cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σπυρίδων Γραμμένος
Οι Γερμανοί αμέσως μετά την αποχώρηση των συνεργατών τους, εισβάλουν στην ταβέρνα και συλλαμβάνουν τον ανήμπορο 31άχρονο Σπύρο, τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο της Ζακύνθου που τότε λόγω των συνεχών βομβαρδισμών είχε μεταφερθεί στο Χωριό «Καλπάδο», όπου ανακρινόμενος και φρουρούμενος, πεθαίνει, χωρίς να προδώσει την οργάνωση. Θάφτηκε από τον νονό του Χαράλαμπο Αρβανιτάκη - Κανούνο, που μαζί ανήκε επίσης στην άκρως επιτυχημένη ομάδα φυγάδευσης ή διάσωσης με φιλοξενία σε αυστηρά επιλεγμένες οικογένειες της Ζακύνθου, των Εβραίων του νησιού (από τα 300 περίπου μέλη της παραπάνω κοινότητας χάρη σ’αυτό το άρτια συντονισμένο τοπικό δίκτυο, σε αντίθεση με τη Θεσσαλονίκη, την Κέρκυρα και άλλες περιοχές της Ελλάδας, ουδείς εκτελέστηκε και ουδείς παραδόθηκε στους κατακτητές). Ο τάφος του Σπύρου βρισκόταν στο κεντρικότερο σημείο του Νεκροταφείου του νησιού κοντά στους «Βεντουρήδες» τους ευγενείς προγόνους της μητέρας του της Αντζελίνας Βεντούρη που σύμφωνα με το Componimento του 1483 (συμφωνία αστών – ευγενών) από το 1574 αποτελούσαν μέλη του «Μεγάλου Συμβουλίου της Μεγαλοπρεπούς Κοινότητος Ζακύνθου». Μετά τον πόλεμο κάποιοι από τους προαναφερόμενους δοσίλογους και προδότες όπως : ο Βασάτης, ο Ι. Κούτσης, ο Π. Μποζίνης, ο Α. Κωστής, ο Δ. Κάπαρης, ο Ε. Βλασσόπουλος, ο Α. Μποζίνης, ο Β. Παπαδάτος, ο Ε. Μπελογιάννης και ο Α. Γιατράς, πέρασαν από δίκη όπου άλλοι καταδικάσθηκαν σε θάνατο και άλλοι φυλακίσθηκαν. Για την άνανδρη δολοφονία του Σπύρου Γραμμένου υπάρχει σχετική αναφορά στο βιβλίο «Η Ζάκυνθος τα χρόνια της σκλαβιάς» που από κάποιους επιτήδειους έχει σκόπιμα εξαφανισθεί από βιβλιοθήκες όπως εκείνη του Πειραιά ενώ παντού αναφέρεται στα σχετικά ευρετήρια.
Πηγές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΔΕΣ
Ούετσι-ριου
μικρογραφία|200px|Η λέξη ούετσι-ριου εκφρασμένη στο αλφάβητο Κάντζι. μικρογραφία|200px|Ο δάσκαλος Κάνμπουν Ούετσι Ένα από τα πιο διάσημα και πιο αυθεντικά συστήματα καράτε είναι του «Τίγρη, Γερανού και Δράκου». Στην Οκινάουα (Οκινάβα) το έφερε από την Νότια Κίνα ο διάσημος δάσκαλος Κάνμπουν Ούετσι (1877-1948). Δάσκαλός του ήταν ο Ταοϊστής μοναχός Σου Σι Γουά (1874-1926), ο οποίος τον είχε υπό την επίβλεψή του για δέκα χρόνια διδάσκοντας του μια τέχνη την οποία ο ίδιος ο Κάνμπουν Ούετσι δεν είχε κατονομάσει επίσημα ποτέ, αλλά προτιμούσε να να αναφέρεται σε αυτή με την απλή ονομασία "πανγκάι-νουν" (μισό σκληρό - μισό μαλακό). Ίδρυσε το ντότζο (σχολή) του στην Κίνα το 1907 αλλά λειτούργησε μόνο 3 χρόνια καθώς ένας από τους μαθητές του σκότωσε ένα συμπατριώτη του πάνω σε αψιμαχία χρησιμοποιώντας τεχνική ανοιχτού χεριού. Ο Κάνμπουν Ούετσι επέστρεψε στη Οκινάουα το 1910 αποφασισμένος να μην διδάξει ξανά και το 1921 μετανάστευσε στην Ιαπωνία, στην περιοχή της Οσάκα, στην πόλη Γουακαγιάμα. Εκεί πείστηκε από τον συμπατριώτη του Ριούγιου Τομογιόσε (Τομογιόρι στα Ιαπωνικά) να διδάξει και πάλι. Το 1947 ο κάνμπουν Ούετσι μετακόμισε στο νησί Ισίμα κοντά στην Οκινάουα, όπου και απεβίωσε ένα χρόνο αργότερα. Οι μαθητές του αποφάσισαν τη μετονομασία του στυλ σε Ούετσι-ριου τη δεκαετία του 1940 προς τιμή του δασκάλου τους.
Το ούετσι-ριου είναι παραδοσιακό είδος του καράτε της Οκινάβα. Το ουέτσι-ριου μεταφράζεται ως "στυλ του Ούετσι" ή "σχολή του Ούετσι". Ο Ούετσι μυήθηκε στο καράτε στη Φουτσόου του Φουτσιάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καράτε
Θεοτόκος Ιωαννίνων
Η Θεοτόκος είναι ορεινό χωριό στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου σε υψόμετρο 700 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Θεοτόκος βρίσκεται στις δυτικές όχθες του του ποταμού Σαραντάπορου στον εθνικό δρόμο Ιωαννίνων - Κοζάνης. Απέχει 95 χλμ. βόρεια από τα Ιωάννινα και 34 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Κόνιτσα. Συμπεριλαμβάνεται στα Μαστροχώρια της Ηπείρου και το παλιό όνομα του χωριού, μέχρι το 1929, ήταν «Φυτόκο» αλλά βρισκόταν σε διαφορετική από τη σημερινή του θέση, στη τοποθεσία "Μεγάλη Ράχη" με υψόμετρο 1.000 μέτρα. Το 1951 ο οικισμός καταργήθηκε, ενώ ο νέος (στη νέα θέση - δίπλα στον Σαραντάπορο) άρχισε να αυξάνει και το 1981 αναγνωρίστηκε εκ νέου και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Οξυάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Οξυά, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Οξυάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαστροχωρίων του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 33 κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Ödland
Όντλαντ (Ödland) είναι μια γαλλική μπάντα από τη Λυών και αποτελείται από τους Lorenzo Papace, Alizée Bingöllü και Léa Bingöllü.
Η ιστορία
Οι Όντλαντ σχηματίστηκαν στις 13 Δεκεμβρίου του 2008 στη Λυόν από τον συνθέτη-τραγουδοποιό Lorenzo Papace, με τις αδελφές Bingöllü. Η Alizée Bingöllü είναι τραγουδίστρια και ηθοποιός και η Léa Bingöllü είναι βιολίστρια. Οι Όντλαντ αντλούν την έμπνευση τους από τη μουσική του 19ου αιώνα και την Ευρωπαϊκή παραδοσιακή μουσική. Οι Όντλαντ έχουν έναν σύγχρονο, ακουστικό και ποιητικό ήχο, εμπλουτισμένο από ένα οπτικό σύμπαν. Τα βίντεο και οι φωτογραφίες δημιουργούν έναν μοναδικό και χωρίς χρόνο κόσμο. Η μπάντα έχει παραμείνει ανεξάρτητη από το ξεκίνημά της και μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει με δική τους παραγωγή τέσσερα άλμπουμ:
Οι Ωδλανδ οργάνωσαν δυο διεθνή περιοδείες το 2010 στην Αγγλία και τη Γερμανία με τους Ottocento και άλλη μια περιοδεία το 2012 στη Γερμανία για το άλμπουμ Sankta Lucia. Τον Ιούνιο του 2012 το τέταρτο μέλος Isabelle Royet-Journoud αποχώρησε από την μπάντα.
Σύμπαν και έμπνευση
Οι Ωδλανδ αντλούν την έμπνευσή τους από τη μουσική του 19ου αιώνα, όπως η Ρομαντική μουσική, τη ρώσικη νεοκλασική ή τη Ράγκταϊμ. Το μουσικό τους σύμπαν είναι τόσο εκτενές που είναι δύσκολο να τους κατατάξεις σε ένα μουσικό είδος. Οι Ωδλανδ είναι ένα καθαρά ακουστικό project το οποίο υμνεί την επιστροφή κάποιων παλιών στοιχείων που έχουν ξεχαστεί πολύ γρήγορα από τη σύγχρονη μουσική. Τα πρότυπα των Ωδλανδ είναι συνθέτες όπως οι Φρεντερίκ Σοπέν, Μπέλα Μπάρτοκ, Φραντς Λιστ, Erik Satie, Μωρίς Ραβέλ, Ζωρζ Μπιζέ καθώς και η Ευρωπαϊκή παραδοσιακή μουσική. Τα video clips και η φωτογραφία δημιουργούν ένα συμπαγή, μοναδικό και χωρίς χρόνο κόσμο. Στη σκηνή χρησιμοποιούν την ίδια ποιότητα ήχου όπως και στις ηχογραφήσεις τους, ταξιδεύοντας με τα όργανα και τα παιχνίδια τους.
