cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θυσανοσωρείτες
Οι θυσανοσωρείτες είναι λεπτά και λευκά νέφη που δεν δημιουργούν σκιές. Έχουν γενικά σχήμα σφαιρικό και μοιάζουν πολύ με μικρά κύματα σε σειρές. Όταν είναι πολλά μαζί και κοντά μεταξύ τους μοιάζουν και σαν κοπάδι από πρόβατα. Συχνά σχηματίζουν και σειρές από ρυτίδες ή σαν τους κυματισμούς που παρουσιάζει η λεπτή άμμος του βυθού κοντά στις ακτές. Αποτελούνται από λεπτούς παγοκρυστάλλους και βρίσκονται σε ύψος 6.000-12.000 μέτρα (όπως και οι θύσανοι). Πάντως σπάνια οι μετεωρολόγοι παρατηρούν θυσανοσωρείτες γιατί απλά σπάνια δημιουργούνται. Ιδιαίτερη πάντως προσοχή απαιτείται στη παρατήρησή τους επειδή μοιάζουν πολύ με τους «υψισωρείτες» των μέσων νεφών. Η παρουσία των θυσανοσωρειτών γενικά προαναγγέλλει ένα θερμό μέτωπο. Η διεθνής σύντμισή τους είναι Cc.
Κατηγορία:Νέφη
1536 Πίελινεν
Ο Πίελινεν (Pielinen) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,597. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από τη φινλανδική λίμνη Πίελινεν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Πίελινεν είναι άγνωστα. Το 2011 διαπιστώθηκε ότι ο Πίελινεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 66 ώρες και 13 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πιελινεν
Κλίμα
thumb|right|300px|Μακροκλίμα της Γής (κατά Köppen-Geiger): {{legend|#3cc723|[[Τροπικό κλίμα ομβρόφιλων δασών}} {{legend|#8b8e14|Κλίμα σαβάνας}} {{legend|#cf8e14|Κλίμα στέπας}} {{legend|#e9ba00|Κλίμα ερήμου}} {{legend|#a7cc00|Κλίμα μεσογειακού τύπου}} {{legend|#2b9c2b|Υγρό εύκρατο κλίμα}} {{legend|#92b32a|Σινικό κλίμα}} {{legend|#008e84|Υγρό ηπειρωτικό κλίμα}} {{legend|#006f84|Διασιβηρικό κλίμα}} {{legend|#9e8eae|Ψυχρό κλίμα, ξηρό κατά τους θερινούς μήνες}} {{legend|#57dcdc|Κλίμα τούνδρας}} {{legend|#eaeaff|Πολικό κλίμα}}]] thumb|right|300px|Γη, ο «γαλάζιος πλανήτης» Κλίμα ονομάζεται η μέση καιρική κατάσταση ή καλύτερα ο μέσος καιρός μιας περιοχής, που προκύπτει από τις μακροχρόνιες παρατηρήσεις των διάφορων μετεωρολογικών στοιχείων. Το κλίμα επομένως είναι κάτι διαφορετικό από τον καιρος, που χαρακτηρίζεται σαν μια φυσική κατάσταση της ατμόσφαιρας κατά τη διάρκεια μιας μικρής χρονικής περιόδου. Το κλίμα παίζει σπουδαιότατο ρόλο, τόσο στο φυτικό όσο και στο ζωικό βασίλειο. Από το κλιμα ορίζονται οι ζώνες της βλάστησης καθώς και η κατανομή των ζώων και των ανθρώπων πάνω στη γη. Ο τύπος ενός κλίματος συνήθως καθορίζεται από την ταξινόμηση κατά Köppen, που υιοθετεί διαφορετικές κλιματικές ζώνες με βάση τη βλάστηση κάθε περιοχής.
Παράγοντες μεταβολής κλίματος
Οι παράγοντες που συντελούν στη μεταβολή του κλίματος από τόπο σε τόπο είναι:
Νίκος Βανδώρος
Ο Νίκος Βανδώρος (γενν. Αθήνα, 12 Δεκεμβρίου 1924) είναι Έλληνας ηθοποιός. Επίσης υπήρξε ενεργός πυροσβέστης στις τάξεις του Πυροσβεστικού Σώματος από το 1943 και για 33 χρόνια. Απέκτησε δύο παιδιά, την Μαίρη και τον επίσης ηθοποιό Θεόφιλο, που έφυγε πρόωρα από την ζωή τον Μάρτιο 2021, σε ηλικία 60 ετών από καρκίνο.
Βιογραφία
Ο πατέρας του, Γεράσιμος Βανδώρος, υπήρξε για μικρό διάστημα βαρύτονος του μελοδράματος και η μητέρα του (με το ψευδώνυμο Σόνια Ιατρίδου) εμφανίσθηκε στο θέατρο ως υψίφωνος της οπερέτας.
Ο Νίκος Βανδώρος σπούδασε στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή, στη μελοδραματική σχολή του Ελληνικού Ωδείου και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Πρωτοεμφανίσθηκε στη σκηνή ως τενόρος σε οπερέτα το 1956. Στο θέατρο πρόζας άρχισε τη σταδιοδρομία του το 1958 με τον θίασο Νίκου Χατζίσκου.
Συνεργάστηκε επίσης με τους θιάσους του Δημήτρη Μυράτ, του Δημήτρη Φωτόπουλου, της Έλλης Λαμπέτη, της Σμαρούλας Γιούλη, του Διονύση Παγουλάτου, της Άννας Μαντζουράνη, του Κωστή Λειβαδέα, του Λάμπρου Κωνσταντάρα, με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μάνου Κατράκη κ.ά. Στον κινηματογράφο έπαιξε σε 27 ταινίες, όπως Τζένη, Τζένη» (1965). Ερμήνευσε ρόλους και σε τηλεοπτικές σειρές (χαρακτηριστικός ο ρόλος του στη σειρά Στο κάμπινγκ).
Διακρίσεις
Ο Νίκος Βανδώρος υπήρξε πρόεδρος του Σωματείου Καλλιτεχνών Επτανήσου, ενώ τιμήθηκε και με μετάλλιο από το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών. Ασχολήθηκε και με την συγγραφή θεατρικών έργων, όπως τα παιδικά Το όνειρο της Ισαβέλλας και Η αρχοντοπούλα και ο μικρός τσιγγάνος.
Θεατρικές Παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ναός Αρτέμιδος Κνακεάτιδος
Αποτελείτο εξ ολοκλήρου από μάρμαρο Δολιανών. Πιστεύεται ότι αποτέλεσε τον πρώτο ναό του Ελλαδικού χώρου χτισμένο αποκλειστικά από αυτό το υλικό. Ο ναός ήταν δωρικού ρυθμού και τεχνοτροπίας της «Αιγινήτικης Σχολής». Είχε ένα μεγάλο άγαλμα της ίδιας της θεάς Αρτέμιδος, φτιαγμένο από έβενο, ένα μικρό τμήμα του οποίου έχει διασωθεί. Ο ναός αναφέρεται και από τον Παυσανία στα Αρκαδικά:
Υπάρχουν ενδείξεις ότι η θεά Άρτεμις λατρευόταν στην περιοχή ήδη από τον 8ο αι. π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αρκαδία
Ευρώπη (ύμνος)
Ευρώπη είναι ο εθνικός ύμνος της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου Η μουσική είναι σύνθεση του Μεντί Μεντζίτσι (Mendi Mengjiqi). Ο ύμνος δεν έχει στίχους. Καθιερώθηκε στις 11 Ιουνίου του 2008. Η επιλογή του ύμνου έγινε με το κριτήριο να μην συμπεριλαμβάνει αναφορά σε κάποια εθνοτική ομάδα. Την απόφαση για την υιοθέτηση του ύμνου έλαβε η Συνέλευση του Κοσόβου, με 72 βουλευτές να ψηφίζουν υπέρ και 15 κατά της επιλεγμένης σύνθεσης. Υπήρχαν επίσης πέντε αποχές.
Διαγωνισμός για τον ύμνο
Στις 12 Μαρτίου του 2008 η Συνέλευση ανακοίνωσε έναν ανοικτό διαγωνισμό για την επιλογή ύμνου στον Τύπο στην Πρίστινα και επίσης στον επίσημο ιστότοπο της Συνέλευσης. Ανάμεσα στους όρους ήταν και ότι η σύνθεση έπρεπε να είναι ξεχωριστή, μία και αρχική και ότι η διάρκεια του ύμνου δεν θα έπρεπε να είναι λιγότερη από 30 δευτερόλεπτα και μεγαλύτερη από 60 δεύτερα. Επίσης, θα μπορούσε να είναι σε οποιαδήποτε γλώσσα από εκείνες του Κοσόβου.
