cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καρία
Αρχαιότητα
Μετά την αποτυχημένη Περσική επίθεση στην Ελλάδα (479 π.χ.) οι πόλεις της Καρίας συμμετείχαν στη Συμμαχία της Δήλου — στους πίνακες των Ελληνοταμίων αναφέρονται οι πόλεις Τράλλεις, Μίλητος, Μύλασσα, Αλικαρνασσός, Τέρμερα, η Νύσσα, Πέδασα, Κνίδος, Ιασός, Αλάβανδα, Καύνος και Καρύανδα. Η χώρα διακρινόταν στην «καθαρώς Ελληνικήν» και τη «δίγλωσσον», όπου μιλούσαν την ελληνική και την Καρική. Οι πόλεις της Καρίας αργότερα επέστρεψαν στην κυριαρχία των Αχαιμενιδών (428 π.χ.). Στις αρχές του 4ου π.Χ. αι. οι δυνάστες των διαφόρων Καρικών πόλεων αναγνώρισαν ένα δυνάστη για όλη τη χώρα τον Εκατόμνο (391-377) που τον διαδέχθηκε ο γιος του Μαύσωλος (377-351). Αυτός μετέφερε την πρωτεύουσα από τα Μύλασα στην Αλικαρνασσό. Τον διαδέχτηκε η αδερφή και σύζυγός του Αρτεμισία Β΄ της Καρίας, προς τιμήν του έχτισε το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού, ένα από τα Επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.
Ελληνιστικά χρόνια και Ρωμαίοι
thumb|250px|left|Η [[Αρτεμισία Α΄ της Καρίας διευθύνει προσωπικά το στρατιωτικό σύνταγμα των Καρίων στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας στο πλευρό των Αχαιμενιδών, έργο του 19ου αιώνα.]] Οι Κάρες ενσωματώθηκαν στη Μακεδονική αυτοκρατορία όταν κατέκτησε την περιοχή τους ο Αλέξανδρος ο Μέγας στην Πολιορκία της Αλικαρνασσού (334 π.χ.). Η Καρία κατακτήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο με τη βοήθεια της τοπικής βασίλισσας Άδας της Καρίας που είχε εκθρονιστεί τους Πέρσες, βοήθησε τον Μέγα Αλέξανδρο υπό τον όρο να την αφήσει να παραμείνει βασίλισσα. Η Άδα της Καρίας όρισε στη συνέχεια διάδοχο της τον ίδιο τον Μέγα Αλέξανδρο. Μετά τον Μέγα Αλέξανδρο η Καρία κυβερνήθηκε διαδοχικά υπό τον Λυσίμαχο, τη Δυναστεία των Σελευκιδών, τη Δυναστεία των Πτολεμαίων, την Πέργαμο, τους Ρόδιους και τέλος υπό τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ Ευπάτωρ.
Όταν έγινε επαρχία στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία το όνομα της Καρίας χρησιμοποιήθηκε μόνο σαν γεωγραφικός προσδιορισμός, ήταν τμήμα της Ρωμαϊκής επαρχίας της Ασίας (129 π.χ.). Με τη διοικητική διαίρεση του 4ου αιώνα επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού η Ρωμαϊκή επαρχία της Ασίας διασπάστηκε, η Καρία έγινε ξεχωριστή διοικητική μονάδα στην επισκοπή της Ασίας. Επί Ιουστινιανού η Καρία έγινε τμήμα του Θέματος των «Κιβυρραιωτών». Ο Χριστιανισμός διαδόθηκε αργά στην Καρία, την περιοχή επισκέφτηκε ο Απόστολος Παύλος αλλά οι μόνες εκκλησίες που ιδρύθηκαν ήταν η Λαοδίκεια η Φρυγική και οι Κολοσσαί, στο εσωτερικό εξακολουθούσε να επικρατεί ο Παγανισμός. Ο χριστιανισμός επικράτησε πλήρως στην Καρία μόνο όταν έγινε επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ο χριστιανισμός και η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.
