cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καταστροφή της Καντάνου
Επιπτώσεις της αντίστασης
Κατά τη διάρκεια της μάχης της Κρήτης, οι Γερμανικές δυνάμεις εισβολής είχαν μεγάλες και βαριές απώλειες. Επιπλέον, η άνευ προηγουμένου αντίσταση που συνάντησαν από τον τοπικό πληθυσμό εξόργισε την Πρωσική τους αίσθηση για την στρατιωτική τάξη, σύμφωνα με την οποία κανείς πέραν των επαγγελματιών πολεμιστών δε θα έπρεπε να του επιτρέπεται να πολεμάει. Ακόμα και πριν το τέλος της μάχης, είχαν αρχίσει να κυκλοφορούν υπερβολικές ιστορίες οι οποίες απέδιδαν πολύ μεγάλες απώλειες για τους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές, λόγω βασανιστηρίων και ακρωτηριασμών που υπέφεραν από τους Κρητικούς. Αργότερα, τέτοιες ιστορίες αποδείχθηκαν να είναι αναληθείς καθώς πιο προσεκτικές έρευνες μπορούσαν να πιστοποιήσουν μόνο ελάχιστες υποθέσεις ακρωτηριασμού σε ολόκληρη την Κρήτη, οι περισσότερες από τις οποίες είχαν προκληθεί μετά θάνατον.
Παρ'όλα αυτά, ως αποτέλεσμα των παραπάνω ισχυρισμών και προσπαθώντας να δώσουν ένα παράδειγμα σε όσους αντιστέκονται, αμέσως μετά την παράδοση της Κρήτης στις 31 Μαΐου, ο προσωρινός Γενικός Διοικητής Κουρτ Στουντέντ εξέδωσε εντολή για την έναρξη μίας σειράς βάναυσων αντίποινων εναντίον του ντόπιου πληθυσμού. Τα αντίποινα έπρεπε να εκτελεστούν γρήγορα από τις ίδιες μονάδες που είχαν αντιμετωπίσει οι ντόπιοι, παραλείποντας οποιαδήποτε τυπικότητα.
Επακόλουθα
Μετά την παράδοση της Κρήτης, ανεγέρθηκε από την 5η Ορεινή Μεραρχία, κοντά στα Φλώρια, ένα μνημείο για τους στρατιώτες του Τάγματος 95 που έπεσαν στη μάχη της Κρήτης.
Μετά την παράδοση της Γερμανίας, ο Στουντέντ φυλακίστηκε από τους Βρετανούς. Τον Μάιο του 1947, ήρθε ενώπιον στρατιωτικού δικαστηρίου για να απαντήσει σε κατηγορίες κακομεταχείρισης και δολοφονίας αιχμαλώτων πολέμου από τους στρατιώτες του στην Κρήτη, ενώ το αίτημα της Ελλάδας να εκδοθεί ο Στουντέντ στη χώρα, απορρίφθηκε. Ο Στουντέντ κρίθηκε ένοχος για τις τρεις από τις οκτώ κατηγορίες και καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκιση. Ωστόσο, του δόθηκε ιατρική απαλλαγή και αφέθηκε ελεύθερος το 1948. Δεν δικάστηκε ποτέ για εγκλήματα εναντίον άμαχου πληθυσμού.
Σήμερα, η Κάντανος έχει ξαναχτιστεί και αποτελεί την έδρα του ομώνυμου δήμου. Αναπαραγωγές των πινακίδων-επιγραφών εις μνήμην της καταστροφής του χωριού, υπάρχουν σε τοπικό μνημείο του πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θηριωδίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα
Γιοσιχίκο Νόντα
Ο Γιοσιχίκο Νόντα (野田 佳彦), 20 Μαΐου 1957) είναι Ιάπωνας πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε στο αξίωμα του πρωθυπουργού της Ιαπωνίας από τις 2 Σεπτεμβρίου 2011 ως τις 26 Δεκεμβρίου 2012. Ο Νόντα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην επαρχία Σίμπα, ανατολικά του Τόκιο, και δεν κατάγεται από οικογένεια πολιτικών. Συγκεκριμένα, ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός και οι παππούδες του αγρότες με πολύ περιορισμένα οικονομικά μέσα. Ο ίδιος σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Ουαζέντα και στη συνέχεια στο Ινστιτούτο Διοίκησης και Μάνατζμεντ Ματσουσίτα, ενώ καθ' όλη τη διάρκεια των σπουδών του εργαζόταν. Ασχολήθηκε με τα κοινά και ειδικότερα με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και εξελέγη μέλος του δημοτικού συμβουλίου της επαρχίας Σίμπα σε ηλικία 28 ετών.
Ο Νόντα ανέλβε την ηγεσία της χώρας τον Αύγουστο του 2011 λαμβάνοντας 308 ψήφους σε σύνολο 475 στη Βουλή των Αντιπροσώπων, την οποία ελέγχει το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα της Ιαπωνίας. Πρόκειται για τον έκτο πρωθυπουργό της Ιαπωνίας μέσα σε πέντε χρόνια. Λίγες ημέρες μετά την εκλογή του, σύμφωνα με δημοσκόπηση της οικονομικής εφημερίδας Nikkei, η υποστήριξη προς την κυβέρνησή του άγγιζε το 67% των πολιτών. Ο προκάτοχός του, Ναότο Καν, παραιτήθηκε έπειτα από 15 μήνες στην πρωθυπουργία, στον απόηχο της πυρηνικής κρίσης της Φουκουσίμα.
Ο Νόντα λατρεύει τις πολεμικές τέχνες και έχει μαύρη ζώνη στο τζούντο. Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών.
Το 2012 το Νόντα διαδέχθηκε στην Πρωθυπουργία ο Σίνζο Άμπε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιαπωνίας
Μάρτιν Μπραντλ
Ο Μάρτιν Μπραντλ(γεν. στο Κινγκς Λιν του Νόρφολκ την 1η Ιουνίου του 1959 είναι Βρετανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων από την Αγγλία. Στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 1984, αγωνίστηκε μέχρι το 1989, το 1990 παρέμεινε εκτός και επέστρεψε το 1991. Αποχώρησε οριστικά από το σπορ το 1996. Συνολικά έλαβε μέρος σε 165 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 158. Το 1ο απ' αυτά ήταν το Βραζιλιάνικο Γκραν Πρι του 1984 και το τελευταίο το Ιαπωνικό Γκραν Πρι του 1996. Σημείωσε μόνο 2 σημαντικά αποτελέσματα τα οποία ήταν τα ακόλουθα:
Πέραν αυτών δε σημείωσε απολύτως κανένα άλλο.
thumb|right|298px|Ο Μπραντλ το [[Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2004)|2004]]
Κατηγορία:Βρετανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Ιωάννα Μπαλτσάκη
Η Ιωάννα Μπαλτσάκη (Αθήνα 10 Ιανουαρίου 1966-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Κατάγεται από τη Λαμία. Η πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1997 με το έργο "Το φως του γκαζιού", του Πάτρικ Χάμιλτον, όπου συμπρωταγωνίστησε με τους Βάσο Ανδριανό, Λουϊζα Μελίντα και Πάνο Βέλια.
Διαδίκτυο
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Τρόπαιο Ρομπέρ Λουί-Ντρεϊφούς
thumb|right|Το [[Σταντ Βελοντρόμ, τόπος διεξαγωγής του Τροπαίου Ρομπέρ Λουί-Ντρεϊφούς]] Το Τρόπαιο Ρομπέρ Λουί-Ντρεϊφούς είναι ένα ποδοσφαιρικό τουρνουά φιλικού χαρακτήρα, το οποίο διοργανώνεται από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ και του οποίου η πρώτη διεξαγωγή έλαβε χώρα την 1η Αυγούστου 2010, κάτι παραπάνω από έναν χρόνο μετά από τον θάνατο του Ρομπέρ Λουί-Ντρεϊφούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Μασσαλία Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Γαλλίας
KDE Wallet Manager
Το KDE Wallet Manager η KWalletManager είναι ένα πρόγραμμα του πακέτου λογισμικού του KDE. Επιτρέπει στους χρήστες να αποθηκεύουν τους κωδικούς τους καθώς και άλλες ευαίσθητες πληροφορίες σε κρυπτογραφημένα αρχεία, που αποκαλούνται wallets (=πορτοφόλια). Είναι ελεύθερο λογισμικό, αδειοδοτημένο με την GNU General Public License Version 2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό KDE
Λεωνίδας ο μάρτυρας
Ο Λεωνίδας έζησε και μαρτύρησε κατά την περίοδο του διωγμού των Χριστιανών επί Αυτοκράτορος Δεκίου.
