cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πέτρος Πετρίδης (Κύπριος υπουργός)
Βιογραφικά στοιχεία
Επιπρόσθετα, συνεργάστηκε με την Πανεπιστημιακή Κλινική του Αρεταίειου Νοσοκομείου Αθηνών για την εκπαίδευση ειδικευομένων χειρουργικής αγγείων. Είναι μέλος διεθνών ιατρικών σωμάτων με συμμετοχή σε διεθνή συνέδρια και αντιπρόεδρος της Αγγειοχειρουργικής Εταιρείας Κύπρου.
Πολιτική διαδρομή
Την 1 Μαρτίου 2013 διορίστηκε Υπουργός Υγείας στην κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Τον Φεβρουάριο του 2014 υπέβαλε την παραίτηση του μετά την αποχώρηση του ΔΗΚΟ από την κυβέρνηση, κόμμα από το οποίο προερχόταν. Παρέμεινε στη θέση του μέχρι τις 13 Μαρτίου 2014, ενώ παραιτήθηκε και από το ΔΗΚΟ.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι ιατροί Κατηγορία:Υπουργοί Υγείας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013
Στέφανος Γ΄ επίσκοπος Νάπολης
Ο Στέφανος (πέθανε το 907), από την οικογένεια των Σεργίων,  ήταν Επίσκοπος της Νάπολης από το 898 έως to 907.
Βιογραφία
Ο Στέφανος κατά κάποιους ερευνητές ταυτίζεται με τον Στέφανος Γ΄ του Σορέντο και από άλλους σαν διαφορετικό πρόσωπο. Ένας κατάλογος με τα ονόματα των επισκόπων της Νάπολης, αναφέρεται ως 47ος επίσκοπος της Νάπολης, διαδέχθηκε τον Αθανάσιο Β΄ στον επισκοπικό θρόνο και κατείχε την θέση για 8 χρόνια και 10 μήνες. Αναφέρεται ότι επιβεβαίωσε τα προνόμια της μονής του Σαν Σεβερίνο. Διάδοχος του στον επισκοπικό θρόνο αναφέρεται ο Αθανάσιος Γ΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα
Αρχείο συστήματος
Ένα αρχείο συστήματος (system file) είναι ένα αρχείο υπολογιστή που είναι σημαντικό για το λειτουργικό σύστημα, και χωρίς το οποίο ο υπολογιστής πιθανώς να μη λειτουργεί σωστά. Πιο συγκεκριμένα μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Κατηγορία:Αρχεία υπολογιστή
Εθνική Οδός 3 (Αλβανία)
Η Εθνική οδός 3 (αλβανικά: Rruga shtetërore SH3 ) είναι μια εθνική οδός στην Αλβανία. Συνδέει τα Τίρανα με το Ελμπασάν και από κει με τα ελληνοαλβανικά σύνορα στην Κρυσταλλοπηγή. Είναι μέρος των ευρωπαϊκών οδών Ε86 και Ε852.
Διαδρομή
left|150px|thumb|Η εθνική οδός 3 στην Αλβανία. Η εθνική οδός ξεκιναέι λίγο έξω από τα Τίρανα. Πολύ γρήγορα ο δρόμος γίνεται ορείνος και απότομος καθώς οι στροφές πληθαίνουν. Έχοντας διανύσει περίπου 45 χιλιόμετρα από τα Τίρανα φτάνουμε στο Ελμπασάν. Από εκεί ο δρόμος αρχίζει και ανεβαίνει για να διαβεί τον ορεινό όγκο, στενεύει και γίνεται ολοένα και πιο δύσκολος. Ο δρόμος διαβαίνει σχεδόν όλο τον ορεινό όγκο της κεντρικής και νότιας Αλβανίας. Άφου διανύσει 100 χιλιόμετρα από το Ελμπασάν φτάνει στην Κορυτσά. Από εκεί μέχρι την Κρυσταλλοπηγή στα σύνορα ο δρόμος είναι βατός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Αλβανίας
Κοινότητα Αγίας Τριάδος Λασιθίου
Η Κοινότητα Αγίας Τριάδος Λασιθίου είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1933 με το ΦΕΚ 390Α - 16/12/1933 με την απόσπαση του οικισμού Αγία Τριάδα από την κοινότητα Ζήρου και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και το Κουφονήσι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συστηματοποίηση
thumb|500x500px|Το τοπίο πολλών πόλεων κυριαρχήθηκε από προτυποποιημένα συγκροτήματα διαμερισμάτων, όπως αυτή η γραμμή στο [[Βουκουρέστι.]] Η συστηματοποίηση (ρουμανικά: Sistematizarea) στη Ρουμανία αναφέρεται σε ένα πρόγραμμα πολεοδομικού σχεδιασμού που διεξήχθη από το κομμουνιστικό καθεστώς του Νικολάι Τσαουσέσκου. Ο Τσαουσέσκου είχε εντυπωσιαστεί από την ιδεολογική κινητοποίηση και μαζική ευαρέσκεια στη Βόρεια Κορέα για την ιδεολογία Τζούτσε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Ασία το 1971, και ξεκίνησε την εκστρατεία λίγο αργότερα.
Κοινότητα Αγίας Τριάδος Λασιθίου
μικρογραφία|327x327εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Συνολικά η κοινότητα έχει 77 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Μιχαήλ Σταυρακάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Συστηματοποίηση
Ξεκινώντας το 1974, η συστηματοποίηση συνίστατο σε μεγάλο βαθμό από την κατεδάφιση και ανακατασκευή υφιστάμενων χωριών, κωμοπόλεων και πόλεων, εν όλω ή εν μέρει, με δεδηλωμένο στόχο της μετατροπής της Ρουμανίας σε "πολυμερώς αναπτυχθείσα σοσιαλιστική κοινωνία».
Πρόγραμμα κολεκτιβοποίησης
Χωρίς σεβασμό ούτε στις παραδοσιακές αξίες της υπαίθρου, ούτε σε μια θετική ηθική της αστικοποίησης, η συστηματοποίηση θεωρείται από ορισμένους παρατηρητές να είναι ένας σημαντικός παράγοντας που συνέβαλλε στην ασυνήθιστα βίαιη πτώση του καθεστώτος Τσαουσέσκου κατά τη διάρκεια της Ρουμανική Επανάσταση.
Κοινότητα Αγίας Τριάδος Λασιθίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Συστηματοποίηση
Πρόγραμμα κολεκτιβοποίησης
Η συστηματοποίηση ξεκίνησε ως ένα πρόγραμμα αγροτικής επανεγκατάστασης. Το αρχικό σχέδιο ήταν να φέρει τα πλεονεκτήματα της σύγχρονης εποχής στη ρουμανική επαρχία. Για μερικά χρόνια, οι αγρότες Ρουμάνοι μετανάστευαν στις πόλεις (συμπεριλαμβανομένου του Τσαουσέσκου του ίδιου). Η συστηματοποίηση είχε στόχο τον διπλασιασμό του αριθμού των πόλεων στη Ρουμανία ως το 1990. Εκατοντάδες χωριά ήταν θα γίνονταν αστικά βιομηχανικά κέντρα, μέσω των επενδύσεων σε σχολεία, ιατρικές κλινικές, στέγαση και βιομηχανία.
Στο πλαίσιο του σχεδίου αυτού, μικρότερα χωριά (τυπικά εκείνα με πληθυσμό κάτω από 1.000) κρίθηκαν ότι «παράλογα» και καταγράφηκαν για μείωση των υπηρεσιών ή αναγκαστική απομάκρυνση του πληθυσμού και φυσική καταστροφή. Συχνά, τα μέτρα αυτά επεκτάθηκαν σε κωμοπόλεις που έμελλε να αστικοποιηθούν, με την κατεδάφιση μερικών από τα παλαιότερα κτίρια και την αντικατάστασή τους με σύγχρονα πολυώροφα συγκροτήματα διαμερισμάτων. Πολλές αγρότες Ρουμάνοι ήταν δυσαρεστημένοι με αυτές τις πολιτικές.
