cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάρβεϊ (ταινία, 1950)
Επανεκτελέσεις
Το 2009 ο Στίβεν Σπίλμπεργκ δήλωσε την επιθυμία του να επανεκτελέσει την ταινία. Προσέγγισε μάλιστα τον Τομ Χανκς κι έπειτα τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά ο σκηνοθέτης αναγκάστηκε να παραιτηθεί της ιδέας λόγω διαφορετικής άποψης που είχε με τους παραγωγούς πάνω στον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να γυριστεί η ταινία. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 1950 Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου
Επαρχία Σιαουλιάι
Η επαρχία Σιαουλιάι (λιθουανικά: Šiaulių apskritis) είναι μια από τις 10 επαρχίες της Λιθουανίας. Έχει 360.755 κατοίκους.
Κωνσταντίνος Σαγιώρ
Ο Κωνσταντίνος Σαγιώρ (Σμύρνη 1867 - Αθήνα 1910) ήταν Έλληνας κωμικός ηθοποιός των αρχών του 20ού αιώνα, ο οποίος θεωρείται ως ο δημοφιλέστερος της εποχής του. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου των Ελλήνων Ηθοποιών (Σεπτέμβριος 1904), στη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου του οποίου μετείχε.
Βιογραφία
Μέχρι το 1902 βρισκόταν στη Σμύρνη, εμφανιζόμενος στη λαϊκή σκηνή της πόλης. Στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα. Γρήγορα κέρδισε την προσοχή και την αποδοχή του αθηναϊκού κοινού. Συνεργάστηκε με τη «Νέα Σκηνή», μετά την αποχώρηση του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου από το τιμόνι του σχήματος (καλοκαίρι 1906), οπότε ο Σαγιώρ ηγήθηκε μαζί με την Κυβέλη και το Μήτσο Μυράτ του τμήματος του θιάσου που συνέχισε να δίνει παραστάσεις στην αίθουσα «Ομόνοια».
Το 1907 ανέβασε μόνος του τη μονόπρακτη κωμωδία Ιπτάμενος παναμάς, του νεοεμφανισθέντος τότε Β. Κολοκοτρώνη. Την επόμενη σαιζόν, όταν προσήλθε στο σχήμα η Μαρίκα Κοτοπούλη, ο Σαγιώρ κι εκείνη ανέλαβαν από κοινού τη διεύθυνσή του. Ο θίασος διευρύνθηκε με την πρόσληψη αρκετών ηθοποιών και παρουσίασε πληθώρα έργων γνωστών ελλήνων συγγραφέων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Νότης Παπαδόπουλος
Γεννήθηκε το 1961 στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του.
Ασκεί τη δημοσιογραφία από το 1986, αρχικά στην εφημερίδα "Τα Νέα" ως διπλωματικός συντάκτης  και  στη συνέχεια ως ανταποκριτής στις ΗΠΑ την περίοδο 1998-2000. Μετά τα επόμενα έτη αναβαθμίζεται ως αρχισυντάκτης πολιτικού ρεπορτάζ και διευθυντής σύνταξης (2006-2014).
Διετέλεσε διευθυντής στον ραδιοφωνικό σταθμό «Βήμα FM 99.5». Τον Αύγουστο 2017 γίνεται διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης «Καθημερινής» της Κυριακής. Κατέχει εργασιακή εμπειρία στον τηλεοπτικό σταθμό Mega και υπήρξε ανταποκριτής του, στην Ουάσιγκτον τη χρονική περίοδο 1998-2000.
Ως ραδιοφωνικός παραγωγός έχει συνεργαστεί με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς Top FM, Αθήνα 984, Δίεση 101,3, Βήμα FM. Σήμερα επαγγελματικά απασχολείται στον ραδιοσταθμό «Σκάι 100,3».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Δημοσιογράφοι στο ραδιόφωνο
Γεράσιμος Βώκος
Ο Γεράσιμος Βώκος (1868 - 1927) ήταν Έλληνας λόγιος, λογοτέχνης, ζωγράφος και δημοσιογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την υδραίικη οικογένεια των Βώκων. Γεννήθηκε στη Πάτρα και πέθανε στο Παρίσι. Είναι ο θείος (αδελφός του πατέρα) του καθηγητή φιλοσοφίας Γεράσιμου Βώκου.
Άρχισε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως δημοσιογράφος με ιδιαίτερη κλίση ως χρονογράφος και αρθρογράφος στις σπουδαιότερες αθηναϊκές εφημερίδες της εποχής του. Συνέχισε όμως ως λογοτέχνης με διάφορες μελέτες και δοκίμια εκδίδοντας πλείστα βιβλία ποικίλου περιεχομένου. Αξιολογότερα εκ των οποίων ήταν "Ο κύριος πρόεδρος" (μυθιστόρημα 1893), "Το 21" (1901, θεατρικό έργο), "Η Μεγάλη ιδέα" (1901, επίσης θεατρικό έργο), "Η κατοχή" (ιστορικό 1905, που διασκευάσθηκε σε θεατρικό έργο και σημείωσε εκ του αριθμού των παραστάσεων μεγάλη επιτυχία), "Ελληνικαί συμφωνίαι" (1916), "Διηγήματα" (1923), "Εκτοπισμένος" (1923) κ.ά.
Ο Γ. Β. ίδρυσε επίσης και διεύθυνε δύο φιλολογικά περιοδικά υπό τους τίτλους "Το περιοδικό μας" (15νθήμερη επιθεώρηση του Πειραιά - 1900) και ο "Καλλιτέχνης" (Αθήνα 1910-1912, 1914). Στη τελευταία περίοδο του βίου του εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και επιδόθηκε στη ζωγραφική με αρκετή μάλιστα επιτυχία μολονότι αυτοδίδακτος. Τα θέματα των πινάκων του ήταν εμπνευσμένα αφενός μεν, από την ελληνική φύση (ιδίως τοπία του Πηλίου),αφετέρου δε από τη παρισινή ζωή αξιολογότερα των οποίων υπήρξαν "Τα κορίτσια στο δάσος της Βουλώνης", "Μια χήρα πολέμου σε πάρκο" κ.ά.
Γενικά το έργο του διακρίθηκε για την ακρίβεια, την αρμονία, τη λεπτή συγκίνηση και τη λυρική του ατμόσφαιρα.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Γ
Επαρχία Πανεβεζίς
Η Επαρχία Πανεβεζίς (λιθουανικά: Panevėžio apskritis) είναι μια από τις 10 επαρχίες της Λιθουανίας. Έχει 300.300 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Λιθουανίας
Ελβετικό φράγκο
Το Ελβετικό φράγκο (κωδικός ISO 4217 CHF) είναι το νόμισμα τεσσάρων χωρών: της Ελβετίας, του Λίχτενσταϊν (χρησιμοποιείται παράλληλα με το τοπικό Φράγκο), της Ιταλίας (συγκεκριμένα μόνο στην πόλη Καμπιόνε ντ'Ιτάλια, όπου μαζί με το Ευρώ είναι το επίσημο νόμισμα της πόλης, η οποία Ιταλική πόλη βρίσκεται εντός της Ελβετικής Επικράτειας) και της Γερμανίας (επίσης συγκεκριμένα μόνο στην πόλη Μπύσινγκεν επί του Άνω Ρήνου, κυρίαρχο νόμισμα είναι το ελβετικό φράγκο, επειδή και η συγκεκριμένη πόλη βρίσκεται εντός της Ελβετικής Επικράτειας, αν και από τεχνικής πλευράς στο Μπύσινγκεν το ευρώ αποτελεί το επίσημο νόμισμα, όπως και στην υπόλοιπη Γερμανία).
Το ελβετικό φράγκο είναι η μόνη έκδοση του φράγκου που εκδίδεται ακόμα στην Ευρώπη. Το όνομά του στις τέσσερις επίσημες γλώσσες της Ελβετίας είναι Franken (γερμανικά), Franc (γαλλικά και ραιτο-ρωμανικά) και Franco (ιταλικά). Η μικρότερη υποδιαίρεση, που αξίζει ένα εκατοστό ενός φράγκου, καλείται ράπεν (Rappen - Rp.) στα γερμανικά, σαντίμ (centime - c.) στα γαλλικά, τσεντεσίμο (centesimo - CT.) στα ιταλικά. Το φράγκο που βρίσκεται σε χρήση σήμερα εισήχθη το 1850 σε ισοτιμία με το γαλλικό φράγκο. Αντικατέστησε τα διαφορετικά νομίσματα των ελβετικών καντονιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φράγκο Ελβετίας Φραγκο Κατηγορία:Λίχτενσταϊν Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
2022
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 2022 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 2022 άρχισε και τελείωσε ημέρα Σάββατο κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Αποτελεί το 2022ο έτος της Χριστιανικής Χρονoλογίας, την 22η χρονιά της 3ης χιλιετίας, την 22η χρονιά του 21ου αιώνα καθώς και την 3η χρονιά της δεκαετίας του 2020.
