cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γέφυρα Οσμάν Γαζί
Ανάδοχος Γέφυρας EPC
Η γέφυρα ιδιωτικής χρηματοδότησης ύψους 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων δόθηκε στην ιαπωνική εταιρεία IHI Infrastructure System Co. στις 16 Ιουλίου 2011 ως βάση EPC με τη σύμβαση FIDIC Silverbook. Η IHI, που ήταν ένας από τους εργολάβους της δεύτερης γέφυρας του Βοσπόρου, ολοκλήρωσε επίσης τα σεισμικά έργα ενίσχυσης για τις οδογέφυρες Χαλίτζ και Μετζιντιέκιοϊ. Η IHI ανέθεσε με υπεργολαβία τα έργα σχεδίασης στη δανική εταιρεία σχεδιασμού μηχανικών COWI A / S, η οποία συνεργάστηκε για την αισθητική σχεδίαση με την εταιρεία Dissing + Weitling. Η NOMAYG JV έλαβε ειδοποίηση για να προχωρήσει την 1η Ιανουαρίου 2013 και η αναμενόμενη συνολική διάρκεια του έργου ήταν 37 μήνες.
Οι διαστάσεις της γέφυρας είναι:
Οι 34.000 τόνοι χάλυβα που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της γέφυρας προήλθαν από την ArcelorMittal Galaţi, Ρουμανία.
Η γέφυρα είναι η τέταρτη μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο.
Ατύχημα στο εργοτάξιο
Ο Κίσι Ριοΐτσι, ο 51χρονος ιαπωνικός μηχανικός της κοινοπραξίας IHI - Itochu, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή στο χώρο, αυτοκτόνησε μετά το ατύχημα. Βρέθηκε νεκρός στην είσοδο ενός νεκροταφείου κοντά στο κατάλυμα του στην Αλτίνοβα. Άφησε ένα σημείωμα λέγοντας ότι "... αυτή η αποτυχία τελειώνει την ιδιωτική και επαγγελματική μου ζωή. Αυτό το έργο ήταν δικό μου και η υπερηφάνεια της χώρας μου. Κανένας άλλος δεν είναι υπεύθυνος για αυτήν την αποτυχία. " πλαίσιο|κέντρο|900x900εσ
Στη λαϊκή κουλτούρα
Ο πέντε φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Supersport Κενάν Σοφούογλου από την Τουρκία έκανε μια επίδειξη δοκιμής ταχύτητας μοτοσικλέτας στις αρχές του πρωινού της 30ής Ιουνίου 2016, ακριβώς πριν από το επίσημο άνοιγμα της γέφυρας. Διέσχισε μία απόσταση 1,5 χιλιομέτρων σε 26 δευτερόλεπτα φτάνοντας σε τελική ταχύτητα 400 km/h με την  μοτοσυκλέτα του Kawasaki Ninja H2R.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προποντίδα Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Τουρκικά (tr) Κατηγορία:Γέφυρες στην Τουρκία Κατηγορία:Κρεμαστές γέφυρες Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Τουρκία
Μυστράς Λακωνίας
μικρογραφία|[[Δήμος Σπάρτης]] μικρογραφία|[[Δήμος Μυστρά|Δημοτική Ενότητα Μυστρά]] Ο Μυστράς είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λακωνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Μυστρά, της Δημοτικής Ενότητας Μυστρά και υπάγεται στο Δήμο Σπάρτης.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Ο Μυστράς Λακωνίας είναι κτισμένος σε υψόμετρο 301 μέτρων και έχει 538 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Αγορά Δράμας
Η Αγορά είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας. .
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η Αγορά βρίσκεται στα βορειανατολικά της πεδιάδας της Δράμας και τους δυτικούς πρόποδες από τα Όρη Λεκάνης σε υψόμετρο 260 μέτρα. Απέχει 18 χλμ. ΒΑ. από το Καλαμπάκι (έδρα δήμου) και 16 χλμ. Α. από τη Δράμα. Δυτικά του χωριού είναι η Αδριανή, βόρεια ο Νικηφόρος και νοτιοδυτικά το Βαθυχώρι. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία, κυρίως με την καλλιέργεια αμπελώνων και παραγωγή κρασιού, το οποίο διαθέτει "Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη" - ΠΓΕ. Στη νότια μεριά υπάρχει το Πάρκο Αρπακτικών Ημερόβιων και Νυκτόβιων Πτηνών που είναι προσβάσιμο σε άτομα με ειδικές ανάγκες.
Την τουρκοκρατία ονομαζόταν Παζαρλάρ και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 72 οικογένειες προσφύγων (130 άτομα). Έτσι αναφέρεται επίσημα το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κηρίων. Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Αγορά. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Αγοράς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δοξάτου του Δήμου Δοξάτου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 101 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 12,779 χμ² (2011).
Ελληνικά καλλιτεχνικά σχολεία
Τα Καλλιτεχνικά Σχολεία της Ελλάδας είναι δημόσια σχολεία δευτεροβάθμιας γενικής εκπαίδευσης με διευρυμένο πρόγραμμα και με έμφαση στις Καλές Τέχνες. Περιλαμβάνουν Γυμνάσιο και Γενικό Λύκειο και ως υπερτοπικά - διαδημοτικά σχολεία μπορεί να δέχονται μαθητές από περισσότερους δήμους.
Ίδρυση
Ιδρύθηκαν το 2003 και ο τρόπος λειτουργίας τους προσδιορίστηκε με σχετικές Υπουργικές Αποφάσεις  , περιλαμβάνουν δε τις κατευθύνσεις:
Σκοπός
Σκοπός των καλλιτεχνικών σχολείων είναι η εξοικείωση, η προετοιμασία, η ενθάρρυνση και η υποστήριξη του ενδιαφέροντος των μαθητών για τις Καλές Τέχνες καθώς και η καλλιέργεια και η εκπαίδευση των δεξιοτήτων τους. Οι μαθητές εμβαθύνουν στην κατεύθυνση που επιθυμούν να ακολουθήσουν: Θεάτρου - Κινηματογράφου, Χορού (Κλασικού και Σύγχρονου) και Εικαστικών Καλών Τεχνών.
Κατεύθυνση θεάτρου - κινηματογράφου
Στην κατεύθυνση του θεάτρου - κινηματογράφου το πρόγραμμα επικεντρώνεται στην επίτευξη αρμονικής σχέσης με το σώμα το οποίο ως εργαλείο συνειδητοποίησης θα αποτελέσει στη συνέχεια μέσο σπουδής και έκφρασης αισθήσεων, ψυχικών καταστάσεων, ερμηνευτικών προσεγγίσεων διαφόρων ρόλων. Οι μαθητές διδάσκονται υποκριτική, φωνητική, βασικές αρχές σκηνοθεσίας, κινηματογραφικής τεχνολογίας - μοντάζ όπως και computer animation.
Κατεύθυνση χορού
Στην κατεύθυνση του χορού τα μαθήματα αφορούν σε βασικές ασκήσεις διδασκαλίας κλασικού μπαλέτου, μοντέρνου και παραδοσιακού χορού. Σταδιακά οι μαθητές - μέσω μεθοδευμένων ασκήσεων - οδηγούνται σε δραματουργική επεξεργασία ενός έργου, αποκτώντας βιωματική εξοικείωση με τους ρυθμούς, τα μουσικά μέτρα και τις αξίες αλλά και  στοιχειώδεις γνώσεις για τη θεωρία και Ιστορία της Μουσικής.
Πρόγραμμα μαθημάτων
Το πρόγραμμα των καλλιτεχνικών σχολείων περιλαμβάνει, εκτός από όλα τα μαθήματα Γενικής Παιδείας του Γενικού Γυμνασίου- Λυκείου, μαθήματα Καλλιτεχνικής Παιδείας των τριών κατευθύνσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, έχουν συνταχθεί Προγράμματα Σπουδών για όλα τα μαθήματα των καλλιτεχνικών κατευθύνσεων. Το ωρολόγιο πρόγραμμα των Καλλιτεχνικών Σχολείων, Γυμνασίων και Λυκείων, είναι διευρυμένο και διαμορφώνεται  σε σαράντα (40) ώρες εβδομαδιαίως.
