cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καβάνταρτσι
Σιδηρονικέλιο
Εκτός από το κρασί και το σιδηρονικέλιο, το Καβάνταρτσι είναι γνωστό για την παραγωγή του ξυλείας και καπνού. Στο Καβάνταρτσι βρίσκεται η "Alliance One Macedonia", μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες επεξεργασίας καπνού της χώρας, που παράγοει και εξάγει Ανατολικό καπνό στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία και ορισμένες χώρες της ΕΕ και της Ασίας.
Tίκφεσκι Γκρόζντομπερ
Την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου κάθε έτους, πραγματοποιείται για αρκετές ημέρες ένα φεστιβάλ που ονομάζεται "Тиквешки гроздобер" (Tίκφεσκι Γκρόζντομπερ = Τρύγος των Τικφών), που σηματοδοτεί την έναρξη της συγκομιδής των οινοποιήσιμων σταφυλιών στην περιοχή και τον εορτασμό της απελευθέρωσης του Καβάνταρτσι. Τέτοια είναι η σημασία αυτού του καρπού, που η σημαία της πόλης αποτελείται από έξι κύκλους σε λευκό και κόκκινο, που αντιπροσωπεύουν το πιο άφθονο και σημαντικο προϊόν της πόλης.
Το Tίκφεσκι Γκρόζντομπερ ξεκίνησε επίσημα το 1964. Λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια αρκετών ημερών και είναι μία από τις μεγαλύτερες πολιτιστικές εκδηλώσεις του είδους του στην περιοχή.
Το φεστιβάλ περιλαμβάνει λαϊκές, ποπ και ροκ συναυλίες, παραδοσιακούς χορούς, σεμινάρια, παρουσιάσεις και εκθέσεις. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου το κέντρο της πόλης στεγάζει πολλά προσωρινά εστιατόρια, υπαίθριους πάγκους και υπαίθρια καταστήματα που επιτρέπουν στους επισκέπτες να βιώσουν τις μυρωδιές και τις γεύσεις των τοπικών σπεσιαλιτέ. Κορυφώνεται με μια καρναβαλική παρέλαση μέσα από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης.
Λίμνη Τίκφες
Η Λίμνη Tίκφες (Σλαβομακεδονικά: Тиквешко Езеро) είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στη χώρα. Βρίσκεται 165 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, 8 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Καβάνταρτσι στον Τσέρνα Ρέκα και 3 χιλιόμετρα από το χωριό Βόζαρτσι. Η λίμνη δημιουργήθηκε το 1968 από την εκτροπή των υδάτων του ποταμού και την κατασκευή ενός φράγμα ύψους 104 μέτρων. Έχει έκταση περίπου 14 τετραγωνικών χιλιομέτρων, μήκος 28,5 χιλιομέτρων και πλάτος 500 μέτρα. Η μέση θερμοκρασία του νερού είναι 24 °C, το μέγιστο βάθος είναι 150 μ. και ο συνολικός όγκος περίπου 475 κυβικά μέτρα. Oi κύριες πηγές των νερών της είναι ο Τσέρνα Ρέκα και ο Ποταμός Ντράγκοφ.
Τα νερά της χρησιμοποιούνται για άρδευση και ιχθυοτροφεία. Παράγει ηλεκτρική ενέργεια μέσω ενός υδροηλεκτρικού σταθμού (ΥΗΣ) και είναι χώρος για αθλητισμό και αναψυχή και δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο, λόγω των πολιτιστικών μνημείων και της πλούσια χλωρίδας και πανίδας της περιοχής.
Η περιοχή γύρω από τη λίμνη Tίκφες έχει χαρακτηριστεί ως προστατευόμενη ζώνη, που ιδρύθηκε και υποστηρίζεται ως έργο διατήρησης και προστασίας της άγριας ζωής και του γύρω περιβάλλοντος από την τοπική περιβαλλοντική ένωση ODEK και τη δημόσια επιχείρηση "Τίκφεσκο Πόλε".
Ζώνη Απόλυτης Προστασίας Τίκφες
Ιδρυθείσα το 1997, η Ζώνη Απόλυτης Προστασίας Τίκφες είναι 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Καβάνταρτσι και καλύπτει έκταση περίπου 100 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Εκεί απαντώνται 23 είδη αρπακτικών πουλιών και από αυτά 17 φωλιάζουν στην περιοχή αυτή. Θεωρείται μια από τις σημαντικότερες ορνιθολογικές περιοχές στην Ευρώπη.
Μονή Πόλοσκι και Εκκλησία Αγία Μπογκορόντιτσα του Ντρένοβο
Η Μονή Πόλοσκι χτίστηκε το 14ο αιώνα από έναν πατέρα και το γιο του από τις Πρέσπες, γνωστές για τα μοναστήρια και τις εκκλησίες τους σε όλη τη Μακεδονία. Αρχισαν τις εργασίες με το γιο να χτίζει μια εκκλησίας στο Ντρένοβο και τον πατέρα το Μοναστήρι Πόλοσκι. Οταν ο πατέρας είχε ολοκληρώσει την κατασκευή του Μοναστηριού επέστρεψε στο Ντρένοβο. Η ματαιοδοξία και η αλαζονεία του γιου τον έκανε να ισχυρίζεται ότι η εκκλησία που έχτισε ήταν τόσο όμορφη και τόσο καλά καμωμένη, που ακόμη και αν ο Αγιος Ηλίας κατέβαινε από τους ουρανούς δεν θα μπορούσε να την καταστρέψει. Εκείνη τη στιγμή ένας κεραυνός με αστραπές ξέσπασε από το γαλάζιο ουρανό: ο Αγιος Ηλίας εξοργισμένος από αυτό τον ισχυρισμό χώρισε τη νέα εκκλησία στα δύο. Λέγεται ότι αν το ρήγμα επισκευαστεί, κάθε χρόνο στις 2 Αυγούστου (Εορτή του Αγίου Ηλία με το Παλιό Ημερολόγιο) η εκκλησία θα χωριστεί στο ίδιο ακριβώς σημείο.
Η εκκλησία μέσα στη Μονή Πόλοσκι είναι αφιερωμένη στον Αγιο Γεώργιο και βρίσκεται στη νοτιοδυτική ακτή της λίμνης Tίκφες, που είναι προσβάσιμη μόνο με σκάφος. Οι τοιχογραφίες της είναι πλήρως διατηρημένες και μπορούν να χρονολογηθούν από το 14ο αιώνα, με μόνη εξαίρεση εκείνες του νάρθηκα, που χτίστηκε το 17ου αιώνα. Η πιο πρόσφατη και τελευταία αποκατάσταση του κτηρίου έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Το μοναστήρι είναι γνωστό για τις συλλογές του μοναδικών εικόνων και ξυλόγλυπτων και ιδιαίτερα για την τέχνη των τοιχογραφιών του, που διαφέρουν από άλλες της ίδιας περιόδου λόγω των ασυνήθιστων συνθέσεων τους.
Πύργος του Μάρκο
Ο Πύργος του Mάρκο είναι ένα πέτρινο οικοδόμημα που βρίσκεται στο κέντρο του Καβάνταρτσι και ανεγέρθηκε το 18ο αιώνα. Η τετράγωνη κατασκευή ανέρχεται σε περίπου 20 μέτρα με πέντε ορόφους. Οι τοίχοι του είναι πάχους δέκα μέτρων, με τρία παράθυρα στον τέταρτο και πέμπτο όροφο. Η μοναδική είσοδος είναι από την πόρτα στο δεύτερο όροφο, προσβάσιμη μέσω μιας πέτρινης σκάλας. Στο νότιο τοίχο του τέταρτου ορόφου παραμένει ένα άνοιγμα που χρησιμοποιείτο για την άμυνα και το άνοιγμα στον πέμπτο όροφο ήταν για την απόρριψη των βρώμικων νερών.
Πολιτιστικός Οίκος Ιβάν Μάζοφ-Κλίμε
Ο Πολιτιστικός Οίκος Ιβάν Μάζοφ-Κλίμε ιδρύθηκε το 1952 και αποτέλεσε μουσικό σύνολο το 1953. Το Λαογραφικό Σύνολο Τίκφες αποτελείται από 115 μέλη και παρουσιάζει χορογραφημένα δημοτικά τραγούδια και χορούς σε όλη τη χώρα και στο εξωτερικό.
