cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σκοπός Ανατολικής Θράκης
Το Σεπτέμβριο του 1915 εκδιώχθηκε ο ελληνικός πληθυσμός (5000) από τους Τούρκους που ανακατέλαβαν την περιοχή από τους Βούλγαρους. Εκτοπίσθηκε γύρω από την Τυρολόη, τη Ραιδεστό σε ορισμένες περιπτώσεις και μακρύτερα. Επέστρεψαν στις αρχές του 1919 όπου και παρέμειναν τρία χρόνια υπό την ελληνική διοίκηση. Ακολούθως, μετά τη  Μικρασιατική  Καταστροφή  και  κυρίως  μετά  τη  συνθήκη  των Μουδανιών στις 13 Οκτωβρίου 1922 αποφασίστηκε η εκκένωση της Ανατολικής Θράκης. Στις 7 Οκτωβρίου 1922 άρχισε η εκκένωση του Σκοπού.
Ο Σκοπός στην Επανάσταση του 1821
Η ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, το 1814, βρίσκει τον Σκοπό σε περίοδο άνθησης. Πολλοί κάτοικοι του Σκοπού ταξιδεύουν ως έμποροι και ως τεχνίτες και έτσι έρχονται σε επαφή με τους πρώτους πυρήνες της Φιλικής εταιρείας, κυρίως στην Αδριανούπολη και γίνονται μέλη της. Μετά την κήρυξη της Επανάστασης του 1821 οι Τούρκοι προβαίνουν σε σφαγές εναντίον των Χριστιανών στη Σμύρνη, την Κωνσταντινούπολη αλλά και στην Ανατολική Θράκη όπου άτακτα σώματα από εφέδρους (ρετίφια) προβαίνουν σε λεηλασίες και θηριωδίες.
Οι Τούρκοι είχαν πληροφορίες και συνέλαβαν στοχευμένα αυτούς που θεωρούσαν πρωταίτιους της εξέγερσης από τον Σκοπό. Συγκεκριμένα το 1821 συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν δια απαγχονισμού δεκαπέντε Σκοπηνοί, εκ των οποίων διασώζονται τα ονόματα των παρακάτω:
Παιδεία
Το πρώτο ελληνικό σχολείο του Σκοπού ιδρύθηκε το 1810 και παράλληλα λειτουργούσε το «Κοινόν Σχολείον». Τα κορίτσια φοιτούσαν στα «οικιακά σχολεία». Αναλυτικότερα, τα εκπαιδευτήρια και οι Σχολές που λειτουργούσαν στον Σκοπό ήταν οι εξής:
Μετά την ανταλλάγη πληθυσμών
Με την ανταλλαγή πληθυσμών κάποιοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στο βόρειο Έβρο και στην Προσοτσάνη Δράμας, ενώ οι περισσότεροι δημιούργησαν το Νέο Σκοπό στον τότε Νομό Σερρών. Ο ναός του Νέου Σκοπού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δήμητριο, σε ανάμνηση του ναού του Αγίου Δημητρίου στον παλαιό Σκοπό. Ο Νέος Σκοπός έχει σήμερα 2.529 κατοίκους.
Ο Σκοπός στην Τουρκία έχει κι αυτός σήμερα παρόμοιο πληθυσμό: 2315 σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Διοικητικά υπάγεται στην επαρχία Σαράντα Εκκλησιών (Kırklareli ili) και στο ομώνυμο διαμέρισμα (Kırklareli merkez ilçesi). Σημερινός (2021) δήμαρχος του Σκοπού είναι ο κ. Hüseyin Kasap.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Επαρχία Σαράντα Εκκλησιών Κατηγορία:Ανατολική Θράκη
Έντσαρντ Α΄ της Ανατολικής Φρισίας
Ο Έντσαρτ Α΄, γερμ.: Edzard I von Ostfriesland, ο Μέγας (15 Ιανουαρίου 1462 στην Γκρέετσηλ - 14 Φεβρουαρίου 1528 στο Έμντεν) ήταν κόμης της Ανατολικής Φρισίας από το 1491 μέχρι το τέλος του το 1528.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούλριχ Α΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Τέντα Ούκενα, κόρης του Ούκο Φόκενα φυλάρχου των Μόορμερλαντ & Έμσιγκερλαντ της Ανατολικής Φρισίας.
Ο Έντσαρντ Α΄ διαδέχθηκε τον πρωτότοκο αδελφό του Έννο Α΄ το 1492. Πολέμησε τον Γεώργιο δούκα της Σαξονίας για την κυριαρχία του Φρήσλαντ και του Χρόνινγκεν. Η πόλη του Χρόνινγκεν τον δέχτηκε ως κύριό της το 1506, αλλά το 1514 τον αποκήρυξε υπέρ του Κάρολου Β΄ δούκα του Χέλρε.
Αφού επέστρεψε από προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ το 1492, ανέλαβε την εξουσία της Ανατολικής Φρισίας μαζί με τη μητέρα του Τέντα. Αφότου η μητέρα του απεβίωσε το 1494, κυβερνούσε μαζί με τον -λιγότερο σημαντικό- αδελφό του Ούκο.
Η εξουσία του Έντσαρντ Α΄ χαρακτηριζόταν από την ενεργητική προσέγγισή του εναντίον των αντιπάλων του, τους τοπικούς ηγέτες στην Ανατολική Φρισία Χέρο Όομκενς από το Χάρλινγκερλαντ και Έντο Βήμκεν από τον Γιέβερ, τους οποίους κατάφερε γρήγορα να υποτάξει. Υπήρξε επίσης υποστηρικτής της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης στα εδάφη του, μέσω της δημιουργίας νέων νόμων στην Ανατολική Φρισία, της μεταρρύθμισης του νομίσματος και της καθιέρωσης της διαδοχής στον πρωτότοκο για το Οίκου του, αυτόν των Σίρκσενα.
Οι εξωτερική του πολιτική οδήγησε σε έναν τριετή πόλεμο (1514–1517) ενάντια στον Γεώργιο. Ο πόλεμος διεξήχθη ως επί το πλείστον στο έδαφος της Ανατολικής Φρισίας και προκάλεσε καταστροφή σε μεγάλες περιοχές. Η πόλη του Άουριχ, για παράδειγμα, έμεινε καμένη γη.
Κατά τη διάρκεια του τριετούς πολέμου, ο Έντσαρντ Α΄ κατάφερε τελικά να κρατήσει τo μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Φρισίας υπό τον έλεγχό του. Μόνο όταν ο Κάρολος Ε΄ ήρθε στην εξουσία στις Κάτω Χώρες, ο Έντσαρντ Α΄ κατάφερε να τερματίσει τον πόλεμο και να επιβεβαιωθεί ως κυβερνήτης της Ανατολικής Φρισίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1498 την Ελισάβετ του Ρήτμπεργκ-Άρνσμπεργκ (1470–1512), κόρη του Ιωάννη Α΄ κόμη του Ρήτμπεργκ και απέκτησε παιδιά:
Παραπομπές σε πηγές
Εντσαρντ Α
Βαντρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαντρουά (γαλλικά: Vendrois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Κοσμητολογία
Κοσμητολογία, συνήθως αναφερόμενη (λανθασμένα) ως κοσμετολογία λόγω της αγγλολατινικής ορθογραφίας της ελληνικής λέξης, είναι η έρευνα και η εφαρμογή θεραπειών ομορφιάς. Οι κλάδοι εξειδίκευσής της περιλαμβάνουν το χτένισμα, τη φροντίδα του δέρματος, τα καλλυντικά, τα μανικιούρ / πεντικιούρ, τη μη μόνιμη και την μόνιμη αποτρίχωση. Η κοσμητολογία μελετά τη σύσταση, τη λειτουργία και τις αλληλεπιδράσεις του δέρματος, των μαλλιών, των νυχιών, με ουσίες και παρασκευάσματα. Σκοπός της είναι η διατήρησή τους σε καλή κατάσταση και εμφάνιση, άμεσα και με το πέρασμα του χρόνου. Αντλεί πληροφορίες από βασικές επιστήμες όπως η Χημεία, η Φυσική (π.χ. χρωματολογία), η Φιλοσοφία (αισθητική), τα Μαθηματικά, η Βιολογία, αλλά και εφαρμοσμένες όπως η φαρμακευτική, η ιατρική, η ψυχολογία, η κοινωνιολογία.
Κατηγορία:Κοσμητική
One (τραγούδι, Metallica)
Το "One" είναι τραγούδι με αντιπολεμικό χαρακτήρα του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Metallica. Κυκλοφόρησε ως single για τον τέταρτο δίσκο του συγκροτήματος ...And Justice for All, το 1988. Το single ήταν το πρώτο που μπήκε στα πρώτα 40 του αμερικανικού Billboard Hot 100 και συγκεκριμένα στη θέση 35. Στα φινλανδικά chart έγινε νούμερο 1.
