cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παραμονή Χριστουγέννων
Δυτικές εκκλησίες
Τα τελευταία χρόνια ορισμένες εκκλησίες έχουν προγραμματίσει τη Μεσονύκτια Λειτουργία ήδη από τις 7 μετά μεσημβρίας. Αυτό ταιριάζει καλύτερα στα μικρά παιδιά, των οποίων το χορωδικό τραγούδι έχει γίνει δημοφιλές χαρακτηριστικό σε ορισμένες παραδόσεις. Σε ισπανόφωνες περιοχές, η Μεσονύκτια Λειτουργία αναφέρεται μερικές φορές ως Misa de Gallo (Λειτουργία του Πετεινού) ή Missa do Galo στα πορτογαλικά. Στις Φιλιππίνες, το έθιμο έχει επεκταθεί στο Σιμπάνγκ Γκαμπί (Simbang Gabi) των εννέα ημερών, όπου οι Φιλιππινέζοι παρακολουθούν λειτουργίες αυγής (παραδοσιακά ξεκινούν περίπου στις 04:00 έως τις 05:00) από τις 16 Δεκεμβρίου, συνεχίζοντας καθημερινά μέχρι την Παραμονή Χριστουγέννων. Το 2009, οι αξιωματούχοι του Βατικανού προγραμματίστηκαν να ξεκινήσουν τη Μεσονύκτια Λειτουργία στις 10 μμ, έτσι ώστε ο 82χρονος Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ να μη μείνει μέχρι αργά τη νύχτα.
Μια σκηνή γέννησης μπορεί να ανεγερθεί σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς χώρους και αποτελείται από ειδώλια που απεικονίζουν το βρέφος Ιησού που στηρίζεται σε φάτνη, τη Μαρία και τον Ιωσήφ. Άλλες μορφές στη σκηνή μπορεί να περιλαμβάνουν αγγέλους, βοσκούς και διάφορα ζώα. Οι φιγούρες μπορούν να είναι κατασκευασμένες από οποιοδήποτε υλικό και να είναι διατεταγμένες σε έναν στάβλο ή σπήλαιο. Οι Μάγοι μπορεί επίσης να εμφανιστούν και μερικές φορές δεν τοποθετούνται στη σκηνή μέχρι την εβδομάδα μετά τα Χριστούγεννα για να περιγράψουν τον χρόνο ταξιδιού τους στη Βηθλεέμ. Ενώ οι περισσότερες σκηνές γεννήσεως στα σπίτια μαζεύονται τα Χριστούγεννα ή λίγο αργότερα, οι σκηνές γεννήσεων στις εκκλησίες συνήθως παραμένουν μέχρι τη γιορτή της Βάπτισης του Κυρίου.
Αν και δεν περιλαμβάνει οποιοδήποτε είδος λειτουργίας, η Εκκλησία της Σκωτίας έχει μια λειτουργία που ξεκινά λίγο πριν τα μεσάνυχτα, στην οποία τραγουδούν τα κάλαντα. Ωστόσο, η Εκκλησία της Σκωτίας δεν έχει πλέον λειτουργίες Χογκμανέι την Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Οι Λειτουργίες Παραμονής Χριστουγέννων εξακολουθούν να είναι πολύ δημοφιλείς. Την Παραμονή Χριστουγέννων, το Κερί του Χριστού στο κέντρο του στεφανιού της Έλευσης ανάβει παραδοσιακά σε πολλές εκκλησιαστικές λειτουργίες. Στις λειτουργίες φωτισμού των κεριών, ενώ τραγουδούν την Άγια Νύχτα, κάθε μέλος της εκκλησίας λαμβάνει ένα κερί και μεταδίδει τη φλόγα του, η οποία λαμβάνεται για πρώτη φορά από το Κερί του Χριστού. μικρογραφία| Στεφάνι της Έλευσης, ανάβοντας το κερί. Οι Λουθηρανοί ασκούν την Παραμονή Χριστουγέννων Ευχαριστιακές παραδόσεις, τυπικές στη Γερμανία και τη Σκανδιναβία. Το «Krippenspiele» (παιχνίδι γέννησης), ειδική εορταστική μουσική για χορωδίες οργάνων, φωνητικών και ορείχαλκου και λειτουργίες φωτισμού κεριών, καθιστούν την Παραμονή Χριστουγέννων ένα από τα καλύτερα μέρη στο ημερολόγιο της Λουθηρανικής Εκκλησίας.
Η χριστουγεννιάτικη Ακολουθία είναι δημοφιλή νωρίς το βράδυ και οι μεσονύκτιες λειτουργίες είναι επίσης ευρέως διαδεδομένες σε περιοχές που είναι κατά κύριο λόγο Λουθηρανικές. Η παλιά λουθηρανική παράδοση της χριστουγεννιάτικης αγρυπνίας τις πρώτες πρωινές ώρες της ημέρας των Χριστουγέννων (Christmette) εξακολουθεί να βρίσκεται σε ορισμένες περιοχές. Στην ανατολική και κεντρική Γερμανία, οι εκκλησίες συνεχίζουν την παράδοση του τραγουδιού του Κουέμπας, όπου ξεχωριστές ομάδες διασκορπισμένες σε διάφορα μέρη της εκκλησίας τραγουδούν στίχους του τραγουδιού «Εκείνος που οι βοσκοί κάποτε εξυμνούσαν» (Quem pastores laudavere) ανταποκριτικά. αριστερά|μικρογραφία| Μια σκηνή γέννησης Οι Μεθοδιστές εορτάζουν το βράδυ με διαφορετικούς τρόπους. Κάποιοι, νωρίς το απόγευμα, πηγαίνουν στην εκκλησία τους για να γιορτάσουν τη Θεία Ευχαριστία με τις οικογένειές τους. Η διάθεση είναι πολύ σοβαρή, και το μόνο ορατό φως είναι το στεφάνι της Έλευσης και τα κεριά στο τραπέζι κοινωνίας. Άλλοι εορτάζουν το βράδυ με λειτουργίες φωτός, που περιλαμβάνουν το τραγούδι «Άγια Νύχτα» καθώς ανάβει μια ποικιλία κεριών (συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών κεριών). Άλλες εκκλησίες έχουν λειτουργίες αργά το βράδυ, ίσως στις 11 μμ, έτσι ώστε η εκκλησία να μπορεί να εορτάσει την ημέρα των Χριστουγέννων μαζί με το χτύπημα των κουδουνιών τα μεσάνυχτα. Άλλες εκκλησίες προσφέρουν επίσης λειτουργίες την Ημέρα των Χριστουγέννων.
Ανατολικές εκκλησίες
Το βράδυ, η ολονύχτια αγρυπνία για τη γιορτή της γέννησης αποτελείται από το Μέγα Απόδειπνον, τον Όρθο και την Πρώτη Ώρα. Οι βυζαντινές λειτουργίες της Παραμονής Χριστουγέννων είναι σκόπιμα παράλληλες με εκείνες της Μεγάλης Παρασκευής, δείχνοντας το θεολογικό σημείο ότι ο σκοπός της ενανθρώπησης ήταν να καταστήσει δυνατή τη Σταύρωση και την Ανάσταση. Αυτό απεικονίζεται σε ανατολικές αγιογραφίες της Γέννησης, στις οποίες το Θείο Βρέφος είναι τυλιγμένο με ρούχα που θυμίζουν τα ταφικά σάβανα. Το βρέφος εμφανίζεται επίσης ξαπλωμένο σε μια πέτρα, που αντιπροσωπεύει τον Τάφο του Χριστού, παρά μια φάτνη. Το Σπήλαιο της Γεννήσεως είναι επίσης μια υπενθύμιση του σπηλαίου στο οποίο θάφτηκε ο Ιησούς.
Οι λειτουργίες της Παραμονής Χριστουγέννων είναι επίσης παρόμοιες με αυτές της Παραμονής των Θεοφάνιων, όπου και οι δύο μεγάλες γιορτές θεωρούνται μια γιορτή.
Σε ορισμένους ορθόδοξους πολιτισμούς, μετά την Εσπερινή Λειτουργία, η οικογένεια επιστρέφει στο σπίτι της για ένα εορταστικό γεύμα, αλλά στο οποίο τηρούνται οι κανόνες ορθόδοξης νηστείας: δεν καταναλώνεται κρέας ή γαλακτοκομικά προϊόντα (γάλα, τυρί, αυγά, κ.λπ.). Στη συνέχεια, επιστρέφουν στην εκκλησία για την ολονύχτια αγρυπνία.
