cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερρίκος Ροβέρτος του Λα Μαρκ
Όταν ξεκίνησε ο εμφύλιος πόλεμος το 1562, ο Μπουγιόν δεν ενώθηκε με τον Κοντέ και τους ομοθρήσκους του στην εξέγερσή τους, αντίθετα ακολούθησε μία πορεία ουδετερότητας. Όταν ο Ωμάλ έλαβε μία ειδική επιτροπή για να υποτάξει τους Προτεστάντες της Νορμανδίας, ο Μπουγιόν πήρε τα όπλα εναντίον του χωρίς να ενταχθεί στις προτεσταντικές δυνάμεις της Ρουέν, δημιουργώντας μία τρίτη πλευρά στη σύγκρουση στην επαρχία. Στη συνέχεια, στερήθηκε το αξίωμά του ως κυβερνήτης της Νορμανδίας, ώσπου με την επιτυχημένη εκστρατεία των Ωμάλ και Monπανσιέ τού αποδόθηκε τον Ιούνιο του 1564. Αργότερα τον ίδιο μήνα προσπάθησε να διεκδικήσει την εξουσία του στη Ρουέν, ωστόσο τα διατάγματά του ανατράπηκαν από το στέμμα, και νιώθοντας αδύναμος αποσύρθηκε στη βάση εξουσίας του στο Αρντέν.
Το 1566 βρέθηκε να εμπλέκεται με τους Προτεστάντες των Ισπανικών Κάτω Χωρών, ελπίζοντας να τους κάνει να ξεσηκωθούν εναντίον της Ισπανίας. Το 1572 βρισκόταν στο Παρίσι, όταν εκτυλίχθηκε η Σφαγή τού Αγ. Βαρθολομαίου και απέφυγε να δολοφονηθεί μέσω μίας υπόσχεσης προσηλυτισμού στον Καθολικισμό. Το επόμενο έτος είχε αλλάξει άποψη και ήταν ύποπτος για εμπλοκή με τους Mαλκοντάν, πριν αποβιώσει στα τέλη τού 1574.
Πρώιμη ζωή και οικογένεια
Ο Ερρίκος-Ροβέρτος ήταν γιος τού Ροβέρτου Δ΄ και της Φραγκίσκης τού Μπρεζέ, κόρης της Ντιάν τού Πουατιέ. Ο πατέρας και η γιαγιά του ήταν ευνοούμενοι τού βασιλιά Ερρίκου Β΄ και ως εκ τούτου η οικογένειά του βρέθηκε να λαμβάνει υψηλά προνόμια.
Νυμφεύτηκε τη Φραγκίσκη των Βουρβόνων, κόρη τού Λουδοβίκου δούκα τού Μονπανσιέ.
Η βασιλεία του Ερρίκου Β΄
Το 1556, μετά το τέλος τού πατέρα του, τού δόθηκε ο τίτλος τού κυβερνήτη της Νορμανδίας από τον βασιλιά. Βρέθηκε αμέσως σε οικονομική δυσκολία, και τα επόμενα χρόνια θα έπρεπε να πωλήσει πολλά από τα φέουδα -που αποτελούσαν την κληρονομιά τού Μπρεζέ- στους Γκιζ, οι οποίοι εδρέωσαν τη θέση τους στη Νορμανδία. Το 1562 αγόρασαν από αυτόν την κομητεία Mωλεβριέ.
Το 1558 ο Μπουγιόν ανέλαβε για πρώτη φορά τη διακυβέρνηση, κατευθυνόμενος προς τη Διέπη, με στόχο να αναδιοργανώσει τις άμυνές του, για να την προστατεύσει από τις αγγλικές ή ισπανικές επιθέσεις.
Στην Ειρήνη τού Σατώ-Καμπρεσί που έδωσε τέλος στους Ιταλικούς Πολέμους τον επόμενο χρόνο, ο Μπουγιόν στερήθηκε από τμήματα των εδαφών του, συμπεριλαμβανομένου τού δουκάτου τού Μπουγιόν, το οποίο επεστράφη στον επίσκοπο της Λιέγης. Θεωρητικά επρόκειτο να αποζημιωθεί γι' αυτές τις απώλειες από το στέμμα, ωστόσο δεν τού προσφέρθηκε κάποια πληρωμή, ή εναλλακτικά γη.
Επιστροφή στη Νορμανδία
Έχοντας επισκεφθεί μόνο μία φορά την περιοχή διακυβέρνησής του, από τότε που διορίστηκε στον ρόλο το 1556, βρήκε τη θέση του εκεί αδύναμη κατά την επιστροφή του το 1561. Ως ξένος στη Νορμανδία, του έλειπαν πολύ οι οικογενειακές σχέσεις στην περιοχή, καθώς οι περισσότεροι από τους δεσμούς του ήταν στο Αρντέν. Η οικογένειά του είχε επίσης αυξηθεί σε μεγάλο βαθμό, λόγω της προστασίας της -τώρα σε δυσμένεια- Νταϊάν ντε Πουατιέ. Την ίδια χρονιά μεταστράφηκε τον Προτεσταντισμό, περιπλέκοντας τη σχέση του με τον Οίκο Γκιζ, στον οποίο είχε πωλήσει μεγάλο μέρος της κληρονομιάς του. Παρά τον προτεσταντισμό του, ελάχιστα ενδιαφερόταν να αναλάβει την ηγεσία της τοπικής προτεσταντικής κοινότητας, και έτσι αυτός ο ρόλος έπεσε σε μικρότερους ευγενείς στην επικράτεια, όπως ο Μονγκομερύ.
Προτεσταντική άνοδος
Ωστόσο, η μεταστροφή του στον Προτεσταντισμό δεν κέρδισε την εκτίμηση τού Γκασπάρ Β΄ ντε Κολινύ, ο οποίος κατά τη διάρκεια της ανόδου του στην Αυλή στα τέλη τού 1561 σκέφτηκε την απομάκρυνση τού Μπουγιόν από τη διακυβέρνηση της Νορμανδίας, αυτή τη φορά για τις σχέσεις του με την οικογένεια Γκιζ, αντί της Ντιάν τού Πουατιέ. Ωστόσο, η γειτνίασή του με την οικογένεια θα τον έσωζε τελικά, καθώς ο Κολινύ ένιωθε ανίκανος να κινηθεί σοβαρά εναντίον τού Γκιζ.
Παρόλο που δεν είχε την επιθυμία να ηγηθεί των Προτεσταντών της Νορμανδίας, ανέχτηκε τις συνελεύσεις τους, δίνοντας εντολή στους αξιωματούχους και τους βάιλούς του να μην ανακατεύονται μαζί με τους Προτεστάντες. Όταν ένας καθολικός εξέχων τού Μπουρζ βρέθηκε στο Ρουέν να κατέχει έναν κατάλογο με τις πόλεις που ηγούνταν οι Ουγενότοι και τα περιουσιακά τους στοιχεία, ο Μπουιγιόν έλαβε ειδική επιτροπή για τη διεξαγωγή της δίκης τού εξέχοντος και επέβλεψε την εκτέλεσή του.
Πρώτος εμφύλιος πόλεμος
Όταν ξεκίνησε ο εμφύλιος πόλεμος το 1562, ο Μπουγιόν ήταν άρρωστος, διατεθειμένος να συμμετάσχει στην εξέγερση τού Κοντέ και παρέμεινε ουδέτερος, αντέχοντας στην Καέν. Οι Ουγενότοι της περιοχής ήρθαν σε αυτόν με μία διαμαρτυρία, εξηγώντας την εξέγερσή τους ως αμυντικό μέτρο ενάντια σε μία επικείμενη καθολική επίθεση. Καθώς πολλές από τις πόλεις της Νορμανδίας άρχισαν να πέφτουν στα χέρια των Προτεσταντών, ο Μπουγιόν εμφανίστηκε μπροστά στις πύλες τού Ρουέν, που είχε καταληφθεί με πραξικόπημα, προσπαθώντας να απογοητεύσει τους ηγέτες της πόλης, ωστόσο δεν επέτυχε κάποιο όφελος σε αυτό. Ο Ωμάλ στάλθηκε για να επαναφέρει τη Νορμανδία σε υπακοή στο στέμμα στις 5 Μαΐου 1562. Ο Ωμάλ ήταν ο θείος τού Μπουγιόν, και υπήρχε η ελπίδα ότι θα ήταν μία επιλογή στρατιωτικού ηγέτη, που θα μπορούσε να ανεχθεί ο Μπουγιόν. Ωστόσο, ο Μπουγιόν έγινε έξαλλος με αυτόν τον σφετερισμό της εξουσίας του και πολιόρκησε τον αναπληρωτή τού Ωμάλ Mατινόν στο Σερμπούργκ.