Η χώρα των θαυμάτων
Η επιρροή του Λιούις Κάρολ ήταν πολύ έντονη στο πρώτο τους άλμπουμ με τον τίτλο Ottocento. Τραγούδια όπως The Caterpillar, Drink me, The Queen of Hearts, The Well, De l'autre côté du miroir και Un thé chez les fous είναι απευθείας εμπνευσμένα από την Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων. Οι περισσότεροι στίχοι τους είναι στα Γαλλικά, αλλά ήθελαν να κρατήσουν και ορισμένους στην Αγγλική γλώσσα, σχετικά με τα τραγούδια τους για τον Κάρολ. Τα video clips όπως το The well και The Queen of Hearts είναι φόρος τιμής σε αυτό το φανταστικό σύμπαν, παιδικό και σκοτεινό την ίδια στιγμή.
Η επιστήμη
thumb|Ödland in front of William Huskisson's memorial, 2010 Η επιστήμη και οι εφευρέσεις του 19ου αιώνα είναι ένα σήμα κατατεθέν στη φαντασία των Ωδλανδ. Το De Vienne à Paris συνοψίζει την εφεύρεση του Τηλέφωνο, το Halogénures d'argent αντικατοπτρίζει τη χημική διαδικασία της Φωτογραφία, το Train περιγράφει τον θάνατο του William Huskisson που ήταν το πρώτο θύμα σιδηροδρομικού ατυχήματος στη γραμμή Λίβερπουλ-Μάντσεστερ. Κατα τη διάρκεια της περιοδίας τους το 2010 η μπάντα περιέλαβε ένα πραγματικό οδοιπορικό - φόρο τιμής στον William Huskisson. Επισκέφτηκαν τον τάφο του στο Λίβερπουλ, το σημείο του θανάτου του, επίσης επισκέφτηκαν την αμαξοστοιχία που τον σκότωσε The Rocket στο Γιορκ και τέλος είδαν το άγαλμα του στο Λονδίνο.
Η Βιολογία επίσης εμπνέει τους Ωδλανδ. Το CD με τίτλο ""Zoophyte"" μιλάει για τη συναρπαστική ζωή της μύγας ""Cecidomyiidae"" και το μυστήριο της άνθισης των μπαμπού. Και τα δύο αυτά κομμάτια έχουν δυνατή αναφορά στον παλαιοντολόγο ""Stephen Jay Gould"" και στο βιβλίο του με τίτλο ""Ever Since Darwin"".
Ευρώπη
Η Ευρωπαϊκή ταυτότητα είναι πολύ σημαντική για τη δουλειά των Ωδλανδ. Ο Lorenzo είναι Ιταλός, η Alizée και η Léa είναι από την Τουρκία και η μπάντα ζει και εργάζεται στη Λυών. Το όνομα Ωδλανδ (Ödland) σημαίνει έρημος ή χερσότοπος στα 'Γερμανικά'. Προέρχεται από ένα σκανδιναβικό παραμύθι και σύμφωνα με τα μέλη της μπάντας διεγείρει το όνειρο και το μυστήριο. Το Ωδλανδ (Ödland) είναι επίσης ένα δάσος στη Σουηδία κοντά στο Έστερσουντ. Κάποτε ο Lorenzo βρέθηκε τυχαία εκεί κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού και ανακάλυψε μια μυστικιστική ποιότητα μεταξύ του σκανδιναβικού φολκλόρ και του οπτικού σύμπαντος της μπάντας. Τα μυτερά καπέλα, δημιουργία της μπάντας στο Saint Lucy's Day, ή η ιεροτελεστία του γιγαντιαίου πουλιού στο video clip με τον τίτλο Les yeux de l'oiseau είναι παρόμοια με το σύμβολο της πόλης Kiruna, όλα αυτά τα στοιχεία δημιουργούν μια σύνδεση μεταξύ της Σκανδιναβία και της εικόνας των Ωδλανδ.
Το δεύτερό τους άλμπουμ Sankta Lucia είναι ένα πραγματικό ταξίδι στην Ευρώπη, από τις Ελληνικές θάλασσες έως τα δάση της περιοχής Lapland. Όλα τα τραγούδια έχουν επιρροή από κάθε χώρα που επισκέπτονται όπως η Αρχαία ελληνική μουσική στο La Grèce et moi και το Θεσσαλονίκη, η Ουγγρική μουσική στα La joueuse de flûte και Ecseri Piac, στο Klezmer στα Sextilis fugitif και Une nuit dans un train serbe, η Ιταλική μουσική στα Piccioni colorati και Santa Lucia, η Πολωνική μουσική στα Warszawa και Trains possibles ή και τέλος η Αυστριακή μουσική στο Dummer Waltzer.
Χώρες και ιστορία εμπνέουν τους Ωδλανδ με θέματα όπως ο πόλεμος, η θρησκεία, η περιπλάνηση, ο ναζισμός και τα ταξίδια. Ορισμένα τραγούδια είναι επικεντρωμένα σε πόλεις όπως η Κίρουνα, η Βενετία, το Σαράγεβο, η Βιέννη, η Βουδαπέστη, η Αθήνα, το Έστερσουντ.
Ανεξαρτησία
Από το ξεκίνημά τους οι Ωδλανδ είναι εντελώς ανεξάρτητοι. Καλλιτεχνικά και οικονομικά αυτόνομοι η μπάντα οραματίστηκε και πραγματοποίησε τα πάντα από μόνη της: μουσική δημιουργία, ηχογράφηση, mastering, art direction, γραφικά, video clips, παραγωγή, διανομή CD, επικοινωνία και διοργάνωση συναυλιών και περιοδειών. Αυτή η λειτουργία τους έχει επιτρέψει να έχουν μια ολοκληρωμένη ταυτότητα σε κάθε περίπτωση. Ορισμένες φορές απευθύνονται άμεσα στο κοινό τους όπως για παράδειγμα το 2011 οι οπαδοί τους χρηματοδότησαν την παραγωγή του άλμπουμ Sankta Lucia μέσω της πλατφόρμας Ulule.
Οι Ωδλανδ δεν έχουν υπογράψει σε καμία δισκογραφική εταιρία έχοντας κάνει μόνοι τους την παραγωγή των άλμπουμ τους με έναν Do It Yourself τρόπο. Η μπάντα προσέφερε για δωρεάν download το πρώτο τους EP The Caterpillar και από μια αίσθηση τιμής θέλουν να προσφέρουν την καλύτερη δυνατή οπτική ποιότητα στα προϊόντα που πωλούνται. Με αυτόν τον τρόπο οι Ωδλανδ προτείνουν ένα οικονομικό μοντέλο το οποίο τους επιφέρει μεγαλύτερο κέρδος και καλύτερη σχέση με το κοινό τους.
Αυτό το φέρνουν σε πραγματικότητα μέσω ιστοσελίδων και social networks και με αυτόν τον τρόπο κρατάνε την παραδοσιακή μουσική βιομηχανία μακριά τους.
Δισκογραφία
The Caterpillar (2009)
Ottocento (2010)
Zoophyte (2010)
Galaktoboureko (2013)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικά μουσικά συγκροτήματα
Κατάλογος φράσεων-S
Οι φράσεις-S (στα αγγλικά S-phrases, συντομογραφία του Safety Phrases - φράσεις ασφαλείας) ορίζονται στο παράρτημα ΙV της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 67/548/ΕΟΚ : Mέτρα ασφαλείας σχετικά με τις επικίνδυνες ουσίες και παρασκευάσματα και χρησιμοποιούνται για την σήμανση συσκευασιών επικίνδυνων χημικών ουσιών. Η λίστα αναδημοσιεύθηκε στην οδηγία 2001/59/ΕΚ, όπου υπάρχουν μεταφράσεις σε άλλες γλώσσες της ΕΕ.
Οι φράσεις ασφαλείας χρησιμοποιούνται διεθνώς και δεν αφορούν μόνο στην Ευρώπη ενώ γίνεται μια συνεχής προσπάθεια για την πλήρη διεθνή εναρμόνιση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυποποίηση Κατηγορία:Ασφάλεια τροφίμων Κατηγορία:Κατάλογοι φράσεων ασφαλείας
Διοικητική αποκέντρωση
Η έννοια της διοικητικής αποκέντρωσης βασίζεται στο σχήμα της ισοδύναμης σχέσης ανάμεσα σε δύο «παίκτες» που βρίσκονται στο ίδιο περίπου επίπεδο ισχύος, επιρροής, status ή εξουσίας, σε αντιπαράθεση με το σχήμα της ιεραρχικής σχέσης, όπου ο ένας «παίκτης» είναι ανώτερος και ο άλλος κατώτερος (σε επίπεδο ιεραρχίας), το οποίο μπορεί για παράδειγμα να σημαίνει ότι οι αποφάσεις του πρώτου υπερισχύουν ή ότι οι αποφάσεις του πρώτου είναι υποχρεωτικές για τον δεύτερο.
