cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών 2019
Branding
Το έμβλημα και το σλόγκαν ανακοινώθηκαν στις 19 Σεπτεμβρίου 2017 στο Musée de l'Homme (Μουσείο του Ανθρώπου) στο Παρίσι. Το έμβλημα μιμείται το σχήμα του τροπαίου του Παγκοσμίου Κυπέλου και αποτελείται από μια μπάλα ποδοσφαίρου η οποία βρίσκεται μέσα σε οχτώ κομμάτια γυαλιού, συμβολίζοντας την όγδοη έκδοση του Παγκοσμίου Κυπέλου Ποδοσφαίρου Γυναικών. Παραπέμπει σε αρκετές πολιτιστικές εικόνες της Γαλλίας :
Εισιτήρια
Η FIFA και η τοπική οργανωτική επιτροπή πούλησαν εισιτήρια για το Παγκόσμιο Κύπελο Ποδοσφαίρου Γυναικών, ξεκινώντας με την προπώληση απλών εισιτηρίων τον Δεκέμβριο του 2018, απλών πακέτων εισιτηρίων στα τέλη του 2018 και προσφορών στα απλά εισιτήρια για το κοινό τα οποία ξεκίνησαν στις 7 Μαρτίου 2019. Η ηλεκτρονική πλατφόρμα, που δημιουργήθηκε από την AP2S, επέτρεψε στους φανατικούς του γυναικείου ποδοσφαίρου να εκτυπώνουν τα εισιτήριά τους από τις 20 Μαΐου 2019 και μετά. Η πλατφόρμα παρείχε διακανονισμούς στις θέσεις που είχαν κλειστεί από μια ομάδα ή μια οικογένεια και είχε δώσει διαφορετικές θέσεις. Η FIFA απάντησε στα ηλεκτρονικά παράπονα αναφερόμενη σε μια προειδοποίηση στο ηλεκτρονικό σύστημα η οποία υπενθύμιζε στους αγοραστές ότι δεν μπορούσε να εγγυηθεί πως τα εισιτήριά της θα αφορούσαν διπλανές θέσεις, ξεσπώντας περαιτέρω παράπονα, αλλά επέτρεψε στις οικογένειες με βρέφη να κατοχυρώσουν αρκετές διπλανές θέσεις.
Μασκότ
Η επίσημη μασκότ, η "ettie", αποκαλύφθηκε στις 12 Μαΐου 2018 στα κεντρικά γραφεία του TF1 Group και μεταδόθηκε τηλεοπτικά από το LCI. Η μασκότ έκανε την πρώτη δημόσια εμφάνιση στο Παρίσι, μπροστά από έναν εικονικό Πύργο του Άιφελ. Η FIFA περιγράφει τη μασκότ ως "μια μικρή κότα που έχει πάθος για τη ζωή και το ποδόσφαιρο" και αναφέρει ότι "είναι το αποτέλεσμα μιας μεγάλης ομάδας από μασκότ και είναι η κόρη του Footix, της επίσημης μασκότ του Παγκοσμίου Κυπέλου 1998 της FIFA στη Γαλλία".
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων 2019
Ιωσήφ Δημακόπουλος
Ο Ιωσήφ Δημακόπουλος ήταν ιερομόναχος και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης.
Βίος
Ήταν ιερομόναχος της Μονής Βουλκάνου της Μεσσηνίας. Στην Ελληνική Επανάσταση συμμετείχε σε διάφορες μάχες, όπως στην Άλωση της Τριπολιτσάς, στην Μάχη του Βαλτετσίου και στην Μάχη στα Τρίκορφα. Μετά το τέλος της Επανάστασης επανήλθε στη μονή της μετανοίας του, είτε ως μέλος του ηγουμενοσυμβουλίου ή είτε ως ηγούμενος. Ασχολήθηκε με την ανασυγκρότησή του μοναστηριού μετά την καταστροφή του από την απόβαση του Ιμπραήμ. Πέθανε το 1861.
Πηγές
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί
Μπορίσπιλ
Το Μπορίσπιλ (Бориспіль Μπορύσπιλ, Борисполь, Μπορίσπολ, ελληνικά: Μπορίσπολη, δηλ. πόλη του Μπορίς) είναι πόλη περιφερειακής σημασίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Κιέβου, στην βόρεια Ουκρανία. Λειτουργεί ως διοικητικό κέντρο του ραγιόν του Μπορίσπιλ, αν και διοικητικά δεν ανήκει σε αυτό. Ο πληθυσμός του υπολογίζεται σε 63.674 κατοίκους (εκτίμηση 2021).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ουκρανικά (uk) Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Ντομπρόνιεγκα Λουντγκάρντα της Πολωνίας
Η Ντομπρόνιεγκα-Λουντγκάρντα, πολων.: Dobroniega Ludgarda od Piasta (πριν από το 1136 - γύρω στο 1160 ή αργότερα) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν κόρη του δούκα της Πολωνίας και με το γάμο της έγινε μαργραβίνα της Λουσατίας.
Βιογραφία
Ήταν η 5η κόρη (4η από τον 2ο γάμο) του Μολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου, δούκα της Πολωνίας και της Σαλωμέας των Πιαστ, κόρης του Ερρίκου κόμη του Μπεργκ. Γύρω στο 1147 (σύμφωνα με την παλαιότερη ιστοριογραφία γύρω στο 1142) παντρεύτηκε τον Θεοδώριχο Α΄, δεύτερο επιζώντα γιο του Κορράδου μαργράβου του Μάισσεν]]. Αφού απέκτησε δύο παιδιά, εγκαταλείφθηκε από τον σύζυγό της.
Νεανική ζωή
Η Ντομπρόνιεγκα Λουντγκάντα ονομάζεται από το Χρονικό του Μόντις Σερένι και τη Γενεαλογία των Βέττιν ως αδελφή του Μιέσκο Γ΄ του Γηραιού. Καθώς ο Μιέσκο Γ΄ ήταν γιος του Μπολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου, δούκα της Πολωνίας, από τη δεύτερη σύζυγό του Σαλωμέα, οι ιστορικοί θεώρησαν ότι η Ντομπρινίεγκα-Λουντγκάρντα είχε τους ίδιους γονείς. Λόγω της χρονολογίας είναι αδύνατο για τη Ντομπρόνιεγκα να είναι κόρη του Μπολέσλαφ Γ΄ από τον πρώτο γάμο του με τη Zμπυσλάβα του Κιέβου.
Καμία πηγή δεν αναφέρει την ημερομηνία γέννησής της. Ήταν ένα από τα μικρότερα παιδιά του Μπολέσλαφ Γ΄ και της Σαλωμέας.
Σύμφωνα με τον Κάρολ Μαλετσύνσκι γεννήθηκε όχι μετά το 1129, ως το 10ο παιδί του Μπολεσλαβ Γ΄ και της Σαλωμέας. Ο ιστορικός Καζιμίερζ Γιασίνσκι θεωρεί ότι η Ντομπρόνιεγκα γεννήθηκε πιθανώς μεταξύ 1128 και 1135, καθώς ήταν πιθανώς νεότερη από τον σύζυγό της, που γεννήθηκε νωρίτερα από το 1130 και παντρεύτηκε περίπου το 1147.
Υπάρχει επίσης η πιθανότητα η Ντομπρόνιεγκα να ήταν κόρη του Μπολέσλαφ Γ΄, που είχε σχέση με τον Κορράδο του Πλότσκαου, μαργράβου του Νόρντμαρκ. Εάν αυτή η ταυτοποίηση ήταν αληθινή, η Ντομπρόνιεγκα γεννήθηκε πριν από το 1127. Ωστόσο ο ιστορικός Όσβαλντ Μπάλτσερ απέρριψε αυτή τη δυνατότητα και ο Καζιμίερζ Γιασίνσκι θεωρεί ότι αυτό δεν θα μπορούσε να ληφθεί σοβαρά υπόψη, διότι σε αυτή την περίπτωση θα πέσουμε σε μία σειρά από εικασίες.
Ο γάμος της
Λίγα χρόνια μετά το τέλος του Μπολέσλαφ Γ΄ το 1138 οι γιοι του άρχισαν να πολεμούν μεταξύ τους: από τη μία ήταν ο Βλάντισλαφ Β΄ ο Εξόριστος, ο γιος από τον πρώτο γάμο, από την άλλη ήταν ο Μπολέσλαφ Δ΄ ο Σγουρός και ο Μιέσκο Γ΄ ο Γηραιός, γιοι από τον δεύτερο γάμο. Καθώς ο Βλάντισλαφ ήταν ο αδελφός του Κορράδου Γ΄ βασιλιά της Γερμανίας, τα μικρότερα αδέλφια του έψαχναν συμμάχους στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ένας από αυτούς ήταν ο Κορράδος μάργραβος του Μάισσεν & της Λουσατίας. Οι νεότεροι γιοι του Μπολέσλαφ Γ΄ ενίσχυσαν τη συμφωνία, παντρεύοντας την αδελφή τους Ντομπρόνιεγκα με τον Θεοδώριχο Α΄ (Ντήτριχ, Ντύτρυκ), γιο του Κορράδου.