Τελικά όμως δεν επιλέχθηκε τελικά ύμνος με κείμενο και η κυβέρνηση τόνισε ότι καμία εθνοτική ομάδα δεν θα έπρεπε να συμπεριληφθεί στον ύμνο, καθώς το Κοσσυφοπέδιο είναι "δημοκρατική, κοσμική και πολυεθνική δημοκρατία". Παρόμοιο πρόβλημα προέκυψε κατά την επιλογή της σημαίας.
Ύμνος στη Σημαία (Himni i Flamurit)
Ο "Ύμνος στη Σημαία", εθνικός ύμνος της Αλβανίας, χρησιμοποιήθηκε ευρέως στο Κόσοβο, μαζί με άλλα αλβανικά εθνικά σύμβολα. Ήταν επίσης ο ύμνος της ανεπίσημης Δημοκρατίας του Κοσόβου (1990–2000), όταν η επαρχία τέθηκε υπό τον έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών.
Όταν ξεκίνησε η πολεμική κραυγή στο Κόσοβο (Kur ka ra kushtrimi n'Kosovë)
Το τραγούδι "Kur ka ra kushtrimi n'Kosovë" του Ραούφ Δόμι προτάθηκε από τον πρώην ηγέτη του Κοσόβου, Ιμπραχίμ Ρουγκόβα ως ύμνος, το 2000. Ωστόσο, δεν είχε παρθεί τότε καμία απόφαση. Οι στίχοι του ύμνου είναι στην αλβανική γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοσσυφοπεδιο Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Δαβίδ
Ο Δαβίδ αποτελεί εξέχουσα Βιβλική προσωπικότητα. Υπήρξε ποιμένας, μουσικός, ποιητής, στρατιωτικός διοικητής, προφήτης και βασιλιάς. Το όνομά του (στα ) σημαίνει «Αγαπητός». Ήταν ο δεύτερος κατά σειρά μετά τον Σαούλ Βασιλιάς της Ιουδαϊκής δυναστείας στην Ιερουσαλήμ που βασίλευσε για 40 χρόνια πιθανώς από το 1033/1077 π.Χ. έως το 993/1037 π.Χ.
Τα πρώτα χρόνια της ζωής του
Ο Δαυίδ ήταν Εβραίος και γεννήθηκε στη Βηθλεέμ. Ήταν ο 8ος γιος του Ιεσσαί από τη φυλή Ιούδα, γιου του Ωβήδ, γιου της Ρουθ και του Βοόζ. Ήταν ο μικρότερος από τα οκτώ παιδιά του Ιεσσαί, και περιγράφεται στη Βίβλο ότι ήταν μικρός στο ανάστημα και όμορφος στην εμφάνιση. Παντρεύτηκε κατά σειρά την κόρη του Σαούλ Μιχάλ, την Αχινοάμ την Ιεζραελίτισσα και την Αβιγαία την Καρμηλίτισσα, τη χήρα του Νάβαλ, ενώ αργότερα παντρεύτηκε τη χήρα του Ουρία Βηρσαβεέ, με την οποία απέκτησε τον Σολομώντα. Την περίοδο που ζούσε στη Χεβρώνα, ο βασιλιάς Δαυίδ πήρε και άλλες γυναίκες. και απέκτησε αρκετούς γιους και κόρες Όταν επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ, ο Δαβίδ πήρε και άλλες συζύγους και παλλακίδες με τις οποίες έκανε και άλλα παιδιά.
Στο παλάτι του Σαούλ, συνδέθηκε με βαθιά φιλία με το γιο του Σαούλ, τον Ιωνάθαν, ο οποίος ήταν μερικές δεκαετίες μεγαλύτερός του. Ήταν δεξιοτέχνης μουσικός έτσι ώστε ο Σαούλ τον κάλεσε στο παλάτι του για να τον διασκεδάζει και να τον καταπραΰνει όταν ήταν κακοδιάθετος. Λόγω των επιτευγμάτων του Δαυίδ, ο Σαούλ ένιωσε έντονο φθόνο και αποπειράθηκε αρκετές φορές να τον σκοτώσει. Μάλιστα μετά την ένδοξη νίκη του Δαυίδ εναντίον του Γολιάθ —αφού η δόξα και η δημοτικότητά του έγιναν μεγαλύτερες από του Σαούλ— ο Σαούλ τον μίσησε ακόμη περισσότερο.
thumb|right|180px|Ο Δαυίδ, έργο του [[Μιχαήλ Άγγελος|Μιχαήλ Άγγελου.]]
Η φυγή του στην έρημο
Κυνηγημένος από τον Σαούλ, ο Δαβίδ κρύφτηκε μαζί με τους άντρες του σε σπηλιές στην έρημο της Ιουδαίας. Αν και δόθηκαν στον Δαβίδ ευκαιρίες να σκοτώσει το Σαούλ, η οσιότητά του στον Θεό και η μεγαλοψυχία του δεν του το επέτρεψαν. Παρόμοια ενήργησε και μετά το θάνατο του Σαούλ, ανελαβε τη φροντίδα του ανάπηρου γιου του Ιωνάθαν, του Μεμφιβοσθέ. Αργότερα κατέφυγε στη Γαθ. Μάλιστα, πολλούς από τους ψαλμούς που περιέχονται στους Βιβλικούς Ψαλμούς ο Δαβίδ τούς έγραψε αυτή την περίοδο της ζωής του, ως φυγάς. Μετά το θάνατο του Σαούλ και των γιων του από τους Φιλισταίους, ο Δαβίδ έκλαψε πικρά, γράφοντας και έναν εξαίρετο θρήνο.
Η ανακήρυξή του ως βασιλιά
Στη Χεβρώνα, ο λαός τον ανακήρυξε βασιλιά, σε ηλικία 30 ετών. Έτσι, έγινε ο δεύτερος βασιλιάς του Ισραήλ. Κατά τα δύο πρώτα χρόνια της βασιλείας του διεξήγε πόλεμο εναντίον των βόρειων φυλών του Ισραήλ που αναγνώριζαν ως βασιλιά τον Ις-βοσθέ (Ισβόσεθ), ο οποίος υποστηριζόταν από το αρχιστράτηγο Αβενήρ. Μετά από τη νίκη του και το θάνατο των δύο αυτών αντρών, ο Δαβίδ ανακηρύχτηκε βασιλιάς και των δώδεκα φυλών του Ισραήλ. Εγκαταστάθηκε στη νέα πρωτεύουσα του Ισραήλ, την Ιερουσαλήμ, και επέκτεινε τα σύνορα του βασιλείου του,αποδεκατιζοντας γυναικοπαιδα και νικώντας όλους τους εχθρούς του, τους Φιλισταίους, τους Χαναανίτες, τους Αμμωνίτες και τους Σύριους, τους Εδωμίτες, τους Αμαληκίτες, τους Μωαβίτες και τους Αραμαίους, εξασφαλίζοντας μια περίοδο ανακωχής με όλους τους γειτονικούς λαούς.
Κατόπιν άρχισε να ασχολείται με την οργάνωση του κράτους και του στρατού. Εργάστηκε για την οργάνωση της λατρείας του Θεού, μετέφερε με μεγάλες τιμές την Κιβωτό της Διαθήκης από την Κιριάθ-ιαρείμ στην Ιερουσαλήμ, οργάνωσε την υπηρεσία των Λευιτών, των ιερέων, των μουσικών και των θυρωρών του Ναού, ενώ επιθυμούσε διακαώς να ανεγείρει έναν Ναό απαράμιλλης δόξας και μεγαλείου. Αν και ο σχεδιασμός του Ναού έγινε από τον ίδιο με τη βοήθεια έμπειρων τεχνητών, ο Ναός χτίστηκε τελικά από τον φιλειρηνικό γιο του, τον Σολομώντα. Ο Θεός σύναψε αιώνια διαθήκη μαζί του και του αποκάλυψε ότι "θα στερέωνε το θρόνο του στον αιώνα" και ότι "από το σπέρμα του" θα προερχόταν ο μεσσιανικός Σωτήρας του κόσμου. (2 Σαμ. 7:1-29· 1 Χρον. κεφ. 17· Ψαλμός 89:3, 4)
thumb|left|180px|Η Βηθ-σαβεέ λουόμενη, έργο του [[Φραντσέσκο Χάγιεζ.]]