Η αποκέντρωση της εξουσίας, στην πολιτική επιστήμη, μπορεί να αφορά το τοπικό επίπεδο σε σχέση με το κεντρικό κράτος. Μπορούν, άλλωστε, να νοηθούν ή να υπάρχουν στην πραγματικότητα διάφορες παραλλαγές ως προς ποιο είναι το «τοπικό επίπεδο», ποια η έκτασή του και πόσα επίπεδα από «τοπικά επίπεδα» υπάρχουν. Ή μπορεί η έννοια να επεκταθεί ως το επίπεδο εκείνο όπου η επί μέρους «μονάδα» είναι ο καθένας πολίτης, οπότε έχουμε μια ολική αποκέντρωση ή αλλιώς αναρχισμό. Η ολική αποκέντρωση είναι ένα σχήμα που είχε προταθεί από τον Μπακούνιν και είχε δεχθεί κριτική από τον Ένγκελς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση Κατηγορία:Αναρχισμός
Ναρικάλα
Ναρικάλα (Narikala) είναι αρχαίο κάστρο κτισμένο σε λόφο στα περίχωρα της Τιφλίδας, πρωτεύουσας της Γεωργίας, με θέα στον ποταμό Mtkvari. Βρίσκεται δίπλα στα λουτρά της πόλης και το βοτανικό κήπο, ενώ στο ψηλότερο σημείο του υπάρχει η ανακαινισμένη εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Το κάστρο κατασκευάστηκε τον 4ο μ.Χ. αιώνα, επί Περσικής περιόδου κατοχής και αρχικά ονομάστηκε "Shuris-tsikhe". Αργότερα επεκτάθηκε, ενώ οι Μογγόλοι του έδωσαν το όνομα "Narin Qala" ("Μικρό Φρούριο"). Το μνημείο υπέστη σημαντική καταστροφή το έτος 1827, έπειτα από σεισμό.
Παραπομπές
Ναρικαλα Ναρικαλα Ναρικαλαυφ
Δημήτρης Σταμάτης (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Δημήτρης Σταμάτης μπορεί να αναφερόμαστε στα παρακάτω πρόσωπα:
Εθνική Αντίσταση (Ελλάδα)
Με τον όρο Εθνική Αντίσταση ορίζεται η δράση αντάρτικων οργανώσεων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου εναντίον των δυνάμεων Κατοχής, με στόχο την απελευθέρωση της Ελλάδας. Η αντίσταση ξεκίνησε σχεδόν αμέσως μετά την πτώση και τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας, τον Απρίλιο του 1941. Αρχικά υπήρξε προϊόν αυθόρμητων ενεργειών μεμονωμένων πολιτών ή μικρών ομάδων πολιτών, αλλά σταδιακά απέκτησε οργανωμένη μορφή με την ίδρυση αντιστασιακών οργανώσεων, οι οποίες ενισχύθηκαν υλικά και οικονομικά από τους Βρετανούς.
Από τα μέσα του 1942 δημιουργήθηκαν αντάρτικοι σχηματισμοί, όπως ο ΕΛΑΣ, ο ΕΔΕΣ και η ΕΚΚΑ με στόχο την εκδίωξη των κατοχικών δυνάμεων. Από τα μέσα του 1943 οι ανταρτικές ομάδες είχαν προκαλέσει σοβαρά πλήγματα στους κατακτητές και είχαν κατορθώσει να απελευθερώσουν τμήμα της ορεινής ενδοχώρας. Τα ελεγχόμενα τμήματα του ΕΛΑΣ ονομάστηκαν Ελεύθερη Ελλάδα, ενώ του ΕΔΕΣ Ελευθέρα Ορεινή Ελλάς.
Η Ελλάδα απελευθερώθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1944, με την αποχώρηση των Γερμανών από την Αθήνα.Τελευταία μάχη της αντίστασης, θεωρείται η μάχη της Ηλεκτρικής, όπου αντιστασιακοί απέτρεψαν τα αποχωρούντα γερμανικά στρατεύματα να ανατινάξουν το τοπικό εργοστάσιο της ΔΕΗ, στις 13 Οκτωβρίου του 1944.Γερμανικά στρατεύματα παρέμειναν στη χώρα, μέχρι τον Ιούλιο του 1945.
Η γέννηση της Εθνικής Αντίστασης
Ενώ η ελληνική κυβέρνηση του Καΐρου ήταν σχεδόν αποκομμένη από τη χώρα, οι Έλληνες άρχισαν να αναζητούν τρόπους αντίστασης στον κατακτητή. Η πάλη για την επιβίωση του λαού ήταν ήδη μια πρώτη αυθόρμητη αντιστασιακή πράξη. Τα λαϊκά συσσίτια που άρχισαν να λειτουργούν με την πρωτοβουλία των πιο δραστήριων στοιχείων των διαφόρων επαγγελματικών οργανώσεων και συλλόγων των εργαζομένων αποτέλεσαν την πρώτη νίκη που απέσπασε ο ελληνικός λαός από τους κατακτητές.
Στις 15 Μαΐου 1941 ιδρύθηκε στη συνοικία Επτάλοφος της Θεσσαλονίκης η αντιστασιακή οργάνωση «Ελευθερία» που εξέδιδε την ομώνυμη εφημερίδα στο παράνομο τυπογραφείο της Επταλόφου. Η ίδρυση έγινε με πρωτοβουλία των Παρασκευά Μπάρμπα (ΚΚΕ), Απόστολου Τζανή (ΚΚΕ), Ιωάννη Πασαλίδη (Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, ΕΔΑ), Σίμου Κερασίδη (ΚΚΕ), Αθανάσιου Φείδα (Αγροτικό Κόμμα), Ιωάννη Ευθυμιάδη (Δημοκρατική Ένωση) και του στρατιωτικού Δημήτριου Ψαρρού. Η «Ελευθερία» συγκρότησε τις δύο πρώτες ένοπλες αντάρτικες ομάδες, τον «Αθανάσιο Διάκο» στα Κρούσσια του Κιλκίς με αρχηγό τον Χριστόδουλο Μόσχο (καπετάν Πέτρο) και τον «Οδυσσέα Ανδρούτσο» στη Βισαλτία των Σερρών με αρχηγό τον Αθανάσιο Γκένιο (καπετάν Λασσάνη), που δρούσαν κατά γερμανικών στόχων, καθώς η Κεντρική Μακεδονία ήταν στη γερμανική ζώνη ελέγχου. Μία τρίτη αντιστασιακή ομάδα δημιουργήθηκε το ίδιο, περίπου, χρονικό διάστημα στην ορεινή περιοχή του Κιλκίς, υπό την αρχηγία του ταγματάρχη (ΠΒ) Βασιλείου Μερκουρίου.
Το ξεκίνημα της ένοπλης αντίστασης στην ύπαιθρο
right|250px|thumb|Η Γέφυρα του Γοργοποτάμου Ήδη από τον Ιούλιο του 1941 δρούσαν στα Κρούσσια του Κιλκίς και στη Βισαλτία των Σερρών τα αντιστασιακά σώματα «Αθανάσιος Διάκος» και «Οδυσσέας Ανδρούτσος», αντίστοιχα. Η πρώτη μαζική εξέγερση του ελληνικού λαού, η οποία έλαβε καθαρά μαχητικό και επαναστατικό χαρακτήρα, συνέβη στην περιοχή της Δράμας, όπου η βουλγαρική κατοχική διοίκηση επιχειρούσε με μεθοδικότητα τον εκβουλγαρισμό των κατοίκων. Ο πληθυσμός αντέδρασε στην προσπάθεια αφελληνισμού. Στις 28 προς 29 Σεπτεμβρίου 1941 ο λαός της Δράμας και των γύρω χωριών εξεγείρεται και καταλύει τις βουλγαρικές αρχές. Η αυθόρμητη αυτή εξέγερση, καταπνίγεται από τις Βουλγαρικές κατοχικές δυνάμεις που εκτελούν ομαδικά 3.000 εξεγερμένους στην πόλη της Δράμας, στην Προσοτσάνη, τη Χωριστή, το Δοξάτο αλλά και τα χωριά Κύργια, Κουδούνια, Αδριανή, Άγιος Αθανάσιος, Κοκκινόγεια, Μικρόπολη, Χαριτωμένη, Φωτολίβος, Σιταγροί, Μικρόκαμπος, Μυλοπόταμος και Μαυρότοπος. .
