cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συμβατική Εθνοσυνέλευση
Πτώση των φατριών
Η εκτέλεση των ηγεσιών των δύο αντίπαλων φατριών προκάλεσε απογοήτευση σε μερικούς. Αρκετοί sans-culottes ήταν εμβρόντητοι από την εκτέλεση των Εμπερτιστών. Όλες οι θέσεις επιρροής που παραδοσιακά κρατούνταν από τους sans-culottes είχαν εξαλειφθεί: ο Επαναστατικός Στρατός είχε διαλυθεί, οι επιθεωρητές των αποθεμάτων τροφίμων απολύθηκαν, ο Μπουσό έχασε τη θέση του στο Γραφείο Πολέμου, η Λέσχη των Κορδελιέρων αναγκάστηκε να αυτολογοκριθεί και η πίεση της Κυβέρνησης οδήγησε στο κλείσιμο 39 λαϊκών εταιριών. Η Παρισινή Κομμούνα, η οποία ελεγχόταν από τους sans-culottes, εξυγιάνθηκε και πληρώθηκε με υποψηφίους της Επιτροπής. Με την εκτέλεση των Νταντονιστών, πολλά από τα μέλη της Συμβατικής Εθνοσυνέλευσης έχασαν την εμπιστοσύνη τους στη Επιτροπή, και άρχισαν να φοβούνται για την προσωπική τους ασφάλεια.
Ο Τρόμος
"Αυτό που συνιστά μια Δημοκρατία είναι η πλήρης καταστροφή οτιδήποτε της αντιτίθεται."
- Σαιν-Ζυστ
Αν και ο Τρόμος θεσμοθετήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1793, δεν εισήχθη μέχρι τον Οκτώβριο. Ήταν αποτέλεσμα λαϊκού κινήματος. Ένα νέο τμήμα του Επαναστατικού Δικαστηρίου άνοιξε μετά τις 5 Σεπτεμβρίου, και χωριζόταν σε τέσσερα υποτμήματα: οι Επιτροπές Κοινής Σωτηρίας και Γενικής Ασφάλειας αποφάσιζαν τα ονόματα των δικαστών και των ενόρκων. Ο Φουκιέ-Τινβίλ παρέμεινε στη θέση του εισαγγελεά, και ο Ερμάν ορίστηκε ως πρόεδρος. Ο Τρόμος σκόπευε να αποθαρρύνει την υποστήριξη των εχθρών της Επανάστασης καταδικάζοντας τις αρνητικές κριτικές των Ορεινών.
Οι μεγάλες πολιτικές δίκες ξεκίνησαν τον Οκτώβριο. Η βασίλισσα αποκεφαλίστηκε στις 16 Οκτωβρίου. Ειδικό διάταγμα κατέπνιξε την υπεράσπιση 21 Γιρονδίνων, μεταξύ των οποίων οι Βερνιώ και Μπρισό, οι οποίοι χάθηκαν την 31η του μήνα.
Στη σύνοδο προετοιμασίας του Τρόμου παρακάθισε η Επιτροπή Γενικής Ασφάλειας, ο δεύτερος κρατικός θεσμός. Αποτελούνταν από δώδεκα μέλη που εκλεγόταν κάθε μήνα από την Εθνοσυνέλευση, και περιστοιχιζόταν από ασφάλεια, παρακολούθηση και αστυνομικές επιχειρήσεις, ενώ παρακολουθούσε τις πολιτικές και στρατιωτικές αρχές. Απασχολούσε μεγάλο αριθμό προσωπικού, που καθοδηγούσε το σταδιακά συγκροτούμενο δίκτυο τοπικών επαναστατικών επιτροπών, και εφάρμοζε τον νόμο σε υπόπτους που περνούσαν από τις χιλιάδες τοπικές καταγγελίες και συλλήψεις.
Οι πληρεξούσιοι αποστελόταν ως «αντιπρόσωποι σε αποστολή» από την Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας, οπλισμένοι με πλήρεις εξουσίες, αντιδρώντας τόσο σύμφωνα με την κατάσταση στην περιοχή και τη δική τους ιδιοσυγκρασία: ο Λεντέ ειρήνευσε τους Γιρονδίνους στα δυτικά τον Ιούλιο χωρίς καμία θανατική ποινή. Στη Λυών, μερικούς μήνες αργότερα, οι Κολό ντ'Ερμπουά και Ζοζέφ Φουσέ στηριζόταν στις τακτικές εκτελέσεις με πυροβολισμούς μιας και η γκιλοτίνα εκεί δεν δούλευε γρήγορα.
Θερμιδόρ
"Η Επανάσταση κρύωσε. Όλες τις οι αρχές εξασθένησαν. Παραμένουν μόνον κόκκινα καπέλα που φορούνται από ραδιούργους."
- Σαιν-Ζυστ
thumb|300px|[[Πτώση του Ροβεσπιέρου|9 Θερμιδόρ]] Η δικτατορία των Ιακωβίνων μπορούσε μόνο να ελπίζει τη διατήρηση της εξουσίας της όσο ήταν επιτυχής με την εθνική κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Μόλις οι πολιτικοί της εχθροί καταστράφηκαν και οι ξένοι εχθροί ηττήθηκαν, έχασε την κύρια δύναμη που την κρατούσε ενωμένη. Η πτώση των Ιακωβίνων συνέβη πιο γρήγορα από ότι αναμενόταν εξαιτίας ύπαρξης προβλημάτων εντός του κόμματος.
Όσο παρέμενε ενωμένη, η Επιτροπή ήταν σχεδόν άτρωτη, αλλά μόλις που είχε φτάσει στο απόγειο της εξουσίας της προτού εμφανιστούν σημάδια εσωτερικής σύγκρουσης. Η Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας δεν είχε ποτέ της ένα ομογενές σύνολο. Ήταν συμβούλιο συνασπισμού. Τα μέλη της διατηρούνταν ενωμένα όχι λόγω της συντροφικότητας ή των κοινών ιδανικών αλλά λόγω της ρουτίνας. Η πίεση των επιχειρήσεων η οποία αρχικά εμπόδιζε τις προσωπικές διαμάχες παρήγαγε επίσης εκνευρισμό. Οι μικρές διαφορές ήταν υπερβολικές αναφορικά με θέματα ζωής και θανάτου. Οι μικρές διαφορές αποξένωναν τον έναν από τον άλλο. Ο Καρνό, πιο συγκεκριμένα, είχε εκνευριστεί με τις κριτικές του Ροβεσπιέρου και του Σαιν-Ζυστ που στόχευαν στα σχέδια του. Ξέσπασαν διαμαρτυρίες στην Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας, με τον Καρνό να περιγράφει τον Ροβεσπιέρο και τον Σαιν-Ζυστ ως «γελοίους δικτάτορες» και τον Κολό να πραγματοποιεί συγκαλυμμένες επιθέσεις στους «αδιάφθορους» (Incorruptible). Από το τέλος Ιουνίου μέχρι τις 23 Ιουλίου ο Ροβεσπιέρος έπαψε να συμμετέχει στην Επιτροπή.
Κατανοώντας τον κίνδυνο κατακερματισμού, επιχείρησαν να συμφιλιωθούν. Οι Σαιν-Ζυστ και Κουτόν ήταν υπέρ, αλλά ο Ροβεσπιέρος αμφισβήτησε την ειλικρίνεια των εχθρών του. Ήταν αυτός που προκάλεσε τη θανατηφόρα επέμβαση της Εθνοσυνέλευσης. Στις 8 Θερμιδόρ, Έτους Β΄ (26 Ιουλίου 1794), κατήγγειλε τους αντιπάλους του, και απαίτησε την πραγματοποίηση «ενότητας στην κυβέρνηση». Όταν όμως κλήθηκε να κατονομάσει αυτούς που κατήγγειλε, αρνήθηκε. Αυτή η αποτυχία τον κατέστρεψε, διότι υποτίθεται ότι απαιτούσε λευκή επιταγή. Αυτή τη νύχτα σχηματίστηκε μια δύσκολη συμμαχία από φοβισμένους πληρεξούσιους και μέλη των Πεδινών. Την επόμενη μέρα, 9 Θερμιδόρ, δεν επετράπη στον Ροβεσπιέρο και τους συμμάχους του να μιλήσουν, και διατάχθηκε το κατηγορητήριο τους. Οι άνδρες της ακροαριστεράς έπαιξαν ηγετικούς ρόλους: ο Μπιλώ-Βαρέν, ο οποίος πραγματοποίησε την επίθεση, και ο Κολό ντ'Ερμπουά ο οποίος προέδρευε.