Παρ' όλη την ισχυρή πίστη και την αποκλειστική αφοσίωσή του προς τον Θεό, ο Δαβίδ διέπραξε ορισμένα πολύ σοβαρά παραπτώματα. Σκότωσε 7 απογόνους του βασιλιά Σαούλ, απαρίθμησε το λαό, υπέπεσε σε μοιχεία με τη Βηθ-σαβεέ (Βηρσαβεέ) και σκότωσε μέσω πλεκτάνης τον σύζυγό της, Ουρία. Ο προφήτης Νάθαν τον έλεγξε με θάρρος για τις ανήθικες πράξεις του και ο Δαβίδ μετανόησε ολόκαρδα και μεταμελήθηκε για την προηγούμενη πορεία του. Αλλά ο Θεός δεν απέτρεψε τις σκληρές συνέπειες των αμαρτιών του που επήλθαν στη ζωή του. Για παράδειγμα, ο γιος του Αβεσσαλώμ στασίασε εναντίον του σφετεριζόμενος τη βασιλεία του, με θλιβερό όμως τέλος, κάτι που προκάλεσε μεγάλο πόνο στον Δαβίδ.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ήταν περίοδος πολύ συχνών πολέμων με τους Φιλισταίους. Ο γιος του Αδωνίας προσπάθησε να αποσπάσει το θρόνο από τον Σολομώντα, τελικά όμως με την παρέμβαση του Νάθαν απεφεύχθη. Οι συμφορές αυτές έκαναν τον Δαβίδ ακόμη πιο ταπεινό και τον έφεραν πιο κοντά στο Θεό.
Ο Δαβίδ διακρίθηκε, επίσης, ως εξαιρετικός μουσικός. Ως ψαλμωδός και ποιητής του Ισραήλ, απολάμβανε να ψάλλει ύμνους δοξολογίας με ποικίλα θέματα. Ήταν επιδέξιος κιθαρωδός και διάσημος για τις μουσικές του ικανότητες. Συνέθεσε ύμνους, κατασκεύασε και εφηύρε όργανα για λατρευτική χρήση, δημιούργησε την ορχήστρα του Ναού με 4.000 μουσικά όργανα και οργάνωσε τη λατρεία στο Ναό. Έγραψε τουλάχιστον 73 ψαλμούς, οι οποίοι ακόμα και σήμερα αποτελούν μέρος της λατρείας Ιουδαίων και Χριστιανών.
Βασίλευσε για 40 χρόνια —επτά από τα οποία στη Χεβρώνα και άλλα 33 στην Ιερουσαλήμ— και «υπηρέτησε πιστά τη βουλή του Θεού στη γενιά του». (2 Σαμ. 5:4· 1 Βασ. 2:11· Πράξεις 13:36) Πριν πεθάνει έδωσε κατευθυντήριες οδηγίες στο γιο του Σολομώντα. Θεωρείται ως ο σπουδαιότερος βασιλιάς του Ισραήλ και μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες των Εβραϊκών Γραφών. Πέθανε ειρηνικά σε ηλικία 70 χρόνων και θάφτηκε στην πόλη Δαβίδ. (1 Βασ. 2:10).
Στην Καινή Διαθήκη
280px|right|thumb|Όπως ο Δαβίδ, ο Ιησούς αποκλήθηκε «ο καλός ποιμένας».
Σύμφωνα με τις Χριστιανικές Γραφές, ο Δαβίδ υπήρξε προφητικός τύπος του Χριστού. Μάλιστα, ο Ιησούς γεννήθηκε από τη βασιλική γραμμή του Δαβίδ ως ο προειπωμένος Μεσσίας. Γι' αυτό και ο Ιησούς Χριστός καλείται και «Γιος του Δαβίδ». . Ο άγγελος Γαβριήλ είπε στην παρθένα Μαρία σχετικά με το ένδοξο παιδί που κυοφορούσε: «''Αυτός θα είναι μεγάλος, και Γιος του Υψίστου θα ονομαστεί. Και θα του δώσει ο Κύριος ο Θεός το θρόνο του Δαβίδ του προπάτορά του''». Ο απόστολος Παύλος αναφέρει ότι ο Ιησούς Χριστός «παίρνοντας ανθρώπινη φύση, ήρθε στον κόσμο από το γένος του Δαβίδ», ενώ περιγράφεται από τον Ιωάννη να λέει ο ίδιος ο ενδοξασμένος Ιησούς: «Εγώ είμαι η ρίζα και το γένος του Δαβίδ, το αστέρι το λαμπρό, το πρωινό».
Ιστορία και αρχαιολογία
Το Tel Dan Stele, ένας πέτρινος στύλος με επιγραφή που χτίστηκε από τον βασιλιά της Δαμασκού στα τέλη του 9ου / αρχές του 8ου αιώνα π.Χ. για να τιμήσει τη νίκη του κατά δύο εχθρών βασελειών του, περιέχει τη φράση bytdwd (ביתדוד), που οι περισσότεροι επιστήμονες μεταφράζουν ως "Οίκος του Δαβίδ".
Άλλοι λόγιοι, όπως ο Άνσον Ρέινι αμφισβήτησαν αυτή την έννοια που δόθηκε στην επιγραφή, αλλά θεωρούν πιθανό να είναι μία αναφορά σε μια δυναστεία του Βασιλείου του Ιούδα που προέκυψε απο έναν ιδρυτή που ονομαζόταν Δαβίδ. Το Mesha Stele από το Βασίλειο των Μωαβιτών, που χρονολογείται από περίπου την ίδια περίοδο, μπορεί επίσης να περιέχει το όνομα Δαβίδ σε δύο μέρη, αν και αυτό είναι λιγότερο σίγουρο από την αναφορά στην επιγραφή Tel Dan.
Εκτός από τους δύο στύλους, ο αναλυτής της Βίβλου και αιγυπτιολόγος Κένεθ Κίτσεν δηλώνει ότι το όνομα του Δαβίδ εμφανίζεται και σε ανάγλυφο του Φαραώ Σοσένκ Α' (συνήθως αναφερόμενος και ως Σισάκ ή Σουσακίμ στη Βίβλο (Γ' Βασιλέων 14:25-27). Το ανάγλυφο αναφέρει ότι ο Σοσένκ ξεκίνησε επιδρομές σε διάφορες τοποθεσίες της Παλαιστίνης το 925 π.Χ., και ο Κίτσεν ερμηνεύει μία απο τις τοποθεσίες που αναφέρονται σε αυτό ως "Τα ύψη του Δαβίδ", η οποία ήταν στο νότιο Ιούδα και την πόλη Ναυάθ (הַנֶּגֶב) όπου η Βίβλος λέει ότι ο Δαβίδ βρήκε καταφύγιο μετά τον κατατρεγμό του απο τον Σαούλ. Το ανάγλυφο είναι κατεστραμμένο και η ερμηνεία είναι αβέβαιη.
Εκτός από αυτά, όλα όσα είναι γνωστά για τον Δαβίδ προέρχονται από τη Βιβλική βιβλιογραφία. Κάποιοι μελετητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτό ήταν πιθανόν καταγεγραμμένο από τα σύγχρονα αρχεία του 11ου και του 10ου αιώνα π.Χ., αλλά ότι δεν υπάρχει σαφής ιστορική βάση για τον προσδιορισμό της ακριβούς ημερομηνίας σύνταξης. Άλλοι μελετητές, όπως ο Α. Graeme Auld, Καθηγητής Εβραϊκής Βίβλου στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, πιστεύουν ότι τα βιβλία του Σαμουήλ συντέθηκαν ουσιαστικά κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιωσία στο τέλος του 7ου αιώνα π.Χ., που επεκτάθηκε κατά τη διάρκεια της εξορίας της Βαβυλώνας (6ος αιώνας π.Χ.) και ουσιαστικά ολοκληρώθηκε περίπου το 550 π.Χ. Ο Auld υποστηρίζει ότι η περαιτέρω επεξεργασία έγινε ακόμα πιο μετά. Οι συγγραφείς και οι εκδότες του βιβλίου Σαμουήλ επέστησαν πολλές προηγούμενες πηγές, συμπεριλαμβανομένης, για την ιστορία τους του Δαβίδ, της «ιστορίας της άνοδος του Δαβίδ» και της «αφήγησης της διαδοχής». Το βιβλίο των Χρονικών (Παραλειπομένων), το οποίο αναφέρει την ιστορία από διαφορετική οπτική γωνία, πιθανότατα διαδραματίζεται κατά την περίοδο 350-300 π.Χ., και χρησιμοποιεί το Σαμουήλ ως πηγή του.
