cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πατρίς Λουμούμπα
Βιογραφία
Στις 14 Σεπτεμβρίου ο συνταγματάρχης Ζοζέφ Μομπούτου, αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του Κονγκό και πρώην σύμμαχος του Λουμούμπα, κατέλαβε με πραξικόπημα την εξουσία και καθαίρεσε τις δύο κυβερνήσεις. Ο Λουμούμπα τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό και στη συνέχεια φυλακίστηκε.
Στις αρχές του 1961 η χώρα ήταν ουσιαστικά κατακερματισμένη, με τρία διαφορετικά κέντρα εξουσίας: τη Λεοπολντβίλ (σημερινή Κινσάσα) του προέδρου Καζαβούμπου, τη Στάνλεϊβιλ (Κισανγκάνι) υπό τον έλεγχο του Αντουάν Γκιζένκα, πρώην στελέχους της κυβέρνησης του Πατρίς Λουμούμπα, και την Ελιζαμπετβίλ, της αποσχισμένης Κατάνγκα υπό τον Μωυσή Τσόμπε, όπου από τα τέλη του χρόνου υπάρχουν και δυνάμεις του Ο.Η.Ε. Όσο για τον ίδιο τον Πατρίς Λουμούμπα, βρισκόταν φυλακισμένος ήδη από το φθινόπωρο του 1960 και είχε χάσει οριστικά το πολιτικό παιχνίδι.
Ο Ο.Η.Ε. κάθε άλλο παρά αμερόληπτος θεωρήθηκε στην κρίση του Κονγκό κι έτσι οι συζητήσεις στους κόλπους του δεν οδήγησαν πουθενά. Αντίθετα, η στάση του γενικού γραμματέα Νταγκ Χάμαρσκελντ προκάλεσε την οργή των οπαδών του Λουμούμπα, οι οποίοι ζητούσαν την άμεση καθαίρεση του γ.γ. του Ο.Η.Ε. Η παρουσία του Λουμούμπα, έστω και στη φυλακή, θεωρήθηκε ενοχλητική κι έτσι μεθοδεύτηκε η φυσική του εξόντωση. Τον Ιανουάριο του 1961 τον απομάκρυναν από τη Λεοπολντβίλ και τον μετέφεραν σε φυλακή της Κατάνγκα, όπου το καθεστώς του Μωυσή Τσόμπε μεταχειρίστηκε κτηνωδώς κάθε είδος αντιπάλους του, ακόμη και λιποτάκτες. Πραγματικά μέσα σε ελάχιστες εβδομάδες μετά την εκεί μεταγωγή του, στις 17 Ιανουαρίου του 1961, ο Λουμούμπα δολοφονήθηκε, για να γίνει σύμβολο, στα κατοπινά χρόνια, του ιδιότυπου αφρικανικού αλυτρωτισμού. Στις 10 Φεβρουαρίου ο ραδιοφωνικός σταθμός της Ελιζαμπετβίλ ανακοίνωσε ότι δήθεν ο Λουμούμπα δραπέτευσε από τη φυλακή του και στη συνέχεια σφαγιάστηκε από μέλη φυλής εχθρικής προς τη δική του. Η αναγγελία της δολοφονίας ξεσήκωσε παγκόσμια κατακραυγή κατά των Η.Π.Α., του Βελγίου και της Μεγάλης Βρετανίας.
Διαδηλώσεις και ταραχές ξέσπασαν σε ολόκληρο τον κόσμο, ιδίως στην Αφρική -όπως π.χ. στο Κάιρο, έξω από την πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών. Το ίδιο το Κονγκό έγινε πλέον πολύ επικίνδυνο για τους άλλοτε κυρίαρχους λευκούς. Βυθίστηκε στη δίνη ενός ανελέητου πολέμου, που τράφηκε από τον ανταγωνισμό των εντόπιων μνηστήρων της εξουσίας και των μεγάλων του κόσμου, από τα μίση ανάμεσα στις φυλές, αλλά και από την έντονη ανέχεια του πληθυσμού. Τον Αύγουστο του 1961, ύστερα από μακρές διαπραγματεύσεις μεταξύ Λεοπολντβίλ και Στανλεϊβίλ, σχηματίστηκε κυβέρνηση υπό τον Κύριλλο Αντούλα. Και αυτή αποδείχθηκε βραχύβια, ενώ όλες οι προσπάθειες να τερματιστεί η απόσχιση της Κατάνγκα οδηγήθηκαν σε ναυάγιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Spider-Man (βιντεοπαιχνίδι, 2018)
Το Marvel's Spider-Man είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας του 2018 που αναπτύχθηκε από την Insomniac Games και εκδόθηκε από τη Sony Interactive Entertainment. Βασισμένο στον χαρακτήρα Spider-Man της Marvel Comics, αφηγείται μια πρωτότυπη αφήγηση που είναι εμπνευσμένη από τη μακροχρόνια μυθολογία των κόμικ, ενώ αντλεί επίσης από διάφορες προσαρμογές σε άλλα μέσα. Στην κύρια ιστορία, ο άρχοντας του υπερανθρώπινου εγκλήματος Mister Negative ενορχηστρώνει μια συνωμοσία για να καταλάβει τον έλεγχο του εγκληματικού υπόκοσμου της Νέας Υόρκης. Όταν ο Mister Negative απειλεί να απελευθερώσει έναν θανατηφόρο ιό, ο Spider-Man πρέπει να τον αντιμετωπίσει και να προστατεύσει την πόλη ενώ αντιμετωπίζει τα προσωπικά προβλήματα της άμαχου περσόνας του, Πίτερ Πάρκερ.
Το παιχνίδι παρουσιάζεται από την οπτική γωνία του τρίτου προσώπου με πρωταρχικό στόχο τη διέλευση και τις ικανότητες μάχης του Spider-Man. Ο Spider-Man μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερα στην πόλη της Νέας Υόρκης, αλληλεπιδρώντας με χαρακτήρες, αναλαμβάνοντας αποστολές και ξεκλειδώνοντας νέα gadget και κοστούμια προχωρώντας στην κύρια ιστορία ή ολοκληρώνοντας εργασίες. Εκτός της ιστορίας, ο παίκτης μπορεί να ολοκληρώσει δευτερεύουσες αποστολές για να ξεκλειδώσει επιπλέον περιεχόμενο και συλλεκτικά αντικείμενα. Το combat επικεντρώνεται στην αλυσίδα των επιθέσεων μαζί και στη χρήση του περιβάλλοντος και των ιστών για την ανικανότητα πολλών εχθρών, αποφεύγοντας παράλληλα τη ζημιά.
Η ανάπτυξη του Marvel's Spider-Man, του πρώτου αδειοδοτημένου παιχνιδιού από την Insomniac στην τότε 22χρονη ιστορία της, ξεκίνησε το 2014 και διήρκεσε περίπου τέσσερα χρόνια. Στην Insomniac δόθηκε η επιλογή να χρησιμοποιήσει οποιονδήποτε χαρακτήρα από τον κατάλογο της Marvel για να εργαστεί. Ο Spider-Man επιλέχθηκε τόσο για την απήχησή του στους υπαλλήλους όσο και για τις ομοιότητες στο παιχνίδι διέλευσης με το προηγούμενο παιχνίδι τους Sunset Overdrive (2014). Ο σχεδιασμός του παιχνιδιού εμπνεύστηκε από την ιστορία του Spider-Man σε όλα τα μέσα, αλλά η Marvel Comics και η Insomniac ήθελαν να πουν μια πρωτότυπη ιστορία που δεν συνδέθηκε με μια υπάρχουσα ιδιοκτησία, δημιουργώντας ένα μοναδικό σύμπαν (γνωστό ως Γη-1048) που έκτοτε εμφανίστηκε σε μυθιστορήματα, εμπορεύματα, κόμικς αλλά και στην ταινία Spider-Man: Ακροβατώντας στο Αραχνο-Σύμπαν (2023).
