cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Απόστολος Ανδρέας (Λεμεσός)
Ναός Αποστόλου Ανδρέα
Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Απόστολο Ανδρέα. Αρχικά κατασκευάστηκε πρόχειρα το 1977 λόγω της μεγάλης αύξησης του πληθυσμού ως επακόλουθο της εγκατάστασης στην περιοχή προσφύγων λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974. Το 1995 κατασκευάστηκε νέος, μεγαλύτερος ναός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Κλαούντιο Μάγκρις
Ο Κλαούντιο Μάγκρις (ιταλικά: Claudio Magris, Τεργέστη 10 Απριλίου 1939) είναι Ιταλός λόγιος, συγγραφέας και μεταφραστής.
Βιογραφικό
Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Τορίνο όπου μελέτησε στο τμήμα των Γερμανικών Σπουδών, και είναι καθηγητής σύγχρονης Γερμανικής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο της Τεργέστης από το 1978. Είναι επίσης δοκιμιογράφος και αρθρογράφος της Ιταλικής εφημερίδας Corriere della Sera καθώς και για άλλες Ευρωπαϊκές εφημερίδες και περιοδικά, καθώς και μέλος διαφόρων Ευρωπαϊκών ακαδημιών, και επίσης υπηρέτησε ως γερουσιαστής στην Ιταλική Γερουσία από το 1994 έως το 1996. Τα δημοσιογραφικά του άρθρα έχουν συμπεριληφθεί στις συλλογές Dietro le parole (Πίσω από τις λέξεις, 1978) και Itaca e oltre (Ιθάκη και πέρα, 1982). Τα βιβλία και θεατρικά σενάρια που έχει γράψει έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.
Μέσω των πολυάριθμων συγγραμμάτων του έχει προωθήσει το ενδιαφέρον για τον Ιταλικό πολιτισμό στην κεντρο-ευρωπαϊκή κουλτούρα, καθώς και την λογοτεχνία για τον μύθο των Αψβούργων. Το πρώτο του βιβλίο σχετικά με τον μύθο των Αψβούργων στη σύγχρονη Αυστριακή λογοτεχνία, παρουσίασε την κεντρική Ευρωπαϊκή λογοτεχνία για το θέμα αυτό.
Το magnum opus του θεωρείται το βιβλίο με τίτλο Danubio (1986), στο οποίο ο Μάγκρις αναλύει την πορεία του ποταμού Δούναβη από τις πηγές του προς τη θάλασσα, και κατά τη διαδρομή παρέχει πολλά και διάφορα ιστορικά στοιχεία των διαφόρων Ευρωπαϊκών πολιτισμών και της ιστορίας τους, τα εδάφη των οποίων διασχίζει ο ποταμός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιταλοί μεταφραστές Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Κόλπος της Επισκοπής
thumb|Ο κόλπος της Επισκοπής Ο Κόλπος της Επισκοπής είναι κόλπος στη νοτιοδυτική Κύπρο στην επαρχία Λεμεσού. Μεγάλο μέρος του κόλπου ελέγχεται από τις βρετανικές δυνάμεις της βάσης Ακρωτηρίου. Ο κόλπος ορίζεται στα ανατολικά από το ακρωτήριο Ζευγάρι και στα νότια από το ακρωτήριο Άσπρο. Το όνομα του προέρχεται από την κωμόπολη της Επισκοπής.
Στον κόλπο της Επισκοπής εκβάλουν οι ποταμοί Κούρης, της Αυδήμου και του Παραμαλίου που πηγάζουν από το Τρόοδος. Ο κόλπος θεωρήται ιδιαίτερα παραγωγικός για την αλιεία.
Παραπομπές
Ε Ε Κατηγορία:Γεωγραφία του Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
Zombie (τραγούδι)
Το "Zombie" είναι ένα τραγούδι διαμαρτυρίας του ιρλανδικού rock συγκροτήματος The Cranberries, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο No Need to Argue, το 1994. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single, το πρώτο από τον εν λόγω δίσκο. Το κομμάτι γράφτηκε από την τραγουδίστρια του σχήματος Ντολόρες Ο'Ριόρνταν και πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του συγκροτήματος.
Το single έφτασε στο νούμερο 1 των αυστραλιανών, των βελγικών, των γαλλικών, των δανικών και των γερμανικών charts. Στα βρετανικά charts έφτασε στο νούμερο 14, ενώ στα αμερικανικά Billboard Alternative Rock, έφτασε στο νούμερο 1. Το 1995, κέρδισε στα ευρωπαϊκά βραβεία του MTV, στην κατηγορία Καλύτερο Τραγούδι. To 2017, στον δίσκο τους Something Else, το κομμάτι επανακυκλοφόρησε σε ακουστική εκτέλεση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1994 Κατηγορία:Singles του 1994 Κατηγορία:Τραγούδια των The Cranberries Κατηγορία:Αντιπολεμικά τραγούδια Κατηγορία:Singles της Island Records Κατηγορία:Τραγούδια διαμαρτυρίας
Θεόδωρος Πεδιάσιμος
Ο Θεόδωρος Πεδιάσιμος ήταν Έλληνας βυζαντινός λογοτέχνης του 14ου αιώνα. Έλαβε την εκπαίδευση του στη Θεσσαλονίκη και ενδεχομένως είχε καταγωγή από τις Σέρρες. Έγραψε ρητορικούς λόγους εκκλησιαστικού και άλλου περιεχομένου και δύο από αυτούς αναφέρονται στην Θεσσαλία των Σερρών. Ως φίλοι του αναφέρονται οι Νικόλαος Καβάσιλας, Ανδρόνικος Ζαρίδης, και ο Σοφιανός. Συνέταξε επίσης μια λεπτομερή μελέτη σχετικά με τον καθεδρικό ναό των Σερρών, και ένα ιστορικό των θαυμάτων των αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτη και άγιου Θεόδωρου του Τύρου εντός του οποίου αναφέρεται και η κοινή Τουρκική και Καταλανική επίθεση στις Σέρρες το 1307. Έζησε την ίδια εποχή με τον Ιωάννη Πεδιάσιμο, του οποίου ήταν νεώτερος, ενώ πιθανώς να ήταν και συγγενής του.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς Κατηγορία:Ρήτορες
Νόμος 4000/1958
thumb|200px|Διαπόμπευση αποκαλούμενων «τεντιμπόηδων» στην Αθήνα του 1958 (Κυψέλη) Το Νομοθετικό Διάταγμα 4000/1958, γνωστό ευρέως ως Νόμος 4000, θεσπίστηκε από την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1958 και ήταν το διάταγμα που καθόριζε την αντιμετώπιση των νεαρών που ήταν γνωστοί ως τεντιμπόις. Οι «τεντιμπόηδες» θεωρούνταν επικίνδυνοι λόγω της συμπεριφοράς τους, που χαρακτηριζόταν αναιδής και προκλητική από την τότε κυβέρνηση.
Με βάση το νόμο, τιμωρούνταν όσοι προέβαιναν σε πράξεις εξύβρισης. Η αστυνομία συνελάμβανε όσους νεαρούς θεωρούσε ότι διέπρατταν εξύβριση, και τους οδηγούσε στο κρατητήριο, όπου γινόταν σε αυτούς κούρεμα με την ψιλή, τους έσκιζαν τα παντελόνια και εν συνεχεία τους περιέφεραν στο δρόμο εξευτελίζοντάς τους. Ο νόμος δέχτηκε έντονη κριτική γιατί προήγαγε τη διαπόμπευση. Επίσης, όριζε ότι θα ασκούνταν δίωξη και εναντίον των γονέων των ανήλικων ταραξιών. Τα αστυνομικά όργανα είχαν πολύ μεγάλη ευχέρεια να ορίσουν το τι συνιστούσε εξύβριση, και αυτό οδήγησε στην κακοποίηση και διαπόμπευση πολλών νεαρών. Σήμερα, αρκετοί συγκρίνουν τους «αλητομπόηδες» όπως αναφέρονταν στον Τύπο, με τους «αγανακτισμένους».