Στο άκουσμα των νέων η Παρισινή Κομμούνα, πιστή στους άνδρες που την ενέπνευσαν, κάλεσε σε εξέγερση και ελευθέρωσε τους συλληφθέντες πληρεξούσιους το απόγευμα και κινητοποίησε δύο ή τρεις χιλιάδες μαχητές. Τη νύχτα 9–10 Θερμιδόρ υπήρχε μεγάλη σύγχυση στο Παρίσι, μιας και η Κομμούνα και η Συνέλευση ανταγωνίστηκαν για την υποστήριξη των τμημάτων και των στρατευμάτων τους. Η Εθνοσυνέλευση κήρυξε πως οι αντάρτες ήταν πλέον παράνομοι. Ο Μπαρά έλαβε το καθήκον συγκέντρωσης ένοπλης δύναμης, και τα μετριοπαθή τμήματα τον υποστήριξαν. Η Εθνοφρουρά και στρατιώτες πεζικού συγκεντρώθηκαν έξω από το Δημαρχείο του Παρισιού (Hotel de Ville), αφέθηκαν χωρίς οδηγίες και λίγο-λίγο διασκορπίστηκαν και απομακρύνθηκαν από την πλατεία. Περίπου στις 2 τα ξημερώματα μια φάλαγγα του τμήματος Γκραβιλιέ καθοδηγούμενο από τον Λεονάρ Μπουρντόν εισήλθε στο Δημαρχείο και συνέλαβε τους στασιαστές.
Το απόγευμα της 10 Θερμιδόρ (28 Ιουλίου 1794), οι Ροβεσπιέρος, Σαιν-Ζυστ, Κουτόν και 19 πολιτικοί τους σύμμαχοι εκτελέστηκαν χωρίς δίκη. Την επόμενη μέρα ήταν η σειρά μιας μεγάλης παρτίδας 71 ανδρών, η οποία ήταν η μεγαλύτερη μαζική εκτέλεση σε ολόκληρη την πορεία της Επανάστασης.
Θερμιδοριανή Εθνοσυνέλευση
Όποιοι και αν ήταν οι λόγοι που είχαν οι συνωμότες πίσω από την 9η Θερμιδόρ, τα γεγονότα μετά ξέφυγαν από τις προθέσεις τους. Προφανώς τα εναπομείναντα μέλη των Επιτροπών υπολόγιζαν στην παραμονή στην έδρα τους και τη μεταφορά της εύνοιας της δικτατορίας των Ιακωβίνων, σα να μην είχε συμβεί τίποτα περισσότερο από μια κομματική εκκαθάριση.
Θερμιδοριανή Αντίδραση
Είχαν καταστραφεί σε σύντομο διάστημα από την ιδέα αυτή. Οι Ροβεσπιεριστές ίσως αποχωρούσαν και οι Νταντονιστές ίσως επανερχόταν. Η Εθνοσυνέλευση είχε ανακτήσει την πρωτοβουλία της και θα έθετε ένα τέλος, μια και καλή, στις δικτατορικές επιτροπές διακυβέρνησης οι οποίες την είχαν απομακρύνει από την εξουσία. Διατάχθηκε όπως κανένα μέλος των επιτροπών διακυβέρνησης δεν θα μπορούσε να κρατά την έδρα του για πάνω από τέσσερις μήνες. Τρεις μέρες αργότερα ο Νόμος Πραιριάλ ανακλήθηκε και το Επαναστατικό Δικαστήριο αποστερήθηκε τις παράλογες εξουσίες του. Η Κομμούνα αντικαταστάθηκε από την Επιτροπή Δημοσίων Λειτουργών (commission des administrateurs civils) με μέλη από τις τάξεις της Εθνοσυνέλευσης. Το Νοέμβριο έκλεισε η λέσχη των Ιακωβίνων. Όχι απλώς η αντί-Ροβεσπιεριστική αλλά και η αντι-Ιακωβινική αντίδραση βρισκόταν σε πλήρη εξάπλωση. Στις αρχές Σεπτεμβρίου, οι Μπιλώ, Κολό και Μπαρέρ αποχώρησαν από την Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας, και μέχρι το τέλος του χρόνου φυλακίστηκαν.
Η σταθερότητα της κυβέρνησης εξασθενούσε. Στη συνέχεια ήρθε η συγκέντρωση των εξουσιών, άλλη μια επαναστατική αρχή. Η ταύτιση της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας με την εκτελεστική εξουσία ολοκληρώθηκε στις 7 Φρουκτιδώρ (24 Αυγούστου), περιορίζοντας την στους προγενέστερους τομείς της σχετικά με τον πόλεμο και τη διπλωματία. Η Επιτροπή Γενικής Ασφάλειας διατήρησε τον έλεγχο της στην αστυνομία. Πλέον υπήρχαν συνολικά 16 επιτροπές. Οι Conventionnels (μέλη της Εθνοσυνέλευσης), ενώ είχαν επίγνωση των κινδύνων του κατακερματισμού, ανησυχούσαν ακόμη περισσότερο από την εμπειρία που είχαν με το μονοπώλιο των εξουσιών. Σε λίγες εβδομάδες η επαναστατική κυβέρνηση αποσυντέθηκε.
Αυτά τα μέτρα επηρέασαν, τελικά, τα όργανα του Τρόμου και πραγματοποίησαν αρκετές παραβάσεις στα μέσα καταστολής. Ο νόμος της 22ας Πραιριάλ ανακλήθηκε, οι φυλακές άνοιξαν και οι «ύποπτοι» ελευθερώθηκαν: 500 στο Παρίσι κάθε εβδομάδα. Πραγματοποιήθηκαν λίγες δημόσιες δίκες — συμπεριλαμβανομένης και αυτής του Καριέ, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τον μαζικό πνιγμό στη Ναντ, και του Φουκιέ-Τινβίλ, διαβόητου εισαγγελέα του Μεγάλου Τρόμου στα τέλη της άνοιξης και το καλοκαίρι του 1974 – έπειτα από το οποίο το Επαναστατικό Δικαστήριο παραμερίστηκε σιωπηρά.
Η καταστροφή του συστήματος της επαναστατικής κυβέρνησης έφερε το τέλος στον Οικονομικό Τρόμο. Ο Νόμος των Μεγίστων χαλάρωσε ακόμη και πριν από την 9η Θερμιδόρ. Πλέον κανένας δεν πίστευε σε αυτόν. Επειδή η μαύρη αγορά τροφοδοτούνταν σε αφθονία, η ιδέα κατέληξε στο συμπέρασμα πως ο έλεγχος των τιμών ισοδυναμούσε με τη σπανιότητα και πως το ελεύθερο εμπόριο θα επέφερε την αφθονία. Γενικά θεωρούνταν πως οι τιμές θα ανέβαιναν αλλά θα έπεφταν και πάλι ως αποτέλεσμα του ανταγωνισμού. Αυτή η ψευδαίσθηση θα συντριβόταν τον χειμώνα. Επισήμως η Εθνοσυνέλευση έθεσε τέλος στο νόμο των μεγίστων στις 4 Νιβόζ Έτους Γ΄(24 Δεκεμβρίου 1794).
Η εγκατάλειψη της ελεγχόμενης οικονομίας προκάλεσε τρομακτική καταστροφή. Οι τιμές ανέβηκαν στα ύψη και ο λόγος συναλλάγματος έπεσε. Η Δημοκρατία καταδικάστηκε σε μαζικό πληθωρισμό και το νόμισμα της καταστράφηκε. Τον Θερμιδόρ του Έτους Γ΄, οι συναλλαγματικές (assignats) είχαν αξία λιγότερο του 3% της ονομαστικής τους αξίας. Ούτε οι αγρότες ούτε οι έμποροι μπορούσαν να αποδεχθούν οτιδήποτε πέρα από μετρητά. Η απογοήτευση ήταν τόσο γρήγορη που η οικονομική ζωή φαινόταν πως σταματούσε.
Η κρίση επιδεινώθηκε σε μεγάλο βαθμό από την πείνα. Οι αγρότες, τελικά, σταμάτησαν την παραγωγή τους, επειδή δεν ήθελαν να αποδέχονται συναλλαγματικές. Η κυβέρνηση συνέχισε την τροφοδοσία του Παρισιού, αλλά δεν είχε τη δυνατότητα να παρέχει τις υποσχεθείσες μερίδες. Στις επαρχίες οι τοπικοί δήμοι προσέφυγαν σε κάποιου είδους κανονισμούς, που δεν προέβλεπαν τον άμεσο εξαναγκασμό στη λήψη ανατρεπτικών μέσων. Η δυστυχία των εργατών της υπαίθρου, η οποία εγκαταλείφθηκε από όλους, ήταν συχνά φοβερή. Ο πληθωρισμός κατέστρεψε τους πιστωτές προς όφελος των οφειλετών. Προκάλεσε μια πρωτοφανή κερδοσκοπία.
