγουδοποιός. Γεννήθηκε στο Ερεβάν της Αρμενικής ΣΣΔ το 1950. Σπούδασε στο θεατρικό ινστιτούτο του Ερεβάν, ενώ το 1975 κέρδισε το πτυχίο του στη σκηνοθεσία θεάτρου και τηλεόρασης. Εργάστηκε για το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο της πόλης.
Τα τραγούδια του Χαχβερντιάν είναι δημοφιλέστατα στην Αρμενία. Αυτά περιλαμβάνουν το τραγούδι "Ναβάκ" (Βάρκα), το οποίο είναι το γνωστότερο παιδικό τραγούδι του. Άλλα δημοφιλή τραγούδια του είναι το "Μερ Σίρο Ασούνε" (Το Φθινόπωρο της Αγάπης Μας) ένα από τα πιο γνωστά ρομαντικά τραγούδια στα αρμενικά. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα τρία τραγούδια που τον έχουν επηρεάσει περισσότερο και είναι τα αγαπημένα του είναι το Eleanor Rigby των The Beatles, το Amsterdam του Ζακ Μπρελ και το It's a Man's World του Τζέιμς Μπράουν.
Βιογραφία και καριέρα
Ο Ρουμπέν Χαχβερντιάν γεννήθηκε το 1950 στο Ερεβάν. Ανήκει στην οικογένεια του γλωσσολόγου ακαδημαϊκού Λεβόν Χαχβερντιάν και της φιλολόγου, κριτικού και μεταφράστριας Σόνα Αγιούντς. Από το 1969 έως το 1974 σπούδασε και αποφοίτηση από το ινστιτούτο καλών τεχνών του Ερεβάν. Το 1971 παρακολούθησε μαθήματα στο Θέατρο Σάτιρας της Μόσχας (για 2 μήνες) με δάσκαλο τον Μαρκ Ζάχαροφ. Από το 1968-1969 άρχισε να εργάζεται για το Αρμενικό Κρατικό Τηλεοπτικό Δίκτυο, αρχικά ως βοηθός σκηνοθέτης και μετά ως σκηνοθέτης.
Ο Χαχβερντιάν ανέβασε έργα στο Κρατικό Ακαδημαϊκό Θέατρο Σουντουκιάν του Ερεβάν και το Δραματικό Θέατρο Χράτσια Γκαπλανιάν. Το 1989 εγκατέλειψε τη τηλεόραση και έγινε ανεξάρτητος καλλιτέχνης.
Ο Ρουμπέν Χαχβερντιάν έχει γράψει ένα αριθμό δίσκων. Ο πρώτος δίσκος του, με το όνομα "Τραγούδια Αγάπης και Ελπίδας" εκδόθηκε στο Παρίσι το 1985. Τα γνωστότερα τραγούδια του είναι τα: "Χιόνι" («Ձյունը»), "Οι Σκύλοι" («Շները»), "Στις νύχτες του Ερεβάν" («Երևանի գիշերներում») και πολλά άλλα. Το 1996 συμμετείχε στη συναυλία "Το σπίτι μου στους τροχούς" καθώς και παιδικά τραγούδια.
Μεταξύ των δημοφιλέστερων τραγουδιών του περιλαμβάνεται το "Αστερόεσσα Νύχτα".
Έχει δώσει συναυλίες σε διάφορες χώρες, όπως: Γαλλία, Ηνωμένες Πολιτείες, Γιουγκοσλαβία, Ιταλία, Λίβανος, Γερμανία, Τσεχία, Σερβία, Ιράν, Συρία, Λίβανος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι τραγουδιστές Κατηγορία:Αρμένιοι μουσικοί Κατηγορία:Αρμένιοι ποιητές
Βουλευτικό
Το Βουλευτικό ήταν ένα από τα δύο Σώματα που δημιουργήθηκαν στην Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου το 1822. Το άλλο ήταν το Εκτελεστικό. Στην αρχή ήταν ισοδύναμα αλλά αργότερα έγιναν κάποιες αλλαγές. Το Βουλευτικό το αποτελούσαν εκπρόσωποι από τις επαρχίες με θητεία έναν χρόνο. Επί Καποδίστρια το 1828 αντικαταστάθηκε από το Πανελλήνιο.