Οι Metallica ερμήνευσαν ζωντανά το τραγούδι, το 1989, στο σόου των Grammy Awards. Ενώ την επόμενη χρονιά κέρδισε Grammy στην κατηγορία Καλύτερο Metal Τραγούδι. Το κομμάτι από τη στιγμή της κυκλοφορίας του έγινε ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του συγκροτήματος και με συχνότατες ερμηνείες του σε συναυλίες, κάνοντάς το πιο παιγμένο από τον δίσκο τους ...And Justice for All. Θεωρείται από τα καλύτερα του συγκροτήματος με το Kerrang να το αξιολογεί ως το τρίτο όλης της καριέρας τους. Το video clip είναι ασπρόμαυρο, σκηνοθετημένο από τον Μάικλ Σάλομον, και στη διάρκεια του εμφανίζονται σκηνές από την πολεμική ταινία Ο Τζόνι πήρε τ' όπλο του. Λόγω της χρήσης σκηνών της ταινίας, το συγκρότημα ήταν υποχρεωμένο να καταλάβει κάποιο ποσό για όσο το video clip προβαλλόταν, αυτό οδήγησε, τελικά, τους Metallica, να αγοράσουν τα δικαιώματα της ταινίας. Το video clip ήρθε στην πρώτη θέση του MTV, σύντομα μετά την προβολή του.
Σαν Μινιάτο
Το Σαν Μινιάτο είναι πόλη και Δήμος στην επαρχία της Πίζας, στην περιοχή της Τοσκάνης, στην Ιταλία.
Το Σαν Μινιάτο βρίσκεται σε ένα ιστορικά στρατηγικό σημείο, σκαρφαλωμένο επάνω σε τρεις μικρούς λόφους, απ' όπου εποπτεύει το κατώτερο τμήμα της Κοιλάδας του Άρνου μεταξύ των κοιλάδων της Εγκόλα και της Έλσα. Συνηθιζόταν να φέρει την πρόσθετη ονομασία al Tedesco ("[προς] τον Γερμανό"), ώστε να μπορεί να ξεχωρίζει από το μοναστήρι του Σαν Μινιάτο αλ Μόντε στη Φλωρεντία, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου σαράντα χιλιομέτρων προς τα βορειοανατολικά.
Ιστορία
Η πρώτη καταγραφή σε ιστορικά έγγραφα κάνει λόγο για την ύπαρξη ενός μικρού χωριού οργανωμένου γύρω από ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Μινιάτο, το οποίο χτίστηκε από τους Λομβαρδούς το 783. Κατά τα τέλη του 10ου αιώνα, το Σαν Μινιάτο είχε σημαντικό πληθυσμό ο οποίος ζούσε εντός περιτειχισμένου οικισμού, με ύστατη άμυνα ένα κάστρο κατασκευασμένο από τον Αυτοκράτορα Όθωνα Α΄, για λογαριασμό του οποίου ένας Αυτοκρατορικός βικάριος κυβερνούσε διοικητικά το σύνολο της Τοσκάνης.
Τα πρώτα τείχη, που περιελάμβαναν αμυντικούς πύργους, ανεγέρθηκαν στη διάρκεια του 12ου αιώνα, κατά την περίοδο στη διάρκεια της οποίας κυρίαρχος στην περιοχή της ιταλικής χερσονήσου ήταν ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα. Κατά την βασιλεία του εγγονού του, Φρειδερίκου Β΄, η πόλη οχυρώθηκε περαιτέρω με την προσθήκη πρόσθετων τειχών καθώς και άλλων αμυντικής φύσεως έργων, συμπεριλαμβανομένης της Rocca και του πύργου της.
Κατά τα τέλη του 13ου αιώνα και ολόκληρο τον 14ο αιώνα, το Σαν Μινιάτο βρέθηκε εμπλεγμένο στον διεξαγόμενο πόλεμο μεταξύ των παρατάξεων των Γουέλφων και των Γιβελλίνων. Αρχικά ανήκε στους Γιβελλίνους, ενώ το 1291 πέρασε στα χέρια των Γουέλφων, συμμάχησε με την Φλωρεντία και, το 1307, συμπολέμησε μαζί με άλλη μέλη της παράταξης των Γουέλφων ενάντια στους Γιβελλίνους του Αρέτσο.
Το 1347, το Σαν Μινιάτο τέθηκε υπό τον έλεγχο της Φλωρεντίας, στον οποίο και παρέμεινε, αρχικά για ένα σύντομο διάστημα μεταξύ του 1367 και του 1370, προτού, με προτροπή της Πίζας, εξεγερθεί ενάντια στην Φλωρεντία, ενώ στη συνέχεια για άλλη μια σύντομη περίοδο μεταξύ του 1777 και του 1779 κατά την διάρκεια της Ιταλικής Εκστρατείας του Ναπολέοντα. Αποτελούσε, ακόμη, τμήμα του Μεγάλου Δουκάτου της Τοσκάνης, όταν το Δουκάτο απορροφήθηκε από το νεοϊδρυθέν Βασίλειο της Ιταλίας το 1860.
Κυριότερα Αξιοθέατα
Η πόλη βρίσκεται εντός καλά διατηρημένων μεσαιωνικών τειχών. Στα κυριότερα αξιοθέατά της περιλαμβάνονται:
Άλλα κτίσματα και μνημεία που αξίζουν προσοχής είναι το Παρεκκλήσι του Επισκόπου, με την μπαρόκ αρχιτεκτονικού ρυθμού πρόσοψή του σε σχήμα αμφιθεάτρου, το οποίο σχεδιάστηκε από τον Τσιγκόλι και το Παρεκκλήσι της Σταυρώσεως, προσφάτως ανακαινισμένο, η απαγιοποιημένη Chiesa di San Martino, η οποία υπήρξε και μοναστήρι, ενώ στη συνέχεια φυλακή.
Υπάρχει, επίσης, αριθμός παλατιών της περιόδου της Αναγέννησης, τα οποία χτίστηκαν από αριστοκρατικές οικογένειες όπως οι Ρόφφια, Γκριφόνι, Φορμιτσίνι και Μποναπάρτε, οι τελευταίοι πρόγονοι του Ναπολέοντα.
Μετάβαση
Το Σαν Μινιάτο διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό επί της γραμμής Πίζα-Φλωρεντία. Οδικώς, βρίσκεται σε απόσταση 41 χιλιομέτρων δυτικά της Φλωρεντίας και 55 χιλιομέτρων ανατολικά του Λιβόρνο μέσω της επαρχιακής οδού SP40.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πίζας
Παντζούρι
Το παντζούρι είναι είδος πόρτας ή παραθυρόφυλλου που αποτελείται από πολλές οριζόντιες ράγες (ή μερικές φορές ράβδους ή συστήματα web) που αρθρώνονται μαζί. Παρέχει προστασία από τον άνεμο και τη βροχή. Σε μορφή κλείστρου, χρησιμοποιείται μπροστά από ένα παράθυρο και προστατεύει το παράθυρο από βανδαλισμούς και διαρρήξεις.
Εφαρμογές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
Αλβίζε Γ΄ Μοτσενίγκο
Ο Αλβίζε Γ΄ Μοτσενίγκο ή Σεμπαστιάνο Μοτσενίγκο (29 Αυγούστου 1662 - 21 Μαΐου 1732), μέλος της Οικογένειας Μοτσενίγκο ήταν ο 112ος Δόγης της Βενετίας (24 Αυγούστου 1722 - 21 Μαΐου 1732). Διετέλεσε από την Δημοκρατία της Βενετίας δυο φορές Προβλεπτής στην Δαλματία (1696 - 1702) και (1717 - 1720). Ο Αλβίζε Γ΄ Μοτσενίγκο ήταν ο πιο διάσημος Δόγης της Βενετίας τον 18ο αιώνα, ανέβηκε στην εξουσία την εποχή που η Δημοκρατία ξεκίνησε μια μεγάλη περίοδο παρακμής που ολοκληρώθηκε με την πτώση της (1797). Αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του πολεμώντας σκληρά για να υπερασπιστεί τις Βενετικές κτήσεις στα Βαλκάνια από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η πολιορκία της Κέρκυρας
Μετά την έκρηξη του Έβδομου Βενετοτουρκικού πολέμου και την εύκολη ανακατάληψη της Πελοποννήσου (1716) οι Οθωμανοί ξεκίνησαν την πολιορκία της Κέρκυρας, οι δυνάμεις των Βενετών με αρχηγό τον ίδιο τον Σεμπαστιάνο Μοτσενίγκο ήρθαν να υπερασπιστούν το νησί. Οι Οθωμανοί εμφανίστηκαν στο Βουθρωτό στην γειτονική Αλβανία με 33.000 άντρες, από εκεί μεταφέρθηκαν στην παραλία της Ιψού (8 Ιουλίου 1716). Ο στόλος των Βενετσιάνων νίκησε τους Οθωμανούς στο Κανάλι της Κέρκυρας, οι Οθωμανοί αφού κατέλαβαν μερικά κάστρα (19 Ιουλίου 1716) πολιόρκησαν 22 μέρες την πρωτεύουσα. Οι 5.000 Βενετσιάνοι μαζί με τους μισθοφόρους τους υπό την ηγεσία του Σεμπαστιάνο Μοτσενίγκο και οι 3.000 Κερκυραίοι υπό την ηγεσία του κόμη βον ντε Σούλενμπουργκ υπερασπίστηκαν για άλλη μια φορά επιτυχώς το νησί. Οι Οθωμανοί έλυσαν την πολιορκία και αποχώρησαν ηττημένοι.