Η ημερομηνία του γάμου είναι άγνωστη. Σύμφωνα με παλαιότερους ιστορικούς ήταν περίπου το 1142. Ο Καζιμίερζ Γιαζίνσκι θεωρεί ότι ο Μπολέσλαφ Δ΄ και ο Μιέσκο Γ΄ αναζητούσαν σύμμαχο, που σχετίζεται με τον Κορράδο μόνο από το 1146. Αυτός ο σύμμαχος αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε πηγές το καλοκαίρι του 1146, όταν ο Κορράδος και ο Αλβέρτος η Άρκτος, δούκας της Σαξονίας, διεξήγαγαν διαπραγματεύσεις μεταξύ των Πολωνών πριγκίπων. Σύμφωνα με τον Γιασίνσκι, η Ντομπρόνιεγκα παντρεύτηκε τον Θεοδώριχο πιθανότατα γύρω στο 1147 (μεταξύ 1146 και 1148). Αυτή η ημερομηνία γίνεται αποδεκτή από άλλους ιστορικούς. Στις 6 Ιανουαρίου 1148, η Γιούντιτα, αδελφή της Ντομπρόνιεγκα, παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄, γιο του Αλβέρτου της Άρκτου.
Κατά τη διάρκεια του γάμου της γέννησε δύο παιδιά: έναν γιο, τον Κορράδο και μία κόρη, την Γκέρτρουντα. Ο σύζυγός της Θεοδώριχος έγινε μάργραβος της Λουσατίας το 1156.
Ο Θεόδωρος εγκατέλειψε τη Ντομπρόνιεγκα, αλλά είναι άγνωστο πότε ακριβώς συνέβη αυτό. Σύμφωνα με το Χρονικό του Μόντις Σερένι, λίγο αργότερα ο Θεοδώριχος ξεκίνησε μία σχέση με την Κουνιγκούντε, τη χήρα κόμισσα του Πλότσκαου.
Το τέλος και επακόλουθα
Η ημερομηνία ου τέλους της Ντομπρόνιεγκα παραμένει άγνωστη. Απεβίωσε όχι νωρίτερα από το π. 1160. Διαφορετικά, ο Θεοδώριχος θα μπορούσε να νυμφευτεί την παλλακίδα του. Δεν υπάρχουν πληροφορίες πού τάφηκε η Ντομπρόνιεγκα.
Ο γιος της Κορράδος σκοτώθηκε σε κονταρομαχία στις 17 Φεβρουαρίου 1175, ενώ η κόρη της Γκέρτρουντα έγινε μοναχή στο Γκέμπστετ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Τσάτιρ-Νταγκ
Το Τσάτιρ-Νταγκ (Çatır Dağ, Чатир-Даг, Чатыр-Даг) είναι ορεινός όγκος στην Κριμαία, κοντά στον αυτοκινητόδρομο Συμφερόπολη - Αλούστα. Στην Κριμαϊκή Ταταρική γλώσσα το çatır σημαίνει σκηνή και το Dag βουνό.
Εμφάνιση
Το βουνό αποτελείται από δύο οροπέδια: το χαμηλότερο (βόρεια) και το άνω (νότιο). Το χαμηλότερο οροπέδιο κάνει κύκλο απαλά προς τη βόρεια πλευρά του, το οποίο καλύπτεται σε χορτάρι από στέπες. Στο νότιο άκρο του (κοντά στην πλαγιά απότομη του υψηλότερου οροπέδιο), το κάτω οροπέδιο καλύπτεται από οξιές και κέδρο. Έχει πολλά μονοπάτια πεζοπορίας και αρκετά όμορφα σπήλαια (που αναφέρονται παρακάτω).
9η Συμφωνία (Μότσαρτ)
Η 9η Συμφωνία σε Ντο μείζονα, K. 73/75a (γερμανικά: Sinfonie C-Dur Köchelverzeichnis 73) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που πιθανώς γράφτηκε το καλοκαίρι του 1772, στο Σάλτσμπουργκ, ανάμεσα στο δεύτερο και το τρίτο ταξίδι του στην Ιταλία. Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη και είναι η πρώτη που ο Μότσαρτ χρησιμοποιεί τη Ντο μείζονα. Το χειρόγραφο της Συμφωνίας φυλάσσεται σήμερα στην Biblioteka Jagiellońska, στην Κρακοβία.
Δομή και ενορχήστρωση
Η Συμφωνία γράφτηκε για τα εξής μουσικά όργανα: 2 φλάουτα, 2 όμποε, φαγκότο, 2 κόρνο, τυμπάνια, τσέμπαλο και έγχορδα.
Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη:
Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ
Ο Σάμιουελ Τζορτζ Ντέιβις Τζούνιορ (8 Δεκεμβρίου 1925 – 16 Μαΐου 1990) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, χορευτής, ηθοποιός, κωμικός, παραγωγός ταινιών και τηλεοπτικός σκηνοθέτης.
Σε ηλικία τριών ετών, ο Ντέιβις ξεκίνησε την καριέρα του στο βαριετέ με τον πατέρα του και τον Γουίλ Μάστιν και η κινηματογραφική του καριέρα ξεκίνησε το 1933. Με το τρίο έγινε καλλιτέχνης ηχογράφησης. Το 1954, σε ηλικία 29 ετών, έχασε το αριστερό του μάτι σε τροχαίο. Αρκετά χρόνια αργότερα, ασπάστηκε τον ιουδαϊσμό, βρίσκοντας κοινά σημεία μεταξύ της καταπίεσης που βιώνουν οι αφροαμερικανικές και οι εβραϊκές κοινότητες.
Η δημοτικότητα του Ντέιβις βοήθησε να σπάσει το φυλετικό φράγμα της διαχωρισμένης βιομηχανίας ψυχαγωγίας. Ωστόσο, είχε μια περίπλοκη σχέση με τη μαύρη κοινότητα και του ασκήθηκε κριτική αφού υποστήριξε δημόσια τον Πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον το 1972.
Μετά την επανένωση με τους Φρανκ Σινάτρα και Ντιν Μάρτιν το 1987, ο Ντέιβις περιόδευσε μαζί τους και με τη Λάιζα Μινέλι διεθνώς, πριν από το θάνατό του το 1990. Πέθανε με ανοιχτό χρέος προς την Υπηρεσία Εσωτερικών Εσόδων και η περιουσία του αποτέλεσε αντικείμενο δικαστικών μαχών μετά το θάνατο της συζύγου του. Ο Ντέιβις τιμήθηκε με το μετάλλιο Σπίνγκαρν από το NAACP και ήταν υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα και Βραβείο Έμμυ για τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις. Έλαβε το Βραβείο Κένεντι (Kennedy Centre Honours) το 1987 και το 2001 του απονεμήθηκε μεταθανάτια το Βραβείο Γκράμι για Συνολική Προσφορά.
Πρώιμη ζωή
Ο Ντέιβις γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1925, στο τμήμα του Χάρλεμ του Μανχάταν στη Νέα Υόρκη, γιος του αφροαμερικανού ψυχαγωγού και ερμηνευτή θεάτρου Σάμι Ντέιβις (1900-1988) και της χορεύτριας και ερμηνεύτριας θεάτρου Ελβίρα Σάντσεζ (1905-2000). Οι γονείς του Ντέιβις ήταν χορευτές βοντβίλ. Ως βρέφος, τον μεγάλωσε η πατρική γιαγιά του. Όταν ήταν τριών ετών, οι γονείς του χώρισαν. Ο πατέρας του, μη θέλοντας να χάσει την επιμέλεια του γιου του, τον πήρε σε περιοδεία.