Στην αρχή της άνοιξης, οι ελλείψεις ήταν τόσες που ολοένα και περισσότερη αναταραχή εμφανιζόταν οπουδήποτε. Το Παρίσι ήταν δραστήριο και πάλι.
Συντριβή του λαϊκού κινήματος
"Ψωμί και Σύνταγμα του 1793"
- Σύνθημα των διαμαρτυριών
thumb|Η εξέγερση της 1ης Πραιριάλ του Έτους Γ΄ (Journée du 1er Prairial de l'an III)|300px Η δυσαρέσκεια αυξήθηκε μαζί με τις ελλείψεις. Στις 17 Μαρτίου αντιπροσωπεία από τις περιοχές Σαιντ-Μαρσώ και Σαιντ-Ζακ (faubourgs Saint-Marceau, Saint-Jacques) διαμαρτυρήθηκαν πως «Βρισκόμαστε στα πρόθυρα να μετανιώσουμε για όλες τις θυσίες που κάναμε για την Επανάσταση». Πέρασε αστυνομικός νόμος ο οποίος καθόριζε τη θανατική ποινή για τη χρήση απρεπούς γλώσσας. Τα όπλα διανεμήθηκαν στους «καλούς πολίτες», τον πιστό πυρήνα της Εθνοφρουράς. Η δίκη της δύναμης πλησίαζε.
Στις 10 Ζερμινάλ (30 Μαρτίου) όλες οι ενότητες πραγματοποίησαν γενικές συνελεύσεις. Η πολιτική γεωγραφία του Παρισιού προέκυψε ξεκάθαρα από αυτό το γεγονός. Η συζήτηση της Εθνοσυνέλευσης εστίαζε σε δύο θέματα: την τύχη των Μπαρέρ, Κολό, Μπιλώ και Βαντιέ και την εφαρμογή του συντάγματος του 1793. Ενώ οι ενότητες του κέντρου και των δυτικών προαστίων ζητούσαν την τιμωρία των «Τεσσάρων» και προσπερνούσαν τις ελλείψεις τροφίμων, οι ενότητες των ανατολικών προαστίων και των περιχώρων απαιτούσαν μέτρα για τη διαχείριση της κρίσης των σιτηρών, την εφαρμογή του συντάγματος του 1793, την επαναλειτουργία των λαϊκών εταιριών και την ελευθέρωση των φυλακισμένων πατριωτών.
Το πρωινό της 12 Ζερμινάλ (1 Απριλίου) συγκεντρώθηκε πλήθος στην Ile de la Cité και, σπρώχνοντας στις άκρες τους φρουρούς του παλατιού, εισήλθαν στην αίθουσα όπου συνεδρίαζε η Εθνοσυνέλευση. Εν μέσω της αναταραχής, οι εκπρόσωποι των ενοτήτων περιέγραψαν τα παράπονα του λαού. Κλήθησαν αξιόπιστα τάγματα της Εθνοφρουράς και οι διαδηλωτές που στερούνταν όπλα και ηγεσία, αναγκάστηκαν να απομακρυνθούν. Για τους περισσότερους ανθρώπους ήταν το σύνταγμα του 1793 – που φαινόταν ως απελευθερωτική ουτοπία – αυτό που είχε τη λύση για όλα τα δαιμόνια. Υπήρχαν και άλλοι που διαφωνούσαν ανοιχτά με το πέρασμα της «βασιλείας του Ροβεσπιέρου».
Αλλά αυτό δεν ήταν το τέλος. Μια νέα έκρηξη βρισκόταν στον ορίζοντα. Η αναταραχή προετοιμαζόταν ανοιχτά. Την 1η Πραιριάλ (20 Μαΐου 1795) ήχησε συναγερμός στα περίχωρα (faubourgs) Σαιντ-Αντουάν και Μαρσώ. Τα ένοπλα τάγματα έφτασαν την Πλας ντυ Καρουζέλ (Place du Carousel) και εισήλθαν στην αίθουσα συνεδριάσεων. Μετά από μια ώρα ταραχών, αναγνώστηκε η «Εξέγερση του Λαού» (L'Insurection du Peuple). Μέσα στο χάος, κανένας από τους πρωταγωνιστές δεν σκέφτηκε να εφαρμόσει το βασικό στοιχείο του προγράμματος: την ανατροπή της κυβέρνησης.
Οι υπόλοιποι Ορεινοί, Η Κορυφή (la Crête de la Montagne), κατάφεραν να διατηρήσουν το πέρασμα των διαταγμάτων ευνοϊκό προς τους αντάρτες. Αλλά στις 11:30 μμ δύο ένοπλες φάλαγγες εισήλθαν στην αίθουσα και απομάκρυναν τους διαδηλωτές. Την επόμενη μέρα οι στασιαστές επανέλαβαν τα ίδια λάθη και αφού έλαβαν υποσχέσεις από τους πληρεξούσιους για ταχεία μέτρα κατά της πείνας, επέστρεψαν στις ενότητες τους.
Στις 3 Πραιριάλ η κυβέρνηση συγκέντρωσε πιστά στρατεύματα, κυνηγούς και ιππείς, εθνοφρουρούς, επιλεγμένους από αυτούς «που είχαν την τύχη να προστατεύσουν» — συνολικά 20.000 άνδρες. Το προάστιο Σαιντ-Αντουάν περικυκλώθηκε και στις 4 Πραιριάλ παραδόθηκε και αφοπλίστηκε. Η αβεβαιότητα για τον τρόπο αντίδρασης, η διστακτικότητα στις ενέργειες και η έλλειψη επαναστατικής ηγεσίας, είχαν καταδικάσει το λαϊκό κίνημα και πέταξαν την τελευταία ευκαιρία για μάχη.
Η 4η Πραιριάλ Έτους Γ΄ είναι μια από τις κρίσιμες ημερομηνίες της επαναστατικής περιόδου. Ο λαός έπαψε να αποτελεί πολιτική δύναμη, συμμετέχοντας στην ιστορία. Τώρα δεν ήταν παρά θύματα ή θεατές.
Σύνταγμα του Έτους Γ΄
- Αντουάν Τιμπωντώ
left|thumb|Σύνταγμα της Γαλλικής Δημοκρατίας της 5ης Φρουκτιδώρ του Έτους Γ΄ (22 Αυγούστου 1795) (Constitution de la République Française du 5 Fructidor l'an III (22 août 1795)) Οι νικητές μπορούσαν πλέον να θέσουν σε ισχύ νέο σύνταγμα, το οποίο ήταν το αρχικό καθήκον της Συμβατικής Εθνοσυνέλευσης. Η Επιτροπή των Έντεκα (τα πιο γνωστά μέλη της οποίας ήταν οι Νταουνού, Λανζουιναί, Μπουασύ ντ'Ανγκλά, Τιμπωντώ και Λα Ρεβελιέρ) σχεδίασαν ένα κείμενο το οποίο αναπαριστούσε τη νέα ισορροπία εξουσίας. Παρουσιάστηκε στις 5 Μεσσιδώρ (23 Ιουνίου) και εγκρίθηκε στις 22 Αυγούστου 1795 (5 Φρουκτιδώρ του Έτους Γ΄).
Το νέο σύνταγμα επέστρεψε στο σύνταγμα του 1791 ως την κυρίαρχη ιδεολογία της χώρας. Η ισότητα βεβαίως επιβεβαιώθηκε, αλλά εντός των ορίων της αστικής ισότητας. Πολυάριθμα δημοκρατικά δικαιώματα του συντάγματος του 1793 – το δικαίωμα στην εργασία, στην ξεκούραση, στην εκπαίδευση – παραλείφθηκαν. Η Εθνοσυνέλευση επιθυμούσε να ορίσει τα δικαιώματα και ταυτόχρονα να απορρίψει τόσο τα προνόμια της παλαιάς τάξης όσο και τα κοινωνικά στρώματα.