Οι συντάκτες και του Σαμουήλ και των Χρονικών (Παραλειπομένων) δεν σκόπευαν να καταγράψουν την ιστορία, αλλά να προωθήσουν τη βασιλεία του Δαβίδ ως αναπόφευκτη και επιθυμητή και γι 'αυτό το λόγο δεν υπάρχει τίποτα για τον Δαβίδ συγκεκριμένο και αδιαμφισβήτητο. Τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι τον 10ο αιώνα π.Χ., τα χρόνια του Δαβίδ, ο Ιούδας ήταν αραιοκατοικημένος και η Ιερουσαλήμ δεν ήταν παρά ένα μικρό χωριό. Κατά τον επόμενο αιώνα εξελίχθηκε σιγά σιγά από ένα αρχηγείο των υψίπεδων σε ένα βασίλειο, αλλά πάντοτε ήταν επισκιασμένο από το παλαιότερο και ισχυρότερο βασίλειο του Ισραήλ στα βόρεια. Η βιβλική μαρτυρία δείχνει επίσης ότι το βασίλειο του Ιούδα, του Δαβίδ, ήταν κάτι μικρότερο από μια πλήρης μοναρχία. Ο λαός τον αποκαλεί συχνά, negid για παράδειγμα, που σημαίνει "πρίγκιπας" ή "αρχηγός", αντί για melek, που σημαίνει "βασιλιάς". Ο βιβλικός Δαβίδ δεν δημιουργεί καμία σύνθετη γραφειοκρατία που χρειάζεται ένα βασίλειο (ακόμη και ο στρατός του αποτελείται από εθελοντές) και οι οπαδοί του συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με αυτόν και από τη μικρή οικιακή του περιοχή γύρω από τη Χεβρώνα.
Ο Jacob L. Wright, Αναπληρωτής Καθηγητής της Εβραϊκής Βίβλου στο Πανεπιστήμιο Emory, γράφει ότι οι πιο δημοφιλείς θρύλοι για τον Δαβίδ, συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας του Γολιάθ, της σχέσης του με τη Βηθεσδά και η βασιλεία του στο Ηνωμένο Βασίλειο του Ισραήλ και όχι μόνο στον Ιούδα, είναι η δημιουργία εκείνων που έζησαν γενιές μετά από αυτόν, ιδιαίτερα εκείνους που ζούσαν στα τέλη της Περσικής ή Ελληνιστικής περιόδου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη Κατηγορία:Βασιλείς του αρχαίου Ισραήλ Κατηγορία:Προφήτες του Ισλάμ Κατηγορία:Προφήτες της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Προφήτες του Χριστιανισμού Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Progressive metal
Το Progressive metal είναι είδος της heavy metal μουσικής το οποίο αποτελεί συνδυασμό της τεχνικής του Progressive Rock της δεκαετίας του '70 με την ένταση του heavy metal της επόμενης δεκαετίας. Το συγκεκριμένο είδος εστιάζει στην τεχνική και την μελωδία και γνώρισε εμπορική επιτυχία από την δεκαετία του '90 και έπειτα, με συγκροτήματα όπως οι Dream Theater, Fates Warning, Queensrÿche, κ.α..
Μουσικό ύφος
Το progressive metal περιλαμβάνει βαριές και τεχνικές κιθάρες, πολύ συχνή χρήση πλήκτρων με ανάλογη τεχνική κατάρτιση και περίτεχνες αλλαγές ρυθμών. Η διάρκεια των τραγουδιών μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και τα τριάντα λεπτά, ενώ ισορροπούν μεταξύ μελωδίας και επιθετικότητας.
Τα φωνητικά καθιερώθηκε να είναι καθαρά και να κινούνται σε υψηλές κλίμακες με αρκετή θεατρικότητα. Παρ' όλα αυτά, συγκροτήματα όπως οι Opeth και οι Cynic συνδυάζουν την τεχνική τη μουσικής τους με ακραία φωνητικά στο ύφος του death metal.
Δεκαετία 1980
Ένας από τους πρώτους δίσκους του progressive metal ήταν το «Energetic Disassembly» των Watchtower, το οποίο θεωρήθηκε ως το πρώτο άλμπουμ τεχνικού thrash metal. Ένα χρόνο αργότερα, οι Queensrÿche κυκλοφόρησαν τον δεύτερο τους δίσκο με τίτλο «Rage for Order» και οι Sacred Blade πραγματοποίησαν την μοναδική τους κυκλοφορία με το «Of The Sun + Moon». Ο Τόνι ΜακΑλπάιν κυκλοφόρησε το «Edge Of Insanity» και ένα χρόνο αργότερα το «Maximum Security», εισάγοντας νεοκλασικά στοιχεία στον ήχο του.
1990 - σήμερα
Στις αρχές της δεκαετίας του '90, μεγάλα ονόματα του progressive metal γνώρισαν εμπορική επιτυχία με δίσκους όπως το «Empire» των Queensrÿche, το «Images And Words» των Dream Theater, το «Streets: A Rock Opera» των Savatage και το «Parallels» των Fates Warning.
Το συγκρότημα που συνέδεσε το όνομα του με το είδος ήταν οι Dream Theater, οι οποίοι έθεσαν τις βάσεις για την εξέλιξη του progressive metal. Το concept άλμπουμ τους «Scenes From A Memory» του 1999, θεωρείται ένας από τους πιο αντιπροσωπευτικούς δίσκους του είδους, ενώ τρία μέλη του συγκροτήματος είχαν σχηματίσει τους Liquid Tension Experiment, ένα instrumental progressive σχήμα.
left|220px|thumb|Οι Dream Theater το 2005 Ένα άλλο μεγάλο όνομα της δεκαετίας ήταν οι Psychotic Waltz, ένα underground σχήμα με μεγάλη επιρροή στον χώρο. Το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο «A Social Grace» θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους δίσκους του είδους και το διαδέχθηκαν άλλές τρεις κυκλοφορίες.
Ο Τσακ Σούλντινερ των Death σχημάτισε τους Control Denied, ενώ οι Death συμπεριέλαβαν progressive στοιχεία στον ήχο τους, κάτι που έγινε πολύ φανερό στο άλμπουμ «The Sound of Perseverance» του 1998. Ένα άλλο συγκρότημα που χαρακτηρίζεται ως progressive death metal είναι οι Σουηδοί Opeth με άλμπουμ όπως το «Still Life» του 1999, «Blackwater Park» του 2001 και το «Ghost Reveries» του 2005.
Ένα alternative/progressive metal συγκρότημα που άφησε το στίγμα του την δεκαετία του '90 και του '00 είναι οι Tool, οι οποίοι γνώρισαν τεράστια επιτυχία με άλμπουμ όπως το «Ænima» και το «Lateralus». Οι Symphony X ένωσαν το power metal με νεοκλασικά στοιχεία, ενώ άλλα αξιόλογα συγκροτήματα που εμφανίστηκαν κατά τη δεκαετία του '90 ήταν οι Pain of Salvation, Ayreon, Evergrey, Shadow Gallery, Nevermore, κ.α..
Στην νέα χιλιετία, συγκροτήματα όπως οι Meshuggah δημιούργησαν ένα νέο είδος που ονομάστηκε math metal, ενώ ένα άλλο είδος τεχνικής, ακραίας μουσικής είναι το Mathcore με γνωστότερα σχήματα τους The Dillinger Escape Plan και τους Converge. Επίσης, οι Mastodon έγιναν ιδιαίτερα γνωστοί με το άλμπουμ «Leviathan» του 2004, ενώ οι Βρετανοί Porcupine Tree σκλήρυναν τον ήχο τους με δίσκους όπως το «In Absentia» (2002), «Deadwing» (2005) και «Fear Of A Blank Planet» (2007).
Πηγές
Κατηγορία:Είδη heavy metal Κατηγορία:Progressive metal
...And Justice for All
Το ...And Justice for All είναι το τέταρτο studio album των Metallica και κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1988. Οι πωλήσεις του ξεπέρασαν αυτές των προηγούμενων τριών δίσκων, ενώ το 2003 ανακηρύχτηκε οχτώ φορές πλατινένιο. Τραγούδια όπως τα Blackened, Harvester of Sorrow και One παίζονται στις συναυλίες της μπάντας μέχρι σήμερα και αποτελούν αγαπημένα του κοινού. Οι στίχοι είναι πιο σκοτεινοί και μιλούν για το τέλος του κόσμου (Blackened), τη διαφθορά της δικαιοσύνης (...And Justice for All...) και για τον πόλεμο (One), ενώ οι συνθέσεις είναι πιο περίπλοκες από άλλους thrash metal δίσκους, σε σημείο που θεωρείται από πολλούς ακροατές ως ένας progressive metal δίσκος. Η παραγωγή είναι αρκετά μέτρια, ενώ ιδιαίτερα το μπάσο ακούγεται ελάχιστα. Είναι ο πρώτος δίσκος της μπάντας όπου συμμετέχει ο μπασίστας Τζέισον Νιούστεντ, παίρνοντας τη θέση του Κλιφ Μπέρτον, ο οποίος απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1986 σε τροχαίο δυστύχημα στη Σουηδία. Το ορχηστρικό κομμάτι To Live is to Die αποτελεί το τελευταίο τραγούδι του συγκροτήματος στο οποίο έχει συμβάλλει συνθετικά ο πρώην μπασίστας της μπάντας.
