cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντικυβερνητικός
Σήμερα με τον όρο αυτόν χαρακτηρίζονται γενικά πολιτικές ενέργειες, παράγοντες, πολιτικός τύπος καθώς και κινήσεις πολιτών, όπως διαδηλώσεις, πορείες, διαμαρτυρίες, κ.λπ. (π.χ. αντικυβερνητικές διαδηλώσεις).
Κατηγορία:Πολιτική ορολογία
22 Φεβρουαρίου
21 Φεβρουαρίου | 22 Φεβρουαρίου | 23 Φεβρουαρίου
Η 22α Φεβρουαρίου είναι η 53η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 312 ημέρες (313 σε δίσεκτα έτη).
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
ΚΕΑ Χελιδών
με-πλαίσιο|ΚΕΑ Χελιδών Το αεροσκάφος ΚΕΑ Χελιδών ήταν το πρώτο αεροσκάφος που αναπτύχθηκε από το Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών με τεχνογνωσία και διοίκηση από την Blackburn Aircraft Limited εκείνη την εποχή. Σύμφωνα με μια εκδοχή σχεδιάστηκε από τον Charles Η Lowe-Wylde, αν και στην τότε έκδοση του περιοδικού Jane's αναφέρεται ότι «σχεδιάστηκε κυρίως από Έλληνες (κάτω από την εποπτεία του κυρίου Wylde) σύμφωνα με τις προδιαγραφές του Πολεμικού Ναυτικού». Η ανάπτυξη του ολοκληρώθηκε στον χρόνο ρεκόρ των οκτώ εβδομάδων, και η πρώτη του πτήση έγινε στις 11 Φεβρουαρίου του 1927. Ήταν ένα διθέσιο στρατιωτικό διπλάνο, σχεδιασμένο για προκεχωρημένη εκπαίδευση και άλλους ρόλους ανάμεσα στους οποίους και η αναγνώριση. Μπορούσε επίσης να μετατραπεί σε υδροπλάνο με πλωτήρες. Φορούσε έναν κινητήρα Salmson των 120 ίππων (τα μελλοντικά μοντέλα σχεδιαζόταν να φορέσουν τον κινητήρα Lynx της Armstrong Siddeley) και είχε μέγιστη ταχύτητα 150 χλμ/ώρα.
Μια παραγγελία έλαβε αρχικά χώρα από το πολεμικό ναυτικό (τον Δεκέμβρη του 1926) για 18 αεροσκάφη, χωρίς να γίνει δεύτερη αφού μετά από τρεις μήνες δοκιμών θεωρήθηκε κατώτερο από τα μοντέλα που συναγωνιζόταν. Το πρωτότυπο που κατασκευάστηκε μάλλον διαλύθηκε το 1938.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνική Πολεμική Αεροπορία Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αμφίβια αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Μπινίνγκ
Το Μπινίνγκ (Μπίνινγκεν, Φραγκονικά της Λωρραίνης: Μπάινινγκε) είναι μια κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Το χωριό ανήκει στην διακοινοτική περιοχή του Παιΰ ντε Μπιτς.
Ιστορία
Δέκα περίπου αρχαιολογικοί χώροι δείχνουν ότι η περιοχή έχει καταληφθεί από την Γαλλορωμαϊκή περίοδο. Το Μπινίνγκ αναφέρθηκε το 1351 ως Μπίνινγκεν, μετά το όνομα Μπίνο, ένα γερμανικό ανδρικό όνομα. Το χωριό αποτελούσε μέρος της έπαυλης του Μπιτς, και στα μέσα του 14ου αιώνα, παραχωρήθηκε ως φέουδο στον Ζεράρ ντε Ουαρσμπέργκ.
Μέσα στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, το χωριό οργανώθηκε ως μία παραφυαδική ενορία του Ρορμπάκ, στην οποία διορίστηκε ένας Αρχιεπίσκοπος το 1821. Η εκκλησία Μπινίνγκ, που είναι αφιερωμένη στην Γέννηση της Παρθένου, κατασκευάστηκε λίγο αργότερα, προκειμένου να αντικαταστήσει το παρεκκλήσι του 18ου αιώνα, αν και το καμπαναριό προστέθηκε μόλις το 1846.
Το χωριό βομβαρδίστηκε τον Δεκέμβριο του 1944 και τον Ιανουάριο του 1945, αν και εξακολουθεί να περιέχει αρκετές αρχαίες κατοικίες και πολυάριθμους μνημειακούς σταυρούς, συμπεριλαμβανομένου ενός στην παρυφή του Σεμάν ντε Σμιττβιλλέρ που είναι ο παλαιότερος στο Παιΰ ντε Μπιτς, που χρονολογείται από το 1629.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ
Η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ είναι η μία από τις 6 νόμιμες βιβλιοθήκες-καταθετήρια στο Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με νόμο. Στεγάζει περίπου 9 εκατομμύρια τεκμήρια (συμπεριλαμβάνονται χάρτες και παρτιτούρες), ενώ μέσα από την κατάθεση κατά τον νόμο, την αγορά και τις δωρεές, δέχεται περίπου 100 χιλιάδες νέα τεκμήρια κάθε έτος. Είναι η μοναδική από τις βιβλιοθήκες-καταθετήρια που διατηρεί ένα μεγάλο μέρος του υλικού της σε ανοικτή πρόσβαση και που επιτρέπει σε κάποιες κατηγορίες αναγνωστών να δανείζονται από τις συλλογές της.
Η αρχική θέση της βιβλιοθήκης ήταν οι «Παλαιές Σχολές» (Old Schools), μέχρι που δεν υπήρχε πλέον επαρκής χώρος σε αυτό το κτήριο και έτσι ανεγέρθηκε ένα νέο κτήριο για τη βιβλιοθήκη τη δεκαετία του 1930, στη θέση ενός παλαιού στρατιωτικού νοσοκομείου, στη δυτική πλευρά του κέντρου της πόλεως του Κέιμπριτζ, σήμερα μεταξύ του Κολεγίου Ρόμπινσον και της αυλής του Κολεγίου Κλαιρ (Clare College). Το σημερινό κτήριο, που σχεδιάσθηκε από τον αρχιτέκτονα Τζάιλς Γκίλμπερτ Σκοτ, λειτούργησε το 1934. Η σημερινή διευθύντρια, δρ. Τζέσικα Γκάρντνερ, είναι μόλις η δεύτερη γυναίκα στην ιστορία που διευθύνει τη συγκεκριμένη βιβλιοθήκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κειμπριτζ Κατηγορία:Ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες Κατηγορία:Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ
Πετρίτης
Ο πετρίτης είναι είδος γνήσιου γερακιού (γένος Falco), που απαντάται και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική του ονομασία είναι Falco peregrinus , και περιλαμβάνει 18 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά κυρίως, το υποείδος F. p. brookei Sharpe, 1873. , αλλά υπάρχει ανάμιξη των μονίμων πληθυσμών του με μεταναστευτικά άτομα που έρχονται από τις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες για να ξεχειμωνιάσουν εδώ, τα οποία ανήκουν στο υποείδος F. p. peregrinus.
Ο πετρίτης μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα 320 χλμ/ώρα σε κάθετη εφόρμηση καθιστώντας τον όχι μόνο το γρηγορότερο πτηνό αλλά και το γρηγορότερο είδος όλου του ζωικού βασιλείου.
Ονοματολογία
Η λατινική επιστημονική ονομασία του γένους (Falco) είναι η ακριβής απόδοση της ελληνικής ιέραξ «γεράκι», ωστόσο έχει τη ρίζα της στη λέξη falx, -cis, που σημαίνει δρεπάνι, λόγω του δρεπανοειδούς σχήματος των πτερύγων του πτηνού.
Ο όρος peregrinus στην επιστημονική ονομασία του είδους σημαίνει «ξένος», «μη ιθαγενής, αυτός που έρχεται από κάπου αλλού, ο ξένος». Ετυμολογικά, προέρχεται από το peregre «εξωτερικό, από έξω». Ο όρος φαίνεται να έχει τις ρίζες της στα μεσαιωνικά χρόνια, στις αρχές του 13ου αιώνα και, συγκεκριμένα, τον χρησιμοποίησε ο άγιος της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας Αλβέρτος ο Μέγας (Albertus Magnus, 1193-1280).
