cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιτική των Φίτζι
Συνταγματική κρίση 2009
Ο πρόεδρος Ιλόιλο, μετά την αναστολή της ισχύος του Συντάγματος ανακοίνωσε ότι θα διεξαχθούν δημοκρατικές εκλογές το αργότερο ως το Σεπτέμβριο του 2014. Υποσχέθηκε επίσης να διορίσει έναν προσωρινό πρωθυπουργό για να αντικαταστήσει τον Μπαϊνιμαράμα. Μια μέρα μετά, στις 11 Απριλίου, ο Μπαϊνιμαράμα επαναδιορίστηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα από τον πρόεδρο Ιλόιλο ως "νέος" προσωρινός πρωθυπουργός. Λίγο αργότερα ο Μπαϊνιμαράμα επανέφερε όλους τους υπουργούς που είχε στην προηγούμενη κυβέρνηση.
Στα νησιά τέθηκε σε ισχύ ένας νόμος για την έκτακτη ανάγκη, με αποτέλεσμα στα Φίτζι να επιβληθεί διακυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης επί 30 ημέρες. Η αστυνομία έχει πλέον το δικαίωμα να ελέγχει κάθε κίνηση των πολιτών αλλά και τα ΜΜΕ.
Το κόμμα Soqosoqo Duavata ni Lewenivanua χαρακτήρισε την αναστολή της ισχύος του Συντάγματος ως ένα ακόμα πραξικόπημα. Οι προεδρικές ενέργειες επικρίθηκαν επίσης από το Κόμμα για την Εθνική Ομοσπονδία, ενώ το Εργατικό Κόμμα ζήτησε τη διεξαγωγή εκλογών νωρίτερα από το 2014.
Βουλευτικές εκλογές 2006
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 6- 13 Μαΐου του 2006.
Διεθνείς οργανισμοί
ACP, AsDB, CP, ESCAP, FAO, G-77, IBRD, ICAO, ICC, ICFTU, ICRM, IDA, IFAD, IFC, International IHO, ILO, IMF, IMO, Intelsat, Interpol, IOC, ISO (εγγραφή), ITU, OPCW, PCA, Sparteca, SPC, SPF, UN, UNCTAD, UNESCO, UNIDO, UNIFIL, UNIKOM, UNMIBH, UNMIK, UPU, WCO, WFTU, WHO, WIPO, WMO, WToO, WTrO
Νακσιντίλ Σουλτάνα
Η Νακσιντίλ Βαλιντέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:نقشديل سلطان) (Τούρκικα: Nakşidil Valide Sultan, 19 Δεκεμβρίου 1768 - 22 Αυγούστου 1817) ήταν η έβδομη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Βαλιντέ Σουλτάν στον γιο της Μαχμούτ Β΄.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Nakşidil Valide Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
Βιογραφία
Υπάρχει ένας θρύλος ότι ήταν το ίδιο πρόσωπο με την Εϊμί Ντου Βουκ Ντε Ριβερί, εξαδέλφη της αυτοκράτειρας Ιωσηφίνας, που χάθηκε στη θάλασσα σε ηλικία έντεκα ετών. Σύμφωνα με τον μύθο, η Εϊμί αιχμαλωτίστηκε από πειρατές της Μπαρμπαριάς (Αλγερίας) και πωλήθηκε ως παλλακίδα στο χαρέμι​​, αν και δεν υπάρχουν στοιχεία γι' αυτό.
Νακσιντίλ σημαίνει "Κεντημένη στην καρδιά". Στις 20 Ιουλίου 1785, σε ηλικία 17 ετών, γέννησε τον μελλοντικό σουλτάνο Μαχμούτ Β΄. Ακολούθησαν οι γεννήσεις του Ηγεμόνα Μουράτ και της Σαλιχά Σουλτάν.
Η Νακσιντίλ πέθανε στις 22 Αυγούστου 1817 σε ηλικία 48 ετών. Ο τόπος ταφής της βρίσκεται στο Φατίχ Τζαμί.
Διαφωνίες γύρω από την ταυτότητα
Η ιστορία της Εϊμί είναι δύσκολο να εντοπιστεί, ιδιαίτερα μετά που φέρεται να έγινε μέλος του βασιλικού χαρεμιού​​. Σύμφωνα με τα οθωμανικά χρονικά, η μητέρα του Μαχμούτ Β΄ ήταν γνωστή με την τουρκική ονομασία Νακσιντίλ και πέθανε στις 22 Αυγούστου 1817.
Σε όλες οι γυναίκες του σουλτάνου δινόταν τουρκικά ονόματα κατά την είσοδό τους χαρέμι​​. Όποια και αν είναι η περίπτωση, η γυναίκα που ήταν Βαλιντέ Σουλτάν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν δυτική και είχε γαλλικές επιρροές.
Λέγεται ότι έδωσε στον Σουλτάνο μαθήματα Γαλλικών, έστειλε πρεσβεία στο Παρίσι και έκανε μεταρρυθμίσεις στο χαρέμι, δίνοντας το δικαίωμα στις γυναίκες να πηγαίνουν για πικ-νικ. Επίσης δεν ήταν, όπως συχνά αναφέρεται, η 13η σύζυγος του Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ και καταγράφεται ως η μητέρα του Μαχμούτ Β΄.
Ο Ιμπραήμ Παζάν γράφει ότι στην πραγματικότητα ήταν γεωργιανή και γεννήθηκε στον Καύκασο. Ανατράφηκε στο οθωμανικό παλάτι και της δόθηκε μία καλή τουρκική Ισλαμική εκπαίδευση.
Ο μύθος
(Αυτή η ιστορία είναι ο θρύλος της Εϊμί στο οθωμανικό χαρέμι και δεν είναι τεκμηριωμένη ιστορικά)
Η Εϊμί έγινε η σύζυγος του Σουλτάνου και πήρε το όνομα Ναξιντίλ. Εισήγαγε γαλλικές ιδέες στους οθωμανούς. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αμπντούλ Χαμίτ Α΄, η Ναξιντίλ Σουλτάν του δίδαξε γαλλικά, και για πρώτη φορά, ένας μόνιμος πρεσβευτής στάλθηκε από την Κωνσταντινούπολη στο Παρίσι. Η Ναξιντίλ Σουλτάν γέννησε ένα γιο που ονομαζόταν Μαχμούτ, ο οποίος έγινε σουλτάνος ​​μετά τον θάνατο του πατέρα του.
Οι δολοφόνοι, που επιδοτούνται από τον Ulema, προσπάθησαν να σκοτώσουν τον Μαχμούτ, αλλά η Ναξιντίλ Σουλτάν έσωσε το γιο της με την απόκρυψή του μέσα σε ένα κλίβανο. Έτσι, ο Μαχμούτ έγινε ο επόμενος Σουλτάνος, πραγματοποιώντας σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην αυτοκρατορία, που ως επί το πλείστον οφειλόταν στην επιρροή της μητέρας του.
Παρά το γεγονός ότι η Ναξιντίλ Σουλτάν δέχτηκε το Ισλάμ ως μέρος της εθιμοτυπίας του χαρεμιού, παρέμεινε Ρωμαιοκαθολική στην καρδιά της. Η τελευταία επιθυμία της ήταν να εκτελέσει την τελευταία της μετάληψη από έναν ιερέα.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Βαλιδέ Σουλτάνες Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
139 Τζουέιγουα
Ο Τζουέιγουα (Juewa) είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,78. Ανακαλύφθηκε το 1874 από τον Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Πεκίνο (βρισκόταν στην Κίνα για να παρατηρήσει τη διάβαση της Αφροδίτης). Ο Γουάτσον ζήτησε από αυτούς που τον φιλοξενούσαν να δώσουν ένα όνομα στον νέο αστεροειδή και εκείνοι τον απεκάλεσαν 瑞華 (Shui Wah, πλήρες όνομα 瑞華星, δηλαδή «άστρο της τύχης της Κίνας»), όνομα που αποδόθηκε με τη μεταγραφή της εποχής ως Jue-wa, αλλά με τις σημερινές συμβάσεις θα αποδινόταν ως rui-hua (Ρουί-Χουά).
Τρεις επιπροσθήσεις αστέρων από τον αστεροειδή αυτόν έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τζουέιγουα είναι 151 ως 156,6 χλμ. Η μάζα του εκτιμάται σε 4 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό του Τζουέιγουα εκτιμάται σε 4,38 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 224 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 82,8 m/sec (298 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος του Τζουέιγουα είναι CP (κατά Tholen) ή X (κατά SMASSII). Το γεωμετρικό άλβεδό του είναι περίπου 0,055. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 106 περίπου βαθμούς C κάτω από το μηδέν. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ώρες και 59,5 λεπτά.