Παρά το γεγονός ότι το σχέδιο συστηματοποίησης επεκτεινόταν, θεωρητικά, στο σύνολο της χώρας, τα αρχικά έργα επικεντρώθηκαν στη Μολδαβία. Επίσης επηρέαζε περιοχές όπως τη γενέτειρα του ίδιου του Τσαουσέσκου, το χωριό Σκορνιτσέστι: εκεί, το σπίτι της οικογένειας Τσαουσέσκου ήταν το μόνο παλαιότερο κτίριο που έμεινε όρθιο. Η αρχική φάση της συστηματοποίησης σε μεγάλο βαθμό εξασθένησε από το 1980, οπότε μόνο το 10 τοις εκατό των νέων κατοικιών χτιζόταν σε αγροτικές περιοχές.
Δεδομένης της έλλειψης προϋπολογισμού, σε πολλές περιοχές η συστηματοποίηση δεν συνιστούσε αποτελεσματικό σχέδιο, καλό ή κακό, για την ανάπτυξη. Αντ' αυτού, αποτελούσε εμπόδιο για την οργανική περιφερειακή ανάπτυξη. Τα νέα κτίρια θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον δύο ορόφων, έτσι ώστε οι αγρότες δεν μπορούσαν να χτίσουν μικρά σπίτια. Οι αυλές περιορίστηκαν σε 250 τετραγωνικών μέτρων και ιδιωτικά αγροτεμάχια είχαν απαγορευτεί μέσα στα χωριά. Παρά τις αντιληπτές επιπτώσεις ενός τέτοιου συστήματος στην επιβίωση της γεωργίας, οι εντολές ήταν ότι μετά το 1981 τα χωριά έπρεπε να είναι γεωργικά αυτάρκη.
Σχέδιο πόλεως για το Βουκουρέστι
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 η έννοια της συστηματοποίησης βρήκε νέα ζωή, που εφαρμόστηκε κυρίως στην περιοχή της πρωτεύουσας της χώρας, το Βουκουρέστι, το οποίο είχε θεωρηθεί ως το «Παρίσι της Ανατολής".
Κοντινά χωριά κατεδαφίστηκαν, συχνά για χάρη μεγάλων έργων, όπως ένα κανάλι από το Βουκουρέστι στο Δούναβη - έργα τα οποία στη συνέχεια εγκαταλείφθηκαν από την μετα-κομμουνιστική κυβέρνηση της Ρουμανίας.
Οκτώ τετραγωνικά χιλιόμετρα στο ιστορικό κέντρο του Βουκουρεστίου ισοπεδώθηκαν.
Η εκστρατεία κατεδάφισης εξαφάνισε πολλά μνημεία, συμπεριλαμβανομένων 3 μοναστηριών, 20 εκκλησιών, 3 συναγωγών, 3 νοσοκομείων, 2 θεάτρων και ένα φημισμένο αθλητικό στάδιο Art Deco. Αυτό περιελάμβανε επίσης την εκδίωξη 40.000 άτομων με μόνη προειδοποίηση μιας μόνο ημέρας και τη μεταφορά τους σε νέες κατοικίες, προκειμένου να ανοίξει ο χώρος για το μεγαλειώδες Centrul Civic και το τεράστιο Παλάτι του Λαού, που συνήθως φέρεται να είναι το δεύτερο μεγαλύτερος κτίριο στον κόσμο μετά από το Πεντάγωνο.
Αντιδράσεις
Για τη συστηματοποίηση, ιδίως για την καταστροφή των ιστορικών εκκλησιών και μοναστηριών, διαμαρτυρήθηκαν πολλές χώρες, ειδικά η Ουγγαρία και η Δυτική Γερμανία, κάθε μία ενδιαφερόμενη για τις δικές τις εθνικές μειονότητες στην Τρανσυλβανία. Παρά αυτές τις διαμαρτυρίες, ο Τσαουσέσκου παρέμεινε με σχετικά καλές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες Δυτικές δυνάμεις σχεδόν μέχρι το τέλος, κυρίως λόγω της σχετικά ανεξάρτητης πολιτικής γραμμής του, που τον κατέστησε χρήσιμο αντίβαρο προς τη Σοβιετική Ένωση στην πολιτική του Ψυχρού Πολέμου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρουμανία
Αρχαιολογικό Μουσείο Φλώρινας
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Φλώρινας είναι μουσείο στη Φλώρινα, στη Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας της Ελλάδας.
Ιστορία
Το μουσείο στεγάζεται σε ένα διώροφο κτίριο που κατασκευάστηκε το 1969 και ανακαινίστηκε εσωτερικά το 1999. Διαθέτει προϊστορικά, ελληνιστικά, ρωμαϊκά και βυζαντινά ευρήματα από την περιοχή της Φλώρινας.
Η έκθεση στο ισόγειο οργανώθηκε το 1998 και εγκαινιάστηκε τον Μάιο του 1999 και περιλαμβάνει τρεις βασικές ενότητες. Η πρώτη, στα αριστερά της εισόδου, παρέχει στους επισκέπτες πληροφορίες για τη γεωμορφολογία και την ιστορία της περιοχής της Φλώρινας από την περίοδο των πρώτων αρχαιολογικών ευρημάτων (περίπου 5800 π.Χ.) έως το τέλος της ρωμαϊκής περιόδου. Ωστόσο, το κύριο θέμα αυτής της ενότητας είναι οι δραστηριότητες των ανθρώπων στην προϊστορική περίοδο, που παρουσιάζονται μέσα από ευρήματα από την ανασκαφή του προϊστορικού οικισμού στο Αρμενοχώρι. Στις δύο παρακείμενες αίθουσες εκτίθενται αντιπροσωπευτικά δείγματα γλυπτικής, κυρίως ρωμαϊκής και περιλαμβάνουν ανάγλυφες επιτύμβιες και αναθηματικές στήλες με διάφορα θέματα (ιππείς, πορτρέτα, επικήδειο συμπόσιο και θεοποιημένοι θνητοί). Άλλα γλυπτά και επιγραφές (όλα στα ελληνικά) παρέχουν στοιχεία για ονόματα προσώπων, πόλεων, θρησκευτικών πεποιθήσεων, κοινωνικών συνθηκών και πολιτικών συνθηκών. Υπάρχει ένα τέταρτο δωμάτιο που φιλοξενεί ένα διατηρημένο μωσαϊκό από τα ερείπια ενός ρωμαϊκού κτιρίου στις Κάτω Κλεινές.
Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν κεραμικά είδη, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, υλικά για την κατασκευή σπιτιών, λίθινα και οστέινα εργαλεία, ατρακτοειδή στρόβιλοι και ειδώλια.
Ένα εντυπωσιακό έκθεμα αποτελείται από τα σαγόνια ενός μαμούθ ηλικίας 200.000-500.000 ετών, που βρέθηκε στο χωριό Σωτήρας. Επίσης στο ισόγειο βρίσκονται επιτύμβιες στήλες της ρωμαϊκής περιόδου από τη Βεύη (2ος–3ος αι. μ.Χ.), τις Πέτρες (2ος αι. π.Χ.), τη Σιταριά (3ος αι. μ.Χ.), το Βιθκούκι και την περιφερειακή ενότητα Καστοριάς (320 π.Χ.), καθώς και αγάλματα από τη Βεύη (ανδρικός κορμός της ρωμαϊκής περιόδου) και τη Λακιά (άγαλμα της Άρτεμης της ρωμαϊκής περιόδου) και ένα εξαιρετικό ψηφιδωτό δάπεδο από σπίτι της ρωμαϊκής περιόδου στις Κάτω Κλεινές.
Στον πρώτο όροφο εκτίθενται ευρήματα της ελληνιστικής περιόδου από τις Πέτρες και τον λόφο του Αγίου Παντελεήμονα, με πιο αξιοσημείωτα ένα ηλιακό ρολόι, ένα άγαλμα της Άρτεμις, γεωργικά εργαλεία και μια ανακατασκευή σπιτιού της ελληνιστικής περιόδου με τοιχοποιία, τζάκι, αποθήκες και άλλα χαρακτηριστικά.