Το Marvel's Spider-Man κυκλοφόρησε για το PlayStation 4 στις 7 Σεπτεμβρίου 2018. Το παιχνίδι έλαβε επαίνους για την αφήγηση, τους χαρακτηρισμούς, τη μάχη και τη μηχανική διέλευσης του ιστού, αν και ορισμένοι επέκριναν τον ανοιχτό σχεδιασμό του για έλλειψη καινοτομίας. Το Marvel's Spider-Man έλαβε μια σειρά από διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένου του χαρακτηρισμού ως ενός από τα καλύτερα παιχνίδια υπερήρωων που έγιναν ποτέ. Έγινε ένα από τα παιχνίδια με τις ταχύτερες πωλήσεις της χρονιάς και ένα από τα παιχνίδια PlayStation 4 με τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών. Η Insomniac υποστήριξε το παιχνίδι εκτενώς μετά την κυκλοφορία του, κυκλοφορώντας μια επέκταση ιστορίας σε τρία μέρη με τίτλο The City That Never Sleeps και πολλά νέα εναλλακτικά κοστούμια για τον Spider-Man. Μια remastered έκδοση του Marvel's Spider-Man, με όλο το περιεχόμενο με δυνατότητα λήψης που κυκλοφόρησε προηγουμένως, κυκλοφόρησε για το PlayStation 5 τον Νοέμβριο του 2020 και για τα Windows τον Αύγουστο του 2022. Η επιτυχία του παιχνιδιού ξεκίνησε τη σειρά βιντεοπαιχνιδιών με το ίδιο όνομα, ξεκινώντας με το Iron Man VR τον Ιούλιο του 2020 επικεντρωμένο στον Iron Man και Spider-Man: Miles Morales, ένα spin-off επικεντρωμένο στον προστατευόμενο του Spider-Man, Μάιλς Μοράλες, τον Νοέμβριο του 2020. Ένα σίκουελ, το Marvel's Spider-Man 2, έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει το 2023, με ένα άλλο spin-off με τίτλο Wolverine επικεντρωμένο στον Wolverine να βρίσκεται υπό ανάπτυξη.
Χαρακτήρες και τοποθέτηση
Η περιπέτεια του Spider-Man τον φέρνει σε επαφή με άλλους χαρακτήρες, όπως ο Μάιλς Μοράλες (Νάτζι Τζέτερ) και οι γονείς του, ο αξιωματικός της NYPD Τζέφερσον Ντέιβις (Ράσελ Ρίτσαρντσον) και η Ρίο Μοράλες (Ζακλίν Πιλόν), ο CEO της Oscorp και η Νέα Υόρκη δήμαρχος Νόρμαν Όσμπορν (Μαρκ Ρόλστον), και Σίλβερ Σαμπλινόβα (Νικόλ Ελίς), ηγέτης της ιδιωτικής στρατιωτικής εταιρείας Sable International. Η αποστολή του Spider-Man τον φέρνει σε σύγκρουση με αρκετούς υπερκακούς, ξεκινώντας με τον μακροχρόνιο εχθρό του και τον βασιλιά του εγκλήματος στη Νέα Υόρκη Γουίλσον Φισκ (Τράβις Γουίλινγκχαμ), και μια συμμορία με υπερφυσική δύναμη που ονομάζεται Inner Demons που αρχίζουν να διαιρούν τους πόλη για τον Mister Negative, ο οποίος μπορεί να διαφθείρει τους ανθρώπους μέσω της αφής του. Ο Spider-Man πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει τους Electro (Τζος Κίτον), Ράινο (Φρεντ Τάτασορ), Σκορπιός (Τζέισον Σπίζακ), Γύπας (Ντγουάιτ Σουκλτς), Shocker (Ντέιβ Μπ. Μίτσελ), Taskmaster (Μπράιαν Μπλουμ), Screwball (Στέφανι Λέμελιν) και Tombstone (Κόρεϊ Τζόουνς).
Αρκετοί άλλοι χαρακτήρες—συμπεριλαμβανομένου του παιδικού φίλου του Πίτερ και της Μέρι Τζέιν, Χάρι Όσμπορν (Σκοτ Πόρτερ), που υποτίθεται ότι θα κάνει διακοπές στην Ευρώπη και ο παρουσιαστής του podcast κατά του Spider-Man Τζέι Τζόνα Τζέιμσον (Ντάριν ντε Πολ) —να έχουν ρόλους φωνής στο κύριο παιχνίδι. Ο συν-δημιουργός του Spider-Man, Σταν Λι, εμφανίζεται σε ρόλο καμέο ως μάγειρας μικρής τάξης. Το περιεχόμενο του παιχνιδιού με δυνατότητα λήψης περιλαμβάνει εμφανίσεις από τον κύριο-κλέφτη Black Cat (Έρικα Λίντμπεκ), τον μαφιόζο Hammerhead της Maggia (Κιθ Σίλβερστιν) και τον πατέρα της Black Cat, Γουόλτερ Χάρντι (Ντάνιελ Ρίορνταν).
Το Marvel's Spider-Man απεικονίζει φανταστικές τοποθεσίες και οντότητες από το σύμπαν της Marvel Comics, συμπεριλαμβανομένων του Avengers Tower, της Πρεσβείας Wakanda, της Symkarian Embassy, ​​του Sanctum Sanctorum, τα δικηγορικά γραφεία των Νέλσον και Μέρντοκ, Alias ​​Investigations, Rand Enterprises, του υπερήρωα η εταιρεία καθαρισμού Damage Control, η Roxxon Energy Corporation και το Empire State University. Διαθέτει επίσης τοποθεσίες του πραγματικού κόσμου, όπως το Empire State Building, το Freedom Tower, το Madison Square Garden και το Κτίριο Κράισλερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Marvel's Spider-Man Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2018 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 5 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Havok Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βασισμένα σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Insomniac Games
Αγαθίας ο Σχολαστικός
Ο Αγαθίας ο Σχολαστικός (περί το 530 − 581/582 μ.Χ.) ήταν Βυζαντινός ποιητής και ιστορικός, γνωστός για τα έργα του Κύκλος των νέων επιγραμμάτων, μια ποιητική συλλογή στην οποία διασώθηκαν και δικά του αλλά και ποιήματα άλλων ποιητών, αλλά και για τα πέντε ιστορικά βιβλία με τίτλο Περί της Ιουστινιανού βασιλείας, όπου περιγράφεται η ιστορία του Βυζαντίου από το 522 έως το 559.
Βιογραφία
Ήταν γιος του ρήτορα Μεμνονίου από τη Μύρινα στη δυτική Μικρά Ασία (σημ. Sandarlik της Τουρκίας) και της Περίκλειας. Γνωρίζουμε ότι, όταν ο Αγαθίας ήταν τριών ετών, η μητέρα του πέθανε στην Κωνσταντινούπολη. Από αυτή την πληροφορία συμπεραίνεται ότι η οικογένεια του Αγαθία ήταν τότε ήδη εγκατεστημένη εκεί, πιθανά στο προάστιο Σωσθένιο. Τη χρονιά του μεγάλου σεισμού της Αλεξάνδρειας (551), ο Αγαθίας βρισκόταν εκεί για σπουδές. Με βάση αυτή τη χρονολογία, η γέννησή του μπορεί να τοποθετηθεί περί τα 20 χρόνια νωρίτερα, δηλαδή γύρω στο 530. Είναι πιθανό πως την ίδια χρονιά επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου άρχισε να σπουδάζει νομικά. Είναι γνωστό επίσης ότι, στο τέταρτο έτος των σπουδών του, συνέγραψε, μαζί με άλλους τρεις σπουδαστές, αφιερωματικούς στίχους κάτω από μια εικόνα του αρχαγγέλου Μιχαήλ. Οι στίχοι αυτοί διασώθηκαν στην Παλατινή Ανθολογία.
Ο ίδιος ο Αγαθίας αναφέρει πως άσκησε «τέχνη δε τα των Ρωμαίων νόμιμα και οι των δικαστηρίων αγώνες». Από αυτό και από άλλες πληροφορίες εξάγεται ότι άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου («σχολαστικού»), κυρίως στην Κωνσταντινούπολη όπου έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Πάντως, από την αναφορά του σε κατασκευή δημόσιων αποχωρητηρίων στη Σμύρνη, συμπεραίνεται ότι διετέλεσε pater civitatis (πατήρ της πόλεως) εκεί. Επίσης γνωρίζουμε ότι η Μύρινα είχε αφιερώσει στον Αγαθία, στον πατέρα του και στον αδελφό του, ανδριάντα με επίγραμμα. Στο επίγραμμα δεν αναφέρεται ο θάνατος του Αγαθία και επίσης φαίνεται πως οι Μυριναίοι δεν γνώριζαν το ιστορικό έργο του.
Η χρονολογία θανάτου του μπορεί να εξαχθεί από το σημείο όπου διακόπτεται, μάλλον αιφνίδια, η εξιστόρηση του έργου του (579). Επίσης, ο Αγαθίας αναφέρει τον, μετέπειτα αυτοκράτορα, Μαυρίκιο μόνο ως στρατηγό. Έτσι συμπεραίνεται ότι ο Αγαθίας πέθανε γύρω στο 581 ή 582.
