cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τίβατ
Ιστορία
Το 1918 το Τίβατ, και όλη η γύρω περιοχή, θα ενταχθούν στο Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, την μετέπειτα Γιουγκοσλαβία. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1941, η πόλη θα πέσει στα χέρια των Γερμανών και των Ιταλών. Η απελευθέρωσή της θα συμβεί τον Νοέμβριο του 1944, από Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους. Τα μεταπολεμικά χρόνια θα ξεκινήσει μια νέα ανάπτυξη της πόλης, με κύριο μοχλό τον τουρισμό.
Γεωγραφία
Το Τίβατ βρίσκεται στο εσωτερικό του Κόλπου του Κότορ και νότια του Όρους Βρμάτς. Στο εξωτερικό τμήμα, της πόλης, όπου τοποθετείται το αεροδρόμιό της, το έδαφος είναι εύφορο και πεδινό. Το Τίβατ απέχει 17 χιλιόμετρα από το Κότορ, 19 χιλιόμετρα από το Χέρτσεγκ Νόβι, 23 χιλιόμετρα από τη Μπούντβα, 80 χιλιόμετρα από το Ντουμπρόβνικ και 90 χιλιόμετρα από την Ποντγκόριτσα.
Η γεωγραφική θέση της πόλης, το κλίμα και τα φυσικά τοπία, αποτελούν ελκυστικό τουριστικό προορισμό. Με το ήπιο μεσογειακό κλίμα, την αειθαλή και πλούσια χλωρίδα, τις ηλιόλουστες ημέρες και την ήρεμη θάλασσα του κόλπου, το Τίβατ, είναι εξίσου κατάλληλο για τις καλοκαιρινές και χειμερινές διακοπές.
Πληθυσμός
Εθνότητες το 2011
Τουρισμός
Ως ένα δημοφιλές τουριστικό θέρετρο, το Τίβατ, αποτελεί σημαντικό κέντρο ναυτικού τουρισμού της περιοχής. Την καλοκαιρινή περίοδο, διοργανώνονται διάφορα πολιτιστικά φεστιβάλ.
Από το 1971 ο αερολιμένας του Τίβατ συνεισφέρει στον τομέα του τουρισμού. Στο λιμάνι της πόλης υπάρχει η πολυτελής μαρίνα Πόρτο Μοντενέγκρο, η οποία θεωρείται ως η μεγαλύτερη της χώρας.
Μεταφορές
Το Τίβατ συνδέεται οδικώς με το υπόλοιπο Μαυροβούνιο μέσω της Αδριατικής Οδού, ενός σύγχρονου αυτοκινητοδρόμου διπλής λωρίδας κυκλοφορίας. Ακτοπλοϊκώς συνδέεται με πλοία με το Χέρτσεγκ Νόβι.
Το αεροδρόμιο απέχει 3 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Πρόκειται για το μεγαλύτερο αεροδρόμιο του Μαυροβουνίου, παρόλο που το Αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσας είναι πιο σύγχρονο.
Διεθνείς σχέσεις
Το Τίβατ είναι αδελφοποιημένο με τις κάτωθι πόλεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Παράκτιες πόλεις στο Μαυροβούνιο
Daisy (διαφήμιση)
Ως "Νταίζυ" (Αγγλικά: "Daisy"), ή εναλλακτικά ως "Daisy Girl" ή "Peace, Little Girl", έχει καθιερωθεί στην ιστορία να αποκαλείται αμφιλεγόμενη πολιτική τηλεοπτική διαφήμιση που προβλήθηκε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου των προεδρικών εκλογών του 1964 από το επιτελείο του, μετέπειτα Προέδρου των ΗΠΑ, Λίντον Τζόνσον. Αν και προβλήθηκε μόνο μια φορά, θεωρείται σημαντικός παράγοντας για την ευρεία νίκη του Τζόνσον έναντι του Μπάρι Γκολντγουότερ καθώς και σημαντική καμπή στην ιστορία της Πολιτικής και της Διαφήμισης. Παραμένει μέχρι και σήμερα μια από τις πιο αμφιλεγόμενες πολιτικές διαφημίσεις που έχουν προβληθεί ποτέ. Δημιουργός της είναι ο Τονι Σβαρτς της εταιρείας DDB Worldwide.
Μετάδοση και επιπτώσεις
Προβλήθηκε για μια μόνο φορά, στις 7 Σεπτεμβρίου 1964, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής στου David και Bathsheba στο τηλεοπτικό κανάλι "NBC Monday Movie". Η διαφήμιση αποσύρθηκε σχεδόν αμέσως, είχε όμως προλάβει να προβληθεί σε όλα τα βραδινά δελτία ειδήσεων. Η φράση του Τζονσον: "Εμείς είτε πρέπει να αγαπήσουμε ο ένας τον άλλο, είτε πρέπει να πεθάνουμε" εντοπίζεται στο ποίημα του Ουίσταν Ώντεν, με τίτλο "1 Σεπτεμβρίου 1939", ως εξής: "Εμείς πρέπει να αγαπάμε ο ένας τον άλλο ή να πεθάνουμε". Τέλος οι λέξεις "παιδιά" και "σκοτάδι" εντοπίζονται και αυτές στο ποίημα.
Πηγές
Κατηγορία:Διαφήμιση
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 2007
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών για το έτος 2007 διεξήχθη στο κλειστό γυμναστήριο Πρόνοιας Περάματος στις 9 Δεκεμβρίου 2007.
Πηγές
2007 Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2007
Κάμαχα
Η Κάμαχα ή Κάμαχον (τουρκικά: Kemah, ζαζαϊκά: Kemax, αρμενικά: Անի-Կամախ Ani-Kamakh), είναι κωμόπολη και διαμέρισμα της Επαρχίας Ερζιντζάν στην Περιφέρεια Ανατολικής Ανατολίας της Τουρκίας.
Η Κάμαχα είναι μια κωμόπολη με τρέχοντα πληθυσμό 2.434 (εκτίμηση 2012), και 6.905 συνολικό πληθυσμό του διαμερίσματος. Η έκταση του διαμερίσματος είναι 2.297,98 τ.χλμ. Η κωμόπoλη βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο της επαρχίας Ερζινκάν στην Περιφέρεια Ανατολικής Ανατολίας της Δημοκρατίας της Τουρκίας
Η νεκρόπολη της Αρμενικής Αρσάκειας δυναστείας βρισκόταν στην Κάμαχα συμπεριλαμβανομένου του τάφου του Τιριδάτη Γ΄, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στον προσηλυτισμό του αρμενικού λαού στον Χριστιανισμό.
Κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα η Κάμαχα ήταν ένα στρατηγικά σημαντικό συνοριακό φρούριο στους συνοριακούς πολέμους μεταξύ των Βυζαντινών και των Ομεϋαδών και Αββασιδών. Πρώτα έπεσε στα χέρια των μουσουλμάνων το 679 και άλλαζε συχνά χέρια, μέχρι τα μέσα του 9ου αιώνα (βλ Πολιορκία της Κάμαχα (766)), όταν εδραιώθηκε ο Βυζαντινός έλεγχος. Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Ζ΄, στα τέλη του 9ου αιώνα η Κάμαχα σχημάτισε τούρμα στο θέμα της Κολωνείας. Υπό τον αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ τον Σοφό, η Κάμαχα ενώθηκε μαζί με την περιοχή της Κελτζηνής για να σχηματίσουν το νέο θέμα Μεσοποταμίας. Λίγα είναι γνωστά για το τόπο από εδώ και πέρα, εκτός από το ότι ήταν η έδρα της επισκοπής που ονομαζόταν «Αρμενία». Οι Βυζαντινοί έχασαν τον έλεγχο της περιοχής μετά την Μάχη του Μαντζικέρτ το 1071.
Η Κάμαχα ήταν η σκηνή φρικτών σφαγών κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Σε μια περίπτωση, 25.000 Αρμένιοι σκοτώθηκαν σε μία ημέρα με τη ρίψη των θυμάτων από ένα απότομο φαράγγι και στον ποταμό Ευφράτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Στεμνίτσα Αρκαδίας
Η Στεμνίτσα, κατά τη διάρκεια της Αρχαιότητας γνωστή ως Ὑψοῦς, είναι ορεινό χωριό του δήμου Γορτυνίας της Αρκαδίας. Χτισμένη στο Μαίναλο και σε ύψος 1083 μέτρων, είναι χαρακτηρισμένη ως παραδοσιακός οικισμός. Η απόσταση από την Αθήνα είναι 220 χιλιόμετρα και 45 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 191 κάτοικοι, ενώ το 2001 ήταν 412 κάτοικοι.
