cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σιλετάνιο
Με κυκλοποίηση 1,3-διβρωμοπαραγώγου
Το σιλετάνιο μπορεί να παραχθεί επίδραση μαγνησίου σε (βρωμαιθυλο)(βρωμομεθυλο)σιλάνιο. Η απόδοση της αντίδρασης είναι μικρότερη από ότι η αντίστοιχη για το σιλιράνιο, γιατί η διαμόρφωση των 1,3-διβρωμοπαραγώγων είναι λιγότερο κατάλληλη για αντίδραση κυκλοποίησης 40px|Τύπος σιλετανίου
Με φωτοχημική κυκλοποίηση 2+2
Εναλλακτικά, μπορεί να παραχθεί και με φωτοχημική 2+2 αντίδραση Πατέρνο-Μπούχι (Paternò-Büchi-Reaktion), μεταξύ αιθενίου και μεθυλενοσιλάνιου : 40px|Τύπος σιλετανίου
Χημική συμπεριφορά και παράγωγα
Το σιλετάνιο, από τη δομή του, συνδυάζει τις ιδιότητες ένωσης με τετραμελή δακτύλιο, με αυτές οργανοσιλανίου. Έτσι, ως ένωση με τετραμελή δακτύλιο δίνει αντιδράσεις κυκλοπροσθήκης, όπου «σπάει» ένας από τους δεσμούς C-Si, γιατί είναι ασθενέστεροι από τους δεσμούς C-C, εφόσον οι δεσμοί C-Si είναι 2sp³-3sp³, ενώ οι δεσμοί C-C είναι 2sp³-2sp³. Ως οργανοσιλάνιο συνδυάζει τις αναγωγικές ιδιότητες ενός καρβιδίου και ενός υδριδίου, αφού το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα και από τον άνθρακα και από το υδρογόνο.
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση σε σιλετάνιο παράγεται προπυλοσιλάνιο : 40px|Τύπος σιλετανίου
Υδραλογόνωση
Με επίδραση υδραλογόνου (ΗΧ) σε σιλετάνιο παράγεται αλοπροπυλοσιλάνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου
Υδροξυαλογόνωση
Με επίδραση υπαλογονώδους οξέος (HOX) σε σιλετάνιο παράγεται (2-αλoπροπυλο)σιλανόλη: 40px|Τύπος σιλετανίου 40px|Τύπος σιλετανίου
Ενυδάτωση
Με επίδραση θειικού οξέως σε σιλετάνιο παράγεται αρχικά ο όξινος θειικός προπυλοσιλυλεστέρας (CH3CH2CH2SiH2OSO3H), που υδρολύεται σχηματίζοντας προπυλοσιλανόλη: 40px|Τύπος σιλετανίου
Αλκοξυλίωση
Με επίδραση αλκοόλης (ROH) σε σιλετάνιο παράγεται αλκοξυπροπυλοσιλάνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου
Συμπεριφορά σιλανίου
Διάφορα πυρηνόφιλα (Nu-) αντιδραστήρια, διασπούν, ανάλογα με τις συνθήκες, έναν από τους δεσμούς C-Si ή έναν από τους δεσμούς Si-Η (πιο εύκολα). Οι μηχανισμοί που επικρατούν είναι οι SN2 και SNi. Στην πρώτη περίπτωση σχηματίζεται ενδιάμεσο ασταθές προϊόν γενικού τύπου [CH3SiH3Nu]- με δομή τριγωνικής διπυραμίδας, αφού το πυρίτιο μπορεί να αξιοποιεί και τα 3d τροχιακά του με υβριδισμό 3sp3d. Η γενική μορφή της πυρηνόφιλης υποκατάστασης υδρογόνου σε σιλετάνιο είναι η ακόλουθη: : 40px|Τύπος σιλετανίου Si-Nu-σιλετάνιο
Si-υδροξυσιλετάνιο
1. Με επίδραση νερού (H2O) σε σιλετάνιο παράγεται υδρογόνο και Si-υδροξυσιλετάνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου  Si-υδροξυσιλετάνιο
2. Με επίδραση αλκοόλης (ROH) σε σιλετάνιο παράγεται το αντίστοιχο στην αλκοόλη αλκάνιο (RH) και Si-υδροξυσιλετάνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου Si-υδροξυσιλετάνιο
Si-αλκοξυσιλετάνιο
Με επίδραση αιθέρα (ROR) σε σιλετάνιο παράγεται το αντίστοιχο στον αιθέρα αλκάνιο (RH) και Si-αλκοξυσιλετάνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου  Si-αλκοξυσιλετάνιο
Si-αλκινυλοσιλετάνιο
Με επίδραση αλκινίων (RC≡CH) σε σιλετάνιο παράγεται υδρογόνο και Si-αλκινυλοσιλετάνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου Si-αλκινυλοσιλετάνιο
Si-καρβαλκοξυσιλετάνιο
Με επίδραση εστέρα (RCOOR) σε σιλετάνιο παράγεται το αντίστοιχο στον εστέρα αλκάνιο (RH) και Si-καρβαλκοξυσιλετάνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου Si-καρβαλκοξυσιλετάνιο
Si-κυανοσιλιράνιο
Με επίδραση νιτριλίων (RCN) σε σιλετάνιο παράγεται το αντίστοιχο στο νιτρίλιο αλκάνιο (RH) και Si-κυανοσιλιράνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου Si-κυανοσιλετάνιο
Si-υδροθειοσιλετάνιο
Με επίδραση θειόλης (RSH) σε σιλιράνιο παράγεται το αντίστοιχο στη θειόλη αλκάνιο (RH) και Si-υδροθειοσιλετάνιο 40px|Τύπος σιλετανίου Si-υδροθειοσιλετάνιο
Si-αλκυλοθειοσιλετάνιο
Με επίδραση θειαιθέρα (RSR) σε σιλετάνιο παράγεται το αντίστοιχο στο θειαιθέρα αλκάνιο (RH) και Si-αλκυλοθειοσιλετάνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου Si-αλκυλοθειοσιλετάνιο
Si-αλοσιλετάνιο
1. Με επίδραση υδραλογόνου (RX) σε σιλετάνιο παράγεται υδρογόνο και Si-αλοσιλετάνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου Si-αλοσιλετάνιο
2. Το σιλετάνιο μπορεί να ανάγει αλαλκάνια (RX) σε αλκάνια (RH) : 40px|Τύπος σιλετανίου Si-αλοσιλετάνιο
Si-αμινοσιλετάνια
2. Με επίδραση πρωτοταγούς αμίνης (RNH2) σε σιλετάνιο παράγεται υδρογόνο και Si-αλκυλαμινοσιλετάνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου Si-αλκυλαμινοσιλετάνιο
3. Με επίδραση δευτεροταγούς αμίνης (R2NH) σε σιλετάνιο παράγεται υδρογόνο και Si-διαλκυλαμινοσιλετάνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου Si-διαλκυλαμινοσιλετάνιο
4. Με επίδραση τριτοταγούς αμίνης (R3N) σε σιλετάνιο παράγεται αλκάνιο (RH) και Si-διαλκυλαμινοσιλετάνιο: 40px|Τύπος σιλετανίου Si-διαλκυλαμινοσιλετάνιο
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις Κατηγορία:Οργανοσιλάνια Κατηγορία:C3
Νεφρωσικό σύνδρομο
Ως νεφρωσικό σύνδρομο ορίζεται η τριάδα πρωτεϊνουρία, υπολευκωματιναιμία και οίδημα. Πρόκειται για μια μη ειδική διαταραχή κατά την οποία καταστρέφονται οι νεφροί, προκαλώντας τη διαρροή μεγάλων ποσοτήτων πρωτεΐνης (πρωτεϊνουρία, τουλάχιστον 3,5 gr/ημέρα/1,73m2 επιφάνειας σώματος) από το αίμα στα ούρα [1]. Το νεφρωσικό σύνδρομο μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα με δρεπανοκυτταρική νόσο και να εξελιχθεί σε νεφρική ανεπάρκεια. Η νεφροπάθεια αυτή μπορεί να περιπλέξει δυσμενώς την μεταμόσχευση μυελού των οστών σε συνδυασμό με τη νόσο μοσχεύματος κατά ξενιστή (GVHD) [2].
