cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάρκους Στίβεν
2009-2010
Έπειτα από τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών στις 24 Απριλίου 2010, το Κοινοβούλιο παρέμεινε ως είχε, καθώς και οι 18 βουλευτές του επανεξελέγησαν. Ο Στίβεν εξελέγη πρόεδρος από το νέο Κοινοβούλιο, με 11 ψήφους έναντι 6 για τον Μίλτον Ντιούμπ, σε μυστική ψηφοφορία, την 1η Νοεμβρίου 2010. Το πολιτικό αδιέξοδο τερματίστηκε έπειτα από την αποδοχή του Λούντβιχ Σκότι να αναλάβει στο αξίωμα του προέδρου της Βουλής.
Παραίτηση 2011
Στις 10 Νοεμβρίου 2011 ο Στίβεν παραιτήθηκε από Πρόεδρος του Ναουρού εν μέσω καταγγελιών για διαφθορά από μέλη του κοινοβουλίου που πρόσκεινται στην αντιπολίτευση. Ο Στίβεν, ο οποίος παρέμεινε μέλος του Κοινοβουλίου, χαρακτήρισε τις κατηγορίες "αβάσιμες και παιδαριώδεις." Τον διαδέχθηκε στην Προεδρία ο Φρέντερικ Πίτσερ.
Παραπομπές
Στιβεν Στιβεν Κατηγορία:Αθλητές της Ωκεανίας
Ρομπέρτο Σαβιάνο
Ο Ρομπέρο Σαβιάνο είναι Ιταλός δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1979 στην Νάπολι όπου σπούδασε φιλοσοφία. Ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος το 2002 γράφοντας σε διάφορα περιοδικά μεταξύ των οποίων το Diario, το Sud και το Il Manifesto και συμμετείχε στην ερευνητική ομάδα του Παρατηρητηρίου για την Καμόρα και την Παρανομία.
Το 2006 εκδόθηκε το βιβλίο του Γόμορρα (Gomorra) στο οποίο ο Σαβιάνο αποκάλυψε και κατήγγειλε τις εγκληματικές δραστηριότητες της Καμόρα. Το βιβλίο αυτό είχε πολύ μεγάλο αντίκτυπο όχι μόνο στην Ιταλία, όπου πούλησε πάνω από 1,8 εκατομμύρια αντίτυπα και κέρδισε διάφορα βραβεία όπως το βραβείο Viareggio-Repaci, αλλά και παγκοσμίως αφού μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε σε περισσότερες από σαράντα γλώσσες, μεταξύ των οποίων και στα ελληνικά. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αρχίσουν οι απειλές από την Καμόρρα κατά της ζωής του Ρομπέρτο Σαβιάνο. Η κατάσταση έγινε πολύ χειρότερη για τον Σαβιάνο μετά τη δημόσια εκ μέρους του καταγγελία σε συγκεντρωση στο Casal di Principe τον Οκτώβριο του 2006, τεσσάρων μελών της Καμόρρα,μεταξύ των οποίων και του επικεφαλής του Clan dei Casalesi, του Francesco Bidognetti. Τότε και καθώς οι απειλές έγιναν περισσότερες και σοβαρότερες, ο υπουργός εσωτερικών Τζουλίανο Αμάτο έδωσε εντολή ο Σαβιάνο να βρίσκεται υπό συνεχή αστυνομική προστασία. Στις 20 Οκτωβρίου του 2008 έξι συγγραφείς και διανοούμενοι, βραβευμένοι με το βραβείο Νόμπελ (Ορχάν Παμούκ, Ντάριο Φο, Γκίντερ Γκρας, Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, Ντέσμοντ Τούτου και Ρίτα Λεβί Μονταλτσίνι) υπέγραψαν και δημοσίευσαν μια έκκληση προς την ιταλική κυβέρνηση στην οποία αφού ανέφεραν ότι ο αγώνας κατά της Καμόρρα είναι αγώνας για τη δημοκρατία και αφορά όλους τους πολίτες και όχι μόνο τον Ρομπέρτο Σαβιάνο και την ιταλική αστυνομία, έθεσαν τους εαυτούς τους στο πλευρό του συγγραφέα και ζήτησαν από την ιταλική κυβέρνηση να προστατέψει με κάθε τρόπο τη ζωή του.
Σήμερα ο Ρομπέρτο Σαβιάνο συνεχίζει να ζει υπο αστυνομική προστασία ενώ συνεργάζεται με τις εφημερίδες L'Espresso και La Repubblica στην Ιταλία και με την El Pais στην Ισπανία και τις Die Zeit και Der Spiegel στη Γερμανία. Το βιβλίο του Γόμορρα έγινε ταινία με σκηνοθέτη τον Ματέο Γκαρόνε και βγήκε στις ιταλικές αίθουσες στις 16 Μαΐου του 2008. Κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών το ίδιο έτος και προτάθηκε από την ANICA (Italy 's Association of the Cinematic and Audovisual Industry) για το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας χωρίς όμως τελικά να είναι υποψήφια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς Κατηγορία:Συγγραφείς αστυνομικών βιβλίων σχετιζόμενων με το οργανωμένο έγκλημα
Σύνδεσμος Φιλάθλων Άρη - Super 3
Ο SUPER 3 είναι ο δημοφιλέστερος σύνδεσμος φιλάθλων του Άρη Θεσσαλονίκης. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα οπαδικά κινήματα σε όλη την Ελλάδα και έχει διοργανώσει αξιόλογες μετακινήσεις οπαδών.
Ιστορία
Ιδρύθηκε στις 5 Νοεμβρίου του 1988, από μια ομάδα φίλων ηλικίας 25-30 ετών, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η αφορμή της ίδρυσης του συνδέσμου ήταν η ανεπαρκής οργάνωση που χαρακτήριζε τότε τους Αρειανούς οπαδούς και η ανάγκη ανανέωσης των παλιών συνδέσμων τους. Το ίδιο έτος εγκαινιάστηκε επίσημα με την πρώτη του εκδρομή στη Δράμα, όπου η ομάδα αντιμετώπιζε την τοπική Δόξα. Αρχικά στεγάστηκε επί της ιστορικής Τσιμισκή 32Β, στην καρδιά της πόλης (πλατεία Αριστοτέλους). Σήμερα εδρεύει σε μονοκατοικία επί της οδού Λευκωσίας 5, στην περιοχή Χαριλάου. Φέρει πλέον την ονομασία "SUPER 3 Κεντρικός", αφού λειτουργούν πάνω από είκοσι παραρτήματα του συνδέσμου στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Εικάζεται ότι το όνομα του συνδέσμου προέρχεται από τα αρχικά της φράσης "Σύνδεσμος Οργανωμένων ΥΠΕΡασπιστών (Άρη) (Θύρας) 3", στη λατινική τους εκδοχή.
Σύνδεσμοι σε Ελλάδα και εξωτερικό
Δεν άργησε να δείξει τη δυναμική του, καθώς άνοιξε γρήγορα και το παράρτημα στον Εύοσμο, το 1990. Το πρώτο επαρχιακό παράρτημα ξεκινάει να λειτουργεί στη Γουμένισσα (1993), από όπου καταγόταν ένας εκ των ιδρυτικών μελών του συνδέσμου, ο Δημήτρης Παπαδόπουλος, γνωστότερος στις τάξεις των οπαδών του Άρη με το παρατσούκλι Μπρούνο, με πολλά παραρτήματα να ακολουθούν (π.χ. στη Δράμα, στα Γιαννιτσά, στα Χανιά, στην Αλεξάνδρεια και στην Κατερίνη το 1994). Ενδεικτικά λειτουργούν τρία παραρτήματα του συνδέσμου στη Γερμανία (σε Μόναχο, Στουτγκάρδη και Χαϊλιγκενχάους), ενώ λειτουργεί και ένας "Παγκύπριος SUPER 3" στη Λευκωσία, ο οποίος καλύπτει συνολικά τη Μεγαλόνησο.