Μέλη του Βουλευτικού σύμφωνα με την Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου το 1822
Σύμφωνα με τη συλλογή επισήμων πράξεων του Ανδρέου Μαμούκα, τα μέλη του Βουλευτικού ήταν τα εξής:
Αναφορές
Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Γιάννης Χατσή Μελέτης
Ο καπετάν Γιάννης Χατσή Μελέτης ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από τα Μέγαρα. Καταρχάς ήρθε με τους στρατιώτες του στην Κόρινθο και έλαβε μέρος στην πολιορκία του φρουρίου. Έκανε πολλές εκστρατείες στην Ρούμελη και ακολούθησε τον Νικήτα Σταματελόπουλο και τον Διονύσιο Ευμορφόπουλο.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
1051 Μερόπη
Η Μερόπη (Merope) (που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο αστέρα των Πλειάδων) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,959. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τα ομώνυμα πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μερόπης εκτιμάται σε 67,20 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0429. Η Μερόπη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 27 ώρες και 12 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεροπη
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1966
Χώρες που μετείχαν
Μετείχαν συνολικά 14 χώρες.
Σύστημα διεξαγωγής
Στην πρώτη φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ομίλους που συγκροτήθηκαν με γεωγραφικά κριτήρια, οι νικητές των οποίων προκρίθηκαν στην τελική φάση που έγινε στο Μαρόκο. Η τελική φάση διεξήχθη με σύστημα νοκ-άουτ: δύο ημιτελικοί και τελικός. Δεν έγινε αγώνας για την 3η θέση.
Προκριματική φάση
Δεν είναι γνωστή η σύνθεση των ομίλων και τα αποτελέσματα εκτός από ελάχιστα. Οι αγώνες ήταν διπλοί νοκ-άουτ εντός-εκτός έδρας. Είναι γνωστά τα εξής αποτελέσματα:
Τελική φάση
Διεξήχθη στην πόλη Ραμπάτ του Μαρόκου, με το σύστημα νοκ-άουτ, δηλαδή δυο ημιτελικοί και τελικός. Δεν έγινε αγώνας για την 3η θέση, ενώ ο τελικός έληξε ισόπαλος και επαναλήφθηκε.
Αναφορές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1966
Θεόδωρος Μανούσης
Ο Θεόδωρος Μανούσης (1793-1858) ήταν Έλληνας ιστορικός ο οποίος ήταν ο πρώτος καθηγητής της Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εθνικός ευεργέτης.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Σιάτιστα το 1793. Ο πατέρας του ήταν πλούσιος έμπορος και τον έστειλε να σπουδάσει στη Βουδαπέστη και στα Πανεπιστήμια της Λειψίας και του Γκέτινγκεν. Είχε χάσει τους γονείς του σε μικρή ηλικία και το 1808 πέρασε στην κηδεμονία ενός θείου του στη Βιέννη. Εκεί γνωρίστηκε με τον Θεόκλητο Φαρμακίδη και μαζί του διετέλεσε για σύντομο χρονικό διάστημα διευθυντής του περιοδικού Ερμής ο Λόγιος. Ήταν πνευματικός πατέρας του Δημήτριου Βερναρδάκη, ενώ κατείχε συλλογή ελληνικών δημοτικών τραγουδιών τα οποία την οποία εξέθεσε κατά την παρουσία του στη Βιέννη. Για ένα διάστημα φυλακίστηκε από τις αυστριακές αρχές για τη δράση του υπέρ των επαναστατών στην Ελλάδα. Το 1828 βρέθηκε στην Ιταλία όπου συνεχίσε τις σπουδές του στην ιστορία και στην αρχαιολογία και λίγο αργότερα (1830) γύρισε στην Ελλάδα, έφυγε ξανά και επέστρεψε οριστικά το 1834. Αρχικά υπηρέτησε ως δικαστής στον Αρείο Πάγο και ως βασιλικός επίτροπος της Ιεράς Συνόδου (1835-1843). Από τον πρώτο χρόνο ίδρυσης του Πανεπιστημίου Αθηνών και για είκοσι περίπου χρόνια (1840-1858) διετέλεσε καθηγητής του ιδρύματος όπου δίδαξε το μάθημα της Γενικής Ιστορίας. Εκλέχτηκε πρύτανης το ακαδημαϊκό έτος 1845-1846, ενώ το ακαδημαϊκό έτος 1849-1850 διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής. Όπως σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Δημαράς, «Η νεοσύστατη πολιτεία είχε ανάγκη από καλλιεργημένους ανθρώπους: η ευρεία μόρφωση του Μανούση,η οικονομική του άνεση, η γερμανομάθειά του, διευκόλυναν κατά πολύ την αξιοποίησή του[...]».