Οι νεφροί, οι οποίοι επηρεάζονται από το νεφρωσικό σύνδρομο, έχουν μικρούς πόρους στα ποδοκύτταρα, αρκετά μεγάλους όμως ώστε να επιτρέπουν την εμφάνιση πρωτεϊνουρίας (ακολουθεί υπολευκωματιναιμία, < 25 g/L, διότι ορισμένα από την πρωτεΐνη Λευκωματίνη (Αλβουμίνη) έχουν περάσει από το αίμα στα ούρα), αλλά δεν είναι αρκετά μεγάλη ώστε να επιτρέπουν στα κύτταρα να περάσουν (έτσι δεν εμφανίζεται αιματουρία). Αντιθέτως, στο Νεφριτικό σύνδρομο τα ερυθρά αιμοσφαίρια περνούν μέσα από τους πόρους, προκαλώντας αιματουρία [1].
Σημάδια και συμπτώματα
To νεφρωσικό σύνδρομο χαρακτηρίζεται από πρωτεϊνουρία (> 3,5 gr/μέρα), υπολευκωματιναιμία, υπερλιπιδαιμία, και οίδημα (το οποίο είναι γενικευμένο και είναι γνωστό ως ανασάρκα ή υδρωπικία) που ξεκινάει από το πρόσωπο. Μπορεί να εμφανιστεί επιπλέον και λιπιδουρία (λίπος στα ούρα) αλλά δεν είναι διαφορο-διαγνωστική του νεφρωσικού συνδρόμου. Μπορεί να συμβεί επίσης και υπονατριαιμία.
Η υπερλιπιδαιμία οφείλεται σε δύο αιτίες:
Μερικά άλλα χαρακτηριστικά που εμφανίζονται στο νεφρωσικό σύνδρομο είναι: Η πιο κοινή ένδειξη είναι η περίσσεια υγρών στο σώμα λόγω του υποαλβουμινικού ορού. Αυτό προκαλεί χαμηλή οσμωτική πίεση στον ορό με συνέπεια την συσσώρευση υγρού στους ενδιάμεσους ιστούς. Η κατακράτηση νατρίου και ύδατος επιδεινώνουν το οίδημα. Αυτό μπορεί να λάβει διάφορες μορφές:
Μερικοί ασθενείς μπορεί να παρατηρήσουν αφρώδη ούρα, λόγω της μείωσης της επιφανειακής τάσης με τη σοβαρή πρωτεϊνουρία [1] καθώς επίσης και ανορεξία ή αύξηση του βάρους (ακούσια) από την κατακράτηση υγρών [3]. Πραγματικά γεγονότα του ουροποιητικού, όπως αιματουρία ή ολιγουρία είναι ασυνήθιστα, αν και αυτά παρατηρούνται συχνά σε νεφρωσικό σύνδρομο. Μπορεί να έχει τα χαρακτηριστικά της υποκείμενης αιτίας, όπως εξανθήματα που σχετίζονται με το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, ή η νευροπάθεια που σχετίζεται με το διαβήτη.
Η εξέταση θα πρέπει επίσης να αποκλείει άλλες αιτίες του ακαθάριστου οιδήματος - κυρίως το καρδιαγγειακό και ηπατικό σύστημα. Τέλος μπορεί να υπάρξει λευκονυχία που εκτείνεται σε όλη τη διαδρομή διαμέσου του νυχιού και βρίσκεται παράλληλα με την ημισεληνώδη υπόλευκη περιοχή του νυχιού [1].
Αιτίες της νόσου
Το νεφρωσικό σύνδρομο έχει πολλές αιτίες και μπορεί είτε να είναι το αποτέλεσμα μιας ασθένειας που περιορίζεται στο νεφρό και ονομάζεται πρωτοπαθές νεφρωσικό σύνδρομο, ή μιας παθολογικής κατάστασης που επηρεάζει τα νεφρά και άλλα μέρη του σώματος και ονομάζεται δευτερεύον νεφρωσικό σύνδρομο.
Πρωταρχικά αίτια
Τα κύρια αίτια του νεφρωσικού συνδρόμου αναζητούνται με ιστολογικές τεχνικές όπως είναι η νόσος ελαχίστων αλλοιώσεων (MCD)  η οποία είναι η πιο κοινή αιτία του νεφρωσικού συνδρόμου στα παιδιά και η εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση, η οποία είναι η πιο κοινή αιτία του νεφρωσικού συνδρόμου σε ενήλικες. Θεωρούνται ως «διαγνώσεις αποκλεισμού», δηλαδή έχουν διαγνωστεί αφότου οι δευτερεύουσες αιτίες έχουν αποκλειστεί.
Δευτερογενή αίτια
Τα δευτερογενή αίτια του νεφρωσικού συνδρόμου έχουν τα ίδια ιστολογικά πρότυπα όπως οι κύριες αιτίες, αν και μπορεί να εμφανίζουν κάποια διαφορά που υποδηλώνει μια δευτερεύουσα αιτία, όπως είναι τα έγκλειστα. Συνήθως περιγράφονται από την υποκείμενη αιτία [1].
Ιστολογική εικόνα δευτερογενών αίτιων
Μεμβρανώδη νεφροπάθεια (MN):
Εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση (FSGS):
Ελάχιστη μεταβολική νόσος (MCD)
Μεμβρανοϋπερπλαστική σπειραματονεφρίτιδα:
Διάγνωση
Το χρυσό πρότυπο για τη διάγνωση του νεφρωσικού συνδρόμου είναι προσδιορισμός πρωτεϊνών σε ούρα 24ώρου. Γίνονται επίσης εξετάσεις αίματος και μερικές φορές οι απεικονιστικές εξετάσεις των νεφρών για τον έλεγχο της δομής και την παρουσία των δύο νεφρών καθώς και η βιοψία των νεφρών.
Τα παρακάτω είναι βασικές, απαραίτητες έρευνες:
Περαιτέρω έρευνες έδειξαν εάν η αιτία δεν είναι σαφής:
Ταξινόμηση
Το νεφρωσικό σύνδρομο συχνά ταξινομείται συνήθως ιστολογικά ως:
Διαφορική διάγνωση
Όταν κάποιος παρουσιάζει γενικευμένο οίδημα, η διαφορική διάγνωση θα βασιστεί στον αποκλεισμό των ακόλουθων αιτιών οιδήματος:
Οξεία υπερφόρτωση υγρών σε νεφροπαθείς. Αυτοί οι άνθρωποι είναι γνωστό ότι έχουν νεφρική ανεπάρκεια, και είτε έχουν πιει πάρα πολύ ή δεν πραγματοποιήθηκε η αιμοκάθαρση τους. Μεταστατικός καρκίνος. Όταν ο καρκίνος εξαπλώνεται στους πνεύμονες ή στην κοιλιά προκαλεί εκχύσεις και συσσώρευση υγρού που οφείλεται σε απόφραξη των λεμφαγγείων και των φλεβών, καθώς και ορώδη εξίδρωση [1].
Θεραπεία
Η αρτηριακή πίεση πρέπει να διατηρηθεί σε επίπεδα 130/80 mmHg ή και μικρότερα, ώστε να καθυστερήσει η ενδεχόμενη νεφρική βλάβη. Οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης (ΜΕΑ) και οι αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτασίνης (ARB) είναι τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συχνότερα. Οι αναστολείς του ΜΕΑ μπορεί να βοηθήσουν επίσης στη μείωση της ποσότητας της πρωτεΐνης που χάνεται στα ούρα.
Μπορεί να γίνει λήψη κορτικοστεροειδών και άλλων φαρμάκων που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Επίσης, η αντιμετώπιση της υψηλής χοληστερόλης βοηθά στη μείωση καρδιακών προβλημάτων και προβλημάτων στα αιμοφόρα αγγεία. Η χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά διατροφή, χαμηλή σε χοληστερόλη δεν είναι συνήθως ιδιαίτερα αποτελεσματική στους ασθενείς με νεφρωσικό σύνδρομο, και μπορεί να χρειαστούν φάρμακα για τη μείωση της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων (συνήθως στατίνες).
Πρόγνωση
Η πρόγνωση του νεφρωσικού συνδρόμου των ασθενών που υποβάλλονται σε θεραπεία εξαρτάται από την αιτία της νόσου, την ηλικία του ασθενούς και την ανταπόκρισή τους στη θεραπεία. Είναι συνήθως καλή στα παιδιά, επειδή η νόσος ανταποκρίνεται πολύ καλά στα στεροειδή και δεν προκαλεί χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Ωστόσο, άλλες αιτίες όπως η εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση, συχνά μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Παράγοντες που συνδέονται με χειρότερη πρόγνωση είναι το επίπεδο της πρωτεϊνουρίας, τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και της νεφρικής λειτουργίας (GFR) [1].