Το σύνταγμα επέστρεψε στη διάκριση μεταξύ ενεργών και παθητικών πολιτών. Μόνον πολίτες ηλικίας άνω των 25 ετών, που διέθεταν εισόδημα από 200 μέρες εργασίας είχαν δικαίωμα ψήφου. Το εκλογικό σώμα, το οποίο διατηρούσε την πραγματική εξουσία, περιελάμβανε 30.000 ανθρώπους, τους μισούς από το 1791. Με γνώμονα την πρόσφατη εμπειρία, δημιουργήθηκαν θεσμοί για την προστασία της Δημοκρατίας από δύο κινδύνους: την παντοδυναμία μιας συνέλευσης και τη δικτατορία.
Προτάθηκε η διμερής νομοθετική εξουσία για προστασία από ξαφνικές πολιτικές διακυμάνσεις: το Συμβούλιο των Πεντακοσίων με δικαίωμα στην πρόταση νόμων και το Συμβούλιο των Παλαιών, με 250 πληρεξούσιους, με εξουσίες σχετικά με την αποδοχή ή απόρριψη των προτεινόμενων νόμων. Η εκτελεστική εξουσία μοιραζόταν μεταξύ πέντε Διευθυντών που επελεγόταν από τους Παλαιούς από έναν κατάλογο που κατάρτιζαν οι Πεντακόσιοι. Ένας από τους Διευθυντές θα ανανεωνόταν κάθε χρόνο με επανεκλογή κάθε πέντε χρόνια. Ως πρακτική επιφύλαξη, δεν επιτρεπόταν η ύπαρξη στρατού σε απόσταση 96 χιλιομέτρων (60 μιλίων) από την αίθουσα συνεδριάσεων. Θα μπορούσε να μετακινηθεί μόνο σε κατάσταση ανάγκης. Το Διευθυντήριο είχε ακόμη μεγάλη ισχύ, συμπεριλαμβανομένων των εξουσιών έκτακτης ανάγκης για τον περιορισμό της ελευθερίας του τύπου και της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι.
Το Σύνταγμα έγινε γενικά αποδεκτό ευνοϊκά, ακόμη και από τη δεξιά, η οποία ήλπιζε για τις επερχόμενες εκλογές, και ήταν ακόμη πιο ευτυχισμένη που θα απαλαγόταν από το νομοθετικό σώμα που μισούσε.
Αιγινητία
Η ονομασία του γένους δόθηκε από τον πατέρα των ονομασιών ζώων και φυτών Κάρολο Λινναίο προς τιμή του Παύλου του Αιγινήτη (περ. 625 – περ. 690 μ.Χ.), ενός Έλληνα Βυζαντινού ιατρού, που συνέταξε ιατρική εγκυκλοπαίδεια. Η αιγινητία περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικώς από τον Λινναίο στο βιβλίο του Species Plantarum, που εκδόθηκε το 1753, στη σελίδα 632.
Συμβατική Εθνοσυνέλευση
Βεντεμιαίρ
thumb|right|300px|Napoleon Bonaparte quelling of the Royalist revolt 13 Vendémiaire, in front of the [[Église Saint-Roch, rue Saint-Honoré.]] Στις 23 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα: το σύνταγμα έγινε αποδεκτό με 1.057.390 ψήφους και 49.978 κατά. Τα διατάγματα των Δύο Τρίτων έλαβαν μόνο 205.498 θετικές ψήφους και 108.754 κατά.
Αλλά η Εθνοσυνέλευση δεν έλαβε υπόψη τις ενότητες του Παρισιού που ήταν κατά των διαταγμάτων των Δύο Τρίτων και δεν παρείχε ακριβή στοιχεία: 47 ενότητες του Παρισιού απέρριψαν τα διατάγματα. Δεκαοκτώ ενότητες του Παρισιού αμφισβήτησαν το αποτέλεσμα. Η ενότητα Lepeletier εξέδωσε κλήση για εξέγερση. Μέχρι τις 11 Βεντεμιαίρ επτά ενότητες βρισκόταν σε κατάταση εξέγερσης. Πρόκειται για ενότητες οι οποίες ήταν η βάση της Εθνοσυνέλευσης από την 9η Θερμιδόρ και τώρα ανήκαν στους ακροδεξιούς αν όχι τους βασιλόφρονες. Η Εθνοσυνέλευση αυτοανακηρύχθηκε μόνιμη. Τα μέλη της (conventionnels) γνώριζαν το αποτέλεσμα. Γνώριζαν την τέχνη της εξέγερσης από καρδιάς και η πτώση των muscadins ήταν ευκολότερη από αυτή των sans-culottes. Πέντε μέλη συμπεριλαμβανομένου του Μπαρά ορίστηκαν για να διευθετήσουν την κρίση. Διάταγμα της 12ης Βεντεμιαίρ (4 Οκτωβρίου) ανέστειλε τον προγενέστερο αφοπλισμό των πρώην τρομοκρατών ενώ πραγματοποιήθηκε έκκληση προς τους sans-culottes.
Γιάννης Λιακόπουλος
Βιογραφία
Ο Λιακόπουλος γεννήθηκε στη Δράμα και μετακόμισε κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στη Θεσσαλονίκη, μαζί με την οικογένεια του. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στον Μελιτέα και στα 19 του χρόνια εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη, αγωνιζόμενος στην επιθετική γραμμή δίπλα στον Κλεάνθη Βικελίδη και τον Μιχάλη Κολωνιάρη. Μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες της τελικής φάσης του πανελλήνιου πρωταθλήματος και στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδος με την ομάδα των "κίτρινων".
Συμβατική Εθνοσυνέλευση
Βεντεμιαίρ
Τις νύχτες της 12ης-13ης Βεντεμιαίρ (4–5 Οκτωβρίου), ο Στρατηγός Ζακ ντε Μενού ντε Μπουσαί ορίστηκε να καταρρίψει τους βασιλόφρονες αντάρτες και να αποτρέψει τυχόν επίθεση τους στην Εθνοσυνέλευση. Στρατολόγησε και άλλους στρατηγούς για να βοηθήσουν στην καταστολή της εξέγερσης, μεταξύ των οποίων βρισκόταν και ο Ναπολέων Βοναπάρτης. Οι αντάρτες υπερτερούσαν του Στρατού κατά χιλιάδες, αλλά εξαιτίας των προετοιμασιών την περασμένη νύχτα, ο Βοναπάρτης και τα στρατεύματα του είχαν τη δυνατότητα να παρατάξουν κανόνια στον δρόμο. Μη έχοντας δρόμο για να κατευθυνθούν εντός του Παρισιού, οι αντάρτες διέφυγαν στην Εθνοσυνέλευση στις 13 Βεντεμιαίρ. Ο Μπαρά και η Εθνοσυνέλευση έδωσαν στον στρατό την άδεια να σκοτώσει. Μέσα σε 45 λεπτά πάνω από 300 βασιλόφρονες αντάρτες σκοτώθηκαν μπροστά από την Εκκλησία του Σαιντ Ρος. Οι υπόλοιποι διασκορπίστηκαν και διέφυγαν.
Αιγινητία
Είδη
Σήμερα (Μάιος του 2020) αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής οκτώ είδη αιγινητίας :
Γιάννης Λιακόπουλος
Βιογραφία
Από εκεί και έπειτα, υπήρξε βασικό στέλεχος της ενδεκάδας του Άρη, διακρινόμενος σε πολλές περιπτώσεις. Στις 11 Ιανουαρίου 1948, οι "κίτρινοι" απέκλεισαν τον ΠΑΟΚ για τη διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδος, κερδίζοντας με 2-5 εκτός έδρας, με τον Λιακόπουλο να πετυχαίνει χατ-τρικ. Δύο χρόνια αργότερα, στις 19 Μαρτίου 1950, ο Άρης αντιμετώπιζε και πάλι τον ΠΑΟΚ για το κύπελλο, με τον Λιακόπουλο να πετυχαίνει ένα γκολ και να δημιουργεί ακόμη ένα στην ισοπαλία με 3-3. Στον επαναληπτικό, ο Άρης κέρδισε με 3-1 και προκρίθηκε στην ημιτελική φάση, όπου απέκλεισε τον Εθνικό, πριν ηττηθεί στον τελικό από την ΑΕΚ.
Συμβατική Εθνοσυνέλευση
Βεντεμιαίρ
Ακολούθησε μέτρια καταστολή, και ο Λευκός Τρόμος στα νότια σταμάτησε. Στις 4 Μπρυμαίρ Έτους Δ΄, λίγο πριν τη διάσπαση, η Εθνοσυνέλευση ψήφισε γενική αμνηστία για «πράξεις που συνδεόταν αποκλειστικά με την Επανάσταση».