Υπάρχουν επίσης εκθέματα της βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου από την περιοχή της Λίμνης Πρέσπας, κυρίως η βασιλική του Αγίου Αχιλλείου (κιονόκρανα, πίνακες κλεισίματος ιρερού, κιονίσκοι ιερού), τοιχογραφίες από διάφορες εκκλησίες, μέρη ξυλόγλυπτου ιερού από το ασκητήριο της Μεταμόρφωσης και μια θύρα από τον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου στην κοινότητα του Αγίου Γερμανού (16ος αιώνας).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φλωρινα Κατηγορία:Φλώρινα
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2006-07
Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2006-07 ήταν η 36η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ερμής Αραδίππου για 3η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2006-07 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2007-08. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2007-08.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2005-06
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2006-07
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2006-07:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 2005-06
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2005-06:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2006-2007
2500 Αλασκαττάλο
Ο Αλασκαττάλο (Alascattalo) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1926 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο μυθικό ζώο, διασταύρωση θαλάσσιου ίππου και Άλκης, θέμα ανεκδότων στην Αλάσκα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Αλασκαττάλο είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Αλασκατταλο
Φίλιππος Α. Φιλιππίδης
Ο '''Φίλιππος Α. Φιλιππίδης''' ήταν Έλληνας εφευρέτης του πρώιμου 20ού αιώνα. Γεννήθηκε το 1884 και σε ηλικία 21 ετών, σχεδίασε  τυφέκιο  βασισμένο σε προγενέστερο μοντέλο του αυστριακού τυφεκίου Mannlicher.
Ο Ελληνικός Στρατός είχε ήδη επιλέξει το τυφέκιο Mannlicher-Shoenauer M1903, αντί του ελληνικού «όπλου Φιλιππίδη», παρά την έντονη κριτική στην Ελληνική Βουλή το 1905 που οδήγησε σε μια σοβαρή πολιτική κρίση, με κατηγορίες για εθνική προδοσία. Λίγα χρόνια αργότερα, λόγω της οικομικής ένδειας του Φιλιππίδη και μπροστά στον κίνδυνο να χαθούν τα δικαιώματα της εφεύρεσης, το περιοδικό ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ θα ζητήσει απο τους αναγνώστες του οικονομική ενίσχυση με έρανο για την ανανέωση των δικαιωμάτων. Σύμφωνα με διαδόσεις της εποχής, ένθερμος υποστηρικτής του και ανώνυμος παρουσιαστής του "όπλου Φιλιππίδη" στο περιοδικό ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ήταν ο επίσης σχεδιαστής όπλων και καθηγητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Άρης Χρόνης (κουνιάδος του παιδαγωγού Δημήτρη Γληνού).
Μαρίγια Γκιμπούτας
Η Μαρίγια Γκιμπούτας (Birutė Marija Alseikaitė-Gimbutienė, Βίλνιους, Λιθουανία, 23 Ιανουαρίου 1921 - Λος Άντζελες, 2 Φεβρουαρίου 1994) ήταν Λιθουανή αρχαιολόγος, εξέχουσα μορφή της αρχαιολογίας, κυρίως για την έρευνά της τόσο στους νεολιθικούς πολιτισμούς όσο και εκείνους της εποχής του Χαλκού, οι οποίοι κατά την άποψή της συνέθεταν τον "αρχαίο ευρωπαϊκό πολιτισμό", όρο που η ίδια εισήγαγε σε έργα της που δημοσεύθηκαν μεταξύ του 1946 και του 1971 και άνοιξαν νέους δρόμους στην αρχαιολογία συνδυάζοντας τον παραδοσιακό τρόπο έρευνας με τη γλωσσολογία και τη μυθολογία.
Φίλιππος Α. Φιλιππίδης
Το Τυφέκιο Φιλιππίδη έγινε παραδεκτό από τον Ελληνικό Στρατό για την ανακατασκευή των τυφεκίων M/S 1903/14 που θα αναλάμβανε η Ιταλική εταιρία  Breda. Για άλλη μια φορά η Breda συνέχισε την παραγωγή του M/S 1903/14 βάση του σχεδίου της Steyr, επειδή, σύμφωνα με φήμες της εποχής, τα κατασκευαστικά σχέδια του ελληνικού όπλου καθυστέρησαν να σταλούν για να ξεκινήσει η παραγωγή του.
Μαρίγια Γκιμπούτας
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|left|187px|Η Μαρίγια Γκιμπούτας δίπλα στον λίθο (Kerbstone) 52, στην [[Ιρλανδία, Σεπτέμβριος 1989.]] Καθηγήτρια της Αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας από το 1963 έως το 1989, ερεύνησε και δημοσίευσε ένα σημαντικό αριθμό αρχαιολογικών ευρημάτων, ενώ παράλληλα έσκαψε βαθύτερα από οποιονδήποτε άλλο στην προσπάθειά της να ανασύρει στην επιφάνεια σημαντικό αριθμό αντικειμένων τέχνης και καθημερινής ζωής των νεολιθικών πολιτισμών της Ευρώπης.
Φίλιππος Α. Φιλιππίδης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εφευρέτες
Μαρίγια Γκιμπούτας
Βιογραφικά στοιχεία
Η Μαρίγια Γκιμπούτας κέρδισε παγκόσμια φήμη ως ειδική της Ινδοευρωπαϊκής Εποχής του Χαλκού και της λαϊκής τέχνης της Λιθουανίας και της προϊστορίας της Βαλτικής και των Σλάβων, έτσι όπως τη συνόψισε στο Πολιτισμοί της εποχής του Χαλκού της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (1965). Μεγάλη αναταραχή προκάλεσε με τα τρία τελευταία της βιβλία: Οι Θεές και οι Θεοί της αρχαίας Ευρώπης (1974), Η Γλώσσα της Θεάς (1989) και το τελευταίο της βιβλίο Ο Πολιτισμός της Θεάς (1991), στο οποίο παρουσίασε μια επισκόπηση των θεωριών της για τους νεολιθικούς πολιτισμούς της Ευρώπης: αρχιτεκτονικά πρότυπα, κοινωνική δομή, τέχνη, θρησκεία, και ερμηνεία γραπτών πηγών. Έδωσε έμφαση στην άποψη ότι υπήρξε σημαντική διαφορά ανάμεσα στο αρχαίο μητριαρχικό σύστημα -εστιασμένο στη λατρεία της Μητέρας Θεάς- και τα πατριαρχικά πολιτισμικά στοιχεία της Ινδοευρωπαϊκής κουλτούρας, τα οποία διαμόρφωσαν τις κλασικές ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Στο έργο της η Γκιμπούτας επανερμήνευσε της ευρωπαϊκή προϊστορία στο φως στην γλωσσολογικής έρευνας, της εθνολογίας, και της ιστορίας των θρησκειών και προκάλεσε τις παραδοσιακές απόψεις για τις απαρχές του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ο Τζόζεφ Κάμπελ και ο Άσλεϊ Μόνταγκιου, ο καθένας με τον τρόπο του, εξέφρασαν τις απόψεις τους για τη θεωρία της Γκιμπουτάς σε ό,τι αφορά στη Στήλη της Ροζέττας και την αποκρυπτογράφηση των αιγυπτιακών ιερογλυφικών.
Η Τζόαν Μάρλερ έγραψε επί του θέματος, «''... έγινε φανερό στην Μαρίγια ότι κάθε όψη της ζωής των αρχαίων Ευρωπαίων εξέφραζε ένα είδος θρησκευτικού συμβολισμού. Αφιερώθηκε, λοιπόν, σε μια εξαντλητική μελέτη των νεολιθικών εικόνων και συμβόλων για να αποκαλύψει την κοινωνική και μυθολογική τους σημασία. Για να το επιτύχει αυτό, ήταν απαραίτητο να διευρύνει τους ορίζοντες της περιγραφικής αρχαιολογίας περιλαμβάνοντας την γλωσσολογία, τη μυθολογία, τη συγκριτική θρησκειολογία και τη μελέτη των ιστορικών αρχείων. Αποκάλεσε τούτη τη διεπιστημονική προσέγγιση αρχαιομυθολογία'' ».
Η Μαρίγια Γκιμπούτας έφθασε στις Η.Π.Α. ως πρόσφυγας από Λιθουανία το 1949 μετά το διδακτορικό της στην αρχαιολογία το 1946 στο πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν, αν και ποτέ δεν ξέχασε την λιθουανική κληρονομιά της. Ξεκίνησε αμέσως να μεταφράζει στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ ανατολικοευρωπαϊκά αρχαιολογικά κείμενα, και έγινε λέκτωρ στο τμήμα της Ανθρωπολογίας. Το 1955 έγινε μέλος του Μουσείου Πήμποντυ στο Χάρβαρντ.