Απεβίωσε το 1858 στην Αθήνα.
Αντιδράσεις σχετικά με το πρόσωπό του
Το Φεβρουάριο του 1848 η εφημερίδα «Αιών», που εξέφραζε τις θέσεις του Ρωσικού κόμματος, δημοσίευσε άρθρο ενός φοιτητή που κατηγορούσε τον καθηγητή Μανούση ότι στις παραδόσεις του μιλούσε «ανευλαβώς περί της θρησκείας και του κλήρου». Μεγάλη αντίδραση προκάλεσε η πιο ορθολογική προσέγγιση του τη διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας, επισημαίνοντας πως ο Μωυσής δεν άνοιξε δρόμο στη θάλασσα με το ραβδί του, αλλά εκμεταλλεύτηκε το φαινόμενο της άμπωτης. Οι φοιτητές της Φιλοσοφικής και της Νομικής Σχολής υποστήριξαν τον Μανούση όπως και πολλές εφημερίδες, καθώς και η πλειοψηφία της κοινής γνώμης θεωρώντας υποκινητή της σκευωρίας τον Κωνσταντίνο Οικονόμο. Ακολούθησαν ταραχές, στη διάρκεια των οποίων κακοποιήθηκαν φοιτητές της Θεολογικής Σχολής, που έληξαν με την παρέμβαση της Συγκλήτου. Τα γεγονότα αυτά είναι γνωστά ως Μανούσεια.
Κληροδοτήματα του Μανούση
Ο Θεόδωρος Μανούσης κληροδότησε την περιουσία του σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και δημιούργησε την Μανούσειο Βιβλιοθήκη στη Σιάτιστα προσφέροντας 5.000 τόμους βιβλίων.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Μακεδόνες
Εμιράτο της Υπεριορδανίας
Το Εμιράτο της Υπεριορδανίας (αραβικά: إمارة شرق الأردن, δηλ. « Εμιράτο της ανατολικής Ιορδανίας ») ήταν βρετανικό προτεκτοράτο που ιδρύθηκε στις 11 Απριλίου 1921, οποίο παρέμεινε ως τέτοιο μέχρι την επίτευξη επίσημης ανεξαρτησίας το 1946.
Μετά την ήττα των Οθωμανών στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή της Υπεριορδανίας διοικούνταν εντός της Διοίκησης Κατεχόμενων Εχθρικών Εδαφών Ανατολής (ΔΚΕΕ). Μετά την αποχώρηση των Βρετανών το 1919, αυτή η περιοχή κέρδισε de facto αναγνώριση ως μέρος του Αραβικού Βασιλείου της Συρίας που διοικούταν από τους Χασεμίτες, οι οποίοι διαχειρίζονταν μια περιοχή που περιλαμβάνει σε μεγάλο βαθμό τις περιοχές των σύγχρονων χωρών της Συρίας και της Ιορδανίας. Η Υπεριορδανία έγινε χώρα ουδέτερης ζώνης μετά τη Μάχη του Μαϊσαλούν τον Ιούλιο του 1920, κατά την οποία οι Βρετανοί στη γειτονική Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή επέλεξαν να αποφύγουν «οποιαδήποτε σαφή σύνδεση μεταξύ αυτής και της Παλαιστίνης». Ο Αμπντουλάχ εισήλθε στην περιοχή τον Νοέμβριο του 1920, μετακομίζοντας στο Αμμάν στις 2 Μαρτίου 1921. Αργότερα τον ίδιο μήνα πραγματοποιήθηκε μια διάσκεψη με τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια της οποίας συμφωνήθηκε ότι ο Αμπντουλάχ μπιν Χουσεΐν θα διοικούσε την περιοχή υπό την αιγίδα της Βρετανικής Εντολής για την Παλαιστίνη με ένα πλήρως αυτόνομο σύστημα διακυβέρνησης.