Δραστηριότητες
Κατά την περίοδο της "αναγέννησης του Άρη (2007-2011)", ο SUPER 3 ήταν πολύ δυνατός. Αυτό αποδεικνύεται και από την εκδρομή που διοργάνωσε στο ΟΑΚΑ, για τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος του 2010. Η κάθοδος αυτή των οπαδών του Άρη, δημιούργησε ρεκόρ όσον αφορά τη μαζικότερη μετακίνηση οπαδών στην Ελλάδα, με ένα πλήθος περίπου 30.000 ατόμων να ακολουθεί την ομάδα στην Αθήνα με κάθε μέσο. Αξιοσημείωτες είναι επίσης οι εκδρομές στο Μόναχο το 1989, στην Σαραγόσα το 1990, στο Τορίνο το 1993, στη Γενεύη το 1999, στο Σαρλερουά το 2006, στη Σαραγόσα και το Μόναχο το 2007, στη Βιέννη το 2010, τη Μαδρίτη το ίδιο έτος και στο Μάντσεστερ το 2011. Οι οργανωμένοι οπαδοί του Άρη είναι αδελφοποιημένοι με τους οπαδούς της Μπορούσια Ντόρτμουντ του συνδέσμου The Unity. Διατηρούν επίσης καλές σχέσεις με τους οπαδούς της Μπόκα Τζούνιορς του κλαμπ La Numero 12 και της Σαιντ-Ετιέν του συνδέσμου Green Angels. Φημολογείται ότι οι σχέσεις των οπαδών του Άρεως και της Σαιντ-Ετιέν ξεκίνησαν τη σεζόν 1979-80 όταν στα πλαίσια διεξαγωγής ενός αγώνα για το κύπελλο UEFA μεταξύ των δύο ομάδων που έληξε 3-3, Γάλλοι οπαδοί ήρθαν στη Θεσσαλονίκη για να υποστηρίξουν την ομάδα τους και γνωρίστηκαν με τους οπαδούς του Άρη. Τα τελευταία χρόνια έχουν συνάψει φιλικές σχέσεις και με τους οπαδούς της Μπότεφ Πλόβντιβ του συνδέσμου Bultras. Αξίζει να σημειωθεί ότι δύο από τα πιο διάσημα συνθήματα που ακούγονται στις κερκίδες από τους οπαδούς του Άρη (Άρη, Άρη, Άρη, Άρη, Άρη, Άρη σ' αγαπάω και Όσο θα ζω) προέκυψαν από διασκευές αντίστοιχων συνθημάτων των οπαδών της Μπόκα Τζούνιορς (Dale Boca και Bostero Soy).
Περιοδικά
Ο SUPER 3 ξεκίνησε το 1994 να εκδίδει την εβδομαδιαία εφημερίδα "Super Aris", η οποία το 2014 μετατράπηκε σε μηνιαίο περιοδικό. Το συγκεκριμένο περιοδικό σταμάτησε να εκδίδεται. Πλέον ο SUPER 3 ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2020 την έκδοση ενός νέου περιοδικού που φέρει το όνομα του συνδέσμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρη Κατηγορία:Α.Σ. Άρης Θεσσαλονίκης
Μάουνα Κέα
thumb|250px|Το Μάουνα Κέα με το εποχιακό κάλυμμα χιονιού Το Μάουνα Κέα είναι ένα από τα πέντε ηφαίστεια που αποτελούν το νησί Χαβάη. Η ψηλότερη κορυφή του έχει ύψος 4.207 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και είναι το υψηλότερο σημείο στην αμερικανική πολιτεία Χαβάη, 38 μέτρα ψηλότερο από το γειτονικό Μάουνα Λόα. Ωστόσο, μεγάλο μέρος του βουνού είναι κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Όταν μετράται από το πυθμένα του ωκεανού, το Μάουνα Κέα ανέρχεται σε περισσότερα από 10.200 μ, αρκετά ψηλότερο από το όρος Έβερεστ πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. (Το Έβερεστ εξέχει μόνο κατά μέσο όρο περίπου 4.150 μέτρα πάνω από τη δική του βάση).
Το Μάουνα Κέα είναι περίπου ενός εκατομμυρίου ετών, και έτσι πέρασε την πιο ενεργό φάση της ζωής του εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια πριν. Στη σημερινή κατάσταση, η λάβα του είναι πιο παχύρρευστη, με αποτέλεσμα τη δημιουργία πιο απότομων πλαγιών. Η ύστερη ηφαιστειακή δραστηριότητα του έχει δώσει μια πολύ ομαλότερη εμφάνιση από τα γειτονικά ηφαίστεια. Παράγοντες που επηρέασαν επίσης αυτό το γεγονός είναι οι κώνοι ηφαιστειακής στάχτης, η αποκέντρωση των ζωνών τάφρου, οι παγετώνες στην κορυφή του, οι καιρικές συνθήκες και οι αληγείς άνεμοι. Η πιο πρόσφατη έκρηξη του Μάουνα Κέα συνέβη πριν 4.500 χρόνια πριν. Σύμφωνα με την Γεωλογική Έρευνα των Ηνωμένων Πολιτειών, από τον Ιανουάριο του 2012, το επίπεδο ηφαιστειακού συναγερμού είναι «Φυσιολογικό».
Στη μυθολογία της Χαβάης, οι κορυφές του νησιού της Χαβάης είναι ιερές, και το Μάουνα Κέα είναι ένα από τα πιο ιερά. Ένας αρχαίος νόμος επέτρεπε μόνο στους υψηλόβαθμους αρχηγούς των φυλών να επισκεφθούν τη κορυφή του. Οι αρχαίοι κάτοικοι της Χαβάης που ζουν στις πλαγιές του Μάουνα Κέα βασίζονταν στα εκτεταμένα δάση του για τροφή, και εξόρυσσαν τους πυκνούς ηφαίστειο-παγετωνικούς βασάλτες στις πλαγιές του για την παραγωγή εργαλείων. Όταν οι Ευρωπαίοι έφτασαν στα τέλη του 18ου αιώνα, οι άποικοι εισήγαγαν τα βοοειδή, τα πρόβατα και τα άλλα είδη, πολλά από τα οποία έγιναν άγρια και άρχισαν να βλάπτουν την οικολογία του βουνού. Το Μάουνα Κέα μπορεί να χωριστεί από οικολογικής σκοπιάς σε τρία τμήματα: ένα αλπικό κλίμα στη κορυφή του, ένα δάσος από Sophora chrysophylla-Myoporum sandwicense (ή Μαμάνε-Νάιο) στις πλαγιές του, και ένα δάσος Ακακία κόα-Metrosideros polymorpha (ή Κόα-Όχια), το οποίο αποψιλώθηκε εν μέρει από τη πρώην βιομηχανία ζαχαροκαλάμων, στη βάση του. Τα τελευταία χρόνια, οι ανησυχίες για την ευπάθεια των ιθαγενών ειδών έχουν οδηγήσει σε δικαστικές υποθέσεις που έχουν αναγκάσει το τμήμα Κτηματολογίου και Φυσικών Πόρων της Χαβάης να εξαλείψει όλα τα άγρια είδη στο βουνό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαβάη Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ωκεανίας Κατηγορία:Ηφαίστεια των ΗΠΑ
Όουεν Στάνλεϊ (οροσειρά)
μικρογραφία|Μερική άποψη της οροσειράς από την γωνία Όουερς. Από εκεί περνά και το πέρασμα Κοκόντα. Η οροσειρά Όουεν Στάνλεϋ αποτελεί το νοτιοανατολικό τμήμα της οροσειράς Μπίσμαρκ στην Παπούα Νέα Γουινέα. Η οροσειρά βρίσκεται ακριβώς βόρεια της πρωτεύουσας της χώρας, Πορτ Μόρεσμπι. Το υψηλότερο βουνό της οροσειράς είναι το όρος Βικτόρια, με ύψος 4.038 μέτρων.
Η οροσειρά έχει ονομαστεί προς τιμήν του εξερευνητή Όουεν Στάνλεϊ. Ο Όουεν Στάνλεϊ ανακάλυψε την οροσειρά το 1849 κατά τη διάρκεια βρετανικής ερευνητικής αποστολής, η οποία διήρκεσε από το 1846 έως το 1850. Ο Γουίλιαμ ΜακΓκρέγκορ σκαρφάλωσε πρώτοϛ την οροσειρά το 1888.
Υπάρχουν λίγα πρακτικά περάσματα στην οροσειρά. Ένα από αυτά είναι το γνωστό πέρασμα Κοκόντα, το οποίο μπορεί να διασχιστεί ευκολότερα. Το πέρασμα έγινε γνωστό κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν προσπάθησε να το διασχίσει τμήμα ιαπωνικών στρατευμάτων. Οι δύο επιστημονικέϛ ονομασίεϛ που έχει πάρει η οροσείρα είναι Papuascinsus Stanleyanus και Toxicocalamus Stanleyanus.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Παπούα Νέας Γουινέας
Marshmello
εναλλ.=|μικρογραφία|O Marshmello το 2016 Ο Marshmello είναι Αμερικανός παραγωγός ηλεκτρονικής μουσικής και DJ. Πρώτα κέρδισε διεθνή αναγνώριση, απελευθερώνοντας remixes τραγουδιών από Jack Ü και Zedd. Το ντεμπούτο του άλμπουμ, Joytime, κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2016, αποτελούμενο από το single του Marshmello "Keep It Mello". Είναι γνωστός για τα τραγούδια "Silence", "Wolves", "Friends" και "Happier", τα οποία εμφανίζονται στο Top 30 του Billboard Hot 100.
