cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Northbridge
Πρόσφατες Εξελίξεις
Ένα ακόμα παράδειγμα αυτού του είδους είναι το τσιπσετ nForce3 της NVIDIA για τα συστήματα με επεξεργαστή AMD64 το οποίο είναι ένα μοναδικό τσιπ. Περιλαμβάνει όλες τις δυνατότητες ενός κανονικού southbridge με θύρα AGP και συνδέεται απευθείας με την CPU. Στα συστήματα με nForce4 προορίζεται να μετασχηματιστεί σε MCP (Media Communications Unit, Μονάδα Μέσων Επικοινωνίας).
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2009 κυκλοφόρησε το τσιπσετ της Intel βασισμένο στην αρχιτεκτονική ΙΗΑ, το Intel P55 Express.
northbridge και Υπερχρονισμός
Το northbridge παίζει σημαντικό ρόλο στο πόσο πολύ μπορούμε να κάνουμε υπερχρονισμό (overclocking) σε έναν υπολογιστή, καθώς η συχνότητα λειτουργίας του χρησιμοποιείται από τη CPU έτσι ώστε να μπορέσει να σταθεροποιήσει την δική της συχνότητα. Στα σημερινά μηχανήματα, αυτό το τσιπ γίνεται όλο και πιο καυτό καθώς οι υπολογιστές γίνονται πιο γρήγοροι και για αυτό το λόγο απαιτείται ένα εξαιρετικό σύστημα για την κατάλληλη ψύξη του υπολογιστή.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστή
Ντέβον Μπόστικ
Ο Ντέβον Μπόστικ (Devon Bostick, 13 Νοεμβρίου του 1991) είναι ένας Καναδός ηθοποιός. Υποδύθηκε τον Ρόντρικ Χέφλι στις τρεις πρώτες ταινίες Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα, τον Σίλβερ στο Okja (2017), και τον Τζάσπερ Τζόρνταν στην τηλεοπτική σειρά Οι 100 από το 2014 μέχρι το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ορντουσπόρ
Η Ορντουσπόρ είναι τουρκική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1967. Τοποθετείται στην πόλη Κοτύωρα, Τουρκία και έχει ως έδρα το 19 Eylul Stadium. Η ομάδα προβιβάστηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας το 2011, όπου παρέμεινε μέχρι το 2013. Ο σύλλογος έχει επίσης ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών, η οποία από το 2011 αγωνίζεται στην ανώτατη κατηγορία της χώρας.
Κόνραντ Αντενάουερ
Ο Κόνραντ Αντενάουερ (Konrad Hermann Joseph Adenauer, 5 Ιανουαρίου 1876 – 19 Απριλίου 1967) ήταν Γερμανός πολιτικός, που διετέλεσε ως ο πρώτος μεταπολεμικός καγκελάριος της Γερμανίας (Δυτικής Γερμανίας) από το 1949 έως το 1963. Υπήρξε επίσης δήμαρχος της Κολωνίας.
Ορντουσπόρ
Παραπομπές
https://web.archive.org/web/20131026020034/http://www.orduspor.org.tr/tr/futbol_a_takimi/
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1967
Κόνραντ Αντενάουερ
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1876 στην Κολωνία της Ρηνανίας και ήταν γιος του δικαστικού υπαλλήλου Γιόχαν Άντεναουερ. Σπούδασε νομικά και πολιτική οικονομία στα πανεπιστήμια του Φράιμπουργκ, του Μονάχου και της Βόννης. Επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και ιδιώτευσε εκεί ως δικηγόρος για μικρό διάστημα.
Τα πρώτα του πολιτικά βήματα στην Κολωνία
Το 1906 έγινε μέλος του Κόμματος του Κέντρου και την ίδια χρονιά εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος στην Κολωνία. Το 1909 επανεξελέγη πρώτος. Από τότε μέχρι το 1917 ανέλαβε διάφορα δημοτικά αξιώματα όπως αυτό του υπευθύνου των οικονομικών του δήμου ή αυτό της ευθύνης του επισιτισμού της Κολωνίας κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο. Το 1917 το δημοτικό συμβούλιο τον εξέλεξε δήμαρχο, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1933. Ως δήμαρχος της Κολωνίας οι σύμμαχοι, αμέσως μετά τη λήξη του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, πρότειναν στον Άντεναουερ την προεδρία μιας επιτροπής, της οποίας το έργο θα ήταν να μελετήσει τη δημιουργία μιας αυτόνομης Ρηνανίας, αφού η Συνθήκη των Βερσαλλιών προέβλεπε την παραχώρηση περιοχών της Ρηνανίας στους συμμάχους για περίοδο περίπου 10 χρόνων. Οι απόψεις που τότε εξέφρασε, δηλαδή περί σύστασης της δημοκρατίας της Ρηνανίας, συνάντησαν αντιδράσεις από τους συμπατριώτες του, με αποτέλεσμα να αποστασιοποιηθεί από την κεντρική πολιτική σκηνή, παραμένοντας, βέβαια, στη θέση του δημάρχου. Σημαντικά έργα επί θητείας του στον δημαρχιακό θώκο ήταν η δημιουργία πανεπιστημίου στην Κολωνία, αλλά και η εξέλιξη της ευρύτερης περιοχής σε σύγχρονο βιομηχανικό κέντρο. Επίσης, κατασκεύασε τον πρώτο αυτοκινητόδρομο που συνέδεε την Κολωνία με τη Βόννη.
Μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία
Η άνοδος του Χίτλερ στην εξουσία είχε ως αποτέλεσμα την καθαίρεσή του από τη θέση του δημάρχου στις 12 Μαρτίου 1933, από τον Χέρμαν Γκαίριγκ. Αιτία ήταν οι απόψεις που είχε εκφράσει κατά καιρούς εναντίον του Χίτλερ. Καθοριστικό, βέβαια, γεγονός σε αυτή την απόφαση έπαιξε και η κίνηση του Αντενάουερ να απουσιάσει από την επίσημη υποδοχή του Χίτλερ στην Κολωνία, αλλά και η εντολή του στις αστυνομικές δυνάμεις να αφαιρεθούν όλα τα εμβλήματα με τον αγκυλωτό σταυρό που είχαν αναρτηθεί στην πόλη προς τιμήν του νέου καγκελάριου. Τον επόμενο χρόνο φυλακίστηκε με την κατηγορία της υπεξαίρεσης μετά τη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών και την εκκαθάριση του Ερνστ Ρεμ. Στις 21 Ιουλίου 1944 συνελήφθη από την Γκεστάπο με την κατηγορία της συμμετοχής του στο κίνημα των στρατηγών. Αν και κατάφερε να δραπετεύσει προσωρινά, συνελήφθη εκ νέου.
Μετά τον πόλεμο
Με τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο διορίστηκε από τους Αμερικανούς δήμαρχος της Κολωνίας, αλλά οι Βρετανοί, που στο μεταξύ είχαν αναλάβει τη διοίκηση της πόλης, τον καθαίρεσαν μερικούς μήνες αργότερα. Υπήρξε από τους ιδρυτές της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης, της οποίας εξελέγη πρόεδρος. Το 1946 εκλέχθηκε βουλευτής στο κοινοβούλιο του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και το 1948-1949 εξελέγη πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής και των τριών δυτικών ζωνών, που σκοπό είχε τη δημιουργία συντάγματος. Τότε κατάρτισε τον νέο καταστατικό χάρτη δημιουργώντας το νέο ομοσπονδιακό κράτος της Δυτικής Γερμανίας.
Θητεία ως καγκελάριος
Στις εκλογές του 1949 τέθηκε επικεφαλής του κόμματος των Χριστιανοδημοκρατικών και κατάφερε να νικήσει τον αντίπαλό του, τον Κουρτ Σουμάχερ, αρχηγό των Σοσιαλδημοκρατών συγκεντρώνοντας 31%, δηλαδή 139 έδρες, έναντι 29,2%, δηλαδή 131 εδρών του δεύτερου. Στις 15 Σεπτεμβρίου σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού, χωρίς όμως τη συμμετοχή των Σοσιαλδημοκρατών, στην οποία και εκλέχτηκε καγκελάριος σχεδόν κατά τύχη, με μία και μόνη ψήφο διαφορά, για να αναδειχθεί ο μακροβιότερος μετά τον Όττο φον Μπίσμαρκ Γερμανός ηγέτης. Το 1951 ανέλαβε το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας του. Η αναθεώρηση του καθεστώτος κατοχής το 1951, άνοιξε το δρόμο για την εξομάλυνση των σχέσεων με άλλες χώρες, εκτός των τεσσάρων δυνάμεων κατοχής -Μεγάλη Βρετανία, Η.Π.Α., Γαλλία, Ε.Σ.Σ.Δ.- και την ίδια χρονιά ο Άντεναουερ υπέγραψε στο Παρίσι τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, από την οποία γεννήθηκε λίγα χρόνια αργότερα η Ε.Ο.Κ.. Στις εκλογές στις 6 Σεπτεμβρίου 1953 το κόμμα του αύξησε το ποσοστό του στο 45,3%, σχηματίζοντας στις 23 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου κυβέρνηση. Τον Μάρτιο του 1954 ο Άντεναουερ επισκέφθηκε την Ελλάδα, όπου και τον υποδέχθηκε ο τότε βασιλιάς Παύλος, για εκτενείς συνομιλίες με την ελληνική κυβέρνηση σε οικονομικά θέματα.