Μαρτύρησε μαζί με 7 γυναίκες στην περιοχή της Κορίνθου το Μεγάλο Σάββατο ενώπιον του ηγεμόνα Ανθυπάτου. Τον Άγιο τον κρέμασαν και στη συνέχεια το σκήνωμά του με τις γυναίκες οδηγήθηκαν στη θάλασσα. Εν συνεχεία, οι γυναίκες ρίχτηκαν στο βυθό παραμονή του Πάσχα.
Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 16 Απριλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (αποσαφήνιση)
Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει παρουσία στην Ουκρανία από τον 10ο αιώνα, με την ίδρυση της Μητρόπολης Κιέβου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Για διάφορους ιστορικούς λόγους, από τις αρχές του 20ού αιώνα ως σήμερα, η Ορθοδοξία είναι διασπασμένη στη χώρα σε χωριστές Εκκλησίες, οι οποίες δεν είναι σε κοινωνία μεταξύ τους. Έτσι, με την ονομασία Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία μπορεί σήμερα να εννοείται:
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Ουκρανία
Βροχή ζώων
thumb|220px|right|Βροχή ψαριών. [[Γκραβούρα του 1555. ]]
Βροχή ζώων ονομάζεται ένα σπάνιο μετεωρολογικό φαινόμενο κατά το οποίο νεκρά ή ζωντανά ζώα πέφτουν από τον ουρανό.
Συνήθως τα ζώα αυτά είναι μικρόσωμα όπως ψάρια, βάτραχοι ή πτηνά. Ορισμένες φορές τα ζώα επιβιώνουν της πτώσης και αφού ξεπεράσουν το αρχικό σοκ συνεχίζουν κανονικά τη ζωή τους (φυσικά μόνο όταν πρόκειται για ζώα της στεριάς). Άλλες φορές τα ζώα είναι παγωμένα, κλεισμένα τελείως σε όγκο πάγου ή διαλυμένα σε άμορφες μάζες κρέατος.
Η επιστημονική εξήγηση του φαινομένου αυτού είναι ότι τα ζώα αυτά μεταφέρονται σε πολύ μεγάλα ύψη από καταιγίδες ή μικρούς σίφωνες, όπου η θερμοκρασία είναι κάτω από τους 0 βαθμούς Κελσίου, όπου και παγώνουν. Από τα μεγάλα αυτά ύψη πέφτουν στη συνέχεια με τη μορφή βροχής σε κάποιο τυχαίο σημείο της επιφάνειας του εδάφους.
Πέρα από την παραπάνω επιστημονική ερμηνεία, όσες άλλες εξηγήσεις έχουν δοκιμασθεί να προταθούν, όπως επέμβαση εξωγήινων, ή του Θεού, ή σε φαινόμενα όπως η Τηλεμεταφορά, στερούνται στοιχειώδους ολοκληρωμένης έρευνας και σοβαρότητας.
Στην Ελλάδα έχει παρατηρηθεί στα νεότερα χρόνια βροχή ψαριών 2 φορές: στις 13 με 15 Δεκεμβρίου του 1951 στην Αλώνα της Φλώρινας και στις 7 Δεκεμβρίου του 2002 στην Κορώνα του Κιλκίς. Επίσης τον Οκτώβριο του 1993 έβρεξε χιλιάδες μικρά βατράχια στη πόλη του Διδυμοτείχου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετεωρολογικά φαινόμενα
Αλέκος Χρυσοβέργης
Ο Αλέκος Χρυσοβέργης είναι Έλληνας μουσικοσυνθέτης και στιχουργός του λαϊκού τραγουδιού, από τους πλέον καταξιωμένους στο είδος του. Γεννήθηκε στο Βύρωνα Αττικής και από πολύ μικρή ηλικία, στα εννέα του χρόνια, εκδήλωσε την κλίση του στη μουσική. Ξεκίνησε τα πρώτα του μουσικά καλλιτεχνικά βήματα μαθαίνοντας κιθάρα. Σπούδασε τζαζ στο Λονδίνο, στο Παρίσι και στο Μόναχο.
Μαζί με τον στιχουργό Σπύρο Γιατρά αποτέλεσαν καλλιτεχνικό δίδυμο. Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει τραγουδιστές όπως ο Στράτος Διονυσίου, ο Γιάννης Πάριος, ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο Δημήτρης Κοντολάζος, ο Θέμης Αδαμαντίδης, ο Βασίλης Καρράς, ο Σταμάτης Γονίδης, η Μαρινέλλα, η Τζένη Βάνου, η Λίτσα Διαμάντη, η Ρίτα Σακελλαρίου, η Δούκισσα, η Κατερίνα Στανίση και οι νεότεροι Νότης Σφακιανάκης, Γιάννης Πλούταρχος, Πάνος Κιάμος, Νίκος Μακρόπουλος, Στέλιος Διονυσίου, Αντύπας, Πέγκυ Ζήνα. κ.α..
Πολλά είναι τα παραδείγματα δημοφιλών τραγουδιών που έγιναν επιτυχίες.
Προσωπική ζωή
Ο Αλέκος Χρυσοβέργης είναι παντρεμένος με την Ειρήνη Χρυσοβέργη και μαζί έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Αλέξανδρο Χρυσοβέργη. Γνωρίστηκαν το 1980 στο κατάστημα εργασίας της Ειρήνης - σημείο συνάντησης των ποδοσφαιριστών - και έκτοτε παραμένουν μαζί έχοντας ισχυρούς συντροφικούς δεσμούς. Ο Αλέκος Χρυσοβέργης αγαπά τον αθλητισμό, ενώ η σύζυγός του έχει καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα.
Lada
Η Lada είναι ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία που ανήκει στην AvtoVAZ, μια εταιρεία που ανήκει σήμερα στον γαλλικό όμιλο Renault. Τα πρώτα αυτοκίνητα που δημιούργησε η AvtoVAZ, με τεχνική υποστήριξη από την ιταλική Fiat, κυκλοφόρησαν στη Ρωσία υπό το εμπορικό σήμα Zhiguli (Ζιγκούλι), το οποίο προήλθε από το κοντινό βουνό της περιοχής και προτάθηκε από τον Α.Μ. Τσέρνι. Όταν τα Λάντα εξήχθησαν σε ξένες αγορές, το εμπορικό σήμα Zhiguli κρίθηκε ακατάλληλο, επειδή ήταν δύσκολο για τους μη Ρώσους να το προφέρουν, ενώ επίσης υπήρξαν φόβοι ότι έμοιαζε πολύ με τη λέξη «ζιγκολό».
Η μάρκα Lada εμφανίστηκε το 1973 και από τότε έγινε το κύριο εμπορικό σήμα για τα οχήματα της AvtoVAZ. Το όνομα Λάντα προέρχεται από τους Βίκινγκ. Η μάρκα έχει μακρά ιστορία στη Ρωσία και είναι δημοφιλής και στις μετασοβιετικές χώρες. Τα οχήματα Λάντα σήμερα πωλούνται σε προσιτές τιμές και προσφέρουν καλή ποιότητα συγκριτικά με τη χαμηλή τιμή τους.
Τα κλειδιά για την επιτυχία της ήταν: ανταγωνιστική τιμή, αξιοπιστία, απλή μηχανική φιλική προς το περιβάλλον και ανεπιτήδευτη λειτουργικότητα. Το αυτοκίνητο κατασκευάστηκε με άδεια σε αρκετές άλλες χώρες. Η ανταγωνιστική τιμολόγηση και η ευκολία εξυπηρέτησης έκαναν τα Λάντα απαραίτητα για υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, αστυνομίες και άλλες δημόσιες υπηρεσίες στην Ευρώπη, την Αφρική, την Καραϊβική και τη Νότια Αμερική. Ωστόσο, η Lada εξακολουθεί να διατηρεί ένα σχετικά χαμηλό κύρος ως όνομα, αν και αυτό έχει βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.