Τα γεγονότα της Δράμας είχαν συγκλονιστική επίδραση σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Και καθώς σε αυτά προσθέτονταν οι καθημερινές εκτελέσεις Ελλήνων από τα στρατεύματα κατοχής, ως αντίποινα για σποραδικές αντιστασιακές ενέργειες, και η ομαδική εξόντωση των κατοίκων των χωριών Άνω και Κάτω Κερδυλίων (17 Οκτωβρίου 1941), Μεσόβουνου Κοζάνης (23 Οκτωβρίου 1941) και Κλειστού, Κυδωνίας και Αμπελοφύτου Κιλκίς (25 Οκτωβρίου 1941) από τους Γερμανούς, γίνεται κοινή συνείδηση ότι μόνο με τον ένοπλο αγώνα ήταν δυνατό να αντιμετωπιστεί ο κατακτητής.
Από τις αρχές του 1942 η αντίσταση του ελληνικού λαού κατά των κατακτητών άρχισε να παίρνει μαζική μορφή. Το Φεβρουάριο του 1942 η κεντρική επιτροπή του ΕΑΜ αποφάσισε την ίδρυση ένοπλων ανταρτικών σωμάτων, στα οποία δόθηκε η ονομασία Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΛΑΣ). Τα πρώτα αυτά ανταρτικά σώματα έδρασαν στη Στερεά Ελλάδα. Επικεφαλής τους ορίστηκε από το ΕΑΜ ο γεωπόνος από τη Λαμία Θανάσης Κλάρας, ο οποίος διάλεξε το ψευδώνυμο Άρης Βελουχιώτης. Στις 22 Μαΐου συγκροτήθηκε το πρώτο ένοπλο τμήμα του ΕΛΑΣ στη Σπερχειάδα Φθιώτιδας και το τμήμα αυτό με επικεφαλής τον Άρη Βελουχιώτη εισήλθε στο χωριό Δομνίστα της Ευρυτανίας στις 7 Ιουνίου και ανήγγειλε στους χωρικούς την έναρξη του ενόπλου αγώνα κατά των κατακτητών.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 1942, στην περιοχή της Ρεκάς στη Φωκίδα, δόθηκε η πρώτη μάχη ανάμεσα στους αντάρτες του Βελουχιώτη και στα ιταλικά στρατεύματα κατοχής, η οποία υπήρξε νικηφόρα για τους αντάρτες. Στις 21 Οκτωβρίου 1942 οι αντάρτες συγκρούστηκαν με τους Ιταλούς στο χωριό Κρίκελλο, όπου κατάφεραν να διαλύσουν το ιταλικό καταδιωκτικό απόσπασμα που επιχειρούσε στην περιοχή. Στις 5 Δεκεμβρίου 1942 χτύπησαν ιταλική φάλαγγα στην περιοχή της Χρύσως, ενώ στις 18 Δεκεμβρίου 1942 χτύπησαν σε ενέδρα κοντά στο Μικρό Χωριό, την εμπροσθοφυλακή ιταλικού συντάγματος, προκαλώντας μεγάλες απώλειες στους Ιταλούς.
Μετά τις συνεχιζόμενες επιχειρήσεις του ΕΛΑΣ, σε μεγάλες περιοχές της ορεινής Στερεάς Ελλάδας οι αντάρτες αφοπλίζουν τη χωροφυλακή και απόλυτοι κύριοι στα χωριά αρχίζουν να οργανώνουν την εξουσία του ΕΑΜ. Σε κάθε χωριό όριζαν υπεύθυνους στις διάφορες δραστηριότητες. Έτσι στις ορεινές περιοχές άρχισε να δημιουργείται ένα ελεύθερο κράτος με τη συνεργασία αγροτών και ανταρτών. Στα χωριά άρχισαν να λειτουργούν νέοι θεσμοί που προσπαθούσαν να εκσυγχρονίσουν τις οικονομικές και κοινωνικές δομές. Οι θεσμοί αυτοί βασίζονταν στην αρχή της λαϊκής συμμετοχής για όλα τα θέματα που αφορούσαν την κοινότητα. Έτσι η τοπική αυτοδιοίκηση απόκτησε ουσιαστικό περιεχόμενο με την αναβίωση των κοινοτικών παραδόσεων της Τουρκοκρατίας. Συγχρόνως η πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη, έστω και κατά υποτυπώδη τρόπο στην αρχή, με τη μορφή του βιβλίου, του θεάτρου και της μουσικής εισβάλλει στην ελληνική ύπαιθρο και προσπαθεί να κατακτήσει τον αγροτικό πληθυσμό.
Παράλληλα, με την ίδρυση του ΕΛΑΣ, στις 28 Ιουλίου 1942, ο συνταγματάρχης Ναπολέων Ζέρβας αναγγέλλει την ίδρυση των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών (ΕΟΕΑ) ως ένοπλου τμήματος του ΕΔΕΣ. Οι πρώτες ανταρτικές δυνάμεις του Ζέρβα έδρασαν στην περιοχή του Βάλτου, στην Αιτωλοακαρνανία. Τέλος η τρίτη αντιστασιακή οργάνωση, η ΕΚΚΑ, ιδρύει και αυτή με τη σειρά της ανταρτικό σώμα, με αρχηγό τον Δημήτριο Ψαρρό. Το ανταρτικό αυτό σώμα έδρασε κυρίως στην περιοχή της Γκιώνας. Το Σεπτέμβριο του 1942 αγγλικό κλιμάκιο μελών της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής (ΒΣΑ), με αρχηγό τον συνταγματάρχη Μάγερς, αποβιβάζεται κρυφά στην Ελλάδα, έρχεται σε επαφή με τις διάφορες αντάρτικες ομάδες και κατορθώνει να συντονίσει τις ενέργειές τους. Αποτέλεσμα του συντονισμού αυτού ήταν η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, στις 25 Νοεμβρίου 1942. Στην ανατίναξη έλαβαν μέρος 120 άνδρες του ΕΛΑΣ, 65 των ΕΟΕΑ και 12 Άγγλοι κομάντος υπό την προσωπική καθοδήγηση του Άρη Βελουχιώτη και του Ναπολέοντα Ζέρβα. Η ανατίναξη της γέφυρας καθυστέρησε για αρκετές εβδομάδες τον εφοδιασμό των Γερμανών που μάχονταν στην Αφρική, ανύψωσε το ηθικό των Ελλήνων και καταξίωσε τον ένοπλο αγώνα στη συνείδηση των Συμμάχων.
Η κορύφωση της ένοπλης αντίστασης στην ύπαιθρο
Από τις αρχές του 1943 ενδυναμώθηκε το κύμα της ένοπλης αντίστασης στην ύπαιθρο. Στις 12 Φεβρουαρίου 1943 διεξήχθη η μάχη της Οξύνειας, κοντά στο χωριό Οξύνεια ή Μερίτσα που βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Καλαμπάκας. Στη μάχη που θεωρείται η πρώτη μεγάλη μάχη της Εθνικής Αντίστασης, συγκρούστηκαν δυνάμεις του ΕΛΑΣ με ιταλική φάλαγγα 350 στρατιωτών που είχαν προηγουμένως προχωρήσει σε λεηλασία του χωριού. Το αποτέλεσμα της μάχης ήταν η καταστροφή της ιταλικής φάλαγγας, ενώ από την πλευρά του ΕΛΑΣ υπήρξαν πολύ μικρές απώλειες. Στις αρχές Μαρτίου ομάδες του ΕΛΑΣ ανατίναξαν σιδηροδρομική γέφυρα κοντά στην Καρδίτσα. Το ιταλικό στρατιωτικό σώμα που βρισκόταν στην πόλη της Καρδίτσας φοβούμενο για επίθεση στους στρατώνες του αποχώρησε από την πόλη, στην οποία λίγο μετά μπήκαν αγήματα του ΕΛΑΣ. Η Καρδίτσα απελευθερώθηκε στις 11 Μαρτίου 1943, ενώ παρέμεινε ελεύθερη μέχρι τις 11 Οκτωβρίου 1943, όταν την ανακατέλαβαν οι Γερμανοί. Κοντά στην Καρδίτσα, στο οροπέδιο της Νεβρόπολης Αγράφων (καταλαμβάνεται σήμερα από τη λίμνη Ταυρωπού), τέθηκε σε λειτουργία από τις 9 Αυγούστου 1943, το αντάρτικο αεροδρόμιο με το οποίο εξασφαλίστηκε ανεφοδιασμός των αντάρτικων σωμάτων από τις συμμαχικές δυνάμεις.
