cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δίσεκτο έτος
Προσδιορισμός
Με το σύστημα μέτρησης του χρόνου που χρησιμοποιείται σήμερα στον Δυτικό κόσμο (Γρηγοριανό ημερολόγιο), κάθε έτος διαρκεί 365 ημέρες και 6 ώρες ή περίπου 1/4 της ημέρας, για την ακρίβεια 365,242199 ημέρες, με αποτέλεσμα κάθε τέσσερα έτη να δημιουργείται σφάλμα της τάξεως της μιας πλήρους ημέρας. Έτσι, στο ίδιο σύστημα έχει καθιερωθεί να προστίθεται μια ημέρα στο έτος ανά τέσσερα έτη (εκτός από τα έτη που διαιρούνται με το εκατό αλλά όχι και με το τετρακόσια και εκτός από τα έτη που διαιρούνται και με το εκατό και με το τέσσερις χιλιάδες), ώστε το σφάλμα των έξι ωρών να απορροφάται. Η ημέρα που προστέθηκε αρχικά ήταν η έκτη ημέρα πριν από τις καλένδες του Μαρτίου, η bis sextus ή bisextus, δηλ. η έκτη ημέρα που καταμετριόταν δυο φορές, απ΄ όπου και η ονομασία «δίσεκτο» (δις + έκτο) έτος.
Αλγόριθμος
Ο ακόλουθος ψευδοκώδικας καθορίζει αν ένα έτος είναι δίσεκτο έτος ή συνηθισμένο έτος στο Γρηγοριανό ημερολόγιο (και στο προληπτικό Γρηγοριανό ημερολόγιο πριν το 1582). Η μεταβλητή έτος που ελέγχεται είναι ο ακέραιος που αναπαριστά τον αριθμό του έτους στο Γρηγοριανό ημερολόγιο. if (έτος δεν είναι διαιρετό με 4) then (είναι ένα συνηθισμένο έτος) else if (έτος δεν είναι διαιρετό με 100) then (είναι ένα δίσεκτο έτος) else if (έτος δεν είναι διαιρετό με 400) then (είναι ένα συνηθισμένο έτος) else (είναι ένα δίσεκτο έτος) Ο αλγόριθμος εφαρμόζεται στα έτη πριν από το 1 του προληπτικού Γρηγοριανού ημερολογίου, αλλά μόνο αν το έτος εκφράζεται με αρίθμηση αστρονομικού έτους. Δεν είναι έγκυρος για σημειογραφία BC ή BCE. Ο αλγόριθμος δεν είναι απαραίτητα έγκυρος για έτη στο Ιουλιανό ημερολόγιο, όπως τα έτη πριν το 1752 στην Βρετανική Αυτοκρατορία. Το έτος 1700 ήταν δίσεκτο έτος στο Ιουλιανό ημερολόγιο, αλλά όχι στο Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολογισμός δίσεκτων ετών
Για να προσδιορίσουμε αν ένα έτος είναι δίσεκτο εφαρμόζουμε τα εξής:
Η ημέρα που προστίθεται στο έτος κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο είναι η 29η Φεβρουαρίου. Τα επόμενα δίσεκτα έτη είναι: 2024, 2028, 2032, 2036, 2040, 2044, 2048, 2052, 2056, 2060, 2064, 2068, 2072, 2076, 2080, 2084, 2088, 2092, 2096, 2104 κλπ. Το 2000 ήταν δίσεκτο λόγω του ελέγχου 2. Αν ίσχυε μόνο η διαίρεση με το 4 και ο έλεγχος 1 το 2000 δε θα ήταν δίσεκτο όπως δεν είναι π.χ. το 2100, 2200, 2300.
Προλήψεις
Το έτος με τις 366 μέρες λέγεται δίσεκτο. Οι σχετικές δεισιδαιμονίες ήταν πολλές και παλιές και όπως έδειξε ο λαογράφος Ν. Πολίτης αρκετές εμφανίζονταν όχι μόνο σε ελληνικές περιοχές, αλλά και στην Ιταλία. Κατά τα δίσεκτα χρόνια, που θεωρούνταν κακότυχα, έπρεπε να αποφεύγονται οι γάμοι και το φύτεμα των αμπελιών. Η χρήση της έκφρασης «δίσεχτοι χρόνοι» επεκτάθηκε και πέραν των συγκεκριμένων ετών, ως γενικότερη αναφορά σε εποχές πολλών συμφορών και δεινών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ημερολόγια Κατηγορία:Συστήματα χρονολόγησης Κατηγορία:Μονάδες χρόνου
Φρανσουά Τριστάν Λ'Ερμίτ
Ο Φρανσουά Τριστάν Λ'Ερμίτ (γαλλικά: François Tristan l'Hermite, πλήρες όνομα François L’Hermite, seigneur du Solier) γνωστός και ως Τριστάν Λ'Ερμίτ ή Τριστάν (περ. 1601 - 1655) ήταν Γάλλος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και ακαδημαϊκός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φρανσουά Τριστάν Λ'Ερμίτ γεννήθηκε το 1601 στο κάστρο του Σολιέ στην παλαιά επαρχία της Μαρς, σημερινός νομός Κρεζ. Κατάγονταν από παλαιά αλλά φτωχή οικογένεια. Από μικρός μπήκε ως ιπποκόμος στο περιβάλλον του Ανρί ντε Μπουρμπόν-Βερνέιγ, φυσικού γιου του βασιλιά Ερρίκου Δ΄. Οι περιπέτειές του ξεκίνησαν νωρίς, γιατί σκότωσε τον εχθρό του σε μονομαχία στην ηλικία των 13 ετών, και ήταν υποχρεωμένος να φύγει στην Αγγλία. Μετά από μια ασταθή περιπλανώμενη ζωή στην Αγγλία και τη Σκωτία, επέστρεψε στη Γαλλία το 1619, μπήκε στην υπηρεσία ενός ευγενή και έλαβε χάρη από τον νεαρό βασιλιά Λουδοβίκο ΙΓ΄. Το 1620, συμμετείχε στις εκστρατείες του Λουδοβίκου ΙΓ΄ εναντίον των Ουγενότων στη νοτιοδυτική Γαλλία. Το 1621 βρέθηκε στο περιβάλλον του Γκαστόν, δούκα της Ορλεάνης, του επαναστάτη μικρότερου αδερφού του βασιλιά, τον οποίο υπηρέτησε μέχρι το 1634 και ακολούθησε αρκετές φορές όταν εκδιώχθηκε από τη βασιλική αυλή στην εξορία.
Στη λογοτεχνία παρουσιάστηκε με το ψευδώνυμο «Τριστάν» από το 1624. Από το 1634, προσπάθησε να ζήσει ως συγγραφέας. Αυτό δεν αποκλείει ότι κατά καιρούς επέστρεφε στην υπηρεσία υψηλών προστατών.
Το ψευδώνυμό του αναφέρεται στον Λουί Τριστάν Λ'Ερμίτ, ανώτατο αξιωματούχο που έζησε τον 15ο αιώνα και στον Πιέρ Λ'Ερμίτ, επικεφαλής της Α' Σταυροφορίας (1095), που η οικογένειά του θεωρούσε προγόνους της.
Η έντονη ζωή που έζησε στο περιβάλλον του Γκαστόν της Ορλεάνης, οι καταχρήσεις και τα τυχερά παιχνίδια κατέληξαν να επιδεινώσουν την εύθραυστη υγεία του - έπασχε από φυματίωση. Πέθανε στο Παρίσι στις 7 Σεπτεμβρίου 1655.
Συγγραφικό έργο
Το 1633 εξέδωσε τη συλλογή ποιημάτων Les Plaintes d'Acante, με το οποίο χρίσθηκε διάδοχος των Φρανσουά ντε Μαλέρμπ και Τεοφίλ ντε Βιώ στο πεδίο της ερωτικής ποίησης, ελεγειακής και λυρικής. Το 1638 δημοσίευσε τα ποιήματα Les amours de Tristan (Οι Έρωτες του Τριστάν). Το 1636 έγραψε το πρώτο και πιο επιτυχημένο από τα δέκα περίπου θεατρικά έργα του, την τραγωδία La Marianne, η οποία αναφέρεται σε θέμα από την εβραϊκή ιστορία, στην ιστορία του Ηρώδη και της Μαριάμνης, και τον καθιέρωσε ως έναν από τους καλύτερους θεατρικούς συγγραφείς γύρω από τον Πιέρ Κορνέιγ. Ακολούθησαν τα θεατρικά Penthée (1637), La Mort de Sénèque (Ο Θάνατος του Σενέκα,1644), La Mort de Chrispe (1645) και μία κωμωδία Le Parasite (Το Παράσιτο, 1654).