Πήτερμπαροου (Οντάριο)
Το Πήτερμπαροου (αγγλικά: Peterborough) είναι πόλη στον Ποταμό Οτόναμπη στο Οντάριο του Καναδά, περίπου 125 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Τορόντο. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, ο πληθυσμός της Πόλεως του Πήτερμπαροου ήταν 83.651 κάτοικοι. Ο πληθυσμός της Μητροπολιτικής Περιοχής Απογραφής του Πήτερμπαροου (CMA), που περιλαμβάνει τις γύρω πόλεις Σέλουιν, Κάβαν Μόναγκαν, Οτόναμπη-Σάουθ Μόναγκαν και Ντούρο-Ντάμμερ, ήταν 128.624 το 2021. Το 2021, το Πήτερμπαροου κατατάχθηκε στην 32η θέση μεταξύ των 41 μητροπολιτικών περιοχών της απογραφής της χώρας σύμφωνα με τη Μητροπολιτική Περιοχή Απογραφής στον Καναδά. Σημερινός δήμαρχος της πόλης είναι ο Τζεφ Ληλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
2022
Γεγονότα
Αναλυτικότερα κάθε μήνα
Θάνατοι
Αναλυτικότερα κάθε μήνα
Παραπομπές
Κατηγορία:21ος αιώνας Κατηγορία:Έτη
Ab ovo
Αναφέρεται σε ένα από τα δίδυμα αυγά από τα οποία, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, γεννήθηκε η Ωραία Ελένη, όταν ο Ζευς είχε μεταμορφωθεί σε κύκνο και είχε ζευγαρώσει με τη Λήδα. Αν δεν είχε γίνει το αβγό, δε θα είχε γεννηθεί η Ελένη, δε θα είχε ερωτευτεί τον Πάρη και δε θα την έχει κλέψει για να πάνε στην Τροία κι έτσι δε θα είχε αρχίσει ο Τρωικός πόλεμος κοκ.
Η λογοτεχνική χρήση του όρου υπονοεί τη λεπτομερή εξαρχής έκθεση των γεγονότων σε ένα λογοτεχνικό έργο. Προέρχεται από το έργο Αρς Ποέτικα (λατ. Ars Poetica, Η τέχνη της ποίησης) του Οράτιου, ο οποίος περιγράφει ότι ο ιδανικός επικός ποιητής δε θα ξεκινούσε την αφήγηση του Τρωικού πολέμου (Ιλιάδα) "από το αβγό", δηλαδή το προγενέστερο χρονικά γεγονός, αλλά τοποθετεί τον ακροατή στο "μέσο των πραγμάτων" (in medias res).
Η χρήση αυτή είναι διαφορετική από τη φράση "ab ovo usque ad mala ("από το αβγό ως τα μήλα"), η οποία εμφανίζεται στο έργο Σάτιρες, πάλι του Οράτιου. Αναφέρεται στα εδέσματα ενός ρωμαϊκού γεύματος, που ξεκινούσε με αυγά και τελείωνε με φρούτα. Συνεπώς, η φράση "ab ovo" μπορεί να σημαίνει την ολότητα ενός αντικειμένου.
Ab ovo είναι επίσης η ονομασία του βραβευμένου στις Κάννες(1988) sand animation toυ Ferenc Caco. Sand animation είναι μία κατηγορία animation στην οποία ο καλλιτέχνης δημιουργεί το animation -ενίοτε σε πραγματικό χρόνο- ζωγραφίζοντας με άμμο πάνω σε διάφανη επιφάνεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις Κατηγορία:Σχήματα λόγου
564 Ντούντου
Ο Ντούντου (Dudu) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,17. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Πάουλ Γκετζ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από ένα πρόσωπο του έργου `Ετσι μίλησε ο Ζαρατούστρα του Φ. Νίτσε.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ντούντου εκτιμάται σε 49,56 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι Xc (τύπος ανθρακούχου), ενώ το άλβεδό του είναι 0,048. Ο Ντούντου περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ώρες και 53 λεπτά.
834 Μπερναμία
Η Μπερναμία (Burnhamia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,309. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Σέρμπουρν Γουέσλεϋ Μπέρναμ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπερναμίας εκτιμάται σε 66,66 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,070.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπερναμια
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον είναι ένα από τα 4 πρώτα βιβλία του Κανόνα της Καινής Διαθήκης (και ένα εκ των τριών Συνοπτικών Ευαγγελιών), του 2ου μέρους δηλ. της χριστιανικής Αγίας Γραφής το οποίο κατέγραψε ο εξ Αντιοχείας της Συρίας, γιατρός και στενός συνεργάτης του αποστόλου Παύλου, Λουκάς.
Ο ευαγγελιστής Λουκάς, χωρίς προηγουμένως να γίνει προσήλυτος Ιουδαίος, προσχώρησε στο Χριστιανισμό και είναι ο μόνος από τους ευαγγελιστές που ήταν εθνικός στην καταγωγή όπως φαίνεται από το γεγονός ότι δεν μνημονεύεται από τον απόστολο Παύλο (Κολ. 4:11) μεταξύ των μαθητών και ακολούθων του οι οποίοι προέρχονταν από την περιτομή (ήταν δηλ. Εβραίοι), καθώς και από την προέλευση του ονόματος του Λουκάς, που αποτελεί σύντμηση του λατινικού Λουκιανός ή Λούκιος.
Ασκούσε το επάγγελμα του γιατρού και με εξαίρεση τον Παύλο, ήταν ο μόνος από τους πρώτους κήρυκες του Ευαγγελίου, που είχε επιστημονική κατάρτιση. Μάλιστα, την εποχή του Λουκά, το ρωμαϊκό κράτος απαιτούσε από τους ασκούντες την ιατρική να έχουν γνώσεις οι οποίες εξετάζονταν από σύλλογο ανώτερων αρχιάτρων σε κάθε πόλη ενώ όσοι από τους γιατρούς γίνονταν δεκτοί παρέμεναν για καιρό υπό επιτήρηση και καθοδήγηση.
Ο Λουκάς ήταν συνοδός και συνεργάτης του αποστόλου Παύλου από τη δεύτερη ακόμη αποστολική περιοδεία του όπως φαίνεται από τα λεγόμενα «ημείς εδάφια» των Πράξεων των Αποστόλων (βλ. παρακάτω.
Συγγραφέας του Ευαγγελίου
Από το δεύτερο μισό του 2ου αιώνα μ.Χ., το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον είναι γνωστό σε όλη την Εκκλησία, από τη Μ. Ασία μέχρι τη Γαλλία και από τη Ρώμη μέχρι την Αλεξάνδρεια και την Αφρική, και από την Παλαιστίνη μέχρι την ανατολική Συρία και την Ελλάδα, αποδεκτό ως κανονικό βιβλίο με συγγραφέα τον Λουκά.
Ο Λουκάς μνημονεύεται στις επιστολές του Παύλου τρεις φορές (Φιλ. 24, Κολ. 4:14, Β' Τιμ. 4:11) αλλά η παράδοση που τοποθετεί τον Λουκά ως συγγραφέα των βιβλίων της Καινής Διαθήκης, Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον & Πράξεις των Αποστόλων, στηρίζεται αρκετά στα λεγόμενα «ημείς εδάφια».
Αυτό σημαίνει πως η χρήση του α' πληθυντικού προσώπου (εζητήσαμεν εξελθείν εις Μακεδονίαν, ευθυδρομήσαμεν εις Σαμοθράκην, εξήλθομεν έξω τής πόλεως κ.ά.) στα εδάφια των Πράξεων 16:10-18, 20:5-16, 21:1-18, 27:1, 28:16, υποδηλώνει ότι αποσπάσματα από το ταξιδιωτικό ημερολόγιο κάποιου ακολούθου του Παύλου, που αναφέρονται στις παραπάνω περικοπές, ενσωματώθηκαν στο ευρύτερο έργο των Πράξεων.