Τουρκοκρατία
thumb|250px|right|Το [[Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού, ένα από τα Επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.]] Τον 7ο αιώνα η Βυζαντινή αυτοκρατορία δημιούργησε νέο διοικητικό σύστημα με τα Βυζαντινά θέματα Την Καρία κατέκτησαν οι Τούρκοι τον 13ο αιώνα, η περιοχή μετατράπηκε στο Εμιράτο του Μεντεσέ. Την εποχή του Μεντρεσέ μεταφέρθηκαν πολλοί Τούρκοι στην Καρία από το εσωτερικό της Ασίας και η περιοχή εκτουρκίστηκε πλήρως. Η απογραφή πληθυσμού όταν δημιουργήθηκε η Οθωμανική αυτοκρατορία έδειξε ότι το 90% ήταν Μουσουλμάνοι Τούρκοι και μονάχα το 10% αποτελούσαν άλλοι πληθυσμοί όπως Έλληνες χριστιανοί και Ιουδαίοι. Οι Οθωμανοί μετέφεραν την πρωτεύουσα της Καρίας από τη Μύλασα στο μικρότερο χωριό Μούγλα από τα οποία μπορούσαν να ελέγξουν καλύτερα την επαρχία, διαίρεσαν την περιοχή σε Καζάς. Ο Ελληνικός πληθυσμός της περιοχής στις αρχές του 20ου αιώνα σύμφωνα με Έλληνες ιστορικούς όπως ο Σωτηριάδης (1918) και Αναγνωστοπούλου (1997) αντιστοιχούσε στο 10% του πληθυσμού, μεταξύ 12.000 - 18.000 κατοίκους. Ο Ελληνικός πληθυσμός μετανάστευσε εξ΄ολοκλήρου στα γειτονικά νησιά, οι περισσότεροι έφυγαν το 1919 πριν την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923.
Δήμητρα Τσερκέζου
Ιστορικό
Σε μικρή ηλικία ήρθε με την οικογένειά της στην Αθήνα και εγκαταστάθηκαν στον Πειραιά. Αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (κατεύθυνση: γλυπτική) το 1946 όπου είχε καθηγητή τον μεγάλο Έλληνα γλύπτη Μιχάλη Τόμπρο. Έπειτα, συνέχισε τις σπουδές της στο Μιλάνο (1966 – 1971). Η Δ. Τσερκέζου έχει βραβευτεί πολλές φορές τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό ενώ τα αγάλματά της κοσμούν περιοχές σε όλη την Ελλάδα αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο. Ένα από τα έργα της μάλιστα, βρίσκεται στο Λευκό Οίκο στην Ουάσιγκτον (πρόκειται για τη χάλκινη προτομή του προέδρου Κένεντι). Η πρώτη της συμμετοχή σε έκθεση ήταν το 1952, όπου συμμετείχε στη τέταρτη Πανελλήνια Έκθεση γλυπτικής που έλαβε χώρα στην Αθήνα. Ακολούθησαν δύο ατομικές εκθέσεις το 1953 στη Θεσσαλονίκη (στο Εμπορικό Επιμελητήριο και στα πλαίσια της 18ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης). Έκτοτε ανέπτυξε σημαντική καλλιτεχνική δραστηριότητα συμμετέχοντας σε πολλές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό ( Ιταλία, Γαλλία, Βέλγιο, Γερμανία, Καναδάς κλπ.). Σαράντα από τα αγάλματά της κοσμούν πλατείες και άλλα δημόσια μέρη σε Ελλάδα και Κύπρο (Αθήνα, Σύρος, Χίος κλπ.) καθώς επίσης και ιδιωτικές συλλογές στη Ζυρίχη, το Βατικανό και την Αμερική.
Τεχνοτροπία
Η Δ. Τσερκέζου ήταν επηρεασμένη από τον νεορεαλισμό και τα έργα της χαρακτηρίζονται από μια απλή όμως συνάμα δυναμική και εκφραστική κατασκευή. Αντλούσε την έμπνευσή της από την καθημερινότητα ενώ παράλληλα κατάφερνε να δώσει ζωή σε «σκληρά» υλικά όπως το μάρμαρο, ο μπρούτζος, το τσιμέντο κ.α.