Ποίηση
Στην αρχή ο Αγαθίας διακρίθηκε ως ποιητής, γράφοντας αξιόλογα επιγράμματα τα οποία φαίνεται πως ήταν η πραγματική του προτίμηση. Από τα νεανικά του χρόνια άρχισε να γράφει ποιήματα σε ηρωικό μέτρο. Πρώτο του σημαντικό έργο φαίνεται πως ήταν τα Δαφνιακά (που έχουν χαθεί), ποιήματα σε εννέα βιβλία με ερωτικούς μύθους από την αρχαιότητα. Τα ποιήματα αυτά συντέθηκαν κατά την εποχή της βασιλείας του Ιουστινιανού. Τα περισσότερα από τα ποιήματά του έχουν τη μορφή ελεύθερων στίχων, επιγραμμάτων, ερωτικών ποιημάτων και σχοινοτενών και περίπλοκων ελεγειών. Περί το 567, εξέδωσε συλλογή («στέφανο») επιγραμμάτων δικών του και άλλων σύγχρονών του ποιητών, τον λεγόμενο Κύκλο των νέων επιγραμμάτων. Χάρη σε αυτή τη συλλογή, διασώθηκαν στην Παλατινή Ανθολογία και την Ανθολογία του Πλανούδη πάνω από 100 επιγράμματα του Αγαθία. . Η συλλογή είχε τη δομή των συλλογών επιγραμμάτων του 1ου αιώνα Στεφάνου του Μελεάγρου και του Στεφάνου του Φιλίππου του Θεσσαλονικέως, με εισαγωγή (προοίμιο) στην οποία δεν κατονομάζονταν οι ποιητές που ανθολογήθηκαν. Οι μελετητές εκτιμούν ότι στον Κύκλο των νέων επιγραμμάτων του Αγαθία ανθολογήθηκαν (εκτός από τον ίδιο) ο Παύλος ο Σιλεντιάριος, ο Δαμόχαρις ο Κώος (ή Δαμόχαρις ο γραμματικός), ο Ιωάννης ο Βαρβούκαλλος, ο Ιουλιανός ο Αιγύπτιος, ο Λεόντιος ο σχολαστικός και ο Μακεδόνιος και ο Παλλαδάς οι οποίοι είναι οι κυριότεροι συνεισφέροντες της συλλογής, αλλά καθώς επίσης και οι Κομητάς ο Χαρτουλάριος, Ερατοσθένης ο σχολαστικός, Ευτόλμιος ο σχολαστικός ο Ιλλούστριος, Ειρηναίος Ρεφερενδάριος, Ισίδωρος ο σχολαστικός, Ρουφίνος Δομέστικος, Θεαίτητος ο σχολαστικός, Κύρος ο Πανοπολίτης, Δαμάσκιος, Διογένης επίσκοπος Αμισού Αβλάβιος Ιλλούστριος, Αράβιος ο σχολαστικός, Μαριανός ο σχολαστικός , ο Μιχαήλιος ο Γραμματικός.
Η δομή του Κύκλου των νέων επιγραμμάτων (σε επτά θεματικές ενότητες) ήταν αυτή που χρησιμοποιήθηκε (όχι ακριβώς με τα ίδια θέματα) δυόμιση αιώνες αργότερα, από τον Κωνσταντίνο Κεφαλά στην Ανθολογία του, στην οποία βασίστηκαν η Παλατινή και την Ανθολογία του Πλανούδη.
Ιστορία
Τη φήμη του ο Αγαθίας την απέκτησε ως ιστορικός. Παρακινούμενος από φίλους και θέλοντας να αφήσει έργο που θα διαβάζεται για πάντα, συνέγραψε το Περί της Ιουστινιανού βασιλείας σε 5 βιβλία, που σώζεται μέχρι σήμερα και περιέχει την ιστορία του Βυζαντίου από το 522 έως το 559. Είναι ο πρώτος ιστορικός που αναφέρει τις προσωπικές δυσκολίες της συγγραφής του έργου του, καθώς παραπονιέται με ειλικρίνεια ότι η δικηγορία και το διάβασμα των νομικών συγγραμμάτων του αφήνει ελάχιστο χρόνο για τη συγγραφή ιστορίας.
Ο Αγαθίας δεν καταφέρνει να απεμπλακεί από τους αυστηρούς νόμους της «μίμησης» των αρχαίων συγγραφέων. Έτσι χρησιμοποιεί αττικά στοιχεία στο ύφος και τη γλώσσα του τα οποία οφείλονται στη μίμηση του Ηροδότου και του Θουκυδίδη. Στο προοίμιο της ιστορίας του έχει επίσης μιμηθεί τον Διόδωρο Σικελιώτη και τον Λουκιανό. Έχει μάλιστα διατυπωθεί η θεωρία ότι οι γλωσσικές επιδράσεις των αρχαίων ιστορικών στον Αγαθία είναι αντιγραφή από λεξικά και από τον Προκόπιο, ωστόσο ο βυζαντινολόγος Χέρμπερτ Χούνγκερ απορρίπτει αυτή την υπόθεση και υποστηρίζει πως ο Αγαθίας είχε σίγουρα διαβάσει τα αρχαία πρωτότυπα. Παρ' όλη τη γλωσσική μίμηση, πάντως, σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιεί το συντακτικό της καθομιλούμενης γλώσσας της εποχής του.
Ωστόσο, έχει να δείξει πρωτότυπη σκέψη στη χρήση των πηγών του, όπως π.χ. του Προκοπίου, και τον σχολιασμό του υλικού του εν γένει. Π.χ. απορρίπτει με αποφασιστικότητα την εξιδανικευμένη εικόνα του Πέρση βασιλιά Χοσρόη που παρέλαβε από κάποια προπαγανδιστική πηγή και αφηγείται, με εντυπωσιακά νηφάλιο τρόπο, την αναχώρηση των νεοπλατωνικών φιλοσόφων από την Αθήνα για την περσική αυλή, όπως και τη γεμάτη απογοήτευση επιστροφή τους από εκεί. Επίσης, είναι μεν πιστός στην αυτοκρατορική ιδεολογία, ωστόσο ασκεί έμμεση και άμεση κριτική στον Ιουστινιανό. Έτσι αναφέρεται στην κακή κατάσταση του στρατού και των οχυρώσεων της πρωτεύουσας, στις απερίσκεπτες κρατικές δαπάνες για κατευνασμό των βαρβάρων και προς όφελος των πορνών, των αρματοδρόμων και των ηγετών των δήμων. Η αφήγησή του αποπνέει απαισιοδοξία, όταν συγκρίνει τους θριάμβους των πρώτων χρόνων του Ιουστινιανού με τους επίπονους αμυντικούς αγώνες των τελευταίων χρόνων της βασιλείας του τελευταίου.
Όπως και στον Προκόπιο, το έργο του Αγαθία δεν προδίδει εύκολα τη γενικότερη κοσμοθεωρία του. Π.χ., η ύπαρξη χωρίων με αγνωστικιστικό, παγανιστικό ή χριστιανικό περιεχόμενο, τα ερωτικά ποιήματα και η χρήση κλασικιστικών όρων στη θέση αντίστοιχων χριστιανικών, δεν δείχνουν τίποτε για τα πιστεύω του Αγαθία. Αυτό οφείλεται στο ότι ο Αγαθίας έζησε στην εποχή της μετάβασης από την ειδωλολατρεία στον χριστιανισμό. Επίσης πρέπει να συνυπολογιστεί η κλασικιστική παράδοση που απέτρεπε τη χρήση μοντέρνων (χριστιανικών) όρων. Πάντως ισχυρή ένδειξη της κοσμοθεωρίας του είναι η σημασία που δίνει στην ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, αντιτιθέμενος στην αστρολογία και τη μοιρολατρία. Ωστόσο βλέπει αρνητικά τις δογματικές έριδες της εποχής του, όπως φαίνεται από την αρνητική παρατήρηση εννοιών όπως «φύσις», «ουσία» κ.ά., πράγμα που, κατά τον Χούνγκερ, δείχνει έλλειψη φανατισμού και ανεκτικότητα.
Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος έγραψε για τον Αγαθία: «Στο ύφος του λόγου, στην ευφυΐα, στην εμπειρία του στα πολιτικά και πολεμικά, είναι κατώτερος από τον Προκόπιο, ανώτερός του όμως στη χρηστότητα, στη φαντασία και στην ευαίσθητη καρδιά».
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί ποιητές  Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Ζωπυρίων
Ο Ζωπυρίων (331 π.Χ) ήταν Μακεδόνας στρατηγός ο οποίος διορίστηκε στρατηγός είτε της Θράκης είτε του Πόντου από τον Μέγα Αλέξανδρο.