Η ελληνική του ονομασία σχετίζεται, πιθανότατα, με τη συνήθειά του να φωλιάζει στις βραχώδεις ορθοπλαγιές.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από τον Άγγλο ορνιθολόγο Μάρμαντιουκ Τένσταλ (Marmaduke Tunstall, 1743–1790) ως Falco Peregrinus (Μ. Βρετανία, 1771), στο έργο του Ornithologia Britannica Ο πετρίτης ανήκει σε ένα γένος του οποίου η φυλογενετική εξελικτική γραμμή καταγωγής (lineage) περιλαμβάνει τους αποκαλούμενους ιεροϊέρακες (hierofalcons) και το βορειοαμερικανικό είδος F. mexicanus. Αυτή η καταγωγή μάλλον αποκλίνει από τα υπόλοιπα είδη γερακιών, προς το τέλος του Ύστερου Μειόκαινου ή του Πρώιμου Πλειόκαινου, περίπου 5-8 εκατομμύρια χρόνια πριν. Καθώς η συγκεκριμένη ομάδα πετρίτη/ιεροϊεράκων περιλαμβάνει είδη τόσο του Παλαιού Κόσμου, όσο και της Β. Αμερικής, είναι πιθανόν ότι κατάγεται από τη δυτική Ευρασία ή την Αφρική.
Η σχέση της με τα άλλα γεράκια δεν είναι ακόμη σαφής, δεδομένου ότι το ζήτημα περιπλέκεται από εκτεταμένες αναλύσεις υβριδισμού που προκαλεί ψευδή αποτελέσματα στις αλληλουχίες μιτοχονδριακού DNA. Σήμερα, για παράδειγμα, πετρίτες σε αιχμαλωσία ωθούνται σε διασταύρωση με άλλα είδη, όπως το χρυσογέρακο, για τη δημιουργία του "perilanner", ενός σχετικά δημοφιλούς υβριδίου στην ιερακοθηρία, καθώς συνδυάζει την ικανότητα στο κυνήγι του ενός με την ανθεκτικότητα του άλλου. Παρατηρείται ότι ο πετρίτης εξακολουθεί να είναι γενετικά κοντά στους ιεροϊέρακες, αν και οι γραμμές καταγωγής τους διαχωρίσθηκαν κατά το Ανώτερο Πλειόκαινο (περίπου 2.5-2 εκατομ. χρόνια πριν).
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|right|300px|Χάρτης εξάπλωσης του F.peregrinus Πράσινο = όλο το έτος (αναπαραγωγή και επιδημητικό) Κίτρινο = καλοκαιρινός αναπαραγόμενος επισκέπτης Κυανό = χειμερινός επισκέπτης Γαλάζιο = μεταναστευτικές περιοχές Ο πετρίτης εμφανίζει σχεδόν παγκόσμια εξάπλωση σε όλες τις δυνατές κατηγορίες μετακίνησης ανάλογα με το υποείδος, από την αρκτική τούνδρα μέχρι τους τροπικούς και την Ωκεανία. Μπορεί να βρεθεί σχεδόν παντού στην υφήλιο, εκτός από τις ακραίες πολικές περιοχές, τα πολύ ψηλά βουνά και τα περισσότερα τροπικά δάση. Η μόνη μεγάλη περιοχή από την οποία απουσιάζει εντελώς είναι η Νέα Ζηλανδία, γεγονός που τον καθιστά το πιο διαδεδομένο αρπακτικό στον κόσμο και ένα από τα ευρύτερα διαδεδομένα πτηνά, γενικότερα. Από τα άγρια πτηνά, μόνον ο ψαραετός φαίνεται να εμφανίζει παρόμοιο κοσμοπολιτικό φάσμα κατανομής, ενώ το, παγκοσμίως διαδεδομένο, περιστέρι περιλαμβάνει και πολλούς εξημερωμένους πληθυσμούς.
(Πηγές: )
(Σημ. με έντονα γράμματα τα υποείδη που απαντούν στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Όπως φαίνεται από την κοσμοπολιτική εξάπλωση του πετρίτη, το είδος καλύπτει όλο το φάσμα των καταστάσεων μετακίνησης, ανάλογα με την περιοχή και το γεωγραφικό πλάτος. Γενικά, οι πληθυσμοί των επιμέρους υποειδών τείνουν να είναι μεταναστευτικοί στα βόρεια και ανατολικά, και επιδημητικοί ή μερικώς μεταναστευτικοί στα νότια και δυτικά. Γενικότερα μεταναστεύει το φθινόπωρο, από τον Αύγουστο έως τις αρχές Νοεμβρίου, ενώ επιστρέφει στις περιοχές αναπαραγωγής από τον Μάρτιο έως τις αρχές Μαΐου, αν και νεαρά άτομα μπορεί να περάσουν το καλοκαίρι μακριά από τα εδάφη φωλιάσματος. Το κύριο ευρωπαϊκό υποείδος, F. p. peregrinus, εγκαταλείπει τις περιοχές της τούνδρας κατά τον Σεπτέμβριο και επιστρέφει από τα τέλη Μαρτίου μέχρι τις αρχές Απριλίου.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί από την Ισλανδία και τις Φερόες, το Μπουρούντι, τις Μαλδίβες, τις Σεϋχέλλες και τον Μαυρίκιο, τη Σαμόα και τη Νήσο των Χριστουγέννων.
Βιότοπος
thumb|right|350px|Ενήλικος πετρίτης εν πτήσει πτήση στον βιότοπό του Ανάλογη με τη μεγάλη εξάπλωση του είδους είναι και η ποικιλομορφία οικοτόπων στους οποίους συχνάζει, καταλαμβάνοντας ενδιαιτήματα από τις τροπικές και τις ερημικές περιοχές, έως την τούνδρα και τις ακτές, από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 4.000 μ. Τα αναπαραγωγικά ενδιαιτήματα βρίσκονται συνήθως σε κάθετους βράχους, συχνά με προεξέχοντα γείσα, για προστασία και επισκόπηση του περιβάλλοντος χώρου. Ιδανικές θεωρούνται οι αδιατάρακτες περιοχές με ευρεία θέα, κοντά σε νερό και με αφθονία θηραμάτων, στην τούνδρα, τη σαβάνα, τις δασωμένες κοιλάδες ποταμών, τις ακτές και τα ψηλά βουνά. Ωστόσο, περιλαμβάνονται και τεχνητές θέσεις, όπως ψηλά κτίρια, γέφυρες, λατομεία πέτρας και υπερυψωμένες πλατφόρμες. Στις βόρειες χώρες απαντούν, τελευταία, κοντά ή και μέσα σε πόλεις.
Μορφολογία
Ο πετρίτης είναι από τα πλέον αναγνωρίσιμα γεράκια με το χαρακτηριστικό του πτέρωμα, στο οποίο κάνουν αντίθεση οι ανοικτόχρωμες με τις σκουρόχρωμες περιοχές, ενώ στο κεφάλι ξεχωρίζει η, επίσης χαρακτηριστική, σκούρη μάσκα. Είναι το πιο γεροδεμένο γεράκι όσον αφορά το εύρος του στήθους και του σωματικού όγκου του.
Το αρσενικό και το θηλυκό έχουν παρόμοιο πτέρωμα και μοτίβα, αλλά, όπως και σε πολλά άλλα αρπακτικά πτηνά, εμφανίζεται έντονος σεξουαλικός διμορφισμός στο μέγεθος και το βάρος, με το θηλυκό να ζυγίζει έως και 30% περισσότερο από το αρσενικό. . Η ράχη και οι μυτερές πτέρυγες του ενήλικου πετρίτη είναι συνήθως μπλε-μαύρα με μολυβί-γκρι απόχρωση και δυσδιάκριτες σκοτεινές ρίγες, ενώ οι άκρες τους είναι μαύρες. Η κάτω επιφάνεια του σώματος είναι ωχρόλευκη-σκωριόχρωμη με λεπτές, σκούρες καφέ ή μαύρες ταινίες.
Η ουρά είναι χρωματισμένη όπως η ράχη, αλλά με καθαρές λεπτές γραμμές, μακριά, στενή και στρογγυλεμένη στο τελείωμα, με μαύρη ρίγα και λευκή ζώνη στην άκρη της. Η κορυφή του κεφαλιού και το μουστάκι κατά μήκος των παρειών είναι μαύρα, κάνοντας μεγάλη αντίθεση με τις ανοικτόχρωμες πλευρές του τραχήλου και τον λευκό λαιμό. . thumb|right|350px|Κεφάλι ενήλικου πετρίτη, όπου δικρίνεται η διχαλωτή άκρη της [[ράμφος (πτηνά)|ρινοθήκης]]
Η ίριδα εναι καστανόμαυρη, το κήρωμα, οι ταρσοί, τα πόδια και το ράμφος είναι κίτρινα, ενώ οι γαμψώνυχες μαύροι. Η ρινοθήκη είναι μυτερή και διχαλωτή στο άκρο της, προσαρμογή που επιτρέπει στα γεράκια να σκοτώνουν το θήραμα με διάτρηση της σπονδυλικής στήλης στο ύψος του λαιμού.