Έχοντας απομακρυνθεί από το αξίωμα τού κυβερνήτη της Νορμανδίας, ο Ωμάλ και ο Moνπανσιέ, δύο υπερκαθολικοί από την Αυλή έκαναν επιτυχή εκστρατεία, για την επαναφορά του στο αξίωμα τον Ιούνιο.
Απώλεια ισχύος
Αφού αποκαταστάθηκε στο αξίωμά του, ο Μπουγιόν επισκέφτηκε ξανά την ενοχλητική Νορμανδία: η άφιξή του στο Ρουέν προκάλεσε αναταραχή στους αγωνιστές καθολικούς, καθώς αναζητούσε δικαιοσύνη για μία δολοφονία ενός προτεστάντη δικαστή, που είχε συμβεί τον προηγούμενο χρόνο, συλλαμβάνοντας αρκετούς υπόπτους, και διέταξε περαιτέρω ότι οι προτεστάντες, που είχαν αρνηθεί το αξίωμά τους στον απόηχο της πολιορκίας της Ρουέν, να αποκατασταθούν στο προηγούμενο καθεστώς τους στην πόλη. Το συμβούλιο των 24 διαμαρτυρήθηκε έντονα για τα μέτρα του στην Αυλή και τελικά πολλά από αυτά που είχε προσπαθήσει να επιβάλει στην πόλη ανατράπηκαν, έτσι ο Μπουγιόν αποσύρθηκε από τη θέση τού κυβερνήτη πίσω στα όρια τού Σεντάν, όπου οι διαταγές του δεν θα ανατρέπονταν. Ενώ συνέχιζε να είναι κυβερνήτης της Νορμανδίας, η πραγματική εξουσία βρισκόταν στους αντιστράτηγους της επαρχίας, μετά την αναχώρησή του.
Η σφαγή του Αγίου Βαρθολομαίου
Το 1572 ο Μπουγιόν έφτασε στο Παρίσι για τον γάμο τού βασιλιά της Ναβάρρας και της Μαργαρίτας τού Βαλουά. Καθώς η Σφαγή τού Αγ. Βαρθολομαίου εκτυλισσόταν τις επόμενες ημέρες, ο Μπουγιόν έσωσε τη ζωή του, υποσχόμενος να προσηλυτιστεί στον Καθολικισμό και παροτρύνοντας όσους κρυβόταν να κάνουν το ίδιο.
Το πριγκιπάτο του του Σεντάν έγινε βάση για προτεσταντικές δυσαρέσκειες, και κατά τη διάρκεια της Πολιτικής συνωμοσίας που κατέστρεψε τη Γαλλία στις αρχές του 1574, ένας μεγάλος αριθμός Ουγενότων ευγενών συναντήθηκαν στο κράτος. Απεσταλμένοι στάλθηκαν από την αυλή στο Σεντάν της Γαλλίας για να παροτρύνουν τον Μπουγιόν και τον Κοντέ να μην συνωμοτήσουν με τον Λουδοβίκο τού Νάσσαου. Στις 2 Δεκεμβρίου 1574 ο Μπουγιόν απεβίωσε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ
G N' R Lies
Το G N' R Lies (ή απλώς Lies) είναι το δεύτερο studio album του αμερικανικού hard rock συγκροτήματος Guns N' Roses. Κυκλοφόρησε το 1988 από την Geffen Records. Η πρώτη πλευρά του άλμπουμ (πλευρά G) αποτελείται από το EP Live ?!*@ Like a Suicide του 1986, ενώ η δεύτερη (πλευρά R) από ακουστικά κομμάτια ηχογραφημένα το 1988. Είναι το τελευταίο άλμπουμ της μπάντας με τον ντράμερ Στίβεν Άντλερ, ο οποίος απολύθηκε το 1990 λόγω του εθισμού του στην ηρωΐνη (εμφανίζεται ωστόσο στο κομμάτι "Civil War" του άλμπουμ Use Your Illusion II).
Πλευρά R
Τα τελευταία τέσσερα κομμάτια του άλμπουμ ηχογραφήθηκαν με ακουστικά όργανα. Γράφτηκαν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα πριν την ηχογράφηση, εκτός από το You're Crazy, μια διαφορετική έκδοση του οποίου βρίσκεται στο Appetite for Destruction.
Εξώφυλλο
Το εξώφυλλο αποτελεί παρωδία εξωφύλλων από εφημερίδες. Στην έκδοση του CD, το εξώφυλλο είχε μερικές διαφορές. Το κείμενο "Wife-beating has been around for 10,000 years" αντικαταστάθηκε από το "LIES LIES LIES", ενώ το "Ladies, welcome to the dark ages" από το "Elephant gives birth to midget". Πολλά αντίτυπα της αυθεντικής έκδοσης σε μορφή βινυλίου έφεραν την εικόνα ενός γυμνού μοντέλου στο εσωτερικό της συσκευασίας. Το οπισθόφυλλο είναι ακριβώς το ίδιο με το εξώφυλλο του Live ?!*@ Like a Suicide.
Προσωπικό
Guns N' Roses:
Επιπλέον μουσικοί:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Guns N' Roses Κατηγορία:Άλμπουμ του 1988
385
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 385 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 385 (CCCLXXXV ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αυγούστου και Βαύδου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1138 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 385 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ντοκιμαντέρ
Το ντοκιμαντέρ είναι είδος κινηματογραφικής ταινίας που πραγματεύεται ιστορικά, πολιτικά, καλλιτεχνικά ή άλλα θέματα, για την παρουσίαση των οποίων βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά και αποδεικτικά στοιχεία. Ο όρος αποδίδεται στον Τζον Γκρίερσον και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά για να περιγράψει την ταινία του Ρόμπερτ Φλάχερτι Moana (1926). Ο Γκρίερσον όρισε το ντοκιμαντέρ ως την «καλλιτεχνική αναπαράσταση της πραγματικότητας». Η ιστορία του είδους ξεκινά ωστόσο από τα τέλη περίπου του 19ου αιώνα, όταν προβάλλονται οι πρώτες ταινίες που σήμερα μπορούν να καταχωρηθούν στα ντοκιμαντέρ.
Πηγές
*
Ωρέν
Το Ωρέν (γαλλικά: Aurin, οξιτανικά: Aurinh) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωρινουά (γαλλικά: Aurinois).
Επαρχία Καζάλι
Η επαρχία Καζάλι (Қазалы ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Κιζιλόρντα στο νότιο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Αϊτέκε Μπι. Πληθυσμός: 74,900 (εκτίμηση 2013) 72,315 (απογραφή 2009) 68,777 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Καζαλι
Νόρμα Χούρι
Η Νόρμα Μπάγαϊν-Τολιόπουλος (γενν. 15 Μαΐου 1970), γνωστή με το ψευδώνυμο Νόρμα Χούρι, είναι Ιορδανή συγγραφέας. Είναι η συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο Χαμένη τιμή (Forbidden Love στα αγγλικά). Το βιβλίο εκδόθηκε από την Random House το 2003.
Το βιβλίο, που έγινε μπεστ σέλερ, υποτίθεται ότι περιγράφει τη δολοφονία τιμής της καλύτερης της φίλης στην Ιορδανία. Μετά από κριτική από Ιορδανούς συγγραφείς και ομάδες σχετικά με πολλά λάθη, το βιβλίο αποκαλύφθηκε ως λογοτεχνική φάρσα το 2004.
Βιογραφία
Η Χούρι γεννήθηκε στην Ιορδανία το 1970 και μετακόμισε στο Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών με τους γονείς της το 1973. Φοίτησε σε καθολικό σχολείο στο Νότιο Σικάγο.
Το 1993 παντρεύτηκε με τον Γιάννη Τολιόπουλο, Αμερικανό ελληνικής καταγωγής. Περίπου το 2001, η Χούρι, ο Τολιόπουλος και τα παιδιά τους μετακόμισαν στην Αυστραλία.
Η Χούρι έγραψε μια μη μυθιστορηματική αφήγηση για τη δολοφονία τιμής της καλύτερής της φίλης στην Ιορδανία. Αφού η αποκάλυψη της λογοτεχνικής της φάρσας έγινε πρωτοσέλιδο, επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι το θέμα του ντοκιμαντέρ Απαγορευμένα Ψέματα (Forbidden Lie$) του 2007.