Δόγης της Βενετίας
Η Δημοκρατία αντάμειψε τον Σεμπαστιάνο Μοτσενίγκο για τις υπηρεσίες του και τον διόρισε για δεύτερη φορά Προβλεπτή της Βενετικής Δαλματίας (1717 - 1720). Στην δεύτερη θητεία του μπόρεσε να καταλάβει πολλά παραλιακά λιμάνια όπως το Σίγκνο και το Ίμοτσκι τα οποία κέρδισε η Βενετία από τους Τούρκους και κατοχυρώθηκαν στην Δημοκρατία με την Συνθήκη του Πασάροβιτς. Τα νέα Δαλματικά σύνορα ανάμεσα στην Βενετσιάνικη και την Οθωμανική επικράτεια ονομάστηκαν "Γραμμή του Μοτσενίγκο". Σε δυο χρόνια μετά την λήξη της δεύτερης θητείας του εξελέγη Δόγης της Βενετίας μετά τον θάνατο του Τζοβάνι Β΄ Κορνέρ (12 Αυγούστου 1722), παρέμεινε στην θέση αυτή μέχρι τον θάνατο του (21 Μαΐου 1732). Η ταφή του έγινε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου παραδοσιακό τόπο ταφής των Δόγηδων της Βενετίας από τον 15ο αιώνα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Οικογένεια Μοτσενίγκο
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1985-1986
Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1986 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στην Καρδίτσα. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Γ.Σ. Περιστερίου για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Συμμετοχές
Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά εφηβικά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι έξι φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής:
Πηγές
1985 1986 Πανελληνιο Εφηβων Κατηγορία:Αθλητισμός στην Καρδίτσα
Γραικός
Με την ονομασία Γραικός αποκαλούνταν παλιότερα οι Έλληνες. Κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία ο Γραικός ήταν ήρωας, γιος της Πανδώρας και του θεού Δία. Η λέξη είναι άγνωστης ετυμολογίας. Κατά μία έννοια "Γραικός" μπορεί να σημαίνει: γηραιός, παλαιός, αρχαίος.
Μυθολογία
Σύμφωνα με μια αρχαία ελληνική παράδοση από τα χρόνια του Ησιόδου, η Πανδώρα, η κόρη του Δευκαλίωνα, γέννη­σε από τον έρωτά της με τον Δία τον γενναίο Γραικό. Ο Δευκαλίων ήταν ο βασιλιάς της Φθιώ­τιδας και ήρωας του μύθου του ελληνικού κατακλυσμού. Σύμφωνα με τον Ησίοδο: "Κι η κόρη στον οίκο του ευγενή Δευκαλίωνα, η Πανδώρα με τον πατέρα Δία, τον οδηγό των Θεών όλων, σμιγμένη στην αγάπη γέννησε το χαιρομαχητή Γραικό."
Εθνικό όνομα
Ο Αριστοτέλης, το Πάριο χρονικό, ο Απολλόδωρος κ.α. αναφέρουν ότι οι Έλληνες πριν λέγονταν Γραικοί, πρβ: «πρώτον μεν Γραικοί νυν δε Έλληνες» (Πάριο Χρονικό). Ειδικότερα, ο Απολλόδωρος λέει ότι οι πέτρες που πετούσαν πίσω τους ο Δευκαλίωνας και η γυναίκα του Πύρρα και γίνονταν άνθρωποι λέγονταν Γραικοί και μετά μετονομάστηκαν σε Έλληνες από τον βασιλιά Έλληνα, γιο του βασιλιά Δευκαλίωνα, πρβ «ὁ δὲ αἱρεῖται ἀνθρώπους αὐτῷ γενέσθαι. καὶ Διὸς εἰπόντος ὑπὲρ κεφαλῆς ἔβαλλεν αἴρων λίθους, καὶ οὓς μὲν ἔβαλε Δευκαλίων, ἄνδρες ἐγένοντο, οὓς δὲ Πύρρα, γυναῖκες. ὅθεν καὶ λαοὶ μεταφορικῶς ὠνομάσθησαν ἀπὸ τοῦ λᾶας ὁ λίθος. γίνονται δὲ ἐκ Πύρρας Δευκαλίωνι παῖδες Ἕλλην μὲν πρῶτος, ὃν ἐκ Διὸς γεγεννῆσθαι <ἔνιοι> λέγουσι, <δεύτερος δὲ> Ἀμφικτύων ὁ μετὰ Κραναὸν βασιλεύσας τῆς Ἀττικῆς, θυγάτηρ δὲ Πρωτογένεια, ἐξ ἧς καὶ Διὸς Ἀέθλιος. Ἕλληνος δὲ καὶ νύμφης Ὀρσηίδος Δῶρος Ξοῦθος Αἴολος. αὐτὸς μὲν οὖν ἀφ᾽ αὑτοῦ τοὺς καλουμένους Γραικοὺς προσηγόρευσεν Ἕλληνας, τοῖς δὲ παισὶν ἐμέρισε τὴν χώραν»(Απολλόδωρος, Α, 7, 1 – 3)
Ο Όμηρος απαριθμώντας στον Κατάλογο των «νηών» τις μεγάλες πόλεις που έλαβαν μέρος στον πόλεμο της Τροίας περιλαμβάνει και την πόλη Γραία (Ιλ. Β 498 και ο Θουκυδίδης (Β 23,3) αναφέρει: παριόντες δε (οι Πελοπονήσιοι) Ωρωπόν την γην την Γραικήν καλουμένην, ην νέμονται Ωρώπιοι Αθηναίων, υπήκοοι, εδήωσαν).
Ο Παυσανίας (Βοιωτικά, 20 - 24) από τη μια αναφέρει ότι το όνομα της πόλης «η Γραία»  προέκυψε από σύντμηση της αρχικής ονομασίας «Τανα-γραία» (που αρχικά η ονομασία αυτή ήταν όνομα γυναίκας, της κόρη του Ασωπού,  και μετά της πόλης) και από την άλλη ότι η Γραία ήταν πολύ μεγάλη σε έκταση, περιλάμβανε την Αυλίδα, τη Μυκαλησσό, το Άρμα κ.α.. Λέει επίσης ότι  ο Όμηρος γι αυτήν αναφέρει « Την Θέσπεια, την Γραία και την ευρύχωρη Μυκαλησσό», καθώς και ότι  ο  Αριστοτέλης λέει ότι ο Ωρωπός ονομαζόταν «Γραία» και η περιοχή του Ωρωπού «Γραϊκή».
Ο ιστορικός Πρίσκος (5ος αι. μ.Χ.) αναφέρει την συνάντησή του στα βόρεια Βαλκάνια με ελληνόφωνο έμπορο που αυτοχαρακτηριζόταν "Γραικός το γένος".
Ο Στέφανος Βυζάντιος, στο λήμμα Γραικοί, αναφέρει ότι ο Αλκμάν ονόμαζε Γραίκες τις μητέρες των Ελλήνων (Γραίκες δε παρά Αλκμάνι αι των Ελλήνων μητέρες και παρά Σοφοκλεί εν Ποιμέσιν).
Σύμφωνα με την επικρατούσα σήμερα εκδοχή, η ονομασία Γραικοί αρχικά χρησιμοποιούνταν από το ελληνικό φύλλο των Σελλών της Δωδώνης, μέχρι που τελικά επικράτησε ο όρος Έλληνες. Η εκδοχή αυτή φαίνεται να επιβεβαιώνεται από τον Αριστοτέλη (Μετεωρολογικά Α, 352b) και το Πάριο Χρονικό.
Ο όρος εχρησιμοποιείτο και κατά τον Μεσαίωνα ως συνώνυμο του "Έλλην". Για παράδειγμα, ο Θεοδόσιος Ζυγομαλάς τον 16ο αιώνα σε κείμενό του γραμμένο σε δημώδη γλώσσα αναφέρεται σε "γένος των Γραικών" και στο ίδιο κείμενο γραμμένο σε αρχαΐζουσα γλώσσα αναφέρεται στην Ελλάδα και το "ημέτερον γένος".
