cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σχέδιο Περικλής
Το σχέδιο
Υπεύθυνη για την συλλογή των στοιχείων, την αποκάλυψη του σχεδίου και την δημοσιοποίηση των μυστικών συνεδριάσεων και πρακτικών ήταν ειδική επιτροπή αξιωματικών την οποία αποτελούσαν οι έμπιστοι του Γεωργίου Παπανδρέου αξιωματικοί Χαράλαμπος Λουκάκης (αντιστράτηγος, διοικητής ΑΣΔΕΝ), Αλέξανδρος Παπατέρπος (συνταγματάρχης, υπαρχηγός ΚΥΠ) και Χαρίλαος Τσεπαπαδάκης (ταξίαρχος, διευθυντής 2ου Επιτελικού Γραφείου ΓΕΣ).
Η αποκάλυψη του σχεδίου προκάλεσε σάλο και αμαύρωσε την εικόνα του πρωθυπουργού της επίμαχης περιόδου, Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος αναγκάστηκε να παραδεχθεί την ύπαρξη του σχεδίου, ισχυρίστηκε όμως ότι δεν προοριζόταν να εφαρμοστεί στις εκλογές του 1961, παρά μόνο σε περίπτωση εξωτερικού ή εσωτερικού κινδύνου.
Πηγές
Περικλης Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1961 Περικλης
Κόσα (διάλεκτος)
Τα Κόσα αναγνωρίζονται και ως μια μειονοτική γλώσσα στην Μποτσουάνα.
Αλφάβητο
Τα Κόσα χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο. Ωστόσο, ορισμένα από τα γράμματα έχουν διαφορετική προφορά από τα αγγλικά. Πρόσθετα φωνήματα χρησιμοποιούν ακολουθίες πολλαπλών γραμμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Νότιας Αφρικής Κατηγορία:Τονικές γλώσσες
Στόουκλι Καρμάικλ
Ο Στόουκλι Καρμάικλ (Stokely Carmichael, 29 Ιουνίου 1941 - 15 Νοεμβρίου 1998) ήταν ακτιβιστής από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο που δραστηριοποιήθηκε στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα τη δεκαετία του 1960 και, αργότερα, στον παγκόσμιο Παναφρικανισμό.
Θεωρείται πατέρας του συνθήματος της «Μαύρης Δύναμης» και θεμελιωτής τη θεωρίας του «θεσμικού ρατσισμού» στις H.Π.A., θύματα του οποίου είναι οι μαύροι.
Το 1966 η βία των λευκών ρατσιστών οδήγησε σε ριζοσπαστικοποίηση και των μαύρων. Ο 25χρονος τότε ηγέτης των φοιτητών Στόουκλι Καρμάικλ λάνσαρε τον όρο "Black Power" -"Μαύρη Δύναμη" αλλά και "Μαύρη Εξουσία"- και προπαγάνδιζε την ίδρυση ενός κόμματος αποκλειστικά των μαύρων, υποστηρίζοντας επιπλέον οικονομικό και πολιτικό μποϊκοτάζ εναντίον των λευκών.
Το 1968, ο Στόουκλι Καρμάικλ, ο οποίος βρισκόταν μόνιμα στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών, παντρεύτηκε τη Μίριαμ Μακέμπα.
Η Αμερικανίδα πολιτικός Κοντολίζα Ράις έχει πει πως ο πατέρας της ήταν φίλος με τον ριζοσπάστη ακτιβιστή Στόουκλι Κάρμαικλ, πως τον κάλεσε σπίτι και πως διάφοροι θα μπορούσαν να της επιτεθούν για την τυχαία γνωριμία της με ένα κομμουνιστή και ταραξία.
Ο Στόουκλι Καρμάικλ εμφανίζεται στο ντοκιμαντέρ The Black Power Mixtape 1967-1975 (2011). Με σπάνιο υλικό που τράβηξαν Σουηδοί ρεπόρτερ της τηλεόρασης στην περίοδο 1967-1975, με φωτογραφίες, συνεντεύξεις και συναντήσεις με ακτιβιστές και άλλα πρόσωπα που είχαν παίξει ρόλο στο κίνημα για πολιτικά δικαιώματα, ο Γκόραν Ολσον περιφέρει τον θεατή σε διάφορα μέρη της Αμερικής, για να παρουσιάσει την πορεία του Κινήματος της Μαύρης Δύναμης. Η ταινία καλύπτει μερικά από τα πιο σημαντικά γεγονότα στην ιστορία των αγώνων αυτών, όπως τις ομιλίες του Στόουκλι Καρμάικλ για τους αγώνες των μαύρων στις Η.Π.Α., στη Στοκχόλμη και στη συνέχεια σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Το ντοκιμαντέρ κινείται βάσει μαρτυριών και αυθεντικών συνεντεύξεων από ακτιβιστές της εποχής, όπως η Κάθλιν Κλίβερ, ο Στόουκλι Καρμάικλ και η Άντζελα Ντέιβις στην κορυφαία σκηνή της ταινίας όπου με πολύ απλά λόγια εξηγεί πόσο δύσκολο ήταν κάποτε να είναι κανείς μαύρος στην Αμερική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σοσιαλιστές Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Άγιος Μιχαήλ ο Μαυροειδής
Ο Άγιος Μιχαήλ ο Μαυροειδής υπήρξε νεομάρτυρας, ο οποίος έζησε και μαρτύρησε το 1493 στην Αδριανούπολη της Θράκης και τιμάται στις 17 Φεβρουαρίου.
Ο Άγιος Μιχαήλ ο Μαυροειδής ήταν ένας από τους επιφανείς και πλούσιους κατοίκους της Αδριανούπολης της Θράκης. Συκοφαντήθηκε από φανατικούς Τούρκους στον δικαστή της πόλης ότι περιφρόνησε το όνομα του θεού τους. Προς στιγμή ο Μιχαήλ απαλλάχθηκε από κάθε κατηγορία. Ωστόσο, οι συκοφαντούντες απείλησαν το δικαστή ότι θα τον καταγγείλουν στο Σουλτάνο. Από φόβο, ο δικαστής διέταξε τη φυλάκιση του Μιχαήλ, ο οποίος παρέμεινε ακλόνητος στη χριστιανική του πίστη, ακόμα κι αν ο δικαστής προσπάθησε να τον κάνει να αλλάξει γνώμη με κολακείες. Τελικά, αποκεφαλίστηκε στις 17 Φεβρουαρίου, στα τέλη του 15ου αιώνα (μία πηγή αναφέρει το έτος 1490), και το τίμιο σώμα του κάηκε.
Αναφέρεται ως προστάτης των ζαχαροπλαστών, λόγω του επαγγέλματός του ως αρτοπώλη και αλλού των αρτοποιών.
Η μνήμη του νεομάρτυρος Αγίου Μιχαήλ του Μαυροειδή, του Αδριανουπολίτου, τιμάται στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Θεοδώρων στην Ορεστιάδα, όπου φυλάσσεται και απότμημα του ιερού λειψάνου του. Επίσης τμήμα ιερού λειψάνου του αγίου φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ναό Κομοτήνης και παρεκκλήσιό του βρίσκεται στην Μονή Οσίου Μαξίμου Καυσοκαλύβη Ροδόπης.
Πηγές
Πηγή Ζωής, άγιοι που εορτάζουν στις 17 Φεβρουαρίου
Παραπομπές
Μιχαηλ Μιχαηλ Κατηγορία:Αδριανούπολη
Εκλογικός νόμος 3231/2004
Το ελληνικό εκλογικό σύστημα είναι το σύστημα με το οποίο κατανέμονται οι βουλευτικές έδρες στα κόμματα, τους συνασπισμούς κομμάτων, τους συνασπισμούς μεμονωμένων υποψηφίων και τους μεμονωμένους υποψηφίους με βάση τις ψήφους που έλαβαν στις βουλευτικές εκλογές. Ρυθμίζεται από ειδικό νόμο, που ονομάζεται εκλογικός νόμος. Το ισχύον εκλογικό σύστημα ανήκει στην κατηγορία της ενισχυμένης αναλογικής, συνδυάζοντας στοιχεία απλής αναλογικής και πλειοψηφικού.