Το 331 π.Χ, ο Ζωπυρίων οργάνωσε εκστρατεία κατά των Σκυθών, έχοντας υπό τις διαταγές του 30.000 άνδρες. Το στράτευμα πολιόρκησε την Ολβία, αποικία των Μιλησίων, η οποία κατακτήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο το 334 π.Χ. Ωστόσο, οι κάτοικοι της Ολβίας «απελευθέρωσαν τους σκλάβους τους, χορήγησαν την ιθαγένεια στους ξένους, άλλαξαν τα γραμμάτια και έτσι κατάφεραν να αντέξουν την πολιορκία». Επιπλέον, οι κάτοικοι της Ολβίας συμμάχησαν με τους Σκύθες. Ο Κουίντος Κούρτιος Ρούφος αναφέρει επίσης μια καταιγίδα που κατέστρεψε τον μακεδονικό στόλο. Ο Ζωπυρίων, μη έχοντας δυνάμεις για να συνεχίσει την πολιορκία, αποφάσισε να υποχωρήσει.
Στον δρόμο της επιστροφής, οι Σκύθες επιτέθηκαν αρκετές φορές και αποδυνάμωσαν το μακεδονικό στράτευμα, το οποίο τελικά διαλύθηκε στον Δούναβη από τους Γέτες και τους Τριβαλλούς. Ο Μέγας Αλέξανδρος έμαθε για την τύχη του Ζωπυρίωνος από γράμμα του Αντίπατρου στη Μακεδονία το ίδιο έτος με τον θάνατο του Άγη Γ' της Σπάρτης και του Αλέξανδρου Α' της Ηπείρου. Ο ιστορικός Ιουστίνος, στην «Επιτομή των Φιλιππικών Ιστοριών», δηλώνει πως τα γράμματα του Αντίπατρου αναφέρουν πως οι πόλεμοι του Άγη στην Ελλάδα, του Αλέξανδρου στην Ιταλία και του Ζωπυρίωνος στη Σκυθία έχουν σύνδεση μεταξύ τους. Ο Μέγας Αλέξανδρος, σύμφωνα με τον ιστορικό, «ένιωσε περισσότερη χαρά για τον θάνατο δύο ανταγωνιστών του παρά θλίψη για την τύχη του Ζωπυρίωνος και του στρατού του».
Παραπομπές
κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Βιαλίκαγια Μπιεραστάβιτσα
Η Βιαλίκαγια Μπιεραστάβιτσα (λευκορωσικά: Вялікая Бераставіца, ρωσικά: Большая Берестовица, πολωνικά: Brzostowica Wielka, λιθουανικά: Vileika Berastavica, γίντις: וויאַליקייַאַ ביעראַסטאַוויצאַ) είναι πόλη στη Λευκορωσία, στην επαρχία Μπιεραστάβιτσα της περιφέρειας Χρόντνο. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Μπιεραστάβιτσα. Βρίσκεται κοντά στην πόλη του Χρόντνο. Το 2016 είχε πληθυσμό 5.545 κατοίκων.
Έχει υψόμετρο 161 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και είναι οικισμός αστικού τύπου από το 1947. Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι 231778.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
20 Ιουλίου
19 Ιουλίου | 20 Ιουλίου | 21 Ιουλίου
Η 20ή Ιουλίου είναι η 201η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (202η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 164 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Περηφάνια και Προκατάληψη
Ιστορικό
Το μυθιστόρημα αρχικά γράφτηκε μεταξύ Οκτώβρη του 1796 και Αυγούστου του 1797. Ο πατέρας της Ώστεν έγραψε στο Λονδρέζο βιβλιοπώλη Τόμας Καντέλ τον Νοέμβριο του 1797 προτείνοντας το για δημοσίευση όμως απορρίφθηκε χωρίς να διαβαστεί και επεστράφη μέσω ταχυδρομείου. Το αδημοσίευτο χειρόγραφο παρέμεινε με την Ώστεν και ήταν το 1811 που το πρώτο της μυθιστόρημα Λογική και Ευαισθησία δημοσιεύτηκε.
Η δημοσίευση του πρώτου της μυθιστορήματος ενθάρρυνε την Ώστεν να αναθεωρήσει το χειρόγραφο για τις Πρώτες Εντυπώσεις πιθανώς μεταξύ 1811 και 1812. Μετονόμασε την ιστορία Περηφάνια και Προκατάληψη, μια εμφανώς κλισέ φράση της εποχής. Όταν μετονόμαζε το μυθιστόρημά της η Τζέην Ώστεν πιθανώς είχε κατά νου τα Βάσανα και Αντιπαραθέσεις που συνοψίζονται στο τελικό κεφάλαιο της Σεσίλια της Φάννυ Μπέρνεϋ, το οποίο ονομάζεται Περηφάνια και Προκατάληψη και όπου η φράση εμφανίζεται τρεις φορές με κεφαλαία γράμματα. Είναι επίσης πιθανό ότι ο αρχικός τίτλος του μυθιστορήματος άλλαξε για να αποφευχθεί σύγχυση με άλλα έργα. Στα χρόνια μεταξύ της ολοκλήρωσης των Πρώτων Εντυπώσεων και της αναθεώρησης τους σε Περηφάνια και Προκατάληψη, δημοσιεύτηκαν δύο άλλα έργα με τον ίδιο τίτλο: ένα μυθιστόρημα της Μάργκαρετ Χόλφορντ και μια κωμωδία του Χόρας Σμιθ.
Η Ώστεν πούλησε τα πνευματικά δικαιώματα του μυθιστορήματος στον Τόμας Έτζερτον του Ουάιτχωλ για 110 λίρες (η Ώστεν είχε αρχικά ζητήσει 150 λίρες). Η απόφαση αυτή αποδείχθηκε ακριβή. Η Ώστεν είχε εκδώσει το Λογική και Ευαισθησία βάσει προμήθειας προστατεύοντας τον εκδότη από απώλειες και λαμβάνοντας τα όποια κέρδη μείον το κόστος και την προμήθεια του εκδότη. Μη γνωρίζοντας ότι η Λογική και Ευαισθησία θα εξαντλούσε την εκδοσή της, αποφέροντας της 140 λίρες, μετέφερε τα πνευματικά δικαιώματα στον Έτζερτον έναντι εφάπαξ πληρωμής, το οποίο σήμαινε ότι όλο το ρίσκο (και όλα τα κέρδη) θα ήταν δικά του. Έχει υπολογιστεί ότι ο Έτζερτον στη συνέχεια και μόνο από τις δύο πρώτες εκδόσεις του βιβλίου έβγαλε περίπου 450 λίρες.
Εισαγωγή στην πλοκή
Ο Κύριος και η Κυρία Μπέννετ έχουν πέντε κόρες που είναι όλες ανύπαντρες. Όταν ο Κύριος Μπίνγκλεϋ, ένας πλούσιος και ευχάριστος νέος μετακομίζει στην γειτονιά η κα Μπέννετ ελπίζει να τον εξασφαλίσει ως γαμπρό για την όμορφη μεγαλύτερη κόρη της, Τζέην Μπέννετ. Η εκκολαπτόμενη σχέση όμως σαμποτάρεται από τον υπερόπτη φίλο του νεαρού, Κύριο Ντάρσυ, που θεωρεί το προξενιό ακατάλληλο. Όταν ο κος Ντάρσυ με τη σειρά του ερωτεύεται την δεύτερη κόρη των Μπέννετ, Ελίζαμπεθ Μπέννετ, η συγκαταβατική πρόταση του για γάμο απορρίπτεται από την Ελίζαμπεθ με ειρωνεία και η προσέγγιση φαίνεται να σταματά. Εντούτοις, τα γεγονότα συνωμοτούν για να συνδέσουν τα διάφορα μέλη παρά τα εμπόδια και τις παρεξηγήσεις που τα χωρίζουν. Η περηφάνια της μιας πλευράς και η προκατάληψη της άλλης σιγά σιγά προσπερνιούνται και οι χαρακτήρες αποκομίζουν μεγαλύτερη γνώση του εαυτού τους και των άλλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Τζέιν Όστεν Π Π Π
Θαανάχ
Η Θαανάχ (εβραϊκά: תּעְנַךְ και תּעֵַנָךְ, Ta'anakh) ήταν πόλη των Χαναναίων 8 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τη Μεγιδδώ. Σήμερα εντοπίζεται στον αρχαιολογικό χώρο Τελ Τιινίκ (Tell Tiʿinnik) κόντά στο παλαιστινιακό χωριό Τιινίκ ( تعّنك, Tiʿinnik). Η πόλη άκμασε κατά τους 27ο-25ο αιώνες ΠΚΕ, εγκαταλείφθηκε περί το 2500 ΠΚΕ για να ξανακατοικηθεί τη δεύτερη χιλιετία ΠΚΕ ενώ αργότερα πέρασε κατακτήθηκε από τους Αιγύπτιους.
Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται ότι κοντά σ' αυτή την πόλη ο Βαράκ πολέμησε τον στρατηγό των Χαναναίων Σισάρα. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ο Ιησούς του Ναυή, αφού κατανίκησε τον βασιλέα της πόλης, την παρέδωσε αρχικά στον Μανασσή και αργότερα στους ιερείς. Ο Σολομών προμηθευόταν από την πόλη τρόφιμα.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Παλαιστίνης
Γουλιέλμος Ζ΄ του Σαλόν-Αρλαί
Ο Γουλιέλμος Ζ΄, γαλλ. Guillaume VII (απεβ. 1475) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν κύριος του Αρλαί και πρίγκιπας της Οράγγης (1463-75).
Βιογραφία
Το 1463 απεβίωσε ο πατέρας του, αλλά με τη διαθήκη του είχε δώσει προτεραιότητα στους γιους από τον δεύτερο γάμο του. Αυτό έγινε αφορμή μακρών διενέξεων, ώσπου επικράτησε ο Γουλιέλμος Ζ΄ και διαδέχθηκε τον πατέρα του.
Το 1475 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε το μόνο τέκνο του, ο Ιωάννης Δ΄ ως κύριος του Αρλαί και πρίγκιπας της Οράγγης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη των Ντρε, κόρη του Ριχάρδου κόμη του Εταμπ & Μονφόρ και είχε τέκνο :
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας
Ελένη Αναειπόνυφη
Η Ελένη Αναειπόνυφη ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821.
Η Αναειπόνυφη ήταν Μανιάτισσα και έδρασε το 1826 όταν ο Ιμπραήμ Πασάς αποβιβάστηκε στην Μάνη. Κατά την Μάχη του Πολυαράβου καταδίωξε κάποιος Αιγύπτιος στρατιώτης και με τα δύο παιδιά της αγκαλιά έτρεξε να σωθεί, της λύθηκε όμως η ζώνη που την έπιασε από την άλλη άκρη ο στρατιώτης και την τραβούσε για να την πιάσει. Αυτή άφησε απότομα την ζώνη να λυθεί και αυτός, ενώ έπεσε κάτω, η Αναειπόνυφη πήρε το μαχαίρι του και τον σκότωσε. Το γεγονός, σύμφωνα με την αναμνηστική πλάκα που έχει στηθεί στο σημείο που έγινε, έγινε στις 28 Αυγούστου 1826.
Η μορφή της Ελένης στον 20ο αιώνα αποτέλεσε έμβλημα του Δήμου Μαλευρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Γιαρμούκ (ποταμός)
thumb|250px Ο Ιερομύαξ ή Ιερομύκης είναι ανατολικός παραπόταμος του ποταμού Ιορδάνη,νότια της λίμνης Τιβεριάδας. Στις όχθες του υπήρχαν πόλεις τις ελληνιστικής Δεκάπολης. Ένα από τα φαράγγια που διασχίζει ο ποταμός πιστευόταν ότι είναι η μυθική Στύξ. Άλλες ονομασίες του: Ιερμουχθά κατά τον βυζαντινό χρονικογράφο Θεοφάνη, Ιερμουχά κατά τον επίσης βυζαντινό ιστορικό Αναστάσιο Σιναΐτη, για τους Άραβες Γιαρμούκ και Σιριάτ ελ Μεναντίρ. Σε ρωμαϊκά νομίσματα που βρέθηκαν στη Συρία, ο ποταμός εικονίζεται προσωποποιημένος σαν θεότητα με γενειάδα που κρατάει ένα καλάμι. Δίπλα του συχνά εικονίζεται γυναικεία θεότητα που πιθανολογείται ότι είναι η Στυξ ή άλλη θεότητα των νερών.
Τον Αύγουστου του 636 στις όχθες του 30.000 Βυζαντινοί στρατιώτες αντιμετώπισαν ισχυρότατη αραβική δύναμη υπό τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, που είχε εισβάλει στην Παλαιστίνη, στην μάχη του ποταμού Γιαρμούκ, όπως έμεινε γνωστή στην ιστορία. Τρεις φορές οι Άραβες ετράπησαν σε φυγή, αλλά σφοδρός άνεμος που σηκώθηκε από την έρημο, τύφλωσε τους Βυζαντινούς με πυκνό σύννεφο σκόνης. Διέλυσαν τις τάξεις τους και ο Χαλίντ, επωφελούμενος, συγκέντρωσε το στρατό του, ο οποίος, αθέατος μέσα στη σκόνη, τους επιτέθηκε αιφνιδιαστικά και τους εξουδετέρωσε. Η μάχη εκείνη έκρινε την τύχη της Παλαιστίνης και ολόκληρης της Συρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί του Ισραήλ Κατηγορία:Ποταμοί της Συρίας Κατηγορία:Ποταμοί της Ιορδανίας Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας
80 Σαπφώ
Η Σαπφώ (αγγλικά:Sappho) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,98. Ανακαλύφθηκε το 1864 από τον Βρετανό αστρονόμο Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον, που παρατηρούσε από το Μαντράς της Ινδίας, και πήρε το όνομά της από την Ελληνίδα λυρική ποιήτρια από τη Λέσβο, Σαπφώ.
Παρατηρήσεις ραντάρ της Σαπφούς σε μήκος κύματος 13 cm από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο, που διεξάχθηκαν μεταξύ του 1980 και του 1985, οδήγησαν σε μία εκτίμηση 83 χιλιομέτρων για τη διάμετρό της.
Πέλεκας Κέρκυρας
Ο Πέλεκας είναι χωριό στην Κέρκυρα. Απέχει 12 χιλιόμετρα δυτικά από την πόλη της Κέρκυρας ενώ βρίσκεται προς τα δυτικά παράλια και το μέσο νησιού, σε υψόμετρο 206 περίπου μέτρων. Είναι ένα παραδοσιακό, καταπράσινο χωρίο που φημίζεται για το μαγευτικό του ηλιοβασίλεμα. Βρίσκεται κοντά στις παραλίες της Γλυφάδας και του Κοντογιαλού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 569 κατοίκους και βρισκόταν στο δήμο Παρελίων. Στην κορυφή του χωριού και σε υψόμετρο 270 μέτρων βρίσκεται το διάσημο αξιοθέατο, παρατηρητήριο του Κάιζερ.
Τόνι Ντάτκοβιτς
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ντάτκοβιτς πέρασε από την ακαδημία νέων της ΝΚ Νοβάλια, προτού μετακομίσει στη Ριέκα, όπου, μετά από έξι μήνες στην Λοκομοτίβα Ριέκα, εντάχθηκε στην ακαδημία της ΧΝΚ Ριέκα. Ανεβαίνοντας τις ηλικιακές κατηγορίες, έγινε ο αρχηγός της ομάδας U19.
Ο Ντάτκοβιτς δεν έκανε ποτέ το ντεμπούτο του στην Πρβα Λίγκα με τη ΧΝΚ Ριέκα, καθώς στάλθηκε με δανεισμό στην ΝΚ Πόμορατς Κόστρενα στην δεύτερη κατηγορία, όπου παρέμεινε για 2 χρόνια, μέχρι τη λήξη του συμβολαίου του. Το καλοκαίρι του 2014, εντάχθηκε στη σλοβενική ΝΚ Ζαβρτς, όπου έπαιξε 52 αγώνες πρωταθλήματος και σημείωσε τρία γκολ.
Στις 20 Ιανουαρίου 2016, εντάχθηκε στην Κόπερ.
Στις 11 Ιουλίου 2017, υπέγραψε συμβόλαιο με την ΝΚ Λοκομοτίβα. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2019, εντάχθηκε με μονοετές δανεισμό στην Ουέσκα της Σεγούντα Ντιβισιόν.
Άρης
Στις 18 Αυγούστου 2020, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Άρη Θεσσαλονίκης.
Εθνική ομάδα
Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Κροατίας σε φιλικό αγώνα εναντίον της Κίνας στις 14 Ιανουαρίου 2017.
Προσωπική ζωή
Ο Ντάτκοβιτς είναι γιος του προπονητή ποδοσφαίρου Ίβιτσα Ντάτκοβιτς. Ο αδερφός του, Μάριν, είναι επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΧΝΚ Ριέκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Πόμορατς 1921 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δεύτερης Κατηγορίας Κροατίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Ζαβρτς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Σλοβενίας Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κόπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Λοκομοτίβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Ουέσκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Χαρακτήρας (υπολογιστές)
Στο εννοιολογικό πλαίσιο και την ορολογία της τεχνολογίας των υπολογιστών και των τηλεπικοινωνιών (βασισμένων σε μηχανή), χαρακτήρας καλείται μια μονάδα πληροφορίας που αντιστοιχεί περίπου σε ένα σύμβολο ενός γραπτού συστήματος μιας φυσικής γλώσσας (π.χ. ενός αλφαβήτου).