Δημοτικό Μουσείο και Πινακοθήκη
Χτισμένο το 1973 και ανοικτό για το κοινό από το 1976, το Δημοτικό Μουσείο στεγάζει πολλά ιστορικά, αρχαιολογικά και πολιτιστικά εκθέματα. Η πινακοθήκη εκθέτει έργα τοπικών και ξένων καλλιτεχνών, οργανώνοντας πέντε ως οκτώ εκθέσεις κάθε χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Περιφέρεια Βάρνταρ Κατηγορία:Δήμος Καβάνταρτσι
Οινόη Κοζάνης
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Οινόη
Η Οινόη είναι ορεινό χωριό της Κοζάνης σε υψόμετρο 760 μέτρα
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Οινόη βρίσκεται 13,5 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κοζάνη και 29,5 ΒΔ. από τα Σέρβια. Η παλιά ονομασία του χωριού από την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν Ιλεσλή. Θεωρείται αμιγώς προσφυγικό χωριό αφού μετά την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν σε αυτό πρόσφυγες από τον Πόντο (94 οικογένειες, 384 άτομα). Από το χωριό κατάγεται ο πιο γνωστός τραγουδιστής ποντιακής μουσικής Χρύσανθος Θεοδωρίδης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα με το όνομα Ιλεσλή μετά την απελευθέρωση στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Οινόη το 1927. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Οινόης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 111 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Αναγέννηση στην Πολωνία
Η Αναγέννηση στην Πολωνία διήρκεσε από τα τέλη του 15ου έως τα τέλη του 16ου αιώνα και θεωρείται ευρέως ότι ήταν η Χρυσή Εποχή του πολωνικού πολιτισμού. Κυβερνημένο από τον Οίκο των Γιαγκελλόνων, το Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας (από το 1569 μέρος της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας ) συμμετείχε ενεργά στην ευρεία Ευρωπαϊκή Αναγέννηση. Το πολυεθνικό πολωνικό κράτος γνώρισε μια περίοδο πολιτιστικής ανάπτυξης χάρη εν μέρει σε έναν αιώνα χωρίς μεγάλους πολέμους, εκτός από τις συγκρούσεις στα αραιοκατοικημένα ανατολικά και νότια σύνορα. Η Μεταρρύθμιση εξαπλώθηκε ειρηνικά σε όλη τη χώρα (δημιουργώντας τους Πολωνούς Αδελφούς) και οι συνθήκες διαβίωσης βελτιώθηκαν, οι πόλεις αυξήθηκαν και οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων εμπλούτισαν τον πληθυσμό, ιδιαίτερα τους ευγενείς (σλάχτα), που κέρδισαν κυριαρχία στο νέο πολιτικό σύστημα της Χρυσής Ελευθερίας.
Τέχνη
Τα κίνητρα για την ανάπτυξη της τέχνης και της αρχιτεκτονικής ήταν πολλά. Ο Βασιλιάς Σιγισμούνδος Α΄ της Πολωνίας, που ανέβηκε στο θρόνο το 1507, ήταν χορηγός πολλών καλλιτεχνών και ξεκίνησε ένα μεγάλο έργο - υπό τον Φλωρεντίνο αρχιτέκτονα Μπαρτολομέο Μπερέτσι - για την ανακατασκευή της αρχαίας κατοικίας των Πολωνών βασιλιάδων, του Κάστρου Βάβελ, σε μοντέρνα Αναγεννησιακή κατοικία. Ο ζήλος του Σιγισμούνδου για την Αναγέννηση δεν ανταγωνιζόταν μόνο από το γιο του, Σιγισμούνδο Β΄ Αύγουστο, αλλά από πολλούς πλούσιους ευγενείς που ήθελαν επίσης να επιδείξουν τον πλούτο, την επιρροή και την πολιτιστική τους επινόηση. Το 1578, ο Καγκελάριος Γιαν Ζαμόισκι ξεκίνησε την κατασκευή της ιδανικής αναγεννησιακής πόλης, χορηγώντας τη δημιουργία του Ζάμοστς (μια πόλη που πήρε το όνομά του), η οποία σύντομα έγινε μια σημαντική διοικητική, εμπορική και εκπαιδευτική πόλη της Αναγέννησης της Πολωνίας. Δύο μεγαλύτερες σύγχρονες πόλεις της Πολωνίας - η Κρακοβία (που προσέλκυσε πολλούς Ιταλούς αρχιτέκτονες) και το Ντάντσιχ (που προσέλκυσε κυρίως αρχιτέκτονες από τη Γερμανία και την Ολλανδία) - πιθανότατα κέρδισαν τα περισσότερα στην εποχή, αλλά πολλές άλλες πόλεις είδαν επίσης νέες αναγεννησιακές κατασκευές.
Η ζωγραφική της Αναγέννησης εισήχθη στην Πολωνία από πολλούς μετανάστες καλλιτέχνες, όπως ο Λούκας Κράναχ, ο Χανς Ντύρερ και ο Χανς φον Κούλμπαχ, και ασκήθηκε από Πολωνούς ζωγράφους όπως ο Μάρτσιν Κόμπερ (αυλικός ζωγράφος του Βασιλιά Στέφαν Μπάτορυ). Τα έργα των προσωπογραφιών δημιούργησαν μια εντυπωσιακή έκθεση, ιδιαίτερα αντιπροσωπευτική εκείνων που είχαν την πολυτέλεια να απαθανατιστούν σε αυτές. μικρογραφία| Πορτρέτο της Βασίλισσας [[Άννα Γιαγκελλόνων της Πολωνίας από τον Μάρτιν Κόμπερ, 1576]] Το κέντρο του μουσικού πολιτισμού ήταν η βασιλική κατοικία στην Κρακοβία, όπου η βασιλική αυλή καλωσόριζε πολλούς ξένους και ντόπιους ερμηνευτές. Τα πιο σημαντικά έργα της Αναγέννησης στην Πολωνία περιλαμβάνουν συνθέσεις, συνήθως για λάουτο και όργανα, φωνητικά και όργανα, από χορούς, μέσω πολυφωνικής μουσικής, μέχρι θρησκευτικά ορατόρια και λειτοργίες. Το 1540, κυκλοφόρησε από τον Γιαν του Λούμπλιν το Tablature, στο οποίο συγκέντρωσε τα πιο γνωστά ευρωπαϊκά κομμάτια οργάνων. Ο Νικολάους Κρακοβιένσις (Μικοουάι της Κρακοβίας) συνέθεσε πολλές λειτουργίες, μοτέτα, τραγούδια, χορούς και πρελούδια. Ο Μικόουαϊ Γκομούουκα ήταν ο συγγραφέας της μουσικής ερμηνείας των ποιημάτων του Κοχανόφσκι (Μελωδίες για Πολωνό ψάλτη). Ο πιο διάσημος Πολωνός συνθέτης ήταν ο Βάτσουαφ του Σαμοτούουι, αναγνωρισμένος ως ένας από τους εξαιρετικούς συνθέτες της Αναγέννησης.
Λογοτεχνία
Το πρώτο τυπογραφικό πιεστήριο δημιουργήθηκε στην Κρακοβία το 1473 από τον Γερμανό τυπογράφο Κάσπερ Στράουμπε της Βαυαρίας. Μεταξύ 1561 και 1600, δεκαεπτά τυπογραφεία στην Πολωνία εξέδιδαν πάνω από 120 τίτλους ετησίως, με μέση έκδοση 500 αντίτυπα. Η πρώτη πλήρης μετάφραση της Αγίας Γραφής στα πολωνικά έγινε το 1561 από τον Γιαν Λεοπολίτα (Βίβλος του Λεοπολίτα). Περίπου εκείνη την εποχή, εκδόθηκε το πρώτο πολωνικό ορθογραφικό λεξικό (από τον Στανίσουαφ Μουζινόφσκι, 1551) και οι γραμματικές και τα λεξικά επίσης πολλαπλασιάστηκαν. Η Πολωνική Αναγέννηση ήταν δίγλωσση, η ομιλία της σλάχτα ήταν ένα μείγμα πολωνικών και λατινικών, και διάφοροι συγγραφείς ταλαντεύονταν μεταξύ πολωνικών, λατινικών και ένα μίγμα των δύο (μακαρονική γλώσσα).
Η λογοτεχνία προχώρησε πέρα από την κυριαρχία των θρησκευτικών θεμάτων. Ήταν ακόμα παρούσα, όπως φαίνεται σε πολυάριθμες μεταφράσεις της Βίβλου, με τη πιο διάσημη να είναι η Βίβλος του Γιάκουμπ Βούγιεκ από τον Γιάκουμπ Βούγιεκ, που δημοσιεύτηκε το 1599. Η αριστοκρατία, ωστόσο, νοιαζόταν για κάτι περισσότερο από θρησκευτικά θέματα και τα έργα της πολωνικής αναγέννησης αντανακλούσαν τις υλικές και πνευματικές τους αξίες (βλέπε σαρματισμός). Η σύγχρονη ποίηση εξυμνούσε την αρετή της αρχοντικής ζωής. Για παράδειγμα, ο Ρί εόρτασε τη ζωή και τη θέση των ευγενών της χώρας, ενώ ο Κοχανόφσκι έγραψε για τις απολαύσεις και την ομορφιά της ζωής στην ύπαιθρο, περιτριγυρισμένη από τη φύση. Οι λογοτεχνικές μορφές ποικίλλουν, από ωδές, βουκολικά και σονέτα έως ελεγεία, σάτιρα και μυθιστορία.
