cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άννα Όρος
Η Άννα Όρος (Orosz Anna· γενν. Βουδαπέστη, 2 Ιουνίου 1989) είναι Ουγγαρέζα οικονομολόγος και πολιτικός. Από τον Μάρτιο του 2017 έως τον Μάιο του 2018 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Κινήματος Momentum. Από τον Οκτώβριο του 2019, εκπρόσωπος τοπικής αυτοδιοίκησης Βουδαπέστης XI. περιφέρειας, έγινε αντιδήμαρχος της Ούιμπουντα. Στις 11 Οκτωβρίου 2021, κατά τη διάρκεια του 2ου γύρου των Προκριματικών της Ουγγρικής Αντιπολίτευσης, ανέλαβε τη διαχείριση του Κινήματος Momentum από τον Άντρας Φέκετε-Γκιόρ. Τον Απρίλιο του 2022 εξελέγη βουλευτής της Ουιμπούντα.
Καριέρα
Η Όρος είναι κόρη του Τσάμπα Όρος, αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας και Οικονομικών της Βουδαπέστης.
Πολιτική καριέρα
Από το 2015 είναι ακτιβίστρια στο Κίνημα Momentum. Στις αρχές του 2017, ως μέλος της ηγεσίας του κινήματος, ήταν ένα από τα πρόσωπα της καμπάνιας NOlimpia. Στις 4 Μαρτίου 2017 εξελέγη μέλος του προεδρείου του κόμματος στην ανανεωτική γενική συνέλευση του κινήματος. Το 2017, σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, ήταν η 8η Ουγγαρέζα γυναίκα με τη μεγαλύτερη επιρροή στη δημόσια ζωή. Καθώς δεν εξελέγησαν στο Κοινοβούλιο στις εκλογές του 2018, η προεδρία του κόμματος, συμπεριλαμβανομένης της Άννας Όρος, παραιτήθηκε στις 5 Μαΐου 2018
Τον Νοέμβριο του 2018, έγινε αναλύτρια και συνεργάτης επικοινωνίας στο Political Capital.
Στις 15 Ιουλίου 2019, ανακοίνωσε ότι θα επιστρέψει στην πολιτική και ως αποτέλεσμα του συνασπισμού της αντιπολίτευσης, έγινε υποψήφια για το Κίνημα Momentum στη Βουδαπέστη XI, περιοχή (Ούιμπουντα). Εξελέγη εκπρόσωπος στις δημοτικές εκλογές της Ουγγαρίας το 2019.
Στις 31 Οκτωβρίου, έγινε μέλος της παράταξης Κίνημα Momentum στο περιφερειακό συμβούλιο και εξελέγη επίσης ως αντιδήμαρχος της Ούιμπουντα. Στις 8 Ιουνίου 2020 εξελέγη στο νέο επταμελές προεδρείο του κόμματος.
Στις προκριματικές εκλογές της Ουγγρικής Αντιπολίτευσης το 2021, εξελέγη ως κοινή υποψήφια της αντιπολίτευσης στη Βουδαπέστη Νο. 2. για τις επερχόμενες γενικές εκλογές.
Στις ουγγρικές βουλευτικές εκλογές του 2022 εξελέγη βουλευτής της Ουιμπούντα με 27.881 ψήφους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί
Superdry
Η Superdry plc (υπό την επωνυμία SUPERDRY®︎冒険魂) είναι μια βρετανική εταιρεία ρούχων και κάτοχος του εμπορικού σήματος Superdry. Τα προϊόντα Superdry συνδυάζουν το στυλ αμερικάνα με γραφικά εμπνευσμένα από την Ιαπωνία. Είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου.
Ιστορία
μικρογραφία| Σημαία πάνω από το κατάστημα της εταιρείας στην οδό Ρέτζεντ στο Λονδίνο δεξιά|μικρογραφία| Ένα κατάστημα της εταιρείας στο Ώκλαντ, στη [[Νέα Ζηλανδία]] Η Cult Clothing Co ιδρύθηκε από τους Ίαν Χιμπς και Τζούλιαν Ντάνκερτον στο Τσέλτεναμ το 1985, οπότε και διαπραγματευόταν ως "Cult Clothing". Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Ντάνκερτον συνάντησε τον Τζέιμς Χόλντερ που εκείνη την εποχή λειτουργούσε την εταιρεία Bench. Το 2003, ένωσαν τις δυνάμεις τους για να ιδρύσουν τη Superdry, ανοίγοντας το πρώτο της κατάστημα στο Κόβεντ Γκάρντεν στο Λονδίνο το 2004
Υπό τον Θίο Καρπάθιος έγινε αρχικά μια επέκταση της εταιρείας σε εθνικό και μετά σε παγκόσμιο επίπεδο. Η επιχείρηση εισήλθε στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου τον Μάρτιο του 2010. Η εταιρεία εξέδωσε προειδοποίηση κερδών και έθεσε υπό εξέταση τα σχέδια της περί ανοίγματος καταστημάτων τον Φεβρουάριο του 2012. η τιμή της μετοχής μειώθηκε γρήγορα κατά 18%.
Στις 22 Οκτωβρίου 2014, ανακοινώθηκε ότι ο Ντάνκερτον παραιτήθηκε από τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου της Superdry και αντικαταστάθηκε από τον Ίουαν Σάδερλαντ, τον πρώην διευθύνων σύμβουλο του The Co-operative Group. Τον Φεβρουάριο του 2016 ο Ντάνκερτον πούλησε τέσσερα εκατομμύρια μετοχές προς 12 λίρες ανά μετοχή (συνολικά 48 εκατομμύρια), αλλά παρέμεινε ο μεγαλύτερος μέτοχος με μερίδιο 27% στον όμιλο.
Στις 8 Ιανουαρίου 2018 η SuperGroup plc άλλαξε το όνομά της σε Superdry plc.
Στις 2 Απριλίου 2019, αφού ο ιδρυτής Ντάνκερτον κέρδισε στην προσπάθειά του να επανέλθει στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, ο πρόεδρος της εταιρείας Πίτερ Μπάμφορντ, ο διευθύνων σύμβουλος Ίουαν Σάδερλαντ, ο οικονομικός διευθυντής Εντ Μπάρκερ και η πρόεδρος της επιτροπής αμοιβών Πένι Χιους, παραιτήθηκαν από το διοικητικό συμβούλιο». και θα αποσυρθούν με άμεση ισχύ». Οι διευθυντές Ντένις Μίλαρντ, Μίνοου Πάουελ, Σάρα Γουντ και Τζον Σμιθ έδωσαν προειδοποίηση τριών μηνών και παραιτήθηκαν από την 1η Ιουλίου. Μόνο δύο μέλη του διοικητικού συμβουλίου παραμένουν: ο γραμματέας της εταιρείας Σάιμον Κάλαντερ και ο μη εκτελεστικός διευθυντής Τζον Σμιθ. Τον Οκτώβριο του 2019, ο Τζούλιαν Ντάνκερτον διορίστηκε ως μόνιμος Διευθύνων Σύμβουλος, μετά την θητεία του ως Προσωρινός Διευθύνων Σύμβουλος από τον Απρίλιο του 2019. Το συμβόλαιό του για τη θέση θα έχει διάρκεια έως τον Απρίλιο του 2021. Από την επιστροφή του, ο Ντάνκερτον είχε ως στόχο να ελαχιστοποιήσει τις προσφορές και να επικεντρωθεί σε πωλήσεις πλήρους τιμής, γεγονός που οδήγησε στην αλυσίδα να βιώσει μείωση των πωλήσεων κατά την περίοδο των Χριστουγέννων του 2019. Ο Ντάνκερτον αποχώρησε επίσης από μια συμφωνία αδειοδότησης υποδημάτων με την Pentland, εκφράζοντας την επιθυμία του να επικεντρωθεί στα μπουφάν και τα φούτερ για τα οποία είναι γνωστή η μάρκα.