Χωνί Εύβοιας
Το Χωνί είναι ημιορεινός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας σε υψόμετρο 260 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στα νότια της Εύβοιας σε απόσταση 7 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα δήμου) και 112 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Κατσαρωνίου του δήμου Μαρμαρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Kατσαρώνι αποτελούν την τοπική κοινότητα Κατσαρωνίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρμαρίου του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 38 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Αύσονες
Οι Αύσονες ήταν όνομα με το οποίο οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς είχαν περιγράψει λαούς που ζούσαν στην κεντρική και την νότια Ιταλία. Σύμφωνα με τη μυθολογία, βασιλιάς των Αύσονων ήταν ο Αύσονας γιος του Οδυσσέα και της Κίρκης ή της Καλυψούς. Γιος του Αύσονα ήταν ο Λίπαρος επώνυμος της νήσου Λίπαρος. Οι Αύσονες κατοικούσαν σε μια περιοχή που ονομαζόταν Αυσονία και καταλάμβανε τις σημερινές επαρχίες Λάτσιο, Καμπανία, Ρέτζιο Καλάμπρια και Σέλε, στις περιοχές αυτές εγκαταστάθηκαν αργότερα Έλληνες άποικοι. Η γλώσσα τους ήταν παρακλάδι της ινδοευρωπαϊκής, πιστεύεται ότι είχαν έρθει στην Ιταλία πριν τον 17ο αιώνα π.Χ. Γύρω στο 1271 π.Χ. Αύσονες εγκαταστάθηκαν και στη Σικελία. Κυριότερες πόλεις τους ήταν η Αύσονα, η Μιντούρνο και η Σινούεσσα. Στην επαρχία Καζέρτα έχει βρεθεί ή αρχαία Αύσονα. Στο πάρκο της Ροκαμονφίνα έχουν ανασκαφή πολυγωνικά τείχη που ανήκουν στον πολιτισμό των Αύσονων. Την ορολογία χρησιμοποίησε ο Τίτος Λίβιος για να καταγράψει τους Αύρογγες, αργότερα το όνομα "Αυσονία" έγινε ένας ποιητικός ορισμός για να περιγράψει όλους τους Έλληνες και τους Λατίνους που ζούσαν στην Ιταλική χερσόνησο.
Συνωνυμίες
H χρήση του ονόματος από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς είναι ασαφής, δεν συμπίπτει με τον ίδιο τον πληθυσμό των Αύσονων. Η ορολογία "Αύρογγες" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους Ρωμαίους με στόχο να περιγράψουν τους λαούς που οι Έλληνες κατέγραφαν ως "Αύσονες". Τα ονόματα φαίνονται διαφορετικά αλλά πολλές φορές στα Λατινικά το "Σ" μετατρέπεται σε "Ρ". Το γεγονός ότι ήταν οι ίδιοι λαοί επιβεβαιώνει ο Μαύρος Σέρβιος Ονοράτος και αργότερα ο Δίων Κάσσιος, λένε με σαφήνεια ότι οι Αύσονες ζούσαν ανάμεσα στην περιοχή των Βόλσκων και των Ιταλών της Καμπανίας. Η ονομασία "Αύρογγες" δεν χρησιμοποιήθηκε από τους Ρωμαίους τόσο συχνά όσο έκαναν οι Έλληνες. Οι Ρωμαίοι τον 4ο αιώνα π.Χ. εμπνεύστηκαν δύο διαφορετικές φυλές με στόχο να διακρίνουν τα δύο ονόματα, κατοικούσαν και οι δύο φυλές στα σύνορα ανάμεσα στο Λάτιο και την Καμπανία. Πολύ πιθανό οι Αύσονες να ταυτίζονται με τους Όσκους που καταγράφονται πολλές φορές ως "Οπικοί". Ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι η Τυρρηνική Ιταλία κατοικήθηκε από τους Οπικούς "που πολλές φορές στην εποχή του λέγονταν και Αύσονες" Ο Αντίοχος ο Συρακούσιος σημειώνει επίσης το ίδιο, ότι η Ιταλική Καμπανία κατοικήθηκε για πρώτη φορά από τους Οπικούς "που λεγόντουσαν και Αύσονες". Ο Εκαταίος ο Μιλήσιος συμφωνεί με τον Αντίοχο και καταγράφει την Νώλα στην Καμπανία ως "πόλη των Αυσόνων". Ο Πολύβιος αντίθετα έγραψε ότι στην Καμπανία ζούσαν δύο διαφορετικά έθνη οι Αύσονες και οι Οπικοί, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είχαν διαφορετική καταγωγή. Οι Οπικοί και οι Όσκοι ήταν ξεκάθαρα ο ίδιος λαός. Η χρήση του ονόματος "Αύσονες" πιθανότατα να χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει όλους τους κατοίκους της Ιταλικής χερσονήσου.
Προέλευση του ονόματος
Οι Έλληνες ανέφεραν πολλές φορές το όνομα των Αυσόνων χωρίς να λάβουν υπόψη ότι καταγράφουν μαζί με αυτούς και άλλες διαφορετικές φυλές. Οι πληθυσμοί στους οποίους αναφέρονταν κατοικούσαν σε μια μεγάλη περιοχή της κεντρικής Ιταλίας. Δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε με ακρίβεια πόσο ταυτίζονται οι Οπικοί και οι Όσκοι. Τα αποσπάσματα δείχνουν ότι ζούσαν στις δυτικές ακτές της Τυρρηνικής θάλασσας, οι Έλληνες την έλεγαν "Αυσονική θάλασσα". Άλλοι συγγραφείς γράφουν ότι ήταν γηγενείς Ιταλοί και ζούσαν στα βουνά γύρω από το Μπενεβέντο. Ο Σκύμνος ο Χίος γράφει επίσης ότι ζούσαν στα εσωτερικά της χερσονήσου και ο Στράβων ότι κατοικούσαν στα βουνά γύρω από τα Ποντινά έλη μαζί με τους Βόλσκους. Το πιθανότερο η ονομασία αφορούσε τους γηγενείς Ιταλικούς λαούς γύρω από το Σάμνιον πριν καταλάβουν την περιοχή της Καμπανίας οι Σαμνίτες. Με την ονομασία αυτή διακρίθηκαν οι γηγενείς από τους Οίνωτρες και τους υπόλοιπους Πελασγούς που ζούσαν στα νότια της Ιταλικής Χερσονήσου. Ο Ελλάνικος ο Λέσβιος σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα έγραψε ότι οι Αύσονες με τον βασιλιά τους Σικελό πήγαν στην Σικελία, από αυτούς προήλθαν οι Σικελοί. Σύμφωνα με τον Στράβωνα η Τεμέση ιδρύθηκε από τους Αύσονες, πιθανότατα εννοούσε τους Οινωτρείς που ήταν οι μοναδικοί κάτοικοι της περιοχής πριν την Μεγάλη Ελλάδα.
Το όνομα της Αυσονίας για ολόκληρη την Ιταλική χερσόνησο έχει πιθανότατα ποιητική σημασία, σύμφωνα με τον Διονύσιο χρησιμοποιήθηκαν από τους Έλληνες σε πανάρχαια χρόνια, σχετίζονταν με τις Εσπερίδες και την Σατουρνία. Ο Λυκόφρων ο Χαλκιδεύς χρησιμοποιεί μιά παραλλαγή του ονόματος για να προσδιορίσει τους κατοίκους της Ιταλικής χερσονήσου. Στην ονομασία αυτή περιλαμβάνονται οι Άρποι στην Απουλία, η Καιρέα στην Ετρουρία, γείτονες της Ελληνικής Κύμης στην Καμπανία και οι όχθες του ποταμού Κράτη στην Λευκανία. Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος χρησιμοποίησε λίγο αργότερα το όνομα της Αυσονίας για να περιγράψει όλους τους κατοίκους της Ιταλικής χερσονήσου, όπως ο Διονύσιος ο Περιηγητής και άλλοι Έλληνες ποιητές. Οι συγγραφείς της Αλεξάνδρειας ασπάστηκαν την ίδια ονομασία για τους κατοίκους της Ιταλίας ως ποιητική, το ίδιο έκαναν και οι Ρωμαίοι ποιητές. Η προέλευση του ονόματος των Αύσονων είναι αβέβαιη, πιθανότατα έχει την ίδια ρίζα με τους Όσκους ή Οπικούς. Οι Ρωμαίοι της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Ρωμανίας) χρησιμοποιούσαν μέχρι το 12ο αιώνα τον όρο Αύσονες για να περιγράψουν τον εαυτό τους, στα πλαίσια του κλασικιστικού μοντέλου ιστοριογραφίας της εποχής που απέδιδε σε σύγχρονους λαούς αρχαία ονόματα (π.χ. οι Άραβες καλούνταν Ασσύριοι). Από τον Μιχαήλ Ψελλό και έπειτα αρχίζει να χρησιμοποιείται, σε αυτό το κλασικιστικό πλαίσιο, ο όρος Έλληνες (που μέχρι τότε σήμαινε τον ειδωλολάτρη) γα να περιγράψει τους ελληνόφωνους Ρωμαίους της Ρωμανίας.
