cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνος
Διάγνωση του Συνδρόμου καρπιαίου σωλήνος
Το έτος 2015 αρχισε να καθιερώνεται ΝΕΑ μέθοδος τεκμηρίωσης του Συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα. Το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα (ΣΚΣ, Carpal Tunnel Syndrome) είναι μια περιφερικού τύπου μονονευροπάθεια, σε έδαφος πίεσης του μέσου νεύρου καθώς αυτό διέρχεται μέσα στον καρπιαίο σωλήνα. Πρόκειται για την πιο συχνή μη τραυματική βλάβη περιφερικού νεύρου, με τις γυναίκες να προσβάλλονται πιο συχνά από τους άνδρες (9% Vs 0,65). Καταστάσεις που μειώνουν το εύρος του σωλήνα ή αυξάνουν τον όγκο των περιεχόμενων δομών (τενοντίτιδα καμπτήρων), προκαλούν πίεση του μέσου νεύρου στον εγκάρσιο σύνδεσμο, ο οποίος και αποτελεί την οροφή του σωλήνα. Αν και αποτελεί εύρημα σε πολλές καταστάσεις, μεταξύ των οποίων η παχυσαρκία ή η επαγγελματική δραστηριότητα, στις περισσότερες των περιπτώσεων πρόκειται για ιδιοπαθές σύνδρομο. Η διάγνωση συχνά τίθεται με τη βοήθεια του ιστορικού, κλινικών δοκιμασιών και τη χρήση ηλεκτροφυσιολογικών εξετάσεων νευρικής αγωγής (nerve conduction studies), όπου η βλάβη από πίεση στο έλυτρο μυελίνης παρουσιάζεται ως καθυστέρηση της ταχύτητας αγωγής. Η ευαισθησία και η ειδικότητας της μεθόδου είναι >85% και >95% αντίστοιχα. . Τα τελευταία χρόνια προσφέρεται η δυνατότητα διάγνωσης ΣΚΣ με τη βοήθεια του υπερήχου. Τα περιφερικά νεύρα έχουν μια χαρακτηριστική ηχοδομή και βλάβες αυτών εμφανίζονται συχνά με διαταραχές στο μέγεθος και την ηχο-αρχιτεκτονικής τους. ). Έχει μάλιστα δειχθεί ότι αύξηση του εγκάρσιου εμβαδού του μέσου νεύρου > 10mm2 θεωρείται ως το ανώτερο φυσιολογικό όριο, υπερβάσεις του οποίου είναι χαρακτηριστικές του ΣΚΣ . Στην ίδια μελέτη φάνηκε μεγάλος βαθμός συμφωνίας μεταξύ διαταραχών αγωγής και US ευρημάτων. Συνιστάται η US μέτρηση να γίνεται στο σημείο εισόδου του νεύρου στο σωλήνα ή καλύτερα στο σημείο μέγιστου εμβαδού του μέσου νεύρου . Σε μερικά κέντρα, μετρήσεις > 15mm2 θεωρούνται ευρήματα σοβαρού ΣΚΣ, ενώ η παρουσία θετικού σήματος Power Doppler εύρημα για πιθανή χειρουργική παρέμβαση. Ως μέθοδος, αποτελεί εύκολο και ανώδυνο διαγνωστικό εργαλείο, χωρίς ακτινοβολία, με άμεσα ευρήματα. Θεωρείται και αρκετά αξιόπιστο, με την ευαισθησία και ειδικότητα της μεθόδου να αγγίζουν το 77.6% και 86.8% αντίστοιχα, αν και για κάτι τέτοιο υπάρχουν ευρείες αποκλίσεις στη βιβλιογραφία, κυρίως λόγω της ποικιλίας στο σημείο εκτίμησης . Τελευταία πάντως δεδομένα είναι ακόμη πιο αισιόδοξα, ανεβάζοντας την ευαισθησία στο 97.9%, θεωρώντας έτσι ότι ο US θα μπορούσε να αποτελεί διαγνωστικό εργαλείο 1ης γραμμής. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι με τον US μπορεί κανείς να διαγνώσει ΣΚΣ διαπιστώνοντας συγχρόνως και την πιθανή αιτία, π.χ. αρθρίτιδα της πηχεοκαρπικής ή κάποιο μόρφωμα της περιοχής. Τέλος, η υπερηχογραφική εκτίμηση προσφέρει οπτικοποίηση της περιοχής σχετικά με πιθανή καθοδηγούμενη διήθηση του καρπιαίου σωλήνα (προσφέροντας έτσι αποτελεσματικότητα αλλά κυρίως ασφάλεια) αλλά και αντικειμενική παρακολούθηση της κάθε θεραπείας
Λάκης Γκλέζος
Προβλήματα υγείας
Το 1981 έμεινε παράλυτος και πήγε στον Καναδά, όπου θεραπεύτηκε. Ο Λάκης Γκλέζος πέθανε στις 18 Ιουνίου 2007 από καρκίνο.
Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνος
Συντηρητική Θεραπεία Συνδρόμου Καρπιαίου Σωλήνος
Ελαφρές περιπτώσεις (1ο στάδιο) Συνδρόμου Καρπιαίου Σωλήνος αντιμετωπίζονται με αντιφλεγμονώδη φάρμακα και με νυχτερινό νάρθηκα. Μεσαίας βαρύτητας περιπτώσεις (2ο στάδιο) αντιμετωπίζονται με ένεση Κορτιζόνης (ενδοελυτρικώς) μέσα στην παλάμη, και νυχτερινό νάρθηκα. Η μέθοδος αυτή είναι επαρκώς τεκμηριωμένη και έχει ενίοτε μακροχρόνια αποτελέσματα και μ΄΄ονο μιά δημοσίευση του Dammers μιλάει για μόλυνση από Πρεδνιζολόνη, ενώ σε μεγάλη σειρά του Χαράλαμπου Γκούβα με ένεση Celestone Chronodose (Dexamethasone) στην παλάμη, ουδεμία λοίμωξη αναφέρεται. Σε ειδικές περιπτώσεις αιτιολογίας Συνδρόμου Καρπιαίου Σωλήνος, πέραν των κλασσικών απλών θεραπευτικών μέτρων μπορεί να φανεί επιτυχής και η εξειδικευμένη θεραεπεία της παθήσεως, π.χ. Αλκοολική νευροπάθεια Μέσου Νεύρου, Διαβητική νευροπάθεια, Νευροπάθεια Μέσου Νεύρου εξ Υποθυρεοειδισμού (χορήγηση Θυροξίνης), Πίεση Μέσου Νεύρου επί Κυήσεως (νάρθηκας) και Λοχείας, κλπ,
Λάκης Γκλέζος
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνος
Χειρουργική Θεραπεία ΣΚΣ
Ανεξαρτήτως της μεθόδου που ακολουθείται οι επιπλοκές εγχείρησης Συνδρόμου Καρπιαίου Σωλήνος είναι οι εξής :
Παραπομπές
Καρπιαιου σωληνος
Τοχμάρ
Το Τοχμάρ είναι χωριό στο δήμο Ταλάμπι στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Σουφριέρ (αποσαφήνιση)
Η Σουφριέρ μπορεί να αναφέρεται σε:
Τάκης Συνετόπουλος
Ο Τάκης (Δημήτρης) Συνετόπουλος (25 Δεκεμβρίου 1948 - 30 Νοεμβρίου 2013) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.
Γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1948 στον Βόλο. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Ολυμπιακό Βόλου και το 1970 πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό Πειραιά κι ενώ τον διεκδίκησαν τόσο η ΑΕΚ όσο και ο Παναθηναϊκός. Στον Ολυμπιακό έμεινε μέχρι το 1978 και εν συνεχεία επέστρεψε στον Ολυμπιακό Βόλου. Το καλοκαίρι του 1983 μεταγράφηκε στον Α.Σ. Λαμία, όπου με τη φανέλα της ομάδας της Λαμίας αγωνίστηκε για μια χρονιά και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία. Αγωνίστηκε 16 φορές με την Εθνική Ελλάδας.
Με την εθνική ενόπλων κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1969.
Επίσης, αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 1965 σε δύο αγώνες και στους δύο προκριματικούς αγώνες το 1966.
Απεβίωσε στις 30 Νοεμβρίου 2013, σε ηλικία 64 ετών.