Ο Νόμος 4000 άρχισε να εφαρμόζεται στις 10 Σεπτεμβρίου του 1958, όταν τέσσερις νεαροί που είχαν κατηγορηθεί για πράξεις εξύβρισης, διαπομπεύτηκαν στους δρόμους της Αθήνας, κουρεμένοι σύρριζα και δεμένοι με χειροπέδες, με έναν από αυτούς να φέρει πινακίδα που έγραφε: «Είμεθα τεντυ-μπόυς και πετάξαμε γιαούρτι κατά γυναικός». Η ομώνυμη ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη παρουσιάζει το νόμο και την εφαρμογή του. Ο Νόμος γνώρισε τις μεγαλύτερες «δόξες» του στην επταετία της Χούντας, όταν ο συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς διέταζε συνεχώς την εφαρμογή του σε νεαρούς αντιπάλους της δικτατορίας, καθώς και σε μακρυμάλληδες χίπις. Τελικά καταργήθηκε με προσωπική απόφαση του Ανδρέα Παπανδρέου το 1983, στο πλαίσιο της γενικότερης διάλυσης της αυταρχικής κληρονομιάς της μετεμφυλιακής περιόδου.
Το γιαούρτωμα ως αντίδραση
Το φαινόμενο να γιαουρτώνονται άτομα ξεκίνησε από νεαρά άτομα, τα οποία κατάγονταν από πλούσιες οικογένειες. Οι πρώτοι πυρήνες των νέων που γιαούρτωναν εμφανίστηκαν στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1950 στην Αθήνα, σε περιοχές όπως η Κυψέλη, το Θησείο και το Μεταξουργείο.
Πρώτη εφαρμογή του νόμου (1958)
Εισηγητής του νομοσχεδίου ήταν ο υπουργός Δικαιοσύνης Κωνσταντίνος Καλλίας, ο οποίος είχε αναφέρει στη Βουλή πως το νομοσχέδιο αφορούσε αποκλειστικά τους τεντιμπόηδες. Ανέφερε ακόμη ότι δεν συμπεριέλαβε στο νομοθετικό κείμενο «την κακόηχον αυτήν λέξιν, διότι προσπάθησα να εύρω την διατύπωσιν, η οποία αντιστοιχεί κατά την ελληνικήν γλώσσαν...».
Ο υφυπουργός Εσωτερικών, αρμόδιος για θέματα ασφαλείας Ευάγγελος Καλαντζής ήταν αυτός που εφήρμοσε πρώτος το νόμο, δηλώνοντας ότι οι τεντιμπόηδες θα κουρεύονται για παραδειγματισμό. Κατά συνέπεια, το 1958 έγιναν οι πρώτες συλλήψεις και τιμωρίες αποκαλούμενων «τεντιμπόηδων».
Ο πρώτος Έλληνας που διαπομπεύτηκε με το Νόμο 4000 ήταν ο Αντώνης Μαλανδρής, Στις 31 Αυγούστου 1958, στον κινηματογράφο «Αελλώ» στην Αθήνα, μαζί με έναν ακόμα φίλο του έριξαν γιαούρτι εναντίον μιας γυναίκας όταν εκείνοι παρενόχλησαν την κόρη της, όπως έγραψαν οι εφημερίδες. Ο Τύπος της εποχής χαρακτήρισε τους δύο νεαρούς (15 και 16 ετών) «θρασείς». Από την πλευρά των τότε νεαρών όμως αναφέρθηκε 55 χρόνια μετά ότι το επεισόδιο έγινε κοντά στο σπίτι των νεαρών, στο τέρμα της Κυψέλης και όχι στον κινηματογράφο. Στην «Αελλώ» ένας από τους δύο νεαρούς είχε προσβάλει την έντονη τριχοφυΐα της κυρίας, με αποτέλεσμα η τελευταία να χαστουκίσει τον άλλο νεαρό. Ως αποτέλεσμα, η γυναίκα ακολουθήθηκε από τα παιδιά ως το σπίτι της και οι έφηβοι της έριξαν έναν κεσέ γιαούρτι.
Οι δύο νεαροί, αν και είχαν λευκό ποινικό μητρώο, συνελήφθησαν και στις 3 Σεπτεμβρίου 1958 οδηγήθηκαν στο αστυνομικό τμήμα Κυψέλης, όπου κουρεύτηκαν σύριζα υπό την επίβλεψη του ίδιου του Αστυνομικού Διευθυντή Αθηνών Θεόδωρου Ρακιντζή και εν συνεχεία διαπομπεύτηκαν με πινακίδες στο λαιμό τους και με βίαια συμπεριφορά από την αστυνομία (στις φωτογραφίες στον Τύπο φαίνεται ένα όργανο της τάξης να τραβά από το αυτί έναν από τους νεαρούς). Μάλιστα η μεταγωγή τους στον εισαγγελέα Βουρνά έγινε με τρόλεϊ, για πρώτη ίσως φορά στα αστυνομικά χρονικά.
Έπειτα από αυτούς, η υπόθεση των οποίων δεν εκδικάστηκε έπειτα από συμβιβασμό (αποσύρθηκε η μήνυση), ακολούθησαν πολλοί άλλοι νεαροί, αρκετοί εκ των οποίων φαίνεται να μην είχαν διαπράξει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνταν αλλά απλώς είχαν χαρακτηριστεί «αλητομπόηδες». Όπως φαίνεται από φωτογραφίες της εποχής, σταδιακά το κούρεμα γινόταν με ατιμωτικό τρόπο, «κατά τόπους εν χρω», όπως καταδεικνύει σχετική φωτογραφία του 1959 (του Κωνσταντίνου Μεγαλοκονόμου).
Σταδιακά, «τεντιμπόηδες» αποκαλούνταν από τον Τύπο και μεγαλύτερης ηλικίας άτομα και πυροδοτήθηκαν αντιδράσεις για το νόμο. Στις 10 Απριλίου 1964, δύο νεαροί 19 και 20 ετών συνελήφθησαν σε ζαχαροπλαστείο, μία ημέρα έπειτα από συλλήψεις 15 νεαρών στην πλατεία Συντάγματος (επειδή κυκλοφορούσαν στη Σταδίου τη νύχτα με τα σακάκια τους φορεμένα ανάποδα και κρατώντας πινέλα), επειδή ζωγράφιζε ο ένας στο ξυρισμένο κεφάλι του άλλου καλλιτεχνικά σχήματα με πινέλο. Οι 2 συλληφθέντες τιμωρήθηκαν με κράτηση πέντε ημερών. .
Δικτατορία 1967–74
Ο νόμος και η ποινή του «εν χρω» κουρέματος επέστρεψε κατά τη διάρκεια της επταετίας, εποχή του κινήματος των μπίτνικς και των χίπις. Με διαταγή του υπουργού Παιδείας Θεοφύλακτου Παπακωνσταντίνου όσοι νεαροί «μπίτνικς» ήταν μακρυμάλληδες και συλλαμβάνονταν από την αστυνομία, θα υφίσταντο κούρεμα εν χρω. Ο μετέπειτα διοικητής της ΕΣΑ, συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς, αποκαλούσε τους νεαρούς Αριστερούς και τους τεντιμπόηδες, «άπλυτους μακρυμάλληδες», «διακονιάρηδες και αποδιοπομπαίους» και όπως έλεγε, ο σκοπός δεν ήταν να τους κόψει τα μαλλιά αλλά «να τους κόψω την νοοτροπίαν, ήτις είναι καταστρεπτική δι’ αυτούς και διά την Ελλάδαν».
Κατάργηση του νόμου
Ο Νόμος 4000 καταργήθηκε το 1983 από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Η τελευταία φορά που εφαρμόστηκε ήταν το 1981 από την κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη.
Παραπομπές
4000
Δημήτρης Ανδρέου
Ο Δημήτρης Ανδρέου (1941 - 1 Αυγούστου 2008) ήταν Κύπριος δημοσιογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε δημοσιογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Δημοσιογραφίας της Λιλ στη Γαλλία. Κατά την παραμονή του στη Γαλλία, πήρε μέρος στις φοιτητικές διαδηλώσεις του Μάη του ’68 και συμμετείχε στον αγώνα εναντίον της Δικτατορίας στην Ελλάδα.