Τα νεαρά άτομα είναι πιο καφετί, με στίξεις –παρά ταινίες– στην κάτω επιφάνεια του σώματος, ανοικτοκύανο κήρωμα και οφθαλμικό δακτύλιο.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:
Τροφή
thumb|right|350px|Ενήλικος πετρίτης (υποείδος F. p. tundrius) Ο πετρίτης τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με μεσαίου μεγέθους πτηνά, κυρίως περιστέρια, αλλά και υδρόβια, ωδικά και καλοβατικά. Παγκοσμίως, υπολογίζεται ότι μεταξύ 1.500 και 2.000 είδη πουλιών (μέχρι περίπου το ένα πέμπτο των ειδών των πτηνών στον κόσμο) βρίσκονται στο διαιτολόγιο αυτών των γερακιών. Στη Βόρεια Αμερική, τα θηράματα ποικίλλουν σε μέγεθος από τα μικρόσωμα κολιμπρί, βάρους 3 γραμμαρίων (Archilochus spp., Selasphorus spp.), μέχρι τους καναδικούς γερανούς (Grus canadensis), βάρους 3,1 κιλών. Πάντως, τα περισσότερα θηράματα έχουν βάρος από 20 έως 1.100 γραμμάρια.
Ο πετρίτης έχει το πιο ευρύ φάσμα θηραμάτων/πτηνών από οποιοδήποτε αρπακτικό στη Βόρεια Αμερική, με περισσότερα από 300 είδη, συμπεριλαμβανομένων περίπου 100 παρυδάτιων. Ακόμη και μικρότερα γεράκια θηρεύονται, όπως το νανογέρακο, αλλά και κουκουβάγιες. Στις αστικές περιοχές, το κύριο θήραμα είναι τα περιστέρια, που αποτελούν το 80% ή περισσότερο της δίαιτάς τους σε ορισμένες πόλεις. Άλλα κοινά πουλιά που προτιμώνται τακτικά είναι οι πάπιες, οι φάσσες, τα πετροχελίδονα, τα ψαρόνια, οι κοκκινολαίμηδες, τα κοτσύφια και διάφορα κορακοειδή (όπως κουρούνες και καρακάξες).
Εκτός από τις νυχτερίδες που κυνηγά το βράδυ, ο πετρίτης σπάνια στρέφεται σε θηλαστικά, όπως ποντίκια, λαγούς, μυγαλές και σκίουρους. Οι παράκτιοι πληθυσμοί του μεγαλόσωμου υποείδους pealei τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με θαλασσοπούλια. Έντομα και τα ερπετά αποτελούν μικρό ποσοστό της δίαιτας, η οποία ποικίλλει σημαντικά, ανάλογα με τα διαθέσιμα θηράματα.
Τεχνικές θήρευσης
thumb|right|350px|Σχηματική αναπαράσταση της σιλουέτας του πετρίτη, πριν και κατά την επίθεση Ο πετρίτης κυνηγά την αυγή και το σούρουπο, όταν τα θηράματα είναι πιο δραστήρια, αλλά επίσης και κατά τη διάρκεια της νύχτας στις πόλεις, ιδιαίτερα κατά τις περιόδους μετανάστευσης, οπότε το νυχτερινό κυνήγι γίνεται κανόνας. Τότε συλλαμβάνονται είδη διαφορετικά μεταξύ τους – κούκοι, μαυροβουτηχτάρια, ορτύκια και πουλάδες. Ο πετρίτης απαιτεί ανοικτό χώρο για να κυνηγήσει, ως εκ τούτου συχνά κυνηγάει πάνω από ανοικτό νερό, έλη, κοιλάδες, πεδιάδες και την τούνδρα, είτε από θέση επόπτευσης (perching post) ή στον αέρα. Τα μεγάλα σμήνη μεταναστών, ιδίως τα είδη που συγκεντρώνονται σε ανοικτές περιοχές, όπως τα παρυδάτια, μπορεί να προσελκύουν έντονα τους πετρίτες.
Μόλις το θήραμα εντοπιστεί, ο πετρίτης αρχίζει την κάθετη εφόρμηση διπλώνοντας προς τα πίσω την ουρά και τις πτέρυγες, με τα πόδια μαζεμένα. Το θήραμα, συνήθως, δέχεται χτύπημα και συλλαμβάνεται με τους γαμψώνυχες στον αέρα. Αν το θήραμά του είναι πάρα πολύ βαρύ για μεταφορά, ο πετρίτης το ρίχνει στο έδαφος και το τρώει εκεί. Αν αστοχήσει στην πρώτη επίθεση, θα κυνηγήσει ξανά τη λεία του, κάνοντας στροφή. Παρά το γεγονός ότι θεωρείτο μέχρι σήμερα σπάνιo, σε αρκετές περιπτώσεις οι πετρίτες κυνηγούν χρησιμοποιώντας τις φυσικές καμπύλες του εδάφους για να αιφνιδιάσουν το θήραμα στο έδαφος, ενώ έχουν αναφερθεί ακόμη και σπάνιες περιπτώσεις καταδίωξης του θηράματος με τα πόδια. Επιπλέον, έχουν τεκμηριωθεί περιπτώσεις που καιροφυλακτούν για νεοσσούς σε φωλιές, όπως μικρούς γλάρους. Το θήραμα ξεπουπουλιάζεται πριν καταναλωθεί.
Ταχύτητα
Ο πετρίτης κατέχει επάξια τον τίτλο του ταχύτερου ζωντανού οργανισμού στον πλανήτη, αλλά όχι σε ευθεία πτήση, παρά μόνον όταν εκτελεί κάθετες εφορμήσεις (stoops). Ωστόσο, υπάρχουν μυθεύματα για υπερβολικές ταχύτητες που ουδέποτε έχουν καταμετρηθεί.
Η παρερμηνεία οφείλεται στο ότι μελέτη που εκπονήθηκε για να μετρηθεί η δυνατότητα επίτευξης υψηλών ταχυτήτων σε μοντέλο ενός ιδανικού γερακιού, έδωσε πολύ μεγάλους αριθμούς, αυτό όμως στη θεωρία και μόνο. Συγκεκριμένα, τα πειραματικά μοντέλα έδειξαν ότι οι πτητικές ικανότητες ενός θεωρητικού προτύπου μπορούν να αποφέρουν ταχύτητες της τάξης των 400 χλμ/ώρα για πτήσεις σε μικρό υψόμετρο και των 625 χλμ/ώρα για πτήσεις σε μεγάλο υψόμετρο.
Η υψηλότερη, επίσημα καταγεγραμμένη ταχύτητα ήταν τα 389 χλμ/ώρα, σε άτομο που εκτελούσε κάθετη εφόρμηση (stoop).
Πάντως, μέσες ωριαίες ταχύτητες της τάξης των 325 χλμ/ώρα είναι αρκετά συνηθισμένες. Η πίεση του εισερχόμενου αέρα σε τέτοιες ταχύτητες θα μπορούσε να βλάψει τους πνεύμονες οποιουδήποτε πτηνού, αλλά μικρά οστέινα φύματα (tubercles) στα ρουθούνια του πετρίτη οδηγούν την ισχυρή ροή του αέρα μακριά, έτσι ώστε το πουλί να αναπνέει πιο εύκολα, εξομαλύνοντας την αλλαγή στην ατμοσφαιρική πίεση. Επίσης, για να προστατεύουν τα μάτια τους, οι πετρίτες χρησιμοποιούν τις σκαρδαμυκτικές μεμβράνες (τρίτα βλέφαρα), που διασπείρουν τα δάκρυα και καθαρίζουν από σκόνες κ.ά., διατηρώντας παράλληλα την όραση.
Πτήση
thumb|right|350px|Πετρίτης εν πτήσει Ο πετρίτης διατηρεί τις πτέρυγες ελαφρά γυρτές κατά την πτήση, με την καρπική άρθρωση να διακρίνεται καλώς. Τα φτεροκοπήματα έχουν μέτρια συχνότητα και είναι μάλλον ρηχά και διακοπτόμενα από σύντομες αερολισθήσεις, αλλά γίνονται σαφώς πιο γρήγορα και δυνατά όταν επισημανθεί κάποιο θήραμα.