Τα τελευταία χρόνια βρισκόταν ανελλιπώς δίπλα στην αγαπημένη του ομάδα τον Ολυμπιακό Βόλου, μέχρι να παρουσιαστούν τα προβλήματα στην υγεία του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Λαμίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Χρήση προτύπου Πληροφορίες ποδοσφαιριστή χωρίς ύψος
Ποσειδωνία η ωκεάνιος
Πρόκειται για είδος με ιδιαίτερα εκτεταμένη εξάπλωση στη Μεσόγειο και στις ακτές της Ελλάδας. Η επιφάνεια της Μεσογείου που καλύπτουν οι λειμώνες της ανέρχεται στα 37.000 τ.χλμ., δηλαδή ποσοστό περίπου 1-2% της συνολικής της επιφάνειας. Ανήκει στις κοινωνίες μαλακού υποστρώματος με μέγιστο βάθος εξάπλωσης τα 50 μέτρα. Το γένος Posidonia σύμφωνα με κατάταξη σε 5 χλωριδικά στοιχεία των taxa, ανήκει στα Κοσμοπολίτικα είδη, καθώς αναπτύσσεται σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη.
Περισσότερα από 300 είδη φυτών και πάνω από 1.000 είδη θαλασσίων ζώων ζουν στα λιβάδια Ποσειδωνίας, μεταξύ αυτών πολλά από τα ψάρια αλιευτικής σημασίας. Πρόκειται για οικοτόπους με θεμελιώδη ρόλο στη διατήρηση της υγείας και παραγωγικότητας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Πρώτον, αποτελούν τόπους αναπαραγωγής, λειτουργούν σαν βρεφοκομεία για πολλά είδη. Η τοπική αλιεία πλήττεται όταν τα λιβάδια ποσειδωνίας εξαφανίζονται. Δεύτερον, αποτρέπουν τη διάβρωση των ακτών μέσω των ριζωμάτων και των φύλλων τους. Με την αποψίλωση των θαλάσσιων λιβαδιών πολλές παραλίες απειλούνται με συρρίκνωση ή και εξαφάνιση. Τρίτον, όπως και τα χερσαία φυτά, τα υποβρύχια δάση δεσμεύουν άνθρακα από την ατμόσφαιρα.
Η Οδηγία - Πλαίσιο των υδάτων ορίζει την οικολογική κατάσταση κάθε υδάτινου σώματος ώστε να αξιολογείται βάσει βιολογικών ποιοτικών στοιχείων, όπως το φυτοπλαγκτόν, τα μακρόφυτα (μακροφύκη, αγγειόσπερμα), βενθικά ασπόνδυλα και η ιχθυοπανίδα και βάσει υδρομορφολογικών και φυσικών-χημικών στοιχείων. Ως βιοτικοί δείκτες της ρύπανσης είναι είδη τα οποία είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα σε ένα ρύπο και δίνουν πληροφορίες για τη διαβάθμιση του ρύπου στο μέσο, με την απουσία του είδους στην κοινότητα, ακόμη και πριν τα αποτελέσματα της ρύπανσης γίνουν αντιληπτά σε μεγάλη κλίμακα. Τα βασικά κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη για την επιλογή ενός βιοτικού δείκτη είναι: η ευαισθησία που παρουσιάζει έναντι των καταπονήσεων, η ικανότητά του να παρέχει με αξιόπιστο τρόπο σύνθετες πληροφορίες, η ευκολία προσδιορισμού, η απλότητα στην δομή του, η αφθονία του, η εφαρμοστικότητά του σε εκτεταμένες γεωγραφικές περιοχές κ.α. (Salas et al. 2006 ). Για την εκτίμηση της οικολογικής κατάστασης των παράκτιων υδάτων, με τη χρήση του θαλασσίου αγγειοσπέρμου Posidonia oceanica ως "Βιολογικού Ποιοτικού Στοιχείου" (BQE), είδος που θεωρείται ότι δε διαβιώνει σε υποβαθμισμένες περιοχές (Romero et al. 2007 ), έχουν προταθεί ο δείκτης PosWare (PoSte) στα ύδατα της Ιταλίας (κόλπος Ischia) (Silvestre et al. 2011 ), ο δείκτης POMI (Mascaro et al. 2012 ) στα ύδατα της Ισπανίας, o Valencian CS (Fernàndez - Torquemada et al. 2008) στα ύδατα της Ισπανίας, ο δείκτης BiPo (Lopez y Royo 2010 ) και ο δείκτης PREI (Gobert et al. 2009 ) στα ύδατα της Γαλλίας. Για την εκτίμηση της οικολογικής κατάστασης βάσει αυτών των δεικτών ορίζονται τα όρια που αναφέρονται στον παρακάτω πίνακα.
Πίνακας 1. Συμφωνημένα όρια στην κλίμακα EQR για το αγγειόσπερμο P. oceanica.
Μεταβλητές βιοτικών δεικτών
Οι μεταβλητές των βιοτικών δεικτών προορίζονται για να παρέχουν ξεκάθαρες πληροφορίες για ορισμένα αντικείμενα ενδιαφέροντος, να αποδίδουν πληροφορίες για την ισχύουσα κατάσταση και για τις μακροχρόνιες καταγραφές να παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με πιθανές αλλαγές και τάσεις. Οι μεταβλητές που συνθέτουν τους δείκτες της P.oceanica περιγράφουν διάφορες πτυχές των φυτοκοινωνιών, όπως σε διαφορετικά επίπεδα (επίπεδα πληθυσμού και κοινότητας, ατόμου, ιστού κλπ.), για τους διάφορους τύπους της διαταραχής και με διαφορετικούς χρόνους απόκρισης (εβδομάδα, έτος, αιώνας). Σημαντικός αριθμός μεταβλητών έχει χρησιμοποιηθεί για την εκτίμηση της κατάστασης των λειμώνων της P. oceanica στη Μεσόγειο κάποιες κύριες μεταβλητές σε επίπεδο κοινωνίας είναι η πυκνότητα δεσμίδων (δεσμίδες m ), η κάλυψη φύλλων (%), η δομή "matte", η βιομάζα επίφυτων (mg cm−2) και το περιεχόμενο Ν στα επίφυτα. Σε επίπεδο ατόμου είναι η επιφάνεια φύλλων (cm2 δεσμίδα−1), η νέκρωση φύλλων (%), η λεπιδοχρονολόγηση,τα πλαγιότροπα ριζώματα (%) και σε επίπεδο φυσιολογίας είναι το περιεχόμενο σουκρόζης στα ριζώματα, το περιεχόμενο Ν και P στα ριζώματα (% DW), η Ισοτοπική αναλογία δ15Ν και δ34S (‰) και τα ίχνη βαρέων μετάλλων: Cu, Zn και Pb ιστό (mg g DW−1). Όλες αυτές οι μεταβλητές έχουν διάφορες αποκρίσεις κάτω από διαφορετικές πιέσεις. (Romero et al. 2007 ).
PREI
Ο δείκτης PΡΕΙ (Posidonia oceanica Rapid Easy Index) βασίζεται  σε 5 μετρήσιμους παράγοντες  : α. Πυκνότητα ριζωμάτων, β. φυλλική επιφάνεια, γ. επιφυτική βιομάζα / βιομάζα φύλλων, δ. κατώτερο βάθος ανάπτυξης, ε. τύπος του κατώτερου ορίου (π.χ μεταβαλλόμενος, σταθερός). Στην εργασία του Gobert et al. (2009) επιλέχθηκαν αυτοί οι πέντε παράμετροι επειδή παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τη οικολογική κατάσταση του λιβαδιού (ατομικό και πληθυσμιακό επίπεδο) για ένα ευρύ φάσμα καταπονήσεων (μειωμένη διαπερατότητα, ευτροφισμός, ενταφιασμός, βόσκηση) που περιγράφονται τακτικά στη Μεσόγειο. Σύμφωνα με τον δείκτη PREI (Gobert et al, 2009 ) η ποιότητα εκφράζεται με κλίμακα από 1=RC (συνθήκες αναφοράς) μέχρι 0=κακές συνθήκες, όπου η P. oceanica (ΒQE, biological quality element) επηρεάζεται πολύ ή έχει εξαφανιστεί.
ΕQR’ (Ecological Quality Ratio): ονομάζεται ως δείκτης αναφοράς και εκφράζεται: η αναλογία μεταξύ της κατάστασης στο μελετούμενο σταθμό και της κατάστασης σε συνθήκες αναφοράς
ΕQR’ = N πυκνότητα + Ν φυλλική επιφάνεια + Ν (Βιομάζα επιφύτων/φύλλων)+ Ν κατώτερο όριο) / 3.5
Όπου:
N πυκνότητα= τιμή που μετρήθηκε -0 / τιμή αναφοράς -0
N Ε/L= (1- E/L) x 0.5
N κατώτερο όριο= τιμή που μετρήθηκε -17 / τιμή αναφοράς -17.