Το 1993, η TTS υπέγραψε σύμβαση με την AvtoVAZ. Το 1995, το πρώτο πλήρες κέντρο αυτοκινήτων LADA άνοιξε στην πόλη Naberezhnye Chelny και ξεκίνησε άμεσες παραδόσεις από το εργοστάσιο αυτοκινήτων. Το 1995 άνοιξε ένα γραφείο στο Καζάν. Μέχρι το 1997, τα αυτοκίνητα οδηγούνταν από το Naberezhnye Chelny. Μετά από-μεταφερμένος σιδηροδρομικώς
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανία Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρωσίας Κατηγορία:Ρωσικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανίες της Ρωσίας
Νάρτα (Αλβανία)
thumb|280px|Πινακίδα 'Καλώς ήρθατε στη Νάρτα' στα αλβανικά, στα ελληνικά και στα αγγλικά. Η Νάρτα (αλβανικά: Narta ή Nartë, ελληνικά: Άρτα ή Παλαιοάρτα)  είναι κωμόπολη στην Αλβανία και βρίσκεται στην περιφέρεια Αυλώνα. Το 2015 με την αλλαγή της τοπικής αυτοδιοίκησης εντάχθηκε στο δήμο Αυλώνα. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά της πόλης του Αυλώνα (αλβ.  Vlorë).
Τόσο η Νάρτα όσο και η γειτονική Σβέρνιτσα κατοικούνται από μέλη της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας, και μιλάνε ένα βόρειο ιδίωμα της Ελληνικής γλώσσας. Ένα από τα ντόπια έθιμα που προσελκύουν τουρισμό είναι μια τριήμερη γιορτή που γίνεται κάθε χρόνο. Μια Ορθόδοξη εκκλησία βρίσκεται στο κέντρο του χωριού.
Το 1873 άνοιξε ένα ελληνικό σχολείο στο χωριό. Η ελληνική παιδεία επεκτάθηκε με το άνοιγμα σχολείου θηλέων και με νηπιαγωγείο το 1912.
Παραπομπές
Νάρτα Ναρτα
Μάρινερ 5
Ο Μάρινερ 5 (αγγλ. Mariner, ναυτικός), γνωστός και ως Μάρινερ-Αφροδίτη 67 (αγγλ. Mariner Venus '67), ήταν ένα διαστημικό σκάφος του προγράμματος Μάρινερ που μελέτησε την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης μέσω της απόκρυψης αστέρων, καταμέτρησε την ακτινοβολία Lyman-alpha (σκληρή υπεριώδης ακτινοβολία) του υδρογόνου, όπως επίσης τα σωματίδια ηλιακού ανέμου και τις διακυμάνσεις του μαγνητικού πεδίου στην περιοχή γύρω από τον πλανήτη.
Περιγραφή της αποστολής
Οι στόχοι του ήταν
Εκτοξεύτηκε στις 14 Ιουνίου 1967 από το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-12 της βάσης της Πολεμικής Αεροπορίας στο ακρωτήριο Κανάβεραλ και προσέγγισε τον πλανήτη στις 19 Οκτωβρίου του ίδιου έτους σε απόσταση 3.990 χιλιομέτρων.
Είχε πιο εξελιγμένο επιστημονικό εξοπλισμό από τον προηγούμενο Μάρινερ 2, και γι' αυτό ήταν σε θέση να εξερευνήσει πιο εξονυχιστικά το διαπλανητικό διάστημα και να ρίξει νέο φως στον καυτό, καλυμμένο από σύννεφα πλανήτη.
Επιτεύγματα
Οι παρατηρήσεις του Μάρινερ 5 βοήθησαν να καταλάβουμε τα δεδομένα θερμοκρασίας και ατμοσφαιρικής πίεσης που είχε μεταδώσει το διαστημόπλοιο Βενέρα 4, το οποίο είχε φτάσει στην Αφροδίτη λίγο πριν από τον Μάρινερ 5. Μετά από αυτές τις αποστολές, έγινε σαφές ότι η επιφάνεια της Αφροδίτης είναι πολύ καυτή, η ατμόσφαιρά της δε, ακόμα πυκνότερη από ότι πιστεύαμε.
Τέλος της αποστολής
Η αποστολή του Μάρινερ 5 τελείωσε τον Νοέμβριο του 1967. Το διαστημόπλοιο βρίσκεται ακόμα στο διάστημα, σε ηλιοκεντρική τροχιά. Έχει πάψει να λειτουργεί και είναι μάλλον κατεστραμμένο από την μακροχρόνια επίδραση της ισχυρής ηλιακής ακτινοβολίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Μάρινερ Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1967
Αντώνιος Παπαδάκης (ευεργέτης)
Ο Αντώνιος Παπαδακης (1810 - 27 Δεκεμβρίου 1878) ήταν Έλληνας ευεργέτης του Εθνικού Πανεπιστημίου. Απέκτησε περιουσία στην Βεσσαραβία και όταν εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα, κληροδότησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών το κτίριο της Πανεπιστημιακής Λέσχης και όλα τα άλλα περιουσιακά του στοιχεία για υποτροφίες σε φοιτητές.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντώνιος γεννήθηκε το 1810 στο Ψυχρό Λασιθίου, στην Κρήτη. Ο πατέρας του, ο παπάς Φράγκιος Παπαδάκης, σφαγιάστηκε από τους Τούρκους το 1823 και ο μικρός Αντώνιος αιχμάλωτος μαζί με δύο αδέλφια του, τον Εμμανουήλ και τον Ιωάννη μεταφέρθηκαν αιχμάλωτοι στην Αλεξάνδρεια, όπου πουλήθηκαν ως σκλάβοι στην αυλή του Μεχμέτ Αλή Πασά, Αντιβασιλέα της Αιγύπτου. Ο Αντώνιος έφτασε στην Κωνσταντινούπολη και κατάφερε με την βοήθεια ενός Ρώσου να δραπετεύσει και να βγει στην Οδησσό μαζί με άλλους από την Κεφαλλονιά. Πιθανόν όμως να απελευθερώθηκε από χρήματα που συγκεντρώθηκαν από την διενέργεια μεγάλου εράνου υπέρ των Ελλήνων, «για την απελευθέρωση από τη φοβερή αιχμαλωσία στην Αίγυπτο χιλιάδων Ελλήνων αιχμαλώτων, και κυρίως για Χιώτες και Κρητικούς αιχμαλώτους.» από την Ρωξάνδρα Στούρτζα, και τον Ρώσο πρίγκηπα Αλέξανδρο Γκαλιτζίνε που ήταν και υπουργός Παιδείας. Εργάσθηκε στα κτήματα του διπλωμάτη και έμπιστου του Καποδίστρια Αλέξανδρου Στούρτζα (αδελφού της Ρωξάνδρας Στουρτζα που ήταν ο ανεκπλήρωτος έρωτας του Καποδίστρια, και εγγονή του Έλληνα ηγεμόνα της Μολδαβίας του πρίγκηπα Κωνσταντίνου Μουρούζη). Έμαθε τα ελληνικά γράμματα και έπιασε δουλειά σε ελληνικό τυπογραφείο της Οδησσού. Μπήκε δε και στη γεωργική σχολή και σπούδασε γεωπονία. Αφού αποφοίτησε διορίστηκε διευθυντής στα κτήματα του Αλέξανδρου Στούρτζα στη Βεσσαραβία το 1833. Χάρη στις γεωπονικές του γνώσεις αύξησε πολύ το εισόδημα των κτημάτων και επεξέτεινε τις δραστηριότητες του εργοδότη του και στον τομέα της κτηνοτροφίας.
Επιστροφή στην Ελλάδα
Απέκτησε αρκετά χρήματα για να επιστρέψει και να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1848, και έτσι ως Έλληνας πολίτης έζησε βίο λιτό ευεργετώντας την πατρίδα του.