Ο Ντέιβις έμαθε να χορεύει από τον πατέρα του και τον νονό του Γουίλ Μάστιν. Ο Ντέιβις συμμετείχε στην παράσταση ως παιδί μαζί με τον Μάστιν και τον πατέρα του. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ντέιβις συμπεριλάμβανε το τρίο στη χρέωσή του. Ο Μάστιν και ο πατέρας του τον προστάτευσαν από τον ρατσισμό. Ωστόσο, όταν ο Ντέιβις υπηρέτησε στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, βρέθηκε αντιμέτωπος με έντονη προκατάληψη. Αργότερα είπε: «''Μέσα σε μία νύχτα ο κόσμος φαινόταν διαφορετικός. Δεν ήταν πια μονόχρωμο. Μπορούσα να δω την προστασία που είχα λάβει όλη μου τη ζωή από τον πατέρα μου και τον Γουίλ. Εκτίμησα τη στοργική τους ελπίδα ότι δεν θα χρειαζόταν ποτέ να μάθω για την προκατάληψη και το μίσος, αλλά έκαναν λάθος. Ήταν σαν να περνούσα από μια αιωρούμενη πόρτα για 18 χρόνια, μια πόρτα που πάντα κρατούσαν κρυφά ανοιχτή''». Σε ηλικία επτά ετών, ο Ντέιβις έπαιξε στην ταινία Rufus Jones for President, στην οποία τραγούδησε και χόρεψε με την Έθελ Γουότερς. Έζησε για αρκετά χρόνια στο Σάουθ Εντ (South End) της Βοστώνης.
Στρατιωτική θητεία
Το 1944, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ντέιβις επιστρατεύτηκε στον αμερικανικό στρατό σε ηλικία 18 ετών. Πολλές φορές κακοποιήθηκε από λευκούς στρατιώτες από το Νότο.
Τοποθετήθηκε εκ νέου στο τμήμα Ειδικών Υπηρεσιών του Στρατού, το οποίο έκανε παραστάσεις για τα στρατεύματα. Σε ένα σόου βρέθηκε να παίζει μπροστά σε στρατιώτες που τον είχαν κακοποιήσει στο παρελθόν ρατσιστικά. Ο Ντέιβις, ο οποίος κέρδισε το Μετάλλιο Αμερικανικής Εκστρατείας και το Μετάλλιο Νίκης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, απολύθηκε το 1945 με τον βαθμό του στρατιώτη. Αργότερα είπε: «Το ταλέντο μου ήταν το όπλο, η δύναμη, ο τρόπος για να πολεμήσω».
Καριέρα
Μετά την απόλυσή του, ο Ντέιβις επανενώθηκε στο τρίο, το οποίο έπαιζε σε κλαμπ γύρω από το Πόρτλαντ. Ηχογράφησε επίσης τραγούδια μπλουζ για την Capitol Records το 1949 με τα ψευδώνυμα «Shorty Muggins» και «Charlie Green».
Στις 23 Μαρτίου 1951, το τρίο εμφανίστηκε στο νυχτερινό κλαμπ Ciro's. Επρόκειτο να εμφανιστούν μόνο για 20 λεπτά, αλλά η αντίδραση από το γεμάτο διασημότητες πλήθος ήταν τόσο ενθουσιώδης, ειδικά όταν ο Ντέιβις έκανε ένα νούμερο με μιμήσεις διαφόρων διασημοτήτων, που έπαιξαν για σχεδόν μία ώρα. Ο Ντέιβις άρχισε να σημειώνει επιτυχία μόνος του και δέχτηκε πολλούς επαίνους από τους κριτικούς, κυκλοφορώντας πολλά άλμπουμ.
Το 1953, απέκτησε το δικό του τηλεοπτικό σόου στο ABC, «Three for the Road—with the Will Mastin Trio», στο οποίο θα πρωταγωνιστούσε με τον πατέρα και τον νονό του. Το δίκτυο ξόδεψε 20.000 δολάρια για τη μαγνητοσκόπηση του πιλότου, ο οποίος παρουσίαζε τους Αφροαμερικανούς ως αγωνιζόμενους μουσικούς, και όχι ως κωμικούς σε σκηνές «χονδροειδούς χιούμορ» ή σε στερεότυπους ρόλους μαύρων της εποχής. Το καστ περιλάμβανε τη Φράνσις Ντέιβις, την πρώτη μαύρη μπαλαρίνα που έπαιξε για την Όπερα του Παρισιού, και τους ηθοποιούς Ρουθ Ατάγουεϊ, Τζέιν Γουάιτ, καθώς και τον Φρέντερικ Ο'Νιλ, ο οποίος ίδρυσε το Αμερικανικό Θέατρο Νέγρων. Το δίκτυο δεν εξασφάλισε χορηγία και έτσι η εκπομπή διακόπηκε. αριστερά|μικρογραφία| Ο Ντέιβις και ο οικοδεσπότης Στιβ Άλεν κάνουν πρόβες για την πρεμιέρα του The Steve Allen Show το 1956 Ο Ντέιβις, το 1954 προσλήφθηκε για να τραγουδήσει το ομώνυμο τραγούδι της ταινίας Six Bridges to Cross. Το 1956, πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ Mr. Wonderful. Το 1958, προσλήφθηκε για να στέψει τη νικήτρια του διαγωνισμού ομορφιάς Miss Cavalcade of Jazz για τη διάσημη 14η συναυλία Cavalcade of Jazz, που πραγματοποιήθηκε στο Shrine Auditorium στις 3 Αυγούστου.
Το 1959, έγινε μέλος του Rat Pack, μιας άτυπης ομάδας καλλιτεχνών με επικεφαλής τον Φρανκ Σινάτρα και μέλη τούς Ντιν Μάρτιν, Τζόι Μπίσοπ, καθώς και τον Πίτερ Λόφορντ, κουνιάδο του Τζον Φ. Κένεντι. μικρογραφία| Το Rat Pack (από αριστερά προς τα δεξιά): [[Φρανκ Σινάτρα, Ντιν Μάρτιν, Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ, Πίτερ Λόφορντ, Τζόι Μπίσοπ στο Cal-Neva Casino, στο Λας Βέγκας]] Η ομάδα έκανε πολλές ταινίες μαζί, συμπεριλαμβανομένων των ταινιών Ocean's 11 (1960), Sergeants 3 (1962) και Robin and the 7 Hoods (1964), και έπαιζαν μαζί στη σκηνή στο Λας Βέγκας.
Το 1964, ο Ντέιβις έγινε ο πρώτος Αφροαμερικανός που τραγούδησε στο νυχτερινό κέντρο Copacabana στη Νέα Υόρκη.
Ο Ντέιβις ήταν πρωτοπόρος στο The Frontier Casino στο Λας Βέγκας αλλά λόγω των νόμων του Τζιμ Κρόου έπρεπε να διαμένει, όπως και όλοι οι μαύροι καλλιτέχνες τη δεκαετία του 1950, σε ένα σπίτι στη δυτική πλευρά της πόλης και όχι σε ξενοδοχεία, όπως οι λευκοί συνάδελφοί του. Δεν υπήρχαν καμαρίνια για τους μαύρους ερμηνευτές και έπρεπε να περιμένουν έξω μέχρι να ξεκινήσει η παράσταση. Αν και συμμετείχαν στις παραστάσεις στα ξενοδοχεία, δεν επιτρεπόταν ούτε να διαμείνουν εκεί, ούτε να παίξουν στα καζίνο ή να δειπνήσουν στα εστιατόρια και τα μπαρ του ξενοδοχείου. Ο Ντέιβις αργότερα αρνήθηκε να εργαστεί σε μέρη που ασκούσαν φυλετικό διαχωρισμό.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, αν και ήταν ακόμα δημοφιλής στο Λας Βέγκας, η μουσική καριέρα του άρχισε να παρακμάζει. Το 1969, είχε μια Νο. 11 μουσική επιτυχία με το I've Gotta Be Me (Νο. 1 στο τσαρτ σινγκλ «Easy Listening»). Υπέγραψε με τη Motown για να βελτιώσει τα τραγούδια του και την έφεση προς το νεαρό κοινό. Το 1972, είχε μια απροσδόκητη Νο. 1 μουσική επιτυχία με το τραγούδι The Candy Man, με την MGM Records. Δεν νοιαζόταν ιδιαίτερα για το τραγούδι και λυπόταν που είχε γίνει γνωστός γι' αυτό, αλλά ο Ντέιβις εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο την ευκαιρία του και αναζωογόνησε την καριέρα του.
Αν και δεν είχε άλλες επιτυχίες, το 1976 απέκτησε δημοτικότητα όταν ερμήνευσε το θεματικό τραγούδι της τηλεοπτικής σειράς «Baretta», Baretta's Theme (Keep Your Eye on the Sparrow, 1975-1978), που κυκλοφόρησε ως single.
Εμφανίστηκε σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές από τη δεκαετία του 1950, όπως το «The Rifleman». Στο επιτυχημένο ιατρικό δράμα της δεκαετίας του 1960 του ABC, Ben Casey, ο Ντέιβις αναφέρθηκε στην απώλεια του ενός ματιού του. Όταν η δημοτικότητα των γουέστερν μειώθηκε, δέχτηκε ρόλους σε κωμικές σειρές που κέρδισαν Emmy, όπως το 1960 I Dream of Jeannie ή σε πολιτικά φορτισμένες σάτιρες, συμπεριλαμβανομένου του επεισοδίου του 1973 της σειράς All in the Family.