Φάρσα με το Χαμένη τιμή
Στις 24 Ιουλίου 2004, ο Μάλκομ Νοξ, λογοτεχνικός συντάκτης της Sydney Morning Herald, αποκάλυψε ότι η Χούρι δεν ζούσε στην Ιορδανία κατά την περίοδο 1993-1995 (το χρονικό πλαίσιο του Χαμένη τιμή), αλλά ζούσε στο Σικάγο με τον σύζυγό της και τα δύο παιδιά της. Η Χούρι δεν είχε ζήσει στην Ιορδανία από την πρώιμη παιδική της ηλικία, εκτός από μια παραμονή τριών εβδομάδων κατά την οποία προφανώς ερεύνησε το υπόβαθρο του βιβλίου της. Ο Νοξ και η Καρολάιν Όβερινγκτον αποκάλυψαν ότι η Χούρι είχε ιστορικό απάτης στις Ηνωμένες Πολιτειες και για αυτό έφυγε από την χώρα. Η ιστορία της ενέπνευσε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο Απαγορευμένα ψέματα (Forbidden Lie$).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιορδανοί συγγραφείς Κατηγορία:Λογοτεχνικές πλαστογραφίες
Κάμπο ντε Φιόρι
thumb|right|225px|Ο ανδριάντας του φιλοσόφου [[Τζορντάνο Μπρούνο στο κέντρο της πλατείας]] thumb|225px|Η ημερήσια αγορά στην πλατεία Κάμπο ντε Φιόρι Κάμπο ντε Φιόρι (ιταλ. Campo de' Fiori, δηλαδή «αγρός των λουλουδιών») ονομάζεται μια πλατεία στη Ρώμη, κοντά στον ποταμό Τίβερη. Το σχήμα της είναι ορθογώνιο και βρίσκεται στα νότια της Πιάτσα Ναβόνα, στο όριο μεταξύ των διαμερισμάτων (ριόνι) Παριόνε και Ρέγκολα, νοτιοανατολικά από το Ανάκτορο της Καγκελλαρίας και ένα τετράγωνο βορειοανατολικά του Παλάτσο Φαρνέζε. Η ονομασία της πλατείας χρονολογείται από τον Μεσαίωνα, όταν η έκτασή της ήταν ένας αγρός.
Ιστορία
Στην αρχαία Ρώμη η περιοχή της πλατείας αποτελούσε κενό χώρο μεταξύ του Θεάτρου του Πομπηίου και του Τίβερη, καθώς πλημμύριζε τακτικά από τα νερά του ποταμού. Αν και από τον 13ο αιώνα η Οικογένεια Ορσίνι κατείχε το νότιο μέρος της θέσεως της πλατείας, αυτή παρέμεινε αδιαμόρφωτη μέχρι τον 15ο αιώνα. Περί το 1400 ανεγέρθηκε ο πρώτος ναός δίπλα στην πλατεία, αυτός της Αγίας Μπριγκίτας «a Campo de' Fiori». Με την οικοδόμηση της περιοχής ο ναός βρίσκεται τώρα απέναντι από το Παλάτσο Φαρνέζε, συνορεύοντας με την πλατεία του. Το 1456, επί Πάπα Καλλίστου Γ΄, ο καρδινάλιος Λουδοβίκος Τρεβιζάνι πλακόστρωσε την πλατεία στα πλαίσια ενός μεγάλου προγράμματος αναβαθμίσεως του διαμερίσματος Παριόνε. Αυτή η ανάπλαση ήταν αποτέλεσμα όσο και αιτία για την ανέγερση αρκετών σημαντικών κτισμάτων στην περιοχή. Συγκεκριμένα, ανακατασκευάσθηκε το αρχοντικό των Ορσίνι στον Κάμπο ντε Φιόρι και ανεγέρθηκε το Ανάκτορο της Καγκελλαρίας.
Η κατεδάφιση ενός οικιστικού τετραγώνου το 1858 μεγάλωσε την πλατεία και, από το 1869 μία ημερήσια λαϊκή αγορά οπωρικών και ψαριών που προηγουμένως γινόταν στην Πιάτσα Ναβόνα γίνεται εδώ. Η αρχαία κρήνη των βοοειδών la Terrina (= η γαβάθα της σούπας) μετεγκαταστάθηκε το 1889 και αντικαταστάθηκε από αντίγραφο που σήμερα χρησιμεύει στο να διατηρεί τα κομμένα άνθη. Η επιγραφή της: FA DEL BEN E LASSA DIRE (= «Κάνε το καλό και άσε τους να λένε») ταιριάζει στην κουτσομπολίστικη φύση μιας λαϊκής αγοράς. Τα απογεύματα απλώνονται τα τραπεζοκαθίσματα των καφέ, ενώ τις νύκτες η πλατεία Κάμπο ντε Φιόρι γίνεται τόπος συναντήσεως για τουρίστες και νεολαία, που έρχονται σε αυτή από όλη την πόλη. Τα έτη μετά το 2000 έγινε ένα από τα πλέον επικίνδυνα νυκτερινά μέρη στη Ρώμη, εξαιτίας επιθέσεων και συμπλοκών μεθυσμένων τουριστών και οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων.
Ο Τζορντάνο Μπρούνο και ο ανδριάντας του
thumb|left|275px|Ο ανδριάντας του Τζορντάνο Μπρούνο από κοντά Συνηθιζόταν να γίνονται δημόσιες εκτελέσεις στην πλατεία Κάμπο ντε Φιόρι και μεταξύ άλλων στις 17 Φεβρουαρίου 1600 ο φιλόσοφος και αιρετικός Τζορντάνο Μπρούνο εκτελέστηκε στην πυρά. Στις 9 Ιουνίου 1889 έγιναν τα αποκαλυπτήρια μνημείου και ανδριάντα του φιλοσόφου, έργου του γλύπτη Έττορε Φερράρι, στο σημείο του θανάτου του: Παριστάνεται αγέρωχος, με το πρόσωπο να ατενίζει αψήφιστα προς την πλευρά του Βατικανού. Κατά την πρώτη εποχή μετά την ένωση της Ιταλίας ο Μπρούνο θεωρήθηκε μάρτυρας της ελευθερίας της σκέψεως. Η επιγραφή στη βάση του μνημείου αναφέρει: A BRUNO - IL SECOLO DA LUI DIVINATO - QUI DOVE IL ROGO ARSE (= «Στον Μπρούνο - ο αιώνας που ο ίδιος προέβλεψε - εκεί όπου έκαψε η φωτιά»). Το σώμα του θεολόγου και φυσικού επιστήμονα Μάρκο Αντόνιο ντε Ντόμινις κάηκε επίσης στην πλατεία Κάμπο ντε Φιόρι, το 1624.
"«τούτο το κατεξοχήν αιρετικόν έργον, η ανέγερσις του μνημείου προς τιμήν του διαβοήτου αποστάτου της Νώλας, προαχθείσα, αποφασισθείσα και εκτελεσθείσα, τη βοηθεία και συγκατανεύσει της κυβερνήσεως, δια των μέσων του Ελευθεροτεκτονισμού, ούτινος ο πλέον έγκυρος εκπρόσωπος δεν ενετράπη να αναγνωρίση τον σκοπόν και να ανακηρύξη το νόημα του έργου. Σκοπός είναι η προσβολή της Παποσύνης. Το νόημα είναι ότι εις την θέσιν της Καθολικής πίστεως πρέπει σήμερον να τεθεί προς αντικατάστασιν αυτής η πλέον απόλυτος ελευθερία της ερεύνης, της κριτικής, της σκέψεως και της συνειδήσεως: και το τι εννοεί μία τοιαύτη ορολογία εις τα στόματα των αιρετικών είναι τοις πάσι γνωστόν»."
Πράγματι, ο γλύπτης Έττορε Φερράρι ήταν επικεφαλής της Μεγάλης Ανατολής της Ιταλίας, ενώ κατά τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα έβγαλε λόγο ο ριζοσπάστης πολιτικός και φιλόσοφος Τζοβάννι Μπόβιο περιβαλλόμενος από μασονικά λάβαρα.
Σύμφωνα με άρθρο του 2008 στο περιοδικό The New Yorker από την Τζόαν Ακοσέλα, «κάθε χρόνο στην επέτειο της εκτελέσεώς του, διάφορες ομάδες ελευθεροφρόνων (μασόνοι, άθεοι, πανθεϊστές) μαζεύονται στο μνημείο και ένας εκπρόσωπος του Δήμου της Ρώμης καταθέτει στεφάνι στη βάση του.»