Από τις αντιρρήσεις που έχουν διατυπωθεί ενάντια στην ταύτιση του Λουκά με τον συγγραφέα του Ευαγγελίου και των Πράξεων, είναι πως στο κείμενο δεν παρατίθενται εδάφια από τις επιστολές του Παύλου. Πρέπει όμως να παρατηρηθεί ότι ο Λουκάς γνώριζε τον Παύλο ως αρχηγό της ιεραποστολής και συγγραφέα επιστολών, όταν όμως έγραφε τα βιβλία του, δεν είχαν δημοσιευθεί σε ενιαίο σύνολο οι επιστολές του Παύλου ώστε να παραπέμψει σε αυτές.
Από τις πιο σημαντικές εσωτερικές μαρτυρίες που οδηγούν στο συμπέρασμα της συγγραφής του Ευαγγελίου και των Πράξεων από το Λουκά, είναι οι λέξεις, οι ιατρικές εκφράσεις και οι περιγραφές (π.χ. στην περιγραφή της θεραπείας της αιμορροούσης Λουκ 8:43), με καθαρά ιατρική σημασία που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από τον Λουκά.
Για το ζήτημα ότι ο Λουκάς ήταν γιατρός έχουμε την μαρτυρία από την επιστολή Παύλου προς Κολοσσαείς:
Επίσης συνηγορεί στην υπόθεση αυτή και ο αρχαίος αντι-Μαρκιωνιτικός Πρόλογος στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο (160-180 μ.Χ., αγνώστου συντάκτη), λέγοντας ότι:
Στο ''Πράξ. 28:8'' αναφέρεται:
Αυτή η διάγνωση του γαστρεντερικού πυρετού είναι ακριβής και συναντάται στον Ιπποκράτη και άλλους γιατρούς συγγραφείς.
Επίσης, στο ''Πράξ. 28:3'':
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ, γνωστό και ώς Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ΕΔΔΑ, συχνά αναφέρεται ανεπίσημα και ως Δικαστήριο του Στρασβούργου), ιδρύθηκε το 1959 με σκοπό να συστηματοποιήσει την εξέταση προσφυγών που αφορούν στα ανθρώπινα δικαιώματα κατά των κρατών μελών βάσει της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η οποία υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης το 1950. Έργο του Δικαστηρίου είναι ο έλεγχος της εφαρμογής της Σύμβασης, εκδικάζοντας προσφυγές πολιτών κατά παραβιάσεων που διαπράχθηκαν από κράτη μέλη, όπως διάφορες αστικές και πολιτικές ελευθερίες, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας του λόγου και της θρησκείας και του δικαιώματος σε μια δίκαιη δίκη.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Συγγραφέας του Ευαγγελίου
χρησιμοποιεί τον όρο καθήψε για να δηλώσει ότι με το δάγκωμα είσήλθε το δηλητήριο στο χέρι του Πάυλου όπως και το όρο θέρμη αντί για θερμότης.
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Πρόκειται για τον πρώτο σε διεθνές επίπεδο δικαστικό μηχανισμό προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παρέχει τη δυνατότητα τόσο διακρατικής όσο και ατομικής προσφυγής, μετά την εξάντληση των εσωτερικών ένδικων μέσων. Οι αποφάσεις του δικαστηρίου είναι δεσμευτικές. Η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης επιμελείται της πιστής εφαρμογής και εκτέλεσης των αποφάσεων του ΕΔΑΔ εκ μέρους των κρατών μελών.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εδρεύει στο Στρασβούργο της Γαλλίας. Αποτελείται από περισσότερους από 40 δικαστές που εκλέγονται για μη ανανεώσιμες θητείες εννέα ετών. Συνολικά, το Δικαστήριο αποτελείται από 5 τμήματα, όπου το καθένα έχει έναν πρόεδρο, έναν αντιπρόεδρο και επτά δικαστές. Σε υποθέσεις μικρότερης βαρύτητας αναλαμβάνει μια επιτροπή τριών δικαστών, ενώ σε υποθέσεις μεγαλύτερης βαρύτητας μπορεί να συγκληθεί μια επιτροπή ευρείας σύνθεσης 17 δικαστών. Κάθε κράτος μέλος της Σύμβασης διαθέτει στο Δικαστήριο από έναν δικαστή. Από ελληνικής πλευράς, μετέχει ο Ιωάννης Κτιστάκις (2021-2030).
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Συγγραφέας του Ευαγγελίου
Αλλά και στο εδάφιο ''Πράξ. 27:17'':
για να περιγράψει την πρόσδεση του πλοίου, χρησιμοποποιεί το υποζωννύντες, μια έκφραση που συναντάται επίσης σε ιατρικά εγχειρίδια και αναφέρεται στην πρόσδεση των μελών του ασθενούς.
Η θεραπεία του χωλού στο ''Πράξ. 3:7 εξ.'', περιγράφεται με ακρίβεια και με χρήση των κατάλληλων όρων:
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Κράτη μέλη
μικρογραφία|Τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης. μικρογραφία|280x280εσ|Η συσσώρευση εκκρεμών υποθέσεων μειώθηκε από το ανώτατο όριο των 151.600 το 2011, εν μέρει λόγω βελτιωμένης απόρριψης προσφυγών στο στάδιο του παραδεκτού. Το 2021, συνολικά είχαν εξεταστεί 36.092 προσφυγές. Η δικαιοδοσία του δικαστηρίου έχει αναγνωριστεί μέχρι σήμερα από 46 κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Η ένταξη νέων κρατών στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989 οδήγησε σε απότομη αύξηση των προσφυγών που κατατέθηκαν στο δικαστήριο. Η αποτελεσματικότητα του δικαστηρίου απειλήθηκε σοβαρά από τη μεγάλη συσσώρευση εκκρεμών υποθέσεων.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Συγγραφέας του Ευαγγελίου
Συνολικά, η σύγκριση των σχετικών με θεραπείες αφηγήσεων με τις παράλληλες αφηγήσεις του Μάρκου (Λουκ. 4:35 & Μάρκ. 1:26, Λουκ. 4:38 & Μάρκ. 1:30, Λουκ. 5:12 & Μάρκ. 1:40, Λουκ. 8:55 & Μάρκ. 5:42 κ.λπ.) κάνει εμφανές το γεγονός πως ο συγγραφέας παρουσιάζει, τουλάχιστον αυξημένα ενδιαφέροντα σχετικά με την ιατρική επιστήμη.
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Κράτη μέλη
Το 1999, 8.400 υποθέσεις τέθηκαν σε ακρόαση. Το 2009 υπήρξαν 57.200 προσφυγές, με 119.300 να βρίσκονται σε εκκρεμότητα. Λόγω της συσσώρευσης των εκκρεμών υποθέσεων, το 2010 τέθηκε σε ισχύ το Πρωτόκολλο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, όπου ένας νέος μηχανισμός εισήχθη για να βοηθήσει στην επιτάχυνση των διαδικασιών, προκειμένου να διατηρηθεί και να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος ελέγχου μακροπρόθεσμα.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Πηγές του Ευαγγελίου
Το θέμα των πηγών του ευαγγελίου του Λουκά απασχόλησε αρκετά του ερευνητές. Σε γενικές γραμμές, αν και όχι χωρίς κάποιες αντιρρήσεις, ως πηγές του γ' ευαγγελίου θεωρούνται:
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Δικαιοδοσία
Το δικαστήριο έχει δικαιοδοσία μεταξύ των κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, το οποίο περιλαμβάνει σχεδόν όλες τις χώρες της Ευρώπης, εκτός από το Βατικανό, τη Λευκορωσία και τη Ρωσία. Η δικαιοδοσία του δικαστηρίου διαιρείται γενικά σε διακρατικές υποθέσεις, προσφυγές ιδιωτών κατά συμβαλλόμενων κρατών και συμβουλευτικές γνωμοδοτήσεις σύμφωνα με το πρωτόκολλο 2. Οι προσφυγές από ιδιώτες αποτελούν την πλειονότητα των υποθέσεων που εκδικάζονται από το δικαστήριο. Η εκδίκαση των υποθέσεων πραγματοποιείται είτε από επιτροπή από τρεις δικαστές, είτε σε τμήματα αποτελούμενα από επτά δικαστές ή σε ένα τμήμα ευρείας σύνθεσης αποτελούμενο από 17 δικαστές.