BiPo
Ο βιοτικός δείκτης BiPo της Posidonia oceanica προτάθηκε από τους Lopez y Royo et al (2009) και εφαρμόστηκε σε 15 θέσεις στην περιοχή της Κορσικής,  σε βάθος 15 μέτρων. Προτάθηκε δειγματοληψία με πλαίσιο 20x20 cm. Οσον αφορά το βάθος αναφοράς πρέπει να είναι το λιγότερο που υπόκεινται σε φυσικές  μεταβολές  και  να είναι πιο ευαίσθητο στις περιβαλλοντικές διαταραχές. Επιπλέον, οι μετρήσιμοι παράμετροι που προτείνονται από τον δείκτη BiPo είναι το κατώτατο όριο ανάπτυξης, ο τύπος  στο κατώτερο όριο, ο αριθμός φύλλων, η επιφάνεια φύλλων, η πυκνότητα δεσμίδων, το ποσοστό πλαγιοτροπικού ριζώματος, η επιμήκυνση ριζώματος, η παραγωγή ριζώματος και η βιομάζα επίφυτων. Οι παράμετροι που θεωρείται ότι κυμαίνονται μεταξύ διαταραγμένων και μη- περιοχών ( SP και  NSP αντίστοιχα) είναι:  το βάθος και ο τύπος στο κατώτερο όριο,  η πυκνότητα των δεσμίδων, ανάπτυξη των πλαγιότροπων ριζωμάτων  και η επιφάνεια  των φύλλων στο ενδιάμεσο βάθος.
Η Οδηγία Πλαίσιο για τα ύδατα απαιτεί την καθιέρωση συστημάτων αξιολόγησης, που βασίζονται σε ανθρωπογενείς πιέσεις και στις επιπτώσεις  αυτών στα οικοσυστήματα και  σε συναφή συστατικά στοιχεία τους. Οι κύριοι τύποι ανθρωπογενών πιέσεων που λαμβάνονται υπόψη για την αξιολόγηση της οικολογικής κατάστασης είναι: οι χρήσεις γης, η βιομηχανική δραστηριότητα, οι αποθέσεις  λυμάτων σε ποτάμια, η δραστηριότητα λιμανιών  και ο παράκτιος σχεδιασμός  (Lopez y Royo et al 2009).
Η οικολογική κατάσταση πρέπει να ποσοτικοποιηθεί κατά το βαθμό αλλοίωσης ή απόκλισης των παρατηρούμενων τιμών από τις συνθήκες  αναφοράς, και να  εκφραστεί  ως αριθμητική τιμή, η οποία ονομάζεται  οικολογική σχέση ποιότητας ( EQR ) και περιλαμβάνει τιμές  μεταξύ 1 ( σε συνθήκες αναφοράς ) και 0 ( στη χειρότερη κατάσταση ).
Η εξίσωση για τον υπολογισμό του EQR είναι:
EQR=(((X-LB)/ HB-LB))0,225) +LB
όπου
Χ= η μετρήσιμη τιμή
LB= η χειρότερη τιμή που ανταποκρίνεται το Χ
HB= η ψηλότερη τιμή που ανταποκρίνεται η τιμή Χ
Η μεταβλητή του τύπου του κατώτερου βαθυμετρικού ορίου εκτιμήθηκε ως εξής:
1)	Υψηλή όταν πρόκειται για λειμώνα με προοδευτικό τύπο και με διαβρωτικά όρια(>70% κάλυψη ή  >70%κάλυψη πλαγιότροπων ριζωμάτων ), όπου το EQR=0,89.
2)	Καλή όταν ο τύπος λειμώνα ήταν απότομος στο κατώτερο βαθυμετρικό όριο του με κάλυψη φύλλων  <70% και κάλυψη πλαγιότροπων ριζωμάτων <70%  το, EQR=0,66
3)	Μέτρια: όταν ο τύπος ήταν σποραδικός στο κατώτερο βαθυμετρικό όριο του λειμώνα σχημάτιζε ματ. Το EQR αντιστοιχούσε σε τιμή 0,44.
4)	Κακή : όταν ο τύπος του λειμώνα ήταν οπισθοχώρησης στο κατώτερο βαθυμετρικό όριο του, με κάλυψη φύλλων <15% και κάλυψη πλαγιότροπων ριζωμάτων αμελητέα, το EQR αντιστοιχούσε σε 0,44
EQR= (EQRκατ. Βάθος+ EQRτύπος +EQR πυκνότητα+EQR μήκος ή επιφάνεια  φύλων)/4
Μια σύντομη σύγκριση μεταξύ των βιοτικών δεικτών BiPo και PREi του θαλάσσιου φανερόγαμου Posidonia oceanica δείχνει ότι  για την επιλογή του κατάλληλου δείκτη λαμβάνονται υπόψη διαφορετικές μεταβλητές. Πέρα από τα κοινά χαρακτηριστικά, όπως το κατώτερο όριο ανάπτυξης ή η πυκνότητα δεσμίδων, ο δείκτης PREI απαιτεί επιπλέον τον υπολογισμό αναλογίας βιομάζας επίφυτων/ βιομάζα φύλλων (Gobert et al 2009 ).Επίσης, και οι δύο δείκτες έχουν σχετική ευκολία χρήσης και χαμηλό κόστος, ωστόσο ο βιοτικός δείκτης BiPo εμφανίζει  δυσκολία στις εργαστηριακές μετρήσεις.
POMΙ
Η ταξινόμηση της οικολογικής κατάστασης των υδάτων βασίζεται στο λόγο Οικολογικής Ποιότητας (Ecological Quality Ratio, EQR), σύμφωνα με την Οδηγία 2000/60/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο υπολογισμός του EQR με γνώμονα το δείκτη POMI περιλαμβάνει την «βέλτιστη» περιοχή και όχι τις συνθήκες αναφοράς που είθισται να χρησιμοποιούνται κατά τον υπολογισμό του EQR άλλων βιοτικών δεικτών :
όπου:
EQR’x: ο λόγος της οικολογικής ποιότητας του σταθμού x.
CIx: το προκύπτον μέγεθος της εκάστοτε εξεταζόμενης μεταβλητής για τον σταθμό x.
CIoptimal: ο προκαθορισμένος αριθμός της εκάστοτε εξεταζόμενης μεταβλητής για την «βέλτιστη» περιοχή.
CIworst: ο προκαθορισμένος αριθμός της εκάστοτε εξεταζόμενης μεταβλητής για την «χειρότερη» περιοχή.
Η «βέλτιστη» περιοχή περιλαμβάνει τις «καλύτερες» θεωρητικά τιμές που μπορούν να λάβουν οι 14 υπό εξέταση μεταβλητές, ενώ η «χειρότερη» περιοχή τις «χειρότερες» παρατηρούμενες τιμές. Δεδομένου ότι το P. oceanica είναι πολύ ευαίσθητο σε ανθρωπογενείς διαταραχές και στο παρελθόν έχουν αναφερθεί περιπτώσεις εξαφάνισης λιβαδιών του είδους, η εξίσωση του EQR, όταν ο οργανισμός είναι παρών, υπολογίζεται ως εξής :
Συνεπώς, τα όρια για τις διαφορετικές οικολογικές καταστάσεις διαμορφώνονται όπως φαίνεται παραπάνω στον Πίνακα 1. Ο βιοτικός δείκτης POMI θεωρείται μια αξιόπιστη μέθοδος εκτίμησης της οικολογικής κατάστασης των παράκτιων υδάτων, καθώς: α) ο μερικός πλεονασμός των μεταβλητών που εξετάζονται αποτρέπει, σε κάποιο βαθμό, ανεπιθύμητες ανακατατάξεις στην κλίμακα της οικολογικής κατάστασης που μπορεί να προκληθούν λόγω φυσικών διετών διακυμάνσεων ή πιθανών πειραματικών σφαλμάτων και β) οι εξεταζόμενες μεταβλητές σχετίζονται με διαφορετικά επίπεδα βιολογικής οργάνωσης, γεγονός που συμβάλλει στην παράκαμψη του προβλήματος που προκύπτει εξαιτίας του πολύ αργού ρυθμού ανάκαμψης των λειμώνων του P. oceanica. Στην περίπτωση που η κατάσταση ενός οικοσυστήματος επιδεινωθεί τόσο, ώστε η P. oceanica να μην μπορεί πλέον να επιβιώσει, η ποιότητα των υδάτων θα χαρακτηριστεί ως κακή μέχρι τον εκ νέου αποικισμό από το φανερόγαμο, ακόμα κι αν στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα έχουν πραγματοποιηθεί αποτελεσματικές ενέργειες αποκατάστασης. Επιπλέον, σε ορισμένες περιοχές δεν υπάρχουν λειμώνες P. oceanica λόγω φυσικών αιτιών, όπως είναι η αστάθεια του ιζήματος, με αποτέλεσμα τη δυσκολία χρήσης του δείκτη POMI. Συγκριτικά με άλλους βιοτικούς δείκτες της P. oceanica, η ομοιότητα μεταξύ των ταξινομικών συστημάτων του δείκτη POMI και του δείκτη BiPo είναι πολύ μεγάλη, σύμφωνα με την έρευνα των Lopez y Royo et al. (2011) και μάλιστα οι δύο δείκτες παρουσιάζουν μεγάλη συσχέτιση με τις ανθρωπογενείς πιέσεις.