Ιστορία
Οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες βρήκαν στην Ιταλία γηγενείς πληθυσμούς: Αύσονες, Οινωτροί και Ιάπυγες. Οι Αύσονες μιλούσαν μία από τις Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες και βρισκόντουσαν στην Ιταλία από τον 17ο αιώνα π.Χ. Ο πυρήνας του πληθυσμού των Αυσόνων ζούσαν σε μια περιοχή που καταγραφόταν ως Αυσονία, τον 8ο αιώνα π.Χ. περιείχε το νότιο Λάτιο και την Καμπανία μέχρι τον ποταμό Σέλε. Ο Τίτος Λίβιος έγραψε ότι πρωτεύουσα τους ήταν οι Καλές αλλά λίγο αργότερα καταγράφει τις τρεις μεγαλύτερες πόλεις τους : Αυσονία, Μιντούρνη και Βέτσια. Οι πόλεις βρισκόντουσαν στην πεδιάδα, στα σύνορα με τον ποταμό Λείρις, όχι μακριά από το στόμιο του. Την ίδια εποχή κατοικούσε την Αυσονία ένας ασήμαντος λαός που δεν μπόρεσε να αντισταθεί στους Ρωμαίους και την κατέκτησαν εύκολα (333 π.Χ.), οι Καλές έγιναν Ρωμαϊκή επαρχεία. Μετά την ήττα των Ρωμαίων από τους Σαμνίτες στην Μάχη της Λαυτούλης οι Αύσονες πήραν θάρρος και επαναστάτησαν, οι Ρωμαίοι ωστόσο τους υπέταξαν όλους και τους έσφαξαν, σύμφωνα με τον Λίβιο "το Αυσονικό έθνος αφανίστηκε". Το σίγουρο είναι ότι δεν εμφανίζονται ποτέ ξανά στην ιστορία και καταγράφονται στα εξαφανισμένα έθνη του Πλίνιου. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι οι Αύσονες εγκαταστάθηκαν στην Καλαβρία. Ο Τίτος Λίβιος επαναλαμβάνει ότι οι μεγάλες πόλεις Αυσονία, Μιντούρνη, Βέτσια και Σινούεσσα καταστράφηκαν ολοκληρωτικά από τους Ρωμαίους επειδή συμμάχησαν με τους εχθρούς τους Σαμνίτες.
Αιολίδες νήσοι
Ο Διόδωρος Σικελιώτης διέδωσε τον θρύλο ότι ο βασιλιάς των Αυσόνων Αύσων ήταν γιος του Οδυσσέα και της Κίρκης ή της Καλυψούς, ο γιος του ήταν ο Λίπαρος που έδωσε το όνομα του στις Λίπαρες νήσους. Την περίοδο 1240 π.Χ.-850 π.Χ. οι Αιολίδες νήσοι κατοικήθηκαν από τους Αύσονες υπό την ηγεσία του θρυλικού Λίπαρου. Τον Λίπαρο διαδέχθηκε ο Αίολος που φιλοξένησε τον Οδυσσέα όπως περιγράφει ο Όμηρος. Η συνεχής κατοχή των Αυσόνων στα νησιά διακόπηκε βίαια τον 9ο αιώνα π.Χ. όταν κάηκε η πρωτεύουσα τους Λίπαρα και δεν ξανακτίστηκαν ποτέ, ένα μέρος των Αυσόνων μετακινήθηκε από την Καμπανία στην Σικελία (1270 π.Χ.). Οι ανασκαφές του Λίπαρι έφεραν στην επιφάνεια πολλά ευρήματα παρόμοια με αυτά στην Νότια Ιταλία, έμειναν γνωστά ως Αυσόνια Α΄ (1250 π.Χ.-1150 π.Χ.) και Αυσόνια Β΄ (1150 π.Χ.-850 π.Χ.), αντιστοιχούν στις Σικελικές Παντάλικα Α΄ και Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Σικελίας Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας Κατηγορία:Λάτιο
Κατηγορία:Καμπανία
Ανεπάρκεια DOCK8
Ανεπάρκεια DOCK8 ονομάζεται η μετάλλαξη του γονιδίου DOCK8. 189 άτομα παγκοσμίως είναι διαπιστωμένοι πάσχοντες της μετάλλαξης. Η μετάλλαξη αυτή συναντάτααι πιο συχνά σε χώρες της Ασίας, όπου συχνά γίνονται γάμοι μεταξύ συγγενικών ατόμων. Τα άτομα που φέρουν την γονιδιακή ανωμαλία της μετάλλαξης του γονιδίου DOCK8 έχουν συμπτώματα από πολλές παθήσεις και  η ποιότητα ζωής τους δεν είναι η καλύτερη. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους το περνούν νοσηλευόμενοι στα νοσοκομεία και αρκετές  φορές στην μονάδα εντατικής θεραπείας
Ιστορικό
Στο Λονδίνο, το 2008,  οι γιατροί μελετώντας τόσο την κλινική  εικόνα  ασθενών που είχαν τα πιο πάνω συμπτώματα,  όσο και τις αναλύσεις αίματός τους, συμπέραναν ότι είχαν να αντιμετωπίσουν κάτι άγνωστο και σπάνιο. Με τα δεδομένα που είχαν μπροστά τους οι γιατροί αποφάσισαν ότι έπρεπε να ξεκινήσουν άμεσα ανοσοθεραπεία. Αυτή βελτίωσε την κατάσταση την υγείας των ασθενών αυτών.
Το 2015 στο Λονδίνο, ερευνητική ομάδα ιατρών  που ασχολούνται με σπάνια νοσήματα  ενέταξε τους ασθενείς αυτούς σε κλινική μελέτη, στην οποία μελετούσαν μεταλλάξεις γονιδίων. Το αποτέλεσμα αυτής της μελέτης δύο χρόνια μετά, ήταν η ταυτοποίηση μίας νέας μετάλλαξης, της DOCK8.
Τα νέα δεδομένα για τη μετάλλαξή του DOCK8  οδήγησαν τους γιατρούς στην απόφαση ότι οι ασθενείς πρέπει να υποβληθούν σε μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων.
Αθλητική Ηχώ
Η Αθλητική Ηχώ ήταν καθημερινή ελληνική πρωινή αθλητική εφημερίδα που κυκλοφορούσε από το 1945 έως το 2007, με τόπο έκδοσης την Αθήνα και πανελλαδική κυκλοφορία. Το πρώτο της φύλλο εκδόθηκε την 1η Οκτωβρίου 1945 υπό τη διεύθυνση των Αθανασίου Σέμπου και Νικολάου Ζιρώ.
Χαρακτηριστικό γνώρισμά της ήταν το πλήθος θεμάτων στην πρώτη σελίδα, με την ανάλυση να γίνεται επιτόπου κάτω από τον τίτλο. Επίσης η θεματολογία της αφορούσε μια σειρά από διαφορετικά αθλήματα, ακόμα και αυτά που δεν θεωρούνταν ιδιαίτερα δημοφιλή.
Συνεργάτες της στην πορεία των πρώτων χρόνων της, υπήρξαν πολλοί κορυφαίοι Έλληνες αθλητικοί συντάκτες. Στην πρώτη δεκαετία της έκδοσής της, τα κείμενά της υπέγραφαν οι Γιάννης Διακογιάννης, Ηλίας Σπορίδης, Γιώργος Παντούρης, Βύρων Λεβαντής, Νικήτας Τσαγγαρινός, Νίκος Γκούμας, Άγης Βούρβουλης, Θόδωρος Νικολαΐδης, Δήμος Μπότσαρης, Σταμάτης Γρατσίας (συντάκτης κι από το 1973 ως το 1992 διευθυντής σύνταξης) Ντίνος Βεντίκος, Λευτέρης Γενεράλης, Βασίλης Χατζηγιάννης, Δημήτρης Παπαναγιώτου, Βαγγέλης Φουντουκίδης, Σταύρος Ρεπανάς (από Θεσσαλονίκη) και άλλοι, με διευθυντή σύνταξης τον Πάνο Μακρίδη, ο οποίος παρέμεινε σ' αυτή τη θέση ως το 1973.