Το επόμενο πρωί, την ημέρα των Χριστουγέννων, η Θεία Λειτουργία εορτάζεται ξανά, αλλά με ειδικά χαρακτηριστικά που εμφανίζονται μόνο στις Μεγάλες Γιορτές του Κυρίου. Μετά την απόλυση αυτής της Λειτουργίας, οι πιστοί συνήθως χαιρετούν ο ένας τον άλλον με το φιλί της ειρήνης και τις λέξεις: «Ο Χριστός γεννήθηκε!», στις οποίες απαντάνε: «Δόξα συ!» (τα αρχικά λόγια του Κανόνα της Γεννήσεως που φώναζαν το προηγούμενο βράδυ κατά τη διάρκεια της αγρυπνίας). Αυτός ο χαιρετισμός, μαζί με πολλούς ύμνους της γιορτής, συνεχίζει να χρησιμοποιείται μέχρι τα μεθεόρτια της γιορτής στις 29 Δεκεμβρίου.
Οι πρώτες τρεις ημέρες της γιορτής είναι ιδιαίτερα επίσημες. Η δεύτερη μέρα είναι γνωστή ως η Σύναξη της Θεοτόκου και τιμά τον ρόλο της Παναγίας στη Γεννήση του Ιησού. Η τρίτη ημέρα αναφέρεται απλά ως «η τρίτη ημέρα της γέννησης». Το Σάββατο και την Κυριακή μετά τις 25 Δεκεμβρίου, έχουν ανατεθεί ειδικές αναγνώσεις επιστολών και ευαγγελίων. Η 29η Δεκεμβρίου γιορτάζει τη σφαγή των νηπίων.
Οι Βυζαντινοί Χριστιανοί τηρούν εορταστική περίοδο δώδεκα ημερών, κατά την οποία κανείς στην Εκκλησία δεν νηστεύει, ακόμη και Τετάρτη και Παρασκευή, οι οποίες είναι κανονικές ημέρες νηστείας καθ' όλη τη διάρκεια του υπόλοιπου έτους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μια γιορτή οδηγεί σε μια άλλη: 25-31 Δεκεμβρίου είναι τα μεθεόρτια της Γέννησης και 2–5 Ιανουαρίου είναι το μεθεόρτιο των Θεοφανίων.
Ανταλλαγή δώρων
αριστερά|μικρογραφία| Χριστουγεννιάτικα δώρα κάτω από το [[χριστουγεννιάτικο δέντρο]] Κατά τη διάρκεια της Μεταρρύθμισης στην Ευρώπη του 16ου και του 17ου αιώνα, πολλοί Προτεστάντες άλλαξαν τον κομιστή δώρων με τον Μικρό Χριστό και η ημερομηνία ανταλλαγής δώρων άλλαξε από τις 6 Δεκεμβρίου στην Παραμονή Χριστουγέννων. Είναι η νύχτα που ο Άγιος Βασίλης κάνει τους γύρους του δίνοντας δώρα σε καλά παιδιά. Πολλοί εντοπίζουν το έθιμο του να δίνουν δώρα στους Τρεις Μάγους που έφεραν δώρα για το Θείο Βρέφος στη φάτνη.
Στην Αυστρία, την Κροατία, την Τσεχία, την Ουγγαρία και τη Σλοβακία, όπου ο Άγιος Νικόλαος (σλοβενικά: Mikuláš/szent Mikulás) δίνει τα δώρα γλυκά του στις 6 Δεκεμβρίου, ο κομιστής των χριστουγεννιάτικων δώρων είναι ο Μικρός Χριστός (τσεχικά: Ježíšek, ουγγρικά: Jézuska, σλοβακικά: Ježiško και κροατικά: Isusek).
Στα περισσότερα μέρη της Αυστρίας, της Τσεχίας, της Γερμανίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας, της Σλοβακίας και της Ελβετίας, τα δώρα ανταλλάσσονται παραδοσιακά το απόγευμα της 24ης Δεκεμβρίου. Στα παιδιά λέγεται συνήθως ότι τα δώρα έφερε είτε ο Μικρός Χριστός είτε ο Άγιος Βασίλης (Weihnachtsmann). Και οι δύο αφήνουν τα δώρα, αλλά στις περισσότερες οικογένειες δεν φαίνεται να το κάνουν. Στη Γερμανία, τα δώρα φέρονται επίσης στις 6 Δεκεμβρίου από τον «Νικόλαο» με το βοηθό του, Κνεχτ Ρούπρεχτ. μικρογραφία| Χριστουγεννιάτικο δέντρο με δώρα που κρέμονται στα κλαριά του Στην Εσθονία ο Jõuluvana, στη Φινλανδία ο Joulupukki, στη Δανία ο Julemanden, στη Νορβηγία ο Julenissen και στη Σουηδία ο Jultomten, συναντά προσωπικά τα παιδιά και δίνει δώρα το βράδυ της Παραμονής Χριστουγέννων.
Σε Αργεντινή, Αυστρία, Βραζιλία, Κολομβία, Δανία, Εσθονία, Νήσους Φερόες, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ισλανδία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Πολωνία, Πορτογαλία, Γαλλόφωνο Καναδά, Ρουμανία, Ουρουγουάη, Σλοβακία, Σλοβενία, Σουηδία, Ελβετία και Τσεχία, τα χριστουγεννιάτικα δώρα ανοίγονται κυρίως το βράδυ της 24ης - ακολουθώντας τη γερμανική παράδοση, όπου είναι επίσης η πρακτική μεταξύ της Βρετανικής Βασιλικής Οικογένειας από τότε που εισήχθη από τη Βασίλισσα Βικτώρια και τον Αλβέρτο της Σαξονίας, ενώ στην Ιταλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, τον Αγγλόφωνο Καναδά, τη Νότια Αφρική, τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία, αυτό συμβαίνει κυρίως το πρωί της ημέρας των Χριστουγέννων.
Σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, οι άνθρωποι μένουν ξύπνιοι μέχρι τα μεσάνυχτα, όταν και ανοίγουν τα δώρα.
Στην Ισπανία, τα δώρα ανοίγονται παραδοσιακά το πρωί της 6ης Ιανουαρίου, την ημέρα των Θεοφανίων («Día de Los Tres Reyes Magos»), αν και σε ορισμένες άλλες χώρες, όπως το Μεξικό, η Αργεντινή και η Ουρουγουάη, οι άνθρωποι λαμβάνουν δώρα τόσο τα Χριστούγεννα όσο και το πρωί της ημέρας των Θεοφανίων.
Στο Βέλγιο και τις Κάτω Χώρες, ο Άγιος Νικόλαος ή ο Σιντερκλάας και ο σύντροφός του, Μαύρος Πιτ (Zwarte Piet), παραδίδουν δώρα σε παιδιά και ενήλικες το βράδυ της 5ης Δεκεμβρίου, την παραμονή της ονομαστικής ημέρας του. Στις 24 Δεκεμβρίου πηγαίνουν στην εκκλησία ή παρακολουθούν λειτουργίες αργά το βράδυ στην τηλεόραση ή γευματίζουν.
Ιστορικά γεγονότα
δεξιά|μικρογραφία| Ένας σταυρός, κοντά στο [[Υπρ στο Βέλγιο το 1999, για να τιμήσει τον εορτασμό της ανακωχής των Χριστουγέννων του 1914. Το κείμενο αναφέρει: 1914 - Η ανακωχή των Χακί Τσουμ - 85 χρόνια - για να μην ξεχάσουμε.]]