Το δεύτερο τραγούδι του Marshmello το 2016, ένα πιστοποιημένο με λευκόχρυσο single με τίτλο "Alone" κυκλοφόρησε το Μάιο μέσω της καναδικής δισκογραφικής εταιρείας Monstercat. Έχοντας κορυφωθεί στον αμερικανικό Billboard Hot 100 με αριθμό 60, έγινε το πρώτο του single που πιστοποιήθηκε πλατινένιο στις ΗΠΑ και τον Καναδά με πάνω από ένα εκατομμύριο αντίγραφα πιστοποιημένων μονάδων. Εκείνη την χρονιά κυκλοφόρησε τρία επόμενα singles. Το 2017, μετά την απελευθέρωση singles όπως "Chasing Colors", "Twinbow" και "Moving On", ο Marshmello συνεργάστηκε με τον τραγουδιστή Khalid της R & B για να κυκλοφορήσει το "Silence" ως ενιαίο, πιστοποιημένο πλατίνα και πολυπλατίνη σε οκτώ χώρες. Επιτυγχάνοντας ένα άλλο single, ένα από τα best-selling singles του, κυκλοφόρησε μια συνεργασία με την Selena Gomez, με τίτλο "Wolves".
Εμφάνιση
Ο Marshmello φοράει ενα προσαρμοσμένο κράνος για δημόσιες εμφανίσεις. Η ταυτότητά του είναι άγνωστη. Έχει συχνά υποδειχθεί ότι ο Marshmello είναι ο Αμερικανός DJ Christian Comstock, επίσης γνωστός ως Dotcom, του οποίου το μουσικό στυλ είναι παρόμοιο με το Marshmello. Ο Skrillex αναφέρθηκε επίσης στον Marshmello ως "Chris" σε συνέντευξή του. Επιπλέον, και οι δύο μανατζάρονται από τον Moe Shalizi και φημολογείται ότι έχουν το ίδιο τατουάζ και την ίδια ημερομηνία γενεθλίων.
Καλλιτεχνικό ψευδώνυμο και ταυτότητα
Μετά το set του στο Electric Daisy Carnival το 2016, ο Marshmello αποκάλυψε «αληθινά» την πραγματική του ταυτότητα, βγάζοντας το κράνος του, αλλά ο καλλιτέχνης στην σκηνή αποκαλύφθηκε ότι είναι ο Ολλανδός παραγωγός Tiësto. Η αποκάλυψη περιγράφηκε ευρέως ως ένα "troll", καθώς τους 2 καλλιτέχνες τους έχουν δει μαζί σε άλλες φωτογραφίες και το πρόγραμμα της περιοδείας τους ήταν διαφορετικό, καθιστώντας έτσι απίθανο το γεγονός ότι ο Marshmello ήταν στην πραγματικότητα ο Tiësto.
Στις 8 Ιουλίου του 2017, η Ινδή ηθοποιός, Urvashi Rautela δημοσίευσε μια φωτογραφία της, του Chris Comstock, του Maejor και του Moe Shalizi στο Instagram, υποστηρίζοντας ότι ο Comstock είναι ο Marshmello, με την επισήμανση του Marshmello αντί του προσωπικού λογαριασμού του Comstock.
Ο Comstock πιστώθηκε ως ο μοναδικός τραγουδοποιός, εκτός από τον τραγουδιστή, Khalid, από την ASCAP για το τραγούδι του Marshmello "Silence".
Μουσικό στυλ
Η μουσική που συνθέτει είναι groove oriented, synth, και bass-heavy Electronic Dance Music (Ηλεκτρονική χορευτική μουσική). Εμπνευσμένος από άλλους μασκοφόρους DJs όπως o Deadmau5 και οι Daft Punk, ο Marshmello, φοράει ένα κράνος λευκού χρώματος που καλύπτει ολόκληρο το κεφάλι. Παρά την ανωνυμία, η σταδιοδρομία του έλαβε διεθνή αναγνώριση το 2015, όταν άρχισε να κυκλοφορεί τα κομμάτια του στο Ιnternet, συμπεριλαμβανομένων και των remix του "Beautiful Now" του Zedd, των Jack Ü "Where Are Ü Now" και άλλων, καθώς και του δικού του single, "Alone".
2015: Η αρχή της καριέρας του
Στις 3 Μαρτίου 2015, ο Marshmello δημοσίευσε το πρώτο του τραγούδι "WaVeZ" στη σελίδα του στο SoundCloud .Όταν κυκλοφόρησε περισσότερα τραγούδια, άρχισε να λαμβάνει υποστήριξη από γνωστούς DJs, όπως ο Skrillex, ο οποίος έκανε repost το τραγούδι του "FinD Me "στη σελίδα του SoundCloud του. Ο Marshmello εμφανίστηκε στο φεστιβάλ HARD Day of the Dead της Νέας Υόρκης, στο Pier 94, στην Pomona της Καλιφόρνια και στην εβδομάδα μουσικής του Miami. Το 2016, ο Marshmello κυκλοφόρησε μια συλλογή από τα προηγουμένως κυκλοφορημένα κομμάτια του, Joytime, η οποία έφθασε τον αριθμό πέντε στο διάγραμμα US Billboard Dance / Electronic Albums chart. Στο άλμπουμ συμπεριλήφθηκε το single "Keep It Mello" με τον ράπερ Omar LinX.
2016:Το πρώτο του άλμπουμ, Joytime'
Στις 8 Ιανουαρίου 2016, ο Marshmello κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ Joytime, που αποτελείται από 10 κομμάτια, μέσω της Joytime Collective. . Δύο singles κυκλοφόρησαν από αυτό το άλμπουμ με τίτλο "Keep It Mello" με τον ράπερ Omar LinX και το "Want U 2".
Ο Marshmello έκανε το ντεμπούτο του στην δισκογραφική εταιρία Monstercat, με το τραγούδι του "Alone", το οποίο εμφανίστηκε στο λεύκωμα συλλογής Monstercat 027 - Cataclysm. Στις 3 Ιουνίου 2016, ανακοινώθηκε ότι θα διεξαχθεί διαγωνισμός remix για το "Alone". Ο νικητής θα έχει κυκλοφορήσει το ρεμίξ του από την Monstercat και θα έχει την ευκαιρία να παίξει στο Camp Bisco. Ανακοινώθηκε αργότερα ότι οι MRVLZ είχαν κερδίσει τον διαγωνισμό. Στις 2 Ιουλίου 2016 κυκλοφόρησε το μουσικό βίντεο για το Alone στο κανάλι του στο YouTube το οποίο έχει πάνω από μισό δισεκατομμύριο προβολές.
Στις 19 Ιουνίου 2016, ο Marshmello εμφανίστηκε στο Carnival Electric Daisy 2016 στο Λας Βέγκας, όπου ο DJ Tiësto, ο οποίος φορούσε τα ίδια ρούχα με τον Marshmello, εμφανίστηκε στη σκηνή και έβγαλε το κράνος του,λέγοντας ότι ήταν ο Marshmello. Αργότερα, αγνοήθηκε ως διαφημιστικό σκηνικό από τους οπαδούς και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εξαιτίας των συγκρουόμενων ημερομηνιών περιοδείας τους και μιας φωτογραφίας των "δύο μασκοφόρων DJs που βγαίνουν μαζί πριν την εμφάνιση".
Στις 20 Αυγούστου 2016, ο Marshmello ανακοίνωσε το Ritual Tour στο Twitter, το οποίο πραγματοποίησε σε αρκετές χώρες συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κίνας, της Νότιας Κορέας, της Ινδίας και της Παραγουάης από τις 30 Σεπτεμβρίου 2016 έως τις 21 Ιανουαρίου 2017.
Στις 27 Οκτωβρίου 2016, έκανε το ντεμπούτο του στην δισκογραφική εταιρία OWSLA, με τον τίτλο «Ritual», σε συνεργασία με τον Αμερικανό τραγουδιστή-τραγουδοποιό Wrabel. Ένα επίσημο μουσικό βίντεο δημοσιοποιήθηκε στο κανάλι YouTube του Marshmello. Ξεκίνησε τη δική του δισκογραφική εταιρία Joytime Collective και υπέγραψε τον Slushii ως τον πρώτο καλλιτέχνη.
2017: Συνεργασίες και λίστα Forbes
μικρογραφία|315x315εσ|Marshmello Mad Decent Block Party 03 Ο Marshmello συνεργάστηκε με τον Ookay για να κυκλοφορήσει το τραγούδι Chasing Colors με φωνητικά από την Noah Cyrus. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Slushii για να δημοσιεύσει το τραγούδι τους, "Twinbow". Στις 5 Μαΐου του 2017 ένα τραγούδι με τίτλο "Moving On" δημοσιοποιήθηκε. Ο Marshmello είχε αρχίσει να το χρησιμοποιεί από το 2015, δύο χρόνια πριν λάβει μια επίσημη κυκλοφορία. Επίσης,δημοσιοποιήθηκε και ένα μουσικό βίντεο.