Ιστορία
Στην επανάσταση του '21 έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο. Από τη Στεμνίτσα καταγόταν η οικογένεια προεστών και αγωνιστών Αλεξανδρόπουλων. Ο Κωνσταντίνος Αλεξανδρόπουλος, μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, συγκρότησε σώμα από 175 Στεμνιτσιώτες και την 25 Μαρτίου 1821 κατέβηκε στον κάμπο της Καρύταινας για να πολιορκήσει τους εκεί Τούρκους. Την 25 Απριλίου ορίστηκε  "αρχιστράτηγος"  με το όνομα "Κωνσταντίνος Υψηλάντης", σύμφωνα με έγγραφο όπου ορκίζονται και υπογράφουν 41 κληρικοί και λαϊκοί της περιοχής. Αγωνιστές υπήρξαν και ο αδελφός του, ο γιος του Ιωάννης που συμμετείχε στις μάχες ενώ ήταν ακόμα έφηβος, ο γιος του Αλέξανδρος που υπηρέτησε στο πλοίο του Κανάρη, ο επίσης γιος του Βασίλειος, γεννημένος το 1809, που ακολουθούσε τον πατέρα του στις μάχες. Ο Ιωάννης σκοτώθηκε στη μάχη των Τρικόρφων παρουσία του αδελφού του Βασίλη. Ο Χρήστος Αλεξανδρόπουλος ήταν πιθανώς συγγενής των προηγουμένων, ο οποίος δόθηκε ως όμηρος για εγγύηση στους τουρκαλβανούς που αποφάσισαν να φύγουν από τον Ιμπραήμ το 1827. Από τη Στεμνίτσα καταγόταν επίσης ο αγωνιστής Δημήτριος Σφήκας ο οποίος είχε πάρει μέρος στην περίφημη Μάχη του Σκουλενίου (17 Ιουνίου 1821), ενός χωριού της σημερινής Ρουμανίας. Μεγάλη ιστορική σημασία έχει το σύγγραμμά του "Αναμνήσεις" για τα γεγονότα του 1821 στη Δακία.
Χρησίμευσε ως έδρα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη που την αποκαλούσε "χωροπούλα του Μοριά". Λόγω του ρόλου της στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα διατέλεσε  έδρα της πρώτης Πελοποννησιακής Γερουσίας και πρώτη άτυπη πρωτεύουσα του επαναστατημένου Ελληνικού έθνους για έναν μήνα. Ανακηρύχθηκε την 27η Μαΐου του 1821 - ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώρα συνέλευση της Ά Πελοποννησιακής Γερουσίας στην Ι.Μ. Χρυσοπηγής στη Στεμνίτσα.
Λόγω του δύσβατου εδάφους της περιοχής ο κόσμος στράφηκε προς το εμπόριο και την αργυροχρυσοχοΐα. Στη Στεμνίτσα υπάρχει και η σχολή Αργυροχρυσοχοΐας με δύο εκπαιδευτικές μονάδες, του Ημερήσιου Επαγγελματικού Λυκείου (ΕΠΑ.Λ) με την ειδικότητα της Αργυροχρυσοχοΐας και του Δ.ΙΕΚ Στεμνίτσας.
Η Στεμνίτσα υπήρξε έδρα του Δήμου Τρικολώνων που λειτούργησε την περίοδο 1835-1912 καθώς και του σύγχρονου δήμου Τρικολώνων που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Στο διάστημα 1912-1995 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα, ενώ στο σύντομο διάστημα 1995-1998 αποτέλεσε έδρα του Δήμου Στεμνίτσας που αποτέλεσε συνέχεια της κοινότητας. Από το 2011 ανήκει στον Δήμο Γορτυνίας.
Πληθυσμός
μικρογραφία|upright=0.75|Δρόμος με σαχνισιά, Στεμνίτσα Η Στεμνίτσα έχει γνωρίσει σημαντική πληθυσμιακή μείωση σε όλες τις απογραφές απο το 1861 εως σήμερα (με εξαίρεση αυτών του 1879 και 1991 που έδειξαν μικρή αύξηση).
Πρόσωπα
Από την Στεμνίτσα κατάγονται: οι αγωνιστές της Επαναστάσεως του 1821 Δημήτριος, Γεώργιος και Λάμπρος Ροϊλός, Δημήτριος Σφήκας, Γενναίος Κολοκοτρώνης, Ρήγας Παλαμήδης· ο γνωστός ζωγράφος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γεώργιος Ροϊλός (καθηγητής, μεταξύ άλλων, και του διάσημου υπερρεαλιστή ζωγράφου Τζιόρτζιο ντε Κίρικο),ο πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών και διαπρεπής καθηγητής θεολογίας Αθανάσιος Χαστούπης, ο καθηγητής θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Παναγιώτης Τρεμπέλας· ο διαπρεπής νομικός Γεώργιος Ροιλός· ο δικαστής του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1983-1997), του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου Κωνσταντίνος Κακούρης (με καταγωγή από την οικογένεια Νικολετόπουλου)· ο καθηγητής στο ΜΙΤ των ΗΠΑ Ηλίας Γυφτόπουλος· ο καθηγητής και πρώην υπουργός Παιδείας Δημήτρης Φατούρος· ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Παναγιώτης Ροιλός· ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς (η οικία του παππού του διασώζεται στην Στεμνίτσα), ο καθηγητής αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Νικόλαος Μουτσόπουλος, ο ηθοποιός Κρατερός Κατσούλης, ο ολυμπιονίκης Μίμης Θανόπουλος, η εφοπλιστική οικογένεια Μαρτίνου, η Μαρίκα Μητσοτάκη, ο επί σειρά ετών Πρόεδρος του Δ’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας και διαπρεπής νομικός του δημοσίου δικαίου Χρίστος Φατούρος κ.ά. μικρογραφία| Η κεντρική πλατεία της Στεμνίτσας και ο δρόμος προς το κάστρο. Φωτογραφία από το αρχείο του αρχιτέκτονα [[Αριστοτέλης Ζάχος|Αριστοτέλη Zάχου, ο οποίος το 1919 κλήθηκε από το κοινοτικό συμβούλιο να αναλάβει «εξωραϊστικά έργα εντός της Κωμοπόλεως» .]] Επίσης δύο μεγάλοι καλλιτέχνες ,ήρωες και άνθρωποι,αυτούς που έψαχνε να βρει ο Διογένης ήταν ο Χαράλαμπος Κατσούλης, βραβευμένος από την ακαδημία Αθηνών για την τέχνη της Αργυροχρυσοχοΐας και ο Αριστείδης Βλαχόγιαννης για την αρχυροχοΐα(εκκλησιαστικά είδη, καμπάνες,εικόνες, τέχνη ρεπουσέ)
Αξιοθέατα
Η Στεμνίτσα αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό καθ'όλη την διάρκεια του έτους. Στη Στεμνίτσα λειτουργούν αρκετοί παραδοσιακοί ξενώνες και πολυτελές ξενοδοχείο. Ορισμένα από τα αξιοθέατα της περιοχής είναι:
Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας
Από το 1976 λειτουργεί η γνωστή σε όλους Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας στη Στεμνίτσα. Σήμερα η σχολή λειτουργεί ως απογευματινό Δημόσιο ΙΕΚ και ημερήσιο Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑΛ) Αργυροχρυσοχοΐας. Δεκτοί γίνονται όσοι έχουν τελειώσει ήδη λύκειο. Από το 1980 υπάγεται στο Υπουργείο Παιδείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
Τυραννίων ο Αμισσεύς
Ο Τυραννίων ο Αμισσεύς, 1ος αι. π.Χ., γιος του Επικρατίδη και της Λινδίας ήταν γραμματικός από την Αμισσό, μαθητής του Διονυσίου του Θρακός που αιχμαλωτίστηκε από τον Ρωμαίο στρατηγό Λεύκιο Λυκίνο Λούκουλο κατά τους Μιθριδατικούς Πολέμους, μεταφέρθηκε στη Ρώμη, όπου και πλούτισε και έζησε μέχρι τα βαθιά γεράματα. Μαθητές του ήταν ο Στράβων και ο Βάρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Moby
Ο Moby (Richard Melville Hall, 11 Σεπτεμβρίου 1965 ) είναι Αμερικανός DJ, τραγουδιστής, τραγουδοποιός και μουσικός. Το πραγματικό του όνομα είναι Ρίτσαρντ Μέλβιλ Χολ, ενώ το ψευδώνυμο Moby οφείλεται στον Χέρμαν Μέλβιλ, τον συγγραφέα του «Μόμπι Ντικ»
Ο Moby τραγουδάει και παίζει το πλήκτρα, κιθάρα, μπάσο και ντραμς. Σημείωσε επιτυχία στην ambient μουσική σκηνή και οχτώ σινγκλς του κατάφεραν να μπουν στο τοπ-40 των Βρετανικών τσαρτς, στη δεκαετία του 1990.