Η δυναστεία των Χασεμιτών κυβέρνησε το προτεκτοράτο, καθώς και το γειτονικό Ιράκ υπό Βρετανική Εντολή και, μέχρι το 1925, το Βασίλειο της Χετζάζ στα νότια. Στις 25 Μαΐου 1946, το εμιράτο έγινε το «Χασεμιτικό Βασίλειο της Υπεριορδανίας», επιτυγχάνοντας πλήρη ανεξαρτησία στις 17 Ιουνίου 1946, όταν σύμφωνα με τη Συνθήκη του Λονδίνου ανταλλάχθηκαν οι επικυρώσεις στο Αμμάν. Το 1949, μετονομάστηκε συνταγματικά σε «Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας», που συνήθως αναφέρεται ως Ιορδανία.
Αραβική Εξέγερση και Βασίλειο της Συρίας
Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η Υπεριορδανία είδε μεγάλο μέρος των μαχών της Αραβικής Επανάστασης κατά της Οθωμανικής κυριαρχίας. Με τη βοήθεια του Βρετανού αξιωματικού Τόμας Έντουαρντ Λόρενς, ο Σαρίφ της Μέκκας, Χουσεΐν μπιν Άλι, ηγήθηκε της επιτυχημένης εξέγερσης που συνέβαλε στην ήττα των Οθωμανών και στη διάλυση της αυτοκρατορίας της. Οι Οθωμανικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από την Άκαμπα το 1917 μετά τη Μάχη της Άκαμπα. Το 1918 το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών σημείωσε την αραβική θέση ανατολικά της Ιορδανίας και ο Μπίγκερ έγραψε: «Στις αρχές του 1918, αμέσως μετά την κατάκτηση του νότιου τμήματος της Παλαιστίνης, το Υπουργείο Εξωτερικών καθόρισε ότι η εξουσία του Φαϊσάλ στην περιοχή που ελέγχει στην ανατολική πλευρά του ποταμού Ιορδάνη.θα πρέπει να αναγνωριστεί. Μπορούμε να επιβεβαιώσουμε αυτήν την αναγνώρισή μας ακόμα κι αν οι δυνάμεις μας δεν ελέγχουν επί του παρόντος μεγάλα τμήματα της Υπεριορδανίας». Τον Μάρτιο του 1920, το Χασεμιτικό Βασίλειο της Συρίας ανακηρύχθηκε από τον Φαϊσάλ μπιν Χουσεΐν στη Δαμασκό, το οποίο περιελάμβανε το μεγαλύτερο μέρος αυτού που αργότερα έγινε Υπεριορδανία. Σε αυτό το σημείο, το αραιοκατοικημένο νότιο τμήμα της Υπεριορδανίας διεκδικήθηκε τόσο από τη Συρία του Φαϊσάλ όσο και από το Βασίλειο της Χετζάζ του πατέρα του. Μετά την παροχή εντολής στη Γαλλία και τη Βρετανία στη Διάσκεψη του Σαν Ρέμο τον Απρίλιο, οι Βρετανοί διόρισαν τον Σερ Χέρμπερτ Σάμιουελ Ύπατο Αρμοστή στην Παλαιστίνη από την 1η Ιουλίου 1920 με αποστολή στην περιοχή δυτικά της Ιορδανίας.