Ανακωχή των Χριστουγέννων
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1914 και το 1915 υπήρξε μια ανεπίσημη ανακωχή των Χριστουγέννων, ιδίως μεταξύ βρετανικών και γερμανικών στρατευμάτων. Η ανακωχή ξεκίνησε την παραμονή των Χριστουγέννων, στις 24 Δεκεμβρίου 1914, όταν τα γερμανικά στρατεύματα άρχισαν να διακοσμούν την περιοχή γύρω από τα χαρακώματά τους στην περιοχή Υπρ του Βελγίου, για τα Χριστούγεννα. Ξεκίνησαν τοποθετώντας κεριά πάνω σε δέντρα και μετά συνέχισαν τον εορτασμό τραγουδώντας χριστουγεννιάτικα κάλαντα, κυρίως το Stille Nacht («Άγια Νύχτα»). Τα βρετανικά στρατεύματα στα χαρακώματα απέναντί τους απάντησαν τραγουδώντας αγγλικά κάλαντα. Οι δύο πλευρές φώναξαν χριστουγεννιάτικους χαιρετισμούς μεταξύ τους. Σύντομα έγιναν προσκλήσεις για επισκέψεις σε όλη την «ουδέτερη ζώνη» όπου ανταλλάχθηκαν μικρά δώρα. Η ανακωχή επέτρεψε επίσης να συγκεντρωθούν οι πρόσφατα σκοτωμένοι στρατιώτες όπου θα μπορούσαν να επιστραφούν πίσω από τις γραμμές τους από ταφικές ομάδες. Οι κηδείες έγιναν καθώς στρατιώτες και από τις δύο πλευρές θρήνησαν μαζί τους νεκρούς και αποτίμησαν το σεβασμό τους. Σε μια κηδεία στην ουδέτερη ζώνη, στρατιώτες και από τις δύο πλευρές συγκεντρώθηκαν και διάβασαν ένα απόσπασμα από τον Ψαλμό 23. Η ανακωχή συνέβη παρά την αντίθεση σε υψηλότερα επίπεδα της στρατιωτικής διοίκησης. Νωρίτερα το φθινόπωρο, το κάλεσμα του Πάπα Βενέδικτου ΙΕ΄ για επίσημη ανακωχή μεταξύ των αντιμαχόμενων κυβερνήσεων είχε αγνοηθεί. μικρογραφία| [[Earthrise, όπως φαίνεται από το Απόλλων 8 στις 24 Δεκεμβρίου 1968, φωτογραφήθηκε από τον αστροναύτη Ουίλιαμ Άντερς (NASA)]]
Ανάγνωση της Γένεσις από το Απόλλων 8
Στις 24 Δεκεμβρίου 1968, σε αυτό που ήταν η τηλεοπτική εκπομπή με τις περισσότερες προβολές μέχρι τότε, οι αστροναύτες Μπιλ Άντερς, Τζιμ Λόβελ και Φρανκ Μπόρμαν του Απόλλων 8 εξέπληξαν τον κόσμο με μια ανάγνωση της Δημιουργίας από το Βιβλίο της Γένεσης καθώς ήταν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Ο Μάνταλιν Μάρεϊ Ο΄Χερ, ένας άθεος ακτιβιστής, υπέβαλε αγωγή σύμφωνα με τη ρήτρα καθιέρωσης της πρώτης τροποποίησης. Το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή, η οποία έγινε δεκτή κατόπιν έφεσης.
Το 1969, η Ταχυδρομική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών εξέδωσε γραμματόσημο (Scott # 1371) για τον εορτασμό της πτήσης του Apollo 8 γύρω από τη Σελήνη. Το γραμματόσημο περιείχε μια λεπτομέρεια της περίφημης φωτογραφίας, Earthrise, της Γης που «ανεβαίνει» πάνω από τη Σελήνη (εικόνα της NASA AS8-14-2383HR), που τραβήχτηκε από τον Άντερς την Παραμονή Χριστουγέννων και τις λέξεις, «Στην αρχή Θεός...».
Νότια Περιφέρεια (Μποτσουάνα)
Γεωγραφία
Η Νότια Περιφέρεια βρίσκεται νότια της Μποτσουάνα. Συνορεύει στα δυτικά και νοτιοδυτικά με το Κγκαλαγκάντι, στα νοτιοανατολικά με τη Νότια Αφρική, στα βόρεια με το Κουενένγκ και στα βορειοανατολικά με τη νοτιοανατολική Περιφέρεια (Μποτσουάνα)Νοτιοανατολική Περιφέρεια. Έχει έκταση 28.470 τ.χλμ.
Επαρχίες
Η Νότια Περιφέρεια συμπεριλαμβάνει τρεις επαρχίες:
Nimona (ταινία)
Το Nimona είναι Αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων υπολογιστή του 2023 σε σκηνοθεσία από τους Νικ Μπρούνο και Τρόι Κουάνε από σενάριο των Ρόμπερτ Λ. Μπέιρντ και Λόιντ Τέιλορ. Βασισμένο στο ομώνυμο graphic novel του 2015, πρωταγωνιστούν οι φωνές των Κλόι Γκρέις Μορέτζ, Ριζ Άχμεντ, Γιουτζίν Λι Γιανγκ, και Φράνσις Κόνροϊ.
Το Nimona έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων του Ανσί στις 14 Ιουνίου του 2023, κυκλοφόρησε σε επιλεγμένους κινηματογράφους στις 23 Ιουνίου του 2023 και κυκλοφόρησε στο Netflix στις 30 Ιουνίου του 2023. Έλαβε αναγνώριση από τους κριτικούς για τα κινούμενα σχέδια, το χιούμορ, τους χαρακτήρες, την μουσική, και τις φωνητικές ερμηνείες (κυρίως των Μορτέζ και Άχμεντ).
Ελληνική μεταγλώττιση
Στη μεταγλωττισμένη έκδοση της ταινίας έλαβαν μέρος οι ηθοποιοί: Βασιλική Σούτη, Θάνος Λέκκας, Κωνσταντίνος Κλαυδιανός, Σοφία Τσάκα, Βασίλης Παπαστάθης, Κωνσταντίνος Ρεπάνης, Στέλιος Ψαρουδάκης, Ζωή Κατσάτου, Λένα Μαραβέα, Τηλέμαχος Κρεβάικας, Πέγκυ Μανωλά, Ηλίας Ρέλλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2023 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε Αμερικανικά κόμικς Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κρίστοφ Μπεκ Κατηγορία:Ταινίες του Netflix Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2023
Δινογέτεια
μικρογραφία|Πανόραμα της περιοχής μικρογραφία Η Δινογέτεια ήταν ένας οικισμός των Γετών- Δακών και αργότερα ρωμαϊκό και βυζαντινό φρούριο που βρίσκεται στην δεξιά (νότια) όχθη του Δούναβη, κοντά στις εκβολές του Σίρετ στην σημερινή Ρουμανία. Ο αρχαιολογικός χώρος της Δινογέτειας βρίσκεται στη Δοβρουτσά 8 χιλιόμετρα ανατολικά από το Γαλάτσι και 2 χιλιόμετρα βόρεια του χωριού Γκαρβάν.
Ιστορία
Ο οικισμός θρακικός οικισμός, άγνωστη η ιστορία του, κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και μετατράπηκε σε ένα συνοριακό φρούριο. Το οχυρό αναφέρεται από τον Πτολεμαίο. Το ρωμαϊκό φρούριο της Δινογέτειας είχε αρχικά ήταν ένα μικρό φρούριο, που έχει το ρόλο του στο αμυντικό σύστημα στον Κάτω Δούναβη. Μεγάλη σημασία απέκτησε στα χρόνια του Κωνσταντίνου του Μεγάλου, το φρούριο ενισχύθηκε την εποχή του Διοκλητιανού. Στην εποχή του Αναστασίου και του Ιουστινιανού έγιναν επεκτάσεις στο οχυρό και ενισχύθηκαν τα τείχη του. Όμως, από το τέλος του 2ου αιώνα μ.Χ., όταν οι μεγάλες βαρβαρικές επιδρομές είχαν αρχίσει αυξήθηκε η σημασία του φρουρίου. Η στρατηγική του θέση στη βόρειοδυτική γωνία της Δοβρουτσάς έδωσε στο φρούριο σημαντικό ρόλο στο αμυντικό σύστημα της επαρχίας. Μετά από μια περίοδο ανοικοδόμησης κατά τη διάρκεια των Σεβήρων, τον 3ο αιώνα η Δινογέτεια ήταν και πάλι στόχος για τους βάρβαρους εισβολείς. Μετά την εγκατάλειψη της Δακίας η στρατηγική σημασία της περιοχής αυξήθηξε κι άλλο κι ναισχύθηκαν εκ νέου οι οχυρώσεις του. Κατά την ύστερη αρχαιότητα η Δινογέτεια είχε καθοριστικό ρόλο στη αμυντικό σύστημα της ρωμαϊκής επαρχίας. Ο Αναστάσιος και ο Ιουστινιανός αργότερα ενίσχυσαντα τείχη. Η επίθεση των Αβάρων το 559 είχε καταστροφικές συνέπειες για το οχυρό.
Περιγραφή
Ο Διοκλητιανός κατασκεύασε τείχος 3 μέτρα πλάτος με δεκατέσσερις σχήματος πέταλου πύργους. Σε κάποιο σημείο των τειχών υπάρχει η σφραγίδα της ρωμαϊκής λεγεώνας "Λέτζιο Α΄Ιοβία Σκυθία". Στις εκκλησιαστικές πηγές υπάρχουν εγγεγραμμένοί χριστιανοί μάρτυρες της Διογέτειας στα χρόνια της βασιλείας του Λικινίου, κυρίως από τον στρατό, που πιστοποιεί έτσι την εκχριστιανισμό της περιοχής.