Το 1642 ολοκλήρωσε ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα στο στιλ των παρωδιακών μυθιστορημάτων: Le Page disgrâcié (Ο ατιμασμένος ιπποκόμος), όπου διηγείται την ιστορία της παιδικής και νεανικής του ηλικίας και παρουσιάζει τον νεαρό Τριστάν ως παιχνίδι της ιδιότροπης μοίρας. Το έργο θεωρείται ένα από τα πρώτα γαλλικά αυτοβιογραφικά μυθιστορήματα.
Η περιπλανώμενη ζωή του δεν τον εμπόδισε να αναδειχθεί σε μεγάλο ποιητή με τα μελαγχολικά ποιήματά του να τραγουδούν με μεγάλη ειλικρίνεια τη σαγήνη της φύσης και του έρωτα: La Mer (Η Θάλασσα, 1627), Plaintes d’Acante (Τα παράπονα του Ακάντ, 1633), Églogue maritime, 1634, Amours de Tristan (Οι Έρωτες του Τριστάν, 1638), Lyre du sieur Tristan (Η λύρα του κυρίου Τριστάν, 1641),  Vers héroïques (Ηρωικοί στίχοι, 1648). Επηρεασμένος από τον Μαλέρμπ, η ποίησή του χαρακτηρίζεται από μεγάλη λεπτότητα.
Υστεροφημία
Λίγο μετά το θάνατό του, στη γαλλική λογοτεχνική σκηνή κυριάρχησε η γενιά των κλασικών που έκανε όλους τους άλλους συγγραφείς να εμφανίζονται ως δευτερεύοντες. Ο 18ος, αιώνας του Διαφωτισμού και ο 19ος, αιώνας του Ρομαντισμού φαίνεται να τον αγνοούν, παρά τις επιρροές του έργου του. Από το 1870, επωφελήθηκε από την ανακάλυψη της μπαρόκ λογοτεχνίας και των ελευθεριακών συγγραφέων, από τους οποίους ωστόσο διαφέρει. Μελετητές και συμβολιστές ποιητές κατέταξαν τον Τριστάν ως «πρόδρομο του Ρακίνα».
Μοναχικός και ανεξάρτητος - μελαγχολικός ποιητής, νοσταλγικός και παθιασμένος με τον έρωτα, τη νύχτα και τα όνειρα - το πιο διάσημο έργο του, Le Promenoir des deux amants (Ο περίπατος των δύο εραστών), μελοποιήθηκε το 1910 από τον Κλωντ Ντεμπυσσύ με τη μορφή τριών μελωδιών για τραγούδι και πιάνο.
Το 1955, ο Γάλλος ιστορικός λογοτεχνίας Αμεντέ Καριά εγκαινίασε ένα ρεύμα μελετών για τον συγγραφέα, που αναπτύχθηκαν σύντομα στην Ιταλία, τη Γερμανία, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο σύλλογος Les Amis de Tristan L'Hermite (Φίλοι του Τριστάν Λ'Ερμίτ), που δημιουργήθηκε το 1979, ερευνά και διαδίδει το έργο του, χαρακτηριστικό της γαλλικής λογοτεχνίας του 17ου αιώνα. Ο Γάλλος κριτικός Αντουάν Αντάμ αναφέρθηκε στον Τριστάν ως «η ευγενέστερη μορφή ποιητή που πρόσφερε η εποχή του Λουδοβίκου ΙΓ΄».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Model-view-controller
Το Model–view–controller (σε συντομογραφία αναφέρεται ως MVC) είναι ένα μοντέλο αρχιτεκτονικής λογισμικού το οποίο χρησιμοποιείται για τη δημιουργία περιβαλλόντων αλληλεπίδρασης χρήστη. Στο μοντέλο αυτό η εφαρμογή διαιρείται σε τρία διασυνδεδεμένα μέρη ώστε να διαχωριστεί η παρουσίαση της πληροφορίας στον χρήστη από την μορφή που έχει αποθηκευτεί στο σύστημα. Το κύριο μέρος του μοντέλου είναι το αντικείμενο Model το οποίο διαχειρίζεται την ανάκτηση/αποθήκευση των δεδομένων στο σύστημα. Το αντικείμενο View χρησιμοποιείται μόνο για να παρουσιάζεται η πληροφορία στον χρήστη (π.χ. με γραφικό τρόπο). Το τρίτο μέρος είναι ο Controller ο οποίος δέχεται την είσοδο και στέλνει εντολές στο αντικείμενο Model και στο View.
Αλληλεπιδράσεις μοντέλων
Εκτός από το να διαιρείται η εφαρμογή σε τρία μοντέλα, η σχεδίαση model–view–controller ορίζει και τις αλληλεπιδράσεις των μοντέλων
Παραπομπές
Κατηγορία:Σχεδιαστικά πρότυπα
Ιωάννης Δούκας (γιος του Μιχαήλ Β΄)
Ο Ιωάννης Δούκας ήταν ο δεύτερος γιος του Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Κομνηνού Δούκα με την νόμιμη σύζυγο του Αγία Θεοδώρα της Άρτας, μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο διάδοχος του πατέρα του Νικηφόρος Α΄ Κομνηνός Δούκας. Ο Ιωάννης ήταν στρατηγός στην υπηρεσία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η μητέρα του τον μετέφερε όμηρο στην Κωνσταντινούπολη (1261) όπου παντρεύτηκε την Τορνικίνα Κομνηνή, δεύτερη κόρη του Σεβαστοκράτορα Κωνσταντίνου Τορνίκιου και εγγονή του αξιωματούχου Κωνσταντίνου Τορνίκιου από την Οικογένεια Τορνικίων. Το ζεύγος είχε τουλάχιστον μια κόρη την Έλενα αλλά ο γάμος ήταν ατυχής, ο Ιωάννης εκδήλωσε απιστία στην σύζυγο του, φυλακίστηκε, τυφλώθηκε (1280) και στην συνέχεια αυτοκτόνησε.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Μανούσος Παραγιουδάκης
Μαζί με τον πτέραρχο Νίκο Κουρή, θεωρείται ως ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ με τη μεγαλύτερη επιρροή στα μεταπολιτευτικά χρόνια και πολλές σημαντικές αποφάσεις φέρουν την υπογραφή του. Ήταν από τους αρχιτέκτονες του Δόγματος Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας - Κύπρου, της ουσιαστικής αναβάθμισης του ΓΕΕΘΑ σε πραγματικό διακλαδικό κέντρο διοίκησης και ελέγχου, και της αυξημένης δραστηριότητας των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε διεθνείς ειρηνευτικές αποστολές σε περιοχές ελληνικού ενδιαφέροντος όπως τα Βαλκάνια.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1938 στο Χρωμοναστήρι Ρεθύμνου Κρήτης, ενώ έλκει την καταγωγή του, από το Μελισσουργάκι Μυλοποτάμου, χωριό του πατέρα του, και αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1960 ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Συμπλήρωσε τις σπουδές του σε διάφορα στρατιωτικά σχολεία εσωτερικού και εξωτερικού, στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου και τη Σχολή Εθνικής Άμυνας. Είναι επίσης πτυχιούχος Νομικής και Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).
Τη δεκαετία του 1980 υπηρέτησε, μεταξύ άλλων, στις μυστικές υπηρεσίες (ΚΥΠ - ΕΥΠ) και στο Στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Νάπολη της Ιταλίας (AFSOUTH), επίσης ήταν διοικητής της ΧV Μεραρχίας Πεζικού στην Καστοριά από το 1991 έως το 1993, ενώ από το 1993 ως το 1996 ήταν διοικητής του Δ΄ Σώματος Στρατού, ζώνη ιδιαίτερα αυξημένης ευθύνης η οποία περιλαμβάνει όλη τη Θράκη.
Είναι έγγαμος και έχει δύο κόρες και ένα γιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα) Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα) Κατηγορία:Κρητικοί
Μανώλης Ζερδεβάς
Ο Μανώλης Ζερδεβάς (12 Αυγούστου 1997) είναι Έλληνας αθλητής της υδατοσφαίρισης, τερματοφύλακας του Ολυμπιακού και της Εθνικής ομάδας πόλο, που αγωνίστηκε και διακρίθηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020, όπου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο ως μέλος της ελληνικής ομάδας.