Τον Ιανουάριο του 2021 η εταιρεία ανακοίνωσε ότι παρά το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχει σημαντική αμφιβολία για την ικανότητα του ομίλου να συνεχίσει ως δρώσα δραστηριότητα, οι διευθυντές είχαν μια «εύλογη προσδοκία» ότι η εταιρεία θα συνέχιζε να λειτουργεί για το άμεσο μέλλον.
Δημόσια εικόνα
Αφού ο ποδοσφαιριστής Ντέιβιντ Μπέκαμ φόρεσε ένα δερμάτινο μπουφάν Superdry το 2007, είχε ως αποτέλεσμα να πουληθούν πάνω από 70.000 αντίτυπα του ίδιου μπουφάν. Ο Ίντρις Έλμπα συμμετείχε σε διαφήμιση της εταιρείας το 2015.
Η εταιρεία χρησιμοποιεί ιαπωνικούς χαρακτήρες στα προϊόντα της, συχνά από μικρά αποσπάσματα κειμένου όπως «Εταιρεία γυαλιών ηλίου» ή «πιστοποιητικό μέλους». Η εταιρεία εξήγησε σε ένα ιαπωνικό τηλεοπτικό πρόγραμμα ειδήσεων ότι οι περισσότερες μεταφράσεις έγιναν χρησιμοποιώντας απλά προγράμματα αυτόματης μετάφρασης όπως το Babelfish, χωρίς καμία προσπάθεια για την εξακρίβωση της ορθότητάς τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Γκρέγκορι Μικς
Ο Γκρέγκορι Ουέλντον Μικς (αγγλικά: Gregory Weldon Meeks, 25 Σεπτεμβρίου 1953), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 5η περιφέρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, από τον Ιανουάριο του 2013. Από τον Φεβρουάριο του 1998 έως το 2013, υπηρέτησε για την 6η περιφέρεια του Κογκρέσου της Νέας Υόρκης. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της πολιτειακής Συνέλευσης της Νέας Υόρκης από την 31η περιφέρεια, από τον Ιανουάριο του 1993 έως τον Ιανουάριο του 1998.
Εξελέγη πρώτη φορά στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, σε ειδική εκλογή εκλογή τον Φεβρουάριο του 1998, με ποσοστό 56.5%. Για πλήρη βουλευτική θητεία, εξελέγη πρώτη φορά στις γενικές εκλογές του 1998. Έκτοτε έχει επανεκλεγεί 11 φορές. Στις εκλογές του 2020, έλαβε το 99.3% των ψήφων, αφού δεν είχε αντίπαλο. Η περιφέρεια του Μικς, περιλαμβάνει τις περισσότερες περιοχές στο νοτιοανατολικό Κουίνς, που συμπεριλαμβάνει και το Διεθνές Αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης «Τζον Φ. Κέννεντι».
Βιογραφία
Ο Γκρέγκορι Μικς, γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1953, στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης, όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Julia Richman High School" στο Άπερ Ιστ Σάιντ του Μανχάταν, το 1971. Σπούδασε Ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αντέλφι και έλαβε πτυχίο (BA) το 1975. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Χάουαρντ στην Ουάσινγκτον, λαμβάνοντας πτυχίο (JD) το 1978.
Εργάστηκε ως δικηγόρος, ως βοηθός εισαγγελέας, καθώς και ως δικαστικός επόπτης στη Νέα Υόρκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Νέα Υόρκη Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αφροαμερικανοί πολιτικοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κατάλογος Ελληνικών ταινίων του 1939
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που προβλήθηκαν το 1939.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Ζακ Ζιρό
Ο Ζακ-Τζέιμς Ρίχαρντ "Τζιμ" Ζιρό (γαλλικά: Jacques-James Richard "Jim" Giraud) (Μπουρνόβας Σμύρνη 1882- Σμύρνη 12 Νοεμβρίου 1969) ήταν Λεβαντίνος γαλλοαγγλικής καταγωγής αθλητής και Ολυμπιονίκης.
Οικογένεια
Ήταν γιος του Ζακ Ζόζεφ Φρέντερικ Ζιρό, γαλλικής καταγωγής, και της Μαρίας Αδελαΐδας Γουίτλαντ, αγγλικής καταγωγής, ενώ είχε πέντε αδέλφια τον Τσάρλτον, τον Χάρολντ τον Έντγκαρ, τη Μαγκνταλένα, και τον Έντμουντ. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τη Μερσέντες Μαρτί και σε δεύτερο τη Μαρί Βιντόρι, απέκτησε δύο γιους και μία κόρη.
Αθλητική καριέρα
Ο Ζακ Ζιρο έπαιζε αντισφαίριση και ήταν μέλος του Λόου τένις Σμύρνης, επίσης έπαιζε ποδόσφαιρο, μέλος της ομάδας του Φούτμπολ εντ Ράγμπι Κλαμπ Μπουρνόβα (Bournabat Football and Rugby Club). Είχε Γαλλική υπηκοότητα και στην αντισφαίριση συμμετείχε στα διεθνή τουρνουά πάντα με τα χρώματα της Γαλλίας. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή έρχονταν με τον αδελφό του Χάρολντ συχνά στην Ελλάδα και συμμετείχαν σε τουρνουά. Το 1923 ήταν δεύτερος στο Διεθνές πρωτάθλημα Ελλάδος, παραιτήθηκε από τον τελικό με αντίπαλο τον Σταύρο Χρυσίδη. Δεύτερος ήταν και το 1925 στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου όπου έχασε στον τελικό από τον Αύγουστο Ζερλέντη.
Ολυμπιακοί αγώνες 1906
μικρογραφία|Η ομάδα της Σμύρνης με τον Ζακ Ζιρό στη σύνθεσή της, ο πρώτος από δεξιά στους καθισμένους Συμμετείχε μαζί με τον αδελφό του Χάρολντ εκπροσωπώντας τη Γαλλία στη Μεσολυμπιάδα του 1906 και στην αντισφαίριση στο μονό έχασε στον Β΄γύρο από τον Κάρελ Μπέκεμα. Χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία συμμετείχε και στο διπλό ανδρών με συμπαίκτη τον ξάδελφο του Ντόναλντ Ουίταλ.
Στους ίδιους αγώνες συμμετείχε με τη μικτή Σμύρνης, εκπροσωπώντας ουσιαστικά την Οθωμανική Αυτοκρατορία στο ποδοσφαιρικό τουρνουά μαζί τον ξάδελφο του Έντουαρντ όπου πήραν τη δεύτερη θέση και το αργυρό μετάλλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Οθωμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ευρωπαϊκή διασπορά στην Τουρκία
Αστική Περιοχή Μορογκόρο
Η Αστική Περιοχή Μορογκόρο (Morogoro Urban District) (Σουαχίλι: Wilaya ya Morogoro Mjini), είναι μία από τις έξι Επαρχίες, στην Περιφέρεια Μορογκόρο (Morogoro Region) της Τανζανίας. Περιέχει την πόλη Μορογκόρο, πρωτεύουσα της Περιφέρειας Μορογκόρο και όχι τα χωριά. Η Αστική Περιοχή Μορογκόρο καλύπτει 260 τετραγωνικά χιλιόμετρα (100 τετραγωνικά μίλια). Στα Ανατολικά και Νότια συνορεύει με την Αγροτική Περιοχή Μορογκόρο (Morogoro Rural District) και προς τα Βόρεια και Δυτικά από Περιοχή Μβομέρο (Mvomero District).