Αναφορές και αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Κάστρα στη Ρουμανία Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις Κατηγορία:Ρωμαϊκά κάστρα Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Ύστερη αρχαιότητα
Με τον ευρύ όρο ύστερη αρχαιότητα εννοείται προσεγγιστικά η χρονολογική περίοδος 200–800, ή 250-750 μ.Χ., μεταβατική περίοδος από την κλασική αρχαιότητα στον μεσαίωνα. Πρόκειται για χρονική περίοδο στην οποία έγιναν εκτεταμένες πολιτισμικές και πολιτικές αλλαγές, στις οποίες περιλαμβάνεται η στερέωση των μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών, η ανάπτυξη και παρακμή της αυτοκρατορίας των Σασανιδών η γερμανική κατάκτηση της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και η μετουσίωση της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας σε στρατιωτικό χριστιανικό κράτος, παράλληλα με την επέκταση του Ισλάμ.
Η καθιέρωση του όρου
Ο όρος πιστοποιείται στα Γερμανικά ήδη από το 1900. Ο όρος Spätantike, κυριολεκτικά "ύστερη αρχαιότητα", χρησμοποιήθηκε από τους γερμανόφωνους ιστοριογράφους από τη στιγμή που τον έκανε δημοφιλή ο Αλόις Ρίεγκλ στις αρχές του 20ού αι. . Το 1949 και ύστερον ο ιστορικός της αρχαιότητας Ανρί-Ιρενέ Μαρού (Henry-Irénée Marrou) εξήγησε τους λόγους για τους οποίους είναι προτιμότερος ο όρος από τους άλλους που σχετίζονταν με τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία και την πτώση της, διαμορφώνοντας παράλληλα μια νέα τάση στην ιστοριογραφία σε σχέση με την ύστερη αρχαιότητα. Η νέα τάση περιλάμβανε τη συμπερίληψη αισθητικών προτύπων και περαιτέρω εκτίμηση στις λογοτεχνικές και καλλιτεχνικές αξίες της Ύστερης Αρχαιότητας
Βασικά χαρακτηριστικά
Ο όρος ύστερη αρχαιότητα διακρίνεται για τέσσερα βασικά χαρακτηριστικά :
Όσον αφορά στον Μαρού και άλλους ιστοριογράφους η έκφραση «Ύστερη Αρχαιότητα» σχετίζεται κυρίως με τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία και τους άμεσους γείτονές της. Από την άλλη οι ιστορικοί της τέχνης τη χρησιμοποιούν για να περιγράψουν αισθητικές και πολιτισμικές αντιλήψεις πολύ πέρα από το γεωγραφικό πλαίσιο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Είναι ένας όρος που προσδίδει συγκεκριμένη αξία στις δημιουργικές πτυχές της περιόδου, ιδιαίτερα στις θρησκευτικές, πολιτιστικές της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και τη σταδιακή συρρίκνωσή της σε ορισμένες γεωγραφικές επικράτειες.
Από τον Βαλεντινιανό Α΄ μέχρι το θάνατο του Θεοδοσίου Α΄
Η αυτοκρατορία διοικείτο από την εποχή του αυτοκράτορα Ουαλεντινιανού Α΄, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ιοβιανό το 364, και πάλι από δύο ηγεμόνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλασική αρχαιότητα Κατηγορία:Ιστορία της Μεσογείου
Κάστρο του Βερατίου
Το Κάστρο Βερατίου (αλβανικά : Kalaja e Beratit) είναι βυζαντινό κάστρο στην πόλη Βεράτι της Αλβανίας. Χρονολογείται κυρίως από τον 13ο αιώνα και περιέχει πολλές βυζαντινές εκκλησίες και οθωμανικά τζαμιά. Είναι χτισμένο πάνω σε ένα βραχώδη λόφο, στην αριστερή όχθη του ποταμού Οσούμ και είναι προσβάσιμο μόνο από το νότο.
Ιστορία
Χτίστηκε τον πέμπτο αιώνα από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Θεοδοσίο Β΄, και ξαναχτίστηκε κατά τη διάρκεια του 6ου αιώνα από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό και πάλι στο 13ο αιώνα από τον Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Α΄Κομνηνό Δούκα ξάδελφος του βυζαντινού αυτοκράτορα. Το κάστρο ήταν υπό την κυριαρχία του Ιωάννη Κομνηνού Ασέν στα μέσα του 14ου αιώνα, η κύρια είσοδος στη βόρεια πλευρά υπερασπίζεται από οχυρωμένη αυλή, υπάρχουν τρεις μικρότερες εισόδου.
Τα κτίρια στο εσωτερικό του φρουρίου χτίστηκαν κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα και λόγω της χαρακτηριστικής αρχιτεκτονικής τους σώζονται ως πολιτιστικά μνημεία. Ο πληθυσμός του φρουρίου ήταν Χριστιανός, και είχε περίπου 20 εκκλησίες και μόνο ένα τζαμί, για τη χρήση της Τουρκικής φρουράς εκ των οποίων σώζεται μόνο μερικά ερείπια και η βάση του μιναρέ. Οι εκκλησίες του κάστρου καταστράφηκαν από χρόνια και μόνο μερικές έχουν απομείνει.
Το Κάστρο απεικονίζεται στο Αλβανικό νόμισμα των 10 λεκ που εκδόθηκε το 1996 και το 2000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Κάστρα στην Αλβανία
Θεωρία των οικονομικών κύκλων
thumb|right|280px|Φάσεις οικονομικών κύκλων Σύμφωνα με την «θεωρία κυμάτων» του Κοντράτιεφ, ο καπιταλισμός περνά κρίσεις μέσα από τις οποίες ανανεώνεται και επιβιώνει. Είναι ο πρώτος άνθρωπος που απέδειξε την ύπαρξη μακριών κυμάτων στην οικονομία, στις αρχές του 20ου αιώνα, μέσα από τη μελέτη της εξέλιξης των επιτοκίων, των μισθών, των τιμών των αγαθών, του εξωτερικού εμπορίου και της παραγωγής άνθρακα και σιδήρου. Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι πέρα από τους βραχύβιους επιχειρηματικούς κύκλους, υπάρχει και ένα μεγάλος πεντηκονταετής κύκλος στον οποίο τα σημαντικότερα σημεία καμπής συνδέονται με βασικές αλλαγές του καπιταλισμού και μεγάλες συγκρούσεις. Η θεωρία του οδήγησε στην κατανόηση των λόγων μεταπήδησης της οικονομίας σε μία ξαφνική φάση αλλαγών και καπιταλιστικής κρίσης  και πώς η οικονομία αλλάζει μορφές ως αντίδραση στην κρίση. Σύμφωνα με τον Κοντράτιεφ, η παγκόσμια οικονομία ακολουθεί ένα κυκλικό ρυθμό ανάπτυξης. Συγκεκριμένα, κάθε κύκλος ξεκινά από μια εικοσιπενταετή φάση ανόδου που οφείλεται στην εμφάνιση νέων τεχνολογιών και υψηλών επενδύσεων και χαρακτηρίζεται από την στροφή του κεφαλαίου στις βιομηχανίες παραγωγής. Στη συνέχεια, ακολουθεί μια ίσης διάρκειας φάση καθόδου που καταλήγει σε οικονομική κρίση και το κεφάλαιο συσσωρεύεται στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Κάθε κύκλος χαρακτηρίζεται από τις εκάστοτε ιστορικές συνθήκες και δεν αποτελεί επανάληψη του προηγούμενου. Υποστηρίζει ότι αφορμή των νέων κυμάτων αποτελεί η ευρεία διάδοση και εφαρμογή νέων τεχνολογιών και συνακόλουθα η αυξημένη διαθεσιμότητα χρήματος. Έτσι, καταλήγει ότι η βασική αιτία είναι ο γρήγορος ρυθμός συσσώρευσης κεφαλαίου σε σχέση με τον ρυθμό επένδυσής του κατά τη διάρκεια της τελευταίας ύφεσης του προηγούμενου κύκλου. Η θεωρία του Κοντράτιεφ έχει δεχθεί πολλές κριτικές, οι σημαντικότερες των οποίων είναι ότι δεν ανέλυσε αρκετά διεξοδικά την δυναμική των κεφαλαιακών επενδύσεων, την οποία θεωρεί ως κινητήρια δύναμη των κύκλων, δεν  υπολόγισε την αλληλεπίδραση με τον μη καπιταλιστικό κόσμο και δεν κατάφερε να εξηγήσει την σημασία των μεγάλων κυμάτων για την μετέπειτα καπιταλιστική εξέλιξη.