Καλλιτεχνικά Γυμνάσια
Στην Α΄ τάξη των Καλλιτεχνικών Γυμνασίων εγγράφονται μαθητές απόφοιτοι των Δημοτικών Σχολείων κατόπιν επιλογής (εισαγωγικών εξετάσεων). Η διαδικασία επιλογής των μαθητών που θα φοιτήσουν στην Α΄ τάξη των Καλλιτεχνικών Γυμνασίων διενεργείται το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουνίου κάθε σχολικού έτους με απόφαση του Περιφερειακού Δ/ντή Εκπ/σης μετά από πρόταση του Συλλόγου διδασκόντων του Καλλιτεχνικού Σχολείου και εισήγηση της οικείας Δ/νσης Δ/θμιας Εκπ/σης. Για την επιλογή των μαθητών που θα φοιτήσουν στην Α΄ τάξη των Καλλιτεχνικών Γυμνασίων συγκροτείται για κάθε Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο και για κάθε μία από τις κατευθύνσεις «Επιτροπή Επιλογής Μαθητών», η οποία ορίζεται με απόφαση του οικείου Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης ύστερα από εισήγηση του Καλλιτεχνικού Σχολείου και έγκριση της Επιτροπής Καλλιτεχνικών Σχολείων του Υπουργείου Παιδείας.. Κάθε μαθητής μπορεί να είναι υποψήφιος σε περισσότερες από μία κατευθύνσεις. Εάν επιλεγεί σε περισσότερες από μία κατευθύνσεις, θα εγγραφεί στην κατεύθυνση που θα επιλέξει ο ίδιος τελικά.
Τα κριτήρια για τον καθορισμό του αριθμού των μαθητών που δέχεται ένα σχολείο είναι η κτιριακή υποδομή του σχολείου και γενικότερα όλες οι αναγκαίες προϋποθέσεις που εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη λειτουργία του σχολείου. Ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα δεν μπορεί να υπερβαίνει τους εικοσιπέντε (25) μαθητές.
Οι αιτήσεις για συμμετοχή στη διαδικασία επιλογής μαθητών υποβάλλονται από τους γονείς/κηδεμόνες των μαθητών/τριών στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο της περιοχής τους.
Καλλιτεχνικά Γενικά Λύκεια
Η εξεταστέα ύλη των κατατακτηρίων εξετάσεων ανακοινώνεται από τα Καλλιτεχνικά Σχολεία.
Κατάλογος σχολείων
Στην Ελλάδα, το 2017, υπάρχουν 5 Καλλιτεχνικά Σχολεία (Γυμνάσιο-Λύκειο) που καλύπτουν μεγάλες περιοχές της χώρας ενώ προβλέπονται νέες ιδρύσεις Καλλιτεχνικών Σχολείων σε όλη τη χώρα στο άμεσο μέλλον.
Το σχολικό έτος 2018-2019 ξεκίνησε η λειτουργία του
έτος 2019-2020 ξεκίνησε τη λειτουργία του
Προκόπιος Β΄ Ιεροσολύμων
Ο Προκόπιος Β΄ (κατά κόσμον Κουζέλης) διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων από το 1872 μέχρι το 1875.
Γεννήθηκε στην Αγιάσο της Λέσβου περί το 1790. Σε μικρή ηλικία πήγε στα Ιεροσόλυμα και εντάχθηκε στην Αγιοταφιτική Αδελφότητα. Το 1842 έγινε Αρχιμανδρίτης και στις 16 Μαρτίου 1852 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Φιλαδελφείας. Διετέλεσε αντιπρόσωπος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στη Λέσβο. Στις 15 Δεκεμβρίου 1861 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Γάζης. Από το 1860 μέχρι το 1867 διετέλεσε συνεπίτροπος με τον Πατριαρχικό Επίτροπο Μητροπολίτη Πέτρας Μελέτιο και κατά διαστήματα αναλάμβανε Πατριαρχικός Επίτροπος, όποτε ο Πατριάρχης Κύριλλος Β΄ βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη.
Στις 16 Δεκεμβρίου 1872 εξελέγη Πατριάρχης Ιεροσολύμων. Το αραβόφωνο ποίμνιο προτιμούσε τον προκάτοχό του Κύριλλο Β΄ και αρνούταν να αναγνωρίσουν τη νομιμότητα της εκλογής του Προκοπίου, απαιτώντας την επιστροφή του προκατόχου του στον πατριαρχικό θρόνο. Ομοίως εναντίον του ήταν και η Ρωσική Κυβέρνηση, η οποία ενεργούσε μέσω του Ρώσου Πρέσβη στα Ιεροσόλυμα. Κατόπιν αυτών των πιέσεων παραιτήθηκε στις 3 Μαρτίου 1875 επικαλούμενος την ηλικία του.
Πέθανε στα Ιεροσόλυμα στις 7 Αυγούστου 1880.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων
Obamacare
μινιατούρα|Ο Μπαράκ Ομπάμα ενώ υπογράφει τον νόμο PPACA την 23 Μαρτίου 2010 Ομπάμ Care (νόμος περί προστασίας ασθενών και προσιτής φροντίδας ή PPACA ) ονομάζεται ο ομοσπονδιακός νόμος των Ηνωμένων Πολιτειών που υιοθετήθηκε από το Κογκρέσο των ΗΠΑ με την υποκίνηση της κυβέρνησης Ομπάμα το 2010, το δεύτερο έτος της διοίκησης του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα. Ρυθμίζει την πρόσβαση στην ασφάλιση υγείας, μεταξύ άλλων, και θεωρείται ουσιαστικό μέρος του ισχύοντος συστήματος υγειονομικής περίθαλψης των ΗΠΑ.
Κατηγορία:Διαμάχες Κατηγορία:Δεκαετία 2010
Δήμαινα Αργολίδας
<mapframe latitude="37.690341" longitude="23.072319" zoom="11" width="250" height="250" align="right" />Η Δήμαινα είναι ημιορεινός οικισμός του νομού Αργολίδας. Διοικητικά, μαζί με τη Νέα Δήμαινα, ανήκει στην Κοινότητα Δήμαινας, της Δημοτικής Ενότητας Επιδαύρου και υπάγεται στον Δήμο Επιδαύρου της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 192 μέτρων και το 2011 είχε 441 μόνιμους κατοίκους.
Πληθυσμός
Η Δήμαινα έχει σημειώσει μεγάλες αυξομειώσεις στον πληθυσμό της το παρελθόν με αρνητική μεταβολή τις τελευταίες δύο απογραφές. Κατέγραψε πολύ σημαντική αύξηση μεταξύ του 1940 και του 1971.
Βικτώρια της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ
Η Βικτωρία της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ (γερμανικά: Victoria von Sachsen-Coburg-Saalfeld, 17 Αυγούστου 1786 - 16 Μαρτίου 1861) ήταν η μητέρα της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου.
150px|thumb|left|Η Δούκισσα του Κεντ μαζί με την δεύτερη κόρη της, Βικτωρία.
Πρώιμα χρόνια
Η Μαρία Λουίζα Βικτωρία γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 1786 στο Κοβούργο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν η τέταρτη κόρη και το έβδομο παιδί του Φραγκίσκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ και της Αυγούστας, κόρης του Ερρίκου ΚΔ΄ του Ρόυς-Έμπερσντορφ. Αδέλφια της ήταν ο Ερνέστος Α΄ της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα και ο Λεοπόλδος Α΄, ιδρυτής του βελγικού βασιλείου, που νυμφεύτηκε το 1816 την Καρλόττα, Πριγκίπισσα της Ουαλίας, τη μοναδική (νόμιμη) κόρη του Γεωργίου Δ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Πρώτος γάμος
Η Βικτωρία παντρεύτηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1803 στο Κοβούργο τον Έμιχ Κάρολο του Λάινινγκεν και μαζί απέκτησαν τέκνα:
Μέσω αυτού του γάμου είναι πρόγονος διαφόρων βασιλέων της Ευρώπης, όπως του Κάρολου ΙΣΤ΄ Γουσταύου της Σουηδίας, του Φίλιππου ΣΤ΄ της Ισπανίας και του Κωνσταντίνου Β΄ της Ελλάδας.
Μετά το τέλος τού πρώτου συζύγου της, υπήρξε επίτροπος του πριγκιπάτου του Λάινινγκεν έως την ενηλικίωση του γιου της, Καρόλου.