Καρλ Γκούσταβ Γιάκομπ Γιακόμπι
Ο Καρλ Γκούσταβ Γιάκομπ Γιακόμπι (γερμανικά: Karl Gustav Jacob Jacobi, 10 Δεκεμβρίου 1804 – 18 Φεβρουαρίου 1851) ήταν ένας Γερμανός μαθηματικός που έκανε θεμελιώδεις συνεισφορές στους τομείς των ελλειπτικών συναρτήσεων, της δυναμικής, των διαφορικών εξισώσεων, των οριζουσών καθώς και στη θεωρία αριθμών. Το όνομα του ενίοτε γράφεται και Κάρολος Γουσταύος Ιάκωβος Ιάκωβι (Carolus Gustavus Iacobus Iacobi) κυρίως στα βιβλία του στη γλώσσα των λατινικών. Το μικρό του όνομα εμφανίζεται και ως Κάρολος(Karl).
Ο Γιακόμπι ήταν ο πρώτος Εβραίος μαθηματικός που έγινε καθηγητής σε Γερμανικό πανεπιστήμιο.
Βιογραφία
Ο Γιακόμπι γεννήθηκε στο Πότσδαμ στις 10 Δεκεμβρίου του 1804. Ήταν το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά του Εβραίου τραπεζίτη Σίμον Γιακόμπι. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Μορίτς φον Γιακόμπι έγινε και αυτός γνωστός μηχανολόγος και φυσικός. Αρχικά, ο Γιακόμπι έκανε μαθήματα στο σπίτι με δάσκαλο του τον θείο του Λίμαν, ο οποίος ήταν αυτός που τον μύησε στις κλασικές γλώσσες και στα στοιχεία των μαθηματικών. Το 1816, όταν ήταν δώδεκα χρονών πήγε στο Γερμανικό Γυμνάσιο του Πότσδαμ, όπου οι μαθητές διδάσκονταν όλα τα βασικά μαθήματα: κλασσικές γλώσσες, ιστορία, φιλολογία, μαθηματικά, επιστήμες κ.τ.λ. Ως αποτέλεσμα όμως της πολύ καλής βασικής προ-εκπαίδευσης που είχε λάβει από τον θείο του αλλά και σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές ικανότητες του, μεταφέρθηκε στο μεγαλύτερο τμήμα μέσα σε λιγότερο από μισό χρόνο, παρά το νεαρό της ηλικίας του. Παρόλα αυτά, καθώς τα πανεπιστήμια δεν δέχονταν σπουδαστές νεότερους των 16 ετών, ο Γιακόμπι παρέμεινε στην τελευταία τάξη μέχρι και το 1821. Ο Γιακόμπι χρησιμοποίησε αυτό το χρόνο για να εμβαθύνει τις γνώσεις του και έδειξε ενδιαφέρον προς όλες τις σπουδές, συμπεριλαμβανομένων των Λατινικών, των Ελληνικών, της φιλοσοφίας, της ιστορίας καθώς και φυσικά των μαθηματικών. Κατά την ίδια περίοδο έκανε και τις πρώτες του προσπάθειες στον τομέα της έρευνας. Συγκεκριμένα προσπάθησε να βρει λύση κλειστού τύπου σε μορφή ριζών στην εξίσωση πέμπτου βαθμού.
Το 1821 έγινε δεκτός και πήγε να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ στο Βερολίνο, όπου και αρχικά μοίρασε το ενδιαφέρον του ανάμεσα στις δύο μεγάλες του αγάπες τη φιλολογία και τα μαθηματικά. Στη φιλολογία συμμετείχε σε σεμινάρια του Μπεκ όπου και κατάφερε να τραβήξει την προσοχή του καθηγητή του λόγω του ταλέντου του. Είναι άξιο θαυμασμού το γεγονός του ότι δεν παρακολούθησε πολλά μαθήματα στα μαθηματικά όσο ήταν στο πανεπιστήμιο, διότι το επίπεδο του τομέα των μαθηματικών του πανεπιστημίου του Βερολίνου ήταν πολύ χαμηλό για εκείνον εκείνη την περίοδο. Παρόλα αυτά, συνέχισε να μελετά τη σπουδαία ερεύνα πολύ μεγάλων μαθηματικών της εποχής όπως του Όιλερ του Λαγκράνζ και του Λαπλάς. Όταν έφτασε το 1823 έφτασε και η στιγμή που έπρεπε να πάρει μία απόφαση για το ποια από τις δύο αγάπες του θα έπρεπε να επιλέξει όπου και τελικά αφιέρωσε την προσοχή του εξ' ολοκλήρου στα μαθηματικά. Την ίδια χρονιά πιστοποιήθηκε και ως δάσκαλος σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και του έγινε πρόταση να διδάξει στο Γυμνάσιο Γιόαχιμσταλ του Βερολίνου (Joachimsthal Gymnasium in Berlin). Ο Γιακόμπι, όμως, αποφάσισε να συνεχίσει να διαβάζει και να προσπαθεί για μια θέση διδασκαλίας σε πανεπιστήμιο. Το 1825 έγινε κάτοχος διδακτορικού τίτλου (Ph.D) με την επιτυχή υπεράσπιση της διδακτορικής του διατριβής με θέμα τον διαχωρισμό σε μερικά κλάσματα των ρητών κλασμάτων μπροστά στην καθορισμένη επιτροπή που διεύθυνε ο Έννο Ντίρκεν. Αμέσως μετά ακολούθησε η Υφηγεσία του ενώ ταυτόχρονα μετατράπηκε σε Χριστιανός. Έχοντας πλέον αποκτήσει το δικαίωμα να διδάσκει σε πανεπιστήμιο, ο 21ως ετών Γιακόμπι έκανε διαλέξεις το 1825/26 στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου πάνω στη θεωρία της Διαφορικής γεωμετρίας καμπυλών και της Διαφορικής γεωμετρίας επιφανειών
Το 1827 έγινε και επίσημα καθηγητής και το 1829 μονιμοποιήθηκε ως καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κένιγκσπεργκ, όπου και κράτησε αυτή τη θέση μέχρι το 1842.
Ο Γιακόμπι απεβίωσε το 1851 από ευλογιά. Ο τάφος του είναι στο κοιμητήριο του Κρόιτσμπεργκ στο τομέα του Βερολίνου, Εκκλησία της Αγίας Τριάδας (Βερολίνο) (61 Baruther Straße) και βρίσκεται πλησίον αυτού του Γιόχαν Ένκε, γνωστού αστρονόμου. Ο κρατήρας πρόσκρουσης στη Σελήνη με το όνομα Κρατήρας του Γιακόμπι (Jacobi crater) έχει ονομαστεί προς τιμήν του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί
Γκουστάφ (τραγουδιστής)
Ο Στεφ Κάερς (Stef Caers, γεννημένος 5 Ιουλίου 1980), γνωστός επαγγελματικά ως Γκουστάφ (Gustaph, στυλιστικά ως GVSTΛPH), είναι Βέλγος τραγουδιστής-τραγουδοποιός, παραγωγός και δάσκαλος φωνητικής. Ορίστηκε να εκπροσωπήσει το Βέλγιο στον στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου με το τραγούδι "Because of You" και ήταν 7ος στον τελικό.
Βιογραφία
Ο Κάερς γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1980 στο Λέβεν της Φλαμανδικής Μπραμπάντ. Ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα ενώ σπούδαζε στο Βασιλικό Ωδείο της Γάνδης, χρησιμοποιώντας αρχικά το καλλιτεχνικό όνομα Steffen. Το 2000, σημείωσε μια επιτυχία με το ντεμπούτο σινγκλ του "Gonna Lose You", το οποίο έφτασε στο νούμερο 22 στο φλαμανδικό τσαρτ σινγκλ. Στη συνέχεια κυκλοφόρησε ένα δεύτερο single, με τίτλο "Sweetest Thing".
Μετά από αυτές τις κυκλοφορίες, ο Κάερς άρχισε να επικεντρώνεται περισσότερο στη σύνθεση και την παραγωγή τραγουδιών. Έγινε επίσης ενεργός ως δευτερεύων τραγουδιστής, παρέχοντας δεύτερα φωνητικά, μεταξύ άλλων, για τους Lady Linn και Willy Sommers. Στις αρχές της δεκαετίας του 2010, εντάχθηκε στο συγκρότημα Hercules and Love Affair ως ένας από τους βασικούς τραγουδιστές.