Ισχύων εκλογικός νόμος
Ο ισχύων εκλογικός νόμος είναι ο νόμος 3231/2004 "Εκλογή βουλευτών", όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 3636/2008. Σημειώνεται ότι η νομοθεσία περί εκλογής βουλευτών εντοπίζεται σε πληθώρα νόμων, οι οποίοι βρίσκονται κωδικοποιημένοι σε ενιαίο κείμενο, που περιλαμβάνεται στο Π.Δ. 26/2012 (ΦΕΚ 57 Α΄/15 Μαρτίου 2012). Από τις μεθεπόμενες εκλογές θα ισχύει ο νόμος 4406/2016 και από τις μεθεπόμενες ο νόμος 4654/2020 ενώ το όριο μειώθηκε στα 17 από τα 18 έτη ηλικίας που χρειαζόταν παλιότερα.
Ιστορικό
Την πρωτοβουλία για τον νόμο 3231/2004 είχε ο Κώστας Σκανδαλίδης ως Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης της τελευταίας Κυβέρνησης Σημίτη. Ο νόμος 3231 δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 11 Φεβρουαρίου 2004, αλλά δεν ίσχυσε στις εκλογές του Μαρτίου του 2004. Αυτό οφείλεται στην πρόβλεψη του άρθρου 54 §1 του Συντάγματος μετά την αναθεώρησή του το 2001: οι εκλογικοί νόμοι ισχύουν από τις μεθεπόμενες εκλογές, εκτός εάν ψηφισθούν από τα 2/3 των βουλευτών, οπότε ισχύουν από τις επόμενες. Ο συγκεκριμένος νόμος δε συγκέντρωσε τέτοια πλειοψηφία, αφού ψηφίσθηκε μόνο από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και τον ανεξάρτητο Στέφανο Μάνο. Η ΝΔ τον καταψήφισε ως υπέρμετρα αναλογικό, το ΚΚΕ και ο Συνασπισμός ως μη αναλογικό.
Ο νόμος 3636/2008, μετά από νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργού Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλου, τροποποίησε τον 3231/2004, παραχωρώντας στο πρώτο κόμμα 50 επιπλέον έδρες, δηλαδή 10 περισσότερες σε σχέση με τον νόμο του 2004. Έτσι, οι έδρες που κατανέμονται με βάση το ποσοστό των κομμάτων είναι 250 αντί για 260, και άρα το θεωρητικό ελάχιστο ποσοστό για να πετύχει κάποιο κόμμα βέβαιη αυτοδυναμία από 42.7% (111/260) των εγκύρων μετατρέπεται σε 40.4% (101/250). Το ελάχιστο ποσοστό αυτοδυναμίας 40.4% επί των εγκύρων αλλάζει και δεν είναι σταθερό (γίνεται μικρότερο) ανάλογα με το ποσοστό που θα πάρουν τα κόμματα που τελικά μένουν εκτός Βουλής. Επίσης ο νόμος 3636/2008 δυσχέρανε ιδιαίτερα τις προεκλογικές συνεργασίες κομμάτων, καθότι η επιπλέον παραχώρηση των 50 εδρών σε συνασπισμό συνεργαζόμενων κομμάτων προς διευκόλυνση σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης λαμβάνει χώρα μόνο αν ο μέσος όρος της δύναμης των κομμάτων που τον απαρτίζουν είναι μεγαλύτερος από τη δύναμη του αυτοτελούς κόμματος που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο αριθμό έγκυρων ψήφων. Μέσος όρος θεωρείται το πηλίκο του ποσοστού που έλαβε ο ανωτέρω συνασπισμός προς τον αριθμό των κομμάτων που τον αποτελούν. Αν για παράδειγμα ο συνασπισμός των κομμάτων Χ και Ψ έχει συνολική δύναμη 43% (μέσος όρος καθενός κόμματος 21,5%) και το αυτοτελές κόμμα Ω 30%, στο τελευταίο θα δοθούν οι επιπλέον 50 έδρες. Οι τροποποιήσεις του νόμου αυτού εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.
Εκλογικές περιφέρειες
Από τους 300 βουλευτές οι 288 εκλέγονται -κατά κανόνα- με σταυρό προτίμησης σε εκλογικές περιφέρειες. Οι υπόλοιποι 12 εκλέγονται από δεσμευμένους συνδυασμούς (λίστες) για όλη την επικράτεια και ονομάζονται βουλευτές Επικρατείας. Η Ελλάδα διαιρείται σε 59 εκλογικές περιφέρειες. Κάθε νομός αποτελεί μια εκλογική περιφέρεια με εξαίρεση τους νομούς Αττικής και Θεσσαλονίκης.
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το ισχύον εκλογικό σύστημα, για να εισέλθει ένας εκλογικός σχηματισμός (κόμμα, συνασπισμός κομμάτων, συνασπισμός μεμονωμένων υποψηφίων) ή ένας μεμονωμένος υποψήφιος στη Βουλή, πρέπει να έχει συγκεντρώσει τουλάχιστον 3% των εγκύρων ψήφων πανελλαδικά. Στα έγκυρα δε συμπεριλαμβάνονται τα λευκά ψηφοδέλτια. Αν για παράδειγμα δώσουν 8.000.000 πολίτες έγκυρη ψήφο, θα πρέπει το κόμμα ή ο μεμονωμένος υποψήφιος να λάβει τουλάχιστον 240.000 ψήφους, προκειμένου να λάβει μέρος στην κατανομή των εδρών. Η ρύθμιση αυτή έχει σκοπό την αποφυγή του κατακερματισμού των βουλευτικών εδρών σε πολύ μικρά κόμματα και την ενίσχυση των μεγάλων κομμάτων, ώστε να σχηματίζεται ευκολότερα απόλυτη πλειοψηφία εδρών στη Βουλή. Ο νόμος 3231/2004 εισάγει κατά τα λοιπά νέο σύστημα κατανομής των κοινοβουλευτικών εδρών σε όσους ξεπεράσουν αυτό το ποσοστό.
Ως έγκυρες ψήφοι λογίζονται αυτές οι οποίες δεν είναι λευκές ή άκυρες (σημαδεμένες, μουντζουρωμένες, φάκελος χωρίς ψηφοδέλτιο κλπ). Ο μη συνυπολογισμός των λευκών στις έγκυρες ψήφους (για την κατανομή των εδρών), έγινε με μεταγενέστερη ερμηνευτική διάταξη, αυτή του άρθρου 1 του νόμου 3434/2006, παρόλο που το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (ΑΕΔ) με την υπ' αρ. 12/2005 απόφασή του είχε κρίνει κατά πλειοψηφία (6 προς 5) ότι η αντίστοιχη ρύθμιση του προηγούμενου νόμου ήταν αντισυνταγματική. Το δικαστήριο είχε κρίνει ότι η λευκή ψήφος διακρίνεται από την άκυρη και αποτελεί ενάσκηση του εκλογικού δικαιώματος, γι' αυτό και θα πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψιν. Οι διατάξεις που ορίζουν ότι το εκλογικό μέτρο ευρίσκεται χωρίς να συμπεριληφθούν οι λευκές ψήφοι «θίγουν τον πυρήνα της λαϊκής κυριαρχίας και την ισότητα της ψήφου και είναι αντίθετες προς τις [...] συνταγματικές διατάξεις». Η απόφαση αυτή πάντως ανέτρεπε προηγούμενες αποφάσεις τόσο του ίδιου του ΑΕΔ όσο και του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τις οποίες η μη προσμέτρηση των λευκών κατά την εξεύρεση του εκλογικού μέτρου είχε κριθεί σύμφωνη με το Σύνταγμα.
Πιο συγκεκριμένα ο ισχύων εκλογικός νόμος προβλέπει τα εξής:
Ο νόμος περιλαμβάνει επίσης διατάξεις σχετικά με το τυπικό της διαδικασίας, τον αριθμό σταυρών προτίμησης, καθώς και τον τρόπο επανόδου στην υπηρεσία όσων δημοσίων υπαλλήλων παραιτούνται για να θέσουν υποψηφιότητα.
