cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρειδερίκος Αύγουστος Ρουτόφσκι
Στρατιωτική καριέρα
Στον Επταετή Πόλεμο ο Ρουτόφσκι αιχμαλωτίστηκε από τους Πρώσους, στις 16 Οκτωβρίου 1756, μετά την πολιορκία της Πίρνα. Στα επόμενα χρόνια παρέμεινε στη Σαξονία. Πέθανε στις 16 Μαρτίου του 1764.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1739 τη Λουδοβίκα-Αμαλία των Λουμπομίρσκι και είχε τέκνο:
Οθόνη υπολογιστή
thumb|right|Οθόνη LCD. thumb|Ο υπολογιστής [[IBM PC του 1981, με μονόχρωμη οθόνη CRT.]] Η οθόνη του υπολογιστή (αγγλικά: monitor) είναι μια ηλεκτρική συσκευή που απεικονίζει εικόνες δημιουργημένες από υπολογιστές. Οι περισσότερες σύγχρονες οθόνες αποτελούνται από μια οθόνη υγρών κρυστάλλων, ενώ οι παλιότερες οθόνες βασίζονταν σε καθοδικό σωλήνα. Η οθόνη περιλαμβάνει την συσκευή απεικόνισης, καθώς και απλά ηλεκτρονικά κυκλώματα για να παράγει και να διαμορφώνει την εικόνα από το ηλεκτρικό σήμα που στέλνεται από την πηγή, και ένα συνήθως πλαστικό κάλυμμα. Στον υπολογιστή, υπάρχει κύκλωμα γραφικών (συχνά σε μορφή κάρτας οθόνης), το οποίο παράγει οπτικό σήμα σε μορφή συμβατή με την οθόνη.
Βασικά χαρακτηριστικά
Βασικά χαρακτηριστικά που επηρεάζουν την ποιότητα απεικόνισης είναι τα εξής:
Η ανάλυση είναι το χαρακτηριστικό που περιγράφει τον μέγιστο αριθμό εκονοστοιχείων (πίξελ) που μπορεί να απεικονίσει η οθόνη, σε κάθε μια από τις δύο διαστάσεις. Το χαρακτηριστικό αυτό μεταβάλλεται με τη χρησιμοποιούμενη συχνότητα ανανέωσης πλαισίων. Αυτό το τελευταίο φαινόμενο είναι ιδιαίτερα αισθητό στις οθόνες CRT, όπου οι μεγάλες αναλύσεις συνεπάγονται ιδιαίτερα χαμηλούς ρυθμούς ανανέωσης, με αποτέλεσμα να αρχίσει να γίνεται αισθητό το αναβόσβημα (flickering) της οθόνης. Όλες οι οθόνες υποστηρίζουν και χαμηλότερες αναλύσεις από τη μέγιστη που μπορούν να προβάλλουν.
Η συχνότητα ανανέωσης πλαισίων αφορά τον αριθμό των εικόνων (πλαισίων) τις οποίες απεικονίζει η οθόνη μέσα σε ένα δευτερόλεπτο. Προκειμένου η οθόνη να μπορεί να απεικονίζει μεταβαλλόμενες εικόνες, ο υπολογιστής ανανεώνει την εικόνα πολλές φορές το δευτερόλεπτο, ώστε να προκαλεί στον ανθρώπινο εγκέφαλο την ψευδαίσθηση της αδιατάρακτης συνέχειας της κίνησης (μεταίσθημα). Σε σύγκριση όμως με τη συμβατική τηλεόραση και τον κινηματογράφο, ο αριθμός των πλαισίων που απεικονίζονται ανά δευτερόλεπτο σε μια οθόνη υπολογιστή είναι πολύ μεγαλύτερος. Έτσι στις οθόνες CRT μια αποδεκτή απεικόνιση ξεκινά από τα 75 πλαίσια/δευτερόλεπτο, ενώ στις οθόνες LCD είναι αρκετά τα 60 πλαίσια/δευτερόλεπτο (λόγω διαφορετικού τρόπου σχηματισμού της εικόνας). Το χαρακτηριστικό αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με το χρόνο απόκρισης.
Η γωνία θέασης περιγράφει τη γωνία (ως προς την κάθετο στην επιφάνεια της οθόνης) από την οποία μπορεί ο χρήστης βλέπει το λόγο αντίθεσης της εικόνας να μειώνεται κατά συγκεκριμένο ποσοστό (συνήθως στο 1/10 της ονομαστικής τιμής). Η βέλτιστη γωνία θέασης είναι πάντοτε 0 μοίρες.
Η ομοιομορφία απεικόνισης περιγράφει την ομοιογένεια στο φωτισμό της οθόνης και ελέγχεται απεικονίζοντας μία και μοναδική απόχρωση στην οθόνη. Είναι χαρακτηριστικό πρόβλημα κυρίως των οθονών LCD, στις οποίες το εκπεμπόμενο φως προέρχεται από ένα συγκεκριμένο χώρο στο πίσω μέρος της οθόνης (backlight).
Η xρωματική πιστότητα περιγράφει την απόκλιση φωτεινότητας χρωμάτων από τις στάθμες που ορίζει κάποιο πρότυπο απεικόνισης (στις οικιακές οθόνες, αυτό είναι το sRGB), για διάφορες στάθμες φωτεινότητας. Η απόκλιση αυτή μετριέται με ειδικά όργανα και λογισμικό, ανάλογα με αυτά που χρησιμοποιούνται για τη χρωματική ρύθμιση (καλιμπράρισμα) των οθονών.
Ο λόγος αντίθεσης περιγράφει το λόγο φωτεινότητας μεταξύ του λευκού και του μαύρου που μπορεί να απεικονίσει η οθόνη. Θεωρητικά έπρεπε να είναι άπειρη, πρακτικά επηρεάζεται τόσο από τη φωτεινότητα του λευκού όσο και από το πόσο σκοτεινό είναι το μαύρο που προσπαθεί να απεικονίσει. Π.χ. μια οθόνη με αντίθεση 500:1 έχει λευκό με 500 φορές μεγαλύτερη φωτεινότητα από το μαύρο που μπορεί να απεικονίσει.
Η ευκρίνεια μετριέται με ειδικά τεστ (π.χ. ανάγνωση κειμένου και απεικόνιση ειδικών εικόνων με πολύ λεπτές κατακόρυφες και οριζόντιες γραμμές) και δεν πρέπει να συνδέεται μόνο με την ανάλυση γιατί επηρεάζεται και από άλλα κυκλωματικά χαρακτηριστικά της οθόνης.
Τα γεωμετρικά σφάλματα αφορούν αποκλειστικά τις οθόνες CRT και περιγράφουν τις γεωμετρικές παραμορφώσεις στην απεικόνιση. Τέτοια σφάλματα είναι π.χ. κύκλοι που απεικονίζονται ως ελλείψεις και παραλληλόγραμμα που εμφανίζονται με τραπεζοειδές σχήμα. Στα σφάλματα αυτά συγκαταλέγονται και τα σφάλματα σύγκλισης χρωμάτων.
Ο χρόνος απόκρισης είναι ανεξάρτητος του ρυθμού ανανέωσης και περιγράφει το χρόνο που χρειάζεται η οθόνη για να αλλάξει τη φωτεινότητά της από μια συγκεκριμένη στάθμη σε μία άλλη. Μετριέται σε χιλιοστά του δευτερολέπτου (msec) και έχει σημαντικότερη επίδραση στα παιχνίδια δράσης.
Τέλος, ο λόγος διαστάσεων των δύο πλευρών (aspect ratio) του ορατού πλαισίου καθορίζει το πόσο «πλατιά» (wide) είναι μια οθόνη. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει τάση για όλο και πλατύτερες οθόνες.
Οθόνες καθοδικού σωλήνα (Cathode Ray Tube, CRT)
Οι οθόνες καθοδικού σωλήνα διαθέτουν καθοδικό σωλήνα (λυχνία). Η πρόσοψη σαρώνεται εσωτερικά από δέσμες ηλεκτρονίων που παράγονται από έναν έως τρεις (ανάλογα με το αν είναι μονόχρωμη ή έγχρωμη οθόνη), ηλεκτρονικούς εκτοξευτήρες (πυροβόλα). Η οδήγηση των δεσμών των εκτοξευτήρων στα κατάλληλα εικονοστοιχεία επιτυγχάνεται με τη χρήση μαγνητικού πεδίου το οποίο παράγεται από πηνία κάθετης και οριζόντιας απόκλισης τα οποία περιβάλλουν το λαιμό του καθοδικού σωλήνα.