Χρήση σε ξένες γλώσσες
Από τη λέξη Γραικός προέρχεται και η μειωτική λατινική λέξη Γραικύλος (Graeculus), που χαρακτήριζε τον ξεπεσμένο, παρηκμασμένο και δουλοπρεπή Έλληνα. Κατά τον Κωνσταντίνο Σάθα οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν έτσι τους Έλληνες διότι οι δεύτεροι στον πόλεμο απέφευγαν την κατά μέτωπο σύγκρουση και προτιμούσαν τακτικές όπως η ενέδρα, ο νυκτοπόλεμος κτλ, το οποίο δεν κατανοούσαν οι πρώτοι και το εκλάμβαναν ως δειλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ονομασίες των Ελλήνων Κατηγορία:Δευκαλιωνίδες
Βερερί-ντε-Μουσάν
Το Βερερί-ντε-Μουσάν (γαλλικά: Verreries-de-Moussans, οξιτανικά: Las Veirièiras de Moçan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βερεριάν (γαλλικά: Verrerians).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Βιντάρμπα
μικρογραφία|Χάρτης της Βιντάρμπα Η Βιντάρμπα είναι η ανατολική περιοχή της Ινδικής πολιτείας Μαχαράστρα. Καταλαμβάνει το 31.6% της συνολικής έκτασης και κατέχει το 21.3% του συνολικού πληθυσμού της Μαχαράστρα. Συνορεύει με τη πολιτεία Μαντία Πραντές στα βόρεια, τη Τσατίσγκαρ προς τα ανατολικά, τη Τελανγκάνα προς τα νότια και τις περιοχές Μαραθβάντα και Χαντές της Μαχαράστρα προς τα δυτικά. Βρίσκεται στην κεντρική Ινδία και έχει δικό της πλούσιο πολιτιστικό και ιστορικό υπόβαθρο, διακριτό από το υπόλοιπο της Μαχαράστρα. Η μεγαλύτερη πόλη στη Βιντάρμπα είναι Ναγκπούρ και μετά έρχεται το Αμαραβάτι. Η πλειοψηφία των ντόπιων μιλά τις διαλέκτους Βαρχάντι και Ζάντι των Μαράτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιοχές της Ινδίας
Μυλωνάς
Το επώνυμο Μυλωνάς/Μυλωνά πιθανόν αναφέρεται στους:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Λάουρα Σαπάτα
Η Λάουρα Σαπάτα (προφορά: [ˈlauɾa ɣwaðaˈlupe saˈpata miˈɾanda], Laura Guadalupe Zapata Miranda, 31 Ιουλίου 1956 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός, τραγουδίστρια και χορεύτρια.
Γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού το 1956. Είναι κόρη του Μεξικανού μποξέρ, μοντέλου και επιχειρηματία Γκιγιέρμο Σαπάτα Πέρες ντε Ουτρέρα και της Γιολάντα Μιράντα Μάνχε. Έχει τέσσερις μικρότερες αδελφές από τον δεύτερο γάμο της μητέρα της, την ηθοποιό και τραγουδίστρια Ταλία, την Φεδερίκα, την Γκαμπριέλα και την Ερνεστίνα Σόντι.
Υπήρξε σύζυγος του Χουάν Εδουάρδο Σόντι ντε λα Τιχέρα, ο οποίος είναι πρώτος ξάδελφος των ετεροθαλών αδελφών της. Μαζί απέκτησαν δυο γιους, τον Κλάουντιο και τον Πατρίσιο.
Τον Σεπτέμβριο του 2002, η Σαπάτα και η αδελφή της Ερνεστίνα, απήχθησαν και μεταφέρθηκαν σε μια απροσδιόριστη τοποθεσία. Η είδηση για την απαγωγή τους έγινε πρωτοσέλιδο σε όλη τη Λατινική Αμερική και στα ισπανόφωνα τηλεοπτικά κανάλια των Ηνωμένων Πολιτειών. Η αδελφή της Ταλία, παντρεύτηκε τον πολυεκατομμυριούχο Τόμυ Μοτόλα, εικάζεται ότι οι απαγωγείς θα ζητούσαν ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Αντίθετα, η Σαπάτα απελευθερώθηκε 18 ημέρες μετά την απαγωγή της και η αδελφή της Ερνεστίνα απελευθερώθηκε 34 ημέρες μετά την απαγωγή της επίσης.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Ψυχιατρική
Η πρακτική της συνδυασμένης θεραπείας της ψυχιατρικής φαρμακευτικής αγωγής με την ψυχοθεραπεία έχει γίνει ο πιο συνηθισμένος τρόπος αντιμετώπισης ψυχικών ασθενειών στη σημερινή εποχή, σύμφωνα με το ψυχοκοινωνικό μοντέλο που προτάσσει η κλινική Ψυχολογία. Αλλά η σύγχρονη πρακτική συμπεριλαμβάνει, επίσης, μια μεγάλη ποικιλία από άλλες μεθόδους, όπως για παράδειγμα επιθετική κοινοτική θεραπεία (assertive community treatment), συλλογική ενίσχυση (community reinforcement]) και υποστηρικτική εργασία (supported employment). Η θεραπεία μπορεί να γίνεται σε ασθενείς που είτε νοσηλεύονται ή βρίσκονται εκτός νοσοκομείου, ανάλογα με τη σοβαρότητα της λειτουργικής αναπηρίας ή άλλες πλευρές των εν λόγω διαταραχών.Η έρευνα και η αντιμετώπιση στην ψυχιατρική συνολικά διεξάγεται σε διεπιστημονική βάση, στην οποία συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, ψυχολόγοι, νοσοκόμες, κοινωνικοί λειτουργοί, ραδιολόγοι, επιδημιολόγοι ή ειδικοί δημόσιας υγείας.
Θεωρία και επίκεντρο της ψυχιατρικής
Η ψυχιατρική αφορά πεδία της ιατρικής που εστιάζονται ειδικά στο μυαλό, στοχεύοντας στη μελέτη, την αποτροπή και την αντιμετώπιση πνευματικών διαταραχών σε ανθρώπους. Έχει χαρακτηριστεί ως μια διαμεσολάβηση μεταξύ της προοπτικής του κόσμου από ένα ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και αυτής των ατόμων που είναι ψυχικά ασθενείς.
Οι άνθρωποι που εξειδικεύονται στην ψυχιατρική, συχνά διαφοροποιούνται από τους περισσότερους επαγγελματίες της πνευματικής υγείας και τους ιατρούς, μιας και οφείλουν να εξοικειωθούν τόσο με τις κοινωνικές όσο και με τις βιολογικές επιστήμες. Ο τομέας της ψυχιατρικής μελετά τις λειτουργίες των διαφορετικών οργάνων και συστημάτων του σώματος όπως προκύπτουν από τις υποκειμενικές εμπειρίες και την αντικειμενική φυσιολογία του ασθενούς. Η ψυχιατρική αντιμετωπίζει ψυχικές διαταραχές, οι οποίες, συμβατικά, διαχωρίζονται σε τρεις πολύ γενικές κατηγορίες: ψυχικές ασθένειες, σοβαρές μαθησιακές δυσλειτουργίες και διαταραχές προσωπικότητας. Ενώ το επίκεντρο της ψυχιατρικής έχει αλλάξει ελάχιστα με τον καιρό, οι διαγνωστικές και θεραπευτικές διαδικασίες έχουν εξελιχθεί δραματικά και συνεχίζουν να αναπτύσσονται. Από τα τέλη του εικοστού αιώνα το πεδίο της ψυχιατρικής συνεχίζει να γίνεται περισσότερο βιολογικό και λιγότερο ιδεολογικά απομονωμένο από τα άλλα πεδία της ιατρικής.
Πεδίο εφαρμογής της πρακτικής
Αν και η ιατρική ειδικότητα της ψυχιατρικής χρησιμοποιεί έρευνες στα πεδία της νευροεπιστήμης, της ψυχολογίας, της ιατρικής, της βιολογίας, της βιοχημείας και της φαρμακολογίας, γενικά θεωρείται ένα ενδιάμεσο πεδίο μεταξύ της νευρολογίας και της ψυχολογίας. Αντίθετα με τους υπόλοιπους ιατρούς και νευρολόγους, οι ψυχίατροι ειδικεύονται στη σχέση ιατρού-ασθενή και έχουν εκπαιδευτεί σε διάφορες εκτάσεις στη χρήση της ψυχοθεραπείας και σε άλλες θεραπευτικές επικοινωνιακές τεχνικές.Οι ψυχίατροι, επίσης, διαφέρουν από τους ψυχολόγους καθώς είναι ιατροί και έχουν κάνει μεταπτυχιακή εκπαίδευση, που ονομάζεται ειδικότητα στην ψυχιατρική, που διαρκεί, συνήθως, 4 με 5 χρόνια. Το πτυχίο της ιατρικής τους εκπαίδευσης είναι το ίδιο με όλους τους υπόλοιπους ιατρούς. Οι ψυχίατροι, επομένως, μπορούν να συμβουλεύουν τους ασθενείς, να συνταγογραφούν, να ζητούν εργαστηριακές εξετάσεις, νευροαπεικονήσεις και να πραγματοποιούν σωματικές εξετάσεις.