Διακρίσεις
Βουλιαγμένη
Ολυμπιακός
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Ιντιάνα Πέισερς
Οι Ιντιάνα Πέισερς (αγγλικά: Indiana Pacers) είναι μία από τις 30 επαγγελματικές ομάδες καλαθοσφαίρισης του NBA με έδρα την Ιντιανάπολις των ΗΠΑ. Είναι μέλη της Κεντρικής Κατηγορίας της Ανατολικής Περιφέρειας του National Basketball Association (NBA). Οι Πέισερς ιδρύθηκαν το 1967 ως μέλη του American Basketball Association (ABA). Εντάχθηκαν στο NBA το 1976, ως μέρος της συγχώνευσης ΑΒΑ-NBA. Έπαιζαν στο Indiana State Fairgrounds Coliseum και Market Square Arena πριν από τη μετάβαση στην τωρινή έδρα τους, Bankers Life Fieldhouse.
Οι Πέισερς είχαν μεγάλη επιτυχία στο πρωτάθλημα American Basketball Association (ABA) όπου κερδίσαν τρία πρωταθλήματα. Οι Πέισερς ήταν πρωταθλητές της Ανατολικής Περιφέρειας του ΝΒΑ το 2000 αλλά έχασαν στους τελικούς από τους Λος Άντζελες Λέικερς. Συνολικά, η ομάδα έχει κερδίσει έξι τίτλους Περιφέρειας και επτά τίτλους κατηγορίας. Πέντε παίκτες του Hall of Fame, συμπεριλαμβανομένου των Ρέτζι Μίλερ, Κρις Μάλιν, Άλεξ Ίνγκλις, Μελ Ντάνιελς, και Ρότζερ Μπράουν έπαιξαν με τους Πέισερς για πολλές σεζόν. Τέσσερις παίκτες του Hall of Fame, που προπόνησαν τους Πέισερς ήταν οι Τζακ Ράμσει, Λάρι Μπράουν, Λάρι Μπερντ, και Ισαία Τόμας. Οι Ράμσει και Μπερντ κέρδισαν το βραβείο Προπονητής της Χρονιάς το 1981 και το 1998, αντίστοιχα. Ο Μπερντ, επίσης, υπηρέτησε ως διευθυντικό στέλεχος για την ομάδα, μετά από την αποχώρησή του ως προπονητής και κέρδισε το βραβείο Διευθυντικό Στέλεχος της Χρονιάς το 2012.
Λογότυπα
Ακολουθούν τα λογότυπα του συλλόγου με χρονολογική σειρά:
Γήπεδα
μικρογραφία|238px|Το γήπεδο Bankers Life Fieldhouse (πρώην Conseco Fieldhouse)
Σαγαίικα Αχαΐας
Τα Σαγαίικα ή Σαγέικα είναι χωριό και έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος που ανήκει από το 2010 κ.εξ. στον Δήμο Δυτικής Αχαΐας του Νομού Αχαΐας. Έχουν 1.038 κατοίκους και βρίσκονται νοτιοδυτικά της Πάτρας. Στην έδρα της κοινότητας Σαγαίικων λειτουργούν νηπιαγωγείο, δημοτικό, καθώς και γυμνάσιο. Λειτουργεί επίσης και ιατροκοινωνικό κέντρο στην Μόβρη.
Ιστορία
Έχουν ανθρωπωνυμική ονομασία διότι ιδρύθηκαν από τον δικηγόρο Νικόλαο Σαγιά. Το 1876 ο Νικόλαος Σαγιάς, δικηγόρος από την Πάτρα, αγόρασε στην περιοχή, η οποία τότε ήταν ακατοίκητη, 500 στρέμματα. Στα χωράφια αυτά ο Σαγιάς καλλιεργούσε σταφίδα και έφερε εργάτες από το χωριό του την Περιστέρα οι οποίοι με την πάροδο του χρόνου εγκαταστάθηκαν εκεί. Μάλιστα ο Σαγιάς μετέφερε τον σιδηροδρομικό σταθμό στο χωριό το οποίο είχε 28 κατοίκους. Κατά τη σταφιδική κρίση, ο Σαγιάς πούλησε όλη την περιουσία του και έτσι εγκαταστάθηκαν νέοι κάτοικοι στο χωριό.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Αθλητισμός
Πρώτη ομάδα των Σαγαίικων ήταν ο Ολυμπιακός Σαγαίικων που είχε ιδρυθεί το 1927 και διαλύθηκε για να ιδρυθεί το 1968 ο Α.Π.Σ. Εθνικός Σαγέικων ο οποίος έχει αγωνιστεί 4 φορές στην Δ΄ Εθνική. Η ομάδα αγωνίζεται στο κοινοτικό γήπεδο Σαγαίικων το οποίο είναι χορτάρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Μόβρης Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Χαράλαμπος Φραντζής
Ο Χαράλαμπος Φραντζής του Παντελή (1928) ήταν Καθηγητής Πανεπιστημίου Θράκης και επιθεωρητής δημοσίων έργων, εκπρόσωπος της Ελλάδας σε διεθνή συνέδρια οδοποιίας και μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας μεταφορών στον ΟΗΕ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χ. Φραντζής γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1928 στην Πρέβεζα. Φοίτησε στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο λαμβάνοντας πτυχίο το 1953 όπου και από το 1956 ανέλαβε μηχανικός στην υπηρεσία οικισμού του Υπουργείου Δημοσίων Έργων. Το 1967 μετεκπαιδεύτηκε στη Γαλλία όπου και επιστρέφοντας το 1972, ανέλαβε την επίβλεψη και μελέτη των σημαντικότερων έργων οδοποιίας, γεφυροποιίας και διανοίξεων που έγιναν στη διάρκεια της χούντας. Μετά την μεταπολίτευση, το 1975 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1977 εξελέγη καθηγητής της συγκοινωνιακής τεχνικής της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θράκης.
Το 1973 εκπροσωπώντας την Ελλάδα, έλαβε μέρος στο 7ο Διεθνές Συνέδριο Οδοποιίας στο Μόναχο και από τον επόμενο χρόνο αποτέλεσε μέλος της σχετικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ, καθώς και στη Σύνοδο Διυπουργικής Επιτροπής Οικονομικής Συνεργασίας το 1976.
Συγγραφικό έργο
Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται πολλές πραγματείες μεταξύ των οποίων είναι:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες μηχανικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Κατρίν Γιακομπσντότιρ
Η Κατρίν Γιακομπσντότιρ (ισλ. Katrín Jakobsdóttir) είναι Ισλανδή πολιτικός και σημερινή Πρωθυπουργός της Ισλανδίας από το 2017. Είναι μέλος του Αλθίνγκι, εκπροσωπώντας το Βόρειο Ρέικιαβικ από το 2007. Έγινε αναπληρώτρια επικεφαλής του Αριστερού-Πράσινου Κινήματος το 2003 και επικεφαλής το 2013, ενώ διετέλεσε και Υπουργός Παιδείας, Επιστήμης και Πολιτισμού στην κυβέρνηση της Γιόχανα Σιγκουρδαντότιρ από τις 2 Φεβρουαρίου 2009 μέχρι τις 23 Μαΐου 2013. Είναι η δεύτερη πρωθυπουργός της χώρας μετά τη Γιόχανα Σιγκουρδαντότιρ.
Εκπαίδευση και επαγγελματική σταδιοδρομία
Η Κατρίν γεννήθηκε στο Ρέικιαβικ την 1 Φεβρουαρίου 1976. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Ισλανδίας το 1999 με πτυχίο στα Ισλανδικά και δευτερεύουσα ειδίκευση στα Γαλλικά, ενώ απέκτησε και μάστερ από το ίδιο πανεπιστήμιο το 2004 έχοντας εκπονήσει μια διατριβή πάνω στον συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Άρναλντουρ Ιντρίντασον.
Εργάστηκε ως γλωσσικός σύμβουλος στο ειδησεογραφικό πρακτορείο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης RÚV από το 1999 μέχρι το 2003, ενώ έγραφε για διάφορα έντυπα από το 2004 μέχρι το 2006. Εργάστηκε στον εκδοτικό οίκο Edda και στο περιοδικό JPV από το 2005 μέχρι το 2006, ενώ δίδαξε και στο Πανεπιστήμιο της Ισλανδίας και στο Πανεπιστήμιο του Ρέικιαβικ.