Ο Κάερς έπαιξε ως δευτερεύων τραγουδιστής για την Sennek στον και για τους Hooverphonic στον. Εκτός από την καριέρα του ως τραγουδιστής, εργάζεται ως δάσκαλος φωνητικής και ως δάσκαλος στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών (KASK) στη Γάνδη.
Τον Νοέμβριο του 2022, ο Κάερς ανακοινώθηκε ως ένας από τους επτά συμμετέχοντες στο Eurosong 2023, την εθνική επιλογή του Βελγίου για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Η συμμετοχή του "Because of You" κέρδισε τον τελικό στις 14 Ιανουαρίου 2023 και πρόκειται να εκπροσωπήσει το Βέλγιο στον στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Because of You
Το "Because of You" είναι ένα τραγούδι του 2023 του Φλαμανδού τραγουδιστή Γκουστάφ, που κυκλοφόρησε ως single στις 13 Ιανουαρίου 2023. Το τραγούδι εκπροσώπησε το Βέλγιο στον μετά τη νίκη του στο Eurosong 2023, τον εθνικό τελικό του Βελγίου για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision εκείνης της χρονιάς.
Ιστορικό
Σε συνέντευξή του στο ESC Bubble του οπαδού της Eurovision, ο Γκουστάφ συνέκρινε και τα δύο τραγούδια του για το Eurosong 2023, το "The Nail" και το "Because of You". Στη συνέντευξη, περιέγραψε και τα δύο τραγούδια ως ένα κάλεσμα για τον εορτασμό της ελευθερίας και "η χαρά να είσαι ο εαυτός σου". Ο Γκουστάφ, ο οποίος είναι μέλος της κοινότητας LGBTQ+, είπε ότι οι εμπειρίες του να είναι στην κοινότητα και να θέλει να είναι ο εαυτός του ενέπνευσαν και τα δύο τραγούδια. Ωστόσο, περιέγραψε το "Because of You" ως ένα πιο ελαφρύ, "ύμνο του συλλόγου".
Eurosong 2023
Το Eurosong 2023 ήταν ο εθνικός τελικός που χρησιμοποιήθηκε για την επιλογή της συμμετοχής του Βελγίου στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2023. Ο διαγωνισμός αποτελούνταν από πέντε προηχογραφημένες εκπομπές τραγουδιών που μεταδόθηκαν μεταξύ 9 και 13 Ιανουαρίου 2023, ακολουθούμενο από έναν ζωντανό τελικό στις 14 Ιανουαρίου 2023 όπου επιλέχθηκαν το νικητήριο τραγούδι και ο καλλιτέχνης.
Επτά καλλιτέχνες αναζητήθηκαν για να διαγωνιστούν στο Eurosong. Στις πέντε εκπομπές τραγουδιστών, το σόου έδειξε κάθε καλλιτέχνη να παρουσιάζει τα δύο υποψήφια τραγούδια της Eurovision μπροστά στους άλλους έξι καλλιτέχνες, οι οποίοι παρείχαν σχόλια για τα τραγούδια. Με βάση τα σχόλια, ο καλλιτέχνης επέλεξε ένα από τα δύο τραγούδια για να προχωρήσει στον τελικό. Ο Γκουστάφ παρουσίασε τα δύο τραγούδια του, "The Nail" και "Because of You" στις 12 Ιανουαρίου και 13 Ιανουαρίου, αντίστοιχα. Στις 13 Ιανουαρίου, ο Γκουστάφ αποκάλυψε ότι είχε επιλέξει το "Because of You" για να πάει στον τελικό του Eurosong 2023.
Στον τελικό, ο νικητής επιλέχθηκε με συνδυασμό ψηφοφορίας κριτικής επιτροπής και δημόσιας τηλεψηφοφορίας. Έντεκα κριτές συγκέντρωσαν το 50% των ψήφων, ενώ το κοινό αποφάσισε το υπόλοιπο 50%. Το "Because of You" κέρδισε 121 ψήφους από την κριτική επιτροπή, κερδίζοντας την τρίτη θέση της κριτικής επιτροπής συνολικά. Στην τηλεψηφοφορία, το "Because of You" κέρδισε 157 πόντους, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση στην τηλεψηφοφορία, με συνολικά 278 βαθμούς. Όταν αποκαλύφθηκαν τα πλήρη αποτελέσματα της ψηφοφορίας, το τραγούδι αποκαλύφθηκε ως νικητής, ξεπερνώντας το αγαπημένο της τηλεψηφοφορίας "Rollercoaster" κατά ένα βαθμό λόγω της κακής βαθμολογίας της κριτικής επιτροπής για το "Rollercoaster", το οποίο σημείωσε μόνο 94 πόντους, παρά τη βαθμολογία τηλεψηφοφορίας 183 πόντων. Ως αποτέλεσμα, το "Because of You" έχει προγραμματιστεί να εκπροσωπήσει το Βέλγιο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2023.
Στη Eurovision
Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι συμμετέχουσες χώρες, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη, τη , την , την και το , έπρεπε να προκριθούν σε έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστούν για τον τελικό, με τις 10 πρώτες χώρες από τους αντίστοιχους ημιτελικούς τους να προκρίνονται στον τελικό. Πριν από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιζόμενες χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία με βάση τα μοτίβα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, όπως καθορίστηκαν από τον συνεργάτη τηλεψηφοφορίας του διαγωνισμού Digame, με στόχο τη μείωση της πιθανότητας ψηφοφορίας από γειτονικές χώρες, ενώ παράλληλα να αυξήσει το σασπένς κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας. Στις 31 Ιανουαρίου 2023, πραγματοποιήθηκε η κλήρωση κατανομής στο St George's Hall στο Λίβερπουλ που έβαλε κάθε έθνος σε έναν από τους δύο ημιτελικούς και καθόρισε σε ποιο μισό της παράστασης θα έπαιζε. Εκεί, ανακοινώθηκε ότι το Βέλγιο είχε προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο πρώτο μισό του δεύτερου ημιτελικού του διαγωνισμού, που διεξήχθη στις 11 Μαΐου 2023. Προκρίθηκε στον τελικό, όπου κατέλαβε την 7η θέση.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023
153
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 153 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Γεγονότα
Ο Λούκιος Απουλήιος ο Πλατωνικός συγγράφει τις Μεταμορφώσεις του.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τινγκ (διοικητική μονάδα)
Το Τινγκ (亭) ήταν διοικητική μονάδα στις δυναστείες Τσιν και Χαν, με έκταση 10 επί 10 λι. Ο πιο διάσημος πρώην ηγέτης τινγκ ήταν ο Λιού Μπανγκ, ιδρυτής της Δυναστείας των Χαν.
Τα Τινγκ της εποχής των Τσιν και των Χαν (亭) δεν πρέπει να συγχέεται με μια άσχετη μονάδα, την τινγκ (廳, απλοποιημένα κινεζικά: 厅) κατά τη διάρκεια της Δυναστείας Τσινγκ. Το τελευταίο συχνά μεταφράζεται ως υπονομός.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μορφές διοικητικής διαίρεσης
Πρίπιατ
Το Πρίπιατ (ουκρανικά: При́п'ять) ήταν κωμόπολη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης που σήμερα βρίσκεται στα εδάφη της Ουκρανίας, δίπλα στα σύνορα Λευκορωσίας-Ουκρανίας.
Πήρε το όνομα της από τον κοντινό ποταμό Πρίπιατ, και ιδρύθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1970, όπου αποτέλεσε την ένατη πυρηνική πόλη (ένα είδος κλειστής πόλης) στη Σοβιετική Ένωση, ώστε να εξυπηρετήσει τον κοντινό σταθμό πυρηνικής ενέργειας του Τσερνόμπιλ. Ανακηρύχθηκε επίσημα ως πόλη το 1979 και είχε αναπτυχθεί σε πληθυσμό των 49.360 μέχρι τη στιγμή που εκκενώθηκε, το απόγευμα της 27ης Απριλίου 1986, την επομένης μέρας της καταστροφής του Τσερνόμπιλ.