Ηθική
Όπως και άλλοι προστάτες της επαγγελματικής δεοντολογίας, η Παγκόσμια Ψυχιατρική Ένωση (World Psychiatric Association) εκδίδει έναν ηθικό κώδικα ώστε να ελέγχει τη δεοντολογία των ψυχιάτρων.Ο ηθικός κώδικας των ψυχιάτρων που ξεκίνησε πρώτα από τη Διακήρυξη της Χαβάης, το 1977, έχει επεκταθεί το 1983 στην αναβάθμιση της Βιέννης και, το 1996, στη διευρυμένη Διακήρυξη της Μαδρίτης. Ο κώδικας έχει αναθεωρηθεί περαιτέρω κατά τη διάρκεια οργάνωσης γενικών συγκεντρώσεων το 1999, το 2002, το 2005 και το 2011. Ο κώδικας της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Ένωσης καλύπτει θέματα όπως η εκτίμηση του ασθενούς,η ενημερωμένη γνώση, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια των νοητικά αδύναμων ασθενών, την εμπιστοσύνη, τη δεοντολογία της έρευνας, την επιλογή φύλου, την ευθανασία, τη μεταμόσχευση οργάνων, τα βασανιστήρια, τη θανατική ποινή, τις σχέσεις με τα ΜΜΕ, τη γενετική, εθνική ή την πολιτιστική διάκριση.
Στην εγκαθίδρυση τέτοιων ηθικών νόμων, το επάγγελμα έχει να απαντήσει σε έναν αριθμό αντιπαραθέσεων σχετικά με την πρακτική εφαρμογή της ψυχιατρικής, όπως για παράδειγμα τη χρήση της λοβοτομής και της ηλεκτροσπασμοθεραπείας. Υπήρχαν ψυχίατροι που αμφισβήτησαν των κώδικα και λειτούργησαν έξω από τους κανόνες της ιατρικής ηθικής συμπεριλαμβανομένων τους Harry Bailey, Donald Ewen Cameron, Samuel A. Cartwright, Henry Cotton, και Andrei Snezhnevsky.
Προσεγγίσεις
Οι ψυχιατρικές ασθένειες μπορούν να αντιληφθούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. η βιοϊατρική προσέγγιση εξετάζει σημάδια και συμπτώματα και τα συγκρίνει με διαγνωστικά κριτήρια. Οι πνευματικές ασθένειες μπορούν να αντιληφθούν, αντιθέτως, μέσω μιας διήγησης η οποία προσπαθεί να ενσωματώσει τα συμπτώματα σε μία σημαντική ιστορία της ζωής και να τα πλαισιώσει ως απαντήσεις σε εξωτερικές συνθήκες. Και οι δύο προσεγγίσεις είναι σημαντικές στο πεδίο της ψυχιατρικής, αλλά δεν συμφωνούν επαρκώς ώστε να διευθετήσουν την αντιπαράθεση πάνω στην ιδεολογική δομή της ψυχιατρικής ή του προσδιορισμού της ψυχοπαθολογίας.Η αντίληψη του "βιοψυχοκοινωνικού μοντέλου" συχνά χρησιμοποιείται για να υπογραμμίσει την πολυπαραγοντική φύση της κλινικής αναπηρίας. Ωστόσο, σε αυτή την αντίληψη η λέξη "μοντέλο" δε χρησιμοποιείται με αυστηρά επιστημονικό τρόπο. Εναλλακτικά, ένα "βιονοητικό μοντέλο" αναγνωρίζει τη φυσιολογική βάση για την ύπαρξη του μυαλού, αλλά αναγνωρίζει τη νόηση ως ένα τομέα ανεξάρτητο και αναλλοίωτο, στον οποίο μπορεί να προκύψει μία διαταραχή. Η βιονοητική προσέγγιση περιλαμβάνει μια διανοητική αιτιολογία και παρέχει μία φυσική διιστική (δηλ. μη-πνευματική) διασκευή της βιοψυχοκοινωνικής οπτικής, που αντανακλά τις προσπάθειες του αυστραλιανού ψυχίατρου Niall McLaren να φέρει τον κλάδο σε μια επιστημονική ωριμότητα σε συμφωνία με τα παραδειγματικά πρότυπα του φιλοσόφου Thomas Kuhn.
Όταν ένας ιατρός κάνει διάγνωση σε έναν ασθενή, υπάρχουν διάφοροι τρόποι που μπορούν να διαλέξουν ώστε να αντιμετωπίσουν την ασθένεια.Συχνά οι ψυχίατροι αναπτύσσουν μία θεραπευτική στρατηγική η οποία συνδυάζει διαφορετικές πτυχές από διαφορετικές προσεγγίσεις σε μια.Τα φάρμακα συνταγογραφούνται πολύ συχνά ώστε να πειθαρχήσουν τους ασθενείς μαζί με όποια θεραπεία ακολουθούν. Υπάρχουν τρεις κύριοι πυλώνες της ψυχοθεραπείας απ'όπου προέρχονται αρκετά συχνά οι θεραπευτικές στρατηγικές. Η ανθρωπιστική ψυχολογία προσπαθεί να τοποθετήσει το "σύνολο" του ασθενή στην προοπτική! Επίσης εστιάζει στην αυτο-ανακάλυψη. Η θεωρία της συμπεριφοράς είναι μία θεραπευτική σχολή της σκέψης, η οποία επιλέγει να επικεντρωθεί μόνο σε πραγματικά και παρατηρήσιμα γεγονότα, παρά να εξορύξουν δεδομένα του υποσυνειδήτου. Η ψυχανάλυση, από την άλλη, συγκεντρώνεται σε ότι αφορά τη νεαρή ηλικία, τις παράλογες ενέργειες, το υποσυνείδητο και τις συγκρούσεις μεταξύ συνειδητού και υποσυνείδητου.
Υποειδικότητες
Το πεδίο της ψυχιατρικής έχει πολλές υποειδικότητες (επίσης γνωστές και ως υποτροφίες) που απαιτούν επιπρόσθετη εκπαίδευση η οποία πιστοποιείται από το Αμερικανικό Συμβούλιο Ψυχιατρικής και Νευρολογίας (American Board of Psychiatry and Neurology (ABPN)) και απαιτούν τη συντήρηση του προγράμματος πιστοποίησης[ Maintenance of Certification Program (MOC) για να συνεχίσεις. Σ'αυτές περιλαμβάνονται οι παρακάτω: Επίσης, άλλες υποειδικότητες που υπάρχουν είναι οι εξής: Η ψυχιατρική στον τομέα του εθισμού επικεντρώνεται στην αξιολόγηση και τη θεραπεία των ατόμων που αντιμετωπίζουν προβλήματα με το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, ή άλλες διαταραχές που σχετίζονται με ουσίες και με άτομα που έχουν διπλή διάγνωση ασθένειας που σχετίζεται με ουσίες σε συνδυασμό με κάποια άλλη ψυχιατρική διαταραχή. Η βιολογική ψυχιατρική : μία προσέγγιση της ψυχιατρικής που σκοπεύει στην κατανόηση των πνευματικών διαταραχών στο πλαίσιο της βιολογικής λειτουργίας του νευρικού συστήματος. Η παιδική και εφηβική ψυχιατρική : ο τομέας της ψυχιατρικής που εξειδικεύεται στη δουλειά με παιδιά, εφήβους και τις οικογένειές τουςof psychiatry. Η κοινωνική ψυχιατρική  είναι μια προσέγγιση που αντανακλά μία αποκλειστική προοπτική της δημόσιας υγείας και βρίσκει εφαρμογή σε κοινοτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Πολυπολιτισμική ψυχιατρική : ένας τομέας της ψυχιατρικής που αφορά το πολιτισμικό και εθνικό περιεχόμενο των πνευματικών διαταραχών και των υπηρεσιών της ψυχιατρικής. Έκτακτη ψυχιατρική :η κλινική εφαρμογή της ψυχιατρικής σε περιβάλλον έκτακτης ανάγκης. Εγκληματολογική ψυχιατρική : η σύνδεση μεταξύ του νόμου και της ψυχιατρικής. Γηριατρική ψυχιατρική: ο τομέας της ψυχιατρικής που ασχολείται με τη μελέτη, την παρεμπόδιση και την αντιμετώπιση των πνευματικών διαταραχών σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Παγκόσμια Πνευματική Υγεία :η περιοχή της μελέτης, έρευνας και εφαρμογής η οποία βάζει ως προτεραιότητα τη βελτίωση τς πνευματικής υγείας και την επίτευξη της ισότητας στην πνευματική υγείας σε όλους τους ανθρώπους παγκοσμίως. Διασυνδετική ψυχιατρική : ο τομέας της ψυχιατρικής που εξειδικεύεται στην αλληλεπίδραση της ψυχιατρικής με άλλες ιατρικές ειδικότητες. Στρατιωτική ψυχιατρική :καλύπτει ειδικές πλευρές της ψυχιατρικής και πνευματικές διαταραχές μέσα στο πλαίσιο του στρατού. Νευροψυχιατρική :τομέας της ιατρικής που ασχολείται με πνευματικές διαταραχές που μπορούν να αποδοθούν σε ασθένειες του νευρικού συστήματος .Κοινωνική ψυχιατρική : ο τομέας της ψυχιατρικής που επικεντρώνεται στο διαπροσωπικό και πολιτισμικό περιεχόμενο των πνευματικών ασθενειών και τις ψυχικής υγείας.