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλατείες της Ρώμης Κατηγορία:Τόποι εκτέλεσης
Μελεαγρίδες
Στην Ελληνική Μυθολογία με το όνομα Μελεαγρίδες φέρονταν 4 νέες γυναίκες, συνήθως αναφερόμενες ως αδελφές του Καλυδώνιου ήρωα Μελεάγρου, και επομένως κόρες του βασιλιά της Καλυδώνας Οινέως και της Αλθαίας. Τα ονόματά τους ήταν Γόργη, Δηιάνειρα, Ευρυμήδη και Μελανίππη. Οι Μελεαγρίδες, θρηνώντας τον θάνατο του αδελφού τους, συνεχώς και αδειάλειπτα, αναγκάσθηκαν οι Ολύμπιοι θεοί από οίκτο να τις μεταμορφώσουν σε ομώνυμα πουλιά, οι γνωστοί ινδιάνοι ή γαλοπούλες συνεχίζοντας και έτσι τη θρηνώδη κραυγή τους. Κατ΄ άλλη εκδοχή αυτές μεταμορφώθηκαν από τη θεά Άρτεμι στα ομώνυμα πτηνά, τις Μελεαγρίδες όρνιθες. (Υπάρχει και ομώνυμη υπο-οικογένεια, οι Meleagridinae), τις οποίες στη συνέχεια τις απέστειλε στη Λέρο ή ακόμα μακρύτερα στις Ινδίες απ΄ όπου και έρχονταν από καιρού εις καιρό για να θρηνήσουν τον αδελφό τους πάνω από τον τάφο του.
Ωστόσο, κατά μία άλλη εκδοχή, όπως σημειώνει ο Νίκανδρος, (γραμματικός του 2ου αιώνα), μετά από παράκληση του θεού Διονύσου, δύο από αυτές, η Γόργη και η Δηιάνειρα, ή απέφυγαν την μεταμόρφωση ή κατάφεραν την απορνέωση οπότε και επανέκτησαν την ανθρώπινη μορφή τους. Οι άλλες δύο Μελεαγρίδες πουλιά ήταν εκείνα που μεταφέρθηκαν από την Άρτεμι στη νήσο Λέρο. Κάποιος όμως άλλος, Ανώνυμος μυθογράφος αναβιβάζει τις Μελεαγρίδες σε έξι τις οποίες και ονομάζει: Φοίβη, Ευριδίκη, Μενεστώ, Ερατώ, Αντιόπη και Ιπποδάμεια.
Η Δηιάνειρα έγινε αργότερα η αιτία θανάτου του Ηρακλή, κατ' άλλους όμως αυτή ήταν διαφορετικό πρόσωπο, κόρη του Δεξαμενού.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Σερβικές βουλευτικές εκλογές Μαρτίου 1893
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βασίλειο της Σερβίας στις αρχές του Μαρτίου 1893. Παρά το γεγονός ότι το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα είχε κερδίσει μια μεγάλη πλειοψηφία στις προηγούμενες εκλογές του 1889, μετά από αυτές του Μαρτίου του 1893 διορίσθηκε κυβέρνηση Φιλελεύθερων με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Γιόβαν Αβακούμοβιτς.
Στην εθνοσυνέλευση οι Φιλελεύθεροι και το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα είχαν από 64 έδρες και το Προοδευτικό κόμμα τέσσερις. Ωστόσο, οι Φιλελεύθεροι είχαν κάνει νοθείες στις εκλογές στερώντας την πλειοψηφία από το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα. Ως αποτέλεσμα το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα απείλησε να μποϊκοτάρει τη συνέλευση, που σημαίνει ότι η απαρτία των 68 μελών δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί.
Ο βασιλιάς Αλέξανδρος Οβρένοβιτς στις 13 Απριλίου έπαυσε την κυβέρνηση του Αβακούμοβιτς και στην θέση της διόρισε ένα υπουργικό συμβούλιο με επικεφαλής τον τον Λάζαρ Ντόκιτς που αποτελούνταν από μέλη του Λαϊκού Ριζοσπαστικού κόμματος. Η Εθνοσυνέλευση διαλύθηκε και προκηρύχθηκαν νέες εκλογές.
Παραπομπές
1893 3
Laura, les ombres de l'été
Laura, les ombres de l'été είναι ο τίτλος μιας ρομαντικής-δραματικής ταινίας, Γαλλικής παραγωγής, γυρισμένης το 1979 από τον Ντέηβιντ Χάμιλτον. Το σενάριο είναι βασισμένο σε μια ιδέα του ίδιου του σκηνοθέτη ενώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο ερμηνεύει η 14χρονη τότε Ντον Ντάνλαπ.
Ωσέν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωσενουά (γαλλικά: Ausseinois).
Laura, les ombres de l'été
Σχόλια
Η Λάουρα ακολούθησε μετά την τεράστια επιτυχία της πρώτης ταινίας του Χάμιλτον, Bilitis (1977). Όπως ακριβώς και στην πρώτη του ταινία ακολουθεί το ίδιο στυλ και ασχολείται με το ίδιο κατ' ουσίαν αντικείμενο. Η ταινία είναι μια ακόμα αφορμή για να κάνει αυτό που ξέρει τόσο καλά, να φωτογραφίζει αισθαντικά νεαρά κορίτσια σε τολμηρές πόζες και να δημιουργεί άριστες οπτικά συνθέσεις. Η ιστορία δεν καταφέρνει να δώσει ψυχή στο κατά τα άλλα άρτιο φιλμ, ενώ οι ερμηνείες βρίσκονται σε δεύτερο πλάνο.
Ο κεντρικός ήρωας της ταινίας, όπως και στο Bilitis είναι καλλιτέχνης και πολύ μεγαλύτερος σε ηλικία από το αντικείμενο του πόθου του. Είναι πολύ πιθανόν ο Χάμιλτον να έβλεπε κομμάτια του εαυτού του σε αυτούς τους ήρωες. Επιπλέον στην αρχή της ταινίας ο Χάμιλτον χρησιμοποιεί ένα από τα πιο αγαπημένα του μοτίβα, το μπαλέτο, που αποτελεί και το κεντρικό θέμα σε ένα από τα πρώτα φωτογραφικά του λευκώματα, το La Danse (1972).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1979 Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ερωτικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ερωτικές ταινίες
Επαρχία Ταλάς
Η επαρχία Ταλάς (Талас ауданы) ανήκει στην περιφέρεια Τζαμπίλ και βρίσκεται στο νοτιοανατολικό Καζακστάν. Έχει πληθυσμό 52.090 κατοίκων. Το διοικητικό κέντρο της είναι η πόλη Καρατάου.
Παραπομπές
Ταλας
Δισκογραφική εταιρεία
Κατηγορία:Δισκογραφία
Άλαν Γκρίνσπαν
Ο Άλαν Γκρίνσπαν (γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1926) είναι Αμερικανός οικονομολόγος που διετέλεσε πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1987 έως το 2006. Ο πρώτος διορισμένος πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας από τον Πρόεδρο Ρόναλντ Ρέιγκαν τον Αύγουστο του 1987, επανεξελέγη σε διαδοχικά τετραετή διαστήματα μέχρι την αποχώρησή του στις 31 Ιανουαρίου 2006, μετά τη δεύτερη μακρότερη θητεία στη θέση του (πίσω από τον William McChesney Martin).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραπεζίτες Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Δημήτρης Κουρμπέλης
Ο Δημήτρης Κουρμπέλης (Κορακοβούνι Αρκαδίας, 2 Νοεμβρίου 1993) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος στην τουρκική ομάδα Τραμπζονσπόρ.
Αστέρας Τρίπολης
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τα τμήματα υποδομής του Αστέρα Τρίπολης και το 2010 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου.
Τον Ιούλιο του 2014 στον εντός έδρας αγώνα για το Europa League απέναντι στη φινλανδική Ροβανιέμι σημείωσε το πρώτο του τέρμα σε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση, το οποίο ήταν και το πρώτο της ομάδας του στην εν λόγω αναμέτρηση, που οδήγησε στην πρώτη νίκη των Αρκάδων (4-2) και παράλληλα στην πρόκριση για τον επόμενο γύρο της διοργάνωσης (2014-15). Έναν μήνα αργότερα, τον Αύγουστο του 2014, ανακοινώθηκε η συμφωνία για ανανέωση του συμβολαίου του μέχρι το καλοκαίρι του 2017.
Παναθηναϊκός
Τον Δεκέμβρη του 2016 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Στις 1 Σεπτεμβρίου του 2018 σημείωσε το πρώτο του τέρμα με την φανέλα του Παναθηναϊκού στην εντός έδρας αναμέτρηση με την Λαμία για το Ελληνικό Πρωτάθλημα που έληξε 3-1.
Στις 12 Δεκεμβρίου του 2020, μετά τον αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα, αντιμετώπισε πρόβλημα τραυματισμού, που τον κράτησε εκτός δράσης για 14 μήνες. Επανήλθε στην αγωνιστική του δράση τον Φεβρουάριο του 2022
Στις 31 Μαΐου του 2023 ανακοινώθηκε η αποδέσμευση του παίκτη από την ΠΑΕ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΌΣ μετά από 6,5 χρόνια στην ομάδα, κρατώντας μάλιστα και το περιβραχιόνιο του αρχηγού.