Στο διάστημα 4-7 Μαρτίου διεξήχθη η Μάχη του Φαρδύκαμπου, στην περιοχή της Σιάτιστας. Οι Ιταλοί είχαν σημαντικές απώλειες. Η θέση τους στην περιοχή έγινε επισφαλής με συνέπεια να αναγκαστούν λίγο καιρό αργότερα να εγκαταλείψουν την πόλη των Γρεβενών. Λίγο αργότερα ακολούθησε και η απελευθέρωση του Καρπενησίου με αποτέλεσμα ήδη από τα μέσα του 1943 να έχει σχηματιστεί μία σημαντική ελεύθερη ζώνη στην ραχοκοκαλιά της κεντρικής Ελλάδας. 270px|thumb|Το Μαυσωλείο του Διστόμου Στόχοι της δράσης των αντιστασιακών ομάδων στην ύπαιθρο, κατά τα πρώτα χρόνια της αντίστασης, υπήρξαν κυρίως οι Ιταλοί που κατείχαν τις περιοχές στις οποίες έδρασαν οι κυριότερες ένοπλες αντιστασιακές ομάδες. Οι επιθέσεις που δέχονταν οι Ιταλοί από τους αντάρτες, είχαν ως αποτέλεσμα να απαντούν συχνά με πράξεις αντιποίνων οι οποίες είχαν να κάνουν είτε με μαζικές εκτελέσεις κρατουμένων, είτε με καταστροφές χωριών και εκτελέσεις άμαχου πληθυσμού. Τον Οκτώβριο του 1942 κατέστρεψαν το χωριό Προσήλιο, στη Φωκίδα. Τον Δεκέμβριο του 1942 έκαψαν τα χωριά Χρύσω και Μικρό Χωριό στην Ευρυτανία και εκτέλεσαν κατοίκους. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αγριότητας από την πλευρά των Ιταλών κατακτητών υπήρξε η Σφαγή στο Δομένικο, τον Φεβρουάριο του 1943 ως αντίποινα για επιθέσεις που είχαν δεχτεί στην ευρύτερη περιοχή. Τον Απρίλιο του 1943 κατέστρεψαν τα χωριά Αγία Ευθυμία και Βουνιχώρα στην Φωκίδα. Στις 2 Ιουνίου 1943 δυνάμεις του ΕΛΑΣ προχώρησαν στην ανατίναξη της σιδηροδρομικής σήραγγας στην περιοχή του Κουρνόβου (Τρίλοφο Φθιώτιδας). Από την έκρηξη σκοτώθηκαν 580 Ιταλοί που επέβαιναν στο διερχόμενο τρένο. Σε αντίποινα οι Ιταλοί εκτέλεσαν στην περιοχή 106 κρατουμένους κομμουνιστές από το Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Λάρισας.
Καθοριστικό γεγονός στην εξέλιξη της αντίστασης στην ύπαιθρο υπήρξε η συνθηκολόγηση της Ιταλίας, τον Σεπτέμβριο του 1943. Οι Γερμανοί υποχρεώθηκαν να αντικαταστήσουν τους Ιταλούς στη ζώνη ευθύνης τους διασπείροντας περισσότερο τις δυνάμεις τους. Επιπλέον, μέρος του οπλισμού των ιταλικών μεραρχιών που δρούσαν στην Ελλάδα, πέρασε σε αντάρτικες ομάδες. Η ιταλική μεραρχία Πινερόλο που δρούσε στην κεντρική Ελλάδα, παραδόθηκε στον ΕΛΑΣ, ο οποίος με την εξασφάλιση του οπλισμού των Ιταλών αύξησε σημαντικά τη δύναμή του.
Από τα τέλη του 1943 οι επιχειρήσεις των αντάρτικων ομάδων εναντίον των Γερμανών άλλα και των Ελλήνων συνεργατών τους, που συγκρότησαν τα Τάγματα Ασφαλείας, πύκνωσαν. Στο διάστημα αυτό δόθηκαν πολλές μάχες, κυριότερες από τις οποίες ήταν η Μάχη στα Δερβενοχώρια, η Μάχη της Γλόγοβας, η Μάχη των Καλαβρύτων, η Μάχη της Στυμφαλίας, η Μάχη της Αμφιλοχίας, η Μάχη της Αγορέλιτσας, η Μάχη στις Καρούτες και η Μάχη της σοδειάς.
Οι Γερμανοί απαντούσαν στο αυξανόμενο κύμα αντίστασης με αντίποινα, που οδήγησαν σε μαζικές εκτελέσεις αμάχων, μαζικές εκτελέσεις κρατουμένων και καταστροφές πολυάριθμων χωριών. Τα στρατόπεδα πολιτικών κρατουμένων του Χαϊδαρίου στην Αθήνα και του Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη υπήρξαν οι έμψυχες αποθήκες δεσμωτών από τις οποίες ο κατακτητής αλίευε στην τύχη τα θύματά του και τα εκτελούσε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής ή στο Επταπύργιο. Στην ύπαιθρο ολόκληρα χωριά και κωμοπόλεις καίγονταν και ο πληθυσμός τους εκτελούνταν. Στις 16 Αυγούστου 1943, εκτελέστηκαν στο χωριό Κομμένο 317 άνθρωποι, ανάμεσά τους νήπια και παιδιά. Στις 9-13 Δεκεμβρίου 1943 οι Γερμανοί πυρπόλησαν τα Καλάβρυτα και εκτέλεσαν συνολικά 677 άτομα από την κωμόπολη και τα γύρω χωριά. Στις 10 Ιουνίου 1944 πυρπολήθηκε το Δίστομο και εξοντώθηκε ολόκληρος ο πληθυσμός του. Και τέλος στις 13 Αυγούστου του ίδιου χρόνου πυρπολήθηκαν τα Ανώγεια στην Κρήτη και εκτελέστηκε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού τους. Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Αλληλεγγύης, της εαμικής αντιστασιακής οργάνωσης που έπαιζε το ρόλο του Ερυθρού Σταυρού κατά τη διάρκεια του αγώνα, 49.188 Έλληνες εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς, τους Ιταλούς και τους Βούλγαρους. Γενικά, οι Γερμανοί για έναν νεκρό στρατιώτη τους σκότωναν 10 Έλληνες, για έναν αξιωματικό 100 και για συνταγματάρχες και στρατηγούς πάνω από 1.000. Στις 11 Μαΐου 1944 εκτελούνται από τους Ναζί οκτώ αντιστασιακοί νέοι 20 έως 30 ετών, στην περιοχή Καΐστρι της συνοικίας της Ξηροκρήνης Θεσσαλονίκης.
Τον Σεπτέμβριο του 1944 στην Προσοτσάνη, και ενώ η ευρύτερη Ανατολική Μακεδονία βρισκόταν ακόμη υπό την κατοχή των Βουλγάρων, ο δημοδιδάσκαλος Κωνσταντίνος Καζάνας μαζί με τον Αστέριο Αστεριάδη υπέστειλαν τη βουλγαρική σημαία και ύψωσαν την ελληνική, στην κεντρική πλατεία της πόλης, παρά την τρομοκρατία και τις απειλές των κατακτητών. Το γεγονός αυτό καταδίκασε τον Κωνσταντίνο Καζάνα σε εξορία στις φυλακές στη Σόφια αλλά αποτέλεσε πλήγμα για τις φασιστικές βουλγαρικές δυνάμεις κατοχής και ταυτόχρονα αναπτέρωσε το ηθικό των Ελλήνων αγωνιστών και του τοπικού πληθυσμού.
Η Εθνική Αντίσταση στις πόλεις
Ενώ οι αντάρτες δρούσαν στα βουνά, στις πόλεις ο αγώνας έπαιρνε άλλη μορφή.
Στις 25 Μαρτίου του 1942, η Αθήνα πήρε το βάπτισμα του πυρός με την πρώτη φοιτητική διαδήλωση, ενώ, στις 22 Απριλίου του ίδιου χρόνου, η πρώτη καθολική απεργία των δημοσίων υπαλλήλων αιφνιδιάζει και την κυβέρνηση Τσολάκογλου και τις αρχές Κατοχής. Τον ίδιο χρόνο, στις 22 Σεπτεμβρίου, μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης ΠΕΑΝ (Πανελλήνια Ένωση Αγωνιζομένων Νέων), η οποία συνεργαζόταν με τους Άγγλους, κατόρθωσαν να ανατινάξουν στο κέντρο της Αθήνας τα γραφεία της προδοτικής φασιστικής οργάνωσης ΕΣΠΟ (Εθνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση). Το Φεβρουάριο του 1943, το ΕΑΜ ιδρύει τη νεολαιίστικη οργάνωσή του, Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ).
Στις 28 Φεβρουαρίου 1943, η κηδεία του ποιητή Κωστή Παλαμά μεταβάλλεται σε αυθόρμητη διαδήλωση του λαού της Αθήνας κατά των κατακτητών. Στις 5 Μαρτίου 1943, η γενική απεργία στην πρωτεύουσα ματαιώνει την επιστράτευση των Ελλήνων εργατών, οι οποίοι προορίζονταν για να σταλούν στη Γερμανία ώστε να δουλέψουν στα εκεί εργοστάσια. Στις 22 Ιουλίου του ίδιου χρόνου, η παναθηναϊκή διαδήλωση διαμαρτυρίας εναντίον της σχεδιαζόμενης εισόδου των Βουλγάρων στη Θεσσαλονίκη πνίγεται στο αίμα από τα γερμανικά τανκς.