Παράδειγμα χαρακτήρα είναι ένα γράμμα (όπως a, b, c, α, β, γ, ...), ένας αριθμός (όπως 0, 1, 2, 3, ...), ένα σημείο στίξης (όπως κόμμα, θαυμαστικό, παρένθεση, ...). Η έννοια περιλαμβάνει επίσης κάποια σύμβολα που μπορεί να χρησιμοποιηθούν στην απεικόνιση πληροφορίας στην οθόνη ενός υπολογιστή (όπως ╚, ╤, ╧, ...), καθώς και χαρακτήρες ελέγχου (όπως ESCape, LineFeed, ACKnowledgement, CarriageReturn, ...)  οι οποίοι δεν αντιστοιχούν σε κάποια φυσική γλώσσα αλλά σε κάποια μπιτ πληροφορίας τα οποία χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία και μετάδοση πληροροφίας σε μια ή περισσότερες γλώσσες. Παραδείγματα χαρακτήρων ελέγχου είναι οι carriage return ή στηλοθέτης, οι εντολές προς εκτυπωτή ή άλλη συσκευή εξόδου που εμφανίζει ή μεταφέρει πληροφορία.
Κωδικοποίηση χαρακτήρα
Οι υπολογιστές και ο τηλεπικοινωνιακός εξοπλισμός αναπαριστούν τους χαρακτήρες σαν αριθμούς, οι οποίοι προκύπτουν μέσω κάποιας κωδικοποίησης χαρακτήρων. Οι αριθμοί αυτοί μεταδίδονται και αποθηκεύονται σε υπολογιστικά συστήματα σαν αλληλουχίες δυαδικών ψηφίων. Δημοφιλείς κωδικοποιήσεις χαρακτήρων είναι η ASCII και η διεθνής Unicode, ενώ για τα ελληνικά η ελληνική ISO 8859-7.
Δείτε επίσης
κατηγορία:Κωδικοποίηση χαρακτήρων Κατηγορία:Τύποι δεδομένων Κατηγορία:Ψηφιακή τυπογραφία
Διαφραγματική αναπνοή
μικρογραφία|Κινούμενη εικόνα που δείχνει την κίνηση του διαφράγματος (πράσινο) και ποιο σημείο των πνευμόνων κυρίως γεμίζει και αδειάζει με αέρα κατά τη διαφραγματική αναπνοή.
Η διαφραγματική αναπνοή είναι η αναπνοή που γίνεται με τη σύσπαση του διαφράγματος, του μυός που βρίσκεται σε οριζόντια θέση ανάμεσα στη στομαχική κοιλότητα και την κοιλότητα του θώρακα. Κατά την εισπνοή, στη διαφραγματική αναπνοή, ο αέρας που εισέρχεται στον πνεύμονα φουσκώνει την κοιλιά.
Η βαθιά αυτή αναπνοή χαρακτηρίζεται από την έκταση της κοιλιακής χώρας πολύ περισσότερο από την αντίστοιχη του θώρακα. Είναι o υγιής τρόπος αναπνοής από τον συνήθη. Επίσης είναι μια μορφή συμπληρωματικής ή εναλλακτικής θεραπείας με το σκεπτικό πως η βαθιά κανονική αναπνοή που ανασηκώνει και κατεβάζει τον θώρακα συνδέεται με το άγχος.
Οδηγίες
Η διαφραγματική αναπνοή είναι κάτι που μπορεί να μάθει κανείς αρκετά γρήγορα, αφού στην πραγματικότητα απλώς θα «θυμηθεί» τη νηπιακή του αναπνοή. Κάποιες οδηγίες θα μπορούσαν να είναι οι ακόλουθες: Ξεκινά κανείς με ευθυτενή στάση μπροστά σ' έναν μεγάλο καθρέπτη. Κρατά την κορυφή του κεφαλιού του όσο πιο ψηλά μπορεί. Όλο το υπόλοιπο σώμα (και κυρίως η κάτω σιαγόνα και οι ώμοι) πρέπει να κρέμεται χαλαρό. Τα χέρια τοποθετούνται στην μέση (σχήμα «καλαθάκι») με τον αντίχειρα πίσω και τα άλλα δάκτυλα μπροστά. Ακολουθεί προσπάθεια για βαθιά εισπνοή. Οι ώμοι δεν πρέπει να ανασηκωθούν καθόλου. Πρέπει να υπάρχει η αίσθηση χαμηλά στην κοιλιά πως αυτή γεμίζει με αέρα, τόσο που να σπρώχνει τα χέρια προς τα έξω.
Οφέλη
Η στηριγμένη εκπνοή όμως είναι αυτή που κάνει την διαφορά στην ομιλία και στο τραγούδι.
Κατηγορία:Αναπνοή
Υδρόβιος οργανισμός
Υδρόβιος οργανισμός (hydrobiont) χαρακτηρίζεται οποιοσδήποτε οργανισμός που το περισσότερο μέρος της ζωής του παραμένει στο νερό.
Γενικά υδρόβιοι οργανισμοί καλούνται οι ζωικοί και φυτικοί οργανισμοί που ζουν μέσα στο νερό. Κατ΄επέκταση όμως ως υδρόβια χαρακτηρίζονται και τα ζώα εκείνα που κολυμπούν στην επιφάνεια των υδάτων και καταδύονται εντός αυτών για την ανεύρεση τροφής των, από δε τα φυτά και εκείνα που αναπτύσσονται πλησίον των υδάτων. Έτσι διακρίνονται τα υδρόβια ζώα και υδρόβια φυτά.
Υδρόβια ζώα
Μέγας είναι ο πλούτος των υδροβίων και ιδιαίτερα των θαλάσσιων ζωικών μορφών, τα περισσότερα των οποίων διαμένουν σε μεγάλα βάθη των θαλασσών και που παραμένουν ακόμη άγνωστα. Αναρίθμητες είναι οι ποικιλίες αυτών που υπολογίζονται σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό των χερσαίων και που εμφανίζονται με διάπλαση όλως ασυνήθη και παράδοξη, απότοκη της διαβίωσης στο νερό. Οι υδρόβιοι οργανισμοί είναι πολύ περισσότερο ευαίσθητοι στις μεταβολές του περιβάλλοντός τους που μπορεί να ανάγονται στη σύνθεση του νερού, τη θερμοκρασία, τη πίεση, τη φύση των ρευμάτων, την περιεκτικότητα σε οξυγόνο και θρεπτικές τροφές κ.λπ. Η δε επίδραση εξ αυτών οδηγεί εκάστοτε σε ανάλογη προσαρμογή και ως εκ τούτου τη διαμόρφωση του σώματος έτσι ώστε να είναι κατάλληλο για την διαβίωσή του σ΄ αυτό το ειδικό περιβάλλον. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά γνωρίσματα των υδροβίων είναι ο τρόπος αναπνοής τους. Παρατηρείται έτσι ότι τα υδρόβια που παραμένουν μόνιμα στο νερό, δηλαδή που δεν επιστρέφουν στο αρχέγονο αυτό περιβάλλον τους, ο καθαρισμός του αίματος και λήψη οξυγόνου πραγματοποιείται με τα πτεροειδή βράγχια που έχουν την ικανότητα να συγκρατούν το διαλυμένο οξυγόνο του νερού. Ενώ τα ζώα που τρέφονται στο νερό αναπνέουν άμεσα στην επιφάνεια, ή κάποιες μεμονωμένες περιπτώσεις εντόμων που διατηρούν αέρα στο σώμα τους ή μεταφέρουν τούτο στην υποβρύχια κατοικία τους. Κάποια δε φαινόμενα αναπνοής μαλακοστράκων και ψαριών να αναπνέουν και στη στεριά δηλαδή με βράγχια και πνεύμονες (δίπνοοι ιχθύες) καθώς και των αμφιβίων διαφωτίζουν κάπως την μετάβαση των ζωικών οργανισμών από το ένα περιβάλλον στο άλλο.
Αξιοσημείωτο όμως είναι το γεγονός ότι στα γνήσια υδρόβια ζώα η θερμοκρασία του σώματός τους είναι πολύ λίγο υψηλότερη εκείνης του περιβάλλοντος τους και συχνά μάλιστα διατηρούνται στη ζωή ακόμη και στη θερμοκρασία πήξεως του ύδατος, ενώ στα θερμόαιμα σπονδυλωτά τα οποία επανήλθαν στο υδάτινο περιβάλλον ή βρίσκονται αντίθετα στο στάδιο εγκατάλειψής του οι διάφορες τροποποιήσεις, όπως το πυκνό τρίχωμα και πτέρωμα, οι λιπαρές εκκρίσεις για την αδιαβροχοποίηση του σώματός τους ή με το υποδερμικό στρώμα λίπους, χρησιμεύουν ως προστατευτικά έναντι του ψύχους. right|thumb|250px|Το ψάρι κλόουν είναι ένα παράδειγμα
Υδρόβια φυτά
Θεωρητικά πιστεύεται ότι όλη η επί της Γης βλάστηση πολύ πιθανόν να ήταν αρχικά υδρόβιος που βαθμιαία προέκυψαν τα χερσαία φυτά. Αλλά και τα περισσότερα εξ αυτών δεν διέκοψαν τους δεσμούς τους με το νερό αφού ευδοκιμούν και αναπτύσσονται σε εδάφη που ποτίζονται αρκετά με νερό. Πάντως υπό τη στενή έννοια του όρου υδρόβια φυτά θεωρούνται τα φυτά που αναπτύσσονται μέσα στο νερό και μάλιστα υπό την επιφάνειά του.