Στα κατοπινά χρόνια, προστέθηκαν στο δυναμικό της μεταξύ άλλων οι Κώστας Κυριαζής, Μίμης Βαζογιάννης, Γαβριήλ Αμπατής, Άγγελος Λάμπρου, Κλεομένης Γεωργαλάς, Αργύρης Κοκκινάκης, Λάζαρος Πατσουράκος, Φίλιππος Συρίγος, Κώστας Θωμόπουλος, Σταύρος Τσώχος, Σπύρος Μήτσης, Γιώργος Δόγας, Γιάννης Αργυρίου, Γιάννης Θεοδωρακόπουλος, Νίκος Γερακάρης, Μανώλης Μαυρομάτης, Λάμπης Τσιριγωτάκης (από Λονδίνο), Διονύσης Αβούρης, Γιάννης Συνοδινός, Τάκης Χασήρ (από Θεσσαλονίκη), Διονύσης Μαχαίρας, Παύλος Γερακάρης, Τάσος Σωτηρίου, Τάκης Ευσταθίου, Στράτος Σεφτελής, Χρήστος Σωτηρακόπουλος, Νίκος Δελαγραμμάτικας κ.α.
Μέχρι το φθινόπωρο του 1950, τα γραφεία της εφημερίδας βρίσκονταν στη στοά Πάππου και Δημητρακοπούλου. Εν συνεχεία και μέχρι το φθινόπωρο του 1952 στην οδό Γεωργίου Σταύρου, έκτοτε και ως το 1970 στην οδό Βορέου 7 κι από τότε ως το 1991 στα ιδιόκτητα γραφεία-πιεστήρια στην οδό Βούλγαρη 11.
Ως το 1948, εκδιδόταν μόνο κάθε Δευτέρα και Σάββατο. Από τον Ιανουάριο του 1949 προστέθηκε η Πέμπτη, αργότερα η Τετάρτη και από το Σεπτέμβριο του 1950, η εφημερίδα έγινε καθημερινή.
Το καλοκαίρι του 1991, το ιδιοκτησιακό "δίδυμο" Σέμπου-Γεωργαλά διασπάστηκε, καθώς η πλευρά Σέμπου αποχώρησε κι έτσι, η εφημερίδα περιήλθε στα χέρια της οικογένειας Γεωργαλά, με διευθυντή τον Κλεομένη Γεωργαλά από το Σεπτέμβριο του 1991 ως το Νοέμβριο του 2003, που απεβίωσε. Τα γραφεία μεταφέρθηκαν στη Λ. Κωνσταντινουπόλεως 161, ενώ από το Σεπτέμβριο του 1992 έπαψε να υπάρχει κάτω από τον τίτλο της ο θρυλικός υπότιτλος "Η μεγαλύτερη αθλητική εφημερίδα των Βαλκανίων", που υπήρχε από το Σεπτέμβριο του 1949.
Στην επέτειο των 50 χρόνων κυκλοφορίας της (1 Οκτωβρίου 1995), κυκλοφόρησε το πρώτο ταμπλόιντ φύλλο της.
Η εφημερίδα ανέστειλε τη λειτουργία της τον Απρίλιο του 2007, έπειτα από 62 συναπτά έτη κυκλοφορίας.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα Κατηγορία:Πρώην αθλητικές εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Σημαίες και εθνόσημα των Αυστριακών κρατιδίων
Οι σημαίες των Αυστριακών κρατιδίων εμφανίζουν δύο (ή τρεις) ρίγες με βάση τα κύρια χρώματα των αντίστοιχων θυρεών. Αυτές οι σημαίες είναι οι κρατικές σημαίες και εμφανίζονται με τους θυρεούς, αν και η εμφάνιση των σημαιών χωρίς τους θυρεούς είναι συνηθισμένη. Χωρίς τους θυρεούς, μερικές σημαίες είναι πολύ παρόμοιες με μερικές ανεξάρτητες χώρες, όπως αυτές του Τιρόλου και της Άνω Αυστρία (επίσης σχεδόν πανομοιότυπη με τη σημαία της Πολωνίας), ενώ η σημαία της Κάτω Αυστρίας είναι πανομοιότυπη με αυτή της Ουκρανίας. Συχνά, οι σημαίες χρησιμοποιούνται σε κάθετη παραλλαγές με ή χωρίς τον θυρεό. Επίσης, εμφανίζονται και οι θυρεοί.
Δημήτρης Λέντζης
Ο Δημήτρης Λέντζης (1952-2012) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και ψηφιακός ζωγράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1952.
Εργάστηκε ως πωλητής, ως βιομηχανικός εργάτης, και ως υπάλληλος στην Ολυμπιακή Αεροπορία. Εξέδιδε την εβδομαδιαία εφημερίδα «Ελευθερία» από το 1988 ώς το τέλος της ζωής του.
Καλλιέργησε κυρίως την ποίηση, ενώ κριτικογράφησε ιδίως μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας που εξέδιδε. Ασχολήθηκε επίσης με την ψηφιακή ζωγραφική, καθώς και το φωτορεπορτάζ και την αστική φωτογραφία δρόμου. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά από τον Γιενς Μπύκερ και τον Κλάους Έκχαρτ.
Πέθανε στις 5 Ιανουαρίου 2012 σε ηλικία 59 ετών.
Το καλοκαίρι του 2013, στο θέατρο του παλιού φρουρίου της Καβάλας, παρουσιάστηκε εις μνήμη του το μοναδικό θεατρικό του έργο, διασκευασμένο και σκηνοθετημένο από τον Παύλο Λεμοντζή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Αι Ειδοί του Μαρτίου
Αι Ειδοί του Μαρτίου (αγγλικά: The Ides of March) είναι αμερικανικό πολιτικό δραματικό θρίλερ παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κλούνεϊ και σενάριο του ίδιου μαζί με τους Γκραντ Χίσλοβ και Μπο Γουίλιμον. Η ταινία είναι μεταφορά του θεατρικού έργου Farragut North του Γουίλιμον. Πρωταγωνιστούν οι Τζορτζ Κλούνεϊ, Ράιαν Γκόσλινγκ, Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, Πολ Τζιαμάτι, Μαρίζα Τομέι, Τζέφρι Ράιτ και Έβαν Ρέιτσελ Γουντ.
Το Αι Ειδοί του Μαρτίου ήταν η εναρκτήρια ταινία του 68ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 7 Οκτωβρίου 2011. Απέσπασε καλές κριτικές και έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα, ανάμεσά τους για Καλύτερη Ταινία - Δράμα και Σκηνοθεσία και μία υποψηφιότητα για Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου
Πλοκή
Ο Στίβεν Μάγιερς είναι ένας ιδανικός εκπρόσωπος τύπου για τον Κυβερνήτη Μάικ Μόρις, ο οποίος βρίσκεται σε μια μεγάλη πολιτική μάχη στο Οχάιο που μπορεί να του δώσει την ευκαιρία να κερδίσει την Δημοκρατική υποψηφιότητα για Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Όταν ο αντίπαλος εκπρόσωπος προσφέρει στον Στίβεν δουλειά στην ομάδα του, ο Στίβεν δεν ενημερώνει το αφεντικό του. Καθώς η υποψηφιότητα αναμένεται να ανακοινωθεί, ο Στίβεν ανακαλύπτει ένα βρώμικο προσωπικό μυστικό που θα μπορούσε να καταστρέψει την πολιτική καριέρα του Μόρις.
Box office
Με προϋπολογισμό 12.500.000 δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση 10,4 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά απέφερε 40,9 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 35,3 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως συγκέντρωσε 76,3 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2011 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Αλεξάντρ Ντεσπλά Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μίσιγκαν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Οχάιο Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Η Ελλάδα στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Ταεκβοντό Poomsae
Το 2019, το ελληνικό Poomsae έγραψε Ιστορία στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Τουρκίας, κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στα ζευγάρια freestyle U17 με πρωταγωνιστές τη Δανάη Ξυλά και τον Ιωάννη Κολοβό.