Παρόλο που το Πρίπιατ βρίσκεται εντός της διοικητικής περιφέρειας Ιβάνκιβ, η πόλη έχει σήμερα την ιδιότητα της σημαντικής αποκλειστικής ζώνης με αποτέλεσμα να διοικείται από την ευρύτερη περιφέρεια του Κιέβου. Το Πρίπιατ εποπτεύεται επίσης από το Υπουργείο έκτακτης ανάγκης της Ουκρανίας, το οποίο διαχειρίζεται δραστηριότητες για ολόκληρη τη ζώνη αποκλεισμού του Τσερνόμπιλ.
Γενικές Πληροφορίες
Η πρόσβαση στο Πρίπιατ, σε αντίθεση με τις πόλεις στρατιωτικής σημασίας, δεν περιορίστηκε πριν από την καταστροφή, καθώς οι πυρηνικοί σταθμοί ηλεκτρικής ενέργειας θεωρήθηκαν από τη Σοβιετική Ένωση ως ασφαλέστεροι από άλλους τύπους σταθμών ηλεκτροπαραγωγής. Οι πυρηνικοί σταθμοί παραγωγής ενέργειας παρουσιάστηκαν ως επίτευγμα της σοβιετικής τεχνολογίας, όπου η πυρηνική ενέργεια χρησιμοποιήθηκε για ειρηνικά έργα. Το σύνθημα "ειρηνικό άτομο" (Ρωσικά: мирный атом), ήταν δημοφιλές εκείνη την εποχή. Το αρχικό σχέδιο περιελάμβανε την κατασκευή του εργοστάσιο μόνο 25 χιλιόμετρα (16 μίλια) από το Κίεβο, αλλά η Ουκρανική Ακαδημία Επιστημών, μεταξύ άλλων φορέων, εξέφρασε ανησυχία για το γεγονός ότι ήταν πολύ κοντά στην πόλη. Ως αποτέλεσμα, ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής και το Πρίπιατ χτίστηκαν στις σημερινές τοποθεσίες τους, περίπου 100 χλμ. Από το Κίεβο. Μετά την καταστροφή η πόλη εκκενώθηκε σε δύο ημέρες. μικρογραφία|280x280px|Άποψη της πόλης το 2017
Τα χρόνια μετά το ατύχημα
Το 1986 η πόλη της Σλάβουτιτς κατασκευάστηκε για να αντικαταστήσει το Πρίπιατ. Μετά από το Πρίπιατ, αυτή είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη για την υποδοχή εργαζομένων και επιστημόνων στην Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών (ΚΑΚ). Τα τελευταία χρόνια πολλά τοπικά ουκρανικά τουριστικά γραφεία προσφέρουν επίσκεψη στην πόλη και στο εργοστάσιο του "Τσερνόμπιλ".
Ένα αξιοσημείωτο ορόσημο που συχνά εμφανίζεται σε φωτογραφίες της πόλης και είναι ορατό από ιστότοπους αεροφωτογραφιών είναι ο εγκαταλελειμμένος τροχός που βρίσκεται στο ψυχαγωγικό πάρκο της πόλης, το οποίο αναμενόταν να ανοίξει την Πρωτομαγιά του 1986, δηλαδή 5 μέρες μετά το ατύχημα. Το κολυμβητικό κέντρο Αζούρ και το Στάδιο Αβανχάρντ είναι δύο άλλα δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα.
=== Υποδομές και Στατιστικά Περιβάλλοντος ===
Ασφάλεια
μικρογραφία|338x338εσ|Το πολοδομικό σχέδιο της πόλης. Ένα σημαντικό ερώτημα είναι αν είναι ασφαλής η επίσκεψη στο Πρίπιατ και το γύρω περιβάλλον. Η Ζώνη της αποξένωσης θεωρείται σχετικά ασφαλής στην επίσκεψη, και πολλές ουκρανικές εταιρείες      προσφέρουν ξεναγήσεις γύρω από την περιοχή. Επί του παρόντος, τα επίπεδα ακτινοβολίας έχουν μειωθεί σημαντικά, σε σύγκριση με τα θανατηφόρα επίπεδα του Απριλίου 1986, λόγω της αποσύνθεσης των βραχύβιων ισοτόπων που απελευθερώθηκαν κατά το ατύχημα. Στα περισσότερα σημεία της πόλης, το επίπεδο ακτινοβολίας δεν υπερβαίνει μια ισοδύναμη δόση 1 μSv (1 μικροζίβερτ) ανά ώρα.
Μεταφορές
Η πόλη εξυπηρετούταν από τον σιδηροδρομικό σταθμό Γιανίβ στο σιδηροδρομικό δίκτυο "Τσερνιχίβ-Οβρούτς". Ήταν ένας σημαντικός κόμβος των επιβατών της γραμμής και βρισκόταν ανάμεσα στο νότιο προάστιο της πόλης και το χωριό του Γιανίβ. Ένα ηλεκτρικός τερματικός σταθμός που χτίστηκε το 1988 και βρίσκεται μπροστά από το πυρηνικό εργοστάσιο, είναι σήμερα ο μόνος λειτουργικός σταθμός κοντά στην πόλη μέσω της σύνδεσής του με το Σλάβουτιτς.
Εκκένωση
Το Πρίπιατ όπως προαναφέρθηκε βρισκόταν κοντά στον Πυρηνικό Σταθμό Παραγωγής Ενέργειας του Τσερνόμπιλ (25 χιλιόμετρα). Η κυβερνητική επιτροπή που έφτασε στην περιοχή την νύχτα του ατυχήματος, με επικεφαλής τον Βαλέρι Λεγκάσοφ κατέγραψε μέχρι τότε τον θάνατο 2 ανθρώπων και την νοσηλεία άλλων 52 σε τοπικό νοσοκομείο.. Την νύχτα 26 προς 27 Απριλίου πάνω από 24 ώρες μετά την έκρηξη η ομάδα αντιμέτωπη με πλήθος αποδείξεων για ιδιαίτερα μεγάλα επίπεδα ραδιενέργειας και αριθμό περιπτώσεων έκθεσης σε ακτινοβολία, αναγκάστηκε να παραδεχτεί την καταστροφή του αντιδραστήρα και έδωσε εντολή να εκκενωθεί η πόλη του Πρίπιατ. Η εκκένωση έγινε στις 14:00 ώρα Ουκρανίας στις 27 Απριλίου 1986. Για να μειωθεί ο αριθμός των αποσκευών ειπώθηκε ότι η εκκένωση θα είναι προσωρινή, τριών ημερών με αποτέλεσμα να βρίσκονται ακόμα προσωπικά αντικείμενα που δεν θα μπορέσουν ποτέ να μετακινηθούν λόγω της ραδιενέργειας. Σύμφωνα με έρευνες η πόλη θα μπορεί να είναι πλέον κατοικήσιμη ξανά μετά τον παρόντα αιώνα.
Πολιτιστικές Αναφορές
Η Aubrey Powell της Hipgnosis σκηνοθέτης του βίντεο, μαγνητοσκόπησε κάποια μέρη στο Πρίπιατ.
Εθνική Ελβετίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελβετίας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ελβετίας σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και μεμονωμένους αγώνες. Υπάγεται στην Ελβετική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.
Ιστορία
Οι καλύτερες επιδόσεις της στα Παγκόσμια Κύπελλα ήταν τις περιόδους που έφτασαν έως τα προημιτελικά, το 1934, το 1938 και όταν η χώρα φιλοξένησε τη διοργάνωση το 1954. Η Ελβετία κέρδισε επίσης το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924. Οι ομάδες νέων πέτυχαν καλύτερα αποτελέσματα, κερδίζοντας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων το 2002 και το Παγκόσμιο Κύπελλο Παίδων το 2009.
Τρέχουσα σύθεση
Οι παίκτες που κλήθηκαν στο Μουντιάλ του 2018.
Βασίλης Ιωαννίδης
Ο Βασίλης Ιωαννίδης (Θρυλόριο Ροδόπης, 24 Ιουνίου 1967) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε κατά τις δεκαετίες του ’80 και ’90 κυρίως στον Απόλλωνα Καλαμαριάς και στον Ολυμπιακό και στο τέλος της καριέρας του στον Πανιώνιο και στην Προοδευτική.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βασίλης Ιωαννίδης γεννήθηκε στο Θρυλόριο Ροδόπης. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την ομάδα της γενέτειράς του, Πόντο Θρυλορίου, με τη φανέλα του οποίου τη σεζόν 1985-86 αγωνίστηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, τη μετέπειτα Δ΄ Εθνική. Ακολούθως μεταπήδησε στον Πανθρακικό, με τη φανέλα του οποίου τη σεζόν 1986-87 αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική και τη σεζόν 1987-88 στη Δ΄ Εθνική.