Δεύτερος γάμος
Ο θάνατος το 1817 της Καρλόττας, Πριγκίπισσας της Ουαλίας, συζύγου του αδελφού της Βικτωρίας Λεοπόλδου, προκάλεσε μία κρίση διαδοχής, ενώ τρεις από τους θείους της Καρλόττας, οι γιοι του Γεωργίου Γ΄, ήταν έτοιμοι να νυμφευτούν. Ένας από αυτούς, ο Εδουάρδος, Δούκας του Κεντ & του Στράθερν, έκανε πρόταση γάμου στη Βικτωρία και αυτή δέχτηκε. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 29 Μαΐου 1818 στο Άμορμπαχ και πάλι στις 11 Ιουλίου 1818 στο Παλάτι Κιού, όπου η δεύτερη τελετή ήταν κοινή, στην οποία ο αδελφός του Εδουάρδου, ο Γουλιέλμος, Δούκας του Κλάρενς (αργότερα Γουλιέλμος Δ΄), νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Λίγο μετά τον γάμο, το ζεύγος μετακόμισε στη Γερμανία, όπου το κόστος ζωής θα ήταν μικρότερο. Λίγο αργότερα η Βικτωρία έμεινε έγκυος και ο δούκας και η δούκισσα, αποφασισμένοι να γεννήσουν το παιδί τους στην Αγγλία, επέστρεψαν στο Ντόβερ στις 23 Απριλίου 1819 και μετακόμισαν στο Παλάτι του Κένσινγκτον, όπου σύντομα γεννήθηκε η κόρη τους:
Το τέλος
Η δούκισσα Βικτωρία απεβίωσε στις 16 Μαρτίου 1861 στην Οικία Φρόγκμορ σε ηλικία 74 ετών. Τάφηκε στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ και την 1η Αυγούστου 1861 μεταφέρθηκε στο Μαυσωλείο της Δούκισσας του Κεντ, στο Φρόγκμορ.
Η κόρη της βασίλισσα Βικτωρία και ο σύζυγός της Αλβέρτος αφιέρωσαν ένα παράθυρο στο Βασιλικό Παρεκκλήσιο των Αγίων Πάντων στο Μεγάλο Πάρκο του Ουίνδσορ στη μνήμη της.
Αρχαϊκό μειδίαμα
thumb|right|300px|κεφαλή εφήβου, 560 π.Χ., αρχαιολογικό μουσείοΑρχαϊκό μειδίαμα στην τέχνη ονομάζεται ο καλιτεχνικός ρυθμός της γλυπτικής των ελληνικών αγαλμάτων της αρχαϊκής τέχνης (650 - 480 π.Χ.).
Κατά την αρχαϊκή περίοδο, οι Έλληνες καλλιτέχνες ανέπτυξαν μια νέα έκφραση στην γλυπτική, εγκαταλείποντας τα στοιχεία της γεωμετρικής εποχής και προχορώντας σταδιακά σε μια δαιδαλώδη μεν, μνημειακή δε αναπαράσταση καταλήγοντας σε μια ολοένα και περισσότερο φυσιολογική  απόδοση των χαρακτηριστικών του ανθρωπίνου σώματος. Στη γλυπτική, τα πρόσωπα των αγαλμάτων ζωντάνεψαν με το χαρακτηριστικό «αρχαϊκό μειδίαμα».
Το αρχαϊκό μειδίαμα εμφανίζεται ήδη στην ελληνική γλυπτική του 7ου αι. π.Χ., και αποτυπώνεται και στην αττική τέχνη από το 580 π.Χ. ή στο αργείο σύμπλεγμα του Κλέοβη και Βίτωνος στους Δελφούς το 550 π.Χ. Κατηγορία:Πολιτισμός στην αρχαία Ελλάδα
Νέα Δήμαινα Αργολίδας
Η Νέα Δήμαινα είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Αργολίδας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά, μαζί με τη Δήμαινα, ανήκουν στην Κοινότητα Δήμαινας, της Δημοτικής Ενότητας Επιδαύρου και υπάγονται στο Δήμο Επιδαύρου.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Η Νέα Δήμαινα Αργολίδας είναι κτισμένη σε υψόμετρο 201 μέτρων και έχει 86 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Πληθυσμός
Η Νέα Δήμαινα πρωτοαναγνωρίστηκε το 1981 ως οικισμός και κατέγραψε μεγάλη αύξηση πληθυσμού στις επόμενες δύο απογραφές. Το 2011 ωστόσο ο πληθυσμός μειώθηκε.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="37.682734" longitude="23.084335" zoom="13" width="1000" height="200" align="center" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Επιδαύρου
Ίνες Purkinje
Οι ίνες Purkinje (Πούρκινιε, ΔΦΑ ?  ή ιστός Purkinje ή υπενδοκαρδιακοί κλάδοι) βρίσκονται στα εσωτερικά κοιλιακά τοιχώματα της καρδιάς, ακριβώς κάτω από το ενδοκάρδιο στον χώρο που ονομάζεται υποενδοκάρδιο. Οι ίνες Purkinje είναι εξειδικευμένες αγώγιμες ίνες αποτελούμενες από ηλεκτρικά διεγερμένα κύτταρα. Είναι μεγαλύτερα από τα καρδιακά μυικά κύτταρα με λιγότερα μυοϊνίδια και πολλά μιτοχόνδρια. Ασκούν δυναμικό καρδιακής δράσης ταχύτερα και πιο αποτελεσματικά από οποιαδήποτε άλλα κύτταρα στην καρδιά. Οι ίνες Purkinje επιτρέπουν στο σύστημα ηλεκτρικής αγωγιμότητας της καρδιάς να δημιουργεί συγχρονισμένες συστολές των κοιλιών και είναι απαραίτητα για τη διατήρηση συνεπούς καρδιακού ρυθμού.
Ιστολογία
αριστερά|μικρογραφία| Ίνες Purkinje ακριβώς κάτω από το ενδοκάρδιο. Οι ίνες Purkinje είναι μοναδικό καρδιακό τελικό όργανο. Περαιτέρω ιστολογική εξέταση αποκαλύπτει ότι αυτές οι ίνες διαμοιράζονται στα τοιχώματα των κοιλιών. Η ηλεκτρική προέλευση των κολπικών ινών Purkinje προέρχεται από τον σινοκολπικό κόμβο.
Οι ίνες Purkinje εξειδικεύονται περαιτέρω για την ταχεία αγωγή παλμών (που έχουν πολλά κανάλια νατρίου ταχείας τάσης και μιτοχόνδρια και λιγότερα μυοϊνίδια από τον περιβάλλοντα μυϊκό ιστό). Οι ίνες Purkinje προσλαμβάνουν χρωστικές διαφορετικά από τα περιβάλλοντα μυϊκά κύτταρα λόγω του ότι έχουν σχετικά λιγότερα μυοϊνίδια από τα άλλα καρδιακά κύτταρα. Η παρουσία γλυκογόνου γύρω από τον πυρήνα προκαλεί την εμφάνιση ινών Purkinje σε μια αντικειμενοφόρο πλάκα, ελαφρύτερη και μεγαλύτερη από τους γείτονές τους, διατεταγμένες κατά μήκος της διαμήκους κατεύθυνσης (παράλληλα με τον καρδιακό φορέα). Συχνά είναι διπύρηνα κύτταρα.
Αντικατάσταση βηματοδότησης
Οι ίνες Purkinje έχουν επίσης την ικανότητα "πυροδότησης" με ρυθμό 20-40 παλμών ανά λεπτό εάν διακυβεύεται η ανοδική αγωγιμότητα ή η βηματοδότηση. Αντίθετα, ο κόμβος SA σε κανονική κατάσταση μπορεί να "πυροδοτήσει" με ταχύτητα 60-100 παλμών ανά λεπτό. Με λίγα λόγια, δημιουργούν δυναμικά δράσης, αλλά με πιο αργό ρυθμό από τον σινιοκολπικό κόμβο. Αυτή η ικανότητα συνήθως καταστέλλεται. Έτσι, χρησιμεύουν ως τελευταία λύση όταν αποτυγχάνουν άλλοι βηματοδότες. Όταν μια ίνα Purkinje "πυροδοτεί", ονομάζεται πρόωρη κοιλιακή συστολή ή PVC, ή σε άλλες καταστάσεις, μπορεί να αποτελεί μια κοιλιακή διαφυγή. Διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στο κυκλοφορικό σύστημα.