Επιστήμη και τεχνολογία
Οι επιστήμονες της περιόδου περιλαμβάνουν τον ευαγγελικό μεταρρυθμιστή Γιαν Γουάσκι, τον συγγραφέα και καθηγητή πανεπιστημίου Μάτσεϊ Μιεχοβίτα, τον αστρονόμο Νικόλαο Κοπέρνικο, τον πολιτικό στοχαστή και φιλόσοφο Βαβζίνιετς Γκζιμάουα Γκοσλίτσκι, τον συγγραφέα και γεωγράφο Μάρτσιν Κρόμερ, τον συγγραφέα και φιλόσοφο Άντζεϊ Φριτς Μοντζέφσκι, τον Ιησουίτη πολιτικό μεταρρυθμιστή Πιοτρ Σκάργκα, τον ιατρό, επιστήμονα και δήμαρχο του Πόζναν Γιούζεφ Στρους και πολλούς άλλους.
Πρώτη περίοδος
αριστερά|μικρογραφία| Η αυλή του Κάστρου Βάβελ αποτελεί παράδειγμα της πρώτης περιόδου της Πολωνικής Αναγέννησης Το 1499, το Κάστρο Βάβελ καταστράφηκε μερικώς από τη φωτιά. Ο Βασιλιάς Αλέξανδρος της Πολωνίας το 1504 διόρισε τον 'Εμπερχανρτ Ρόζεμπεργκερ ως τον κύριο αρχιτέκτονα για την ανακαίνιση. Αργότερα, αντικαταστάθηκε από τον ιταλικής καταγωγής Φραντσέσκο Φλορεντίνο και, μετά το θάνατό του, από τον Μπαρτολομέο Μπερέτσι και από τον Μπενέντικτ του Σαντόμιες. Ως αποτέλεσμα του έργου τους, το Βασιλικό Κάστρο μετατράπηκε σε αναγεννησιακή κατοικία σε στυλ Φλωρεντίας. Την ίδια περίοδο άλλα κάστρα και οικισμοί χτίστηκαν ή ξαναχτίστηκαν με το νέο ύφος, όπως η Ντζεβίτσα (χτίστηκε το 1527-1535), το Σιντουόβιετς (ανοικοδομήθηκε το 1509-1532), το Ογκροντζιένιετς (ανοικοδομήθηκε το 1532-1547) και το πιο σημαντικό, η Πιεσκόβα Σκάουα (ξαναχτίστηκε το 1542-1580).
Στην πρώτη περίοδο της Πολωνικής Αναγέννησης, οι εκκλησίες χτίζονταν ακόμα κυρίως σε γοτθικό στιλ. Σε αυτή την εποχή, μόνο νέα παρεκκλήσια που περίβαλλαν τις παλιές εκκλησίες χτίζονταν μερικές φορές σε νέο στυλ. Το πιο σημαντικό από αυτά, το Παρεκκλήσι του Σιγισμούνδου στον Καθρεδικό Ναό του Βάβελ, χτίστηκε το 1519-33 από τον Μπαρτολομέο Μπερέτσι.
Δεύτερη περίοδος
Σε όλη την Πολωνία, κατασκευάστηκαν νέα κάστρα, που είχαν το νέο τετράπλευρο σχήμα που περικλείει μια αυλή, με τέσσερις πύργους στις γωνίες. Χαρακτηριστικά παραδείγματα περιλαμβάνουν: το κάστρο στο Πουακοβίτσε (16ος αιώνας), το κάστρο στο Μπζεγκ, (ανοικοδομήθηκε από γοτθικό προπύργιο το 1544-60), το κάστρο στο Νιεποουομίτσε (ανοικοδομήθηκε μετά από πυρκαγιά το 1550-71), το κάστρο στο Μπαράνουφ Σαντομιέρσκι (χτίστηκε το 1591-1606 από τον Σάντι Γκούτσι) και το κάστρο στο Κρασίτσιν.
Πολλές πόλεις έχτισαν νέα κτίρια στο ρυθμό της Αναγέννησης. Κατασκευάστηκε το Σουκιενίτσε στην Κρακοβία. Δημαρχεία χτίστηκαν ή ξαναχτίστηκαν σε: Τάρνουφ, Σαντόμιες, Χέουμ (κατεδαφίστηκε) και στο Πόζναν. Επίσης, συχνά επανασχεδιάστηκαν ολόκληρες πόλεις. Παραδείγματα αστικού σχεδιασμού της Αναγέννησης που επιβιώνουν στη σύγχρονη εποχή είναι το Σιντουόβιετς και το Ζάμοστς. δεξιά|μικρογραφία| [[Πράσινη Πύλη στο Γκντανσκ]] Παραδείγματα Πομερανιακής Αναγέννησης που αναπτύχθηκαν υπό την επίδραση της Βόρειας Ευρώπης και όχι της Ιταλίας ήταν: η Πράσινη Πύλη στο Γκντανσκ (χτίστηκε το 1564-1568 από τον Χανς Κράμερ), η Υψίπεδη Πύλη στο Γκντανσκ (ολοκληρώθηκε από τον Βίλεμ φαν ντεν Μπλόκε το 1588), το Μεγάλο Οπλοστάσιο στο Γκντανσκ (χτίστηκε το 1602-1606 από τον Αντόνις φαν Ομπέρχεν) και το Παλιό Δημαρχείο του Γκντανσκ (χτίστηκε το 1587-1595, πιθανότατα από τον Αντόνις φαν Ομπέρχεν).
Η χαρακτηριστική λαϊκοποίηση της ζωής κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης και της Μεταρρύθμισης είχε ως αποτέλεσμα μόνο μικρή ανάπτυξη στην ιερή αρχιτεκτονική. Κυρίως παρεκκλήσια χτίζονταν στο ρυθμό της Αναγέννησης, αλλά ορισμένες εκκλησίες χτίστηκαν επίσης, όπως: ο καθεδρικός ναός στο Πουότσκ (ανοικοδομήθηκε μετά από πυρκαγιά από τους αρχιτέκτονες Ζανόμπι ντε Τζανότις, Φιλίππο ντε Φιέζολε και αργότερα πάλι από τον Τζοβάνι Μπατίστα ντι Κουάντρο) και το Κολέγιο στο Πούουτουσκ (ανοικοδομήθηκε από τον Τζον Μπατίστα της Βενετίας). Μόνο μερικές νέες εκκλησίες ιδρύθηκαν, όπως η συλλογική εκκλησία του Αγίου Θωμά στο Ζάμοστς.
Τρίτη περίοδος
δεξιά|μικρογραφία| «Αρμενικά σπίτια» στο [[Ζάμοστς.]] Μια πυρκαγιά στο Βάβελ και η μεταφορά της πρωτεύουσας στη Βαρσοβία το 1596 σταμάτησε την ανάπτυξη της Αναγέννησης στην Κρακοβία, καθώς και στο Ντάντσιχ. Επίσης, η ανερχόμενη δύναμη των Ιησουιτών και η Αντιμεταρρύθμιση έδωσαν ώθηση στην ανάπτυξη της μανιεριστικής αρχιτεκτονικής και ενός νέου στυλ - του μπαρόκ (βλ. επίσης: μπαρόκ στην Πολωνία). Το πιο σημαντικό παράδειγμα της ανερχόμενης μανιεριστικής αρχιτεκτονικής στην Πολωνία είναι ένα συγκρότημα σπιτιών στο Καζίμιες Ντόλνι και στο Ζάμοστς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνική Αναγέννηση Κατηγορία:Αναγέννηση Κατηγορία:Βόρεια Αναγέννηση Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας υπό την Δυναστεία των Γιαγκιέλλο Κατηγορία:Πολιτισμική ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:15ος αιώνας στην Πολωνία Κατηγορία:16ος αιώνας στην Πολωνία Κατηγορία:Σχέσεις Ιταλίας-Πολωνίας
Το δαχτυλίδι και το βιβλίο
Το ποίημα, γραμμένο με τη μορφή δραματικού μονολόγου, είναι μια αφήγηση από πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες που παρουσιάζει τα ίδια γεγονότα υπό πολλά διαφορετικά πρίσματα. Οι χαρακτήρες παρουσιάζουν την άποψή τους για τα γεγονότα και η αλήθεια αποκαλύπτεται μέσα από τις μαρτυρίες εννέα διαφορετικών προσώπων για την ίδια θλιβερή τραγωδία.