Αναπαραγωγή
Η εποχή αναπαραγωγής ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή, αλλά πραγματοποιείται γενικά από Φεβρουάριο έως Μάρτιο στο βόρειο ημισφαίριο και από Ιούλιο έως Αύγουστο στο νότιο, αν και οι πληθυσμοί στην Αυστραλία μπορούν να γεννήσουν μέχρι και τον Νοέμβριο, και οι ισημερινοί πληθυσμοί μπορεί να φωλιάζουν οποτεδήποτε μεταξύ Ιουνίου και Δεκεμβρίου.
Ο πετρίτης κατά τη διάρκεια του φωλιάσματος είναι έντονα εδαφικός και οι φωλιές μπορεί να απέχουν μέχρι και ένα χιλιόμετρα μεταξύ τους, ιδιαίτερα εκεί όπου υπάρχουν πολλά ζευγάρια αναπαραγωγής. .
Σε απομακρυσμένες, αδιατάρακτες περιοχές, όπως στην Αρκτική, απότομες πλαγιές, ακόμη και χαμηλά βράχια και αναχώματα μπορεί να χρησιμοποιούνται ως φωλιές. Σε πολλά μέρη οι πετρίτες φωλιάζουν πλέον τακτικά σε ψηλά κτήρια, καμπαναριά ή γέφυρες.
Η γέννα αποτελείται από (2-) 3 έως 4 (-6) υποελλειπτικά προς ελαφρώς ελλειπτικά αυγά, διαστάσεων 52 x 40,9 χιλιοστών και βάρους 48 γραμμαρίων, εκ των οποίων ποσοστό 8% είναι κέλυφος. Τα αυγά εναποτίθενται ανά διαστήματα 2-3 (έως και 6) ημερών μεταξύ τους. Εάν καταστραφούν νωρίς στην εποχή, το θηλυκό γεννά συνήθως ξανά, αν και αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο στην Αρκτική, λόγω της σύντομης θερινής περιόδου. Επωάζονται για 29-33 ημέρες, κυρίως από το θηλυκό. Το αρσενικό να βοηθά επίσης στην επώαση των αυγών κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά μόνο το θηλυκό τα επωάζει τη νύχτα.
Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι και τρέφονται, για τις πρώτες 14 ημέρες, με το θηλυκό στη φωλιά, αλλά αργότερα τα αφήνει συχνότερα προς αναζήτηση τροφής, που φθάνει σε ακτίνα μέχρι και 19-24 χιλιόμετρα από τη φωλιά. Πτερώνονται στις 18 ημέρες και εκτελούν τις πρώτες πτήσεις τους στις 35-42 ημέρες, αλλά εξακολουθούν να εξαρτώνται από τους γονείς τους για 2 μήνες ακόμη.
Θηρευτές της φωλιάς
Οι πετρίτες υπερασπίζονται τη φωλιά τους απέναντι σε ομοειδή ζευγάρια, αλλά και από κοράκια, ερωδιούς και γλάρους. Εάν φωλιάζουν στο έδαφος, την υπερασπίζονται από θηλαστικά, όπως αλεπούδες, αδηφάγους, αιλουροειδή, αρκούδες, λύκους και πούμα. Οι ενήλικες μπορεί να κινδυνεύσουν –σπάνια, βέβαια– από μεγαλύτερα αρπακτικά πτηνά, όπως είναι οι αετοί και οι μεγάλες κουκουβάγιες. Οι πιο σοβαροί θηρευτές είναι οι μπούφοι, τόσο στην Ευρασία όσο και στη Βόρεια Αμερική, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας, όταν λυμαίνονται τις φωλιές, αρπάζοντας νεοσσούς, αλλά και ενήλικα άτομα. Η υπεράσπιση της φωλιάς είναι τόσο σθεναρή, που κάποιοι γονείς έχουν καταφέρει να εξουδετερώσουν αρπακτικά όπως χρυσαετούς και ο λευκοκέφαλους θαλασσαετούς που είχαν πλησιάσει πολύ κοντά.
Κατάσταση πληθυσμού
Ο πετρίτης κινδύνευσε σοβαρά με εξαφάνιση λόγω της χρήσης οργανοχλωριούχων παρασιτοκτόνων, ειδικά του DDT, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, '60, και '70<. Οι δηλητηριώδεις ουσίες συσσωρεύονταν στον λιπώδη ιστό των πτηνών, μειώνοντας την ποσότητα του ασβεστίου στο κέλυφος των αυγών τους. Με λεπτότερο κέλυφος, λιγότερα αυγά έφθαναν στην εκκόλαψη.
Σήμερα, οι πληθυσμοί του πετρίτη έχουν ανακάμψει στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Στη Βρετανία υπήρξε ανάκαμψη των πληθυσμών μετά τη δεκαετία του 1960. Αυτό έχει βοηθηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη Βασιλική Εταιρεία για την Προστασία των Πτηνών.
Κατάσταση στην Ελλάδα
Στην ηπειρωτική Ελλάδα, ο πετρίτης έχει ευρεία αλλά αραιή εξάπλωση, κάτι που συμβαίνει και στα περισσότερα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου. Ωστόσο, στην Κρήτη είναι σπάνιος. Οι πληθυσμοί του είναι δύσκολο να καταμετρηθούν με ακρίβεια, αλλά υπάρχει μείωση ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή των Πρεσπών και στη Βόρεια Πελοπόννησο. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη μεταναστευτική του συμπεριφορά, αν και θεωρείται ότι είναι καθιστικό πτηνό στην πλειονότητα των περιπτώσεων, με μικρές υψομετρικές μετακινήσεις κατά τη διάρκεια του χειμώνα, λόγω έλλειψης τροφής.
Γενικά, μπορεί να παρατηρηθεί στο πεδίο, αλλά όχι τόσο συχνά. Μεγάλο πρόβλημα αποτελεί η λαθροθηρία και η δηλητηρίαση από φυτοφάρμακα.
Άλλες ονομασίες
Ο πετρίτης απαντάται στον ελλαδικό χώρο και με τις ονομασίες ταξιδογέρακας, σπιζίας, φάλκονας ή φάλκος (Κρήτη) και τζάνος (Κύπρος).
Σημειώσεις
i. Περιλαμβάνει και το F. p. submelanogenys
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιερακίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Πατρίκ Ντιμπαλά
Ο Πατρίκ Ντιμπαλά (γαλ.: Patrick Dimbala) (γεν. 1982) είναι επιθετικός ποδοσφαιριστής από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό αλλά αγωνίζεται με διαβατήριο από το Βέλγιο.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ντιμπαλά γεννήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1982 στην Κινσάσα του τότε Ζαΐρ, το πρώην Βελγικό Κονγκό και σήμερα Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Το 1991, σε ηλικία εννέα ετών πήγε στο Βέλγιο και εντάχθηκε στην ποδοσφαιρική ακαδημία της SV Asse. To 1996 μεταπήδησε στην Άιντραχτ του Άαλστ, στην οποία αγωνίστηκε επαγγελματικά από το 1999 ως το 2001. Συνέχισε στην ΚΑΑ Γάνδη και στην Εξέλσιορ και από το 2007 αγωνίζεται στην Ελλάδα, διαδοχικά σε Αστέρα Τρίπολης, Λεβαδειακό, ΠΑΣ Γιάννινα κι από τον Ιανουάριο 2012 στον Πανιώνιο. Το 2010 κλήθηκε στην εθνική ομάδα της Λ.Δ. Κονγκό αλλά δεν έχει αγωνιστεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑΑ Γάνδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Καλλονής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουαγιάλ Εξελσιόρ Μουσκρόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ευγενία
Το όνομα Ευγενία είναι ελληνικό γυναικείο βαφτιστικό όνομα, που δίνεται σε Χριστιανές συνήθως εξαιτίας της Αγίας Οσιομάρτυρος Ευγενίας, Ρωμαίας αρχοντοπούλας του 2ου ή 3ου αιώνα (εορτάζεται στις 24 Δεκεμβρίου).
Πρόσωπα
Μερικά πρόσωπα με το όνομα αυτό είναι (με αλφαβητική σειρά):
Μέλη βασιλικών οικογενειών
(με χρονολογική σειρά)
«Ευγενία» ήταν επίσης το όνομα που έλαβε ως μοναχή η Βυζαντινή Αυτοκράτειρα Ειρήνη Ασανίνα Καντακουζηνή (σύζυγος του Ιωάννη ΣΤ΄).