Σήμερα η χρήση οθονών CRT στους υπολογιστές έχει υποχωρήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό, λόγω των πρακτικών πλεονεκτημάτων των οθονών υγρού κρυστάλλου.
Οθόνες υγρού κρυστάλλου (Liquid Crystal Display, LCD)
Τα τελευταία χρόνια άρχισε η διάθεση στην αγορά οθονών LCD που χρησιμοποιούν φωτοεκπέμπουσες διόδους (LED) αντί των λαμπτήρων φθορισμού.
Οθόνες πλάσματος
Οι οθόνες πλάσματος χρησιμοποιούνται κυρίως στις τηλεοράσεις, αρκετές από τις οποίες διαθέτουν είσοδο για σύνδεση με υπολογιστή.
Τρόποι σύνδεσης
Σε μερικά μοντέλα, συνυπάρχουν οι υποδοχές VGA και DVI-D.
Σε όλους τους σύγχρονους τρόπους σύνδεσης οθόνης με υπολογιστή υπάρχει πρόβλεψη αξιοποίησης των σημάτων αναγνώρισης οθόνης (δίαυλος DDC, Display Data Channel). Μέσω του διαύλου DDC, ο υπολογιστής μπορεί να διαβάσει τα χαρακτηριστικά της οθόνης (λειτουργία plug and play), ώστε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιφερειακά υπολογιστών Κατηγορία:Τεχνολογίες προβολής
Λεκίτ Μαλάχ
Το Λεκίτ Μαλάχ (επίσης, Λέκιτ Μαλάχ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Καχ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 127, και βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καχ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Ευρωμπάσκετ 2007
100px|right|Το λογότυπο του Ευρωμπάσκετ 2007. Το 35ο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών, γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 2007, διεξήχθη στην Ισπανία από τις 3 Σεπτεμβρίου ως τις 16 Σεπτεμβρίου του 2007. Συμμετείχαν 16 ομάδες, χωρισμένες σε τέσσερις ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι αγώνες του Α' ομίλου έγιναν στη Γρανάδα, του Β' στη Σεβίλλη, του Γ' στην Πάλμα της Μαγιόρκας και του Δ' στο Αλικάντε. Ο δεύτερος γύρος καθώς και η τελική φάση των αγώνων (αγώνες νοκ-αουτ) έγιναν στη Μαδρίτη. thumb|280px|Χάρτης συμμετεχουσών χωρών.
Κριτήρια αναίρεσης ισοβαθμίας
Η ισοβαθμία σε έναν όμιλο αναιρείται σύμφωνα με τα παρακάτω κριτήρια, με την πρώτη επιλογή ως πρώτο κριτήριο και ούτω καθεξής:
Πρώτος προκριματικός γύρος
Η κλήρωση για το Ευρωμπάσκετ 2007 έγινε στη Μαδρίτη, στις 19 Οκτωβρίου 2006.
Γκρουπ B
1Νίκες και ήττες ενάντια στις ομάδες που ισοβαθμούν
Γκρουπ D
thumb|300px|Στιγμιότυπο από τον αγώνα Ιταλία - Λιθουανία.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
2007 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 2007 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 2007
Όμπλαστ του Μπριάνσκ
Το Όμπλαστ του Μπριάνσκ (ρωσικά: Бря́нская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Βρίσκεται στα σύνορα της χώρας με την Ουκρανία και τη Λευκορωσία και υπάγεται στο Κεντρικό Διαμέρισμα.
Πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι το Μπριάνσκ (415.721 κάτοικοι - απογρ. 2010). Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Κλιντσί (67.325) και το Νοβοζίμπκοφ (43.038).
Η Περιφέρεια Μπριάνσκ είναι το μοναδικό ρωσικό ομοσπονδιακό υποκείμενο που διατηρεί το Σφυροδρέπανο και στο εθνόσημο και στη σημαία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπριανσκ
Λελεπασά
Το Λελεπασά (επίσης, Λελαπασά και Λιαλιαπασά) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Καχ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 464 και βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καχ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Μαρία Λουίζα της Αυστρίας, πριγκίπισσα της Τοσκάνης
Η Μαρία Λουίζα (γερμ. Maria Luisa von Habsburg-Lothringen, prinzessin von Toskana, 30 Αυγούστου 1799 - 15 Ιουνίου 1857) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Η Μαρία Λουίζα Αννουντσιάτα Άννα Ιωάννα Ιωσηφίνα Αντωνία Φιλομένα Απολλωνία Θωμαΐς ήταν η πρώτη κόρη του Φερδινάνδου Γ΄ της Τοσκάνης και της Λουίζας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών.
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία. Ο πατέρας της ήταν επίσης αρχιδούκας της Αυστρίας και πρίγκιπας της Ουγγαρίας & Βοημίας. Μεγάλωσε στην Ιταλία και την Αυστρία· αδελφός της ήταν ο Λεοπόλδος Β΄ της Τοσκάνης. Δεν παντρεύτηκε και απεβίωσε σε ηλικία 59 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Άρτουρ Σοπενχάουερ
Ο Άρτουρ Σοπενχάουερ, ή Αρθούρος Σοπενάουερ (Arthur Schopenhauer, Γκντανσκ (Ντάντσιχ), Πρωσία, 22 Φεβρουαρίου 1788 − Φρανκφούρτη, Γερμανία, 21 Σεπτεμβρίου 1860) ήταν Γερμανός φιλόσοφος, ιδεαλιστής, συνεχιστής, κατά τα λεγόμενα του, του Καντ και λάτρης του 'θείου', όπως τον αποκαλούσε, Πλάτωνα. Γνωστός κυρίως από το βιβλίο του "ο κόσμος ως βούληση και ως παράσταση", ο Σοπενχάουερ ίδρυσε μία νέα φιλοσοφία, επίκεντρο της οποίας είναι η βούληση, ως μεταφυσική αρχή κατανόησης του κόσμου αλλά και του ίδιου του ατόμου. Ήταν ο πρώτος σημαντικός Ευρωπαίος φιλόσοφος που εισήγαγε την ινδική φιλοσοφία στον δυτικό τρόπο σκέψης. Εκτελούσε και χρέη ιππέα!
Ο Σοπενχάουερ ήταν γνωστός για τον αθεϊστικό πεσιμισμό του και την φιλοσοφική του διαύγεια. Στην ηλικία των 25 δημοσίευσε τη διδακτορική διατριβή του με τίτλο «Επί της τετραπλής ρίζας του αποχρώντος λόγου», η οποία εξέταζε αν η αιτιότητα καθαυτή μπορεί να προσκομίσει απαντήσεις για τον κόσμο μας. Το σημαντικότερο έργο του Σοπενχάουερ, Ο Κόσμος ως Βούληση και ως Παράσταση, τόνιζε τον ρόλο του κύριου κινήτρου δράσης των ανθρώπων, το οποίο ο Σοπενχάουερ ονόμαζε Βούληση. Η ανάλυση της Βούλησης οδήγησε τον Σοπενχάουερ στο συμπέρασμα ότι οι συναισθηματικές, σωματικές και σεξουαλικές επιθυμίες δεν μπορούν ποτέ να εκπληρωθούν ολοκληρωτικά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Σοπενχάουερ να κατατείνει προς ένα τρόπο ζωής που απέρριπτε τις ανθρώπινες επιθυμίες, παρόμοιο με αυτόν που διδάσκουν ο Βουδισμός και οι Βέδες.
Η μεταφυσική ανάλυση της Βούλησης από μέρους του Σοπενχάουερ, η άποψή του πάνω στο κίνητρο και την επιθυμία, και ο αφοριστικός τρόπος γραφής του επηρέασαν πολλούς γνωστούς ανθρώπους του πνεύματος όπως ο Φρειδερίκος Νίτσε, ο Ρίχαρντ Βάγκνερ, ο Λούντβιχ Βιτγκενστάιν, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο Σίγκμουντ Φρόυντ, ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες και άλλοι.