Το 1956 η Γκιμπούτας εισήγαγε την Υπόθεση Κούργκαν συνδυάζοντας την αρχαιολογία των περίφημων τύμβων (ρωσικά Κούργκαν) με γλωσσολογικά στοιχεία, προκειμένου να επιλύσει το πρόβλημα των πρωτο-ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, υποθέτοντας την ύπαρξη λαών, τους οποίους ονόμασε 'λαούς των Κούργκαν' (κατασκευαστές τύμβων) και προσπάθησε να ανιχνεύσει την πορεία των μεταναστεύσεών τους στην Ευρώπη. Παρόλο που η υπόθεσή της αμφισβητήθηκε, η γεφύρωση που επεχείρησε ανάμεσα στις δύο επιστήμες θεωρείται πρωτοποριακή και είχε σημαντικό αντίκτυπο στην υπόθεση Ινδοευρωπαϊκοί λαοί. Ανάμεσα στα έτη 1967 και 1980 διεξήγαγε σημαντικές συστηματικές ανασκαφές σε πολλούς αρχαιολογικούς τόπους της Νεολιθικής περιόδου στην ΝΑ Ευρώπη.
Οι θεωρίες της Γκιμπούτας έγιναν αποδεκτές από ένα σημαντικό αριθμό συγγραφέων του νεοπαγανιστικού ρεύματος, αλλά υπέστησαν και έντονη κριτική -ιδιαίτερα οι απόψεις της για τα θηλυκά ειδώλια- από τους αρχαιολόγους όπως ο Άντριου Φλέμινγκ (Andrew Fleming), και ο Πήτερ Ούκο (Peter Ucko), ο οποίος θεώρησε ότι τα ειδώλια της γονιμότητας ήταν απλά νεολιθικές κούκλες.
Ωστόσο, αντίθετα από τους ενθουσιαστικούς οπαδούς της, η ίδια ποτέ δεν ταύτισε τις ποικίλες και σύνθετες θηλυκές εικόνες της Παλαιολιθικής και Νεολιθικής με μία μοναδική και παγκόσμια Μητέρα-Θεά. Αντίθετα, αναγνώρισε μια ποικιλία εικόνων θηλυκών θεοτήτων: η θεά φίδι, η θεά μέλισσα, η θεά πτηνό, η θεά όρος, η Δέσποινα των Ζώων κ.λπ. Τη σοβαρότερη, όμως αντίσταση συνάντησε στην προσπάθειά της να αποκρυπτογραφήσει τα σύμβολα της Νεολιθικής ως ιδεογράμματα, στο Η Γλώσσα της Θεάς (1989).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:Λιθουανοί φεμινιστές
Ηράκλεια η Συριακή
Η Ηράκλεια ήταν αρχαία ελληνιστική πόλη στην επαρχία της Πιερίας της βορειοδυτικής Συρίας.
Ο ερευνητής Pococke την ταυτίζει με το σημερινό χωριό της Συρίας Meinet Borja, όπου ανακάλυψε μισοκατεστραμμένο λιμάνι (προφανώς κοντά στο ακρωτήριο της Πολιάδος που θα μπορούσε να είναι το σημερινό Ρας ιμπν Χάνι), στο οποίο μεταφερόταν από την Κύπρο σιτάρι και αλάτι. Βρέθηκε επίσης ένα μικρό εξέχον επίπεδο σημείο εντός της θάλασσας, όπου υπήρχαν τάφοι λαξευμένοι στον βράχο, μερικές λίθινες σαρκοφάγοι και τμήματα από μαρμάρινους κίονες. Προς βοράν παρατήρησε κομμάτια προβλήτας μέσα στην θάλασσα, υπολείμματα ισχυρού θαλάσσιου τείχους, καθώς επίσης και ενδείξεις ισχυρής οχύρωσης στο άκρο της προβλήτας.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Ηράκλεια η Αθαμανική
Η Ηράκλεια ήταν αρχαία ελληνική πόλη. Αναφέρεται από τον Τίτο Λίβιο (Liv. xxxviii. 2.) και τοποθετείται στο μεσημβρινό μέρος της Αθαμανίας, στην περιοχή Ραδοβυζίου, πιθανόν στην θέση Ηράκλειον τείχος ή Παλιόκαστρο, όπως το αποκαλούν οι κάτοικοι της περιοχής, κοντά στο χωριό Σκουληκαριά Άρτας.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας
Ανοιξιά Θεσσαλονίκης
Η Ανοιξιά είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Φιλαδελφίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αρέθουσας, του δήμου Βόλβης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσσαλονίκης, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λαγκαδά του νομού Θεσσαλονίκης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης.
Γεωγραφία
Η Ανοιξιά είναι ημιορεινό χωριό στο ανατολικό τμήμα του νομού Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές των ορέων Βόλβης και βόρεια της λίμνης Βόλβης, πάνω στην επαρχιακή οδό Αρέθουσας-Ασκού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 410. Απέχει περίπου 61 χλμ Α. ΒΑ. του κέντρου της Θεσσαλονίκης (μέσω Λαγκαδά).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός εμφανίζεται το 1927 ως Κάντσια να μετονομάζεται σε Ανοιξιά. Το 1930 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασκού και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Φιλαδελφίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Φιλαδελφίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρέθουσας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αρέθουσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόλβης.
Ιστορικά στοιχεία
Στο χωριό εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τον Πόντο μετά την Μικρασιατική καταστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Βόλβης Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης
Υπερκείμενο
Το υπερκείμενο ή υπερ-κείμενο (αγγλ. hypertext) είναι τρόπος οργάνωσης πληροφοριών (που βρίσκονται σε μορφή κειμένου) ο οποίος υπερβαίνει έναν βασικό περιορισμό των υπαρχόντων μέσων οργάνωσης: της γραμμικότητάς τους. Το πρόθεμα «υπέρ» σηματοδοτεί ακριβώς την υπέρβαση αυτή. Το υπερκείμενο θεωρείται μη γραμμικό κείμενο σε αντίθεση με το βιβλίο που θεωρείται γραμμικό. Η γραμμικότητα του βιβλίου έγκειται στο γεγονός ότι ο αναγνώστης οφείλει να διαβάζει τη μία σελίδα (ή παράγραφο) μετά την άλλη προκειμένου να κατανοήσει το περιεχόμενό του, δίχως να του δίδεται η δυνατότητα να «πλοηγείται» ελεύθερα εντός αυτού. Ο αναγνώστης έτσι αναγκάζεται να υπακούσει στους περιορισμούς που επιβάλλει ο συγγραφέας και το βιβλίο ως μέσο. Το υπερκείμενο ως μέσο έρχεται να ξεπεράσει τους περιορισμούς αυτούς επιτρέποντας την ελεύθερη πλοήγηση του αναγνώστη. Η πλοήγηση επιτυγχάνεται με την χρήση υπερσυνδέσμων. Επειδή οι υπερσύνδεσμοι αποτελούν τον κύριο μηχανισμό απόκλισης από τη γραμμικότητα αποτελούν θεμελιώδη έννοια στο υπερκείμενο. Ως τρόπος οργάνωσης (μέσω διασύνδεσης) το υπερκείμενο συναντιέται κυρίως στο χώρο των υπολογιστών και της Πληροφορικής. Ο Παγκόσμιος Ιστός χτίστηκε πάνω στις ιδέες του υπερκειμένου και αποτελεί μία ενσάρκωση (υλοποίηση) τέτοιου τρόπου διασύνδεσης και οργάνωσης πληροφοριών. frame|right|Γραμμικό κείμενο (1) και υπερκείμενο (2). Το υπερκείμενο έρχεται να ξεπεράσει τους περιορισμούς του γραμμικού κειμένου επιτρέποντας ελεύθερη πλοήγηση του αναγνώστη. «Ελεύθερη» με την έννοια ότι ο ίδιος ο αναγνώστης καθορίζει πώς θα πλοηγηθεί (και θα διαβάσει) ένα βιβλίο κάτι που στο γραμμικό κείμενο καθορίζεται από το μέσο και τον συγγραφέα.