Αργότερα ψάχνοντας την τύχη των δύο χαμένων αδελφών του, ανακάλυψε ότι ήταν στην Αλεξάνδρεια και είχαν ασπασθεί τον Μωαμεθανισμό. Ο μεγαλύτερος από αυτούς, ο Εμμανουήλ, είχε μετονομαστεί Ισμαήλ και είχε γίνει ο περιβόητος Στρατηγός Ισμαήλ πασάς Παπαδάκις γνωστός ως Ισμαήλ Σελίμ Πασά (1809 - 1867). Επίσης, ο Ισμαήλ διετέλεσε και Υπουργός των Στρατιωτικών της Αιγύπτου. Ο μικρότερος αδελφός Ανδρέας είχε γίνει ο Αρχηγός Χωροφυλακής στην Αλεξάνδρεια. Σε επικοινωνία τους τα τρία αδέρφια αλληλοαναγνωρίστηκαν και χάρηκαν.
Απεβίωσε στις 27 Δεκεμβρίου 1878.
Πλάτων (κρατήρας)
Ο Πλάτων (Plato) είναι ένας μεγάλος κρατήρας στη Σελήνη, πλημμυρισμένος με στερεοποιημένη λάβα, ώστε μόνο μέρος των τοιχωμάτων του να είναι ευδιάκριτο. Η διάμετρός του είναι 109 χιλιόμετρα. Βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο και στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης, σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 51,6° βόρειο πλάτος και 9,3° δυτικό μήκος. Πήρε το όνομά του προς τιμή του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου Πλάτωνος.
Αντώνιος Παπαδάκης (ευεργέτης)
Ευεργετικό του έργο
Διέθεσε το ποσό των οκτακοσίων και πλέον χιλιάδων δραχμών για τη μόνιμη χορήγηση δέκα υποτροφιών σε νέους και νέες από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Κληροδότημά του είναι, επίσης, το κτήριο της Πανεπιστημιακής Λέσχης επί των οδών Ιπποκράτους και Ακαδημίας. Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών έθεσε ως δείγμα τιμής μαρμάρινη προτομή του Παπαδάκη στη μεγάλη αίθουσα του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς επίσης ανήγειρε προτομή του στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών (είναι δίπλα στη Κοιμωμένη του Χαλεπά, Σοφία Αφεντάκη).
Ταφικό μνημείο Α.Φ.Παπαδάκη
Το ταφικό μνημείο του Α.Φ.Παπαδάκη στο Α΄ Νεκροταφείο είναι δημιουργία του μεγάλου Έλληνα γλύπτη του 19ου αιώνα Γ. Βρούτου. Έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό έργο τέχνης.
Πλάτων (κρατήρας)
Τοποθεσία
Ο Πλάτων βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή της Θάλασσας των Βροχών, στο δυτικό άκρο της οροσειράς των Σεληνιακών Άλπεων. Προς βορρά κείται η πλατιά Θάλασσα του Ψύχους. Ανατολικά του Πλάτωνος ανάμεσα στα βουνά των Άλπεων, υπάρχουν αρκετές ρηγματώσεις του εδάφους που αποκαλούνται συλλογικά «Ρήγματα του Πλάτωνος» (Rimae Plato).
Αντώνιος Παπαδάκης (ευεργέτης)
Ταφικό μνημείο Α.Φ.Παπαδάκη
Το 1946 ο αξιωματικός και συνεργάτης της Ναζιστικής Γερμανίας Παναγιώτης Δεμέστιχας υποχρέωσε το Πανεπιστήμιο Αθηνών να του παραχωρήσει το ταφικό μνημείο του ευεργέτη Α.Φ. Παπαδάκη (που δεν είχε απογόνους), ισχυριζόμενος ψευδώς πως ανήκει στην οικογένειά του. Ο Παναγιώτης Δεμέστιχας μεταπολεμικά καταδικάστηκε ως δωσίλογος αλλά όταν απεβίωσε το 1960 τάφηκε στον τάφο του ευεργέτη Α.Φ. Παπαδάκη.
Πλάτων (κρατήρας)
Χαρακτηριστικά
Η ηλικία του Πλάτωνος εκτιμάται σε 3,84 δισεκατομμύρια χρόνια, δημιουργήθηκε δηλαδή μόλις λίγο αργότερα από τη Θάλασσα των Βροχών. Τα χείλη του είναι ακανόνιστα, με κακοτράχαλες κορυφές ύψους 2 χλμ. που ρίχνουν ευδιάκριτες σκιές στον πυθμένα του κρατήρα όταν ο ήλιος είναι χαμηλά. Κάποια τμήματα των εσωτερικών τοιχωμάτων δείχνουν σημάδια παλαιών καταρρεύσεων, με πλέον αξιοσημείωτη την περίπτωση μιας μεγάλης τριγωνικής κατολισθήσεως κατά μήκος της δυτικής πλευράς. Tο χείλος του Πλάτωνος είναι στην πραγματικότητα κυκλικό, αλλά παρατηρούμενο από τη Γη εμφανίζεται ελλειπτικό εξαιτίας της προοπτικής.
Αντώνιος Παπαδάκης (ευεργέτης)
Ταφικό μνημείο Α.Φ.Παπαδάκη
Το Υπουργείο Πολιτισμού απεφάνθη πως οι μεταγενέστερες επεμβάσεις αλλοιώνουν την αρχική σύνθεση και το πρωτότυπο έργο του γλύπτη που χαρακτηρίστηκε ως μνημείο, αποτελούν στοιχεία ξένα με το θεματικό και συμβολικό περιεχόμενο και πρέπει με τον κατάλληλο τρόπο να απαλειφθούν. Όμως η απόφαση ανακλήθηκε και έτσι δημιουργήθηκε μεγάλη δυσαρέσκεια στους πολίτες, τους εκπροσώπους και τους φορείς της Κρήτης από όπου καταγόταν ο ευεργέτης Α.Φ.Παπαδάκης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Πλάτων (κρατήρας)
Χαρακτηριστικά
Ο επίπεδος πυθμένας του Πλάτωνος, με μέσο βάθος 1.000 μέτρα κάτω από το χείλος, είναι σκουρόχρωμος, πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα να εμφανίζεται σκοτεινός σε σχέση με τη γύρω περιοχή. Μάλιστα ο αστρονόμος Εβέλιος είχε ονομάσει τον Πλάτωνα «η Μείζων Μαύρη Λίμνη». Ο πυθμένας του Πλάτωνος δεν έχει αξιόλογους νεότερους κρατήρες.
Ο Πλάτων έχει αποκτήσει για την εμφάνιση παροδικών σεληνιακών φαινομένων, όπως λάμψεις φωτός, ασυνήθιστα χρωματικά σύνολα και θόλωση κατά περιοχές σαν από αχλύ. Οι ανωμαλίες αυτές είναι πιθανώς το αποτέλεσμα των οπτικών συνθηκών παρατηρήσεως σε συνδυασμό με τις διαφορετικές γωνίες φωτισμού από το ηλιακό φως.
Δευτερεύοντες κρατήρες
Ο Πλάτων περιβάλλεται από πολλούς μικρότερους κρατήρες, οι περισσότεροι από τους οποίους δημιουργήθηκαν μάλλον από την ίδια πρόσκρουση. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι κρατήρες-δορυφόροι ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες:
Ο κρατήρας Πλάτων A μετονομάσθηκε από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση σε Μπλις.
Ο Πλάτων στη λογοτεχνία και τον πολιτισμό
Ο κρατήρας Πλάτων είναι η τοποθεσία ενός αστεροσκοπείου στο μυθιστόρημα του Άρθουρ Κλαρκ Earthlight (1955). Στον Πλάτωνα βρίσκεται η «Σεληνόβαση Α» στην τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας Διάστημα 1999.
Επίσης, από τον Πλάτωνα κατάγονται οι Μάθιου και Μαρία Looney, πρωταγωνιστές της σειράς παιδικών βιβλίων Looney του Τζερόουμ Μπήτυ, οι ιστορίες της οποίας διαδραματίζονται στη Σελήνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πλατων
1741 Γκίκλας
Ο Γκίκλας (Giclas) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,2. Ανακαλύφθηκε το 1960 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου καθηγητή Χένρυ Λη Γκίκλας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γκίκλας εκτιμάται σε 26 χιλιόμετρα περίπου. Ο Γκίκλας περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες και 57 λεπτά, μια γρήγορη περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκικλας
Αγκσαρτάν Α΄ του Καχέτι
Ο Αγκσαρτάν Α΄, Aghsartan I, აღსართან I, (απεβ. το 1084) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι) ήταν βασιλιάς τού Καχέτι και τού Χερέτι στην ανατολική Γεωργία από το 1058 μέχρι το τέλος του το 1084.
Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον πατέρα του Γκαγκίκ του Καχέτι, μετά το τέλος εκείνου. Η βασιλεία του συνέπεσε με τις επιδρομές των Σελτζούκων στα γεωργιανά εδάφη και τις επίμονες προσπάθειες των Γεωργιανών Βαγρατιδών βασιλέων να φέρουν όλες τις γεωργιανές πολιτικές στο ενιαίο βασίλειό τους. Το 1068 ο Αγκσαρτάν Α΄ υποτάχθηκε στον σουλτάνο Αλπ Αρσλάν των Σελτζούκων, και συμφώνησε να πληρώσει φόρο υποτέλειας και εξασφάλισε την τουρκική υποστήριξη κατά τού βασιλιά Βαγράτιος Δ΄ της Γεωργίας, που είχε καταλάβει μέρος της επικράτειας τού Καχέτι. Συνέχισε τον αγώνα του ενάντια στην συγκεντρωτική πολιτική τού Γεωργιανού στέμματος υπό τον διάδοχο τού Βαγράτ Γεώργιο Β΄ και συμμάχησε με την επαναστατική φυλή των Λιπαριτιδών, αλλά στη συνέχεια μετέφερε την υπακοή του στον Γεώργιο Β΄ και τον βοήθησε να αντιμετωπίσει τη φεουδαρχική αντιπολίτευση και στη συνέχεια να πολεμήσει την εισβολή των Σελτζούκων το 1074 υπό τον σουλτάνο Μαλίκ Σαχ Α΄. Ωστόσο, όταν ο Γεώργιος Β΄ έκανε ειρήνη με τον σουλτάνο στις αρχές της δεκαετίας του 1080, ο τελευταίος αναγνώρισε τον βασιλιά της Γεωργίας ως τον μόνο νόμιμο κύριο τού Καχέτι και τού έδωσε μία δύναμη Σελτζούκων για να κατακτήσει την περιοχή. Ο Γεώργιος Β΄, επικεφαλής ενός συνδυασμένου στρατού Γεωργίας-Σελτζούκων, πολιόρκησε το Καχετικό φρούριο Βεζίνι, αλλά δεν κατάφερε να το καταλάβει και αποχώρησε. Ο Αγκσαρτάν Α΄ άδραξε αμέσως την ευκαιρία για να υποσχεθεί την πίστη του στους Σελτζούκους: πήγε στον Μαλίκ Σαχ και ασπάστηκε το Ισλάμ, κερδίζοντας έτσι μία σελτζουκική προστασία ενάντια στις φιλοδοξίες τού βασιλιά της Γεωργίας. Απεβίωσε το 1084 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γεώργιος Δ΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βασιλείς του Καχέτι και του Χερέτι
NGC 1232A
Μετατόπιση προς το ερυθρό
Ένα παράδοξο με τον NGC 1232A είναι ότι η μετατόπισή του προς το ερυθρό είναι περίπου 4 φορές μεγαλύτερη από αυτή του NGC 1232, γεγονός που σημαίνει ότι ο NGC 1232Α δεν είναι δορυφόρος του NGC 1232. Ο Halton Arp συζήτησε σχετικά με αυτό το θέμα το 1982. Έπειτα από επικοινωνία του με τον G. de Vaucouleurs ο οποίος του υπόδειξε την υψηλή μετατόπιση του NGC 1232Α προς το ερυθρό, παρατήρησε ότι ο NGC 1232Α «ακουμπάει» με τον NGC 1232 και ότι δεν υπάρχουν ασσυμετρίες στον NGC 1232 οι οποίες είναι αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης.
Ο G. de Vaucouleurs πρότεινε σε μία συνομιλία με τον Αρπ ότι ο NGC 1232Α είναι μακρύτερα από τον NGC 1232Α με τα επιχειρήματα:
Όμως ο Halton Arp αντιπρότεινε ότι:
Μία παρόμοια κατάσταση ισχύει και με τον NGC 1232B, ένα αντικείμενο στις σπείρες του NGC 1232, με μετατόπιση προς το ερυθρό περίπου 28.000 km/s.
thumb|left|200px|Ο [[NGC 1232 και ο NGC 1232A.]]
Περιγραφή
Ο NGC 1232A είναι ένας ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας, ενώ οι βραχίονές του σχηματίζουν μία θηλιά. Βρίσκεται σε απόσταση 4 λεπτών της μοίρας από τον NGC 1232, δηλαδή αν βρίσκονται στην ίδια απόσταση ο διαχωρισμός τους είναι 41 kpc (περίπου 135.000 έτη φωτός).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Δορυφόροι γαλαξιών 1232A Κατηγορία:Ηριδανός (αστερισμός)
Κάρολος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Ο Κάρολος, γερμ. Karl (30 Σεπτεμβρίου 1813 - 24 Οκτωβρίου 1878) από τον Οίκο του Γκλύξμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ (27 Φεβρουαρίου 1831 - 14 Οκτωβρίου 1878).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και της Λουίζας Καρολίνας, κόρης του Καρόλου, πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ.
Γεννήθηκε στο Γκόττορπ του Σλέσβιχ και το 1831 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Το 1863 ο τριτότοκος αδελφός του Χριστιανός Θ΄ έγινε βασιλιάς της Δανίας.
Απεβίωσε το 1878 στο Λουίζενλουντ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν της Πρωσίας σε ηλικία 65 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος αδελφός του Φρειδερίκος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1838 τη Βιλελμίνη Μαρία του Όλντενμπουργκ , κόρη του Φρειδερίκου ΣΤ΄ της Δανίας. Η Βιλελμίνη Μαρία ήταν η πρώην σύζυγος του Φρειδερίκου Ζ΄ της Δανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους · μάλλον η σύζυγός του δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει.
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ
Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας)
Η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας) (συντογραφία στα αγγλικά: UOC-MP, ουκρανικά: Українська Православна Церква, ρωσικά: Украинская Православная Церковь) είναι μία «αυτοδιοικούμενη» (μη αυτοκέφαλη) εκκλησία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία, υπό εκκλησιαστική ένωση με το Πατριαρχείο της Μόσχας. Σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη του Πατριαρχείου, ορίζεται ως «αυτοδιοικούμενη εκκλησία με δικαιώματα ευρείας αυτονομίας».
Προκαθήμενός της είναι ο Μητροπολίτης Κιέβου Ονούφριος.
Ονομασία
Η Εκκλησία αυτή, καθώς έχει εξάρτηση από το Πατριαρχείο Μόσχας, φέρει επισήμως και σύμφωνα με νόμο του ουκρανικού κράτους το όνομα: Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία - Πατριαρχείο Μόσχας (αγγλ. Ukrainian Orthodox Church - Moscow Patriarchate). Η αυτοκέφαλη Εκκλησία που αναγνωρίζεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας (Orthodox Church of Ukraine στα αγγλικά και Православна церква України στα ουκρανικά). Στην Ουκρανία λειτουργεί επίσης η «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Κιέβου)» (UOC-KP), με προκαθήμενο τον μητροπολίτη Φιλάρετο, που αυτοαποκαλείται Πατριάρχης. Μέχρι τις 25 Ιουνίου 2019 ο ίδιος και οι πιστοί του συμετείχαν στη νέα αυτοκέφαλη εκκλησιαστική δομή, αλλά αποχώρησαν καταγγέλλοντάς την.
