cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζερόμ Πάουελ
Βιογραφία
Από το 1979 έως το 1990, εργάστηκε στη Νέα Υόρκη, ως αρχικά ως δικηγόρος, και στη συνέχεια ως στέλεχος επενδυτικών τραπεζών. Από το 1990 έως το 1993, εργάστηκε στο Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, και υπηρέτησε για έναν χρόνο (1992-1993) ως Υφυπουργός Οικονομικών. Κατόπιν εργάστηκε ως υψηλόβαθμο στέλεχος σε επενδυτικές τράπεζες και επενδυτικές εταιρείες.
Προσωπική ζωή
Ο Πάουελ, είναι παντρεμένος από το 1985 με την Ελίζα Λίοναρντ, με την οποία έχουν αποκτήσει μαζί 3 παιδιά. Διαμένουν σε προάστια της Ουάσινγκτον, στην πολιτεία του Μέριλαντ. Είναι εγγεγραμμένο μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ Κατηγορία:Αξιωματούχοι της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ Κατηγορία:Κυβερνητικοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Αμερικανοί τραπεζίτες Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Πρίνστον __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Λαχανίδα
thumb|Σγουρόφυλλη λαχανίδα Η λαχανίδα ή κέιλ ανήκει σε μια ομάδα ποικιλιών λάχανου (Brassica oleracea) που καλλιεργούνται για τα βρώσιμα φύλλα τους, αν και μερικές χρησιμοποιούνται ως καλλωπιστικά φυτά. Οι λαχανίδες έχουν πράσινα ή μωβ φύλλα και τα κεντρικά φύλλα δεν σχηματίζουν κεφαλή (όπως το λάχανο). Οι λαχανίδες θεωρούνται ότι είναι πιο κοντά στο άγριο λάχανο από τις περισσότερες εξημερωμένες μορφές Brassica oleracea.
Ετυμολογία
Το όνομα κέιλ προέρχεται από τη Βόρεια Μέση Αγγλική λέξη cale για διάφορα λάχανα. Αυτή με τη σειράς της προέρχεται από το λατινικό caulis «λάχανο», η οποία προέρχεται από την πρωτοϊταλική λέξη kauli, που σημαίνει βλαστός ή μίσχος, όπως και η ελληνική λέξη καυλός, που έχει την ίδια ρίζα.
Ιστορία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία| Παιδιά που μαζέγουν φύλλα κόκκινου ρωσικού λάχανου (Brassica napus L. subsp. napus var. pabularia) σε οικογενειακό λαχανόκηπο Η λαχανίδα προέρχεται από την ανατολική Μεσόγειο και τη Μικρά Ασία, όπου καλλιεργούνταν για φαγητό από το 2000 π.Χ. το αργότερο. Σγουρόφυλλες ποικιλίες λάχανου υπήρχαν ήδη μαζί με πλατύφυλλες στην Ελλάδα τον 4ο αιώνα π.Χ. Αυτές οι μορφές, που αναφέρονταν από τους Ρωμαίους ως σαβελλιανή λαχανίδα, θεωρούνται οι πρόγονοι των σύγχρονων λαχανίδων.
Η παλαιότερη καταγραφή λαχανίδων στη δυτική Ευρώπη είναι για λάχανο τον 13ο αιώνα. Τα αρχεία στην Αγγλία του 14ου αιώνα κάνουν διάκριση μεταξύ λάχανου με κεφάλι και λάχανου με χαλαρά φύλλα.
Το ρωσικό κέιλ εισήχθη στον Καναδά, και στη συνέχεια στις Ηνωμένες Πολιτείες, από Ρώσους εμπόρους τον 19ο αιώνα. Ο βοτανολόγος Ντέιβιντ Φέρτσιλντ πιστώνεται ότι εισήγαγε το κατσαρό λάχανο (και πολλές άλλες καλλιέργειες) στους Αμερικανούς, αφού το έφερε  από την Κροατία, αν και ο ίδιος ο Φέρτσιλντ αντιπαθούσε τα λάχανα, συμπεριλαμβανομένης λαχανίδας. Εκείνη την εποχή, το κατσαρό λάχανο καλλιεργούνταν ευρέως στην Κροατία κυρίως επειδή ήταν εύκολο στην καλλιέργεια και φθηνό και μπορούσε να αφαλατώσει το έδαφος. Για το μεγαλύτερο μέρος του εικοστού αιώνα, το λάχανο χρησιμοποιήθηκε κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες για διακοσμητικούς σκοπούς. Έγινε πιο δημοφιλές ως βρώσιμο λαχανικό τη δεκαετία του 1990 λόγω της θρεπτικής του αξίας.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η καλλιέργεια της λαχανίδας (και άλλων λαχανικών) στο Ηνωμένο Βασίλειο ενθαρρύνθηκε από την εκστρατεία Dig for Victory. Η λαχανίδα ήταν εύκολο να αναπτυχθεί και παρείχε σημαντικά θρεπτικά συστατικά που έλειπαν από τη διατροφή λόγω της διανομής φαγητού με δελτίο.
Καλλιέργεια
μικρογραφία| Διακοσμητική λαχανίδα με λευκό και μοβ χρώμα Η λαχανίδα είναι συνήθως ένα ετήσιο φυτό που αναπτύσσεται από σπόρους με μεγάλο εύρος θερμοκρασιών βλάστησης. Είναι ανθεκτικό και ευδοκιμεί το χειμώνα και μπορεί να επιβιώσει σε θερμοκρασίες έως -15° Κελσίου. Η λαχανίδα μπορεί να γίνει πιο γλυκό στη γεύση μετά από βαρύ παγετό.
Διατροφική αξία
Η ωμή λαχανίδα αποτελείται από 84% νερό, 9% υδατάνθρακες, 4% πρωτεΐνη και 1% λίπος. Σε ένα μερίδα 100 γραμμαρίων, η ωμή λαχανίδα παρέχει 207 kJ ενέργειας τροφής και μεγάλη ποσότητα βιταμίνης Κ, 3,7 φορές την Ημερήσια Τιμή (ΗΤ). Είναι μια πλούσια πηγή (το 20% ή περισσότερο της ΗΤ) βιταμίνης Α, βιταμίνης C, βιταμίνης Β6, φυλλικού οξέος και μαγγανίου. Το κατσαρό λάχανο είναι μια καλή πηγή (10 – 19% ΗΤ) θειαμίνης, ριβοφλαβίνης, παντοθενικού οξέος, βιταμίνης Ε και πολλών διαιτητικών μετάλλων, όπως σίδηρος, ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο και φώσφορος. Το βράσιμο ωμού κατσαρού λαχάνου μειώνει τα περισσότερα από αυτά τα θρεπτικά συστατικά, ενώ οι τιμές για τις βιταμίνες A, C και K και το μαγγάνιο παραμένουν σημαντικές.
Η λαχανίδα είναι πηγή καροτενοειδών, λουτεΐνης και ζεαξανθίνης. Όπως και με το μπρόκολο και άλλα σταυρανθή λαχανικά, η λαχανίδα περιέχει γλυκοζινολικές ενώσεις, όπως η γλυκοραφανίνη, η οποία συμβάλλει στον σχηματισμό της σουλφοραφάνης μια ένωση υπό προκαταρκτική έρευνα για τη δυνατότητά της να επηρεάσει ευεργετικά την ανθρώπινη υγεία.
Το βράσιμο του λάχανου μειώνει το επίπεδο των γλυκοζινικών ενώσεων, ενώ το μαγείρεμα στον ατμό, το φούρνο μικροκυμάτων ή το τηγάνισμα δεν προκαλεί σημαντική απώλεια. Το λάχανο είναι πλούσιο σε οξαλικό οξύ, τα επίπεδα του οποίου μπορούν να μειωθούν με το μαγείρεμα.
Μαγειρικές χρήσεις
Τα αρωματισμένα «τσιπς λαχανίδας» έχουν παραχθεί ως υποκατάστατο πατάτας.
Μοχάμενταν ΣΚ (Καλκούτα)
Η Μοχάμενταν ΣΚ (αγγλικά: Mohammedan SC) είναι αθλητικός σύλλογος στην Καλκούτα της Ινδίας. Χρώματα του συλλόγου είναι το λευκό και το μαύρο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Μοχάμενταν Σπόρτινγκ Γκράουντ, χωρητικότητας 15.000 θεατών.
Λαχανίδα
Μαγειρικές χρήσεις
Στην Ολλανδία, ένα παραδοσιακό χειμωνιάτικο πιάτο που ονομάζεται boerenkoolstamppot είναι ένα μείγμα από κατσαρό λάχανο και πουρέ πατάτας, μερικές φορές με τηγανητό μπέικον, και σερβίρεται με το ρούκβορστ ("καπνιστό λουκάνικο").