Στις 11 Δεκεμβρίου 1967, το NBC μετέδωσε ένα τηλεοπτικό αφιέρωμα με τη Νάνσι Σινάτρα, την κόρη του Φρανκ Σινάτρα, με τίτλο Movin' with Nancy. Η σειρά είναι αξιοσημείωτη γιατί χαιρετούν ο ένας τον άλλον με ένα φιλί, ένα από τα πρώτα ασπρό-μαυρα φιλιά στην αμερικανική τηλεόραση.
Ο Ντέιβις ήταν φίλος με τον Έλβις Πρίσλεϊ στα τέλη της δεκαετίας του 1960, καθώς και οι δύο παρουσίαζαν κορυφαία νούμερα στο Λας Βέγκας. Ο Ντέιβις τραγούδησε μια εκδοχή του τραγουδιού του Πρίσλεϊ In the Ghetto και το 1970 έκανε μια εμφάνιση στη συναυλία του («Elvis: That's the Way It Is»). Ένα χρόνο αργότερα, θα εμφανιζόταν στην ταινία του Τζέιμς Μποντ αλλά η σκηνή κόπηκε. Στην Ιαπωνία, ο Ντέιβις εμφανίστηκε σε πολλές τηλεοπτικές διαφημίσεις για καφέ και Suntory Whisky. Στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τον Σινάτρα και τον Μάρτιν πρωταγωνιστούσαν σε μια ραδιοφωνική διαφήμιση για μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων στο Σικάγο. μικρογραφία| Ο Ντέιβις το 1986 Στις 27-28 Μαΐου 1973, ο Ντέιβις φιλοξένησε τον πρώτο ετήσιο 20ωρο τηλεμαραθώνιο του Ιδρύματος Ασφάλειας Αυτοκινητοδρόμων, με καλεσμένους όπως ο Μοχάμεντ Άλι, ο Πωλ Άνκα, ο Ρέι Τσαρλς, κ.α. Ήταν μια οικονομική καταστροφή.
Ο Ντέιβις ήταν μεγάλος θαυμαστής της ημερήσιας τηλεόρασης, ιδιαίτερα των σαπουνόπερων που παρήγαγε η American Broadcasting Company. Έκανε μια εμφάνιση στο σόου General Hospital και είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο ως Chip Warren στο One Life to Live, για το οποίο έλαβε και υποψηφιότητα βραβείου Daytime Emmy το 1980. Ήταν επίσης θαυμαστής των τηλεοπτικών παιχνιδιών. Εμφανίστηκε στο Family Feud το 1979 και στο Tattletales με τη σύζυγό του, Άλτοβις τη δεκαετία του 1970.
Ο Ντέιβις, το 1985, μετά την πάλη του με την κίρρωση, ανακοίνωσε τη χορηγία του στο Εθνικό Ινστιτούτο Ήπατος του Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ στο Νιούαρκ. Το 1988, περιόδευσε με τον Φρανκ Σινάτρα και τον Ντιν Μάρτιν. Όταν διαφώνησαν μεταξύ τους οι Σινάτρα και Μάρτιν, ο δεύτερος αντικαταστήθηκε από τη Λάιζα Μινέλι. Το 1989, κατά τη διάρκεια της περιοδείας, που είχε ονομαστεί «The Ultimate Event», ο Ντέιβις διαγνώστηκε με καρκίνο στον λαιμό και λόγω της θεραπείας δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει.
Ατύχημα και μετατροπή
εναλλ.=Davis in the Western Wall, Jerusalem, during a tour in Israel, 1969.|μικρογραφία| Ο Ντέιβις στο Δυτικό Τείχος, Ιερουσαλήμ, κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας στο Ισραήλ, 1969 Ο Ντέιβις παραλίγο να πεθάνει σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στις 19 Νοεμβρίου 1954, στο Σαν Μπερναρντίνο της Καλιφόρνια, καθώς επέστρεφε από το Λας Βέγκας στο Λος Άντζελες. Κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους, είχε δημιουργήσει μια φιλία με τον κωμικό και παρουσιαστή Έντι Κάντορ, ο οποίος του είχε δώσει μια εβραϊκή μεζουζά. Ο Ντέιβις αντί να την τοποθετήσει δίπλα στην πόρτα του, ως παραδοσιακή ευλογία, τη φόρεσε στο λαιμό του για καλοτυχία, και η μοναδική φορά που τη ξέχασε ήταν το βράδυ του ατυχήματος. Το ατύχημα συνέβη σε μια διχάλα στο US Route 66 στη λεωφόρο Cajon και Kendall Drive. Ως αποτέλεσμα, ο Ντέιβις έχασε το αριστερό του μάτι. Ο φίλος του, ο ηθοποιός Τζεφ Τσάντλερ, είπε ότι θα έδινε ένα από τα μάτια του για να αποτρέψει τον Ντέιβις από την πλήρη τύφλωση. Ο Ντέιβις φορούσε έμπλαστρο στα μάτια για τουλάχιστον έξι μήνες μετά το ατύχημα. Τόσο στο εξώφυλλο του ντεμπούτου άλμπουμ του όσο και στο περιοδικό What's My Line; απεικονίστηκε φορώντας το έμπλαστρο. Αργότερα, του τοποθετήθηκε ένα γυάλινο μάτι, το οποίο φορούσε για το υπόλοιπο της ζωής του.
Στο νοσοκομείο, ο Έντι Κάντορ περιέγραψε στον Ντέιβις τις ομοιότητες μεταξύ του εβραϊκού και του μαύρου πολιτισμού. Ο Ντέιβις, γεννημένος από καθολική μητέρα και βαπτιστή πατέρα, άρχισε να μελετά την εβραϊκή ιστορία, προσηλυτίζοντας στον Ιουδαϊσμό αρκετά χρόνια αργότερα το 1961. Το ατύχημα σηματοδότησε μια καμπή στην καριέρα του Ντέιβις, μεταφέροντάς τον από γνωστό ψυχαγωγό σε εθνική διασημότητα.
Σχέσεις και γάμοι
αριστερά|μικρογραφία| Ο Ντέιβις με την τρίτη σύζυγό του, το 1986 Το 1957, ο Ντέιβις είχε σχέση με την ηθοποιό Κιμ Νόβακ, η οποία είχε συμβόλαιο με την Columbia Pictures. Επειδή η Νόβακ ήταν λευκή, ο Χάρι Κον, ο πρόεδρος της Κολούμπια, ανησύχησε ότι η κοινωνική αντίδραση για τη σχέση αυτή θα μπορούσε να βλάψει το στούντιο. Υπάρχουν αρκετές αφηγήσεις για το τι συνέβη, αλλά συγκλίνουν στο ότι ο Ντέιβις απειλήθηκε από πρόσωπα του οργανωμένου εγκλήματος, φίλους του Κον. Σύμφωνα με φήμες της εποχής, ο Κον απευθύνθηκε στον γκάνγκστερ Τζον Ροσέλλι. Ο Ροζέλι, προκειμένου να τρομάξει τον Ντέιβις για να διακόψει τη σχέση με τη Νόβακ, τον απήγαγε για λίγες ώρες. Σύμφωνα με άλλη φήμη, η απειλή μεταφέρθηκε στον πατέρα του Ντέιβις από τον μαφιόζο Μίκυ Κοέν. Ο Ντέιβις απειλήθηκε με απώλεια και του άλλου ματιού του ή με σπασμένο πόδι, αν δεν παντρευόταν μια μαύρη γυναίκα εντός δύο ημερών. Ο Ντέιβις ζήτησε την προστασία του μαφιόζου του Σικάγο Σαμ Τζιανκάνα, ο οποίος είπε ότι θα μπορούσε να τον προστατεύσει στο Σικάγο και στο Λας Βέγκας αλλά όχι στην Καλιφόρνια.