Υποδοχή
Ο δίσκος σημείωσε κριτική και εμπορική επιτυχία, πουλώντας περισσότερα από 8 εκατομμύρια κομμάτια μέχρι το 2003. Το τραγούδι One ψηφίστηκε από τους Έλληνες αναγνώστες του Metal Hammer στη 10η θέση της λίστας των 200 καλύτερων heavy metal τραγουδιών το 2010, ενώ το 2009 ψηφίστηκε στην 25η θέση των 100 καλύτερων metal δίσκων όλων των εποχών. Το solo του Κερκ Χάμμετ στο One ανακηρύχτηκε ως το 7ο καλύτερο solo από το περιοδικό Guitar World στη κλιστα των 100 καλύτερων solo κιθάρας όλων των εποχών. Επίσης, για το ίδιο τραγούδι γυρίστηκε το πρώτο video clip του συγκροτήματος, που περιλαμβάνει σκηνές από την ταινία Ο Τζόνι πήρε το όπλο του. Ο δίσκος έλαβε υποψηφιότητα στην απονομή των βραβείων Grammy το 1989 στην κατηγορία "Καλύτερη Hard Rock/Metal εμφάνιση", ωστόσο έχασε από το Crest of a Cavne των Jethro Tull, προς έκπληξη όλων.
Συναυλίες
Το Blackened αποτελούσε στην περιοδεία του δίσκου το εναρκτήριο τραγούδι των συναυλιών τους. Στην World Magnetic Tour παίχτηκε επίσης πολλές φορές σε μια κομμένη έκδοση, χωρίς ένα μικρό κομμάτι μετά το solo του Κερκ Χάμμεττ. Η εισαγωγή του τραγουδιού δεν παίζεται από την μπάντα, αλλά ακούγεται από τα ηχεία σε κάθε συναυλία.
Το ...And Justice for all, κυρίως λόγω της μεγάλης διάρκειας του, δεν παιζόταν στις συναυλίες. Παίχτηκε το 2007 στη Sick of the Studio '07 tour, ενώ αρκετές φορές εμφανίζεται και στην World Magnetic Tour.
Το Eye of the Beholder δεν παίχτηκε ολόκληρο ποτέ πέρα της περιοδείας του δίσκου το 1989.
Το One παίζεται σε κάθε συναυλία της μπάντας μέχρι σήμερα. Η εισαγωγή, που ακούγονται πολεμικοί ήχοι εκρήξεων και ελικοπτέρων ακούγεται από τα ηχεία για περίπου δύο λεπτά, συνοδευόμενη με πυροτεχνήματα που πετάγονται από τη σκηνή.
Το The Shortest Straw παίζεται αρκετά σπάνια, ενώ στην World Magnetic Tour παίχτηκε μετά από 12 χρόνια.
Το The Frayed Ends of Sanity παίχτηκε για πρώτη φορά ολόκληρο στο Ελσίνκι της Φιλανδίας στις 28/05/14. To Live is to Die δεν έχει παιχτεί ποτέ ολόκληρο ζωντανά.
Το Dyers Eve παίκτηκε για πρώτη φορά στη Madly in Anger with the World Tour το 2004.
Σε συναυλίες τους παλιότερα οι Metallica έπαιζαν το Justice Medley, μια μίξη από τμήματα τραγουδιών του δίσκου, ενώ τμήματα του To Live is to Die έχουν παιχτεί σε μίξεις με τα επίσης ορχηστρικά Orion του Master of Puppets και The Call of Ktulu του Ride the Lightning.
Λίστα τραγουδιών
Όλα τα τραγούδια γραμμένα από τους Τζέιμς Χέτφιλντ και Λαρς Ούλριχ, εκτός από τα σημειωμένα.
Συντελεστές
Συνθέσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1988 Κατηγορία:Άλμπουμ των Metallica
Γέφυρα Βάσκο ντα Γκάμα
Η γέφυρα Βάσκο ντα Γκάμα στην Πορτογαλία ενώνει τις δύο πλευρές του ποταμού Τάγου, βόρεια της Λισσαβόνας. Είναι καλωδιωτή γέφυρα με συνολικό μήκος είναι 17,2 χιλιόμετρα (μαζί με τους δρόμους πρόσβασης στη γέφυρα μήκους 4,8 χιλιόμετρων) και έχει πλάτος 30 μέτρα. Είναι η μακρύτερη γέφυρα στην Ευρώπη και η ένατη σε μήκος στον κόσμο. Κατασκευάστηκε προκειμένου να αποσυμφορηθεί η κυκλοφορία στην άλλη γέφυρα της πορτογαλικής πρωτεύουσας, τη γέφυρα της 25ης Απριλίου. Η κατασκευή της, σε σχέδια του Αρμάντο Ρίτο (Armando Rito), ξεκίνησε το 1995 και ολοκληρώθηκε το 1998. Για την ολοκλήρωση του έργου εργάστηκαν περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι. Τα εγκαίνιά της έγιναν ακριβώς 500 χρόνια μετά την ανακάλυψη, από τον Βάσκο ντα Γκάμα, του περάσματος προς τις Ινδίες (1498), και για να τον τιμήσουν οι Πορτογάλοι αποφάσισαν να της δώσουν το όνομά του.
Το έργο χωρίστηκε σε 4 μέρη, κάθε ένα από τα οποία κατασκευάστηκε από διαφορετική εταιρία και την επίβλεψη είχε ένα ανεξάρτητο consortium. Η γέφυρα έχει προσδοκώμενη διάρκεια ζωής 120 χρόνια και σχεδιάστηκε να αντέχει ανέμους ταχύτητας 250 χιλιομέτρων και σεισμούς 4,5 φορές δυνατότερους από τον σεισμό του 1755 στη Λισσαβόνα (που υπολογίζεται ότι ήταν 8,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ). Ορισμένες από τις κολόνες της γέφυρας, με διάμετρο μεγαλύτερη των 2,2 μέτρων, φτάνουν 95 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του νερού. Η γέφυρα έχει έξι λωρίδες κυκλοφορίας και όριο ταχύτητας 120 χιλιόμετρα, εκτός από ένα τμήμα της γέφυρας που το όριο είναι στα 100 χιλιόμετρα. Όταν έχει ομίχλη ή βρέχει ή φυσούν δυνατοί άνεμοι το όριο ταχύτητας είναι 90 χιλιόμετρα. Ο αριθμός των λωρίδων κυκλοφορίας πρόκειται να αυξηθεί όταν θα χρησιμοποιούν την γέφυρα κατά μέσο όρο καθημερινά 52.000 αυτοκίνητα.
Η γέφυρα Βάσκο ντε Γκάμα κατασκευάστηκε από την κοινοπραξία Lusoponte, στην οποία μετέχουν πορτογαλικές, γαλλικές και αγγλικές εταιρίες και στην οποία εκχωρήθηκαν για 40 χρόνια τα διόδια και των δύο γεφυρών της Λισσαβόνα. Από το 2009, τα διόδια είναι 2,35 ευρώ για κάθε επιβατικό αυτοκίνητο και περισσότερα από € 10 για τα φορτηγά. Διόδια πληρώνουν μόνο οι οδηγοί που κατευθύνονται βόρεια προς τη Λισσαβόνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλωδιωτές γέφυρες Κατηγορία:Γέφυρες στην Πορτογαλία
Θυσανόστρωμα
Τα Θυσανοστρώματα (Cirrostratus) αποτελούν επίσημη κατηγορία νεφών, σύμφωνα με τον Άτλαντα νεφών που εξέδωσε το 1957 ο W.M.O. η χρήση των οποίων γίνεται από τους μετεωρολόγους και απ΄ όλα τα Γραφεία Καιρού του Κόσμου.
Πρόκειται για λεπτά νέφη που μοιάζουν με λευκά σεντόνια ή πέπλα. Σχηματίζουν μεγάλο φωτεινό κύκλο με τα χρώματα της ίριδας γύρω από τον Ήλιο, την ηλιακή άλω ή την σεληνιακή άλω. Ο φωτεινός αυτός κύκλος είναι το αποτέλεσμα από την διάθλαση που υπόκεινται οι ακτίνες του Ήλιου ή της Σελήνης καθώς προσπίπτουν στους παγοκρυστάλλους τους. Όπως οι Θύσανοι και οι Θυσανοσωρείτες έτσι και τα Θυσανοστρώματα σχηματίζονται σε ύψος 6.000 - 12.000 μέτρα. Είναι ευδιάκριτα των άλλων επειδή σχηματίζουν πέπλο με μεγάλη έκταση. Όταν αρχίζουν να πυκνώνουν τότε συνήθως ακολουθεί βροχή. Η διεθνής σύντμισή τους είναι Cs.