Ονομασίες στην επιστήμη
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Βασίλης Μπουγιουκλάκης
Ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης (22 Φεβρουαρίου 1944 - 31 Ιανουαρίου 1999) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 22 Φεβρουαρίου του 1944 και πέθανε στη Νίκαια στις 31 Ιανουαρίου 1999. Η καταγωγή του πατέρα του Μάρκου ήταν από τα Μπουγιουκλιανά Παλαιών Ρουμάτων Χανίων.
Απόφοιτος (1966) της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης δούλεψε στο θέατρο για 25 και πλέον χρόνια συνεργαζόμενος με Αλέξη Μινωτή, Τζένη Καρέζη, Ρένα Βλαχοπούλου, Κώστα Χατζηχρήστο, Θανάση Βέγγο κ.ά. Συνεργάστηκε επί μια 8ετία (1968-1974) με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Καρόλου Κουν. Συμμετείχε στα έργα Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Κομμάτια και θρύψαλα του Γιώργου Σκούρτη, Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα του Ιάκωβου Καμπανέλλη κ.ά. Είχε παίξει σε πολλές ταινίες μαζί με τον Σωτήρη Μουστάκα και άλλους ηθοποιούς. Είχε τον ρόλο του δημάρχου Χαρχούδα στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή Εδώ Λιλιπούπολη, την εποχή που ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν διευθυντής του κρατικού ραδιοσταθμού Τρίτο Πρόγραμμα. Το 1980 ίδρυσε παιδική σκηνή ανεβάζοντας το έργο της γυναίκας του, Λιάνας, Το παράξενο όνειρο του Βασίλη. Το έργο παρουσιάστηκε στην Ελλάδα καθώς και στην ελληνική ομογένεια της Αμερικής, του Καναδά και της Ευρώπης.
Πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Νεάπολης στη Νίκαια. Είχε δύο γιους, τον Μάρκο και τον Νίκο.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Μπουγιουκλάκης, ως ηθοποιός.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γρηγόρης Παπαβασιλείου
Ο Γρηγόρης Παπαβασιλείου είναι παλιός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Καστοριά στις 20 Σεπτεμβρίου 1955. Αγωνιζόταν στη θέση του μέσου.
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον ερασιτεχνικό σύλλογο του Κέλετρου Καστοριάς και στη συνέχεια αγωνίστηκε ως επαγγελματίας στην Καστοριά. Το 1982 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό όπου και αγωνίστηκε ως το 1985, ενώ συνέχισε την καριέρα του ως το 1990 στον ΟΦΗ όπου και έκλεισε την καριέρα του.
Από το 1992 βρίσκεται στην ποδοσφαιρική ακαδημία του Χουάν Ραμόν Ρότσα Rocha Club, ενώ είχε υπό την καθοδήγησή του την Ακαδημία την περίοδο 1993 - 1996, όταν ο Ρότσα ήταν προπονητής στον Παναθηναϊκό.
Ο Γρηγόρης Παπαβασιλείου είναι απόφοιτος της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Θεσσαλονίκης.
Διεθνής
Αγωνίστηκε μία φορά στην Εθνική Ελλάδας ως ποδοσφαιριστής της Καστοριάς, σε φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Τσεχοσλοβακία (ήττα 2-1 εκτός έδρας) στις 24 Μαρτίου 1982. Επίσης, έπαιξε στην Εθνική Ολυμπιακή ομάδα το 1983.
Τίτλοι
Κέρδισε συνολικά τέσσερις τίτλους, και με τις 3 ομάδες στις οποίες αγωνίστηκε:
Κούκουτα Ντεπορτίβο
Η Κούκουτα Ντεπορτίβο είναι μια επαγγελματική κολομβιανή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Κούκουτα, η οποία αγωνίζεται στην Κατεγορία Πριμέρα Α. Η ομάδα ιδρύθηκε επίσημα στις 10 Σεπτεμβρίου 1924, παρόλο που η πρώτη εμφάνιση του σε επαγγελματικό πρωτάθλημα ήταν την περίοδο 1950. Αγωνίζεται στο General Santander, χωρητικότητας 50523 θεατών. Η ομάδα έχει κερδίσει 5 εθνικούς τίτλους. Μεγαλύτερες επιτυχίες είναι: 2 πρωταθλήματα Primera B τις περιόδους 1995-96 και 2005, ένα πρωτάθλημα Primera A την περίοδο 2006-II και η συμμετοχή στο Κόπα Λιμπερταδόρες το 2007, όπου έφτασε μέχρι τα ημιτελικά αλλά αποκλείστηκε από την Μπόκα Τζούνιορς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1924 Κατηγορία:Κούκουτα Ντεπορτίβο
Το Δικό σας Κίνημα
Το κόμμα Το Δικό σας Κίνημα (πολ. Twój Ruch) είναι ένα πολωνικό πολιτικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2013 διαδεχόμενο το Κίνημα του Πάλικοτ. Ο αρχηγός του κόμματος είναι ο Γιάνους Πάλικοτ και ο αντιπρόεδρός του είναι ο Μάρεκ Σίβιετς. Το κόμμα συμμετείχε στον εκλογικό συνασπισμό Europa Plus για τις Ευρωεκλογές του 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα Κατηγορία:Αντικληρικαλισμός Κατηγορία:Προοδευτικά πολιτικά κόμματα
Ντρουκ
δεξιά|μικρογραφία|Η [[Σημαία του Μπουτάν περιέχει το Ντρουκ]] Το Ντρουκ (Πρότυπα Θιβετιανά: འབྲུག, Ντζόνγκχα: འབྲུག་) είναι ο "Κεραυνός Δράκος" της Θιβετιανής και Μπουτανικής μυθολογίας και εθνικό σύμβολο του Μπουτάν. Ένα ντρουκ εμφανίζεται στην σημαία του Μπουτάν, κρατώντας κοσμήματα για να αντιπροσωπεύουν τον πλούτο. Στα Ντζόνγκχα, το Μπουτάν ονομάζεται Ντρουκ Γιουλ "Γη του Ντρουκ", και του ηγέτες του Μπουτάν ονομάζονται Ντρουκ Γκιάλπο, ή "Βασιλείς του Κερυανού Δράκου". Κατά τη διάρκεια των εικονικών εκλογών στο Μπουτάν το 2008, τα τέσσερα εικονικά κόμματα ονομάστηκαν Κόμμα Ντρουκ [χρώμα]. Ο εθνικός ύμνος του Μπουτάν, Ντρουκ τσεντέν, μεταφράζεται στα ελληνικά ως "Βασίλειο του Ντρουκ".
Το ντρουκ (επίσης γνωστός ως "ντουκ" ή "ντουγκ") εγκρίθηκε ως έμβλημα στη Γενεαλογία Ντούκπα, η οποία προέρχεται από το Θιβέτ και εξαπλώθηκε στο Μπουτάν. Σύμφωνα με παραδοσιακές αναφορές, όταν ο ιδρυτής του δόγματος, ο 1ος Γκιαλγουάνγκ Ντρούκπα, άρχισε να χτίζει τη μονή Ραλούνγκ, υπήρξε μια βίαιη καταιγίδα. Ο Κεραυνός, ή η "Συννεφο-Φωνή," θεωρείται ως ο βρυχηθμός του δράκου. Αποφασίζοντας ότι αυτό ήταν ένας κακός οιωνός, ονόμασε το μοναστήρι Ντρουγκ-Ραλούνγκ, προσθέτοντας τη λέξη "κεραυνός δράκος" στο όνομα. Οι μαθητές στο μοναστήρι ήταν γνωστό ως Ντρούγκπα, ή "Εκείνοι του Κεραυνού." Στην δεκαετία του 1900, ο Μεγάλος Λάμα του Μπουτάν φορούσε ένα καπέλο με κεραυνούς δράκους για να δηλώσει την προέλευση του δόγματος. Ως δόγμα έγινε πιο δημοφιλές, ίδρυσε μοναστήρια στο σημερινό Μπουτάν, με αποτέλεσμα η περιοχή να γίνει γνωστή ως Ντουγκ Γιουλ, ή Γη του Κεραυνού, τόσο μεταξύ στους Θιβετιανούς όσο και στους Μπουτανέζους.