Ο όρος υπερκείμενο εισήχθη από τον Τεντ Νέλσον το 1965 στο έργο του Literary Machines ορίζοντάς το ως εξής:"By 'hypertext' I mean nonsequential writing – text that branches and allows choice to the reader, best read at an interactive screen. As popularly conceived, this is a series of text chunks connected by links which offer the reader different pathways."Ωστόσο, οι επιπτώσεις της υπέρβασης των περιορισμών αυτών δεν είναι αυτονόητες, ούτε τετριμμένες. Όπως ακριβώς η μετάβαση από τους παπύρους στο βιβλίο επέφερε αλλαγές στον τρόπο συγγραφής, ανάγνωσης και κατανόησης έτσι και η μετάβαση από το βιβλίο στο υπερκείμενο έχει επιπτώσεις σε ένα σύνολο καθιερωμένων και δεδομένων εννοιών οι οποίες απαιτούν επαναδιαπραγμάτευση. Για παράδειγμα, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ αναγνώστη και συγγραφέα η οποία στην περίπτωση του βιβλίου είναι πολύ σαφής και με την οποία ο άνθρωπος είναι εξοικειωμένος τα τελευταία 500 χρόνια, στην περίπτωση του υπερκειμένου αρχίζει και χάνεται σε σημείο να καταργηθεί. Όπως ακριβώς το τηλέφωνο αποτελεί επέκταση του ανθρώπινου αυτιού, τα κιάλια των ματιών και το σφυρί του χεριού, έτσι και το υπερκείμενο αποτελεί επέκταση της οργανωτικής ικανότητας του μυαλού. Ως μέσο, αποτελεί ένα νέο εργαλείο στην ανθρώπινη ανάγκη για διατύπωση, επικοινωνία και κατανόηση σκέψεων και ιδεών.
Η επέκταση του υπερκειμένου, προκειμένου να ενσωματωθούν τύποι πληροφοριών πέραν του κειμένου, όπως εικόνα, ήχος και βίντεο καλείται υπερμέσα. Επειδή το υπερκείμενο εστιάζει κυρίως στην διασύνδεση των πληροφοριών και δίδει λίγη προσοχή στο καθεαυτό περιεχόμενο, οι όροι «υπερκείμενο» και «υπερμέσα» θεωρούνται πολλές φορές ισοδύναμοι, παρ' ό,τι ο όρος υπερμέσο χρησιμοποιείται για τη διασύνδεση όχι μόνο κειμένου.
Ιστορία υπερκειμένου
Αν και ο όρος υπερκείμενο πρωτοεμφανίζεται το 1965, οι ιδέες και οι προβληματισμοί που αποτέλεσαν τις βάσεις του εμφανίζονται νωρίτερα. Το 1945 ο Βάνεβαρ Μπους (Vannevar Bush), τότε σύμβουλος του Φραγκλίνου Ρούσβελτ πάνω σε θέματα τεχνολογίας και έρευνας, σε άρθρο του στο περιοδικό «Atlantic Monthly» με τίτλο As we may think περιγράφει την Memex, μια υποθετική μηχανή που επέτρεπε – μεταξύ άλλων – τη διασύνδεση της υπάρχουσας ανθρώπινης γνώσης και την εύκολη πλοήγησή της, δημιουργώντας την παγκόσμια εγκυκλοπαίδεια. Η δυνατότητα της μηχανής Memex να συσχετίζονται γνώσεις είναι εμπνευσμένη από τον συσχετιστικό τρόπο λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου. Σήμερα, ο παγκόσμιος ιστός θεωρείται μία υλοποίηση της υποθετικής αυτής μηχανής.
Πυοσφαίρια ούρων
Πυοσφαίρια ούρων καλούνται τα νεκρά λευκά αιμοσφαίρια που μπορούν να βρεθούν στα ούρα και προσδιορίζονται στη μικροσκόπηση του ιζήματος των ούρων κατά την γενική εξέταση ούρων. Φυσιολογικά στο ίζημα φυγοκεντρημένων ούρων ανευρίσκονται 0 - 4 πυοσφαίρια κατά οπτικό πεδίο (κ.ο.π.). Στη μέτρηση ούρων 24ώρου με την μέθοδο Addis count η μέση αποβολή ανά ώρα στους άνδρες είναι 28.000 / ώρα και στις γυναίκες 108.000 / ώρα.
Μέχρι τέσσερα πυοσφαίρια κατά οπτικό πεδίο (< 4 κ.ο.π.) θεωρείται φυσιολογικό. Αυτό όμως δεν είναι απόλυτο αφού σε πολύ αραιά ούρα (τα αραιά ούρα έχουν ειδικό βάρος μικρότερο του 1010) αριθμός πυοσφαιρίων 4 - 5 κατά οπτικό πεδίο μπορεί να υποδηλώνει παθολογικές μεταβολές στο ουροποιητικό. Αντίθετα σε πολύ πυκνά ούρα (Ειδικό βάρος > 1035) αριθμός μέχρι και 8 πυοσφαιρίων κατά οπτικό πεδίο μπορεί να θεωρηθεί μη παθολογικός. Υπέρμετρη αύξηση του αριθμού των πυοσφαιρίων στα ούρα (> 100 κ.ο.π. ή συσσωρευμένα κατά σωρούς) παρατηρείται σε ουρολοιμώξεις, στη φυματίωση, στη ουρολιθίαση, στη σπειραματοπάθεια, και στη διάμεση κυστίτιδα.
Αυξημένος αριθμός πυοσφαίριων στα ούρα (> 5 κ.ο.π.) ονομάζεται πυουρία) και παρατηρείται σε όλες σχεδόν τις νεφρικές παθήσεις και τις φλεγμονές του γεννητικο-ουροποιητικού συστήματος (ουρολοιμώξεις). Η πυουρία συνήθως συνοδεύεται από την παρουσία μικροβίων, υπάρχουν όμως και περιπτώσεις πυουρίας χωρίς την παρουσία τους όπως στην φυματίωση του ουροποιητικού, στην λιθίαση του ουροποιητικού και στις συνεχόμενες επανορθωτικές επεξεργασίες του οργανισμού σε περιοχές λύσεως της συνέχειας των ιστών. Επιπλέον, κολπικό έκκριμα από το γεννητικό σύστημα της γυναίκας μπορεί να επιμολύνει ένα δείγμα ούρων με πυοσφαίρια.
Τα πυοσφαίρια μπορούν να προέρχονται από οποιοδήποτε σημείο του ουροποιητικού συστήματος και μόνο η συνοδεία μεγάλης λευκωματουρίας (πρωτεΐνη ούρων) επιβεβαιώνει την νεφρική προέλευση της πυουρίας.
Συλλογή ούρων
Απαιτείται η συλλογή των πρώτων πρωινών ούρων μέσης ούρησης έπειτα από καλό πλύσιμο της ουρήθρας και των γεννητικών οργάνων.
Τιμές αναφοράς
Φυσιολογικά ανευρίσκονται μέχρι τέσσερα πυοσφαίρια κατά οπτικό πεδίο (κ.ο.π.). Πάνω από πέντε θεωρείται ουρολοίμωξη.
Οι απαντήσεις για τα πυοσφαίρια ούρων χαρακτηρίζονται ως εξής:
Ουδετερόφιλα
Τα ουδετερόφιλα στα ούρα εμφανίζονται ως κοκκώδη σφαιρικά κύτταρα με διάμετρο 12 μm περίπου. Σε φρέσκο δείγμα ούρων διακρίνονται λεπτομέρειες του πυρήνα ακόμα και με φωτεινό οπτικό πεδίο. Τα ουδετερόφιλα παρατηρούνται σε ουρολοιμώξεις, σπειραματονεφρίτιδες και σε όγκους του ουροποιητικού συστήματος. thumb|Αναπαράσταση πυοσφαιρίων στο μικροσκόπιο
Ηωσινόφιλα
Δεν διαφέρουν από τα ουδετερόφιλα. Για την διάκρισή τους χρησιμοποιείται η χρώση Hansel σε ίζημα φυγοκεντρημένων ούρων. Η ηωσινοφιλία αποτελεί ένδειξη για οξεία διάμεση νεφρίτιδα που συνδέεται με υπερευαισθησία σε φάρμακα.