Τα ελληνικά μετάλλια (2019-2021)
παραπομπές
Κατηγορία:Τάε κβον ντο στην Ελλάδα
Χάνια Καρύστου Εύβοιας
Τα Χάνια Καρύστου ή Παραδεισίου είναι ημιορεινός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας σε υψόμετρο 180 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στα νότια της Εύβοιας σε απόσταση 7 χλμ. ΒΑ. από το Μαρμάρι, 16 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα δήμου) και 114 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Παραδεισίου ενώ συνενώθηκε και ο καταργούμενος οικισμός Κισσός. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Παραδείσι και τον Αλέξη αποτελούν την τοπική κοινότητα Παραδεισίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρμαρίου του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 35 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Εύβοια και το δήμο Κύμης - Αλιβερίου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Χάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Αλεξανδρινό Τυπικό
Το Αλεξανδρινό Τυπικό ονομάζεται επίσημα Λειτουργία του Αγίου Μάρκου, παραδοσιακά θεωρούμενου ως πρώτου επισκόπου της Αλεξάνδρειας. Το Αλεξανδρινό Τυπικό περιέχει στοιχεία από τη λειτουργία του Αγίου Βασιλείου, του Κυρίλλου του Μεγάλου και του Γρηγορίου του Ναζιανζηνού. Η Λειτουργία του Αγίου Κυρίλλου είναι μια Κοπτική έκδοση της Λειτουργία του Αγίου Μάρκου η οποία ήταν στα Ελληνικά.
Το Αλεξανδρινό Τυπικό υποκατηγοριοποιείται σε δύο τυπικά: το Κοπτικό Τυπικό και το Τυπικό Ge'ez. Κυρίως απαντώμενο στην Αίγυπτο, το Κοπτικό Τυπικό χρησιμοποιεί τα Κοπτικά στη λειτουργία του σε αμφότερες την Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία και την Κοπτική Καθολική Εκκλησία. Το Τυπικό Ge'ez συναντάται στην Αιθιοπία, στην Ερυθραία, στην Ιερουσαλήμ και τη Σομαλία. Χρησιμοποιείται στην Αιθιοπική Ορθόδοξη Tewahedo Εκκλησία, την Ερυθραϊκή Ορθόδοξη Tewahedo Εκκλησία και την Αιθιοπική Καθολική Εκκλησία στις λειτουργίες τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία
Η κοροϊδάρα
Η κοροϊδάρα είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμωδίας, γυρισμένης το 1967 από την κινηματογραφική εταιρία παραγωγής ταινιών Καραγιάννης-Καρατζόπουλος.
Παραγωγή
Η διάρκεια της ταινίας είναι 92 λεπτά. Πρόκειται για ριμέικ της ταινίας του 1963 Το γέλιο βγήκε απ' τον παράδεισο σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιώργου Παπακώστα. Κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1966-1967 και, κόβοντας 273.994 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 15η θέση ανάμεσα σε σε 117 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22 Νοεμβρίου 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ράντισα Ίλιτς
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Τον Ιούνιο του 2010, ο Ίλιτς επέστρεψε ξανά στην Παρτιζάν ύστερα από 7 χρόνια. Σύλλεξε τρία ακόμη εγχώρια τρόπαια με το σύλλογο, πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση τον Ιανουάριο του 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Σερβία και Μαυροβούνιο Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σλομπόντα Ούζιτσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Προγκρέσουλ Βουκουρέστι Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόρατς Τσάτσακ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία)
RNA
thumb|right|290px|Το μονόκλωνο RNA με τις νιτρογενείς βάσεις στα αριστερά και το δίκλωνο [[DNA στα δεξιά]] Το ριβονουκλεϊκό οξύ, ή ορθότερα ριβοζονουκλεϊκό οξύ, και κατά διεθνή αγγλόφωνη συντομογραφία RNA, (προφέρεται «αρ-εν-έι»), εκ του αγγλικού όρου «ribonucleic acid», είναι μία τις δύο κατηγορίες των πολυμερών νουκλεϊκών οξέων στο κύτταρο. Αποτελείται από μονομερή νουκλεοτίδια που παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της μετάφρασης του γενετικού κώδικα από την έτερη κατηγορία νουκλεϊκού οξέος, το δεσοξυριβονουκλεϊκό οξύ (συντομογραφία DNA), σε πρωτεϊνικά προϊόντα. Το RNA χαρακτηρίζεται ως ο «αγγελιοφόρος» μεταξύ του DNA και των πρωτεϊνικών συμπλεγμάτων που είναι γνωστά σαν ριβοσώματα στο κυτταρόπλασμα του κυττάρου (αγγελιαφόρο RNA, mRNA). Έτσι το RNA μαζί με το DNA αποτελούν το γενετικό υλικό των οργανισμών.
Ανίχνευση
Στα βακτηριακά κύτταρα το μεγαλύτερο μέρος του απαντώμενου RNA εντοπίζεται στο κυτταρόπλασμα, ενώ μια ακόμη ποσότητα (κατά το στάδιο της βιοσύνθεσης) εντοπίζεται να συνδέεται με μη ομοιοπολικούς χημικούς δεσμούς με το DNA.
Επίσης το RNA εντοπίζεται σε όλα τα είδη των ευκαρυωτικών κυττάρων. Για παράδειγμα στα ηπατικά κύτταρα περίπου το 11% της συνολικής ποσότητας RNA απαντάται στον πυρήνα, το 15% στα μιτοχόνδρια, ένα 24% στο κυτοσόλυο και το υπόλοιπο 50% στα ριβοσώματα.
Δομή
Απο χημικής άποψης το RNA είναι όμοιο με το DNA. Και οι δύο αυτές κατηγορίες νουκλεϊκών οξέων είναι μακρομοριακές ενώσεις μεγάλου μοριακού βάρους. Το μακρομόριο του RNA αποτελείται από επαναλαμβανόμενες δομικές μονάδες τα νουκλεοτίδια. Το μόριο του RNA περιλαμβάνει (όπως και του DNA), τέσσερις τύπους νουκλεοτιδίων που συνδέονται μεταξύ τους με 3'-5' φωσφοδιεστερικούς δεσμούς. Ωστόσο κύρια διαφορά του RNA από το DNA είναι ότι το μόριό του είναι μονόκλωνο έναντι του δίκλωνου του DNA, αποτελείται δηλαδή από μια μόνο αλυσίδα, ανάλογη της μιας εκ των δύο εκείνων της διπλής έλικας του DNA. Βασική επίσης διαφορά είναι ότι το σάκχαρο στα νουκλεοτίδια του είναι η ριβόζη, εξ ου και η ονομασία τους ριβονουκλεοτίδια, αντί της δεοξυριβόζης στο DNA, και ότι περιέχει την πυριμιδίνη ουρακίλη αντί της θυμίνης (που υπάρχει στο μόριο του DNA), χωρίς να είναι γνωστός ο λόγος της τελευταίας αυτής διαφοράς. Η μακρομοριακή πολυνουκλεοτιδική αλυσίδα του RNA εμφανίζεται από ελικοειδής μέχρι ευθύγραμμη.
Ένας άλλο τύπος RNA πέραν του mRNA, το μεταφορικό RNA (tRNA), αποτελεί δομικό συστατικό των ριβοσωμάτων και επιτελεί σημαντικές μεταφορές αμινοξέων που προορίζονται για την πρωτεϊνοσύνθεση. Το mRNA μεταγράφει τον γενετικό κώδικα από το DNA με τη βοήθεια κυρίως ενός ενζύμου που ονομάζεται RNA πολυμεράση, ενώ στη συνέχεια υφίσταται επεξεργασία από έναν αριθμό άλλων, δευτερευόντων ενζύμων. Ακολούθως το τελικό mRNA χρησιμοποιείται ως βάση για τη μετάφραση των γονιδίων σε πρωτεΐνες, με τη βοήθεια του tRNA το οποίο μεταφέρει αμινοξέα στα ριβοσώματα για να δημιουργήθουν πρωτεΐνες (πάντα χάρη στην αρχή της συμπληρωματικότητας των βάσεων).
Ιστορία
Τα νουκλεϊκά οξέα ανακαλύφθηκαν το 1868, (ίσως το 1869), από τον Γιόχαν Φριντιρικ Μισνερ (1844-1895), που ονόμασε την ουσία που βρέθηκε στον πυρήνα των κυττάρων νουκλεΐνη (γερμ.: Nuklein, δηλ. «πυρηνίνη»). Ανακαλύφθηκε αργότερα πως ακόμα και τα προκαρυωτικά κύτταρα παρότι δεν έχουν πυρήνα έχουν νουκλεϊκά οξέα. Οι επιστήμονες υποπτεύονταν τον ειδικό ρόλο του RNA στην πρωτεϊνοσύνθεση από το 1939, χάρη σε μελέτες των Κάσπερσον (Torbjörn Oskar Caspersson), Μπρασέ (Jean Brachet) και Σούλτζ (Jack Schultz). ΄Ηταν ο Χιούμπερτ Σαντρέν που εξιχνίασε και απέδειξε τελικά τους μηχανισμούς δράσης και τον ρόλο του RNA στην πρωτεϊνοσύνθεση στα ριβοσώματα. Ωστόσο ο Σεβέρο Οχόα ήταν εκείνος, που για την πραγματεία του στο RNA, βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ιατρικής του 1959. Η αλληλουχία των 77 νουκλεοτιδίων του RNA μιας ζύμης ανακαλύφθηκε από τον Ρόμπερτ Χόλευ, στον οποίον απενεμήθη το Νόμπελ Ιατρικής του 1968.