Το 1971 επέστρεψε στη Κύπρο και προσλήφθηκε από το ΡΙΚ ενώ παράλληλα ήταν ανταποκριτής της Le Monde και του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων. Το 1999, αποχώρησε από το ΡΙΚ προκειμένου να συνεργαστεί με ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια όπως το Mega Κύπρου, η Τηλεόραση ΣΙΓΜΑ και το Plus TV. Πέρα από την τηλεόραση, ο Δημήτρης Ανδρέου αρθρογραφούσε τακτικά σε πολιτικές εφημερίδες. Κατά τη τουρκική εισβολή το 1974 και μεταγενέστερα, κάλυψε με μεγάλη επιτυχία κρίσιμα ρεπορτάζ για τη μεγαλόνησο, όπως οι συνεδρίες του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και άλλα γεγονότα της κρίσιμης αυτής ιστορικής περιόδου, ενώ σημαντική καμπή στην καριέρα του αποτέλεσε η εκπομπή "Μαρτυρίες" (ΡΙΚ), όπου το 1994, πρόβαλε ένα αφιέρωμα στο πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή του 1974. Για την εργασία του, τιμήθηκε με έξι βραβεία.
Απεβίωσε την 1η Αυγούστου του 2008, έπειτα από καρδιακό επεισόδιο, στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου νοσηλευόταν, ύστερα από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη στις 20 Ιουλίου του ιδίου έτους, κατά τη διάρκεια ζωντανής τηλεοπτικής εκπομπής του τηλεοπτικού σταθμού Plus TV.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι δημοσιογράφοι
Νίκος Γκελεστάθης
Ο Νικόλαος Γκελεστάθης (1930 - 30 Αυγούστου 2020) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Γεννήθηκε στη Δεσφίνα Φωκίδας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Εξελέγη βουλευτής Φωκίδας με τη Νέα Δημοκρατία το 1981, 1985, 1989 (Ιούνιο και Νοέμβριο), 1990, 1993, 1996 και 2000.
Διετέλεσε υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών (1990 - 1992) και υπουργός Δημόσιας Τάξης (1992 - 1993), στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Κόρη του είναι η Ιωάννα Γκελεστάθη, η οποία εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του Μαΐου 2023 για την Β3΄ Εκλογική περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Φωκίδας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίας Τάξεως
Δολιανά Ιωαννίνων
Ιστορία
Ο πρώτος πυρήνας εγκαταστάθηκε εδώ πριν το 1480 μ.Χ. Τα Δολιανά ανήκαν στα προνομιούχα χωριά του Ζαγορίου, αναπτύχθηκαν γρήγορα και απέκτησαν την φήμη του πλούσιου χωριού. Ο Αλή πασάς το 1792 το απέσπασε από το Ζαγόρι και το έκανε τσιφλίκι του, υποχρεώνοντας έτσι τους κατοίκους του να γίνουν από ιδιοκτήτες, γεωργοί στην δούλεψη των Τούρκων. Αυτό το γεγονός δεν αποθάρρυνε τους Δολιανίτες να αναπτύξουν αξιοζήλευτες πρωτοβουλίες. Τότε ιδρύονται τα πρώτα σχολεία, πολλοί ξενιτεύονται για σπουδές στην Ιταλία ή για αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης στην Μολδοβλαχία. Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε το 1919 με Βασιλικό Διάταγμα.
Αξιοθέατα
Στην είσοδο του χωριού υπάρχει ένα από τα πιο παλιά μνημεία βυζαντινής εποχής. Είναι ο Άγιος Δημήτριος παλιό Μετόχι, που χτίστηκε σύμφωνα με εντοιχισμένη επιγραφή το 1127 μ.Χ. Ανάμεσα στα σχολεία, Δημοτικό και Γυμνάσιο - Λύκειο, δεσπόζει η προτομή του μεγάλου δασκάλου του Γένους Γεωργίου Γενναδίου. Δίπλα του στέκει ακόμη το "πουρνάρι του πάτερ-Κοσμά" με μαρμάρινη επιγραφή "εδώ μίλησε ο άγιος Κοσμάς το 1776".
Στην πλατεία υπάρχει η κεντρική εκκλησία αφιερωμένη στη Γέννηση της Θεοτόκου, η οποία χτίστηκε μετά από υπόδειξη του πατρός Κοσμά, στα 1790 και με χρηματική βοήθεια του Αλή Πασά των Ιωαννίνων. Η πέτρινη εκκλησία με το ξυλόγλυπτο τέμπλο και την καθολική του εσωτερική αγιογράφησή προκαλεί δέος και θαυμασμό στον επισκέπτη. Εντός του οικισμού υπάρχουν πολλά διώροφα και τριώροφα καλοδιατηρημένα αρχοντικά που μαρτυρούν μια πλούσια και αποδοτική γεωργία, κτηνοτροφία και αμπελοκαλλιέργεια. Στη θέση "Λυκοσκούφι"  είναι ορατά τα υπέροχο τοπία της Τύμφης. Το μοναστήρι του Αγίου Ιακώβου χτίστηκε τον 12ο αιώνα και πήρε το όνομα του από τον πρώτο ηγούμενο της μονής. Είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και υπήρξε το πρώτο κέντρο αγιογραφίας στην περιοχή, όπου μαθήτευσαν πολλοί Δολιανίτες και όχι μόνο αγιογράφοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Ντιντιέ Ολέ-Νικόλ
Ο Ντιντιέ Ολέ-Νικόλ (γεννημένος στις 2 Σεπτεμβρίου 1961 στο Μπελέ της Αιν) είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριιστής και νυν προπονητής. Αυτό τον καιρό εργάζεται στην ΦΚ Ρουέν.
Καριέρα
Είχε μια μέση αγωνιστική καριέρα στις χαμηλότερες κατηγορίες της Γαλλίας με τις Ανζέ, Σαμπερί και Ραόν-λ'Ετάπ. Η θέση στην οποία αγωνιζόταν ήταν αυτή του Αμυντικού.
Προπονητική Καριέρα
Διετέλεσε προπονητής των Ραόν-λ'Ετάπ, Βαλανσιέν, Νιμ, Σατορού. Επίσης εργάστηκε ως προπονητής της ομάδας της Λιγκ 1 ΟΖΚ Νις, από την 1η Ιουλίου 2009 και μέχρι τις 9 Μαρτίου 2010, όταν και η ΟΖΚ Νις αποφάσισε να τον απολύσει παραδίδοντας τις τύχες της ομάδας στους Ερίκ Ρουά, Ρενέ Μαρσιγκλιά και Φρεντερίκ Γκιοριά.
Τον Σεπτέμβριο του 2010, ανακοινώθηκε ως ο νέος προπονητής της Νεσατέλ Ξαμάξ. Απομακρύνθηκε από την τεχνική της ηγεσία έπειτα από μια εντός έδρας ήττα με σκορ 4-1 από την ΦΚ Τουν στις 11 Μαΐου 2011, αφήνοντας την φιναλίστ του Κυπέλλου Ελβετίας δύο πόντους πάνω από την ζώνη του υποβιβασμού με τρία εναπομείναντα παιχνίδια.
Τον Ιούλιο του 2011, προσλήφτηκε στην θέση του προπονητή από τον κυπριακό σύλλογο Απόλλων Λεμεσού, μία από τις καλύτερες κυπριακές ομάδες, με μεγάλο αριθμό οπαδών, αλλά με πάμπολα οικονομικά προβλήματα και με προβλήματα στελέχωσης του προπονητικού επιτελείου το 2011. Ο Ντιντιέ Νικόλ, εμφανίστηκε ως ο πλέον κατάλληλος από μία λίστα προπονητών, ώστε να βοηθήσει την ομάδα να ανασυνταχτεί και να επιστρέψει στον δρόμο των επιτυχιών και των τίτλων.