Το 1958, ο Ντέιβις παντρεύτηκε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα τη μαύρη χορεύτρια Λόρι Γουάιτ, για να προστατευτεί από τη βία της μαφίας. Κατέβαλε ένα εφάπαξ ποσό (10.000 ή 25.000 $) για να γίνει ο γάμος, με τον όρο ότι θα χωρίζανε πριν από το τέλος του έτους. Davis began to achieve success on his own and was singled out for praise by critics, releasing several albums. Ο Ντέιβις μέθυσε στον γάμο του και προσπάθησε να στραγγαλίσει τη Γουάιτ, καθ' οδόν για τη σουίτα του γάμου τους. Κάποια στιγμή, ο προσωπικός βοηθός του, Άρθουρ Σίλμπερ Τζούνιορ, βρήκε τον Ντέιβις να σημαδεύει το κεφάλι του με ένα όπλο και του είπε απελπισμένα: «Γιατί δεν με αφήνουν να ζήσω τη ζωή μου;». Το ζευγάρι δεν έζησε ποτέ μαζί και οι διαδικασίες διαζυγίου ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 1958. Το διαζύγιο εκδόθηκε τον Απρίλιο του 1959. μικρογραφία| Ο Ντέιβις και η Μέι Μπριτ το 1960 Το 1960, υπήρξε άλλη μια ρατσιστικά φορτισμένη δημόσια διαμάχη, όταν ο Ντέιβις παντρεύτηκε τη λευκή, σουηδικής καταγωγής ηθοποιό Μέι Μπριτ, σε μια τελετή που τελούσε ο Ραβίνος Γουίλιαμ Μ. Κράμερ στο Ναό Ισραήλ του Χόλιγουντ. Ενώ ο διαφυλετικός γάμος ήταν νόμιμος στην Καλιφόρνια από το 1948, οι νόμοι κατά της μίξης στις ΗΠΑ εξακολουθούσαν να ισχύουν σε 23 πολιτείες και μια δημοσκόπηση του 1958 είχε βρει ότι μόνο το 4% των Αμερικανών υποστήριζε το γάμο μεταξύ μαύρων και λευκών συζύγων.
Κατά τη διάρκεια του 1964–66, ο Ντέιβις έλαβε ρατσιστικά μηνύματα μίσους ενώ πρωταγωνιστούσε στη μεταφορά του Golden Boy στο Μπρόντγουεϊ, στην οποία ο χαρακτήρας του είναι σε σχέση με μια λευκή γυναίκα, παραλληλίζοντας τη δική του διαφυλετική σχέση. Το 1967, οι νόμοι σε όλες τις πολιτείες κρίθηκαν αντισυνταγματικοί από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ.
Ο γάμος με την Μπριτ είχε επίσης ως αποτέλεσμα, ο Πρόεδρος Κένεντι, να αρνηθεί να επιτρέψει στον Ντέιβις να παρευρεθεί στην ορκωμοσία του.
Το ζευγάρι είχε μία κόρη και υιοθέτησε δύο γιους. Ο Ντέιβις έπαιζε σχεδόν συνεχώς και περνούσε λίγο χρόνο με τη γυναίκα του. Χώρισαν το 1968, αφού ο Ντέιβις παραδέχτηκε ότι είχε σχέση με την τραγουδίστρια Λόλα Φαλάνα. Μετά την κατάρρευση του γάμου του, ο Ντέιβις στράφηκε στο αλκοόλ και στα ναρκωτικά, ιδιαίτερα στην κοκαΐνη, και ασχολήθηκε για λίγο με τον σατανισμό και την πορνογραφία.
Το 1968, ο Ντέιβις άρχισε να βγαίνει με την Άλτοβις Γκορ, μια χορεύτρια στο Golden Boy. Παντρεύτηκαν στις 11 Μαΐου 1970 και υιοθέτησαν έναν γιο, το 1989. Ο Ντέιβις και η Γκορ παρέμειναν παντρεμένοι μέχρι τον θάνατό του το 1990
Πολιτικές πεποιθήσεις
μικρογραφία| Ο Ντέιβις κατά τη διάρκεια της Πορείας του 1963 στην Ουάσιγκτον Ο Ντέιβις ήταν Δημοκρατικός και υποστήριξε την προεκλογική εκστρατεία του Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ το 1960 καθώς και την εκστρατεία του Ρόμπερτ Κέννεντυ το 1968. Ο Τζον Φ. Κένεντι θα αρνηθεί αργότερα να επιτρέψει στον Ντέιβις να εμφανιστεί στα εγκαίνια του λόγω του γάμου του με τη λευκή ηθοποιό Μέι Μπριτ. Η Νάνσυ Σινάτρα αποκάλυψε στο βιβλίο της Φρανκ Σινάτρα: Ο πατέρας μου το 1986, πώς ο Κένεντι είχε σχεδιάσει να σνομπάρει τον Ντέιβις, καθώς τα σχέδια για τον γάμο του με την Μπριτ αποκαλύπτονταν. Έγινε στενός φίλος του Προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον (Ρεπουμπλικανός) και τον υποστήριξε δημόσια στο Εθνικό Συνέδριο των Ρεπουμπλικανών το 1972. Ο Ντέιβις έκανε επίσης μια περιοδεία στο Νότιο Βιετνάμ κατόπιν αιτήματος του Νίξον.
Τον Φεβρουάριο του 1972, στα τέλη του Πολέμου του Βιετνάμ, ο Ντέιβις πήγε στο Βιετνάμ για να παρακολουθήσει στρατιωτικά προγράμματα αποκατάστασης κατάχρησης ναρκωτικών και να μιλήσει και να ψυχαγωγήσει τα στρατεύματα. Αυτό το έκανε ως εκπρόσωπος του Γραφείου Ειδικής Δράσης για την Πρόληψη της Κατάχρησης Ναρκωτικών του Προέδρου Νίξον. μικρογραφία| Με τον Πρόεδρο [[Ρίτσαρντ Νίξον, 4 Μαρτίου 1973]] Ο Νίξον κάλεσε τον Ντέιβις και τη σύζυγό του, Γκορ, να διανυκτερεύσουν στον Λευκό Οίκο το 1973. Ήταν η πρώτη φορά που Αφροαμερικανοί προσκλήθηκαν να κάνουν κάτι τέτοιο. Ο Ντέιβις αργότερα είπε ότι μετάνιωσε που υποστήριξε τον Νίξον, και τον κατηγόρησε ότι έδωσε υποσχέσεις, για τα πολιτικά δικαιώματα, που δεν τήρησε. Αργότερα υποστήριξε την εκστρατεία του Τζέσι Τζάκσον για πρόεδρος το 1984.
Ασθένεια και θάνατος
μικρογραφία| Ο τάφος του Ντέιβις Τον Αύγουστο του 1989, ο Ντέιβις άρχισε να εμφανίζει συμπτώματα: γαργαλητό στο λαιμό του και αδυναμία να γευτεί το φαγητό. Οι γιατροί διάγνωσαν έναν καρκινικό όγκο στο λαιμό του Ντέιβις. Ήταν καπνιστής και συχνά κάπνιζε τέσσερα πακέτα τσιγάρα την ημέρα. Αρχικά υποβλήθηκε σε θεραπεία με συνδυασμό χημειοθεραπείας και ακτινοβολίας. Ο λάρυγγάς του αφαιρέθηκε αργότερα όταν επανεμφανίστηκε ο καρκίνος του. Βγήκε από το νοσοκομείο στις 13 Μαρτίου 1990.
Ο Ντέιβις πέθανε από επιπλοκές του καρκίνου στον λαιμό δύο μήνες αργότερα στο σπίτι του στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια, σε ηλικία 64 ετών. Κηδεύτηκε στο Forest Lawn Memorial Park στο Glendale της Καλιφόρνια. Στις 18 Μαΐου 1990, δύο μέρες μετά τον θάνατό του, τα φώτα του Las Vegas Strip έσβησαν για δέκα λεπτά ως ένδειξη τιμής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Εβραίοι τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Articles with hCards Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Προκριματικά Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2020
Οι προκριματικοί αγώνες για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2020 είναι μία ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξάγεται από τον Μάρτιο του 2019 μέχρι τον Μάρτιο του 2020 για να καθορίσει τις 24 ανδρικές εθνικές ομάδες της UEFA που θα προκριθούν στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2020. Η διοργάνωση αυτή συνδέεται με το Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ 2018–19, δίνοντας στις χώρες μια δεύτερη δυνατότητα να προκριθούν στην τελική φάση. Για πρώτη φορά από το 1976, καμία ομάδα δεν θα αποκτήσει αυτόματα το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της UEFA ως διοργανώτρια χώρα.
Υπάρχουν 55 εθνικές ομάδες που συμμετέχουν στην προκριματική διαδικασία, με συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου για πρώτη φορά. Η κλήρωση έγινε στο συνεδριακό κέντρο του Δουβλίνου, στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, στις 2 Δεκεμβρίου 2018.
Μορφή
Δεν θα υπάρξει αυτόματη πρόκριση για καμία χώρα και έτσι οι 55 εθνικές ομάδες της UEFA, συμπεριλαμβανομένων των 12 εθνικών ομάδων των οποίων οι χώρες θα φιλοξενήσουν αγώνες της τελικής φάσης, θα πρέπει να αγωνιστούν στους προκριματικούς για να διεκδικήσουν τις 24 θέσεις στο τουρνουά των τελικών. Δεδομένου ότι οι διοργανώτριες πόλεις αποφασίστηκαν από την UEFA τον Σεπτέμβριο του 2014, πριν από τους προκριματικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2020, είναι πιθανό οι εθνικές ομάδες των διοργανώτριων πόλεων να αποτύχουν να συμμετάσχουν στην τελική φάση.