Μοχάμενταν ΣΚ (Καλκούτα)
Το ξεκίνημα
Ο σύλλογος ιδρύθηκε ως Τζουμπιλί Κλαμπ (Jubilee Club) το 1887 υπό την ηγεσία του Ναουάμπ Αμινούλ Ισλάμ. Στη συνέχεια, ο σύλλογος μετονομάστηκε σε Κρέσεντ Κλαμπ (Crescent Club). Η ονομασία του συλλόγου άλλαξε ξανά σε Χαμίντια Κλαμπ (Hamidia Club). Ο σύλλογος πήρε την ονομασία Μοχάμενταν Σπόρτινγκ Κλαμπ (Mohammedan Sporting Club) το 1891.
Λαχανίδα
Μαγειρικές χρήσεις
Στη Βόρεια Γερμανία, υπάρχει μια χειμερινή παράδοση γνωστή ως «Κόλφαρτ» (Kohlfahrt, "ταξίδι με λάχανο"), όπου μια ομάδα ανθρώπων κάνει μια πεζοπορία στο δάσος κατά τη διάρκεια της ημέρας πριν συγκεντρωθεί σε ένα πανδοχείο ή ιδιωτική κατοικία όπου σερβίρεται λαχανίδα, συνήθως με μπέικον και κόλβουρστ («λουκάνικο λαχανίδας»). Το κέιλ θεωρείται βασικό και φαγητό παρηγοριάς της Βόρειας Γερμανίας.
Μοχάμενταν ΣΚ (Καλκούτα)
Επιτυχίες
.
Λαχανίδα
Μαγειρικές χρήσεις
Στην Ιταλία, η λαχανίδα καβόλο νέρο είναι συστατικό της τοσκανικής σούπας ριμπολίτα.
Μοχάμενταν ΣΚ (Καλκούτα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1891 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ινδίας
Λαχανίδα
Μαγειρικές χρήσεις
Στην Ιρλανδία, τη λαχανίδα αναμειγνύεται με πουρέ πατάτας για να φτιάξει το παραδοσιακό πιάτο colcannon. Είναι δημοφιλές το Χάλοουιν, όταν μπορεί να σερβιριστεί με λουκάνικα.
Στη Σρι Λάνκα, είναι γνωστό ως «kola gova». Καλλιεργείται για κατανάλωση. Ένα πιάτο που ονομάζεται «kale mallung» σερβίρεται σχεδόν παντού στο νησί μαζί με ρύζι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυλλώδη λαχανικά Κατηγορία:Κράμβη Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Ινστιτούτο Τουρκικών Σπουδών (ΗΠΑ)
Το Ινστιτούτο τουρκικών Σπουδών (Institute of Turkish Studies, ITS) είναι ένα ίδρυμα με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες με δηλωμένο σκοπό την προώθηση των τουρκικών σπουδών σε κολέγια και πανεπιστήμια στις ΗΠΑ. Έχει ιδρυθεί και λάβει επιχορηγεία από την Δημοκρατία της Τουρκίας στη δεκαετία του 1980. Έχει προσφέρει προπτυχιακές υποτροφίες, βραβεία για γλωσσικές σπουδές, χρήματα σε μελετητές, και έχει οργανώσει εργαστήρια. Το έργο του έχει προσελκύσει επίσης την αντιπαράθεση από παρατηρητές που το έχουν επικρίνει ως έναν οργανισμό που επηρεάζεται από την πολιτική ιδεολογία του τουρκικού κράτους, που δραστηριοποιείται στην άρνηση της αρμενικής Γενοκτονίας και σε άλλα θέματα, όπως η κατάσταση των Κούρδων στην Τουρκία.
Σε μια αιφνιδιαστική κίνηση στα τέλη του 2015, η τουρκική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα κόψει τη χρηματοδότηση του ινστιτούτου.
Ιστορία
Το Ινστιτούτο Τουρκικών Σπουδών ιδρύθηκε το 1982, με 3 εκατομμύρια δολάρια επιχορήγηση από το τουρκικό κράτος. Είναι ένα μη κερδοσκοπικό ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες, με σκοπό την υποστήριξη και ανάπτυξη των τουρκικών σπουδών στην Αμερικανική τριτοβάθμια εκπαίδευση". Ο Heath W. Lowry έγινε ο πρώτος εκτελεστικός διευθυντής του Ινστιτούτου, πριν καταλάβει την "Έδρα Ατατούρκ" των Τουρκικών Σπουδών στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον, η οποία χρηματοδοτήθηκε από την τουρκική κυβέρνηση. Το Ινστιτούτο στεγάζεται στο Πανεπιστήμιο Georgetown στην Ουάσιγκτον, DC. Το 1998, ο ταμίας του Ινστιτούτου δήλωσε ότι το 95% των εσόδων του Ινστιτούτου προέρχεται από λογαριασμό που χειρίζεται το ίδιο. Ο Donald Quataert, πρώην μέλος της διοίκησης του Ινστιτούτου, δήλωσε ότι η χρηματοδότηση του λογαριασμού μπορεί να ανακληθεί από την τουρκική κυβέρνηση.
Δημοσιεύσεις
Μερικές από τις εκδόσεις που υποστηρίχθηκαν από το Ινστιτούτο είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενοκτονία των Αρμενίων Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Off the Wall (τραγούδι)
Το Off the Wall ήταν το τρίτο single του άλμπουμ Off the Wall, του Αμερικανού καλλιτέχνη Μάικλ Τζάκσον.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 2 Φεβρουαρίου 1980, και αποτελεί το τρίτο top 10 single από Off the Wall, το οποίο είχε 4 top 10 singles - ο Τζάκσον ήταν ο πρώτος που το κατάφερε. Το τραγούδι μιλά για αντιμετώπιση προβλημάτων: leave that nine-to-five upon the shelf / and just enjoy yourself. Το τραγούδι έφθασε στη 10η θέση στο Pop Singles Chart και στη 5η θέση του Billboard Soul Singles Chart.
Η Μαράια Κάρεϊ χρησιμοποίησε παρόμοια θέματα με αυτά του Off the Wall στο τραγούδι I'm That Chick, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο E=MC² (2008).
Επίσημες εκδοχές
Η επεξεργασία στο Essential Collection δεν είναι το πραγματικό 7" Remix. Είναι μια προηγούμενη εκδοχή του άλμπουμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1979 Κατηγορία:Singles του 1980 Κατηγορία:Disco τραγούδια Κατηγορία:Singles της Epic Records Κατηγορία:Singles της Columbia Records Κατηγορία:Singles της CBS Records
Ντιάνα Γκάνσκι
Η Ντιάνα Γκάνσκι  (γερμανικά: Diana Gansky, γεννήθηκε 14 Δεκεμβρίου 1963) είναι Ανατολικογερμανίδα πρώην αθλήτρια στίβου στο αγώνισμα της δισκοβολίας. Είναι αργυρή Ολυμπιονίκης του 1988, αργυρή Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1987 και Πρωταθλήτρια Ευρώπης το 1986.
Καριέρα
Σε ηλικία 17 ετών ήταν Πρωταθλήτρια Ευρώπης Νέων το 1981 με το όνομα γέννησης (Σάτσχε), αλλά στη συνέχεια χρειάστηκαν μερικά χρόνια για να επιβεβαιωθεί μεταξύ των κορυφαίων επιδόσεων αθλητών της δισκοβολίας στη ΛΔΓ. Εκεί ήταν κυρίως στη σκιά της Μαρτίνα Χέλμαν (την οποία νίκησε μόνο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου το 1986 με επίδοση 71,36 μέτρα). Το 1987 ήταν επίσης νικήτρια στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Στίβου με επίδοση 73,90 μέτρα. Για μεγάλο χρονικό διάστημα προπονήθηκε μαζί με την Γκαμπριέλε Ράινς ως μέλη του ιδιαίτερα επιτυχημένου συλλόγου του Πότσδαμ. Το 1988 ήταν πρωταθλήτρια Ανατολικής Γερμανίας αφήνοντας τη Ράινς δεύτερη. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ η Γκάνσκι ήταν δεύτερη με επίδοση 71,88 μέτρα πίσω από τη Χέλμαν.
Από το τέλος της σεζόν του 2004, η Γκάνσκι είναι η γυναίκα στον κόσμο με τις περισσότερες βολές πάνω από 70 μέτρα (συνολικά 24). Με καλύτερη ατομική επίδοση 74,08 μέτρα από το 1987, είναι τέταρτη καλύτερη όλων των εποχών στο αγώνισμα.