Τέλος το 1976, ο Βάλτερ Φιρς (Walter Fiers) και η ερευνητική του ομάδα στο πανεπιστήμιο του Γκεντ καθόρισαν την ολοκληρωμένη ακολουθία του βακτηριοφάγου RNA MS2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με φωσφόρο
Sede vacante
Sede vacante (κενή έδρα και συνηθέστερα χηρεύων θρόνος) είναι μια έκφραση που χρησιμοποιείται στο Κανονικό Δίκαιο της Καθολικής Εκκλησίας και της Εκκλησίας της Αγγλίας, η οποία αναφέρεται στην μη πλήρωση της επισκοπικής έδρας μιας συγκεκριμένης εκκλησίας. Είναι η Λατινική απόδοση της έκφρασης "η έδρα που είναι κενή" (η αφαιρετική απόλυτη του sedes vacans "κενή έδρα"), με την συγκεκριμένη έδρα να είναι η καθέδρα της συγκεκριμένης εκκλησίας.
Χηρεία της Αγίας Έδρας
Μετά τον θάνατο ή την παραίτηση ενός πάπα η Αγία Έδρα γίνεται sede vacante. Σε αυτή την περίπτωση η συγκεκριμένη εκκλησία είναι η Επισκοπή της Ρώμης και η "κενή έδρα" είναι η καθέδρα του Αγίου Ιωάννη Λατερανού, ο καθεδρικός ναός του επισκόπου Ρώμης. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, η Αγία Έδρα διοικείται από μια αντιβασιλεία του Κολλεγίου των Καρδιναλίων.
Σύμφωνα με το Universi Dominici Gregis, η κυβέρνηση της Αγίας Έδρας sede vacante (και κατ' επέκταση της Καθολικής Εκκλησίας) εμπίπτει στο Κολλέγιο των Καρδιναλίων, αλλά με πολύ περιορισμένες δυνατότητες. Την ίδια στιγμή, όλοι οι επικεφαλής της Ρωμαϊκής Κούρια παραιτούνται των αξιωμάτων τους. Οι εξαιρέσεις είναι ο Καρδινάλιος Καμεράριος, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την διαχείριση της ιδιοκτησίας της Αγίας Έδρας, και ο Μέγας Σωφρονιστής, ο οποίος συνεχίζει να ασκεί τον κανονικό του ρόλο. Αν κάποιος από τους δύο πρέπει να κάνει κάτι που κανονικά απαιτεί την συγκατάθεση του Πάπα, πρέπει να το υποβάλει στο Κολλέγιο των Καρδιναλίων. Οι παπικοί λεγάτοι συνεχίζουν να ασκούν τα διπλωματικά τους καθήκοντα υπερπόντια, και αμφότεροι ο Γενικός Βικάριος της Ρώμης και ο Γενικός Βικάριος για το Κράτος της Πόλης του Βατικανού συνεχίζουν να ασκούν τον ποιμαντικό ρόλο τους κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου. Η ταχυδρομική διοίκηση του Κράτους της Πόλης του Βατικανού προετοιμάζει και εκδίδει ειδικά γραμματόσημα για χρήση κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, γνωστά ως "γραμματόσημα sede vacante".
Το έμβλημα της Αγίας Έδρας αλλάζει αυτή την περίοδο. Αντί της παπικής τιάρας πάνω από τα κλειδιά, η τιάρα αντικαθίσταται με ένα umbraculum ή ombrellino στα Ιταλικά. Αυτό συμβολίζει την έλλειψη ενός Πάπας και επίσης την διακυβέρνηση του Καμεράριου επί των temporalities της Αγίας Έδρας. Ως επιπλέον δείγμα, ο Καμεράριος στολίζει τον θυρεό του με αυτό το σύμβολο κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, το οποίο ακολούθως αφαιρεί αφότου εκλεγεί ένας πάπας. Ο θυρεός του Καμεράριου εμφανίζεται στα αναμνηστικά ευρώ του Βατικανού που κόβονται κατά την διάρκεια αυτής της περιόδους, τα οποία είναι δεκτά σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης.
Η μεσοβασιλεία συνήθως κυριαρχείται από την Μάζα για την κηδεία του αποθανόντα πάπα, τις γενικές συνεδριάσεις του κολλεγίου των καρδιναλίων για τον καθορισμό των λεπτομερειών της εκλογής, και τελικά κορυφώνεται με το παπικό κονκλάβιο για να εκλεγεί ο διάδοχος. Αφ' ης στιγμής ένας πάπας έχει εκλεγεί (και χειροτονηθεί επίσκοπος αν είναι απαραίτητο) η sede δεν είναι πλέον κενή, οπότε αυτή η περίοδος λήγει επίσημα. Μετά ακολουθεί η Παπική Ορκωμοσία ή η Παπική Στέψη, ανάλογα με την μορφή της ορκωμοσίας και της investiture που επιλέγει ο νέος πάπας, και η επίσημη παραλαβή της καθέδρας του Αγίου Ιωάννη Λατερανού.
Οι Καρδινάλιοι που είναι παρόντες στη Ρώμη απαιτείται να περιμένουν τουλάχιστον δεκαπέντε ημέρες μετά την έναρξη της μη πληρότητας για το υπόλοιπο του κολλεγίου προτού δυνηθούν να διεξαγάγουν το κονκλάβιο για να εκλέξουν τον νέο Πάπα. Όμως, μετά την παρέλευση είκοσι ημερών, πρέπει να διαξαγάγουν το κονκλάβιο ακόμη και αν κάποιοι καρδινάλιοι είναι απόντες. Μέρες πριν την παραίτηση του, στο Αποστολικό Γράμμα Normas Nonnullas, ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ τροποποίησε τους κανόνες για να επιτραπεί στους Καρδινάλιους να αρχίσουν το κονκλάβιο ταχύτερα αν όλοι οι Καρδινάλιοι είναι παρόντες. Ιστορικά, οι περίοδοι sede vacante έχουν συχνά υπάρξει αρκετά μακριές, διαρκώντας αρκετούς μήνες, ή ακόμη και χρόνια λόγω των μακριών αδιέξοδων κονκλαβίων. Επί πολλά έτη μέχρι το 1922 η περίοδος από τον θάνατο του Πάπα μέχρι την έναρξη του κονκλαβίου ήταν βραχύτερη, αλλά μετά την αργοπορημένη άφιξη του Ουίλλιαμ Χένρι Καρδινάλιου Ο'Κόνελ επί δύο διαδοχικά κονκλάβια, ο Πίος ΙΑ΄ επεξέτεινε το χρονικό όριο. Με το επόμενο κονκλάβιο το 1939, οι καρδινάλιοι άρχισαν να ταξιδεύουν αεροπορικά.
Η πιο πρόσφατη περίοδος sede vacante της Αγίας Έδρας άρχισε την 1η Μαρτίου 2013, την πρώτη ολόκληρη ημέρα μετά την παραίτηση του Βενέδικτου ΙΣΤ΄ στις 19:00 UTC στις 28 Φεβρουαρίου 2013.
Η τελευταία εκτεταμένη περίοδος χωρίς Πάπα ήταν επί περίπου μισό χρόνο μεταξύ του θανάτου στη φυλακή το Πίου ΣΤ΄ το 1799 και την εκλογή του Πίου Ζ΄ το 1800.
Αναφορές
Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία Κατηγορία:Πάπες
Η πρόωρη ταφή (Πόε)
Ο αφηγητής, θύμα συχνών κρίσεων καταληψίας, έχει έμμονους φόβους και φρικτούς εφιάλτες ότι θα ταφεί ζωντανός ενώ βρίσκεται σε κώμα. Προληπτικά, εξοπλίζει τον τάφο του με μέσα διαφυγής και προμήθειες. Ωστόσο δεν αποφεύγει τον χειρότερο φόβο του, αν και τον ζει με τη μορφή παραίσθησης.