Διακρίσεις
Το έργο της έχει αναγνωριστεί διεθνώς και έχει τιμηθεί με αρκετές διακρίσεις. Ενδεικτικά αναφέρονται:
Υπήρξε συνεργαζόμενο μέλος της «Société des Artistes Français» και μέλος της «Association des Artistes Indépendants» (Παρίσι, Γαλλία). Ακόμα, ήταν σύμβουλος στο Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Γλυπτών, επίτιμο μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Tommazo Campanella (Ρώμη, Ιταλία), μέλος της Società per le belle arti ed esposizione permanente κλπ. Έφυγε από τη ζωή το 2007 στο σπίτι της στον Άλιμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Ρένα Χατζηδάκη
Η Ρένα Χατζηδάκη, κόρη της συγγραφέα Λιλής Ζωγράφου, γεννήθηκε το 1943. Εξέδωσε το 1958 την πρώτη ποιητική της συλλογή με πρωτοβουλία της μητέρας της. Σπούδασε νομικά. Ήταν συνεργάτις της εφημερίδας «Πανσπουδαστική» και του περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης». Κατά το διάστημα 1963-1966 ήταν παντρεμένη με τον Ιωσήφ-Ευγένιο Βεντούρα. Έζησαν μαζί επί ένα έτος σχεδόν στην πόλη Ρεχόβοτ του Ισραήλ. Εντάχθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση «Πατριωτικό Μέτωπο» (ΠΑΜ) τον Μάιο του 1967. Το καθεστώς των συνταγματαρχών τη συνέλαβε στις 10 Οκτωβρίου 1967. Σημειωτέον ότι είχε, όταν συνελήφθη, αποχωρήσει, επειδή διαφωνούσε με τις ενέργειες να τεθεί η οργάνωση υπό τον έλεγχο του ΚΚΕ.
Κρατήθηκε 43 μέρες στα κρατητήρια της οδού Μπουμπουλίνας και 4 μήνες στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ. Αφέθηκε ελεύθερη τον Μάρτιο του 1968. Κατά το διάστημα της κράτησής της στις φυλακές Αβέρωφ έγραψε το ποίημα «Κατάσταση Πολιορκίας». Το μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1968 στο Ρόουντ Χάουζ του Λονδίνου, την ορχήστρα διηύθυνε ο Εύδωρος Δημητρίου, η σκηνοθετική επίβλεψη ήταν του Μίνου Βολανάκη και τραγουδούσαν η Μαρία Φαραντούρη και ο Αντώνης Καλογιάννης. Το 1970 έγινε η ηχογράφησή του από την εταιρεία Polydor (Paris). Τραγουδούσαν η Φαραντούρη και ο Καλογιάννης. Η ενορχήστρωση έγινε από τον Γιάννη Μαρκόπουλο και τον Εύδωρο Δημητρίου. Η ποιήτρια εμφανιζόταν με το όνομα «Μαρίνα».
Όταν βγήκε από τη φυλακή η Ρένα Χατζηδάκη εργάστηκε ως μεταφράστρια και επιμελήτρια εκδόσεων. Ήταν στενή συνεργάτις του Ασαντούρ Μπαχαριάν στην γκαλερί «Ώρα». Από το 1980 παρακολούθησε το θεραπευτικό πρόγραμμα και το πρόγραμμα διδακτικής ανάλυσης του «Ανοικτού Ψυχoθεραπευτικού Κέντρου». Σ' αυτό παρέμεινε γύρω στα εφτά χρόνια ως θεραπευόμενη, εκπαιδευόμενη και θεραπεύτρια. Το 1987 άνοιξε δικό της γραφείο, και εργάστηκε ως ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια μέχρι το θάνατό της. Το 1998 υπέστη οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο.
Πέθανε στις 13 Αυγούστου 2003. Ενώ κολυμπούσε στη θάλασσα της Τζιας έπαθε ανακοπή καρδιάς.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Άγιος Ιωάννης, Μπαρμπάντος
Ο Άγιος Ιωάννης (αγγλικά: Saint John) είναι μια ενορία του Μπαρμπάντος. Έχει έκταση 34 τ.χλμ. και πληθυσμό 9.765 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Φορ Ρόουντς.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης βρίσκεται νοτιοανατολικά του Μπαρμπάντος. Συνορεύει στα νότια με τον Άγιο Φίλιππο, στα βόρεια με τον Άγιο Ιωσήφ και στα δυτικά με τον Άγιο Γεώργιο. Στα ανατολικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Έχει έκταση 34 τ.χλμ..
Δημογραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2000 9.765 κατοίκους με πυκνότητα 287 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι η Φορ Ρόουντς.
Δείτε επίσης
Αγιος Ιωαννης
Παναθηναϊκός (επιτραπέζια αντισφαίριση)
1924-1955
Το τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης του Παναθηναϊκού ιδρύθηκε το 1924. Την εποχή εκείνη δεν υπήρχε αντίστοιχη ομοσπονδία, ούτε εθνική ομάδα, και το άθλημα υπαγόταν στο ΣΕΓΑΣ.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο το τμήμα επανιδρύεται το 1947. Η Λένα Ράλλη κατακτά το ατομικό πρωτάθλημα το 1948, το 1949 και το 1950. Το 1951 η ομάδα του Παναθηναϊκού κατακτά το πρώτο της ομαδικό πρωτάθλημα επικρατώντας στη γενική κατάταξη. Επανέλαβε την επιτυχία αυτή το 1952, ενώ ο Γιάννης Καλογιάννης τερμάτισε πρώτος στο μονό Ανδρών και στο διπλό. Το 1953 η Λένα Ράλλη κατακτά τον τίτλο στις γυναικείο πρωτάθλημα. Το 1954 ο Παναθηναϊκός κατέκτησε τίτλο μόνο στο διπλό ανδρών. Το 1955 ο Παναθηναϊκός αναδεικνύεται πρώτος στη γενική βαθμολογία και κατακτά το πρωτάθλημα. Στις γυναίκες η Ελένη Βλαχάκη αναδεικνύεται πρωταθλήτρια στο μονό και στο διπλό με παρτενέρ τη Λένα Ράλλη, στους άνδρες οι Ι. Φατσιώρης και Σπήλιος Γιαννακόπουλος αναδεικνύονται πρωταθλητές στην κατηγορία τους, ενώ στο ατομικό ανδρών ο Σπήλιος Γιαννακόπουλος αναδεικνύεται τρίτος.
1956-1963
Το 1956 ιδρύεται η ανεξάρτητη ομοσπονδία επιτραπέζιας αντισφαίρισης (ΕΦΟΕΠΑ) με τον Παναθηναϊκό να είναι από τα ιδρυτικά σωματεία και να κατακτά το πρωτάθλημα Ελλάδας. Το 1959 ο Παναθηναϊκός κατακτά για 6η φορά το Πανελλήνιο πρωτάθλημα με τον Σπήλιο Γιαννακόπουλο να τερματίζει πρώτο στο ατομικό ανδρών και το Γιάννη Καλογιάννη δεύτερο. Στο πρωτάθλημα που διοργανώθηκε για τη μνήμη του Νίκου Μαντζάρογλου ο Παναθηναϊκός τερμάτισε πρώτος κατακτώντας την πρώτη θέση στο διπλό ανδρών και στο μικτό. Στο γυναικείο τμήμα η Αμερικανίδα Μπέτι Τζέινς Κλόσκι τερμάτισε πρώτη και στο Εαρινό πρωτάθλημα και στο στο πρωτάθλημα "Νίκος Μαντζάρογλου". Το 1960 ο Παναθηναϊκός τερματίζει πρώτος στη γενική κατάταξη έχοντας όμως μόνο μια πρωτιά σε κατηγορία, στο μικτό.
Το 1961 ο Παναθηναϊκός κατακτά το Πανελλήνιο και το Διασυλλογικό πρωτάθλημα. Τερματίζει πρώτος στη γενική κατάταξη, με πρώτο στο ατομικό ανδρών το Σπήλιο Γιαννακόπουλο, πρώτους στο διπλό τους Σπήλιο Γιαννακόπουλο και Γιάννη Καλογιάννη και πρώτο στο μικτό το Σπήλιο Γιαννακόπουλο. Ο Σπήλιος Γιαννακόπουλος έγινε ο πρώτος αθλητής που κατακτά την πρωτιά και στις τρεις κατηγορίες. Το 1962 ο Παναθηναϊκός αναδεικνύεται και πάλι πρωταθλητής, με κορυφαίο το Σπήλιο Γιαννακόπουλο που κατέκτησε την πρώτη θέση στο διπλό και στο ομαδικό.