Το 1988 πήγε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε ως το 1993. Γίνεται γνωστός και καλείται στην εθνική ανδρών.
Στη συνέχεια παίρνει μεταγραφή για τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο έμεινε 4 σεζόν. Με την ομάδα του Πειραιά κατέκτησε το πρωτάθλημα 1997.
Στη συνέχεια πηγαίνει στο νεοφώτιστο Πανιώνιο, με τον οποίο κατακτά το Κύπελλο Ελλάδος 1998 ενώ την επόμενη σεζόν φτάνει στα προημιτελικά στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης. Έκλεισε την καριέρα του στην Προοδευτική τη σεζόν 1999-2000.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Εύβοια και ξεκίνησε την προπονητική του σταδιοδρομία. Έχει εργαστεί ως προπονητής στον Α.Ο. Λουκισίων, Ολυμπιακό Χαλκίδας κ.α. Ο γιος του Φώτης, είναι επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Στην Εθνική
Ο Βασίλης Ιωαννίδης αγωνίστηκε τρεις φορές με την εθνική ομάδα της Ελλάδας τα έτη 1993 και 1994. Ντεμπούτο με την Εθνική έκανε στις 17 Νοεμβρίου 1993, στο ΟΑΚΑ, στον ιστορικό αγώνα της εθνικής ανδρών για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου με τη Ρωσία. Με τη νίκη με 1-0 η Ελλάδα εξασφάλισε για πρώτη φορά τη συμμετοχή της σε τελική φάση παγκοσμίου κυπέλλου.
Οι άλλες δύο διεθνείς συμμετοχές του ήταν σε δυο φιλικά προετοιμασίας πριν από την τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 που έγινε στις ΗΠΑ: με την Πολωνία στη Θεσσαλονίκη (σκορ: 0-0), στις 24 Μαρτίου 1994, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 87΄ και με το Καμερούν στο Στάδιο Καραϊσκάκη (σκορ: 0-3), στις 9 Μαΐου 1994, που έπαιξε ως το 73΄. Αυτή ήταν η τελευταία του διεθνής συμμετοχή. Στη συνέχεια αποκλείστηκε από την τελική 22άδα που ταξίδεψε στις ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης γυναικών 1928
μικρογραφία|δεξιά|350px| Το πρόγραμμα αγώνων του γυναικείου πρωταθλήματος. εφ. "Εμπρός", 17/5/1928. Το Γ΄ γυναικείο πρωτάθλημα βόλεϊ του Πανιωνίου διεξήχθη από 20 Μαΐου ως 10 Ιουνίου 1928 στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Η διοργάνωση είναι πλέον αναγνωρισμένη από το κοινό και αποκαλείται "Πρωτάθλημα Αθηνών". Τον τίτλο κατέκτησε αήττητος ο Πανιώνιος Γ.Σ. Εκτός από το γυναικείο, διοργανώθηκε και σχολικό πρωτάθλημα παρθεναγωγείων.
Πρωτάθλημα γυναικών
Από το 1928 η διοργάνωση αποκαλείται "Πρωτάθλημα Βόλεϊ Αθηνών", αν και διοργανωτής της παραμένει πάντα ο σμυρναϊκός σύλλογος με την άδεια του ΣΕΓΑΣ. Από τη χρονιά αυτή ο Πανιώνιος παρουσιάζει μια πολύ δυνατή γυναικεία ομάδα βόλεϊ, η οποία παρέμεινε αήττητη για τρία χρόνια. Είχε επικεφαλής και αρχηγό την Λιλή Καραμπάτη, μικρή αδελφή του πρωταθλητή Δημητρού Καραμπάτη, η οποία συνέχισε να αγωνίζεται ως το 1935 περίπου. Αρχικά την ομάδα αποτελούσαν οι αθλήτριες Α. και Κ. Νικολοπούλου, Θ. Πασχαλίδου, Θ. Βενιεροπούλου, Β. Καρνή, ενώ στη διάρκεια της τριετίας αγωνίστηκαν επίσης οι αθλήτριες στίβου του συλλόγου: Σοφία Μπεναρδή, Καραΐσκου, Παναγιωτοπούλου, Κουλουριώτου, Ειρήνη Αρμάου, Γεωργία Στεργίου, Καββασινού και Περίδου.
Η διοργάνωση
Στο πρωτάθλημα του 1928 συμμετείχαν οκτώ ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους. Αγωνίστηκαν στο Στάδιο από 20 Μαΐου ως 10 Ιουνίου. Στην ημιτελική φάση αγωνίστηκαν η πρώτη ομάδα κάθε ομίλου με την δεύτερη του άλλου. Οι νικήτριες έπαιξαν στον τελικό και οι ηττημένες για την τρίτη θέση. Στον τελικό ο Πανιώνιος νίκησε τον ΑΟ Νεανίδων με 2-1 σετ (7-15, 15-4, 15-4). Μετείχαν επίσης ΧΕΝ, Κολλέγιο Π. Φαλήρου, Γ.Ο. Ελληνίδων και για πρώτη φορά Ατρόμητος Αθηνών, Α.Ο. Νέοι Βύρωνος και Απόλλων Αθηνών, ο οποίος τελικά δεν έλαβε μέρος.
Πρωτάθλημα Παρθεναγωγείων
Διεξήχθη από 19 ως 24 Μαΐου 1928 στο Στάδιο. Δηλωσαν συμμετοχή 4 σχολεία, τα οποία αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο για τον τίτλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανιώνιος Σμύρνης Γυναικων Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1928
Σύγκρουση του Ναγκόρνο Καραμπάχ
Η σύγκρουση του Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι μια εδαφική και εθνική σύγκρουση μεταξύ της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν για την αμφισβητούμενη περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, η οποία ελέγχεται από την δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ενώ δεν είναι διεθνώς αναγνωρισμένη ως μέρος κάποιας εκ των αντίπαλων χωρών (ωστόσο εδαφικά κι πολιτισμικά ανήκε από την αρχαιότητα (4ος-5ος αιώνας πχ.) στο βασίλειο της Αρμενίας). Η σύγκρουση έχει τις ρίζες της στις αρχές του 20ου αιώνα, αν και η παρούσα σύγκρουση άρχισε το 1988 και κλιμακώθηκε σε πλήρους κλίμακας πόλεμο στις αρχές του 1990. Παρά την υπογραφή επίσημης κατάπαυσης πυρός το 1994, στην περιοχή συνεχίζουν να υπάρχουν σποραδικές συγκρούσεις και συνοριακές εντάσεις.
Πόλεμος του Ναγκόρνο Καραμπάχ
Ο πόλεμος του Ναγκόρνο Καραμπάχ κράτησε από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 μέχρι τον Μάιο του 1994 στο περίκλειστο έδαφος του Ναγκόρνο Καραμπάχ μεταξύ των Αρμενίων, υποστηριζόμενοι από τη Δημοκρατία της Αρμενίας, και τη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν. Καθώς προχωρούσε ο πόλεμος, η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, και οι δύο πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, είχαν εμπλακεί σε έναν παρατεταμένο, αδήλωτο πολέμου στα ορεινά ύψη του Καραμπάχ, ενώ το Αζερμπαϊτζάν προσπαθούσε να περιορίσει την αποσχιστική κίνηση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το κοινοβούλιο του περίκλειστου εδάφους είχε ψηφίσει υπέρ της ένωσης του εαυτού της με την Αρμενία, και ένα δημοψήφισμα το οποίο μποϊκόταρε ο Αζερικός πληθυσμός του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με ότι οι περισσότεροι από τους ψηφοφόρους ψήφισαν υπέρ της ανεξαρτησίας. Η ζήτηση για την ενοποίηση με την Αρμενία, η οποία ξεκίνησε εκ νέου το 1988, ξεκίνησε σε σχετικά ειρηνικό τρόπο. Ωστόσο, τους επόμενους μήνες, καθώς η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης πλησίαζε, σταδιακά εξελίχθηκε σε όλο και πιο βίαιες συγκρούσεις μεταξύ εθνοτικών Αρμενίων και των εθνοτικών Αζέρων, με αποτέλεσμα στις αξιώσεις της εθνοκάθαρσης και από τις δύο πλευρές.