Ο πληθυσμός στην Αστική Επαρχία Μορογκόρο (Morogoro Urban District), το 2002, ήταν 228.863.
Εκλογικές Περιφέρειες
Για τις βουλευτικές εκλογές, η Τανζανία διαιρείται σε εκλογικές περιφέρειες. Από τις εκλογές του 2010 η Αστική Περιοχή Μορογκόρο, είχε τέσσερις εκλογικές περιφέρειες: • 2
Τομείς
Η Αστική Περιοχή Μορογκόρο, έχει έξι διοικητικούς Τομείς.
Τμήματα
Η Αστική Περιοχή Μορογκόρο, διαιρείται διοικητικά σε δεκαεννέα Τμήματα: • 3
Απαρίθμηση των Ελλήνων στην Περιοχή Μορογκόρο (κατά το 1950)
Το Μορογκόρο και η γύρω περιφέρειά του, είναι πλούσια σε γεωργική παραγωγή. Τα εδάφη της είναι εύφορα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλά ωραία σχοινοκτήματα, ορισμένα από αυτά ανήκαν και σε Έλληνες. Εκτός των φυτειών σιζάλ, υπήρχαν και κτήματα όπου καλλιεργούσαν καπόκ, βαμβάκι, αραβόσιτο. Κατά το 1950, κατοικούσαν περί τους 100 Έλληνες, παρακάτω απαριθμούνται ορισμένοι από αυτούς: • 2
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Μορογκόρο
Κουλκάδα Μεσσηνίας
Η Κουλκάδα, αναφερόμενη παλαιότερα ως η  Κουλουκάδα, είναι ορεινός οικισμός κοντά στον Αριστομένη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Μεσσήνης, του Νομού Μεσσηνίας.
Ιστορία
Το χωριό, το οποίο θεωρείται ως ένα από τα χωριά του ημιορεινού συμπλέγματος των Κοντοβουνίων, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής τόσο της Μεσσήνης στη σύγχρονη εποχή, όσο και της Μεθώνης κατά την μεσαιωνική εποχή και της Πυλίας κατά την μυκηναϊκή εποχή. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Ο οικισμός, υπήρχε τουλάχιστον από τα χρόνια της Ενετοκρατίας και η παλαιότερη ονομασία του ήταν  Κουλουκάδα ή Κολουκάδα.
Β΄ Ενετοκρατία
Την εποχή της Β΄ Ενετοκρατίας ο οικισμός αναφερόταν ως Κουλένδα ή Κουλουκάδα (Culendha Culende ή Colucada ). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο.
Το χωριό Κουλένδα (Culendha), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Μεθώνης (Territorio di Modon), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Με βάση την ενετική απογραφή Corner του 1689, το χωριό είχε 23 κατοίκους. Το χωριό αναφερόταν ως Κλουκάδα κατά την Καταγραφή της Εκκλησιαστικής περιουσίας (1699), ως Culcada, στην απογραφή Grimani του 1700 και  ως Colucada στην απογραφή Pacifico/Alberghetti του 1704.
Νεότερη ιστορία
Τον 19ο αιώνα αναφερόταν ως Kolcada σύμφωνα με τον Pouqueville, το 1815, ο οποίος την αναφέρει στον κατάλογο με τα ονόματα των χωριών της Επαρχίας Ανδρούσας (γαλλικά: Éparchie d'Androusa), τα οποία ήταν εξαρτημένα στην επισκοπική έδρα που είχε ιδρυθεί στο Νησί (Nisi: η Μεσσήνη). Στη συνέχεια αναφέρεται ως Goulikada, οικισμός της Επαρχίας Ανδρούσας, στον οποίον διέμεναν 3 οικογένειες με εκτιμώμενο σύνολο 19 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 1829, που έγινε από την «επιστημονική αποστολή του Μοριά» (Mission scientifique de Morée), τμήμα της γαλλικής αποστολής με την ονομασία Εκστρατεία του Μοριά (Expédition de Morée), η οποία ήταν αποστολή εκστρατευτικού σώματος 13.000-15.000 ανδρών, υπό την αρχηγία του Νικολάου - Ιωσήφ Μαιζώνος στην Πελοπόννησο, μεταξύ των ετών 1828 και 1833, ενώ η πρώτη επίσημη ονομασία του χωριού, μετά από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, ήταν με το όνομα η Κουλουκάδα.
Νόμι (Ιταλία)
Το Νόμι (ιταλικά: Nomi) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Κουλκάδα Μεσσηνίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Νόμι (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Νοβέλλα (Ιταλία)
Η Νοβέλλα (ιταλικά: Novella) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Νοβαλέντο
Το Νοβαλέντο (ιταλικά: Novaledo) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1945
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1945.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Παναγία με το παίζον παιδίον
Προέλευση εικονογραφικού τύπου
Προέρχεται από βακχικές παραστάσεις παιδιού το οποίο παίζει στην αγκαλιά της μητέρας του οι οποίες πρωτεπέδρασαν στην κοπτική τέχνη. Συγκεκριμένα η παράσταση του Παίζοντος παιδίου Ιησού εντοπίζεται στην εποχή των Κομνηνών
Πηγές
Παναγια με το παιζον παιδιον
Οσπενταλέττο
Το Οσπενταλέττο (ιταλικά: Ospedaletto) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Οσσάνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Μαρία Ελεονόρα του Βρανδεμβούργου
Η Μαρία Ελεονόρα του Βρανδεμβούργου (Maria Eleonora von Brandenburg, 11 Νοεμβρίου 1599 - 28 Μαρτίου 1655) ήταν η σύζυγος του βασιλιά Γουσταύου Β΄ Αδόλφου της Σουηδίας και η μητέρα της βασίλισσας Χριστίνας της Σουηδίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1599 και ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Σιγισμούνδου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου-Φρειδερίκου δούκα της Πρωσίας.
Το 1616 ο νεαρός βασιλιάς Γουσταύος-Αδόλφος άρχισε να ψάχνει για μια Προτεστάντισσα νύφη. Τελικώς η νύφη ήταν η Μαρία-Ελεονόρα και στις 25 Νοεμβρίου 1620 η Μαρία-Ελεονόρα και ο Γουσταύος-Αδόλφος παντρεύτηκαν στη Στοκχόλμη και μαζί απέκτησαν 4 παιδιά:
Η Μαρία-Ελεονόρα απεβίωσε στις 28 Μαρτίου 1655 σε ηλικία 55 ετών. Τάφηκε στην Εκκλησία του Ρίνταρχολμεν
Παλού ντελ Φέρσινα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Πολύκαρπος Μαντζάρογλου
Ο Πολύκαρπος Μαντζάρογλου (1929-2012) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης ιερομόναχος και αρχιμανδρίτης. Διετέλεσε ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης από το 1962 έως τη δίωξή του από τη Δικτατορία το 1968. Από το 1983 υπήρξε πνευματικός της Ιεράς Μονής Παναγίας του Έβρου της Ι.Μ. Αλεξανδρουπόλεως.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1929 στην Έδεσσα και έλαβε το όνομα Στυλιανός. Ήταν το πέμπτο από τα έξι παιδιά της Βάγιας και του Αμφιλόχιου Μαντζάρογλου. Ο μικρός Στυλιανός συμμετείχε ενεργά στις νεανικές δράσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης υπό τον Μητροπολίτη Παντελεήμονα Παπαγεωργίου. Φοίτησε στην Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή, με μέριμνα του πνευματικού του πατρός Μητροπολίτη Παντελεήμονα (ο οποίος είχε οριστεί έξαρχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στα Δωδεκάνησα που μόλις είχαν απελευθερωθεί από τους Ιταλούς). Τον Ιούνιο του 1951 αποφοίτησε και εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου της Πάτμου. Ο Γέροντάς του Μητροπολίτης Παντελεήμων ήδη από τον Μάρτιο του 1951 είχε εκλεγεί Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Έτσι κάλεσε στη Θεσσαλονίκη τον π. Πολύκαρπο και στις 11 Οκτωβρίου 1951 τον χειροτόνησε διάκονο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Στις 6 Νοεμβρίου τον διόρισε στον ναό του Αγίου Γεωργίου Νεαπόλεως. Παράλληλα ο διάκονος Πολύκαρπος φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε ακόμη εφημέριος στους Ιερούς Ναούς Παναγίας Φανερωμένης Θεσσαλονίκης και της του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης καθώς και ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης (από τον Οκτώβριο του 1962 έως τον Μάιο του 1968).