Κατηγορία:Νέφη
1537 Τρανσυλβανία
Η Τρανσυλβανία (Transylvania) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,202. Ανακαλύφθηκε το 1940 από τον αστρονόμο Γκ. Στρόμερ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κονκόλυ της Ουγγαρίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη περιοχή της ανατολικής Ευρώπης, γενέτειρα του Στρόμερ. Η Τρανσυλβανία υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανακάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τρανσυλβανίας εκτιμάται σε 13,77 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,162 ± 0,041. Η Τρανσυλβανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε 12 περίπου ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τρανσυλβανια
Πορδή
μικρογραφία|311x311εσ|Γερμανοί αγρότες απαντούν με πορδές σε μια παπική βούλα του [[Πάπας Παύλος Γ΄|Πάπα Παύλου Γ'  για τον Λούθηρο, απ' την οποία βγαίνουν φλόγες της κόλασης. Ξυλογραφία του Lucas Cranach, 1545. ]] Πορδή  είναι η κοινή λέξη που χρησιμοποιείται σε σχέση με τον μετεωρισμό και την παραγωγή αερίων από το κατώτερο πεπτικό σύστημα. Συνώνυμο (χυδαϊστί) της λέξης ''κλανιά. Το αντίστοιχο ρήμα στην αρχαία και την καθαρεύουσα είναι πέρδομαι''.
Χυδαιότητα και όχληση
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ|Χιουμοριστική πινακίδα Σε ορισμένες περιπτώσεις η λέξη θεωρείται απλώς μια κοινή βωμολοχία, ενώ άλλοτε χρησιμοποιείται χιουμοριστικά.
Ιστορικές αναφορές
Στην κλασική ελληνική γραμματεία η λέξη ή παράγωγά της και η σχετική πράξη εμφανίζεται σε αρχαίες ελληνικές κωμωδίες, όπως ο Πλούτος, οι Βάτραχοι και οι Νεφέλες" του Αριστοφάνη.
Στα αγγλικά η λέξη εμφανίζεται σε αρκετές από τις Ιστορίες του Καντέρμπουρι  του Geoffrey Chaucer.
Στις αρχές της σύγχρονης περιόδου, η λέξη πορδή  δεν θεωρήθηκε ιδιαίτερα χυδαία σε διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες. Για παράδειγμα, το Λεξικό της αγγλικής Γλώσσας του  Samuel Johnson, που δημοσιεύθηκε το 1755, περιλαμβάνει τη λέξη.
Η Λουκία έκανε μια μελέτη σχετικά με το θέμα που την παρουσίασε στην Βασιλική Ακαδημία των Βρυξελλών το 1781 προτρέποντας για μια  επιστημονική μελέτη. Το 1607, μια ομάδα βουλευτών είχε γράψει ένα χυδαίο ποίημα με τίτλο Η  Κοινοβουλευτική Πορδή, ως συμβολική διαμαρτυρία ενάντια στο συντηρητισμό της Βουλής των Λόρδων και τον βασιλιά Ιάκωβο Α΄.
Στην ελληνική γλώσσα υπάρχουν παράγωγα, όπως το "ονόπορδον" (εκ του όνος + πορδή), επιστημονική ονομασία του γαϊδουράγκαθου. Αναφέρεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα
1538 Ντέτρε
Ο Ντέτρε (Detre) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,36. Ανακαλύφθηκε το 1940 από τον Ούγγρο αστρονόμο Γκιόργκι Κούλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κονκόλυ της Ουγγαρίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ούγγρου αστρονόμου Λάζλο Ντέτρε (Laszlo Detre, 1906-1974), διευθυντή του Αστεροσκοπείου Κονκόλυ επί πολλά χρόνια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ντέτρε είναι άγνωστα.
Γερουσία του Κεντάκι
Η Γερουσία του Κεντάκι (αγγλικά: Kentucky Senate) είναι η άνω βουλή της Γενικής Συνέλευσης του Κεντάκι. Η Γερουσία του Κεντάκι αποτελείται από 38 μέλη εκλεγόμενα από μονομελείς περιφέρειες σε όλη την Κοινοπολιτεία. Δεν υπάρχουν όρια θητείας για τους Γερουσιαστές του Κεντάκι. Η Γερουσία του Κεντάκι συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο του Κεντάκι στο Φράνκφορτ.
Θητείες και προϋποθέσεις
Σύμφωνα με την Ενότητα 32 του Συντάγματος του Κεντάκι, ένας πολιτειακός γερουσιαστής πρέπει:
Σύμφωνα με την Ενότητα 30 του Συντάγματος του Κεντάκι, οι γερουσιαστές εκκλέγονται για τετραετείς εναλλασσόμενες θητείες, ενώ η μισή Γερουσία εκλέγεται κάθε δύο έτη.
Ηγεσία
Πριν από μια συνταγματική τροποποίηση του 1992, ο Αναπληρωτής Κυβερνήτης του Κεντάκι προέδρευε της Γερουσίας· η τροποποίηση του 1992 δημιούργησε ένα νέο αξίωμα, αυτό του Προέδρου της Γερουσίας για να το κατέχει ένας από τους 38 γερουσιαστές.
Ηγέτες
Πρόεδρος (εκλεγόμενος από ολόκληρο το σώμα): Ντέιβιντ Λ. Ουίλλιαμς (Ρ-16)
Προσωρινός πρόεδρος (εκλέγεται από την ολομέλεια): Κάτι Κρατς Στάιν (Ρ-24)
Τρέχουσα κομματική σύνθεση της ηγεσίας της Γερουσίας του Κεντάκι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κεντακι Κατηγορία:Κεντάκι
Υψισωρείτης
μικρογραφία|Υψισωρείτης, όπως φαίνεται σε σχολείο του Άργους. Οι υψισωρείτες (altocumulus) αποτελούν επίσημη κατηγορία νεφών, σύμφωνα με τον Άτλαντα νεφών που εξέδωσε το 1957 ο W.M.O., η χρήση των οποίων γίνεται από τους μετεωρολόγους και από όλα τα Γραφεία Καιρού του κόσμου.
Πρόκειται για σύννεφα με σφαιρικό σχήμα. Το χρώμα τους είναι υπόλευκο ή γκρίζο. Παρουσιάζονται είτε κατά σειρές, είτε κατά ομάδες. Μοιάζουν (λόγω σχήματος) με τους θυσανοσωρείτες. Ξεχωρίζουν όμως από τον πολύ μεγάλο σφαιρικό τους όγκο. Αποτελούνται από υδροσταγονίδια, γι' αυτό και δεν παρουσιάζουν άλω, δηλαδή κύκλο γύρω από τον Ήλιο ή τη Σελήνη, αλλά μόνο ιριδισμούς, μίγμα δηλαδή από τα χρώματα του «ουράνιου τόξου», που λέγεται ίριδα. Ή μπορεί και να σχηματίσουν στέμμα, φωτεινό κύκλο με χρώματα, μικρότερο από την άλω, αλλά και κοντύτερα στο δίσκο του Ήλιου ή της Σελήνης, λόγω της περίθλασης που παθαίνει το φως του Ηλίου ή της Σελήνης όταν προσπέσει στα υδροσταγονίδια των Μέσων νεφών.
Το ύψος που βρίσκονται οι υψισωρείτες είναι 2.500 - 6.000 μέτρα. Διαφέρουν από τους θυσανοσωρείτες και τα θυσανοστρώματα από τις σκιές που αυτοί παρουσιάζουν. Αν οι παρουσιαζόμενοι υψισωρείτες φέρονται σε διαφορετικά ύψη τότε προβλέπεται βροχή ή καταιγίδα.φακοειδή σννεφαΑΤΙΑ Η διεθνής σύντμησή τους είναι Ac.
Υψισωρειτες
Νίκος Σερέτης
Ο Νίκος Σερέτης (18 Οκτωβρίου 1963 - 12 Ιουλίου 2007) ήταν Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής που αγωνίστηκε στην Α1΄ κατηγορία με τον Πανιώνιο, τον Α.Ο. Δάφνης και το Μίλωνα. Είχε ύψος 2,05 και εξαιρετική τεχνική κατάρτιση για το ύψος του. Έπαιζε σε θέσεις πάουερ-φόργουορντ και σέντερ.