Οι μαρξιστές υποστηρίζουν ότι υπάρχει ένα μοναδικό και μεγαλύτερο κύμα που περιλαμβάνει τις περιόδους ανόδου και πτώσης του καπιταλισμού. Θεωρούν ότι μόνο εξωγενείς, μη οικονομικοί, αποσταθεροποιητικοί παράγοντες μπορούν να επηρεάζουν τα σημεία καμπής του καπιταλισμού. Σύμφωνα με τον Τρότσκι, γεγονότα όπως πόλεμοι και επαναστάσεις και η ανακάλυψη νέων φυσικών πόρων αποτελούν τις κινητήριες δυνάμεις του καπιταλιστικού κύκλου.
Ο Γιόζεφ Σουμπέτερ υποστήριξε ότι βασική αιτία απαρχής νέων κυμάτων/κύκλων του καπιταλισμού αποτελούν οι τεχνολογικές ανακαλύψεις και όχι ο βαθμός της επενδυτικής δραστηριότητας. Τα κύματα αυτά μπορεί να είναι από διάρκειας τριών με πέντε ετών και έως πενήντα ετών σύμφωνα με την θεωρία του Κοντράτιεφ. Όπως υποστήριξε, η εκκίνηση κάθε νέου κύκλου βρίσκεται στα χέρια των επιχειρηματιών και των καινοτόμων και το τέλος του έρχεται με την εξάντληση των νέων τεχνολογικών ανακαλύψεων και την συγκέντρωση μεγάλων ποσών κεφαλαίου στις τράπεζες.
Η Καρλότα Πέρεζ, οικονομολόγος της σχολής του Σουμπέτερ, αξιοποιώντας την θεωρία των κυμάτων, θεωρεί την ανακάλυψη νέων τεχνολογιών ως απαρχή των κυμάτων. Στο βιβλίο της Τεχνολογικές Επαναστάσεις και Οικονομικό Κεφάλαιο παραθέτει μια ιστορία πέντε τεχνολογικών επαναστάσεων που ακολουθούν ένα παρόμοιο μοτίβο απότομης εμφάνισης και ανόδου, αποτυχίας και τελικά ανανέωσης. Δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο στάδιο της ξαφνικής εμφάνισης και τμηματικής αποδυνάμωσης κάθε νέας τεχνολογίας και τον κρίσιμο ρυθμιστικό ρόλο του κράτους λίγο πριν ξεκινήσει η νέα εποχή ανάπτυξης. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι έρχεται μία νέα «χρυσή εποχή» του καπιταλισμού κατά τη δεκαετία του 2020, η οποία θα μπορέσει να ξεκινήσει εφόσον συνεργαστούν οι καινοτόμοι με τους κυβερνητικούς παράγοντες και υπάρξει κρατική χρηματοδότηση στον τεχνολογικό και επιστημονικό τομέα. Η  προσέγγισή της θέτει ως σημαντικότερο παράγοντα τη δημιουργία μίας «νέας κοινής λογικής» στο κέντρο της οποίας βρίσκεται ένας νέος τρόπος ζωής με οικολογικές και βιώσιμες κατευθύνσεις, μείωση κατανάλωσης αγαθών και στροφή στην παροχή υπηρεσιών. Όλα τα παραπάνω, σύμφωνα με την θεωρία της, θα οδηγήσουν στην δημιουργία πολλών καινοτομιών και νέων ειδικοτήτων και θέσεων εργασίας, σε τομείς όπως η ανακύκλωση, η συντήρηση και η ανανέωση υλικών και προϊόντων.
Παραπομπές
Οικονομικων κυκλων
Φρανσίσκο Τρινκάο
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Ο Φρανσίσκο Αντόνιο Ματσάδο Μότα Κάστρο Τρινκάο (29 Δεκεμβρίου 1999) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Γουλβς ως δανεικός από την Μπαρτσελόνα, και είναι, επίσης, διεθνής με την Εθνική Πορτογαλίας.
Καριέρα σε συλλόγους
Τον Ιανουάριο του 2020 αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα έναντι 31 εκατομμυρίων ευρώ, με τη μεταγραφή να έχει ισχύ από τον Ιούλιο του 2020. Η ρήτρα απόκτησής του ορίστηκε στα 500 εκατομμύρια ευρώ.
Στις 4 Ιουλίου 2021 ανακοινώθηκε ο δανεισμός του στη Γουλβς για ένα χρόνο.
Διεθνής καριέρα
Έχει υπάρξει μέλος των νεανικών εθνικών ομάδων της Πορτογαλίας, κατακτώντας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-19 το 2018, όπου ήταν πρώτος σκόρερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Μπουρούντι
Το Μπουρούντι (Burundi, Republika y' Uburundi η επίσημη ονομασία στη τοπική γλώσσα κιρούντι της χώρας) είναι χώρα της κεντρικής Αφρικής. Καλύπτει έκταση 27.830 τ.χλμ. και έχει πληθυσμό 12.837.740 (κατατάσσεται 78η στον κόσμο), σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022. Αποτέλεσε αρχικά γερμανική αποικία (1884) και στη συνέχεια βελγική από το 1916 μέχρι το 1962, οπότε και απέκτησε την ανεξαρτησία της. Υπήρξε το επίκεντρο της γενοκτονίας του 1994 μεταξύ των φυλών Χούτου και Τούτσι, μετά τη κατάρριψη του αεροσκάφους που επέβαιναν οι πρόεδροι των χωρών Ρουάντα και Μπουρούντι. Συνορεύει βόρεια με τη Ρουάντα, ανατολικά και νότια με Τανζανία και δυτικά βρέχεται από την λίμνη Ταγκανίκα και συνορεύει με την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Είναι περίκλειστο κράτος. Από τις 16 Ιανουαρίου του 2019, πρωτεύουσα της χώρας είναι η Γκιτέγκα. Μεγαλύτερη πόλη και οικονομικό κέντρο της χώρας παραμένει η Μπουζουμπούρα, που ήταν έως τότε η πρωτεύουσα της χώρας. Επίσημες γλώσσες είναι η γαλλική και η κιρούντι. Πρόεδρος στη χώρα από το 2005 ως τον θάνατό του το 2020, ήταν ο Πιερ Νκουρουνζίζα. Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Χριστιανοί (περίπου 60%), οι υπόλοιποι είναι Μουσουλμάνοι (περίπου 10%) και ένα 20% ανήκει σε τοπικά θρησκεύματα.
Φυσική γεωγραφία
Η χώρα είναι ιδιαίτερα ορεινή. Η μοναδική περιοχή με υψόμετρο κάτω των 900 μέτρων είναι μια στενή πεδιάδα κατά μήκος του ποταμού Ρουζίζι στο δυτικό τμήμα της χώρας, ενώ το υψηλότερο σημείο έχει υψόμετρο 2.670 μέτρα (κορυφή Χέχα), με το μέσο υψόμετρο της χώρας να είναι περίπου 1.700 μέτρα. Από το χαμηλό δυτικό σημείο εκκινεί η οροσειρά Μιτούμπα και προς τα σύνορα με την Τανζανία, εξελίσσεται σε ανώμαλο οροπέδιο. Το μέσο υψόμετρο του οροπεδίου είναι περίπου 1.500 μέτρα. Η χώρα βρέχεται στο δυτικό τμήμα της από την μεγάλη λίμνη Τανγκανίκα και διαρρέεται από τους ποταμούς Κανιάρου και Νιαμπαρόνγκο.
Οικονομία
thumb|300 px|right|Άποψη της Μπουζουμπούρα Η χώρα παραμένει από τις πλέον πτωχές παγκοσμίως. Η καλλιεργήσιμη έκταση ανέρχεται στο 35% της συνολικής έκτασης της χώρας. Παράγονται καφές, τσάι, βαμβάκι, αραβόσιτος, σόργο, μπανάνες, ταπιόκα ενώ εκτρέφονται και βοοειδή από τα οποία λαμβάνονται γάλα και ακατέργαστα δέρματα. Η βιομηχανία της χώρας είναι σχεδόν ανύπαρκτη και περιορίζεται στην μεταποίηση ορισμένων ειδών διατροφής.