Πρωθυπουργός της Ισλανδίας
Ύστερα από τις βουλευτικές εκλογές του 2017, ο Πρόεδρος της Ισλανδίας Γκούντνι Θορλάσιους Γιοχάνεσον ανέθεσε στην Κατρίν την έναρξη συζητήσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης μεταξύ του Αριστερού-Πράσινου Κινήματος, του Προοδευτικού Κόμματος, της Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας και του Κόμματος Πειρατών. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν επισήμως στις 3 Νοεμβρίου 2017, ωστόσο δεν είχαν αποτέλεσμα, καθώς το Προοδευτικό Κόμμα διατηρούσε επιφυλάξεις λόγω της μικρής πλειοψηφίας που θα είχε η κυβέρνηση. Ως αποτέλεσμα, επιδίωξε τον σχηματισμό κυβέρνησης μαζί με το Κόμμα Ανεξαρτησίας και το Προοδευτικό Κόμμα. Ύστερα από το πέρας των συζητήσεων, ο Πρόεδρος της χώρας την όρισε ως πρωθυπουργό. Είναι η δεύτερη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ισλανδίας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Δημήτριος Παλαιολόγος Ράλλης
Ο Δημήτριος Παλαιολόγος Ράλλης, συχνά αναφέρεται στις πηγές και σαν Δημήτριος Ράλλης ήταν βυζαντινός στρατηγός, στρατιωτικός, στα τέλη του 14ου αρχές του 15ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Κατηγορία:Πρόσωπα του Δεσποτάτου του Μορέως Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Δημήτριος Δημήτριος
Γενική Γραμματεία Μακεδονίας-Θράκης
thumb|Το κτίριο της Γενικής Γραμματείας Μακεδονίας-Θράκης thumb|200px|Η σφραγίδα της γραμματείας Η Γενική Γραμματεία Μακεδονίας-Θράκης συστάθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2009 με το Π.Δ. 185/2009, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, κατά μετατροπή του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης. Αρχικά υπήχθη στο Υπουργείο Εσωτερικών (το οποίο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης) και στη συνέχεια (28.9.2010) στο Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας (το οποίο, μετά τη συγχώνευσή του με το Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας, συγκρότησε το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας).
Στις 21 Ιουνίου 2012 με το Π.Δ. 85/2012, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, η Γενική Γραμματεία καταργήθηκε και οι υπηρεσίες της συγκρότησαν το επανιδρυθέν Υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης.
Συνέδριο furry
μικρογραφία|Το Dealers Den και fursuit παρέλαση στο [[Anthrocon 2006]] Ένα συνέδριο furry (αγγλικά: furry convention) αποτελεί επίσημη συνάθροιση μελών του furry fandom - άτομα που λατρεύουν τους φανταστικούς μη ανθρώπινους χαρακτήρες με ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Αυτά τα συνέδρια παρέχουν για τους οπαδούς ένα μέρος για να συναντηθούν, να ανταλλάξουν ιδέες, να κάνουν συναλλαγές, να διασκεδάσουν και να ψυχαγωγηθούν με επίκεντρο την έννοια αυτή. Με προέλευση την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1980, υπάρχουν σήμερα πάνω από 40 ετήσια συνέδρια furry παγκοσμίως, και κυρίως στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Το μεγαλύτερο είναι το Anthrocon, το οποίο πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια.
Γενική Γραμματεία Μακεδονίας-Θράκης
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κατηγορία:Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας (Ελλάδα) Κατηγορία:Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας (Ελλάδα)
Συνέδριο furry
Προέλευση και ανάπτυξη
Τα furry conventions ξεκίνησαν στα μέσα του 1986 με κόμματα σε δημοφιλείς συνέδρια επιστημονικής φαντασίας, όπως το Westercon και το BayCon στην περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο. Με την πάροδο του χρόνου, αυτά τα κόμματα διαχωρίστηκαν σε συνέδρια από μόνα τους, ξεκινόντας με το ConFurence 0 το 1989. Η συμμετοχή στα συνέδρια furry έχει αυξηθεί, με τον αριθμό των συνέδριων, τη συνολική συμμετοχή όλων των συνέδριων και το μέγιστο μέγεθος από ένα μόνο συνέδριο, όλα διπλασιάστηκαν κατά την περίοδο του 2000–2006.
Τα furry conventions ξεκινάνε και ως furmeets, όπου ομάδες από τοπικούς οπαδούς συναντιούνται σε μια εύκολη τοποθεσία, συχνά σε τακτική βάση. Καθώς η τοπική κοινότητα μεγαλώνει, αυτές οι ομάδες μπορεί να θέσουν εκδηλώσεις οι οποίες προσελκύουν την προσοχή των αντιπροσώπων ή τη σπουδαία δραστηριότητα οπαδών και έτσι να καταφέρουν να γίνουν αναγνωρισμένα ως ένα κανονικό συνέδριο. Άλλα συνέδρια ξεπηδούν μετά από διακοπτόμενες εκδηλώσεις· όπως για παράδειγμα, το Califur ιδρύθηκε το 2004 ακολουθώντας το τελευταίο ConFurence το 2003, προκειμένου να κρατηθεί ένα συνέδριο furry στην κοιλάδα του Los Angeles· και το Furpocalypse ιδρύθηκε το 2014, αφότου το FurFright φιλοξένησε την τελευταία τους εκδήλωση το 2013.
Δραστηριότητες
Ο προγραμματισμός των συνεδρίων περιλαμβάνει παρουσιάσεις, πάνελ, εργαστήρια και σεμινάρια σχετικά με την κουλτούρα του ανθρωπομορφισμού, από τη λογοτεχνία, τη φαντασία και τις τέχνες, στην επιστήμη, την τεχνολογία και την πνευματικότητα. Το συνέδριο προσφέρει συχνά, χώρο για stand-up comedy εκτελέσεις, από διασκεδαστές όπως τον Θείο Κάγκι και τον 2, μουσική filk, πολλά είδη gaming, συνεδρίες παιχνιδιού ρόλων, καθώς και πολυάριθμες παραστάσεις κουκλοθεάτρου και εκδηλώσεις παραστατικών τεχνών. Ένα ενωτικό καλλιτεχνικό θέμα είναι κοινό για μεγαλύτερες εκδηλώσεις.
Τα περισσότερα συνέδρια θα προβάλλουν κάποιου είδους επίδειξης τέχνης, στην οποία εμφανίζεται το έργο των καλλιτεχνών, συχνά για άμεση αγορά ή δημοπρασία κατά τη διάρκεια του συνεδρίου. Συχνά θα υπάρχει ένα σημείο διαπραγμάτευσης (Dealers Den) όπου διανομείς έργων τέχνης και βιβλίων κόμικ και άλλοι έμποροι μπορούν να πωλούν τα εμπορεύματά τους για μια αμοιβή, και ένα Artists Alley όπου σε απλούς καλλιτέχνες, τους δίνεται χώρος, χωρίς αμοιβή ή μιας συμβολικής αμοιβής, συνήθως υπό την προϋπόθεση να πωλούν μόνο το δικό τους έργο. Οι καλλιτέχνες μπορούν επίσης να κάνουν εμπορικές συναλλαγές σε έργα τέχνης μεταξύ τους, χρησιμοποιώντας μπλοκ ζωγραφικής. Έργα τέχνης ερωτικού στοιχείου, συνήθως επιτρέπονται αν κρατηθούν ξεχωριστά από τα άλλα κομμάτια και εμφανιστούν μόνο σε ενήλικες συμμετέχοντες· μερικά συνέδρια έχουν αξιολογηθεί αυστηρώς ακατάλληλα για άτομα κάτω των 13 ετών. Οι μεμονωμένες συναλλαγές είναι σχετικά μικρές (συνήθως γύρω στα 10€ με 50€ για σκίτσα ή κονκάρδες, 10€ με 200€ για κομμάτια δημοπρασιών) αλλά το σύνολο μπορεί να προσεγγίσει τα 100.000€ στις μεγαλύτερες εκδηλώσεις (εξαιρώντας επαγγελματίες εμπόρους).
Τα μεγαλύτερα συνέδρια τείνουν να έχουν ρέιβ πάρτι σε τουλάχιστον μία εκδήλωση. Συχνά υπάρχει ένας χορός, πριν από την κύρια εκδήλωση, για όσους χρησιμοποιούν fursuit, με υψωμένο φωτισμό και αργή μουσική για να αντισταθμίσει τη μειωμένη όραση και κινητικότητα των fursuiters. Η χρήση των glowsticks και φωτεινών poi είναι δημοφιλής από τη στιγμή που χαμηλώνουν τα φώτα. Ένα συνέδριο furry είναι επίσης μια ευκαιρία για να κοινωνικοποιηθούν, και ιδιωτικές γιορτές είναι κοινές για υποομάδες του fandom.