Στις 24 Μαΐου 2012, ανακοινώθηκε πως θα αναλάμβανε την τεχνική ηγεσία της ομάδας της Νασιονάλ ΦΚ Ρουέν, για την σεζόν 2012-13.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νιμ Ολιμπίκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανζέ ΣΚΟ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Ραόν-λ'Ετάπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΟ Σαμπερί Φουτ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Ραόν-λ'Ετάπ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βαλανσιέν ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΛΜ Σατορού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλερμόν Φουτ Ωβέρνη Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ρουέν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νεσατέλ Ξαμάξ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣΜ Αλζέ
Θεόδωρος Ποτάμιος
Ο Θεόδωρος Ποτάμιος (ή εσφαλμένα Ποτάκιος) ήταν Έλληνας βυζαντινός ρήτορας. Δεν έχουμε στοιχεία για την ζωή του. Άκμασε το δεύτερο ήμισυ του 14ου αιώνα. Έγραψε πληκτική μονωδία προς τον αυτοκράτορα Ιωάννη Β' Παλαιολόγο και μερικές επιστολές προς τον θείο του αυτοκράτορα Καντακουζηνό, προς τον Κυδώνη, και άλλους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρήτορες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Αρχή της επικουρικότητας
Η επικουρικότητα είναι μια αρχή της κοινωνικής οργάνωσης κατά την οποία τα διάφορα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα διευθετούνται στο πιο άμεσο (ή τοπικό) επίπεδο που είναι κατάλληλο για την επίλυσή τους. Κατά άλλον ορισμό (Oxford English Dictionary), είναι η αρχή κατά την οποία μια κεντρική εξουσία πρέπει να έχει επικουρικό ρόλο, εκτελώντας μόνο αυτές τις πράξεις που δεν μπορούν να εκτελεστούν σε περισσότερο τοπικό επίπεδο. Ο όρος εισήχθη για πρώτη φορά το 1891 από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η αρχή αυτή εφαρμόζεται στους χώρους της διοίκησης, των πολιτικών επιστημών, της κυβερνητικής κλπ.
Στην ΕΕ
Η αρχή της επικουρικότητας είναι μια από τις βασικές αρχές του Ευρωπαϊκού Δικαίου, μαζί με την αρχή ειδικής εξουσιοδότησης, την αρχή αναλογικότητας και την αρχή κοινοτικής καλής πίστης. Ορίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δρα σε τομείς που δεν αποτελούν αρμοδιότητά της μόνο όταν η δράση της είναι πιο αποτελεσματική από αυτή των εθνικών κυβερνήσεων ή περιφερειακών ολοκληρώσεων. Ως στόχο έχει την λήψη αποφάσεων σε επίπεδο όσο το δυνατόν πιο κοντινό στους πολίτες.
Ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση: Η Κοινότητα δρα μέσα στα όρια των αρμοδιοτήτων που της αναθέτει και των στόχων που της ορίζει η παρούσα συνθήκη.
Στους τομείς που δεν υπάγονται στην αποκλειστική της αρμοδιότητα, η Κοινότητα δρα σύμφωνα με την αρχή επικουρικότητας, μόνον εάν και στο βαθμό που οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς, λόγω των διαστάσεων ή των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο.
Δείτε επίσης
Οι υπόλοιπες αρχές Ευρωπαϊκού Δικαίου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Δίκαιο
King of Dreams
Το King of Dreams είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το πρώτο του δίσκου "Slaves and Masters", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1990.
Ζωντανές εκτελέσεις
Το "King of Dreams", συμπεριλήφθηκε στο set list του συγκροτήματος για τις ζωντανές εμφανίσεις του στην επερχόμενη περιοδεία για την προώθηση του "Slaves and Masters", αλλά δεν υπάρχει κάποια ηχογράφηση από εκείνη την περίοδο. Τα φωνητικά του κομματιού, όπως και ολόκληρου του δίσκου, είχε αναλάβει ο Τζο Λιν Τέρνερ, αντικαθιστώντας τον Ίαν Γκίλαν, αλλά παραμένοντας στο συγκρότημα για ένα μόνο δίσκο, αφού το 1992 ο Γκίλαν επέστρεψε στους Deep Purple.
Θέσεις τσαρτ
King of Dreams (σινγκλ)
Επίσημη κυκλοφορία: Οκτώβριος 1990
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1990
Απόστολος Ανδρέας (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Απόστολος Ανδρέας υπάρχουν:
ο οικισμός:
το περιοδικό:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ο Μάγος του Οζ (ταινία)
Ο Μάγος του Οζ (αγγλ. The Wizard of Oz) είναι ταινία μιούζικαλ φαντασίας, παραγωγής 1939, σε σκηνοθεσία Βίκτορ Φλέμινγκ και αποτελεί τη γνωστότερη και εμπορικότερη μεταφορά του μυθιστορήματος του Λ. Φρανκ Μπάουμ The Wonderful Wizard of Oz που κυκλοφόρησε το 1900. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Τζούντι Γκάρλαντ στο ρόλο της Ντόροθι, ο σκύλος Τέρι στο ρόλο του Τότο, ο Ρέι Μπόλτζερ στο ρόλο του Χακ του σκιάχτρου, ο Τζακ Χέιλι στο ρόλο του Χίκορι του τενεκεδένιου άνθρωπου, ο Μπερτολ Λαρ στο ρόλο του Ζέκι του λιονταριού, ο Φρανκ Μόργκαν στο ρόλο του Μάγου του Οζ, η Μπίλι Μπερκ στο ρόλο της καλής μάγισσας του Βορρά και η Μάργκαρετ Χάμιλτον στο ρόλο της κακιάς μάγισσας της Δύσης. Η ταινία φημίζεται για την πρωτοποριακή για την εποχή που γυρίστηκε σκηνοθεσία της, για τα ειδικά της εφέ, για τη χρήση του τεχνικόλορ, για την ιδιαίτερη πλοκή της, για τη μουσική επένδυση και τα τραγούδια της και για τους ιδιαίτερους χαρακτήρες της. Με την πάροδο των χρόνων έλαβε θρυλική υπόσταση και πλέον αποτελεί ένα από το γνωστότερα αμερικανικά φιλμ και μέρος της αμερικανικής ποπ κουλτούρας.
Η πρεμιέρα της τον Αύγουστο του 1939 συνοδεύτηκε από διθυραμβικές κριτικές, αλλά δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία στο Box-Office, κάνοντας εισπράξεις μόλις 3 εκατομμυρίων δολαρίων έχοντας προϋπολογισμό 2.777.000 δολαρίων. Επρόκειτο για την ακριβότερη παραγωγή της Metro-Goldwyn-Mayer μέχρι εκείνη την περίοδο, αλλά δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες της εταιρίας. Τα χρόνια που ακολούθησαν οι επαναπροβολές απέφεραν περισσότερα κέρδη. Προτάθηκε για 6 βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας χάνοντας από το Όσα παίρνει ο άνεμος (Gone With the Wind) και κατάφερε να κερδίσει δυο (Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού για το Over the Rainbow και Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης'').