Χρήση ως μονωτικό υλικό στον κατασκευαστικό τομέα
Η P. oceanica περιέχει ως δομικά υλικά κυτταρίνη και ημικυτταρίνη, σε ποσοστό 61,8% και υψηλά ποσοστά λιγνίνης της τάξης του 29,8%, γεγονός που την καθιστά ένα άριστο θερμομονωτικό υλικό για εξωτερική και εσωτερική τοιχοποιία ή για την κατασκευή στεγών. Έχει διαπιστωθεί πως η P. oceanica έχει υψηλότερη θερμομονωτική απόδοση συγκριτικά με αντίστοιχα δομικά υλικά που χρησιμοποιούνται ευρέως παγκοσμίως. Συγκεκριμένα, συγκρίνοντας την απόδοση αυτής με υλικά όπως τη θερμομονωτική κουβέρτα από γυάλινο μαλλί ή τον πετροβάμβακα, εντοπίστηκε πως η P. oceanica είναι αποδοτικότερη όσον αφορά την θερμική αγωγιμότητα και τη θερμοχωρητικότητα.
Παράλληλα, είναι μη τοξικό βιολογικό υλικό, φιλικό προς το περιβάλλον, που καλύπτεται από θαλασσινό άλας, το οποίο δημιουργεί ένα στρώμα προστασίας από βακτηριακούς παράγοντες ή έντομα, που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν φθορές στην δομή αντίστοιχων τεχνητών μονωτικών υλικών στα οποία απαιτείται η προσθήκη χημικών συστατικών για προστασία. Ταυτόχρονα, εξαιτίας της προέλευσής του από το περιβάλλον, και αφού ολοκληρώσει την χρήση του ως μονωτικό υλικό, μπορεί να απορροφηθεί εκ νέου από το περιβάλλον χωρίς σημαντικές οικολογικές επιπτώσεις συγκριτικά με αντίστοιχα τεχνητά υλικά που χρησιμοποιούνται ευρέως. Επιπλέον, η δομή των ινών του επιτρέπει τη λειτουργία του σαν ρυθμιστή, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να απορροφά και να ελευθερώνει υδρατμούς χωρίς να δημιουργούνται επιπτώσεις και ρήγματα στη δομή του μονωτικού υλικού αλλά και της συνολικής κατασκευής.
Ακτές και προστασία
Συχνά κατά την απόθεση νεκρού υλικού της P. oceanica μετά την ολοκλήρωση του βιολογικού της κύκλου, υπάρχουν αντιδράσεις από τους πολίτες για "ρύπανση των ακτών" και μείωση της προσβασιμότητας σε αυτές. Συγκεκριμένα, την περίοδο του φθινοπώρου, αυξάνεται η ποσότητα της απόθεσης νεκρού βιολογικού υλικού στις ακτές. Παράλληλα, αυτό το υλικό προσφέρει προστασία ενάντια στη παράκτια διάβρωση και τη μείωση παράκτιων ιζημάτων λόγω της κυματικής δράσης και των παράκτιων ρευμάτων.
Τα ξεραμένα αυτά θαλάσσια αγγειόσπερμα (ανώτερα φυτά) πρέπει να μένουν στην ακτή. Η δε απομάκρυνσή τους με ειδικά μηχανήματα δεν είναι μόνο επιζήμια για τις ακτές, αλλά και παράνομη. Αυτό απαντά το "Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας" του ΕΛΚΕΘΕ σε ερώτημα του Συνηγόρου του Πολίτη, με αφορμή την καταγγελία πολιτών. Σύμφωνα με το ΕΛΚΕΘΕ, πρόσφατο ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα ανέδειξε τη σημασία των εκβρασμένων στην άμμο θαλασσίων αγγειοσπέρμων, για την ισορροπία και την υγεία των παράκτιων οικοσυστημάτων, απορρίπτοντας κατηγορηματικά το ενδεχόμενο να είναι επικίνδυνα για την υγεία.
Η παρουσία εκβρασμένων φυτικών υπολειμμάτων του θαλασσίου φυτού Posidonia oceanica (κατά προτεραιότητα προστατευόμενο από την εθνική και κοινοτική νομοθεσία) δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση εστία ρύπανσης, μόλυνσης ή άλλο κίνδυνο, αναφέρει στην απάντησή του το Επιστημονικό Ινστιτούτο. Τουναντίον, πρόκειται για εξαιρετικά ωφέλιμο βιοτικό στοιχείο το οποίο συνεισφέρει ποικιλοτρόπως στην υγεία και στην ισορροπία των παράκτιων και θαλασσίων οικοσυστημάτων (προστασία ακτής από διάβρωση, σχηματισμός και λίπανση αμμοθινών και παράκτιας βλάστησης, δημιουργία μοναδικού βιοτόπου για σημαντική και σπάνια βιοποικιλότητα).
Απειλές
Οι πιο συνηθισμένες απειλές που αντιμετωπίζουν τα λιβάδια Ποσειδωνίας είναι η αλιεία με συρόμενα εργαλεία (μηχανότρατες, γρι-γρι), τα αγκυροβόλια, οι παράκτιες υποδομές και δραστηριότητες, η ρύπανση από υδατοκαλλιέργειες, ο ευτροφισμός καθώς και η ανάπτυξη ανταγωνιστικών εισβολικών ειδών. Κάθε φορά που μία άγκυρα ρίχνεται σε λιβάδι Ποσειδωνίας, η ζημιά χρειάζεται δεκαετίες για να αναπληρωθεί.
Τα παρασυρόμενα δίχτυα βυθού, καθώς και η κατασκευή ξενοδοχείων, λιμανιών και άλλων υποδομών στις ακτές της Μεσογείου, αυξάνουν τη ποσότητα ιζήματος που μεταφέρεται στη θάλασσα, αυξάνοντας έτσι την θολότητα του νερού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μειώνεται το φως που φτάνει στον πυθμένα της θάλασσας, ενώ το ίζημα καλύπτει τα φύλλα της. Τέλος, μεγάλη απειλή για την Ποσειδωνία αποτελούν δύο εισβολικά είδη φυκών, η Caulerpa racemosa και η Caulerpa taxifolia, που έχουν εισβάλλει στην Μεσόγειο και παίρνουν τη θέση της, μειώνοντας έτσι τη χωρική εξάπλωση των λειμώνων Ποσειδωνίας και άρα και των οργανισμών που διαβιούν μέσα σε αυτούς.
Απειλή του θαλάσσιου αγγειόσπερμου Posidonia oceanica από βιοτικό στρες
Οι λειμώνες του Posidonia oceanica εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το φως και την κατάσταση του ιζήματος, και επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες όπως, οι παράκτιες κατασκευές, τα αστικά και βιομηχανικά απόβλητα καθώς και από την εισβολή αλλόχθονων ειδών. Η εισβολή αλλόχθονων ειδών μπορεί να προκαλέσει στην Posidonia oceanica οξειδωτικό στρες, καταστροφή κυττάρων και θάνατο. Τα εισβολικά είδη συχνά παράγουν τοξίνες που αποτελούν απειλή των ενδημικών ειδών, ενώ επιπρόσθετα προκαλούν σκίαση και μείωση φωτός. Οι υποξικές και ανοξικές συνθήκες, λόγω της έλλειψης φωτός, μειώνουν τη φωτοσυνθετική δραστηριότητα και τη βιομάζα των φύλλων των θαλάσσιων αγγειόσπερμων, με αποτέλεσμα τα ριζώματα να μην οξυγονώνονται επαρκώς και να μειώνεται η βιωσιμότητα τους. Τέλος, διαταράσσεται η βιοποικιλότητα και η δομή των οικοσυστημάτων.
Απειλή του Posidonia oceanica από το εισβολικό είδος Lophocladia lallemandii
Ένα εισβολικό είδος που επηρεάζει σημαντικά τους λειμώνες του Posidonia oceanica είναι το Lophocladia lallemandii. Το ροδοφύκος Lophocladia lallemandii, εισβάλει στους λειμώνες της με ιδιαίτερο τρόπο. Αρχικά εγκαθίσταται στο ρίζωμα και πιο σπάνια στα μεγαλύτερα σε ηλικία φύλλα, στη συνέχεια μεγαλώνει ως επίφυτο και τέλος αυξάνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό καλύπτοντας το θαλάσσιο αγγειόσπερμο και δημιουργεί κοινότητες. Αποτελεί ένα πολύ επιθετικό εισβολικό είδος, το οποίο εικάζεται πως διείσδυσε στη Μεσόγειο μέσω του καναλιού του Σουέζ. Η εισβολή του Lophocladia lallemandii προκαλεί μείωση του μεγέθους και του βάρους του ριζώματος του Posidonia oceanica, νέκρωση των φύλλων και τελικά τον θάνατο των φυτών. Μειώνει την διαθεσιμότητα του φωτός, επηρεάζει την κίνηση του νερού και αυξάνει την ποσότητα των θρεπτικών συστατικών και την κατανάλωση οξυγόνου. Η εισβολή του Lophocladia lallemandii παρατηρείται εντονότερη το καλοκαίρι και το φθινόπωρο σε περιόδους αυξημένης θερμοκρασίας νερού, ενώ δεν υφίσταται κατά τον χειμώνα και την άνοιξη.