Ιστιοπλοΐα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Finn ανδρών
Το Finn ανδρών αποτελεί αγώνισμα της Ιστιοπλοΐας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε από τις 27 Ιουλίου μέχρι και τις 3 Αυγούστου 2021 σε 5 διαφορετικά μέρη της Ιαπωνίας: το Καμακούρα, το Ζούσι, το λιμάνι της Ενοσίμα, τον Κόλπο Σάγκαμι και την Φουτζισάβα. Πραγματοποιήθηκαν 10 προκριματικές ιστιοδρομίες και ο τελικός αγώνας μεταλλίου, στον οποίο αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπινίκης ο Βρεττανός Τζάιλς Σκοτ.
Μορφή Αγωνίσματος
Το αγώνισμα αποτελείται από 10 διαφορετικές ιστιοδρομίες και τον τελικό αγώνα μεταλλίου. Όλοι οι αθλητές ξεκινάν και πλέουν μαζί μια προκαθορισμένη διαδρομή, ενώ πρέπει να περάσουν από συγκεκριμένα σημάδια/σημαδούρες πριν τερματίσουν. Στο τέλος κάθε ιστιοδρομίας, κάθε αθλητής λαμβάνει βαθμούς ποινής, ανάλογα με την θέση που τερμάτισε (πχ. ο πρώτος λαμβάνει 1 βαθμό, ο δεύτερος 2 κ.ο.κ.). Στο τέλος των 10 ιστιοδρομιών τα 10 σκάφη που συγκέντρωσαν τους λιγότερους βαθμούς ποινής, προκρίνονται στον αγώνα μεταλλίου. Κάθε αθλητής, έχει το δικαίωμα να αποκλείσει μια ιστιοδρομία από την συνολική καταμέτρηση των βαθμών ποινής, εκτός του αγώνα μεταλλίου, ο οποίος μετράει διπλά. Αυτός που συγκέντρωσε τους λιγότερους βαθμούς ποινής μετά από όλους τους αγώνες, είναι ο νικητής. Σε περίπτωση ισοβαθμίας, υπερτερεί αυτός που τερμάτισε πιο γρήγορα στον αγώνα μεταλλίου.
Ολλανδικές αποικίες
Οι ολλανδικές αποικίες (ολλανδικά: Nederlandse koloniën) αποτελούνταν από τα υπερπόντια εδάφη ελεγχόμενα από την Ολλανδία από τον 17ο αιώνα έως τον 20ό αιώνα. Οι Ολλανδοί ακολούθησαν την Πορτογαλία και την Ισπανία στην ίδρυση υπερπόντιας αποικιακής αυτοκρατορίας, βοηθούμενοι από τις ικανότητες τους στην ναυπηγική και το εμπόριο και η έξαρση του εθνικισμού που συνόδευσε τον αγώνα για ανεξαρτησία από την Ισπανία. Ωστόσο, μόνο η Ινδονησία, το Σουρινάμ και οι Ολλανδικές Αντίλλες διατηρήθηκαν έως τον 20ό αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ολλανδίας Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Ασίας Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Αφρικής Ολλανδια
Γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2011-12
μικρογραφία|Φωτογραφία από τον αγώνα της Εβιάν Τονόν Γκεϊγιάρντ με την Παρί Σεν-Ζερμέν στις 18 Σεπτεμβρίου 2011. Η σεζόν 2011–12 της Λιγκ 1 ήταν η 74η έκδοσή της από τη δημιουργία της. Η Λιλ ήταν κάτοχος του τίτλου. Το πρόγραμμα του πρωταθλήματος ανακοινώθηκε στις 31 Μαρτίου 2011 και το πρόγραμμα των αγώνων στις 10 Ιουνίου. Η σεζόν ξεκίνησε στις 6 Αυγούστου 2011 και ολοκληρώθηκε στις 20 Μαΐου 2012. Η χειμερινή διακοπή του πρωταθλήματος έλαβε χώρα το χρονικό διάστημα μεταξύ 22 Δεκεμβρίου 2011 και 14 Ιανουαρίου 2012.
Στις 20 Μαΐου 2012, κατά την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος, η Μονπελιέ εξασφάλισε τον πρώτο τίτλο πρωταθλητή στην ιστορία της, επικρατώντας της Οσέρ με σκορ 2–1 στο Σταντ ντε λ'Αμπέ-Ντεσάν. Η Μονπελιέ είναι η πέμπτη διαφορετική ομάδα που κατακτά τη Λιγκ 1 μετά τη σεζόν 2006–07, ενώ θα αγωνιστεί στο Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η Παρί Σεν Ζερμέν και η Λιλ ΟΣΚ θα είναι οι άλλοι εκπρόσωποι της χώρας στο Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ οι Λυών, Μπορντό, και Μαρσέιγ θα εκπροσωπήσουν τη Γαλλία στο Γιουρόπα Λιγκ. Η Λυών δεν θα συμμετάσχει στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση για πρώτη φορά έπειτα από 12 χρόνια.
Ομάδες
Υπήρξαν συνολικά τρεις προβιβασθείσες ομάδες από τη Λιγκ 2, οι οποίες πήραν τη θέση των τριών ομάδων που υποβιβάστηκαν από τη Λιγκ 1 μετά τη σεζόν 2010–11. Ένας συνολικός αριθμός 20 ομάδων συμμετείχε στο πρωτάθλημα με τρεις εξ αυτών να γνωρίζουν τον υποβιβασμό στη δεύτερη κατηγορία, τη Λιγκ 2. Όλες οι ομάδες που συμμετείχαν στη Λιγκ 1 εκείνης της σεζόν πέρασαν από έλεγχο της DNCG προτού λάβουν άδεια συμμετοχής στο νέο πρωτάθλημα.
Η Αρλ-Αβινιόν ήταν η πρώτη ομάδα που γνώρισε τον υποβιβασμό στη Λιγκ 2. Ο οριστικός υποβιβασμός της ομάδας επισημοποιήθηκε στις 17 Απριλίου 2011 μετά την ήττα της με σκορ 2–0 απέναντι στη Μονακό. Το αρνητικό αποτέλεσμα κατέστησε μαθηματικά αδύνατο για την Αρλ να φτάσει την 17η θέση του βαθμολογικού πίνακα, η οποία θα της είχε χαρίσει την παραμονή στη Λιγκ 1. Η Αρλ-Αβινιόν πραγματοποίησε την επιστροφή της στη Λιγκ 2 έπειτα από μόλιθς μία σεζόν στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Στις 15 Μαΐου, η Λανς υποβιβάστηκε από την πρώτη κατηγορία στη Λιγκ 2 έπειτα από την ισοπαλία της με σκορ 1–1 απέναντι στη Μονακό. Η Λανς επέστρεψε στη Λιγκ 2 για πρώτη φορά μετά τη σεζόν 2008–09, όταν και η ομάδα είχε τερματίσει πρώτη στη βαθμολογία, κατακτώντας και το πρωτάθλημα. Κατά την τελευταία αγωνιστική της σεζόν στη Λιγκ 1, η Μονακό γνώρισε με τη σειρά της τον υποβιβασμό στη δεύτερη κατηγορία μετά την ήττα της με σκορ 2–0 από τη Λυών. Η εμφάνιση της ομάδας στη Λιγκ 2 ήταν η πρώτη της μετά το 1976.
Η Εβιάν έγινε η πρώτη ομάδα από τη Λιγκ 2 που πετύχει την άνοδό τη στη Λιγκ 1 έπειτα από τη νίκη της με σκορ 2–1 επί της Ρενς στις 20 Μαΐου 2011. Η Εβιάν πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στην πρώτη κατηγορία και, όπως και η Αρλ-Αβινιόν την προηγούμενη σεζόν, η άνοδος της ομάδας στην πρώτη κατηγορία είναι αξιοσημείωτη λόγω του γεγονότος ότι πέτυχε τέσσερις συνεχόμενες ανόδους σε διάστημα τεσσάρων ετών. Κατά την τελευταία αγωνιστική της σεζόν στη Λιγκ 2, τόσο η Ντιζόν όσο και η Αζαξιό κατάφεραν να εξασφαλίσουν μια θέση στην επόμενη σεζόν της Λιγκ 1. Η Ντιζόν προβιβάστηκε παρά το γεγονός ότι ηττήθηκε κατά τη συγκεκριμένη αγωνιστική, ενώ όπως και η Εβιάν, πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Η Αζαξιό επέστρεψε στη Λιγκ 1 έπειτα από πέντε σεζόν στη δεύτερη κατηγορία.