Το 1955 η Δυτική Γερμανία έγινε μέλος του ΝΑΤΟ, τον Μάιο του ίδιου χρόνου, δέκα χρόνια μετά την ταπεινωτική ήττα της ναζιστικής Γερμανίας, η Ομοσπονδιακή Γερμανία ανέκτησε πλήρως τα κυριαρχικά της δικαιώματα και το φθινόπωρο, μετά την επίσκεψη Άντεναουερ στη Μόσχα, αποκατέστησε τις διπλωματικές σχέσεις με την Ε.Σ.Σ.Δ. του Νικίτα Χρουστσόφ.
Το 1957 ο Άντεναουερ επανεξελέγη με ποσοστό 50,2% συγκεντρώνοντας 270 έδρες και το 1961 κέρδισε για τελευταία φορά τις εκλογές, συγκεντρώνοντας το 242 έδρες. Οι εσωκομματικές όμως διαμάχες με κύριο υποκινητή τον Λούντβιγκ Έρχαρντ, τον οποίο χαρακτήριζε αχάριστο, εμπόδισαν τον Άντεναουερ να ολοκληρώσει τη θητεία του. Παραιτήθηκε από τη θέση του καγκελαρίου στις 15 Οκτωβρίου 1963 και αποσύρθηκε από την πολιτική σε ηλικία 87 ετών.
Επί θητείας του η Δυτική Γερμανία διατήρησε τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της στα εδάφη της, με τη σύμφωνη γνώμη των συμμάχων. Στην εξωτερική πολιτική ο Άντεναουερ προέβαλε τη Δυτική Γερμανία ως το μόνο ελεύθερο γερμανικό κράτος, αφού η Ανατολική σύμφωνα με αυτόν βρισκόταν υπό κατοχή. Κορυφαία προσωπικότητα της μεταπολεμικής Δυτικής Γερμανίας, ο Κόνραντ Άντεναουερ ήταν ο ηγέτης που καθοδήγησε την ανασυγκρότηση της χώρας του από τα συντρίμμια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Κατανόησε γρήγορα τη σημασία που είχε για τις Ηνωμένες Πολιτείες η ύπαρξη μιας ισχυρής Δυτικής Γερμανίας ως αναχώματος της σοβιετικής επιρροής κι έτσι κατέστησε την πειθήνια συμμόρφωση της Βόννης στους σχεδιασμούς της Ουάσινγκτον ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής του. Μιας πολιτικής απόλυτα επιτυχημένης, αφού έτσι κατόρθωσε να ξεπεράσει τους περιορισμούς στον στρατιωτικό επανεξοπλισμό της ηττημένης χιτλερικής Γερμανίας. Γνήσιο τέκνο του ψυχρού πολέμου, ο Άντεναουερ αντιστάθηκε στις Η.Π.Α. σε ένα και μόνο θέμα: την προσέγγιση με το ανατολικό γερμανικό κράτος, την υπό σοβιετική επιρροή Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας. Πίστευε ότι κάποτε η Δυτική Γερμανία θα κατόρθωνε να απορροφήσει πάλι την Ανατολική κι έτσι απειλούσε με διακοπή διπλωματικών σχέσεων οποιαδήποτε χώρα εκδήλωνε πρόθεση αποκατάστασης διπλωματικών σχέσεων με την Ανατολική Γερμανία (πλην της Ε.Σ.Σ.Δ.). Κατανόησε επίσης ότι η αποκατάσταση σχέσεων με τη Γαλλία ήταν απαραίτητη για την ανεμπόδιστη ανάπτυξη της Δυτικής Γερμανίας, δεδομένου ότι το Παρίσι ήταν αυτό που είχε τους μεγαλύτερους φόβους από ενδεχόμενη αναβίωση του γερμανικού μιλιταρισμού. Μεθοδικά κατόρθωσε να διασκεδάσει τις γαλλικές ανησυχίες και να αποκαταστήσει με τον Σαρλ ντε Γκωλ σχέσεις τόσο στενές, ώστε ο γαλλογερμανικός άξονας να αποτελέσει τη βάση οικοδόμησης της Ε.Ο.Κ. Η σχέση αυτή μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας βασίστηκε στη συμφωνία πολιτικού προβαδίσματος και οικονομικής ενίσχυσης της Γαλλίας, με αντάλλαγμα την άρση των γαλλικών αντιρρήσεων για επανεξοπλισμό της Γερμανίας και σταδιακή άρση του καθεστώτος κατοχής της από τους συμμάχους. Η φιλία του Κόνραντ Άντεναουερ με τον Σαρλ ντε Γκωλ, η οποία θεμελίωσε το γαλλογερμανικό άξονα και την ενωμένη Ευρώπη, επισφραγίστηκε με την υπογραφή της γαλλογερμανικής συνθήκης στο Παρίσι στις 22 Ιανουαρίου του 1963.
Η προσωπική ζωή και το τέλος
Ήταν νυμφευμένος με την Έμμα Βάγιερ (Emma Weyer), κόρη πλούσιας οικογένειας και ανιψιά του πρώην δημάρχου της Κολωνίας Μαξ Βάλραφ, με την οποία είχε αποκτήσει τρία παιδιά και η οποία απεβίωσε κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Νυμφεύθηκε σε δεύτερο γάμο το 1919 την Αουγκούστε (Αυγούστα) Τσίνσερ (Auguste Zinsser), με την οποία απέκτησε άλλα τέσσερα παιδιά.
Ο Κόνραντ Άντεναουερ άφησε ειρηνικά την τελευταία του πνοή στο σπίτι του, σε βαθύτατο γήρας καθώς ήταν 91 ετών, στις 19 Απριλίου 1967. Στις 22 Απριλίου η σορός του τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στον καθεδρικό ναό της Κολωνίας, με τιμητική φρουρά έξι ανδρών της Bundeswehr. Στη νεκρώσιμη ακολουθία της 25ης Απριλίου συμμετείχαν ανώτατοι εκπρόσωποι 54 χωρών και 14 διεθνών οργανισμών — μεταξύ τους ο πρόεδρος των Η.Π.Α. Λίντον Τζόνσον, ο Γάλλος πρόεδρος Σαρλ ντε Γκωλ, ο Βρετανός πρωθυπουργός Χάρολντ Ουίλσον κ.ά. .
Το 2003 ψηφίστηκε ως ο σπουδαιότερος Γερμανός όλων των εποχών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καγκελάριοι της Γερμανίας Κατηγορία:Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος Κατηγορία:Πρόσωπο της Χρονιάς (περιοδικό Time) Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βόννης Κατηγορία:Γερμανοί αυτοβιογράφοι
Το λημέρι του Λευκού Σκουληκιού
Το λημέρι του Λευκού Σκουληκιού (πρωτότυπος τίτλος: Lair of the White Worm) είναι μυθιστόρημα τρόμου από τον Ιρλανδό συγγραφέα Μπραμ Στόκερ, που δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στην Αγγλία το 1911 από τον εκδοτικό οίκο William Rider and Son Ltd. Η νουβέλα αυτή ενέμπνευσε μια ομώνυμη ταινία του 1998 σκηνοθετημένη από τον Κεν Ρούζελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Μπραμ Στόκερ Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Μάχη της Παβίας (1525)
Η μάχη της Παβίας διεξήχθη το πρωί της 24ης Φεβρουαρίου 1525 και ήταν μια αποφασιστική μάχη του Ιταλικού πολέμου του 1521–1526 μεταξύ του βασιλείου της Γαλλίας και της αυτοκρατορίας των Αψβούργων του Καρόλου Ε', αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας καθώς και ηγεμόνα της Ισπανίας, της Αυστρίας των Κάτω Χωρών και των βασιλείων της Νάπολης και της Σικελίας.