1963-1974
Το 1964 ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε πρώτος στους διασυλλογικούς αγώνες ανδρών και Κυπελλούχος Ελλάδας. Το 1965 αναδείχθηκε πρώτος στους διασυλλογικούς αγώνες ανδρών με κορυφαίους το Μελισσόβα, το Γιαννακόπουλο και το Χαρόπουλο, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας και τερμάτισε δεύτερος στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα. Το 1968 ο Σαββόπουλος και ο Σπήλιος Γιαννακόπουλος αναδείχθηκαν πρώτοι στο διασυλλογικό πρωτάθλημα. Το 1969 ο Παναθηναϊκός κατακτά το Κύπελλο Ελλάδας στους άνδρες με πρωταγωνιστές τους Μαντόπουλο, Κολυμπαδη και Σαββόπουλο.
1988-2001
Με την αποχώρηση των μεγάλων αθλητών του συλλόγου Κώστα Πρίφτη και Μαρίας Λουκά, παράλληλα με την έλλειψη ταλέντων, το τμήμα οδηγείται σε παρακμή. Το 2001 ο Παναθηναϊκός βρέθηκε στη Β' κατηγορία Αττικής και επιχειρήθηκε διαδικασία ανανέωσης.
2002-2010
Το 2003 η γυναικεία ομάδα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στη Β' Εθνική κερδίζοντας όλους τους αγώνες που αγωνίστηκε. Οι αθλήτριες Δημακοπούλου, Ζορμά, Μουμτζή Γεωργίου δημιούργησαν μια αξιόμαχη ομάδα. Το 2004 και η ανδρική ομάδα κατακτά το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής και προβιβάζεται στην Α2 κατηγορία. Έως και το 2008 και τα δυο τμήματα αγωνίστηκαν στην Α2. Την περίοδο 2008-09 η ανδρική ομάδα αγωνίστηκε στην Α1, ενώ στο τέλος της περιόδου και η αντρική και η γυναικεία ομάδα του Παναθηναϊκού κέρδισαν σε μπαράζ τη συμμετοχή τους στην Α1 κατηγορία της περιόδου 2009-10, όμως και οι δύο ομάδες υποβιβάστηκαν χωρίς νίκη στην Α2.
2011-2020
Την περίοδο 2014-15 οι άνδρες κατέκτησαν αήττητοι το πρωτάθλημα της Α2 κι επέστρεψαν στην Α1. Οι γυναίκες κατέλαβαν την 5η θέση στη Β' Εθνική Αττικής.
Την περίοδο 2015-16 οι υπεύθυνοι του συλλόγου δεν δήλωσαν εμπρόθεσμα συμμετοχή στα πρωταθλήματα λόγω τεχνικού προβλήματος, με αποτέλεσμα οι δύο ομάδες να υποβιβαστούν στην αμέσως επόμενη κατηγορία άνευ αγώνων (Α2 οι άνδρες, Α' Αττικής οι γυναίκες).
Κατά την περίοδο 2016-17 οι δύο ομάδες κέρδισαν την άνοδο τους σε Α1 και Β' εθνική.
Την περίοδο 2017-18 οι άνδρες του Παναθηναϊκού κατέκτησαν το τοπικό κύπελλο Αττικής κερδίζοντας στον τελικό τον Ολυμπιακό 4-1, ενώ στο πρωτάθλημα κατέλαβε την τρίτη θέση, κάτι που επανέλαβε και τις επόμενες δύο περιόδους.
Οι γυναικες την περίοδο 2017-18 κέρδισαν την άνοδο στην Α2, όπου συμμετείχαν τις δύο επόμενες περιόδους. Το 2020 εξασφάλισαν την επιστροφή τους στην Α1.