Λεμφοκύτταρα
Τα περισσότερα λεμφοκύτταρα που ανευρίσκονται στο δείγμα των ούρων είναι μικρά με διάμετρο 6 με 9 μm. Η ταυτοποίηση τους γίνεται χρησιμοποιώντας την χρώση Παπανικολάου ή την χρώση Wright σε ίζημα φυγοκεντρημένων ούρων. Εμφανίζονται σε ουρολοιμώξεις όπως και τα ουδετερόφιλα παρόλο που αυτά συνήθως δεν αναγνωρίζονται διότι τα ουδετερόφιλα κυριαρχούν. Η απόρριψη νεφρικού μοσχεύματος συνοδεύεται από εμφάνιση λεμφοκυττάρων στα ούρα.
Μονοκύτταρα και μακροφάγα
Τα μονοκύτταρα και τα μακροφάγα είναι ενεργοποιημένα φαγοκυτταρικά κύτταρα. Τα μονοκύτταρα έχουν διάμετρο από 20 μέχρι 40 μm, φέρουν ένα ενιαίο μεγάλο πυρήνα και έχουν άφθονο κυτταρόπλασμα. Τα μακροφάγα έχουν διάμετρο 30 με 40 μm, ένα ενιαίο μεγάλο πυρήνα και άφθονο κυτταρόπλασμα. Η ταυτοποίηση των μονοκύτταρων και τα μακροφάγων γίνεται χρησιμοποιώντας την χρώση Παπανικολάου σε φυγοκεντρημένα ούρα. thumb|Αναπαράσταση σωρών πυοσφαιρίων στο μικροσκόπιο
Προσδιορισμός πυοσφαιρίων στο εργαστήριο
Η αναφορά και η εκτίμηση των πυοσφαιρίων γίνεται σε ίζημα φυγοκεντρημένων ούρων. Για την καλύτερη παρατήρηση των πυοσφαιρίων μπορούν να χρησιμοποιηθούν ειδικές χρώσεις.
Χρώση Sternheimer - Malbin
Χρησιμοποιείται για την διάκριση των πυοσφαιρίων που προέρχονται από ανώτερο και κατώτερο ουροποιητικό σύστημα. Τα πυοσφαίρια που προέρχονται από το νεφρό βάφονται λίγο, το πρωτόπλασμα παραμένει άχρωμο και ο πυρήνας βάφεται αχνός γαλάζιος. Αντίθετα τα πυοσφαίρια που προέρχονται από το κατώτερο ουροποιητικό σύστημα βάφονται έντονα χωρίς διαχωρισμό πρωτοπλάσματος και πυρήνα.
Χρώση κυανού του μεθυλενίου
Χρησιμοποιείται για την διάκριση των πυοσφαιρίων από τα επιθηλιακά κύτταρα, τα ερυθρά και τα μικρόβια. Η διάκριση βασίζεται στο σχήμα των πυρήνων τους.
Χρώση Hansel
Χρησιμοποιείται για την διάκριση των ηωσινόφιλων από τα άλλα πυοσφαίρια εξαιτίας του έντονου χρώματος που αποκτούν τα κοκκία του πρωτοπλάσματός τους (οξεία σπειραματονεφρίτιδα από αλλεργία).
Χρώση Παπανικολάου
Χρησιμοποείται για την διάκριση των πυοσφαιρίων.
Χρώση Giemsa
Χρησιμοποιείται για την διάκριση των πυοσφαιρίων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ευρήματα ιατρικών ουρολογικών εξετάσεων
Κάρελ Άπελ
Ο Κρίστιαν Κάρελ Άπελ (Christiaan Karel Appel,, 25 Απριλίου 1921 – 3 Μαΐου 2006) ήταν Ολλανδός ζωγράφος, γλύπτης και ποιητής. Άρχισε να ζωγραφίζει σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία του Άμστερνταμ τη δεκαετία του 1940. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του κινήματος της πρωτοπορίας CoBrA το 1948. Ήταν επίσης μανιώδης γλύπτης και έργα του έχουν παρουσιαστεί στο MoMA και σε άλλα μουσεία παγκοσμίως.
Παιδική ηλικία
Ο Κρίστιαν Κάρελ Άπελ γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1921 στο σπίτι των γονιών του στην οδό Dapperstraat 7 στο Άμστερνταμ των Κάτω Χωρών. Ως παιδί τον φώναζαν συχνά "Kik". Στο ισόγειο ο πατέρας του, Γιαν Άπελ, διατηρούσε κουρείο. Η μητέρα του, γεννημένη ως Γιοχάνα Σεβαλιέ, ήταν απόγονος Γάλλων Ουγενότων. Ο Κάρελ Άπελ είχε τρία αδέλφια.
Στα δεκατέσσερα του, ο Άπελ δημιούργησε τον πρώτο του πραγματικό πίνακα σε καμβά, μια νεκρή φύση με ένα καλάθι φρούτων. Για τα δέκατα πέμπτα γενέθλιά του, ο πλούσιος θείος του Κάρελ Σεβαλιέ του χάρισε ένα σετ χρωμάτων και ένα καβαλέτο. Ενθουσιώδης ερασιτέχνης ζωγράφος και ο ίδιος, ο Σεβαλιέ έδωσε στον συνονόματό του μερικά μαθήματα ζωγραφικής.
Σταδιοδρομία
Από το 1940 έως το 1943, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο Άπελ σπούδασε στην Rijksakademie van Beeldende Kunsten στο Άμστερνταμ και εκεί γνώρισε τον νεαρό ζωγράφο Κορνέιγ και, μερικά χρόνια αργότερα, τον Κόνσταντ- έγιναν στενοί φίλοι για χρόνια. Οι γονείς του αντιτάχθηκαν στην επιλογή του να γίνει καλλιτέχνης, με αποτέλεσμα να φύγει από το σπίτι του- αυτό ήταν επίσης απαραίτητο επειδή έπρεπε να κρυφτεί από τη γερμανική αστυνομία για να μην τον συλλάβουν και τον στείλουν στη Γερμανία για να εργαστεί στη βιομηχανία όπλων. Ο Appel είχε την πρώτη του έκθεση στο Χρόνινγκεν το 1946. Το 1949 συμμετείχε μαζί με τους άλλους καλλιτέχνες της CoBrA στο Stedelijk Museum του Άμστερνταμ- αυτό προκάλεσε τεράστιο σκάνδαλο και πολλές αντιδράσεις στον Τύπο και το κοινό. Επηρεάστηκε από τον Πάμπλο Πικάσο, τον Ανρί Ματίς και τον Γάλλο καλλιτέχνη της ωμής τέχνης Ζαν Ντυμπυφέ. Το 1947 άρχισε να σμιλεύει με κάθε είδους χρησιμοποιημένα υλικά (με την τεχνική του assemblage) και να τα ζωγραφίζει με έντονα χρώματα: λευκό, κόκκινο, κίτρινο, μπλε και μαύρο. Έγινε μέλος της Experimentele Groep στην Ολλανδία μαζί με τους νέους Ολλανδούς ζωγράφους Άντον Ρόσκενς, Τέο Γούλβεκαμπ και Γιαν Νιούβενχαους. Αργότερα προστέθηκε στην ομάδα και ο Βέλγος συγγραφέας Ούγκο Κλάους. αριστερά|μικρογραφία|Ο Ελέφαντας, τώρα βρίσκεται στο [[Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ (Κόλετζ Παρκ)|Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ]] Το 1948 ο Άπελ έγινε μέλος της CoBrA (που επινοήθηκε από τον Βέλγο ποιητή Κριστιάν Ντοτρεμόν από τα αρχικά των πρωτευουσών των χωρών καταγωγής των μελών: Κοπεγχάγη, Βρυξέλλες, Άμστερνταμ) μαζί με τους Ολλανδούς καλλιτέχνες Κορνέιγ, Κόνσταντ και Γιαν Νιουβενχάους. Η νέα τέχνη της ομάδας CoBrA δεν ήταν δημοφιλής στις Κάτω Χώρες, αλλά βρήκε θερμή και ευρεία υποδοχή στη Δανία. Από το 1939, οι Δανοί καλλιτέχνες είχαν ήδη αρχίσει να κάνουν αυθόρμητη τέχνη και μία από τις πηγές έμπνευσής τους ήταν η δανική και σκανδιναβική μυθολογία. Ήταν επίσης στη Δανία που οι καλλιτέχνες της CoBrA άρχισαν να συνεργάζονται ζωγραφίζοντας συλλογικά το εσωτερικό των σπιτιών, γεγονός που ενθάρρυνε και ενίσχυσε την ανταλλαγή της τυπικής "παιδικής" και αυθόρμητης γλώσσας των εικόνων που χρησιμοποιούσε η ομάδα CoBrA. Ο Άπελ το χρησιμοποίησε αυτό πολύ εντατικά- η τοιχογραφία του 1949 "Questioning Children" στο Δημαρχείο του Άμστερνταμ προκάλεσε αντιδράσεις και καλύφθηκε για δέκα χρόνια.