Η Εθνική Αντίσταση στην Κρήτη και στα νησιά
Η αντίσταση στην Κρήτη ξεκίνησε παράλληλα με τη γερμανική εισβολή στο νησί, στα τέλη Μαΐου του 1941, όταν ο τοπικός πληθυσμός ξεσηκώθηκε αυθόρμητα κατά των εισβολέων. Μετά την ολοκλήρωση της κατάληψης του νησιού από τους Γερμανούς η αντίσταση άρχισε να συγκροτείται με την ίδρυση αντιστασιακών οργανώσεων. Κάποιες από αυτές ήταν η Ανωτάτη Επιτροπή Αγώνος Κρήτης (ΑΕΑΚ), που αποτέλεσε προπομπό της Εθνικής Οργάνωσης Κρήτης (ΕΟΚ), το Παγκρήτιο Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΠΑΜ, μνημονεύεται επίσης και ως Πατριωτικό Μέτωπο Κρήτης), που υπήρξε προπομπός του ΕΑΜ στην Κρήτη, η Κρητική Εθνική Επαναστατική Επιτροπή (ΚΕΕΕ), η Εθνική Απελευθερωτική Οργάνωση (ΕΑΟ) και άλλες.
Οι αντιστασιακές οργανώσεις, σε συνεργασία με Βρετανούς πράκτορες της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής στην Κρήτη, πραγματοποίησαν πολλές επιθέσεις δολιοφθοράς εναντίον γερμανικών στόχων. Στις 7 Ιουνίου 1942 πραγματοποίησαν σαμποτάζ στο αεροδρόμιο του Καστελίου, που αποτελούσε βάση γερμανικών αεροσκαφών. Για δεύτερη φορά πραγματοποιήθηκε απόπειρα κατά του αεροδρομίου Καστελίου στις 4-5 Ιουλίου 1943 η οποία είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή του αεροδρομίου και πολλών γερμανικών αεροπλάνων. Η επιχείρηση σχεδιάστηκε από Άγγλους πράκτορες και έλαβε την ονομασία Επιχείρηση Άλμπουμεν. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1943, αντάρτικο σώμα προσέβαλε γερμανική στρατιωτική δύναμη κοντά στο χωριό Κάτω Σύμη. Οι Γερμανοί είχαν μεγάλες απώλειες από τη μάχη, που υπολογίζονται σε 70 νεκρούς και πάνω από 40 τραυματίες. Μία από τις επιχειρήσεις με ισχυρό αντίκτυπο των Ελλήνων ανταρτών σε συνεργασία με Άγγλους, ήταν η απαγωγή του στρατηγού Κράιπε, στις 27 Απριλίου 1944. Τον Αύγουστο του 1944 πραγματοποιήθηκε το σαμποτάζ της Δαμάστας, με το οποίο καταστράφηκε γερμανική αυτοκινητοπομπή που συνόδευε το τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς της αλληλογραφίας. left|200px|thumb|Πινακίδα στην Κάντανο μετά την καταστροφή. right|270px|thumb|Εκτελεσμένοι κάτοικοι του χωριού Κοντομαρί Χανίων από Γερμανούς στρατιώτες (Ιούνιος 1941) Οι Γερμανοί αντέδρασαν στο κρητικό κίνημα αντίστασης καταστρέφοντας ολόκληρα χωριά και εκτελώντας μαζικά τον άμαχο πληθυσμό τους, δημιουργώντας στην Κρήτη ένα μακρύ κατάλογο μαρτυρικών χωριών. Ήδη από το ξεκίνημα της Κατοχής, οι Γερμανοί είχαν προβεί σε εκτελέσεις αμάχων ως αντίποινα για την αντίσταση που συνάντησαν στις περιοχές τους. Από τις πρώτες περιπτώσεις μαζικών εκτελέσεων είναι οι σφαγές στα χωριά, Κοντομαρί και Κάνδανος, των Χανίων. Στις 2 Ιουνίου του 1941 (μία ημέρα μετά την ολοκλήρωση της κατάληψης της Κρήτης), οι Γερμανοί εκτέλεσαν στο χωριό Κοντομαρί 25 άνδρες ηλικίας 18 έως 50 ετών. Στις 3 Ιουνίου 1941 κατέστρεψαν ολοσχερώς το χωριό Κάνδανος ως αντίποινα για την αντίσταση που συνάντησαν από τους κατοίκους του. Στις 27 Αυγούστου 1943 κατέστρεψαν με εναέριο βομβαρδισμό το χωριό Βορίζια. Σε αντίποινα για τις απώλειες που είχαν στη μάχη της Κάτω Σύμης, οι Γερμανοί, στο διάστημα από 13 έως 16 Σεπτεμβρίου 1943, κατέστρεψαν χωριά της ανατολικής Βιάννου και δυτικής Ιεράπετρας και εκτέλεσαν 401 κατοίκους τους. Σε αντίποινα για το σαμποτάζ της Δαμάστας και για την επίθεση που δέχτηκε γερμανική φρουρά στην περιοχή των Ανωγείων, οι Γερμανοί κατέστρεψαν τα Ανώγεια και λίγο αργότερα το χωριό Δαμάστα. Λόγοι αντιποίνων προκάλεσαν και το ολοκαύτωμα των χωριών του όρους Κέντρους (Γερακάρι, Άνω Μέρος, Βρύσες, Γουργούθοι, Σμιλές, Δρυγιές, Καρδάκι και Κρύα Βρύση), στις 22 Αυγούστου 1944, όπου υπήρξαν μαζικές εκτελέσεις άμαχου πληθυσμού, από τις οποίες έχασαν τη ζωή τους 164 άνθρωποι.
Το σημαντικότερο κίνημα αντίστασης στα νησιά αναπτύχθηκε στη Σάμο, όπου το ΕΑΜ είχε ισχυρή παρουσία. Η αντίσταση στη Σάμο ευνοήθηκε από την γειτνίαση του νησιού με τις ακτές της Τουρκίας, μέσω των οποίων οι αντάρτες μπορούσαν να έρθουν σε επαφή με Άγγλους πράκτορες που ήταν εγκατεστημένοι στα γειτονικά παράλια. Οι αντάρτες της Σάμου ανέλαβαν πολλές επιχειρήσεις εναντίον των Ιταλών. Οι απόπειρες των τελευταίων να τους αντιμετωπίσουν υπήρξαν αποτυχημένες. Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, το Σεπτέμβριο του 1943, και την αποχώρηση των Ιταλών, η Σάμος βρέθηκε ελεύθερη. Στο νησί σχηματίστηκε προσωρινή κυβέρνηση του ΕΑΜ, επικεφαλής της οποίας τέθηκε ο μητροπολίτης Ειρηναίος, ο οποίος είχε υποστηρίξει το αντάρτικο στο νησί. Η κατάσταση αυτή διατηρήθηκε μόνο για δύο μήνες καθώς, το Νοέμβριο του 1943, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν επίθεση στο νησί, η οποία συνοδεύτηκε από σφοδρό βομβαρδισμό. Μέρος των ανταρτών κατέφυγε στην Τουρκία, αλλά τμήμα τους παρέμεινε στα βουνά της Σάμου, συνεχίζοντας τον αγώνα.
Η κρίση μεταξύ των αντάρτικων οργανώσεων και η Απελευθέρωση
Ενώ αρχικά οι τρεις βασικές αντιστασιακές οργανώσεις συνεργάζονταν, από τα μέσα του 1943 άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα σημεία ανταγωνισμού μεταξύ τους. Μεταξύ του ΕΑΜ και των άλλων δύο οργανώσεων ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ, αναπτύχθηκε αμοιβαία δυσπιστία. Κατηγορίες για αντεθνική δράση άρχισαν να εκτοξεύονται και από τις δύο πλευρές. Ο ανταγωνισμός απέκτησε τελικά έντονη πολιτική απόχρωση. Οι αντιεαμικές οργανώσεις στην αντίθεσή τους με το ΕΑΜ αναζητούν στηρίγματα στην ελληνική κυβέρνηση του Καΐρου, μόνη μέχρι τότε νόμιμη εκπρόσωπο του ελληνικού κράτους. Στην εξέλιξη αυτή βασικό ρόλο έπαιξαν και οι Άγγλοι οι οποίοι, ενώ στην αρχή εφοδίαζαν με όπλα και χρήματα όλες τις αντιστασιακές οργανώσεις, στη συνέχεια ενίσχυαν με κάθε μέσο μόνο τον ΕΔΕΣ και την ΕΚΚΑ.
Στις αρχές του 1944, όταν η ώρα της απελευθέρωσης από τις δυνάμεις του Άξονα πλησιάζει, οι αντιθέσεις ανάμεσα στις αντιστασιακές οργανώσεις οδηγούνται σε ανοιχτή ρήξη. Τον Απρίλιο του 1944 ο ΕΛΑΣ, μετά από σκληρές μάχες, εξουδετερώνει τις ανταρτικές δυνάμεις της ΕΚΚΑ στην περιοχή της Γκιώνας. Ο συνταγματάρχης Δημήτριος Ψαρρός συλλαμβάνεται αιχμάλωτος και, κάτω από ανεξακρίβωτες συνθήκες, δολοφονείται από έναν αντάρτη του ΕΛΑΣ. Συγχρόνως ο ΕΛΑΣ οργανώνει ευρείας κλίμακας επίθεση εναντίον των ανταρτικών τμημάτων του ΕΔΕΣ και τα περιορίζει σε τμήμα της Ηπείρου. Έτσι, τις παραμονές της Απελευθέρωσης, ο ΕΛΑΣ ήταν κυρίαρχος στην ελληνική ύπαιθρο.