Πηγή - Τίτλος
Πηγή για τη συγγραφή του ποιήματος, όπως αναφέρει ο ποιητής στον πρώτο τόμο, ήταν ένα «Παλιό κιτρινισμένο βιβλίο» το οποίο αγόρασε σε ένα βιβλιοπωλείο στη Φλωρεντία το 1860 το οποίο περιείχε τα αρχεία της πραγματικής δίκης του κόμη Γκουίντο Φραντσεσκίνι το 1698 και περιλάμβανε τις αυθεντικές καταθέσεις μαρτύρων που κλήθηκαν στο δικαστήριο.
Από αυτό προέρχεται ο τίτλος του ποιήματος: το «Βιβλίο» είναι το «Παλιό κιτρινισμένο βιβλίο». Το «Δαχτυλίδι» αντιπροσωπεύει τον «καθαρό χρυσό» των καταγεγραμμένων καταθέσεων.
Δομή
Το δαχτυλίδι και το βιβλίο είναι ένα τεράστιο έργο που αποτελείται από δώδεκα βιβλία και έχει περίπου 21.000 στίχους χωρίς ομοιοκαταληξία. Δέκα από τα βιβλία είναι δραματικοί μονόλογοι 9 διαφορετικών προσώπων που εμπλέκονται στην υπόθεση (ο κόμης Γκουίντο μιλάει δύο φορές), τα οποία δίνουν διαφορετική αφήγηση για τα ίδια γεγονότα, το κάθε πρόσωπο από τη δική του οπτική γωνία. Ο Μπράουνινγκ, με τη δική του φωνή, προσθέτει εισαγωγικά και καταληκτικά βιβλία (το πρώτο και το τελευταίο), συνθέτοντας τα 12 βιβλία.
Υπόθεση
μικρογραφία|Πορτρέτο του Γκουίντο, από έκδοση του 1897 Το ποίημα αφηγείται μια ζοφερή αληθινή ιστορία ενός εγκλήματος που διαπράχθηκε στην Ιταλία στα τέλη του 17ου αιώνα (το 1698). Παρουσιάζει την ιστορία της Πομπίλια Κομπαρίνι, που δεν ήταν ακόμη 18 ετών τη στιγμή του θανάτου της, η οποία δολοφονήθηκε μαζί με τους γονείς της από τον σύζυγό της κόμη Γκουίντο Φραντσεσκίνι, τον οποίο παντρεύτηκε σε ηλικία 14 ετών. Όταν ο κόμης ανακάλυψε ότι η Πομπίλια δεν θα κληρονομούσε τους θετούς γονείς της, έγινε έξαλλος και άρχισε να κακοποιεί τη νεαρή σύζυγό του. Η κοπέλα δραπέτευσε με τη βοήθεια ενός ιερέα, του Τζουζέπε Καπονσάκι. Συνελήφθησαν γρήγορα και κατηγορήθηκαν για μοιχεία. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας, η ωμή αλήθεια για τον γάμο της Πομπίλια και του Γκουίντο ήρθε στο φως και η κοπέλα από κατηγορούμενη μετατράπηκε σε θύμα. Ο Καπονσάκι εξορίστηκε για 3 χρόνια και την Πομπίλια την έκλεισαν σε μοναστήρι, όχι για να τη φυλακίσουν, αλλά για να την προστατέψουν. Μετά από λίγο καιρό, η εγκυμονούσα Πομπίλια αφέθηκε ελεύθερη και επέστρεψε στο σπίτι των γονιών της.
Ο κόμης με τέσσερις ανθρώπους του έκανε έφοδο στο σπίτι της οικογένειας και δολοφόνησε την γυναίκα του και τους γονείς της, οι οποίοι πέθαναν ακαριαία, ενώ η θανάσιμα τραυματισμένη κοπέλα προσποιήθηκε ότι ήταν νεκρή και έζησε λίγες μέρες ακόμη, οπότε και κατέθεσε όλη την ιστορία από τη σκοπιά της. Η ομολογία της κατέστρεψε τον δράστη και το δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο με αποκεφαλισμό. Τότε ο δικηγόρος του κόμη, που ισχυρίστηκε ότι η δολοφονία της συζύγου του ήταν θέμα τιμής για τον Γκουίντο, κατέφυγε στην έσχατη λύση και προσέφυγε στον Πάπα Ιννοκέντιο ΙΒ΄ για να ανατρέψει την καταδίκη. Θεωρήθηκε ότι θα τον άφηναν, αλλά ο Πάπας, προς έκπληξη όλων, αφού εξέτασε το θέμα διεξοδικά, επιβεβαίωσε την ποινή και ο Γκουίντο, μαζί με τους τέσσερις συνεργούς του, εκτελέστηκε τον Φεβρουάριο του 1698.
Υποδοχή
Το μακροσκελές ποίημα αποδείχθηκε τεράστια εκδοτική επιτυχία και καθιέρωσε τον Ρόμπερτ Μπράουνινγκ, που μέχρι τότε τα έργα του προσέλκυαν το ενδιαφέρον μόνο μικρού κύκλου αναγνωστών, ως έναν από τους σημαντικούς ποιητές της βικτωριανής εποχής, μαζί με τον Άλφρεντ Τέννυσον. Έκφραση της δημοτικότητας του ποιητή ήταν η ίδρυση συλλόγων συζήτησης αφιερωμένων στη συζήτηση διαφόρων θεμάτων που σχετίζονταν με τα έργα του. Ένας τέτοιος οργανισμός είναι ακόμη ενεργός σήμερα.
Οι δραματικοί μονόλογοι και η τεχνική αφήγησης από πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες αποδείχθηκε πολύ επιδραστική και χρησιμοποιήθηκε από πολλούς συγγραφείς σύγχρονους και μεταγενέστερους του Μπράουνινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά ποιήματα
6 Μαΐου
5 Μαΐου | 6 Μαΐου | 7 Μαΐου
Η 6η Μαΐου είναι η 126η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (127η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 239 ημέρες.
Άμυνα ζώνης
Ο όρος Άμυνα ζώνης μπορεί να αναφέρεται:
Δρυμός (αποσαφήνιση)
Δρυμός σημαίνει δάσος με βελανιδιές.
Με το όνομα Δρυμός αναφέρονται επίσης οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Επίσης:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βερθόλδος της Βάδης
O Βερθόλδος, γερμ. Berthold (24 Φεβρουαρίου 1906 - 27 Οκτωβρίου 1963) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν τιτουλάριος μέγας δούκας & μαργράβος της Βάδης (1929-1963) και επικεφαλής του Οίκου. Ήταν ο σύζυγος της Θεοδώρας πριγκίπισσας της Ελλάδας.
Εαυτός
Εαυτός ονομάζεται μεμονωμένη ανθρώπινη μονάδα ως αντικείμενο έκαστης αντανακλαστικής συνείδησης, το συνειδητό εγώ. Δεδομένου ότι ο εαυτός είναι μια αναφορά από την ίδια μονάδα στην ίδια μονάδα, αυτή η αναφορά είναι αναγκαστικά υποκειμενική. Ωστόσο, δεν πρέπει να συγχέεται με την υποκειμενικότητα.
Βερθόλδος της Βάδης
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Μαξιμιλιανού, τιτουλάριου μεγάλου δούκα, μαργράβου του Μπάντεν και τελευταίου καγκελάριου της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας-Λουίζας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρης του Ερνέστου Αυγούστου Β΄, τιτουλάριου βασιλιά του Αννοβέρου και δούκα του Μπράουνσβαϊγκ.
Επειδή οι τίτλοι τού Ερνέστου Αυγούστου Β΄ είχαν καταργηθεί από το 1866, εκείνος έλαβε το 1878 από τον 2ο εξάδελφό του Εδουάρδο Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου τον τίτλο του δούκα του Κάμπερλαντ & Τίβιοτντεϊλ. Ο Μαξιμιλιανός ήταν Καγκελάριος και πρωθυπουργός της Πρωσίας (1918).
Εαυτός
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχιατρική
Βερθόλδος της Βάδης
Βιογραφία
Ο Μπέρτολντ Φρειδερίκος Γουλιέλμος Ερνέστος Αύγουστος Ερρίκος Κάρολος γεννήθηκε στην Καρλσρούη του Μπάντεν. Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1929 ως τιτουλάριος μέγας δούκας & μαργράβος του Μπάντεν και επικεφαλής του Οίκου του. Το 1963 απεβίωσε στο Σπάιχινγκεν του Μπάντεν σε ηλικία 57 ετών. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Μαξιμιλιανός.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1931 τη Θεοδώρα πριγκίπισσα της Ελλάδας, κόρη του Ανδρέα πρίγκιπα της Ελλάδας και είχε τέκνα :
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
NGC 7790
Το NGC 7790 είναι νεαρό ανοικτό αστρικό σμήνος το οποίο απέχει περίπου 10800 έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Κασσιόπη. Ταξινομείται ως II2m βάσει του ταξινομικού σχήματος του Τράμπλερ και εκτιμάται πως είναι ηλικίας 60 ως 80 εκατομμυρίων ετών. Υπάρχουν τρεις μεταβλητοί κηφείδες στο αστρικό σμήνος, συγκεκριμένα οι: CEa Cas, CEb Cas και CF Cas.