Υπαγωγή στη Μόσχα
Μετά την επέκταση της κυριαρχίας του Βασιλείου της Μεγάλης Ρωσίας στις ανατολικές επαρχίες της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας, ο τσάρος Μέγας Πέτρος ανταποκρίθηκε στο επίμονο αίτημα του Πατριάρχη Μόσχας Ιωακείμ (1674-90) να ζητήσει από τον Οικουμενικό Πατριάρχη την υπαγωγή και στην εκκλησιαστική του δικαιοδοσία των προσαρτηθεισών στη κυριαρχία του Βασιλείου της Μεγάλης Ρωσίας ανατολικών επαρχιών της Ουκρανίας. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Διονύσιος Δ΄ απέρριψε το αίτημα του τσάρου και με Συνοδική Πράξη (1686) παραχώρησε κατ' οικονομίαν στον Πατριάρχη Μόσχας μόνο την άδεια να χειροτονεί ή να ενθρονίζει τον εκλεγμένο από την Κληρικολαϊκή συνέλευση της Μητροπόλεως Κιέβου υποψήφιο Μητροπολίτη Κιέβου, υπό τον απόλυτο όμως και απαραίτητο όρο, ότι ο Μητροπολίτης Κιέβου θα μνημονεύει σε κάθε θεία Λειτουργία το όνομα του Οικουμενικού Πατριάρχη. Η μνημόνευση αυτή είχε την έννοια ότι ο Μητροπολίτης Κιέβου παρέμενε πάντοτε ως «έξαρχος» στην κανονική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Το 1722 η Μητρόπολη Κιέβου έγινε de facto μια από τις επισκοπές του Πατριαρχείου Μόσχας, όταν ο Μέγας Πέτρος διόρισε τον Βαρλαάμ (Βονιάτοβιτς) στο βαθμό του αρχιεπισκόπου και όχι του μητροπολίτη. Κατά τη διάρκεια των αιώνων που ακολούθησαν, η μνημόνευση του Οικουμενικού Πατριάρχη ατόνισε και χάθηκε, ενώ η Ουκρανική Εκκλησία θεωρούνταν τμήμα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στις 27 Οκτωβρίου 1990, η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Μόσχας παραχώρησε αυτονομία (καθεστώς που όμως δεν είναι αυτοκέφαλο), με την σχετική απόφαση να παραδίδεται στον τότε Αρχιεπίσκοπο Κιέβου Φιλάρετο. Αυτός έκτοτε έφερε τον τίτλο «Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας ».
Απόπειρες ανεξαρτησίας
Μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας (24 Αυγούστου 1991) συνεκλήθη στις 1-2 Νοεμβρίου 1991 τοπική Σύνοδος της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας υπό τον Μητροπολίτη Φιλάρετο και αποφάσισε να υποβάλει αίτημα Αυτοκεφαλίας στο Πατριαρχείο Μόσχας. Η επόμενη Σύνοδος του Πατριαρχείου Μόσχας, που συνήλθε τον Μάρτιο του 1992, δεν εξέτασε το αίτημα αλλά ζήτησε την παραίτηση του Μητροπολίτη Φιλαρέτου. Ο Φιλάρετος, επιστρέφοντας στην Ουκρανία δήλωσε ότι πιέστηκε να δηλώσει ότι θα παραιτηθεί και ότι δεν πρόκειται τελικά να το κάνει.
Το λεγόμενο «Πατριαρχείο Κιέβου» δεν αναγνωρίστηκε από καμία Ορθόδοξη Εκκλησία και για τα επόμενα χρόνια η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας) παρέμεινε η μόνη αναγνωρισμένη Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ουκρανία, σε εκκλησιαστική κοινωνία με τις υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες μέσω της υπαγωγής της στο Πατριαρχείο Μόσχας. Το «Πατριαρχείο Κιέβου» διασπάστηκε το 1993 σε δύο Εκκλησίες.
Δημιουργία Αυτοκέφαλης Εκκλησίας
Μετά την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία το 2014 εντάθηκαν οι πιέσεις από την Ουκρανική πολιτειακή ηγεσία για τη δημιουργία μίας ενιαίας Ορθόδοξης Εκκλησίας στη χώρα, ανεξάρτητης από το Πατριαρχείο Μόσχας. Τον Οκτώβριο του 2018, το Οικουμενικό Πατριαρχείο δέχθηκε τις προσφυγές των επικεφαλής των δύο ως τότε θεωρούμενων σχισματικών Εκκλησιών, Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Κιέβου) και Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία, έκρινε ότι βρέθηκαν σε σχίσμα για μη δογματικούς λόγους και αποφάσισε την επαναφορά των ίδιων στους ιερατικούς τους βαθμούς, και των πιστών των δύο Εκκλησιών σε εκκλησιαστική κοινωνία. Μετά από πολύμηνες προετοιμασίες, στις 15 Δεκεμβρίου 2018 συνεκλήθη στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας στο Κίεβο Σύνοδος, με τη συμμετοχή όλων των επισκόπων των δύο πρώην σχισματικών Εκκλησιών, καθώς και δύο επισκόπων της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Μόσχας). Η ίδια συνέλευση εξέλεξε ως προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ουκρανίας και Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας τον Μητροπολίτη Επιφάνιο. Το διάταγμα (Τόμος) για την αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ουκρανίας υπογράφηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 5 Ιανουαρίου 2019 και την επομένη, ανήμερα της εορτής των Θεοφανείων, πραγματοποιήθηκε η επίσημη παραλαβή του Τόμου της αυτοκεφαλίας, που φιλοτεχνήθηκε στη Μονή Ξενοφώντος του Αγίου Όρους.
Η χορήγηση αυτοκεφαλίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας το 2019 προκάλεσε την αντίδραση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που γι' αυτόν τον λόγο αποφάσισε να διακόψει την εκκλησιαστική κοινωνία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Σημερινή κατάσταση
Οι δύο Ορθόδοξες Εκκλησίες λειτουργούν σήμερα παράλληλα στην χώρα, ενώ οι ενορίες καλούνται να επιλέξουν σε ποιά από τις δύο θα ανήκουν. Σύμφωνα με κρατικά στοιχεία, τον Ιανουάριο του 2021 η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας είχε 7.188 ενορίες και 4.572 ιερείς, ενώ η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας) 12.406 ενορίες και 10.510 ιερείς.
Δήλωση πλήρους ανεξαρτησίας - Υπαγωγή Επισκοπών Κριμαίας στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
Με ψήφισμα που ενέκρινε στις 27 Μαΐου, διαρκούσης της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, το διευρυμένο Συμβούλιο της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αποφάσισε την πλήρη αυτονόμηση της από το Πατριαρχείο Μόσχας, ανακοινώνοντας ότι διαφωνεί με τις θέσεις του Πατριάρχη Μόσχας Κυρίλλου για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Στο επίσημο ανακοινωθέν σημειώνεται ότι προχώρησε σε τροποποιήσεις στον Καταστατικό της Χάρτη, οι οποίες μαρτυρούν την πλήρη ανεξαρτησία και αυτονόμηση της.
Στις 7 Ιουνίου 2022, η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αποφάσισε οι Επισκοπές της Κριμαίας που υπάγονταν στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας), να υπάγονται απευθείας στον Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών, Κύριλλο, μετά από εκκλήσεις που απηύθυναν οι μητροπολίτες Θεοδοσίας, Συμφερουπόλεως και Κριμαίας και ο επίσκοπος Ντζανκόι.
Διώξεις σε ιεράρχες - Απομάκρυνση από λαύρες και ναούς
Παρά την αναφορά περί αυτονόμησής της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από το Πατριαρχείο Μόσχας, οι ουκρανικές υπηρεσίες ασφαλείας πραγματοποίησαν εφόδους και έρευνες σε μονές και θρησκευτικά ιδρύματά της μετά τον Νοέμβριο του 2022, αναζητώντας δολιοφθορείς μεταξύ των ιερωμένων. Η ουκρανική υπηρεσία ασφαλείας (SBU) ανέκρινε δεκάδες ανώτατους κληρικούς, υποβάλλοντας ορισμένους από αυτούς σε ηλεκτρονικό τεστ αληθείας. Παράλληλα, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι προανήγγειλε νομοσχέδιο που, όπως είπε, «θα καταστήσει αδύνατο σε θρησκευτικές οργανώσεις που διατηρούν δεσμούς με κέντρα επιρροής στη Ρωσική Ομοσπονδία, να λειτουργούν στο ουκρανικό έδαφος».
Τον Μάρτιο του 2023, το υπουργικό συμβούλιο υπέβαλε σχέδιο ψηφίσματος στην Βουλή της χώρας για να τερματιστεί η συμφωνία μίσθωσης με την Ορθοδόξη Εκκλησία της Ουκρανίας που αφορά στα κτίρια της Λαύρας του Ποτσάιφ. Αιτήσεις για την διεκδίκηση της Λαύρας του Ποτσάιφ είχαν υποβάλει στην κυβέρνηση, τόσο η αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, όσο και η ουνίτικη Ουκρανική Ελληνοκαθολική Εκκλησία. Είχε προηγηθεί ανάλογη απόφαση για την ιστορική Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου. Από τις 20 Μαρτίου 2023 απαγορεύτηκε σε μοναχούς και πιστούς η πρόσβαση στα ιερά σκηνώματα των άφθαρτων αγίων που φυλάσσονται στα ιερά σπήλαια, αλλά και η πρόσβαση σε μονάζοντες στους Ιερούς ναούς της Λαύρας Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, Συλλήψεως της Αγίας Άννης και «Ζεστού», δηλαδή σχεδόν όλους τους ναούς όπου η αδελφότητα τελούσε τις ιερές ακολουθίες.