Συνέδρια με συμαντικό αριθμό από fursuiters μπορεί να προσφέρουν μια εκδήλωση, γνωστή ως furry games, furry races, ή critterlympics. Αυτά εστιάζουν σε κατορθώματα επιδεξιότητας, κατάλληλα για πολλούς παίκτες σε ομάδες, όπως, να σέρνουνυν ένα έλκηθρο με λούτρινα ζωάκια ή άλλους fursuiters γύρω από μια σημειωμένη διαδρομή, ή να αγωνίζονται μπρος και πίσω ενώ βρίσκονται δεμένοι μεταξύ τους με ένα χούλα χουπ.
Κάποια συνέδρια έχουν καθιερώσει δημοπρασίες φιλανθρωπικών οργανώσεων, τα οποία (στις Η.Π.Α) συνήθως συγκεντρώνουν αρκετές χιλιάδες δολάρια για την ετήσια φιλανθρωπική οργάνωση του συνεδρίου, συνήθως για ένα καταφύγιο άγριας ζωής, έναν προστατευόμενο βιότοπο, ένα καταφύγιο ζώων ή μια ομάδα διάσωσης ζώων. Οι διοργανωτές μπορεί επίσης να δωρίσουν από τα ίδια τα κεφάλαια του συνεδρίου. Συνολικά, τα συνέδρια furry συγκέντρωσαν πάνω από $50,000 για φιλανθρωπικές οργανώσεις το 2006, με το Further Confusion και το Anthrocon να συγκεντρώνει πάνω από $60,000 σε όλη την ιστορία τους.
Παρευρισκόμενοι
Οι παρευρισκόμενοι συμπεριλαμβάνουν καλλιτέχνες και εμπόρους που προσφέρουν προϊόντα και υπηρεσίες προς πώληση για τους φανς, και για εκείνους που επιθυμούν να τα αγοράσουν. Άλλοι έρχονται για το πρόγραμμα, ή για να γνωρίσουν φίλους ή γενικώς άλλους φανς των furries. Πολλοί παρευρίσκονται για όλους αυτούς τους λόγους. Κάποιοι αργότερα δημοσιεύουν μια αναφορά περιγράφοντας τις εμπειρίες τους.
Οι συμμετέχοντες των μεγάλων συνεδρίων λαμβάνουν μια τσάντα με το βιβλίο του συνεδρίου (convention book ή conbook), μια πλούσια εικονογραφημένη έκδοση που απεικονίζει θεματικά έργα τέχνης, φαντασία και άρθρα που υποβάλλονται από μέλη και από τους τιμώμενους καλεσμένους, μαζί με μια περιγραφή του προγραμματισμού της εκδήλωσης, του προσωπικού, των κανόνων, των επισκεπτών, και κάθε φιλανθρωπικής οργάνωσης που υποστηρίζεται από το συνέδριο. Μπορεί επίσης να συμπεριληφθούν πληροφορίες σχετικά με τοπικά εστιατόρια και ένα χρονοδιάγραμμα τσέπης και χάρτης. Οι χορηγοί συχνά λαμβάνουν πρόσθετα αντικείμενα, όπως μπλουζάκια, εμβλήματα ή κορδέλες, και λαμβάνουν δελτίο ταυτότητας από πριν για να έχουν πρόσβαση σε αποκλειστικές περιοχές. Μπορεί επίσης να αναγράφονται εμφανώς στις δημοσιεύσεις του συνεδρίου.
Οι φανς μπορεί να φορέσουν ένα μερικό ή ολόκληρο fursuit ή άλλο κοστούμι για να εκφράσουν την ταυτότητά τους και να ψυχαγωγήσουν τους άλλους, αν και συνήθως λιγότερο από 15% των συμμετεχόντων φέρνουν ένα κοστούμι, και λίγοι από αυτούς το φοράνε όλη την ώρα. Κάποιοι άλλοι μπορεί να φορούν αξεσουάρ, όπως αυτιά ή ουρά, ιδιαίτερα έξω από την κύρια περιοχή του συνεδρίου. Σχεδόν όλοι θα φορούν μία ή περισσότερες προσαρμοσμένες κονκάρδες του συνεδρίου που παρουσιάζουν μια απεικόνιση της ανθρωπόμορφής τους περσόνας, μερικοί με κορδέλες που δείχνουν την κοινωνική θέση, όπως με μια ανακοίνωση για τη σύνδεση ή τη χορηγία του συνεδρίου. Οι πωλήσεις των εν λόγω εξαρτημάτων αποτελούν μέρος του εμπορίου στο furry fandom.
Οι ανήλικοι παρευρισκόμενοι συνήθως επιτρέπονται να συμμετέχουν με μια συμβολαιογραφική γονική άδεια ή να συνοδεύονται από έναν ενήλικα. Το Eurofurence είναι μία εξαίρεση, παραδέχεται μόνο εκείνους άνω των 18. Στους ανήλικους συμμετέχοντες συνήθως δίνεται ένα διακριτικό σήμα για να επιτραπεί στο προσωπικό και τους εμπόρους να περιορίσουν την πρόσβαση σε περιεχόμενο για ενήλικες. Συνήθως απαιτείται ταυτότητα με φωτογραφία που εκδίδεται από την κυβέρνηση.
Οργάνωση και στελέχωση
Τα συνέδρια furry διαχειρίζονται και στελεχώνονται από εθελοντές, αν και κάποιοι χώροι μπορεί να απαιτούν ορισμένες δραστηριότητες που ανατίθενται σε τρίτους. Πολλά από τα μεγαλύτερα συνέδρια ενσωματώνονται ως μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, συνήθως για να επιτύχουν αφορολόγητο καθεστώς και να διαφυλάξουν τα προσωπικά περιουσιακά στοιχεία των διοργανωτών - στις Η.Π.Α, κάποια είναι φιλανθρωπικές οργανώσεις, ενώ κάποια άλλα είναι καταχωρημένα ως ψυχαγωγικές λέσχες. Οι μεγαλύτερες εκδηλώσεις μπορεί να χρειαστούν μέχρι και εκατό εθελοντές, μη συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που απλά εκτελούν κάποια θελήματα. Οι εθελοντές λαμβάνουν ευχαριστίες για τη συμμετοχή τους κατά την τελετή λήξης, η οποία συνήθως έχει μεγάλη συμμετοχή, και συχνά λαμβάνουν μπλουζάκια ή άλλα προνόμια.
Χρόνος και διάρκεια
Τα περισσότερα συνέδρια furry λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου. Οι λόγοι γι' αυτό είναι:
Καθώς ένα συνέδριο furry αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια των ετών, η αυξημένη ζήτηση για την εκτέλεση δραστηριοτήτων οδηγεί συχνά σε εκδηλώσεις που έχουν προγραμματιστεί μέχρι αργά τη νύχτα. Οι δραστηριότητες του συνεδρίου μπορεί να επεκταθούν έως την Πέμπτη και νωρίς την Παρασκευή για πρόωρες αφίξεις. Ανεπίσημες δραστηριότητες συχνά συντονίζονται από ομάδες ατόμων την Κυριακή το απόγευμα και τη Δευτέρα το πρωί, συνήθως ανοιχτές σε όποιον επιθυμεί να λάβει μέρος, και μπορεί να περιλαμβάνουν μπόουλινγκ, μπαρότσαρκες, επισκέψεις σε στοές, εμπορικά κέντρα, θεματικά πάρκα, ζωολογικούς κήπους, βραδινό ή πρωινό φαγητό.
ΜΜΕ και αντίληψη του κοινού
Μία λανθασμένη αντίληψη του κοινού, που έγινε δημοφιλής από το επεισόδιο του CSI "Fur and Loathing", είναι ότι τα συνέδρια furry είναι μέρη για άτομα να ντύνονται ως ζώα και να εκτελούν σεξουαλικές πράξεις ο ένας με τον άλλον. Σε ένα άρθρο σχετικά με τα furries, το περιοδικό Vanity Fair περιέγραψε κάποιους πελάτες του ξενοδοχείου ως «συγκλονισμένους», με κάποιους να αποκαλούνε αυτούς που πήγαιναν για το συνέδριο "φρικιά", "αρχι-ομοφυλόφιλους" και διάφορους άλλους υποτιμητικούς όρους. Κάποιος από το προσωπικό του Αμερικανικού Στρατού που ήταν παρόν στο ίδιο συνέδριο περιέγραψε τους συμμετέχοντες ως "λίγο ασυνήθιστους" και "άτομα που έχουν προβλήματα" ενώ άλλοι θεώρησαν την εκδήλωση "κάτι ωραίο που μπορεί κανείς να φέρει και παιδιά σ'αυτό."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Furry fandom Κατηγορία:Συνέδρια furry Furry
Λάιονελ Μπάριμορ
Πρώτα βήματα
Γιος των ηθοποιών Μόρις και Τζορτζιάνα Ντρου Μπάριμορ, ο Λάιονελ Μπάριμορ γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβάνια ως Λάιονελ Χέρμπερτ Μπλάιθ κι αργότερα αυτός όπως και τα αδέλφια του ακολούθησαν τα βήματα των γονιών τους υιοθετώντας επίσης το επίθετο Μπάριμορ. Ο Λάιονελ Μπάριμορ ήταν θείος των Τζον Ντρου Μπάριμορ και Νταιάνα Μπάριμορ, καθώς και της κόρης του Τζον Ντρου, ηθοποιού Ντρου Μπάριμορ.