Ατομικές προσφυγές
Δυνατότητα προσφυγής στο ΕΔΑΔ έχει κάθε πολίτης ατομικά καθώς και κάθε μη κυβερνητική οργάνωση ή ομάδα ατόμων. Δεν μπορεί να προσφύγει σε αυτό δημόσια υπηρεσία ή Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Η προσφυγή στρέφεται κατά κράτους και ποτέ κατά ιδιώτη. Για να γίνει η προσφυγή αρκεί μια επιστολή στη Γραμματεία της Διεύθυνσης του Δικαστηρίου —ακόμη και με το ταχυδρομείο— στη μητρική γλώσσα του προσφεύγοντος.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Πηγές του Ευαγγελίου
1. Το κατά Μάρκον Ευαγγέλιον:
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Ατομικές προσφυγές
Δύο είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για την άσκηση προσφυγής :
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Πηγές του Ευαγγελίου
2. Η ιδιαίτερη πηγή του Λουκά, που διεθνώς σημειώνεται με το γράμμα L:
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Ατομικές προσφυγές
Μόλις εγγραφεί στο δικαστήριο, η υπόθεση ανατίθεται σε εισηγητή δικαστή, ο οποίος μπορεί να λάβει οριστική απόφαση για το αν πληρούνται τα κριτήρια του παραδεκτού ή αν η υπόθεση είναι απαράδεκτη. Μια υπόθεση μπορεί να είναι απαράδεκτη όταν είναι ασυμβίβαστη με τις απαιτήσεις των ratione materiae, ratione temporis ή ratione personae, ή εάν η υπόθεση δεν μπορεί να διεκπεραιωθεί για τυπικούς λόγους, όπως η μη εξάντληση των εσωτερικών ένδικων μέσων, η πάροδος των έξι μηνών από την τελευταία εσωτερική απόφαση για την οποία καταγγέλθηκε, ανωνυμία, ουσιαστική ταυτότητα με θέμα που έχει ήδη υποβληθεί στο δικαστήριο ή με άλλη διαδικασία διεθνούς έρευνας.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Πηγές του Ευαγγελίου
3. Η πηγή των Λογίων (Q):
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Ατομικές προσφυγές
Εάν ο εισηγητής δικαστής αποφασίσει ότι η υπόθεση μπορεί να προχωρήσει, η υπόθεση παραπέμπεται στη συνέχεια σε τμήμα του δικαστηρίου το οποίο, εκτός εάν αποφασίσει ότι η αίτηση είναι απαράδεκτη, κοινοποιεί την υπόθεση στην κυβέρνηση του κράτους κατά του οποίου υποβάλλεται η αίτηση, ζητώντας η κυβέρνηση να παρουσιάσει τις παρατηρήσεις της για την υπόθεση. Επίσημος εκπρόσωπος του ελληνικού κράτους στο Δικαστήριο είναι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και τις υποθέσεις χειρίζονται τα στελέχη του υπό τις οδηγίες και κατευθυντήριες γραμμές του Υπουργείου Εξωτερικών.
Απόφαση επί της προσφυγής
Το ΕΔΑΔ αποφαίνεται επί της προσφυγής διαπιστώνοντας αν η συγκεκριμένη πράξη ή παράλειψη του κράτους έχει παραβιάσει τα δικαιώματα του προσφεύγοντος με δυνατότητα να επιδικάσει και αποζημίωση για έξοδα και ηθική βλάβη. Οι αποφάσεις είναι δεσμευτικές για τα κράτη, όμως δεν υπάρχει μηχανισμός αναγκαστικής επιβολής τους. Σε περίπτωση που έχει διαπιστωθεί παραβίαση, η οποία παρά την απόφαση δεν αίρεται, το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να επιδικάσει επιπλέον χρηματική αποζημίωση στον πολίτη. Εάν η πράξη παραβίασης είναι νομοθετικό μέτρο, το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να το ακυρώσει, παρά μόνο να το κρίνει αντίθετο με την ΕΣΔΑ και να επιδικάσει αποζημίωση σε όσους θιγέντες προσφύγουν σε αυτό. Η αρνητική δημοσιότητα που προκαλούν οι αποφάσεις του, καθώς και η βεβαιότητα ότι, αν δικαιώθηκε ένας, θα δικαιωθούν και άλλοι που θα προσφύγουν στο μέλλον, αρκούν συνήθως, ώστε το κράτος να τροποποιήσει τη σχετική νομοθεσία και να παύσει την προσβολή.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Ύφος και γλώσσα
Από φιλολογική άποψη, το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον διαφέρει από τα δύο άλλα συνοπτικά. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Λουκάς δεν είναι εκείνη της κλασσικής αρχαιότητας, αλλά η λόγια γλώσσα της ελληνιστικής εποχής. Από γλωσσικής πλευράς, τα έργα του Λουκά ανήκουν στα ωραιότερα βιβλία της Καινής Διαθήκης καθώς παρουσιάζουν σπανία ρητορικότητα και εκφραστικότητα και η σύγκριση των παράλληλων περικοπών των άλλων ευαγγελίων, φανερώνει την υπεροχή της γλώσσας του Λουκά:
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Διακρατικές προσφυγές
Οποιοδήποτε συμβαλλόμενο κράτος στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου μπορεί να προσφύγει εναντίον άλλου συμβαλλόμενου κράτους στο δικαστήριο για εικαζόμενες παραβιάσεις της Σύμβασης, αν και στην πράξη αυτό είναι πολύ σπάνιο. Μέχρι το 2021, πέντε διακρατικές υποθέσεις έχουν κριθεί από το δικαστήριο.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Παραλήπτες
Σύμφωνα με τους προλόγους του Ευαγγελίου και των Πράξεων, ο Λουκάς αφιέρωσε και τα δύο βιβλία του σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, τον "κράτιστον Θεόφιλον". Αρκετές υποθέσεις έγιναν για το πρόσωπο αυτό, με το όνομα Θεόφιλος, ένα όνομα που χρησιμοποιούσαν και οι ιουδαίοι και οι εθνικοί. Για το πρόσωπο αυτό, το μόνο γνωστό στοιχείο είναι πως φέρει τον τίτλο "κράτιστός" το οποίο πέρα από υψηλή κοινωνική διάκριση, δηλώνει και φορέα ανώτατου κυβερνητικού αξιώματος, όπως π.χ. ο Φήλιξ, Επίτροπος της Ιουδαίας (τω κρατίστω ηγεμόνι Φήλικι, Πράξ. 23:26).
Κάποιες υποθέσεις που έχουν διατυπωθεί, αναφέρουν πως είναι πιθανό ο Θεόφιλος να είχε διατελέσει Ρωμαίος επίτροπος στους Φιλίππους, όπου γνωρίσθηκε με τον Λουκά και κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη. Όταν συναντήθηκαν και πάλι, στη Ρώμη κατά την άφιξη του Παύλου, δέσμιου με σκοπό να δικασθεί, μετά την επίκληση του αυτοκράτορα ενώπιον του Φήστου (Πράξ. 25:11-12), ο Θεόφιλος ίσως να χρησιμοποίησε το αξίωμα του για να αποφύγει ο Παύλος τη φυλακή και να μείνει σε κατ' οίκον περιορισμό (Πράξ. 28:16-31).
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Γνωμοδοτήσεις
Η Επιτροπή Υπουργών μπορεί, κατά πλειοψηφία, να ζητήσει από το δικαστήριο να εκδώσει γνωμοδότηση συμβουλευτικού χαρακτήρα, σχετικά με την ερμηνεία της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, εκτός εάν το θέμα αφορά το περιεχόμενο και το εύρος των θεμελιωδών δικαιωμάτων που έχει ήδη εξετάσει το δικαστήριο.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Παραλήπτες
Σε γενικές γραμμές φαίνεται ότι το έργο του Λουκά προϋποθέτει πως μέσα στην Εκκλησία ήταν αισθητή η πίεση από την αφύπνιση της αυτοκρατορίας ως προς το θέμα Χριστός-Καίσαρας. Υπό αυτή την προϋπόθεση ο Λουκάς θέλησε με το έργο του να διαλύση τις υποψίες των εκτός της Εκκλησίας και να ενίσχυση την πίστη των χριστιανών στη νέα θρησκεία σε μια περίοδο δοκιμασιών. Μερικοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα έργα του Λουκά αποτελούν την πρώτη απολογία του χριστιανισμού προς τις ρωμαϊκές αρχές, για να φανεί ποιος είναι ο αληθινός χριστιανισμός έναντι των κατηγοριών των Ιουδαίων.