Γιάννης Λιακόπουλος
Βιογραφία
Το καλοκαίρι του 1950, ο επιθετικός των "κίτρινων" τιμωρήθηκε με ετήσιο αποκλεισμό από τους αγωνιστικούς χώρους από τη διοίκηση του Άρη, όταν κατηγορήθηκε ότι εσκεμμένα δεν αγωνίστηκε κατά του ΠΟ Ξηροκρήνης, ενώ ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι είχε πάρει άδεια από μέλος της διοίκησης της ομάδας με σκοπό να ξεκουραστεί. Επέστρεψε στην ενεργό δράση τη σεζόν 1951-52 ως αρχηγός του Άρη και την ίδια περίοδο αποφοίτησε από το τμήμα Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Αιγινητία
Παραπομπές
Αιγινητια
Γιάννης Λιακόπουλος
Βιογραφία
Σε ηλικία τριάντα ετών, τη σεζόν 1955-56, αγωνίστηκε σε 27 αγώνες για το τοπικό πρωτάθλημα, το πρωτάθλημα Ελλάδος και το κύπελλο, όπου ο Άρης απέκλεισε τον Εθνικό Έδεσσας, τον Απόλλων Καλαμαριάς και τον Ηρακλή, πριν αποκλειστεί στον ημιτελικό από τον Ολυμπιακό. Ο Λιακόπουλος σκόραρε στους δύο νικηφόρους αγώνες κατά του Μακεδονικού για το τοπικό πρωτάθλημα, στην ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ για το πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου και στην ήττα από τον Απόλλωνα Αθηνών με 1-2 για την τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος.
Συμβατική Εθνοσυνέλευση
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Γαλλίας Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση Κατηγορία:Προσωρινές κυβερνήσεις
Γιάννης Λιακόπουλος
Βιογραφία
Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε μέχρι τον Δεκέμβριο, κλείνοντας την πολυετή ποδοσφαιρική του καριέρα. Απεβίωσε το 2003.
Ιωάννης Γεώργιος του Χοεντσόλερν
Ο Ιωάννης Γεώργιος, γερμ. Johann Georg (31 Ιουλίου 1932 - 2 Μαρτίου 2016) από τον Οίκο του Χοεντσόλερν-Σίγκμαρινγκεν ήταν πρίγκιπας (ως προς τον τίτλο μόνο) του Χοεντσόλερν.
Βιογραφία
Ήταν το έκτο τέκνο και τρίτος γιος του Φρειδερίκου, πρίγκιπα του Χοεντσόλερν και της Μαργαρίτας Καρόλας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου Αυγούστου Γ΄ της Σαξονίας.
Το 2016 απεβίωσε στο Μόναχο σε ηλικία 84 ετών και τάφηκε στον Ναό του Σωτήρος του Σίγκμαρινγκεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1959 τη Μπιργκίτα των Μπερναντότ, κόρη του Γουσταύου Αδόλφου, δούκα του Βεστερμπότεν, διαδόχου της Σουηδίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Παεζάνα
Η Παεζάνα (ιταλικά: Paesana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Συμμετοχή της Ιταλίας στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Η Ιταλία θα συμμετέχει στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 στο Μινσκ της Λευκορωσίας από τις 21 έως τις 30 Ιουνίου 2019.
Παραπομπές
Ιταλία
Κόναν Ο' Μπράιεν
Ο Κόναν Κρίστοφερ Ο'Μπράιεν (Conan Christopher O'Brien, 18 Απριλίου 1963) είναι Αμερικανός τηλεπαρουσιαστής, κωμικός και τηλεοπτικός παραγωγός. Είναι περισσότερο γνωστός για την παρουσίαση διάφορων βραδινών talk shows. Το 2010 μέχρι το 2021 παρουσίαζε την εκπομπή Conan στο καλωδιακό κανάλι TBS. Ο Κόναν Ο' Μπράιεν γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Μασαχουσέτης, και μεγάλωσε σε μια ιρλανδική καθολική οικογένεια. Υπηρέτησε ως πρόεδρος στο The Harvard Lampoon ενώ σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και έγραφε για την κωμική σειρά σκίτσων Not Necessarily the News.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Άνω Μετάπα Αιτωλοακαρνανίας
Η Άνω Μετάπα είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 210 μέτρα το οποίο βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του όρους Αράκυνθος (Ζυγός) και νότια της λίμνης Τριχωνίδας. Απέχει 26,5 χλμ. ΝΑ. από το Αγρίνιο. Η παλιά της ονομασία είναι Άνω Μπουρλέσια και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μπουρλεσίων (Άγιος Ανδρέας). Το όνομά της διορθώθηκε σε Άνω Μετάπα το 1957 με το ΦΕΚ 11Α - 24/01/1957. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Ανδρέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ανδρέα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρυνείας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 17 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Νίκος Τσώνας
Ο Νίκος Τσώνας είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '40, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος το 1946.
Καριέρα
Ο Τσώνας ήταν μέλος της ομάδας του Άρη που κατέκτησε τον τίτλο του πρώτου μεταπολεμικού πρωταθλητή το 1946. Συμμετείχε και στα τέσσερα παιχνίδια της ομάδας του για την τελική φάση του πρωταθλήματος, αποτελώντας μαζί με τον Βαχάκ Αμπραχαμιάν το δίδυμο των σέντερ μπακ των "κίτρινων".
Συνέχισε ως βασικός τις δύο επόμενες σεζόν, χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, ενώ το 1949 αγωνίστηκε σε μόλις δύο συναντήσεις του Άρη για το τοπικό πρωτάθλημα, με την ομάδα των "κίτρινων" να καταλαμβάνει την τρίτη θέση στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδας.
Από εκεί και έπειτα δεν αγωνίστηκε ξανά στην πρώτη ομάδα του Άρη, έχοντας φθάσει στην ηλικία των τριάντα ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Πάνιο
Το Πάνιο (ιταλικά: Pagno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Τάκης Βακαλόπουλος
Ο Τάκης Βακαλόπουλος ήταν δήμαρχος του Πύργου Ηλείας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και ήταν αδερφός της Φανής Βακαλοπούλου, συζύγου του Χρήστου Στεφανόπουλου και μητέρας του πρωθυπουργού Στέφανου Στεφανόπουλου. Εξελέγη δήμαρχος Πύργου το 1935 και παρέμεινε μέχρι και το 1943, όταν και απολύθηκε από τη θέση του.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πύργου Ηλείας
Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία
H Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία (ΠΕΟ) 'Tüm Kıbrıs İşçi Federasyonu'), είναι οργάνωση ομπρέλλα για συνδικάτα στην Κύπρο. Είναι στενά συνδεδεμένη με το ΑΚΕΛ. Οταν το ΑΚΕΛ κηρύχθηκε παράνομο το 1955, η ΠΕΟ και κυρίως ο Ανδρέας Ζιαρτίδης, ο επικεφαλής της, ήταν η μόνη επίσημη φωνή της αριστεράς και εξέφραζε τις θέσεις του παράνομου ΑΚΕΛ. Η ΠΕΟ είχε μέλη και από τις δυο κοινότητες. Το 1958 η τουρκοκυπριακη τρομοκρατική οργανωση ΤΜΤ ξεκίνησε επιχειρήσεις κατά των τουρκοκυπρίων μελών της ΠΕΟ, σκοτώνοντας τον δημοσιογράφο Fazıl Önder και επιχειρώντας να δολοφονήσουν τον τουρκοκύπριο, Ahmet Sadi στέλεχος της ΠΕΟ. Μετά από αυτά τα γεγονότα, οι τουρκοκύπριοι έφυγαν από την ΠΕΟ και παρέμεινε σωματείο των Ελληνοκυπρίων.
Τζέισον Μπορν (ταινία)
Ο Τζέισον Μπορν (Αγγλικά: Jason Bourne) είναι ένα αμερικανικό περιπετειώδες κατασκοπευτικό θρίλερ παραγωγής 2016. Αποτελεί την πέμπτη προσθήκη στη σειρά ταινιών Μπορν, η οποία βασίζεται στα βιβλία του Ρόμπερτ Λάντλαμ. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Πολ Γκρίνγκρας και το σενάριο έγραψε ο ίδιος μαζί με τον Κρίστοφερ Ράους. Οι Ματ Ντέιμον και Τζούλια Στάιλς επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους ενώ στο καστ προστίθενται οι Τόμμυ Λη Τζόουνς, Αλίσια Βικάντερ, Βενσάν Κασέλ και Ριζ Αχμέτ.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 11 Ιουλίου 2016 και στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 29 Ιουλίου 2016. Έλαβε μικτές κριτικές, ενώ απέφερε συνολικά κέρδη 415.5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Υπόθεση
Ο Τζέισον Μπορν είναι εξαφανισμένος εδώ και μια δεκαετία, έχοντας ανακτήσει τελικά πλήρως την μνήμη του. Εν τω μεταξύ η Πάρσονς βρίσκει τεκμηριωμένα στοιχεία με την πρόσληψη του Μπορν στην Treadstone και το ρόλο του πατέρα του στο πρόγραμμα. Ταξιδεύει στην Αθήνα για να τον βρει και να τον ενημερώσει.