Ετυμολογία
Οι ίνες Purkinje πήραν το όνομά τους από τον Τσέχο επιστήμονας Γιαν Εβανγκελίστα Πούρκινιε (Jan Evangelista Purkyně), που τις ανακάλυψε το 1839.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανατομία της καρδιάς
Εκκλησία Αγίου Ανδρέα (Περιστερά Θεσσαλονίκης)
Η Εκκλησία Αγίου Ανδρέα είναι εκκλησία στην Περιστερά του Νομού Θεσσαλονίκης η οποία αποτελεί μοναδικό μνημείο της πρώιμης βυζαντινής αρχιτεκτονικής. Πρόκειται για τετράκογχο, σταυροειδή ναό με τους πέντε τρούλους «φυτεμένους» στις κεραίες του σταυρού. Κτίστηκε το 871 μ.Χ. από τον Όσιο Ευθύμιο, μετά από όραμα και ήταν το Καθολικό της Ιεράς Μονής των Περιστερών. Τα θεμέλια του κτίσματος μαζί με τις τέσσερις κολώνες, χρονολογούνται στον 4ο μ.Χ. αιώνα.
Πηγές
https://www.pemptousia.gr/2017/03/o-ieros-naos-tou-agiou-andrea-stin-peristera-thessalonikis/
Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Κεντρική Μακεδονία
MacOS Sierra
Το macOS Sierra (έκδοση 10.12) δέκατη τρίτη μεγάλη έκδοση του macOS (παλαιότερα γνωστό ως OS X και Mac OS X), της Apple Inc. Το όνομα «Sierra» εμνεύστηκε από τη ένα βουνό που ονομάζεται Sierra στην Νέβαδα της Καλιφόρνια.
Παρουσιάστηκε στο WWDC 2016 στις 13 Ιουνίου του 2016. Κυκλοφόρησε στις 7 Ιουλίου του ίδιου έτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://support.apple.com/kb/sp742?locale=el_GR
Κατηγορία:MacOS
ΚΥΤ Μόριας
μικρογραφία|Στον χάρτη απεικονίζεται η [[Μόρια Λέσβου|Μόρια του Δήμου Μυτιλήνης.|317x317εσ]] Το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας ήταν το μεγαλύτερο ΚΥΤ της Ελλάδας μέχρι την πυρπόλησή του το Σεπτέμβριο του 2020. Μετά την καταστροφή του, 11.500 αιτούντες άσυλο μεταφέρθηκαν σε 850 σκηνές στο προσωρινό ΚΥΤ του Καρά Τεπέ. Για να εξυπηρετηθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, στον χώρο στήθηκαν πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας, 36 ντουζιέρες με ζεστό νερό, και 9 καντίνες με χώρους ασφαλούς παρασκευής φαγητού.
Ο καταυλισμός της Μόριας ήταν γνωστός στο διεθνή τύπο για τις συχνές ταραχές, επεισόδια μεταξύ των εθνοτικών ομάδων των μεταναστών, συμπλοκές με χρήση μαχαιριών, απόπειρες αυτοκτονίας, βιασμούς κ.α. Ο καταυλισμός στήθηκε πάνω στο στρατόπεδο του 296 Τάγματος, ενεργό μέχρι τα τέλη του 2010. Το στρατόπεδο αυτό επιλέχθηκε να στεγάσει το κέντρο φιλοξενίας προσφύγων τον Σεπτέμβριο του 2013. Είχε αλλάξει πολλές ονομασίες και στην κορύφωσή του έφτασε να φιλοξενεί 18.500 άτομα, με μέγιστη δυνατότητα φιλοξενίας μέχρι 2.840 άτομα με βάση τα επίσημα στοιχεία.
Οι λόγοι πυρπόλησης του καταυλισμού οφείλονται στα δεκάδες διαπιστωμένα κρούσματα κορωνοϊού που βρέθηκαν στο κέντρο αυτό. Πρόσφυγες και μετανάστες που βρέθηκαν θετικοί στον κορωνοϊό αρνήθηκαν να μπουν σε απομόνωση. Άλλοι ένοικοι ζητούσαν από τα άτομα αυτά να απομακρυνθούν. Ως αποτέλεσμα, η σύγκρουση πήρε φυλετικό χαρακτήρα, κάτι το οποίο οδήγησε σε φωτιές, οι οποίες λόγω ανέμου πήραν ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Ιστορικό πυρπολήσεων και ανθρώπινων απωλειών
Το κέντρο αυτό είχε ήδη πυρποληθεί μία φορά τον Σεπτέμβριο του 2016, πριν την ολοσχερή καταστροφή του το 2020. Τότε φιλοξενούσε περίπου 5.700 άτομα. Ο λόγος της πυρπόλησης τότε ήταν η ψευδής είδηση ότι επτά μετανάστες σκοτώθηκαν προσπαθώντας να εγκαταλείψουν το νησί σε καρότσα νταλίκας. Ακολούθησε μία ακόμα ψευδής είδηση για άμεση και μαζική απέλαση των εγκλωβισμένων στην Τουρκία. Τότε κάηκε το μισό κέντρο και πολλοί μετανάστες κατέφυγαν στη Μυτιλήνη.
Στη δομή έχουν καταγραφεί δύο θάνατοι από αναθυμιάσεις το 2017, δύο θάνατοι από φυσικά αίτια το 2018, δύο από φυσικά αίτια και ένα θύμα πυρκαγιάς το 2019.
Προβλήματα λειτουργικότητας
Με βάση δύο εκθέσεις αυτοψίας που πραγματοποιήθηκαν το 2018, οι υπάλληλοι της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας Λέσβου είχαν καταγράψει μια σειρά από σοβαρά προβλήματα λειτουργικότητας του κέντρου αυτού. Μεταξύ άλλων, είχαν διαπιστώσει ανεξέλεγκτη διαρροή λυμάτων από σπασμένους σωλήνες αποχωρητηρίων. Οι ελεγκτές ανέφεραν ότι  ο υπαίθριος χώρος παρουσίαζε ρυπαρότητα συνοδευόμενη από πλήθος εντόμων υγειονομικής σημασίας λόγω των απορριμμάτων που υπήρχαν συσσωρευμένα στους κάδους και έξω από αυτούς (παρουσία σκουληκιών) . Τελικά το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε με βιολογικό καθαρισμό, ο οποίος όταν έβρεχε υπερχείλιζε κατά τη διάρκεια σχεδόν όλου του χειμώνα. Επιπλέον, αυτό που διαπιστώθηκε είναι ότι οι δομές συνδρομής υγείας ήταν ελλιπείς, όπως και όλες οι υπηρεσίες (καταγραφή, άσυλο, ιατρικές κ.λπ.), οι οποίες ήταν υπερφορτωμένες και υποστελεχωμένες. Οι χώροι τουαλέτας αντιστοιχούσαν σε 60-70 άτομα ανά τουαλέτα. Τέλος, στη σίτιση, την οποία είχε αναλάβει ο στρατός, ο υπολογισμός μερίδων δεν ήταν ακριβής, και απαιτούνταν στήσιμο στην ουρά επί πολλές ώρες για να προμηθευτεί κάποιος φαγητό, ειδικά το χειμώνα μέσα στο κρύο και στη βροχή.
Υπηρεσίες
Το Δεκέμβριο του 2019, στο κέντρο εργάζονταν 26 δημόσιοι υπάλληλοι του Υπουργείου Μετανάστευσης συνεπικουρούμενοι από 49 συμβασιούχους ορισμένου χρόνου και 130 ωφελούμενους του προγράμματος καταπολέμησης της ανεργίας του ΟΑΕΔ. Επιπλέον, στον χώρο δραστηριοποιούνταν στελέχη της ΕΛ.ΑΣ, της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ (UNHCR), του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ), του Ευρωπαϊκoύ Γραφείου Υπαστήριξης Ασύλου (EASO), της ελληνικής Υπηρεσίας Ασύλου, της Europol, του ΕΟΔΥ, καθώς και μέλη 17 εγκεκριμένων ΜΚΟ από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προσφυγικοί οικισμοί και καταυλισμοί στην Ελλάδα
Αγωγός Nabucco
Ο αγωγός Nabucco (αναφέρεται επίσης ως αγωγός φυσικού αερίου Τουρκίας-Αυστρίας) ήταν ένα έργο για αγωγό φυσικού αερίου από το Ερζερούμ της Τουρκίας στο Μπαουμγκάρτεν αν ντερ Μαρτς της Αυστρίας, με σκοπό τη διαφοροποίηση των προμηθευτών φυσικού αερίου και των οδών παράδοσης του στην Ευρώπη. Στόχος ήταν να μειωθεί η ευρωπαϊκή εξάρτηση από τη ρωσική ενέργεια. Το έργο υποστηρίχθηκε από πολλά κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και θεωρήθηκε ανταγωνιστικό με τον αγωγό South Stream των εταιριών Gazprom - Eni. Ο κύριος προμηθευτής επρόκειτο να γίνει το Ιράκ, με πιθανές προμήθειες από το Αζερμπαϊτζάν, το Τουρκμενιστάν και την Αίγυπτο.