Αυτά έχουν τελείως ιδιόμορφη κατασκευή είναι λεπτοφυή και προσαρμοσμένα στη λήψη οξυγόνου. Κατά την περίοδο της γονιμοποίησής τους εκτείνουν τους ανθοφόρους βλαστούς τους υπέρ την επιφάνεια αν και τα περισσότερα είδη γονιμοποιούνται υπό την επιφάνεια.
Πολλά ακόμη είδη των υδρόβιων φυτών καθίστανται επικίνδυνα στη ναυσιπλοΐα καθόσον σχηματίζουν εκτεταμένα και αδιάβατα στρώματα στην επιφάνεια των θαλασσών που μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στις έλικες ή να φράξουν κάποιες εισαγωγές ή εξαγωγές ύδατος των πλοίων. Για παράδειγμα στον Αμαζόνιο αλλά και στον Νείλο παρατηρούνται συχνά πλωτές νησίδες υδρόβιων φυτών που μεταναστεύουν παρασυρόμενες.
Στην Ελλάδα παρατηρούνται πολλές φορές περιορισμένες τέτοιες επιφανειακές εκτάσεις υδρόβιων φυτών, που όταν εκβάλλονται στις ακτές χαρακτηρίζονται φυσική ρύπανση π.χ. από φύκη, λεγόμενες φυκιάδες, αποτελουν ενίοτε πρόβλημα στις παραλίες του Λακωνικού Κόλπου.
Κατηγορία:Υδροβιολογία *
Ντράβα
Ο Ντράβα μπορεί να αναφέρεται σε:
Ντι Σνάιντερ
Ο Ντι Σνάιντερ (Daniel "Dee" Snider, 15 Μαρτίου 1955) είναι Αμερικανός τραγουδιστής της hard rock και heavy metal μουσικής σκηνής, γνωστός ως μέλος των Twisted Sister, στους οποίους εντάχθηκε το 1976. Μαζί τους γνώρισε επιτυχία την δεκαετία του '80 με τραγούδια όπως τα "We're Not Gonna Take It" και "I Wanna Rock", ενώ υπήρξε παρουσιαστής της εκπομπής "Heavy Metal Mania" του MTV και αργότερα του ριάλιτι "Growing Up Twisted" μαζί με την οικογένεια του.
Βιογραφία
Ο Σνάιντερ γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1955 στην Αστόρια της Νέας Υόρκης και μεγάλωσε στο Μπάλντουιν. Κατά την παιδική του ηλικία τραγουδούσε στις χορωδίες της εκκλησίας και του λυκείου του, ενώ επιλέχθηκε και για την χορωδία ολόκληρης της πολιτείας της Νέας Υόρκης.
Twisted Sister
Αποφοίτησε από το λύκειο το 1973 και συμμετείχε σε συγκροτήματα όπως οι Brighton Rock, Harlequin, Heathen και Peacock πριν γίνει μέλος των Twisted Sister στις αρχές του 1976, συμπληρώνοντας την σύνθεση των Jay Jay French, Έντι Οτζέντα, Κένι Νηλ και Κέβιν Τζον Γκρέις. Ο Σνάιντερ έδωσε στο συγκρότημα την ώθηση που χρειαζόταν προσθέτοντας ένα glam metal ύφος επηρεασμένος από τους New York Dolls.
Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ τον Σεπτέμβριο του 1982, με τίτλο "Under the Blade". Ακολούθησε το "You Can't Stop Rock 'n' Roll" την επόμενη χρονιά το οποίο έλαβε θετικές κριτικές, αλλά το "Stay Hungry" του 1984 ανέβασε κατακόρυφα την δημοτικότητα του σχήματος, ωθούμενο από τα σινγκλ "We're Not Gonna Take It" και "I Wanna Rock".
Το 1985, ο Σνάιντερ έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως τηλεοπτικός παρουσιαστής για την εκπομπή "Heavy Metal Mania" του MTV. Την ίδια χρονιά, μαζί με τον Τζον Ντένβερ και τον Φρανκ Ζάπα αποτέλεσαν την τριάδα που εναντιώθηκε στην λογοκρισία πάνω στην ροκ μουσική, καταθέτοντας σε ακρόαση της Parents Music Resource Center (PMRC).
Μετά τους Twisted Sister
Οι Twisted Sister διαλύθηκαν το 1987, με τον Σνάιντερ να αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα. Την επόμενη χρονιά σχημάτισε τους Desperado μαζί με τον πρώην ντράμερ των Iron Maiden, Κλάιβ Μπαρ, τον πρώην κιθαρίστα των Gillan, Μπέρνι Τορμ και τον μπασίστα Μαρκ Ράσελ.
Στις αρχές της δεκαετίας του '90 δημιούργησε τους Widowmaker, κυκλοφορώντας τους δίσκους "Blood and Bullets" και "Stand by for Pain", ενώ αργότερα σχημάτισε τους Dee Snider's SMFs με παλιούς συνεργάτες του από τους Twisted Sister.
Το 1999, ξεκίνησε την ραδιοφωνική του εκπομπή στον σταθμό WMRQ στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ, η οποία κράτησε για τρία χρόνια και επέστρεψε το 2004 σε νυχτερινές ώρες στον WMMR της Φιλαδέλφεια. Την επόμενη χρονιά ήταν ο παρουσιαστής της ραδιοφωνικής εκπομπής "House of Hair" και επέστρεψε τον Ιούνιο του 2006 με το "Fangoria Radio" του Sirius Satellite Radio.
Ο Σνάιντερ είναι παντρεμένος με την σύζυγο του, Σουζέτ, από το 1981 και έχουν τέσσερα παιδιά. Στις 27 Ιουλίου 2010, ο τραγουδιστής μαζί με την οικογένεια του πραγματοποίησαν το ντεμπούτο του ριάλιτι "Growing Up Twisted".
Δισκογραφία
{|width="90%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Μέλη των Twisted Sister
Ταντέο Γκάντι
Ήταν ο γιος του Γκάντο ντι Τσανόμπι (Gaddo di Zanobi), που επονομαζόταν Γκάντο Γκάντι (Gaddo Gaddi). Ήταν μέλος του εργαστηρίου του Τζόττο από το 1313 μέχρι το θάνατο του Δασκάλου το 1337. Σύμφωνα με τον Τζόρτζο Βαζάρι, θεωρήθηκε ο πιο ταλαντούχος μαθητής του Τζόττο: το 1347 τοποθετήθηκε στην κορυφή του καταλόγου με τους πιο διάσημους ζωγράφους της Φλωρεντίας.
Το κύριο έργο του είναι ο κύκλος των ιστοριών της Παναγίας στο παρεκκλήσι Baroncelli της Βασιλικής της Σάντα Κρότσε στη Φλωρεντία (1328–1338). Αργότερα ζωγράφισε ίσως τα πλακίδια στο ιερό της ίδιας εκκλησίας, τώρα χωρισμένο μεταξύ της Πινακοθήκης της Ακαδημίας της Φλωρεντίας και των μουσείων στο Μόναχο και το Βερολίνο. Αυτά τα έργα δείχνουν την κυριαρχία του στο νέο ύφος του Τζόττο, στο οποίο πρόσθεσε έναν προσωπικό πειραματισμό στα αρχιτεκτονικά υπόβαθρα, όπως στο κλιμακοστάσιο της Παρουσίασης της Παναγίας στο παρεκκλήσιο Baroncelli.
Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, συνεργάστηκε στο πολύπτυχο Stefaneschi στη Ρώμη. Τα άλλα έργα του περιλαμβάνουν μια Μαντόνα στη Βέρνη, μια λατρεία των μάγων στη Ντιζόν, τις ιστορίες του Ιωβ ( Πίζα, Camposanto Monumentale ), τη Μαντόνα με το Βρέφος, Αγγέλους και Αγίους (Φλωρεντία, Πινακοθήκη Ουφίτσι ), Ο στιγματισμός του Αγίου Φραγκίσκου ( Κέιμπριτζ, MA, Μουσεία Τέχνης του Χάρβαρντ ), η Madonna del Parto (Φλωρεντία) και το πολύπτυχο στο ιερό της Santa Felicita στη Φλωρεντία. Το MNAC της Βαρκελώνης διατηρεί ως μόνιμο δάνειο από το Μουσείο Thyssen-Bornemisza στη Μαδρίτη, ένα μικρό πάνελ σε τέμπερα με χρονολογία 1325, μια Γέννηση που ήταν τμήμα μεγαλύτερου πίνακα. Ο Βαζάρι του απέδωσε επίσης τον σχεδιασμό και την ανοικοδόμηση της Πόντε Βέκιο, κάτι το οποίο αμφισβητείται από τους σύγχρονους μελετητές.