Η ζωή του
Ο πατέρας του ήταν ένας πετυχημένος και πλούσιος έμπορος και εφοπλιστής, που τον προόριζε για διάδοχό του στην οικογενειακή επιχείρηση, ενώ η μητέρα του ήταν συγγραφέας. Μορφώθηκε στο Ντάντσιχ (σημερινό Γκντανσκ, Πολωνία) και στο Αμβούργο. Με την πρόθεση να τον εισαγάγει στον κόσμο του εμπορίου, ο πατέρας του τον ώθησε στην εκμάθηση ξένων γλωσσών. Για τον σκοπό αυτό ταξίδεψε στην Ολλανδία, στην Ελβετία, στην Αυστρία και στην Αγγλία, ενώ έμεινε για δύο χρόνια στη Γαλλία. Τα παιδικά του χρόνια ήταν μια περίοδος δυσάρεστη για αυτόν εξαιτίας της πιεστικής συμπεριφοράς του πατέρα του και προβλημάτων στην υγεία του.
Όταν το 1805 πεθαίνει ο πατέρας του, του αφήνει μια κληρονομιά που του επιτρέπει να ζει χωρίς να εργάζεται. Φοίτησε στο γυμνάσιο στην Γκότα και στη Βαϊμάρη και το 1809 γράφεται στην ιατρική σχολή, όπου έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει τα μαθήματα του Schulze. Επηρεασμένος από αυτά αρχίζει να ασχολείται με τη φιλοσοφία και να διαβάζει Πλάτωνα και Καντ. Το 1811 μετακομίζει στο Βερολίνο, όπου παρακολουθεί τα μαθήματα του Σλάιερμαϊερ και του Φίχτε. Παίρνει πτυχίο μετά από 2 χρόνια γράφοντας μια πτυχιακή εργασία την οποία εκτίμησε ιδιαίτερα ο Γκαίτε. Στη συνέχεια απομονώνεται στη Δρέσδη, όπου και ολοκληρώνει τη μελέτη των κλασσικών φιλοσόφων. Το διάστημα 1818-1819 επισκέπτεται τη Ρώμη, τη Νάπολη και τη Βενετία όπου και παραλίγο να νυμφευθεί. Το 1820 γίνεται καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου μετά από μια λεκτική σύγκρουση με τον Χέγκελ. Οι ώρες των μαθημάτων του συμπίπτουν με αυτών του Χέγκελ, με αποτέλεσμα μετά από ένα εξάμηνο να διακοπούν. Έτσι αρχίζει τα ταξίδια στην Ελβετία, στην Ιταλία και στη Γερμανία. Το 1825 επιστρέφει στη Γερμανία με την πρόθεση να ξεκινήσει την πανεπιστημιακή του καριέρα, αλλά φεύγει λόγω της έλλειψης ενδιαφέροντος από την πλευρά του πανεπιστημίου και της επιδημίας της Χολέρας που οδήγησε στον θάνατο και τον Χέγκελ. Το 1833 μετακομίζει στη Φρανκφούρτη, όπου και ζει για το υπόλοιπο της ζωής του. Πεθαίνει το 1860 σε ηλικία 72 χρονών από πνευμονική εμβολή. thumb|Ο Σοπενχάουερ νέος
Η φιλοσοφία της βούλησης
Ένα σημείο εστίασης της φιλοσοφίας του Σοπενχάουερ ήταν η διερεύνηση του πάνω στο ατομικό κίνητρο. Πριν από τον Σοπενχάουερ, ο Γκέοργκ Βίλχελμ Φρήντριχ Χέγκελ είχε εισαγάγει την έννοια του Zeitgeist, την ιδέα ότι η κοινωνία διέπετο από μια συλλογική συνείδηση η οποία κατέτεινε προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση, δίνοντας την κατευθυντήριο γραμμή στα μέλη της. Ο Σοπενχάουερ, γνώστης της φιλοσοφίας του Εμμάνουελ Καντ και του Χέγκελ, άσκησε κριτική στη λογική βελτιοδοξία και την πίστη ότι η ατομική ηθική καθορίζονταν από την κοινωνία και από τον Λόγο. Ο Σοπενχάουερ πίστευε ότι οι άνθρωποι υποκινούνταν από τις ίδιες τους τις βασικές επιθυμίες, ή από τη Wille zum Leben (βούληση του ζην), η οποία κατεύθυνε όλη την ανθρωπότητα. Για τον Σοπενχάουερ, η ανθρώπινη επιθυμία ήταν μάταιη, άλογη, ακαθοδήγητη, και, κατ' επέκταση, αυτό ίσχυε για όλο το σύνολο της ανθρώπινης δράσης. Η Βούληση για τον Σοπενχάουερ είναι μια μεταφυσική οντότητα που ελέγχει όχι μόνο τις πράξεις του ατόμου, αλλά εν τέλει και όλα τα παρατηρήσιμα φαινόμενα. Βούληση, για τον Σοπενχάουερ, είναι ό,τι ο Καντ ονόμαζε «πράγμα καθαυτό».
Τέχνη και αισθητική
Για τον Σοπενχάουερ, η ανθρώπινη επιθυμία, η «βούληση» και η θέληση προκαλούν πόνο και ανέχεια. Ένας προσωρινός τρόπος να απαλλαχθεί κανείς από τον πόνο είναι μέσω της αισθητικής περισυλλογής. Αυτός είναι ο αμέσως καλύτερος τρόπος καταστολής της βούλησης, πέρα από την πλήρη εξάλειψη του θέλειν. Η ολική απορρόφηση στον κόσμο νοούμενο ως Παράσταση, μέσω της αναπαραγωγής της πραγματικότητας από το έργο τέχνης, σώζει τον άνθρωπο από τον κόσμο ως Βούληση, που είναι ο καθαυτό κόσμος. Η μουσική κατέχει μείζονα θέση στην αισθητική θεώρηση του Σοπενχάουερ καθώς, λόγω της αφαιρετικότητας της, δεν βασίζεται σ' ένα φαινομενολογικό παραστατικό μέσον. Η μουσική αισθητικά αναπαριστά την Βούληση καθεαυτήν, αδιαμεσολάβητη, και όχι όπως αυτή παρουσιάζεται υπό του ατομικιστικού πρίσματος. Σύμφωνα με τον Daniel Albright «ο Σοπενχάουερ πίστευε ότι η μουσική ήταν η μόνη τέχνη η οποία δεν αντέγραφε απλά ιδέες, αλλά ήταν η ίδια η ενσάρκωση της Βούλησης».
Ηθική
Η ηθική θεωρία του Σοπενχάουερ πρότεινε ότι υπάρχουν τρία κύρια ηθικά ελατήρια: η συμπόνια, η μοχθηρία και ο εγωισμός. Η συμπόνια είναι το κύριο κίνητρο της ηθικής έκφρασης. Η μοχθηρία και ο εγωισμός είναι εκφυλισμένες εναλλακτικές ηθικές εκφράσεις.
Ψυχολογία
Η επιρροή του Σοπενχάουερ ήταν πιθανόν πιο έντονη πάνω στην πραγμάτευσή του για την ψυχολογία του ανθρώπου παρά πάνω στη σφαίρα της φιλοσοφίας. Οι φιλόσοφοι μέχρι τον Σοπενχάουερ δεν είχαν εντυπωσιαστεί από την πίεση που ασκεί το σεξ πάνω στον ανθρώπινο ψυχισμό, αλλά ο Σοπεάουερ αναφέρθηκε σ' αυτό και σε συναφή θέματα εκτενώς:"...ο καθένας πρέπει να μένει έκπληκτος που ένα πράγμα [σεξ] το οποίο παίζει ένα τόσο σημαντικό ρόλο στην ανθρώπινη ζωή έχει μέχρι τώρα πρακτικά παραμεληθεί από το σύνολο των φιλοσόφων, και στέκει μπροστά μας σαν ανεπεξέργαστο και ακατέργαστο υλικό."Έδωσε όνομα σε μία δύναμη εντός του ανθρώπου, η οποία, όπως ο Σοπενχάουερ διαισθανόταν, σταθερά επικρατούσε έναντι της λογικής: τη Βούληση του ζην (Wille zum Leben). Την όρισε ως μία εγγενή ώθηση εντός των ανθρώπινων όντων, και των πλασμάτων γενικά, να παραμείνουν ζωντανοί και να αναπαραχθούν. Ο Σοπενχάουερ αρνιόταν να εκλάβει την αγάπη ως κάτι ασήμαντο ή τυχαίο, αλλά αντίθετα την εξέλαβε ως μια αστείρευτη δύναμη που βρισκόταν αθέατη εντός της ανθρώπινης Ψυχής αλλάζοντας δραματικά τη μορφή του κόσμου."Ο απόλυτος σκοπός όλων των υποθέσεων αγάπης... είναι πιο σημαντικός από κάθε άλλο σκοπό στη ζωή του ανθρώπου και γι' αυτό αξίζει τη μέγιστη σοβαρότητα με την οποία καθένας τον επιδιώκει. Αυτό το οποίο σχεδιάζεται μέσω των υποθέσεων αυτών δεν είναι τίποτε άλλο παρά η σύνθεση της επόμενης γενιάς."Αυτές οι ιδέες αποτελούσαν προοικονομία της δαρβινικής θεωρίας της εξέλιξης και των φροϋδικών εννοιών πάνω στη λίμπιντο και το ασυνείδητο. thumb|αριστερά|Ο Σοπενχάουερ
Πολιτική
Η πολιτική σκέψη του Σοπενχάουερ είναι, σε μεγάλο μέρος της, ένας απόηχος του ηθικού του συστήματος (το οποίο αναπτύσσεται στο βιβλίο Die beiden Grundprobleme der Ethik (Στα Θεμέλια της Ηθικής). Η ηθική καταλαμβάνει περίπου ένα τέταρτο του κύριου έργου του Σοπενχάουερ, Ο κόσμος ως Βούληση και ως Παράσταση.