Το έργο αναπτύχθηκε από μια κοινοπραξία έξι εταιρειών. Οι προετοιμασίες ξεκίνησαν το 2002 και η διακυβερνητική συμφωνία μεταξύ Τουρκίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Ουγγαρίας και Αυστρίας υπεγράφη στις 13 Ιουλίου 2009. Μετά από μια ανακοίνωση για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου TANAP, η κοινοπραξία υπέβαλε το έργο Nabucco-West, το οποίο θα ξεκινούσε από τα τουρκοβουλγαρικά σύνορα και θα κατέληγε στην Αυστρία. Ήταν μια τροποποίηση του αρχικού έργου του Αγωγού Nabucco. Ο κύριος εφοδιασμός για το Nabucco West ήταν το αέριο από τα πεδία της Θάλασσας του Σάχη (Κασπία Θάλασσα)της μέσω του προτεινόμενου αγωγού TANAP. Μετά από την απόφαση της κοινοπραξίας διαχείρισης των πεδίων της Θάλασσας του Σάχη να προτιμήσει τον διαδριατικό αγωγό έναντι του Nabucco, το σχέδιο του αγωγού Nabucco ακυρώθηκε τελικά τον Ιούνιο του 2013.
Ιωάννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Η Ιωάννα, ολλανδ.: Johanna van Nassau-Dillenburg (π.1444 - 1468) από τον Οίκος του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ ήταν κόρη του κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βάλντεκ.
Βιογραφία
Αδέλφια της ήταν ο Ένγκελμπερτ Β΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ, ο Ιωάννης Ε΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ, η Άννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και η Αδριάνα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 14 Οκτωβρίου 1464 τον Φίλιππο Α΄ κόμη του Βάλντεκ και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Μπιελάβα
Η Μπιελάβα βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της Κάτω Σιλεσίας, κατά μήκος του ρέματος Μπιελάβίτσα στην περιοχή των Όρεων της Κουκουβάγιας. Η πόλη καλύπτει μια έκταση άνω των 36 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Ο λόφος Παρκόβα και η λίμνη Μπιελάβα στη Μπιελάβα. Η παλαιότερη γνωστή αναφορά της Μπιελάβα χρονολογείται από το 1288, όταν αποτελούσε τμήμα της κατακερματισμένου Βασιλείου της Πολωνίας των Πιάστ. Το όνομά της είναι πολωνικής προέλευσης και προέρχεται από τη λέξη biela, σημερινή πολωνική γλώσσα biała («λευκό»).
Κύρια αξιοθέατα
Η Μπιελάβα έχει μια πλούσια επιλογή από παλιά αρχιτεκτονική. Στο κέντρο της βρίσκεται η νεογοτθική εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου του 19ου αιώνα με πύργο ύψους 101 μέτρων, τον τρίτο ψηλότερο στην Πολωνία. Άλλα ενδιαφέροντα κτίρια περιλαμβάνουν ένα αναγεννησιακό παλάτι που χτίστηκε αρχικά ως οχυρωμένο αρχοντικό, η εκκλησία του Ευλογημένου Μυστηρίου, που ιδρύθηκε το 1743 και πολλά μπαρόκ σπίτια του 18ου αιώνα που ανακαινίστηκαν τον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα. Επίσης, είναι ο τόπος για έναν αριθμό μεσαιωνικών σταυρών μετάνοιας.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Μπιελάβα είναι αδελφοποιημένη με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Κάτω Σιλεσίας Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Ντζιερζόνιουφ
Αδριάνα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Η Αδριάνα, ολλανδ.: Adriana του Nassau-Dillenburg (7 Φεβρουαρίου 1449 - 15 Ιανουαρίου 1477) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόρη του κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χάαου-Μύντσενπεργκ.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Nάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της συζύγου του Μαρίας του Λόον, κόρης του Ιωάννη Β΄ κυρίου των Γύλιχ, Χάινσμπεργκ, Λέβενμπεργκ.
Απεβίωσε στις 15 Ιανουαρίου 1477 και τάφηκε στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας στο Χάναου. Στο επιτύμβιο μνημείο της απεικονίζεται σε στάση προσευχής προς τον ψηλό βωμό (ο οποίος δεν υπάρχει πια). Το επιτύμβιο μνημείο και η επιτάφια πλάκα έχουν διατηρηθεί πολύ καλά.
Οικογένεια
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1468 παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ τον Νεότερο κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ. Μαζί είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
Λεόντινγκ
Το Λεόντινγκ (γερμανικά: Leonding) είναι πόλη νοτιοδυτικά του Λιντς στο Αυστριακό κρατίδιο της Άνω Αυστρίας. Συνορεύει με το Πούχεναου και τον Δούναβη στο βορρά, το Βίλχερινγκ και το Πάσινγκ στα δυτικά, το Τράουν στα νότια και το Λιντς στα ανατολικά. Έχει πάνω από 27.000 κατοίκους. Είναι η πολυπληθέστερη πόλη στην επαρχία Λιντς-Λαντ και η τέταρτη μεγαλύτερη στην Άνω Αυστρία.
Βρίσκεται πολύ κοντά στο Λιντς και προσφέρει όμορφη θέα Άλπεις και ως εκ τούτου προσελκύει τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις χωρίς να παρέχει πολλές υποδομές. Λόγω της εγγύτητας του προς το Λιντς και της καλής συγκοινωνιακής σύνδεσης (όπως ο δυτικός σιδηρόδρομος, ο δυτικός αυτοκινητόδρομος, ο Β1 Wiener Straße ή το αεροδρόμιο του Λιντς) στην πόλη εδρεύουν εταιρείες όπως οι Rosenbauer, Ebner Industrieofenbau, Poloplast ή Neuson. Άλλοι κύριοι εργοδότες στην πόλη είναι τα εμπορικά κέντρα.
Από το 1898 έως το 1905 ο Αδόλφος Χίτλερ έζησε στο Λέοντινγκ όπου παρακολούθησε το τοπικό δημοτικό σχολείο και αργότερα ένα γυμνάσιο στο κοντινό Λιντς. Οι τάφοι των γονιών του Αλοϊσίου και Κλάρας βρίσκονται στο Λεόντινγκ. Ο αδελφός του Έντμουντ, ο οποίος πέθανε από ιλαρά, θάφτηκε εκεί. Μια αντιπροσωπεία εθνικοσοσιαλιστών από το Πασσάου στη νότια Βαυαρία επισκέφθηκε παράνομα τον τάφο της οικογένειας. Ο Χίτλερ επισκέφθηκε τον τάφο το 1938. Το 2012, όταν ένας συγγενής της πρώτης συζύγου του Αλοϊσίου Χίτλερ, η Άννα, δεν ανανέωσε τη μίσθωση, ο τάφος διαλύθηκε.
Το 1903, ο πατέρας του Χίτλερ πέθανε όταν έπινε ένα ποτήρι κρασί σε έναν ξενώνα στο Λεόντινγκ.
Το Λεόντινγκ χωρίζεται σε 22 περιοχές, τις εξής: Άιχμπεργκ, Αλχάρτινγκ, Μπεργκ, Μπέργκχαμ, Μπούχμπεργκ, Ντοπλ, Έντσενβινκλ, Φέλινγκ, Φρίζενεγκ, Γκάουμπεργκ, Χάαγκ, Χαρτ, Χόλτσχαϊμ, Ίμπεργκ, Γιέτσινγκ, Λέοντινγκ, Ράιτ, Ρούφλινγκ, Σανκτ Ίσιντορ, Στάουνταχ, Ούντεργκάουμπεργκ, Τσάουμπερταλ.