Πρόωρες εκλογές
Ο νόμος ορίζει ακόμα ότι σε περίπτωση πρόωρων εκλογών, οι οποίες διενεργούνται μέσα σε δεκαοκτώ μήνες από τις προηγούμενες, αυτές δεν γίνονται με σταυρό προτίμησης, αλλά με δεσμευμένους συνδυασμούς (λίστες), όπως οι εκλογές του 1985. Η τελευταία διαδικασία ακολουθήθηκε και κατά τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, οι οποίες διενεργήθηκαν μέσα σε οκτώ μήνες από τις προηγούμενες, αυτές της 25ης Ιανουαρίου 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2 Κατηγορία:Νόμοι Κατηγορία:2004
Σημαία του Μπαρμπάντος
right|thumb|[[Αρχείο:FIAV 111100.svg|20px Λόγος σημαίας: 2:3]]
Παραπομπές
Μπαρμπάντος Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Μπαρμπάντος
Grease: The Original Soundtrack from the Motion Picture
To Grease: The Original Soundtrack from the Motion Picture είναι το soundtrack της αμερικανικής ταινίας του 1978, Grease, το οποίο κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, από την RSO Records. Το τραγούδι You're the One That I Want, το οποίο ερμηνεύουν οι Τζον Τραβόλτα και η Ολίβια Νιούτον-Τζον, έφτασε στο νούμερο των αμερικανικών και των βρετανικών charts. Ο δίσκος έχει πουλήσει πάνω από 28 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Συνολικά κυκλοφόρησαν πέντε singles από τον δίσκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Soundtrack ταινιών
Αληθινή ζωή
Η Αληθινή ζωή είναι ελληνική ταινία του 2004 σε σκηνοθεσία του Πάνου Κούτρα.
Πλοκή
Ο Άρης Καλλιγάς είναι γόνος μιας πλούσιας οικογένειας που ζει με τη μητέρα του, τον σύντροφό της, τον Χρήστο και την υπηρέτρια, τη Σύλβια. Ο πατέρας του είχε πεθάνει στο σπίτι τους στο Σούνιο όταν ο Άρης ήταν πέντε ετών. Είναι εθισμένος στην κοκαΐνη και έχει σχέση με τη Τζόυ Μαρτινοκώστα. Όταν χωρίζει με την Τζόυ, γνωρίζει την Αλεξάνδρα και την ερωτεύεται. Η Αλεξάνδρα ζει με τη μητέρα της, που δεν έχει συναίσθηση του κόσμου γύρω της, και με τον αδερφό της τον Νίκο, ο οποίος είναι ο drug dealer του Άρη, κάτι που γίνεται γνωστό στην πορεία.
Η Καλλιγά είναι δυσαρεστημένη με την καινούρια σχέση του Άρη και επισκέπτεται την Αλεξάνδρα για να της πει ψέμματα και να την εξαγοράσει. Τελικά τα καταφέρνει και η Αλεξάνδρα φεύγει στο Παρίσι και η μητέρα της κλείνεται στην καλύτερη κλινική. Ο Άρης γυρίζει στην Τζόυ και αρχίζει ξανά την κοκαΐνη.
Όταν ο Χρήστος πεθαίνει, η Καλλιγά λέει στον Άρη πως αυτός ήταν ο πατέρας του και πως είχε σχέση μαζί του όταν αυτός ήταν 17 και αυτή 20. Στη συνέχεια, σε μια νύχτα αποκαλύψεων, του λέει πως εκείνος σκότωσε τον πατέρα του όταν ήταν πέντε ετών, ενώ η Τζόυ αποκαλύπτει πως η Καλλιγά και ο Χρήστος ήταν ετεροθαλή αδέρφια.
Στο τέλος, η Αλεξάνδρα γυρίζει από το Παρίσι και μαθαίνει πως ο Νίκος έχει γίνει ηθοποιός και τραγουδιστής. Η Καλλιγά πουλά το σπίτι της και κάνει αποχαιρετιστήριο πάρτυ. Εκεί ο Άρης συναντά ξανά την Αλεξάνδρα και γίνονται πάλι ζευγάρι.
Βραβεία και συμμετοχές
Απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου.
Το 2004, η ταινία προβλήθηκε στο 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης''. ''
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πάνου Κούτρα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Suzuki Jimny
Το Suzuki Jimny (ιαπωνικά : スズキ・ジムニー, Suzuki Jimunī) είναι mini SUV αυτοκίνητο που κατασκευάζεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Suzuki. Δύο τύποι αμαξωμάτων παράγονται, το Hard top και το Convertible (καμπριολέ).
Ιστορία
Το 1985, για τη σεζόν του 1986, μια έκδοση του SJ413, γνωστή και ως Suzuki Samurai, άρχισε να εξάγεται στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες αγορές διεθνώς, μεταξύ των οποίων στις ΗΠΑ και τον Καναδά.
Στην Αυστραλία εισήχθη και ένας τύπος Samurai που είχε την ίδια ανάρτηση με το Suzuki Jimny το 1997.
Το σημερινό Suzuki Jimny έχει το ίδιο όνομα σε όλες τις αγορές όπου διατίθεται επίσημα.
Διαμάχη για τη δοκιμή του Consumer Reports
Λόγω των αρνητικών κριτικών από κάποια περιοδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και εξαιτίας μιας δοκιμής από το περιοδικό Consumer Reports το 1988, η οποία το παρουσίασε ως ευάλωτο στον κίνδυνο ανατροπής, το Samurai σταμάτησε να εξάγεται στις ΗΠΑ και τον Καναδά το 1995 (αν και στα κράτη αυτά είχε πρακτικώς αντικατασταθεί ήδη από το 1989 από το λίγο μεγαλύτερο Suzuki Sidekick, γνωστό στην Ευρώπη ως Suzuki Vitara). Το 1996, η Suzuki προχώρησε σε μήνυση εναντίον του περιοδικού υποστηρίζοντας ότι η δοκιμή ήταν στημένη. Η διαμάχη συνεχίστηκε με εφέσεις εκατέρωθεν ώσπου τελικά το 2010 οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμβιβασμό. Η Suzuki απέσυρε τη μήνυση και, μαζί με το Consumer Reports, απέσυραν κάθε μελλοντική αναφορά στην επίμαχη δοκιμή. Το περιοδικό εμμένει στην εγκυρότητα του τεστ, αλλά δέχεται ότι η πιθανότητα ανατροπής που αναφερόταν σε αυτή δεν αφορούσε σε καθημερινές συνθήκες οδήγησης.
Βασικά χαρακτηριστικά
Το πλαίσιο τύπου σκάλας (κοινώς «χτιστό» πάνω σε πλατφόρμα) και το βοηθητικό κιβώτιο ταχυτήτων με 4wdH και 4wdL είναι στον βασικό εξοπλισμό, αντίθετα με άλλα μικρά 4×4 που δεν έχουν βοηθητικές σχέσεις και ανήκουν για αυτό αποκλειστικά και μόνο στην κατηγορία των crossover SUV.
Οι πλήμνες του Jimny εμπλέκουν με τη βοήθεια κενού αέρος (υποπίεσης) την μετάδοση κίνησης και στον μπροστινό άξονα, ενώ αυτό μπορεί να γίνει ακόμα και εν κινήσει μέχρι τα 100 χλμ. την ώρα. Για να εμπλακούν οι κοντύτερες σχέσεις στο βοηθητικό κιβώτιο, είναι απαραίτητη η ακινησία του αυτοκινήτου, αλλά δεν χρειάζεται να βγει κανείς από αυτό. Μετά το 2005, τα Jimny διαθέτουν ηλεκτρομαγνήτη που εμπλέκει την τετρακίνηση και τις κοντύτερες σχέσεις.
Το Jimny διαθέτει ικανοποιητικούς χώρους, μεγάλα πλαϊνά παράθυρα και, στην νεότερη έκδοσή του μετά το 2005, σημαντικές αναβαθμίσεις στο εσωτερικό. Και τα δύο μοντέλα, το Hard top και το Convertible, μπορούν να παραγγελθούν με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ή με 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο.
Το Jimny στην Ελλάδα
thumb|Suzuki Jimny Convertible στην [[Ελλάδα το 2005, στον Νομό Καβάλας.]]
Αποδάσωση και κλιματική αλλαγή
μικρογραφία|350x350εσ|Ο Δείκτης Ακεραιότητας Τοπίου του Δάσους (FLII) είναι ένας ετήσιος παγκόσμιος δείκτης δασικής κατάστασης, ο οποίος μετρά τον βαθμό ανθρωπογενούς παρέμβασης στα δάση. Μετά από τη μέτρηση 300m εικονοστοιχείων του δάσους σε όλο τον κόσμο, διαπιστώνεται ότι \thicksim17,4 εκατομμύρια km2 του δάσους έχουν υψηλή ακεραιότητα σε επίπεδο τοπίου (με βαθμολογία 9,6-10), σε σύγκριση με \thicksim14,6 εκ. με μέτρια ακεραιότητα (6-9,6) και ~ 12,2 εκ. με χαμηλή ακεραιότητα (0-6). Η αποδάσωση είναι ένας βασικός παράγοντας που συμβάλλει στην κλιματική αλλαγή.