Το σμήνος είναι σε τροχιά διαμέσου του Γαλαξία μας με εκκεντρότητα 0.22 ± 0.07 και περίοδο 225.0 ± 27.1 εκατομμυρίων ετών. Η μικρότερη απόστασή του από το γαλαξιακό κέντρο είναι 6.2 +/- και η μεγαλύτερη 9.7 +/- ενώ η μέγιστη απόστασή του από το γαλαξιακό επίπεδο είναι 0.24 +/-. Διέρχεται από το γαλαξιακό επίπεδο κάθε 35.7 ± 13.0 εκατομμύρια χρόνια κατά μέσο όρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Κασσιόπη (αστερισμός) 7790
Σεΐχ Χασίνα
Η Σεΐχ Χασίνα Γουαζέντ (শেখ হাসিনা ওয়াজেদ, Shekh Hasina Oyazed, 1947-) είναι πολιτικός από το Μπανγκλαντές και σημερινή πρωθυπουργός του ασιατικού κράτους. Ήταν για πρώτη φορά πρωθυπουργός από τις 23 Ιουνίου του 1996 ως τις 15 Ιουλίου του 2001 και επανήλθε στην εξουσία έπειτα από τη σαρωτική νίκη του κόμματός της στις βουλευτικές εκλογές του 2008. Είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Αουάμι, σημαντικού πολιτικού κόμματος, από το 1981. Είναι η μακροβιότερη πρωθυπουργός στην ιστορία του Μπανγκλαντές.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1947. Ο πατέρας της ήταν ο πατέρας της ανεξαρτησίας του Μπανγκλαντές και πρώτος πρόεδρος, Σεΐχ Μπουτζιμπούρ Ραχμάν. Ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δράση από τα χρόνια ακόμα που φοιτούσε στο κολέγιο Έντεν της ιδιαίτερης πατρίδας της. Στη συνέχεια έγινε αντιπρόεδρος της φοιτητικής παράταξης του Συνδέσμου Αουάμι, κατά τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα. Κατά τον απελευθερωτικό πόλεμο το 1971, τέθηκε υπό κράτηση μαζί με μέλη της οικογένειάς της. Ο πατέρας της φυλακίστηκε στο Δυτικό Πακιστάν και δολοφονήθηκε μαζί με όλα σχεδόν τα μέλη της οικογένειάς της σε πραξικόπημα (ανάμεσα στα οποία και η μητέρα και τα τρία αδέρφια της), στις 15 Αυγούστου του 1975.
Κάθοδος στην πολιτική
Η Χασίνα παρέμεινε εξόριστη στο Νέο Δελχί ως τον Μάιο του 1981, οπότε και επέστρεψε στο Μπανγκλαντές. Κατά την περίοδο της αυτοεξορίας της, εξελέγη πρόεδρος του Συνδέσμου Αουάμι το 1981. Το 1982 κατέλαβαν την εξουσία οι στρατιωτικοί και κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος. Τη δεκαετία του 1980 η Χασίνα μπαινόβγαινε στις φυλακές. Την περίοδο 1986-87 ήταν αρχηγός της Αντιπολίτευσης. Έπειτα από τη διεξαγωγή των πρώτων δημοκρατικών εκλογών στη χώρα της, το 1991, το κόμμα της αναδείχθηκε δεύτερο κόμμα. Στις εκλογές εκείνες κέρδισε το Εθνικιστικό Κόμμα και πρωθυπουργός έγινε η Χαλέντα Ζία. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ξέσπασαν ταραχές και οι εκλογές του Φεβρουαρίου του 1996 χαρακτηρίστηκαν "φάρσα" από τη Χασίνα.
Πρώτη πρωθυπουργία
Στις νέες εκλογές που διενεργήθηκαν στις 30 Ιουνίου του 1996, ο Σύνδεσμος Αουάμι κατέλαβε 146 έδρες στη Βουλή. Λίγο μετά σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού και η Χασίνα έγινε πρωθυπουργός. Στη διάρκεια του τελευταίου χρόνου πρωθυπουργίας της, η χώρα της ανακηρύχθηκε από την οργάνωση Διεθνής Διαφάνεια ως αυτή με τη μεγαλύτερη διαφθορά παγκοσμίως. Η εκλογική ήττα του 2001 ήταν η κορύφωση της δυσαρέσκειας.
Καταγγελίες
Στις 21 Αυγούστου του 2004 εκδηλώθηκε αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας της Χασίνα με χειροβομβίδες.Σκοτώθηκαν τουλάχιστον 23 άτομα και άλλα 200 τραυματίστηκαν. Αργότερα, η Χασίνα κατηγορήθηκε για διάφορα αδικήματα, ακόμα και για τη δολοφονία 4 οπαδών αντίπαλου κόμματος το 2006. Η Χασίνα παρέμεινε επί 51 ημέρες στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ απέτυχαν οι προσπάθειες της κυβέρνησης να εμποδίσουν την επιστροφή της.Επέστρεψε στην Ντάκα στις 7 Μαΐου του 2007 και επευφημήθηκε από ένα πλήθος αποτελούμενο από χιλιάδες υποστηρικτές της. Στις 16 Ιουλίου του 2007 συνελήφθη στην οικία της και οδηγήθηκε να δικαστεί στην Ντάκα. Ο σύνδεσμος Αγουάμι έκανε λόγο για πολιτικά κίνητρα αναφορικά με τη σύλληψή της. Μάλιστα η σύλληψη της Χασίνα θεωρήθηκε από πολλούς ως ενέργεια της στρατιωτικής κυβέρνησης που έδειχνε την πρόθεσή τους να τη στείλουν ξανά εξορία. Στις 30 Ιουλίου το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε να απελευθερωθεί με εγγύηση. Στις 2 Σεπτεμβρίου ξεκίνησε μία ακόμα διαδικασία δίκης για υπόθεση διαφθοράς. Την ίδια μέρα απαγγέλθηκαν κατηγορίες και εναντίον της αντιπάλου της, Χαλέντα Ζία. Η δίκη ξεκίνησε από ειδικό δικαστήριο στις 13 Ιανουαρίου του 2008 αλλά στις 6 Φεβρουαρίου διεκόπη με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Στις 11 Ιουνίου του 2008 η Χασίνα απελευθερώθηκε με χάρη για να υποβληθεί σε θεραπεία στο αυτί της στις ΗΠΑ. Μία ημέρα μετά έφυγε στην Αμερική. Ο γιατρός της απείλησε τη στρατιωτική κυβέρνηση με μηνύσεις επειδή στη διάρκεια κράτησης της Χασίνα δε μερίμνησαν για αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας που είχε η πολιτικός.
Εκλογές 2008 και δεύτερη πρωθυπουργία
Η Χασίνα κατήλθε υποψήφια στις ιστορικές εκλογές του 2008. .Το κόμμα της Χασίνα πέτυχε σαρωτική νίκη στις βουλευτικές εκλογές τον Δεκέμβριο του 2008, έχοντας τον έλεγχο 230 εδρών επί συνόλου 299 στο Κοινοβούλιο. Η ίδια ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 6 Ιανουαρίου του 2009.
Τρίτη πρωθυπουργία
Τον Ιανουάριο του 2014 η Χασίνα κέρδισε νέα πρωθυπουργική θητεία, μετά τη νίκη της στις γενικές εκλογές. Οι εκλογές ήταν αμφιλεγόμενες, καθώς όλα σχεδόν τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έλαβαν μέρος και 154 από τις συνολικά 300 έδρες δεν είχαν αντίπαλο.
Τέταρτη πρωθυπουργία
Έπειτα από τη νίκη του κόμματός της στις [Γενικές εκλογές στο Μπανγκλαντές (2018)|γενικές εκλογές του 2018]], η Χασίνα έγινε πρωθυπουργός για 4η φορά. Οι εκλογές επισκιάστηκαν από βίαια επεισόδια και από τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης για νοθεία.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη με τον πυρηνικό επιστήμονα M. A. Wazed Mia, από το 1968. Έχουν δύο παιδιά που ζουν στις ΗΠΑ. Είναι μέλος του Συμβουλίου των Γυναικών Ηγετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χασινα Χασινα Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
La Tchadienne
La Tchadienne είναι ο εθνικός ύμνος του Τσαντ. Γράφτηκε από το Λουί Γκιντρόλ και τους μαθητές του και μελοποιήθηκε από τον Πολ Βιγιάρ, ενώ χρησιμοποιείται από την ανεξαρτησία της χώρας το 1960.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Τσαντ Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Φαγγρί κορωνάτο
Το τσαουσι κορωνάτο (επιστημονική ονομασία Dentex gibbosus), γνωστό και ως τσαούσης, είναι ψάρι της οικογένειας των Σπαρίδων που απαντά στην Μεσόγειο και στις ακτές του ανατολικού Ατλαντικού.