Ο φόβος μιας τόσο τρομακτικής εμπειρίας ήταν διάχυτος στην εποχή του συγγραφέα και ο Πόε εκμεταλλεύτηκε λογοτεχνικά το ενδιαφέρον του κοινού. Η ιστορία έχει διασκευαστεί σε ταινία.
Υπόθεση
Ο μεγαλύτερος τρόμος, γράφει, είναι να θαφτεί κάποιος ζωντανός. Η πίεση στους πνεύμονες, η μυρωδιά της υγρής γης, το στενό φέρετρο, το σκοτάδι και η σιωπή, «η αόρατη αλλά απτή παρουσία των σκουληκιών» - τίποτα δεν είναι πιο φρικτό. Καθώς τα όρια που χωρίζουν τη ζωή από τον θάνατο είναι ασαφή, αυτό συμβαίνει συχνά στην περίπτωση της νεκροφάνειας. Για να το τεκμηριώσει, ο αφηγητής αναφέρει παραδείγματα περιπτώσεων πρόωρων ταφών, από τις οποίες μπορούσε εύκολα να απαριθμήσει «πάνω από εκατό».
Για παράδειγμα, η σύζυγος ενός αξιοσέβαστου βουλευτή υπέστη την «φοβερότερη ψυχική οδύνη» όταν, μετά από χρόνια ασθένεια, μια μέρα θεωρήθηκε νεκρή. Με τα χείλη της χλωμά σαν μάρμαρο, το σώμα της κρύο και τους παλμούς της να χτυπούν σιωπηλά, δεν φαινόταν να υπάρχει πια αμφιβολία, και μετά από τρεις ημέρες φαινομενικής ακαμψίας θάφτηκε στον οικογενειακό τάφο. Όταν ο σύζυγος άνοιξε τον τάφο τρία χρόνια αργότερα, ένας σκελετός ντυμένος στα λευκά έπεσε πάνω του. Όπως απέδειξε η έρευνα, η γυναίκα δύο μέρες μετά την κηδεία ξύπνησε, βγήκε από το φέρετρο και χτυπούσε τη σιδερένια πύλη με ένα κομμάτι από το φέρετρο. Τελικά πέθανε σε απόλυτη απελπισία καθώς χτυπούσε ελπίζοντας ότι κάποιος θα την άκουγε. μικρογραφία|250x250εσ|Η πρόωρη ταφή, [[Αντουάν Βιέρτς (1854)]] Επίσης: ένα ιατρικό περιοδικό ανέφερε ότι ένας αξιωματικός που έπεσε από το άλογό του υπέστη σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι, θεωρήθηκε νεκρός και λίγες μέρες αργότερα θάφτηκε. Την επόμενη Κυριακή, ένας επισκέπτης ένιωσε τη γη να κινείται παράξενα κάτω από τον τάφο, σαν κάποιος να πάλευε να βγει από εκεί. Όταν, μετά από κάποιο δισταγμό, έσκαψε με φτυάρι, εμφανίστηκε το κεφάλι του πρόωρα θαμμένου άνδρα που είχε θαφτεί ζωντανός.
Ο αφηγητής αναφέρει αυτά και άλλα παραδείγματα για να δώσει το πλαίσιο για την φοβία του ότι και ο ίδιος θα ταφεί ζωντανός. Όπως εξηγεί, υποφέρει για πολλά χρόνια από κρίσεις, μια ασθένεια που «οι γιατροί έχουν συμφωνήσει να ονομάσουν καταληψία», δηλαδή πέφτει σε μια «κατάσταση ημισυνείδησης» που μοιάζει με θάνατο: έχει επιληπτικές κρίσεις ή έκσταση που ακολουθούνται από απώλεια συνείδησης και ακαμψία του σώματος. Μερικές φορές μένει σ'αυτή την κατάσταση για εβδομάδες και σιγά σιγά ξυπνά. Σωματικά υγιής, υποφέρει όλο και περισσότερο από ψυχική οδύνη και νοσηρή φαντασία και επιδίδεται σε «όνειρα θανάτου». Όταν ξαπλώνει για ύπνο, φοβάται μήπως ξυπνήσει μέσα σε ένα φέρετρο. Μέσα στους πολλούς εφιάλτες του, είχε ένα όραμα που του αποκάλυψε ότι λίγοι από τους θαμμένους αναπαύονται ειρηνικά στη γη. Οι περισσότεροι βρίσκονται σε διαφορετική θέση από την αρχική και ακούγονται θρήνοι από τους τάφους.
Καθώς αυτός ο φόβος του έγινε εμμονή, δεν βγαίνει πια έξω από το σπίτι του, αφού θα μπορούσε να τον θεωρήσουν λανθασμένα νεκρό και να τον θάψουν άγνωστοι που δεν γνωρίζουν την ασθένειά του. Έχει τροποποιήσει τον οικογενειακό τάφο, ώστε να είναι εύκολο να ανοίξει και πρόσθεσε αεραγωγό και προμήθειες τροφίμων. Το άνετο φέρετρό του ανοίγει εύκολα από το εσωτερικό και συνδέεται με ένα σχοινί με κουδούνι στην οροφή του κτιρίου του τάφου.
Όλα όμως φαίνονται μάταια. Μια μέρα ξυπνά σε μια σκληρή επιφάνεια και νομίζει ότι έχει πάθει κρίση. Τον πιάνει φρίκη, παραμένει παγωμένος για λίγο. Όταν τελικά ανοίγει τα μάτια του, παραμένει στα σκοτεινά, σαν σε μια «μαύρη, χωρίς ακτινοβολία νύχτα που διαρκεί για πάντα». Δεν μπορεί να ουρλιάξει, νιώθει την πίεση στους πνεύμονές του και παρατηρεί ότι το πηγούνι του είναι δεμένο όπως στην περίπτωση των νεκρών. Μετά από πολύ δισταγμό, σηκώνει τα χέρια του που είναι σταυρωμένα πάνω του και χτυπά ένα ξύλο ακριβώς πάνω από το πρόσωπό του. Όταν δεν βρίσκει το σχοινί για να χτυπήσει το κουδούνι και μυρίζει το υγρό χώμα, του φαίνεται ότι η μοίρα του ήταν προδιαγεγραμμένη και ότι τον έθαψαν σε ένα απλό φέρετρο μακριά από τον οικογενειακό τάφο. Προσπαθεί να ουρλιάξει ξανά και βγάζει μια διαπεραστική κραυγή.
Μετά ακούει θυμωμένες φωνές να του φωνάζουν για ησυχία και χέρια τον αρπάζουν και τον ταρακουνούν. Όπως αποδεικνύεται, είχε πάει για κυνήγι με φίλους του κοντά στον ποταμό και, για να προστατευθούν από μια καταιγίδα, αναζήτησαν καταφύγιο σε μια φορτηγίδα φορτωμένη με φρέσκο ​​χώμα κήπου και κοιμήθηκαν στις κουκέτες. Στη στενή, σαν φέρετρο, κουκέτα είχε δέσει ένα μαντίλι γύρω από το κεφάλι του για νυχτερινό σκουφάκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διηγήματα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε
Γκούλαγκ (συγκρότημα)
Οι Γκούλαγκ είναι ελληνικό punk συγκρότημα συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη που δημιουργήθηκε το 1985. Χαρακτηρίζονται ως ένα από τα πιο σημαντικά ελληνικά συγκροτήματα, με έντονα πολιτικοποιημένους στίχους αλλά και πρωτοποριακές ιδέες στη σύνθεση. Η μουσική τους είναι ένα κράμα από hardcore και heavy metal, με πολλά μελωδικά περάσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά punk rock συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Απόστολος Κοκμάδης
Ο Απόστολος Κοκμάδης (Ξάνθη, 1919 - 2012) (ή Αποστόλης) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και αντιστασιακός. Πολέμησε με τον Ελληνικό Στρατό ενάντια στην Γερμανική εισβολή το 1941, στις τάξεις του ΕΛΑΣ ως διοικητής λόχου. Αιχμαλωτίστηκε στα Δεκεμβριανά από τους Βρετανούς αλλά απελευθερώθηκε και πολέμησε και με τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας τον καιρό του εμφυλίου πολέμου. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1989.
Νεανικά χρόνια
Ο Απόστολος Κοκμάδης γεννήθηκε το 1919 στην Ξάνθη, ο πατέρας του ήταν φαρμακοποιός. Αποφοίτησε από τη σχολή Ευελπίδων τον Αύγουστο του 1940 ως ανθυπολοχαγός πυροβολικού. Κατά την Γερμανική εισβολή πολέμησε ως διοικητής πυροβολαρχίας στη περιοχή Κλεισούρας.