Play
Το 1999 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Play, το οποίο ήταν ένα μείγμα chill-out, ambient και ηλεκτρονικής μουσικής. Ξεχώρισαν οχτώ σινγκλς, με δημοφιλέστερα τα Porcelain, Natural Blues και Why Does My Heart Feel So Bad?. Το Play έγινε ένα εμπορικό και πολιτιστικό φαινόμενο, πουλώντας πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Μέχρι σήμερα είναι το ηλεκτρονικό άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις που κυκλοφόρησε ποτέ. Τα δεκαοκτώ τραγούδια του είχαν μια άνευ προηγουμένου ζήτηση για σάουντρακ σε ταινίες και για εμπορικές διαφημίσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Αποξήρανση τροφίμων
Ιστορία
Από τους αρχαίους χρόνους η αφυδάτωση έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως για τη συντήρηση των τροφίμων. Η παλαιότερη γνωστή πρακτική αφυδάτωσης χρονολογείται στο 12.000 π.Χ. από κατοίκους της Μέσης Ανατολής και άλλων ασιατικών περιοχών. Έτσι, η ξήρανση στον ήλιο θεωρείται η αρχαιότερη, οικονομικότερη και απλούστερη μέθοδος αποξήρανσης με την οποία τα τρόφιμα αφυδατώνονται. Ακόμη και σήμερα, η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται για την αφυδάτωση τόσο φυτικών τροφών όσο μερικές φορές και ζωϊκής προελεύσεως, σε περιοχές που παρατηρείται χαμηλή σχετική υγρασία, ανομβρία και μεγάλα ποσά ηλιοφάνειας κατά τη διάρκεια της συγκομιδής των προϊόντων. Η εξάτμιση που συντελείται μέσω της ξήρανσης στον ήλιο και οδηγεί στην αφυδάτωση των τροφών, μπορεί να γίνει επίσης και με άλλες παραδοσιακές, φυσικές μεθόδους όπως ξήρανση μέσω αέρα, κάπνισμα ή ξήρανση μέσω ανέμου. Ακόμη, οι σημερινοί ηλεκτρικοί αφυγραντήρες τροφίμων ή οι παγοκαταψύκτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να επιταχύνουν τη διαδικασία της αποξήρανσης και να εξασφαλίσουν περισσότερο σταθερά αποτελέσματα.
Κύριες μέθοδοι
Διακρίνονται τουλάχιστον 7 κύριοι μέθοδοι αποξήρανσης των τροφίμων. Έτσι, πέρα από την ξήρανση στον ήλιο, υπάρχουν ακόμη η ξήρανση με θερμό αέρα, ο ψεκασμός του προϊόντος σε ρεύμα θερμού αέρα, η ξήρανση σε τύμπανο, η λυοφίλωση (ή αλλιώς κρυοαφιδάτωση), η συμπύκνωση και η προσθήκη μικρομορίων-μακρομορίων:
Θέρμανση με θερμό αέρα
Για τη θέρμανση με θερμό αέρα, χρειάζονται ειδικά τελάρα που τοποθετούνται σε τούνελ τα οποία θα πρέπει να διαπερνά κυκλοφορία ρεύματος θερμού αέρα κοντά στους 70 έως 75 βαθμούς C. Για την όλη διαδικασία το προϊόν θα πρέπει να είναι τοποθετημένο σε λεπτό στρώμα μέσα στα ειδικά αυτά τελάρα, περίπου 3 με 8 ώρες, ανάλογα με τη φύση και το μέγεθος του προϊόντος.
Ψεκασμός σε ρεύμα θερμού αέρα
Όσον αφορά την περίπτωση των υγρών τροφίμων, η αποξήρανση μπορεί επίσης να επιτυγχανθεί με ψεκασμό τους σε ρεύμα θερμού αέρα. Με τη βοήθεια ειδικών συσκευών, το υγρό τρόφιμο μετατρέπεται σε ένα νέφος από μικρά σταγονίδια μέσα σε κατακόρυφο θάλαμο όπου ταυτόχρονα εισέρχεται θερμός αέρας υψηλής θερμοκρασίας (150°C). Η αφυδάτωση επιτυγχάνεται σε ελάχιστο χρόνο, με τα σταγονίδια του τροφίμου να μετατρέπονται σε κόκκους σκόνης.
Ξήρανση σε τύμπανο
Στην περίπτωση που τα τρόφιμα είναι υγρά ή/και πολτώδη, τότε για την αποξήρανσή τους μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ξήρανση σε τύμπανο. Η διαδικασία εδώ έχει ως εξής: Σε ένα μεταλλικό τύμπανο που περιστρέφεται και θερμαίνεται με ατμό, απλώνεται ένα στρώμα υγρού προϊόντος πάνω στην εξωτερική επιφάνεια του τυμπάνου. Ύστερα από 1/2 με 3/4 περιστοφής του τυμπάνου, το προϊόν ξηραίνεται, οπότε μετά με τη βοήθεια μιας μάχαιρας (ξέστρου) αποκολλάται από την επιφάνεια του τυμπάνου και στη συνέχεια θρυμματίζεται και μετατρέπεται σε σκόνη. Μερικές φορές, μπορεί όλη αυτή η διαδικασία να γίνεται υπό κενό, οπότε τότε απαιτούνται μικρότερες θερμοκρασίες, ιδιαίτερα για τις περιπτώσεις των θερμοευαίσθητων προϊόντων.
Λυοφίλωση (κρυοαφυδάτωση)
Ακόμη χαμηλότερες θερμοκρασίες απαιτούνται στη μέθοδο της λυοφίλωσης ή κρυοαφυδάτωσης. Εδώ η ξήρανση επιτυγχάνεται μέσω κατάψυξης του προϊόντος στους -25 βαθμούς Κελσίου ή και χαμηλότερα, με σκοπό την πλήρη στερεοποίησή του. Εν συνεχεία, υπό συνθήκες υψηλού κενού, της τάξεως 15-40 mm στήλης υδραργύρου, το νερό του προϊόντος εξαχνώνεται μέσω μετατροπής του από στερεή σε αέρια μορφή, χωρίς τη μεσολάβηση υγρής φἀσης. Τα προϊόντα που έχουν υποστεί λυοφίλωση διακρίνονται για την ιδιαίτερη πορώδη υφή τους ως αποτέλεσμα των κενών που παραμένουν στη θέση όπου προηγουμένως βρίσκονταν οι παγοκρύσταλλοι. Έτσι, η ενυδάτωση των λυοφιλωμένων προϊόντων επιτυγχάνεται αρκετά εύκολα, διατηρώντας παράλληλα σε άριστη κατάσταση τις αρωματικές και θρεπτικές ουσίες των προϊόντων (π.χ. λυοφιλιωμένος καφές).