Suzuki Jimny
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Jimny
Αποδάσωση και κλιματική αλλαγή
Tα δέντρα, όπως όλα τα πράσινα φυτά, λαμβάνουν διοξείδιο του άνθρακα και απελευθερώνουν οξυγόνο κατά τη φωτοσύνθεση. Τα φυτά πραγματοποιούν επίσης την αντίθετη διαδικασία - γνωστή ως αναπνοή - στην οποία εκπέμπουν διοξείδιο του άνθρακα, αλλά γενικά σε μικρότερες ποσότητες από ό,τι παίρνουν κατά τη διάρκεια της φωτοσύνθεσης. Ο πλεονασματικός άνθρακας αποθηκεύεται στα φυτά, βοηθώντας τα να αναπτυχθούν. Όταν τα δέντρα κόβονται και καίγονται ή αφήνονται να σαπίσουν, ο αποθηκευμένος άνθρακας απελευθερώνεται στον αέρα ως διοξείδιο του άνθρακα. Με αυτόν τον τρόπο η αποδάσωση και η υποβάθμιση των δασών συμβάλλουν στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Με βάση τις πρόσφατες εκτιμήσεις, η αποδάσωση συμβάλλει στο 6–17% των παγκόσμιων ανθρωπογενών εκπομπών CO2 στην ατμόσφαιρα.
Τα δάση απομακρύνονται για να ανοίξουν δρόμο για οποιαδήποτε μακρά λίστα γεωργικών προϊόντων και άλλων ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Ωστόσο, η πλειονότητα των τροπικών δασών αποψιλώνεται για τέσσερα εμπορεύματα παγκοσμίως: βόειο κρέας, σόγια, φοινικέλαιο και προϊόντα ξύλου. Η παραγωγή βόειου κρέατος ευθύνεται για το 41% της αποδάσωσης, το φοινικέλαιο και η σόγια αντιπροσωπεύουν άλλο 18%, και η υλοτομία για χαρτί και ξύλο ακόμη 13%.
Από την αρχή του 21ου αιώνα, ο πλανήτης χάνει περίπου 50 εκ. στρέμματα δάσους κάθε χρόνο. Σχεδόν όλη η απώλεια συμβαίνει στις τροπικές περιοχές, όπου σχεδόν το ήμισυ του συνόλου της αποδάσωσης συμβαίνει στη Βραζιλία και στην Ινδονησία.
Βασικές αιτίες αποδάσωστης
μικρογραφία|350x350px|Βασικές αιτίες αποδάσωσης. thumb|Ετήσιες εκπομπές CO2 από την αποδάσωση κατά προϊόν, σε Βραζιλία. |350x350εσ
Παραγωγή βόειου κρέατος
Η κτηνοτροφία απαιτεί μεγάλες εκτάσεις γης για την εκτροφή κοπαδιών ζώων. Η επέκταση των βοσκοτόπων για την εκτροφή βοοειδών ευθύνεται για το 41% ​​της αποδάσωσης στις τροπικές περιοχές. Αυτό είναι 21 εκ. στρέμματα κάθε χρόνο - περίπου το μισό μέγεθος των Κάτω Χωρών. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της αλλαγής χρήσης γης προέρχεται από τη Βραζιλία, και αντιστοιχεί στο ένα τέταρτο (24%) της αποδάσωσης σε όλες τις τροπικές περιοχές. Αυτό σημαίνει επίσης ότι το μεγαλύτερο μέρος (72%) της αποδάσωσης στη Βραζιλία οφείλεται στην εκτροφή βοοειδών. Σε άλλα μέρη της Λατινικής Αμερικής - όπως η Αργεντινή και η Παραγουάη - τα βοοειδή επίσης αντιπροσωπεύουν σχετικά μεγάλο ποσοστό αποδάσωσης - το 11% του συνόλου. Συμπερασματικά, η περισσότερη αποδάσωση για παραγωγή του βόειου κρέατος συμβαίνει στη Λατινική Αμερική, με ένα άλλο 4% στην Αφρική. Σύμφωνα με την Greenpeace, η βιομηχανία βοοειδών είναι υπεύθυνη για σημαντική ποσότητα εκπομπών μεθανίου, καθώς το 60% όλων των θηλαστικών στη γη είναι βοοειδή.
Σόγια και φοινικέλαιο
Αντιστοίχως, η επέκταση της βιομηχανίας φοινικέλαιου και η αυξημένη ζήτηση οδήγησαν σε μεγαλύτερη αποψίλωση των δασών στις τροπικές περιοχές. Το φοινικέλαιο εξυπηρετεί δύο σκοπούς: βρώσιμη χρήση και χρήση βιοκαυσίμων. Μεταξύ του 2000 και του 2012, η ​​Ινδονησία έχασε πάνω από 15 εκ. στρέμματα δάσους λόγω της επέκτασης της βιομηχανίας φοινικέλαιου. Κι ενώ έχουν καταβληθεί προσπάθειες για τη μείωση του ποσοστού αποδάσωσης στη χώρα, όπως η αυστηρή επιβολή του νόμου, υπάρχει ακόμη περιθώριο για περαιτέρω βελτίωση.
Βιομηχανία ξυλείας
μικρογραφία|upright=2.25|Τα ανθρωπογενή μεγα-οικοσυστήματα ([[Αγγλική γλώσσα|αγγλ. anthropogenic biomes) περιγράφουν την επίγεια βιόσφαιρα στη σύγχρονη μορφή της χρησιμοποιώντας παγκόσμιες μονάδες οικοσυστημάτων που ορίζονται από μοτίβα συνεχούς άμεσης ανθρώπινης αλληλεπίδρασης. Η πρόσφατη έκδοση (Version 2, 2000) περιγράφει ιστορικούς μετασχηματισμούς εντός της επίγειας βιόσφαιρας που προκαλούνται από τη συνεχή άμεση ανθρώπινη αλληλεπίδραση με τα οικοσυστήματα, συμπεριλαμβανομένης της γεωργίας και της αστικοποίησης. Μεταξύ 1700 και 2000, η επίγεια βιόσφαιρα έκανε την κρίσιμη μετάβαση από κυρίως άγρια σε κυρίως ανθρωπογενή, περνώντας το 50% στις αρχές του 20ού αιώνα. |500x500εσ]] Ο τέταρτος πιο σημαντικός παράγοντας αποδάσωσης (μετά τα βοοειδή, σόγια και φοινικέλαιο) είναι τα δασοκομικά προϊόντα, στα οποία κυριαρχεί το χαρτί αλλά και ξυλεία, κι έτσι καλύπτουμε σχεδόν τα τρία τέταρτα της συνολικής αποψίλωσης των δασών στον πλανήτη. Σε όλη την Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική, τα δασοκομικά προϊόντα προέρχονται κυρίως από διαχειριζόμενα δάση φυτειών που έχουν καθιερωθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα ή καλλιεργούνται σε μη δασικές εκτάσεις. Αυτό διαφέρει από τις περισσότερες τροπικές χώρες όπου τα δασικά προϊόντα προέρχονται από την υλοτομία των πρωτογενών τροπικών δασών ή την αντικατάστασή τους με φυτείες. Αυτό καταστρέφει τα τροπικά δάση και αποτελεί σημαντικό παράγοντα αποδάσωσης στην Ινδονησία και σε άλλες χώρες στην Ασία.
Συνολικά συλλέγονται περίπου 40 εκ. στρέμματα ξυλείας κάθε χρόνο. Ο άνθρακας που εκπέμπεται από τη διαδικασία μετατροπής ξυλείας σε προϊόντα ξύλου αντιπροσωπεύει το 15% των εκπομπών άνθρακα στο περιβάλλον. Η αποψίλωση των δασών είναι ένα σοβαρό πρόβλημα για τα τροπικά δάση, δεδομένου ότι φιλοξενούν εκατομμύρια ζώα και μεγάλη βιοποικιλότητα.