Σε μεγαλύτερους οργανισμούς υγείας, τόσο δημόσιους όσο και ιδιωτικούς, οι ψυχίατροι συχνά, αναλαμβάνουν μεγαλύτερους ρόλους στη διαχείριση, καθώς είναι υπεύθυνοι για την ικανοποιητική και αποτελεσματική προσφορά των υπηρεσιών ψυχικής υγείας στους ανθρώπους του οργανισμού. Για παράδειγμα, ο διευθυντής των υπηρεσιών πνευματικής υγείας στα περισσότερα κέντρα είναι, συνήθως, ένας ψυχίατρος, αν και περιστασιακά, επιλέγονται και ψυχολόγοι για αυτή τη θέση.
Επαγγελματίες
Όλοι οι ιατροί μπορούν να διαγνώσουν ψυχικές διαταραχές και να χορηγήσουν θεραπείες χρησιμοποιώντας της αρχές της ψυχιατρικής.Οι ψυχίατροι είναι είτε: 1) κλινικοί ιατροί που εξειδικεύονται στην ψυχιατρική και έχουν πιστοποίηση στο να αντιμετωπίζουν ψυχικές ασθένειες. ή 2) επαγγελματίες στο ακαδημαϊκό πεδίο της ψυχιατρικής που έχουν χαρακτηριστεί ως ερευνητές ιατροί σ'αυτόν το τομέα. Οι ψυχίατροι μπορούν επίσης ,μέσω σημαντικής εκπαίδευσης να διεξάγουν ψυχοθεραπεία, ψυχανάλυση και γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, αλλά είναι η εκπαίδευσή τους ως ιατροί που τους διαφοροποιεί από τους υπόλοιπους επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Υπάρχει μια σημαντική έλλειψη ψυχιάτρων στις Η.Π.Α. και σε άλλες περιοχές, που τους οδηγεί στην προσπάθεια περαιτέρω επέκτασης των υπηρεσιών τους χρησιμοποιώντας τεχνολογίες τηλεϊατρικής και άλλες μεθόδους.
Έρευνα
Η ψυχιατρική έρευνα είναι, από τη φύση της, διεπιστημονική: συνδυάζει κοινωνικές, βιολογικές και ψυχολογικές προοπτικές στην προσπάθεια να καταλάβει τη φύση και την αντιμετώπιση των ψυχικών διαταραχών. Οι κλινικοί και ερευνητές ψυχίατροι μελετούν βασικά και κλινικά θέματα στα διερευνητικά ιδρύματα και δημοσιεύουν άρθρα σε περιοδικά. Κάτω από την επίβλεψη των θεσμικών συμβουλίων αξιολόγησης (institutional review boards), οι ψυχίατροι που είναι κλινικοί ερευνητές κοιτούν σε θέματα όπως η νευροαπεικόνιση, η γενετική και η ψυχοφαρμακολογία ώστε να βελτιώσουν τη διαγνωστική εγκυρότητα και αξιοπιστία, να ανακαλύψουν νέες θεραπευτικές μεθόδους και να ταξινομήσουν νέες ψυχικές διαταραχές.
Διαγνωστικά συστήματα
Η ψυχιατρική διάγνωση λαμβάνει χώρα σε ένα πολύ ευρύ περιβάλλον και εκτελείται από πολλούς διαφορετικούς επαγγελματίες υγείας.Επομένως, η διαγνωστική διαδικασία μπορεί να βασιστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό πάνω σε αυτούς τους παράγοντες, Τυπικά, ωστόσο, ένας ψυχίατρος κάνει διάγνωση χρησιμοποιώντας μια διαφορική διαγνωστική διαδικασία στη οποία διεξάγονται μία εξέταση πνευματικής κατάστασης και μια σωματική εξέταση, με απόκτηση παθολογικού, ψυχοπαθολογικού ή ψυχοκοινωνικού ιστορικού και ,μερικές φορές, γίνονται μετρήσεις νευροαπεικόνισης ή άλλες νευροφυσιολογικές μετρήσεις, ή πραγματοποιούνται τεστ προσωπικότητας ή διανοητικά τεστ. Σε μερικές περιπτώσεις, μία τομογραφία εγκεφάλου μπορέι να χρησιμοποιηθεί ώστε να αποκλείσει άλλες ψυχικές ασθένειες, αλλά αυτή την εποχή, το να βασίζεσαι αποκλειστικά σε τομογραφία του εγκεφάλου δεν μπορεί να διαγνώσει με ακρίβεια μια ψυχική ασθένεια ή να φανερώσει το ρίσκο απόκτησης μιας ψυχικής ασθένειας στο μέλλον. Ορισμένοι ψυχίατροι ξεκινούν να χρησιμοποιούν τη γενετική κατά τη διάρκεια της διαγνωστικής διαδικασίας αλλά στο σύνολό της αυτή η πρακτική παραμένει ένα πεδίο έρευνας.
Διαγνωστικά εγχειρίδια
Σήμερα βρίσκονται σε χρήση τρία κύρια διαγνωστικά εγχειρίδια που ταξινομούν τις παθήσεις της ψυχικής υγείας. Το ICD-10 έχει δημιουργηθεί και εκδοθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περιλαμβάνει ένα τμήμα των ψυχιατρικών παθήσεων και χρησιμοποιείται παγκοσμίως. Το Διαγνωστικό και Στατιστικό εγχειρίδιο των Ψυχικών Διαταραχών (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders),έχει δημιουργηθεί και εκδοθεί από τον Αμερικάνικο Ψυχιατρικό Σύλλογο (American Psychiatric Association),είναι επικεντρωμένο στις ψυχικές παθήσεις και είναι το κύριο όργανο ταξινόμησης που χρησιμοποιείται στις Η.Π.Α.. Είναι, πλέον, στην πέμπτη αναθεωρημένη έκδοση και ,επίσης, χρησιμοποιείται παγκοσμίως. Η Κινέζικη Κοινωνία των Ψυχιάτρων (Chinese Society of Psychiatry) έχει ,επίσης, δημιουργήσει ένα διαγνωστικό εγχειρίδιο, το "Κινέζικη Ταξινόμηση των Ψυχικών Διαταραχών"(Chinese Classification of Mental Disorders).
Η δηλωμένη πρόθεση των διαγνωστικών εγχειριδίων είναι ,τυπικά, να αναπτύξουν αναπαραγόμενες οι κλινικά χρήσιμες κατηγορίες και κριτήρια, ώστε να διευκολυνθεί η πλειοψηφία και να συμφωνήσει πάνω σε ορισμένες προδιαγραφές,ενώ υπάρχουν θεωρητικά όσον αφορά την αιτιολογία. Οι κατηγορίες, ωστόσο, βασίζονται σε συγκεκριμένες ψυχιατρικές θεωρίες και δεδομένα. Είναι διευρυμένα και συχνά περιγράφονται με πολυάριθμους πιθανούς συνδυασμούς των συμπτωμάτων και πολλές απ'τις κατηγορίες αλληλοκαλύπτονται στη συμπτωματολογία ή τυπικά προκύπτουν μαζί. Ενώ αρχικά σκόπευαν να είναι οδηγοί για έμπειρους ιατρούς, εκπαιδευμένους στη χρήση τους, η ορολογία χρησιμοποιείται ευρέως από ιατρούς, διευθυντές και ασφαλιστικές εταιρίες σε πολλές χώρες.