Σε ατομικό επίπεδο
Αθλητές με τα χρώματα του συλλόγου εμφάνισαν επιτυχίες στο ατομικό πρωτάθλημα ύστερα από πολλά χρόνια. Το 2016 το δίδυμο Μαλινάκη-Μάκρα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο διπλό. Το 2018 ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινόπουλος αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας, κατακτώντας το χρυσό και στο διπλό μαζί με τον αδερφό του Γιώργο, ενώ ο Λαγογιάννης πήρε το χάλκινο στο απλό. Το 2019 ο Κ. Κωνσταντινόπουλος επανέλαβε την επιτυχία του στο απλό όπου αναδείχθηκε πρωταθλητής, με τον αδερφό του Γιώργο να παίρνει το χάλκινο, ενώ μαζί κατέκτησαν το αργυρό μετάλλιο στο διπλό. Το 2020 σε έναν "πράσινο" τελικό στο απλό ανδρών, ο Κωνσταντίνος Αγγελάκης αναδείχθηκε πρωταθλητής, αφήνοντας τον Κ. Κωνσταντινόπουλο στη δεύτερη θέση, ενώ τα αδέρφια Κωνσταντίνος και Γιώργος επέστρεψαν στην κορυφή του διπλού. Η Γερασιμάτου πήρε το αργυρό στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια τη Ζαβιτσάνου της ΑΕΚ
2021-σήμερα
Την περίοδο 2020-21 και οι δυο ομάδες του ΠΑΟ βρέθηκαν μετά από πολλά χρόνια ταυτόχρονα στην Α1, με τα πρωταθλήματα όμως να διακόπτονται νωρίς λόγω της πανδημίας του Κορωνοϊού.
Την περίοδο 2021-22 συμμετείχαν ξανα στην Α1. Οι άνδρες κατέκτησαν το τοπικό κύπελλο, αλλά έχασαν στις λεπτομέρειες τους τελικούς κυπέλλου Ελλάδος (2-3) και πρωταθλήματος (1-3) από τον Ολυμπιακό. Οι γυναίκες κατέλαβαν τη δεύτερη θέση σε πρωτάθλημα και κύπελλο Αττικής πίσω από τον Ολυμπιακό, τον οποίο όμως κατέβαλαν στον τελικο του κυπέλλου Ελλάδος με 3-1, κατακτώντας τον πρώτο πανελλήνιο τίτλο του τμήματος μετά από 47 έτη. Συμμετείχαν επίσης στη νεοσύστατη ευρωπαϊκή διοργάνωση του Europe Trophy, σηματοδοτώντας την επιστροφή του τμήματος στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά από πολλές δεκαετίες.
Την περίοδο 2022-23 ο Παναθηναϊκός έγινε ο πρώτος ελληνικός σύλλογος που συμμετείχε στη διοργάνωση του Τσάμπιονς Λιγκ, με την ομάδα των γυναικών να λαμβάνει μέρος στο στάδιο 1 με απολογισμό 1 νίκη και 2 ήττες
Σε ατομικό επίπεδο
Το 2021 ο Γ. Κωνσταντινόπουλος κατέκτησε το αργυρό και ο Κωνσταντίνος το χάλκινο στο απλό, ενώ στο διπλό πήραν το αργυρό μετάλλιο. Η Κατερίνα Τόλιου πήρε δύο χρυσά σε απλό και διπλό, η Τέρπου το αργυρό στο απλό και μαζί με τη Γερασιμάτου το χάλκινο στο διπλό.
Το 2022 ο Κ. Κωνσταντινόπουλος πήρε το χάλκινο στο απλό ανδρών και το χρυσό στο διπλό μαζί με τον αδερφό του Γιώργο. Δύο αργυρά μετάλλια κατέκτησε η Τόλιου σε απλό και διπλό, ενώ χάλκινη ήταν η Τέρπου στο απλό.
Ημιτελικά Κυπέλλου Κυπελλούχων ανδρών 1974
Το 1974 ο Παναθηναϊκός συμμετείχε στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (μετονομάστηκε αργότερα Κύπελλο Ευρώπης Νάνσι Έβανς). Η ομάδα του Παναθηναϊκού αποτελούνταν από τους Κώστα Πρίφτη, Κωστόπουλο, Μανώλη Κολυμπάδη, Ηλία Μακρή και Αγγελό Μακρή. Απέκλεισε διαδοχικά την Τούρνεσαφτ Ίνσμπρουκ με σκορ 5–1, την Σέντρο Σπορτίβο Μιλάνο 651 με σκορ 5–0 και τη Ροτ Βάις Αμβούργου με 5–4.