Σε περιστασιακές αναφορές πάνω στην πολιτική στα Πάρεργα και Παραλειπόμενα, ο Σοπενχάουερ περιγράφει τον εαυτό του ως υπέρμαχο ενός φιλελεύθερου κυβερνητικού συστήματος. Το ουσιώδες ήταν, πίστευε, το κράτος «να αφήνει κάθε άνθρωπο ελεύθερο προς την αναζήτηση της προσωπικής λύτρωσης», και θα προτιμούσε «να κυβερνάται από ένα λιοντάρι παρά από τους αρουραίους ακόλουθούς του» — δηλαδή προτιμούσε τη διακυβέρνηση ενός μονάρχη από ένα δημοκράτη. Ο Σοπενχάουερ παρ'όλα αυτά συμμεριζόταν την άποψη του Τόμας Χομπς για την αναγκαιότητα του κράτους, και της κρατικής βίας, με την οποία καταστέλλονται οι καταστροφικές τάσεις που ενυπάρχουν στο ανθρώπινο είδος.
Ο Σοπενχάουερ, σύμφωνα με ομολογία του ίδιου, δεν στοχάστηκε ιδιαίτερα πάνω στα πολιτικά ζητήματα, και πολλές φορές αναφέρει με περηφάνια πόσο λίγη προσοχή έδωσε στις σύγχρονές του πολιτικές υποθέσεις. Σε μία εποχή επαναστάσεων ενάντια στη Γαλλική και Γερμανική κυβέρνηση, παρέμεινε στην απόμακρή του στάση «στοχαζόμενος όχι τις εποχές αλλά τις αιωνιότητες». Γενικά ο Σοπενχάουερ αμφισβητούσε την εξελικτική πορεία της Ιστορίας και το εύρος των συμπερασμάτων που μπορούσε κανείς να βγάλει ακολουθώντας τα ιστορικά γεγονότα. Ο Σοπενχάουερ έκανε πολλές υποτιμητικές παρατηρήσεις πάνω στους Γερμανούς και τη Γερμανία. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι «Καταλογίζει κανείς στους Γερμανούς ότι μιμούνται πότε τους Γάλλους και πότε τους Άγγλους. Ωστόσο, είναι ακριβώς ό,τι καλύτερο μπορούν να κάνουν, διότι, αν περιοριστούν στα δικά τους μέσα, δεν έχουν τίποτε καλό να επιδείξουν».
Ο Σοπενχάουερ είχε μια ξακάθαρη ιεραρχική σύλληψη πάνω στην ανθρώπινη φυλή, αποδίδοντας φυλετική ανωτερότητα στις βόρειες, «λευκές» φυλές, λόγω της ευαισθησίας τους και της δημιουργικότητας τους:"Οι σημαντικότεροι πολιτισμοί και κουλτούρες, πέραν των αρχαίων Ινδών και Αιγυπτίων, παρατηρούνται αποκλειστικά στις λευκές φυλές, ενώ ακόμη και με πολλούς σκουρόχρωμους ανθρώπους, η κυρίαρχη κάστα ή φυλή, έχει πιο ανοιχτόχρωμο δέρμα από τους υπόλοιπους και κατά συνέπεια, επιλέγει τη μετανάστευση-παραδείγματος χάριν οι Βραχμάνοι, οι Ίνκας και οι κυρίαρχοι των Νήσων του Ειρηνικού. Όλο αυτό οφείλεται στο γεγονός του ότι η αναγκαιότητα είναι η μήτρα της εφευρετικότητας, καθώς εκείνες οι φυλές που μετανάστευσαν στον Βορρά και σταδιακά έγιναν λευκές, έπρεπε να αναπτύξουν όλες τις πνευματικές δυνάμεις και να εφεύρουν και να τελειοποιήσουν όλες τις τέχνες στη συγκρουσιακή τους σχέση με την ανάγκη, τη θέληση και την ανέχεια, που τις διάφορες μορφές τους, επέφερε το κλίμα."Πέραν τούτου, ήταν κατάφωρα αντίθετος προς τη διαφορετική μεταχείριση των ανθρώπων ανάλογα με τη φυλή τους, όντας ένθερμος εχθρός της δουλείας και υποστηρικτής του κινήματος για την κατάργησή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ιδεαλιστές Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι της τέχνης Κατηγορία:Αθεϊστές φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της ιστορίας Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού
Εδίτ Μάρκες
Η Εδίτ Μάρκες (Edith Márquez) ισπανική προφορά ΔΦΑ : [eˈðit ˈmarkes], γεννημένη στις 27 Ιανουαρίου 1973, στην Πόλη του Μεξικού, Μεξικό, είναι Μεξικανή ηθοποιός και τραγουδίστρια, είναι δραματική μέτσο σοπράνο.
Ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα με τη νίκη στους τηλεοπτικούς μουσικούς διαγωνισμούς «Juguemos a cantar» (1978) και «Canta, Canta» (1984). Παρακολούθησε αργότερα μερικά μαθήματα στο Καλλιτεχνικό Εκπαιδευτικό Κέντρο της Televisa και ήταν μέλος του μουσικού συγκροτήματος Timbiriche. Έχει λάβει μέρος σε πολλές τηλενουβέλες και αντιπροσώπευσε το Μεξικό στο φεστιβάλ τραγουδιού Βίνια ντελ Μαρ το 2001.
Στις αρχές του 2008 η Εδίτ Μάρκες ξεπέρασε τα δύο εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων από το 1998, όντας μία από τους λίγους τραγουδιστές που το επιτυγχάνουν χωρίς επιθετική δημοσιότητα. Σήμερα είναι μια από τις καλύτερες τραγουδίστριες της Λατινικής Αμερικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1989
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1989 (αγγλικά: 1989 10m European Shooting Championships) ήταν η 19η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής 10 μέτρων, που διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Σκοποβολής. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη, στη Δανία. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 10 αγωνίσματα, 3 ανδρών, 2 γυναικών, 3 εφήβων και 2 νεανίδων. Πρωταθλήτρια χώρα αναδείχθηκε η Σοβιετική Ένωση κατακτώντας 3 χρυσά, 2 ασημένια και 2 χάλκινα μετάλλια. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Τσεχοσλοβακία με 1 χρυσό και 1 ασημένιο και την τρίτη η Ρουμανία με 1 χρυσό μετάλλιο.
Κάτοχοι μεταλλίων
thumb|O πρωταθλητής στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι, Σορίν Μπάμπι.
Ανδρών
1987 | 1988 | 1989 | 1990 | 1991
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων Κατηγορία:Σκοποβολή το 1989 Κατηγορία:Κοπεγχάγη
Άγιος Προκόπιος Νάξου
Ο Άγιος Προκόπιος είναι δυτικό παραθαλάσσιο τουριστικό θέρετρο της Νάξου με 96 κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται 5 χλμ. νότια της Χώρας Νάξου, στο μυχό του ομώνυμου και μεγαλύτερου όρμου της Νήσου, στον όρμο του Αγίου Προκόπη.
Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική κοινότητα του Αγερσανίου. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά θέρετρα της Νάξου με την ομώνυμη φημισμένη παραλία του. thumb|Η παραλία του Αγίου Προκοπίου Νάξου.|260x260εσ
Η παραλία του Αγίου Προκοπίου, συνέχεια της οποίας, (νότια), είναι η ξακουστή παραλία της Αγίας Άννας, θεωρείται η τρίτη καλλίτερη της Ελλάδας, ενώ περιλαμβάνεται στις δέκα καλλίτερες της Ευρώπης με το χαρακτηριστικό γνώρισμα τη σπυρωτή λευκή άμμο που καταλήγει εσωτερικά σε μιά ζώνη από αμμόλοφους. Η καθαρότητα της θάλασσας παρουσιάζει ένα θαυμάσιο κλιμακωτό χρωματισμό του όρμου από γαλαζοπράσινο σε γαλάζιο και βαθύ μπλε. Έχει μήκος 2 χλμ.
Στη περιοχή εκτός από τις διάφορες τουριστικές μονάδες υφίσταται ιδιωτική σχολή καταδύσεων καθώς και ιδιαίτερο σκάφος με γυάλινο πυθμένα με το οποίο εκτελούνται θαλάσσιες ξεναγήσεις του ενάλιου πλούτου της ευρύτερης περιοχής.
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Αγία Άννα ( 176 κ.), Αγίους Πάντες ( 103 κ.), Άγιο Αρσένιο ( 717 κ.), Μάραγκα ( 73 κ.), Μαστοράκη ( 5 κ.) και Στελίδα ( 157 κ.) την Δημοτική Κοινότητα Αγίου Αρσενίου ( 1327 κ.). Η δ.κ. Αγίου Αρσενίου υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Παραπομπές
Αγιος Προκοπιος
Κρίστα-Ελισάβετ Γουλάκου
Η Κρίστα-Ελισάβετ Γουλάκου (αγγλ. Christa-Elizabeth Goulakos, 3 Μαρτίου 1988) είναι Ελληνίδα του Καναδά και αθλήτρια καλλιτεχνικής παγοδρομίας.
Βιογραφία
Η Κρίστα-Ελισάβετ Γουλάκου γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1988 στο Μοντρεάλ του Καναδά. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στα διεθνή τουρνουά μαζί με τον Έρικ Νόιμαν-Ομπισόν και τον Μπράντλεϊ Γέγκερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των παγοδρομιών Κατηγορία:Καναδοί αθλητές των παγοδρομιών Κατηγορία:Ελληνοκαναδοί
Άννα Χατζηαθανασίου
Η Άννα Χατζηαθανασίου (18 Μαΐου 1979) είναι Ελληνίδα πρωταθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ και διεθνής κριτής.
Βιογραφία
Η Αννα Χατζηαθανασίου γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1979 στην Αθήνα. Υπήρξε συνολικά 6 φορές Πανελλήνια Πρωταθλήτρια στις κατηγορίες Novice, Junior και Senior. Εκπροσώπησε την Ελλάδα σε 3 Πανευρωπαϊκά και 2 Παγκόσμια Πρωταθλήματα καθώς και σε πολλούς διεθνείς αγώνες από το 1990 έως και το 2001.
Από το 2006 είναι διεθνής κριτής και από το 2008 έχει διαπιστευθεί ως κριτής της ISU (International Skating Union) έχοντας κρίνει ήδη 3 Παγκόσμια και 2 Πανευρωπαϊκα Πρωταθλήματα.
Βασικός προπονητής της ήταν ο Ρώσος ολυμπιονίκης Vladimir Kovalev. Συνέχισε την αθλητική της εκπαίδευση με προπονητές από την ανατολική Ευρώπη καθώς και με κορυφαίους προπονητές στην Αμερική όπου έκανε την καλοκαιρινή της προετοιμασία. Από την ίδρυση της ομοσπονδίας είναι μέλος της Εθνικής ομάδας.
Έχει υπάρξει δύο φορές λαμπαδηδρόμος, πρώτη φορά το 1996 στον εορτασμό των 100 χρόνων των Ολυμπιακών Αγώνων, καθώς και τον Δεκέμβριο του 2005 ως προτελευταία λαμπαδηδρόμος που μετέφερε την φλόγα μέσα στο στάδιο πάνω σε διάδρομο από πάγο, πριν το άναμμα του βωμού, συνοδευόμενη από την Ολυμπιονίκη Φανή Χαλκιά.
Καθόλη την διάρκεια της αθλητικής της καριέρας, έχει δώσει πολλές συνεντεύξεις στον ημερήσιο τύπο, σε γνωστά ξένα και ελληνικά περιοδικά και στην τηλεόραση. Έχουν γραφτεί για την καριέρα της πολλά αφιερώματα στον ελληνικό αλλά και στον ξένο τύπο.
Πρωτοπήγε σχολείο στην Σχολή Αηδονοπούλου. Ολοκλήρωσε την σχολική της εκπαίδευση στην Ελληνογαλλική Σχολή το 1997. Από το 1998 έως το 2003 σπούδασε στο Αμερικάνικο Κολλέγιο στην Αθήνα Διοίκηση Επιχειρήσεων με εξειδίκευση στο Human Resources Management.
Η επαγγελματική της καριέρα αρχίζει το 2004 με την συνεργασία της σε γνωστή εταιρεία συμβούλων όπου τελεί έως και σήμερα ως εισηγήτρια σε εκπαιδεύσεις προσωπικού σε θέματα επικοινωνίας.
Τα ρεκόρ της
Η Χατζηαθανασίου πήρε χρυσά μετάλλια στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ στην κατηγορία Senior το 1998 και το 1999 και ασημένια μετάλλια στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα το 2000 και το 2001. Χρυσά Μετάλλια είχε κερδίσει επίσης άλλες 4 φορές στις κατηγορίες Novice & Junior.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των παγοδρομιών Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές
Οικογένεια Σουλτάνων-Παλαιολόγων
Η Οικογένεια Σουλτάνων Παλαιολόγων ήταν Βυζαντινή οικογένεια της Βέροιας που άκμασε κατά τους τελευταίους αιώνες της αυτοκρατορίας.
Η Δημιουργία της οικογένειας ξεκινά το 1259 όταν ο σουλτάνος του Ικονίου Ιζζεδίν Καϊκαούς Β΄ έχασε την εξουσία του και κατέφυγε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και στον Μιχαήλ Η΄ με όλη του την οικογένεια, υπηρετικό προσωπικό και στρατιώτες, όπου εκχριστιανίστηκαν. Οι δύο νεότεροι γιοί του Καϊκαούς, δεν γνωρίζουμε τα ονόματα τους, μαζί με τη γιαγιά τους αδελφή του αυτοκράτορα από τη Δυναστεία των Παλαιολόγων εγκαταστάθηκαν στη Βέροια σε πρόνοια που τους παραχωρήθηκε από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄. Ο ένας γιος αργότερα μετοίκησε στην Κωνσταντινούπολη και αυτός που έμεινε στη Βέροια είναι ο γενάρχης της οικογένειας Σουλτάνων Παλαιολόγων.
Σχετικά με τη γιαγιά των δύο γιων του Καϊκαούς αναφέρεται αδελφή του αυτοκράτορα Μιχαήλ αλλά δεν μπορεί να ταυτιστεί με καμία από τις αδελφές του, όλες είναι γνωστοί οι γάμοι που έκαναν, ούτε άλλη γνωστή Παλαιολογίνα της εποχής , λόγω του ότι το όνομα της δεν αναφέρεται ίσως ήταν κάποια μακρινή συγγενείς του αυτοκράτορα. Από την Παλαιολογίνα αυτή είχαν το επώνυμο Παλαιολόγος και από τον πατέρας τους και την καταγωγή τους το Σουλτάνος.
Γνωστά μέλη της οικογένειας ήταν ο Αθανάσιος Σουλτάνος και η κόρη του Ευδοκία Κομνηνή Αγγελίνα Δούκαινα σύζυγος του Θεόδωρου Σαραντηνού, για τον Αθανάσιο υπάρχει η άποψη ότι ίσως ήταν γιος του Καικούς, ταιριάζουν χρονολογικά, που εκχριστιανίστηκε και ήταν ο γενάρχης της οικογένειας , ο προνοιάριος Αλέξιος Σουλτάνος Παλαιολόγος, ίσως γιος του Αθανασίου και ανηψιός του Θεόδωρου Σαραντηνού, και η γυναίκα του Ξένη Σουλτανίνα Παλαιολογίνα. Ο Δημήτριος Σουλτάνος Παλαιολόγος, ίσως γιος του προηγούμενου, και η κόρη του Θεοδώρα Σουλτανίνα Μονομαχίνα σύζυγος του Μανουήλ Μονομάχου. Ο Δημήτριος Σουλτάνος Παλαιολόγος που πέθανε όταν ήταν 18 ετών και ο Μανουήλ Φιλής του αφιέρωσε ποίημα στο οποίο τον αναφέρει ανηψιό του Δημητρίου Παλαιολόγου, άγνωστο μέλος των Παλαιολόγων, ο Δημήτριος στο ποίημα του Φιλή αναφέρεται μικρότερος γιος Σουλτάνου και Κομνηνής Παλαιολογίνας χωρίς να ονομάζονται ίσως αδελφή του προηγούμενου Δημητρίου Παλαιολόγου και αδελφός του ήταν ο προηγούμενος Αλέξιος.