Η μάχη έληξε με νίκη των Αψβούργων και την αιχμαλωσία του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α'. Σηματοδοτεί την αρχή της ισπανικής ηγεμονίας στην Ιταλία.
Ιστορικό
Το 1519, ο Κάρολος Ε', ήδη βασιλιάς της Ισπανίας από το 1516, εξελέγη αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και έτσι η Γαλλία βρέθηκε περικυκλωμένη από τα κράτη των Αψβούργων. Το 1522 οι αυτοκρατορικοί εκδίωξαν τους Γάλλους από το δουκάτο του Μιλάνου, υπό γαλλική κυριαρχία από το 1515 με τον προηγούμενο πόλεμο της Συμμαχίας του Καμπραί. Έτσι, το 1524, ο Φραγκίσκος Α', που πρόσφατα είχε υποστεί δύο ήττες από τα αυτοκρατορικά και ισπανικά στρατεύματα στις εκστρατείες του κατά του Καρόλου στο βασίλειο της Ναβάρρας και στις Κάτω Χώρες, διέσχισε με τον στρατό του τις Άλπεις για να ανακτήσει τα εδάφη του στην Ιταλική χερσόνησο.
Φθάνοντας στην Ιταλία, κατέλαβε το δουκάτο του Μιλάνου αλλά η Παβία (τότε τμήμα του δουκάτου του Μιλάνου εντός της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας)αντιστέκονταν στους εισβολείς. Έτσι, τον Οκτώβριο του 1524, ο γαλλικός στρατός ετοιμάστηκε για την πολιορκία της πόλης. Ο Φραγκίσκος Α', ο οποίος είχε σχεδόν 30.000 άντρες, δεν δίστασε να αποσπάσει 10.000 για να κατακτήσει την περιοχή του βασιλείου της Νάπολης.
Η μάχη
μικρογραφία|250x250εσ|Η μάχη της Παβίας αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ταπισερί με θέμα τη μάχη της Παβίας, του [[Μπέρναρντ φαν Ορλέι]] Οι Γάλλοι στρατοπέδευσαν μεταξύ των τειχών της Παβίας και ενός εξωτερικού τείχους 15 χιλιομέτρων και πολιόρκησαν την πόλη. Ο Κάρολος Ε', για να λύσει την πολιορκία, έστειλε σε βοήθεια της φρουράς μια δύναμη 22.300 ανδρών υπό τη διοίκηση του Φλαμανδού Σαρλ ντε Λανουά, αυτοκρατορικού στρατηγού και αντιβασιλέα της Νάπολης, και του Γάλλου Καρόλου Γ΄, δούκα του Μπουρμπόν. Ο τελευταίος είχε διακριθεί μαζί με τον Φραγκίσκο Α' κατά τη μάχη του Μαρινιάνο το 1515, αλλά έπεσε σε δυσμένεια και κατέφυγε στο αντίπαλο στρατόπεδο.
Τη νύχτα της 23ης προς 24η Φεβρουαρίου 1524, οι αυτοκρατορικοί άνοιξαν σε ένα σημείο τα τείχη που προστάτευαν το γαλλικό στρατόπεδο και αιφνιδίασαν τους πολιορκητές. Οι Γάλλοι, ξύπνησαν έγκαιρα και κατάφεραν να τους απωθήσουν παρά την ομίχλη και το σκοτάδι. Αλλά ο «βασιλιάς-ιππότης» Φραγκίσκος δεν ήθελε να μείνει μακριά από μια τόσο όμορφη νίκη. Επικεφαλής του ιππικού, επιτέθηκε στους Γερμανούς Λάντσκνεχτ, γεγονός που ανάγκασε το γαλλικό πυροβολικό να σταματήσει τις βολές, κινδυνεύοντας να χτυπήσει τους Γάλλους.
Μετά από μια γρήγορη επίθεση, οι Γάλλοι προσπάθησαν να περικυκλώσουν τον μαρκήσιο της Πεσκάρα αλλά 1.500 Ισπανοί αρκεβουζιοφόροι άνοιξαν πυρ στο πίσω μέρος του γαλλικού ιππικού φέρνοντας σε δύσκολη θέση τις τάξεις του γαλλικού πεζικού και των Ελβετών μισθοφόρων. Οι επόμενες γαλλικές επιθέσεις, με επικεφαλής το γερμανικό και ελβετικό μισθοφορικό πεζικό, απέτυχαν. Βοηθούμενοι από τη φρουρά της Παβίας που ανοίγοντας τις πύλες της πόλης εντάχθηκε στη μάχη, οι μικτές φάλαγγες Τέρθιο των Ισπανών αντεπιτέθηκαν, κατατροπώνοντας τους Γάλλους ιππότες που έπεφταν στο υγρό και βαλτώδες έδαφος.
Η μάχη κράτησε τέσσερις ώρες και ο γαλλικός στρατός διασπάστηκε και ηττήθηκε κατά κράτος. Πολλοί από τους αρχηγούς σκοτώθηκαν και άλλοι - συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Φραγκίσκου Α' - αιχμαλωτίσθηκαν.
Οι Γάλλοι έχασαν περίπου 10.000 άντρες (5.000 εκ των οποίων ήταν Ελβετοί μισθοφόροι). Οι απώλειες των αυτοκρατορικών-ισπανικών στρατευμάτων ήταν πολύ μικρότερες, γύρω στους 1.000.
Συνέπειες
μικρογραφία|250x250εσ|Ο [[Κάρολος Κουίντος|Κάρολος Ε' επισκέπτεται τον τραυματισμένο αιχμάλωτο Φραγκίσκο Α' μετά τη μάχη της Παβίας, (πίνακας του Ρίτσαρντ Παρκς Μπόνινγκτον, 1827)]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικοί Πόλεμοι Κατηγορία:Πόλεμοι των κρατών και λαών της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώιμη Νεότερη Γαλλία Κατηγορία:16ος αιώνας στην Ιταλία Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Στενό
Το όνομα Στενό μπορεί να αφορά έναν από τους οικισμούς:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Windows NT 4.0
Τα Windows NT 4.0 είναι ο διάδοχος των Windows NT 3.51 και παρουσίασε το γραφικό περιβάλλον των Windows 95 για πρώτη φορά στην σειρά Windows NT καθώς και πολλές εφαρμογές που παρουσιάστηκαν στα Windows 95. Τα Windows NT 4.0 ήταν γνωστά ως Shell Update Release (SUR).
Τα Windows NT 4.0 είναι η τελευταία μεγάλη κυκλοφορία των Microsoft Windows που υποστηρίζει τα Alpha, MIPS or PowerPC. Χρησιμοποιόταν για πολλά χρόνια, παρόλο που η Microsoft προσπάθησε να πείσει πελάτες να αναβαθμίσουν στα Windows 2000 και νεότερες εκδόσεις. Ήταν επίσης η τελευταία έκδοση των Windows NT με το όνομα Windows NT, αν και τα Windows 2000 χρησιμοποιούσε την ονομασία "Built on NT Technology".
Service packs
Κατά το κύκλο ζωής του, τα Windows NT 4.0 είχαν πολλαπλά service packs καθώς και πολλαπλές συλλογές ενημερωμένων εκδόσεων και option packs. Το τελευταίο service pack ήταν το Service Pack 6a. Ένα Service Pack 7 σχεδιάστηκε να κυκλοφορήσει στις αρχές του 2001, αλλά κατέληξε σε μια προ-SP6a συλλογή ενημερωμένων εκδόσεων αντί για ένα πλήρης service pack, που κυκλοφόρησε στις 26 Ιουλίου 2001.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Windows NT
Ευρωπαϊκό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Μολδαβία)
Το Ευρωπαϊκό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (ρουμανικά : Partidul Social Democrat European ) είναι κεντροαριστερό, λαϊκιστικό , σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στην Μολδαβία. Ιδρύθηκε το 1997, έχει φιλοευρωπαϊκές απόψεις και είναι μέλος του Κόμματος Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και πλήρες μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Σύμφωνα με το καταστατικό του, το κόμμα υποστηρίζει ότι η Μολδαβία είναι ένα ανεξάρτητο, δημοκρατικό και κυρίαρχο κράτος που βασίζεται στους νόμους και εντάσσεται στην ενωμένη οικογένεια των ευρωπαϊκών δημοκρατιών. Αντικατοπτρίζοντας τις απόψεις του πρώην ηγέτη του Μάριαν Λούπου και την ισχυρή επιρροή της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Μολδαβίας, το κόμμα είναι πιο συντηρητικό σε κοινωνικά θέματα, όπως τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ Κοινότητας.