Στις 28 Μαρτίου 1974, στο κλειστό γήπεδο του Σπόρτιγκ, αντιμετώπισε τη Ροτ Βάις σε έναν αγώνα που διήρκησε πεντέμισι ώρες και σημειώθηκε ρεκόρ θεατών σε αγώνα πινγκ πονγκ. Με τη νίκη του με 5–4 έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που αγωνίστηκε σε ημιτελική φάση ευρωπαϊκού κυπέλλου επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Στα ημιτελικά της διοργάνωσης ο Παναθηναϊκός ήρθε αντιμέτωπος με τη Χέρτα Βερολίνου από την οποία αποκλείστηκε με σκορ 5–3.
Κατάκτηση Ευρωπαϊκού Τροπαίου γυναικών 2022
Στις 18 Ιουνίου 2022 η γυναικεία ομάδα του ΠΑΟ προκρίθηκε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Τροπαίου (Europe Trophy), νικώντας στον ημιτελικό 3–0 την Αντβέρπ. Είναι η πρώτη φορά που ελληνικός σύλλογος, είτε σε άνδρες είτε σε γυναίκες, προκρίνεται σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Στις 19 Ιουνίου ο ΠΑΟ κατέκτησε το τρόπαιο νικώντας με 3–1 την Κρουμλώφ.
Αναλυτικά οι αγώνες του τελικού :
Σάντρα Πέργκελ - Μπαλίντ Μπερναντεντ 3–1  (11–7, 5–11, 11–8, 11–6 )
Κατερίνα Τόλιου - Γιοσίντα Μιτσούκι  3–2 (11–9, 11–3, 13–15, 7–11, 6–3)
Άννα Τοφάντ - Κατερίνα Τσερναβσκάγια  2–3   (11–9, 11–13, 13–15, 11–8, 4–6)
Σάντρα Πέργκελ - Γιοσίντα Μιτσούκι 3–0 ( 11–5, 11–7, 11–8)
Τρέχουσα σύνθεση
Η ομάδα την περίοδο 2023-24: {| cellpadding=15
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επιτραπέζια αντισφαίριση Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι επιτραπέζιας αντισφαίρισης
Ντεπορτίβο Κεβέδο
Η Ντεπορτίβο Κεβέδο είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Κεβέδο, Ισημερινός. Συμμετέχει στη δεύτερη κατηγορία της χώρας. Ιδρύθηκε στις 15 Ιουνίου 1952. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio 7 de Octubre, χωρητικότητας 16000 θεατών.
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1952
Βαλιμίτικα Αχαΐας
Τα Βαλιμίτικα είναι πεδινός παραθαλάσσιος οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγίου ως έδρα του ομώνυμου πρώην Δημοτικού διαμερίσματος. Παλιότερα ονομαζόταν Βελημίτικα και η ονομασία του διορθώθηκε σε Βαλιμίτικα στις 16/10/1940, ομοίως και η τότε κοινότητα.
Αποτελεί δημοφιλή παραθεριστικό προορισμό.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αιγίου Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας Κατηγορία:Παραλίες της Αχαΐας
Φορείς αλληλεπιδράσεων
Οι φορείς αλληλεπίδρασης είναι σωματίδια τα οποία μεταφέρουν τις τέσσερις θεμελιώδεις αλληλεπιδράσεις σύμφωνα με τη κβαντική θεωρια πεδίου. Όλοι οι φορείς είναι μποζόνια καθώς φέρουν ακέραιο σπιν.