Αρχικά σπούδασε αθλητικές επιστήμες, μετεκπαιδεύτηκε ως ναυαγοσώστης μετά την επανένωση της Γερμανίας και αργότερα έγινε φυσιοθεραπεύτρια. Το 1989 αποσύρθηκε από τον αθλητισμό κορυφαίου επιπέδου δίνοντας προτεραιότητα στη δημιουργία οικογένειας, αλλά αργότερα επανήλθε σε αγώνες Senior και ήταν και πάλι πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αθλητές από την Ανατολική Γερμανία Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Γυναίκες στην ιατρική
Η παρουσία των γυναικών στην ιατρική, ιδιαίτερα στους τομείς της χειρουργικής και των οικογενειακών γιατρών, έχει εντοπιστεί ήδη από την πρώιμη ανθρώπινη ιστορία. Τα επίπεδα, βέβαια, συμμετοχής τους σε σύγκριση με τους άνδρες είναι χαμηλότερα και ποικίλλουν ανάλογα με τη φυλή, την κοινωνικοοικονομική κατάσταση και τη γεωγραφία. Οι άτυπες, όμως, πρακτικές ιατρικής των γυναικών σε ρόλους, όπως οι φροντιστές ή ως συναφείς επαγγελματίες υγείας, ήταν ευρέως διαδεδομένες.
Από τις αρχές του 20ού αιώνα, οι περισσότερες χώρες του κόσμου παρέχουν ίση πρόσβαση στην ιατρική εκπαίδευση. Δεν διασφαλίζουν, όμως, όλες οι χώρες ίσες ευκαιρίες απασχόλησης και η ισότητα των φύλων δεν έχει ακόμη επιτευχθεί στις ιατρικές ειδικότητες σε όλο τον κόσμο.
Αρχαία Ιατρική
Η συμμετοχή των γυναικών στον τομέα της ιατρικής έχει καταγραφεί σε πολλούς πρώιμους πολιτισμούς. Μία Αιγύπτια της Πρώιμης Δυναστεικής Περιόδου ή του Παλαιού Βασίλειου της Αιγύπτου, γνωστή ως Μερίτ-Πταχ, περιγράφεται σε μια επιγραφή ως «επικεφαλής ιατρός» και είναι η πρώτη γυναίκα που ονομάζεται στην ιστορία της επιστήμης. μικρογραφία|Αγνοδίκη Η Αγαμήδη, πριν από τον Τρωικό Πόλεμο, αναφέρεται από τον Όμηρο ως εκείνη που γνώριζε όλα τα βότανα και τις θεραπευτικές ιδιότητες τους. Ενώ τον 4ο αιώνα π.Χ., στην Αθήνα, ασκούσε νόμιμα την ιατρική η Αγνοδίκη. Η Μητροδώρα, αντίστοιχα, ήταν γιατρός και θεωρήθηκε η πρώτη συγγραφέας ιατρικού βιβλίου. Το βιβλίο της, Περὶ τῶν γυναικείων παθῶν, είναι το παλαιότερο ιατρικό βιβλίο που γράφτηκε από γυναίκα και, υπάρχουν αναφορές σε αυτό από άλλες γυναίκες γιατρούς. Παρά το γεγονός ότι τα γραπτά της φανερώνουν σαφή επιρροή από το έργο του Ιπποκράτη, υποδεικνύουν τη συνεισφορά της στην ιατρική θεωρία και αιτιολογία.
Μεσαιωνική Ευρωπαϊκή Ιατρική
Οι γυναίκες του Μεσαίωνα συμμετείχαν σε θεραπευτικές τεχνικές και αποκτούσαν ιατρικές ικανότητες. Με αυτόν τον τρόπο, κατά τη διάρκεια της περιόδου, κατείχαν θέσεις ιατρικού προσωπικού. Εργάζονταν, ειδικότερα, ως βοτανολόγοι, ως μαίες, ως χειρουργοί και ως νοσοκόμες. Οι μαίες αποτελούσαν περίπου το ένα τρίτο των γυναικών ιατρών. Υπήρχε σχετικός κώδικας ο οποίος ανέφερε ότι οι άνδρες δεν συμμετέχουν στην ιατρική περίθαλψη των γυναικών και οι γυναίκες δεν συμμετείχαν στην υγειονομική περίθαλψη των ανδρών.
Στη Νάπολη της Ιταλίας, μεταξύ του 1273 και του 1410, έχουν καταγραφεί 24 γυναικεία ονόματα που περιγράφονται ως χειρουργοί. Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις στις οποίες δεν έχουν καταγραφεί οι δραστηριότητές τους, όπως όταν ασκούνταν σε αγροτικές περιοχές ή όπου υπήρχε περιορισμένη πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη. Κατά τον 13ο αιώνα, που ιδρύθηκαν σχολές ιατρικής, οι γυναίκες αποκλείστηκαν από την προηγμένη ιατρική εκπαίδευση. Γιατί η αδειοδότηση άρχισε να απαιτεί κληρικούς όρκους για τους οποίους οι γυναίκες δεν ήταν επιλέξιμες. Γεγονός που δημιούργησε αντιπαλότητες και, που οδήγησαν σε κατηγορίες παράνομων πρακτικών από άνδρες, ώστε να θέσουν υπό αμφισβήτηση τα κίνητρα των γυναικών. Όσες δεν είχαν κατηγορηθεί για κακή πρακτική, θεωρούνταν «μάγισσες» τόσο από τους κληρικούς όσο και από τις πολιτικές αρχές.
Μεσαιωνική Ισλαμική Ιατρική
Για τον μεσαιωνικό ισλαμικό κόσμο, λίγες πληροφορίες είναι γνωστές για τις γυναίκες ιατρούς, παρόλο που είναι πιθανό να συμμετέχουν τακτικά στην ιατρική πρακτική με κάποια ιδιότητα. Οι άνδρες συγγραφείς, ειδικότερα, αναφέρονται στην παρουσία γυναικών επαγγελματιών (a ṭabība) στην περιγραφή ορισμένων διαδικασιών ή καταστάσεων. Ο γιατρός Ανταλούσι αλ-Ζαχράουι, στα τέλη του 10ου έως τις αρχές του 11ου αιώνα, έγραψε ότι ορισμένες ιατρικές διαδικασίες δυσκόλευαν τους άνδρες γιατρούς γιατί έπρεπε να αγγίξουν τα γυναικεία γεννητικά όργανα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο άντρας ιατρός είχε την υποχρέωση είτε να βρει μια γυναίκα γιατρό, είτε έναν παθολόγο ευνούχο, είτε μια μαία που λάμβανε οδηγίες από εκείνον. Επομένως, η ύπαρξη γυναικών επαγγελματιών μπορεί να συναχθεί, αν και όχι ρητά, μέσω έμμεσων αποδείξεων.
Δυτική Ιατρική στην Κίνα
αριστερά|μικρογραφία|Σιγκούρνι Τρασκ Η παραδοσιακή κινεζική ιατρική που βασίζεται στη χρήση βοτάνων, βελονισμού, μασάζ και άλλων μορφών θεραπείας εφαρμοζόταν για χιλιάδες χρόνια. Το 19ο αιώνα, εισήχθη στην Κίνα, η Δυτική ιατρική. Λόγω του κοινωνικού εθίμου ότι οι άνδρες και οι γυναίκες δεν πρέπει να είναι κοντά ο ένας στην άλλη, δημιουργήθηκε η ανάγκη για γυναίκες γιατρούς. Μία από αυτές ήταν η Σιγκούρνι Τρασκ, που κατά τα μέσα του 19ου αιώνα, ίδρυσε ένα νοσοκομείο στο Φουτσόου. Το έργο της συνεχίστηκε χάρη στην Χιου Κινγκ Ενγκ, την οποία προέτρεψε να σπουδάσει ιατρική στο Ουεσλεϊανό Κολέγιο Θηλέων του Οχάιο, με την πρόθεση να επιστρέψει και να ασκήσει τη Δυτική ιατρική στο Φουτσόου. Μετά την αποφοίτησή της, το 1899, η Χιου έγινε παθολόγος στο Νοσοκομείο Γούλστον Μεμόριαλ Χόσπιταλ του Φουτσόου και εκπαίδεψε αρκετές γυναίκες γιατρούς.
Μια άλλη γυναίκα ιεραπόστολος, η Μαίρη Χάννα Φούλτον στάλθηκε από το Συμβούλιο Εξωτερικών Αποστολών της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας (ΗΠΑ) για να ιδρύσει το πρώτο ιατρικό κολέγιο για γυναίκες στην Κίνα. Γνωστό ως Ιατρικό Κολλέγιο Θηλέων Χάκετ, είχε έδρα το Κουανγκτσόου. Το κολέγιο λειτούργησε το 1902 και προσέφερε ένα τετραετές πρόγραμμα σπουδών. Μέχρι το 1915, υπήρχαν περισσότερες από 60 μαθήτριες. Γνωστές απόφοιτοι ήταν η Τσάου Λι-σουν και η Ουόνγκ Γιουέν-χινγκ, και οι δύο αποφοίτησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1910 και, στη συνέχεια, ασκούσαν ιατρική στα νοσοκομεία της επαρχίας Κουανγκτόνγκ.