Ο ορυκτός πλούτος της χώρας είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Στο υπέδαφός της απαντώνται νικέλιο, ουράνιο, οξίδια των σπανίων γαιών, κοβάλτιο, χαλκός, βανάδιο, λευκόχρυσος, νιόβιο και ταντάλιο. Σε μικρότερες ποσότητες ανευρίσκονται επίσης χρυσός, βολφράμιο και κασσίτερος. Υπάρχουν, επίσης, κοιτάσματα τύρφης και καολίνης.
Η χώρα διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ελβετία, το Πακιστάν, την Ινδία, τη Γαλλία, τη Ρωσία και τη Σαουδική Αραβία. Εισάγει, επίσης, ηλεκτρική ενέργεια από γειτονικές χώρες. Νόμισμά της είναι το Φράγκο του Μπουρούντι (περίπου 1100 BuF ανά δολάριο ΗΠΑ, ισοτιμία 2003).
Δημογραφία
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 63,8 χρόνια (61,5 χρόνια οι άνδρες και 66,1 οι γυναίκες).
Διοικητική διαίρεση
thumb|right|250px|Οι επαρχίες του Μπουρούντι
Οι επαρχίες είναι:
Διακυβέρνηση
Ο αρχηγός Κράτους είναι και αρχηγός της Κυβέρνησης. Από το 2005 ως το 2020 πρόεδρος ήταν ο Πιερ Νκουρουνζίζα, με πρώτο αντιπρόεδρο τον προερχόμενο από τη φυλή Τούτσι Ιβ Σαβινγκουβού (από τις 9 Νοεμβρίου του 2007) και δεύτερο αντιπρόεδρο τον Γκαμπριέλ Ντιζεσερανά, από τη φυλή Χούτου, από τις 9 Φεβρουαρίου του 2007. Το υπουργικό συμβούλιο διορίζεται από τον πρόεδρο. Το Κοινοβούλιο αποτελείται από την 100μελή Εθνοσυνέλευση και τη Γερουσία, με 54 έδρες. Η Εθνοσυνέλευση εκλέγεται από το λαό με καθολική ψηφοφορία για πενταετή θητεία και αποτελείται από Χούτου κατά 60% και από Τούτσι κατά 40%. Ο Νκουρουνζίζα εξελέγη πρόεδρος από το Κοινοβούλιο με 151 ψήφους υπέρ έναντι 9 κατά. Το Φεβρουάριο του 2005 υιοθετήθηκε Σύνταγμα, το οποίο εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα. Μετά τον θάνατο του Νκουρουνζίζα, τον Ιούνιο του 2020, ανέλαβε πρόεδρος ο Εβαρίτ Ενταγισιμιγιέ.
Εκλογές
Οι τελευταίες γενικές (προεδρικές και βουλευτικές) εκλογές διενεργήθηκαν τον Μάιο του 2020. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η χώρα είναι πολυκομματική δημοκρατία από το 1998.
Επικοινωνίες και μεταφορές
Υπάρχει ένα από τα πτωχότερα τηλεφωνικά δίκτυα του κόσμου με μόλις 21.000 συνδέσεις. Πιο αναπτυγμένη είναι η κινητή τηλεφωνία (περίπου 280.000 συνδέσεις). Υπάρχουν, ακόμη, ένας τηλεοπτικός σταθμός και πέντε ραδιοφωνικοί σταθμοί (4 FM και 1 SW).
Το Μπουρούντι διαθέτει μόνο οκτώ αεροδρόμια, με μόνο αυτό της Μπουζουμπούρα να διαθέτει ασφαλτοστρωμένο διάδρομο. Το συνολικό μήκος των αμαξιτών οδών είναι 12.500 περίπου χιλιόμετρα, αλλά μόνο τα 1.300 από αυτά είναι άσφαλτος. Λιμναίο λιμάνι διαθέτει η Μπουζουμπούρα, δεν υπάρχουν πλωτοί ποταμοί ούτε σιδηροδρομικό δίκτυο. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Εκπαίδευση
Αν και περίπου ο μισός πληθυσμός της χώρας είναι αναλφάβητος, η Μπουζουμπούρα διαθέτει πανεπιστήμιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη
Γρηγόριος Βερναρδάκης
Ο Γρηγόριος Βερναρδάκης, (1848 - 1925), ήταν Έλληνας φιλόλογος και παλαιογράφος, καθηγητής πανεπιστημίου, αδελφός του δραματουργού Δημητρίου Βερναρδάκη και του οικονομολόγου Αθανασίου Βερναρδάκη.
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|left|250px|Ο Βερναρδάκης δίδαξε στα [[Ζαρίφειο Διδασκαλείο|Ζαρίφεια Διδασκαλεία της Φιλιππούπολης (σήμερα Πλόβντιβ της Βουλγαρίας) 1895-98, όπου φοίτησε και ο Κώστας Βάρναλης.]] Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη της Λέσβου το 1848. Σπούδασε φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ το 1871. Αργότερα συνέχισε τις φιλολογικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, ενώ του δόθηκε η δυνατότητα να ασχοληθεί στη Γαλλία και στην Ιταλία με την παλαιογραφία. Άρχισε την επαγγελματική σταδιοδρομία του στην Αίγυπτο, όπου αρχικά διηύθυνε την Αμπέτειο Σχολή του Καΐρου και μετά το Ελληνικό Γυμνάσιο της Αλεξάνδρειας. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, διατέλεσε γυμνασιάρχης στο Γυμνάσιο Μυτιλήνης (1880-1894) και στη συνέχεια διευθυντής των Ζαριφείων Διδασκαλείων της Φιλιππούπολης (1895-98). Το 1898, εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής των ελληνικών γραμμάτων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου δίδαξε συνεχώς ως το 1923. Από το 1904 έως το 1905 διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Συγγραφικό έργο
Το πρώτο έργο που έκανε γνωστό στους φιλολογικούς κύκλους το Βερναρδάκη ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Παλαιογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κάνιε
Η Κάνιε (σετσουάνα: Kanye) είναι μια πόλη της Μποτσουάνα. Είναι η πρωτεύουσα της Νότιας Περιφέρειας και της επαρχίας Κάνιε. Έχει πληθυσμό 40.628 κατοίκων (2001). Βρίσκεται στην Έρημο Καλαχάρι.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Μποτσουάνα Κατηγορία:Νότια Περιφέρεια (Μποτσουάνα)
Κοινότητα Σισών
Η Κοινότητα Σισών είναι κοινότητα του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Σείσες. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αλμυρίδα και Καλό Χωράφι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Νομίσματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Υπάρχουν εννέα νομίσματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα οποία χρησιμοποιούνται επίσημα από τα κράτη μέλη. Το Ευρώ είναι το νόμισμα της πλειοψηφίας των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τα υπόλοιπα να λειτουργούν ανεξάρτητες νομισματικές πολιτικές. Τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν υιοθετήσει το ευρώ είναι γνωστά ως Ευρωζώνη και μοιράζονται την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες όλων των μελών της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που λειτουργούν ανεξάρτητο νόμισμα, είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Κοινότητα Σισών
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Ζαν Μπατίστ Κολμπέρ
Ο Ζαν Μπατίστ Κoλμπέρ (Jean-Baptiste Colbert, 29 Αυγούστου 1619 στη Ρενς - 6 Σεπτεμβρίου 1683 στο Παρίσι) ήταν Γάλλος πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε υπουργός οικονομικών της Γαλλίας από το 1665 έως το 1683, επί βασιλείας Λουδοβίκου ΙΔ΄. Υπήρξε ένας από τους πλέον δραστήριους υπουργούς οικονομικών της ευρωπαϊκής ιστορίας και οικονομικός αναμορφωτής της Γαλλίας. θεωρείται ιδρυτής του λεγόμενου Κολμπερτισμού (μορφής του μερκαντιλισμού). Δημιούργησε μια πολύ ισχυρή γαλλική οικονομία χαράζοντας τη γαλλική αποικιακή πολιτική.