Υπόθεση
Η Ντόροθι Γκέιλ (Τζούντι Γκάρλαντ), είναι μια ορφανή έφηβη που μένει στο Κάνσας με τους θείους Χένρι (Τσάρλεϊ Γκρέιπγουιν) και Εμ (Κλάρα Μπλάντικ) της και το σκύλο της Τότο. Μια μέρα μια κακιά γειτόνισα, η κυρία Γκαλτς (Μάργκαρετ Χάμιλτον), χτυπάει στην πλάτη με μια σκούπα τον Τότο και εκείνος τη δαγκώνει. Έπειτα η κυρία Γκαλτς επιστρέφει με ένταλμα από το σερίφη για ευθανασία του σκύλου. Η κακιά γειτόνισσα βάζει τον Τότο σε ένα καλάθι στο πίσω μέρος του ποδηλάτου της και ξεκινούν για το σερίφη, αλλά ο σκύλος καταφέρνει να ξεφύγει και επιστρέφει στη Ντόροθι. Η νεαρή κοπέλα φοβισμένη ότι η κυρία Γκαλτς μπορεί να επιστρέψει και να πάρει μαζί της το σκύλο αποφασίζει να το σκάσει από το σπίτι. Στο δρόμο της συναντάει ένα μέντιουμ, τον Καθηγητή Μάρβελ (Φρανκ Μόργκαν), ο οποίος μαντεύει ότι το έχει σκάσει από το σπίτι της και προσπαθεί να την πείσει να επιστρέψει λέγοντάς της ότι η θεία της Εμ έχει αρρωστήσει από την ανησυχία της για εκείνη. Η Ντόροθι προσπαθεί να επιστρέψει στο σπίτι της όταν παρασέρνεται από έναν σίφωνα, ο οποίος τη μεταφέρει μαζί με τον Τότο σε έναν ονειρεμένο, φανταστικό και πολύχρωμο κόσμο τη Χώρα του Οζ. Όσο βρίσκεται στη δίνη του στροβίλου, η Ντόροθι έρχεται αντιμέτωπη με την εικόνα της κυρίας Γκαλτς, η οποία μεταμορφώνεται σε κακιά μάγισσα της Δύσης. Όταν προσγειώνεται στη χώρα του Οζ η Ντόροθι συναντάει την Γλίντα (Μπίλι Μπερκ), την καλή μάγισσα του Βορρά. Η Γκλίντα και τα μάτσκιν, τα ξωτικά του Οζ, αντιμετωπίζουν την Ντόροθι ως ηρωίδα λέγοντάς της ότι σκότωσε την κακιά μάγισσα της Ανατολής. Τότε εμφανίζεται η αδελφή της η κακιά μάγισσα της Δύσης και ορκίζεται ότι πρόκειται να την εκδικηθεί. Η Γκλίντα βοηθάει την Ντόροθι δίνοντάς της ένα ζευγάρι κόκκινα παπούτσια με μαγικές ιδιότητες, εφόσον σε περίπτωση που χρειαστεί τη βοήθειά της το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να τα χτυπήσει το ένα πάνω στο άλλο και τη συμβουλεύει να ακολουθήσει τον δρόμο με τα κίτρινα τούβλα, ο οποίος θα την οδηγήσει στη Σμαραγδένια Πόλη που είναι η πρωτεύουσα της Χώρας του Οζ και όπου βρίσκεται ο παντοδύναμος Μάγος του Οζ που μπορεί να τη βοηθήσει να επιστρέψει στο Κάνσας. Έτσι η Ντόροθι κατευθύνεται προς τη Σμαραγδένια Πόλη και στο δρόμο της συναντάει τρεις συμμάχους, τον Χακ (Ρέι Μπόλτζερ) ένα σκιάχτρο που θα ήθελε να έχει μυαλό, τον Χίκορι (Τζακ Χέιλι) τον τενεκεδένιο άνθρωπο που θα ήθελε να έχει καρδιά και τον Ζέκι (Μπερτ Λαρ) το δειλό λιοντάρι που θα ήθελε να έχει κουράγιο. Οι τέσσερις ήρωες ξεκινούν για τη Σμαραγδένια Πολιτεία, έχοντας την ελπίδα ότι ο Μάγος του Οζ θα τους βοηθήσει να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1939 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε παιδικά βιβλία Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:High fantasy ταινίες Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Λελουμά (νομαρχία)
Η Λελουμά (γαλλ: Lélouma) είναι μία από τις πέντε νομαρχίες της περιφέρειας Λαμπέ στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι η Λελουμά.
Γεωγραφία
Η Λελουμά βρίσκεται βορειοδυτικά της Γουινέας και νοτιοδυτικά του Λαμπέ. Συνορεύει στα βόρεια με το Μαλί (νομαρχία), στα βορειοανατολικά με το Λαμπέ, στα νοτιοανατολικά με την Πιτά, στα νοτιοδυτικά με το Τελιμελέ και στα δυτικά με το Γκαουάλ.
Δείτε επίσης
Λ
Ροστισλάβ Μιχαήλοβιτς
Ο Ροστιλάβ Μιχαήλοβιτς, ρωσ. Ростислав Михайлович (μετά το 1210 / π. 1225 - 1262) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας στη Ρωσία και δούκας του Μακσό (1254-62) στην Ουγγαρία.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μιχαήλ τού μάρτυρα πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ, Νόβγκοροντ & Γαλικίας και της Έλενας (Μαρίας) των Ρουρικιδών, κόρης τού Ρόμαν τού μεγάλου πρίγκιπα της Γαλικίας, Νόβγκοροντ, Κιέβου.
Εκεί έγινε μπάνος της Σλαβονίας (1247-48) και μετά δούκας τού Μακσό (μετά το 1248-62)· έτσι κυβέρνηση νότιες περιοχές τού βασιλείου. Το 1257 κατέλαβε το Βιντίν και από τότε αποκαλούσε τον εαυτό του τσάρο της Βουλγαρίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1243 την Άννα των Άρπαντ, κόρη τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας, κόρης τού Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Είχε τέκνα:
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Νικόλα Μουσάνωφ
Ο Νικόλα Στόικωφ Μουσάνωφ (βουλγαρ. Никола Стойков Мушанов 1872 - 1951) ήταν Βούλγαρος πολιτικός του Δημοκρατικού Κόμματος που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της χώρας από το 1931 ως την ανατροπή του το 1934 από πραξικόπημα. Στα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου κράτησε μια επιφυλακτική στάση σχετικά με τη συμμαχία με τις δυνάμεις του Άξονα και τάχθηκε κατά των αντισημιτικών πολιτικών εντός της Βουλγαρίας.
Πρώτα χρόνια και αρχική πολιτική σταδιοδρομία
μικρογραφία|left|Ο Μουσάνωφ, όρθιος στα αριστερά, ως δικαστής στη [[Στάρα Ζαγόρα]] Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου 1872 στο Δρυάνοβο, της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σπoύδασε νομική στο Αιξ-αν-Προβάνς και το 1893 μετά την επιστροφή του στη Βουλγαρία διορίστηκε δικαστής. Το 1896 εντάχθηκε στο Δημοκρατικό Κόμμα. Εκλέχτηκε βουλευτής για πρώτη φορά το 1902. Στην κυβέρνηση του Αλεξάντερ Μαλίνωφ που σχηματίστηκε μετά τις εκλογές του 1908 έγινε αρχικά υπουργός Παιδείας και στη συνέχεια υπουργός Εσωτερικών. Στην επόμενη κυβέρνηση του Μαλίνωφ το 1918 που οδήγησε στη συνθηκολόγηση της Βουλγαρίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπηρέτησε αρχικά ως υπουργός Δημοσίων Έργων και στη συνέχεια Μεταφορών, Ταχυδρομείων και Τηλεγράφου. Μετά την παραίτηση του Μαλίνωφ στις 28 Νοεμβρίου 1918 παρέμεινε στην κυβέρνηση του Θεοντόρ Θεοντόρωφ έχοντας τα χαρτοφυλάκια των Εσωτερικών και της Υγείας. Αντιτάχθηκε ανοιχτά στην επόμενη κυβέρνηση της Βουλγαρικής Αγροτικής Εθνικής Ένωσης του Αλεκσάνταρ Σταμπολίνσκι και φυλακίστηκε μέχρι το πραξικόπημα του 1923 που ανέτρεψε τον Σταμπολίνσκι.
Πρωθυπουργία 1931-1934
Μετά τη νίκη της Λαϊκής Συμμαχίας, της οποίας ηγούνταν το Δημοκρατικό κόμμα, στις εκλογές του 1931, ο Μουσάνωφ έγινε υπουργός εσωτερικών στην κυβέρνηση του Μαλίνωφ από τον Ιούνιο του 1931 μέχρι τις 12 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου, οπότε και ο Μαλίνωφ παραιτήθηκε για λόγους υγείας και ο Μουσάνωφ ανέλαβε την πρωθυπουργία. Ως πρωθυπουργός άσκησε στο εσωτερικό ένα καθεστώς σκληρής δημοκρατίας. Η Βουλγαρία παρουσίαζε τότε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, εξαιτίας και της διεθνούς οικονομικής ύφεσης, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να κάνει περικοπές στο δημόσιο τομέα και ακόμα και να αναγκαστεί σε καθυστέρηση καταβολής μισθών για μερικούς μήνες. Τα οικονομικά προβλήματα είχαν ως αποτέλεσμα και την αδυναμία προαγωγών αξιωματικών του στρατεύματος, προκαλώντας τη δυσαρέσκεια τους. Τα εργατικά στρώματα, επηρεασμένα από το κομμουνιστικό κόμμα ειδικά στη Φιλιππούπολη, οργάνωναν κινητοποιήσεις και απεργίες. Το Κομμουνιστικό Κόμμα κατάφερε να κερδίσει της δημοτικές εκλογές στη Σόφια το 1932, οπότε και η κυβέρνηση Μουσάνωφ διέλυσε το δημοτικό συμβούλιο. Για να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη επιρροή τους, καθαίρεσε 15 βουλευτές του ΚΚΓ, έκλεισε συλλόγους του και απαγόρεψε συναντήσεις του. Επιπλέον, οι διάφορες πολιτικές ομάδες που συγκροτούσαν τη Λαϊκή Συμμαχία, και ειδικά η Αγροτική Εθνική Ένωση, επιθυμούσαν περισσότερη εκπροσώπηση τους στο κυβερνητικό σχήμα προκαλώντας ενδοκυβερνητικές αντιμαχίες και κατηγορίες της αντιπολίτευσης ότι η κυβέρνηση κυβερνούσε με τα ίδια πελατειακά κριτήρια όπως τα παλαιά προπολεμικά κόμματα.