Το DSM έχει προσελκύσει εγκώμια για την τυποποίηση των ψυχιατρικών διαγνωστικών κατηγοριών και κριτηρίων. Επίσης έχει προσελκύσει αντιπαραθέσεις και κριτική. Μερικοί κριτικοί υποστηρίζουν οτι το DSM αντιπροσωπεύει ένα μη επιστημονικό σύστημα που περιλαμβάνει τις απόψεις ορισμένων ισχυρών ψυχιάτρων. Υπάρχουν συνεχή θέματα που αφορούν την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των διαγνωστικών κατηγοριών. Η πίστη σε επιφανειακά συμπτώματα, η χρήση τεχνικών διαχωριστικών γραμμών μεταξύ κατηγοριών και από την 'ομαλότητα', πιθανές πολιτισμικές προκαταλήψεις, η ιατρικοποίηση της ανθρώπινης δυσφορίας και οικονομικές διαμάχες του ενδιαφέροντος, που συμπεριλαμβάνουν την πρακτική των ψυχιάτρων με τη φαρμακευτική βιομηχανία. Οι πολιτικές διαμάχες σχετικά με την ενσωμάτωση ή τον αποκλεισμό των διαγνώσεων από το εγχειρίδιο, γενικά ή όσον αφορά συγκεκριμένα θέματα και η εμπειρία αυτών που έχουν επηρεαστεί άμεσα από το εγχειρίδιο με το να έχουν διαγνωστεί, συμπεριλαμβανομένου και του κινήματος των επιζώντων/καταναλωτών (consumer/survivor movement). Η δημοσίευση του DSM, με πολύ προσεκτικά πνευματικά δικαιώματα, έχει κέρδη πάνω από 5 εκατομύρια δολάρια το χρόνο, με ιστορικά αθροιστικά κέρδη πάνω από 100 εκατομύρια δολάρια.
Γενικές Σκέψεις
Τα άτομα με θέματα ψυχικής υγείας συχνά αναφέρονται ως ασθενείς αλλά μπορεί και να χαρακτηριστούν πελάτες, καταναλωτές ή αποδέκτες υπηρεσιών. Μπορεί να βρεθούν υπό τη φροντίδα ενός ψυχιάτρου από πολλά μονοπάτια, τα δύο πιο συνηθισμένα είναι η αυτοπαραπομπή ή η παραπομπή από κάποιον ιατρό πρωτοβάθμιας φροντίδας. Εναλλακτικά, ένα άτομο μπορεί να παραπεμφθεί από νοσοκομειακούς υπαλλήλους, από δικαστική εντολή,με ακούσια δέσμευση ή στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστραλία,λόγω παράβασης του νόμου ψυχικής υγείας (mental health law).
Τα άτομα που υποβάλλονται σε μία ψυχιατρική εκτίμηση αξιολογούνται από έναν ψυχίατρο για την ψυχική και σωματική τους υγεία. Αυτό, συνήθως, περιλαμβάνει τη συνέντευξη με αυτό το άτομο και συχνά την πρόσληψη πληροφοριών από άλλες πηγές όπως άλλοι επαγγελματίες ψυχικής και κοινωνικής υγείας,συγγενείς,συναναστροφές,προσωπικό επιβολής του νόμου, προσωπικό έκτακτης ιατρικής και ψυχιατρικές κλίμακες αξιολόγησης. Πραγματοποιείται μία εξέταση ψυχικής κατάστασης και μια σωματική εξέταση ώστε να επιβεβαιώσει ή να αποκλείσει ασθένεια που μπορεί να συνεισφέρει σε ένα πιθανό ψυχιατρικό πρόβλημα.Μία σωματική εξέταση μπορεί επίσης να εξυπηρετήσει στην αναγνώριση για σημάδια αυτοτραυματισμού.Αυτή η εξέταση συχνά πραγματοποιείται από κάποιον άλλον και όχι από ψυχίατρο, ειδικά εάν περιλαμβάνουν εξετάσεις αίματος και ιατρικές απεικονίσεις.
Όπως οι περισσότερες φαρμακευτικές αγωγές, έτσι και τα φάρμακα που χορηγούνται από ψυχιάτρους μπορεί να έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στους ασθενείς, και μερικά απ'αυτά απαιτούν συνεχή έλεγχο των θεραπευτικών ουσιών, όπως για παράδειγμα εξετάσεις αίματος που μετρούν τα επίπεδα των φαρμάκων στον ορό, νεφρική λειτουργία, ηπατική λειτουργία και/ή λειτουργία του θυρεοειδούς. Η ηλεκτροσπασμοθεραπεία (Electroconvulsive therapy - ECT) γίνεται μερικές φορές σε σοβαρές περιπτώσεις, όπως σε αυτές που δεν ανταποκρίνονται στην αγωγή.Η αποτελεσματικότητα και οι δυσμενείς επιπτώσεις των ψυχιατρικών φαρμάκων μπορεί να ποικίλλουν από ασθενή σε ασθενή.
Για πολλά χρόνια, η αντιπαράθεση συμπεριελάμβανε τη χρήση της ακούσιας θεραπείας και τη χρήση του όρου "έλλειψη διορατικότητας" για το χαρακτηρισμό των ασθενών. Οι νόμοι των ψυχικών ασθενειών ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ των δικαιοδοσιών, αλλά σε πολλές περιπτώσεις, η ακούσια ψυχιατρική θεραπεία επιτρέπεται όταν κρίνεται οτι υπάρχει ρίσκο για τον ασθενή ή άλλους εξαιτίας της ασθένειάς του.Η ακούσια θεραπεία αναφέρεται στη θεραπεία που χορηγείται βάση των συστάσεων του θεράποντος ψυχιάτρου χωρίς να απαιτεί τη συγκατάθεση του ασθενούς.
Τα θέματα ψυχικής υγείας όπως οι διαταραχές της διάθεσης, η σχιζοφρένεια και άλλες ψυχωτικές διαταραχές ήταν οι πιο κοινές αρχικές διαγνώσεις για το Medicaid στις Η.Π.Α. το 2012.
Εσωτερικοί ασθενείς
Οι ψυχιατρικές θεραπείες έχουν αλλάξει πολύ τις τελευταίες δεκαετίες. Στο παρελθόν, οι ψυχιατρικοί ασθενείς συχνά, νοσηλεύονταν για έξι μήνες ή παραπάνω, ενώ μερικές περιπτώσεις περιελάμβαναν τη νοσηλεία για πολλά χρόνια. Σήμερα, οι άνθρωποι που λαμβάνουν ψυχιατρική θεραπεία είναι πιθανόν να αντιμετωπιστούν ως ασθενείς εκτός νοσοκομείου. Εάν η νοσηλεία είναι απαραίτητη, η παραμονή σε ένα μέσο νοσοκομείο είναι περίπου δύο εβδομάδες, με ένα μικρό αριθμό να απαιτεί μακροχρόνια νοσηλεία.
Οι άνθρωποι μπορούν να εισαχθούν εθελοντικά αν ο θεράπων ιατρός θεωρεί ότι η ασφάλεια δεν διακινδυνεύεται από αυτήν τη λιγότερο περιοριστική επιλογή. Οι θάλαμοι των εσωτερικών ασθενών της ψυχιατρικής μπορεί να είναι ασφαλείς( για αυτούς που φέρεται να έχουν ένα συγκεκριμένο ρίσκο βίας ή αυτοτραυματισμού) ή ξεκλείδωτο/ανοιχτό.Μερικοί θάλαμοι είναι μεικτοί ενώ οι θάλαμοι ίδιου φύλου είναι ολοένα και πιο ευνοημένες για την προστασία των γυναικών που είναι εσωτερικοί ασθενείς.Μέσα στη φροντίδα του νοσοκομείου, τα άτομα αξιολογούνται, ελέγχονται και συχνά τους χορηγείται αγωγή και φροντίδα από μία πολυεπιστημονική ομάδα, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ιατρούς, φαρμακοποιούς, ψυχιατρικές νοσοκόμες, κλινικοί ψυχολόγοι,ψυχοθεραπευτές, κοινωνικοί λειτουργοί και εργοθεραπευτές.Εάν ένα άτομο που λαμβάνει θεραπεία σε ένα ψυχιατρικό νοσοκομείο θεωρηθεί ότι παρουσιάζει κάποιο ρίσκο να βλάψει τον εαυτό του ή άλλους, τότε μπορεί να μπει σε συνεχή ή διακοπτόμενη επίβλεψη ένας προς έναν και μπορεί να είναι σωματικά περιορισμένος ή φαρμακευτικά. Τα άτομα σε εσωτερικούς θαλάμους μπορεί να επιτρέπεται να φεύγουν για κάποιες περιόδους, είτε με συνοδεία ή μόνοι τους.