Έργο
Ο Κολμπέρ αναλαμβάνοντας την οικονομική διαχείριση της Γαλλίας ανέπτυξε μια ακαταπόνητη δραστηριότητα επιβάλλοντας λιτότητα και μεγάλες περικοπές των εξόδων του κράτους που τον κατέστησαν ιδιαίτερα αγαπητό. Θεωρείται μάλιστα ο γνησιότερος αντιπρόσωπος των οικονομικών αντιλήψεων της εποχής του, φρονώντας ότι ο πλούτος μιας χώρας εξαρτάται κυρίως από το εισερχόμενο χρήμα που επιτυγχάνεται όταν οι εξαγωγές προϊόντων είναι μεγαλύτερες των εισαγωγών, που σήμαινε την άμεση προτεραιότητα της εγχώριας παραγωγής. Έτσι επί της θεωρίας αυτής ο Κολμπέρ δημιουργώντας ένα οικονομικό συμβούλιο στέμματος άρχισε να εφαρμόζει διάφορα προστατευτικά μέτρα υπέρ της εγχώριας παραγωγής, αποτρέποντας παράλληλα την αποδημία των Γάλλων, ενώ προήγαγε την προσέλευση στη Γαλλία αλλοδαπών τεχνιτών. Πολλαπλασίασε τις χειροτεχνίες μεταποίησης, ενώ αναδιοργάνωσε τα οικονομικά του κράτους στις σχέσεις του με τις ήδη υφιστάμενες βιοτεχνίες και βιομηχανίες. Ήταν ο πρώτος που έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις επαγγελματικές συντεχνίες της εποχής του για τις οποίες λέγεται ότι υπέγραψε περισσότερα από 150 διατάγματα επαγγελματικής αναγνώρισης. Ένα μάλιστα από αυτά του 1669 αφορούσε για πρώτη φορά απογραφή ναυτικών με ειδικές διατάξεις για τα πληρώματα των πολεμικών πλοίων και με ειδικά επαγγελματικά πλεονεκτήματα των εγγεγραμμένων σε μητρώα.
Ανδριάντας του βρίσκεται στο Λούβρο, ανάμεσα στους 86 Επιφανείς Άνδρες της Γαλλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κολμπερ Ζαν
Σπύρος Καγιαλές
Ο Σπύρος Καγιαλές Καγιαλεδάκης ήταν Κρητικός εθνικός αγωνιστής. Γεννήθηκε το 1872 και πέθανε το 1929.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1872. Η μητέρα του Μαρία, το γένος Ορνεράκη, ήταν από τα Σφακιά. Ο πατέρας του Δημήτρης, καταγόταν από τη Γραμβούσα.
Στο Ακρωτήρι ο Σπύρος Καγιαλές υπηρέτησε από την αρχή της Επανάστασης του 1897 μαζί με τους αδελφούς του Γιώργο, Μανώλη, Αντώνη και Σήφη. Έγινε διάσημος για την γενναιότητα που επέδειξε ενώ είχε οχυρωθεί με άλλους αγωνιστές στον Προφήτη Ηλία -όπου και βρίσκονται σήμερα οι τάφοι των Βενιζέλων- στις 9 Φεβρουαρίου 1897. Όταν μια οβίδα θρυμμάτισε τον ιστό της Ελληνικής σημαίας αυτός την άρπαξε κάνοντας το ίδιο του το σώμα κοντάρι, κερδίζοντας έτσι τον θαυμασμό του στόλου των Μεγάλων Δυνάμεων που είχε κληθεί για να καταπνίξει την επανάσταση. Οι ναύαρχοι διέταξαν παύση πυρός, ενώ ο Ιταλός επικεφαλής του στόλου, υποναύαρχος Φελίτσε Κανεβάρο, έγραψε στα απομνημονεύματά του: «Η ανύψωση της σημαίας με αυτόν τον τόσο ηρωικό τρόπο, αποτέλεσε μια στιγμή της ζωής μου που δεν θα λησμονήσω ποτέ». Το γεγονός αυτό ήταν μια μεγάλη διπλωματική νίκη των Ελλήνων και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αυτονόμηση της Κρήτης λίγους μήνες αργότερα, λόγω της υποβολής, από τους ναυάρχους, ευνοϊκών εισηγήσεων προς τις κυβερνήσεις τους. Ο δήμος Ακρωτηρίου γιορτάζει κάθε χρόνο την επέτειο του βομβαρδισμού της 9ης Φεβρουαρίου 1897 και καταθέτει στεφάνια στον ανδριάντα του Καγιαλέ, του οποίου τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 21 Ιουλίου 1997.
Επίσης, έλαβε μέρος στις μάχες του Δρίσκου κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913, όπου και πάλι διακρίθηκε για την ανδρεία του και τιμήθηκε με την απονομή ειδικών μεταλλίων και διπλώματος.
Πέθανε στη Χαλέπα στις 5 Σεπτεμβρίου 1929 και αναπαύεται στον τάφο της οικογένειας στο νεκροταφείο της Αγίας Φωτεινής Χαλέπας.
Πηγή
Κατηγορία:Κρητική Πολιτεία Κατηγορία:Κρητικοί
Μοσούπα
Η Μοσούπα (σετσουάνα: Moshupa) είναι μια πόλη της Μποτσουάνα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Νότιας Περιφέρειας. Έχει πληθυσμό 21.539 κατοίκων (2001). Βρίσκεται στην Έρημο Καλαχάρι.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Μποτσουάνα Κατηγορία:Νότια Περιφέρεια (Μποτσουάνα)
Σημαία της Μαυριτανίας
Σχέδιο
Τα χρώματά της, το πράσινο και το χρυσό, θεωρούνται παναφρικανικά χρώματα. Το πράσινο συμβολίζει επίσης το Ισλάμ και το χρυσό τη χρυσή άμμο της ερήμου Σαχάρας. Το σύμβολο (αστέρι και ημισέληνος) της σημαίας είναι το σύμβολο των Μουσουλμάνων (κύρια θρησκεία στη χώρα).
Η πράσινη σημαία με την ημισέληνο υιοθετήθηκε την 1η Απριλίου 1959.
Νομική βάση
Το ισχύον σύνταγμα που υιοθετήθηκε στις 12 Ιουλίου 1991 ορίζει ότι:
"Το εθνικό έμβλημα είναι μια σημαία με μία ημισέληνο και ένα χρυσό αστέρι σε πράσινο φόντο"
- 12 Ιουλίου 1991
Μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας το 1960 δεν έγιναν μεγάλες αλλαγές στη σημαία.
Τροποποίηση του 2017
Από το 1959 ως το 2017, η σημαία δεν είχε ερυθρές λωρίδες. Η προσθήκη αυτή έγινε μετά τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, που προτάθηκε από τον πρόεδρο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ και συμπεριελάμβανε αλλαγές στη σημαία και στον εθνικό ύμνο.
Πηγές
Μαυριτανια Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μαυριτανίας
Εθνικός ύμνος της Μαυριτανίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαυριτανία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μαυριτανίας
Απλά εμβόλια κατά του ιού HPV
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) συστήνει τα εμβόλια κατά του ιού HPV ως μέρος του προγράμματος εμβολιασμού σε χώρες που μπορούν να τα υποστηρίξουν οικονομικά, μαζί με άλλα μέτρα πρόληψης. Απαιτούνται δύο ή τρεις δόσεις του εμβολίου, ανάλογα με την ηλικία του εμβολιαζόμενου ατόμου. Συνήθως συνιστάται ο εμβολιασμός των κοριτσιών στις ηλικίες των εννέα έως δεκατριών ετών. Τα εμβόλια παρέχουν προστασία για τουλάχιστον οκτώ χρόνια. Ο προληπτικός έλεγχος του καρκίνου της μήτρας εξακολουθεί να είναι απαραίτητος και μετά τον εμβολιασμό. Ο εμβολιασμός μεγάλου μέρους του πληθυσμού μπορεί επίσης να ωφελήσει τα ανεμβολίαστα άτομα. Τα εμβόλια δεν προσφέρουν κάτι σε άτομα που έχουν ήδη μολυνθεί.
Το πρώτο εμβόλιο κατά του HPV κυκλοφόρησε το 2006. Από το 2014, 58 χώρες το έχουν περιλάβει στο πρόγραμμα εμβολιασμού τους, τουλάχιστον για τα κορίτσια. Περιέχεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (World Health Organization's List of Essential Medicines), την πιο σημαντική φαρμακευτική αγωγή που συνιστάται για ένα βασικό σύστημα υγείας. Το 2014 το κόστος χονδρικής ανερχόταν σε περίπου 47 δολάρια για κάθε δόση. Στις ΗΠΑ κοστίζει περισσότερο από 200 δολάρια. Ο εμβολιασμός ίσως είναι οικονομικά αποδοτικός στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Παραπομπές
HPV
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Τουρκία
Ποινικός κώδικας
Οι ομοφυλόφιλες πράξεις σε ιδιωτικό χώρο μεταξύ ενηλίκων δεν είναι παράνομο στην Τουρκία. Η ηλικία συναίνεσης είναι τα 18 τόσο για τους ετεροφυλόφιλους όσο και για τους ομοφυλόφιλους. Ο ποινικός κώδικας αορίστως αναφέρει την απαγόρευση τον «δημόσιο επιδεικτισμό» και «αδικήματα ενάντια στην δημόσια ηθική», τα οποία χρησιμοποιούνται για να κατηγορήσουν τους ομοφυλόφιλους και τρανσεξουαλικούς ανθρώπους.