Στις 8 Ιουλίου του 2017 ανακοινώθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ένα τραγούδι σε συνεργασία με τον Αμερικανό καλλιτέχνη, Blackbear.Ανακοινώθηκε επίσης μία συνεργασία με την Demi Lovato συν-γραμμένο από τους Louis Bell, Brian Lee, Ali Tamposi και Andrew Watt.
Στις 28 Ιουλίου 2017, ο Marshmello κυκλοφόρησε ένα τραγούδι με τίτλο "LoVe U" ως εκτίμηση για τους οπαδούς του.
Στις 25 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου δημοσιεύτηκε ένα τραγούδι του Marshmello σε συνεργασία με την Selena Gomez,με τον τίτλο Wolves.
Ο Marshmello κέρδισε 21 εκατομμύρια δολάρια το δωδεκάμηνο πριν από τον Ιούνιο του 2017 και το όνομά του βρέθηκε στην ετήσια λίστα του Forbes για τους υψηλότερα αμειβόμενους DJs στον κόσμο.Στις 11 Αυγούστου του 2017 δημοσίευσε ένα τραγούδι με τον τίτλο Silence ,σε συνεργασία με τον τραγουδιστή Khalid.Το τραγούδι αυτό παρουσιάστηκε στο Worldhit και ήταν στα Top 200 τραγούδια σε περισσότερες από 28 χώρες.
2018: "Friends", "Happier" και η προετοιμασία του Joytime III
Τον Ιανουάριο του 2018, ο Marshmello κυκλοφόρησε μια μεταθανάτια συνεργασία με τον ράπερ Lil Peep με τίτλο "Spotlight". Αποφάσισε να απελευθερώσει το μοναχό μόνο αφού μίλησε στη μητέρα της Peep, που είχε ζητήσει το μη εκδομένο μουσικό έργο του γιου της να απελευθερωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο. Ένα μήνα αργότερα, ο Marshmello συνεργάστηκε με τον συνηθισμένο συνεργάτη Slushii για το τραγούδι "There x 2", το οποίο κυκλοφόρησε ως single. Ξεκίνησε μια συνεργασία με την βρετανίδα τραγουδίστρια Anne-Marie με τίτλο "Friends", ως το πέμπτο single από το ντεμπούτο άλμπουμ του Studio της Anne-Marie, Speak Your Mind. Το τραγούδι έγινε το υψηλότερο τραγούδι στο Hot 100 έως τον Οκτώβριο του 2018, κορυφώνοντας τον αριθμό έντεκα. Έλαβε επίσης πιστοποίηση ενιαίας πλατίνας στο Βέλγιο, τη Γερμανία, τη Νέα Ζηλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες παράλληλα με τη λήψη διπλής πλατίνας στην Αυστραλία και την πιστοποίηση καναδικής τριπλής πλατίνας.
Μεταξύ των άλλων singles που κυκλοφόρησε μετά το έργο με την Anne-Marie ήταν ένα τραγούδι με τον rapper Logic με τίτλο "Everyday", το οποίο κυκλοφόρησε ως το τρίτο single από το έβδομο mixtape του, Bobby Tarantino II, "Fly" και "You Can Cry" συνεργάσιμη με τον rapper Juicy J και τον Βρετανό ψυχολόγο James Arthur. Στις 19 Ιουνίου, ο Marshmello ανακοίνωσε στο Twitter το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του με τίτλο Joytime II, το οποίο θα ήταν μουσικά παρόμοιο με τον προκάτοχό του. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 22 Ιουνίου 2018. Η Rolling Stone το περιέγραψε ως μονότονη και η απόφαση του Marshmello να μην χαρακτηρίσει τους φιλοξενούμενους ως απογοητευτικούς, αναφέροντας ότι «κάθε τραγούδι ακούγεται σαν να έχει ήδη προ-μισθωθεί για χρήση από εταιρείες ενεργειακών ποτών ή extreme sports ομάδες. " Το άλμπουμ έδωσε βαθμολογία «ένα και μισό αστέρι» από το περιοδικό, ενώ ο Pitchfork έδωσε στο λεύκωμα μια βαθμολογία 4,2 στα 10. Δύο singles απελευθερώθηκαν από το άλμπουμ τον Ιούνιο, με τίτλο "Tell Me" και "Check It Out", το τελευταίο των οποίων έλαβε επίσημη μουσική βίντεο που δημοσιεύθηκε αρκετούς μήνες αργότερα.
Τον Αύγουστο του 2018, συνεργάστηκε με το βρετανικό συγκρότημα Bastille για να κυκλοφορήσει τον Αύγουστο ένα single με τίτλο "Happier". Γινόταν το υψηλότερο τραγούδι του στον Καναδά, τη Σουηδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Χάρτης χορών / ηλεκτρονικών τραγουδιών. Το τραγούδι ήταν πιστοποιημένο χρυσό στο Βέλγιο, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πλατίνα στη Νέα Ζηλανδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες και διπλή πλατίνα στην Αυστραλία και τον Καναδά. Τα επόμενα singles του, συνεργασίες με τον Αιγύπτιο τραγουδιστή Amr Diab με τίτλο "Bayen Habeit "και ο αμερικανικός ράπερ και παραγωγός Roddy Ricch με τίτλο" Project Dreams ", κυκλοφόρησαν τον Δεκέμβριο. Ο Marshmello ανακοίνωσε εκείνο τον μήνα ότι δούλευε στο επερχόμενο τρίτο στούντιο άλμπουμ του, Joytime III.
2019-σήμερα: Η συνεργασία του με το Fortnite Battle Royale
Τον Ιανουάριο του 2019, ο Marshmello συνεργάστηκε με το παιχνίδι Fortnite Battle Royale, το οποίο ήταν ελεύθερο να παίξει, για να οργανώσει μια συναυλία στο παιχνίδι μαζί με την κυκλοφορία Skins, Emotes κ.λ.π. που βασίζονται στο παιχνίδι. Στις 2 και 3 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε η συναυλία και η πρώτη συγκέντρωσε πάνω από 10 εκατομμύρια παίκτες, καθιστώντας την πρώτη εικονική συναυλία ενός μεγάλου καλλιτέχνη.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Ο Marshmello έχει βραβευτεί με το Best Electronic στο 2018 MTV Europe Music Awards, το πρώτο του μεγάλο βραβείο απονομής. Έχοντας λάβει προηγουμένως υποψηφιότητες όπως το Best Dance Track στα βραβεία μουσικής Radio Disney, ο κορυφαίος χορός / ηλεκτρονικός καλλιτέχνης στα βραβεία μουσικής Billboard και τα πολλαπλάσια βραβεία Teen Choice το 2018, το Marshmello τους δόθηκε κυρίως για έργα όπως "Alone", "Wolves", "Silence" και "Friends".
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Μονή Καισαριανής
thumb|right|350px|Χειροποίητο σχέδιο της Μονής Καισαριανής το 1745 Η Μονή Καισαριανής είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στον Υμηττό, στην πεδιάδα σχεδόν στο μέσο του μήκους της δυτικής πλαγιάς. Παλιά το τοπίο ήταν δενδρόφυτο γεμάτο ελιές, ενώ κοντά στην Μονή ανάβλυζε πηγή με άφθονο και κρύο νερό. Η πηγή αυτή είναι μάλλον η από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους ποιητές αποκαλούμενη «Καλλία».
Λίγο πιο πάνω από το σημείο αυτό η τοποθεσία στην αρχαιότητα ήταν αφιερωμένη στην Αφροδίτη και ονομαζόταν «Κυλλού Πήρα», σήμερα κοινώς «Καλλοπούλα». Στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες ιδρύθηκε Χριστιανικός ναός κοντά στην πηγή, του οποίου τα δομικά υλικά αργότερα χρησιμοποιήθηκαν στα μεταγενέστερα γύρω κτήρια. Ο σημερινός ναός κτίστηκε τον 11ο αιώνα, και είναι αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου. Γύρω από το ναό αυτό αναπτύχθηκε η περιοχή, η οποία σήμερα ονομάζεται Καισαριανή.
Για πρώτη φορά η Καισαριανή αναφέρεται σε επιστολή του μητροπολίτη Αθηνών Μιχαήλ Ακομινάτου στις αρχές του 13ου αιώνα.
Ιστορικό
Η μονή κατά πάσα πιθανότητα χτίστηκε κατά τη Βυζαντινή περίοδο, περίπου στο 1100, η οποία είναι η χρονολογία κατασκευής της διατηρημένης εκκλησίας (το καθολικό της μονής). Ωστόσο, ο χώρος έχει μεγαλύτερη ιστορία ως λατρευτικός χώρος: στην Αρχαιότητα, ήταν πιθανώς ένας χώρος αφιερωμένος στην Αφροδίτη. Ερείπια μιας μεγάλης βασιλικής βρίσκονται στα δυτικά, κοντά σε μια μικρότερη εκκλησία η οποία κτίστηκε μεταξύ 10ου και 11ου αιώνα.