Στο Πρωτάθλημα
Ο Νίκος Σερέτης γεννήθηκε το 1963 και ξεκίνησε την καριέρα του στον Πρωτέα Ν. Κόσμου. Το 1985 πήρε μετεγγραφή στον Πανιώνιο, τη φανέλα του οποίου φόρεσε μέχρι και τη σεζόν 1988-89. Ακολούθησε μία σεζόν στον Α.Ο. Δάφνης, επέστρεψε στον Πανιώνιο τη σεζόν 1991-1992 και συνέχισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στον Μίλωνα τη διετία 1994-1996.
Ως λάτρης του μπάσκετ ο Νίκος Σερέτης συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι και το 2006 σε ημιεπαγγελματικές ομάδες, με τελευταίο σταθμό της καριέρας του τους Τράχωνες. Ο 44χρονος παλαίμαχος μπασκετμπολίστας της ομάδας της Νέας Σμύρνης βρήκε τραγικό θάνατο από πνιγμό στο μέρος που παραθέριζε, στην Κάρυστο της Εύβοιας, στις 12 Ιουλίου 2007, όταν προσπάθησε να σώσει το παιδί του από τα κύματα.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Σερέτης ήταν διεθνής με τις εθνικές εφήβων και ελπίδων, ενώ χρημάτισε μέλος και της εθνικής ενόπλων για πολλά χρόνια. Με την εθνική εφήβων αγωνίστηκε σε 15 αγώνες (180 πόντοι) το 1981 και 1982 στα αντίστοιχα Βαλκανικά Πρωταθλήματα. Ήταν από τους βασικούς σέντερ της ομάδας. Την κορυφαία επίδοση με 19 πόντους πέτυχε σε δύο αγώνες επί της Γιουγκοσλαβίας στις 3-4-1982 και 8-8-1982. Με την εθνική ελπίδων αγωνίστηκε μόνο σε 6 φιλικούς αγώνες (36 πόντοι) το 1982 και 1983. Αγωνίστηκε επίσης σε πολλούς αγώνες της εθνικής ενόπλων αλλά δεν κλήθηκε ποτέ στην Εθνική Ανδρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος ενόπλων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μίλωνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κρόνου Αγίου Δημητρίου Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ
Υψίστρωμα
thumb|right|Υψιστρώματα Τα Υψιστρώματα (Altostratus) αποτελούν επίσημη κατηγορία νεφών, σύμφωνα με τον Άτλαντα νεφών που εξέδωσε το 1957 ο W.M.O. η χρήση των οποίων γίνεται από τους μετεωρολόγους και απ΄ όλα τα Γραφεία Καιρού του Κόσμου.
Υψιστρώματα ονομάζονται τα νέφη που παρουσιάζονται σαν πυκνά πέπλα με χρώμα ανοικτό γκρίζο προς το γαλάζιο ομοιόμορφα και αποτελούνται από υδροσταγονίδια. Εμφανίζονται με μεγάλη οριζόντια έκταση μήκους μερικών δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιομέτρων. Βρίσκονται σε ύψος 2.000-6.000 μέτρα. Από τα λεπτότερα υψιστρώματα μόλις που διακρίνονται οι φωτεινοί δίσκοι του Ήλιου ή της Σελήνης. Γι΄ αυτό και δεν σχηματίζονται σκιές στην επιφάνειά τους. Επίσης δεν εμφανίζουν άλω. Τα υψιστρώματα εμφανίζουν μεγαλύτερη έκταση από τα θυσανοστρώματα. Επίσης διαφέρουν από τους υψισωρείτες και τους στρωματοσωρείτες επειδή δεν εμφανίζουν σχήματα. Αν τα υψιστρώματα αυξάνουν πιθανώς αυτό να φανερώνει επικείμενη βροχή διάρκειας. Η διεθνής σύντμισή τους είναι As.
Κατηγορία:Νέφη
Επαρχία Τριφυλίας
right|200px|thumb|Η επαρχία Τριφυλίας Η επαρχία Τριφυλίας ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Έδρα της ήταν η Κυπαρισσία. Καταλάμβανε το βόρειο τμήμα του νομού και συνόρευε με τις επαρχίες Πυλίας στα νότια με όριο τον ποταμό Σέλα, Μεσσήνης στα ανατολικά με όριο την οροσειρά Αιγάλεο και με την επαρχία Ολυμπίας του νομού Ηλείας στα βόρεια με όριο το ποτάμι Νέδα.
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου 1828 σαν μία από τις τέσσερις επαρχίες του Τμήματος Άνω Μεσσηνίας και με την ονομασία Επαρχία Αρκαδίας. Η Επαρχία Αρκαδίας καταργήθηκε με την επόμενη η Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1833 και μετονομάστηκε σε Επαρχία Τριφυλίας.
Με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις έξι επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 αποτέλεσε μαζί με την επαρχία Ολυμπίας τον νεοσύστατο νομό Τριφυλίας. Ο νομός Τριφυλίας καταργήθηκε το 1909 και η επαρχία εντάχθηκε ξανά στον νομό Μεσσηνίας και παρέμεινε μέχρι το 1997 οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Στην περιοχή που καταλάμβανε η πρώην επαρχία συγκροτήθηκαν με το σχέδιο Καποδίστριας οι δήμοι Κυπαρισσίας, Φιλιατρών, Αυλώνα, Αετού, Δωρίου, Είρας και Γαργαλιάνων και το μεγαλύτερο τμήμα του Δήμου Νέστορος ενώ με το σχέδιο Καλλικράτης δημιουργήθηκαν στην περιοχή ο δήμος Τριφυλίας και ο δήμος Οιχαλίας.
Παραπομπές
Τριφυλιας Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Τριφυλίας
Amazon Alexa
250px|μικρογραφία|Συσκευές Alexa σε κατάστημα λιανικής Amazon Alexa, γνωστό και απλά ως Alexa, είναι τεχνολογία εικονικού βοηθού που αναπτύχθηκε από την Amazon. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο έξυπνο ηχείο Amazon Echo και στα ηχεία Echo Dot, Echo Studio και Amazon Tap που αναπτύχθηκαν από το Amazon Lab126. Δέχεται φωνητική αλληλεπίδραση, αναπαραγωγή μουσικής, δημιουργία λιστών υποχρεώσεων, ρύθμιση συναγερμών, ροή podcasts, αναπαραγωγή ηχητικών βιβλίων, προβολή πρόγνωσης καιρού, μετρητή βημάτων, κατάρτιση προγράμματος άθλησης και άλλων πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο, όπως ειδήσεις. Η Alexa μπορεί επίσης να ελέγξει αρκετές έξυπνες συσκευές χρησιμοποιώντας τον εαυτό της ως σύστημα έξυπνου σπιτιού. Οι χρήστες μπορούν να διευρύνουν τις δυνατότητες της Alexa εγκαθιστώντας "δεξιότητες" (πρόσθετη λειτουργικότητα που αναπτύχθηκε από τρίτους, όπως προγράμματα καιρού και δυνατότητες ήχου. Χρησιμοποιεί NLU (φυσική κατανόηση γλώσσας).
Οι περισσότερες συσκευές επιτρέπουν στους χρήστες να την ενεργοποιήσουν τη συσκευή χρησιμοποιώντας μια λέξη (όπως Alexa ή Amazon).
Από τον Νοέμβριο 2018, η Amazon είχε περισσότερους από 10.000 υπαλλήλους που εργάζονταν στην Alexa και σε σχετικά προϊόντα. Τον Ιανουάριο 2019, η ομάδα της Amazon ανακοίνωσε ότι είχε πουλήσει πάνω από 100 εκατομμύρια συσκευές με Alexa.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Alexa Web Portal
Κατηγορία:Τεχνολογία
Πύθιο Λάρισας
Το Πύθιο είναι οικισμός του Δήμου Ολύμπου της περιφερειακής ενότητας Λάρισας. Βρίσκεται χτισμένο στη νοτιοδυτική πλευρά του όρους Ολύμπου, σε αμφιθεατρική θέση και σε υψόμετρο περίπου 725 μέτρων. Η λέξη Πύθιο προέρχεται πιθανότητα από τον θεό Πύθιο Απόλλωνα της ελληνικής μυθολογίας.Η παλαιότερη ονομασία του ήταν Σέλος.