Από τα σημαντικότερα ζητήματα που είχε να αντιμετωπίσει στο εσωτερικό η βουλγάρικη κυβέρνηση, με διεθνείς επιπτώσεις ήταν η δράση της ΕΜΕΟ, η οποία υπό την αρχηγία του Ιβάν Μιχαήλοφ δρούσε ως κράτος εν κράτει στην περιοχή της Μακεδονίας του Πιρίν. Επιπλέον οργάνωνε επιθετικές τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας και κυρίως της Γιουγκοσλαβίας με την υποστήριξη της φασιστικής Ιταλίας προκαλώντας την οργή των γειτονικών χωρών. Η κυβέρνηση Μουσάνωφ έκανε προσπάθειες να επιβληθεί επί της ΕΜΕΟ, κάτι που δεν κατόρθωσε πλήρως.
Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, η Βουλγαρία βρισκόταν σε διπλωματική απομόνωση στα Βαλκάνια εξαιτίας της αναθεωρητικής της στάσης έναντι των συνθηκών ειρήνης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Μουσάνωφ, κατέχοντας και το χαρτοφυλάκιο του υπουργού εξωτερικών, προσπάθησε να καλλιεργήσει καλύτερες σχέσεις με τους γείτονες της. Το Δεκέμβριο του 1931 ο Μουσάνωφ πραγματοποίησε επίσκεψη στην Τουρκία. Η Τουρκία φοβούμενη την αυξανόμενη ισχύ της Γιουγκοσλαβίας επιθυμούσε την εξάλειψη των ελληνοβουλγαρικών διαφορών με τη μεσολάβησή της και τη δημιουργία ενός τουρκοβουλγαροελληνικού άξονα. Η Βουλγαρία από την άλλη μεριά επιθυμούσε την επίλυση των διπλωματικών ζητημάτων μέσω της μεσολάβησης της Τουρκίας. Στο ταξίδι του στην Τουρκία υποδέχτηκε τον Μουσάνωφ με θέρμη και η ελληνική κοινότητα στην Κωνσταντινούπολη προτού αναχωρήσει για την Άγκυρα, όπου εκτός από την πολιτική ηγεσία της χώρας συναντήθηκε και με τον Έλληνα πρέσβη Πολυχρονιάδη. Η Γαλλία ήταν αντίθετη απέναντι στην προσέγγιση της Βουλγαρίας από την Τουρκία φτάνοντας στο σημείο να ακυρώσει την παραγγελία βουλγαρικού σιταριού για να αποτρέψει την επίσκεψη του Μουσάνωφ.
Οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης της Λαϊκής Συμμαχίας οδήγησαν στην παραίτηση της κυβέρνησης στις 14 Μαΐου 1934. Ο βασιλιάς Μπορίς αποδέχτηκε την παραίτηση, δίνοντας ξανά την εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης στον Μουσάνωφ. Η δυσαρέσκεια του στρατεύματος σε συνδυασμό με την πολιτική κρίση οδήγησε σε πραξικόπημα από την οργάνωση Ζβενό που ανέτρεψε την κυβέρνηση στις 19 Μαΐου 1934 και επέβαλλε δικτατορία διαλύοντας όλα τα πολιτικά κόμματα.
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Στις βουλευτικές εκλογές του 1938, τις πρώτες μετά το πραξικόπημα του 1934, ο Μουσάνωφ επανεξελέγη στη Βουλή, όπως και ο ανιψιός του Στόικο Μοσάνωφ, γνωστός για τις φιλοδυτικές του απόψεις, ο οποίος εκλέχτηκε πρόεδρος της Βουλής. Όταν ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, θεωρούταν ότι διατηρούσε φιλική στάση προς τη μεριά των συμμάχων, με το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας μάλιστα, που υποστήριζε την ουδετερότητα μετά το σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, να καλεί για τη σύλληψή του μαζί με άλλους ηγέτες της αντιπολίτευσης ως πράκτορα των Αγγλογάλλων. Στις επόμενες εκλογές του 1939, που έγιναν σε μη ομαλές συνθήκες, η αντιπολίτευση συνετρίβη, αλλά ο Νικόλα Μουσάνωφ ήταν ένας από τους ελάχιστους αντιπολιτευόμενους που διατήρησαν τη θέση τους. Όταν η κυβέρνηση του Μπόγκνταν Φίλοφ ψήφισε τη νομοθεσία για την Προστασία του Έθνους το 1940 που στρεφόταν κατά του Εβραϊκού πληθυσμού της Βουλγαρίας τάχθηκε εναντίον της στη Βουλή.
Παρά την αντίθεση του στη συμμαχία με τη ναζιστική Γερμανία, ο Μουσάνωφ υποστήριξε την προσάρτηση εδαφών στη Θράκη και τη Μακεδονία από την Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία θεωρώντας πως οι εθνικοί πόθοι των Βουλγάρων επιτέλους εκπληρώνονταν. Καθώς όμως ο πόλεμος άρχισε να παίρνει αρνητική τροπή για τον Άξονα, ο Μουσάνωφ όπως και άλλοι αντιπολιτευόμενοι επιθυμούσαν την απεμπλοκή της Βουλγαρίας από τη συμμαχία με τη Γερμανία. Μετά το θάνατο του βασιλιά Μπορίς και την ανάγκη ύπαρξης αντιβασιλείας για τον ανήλικο διάδοχο Συμεών υποστήριξε την ανάγκη προκήρυξης εκλογών για να δημιουργηθεί ενότητα στο έθνος κάτι που ο Φίλοφ απέρριψε.Η αντιπολίτευση στη συνέχεια αρνήθηκε να αναγνωρίσει τους τρεις αντιβασιλείς, πρίγκηπα Κύριλλο, Φίλοφ και στρατηγό Νίκολα Μίχοφ.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, το αντιστασιακό Πατριωτικό μέτωπο, που καθοδηγούταν από τους κομμουνιστές, προσπάθησε να τον προσεγγίσει για συνεργασία, αλλά ο Μουσάνωφ παρά τη συμφωνία του μαζί τους στο ζήτημα της εξωτερικής πολιτικής της Βουλγαρίας, ήταν αντίθετος στην πολιτική των κομμουνιστών, ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να αλλάξει η εξωτερική πολιτική της Βουλγαρίας αποφεύγοντας εσωτερικές συγκρούσεις. Καθώς η ήττα της Γερμανίας γινόταν ολοφάνερη και η Βουλγαρία είχε να αντιμετωπίσει τους σφοδρούς βομβαρδισμούς των συμμάχων έγιναν προσπάθειες διαπραγματεύσεων για την απεμπλοκή της Βουλγαρίας, με την ελπίδα να μη χρειαστεί η παράδοση των εδαφών που είχαν αποκτηθεί χάρη στη συμμαχία με τους Γερμανούς. Ο Μουσάνωφ ήταν από τους ελάχιστους πολιτικούς που κατά τη διάρκεια του πολέμου είχε δείξει φιλοσυμμαχική στάση και είχε διατηρήσει επαφές με τους Σοβιετικούς διπλωμάτες στη Βουλγαρία. Όταν στα τέλη Αυγούστου ο Κόκκινος Στρατός πλησίαζε στα σύνορα με τη Βουλγαρία και αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη στάση ουδετερότητας που είχε διακηρύξει στις 17 Αυγούστου η Βουλγαρία, η κυβέρνηση αποφάσισε να δώσει την εξουσία στην αντιπολίτευση για να αποφευχθεί η σοβιετική κατοχή της χώρας. Πρωθυπουργός έγινε ο Κωνσταντίν Μουραβίεφ με τον Μουσάνωφ να γίνεται υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου. Το Πατριωτικό μέτωπο όμως αρνήθηκε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση. Η κυβέρνηση Μουραβίεφ επιθυμούσε την απεμπλοκή από τον πόλεμο χωρίς όμως την κήρυξη πολέμου στη Γερμανία, τουλάχιστον μέχρι να αποχωρήσουν τα γερμανικά στρατεύματα από τη χώρα. Η καθυστέρησή του όμως αυτή οδήγησε στην κήρυξη πολέμου από την ΕΣΣΔ στις 5 Σεπτεμβρίου. Με την είσοδο των Σοβιετικών στρατευμάτων, η κυβέρνηση παρέλυσε και ανατράπηκε στις 9 Σεπτεμβρίου από το Πατριωτικό Μέτωπο.