Τόπος
Τόποι συγγραφής του ευαγγελίου έχουν προταθεί πολλοί. Κάποιοι δέχονται την Αντιόχεια λόγω της σημασίας της για την εξάπλωση του χριστιανισμού ενώ άλλοι δέχονται ως τόπο συγγραφής τη Ρώμη.
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα
Οι αποφάσεις του ΕΔΔΑ έχουν διευρύνει την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε κάθε συμβαλλόμενη χώρα. Τα θεμελιώδη δικαιώματα, ατομικά και πολιτικά, που κατοχυρώθηκαν περιλαμβάνουν :
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Τόπος
Αρκετοί ερευνητές θεωρούν ότι τα σημεία επαφής μεταξύ της ιδιαίτερης παράδοσης του Λουκά και της ιωάννειας παράδοσης επιτρέπουν να γίνει αποδεκτή η Έφεσος σαν τόπος συγγραφής του Κατά Λουκάν, το μέρος όπου μετά από αρκετά χρόνια γράφτηκε και το δ' ευαγγέλιο. Αν σύμφωνα με κάποιες υποθέσεις, η έκδοση των Επιστολών του Παύλου έγινε όντως στην Έφεσο από τον Ονήσιμο στο τέλος του 1ου αιώνα, με αφορμή τη δημοσίευση των Πράξεων, τότε προστίθεται ένα ακόμη επιχείρημα υπέρ της Εφέσου.
Άλλοι εκκλησιαστικοί συγγραφείς έχουν συνδέσει τη συγγραφή του Ευαγγελίου με την Αχαΐα και τη Βοιωτία (Ιερώνυμος, Γρηγ. Ναζιανζηνός κ.ά.).
Χρόνος
Οι απόψεις για τον χρόνο συγγραφής του Ευαγγελίου διαφέρουν. Για τους υποστηρικτές της συγγραφής του Ευαγγελίου μετά το 70 μ.Χ., τα επιχειρήματα σχετίζονται με:
Οι υποστηρικτές της συγγραφής του Ευαγγελίου πριν το 70 μ.Χ., αφού αναιρούν τα παραπάνω επιχειρήματα, εστιάζονται κυρίως στο γεγονός ότι θα ήταν αδύνατο να κατανοηθεί το γεγονός πως ο Ευαγγελιστής ξέχασε ή παρέλειψε να αναφερθεί στην καταστροφή του ναού των Ιεροσολύμων από τον Ρωμαϊκό στρατό.
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα
Κατα τη διάρκεια των τελευταίων ετών, λόγω της εισροής μεγάλου όγκου προσφυγών με παρόμοια προβλήματα, έχει αναπτυχθεί ένας μηχανισμός επιτάχυνσης της διαδικασίας εκδίκασής τους. Τα προβλήματα αυτά ονομάζονται «συστημικά» και προέρχονται από την ασυμβατότητα του εσωτερικού δικαίου του κράτους με τη Σύμβαση. Με βάση τη διαδικασία, εξετάζεται μόνο μία ή ορισμένες από τις υποθέσεις και αναβάλλεται η εξέταση των υπολοίπων όμοιων προσφυγών. Έτσι, αφού έχει εκδοθεί μια «πιλοτική» απόφαση, το εμπλεκόμενο κράτος καλείται να προσαρμόσει τη νομοθεσία του στις επιταγές της Σύμβασης και να εφαρμόσει συγκεκριμένα μέτρα που του έχουν υποδειχθεί.
Διαδικασία
μικρογραφία|280x280εσ|Διάγραμμα επεξεργασίας υποθέσεων του ΕΔΑΔ για τις ατομικές προσφυγές. Μετά την προκαταρκτική διαπίστωση του παραδεκτού, το δικαστήριο εξετάζει την υπόθεση και από τα δύο μέρη. Το δικαστήριο μπορεί να διεξάγει οποιαδήποτε έρευνα κρίνει αναγκαία για τα γεγονότα ή τα ζητήματα που εγείρονται στην προσφυγή και τα συμβαλλόμενα κράτη υποχρεούνται να παράσχουν στο δικαστήριο κάθε απαραίτητη βοήθεια για το σκοπό αυτό.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον
Υποσημειώσεις
Τρεμπέλας, Υπόμνημα εις το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, Προλεγόμενα, σελ. 9
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Διαδικασία
Η απόφαση της επιτροπής τριών δικαστών είναι οριστική. Η απόφαση του επταμελούς τμήματος του δικαστηρίου καθίσταται τελεσίδικη τρεις μήνες μετά την έκδοσή της, εκτός και εάν γίνει παραπομπή στο τμήμα ευρείας σύνθεσης για επανεξέταση ή έφεση. Εάν το τμήμα αυτό απορρίψει την αίτηση παραπομπής, η απόφαση καθίσταται τελεσίδικη.
Το κάθε τμήμα του δικαστηρίου αποφασίζει τόσο για το παραδεκτό όσο και για την ουσία της υπόθεσης. Γενικά, και τα δύο αυτά ζητήματα αντιμετωπίζονται με την ίδια κρίση. Στις τελεσίδικες αποφάσεις, το δικαστήριο δηλώνει ότι ένα συμβαλλόμενο κράτος παραβίασε τη Σύμβαση και μπορεί να διατάξει το κράτος αυτό να καταβάλει αποζημίωση για ηθική βλάβη και τα νομικά έξοδα προσφυγής στα εθνικά δικαστήρια και στο ευρωπαϊκό δικαστήριο για την εξέταση της υπόθεσης.
Οι αποφάσεις του δικαστηρίου είναι διαθέσιμες στο κοινό και πρέπει να περιέχουν την επιχειρηματολογία που να δικαιολογεί την απόφαση. Το άρθρο 46 της Σύμβασης ορίζει ότι τα συμβαλλόμενα κράτη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να εφαρμόσουν την απόφαση του δικαστηρίου, καθώς οι αποφάσεις είναι δεσμευτικές. Από την άλλη πλευρά, οι γνωμοδοτήσεις είναι, εξ ορισμού, μη δεσμευτικές. Το δικαστήριο έχει μέχρι σήμερα αποφασίσει ότι βάσει της Σύμβασης δεν έχει τη δικαιοδοσία να ακυρώνει εθνικούς νόμους ή διοικητικές πρακτικές που παραβιάζουν τη Σύμβαση.
Οι διασκέψεις πραγματοποιούνται κεκλεισμένων των θυρών. Τα τμήματα αποφασίζουν τις υποθέσεις κατά πλειοψηφία. Κάθε δικαστής που μειοψηφεί έχει τη δυνατότητα να επισυνάψει στην απόφαση ξεχωριστή προσωπική γνώμη. Αυτή η γνώμη μπορεί να συμφωνεί, αλλά να βασίζεται σε διαφορετικό σκεπτικό ή να διαφωνεί με την απόφαση του δικαστηρίου.
Δίκαιη ικανοποίηση
Το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, που ονομάζεται «δίκαιη ικανοποίηση». Τα ποσά είναι συνήθως μικρά σε σύγκριση με τις αποφάσεις των εθνικών δικαστηρίων και σπάνια υπερβαίνουν τα 1.000 ευρώ συν τα νομικά έξοδα. Η χρηματική ικανοποίηση συσχετίζεται στενότερα με το τι μπορεί να πληρώσει το κράτος παρά με τη συγκεκριμένη ζημία που υπέστη ο καταγγέλλων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα επαναλαμβανόμενα πρότυπα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οδηγούν σε υψηλότερη αποζημίωση σε μια προσπάθεια τιμωρίας του κράτους, αλλά σε άλλες περιπτώσεις, ανάλογα με το σκεπτικό, μπορούν να οδηγήσουν σε χαμηλότερη αποζημίωση ή σε πλήρη εκδίκαση των υποθέσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί για τα ανθρώπινα δικαιώματα Κατηγορία:Συμβούλιο της Ευρώπης
Γκουέλφ
Το Γκουέλφ (αγγλικά: Guelph) είναι πόλη στο νοτιοδυτικό Οντάριο του Καναδά. Είναι γνωστή ως «Η Βασιλική Πόλη»· το Γκουέλφ βρίσκεται περίπου 28 χλμ. ανατολικά του Κίτσενερ και 100 χλμ. δυτικά του κέντρου του Τορόντο. Η πόλη αποτελεί έδρα της Κομητείας Ουέλλινγκτον, αλλά είναι πολιτικά ανεξάρτητη από αυτήν. Το Γκουέλφ ξεκίνησε ως οικισμός τη δεκαετία του 1820, ο οποίος ιδρύθηκε από τον Σκωτσέζο Τζον Γκαλτ.