Μηχανισμοί απόκριση στο βιοτικό στρες
Σε φυσιολογικές συνθήκες τα ROS (Reactive oxygen species) έχουν πολλές λειτουργίες στα φυτά, όπως άμυνα κατά των παθογόνων, καθώς και ρύθμιση σηματοδοτικών μονοπατιών ως αντίδραση σε συνθήκες στρες, ενώ υπέρβαση τους προκαλεί μείωση της αύξησης και κυτταρικό θάνατο μέσω απόπτωσης. Υπέρβαση των ROS ως απόκριση σε εξωτερικό ερέθισμα ενεργοποιεί έναν αντιοξειδωτικό μηχανισμό που περιλαμβάνει αντιοξειδωτικά ένζυμα όπως τα SOD, CAT, GPX, GRd και καροτενοειδή, προς αποφυγήν πιθανών οξειδωτικών επιπτώσεων στα κύτταρα και τα συστατικά τους. Ωστόσο η υπέρμετρη αύξηση των ROS μπορεί να υπερκαλύψει τους αντιοξειδωτικούς μηχανισμούς και να προκληθεί οξειδωτικό στρες. Κάτω από συνθήκες στρες, που δημιουργούνται από την εισβολή αλλόχθονων ειδών, στο θαλάσσιο αγγειόσπερμο Posidonia oceanica παρατηρούνται αυξημένες συγκεντρώσεις MDA (malondialdehyde, μαλονδιαλδεύδη) και πρωτεΪνικών καρβονυλικών παραγώγων. Οι αντιοξειδωτικοί μηχανισμοί δεν είναι πλέον λειτουργικού καθώς τα αντιοξειδωτικά ένζυμα δεν ήταν αρκετά ισχυρά ώστε να αποτρέψουν την οξείδωση των πρωτεΪνών και την υπεροξείδωση των λιπιδίων της κυτταρικής μεμβράνης. Επιπλέον παρατηρείται αύξηση του ενζύμου GSH στα φύλλα του, με σκοπό να καλυφθούν οι βασικές ανάγκες των κυττάρων.
Σημειώσεις παραπομπές
Κατηγορία:Ποσειδωνιοειδή Κατηγορία:Υδρόβια φυτά
Εφηβικός κινηματογράφος
Εφηβικός κινηματογράφος είναι ένα κινηματογραφικό είδος που απευθύνεται σε εφήβους, προεφήβους ή νέους ενήλικες. Η πλοκή αυτών των ταινιών βασίζεται συνήθως στα ειδικά ενδιαφέροντα του συγκεκριμένου κοινού, όπως η ενηλικίωση, η προσπάθεια προσαρμογής, ο εκφοβισμός, η κοινωνική πίεση από τους συνομηλίκους, ο πρώτος έρωτας, η επαναστατικότητα των εφήβων, η σύγκρουση με τους γονείς, και εφηβικό άγχος ή αποξένωση. Συχνά αυτά τα συνήθως σοβαρά θέματα παρουσιάζονται με γλαφυρό, στερεότυπο ή ασήμαντο τρόπο. Πολλοί έφηβοι απεικονίζονται στις ταινίες από νέους ενήλικες ηθοποιούς γύρω στην ηλικία των 20. Ορισμένες εφηβικές ταινίες απευθύνονται σε αγόρια, ενώ άλλες απευθύνονται σε κορίτσια.
Οι ταινίες αυτού του είδους διαδραματίζονται συχνά σε λύκεια και κολέγια ή περιέχουν χαρακτήρες ηλικίας λυκείου ή πανεπιστημίου.
Είδη
Οι εφηβικές ταινίες χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:
Ταινίες παραλίας
Τα πρώτα παραδείγματα του είδους στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι οι περίφημες «ταινίες παραλίας» των δεκαετιών του 1950 και 1960 με θέματα όπως πάρτι στην παραλία ή σέρφινγκ. Αν και οι πρώτες ταινίες του είδους γυρίστηκαν τη δεκαετία του 1950 (όπως το Gidget που στην Ελλάδα κυκλοφόρησε ως Το πρώτο παραστράτημα), το υποείδος αυτό ονομάστηκε έτσι από την ταινία του 1963 Beach Party με τους Ρόμπερτ Κάμινγκς, Ντόροθι Μαλόουν και Φράνκι Άβαλον, που στην Ελλάδα προβλήθηκε με τον τίτλο Σκάνδαλα στο Παλμ Μπιτς.
Κώδικες και συμβάσεις
Οι κλασικοί κώδικες και οι συμβάσεις του εφηβικού κινηματογράφου προέρχονται από αμερικανικές ταινίες. Μία από τις πιο ευρέως χρησιμοποιούμενες συμβάσεις είναι η έμφαση στα στερεότυπα και τις κοινωνικές ομάδες. Κάποια στερεότυπα που χρησιμοποιούνται συχνά είναι:
Εκτός από τους χαρακτήρες, στον εφηβικό κινηματογράφο υπάρχουν πολλοί άλλοι κώδικες και συμβάσεις. Αυτές οι ταινίες διαδραματίζονται συχνά μέσα ή γύρω από λύκεια και μέρη όπου συχνάζουν έφηβοι, όπως εμπορικά κέντρα και καφετέριες. Αυτή η τεχνική επιτρέπει την εμφάνιση πολλών διαφορετικών κοινωνικών ομάδων. Αυτό το σκηνικό είναι χαρακτηριστικό στις κλασικές ρομαντικές κομεντί του εφηβικού κινηματογράφου.
Ελληνικές ταινίες
Στην Ελλάδα, δείγματα εφηβικών ταινιών υπήρχαν ήδη από τη δεκαετία του 1940, με το Διαγωγή... μηδέν! των Μιχαήλ Γαζιάδη και Γιάννη Φιλίππου να ξεχωρίζει και με θέμα τον έρωτα ενός καθηγητή (Ντίνος Ηλιόπουλος) για μια μαθήτρια (Έλλη Λαμπέτη).
Το γνωστότερο και πιο επιτυχημένο παράδειγμα εφηβικού κινηματογράφου της δεκαετίας του 1950 είναι αναμφίβολα Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο (1959) σε σενάριο και σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου με το πρωταγωνιστικό ζευγάρι Αλίκη Βουγιουκλάκη - Δημήτρης Παπαμιχαήλ και πλοκή που εκτυλίσσεται σε ένα σχολείο θηλέων για κόρες πλουσίων οικογενειών, όπου οι μαθήτριες ζουν μια ανέμελη ζωή γεμάτη σκανδαλιές ανάμεσα στις κωμικές φιγούρες των ηλικιωμένων καθηγητών τους που συμβολίζουν μια παρωχημένη εποχή. Ο έρωτας μεταξύ μαθήτριας και καθηγητή αποτελεί και εδώ σταθερό μοτίβο.
Η τεράστια επιτυχία της ταινίας οδήγησε σε μία ακόμη εφηβική παραγωγή την επόμενη δεκαετία με τους ίδιους τρεις βασικούς συντελεστές και με τίτλο Χτυποκάρδια στο θρανίο (1963), στην οποία επίσης περιγράφεται εν μέρει η μαθητική ζωή σε ένα αντίστοιχο σχολείο θηλέων με αντίστοιχη παιχνιδιάρικη διάθεση. Σε πιο σοβαρό τόνο, το δράμα του Γιάννη Δαλιανίδη Νόμος 4000 (1962) μυεί το κοινό στη ζωή των εφήβων τεντιμπόι. Λίγα χρόνια αργότερα, κυκλοφορεί το Πατέρα κάτσε φρόνιμα (1967) του Κώστα Καραγιάννη με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα στον ρόλο του επαρχιώτη πατέρα του αμελούς φοιτητή Αλέκος Τζανετάκου, που παρασύρεται από τη γλετζέδικη πλευρά της Αθήνας και μιμείται την έξαλλη ζωή του γιου του. Σε παρόμοια μοτίβα κυμαίνονται οι περισσότερες εφηβικές ταινίες αυτής της δεκαετίας.