Συμπύκνωση
Μια άλλη μέθοδος αποξήρανσης τροφίμων αποτελεί η συμπύκνωση, η οποία εφαρμόζεται σε υγρά τρόφιμα (π.χ. χυμοί φρούτων, γάλα) και αποσκοπεί αφενός στη μείωση του διαθέσιμου νερού οπότε και στην ελάττωση ή και αναστολή των φυσικοχημικών και βιολογικών δραστηριοτήτων (όταν το προϊόν ξεπεράσει σε διαλυτά στερεά το 65% και διατηρηθεί και συσκευαστεί κατάλληλα) και αφετέρου στη μείωση του όγκου του προϊόντος (προκειμένου να διευκολυνθούν οι διαδικασίες της συσκευασίας, της μεταφοράς και της αποθήκευσής του). Παραδοσιακή μέθοδος συμπύκνωσης αποτελεί η θερμική εξάτμιση, σε συνήθη ή ελαττωμένη πίεση, του μεγαλύτερου μέρους νερού του προϊόντος. Μερικά παραδείγματα άλλων, περισσότερο πρόσφατων, τεχνικών συμπύκνωσης είναι η υπερδιήθηση και η αντίστροφη ώσμωση που υλοποιούνται μέσω εφαρμογής υψηλών πιέσεων, με σκοπό την απομάκρυνση του νερού από τους πόρους ειδικών μεμβρανών και τον διαχωρισμό του από το υπόλοιπο προϊόν, οπότε στο εσωτερικό μέρος των μεμβρανών διαμορφώνεται το προϊόν συμπυκνωμένο. Η περισσότερο προτιμητέα μέθοδος συμπύκνωσης αποτελεί η εξάτμιση υπό κενό, διότι η θερμοκρασία των τροφίμων παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, οπότε δεν βλάπτονται τα οργανοληπτικά στοιχεία των ευαίσθητων προϊόντων. Σε περίπτωση όμως που στη μέθοδο αυτή εφαρμόζεται υψηλό κενό, υφίσταται μεγάλη απώλεια αρωματικών ουσιών, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για χυμούς φρούτων. Στις περιπτώσεις αυτές χρησιμοποιούνται ειδικές συσκευές ανακτήσεως των αρωματικών ουσιών, μέσω επαναπροσθήκης τους στο συμπυκνωμένο προϊόν. Συνήθη συμπυκνωμένα προϊόντα είναι ο χυμός πορτοκαλιού που συμπυκνώνεται στους 65° Brix (από αρχικά 12° Brix), το γάλα στα 35° Bix (από αρχικά 7° Brix) και ο χυμός τομάτας (στους 30° έως 35° Brix από αρχικά 5° Brix). Σημειώνεται ότι, εφ' όσον η συμπύκνωση δεν είναι πολύ μεγάλη, είναι απαραίτητη η εφαρμογή και άλλων τεχνικών συντήρησης, όπως η ψύξη ή η θερμική επεξεργασία.
Προσθήκη μικρομορίων-μακρομορίων
Τέλος, η προσθήκη μικρομορίων-μακρομορίων ως τεχνική αποξήρανσης τροφίμων, απαντάται, μεταξύ άλλων, μέσω της ξήρανσης σακχαρόπηκτων, της προσθήκης σακχάρων και της μερικής αφυδάτωσης με βρασμό (π.χ. μαρμελάδες). Με την ικανότητα ορισμένων μικρομορίων και μακρομορίων να δεσμεύουν το νερό καθώς προστίθενται στα τρόφιμα, έχουμε οδηγηθεί στην παρασκευή μιας κατηγορίας τροφίμων ενδιάμεσου υγρασίας που η ενεργότητα του νερού aw είναι στα ίδια επίπεδα με τα αποξηραμένα τρόφιμα, ακόμη κι αν στη μάσηση δεν φαίνονται ως αποξηραμένα. Η απομάκρυνση και η δέσμευση ποσοτήτων νερού ευνοείται επίσης από την προσθήκη μεγάλων ποσοτήτων αλατιού. Επιπλέον το αλάτι έχει τη δυνατότητα να παρεμποδίζει την ανάπτυξη μικροοργανισμών και τη δράση ορισμένων ενζύμων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συντήρηση τροφίμων
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1976-77
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1976-77 ήταν η 38η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 7η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1976-77 συμμετείχαν 16 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1976-77.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1977-78. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1977-1978.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1975-76, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1976-77 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 1975-76 Χαλκάνορας Ιδαλίου.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Λόγω της τουρκικής εισβολής και κατοχής μεγάλου μέρους της Κύπρου από τα τουρκικά στρατεύματα, η Ανόρθωση, η Νέα Σαλαμίνα, ο Διγενής και ο ΑΣΙΛ απώλεσαν τις έδρες τους. Η Ανόρθωση, η Νέα Σαλαμίνα και ο ΑΣΙΛ επαναδραστηριοποιήθηκαν στη Λάρνακα και ο Διγενής στη Λευκωσία. Για το πρωτάθλημα της περιόδου 1976-77 για τις ομάδες αυτές ορίστηκαν στάδια ως έδρες σε όλη την Κύπρο.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1976-1977
Κωνσταντίνος Ζέβλης
Καταγόταν από τα Ψαρά, μία από τις τρεις θαλασσομάχους νήσους στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, όπου και διακρίθηκε σε πολλές ναυμαχίες του Αγώνα. Συγκαταλέγεται μεταξύ των ικανότερων πυρπολητών λαμβάνοντας μέρος στην επιχείρηση του Παπανικολή στην Ερεσσό το 1821, καθώς και του Κ. Νικόδημου στη Λέσβο το 1824. Αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Ζέβλης, επίσης σπουδαίος πυρπολητής.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Αγωνιστής ελληνικής επανάστασης-επέκταση Κατηγορία:Πυρπολητές του 1821
Νικόλαος Σπαθάριος
Ο Νικόλαος Σπαθάριος Μιλέσκου (1625/1635–1708/1714), ήταν θεολόγος, διπλωμάτης, Ρουμάνος, Ελληνικής καταγωγής ο οποίος έζησε τον 17ο αιώνα.
Βιογραφικά
Ο Νικόλαος Σπαθάριος Μιλέσκου ήταν γόνος οικογένειας που είχε μεταναστεύσει από την Ελλάδα στη Μολδαβία. Καταγόταν από την Λακωνία. Σπούδασε στο Ιάσιο και στην Πατριαρχική Ακαδημία της Κωνσταντινούπολης, όπου είχε δάσκαλό του τον κερκυραϊκής καταγωγής μητροπολίτη Άρτας και Ναυπάκτου Γαβριήλ Βλάσιο. Ο Σπαθάριος δεν αποκλείεται να ήλθε σε επαφή και με τον Ιωάννη Καρυοφύλλη. Το υψηλό επίπεδο των γνώσεών του, θεωρείται ο πιο μορφωμένος Ρουμάνος της εποχής του, γέννησε εικασίες για μετέπειτα σπουδές στην Ιταλία, κάτι που είναι ανεπιβεβαίωτο. Από το 1653 εργάστηκε στην υπηρεσία διαφόρων ηγεμόνων της Μολδαβίας και της Βλαχίας. Επειδή είχε προκρίνει το προσωπικό του, κάθε φορά συμφέρον, κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία και θα ρινοτμήθηκε. Χρημάτισε έως το 1664 αντιπρόσωπος της πατρίδας του, της Μολδαβίας, στην Υψηλή Πύλη. Όπως είχε αξιοποιήσει την υπηρεσία του στις ηγεμονίες της Μολδοβλαχίας για να μελετά σε μοναστηριακές βιβλιοθήκες, έτσι και στην Κωνσταντινούπολη κατέγινε με την πρώτη πλήρη μετάφραση της Βίβλου στα ρουμανικά, που δεν άργησε να τυπωθεί το 1688.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Πώς να Εκπαιδεύσετε το Δράκο σας 2
Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας 2 είναι ο τίτλος αμερικάνικης 3D ταινίας κινουμένων σχεδίων, δράσης και φαντασίας, παραγωγής 2014 από την DreamWorks Animation βασισμένη αόριστα στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Κρεσίντα Κόουελ. Είναι η συνέχεια της ταινίας κινουμένων σχεδίων του 2010 Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας και είναι δεύτερο στην τριλογία. Η ταινία γράφεται και σκηνοθετείται από τον Dean DeBlois. Πρωταγωνιστούν οι φωνές των Jay Baruchel, Gerard Butler, Craig Ferguson, America Ferrera, Τζόνα Χιλ, T.J. Miller, Kristen Wiig και Christopher Mintz-Plasse. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 20 Ιουνίου 2014.
Πλοκή
Η ταινία διαδραματίζεται πέντε χρόνια μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, παρουσιάζοντας τον Ψάρη και τους φίλους του στα τέλη της εφηβείας τους. Ο DeBlois αποκάλυψε σε μια συνέντευξή του για την ιστορία:" Στο τέλος της τελευταίας ταινίας, όλοι οι Βίκινγκς που προηγουμένως ήταν κάπως αντίθετοι είναι τώρα στις πλάτες των δράκων έτσι ολόκληρο το Βόρειο Ημισφαίριο ανοίγεται σε αυτούς. Και με αυτό η περιέργεια του Ψάρη αυξάνεται, ο χάρτης επεκτείνεται και αναπόφευκτα πρόκειται να συναντήσουν νέους δράκους, νέες κουλτούρες." Ο Ψάρης στη συνέχεια "ανακαλύπτει μια μεγαλύτερη σύγκρουση μεταξύ ανθρώπων και δράκων και ο ίδιος βρίσκεται στο κέντρο της.