Διεθνής καριέρα
Υπήρξε μέλος των μικρότερων εθνικών ομάδων και συγκεκριμένα της εθνικής Νέων (Κ-19) την περίοδο 2011-2012 (14 συμμετοχές - 1 τέρμα), της οποίας υπήρξε βασικό στέλεχος στην πορεία μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων το 2012, της Εθνικής Νέων (Κ-20) το 2013 (6 συμμετοχές), καθώς και της Ελπίδων (Κ-21) (2012-2015).
Τον Ιούνιο του 2017 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ανδρών, στην εκτός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2018, όπου έκανε το ντεμπούτο του, στα τρία τελευταία λεπτά του αγώνα, αντικαθιστώντας τον Πέτρο Μάνταλο.
Στις 30 Μαΐου του 2019 σημείωσε το παρθενικό του γκολ με την Εθνική σε φιλικό ματς απέναντι στην Τουρκία, με τελικό σκορ και ήττα 2-1
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ20
Κλάση Φρεγατών Kortenaer
Οι φρεγάτες τύπου Kortenaer (αναφέρονται και ως Standard ή τύπου S) του Ολλανδικού Ναυτικού κατασκευάστηκαν ως γενικής χρήσης φρεγάτες, ικανές για αντιαεροπορικό, ανθυποβρυχιακό πόλεμο και πόλεμο επιφανείας. Για την πρόωση τους χρησιμοποιείται το σύστημα COGOG (Combined gas or gas). Δέκα πλοία κατασκευάστηκαν από τα ναυπηγεία de Schelde του Vlissingen και δύο από τα ναυπηγεία Wilton Fijenoord του Ρότερνταμ μεταξύ του 1978 και του 1982. Από αυτά μόνο 10 πλοία υπηρέτησαν στο Ολλανδικό Ναυτικό. Οι υπόλοιπες 2 φρεγάτες πουλήθηκαν στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ενώ βρισκόταν ακόμα υπό κατασκευή και αντικαταστάθηκαν από 2 φρεγάτες τύπου Jacob van Heemskerck class, οι οποίες ουσιαστικά αποτελούν την έκδοση αντιαεροπορικού πολέμου (AAW) των φρεγατών τύπου Kortenaer. 8 παρόμοια πλοία κατασκευάστηκαν από τη Γερμανία κατά την ίδια περίοδο, ως φρεγάτες τύπου Bremen (F-122).
Μέχρι το 2003 όλα τα πλοία αυτού του τύπου του Ολλανδικού Ναυτικού είχαν πωληθεί στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό και το Ναυτικό των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Τα δύο πλοία που κατασκευάστηκαν για το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 1981 είναι οι φρεγάτες Έλλη και Λήμνος, οι οποίες έγιναν γνωστές ως φρεγάτες τύπου Έλλη και φέρουν διαφορετικό εξοπλισμό και οπλισμό από τα Ολλανδικά πλοία.
Το Ιρανικό Ναυτικό είχε παραγγείλει 8 τροποποιημένα πλοία αλλά το συμβόλαιο ακυρώθηκε μετά την Ιρανική Επανάσταση.
Πλοία
Τα πλοία έφεραν τα ονόματα Ολλανδών Ναυάρχων
Κατηγορία:Κλάσεις πολεμικών πλοίων Κατηγορία:Φρεγάτες
Myspace
Το Myspace (προηγουμένως MySpace και My_____) είναι ένα κοινωνικό δίκτυο που προσφέρει ένα διαδραστικό δίκτυο φίλων, προσωπικά προφίλ, μπλογκς, ομάδες, φωτογραφίες, μουσική και βίντεο. Εδρεύει στο Μπέβερλυ Χιλς της Καλιφόρνιας.
Το Myspace ιδρύθηκε το 2003 και εξαγοράστηκε από τη News Corporation τον Ιούλιο του 2005 έναντι $ 580 εκατομμυρίων. . Από το 2005 μέχρι το 2008, το Myspace ήταν το μεγαλύτερο κοινωνικό δίκτυο στον κόσμο, ενώ το 2006 είχε ξεπεράσει ακόμη και την Google ως ο πιο επισκέψιμος ιστοχώρος στις ΗΠΑ. Τον Απρίλιο του 2008, το Myspace ξεπεράστηκε από το Facebook όσον αφορά τον αριθμό των μοναδικών επισκεπτών από όλο τον κόσμο, και τον αριθμό των μοναδικών επισκεπτών στις Η.Π.Α τον Μάιο του 2009. Από τότε, ο αριθμός των χρηστών του MySpace έχει μειωθεί σταθερά, παρά τις πολλές επανασχεδιάσεις. Το Δεκέμβριο του 2011, το Myspace κατετάγη 138ο σε επισκεψιμότητα.
Τον Ιούνιο του 2009, το Myspace απασχολούσε περίπου 1.600 εργαζόμενους. Από τότε στην εταιρεία υπήρξαν αρκετοί γύροι απολύσεων και τον Ιούνιο του 2011, το Myspace είχε μειώσει το προσωπικό του σε περίπου 200 εργαζόμενους. Στις 29 Ιουνίου 2011, το Myspace πωλήθηκε στη Specific Media Group και τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ από κοινού αγόρασαν την εταιρεία για περίπου 35.000.000 δολάρια.
Το MySpace είχε μια πολύ σημαντική επιρροή στην ποπ κουλτούρα και μουσική. Ο ιστοχώρος ξεκίνησε επίσης την τάση της δημιουργίας μοναδικών URL για εταιρείες και καλλιτέχνες.
Μωρίς Μπαβώ
Βιογραφικό
Ο Μωρίς Μπαβώ γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1916 στο Νεσατέλ (Neuchâtel), στη βορειοδυτική Ελβετία. Σπούδασε στην καθολική θεολογική σχολή Saint Ilan (Saint Ilan Seminary), στο Σαιν-Μπριέκ στη Βρετάνη, για να γίνει ιεραπόστολος του Τάγματος Pères du Saint-Esprit και να μεταβεί ίσως στην Αφρική. Όμως ξαφνικά εγκατέλειψε τις σπουδές του και το 1938 γύρισε στην Ελβετία.
Στις 9 Νοεμβρίου του 1938 ο Χίτλερ βρισκόταν στο Μόναχο για τις τιμητικές εκδηλώσεις για τους νεκρούς Ναζί του Πραξικοπήματος της μπιραρίας, το 1923. Ο Μπαβώ σχεδίαζε να τον δολοφονήσει στη διάρκεια αυτών των εκδηλώσεων και γι' αυτό είχε πάει στη Γερμανία ένα μήνα πριν. Καθώς για να πετύχει το σκοπό του έπρεπε να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στον Χίτλερ, ο Μπαβώ δήλωσε ενθουσιώδης Ναζί προκειμένου να μπορέσει να πάρει μια θέση στο βάθρο, όπου ο δικτάτορας της Γερμανίας θα εκφωνούσε ομιλία. Στην τσέπη του παλτού του είχε κρυμμένο ένα όπλο. Δεν μπόρεσε όμως να πυροβολήσει τον Χίτλερ γιατί δεν ήταν εν τέλει αρκετά κοντά και τα υπόλοιπα άτομα που ήταν γύρω του τον εμπόδιζαν όταν χαιρετούσαν ναζιστικά. Και τις επόμενες ημέρες ο Μπαβώ προσπάθησε αλλά δεν στάθηκε δυνατόν να βρεθεί κοντά στον Χίτλερ.
Βλέποντας ότι δεν μπορούσε να υλοποιήσει το σχέδιό του αποφάσισε να να φύγει στο Παρίσι. Επιβιβάστηκε στο τρένο για τη γαλλική πρωτεύουσα χωρίς να βγάλει όμως εισιτήριο καθώς του είχαν τελειώσει τα χρήματα. Έτσι συνελήφθη σε έναν έλεγχο και αρχικά καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο στο Άουγκσμπουργκ, στις 6 Δεκεμβρίου του 1938, σε δύο μήνες και μια εβδομάδα φυλακή, επειδή δεν είχε εισιτήριο και επειδή έφερε όπλο χωρίς άδεια. Στη συνέχεια όμως παραδόθηκε στην Γκεστάπο και ύστερα από βασανιστήρια ομολόγησε ότι σχεδίασε να δολοφονήσει τον Χίτλερ.