Σύγχρονη Ιατρική
μικρογραφία|Το φαινόμενο "του διαρρεόμενου αγωγού" Οι γυναίκες, κατά τον 21ο αιώνα, έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο αλλά δεν έχουν ακόμη κατακτήσει την ισοτιμία στον ιατρικό κλάδο. Στις εκβιομηχανισμένες χώρες, η πρόσφατη έμφυλη ισότητα των φοιτητών ιατρικής δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε επαγγελματική ισοτιμία. Επιπλέον, υπάρχουν ορισμένες ιατρικές ειδικότητες, όπως η επεμβατική χειρουργική, που κυριαρχούν σημαντικά οι άνδρες. Ενώ σε άλλες ειδικότητες κυριαρχούν οι γυναίκες, όπως στην παιδιατρική και τη ψυχιατρική. Οι γυναίκες, φυσικά, συνεχίζουν να κυριαρχούν και στη νοσηλευτική.
Στην βιοϊατρική έρευνα και την ακαδημαϊκή πορεία κυριαρχούν οι άντρες. Η έρευνα σχετικά με αυτό το ζήτημα ονομάζεται "φαινόμενο του διαρρεόμενου αγωγού", αγγλ. leaky pipeline. Σύμφωνα με τα στοιχεία της, ενώ οι γυναίκες έχουν επιτύχει ισοτιμία με τους άνδρες που εισέρχονται σε μεταπτυχιακές σπουδές, μια ποικιλία διακρίσεων τις αναγκάζει να εγκαταλείψουν σε κάποιο στάδιο της ακαδημαϊκής πορείας τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες Κατηγορία:Ιατρική
Ligne claire
μικρογραφία|240x240εσ|[[Μπλέικ και Μόρτιμερ, το γνωστότερο κόμικ του Εντγκάρ Π. Ζακόμπς (τοιχογραφία στις Βρυξέλλες)]] Ligne claire ή Klare lijn (γαλλικά και ολλανδικά για «καθαρή γραμμή») ονομάζεται ένα σχεδιαστικό στυλ που συναντάται στον χώρο των κόμικς, κυρίως στη γαλλοβελγική σχολή, και χαρακτηρίζεται από καθαρά περιγράμματα, απουσία σκίασης και φλατ χρωματισμό. Εισηγητής της τεχνοτροπίας αυτής είναι ο Hergé, δημιουργός του Τεντέν. Άλλοι δημιουργοί που συστηματικά χρησιμοποίησαν την ligne claire είναι οι Εντγκάρ Π. Ζακόμπς, Ζακ Μαρτέν και Τεντ Μπενουά. Ο όρος επινοήθηκε από τον Γιόοστ Σβάρτε, το 1977.
Ιστορία
μικρογραφία|Το Quick et Flupke του Hergé ήταν επίσης σχεδιασμένο με τη ligne claire (τοιχογραφία στις Βρυξέλλες) Ο Hergé ξεκίνησε την καριέρα του σχεδιάζοντας σε ένα πιο πρόχειρο στυλ, με χαρακτηριστικότερο το πρώτο άλμπουμ του Τεντέν (Στη Χώρα των Σοβιέτ). Το 1934 ο Hergé συνεργάστηκε με τον Ζανγκ Τσόνγκρεν, Κινέζο φοιτητή στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών, ο οποίος τον εισήγαγε στη χαρακτική της Άπω Ανατολής. Το σχέδιο του Hergé επηρεάστηκε σημαντικά και έγινε πιο ανάλαφρο και άνετο.
Κατά τη δεκαετία του 1960 η δημοφιλία της ligne claire μειώθηκε, καθώς ανέρχονταν καλλιτέχνες με διαφορετικό στυλ, όπως ο Αλμπέρ Ουντερζό. Ωστόσο, στα τέλη του 1970, η «καθαρή γραμμή» αναζωογονήθηκε στην Ολλανδία, κυρίως από τον Γιόοστ Σβάρτε, και ήταν πολύ προσφιλής στους underground κομίστες εξαιτίας της νοσταλγίας που απέπνεε. Η αναζωπύρωση αυτή πέρασε και στη Γαλλία τη δεκαετία του 1980, όπου οι Τεντ Μπενουά, Σερζ Κλερ και Floc'h το χρησιμοποίησαν ευρέως. Δημιουργοί όπως ο Ζακ Ταρντί έχουν επηρεαστεί από τη ligne claire, αλλά διατηρούν ένα πιο εξατομικευμένο στυλ.
Αν και χρησιμοποιείται κατά κόρον στα γαλλοβελγικά κόμικς, η ligne claire έχει εμφανιστεί και σε άλλες χώρες. Στις ΗΠΑ, την τεχνοτροπία αυτή έχουν χρησιμοποιήσει οι Κρις Γουέαρ και Τσαρλς Μπερνς, ενώ και το έργο του Βρετανού Γκάρεν Γιούινγκ χαρακτηρίζεται από την επιλογή της ligne claire.
Ρίβα Λίγκουρε
Η Ρίβα Λίγκουρε (ιταλικά: Riva Ligure) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Πολυδέκτης
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Πολυδέκτης ήταν μυθικός βασιλιάς της Σερίφου. Πατέρας του ήταν ο Μάγνης και μητέρα του μία από τις Ναϊάδες. Ο Πολυδέκτης εμπλέκεται στον μύθο του Περσέα όπως περιγράφουν η Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου και ο Ιωάννης Τζέτζης. Όταν ο αδερφός του, Δίκτυς, ο οποίος ήταν ψαράς, βρήκε την Δανάη μαζί με τον Περσέα μωρό, μέσα στο ξύλινο κιβώτιο, τους πήρε στην καλύβα του. Φυσικά ο Πολυδέκτης ήθελε από καιρό την Δανάη για γυναίκα του. Στην αρχή είχε την αντίρρηση της ίδιας και του αδελφού του. Τώρα όμως είχε ένα βασικό εμπόδιο: τον γιο της, τον Περσέα. Θέλοντας να ξεφορτωθεί τον Περσέα, του τάζει την παροχή μέσου προς την πατρίδα του, το Άργος, υπό την προϋπόθεση να κάνει έναν άθλο, να κόψει και να φέρει το κεφάλι της Μέδουσας. Μια άλλη εκδοχή του μύθου είναι πως ο Πολυδέκτης ανακηρύσσει το γάμο του με την Ιπποδάμεια του Οινομάου και ζητά από κάθε κάτοικο του νησιού, για γαμήλιο δώρο, ένα άλογο. Ο Περσέας, ψαράς όπως και ο Δίκτυς, δεν είχε άλογα. Μπροστά στο υπεροπτικό ύφος του βασιλιά, ξεστομίζει πως δεν θα του φέρει άλογο, αλλά το κεφάλι της Μέδουσας.
Ο Πολυδέκτης δέχεται αυτήν τη δέσμευση και αποφασίζει να κρατήσει στο παλάτι τη Δανάη, έως ότου ο Περσέας εκπληρώσει την υποχρέωσή του. Κατά την απουσία του Περσέα, ο Πολυδέκτης προσπάθησε με τη βία να κάνει τη Δανάη γυναίκα του. Η άκαμπτη στάση της τον εξόργισε και την πήγε με τη βία στον ναό της Αθηνάς για να την θυσιάσει. Την στιγμή εκείνη καταφτάνει ο Περσέας, με την Ανδρομέδα στην αγκαλιά του. Ο Πολυδέκτης, μην αποδεχόμενος την επιτέλεση του άθλου, προκαλεί τον ήρωα να του δείξει το κεφάλι. Ο ήρωας προειδοποιεί τους δικούς του να μην κοιτάξουν και βγάζει από τον σάκο το κεφάλι της Μέδουσας. Όσοι το κοίταξαν, ανάμεσά τους και ο Πολυδέκτης, πέτρωσαν μονομιάς. Σε μια άλλη έκδοση του μύθου ο Πολυδέκτης όταν έμαθε ότι επέστρεψε ο Περσέας επιχείρησε να τον σκοτώσει, εκείνος του έδειξε το κεφάλι και τον θανάτωσε πρώτος. Μετά τον θάνατο του Πολυδέκτη, τον θρόνο της Σερίφου τον πήρε ο Δίκτυς. Σε μια εναλλακτική έκδοση του μύθου ο Πολυδέκτης παντρεύτηκε την Δανάη μόλις του την έφερε ο αδελφός του, μεγάλωσε τον μικρό Περσέα στον ναό της Αθηνάς, προσπάθησε να προστατέψει και τους δυο όταν ήρθε ο Ακρίσιος από το Άργος στη Σέριφο να τους σκοτώσει. Ο Περσέας όταν μεγάλωσε έμαθε την αλήθεια και ορκίστηκε ότι δεν θα σκοτώσει ποτέ τον παππού του, αυτό τελικά το έκανε κατά λάθος σε ταφικούς αγώνες στην Λάρισα.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Undercover (άλμπουμ)
Το Undercover είναι το 17ο βρετανικό και 19ο αμερικάνικο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε στις 7 Νοεμβρίου του 1983 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rolling Stones Records".