Μετά την επικράτηση του Πατριωτικού Μετώπου ιδρύθηκαν λαϊκά δικαστήρια τα οποία καταδίκασαν σε θάνατο τα περισσότερα μέλη των φιλοαξονικών κυβερνήσεων σε θάνατο. Τα μέλη της κυβέρνησης Μουραβίεφ, και ανάμεσα τους ο Μουσάνωφ γλίτωσαν τη θανατική ποινή αλλά καταδικάστηκαν σε φυλάκιση. Του δόθηκε χάρη το 1945 πριν τις εκλογές του Νοεμβρίου. Προσπάθησε να ανασυστήσει το Δημοκρατικό Κόμμα συμμετέχοντας στις εκλογές το 1946. Στις αρχές Μαΐου 1951 συνελήφθη ξανά για διασυνδέσεις με την παράνομη αντιπολίτευση και απεβίωσε στις 21 Μαΐου λόγω καρδιακής προσβολής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας Κατηγορία:Υπουργοί της Βουλγαρίας Κατηγορία:Βούλγαροι δικαστικοί Κατηγορία:Βούλγαροι βουλευτές
Ανθεάδαι
Με την ονομασία Ανθεάδαι ήταν γνωστοί οι κάτοικοι της αρχαίας Αλικαρνασσού και ιδιαιτέρως όσοι ανήκαν σε ένα ιερατικό γένος. Το όνομα προέρχεται από τον Άνθα, γιο του θεού Ποσειδώνα, καθώς σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Άνθας ίδρυσε την Αλικαρνασσό. Σύμφωνα με τον Τάπφερ το γένος των Ανθεαδών προέρχεται από τους Ίωνες. Βεβαίως οι ίδιοι οι Ανθεάδες θεωρούσαν τον Άνθα ιστορικό πρόσωπο, και μία επιγραφή του 1ου αιώνα π.Χ. τον τοποθετεί περί το 1104 π.Χ..
Πηγές
Κατηγορία:Αλικαρνασσός Κατηγορία:Ιωνία
Βάϊολετ Σταρ
Η Βάϊολετ Σταρ γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1996 στην Τάμπα της Φλόριντα και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός ερωτικών ταινιών.
Παιδικά χρόνια
Η Βάϊολετ Σταρ γεννήθηκε στην Τάμπα της Φλόριντα, στις 23 Δεκεμβρίου 1996. Είναι Ισπανικής καταγωγής, αλλά μεγάλωσε στην Φλόριντα των Η.Π.Α. Ήταν άριστη μαθήτρια στο σχολείο ενώ κατά την διάρκεια των παιδικών της χρόνων ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, το πατινάζ και την υποκριτική. Έκανε πρώτη φόρα έρωτα, με το τότε αγόρι της, όταν ήταν δεκαπέντε ετών. Αυτό συνέβη το 2011 στο γκαράζ του σπιτιού του φίλου της, πάνω σε ένα στρώμα που υπήρχε μέσα στο γκαράζ. Κατά την διάρκεια της σεξουαλικής επαφής, ο φίλος της Βάϊολετ, βιντεοσκόπησε όλη την ερωτική πράξη. Η Βάϊολετ και οι φίλοι της παρακολουθούσαν το συγκεκριμένο βίντεο πολύ συχνά και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συνειδητοποιήσει ότι θέλει να ασχοληθεί με το πορνό. Κατά τη διάρκεια των ετών της φοίτησής στο κολέγιο, η Βάϊολετ Σταρ είχε ερωτικές επαφές και με κορίτσια.
Καριέρα
Η Βάϊολετ Σταρ ξεκίνησε την καριέρα της στην βιομηχανία του πορνό τον Απρίλιο του 2016. Η πρώτη της ερωτική σκηνή αγόρι με κορίτσι γυρίστηκε για την Raw 27 το οποίο γυρίστηκε χωρίς συνεργείο με επαγγελματικές κάμερες και έμοιαζε περισσότερο με ερασιτεχνικό βίντεο. Έχει συμμετάσχει σε ταινίες πολλών εταιρειών όπως Naughty America, Vixen και Tushy.
Άναχαϊμ
Το Άναχαϊμ (αγγλικά: Anaheim) είναι πόλη των ΗΠΑ που βρίσκεται στη κομητεία Όραντζ της Καλιφόρνια. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 336.265, καθιστώντας την πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στο κομητεία, 10η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην Καλιφόρνια, και 54η στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο πληθυσμός της πόλης αναμένεται να ξεπεράσει τα 400.000 μέχρι το 2014, λόγω της ταχείας ανάπτυξης στην περιοχή Platinum Triangle, καθώς και στο Anaheim Hills. Το Platinum Triangle είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη περιοχή στην κομητεία Όραντζ. Το Άναχαϊμ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη σε έκταση στην κομητεία Όραντζ (μετά το Ίρβαϊν), και είναι γνωστή για τα θεματικά πάρκα, τις αθλητικές ομάδες και τα συνεδριακά κέντρα.
Ιδρύθηκε το 1857 από πενήντα γερμανικές οικογένειες και ενσωματώθηκε ως η δεύτερη πόλη στην κομητεία του Λος Άντζελες στις 10 Φεβρουαρίου του 1870, ενώ εξελίχθηκε σε βιομηχανικό κέντρο, για την παραγωγή ηλεκτρονικών ειδών, τμημάτων αεροσκαφών και κονσερβοποιημένων φρούτων. Στην περιοχή βρίσκεται το παγκοσμίου φήμης Disneyland Resort, ένα συγκρότημα από θεματικά πάρκα και ξενοδοχεία που άνοιξε το 1955, το Στάδιο Angel του Άναχαϊμ, το Honda Center και το Συνεδριακό Κέντρο Άναχαϊμ, το μεγαλύτερο συνεδριακό κέντρο στην Δυτική Ακτή των ΗΠΑ.
Ποταμοχώρι Σερρών
Το Ποταμοχώρι, έως το 1927 γνωστό ως Δερέ Μαχαλέ  ή Δερί Μαχαλά, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρισκόταν στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, σε πολύ μικρή απόσταση από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Βρισκόταν στις ανατολικές πλαγιές του όρους Μπέλλες, σε απόσταση 12 χλμ. βόρεια από το χωριό Νέο Πετρίτσι.
Ιστορία
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στο Σαντζάκι των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης.
Αρχιστράτηγος
Ο όρος αρχιστράτηγος χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ιδιότητα ενός ανωτάτου στρατιωτικού διοικητή, και ενίοτε για την απόδοση συγκεκριμένου στρατιωτικού βαθμού. Αρχιστράτηγος είναι ο ανώτατος διοικητής μιας στρατιωτικής δύναμης αντίστοιχα του αγγλικού όρου commander-in-chief. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται υπό αυτή την έννοια από την αρχαιότητα (π.χ. Γένεση, 21.22: "και Φιχόλ ο αρχιστράτηγος της δυνάμεως αυτού").
Ποταμοχώρι Σερρών
Ιστορία
Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και κατά την ελληνική απογραφή του 1913 είχε πληθυσμό 428 κατοίκων. Το 1920 προσαρτήθηκε στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Ορτά Μαχαλά (Μεσαία), μαζί με τα χωριά Ασαγιά Μαχαλέ (Κατώμερο), Χάνδερε (Ξενόρρευμα) και Τοπολίντσα, ενώ το 1927 μετονομάστηκε σε Ποταμοχώρι .