Την 1η Απριλίου 2023, με απόφαση δικαστηρίου του Κιέβου, επιβλήθηκε στον μητροπολίτη Βίσγκοροντ και Τσερνόμπιλ Παύλο, ηγούμενο της Λαύρας των Σπηλαίων, ποινή 60 ημερών σε κατ΄οίκον περιορισμό με προληπτικό μέτρο το ηλεκτρονικό βραχιόλι, ενώ του απαγορεύθηκε να μεταβεί στην Λαύρα και να λειτουργήσει. Κατηγορήθηκε ότι, σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε, προσπάθησε να δικαιολογήσει την επιθετικότητα της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η ίδια ποινή επιβλήθηκε στις 12 Απριλίου, από δικαστήριο του Τσερκάσι, στον μητροπολίτη Τσερκάσι Θεοδόσιο. Με ανοιχτή επιστολή του στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, στις 11 Απριλίου, ο πρύτανης της Θεολογικής Ακαδημίας και Σχολής του Κιέβου, αρχιεπίσκοπος του Μπιλοχορόντκα Σίλβεστρος, τον ενημέρωσε σχετκά με τις διώξεις και τις αρπαγές ναών και μονών, απευθύνοντας έκκληση να παρέμβει για την υπεράσπιση της αλήθειας και της καλοσύνης, όπως γράφει. Στις 14 Ιουλίου, η ποινή του μητροπολίτη Βίσγκοροντ και Τσερνόμπιλ μετατράπηκε σε προφυλάκιση, με αποτέλεσμα ο ιεράρχης να συλληφθεί και να μεταφερθεί στις φυλακές. Αντιδρώντας, τόσο ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος, όσο και ο Πατριάρχης των Σέρβων Πορφύριος, απέστειλαν μηνύματα σε θρησκευτικούς ηγέτες και εκπροσώπους διεθνών οργανισμών, ενημερώνοντάς τους για την κατάσταση.
Στις 7 Αυγούστου, δικαστήριο της Ουκρανίας καταδίκασε σε 5 χρόνια φυλάκιση και δέσμευση της περιουσίας του τον μητροπολίτη Τούλτσιν, Ιωνάθαν. Η ανώτατη, αυτή, ποινή επιβλήθηκε για τις κατηγορίες της κατοχής φιλορωσικών φυλλαδίων τα οποία κατέβασε από το διαδίκτυο και τα μοίρασε σε ιερείς. Ο ίδιος, έκανε λόγο για κακόβουλη προπαγάνδα παραπληροφόρησης και παράνομες έρευνες με πλαστά στοιχεία. Επιστολή υποστήριξης προς τον φυλακισμένο μητροπολίτη απέστειλε ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος. Στην επιστολή εκφράζεται η βαθιά του λύπη για τις θηριωδίες που υφίσταται τόσο ο ίδιος και οι κληρικοί, όσο το ποίμνιό του και οι ιεροί τόποι στην Ουκρανία.
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες * Ουκρανία
Μάχη του Λεβουνίου
Η μάχη του Λεβουνίου ήταν η πρώτη αποφασιστική βυζαντινή νίκη της παλινόρθωσης των Κομνηνών. Στις 29 Απριλίου του 1091, η δύναμη των Πετσενέγων που εισέβαλαν στα εδάφη της αυτοκρατορίας συνετρίβη από τις συνδυασμένες δυνάμεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας υπό τον Αλέξιο Α' Κομνηνό και τους Κουμάνους συμμάχους του.
Υπόβαθρο
Στις 26 Αυγούστου του 1071, ένας βυζαντινός στρατός υπό τον Ρωμανό Δ' Διογένη ηττήθηκε από τους Σελτζούκους στη μάχη του Μαντζικέρτ στην ανατολική Μικρά Ασία. Ο Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας αρνήθηκε να τιμήσει τη συμφωνία που είχε υπογράψει ο Ρωμανός Δ'. Σε απάντηση οι Τούρκοι άρχισαν να κινούνται προς την Ανατολία το 1073, χωρίς να συναντήσουν αντίσταση. Ο Αλέξιος Κομνηνός, επιτυχημένος νεαρός στρατηγός, ανέβηκε στον θρόνο την ημέρα του Πάσχα, του 1081. Σύμφωνα με τον Νόργουιτς, η ανάρρησή του στον θρόνο είχε μεγάλη σημασία, καθώς «...για πρώτη φορά στη διάρκεια μισού αιώνα περίπου η αυτοκρατορία βρισκόταν σε ικανά χέρια». Ο Αλέξιος ήταν αποφασισμένος να αλλάξει τις τύχες της αυτοκρατορίας με οποιοδήποτε κόστος. Κατά το 1090 ή 1091, ο εμίρης Τσακά της Σμύρνης συμμάχησε με τους Πετσενέγκους, προκειμένου να καταστρέψει εντελώς τη βυζαντινή αυτοκρατορία.
Εισβολή των Πετσενέγκων
Την άνοιξη του 1087 οι Πετσενέγκοι εισέβαλαν στα εδάφη της αυτοκρατορίας από τη βορειοδυτική περιοχή της Μαύρης Θάλασσας με στράτευμα 80.000 περίπου ανδρών. Πλεονεκτώντας εξαιτίας της πολιτικής ανωμαλίας του Βυζαντίου στη συγκεκριμένη περίσταση η ορδή των Πετσενέγκων κατευθύνθηκε προς τη Βυζαντινή πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη, λεηλατώντας τα βόρεια Βαλκάνια στο διάβα της. Η επιδρομή διαμόρφωνε μια σοβαρή απειλή για την αυτοκρατορία, καθώς εξαιτίας της εμφύλιας διαμάχης ο βυζαντινός στρατός δεν διέθετε αρκετά στρατεύματα για να απωθήσει τους εισβολείς. Ο Αλέξιος Α΄ στην προσπάθειά του να ανακτήσει αριθμητική υπεροχή απευθύνθηκε σε μία άλλη νομαδική φυλή, τους Κουμάνους, με τους οποίους συμμάχησε εναντίον των Πετσενέγκων.
Α.Μ.Σ. Εχίνος Σπορ
Ιστορία
Ο ΑΜΣ Εχίνος Σπορ αγωνίζεται στις τοπικές κατηγορίες της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ξάνθης (Ε.Π.Σ.Ξ.). Την περίοδο 2007–08 κέρδισε την άνοδο στη Δ΄ Εθνική κατηγορία. Την πρώτη περίοδο στη Δ΄ Εθνική, τερμάτισε στην 9η θέση συγκεντρώνοντας 52 βαθμούς. Την επόμενη περίοδο κατάφερε να τερματίσει στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα, συγκεντρώνοντας 46 βαθμούς.
Μάχη του Λεβουνίου
Η μάχη
Με το δέλεαρ της προσφοράς χρυσού εκ μέρους των Βυζαντινών ως αντάλλαγμα για τη βοήθειά τους ενάντια στους Πετσενέγκους, oι Κουμάνοι έσπευσαν να ενωθούν με τον Αλέξιο και τον στρατό του. Στα τέλη της άνοιξης του 1091, οι δυνάμεις των Κουμάνων πέρασαν στη βυζαντινή επικράτεια, και ο στρατός στο σύνολό του ετοιμάστηκε να προσχωρήσει κατά των Πετσενέγκων. Τη Δευτέρα, 28 Απριλίου 1091, ο Αλέξιος και οι σύμμαχοί του πλησίασαν το στρατόπεδο των Πετσενέγκων στο Λεβούνιο κοντά στον ποταμό Έβρο.