Διαδημοκρατικές συγκρούσεις μεταξύ των δύο ξέσπασαν λίγο μετά το ψήφισμα του κοινοβουλίου της Αυτόνομης Περιφέρειας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ στο Αζερμπαϊτζάν για την ενοποίηση της περιοχής με την Αρμενία στις 20 Φεβρουαρίου του 1988. Η δήλωση απόσχισης από το Αζερμπαϊτζάν ήταν το τελικό αποτέλεσμα μιας εδαφικής σύγκρουσης σχετικά με το έδαφος. Καθώς το Αζερμπαϊτζάν διακήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Σοβιετική Ένωση και απομάκρυνε τις εξουσίες της κυβέρνησης του εγκλωβισμού, η αρμενική πλειοψηφία ψήφισε υπέρ της αποχώρησης από το Αζερμπαϊτζάν και στη διαδικασία κήρυξε τη μη αναγνωρισμένη Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Μια εκεχειρία υπογράφηκε το Μάιο του 1994 μαζί με ειρηνευτικές συνομιλίες, με τη μεσολάβηση της Ομάδας Μινσκ του ΟΑΣΕ, είχαν πραγματοποιηθεί έκτοτε από την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Ωστόσο, πραγματοποιήθηκαν κάποιες συγκρούσεις μετά την εκεχειρία.
Αψιμαχίες στο Μαρντάκερτ (2008)
Οι αψιμαχίες στο Μαρντάκερτ ξεκίνησαν στις 4 Μαρτίου 2008, μετά τις διαμαρτυρίες στις Αρμενικές εκλογές. Πρόκειται για την πιο βαριά σύγκρουση μεταξύ εθνοτικών Αρμενίων και των Αζερικών δυνάμεων πάνω από την επίμαχη περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ από την κατάπαυση του πυρός το 1994, μετά από τον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Οι Αρμενικές πηγές κατηγόρησαν το Αζερμπαϊτζάν στο ότι προσπαθούσε να επωφεληθεί από τις συνεχιζόμενες ταραχές στην Αρμενία, ενώ οι Αζερικές πηγές κατηγόρησαν την Αρμενία, υποστηρίζοντας ότι η αρμενική κυβέρνηση προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή από τις εσωτερικές εντάσεις στην Αρμενία. Στις 14 Μαρτίου, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών με την ονομαστική ψηφοφορία 39 υπέρ και 7 κατά ενέκρινε το ψήφισμα 62/243, εξαναγκάζοντας (βίαια) την άμεση αποχώρηση όλων των Αρμενικών δυνάμεων από τα υποτιθέμενα εδάφη του Αζερμπαϊτζάν.
Συνέχεια πολέμου (2011-2013)
Στις 10 Μαρτίου του 2011, ένα δεκάχρονο Αζερικό παιδί σκοτώθηκε από Αρμένιο σκοπευτή. Στα τέλη Απριλίου του 2011, συγκρούσεις συνόρων άφησαν τρεις στρατιώτες του ΝΚΡ νεκρούς, ενώ στις 5 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς σκοτώθηκαν 2 Αζέροι και ένας Αρμένιος στρατιώτης. Το 2012 ακολούθησαν συγκρούσεις συνόρων μεταξύ των στρατών της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν που κράτησαν από τα τέλη Απριλίου μέχρι τις αρχές Ιουνίου και άφησε πέντε Αζέρους και τέσσερις Αρμένιους στρατιώτες νεκρούς. Κατά όλη τη χρονιά, πέθαναν συνολικά 19 Αζέροι και 14 Αρμένιοι στρατιώτες.
Το 2013, πέθαναν 12 Αζέροι και 7 Αρμένιοι στρατιώτες σε συγκρούσεις συνόρων.
Κατάρριψη ελικοπτέρου (2014)
Στις 12 Νοεμβρίου 2014 οι Αζερικές Ένοπλες Δυνάμεις κατέρριψαν ένα ελικόπτερο Mil Mi-24 του ΝΚΡ πάνω από τη περιοχή Αγκντάμ του Καραμπάχ. Τρεις στρατιώτες σκοτώθηκαν στο περιστατικό. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας της Αρμενίας δήλωσε ότι το αεροσκάφος δεν ήταν οπλισμένο και αποκάλεσε την κατάρριψη μια "άνευ προηγουμένου πρόκληση". Οι Αρχές του Αζερμπαϊτζάν ισχυρίστηκαν ότι το ελικόπτερο είχε επιχειρήσει να επιτεθεί στις θέσεις του Αζερικού στρατού. Οι Αρμενικές αρχές δήλωσαν ότι το Αζερμπαϊτζάν θα αντιμετωπίσει σοβαρές συνέπειες.
Επίσης το 2014, έξι Αρμένιοι πολίτες έχασαν τη ζωή τους, ενώ μέχρι το τέλος του έτους ο αριθμός των Αζέρων που σκοτώθηκαν αυξήθηκε σε 39 (37 στρατιώτες και 2 άμαχοι).
Συγκρούσεις το 2016
Κατά τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2016, τέσσερις Αρμένιοι και τέσσερις Αζέροι στρατιώτες σκοτώθηκαν σε μια καταπολέμηση στα σύνορα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το πρώτο θύμα του 2016 ο Aramayis Voskanian, στρατηγός του ΝΚΡ, ο οποίος σκοτώθηκε από πυρά ελεύθερων σκοπευτών του Αζερμπαϊτζάν ενώ υπηρετούσε στην ανατολική κατεύθυνση της γραμμής επαφής. Στα μέσα Φεβρουαρίου, ο Hakob Hambartsumyan, ένας Αρμένιος βοσκός από το Vazgenashen, σκοτώθηκε από έναν Αζέρο ελεύθερο σκοπευτή. Τον Μάρτιο, δύο Αζέροι και ένας Αρμένιος στρατιώτης σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις κατά μήκος των συνόρων μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας.
Μεταξύ τις 1 και 5 Απριλίου του 2016 σκληρές μάχες κατά μήκος της πρώτης γραμμής του Ναγκόρνο-Καραμπάχ άφησαν 88 Αρμενίους και 31 έως 92 Αζέρους στρατιώτες νεκρούς. Ένας Αρμένιος και τρεις Αζέροι στρατιώτες επίσης έλειπαν. Επιπλέον, σκοτώθηκαν 10 πολίτες (έξι Αζέροι και τέσσερις Αρμένιοι). Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, ένα Αζερικό στρατιωτικό ελικόπτερο, 13 μη επανδρωμένα τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη καταρρίφθηκαν ενώ καταστράφηκε και μια Αζερική δεξαμενή.
Μεταξύ 8 και 17 Μαΐου του 2016, σποραδικές μάχες άφησαν 14 Αρμενίους και τρεις Αζέρους στρατιώτες νεκρούς, καθώς και ένας άμαχος Αζέρος. Ένας Αρμένιος στρατιώτης σκοτώθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2016 σε μια αψιμαχία στη γραμμή επαφής. Στις 15 Νοεμβρίου ένας στρατιώτης του Αζερμπαϊτζάν επίσης σκοτώθηκε στη γραμμή επαφής. Στις 27 Νοεμβρίου, οι δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν ανέφεραν την κατάρριψη ενός μη επανδρωμένου αεροσκάφους των Αρμενίων που είχε διασχίσει τη γραμμή επαφής.
Συγκρούσεις το 2020
Τους τελευταίους μήνες οι σχέσεις των δύο χωρών ήταν τεταμένες όπως πάντα άλλωστε, όμως στις 26 Σεπτεμβρίου 2020 Αρμενικές πηγές έκαναν λόγο για επίθεση των Αζέρων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, με την Αζέρικη πλευρά να λέει ακριβώς το αντίθετο. Ήδη από τις πρώτες ώρες οι ανησυχίες για έναν γενικευμένο πόλεμο και όχι απλά μίας σύγκρουσης, επιβεβαιώθηκαν όταν Μπακού και Γερεβάν κήρυξαν μερική επιστράτευση. Η διεθνής κοινότητα - ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία - ζήτησε τη λήξη όποιων εχθροπραξιών, πλην Τουρκίας που έστειλε Σύρους μισθωτούς στρατιώτες, Τζιχαντιστικές ομάδες και F-16 σαν βοήθεια στο Αζερμπαϊτζάν. Μεταξύ άλλων οι δηλώσεις της Τουρκικής ηγεσίας επί του θέματος  έριξε και άλλο λάδι στη φωτιά . Πληροφορίες που δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ, αλλά ούτε διαψεύστηκαν, έκαναν λόγο για κλείσιμο των Γεωργιανών αέριων συνόρων για να εμποδιστεί η διέλευση - άρα και βοήθεια - Ρωσικών μαχητικών στην Αρμενία, τη στιγμή που το Αζερμπαϊτζάν άρχισε να στοχεύει Αρμενικές πόλεις και χωριά, έπειτα από απαντήσεις με επίσης βομβαρδισμούς κατά Αζέρων, διαπιστώθηκε ο θάνατος 3 Σύριων Τζιχαντιστών. Το πρωί της 2ας Οκτωβρίου 2020  δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν βομβάρδισαν τη Στεπανακέρτ πρωτεύουσα του Ναγκόρνο Καραμπάχ   δήλωσε το Αρμενικό Υπ.Άμυνας. Νωρίτερα η Αρμενική κυβέρνηση ζήτησε τη βοήθεια της Αιγύπτου χωρίς να έχει παρθεί απόφαση, ακόμα, από την 2η. Θυμίζεται ότι στη Βόρεια Αφρική υπάρχει αντίστοιχη αναταραχή.