Ο ηθοποιός παντρεύτηκε δυο φορές. Την πρώτη με την ηθοποιό Ντόρις Ράνκιν και τη δεύτερη με την ηθοποιό Αϊρίν Φένγουικ που υπήρξε ερωμένη του αδελφού του Τζον, ενώ η αδελφή της πρώτης του συζύγου ήταν παντρεμένη με τον θείο του Μπάριμορ, Σίντνεϊ Ντρου. Ο πρώτος γάμος του ηθοποιού του χάρισε δυο κόρες, την Έθελ και τη Μαίρη, οι οποίες πέθαναν κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και τον έκαναν να απομακρυνθεί από τη σύζυγό του. Χρόνια αργότερα, ο ηθοποιός, έδειξε πατρικό ενδιαφέρον στην ηθοποιό Τζιν Χάρλοου, η οποία γεννήθηκε την ίδια περίοδο με τις κόρες του. Ο πρόωρος θάνατος της Χάρλοου, τον έκανε να τη θρηνήσει μαζί με τον Κλαρκ Γκέιμπλ σαν να ήταν συγγενικό του πρόσωπο.
Θεατρική σταδιοδρομία
Ο ηθοποιός ξεκίνησε την θεατρική του καριέρα στα μέσα του 1890, εμφανιζόμενος πλάι στη γιαγιά του Λουίζα Λέιν Ντρου, ενώ έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ στα είκοσί του χρόνια εμφανιζόμενος πλάι στο θείο του Τζον Ντρου σε θεατρικά όπως τα: The Second in Command (1901) και The Mummy and the Hummingbird (1902), σε παραγωγή του Τσαρλς Φρόμαν. Ο Λάιονελ και τα αδέλφια του με τα αδέλφια του έλαβαν αναγνώριση με τη βοήθεια του Φρόμαν.
Το 1910 έμεινε με τη σύζυγό του Ντόρις στο Παρίσι για μερικά χρόνια κι όταν επέστρεψε στις Η.Π.Α. καθιερώθηκε ως δραματικός ηθοποιός με έργα όπως το Πίτερ Ίμπερτσον το 1917, ενώ η αποτυχημένη του εμφάνιση το 1921 στο Μάκβεθ τον ώθησε να στραφεί στον κινηματογράφο.
Κινηματογραφική σταδιοδρομία
Το 1920, ο Μπάριμορ επανέλαβε το ρόλο που είχε ερμηνεύσει στο θέατρο, για λογαριασμό της εταιρίας Paramount στην ταινία The Copperhead. Η φιλία του με τον Λούι Μπι Μάγιερ, τον οδήγησε σε συμβόλαιο με την Metro-Goldwyn-Mayer, μια εταιρία για την οποία γύρισε πολλές βωβές ταινίες κατά τη δεκαετία του '20, εκ των οποίων οι περισσότερες σήμερα θεωρούνται χαμένες. Το 1924 συνεργάστηκε ξανά με το Γκρίφιθ συμμετέχοντας στην ταινία του 1924 America, ενώ συμμετείχε για τελευταία φορά σε ταινία του σκηνοθέτη το 1928, αναλαμβάνοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Drums of Love.
Το 1924, ο Μπάριμορ παντρεύτηκε την πρώην ερωμένη του αδελφού του, Αϊρίν Φένγουικ και μετά το γάμο οι δυο τους πήγαν στη Ρώμη όπου ο ηθοποιός γύριζε την ταινία The Eternal City συνδυάζοντας δουλειά με το μήνα του μέλιτος. Την ίδια χρονιά πήγε στη Γερμανία για να συμμετάσχει στην ταινία του Χέρμπερτ Γουίλκοξ Decameron Nights.
Μετά το 1926 δούλεψε σχεδόν αποκλειστικά για την εταιρία Metro-Goldwyn-Mayer έχοντας ως συμπρωταγωνιστές τους μεγαλύτερους αστέρες της εταιρίας (Τζον Γκίλμπερτ, Γκρέτα Γκάρμπο, Λον Τσάνεϊ, Τζιν Χάρλοου, Μαρί Ντρέσλερ, Σπένσερ Τρέισι, Γουάλας Μπίρι, Νόρμα Σίρερ και Κλαρκ Γκέιμπλ. Το 1928, η εταιρία του επέτρεψε να συμμετάσχει στην ταινία Η Ανθρώπινη Αδυναμία (Sadie Thompson) του Ραούλ Γουόλς, όπου συμπρωταγωνίστησε με την Γκλόρια Σουόνσον, ενώ την ίδια χρονιά το πέρασμα από τις βωβές στις ομιλούσες ταινίας ήταν γεγονός κι εκείνος με την υπέροχη φωνή του δε συνάντησε καμιά δυσκολία στο να προσαρμοστεί στην αλλαγή. Το 1929 σκηνοθέτησε την ταινία Madame X με τη Ρουθ Τσάτερτον κι έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Σκηνοθεσίας, ενώ την επόμενη σκηνοθέτησε τους Σταν Λόρελ κι Όλιβερ Χάρντι στην ταινία Ο Έρως των Τσιγγάνων (The Rogue Song, 1930). Πέρα από την πορεία του ως σκηνοθέτης η καριέρα του στο χώρο της υποκριτικής συνεχιζόταν.
left|thumb|220px| Στο τρέιλερ της ταινίας του [[1936 Η Κυρία με τις Καμέλιες (Camille).]] Το 1931 εμφανίστηκε στην ταινία Ελεύθερες Ψυχές (A Free Soul) πλάι στη Νόρμα Σίρερ και τον Κλαρκ Γκέιμπλ, σε ένα ρόλο που του χάρισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού ρόλου. Την επόμενη χρονιά υποδύθηκε τον Ρασπούτιν στην ταινία Το Λυκόφως των Τσάρων (Rasputin and the Empress) πλάι στα αδέλφια του Έθελ και Τζον. Έπειτα συνέχισε την επιτυχημένη του πορεία στο χώρο του κινηματογράφου υποδυόμενος το ρόλο κυρίως συμπαθητικών και καλόκαρδων ηλικιωμένων ανδρών. Εμφανίστηκε στις ταινίες Γκραντ Οτέλ (Grand Hotel, 1932), Δείπνο στις Οκτώ (Dinner At Eight, 1933), Δαυίδ Κόππερφιλδ (David Copperfield, 1935), Δαίμονες των κυμάτων (Captains Courageous, 1937), Δε θα τα Πάρεις Μαζί σου (You Can't Take it With you, 1938), Απ' Όταν Έφυγες (Since You Went Away, 1944) και Στη βοή της καταιγίδος (Key Largo, 1948).
Τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στην ταινία της Metro-Goldwyn-Mayer Τα Μονοπάτια της Δόξας (Main Street to Broadway) το 1953.
Θάνατος
Ο ηθοποιός πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1954 στο Μπέβερλι Χιλς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Οικογένεια Μπάριμορ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες βωβών ταινιών
Γόττεν Γουέιβεν
Το Γόττεν Γουέιβιν (αγγλικά: Wotten Waven) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Γεώργιο. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και βορειοανατολικά του Αγίου Γεωργίου. Έχει πληθυσμό 226 κατοίκων (2001).
Γεωγραφία
Το Ζιρωντέλ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και βορειοανατολικά του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται βορειοανατολικά του Τραφαλγκάρ και νοτιοδυτικά της Λωντά.