Διακονία για τον άγιο Παΐσιο στη Θεσσαλονίκη
thumb|Το Νοσοκομείο "Γεώργιος Παπανικολάου" της Θεσσαλονίκης όπου νοσηλεύθηκε ο Άγιος Παΐσιος. Το καλοκαίρι του 1965 ο Άγιος Παΐσιος γνωρίσθηκε με τον συμπατριώτη του Γέροντα Πολύκαρπο Μαντζάρογλου στον Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης, όπου ο δεύτερος ήταν εφημέριος. Ο πατήρ Πολύκαρπος ενεργοποίησε τα πνευματικά του παιδιά, γιατρούς και νοσοκόμες, ώστε να εξετασθεί ο Άγιος Παΐσιος και να ακολουθήσει κατάλληλη περίθαλψη λόγω των προβλημάτων υγείας που εμφάνισε. Οι ιατροί συνέστησαν χειρουργική επέμβαση λόγω εκτεταμένης βρογχεκτασίας αριστερού πνεύμονος. Όμως ο άγιος παρακάλεσε τον π. Πολύκαρπο να μην προχωρήσουν οι διαδικασίες για να επιστρέψει στο Άγιο Όρος. Αργότερα ο άγιος Παΐσιος επανήλθε στη Θεσσαλονίκη για να συναντήσει εκ νέου τον π. Πολύκαρπο Μαντζάρογλου, και να πραγματοποιηθεί η επέμβαση. Αυτή τη φορά ο άγιος έδωσε τη σειρά του σε ένα άρρωστο παιδί το οποίο νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο "Γεώργιος Παπανικολάου" διότι είχε μέσα σε κάποιο βρόγχο του ένα φυλλαράκι από πουρνάρι και αυτό το έκανε και υπέ­φερε. Έτσι η δική του επέμβαση καθυστέρησε και πάλι.
Ο άγιος Παΐσιος εισήχθη μετέπειτα στο Νοσοκομείο "Γεώργιος Παπανικολάου" της Θεσσαλονίκης και υποβλήθηκε σε εγχείρηση μερικής αφαίρεσης πνεύμονα. Στο Νοσοκομείο χρειάσθηκε να παραμείνει περισσότερο από δύο μήνες. Καθώς οι τομές ήταν εκτεταμένες, ο γιατρός υπέδειξε να βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη ένα μήνα ακόμη. Με μέριμνα του π. Πολυκάρπου βρέθηκε οικία στην πόλη όπου φιλοξενήθηκε ο άγιος, μέχρι να αναρρώσει και να επιστρέψει στο Άγιο Όρος.
Ο Άγιος Παΐσιος, όταν έβγαινε από το Άγιον Όρος για λόγους υγείας φιλοξενούνταν στο Ησυχαστήριο της Μονής Σουρωτής και εκεί συναντούσε τον πατέρα Πολύκαρπο Μαντζάρογλου, ο οποίος ήταν Πνευματικός του Ησυχαστηρίου, και συζητούσαν ανταλλάσσοντας πνευματικές εμπειρίες. Η συμβολή του Αγίου στον πνευματικό καταρτισμό των μοναζουσών ήταν πολύτιμη και έτσι ο πατήρ Πολύκαρπος έφτιαξε ένα κελλάκι στο βουνό, για να μένει ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος όταν επισκεπτόταν το Ησυχαστήριο.
Δίωξη από τη Δικτατορία
Μετά την επιβολή της Χούντας των Συνταγματαρχών το καθεστώς επέβαλε κατ΄οίκον περιορισμό στον Μητροπολίτη Παντελεήμονα Α', ώστε να μην λειτουργεί σε κανέναν ναό και να μην μπορεί να εξέλθει από το Επισκοπείο. Αργότερα στο αντικανονικό αυτό πλαίσιο, το 1968, εκθρονίστηκε παράνομα ο κανονικός Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Παντελεήμων Α΄ Παπαγεωργίου από την χουντική Αριστίνδην Σύνοδο του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Κοτσώνη. Συνακόλουθα διώχθηκαν και οι ιερείς συνεργάτες του Μητροπολίτη Παντελεήμονα. Έτσι και ο Γέροντας Πολύκαρπος παύθηκε από Ηγούμενος της Μονής της Αγίας Θεοδώρας καθώς και από την Γραμματεία της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης και προϊστάμενος του Ναού της του Θεού Σοφίας. Μετά από συνολικά δεκαοκτώ έτη διακονίας στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης βρήκε καταφύγιο στη Μητρόπολη Κασσανδρείας. Συγκεκριμένα ξεκίνησε να διακονεί ως Εφημέριος, Ιεροκήρυκας και Πνευματικός στην ενορία Αγίου Γεωργίου Βασιλικών, Αρχιερατικός Επίτροπος της Μητροπόλεως Κασσανδρείας και συγχρόνως με το υπ’ αριθμόν 618/3-7-1970 έγγραφο της Ιεράς Μητροπόλεως Κασσανδρείας ορίσθηκε Πνευματικός Πατέρας και Καθοδηγητής του Ησυχαστηρίου Μοναζουσών «ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» Σουρωτής.
Κτίτωρ Μονής Παναγίας του Έβρου
Ο π. Πολύκαρπος αποδεχόμενος την πρόσκληση του τότε Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου ανέλαβε να επανδρώσει και να καθοδηγήσει πνευματικά τη Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου - Παναγίας του Έβρου, καθώς στην Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως δεν υπήρχε έως τότε καμία μονή. Διετέλεσε πνευματικός πατέρας της αδελφότητας από το 1983 μέχρι την κοίμησή του το 2012. Η Μονή με πρωτοβουλία του π. Πολυκάρπου συνδέθηκε με Ιερές Μονές ομόδοξων χωρών Βουλγαρίας, Σερβίας, Ρουμανίας, Ρωσίας, Συρίας, Λιβάνου και φιλοξενεί τις εξ αυτών μοναχές προς εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, της βυζαντινής μουσικής και των μοναχικών διακονημάτων της. Έτσι, συνέβαλε στην αναδιοργάνωση του μοναχικού βίου στις χώρες αυτές. Επίσης ενίσχυσε ηθικά και υλικά για τη συντήρηση και βελτίωση των κτιριακών τους εγκαταστάσεων. Τη σύνταξή του ως εφημέριος έλαβε την 31η Δεκεμβρίου 1987 από την Ιερά Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, του απένειμε το έτος 1991 το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου του Οικουμενικού Θρόνου, ως αναγνώριση των κόπων του για την Εκκλησία. Εκοιμήθη στις 15 Ιουνίου 2012 και ετάφη στην Ιερά Μονή Παναγίας του Έβρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1946
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που προβλήθηκαν το 1946.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2003-2004
Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2003−2004, ήταν το 16ο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη με τη συμμετοχή 12 ομάδων σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα play off τα οποία επανήλθαν έπειτα από τη διακοπή τους την προηγούμενη περίοδο. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα των Βριλησσίων έπειτα από 5 χρόνια. Στην Α2 υποβιβάστηκαν μετά από αγώνες play out ο Ηρακλής Κηφισιάς και ο Αίας Ευόσμου.