Μέχρι στιγμής ο απολογισμός είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεμοι της Αρμενίας Κατηγορία:Πόλεμοι του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Αρμενο-Αζερικές σχέσεις Κατηγορία:Διαμεσολαβητικοί πόλεμοι Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Αρμενίας Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία του Αζερμπαϊτζάν
Βίνια δελ Μαρ
Η Βίνια δελ Μαρ (ισπαν. Viña del Mar, δηλαδή «Αμπελώνας της Θάλασσας»), είναι πόλη και δήμος της κεντρικής Χιλής, στην ακτή του Ειρηνικού Ωκεανού. Αποκαλούμενη συχνά «La Ciudad Jardín» («Η πόλη των κήπων») και κατά δεύτερο λόγο «La Perla del Pacífico» («Μαργαριτάρι του Ειρηνικού»), υπάγεται στην Περιφέρεια Βαλπαραΐσο. Κατατάσσεται ως η τέταρτη σε πληθυσμό πόλη της Χιλής με πληθυσμό 324.836 κατοίκους (το 2012), ωστόσο είναι οικιστικά ενωμένη με το Βαλπαραΐσο στα βορειοανατολικά του, στα πλαίσια του «Μείζονος Βαλπαραΐσο», της τρίτης μεγαλύτερης μητροπολιτικής περιοχής της χώρας, έναν από τους 5 δήμους της οποίας αποτελεί η Βίνια δελ Μαρ.
Η Βίνια δελ Μαρ είναι γνωστή για τον ήσυχο χαρακτήρα της ως θερέτρου, τα υψηλά κτήρια της παραλίας της, τα ξενοδοχεία της και τις ψυχαγωγικές υποδομές της. Προσελκύει σημαντικό αριθμό Χιλιανών και ξένων επισκεπτών σε όλη τη διάρκεια του έτους.
Ιστορία
thumbnail|Το Λουλουδένιο Ρολόι, ένα από τα αξιοθέατα-ορόσημα της Βίνια δελ Μαρ Η κοιλάδα στην οποία ιδρύθηκε η Βίνια δελ Μαρ ήταν γνωστή ως κοιλάδα του Πέουκο από τους ιθαγενείς Τσάνγκος (ή Καμαντσάκος) της περιοχής, που ζούσαν από το ψάρεμα. Με την άφιξη των Ισπανών κονκισταδόρες η κοιλάδα χωρίστηκε σε δύο μεγάλες χασιέντες (κτήματα), τη Βίνια δελ Μάρ στα βόρεια του χειμάρρου Μάργκα Μάργκα και τη Las Siete Hermanas («Οι επτά αδελφές») στα νότια.
Ο Φρανθίσκο Χαβιέρ Αλβάρες έδωσε την άδεια για την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής μέσα από τις εκτάσεις του για την ένωση του Σαντιάγο με το λιμάνι του Βαλπαραΐσο. Η άφιξη του σιδηροδρόμου συνοδεύθηκε από την άφιξη ενός νεαρού μηχανικού, του Χοσέ Φρανθίσκο Βεργκάρα, και τον επακόλουθο γάμο του με την εγγονή του Αλβάρες, τη Μερθέντες Αλβάρες. Ο Βεργκάρα υπέβαλε την ιδέα της δημιουργίας μιας νέας πόλης δίπλα στο Βαλπαραΐσο, ξεχωριστού δήμου από αυτό.
thumb|right|225px|To Κάστρο Βουλφ thumb|right|225px|Υψηλά κτήρια στην παραλία Η ίδρυση της Εταιρείας Σακχάρεως CRAV το 1873 και ο ερχομός της βρετανικής εταιρείας Lever & Murphy το 1883 έδωσαν την οικονομική ώθηση για την ανάδειξη της νέας πόλεως σε μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Χιλής. Το κτίσιμο των στρατιωτικών εγκαταστάσεων του Συντάγματος Κοραθέρος (Regimiento Coraceros) το 1917 και ναυτικών εγκαταστάσεων στο Λας Σαλίνας, με τη συνακόλουθη στέγαση των οικογενειών του προσωπικού τους, προώθησε περαιτέρω την ανάπτυξη της Βίνια δελ Μαρ. Το 1906-1917 κτίσθηκε και μία παραθαλάσσια έπαυλη, το σημερινό «Κάστρο Βουλφ» (Wulff).
Το 1925 άνοιξε το Δημοτικό Θέατρο στη σημερινή του θέση, στην ανατολική πλευρά της κεντρικής πλατείας της Βίνια δελ Μαρ (Plaza de Viña del Mar). Τρία χρόνια αργότερα ο πρόεδρος Κάρλος Ιμπάνιες δελ Κάμπο έδωσε την άδεια για τη λειτουργία 1 καζίνο, διαμορφώνοντας έτσι τον μελλοντικό τουριστικό χαρακτήρα της πόλεως. Το «Δημοτικό Καζίνο της Βίνια δελ Μαρ» άνοιξε τελικώς στις 31 Δεκεμβρίου 1930. Ακριβώς έναν μήνα αργότερα εγκαινιάσθηκε το Ανάκτορο του Σέρο Καστίγιο (Cerro Castillo = «Λόφος του Κάστρου») ως θερινή κατοικία του εκάστοτε Προέδρου της Χιλής. Ο τουριστικός χαρακτήρας της Βίνια δελ Μαρ εδραιώθηκε και με τη λειτουργία των Ξενοδοχείων «O'Higgins» από το 1936 και «Μιραμάρ» από το 1945.
Η πόλη υπήρξε μία από αυτές που φιλοξένησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1962. Η ποδοσφαιρική της παράδοση προϋπήρχε, με την ομάδα της Έβερτον ντε Βίνια ντελ Μαρ, κάτοχο 4 πρωταθλημάτων Χιλής.
Σύμφωνα με την ταινία Ο Αγνοούμενος και άλλες πηγές, η Βίνια δελ Μαρ υπήρξε εστιακό σημείο για τους συνωμότες του Πραξικοπήματος του 1973.
Από το 1982 η παγκόσμια οικονομική ύφεση επηρέασε δυσανάλογα πολύ την πόλη, με τη χρεοκοπία μικρών αλλά και μεγαλύτερων εργοστασίων, όπως του Coda και κυρίως του CRAV και του «Textiles Viña», δύο εκ των μεγαλύτερων εργοδοτών στην πόλη. Η ανεργία εκτοξεύθηκε απότομα, καθώς πολλά εργοστάσια άρχισαν να μεταφέρουν εργασίες τους στο Σαντιάγο. Η πόλη δεν έχει ακόμη αναλάβει πλήρως από τότε, αλλά ο τουρισμός απετέλεσε μεγάλο παράγοντα για την ανάκαμψη, όπως και οι υψηλές παγκόσμιες τιμές του χαλκού.
Τοπόσημα στην πόλη
thumb|Το καζίνο της Βίνια δελ Μαρ thumb|Το Μέγαρο Βεργκάρα Οι επισκέπτες και οι κάτοικοι απολαμβάνουν τα πάρκα και τα συντριβάνια της Βίνια δελ Μαρ. Το μεγάλο Λουλουδένιο Ρολόι (Reloj de Flores) βρίσκεται κοντά στην Ακτή Caleta Abarca. Το ιπποδρόμιο του Valparaiso Sporting Club είναι ένα άλλο αξιοθέατο. Ο Βοτανικός Κήπος ή Πάρκο του Salitre είναι αρκετά μεγάλος βοτανικός κήπος σε προάστιο, δημόσιος σήμερα, αλλά σχεδιασμένος και δημιουργημένος από έναν επιχειρηματία που είχε πλουτίσει από την εκμετάλλευση του «νίτρου της Χιλής» στα βόρεια.