Ως αποτέλεσμα αυτής της διαμάχης και άλλων αρνητικών ολλανδικών αντιδράσεων για το CoBrA, ο Άπελ μετακόμισε στο Παρίσι το 1950 και ανέπτυξε τη διεθνή φήμη του ταξιδεύοντας στο Μεξικό, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γιουγκοσλαβία και τη Βραζιλία. Έζησε επίσης στη Νέα Υόρκη και τη Φλωρεντία. Η πρώτη του έκθεση σε αμερικανική γκαλερί πραγματοποιήθηκε το 1954 στην γκαλερί Martha Jackson. Στην Αμερική ζωγράφισε επίσης πορτραίτα επιφανών μουσικών της τζαζ, όπως ο Μάιλς Ντέιβις και ο Ντίζι Γκιλέσπι. Την επόμενη χρονιά ο πίνακάς του Child and Beast II (1951) συμπεριλήφθηκε στην επιδραστική έκθεση The New Decade στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, η οποία παρουσίαζε το έργο είκοσι δύο Ευρωπαίων ζωγράφων και γλυπτών, μεταξύ των οποίων και πρωτοεμφανιζόμενοι όπως ο Φράνσις Μπέικον, ο Ζαν Ντυμπυφέ και ο Πιέρ Σουλάζ. Είναι ιδιαίτερα γνωστός [από ποιον;] για το έργο του στις τοιχογραφίες. Μετά το 1990 έγινε πολύ πιο δημοφιλής στις Κάτω Χώρες- είχε αρκετές μεγάλες εκθέσεις στο Άμστερνταμ και στις Βρυξέλλες, που οργανώθηκαν από τον διευθυντή Ρούντι Φουξ. Επίσης, το μουσείο CoBrA στο Άμστελβεν διοργάνωσε αρκετές εκθέσεις με έργα του. Έγινε ο πιο διάσημος Ολλανδός καλλιτέχνης της CoBrA. δεξιά|μικρογραφία|Βάτραχος με ομπρέλα (2001) στο Σπούι στη [[Χάγη]] Το έργο του Άπελ έχει εκτεθεί σε διάφορες γκαλερί, όπως η γκαλερί Anita Shapolsky στη Νέα Υόρκη, η Galerie Lelong στο Παρίσι, η Galerie Ulysses στη Βιέννη και η Gallery LL στο Άμστερνταμ. Η περιουσία του εκπροσωπείται από την Galerie Max Hetzler και την Almine Rech.
Θάνατος
Ο Άπελ πέθανε στις 3 Μαΐου 2006 στο σπίτι του στη Ζυρίχη της Ελβετίας. Υπέφερε από καρδιακή πάθηση. Κηδεύτηκε στις 16 Μαΐου 2006 στο νεκροταφείο Περ Λασαίζ στο Παρίσι της Γαλλίας.
Χρόνια πριν από το θάνατό του, ο Άπελ ίδρυσε το Ίδρυμα Κάρελ Άπελ, σκοπός του οποίου είναι "να διατηρήσει τα έργα τέχνης [του Άπελ], να προωθήσει την ευαισθητοποίηση του κοινού και τη γνώση του έργου του Κάρελ Άπελ και να επιβλέψει την έκδοση του καταλόγου του έργου του με τους πίνακες ζωγραφικής, τα έργα σε χαρτί και τα γλυπτά".
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ολλανδοί γλύπτες Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Μαυρόγεια Βοιωτίας
Η Μαυρόγεια είναι πεδινός οικισμός του νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται στην πεδιάδα της Κωπαΐδας, νότια του Ορχομενού και του Αγίου Δημητρίου. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 76 κάτοικοι. Το παλαιότερο όνομά του οικισμού ήταν Δεγλέ.
Διοικητικές μεταβολές
Η Μαυρόγεια ανήκε αρχικά στην κοινότητα Αγίου Γεωργίου, ενώ από το 1931 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Δημητρίου. Με την εφαρμογή του Σχεδίου Καποδίστριας εντάχθηκε στον Δήμο Ορχομενού, στον οποίο παρέμεινε και μετά την εφαρμογή του Σχεδίου Καλλικράτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ορχομενού Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας
1H-Διβοριρένιο
Το 1H-διβοριρένιο (αγγλικά 1H-diborirene) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και βόριο, με μοριακό τύπο CH2B2. Eίναι ένα ετεροκυκλικό οργανικό βοράνιο με τριμελή δακτύλιο, αποτελούμενο από ένα (1) άτομο άνθρακα και δύο (2) βορίου, ενώ υπάρχει και ένας (1) διπλός δεσμός C=B. Υπάρχει (θεωρητικά) ένα (1) ισομερές θέσης με διπλό δεσμό B=B, το 3H-διβοριρένιο. Ο όρος διβοριρένιο, εκτός από τις δύο αναφερόμενες «μητρικές» ενώσεις (1H-διβοριρένιο και 3H-διβοριρένιο) επεκτείνεται επίσης και σε μια σειρά «θυγατρικές» ενώσεις, ή υποκατεστημένα παράγωγα, που περιέχουν έναν (τουλάχιστον) διβοριρενικό δακτύλιο.
Κέβιν Χαρτ
Ο Κέβιν Ντάρνελ Χαρτ (Φιλαδέλφεια, Πενσυλβάνια, 6 Ιουλίου, 1979) είναι Αμερικανός ηθοποιός και κωμικός.
Γεννημένος στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια, ξεκίνησε ερασιτεχνικά, κερδίζοντας σε διάφορους κωμικούς διαγωνισμούς, σε κλαμπ της Νέας Αγγλίας, έως το 2000 που συμμετείχε για λίγα επεισόδια στη σειρά Undeclared. Η σειρά κράτησε μόνο για μία σεζόν, όμως αυτή ήταν αρχή, καθώς αργότερα συμμετείχε διάφορες ταινίες: Paper Soldiers (2002), Scary Movie 3 (2003), Γονείς της συμφοράς (2010), μεταξύ άλλων.
Η καριέρα του ως κωμικός άνθισε από τότε που κυκλοφόρησε, το 2008, το I'm a Grown Little Man. Η κωμική του καριέρα ανέβηκε κι άλλο με συμμετοχές σε ταινίες όπως το Ride Along (2014), το Get Hard (2015) και άλλα. Επίσης, κυκλοφόρησε κι άλλα κωμικά άλμπουμ, όπως το Seriously Funny (2010), το Laugh at My Pain (2011), Let Me Explain (2013) και το What Now? (2016). Το περιοδικό Time, το 2015, τον κατέταξε ανάμεσα στις 100 Προσωπικότητες Παγκοσμίως, με τη μεγαλύτερη επιρροή, στη λίστα του Time 100.
Stand Up
Το πρώτο stand up του Χαρτ ήταν στο The Laff House στη Φιλαδέλφεια με το όνομα Lil Kev, το οποίο δεν πήγε καλά. Η καριέρα του ξεκίνησε με αργό ρυθμό, καθώς αποδοκιμάστηκε πολλές φορές, συμπεριλαμβανομένης μιας φοράς που του πέταξαν ένα κομμάτι κοτόπουλο. Μετά από εκείνες τις αρχικές αποτυχημένες παραστάσεις, ο Χαρτ άρχισε να συμμετέχει σε διαγωνισμούς κωμωδίας σε όλη τη Μασαχουσέτη και η υποδοχή του κοινού για τις παραστάσεις του βελτιώθηκε.