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου ξεκίνησαν στο "Pathe Marconi Studios" του Παρισιού το Νοέμβριο του 1982 και μετά το διάλειμμα των Χριστουγέννων συνέχισαν και ολοκληρώθηκαν στη Νέα Υόρκη.
Το "Undercover" έλαβε θετικές κριτικές και ανέβηκε στην τρίτη θέση των βρετανικών τσαρτ και την τέταρτη θέση των αντίστοιχων αμερικάνικων, κάτι που απογοήτευσε το συγκρότημα μιας και οι οκτώ προηγούμενοι στούντιο δίσκοι τους είχαν ανέβει στην κορυφή του αμερικάνικου Billboard.
Πρώτο σινγκλ του άλμπουμ ήταν το "Undercover of the Night" που ανέβηκε στο # 11 στην Βρετανία και το # 9 στις Ηνωμένες Πολιτείες, ακολουθούμενο από το "She Was Hot" που ανέβηκε στο Top-50 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Βραβεία
Undercover (άλμπουμ)
Μέλη των Rolling Stones
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Undercover" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rolling Stones Κατηγορία:Άλμπουμ του 1983
Κερνάβ
Το Κερνάβ ήταν μια μεσαιωνική πρωτεύουσα του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας και σήμερα είναι τουριστικό αξιοθέατο και αρχαιολογικός χώρος (πληθυσμός 272, 2011). Βρίσκεται στο περιφερειακή ενότητα του δήμου  Σιρβίντος (Širvintos), που βρίσκεται στη νοτιοανατολική Λιθουανία. Μία προστατευόμενη πολιτιστική περιοχή της Λιθουανικής πολιτείας ιδρύθηκε στο Κερνάβ (Kernavė) το 1989. Το 2004 ο αρχαιολογικός χώρος του Κερνάβ συμπεριλήφθηκε στη λίστα παγκόσμιων κληρονομιών της UNESCO.
Γεωγραφικές πληροφορίες
μικρογραφία| Εκκλησία στο Kernavė, χτισμένη το 1920 Το Κερνάβ (Kernavė) είναι μια μικρή πόλη στο νοτιοανατολικό τμήμα της Λιθουανίας, στην περιοχή Σιρβίντος (Širvintos), που βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Νέρις, στην επάνω περιοχή του Νέρις. Είναι 21 χιλιόμετρα (13 μίλια) μακριά από την πόλη Σιρβίντος και 35 χιλιόμετρα (22 μίλια) από το Βίλνιους. Είναι κοντά στους αυτοκινητόδρομους Βίλνιους-Κάουνας ( 18 χιλιόμετρα ή 11 μίλια) και Βίλνιους - Panevėžys ( 17 χιλιόμετρα ή 11 μίλια). Είναι δυνατό να ταξιδέψετε προς το Κερνάβ από το Βίλνιους δίπλα στον ποταμό Νέρις.
Εναλλακτικά ονόματα
Τα εναλλακτικά ονόματά του περιλαμβάνουν Kernavos, Kernovo, Kiernowo, Kiernów (Πολωνικά) και Kernuvke (Yiddish).
Ιστορία
Τα τελευταία χρόνια, τα ερείπια της πόλης καλύφθηκαν με ένα στρώμα γης, που σχημάτισε υγρή τύρφη. Διατήρησε τα περισσότερα από τα λείψανα ανέπαφα, και αποτελεί θησαυρό για τους αρχαιολόγους, οδηγώντας ορισμένους να ονομάσουν το Κερνάβ «την Τροία της Λιθουανίας». Για παράδειγμα, ο Κερνάβ έχει την παλαιότερη γνωστή medgrinda, έναν μυστικό υποβρύχιο δρόμο πλακόστρωτο με ξύλο. Ο δρόμος χρησιμοποιήθηκε για άμυνα και χρονολογείται από τον 4-7ο αιώνα.
Το 1613, η πόλη σημειώθηκε σε έναν διάσημο χάρτη του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας - Magni Ducatus Lithuaniae, et Regionum Adiacentium exacta Descriptio- που εκτυπώθηκε στο Άμστερνταμ και χρηματοδοτήθηκε από τον λιθουανό μεγιστάνα  Μικαλόγιους Κριστούπας Ραντβίλα Νασλαϊτέλις (Mikalojus Kristupas Radvila Našlaitėlis).
Η τοποθεσία έγινε αντικείμενο ευρύτερου ενδιαφέροντος ξανά στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν ένας ρομαντικός συγγραφέας, ο Φέλικς Μπερνάτοβιτς (Feliks Bernatowicz), απεικόνισε την περιοχή στο μυθιστόρημά του "Pojata, córka Lizdejki" ("Pajauta, Κόρη της Lizdeika", Βαρσοβία, 1826). Οι λόφοι ανασκάφτηκαν σύντομα από τους αδελφούς Τυσκίεβιτς (Tyszkiewicz) και έπειτα από τον Βλαντισλάβ Συροκόμλα (Władysław Syrokomla) (1859). Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, τα ανασκαφικά έργα ξεκίνησαν εκ νέου από το Πανεπιστήμιο του Βίλνιους το 1979 και, στη συνέχεια, από το Λιθουανικό Ινστιτούτο Ιστορίας μεταξύ 1980-1983. Το κρατικό πολιτιστικό καταφύγιο του Κερνάβ δημιουργήθηκε το 2003.
Η Εκκλησία
αριστερά|μικρογραφία| Η νέα εκκλησία και τα θεμέλια της παλιάς εκκλησίας Δίπλα στη σημερινή εκκλησία βρίσκεται το προαύλιο των παλιών εκκλησιών. Τα θεμέλια της εκκλησίας, που χτίστηκε το 1739, έχουν ανασκαφεί. Αυτή η ξύλινη εκκλησία μεταφέρθηκε το 1935 στο Κριβόνις. Ένα μνημείο από μπετόν με ένα σταυρό χτίστηκε το 1930 κατά τη διάρκεια των εορτασμών της 500ης επετείου του θανάτου του Βυτάουτας χρησιμεύει ως υπενθύμιση της εκκλησίας του Βυτάουτας, που χτίστηκε το 1420.
Στους χώρους των αρχαίων εκκλησιών, από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα, οι κάτοικοι του Κερνάβ θάφτηκαν. Δύο παρεκκλήσια βρίσκονται κοντά. Το ξύλινο εκκλησάκι είναι ένα παράδειγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής. Πιστεύεται ότι χτίστηκε στα τέλη του 13ου αιώνα στο κτήμα Kernavelė και μεταφέρθηκε στην εκκλησία Κερνάβ. Στα τέλη του 19ου αιώνα η εκκλησία το χρησιμοποιούσε ως αποθήκη. Το 1920 χτίστηκε μια νέα εκκλησία και το παρεκκλήσι περιέπεσε σε παρακμή, καθώς δεν ήταν πλέον μέρος της εκκλησίας. Το 1959 επισκευάστηκε και το 1993-1994 ανακαινίστηκε. Το κτήριο ανήκει στην ενορία Κερνάβ. Χρησιμοποιείται για την έκθεση εκθεμάτων από ξύλινα γλυπτά εκκλησιών. δεξιά|μικρογραφία| Τα θεμέλια της παλιάς εκκλησίας Το παρεκκλήσι του 19ου αιώνα, που είναι κατασκευασμένο με τούβλα,  στεγάζει το μαυσωλείο της οικογένειας Ρόμερ. Χτίστηκε το 1851–1856 από τον γαιοκτήμονα Στανισλάβ Ρόμερ (Stanisław Romer). Το εκκλησάκι είναι χτισμένο από τούβλα και γύψο, και αποτελεί παράδειγμα ύστερου κλασικισμού. Είναι μικρό και έχει οκταγωνικό σχέδιο, το οποίο είναι ασυνήθιστο για τον κλασικισμό. Στο εσωτερικό, υπάρχει ένα άνοιγμα στο πάτωμα, που οδηγεί στην κρύπτη. Φέρετρα χτίστηκαν στις κόγχες του. Μέσα στο εκκλησάκι διασώθηκε η αγία τράπεζα του βωμού, χτισμένη από πέτρες. Κατά μήκος των πλευρικών τοίχων υπάρχουν μαύροι πάγκοι. Οι τοίχοι αναμνηστικών πλακών με το οικόσημο και τα ονόματα των μελών της οικογένειας Riomeriai είναι τοποθετημένα στους τοίχους. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο το εκκλησάκι παραμελήθηκε. Επισκευάστηκε το 1959 και το 1987. Προς το παρόν το παρεκκλήσι ανήκει στην ενορία Κερνάβ.