Με τη δημιουργία του Πρωταθλήματος Εθνών της ΟΥΕΦΑ που άρ, το Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ 2018–19 θα συνδεθεί με τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2020, δίνοντας στις ομάδες άλλη μια ευκαιρία να προκριθούν στο UEFA Euro 2020. Είναι υποχρεωτικό τουλάχιστον μία ομάδα από κάθε κατηγορία της προηγούμενης σεζόν του Πρωταθλήματος Εθνών να προκριθεί στην τελική φάση (είτε απευθείας είτε μέσω του play-off).
Φάση των ομίλων
Το κύριο μέρος των προκριματικών αγώνων ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2019, αντί για τα τέλη του 2018 αμέσως μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 και θα λήξει τον Νοέμβριο του 2019. Οι προκριματικοί αγώνες θα διεξαχθούν τον Μάρτιο, τον Ιούνιο, τον Σεπτέμβριο, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 2019(2 αγώνες κάθε μήνα). Η μορφή θα παραμείνει σε μεγάλο βαθμό η ίδια, με 20 από τις 24 ομάδες να προκρίνονται στην τελική φάση μέσω αυτής της φάσης. Μετά την είσοδο του Κοσσυφοπεδίου στην ΟΥΕΦΑ τον Μάιο του 2016, ανακοινώθηκε ότι οι 55 ομάδες θα χωριστούν σε 10 ομίλους μετά την ολοκλήρωση της φάσης των ομίλων του Πρωταθλήματος Εθνών της ΟΥΕΦΑ 2018-19 και η κλήρωση θα βασιστεί στην κατάταξη των ομάδων στο Πρωτάθλημα Εθνών 2018-19. Θα υπάρξουν πέντε όμιλοι των πέντε ομάδων και πέντε όμιλοι των έξι ομάδων, με τους τέσσερις συμμετέχοντες στους τελικούς του πρωταθλήματος Εθνών 2018-19 να είναι υποχρεωτικό να κληρωθούν σε όμιλους των πέντε ομάδων (έτσι ώστε να μπορέσουν να αγωνιστούν στους τελικούς του Πρωταθλήματος Εθνών τον Ιούνιο του 2019). Οι δύο πρώτες ομάδες σε κάθε έναν από τους 10 ομίλους προκρίνονται στο Euro 2020.
Play-offs
Μετά την φάση των ομίλων, θα λάβουν χώρα το Μάρτιο του 2020 τα play-offs για να προκύψουν οι υπόλοιπες 4 ομάδες της τελικής φάσης. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες διοργανώσεις προκριματικών, οι συμμετέχοντες των πλέι-οφ δεν θα αποφασιστούν με βάση τα αποτελέσματά τους στην φάση των ομίλων των προκριματικών. Αντ 'αυτού, θα επιλεγούν 16 ομάδες με βάση την απόδοσή τους στο Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ 2018–19. Αυτές οι ομάδες θα χωριστούν σε τέσσερα "μονοπάτια", που θα περιλαμβάνουν τέσσερις ομάδες, με μία ομάδα από κάθε "μονοπάτι" να προκρίνεται στην τελική φάση. Κάθε κατηγορία του Πρωταθλήματος Εθνών θα έχει το δικό της "μονοπάτι", εάν τουλάχιστον τέσσερις ομάδες δεν έχουν ήδη προκριθεί στην τελική φάση μέσω της φάσης των ομίλων των προκριματικών αγώνων. Οι 1οι των ομίλων του Πρωταθλήματος Εθνών 2018-19 θα συμμετάσχουν αυτόματα στην φάση των play-offs. Εάν ο 1ος ενός ομίλου έχει ήδη προκριθεί μέσω της φάσης των ομίλων των προκριματικών αγώνων, θα αντικατασταθεί από την επόμενη ομάδα με την καλύτερη βαθμολογία στον ίδιο όμιλο. Ωστόσο, αν υπάρχουν αρκετές προκρινόμενες ομάδες στην ίδια κατηγορία, τότε στα play-offs θα συμμετέχει η επόμενη καλύτερη ομάδα στη συνολική κατάταξη. Οι 1οι των ομίλων δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν ομάδες από υψηλότερη κατηγορία.
Κάθε "μονοπάτι" των play-offs θα περιλαμβάνει δύο ημιτελικούς με μονό αγώνα και έναν τελικό με μονό αγώνα. Η καλύτερη ομάδα θα φιλοξενήσει την ομάδα με την τέταρτη καλύτερη βαθμολογία, ενώ η 2η καλύτερη ομάδα θα φιλοξενήσει την 3η καλύτερη. Ο γηπεδούχος του τελικού θα αποφασιστεί με κλήρωση και θα είναι ένας εκ των 2 νικητών των ημιτελικών. Οι τέσσερις νικητές των τεσσάρων "μονοπατιών" θα προκριθούν μαζί με τις υπόλοιπες 20 ομάδες στο UEFA Euro 2020.
Πρόγραμμα
Παρακάτω είναι το πρόγραμμα των προκριματικών του UEFA Euro 2020.
Όμιλοι
Οι αγώνες θα διεξαχθούν από τις 21 Μαρτίου έως τις 19 Νοεμβρίου 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Δορυφόροι του Κρόνου
Από τους φυσικούς δορυφόρους του Κρόνου, 83 έχουν επιβεβαιωμένες τροχιές και 63 εξ αυτών έχουν ονομαστεί, με τους περισσότερους να είναι μικροί σε μέγεθος. Υπάρχουν 22 τακτικοί δορυφόροι, οι οποίοι έχουν τροχιές με χαμηλή έγκλιση ως προς το ισημερινό επίπεδο του Κρόνου. Από αυτούς οι επτά μεγαλύτεροι είναι ελλειψοειδείς και κατά συνέπεια θα θεωρούνταν πλανήτες νάνοι αν ήταν σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο. Ο Τιτάνας μάλιστα έχει τόση μάζα ώστε να είναι σε θέση να συγκρατήσει ατμόσφαιρα πυκνότερη από αυτή της Γης. Τέσσερις από τους μικρότερους δορυφόρους μοιράζονται τροχιές με άλλους μεγαλύτερους, ενώ άλλοι δύο είναι συντροχιακοί δορυφόροι. Οι τακτικοί δορυφόροι έχουν πάρει ονόματα Τιτάνων ή άλλων μυθολογικών όντων που σχετίζονται με τον μυθολογικό Κρόνο.
Πίνακας δορυφόρων
606px
Οι δορυφόροι του Κρόνου έχουν τοποθετηθεί με βάση την περίοδο περιφοράς. Οι δορυφόροι, των οποίων το όνομα είναι έντονο, έχουν σφαιρικό ή σχεδόν σφαιρικό σχήμα. Ενώ οι ακανόνιστοι δορυφόροι (μετά από τον Ιαπετό) έχουν σκιαστεί με ανοιχτό γκρι όταν έχουν ορθή φορά και με σκούρο γκρι όταν έχουν ανάδρομη φορά.
Μη επιβεβαιωμένοι δορυφόροι
Τα παρακάτω αντικείμενα, τα οποία παρατηρήθηκαν από την διαστημοσυσκευή Κασσίνι, δεν έχει επιβεβαιωθεί αν είναι συμπαγή σώματα. Δεν είναι ξεκάθαρο ακόμη εάν είναι πραγματικοί δορυφόροι ή εάν είναι μάζες μέσα στον δακτύλιο F.
Ανεπίσημοι μικροί δορυφόροι έλικες
Τα παρακάτω τρία σώματα είναι δορυφόροι έλικες του Κρόνου, οι οποίοι όμως δεν έχουν επίσημα θεωρηθεί δορυφόροι του Κρόνου και ούτε έχουν ακόμα επίσημα ονόματα.
Υποθετικοί δορυφόροι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Γιαγιάδες του Μπουράνοβο
μικρογραφία|Οι Γιαγιάδες του Μπουράνοβο σε συναυλία το 2011 Οι Μπουρανόφσκιε Μπάμπουσκι (Бурановские бабушки, Ουντμούρτικα: Брангуртысь песянайёс, Μπρανγκούρτις πεσιανάιγιος, που σημαίνει "Γιαγιάδες του Μπουράνοβο") είναι ρωσικό συγκρότημα εθνοπόπ με έδρα το Μπουράνοβο της Ουντμούρτιας, αποτελούμενο από οκτώ ηλικιωμένες γυναίκες. Εκπροσώπησαν τη Ρωσία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2012 στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν όπου τερμάτισαν δεύτεροι.