Βαθμολογία
Ν=Νίκες, Η=Ήττες, ΣΥ=Σετ υπέρ, ΣΚ=Σετ κατά, ΣR=Σετ Ratio
Σημειώσεις:
Play out
Τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου μεταφέρθηκαν στα πλέι άουτ και οι σειρές κρίθηκαν στις 3 νίκες. Ο Άρης επικράτησε του Αίαντα Ευόσμου και ο Ολυμπιακός του Ηρακλή Κηφισιάς και παρέμειναν στην κατηγορία.
(9) Άρης Θεσσαλονίκης − (12) Αίας Ευόσμου (3−0)
(10) Ολυμπιακός − (11) Ηρακλής Κηφισιάς (3−1)
Luyten 726-8
O Luyten 726-8, επίσης γνωστός ως Gliese 65, είναι ένας δυαδικός αστέρας,  από τους πλησιέστερους στη Γη, σε απόσταση 8,7 έτη φωτός, ο οποίος εμφανίζεται στον αστερισμό του Κήτους. Ο Luyten 726-8B είναι επίσης γνωστός με την ονομασία μεταβλητών αστέρων UV Κήτους και είναι το πρότυπο για την κατηγορία αστέρων εκλάμψεων. Η μάζα του υπολογίζεται στο 0,102 της ηλιακής ενώ η επιφανειακή του θερμοκρασία στους 2.670 βαθμούς K.
Το σύστημα των αστέρων
αριστερά|μικρογραφία|O UV Ceti από τον Andrew Posa (1982) Το αστρικό σύστημα ανακαλύφθηκε το 1948 από τον Willem Jacob Luyten κατά τη διάρκεια έρευνας για την κατάρτιση καταλόγου αστεριών με υψηλή ιδία κίνηση όταν παρουσίασε την εξαιρετικά υψηλή τιμή των 3,37 δευτερολέπτων του τόξου ετησίως και καταλογογραφήθηκε ως Luyten 726-8. Τα δύο αστέρια που απαρτίζουν τον Luyten 726-8 έχουν σχεδόν ίση φωτεινότητα, με οπτικό μέγεθος 12,7 και 13,2 όπως φαίνονται από τη Γη. Είναι σε τροχιά το ένα γύρω από το άλλο με περίοδο 26,5 χρόνια. Η απόσταση μεταξύ των δύο αστέρων κυμαίνεται από 2,1 μέχρι 8,8 AU. Ο Luyten 726-8 απέχει περίπου 8,58 έτη φωτός από τη Γη και είναι  το έβδομο πιο κοντινό αστρικό σύστημα στη Γη. Ο κοντινότερος αστέρας  στον Luyten 726-8 είναι ο Ταυ Κήτους στα 0,98 pc . Πριν 28.700 χρόνια ο Luyten 726-8 βρισκόταν στην ελάχιστη απόσταση  των 2,21 pc (7,2 έτη φωτός) από τον Ήλιο.
Ο Luyten-726-8A βρέθηκε ότι είναι αστέρας εκλάμψεων (είδος μεταβλητού αστέρα) και ως τέτοιος ονομάζεται BL Ceti. Είναι ένας κόκκινος νάνος με φασματικό τύπο M5.5e.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2003-2004
Θέσεις 5−8
(5) Απολλώνιος Κερατσινίου − (8) Ε.Α. Λάρισας (2−0)
Luyten 726-8
Το σύστημα των αστέρων
Μετά την ανακάλυψη  του Luyten 726-8A, ανακαλύφθηκε ο συνοδός του Luyten 726-8B, επίσης αστέρας εκλάμψεων  στον οποίο δόθηκε η ονομασία UV Ceti. Αν και ο UV Ceti δεν είναι ο πρώτος αστέρας εκλάμψεων που ανακαλύφθηκε, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του είδους, έτσι παρόμοια αστέρια κατατάσσονται πλέον ως UV Ceti τύπου μεταβλητοί αστέρες. Αυτό το αστέρι παρουσιάζει ακραίες αλλαγές της φωτεινότητας του: για παράδειγμα, το 1952, η φωτεινότητα του αυξήθηκε κατά 75 φορές μέσα σε μόλις 20 δευτερόλεπτα. Ο UV Ceti είναι ένας κόκκινος νάνος με φασματικό τύπο M6.0e.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστέρες εκλάμψεων Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου M Κατηγορία:Διπλοί αστέρες Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2003-2004
Θέσεις 5−8
'''(6) Α.Ο. Μαρκοπούλου − (7) Ένωση Βύρωνα (2−1)'''
Θέσεις 5−6
Ο Α.Ο. Μαρκοπούλου επικράτησε και κατέλαβε την τιμητική 5η θέση, ωστόσο δεν εξασφάλισε κάποιο εισιτήριο για τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
(5) Απολλώνιος Κερατσινίου − '''(6) Α.Ο. Μαρκοπούλου (1−2)'''
Ημιτελικοί
'''(1) Φ.Ο. Βριλησσίων − (4) Φιλαθλητικός / ΠΑΟΚ (2−1)'''
(2) Πανελλήνιος − (3) Παναθηναϊκός (2−1)
Τελικός
Τα Βριλήσσια επικράτησαν του Πανελλήνιου με 3−2 νίκες και κατέκτησαν το 5ο πρωτάθλημα (και τελευταίο έκτοτε) στην ιστορία τους.
'''(1) Φ.Ο. Βριλησσίων − (2) Πανελλήνιος (3−2)'''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2003 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2004
Πανκιά
Η Πανκιά (ιταλικά: Panchià) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Πέιο
Το Πέιο (ιταλικά: Peio) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Ντανίλο Μπαρμπόζα
Ο Ντανίλο Μπαρμπόζα ντα Σίλβα (γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1996), περισσότερο γνωστός ως Ντανίλο, είναι Βραζιλιάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος στην ΑΕΚ
Βάσκο ντα Γκάμα
Γεννημένος στο Σιμόες Φίλιο της Μπαΐα, ο Ντανίλο εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της ΡΚ Βάσκο ντα Γκάμα το 2011, έπειτα από πέρασμά του από τις ακαδημίες της ΕΚ Βιτόρια. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2013, προτού προλάβει να πραγματοποιήσει το επαγγελματικό του ντεμπούτο, πωλήθηκε στην Gestifute έναντι ποσού της τάξεως των €4,5 εκατομμυρίων και εστάλη στην ΣΚ Μπράγκα, με τη μεταγραφή να υλοποιείται επισήμως τον Ιούλιο του 2014.
Ο Ντανίλο προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα των cruzmaltino τον Ιανουάριο του 2014, ενώ πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 2 Φεβρουαρίου, εισερχόμενος ως αλλαγή στη θέση του Εντμίλσον στο τέλος εντός έδρας νίκης με σκορ 1–0 επί της Μποταφόγκο ΦΡ στα πλαίσια του Καμπεονάτο Καριόκα. Στις 19 Απριλίου, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη Σέριε Β΄, ξεκινώντας ως βασικός στην εντός έδρας ισοπαλία της ομάδας του με σκορ 1–1 απέναντι στην Αμέρικα Μινέιρο.