Γεωργική επέκταση
Η μεγαλύτερη αιτία αποδάσωσης είναι η μετατροπή χρήσης της γης, η οποία αντιστοιχεί σε περισσότερο από το 80%. Τα δάση μετατρέπονται σε φυτείες για καφέ, τσάι, φοινικέλαιο, ρύζι, καουτσούκ και διάφορα άλλα προϊόντα. Η αυξανόμενη ζήτηση για ορισμένα προϊόντα και το διεθνές εμπόριο προκαλούν μετατροπές στα δάση, η οποία τελικά οδηγεί σε διάβρωση του εδάφους, κάτι το οποίο με τη σειρά του οδηγεί σε αύξηση των ιζημάτων σε ποτάμια και ρέματα. Με την πάροδο του χρόνου, η γη που χρησιμοποιείται για γεωργικές δραστηριότητες υποβαθμίζεται, με αποτέλεσμα οι παραγωγοί να προσπαθούν να βρουν νέες παραγωγικές εκτάσεις.
Εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα λόγω αποδάσωσης
thumb|Ετήσιες εκπομπές CO2 από την αποδάσωση για την παραγωγή τροφίμων, σε παγκόσμια κλίμακα. |350x350εσ Κατά την περίοδο 2010-2014, η επέκταση της γεωργικών δραστηριοτήτων και των δενδροφυτειών σε δάση στις τροπικές περιοχές συσχετίστηκε με καθαρές εκπομπές περίπου 2,6 GtCO2 ετησίως (από τα 42 GtCO2 που υπάρχουν συνολικά). Αυτό αντιστοιχεί στο 6,5% των παγκόσμιων εκπομπών CO2. Το διεθνές εμπόριο ήταν υπεύθυνο για περίπου το ένα τρίτο (29%) αυτών των εκπομπών. Οι περισσότερες εκπομπές - 71% - προέρχονταν από τρόφιμα που καταναλώθηκαν στη χώρα παραγωγής τους. Η εγχώρια ζήτηση και όχι το διεθνές εμπόριο ήταν ο κύριος μοχλός της αποδάσωσης.
Η Λατινική Αμερική εξάγει περίπου το 23% των εκπομπών της. Αυτό σημαίνει ότι περισσότερα από τα τρία τέταρτα παράγονται για προϊόντα που καταναλώνονται στις εγχώριες αγορές. Η περιοχή της Ασίας - κυρίως Ινδονησία και Μαλαισία - εξάγει υψηλότερο μερίδιο, το 44%. Οι εξαγωγές φοινικέλαιου κατευθύνονται προς την Ευρώπη, την Κίνα, την Ινδία, τη Βόρεια Αμερική και τη Μέση Ανατολή. Η αποψίλωση των δασών στην Αφρική οφείλεται κυρίως στους τοπικούς πληθυσμούς και αγορές, με μόλις το 9% των εκπομπών να εξάγονται. Επομένως, επειδή οι περισσότερες εκπομπές καθοδηγούνται από τις εγχώριες αγορές, αυτό σημαίνει ότι οι πολιτικές στις χώρες παραγωγής είναι καθοριστικής σημασίας για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποδάσωση Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Ντέιβιντ Σίμαν
Ο Ντέιβιντ Άντριου Σίμαν, ΤΒΑ (αγγλικά: David Andrew Seaman, γεννήθηκε 19 Σεπτεμβρίου 1963) είναι Άγγλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Είναι ο δεύτερος σε διεθνείς συμμετοχές τερματοφύλακας στην ιστορία της Εθνικής Αγγλίας. Θεωρούταν ειδικός στις αποκρούσεις πέναλτι. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε προπονητική καριέρα τερματοφυλάκων.
Καριέρα σε συλλόγους
Εκτός της Άρσεναλ (στην οποία εντάχθηκε το καλοκαίρι του 1990 με το ποσό ρεκόρ εποχής για τερματοφύλακα, των 1.300.00 λιρών Αγγλίας) υπήρξε παίκτης της Μάντσεστερ Σίτι, ενώ έπαιξε και στην Πίτερμπορο Γιουνάιτεντ, στη Μπέρμιγχαμ Σίτι και στην Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Μία συγκεκριμένη απόκρουσή του, κατά τη διάρκεια του ημιτελικού του Κυπέλλου Αγγλίας της σεζόν 2002-03 που πραγματοποίησε έχει περιγραφεί από τα ΜΜΕ ως μία από τις καλύτερες επεμβάσεις από τερματοφύλακα, όλων των εποχών. Στον αντίποδα, δύο σημαντικά λάθη του από ενέργειες αντιπάλων του (στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης του 1995 και στον προημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002 ) έχουν επίσης μείνει στην ιστορία.
Εθνική ομάδα
Το «ντεμπούτο» στην Εθνική ομάδα έλαβε χώρα το Νοέμβριο του 1988 με αντίπαλο τη Σαουδική Αραβία (φιλικός αγώνας). Με την εθνική ομάδα της χώρας του αγωνίστηκε συνολικά 75 φορές. Είναι ο δεύτερος σε διεθνείς συμμετοχές γκολκίπερ της χώρας του (με την Εθνική Ομάδα της οποίας πήρε μέρος σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα και ισάριθμα Ευρωπαϊκά) μετά τον Πίτερ Σίλτον.
Τίτλοι και διακρίσεις
Άρσεναλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πίτερμπορο Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρμιγχαμ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
1714
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1714 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Παναγία η Μουχλιώτισσα
thumb|right|350px|Σχέδιο του ναού το 1877 thumb|right|350px|Εσωτερικό του Ναού. Η Παναγία των Μογγολίων, ή Μουγουλίων, κοινώς Παναγία του Μουχλιού ή Μουχλιώτισσα είναι μια Ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη, που ανήκει στο Οικουμενικό πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Η τοποθεσία του ναού
Ο ναός βρίσκεται κτισμένος πάνω από το μετόχι του Αγίου Τάφου στην ομώνυμη συνοικία.
Ιστορία του ναού
Τον ναό τον ανίδρυσε η Μαρία Παλαιολογίνα, νόθα θυγατέρα του Μιχαήλ Παλαιολόγου στα τέλη του δεκάτου τρίτου αιώνα. Η Μαρία λεγόταν «Δέσποινα των Μογουλίων» διότι είχε παντρευτεί τον Χάνη Μογγόλο, τον οποίο ο Παχυμέρης καλεί Απαγάν.
Μετά τον θάνατο του συζύγου της επέστρεψε και κατοίκησε στην Κωνσταντινούπολη, όπου αγόρασε μεγάλο κτήμα με περιβόλια, αμπελώνες και σπίτια «επί τιμήματι υπερπύρων ευστάθμων τετρακισχιλίων». Η συνοικία αυτή που μέχρι τότε ονομάζονταν «Φανάρι» μετονομάστηκε σε «τα Παναγίου» και μετατράπηκε σε γυναικείο μοναστήρι. Πιθανόν η Μαρία να μην ανέγειρε την εκκλησία αυτή εκ βάθρων, αλλά ανακαίνισε και διεύρυνε ένα προϋπάρχον σωζόμενο εκκλησάκι, με το όνομα «της Παναγιώτισσας». Η Μαρία αφιέρωσε στην εκκλησία αυτή πολλά αργυρά και χρυσά κειμήλια, πολύτιμα σκεύη, βιβλία, κτήματα, κλιβάνους και αμπελώνες εντός του Βυζαντίου, από τα οποία η μονή απολάμβανε ετήσιο εισόδημα τριακοσίων υπερπύρων. Επιπλέον είχε καρποφόρους αγρούς, χωράφια και αμπελώνες γύρω από την Ραιδεστό. Η Παλαιολόγου δώρισε όλη την περιουσία της στην εκκλησία.
Μετά τον θάνατο της δέσποινας Μαρίας ο επί θυγατέρας γαμπρός της, Ισαάκ Παλαιολόγος ο Ασάνης, επέβαλε φόρο κατά την διαθήκη της Μαρίας, και την τότε συνήθεια των Βυζαντινών. Μετά τον θάνατο της συμβίας του Ισαάκ, οι φόροι της μονής, σύμφωνα με χρυσόβουλο, καταβάλλονταν αποκλειστικά σ´αυτόν. Μετά από λίγα χρόνια η μονή κατηγόρησε τον Ισαάκ ότι σφετερίζεται την περιουσία χωρίς να ενδιαφέρεται για την καλλιέργεια πολλών εδαφών, και την αύξηση της σοδειάς, ενώ είπαν ότι κατεδάφισε και οικίες για να ωφεληθούν τα δικά του κτήματα. Οι μοναχοί προσέφυγαν στον αυτοκράτορα για να ξαναποκτήσουν την ελευθερία τους. Ο αυτοκράτορας τους παρέπεμψε στην Ιερά Σύνοδο. Η Ιερά Σύνοδος εξέτασε το χρυσόβουλο και το βρήκε «μεταποιηθέν και μη της αληθείας εχόμενο». Διέταξε δε η σύνοδος, «ίνα το μοναστήριον της Θεομήτορος της Παναγιωτίσσης ακαταδούλωτος και ελεύθερον παντελώς της εφορίας παντός του μέρους, εκείνου δε του πανυπερσεβάστου, μηδεμίαν μηδαμώς δικαίωσιν έχοντος από του σεπτού χρυσοβούλου αναφέντος μεταπεποιημένου εν μέρει, τρόπον δε είρηται».