Χρειάστηκε χρόνος στον Χαρτ για να αναπτύξει ένα μοναδικό κωμικό στυλ. Μετά από μια πρώιμη περίοδο προσπαθειών να μιμηθεί κωμικούς όπως ο Κρις Τάκερ, βρήκε τον δικό του ρυθμό εμβαθύνοντας στις ανασφάλειες και τις εμπειρίες της ζωής του. «Αυτό που κάνω, πρέπει να είναι ένα ανοιχτό βιβλίο», είπε. «Αλλά αυτή τη στιγμή αυτό είναι ένα βιβλίο που γράφεται».
Οι περιοδείες κωμωδίας του Χαρτ ξεκίνησαν το 2009 με το έργο του με τίτλο I'm a Grown Little Man, ακολουθούμενη από το Seriously Funny το 2010, το Laugh at My Pain το 2011 και το Let Me Explain το 2013.
Στις 9 Απριλίου 2015, ο Χαρτ ξεκίνησε μια παγκόσμια περιοδεία κωμωδίας με τίτλο What Now; Περιήγηση στο AT&T Centre στο Σαν Αντόνιο, η οποία ολοκληρώθηκε στις 7 Αυγούστου 2016, στο Columbus Civic Centre στο Columbus της Τζόρτζια. Στις 16 Ιουλίου 2015, η Universal Pictures ανακοίνωσε το Kevin Hart: What Now?, μια stand-up κωμωδία που περιλαμβάνει μια ερμηνεία του What Now του Κέβιν Χαρτ. Η περιοδεία έκανε πρεμιέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 14 Οκτωβρίου 2016. Η εκπομπή γυρίστηκε ζωντανά στις 30 Αυγούστου 2015, μπροστά σε 53.000 κόσμο.
Τηλεόραση και Σινεμά
Επιτυγχάνοντας επιτυχία στην περιοχή του, παράτησε τη δουλειά του ως πωλητής παπουτσιών και ξεκίνησε μια καριέρα στην κωμωδία. Οι ερμηνείες του τον οδήγησαν σε ταινίες όπως The 40-Year-Old Virgin, Soul Plane, Paper Soldier, Scary Movie 3, Along Came Polly, Scary Movie 4, Death at a Funeral, Little Fockers, Not Easily Broken και One Day in Jersey.
Το 2008, ο Χαρτ εμφανίστηκε στο βίντεο των Three 6 Mafia για το "Lolli Lolli (Pop That Body)" και το 2009, εμφανίστηκε σε μια σειρά από διαφημίσεις του eBay. Επίσης, το 2009, έπαιξε έναν μάγο, τον «Zezelryck», σε μια τηλεοπτική σειρά, το Kröd Mändoon and the Flaming Sword of Fire.
Έχει κάνει αρκετές παραστάσεις stand-up κωμωδίας σε τηλεοπτικές σπεσιαλιτέ για το Comedy Central, όπως το I'm a Grown Little Man και το Seriously Funny. Το 2010, ο Χαρτ εμφανίστηκε σε διαφημίσεις της Air Jordan.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2012, ήταν ο παρουσιαστής των MTV Video Music Awards 2012, η ​​τελετή των οποίων πραγματοποιήθηκε στο Staples Center στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.
Το 2021, ο Χαρτ πρωταγωνίστησε στο Fatherhood, ένα δράμα για έναν άνδρα του οποίου η γυναίκα πεθαίνει λίγο μετά τον τοκετό, αφήνοντάς τον να μεγαλώσει μόνος του την κόρη τους. Έκανε πρεμιέρα στο Netflix στις 18 Ιουνίου 2021.
Το 2020, η σειρά Die Hart έκανε πρεμιέρα στο Quibi στις 20 Ιουλίου και είχε ένα υπέροχο πρώτο Σαββατοκύριακο, με πολλά νοικοκυριά να μεταδίδουν τη σειρά. Στις 9 Ιουνίου, η ROKU και η πολυπλατφορμική κωμική επωνυμία Laugh Out Loud της σειράς του Χαρτ επιστρέφουν στο Roku με δεύτερη σεζόν.
Εκτός από την επιστροφή στον πρωταγωνιστικό του ρόλο, ο Χαρτ θα είναι επίσης εκτελεστικός παραγωγός της δεύτερης σεζόν. Ο Διευθύνων Σύμβουλος του Laugh Out Loud και ο επί μακρόν επιχειρηματικός συνεργάτης του Χαρτ, Τζεφ Κλάαναγκαν, θα είναι παραγωγός στο έργο.
Ο Χαρτ έπαιξε αργότερα τον Άρνολντ Ντράμοντ στο τμήμα Diff'rent Strokes της τρίτης έκδοσης του Live in Front of a Studio Audience.
Τον Απρίλιο του 2022, ο Χαρτ εντάχθηκε στο καστ της ταινίας δράσης του Netflix, Lift, ως πρωταγωνιστής, δίπλα στην Ούρσουλα Κορμπερό του La casa de papel. Η ταινία είναι σκηνοθετημένη από τον Γκάρι Γκρέι, παραγωγή του Ματ Ριβς και θα κάνει πρεμιέρα στο Netflix στις 12 Ιανουαρίου 2024.
Το 2022, ο Χαρτ πρωταγωνίστησε στο πλευρό του Μαρκ Γουόλμπεργκ στην κωμωδία, Me Time. Η ταινία δείχνει πώς ο Σόνι βιώνει ένα άγριο ταξίδι με τον φίλο του αφού βρίσκει ένα πολυπόθητο ελεύθερο Σαββατοκύριακο.
Προσωπική ζωή
Ο Χαρτ παντρεύτηκε την Τόρει Χαρτ το 2003. Τον Μάρτιο του 2005 γεννήθηκε η κόρη τους Χάιβεν Λι Χαρτ. Όπως αποκαλύφθηκε στο The 40-Year-Old Virgin, μισοαστεία σχολίασε ότι δεν θέλει να γίνει «στρίπερ». Στις 18 Φεβρουαρίου 2008, γεννήθηκε ο δεύτερος γιος τους, ο Χέντριξ Χαρτ. Το 2010, ο Χαρτ χώρισε νόμιμα από τη σύζυγό του, η οποία κάνει και stand-up περιοδείες μαζί του. Το διαζύγιο οριστικοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2011.
Τον Αύγουστο του 2014, ο Χαρτ έκανε πρόταση γάμου στην Ενίκο Πάρις. Παντρεύτηκαν στις 13 Αυγούστου 2016, κοντά στη Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνια.
Το πρώτο παιδί του ζευγαριού και το τρίτο του Χαρτ, ο Κένζο Κας, γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2017. Τον Δεκέμβριο του 2017, ο Χαρτ παραδέχτηκε δημόσια ότι είχε απιστία στη σύζυγό του ενώ ήταν έγκυος. Το τέταρτο παιδί τους, ένα κορίτσι που ονομάζεται Kάορι Μέι, γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
2501 Λόχγια
Ο Λόχγια (Lohja) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,96. Ανακαλύφθηκε το 1942 από τη Φινλανδή αστρονόμο Λίιζι Ότερμα, που παρατηρούσε από το Τούρκου, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη και δήμο της Φινλανδίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Λόχγια είναι A. Ο Λόχγια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 48,5 λεπτά.
.sys
Η κατάληξη αρχείου .sys χρησιμοποιείται στα Microsoft Windows και σε λειτουργικά συστήματα τύπου DOS.
Τα πιο πολλά αρχεία <tt>.sys</tt> είναι οδηγοί συσκευών που εκτελούνται σε κατάσταση "real-mode" του επεξεργαστή. Κάποια από τα αρχεία όμως που χρησιμοποιούν αυτήν την κατάληξη δεν είναι: τα αρχεία MSDOS.SYS και IO.SYS είναι βασικά αρχεία του λειτουργικού συστήματος στο MS-DOS και στα Windows 9x. Το αρχείο CONFIG.SYS επίσης περιλαμβάνει διάφορες επιλογές και ρυθμίσεις (ενώ δηλώνει και ποιοι οδηγοί συσκευών πρόκειται να φορτωθούν).
Αναφορές
Κατηγορία:DOS Κατηγορία:Microsoft Windows