Η μονή αναφέρεται από τον Πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ μετά την Τέταρτη Σταυροφορία, αλλά φαίνεται πως παρέμενε υπό τον έλεγχο των Ορθοδόξων, ενώ άλλες εκκλησίες και μονές είχαν καταληφθεί από τους Λατίνους κληρικούς. Μια επιπλέον, σήμερα εγκαταλελειμμένη μονόκλιτη εκκλησία, χτίστηκε νοτιοδυτικά κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας. Όταν, οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Αττική το 1458, ο σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ πήγε στη μονή και σύμφωνα με τον Ιάκωβο Σπων (1675), έναν γάλλο γιατρό από τη Λυών, του δώθηκε το κλειδί της πόλης.
Το 1678, ο Πατριάρχης Διονύσιος Δ΄ όρισε τη μονή ως σταυροπηγιακή, δηλαδή ελεύθερη και ανεξάρτητη από την αρχιεπισκοπή: η μοναδική της υποχρέωση ήταν να τελεί τελετές κηδειών. Αργότερα, το 1792, ο Πατριάρχης Νεόφυτος Ζ΄ ανακάλεσε τα προνόμια της μονής, η οποία βρισκόταν και πάλι υπό την δικαιοδοσία της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Από το 1824 και έπειτα, η μονή ''«υπεβλήθη σε άθλια μεταχείριση. Ό,τι είχε στο παρελθόν σημαντικό ρόλο στο διαφωτισμό της ανθρωπότητας και στην ασφάλεια των ψυχών, ήταν τώρα ένα παλάτι για αγελάδες, πουλερικά και άλογα»''.
Η μονή έκλεισε το 1833, επί Βαυαροκρατίας, με το διάταγμα του Georg Ludwig von Maurer, επειδή εγκαταβιούσαν λιγότερο από 6 μοναχοί.
Κατά τη διάρκεια του απογείου της, φιλοξένησε πληθώρα σημαντικών πνευματικών φιγούρων της εποχής, όπως ο Θεοφάνης το 1566, ο Ιωάννης Δωριάνος το 1675, ο ηγούμενος Ιεζεκιήλ Στεφανάκης, ο οποίος ήταν γνώστης της Ελληνικής λογοτεχνίας και ιστορίας, και πιο συγκεκριμένα, της πλατωνικής φιλοσοφίας. Από το 1722 έως το 1728, ο Θεοφάνης Καβαλλάρης πραγματοποίησε μαθήματα γραμματικής και επιστημών στο χώρο.
Η βιβλιοθήκη της μονής ήταν φημισμένη και κατά πάσα πιθανότητα διέθετε αρχεία από βιβλιοθήκες της αρχαιότητας. Σύμφωνα με τους δημογέροντες της εποχής, «τα χειρόγραφα πωλήθηκαν σε Άγγλους ως μεμβράνες ενώ τα υπόλοιπα αρχεία χρησιμοποιήθηκαν στις κουζίνες της μητρόπολης» Κατά τη διάρκεια της Άλωσης των Αθηνών από τους Τούρκους, τα χειρόγραφα μεταφέρθηκαν στην Ακρόπολη και χρησιμοποιήθηκαν για να ανάψουν θρυαλλίδες.
Τα μνημεία
thumb|250px|Το καθολικό Ένας ψηλός τοίχος περιβάλλει τα κτήρια, το καθολικό (κυρίως εκκλησία), την τραπεζαρία, το λουτρό και τα κελιά, και έτσι, είναι έως και σήμερα αρκετά προστατευμένα. Στον αρχικό σχεδιασμό υπήρχαν δύο είσοδοι, η κύρια είσοδος στην ανατολική πλευρά και μια μεγαλύτερη στην άλλη πλευρά.
Το καθολικό ανήκει στο συνηθισμένο Βυζαντινό ρυθμό, με ημιεξαγωνικές αψίδες. Όμως ο νάρθηκας και οι τοιχογραφίες του καθολικού χρονολογούνται στην Οθωμανική περίοδο, όπως και τα περισσότερα κτήρια της μονής, με εξαίρεση το ελαιουργείο, που ήταν αρχικά λουτρό, το οποίοι φαίνεται να είναι σύγχρονο με το καθολικό. Τα κτήρια είνα διασκορπισμένα σε μια αυλή. Το καθολικό βρισκόταν στην ανατολική πλευρά, η τραπεζαρία και η κουζίνα στη δυτική πλευρά όπως και το λουτρό, το οποίο μετετράπη στο ελαιουργείο της μονής κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, και τέλος, τα κελιά των μοναχών εμπρός των οποίων βρισκόταν μια ανοιχτή στοά.
Το καθολικό είναι αφιερωμένο στα Εισόδια της Θεοτόκου και είχε σχήμα σταυρού, πιστό στην Ελληνική παράδοση σύμφωνα με τον Μ. Σωτηρίου, ή το ημικυκλικό τετράκλιτο κατά τον Αναστάσιο Ορλάνδο.
Οι τοιχογραφίες
thumb|250px|Ο τρούλος του εξωνάρθηκα Η παλαιότερη τοιχογραφία βρισκόταν στην εξωτερική πλευρά του τοίχου του καθολικού ο οποίος βρίσκεται τώρα στο ξωκλήσσι του Αγίου Αντωνίου. Απεικονίζει τη Θεοτόκο, στραμμένη προς τα αριστερά σε στάση προσευχής. Οι σαρωτικές πινελιές δείχνουν προς την «αγροτική» τεχνική του 14ου αιώνα.
Ο ναός και ο νάρθηκας του είναι διακοσμημένοι με τοιχογραφίες, που χρονολογούνται από την Οθωμανική περίοδο. Η εύπορη οικογένεια Μπενιζέλου επιδότησε τις τοιχογραφίες, οι οποίες σχεδιάστηκαν το 1682 από τον Ιωάννη Ύπατο, από την Πελοπόννησο, σύμφωνα με επιγραφή στο δυτικό τοίχο. Στο τρούλο απεικονίζεται ο Παντοκράτορας. Στη δίκλιτη ροζέτα, απεικονίζονται: η Ετοιμασία του Θρόνου, η Παρθένος, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, οι άγγελοι και μια σύνθετη τοιχογραφία στην οποία απεικονίζονται οι Τέσσερις Ευαγγελιστές. Στο φεγγίτη του παρεκκλησίου, απεικονίζεται η Πλατυτέρα ενθρονισμένη, με τους αγγέλους στα πλαϊνά της.
Αν και οι τοιχογραφίες ξεχωρίζουν μεταξύ τους από κάποια πρωτοπορία στο σχεδιασμό τους, παρ' αυτά παραμένουν πρωτότυπες για τις τοιχογραφίες του 16ου αιώνα που βρέθηκαν στο Άγιον Όρος. Κατά τον 17ο αιώνα, οι τοιχογραφίες έγιναν πιο ευρέως γνωστές σε τεχνοτροπία και τεχνική.
Το λουτρό
thumb|200px|αριστερά|Το λουτρό της μονής Το λουτρό της Καισαριανής, μαζί με αυτά που διασώθηκαν στη Μονή Δαφνίου και το Δερβενοσάλεσι του Κιθαιρώνα, είναι παραδείγματα της αρχιτεκτονικής του 11ου αιώνα η οποία επιβεβαιώνει την πεποίθηση πως οι μοναχοί χρησιμοποιούσαν συχνά χώρους λουτρών. Το ζεστό νερό χρησιμοποιούνταν για τη θέρμανση των κελιών, στην τραπεζαρία, και άλλού.
Οι μεγάλοι σεισμοί του 1981 προκάλεσε σοβαρές καταστροφές σε τμήματα του συγκροτήματος της μονής, και πιο συγκεκριμένα στο λουτρό και τη τραπεζαρία. Έντεκα χρόνια μετά, ο Υπουργός Πολιτισμού, όρισε την Φιλοδασική Ένωση Αθηνών, μία Μη Κυβερνητική Οργάνωση, να διευθύνει την αναστήλωση του λουτρού υπό την επίβλεψη της Πρώτης Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Εφορίας Αρχαιοτήτων. Πριν την ολοκλήρωση της αναστήλωσης, ο σεισμός του 1999 διέκοψε για μια ακόμη φορά τις εργασίες, αυτή τη φορά για πολλά χρόνια.
Ένας επόμενος υπουργός Πολιτισμού υπέγραψε την εκτέλεση μια νέας μελέτης, σχεδιασμένης από τη Διεύθυνση Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού στην Φιλοδασική με τη προϋπόθεση πως αυτοί θα συνέχιζαν την οικονομική παροχή προς το έργο. Οι εργασίες παρ' αυτα συνεχίστηκαν, ώστε να διακοπούν ξανά, αόριστα αυτή τη φορά, για τεχνικούς λόγους που δε σχετιζόταν με τη Φιλοδασική.