Βιολογία
Ο τσαούσης είναι ψάρι του ανατολικού Ατλαντικού Ωκεανού, από την Πορτογαλία στο βορρά μέχρι τη Αγκόλα στο νότο, συμπεριλαμβανομένων των Καναρίων Νήσου, του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε και τη Μεσόγειο. Απαντά σε παράκτια ύδατα σε βάθος μέχρι 200 μέτρα και είναι βενθικό είδος. Προτιμά βραχώδεις ή με χαλίκια βυθούς, καθώς και αμμώδεις βυθούς γύρω από βράχια.
Το είδος έχει βρεθεί ότι είναι ερμαφρόδιτο. Τα ψάρια έχουν μήκος περίπου 40 εκατοστά όταν μπορούν να αναπαραχθούν. Στην περιοχή της Αδριατικής η περίοδος αναπαραγωγής είναι τον Αύγουστο, τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Στα Κανάρια η περίοδος αναπαραγωγής εκτείνεται από τον Απρίλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Εκτιμάται ότι το προσδόκιμο ζωής του είναι 20 έτη.
Η δίαιτα του τσαούση αποτελείται από ψάρια, κεφαλόποδα και καρκινοειδή.
Κατανάλωση
Το ψάρι εκτιμάται ιδιαίτερα για βρώση και έχει αναπαραχθεί επιτυχημένα σε δοκιμαστικό περιβάλλον ιχθυοκαλλιέργειας και είναι υποψήφιο για ιχθυοκαλλιέργειες εμπορικής εκμετάλλευσης. Αλιεύεται με παραγάδια και τράτες, ενώ τα νεαρά του είδους αλιεύεται και με παγίδες. Καταναλώνεται φρέσκο, κατεψυγμένο, παστό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπαρίδες Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών Κατηγορία:Αλιεύματα
Μαξ Φέρνερ
O Μαξ Φέρνερ (γερμανικά: Max Ferner, 18 Απριλίου 1881 - 9 Οκτωβρίου 1940) ήταν Γερμανός δραματουργός και σεναριογράφος. Ο Φέρνερ είναι περισσότερο γνωστός για τη συνεργασία του με τον Μαξ Νιλ, με τον οποίον έγραψαν το λιμπρέτο για δύο οπερέτες του Αυστριακού συνθέτη Καρλ Μίχαελ Ζίχερ. Εκτός από αυτό έγραψαν και αρκετά θεατρικά έργα, αλλά και μόνος του ο Φέρνερ, όπως το Der Schuß im Pavillon (1925), το Der siebente Junge (1926) και το Du schönste aller Rosen (1927). Κατά τη δεκαετία του 1920 έγραψε ή συνέγραψε και σενάριο για τον κινηματογράφο, όπως το The Mountain Eagle (1927), τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ και το Waterloo (1929).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιμπρετίστες Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Ο Δρομέας
Η αρχική του ονομασία ήταν Ξένος, ένας περαστικός δηλαδή του σύγχρονου αστικού τοπίου που έρχεται και φεύγει γοργά σχεδόν σαν φάντασμα. Πηγή έμπνευσης του Βαρώτσου για το γλυπτό ήταν οι χιλιάδες άνθρωποι που έρχονται και φεύγουν από την πλατεία Ομονοίας, ενώ στην κατασκευή ακολούθησε την ίδια τεχνική με την οποία είχε φιλοτεχνήσει το έργο «Ποιητής» στη Λευκωσία το 1983. Παρόλα αυτά, το έργο τελικά έμελλε να μείνει γνωστό ως ο "Δρομέας", καθώς έτσι το ερμήνευσαν βλέποντάς το οι περισσότεροι Αθηναίοι. Λόγω των εργασιών για την κατασκευή του σταθμού του μετρό το άγαλμα καταστράφηκε το 1993 και δημιουργήθηκε εκ νέου τον Μάιο του 1994 στην πλατεία Μεγάλης του Γένους Σχολής απέναντι από το Χίλτον, στη συμβολή δηλαδή της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας με τη Λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου, όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα. Τον Μάρτιο του 2019 στο πλαίσιο της συμφωνίας των Πρεσπών, η υπουργός Πολιτισμού Μυρσίνη Ζορμπά πρότεινε στον καλλιτέχνη να μεταφερθεί το έργο στα Σκόπια και να μπει στη θέση του ένα άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τα Σκόπια. Ο Βαρώτσος, ο οποίος κατέχει τα πνευματικά δικαιώματα του γλυπτού, απέρριψε την πρόταση και ο Δρομέας παρέμεινε στην Αθήνα.
Τούσιν
Το Τούσιν (πολωνικά: Tuszyn) είναι πόλη του Πόβιατ Ανατολικού Λοτζ, στο Βοεβοδάτο Λοτζ της κεντρικής Πολωνίας. Έχει πληθυσμό 7.173 κατοίκων (2021). Βρίσκεται 6,6 χλμ. από το Ζγκουφ, 13,3 χλμ. από το Παμπιανίτσε και 17,4 χλμ. από την πρωτεύουσα του βοεβοδάτου, το Λοτζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόβιατ Ανατολικού Λοτζ Κατηγορία:Βοεβοδάτο Σιέρατς (1339-1793) Κατηγορία:Κυβερνείο Πιότρκουφ Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939)
Λίμνες Μπέλα Κρκβά
μικρογραφία|Μία από τις λίμνες της περιοχής Οι Λίμνες Μπέλα Κρκβά (σερβικά: Белоцркванска) είναι τεχνητές μικρές λίμνες της Σερβίας στην περιφέρεια του Βανάτου κοντά στα σύνορα με τη Ρουμανία. Αποτελούνται από επτά μεγάλες και αρκετές μικρότερες λίμνες. Καταλαμβάνουν συνολική έκταση 150 εκταρίων και δημιουργήθηκαν από την εκμετάλλευση του αμμοχάλικου της περιοχής για βιομηχανικούς σκοπούς. Οι λίμνες τροφοδοτούνται με νερό από αρτεσιανά πηγάδια και πηγές υπογείων υδάτων. Το νερό από τη λίμνη χρησιμοποιείται για την ύδρευση και άρδευση της γεωργικής γης.
Κάρι Γκραντ
Ο Άρτσιμπαλντ Αλεξάντερ Λιτς (18 Ιανουαρίου 1904 – 29 Νοεμβρίου 1986), γνωστότερος με το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο Κάρι Γκραντ ήταν Άγγλος ηθοποιός που πρωταγωνίστησε σε μερικές από τις σημαντικότερες ταινίες της χρυσής περιόδου του αμερικανικού κινηματογράφου. Οι γνωστότερες του ταινίες είναι οι εξής: Διαζύγιο με προθεσμία (The Awful Truth, 1937), Η γυναίκα με τη λεοπάρδαλη (Bringing Up Baby, 1938), Κοινωνικά σκάνδαλα (The Philadelphia Story, 1940), Ξαναπαντρεύομαι τη γυναίκα μου (His Girl Friday, 1940), Υπόθεση Νοτόριους (Notorius, 1946), Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων (North By Northwest, 1959) και Ραντεβού στο Παρίσι (Charade, 1963). Η συμμετοχή του σ' αυτές τις ταινίες σε συνδυασμό με τον άνετο χαρακτήρα του και τη γοητευτική του εμφάνιση έδωσαν στο όνομά του θρυλική υπόσταση. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον έχει κατατάξει δεύτερο στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών. Το 1970 τιμήθηκε με ειδικό βραβείο Όσκαρ για την προσφορά του στην 7η τέχνη.