Παραγωγή
Το Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας 2, επιβεβαιώθηκε στις 27 Απριλίου 2010. Την ταινία έγραψε και σκηνοθετεί ο Dean DeBlois, ο συν-σκηνοθέτης της πρώτης ταινίας. Ο Bonnie Arnold, ο παραγωγός της πρώτης ταινίας, έχει επίσης επιστρέψει, με τον Chris Sanders, ο οποίος συν-σκηνοθέτησε και συν-έγραψε την πρώτη ταινία, αυτή τη φορά μόνο ως εκτελεστικός παραγωγός λόγω της εμπλοκής του με το Οι Croods. Η ταινία έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 20 Ιουνίου 2014. Είχε ανακοινωθεί ότι ολόκληρο το καστ - Baruchel, Butler, Ferguson, Ferrera, Hill, Mintz-Plasse, Miller και Wiig - θα επιστρέψει για τη συνέχεια.Ο συνθέτης John Powell, ο οποίος είχε κερδίσει μια υποψηφιότητα για Όσκαρ για την πρώτη παρτιτούρα, θα επιστρέψει για τη δεύτερη και τρίτη ταινία.
Στις 19 Ιουνίου 2012 ανακοινώθηκε ότι ο Κιτ Χάριγκτον, από το Game of Thrones, θα είναι ο κακός που θα ανακοινωθεί.
Το Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας 2 θα είναι η πρώτη ταινία της DreamWorks Animation που θα χρησιμοποιήσει νέο animation και φωτισμού λογισμικό καθ' όλη την παραγωγή. Προγράμματα που ονομάζονται Primo και Torch θα επιτρέψουν πιο πολλή "διακριτικότητα, στην κίνηση του προσώπου, την αίσθηση του λίπους, την ανατίναξη, το χαλαρό δέρμα, την αίσθηση του δέρματος που κινείται πάνω από τους μύες, αντί των μαζών που κινούνται μαζί.
Το πρώτο επίσημο τρέιλερ κυκλοφόρησε στις 12 Ιουλίου 2013.
Συνέχεια
Μια συνέχεια, η τρίτη ταινία στην τριλογία με τίτλο Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας 3, θα κυκλοφορήσει το καλοκαίρι του 2019. Ο Dean DeBlois, ο συν-σκηνοθέτης της πρώτης και σκηνοθέτης της δεύτερης ταινίας, θα επιστρέψει, μαζί με τον παραγωγό Bonnie Arnold, καθώς και όλο το κύριο καστ.
Γλυκύ Ίμβρου
Το Γλυκύ (τούρκικα: Bademli) είναι χωριό της Ίμβρου, στην περιφέρεια Γκιοκτσέαντα της επαρχίας Τσανάκκαλε της Τουρκίας. Βρίσκεται περίπου 4 χλμ. βόρεια της πόλης της Ίμβρου και σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, κατά τα τέλη Δεκεμβρίου 2014, είχε πληθυσμό 76 κατοίκων (Έλληνες ορθόδοξους και σουνίτες Τούρκους, σε περίπου ίσους αριθμούς).
Το Γλυκύ βρίσκεται δίπλα στο Σχοινούδι, τα Αγρίδια και τους Άγιους Θεόδωρους, και είναι ένα από τα τελευταία χωριά με παρουσία ελληνικού πληθυσμού στην Τουρκία. Το 2014 εκλέχτηκε πρόεδρος ο Αργύρης Μπαχτσεβάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ίμβρου Κατηγορία:Επαρχία του Τσανάκκαλε
Αμπντούλ Χαμίντ
Ο Αμπντούλ Χαμίντ (Abdul Hamid', আব্দুল হামিদ, γενν. την 1η Ιανουαρίου 1944) είναι πολιτικός και Πρόεδρος του Μπανγκλαντές από το 2013. Υπηρέτησε νωρίτερα ως πρόεδρος του Κοινοβουλίου από τις 25 Ιανουαρίου 2009 ως τις 24 Απριλίου 2013. Μετά το θάνατο του προέδρου Ζιλούρ Ραχμάν έγινε υπηρεσιακός πρόεδρος το Μάρτιο του 2013. Τον Φεβρουάριο του 2018 επανεξελέγη πρόεδρος της χώρας, χωρίς αντίπαλο.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Χαμίντ γεννήθηκε στο χωριό Καμαλπούρ της επαρχίας Κισοργκάντζ. Φοίτησε σε κρατικό κολέγιο του Κισορεγκάνι και αργότερα απέκτησε πτυχίο από το Νομικό Κολέγιο του Κέντρου (πανεπιστήμιο της Ντάκα). Εργάστηκε ως ασκούμενος δικηγόρος στο δικαστήριο του Κισοργκάντζ και διορίστηκε επανειλημμένα πρόεδρος του εκεί δικηγορικού συλλόγου.
Πολιτική καριέρα
Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε από τα φοιτητικά του χρόνια, οπότε έγινε αντιπρόεδρος του κυβερνητικού κολεγίου του Γκουρουνταγιάλ. Από το 1970 ως το 2009 εξελέγη συνολικά 7 φορές ως βουλευτής. Κατά την διακυβέρνηση από το Σύνδεσμο Αγουάμι το 1996, ο Χαμίντ ήταν αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου και το 2001 διορίστηκε αντιπρόεδρος του κόμματος της Αντιπολίτευσης στην Εθνοσυνέλευση. Το 2009 ανέλαβε πρόεδρος του Κοινοβουλίου.
Προεδρία
Ο Χαμίντ διορίστηκε υπηρεσιακός πρόεδρος στις 14 Μαρτίου 2013 όταν ακόμα ο πρόεδρος Ζιλούρ Ραχμάν νοσηλευόταν σε νοσοκομείο στη Σιγκαπούρη. Ο τελευταίος πέθανε 6 ημέρες μετά. Στις 22 Απριλίου 2013 ο Χαμίντ εξελέγη πρόεδρος από το Κοινοβούλιο, χωρίς αντίπαλο. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 24 Απριλίου.
Στις 7 Φεβρουαρίου 2018 η Εκλογική Επιτροπή του Μπανγκλαντές ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος Χαμίντ δεν είχε αντίπαλο για την προεδρική εκλογή. Έτσι, επανεξελέγη πρόεδρος χωρίς αντίπαλο.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει 3 γιους και 1 κόρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
74 (αριθμός)
Το 74 (εβδομήντα τέσσερα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 73 και πριν από το 75. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 74:2 = 37, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 74 συμβολίζεται ως LXXIV στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΟΔ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Έβνο Άζεφ
Ο Έβνο Άζεφ (ρωσικά: Евгений Филиппович "Евно Фишелевич" Азеф, μεταφράζεται επίσης ως Evno Azef, 1869-1918), ήταν Ρώσος σοσιαλ-επαναστάτης ο οποίος ήταν επίσης διπλός πράκτορας και προβοκάτορας, ασχολούμενος τόσο σαν οργανωτής δολοφονιών για το Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα και κατάσκοπος της αστυνομίας για την Οχράνα, την Αυτοκρατορική μυστική αστυνομία. Ανέβηκε στις γραμμές του κόμματος και έγινε αρχηγός του τρομοκρατικού κλάδου του κόμματος, την Οργάνωση Μάχης των Εσέρων, από το 1904 ως το 1908.
Αφού αποκαλύφθηκε από τον επαναστάτη Βλαντιμίρ Μπούρτσεφ το 1909 κατέφυγε στη Γερμανία όπου απεβίωσε το 1918.
Βιογραφία
Έλαβε μόνο τη στοιχειώδη εκπαίδευση. Αργότερα εργάστηκε σαν δημοσιογράφος και περιοδεύων πωλητής. Έγινε επαναστάτης από νεαρός. Το 1892, όταν επρόκειτο να συλληφθεί, καταχράστηκε 800 ρούβλια και κατέφυγε στη Γερμανία, στην αρχή στην Καρλσρούη και μετά στο Ντάρμσταντ. Εκεί σπούδασε και έγινε ηλεκτρολόγος μηχανικός. Εκείνα τα χρόνια επίσης, ο Σεργκέι Βασίλιεβιτς Ζουμπάτοβ της Οχράνα τον στρατολόγησε σαν πληροφοριοδότη της αστυνομίας.