Μετά την άλωση η εκκλησία αυτή δωρίθηκε στον Χριστόδουλο, αρχιτέκτονα του τεμένους του κατακτητή στα ερείπια του ναού των Αγίων Αποστόλων. Ο Χριστόδουλος μάλλον έλαβε ως ανταμοιβή όλη την περιοχή.
Πηγές
Μουχλιωτισσα Μουχλιωτισσα Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί
Ρωμαϊκή μυθολογία
Η ρωμαϊκή μυθολογία είναι δυνατόν να εξεταστεί σε δύο διακριτά τμήματα. Το ένα τμήμα της, ύστερο και φιλολογικό, σχετίζεται κυρίως με τις επιδράσεις που δέχθηκε από την ελληνική μυθολογία. Το άλλο κυρίως πρώιμο και λατρευτικό, λειτουργούσε με έναν τρόπο διαφορετικό από εκείνον της ελληνικής μυθολογίας.
Η φύση του πρώιμου ρωμαϊκού μύθου
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι αρχαίοι Ρωμαίοι δεν είχαν μύθους, έως ότου τουλάχιστον οι ποιητές τους άρχισαν να δανείζονται τα ελληνικά πρότυπα στην ύστερη περίοδο της ρωμαϊκής δημοκρατίας. Ως αποτέλεσμα οι Ρωμαίοι δεν είχαν τους αναγκαίους κοσμογονικούς μύθους και αλληλοδιαπερώμενες αφηγήσεις για τους θεούς τους, όπως για παράδειγμα η Γιγαντομαχία ή η Τιτανομαχία.
Αυτό που διέθεταν, όμως, οι Ρωμαίοι -πιθανώς εξαιτίας της αλληλεπίδρασής τους με τους Ετρούσκους ήταν:
Πρώιμη μυθολογία για τους θεούς
Το ρωμαϊκό διανοητικό πρότυπο ανέπτυξε έναν πολύ διαφορετικό τρόπο καθορισμού και σκέψης περί της έννοιας της θεότητας από αυτόν που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα. Για παράδειγμα, αν ρωτούσε κανείς έναν Έλληνα για τη Δήμητρα, πιθανώς να απαντούσε με τον πολύ γνωστό μύθο της θλίψης της για την αρπαγή της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα.
Ένας αρχαίος Ρωμαίος, αντίθετα, θα απαντούσε ότι η Κέρες-Δήμητρα είχε έναν επίσημο ιερέα που ονομαζόταν φλάμις (flamen), δηλαδή στεφανηφόρος, που ήταν νέος ανάμεσα στους ιερείς του Δία Jupiter αλλά αρχαιότερος ανάμεσα στους ιερείς της Φλόρας και της Πομόνας. Πιθανώς, επίσης, να σας έλεγε ότι η θεά αποτελεί τριάδα μαζί με άλλους δύο αγροτικούς θεούς, τον Λίμπερ και την Λίμπερα. Κατόπιν θα συνέχιζε να αραδιάζει όλους τους ελάσσονες θεούς με τις ιδιότητές τους: Sarritor (ωρίμανση), Messor (συγκομιδή), Convector (μεταφορά), Conditor (αποθήκευση), Insitor (σπορά) και πολλούς άλλους.
Έτσι διαμορφώθηκε η ρωμαϊκή μυθολογία, τουλάχιστον όσον αφορά στους θεούς, όχι από αφηγήσεις της θεϊκής επιφάνειας αλλά με διασυνδέσεις και περίπλοκες εσωτερικές σχέσεις ανάμεσα στους θεούς και τους θεούς ή τους θεούς και τους ανθρώπους.
Η αρχική θρησκεία της πρώιμης περιόδου τροποποιήθηκε με την πρόσθεση πολλών και αντικρουόμενων πίστεων στους ύστερους χρόνους. Παρότι φαίνεται ίσως παράδοξο, η Ρώμη ως δημοκρατία και η Ρώμη των αυτοκρατορικών χρόνων υπήρξε ίσως το πλέον ανεξίθρησκο κράτος εκείνων αλλά και πολλών μεταγενέστερων αιώνων. Ο κύριος όγκος του μυθολογικού υλικού που υιοθέτησαν οι Ρωμαίοι ανήκει κυρίως στην ελληνική μυθολογία. Όλα όσα διασώθηκαν για την αρχαία θρησκεία δεν τα μαθαίνουμε από σύγχρονές τους μαρτυρίες, αλλά από την προσπάθεια μεταγενέστερων να διασώσουν τις αρχαίες παραδόσεις από την λήθη στην οποία εγκαταλείπονταν, όπως ο Βάρρων, (Varro), λόγιος του 1ου μ.Χ. αιώνα. Άλλοι κλασικοί συγγραφείς όπως ο ποιητής Οβίδιος στο Fasti (Εορταστικό ημερολόγιο), επηρεάστηκαν πολύ από τον ελληνιστικό πολιτισμό και στα έργα τους χρησιμοποιούσαν συχνά ελληνικές πίστεις προκειμένου να γεμίσουν τα κενά της ρωμαϊκής παράδοσης.
Πρώιμη μυθολογία για τη ρωμαϊκή "ιστορία"
Σε αντίθεση με τον μαρασμό του αφηγηματικού υλικού για τους θεούς, οι Ρωμαίοι διέθεταν έναν πυκνό ιστό ημι-ιστορικών μύθων για την ίδρυση και την ανάπτυξη της πόλης τους. Αρχέγονοι βασιλείς όπως ο Ρωμύλο ς και ο Νουμάς (Numa) ήταν σχεδόν μυθικοί στη φύση τους, ενώ το μυθολογικό υλικό φθάνει ακόμα και στα πρώτα χρόνια της δημοκρατίας. Επιπρόσθετα σε αυτές τις τοπικές κυρίως παραδόσεις, χρησιμοποιήθηκε υλικό από τα αρχαιοελληνικά έπη που ενσωματώθηκε στο αυτόχθον υλικό σε μια αρκετά πρώιμη φάση. Η απόδοση του Αινεία ως προγόνου του Ρωμύλου και του Ρέμου είναι μια τέτοια περίπτωση.
Η Αινειάδα και τα πρώτα λίγα βιβλία του Τίτου Λίβιου είναι οι εκτενέστερες πηγές αυτής της ανθρώπινης μυθολογίας.
Γηγενείς ρωμαϊκοί και Ιταλικοί θεοί
Η ρωμαϊκή τελετουργική πρακτική των επίσημων ιερατείων διακρίνει δύο τάξεις θεών, τους dii indigetes (αυτόχθονες) και τους dii novensides ή novensiles (καινοφανείς). Οι αυτόχθονες ήταν οι αρχικοί θεού του ρωμαϊκού κράτους. Τα ονόματα και η φύση τους υποδεικνύεται από τα ονόματα των πρωιμότερων ιερέων και από τις καθορισμένες εορταστικές εκδηλώσεις του ρωμαϊκού ημερολογιακού κύκλου. Τριάντα τέτοιοι θεοί τιμούνταν σε ειδικές γιορτές. Οι novensides ήταν ύστερες θεότητες, των οποίων η λατρεία εισήχθη στην πόλη κατά την ιστορική περίοδο, συνήθως σε γνωστή ημερομηνία και συνήθως συνδεόταν με μια ιδιαίτερη κρίση της ρωμαϊκής κοινωνίας. Οι πρώιμες ρωμαϊκές θεότητες περιλάμβαναν, εκτός από τους di indigetes, ένα πλήθος εξειδικευμένων θεών, των οποίων τα ονόματα επικαλούνταν προκειμένου να εκτελέσουν διάφορες δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα η συγκομιδή. Τμήματα του αρχαίου τελετουργικού που συνόδευαν δραστηριότητες όπως το όργωμα και η σπορά υποδεικνύουν ότι σε κάθε στάδιο της διαδικασίας επικαλείτο και μια ξεχωριστή θεότητα, το όνομα της οποίας προερχόταν από το ανάλογο ρήμα, (π.χ. οργώνω, σπέρνω). Τέτοιες θεότητες είναι δυνατόν να ομαδοποιηθούν στην κατηγορία των βοηθητικών θεών, που επικαλούνταν οι αρχαίοι Ρωμαίοι μαζί με τις μείζονες θεότητες. Η πρώιμη ρωμαϊκή θρησκεία δεν ήταν τόσο πολυθεϊσμός όσο πολυδαιμονισμός, με την αρχαία χρήση του όρου δαίμων. Η αντίληψη του πιστού για τα πλάσματα που επικαλείτο βασιζόταν απλώς στη γνώση των ονομάτων και των ιδιοτήτων τους, και το νοούμενον (numen) των θεϊκών πλασμάτων ή η δύναμή τους εκδηλωνόταν με εντελώς εξειδικευμένους τρόπους.