Πρώτα βήματα
Ο Άρτσιμπαλντ Λιτς γεννήθηκε στο Χόρφιλντ του Μπρίστολ στην Αγγλία από τον Ιλάια Τζέιμς Λιτς και την Έλσι Μαρία Κίνγκντον. Ήταν μοναχογιός και η παιδική του ηλικία δεν ήταν ιδιαίτερα ευτυχισμένη. Η μητέρα του, που είχε χάσει ένα παιδί, το οποίο πέθανε πριν τη γέννηση του Γκραντ, έπασχε από κατάθλιψη. Ο πατέρας του την έκλεισε σε ίδρυμα και είπε στον εννιάχρονο Άρτσι ότι έφυγε για μακρινό ταξίδι. Ο Γκραντ έμαθε την αλήθεια και συνάντησε την έγκλειστη σε ίδρυμα μητέρα του αφότου έκλεισε τα τριάντα. Το 1918 απεβλήθη από το σχολείο και αποφάσισε να ακολουθήσει τον θίασο του Μπομπ Πέντερ σε περιοδείες ανά την Αγγλία, ως ακροβάτης. Το 1920 ο θίασος ταξίδεψε στην Αμερική και μαζί και ο Γκραντ. Ο θίασος επέστρεψε στην Αγγλία, αφήνοντας πίσω του τον Γκραντ που αποφάσισε να κάνει πατρίδα του τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις ΗΠΑ ο Γκραντ συνέχισε να περιοδεύει με πλανόδιους θιάσους δουλεύοντας ως πότε ως ακροβάτης, πότε ως ζογκλέρ και ενίοτε ως τραγουδιστής και χορευτής.
Λίμνες Μπέλα Κρκβά
Ιστορία
Το 1904 άρχισε η εξόρυξη από το έδαφος της περιοχής αμμοχάλικου για έργα, το σκάψιμο τότε γινόταν με τσάπες. Αργότερα η εκσκαφή συνεχίστηκε για πολλά χρόνια σε βάθος με μηχανήματα βυθοκόρησης και μεταφέρονταν σιδηροδρομικώς. Μέχρι το 1941 το χαλίκι και η άμμος χρησιμοποιούνται κυρίως για την κατασκευή φραγμάτων και δρόμων. Οι τρύπες αυτές στο έδαφος με τα χρόνια γέμισαν νερό και δημιουργήθηκαν οι σημερινές λίμνες.
Κάρι Γκραντ
Πρώτες επιτυχίες (Δεκαετία του 30)
Μετά από κάποιες επιτυχίες σε κωμωδίες του Μπρόντγουεϊ ο Γκραντ πήγε στο Χόλιγουντ όπου υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρία παραγωγών Paramount. Το όνομα Κάρι Λόκγουντ που είχε διαλέξει για καλλιτεχνικό ψευδώνυμο δεν άρεσε στους παραγωγούς και τον ανάγκασαν να το αλλάξει. Τότε υιοθέτησε το επίθετο Γκραντ, παρατηρώντας ότι τα αρχικά του ήταν τα ίδια με εκείνα των ονομάτων του Κλαρκ Γκέιμπλ και του Γκάρι Κούπερ ανερχόμενων κινηματογραφικών αστέρων της εποχής. Οι πρώτες ταινίες που γύρισε ήταν αδιάφορες, με πιο αξιόλογες το Ξανθή Αφροδίτη (Blonde Venus) πλάι στη Μάρλεν Ντίτριχ και το Του φέρθηκε σκάρτα (She Done Him Wrong) πλάι στη σεξοβόμβα Μέι Γουέστ. Το Του φέρθηκε σκάρτα ήταν μεγάλη επιτυχία του 1934 κι έσωσε την Paramount από χρεωκοπία. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο Βιρτζίνια Τσέριλ, ο γάμος τους όμως δε διήρκεσε πολύ καθώς ένα χρόνο αργότερα οι δυο τους χώρισαν. Το 1937 υπέγραψε συμβόλαιο με την Columbia και η συμμετείχε στις ταινίες Το αόρατο ζεύγος (Topper) και Διαζύγιο με προθεσμία (The Awful Truth) τον έκανε αστέρα πρώτου μεγέθους. Ακολούθησαν οι ταινίες: Η γυναίκα με τη λεοπάρδαλη (Bringing Up Baby, 1938), Μαζί σου για πάντα (Holiday, 1938) και Κοινωνικά σκάνδαλα (The Philadelphia Story) με συμπρωταγωνίστρια την Κάθριν Χέπμπορν καθώς και τα: Ποιαν απ' τις δύο; (My Favorite Wife) και Ξαναπαντρεύομαι τη γυναίκα μου (His Girl Friday, 1940). Στα τέλη της δεκαετίας του 30 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά.
Λίμνες Μπέλα Κρκβά
Αναφορές
Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Σερβίας
Κάρι Γκραντ
Πρώτες επιτυχίες (Δεκαετία του 30)
μικρογραφία
Δεκαετία του 40
Μετά τις συνεργασίες του με την Κάθριν Χέπμπορν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '30, ο Γκραντ θεωρήθηκε ο καταλληλότερος ηθοποιός για τις σοφιστικέ κομεντί της περιόδου. Πολλές από τις ταινίες που γύρισε κατά τη δεκαετία του '40 ήταν κωμωδίες. Με γνωστότερες το Ανθρώπινη δικαιοσύνη (The Talk Of The Town, 1942) του Τζορτζ Στίβενς, το Αρσενικό και παλιά δαντέλα (Arsenic and old lace, 1944) του Φρανκ Κάπρα και το Ένας άγγελος στη Γη (The Bishop's Wife, 1947). Παρά την επιτυχία του, οι μόνες φορές που προτάθηκε για όσκαρ ήταν εκείνες που πρωταγωνίστησε σε μελοδράματα. Έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για όσκαρ το 1941 για την ταινία του Τζορτζ Στίβενς Νύχτα γεμάτη έρωτα (Penny Serenade), έχασε όμως από τον Γκάρι Κούπερ. Η δεύτερη υποψηφιότητα που έλαβε ήταν για το Στο διάβα της ζωής (None But The Lonely Heart) το 1944 σε σκηνοθεσία του δραματουργού Κλίφορντ Όντετς, εκείνη τη χρονιά το όσκαρ πήγε στον Μπινγκ Κρόσμπι για την ταινία Ο δρόμος της αγάπης (Going My Way). Το 1945 χώρισε και από τη δεύτερη σύζυγό του Μπάρμπαρα Χάτον. Οι δυο τους παρέμειναν φίλοι και μετά το διαζύγιο, όμως οι φήμες που ήθελαν τον Γκραντ αμφισεξουαλικό πλήθαιναν.
left|thumb|200px|Ο Κάρι Γκραντ στο τρέιλερ της ταινίας του [[Άλφρεντ Χίτσκοκ Το κυνήγι του κλέφτη (To Catch A Thief, 1955)]]
Συνεργασία με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ
Το 1941 ξεκίνησε μια μακρά συνεργασία με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ, αρχίζοντας από τις Υποψίες (Suspicion), όπου συμπρωταγωνιστούσε με την Τζόαν Φοντέιν, περνώντας από την Υπόθεση Νοτόριους (Notorious, 1946) και από Το κυνήγι του κλέφτη (To Catch A Thief, 1955), όπου συμπρωταγωνιστούσε με τις Ίνγκριντ Μπέργκμαν και Γκρέις Κέλι αντίστοιχα και καταλήγοντας Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων (North By Northwest, 1959). Ο Χίτσκοκ ήθελε τον Γκραντ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Το σχισμένο παραπέτασμα (Torn Curtain, 1966), αλλά ο ίδιος είχε αποφασίσει να αποσυρθεί μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων του Περπάτα, μην τρέχεις (Walk, Don't Run, 1966). Έτσι ο Χίτσκοκ προσέλαβε τον Πολ Νιούμαν για να εμφανιστεί στο πλευρό της Τζούλι Άντριους. Η σημαντικότερη υπηρεσία που προσέφερε στον Χίτσκοκ ήταν ότι έπαιζε τους δραματικούς ρόλους με μια δόση κωμωδίας και αστικής εκλέπτυνσης. Ο Γκραντ ήταν ο αγαπημένος ηθοποιός του Χίτσκοκ, ο οποίος ήταν γνωστός για την αντιπάθεια που έτρεφε για τους ηθοποιούς. Κάποτε είχε δηλώσει για τον Γκραντ ότι ήταν ο μοναδικός ηθοποιός που αγάπησε σε ολόκληρή του τη ζωή.
Στο τιμόνι της παραγωγής
Στα τέλη του 1949 ο Γκραντ παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με την ηθοποιό Μπέτσι Ντρέικ, με την οποία εμφανίστηκε σε δυο ταινίες. Αυτός ο γάμος διήρκεσε 13 χρόνια κι οι δυο τους χώρισαν το 1962. Η Ντρέικ ώθησε τον Γκραντ στη χρήση LSD και στις αρχές της δεκαετίας του 60 ανέφερε πόσο πολύ τον βοήθησε η θεραπεία με το συγκεκριμένο ναρκωτικό, που η χρήση του ήταν ακόμα νόμιμη στις ΗΠΑ να βρει εσωτερική γαλήνη. Πέρα από τη συνεργασία του με τον Χίτσκοκ κατά τη δεκαετία του '50 συμμετείχε στις κωμωδίες Αποπλάνησις ενηλίκου (People Will Talk, 1951) σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς, στην ταινία Ο Βαρνάβας, η Εντβίνα, η μαϊμού και το Μπογκόμολετς (Monkey Business, 1952) σε σκηνοθεσία του Χάουαρντ Χοκς και πλάι στις Τζίντζερ Ρότζερς και Μέριλιν Μονρόε και στην ταινία Μεγάλε μου έρωτα (An Affair To Remember, 1957) στο πλευρό της Ντέμπορα Κερ. Το 1956 ίδρυσε δική του εταιρία παραγωγής, την Grantley Productions, για τις οποίες τη διανομή είχε αναλάβει η εταιρία Universal. Ταινίες που κυκλοφόρησαν από την εταιρία του Γκραντ ήταν οι Αδιακρισίες (Indiscreet, 1958), το Επιχείρηση κομπινεζόν (Operation Petticoat, 1959), το Η ωραία και ο εκατομμυριούχος (That Touch of Mink, 1962) και το Ο γερόλυκος φωνάζει (Father Goose, 1964).
right|thumb|235px|Ο Κάρι Γκραντ το 1973 σε φωτογραφία του Άλαν Γουόρεν.