Παρά τους πολλούς σεισμούς, επιβιώνουν μερικά κτίσματα από τον 19ο αιώνα. Τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται κατά μήκος της Avenida Libertad (Λεωφόρου Ελευθερίας), της οδού Quillota και γύρω από το κεντρικό πάρκο Quinta Vergara, όπου το Μέγαρο Βεργκάρα (κατοικία της κόρης του ιδρυτή της πόλης και σήμερα δημοτικό κτήριο που στεγάζει τη Σχολή Καλών Τεχνών) και το αμφιθέατρο όπου γίνεται το ετήσιο φεστιβάλ τραγουδιού.
Το καζίνο της πόλεως κτίσθηκε σε στιλ Αρ Ντεκό και περιβάλλεται από καλοδιατηρημένους κήπους, που δίνουν στην πόλη την επωνυμία «Η πόλη των κήπων». Το 2002 προστέθηκε το ξενοδοχείο Hotel del Mar με παρόμοια αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά.
Το Palacio Rioja, ένα μέγαρο κτισμένο από τον Φερνάντο Ριόχα το 1907 στην οδό Quillota, στεγάζει ένα περιβαλλοντικό μουσείο. Το Μουσείο Fonck στην οδό Cuatro Norte διαθέτει μεγάλη συλλογή προκολομβιανών αντικειμένων. Το Palacio Carrasco, κτισμένο από τον Εμίλιο Καράσκο από το 1912 μέχρι το 1923, στεγάζει σήμερα τη Δημοτική Βιβλιοθήκη και κατά καιρούς εκθέσεις τέχνης. Το κτίσμα αυτό, που ανακηρύχθηκε εθνικό ιστορικό μνημείο στις 8 Σεπτεμβρίου 1986, περιβάλλεται επίσης από όμορφους κήπους, διακοσμημένους με γλυπτά, ανάμεσά τους και ένα του Ροντέν (το «La Defensa») στην είσοδο του μεγάρου.
Το Κάστρο Μπρουνέτ, γνωστό και ως «Καστίγιο Yarur», κτίσθηκε το 1923 από τον Αντόλφο Μπρουνέτ στον λόφο Σέρο Καστίγιο, κοντά στη θερινή προεδρική κατοικία, και σήμερα ανήκει στη χιλιανή αστυνομία (Carabineros de Chile), χρησιμοποιούμενο ως κέντρο υποδοχής σημαντικών επισκεπτών. Ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο το 2005.
Το Κάστρο Βουλφ, «σήμα κατατεθέν» της Βίνια δελ Μαρ, κτισμένο σε αρχιτεκτονικό ρυθμό νεο-Τυδώρ από τον επιχειρηματία και ευεργέτη δον Γουσταύο Βουλφ Μόβλε (Gustavo Wulff Mowle, 1862-1946), είναι στρατηγικά τοποθετημένο στο παραθαλάσσιο σύνορο μεταξύ του στομίου του Μάργκα Μάργκα και της Ακτής Caleta Abarca. Είναι διώροφο κτίσμα που συνδέεται με πύργο μέσω μιας γέφυρας μεσαιωνικού ρυθμού. Το 1995 ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο και σήμερα στεγάζει τα γραφεία του Τμήματος Διατηρητέων του Δήμου της Βίνια δελ Μαρ και τη Λέσχη Αραβικής Ενώσεως.
Πολιτισμός
thumb|Το Διεθνές Φεστιβάλ Τραγουδιού της Βίνια δελ Μαρ thumb|Πυροτεχνήματα από τη θάλασσα με την έλευση του νέου έτους 2007 Το Διεθνές Φεστιβάλ Τραγουδιού της Βίνια δελ Μαρ, που θεσπίστηκε το 1960 και διεξάγεται κάθε χρόνο στο αμφιθέατρο στο Πάρκο Quinta Vergara, είναι το μεγαλύτερο και γνωστότερο μουσικό φεστιβάλ στη Λατινική Αμερική. Σημαντικό είναι επίσης το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βίνια δελ Μαρ, γνωστό σε όλη τη Λατινική Αμερική.
Το Δημοτικό Θέατρο στην Plaza de Viña αποτελεί το επίκεντρο πολιτιστικών και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων σημαντικών για όλη τη Χιλή. Το Μουσείο Ναυτικών Κανονιών είναι ένα υπαίθριο μουσείο στην παραλιακή οδό Jorge Montt, όπου εκτίθενται αρκετά δείγματα πυροβολικού μπροστά από τον ναύσταθμο του Ναυτικού της Χιλής.
Το Μουσείο Fonck, που ιδρύθηκε το 1937, διαθέτει μεγάλη συλλογή προκολομβιανών αντικειμένων από πολιτισμούς όπως του Περού, της Ατακάμα, των Ντιαγκίτας και των Μαπούτσε, καθώς και ένα μεγάλο μοάι από το Νησί του Πάσχα, το μοναδικό στην ηπειρωτική Χιλή. Στη φυσική ιστορία επίσης έχει μεγάλη συλλογή αρθρόποδων και άλλων ζώων από διαφορετικές περιφέρειες της χώρας.
Πολυάριθμα εστιατόρια και μπαρ έχουν ανοίξει τα τελευταία χρόνια στην περιοχή γύρω από την Πλατεία México και τη Λεωφόρο San Martín, με τα πρώτα να προσφέρουν χιλιανή και διεθνή κουζίνα. Ψαροταβέρνες υπάρχουν στην Camino Costero (= «Παραλιακή οδός») που συνδέει τη Βίνια δελ Μαρ με την παραλιακή κωμόπολη Κονκόν στα βόρεια.
Το ετήσιο τουρνουά αντισφαιρίσεως ανδρών VTR Open, γνωστό ως Χιλιανό όπεν, ήταν ένα επαγγελματικό τουρνουά που διεξαγόταν στα υπαίθρια γήπεδα σκληρής επιφάνειας στο Club Naval de Campo Las Salinas από το 2001 ως το 2014.
Κλίμα
Η Βίνια δελ Μαρ έχει μεσογειακό κλίμα με την παραλιακή επίδραση του θαλάσσιου Ρεύματος Χούμπολτ. Παρά τη χαρακτηριστικά μεσογειακή ξηρότητα του καλοκαιριού, οι θερμοκρασίες σπανίως υπερβαίνουν τους 30 βαθμούς C, εξαιτίας της επιδράσεως του παραπάνω ψυχρού ρεύματος. Οι καλοκαιρινές νύχτες είναι επίσης δροσερές, με θερμοκρασίες γύρω στους 16 °C. Οι χειμώνες είναι υγροί, με ημερήσιες μέγιστες θερμοκρασίες από 13 έως 17 βαθμούς C και νυχτερινές από 5 έως 9. Σπανίως σημειώνεται παγετός. Η άνοιξη και το φθινόπωρο κυμαίνονται από το ήπιο μέχρι το αρκετά ψυχρό. Οι βροχοπτώσεις περιορίζονται κυρίως στο φθινόπωρο και τον χειμώνα, με τον Ιούλιο να είναι ο πλέον βροχερός μήνας του έτους (107 mm. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 480 mm, λίγο μεγαλύτερη από αυτή της Αθήνας.
Εκπαίδευση
Αρκετά ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά, βρίσκονται στη Βίνια δελ Μαρ:
Το Ναυτικό της Χιλής λειτουργεί επίσης αρκετές τεχνικές σχολές και ένα πλανητάριο στο Las Salinas, στο βορειοδυτικό άκρο της πόλης.
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
thumb|125px|right|Ο [[Νικολάς Μασού]] Η Βίνια δελ Μαρ είναι η γενέτειρα του Αλμπέρτο Ουρτάδο, του δεύτερου Χιλιανού αγίου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, της συγγραφέως Μαρία Λουίζα Μπομπάλ, του πρώην προέδρου της Χιλής Πατρίθιο Έλγουιν, της υπουργίνας Περιβάλλοντος Μαρία Ιγνάθια Μπενίτεθ, του παίκτη της χειροσφαιρίσεως Μάρκο Ονέτο (αρχηγού της Εθνικής Ομάδας της Χιλής), του τενίστα Νικολάς Μασού, και του τραγουδιστή και μπασίστα των Slayer Τομ Αράγια.