Για πολλά χρόνια, το Γκουέλφ κατατάσσονταν ή βρισκόταν κοντά στον πάτο της λίστας εγκληματικής σοβαρότητας του Καναδά. Ωστόσο, το 2017 ο Δείκτης Εγκληματικής Σοβαρότητας (Crime Severity Index) παρουσίασε αύξηση κατά 15% από το 2016. Το Γκουέλφ έχει σημειωθεί ότι παρουσίασε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας στη χώρα καθ' όλη τη Μεγάλη Ύφεση. Στα τέλη του 2018, οι οντότητες Γκουέλφ Εραμόζα (Guelph Eramosa) και Πάσλιντς (Puslinch) είχαν ποσοστό ανεργίας 2,3%, το οποίο μειώθηκε στο 1,9% έως τον Ιανουάριο του 2019, το χαμηλότερο από όλες τις πόλεις του Καναδά. Το εθνικό ποσοστό ανεργίας τότε ήταν 5,8%. Μεγάλο μέρος αυτού του επιτεύγματος οφείλεται στον μεγάλο αριθμό εγκαταστάσεων παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης της Linamar.
Το Γκουέλφ κατά την καναδική απογραφή του 2016, είχε 131.794 κατοίκους.
Ρούλοφ φαν Λένεπ
Ο "Σταυλάρχης" Ρούλοφ φαν Λένεπ ("Jonkheer" Roelof van Lennep) (Βίζμπαντεν (Γερμανική Αυτοκρατορία), 3 Οκτωβρίου 1876 - Χάγη, 13 Σεπτεμβρίου 1951), ήταν Ολλανδός αθλητής της αντισφαίρισης. Αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1908, όπου συμμετείχε στο απλό και το διπλό ανδρών με συμπαίκτη τον αδελφό του Κρίστιαν φαν Λένεπ.
Οικογένεια
Πατέρας του ήταν ο Κρίστιαν φαν Λένεπ και μητέρα του η δεύτερη σύζυγός του Charlotta Louise Küpfer. Είχε έξι αδέλφια και μια ετεροθαλή αδελφή, όλοι αντισφαιριστές πρωταθλητές Ολλανδίας, ο Κρίστιαν φαν Λένεπ, η Κριστίνε φαν Λένεπ, ο Βίλεμ φαν Λένεπ, και η Μάντζι φαν Λένεπ. Το 1895 ο ίδιος και η οικογένειά του δημιούργησαν στο Χίλφερσουμ γήπεδο και σύλλογο αντισφαίρισης. Η αδελφή του Κριστίν διορίστηκε ταμίας του συλλόγου.
Καριέρα
Το 1904 κέρδισε στο διεθνές πρωτάθλημα του Χάρλεμ στο απλό, διπλό και μικτό (όπου αγωνίστηκε με την Έμιλυ Ντόλεμαν και τον J. F. Sol). Τον ίδιο μήνα έφτασε στους τελικούς του Ολλανδικού διεθνούς πρωταθλήματος με τον αδελφό του Κρίστιαν, αλλά έχασαν από τους Ουίλι Κάμερον Γκραντ και Έρβινγκ Ράιτ. Ήταν τριπλός εθνικός πρωταθλητής της Ολλανδίας τον Αύγουστο. Τον επόμενο χρόνο ήταν σε θέση να υπερασπιστεί τους διπλούς τίτλους του κι έχασε μόνο στο απλό από τον αδελφό του Κρίστιαν. Το 1909 κέρδισε το μικτό, το 1910 κέρδισε τον τίτλο στο διπλό με συμπαίκτη τον Χέραρντ Σχέρλερ. Το 1911 κέρδισε τον τελευταίο εθνικό τίτλο του στο διπλό.
Προσωπική ζωή
Ο Ρούλοφ ήταν υποστηρικτής του ποδοσφαίρου, καθώς και ιδρυτικό μέλος του ποδοσφαιρικού συλλόγου Hilversumsche Football Club ’t Gooi το 1889, πρώτου ποδοσφαιρικού συλλόγου του Χίλφερσουμ. Ήταν επίσης διευθυντής της "Tarakan Petroleum" και του οικογενειακού κτήματος Kafi Tello στη Τζακάρτα των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών τη δεκαετία του 1930. Παντρεύτηκε δύο φορές και είχε τρία παιδιά, τη Σίλβια, τον Βάρνερ και τον Μάρνιξ Ρούλοφ.
Πηγές
Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς
Κυβέρνηση Κουρτς 2017
Η κυβέρνηση Κουρτς 2017, γνωστή και ως υπουργικό συμβούλιο της Αυστρίας, είναι η σημερινή κυβέρνηση της Αυστρίας, η οποία ανέλαβε καθήκοντα στις 18 Δεκεμβρίου του 2017. Διαδέχτηκε την κυβέρνηση του Κρίστιαν Κερν, μετά τις αυστριακές νομοθετικές εκλογές του 2017. Ο Σεμπάστιαν Κουρτς, αρχηγός της κεντροδεξιάς ÖVP, κατέληξε σε κυβερνητική συμφωνία για συνασπισμό με το δεξιό FPÖ, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί στη θέση του καγκελάριου της Αυστρίας. Το υπουργικό συμβούλιο έχει διοριστεί από τον πρόεδρο Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν, σύμφωνα με όσα ορίζει το σύνταγμα της χώρας.
Η κυβέρνηση σχηματίστηκε μετά τις εκλογές της 15ης Οκτωβρίου 2017. Πρόεδρος της κυβέρνησης ορίστηκε ο υπουργός εξωτερικών Σεμπάστιαν Κουρτς Στις 20 Οκτωβρίου, ο πρόεδρος της Αυστρίας του ανέθεσε εντολή σύστασης κυβέρνησης. Στις 23 Οκτωβρίου, ψηφίστηκε η απόφαση του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος για να αρχίσει διαπραγματεύσεις συνασπισμού με το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας. Ο πρόεδρος το ανακοίνωσε την ίδια ημέρα. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αυστρίας υπό τον τότε καγκελάριο Κρίστιαν Κερν ανακοίνωσε την ίδια μέρα τη μετάβαση στην αντιπολίτευση. Στις 24 Οκτωβρίου αποφάσισε να συνεργαστεί με το Κόμμα Ελευθερίας. Οι επίσημες διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό κυβέρνησης σχηματισμού ξεκίνησαν στις 25 Οκτωβρίου στο παλάτι της Άνω Αυστρίας. Στις 15 Δεκεμβρίου 2017 ανακοινώθηκε η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων. Ο 31χρονος Κουρτς έγινε ο νεαρότερος επικεφαλής κυβέρνησης στον κόσμο.
Ο αριθμός των γυναικών υπουργών αυξήθηκε από τρεις σε πέντε σε σύγκριση με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι ο Πέτερ Λάουφσκι-Τίφενταλ.
Στις 20 Δεκεμβρίου αποφασίστηκε η νέα κατανομή αρμοδιοτήτων σύμφωνα με την τροποποίηση του νόμου των ομοσπονδιακών Υπουργών, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 8 Ιανουαρίου 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστρία
Η δούκισσα του Λανζαί
Η δούκισσα του Λανζαί (γαλλικός τίτλος:La Duchesse de Langeais) είναι μυθιστόρημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ, που δημοσιεύτηκε το 1834 με τον τίτλο Ne touchez pas la hache (Μην αγγίζετε το τσεκούρι) και περιλαμβάνεται στην ενότητα Σκηνές της παρισινής ζωής της Ανθρώπινης κωμωδίας.
Είναι το δεύτερο μέρος της τριλογίας Ιστορία των Δεκατριών που περιλαμβάνει επίσης τα έργα Φεραγκύς και Το κορίτσι με τα χρυσά μάτια. Το μυθιστόρημα είναι αφιερωμένο στον Φραντς Λιστ και έχει διασκευαστεί πολλές φορές για τον κινηματογράφο.