Τελευταία χρόνια
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Γκραντ, έγινε διοικητικό μέλος και των εταιριών Hollywood Park Inc., Western Airlines και Metro-Goldwyn-Mayer. Το 1970 του απένειμαν Τιμητικό Όσκαρ για την προσφορά του στο χώρο του κινηματογράφου. Στα τέλη της δεκαετίας του 70 έκανε περιοδείες ανά τις ΗΠΑ, όπου προβάλλονταν στιγμιότυπα από τις ταινίες του κι απαντούσε σε ερωτήσεις από το κοινό. Το 1981 παντρεύτηκε για πέμπτη φορά την Μπάρμπαρα Χάρις που έμεινε στο πλευρό του μέχρι και το θάνατό του από εγκεφαλική αιμορραγία το 1986. Για τρεις δεκαετίες περίπου, ο Γκραντ δούλεψε τους ρόλους με όπλο αυτή την ξεχωριστή, προσωπική χάρη. Η επιρροή του ήταν τόσο σημαντική ώστε να θεωρείται πρότυπο για πολλούς άνδρες της εποχής του. Κάποτε μάλιστα δήλωσε ειρωνευόμενος "Όλοι θέλουν να γίνουν Κάρι Γκραντ. Ακόμα κι εγώ θέλω να γίνω Κάρι Γκραντ".
Αστεροειδής
Ο Κάρι Γκραντ έδωσε το όνομά του στον αστεροειδή 9342 Κάρι Γκραντ, που ανακαλύφθηκε στις 6 Αυγούστου 1991.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες) Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Άγγλοι αυτοβιογράφοι
Κατερίνα Νταβίνιο
Η Κατερίνα Νταβίνιο (Caterina Davinio) είναι Ιταλίδα ποιήτρια και συγγραφέας, καλλιτέχνιδα σε πολυμέσα (φωτογραφία, βίντεο, υπολογιστές και στο Διαδίκτυο).
Βιογραφία
Η Κατερίνα Νταβίνιο γεννήθηκε ως Maria Caterina Invidia το 1957 στη Φότζια  της Απουλίας  στην Ιταλία. Αποτέλεσε μια από τους κύριους ιδρυτές του κινήματος του Computer poetry (υπολογιστής – ποίηση), 1990, και Net-poetry (Διαδίκτυο – ποίηση), 1998.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές Κατηγορία:Ιταλοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Ιταλοί δοκιμιογράφοι
Μαριάννα Τόλη
Η Μαριάννα Τόλη (Πειραιάς, 3 Οκτωβρίου 1952 - Αθήνα, 29 Δεκεμβρίου 2018 ) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια, στιχουργός και καθηγήτρια χορού.
Βιογραφία
Ήταν υπεύθυνη παιδικών θεατρικών σκηνών και την περίοδο 2001-2003 ήταν διευθύντρια στο Παιδικό Στέκι του Εθνικού Θεάτρου. Ήταν παρουσιάστρια, με τον Βασίλη Τσιβιλίκα, της παιδικής εκπομπής Ο φίλος μας ο ΚΟΚ στην κρατική τηλεόραση, που στόχευε στην επιμόρφωση και εξοικείωση των παιδιών με τους κανόνες του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Επίσης για τρία χρόνια παρουσίασε την παιδική εκπομπή Μουσικές μεταμφιέσεις στην ΝΕΤ.
Είχε επιτυχίες και στον τομέα των διαφημιστικών μηνυμάτων, πρωταγωνιστώντας στα διαφημιστικά σποτ για τα υφάσματα "Αιγαίον", τα οποία έγραψαν την δική τους ιστορία, σε μια εποχή που η διαφήμιση στην ελληνική τηλεόραση δεν είχε ακόμα ανθίσει. Η ερώτηση "Μαριάννα, τι γίνεται στο Αιγαίο;" αποτελεί το γνωστότερο και πιο γνώριμο σλόγκαν των πρώτων διαφημίσεων της ελληνικής τηλεόρασης.
Απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 2018 από καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελλάδα Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1977 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Άλωρος
Ο Άλωρος (Σφην.γραφη: 𒀉𒇻𒅆, Σουμέρια:a2-lu-lim, Αραβικά:الوروس‎, ' Aylurus) ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Εριντού και της περιοχής Σούμερ, σύμφωνα με το μυθικό προκατακλυσμιαίο τμήμα της Σουμεριακής λίστας βασιλέων. Ο Ένκι, ο θεός της Εριντού, λέγεται ότι έφερε τον πολιτισμό στην Σούμερ την ίδια περίοδο ή λίγο νωρίτερα.
Η Σουμεριακή λίστα βασιλέων έχει την εξής καταγραφή για τον Άλωρο:
Αφού η βασιλεία κατέβη εκ του παραδείσου, η βασιλεία ήταν στην Εριντού, ο Alulim(Άλωρος) έγινε βασιλιάς· κυβέρνησε για 28.800 χρόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουμέριοι Κατηγορία:Βασιλείς των Σουμερίων
Πορνογραφία
thumb|right|Γαλλική γελοιογραφία με τον τίτλο "Η μεγάλη επιδημία της ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑΣ!" Πορνογραφία ή πορνό είναι η αναπαράσταση σεξουαλικών πράξεων, λεκτικά ή μέσω εικόνων, με υπερβολικό τονισμό των γενετήσιων στοιχείων και με κύριο σκοπό την σεξουαλική διέγερση του ατόμου.
Ετυμολογία
Ο ελληνικός όρος πορνογραφία αποτελεί αντιδάνειο της γαλλικής λέξης pornographie, η οποία με την σειρά της αποτελεί παράγωγο της λέξης πορνογράφος. Η λέξη πορνογράφος απαντάται στο έργο του Αθήναιου Δειπνοσοφισταί (περ. 2ος αι.), όπου φαίνεται να χρησιμοποιείται για να περιγράψει ζωγράφους που αναπαριστούσαν πόρνες στα έργα τους. Η γαλλική λέξη pornographie εμφανίστηκε τον 19ο αιώνα και αρχικά χρησιμοποιήθηκε για την περιγραφή ερωτικών τοιχογραφιών που βρέθηκαν στα ερείπια της Πομπηίας. Ο όρος πορνογραφία αποτελεί αναχρονισμό όταν εφαρμόζεται σε παλαιότερες ιστορικές περιόδους.
Χρήση του όρου
Ο ακριβής ορισμός της πορνογραφίας είναι στην πραγματικότητα αρκετά δύσκολος και δεν υπάρχει συνήθως καθολική συμφωνία ως προς το χαρακτηρισμό ενός έργου ως πορνογραφικού. Επιπλέον, τα όρια της πορνογραφίας διαφέρουν όταν εξετάζονται στα πλαίσια διαφορετικών πολιτισμών ή/και εποχών.
Η πορνογραφία στον κινηματογράφο
Ο όρος πορνογραφική ταινία αναφέρεται σε ταινίες που απεικονίζουν λεπτομερειακά διείσδυση και άλλες σεξουαλικές πράξεις, συνήθως με σκοπό τη διέγερση του θεατή. Εμφανίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα με την εμφάνιση του κινηματογράφου και έχουν πολλά κοινά με τις υπόλοιπες μορφές πορνογραφίας. Άλλες ορολογίες που χρησιμοποιούνται στην Ελληνική γλώσσα για να περιγράψουν τέτοιου είδους ταινίες είναι: "αισθησιακή ταινία", "ταινία για ενηλίκους" και "τσόντα". τσόντα = εκ της Ιταλικής giunta (πρβλ. και Ισπανική junta) που σημαίνει "ένωση, προσθήκη κλπ.".
Για μια αναλυτικότερη επισκόπηση του ορισμού και της ιστορίας της πορνογραφίας στο κινηματογράφο, δείτε: Πορνογραφική ταινία.