Ήταν ο πατέρας του Άνιολο Γκάντι και του Τζοβάννι Γκάντι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
Σιδηροκυανιούχο κάλιο
Το σιδηροκυανιούχο κάλιο είναι η γνωστότερη ένωση συναρμογής (σύμπλοκο) του σιδήρου(ΙΙ) και έχει τύπο K4[Fe(CN)6]. Σε θερμοκρασία δωματίου κρυσταλλώνεται στο μονοκλινές σύστημα και η συνηθέστερη μορφή είναι η ένυδρη με τρία μόρια νερού, της οποίας το χρώμα είναι κίτρινο,  K4[Fe(CN)6]•3H2O. Η λευκή άνυδρη μορφή προκύπτει με θέρμανση της ένυδρης σε θερμοκρασία μικρότερη από 100 °C. Η ένωση αποσυντίθεται στη θερμοκρασία βρασμού της.
Παρασκευές
Παλαιότερα το σιδηροκυανιούχο κάλιο παρασκευαζόταν κατά τη θέρμανση ζωικών απορριμάτων (ξεραμένο αίμα, δέρματα, κέρατα κλπ.) με υδροξείδιο του καλίου, KOH, ή ανθρακικό κάλιο, K2CO3 και σίδηρο, Fe. Το μίγμα που προέκυπτε από τη θέρμανση, ξεπλενόταν με ζεστό νερό και οι κρύσταλλοι σχηματίζονταν με εξάτμιση του διαλύματος.
Σήμερα παρασκευάζεται κατά την προσθήκη περίσσειας κυανιούχου καλίου, KCN, σε υδατικό διάλυμα θειικού σιδήρου(ΙΙ). Πρώτα σχηματίζεται κυανιούχος σίδηρος, ο οποίος στη συνέχεια αντιδρά με την περίσσεια KCN : Μπορεί ακόμα να παρασκευαστεί με ηλεκτρολυτική οξείδωση του σιδήρου σε διάλυμα κυανιούχων αλλά και με αποσύνθεση του πρωσικού μπλε από αλκαλικό διάλυμα.
Αντιδράσεις
Με υδροχλωρικό οξύ, HCl, εν ψυχρώ, δίνει λευκό ίζημα σιδηροκυανιούχου οξέος που μετατρέπεται σχεδόν αμέσως σε κυανό :
Με αραιό διάλυμα θειικού οξέος, εν θερμώ, η άνυδρη μορφή διασπάται με έκλυση υδροκυανίου, HCN :
Οξειδώνεται από το υπεροξείδιο του υδρογόνου σε όξινο περιβάλλον προς σιδηρικυανιούχο κάλιο :
Αντιδρά με χλώριο και βρώμιο και δίνει σιδηρικυανιούχο κάλιο : όπου Χ = Cl, Br.
Το σιδηροκυανιούχο ιόν αντιδρά με ιόντα Cu2+ (π.χ. CuSO4) δίνοντας καστανόχρωμο ίζημα του συμπλόκου σιδηροκυανιούχου χαλκού. Η αντίδραση χρησιμοποιείται για την ανίχνευση ιόντων Cu2+ :
Κυανούν του Βερολίνου και κυανούν του Turnbull
300px|thumb|right|Πρωσικό μπλε
Τα ιόντα Fe3+ με σιδηροκυανιούχα ιόντα παρέχουν ίζημα με βαθύ κυανό χρώμα, το σιδηροκυανιούχο σίδηρο, Fe4[Fe(CN)6]3, γνωστό ως "κυανούν του Βερολίνου" : Τα ιόντα Fe2+ με το ίδιο αντιδραστήριο δηλ. τα ιόντα [Fe(CN)6]4–, παρέχουν μόνο λευκό ίζημα ή ελαφρώς γαλάζιο, λόγω της αναπόφευκτης παρουσίας μικρών ποσοτήτων ιόντων Fe3+ στο διάλυμα των ιόντων Fe2+. Αυτή είναι μια χαρακτηριστική διαφορά μεταξύ των ιόντων Fe2+ και Fe3+. Αν θεωρήσουμε τα ιόντα Fe2+, παρατηρούμε ότι με σιδηρικυανιούχα ιόντα, [Fe(CN)6]3– παρέχουν ίζημα με βαθύ κυανό χρώμα, γνωστό ως "κυανούν του Turnbull". Αντίθετα, τα ιόντα Fe3+ με το ίδιο αντιδραστήριο παρέχουν μόνο μία καστανή χροιά (χαρακτηριστική διαφορά μεταξύ των Fe2+ και Fe3+) :
Μελέτες έδειξαν ότι τα αναφερόμενα στην παλαιά χημική βιβλιογραφία σύμπλοκα ως "κυανούν του Turnbull", Fe3[Fe(CN)6]2 και ως "κυανούν του Βερολίνου", Fe4[Fe(CN)6]3, είναι στην ουσία η ίδια ένωση η οποία ως σύμπλοκο τύπου "ανταλλαγής φορτίου" εμφανίζει εντονότατο χρώμα.
Το σιδηροκυανιούχο ιόν
Το [Fe(CN)6]4– εμφανίζεται όταν διαλυθεί ουσία που το περιέχει : Κ4[Fe(CN)6] 4K+ + [Fe(CN)6]4–
Είναι σύμπλοκο ιόν ιδαίτερα σταθερό, διαμαγνητικό, δεν εμφανίζει ισομέρεια, είναι χαμηλού spin και το κεντρικό άτομο του σιδήρου έχει αριθμό οξείδωσης +2 και αριθμό συναρμογής 6. Η σημαντικότερη αντίδρασή του είναι η οξείδωσή του προς σιδηρικυανιούχα : [Fe(CN)6]4−    [Fe(CN)6]3−  +  e−
Τοξικότητα
Το σιδηροκυανιούχο κάλιο, το σιδηρικυανιούχο κάλιο και η χρωστική "πρωσικό μπλε" αντιπροσωπεύουν πάνω από το 97% των κυανιούχων ενώσεων στο περιβάλλον.
Το K4[Fe(CN)6] είναι ελαφρά τοξικό παρόλο που η προσθήκη οξέος σε υδατικό του διάλυμα έχει ως αποτέλεσμα την έκλυση του τοξικού υδροκυανίου. Αν και δεν είναι μεταλλαξιογόνο, μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό αν καταποθεί, εισπνευσθεί ή έρθει σε επαφή με το δέρμα. Η καλύτερη λύση σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι η μετακίνηση του παθόντος στον καθαρό αέρα ή το ξέπλυμα της περιοχής του δέρματος που προσβλήθηκε με άφθονο νερό.
Το σιδηροκυανιούχο κάλιο προκαλεί ρύπανση σε υδατικά περιβάλλοντα και είναι ιδιαίτερα τοξικό για τους υδρόβιους οργανισμούς. Η θανατηφόρος δόση (LD50) σε αρουραίους είναι 6400 mg ανά kg σωματικού βάρους.
Πρόσθετο τροφίμων
Χρησιμοποιείται στα τρόφιμα ως αντιπηκτικός παράγων. Είναι πρόσθετο εγκεκριμένο από την Ευρωπαϊκή Ένωση με κωδικό Ε536. Ο Τομέας Πρόσθετων στα Τρόφιμα της Ε.Ε. μάλιστα εκτιμά την επιτρεπόμενη ημερήσια δόση σε 0 - 0,025 mg/Kg σωματικού βάρους.
Άλλες χρήσεις
Το σύμπλοκο έχει χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή της χρωστικής "πρωσικό μπλε" in situ για χρήση στις κυανοτυπίες. Η κυανοτυπία είναι μέθοδος κατά την οποία η εικόνα σχηματίζεται από το πρωσικό μπλε, Fe4[Fe(CN)6]3, με την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας. Το φαινόμενο πρωτοπαρατήρησε ο Βερολινέζος κατασκευαστής χρωμάτων Ντίσμπαχ (Diesbach) το 1704 και χάρη σε αυτό δημιούργησε το μπλε χρώμα που το χρησιμοποιούν ευρύτατα οι ζωγράφοι και η βιομηχανία των χρωμάτων.