Ενώ τη δεκαετία του 1970 γυρίστηκαν ελάχιστες εφηβικές ταινίες, η θεματολογία επιστρέφει την επόμενη δεκαετία, με βασικό εκπρόσωπο του είδους τη σειρά ταινιών Ρόδα, τσάντα και κοπάνα, η πρώτη από τις οποίες κυκλοφόρησε το 1982, ενώ ακολούθησαν τα Ρόδα, τσάντα και κοπάνα Νο2 (1983), Ρόδα, τσάντα και κοπάνα Νο 3 (1984) και Ρόδα, τσάντα και κοπάνα Νο 4 (1985) με σταθερό θέμα τις φάρσες και τις πλάκες μιας παρέας κακομαθημένων μαθητών στο λύκειο Χαβαλέ.
Συνήθη αρχέτυπα
Ένα καλό παράδειγμα της χρήσης αρχετύπων στον εφηβικό κινηματογράφο εμφανίζεται στην ταινία του 1985 The Breakfast Club. Αυτά τα αρχέτυπα έχουν αποτελέσει από τότε μεγαλύτερο μέρος της σχετικής κουλτούρας. Ο αθλητής, η μαζορέτα και ο περιθωριακός, μεταξύ άλλων, έχουν γίνει ένα γνώριμο και ευχάριστο μοτίβο για το κοινό. Ωστόσο, τα είδη είναι δυναμικά. αλλάζουν και αναπτύσσονται για να ανταποκριθούν κάθε φορά στις προσδοκίες του κοινού-στόχου.
Χέρμαν Ράουτσερ
Ο Χέρμαν Ράουτσερ, μαζί με τον Ρόμπερτ Μάλιγκαν, διέδωσαν το είδος με την ταινία Summer of '42 (Μαζί σου γνώρισα τον έρωτα, 1971) και ο Ράουτσερ συνέχισε την τάση γράφοντας το Class of '44 (Όπως είμαστε κάποτε, 1973).
Τζορτζ Λούκας
Στον Τζορτζ Λούκας οφείλεται η τελειοποίηση του είδους του εφηβικού κινηματογράφου γράφοντας το σενάριο και σκηνοθετώντας το American Graffiti (Νεανικά συνθήματα, 1973) με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Ντρέιφους.
Τζον Χιουζ
Το είδος κέρδισε μεγαλύτερη αξιοπιστία κατά τη δεκαετία του 1980 με τα έργα του σεναριογράφου και σκηνοθέτη Τζον Χιουζ. Οι εφηβικές ταινίες του, όπως The Breakfast Club με τον Εμίλιο Εστέβες, Ferris Bueller's Day Off (Η πιο κουφή μέρα του Φέρις Μπιούλερ) με τον Μάθιου Μπρόντερικ, Sixteen Candles (Δεκαέξι κεράκια) με τη Μόλι Ρίνγκγουολντ και πολλές άλλες, έγιναν δημοφιλείς όχι μόνο στο κοινό αλλά και στους κριτικούς.
Γκρεγκ Αράκι
Ο Γκρεγκ Αράκι γύρισε ανεξάρτητες ταινίες τη δεκαετία του 1990. Οι ταινίες του, ιδιαίτερα η εφηβική τριλογία με πρωταγωνιστή τον Τζέιμς Ντιβάλ, που αποτελείται από τα Totally Fucked Up (Είμαστε ένα μεγάλο κρεβάτι), The Doom Generation (Η καταστροφική γενιά) και Nowhere (Πουθενά), είναι αξιοσημείωτες για την αποτύπωση των δυσαρεστημένων εφήβων των προαστίων της γενιάς Χ.
Ερίκ Ρομέρ
Ο Ερίκ Ρομέρ, πρωτοπόρος σκηνοθέτης της γαλλικής νουβέλ βαγκ, ήταν γνωστός για την αποτύπωση νέων ενηλίκων και των ερωτικών τους προβλημάτων σε μια σειρά από ταινίες του. Μερικές από αυτές είναι La Collectionneuse (Η συλλέκτρια), Το γόνατο της Κλαίρης, Η Πολίν στην πλαζ, L'ami de mon amie (Ο φίλος της φίλης μου) και Conte d'été (Ιστορίες του καλοκαιριού).
Αξιόλογοι ηθοποιοί
Δημοφιλείς ηθοποιοί σε εφηβικές ταινίες είναι οι: Ανέτ Φουνιτσέλο, Χέιλι Μιλς και Σαλ Μίνεο τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Μόλι Ρίνγκγουολντ, Άντονι Μάικλ Χολ, Μπρένταν Φρέιζερ, Λουκ Πέρι, Τζόνι Ντεπ, Κριστίνα Άπλγκεϊτ, Ουινόνα Ράιντερ, Τζον Κιούζακ, Μάικλ Τζ. Φοξ, Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Μάθιου Μπρόντερικ, Εμίλιο Εστέβες, Ρομπ Λόου, Τζαντ Νέλσον και Ντέμι Μουρ στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και και Σάρα Μισέλ Γκέλαρ, Νεβ Κάμπελ, Κρις Έβανς, Ρόουζ Μακ Γκάουαν, Τζένιφερ Λαβ Χιούιτ, Χιθ Λέτζερ, Μπρίτνεϊ Σπίαρς, Κίρστεν Ντανστ, Σάνον Ελίζαμπεθ, Μπρέκιν Μάγιερ, Σεθ Γκριν, Τόμπι Μαγκουάιρ, Χίλαρι Νταφ, Λίντσεϊ Λόχαν, Ρέιτσελ Λι Κουκ, Ντρου Μπάριμορ, Ντρου Μπάριμορ, Λεονάρντο Ντι Κάπριο και Χέιντεν Πανετιέρ τη δεκαετία του 1990. Πολλοί από αυτούς τους ηθοποιούς ήταν και οι ίδιοι είτε προέφηβοι είτε έφηβοι όταν γυρίστηκαν οι ταινίες.
Φεστιβάλ
Από το 2018, διοργανώνεται στην Αθήνα το Παιδικό και Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας με προβολές ταινιών για παιδιά, εφήβους και τις οικογένειές τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφηβικές ταινίες Κατηγορία:Κινηματογραφικά είδη Κατηγορία:Νεολαία
Θεοτόκος του Φάρου
Η Θεοτόκος του Φάρου ήταν Βυζαντινή εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν κτισμένη στο νότιο τμήμα του Μεγάλου Παλατιού και ονομάστηκε έτσι λόγω του φάρου που βρίσκονταν δίπλα της ακριβώς. Στην εκκλησία ετούτη φυλάσσονταν μια από τις σημαντικότερες συλλογές των χριστιανικών κειμηλίων της Κωνσταντινούπολης.
Ιστορική αναδρομή
Η Θεοτόκος του Φάρου κτίστηκε ίσως τον 8ο αιώνα. Είναι η πρώτη που μνημονεύεται στο χρονικό του Θεοφάνη Ομολογητή. Στην εκκλησία αυτή τελέστηκε ο γάμος του Λέοντα Δ΄ και της Ειρήνης της Αθηναίας.
Η εκκλησία βρισκόταν κοντά στο τελετουργικό κέντρο του Μεγάλου Παλατιού, δηλαδή κοντά στη Χρυσοτρίκλινο (αίθουσα του θρόνου) και τα γειτονικά αυτοκρατορικά διαμερίσματα. Μετά το τέλος της Εικονομαχίας ανοικοδομήθηκε και διακοσμήθηκε από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄. Στα εγκαίνια της νέας διακόσμησης, ίσως το έτος 864 πραγματοποίησε ομιλία ο Πατριάρχης Φώτιος Α΄.
Μαζί με τις εκκλησίες του Αγίου Στεφάνου στο Παλάτι της Δάφνης και τη Νέα Εκκλησία, η Θεοτόκος του Φάρου συντηρούσε μια από τις σημαντικότερες συλλογές χριστιανικών ιερών κειμηλίων. Κατά συνέπεια, και λόγω της εγγύτητάς της προς τα αυτοκρατορικά διαμερίσματα, έγινε μια από τις σημαντικότερες τελετουργικές τοποθεσίες του αυτοκρατορικού ανακτόρου.
Ο ναός καταλήφθηκε το 1204 από τους Σταυροφόρους, και τα ιερά κειμήλια πέρασαν στην κατοχή του Βαλδουίνου Α΄. Διαμοιράστηκαν μέσα στις επόμενες δεκαετίες και δόθηκαν δώρο σε διάφορους ισχυρούς ηγέτες της δυτικής Ευρώπης ή εκποιήθηκαν. Ο ναός τελικά καταστράφηκε.
Πηγές
Φαρου Κατηγορία:Ναοί της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί
Σοφικέντ
Το Σοφικέντ (επίσης, Σοφί-Κεντ, Σοφουκέντ, και Σάφι-Κεντ) είναι χωριό στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Καμκάμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Λε Καμπανιάλ
Το Λε Καμπανιάλ (γαλλικά και οξιτανικά: Le Cabanial) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπανιαλαί (γαλλικά: Cabanialais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Τζέιν Φέλοους
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1957 στο Παρκ Χάουζ του Σάντρινγκχαμ, και είναι το δεύτερο παιδί και κόρη του Ιωάννη Σπένσερ, 8ου Κόμη Σπένσερ και πρώτης συζύγου της Φράνσις Ρουθ Ρότς.