Γκολ
Τελευταία ενημέρωση: 20 Μαΐου 2012 Πηγή: Official Goalscorers' Standings
Ασίστ
Τελευταία ενημέρωση: 20 Μαΐου 2012 Πηγή: Official Assists' Table
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012 Κατηγορία:Λιγκ 1
Βιάνωρ επιγραμματοποιός
Ο Βιάνωρ ήταν γραμματικός και επιγραμματοποιός από την Βιθυνία. Έζησε στις αρχές του Α΄ μ.Χ. αιώνα και περιλαμβανόταν στον Στέφανο του Φιλίππου. Σώζονται περί τα 21 επιγράμματά του, από τα πολύ καλά της Παλατινής Ανθολογίας.
Πηγές
Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κατάλογος νομαρχών Έβρου
Ο Νομάρχης Έβρου ήταν ο διορισμένος (από το 1920 μέχρι το 1994) και εκλεγμένος (από το 1995 μέχρι το 2010) άρχων του Νομού Έβρου της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, του ελληνικού κράτους. Ο νομός Έβρου ιδρύθηκε το 1920 και πρώτοι νομάρχες ήταν οι Σ. Καραθεοδωρής και Αρ. Φωκάς.
Οι Νομάρχες διορίζονταν από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση μέχρι το 1994. Από το 1995 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 οι Νομάρχες ήταν αιρετοί.
Η Νομαρχία Έβρου σταμάτησε να υφίσταται την 31η Δεκεμβρίου 2010, όταν καταργήθηκαν οι νομαρχίες στην Ελλάδα και ενσωματώθηκαν στις Καλλικρατικές αυτοδιοικητικές Περιφέρειες, ως Περιφερειακές Ενότητες. Η έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη της Αλεξανδρούπολης.
Παραπομπές
* Εβρου
Νέα Σουηδία
μικρογραφία|Οι σχετικές τοποθεσίες της Νέας Ολλανδίας (ματζέντα) και της Νέας Σουηδίας (μπλε) στην Βόρεια Αμερική. Για σύγκριση, εμφανίζονται τα σημερινά σύνορα των αμερικανικών πολιτειών και οι συντομογραφίες τους. Η Νέα Σουηδία (σουηδικά: Nya Sverige, Uusi Ruotsi, Nova Svecia) ήταν σουηδική αποικία που βρισκόταν κοντά στις εκβολές του ποταμού Ντέλαγουερ στην Αμερική. Υπήρξε από το 1638 έως το 1655. Ιδρύθηκε κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο, όταν η Σουηδία ήταν μεγάλη στρατιωτική δύναμη. Η Νέα Σουηδία ήταν τμήμα της σουηδικής προσπάθειας αποικισμού της Αμερικής. Οι σουηδικοί οικισμοί ιδρύθηκαν και στις δύο πλευρές της κοιλάδας του Ντέλαγουερ σε περιοχές του Ντέλαγουερ, του Νιου Τζέρσεϊ και της Πενσυλβάνιας, συχνά σε μέρη όπου οι Σουηδοί έμποροι τα επισκέπτονταν από το 1610 περίπου. Το Φορτ Κριστίνα στο Ουίλμινγκτον του Ντέλαγουερ ήταν ο πρώτος σουηδικός οικισμός στην αποικία, ενώ απέκτησε το όνομα του από τον τρέχον βασιλιά της Σουηδίας. Οι έποικοι ήταν Σουηδοί, Φινλανδοί και κάποιοι Δανοί. Η Νέα Σουηδία κατακτήθηκε από την Ολλανδική Δημοκρατία το 1655 κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Βορείου Πολέμου και ενσωματώθηκε στην Νέα Ολλανδία.
Νήσος Εντέρμπουρυ
Η Νήσος Εντέρμπουρυ (Enderbury Island) είναι μια μικρή, ακατοίκητη ατόλλη 63 χιλ. Α - ΝΑ της Νήσου Καντών στον Ειρηνικό Ωκεανό. Έχει πλάτος περίπου 1,6 χμ και μήκος 4,8 χμ, με τον ύφαλο να εκτείνεται προς τα έξω για περίπου 60 - 200 μέτρα. Το νησί είναι επίπεδο και άγονο, με χαμηλούς θάμνους και λίγα σύδεντρα. Αντίθετα με άλλες ατόλλες, υπάρχει μόνο μια μικρή λιμνοθάλασσα, με το μεγαλύτερο μέρος της ατόλλης να είναι ξηρά.
Ιστορία
Ελάχιστα συνέβησαν στο Εντέρμπουρυ μέχρι το 1938, όταν ο Αμερικανός Πρόεδρος Φράνκλιν Ρούζβελτ δήλωσε ότι το Εντέρμπουρυ, μαζί με την κοντινή Νήσο Καντών, είναι υπό τη δικαιοδοσία του Υπουργείου Εσωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτά τα νησιά κρίθηκαν ως ένα καλό στρατηγικό σημείο για ενδιάμεσος σταθμός των πτήσεων της Παναμέρικαν προς την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, αν και το Εντέρμπουρυ ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε για αυτό. Η Βρετανία διεκδικούσε τα νησιά επίσης, και το 1939, υπογράφηκε μια συμφωνία με τις ΗΠΑ και τη Βρετανία να μοιράζονται τα νησιά σε μια συγκυριαρχία.
Τέσσερις άποικοι εγκαταστάθηκαν στο νησί το 1938, για να διατηρείται η Αμερικανική διεκδίκηση ιδιοκτησίας του, αλλά εκκενώθηκε το 1942 κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όλα τα κτίρια καταστράφηκαν για να μην τα χρησιμοποιήσουν οι Ιάπωνες.
Σήμερα το Εντέρμπουρυ είναι το σπίτι πολλών ειδών θαλάσσιων πτηνών που φωλιάζουν εκεί και είναι υπό την κυριαρχία της Δημοκρατίας του Κιριμπάτι.
Κατηγορία:Νησιά Φοίνικα Εντερμπουρυ Εντεμπουρυ
Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου
Το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ) είναι ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Κύπρου, ο οποίος λειτουργεί ως ημικρατικός οργανισμός. Οι κύριες ευθύνες του είναι η μετάδοση τεσσάρων τηλεοπτικών και τεσσάρων ραδιοφωνικών σταθμών.
Το ΡΙΚ χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από την προστιθέμενη φορολογία για τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος, που ήταν μια πρακτική, η οποία έληξε στην 1η Ιουλίου 2000. Το ποσό που καταβλήθηκε εξαρτιόταν από το μέγεθος των εγκαταστάσεων. Το να υποθηκευτούν οι φόροι αυτοί για τη δημόσια τηλεόραση, σε γενικές γραμμές, ήταν παρόμοιο με τα συστήματα αδειών τηλεόρασης που λειτουργούν σε πολλές άλλες χώρες.
Το ΡΙΚ έχει πλούσια κοινωνική και πολιτιστική δραστηριότητα ενώ πραγματοποιεί κάθε χρόνο τον Ραδιομαραθώνιο με σκοπό την συλλογή χρημάτων για προσφορά βοήθειας στα παιδιά με ειδικές ικανότητες στην Κύπρο.
Ιστορία και νομικό πλαίσιο
Το CBS ξεκίνησε τις πρώτες τηλεοπτικές εκπομπές του, την 1η Οκτωβρίου 1957 και οι οποίες αρχικά ήταν πέντε μέρες την εβδομάδα, με ένα μέσο όρο διαρκείας τριών ωρών καθημερινά. Η υπηρεσία αυτή κάλυπτε μια ακτίνα 20 μιλίων από την πρωτεύουσα της Κύπρου, την Λευκωσία.
Το ΡΙΚ αναγνωρίστηκε ως συνεργαζόμενο μέλος της EBU την 1η Ιανουαρίου 1964 και την διετία 1969-1970 έγινε ενεργό μέλος. Το 1968 ξεκινάει να μεταδίδεται από την τηλεόραση του ΡΙΚ το πρώτο δελτίο ειδήσεων. Το 1974 ο οργανισμός συστρατεύεται στον αγώνα για ανασυγκρότηση της Κύπρου μετά την τουρκική εισβολή και την παράνομη (μέχρι σήμερα) κατοχή του βόρειου τμήματος του νησιού. Το ΡΙΚ καθίσταται μέλος του Κοινοπολιτειακού Συνδέσμου Ραδιοφωνίας (CBA) που εδρεύει στο Λονδίνο.