Σαφραμεντάριος
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Τουρκία
Ποινικός κώδικας
Το άρθρο 428 απαγορεύει τα «αισχρά» και «ανήθικα» βιβλία, τραγούδια, ταινίες, κλπ.
Στρατιωτικός νόμος
Στην Τουρκία η υποχρεωτική στράτευση εφαρμόζεται σε όλα τα αγόρια ηλικίας 20 έως 41 ετών. Ωστόσο ο Τουρκικός στρατιωτικός νόμος απαγορεύει την στράτευση σε ομοφυλόφιλα άτομα γιατί θεωρεί την ομοφυλοφιλία ως ψυχική ασθένεια και αν βρεθούν ομοφυλόφιλα άτομα να υπηρετούν θα απολύονται κατευθείαν.
Στην πραγματικότητα ωστόσο, ο στρατός το έχει βρει τόσο δύσκολο να αποδείξει την ομοφυλοφιλία, που οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι άντρες στρατεύονται υποχρεωτικά.
Νόμος μη άνισης μεταχείρισης
Δεν υπάρχει νόμος στην Τουρκία που να προστατεύει τα ΛΟΑΤ άτομα από την άνιση μεταχείριση.
Οικογενειακός νόμος
Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τους ομοφυλόφιλους γάμους ή τις ομοφυλόφιλες πολιτικές ενώσεις. Στην Τουρκία απαγορεύεται σε ομοφυλόφιλα άτομα να έχουν την κηδεμονία παιδιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τουρκία Κατηγορία:Δίκαιο της Τουρκίας
Κάστρο της Ντρισχτ
Το Κάστρο της Ντρισχτ (αλβανικά : Kalaja e Drisht) είναι βυζαντινό κάστρο στην Αλβανία κοντά στο χωριό Ντρισχτ.
Τα πρώτα ίχνη της οχύρωσης χρονολογούνται στην ύστερη Νεολιθική εποχή. Τον 9ο αιώνα, ήταν μέρος του πριγκιπάτου Ζέτα.
Μέρος του κάστρου χτίστηκε τον 13ο αιώνα κατά τη διάρκεια της βυζαντινής κυριαρχίας. Τα σημερινά τείχη και πύργοι χρονολογούνται στο 1396-1478 κατά την εποχή της Ενετοκρατίας. Κατά τον 14ο αιώνα, το κάστρο έγινε ανεξάρτητο από τη Σκόδρα. Στο 1442 το κάστρο καταλήφθηκε από τον σέρβο Δεσπότη Τζούρατζ Μπράνκοβιτς από τις βενετικές δυνάμεις. Τελικά έπεσε στα χέρια των Οθωμανών κατά μαζική πολιορκία της Σκόδρας το 1478.
Υπάρχουν λείψανα 11 σπίτια μέσα στα τείχη του κάστρου.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Κάστρα στην Αλβανία Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Ζέτα Κατηγορία:Δεσποτάτο της Σερβίας
Τζουανένγκ
Η Τζουανένγκ (σετσουάνα: Jwaneng) είναι μια πόλη της Μποτσουάνα. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Νότιας Περιφέρειας. Έχει πληθυσμό 15.179 κατοίκων (2001). Βρίσκεται στην Έρημο Καλαχάρι.
Μονή Αγίου Αντωνίου Βροντησίου
Η Ιερά Μονή Βροντισίου (νεότερη γραφή: Βροντησίου)  είναι ανδρική μονή στην Κοινότητα Ζαρού του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Ζαρός και Βορίζα, στους νότιους πρόποδες του Ψηλορείτη, σε υψόμετρο 550 μέτρων, σε τοπίο με πανοραμική θέα προς Μεσσαρά και στα Αστερούσια Όρη. Ο δίκλιτος ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Αντώνιο και στην Αναψηλάφηση του Αποστόλου Θωμά. Υπήρξε Μετόχιο της Μονής Βαρσαμόνερου αλλά δεν είναι εξακριβωμένο πότε ιδρύθηκε. Το 2001 απεγράφησαν 3 άτομα.
Περιγραφή
Η μονή περιβάλλεται από τείχος, ενώ η αυλόθυρα καταστράφηκε το 1913. Η τελευταία ήταν από μάρμαρο και είχε ανάγλυφη την εικόνα του Χριστού με το ευαγγέλιο.
Στην εξωτερική είσοδο υπάρχει μαρμάρινη κρήνη του 15ου αιώνα, με ανάγλυφη παράσταση των Πρωτόπλαστων στον Παράδεισο, τον Παντοκράτορα και τέσσερις ακόμα μορφές, που συμβολίζουν τους ποταμούς της Εδέμ. Εξαιτίας της κρήνης αυτής, οι Τούρκοι αναφέρουν τη μονή με το όνομα Σαντριβανλί μοναστίρ.
Το καμπαναριό της μονής είναι ιταλικού ρυθμού και συγκαταλέγεται στα αρχαιότερα κωδονοστάσια στην Κρήτη. Βρίσκεται εκτός ναού και είναι στεγασμένο με τόξα. Ο ναός ήταν τοιχογραφημένος, ωστόσο ελάχιστες τοιχογραφίες διασώζονται και χρονολογούνται από το 14ο αιώνα.
Ίδρυση
Μαρτυρίες για τη μονή υπάρχουν σε γραπτά του 1400. Φαίνεται ότι μετά το 1500 η Μονή Βαρσαμόνερου άρχισε να παρακμάζει και τότε ήκμασε το Βροντίσι. Το όνομα οφείλεται στον ιδρυτή της, που ονομαζόταν Βροντίσης. Σε έγγραφο του 1323 αναφέρονται 4 ιερείς του Χάνδακα με αυτό το όνομα Λέγεται ότι ο ζωγράφος Μιχαήλ Δαμασκηνός (16ος-17ος αιώνας) υπήρξε μοναχός στο μοναστήρι αυτό.
Τουρκοκρατία
Έπειτα από την κατάληψη της Κρήτης από τους Τούρκους το 1645 η Μονή Αρκαδίου ερημώθηκε και οι μοναχοί της αναζήτησαν καταφύγιο στο Βροντίσι, όπως αναφέρεται και από τον Μπουνιαλή.
Εξαιτίας της θέσης του, το μοναστήρι χρησιμοποιήθηκε ως επαναστατικό κέντρο κατά τις κρητικές επαναστάσεις του 19ου αιώνα. Το 1866 εγκαταστάθηκε στο Βροντίσι το στρατηγείο του Κόρακα και από το σημείο αυτό κηρύχθηκε η επανάσταση στην Κεντρική και στην Ανατολική Κρήτη. Αργότερα σφαγιάστηκαν οι μοναχοί, κάηκαν 300 ελαιόδεντρα και τα σιτηρά και το μοναστήρι εγκαταλείφθηκε. Ο Σαδιά Αγάς από το Ζαρό μετέτρεψε τη μονή σε μαντρί για τα πρόβατά του.
Παραπομπές
Βροντι Κατηγορία:Δήμος Ζαρού
Στράτων ο Αλεξανδρεύς (παλαιστής)
Ο Στράτων ο Αλεξανδρεύς (του Κόραγου, 1ος αιώνας π.Χ.) ή Στρατόνικος ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από την Αλεξάνδρεια ο οποίος στέφθηκε νικητής στα αγωνίσματα της πάλης και του παγκράτιου στους 178ους (68 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, και ολυμπιονίκης στην πάλη στους 179ους αγώνες (64 π.Χ.). Έπασχε από μια πάθηση στην σπλήνα του η οποία τον εμπόδιζε αρχικά στο να αγωνίζεται αποτελεσματικά, ωστόσο εξασκήθηκε εντατικά και κατόρθωσε να έχει 4 νίκες την ίδια ημέρα στους αγώνες των Νέμεων. Υπήρξε περιοδονίκης, και σύμφωνα με τον χρονικογράφο Ευσέβιο του 3ου αιώνα μ.Χ., η νίκη του Στράτωνα στα Νέμεα θεωρήθηκε πως έγινε μέσω της εύνοιας των φίλων του και κατόπιν του αφαιρέθηκαν οι νίκες.