Η τραπεζαρία
thumb|Η τραπεζαρία της μονής Η τραπεζαρία και η κουζίνα βρίσκονται σε ένα ανεξάρτητο κτήριο στη δυτική πλευρά του τοίχου, απέναντι από το καθολικό. Η τραπεζαρία είναι μία μακριά ορθογώνια θολωτή αίθουσα, η οποία διαχωρίζεται σε δύο χώρους. Η κουζίνα στη νότια πλευρά της τραπεζαρίας έχει τετράγωνο σχήμα με θολωτή οροφή στην οποία βρίσκεται ο καπνοδόχος. Η εστία βρίσκεται στη μέση της αίθουσας, περικυκλωμένη από ένα σκαλοπάτι, χτισμένο στη βάση των τεσσάρων τοίχων του.
Τα κελιά των μοναχών, μαζί με τον πύργο Μπενιζέλου, καταλαμβάνουν σχεδόν ολόκληρη τη νότια πλευρά του κήπου.
Σε συνεργασία με την Αρχαιολογική Υπηρεσία, η Φιλοδασική αναστήλωσε το συγκρότημα της Μονής της Καισαριανής μεταξύ 1952 και 1955. Η ένωση επέβλεπε και χρηματοδότησε όλες τις εργασίες. Ο Τάσος Μαργαρίτωφ, αναστήλωσε τις Μεταβυζαντινές εικόνες που περιελάμβανε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καισαριανης Κατηγορία:Δήμος Καισαριανής Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Ρωμύλος (αποσαφήνιση)
Το όνομα Ρωμύλος μπορεί να αναφέρεται στους:
2878 Πανάκεια
Η Πανάκεια (Panacea) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,7. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη κόρη του Ασκληπιού στην ελληνική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Πανάκειας είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Πανακεια
Σιδώνιος Απολλινάριος
Ο Γάιος Σόλλιος Μόδεστος Απολλινάρις Σιδόνιος, γνωστός ως Σιδόνιος Απολλινάρις, λατιν.: Gaius Sollius Modestus Apollinaris Sidonius, (5 Νοεμβρίου άγνωστου έτους, π. 430 – 481/490), ήταν ποιητής, διπλωμάτης και επίσκοπος. Γεννημένος στην Γαλλο-Ρωμαϊκή αριστοκρατία, ήταν γαμπρός του Αυτοκράτορα Aβίτου και διορίστηκε έπαρχος της πόλης της Ρώμης από τον Αυτοκράτορα της Δύσης Ανθέμιο το 468. Το 469 διορίστηκε επίσκοπος του Κλερμόν και ηγήθηκε της υπεράσπισης της πόλης από τον Ευάριχο, βασιλιά των Βησιγότθων, από το 473 έως το 475. Διατήρησε τη θέση του ως επισκόπου μετά την άλωση της πόλης, μέχρι το τέλος του τη δεκαετία του 480. Τον τιμούν ως άγιο στην Καθολική εκκλησία, και η εορτή του είναι στις 21 Αυγούστου.
Ο Σιδόνιος είναι «ο μοναδικός πιο σημαντικός επιζών συγγραφέας από τη Γαλατία του 5ου αι.» σύμφωνα με τον Έρικ Γκόλντμπεργκ. Είναι ένας από τους τέσσερις Γαλλο-Ρωμαίους αριστοκράτες του 5ου-6ου αι. των οποίων οι επιστολές σώζονται σε ποσότητα. Οι άλλοι είναι ο Ρουρίκιος, επίσκοπος της Λιμόζ (απεβ. το 507), ο Άλκιμος Έκδικος Άβιτος, επίσκοπος του Βιέν (απεβ. το 518) και ο Μάγκνους Φήλιξ Εννόδιος της Αρλ, επίσκοπος του Τικίνουμ (απεβ. το 534). Όλοι τους ήταν συνδεδεμένοι στο στενά δεμένο αριστοκρατικό γαλλο-ρωμαϊκό δίκτυο, που παρείχε τους επισκόπους της Καθολικής Γαλατίας. Η γραφή του χαρακτηρίζεται από ένα εξαιρετικά πυκνό δίκτυο κλασικών και βιβλικών νύξεων, το οποίο ήταν κεντρικό στην αυτοπαρουσίασή του ως Ρωμαίου αριστοκράτη.
Βιογραφία
μικρογραφία| [[Lac d'Aydat, τοποθεσία της έπαυλης του Σιδόνιου, στο Aβιτάκουμ.]] μικρογραφία|160εσ|[[Σόλιδος που απεικονίζει τον Δυτικό Αυτοκράτορα Άβιτο (βασ. 455), πεθερό του Σιδόνιου. Επιγρ. DN AVITVS PERP F AVG.]] μικρογραφία|160εσ|[[Σόλιδος που απεικονίζει τον Mαϊοριανό (βασ. 457-461). Επιγρ. DN IVLIVS MAIORIANVS P F AVG.]] μικρογραφία|160εσ|[[Σόλιδος που απεικονίζει τον Ανθέμιο (βασ. 467-472). Επιγρ. DN ANTHEMIVS PERPET AVG.]]
Γεννήθηκε στο Lugdunum (σημερινή Λυών). Ο πατέρας του, του οποίου το όνομα είναι άγνωστο, ήταν έπαρχος της Γαλατίας υπό τον Βαλεντινιανό Γ' (ο Σιδώνιος θυμάται με υπερηφάνια ότι ήταν παρών με τον πατέρα του στην εγκατάσταση του Αστυρίου ως υπάτου για το έτος 449 ). Ο παππούς του Σιδώνιου, Απολλινάρις, ήταν πραιτωριανός έπαρχος της Γαλατίας από τον Μάιο του 408 ή νωρίτερα, μέχρι το 409, όταν τον διαδέχθηκε ο φίλος του Δέκιμος Ρούστικος. Ο Σιδόνιος μπορεί να είναι απόγονος ενός άλλου Απολλινάρις, που ήταν έπαρχος της Γαλατίας επί Κωνσταντίνου Β' μεταξύ 337 και 340.
Ο Σιδόνιος νυμφεύτηκε την Παπιανίλλα, κόρη του Αυτοκράτορα Άβιτου, γύρω στο 452. Αυτή η ένωση έφερε έναν γιο, τον Απολλινάρι, και τουλάχιστον δύο κόρες, τη Σεβερίνα και τη Ρόσκια, τις οποίες αναφέρει ο Σιδόνιος στις επιστολές του. Μία κόρη Aλκίμα αναφέρεται πολύ αργότερα από τον Γρηγόριο του Τουρ και ο Θήοντορ Μόμσεν υπέθεσε ότι η Aλκίμα μπορεί να είναι ένα άλλο όνομα για μία από τις άλλες κόρες του. Ως μέρος της προίκας της Παπιανίλλας, ο Σιδόνιος έλαβε μία καλοκαιρινή βίλα στο Lac d'Aydat, με το όνομα Avitacum. Περιγράφει τη βίλα λεπτομερώς στις επιστολές του, ως μία βίλα σε σχήμα L με τρία λουτρά, που βρίσκεται σε έναν λόφο με θέα στη λίμνη, αλλά η περιγραφή βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην απεικόνιση του Πλίνιου του Νεότερου για τις δικές του βίλες και είναι προσεκτικά φτιαγμένη για να παρουσιάσει την πολιτιστική του ταυτότητα.
Γαλλο-Ρωμαίος αριστοκράτης
Ο πεθερός του Σιδώνιου, ο Άβιτος έγινε Αυτοκράτορας στη Δύση το 455 και ο Σιδόνιος έγραψε έναν πανηγυρικό γι' αυτόν. Το 457 ο Mαϊοριανός στέρησε τον Άβιτο από την Αυτοκρατορία του και κατέλαβε την πόλη της Λυών. Ο Σιδώνιος έπεσε στα χέρια του. Ωστόσο, η φήμη της μάθησης του Σιδόνιου οδήγησε τον Mαϊοριανό να του συμπεριφέρεται με τον μεγαλύτερο σεβασμό. Σε αντάλλαγμα ο Σιδόνιος συνέθεσε ένα πανηγυρικό προς τιμήν του (όπως είχε κάνει προηγουμένως για τον Άβιτο), το οποίο του κέρδισε ένα άγαλμα στη Ρώμη και τον τίτλο του κόμη. Το 468 ο Αυτοκράτορας της Δύσης Ανθέμιος τον διόρισε έπαρχο της πόλης (praefectus urbi) της Ρώμης, θέση που κράτησε μέχρι το 469. Ο Σιδόνιος το παρουσιάζει αυτό ως ανταμοιβή για τη λογοτεχνική του ικανότητα και ιδιαίτερα το πανηγυρικό που είχε γράψει προς τιμήν του Ανθέμιου, αλλά ο διορισμός πιθανότατα ήταν επίσης μέρος των προσπαθειών του Ανθέμιου να κερδίσει την υποστήριξη των Ρωμαίων αριστοκρατών στη Γαλατία. Στη συνέχεια, ο Ανθέμιος τον έκανε πατρίκιο και συγκλητικό.