Διαγωνισμός τραγουδιού Eurovision
Η ομάδα είχε συμμετάσχει στον εθνικό τελικό της Ρωσίας το 2010 με το τραγούδι "Ντλινάγια-ντλινάγια μπιέρεστα ι κακ σντιέλατ' ιζ νιέγιε αϊσόν", όπου τερμάτισαν τρίτοι.
Το 2012 έκαναν άλλη μια προσπάθεια να εκπροσωπήσουν τη Ρωσία στον διαγωνισμό με το τραγούδι Party for Everybody, με τμήματα στα αγγλικά. Η ομάδα τελικά κέρδισε, με 38.51 πόντους παραπάνω από τον νικητή της Γιουροβίζιον 2008, Ντίμα Μπιλάν, ο οποίος συμμετείχε στον διαγωνισμό με το μέλος των T. A. T. u. Γιούλια Βόλκοβα με το τραγούδι "Back to her Future", το οποίο τερμάτισε δεύτερο με 29.25 πόντους. Εκπροσώπησαν τη Ρωσία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2012 στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Το συγκρότημα τερμάτισε στην 2η θέση με 259 πόντους, λαμβάνοντας πόντους από 40 χώρες εκ των επιλέξιμων 41 (με την εξαίρεση της Ελβετίας) και βρίσκονταν πίσω από τη Σουηδία που κέρδισε 372 πόντους.
Το συγκρότημα δήλωσε ότι ότι κέρδη λάβουν από τον διαγωνισμό, θα τα χρησιμοποιήσουν για να χτίσουν μια εκκλησία στο Μπουράνοβο.
Συγκέντρωση χρημάτων για την ανοικοδόμηση της εκκλησίας
Το 2010, η ομάδα ξεκίνησε ένα ταμείο για την ανοικοδόμηση της Εκκλησίας της Αγίας Τριάδας στο Μπουράνοβο και όλο το εισόδημα του συγκροτήματος δωρίζεται στο ταμείο. Η Εκκλησία της Αγίας Τριάδας χτίστηκε αρχικά από πέτρα το 1865, αλλά έκλεισε στις 19 Σεπτεμβρίου 1939 από τους Σοβιετικούς και κατεδαφίστηκε. Η σημερινή ξύλινη εκκλησία είναι σε κακή κατάσταση.
Η τούβλινη δομή της Εκκλησίας της Αγίας Τριάδος έχει ολοκληρωθεί. Οι εξωτερικοί τοίχοι αποτελούνται από στόκο λευκού τσιμέντου και η οροφή αποτελείται από πράσινο μέταλλο. Το εσωτερικό είναι ακόμα υπό κατασκευή, στις αρχές του 2014. Ένα πέτρινο μνημείο που τοποθετήθηκε κοντά στην εκκλησία έχει μια πινακίδα που γράφει τα εξής (στα ρωσικά): "Με τη Χάρη του Θεού και τη σκληρή εργασία της μουσικής ομάδας των Γιαγιάδων του Μπουράνοβο (Μπουράνοφσκι στο κείμενο), σε αυτό το μέρος θα κτιστεί ναός για να τιμήσει την Αγία Τριάδα. Αυτός ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2011."
Μέλη
δεξιά|μικρογραφία|Οι Μπουρανόφσκιε Μπάμπουσκι σε περιοδεία το 2011
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρωσία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κεβίν Παρσεμαίν
Ο Κεβίν Παρσεμάν (γαλλικά: Kévin Parsemain) (γενν. 13 Φεβρουαρίου 1988) είναι Μαρτινικανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Αγιουτχαγιά Γιουνάιτεντ ΦΚ. Είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της Εθνικής Μαρτινίκας, με 35 γκολ.
Διακρίσεις
Ατομικές
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαρτινικανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρτινίκας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Καραϊβικής 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σιάτλ Σάουντερς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουνάιτεντ Σόκερ Λιγκ
Μπασκίμ Φίνο
Ο Μπασκίμ Φίνο (Bashkim Fino, 1962-2021) ήταν Αλβανός σοσιαλιστής πολιτικός που υπηρέτησε ως ο 29ος πρωθυπουργός της Αλβανίας.
Γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1962 στο Αργυρόκαστρο και σπούδασε οικονομικά στα Τίρανα και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Μετά από αυτό, εργάστηκε ως οικονομολόγος στο Αργυρόκαστρο και το 1992 έγινε δήμαρχος της πόλης. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.
Στις 11 Μαρτίου 1997, ο προερχόμενος από το Δημοκρατικό Κόμμα Πρόεδρος Σαλί Μπερίσα, όρισε τον Φίνο, μέλος του αντιπολιτευόμενου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Αλβανίας, πρωθυπουργό, προκειμένου να ηγηθεί κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Η ανάγκη αυτή προέκυψε μετά την εξέγερση που ξέσπασε κατά την κατάρρευση αρκετών επιχειρηματικών σχημάτων πυραμίδων που οδήγησαν στην απώλεια ελέγχου της κυβέρνησης στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Ο Φίνο ήταν Πρωθυπουργός στις εκλογές του 1997, όπου το Σοσιαλιστικό Κόμμα του κέρδισε μεγάλη πλειοψηφία πριν αποχωρήσει και τον διαδέχτηκε ο αρχηγός του κόμματος Φατός Νάνο.
Το 2014 ο Φίνο ήταν βουλευτής εκλογικής περιφέρειας στην επαρχία Κορυτσάς. Ο Φίνο ήταν λέκτορας στην Πολιτική Ακαδημία του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Αλβανίας.
Απεβίωσε στις 29 Μαρτίου 2021 από την COVID-19 σε ηλικία 58 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
Βιντάφκα
Ο Βιντάφκα (πολωνικά: Widawka) είναι ποταμός στην κεντρική Πολωνία, δεξιός παραπόταμος του Βάρτα, με μήκος 99,56 χλμ. και περιοχή λεκάνης απορροής 2.385 χλμ².
Οι πηγές του ποταμού βρίσκονται στους λόφους Ραντόμσκο στο νότιο τμήμα του Βοεβοδάτου Λοτζ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Βάρτα
Πανάρετος Δημαρέσης
Ο Πανάρετος Δημαρέσης (1798-;) ήταν ιερομόναχος και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης.
Βίος
Ο Πανάρετος Δημαρέσης γεννήθηκε 1798 στην Ανεμόμυλο Καλαμάτας. Νεότατος εκάρη μοναχός στη Μονή Βουλκάνου. Εντάχθηκε στο σώμα του Παπαφλέσσα και συμμετείχε στην άλωση της Τριπολιτσάς και στη Μάχη στα Δερβενάκια. Στο τέλος της Επανάστασης επανήλθε στη Μονή της μετανοίας του. Εκεί χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Το 1836 εστέλη ως έξαρχος στο μετόχιο της μονής στη Σμύρνη, του Φασουλά. Εκεί παρέμεινε για 28 χρόνια.
Πηγές
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί
Ίαν Κένεντι
Ο Ίαν Κένεντι (Ian Kennedy, γενν. Dundee, Μεγάλη Βρετανία, 22 Σεπτεμβρίου 1932 ) είναι Σκοτσέζος καλλιτέχνης, εικονογράφος και σχεδιαστής κόμικς. Εργάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο για λογαριασμό γνωστών εκδοτικών εταιρειών, όπως οι D.C. Thomson & Co., Amalgamated Press κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί δημιουργοί κόμικς
Μελέτιος ο Γαλησιώτης
Δράση
Μετά το 1261 μ.Χ. ήλθε στην Κωνσταντινούπολη και ασκήτευε στο όρος αγίου Αυξεντίου. Παράλληλα περιερχόταν στις πόλεις και τα χωριά και στήριζε τους χριστιανούς στην ορθόδοξη πίστη, αφού ανήκε στην υπό τον μετέπειτα πατριάρχη Γεώργιο Κύπριο (1283- 1289 μ.Χ.) ανθενωτική μερίδα και αγωνίσθηκε κατά των ενωτικών ενεργειών του αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγου στη Δεύτερη Σύνοδο της Λυών (1274 μ.Χ.).
Μεταξύ των ετών 1271 μ.Χ. και 1274 μ.Χ., επί της νησίδος προ της περιοχής του Ακρίτα, ίδρυσε μονή που την αφιέρωσε στον απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο.