Σε πολλές αναπτυγμένες χώρες, υπάρχει μια μαζική μείωση των ψυχιατρικών κρεβατιών από μέσα του εικοστού αιώνα, με την ανάπτυξη της κοινοτικής φροντίδας.Οι προδιαγραφές της εσωτερικής φροντίδας ασθενών παραμένει πρόκληση σε μερικά δημόσια και ιδιωτικά ιδρύματα, εξαιτίας του επιπέδου της χρηματοδότησης και οι εγκαταστάσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι τυπικά υπερβολικά ακατάλληλα εξαιτίας του ίδιου λόγου.Ακόμα και στις αναπτυγμένες χώρες, τα προγράμματα σε δημόσια νοσοκομεία ποικίλλουν. Μερικά μπορεί να προσφέρουν δομημένες δραστηριότητες και θεραπείες που προσφέρονται από πολλές προοπτικές, ενώ άλλα μπορεί να έχουν χρηματοδότηση μόνο για χορήγηση φαρμάκων και έλεγχο των ασθενών.Αυτό μπορεί να είναι προβληματικό αφού το μέγιστο επίπεδο της θεραπευτικής εργασίας δεν λαμβάνει χώρα στο περιβάλλον του νοσοκομείου.Αυτό εξηγεί γιατί να νοσοκομεία χρησιμοποιούνται σε περιορισμένες περιπτώσεις και στιγμές κρίσεων στις οποίες οι ασθενείς αποτελούν άμεση απειλή για τους εαυτούς τους ή τους άλλους.Εναλλακτικές στα ψυχιατρικά ιδρύματα που μπορούν να προσφέρουν ενεργά περισσότερες θεραπευτικές προσεγγίσεις αποτελούν τα κέντρα αποτοξίνωσης.
Θεραπεία εκτός νοσοκομείου
Οι θεραπείες εκτός νοσοκομείου περιλαμβάνουν περιοδικές επισκέψεις σε ψυχίατρο για συμβουλές στο γραφείο του/της, ή στην κοινοτική κλινική. Οι αρχικές συνεδρίες, στις οποίες ο ψυχίατρος αξιολογεί τον ασθενή διαρκεί 45 με 75 λεπτά. Οι επόμενες συνεδρίες έχουν λιγότερη διάρκεια, δηλ. 15 με 30 λεπτά, ενώ ο ιατρός επικεντρώνεται σε ρύθμιση της αγωγής, στον έλεγχο πιθανών αντιδράσεων στα φάρμακα, στην πιθανή επίδραση άλλων ψυχικών διαταραχών στη νοητική και συναισθηματική λειτουργία του ασθενή και στο να τον συμβουλεύουν σχετικά με αλλαγές που θα χρειαστεί να κάνουν ώστε να διευκολύνουν τη θεραπεία και να μειώσουν την εμφάνιση συμπτωμάτων. (π.χ. άσκηση, τεχνικές νοητικής θεραπείας, υγιεινή του ύπνου και πολλά άλλα).Η συχνότητα με την οποία ένας ψυχίατρος παρακολουθεί έναν ασθενή ποικίλλει ευρέως, από μία φορά το μήνα μέχρι δύο φορές το χρόνο, και εξαρτάται από τον τύπο, τη σοβαρότητα και τη σταθερότητα της κατάστασης κάθε ατόμου και επίσης στο τι θα αποφασίσει ο ιατρός με τον ασθενή οτι θα ήταν το καλύτερο.
Με αυξανόμενο ρυθμό, οι ψυχίατροι περιορίζουν τις πρακτικές τους στην ψυχοφαρμακολογία (συνταγογράφηση), το οποίο αντιτίθεται σε προηγούμενες μεθόδους στις οποίες ο ψυχίατρος παρέχει παραδοσιακά 50λεπτες συνεδρίες, όπου η ψυχοφαρμακολογία αποτελεί ένα μέρος, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της συμβουλευτικής καταλάμβανε η "λογο-θεραπεία" Αυτή η αλλαγή άρχισε στις αρχές του 1980 και επιταχύνθηκε το 1999 και το 2000. 'Ενας κύριος λόγος για αυτή την αλλαγή ήταν ο ερχομός της διαχείρισης των ασφαλιστικών προγραμμάτων φροντίδας, τα οποία άρχισαν να περιορίζουν την αποζημίωση των ψυχοθεραπευτικών συνεδριών που παρέχονταν απ'τους ψυχιάτρους.Η βασική παραδοχή ήταν ότι η ψυχοφαρμακολογία ήταν τουλάχιστον τόσο αποτελεσματική όσο η ψυχοθεραπεία, και θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί πιο αποτελεσματικά εφόσον χρειαζόταν λιγότερος χρόνος για το ραντεβού. Για παράδειγμα, οι περισσότεροι ψυχίατροι προγραμματίζουν τρία ή τέσσερα συνεχόμενα ραντεβού την ώρα, το οποίο αντιτίθεται στην παρακολούθηση ενός ασθενή ανά ώρα στο παραδοσιακό ψυχοθεραπευτικό μοντέλο. Εξαιτίας αυτής της αλλαγής στα μοντέλα τις πρακτικής, οι ψυχίατροι συχνά παραπέμπουν τους ασθενείς, για τους οποίους πιστεύουν ότι θα επωφεληθούν απ'την ψυχοθεραπεία σε άλλους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, όπως κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχολόγοι.
29 Νοεμβρίου
28 Νοεμβρίου | 29 Νοεμβρίου | 30 Νοεμβρίου
Η 29η Νοεμβρίου είναι η 333η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (334η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 32 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Κίμων Αργυρόπουλος
Ο Κίμων Αργυρόπουλος (1878 - 1951) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και διπλωμάτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Ιάκωβου Αργυρόπουλου, διπλωμάτη, και της Ασπασίας Πετράκη, κόρης του Ανάργυρου Πετράκη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά φαναριώτικη οικογένεια και ήταν εγγονός του Περικλή Αργυρόπουλου ενώ από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την παλιά αθηναϊκή οικογένεια Πετράκη. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και ακολούθησε σταδιοδρομία αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του αντιναυάρχου. Μετά την αποστρατεία του διετέλεσε εκπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ.
Απεβίωσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Φωτεινή Γεωργίου Μαυρομιχάλη και είχαν αποκτήσει τρία παιδιά μεταξύ των οποίων την Ελένη Αργυροπούλου, σύζυγο Αλέξανδρου Μάτσα, και τον Αλέξανδρο Αργυρόπουλο, διπλωμάτη.
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Οικογένεια Αργυροπούλου Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο Αθήνας
Το Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο ανήκει στις εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθήνας (OAKA) που βρίσκεται στο Μαρούσι. Κατασκευάστηκε το 1991, ως εγκατάσταση των Μεσογειακών Αγώνων της Αθήνας, σε μια έκταση 40 στρεμμάτων και έχει χωρητικότητα 5.250 θέσεων. Την τελική μορφή την πήρε το 2004 όταν για τις ανάγκες των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 προστέθηκε στέγαστρο, με ανοικτά τα πλαϊνά για καλύτερο εξαερισμό. Η στέγη σχεδιάστηκε από τον Ισπανό αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα. Το 2006 τα πλαϊνά κλείστηκαν με υαλοκατασκευή, και το Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο έγινε στάδιο κλειστού τύπου.
Αθλητικές διοργανώσεις
Πηγή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αθήνα Ποδηλατοδρομιο Κατηγορία:Ποδηλασία στην Ελλάδα
Nothing Else Matters
Το "Nothing Else Matters" είναι τραγούδι του αμερικανικού Heavy Metal συγκροτήματος Metallica. Κυκλοφόρησε ως single (το τρίτο) για τον πέμπτο δίσκο του συγκροτήματος, Metallica (Black Album), το 1991. Το τραγούδι έφτασε στην 11η θέση των αμερικανικών Mainstream Rock (chart), ενώ κατάφερε να μπει σε πολλές δεκάδες ευρωπαϊκών chart. Το κομμάτι θεωρείται πλέον ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια του σχήματος και σχεδόν πάντα είναι στο ρεπερτόριο τους σε συναυλίες. Επίσης, έχει διασκευαστεί πάνω από σαράντα φορές.
Στις 22 Νοεμβρίου του 1999 κυκλοφόρησε ξανά ως single για τον δίσκο S&M, όπου παίχτηκε με την Ορχήστρα του Σαν Φρανσίσκο, υπό τη διεύθυνση του Μάικλ Κέιμαν, το οποίο κι αυτό είχε ανέβηκε σε υψηλές θέσεις στα chart διαφόρων χωρών. Το κομμάτι, αρχικά, ο Τζέιμς Χέτφιλντ, δεν το προόριζε για κυκλοφορία, αλλά μόλις το άκουσε ο Λαρς Ούλριχ, τον έπεισε να το κυκλοφορήσουν. Αξιοσημείωτος είναι και ο τρόπος που εμπνεύστηκαν τα πρώτα μέτρα του τραγουδιού, με τον Χέτφιλντ να μιλά με τη φίλη του στο τηλέφωνο και με το άλλο χέρι να παίζει σε αρπέζ τη Μι Μινόρε.
Το θέμα του τραγουδιού έχει κυρίως ερωτικό χαρακτήρα. Και πρόκειται για την πρώτη μπαλάντα του συγκροτήματος, η οποία δεν εκτιμήθηκε, αρχικά, από τους φίλους του σχήματος, καθώς η αλλαγή του ήχου τους έγινε καταφανής σε αυτό το τραγούδι. Σε μία ψηφοφορία που έγινε στην ελληνική έκδοση του Metal Hammer, το κομμάτι κατάφερε να μπει στη λίστα με τα 200 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, και κατέληξε στην 25η θέση.