Δείτε επίσης
Γόττεν Γουέιβεν Γόττεν Γουέιβεν
Γλώσσα Τσουτ
Η Τσουτ γλώσσα (Chứt, Cheut) ή Ρουκ-Σατς είναι ένα διαλεκτικό συνεχές που ομιλείται από την φυλή Τσουτ του Βιετνάμ, και με ένα μικρότερο πληθυσμό στο Λάος με 450 ομιλητές στην περιφέρεια Χαμμουάν. Είναι πιο συνδεδεμένη με την Αρέμ γλώσσα. Σύμφωνα με στοιχεία του 2007 οι ομιλητές είναι 1,300 άνθρωποι.
Η γλώσσα έχει τετράτροπο σύστημα Θαβούνγκ επαυξημένο με κλίση. Σε αντίθεση με τα σύγχρονα Βιετναμικά, η Ρουκ γλώσσα ακόμα επιτρέπει τα προσύλλαβα με ένα ήσσονος σημασίας φωνήεν, όπως caku:4 "αρκούδα" (πρβλ. βιετναμέζικα gấu).
3-D Ultra Pinball
Το 3-D Ultra Pinball είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών pinball που δημιουργήθηκε από τη Dynamix της Sierra Entertainment. Τα παιχνίδια της σειράς προσπαθούν να αποφύγουν το παραδοσιακό στυλ του pinball, και περιέχουν συχνά βίντεο, περισσότερο από ένα τραπέζι και συγκεκριμένοι στόχοι που εμφανίζονται για μικρό χρονικό διάστημα.
3-D Ultra Pinball
Το 3-D Ultra Pinball είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς και κυκλοφόρησε το 1995. Βασίζεται στο βιντεοπαιχνίδι Outpost και περιέχει τρία τραπέζια, Colony, Command Post και Mine. Κάθε τραπέζι διαθέτει μια σειρά από πέντε προκλήσεις. Μικρότερα "μίνι-τραπέζια" είναι εξοπλισμένα με τα δικά τους flippers. Ο στόχος του παιχνιδιού είναι να δημιουργηθεί ένα διαστημόπλοιο, το οποίο ολοκληρώνει όλη τη κούρσα του παιχνιδιού.
Το Next Generation σχολίασε στην έκδοση Macintosh ότι "υπάρχει κάποια ουσία στο επιχείρημα ότι το φλίπερ δεν προορίζεται για την οθόνη του υπολογιστή, αλλά το 3-D Ultra Pinball δουλεύει, και λειτουργεί πολύ καλά." Επαίνεσε τα γραφικά και τις φυσικές, λέγοντας ότι και τα δύο έχουν ένα στοιχείο που είναι αδύνατον σε ένα πραγματικό τραπέζι pinball, ενώ παρέμεινε πιστό στο πνεύμα του pinball. Ωστόσο, έδωσε στο παιχνίδι δύο αστέρια από πέντε.
3-D Ultra Pinball: Creep Night
Το 3-D Ultra Pinball: Creep Night κυκλοφόρησε το 1996 και είναι βασισμένο σε ταινίες τρόμου. Περιέχει τρία τραπέζια, ένα κάστρο, ένας πύργος και ένα μπουντρούμι, το καθένα με πέντε προκλήσεις. Η ολοκλήρωση των τριών τραπεζιών ξεκλειδώνει ένα διαφορετικό τραπέζι με πέντε προκλήσεις.
3-D Ultra Pinball: The Lost Continent
Το 3-D Ultra Pinball: The Lost Continent κυκλοφόρησε το 1997. Περιέχει 15 τραπέζια, περισσότερα από κάθε άλλο παιχνίδι της σειράς, χωρισμένο σε 3 θέματα, μια ζούγκλα, ένας ναός και επιμελητήρια.
Το παιχνίδι έχει επίσης μια πλοκή, όπου ένα αεροπλάνο πέφτει σε ένα νησί, όπου ένας επιστήμονας με όνομα Heckla μετατρέπει τους κατοίκους του νησιού σε δεινόσαυρους.
3-D Ultra NASCAR Pinball
Το 3-D Ultra NASCAR Pinball είναι βασισμένο στο NASCAR και κυκλοφόρησε το 1998. Περιέχει 3 θέματα, speedway, garage και pitstop καθώς και διάφορους οδηγούς της NASCAR, Ντέιλ Έρνχαρντ, Μπόμπυ Λαμπόντε, Τέρρυ Λαμπόντε και Μπίλ Έλλιοτ, με τον καθένα να επηρεάζει τις εμφανίσεις του τραπεζιού και ηχητικούς σχολιασμούς.
3-D Ultra Pinball: Thrillride
Το 3-D Ultra Pinball: Thrillride κυκλοφόρησε το 2000 και είναι το τελευταίο παιχνίδι της σειράς. Το παιχνίδι είναι βασισμένο σε λούνα παρκ και περιέχει ένα αρχικό τραπέζι το οποίο διπλασιάζει ως μια περιοχή για παζλ Fun Zone, και ένα δευτερεύων τραπέζι, Thrill Zone. Υπάρχουν δύο ράμπες Multiball, το ένα ως τρενάκι του λούνα παρκ και το άλλο ως ένα water ride. Δύο από τα παζλ Fun Zone στέλνουν τον παίκτη σε δευτερογενείς πίνακες, έναν πίνακα River Rafting και ένα Lightning Racer Virtual Coaster.
Το gameplay προχωρά καθώς ο παίκτης ολοκληρώνει τις έξι δοκιμές, συμπληρώνοντας τα 5 παζλ Fun Zone, συμπληρώνοντας 5 παζλ Thrill Zone παίρνοντας "Thrill Points" (τα γράμματα THRILLRIDE) προκειμένου να ενεργοποιηθεί και ολοκληρωθεί το παζλ Nighttime Fantasy. Πηγαίνοντας σε όλες τις βόλτες (ενεργοποίηση όλων των 10 παζλ), ενεργοποιώντας τα δύο multiballs, και κάνοντας συχνές επισκέψεις στο Snack Bar είναι επίσης αναγκαία για την ολοκλήρωση του παιχνιδιού. Η ολοκλήρωση όλων των έξι δοκιμών ενεργοποιεί ένα παζλ "Lights Out", σπάζοντας λαμπτήρες με την μπάλα. Όταν γίνει αυτό, το τραπέζι μπαίνει σε λειτουργία Nighttime Fantasy Multiball πριν την επαναφορά του πίνακα (το παιχνίδι συνεχίζεται, και πολλαπλά Lights Out είναι δυνατόν). Υπάρχουν επίσης άλλες δευτερεύουσες εργασίες και οφέλη και ένα Hershey's Hide and Seek για το χτύπημα στο Snack Bar 50 φορές, με το οποίο μια σειρά από κινούμενες λιχουδιές κρύβονται γύρω από το πρωτεύοντα πίνακα τις οποίες πρέπει να χτυπήσει η μπάλα.
Το IGN έδωσε στο παιχνίδι ένα 7.9, ενώ το GameSpot του έδωσε ένα 6.3, περιγράφοντας το ως "ένα απλό παιχνίδι φλίπερ που προσπαθεί να παρέχει αθώα διασκέδαση."
Το 3-D Ultra Pinball: Thrillride έχει επίσης δεχτεί μια έκδοση για το Game Boy Color το Δεκέμβριο του 2000, καθιστώντας το το μοναδικό παιχνίδι της σειράς που δέχτηκε μια έκδοση για κονσόλες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια pinball Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Color
Σαγιερέτ Ματκάλ
Η Σαγιερέτ Ματκάλ (Sayeret Matkal) (סיירת מטכ״ל) (επίσημος τίτλος: Μονάδα Αναγνώρισης Γενικού Επιτελείου) είναι η «Μονάδα Ειδικών Επιχειρήσεων» των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF).
Αποστολή της η διεξαγωγή επιχειρήσεων αναγνώρισης πίσω από τις γραμμές του εχθρού προκειμένου να αποσπάσει πληροφορίες, η διεξαγωγή μαύρων ή μυστικών επιχειρήσεων, η έρευνα και διάσωση κατά τη μάχη, η διάσωση ομήρων, η διεξαγωγή αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων, ο ανορθόδοξος πόλεμος και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις εκτός των συνόρων του Ισραήλ.
Η μονάδα έχει σχεδιαστεί με πρότυπο την Ειδική Αεροπορική Υπηρεσία του Βρετανικού Στρατού (SAS), και είναι αντίστοιχη της SAS  και της Delta Force του Στρατού των ΗΠΑ.
Από τα πιο γνωστά μέλη της μονάδας και αρχηγοί ομάδων ήταν τα αδέρφια Νετανιάχου. Ο Γιονατάν, ο Μπένιαμιν - Πρωθυπουργός του Ισραήλ σήμερα και ο Ίντο.