Ο αυτοκράτορας Μιχαήλ ο Παλαιολόγος τον εξόρισε στη νήσο της Σκύρου μαζί με τον μοναχό Γαλακτίωνα τον Γαλησιώτη, από την οποία επέστρεψε λίγα χρόνια αργότερα στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατριάρχης Ιωσήφ (1267 - 1275 μ.Χ., 1282 - 1283 μ.Χ.) θέλησε να τον χειροτονήσει πρεσβύτερο, αλλά ο Άάιος αρνήθηκε. Έγραψε πολλά κατά των Λατίνων και έπαθε για την ορθόδοξη πίστη του πολλά. Γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται ομολογητής. Ο όσιος κοιμήθηκε με ειρήνη το 1283 μ.Χ. σε ηλικία 77 ετών και ενταφιάσθηκε στη μονή του Αγίου Λαζάρου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 19 Ιανουαρίου.
Το σπουδαιότερο από τα έργα του είναι η Αλφαβηταλφάβητος, ένα μεγάλο ποίημα από 13.000 περίπου στίχους, στο οποίο εκτίθενται θεολογικές σκέψεις και ιδέες. Έγραψε δε και περί της διδασκαλίας της Αγίας Τριάδος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί
Νικήτα Τόπια
Ο Νικήτα, Niketa Topia, Nicetas Thopia, (άκμασε 1388 – απεβ. 1415) ήταν κύριος της Κρούγια μεταξύ 1392-1394 και 1403-1415. Ήταν μέλος τού Οίκου Tόπια και γιος του Kαρολου πρίγκιπα της Αλβανίας (βασ. 1368–1388).
Βιογραφία
Ο Νικήτα ήταν γιος του Καρόλου Τόπια. Η μητέρα του είναι άγνωστη. Μετά το τέλος του Kαρόλου (1388), ο Mάρκο Μπαρμπαρίγκo κληρονόμησε την Kρούγια μέσω τού γάμου του με την Ελένα, τη μεγαλύτερη αδελφή του Nικήτα. Ο μεγαλύτερος αδελφός τού Νικήτα, Γιέργι, επέτυχε να γίνει κύριος του Δυρραχίου. Ο Nικήτας κατείχε μία περιοχή νότια τού Δυρραχίου.
Μετά το τέλος τού Βαγιαζήτ (1402), πολλοί Αλβανοί άρχοντες αναγνώρισαν τη Βενετική επικυριαρχία, όπως ο Νικήτα, ο Ιωάννης Καστριώτης και ο Κόγια Ζαχαρίγια. Οι Βενετοί ενδιαφέροντο να υπάρχει κάποια ουδέτερη ζώνη μεταξύ αυτών και τού προελαύνοντος οθωμανικού στρατού. Το 1403 ο Nικήτας κατάφερε να καταλάβει την πόλη Kρούγια από την αδελφή του Ελένα Τόπια, κερδίζοντας έτσι ένα άλλο μέρος της επικράτειας, που κατείχε προηγουμένως ο Οίκος Tόπια.
Η κόρη του Mάρα παντρεύτηκε τον Μπάλσα Γ΄ κύριο της Ζέτας το 1407 και απέκτησε κόρη τη Γιελένα, που πήρε το όνομα της γιαγιάς της Γιελένα Μπάλσα. Ο Μπάλσα Γ΄ και ο Nικήτας συνήψαν συμμαχία, για να εκδιώξουν τους Βενετούς. Στη συνέχεια, ο Nικήτα άρχισε να είναι μεσολαβητής μεταξύ του Μπάλσα Γ΄ και των Βενετών κατά τη διάρκεια του Α΄ Πολέμου του Σκουτάρι. Στα τέλη του 1411, ο Nικήτας Τόπια υπέστη βαριά ήττα από τις δυνάμεις του Tέοντορ Β΄ Μουζάκα κατά τη διάρκεια μίας αψιμαχίας. Ο ίδιος κρατήθηκε αιχμάλωτος και με την παρέμβαση της Δημοκρατίας της Ραγκούζας αφέθηκε ελεύθερος, αλλά μόνο αφού παραχώρησε ορισμένα εδάφη γύρω από τον ποταμό Σκούμπιν στην οικογένεια Mουζάκα. Μετά το τέλος του το 1415, το κάστρο της Kρούγιε έπεσε στα χέρια των Οθωμανών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την κόρη τού Κομνηνού Αριανίτη.
Πηγές
Κατηγορία:Μονάρχες του 14ου αιώνα στην Ευρώπη
Πανίκος Χρυσάνθου
Ο Πανίκος Χρυσάνθου (γενν. 1951, Κυθρέα, Κύπρος ) είναι Κύπριος σκηνοθέτης και παραγωγός ντοκιμαντέρ, στον οποίο απονεμήθη το Βραβείο Ειρήνης Αμπντί Ιπεκτσί για την ταινία του Το Τείχος μας. Πρόκειται για ελληνοτουρκικό βραβείο το οποίο απονέμεται ανά δύο χρόνια σε καλλιτέχνες, πολιτικούς και ακαδημαϊκούς από την Ελλάδα και την Τουρκία.
Βιογραφία
Ο Πανίκος Χρυσάνθου αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών με πτυχίο στη Φιλολογία και τη Φιλοσοφία. Εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτης και διευθυντής παραγωγής σε Ελληνικές και Κυπριακές ταινίες, προτού αρχίσει να παράγει τις δικές του.
Έλαβε το αναγνωρισμένου κύρους Βραβείο Ειρήνης Αμπντί Ιπεκτσί το 1997 για τη ταινία του, Το Τείχος μας.
Λοιπά έργα
Επίσης, ήταν υπεύθυνος για τη φωτογραφική επιμέλεια του βιβλίου «Λευκωσία, η νεκρή ζώνη» του Ζακ Λακαριέρ (Jacques Lacarrière).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Κύπριοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Άλις Κάθριν Έβανς
Η Άλις Κάθριν Έβανς (Alice Catherine Evans, 29 Ιανουαρίου 1881 – 5 Σεπτεμβρίου 1975) ήταν Αμερικανίδα μικροβιολόγος. Ως ερευνήτρια στο Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ, ερεύνησε τα βακτηρίδια που υπάρχουν στο γάλα και στο τυρί. Αργότερα απέδειξε ότι το Bacillus abortus προκαλούσε την ασθένεια βρουκέλλωση (γνωστή και ως «μελιταίος πυρετός»), τόσο στα βοοειδή όσο και στους ανθρώπους.
Οικογένεια και σπουδές
Η Έβανς γεννήθηκε σε ένα αγρόκτημα στο Νηθ (Neath) της Κομητείας Μπράντφορντ, στην Πενσυλβάνια. γονείς της ήταν ο Γουίλιαμ Χάουελ, αγρότης και αγρονόμος, και η Ανν Μπ. Έβανς, δασκάλα. Σε ηλικία 5 και 6 ετών, η Άλις διδάχθηκε στο σπίτι από τους γονείς της και πήγε σε μονοθέσιο σχολείο στο Νηθ. Λέγεται ότι το 1886 ασθένησε με οστρακιά, όπως και ο αδελφός της Μόργκαν.
Η Άλις πήγε στο Κολέγιο Σασκεχάνα στην Τοουάντα, έδρα της κομητείας, όπου έπαιζε σε γυναικεία ομάδα καλαθοσφαιρίσεως. Μετά έγινε δασκάλα. Στα απομνημονεύματά της γράφει ότι έγινε δασκάλα επειδή αυτό ήταν το μόνο επάγγελμα που προσφερόταν σε γυναίκες, αλλά το έβρισκε πληκτικό. Μετά από τέσσερα χρόνια που τα πέρασε διδάσκοντας, η Έβανς πήρε δωρεάν μαθήματα που προσφέρονταν σε επαρχιακούς δασκάλους από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ. Μετά την εξασφάλιση μιας υποτροφίας, πήρε πτυχίο βακτηριολογίας από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ το 1909. Στη συνέχεια της δόθηκε υποτροφία από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον, όπου το επόμενο έτος πήρε μεταπτυχιακό δίπλωμα «master of science».
Σταδιοδρομία και ανακαλύψεις
Η Έβανς δέχθηκε την προσφορά μιας θέσεως δημόσιου υπαλλήλου στη διεύθυνση γαλακτοκομίας του Γραφείου Κτηνοτροφίας του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ, στο Μάντισον, και εργάσθηκε εκεί επί τριετία. Υπήρξε έτσι η πρώτη γυναίκα που πήρε ποτέ θέση βακτηριολόγου στο υπουργείο αυτό. Από αυτή τη θέση εργάσθηκε στην τελειοποίηση της διαδικασίας παρασκευής τυριού και βουτύρου ώστε αυτά να έχουν καλύτερη γεύση, καθώς και στη διερεύνηση των πηγών βακτηριακής μολύνσεως σε γαλακτοκομικά προϊόντα.