Βρέμη-Βέρντεν
Η Βρέμη-Βέρντεν, (γερμανικά: Bremen-Verden), επισήμως τα Δουκάτα της Βρέμης και του Βέρντεν (Herzogtümer Bremen und Verden), ήταν δύο εδάφη και άμεσα φέουδα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που εμφανίστηκαν και απέκτησαν αυτοκρατορική αμεσότητα το 1180. Με το αρχικό τους σύνταγμα ήταν Πρίγκιπες-Επίσκοποι της Αρχιεπισκοπής της Βρέμης και της Επισκοπής του Βέρντεν.
Το 1648, και τα δύο εκκοσμικεύτηκαν, πράγμα που σημαίνει ότι μετατράπηκαν σε κληρονομικές μοναρχίες από το σύνταγμα, και από τότε και το Δουκάτο της Βρέμης και το Δουκάτο του Βέρντεν κυβερνούσαν πάντα σε προσωπική ένωση, αρχικά από τους βασιλικούς οίκους της Σουηδίας, των Βάσα και Παλατινάτου-Τσβάιμπρύγκεν, και αργότερα από τον οίκο του Ανόβερου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δουκάτα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πρώιμη Νεότερη ιστορία της Γερμανίας
Μπούκασπορ
Η Μπούκασπορ είναι επαγγελματική τουρκική ποδοσφαιρική ομάδα από τη Σμύρνη. Ιδρύθηκε το 1928. Χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το γαλάζιο.
Το 2010 η ομάδα κέρδισε τη συμμετοχή της στην ανώτατη κατηγορία της χώρας, εξασφαλίζοντας τη δεύτερη θέση στην Πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου Τουρκίας, η οποία οδηγούσε απευθείας στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπούκασπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928
Τσάρλι Γιάνκος
Ο Τσάρλι Γιάνκος είναι παλαίμαχος διεθνής Αυστραλός ποδοσφαιριστής ελληνικής καταγωγής που αγωνιζόταν ως αμυντικός.
Βιογραφικό
Ο Γιάνκος γεννήθηκε στις 29 Μαΐου του 1961 και ξεκίνησε την καριέρα του το 1979 απο την Χάιντελμπεργκ Γιουνάιτεντ (ομάδα των Ελλήνων ομογενών της Μελβούρνης).Το 1985 αγωνίστηκε σε άλλη μια ομάδα ομογενών,την Γουέστ Αντελάιντ.Μετέπειτα αγωνίστηκε στην APIA Leichhardt Tigers (1986/88) και τη σεζόν 1988/89 είχε ένα σύντομο πέρασμα από το ελληνικό πρωτάθλημα με τη φανέλα του ΠΑΟΚ,με τον οποίο είχε 7 συμετοχές.Την επόμενη σεζόν επέστρεψε στην Αυστραλία όπου πέρασε απο την Blacktown City Demons (1989) και την Wollongong Wolves,στην οποία έκλεισε την καριέρα του το 1994.
Με την Εθνική Αυστραλίας είχε συνολικά επίσημες 47 εμφανίσεις απο το 1983 μέχρι το 1989 πετυχαίνοντας 7 τέρματα.
Πηγές
Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπλάκταουν Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Αδελαΐδας ΣΚ
Πλεκτρούδη
Η Πλεκτρούδη (Λατινική γλώσσα : Plectrudis, Γερμανική γλώσσα : Plektrud, πέθανε το 718), επίσημη σύζυγος του Πεπίνου του Χέρσταλ που έγινε Μαγιορδόμος όλων των Φράγκων (670) ήταν κόρη του Χούγκομπερτ που διετέλεσε Σενεσκάλιος του Κλόβις Δ΄. Διετέλεσε αντιβασίλισσα στην Νευστρία την εποχή που ήταν ανήλικος ο εγγονός της Θευδοάλδος (714 - 718).
Βιογραφία
Η Πλεκτρούδη περιγράφεται ενεργή πολιτικά στο πλευρό του συζύγου της, έφερε τεράστια περιουσία στην οικογένεια των Αρνουλφιδών. Στην διάρκεια του Πεπίνου του Χέρσταλ εμφανίζεται σε όλα τα διατάγματα μαζί με τον σύζυγο της, γεγονός σπάνιο για τις γυναίκες εκείνη την εποχή. Ο μεγαλύτερος γιος της Γκριμόαλντ δολοφονήθηκε (714), πήρε υπόσχεση από τον σύζυγο της ότι θα τον διαδεχτεί ο εγγονός της, ο Πεπίνος του Χέρσταλ πέθανε την ίδια χρονιά και τον διαδέχθηκε ο Θευδοάλδος. Ο Κάρολος Μαρτέλος γιος του συζύγου της με την ερωμένη του Αλπαΐδα αμφισβήτησε την διαδοχή, η Πλεκτρούδη τον φυλάκισε στην Κολωνία. Πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν τον Κάρολο Μαρτέλο νόθο αλλά αυτό δεν πρόκειται από τις πηγές της εποχής, η κατάσταση ήταν πολύ ρευστή επειδή συνήθως ήταν νόμιμα τα παιδιά από παλλακίδες. Η αριστοκρατία της Νευστρίας επαναστάτησε με τον νέο Μαγιορδόμο Ραγεφρείδο, οι επαναστάτες νίκησαν τον εγγονό της Θευδοάλδο στην Κομπιένη (26 Σεπτεμβρίου 715), η Πλεκτρούδη δραπέτευσε μαζί του στην Κολωνία που ήταν πατρίδα των προγόνων της και ελευθέρωσε τον Κάρολο.
Ο νέος βασιλιάς Χιλπέριχος Β΄ και ο Μαγιορδόμος Ραγεφρείδος συγκέντρωσαν στρατό για εκστρατεία στην Αυστρασία με στόχο να την καταλάβουν από τους Πεπινίδες (716). Οι Νευστρασιανοί συμμάχησαν με τον Ρέντμπαντ ηγεμόνα των Φρισίων και έδωσε μάχη με τον Κάρολο πλησίον της Κολωνίας που διατηρούσε ακόμα η Πλεκτρούδη. Ο Κάρολος Μαρτέλος δεν πρόλαβε να συγκεντρώσει στρατό με αποτέλεσμα να γνωρίσει την πρώτη του ήττα. Οι Φρίσιοι κράτησαν τον Κάρολο, ο Χιλπέριχος Β΄ και ο Μαγιορδόμος Ραγεφρείδος πολιόρκησαν την Πλεκτρούδη στην Κολωνία, την ανάγκασαν να παραδοθεί και να τους δώσει ένα μεγάλο μέρος του θησαυρού του Πεπίνου, μετά αποχώρησαν. Τα γεγονότα στην συνέχεια ευνόησαν σημαντικά τον Κάρολο, καταδίωξε τον Χιλπέριχο Β΄ και τον Ραγεφρείδο στο Παρίσι (717), στην συνέχεια επέστρεψε στην Κολωνία και αιχμαλώτισε την Πλεκτρόύδη (718), της επέτρεψε να αποσυρθεί σε μοναστήρι. Η Πλεκτρούδη πέθανε την ίδια χρονιά στην Κολωνία όπου και τάφηκε στην μονή της Παρθένου που είχε ιδρύσει η ίδια.
Οικογένεια
Με τον σύζυγο της Πεπίνο του Χέρσταλ απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς
Στρατονίκη της Μακεδονίας
Η Στρατονίκη (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν βασίλισσα της Μακεδονίας κατά την ελληνιστική περίοδο, μέλος της Δυναστείας των Αντιγονιδών. Παππούδες της υπήρξαν δύο από τους σημαντικότερους στρατηγούς του Αλεξάνδρου του Μέγα: ο Σέλευκος ο Νικάτωρ από την πλευρά του πατέρα της, Αντίοχου Α', και ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος (προπάππους για την ακρίβεια) από την πλευρά της μητέρας της, Στρατονίκης.