Μπράγκα
Στις 3 Ιουλίου 2014, ο Ντανίλο μεταγράφηκε οριστικά στην Μπράγκα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα στις 20 Σεπτεμβρίου, αγωνιζόμενος σε ολόκληρη τη διάρκεια εκτός έδρας ισόπαλης αναμέτρησης με σκορ 1–1 απέναντι στην ΚΝ Νασιονάλ για την Πριμέιρα Λίγκα. Στις 26 Οκτωβρίου, αποβλήθηκε στη διάρκεια νίκης της ομάδας του με σκορ 2–1 επί της ΣΛ Μπενφίκα στο Εστάντιο Μουνισιπάλ ντε Μπράγκα.
Ο Ντανίλο πέτυχε το πρώτο του τέρμα ως επαγγελματίας στις 3 Ιανουαρίου 2015, πετυχαίνοντας το τέρμα της ομάδας του στην εκτός έδρας ήττα της με σκορ 1–2 απέναντι στην ΚΣ Μαρίτιμο, ενώ πέτυχε ακόμη ένα στις 18 του ιδίου μήνα, στη διάρκεια νίκης της ομάδας του με σκορ 3–1 επί της Βιτόρια ντε Σετούμπαλ. Βασικό και αναντικατάστατο στέλεχος της ομάδας όταν οι συνθήκες του το επέτρεπαν, οι εμφανίσεις του προκάλεσαν το ενδιαφέρον άλλων συλλόγων για την απόκτησή του.
Στις 15 Ιουλίου 2015, ο Ντανίλο υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ισπανική Βαλένθια ΚΦ ως δανεικός, με οψιόν αγοράς του με το πέρας της σεζόν. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 22 Αυγούστου, στα πλαίσια της πρώτης αγωνιστικής του πρωταθλήματος, αγωνιζόμενος στη συνολική διάρκεια αναμέτρησης που ολοκληρώθηκε με λευκή ισοπαλία απέναντι στη Ράγιο Βαγιεκάνο.
Στις 28 Ιουλίου 2016, μεταγράφηκε στην κάτοχο του τίτλου, Μπενφίκα, ως δανεικός για το σύνολο της σεζόν. Ο Ντανίλο δεν μπόρεσε να αγωνιστεί στο Σούπερ Καπ, καθώς η Μπενφίκα δεν πρόλαβε να εγγράψει τον παίκτη εγκαίρως στην FPF, ώστε αυτός να είναι διαθέσιμος προκειμένου να είναι σε θέση να αγωνιστεί.
Διεθνής καριέρα
Ο Ντανίλο εκπροσώπησε τη Βραζιλία σε διάφορες ηλικιακές κατηγορίες. Αφότου αγωνίστηκε με την U15 στο Νοτιοαμερικάνικο Πρωτάθλημα του 2011 και με την U17 στο Παγκόσμιο Κύπελλο U17 του 2013, κλήθηκε στην ηλικιακή κατηγορία U20 ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου U20 του 2015.
Ο Ντανίλο ξεκίνησε ως βασικός στο σύνολο των αναμετρήσεων της ομάδας του για τη συγκεκριμένη διοργάνωση, αγωνιζόμενος ως αρχηγός της. Πέτυχε το πρώτο τέρμα της ομάδας του στην επικράτησή της με σκορ 2–1 επί της Ουγγαρίας, ενώ βραβεύτηκε, επίσης, με την Αργυρή Μπάλα της διοργάνωσης, ενώ η Βραζιλία τερμάτισε στη δεύτερη θέση της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Β΄ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπράγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ20
Ναός του Λωτού
Ο Ναός του Λωτού, κτίστηκε στο Δελχί, στην Ινδία, τον Δεκέμβριο του 1986, με κόστος 10 εκατομμύρια δολάρια. Είναι ναός αφιερωμένος στην λατρεία των Μπαχάι.
Γνωστός για το σχήμα άνθους λωτού, έχει καταστεί εξέχουσα ατραξιόν στην πόλη. Όπως όλοι οι χώροι λατρείας των Μπαχάι, ο Ναός του Λωτού είναι ανοιχτός σε όλους, ανεξάρτητα από τη θρησκεία ή οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό.
Το κτίριο αποτελείται από 27 ελεύθερα μαρμάρινα «πέταλα» που είναι διατεταγμένα σε συστάδες τριών για να σχηματίσουν εννέα πλευρές, με εννέα πόρτες που ανοίγουν σε μια κεντρική αίθουσα με ύψος ελαφρώς πάνω από 40 μέτρα και έχει χωρητικότητα 2.500 ανθρώπων.
Γκωτιέ του Σαιντ-Ομέρ
Ο Γκωτιέ, γαλλ. Gautier, γερμ. Walter (απεβ. 1174) από τον Οίκο του Σαιντ-Ομέρ ήταν πρίγκιπας της Γαλιλαίας ως σύζυγος της Εσίβας του Μπυρ.
Ναός του Λωτού
Ο ναός του Λωτού έχει κερδίσει πολλά αρχιτεκτονικά βραβεία και έχει παρουσιαστεί σε πολλά άρθρα εφημερίδων και περιοδικών.
Γκωτιέ του Σαιντ-Ομέρ
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γουλιέλμου Β΄ κυρίου του Σαιντ-Ομέρ και της Μελισάντ του Πικινύ.
Ναός του Λωτού
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του CNN το 2001, ο Ναός του Λωτού είναι το κτίριο που είχε δεχτεί τους περισσότερους επισκέπτες στον κόσμο.
Γκωτιέ του Σαιντ-Ομέρ
Βιογραφία
Το 1174 απεβίωσε και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Ούγος Β΄ και Ραούλ ως τιτουλάριοι πρίγκιπες της Γαλιλαίας.
Ναός του Λωτού
Λατρεία
Η λατρεία των Μπαχάι διδάσκει ότι ένας Οίκος Λατρείας Μπαχάι θα πρέπει να είναι ένας χώρος για να συγκεντρώνονται, να διαλογίζονται και εκφράζουν την λατρεία τους άνθρωποι όλων των θρησκειών.
Γκωτιέ του Σαιντ-Ομέρ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Εσίβα του Μπυρ, πριγκίπισσα της Γαλιλαίας και κυρία της Τιβεριάδος, κόρη του Ελινάν (ή του Ραντούλφ του Ισσύ, γιου του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Γαλιλαίας). Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σαιντ-Ομέρ
Ναός του Λωτού
Λατρεία
Οποιοσδήποτε μπορεί να εισέλθει στο Ναό του Λωτού ανεξάρτητα από το θρησκευτικό υπόβαθρο, το φύλο ή άλλες διακρίσεις, όπως συμβαίνει με όλους τους οίκους λατρείας των Μπαχάι. Τα ιερά συγγράμματα όχι μόνο της πίστης Μπαχάι αλλά και άλλων θρησκειών μπορούν να διαβαστούν ή/και να κηρυχθούν, ανεξάρτητα από τη γλώσσα, από την άλλη πλευρά, απαγορεύεται η ανάγνωση κειμένων, όπως κηρύγματα, διαλέξεις ή ο έρανος. Οι μουσικές εκτελέσεις απαγγελιών και προσευχών μπορούν να τραγουδηθούν από χορωδίες μέσα στον ναό, αλλά χωρίς μουσικά όργανα. Δεν υπάρχει καθορισμένο πρότυπο για τις υπηρεσίες λατρείας και οι τελετουργικές εορτές δεν επιτρέπονται.
The Glorious Burden
The Glorious Burden είναι ο τίτλος του έβδομου στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Iced Earth, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2004 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "SPV".
Τα τραγούδια του άλμπουμ έχουν κοινό στιχουργικό θέμα, έχοντας να κάνουν με μεγάλα γεγονότα της πολεμικής ιστορίας των ΗΠΑ, όπως και με την μάχη του Βατερλώ και την ζωή του Αττίλα. Η ειδική έκδοση του, αποτελούνταν από δύο CD, το δεύτερο εκ των οποίων περιελάμβανε τρία κομμάτια, το καθ' ένα από τα οποία παρουσίαζε τα γεγονότα μίας από της τρεις ημέρες της μάχης του Γκέτισμπεργκ.