Και τα δύο παρεκκλήσια βρίσκονται στην αρχαιολογική και ιστορική δικαιοδοσία του Κερνάβ. Η σημερινή εκκλησία χτίστηκε μεταξύ 1910 και 1920. Τα νεογοτθικά στοιχεία κυριαρχούν στην αρχιτεκτονική.
Κατά τη δεκαετία του 1980, με πρωτοβουλία του Τσεσλόβας Κριβάιτις (Monsignor  Česlovas Krivaitis), επισκευάστηκε το προαύλιο της εκκλησίας, χτίστηκαν νέες πύλες και αποκαταστάθηκαν ο βωμός και το εσωτερικό. Το προαύλιο είναι διακοσμημένο με τις «Στάσεις του Σταυρού», που σχεδιάστηκαν  από τον καλλιτέχνη Jadvyga Grisiūtė. Στην αυλή υπάρχουν δύο μνημεία, που χτίστηκαν για να τιμήσουν την 600η επέτειο του χριστιανισμού και την 700η επέτειο της πρώτης αναφοράς σε γραπτές πηγές του ονόματος Κερνάβ. Το πρώτο μνημείο απεικονίζει μια εστία και ένα σπαθί, τη μετάβαση από τον Παγανισμό στον Χριστιανισμό. Το δεύτερο μνημείο είναι ένας ιππότης με ένα σπαθί, που στέκεται ανάμεσα στις πύλες της πόλης, το κύριο μέρος του Εθνόσημο υ της πόλης. Μυλόπετρες ενσωματώνονται στις δομές και των δύο μνημείων. Ο τάφος του ιερέα, συγγραφέα και υποστηρικτή της ιστορίας του Κερνάβ, Nikodemas Švogžlys-Milžinas βρίσκεται κοντά στο μνημείο τιμώντας την 700η επέτειο του Κερνάβ.
Στην εκκλησία υπάρχουν πολλά πολύτιμα έργα τέχνης. Παρατίθενται ο βωμός, δύο πίνακες ζωγραφικής, δύο γλυπτά, ένας μικρός βωμός, τρία ποτήρια και το κουδούνι. Ο νεο-μπαρόκ βωμός βρίσκεται στο πλαϊνό κλίτος. Στο κέντρο της βρίσκεται ο πίνακας ζωγραφικής της Μαρίας, στις πλευρές της οποίας υπάρχουν κίονες και γλυπτά του Αγίου Πέτρου και του Αγίου Παύλου. Άλλα πέντε μικρότερα γλυπτά απεικονίζουν την Αγία Μαρία, δύο αγγέλους και δύο αγίους. Όλα τα γλυπτά ανήκουν στο μπαρόκ στιλ. Οι πολυχρωματικές αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες του βωμού είναι απομίμηση μαρμάρου. Τα χαρακτηριστικά τους είναι χάλκινα. δεξιά|μικρογραφία| Μεταξύ των αναχωμάτων Κερνάβ, στους πρόποδες του "θρόνου του Μιντάουγκας" δεξιά|μικρογραφία| Ποταμός Νέρις κοντά στο Κερνάβ Ο πίνακας Μαρίγια Σκαπλιερίνε (Marija Škaplierinė) (καμβάς, λάδι, μέταλλο, 220 εκατοστά επί 120 εκατοστά ή 87 ίντσες επί 47 ίντσες) βρίσκεται στο βωμό στον κεντρικό σηκό. Ζωγραφίστηκε το 1816 και απεικονίζει τη Μητέρα και το Παιδί, τον Θεό Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα (ένα περιστέρι). Ο πίνακας Η Αγία Οικογένεια (καμβάς, λάδι, 143 εκατοστά επί 104 εκατοστά ή 56 ίντσες επί 41 ίντσες) προέρχεται από τον 18ο αιώνα. Ο πίνακας δείχνει τη Μητέρα και το Παιδί και ένα αρνί. Στο βάθος είναι ο Άγιος Ιωσήφ. Παραπάνω είναι άγγελοι. Η σύνθεση είναι ασύμμετρη και έχει πολλές προοπτικές.
Αρχαιολογικό μουσείο Κερνάβ
Το αρχαιολογικό μουσείο Κερνάβ περιέχει 16000 εκθέματα, που αναφέρονται σε μία μεγάλη περίοδο της ιστορίας της περιοχής. Τα εκθέματα προέρχονται από τις ανασκαφικές εργασίες, που έχουν γίνει στον αρχαιολογικό χώρο του Κερνάβ. Συστηματικές αρχαιολογικές έρευνες έχουν ξεκινήσει το 1979 στον αρχαιολογικό χώρο Κερνάβ και οι αρχαιολόγοι έχουν εξετάσει μόνο το 2% περίπου της αρχαιολογικής περιοχής Κερνάβ.
Δημοτικό σχολείο
Το Δημοτικό Σχολείο Κερνάβ, είναι ένα διώροφο κτήριο, που χτίστηκε το 1929. Εδώ, στις 28 Δεκεμβρίου 1930, ο δάσκαλος Ι. Σιαουτσιούνας (J. Šiaučiūnas) άνοιξε την πρώτη έκθεση του μουσείου. Αφιέρωσε τη ζωή του στο εκπαιδευτικό και πολιτιστικό έργο σε αυτό το σχολείο μέχρι την απέλασή του στις 14 Ιουνίου 1941 από τους Σοβιετικούς. Πέθανε στη Σιβηρία στις 17 Οκτωβρίου 1943. Το 1998 το σχολείο επισκευάστηκε και αποκαταστάθηκε. Το 1998, με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της περιφέρειας Σιρβίντος (Širvintos), στο δημοτικό σχολείο Κερνάβ δόθηκε το όνομα Juozas Šiaučiūnas. Το 1999 το σχολείο, και το 2000 το μουσείο Κερνάβ, γιόρτασε την 70η επέτειο των ιδρυμάτων τους.
Η παλιά αρχιτεκτονική του Κερνάβ διατηρείται καλύτερα στους δρόμους του Βίλνιους και του Κριβεϊκίσκιο (Kriveikiškio). Στο κεντρικό τμήμα της πόλης, τα κτήρια προέρχονται κυρίως από τη μεταπολεμική περίοδο. Στα νότια της πόλης βρίσκεται η αρχαιολογικό και ιστορικό εθνικό πάρκο.
Τουριστικές πληροφορίες
Το Κερνάβ είναι επίσης γνωστό για τα παραδοσιακά φεστιβάλ της Ράσα. Ήδη από το 1967, μια ομάδα φοιτητών πανεπιστημίου πραγματοποίησε το πρώτο φεστιβάλ Ράσα, το οποίο αργότερα έγινε παράδοση. Για αρκετές δεκαετίες δεν ήταν μόνο ένας τρόπος να καθαρίσουμε την ψυχή, αλλά και να διαμαρτυρηθούμε ενάντια στην ταπείνωση της εθνικής συνείδησης και την αναγκαστική εμφύτευση των σοβιετικών παραδόσεων. Οι προσπάθειες απαγόρευσης αυτού του φεστιβάλ δεν ήταν επιτυχείς.
Το Κερνάβ είναι γνωστό για τους εθνικούς εορτασμούς της ημέρας στέψης του Μιντάουγκας στις 6 Ιουλίου. Εκείνη την ημέρα διοργανώνεται ένα φεστιβάλ, όπου παρουσιάζονται μεσαιωνικά αυθεντικά χειροτεχνήματα, πολεμικά παιχνίδια και λαϊκή μουσική. Οι τεχνίτες προέρχονται από όλες τις Βαλτικές και τις γειτονικές χώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία: Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Λιθουανία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ανατολική Ευρώπη Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Λιθουανία Κατηγορία:Κάστρα στη Λιθουανία Κατηγορία:Πρωτεύουσες πρώην εθνών Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πανδημία COVID-19 στην Εσθονία
Η πανδημία COVID-19 στην Εσθονία είναι μέρος της εν εξελίξει παγκόσμιας πανδημίας της ασθένειας του κορονοϊού 2019 (COVID-19), η οποία προκαλείται από τον ιό SARS-CoV-2. Στις 27 Φεβρουαρίου 2020 επιβεβαιώθηκε η μετάδοση του ιού στην Εσθονία, όταν το πρώτο κρούσμα βρέθηκε στο Τάλιν. Στις 11 Μαρτίου υπήρχαν 15 θετικά κρούσματα του ιού, τα οποία είχαν μολυνθεί με τον ιό έξω από την Εσθονία, κυρίως στη βόρεια Ιταλία. Στις 12 Μαρτίου, κατεγράφη το πρώτο κρούσμα εγχώριας μετάδοσης στην Εσθονία, και στις 13 Μαρτίου η εσθονική κυβέρνηση κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε όλη τη χώρα έως την 1η Μαΐου 2020. Ως αποτέλεσμα, έκλεισαν όλα τα σχολεία και τα πανεπιστήμια και απαγορεύτηκαν όλες οι δημόσιες εκδηλώσεις συμπεριλαμβανομένων των πολιτιστικών εκδηλώσεων και αθλημάτων. Αργότερα, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης επεκτάθηκε μέχρι τις 17 Μαΐου.