Αναγνώριση της εθνικής αντίστασης
Το 1949 εκδόθηκε ο πρώτος νόμος (Α.Ν. 971) για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης ο οποίος συμπληρώθηκε με τον Α.Ν. 1919/1949 και τον Ν. 2272 του 1952, οι οποίοι καταργήθηκαν αργότερα, αλλά επανήλθαν σε ισχύ και συμπληρώθηκαν με τον Νόμο 1285 του 1982.
Με το νόμο του 1982, αφαιρέθηκαν οι παράγραφοι για αποκλεισμό οργανώσεων και αναγνωρίστηκαν ρητά οι ΕΑΜικές οργανώσεις (ΕΑΜ,ΕΛΑΣ,ΕΛΑΝ,ΕΠΟΝ) ενώ καθιερώθηκε ως ετήσιος πανελλαδικός εορτασμός της Εθνικής Αντίστασης η Επέτειος της Μάχης του Γοργοποτάμου.
Ακόμη, στις περισσότερες ελληνικές πόλεις οδοί και πλατείες φέρουν τιμητικά το όνομα της Εθνικής Αντίστασης, όπως επίσης πολλά μνημεία έχουν ανεγερθεί στη μνήμη των αντιστασιακών αγωνιστών.
Κριτική
Κατά τους νεοκυματικούς ιστορικούς, η Αντίσταση δεν έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο που συχνά της αποδίδεται όσον αφορά στο στρατιωτικό και το επιχειρησιακό επίπεδο. Κατά τους εκπροσώπους της, Στάθη Καλύβα και Νίκο Μαραντζίδη,"το μεγαλύτερο μέρος της καταγράφεται στο συμβολικό επίπεδο". Αναφέρουν πως οι λίγες χιλιάδες απώλειες των Γερμανών, αποτέλεσμα της αντάρτικης δράσης, δεν αποτέλεσαν καμία ουσιαστική προσφορά και δεν ισοσκελίζουν με κανέναν τρόπο τις απώλειες των Ελλήνων. Οι Γερμανοί υπολόγιζαν ότι σκότωσαν σε μάχη ή σε αντίποινα 18.000 Έλληνες, ενώ οι νεκροί Γερμανοί υπολογίζονται στους μεταξύ 2000-4000. Παράλληλα, αναφέρουν πως χώρα δεν απελευθερώθηκε εξαιτίας της δράσης της αντίστασης αλλά μόνο επειδή οι Γερμανοί αποχώρησαν ηθελημένα όταν είχε γίνει σαφές ότι θα τους απέκοπταν οι Σοβιετικοί στο Ανατολικό μέτωπο.
Οπτικοακουστικό υλικό από το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ
* Α
Στάδιο Αργυροκάστρου
Το Στάδιο Αργυροκάστρου (Stadiumi Gjirokastra) είναι πολλαπλών χρήσεων στάδιο στο Αργυρόκαστρο της Αλβανίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις, ενώ αποτελεί έδρα της ΚΣ Λουφτεράρι Αργυροκάστρου. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 8.400 θεατών. Το 2016, πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισής του, οι σημαντικότερες ως προς το μέγεθός τους από την ημερομηνία ανέγερσής του, το 1972
Ανακαίνιση
Έπειτα από την επάνοδο της Λουφτεράρι στην Αλβανική Σουπερλίγκα το 2016, το στάδιο έχριζε ολικής ανακαίνισης προκειμένου να είναι σε θέση να πληρεί τα κριτήρια φιλοξενίας αγώνων επιπέδου πρώτης κατηγορίας. Οι εργασίες εντός του σταδίου ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια του Αυγούστου του 2016, με αντικατάσταση του χλοοτάπητα και τοποθέτηση πλαστικών καθισμάτων κατά μήκος των κερκίδων του σταδίου. Η πρώτη φάση των εργασιών ανακαίνισης ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2016, με αποτέλεσμα το στάδιο να είναι εκ νέου σε θέση να φιλοξενήσει αναμετρήσεις της Αλβανικής Σουπερλίγκας. Η πρώτη φάση των εργασιών ανακαίνισης αποτελείτο από την αντικατάσταση του χλοοτάπητα, την τοποθέτηση 300 πλαστικών καθισμάτων στην κεντρική κερκίδα, την εγκατάσταση καμερών ασφαλείας, καθώς και την ανακαίνιση των αποδυτηρίων τόσο των παικτών όσο και των διαιτητών. Το συνολικό κόστος των εργασιών οι οποίες πραγματοποιήθηκαν ανήλθε στα 15.000.000 λεκ, ποσό το οποίο αντιστοιχούσε, περίπου, σε €110.000 εκείνη την περίοδο, ενώ αποτελούσε από κοινού έργο του Δήμου του Αργυροκάστρου, της Αλβανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, καθώς και του ιδιοκτήτη του συλλόγου, Γκριγκόρ Τάβο. Η πρώτη αναμέτρηση για την αγωνιστική σεζόν 2016-17 η οποία έλαβε χώρα στο στάδιο ήταν απέναντι στην Παρτιζάνι, η οποία ολοκληρώθηκε με τελικό ισόπαλο αποτέλεσμα 1–1, παρουσία, περίπου, 3.000 φιλάθλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λουφτετάρι Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αλβανία Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Αλβανία
Τζων Τζούελ
Ο Τζων Τζούελ (24 Μαΐου 1522 – 23 Σεπτεμβρίου 1571) ήταν Άγγλος κληρικός. Υπήρξε Επίσκοπος του Σόλσμπερι από το 1559 έως το 1571. Η μυστηριακή θεολογία του Τζούελ ακολουθεί τους πρώτους προτεσταντικούς μεταρρυθμιστές, όπως ο Λούθηρος και ο Καλβίνος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανοί απολογητές Κατηγορία:Άγγλοι
Κοινό
Με την ονομασία κοινό μπορεί να αναφέρεται:
Μεροληπτική δημοσίευση
Η μεροληπτική δημοσίευση είναι ένας τύπος μεροληψία ς που εμφανίζεται στη δημοσιευμένη ακαδημαϊκή έρευνα. Εμφανίζεται όταν το αποτέλεσμα μιας πειραματικής ή ερευνητικής μελέτης επηρεάζει την απόφαση να δημοσιευθεί ή να διανεμηθεί με άλλο τρόπο. Η δημοσίευση μόνο των αποτελεσμάτων εκείνων που δείχνουν ότι ένα σημαντικό εύρημα διαταράσσει την ισορροπία των ευρημάτων και εισάγει προκατάληψη υπέρ των θετικών αποτελεσμάτων. Η μελέτη της μεροληπτικής δημοσίευσης είναι ένα σημαντικό θέμα της μεταεπιστήμης.
Κατηγορία:Έρευνα
Αδαμάντιος Πολίτης
Ο Αδαμάντιος Πολίτης ήταν Έλληνας αγιογράφος και λαϊκός ζωγράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη γύρω στα 1880. Η ζωγραφική του τέχνη είχε έντονες επιρροές της Αναγεννησιακής Σχολής του Μονάχου, στην οποία και φοίτησε. Αγιογράφησε δεκάδες εκκλησίες, κυρίως αγιογραφίες, στην Αττική (ανυπόγραφη τοιχογραφία στο ναό της Αγίας Μαρίνας Θησείου, Αργολίδα και ιδιαίτερα στο Ναύπλιο, όπως τη βασιλική της Αγίας Τριάδος στην Πρόνοια και αλλού. Απεβίωσε τυφλός γύρω στο 1930 στην Αθηνα. Δεκάδες έργα του παραμένουν άγνωστα λόγω του ανυπόγραφου τους.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κυβέρνηση Βόισλαβ Κοστούνιτσα 2007
Η Κυβέρνηση Βόισλαβ Κοστούνιτσα του 2007 ήταν μία Σερβική κυβέρνηση που προήλθε από τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2007 αντικαθιστώντας την Κυβέρνηση Βόισλαβ Κοστούνιτσα του 2004. Η κυβέρνηση διήρκεσε από τις 15 Μαΐου 2007 μέχρι τον Ιούνιο του 2008 όπου παραιτήθηκε.