Μπορν και Πάρσονς είναι στόχοι των ομάδων της CIA, και ταυτόχρονα στόχοι του Συνεργάτη, ενός πρώην δολοφόνου της Blackbriar ο οποίος έχει επίσης προσωπική μνησικακία εναντίον του Μπορν, αφού συλλήφθηκε και βασανίστηκε ως ακούσια συνέπεια της έκθεσης του Μπορν για την Blackbriar. Λίγο πριν πεθάνει η Πάρσονς δίνει στον Μπορν ένα στικάκι με τα αρχεία της CIA που κρατά.
Αναζητώντας απαντήσεις για το παρελθόν και την οικογένειά του, ο Μπορν εντοπίζει το Ντεσώ στο Βερολίνο. Αποκρυπτογραφώντας τα αρχεία της Πάρσονς, ο Μπορν ανακαλύπτει ότι ο πατέρας του Ρίτσαρντ Γουέμπ ήταν αναλυτής της CIA που συμμετείχε στη δημιουργία του προγράμματος Treadstone. Ο Μπορν συναντά στο Λονδίνο τον Μάλκολμ Σμίθ, έναν πρώην πράκτορα της Treadstone. Ο Ντιούι στέλνει επίσης στο Λονδίνο και τον Συνεργάτη για να σκοτώσει τον Μπορν. Ο Σμίθ αποκαλύπτει στον Μπορν ότι ο Ρίτσαρντ Γουέμπ δημιούργησε το Treadstone και προσπάθησε να τους αποτρέψει από την πρόσληψη του. Σύμφωνα με τις εντολές του Ντιούι, ο Συνεργάτης σκότωσε τον Ρίτσαρντ Γουέμπ στη Βηρυτό, κάνοντας το να μοιάζει με τρομοκρατική επίθεση, προκειμένου να πείσει τον Μπορν να γίνει μέλος του Treadstone.
Ο Ντιούι προγραμματίζει να παραστεί στη δημόσια συζήτηση σχετικά με τα δικαιώματα ιδιωτικής ζωής με τον Ααρόν Καλούρ, Διευθύνοντα Σύμβουλο των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης Deep Dream. Ο Καλούρ είναι το δημόσιο πρόσωπο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης στην εποχή του διαδικτύου, αλλά χρηματοδοτήθηκε κρυφά από τον Ντιούι στο στάδιο εκκίνησης. Ο Ντιούι σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το Deep Dream για μαζική παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο παράλληλα με την τελευταία ενσάρκωση του στοχευμένου προγράμματος της CIA για τη δολοφονία «Beta», γνωστό ως «Iron Hand».
Όταν ο Καλούρ έχει δεύτερη σκέψη να δώσει στην CIA πρόσβαση στο Deep Dream, ο Ντιούι εξουσιοδοτεί τον Συνεργάτη να δολοφονήσει τους Καλούρ και Λι - έχοντας ανακαλύψει τη συνωμοσία της πριν από λίγα λεπτά. Ο Μπορν ανατρέπει τις δολοφονίες και αντιμετωπίζει τον Ντιούι στη σουίτα του.
Ο Μπορν σημαδεύει με το όπλο του, τον Ντιούι όταν αυτός προσπαθεί να τον πείσει για τα αισθήματα του πατριωτισμού του, λίγο πριν μπει στη σουίτα το δεξί χέρι του Ντιούι για να σκοτώσει τον Μπορν. Καθώς μπαίνει στη σουίτα ο Τζέφερς, ο Μπορν τον σκοτώνει. Ωστόσο η Λι σκοτώνει τον Ντιούι πριν πυροβολήσει τον Μπορν. Αφού κάλυψε τη συμμετοχή του στο θάνατο του Ντιούι η Λι, ο Μπορν καταδιώκει τον Συνεργάτη στο Λας Βέγκας και τον κυνηγάει κάτω από τα υπονόμους, και σε μια τελική μάχη ο Μπορν σκοτώνει τον Συνεργάτη.
Στη συνέχεια, η Λι πείθει τον Ράσελ ότι οι μέθοδοι του Ντιούι ήταν ξεπερασμένοι, προσφέρονται ως αντικαταστάτρια του Ντιούι ως διευθύντρια της CIA καθώς τα μάτια και τα αυτιά του Ράσελ μέσα στην CIA. Περιγράφει το σχέδιό της να χρησιμοποιήσει την εμπιστοσύνη του Μπορν για να τον φέρει πίσω στον οργανισμό, αλλά είναι έτοιμη να τον σκοτώσει αν αρνηθεί. Η Λι συναντιέται με τον Μπορν, υποσχόμενη του ότι η CIA θα γίνει ο οργανισμός που νόμιζε ότι ήταν όταν προσχώρησε. Ο Μπορν ζητάει χρόνο για να εξετάσει την προσφορά της. Η Λι επιστρέφει στο αυτοκίνητό της και βρίσκει μια ηχογράφηση, την οποία έκανε ο Μπορν, σχετικά με τη συνομιλία που είχε με τον Ράσελ, η οποία αποκαλύπτει τις πραγματικές της προθέσεις για τη δολοφονία του Μπορν, καθώς λέει ότι "πρέπει να βγεί απο τη μέση".
Σίκουελ
Ο Φράνκ Μάρσαλ είπε ότι η Universal Pictures ελπίζει να σχεδιάσει μια συνέχεια του Τζέισον Μπορν, κάνοντας την έκτη ταινία Μπορν. Είπε επίσης ότι μια επερχόμενη ταινία θα επεκτείνει το σύμπαν του Μπορν. Ωστόσο, τον Μάρτιο του 2017, ο Ματ Ντέιμον θέτει υπό αμφισβήτηση μια συνέχεια, υπονοώντας ότι οι άνθρωποι «θα μπορούσαν να γίνουν» με το χαρακτήρα, αλλά δήλωσε προηγουμένως ότι θα ήταν έτοιμος να συνεργαστεί με τον Τζέρεμι Ρένερ σε μια ταινία του Μπορν "Αν μπορούσαν να βρουν έναν τρόπο".
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Αμερικανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πολ Γκρίνγκρας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αθήνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Βερολίνο Κατηγορία:Κυβέρνηση στη μυθοπλασία Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Πάουελ Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κεντρική Αστική Σχολή Ταταούλων
Η Κεντρική Αστική Σχολή Ταταούλων ήταν εκπαιδευτήριο στην Κωνσταντινούπολη.
Ίδρυση
Η ίδρυση της Κεντρικής Αστικής Σχολής Ταταούλων τοποθετείται χρονικά πριν από το 1758 αλλά όχι με μεγάλη ακρίβεια. Το 1887 μετατράπηκε σε οκτατάξια αστική και στεγάστηκε σε νέο τριώροφο κτίριο το οποίο ήταν δωρεά του Π. Στεφάνοβικ-Σκυλίτση. Το 1898 καταργήθηκε η όγδοη τάξη επειδή γειτνίαζε η σχολή με άλλες ανώτερες σχολές και η διατήρησή της ήταν δαπανηρή. Η φοίτηση ήταν δωρεάν αφού μεγάλο μέρος από τα έξοδα καλύπτονταν από δωρεές και τον ετήσιο χορό των σχολών της κοινότητας με την υποστήριξη της Ρωσικής πρεσβείας.