Η επαρχία Σάαρε ήταν η επαρχία που επηρεάστηκε περισσότερο από το πρώτο κύμα της COVID-19 κατά τη διάρκεια της άνοιξης. Στην Σάαρεμαα ζουν περίπου 33.000 κάτοικοι, περίπου το 2.5% του εσθονικού πληθυσμού, αλλά τον Μάρτιο είχε πάνω από το μισό των νοσηλευομένων ασθενών. Φαίνεται ότι ο ιός μεταδόθηκε στη χώρα από τον ιταλικό σύλλογο Πάουερ Βόλεϊ Μιλάνο ο οποίος συμμετείχε στα αγωνίσματα του Ευρωπαϊκού Τσάλεντζ Καπ Βόλεϊ το 2019-20 στις 4 και 5 Μαρτίου στη Σάαρεμαα. Ο ιός μπορεί να εξαπλώθηκε γρήγορα στην κοινότητα μέσα από ένα φεστιβάλ σαμπάνιας που έγινε αργότερα. Οι αξιωματούχοι της υγείας εκτιμούν ότι ο μισός πληθυσμός του νησιού έχει εκτεθεί στον ιό. Το φθινόπωρο οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο από το δεύτερο κύμα του ιού ήταν οι επαρχίες Ίντα-Βίρου και Χάριου.
Στην αρχή της πανδημίας, τα περισσότερα κρούσματα προέρχονταν από την Αυστρία και την Ιταλία, αλλά στο δεύτερο μέρος του έτους, η Ρωσία, η Ουκρανία και η Φινλανδία ήταν οι κύριες χώρες του εξωτερικού απ'όπου προέρχονταν κρούσματα από το εξωτερικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανδημία κορονοϊού 2019–20 ανά χώρα
Βασιλεία Ζάχου
Η Βασιλεία Ζάχου (24 Απριλίου 1994) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής. Εκπροσώπησε την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις όπως στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο. Έχει επίσης συμμετάσχει σε παγκόσμιες διοργανώσεις, όπως στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ρυθμικής Γυμναστικής το 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της ρυθμικής γυμναστικής
Πέτρος του Σαλέρνο
Ο Πέτρος (λατ. Petrus) ήταν ένας πρώιμος μεσαιωνικός Λομβαρδός ηγεμόνας, ο οποίος ήταν αρχικά ο διδάσκαλος και ο φύλακας του νεαρού Σίκο πρίγκιπα του Σαλέρνο. Κατείχε τη θέση αυτή για δύο χρόνια από το 851 έως το 853.
Εκείνη τη χρονιά, σφετερίστηκε τον θρόνο και απομάκρυνε τον Σίκο, ο οποίος κατέφυγε βόρεια. Επιβεβαιώθηκε ως πρίγκιπας από τον Λουδοβίκο Β΄ της Λομβαρδίας και αυτοκράτορα των Φράγκων τον Δεκέμβριο. Ο Πέτρος δεν απόλαυσε για πολύ τη διακυβέρνησή του. Απεβίωσε αργότερα το ίδιο έτος, αλλά κληροδότησε το πριγκιπάτο του στον γιο του Αδεμάρος.
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνο
Γιώργος Ελληνούδης
Ο Γιώργος Ελληνούδης (1909-1994) ήταν καπνεργάτης, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και αντιστασιακός.
Πασκάλ Μπιέ
Ο Πασκάλ Μπιέ ή Pascal Biet είναι εικονογράφος παιδικών βιβλίων. Γεννήθηκε το 1974 στο Beaugency Γαλλίας και κατοικεί στο Παρίσι της Γαλλίας. Σπούδασε γραφιστική και οπτικές επικοινωνίες στο Μπλουά Γαλλίας. Εικονογράφησε πολλά από τα βιβλία της Μπέκυ Μπλάμ: Wolf (Ένας Καλλιεργημένος Λύκος) (1998), Les Crayons magiques (2001), Mice make trouble (1999), Lost - One Dog, Green (Απωλέσθη Πράσινος Σκύλος) (1999), Crackers (2001), Six Mice and a Hedgehog (Έξι ποντίκια κι ένας Σκαντζόχοιρος) (1999), Leopold and Bottom: A Day Out (2002), Leo and Lester (2003), Biscuit (2000), Ο Ευριπίδης και οι μικρές αγγελίες των εκδόσεων Ζεβρόδειλος. My Vacation Journal του Μαρκ Μπέργκερ (2008), The Great Ape Escape (2016) της Φιόνα Μάνλοβ.
Γιώργος Ελληνούδης
Διώξεις από τη Δικτατορία Μεταξά
Η μεταξική δικτατορία τον συνέλαβε και τον φυλάκισε στην Ακροναυπλία. Εκεί αρρώστησε βαριά από φυματίωση και μεταφέρθηκε στο σανατόριο «Σωτηρία», απ’ όπου κατάφερε το 1940 να αποδράσει, με τη βοήθεια του Ν. Πλουπμίδη που ήταν επίσης έγκλειστος εκεί.
Πασκάλ Μπιέ
Σε συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα Η Καθημερινή στις 12 Δεκεμβρίου του 1999, δήλωσε ότι ζωγράφιζε από μικρός και η πρώτη έκθεση εικονογράφησης στην οποία συμμετείχε ήταν στην Βουλώνη. Πηγή της έμπνευσής του είναι: «...''καθημερινές καταστάσεις που μπορεί όμως να είναι πολύ κωμικές. Αστείες φυσιογνωμίες, πρόσωπα έκπληκτα, θυμωμένα, χαρούμενα, κάποιος που παραπατάει και πέφτει''.»
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιδικά βιβλία Κατηγορία:Γάλλοι εικονογράφοι
Γιώργος Ελληνούδης
Διώξεις από τη Δικτατορία Μεταξά
Την περίοδο εκείνη υπήρχαν δύο καθοδηγήσεις του ΚΚΕ. Η λεγόμενη Παλιά Κεντρική Επιτροπή υπό τους Πλουμπίδη-Παπαγιάννη και η ασφαλίτικη Προσωρινή Διοίκηση που αντάλλασσαν συνεχώς κατηγορίες μεταξύ τους για χαφιεδισμό. Ο Ελληνούδης εντάχθηκε στην ΠΔ. Όταν τον Ιούλιο του 1941 συγκροτήθηκε η Νέα Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, ο Ελληνούδης της παρέδωσε το παράνομο τυπογραφείο της ΚΟΑ που είχε υπό την επίβλεψή του.
Κατοχή - Αντίσταση
Στην Κατοχή που ακολούθησε εντάχθηκε στο Εργατικό ΕΑΜ (ΕΕΑΜ) και έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του. Το 1942 του ανατέθηκε η συγκρότηση παράνομου τυπογραφείου στην περιοχή της Καλλιθέας. Το παράνομο τυπογραφείο εγκαταστάθηκε στο υπόγειο της οικίας στην οδό Σκρα 31 και ήταν το μεγαλύτερο αντιστασιακό τυπογραφείο. Εκατομμύρια προκηρύξεις, αφίσες, κουπόνια και εφημερίδες τυπώθηκαν εκεί. Παρά τις επίμονες προσπάθειες των Γερμανών να αποκαλύψουν το παράνομο τυπογραφείο, αυτό δεν επιτεύχθηκε λόγω των αυστηρών συνωμοτικών μέτρων. Υπεύθυνος του τυπογραφείου αυτού που λειτούργησε όλη τη διάρκεια της Κατοχής μέχρι την απελευθέρωση ήταν ο Ελληνούδης, με βοηθό τη γυναίκα του Καλλιόπη. Το τυπογραφείο αυτό σήμερα λειτουργεί ως Μουσείο Αντιστασιακού Τύπου.
Εμφύλιος και Πολιτική προσφυγιά
Στον εμφύλιο που ακολούθησε, πρώτα έδρασε στην παρανομία στην Αθήνα και αργότερα εντάχθηκε στον ΔΣΕ. Με την ήττα του ΔΣΕ εγκαταστάθηκε ως πολιτικός πρόσφυγας σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Επαναπατρίσθηκε το 1987 και πέθανε στην Αθήνα το 1994, μέλος του ΚΚΕ ως τον θάνατό του.