Τα φωνητικά του άλμπουμ ανέλαβε ο Τιμ Όουενς, τραγουδιστής των Judas Priest, ο οποίος μετά την αντικατάσταση του από τον Ρομπ Χάλφορντ, αποτέλεσε μόνιμο μέλος των Iced Earth. Η σύνθεση του συγκροτήματος περιελάμβανε, επίσης, τον μπασίστα Τζέιμς Μακ Ντόνο και το ντράμερ Ρίτσαρντ Κρίστι, οι οποίοι έπαιξαν για τελευταία φορά σε στούντιο ηχογράφηση του σχήματος.
Το "The Glorious Burden" πούλησε περισσότερα από 70.000 αντίτυπα στην πατρίδα του συγκροτήματος, αν και αρχικά δεν κατάφερε να μπει στο Top-100 του Billboard, ανεβαίνοντας μέχρι το # 145. Κατάφερε να μπει στο Top-30 των τσαρτ της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Φινλανδίας.
Θέσεις τσαρτ
The Glorious Burden (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 12 Ιανουαρίου 2004
Μέλη των Iced Earth
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "The Glorious Burden" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iced Earth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1947
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που προβλήθηκαν το 1947.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Σπύρος Μπακάλης
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Πελλιτσάνο
Το Πελλιτσάνο (ιταλικά: Pellizzano) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Πελούγκο
Το Πελούγκο (ιταλικά: Pelugo) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Πέρτζινε Βαλσουγκάνα
Το Πέρτζινε Βαλσουγκάνα (ιταλικά: Pergine Valsugana) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Χαμοκέρασα Δράμας
Τα Χαμοκέρασα είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Χαμοκέρασα βρίσκονται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης και Καβάλας σε υψόμετρο 300 μέτρα. Απέχουν 17 χλμ. ΝΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου) και 22 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Δράμα. Μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Δράμας - Ξάνθης ενώ βορειοανατολικά είναι ο Πρινόλοφος, ανατολικά η Πλατανιά και νότια του χωριού είναι τα Παλιάμπελα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία ενώ αρκετοί είναι συνταξιούχοι και παλιοί μετανάστες από τη Γερμανία. Έχει καλό και ξηρό κλίμα με χαμηλό ποσοστό υγρασίας, η γύρω περιοχή παρουσιάζει πλούσια βλάστηση και στα λιβάδια του αναπτύσσεται το σπάνιο φυτό κρόκος (Crocus sativus) ή σαφράν ή ζαφορά. που είναι ένα από τα πιο σπάνια και ακριβά μπαχαρικά στον κόσμο. Στα βόρεια του χωριού ξεκινάει το καταφύγιο θηραμάτων "Πρινόλοφος - Μαυροκορδάτος (Πλατανιάς - Πτελεάς)" με έκταση 3.900 εκταρίων το οποίο υπάγεται στο δασαρχείο Δράμας (ΦΕΚ 540/Β/90).
Η παλιά ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι Τσιλεκλέρ ή Τσίνικλερ και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 31 οικογένειες προσφύγων (112 άτομα) από τον Εύξεινο Πόντο. Η σημερινή ονομασία του χωριού οφείλεται στις πολλές άγριες φράουλες (χαμοκέρασα) που υπήρχαν στην περιοχή.
Διοικητικά
Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα με την ονομασία Τσιλεκλέρ το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κουζλού Κιόϊ (σημ. Πλατανιά). Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Χαμοκέρασα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πλατανόβρυση, την Τερψιθέα, τον Δρυμότοπο και τα Παλιάμπελα αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλατανόβρυσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 81 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Γκνιέζνο
Το Γκνιέζνο (πολωνικά: Gniezno, γερμανικά: Gnesen) είναι πόλη στην κεντρική-δυτική Πολωνία, περίπου 50 χιλιόμετρα ανατολικά του Πόζναν. Ο πληθυσμός του είναι 68.943 κάτοικοι, καθιστώντας την την έκτη μεγαλύτερη πόλη του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας. Ήταν μια από τις κύριες πόλεις του Οίκου των Πιαστ και η πρώτη ιστορική πρωτεύουσα της Πολωνίας τον 10ο αιώνα και στις αρχές του 11ου αιώνα, όπως αναφέρθηκε σε πηγές του 10ου αιώνα, πιθανώς συμπεριλαμβανομένου του Dagome Iudex, ως πρωτεύουσας της Πολωνίας των Πιαστ. Ο Ρωμαιοκαθολικός Αρχιεπίσκοπος του Γκνιέζνο είναι ο αρχιεπίσκοπος της Πολωνίας, καθιστώντας την την εκκλησιαστική πρωτεύουσα της χώρας. Από το 1999 ανήκει στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας και είναι η διοικητική έδρα του Πόβιατ Γκνιέζνο.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|180x180εσ| Μεσαιωνική σφραγίδα του Γκνιέζνο. Υπάρχουν αρχαιολογικά ίχνη ανθρώπινου οικισμού από τα τέλη της Παλαιολιθικής περιόδου. Οι πρώτοι σλαβικοί οικισμοί στο λόφο Λεχ και το λόφο Μάιντεν χρονολογούνται στον 8ο αιώνα. Στις αρχές του 10ου αιώνα αυτός ήταν η περιοχή πολλών ιερών τόπων για τη σλαβική θρησκεία. Το προπύργιο των δουκών ιδρύθηκε λίγο πριν το 940 μ.Χ. στο λόφο Λεχ και περιβάλλεται από μερικά οχυρωμένα προάστια και ανοιχτούς οικισμούς.
Θρύλος των Λεχ, Τσεχ και Ρους
Σύμφωνα με την πολωνική εκδοχή ενός θρύλου, τρία αδέλφια πήγαν να κυνηγήσουν μαζί, αλλά καθένας από αυτούς ακολούθησε ένα διαφορετικό θήραμα και τελικά ταξίδεψαν σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Ο Ρους πήγε προς τα ανατολικά, ο Τσεχ κατευθύνθηκε προς τα δυτικά για να εγκατασταθεί στο Όρος Ριπ που υψώνεται από τη λοφώδη επαρχία της Βοημίας, ενώ ο Λεχ ταξίδεψε βόρεια. Εκεί, ενώ κυνηγούσε, ακολούθησε το βέλος του και ξαφνικά βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με έναν άγριο, λευκό αετό που φρουρούσε τη φωλιά του από τους εισβολείς. Βλέποντας τον αετό έναντι στο κόκκινο της δύσης του ήλιου, ο Λεχ το πήρε ως καλό οιωνό και αποφάσισε να εγκατασταθεί εκεί. Ονόμασε τον οικισμό του Γκνιέζνο (πολωνικά: gniazdo - «φωλιά») σε μνήμη και υιοθέτησε τον Λευκό Αετό ως εθνόσημο του. Ο λευκός αετός παραμένει σύμβολο της Πολωνίας μέχρι σήμερα, και τα χρώματα του αετού και του ήλιου απεικονίζονται στο οικόσημο της Πολωνίας, καθώς και στη σημαία της, με μια άσπρη λωρίδα στην κορυφή για τον αετό και μια κόκκινη λωρίδα στο κάτω μέρος για το ηλιοβασίλεμα. Σύμφωνα με το Χρονικό της Μείζονος Πολωνίας (13ος αιώνας), οι Σλάβοι είναι απόγονοι του Παν, ενός πρίγκιπα της Παννόνιας. Είχε τρεις γιους - τον Λεχ (ο μεγαλύτερος), τον Ρους και τον Τσεχ (ο νεότερος), που αποφάσισαν να εγκατασταθούν δυτικά, βόρεια και ανατολικά.