Τελευταία μέλη της οικογένειας αναφέρονται μετά την κατάκτηση της πόλης από τους Οθωμανούς, οι Μίχος και Δημήτριος Σουλτάν.
Πηγές
Σουλτανων-Παλ   Κατηγορία:Ιστορία της Ημαθίας
Απελευθερωτικός Αγώνας της Κύπρου 1955-59
Απελευθερωτικός Αγώνας της Κύπρου ή Αγώνας της ΕΟΚΑ ονομάζεται η ένοπλη σύγκρουση, η οποία διεξήχθη κατά τα έτη 1955-59 στην τότε Βρετανική Κύπρο με σκοπό την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ένωσή της με την Ελλάδα.
Η Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Μαχητών (EOKA), μια ελληνοκυπριακή εθνικιστική οργάνωση ανταρτών, ξεκίνησε το 1955 τον ένοπλο αγώνα για τον τερματισμό της βρετανικής αποικιακής κυριαρχίας και την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Η αντίθεση των Τουρκοκυπρίων στην Ένωση οδήγησε στη σύσταση της Τουρκικής Οργάνωσης Αντίστασης (ΤΜΤ) με σκοπό την διχοτόμηση του νησιού. Ο Απελευθερωτικός Αγώνας έληξε το 1959 με την υπογραφή των Συμφωνιών Λονδίνου-Ζυρίχης, με τις οποίες ιδρύθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία ως ανεξάρτητο κράτος.
Ιστορία
Η Κύπρος ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από τα τέλη του 16ου αιώνα μέχρι να γίνει προτεκτοράτο του Ηνωμένου Βασιλείου υπό οθωμανική κυριαρχία με τη Σύνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1878), η οποία ακολούθησε τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο. Το 1915, η Κύπρος προσαρτήθηκε επισήμως στη Βρετανική Αυτοκρατορία μετά την είσοδο των Οθωμανών στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο με την πλευρά των Κεντρικών Δυνάμεων εναντίον των Βρετανών και αρχικά κυβερνήθηκε από στρατιωτική διοίκηση, μέχρι το 1925 οπότε ανακηρύχθηκε Αποικία του Στέμματος. Από τη δεκαετία του 1910 έως το 1950, οι Ελληνοκύπριοι ήταν όλο και περισσότερο δυσαρεστημένοι με τη βρετανική κυριαρχία και υποστήριζαν την Ένωση, την ιδέα της πολιτικής ενοποίησης μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας. Αρκετές ανεπιτυχείς προσφορές που έγιναν στην Ελλάδα από τους Βρετανούς για να παραχωρήσουν την Κύπρο σε αντάλλαγμα για στρατιωτικές παραχωρήσεις, αλλά και η αξιοσημείωτη έλλειψη βρετανικών επενδύσεων στο νησί, προκάλεσαν ένα αυξανόμενο κυπριακό εθνικιστικό κίνημα. Οι Τουρκοκύπριοι από την άλλη πλευρά δεν ήθελαν την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, καθώς φοβόντουσαν πως σε τέτοια περίπτωση θα προσφυγοποιούνταν όπως συνέβη και με άλλες περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που πέρασαν στα χέρια χριστιανικών κρατών.
Το 1954, η Βρετανία ανακοίνωσε την πρόθεσή της να μεταφέρει το στρατιωτικό αρχηγείο του Σουέζ (και το αρχηγείο Μέσης Ανατολής ) στην Κύπρο.
Εξέγερση
Την 1η Απριλίου 1955, η εξέγερση της ΕΟΚΑ ξεκίνησε με τις επιθέσεις της 1ης Απριλίου. Μετά από μια σειρά επεισοδίων που ακολούθησαν, ο Γενικός Κυβερνήτης Τζον Χάρντινγκ κήρυξε το νησί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης στις 26 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Οι Βρετανοί αντιμετώπισαν μεγάλη δυσκολία να αποκτήσουν εσωτερική πληροφόρηση σχετικά με την ΕΟΚΑ, καθώς η πλειοψηφία του ελληνοκυπριακού πληθυσμού τους υποστήριζε. Επίσης είχε πρόβλημα έλλειψης ανθρώπινου δυναμικού λόγω της ταυτόχρονης κρίσης του Σουέζ και της εξέγερσης στην Μαλαϊκή. Το 1960 η Κύπρος έγινε ανεξάρτητη δημοκρατία, με τη Βρετανία να διατηρεί τον έλεγχο δύο Βάσεων που θεωρούνται βρετανικό έδαφος, στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια.
Αγωνιστές της ΕΟΚΑ κατηγόρησαν τις βρετανικές αρχές για βασανιστήρια, κάτι το οποίο αυτές αρνήθηκαν. Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού επισκέφτηκε κέντρα κράτησης και δεν βρήκε αποδείξεις για κακομεταχείριση κρατουμένων σε αυτά. Ο Χάρντινγκ ισχυρίστηκε πως επρόκειτο για προπαγάνδα της ΕΟΚΑ. Το 2012, 33 αγωνιστές της ΕΟΚΑ μήνυσαν την βρετανική κυβερνηση για βασανιστήρια, η οποια αρνήθηκε τις κατηγορίες. Η υπόθεση έκλεισε το 2019 με εξωδικαστικό συμβιβασμό.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Αγγλοκρατία στην Κύπρο Κατηγορία:Βρετανοκυπριακές σχέσεις Κατηγορία:Ιστορία της Κύπρου Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Καρούσι Αχαΐας
Έχει μόνιμο πληθυσμό 109 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Απέχει 41,5 χιλιόμετρα από την κωμόπολη των Καλαβρύτων και 43 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης των Πατρών. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο.
Ιστορία
Το Καρούσι περιλαμβάνεται στη ενετική απογραφή Γκριμάνι (Grimani) του 1700. Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία και κατά πάσα πιθανότητα είχαν αλβανική καταγωγή, ομιλούσαν όμως την ελληνική γλώσσα.
Διοικητικές μεταβολές
Το χωριό στις 20 Απριλίου 1835 προσαρτήθηκε στο Δήμο Βλασσίας. Την 1 Ιουλίου 1841 ο Δήμος Βλασσίας συγχωνεύτηκε με το Δήμο Λαπαθών. Αργότερα ο οικισμός προσαρτήθηκε στο Δήμο Νωνάκριδος και στις 28 Αυγούστου 1912 με την κατάργηση των Δήμων και την θέσπιση των Κοινοτήτων το Καρούσι προσαρτήθηκε στην Κοινότητα του Μικρού Ποντιά. Στις 4 Δεκεμβρίου 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας η Κοινότητα εντάχτηκε στο Δήμο Καλαβρύτων. Την 1 Ιανουαρίου 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης ο Δήμος Καλαβρύτων διευρύνθηκε καθώς συγχωνεύτηκε με τους Δήμους Αροανίας, Κλειτορίας και Παΐων.
Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του χωριού είναι η εξής :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Λουίς Μπουνιουέλ
Ο Λουίς Μπουνιουέλ (Ισπανικά: Luis Buñuel Portolés, 22 Φεβρουαρίου 1900 – 29 Ιουλίου 1983) ήταν ένας από τους μείζονες σκηνοθέτες του κινηματογράφου. Συνδέθηκε με το κίνημα του υπερρεαλισμού, ενώ κατόρθωσε με το έργο του να διαμορφώσει ένα προσωπικό κινηματογραφικό ύφος. Πολλές από τις ταινίες του θεωρούνται σήμερα κλασικές. Εκτός από τον "κινηματογραφικό αναρχισμό", ο Μπουνιουέλ είχε επίσης αναρχικές πεποιθήσεις και στα πολιτικά θέματα, κάτι που μπορεί να αντιληφθεί κάποιος κάλλιστα και από το σύνολο της φιλμογραφίας του.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπουνιουέλ γεννήθηκε στην Καλάντα (Calanda) της Ισπανίας, κοντά στην επαρχία της Αραγωνίας, το 1900, αν και τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στην πόλη της Σαραγόσας. Ήταν γόνος εύπορης οικογένειας και ανατράφηκε ιδιαίτερα αυστηρά. Είχε την πρώτη του επαφή με τον κινηματογράφο σε ηλικία οκτώ ετών. Την περίοδο 1917-1924 σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Μαδρίτης όπου αρχικά –και κατόπιν προτροπής του πατέρα του– στόχευε στην απόκτηση ενός διπλώματος αγρονόμου μηχανικού. Στην πορεία άλλαξε προσανατολισμό και στράφηκε στη μηχανολογία της βιομηχανίας, ενώ για ένα χρόνο εργάστηκε και στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Μαδρίτης και ειδικότερα στον τομέα της εντομολογίας, όπου ο Μπουνιουέλ είχε μεγάλη κλίση. Η τελευταία του στροφή σημειώθηκε με την απόκτηση διπλώματος φιλοσοφίας με ειδικότητα στην ιστορία. Στη φοιτητική εστία του πανεπιστημίου γνωρίστηκε –μεταξύ άλλων Ισπανών καλλιτεχνών– και με τον ζωγράφο Σαλβαδόρ Νταλί καθώς και με τον ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, με τους οποίους συνδέθηκε φιλικά.
Μετά τις σπουδές του ξεκίνησε να εργάζεται ως βοηθός σκηνοθέτη στο Παρίσι αν και οι γνώσεις του γύρω από τη σκηνοθεσία και τις τεχνικές του κινηματογράφου ήταν ελάχιστες. Η πρώτη του προσωπική κινηματογραφική απόπειρα εκδηλώθηκε με τον Ανδαλουσιανό σκύλο, το 1929, μία ταινία μικρού μήκους, μόλις 17 λεπτών, αμιγώς υπερρεαλιστική. Το σενάριο της ταινίας συνυπογράφει μαζί με τον Μπουνιουέλ και ο Νταλί. Η επόμενη ταινία του Μπουνιουέλ ήταν η Χρυσή εποχή (1930).
Η περίοδος στην Αμερική
μικρογραφία|365x365εσ|Προτομή του Μπουνιουέλ στην Καλάντα της Ισπανίας Μετά τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και την περίοδο 1939-1945 ο Μπουνιουέλ βρέθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για ένα διάστημα εργάστηκε στο κινηματογραφικό αρχείο του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη και αργότερα μετακόμισε στο Χόλυγουντ όπου συμμετείχε στην παραγωγή ταινιών, μεταφορών γνωστών εμπορικών επιτυχιών στα ισπανικά. Μεταξύ άλλων μικρής αξίας ταινιών, συμμετείχε στη δημιουργία κινηματογραφικών έργων με θέμα τον Ισπανικό Εμφύλιο. Είναι γεγονός πως στο Χόλυγουντ ο Μπουνιουέλ δεν κατάφερε να οικοδομήσει μία σημαντική καριέρα.
Η περίοδος στο Μεξικό
Την περίοδο 1946-1960, ο Μπουνιουέλ εργάστηκε ως σκηνοθέτης στο Μεξικό. Αρχικά παρακινήθηκε να γυρίσει μία ταινία εκεί από τον παραγωγό Όσκαρ Ντάσινγκερς, υπό τον τίτλο Γκραν Καζινό. Ακολούθησαν άλλες 20 ταινίες, οι οποίες γυρίστηκαν ως επί το πλείστον με περιορισμένα μέσα, χαμηλές αμοιβές, στην ισπανική γλώσσα και σε μικρό χρόνο γυρισμάτων, περίπου είκοσι ημερών. Ο Μπουνιουέλ, ωθούμενος από οικονομική ανάγκη, εργάστηκε συχνά σε θέματα που ο ίδιος δεν είχε επιλέξει, ωστόσο, όπως ο ίδιος παραδέχθηκε, ουδέποτε σκηνοθέτησε μία σκηνή αντίθετη με τις πεποιθήσεις του και την αισθητική του. Η ταινία Ξεχασμένοι από την κοινωνία (Los Olvidados), του 1950, εισέπραξε πολύ θετικές κριτικές στο Φεστιβάλ των Καννών όπου παρουσιάστηκε, ενώ ο Μπουνιουέλ αναγνωρίστηκε ως ένας από τους σημαντικότερους Ισπανούς σκηνοθέτες. Πολλές από τις ταινίες που σκηνοθέτησε στο Μεξικό θεωρούνται σήμερα κλασικές, μεταξύ αυτών Εξολοθρευτής άγγελος (1962), Σίμων της ερήμου (1965) και Ναζαρέν (1958).
Η περίοδος στη Γαλλία
Ο Μπουνιουέλ σκηνοθέτησε αρκετές γαλλόφωνες ταινίες στη Γαλλία αμέσως μετά την επιτυχημένη κινηματογραφική παραγωγή του στο Μεξικό. Σε αυτό το διάστημα, δημιούργησε μερικές από τις πιο δημοφιλείς ταινίες του, μεταξύ των οποίων Η ωραία της ημέρας, Το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου καθώς και Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας. Λιγότερο γνωστές, αλλά εξίσου σημαντικές, ταινίες της ίδιας περιόδου είναι ο Γαλαξίας και το Φάντασμα της ελευθερίας.
Ο Μπουνιουέλ αποσύρθηκε από τον κινηματογράφο το 1977 και στα επόμενα χρόνια ολοκλήρωσε την αυτοβιογραφία του. Πέθανε το 1983 στο Μεξικό από κίρρωση του ήπατος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Ισπανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Μεξικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ισπανοί άθεοι Κατηγορία:Υπερρεαλισμός Κατηγορία:Σκηνοθέτες βωβών ταινιών Κατηγορία:Μεξικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Έρικ Νόιμαν-Ομπισόν
Ο Ερίκ Νοϊμάν-Ομπισόν (γαλλ. Eric Neumann-Aubichon, 20 Σεπτεμβρίου 1984) είναι Καναδός αθλητής καλλιτεχνικής παγοδρομίας.
Βιογραφία
Ο Ερίκ Νοϊμάν-Ομπισόν γεννήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1984 στο Μοντρεάλ του Καναδά. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στα διεθνή τουρνουά μαζί με την Κρίστα-Ελισάβετ Γουλάκου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί αθλητές των παγοδρομιών Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των παγοδρομιών Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές Κατηγορία:Ελληνοκαναδοί
Φενέρμπαχτσε (ποδόσφαιρο)
Το ποδοσφαιρικό τμήμα της Φενέρμπαχτσε (τουρκικά: Fenerbahçe Profesyonel Futbol Takımı) εδρεύει στην Ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή του Καντίκιοϊ (αρχαία Χαλκηδόνα). Υπεύθυνη για τη διαχείριση της επαγγελματικής ομάδας ποδοσφαίρου είναι η εταιρεία Fenerbahçe Futbol AŞ.
Αγωνίζεται στο Στάδιο Σουκρού Σαράτσογλου (η ονομασία του προέρχεται από τον πρόεδρο της ομάδας την περίοδο 1934 - 1950), το οποίο μετά την ανακατασκευή του θεωρείται από τα πλέον σύγχρονα της Ευρώπης. Έχει χαρακτηρισθεί γήπεδο 5 αστέρων από την UEFA, η οποία διοργάνωσε εκεί τον τελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2009 (50.509 θέσεις). Η ομάδα έχει κατακτήσει 19 πρωταθλήματα (το πρώτο το 1959, το τελευταίο το 2014), 6 κύπελλα (1968, 1974, 1979, 1983, 2012, 2013), 8 σούπερ καπ (το πρώτο το 1968,το τελευταίο το 2009) και ένα Βαλκανικό κύπελλο (το 1967, όταν νίκησε στον τελικό την ΑΕΚ).
Στις 28 Ιουνίου του 2013, ο Ερσούν Γιανάλ συμφώνησε να αναλάβει τα ηνία της Φενέρμπαχτσε, αντικαθιστώντας τον Αγιούκ Κοτζαμάν ο οποίος παραιτήθηκε στα τέλη Μαΐου. Ο ερχομός του Ερσούν Γιανάλ συμπίπτει με δύσκολες στιγμές για την Φενέρμπαχτσε, καθώς της απαγορεύτηκε η συμμετοχή σε ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις για δύο αγωνιστικές περιόδους, λόγω εμπλοκής σε σκάνδαλο στημένων αγώνων.