Οικογένεια
Κόρη του ήταν η δημοσιογράφος και κριτικός θεάτρου Αριστούλα Ελληνούδη και γαμπρός του ο ηθοποιός Τίμος Περλέγκας. Εγγονός του είναι ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Γιάννος Περλέγκας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε
Προκόπης Χατζάκης
Ο Προκόπης Χατζάκης (19 Φεβρουαρίου 1991, Αθήνα) είναι πρώην αθλητής του στίβου σε αγωνίσματα μεσαίων αποστάσεων (ημιαντοχής) και εν ενεργεία προπονητής του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου. Έχει αξιοσημείωτες δεξιότητες στην προπονητική, τον αθλητισμό, την αθλητική ψυχολογία, την επικοινωνία και τη βελτίωση των αθλητικών δεξιοτήτων. Επί του παρόντος, εκτός από τον ΠΓΣ, εργάζεται και ως δάσκαλος γυμναστικής στο συγκρότημα σχολείων Γκράβα, σε μαθητές και μαθήτριες δημοτικού.
Διακρίσεις
Το 2014 ο Προκόπης κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών στα 1500 μέτρα, με χρόνο 3:54.77.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων
Αδεμάρος του Σαλέρνο
Ο Αδεμάρος, γερμ.: Ad(h)emar' λατιν.: Ademarius, ήταν γιος του πρίγκιπα Πέτρου του Σαλέρνο. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, έναν σφετεριστή, το 853.
Η εξουσία τού Αδεμάρος ήταν αντιδημοφιλής. Οι κόμητες της Κάπουα μείωσαν την πριγκιπική εξουσία και την επικράτειά του. Το 858 χρειάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια του Γουίδων Α΄ δούκα του Σπολέτo, ο οποίος απαίτησε την κοιλάδα Λίρι σε αντάλλαγμα.
Το 861 μία λαϊκή εξέγερση, με επικεφαλής τον Γουαϊφέρος των Νταουφεριδών, τον ανέτρεψε και τον φυλάκισε. Βασανίστηκε και στη συνέχεια τυφλώθηκε. Ο Γουαϊφέρος εξελέγη για να τον αντικαταστήσει.
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνο
Αλεξία Κυριαζή
Η Αλεξία Κυριαζή (15 Δεκεμβρίου 1995) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής. Εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις όπως στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο. Έχει επίσης συμμετάσχει σε παγκόσμιες διοργανώσεις, όπως στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ρυθμικής Γυμναστικής το 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της ρυθμικής γυμναστικής
God (τραγούδι, Τζον Λένον)
Θέματα
Το κομμάτι θα μπορούσε να χωριστεί σε τρία μέρη μέρη:
Το πρώτο μέρος αναφέρει για τον Θεό: God is a concept by which we measure our pain («Ο Θεός είναι ένα concept, με το οποίο μετράμε τον πόνο μας»).
Στο δεύτερο μέρος ο Λένον απαριθμεί διάφορα μουσικά, πολιτικά, θρησκευτικά και άλλα είδωλα και λέει ότι δεν πιστεύει σε κανέναν, καταλήγοντας να να αναφέρει ότι πιστεύει μόνο σε αυτόν και στην Γιόκο (τη γυναίκα του). Τα είδωλα που απαριθμούνται είναι η μαγεία, το Ι Τσινγκ, η Βίβλος, τα ταρώ, ο Χίτλερ, Ο Ιησούς, ο Κένεντι, ο Βούδας, το μάντρα, τα Γκίτα, οι βασιλιάδες, ο Έλβις, ο Ζίμερμαν και οι Beatles.
Στο τρίτο μέρος διαφαίνεται πια η αλλαγή του Λένον μετά τους Beatles, όπου λέει δεν είναι πια ένας Ονειροπόλος ή Walrus, αλλά απλά ο Τζον. Η τελευταία φράση του κομματιού The dream is over (το όνειρο τελείωσε), αντιπροσωπεύει τη στάση του Λένον στο «οι Beatles είναι Θεοί», και ότι έπρεπε να φτάσουν κι αυτοί στο τέλος τους. Ο Λένον εξήγησε: «Εάν υπάρχει Θεός, τότε είμαστε όλοι εμείς».
Εθνική Βενεζουέλας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Βενεζουέλας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Βενεζουέλας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών και τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Βενεζουέλας (FVB).
Ιστορία
Η Βενεζουέλα προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, όπως και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Επίσης φιλοξένησε το Προολυμπιακό τουρνουά του 2012, την πλέον διάσημη εκδήλωση καλαθοσφαίρισης στη χώρα. Αργότερα, η χώρα φιλοξένησε επίσης το Αμερικανικό Πρωτάθλημα του 2013.
Η ομάδα της Βενεζουέλας συμμετέχει σε διεθνείς διοργανώσεις της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA), της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ), τους Παναμερικανικούς Αγώνες και τους Μπολιβαριανούς Αγώνες.
Στατιστικά
Για το 2023, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Βενεζουέλας βρισκόταν στη 17η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πουερτο Ρικο
Ασάγκι Εμιρχανλί
Το Ασάγκι Εμιρχανλί (επίσης, Ασάγκι Εμιρχανλί) είναι ένα χωριό της επαρχίας Νταβάτσι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Ματθίλδη, κόμισσα του Λάνκαστερ
Η Ματθίλδη, κόμισσα του Λάνκαστερ (Maud, Countess of Leicester, 4 Απριλίου 1339 - 10 Απριλίου 1362) Αγγλίδα ευγενής από τον Οίκο των Πλανταγενετών ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ερρίκου, δούκα του Λάνκαστερ και της Ισαβέλλας του Μπωμόν. Ο τίτλος του δούκα του Λάνκαστερ εξέλιπε με τον θάνατο του πατέρα της (1361) αλλά η Ματθίλδη παρέμεινε ιδιοκτήτρια των εδαφών με την μικρότερη αδελφή της Λευκή του Λάνκαστερ. Η Ματθίλδη παντρεύτηκε σε παιδική ηλικία τον ευγενή Ράλφ Στάφφορντ και μετά τον πρόωρο θάνατο του παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο της τον Γουλιέλμο Α΄ της Βαυαρίας από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ. Ο τίτλος του κόμη του Λάνκαστερ πέρασε στον δεύτερο σύζυγο της ο οποίος έπεσε σε παραφροσύνη (1358) για 30 ολόκληρα χρόνια μέχρι τον θάνατο του (1389). Η κομητεία του Λάνκαστερ πέρασε στην νεώτερη αδελφή της Λευκή του Λάνκαστερ και στον σύζυγο της Ιωάννη της Γάνδης, η κομητεία θα τους δώσει μεγάλες πολιτικές εξουσίες αφού ο γιος τους Ερρίκος του Μπόλινγκμπροκ θα γίνει βασιλιάς της Αγγλίας (1399).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών Κατηγορία:Κόμισσες του Αινώ Κατηγορία:Δούκισσες της Βαυαρίας
Ιερά Μητρόπολις Λευκάδος και Ιθάκης
Η Ιερά Μητρόπολις Λευκάδος και Ιθάκης είναι μία από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Έχει έδρα την πόλη της Λευκάδας και περιλαμβάνει τη Λευκάδα, την Ιθάκη, το Μεγανήσι, τον Κάλαμο, τον  Καστό και τα γύρω μικρότερα νησιά.
Μητροπολίτης είναι από τις 24 Ιουνίου 2008 ο Θεόφιλος (Μανωλάτος).
Ιστορικά στοιχεία
Η ιστορία της Εκκλησίας της Λευκάδος ανάγεται στον χειμώνα του 65 μ.Χ., όταν ο Ταρσέας αγκυροβόλησε στο δεύτερο λιμάνι της Λευκάδος, απέναντι από τη Νικόπολη, εκεί που σήμερα υπάρχει εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Αντζούση (Ντ’ Ανζού). Αυτός εγκατέστησε ως πρώτο Επίσκοπο Λευκάδας τον μαθητή του, Σωσίωνα.
Στη Σύνοδο της Νικαίας αναφέρεται ως συμμετέχων ο επίσκοπος Λευκάδος Αγάθαρχος. Τον 14ο αιώνα οι Φράγκοι (Ανδηγαυοί) κατακτητές επιχείρησαν να εγκαταστήσουν Λατίνους κληρικούς, αλλά ο εκδιωγμένος Ορθόδοξος κλήρος σταδιακά επανεγκαταστάθηκε. Στα τέλη του 15ου αιώνα (1470-1473), η Ελένη Παλαιολογίνα Μπράνκοβιτς βοήθησε στην ανασυγκρότηση ιερών μονών και στην ανοικοδόμηση του ιστορικού Ναού της Αγίας Μαύρας. Η ίδια εκάρη μοναχή με το όνομα Υπομονή.