Η ιστορία της μονάδας καταγράφηκε στο βιβλίο «Sayeret Matkal: The Greatest Operations of Israel's Elite Commandos» των πρώην αξιωματικών της Σαγιερέτ Ματκάλ, Αβνέρ Σουρ (Avner Shur) και Αβιράμ Χαλεβί (Aviram Halevi)
Ιστορικό
Το 1954, η πρώτη μονάδα ειδικών επιχειρήσεων του Ισραήλ, η Μονάδα 101, διαλύθηκε μετά την κατακραυγή που προκλήθηκε από τη Σφαγή της Κίμπια. Αυτό το γεγονός άφησε το στράτό του Ισραήλ χωρίς μονάδα ειδικών επιχειρήσεων (εκτός από το Shayetet 13 του Πολεμικού Ναυτικού). Το 1957, ο Ταγματάρχης Αβραάμ Αρνάν (Avraham Arnan), πρώην μαθητής Yeshiva και μαχητής της Palmach, ζήτησε από το Γενικό Επιτελείο να δημιουργήσει μια μονάδα που θα μπορούσε να σταλεί σε εδάφη που ελέγχονται από τον εχθρό για να εκτελέσει άκρως απόρρητες αποστολές συλλογής πληροφοριών. Η ιδέα του Αρνάν (υποστηριζόμενη από τον Νταβίντ Μπεν Γκουριόν και τον Γιτζάκ Ράμπιν) ήταν να δημιουργήσει μια μονάδα που θα στρατολογούσε μόνο τους καλύτερους και λαμπρότερους της ισραηλινής νεολαίας. Οι υποψήφιοι μαχητές επρόκειτο να επιλεγούν «ένας προς έναν», όντας σωματικά και πνευματικά οι καλύτεροι διαθέσιμοι στρατιώτες.
Αρχικά μέρος της Μονάδας 154 της Διεύθυνσης Στρατιωτικών Πληροφοριών, η Σαγιερέτ Ματκάλ άρχισε να λειτουργεί ανεξάρτητα ένα χρόνο αργότερα ως μονάδα ειδικών επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου, σύμφωνα με το πρότυπο της Βρετανικής Ειδικής Αεροπορικής Υπηρεσίας. Τα μέλη της μονάδας εκπαιδεύτηκαν από Βεδουίνους ιχνηλάτες προκειμένου να κατανοήσουν καλύτερα τους αντιπάλους τους. Ένα χρόνο μετά τον σχηματισμό της πρώτης μοίρας ελικοπτέρων του Ισραήλ, η στενή συνεργασία μεταξύ των δύο μονάδων επέτρεψε στην υπηρεσία να αναπτυχθεί περισσότερο και βαθύτερα εντός αραβικού εδάφους από τον προκάτοχό της. Το όραμα του Αρνάν για την Σαγιερέτ Ματκάλ (της οποίας ήταν ο πρώτος διοικητής) ήταν μια μονάδα που θα εκτελούσε στρατηγική συλλογή πληροφοριών και άλλες επιχειρήσεις και ως εκ τούτου θα λάμβανε τις αποστολές της μόνο από το Γενικό Επιτελείο.
Η πρώτη επιχειρησιακή της δραστηριότητα πραγματοποιήθηκε στον Λίβανο τον Μάιο του 1962. Η επιτυχία αυτής της αποστολής άνοιξε το δρόμο για τη δεύτερη επιχείρηση της μονάδας πέντε μήνες αργότερα στη Συρία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η Σαγιερέτ Ματκάλ διεξήγαγε αρκετές επιχειρήσεις συλλογής πληροφοριών στη χερσόνησο του Σινά, η τελευταία από τις οποίες ξεκίνησε μόλις τέσσερις μήνες πριν από το ξέσπασμα του Πολέμου των Έξι Ημερών. Όμως, λόγω της εκτεταμένης εκπαίδευσης, σχεδιασμού και προετοιμασίας που έπρεπε να αναληφθεί πριν από τις αποστολές της, κατέληξε στο να μην πάρει μέρος στον ίδιο τον πόλεμο.
Στην επόμενη επιχείρηση «Οργή του Θεού», η Σαγιερέτ Ματκάλ χτύπησε την PLO στη Βηρυτό.
Ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρ το 1973, έφερε μια βαθιά αλλαγή στη μονάδα. Με το Ισραήλ να πολεμά σε δύο μέτωπα και το Γενικό Επιτελείο απασχολημένο με τη διαχείριση του πολέμου, η μονάδα βρέθηκε χωρίς αποστολές να εκτελέσει. Στη συνέχεια, οι αξιωματικοί της χωρίστηκαν σε δύο στρατόπεδα: εκείνους που πίστευαν ότι η μονάδα έπρεπε να κρατηθεί σε εφεδρεία και να μην συμμετάσχει επιπόλαια σε αποστολές όπου θα μπορούσαν να υπάρξουν σοβαρές απώλειες, και εκείνους που ήθελαν να ξεκινήσουν δράση, ακόμα κι αν αυτό σήμαινε αποστολές με ελάχιστο σχεδιασμό, «καταδρομικού χαρακτήρα». Το τελευταίο επικράτησε και η μονάδα επιχειρούσε και στα δύο μέτωπα. Μετά τον πόλεμο, η Σαγιερέτ Ματκάλ άρχισε να αναπτύσσει εκ των προτέρων σχέδια για την εποχή του πολέμου, έτσι ώστε θα άρχιζε και πάλι, να ήταν έτοιμη για δράση, χωρίς να περιμένει τις εντολές και τις αποστολές του Γενικού Επιτελείου. Ένας εφεδρικός λόχος της Σαγιερέτ Ματκάλ συνεργάστηκε με την Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία. Η συνεργασία κρίθηκε απαραίτητη και από αυτόν το λόχο δημιουργήθηκε η Μονάδα Ειδικών Επιχειρήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας (Shaldag).
Το 1974, η μονάδα υπέστη μεγάλο πλήγμα όταν μια αποτυχημένη προσπάθεια διάσωσης είχε ως αποτέλεσμα τη Σφαγή του Μααλότ. Το περιστατικό οδήγησε στην δημιουργία μιας νέας αντι-τρομοκρατικής μονάδας της Yamam για την αντιμετώπιση εγχώριων αποστολών αντιτρομοκρατίας/διάσωσης ομήρων, ενώ η Σαγιερέτ Ματκάλ θα επικεντρωνόταν στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας/διάσωσης ομήρων εκτός χώρας.
Το 2015, η μονάδα έλαβε τιμητική διάκριση για τη συμμετοχή της κατά τη διάρκεια της Ισραηλινή Επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας (2014).
Προσλήψεις και εκπαίδευση
μικρογραφία|226x226εσ|Στρατιώτης της Sayeret Matkal
Η ίδρυση και λειτουργία της μονάδας κρατήθηκε μυστική μέχρι τη δεκαετία του 1980. Εκτενείς πληροφορίες για τις περισσότερες επιχειρήσεις της μονάδας είναι απόρρητες μέχρι και σήμερα. Τα πρώτα στελέχη της μονάδας επιλέχθηκαν μέσω προσωπικών γνωριμιών και συστάσεων. Από τη δεκαετία του 1970, μέσα σε πλήρη μυστικότητα η μονάδα δέχτηκε εθελοντές νεοσυλλέκτους.
Σήμερα διοργανώνει δυο φορές το χρόνο, ημέρες επιλογής υποψηφίων (Gibbush). Όσοι γίνουν δεκτοί στη μονάδα εκπαιδεύονται για δυο χρόνια. Κατά την εκπαίδευση δίνεται μεγάλη έμφαση σε τεχνικές καμουφλάζ, μάχης και περιπολίας σε αστικές περιοχές, εξουδετέρωση βομβών και ναρκών ξηράς, βολές ταχείας αντιδράσεωςς, επιβίωση στην έρημο και στο βουνό, πολεμικές τέχνες, τακτικές αναγνώρισης, τακτικές μικρών ομάδων, οδήγηση, τακτικές έκτακτης ιατρικής βοήθειας, τακτικές παρακολούθησης, χρήση χάρτη και πυξίδας, χρήση φορητών όπλων και ελαφρών όπλων και άλλες δεξιότητες που απαιτούνται για την επιβίωση πίσω από τις γραμμές του εχθρού. Η τελευταία δοκιμασία είναι πορεία 120-150 χιλιομέτρων σε τέσσερις ημέρες για να λάβουν τον κόκκινο μπερέ τους.
Το πρόγραμμα εκπαίδευσης αποτελείται από τα ακόλουθα: