cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης καρδινάλιος της Λωρραίνης
Αββαεία του Κλυνύ, Φεκάμπ, Γκορζ
To 1528 έγινε διοικητής (ηγούμενος in commendam) του αββαείου του Κλυνύ από τον βασιλιά Φραγκίσκο Α΄, ένα δώρο που διατήρησε μέχρι τον θάνατο του (1550). Οι μοναχοί είχαν εκλέξει τον Ζακ λε Ρουά, αλλά επενέβησαν ο βασιλιάς και ο πάπας και επέβαλαν στη Σύνοδο της Μπολόνια (1516) τον Ιωάννη, ο Λε Ρουά τοποθετήθηκε σαν αποζημίωση αρχιεπίσκοπος της Μπουρζ. Ο πάπας εξέδωσε το 1530 κατ' εξαίρεση απόφαση (indult), ώστε ο Ιωάννης να μπορεί να κρατά περισσότερες από μία επισκοπές και αβαεία. Ο Φραγκίσκος Α΄ διέταξε τον θησαυροφύλακα του (26 Μαρτίου 1531) να πληρώσει στον Καρδινάλιο της Λωρραίνης και σε άλλους ευγενείς τις αποζημιώσεις από έναν αγώνα Τένις που έγινε έναν μήνα πριν (1 Μαρτίου 1531). Το 1532 διορίστηκε από τον βασιλιά επίτροπος στο Αββαείο του Φεκάμπ, το κράτησε μέχρι τον θάνατο του. Ο νέος Πάπας Παύλος Γ΄ τον διόρισε Αποστολικό Λεγάτο στις επισκοπές του Μετς, του Τουλ και του Βερντέν. Παραιτήθηκε από αρχιεπίσκοπος του Ρεν και από επίσκοπος Μετς και Νάντης υπέρ του ανιψιού του Καρόλου, από την αρχιεπισκοπή του Αλμπί υπέρ του ανιψιού του Λουδοβίκου (αδελφού του Καρόλου) και από την επισκοπή του Βερντέν υπέρ του ανιψιού του Νικολάου. Αυτό έγινε ως μέρος της πολιτικής του Οίκου του, ώστε να εγκαθίσταται μόνιμα ο Οίκος σε θέσεις με απολαβές.
Ο πάπας Κλήμης Ζ΄ απεβίωσε (25 Σεπτεμβρίου 1534) σε ηλικία 56 ετών, ο Ιωάννης έλαβε μέρος στον Σύλλογο καρδιναλίων (Conclavium) για την εκλογή νέου πάπα. Από τους 20 καρδιναλίους οι 10 ήταν Γάλλοι και υποστήριζαν τον Φρανσουά ντε Τουρνόν που είχε διαπραγματευτεί τον γάμο ανάμεσα στον μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του βασιλιά Ερρίκο με την Αικατερίνη των Μεδίκων. Ο αντίπαλος του ήταν ο Καρδινάλιος Αλέξανδρος Φαρνέζε, τον υποστήριζαν οι Καρδινάλιοι που είχε χρίσει ο Κλήμης Ζ΄ (Ιππόλυτος των Έστε, κά). Οι Ιταλοί υποστήριξαν τον Αγκοστίνο Τριβούλτσιο, ο οποίος βλέποντας ότι δεν έχει αρκετές ψήφους, παραιτήθηκε υπέρ του Αλεξάνδρου Φαρνέζε, του πιο ηλικιωμένου καρδινάλιου, ελπίζοντας σε επόμενο Σύλλογο εκλογής. Η Σύνοδος τελικά ανακήρυξε νέο πάπα τον Αλέξανδρο Φαρνέζε από την πρώτη μέρα της ψηφοφορίας (11 Οκτωβρίου 1534), επέλεξε το όνομα Παύλος Γ΄ και κυβέρνησε 15 χρόνια. Ο Αγκοστίνο Τριβούλτσιο πέθανε έναν χρόνο πριν τον θάνατο του πάπα Παύλου Γ΄.
Βασιλικός σύμβουλος
Το 1530 έγινε μέλος του Αυλικού Συμβουλίου και το 1535 ίδρυσε το δικαστήριο της Φωτιάς για τους αιρετικούς. Το επόμενο έτος πήγε ως πρέσβης του Γάλλου βασιλιά, συνάντησε τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων στη Σιένα ενώ ταξίδευε για τη Γένοβα (25 Απριλίου 1536). Επί 3 μέρες προσπαθούσε να εξηγήσει στον Κάρολο Κουίντο όλες τις παραχωρήσεις του Φραγκίσκου Α΄ να κλείσει ειρήνη αλλά ο αυτοκράτορας ήταν ανένδοτος για πόλεμο. Μετά από ένα σύντομο ταξίδι στη Ρώμη για να πληροφορήσει τον πάπα για την προθέσεις του αυτοκράτορα επέστρεψε στην Μπολόνια σε μια τελευταία προσπάθεια να παρακαλέσει τον Κάρολο Κουίντο για ειρήνη. Ο πάπας ήθελε να κρατήσει ουδετερότητα, έστειλε απεσταλμένους και στις δύο πλευρές για να πετύχει ειρήνη (29 Απριλίου 1536) αλλά χωρίς αποτέλεσμα, ο αυτοκράτορας εισέβαλλε στη νότια Γαλλία. Υπάρχει ένα έγγραφο της εποχής (12 Ιουλίου 1536) που επιβεβαιώνει ότι ο Καρδινάλιος της Λωρραίνης κατείχε τις επισκοπές του Μετς, του Τουλ, του Βερντάν και πολλές άλλες Κασταλλανίες στη Γαλλία. Ο βασιλιάς του παραχώρησε το Αβαείο του Σαιν-Μεντάρ στη Σουασόν (1537), το κράτησε για δύο χρόνια. Ο Δελφίνος Φραγκίσκος, μεγαλύτερος γιος του Φραγκίσκου Α΄ και διάδοχος του Γαλλικού θρόνου πέθανε πρόωρα στο Τουρνόν-συρ-Ρον (10 Αυγούστου 1536). Οι αυλικοί προσπαθούσαν να καθυστερήσουν να πουν το τραγικό νέο στον βασιλιά, τον είχαν πείσει ότι η ασθένεια συνεχίζεται αλλά ο Ιωάννης αποφάσισε να του το πει ξεκάθαρα. Ο βασιλιάς θλιμμένος αποσύρθηκε να θρηνήσει τον γιο του μόνος του και ανέθεσε στον Καρδινάλιο της Λωρραίνης τις επόμενες διαπραγματεύσεις.
Προστάτης των Τεχνών
Ήταν γενναιόδωρος στην Τέχνη και στα Γράμματα και προστάτης του ουμανιστή λογίου Εράσμου, του ποιητή και μεταφραστή Κλήμεντα Μαρό και του σατυρικού Φρανσουά Ραμπελαί. Υποστηρίχθηκε ότι ο Πανούρζ στο έργο Γκαργκαντούα και Πανταγκρυέλ, βασίστηκε στον Ιωάννη και στην κατοικία του, το Οτέλ ντε Κλυνύ. Με τη σύσταση του Εράσμου, έκανε σύμβουλό του τον Κλωντ Σανσονέτ.
Το 1537 ο γλύπτης Μπενβενούτο Τσελίνι ήλθε στο Παρίσι και ο Φραγκίσκος Α΄ του ανέθεσε μερικά κομμάτια. Έφτιαξε ένα μετάλλιο για τον Ιωάννη: στην πίσω όψη η Αλήθεια κρατά κάτοπτρο και υπάρχει η επιγραφή sicitur ad astra (αυτή είναι η οδός προς τον ουρανό). To 1549 στην Πλακεντία συνάντησε τον φραγκισκανό Αντρέ Τεβέ και τον ενθάρρυνε να ταξιδέψει στους Αγίους Τόπους και στην Ανατολή· αυτό έγινε αφορμή για τον Τεβέ να γίνει κοσμογράφος.
Σύλλογος του 1549-50
Το 1549 απεβίωσε ο πάπας Παύλος Γ΄ και στο Σύλλογο των καρδιναλίων (Conclavium) o Ιωάννης ήταν υποψήφιος για πάπας. Αν και τον υποστήριξε ο ανιψιός του Κάρολος και οι Γάλλο καρδινάλιοι, η καθυστερημένη άφιξή του έδωσε χρόνο άλλες συμμαχίες και αντιπάθειες να παγιωθούν και έτσι εξελέγη πάπας ο Ιούλιος Γ΄.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Επίσκοποι του Μετς
Green Beret
Το Green Beret (ιαπωνικά: グリーンベレ, χέπμπορν: Gurīn Berē), γνωστό και ως Rush'n Attack, είναι ένα run and gun βιντεοπαιχνίδι, που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Konami, το 1985, για arcade. Το παιχνίδι αργότερα κυκλοφόρησε σε πολλές οικιακές κονσόλες, όπως το NES, το 1987, κυκλοφορία την οποία το IGN, την τοποθέτηση 99η, ανάμεσα στα Καλύτερα Παιχνίδια του NES. Σε γενικές γραμμές το παιχνίδι έλαβε θετικές κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1985 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amstrad CPC Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Famicom Disk System Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ZX Spectrum
Τζον Μπράντλι Γουέστ
O Τζον Μπράντλι Γουέστ (αγγλικά: John Bradley West, 15 Σεπτεμβρίου 1988), περισσότερο γνωστός ως Τζον Μπράντλι, είναι Άγγλος ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Περισσότερο γνωστός είναι για τον ρόλο του ως Samwell Tarly, στην τηλεοπτική σειρά του HBO, Game of Thrones. Ουσιαστικά, με αυτήν τη σειρά ξεκίνησε και η επαγγελματική του καριέρα το 2011, κατόπιν, εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο, σε ταινίες όπως το Άννα Καρένινα (2012) και το Man Up. Ενώ στην τηλεόραση έχει συμμετάσχει και σε σειρές όπως το Merlin και το Shameless.
Φρειδερίκος Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ
Ο Φρειδερίκος Ε΄ (γερμ. Friedrich V, 30 Ιανουαρίου 1748 - 20 Ιανουαρίου 1820) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν λανδγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ.
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Λουδοβίκος Γουλιέλμος Χριστιανός γεννήθηκε στο Κάστρο Χόμπουργκ και ήταν το μόνο τέκνο του Φρειδερίκου Δ΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και της Ουλρίκας Λουίζας, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Ζολμς-Μπράουνφελς.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Καρολίνα, κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ, και είχε τέκνα:
Καζιμίρ Γουλιέλμος της Έσσης-Χόμπουργκ
Ο Καζιμίρ Γουλιέλμος, (γερμανικά: Casimir Wilhelm) (23 Μαρτίου 1690 - 9 Οκτωβρίου 1726) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν πρίγκιπας της Έσσης-Ντάρμστατ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βέφερλινγκεν και ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Β΄, λαντγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και της Λουίζας-Ελισάβετ των Κέττλερ, κόρης του Ιακώβου δούκα της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας. Ο δεύτερος και ο τρίτος αδελφός του απεβίωσαν νέοι σε μάχες.
Εκπαιδεύτηκε με τον νεότερο, ετεροθαλή αδελφό του Γεώργιο Λουδοβίκο. Ο πατέρας του και οι αδελφοί του ήταν κυνηγοί και όταν επισκέφτηκε τον εξάδελφό του Φρειδερίκο Γουλιέλμο, δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, ξύπνησε και σε αυτόν το πάθος για θηράματα.
Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και πολέμησε το 1708 με ένα σύνταγμα του Μεκλεμβούργου υπό τον Ευγένιο της Σαβοΐας. Το 1715 εισήλθε στον στρατό του Καρόλου ΙΒ΄ Βίττελσμπαχ της Σουηδίας. Πιάστηκε αιχμάλωτος στο Βίσμαρ και αποσύρθηκε από το στρατό.
Το 1718 οι πρίγκιπες της Έσσης-Χόμπουργκ διαίρεσαν μερικές ιδιοκτησίες και τράβηξαν κλήρο: ο Καζιμίρ Γουλιέλμος έλαβε την ενορία του Χέτενσλεμπεν. Κατείχε επίσης μια αρχοντική οικία έναντι του παλατιού του Χόμπουργκ (σημερινή "Οικία Σίνκλερ"). Απεβίωσε στο Χέτενσλεμπεν το 1726 σε ηλικία 36 ετών. Είναι διάσημος για το Κυνηγετικό Ημερολόγιό του, όπου περιγράφει το πάθος του για κυνήγι και ιππασία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1722 τη Χριστίνα-Καρλόττα, κόρη του Γουλιέλμου-Μαυρίκιου κόμη του Ζολμς-Μπράουνφελς και είχε τέκνα:
Φρειδερίκος Β΄ της Έσσης-Χόμπουργκ
Ο Φρειδερίκος Β΄, γερμ. Friedrich II (30 Μαρτίου 1633 - 24 Ιανουαρίου 1708) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν λαντγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ (1680-1708).
Βιογραφία
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1638 αφήνοντας τον Φρειδερίκο Β΄ και τα αδέλφια του στη φροντίδα της μητέρας τους. Μορφώθηκε με ιδιωτικούς διδασκάλους, μαζί με τα παιδιά του εξαδέλφου του Γεωργίου Β΄, λαντγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Το 1648 έσπασε το πόδι του και πέρασε ένα διάστημα αναρρώνοντας στο Μπαντ Πφέφερς.
Όταν ο στρατάρχης Ερρίκος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν εμφανίστηκε στην περιοχή, ο Φρειδερίκος εστάλη από τη μητέρα του να διαπραγματευθεί την ασφάλεια του Χόμπουργκ. Ο στρατάρχης του πρότεινε να μείνει στον στρατό του και να εκπαιδευτεί στρατιωτικά, αλλά η μητέρα του το αρνήθηκε.
Στα 16 έτη του έκανε τη Μεγάλη Περιήγηση στην Ιταλία και τη Γαλλία και μετά εγγράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Δεν παρακολουθούσε συστηματικά, αλλά προτιμούσε να μαθαίνει ξιφασκία, ιππασία, χορό και να τελειοποιήσει τα γαλλικά του.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Μια και ο πρωτότοκος αδελφός του, Γουλιέλμος Χριστόφορος ανέλαβε με την ενηλικίωσή του τη διακυβέρνηση, ο Φρειδερίκος Β΄ αποφάσισε να ακολουθήσει στρατιωτική σταδιοδρομία και το 1654 έγινε συνταγματάρχης στον στρατό του Καρόλου Ι΄ Γουσταύου Βίττελσμπαχ της Σουηδίας. Το 1659, στην επίθεση της Κοπεγχάγης κατά τους Βόρειους Πολέμους, τραυματίστηκε τόσο ώστε να του ακρωτηριάσουν το δεξί πόδι κάτω από το γόνατο. Προήχθη σε υποστράτηγο, ενώ απέκτησε ξύλινο πόδι. Ο βασιλιάς τον έκανε κυβερνήτη της Λιβονίας, αλλά το 1660 απεβίωσε και τα πράγματα άλλαξαν σημαντικά· ο Φρειδερίκος Β΄ άφησε το επόμενο έτος τη Σουηδία.
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Μπράχε, πλούσια χήρα του Μπεγκτ Ουξενχένα, ιδιαίτερου συμβούλου του βασιλιά. Με τα χρήματά της αγόρασε εκτάσεις στο Βρανδεμβούργο και έγινε φίλος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Χοεντσόλερν, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Το 1669 απεβίωσε η Μαργαρίτα και το επόμενο έτος νυμφεύτηκε την ανιψιά του εκλέκτορα Λουίζα Ελισάβετ. Από Λουθηρανός έγινε Μεταρρυθμιστής και εισήλθε στην υπηρεσία του Βρανδεμβούργου ως στρατηγός. Το 1672 έγινε διοικητής όλου του στρατού. Το 1672 και 1674 συμμετείχε στον Ολλανδικό Πόλεμο, μάλιστα στην Αλσατία πολέμησε εναντίον των Γάλλων του Τουρέν. Κατά τη Σουηδική εισβολή του 1675 ως διοικητής του ιππικού, επιτέθηκε στον σουηδικό στρατό στη μάχη του Φέρμπελιν και προκάλεσε βαριές απώλειες. Όμως το έκανε χωρίς εντολή, κάτι που δυσαρέστησε τον εκλέκτορα.
Το 1676-78 έλαβε μέρος στις εκστρατείες στην Πομερανία και διαπραγματεύθηκε τη Συμφωνία του Σεν-Ζερμέν το 1679.
Λαντγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ
Στη συνέχεια άφησε το στρατό. Το 1669 ο πρωτότοκος αδελφός του είχε πουλήσει το Χόμπουργκ στον δευτερότοκο Γεώργιο Χριστιανό. Αυτός αργότερα το έδωσε στους δανειστές του και απεβίωσε το 1677. Ο Φρειδερίκος αγόρασε το Χόμπουργκ και διέμενε εκεί. Το 1681 απεβίωσε ο πρωτότοκος και ο Φρειδερίκος ανέλαβε τη διακυβέρνηση ως Φρειδερίκος Β΄. Έκτισε το μπαρόκ ανάκτορο του Χόμπουργκ και έφτιαξε ένα εργοστάσιο υαλουργίας και ένα άλατος, χωρίς όμως επιτυχία. Πιο επιτυχής ήταν η εγκατάσταση Ουγενότων και Βαλδενσίων προσφύγων από τη Γαλλία στο Φρίντριχσντορφ και στο Ντορνχολτσχάουζεν. Ο αλχημιστής της Αυλής του τού έφτιαξε ένα πρόσθετο πόδι με ελατήρια και αργυρούς συνδέσμους και τον αποκαλούσαν ο λαντγράβος με το αργυρό πόδι.
Η Λουίζα Ελισάβετ έκανε 12 τέκνα και απεβίωσε το 1690. Ο Φρειδερίκος Β΄ ήταν 59 ετών όταν νυμφεύτηκε για τρίτη φορά μια γυναίκα από τον Οίκο της μητέρας του και έκανε τρία τέκνα ακόμη. Ταξίδευσε στη Λειψία για να συναντήσει τον Κάρολο ΙΒ΄ (εγγονό του Καρόλου Ι΄). Ασθένησε από πνευμονία και απεβίωσε το 1708 στο Χόμπουργκ σε ηλικία 75 ετών.
Λογοτεχνικές αναφορές
Είναι ο ήρωας του έργου Πρίγκιπας Φρειδερίκος του Χόμπουργκ: ωδή στη μάχη του Φέρμπελιν του Χάινριχ φον Κλάιστ. Γράφτηκε το 1809-10 και εκδόθηκε το 1821. Ο χαρακτήρας που περιγράφεται στο έργο δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Από αυτό εμπνεύστηκε το ο πρίγκιπας του Χόμπουργκ ο Χανς Βέρνερ Χέντσε, όπερα που γράφτηκε το 1958 και εκτελέστηκε το 1960. Ενέπνευσε επίσης ταινίες του κινηματογράφου, όπως τον Πρίγκιπα του Χόμπουργκ (Il Principe di Homburg) του Μάρκο Μπελλόκκιο του 1997.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1661 τη Μαργαρίτα Μπράχε, κόρη του κόμη Αβραάμ Πέντερσον Μπράχε· η Μαργαρίτα ήταν κυρία των τιμών στη Σουηδία, από όπου καταγόταν. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Το 1690 απεβίωσε η Λουίζα-Ελισάβετ και ο Φρειδερίκος Β΄ έκανε το 1691 τρίτο γάμο με τη Σοφία-Σίβυλλα, κόμισσα του Λάινινγκεν-Βέστερμπουργκ και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Φρειδερίκος Δ΄ της Έσσης-Χόμπουργκ
Ο Φρειδερίκος Δ΄, γερμ. Friedrich IV (15 Απριλίου 1724 - 7 Φεβρουαρίου 1751) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν λαντγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο κάστρο Μπράουνφελς και ήταν ο μόνος γιος του Καζιμίρ Γουλιέλμου, πρίγκιπα της Έσσης-Χόμπουργκ και της Χριστίνας-Καρλόττας, κόρης του Γουλιέλμου-Μαυρίκιου του Ζολμς-Μπράουνφελς.
Μεγάλωσε στο κάστρο Μπράουνφελς και μετά στο Βάρελ. Εκπαιδεύτηκε με πνεύμα ανθρωπιστικό-χριστιανικό και παρακολούθησε μερικές περιόδους στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Το 1740, κατά την επίσκεψή του στο Βέζελ, τον γνώρισαν στον Φρειδερίκο Β΄ της Πρωσίας. Αυτός του πρότεινε να εισέλθει στον πρωσικό στρατό, πράγμα που έκανε και το επόμενο έτος συμμετείχε στους δύο Πολέμους της Σιλεσίας. Διακρίθηκε στην πολιορκία του Μπζεγκ (γερμ. Μπριγκ) και προήχθη σε λοχαγό. Το 1744 συμμετείχε στην επίθεση της Βοημίας και στην κατάληψη, κατόπιν πολιορκίας, της Πράγας. Το 1745 ασθένησε και έλαβε άδεια.
Το 1746 απεβίωσε ο θείος του Φρειδερίκος Γ΄, λαντγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ και επειδή οι δύο μόνοι γιοί του είχαν ήδη αποβιώσει, τον διαδέχθηκε ως Φρειδερίκος Δ΄. Το λαντγραβάτο, λόγω υπέρογκων δαπανών των προκατόχων του, ήταν υπό καθεστώς οικονομικής αποκατάστασης. Οι δύο υπουργοί του προσπάθησαν να λύσουν το πρόβλημα, αλλά η κακοδιαχείριση επέφερε την επιβολή επιτροπής χρέους από τον Γερμανό βασιλιά για την επίβλεψη της διοίκησης.
Το 1737 απεβίωσε ο μεγάλος θείος του Φερδινάνδος Κέττλερ, δούκας της Κουρλάνδης και διεκδίκησε τη διαδοχή. Αλλά η Άννα των Ρομανόφ, αυτοκράτειρα της Ρωσίας έδωσε το δουκάτο στον ευνοούμενό της Ερνέστο Ιωάννη του Μπίρον. Το 1747 ο πρεσβύτερος κλάδος της Έσσης-Ντάρμστατ προσπάθησε να επαναποκτήσει το Χόμπουργκ. Ο Λουδοβίκος Η΄ εισέβαλε με στρατό και δήλωσε κηδεμόνας του, αν και ο Φρειδερίκος Δ΄ ήταν 23 ετών. Η υπόθεση δικάστηκε στο Αυλικό Συμβούλιο της Γερμανίας, αλλά το 1751 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Δ΄ από ασθένεια στο στήθος. Τον διαδέχθηκε ο 3ετής γιος του Φρειδερίκος Ε΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1746 την Ουλρίκα-Λουίζα, κόρη του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου πρίγκιπα του Ζολμς-Μπράουνφελς και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Φραντς Βίλχελμ Ματέικα
Ο Φραντς Βίλχελμ Ματέικα (λατινικό αλφάβητο : Franz Wilhelm Matejka) (Βιέννη, Αυστροουγγαρία, 26 Δεκεμβρίου 1886 - ? ), ήταν αυστριακός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Αγωνίστηκε με την Αυστρία στο κύπελλο Ντέιβις από το 1927 έως το 1934 σε 8 διοργανώσεις με ρεκόρ 22 νίκες και 13 ήττες. Το 1928 έφτασε στα προημιτελικά της ευρωπαϊκής ζώνης, όπως το 1930 και το 1934.
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1928 έχασε στο τελικό του απλού από τον Ρόντερικ Μέντσελ, έχασε επίσης στον τελικό του διπλού με συμπαίκτη τον Μούνκ, από το ζευγάρι Ρόντερικ Μέντσελ - Φραντίσεκ Σοΐκα. Έχει συμμετάσχει χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία στο Ρολάν Γκαρός και το Γουίμπλεντον από το 1928 έως το 1935. Ήταν νικητής στο διεθνές πρωτάθλημα Βελγίου το 1930, στο διεθνές πρωτάθλημα Αυστρίας το 1931 και το 1934, στις Κάννες το 1933<.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές της αντισφαίρισης
Φρειδερίκος ΣΤ΄ της Έσσης-Χόμπουργκ
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Ιωσήφ Λουδοβίκος Κάρολος Αύγουστος γεννήθηκε στο Χόμπουργκ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς, παρά της αντιρρήσεις της μητέρας της. Αλλά ο γάμος δεν ήταν από έρωτα: η Ελισάβετ ήθελε να φύγει από τη δεσποτική μητέρα της με οποιονδήποτε τρόπο, ενώ ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ ήθελε την αξιοσημείωτη προίκα της για να βελτιώσει τα οριακά οικονομικά του λανδγραβάτου (κομητείας) που θα κληρονομούσε.
Το 1820 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε στο εκτάσεως 220 τ. χλμ. λανδγραβάτο. Αγωνίστηκε να εξοφλήσει τα υπερβολικά χρέη του πατέρα του. Εννέα έτη μετά απεβίωσε στο Χόμπουργκ από επιπλοκές σε μία πληγή που είχε στο πόδι του. Τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος αδελφός του Λουδοβίκος Γουλιέλμος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1818 την Ελισάβετ των Γουέλφων-Αννόβερου, κόρη του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Ελισάβετ ήταν 48 ετών και έτσι δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Κουρτ φον Βέσελι
Ο Κούρτ φον Βέσελι (λατινικό αλφάβητο : Kurt von Wessely) (Βιέννη, Αυστροουγγαρία, 25 Οκτωβρίου 1917 - ? ), ήταν αυστριακός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Συμμετείχε στο πρωτάθλημα του Γουίμπλεντον το 1903 και το 1907 και στις δύο περιπτώσεις έχασε τον αγώνα του πρώτου γύρου. Την εποχή εκείνη οι παίκτες που είχαν νικηθεί στον πρώτο ή στον δεύτερο γύρο του απλού είχαν το δικαίωμα να αγωνιστούν για το All England Plate. Το 1907 έφτασε στον τελικό του εν λόγω τουρνουά στον οποίο έχασε από τον Άντονι Γουάιλντινγκ.
Το 1901 και το 1903 ο φον Βέσελι έφτασε στον τελικό στο αυστριακό πρωτάθλημα στην Πράγα όπου έχασε. Το 1909 έφθασε και πάλι στον τελικό του απλού αλλά αυτή τη φορά κέρδισε τον τίτλο, νικώντας τον συμπατριώτη του Φέλιξ Πέιπες.
Τον Αύγουστο του 1904 έφτασε στο γύρο πρόκλησης του Γερμανικού διεθνούς πρωταθλήματος στο Αμβούργο. Τον Ιούλιο του 1905 κέρδισε το τουρνουά Franzensbad νικώντας στον τελικό τον Ρολφ Κιντσλ όπως και στο επόμενο τουρνουά στο Μαριεμπαντ. Τον Σεπτέμβριο του 1908 κέρδισε τον τίτλο στο του πρωταθλήματος της Suisse Romande στο Territet.
Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου πολέμου έγινε υπολοχαγός στο ιππικό έως ότου τραυματίστηκε στον βραχίονα, πέθανε στις 25 Οκτωβρίου 1917 στη Βιέννη ως αποτέλεσμα των επιπλοκών αυτού του τραυματισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές της αντισφαίρισης
Χάρι Λόιντ
Ο Χάρι Τσαρλς Σάλσμπουρι Λόιντ (αγγλικά: Harry Charles Salusbury Lloyd, 17 Νοεμβρίου 1983) είναι Άγγλος ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ωστόσο, περισσότερο γνωστός έγινε από ρόλους του στην τηλεόραση, όπως ως Γουίλ Σκάρλετ, στη σειρά Ρομπέν των Δασών, καθώς και ως Viserys Targaryen, στη σειρά Game of Thrones. Παρόλα αυτά, έχει εμφανιστεί και σε γνωστές κινηματογραφικές παραγωγές, όπως για παράδειγμα στην ταινία Η Θεωρία των Πάντων (2014) και Anthropoid (2016). Ο γνωστός συγγραφέας της βικτωριανής εποχής, Κάρολος Ντίκενς, είναι προ-προ-προ πάππους του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Κάρολος Ντίκενς
Λούντβιχ φον Ζαλμ
Ο Λούντβιχ φον Σαλμ (λατινικό αλφάβητο : Ludwig "Ludi" Albrecht Constantin Maria von Salm Hoogstraeten), γνωστός και με το όνομα του στην Ουγγρική γλώσσα ως Σαλμ Λάγιος (Salm Lajos), (24 Φεβρουαρίου 1885 - 23 Ιουλίου 1944) από τον Οίκο του Ζαλμ, ήταν αυστριακός πρωταθλητής και ολυμπιονίκης της αντισφαίρισης, στρατιωτικός και ηθοποιός του κινηματογράφου. Συμμετείχε για την Αυστρία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη. Έφτασε στον προημιτελικό του απλού στον οποίο έχασε από τον Νότιο Αφρικανό Χάρoλντ Κίτσον σε τρία σετ. Έπαιξε επίσης σε έξι διοργανώσεις του κυπέλλου Ντέιβις για την Αυστριακή ομάδα μεταξύ 1924 και 1928 με ρεκόρ τέσσερις νίκες και οκτώ ήττες.
Οικογένεια και προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1885 στο Μπαντ Χόμπουργκ της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, πατέρας του ήταν ο Άλφρεντ, αξιωματικός του Πρωσικού ιππικού στον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο και μητέρα του η βαρόνη Αδολφίνα φον Έρλανγκερ. Είχε τρεις αδελφούς, τον Άλφρεντ, τον Ότο και τον Αλεξάντερ. Οι τελευταίοι δύο ήταν επίσης παίκτες της αντισφαίρισης και σχημάτισαν ομάδα στα διπλά, ήταν αυστριακοί πρωταθλητές και αγωνίστηκαν στο πρωτάθλημα εσωτερικών χώρων του 1914. Η οικογένειά του κατείχε ένα κτήμα στο Reichenau, και ως το παλαιότερο παιδί ήταν ο πρώτος στην κληρονομιά του.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο φον Σαλμ υπηρέτησε ως στρατιωτικός αξιωματικός στον αυστριακό στρατό και ως στρατιωτικός βοηθός του διοικητή της Βιέννης. Μετά τον πόλεμο εγκαταστάθηκε στη Βιέννη, όπου έχασε μεγάλο μέρος της περιουσίας του σε παιχνίδια με χαρτιά. Παντρεύτηκε την πρώτη γυναίκα του, Anne-Marie von Kramsta, στις 30 Ιουνίου 1909. Ο δεύτερος γάμος του, στις 8 Ιανουαρίου 1924, ήταν για την Αμερικανίδα ηθοποιό Μίλισεντ Ρότζερς όπου απέκτησαν ένα παιδί αλλά το ζευγάρι είχε χωρίσει πριν γεννηθεί.
Μετά τη χρηματοοικονομική κατάρρευση του, ο Σαλμ μετακόμισε στη Βουδαπέστη και ξεκίνησε μια επιχείρηση κρασιού. Ζούσε σε ένα δωμάτιο του ξενοδοχείου Dunapalota-Ritz. Στις 23 Ιουλίου 1944 πήδηξε από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου στην οδό του Δούναβη και πέθανε αμέσως. Σύμφωνα με την Winona Daily News το έκανε επειδή οι Ναζί έφτασαν για να τον συλλάβουν για την εβραϊκή καταγωγή του. Σύμφωνα με τον φίλο του Σίντνεϊ Γούντ η αιτία πίσω από την αυτοκτονία του ήταν ότι το ναζιστικό καθεστώς τον πίεζε να ασχοληθεί με την κατασκοπεία, την οποία αρνήθηκε να κάνει και έτσι οι SS ήθελαν να τον κυνηγήσουν. Αντίθετα, σύμφωνα με την εβραϊκή εκδοχή ήταν ένας ναζιστής συνεργάτης και άπληστος αντισημίτης και επέλεξε να τερματίσει τη ζωή του με το φόβο των μεταπολεμικών αντιποίνων. Θάφτηκε στις 28 Ιουλίου και η κηδεία του ήταν μεγάλο κοινωνικό γεγονός της εποχής.
Καριέρα στην αντισφαίριση
Ο Λούντβιχ φον Σαλμ ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένος σε διαγωνισμούς διπλών. Η καριέρα του πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο περιελάμβανε έναν τελικό στο μεικτό στο τουρνουά της Λες Αβαντς με συμπαίκτρια τη Μις Τέρνερ. Τον Απρίλιο του 1911 κέρδισε στο διπλό του Σαν Ρέμο μαζί με τον Άντονι Γουάιλντινγκ αφού νίκησαν το γερμανικό δίδυμο των Κουρτ Μπέργκαμ και Φρίντριχ Ράχε. Τον ίδιο μήνα αγων΄στηκε για στο τουρνουά "Croquet et Lawn-Tennis Club de Cannes", με συμπαίκτη τον Ρόμπερτ Κλέινσχροθ αλλά έχασαν στον τελικό από τον πρώην συμπαίκτη του Άντονι Γουάιλντινγκ. Το 1912 ήταν ένας φιναλίστ στο τουρνουά του "Biarritz Golf Club", χάνοντας από τον Ράχε, ωστόσο, στο διπλό κέρδισε το εναρκτήριο ρωσικό πρωτάθλημα με συμπαίκτη τον Μιχαήλ Σουμαρόκοφ-Έστρον. Το 1913 ήταν στα ημιτελικά του διπλού στο τουρνουά του Μονακό με συμπαίκτη τον Μαξ Ντεκουζί. Το 1914 στο διπλό και πάλι συμπαίκτης με τον Άντονι Γουάιλντινγκ κέρδισαν το τουρνουά των Κανών. Στη Νίκαια έχασε στον τελικό με συμπαίκτη τον Γκόρντον Λόουβ. Την ίδια χρονιά ήταν ο φιναλίστ στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκληρού γηπέδου στο μεικτό διπλό και στο γαλλικό πρωτάθλημα στο διπλό. Στην πρώτη φορ΄με συμπαίκτρια τη Συζάν Λεγκλέν και τη δεύτερη τον Ουίλιαμ Λόρενς.
Παρόλο που έφτασε μόνο στο δεύτερο γύρο του απλού του Γουίμπλεντον το 1913, πήγε καλύτερα στο All England Plate, ένα τουρνουά παρηγοριάς για τους χαμένους του πρώτου γύρου του Γουίμπλετον, όπου τον έχασε από τον Χόρακι Ράις στον τέταρτο γύρο. Το 1914 πέτυχε το μεγαλύτερο του επίτευγμα στο γαλλικό πρωτάθλημα προχωρώντας στον τελικό του All Comers τουρνουά, όπου αναγκάστηκε να παραιτηθεί στο πέμπτο σετ εξαιτίας κόπωσης. Μια εβδομάδα αργότερα έφτασε στον τελικό του Παγκοσμίου πρωταθλήματος σκληρού γηπέδου, χάνοντας από τον Άντονι Γουάιλντινγκ.
Μετά τον πόλεμο επέστρεψε το 1920 Γερμανικό διεθνές πρωτάθλημα κερδίζοντας τον τίτλο με συμπαίκτη τον Oscar Kreuzer. Το 1924 στα γήπεδα τένις της γαλλικής Ριβιέρας του αρνήθηκαν να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα για την έλλειψη αθλητικής συμπεριφοράς. Το 1925 τιμωρήθηκε από την Αυστριακή ομοσπονδία αντισφαίρισης, για αόριστο χρόνο να αγωνίζεται σε τουρνουά αντισφαίρισης Γήπεδο για τη συμπεριφορά του σε διεθνή αγώνα στο Μπρεσλάου (αν και η απαγόρευση αυτή ακυρώθηκε μερικά χρόνια αργότερα )). Την εποχή εκείνη παραβίασε τον κώδικα συμπεριφοράς σε αρκετές περιπτώσεις. Σε ένα βιεννέζικο διπλό αγώνα ανάγκασε τη συμπαίκτρια του Συζάν Λεγκλέν να πετάξει τη ρακέτα της. Προκάλεσε επίσης τον ιρλανδικό παίκτη Charles Scroope σε μια συνάντηση του κυπέλλου Ντέιβις, αμφισβητώντας συνεχώς τις αποφάσεις του διαιτητή.
Πηγές
Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αυστριακοί Προπονητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί Κατηγορία:Οίκος του Ζαλμ
Πολεμικό Ναυτικό των Συνομόσπονδων Πολιτειών
Τα τρία κύρια καθήκοντα για το Πολεμικό Ναυτικό των Συνομόσπονδων Πολιτειών καθ' όλη την διάρκεια της ύπαρξής του ήταν η προστασία των Συνομοσπονδιακών λιμένων και ακτών από εξωτερικές επιθέσεις, οι επιθέσεις κατά εμπορικών πλοίων των Βορείων σε όλο τον κόσμο αυξάνοντας το πολεμικό κόστος για τις ΗΠΑ και ο αποκλεισμός των ΗΠΑ απομακρύνοντας τα πλοία των Αμερικανών από τις ακτές με δικά τους πλοία.
Ιστορία
Στις 20 Απριλίου 1861, οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το Ναυπηγείο Γκόσπορτ στο Πόρτσμουθ της Βιρτζίνια. Πάνω στη βιασύνη τους δεν κατάφεραν να κάψουν αποτελεσματικά την εγκατάσταση με τις μεγάλες αποθήκες όπλων και άλλων προμηθειών και μερικά μικρά σκάφη. Ως εκ τούτου, η Συνομοσπονδία κατέλαβε πολλά αναγκαία πολεμικά υλικά, συμπεριλαμβανομένων βαρέων κανονιών, πυρίτιδας, σφαιρών και κελυφών. Εξίσου σημαντικές για τη Συνομοσπονδία ήταν οι δεξαμενές των ναυπηγείων, οι οποίες δεν υπέστησαν ζημιές από τις αποχωρούσες δυνάμεις της Ένωσης. Το μόνο σημαντικό ναυπηγείο της Συνομοσπονδίας την εποχή εκείνη ήταν στην Πενσακόλα της Φλόριντα, οπότε το Ναυπηγείο Γκόσπορτ ήταν αναγκαίο για την κατασκευή νέων πολεμικών πλοίων. Το σημαντικότερο πλοίο που κατασκευάστηκε στο Ναυπηγείο ήταν η ατμοφρεγάτα USS Merrimack.
Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ είχε κατακάψει την υπερκατασκευή και το άνω κατάστρωμα του Merrimack, και στη συνέχεια τράπηκε σε φυγή μιας και θα αποτελούσε χρήσιμο πλοίο για τον εχθρό τους. Μικρό μέρος της δομής του πλοίου παρέμεινε άθικτο εκτός από το κύτος του, το οποίο είχε υποστεί φθορές από βολές του στόλου καθώς αυτός αποχωρούσε. Ο Υπουργός Ναυτικού των Συνομόσπονδων Στίβεν Μάλορι είχε την ιδέα να ανακατασκευάσει το Merrimack. Όταν το κύτος αποκαταστάθηκε, δεν είχε βυθιστεί τόσο ώστε να είναι άχρηστο. Οι ατμομηχανές και τα βασικά μηχανήματα μπορούσαν να διασωθούν. Τα καταστρώματα ανακατασκευάστηκαν με την χρήση χοντρού ξύλου δρυός και πεύκου, ενώ το άνω κατάστρωμα επικαλύφθηκε με δύο στρώματα βαρέων πλακών από σίδηρο. Η πρόσφατα ανακατασκευασμένη υπερκατασκευή είχε ασυνήθιστη μορφή: πάνω από την ίσαλο γραμμή οι πλευρές έκλιναν προς τα μέσα και καλυπτόταν από δύο στρώματα βαρέως τύπου μεταλλικής πανοπλίας.
Το σκάφος ήταν ένα νέο είδος πολεμικού πλοίου, μία ατμοκίνητη «θωρακοβαρίδα». Σύμφωνα με τη μακροχρόνια παράδοση επανάχρησης κατειλημμένων σκαφών, το νέο πλοίο έλαβε το όνομα CSS Virginia. Στη συνέχεια ναυμάχησε με τη νέα θωρακοβαρίδα της Ένωσης USS Monitor. Κατά την δεύτερη μέρα της Ναυμαχίας του Χάμπτον Ρόουντς, τα δύο σκάφη κοντραρίστηκαν και προξένησαν αρκετές φθορές το ένα στο άλλο. Κατά την πρώτη μέρα της ναυμαχίας το Virginia, και η Μοίρα του Ποταμού Τζέιμς, επιτέθηκαν και σχεδόν έσπασαν τον θαλάσσιο αποκλεισμό των ΗΠΑ, που αποτελούνταν από ξύλινα πλοία, αποδεικνύοντας έτσι την αποτελεσματικότητα των θωρακισμένων πλοίων. Τα δύο πλοία κινήθηκαν το ένα κατά του άλλου, προσπάθησαν να υπερφαλαγγίσουν ή να εμβολίσουν το ένα το άλλο, το περικύκλωσαν, υποχώρησαν και επέστρεψαν αρκετές φορές, αλλά κανένα δεν μπόρεσε να βυθίσει το άλλο ή να το υποχρεώσει σε υποχώρηση. Μετά από τέσσερις ώρες και τα δύο πλοία έπαιρναν νερό λόγω ατελειών στις κατασκευές τους ή εχθρικών πυρών. Οι μηχανές και των δύο είχαν υπερθερμανθεί και τα πληρώματά τους ήταν σχεδόν εξαντλημένα. Τα δύο πλοία, απομακρύνθηκαν και δεν συναντήθηκαν ποτέ ξανά. Το τμήμα αυτό της Ναυμαχίας του Χάμπτον Ρόουντς μεταξύ του Monitor και του Virginia'' υποσκίασαν σε μεγάλο βαθμό τα αιματώδη γεγονότα στις ακτές.
Η τελευταία υποχώρηση των Συνομόσπονδων έλαβε χώρα στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου στις 6 Νοεμβρίου 1865, εν πλω στο καταδρομικό CSS Shenandoah όταν η σημαία του κατεβάστηκε από τον ιστό για πρώτη φορά. Η υποχώρηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα και το τέλος στο Πολεμικό Ναυτικό των Συνομόσπονδων. Το Shenandoah ήταν το μοναδικό πλοίο των Συνομόσπονδων που πραγματοποίησε γύρο του κόσμου.
Δημιουργία
Το νομοσχέδιο του Συνομοσπονδιακού Κογκρέσου που δημιούργησε το Συνομοσπονδιακό Πολεμικό Ναυτικό στις 21 Φεβρουαρίου 1861, όρισε επίσης υπουργό Ναυτικών τον Στίβεν Μάλορυ. Ο Μάλορυ ήταν έμπειρος ως νομικός στο ναυαρχείο και είχε υπηρετήσει για κάποιο διάστημα ως πρόεδρος της επιτροπής ναυτικών υποθέσεων της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Συνομοσπονδία διέθετε ελάχιστα διάσπαρτα ναυτικά περιουσιακά στοιχεία και ο Μάλορυ μετέβη στο Λίβερπουλ της Αγγλίας για να αγοράσει καταδρομικά ώστε να επιτεθεί στον αμερικανικό εμπορικό στόλο. Τον Απρίλιο του 1861, ο Μάλορυ όρισε τον Υποπλοίαρχο Τζέιμς Ντανγούντι Μπούλοχ να μεταβεί στο Λίβερπουλ εκπροσωπώντας το Συνομοσπονδιακό Πολεμικό Ναυτικό. Χρησιμοποιώντας τον εισαγωγέα και εξαγωγέα Φρέιζερ Τρέντχολμ από το Τσάρλεστον, ο οποίος είχε γραφεία στο Λίβερπουλ, ο Διοικητής Μπούλοχ παρήγγειλε αμέσως έξι ατμόπλοια.
[Το Υπουργείο Ναυτικού] είχε κατασκευάσει ένα μύλο πυρίτιδας ο οποίος παρέχει όλη την πυρίτιδα που απαιτείται από το ναυτικό μας· δύο εργαστήρια μηχανών, λεβήτων και μηχανών και πέντε εργαστήρια πυρομαχικών. Έχει ιδρύσει δεκαοκτώ ναυπηγεία για την κατασκευή πολεμικών πλοίων και ένα εργαστήριο κατασκευής σχοινιών, με δυνατότητα παραγωγής σχοινιών μήκους έως 8.000 γιάρδες τον μήνα … Από πλευράς μη θωρακισμένων πλοίων τα οποία μετατράπηκαν σε πολεμικά έχουμε 44. Το υπουργείο κατασκεύασε και ολοκλήρωσε 12 πολεμικά πλοία· κατασκεύασε εν μέρει και κατέστρεψε για να διασώσει από εχθρικά χέρια 10 πλοία· υπό κατασκευή βρίσκονται 9 πλοία· θωρακισμένα πλοία εν δράσει, 12· ολοκληρωμένα και κατεστραμμένα ή αιχμαλωτισμένα, 4· σε διαδικασία κατασκευής σε διάφορα στάδια προόδου, 23.
Επιπροσθέτως στα πλοία που περιλαμβάνονται στην αναφορά της επιτροπής, το Ναυτικό των Συνομόσπονδων Πολιτειών, διέθετε μια πλωτή συστοιχία θωρακισμένων πλοίων η οποία παραδόθηκε στην Συνομοσπονδία από την πολιτεία της Τζόρτζια, ένα θωρακισμένο έμβολο από την πολιτεία της Αλαμπάμα, και πολυάριθμα καταδρομικά πλοία που παρεμπόδιζαν τα εμπορικά πλοία της Ένωσης. Όταν η Βιρτζίνια αποσχίστηκε, το Ναυτικό της απορροφήθηκε από το Συνομοσπονδιακό Ναυτικό.
Σύμβολα και ναυτικές σημαίες
160px|thumb|Η ναυτική σημαία των Συνομόσπονδων μεταξύ 1861 και 1863. 160px|thumb|Το λάβαρο των Συνομόσπονδων από το 1861 έως το 1863. 160px|thumb|Σήμα του Ναυάρχου [[Φράνκλιν Μπούχαναν που χρησιμοποιήθηκε στον Κόλπο Μόμπιλ της Αλαμπάμα.]] 160px|thumb|Σημαία από τη [[Σαβάνα (Τζόρτζια)|Σαβάνα της Τζόρτζια]] Η πρακτική της χρήσης πρωτογενών και δευτερογενών ναυτικών σημαιών κατά τη βρετανική παράδοση ήταν συνήθης πρακτική για τη Συνομοσπονδία· το νεοσυσταθέν πολεμικό ναυτικό των Συνομόσπονδων υιοθέτησε λεπτομερείς απαιτήσεις και κανονισμούς για την χρήση ναυτικών σημαιών και λαβάρων στα πολεμικά του πλοία. Το 1863 έγιναν αλλαγές στους κανονισμούς αυτούς με την εισαγωγή και παρουσίαση νέων σημαιών σε όλα τα πολεμικά πλοία της Συνομοσπονδίας παράλληλα με την αλλαγή της σημαίας του κράτους. Παρά τους λεπτομερείς κανονισμούς υπήρχαν ακόμη μικρές διαφορές στις σημαίες, λόγω διαφορετικών τεχνικών, προμηθευτών και παραδόσεων σε κάθε Συνομόσπονδη πολιτεία.
Κουρσάροι
Στις 17 Απριλίου 1861 ο Πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Τζέφερσον Ντέηβις ζήτησε για αντίποινα κατά των πλοίων και των περιουσιών των Ηνωμένων Πολιτειών και των πολιτών τους: "Τώρα, λοιπόν, εγώ ο Τζέφερσον Ντέηβις, Πρόεδρος των Συνομοσπονδιακών Πολιτειών της Αμερικής, εκδίδω τη διακήρυξή μου, καλώντας όσους επιθυμούν, με προϋπηρεσία σε ιδιωτικά ένοπλα πλοία στην ανοιχτή θάλασσα, να βοηθήσουν την κυβέρνηση στην αντίσταση στην επιθετικότητα των εχθρών, να υποβάλουν αίτηση για προμήθειες και αντίποινα, η οποία θα εκδίδεται υπό τη σφραγίδα αυτών των Συνομόσπονδων Πολιτειών…" Ο Πρόεδρος Ντέηβις δεν ήταν βέβαιος πως η εκτελεστική του εξουσία θα εξέδιδε επιστολές κατασχέσεων και κάλεσε μια ειδική σύνοδο του Κογκρέσου στις 29 Απριλίου για να επιτρέψει επίσημα την πρόσληψη κουρσάρων στο όνομα των Συνομοσπονδιακών Πολιτειών. Στις 6 Μαΐου, το Κογκρέσο της Συνομοσπονδίας ενέκρινε ένα «Νομοσχέδιο που αναγνώριζε τον πόλεμο μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των Συνομοσπονδιακών Πολιτειών και σχετικά με επιστολές κατασχέσεων, και λάφυρα». Στη συνέχεια, στις 14 Μαΐου 1861, ψηφίστηκε επίσης «Νομοσχέδιο που διέπει την πώληση των λαφύρων και τη διανομή τους». Και τα δύο νομοσχέδια παρείχαν στον πρόεδρο την εξουσία να εκδίδει επιστολές κατάσχεσης και λεπτομερείς κανονισμούς σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους έπρεπε να χορηγούνται επιστολές στα ιδιωτικά σκάφη, τις οδηγίες και τη συμπεριφορά των αξιωματικών και των πληρωμάτων των εν λόγω πλοίων και τη διάθεση τέτοιων λαφύρων από ιδιωτικά πληρώματα. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούσαν οι συνομοσπονδιακοί κουρσάροι ήταν γενικά παρόμοιος με εκείνους των κουρσάρων των Ηνωμένων Πολιτειών ή των ευρωπαϊκών εθνών.
Πλοία
thumb|left|Το [[CSS Virginia|CSS Virginia]] thumb|Σχέδιο του [[H. L. Hunley (υποβρύχιο)|Hunley]] thumb|Το [[CSS Alabama|CSS Alabama, ένα από τα πλοία του Ναυτικού των Συνομόσπονδων Πολιτειών]]
Το CSS Sumter ήταν το πρώτο πλοίο που χρησιμοποίησαν οι Συνομόσπονδοι, ενώ ένα από τα πιο γνωστά πλοία ήταν το CSS Virginia, πρώην USS Merrimack (1855). Το 1862, αφού μετατράπηκε σε θωρακισμένο, πολέμησε με το USS Monitor στη Ναυμαχία του Χάμπτον Ρόουντς, ένα συμβάν που σήμανε το τέλος της κυριαρχίας των μεγάλων ξύλινων πολεμικών πλοίων και την έναρξη της εποχής των μεταλλικών και των θωρακισμένων πλοίων.
Οι Συνομόσπονδοι κατασκεύασαν επίσης υποβρύχια, μερικά από τα λίγα που υπήρξαν μετά το πρώιμο Turtle της Αμερικανικής Επανάστασης. Από αυτά, τα Pioneer και Bayou St. John δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ. Ωστόσο, το Hunley, που κατασκευάστηκε στη Νέα Ορλεάνη ως κουρσάρος από τον Οράς Χάνλεϊ, τέθηκε στη συνέχεια υπό τον έλεγχο του Συνομοσπονδιακού Στρατού στο Τσάρλεστον, και έγινε το πρώτο υποβρύχιο που βύθισε πλοίο σε θαλάσσια πολεμική εμπλοκή. Το Hunley βυθίστηκε για άγνωστους λόγους μετά την επιτυχημένη του επίθεση κατά του USS Housatonic.
Τα εμπορικά καταδρομικά του Συνομοσπονδιακού Ναυτικού χρησιμοποιήθηκαν επίσης με μεγάλη επιτυχία για να διασπάσουν την εμπορική ναυσιπλοΐα των ΗΠΑ. Το πιο γνωστό εξ αυτών ήταν το CSS Alabama, πολεμικό πλοίο που κατασκευάστηκε με μυστικότητα για την Συνομοσπονδία στο Μπίρκενχεντ κοντά στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου. Καθελκύστηκε ως Enrica αλλά μετονομάστηκε σε CSS Alabama στα ανοιχτά των Αζορών από τον πλοίαρχο του, Ράφαελ Σεμς, όπου ξεκίνησε τις παγκοσμίου φήμης καταδρομές του με απολογισμό 65 πλοία των ΗΠΑ, ρεκόρ που παραμένει για οποιοδήποτε πλοίο στον κόσμο. Το CSS Alabama κατασκευάστηκε στο Λίβερπουλ, μεγάλο μέρος του πληρώματός του ήταν από το Λίβερπουλ, και δεν αγκυροβόλησε ποτέ σε Συνομοσπονδιακό λιμάνι. Ένα παρόμοιο καταδρομικό, το CSS Shenandoah έριξε τα τελικά πυρά του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου στα τέλη Ιουνίου του 1865, ωστόσο δεν παραδόθηκε μέχρι το Νοέμβριο του 1865, πέντε μήνες μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου στο Λίβερπουλ.
Οργάνωση
Μεταξύ της έναρξης του πολέμου και του τέλους του 1861, 373 αξιωματικοί, και δόκιμοι είχαν παραιτήθηκαν ή απολύθηκαν από το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών και πήγαν στην Συνομοσπονδία. Η συνεδρίαση του Προσωρινού Συνεδρίου στο Μοντγκόμερι αποδέχτηκε αυτούς τους άνδρες στο Ναυτικό της Συνομοσπονδίας με τον παλιό τους βαθμό. Προκειμένου να τους χρησιμοποιηθούν όλοι, αρχικά προβλέφθηκε ένα σώμα αξιωματικών να αποτελείται από τέσσερις πλοιάρχους, τέσσερις διοικητές, 30 υπολοχαγούς και διάφορους άλλους αξιωματικούς. Στις 21 Απριλίου 1862, το Πρώτο Κογκρέσο επέκτεινε τον αριθμό αυτό σε τέσσερις ναυάρχους, δέκα πλοιάρχους, 31 διοικητές, 100 υποπλοιάρχους, 25 βοηθούς και 20 επικεφαλής· επιπλέον, επρόκειτο να υπάρχουν 12 ταμίες, 40 βοηθοί ταμίες, 22 χειρουργοί, 15 αναπληρωτές χειρούργοι, 30 βοηθοί χειρούργοι, ένας επικεφαλής μηχανικός και 12 μηχανικοί. Το νομοσχέδιο προέβλεπε επίσης τον προβιβασμό με βάση την αξία: «Όλοι οι Ναύαρχοι, τέσσερις Πλοίαρχοι, πέντε Διοικητές, είκοσι δύο Υποναύαρχοι και πέντε Ανθυποναύαρχοι θα διοριστούν αποκλειστικά για χαρισματική ή αξιοπρεπή συμπεριφορά κατά τη διάρκεια του πολέμου.»
Μέχρι το 1862 καθορίστηκαν οι κανονισμοί για τις στολές και τα διακριτικά των αξιωματικών. Οι χαμηλόβαθμοι αξιωματικοί φορούσαν διάφορες στολές ή ακόμη και μη στρατιωτική ενδυμασία. Επιπροσθέτως ιδρύθηκε Ναυτική Ακαδημία σε ατμόπλοιο κοντά στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια.
Διοίκηση
Το Υπουργείο Ναυτικού ήταν υπεύθυνο για την διευθέτηση θεμάτων σχετικά με το Ναυτικό και το Σώμα Πεζοναυτών των Συνομόσπονδων. Περιλάμβανε και διάφορα γραφεία και ναυτικούς πράκτορες στην Ευρώπη.
Μέχρι την 20η Ιουλίου 1861, η Συνομοσπονδιακή κυβέρνηση οργάνωσε τις διοικητικές θέσεις του πολεμικού ναυτικού των Συνομόσπονδων ως εξής :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος
Τζέισον Μομόα
Αργότερα, εμφανίστηκε και σε γνωστές κινηματογραφικές παραγωγές όπως στην ταινία Κόναν ο Βάρβαρός (2011), ως Κόναν, καθώς και στην ταινία Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης (2016), ως Aquaman. Τον ίδιο ρόλο ερμήνευσε και στις ταινίες Justice League (2017, και την αρχική του έκδοση το 2021), Aquaman (2018), και The Flash (2023), το αναμενόμενο Ο Aquaman και το Χαμένο Βασίλειο (2023), και στην τηλεοπτική σειρά Peacemaker (2022) τα οποία ανήκουν στο Εκτεταμένο Σύμπαν της DC.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί μοντέλα
Πεταλίδι
Ο όρος Πεταλίδι Μπορεί να αναφέρεται:
Πύλα (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Πύλα μπορεί να αναφέρονται οι εξής οικισμοί:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ινδονησιακή γλώσσα
Η ινδονησιακή γλώσσα (bahasa Indonesia [baˈhasa indoneˈsia]) είναι η επίσημη γλώσσα της Ινδονησίας. Είναι προτυποποιημένη μορφή της μαλαϊκής γλώσσας, μιας αυστρονησιακής γλώσσας η οποία χρησιμοποιείται ως lingua franca στο πολύγλωσσο ινδονησιακό αρχιπέλαγος για αιώνες. Η Ινδονησία είναι το τέταρτο πολυπληθέστερο κράτος στον κόσμο και καθώς η πλειονότητα του πληθυσμού της μιλά ινδονησιακά, η γλώσσα αυτή είναι μια από τις πιο ευρέως ομιλούμενες στον κόσμο. Είναι η μητρική γλώσσα περίπου 43 εκατομμυρίων ανθρώπων και δεύτερη γλώσσα 155 εκατομμυρίων.
Οι περισσότεροι Ινδονήσιοι, πέρα από την εθνική γλώσσα, μιλούν απταίστως κάποια από τις περισσότερες από 700 ιθαγενείς τοπικές γλώσσες, όπως η ιαβαϊκή, η σουνδανική και η μπαλινεζική, οι οποίες χρησιμοποιούνται στην τοπική κοινότητα. Όμως, η επίσημη εκπαίδευση και σχεδόν όλα τα εθνικά μαζικά μέσα ενημέρωσης, η κυβέρνηση, η διοίκηση, τα δικαστήρια και άλλες μορφές επικοινωνίας διεξάγονται στα ινδονησιακά.
Το ινδονησιακό όνομα της γλώσσας είναι bahasa Indonesia (κυριολεκτικά «γλώσσα της Ινδονησίας»).
Παραπομπές
κατηγορία:Αυστρονησιακές γλώσσες κατηγορία:Γλώσσες της Ινδονησίας
Στυπτηρία
Η στυπτηρία (λατ.: potassium alum), ή στύψη, είναι η κοινή ονομασία του διπλού θειϊκού άλατος του καλίου-αργιλίου KAl(SO4)2 .Η μορφή στην οποία είναι γνωστότερη είναι το ένυδρο άλας KAl(SO4)2·12H2O   Είναι ένα άλας που κυρίως εξάγεται από το βωξίτη. Χρησιμοποιείται στην βαφική. βυρσοδεψία, ιατρική και χημεία.
Παρουσιάζεται με μορφή μεγάλων κρυστάλλων, διαφανών, χωρίς χρώμα, με γεύση γλυκιά, που σε λίγο γίνεται στυπτική.
Έχει πυκνότητα 1,75 και τήκεται στους 91° C. Διαλύεται λίγο στο κρύο νερό και πολύ στο ζεστό.
Διαλύεται στη γλυκερίνη και είναι αδιάλυτη στο οινόπνευμα.
Όταν θερμανθεί τήκεται στο κρυσταλλικό της νερό στους 91° C, και αν τώρα ψυχτεί μετατρέπεται σε μια μάζα, που μοιάζει σαν γυαλί.
Χρησιμοποιείται στη βαφική σαν πρόστυμμα, στη βυρσοδεψία, στη χαρτοποιία, στην παρασκευή κόλλας, στη φωτογραφική, σαν αδιαβροχοποιητικό μέσο, στον καθαρισμό του νερού κ.α. Στην ιατρική σαν στυπτικό φάρμακο, αιμοστατικό, απολυμαντικό, για γαργαρισμούς κ.ά.