Το 1976 το ΡΙΚ καθιερώνει τις οπτικογραφήσεις (μετάδοση ήχου και εικόνας) χρησιμοποιώντας βίντεο, ενώ το 1980 συμμετέχει στη μέσω δορυφόρου ανταλλαγή ειδήσεων και προγραμμάτων μεταξύ των μελών της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης. Ένα χρόνο μετά, συμμετέχει στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision για πρώτη φορά, και μετέπειτα σε άλλους τηλεοπτικούς διαγωνισμούς της EBU.
Το 1982 πραγματοποιείται η πρώτη έγχρωμη μετάδοση, ενώ ο οργανισμός συνδέεται με μόνιμη βάση με την EBU για καθημερινή λήψη και μετάδοση ειδήσεων από όλη την υφήλιο. Ως αποτελεσματικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, το ΡΙΚ είναι υπεύθυνο για τη διατήρηση της ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης που απαιτείται βάσει του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στις 14 Ιουλίου του 2013 το ΡΙΚ σταμάτησε να εκπέμπει σ' όλη την Κύπρο γιατί συμπαραστεκόταν ενάντια στο κλείσιμο της ΕΡΤ. Ο Διευθυντής του ΡΙΚ Θέμης Θεμιστοκλέους είπε ότι το ΡΙΚ απεργούσε, ως ένδειξη συμπαράστασης στην απόφαση ενάντια στο κλείσιμο της ΕΡΤ και την άμεση απόλυση των 2.656 εργαζομένων. Ωστόσο, στις 11 Ιουνίου 2015, δύο χρόνια μετά το κλείσιμό της, ξεκίνησε η επαναλειτουργία της ΕΡΤ, με νέα σήματα.
Μερική διακοπή της ροής - Ιούνιος 2010
thumb|right|Μέρος του κτιρίου του ΡΙΚ, στην λεωφόρο ΡΙΚ.
Τον Ιούνιο του 2010 πολλαπλά περιστατικά δηλητηρίασης υπαλλήλων του ιδρύματος οδήγησαν στην μερική διακοπή της κανονικής ροής προγράμματος των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών για διάστημα μερικών εβδομάδων. Συγκεκριμένα, όλες οι ζωντανές εκπομπές όπως το Επτά-Δέκα, οι εκπομπές λόγου και τα δελτία ειδήσεων διακόπηκαν ενώ και τα τέσσερα ραδιόφωνα εξέπεμπαν μόνο μουσική.
Από τις αρχές του Μάη σημειώθηκαν περιστατικά όπως λιποθυμίες, δερματικά αλλεργικά σοκ, έντονοι πονοκέφαλοι και δύσπνοια στους υπαλλήλους του τμήματος ειδήσεων της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου τα οποία έγιναν ευρύτερα αρχές Ιουνίου. Μετέπειτα υγειονομικές έρευνες έδειξαν ότι η ποιότητα του αέρα είναι ακατάλληλη και επικίνδυνη. Χαρακτηριστικά αναφέρεται η ύπαρξη νεκρών ζώων στους αεραγωγούς και εξάπλωση ψύλλων στο μεγαλύτερο μέρος των εγκαταστάσεων.
Οργανωμένοι υπάλληλοι καταγγέλλουν ότι τα προβλήματα ήταν γνωστά στη διοίκηση για πέντε και πλέον χρόνια αλλά ουδέποτε λήφθηκαν μέτρα. Είναι γεγονός ότι για δεκαετίες το κτήριο του ΡΙΚ παρά την προφανή ακαταλληλότητα του δεν είχε τύχει ουσιαστικής επιδιόρθωσης, ακόμα και μετά από 2 πλημμύρες και ένα περιστατικό πυρκαγιάς, ενώ τα σχέδια για ανέγερση νέου συγκροτήματος κτηρίων δεν είχαν πραγματοποιηθεί.
Μετά την εκκένωση και σφράγιση των μολυσμένων στούντιο και γραφείων, οι υπάλληλοι μεταφέρθηκαν σε βοηθητικά κτήρια όπως αυτό του θεάτρου του ΡΙΚ απ' όπου και πραγματοποιούν μέρος των μεταδόσεων. Παράλληλα σχεδιάζεται άμεση ανέγερση νέων εγκαταστάσεων σε παραπλήσιο χώρο.
Ραδιοφωνία
Το ΡΙΚ μεταδίδει τέσσερα ραδιοφωνικά προγράμματα. Τα τέσσερα ραδιοφωνικά προγράμματα (πρώτο, δεύτερο, τρίτο και ΡΙΚ Classic) έχουν ως στόχο να μεταδίδουν προγράμματα ποιότητας, να παρέχουν πληροφορίες και να ψυχαγωγούν το Κυπριακό κοινό με διάφορες ενημερωτικές και πολιτιστικές εκπομπές, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες και τις προτιμήσεις τους. Μεταδίδουν προγράμματα σε διάφορες γλώσσες σε 24ωρη βάση. Οι σταθμοί εκπέμπουν σε διάφορες συχνότητες και δορυφορικά, σε όλο τον κόσμο και είναι διαθέσιμοι μέσω διαδικτύου, από τις επίσημες ιστοσελίδες του ΡΙΚ και μέσω web live streaming.
Τηλεόραση
Το ΡΙΚ λειτουργεί τρία εγχώρια κανάλια (ΡΙΚ1, ΡΙΚ2, ΡΙΚ HD) και μια διεθνής υπηρεσία (ΡΙΚ Sat) η οποία απευθύνεται στην Κυπριακή διασπορά. Φέρνει επίσης το σήμα του Euronews και της ERT World. Από την 1η Ιουλίου 2011, έκλεισε το αναλογικό σήμα στην Κύπρο και το ΡΙΚ μεταδίδεται μόνο ψηφιακά.
Φόρος ραδιοτηλεόρασης
Μετά από μια μεγάλη αντιπαράθεση πολιτών και κράτους στις αρχές του 2000, η κυπριακή κυβέρνηση αποφάσισε να σταματήσει το ανταποδοτικό τέλος, προς το ΡΙΚ μέσω του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος της ΑΗΚ. Το κράτος χρηματοδοτεί κάθε χρόνο ένα μικρό ποσό από τον προϋπολογισμό στο ΡΙΚ και στη συνέχεια το ίδιο το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου αναζητεί άλλους πόρους για να καλύψει τα έξοδα του, όπως είναι η διαφήμιση.
Λογότυπα
Το εταιρικό λογότυπο του ΡΙΚ έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Το λογότυπο, το οποίο χρησιμοποιούνταν έως το 2015, αντικαθίσταται σταδιακά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1957
Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης
Η Γενοκτονία των Ελλήνων είναι η σκόπιμη και συστηματική εξόντωση, μέχρι το 1923, των ελληνικών πληθυσμών της Ανατολικής Θράκης και της Μικράς Ασίας (κυρίως της Ιωνίας, Καππαδοκίας, Πόντου, Βιθυνίας), αρχής γενομένης με τη Σφαγή του Οικονομείου στις 25 Ιανουαρίου 1913, από τους μηχανισμούς της οθωμανικής κυβέρνησης των εθνικιστών Νεότουρκων και του τουρκικού εθνικιστικού κινήματος του Μουσταφά Κεμάλ.
Η γενοκτονία των Ελλήνων πραγματοποιήθηκε παράλληλα με γενοκτονίες σε βάρος και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλ. των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Οι εκτιμήσεις για τις ανθρώπινες απώλειες την περίοδο από το 1912 ως το 1922 ξεκινούν από 200-300 χιλιάδες και φτάνουν, κατά ορισμένους Έλληνες μελετητές τις 800.000 - 1.200.000 ανθρώπους.
Το 1998 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 14ης Σεπτεμβρίου ως «ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης από το Τουρκικό Κράτος». Η θεώρηση των γεγονότων αυτών, που για δεκαετίες αποκαλούνταν από τους Έλληνες «Μικρασιατική Καταστροφή», ως γενοκτονίας αποτελεί σημείο αντιλεγόμενο στην Ελλάδα ανάμεσα σε ιστορικούς, διανοούμενους και προσφυγικές οργανώσεις. Όσοι αμφισβητούν την καταλληλότητα του όρου «γενοκτονία» ανήκουν στο κυρίαρχο ρεύμα της κοινότητας των Ελλήνων ιστορικών. Σε ψηφίσματα της Γερουσίας των ΗΠΑ γίνεται αναφορά σε γενοκτονία κατά των Ελλήνων.