Υπόθεση
Γύρω στο 1820 στο Παρίσι. Ο νεαρός Αρμάν ντε Μοντριβό, ένας πρώην στρατηγός του Ναπολέοντα και μέλος της μυστηριώδους μυστικής αδελφότητας των Δεκατριών (ένα φανταστικό είδος Τεκτονισμού με αποκρυφιστικές δυνάμεις, όπως το απεικονίζει ο Μπαλζάκ), ερωτεύεται μια από τις πιο όμορφες Παριζιάνες αριστοκράτισσες, την Αντουανέτ ντε Λανζαί. Η δούκισσα, ωστόσο, είναι μια επιπόλαιη φιλάρεσκη, επίσημα παντρεμένη, αλλά στην πραγματικότητα ζει χωριστά από τον σύζυγο, ενδιαφέρεται μόνο για χορούς και διασκεδάσεις. Φλερτάρει και δίνει ελπίδες στον Μοντριβό, όπως και σε πολλούς άλλους νεαρούς, αλλά αρνείται μια ολοκληρωμένη σχέση και τον διώχνει. Ακολουθώντας τη συμβουλή του φίλου του Ρονκερόλ, ο Μοντριβό αποφασίζει να χρησιμοποιήσει πιο αποφασιστικά μέτρα: απαγάγει τη δούκισσα και απειλεί να τη σημαδέψει στο μέτωπο με ένα καυτό σίδερο με τον σταυρό της Λωρραίνης, στη συνέχεια την ελευθερώνει και διακόπτει κάθε επαφή μαζί της. Η στάση της Αντουανέτ αλλάζει, καταλαβαίνει ότι είναι ερωτευμένη μαζί του και, μέσω της ξαδέρφης της, προσπαθεί να τον συναντήσει. Λόγω ατυχών συμπτώσεων, η συνάντηση αυτή δεν πραγματοποιείται, η γυναίκα εξαφανίζεται και ο Μοντριβό την αναζητά.
Πέντε χρόνια αργότερα, ο Μοντριβό ανακαλύπτει ότι η αγαπημένη του έχει βρει καταφύγιο σε ένα μοναστήρι σε ένα ισπανικό νησί με το όνομα αδελφή Τερέζα και κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης μαζί της παρουσία της ηγουμένης, καταλαβαίνει ότι τον αγαπά ακόμη. Με τη βοήθεια των Δεκατριών κανονίζει να την απαγάγει και να επιστρέψουν στη Γαλλία. Όταν όμως φτάνουν στο κελί της δούκισσας, τη βρίσκουν νεκρή.
Συγγραφή
Περιγράφοντας τη σχέση μεταξύ του Αρμάν ντε Μοντριβό και της Αντουανέτ ντε Λανζαί, ο Μπαλζάκ βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στη σύντομη θυελλώδη αλλά πλατωνική σχέση του με τη δούκισσα ντε Καστρί. Αυτή η αριστοκράτισσα αλληλογραφούσε με τον συγγραφέα αρχικά ανώνυμα, υπέγραφε ως Γυναίκα που δεν θέλει να γίνει γνωστή, και σχολίαζε έργα του. Τελικά αποκάλυψε την ταυτότητά της, ο Μπαλζάκ την ερωτεύτηκε, η επιθυμία να έρθει πιο κοντά της τον έκανε να υιοθετήσει μοναρχικές απόψεις, προσπάθησε επίσης να γίνει βουλευτής και άρχισε να ακολουθεί έναν αριστοκρατικό τρόπο ζωής. Ο συγγραφέας έγινε τακτικός επισκέπτης στα αριστοκρατικά σαλόνια του Παρισιού, γεγονός που ονειρευόταν για αρκετά χρόνια. Το καλοκαίρι του 1832, παρόλο που δούλευε σε πολλά ακόμη έργα εκείνη την εποχή, πήγε μαζί της στο Αιξ-αν-Προβάνς. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, επρόκειτο να ταξιδέψουν στην Ιταλία. Απροσδόκητα, όμως, στην Ελβετία, ο συγγραφέας την εγκατέλειψε και επέστρεψε μόνος του στο Παρίσι. Ποτέ δεν αποκάλυψε τον λόγο για τον χωρισμό τους, αλλά ισχυρίστηκε ότι η σχέση μαζί της ήταν αιτία μεγάλης ταλαιπωρίας και ότι θα ανακτούσε την ηρεμία του γράφοντας.
Λοθάριος (Χαίντελ)
Η Υπόθεση της όπερας είναι βασισμένη σε κάποια από τα γεγονότα της ζωής της Αυτοκράτειρας Αδελαΐδας.
Ιστορικό σύνθεσης έργων του Χαίντελ
Ο Γερμανός συνθέτης Χαίντελ, αφού πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της πρώιμης καριέρας του, συνθέτοντας όπερες,ορατόρια και άλλα μουσικά έργα, αργότερα εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, όπου το 1711 είχε φέρει για πρώτη φορά την Ιταλική όπερα, με το έργο του Ρινάλντο, το οποίο έργο από τη μεγάλη επιτυχία, δημιούργησε αρέσκεια και τρέλα στους Άγγλους κατοίκους για την ιταλική σοβαρή όπερα, με την οποία επικεντρώθηκαν όλοι οι διάσημοι τραγουδιστές, μεταξύ άλλων, ο Σενεζίνο και οι διάσημες σοπράνο Φαυστίνα Μπορντόνι και Φραντσέσκα Κουτζόνι. Το 1719, ο Χαίντελ διορίστηκε μαέστρος μιας εταιρείας, της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής (Δεν σχετίζεται με το σημερινό ωδείο του Λονδίνου) η οποία υπό βασιλική άδεια παρήγαγε και παρουσίαζε ιταλικές όπερες. Ο Χαίντελ δεν σύνθετε μόνο μουσικά έργα, αλλά και προσλάμβανε τραγουδιστές, επίβλεπε την ορχήστρα και προσάρμοζε ιταλικές όπερες για παραστάσεις στα Αγγλικά θέατρα.
Η δούκισσα του Λανζαί
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Λοθάριος (Χαίντελ)
Απόδοση
Ο λιμπρετίστας Πάολο Αντόνιο Ρόλι, στέλνοντας μια επιστολή στον δικηγόρο του, Τζουζέπε Ρίβα, σχολίασε την όπερα, λέγοντας: Όλοι πιστεύουν ότι [ο Λοθάριος] είναι μια πολύ κακή όπερα Πράγματι, σύμφωνα με την άποψη του, ο Λοθάριος δεν σημείωσε πολύ μεγάλη επιτυχία, μια και πραγματοποιήθηκαν μόνο 10 παραστάσεις, και μετά δεν ξαναπαρουσιάστηκε. Η μουσική της όπερας επαναχρησιμοποιήθηκε από τον συνθέτη, σε μεταγενέστερες όπερες. Όπως και με όλες τις μπαρόκ όπερες, ο Λοθάριος, μετά την εποχή όπου παρουσιάστηκε,  ξεχάστηκε , αλλά μετά την αναβίωση του ενδιαφέροντος του κοινού για μπαρόκ και δραματικά έργα [Από τη δεκαετία του 1960] ο Λοθάριος, όπως και όλες οι όπερες, τα ορατόρια και όλα τα μουσικά έργα του Χαίντελ, λαμβάνει χώρα σε καλλιτέχνες εκδηλώσεις.
.
Πλοκή
Πριν ξεκινήσει η όπερα, η υπόθεση έχει ως εξής: ο Βερεγγάριος, δούκας του Σπολέτο, έχει κυριαρχήσει στην Ιταλία μαζί με τον Γερμανό βασιλιά Λοθάριο, αλλά επιθυμώντας όλη τη δύναμη της μοναρχίας για τον εαυτό του, δηλητηριάζει τον Λοθάριο και στη συνέχεια προσπαθεί να αναγκάσει την Αδελαΐδα να παντρευτεί τον γιο του, τον Αντάλμπερτ, ο οποίος είναι στ' αλήθεια ερωτευμένος μαζί της. Η Αδελαΐδα αρνιέται και τώρα ως καταδιωγμένη, καταφεύγει σε ένα φρούριο στην Παβία.