Στη Γερμανία επίσης, εντάχθηκε σε μια ομάδα εξόριστων μελών του Ρωσικού Σοσιαλ-Δημοκρατικού Κόμματος και ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη για να συναντήσει άλλους επαναστάτες. Ο Άζεφ προσχώρησε σε μια ομάδα Εσέρων το 1894. Ταξίδεψε ευρύτατα σε όλη την Ευρώπη, κάνοντας επαφή με εξέχοντες Εσέρους, συλλέγοντας πληροφορίες και φτάνοντας με τον τρόπο του στους εσωτερικούς κύκλους των Σοσιαλιστικών-Επαναστατικών κινημάτων. Ανάμεσα σε αυτούς που άθελά τους άνοιξαν τον δρόμο του Άζεφ ήταν ο σεβαστός ναρόντνικος Κ.Ο. Ζιτλόφσκι και ο Α.Α. Αργκούνοφ, ιδρυτής της “Βόρειας Ένωσης Σοσιαλ-Επαναστατών” το 1896. Αυτή η οργάνωση ήταν ένα από τα σημαντικότερα ιδρυτικά μέρη του ενωμένου Κόμματος των Εσέρων, και ο Άζεφ ήταν πληρεξούσιός της στο εξωτερικό. Ανέβηκε σε εκτίμηση και έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.
Το 1899, κατ’ εντολή της τσαρικής Οχράνα, ο Άζεφ επέστρεψε στη Μόσχα, εργαζόμενος σαν ηλεκτρολόγος μηχανικός και καθιστώντας τον εαυτό του απαραίτητο για το Κόμμα των Εσέρων. Το 1903 έδωσε πληροφορίες στην Οχράνα που οδήγησαν στη σύλληψη του Γκριγκόρι Γκερσούνι, επικεφαλής της Οργάνωσης Μάχης του κόμματος (το στρατιωτικό του σκέλος), επιτρέποντας στον Άζεφ να τον διαδεχθεί (με τον Μπόρις Σαβινκόβ σαν βοηθό του). Σε αυτή τη θέση οργάνωσε δολοφονίες, περιλαμβανομένων αυτών του Βιατσεσλάβ Πλέβε (1904), του θείου του Τσάρου Μεγάλου Δούκα Σέργιου Αλεξανδρόβιτς (1905) και του πατέρα Γκαπόν (1906). Μέχρι το 1908, ο Άζεφ έπαιζε τον διπλό του ρόλο του επαναστάτη δολοφόνου και του κατασκόπου της αστυνομίας, που εισέπραττε 1.000 ρούβλια τον μήνα από τις αρχές. Συμπαθούντες στις γραμμές της αστυνομίας διέρρευσαν πληροφορίες στο κόμμα, αλλά δεν ήταν πιστευτές, και θεωρήθηκαν κακόβουλη προπαγάνδα.
Τελικά, ένας αποστάτης από την αστυνομία έπεισε τον επαναστάτη Βλαντιμίρ Μπούρτσεβ να αρχίσει μακρά έρευνα. Ο Μπούρτσεβ τελικά μίλησε με τον Αλεξέι Λοπούκιν, πρώην διευθυντή της Αστυνομίας, ο οποίος διαβεβαίωσε ότι ο Άζεφ δούλευε γι’ αυτούς.
Ο Μπούρτσεβ αποκάλυψε τον Άζεφ τον Φεβρουάριο του 1909. Συγκροτήθηκε ένα Δικαστήριο Τιμής στο Παρίσι για να εξακριβώσει την ενοχή του. Οι Εσέροι την επόμενη ημέρα αποφάσισαν να τον αφήσουν να πάει σπίτι, αφού υποσχέθηκε να φέρει πειστικές αποδείξεις της αθωότητάς του. Αντ’ αυτού, ο Άζεφ αφού απέφυγε την αντεκδίκηση, κατέφυγε πάλι στη Γερμανία. Η σύζυγός του, Λιούμπα Μανκίν, που δεν γνώριζε το διπλό παιχνίδι του, τον χώρισε και μετακόμισε στις ΗΠΑ.
Στη Γερμανία, ο Άζεφ έζησε με μια τραγουδίστρια και εργάστηκε σαν πωλητής κορσέδων και παίχτης στο χρηματιστήριο, επενδύοντας τα χρήματα που είχε συγκεντρώσει κατά τη διάρκεια της καριέρας του σαν διπλός πράκτορας. Από το 1915 ως το 1917, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, φυλακίστηκε από τη Γερμανία σαν αλλοδαπός εχθρός. Στη φυλακή ασθένησε από τα νεφρά του.
Ο Έβνο Άζεφ απεβίωσε στο Βερολίνο από νεφρική ανεπάρκεια στις 24 Απριλίου 1918. Τάφηκε σε ανώνυμο τάφο στο κοιμητήριο του Βίλμερσντορφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι επαναστάτες
Ναχαγιέ Γιαγκοντίνσκα
Το Ναχαγιέ Γιαγκοντίνσκα (σερβικά : Јагодинска нахија) ήταν Ναχαγιέ - επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Πριγκιπάτου της Σερβίας.
Ιστορία
Στα πλαίσια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας διοικητικά το ναχαγιέ ανηκε στο Πασαλίκι του Βελιγραδίου. Μετά την αυτονομία του Πριγκιπάτου της Σερβίας και με την διοικητική διαίρεση του 1819 παρέμεινε το ναχαγιέ και διατηρήθηκε έως το 1833 όπου καταργήθηκε. Έδρα του ήταν η Γιαγκόντινα κι περιελάμβανε ακόμα 140 περίπου οικισμούς. Διοικητής του ναχαγιέ ήταν ο ναχίγσκι ως εκπρόσωπος της υπέρτατης εξουσίας. Ο πρώτος διοικητής του ναχαγιέ στα πλαίσια του Πριγκιπάτου ήταν ο Μίλε Ραντόικοβιτς.
Καταλάμβανε τα βορειοδυτικά εδάφη του Πριγκιπάτου της Σερβίας και συνόρευε με τα Ναχαγιέ Κραγκουγιεβάτσκα, Ναχαγιέ Τσούπρισκα και το Πασαλίκι Λεσκοβάτσκι. Διοικητικά ήταν χωρισμένο σε δύο Κνεζίνες : Τεμνισάνσκου και Λέβατσκ που χωρίζονταν σε δήμους. Άλλος γνωστός διοικητής ήταν ο Μιχαήλο Γιοβάνοβιτς Κουγουντζίτς ο οποίος ήταν στην θέση ου διοικητή από την 1 Νοεμβρίιου 1821, αντικαταστάθηκε από τον Αραντζέλ Μιλοσαβλίεβιτς, άλλοι διοικητές δεν είναι γνωστοί. Στα χωριά ανώτατος άρχων ήταν ο προεστός κι αρμοδιότητα των διοικητών ήταν η είσπραξη των φόρων η διατήρηση της τάξης κτλ.
Μέχρι το 1815 την δικαστική εξουσία των πόλεων την είχαν ακόμα οι τουρκικές δικαστικές αρχές που διόριζαν μουσελίμη και δικαστής με την παρουσία Σέρβων αξιωματικών. Μέχρι το 1820 οι δικαστικές αρχές είχαν αντικατασταθεί από Σερβικές. Το 1823 η Γιαγκόντινα έγινε έδρα δικαστή με πρώτο τον Αραντζέλ Μιλοσαβλίεβιτς και τον Ράντοβαν Γιάβλανατς. Το δικαστήριο αρχικά στεγάστηκε στο σχολείο, και τον Ιούνιο του 1825 άρχισε να χτίζεται ένα νέο κτίριο που ολοκληρώθηκε το 1826.
Απογραφές
Σε απογραφή του πληθυσμού το 1820 είχε 143 οικισμούς, εκ των οποίων μόνο μια πόλη την Γιαγκόντινα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1829 είχε 145 χωριά. Η πρώτη απογραφή του 1815 ήταν σκόπιμα μειωμένη στο Πριγκιπάτο της Σερβίας λόγω της πληρωμής φόρων στους Τούρκους, σύμφωνα με αυτή οι άντρες από 7-70 χρονών ήταν 4.210.
Σύμφωνα με την απογραφή του 1818 ο αριθμός των σπιτιών ανήλθε σε 4.683, και 10.824 κατοίκους. Στη συνέχεια το 1819 είχε 4.764 σπίτια και 10.529 κατοίκους. Σύμφωνα με την απογραφή του 1819 ο αριθμός των οικογενειών ήταν 5.811.