Στις 18 Δεκεμβρίου του 1939 οδηγήθηκε σε δίκη. Στη δίκη δήλωσε ότι ήθελε να σκοτώσει τον Χίτλερ επειδή αποτελούσε απειλή για την ανθρωπότητα, για την ανεξαρτησία της Ελβετίας και για τον καθολικισμό στη Γερμανία. Καταδικάστηκε σε θάνατο, οδηγήθηκε στη φυλακή Πλέτσενζεε και εκτελέστηκε δι' αποκεφαλισμού στις 14 Μαΐου του 1941.
Οι ελβετικές αρχές δεν προσπάθησαν καθόλου να σώσουν τον Μπαβώ. Ο Ελβετός πρεσβευτής στο Βερολίνο καταδίκασε το σχέδιο δολοφονίας του Μπαβώ και δεν τον βοήθησε να βρει δικηγόρο της εμπιστοσύνης του. Οι Γερμανοί πρότειναν την ανταλλαγή του Μπαβώ με έναν Γερμανό κατάσκοπο αλλά η πρόταση αυτή απορρίφθηκε.
Μετά τον πόλεμο ο πατέρας του Μωρίς Μπαβώ προσπάθησε να αποκαταστήσει το όνομα του γιου του και πέτυχε την έκδοση δικαστικής απόφασης, στις 12 Δεκεμβρίου του 1955, που ανέτρεψε τη θανατική ποινή αλλά καταδίκαζε μετά θάνατον τον Μπαβώ σε πέντε χρόνια φυλάκιση. Τελικά την επόμενη χρονιά μια δεύτερη απόφαση ανέτρεψε την ποινή φυλάκισης και η Γερμανία πλήρωσε στην οικογένεια του Μπαβώ 40.000 ελβετικά φράγκα ως αποζημίωση.
Το 1989 και το 1998 το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της Ελβετίας παραδέχθηκε ότι οι ελβετικές αρχές δεν προσπάθησαν αρκετά να σώσουν τον Μπαβώ.
Το 2008 η κυβέρνηση της Ελβετίας τίμησε τον Μπαβώ και τρία χρόνια αργότερα κατασκευάστηκε μνημείο προς τιμήν του, στο Ωτρίβ (Hauterive), κοντά στο Νεσατέλ.
Θεοδώρητος Βασματζίδης
Ο Θεοδώρητος Βασματζίδης ή Βασματζής (Σέρρες, Ιούνιος 1867 - 15 Αυγούστου 1907) ήταν Έλληνας επίσκοπος, ο οποίος διατέλεσε Μητροπολίτης Νευροκοπίου.
Βίος
Ο Θεοδώρητος Βασματζίδης γεννήθηκε στις Σέρρες τον Ιούνιο του 1867. Επειδή η οικογένειά του ήταν φτωχή, εγκαταλείφθηκε και υιοθετήθηκε από μια άλλη εύπορη οικογένεια, του Κωνσταντίνου και της Ευθυμίας Βασματζή ή Βασματζίδη. Στη γενέθλια πόλη του έλαβε την εγκύκλια παιδεία του και στη συνέχεια σπούδασε στο Διδασκαλείο της ίδιας πόλης από το 1882 μέχρι το 1885, με δάσκαλό του και διευθυντή της σχολής τον Δημήτριο Μαρούλη.
Ακολουθεί το επάγγελμα του δασκάλου πρώτα στο Μελένικο όπου θα μείνει μόνο για τρεις εβδομάδες, αφού αποχωρεί λόγω πολιτικών ερίδων, στη συνέχεια πηγαίνει στο χωριό Στανός της επαρχίας Αρδαμερίου. Η παραμονή του κι εκεί θα είναι σύντομη, καθώς ο τότε επίσκοπος Αρδαμερίου Κωνσταντίνος τον απομακρύνει με το αιτιολογικό πως ήταν μαθητής του Δημήτριου Μαρούλη ο οποίος «προτεστάντιζε». Θα διδάξει στα χωριά Λιαριγκόβη, Ιερισσό, και στη Θάσο στα χωριά Μέγα Καζαβίτη και Μαριές. Το 1890 μετά από μεσολάβηση του Κωνστάντιου Βαφείδη επισκόπου Μαρωνείας, θα εισαχθεί στην Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης.
Στη διάρκεια της φοίτησής του χειροτονείται διάκονος από τον Κωνσταντίνο Βαφείδη, τον Οκτώβρη του 1894. Τον Αύγουστο του 1895 ολοκληρώνει τις σπουδές του και χειροτονείται ιερέας, χειροθετείται αρχιμανδρίτης και διορίζεται αρχιερατικός επίτροπος στα Βρύουλλα. Το 1899 επιστρέφει στις Σέρρες και τον Μάιο του 1900 μεταβαίνει ως αρχιερατικός επίτροπος στην Πέραμο της Κυζίκου. Θα αποχωρησει μετά από δίμηνη παραμονή λόγω διαμάχης που είχε ο μητροπολίτης Κυζίκου με την κοινότητα Περάμου σχετικά με ένα ενοριακό μοναστήρι. Από το 1901 μέχρι το 1903 τον βρίσκουμε διαδοχικά ιερατικό προϊστάμενο στην νοσοκομειακή εκκλησία της συνοικίας του Γαλατά της Κωνσταντινούπολης και δασκαλο των θρησκευτικών στο αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο της ίδιας συνοικίας, ενώ στη συνέχεια διδάσκει θρησκευτικά στο Γυμνάσιο και το Παρθεναγωγείο Σερρών.
Στις 23 Οκτωβρίου 1903 εξελέγη μητροπολίτης Νευροκοπίου από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και στις 16 Νοεμβρίου 1903 πραγματοποιήθηκε η χειροτονία του εις επίσκοπον στο ναό των Αγίων Θεοδώρων στις Σέρρες. Λόγω γραφειοκρατικών προβλημάτων - καθυστερημένη έκδοση και αποστολή του σχετικού αυτοκρατορικού βερατίου της εκλογής του - μετέβη μετά από δίμηνη καθυστέρηση στην έδρα του, στις 29 Δεκεμβρίου 1903.
Πηγές
Θεοδωρητος Κατηγορία:Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης
Γενικές εκλογές του Τουβαλού (2015)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τουβαλού στις 31 Μαρτίου 2015. Εξαιτίας του κυκλώνα Παμ, η χώρα κηρύχθηκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και οι εκλογές αναβλήθηκαν δύο φορές. Η αρχική ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών ήταν η 19η Μαρτίου, όμως αναβλήθηκαν για τις 26 Μαρτίου μετά τις καταστροφές που προξενήθηκαν στα νησιά.
Εκλογικό σύστημα
Τα 15 μέλη του κοινοβουλίου εξελέγησαν σε 8 εκλογικές περιφέρειες με τη χρήση του πλειοψηφικού συστήματος (νικητής είναι όποιος συγκεντρώσει τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων από τους άλλους υποψηφίους). Οκτώ νησιά είναι διεδρικές περιφέρειες, ενώ η Νουκουλαελάε αποτελεί μονοεδρική περιφέρεια.
Αποτελέσματα
Στο Νούι και στο Νιουτάο κατήλθαν 5 και 6 υποψήφιοι αντίστοιχα, συμπεριλαμβανομένων και πρώην μελών του κοινοβουλίου. Στο Νούι απέτυχαν να επανεκλεγούν οι Πελενίκε Ισάια και Λενεουότι Ματούζι. Στο Νουιτάο απέτυχε να εκλεγεί ξανά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Βέτε Σακάιο. Η κυβέρνηση του Σοποάγκα είχε τη στήριξη 11 μελών του κοινοβουλίου.
Ο Σοποάγκα ορκίστηκε πρωθυπουργός και διόρισε τα μέλη του υπουργικού του συμβουλίου στις 10 Απριλίου.
Οι υποψήφιοι που ήταν βουλευτές στην προηγούμενη βουλή σημειώνονται με αστερίσκο *
Οι υποψήφιοι με έντονους χαρακτήρες εξελέγησαν ως μέλη του κοινοβουλίου.
Παραπομπές
2015
Κλινόκλαστο
Το κλινόκλαστο, γνωστό παλαιότερα ως αβιχίτης από το όνομα του Γερμανού γεωλόγου Άμπιχ (Abich), είναι αρσενικικό ορυκτό του χαλκού, με χημικό τύπο Cu3AsO4(OH)3.