Ιδιαίτερη έμφαση έδινε η Σχολή στη διδασκαλία των Τουρκικών και των Γαλλικών στο διπλάσιο από ο προβλεπόμενο των ωρών. Η βαρύτητα στη Γαλλική γλώσσα δόθηκε για λόγους απόκρουσης της προπαγάνδας των Γαλλικών Ρωμαιοκαθολικών θρησκευτικών σχολείων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοινότητα Αγίου Δημητρίου Ταταούλων-Εκπαίδευση
Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη
Παραδείσι Αιτωλοακαρνανίας
Το Παραδείσι, επίσημα Παραδείσιον, είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 80 μέτρα το οποίο βρίσκεται στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του όρους Αράκυνθος (Ζυγός) και δυτικά του ποταμού Εύηνου. Απέχει 62,5 χλμ. ΝΑ. από το Αγρίνιο, 28 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Μεσολόγγι και 30 χλμ. Δ. από τη Ναύπακτο. Αναφέρεται επίσημα από το 1928 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μεσαρίστης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τη Μεσάριστα, τα Καζαναίικα και τα Τσιλιγιανναίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Μεσαρίστης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρυνείας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 33 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Παμπαράτο
Το Παμπαράτο (ιταλικά: Pamparato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Βικιπαίδεια στα Τελούγκου
Η Βικιπαίδεια στα Τελούγκου ξεκίνησε στις 10 Δεκεμβρίου του 2003 από τον Βέννα Ναγκαρτζούνα, ο οποίος είναι γνωστός για το Padma (σύστημα για τη μετατροπή κειμένου σε Ινδικά αλφάβητα μεταξύ των ιδιόκτητων πηγών και πηγών ανοιχτού κώδικα). Στις 28 Αυγούστου 2016, είχε 65.048 λήμματα και είναι η πέμπτη μεταξύ των Βικιπαιδειών σε Ινδικές γλώσσες, μετά τα Ούρντου, τα Χίντι, τα Ταμίλ και τα Νεβάρι.
Στις 30 Αυγούστου 2018, ο αριθμός των λημμάτων είχε φτάσει τα 69.242 άρθρα.
Ιστορία
Μια συμβιωτική σχέση μεταξύ των πρώιμων αρθρογράφων ιστολογίου-Βικιπαιδιστών στα Τελούγκου με την μεγαλύτερη διαδικτυακή κοινότητα στα Τελούγκου έδωσε μεγάλη βοήθεια στην Βικιπαίδεια στα Τελούγκου. Η αρχική ορμή ενθαρρύνθηκε από αφοσιωμένα μέλη όπως οι Κασουμπάμπου, Δρ. Ρατζασεχάρ, Τσαντρακάνθα Ράο, Ραβιτσάντρα, Βίβεν, Κασιάπ, Ραχαμτούλα και Σουτζάθα. Η Βικιπαίδεια προήχθη σε εκθέσεις βιβλίου στο Χαϊντεραμπάντ και τη Βιτζαγιαουάντα και υποστηρίζονται από την οργάνωση e-Telugu οργάνωση και την τοπική γλώσσα των μέσων ενημέρωσης, προκαλώντας το ενδιαφέρον από το ευρύ κοινό.
Το Βικιλεξικό στα Τελούγκου είχε σημαντική συμβολή από τον Σουτζάθα. Το Λεξικό Αγγλικών-Τελούγκου του Τσαρλς Φίλιπ Μπράουν προστέθηκε στο Τελούγκου Βικιλεξικό στο σύνολό του, με ένα σενάριο ρομπότ γραμμένο από τον Βικιπαιδιστή στα Τελούγκου Μακινένι Πραντίπ.
Η Βικιπαίδεια στα Τελούγκου είναι τώρα διαθέσιμη χωρίς σύνδεση στο Kiwix. Το HMTV μετέδωσε ένα ντοκιμαντέρ για τις γιορτές της Βικιπαίδειας, και οι Ρατζασεχάρ, Ραχιμανουντίν, Μαλλάντι και Βισνουβαρντάν συμμετείχαν σε τηλεφωνική διάσκεψη για την εγκυκλοπαίδεια. Τον Οκτώβριο του 2013, η Βικιπαίδεια στα Τελούγκου είχε 2.1 εκατομμύρια προβολές σελίδων. Ο μεγαλύτερος αριθμός προβολών σελίδων ήταν 4.5 εκατομμύρια προβολές, οι οποίες καταγράφηκαν τον Φεβρουάριο του 2010.
Ο Βικιπαιδικός τελούγκου Pranayraj Vangari έγραψε 365 άρθρα Wiki σε 365 ημέρες με την έννοια του WikiVastaram. Ξεκίνησε στις 8 Σεπτεμβρίου 2016, γράφοντας ένα άρθρο wiki κάθε μέρα, ολοκλήρωσε το WikiVastaram στις 7 Σεπτεμβρίου 2017. Με την ευκαιρία αυτή, ο αντιπρόεδρος της Ινδίας Βενκάγια Νάιντου συνεχάρη τον Πραναράι μέσω του λογαριασμού του στο Twitter. Ο υπουργός Επικρατείας της Τελανγκάνα Κ.Τ.Ρ μαζί με τα συγχαρητήριά του μέσω του λογαριασμού του στο Twitter και στο Facebook, διευκόλυνε τον Πραναϊράι στο δωμάτιό του στο Pragathi Bhavan. Συνεχίζοντας αυτήν την τάση, ολοκλήρωσε 1000 άρθρα σε 1000 ημέρες από τις 4 Ιουνίου 2019.
Γραμματοσειρές και μέθοδοι εισαγωγής
Οποιαδήποτε γραμματοσειρά Unicode για τα Τελούγκου μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη Βικιπαίδεια στα Τελούγκου. Αν και μερικοί συντάκτες χρησιμοποιούν το πληκτρολόγιο InScript, πολλοί χρησιμοποιούν τη φωνητική μεταγραφή της Google ή τον Καθολικό Επιλογέα Γλώσσας της Βικιπαίδειας στα Τελούγκου. Το τελευταίο προσφέρει φωνητικά πληκτρολόγια και πληκτρολόγια InScript.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βικιπαίδειες ανά γλώσσα
Χάρι Μαγκουάιρ
Ο Χάρι Μαγκουάιρ (Harry Maguire, 5 Μαρτίου 1993) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και στην εθνική ομάδα της Αγγλίας.
Καριέρα
Γεννημένος 5 Μαρτίου 1993 στο Σέφιλντ πέρασε από τις ακαδημίες της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ προτού πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του το 2011. Πραγματοποίησε συνολικά 166 εμφανίσεις με τις Λεπίδες και ήταν ο παίκτης της χρονιάς της ομάδας για τρία συνεχόμενα χρόνια, καθώς και η ένωση αθλητικογράφων τον τοποθέτησε ισάριθμες φορές στην ομάδα της χρονιάς της Φούτμπολ Λιγκ Ουάν. Το 2014 πήρε μεταγραφή για τη Χαλ Σίτι για 2,5 εκατομμύρια ευρώ και δόθηκε δανεικός στη Γουίγκαν το 2015. Το 2017 μετεγράφη στη Λέστερ Σίτι για 12 εκατομμύρια λίρες και δύο χρόνια αργότερα πήρε μεταγραφή για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ της οποίας το ύψος εκτιμήθηκε σε 80 εκατομμύρια λίρες, το υψηλότερο ποσό παγκοσμίως για αμυντικό. Ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς του Γιουρόπα Λιγκ για τη σαιζόν 2020-21.
Στις 16 Ιουλίου 2023 ο Μαγκουάιαρ έβγαλε ανακοίνωση στο λογαριασμό του στο Twitter, πως μετά από σχετική συζήτηση με τον προπονητή της Manchester United Έρικ Τεν Χαγκ, δεν θα είναι πλέον ο αρχηγός της ομάδας
Εθνική Αγγλίας
Ο Μαγκουάιρ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών τον Οκτώβριο του 2017 και επιλέχθηκε στην αποστολή της Αγγλίας για το Μουντιάλ 2018, όπου και σκόραρε το πρώτο του διεθνές γκολ, στα προημιτελικά στη νίκη με 2-0 ενάντια στη Σουηδία. Έφτασε επίσης και στον τελικό του Γιουρο 2020, σκοράροντας ξανά στα προημιτελικά. Ο ίδιος ήταν μέλος της ομάδας του τουρνουά.
Νομικές περιπέτειες στην Ελλάδα
Στις 21 Αυγούστου, σύμφωνα με αναφορές, ο Μαγκουάιρ συνελήφθη στη Μύκονο μετά από ένα καυγά. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σε δήλωση της ανέφερε ότι ο Μαγκουάιρ "συνεργαζόταν πλήρως με τις ελληνικές αρχές." Ο Μαγκουάιρ εμφανίστηκε στο δικαστήριο της Σύρου την επόμενη μέρα, αφού πέρασε δύο μέρες στο κρατητήριο για τον καυγά. Αφέθηκε ελεύθερος δύο μέρες μετά και η δίκη του αναβλήθηκε για τις 25 Αυγούστου.