Ιστορικά στοιχεία
Οι αναφορές του Πυθίου ανάγονται στην ομηρική εποχή, όπως προκύπτει και από τις αρχαιολογικές ανασκαφές που βρίσκονται σε εξέλιξη (επιγραφές, κολώνες, νομίσματα, ναός του Απόλλωνα). Αναφέρεται από τον Έλληνα ιστορικό Πλούταρχο, τον Ρωμαίο ιστορικό Τίτο Λίβιο, τον Έλληνα Πτολεμαίο στη «Γεωγραφία» του με γεωδαιτικές συντεταγμένες και από πολλούς άλλους. Το Πύθιο αποτέλεσε στην αρχαιότητα μαζί με τα χωριά Δολίχη και Άζωρος την Περραιβική Τρίπολη (Perrhaebia, συμπολιτεία, το Κοινόν των Περραιβών) παίζοντας κυρίαρχο ρόλο.
Πιθανολογείται ότι στον λατρευτικό χώρο του Πυθίου, θυσίασε στο θεό Δία ο Μέγας Αλέξανδρος (πριν από μερικές δεκαετίες σώζονταν ο αντίστοιχος βωμός) λίγο πριν εκστρατεύσει προς την Ασία κατά την στρατολόγηση πολεμιστών και ιππέων από τη Θεσσαλία. Το χωριό βρίσκεται δίπλα στην Εθνική οδό Κατερίνης – Ελασσόνας (25 χμ. από Ελασσόνα) και η στρατηγική θέση που κατέχει υπήρξε παλαιότερα καθοριστική αφού ελέγχονταν τα στενά της Πέτρας μεταξύ των Πιερίων και του Ολύμπου, θέση όπου διαδραμματίστηκε στην αρχαιότητα η μάχη της Πύδνας μεταξύ των Ρωμαίων και των Μακεδόνων. μικρογραφία|αριστερά|Πανοραμική άποψη του Πυθίου
Ο Πλούταρχος στο βίο του "Αιμιλίου Παύλου" αναφέρεται στην πρώτη μέτρηση της υψομετρικής διαφοράς που έγινε από τον Ξεναγόρα στο ιερό του Πύθιου Απόλλωνα στην κορυφή του Ολύμπου. Ακόμα στο Πύθιο υπάρχουν κτερίσματα βυζαντινού φρουρίου, καθώς και βυζαντινές αγιογραφίες και επιγραφές σε βράχους όπου υπήρχαν ασκητάρια. Πρόσφατες ανασκαφές, σε απόσταση δυο χιλιομέτρων από το χωριό στη θέση "Τοπόλιανι", έφεραν στο φως πιθανότατα τον ναό του Πυθίου Απόλλωνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Κυβερνεία του Λιβάνου
Όλα τα κυβερνεία, εκτός από εκείνο της Βηρυτού και του Ακάρ, υποδιαιρούνται σε νομούς, οι οποίοι με τη σειρά τους χωρίζονται σε δήμους. Η ενεργοποίηση των δύο νεότερων κυβερνείων, του Ακάρ και του Μπάαλμπεκ-Χερμέλ, είναι σε εξέλιξη από την ίδρυσή τους το 2014.
Τον Αύγουστο του 2017, το Κοινοβούλιο του Λιβάνου αποφάσισε να κάνει ένα νέο κυβερνείο που θα περιλαμβάνει τους νομούς της Βύβλου και του Κεσερουάν. Επί του παρόντος, το κυβερνείο αναμένει την προεδρική έγκριση για την πρακτική σύστασή του.
Πάολο Μαλντίνι
Ο Πάολο Τσέζαρε Μαλντίνι (Paolo Cesare Maldini, γεννήθηκε 26 Ιουνίου 1968) είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής. Αναδείχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους αμυντικούς στην ιστορία του αθλήματος. Το 2021 η Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (IFFHS) τον συμπεριέλαβε στην καλύτερη ενδεκάδα όλων των εποχών στη θέση του αριστερού πλάγιου αμυντικού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μιλάνο στις 26 Ιουνίου του 1968. Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων της Μίλαν κατακτώντας το ιταλικό πρωτάθλημα στην κατηγορία των νέων την περίοδο 1984–85. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα της ίδιας χρονιάς στις 20 Ιανουαρίου 1985, που αντικατέστησε τον τραυματισμένο Σέρτζιο Μπατιστίνι σε ένα αγώνα ενάντια στην Ουντινέζε στην ηλικία των 16 ετών. Ήταν η μόνη εμφάνιση στο πρωτάθλημα της περιόδου, αλλά ήταν στην αρχική ενδεκάδα από την επόμενη περίοδο.
Ο πατέρας του, Τσέζαρε Μαλντίνι έπαιξε στο παρελθόν και για τη Μίλαν και ήταν αρχηγός της και επιτυχημένος προπονητής της εθνικής ομάδας της Ιταλίας U-21 εκείνη την περίοδο. Τα σημαντικά του προσόντα όπως η ψυχραιμία, η ικανότητα χρήσης και των δύο ποδιών του, η πολύ καλή αίσθηση θέσης, η αγωνιστική πειθαρχία και τα γρήγορα αντανακλαστικά του ήταν το διαβατήριο για τη μετέπειτα εξέλιξή του.
Καριέρα σε συλλόγους
Πέρασε όλη τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας του στην ομάδα του Μιλάνου, αποχωρώντας από την ενεργό δράση μετά από 25 χρόνια σε ηλικία 41 ετών. Έκανε το ντεμπούτο του στις 20 Ιανουαρίου 1985 σε ηλικία 16 ετών και 208 ημερών περνώντας ως αλλαγή στο ημίχρονο του αγώνα με την Ουντινέζε, στη θέση του Σέρτζιο Μπατιστίνι και από την επομένη χρονιά καθιερώθηκε γρήγορα στην ομάδα στη θέση συνήθως του αριστερού πλάγιου αμυντικού, αν και περιστασιακά αγωνίστηκε και ως κεντρικός αμυντικός. Στις 4 Ιανουαρίου 1987 σκόραρε το πρώτο από τα 29 γκολ του στο πρωτάθλημα στον αγώνα Κόμο - Μίλαν (0–1). Το πρωτάθλημα της περιόδου 1987–88 ήταν το πρώτο από τα πολλά τρόπαια του Μαλντίνι, και το πρώτο από τους επτά τίτλους πρωταθλήματος, που κατέκτησε με την ομάδα. Η ισχυρή αμυντική γραμμή της ομάδας δέχτηκε μόνο 14 τέρματα σε αγώνες πρωταθλήματος, η παρουσία δε των τριών Ολλανδών Μάρκο φαν Μπάστεν, Ρουντ Γκούλιτ και Φρανκ Ράικαρτ δημιούργησαν μια από τις καλύτερες ομάδες του όλων των εποχών με την κατάκτηση δύο συνεχόμενων Κυπέλλων Πρωταθλητριών (1988–89, 1989–90) και των αντίστοιχων Διηπειρωτικών Κυπέλλων. Ήταν επίσης μέλος των αήττητων πρωταθλητών της Μίλαν στην περίοδο 1991–92, που σημείωσε και ρεκόρ αήττητων αγώνων με 58 (από 26 Μαΐου 1991 έως τις 14 Μαρτίου 1993). Μάλιστα, δέχθηκαν μόλις 23 γκολ σε 196 αγώνες, δηλαδή με έναν μέσο όρο μόνο ένα γκολ ανά 8,5 αγώνες θεωρούμενη έτσι μία από τις καλύτερες αμυντικές γραμμές όλων των εποχών.
Εκτός από τη νίκη του τρίτου Κυπέλλου Πρωταθλητριών με 4–0 επί της Μπαρτσελόνα στον τελικό της Αθήνας, το 1994 συνοδεύτηκε και με τον τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου, ο Μαλντίνι γνώρισε και ατομική καταξίωση καθώς έγινε ο πρώτος αμυντικός που ήταν υποψήφιος για να κερδίσει το ετήσιο βραβείο καλύτερου παίκτη του κόσμου του περιοδικού World Soccer. Κατά τη διάρκεια του λόγου αποδοχής του, ο Μαλντίνι σημείωσε το «ιδιαίτερο θέμα υπερηφάνειας επειδή οι αμυντικοί λαμβάνουν γενικά τόσο πολλή λιγότερη προσοχή από τα Μ.Μ.Ε. από τους σκόρερς». Την ίδια χρονιά ήταν τρίτος στο διαγωνισμό της Χρυσής Μπάλας. και δεύτερος το 1995 στο διαγωνισμό για τον Παίκτη της Χρονιάς της FIFA. Η Μίλαν τον επέλεξε ως τον αντικατατάτη του Φράνκο Μπαρέζι στη θέση του αρχηγού της ομάδας. Ως αρχηγός της Μίλαν και της εθνικής Ιταλίας για πολλά χρόνια τον αποκαλούσαν Il Capitano (Ο αρχηγός). Υπήρξε διακαής μεταγραφικός στόχος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αλλά καμία προσπάθεια του αγγλικού συλλόγου δεν είχε επιτυχία.