Επίσκοπος
αριστερά|μικρογραφία| Χάρτης της Γαλατίας το 475, την παραμονή της κατάκτησης του Κλερμόν από τον [[Ευάριχος|Ευάριχ. Με κίτρινο: Βησιγοτθικό βασίλειο, πορτοκαλί: Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, πράσινο: Βουργουνδικό βασίλειο.]] Το 469 ο Σιδόνιος εξελέγη για να διαδεχθεί τον Επάρχιο, συγγενή της συζύγου του, στην επισκοπή της Αβέρν (Κλερμόν). Λέει λίγα γι' αυτό στα γραπτά του και φαίνεται ότι δεν είχε επιθυμήσει τον ρόλο. Γράφοντας στον πρώην πραιτωριανό έπαρχο Toνάτιο Φερέολο, τον ενθαρρύνει να ανταλλάξει την κοσμική του ζωή «μεταξύ των επάρχων του Βαλεντιανού» με μία θρησκευτική ζωή «μεταξύ των τελειοποιημένων ανθρώπων του Χριστού». Ο Γρηγόριος του Τουρ μιλά για τον Σιδόνιο ως έναν άνθρωπο, που μπορούσε να τελέσει Λειτουργία από μνήμης (χωρίς Σύνοψη) και να εκφωνήσει απροετοίμαστους λόγους χωρίς κανένα δισταγμό. Γράφει επαινώντας τους αριστοκράτες που υποστήριζαν την εκκλησία, τους ασκητές και τους συγγραφείς θεολογικών έργων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ενσωμάτωσαν την παγανιστική φιλοσοφία. Όταν έγινε επίσκοπος, δήλωσε δημόσια ότι θα εγκαταλείψει την παγανιστική ποίηση, ως ασυμβίβαστη με τη θρησκευτική ζωή, αλλά συνέχισε να γράφει και να ανταλλάσσει ποίηση ιδιωτικά.
Για τρία χρόνια, από το 473 έως το 475, ο Σιδόνιος και ο κουνιάδος του Έκδικος ηγήθηκαν της υπεράσπισης του Κλερμόντ, το οποίο δεχόταν επίθεση κάθε χρόνο από τους Βησιγότθους υπό τον βασιλιά Ευάριχ. Συνέκρινε τη σύγκρουση με την κατάληψη της Κάπουα από τους Καρχηδόνιους κατά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο, βάζοντας τον Ευάριχ στον ρόλο του Αννίβα και τον ίδιο ως Δέκιο Μάγο, υπερασπίζοντας πιστά την πόλη για λογαριασμό της Ρώμης. Όταν τελικά η πόλη κατακτήθηκε, φυλακίστηκε και εξορίστηκε στη Λιβιάνα, αλλά ο Ευάριχ του επέτρεψε να επιστρέψει και να αναλάβει ξανά το αξίωμά του ως επίσκοπος το 476 ή 477, μετά από παρέμβαση του συμβούλου του Λέοντα. Ο Σιδόνιος διατήρησε δεσμούς με την αυλή του Eυάριχ στη συνέχεια. Ο Ευάριχ ευνόησε τον Αρειανισμό έναντι της Ορθοδοξίας και ο Σιδόνιος διατήρησε επαφές με τους Ορθοδόξους κληρικούς σε όλη τη Γαλατία και πέρα από αυτήν, προκειμένου να τους υποστηρίξει σε νομικές διαφορές και με συστάσεις.
Ο Σιδόνιος δέχτηκε έναν βαθμό συνεργασίας με την αυλή του Ευάριχ ως απαραίτητο για τη διατήρηση της ενότητας της ρωμαϊκής αριστοκρατίας στη Γαλατία, αλλά ήταν εχθρικός προς τους Γότθους, γράφοντας σε έναν συγκλητικό «να αποφεύγεις τους βαρβάρους, επειδή έχουν κακή φήμη, ακόμα και όταν αυτοί έχουν ένα καλό». Χλευάζει τις λογοτεχνικές αξιώσεις της αυλής του Eυάριχ, η οποία ήταν γνωστή ως Athenaeum, και παρουσιάζει την κατάκτηση των Βησιγότθων ως υπεύθυνη για την αντιστροφή της κοινωνικής τάξης, η οποία είχε τοποθετήσει τους αμόρφωτους στην εξουσία έναντι των μορφωμένων. Ενεπλάκη σε δικαστικές διαμάχες με έναν γότθο ευγενή, που είχε καταλάβει την πλειονότητα των εδαφών της πεθεράς του και συγκρούστηκε με τον Σερονάτο, τον οποίο θεωρούσε συνεργάτη, επειδή τους ενθάρρυνε να καταυλίζουν τα στρατεύματά τους στις βίλες των Ρωμαίων αριστοκρατών. Η εχθρότητά του προς τον Ευάριχ αντανακλάται στην απόφασή του να ξεκινήσει τη συλλογή επιστολών του, που δημοσιεύτηκε γύρω στο 477, με μία επιστολή που επαινούσε ενθουσιωδώς τον Θεοδώριχο Β', τον οποίο ο Ευάριχ είχε δολοφονήσει για να αναλάβει τον θρόνο των Βησιγότθων.
Ο Σιδόνιος ζούσε ακόμη το 481, αλλά είχε αποβιώσει το 490, όταν απεβίωσε ο διάδοχός του ως επίσκοπος, Aπρούνκουλος. Η ημερομηνία του τέλους του ήταν 21 ή 23 Αυγούστου. Μετά το τέλος του τιμήθηκε ως άγιος στην Αρμορική.
Απόγονοι
Οι σχέσεις του Σιδόνιου έχουν εντοπιστεί σε πολλές γενιές ως αφήγηση της περιουσίας μίας οικογένειας, από την εξέχουσα περίοδο της εποχής του πάππου του μέχρι τη μεταγενέστερη παρακμή τον 6ο αι. υπό τους Φράγκους. Ο γιος του Σιδώνιου Απολλινάρι, ο οποίος ήταν ανταποκριτής του Ρουρίκιου της Λιμόζ, διοικούσε μονάδα που αναπτύχθηκε στην Ωβέρ στη μάχη του Βουγιέ το 507, όπου οι Γότθοι ηττήθηκαν αποφασιστικά από τους Φράγκους. Ήταν επίσης επίσκοπος του Κλερμόν για τέσσερις μήνες πριν από το τέλος του. Ο εγγονός του Σιδόνιου, ο Αρκάδιος, όταν άκουσε μία φήμη ότι ο Φράγκος βασιλιάς Θευδέριχ Α' είχε αποβιώσει, πρόδωσε το Κλερμόντ στον Χιλδεβέρτο Α', έτσι εγκατέλειψε τη γυναίκα και τη μητέρα του όταν εμφανίστηκε ο Θευδέριχ Α΄. Η άλλη εμφάνισή του στην ιστορία του Γρηγορίου του Τουρ είναι στην υπηρεσία του βασιλιά Χιλδεβέρτου Α΄.
Ωδές (Carmina)
μικρογραφία| Έργα (Opera)1598. Σώζεται μϊα συλλογή 24 Ωδών (Carmina) του Σιδόνιου, που αποτελείται από περιστασιακούς στίχους, συμπεριλαμβανομένων πανηγυρικών για διαφορετικούς Αυτοκράτορες, που τεκμηριώνουν αρκετά σημαντικά πολιτικά γεγονότα και βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στον Στάτιο, τον Αυσόνιο και τον Κλαυδιανό. Ο Σιδόνιος τονίζει τις προηγούμενες επιτυχίες και δόξες της Ρώμης ως «καθρέφτη κρίσης» για τους σύγχρονους ηγεμόνες, υποδεικνύοντας τόσο το βαθμό, στον οποίο η Ρώμη είχε παρακμάσει, όσο και τη δυνατότητα αναζωογόνησης. Και στο Carmen 7 για τον Άβιτο και στο Carmen 5 για τον Mαϊοριανό, ο Σιδόνιος κάνει ανασκόπηση των περασμένων Αυτοκρατόρων και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μόνο εκείνοι που κέρδισαν τον τίτλο μέσω της αρετής, ειδικά τη στρατιωτική αρετή του Βεσπασιανού και πιο πολύ του Τραϊανού, άξιζαν έπαινο: μία σιωπηρή πρόκληση για τους νέους Αυτοκράτορες. Άλλες αρετές είναι επίσης σημαντικές: το Carmen 2 επαινεί τον Ανθέμιο για την κυριαρχία του στις φιλελεύθερες τέχνες.