Είναι σπάνιο δευτερεύον ορυκτό του δισθενούς χαλκού και σχηματίζει βελονοειδείς κρυστάλλους στην αποσαθρωμένη ζώνη επάνω από εναποθέσεις θειούχου χαλκού. Το κλινόκλαστο έχει τη μορφή υαλωδών, ημιδιαφανών κρυστάλλων σε βοτρυοειδείς μάζες. Το χρώμα του είναι σκούρο μπλε με κάποια πράσινη απόχρωση, έως σχεδόν μαύρο. Κρυσταλλώνεται στο μονοκλινές σύστημα 2/m. Είναι μαλακό ορυκτό, με σκληρότητα 2,5 έως 3, και πυκνότητα 4,3. Σχετίζεται με ορυκτά όπως ο μαλαχίτης, ο ολιβενίτης, ο χαλαζίας, ο λειμωνίτης, ο αδαμίτης, ο αζουρίτης και ο βροσαντίτης μεταξύ άλλων.
Το κλινόκλαστο ανακαλύφθηκε το 1830 στην Κορνουάλη της Αγγλίας (ορυχείο Wheal Gorland κοντά στο χωριό Σαιν Ντέυ). Βρίσκεται επίσης στο Μπρόουκεν Χιλ της Αυστραλίας, στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Τσεχία, την Αυστρία, τη Ρουμανία, τη Ρωσία και τη Λ.Δ. του Κονγκό. Σε συνδυασμό με αποθέματα μεταλλευμάτων χαλκού, το συναντούμε στις πολιτείες Αριζόνα, Καλιφόρνια, Μοντάνα, Νέο Μεξικό, Νεβάδα και Γιούτα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού Κατηγορία:Ορυκτά του αρσενικού Κατηγορία:Μονοκλινή ορυκτά
381
Το έτος 381 (CCCLXXXI ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Συαγρίου και Ευχερίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1134 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 381 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Σε άγνωστη ημερομηνία
Κατηγορία:Έτη
Ωσόν (Σαιν-Γκωντένς)
Το Ωσόν (γαλλικά και οξιτανικά: Ausson) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωσοναί (γαλλικά: Aussonnais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Πρώτη Μεταβατική Περίοδος (αρχαία Αίγυπτος)
Η Πρώτη μεταβατική περίοδος, μετά το τέλος του Αρχαίου βασιλείου, συχνά αναφερόμενη και ως “σκοτεινή περίοδος” της ιστορίας της αρχαίας Αιγύπτου, καλύπτει κάτι περισσότερο από 100 χρόνια, περίπου από το 2181 ως το 2055 π.Χ. Περιλαμβάνει την έβδομη, την όγδοη, την ένατη, τη δέκατη και μέρος της ενδέκατης δυναστείας. Λίγες αρχαιολογικές ενδείξεις από κτήρια σώζονται από την περίοδο, και λιγότερα από τα πρώτα χρόνια της. Η πρώτη μεταβατική ήταν μία περίοδος διαμόρφωσης δυναμικών μεταξύ δύο αντιμαχόμενων πόλων. Η μία από αυτές είχε τη βάση της στην Ηρακλεόπολη, μια πόλη πολύ κοντά στα νότια της περιοχής του Φαγιούμ, στην Κάτω Αίγυπτο, ενώ η άλλη στις Θήβες στην Άνω Αίγυπτο. Πιστεύεται ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου οι ναοί λεηλατήθηκαν και παραβιάστηκαν, τα έργα τέχνης σε αυτούς βανδαλίστηκαν, και τα αγάλματα των βασιλιάδων καταστράφηκαν, τα παραπάνω όντας αποτέλεσμα της εικαζόμενης κατάστασης πολιτικής αναταραχής. Τα δύο αυτά βασίλεια (οι αντιμαχόμενοι πόλοι), θα συγκρουόταν, με αποτέλεσμα την τελική επικράτηση των βασιλιάδων των Θηβών, οι οποίοι κατέκτησαν το βόρειο τμήμα της χώρας (Κάτω Αίγυπτος), και την επανένωση της Αιγύπτου υπό έναν ηγεμόνα κατά την δεύτερη περίοδο της ενδέκατης Δυναστείας.
Γεγονότα προς την Πρώτη μεταβατική περίοδο
Η κατάρρευση του Αρχαίου βασιλείου περιγράφεται συχνά ως μια περίοδος χάους και αναταραχών σε ένα μέρος της γραμματείας της πρώτης μεταβατικής περιόδου, αλλά κυρίως σε κείμενα που γράφτηκαν σε μεταγενέστερες φάσεις στην ιστορία της αρχαίας Αιγύπτου. Οι αιτίες της κατάρρευσης είναι πολλές, αλλά κάποιες είναι μόνο υποθετικές. Μία για την οποία γίνεται συχνά αναφορά είναι η ασυνήθιστα μακρόχρονη βασιλεία του Πεπί Β', τελευταίου μεγάλου Φαραώ της 6ηςΔυναστείας. Βασίλευσε από την παιδική του ηλικία μέχρι τα βαθιά γεράματα (τουλάχιστον στα 90 του χρόνια), ζώντας έτσι περισσότερο από πολλούς διαδόχους του, κάτι που δημιούργησε προβλήματα με τη διαδοχή του θρόνου. Έτσι, η συνοχή του Αρχαίου βασιλείου διαλύθηκε σε αποδιοργάνωση. Μια άλλη κύρια αιτία ήταν η άνοδος της δύναμης των τοπικών νομαρχών. Προς το τέλος της περιόδου του Αρχαίου βασιλείου η θέσεις των νομαρχών είχαν γίνει κληρονομικές, με αποτέλεσμα τοπικές οικογένειες να κρατάνε τον έλεγχο των αντίστοιχων περιοχών στις οποίες είχαν εγκαθιδρύσει κληρονομική διαδοχή νομαρχών. Καθώς αυτοί οι νομάρχες αποκτούσαν εξουσία και επιρροή, γινόταν όλο και πιο ανεξάρτητοι, έξω από την κεντρική εξουσία του Φαραώ. Χτίζανε ιδιωτικούς τάφους γι’ αυτούς στις περιοχές τους, και συχνά είχαν δικά τους στρατεύματα. Η άνοδος πολλών νομαρχών αναπόφευκτα δημιούργησε διαμάχες μεταξύ των γειτονικών περιοχών, οι οποίες συχνά κατέληγαν σε αντιπαλότητα και ένοπλες αντιπαραθέσεις. Ένας τρίτος λόγος που αναφέρεται για την αποσταθεροποίηση της κεντρικής εξουσίας ήταν τα χαμηλά επίπεδα της πλημμύρας του Νείλου, τα οποία μπορεί να επέφεραν σε όλη την αρχαία Αίγυπτο κλιματική αλλαγή, φτωχότερες σοδιές, και τελικά λιμό (Επίσης δείτε: Συμβάν 4.2 χιλιετιών).
Η 7η και 8η Δυναστεία της Μέμφιδος
Η έβδομη και η όγδοη δυναστεία συχνά παραβλέπονται γιατί πολύ λίγα πράγματα μας είναι γνωστά για τους ηγεμόνες αυτών των περιόδων. Ο Μανέθων, ιστορικός και ιερέας της πτολεμαϊκής περιόδου, περιγράφει ότι 70 βασιλιάδες κυβέρνησαν σε διάστημα 70 ημερών. Αυτό είναι μάλλον υπερβολική περιγραφή που απλώς υπογραμμίζει την κατάσταση αποδιοργάνωσης αυτής της περιόδου του βασιλείου της Αιγύπτου. Η έβδομη Δυναστεία είχε κατά πάσα πιθανότητα ολιγαρχικό χαρακτήρα, με βάση την Μέμφιδα, και προσπάθησε να διατηρήσει τον έλεγχο όλης της χώρας. Η ηγεμόνες της όγδοης δυναστείας, διατεινόμενοι καταγωγή από την έκτη Δυναστεία, επίσης κυβέρνησαν από την Μέμφιδα. Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τις δύο αυτές δυναστείες, καθώς δεν έχουν επιβιώσει πάρα πολλά γραπτά ή αρχιτεκτονικά στοιχεία. Έχουν βρεθεί όμως κάποια τεχνουργήματα, που περιλαμβάνουν σκαραβαίους που έχουν αποδοθεί στον βασιλιά Νεφερκαρέ της 7ης Δυναστείας, και μια κυλινδρική σφραγίδα από πράσινο ίασπι συριακής τεχνοτροπίας που αποδίδεται στην περίοδο της 8ης Δυναστείας. Επίσης, έχει ταυτιστεί μια πυραμίδα στη Σακάρα που υποθέτουμε ότι έχτισε ο βασιλιάς της 8ης Δυναστείας Ιμπί.