Το 1961 ήταν παράνυφος στον γάμο του Πρίγκιπα Εδουάρδου, Δούκα του Κεντ και της Αικατερίνης Γουόρσλεϊ. Όπως και οι αδελφές της, σπούδασε στο οικοτροφείο West Heath του Κεντ.
Στις 20 Απριλίου 1978 παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Φέλοους, Βαρώνο Φέλοους στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Το καλοκαίρι του 1980 η Νταϊάνα πήγε στη Σκωτία για να είναι κοντά στην αδελφής που μόλις είχε γεννήσει, και φέρεται να υπήρχε φλερτ από τον Πρίγκιπα της Ουαλίας.
Μετά το θάνατο της Νταϊάνα, εκφράστηκαν αντιφατικές απόψεις για τη σχέση των δύο αδελφών. Ο μπάτλερ της Νταϊάνα, Παύλος Μπάρελ, δήλωσε ότι η σχέση τους ήταν τεταμένη λόγω της θέσης του Λόρδου Φέλοους ως γραμματέας της βασίλισσας, μέχρι και τη στιγμή του θανάτου της Νταϊάνα δεν είχαν μιλήσει για αρκετά χρόνια.
Από την άλλη πλευρά, η νταντά της Νταϊάνα, η Μαίρη Κλαρκ, συγγραφέας των απομνημονευμάτων για την εμπειρία της νταντάς στην ανατροφή της Νταϊάνα, δήλωσε ότι οι σχέσεις μεταξύ της Τζέιν και της Νταϊάνα δεν ήταν τόσο πικρές, όπως υποτίθεται ότι είπε ο μπάτλερ και κάποιοι άλλοι.
Δεν είναι ξεκάθαρο πότε η σχέση τους επιδεινώθηκε (αν συνέβη τελικά), αλλά οι αδελφές ήταν γειτόνισσες στο κτήμα του Παλατιού του Κένσινγκτον, με την Νταϊάνα να ζει στα διαμερίσματα 8 και 9, και η Τζέιν να ζει σε ένα σπίτι που ονομάζεται Old Barracks.
Η Σάρα και η Τζέιν πέταξαν στο Παρίσι με τον πρώην γαμπρό τους Πρίγκιπα Κάρολο για να πάρουν το σώμα της πριγκίπισσας πίσω στο Λονδίνο. Μετά το θάνατο της Νταϊάνα, ο Λόρδος και η Λαίδη Φέλοους έζησαν μια πιο ιδιωτική ζωή μαζί με τα τρία παιδιά τους.
Ήταν παρών στους γάμους των ανιψιών της, Πρίγκιπα Ουίλιαμ με την Κέιτ Μίντλετον στις 29 Απριλίου 2011, και του Πρίγκιπα Χάρι με την Μέγκαν Μαρκλ στις 19 Μαΐου 2018.
Η κόρη της Λάουρα είναι ανάδοχος της Πριγκίπισσας Σάρλοτ, κόρη του Πρίγκιπα Ουίλιαμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Σπένσερ Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Βρετανίδες βαρώνισσες
MC5
Οι MC5 ήταν αμερικάνικο ροκ συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε το 1964 στο Ντιτρόιτ των Ηνωμένων Πολιτειών. Θεωρούνται ένας από τους δημιουργούς της χαρντ ροκ και της πανκ μουσικής σκηνής.
1962-1972
Ο Γουέιν Κρέιμερ, ο Ντένις Τόμπσον και ο Φρεντ Σμιθ γνωρίστηκαν στο γυμνάσιο "Lincoln Park High School", σε ηλικία 14 ετών, το 1962. Μέσω του Σμιθ, γνώρισαν τον, κατά τρία χρόνια μεγαλύτερο τους, Ρομπ Τάινερ, ενώ οι Κρέιμερ και Σμιθ έμαθαν να παίζουν κιθάρα και σχημάτισαν τους Bounty Hunters με τον Τάινερ να γίνεται μάνατζερ τους. Στο συγκρότημα συμμετείχαν και ο ντράμερ Λίο ΛεΝτουκ με τον κιθαρίστα Μπίλι Βάργκο.
Στις αρχές του 1964, ο Βάργκο παραιτήθηκε και ο ΛεΝτουκ απολύθηκε και τα τύμπανα ανέλαβε ο Μπομπ Γκασπάρ, με τον Ρομπ Τάινερ να αναλαμβάνει το μπάσο. Το Νοέμβριο του 1964, άλλαξαν το όνομα του συγκροτήματος σε Motor City Five, αλλά ο Τάινερ αποχώρησε λίγο πριν από την πρώτη του ζωντανή εμφάνιση μαζί τους, δίνοντας τη θέση του στον Πατ Μπάροους. Μερικές ημέρες αργότερα, πραγματοποίησαν την πρώτη τους συναυλία στο "Lincoln Park Bandshell" παίζοντας διασκευές σε τραγούδια των Rolling Stones, του Τζίμι Ριντ, του Τσακ Μπέρι, αλλά και το πρώτο δικό τους κομμάτι με τίτλο "Black To Comm".
left|thumb|170px|Η κιθάρα του Κρέιμερ στο μουσείο Fender Guitar Factory Στις αρχές της επόμενης χρονιάς, ο Τάινερ επέστρεψε στους MC5 και ανέλαβε τα φωνητικά του συγκροτήματος. Το φθινόπωρο του 1965, ο γνώρισε τον Μάικλ Ντέιβις στο πανεπιστήμιο "Wayne State" και τον προσκάλεσε να παρακολουθήσει μία ζωντανή εμφάνιση των MC5. Αφού ο Ντέιβις έγινε φίλος με τον Κρέιμερ, ο τελευταίος ανάγκασε τον μπασίστα του συγκροτήματος, Πάτ Μπάροους να αποχωρήσει για να πάρει τη θέση του ο Ντέιβις, αν και δεν ήξερε να παίζει μπάσο, ακόμη. Δύο εβδομάδες αργότερα, έπαιξε για πρώτη φορά ζωντανά με τους MC5 στο προαναφερθέν πανεπιστήμιο.
Τον Σεπτέμβριο του 1965, το συγκρότημα εμφανίστηκε ζωντανά για αρκετές βραδιές στο "Crystal Bar" του Ντιτρόιτ. Την επόμενη χρονιά, οι Κρέιμερ και Ντέιβις συνέθεσαν το κομμάτι "Borderline". Στις 7 Αυγούστου 1966 εμφανίστηκαν στο "The Festival Of People" του Ντιτρόιτ, όπου εκτός από μουσική, περιλαμβάνονταν και απαγγελία ποιητικών έργων, έκθεση φωτογραφίας, προβολή ταινιών, κ.α.. Το φεστιβάλ διοργανώθηκε από τον ποιητή Τζον Σινκλαίρ, μετέπειτα μάνατζερ των MC5. Η αρχική τους επαφή, ήταν η διαφωνία που είχαν όταν ο Σινκλαίρ δήλωσε ότι "μουσική γι' αυτόν ήταν ο Μάιλς Ντέιβις και ο Τζον Κολτρέιν", αρνούμενος το ροκ εντ ρολ.
Τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς και μόλις πέντε εβδομάδες μετά τη διαφωνία με τον Σινκλαίρ, οι MC5 ξεκίνησαν να κάνουν πρόβες στο "Artists Workshop" όπου υπεύθυνος ήταν ο τελευταίος, τον οποίο συνάρπασε η ορμητικότητα και η δυναμική του συγκροτήματος, τόσο ώστε να γράψει άρθρα που εξυμνούσαν τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Εκείνο το διάστημα, το "Artists Workshop" ξεκίνησε τη συνεργασία του με την αίθουσα εκδηλώσεων "Grande Ballroom" του Ντιτρόιτ, με τους MC5 να παίζουν εκεί για πρώτη φορά στις 7 Οκτωβρίου 1966, μαζί με τους The Chosen Few.
Τον χειμώνα του 1966, το συγκρότημα ηχογράφησε τα κομμάτια "I Can Only Give You Everything", "One of the Guys" και "I Just Don't Know" στα "United Sound" και "Tera Shirma Studios" του Ντιτρόιτ. Το "I Can Only Give You Everything" αποτέλεσε το πρώτο σινγκλ των MC5, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1967 στον περιορισμένο αριθμό των 500 αντιτύπων μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "AMG".