Έντε Τοτχ
Ο Έντε Τοτχ (ουγγρικά: Ede Tóth), (11 Μαρτίου 1884, Οράντεα, Αυστροουγγαρία - 1 Ιανουαρίου 1950) ήταν Ούγγρος αθλητής της αντισφαίρισης, ανήκε στον σύλλογο του Λόουν τένις Βουδαπέστης.
Στο Ουγγρικό πρωτάθλημα ήταν πρωταθλητής στο απλό το 1904 και το 1908.
Ο Τοτχ συμμετείχε για την Ουγγαρία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1908 στο Λονδίνο. Στο απλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο από τον Βρετανό Πάρκε, και στο διπλό με συμπαίκτη τον Γιένο φον Ζσίγκμοντι αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές της αντισφαίρισης
Ζήτα Αιγόκερω
Ο ζ (ζήτα) Αιγόκερω (Zeta Capricorni, ζ Cap) είναι ο πέμπτος σε φωτεινότητα αστέρας του αστερισμού Αιγόκερω. Αποτελεί διπλό αστρικό σύστημα, δηλαδή δύο αστέρες που περιφέρονται γύρω από το κοινό κέντρο μάζας τους υπό την επίδραση της αμοιβαίας τους βαρύτητας, κάτι που αποκαλύπτεται από το φάσμα του (φασματοσκοπικώς διπλός αστέρας). Ο κύριος αστέρας, ο ζ Αιγόκερω A, είναι ένας κίτρινος γίγαντας, ενώ ο συνοδός (ο λιγότερο φωτεινός αστέρας) είναι λευκός νάνος. Το όλο σύστημα απομακρύνεται από τη Γη με μέση ταχύτητα 2,10 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (7.560 χιλιόμετρα την ώρα). Απέχει από τη Γη περίπου 390 έτη φωτός, τιμή από την οποία υπολογίζεται ότι έχει απόλυτο μέγεθος −1,59.
Ο ζ Αιγόκερω Α
Ο ζ Cap A θεωρείται ένα από τα κυριότερα παραδείγματα αστέρα βαρίου. Οι αστέρες βαρίου έχουν, μεταξύ άλλων, υπεραφθονία μορίων άνθρακα (όπως το C2) και διάφορων βαρέων στοιχείων που δημιουργούνται από σύλληψη αργών νετρονίων (όχι μόνο βαρίου). Ειδικότερα, ο ζ Αιγόκερω A έχει ασυνήθιστα μεγάλη περιεκτικότητα σε πρασεοδύμιο.
Η μάζα του αστέρα εκτιμάται στο τετραπλάσιο της ηλιακής μάζας, ενώ η διάμετρός του σε 29 φορές περίπου τη διάμετρο του Ήλιου ή 41 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Η απόλυτη λαμπρότητά του είναι 490 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου, ενώ η επιφανειακή θερμοκρασία του ανέρχεται σε περίπου 5.400 K.
Ο ζ Αιγόκερω Β
Ο συνοδός έχει περίπου τη μάζα του Ήλιου, δηλαδή μόλις το 1/4 της μάζας του άλλου αστέρα, και επιφανειακή θερμοκρασία 23.000 K. Ολοκληρώνει μία περιφορά κάθε 2.378,2 γήινες ημέρες (6,5 έτη περίπου) σε ελλειπτική τροχιά με εκκεντρότητα 0,2821.
Παραδοσιακή ονομασία
Στην παλαιά κινεζική αστρονομία, με τη γενική ονομασία十二國 (Shíer Guó), δηλαδή τα «12 Κράτη» αναφέρεται μία ομάδα αστέρων του Αιγόκερω, οι οποίοι έφεραν ονόματα ισάριθμων αρχαίων φεουδαρχικών κρατιδίων της Κίνας. Σε αυτούς ανήκει και ο ζ Αιγόκερω, που αντιστοιχούσε στο κρατίδιο Γιαν (燕), μαζί με τον νι Οφιούχου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιγόκερως (αστερισμός) Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου G Κατηγορία:Λευκοί νάνοι Κατηγορία:Φασματοσκοπικώς διπλοί αστέρες
Αζάνια
δεξιά|μικρογραφία|Χημική δομή της [[Αμμωνία|αμμωνίας, που είναι το απλούστερο αζάνιο]]
Τα αζάνια (κυριολεκτικά) είναι άκυκλα και κορεσμένα υδράζωτα, δηλαδή χημικές ενώσεις που αποτελούνται μόνο από υδρογόνο και άζωτο. Με τον παραπάνω ορισμό τα αζάνια αποτελούν ανόργανη ομόλογη σειρά, με γενικό χημικό τύπο NvHν+2, όπου ν μη μηδενικός φυσικός αριθμός. Ανήκουν στα υδροπνικτογόνα.
Κάθε άτομο αζώτου [αν η ένωση περιέχει περισσότερα από ένα (1)] ενώνεται με τρείς (3) ομοιοπολικούς δεσμούς είτε με άτομα υδρογόνου (δηλαδή με δεσμούς N-H) είτε άλλα άτομα αζώτου (δηλαδή με δεσμούς N-N). Μια σειρά από συνδεδεμένα άτομα αζώτου είναι γνωστή ως αζωταλυσίδα. Ο συνολικός αριθμός των ατόμων του αζώτου ενός αζανίου χρησιμοποιείται για να οριστεί το μέγεθος του αζανίου (π.χ. N2-αζάνιο).
Το απλούστερο δυνατό αζάνιο, δηλαδή το μητρικό αζάνιο, είναι η αμμωνία (NH3). Δεν υπάρχει όριο στον αριθμό του αζώτου άτομα που μπορούν να συνδέονται μεταξύ τους. Οι μόνοι περιορισμοί για τα κυριολεκτικά (δηλαδή μη υποκατεστημένα) αζάνια είναι να είναι άκυκλα, κορεσμένα και να περιέχουν μόνο άτομα αζώτου και υδρογόνου, δηλαδή να είναι υδράζωτα.
Τα αζάνια είναι χημικώς δραστικά και μάλιστα έχουν και σημαντική βιοχημική δραστικότητα. Εκτός, όμως, από τα κυριολεκτικά αζάνια, ο όρος αυτός συχνά επεκτείνεται και στα κυκλοαζάνια, δηλαδή σε υδράζωτα που περιέχουν έναν τουλάχιστον ισοκυκλικό δακτύλιο που σχηματίζουν άτομα αζώτου, αλλά και σε  θυγατρικά αζάνια, που εμπεριέχουν και άλλα ετεροάτομα ή και λειτουργικές ομάδες.
Ταξινόμηση δομής
Τα κορεσμένα υδράζωτα μπορεί να είναι: Σύμφωνα με τους (αυστηρούς) ορισμούς της IUPAC, μόνο τα δυο πρώτα είδη υδραζώτων ανήκουν στα αζάνια, ενώ το τρίτο είδος ανήκει σε άλλη ομάδα υδραζώτων, που ονομάζονται κυκλοαζάνια. Τα κορεσμένα υδράζωτα μπορούν να συνδυάσουν γραμμικές, διακλαδισμένες, κυκλικές, ακόμη και πολυκυκλικές δομές, αλλά συχνά αποκαλούνται όλα συλλήβδην αζάνια, αν και κυριολεκτικά, βάση των ορισμών της IUPAC, αζάνια είναι μόνο τα άκυκλα υδράζωτα με μόνο απλούς δεσμούς μεταξύ των ατόμων αζώτου τους.
Ισομέρεια
Τα αζάνια με περισσότερα από τρία (3) άτομα αζώτου μπορούν να έχουν τα άτομα αυτά συνδεδεμένα με περισσότερους από έναν τρόπους και έτσι να σχηματίσουν ισομερή θέσης. Πάντα, το απλούστερο αζάνιο μεγέθους ν είναι το γραμμικό ή κανονικό, που αποτελείται από άτομα αζώτου στη σειρά. Ωστόσο, μια αζωταλυσίδα μπορεί να διακλαδωθεί σε μία ή περισσότερα σημεία. Ο αριθμός των πιθανών ισομερών αυξάνεται ραγδαία με την αύξηση του αριθμού ατόμων αζώτου ν του αζάνιου.
Λόγω της σχετικα΄χαμηλής ενέργειας αναστροφής του ατόμου του αζώτου, τα μη υποκατεστημένα αζάνια δεν μπορεί να είναι χειρόμορφα. Εκτός από τα ισομερή με διακλαδώσεις αλυσίδας, τα άτομα αζώτου μπορούν να σχηματίσουν έναν ή περισσότερους ισοκυκλικούς δακτυλίους. Οι ενώσεις αυτές ονομάζονται κυκλοαζάνια. Τα κυκλοαζάνια δεν είναι ποτέ ισομερή με τα αζάνια.