Ο χαρακτήρας των indigetes και των εορτασμών τους δείχνουν ότι οι αρχαίοι Ρωμαίοι δεν ήταν απλώς μέλη μιας αγροτικής κοινότητας, αλλά ότι αγαπούσαν επίσης τον πόλεμο. Οι θεοί τους αντιπροσώπευαν ακριβώς τις πρακτικές ανάγκες της καθημερινής ζωής, έτσι όπως τις αντιλαμβανόταν η ρωμαϊκή κοινότητα στην οποία ανήκαν. Ακολουθούσαν λεπτομερειακά τα τυπικά και τις κατάλληλες για την περίσταση προσφορές. Έτσι, ο Ιανός και η Βέστα ήταν φύλακες των των πυλών και της εστίας αντίστοιχα, οι Λάρες προστάτευαν τον αγρό και τον οίκο, ο Πάλης το κοπάδι, ο Σατούρνους τη σπορά, η Κέρες την ανάπτυξη του σπόρου, η Πομόνα τον καρπό και οι Κόνσους και Οπς τη συγκομιδή. Ακόμα και ο μεγαλοπρεπής Γιούπιτερ, ο ρωμαϊκός Δίας και κυβερνήτης των θεών, τιμάτο για τη βοήθειά του με βροχές στα χωράφια και στα αμπέλια. Στην ευρύτερη επικράτειά του, μέσω του όπλου της αστραπής, ήταν ο καθοδηγητής της ανθρώπινης δραστηριότητας και προστάτης των Ρωμαίων στις πολεμικές τους επιχειρήσεις πέραν των συνόρων της κοινότητάς τους. Επιφανείς στα αρχαία χρόνια ήταν επίσης ο Μαρς και ο Κουϊρίνος, που συνήθως ταυτίζονταν μεταξύ τους. Ο Μαρς ήταν θεός των νέων και των δραστηριοτήτων τους, ειδικά του πολέμου. Η λατρεία του γινόταν τον Μάρτιο και τον Οκτώβριο. Όσο για τον Κουϊρίνο οι σύγχρονοι ερευνητές της μυθολογίας θεωρούν ότι ήταν προστάτιδα θεότητα της πολεμικής κοινότητας εν καιρώ ειρήνης.
Επικεφαλής του αρχαϊκού πανθέου ήταν η τριάδα Γιούπιτερ, Μαρς και Κουϊρίνος (οι τρεις ιερείς των οποίων, ή flamens, ανήκαν στην ύψιστη ιερατική τάξη) και ο Ιανός με την Βέστα. Από όσα γνωρίζουμε έως τώρα στους αρχαίους χρόνους δεν είχαν διακριτή ταυτότητα, δηλαδή προσωπικούς μύθους γάμους και γενεαλογίες. Αντίθετα με τους θεούς των Ελλήνων, δεν τους αποδίδονταν ανθρωπομορφικές συνήθειες και δεν έχουν διασωθεί πολλές αφηγήσεις για τις δραστηριότητές τους. Η αρχαία λατρεία συνδεόταν, επίσης, με τον Νουμά, τον δεύτερο μυθικό βασιλιά, που θεωρείτο ότι είχε ως σύζυγό του τη ρωμαϊκή θεά των πηγών και της γέννησης, την Εγερία, που εμφανίζεται ως νύμφη σε μεταγενέστερες φιλολογικές πηγές. Τα νέα στοιχεία προστέθηκαν σε σχετικά πρώιμη εποχή. Στον βασιλικό οίκο των Ταρκινίων αποδίδεται δια μέσου του μύθου η εγκαθίδρυση της τριάδας του Καπιτωλίου, δηλαδή του Γιούπιτερ, της Γιούνο και της Μινέρβα, που κατείχαν, την υπέρτατη θέση στη ρωμαϊκή θρησκεία. Άλλες προσθέσεις τέτοιου είδους ήταν η λατρεία της Ντιάνα στον Αβεντινό Λόφο και η εισαγωγή προφητειών τις οποίες, σύμφωνα με την παράδοση, έλαβε ο Ταρκίνιος, τον 6ο αιώνα π.Χ., από την Κυμαία Σίβυλα.
Ξένοι θεοί στη Ρώμη
Η απορρόφηση γειτονικών θεοτήτων ήταν αναπόφευκτη, καθώς το ρωμαϊκό κράτος άρχισε να κατακτά τον περιβάλλοντα χώρο. Οι Ρωμαίοι απέδιδαν στους τοπικούς θεούς των κατακτημένων λαών τις ίδιες τιμές που απέδιδαν στις τοπικές τους θεότητες. Σε αρκετές περιπτώσεις οι νεοαποκτηθείσες θεότητες προσκαλούνταν επισήμως να αναλάβουν τα νέα ιερά τους στη Ρώμη. Το 203 π.Χ., το λατρευτικό άγαλμα της Κυβέλης αφαιρέθηκε από τη φρυγική πόλη Πεσσινούντα και καλωσορίστηκε τελετουργικά στη Ρώμη. Επιπλέον, η ανάπτυξη της πόλης προσέλκυσε αρκετούς ξένους, στους οποίους επιτρεπόταν να συνεχίζουν τη λατρεία των θεών τους. Με τον ίδιο τρόπο έφθασε στη Ρώμη ο Μίθρας και η δημοτικότητά του στις ρωμαϊκές λεγεώνες ήταν τέτοια, ώστε η λατρεία του έφθασε ως τη Βρετανία. Εκτός από τον Κάστορα και τον Πολυδεύκη, οι κατακτημένες πόλεις της Ιταλίας συνεισέφεραν αρκετά στων ρωμαϊκό πάνθεον. Η Ντιάνα, η Μινέρβα, ο Χέρκουλες, η Βένους και άλλες ελάσσονες θεότητες προστέθηκαν, άλλες Ιταλικές και άλλες από τον πολιτισμό της Μεγάλης Ελλάδας. Οι σημαντικές ρωμαϊκές θεότητες με το πέρασμα του χρόνου ταυτίστηκαν με τις ανθρωπομορφικές θεότητες του ελληνικού πανθέου και ανέλαβαν πολλές από τις ιδιότητες και τους μύθους τους.
Όρασατς (Μπίχατς)
Το Όρασατς (κυριλλικά: Орашац) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,390 κατοίκους.
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα του Όρασατς αριθμούσε 3,036 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς
Έθελμπαλντ του Ουέσσεξ
thumb|right|250px|Νόμισμα του βασιλιά Έθελμπαλντ του Ουέσσεξ Ο Έθελμπαλντ του Ουέσσεξ (Æthelbald of Wessex, πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου 860) βασιλιάς του Ουέσσεξ (856 – 860) ήταν δεύτερος γιος και διάδοχος του Έθελγουλφ του Ουέσσεξ και της πρώτης συζύγου του Οσμπούργκα. Αναφέρεται στα διατάγματα του πατέρα του ως γιος βασιλιά από την δεκαετία του 840, το 850 δέχτηκε τον τίτλο του κόμη. Το 855 την εποχή που ο πατέρας του επισκέφτηκε την Ρώμη ο Έθελμπαλντ ορίστηκε αντιβασιλιάς του Ουέσσεξ αφού ο μεγαλύτερος αδελφός του Έθελσταν του Ουέσσεξ πέθανε γύρω στο 851. Ο νεώτερος αδελφός του Έθελμπερτ του Ουέσσεξ έγινε αντιβασιλιάς του Κεντ.