Βιογραφικά στοιχεία
Η νεαρή πριγκίπισσα των Σελευκιδών ενώθηκε με τα δεσμά του γάμου με τον Δημήτριο Β', ανηψιό της μητέρας της, ο οποίος και ανήλθε στον θρόνο της Μακεδονίας το 239 π.Χ. Το ζευγάρι απέκτησε μία κόρη, την Απάμα, η οποία πολύ αργότερα νυμφεύτηκε τον βασιλιά της Βιθυνίας, Προυσία Α', φέρνοντας στον κόσμο τον διάδοχό του, Προυσία Β'.
Όταν ο Αλέξανδρος Β' της Ηπείρου απεβίωσε, η χήρα βασίλισσα Ολυμπιάδα ανέλαβε την κηδεμονία των ανήλικων παιδιών του, καθώς και τη διακυβέρνηση του κράτους. Συνειδητοποιώντας πως οι Αιτωλοί επιβουλεύονταν τμήμα της Ακαρνανίας, το οποίο είχε παραχωρηθεί στον άνδρα της σαν ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του σε καιρό πολέμου, απευθύνθηκε στη Μακεδονία για βοήθεια. Καθώς δεν μπορούσε απλώς να βασιστεί στον οίκτο του Δημητρίου, ο οποίος είχε πλέον ανέλθει στον θρόνο, του προσέφερε σε αντάλλαγμα το χέρι της κόρης της, Φθίας. Ο Δημήτριος δέχτηκε την πρόταση, κάτι που φυσικά εξόργισε τη σύζυγό του, Στρατονίκη. Η τελευταία αναχώρησε τελικά από τη Μακεδονία, βρίσκοντας καταφύγιο στο πατρικό της στη Συρία, όπου βασίλευε πλέον ο ανηψιός της Σέλευκος Β' ο Καλλίνικος.
Βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές (Έλληνες και Ρωμαίοι)
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Συρίας με ελληνική καταγωγή Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Μακεδονίας Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Ζέλντεν
thumb|250px|Το Ζόλντεν. Το Ζόλντεν (γερμ. Sölden) είναι χωριό στο Τιρόλο της Αυστρίας στην κοιλάδα Έτσταλ (Ötztal), το οποίο φημίζεται για τις εγκαταστάσεις που έχει για το σκι. Μετά τη Βιέννη και το Σάλτσμπουργκ είναι ο δημοφιλέστερος προορισμός τουριστών στην Αυστρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Αυστρίας
Ρύζι
Το ρύζι είναι μονοκοτυλήδονο φυτό της οικογένειας των Ποοειδών (Poaceae) ή Αγρωστωδών (Gramineae), που απαντάται σε δύο είδη (Oryza sativa, Όρυζα η ήμερη και Oryza glaberrima, Όρυζα η λειοτάτη) με καταγωγή από την τροπική και υποτροπική Νότια Ασία και την Αφρική. Το ρύζι είναι ένα από τα βασικά διατροφικά είδη της ανθρωπότητας: τα δυο είδη του αποτελούν το ένα πέμπτο των συνολικά καταναλισκόμενων θερμίδων παγκοσμίως. (Ο όρος "άγριο ρύζι" μπορεί να αναφέρεται σε άγρια είδη Όρυζας (Oryza), αλλά κατά σύμβαση αναφέρεται σε είδη του συγγενούς είδους Zizania, τόσο άγρια όσο και καλλιεργούμενα). Το ρύζι συνήθως αναπτύσσεται σε ύψος 1-1,8 μέτρα, με μακριά λεία φύλλα 50-100 εκατοστά σε μήκος και 2-2,5 εκατοστά πλάτος. Τα μικρά του άνθη βγαίνουν σε κλαδιά 30-50 εκατοστών. Ο σπόρος είναι κοκκώδης (caryopsis) με μήκος 5-12 χιλιοστά και 2-3 χιλιοστά διατομή.
Είδη ρυζιού ως έτοιμο προϊόν
Το ρύζι ως προϊόν κυκλοφορεί σε πολλές μορφές ανάλογα με τον τόπο και τον τρόπο παραγωγής του. Ορισμένα είδη που τα συναντούμε κατά κόρον στην ελληνική αγορά είναι: μικρογραφία|Ρύζι αρμπόριο|150x150εσ
Διατροφικές πληροφορίες
Το λευκό μακρύκοκκο ρύζι περιέχει ανά 100 γραμμάρια τα κάτωθι συστατικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποοειδή Κατηγορία:Σπόροι και καρποί Κατηγορία:Αμυλούχοι καρποί Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας Κατηγορία:Χλωρίδα της Αφρικής Κατηγορία:Δημητριακά Ρυζι Κατηγορία:Τύποι φαγητού
Κόμμα των Φινλανδών
Το Κόμμα των Φινλανδών (φιν. Perussuomalaiset, σουηδ. Sannfinländarna), γνωστό και ως Αληθινοί Φινλανδοί, είναι ένα εθνικιστικό φινλανδικό πολιτικό κόμμα. Το κόμμα ιδρύθηκε το 1995 και θεωρείται ως ο ντε φάκτο συνεχιστής του Φινλανδικού Αγροτικού Κόμματος. Αρχηγός του κόμματος είναι από το 1997 ο Τίμο Σόινι.
Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2011, το κόμμα συγκέντρωσε το 19,1% των ψήφων και 39 από τις συνολικά 200 έδρες του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας, σημειώνοντας μία σημαντική άνοδο από τις προηγούμενες εκλογές του 2007, όπου συγκέντρωσε το 4,05% των ψήφων και 5 έδρες. Το κόμμα είναι σήμερα το τρίτο μεγαλύτερο του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας και το μεγαλύτερο της αντιπολίτευσης.
Το κόμμα συνδυάζει οικονομικές αρχές της αριστεράς με κοινωνικές αρχές της δεξιάς. Ορισμένοι μελετητές έχουν περιγράψει το κόμμα ως κεντροαριστερό από οικονομική άποψη και κοινωνικό συντηρητικό από κοινωνική άποψη, ενώ άλλοι το έχουν χαρακτηρίσει ως ριζοσπαστικό δεξιό λαϊκιστικό κόμμα. Το κόμμα έχει υποστηριχτεί τόσο από αριστερούς όσο και δεξιούς ψηφοφόρους. Το κόμμα έχει συγκριθεί με άλλα σκανδιναβικά πολιτικά κόμματα και άλλα παρόμοια εθνικιστικά και λαϊκιστικά κόμματα, τα οποία είναι ευρωσκεπτικιστικά και κριτικά της παγκοσμιοποίησης, ενώ υποστηρίζει τη διατήρηση του φινλανδικού κράτους πρόνοιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φινλανδικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα
Φερζ (σκάκι)
Ο φερζ (ferz ή fers) είναι ανορθόδοξος πεσσός στο σκάκι που κινείται όπως ο αξιωματικός, αλλά μόνο κατά ένα τετράγωνο και συνήθως σημειογραφείται με το σύμβολο F.
Στο λήμμα αυτό, ο φερζ συμβολίζεται ως ανεστραμμένος αξιωματικός.
Ιστορία
Ο φερζ είναι πολύ παλιό σκακιστικό κομμάτι, καθώς εμφανίζεται σε ορισμένες πολύ πρώιμες παραλλαγές του παιχνιδιού, όπως το Σκάκι του Ταμερλάνου και το shatranj. Ο σύμβουλος στο Σιάνγκτσι κινείται όπως ο φερζ, αλλά έχει κάποιους πρόσθετους περιορισμούς που αφορούν το πού μπορεί να κινηθεί Ο φερζ ήταν ένα συμβατικό κομμάτι στο σκάκι, μέχρι να αναπτυχθούν οι σύγχρονες κινήσεις της βασίλισσας και του αξιωματικού. Υπάρχει επίσης σε ορισμένες ιστορικές παραλλαγές του Σόγκι, όπως η μεγάλη έκδοσή του ως Ντάι σόγκι (15×15), με το όνομα σπαθί της γάτας (κινεζικά: 猫刄).
Το κομμάτι λεγόταν αρχικά mantri (σανσκριτική λέξη που σημαίνει «σύμβουλος» ή «υπουργός»), εν συνεχεία μεταφράστηκε από τους Πέρσες σε Farzin (περσική λέξη που σημαίνει «σύμβουλος» ή «σοφός»). Οι Άραβες στη συνέχεια το έγραψαν πιο σύντομα ως firz, και αυτό έγινε ferz και fers στη μεσαιωνική Ευρώπη. Το όνομά του αργότερα έγινε βασίλισσα, αλλά όταν στο σύγχρονο σκάκι άρχισε να χρησιμοποιείται η βασίλισσα με το όνομα αυτό, ο πρώην φερζ ή φερζ άρχισε να χρησιμοποιείται σε σκακιστικά προβλήματα. Ωστόσο, η λέξη αυτή στη ρωσική και την ουκρανική γλώσσα σημαίνει βασίλισσα (ферзь).