Σύμφωνα με την απογραφή του 1822 ο αριθμός των κατοικιών ανήλθε σε 5.065 με 13.233 κατοίκους. Σύμφωνα με την απογραφή του 1829 ο αριθμός των σπιτιών ανήλθε σε 5.932 με 16.136 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας Κατηγορία:Ναχαγιέ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Γιαγκοντινσκα
Σχοινούδι Ίμβρου
Το Σχοινούδι (Τούρκικα: Dereköy) είναι χωριό της νήσου Ίμβρου στην περιφέρεια Ίμβρου της επαρχίας Τσανάκκαλε της Τουρκίας. Το Σχοινούδι βρίσκεται περίπου 14 χλμ. νοτιοδυτικά της διοικητικής πρωτεύουσας της Ίμβρου (της Παναγίας). Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, το Σχοινούδι είχε 265 κατοίκους ( κατά το 2014). Κατά την δεκαετία του 1960 ο πληθυσμός του ξεπερνούσε τις 3000 κατοίκους, όλοι τους Έλληνες. Φαίρεται, οτι ήταν το μεγαλύτερο (πολυπληθέστερο) και πλουσιότερο χωριό ολόκληρης της Τουρκίας. Στο 6τάξειο μειωνοτικό δημοτικό σχολείο του, το 1964 σπούδαζαν 301 μαθητές.
Σήμερα, ο πληθυσμός του Σχοινουδίου αποτελείται κυρίως από σουνίτες Τούρκους και Κούρδους, ενώ στον οικισμό ζουν και ορισμένοι από τους εναπομείναντες ορθόδοξο υς Έλληνες. Το Σχοινούδι βρίσκεται δίπλα στό χωριό Αγρίδια, ενώ λίγο μακρύτερα βρίσκονται τα χωριά Άγιοι Θεόδωροι, και Παναγία. Είναι το τελευταίο ελληνικό χωριό στό δυτικότερο σημείο της τουρκικής επικράτειας (βρίσκεται απέναντι απο την Πλάκα της Λήμνου). Μετά τις δεκαετίες του 1970 και του 1990 οικοδομήθηκαν δυο αμιγώς τουρκικοί οικισμοί δυτικότερα του Σχοινουδίου, το Ugurlu και το Sirinkoy αντίστοιχα. Σώζονται τα ερείπια ενετικού κάστρου στη θέση Παλαιόκαστρο.Πρόσφατα η αρχαιολογική σκαπάνη στην περιοχή του Σχοινουδίου - Ugurlu, ανέδειξε ευρήματα της νεολιθικής εποχής (4.500 - 6000 χρόνια π.Χ.).
Στο παρελθόν στο Σχοινούδι λειτουργούσαν αγροτικές φυλακές ανοικτού τύπου που φιλοξενούσαν βαρυποινίτες και αποτέλεσαν μοχλό πίεσης για τον ελληνικό πληθυσμό του χωριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ίμβρου Κατηγορία:Επαρχία του Τσανάκκαλε
Βαρδούσια
Τα Βαρδούσια (ή Κόρακας) είναι σύμπλεγμα βουνών που περιλαμβάνει το νοτιότερο άκρο της Πίνδου στη Στερεά Ελλάδα. Υψώνεται στα βορειοδυτικά της Φωκίδας, με ένα μικρό τμήμα του όρους να επεκτείνεται και στη Φθιώτιδα. Είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Ρούμελης μετά την Γκιώνα, με ύψος που φτάνει τα 2.495 μέτρα (κορυφή Κόρακας).
Χαρακτηριστικά
Ο κύριος όγκος των Βαρδουσίων υψώνεται στα εδάφη της επαρχίας Δωρίδας του Νομού Φωκίδας, ενώ μικρό τμήμα του στα βόρεια υπάγεται στο Νομό Φθιώτιδας. Τα Βαρδούσια αποτελούνται από τρία συγκροτήματα κορυφών, το βόρειο, το δυτικό και το νότιο. Το βόρειο συγκρότημα χαρακτηρίζεται από ομαλές κορφές, το δυτικό παρουσιάζει πολλές απόκρημνες και ανεξάρτητες μεταξύ τους κορυφές, ενώ το νότιο, που είναι και το υψηλότερο, σχηματίζει μία απόκρημνη και μεγάλη σε μήκος κορυφογραμμή. Είναι από τις ελάχιστες οροσειρές της Ελλάδας που έχουν αλπικό χαρακτήρα. Η οροσειρά ορίζεται από τους ποταμούς Μόρνο, Εύηνο και Κοκκινοπόταμο και έχει πλούσια χλωρίδα. Μεγάλο τμήμα της επιφάνειας της καλύπτεται από δάση ελάτης, βελανιδιάς και κέδρων (αρκεύθων) ενώ στα εκτεταμένα υψίπεδα που σχηματίζονται ανάμεσα στις κορυφές βόσκουν μεγάλα κοπάδια προβάτων και γιδιών. Πολλά σημεία του βουνού είναι κατάλληλα για ορειβασία ενώ στις πλαγιές των Σκόρδων λειτουργούν δύο ορειβατικά καταφύγια.
Ψηλές κορυφές των Βαρδουσίων είναι ο Κοκκινιάς (2.404 μ.), η Πυραμίδα (2.348 μ.), η Μεγάλη Σούφλα (περ. 2.340 μ.), η Πλάκα (περ. 2.320 μ.), το Βουνό της Χωμήριανης ή Μεγάλη Χούνη (2.294 μ.), η Αλογόραχη (2.265 μ.), το Βουνό της Κωστάριτσας (2.216 μ.), το Κάτω Ψηλό (περ. 2.140 μ.), το Γιδοβούνι (2.065 μ.), το Σινάνι (2.055 μ.) και άλλες.
Συνηθέστερη ανάβαση για τα καταφύγια και τις ψηλές κορυφές είναι από το χωριό Αθανάσιος Διάκος (ή Άνω Μουσουνίτσα). Ορισμένες από τις δυτικές κορυφές είναι προσβάσιμες και από την Αρτοτίνα.
Ιστορία
Το αρχαίο ελληνικό όνομα των Βαρδουσίων είναι Κόραξ, ονομασία που επιβιώνει μέχρι σήμερα στον τοπικό πληθυσμό ο οποίος τη χρησιμοποιεί για την υψηλότερη κορυφή. Ο Στράβων τα ονόμαζε μέγιστον όρος εξαιτίας του ύψους του.
Στα χρόνια της Επανάστασης του 1821 στα Βαρδούσια έδρασαν και προφυλάχτηκαν, στις λεγόμενες αποκλείστρες, οι εξεγερμένοι κάτοικοι των γύρω χωριών.
Προστατευόμενη τοποθεσία
Τα Όρη Βαρδούσια είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000, με κωδικό GR2450001, κατά μία έκταση 193,18 τ.χλμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Φωκίδας
Χρυσόκαστρο Καβάλας
Το Χρυσόκαστρο Καβάλας είναι χωριό που ανήκει στο Δήμο Παγγαίου, Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας. Παλαιότερα ανήκε στο Δήμο Ελευθερούπολης. Το Χρυσόκαστρο βρίσκεται στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Παγγαίου όρους, σε υψόμετρο 185 μέτρων στη κοιλάδα του ποταμού Μαρμαρά. Σύμφωνα με την ΕΜΥ στο χωριό τα καλοκαίρια είναι θερμά και οι χειμώνες πολύ ψυχροί. Η χαμηλότερη θερμοκρασία καταγράφηκε το 2002 -20 βαθμούς Κελσίου. Το χωριό έχει πολλά αξιοθέατα φυσικής ομορφιάς όπως οι κολύμπες, οι οποίες είναι ένας χώρος με μικρούς καταρράκτες και πλούσιο πράσινο το καλοκαίρι. Στην απογραφή του 2011, το Χρυσόκαστρο είχε 307 κατοίκους και στην απογραφή του 2001 είχε 645 κατοίκους. Η τουριστική κίνηση του χωριού, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες, θεωρείται ικανοποιητική καθώς το χωριό διαθέτει πολιτιστικό σύλλογο (Πολιτιστικός, Μικρασιατικός και Ποντιακός Σύλλογος Χρυσοκάστρου), ο οποίος κατά την θερινή περίοδο διοργανώνει πολιτιστικές εκδηλώσεις και ανταμώματα συλλόγων, με το πιο χαρακτηριστικό από όλα το ετήσιο αντάμωμα Χρυσοκαστριτών που διοργανώνεται τον Ιούλιο κάθε έτους. Το Χρυσόκαστρο είχε και παλαιότερα ποδοσφαιρική ομάδα ονομαζόμενη ως "Φίλιππος Χρυσοκάστρου", η οποία αγωνιζόταν κατά την περίοδο 1995-2015, στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Καβάλας, βγάζοντας ποδοσφαιριστές που διαχρονικά είτε κατείχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις πρώτες ερασιτεχνικές κατηγορίες του νομού είτε ακόμα και συμμετείχαν σε ομάδες των εθνικών πρωταθλημάτων της χώρας.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου
Hot Doc
Το Hot Doc είναι ελληνικό δεκαπενθήμερο ενημερωτικό περιοδικό, το οποίο ξεκίνησε να εκδίδεται από τον Κώστα Βαξεβάνη.