Οι βασιλείς της Ηρακλεοπόλεως
Μετά την ασαφή περίοδο βασιλείας της 7ης και 8ης  Δυναστείας, ανήρθε από την Ηρακλεόπολη της Κάτω Αιγύπτου μια σειρά ηγεμόνων η οποία βασίλεψε για περίπου 94 χρόνια , καλύπτοντας την  9η και  10η Δυναστεία, με 19 ηγεμόνες η κάθε μία. Πιστεύεται ότι είχαν καταγωγή από τη Λίβυους εισβολείς που ήρθαν στην Αίγυπτο από τα δυτικά, μέσω της περιοχής του Φαγιούμ. Αυτό το γεγονός συχνά θεωρείται ως προάγγελος της εισβολής των Υξώς στο Δέλτα του Νείλου η οποία θα συνέβαινε κατά τη Δεύτερη μεταβατική περίοδο. Οι βασιλείς από την Ηρακλεόπολη τελικά υποσκέλισαν τους αδύναμους ηγεμόνες της Μέμφιδος, ιδρύοντας την ένατη Δυναστεία.
Ο ιδρυτής της Wakhare Khety I, επίσης γνωστός ως Αχθόης Α', περιγράφεται ως ένας βασιλιάς που προκάλεσε μεγάλα δεινά στους κατοίκους της χώρας, καταλείφθηκε από τρέλα, και τελικά σκοτώθηκε από κροκόδειλο. Αυτό μπορεί να αποτελεί απλώς μύθο, αλλά αναφέρεται όντως ως βασιλιάς στον Κανόνα του Τορίνο. Τον  Αχθόη Α' διαδέχθηκε ο Αχθόης Β', επίσης γνωστός ως Meryibre. Η βασιλεία του ήταν σχετικά ειρηνική, παρόλο που αντιμετώπισε κάποια προβλήματα στην περιοχή του Δέλτα. Θα ήταν ο διάδοχός του, Αχθόης Γ' ο οποίος θα αποκαθιστούσε ένα σχετικά σταθερό έλεγχο του Δέλτα, αν και η επιρροή των ηγεμόνων της ένατης Δυναστείας ήταν ακόμα μικρή σε σχέση με την δύναμη εξουσίας που είχαν οι Φαραώ του Αρχαίου βασιλείου.
Μια ξεχωριστή διαδοχή νομαρχών ανήρθε σε δύναμη από το Ασιούτ, ισχυρή και πλούσια επαρχία στα νότια του βασιλείου της Ηρακλεοπόλεως. Αυτοί οι πολεμοχαρείς τοπικοί κυβερνήτες διατηρούσαν στενές σχέσεις με την αυλή των βασιλέων της Ηρακλεοπόλεως, όπως καταδεικνύεται και από τις επιγραφές στους τάφους τους. Αυτές οι επιγραφές δίνουν μια εικόνα της πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε κατά τη βασιλεία αυτών των βασιλέων. Αυτές περιγράφουν τους νομάρχες από το Ασιούτ να ανοίγουν κανάλια, να μειώνουν τους φόρους, να δρέπουν πλούσιες σοδιές, να εκτρέφουν ζώα, και να διατηρούν στρατό και στόλο. Η επαρχία του Ασιούτ ήταν ενδιάμεση μεταξύ των ηγεμόνων από τα βόρια και τα νότια και η κυβερνήτες του θα ήταν αυτή που θα έφερε το βάρος των επιθέσεων από τους βασιλείς των Θηβών.
Οι βασιλείς των Θηβών
Έχει προταθεί ότι η εισβολή της Άνω Αιγύπτου συνέβη χρονικά την ίδια περίοδο με την ίδρυση του βασιλείου της Ηρακλεοπόλεως, η οποία εισβολή θα εγκαθίδρυε μια σειρά από βασιλείς των Θηβών οι οποίο αποτελούσαν την ενδέκατη και τη δωδέκατη Δυναστεία. Η καταγωγή αυτών των βασιλιάδων πιστεύεται ότι ήταν από τον Ιντέφ, ο οποίος ήταν νομάρχης των Θηβών, που συχνά αποκαλείται "Ο Τηρητής των Πυλών του Νότου". Του πιστώνεται η οργάνωση της Κάτω Αιγύπτου σε αυτοδιοικούμενη περιοχή, αν και ο ίδιος δεν φαίνεται να είχε οικειοποιηθεί τον τίτλο του βασιλιά. Όμως, οι διάδοχοί του της 11ης και 12ης Δυναστείας αργότερα, θα κάνουν ακριβώς αυτό. Ένας από αυτούς, ο Ιντεφ Β', θα ξεκινήσει τις επιθέσεις στα βόρεια, κυρίως στην Άβυδο. Ο Ιντεφ Γ' θα ολοκληρώσει την επίθεση στα βόρεια καταλαμβάνοντας την Άβυδο, και στρεφόμενος στη Μέση Αίγυπτο εναντίον της Ηρακλεοπόλεως. Συνεπώς αυτοί οι τρεις πρώτοι βασιλείς της 11ης Δυναστείας (όλοι με το όνομα Ιντέφ), ήταν επίσης και οι τρεις τελευταίοι της Πρώτης μεταβατικής περιόδου, τους οποίους θα ακολουθούσεμια σειρά Φαραώ με το όνομα Μεντουχοτέπ. Ο Μεντουχοτέπ Β' (Nebhepetra), τελικά θα επιβληθεί στους βασιλείς της Ηρακλεοπόλεως περίπου το 2033π.Χ., ενώνοντας την χώρα, και εισάγοντας την ιστορία της αρχαίας Αιγύπτου στην περίοδο του Μέσου βασιλείου.
Ο Πάπυρος του Ιπουουέρ
Τα πρώτα δείγματα αυτού που σήμερα θεωρείται λογοτεχνία άρχισε να εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της πρώτης μεταβατικής περιόδου, με την επακόλουθη άνθησή της κατά τη διάρκεια του Μέσου βασιλείου. Ένα πολύ σημαντικό παράδειγμα αποτελεί ο Πάπυρος του Ιπουουέρ, ή αλλιώς Παραινέσεις του Ιπουουέρ, που παρόλο δεν είναι χρονολογημένος στην πρώτη μεταβατική περίοδο, θεωρείται από τους μελετητές ότι μπορεί να αναφέρεται σε αυτήν, καταγράφοντας την επιδείνωση των διεθνών σχέσεων της Αιγύπτου, και την γενικότερη υποβάθμισή της.
Τέχνη και αρχιτεκτονική στην πρώτη μεταβατική περίοδο
Όπως ειπώθηκε παραπάνω, η μεταβατική περίοδος χωρίζεται σε δύο κύριες γεωγραφικές και γεωπολιτικές περιοχές, μία με κέντρο την Μέμφιδα, και την άλλη με κέντρο τις Θήβες. Οι ηγεμόνες από την Μέμφιδα αν και χωρίς μεγάλη πολιτική δύναμη, διατήρησαν τις παραδοσιακές τεχνοτροπίες της τέχνης του Αρχαίου βασιλείου. Αυτός ήταν ένας συμβολικός τρόπος για την αποδυναμωμένη δυναστεία αυτών των ηγεμόνων να διατηρήσουν το μεγαλείο του Αρχαίου βασιλείου: ήταν οι (παρουσιαζόταν ως) θεματοφύλακες της περασμένης δόξας. Από την άλλη μεριά, οι τεχνίτες και καλλιτέχνες των Θηβών, μακριά πλέον από το κέντρο εξουσίας της Μέμφιδας, μπόρεσαν να αναπτύξουν νέες τεχνοτροπίες στην τέχνη, που αντικατοπτρίζει την δημιουργικότητα και καινοτομία τους μακριά από τον έλεγχο κεντρικού κράτους.
Η ανοικοδόμηση κτηρίων από τους βασιλείς της Ηρακλεοπόλεως ήταν πολύ περιορισμένη. Μόνο μία πυραμίδα έχει αποδοθεί στον Merikare (2065-2045 π.Χ.) στην Σακάρα. Οι ιδιωτικοί τάφοι επίσης αυτής της περιόδου ωχριούν μπροστά στα αντίστοιχα μνημεία του Αρχαίου βασιλείου, τόσο σε ποιότητα όσο και σε μέγεθος. Υπάρχουν ακόμα τοιχογραφίες και ανάγλυφα που απεικονίζουν υπηρέτες να φέρνουν τα ταφικά αγαθά και να κάνουν προσφορές, αλλά είναι επίσης πολύ πιο χαμηλότερης ποιότητας και πιο απλώς από τις αντίστοιχες καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις του Αρχαίου βασιλείου. Οι ορθογώνιες ξύλινες σαρκοφάγοι είναι ακόμα σε χρήση, αλλά εδώ οι διακοσμήσεις γίνονται πιο περίτεχνες, και νέα κείμενα ζωγραφίζονται στο εσωτερικό τους, παρέχοντας τα απαραίτητα ξόρκια και οδηγίες για την ασφαλή μετάβαση του ιδιοκτήτη τους στη μετά θάνατον ζωή.