Αξία
Ο φερζ από μόνoς του είναι αξίας μικρότερης από ενάμισυ πιόνι. Ως πρόσθετη ισχύ όμως για άλλα κομμάτια αξίζει περίπου όσο μισός ίππος (λίγο παραπάνω ή λίγο παρακάτω αναλόγως με τη θέση). Παρά το γεγονός ότι το κομμάτι φερζ είναι λευκοτετράγωνο ή μαυροτετράγωνο, στη φάση του ανοίγματος είναι στην πραγματικότητα πιο ισχυρό από τα βασικά κομμάτια που υπερπηδούν άλλα, ακόμα και από τον βεζίρη, λόγω της μεγαλύτερης κινητικότητας που έχει προς τα εμπρός.
Φινάλε με φερζ
Ισχύουν γενικά:
Το φινάλε του πύργου εναντίον φερζ είναι είναι νικηφόρο για τον πύργο. Το δίδυμο βεζίρης και φερζ δεν μπορούν να επιτύχουν ματ σε έναν μοναχικό βασιλιά, με εξαίρεση την περίπτωση που ο μοναχικός βασιλιάς είναι σημαντικά κοντά σε μια γωνία ιδίου χρώματος με αυτό του φερζ. Ένας ίππος και ένας φερζ μπορούν να επιτύχουν ματ σε έναν μοναχικό βασιλιά, μόνο στην περίπτωση που ο μοναχικός βασιλιάς είναι σημαντικά κοντά σε μια γωνία ιδίου χρώματος με αυτό του φερζ. Ο βεζίρης είναι καλύτερος από τον φερζ στα περισσότερα φινάλε, λόγω της ικανότητάς του βεζίρη να περιορίζει περιοδικά τα διπλανά τετράγωνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανορθόδοξοι πεσσοί
Μερσίν Ιντμάν Γιουρντού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μερσίν Ιντμάν Γιουρντού Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Σαλβέντιος
Ο Σαλβέντιος ήταν βυζαντινός στρατηγός και πατρίκιος, κυβερνήτης του Θέματος Σικελίας περίπου την περίοδο 687–695, ο πρώτος γνωστός στρατηγός του θέματος.
Ο Σαλβέντιος είναι γνωστός από δύο μολυβδόβουλα, σφραγίδες, που έχουν βρεθεί και έχουν λατινική γραφή, αυτό δείχνει ότι ίσως ήταν λατίνος, γηγενής αριστοκράτης της Σικελίας: SENATRIX NBA SALBENTIO PATPICIO+. Πιθανολογείται ότι διορίσθηκε στην θέση του στρατηγού Σικελίας από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Β΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Σικελίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Στηβ Σόουζα
Ο Στηβ Σόουζα (αγγλ. Steve Souza) είναι Αμερικανός τραγουδιστής της thrash metal μουσικής σκηνής, γνωστός ως μέλος των Exodus, με τους οποίους είχε συνυπάρξει για άλλες δύο περιόδους στο παρελθόν ηχογραφώντας συνολικά έξι στούντιο άλμπουμ. Επίσης, είναι ένας από τους ιδρυτές των Dublin Death Patrol μαζί με τον Τσακ Μπίλι, όπως και των Hatriot.
Καριέρα
Το 1983, ο Σόουζα αντικατέστησε τον Ντέρικ Ραμίρεζ στα φωνητικά των Legacy, το συγκρότημα που μετονομάστηκε αργότερα σε Testament. Το 1986, έδωσε την θέση του στον Τσακ Μπίλι και αντικατέστησε τον Πωλ Μπέιλοφ στο μικρόφωνο των Exodus.
Με τους Exodus γνώρισε επιτυχία ανεβαίνοντας στο Top-100 του Billboard με τα άλμπουμ "Pleasures of the Flesh" (1987) και "Fabulous Disaster" (1989). Ακολούθησαν τα "Impact Is Imminent" και "Force of Habit", πριν το συγκρότημα διαλυθεί.
Οι Exodus επανενώθηκαν το 2002 με τον Σόουζα να αναλαμβάνει και πάλι το μικρόφωνο για τον δίσκο "Tempo of the Damned", αλλά να αποχωρεί κατά την διάρκεια της Λατινοαμερικάνικης περιοδείας τους, το 2004.
Το 2006, σχημάτισε τους Dublin Death Patrol μαζί με τον τραγουδιστή των Testament, Τσακ Μπίλι, κυκλοφορώντας το "DDP 4 Life" έναν χρόνο αργότερα. Ακολούθησε το "Death Sentence", το 2012.
Τον Αύγουστο του 2008, έγινε μέλος του thrash/death metal συγκροτήματος Tenet, στους οποίους συμμετέχει και ο Τζην Χόγκλαν. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε τον δίσκο "Sovereign" το 2009.
Ο Σόουζα δημιούργησε το thrash metal πρότζεκτ Hatriot, ηχογραφώντας τους δίσκους "Heroes of Origin" το 2013 και "Dawn of the New Centurion" το 2014.
Στις 8 Ιουνίου 2014, ανακοινώθηκε η επιστροφή του Σόουζα στους Exodus και η ηχογράφηση του άλμπουμ "Blood In, Blood Out".
Δισκογραφία
{|width="90%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Ντέηβιντ Μπάιρον
Ο Ντέηβιντ Μπάιρον (αγγλ. David Byron, πραγματικό όνομα David Garrick) ήταν Άγγλος τραγουδιστής της ροκ μουσικής σκηνής, γνωστότερος για τη συνεργασία του με το συγκρότημα των Uriah Heep.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Μπάιρον γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1947 στο Έσσεξ της Αγγλίας.
Η πρώτη του επαγγελματική δουλειά ήταν για τους The Stalkers, όπου συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον μετέπειτα κιθαρίστα των Uriah Heep, Μικ Μποξ. Το 1967, ο Μποξ και ο Μπάιρον ένωσαν τις δυνάμεις τους με τον μπασίστα Πωλ Νιούτον και τον ντράμερ Άλεξ Νάπιερ, για το συγκρότημα Spice, κυκλοφορώντας μόνο ένα σινγκλ για την εταιρεία "United Artists", με τίτλο "What About The Music". To 1969, ενέταξαν στη σύνθεση του συγκροτήματος τον κιμπορντίστα Κεν Χένσλεϊ και άλλαξαν το όνομα τους σε Uriah Heep. Ταυτόχρονα, ο Μπάιρον υιοθέτησε το καλλιτεχνικό του όνομα, αφού μέχρι τότε χρησιμοποιούσε το "Ντέηβιντ Γκάρικ".
Uriah Heep
Με τους Uriah Heep, ο Μπάιρον συνεργάστηκε σε εννέα στούντιο δίσκους και ένα ζωντανά ηχογραφημένο. Εξ' αυτών, τέσσερις έγιναν χρυσοί στις Ηνωμένες Πολιτείες και τέσσερις έγιναν ασημένιοι στη Μεγάλη Βρετανία.
Ο πρώτος δίσκος τους κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1970 με τίτλο "Very 'eavy...Very 'umble", ενώ ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησαν το "Salisbury". Η εμπορική επιτυχία ήρθε με το δίσκο "Look at Yourself" και το ομώνυμο σινγκλ, ενώ το 1972 έγιναν όνομα πρώτου μεγέθους με το χρυσό δίσκο "Demons and Wizards" και το τραγούδι "Easy Livin' ". Στο τέλος εκείνης της χρονιάς, κυκλοφόρησε το επίσης χρυσό "The Magician's Birthday" με τις επιτυχίες "Sweet Lorraine", "Spider Woman" και "Blind Eye". Το 1973, κυκλοφόρησαν το ζωντανό δίσκο "Uriah Heep Live" και το "Sweet Freedom", ενώ την επόμενη χρονιά ηχογράφησαν το μέτριο "Wonderworld". Τα τελευταία δύο άλμπουμ του Μπάιρον με το συγκρότημα ήταν τα "Return to Fantasy" (1975) και "High and Mighty" (1976).
Κατά τη διάρκεια των έξι αυτών χρόνων, ο Μπάιρον έγινε γνωστός ως ένας από τους καλύτερους ροκ τραγουδιστές στον κόσμο και συνέδεσε το όνομα του με τη χρυσή εποχή των Uriah Heep. Παρ' όλα αυτά, το πρόβλημα αλκοολισμού το οποίο αντιμετώπιζε οδήγησε στην απόλυση του από τους Uriah Heep, μετά την περιοδεία στην Ισπανία τον Ιούλιο του 1976.