Εγχώριες διοργανώσεις
Τουρκικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907 Κατηγορία:Φενερμπαχτσέ Σπορ Κουλουμπού
Μίλαν Πετρόνιεβιτς
Ο Μίλαν Πετρόνιεβιτς (σερβικά : Милан Петронијевић) (1830-1914) ήταν Σέρβος πολιτικός, υπουργός και διπλωμάτης.
Χρημάτισε υπουργός εξωτερικών της Σερβίας από τις 21 Νοεμβρίου 1867 έως τις 21 Ιουνίου 1868.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες
Μπίλι Κίντμαν
Ο Πίτερ Άλαν Γκράνερ, Jr. (γεννημένος στις 11 Μαΐου 1974) είναι ένας Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής, εκπαιδευτής παλαιστών και παραγωγός επαγγελματικής πάλης, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο Μπίλι Κίντμαν. Αυτή την περίοδο είναι εκπαιδευτής και παραγωγός στην εταιρεία πάλης WWE.
Τα πρώτα βήματα
Tο 1994, ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το κατς, όταν εκπαιδεύτηκε από τον Άφα Ανοάι τον πρεσβύτερο μέλος της ομάδας των "Άγριων Σαμόανς". Έως και το 1996 εμφανίστηκε σε διάφορες μικρές εταιρείες επαγγελματικής πάλης σε όλες τις Πολιτείες της Αμερικής.
World Championship Wrestling
Το 1996 συμφώνησε με το World Championship Wrestling, τότε η νούμερο ένα εταιρεία, αφού είχε ξεπεράσει σε τηλεθεάσεις και το WWF. Εκεί κατέκτησε τρεις φορές το Πρωτάθλημα Ευκίνητων Παλαιστών και τρεις φορές Ομαδικούς τίτλους, δύο με τον Ρέι Μιστέριο και μια με τον Κόναν.
World Wrestling Entertainment
Με το κλείσιμο της εταιρείας το 2001, συνέχισε στον νέο ιδιοκτήτη της, την εταιρεία WWE. Εκεί κατέκτησε άλλες τέσσερις φορές το Πρωτάθλημα Ευκίνητων Παλαιστών και μια φορά το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE με τον Πολ Λόντον. Τον Ιούλιο του 2005 αποδεσμεύτηκε από το WWE και συνέχισε στην ανεξάρτητη σκηνή, έως το 2010 που επέστρεψε σε ρόλο παραγωγού και εκπαιδευτή.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Κχατζουράχο (Μνημεία)
Τα μνημεία του Κχατζουράχο είναι ένα σύνολο μνημείων που βρίσκονται στη πόλη Κχατζουράχο (Χίντι: खजुराहो) στην ομοσπονδία Μάντια Πραντές της Ινδίας. Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται στο κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και είναι περίπου 620 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Δελχί. Ο αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνει μεσαιωνικούς Ινδουϊστικούς και Τζαϊνιστικούς ναούς διάσημους για τα ερωτικά γλυπτά τους. Τα μνημεία χωρίζονται σε 3 ομάδες: τους δυτικούς, τους ανατολικούς και τους νότιους ναούς.
Το Κχαζουράχο σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι μια πόλη 19.282 κατοίκων και βρίσκεται σε υψόμετρο 283 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στον τουρισμό και λόγω των μνημείων αποτελεί ένα από τους διασημότερους τουριστικούς προορισμούς της Ινδίας.
Ιστορία
Οι βασιλιάδες Τσαντέλα (δυναστεία) από τον 10ο μέχρι το 13ο αιώνα ήταν αυτοί που είχαν υπό τον έλεγχό τους μεγάλο μέρος της βόρειας Ινδίας από το Καναούζ της σημερινής ομοσπονδίας Ούταρ Πραντές. Το Κχατζουράχο διοικούταν από τους βασιλιάδες αυτούς αλλά ο ρόλος τους δεν έχει ξεκαθαριστεί γιατί στην περιοχή δεν έχουν βρεθεί κτήρια κοσμικού (μη θρησκευτικού) χαρακτήρα. Λόγω της έλλειψης κτηρίων κοσμικού χαρακτήρα υπάρχει η άποψη ότι η πόλη ήταν μια ιερή πόλη. Μεταξύ του 950 έως 1050 οι βασιλιάδες Τσαντέλα βρίσκονταν στο απόγειο της δόξας τους. Κτίστηκαν 85 ναοί των δύο διαφορετικών θρησκειών: Ινδουισμός και Τζαϊνισμός αλλά σήμερα σώζονται 20 ναοί στο Κχατζουράχο. Η δυναστεία των Τσαντέλα παρήκμασε τον 13ο αιώνα και οι τελευταίοι ναοί που χτίστηκαν (κυρίως αυτοί στο νότιο μέρος) είναι λιγότερο εντυπωσιακοί αισθητικά.
Ερωτισμός
Το μεγαλύτερο μυστήριο στο Κχατζουράχο είναι ο ερωτισμός των γλυπτών έξω από τους ναούς. Υπάρχει η μια άποψη ότι η σεξουαλική πράξη ήταν λιγότερο θέμα ταμπού την εποχή εκείνη και ότι όλα τα γλυπτά ουσιαστικά είναι ένα εγχειρίδιο σεξουαλικών στάσεων Κάμα Σούτρα ή ανάκλαση της σεξουαλικής ζωής της εποχής εκείνης.
Υπάρχει και μια άποψη ότι τα γλυπτά αυτά είναι ουσιαστικά αρχαία σύμβολα γονιμότητας επηρεασμένα από το μεσαιωνικό Ταντρικό δια-θρησκευτικό κίνημα στην Ινδία και ουσιαστικά η πράξη της συνουσίας είναι ένα αυτοέλεγχος που χρειάζεται ο άνθρωπος ώστε να ανυψωθεί πνευματικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ινδία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ινδία Κατηγορία:Ινδουιστικοί ναοί Κατηγορία:Ερωτική τέχνη Κατηγορία:Ζωοφιλία
Αντιγόνη Βαλάκου
Βιογραφία
Το 1946, σε ηλικία 16 ετών, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Το πάθος της για την υποκριτική ήταν τόσο μεγάλο που κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων τάξεων του εξατάξιου Γυμνασίου, φοίτησε παράλληλα και στη Δραματική Σχολή "Θεατρικό Σπουδαστήριο" του Βασίλη Ρώτα. Ταυτόχρονα εμφανίστηκε στη σκηνή με τον θίασο του "Ρεαλιστικού Θεάτρου" με τον Αιμίλιο Βεάκη στο έργο «Νυφιάτικο τραγούδι» του Νότη Περγιάλη ως Τριανταφυλλιά. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον θίασο της Κατερίνας και αργότερα με τον θίασο Μανωλίδου - Αρώνη - Χατζίσκου (1951-1952) όπου και διακρίθηκε ως "ενζενί".
Τα επόμενα χρόνια προσλήφθηκε από το Εθνικό Θέατρο στο οποίο και υποδύθηκε πρωτεύοντες ρόλους. Από το φθινόπωρο του 1956 υπήρξε πρωταγωνίστρια στον θίασο του Κώστα Μουσούρη, διακρινόμενη ως "'Αννα Φρανκ" στο ομώνυμο έργο. Συνεργάστηκε ακόμη με το Κ.Θ.Β.Ε., τον ΘΟΚ και με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους. Το 1958 συγκρότησε δικό της θίασο.
Έπαιξε σε περισσότερα από 120 έργα και έδωσε αξέχαστες ερμηνείες ως Μαρία Στιούαρτ, Ιουλιέττα, Έντα Γκάμπλερ, Κυρά της Θάλασσας, Νόρα, Μπερνάντα Άλμπα, Βεατρίκη, Αρετούσα κ.ά. Στην ωριμότητα του ταλέντου της πρότεινε έναν προσωπικό τρόπο ερμηνείας σε τραγικούς ρόλους (Ηλέκτρα, Αντιγόνη, Κασσάνδρα, Αγαύη, Ιφιγένεια, Μήδεια του Σενέκα) και ανανέωσε το παραδοσιακό ύφος.
Διδασκαλία
Η Αντιγόνη Βαλάκου υπήρξε καθηγήτρια στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου δίδαξε υποκριτική από το 1982 έως το 2007.