Πράξη 1
Ο Βερεγγάριος, γεμάτος φιλοδοξία και οργή, στέλνει τον γιο του, Αντάλμπερτ ​​να εισβάλει στα τείχη της Παβίας. Λαμβάνει ειδήσεις ότι ο Γερμανός Βασιλιάς Λοθάριος βρίσκεται στο δρόμο με στρατό για να προστατεύσει την σύζυγο του, Αδελαΐδα. Η Ματίλντε, η σύζυγος του Βερεγγάριου, γεμάτη κι αυτή με φιλοδοδοξία και οργή, ανακοινώνει ότι έχει δωροδοκήσει τους στρατιώτες της Αδελαΐδας, να ανοίξουν τις πύλες του φρούριου της Παβίας. Ο γιος της είναι πραγματικά ερωτευμένος με την Αδελαΐδα και παρακαλεί τους γονείς του να μην κάνουν τίποτα που θα την θέσει σε κίνδυνο, αλλά η Ματίλντε είναι ανένδοτη - η Αδελαΐδα πρέπει να παντρευτεί τον Αντάλμπερτ ή να αντιμετωπίσει το θάνατο.
Στο κάστρο της Παβίας, η Αδελαΐδα δέχεται τον Γερμανό βασιλιά Λοθάριο, ο οποίος όχι μόνο έφερε τον στρατό του για να τη βοηθήσουν, αλλά και την αγαπά. Αποδέχεται τη βοήθειά του και τον παροτρύνει να πολεμήσει τον Βερεγγάριο και την Ματίλντε. Θα το κάνει, λέει, αν θα τον ξεπληρώσει με την αγάπη της προς αυτόν. Ο Κλοντομίρο, στρατηγός του Βερεγγάριου, εμφανίζεται στην Αδελαΐδα και της λέει ότι πρέπει είτε να παντρευτεί τον γιο του είτε να σκοτωθεί από τον πατέρα του, αλλά αυτή εμπιστεύεται τον Λοθάριο.
Ο Μπερεγγάριο αρνείται κατηγορηματικά να παντρευτεί τον γιο του η Αδελαΐδα και πηγαίνει για να πολεμήσει το στρατό του Λοθάριου, αφήνοντας την Αδελαΐδα με τη σύζυγό του, την Ματίλντε, η οποία την έχει αιχμαλωτίσει και αφού την αλυσοδένει, την ρίχνει σε μπουντρούμι.
Πράξη 2
Ο Βερεγγάριος χάνει τη μάχη εναντίον του Λοθάριου και συλλαμβάνεται.
Στο μπουντρούμι, η Αδελαΐδα είναι επίσης φυλακισμένη και δεν συνειδητοποιεί ότι ο Λοθάριος έχει νικήσει τον εχθρό της. Ο Κλοριμόντο μπαίνει με ένα στέμμα στο ένα χέρι και μια φιάλη, γεμάτη δηλητήριο στο άλλο - η Αδελαΐδα πρέπει να επιλέξει να νυμφευθεί τον Αντάλμπερτ ή να πεθάνει. Έτσι, επιλέγει τον θάνατο, προσπαθώντας να πιει το δηλητήριο, όταν ο Αντάλμπερτ εισέρχεται στο κελί της. Προσπαθεί να την σώσει, αλλά την εμποδίζει η μητέρα του. Όταν η Αδελαΐδα πρόκειται να πιει για άλλη μια φορά το δηλητήριο, ο Αντάλμπερτ τραβάει το στιλέτο του και απειλεί τους παρόντες, ότι θα αυτοκτονήσει, οπότε ο Ματίλντε ρίχνει τη φιάλη με το δηλητήριο από τα χέρια της Αδελαΐδας. Η Ματίλντε δεν είναι ικανοποιημένη με αυτό το αποτέλεσμα, ωστόσο και προειδοποιεί τον γιο της ότι θα περιμένει πόνο και η Αδελαΐδα θα περιμένει τιμωρία. η Αδελαΐδα ευχαριστεί τον Αντάλμπερτ που την έσωσε, αλλά λέει ότι δεν μπορεί ποτέ να τον αγαπήσει. Ο Αντάλμπερτ αποδέχεται την πρόταση της και δηλώνει ότι θα είναι ικανοποιημένος να την θαυμάσει από απόσταση. Η Αδελαΐδα είναι συγκινημένη και ευγνώμων για την απόφασή του.
Πράξη 3
Σε αιχμαλωσία πια, ο Βερεγγάριος και η Ματίλντε εκλιπαρούν με κολακείες την Αδελαΐδα, η οποία όμως είναι ανένδοτη και αρνείται να σταματήσει τον πόλεμο.
Ο Βερεγγάριος αρχίζει να λυπάται για τη σκληρότητα του, αλλά όχι και η οργισμένη Ματίλντε. Οι δύο στρατοί σπεύδουν στη μάχη και ο Λοθάριος βλέποντας ότι η Αδελαΐδα κινδυνεύει, καλεί ενισχύσεις. Ο Αντάλμπερτ προσφέρεται να πεθάνει αντί για την Αδελαΐδα, ωστόσο ο πατέρας του δεν το αποδέχεται, οπότε οι μάχες ξεκινούν ξανά.
Ο Αντάλμπερτ ανακαλύπτει τη μητέρα του να οπλίζεται για μάχη, έτοιμη να πολεμήσει μαζί με τα στρατεύματά της. Τη ικετεύει να μην το κάνει, αλλά αρνείται περιφρονητικά να ακούσει τον γιο της και να εκφράζει τέτοια δειλία. Ο Κλοριμόντο μπαίνει με την είδηση ​​ότι η μάχη έχει τελειώσει και ότι ο Λοθάριος έχει κερδίσει. Η εξοργισμένη Maτίλντε κατηγορεί τον γιο της ότι προκάλεσε αυτήν την ήττα και τον διατάζει να φέρει την Αδελαΐδα ώστε να μπορεί να την σκοτώσει με τα ίδια της τα χέρια, αλλά η Αδελαΐδα έχει ήδη απελευθερωθεί. ο Αντάλμπερτ ικετεύει τη μητέρα του να τον σκοτώσει αντί της Αδελαΐδας, κάτι που θεωρεί η Ματίλντε καλή ιδέα, αλλά δεν μπορεί να πείσει τον εαυτό της να το κάνει. Ο νικηφόρος Λοθάριος μπαίνει και διατάζει τη Ματίλντε να συλληφθεί, η οποία προσπαθεί να αυτοκτονήσει, αλλά εμποδίζεται. Ο Λοθάριος επιτρέπει στην Αδελαΐδα να αποφασίσει τι θα γίνει με τον Βερεγγάριο και τη Μάτιλντε. Η Αδελαΐδα τους συγχωρεί και τους επιτρέπει να ζήσουν σε ήσυχη συνταξιοδότηση, ενώ λόγω ευγνωμοσύνης που έσωσε τη ζωή της, ο Αντάλμπερτ θα ζήσει ως βασιλιάς της Ιταλίας. Ο Λοθάριος και η Αδελαΐδα παντρεύονται και κυβερνάνε τη Γερμανία. Γιορτάζουν και υμνούν την αγάπη τους ο ένας για τον άλλο.
Ενορχήστρωση
Η ορχηστρική σύνθεση της όπερας περιλαμβάνει τα εξής όργανα:
δύο Όμποε, δύο Φαγκότα, δύο τρομπέτες, δύο Κόρνα, Έγχορδα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερες
Μαρκομάννοι
δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ| Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υπό [[Αδριανός|τον Αδριανό (κυβέρνησε 117–138), που δείχνει τη θέση των Μαρκομάννων στην περιοχή του άνω Δούναβη (τώρα βόρεια Αυστρία, τμήμα της Βαυαρίας, Γερμανία και Τσεχική Δημοκρατία )]] Οι Μαρκομάννοι, λατιν.: Marcomanni, ήταν ένας γερμανικός λαός, που ίδρυσε ένα ισχυρό βασίλειο βόρεια του Δούναβη, κάπου κοντά στη σύγχρονη Βοημία, κατά τη διάρκεια της κορύφωσης της ισχύος της κοντινής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με τον Τάκιτο και τον Στράβωνα ήταν Σουηβοί.
Προέλευση
Πιστεύεται ότι το όνομά τους μπορεί να προέρχεται από το πρωτο-γερμανικό *markō "σύνορο, όριο" (εξ ου και το αγγλικό march ή mark, που σημαίνει "σύνορο, όριο", όπως στα σύνορα της Ουαλίας και στο βασίλειο της Mερκίας) και *mann- (πληθ. *manniz) "άνδρας", *Markōmanniz, που θα είχε αποδοθεί σε λατινοποιημένη μορφή ως Marcomanni.