Σόλο καριέρα
Ενώ βρισκόταν ακόμη στους Uriah Heep, ο Μπάιρον είχε κυκλοφορήσει τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο "Take No Prisoners", στον οποίο συμμετείχαν οι Μποξ, Χένσλεϊ και Κέρσλεηκ. Στα τέλη του 1976, δημιούργησε τους Rough Diamond με τον κιθαρίστα των Humble Pie, Κλεμ Κλέμπσον, τον μπασίστα Γουίλι Μπαθ, τον κιμπορντίστα Ντέημον Μπούτσερ και τον ντράμερ Τζεφ Μπρίτον, κυκλοφορώντας τον ομώνυμο δίσκο το Μάρτιο του 1977, ο οποίος δεν κατάφερε να μπει στο Billboard Hot-100, αφού έφθασε ως το # 103 των αμερικανικών καταλόγων επιτυχιών.
Το 1978, επέστρεψε με το δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ, "Baby Faced Killer", ενώ την επόμενη χρονιά σχημάτισε τους Byron Band με τον κιθαρίστα Ρόμπιν Τζορτζ. Πρώτη τους κυκλοφορία ήταν το σινγκλ "Every Inch Of The Way", για να ακολουθήσει το "Never Say Die" και το άλμπουμ "On The Rocks". Κατά το διάστημα 1980 - 1982 ηχογραφήθηκε και ένα δεύτερο άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε το 2003 με τον τίτλο "Lost and Found" σε μορφή διπλού CD.
Το 1981, ο Μικ Μποξ και ο Τρέβορ Μπόλντερ κάλεσαν τον Μπάιρον να επιστρέψει στους Uriah Heep μετά την αποχώρηση του Κεν Χένσλεϊ από το συγκρότημα, αλλά ο Μπάιρον αρνήθηκε.
Ο Ντέηβιντ Μπάιρον πέθανε από ανακοπή καρδιάς, η οποία προήλθε από το πρόβλημα αλκοολισμού του, στις 28 Φεβρουαρίου 1985. Στην περιοδεία για το δίσκο "Equator", οι Uriah Heep αφιέρωναν το τραγούδι "The Wizard" σε αυτόν, σε κάθε τους εμφάνιση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές
Χριστούγεννα στη Ρωσία
μικρογραφία|Ο εορτασμός των Χριστουγέννων κοντά στον [[Καθεδρικός Ναός του Χριστού του Σωτήρα|Καθεδρικό Ναό του Χριστού του Σωτήρα στη Μόσχα, 2003]] Τα Χριστούγεννα στη Ρωσία (Рождество Христово Ρόζντεστβο Χρίστοβο, γνωστά στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία με τον όρο Еже по плоти Рождество Господа Бога и Спаса нашего Иисуса Христа) εορτάζουν τη γέννηση του Ιησού Χριστού, τα οποία εορτάζονται στις 25 Δεκεμβρίου στο Ιουλιανό ημερολόγιο που χρησιμοποιείται από την εκκλησία, δηλαδή στις 7 Ιανουαρίου στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο. Τα Χριστούγεννα είναι μια από τις 12 Μεγάλες Εορτές της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και μια από τις 4 γιορτές τις οποίες προηγείται περίοδος νηστείας.
Ιστορία
Στις πρώτες δεκαετίες της Σοβιετικής Ένωσης, οι θρησκευτικοί εορτασμοί αποθαρρύνονταν από τον κρατικό αθεϊσμό το 1936, ωστόσο τα Χριστούγεννα εορτάζονταν στη Σοβιετική Ένωση στις 25 Δεκεμβρίου. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο, η επίσκεψη από τον Ντεντ Μορόζ, (Дед Мороз "Παππούς του ψύχους") και τη Σνεγκούροτσκα (Снегурочка), οι οποίοι έφεραν τα δώρα, και οι σχετικοί εορτασμοί, ήταν οι εορτές για τα Χριστούγεννα στη Σοβιετική Ρωσία.
Θρησκευτικές υπηρεσίες
Στην παραμονή των Χριστουγέννων, στις 6 Ιανουαρίου, υπάρχουν αρκετές λειτουργίες μεγάλης διαρκείας, όπως οι Βασιλικές Ώρες και ο Εσπερινός, σε συνδυασμό με τη Θεία Λειτουργία. Η οικογένεια στη συνέχεια θα επιστρέψει στο σπίτι για το παραδοσιακό "Άγιο Δείπνο" των Χριστουγέννων, το οποίο αποτελείται από 12 πιάτα, όπου το κάθε ένα τιμά έναν από τους Δώδεκα Αποστόλους. Οι πιο θρησκευόμενες οικογένειες επιστρέφουν στην εκκλησία για την Ολονύχτια αγρυπνία. Στη συνέχεια, την ημέρα των Χριστουγέννων, επιστρέφουν για να παρακολουθήσουν την Πρωινή Θεία Λειτουργία της Γέννησης. Από το 1992 και μετά τα Χριστούγεννα είναι εθνική αργία στη Ρωσία, ως μέρος των δεκαήμερων διακοπών στην αρχή του έτους.
Παραδοσιακή εορταστική κουζίνα
Τα κύρια πιάτα στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι στη Ρωσία περιλαμβάνουν μια ποικιλία από χοιρινό κρέας (ψητό γουρούνι), γεμιστό κεφάλι χοίρου, ψητά κομμάτια κρέατος, ζελέ (χόλοντετς) και πηχτό. Το χριστουγεννιάτικο δείπνο περιλάμβανε και άλλα είδη κρεάτων, π.χ. χήνες με μήλα, λαγό με κρέμα γάλακτος, ελαφιού, αρνιού, ολόκληρα ψάρια κ.ά. Η αφθονία τηγανιτών και ψητών κρεάτων, του ψητού κοτόπουλου και ψαριών στο εορταστικό τραπέζι συνδεόταν με τα χαρακτηριστικά του ρωσικού φούρνου, κάτι που επέτρεψε την προετοιμασία μεγάλων μερίδων.
Το ψιλοκομμένο κρέας και χοιρινό μαγειρεύεται σε γλάστρες με ημιπαραδοσιακό κουρκούτι. Οι πίτες ήταν απαραίτητα πιάτα για τα Χριστούγεννα και τις λοιπές αργίες, ενώ συμπεριλάμβανε τόσο κλειστά όσο και ανοιχτά είδη πιρόγκι (πιροσκί, βατρούσκα, κουλεμπιάκ, κουρνίκ, σαέτσκι, σανγκί κ.ά.), καλάτσι, μαγειρευτά κατσαρόλας, και μπλινί. Στο τραπέζι υπήρχαν γεμίσεις κάθε γεύσεις (βότανα, λαχανικά, φρούτα, μανιτάρια, κρέατα, ψάρια, τυριά, μικτά).
Τα γλυκά πιάτα που σερβίρονται στο ρωσικό Χριστουγεννιάτικο τραπέζι περιλαμβάνουν: μούρα, φρούτα, γλυκά, κέικ, φτερά αγγέλου, μπισκότα και μέλι. Στα ποτά συμπεριλαμβάνονται οι πόσιμοι ζωμοί (κόμποτ και γλυκές σούπες, σμπιτέν), κίσελ, και από τις αρχές του 18ου αιώνα, Κινεζικό τσάι.
Καταγγελίες για το καθεστώς εθνικής αργίας
Το 1999, ο αθεϊστής Μ.Β. Αγκμπούνοφ ζήτησε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας να ελέγξει τη συνταγματικότητα των διαταγμάτων για την αναγνώριση της 7ης Ιανουαρίου ως ομοσπονδιακή αργία. Το αίτημα αυτό απορρίφθηκε από το δικαστήριο με βάση το επιχείρημα ότι "στο νόμο για τις δημόσιες αργίες ισχύουν συγκεκριμένες καταστατικές διατάξεις... και δεν υπάρχουν διατάξεις που να πιστοποιούν την παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων και ελευθεριών που αναφέρει ο καταγγέλλων. (Άρθρα 14, 19, 28 και 29 (μέρος 2) του Συντάγματος της Ρωσίας)".