Τον Οκτώβριο του 2012, δημοσίευσε μια ειδική έκδοση η οποία περιείχε ένα κατάλογο ονομάτων των εμπλεκομένων ατόμων στη λίστα Λαγκάρντ. Στις 28 Οκτωβρίου 2012, ο Βαξεβάνης συνελήφθη για αυτό το δημοσίευμα. Η δίκη του Βαξεβάνη ξεκίνησε την 1η Νοεμβρίου και ολοκληρώθηκε την ίδια ημέρα με την αθώωση του.
Από τον Νοέμβριο του 2016, το περιοδικό πωλείται κάθε δεκαπέντε μέρες μαζί με την εφημερίδα Documento.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης την Ελλάδα Κατηγορία:Δεκαπενθήμερα περιοδικά
Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης
Η Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου υπεύθυνο για την εγκατάσταση και συντήρηση υδρευτικού και αποχετευτικού δικτύου του δήμου στον οποίον εδρεύει αλλά και γειτονικών όμορων. Συστάθηκαν, αρχικά, από τον ν. 1069/80, ο οποίος όριζε ότι oι δαπάνες της επιχείρησης δεν υπερβαίνουν τις 500.000 δραχμές, και οι περαιτέρω αρμοδιότητές τους καθορίζονται από τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων. Διοικούνται από το Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο συνέρχεται το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα υπό του προέδρου. Τα μέλη και Πρόεδρος επιλέγονται από την Επιτροπή Δημοτικών Επιχειρήσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Ελλάδας
Εξίσωση ευθείας
Η εξίσωση ευθείας ή γραμμική εξίσωση είναι μία αλγεβρική εξίσωση στην οποία κάθε όρος είναι είτε σταθερός ή γινόμενο σταθερού όρου επί μίας απλής μεταβλητής (μέχρι την πρώτη δύναμή της).
Η εξίσωση της ευθείας μπορεί να έχει μία ή περισσότερες μεταβλητές. Η εξίσωση της ευθείας έχει την μορφή x=aλ+b και y=cλ+d. Απαλείφοντας τις σταθερές προκύπτει ισομορφισμός της εξίσωσης της ευθείας, ιδέα που την είχε προτείνει ο Albert Einstein και την απέδειξε ο Riemann.
Εξίσωση ευθείας δύο μεταβλητών
Μία μορφή εξίσωσης ευθείας δύο μεταβλητών x και y είναι
όπου m και b είναι σταθερές. Η προέλευση του ονόματος "γραμμική" προέρχεται από το γεγονός ότι το σύνολο των λύσεων μιας τέτοιας εξίσωσης σχηματίζει μια ευθεία γραμμή στο επίπεδο. Στη συγκεκριμένη εξίσωση, ο συντελεστής m καθορίζει την κλίση ή κλίση της ευθείας αυτής, καθώς και ο σταθερό όρος "b" προσδιορίζει το σημείο στο οποίο η ευθεία τέμνει τον άξονα y.
Γενική Μορφή
όπου A και B δεν είναι συγχρόνως ίσα με το μηδέν. Η γραφική παράσταση της εξίσωσης είναι μία  ευθεία γραμμή, και κάθε ευθεία γραμμή του επιπέδου μπορεί να παρασταθεί από την παραπάνω εξίσωση της ευθείας.
Εξίσωση ευθείας που δίνεται σημείο της και ο συντελεστής διεύθυνσης
όπου m είναι ο συντελεστής διεύθυνσης της ευθείας και (x0,y0) είναι ένα σημείο της.
Εξίσωση ευθείας που δίνονται δύο σημεία της
όπου (x_1,y_1) and (x_2,y_2) είναι δύο σημεία της ευθείας με x_2 ≠ x_1. Αυτή η μορφή είναι ισοδύναμη με την παραπάνω, καθώς ο συντελεστής διεύθυνσης m δίνεται από τη σχέση
Πολική μορφή εξίσωση ευθείας
όπου m είναι ο συντελεστής διεύθυνσης και b ο σταθερός όρος. Όταν θ = 0 τότε δεν ορίζεται η πολική μορφή της εξίσωσης τη ευθείας. Η εξίσωση μπορεί να πάρει τη μορφή:
Ειδικές περιπτώσεις
Αυτή η μορφή παράγεται από τη γενική μορφή της εξίσωσης της ευθείας όταν A = 0 και B = 1. Η γραφική της παράσταση είναι μια οριζόντια ευθεία (παράλληλη με τον άξονα x) που τέμνει το άξονα y στο b.
Αυτή η μορφή παράγεται από τη γενική μορφή της εξίσωσης της ευθείας όταν A = 1 και B = 0. Η γραφική της παράσταση είναι μια κατακόρυφη ευθεία (παράλληλη με τον άξονα y) που τέμνει το άξονα x στο a. Ο συντελεστής διεύθυνσης της ευθείας δεν ορίζεται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξισώσεις Κατηγορία:Πολυώνυμα Κατηγορία:Στοιχειώδης άλγεβρα
Μοντεσκιέ
Βιογραφία
Γόνος οικογένειας δικαστικών, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1689 κοντά στην πόλη Μπορντό, στη δυτική Γαλλία. Σπούδασε νομικά και στη συνέχεια εκλέχτηκε σύμβουλος στο τοπικό κοινοβούλιο του Μπορντό το 1714. Το 1716 κληρονομεί τη μεγάλη περιουσία των γονιών του, και αρχίζει πρώτα να ασχολείται με τις επιστήμες, κυρίως τη βοτανική και την ανατομία. Το ίδιο έτος εκλέγεται στην Ακαδημία Επιστημών του Μπορντό. Κληρονομεί επίσης από τον θείο του το αξίωμα του δικαστικού προέδρου, την περιουσία του και το όνομα Μοντεσκιέ.
Τα επόμενα χρόνια μελετά επιστήμες και συγγράφει διάφορες εργασίες περί της ηχούς, των νεφρικών αδένων, της βαρύτητας των σωμάτων κλπ. Αργότερα στρέφεται προς τις ανθρωπιστικές σπουδές μέσω της λογοτεχνίας και της φιλοσοφίας και το 1721 δημοσιεύει ανώνυμα στην Ολλανδία τις Περσικές επιστολές, όπου απεικονίζει με σατιρική διάθεση τη γαλλική κοινωνία εκείνη την περίοδο μέσα από τα μάτια δύο Περσών. Το βιβλίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Μέχρι το 1725 διαμένει στο Παρίσι όπου κάνει κοσμική ζωή συχνάζοντας σε διάφορα σαλόνια. Το 1726 αναγκάζεται να πουλήσει μεγάλο μέρος της περιουσίας του για να ξεπληρώσει χρέη.
Το 1728 εκλέγεται μέλος της γαλλικής Ακαδημίας, και στη συνέχεια αναχωρεί για ταξίδι στην Ευρώπη. Επισκέπτεται πολλές χώρες, την Ιταλία, την Ουγγαρία και την Αυστρία το 1728, στη συνέχεια τη Γερμανία(1729) και μετά την Ολλανδία). Κατά τη διάρκεια αυτών των ταξιδιών μελετά προσεκτικά Γεωγραφία, Οικονομία, Πολιτική καθώς και τα έθιμα των χωρών που επισκέπτεται. Τη διετία 1729-1730 διαμένει στην Αγγλία, μετά από πρόσκληση του λόρδου Τσέστερφιλντ. Επιστρέφει στη Γαλλία το 1731, στον πύργο της Μπρεντ, όπου και αφιερώνεται στη συγγραφή του Πνεύματος των Νόμων.
Το πνεύμα των νόμων
Το 1748 δημοσιεύει, σε ηλικία 59 ετών, το αριστούργημα του, το Πνεύμα των Νόμων. Αυτό το έργο του, που γνώρισε τεράστια επιτυχία, έθεσε τις θεμελιώδεις αρχές των Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών και συγκεντρώνει όλη την ουσία της φιλελεύθερης σκέψης. Γνώρισε, όμως, και μεγάλη κριτική και αποδοκιμασία, και γι' αυτό το λόγο ο Μοντεσκιέ αναγκάστηκε να γράψει και να εκδώσει το 1750 την Υπεράσπιση του Πνεύματος των Νόμων.