Λίκνο του πολωνικού κράτους
Γύρω στο 940 μ.Χ., το Γκνιέζνο, που ήταν ένα σημαντικό κέντρο παγανιστικής λατρείας, έγινε ένα από τα κύρια φρούρια των πρώιμων κυβερνώντων του Οίκου των Πιάστ, μαζί με τα προαναφερθέντα φρούρια στις πόλεις Γκιετς, Κρουσβίτσα, Πόζναν, Κάλις, Γουεντσίτσα, Όστρουφ Λεντνίτσκι, Πουότσκ, Βουοτσουάβεκ και άλλες. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στο λόφο Λεχ το 2010 ανακάλυψαν έναν τάφο του 11ου αιώνα από τα θεμέλια της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, κοντά στα ερείπια ενός ειδωλολατρικού τόπου ταφής που ανακαλύφθηκε νωρίτερα στο λόφο. Οι ανακαλύψεις δείχνουν ότι ο λόφος Λεχ θα μπορούσε να ήταν ο τόπος ταφής των ηγεμόνων ακόμη και πριν από το βάπτισμα του Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας. Μετά την υιοθέτηση του Χριστιανισμού από τον Μιέσκο Α΄, ο γιος του, Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος, εναπόθεσε τα λείψανα του Αγίου Αδαλβέρτου σε μια εκκλησία, που είχε χτιστεί πρόσφατα στο λόφο, για να υπογραμμίσει τη σημασία του Γκνιέζνο ως θρησκευτικού κέντρου και πρωτεύουσας του βασιλείου του.
Συνέδριο του Γκνιέζνο
Εδώ πραγματοποιήθηκε το Συνέδριο του Γκνιέζνο το 1000 μ.Χ., κατά τη διάρκεια του οποίου ο Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος, Δούκας της Πολωνίας, δέχτηκε τον Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Όθων Γ΄. Ο αυτοκράτορας και ο Πολωνός δούκας γιόρτασαν την ίδρυση της πολωνικής εκκλησιαστικής επαρχίας (αρχιεπισκοπή) στο Γκνιέζνο, μαζί με τις νεοσύστατες επισκοπές στο Κοουόμπζεγκ για την Πομερανία, στο Βρότσουαφ για Σιλεσία και στην Κρακοβία για τη Ελάσσων Πολωνία, εκτός από την επισκοπή στο Πόζναν για τη δυτική Μείζων Πολωνία, η οποία ιδρύθηκε το 968.
Μητέρα της Εστίας
Η Μητέρα της εστίας είναι η θεά της εστίας πυρκαγιάς (hyjnia e zjarrit të vatrës ) στην αλβανική μυθολογία και λαογραφία,  σχετίζεται με τη λατρείας της φωτιάς, τη λατρείας των προγόνων και η λατρεία της μητριαρχικής οικογενειακής ζωής.
Γκνιέζνο
Τόπος βασιλικής στέψης
Ο Καθεδρικός Ναός του Γκνιέζνο του 10ου αιώνα είδε τις βασιλικές στέψεις του Μπολέσλαφ Α΄ το 1024 και του γιου του, Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ το 1025. Το Γκνιέζνο και το κοντινό Πόζναν καταλήφθηκαν, λεηλατήθηκαν και καταστράφηκαν το 1038 από τον Δούκα Μπρετίσλαφ Α΄ της Βοημίας, ο οποίος ώθησε τους επόμενους Πολωνούς ηγέτες να μετακινήσουν την πολωνική πρωτεύουσα στην Κρακοβία. Ο αρχιεπισκοπικός καθεδρικός ναός ανακατασκευάστηκε από τον επόμενο κυβερνήτη, τον Μπολέσλαφ Β΄ το Γενναιόδωρο, ο οποίος στέφθηκε βασιλιάς εδώ το 1076.
Μητέρα της Εστίας
Ονόματα και ετυμολογία
Η μητέρα της εστίας είναι η θεότητα της φωτιάς της εστίας (Αλβανικά : hyjni e zjarrit të vatrës) που απαντάται συνήθως στις λαϊκές πεποιθήσεις των Αλβανών, επομένως υπάρχουν πολλές διαλεκτικές παραλλαγές, μεμονωμένες ή πληθυντικές.
Γκνιέζνο
Τόπος βασιλικής στέψης
Τους επόμενους αιώνες, το Γκνιέζνο εξελίχθηκε σε έδρα βοεβοδάτου του ανατολικού τμήματος της Μείζονος Πολωνίας, και το 1238, του παραχωρήθηκε δημοτική αυτονομία από τον Δούκα Βλαντίσλαφ Οντόνιτς. Το Γκνιέζνο ήταν και πάλι ο τόπος βασιλικής στέψης το 1295 και το 1300.
Μητέρα της Εστίας
Λαϊκές πεποιθήσεις
Στις αλβανικές λαϊκές πεποιθήσεις, η μητέρα της εστίας είναι η προστάτιδα της εστίας, του οικιακού τζακιού. Λέγεται ότι το τζάκι πρέπει να καθαρίζεται το βράδυ. Εάν παραμείνει ακάθαρτο, η μητέρα της εστίας θυμώνει. Στις γιορτές, οι άνθρωποι πραγματοποιούσαν θυσίες στη θεότητα ρίχνοντας μέρος της τροφής που ετοίμαζαν στη φωτιά και γύρω από την εστία.
Γκνιέζνο
Περιφερειακή τοποθεσία της Μείζονος Πολωνίας
μικρογραφία| Ο Βασιλιάς [[Βλαδίσλαος Δ΄ της Πολωνίας επικυρώνει τα παλιά προνόμια του Γκνιέζνο, 1635]] Μετά από διοικητική μεταρρύθμιση, το Γκνιέζνο, ως βασιλική πόλη, έγινε έδρα πόβιατ του Βοεβοδάτου Κάλις (από τις αρχές του 14ου αιώνα έως το 1768). Καταστράφηκε ξανά από την εισβολή των Τευτόνων Ιπποτών το 1331. Η πόλη ξαναχτίστηκε σύντομα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα, ενώ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Βλαδίσλαου Β΄ Γιαγκέλο, το 1419, επιβεβαιώθηκε το καθεστώς της «πρωτεύουσας του Χριστιανισμού στην Πολωνία», αφού δόθηκε στους αρχιεπισκόπους του Γκνιέζνο ο τίτλος της Αρχιεπισκοπής της Πολωνίας. Το εμπόριο άνθισε στο Γκνιέζνο, πραγματοποιούνταν τέσσερις μεγάλες ετήσιες εορτές, στις οποίες συμμετείχαν έμποροι από διάφορες πόλεις της Πολωνίας και ευρωπαϊκές χώρες. Η βιοτεχνία αναπτύχθηκε επίσης και το Γκνιέζνο παρέμεινε μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Πολωνίας μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα, ακόμη και παρά τις πυρκαγιές του 1515 και του 1613. Καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των σουηδικών πολέμων εισβολής του 17ου-18ου αιώνα και από μια πανούκλα το 1708-1710. Όλα αυτά προκάλεσαν την πληθυσμιακή και την οικονομική παρακμή, αλλά η πόλη αναζωογονήθηκε σύντομα κατά τον 18ο αιώνα για να γίνει η πρωτεύουσα του Βοεβοδάτου Γκνιέζνο στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος το 1768. Το Γκνιέζνο παρέμεινε ένα από τα κύρια πολιτιστικά κέντρα του Βασιλείου της Πολωνίας.
Μητέρα της Εστίας
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Αλβανίας Κατηγορία:Θεότητες της οικίας και της εστίας Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αλβανικά (sq)