Εξέγερση απέναντι στον πατέρα του
Ο πατέρας του Έθελγουλφ επέστρεψε τον επόμενο χρόνο αφού είχε νυμφευτεί την δεύτερη σύζυγο του Ιουδήθ της Φλάνδρας κόρη του βασιλιά των Φράγκων Καρόλου του Φαλακρού. Ο Ασσέρ βιογράφος του μικρότερου αδελφού του Αλφρέδου του Μέγα αναφέρει ότι ο Έθελμπαντ συνομώτησε με τον Έλσταν, επίσκοπο του Σέρμπορν και με τον Έανγουλφ επίσκοπο του Σάμερσετ για την ανατροπή του πατέρα του από τον θρόνο. Η αιτία της συνωμοσίας πιθανότατα ήταν ο δεύτερος γάμος του πατέρα του με την Ιουδήθ. Ο γάμος του Έθελγουλφ με μια πριγκίπισσα από την δυναστεία τον Καρολιδών θα έδινε σοβαρό προβάδισμα για την διαδοχή στον θρόνο στους γιους του πατέρα του από τον δεύτερο γάμο του κάτι που θα ήταν καταστροφικό τόσο για τον ίδιο τον Έθελμπαλντ όσο και για τους μικρότερους αδελφούς του. Ο Έθελγουλφ προκειμένου να αποφύγει τον εμφύλιο πόλεμο επέτρεψε στον Έθελμπαλντ να συνεχίσει να κυβερνάει το Ουέσσεξ ενώ ο ίδιος θα εξακολουθούσε να είναι βασιλιάς στο Κεντ και στα ανατολικά τμήματα του βασιλείου. Η Άνν Γουίλιαμς χρονολογεί την αρχή της βασιλείας του Έθελμπαλντ την χρονιά που αναχώρησε ο πατέρας του για την Ρώμη (855), συγκυβέρνησε μαζί με τον πατέρα του από την εποχή που επέστρεψε από την Ρώμη (856) μέχρι τον θάνατο του πατέρα του (858). Την εποχή που συγκυβερνούσε με τον πατέρα του δεν κόπηκαν νέα νομίσματα με το δικό του όνομα, στην συνέχεια ο Έθελμπαλντ έγινε βασιλιάς του Ουέσσεξ ενώ ο Έθελμπερτ κληρονόμησε το Κεντ.
Βασιλιάς του Ουέσσεξ
Η μεγάλη δημοτικότητα που απέκτησε ο Έθελγουλφ με τον γάμο του με την Ιουδήθ οδήγησε τον ίδιο τον Έθελμπαλντ να την πάρει σύζυγο του όταν πέθανε ο πατέρας του παρά την σφοδρή αντίδραση της εκκλησίας που κατηγόρησε την πράξη του αυτή ως αιμομιξία. Λίγα είναι γνωστά για την περίοδο της βασιλείας του, ένα διάταγμα μόνο σώθηκε που αναφέρει ότι είχε καλές σχέσεις με τον αδελφό του. Ο Έθελμπαλντ του Ουέσσεξ πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου 860 στο Σέρμπορν του Ντόστερ. Ο επίσκοπος Ασσέρ ο οποίος βρισκόταν σε μίσος μαζί του λόγω της εξέγερσης απέναντι στον πατέρα του αλλά και λόγω του γάμου του με την θετή του μητέρα περιέγραψε τον ίδιο σαν "σκληρό και βίαιο" και την βασιλεία του ως "δυόμιση χρόνια ανομίας".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εθελμπαλντ Εθελμπαλντ Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Σαράντης (όνομα)
Σαράντης, ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (όνομα βαφτιστικό).
Εθνόσημο του Μπαρμπάντος
thumb|200px Το Εθνόσημο του Μπαρμπάντος καθιερώθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1966, με διάταγμα της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄. Το εθνόσημο έχει μία περικεφαλαία περιέχουσα το εθνικό σύμβολο, που είναι η γροθιά ενός κατοίκου του Μπαρμπάντος, που κρατάει ζαχαροκάλαμα. Έχει και τον εθνικό ύμνο και από κάτω το θυρεό κρατούν δύο ζώα, ένας πελεκάνος (σύμβολο του ομώνυμου νησιού)και ένα δελφίνι (σύμβολο αλιείας). Πάνω από το θυρεό τοποθετήθηκαν 3 λουλούδια, γνωστά ως «Περηφάνια του Μπαρμπάντος». Υπάρχουν επίσης μια συκιά (Φίκος ο κιτρόφυλλος - Ficus citrifolia). Στο κάτω μέρος βρίσκεται το εθνικό ρητό της χώρας σε μια περγαμηνή.
Σαράντης (όνομα)
Ετυμολογία του ονόματος
Από τη γιορτή των αγίων Τεσσαράκοντα (καθημ. άγιοι Σαράντα). Σύμφωνα με τον Τριανταφυλλίδη, κατ’ ανάλογο τρόπο προς το βαφτιστικό Λαμπρινός/Λαμπρινή από τη Λαμπρή. Το αριθμητικό σαράντα από το μεσαιωνικό σαράκοντα, από το αρχαιοελληνικό τεσσαράκοντα, με αποκοπή της πρώτης συλλαβής, η οποία το Μεσαίωνα θεωρήθηκε άρθρο: τές σαράκοντα, ενώ η αποβολή της συλλαβής -κο- απαντά σε πολλά αριθμητικά, λ.χ. τριάκοντα - τριάντα, ἑξήκοντα - ἑξῆντα κτλ.
Εθνόσημο του Μπαρμπάντος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπαρμπάντος Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Μπαρμπάντος
Σαράντης (όνομα)
Διάδοση του ονόματος
Σε μια απόπειρα στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Σαράντης/Σαράντος παρουσιάζεται ως το 111ο πιο συχνό όνομα ανάμεσα στα αντρικά. Το όνομα οφείλει την ιδιαίτερη διάδοσή του στη Λακωνία στη βυζαντινή μονή των αγίων Σαράντα, που, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή η οποία σώζεται, κτίστηκε το έτος 1305 επί βασιλείας του αυτοκράτορα Ανδρόνικου του πρεσβύτερου (1283–1328)
Τύποι και υποκοριστικά του ονόματος
Το όνομα εμφανίζεται με 2 παράλληλους ισότιμους τύπους Σαράντης/Σαράντος, όπως πολλά άλλα, λ.χ. Γιώργος/Γιώργης, Στράτος/Στράτης κτλ., κοινούς σε όλη τη χώρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
«Οι Σαράντα, ο γαμπρός, το γεφύρι και η αρμυρόκ’λουρα!», 9 Μαρτίου 2012, μπλογκ Φιρίκι (ανακτήθηκε 4/3/2015)
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Μεσαιωνικά ονόματα
Άντζεϊ Ζουουάφσκι
Ο Αντρέι Ζουλάφσκι (Andrzej Żuławski, 22 Νοεμβρίου 1940 - 17 Φεβρουαρίου 2016) ήταν Πολωνός σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1940 στην πόλη Λβιβ της Πολωνίας (σήμερα Ουκρανίας). Σπούδασε κινηματογράφο και φιλοσοφία στο Παρίσι. Φίλος και δάσκαλός του ήταν ο Αντρέι Βάιντα.
Πέθανε στις 17 Φεβρουαρίου του 2016 από καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου
Ιστορικό
Στις εκλογές του 1951 η Ε.Π.Ε.Κ. μετείχε και πάλι σε συνεργασία με το Κόμμα Φιλελευθέρων, επίσης υπό την προεδρία του Νικολάου Πλαστήρα, όπου και ανέλαβε κυβέρνηση διατηρούμενη μόνο ένα έτος (1 Νοεμβρίου 1951 – 11 Οκτωβρίου 1952).
Μετά το θάνατο του Πλαστήρα (26 Ιουλίου 1953) επήλθε διάσπαση της Ε.Π.Ε.Κ., οι δε παραμείναντες παλαιότεροι πολιτευτές και οπαδοί εξέλεξαν διοικούσα επιτροπή υπό τον Σάββα Παπαπολίτη, υπό τον οποίο και συμμετείχε στο συνασπισμό της Ενώσεως Κέντρου στις βουλευτικές εκλογές του 1961.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:1950
Υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ
Η υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ ήταν ένα πολιτικό και στρατιωτικό σκάνδαλο που ξέσπασε στην Ελλάδα στα μέσα Μαΐου του 1965 και ήταν ένας από τους λόγους που οδήγησαν στα Ιουλιανά του 1965.