Πληθυσμός
Η πόλη του Λέοντινγκ αυξάνεται γρήγορα από το έτος 2000 και ο πληθυσμός το 2018 ήταν 28.698 κάτοικοι από 22.203 κατοίκους το 2001. Αυτή η ταχεία ανάπτυξη οφειλόταν κυρίως στα προσιτά, αξιοπρεπώς μεγέθους σπίτια που ήταν πολύ φθηνότερα από αυτά στο γειτονικό Λιντς. Το Λέοντινγκ είναι επίσης ένας πολύ ελκυστικός τόπος κατοικίας για οικογένειες μεσαίας τάξης που είναι ένας άλλος λόγος για την ταχεία ανάπτυξη.
Τοπικό συμβούλιο
Οι εκλογές του 2015 έδειξαν τα ακόλουθα αποτελέσματα: Σύνολο: 37 έδρες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας Κατηγορία:Παραδουνάβιες πόλεις Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ιωάννα του Πολάνεν
Η Ιωάννα, ολλανδ.: Johanna van Polanen (γράφτηκε επίσης ως Jehenne, 10 Ιανουαρίου 1392 - 15 Μαΐου 1445) ήταν ολλανδή ευγενής από τον Οίκο του Πολάνεν, κλάδου τού Οίκου του Βάσεναερ, τού οποίου απόγονοι υπάρχουν ως σήμερα. Ήταν κόρη του κυρίου του Πολάνεν και κυρίου της Μπρέντα. Η ίδια ήταν κυρία της Μπρέντα. Με τον γάμο της η Μπρέντα περιήλθε στον σύζυγό της.
Βιογραφία
Παντρεύτηκε την 1η Αυγούστου 1403, σε ηλικία 11 ετών στη Μπρέντα, με τον Ένγκλμπερτ Α΄ του Οίκου του Νάσσαου, ο οποίος έγινε έτσι κύριος της Breda jure uxoris (συζυγικώ δικαιώματι). Η Ιωάννα και ο Ένγκελμπερτ κατοικούσαν στη Μπρέντα. Είχαν επίσης κατοικίες στις Βρυξέλλες και στο Μέχελεν. Είχαν παιδιά:
Η Ιωάννα κληρονόμησε πολλές κυριότητες (heerlijkheden) και κτήματα στην Ολλανδία, Bραβάντη, Αινώ, Ουτρέχτη, Zηλανδία. Κληρονόμησε επίσης το δυτικό τμήμα του Kρίμπενερβααρντ, συμπεριλαμβανομένων των χωριών Kρίμπεν άαν ντε Λεκ, Kρίμπεν άαν ντεν Ίσελ, Λέκερκερκ και Oύντερκερκ άαν ντεν Ίσελ. Τα περισσότερα από αυτά τα αγαθά είχαν αγοραστεί από τον Γουλιέλμο του Ντούιβοορντε. Με την κληρονομιά της, ο Οίκος του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ έγινε μία από τις πλουσιότερες και πιο ισχυρές ευγενείς οικογένειες στις Βουργουνδικές Κάτω Χώρες.
Η Ιωάννα απεβίωσε το 1445 στη Μπρέντα, όπου τάφηκε στο μαυσωλείο που είχε κατασκευαστεί για τον σύζυγό της στην εκκλησία της Παναγίας στην πλατεία της αγοράς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1403 με τον Ένγκελμπερτ Α΄ των Νάσσαου (που έγινε κύριος της Μπρέντα συζυγικώ δικαιώματι) και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ρόανοκ, Βιρτζίνια
Το Ρόανοκ (αγγλικά: Roanoke, Virginia), είναι πόλη των ΗΠΑ στην πολιτεία Βιρτζίνια. Ο πληθυσμός της πόλης, ανέρχεται στους 99,411 κατοίκους (εκτιμήσεις για το 2021 ) και της μητροπολιτικής περιοχής στην κοιλάδα του Ρόανοκ, ξεπερνά τους 313,600 κατοίκους (2021). Το Ρόανοκ, είναι η μεγαλύτερη πόλη δυτικά από το Ρίτσμοντ στη Βιρτζίνια, και ένατη μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία. Είναι ανεξάρτητη πόλη από το 1884.
Το Ρόανοκ, είναι χτισμένο δίπλα από τον ποταμό Ρόανοκ, και αποτελεί το κυριότερο εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο της νοτιοδυτικής Βιρτζίνιας, καθώς και τμημάτων της διπλανής πολιτείας της Δυτικής Βιρτζίνιας.
Η οικονομία της πόλης, ως περιφερειακή οικονομική δύναμη, στηρίζεται στην υγειονομική περίθαλψη, στην βιομηχανία ενδυμάτων, στην κλωστοϋφαντουργία, την επιπλοποιία, καθώς και σε εταιρείες ηλεκτρισμού, συναρμολόγησης σιδηροδρόμων και ανταλλακτικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βιρτζίνια
Συνεταιρισμός Wogeno Ζυρίχη
Ο συνεταιρισμός κατοικίας Wogeno Zurich αποτελεί εγχείρημα συλλογικής διαβίωσης των οικιστικών κοινών λειτουργεί ως συνεταιριστική μη κερδοσκοπική εταιρία ακινήτων από το 1981 με στόχο τη συγκέντρωση στεγαστικού αποθέματος εκτός αγοράς. Ο Wogeno είναι ένας συνεταιρισμός αυτοβοήθειας που προσφέρει στα μέλη του φθηνά διαμερίσματα και εμπορικό χώρο στην πόλη της Ζυρίχης. Διαθέτει  72ακίνητα με 498 διαμερίσματα και τα  μέλη του ανέρχονται σε 2000.
Ο συνεταιρισμός υπολογίζει τα ενοίκια βάσει της αρχής του κόστους ενοικίασης. Οι ενοικιαστές πρέπει να συνεισφέρουν έως και το 10% του επενδυτικού κόστους με τη μορφή ιδίων κεφαλαίων, για το οποίο εκδίδονται αντίστοιχα πιστοποιητικά μετοχών. Το κόστος του ενοικίου υπολογίζεται ώστε αυτό να καλύπτει το κόστος αγοράς, επισκευών, αποθεματικό συντήρησης των κατοικιών καθώς και συνεισφορά τόσο στο ταμείο αλληλεγγύης του Wogeno, όσο και συνεισφορά στο ταμείο αλληλεγγύης του κάθε συλλόγου ή κτιρίου.
Τα ενοίκια του Wogeno συγκεντρώνονται σε ένα ταμείο καταθέσεων και χρησιμοποιούνται για την αξιοποίηση νέων ακινήτων ή για την αποπλήρωση  στεγαστικών δανείων. Με αυτό τον τρόπο ο συνεταιρισμός επιτυγχάνει μεγαλύτερη ανεξαρτησία από τις τράπεζες. Για τη χρηματοδότηση του εγχειρήματος ο συνεταιρισμός διαθέτει επενδυτικό λογαριασμό με επιτόκιο 1% για τα μέλη.
Οι ενοικιαστές του Wogeno οφείλουν να είναι οργανωμένοι σε μια ένωση και  διαχειρίζονται σε μεγάλο βαθμό οι ίδιοι το σπίτι τους. Είναι  υπεύθυνοι για  τη διαχείριση και τη συντήρηση του ακινήτου καθώς και των κοινόχρηστων χώρων και εγκαταστάσεων.
Ο συνεταιρισμός παρέχει οικονομική βοήθεια σε προβλήματα των μελών και των ακίνητων του μέσω του ταμείου αλληλεγγύης. Επίσης, στηρίζει θέματα στεγαστικής πολιτικής που ανταποκρίνονται στους στόχους του. Συνεργάζεται με συνεταιριστικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και διαθέτει Ταμείο Κατάθεσης συνεταιρισμού όπου τα μέλη του Wogeno μπορούν να επενδύσουν τα χρήματά με λογική και ασφάλεια.