Άλλα ποιήματα έχουν διαφορετικά θέματα. Για παράδειγμα, το Carmen 22 είναι μία έκφραση (περιγραφή) ενός πίνακα του Γ΄ Μιθριδατικού Πολέμου στον τοίχο της βίλας του Πόντιου Λεοντίου «Διόνυσος», ενός από τους φίλους του Σιδώνιου, στο Μπούργκος. Η επίσκεψη του Σιδώνιου στη βίλα συγκρίνεται με μία συνάντηση του Απόλλωνα με τον Διόνυσο, στην οποία αποφασίζουν να εγκατασταθούν στην Ακουιτανία και να καθιερώσουν εκεί συμποσιακό, λόγιο πολιτισμό.
Γράμματα
Σώζονται εννέα βιβλία Επιστολών, που περιέχουν συνολικά 147 έγγραφα, που απευθύνονται σε 117 διαφορετικά άτομα. Ο Σιδόνιος εργάστηκε στη συλλογή επιστολών του για παρατεταμένη περίοδο, δημοσιεύοντας μερικά από αυτά στις αρχές της δεκαετίας του 470 και δημιουργώντας την τελική έκδοση της συλλογής του γύρω στο 477. Η συλλογή ήταν αφιερωμένη στον Κωνστάντιο, έναν ιερέα στη Λυών, ο οποίος ήταν ένας προσωπικός φίλος, ζητώντας συγγνώμη από τον πραιτωριανό έπαρχο Toνάντιο Φερέολο, με την αιτιολογία ότι ακόμη και ένας ανήλικος ιερέας έπρεπε να τεθεί ενώπιον ακόμη και των μεγαλύτερων μελών των λαϊκών, επειδή ο Κωνστάντιος είχε βοηθήσει στην επεξεργασία του τόμου και λόγω της συμβουλής του Κωνστάντιου στην πολιορκία του Κλαιρμόν το 473.
Η λατινική τεχνοτροπία του Sidonius επαινέθηκε ιδιαίτερα στην εποχή του. Ο σύγχρονος του, Κλαυδιανός Μαμέρτος, τον ονόμασε «αναζωογονητή της αρχαίας ευγλωττίας». Αντίθετα, στην εισαγωγή του στη μετάφραση των επιστολών του Σιδόνιου το 1939, ο Γου. Μπ. Άντερσον τις χαρακτήρισε ως πολύ δύσκαμπτες στη γλώσσα, αλλά τον αποκαλύπτει ως έναν άνθρωπο με ευγενικό χαρακτήρα, που αγαπά την καλή ζωή και την ευχαρίστηση. Ο Σίγκριντ Μράτσεκ χαρακτηρίζει τα λατινικά του Σιδόνιου σκόπιμα περίτεχνα και επιτιδευμένα, αποκαλώντας τα
Ο Άντερσον σημειώνει, «ό,τι και αν σκεφτεί κανείς για το ύφος και τη λεξικότητά τους, οι επιστολές του Σιδόνιου είναι μία ανεκτίμητη πηγή πληροφοριών για πολλές πτυχές της ζωής της εποχής του». Πολλές μελέτες έχουν χρησιμοποιήσει τις επιστολές για να ανασυνθέσουν τα κοινωνικά δίκτυα της διανόησης στη Γαλατία του 4ου αι. Ωστόσο, οι επιστολές δεν μπορούν να θεωρηθούν ως απλές απεικονίσεις των χρόνων του Σιδόνιου. Ο Σιδόνιος συνθέτει συνειδητά τις επιστολές του και τις περιγραφές τους για τον σύγχρονο κόσμο του στο πρότυπο των προηγούμενων επιστολογράφων, κυρίως του Πλίνιου του Νεότερου. Εκπροσωπεί τη Ρώμη ως πρότυπο κοινωνίας. Ο Πήτερ Μπράουν υποστηρίζει ότι η εικόνα της συνέχειας που προκύπτει, είναι στην πραγματικότητα μία απάντηση στην ταχύτητα των αλλαγών στη σύγχρονη Γαλατία του. Ο Μράτσεκ αναφέρει ότι μέσω του λογοτεχνικού του έργου, προσπάθησε να οικοδομήσει το λογοτεχνικό και πολιτιστικό στοιχείο της ρωμαϊκής ταυτότητας, ως αντιστάθμιση για τη στρατιωτική και πολιτική κατάρρευση της Ρώμης, για να ενισχύσει τη θέση της ρωμαϊκής αριστοκρατίας στη Γαλατία και της εκκλησίας.
Χειρόγραφη παράδοση
Αν και τα έργα του Σιδόνιου μπορεί να δημοσιεύτηκαν εν μέρει κατά τη διάρκεια της ζωής του (5ος αι.), δεν υπάρχουν γραπτές αποδείξεις γι' αυτό και όλα τα χειρόγραφα μπορούν να ανιχνευθούν σε ένα μόνο αρχέτυπο, το οποίο υπολογίζεται ότι χρονολογείται περίπου στον 7ο αι. Το παλαιότερο αντίγραφο χρονολογείται στον 9ο αι. και είναι πιθανότατα αντίγραφο 4ης γενιάς. Αν και το αρχέτυπο περιείχε ποιήματα, παραλείφθηκαν στα περισσότερα αντίγραφα, και τα περισσότερα σωζόμενα χειρόγραφα περιέχουν μόνο τις επιστολές του, συχνά ανακατεμένες με μία μπερδεμένη μεταγραφή ενός άλλου συγγραφέα, του Αυσόνιου. Το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας για τις κειμενικές παραλλαγές έγινε από τον Κρίστιαν Λύτγιοχαν στη δεκαετία του 1870, αλλά ο Λύτγιοχαν απεβίωσε πρόωρα, πριν αναπτύξει την κριτική του κειμένου (stemmatics), η οποία είναι κρίσιμη για την ανοικοδόμηση της ιδιότυπης λατινικής του Σιδονίου. Το έργο του Lütjohann δημοσιεύτηκε στο Monumenta Germaniae Historica του 1887 με κατώτερη κριτική, που παρείχαν άλλοι μελετητές. Ο Φραντς Ντόλβεκ έδωσε μία μερική νέα κριτική, συμπεριλαμβανομένων μόνο εκείνων των εκδόσεων που είχαν όλη την ποίηση, το 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 5ου αιώνα Κατηγορία:Πολίαρχοι Ρώμης
Φινλανδία
Η Φινλανδία (φινλανδικά: Suomi) είναι χώρα της βόρειας Ευρώπης. Βρίσκεται ανάμεσα στη Σουηδία, τη Νορβηγία, τη Ρωσία και τη Βαλτική θάλασσα. Έχει έκταση 338.145 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 5.578.082 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023. Πρωτεύουσα του κράτους είναι το Ελσίνκι και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη και αστική περιοχή είναι το Τάμπερε, το οποίο βρίσκεται περίπου 180 χιλιόμετρα βόρεια του Ελσίνκι.
Η Φινλανδία έγινε ανεξάρτητη το 1917 μετά τις επαναστάσεις στη Ρωσία. Στη Φινλανδία διεξήχθησαν τέσσερις πόλεμοι μετά την ανεξαρτησία: ο Φινλανδικός Εμφύλιος Πόλεμος (1918), ο Σοβιετοφινλανδικός πόλεμος (1939-1940), ο Πόλεμος Συνέχειας (1941-1944) και ο πόλεμος της Λαπωνίας (1944-1945). Σε κάθε πόλεμο, ο στρατός της Δημοκρατίας της Φινλανδίας καθοδηγούταν από τον στρατηγό Μάνερχαϊμ. Η χώρα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1995 και μέλος του ΝΑΤΟ από το 2023. Στα φινλανδικά η χώρα ονομάζεται Suomi. Στη Φινλανδία ανήκουν και τα νησιά Ώλαντ (Åland), στη νοτιοδυτική ακτή, τα οποία βρίσκονται υπό καθεστώς διευρυμένης αυτονομίας, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων είναι Σουηδοί.
Γεωγραφία
μικρογραφία|Η ακτογραμμή της Φινλανδίας 11.000 χρόνια πριν, μετά το τέλος της τελευταίας [[Εποχή των Παγετώνων|εποχής των παγετώνων. ]]
Θέση - Σύνορα
Η Φινλανδία εκτείνεται σε βόρειο γεωγραφικό πλάτος 60°-70° και σχεδόν το 30% του εδάφους της χώρας βρίσκεται στην αρκτική ζώνη. Συνορεύει βόρεια με τη Νορβηγία, ανατολικά με τη Ρωσία και δυτικά με τη Σουηδία. Επίσης βρέχεται δυτικά από τον Βοθνιακό κόλπο και νότια από τον Κόλπο της Φινλανδίας (Βαλτική Θάλασσα).