Μετά τις σερβικές βουλευτικές εκλογές του 2007 σχηματίστηκε κυβέρνηση στις 15 Μαΐου  2007 μετά από τρεις μήνες σκληρών διαπραγματεύσεων, ακριβώς επτά λεπτά πριν από τη λήξη της νόμιμης προθεσμίας που απαιτείται από το Σύνταγμα. Σχηματίστηκε γύρω από ένα συνασπισμό από 133 βουλευτές εκ των 250 που είναι το σύνολο και περιλάμβανε τo Δημοκρατικό κόμμα, το Δημοκρατικό κόμμα του Σαντζάκ , το Δημοκρατικό κόμμα της Σερβίας , το κόμμα Νέα Σερβία και το κόμμα G17 Plus. Ο Βόισλαβ Κοστούνιτσα, μέλος του Δημοκρατικού κόμματος και ο πρόεδρος της απερχόμενης κυβέρνησης, επανεξελέγη από το κοινοβούλιο της Σερβίας πρωθυπουργός.
Φιλιατρά
Τα Φιλιατρά είναι κωμόπολη του νομού Μεσσηνίας, στην Ελλάδα, που καταγράφεται ως έδρα δήμου ήδη από τον 19ο αιώνα. Yπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, και βρίσκεται στα δυτικά του Νομού Μεσσηνίας, ενώ ως το 2010, αποτελούσε έδρα του ομώνυμου Δήμου.
Κυβέρνηση Βόισλαβ Κοστούνιτσα 2007
Παραπομπές
2007
Ανν Κουκ
Η Ανν Κουκ (1527 ή 1528 – 27 Αυγούστου 1610) ήταν Αγγλίδα ευγενής και λόγια. Είχε σημαντική συνεισφορά στην αγγλική θρησκευτική λογοτεχνία ως μεταφράστρια από τα λατινικά της Απολογίας της Αγγλικανικής Εκκλησίας του Τζον Τζούελ. Ήταν η μητέρα του Φράνσις Μπέικον.
Φιλιατρά
Τοποθεσία
μικρογραφία|αριστερά|Νότια είσοδος στα Φιλιατρά από την οδό Φιλιατρών - Γαργαλιάνων. Τα Φιλιατρά έχουν υψόμετρο 80 μέτρα και απέχουν περίπου 1 χιλιόμετρο από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Βρίσκονται σε απόσταση περίπου 80 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα του νομού, την Καλαμάτα και 41 περίπου χιλιόμετρα από την Πύλο, η οποία είναι σε κατεύθυνση νοτιοανατολική από αυτά. Τα Φιλιατρά απέχουν περίπου 15 χιλιόμετρα από τους Γαργαλιάνους, οι οποίοι βρίσκονται νοτιότερα των Φιλιατρών και επίσης περίπου 15 χιλιόμετρα από την Κυπαρισσία, η οποία αποτελεί και την έδρα του Δήμου Τριφυλίας και βρίσκεται βορειότερα των Φιλιατρών.
Ανν Κουκ
Πρώτα χρόνια
Η Ανν Κουκ ήταν Αγγλίδα μεταφράστρια και ευγενής της βρετανικής αυλής. Αν και η ακριβής ημερομηνία γέννησής της δεν είναι γνωστή, πιστεύεται ότι γεννήθηκε το 1528 στο Έσσεξ της Αγγλίας. Ήταν μια από τις πέντε κόρες του Άντονι Κουκ, καθηγητή στον μοναχογιό του Ερρίκου Η΄. Ως καθηγητής, ο Άντονι εξασφάλισε ότι οι τέσσερις γιοι του και οι πέντε κόρες του έλαβαν ανθρωπιστικές σπουδές, με εκ βαθέων μελέτη στις γλώσσες και στα κλασικά γράμματα. Από την επιτυχία που είχαν τόσο η Ανν όσο και οι υπόλοιπες κόρες του, αυτές οι εκ βαθέων σπουδές στις ανθρωπιστικές επιστήμες είναι αρκετά εμφανείς. Η Ανν εκπαιδεύτηκε στα λατινικά, ιταλικά, γαλλικά, ελληνικά, ίσως και στα εβραϊκά. Η αδερφή της, η λαίδη Ελίζαμπεθ Χόμπυ, εκπαιδεύτηκε και αυτή στις γλώσσες και είναι γνωστή για τις μεταφράσεις και τα έργα της. Η οικογένεια ανήκε στην ανώτερη κοινωνική τάξη επειδή ο πατέρας της εργάστηκε στενά στην βασιλική οικογένεια Tudor και απέκτησαν υπό την κατοχή τους μεγάλες εκτάσεις γης. Είχε επίσης αποκτήσει σχέσεις με την βασιλική οικογένεια του Στράτφορντ, αν και η ακριβής σχέση με την οικογένεια αυτή δεν είναι γνωστή.
Φιλιατρά
Ιστορία
Η ευρύτερη περιοχή των Φιλιατρών κατοικείται τουλάχιστον από το 3.000 π.Χ., καθώς έχουν παρατηρηθεί ίχνη ζωής από τη Λίθινη Εποχή. Σχετική επιβεβαίωση δίνουν οι λίθινοι πέλεκεις και διάφορα άλλα εργαλεία που έχουν βρεθεί σε ανασκαφές κατά μήκος του ποταμού Κρουνοί και σε σπήλαια της περιοχής. Κατά την αρχαιότητα η περιοχή υπαγόταν στο βασίλειο της Πύλου υπό τον Νέστορα, καθώς η κωμόπολη των Φιλιατρών θεωρείται ως η συνέχεια της αρχαίας πόλης με την ονομασία Εράνα, η οποία βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή των σημερινών Φιλιατρών, αλλά δεν έχει επακριβώς ταυτιστεί η τοποθεσία της, που τοποθετείται κυρίως προς την περιοχή της Αγίας Κυριακής.
Ανν Κουκ
Ενήλικη ζωή
Ως βαθιά θρησκευόμενη γυναίκα, τα κυριότερα έργα της Ανν ήταν θρησκευτικού περιεχομένου. Η Ανν είχε πάθος για την θρησκεία, κάτι που φαίνεται στις επιστολές που έγραψε στους γιους της, Άντονι Μπέικον και Φράνσις Μπέικον. Λόγω των σπουδών της, έγραψε αρκετές επιστολές σε ιερείς και έκανε θεολογικές συζητήσεις μαζί τους. Ωστόσο οι επιστολές στους γιους της επικεντρώνονται περισσότερο στην καλή φυσική κατάσταση τόσο του μυαλού όσο και του σώματος και του πνεύματος. Σε ηλικία 22 ετών, μετέφρασε και δημοσίευσε το έργο του Μπερναρντίνο Οκίνο Ochines Sermons από τα ιταλικά. Η μετάφραση από τα λατινικά στα αγγλικά του έργου του Τζον Τζούελ Απολογία για την Εκκλησία της Αγγλίας (1564) αποτέλεσε σημαντικό βήμα στην διανοητική αιτιολόγηση του Προτεσταντισμού στην Αγγλία. Το έργο ξεκαθάρισε τις διαφορές ανάμεσα στον αγγλικανισμό και τον Ρωμαιοκαθολικισμό και αντιτάχθηκε στις θρησκευτικές πεποιθήσεις της Ελισάβετ Α΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς Κατηγορία:Άγγλοι λογοτέχνες Κατηγορία:Άγγλοι μεταφραστές
Φιλιατρά
Ιστορία
Σύμφωνα με μια εκδοχή το όνομα των Φιλιατρών προέρχεται από τον Φράγκο βαρόνο Ντε Φιλιάτρ, ενώ σύμφωνα με μια άλλη επικρατέστερη εκδοχή από τα πολλά πηγάδια τα οποία υπήρχαν στην περιοχή πριν από αρκετά χρόνια (από την εξέλιξη της λέξης «φρέαρ» > φρήαρ - φρηρ - φλητρόν - φλεατρόν - φιλιατρόν και στον πληθυντικό Φιλιατρά, καθώς φιλιατρό σημαίνει το χείλος του πηγαδιού).
Ενετοκρατία – Τουρκοκρατία
Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας, το τότε χωριό των Φιλιατρών αναφερόταν ως Figliatra. Με την λήξη της Ενετοκρατίας και την έναρξη της Τουρκοκρατίας, ο οικισμός αρχίζει ουσιαστικά, από τον 16ο αιώνα, να αποκτά τα χαρακτηριστικά εκείνα, τα οποία σταδιακά τον οδήγησαν στη σύγχρονη κωμόπολη. Αποτελούσαν μεγάλο εμπορικό και γεωργικό κέντρο της Τριφυλίας.
Ελληνική επανάσταση του 1821
Το χωριό συμμετείχε στην ελληνική επανάσταση του 1821, κατά τη διάρκεια της οποίας και υπέστη διάφορες καταστροφές. Μεταξύ των ετών 1822-1823 λειτούργησε το πρώτο σχολείο των Φιλιατρών. Το 1833, με την απελευθέρωση, δημιουργήθηκε ο Δήμος Εράνης. Ως πρώτος δήμαρχος αναφέρεται ο ''Ζαχαρίας Νικ. Πασχαλίγκος''. Μετά την απελευθέρωση και κυρίως από τα μέσα του 19ου αιώνα, αποτέλεσε σπουδαίο κέντρο παραγωγής και εμπορίου της σταφίδας μέχρι και τις αρχές του εικοστού αιώνα.