Μέλη διοικητικού συμβουλίου συνεταιρισμού
AnitaWymann (Πρόεδρος)
Roger Schärer (Αντιπρόεδρος)
Thomas Bieri
Bernadette Bühler
Manuel Frei
Nora Howald
Heini Hummel
Michèle Morf
Theodor Schmid
Sabina Sturzenegger
Saskia Weiss
Tom Weiss
Γέφυρα Τσανάκκαλε 1915
{{Πληροφορίες κτιρίου|ημερομηνία έναρξης κατασκευής=18 Μαρτίου 2017|ημερομηνία ολοκλήρωσης κατασκευής=18 Μαρτίου 2022|μήκος=3563 μέτρα|πλάτος=43,06 μέτρα}| streetmapzoom = 11 }}
Η γέφυρα Τσανάκκαλε 1915 (Çanakkale 1915 Köprüsü), επίσης γνωστή ως γέφυρα Δαρδανελίων (Çanakkale Boğaz Köprüsü), είναι μια κρεμαστή γέφυρα, που κατασκευάστηκε στην Επαρχία Δαρδανελλίου στη βορειοδυτική Τουρκία. Βρίσκεται ακριβώς νότια από τις πόλεις της Λαμψάκου και Καλλίπολης, η γέφυρα καλύπτει το στενό των Δαρδανελίων, περίπου 10 χιλιόμετρα νότια της Θάλασσας του Μαρμαρά (Προποντίδα). Η γέφυρα θα ελαττώσει το κυκλοφοριακό φορτίο οχημάτων στις γέφυρες της Κωνσταντινούπολης και θα βελτιώσει τη στρατηγική σημασία της Ανατολικής Θράκης.
Η γέφυρα είναι το επίκεντρο του Κιναλί-Μπαλικεσίρ αυτοκινητόδρομου κόστους 2,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων και μήκους 321 χιλιομέτρων, που θα συνδέουν τους αυτοκινητόδρομους O-3 και O-7 στην Ανατολική Θράκη με τον αυτοκινητόδρομο O-5 στην Ανατολία.
Με βασικό άνοιγμα 2.023 μέτρων, η γέφυρα ξεπερνά τη γέφυρα Ακάσι-Καϊκιό στην Ιαπωνία κατά 32 μέτρα, και είναι η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο.
Σχέδιο
Ο προϋπολογισμός κατασκευής της γέφυρας ανέρχεται σε 10 δισεκατομμύρια τουρκικές λίρες και τέσσερεις διεθνείς κοινοπραξίες εταιρειών έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να αναλάβουν να κατασκευάσουν, να λειτουργήσουν και να συντηρήσουν τη γέφυρα για 16 έως 18 έτη. Οι εταιρείες τελικά που ανέλαβαν την κατασκευή, τη λειτουργία και συντήρηση του έργου είναι τέσσερεις: Daelim (Νότια Κορέα), Limak (Τουρκία), SK Engineering & Construction (Νότια Κορέα), Yapı Merkezi (Τουρκία). Το συνολικό μήκος της γέφυρας έχει προγραμματιστεί σε 3563 μέτρα και μαζί με τις κοιλαδογέφυρες προσέγγισης το μήκος θα φτάσει τα 4608 μέτρα, το οποίο θα ξεπεράσει το συνολικό μήκος της γέφυρας Οσμάν Γαζί και τις κοιλαδογέφυρες προσέγγισής του κατά 527 μέτρα, για να γίνει η μεγαλύτερη γέφυρα οποιουδήποτε τύπου στην Τουρκία.
Το συνολικό ύψος των δύο πύργων της γέφυρας είναι 318 μέτρα ψηλό, καθιστώντας την τη δεύτερη ψηλότερη γέφυρα στην Τουρκία, μετά τη γέφυρα Γιαβούζ Σουλτάν Σελίμ, και την τρίτη ψηλότερη κατασκευή στη χώρα. Σε διεθνές επίπεδο, η γέφυρα είναι η τέταρτη ψηλότερη γέφυρα στον κόσμο, ξεπερνώντας τη Γέφυρα Σουτόνγκ στην Κίνα. Το κατάστρωμα της γέφυρας έχει 72,8 μέτρα ύψος και έχει συνολικό πλάτος 45,06 μέτρα και μέγιστο πάχος 3,5 μέτρα. Το κατάστρωμα έχει έξι λωρίδες (τρεις σε κάθε κατεύθυνση) του αυτοκινητόδρομου, μαζί με δύο πεζόδρομους σε κάθε πλευρά για συντήρηση.
Εκτός από την κατασκευή της γέφυρας το όλο σχέδιο προβλέπει την κατασκευή δύο κοιλαδογέφυρων πρόσβασης στη γέφυρα, τέσσερεις κοιλαδογέφυρες, 55 γέφυρες, 40 υπόγειες διαβάσεις, 238 αγωγούς νερού διαφόρων διαστάσεων, 4 περιοχές για service οχημάτων, δύο κέντρα λειτουργίας και συντήρησης και 7 σταθμούς διοδίων με εμπορικά κέντρα.
Εργασίες
Στις 16 Μαΐου 2020 ολοκληρώθηκε ο δεύτερος πύργος, στην πλευρά της Καλλίπολης (ευρωπαϊκές ακτές). Τον Μάιο του 2020 ολοκληρώθηκε η κατασκευή των πυλώνων της γέφυρας Τσανάκκαλε. Τον Φεβρουάριο του 2021 ολοκληρώθηκε η ράμπα μήκους 4330 μέτρων της γέφυρας. Η ράμπα θα χρησιμεύσει σαν πλατφόρμα εργασιών για τη στερέωση των κύριων καλωδίων της γέφυρας. Τον Φεβρουάριο 2022 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες ασφαλτόστρωσης στη γέφυρα. Η γέφυρα δόθηκε στην κυκλοφορία στις 18-03-2022. Το κόστος των διοδίων για τα αυτοκίνητα ανέρχεται σε 200 λίρες Τουρκίας και τα οχήματα θα μπορούν να διασχίζουν όλη την απόσταση της γέφυρας μόλις σε 6 λεπτά περίπου.
Συμβολισμοί
μικρογραφία|Ένα βίντεο από τη γέφυρα (2022) Ορισμένοι συμβολικοί αριθμοί συνδέονται με τη γέφυρα. Το όνομα "1915" και η ημερομηνία τελετής έναρξης εργασιών "18 Μαρτίου" σχετίζονται με την τουρκική ναυτική νίκη στις 18 Μαρτίου 1915 κατά τη διάρκεια των ναυτικών επιχειρήσεων στην εκστρατεία της Καλλίπολης. Το μήκος της κύριας έκτασης της γέφυρας με "2.023" μέτρα αναφέρεται στην εκατονταετία της Τουρκικής Δημοκρατίας το 2023. Για να τιμηθεί η σημαία της Τουρκίας, οι πυλώνες της γέφυρας έχουν κόκκινο και άσπρο χρώμα. Οι δύο πυλώνες έχουν 318 μέτρα ύψος. Αυτός ο αριθμός επίσης παραπέμπει στην ιστορική ημερομηνία 18 Μαρτίου 1915. Η ημερομηνία των εγκαινίων της γέφυρας (18 Μαρτίου 2022), που έγινε από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν είναι τυχαία. Αυτή η ημέρα αποτελεί μια σημαντική επέτειο για την τουρκική ιστορία καθώς γιορτάζεται η νίκη των Τουρκικών δυνάμεων εναντίον των συμμάχων της Αντάντ στην εκστρατεία της Καλλίπολης κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δαρδανέλλια Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα τουρκικά Κατηγορία:Γέφυρες στην Τουρκία Κατηγορία:Κρεμαστές γέφυρες Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Τουρκία
Μαρία του Λόον-Χάινσμπεργκ
μικρογραφία|Ο [[Ιωάννης Δ΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και η σύζυγός του Μαρία του Λόον-Χάινσμπεργκ. Δεκαετίες μετά το τέλος τους, το 1538-40 σχεδιάστηκε ένα σύνολο υδατογραφιών με μολύβι από τον Μπέρναρντ φαν Όρλεϋ.]] μικρογραφία|Γλυπτό με τη Μαρία φον Λόον-Χάινσμπεργκ στο μαυσωλείο του Ένγκελμπερτ Α΄ του Νάσσαου, στο Γκρότε Κερκ της Μπρέντα.
Η Μαρία, ολλανδ.: Maria van Loon-Heinsberg (1426 - 20 Απριλίου 1502) από τον Οίκο του Λόον ήταν κόρη του κυρίου των Γύλιχ, Χάινσμπεργκ, Λέβενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) κόρη του Ιωάννη Β΄ κυρίου του Γύλιχ, Χάινσμπεργκ και Λέβενμπεργκ. και της 2ης συζύγου του Άννας, κόρης του κόμη του Ζολμς.