Στις 25 Αυγούστου κρίθηκε ένοχος για επίθεση, αντίσταση κατά των Αρχών και απόπειρα δωροδοκίας από δικαστήριο στη Σύρο. Ο Μαγκουάιρ ήταν απών από τη δίκη. Την ίδια ημέρα καταδικάστηκε ερήμην 21 μήνες και 10 ημέρες με αναστολή. Ωστόσο, είναι ποινή με αναστολή και τα εγκλήματα για τα οποία κατηγορείται θεωρήθηκαν πλημμελήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέφιλντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουίγκαν Αθλέτικ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Αλεξάνδρα Παντελάκη
Η Αλεξάνδρα Παντελάκη (Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 1954) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Τηλεόραση
Στην τηλεόραση έκανε την πρώτη της εμφάνιση στη σειρά «Η γυναίκα στη μονόπρακτη κωμωδία» το 1984. Ακολούθησαν κάποιες δουλειές στην κρατική τηλεόραση μεταξύ των οποίων «Ατέλειωτη αγάπη», «Φανή» και «Το Φάντασμα». Τη δεκαετία του 1990 εμφανίστηκε στις σειρές «Ανατομία ενός εγκλήματος», «Τα Ψάθινα Καπέλα», «Η πρόβα του νυφικού», «Το τρίτο στεφάνι», «Η Αίθουσα του θρόνου» και άλλες.
Από το 2000 μέχρι σήμερα έχει λάβει σε αρκετά επεισόδια των σειρών «Κόκκινος Κύκλος» και "10η εντολή» ενώ έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από τις οικογενειακές κωμικές σειρές «Ευτυχισμένοι Μαζί» και «Μ+Μ».
Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρέ Η γυναίκα στη μονόπρακτη κωμωδία και Ατέλειωτη Αγάπη και Φανή και Το φάντασμα και Ανατομία ενός εγκλήματος και Εσύ Απόφασίζεις και Ο Πέτρος και τα κορίτσια του και Δρόμοι της πόλης και Το τρίτο στεφάνι και Τα Ψάθινα Καπέλα και Η πρόβα του νυφικού και Ντόλτσε Βίτα και Οι Επαγγελματίες και Διπλή Αλήθεια και Το Χρώμα του φεγγαριού και Αθήνα - Θεσσαλονίκη και Απιστίες και Χωρικά Ύδατα και Η αίθουσα του θρόνου και Νυχτερινό Δελτίο και Το φτερούγισμα του γλάρου και Θύματα Ειρήνης και Ερόικα και Επιθυμίες και Μικρές Αμαρτίες και Γεώργιος Βιζυηνός: Η σιωπή των αγγέλων και Κόκκινος Κύκλος και Αθώος ή ένοχος και Ζευγάρια και Αχ και να 'ξερες και Οίκος Αντοχής και 10η εντολή και Στον ήλιο του Αιγαίου και Δυο μέρες μόνο και Στο Παρά Πέντε και Εντιμότατοι κερατάδες και Για την Άννα και Ιστορίες Μυστηρίου και Ευτυχισμένοι Μαζί και Μαύρα Μεσάνυχτα και Λατρεμένοι μου γείτονες και Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα και Μ+Μ και Εργαζόμενη Γυναίκα και Ο 3ος Νόμος και Κλινική Περίπτωση και Οι Βασιλιάδες και Μην αρχίζεις τη μουρμούρα και Το σόι σου και Ου Φονεύσεις και Άγριες Μέλισσες και Σε ξένα χέρια και Ο Παράδεισος Των Κυριών
Προσωπική Ζωή
Από το 2000 Είναι παντρεμένη με τον ζωγράφο Τάκη Τζίφα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Θεοδοσία Κουτούφαρη
Η Θεοδοσία Κουτούφαρη (Άγιος Δημήτριος Ραχών Ικαρίας, ; - Άγιος Δημήτριος Ραχών Ικαρίας, ;), ήταν θρυλική μορφή της αντίστασης των Ικαρίων κατά των Οθωμανών που προανήγγειλε την Ικαριακή Επανάσταση της 17ης Ιουλίου 1912 και την ίδρυση του ικαριακού κράτους.
Ιστορία
"«Στις 25 Μαρτίου 1912, του Ευαγγελισμού, όταν εψάλλετο το Χριστός Ανέστη στον Άγιο Δημήτριο Ραχών, η Θεοδοσία Κουτούφαρη, ο Γιάννης Κουτούφαρης, ο Διαμαντής Αφιανές, ο Δημήτρης Αφιανές και ο Βαγγέλης Τσεπέρκας ήρθαν στα χέρια με Τούρκους χωροφύλακες όταν οι τελευταίοι προσπάθησαν στον περίβολο της εκκλησίας να αμαυρώσουν τη λαμπρή αυτή των Ελλήνων γιορτή. Οι δυο Τούρκοι τα βρήκαν σκούρα με αυτή τη λεβεντογυναίκα που με τη βοήθεια και των άλλων κατάφερε και τους πήρε τα όπλα. Όταν ήρθαν ενισχύσεις από το Χριστό και ζητούσαν τους υπαίτιους προς έκπληξη όλων η Θεοδοσία Κουτούφαρη ήταν παρούσα, ξεγελώντας τους πρώτους που κατεύθασαν και στέλνοντάς τους προς άλλη κατεύθυνση όταν της ζήτησαν να τους πει προς τα που πήγαν οι υπαίτιοι, κοιτάζοντας στα μάτια τους χωροφύλακες που πριν από λίγο είχε αφοπλίσει. Οι δυο Τούρκοι ντράπηκαν να ομολογήσουν στους συναδέλφους τους ότι αυτή η λεβεντογυναίκα η Θεοδοσία Κουτούφαρη τους αφόπλισε»."
Λόγω του περιστατικού οι οθωμανικές αρχές, που είχαν ήδη απαγορεύσει την κυκλοφορία κατά την νύχτα, αύξησαν τα περιοριστικά μέτρα:
"«Ὁ καϊμακάμης των Θουκυδίδης Δημητριάδης ἐφέντης, θορυβημένος ἀπὸ τὰ μεσολαβήσαντα εἰς τὴν περιοχὴν γεγονότα, καὶ φοβούμενος δυσαρέστους ἐξελίξεις, εἶχεν ἀπαγορεύσει εἰς τὴν νῆσον τὴν ὁπλοφορίαν. Ἀφοῦ ὑπῆρχε πάντοτε τὸ ἐνδεχόμενον ἐπαναλήψεως περιστατικῶν, ὅπως ἐκείνων εἰς Ἅγιον Δημήτριον Ραχῶν, ὅπου οἱ ἑορτασταὶ, ὅπως ἀνεφέραμεν ἤδη, εἶχαν συμπλακῆ μὲ τοὺς Τούρκους χωροφύλακας (ζαπτιέ), μὲ πρωταγωνίστριαν τὴν ἡρωϊκὴν Ἰκαρίαν Θεοδοσίαν Κουτούφαρη. Καὶ οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀφοπλίσει τοὺς χωροφύλακας»."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Οικογένεια Κουτούφαρη Κατηγορία:Ικαρία Κατηγορία:Ικαριακή Επανάσταση Κατηγορία:Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας
Καλλίκωμο Ηλείας
Το Καλλίκωμο είναι πεδινό χωριό της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας και τον Δήμο Ανδρίτσαινας - Κρεστένων σε υψόμετρο 60 μέτρα.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Καλλίκωμο βρίσκεται 17 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Πύργου, δίπλα στην εθνική οδό προς Ζαχάρω (16 χλμ.). Απέχει 3 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τα Κρέστενα, την πρωτεύουσα του Δήμου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Κρουνούς και το Λαδικό αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλλικώμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκιλλούντος του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 1.105 κατοίκους ενώ ως οικισμός 1.008.
Έχει χαρακτηριστική ρυμοτομία με μεγάλους δρόμους και κανονικά οικοδομικά τετράγωνα με τα περισσότερα σπίτια να είναι ίδια, γιατί χτίστηκε από τον στρατό (ΜΟΜΑ). Το χωριό δημιουργήθηκε από τη συνένωση των χωριών Λαδικό και Ρίσσοβο (Κρουνοί), τα οποία σχεδόν καταστράφηκαν με τους σεισμούς του '65. Έτσι δημιουργήθηκε το 1971 το Νέο Λαδικό το οποίο το 1981 καταργήθηκε ενώ επίσημα το 1974 το Καλλίκωμο με το ΦΕΚ 208Α - 22/07/1974 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.