Αρχιστράτηγος
Η ιδιότητα αυτή είναι συνήθως ad hoc, και άσχετη βαθμού ή οργανικής θέσης. Έτσι λ.χ. ο Κωνσταντίνος Α' της Ελλάδας ήταν αρχιστράτηγος κατά τον Πόλεμο του 1897 και ξανά κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους στα μέτωπα Θεσσαλίας, Ηπείρου, και Μακεδονίας, τόσο ως διάδοχος με το βαθμό του αντιστρατήγου, όσο και ως βασιλιάς, με το βαθμό του στρατηγού. Αντίστοιχα, ο Αλέξανδρος Παπάγος ήταν αρχιστράτηγος του στρατού ξηράς κατά τον Ελληνοϊταλικό και Ελληνογερμανικό πόλεμο το 1940–1941 ως αντιστράτηγος, όντας προηγουμένως αρχηγός του ΓΕΣ. Το 1949 ανέλαβε αρχιστράτηγος όλων των ενόπλων δυνάμεων κατά την τελική φάση του Εμφυλίου, με το βαθμό του στρατηγού, και διατήρησε την θέση αυτή ως την κάθοδό του στην πολιτική το 1951, έχοντας στο μεταξύ λάβει το βαθμό του στρατάρχη (Οκτώβριος 1949), και την θέση του αρχηγού του ΓΕΕΘΑ (Απρίλιος 1950). Στην Ελλάδα, με τη δημιουργία του ΓΕΕΘΑ, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ εντέλλεται να εκτελεί καθήκοντα αρχιστρατήγου εν καιρώ πολέμου.
Ποταμοχώρι Σερρών
Ιστορία
Ο οικισμός εκκενώθηκε με στρατιωτική διαταγή στις 13 Μαρτίου 1941, λίγο πριν τη Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα και ο πληθυσμός μετακινήθηκε σε άλλα κοντινά χωριά ή ακόμα και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Καταργήθηκε και τυπικά το 1951 .
Αρχιστράτηγος
Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης στα ελληνικά για την απόδοση του γερμανορωσικής προέλευσης βαθμού Generaloberst (γερμανικά) ή генерал-полковник (ρωσικά), που χρησιμοποιείται από αριθμό χωρών ως βαθμός μεταξύ του στρατηγού και του στρατάρχη. Στο σύστημα αυτό, ο αρχιστράτηγος είναι αντίστοιχος του στρατηγού τεσσάρων αστέρων του ΝΑΤΟ (OF-9), καθώς δεν υπάρχει ο βαθμός του ταξιάρχου.
Ποταμοχώρι Σερρών
Χάρτης
<mapframe latitude="41.38698" longitude="23.26884" zoom="10" width="813" height="445" align="center">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 23.26884,         41.38698        ]      }    }  ] }
Αρχιστράτηγος
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Ποταμοχώρι Σερρών
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Άντριεν Μπράουβερ
Ο Άντριεν Μπράουβερ (φλαμανδ.: Adriaen Brouwer, Άουντενααρντε, περ. 1605 - Αμβέρσα Ιανουάριος 1638) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος που δραστηριοποιήθηκε στη Φλάνδρα και στην Ολλανδική Δημοκρατία κατά το πρώτο ήμισυ του 17ου αιώνα.
Ο Μπράουβερ υπήρξε σημαντικός καινοτόμος στη θεματολογία της καθημερινότητας στη ζωγραφική μέσα από τις ζωηρές απεικονίσεις χωρικών, στρατιωτών και άλλων "χαμηλής τάξης" προσώπων που πίνουν, καπνίζουν, παίζουν χαρτιά ή ζάρια, τσακώνονται, παίζουν μουσική κτλ. σε ταβέρνες ή αγροτικές συνθέσεις. Ο Μπράουβερ συντέλεσε στην εξέλιξη των προσωπογραφιών που αποκαλούνται tronies, (παλ. ολλανδ.= πρόσωπα), δηλ. σπουδές σε πρόσωπα ή κεφαλές ατόμων που διερευνούν μια ποικιλία εκφράσεων. Κατά τα τελευταία χρόνια της σταδιοδρομίας του δημιούργησε μερικά τοπία, με τραγική ένταση. Το έργο του άσκησε σημαντική επιρροή στην επόμενη γενεά Φλαμανδών και Ολλανδών ζωγράφων που ασχολήθηκαν με σκηνές της καθημερινότητας.
Βίος
Υπάρχουν ακόμη μερικά αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με τον πρώιμο βίο και τη σταδιοδρομία του Άντριεν Μπράουβερ. Ο Ολλανδός βιογράφος Άρνολντ Χαουμπράκεν, στο βιβλίο του De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen (= το Μεγάλο θέατρο των Ολλανδών Ζωγράφων) του 1718-19, περιέλαβε πολλαπλά εσφαλμένα στοιχεία και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον βίο του Μπράουβερ. Τα πιο τρανταχτά σφάλματα του Χαουμπράκεν είναι ότι τοποθετεί τον τόπο γέννησής του στο Χάαρλεμ της Ολλανδικής Δημοκρατίας και ότι δάσκαλός του υπήρξε ο Φρανς Χαλς. Σήμερα γίνεται εν γένει παραδεκτό ότι ο Μπράουβερ γεννήθηκε στο Άουντενααρντε (σήμερα στο Βέλγιο) της Φλάνδρας το 1605 ή το 1606. Ο πατέρας του, που λεγόταν επίσης Άντριεν εργαζόταν ως σχεδιαστής ταπισερί στην πόλη, η οποία ήταν από τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής ταπισερί στη Φλάνδρα. Ο πατέρας του πέθανε φτωχός όταν ο νεαρός Άντριεν ήταν 15 ή 16 ετών, έχοντας όμως ήδη εγκαταλείψει την πατρική εστία.
Το 1622 ο Μπράουβερ εργαζόταν στην Αμβέρσα. Τον Μάρτιο του 1625 καταγράφεται στο Άμστερνταμ, όπου διέμενε στο πανδοχείο του ζωγράφου Μπάρεντ φαν Σόμερεν (Barent van Someren). Καταγράφεται, επίσης, στις 23 Ιουλίου 1626 στο Άμστερνταμ ως μάρτυρας, όταν υπέγραψε μια δήλωση του φαν Σόμερεν και του Άντριεν φαν Νιούλαντ (Adriaen van Nieulandt) σχετικά με μια πώληση πινάκων στο Άμστερνταμ. Είναι πιθανόν ότι εκείνη την εποχή ήδη ζούσε στο Χάαρλεμ. Δραστηριοποιήθηκε στο επιμελητήριο των ρητόρων De Wijngaertranken του Χάαρλεμ.
Το 1631 ο Μπράουβερ επέστρεψε στη γενέτειρά του περιοχή της Φλάνδρας, όπου καταγράφεται ως «δάσκαλος» στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας. Νωρίτερα είχε γίνει δημότης (poorter) της Αμβέρσας. Ο καλλιτέχνης συνέχισε να ζει και να εργάζεται στην Αμβέρσα μέχρι τον πρόωρο θάνατό του. Το όνομά του εμφανίζεται στα αρχεία της πόλης, συνήθως σχετιζόμενο με διακανονισμούς των ποικίλων χρεών του.
Το 1633 ο Μπράουβερ φυλακίστηκε στο κάστρο της Αμβέρσας. Οι λόγοι της φυλάκισής του δεν είναι σαφείς. Πιθανότατα ήταν για λόγους φοροδιαφυγής ή, εναλλακτικά, για πολιτικούς λόγους, καθώς οι τοπικές αρχές ίσως θεώρησαν ότι ήταν κατάσκοπος της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Το αρτοποιείο στο κάστρο ήταν ιδιοκτησία του Γιόος φαν Κρέσμπεϊκ (Joos van Craesbeeck) και πιθανότατα Μπράουβερ και Κρέσμπεϊκ γνωρίστηκαν κατ' εκείνη την περίοδο. Με βάση τις πληροφορίες που δίνει ο σύγχρονός τους Φλαμανδός βιογράφος Κορνέλις ντε Μπι (Cornelis de Bie) στο βιβλίο του Het Gulden Cabinet, πιστεύεται ότι ο Κρέσμπεϊκ έγινε μαθητής του Μπράουβερ και ο καλύτερος φίλος του. Η σχέση τους περιγράφεται από τον ντε Μπι με τη φράση Soo d'oude songhen, soo pypen de jonghen («όπως τραγουδούν οι γεροντότεροι, έτσι και οι νεότεροι»). Οι ομοιότητες του ύφους ανάμεσα στο έργο του Μπράουβερ και στα πρώτα έργα του Κρέσμπεϊκ φαίνεται να συνηγορούν υπέρ αυτής της μαθητείας.