Απεβίωσε στις 20 Απριλίου 1502 ως το τελευταίο μέλος του Οίκου του Λόον-Χάινσμπεργκ και τάφηκε με τον σύζυγό της στο μαυσωλείο του Ένγκελμπερτ Α΄ του Νάσσαου στην εκκλησία της Παναγίας στην πλατεία της αγοράς στη Μπρέντα.
Βαρεία συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια
Η βαρεία συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια ( SCID ), επίσης γνωστή ως αγαμμασφαιριναιμία ελβετικού τύπου, είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από τη διαταραγμένη ανάπτυξη λειτουργικών λευκοκυττάρων Τ και λευκοκυττάρων Β που προκαλούνται από πολλές γενετικές μεταλλάξεις οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα διαφορετικές κλινικές εμφανίσεις. Η SCID περιλαμβάνει ελαττωματική απόκριση αντισωμάτων λόγω είτε άμεσης εμπλοκής με Β λεμφοκύτταρα είτε μέσω ακατάλληλης ενεργοποίησης Β λεμφοκυττάρων λόγω μη λειτουργικών Τ-βοηθητικών κυττάρων. Κατά συνέπεια, αμφότερα Β κύτταρα και τα Τ κύτταρα) του προσαρμοστικού ανοσοποιητικού συστήματος εξασθενούν λόγω ελαττώματος σε ένα από τα πολλά πιθανά γονίδια . Η SCID είναι η πιο σοβαρή μορφή πρωτογενούς ανοσοανεπάρκειας, και σήμερα έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον εννέα διαφορετικά γνωστά γονίδια στα οποία οι μεταλλάξεις οδηγούν σε κάποια μορφή SCID. Είναι επίσης γνωστή ως ασθένεια περιβλήματος για αγόρια και ασθένεια περιβλήματος βρεφών, επειδή τα θύματά της είναι εξαιρετικά ευάλωτα σε μολυσματικές ασθένειες και μερικά από αυτά, όπως ο David Vetter, έχουν γίνει διάσημα επειδή ζουν σε αποστειρωμένο περιβάλλον, εν είδει περιβλήματος. Η SCID είναι το αποτέλεσμα ενός ανοσοποιητικού συστήματος αδρανοποιημένου σε τόσο μεγάλο βαθμό, που θεωρείται ότι σχεδόν απουσιάζει.
Οι ασθενείς με SCID συνήθως προσβάλλονται από σοβαρές βακτηριακές, ιογενείς ή μυκητιασικές λοιμώξεις από την αρχή της ζωής και συχνά παρουσιάζουν διάμεση πνευμονοπάθεια, χρόνια διάρροια και αποτυχία ανάπτυξης. Οι λοιμώξεις του ωτός, η υποτροπιάζουσα Pneumocystis jirovecii (στο παρελθόν carinii) και η μεγάλη συχνότητα καντιντίασης (προσβολή από τον μύκητα Candida) από του στόματος εμφανίζονται συνήθως. Αυτά τα βρέφη, εάν δεν υποβληθούν σε θεραπεία, συνήθως πεθαίνουν εντός ενός έτους λόγω σοβαρών, επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων, εκτός εάν έχουν υποβληθεί σε επιτυχημένη μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων ή γονιδιακή θεραπεία σε κλινικές δοκιμές.
Διάγνωση
Η έγκαιρη διάγνωση του SCID είναι συνήθως δύσκολη λόγω της ανάγκης για προηγμένες τεχνικές αξιολόγησης. Πολλά συμπτώματα μπορεί να υποδηλώνουν πιθανότητα εμφάνισης SCID σε ένα παιδί, όπως οικογενειακό ιστορικό βρεφικού θανάτου, χρόνιος βήχας, υπερδιεγερμένοι πνεύμονες και επίμονες λοιμώξεις. Πλήρης αριθμός λεμφοκυττάρων αίματος θεωρείται συχνά αξιόπιστος τρόπος διάγνωσης της SCID, αλλά οι υψηλότεροι αριθμοί λεμφοκυττάρων στην παιδική ηλικία μπορεί να επηρεάσουν τα αποτελέσματα. Η κλινική διάγνωση που βασίζεται σε γενετικά ελαττώματα είναι επίσης πιθανή διαγνωστική διαδικασία που έχει εφαρμοστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Αξιολόγηση
Όλες οι πολιτείες των ΗΠΑ εκτελούν έλεγχο για SCID σε νεογέννητα χρησιμοποιώντας ποσοτική PCR σε πραγματικό χρόνο για τη μέτρηση της συγκέντρωσης των κύκλων εκτομής υποδοχέα Τ-κυττάρων. Το Ουισκόνσιν και η Μασαχουσέτη (από την 1η Φεβρουαρίου 2009) εξετάζουν νεογέννητα για SCID. Το Μίσιγκαν ξεκίνησε την εξέταση SCID τον Οκτώβριο του 2011. Κάποια μορφή SCID μπορεί να ανιχνευθεί με προσδιορισμό αλληλουχίας εμβρυϊκού DNA εάν υπάρχει γνωστό ιστορικό της νόσου. Διαφορετικά, το SCID δεν διαγιγνώσκεται έως την ηλικία των έξι μηνών, συνήθως υποδηλώνεται από υποτροπιάζουσες λοιμώξεις. Η καθυστέρηση στην ανίχνευση οφείλεται στο γεγονός ότι τα νεογέννητα φέρουν τα αντισώματα της μητέρας τους για τις πρώτες εβδομάδες της ζωής και τα βρέφη με SCID εμφανίζονται φυσιολογικά.
Θεραπευτική αγωγή
Η πιο συνηθισμένη θεραπεία για το SCID είναι η μεταμόσχευση μυελού των οστών, η οποία ήταν πολύ επιτυχημένη χρησιμοποιώντας είτε έναν σχετιζόμενο είτε μη σχετικό δότη, ή έναν κατά το ήμισυ δότη με ιστοσυμβατότητα, που θα ήταν οποιοσδήποτε από τους δύο γονείς. Ο κατά το ήμισυ συνδυασμός του μοσχεύματος ονομάζεται απλοειδικός. Οι απλοειδικές μεταμοσχεύσεις μυελού των οστών απαιτούν την απομάκρυνση του μυελού του δότη από όλα τα ώριμα Τ κύτταρα για να αποφευχθεί η εμφάνιση νόσου μοσχεύματος έναντι ξενιστή (GVHD). Κατά συνέπεια, λειτουργικό ανοσοποιητικό σύστημα χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να αναπτυχθεί σε έναν ασθενή που λαμβάνει ένα απλοϊδικό μόσχευμα μυελού των οστών σε σύγκριση με έναν ασθενή που λαμβάνει ένα ταιριαστό μόσχευμα. Η πρώτη αναφερόμενη περίπτωση επιτυχούς μεταμόσχευσης ήταν ασθενές βρέφος από την Ισπανία, το οποίονοσηλεύτηκε στο Κέντρο Καρκίνου Memorial Sloan Kettering το 1982, στη Νέα Υόρκη. Ο Ντέιβιντ Βέτερ, το αρχικό «αγόρι σε περίβλημα», έλαβε επίσης μία από τις πρώτες μεταμοσχεύσεις, αλλά τελικά απεβίωσε εξαιτίας ενός μη ελεγχόμενου ιού, του Epstein-Barr (οι έλεγχοι δεν ήταν διαθέσιμοι εκείνη τη χρονική περίοδο), στον πρόσφατα μεταμοσχευμένο μυελό των οστών του από την αδελφή του, απαράμιλλο δότη μυελού των οστών. Σήμερα, οι μεταμοσχεύσεις που γίνονται τους πρώτους τρεις μήνες της ζωής έχουν υψηλό ποσοστό επιτυχίας. Οι γιατροί είχαν επίσης κάποια επιτυχία με μεταμόσχευση μήτρας πριν από τη γέννηση του παιδιού και επίσης χρησιμοποιώντας αίμα ομφάλιου λώρου που είναι πλούσιο σε βλαστικά κύτταρα. Στις μεταμοσχεύσεις της μήτρας επιτρέπεται στο έμβρυο να αναπτύξει λειτουργικό ανοσοποιητικό σύστημα στο αποστειρωμένο περιβάλλον της μήτρας. ωστόσο, οι επιπλοκές όπως η GVHD θα ήταν δύσκολο να εντοπιστούν ή να αντιμετωπιστούν εάν επρόκειτο να συμβούν.