Το 2008, μια νεοπαγανιστική ομάδα υπέβαλε μια παρόμοια καταγγελία. Η ομάδα ισχυρίστηκε ότι το γεγονός ότι τα Χριστούγεννα των Ορθοδόξων ήταν αντίθετα με το Σύνταγμα της Ρωσίας, σύμφωνα με το οποίο "καμία θρησκεία δεν μπορεί να καθιερωθεί ως κρατική και υποχρεωτική". Αφού εξέτασε την καταγγελία, το δικαστήριο την απέρριψε με την αιτιολογία ότι οι αποφάσεις σχετικά με τις δημόσιες αργίες εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Ρωσικού Κοινοβουλίου και δεν είναι συνταγματικό θέμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστούγεννα ανά χώρα Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Ρωσία Κατηγορία:Πολιτισμός της Ρωσίας
Ντράφι
Το Ντράφι είναι συνοικία της πρώην κοινότητας Πικερμίου Αττικής και του νυν Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου, οικοδομημένη στους νοτιοανατολικούς πρόποδες της Πεντέλης. Κτίστηκε με σκοπό τη στέγαση των δικαιούχων του Συνεταιρισμού Γεωργικών Υπαλλήλων «Ο ΠΑΝ». Συνορεύει με τις περιοχές Πικέρμι (κέντρο), Διώνη, Πεντέλη, Ανθούσα, Παλλήνη. Στο Ντράφι λειτουργεί ο Ναός της Αναλήψεως.
Σήμερα χαρακτηρίζεται «η Εκάλη των Μεσογείων», καθώς οικοδομούνται στην περιοχή κυρίως πολυτελείς μονοκατοικίες και επαύλεις. Ο οικοδομικός οργασμός εντάθηκε με την εγκατάσταση του γειτονικού αεροδρομίου των Σπάτων, καθώς πολλοί υπάλληλοι του αεροδρομίου αναζητούν κατοικία εκεί. Το οδικό δίκτυο παρουσιάζει ατέλειες, με συχνές στροφές και απότομες κλίσεις. Ωστόσο, αρκετοί δρόμοι είναι πλατύτεροι από τους δρόμους της Διώνης και του γειτονικού Αγίου Σπυρίδωνα, με κατεξοχήν παράδειγμα την οδό Αχαιών, που ενώνει το Ντράφι με την Πεντέλη και την Ανθούσα. Για τη μετακίνησή τους οι κάτοικοι του Ντραφίου μεταβαίνουν στο κεντρικό Πικέρμι είτε στην Παλλήνη, μέσω της οδού Ελαιώνων.
Το Ντράφι έχει απειληθεί από πυρκαγιές κατά το παρελθόν (πληγώθηκε σημαντικά το 1995, το 1998, το 2009 και το 2022).
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Ο καταρράκτης Σημαντικό αξιοθέατο στο Ντράφι και πόλο έλξης για αρκετούς και το χειμώνα και το καλοκαίρι αποτελεί  ο καταρράχτης επί της οδού Αχαιών, μόλις 50 μέτρα μακριά από τον δρόμο.
Κατηγορία:Δήμος Ραφήνας - Πικερμίου Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αττικής
Βαγγέλης Σερντάρης
Ο Βαγγέλης Σερντάρης γεννήθηκε το 1936 στην Βλαχοκερασιά Αρκαδίας. Είναι διεθνής σκηνοθέτης με πλούσιο έργο αναγνωρισμένο στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες και κινηματογράφο. Έχει πάρει πολλά βραβεία στο εξωτερικό και στην Ελλάδα. Σημαντικότερες ταινίες του είναι η «Ληστεία στην Αθήνα(1969)» ένα καταπληκτικό φιλμ νουάρ. Το «Θερμοκήπιο(1985)», «Η Βασιλική(1997)», «Ο έβδομος ήλιος του έρωτα(2001)». Ήταν συμπαραγωγός στην ταινία «Ρεμπέτικο». Ο Σερντάρης χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως ο πατέρας του ελληνικού ρεαλισμού στον κινηματογράφο. Η Ροζίτα Σώκου τον αποκάλεσε Φελίνι της Ελλάδος. Ξεκίνησε την καριέρα του ως βοηθός σκηνοθέτη σε πάνω από 50 ταινίες. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες που έχει βγάλει ποτέ η Ελλάδα. Ανήκει στη χρυσή γενιά του κινηματογράφου, γενιά που έβγαλε ονόματα όπως ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος, Παντελής Βούλγαρης, Κώστας Φέρρης, Τώνια Μαρκετάκη, Δήμος Θεός κ.α..
Συνταγματικό Δικαστήριο της Μολδαβίας
Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας (ρουμανικά : Curtea Constituțională a Republicii Moldova) αποτελεί το μοναδικό όργανο συνταγματικής δικαιοδοσίας στη Δημοκρατία της Μολδαβίας, το οποίο είναι αυτόνομο και ανεξάρτητο από την εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία.
Έργο του Συνταγματικού Δικαστηρίου είναι να εγγυάται την υπεροχή του Συντάγματος, να διασφαλίζει την αρχή του διαχωρισμού των κρατικών εξουσιών σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία, να εγγυάται την τήρηση της ευθύνης του κράτους έναντι του πολίτη και της ευθύνης του πολίτη έναντι του κράτους.
Κατόπιν αιτήματος, το Συνταγματικό Δικαστήριο ερμηνεύει το Σύνταγμα και αναλαμβάνει το έργο της συνταγματικότητας των νόμων και των αποφάσεων του Κοινοβουλίου, των διαταγμάτων του Προέδρου και των πράξεων της Κυβέρνησης.
Η ύπαρξη του Συνταγματικού Δικαστηρίου προβλέφθηκε από το Σύνταγμα, εγκρίθηκε τον Ιούλιο 1994 και δημιουργήθηκε τον Φεβρουάριο 1995.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δικαστικές αρχές Κατηγορία:Μολδαβία
Κύπελλο Λ.Δ. Γερμανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο της Λ.Δ. Γερμανίας ήταν μια ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου, η δεύτερη σε ενδιαφέρον μετά την Ομπερλίγκα. Ξεκίνησε το 1949 και καταργήθηκε το 1991, με την επανένωση της χώρας με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία Γερμανίας.
Ιστορικό
Η επίσημη ονομασία του κυπέλλου ήταν FDGB Pokal από τα αρχικά: "Freier Deutscher Gewerkschaftsbund Pokal", δηλαδή: Κύπελλο της Ελεύθερης Γερμανικής Εμπορικής Ένωσης, επειδή ιδρυτής και αρχικός χορηγός της διοργάνωσης ήταν η Εμπορική Ένωση της χώρας.
Δημιουργήθηκε το 1949, πολύ πριν από το αντίστοιχο Κύπελλο Δ. Γερμανίας γι'αυτό στη Δύση ονομαζόταν συνήθως: "Κύπελλο Ανατολικής Γερμανίας". Στη διοργάνωση μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι σύλλογοι μέλη της ομοσπονδίας ανεξάρτητα από την κατηγορία που αγωνίζονταν.
Αξιοσημείωτα
Πρώτη νικήτρια ήταν η Ντεσάου. Στα 43 χρόνια του θεσμού οι πιο επιτυχημένες ομάδες υπήρξαν το Μαγδεβούργο ΦΚ και η Ντιναμό Δρέσδης με επτά κατακτήσεις. Συνολικά 15 διαφορετικοί σύλλογοι κατέκτησαν το τρόπαιο, ενώ τρεις σεζόν η διοργάνωση δεν διεξήχθη.
Από το 1975 ο τελικός διεξαγόταν στο Στάδιο Βέλτγιουγκεντ του Βερολίνου και συγκέντρωνε 30 ως 50 χιλιάδες θεατές. Ο τελευταίος τελικός διεξήχθη το 1991, μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου με νικήτρια την Χάνσα Ρόστοκ, ενώπιον 4.800 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Γερμανίας Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ανατολική Γερμανία Γ
Επισκοπή Καρπασίας
Η Επισκοπή Καρπασίας ή αλλιώς Επισκοπή Καρπασέων είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Γνωστοί Άγιοι της Επισκοπής οι οποίοι υπήρξαν και Επίσκοποι είναι ο άγιος Φίλων Καρπασίας (24/1), ο άγιος Συνέσιος (26/5) και ο άγιος Θύρσος (ή Θέρισσος, 14/12) Επίσκοποι Καρπασίας. Άλλοι άγιοι που ασκήτεψαν είναι ο άγιος Σωζόμενος (20/11) και η αγία Φωτεινή (2/8).
Σύνδεσμοι
Καρπασιας