Α.Μ.Σ. Εχίνος Σπορ
Ιστορία
Την περίοδο 2010–11 ο σύλλογος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, τα οποία τον οδήγησαν στο να αποσυρθεί από το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής στα μισά της περιόδου, ενώ είχε συγκεντρώσει 19 βαθμούς, οι οποίοι τον κατέταξαν στη 16η και προτελευταία θέση της βαθμολογίας, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Ξάνθης. Τον Μάιο του 2021, η έδρα του συλλόγου υπέστη εκτεταμένους βανδαλισμούς, οι οποίοι, μάλιστα, συνέπεσαν χρονικά με την επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών Υποθέσεων της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, στην περιοχή.
Μάχη του Λεβουνίου
Η μάχη
Οι Πετσενέγκοι φαίνεται πως αιφνιδιάστηκαν και η μάχη που έλαβε χώρα το επόμενο πρωινό στο Λεβούνιον ήταν πρακτικά σφαγή. Οι Πετσενέγκοι είχαν φέρει μαζί τους τις γυναίκες και τα παιδιά τους, και ήταν απροετοίμαστοι για την επίθεση που εξαπολύθηκε εναντίον τους. Οι Κουμάνοι και οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν με σφοδρότητα και σφαγίασαν τους πάντες στο διάβα τους. Οι Πετσενέγκοι κατέρρευσαν γρήγορα, και σχεδόν εξολοθρεύτηκαν. Στη συνέχεια οι εναπομείναντες ζωντανοί εξανδραποδίστηκαν.
Α.Μ.Σ. Εχίνος Σπορ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ξάνθης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1999 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1999
Μάχη του Λεβουνίου
Σημασία
Η μάχη του Λεβουνίου ήταν η αποφασιστικότερη νίκη του βυζαντινού στρατού για μια περίοδο μισού αιώνα και σημειώνει ένα σημείο καμπής στη βυζαντινή ιστορία. Η αυτοκρατορία βρισκόταν στο ναδίρ τα τελευταία είκοσι χρόνια και το Λεβούνιον έδειξε ότι βρισκόταν στον δρόμο της ανάκαμψης. Οι Πετσενέγκοι είχαν πλήρως καταστραφεί και οι ευρωπαϊκές κτήσεις της αυτοκρατορίας ήταν ασφαλείς. Ο Αλέξιος ανέδειξε τον εαυτό του σε σωτήρα του Βυζαντίου τη στιγμή της ανάγκης του και έδωσε ένα νέο πνεύμα αναγέννησης στους αδύναμους, εξαιτίας των συχνών πολέμων, Βυζαντινούς.
Στα επόμενα της μάχης χρόνια, η αυτοκρατορία γνώρισε μια πραγματική αναγέννηση υπό τον Αλέξιο και τους απογόνους του, την αποκαλούμενη δυναστεία των Κομνηνών. Ο βυζαντινός στρατός επέστρεψε στη Μικρά Ασία, ανακτώντας τις χαμένες περιοχές, ανάμεσά τους τα γόνιμα παράλια και πολλές σημαντικές πόλεις. Με την αποκατάσταση της σταθερότητας στην κεντρική κυβέρνηση η αυτοκρατορία έγινε και πάλι πλούσια για έναν αιώνα ακόμη, ενώ η Κωνσταντινούπολη έγινε για άλλη μια φορά μητρόπολη του χριστιανικού κόσμου.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πόλεμοι Βυζαντινών και Πετσενέγων
Αναθεωρημένο Ιουλιανό ημερολόγιο
Το αναθεωρημένο Ιουλιανό (ή νέο) είναι ένα ημερολόγιο που δημιουργήθηκε το 1923 από τον Σέρβο επιστήμονα Μιλουτίν Μιλάνκοβιτς ως μια πιο ακριβής εναλλακτική λύση, τόσο ως προς το Ιουλιανό όσο και ως προς το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Εκείνη την εποχή, το Ιουλιανό ημερολόγιο εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες και τα σχετικά έθνη, ενώ τα Ρωμαιοκαθολικά και τα Προτεσταντικά έθνη χρησιμοποιούσαν το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Στόχος του Μιλάνκοβιτς ήταν να σταματήσει τον διαχωρισμό των ημερομηνιών μεταξύ ανατολικών και δυτικών Εκκλησιών και εθνών. Προοριζόταν να αντικαταστήσει το Ιουλιανό ημερολόγιο στις Ορθόδοξες Εκκλησίες και στα Ορθόδοξα έθνη. Από την 1η Μαρτίου 1600 έως τις 28 Φεβρουαρίου 2800, το Αναθεωρημένο Ιουλιανό ημερολόγιο ευθυγραμμίζει τις ημερομηνίες του με το Γρηγοριανό, το οποίο είχε υιοθετηθεί το 1582 από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ'.
Το αναθεωρημένο Ιουλιανό ημερολόγιο υιοθετήθηκε για εκκλησιαστική χρήση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, την Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας, την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλεξάνδρειας, την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Αντιόχειας, τη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία, την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ιαπωνίας, την Εκκλησία της Κύπρου, την Εκκλησία της Ελλάδος, την Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική τη Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία και την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας. Δεν χρησιμοποιείται από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία, τη Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία, τη Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία και το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, ούτε αναγνωρίζεται από κανένα έθνος ως επίσημο ημερολόγιο. Αντίθετα, όλα τα ορθόδοξα έθνη έχουν υιοθετήσει το Γρηγοριανό ως το επίσημο κρατικό ημερολόγιο.
Το αναθεωρημένο Ιουλιανό ημερολόγιο έχει τους ίδιους μήνες με το Ιουλιανό και το Γρηγοριανό ημερολόγιο, αλλά, στην αναθεωρημένη Ιουλιανή έκδοση, τα έτη που διαιρούνται ομοιόμορφα με το 100 δεν είναι δίσεκτα, εκτός από τα έτη με υπόλοιπα 200 ή 600 όταν διαιρούνται με το 900 παραμένουν δίσεκτα έτη, π.χ. 2000 και 2400 όπως στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο.
Παραπομπές
Ιουλιανο Αναθεωρημενο Κατηγορία:Ορθοδοξία
Νεοελληνική αρχιτεκτονική
Αυτό το λήμμα αναφέρεται στην νεοελληνική αρχιτεκτονική.
Ιστορία
Από το 1453 και έπειτα, η ελληνική αρχιτεκτονική επικεντρώθηκε κυρίως στην εκκλησιαστική. Οι εκκλησίες, όπως και άλλα κέντρα όπως τα σχολεία, χρησιμοποιήθηκαν και ως χώρος συνάντησης.
Η αρχιτεκτονική των σύγχρονων ελληνικών πόλεων, ιδιαίτερα οι «παλιές πόλεις» επηρεάζονται κυρίως από την οθωμανική ή βενετική αρχιτεκτονική, δύο δυνάμεις που κυριαρχούσαν στον ελληνικό χώρο από την Αναγέννηση. Μετά την σύσταση του νεοελληνικού κράτους, οι σύγχρονοι Έλληνες αρχιτέκτονες προσπάθησαν να συνδυάσουν αρχαία και βυζαντινά στοιχεία και κίνητρα με τα δυτικοευρωπαϊκά στυλ. Η Πάτρα ήταν η πρώτη πόλη του σύγχρονου ελληνικού κράτους που ανέπτυξε σχέδιο πόλης. Τον Ιανουάριο του 1829 ο Σταμάτης Βούλγαρης, Έλληνας μηχανικός του γαλλικού στρατού, παρουσίασε το σχέδιο της νέας πόλης στον κυβερνήτη Καποδίστρια, ο οποίος το ενέκρινε. Ο Βούλγαρης εφήρμοσε τον ορθογώνιο κανόνα στο αστικό συγκρότημα της Πάτρας.
Το 1917 το μεγαλύτερο μέρος του κέντρου της Θεσσαλονίκης κατεστράφη από τη μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης το 1917. Μετά την πυρκαγιά η κυβέρνηση απαγόρευσε την γρήγορη ανοικοδόμηση, ώστε να μπορέσει να υλοποιήσει τον νέο επανασχεδιασμό της πόλης σύμφωνα με το πολεοδομικό σχέδιο ευρωπαϊκού τύπου από ομάδα αρχιτεκτόνων, συμπεριλαμβανομένου του Βρετανού Thomas Mawson, με επικεφαλής τον Γάλλο αρχιτέκτονα Ernest Hébrard.