Στις αρχές Μαΐου του 1967, ο Τάινερ έδωσε την πρώτη του συνέντευξη στον Σινκλαίρ, ο οποίος δεν είχε ακόμη αναλάβει καθήκοντα μάνατζερ για το συγκρότημα, κάτι που έκανε τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς. Λίγο αργότερα, δημιουργήθηκε και το πρώτο fan club του συγκροτήματος, ενώ στα τέλη της χρονιάς ηχογράφησαν το δεύτερο σινγκλ τους με τίτλο "Looking at You", το οποίο κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων στις αρχές του 1968 μέσω της "A-Square". Στις 23 Ιουνίου, έπαιξαν στο "Grande Ballroom" μαζί με τους Blue Cheer, τους Stooges, κ.α. μπροστά σε πάνω από 1500 θεατές, ενώ στις αρχές Ιουλίου εμφανίστηκαν το φεστιβάλ "Saugatuck Pop" μπροστά σε 3000 θεατές. Στα τέλη του μήνα, τα μέλη του συγκροτήματος συνελήφθησαν για τη συναυλία τους στο Ann Arbor όπου έπαιζαν με ελεύθερη είσοδο και κατηγορήθηκαν για διατάραξη κοινής ησυχίας. Αφέθηκαν ελεύθεροι με εγγύηση 125 δολαρίων έκαστος.
Το συγκρότημα συνέχισε να εμφανίζεται ζωντανά με μεγάλα ονόματα του Ντιτρόιτ όπως οι Amboy Dukes, οι Stooges, κ.α. και υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία "Elektra Records". Στις 30 και 31 Οκτωβρίου 1968, η νέα τους εταιρεία ηχογράφησε τις εμφανίσεις του συγκροτήματος στο "Grande Ballroom", οι οποίες κατέληξαν στο πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "Kick Out the Jams". Οι MC5 απογοητεύθηκαν από το τελικό αποτέλεσμα και ζήτησαν από την "Elektra" να ηχογραφήσουν τα κομμάτια στο στούντιο, κάτι που ο Τζον Σινκλαίρ και ο μάνατζερ της εταιρείας, Τζακ Χόλτζμαν, αρνήθηκαν.
Για να προσελκύσει το ενδιαφέρον του κοινού πριν την κυκλοφορία του δίσκου, η "Elektra" οργάνωσε μία περιοδεία στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες με σκοπό να γίνει γνωστό το συγκρότημα σε πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, η Βοστώνη και το Κλίβελαντ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιοδείας, έπαιξαν για τρεις βραδιές στη Βοστώνη ανοίγοντας την εμφάνιση των The Velvet Underground στο "The Boston Tea Party". Στις 26 Δεκεμβρίου 1968 έπαιξαν στο "Fillmore East" σε συναυλία με ελεύθερη είσοδο που διοργάνωσε η "Elektra" και στιγματίστηκε από επεισόδια ανάμεσα σε άνδρες της ασφάλειας του χώρου και συμμοριών μοτοσυκλετιστών.
Στις 4 Ιανουαρίου 1969, οι MC5 ήταν στο πρωτοσέλιδο του περιοδικού "Rolling Stone", αλλά μία εβδομάδα αργότερα το περιοδικό "Billboard" έκανε ιδιαίτερα αρνητική κριτική απέναντι στον ακυκλοφόρητο, ακόμη, δίσκο του συγκροτήματος. Ένα μήνα αργότερα, κυκλοφόρησε το "Kick Out the Jams" σκαρφαλώνοντας στο # 30 των αμερικάνικων τσαρτ, πουλώντας πάνω από 20.000 αντίτυπα στη γενέτειρα του συγκροτήματος, το Ντιτρόιτ, στον πρώτο μήνα της κυκλοφορίας του. Επίσης, το ομώνυμο σινγκλ σκαρφάλωσε στο Hot-100 του Billboard, ενώ την άνοιξη επανακυκλοφόρησαν το "I Can Only Give You Everything".
Στις 18 Μαρτίου, τα μέλη του συγκροτήματος συνελήφθησαν και πάλι, αυτή τη φορά με την κατηγορία της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ. Λίγες ημέρες αργότερα, επέστρεψαν στα "Elektra studios" του Λος Άντζελες για την ηχογράφηση του δεύτερου δίσκου τους με παραγωγό τον Μπρους Μπότνικ. Οι συγκεκριμένες ηχογραφήσεις διακόπηκαν και το συμβόλαιο με την "Elektra" λύθηκε κοινεί συναινέσει, ενώ η εμφάνιση του συγκροτήματος στο "Ft. Lauderdale Pop Festival" ακυρώθηκε όταν η τοπική αστυνομία εξέδωσε ένταλμα σύλληψης των μουσικών σε περίπτωση που περνούσαν τα σύνορα της πολιτείας, λόγω μιας φωτογραφίας που κυκλοφόρησε με τα μέλη των MC5 να κάνουν σεξ με μία κοπέλα.
Τον Μάιο του 1969, υπέγραψαν στην "Atlantic Records" και έλαβαν προκαταβολή 50.000 δολαρίων. Τον επόμενο μήνα, ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του δεύτερου δίσκου τους με παραγωγό τον Τζον Λάντο, με τις διαδικασίες να ολοκληρώνονται στις αρχές Οκτωβρίου. Εκείνο το διάστημα κυκλοφόρησαν το κομμάτι "Tonight" σε μορφή σινγκλ και προσέλαβαν έναν επαγγελματία μάνατζερ αντικαθιστώντας τον Σινκλαίρ, ο οποίος αντιμετώπιζε προβλήματα με τις αρχές και συλλαμβάνονταν κατά καιρούς.
thumb|290px|Οι MC5 με τον Lemmy στο Download Festival του 2005 Στις 25 Οκτωβρίου εμφανίστηκαν στο "Boston Garden" της Βοστώνης μαζί με τους Led Zeppelin και τον Τζόνι Γουίντερ για το "Narragansett's First Tribal Rock Festival", μπροστά σε 17.000 θεατές. Το δεύτερο τους άλμπουμ, με τίτλο "Back in the USA" κυκλοφόρησε στα μέσα Ιανουαρίου του 1970 φθάνοντας μόλις στο # 137 των αμερικάνικων τσαρτ, ενώ λίγο αργότερα, κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Shakin' Street".
Στα τέλη Ιουλίου του 1970, έπαιξαν για πρώτη φορά ζωντανά σε ευρωπαϊκό έδαφος, δίνοντας τέσσερις συναυλίες στη Μεγάλη Βρετανία, όπου μοιράστηκαν τη σκηνή με ονόματα όπως οι Pink Fairies, Spencer Davis Group, Emerson, Lake and Palmer, κ.α.. Μετά την επιστροφή τους στις Ηνωμένες Πολιτείες, ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του τρίτου τους δίσκου στα "Artie Fields Studios". Ο δίσκος "High Time" κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1971 σε παραγωγή του Τζέφρι Χάσλαμ και του συγκροτήματος.
Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 1972 περιόδευσαν στην Ευρώπη, παίζοντας στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία. Μετά από μερικές εμφανίσεις, ο Μάικλ Ντέιβις απολύθηκε από το συγκρότημα, το οποίο αποτελούνταν από τον Γουέιν Κρέιμερ στο μπάσο και την κιθάρα, τον Φρεντ Σμιθ στην κιθάρα, τον Ρομπ Τάινερ στα φωνητικά και τον Ντένις Τόμπσον στα τύμπανα. Για το υπόλοιπο της περιοδείας, ο Βρετανός μπασίστας Στιβ Μούρχαουζ συμπλήρωσε τη σύνθεση του σχήματος.
Τον Μάρτιο, το συγκρότημα πραγματοποίησε πρόβες στο Herouville Castle στη Γαλλία και περιόδευσε στη Γερμανία πριν ο Μούρχαουζ παραιτηθεί δίνοντας τη θέση του στον Ντέρεκ Χιουζ. Μετά την επιστροφή των MC5 στην Αμερική, το μπάσο ανέλαβε ο Ρέι Κρεγκ, μέχρι την ευρωπαϊκή τους περιοδεία τον Ιούνιο όπου στο συγκρότημα εντάχθηκε και πάλι ο Χιουζ.
Το Νοέμβριο του 1972, ο Τόμπσον και ο Τάινερ παραιτήθηκαν από τους MC5, με τους Κρέιμερ και Σμιθ να μεταβαίνουν στη Δανία για μερικές συναυλίες με τον Χιουζ και το ντράμερ Ρίτσι Ντάρμα. Ακολούθησαν εμφανίσεις στα σκανδιναβικά κράτη και τη Μεγάλη Βρετανία, ενώ 15 συναυλίες στην Ιταλία ακυρώθηκαν όταν οι διοργανωτές έμαθαν ότι το συγκρότημα δεν είναι πλήρες. Τελικά, οι MC5 έδωσαν την τελευταία τους συναυλία στις 31 Δεκεμβρίου 1972 στο "Grande Ballroom" του Ντιτρόιτ.