Τα σωματίδια αυτά είναι το γκλουόνιο, το φωτόνιο, τα ενδιάμεσα διανυσματικά μποζόνια και το υποθετικό βαρυτόνιο. Οι ιδιότητές τους φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:
Δήμος Αιανής
Ο Δήμος Αιανής ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κοζάνης. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού, στα σύνορα με τον νομό Γρεβενών. Ο δήμος περιλάμβανε 7 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 152,9 τετραγωνικών χιλιομέτρων και ο πληθυσμός του ήταν 3.819 κάτοικοι. Έδρα του δήμου ήταν η Αιανή
Στον δήμο Αιανής περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
Αιανης
Αμπελόκηποι (συνοικία της Αθήνας)
Η περιοχή οικοδομήθηκε ταχύτατα κυρίως τις δεκαετίες του 1960 και 1970. Εξυπηρετείται από την Γραμμή 3 του μετρό και συγκεκριμένα από τους σταθμούς Αμπελόκηποι και Πανόρμου. Οι Αμπελόκηποι είναι συγκοινωνιακώς από τα πιο κομβικά σημεία των Αθηνών, αφού από την περιοχή διέρχονται πολλές σημαντικές οδικές αρτηρίες και οι περισσότερες λεωφορειακές γραμμές για τον Βόρειο Τομέα και την Ανατολική Αθήνα.
Τοποθεσία
Οι Αμπελόκηποι συνορεύουν στα βόρεια με το Γηροκομείο, στα νότια με τα Ιλίσια και τα Κουντουριώτικα με όριο τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, στα ανατολικά με το Γουδή με όριο τη Λεωφόρο Μεσογείων στην θέση που βρίσκεται το Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία και στα δυτικά με του Γκύζη με όριο την οδό Βερναρδάκη στην θέση που βρίσκεται ο Άρειος Πάγος και τα δικαστήρια. Βρίσκεται στη διασταύρωση των μεγαλύτερων συγκοινωνιακών κόμβων της Αθήνας, διασχίζεται στη μέση από τη Λεωφόρο Κηφισίας, στα ανατολικά από τη Λεωφόρο Μεσογείων και στα νότια από τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Στη διασταύρωση της Λ. Κηφισίας με τη Λ. Αλεξάνδρας βρίσκεται η είσοδος του δακτυλίου.
19ος αιώνας
Πριν από την ελληνική επανάσταση, στις αρχές του 19ου αιώνα, οι Αμπελόκηποι ήταν χωριό λίγα χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Αθήνας. Το χωριό Αμπελόκηποι σημειώνεται στους χάρτες αυτής της περιόδου. Στα τέλη του 19ου αιώνα, το χωριό παρέμεινε εκτός των ορίων του οικισμού των Αθηνών, μέχρι και το 1881, όταν άρχισαν να θεωρούνται συνοικία των Αθηνών και παράλληλα άρχισαν να κατασκευάζονται κάποιες κατοικίες πλούσιων Αθηναίων σε αυτήν την περιοχή. Οι πιο γνωστές ήταν η έπαυλη Θων η οποία ανήκε στον Νικόλαο Θων, ανώτερο αυλικό του Γεωργίου του Α’. Η έπαυλη βρισκόταν στη συμβολή Κηφισίας και Αλεξάνδρας και επιβίωσε μέχρι και τα Δεκεμβριανά, όποτε και καταστράφηκε για να αντικατασταθεί στη συνέχεια από μαγαζιά. Μέσα σ’ αυτή την έκταση θεμελιώθηκε, το 1887, και ο μικρός ναός του Αγίου Νικολάου, που εγκαινιάστηκε το 1895 και είναι το μόνο κομμάτι του κτήματος που σώζεται μέχρι σήμερα. Γνωστή έπαυλη εκείνης της περιόδου ήταν επίσης η βίλα Μαργαρίτα, η οποία βρισκόταν στη συμβολή της Λεωφόρου Μεσογείων με τη Βασιλίσσης Σοφίας και χτίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Διέθετε 32 δωμάτια ενώ ήταν ιδιαίτερα χαρακτηριστικοί ο κωνικός τρούλος και οι πυργίσκοι με τις πολεμίστρες. Τελικά η βίλα κατεδαφίστηκε το 1972 παρά τις διαμαρτυρίες των κατοίκων. Στην τοποθεσία της σήμερα βρίσκονται γραφεία της Εθνικής Τράπεζας.
Λόγω του υγιεινού κλίματος της περιοχής, χτίστηκαν στους Αμπελόκηπους πολλά νοσοκομεία στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα. Σήμερα στην περιοχή υπάρχουν τα νοσοκομεία Ερυθρός Σταυρός, Ερρίκος Ντυνάν, Ιπποκράτειο, Βιοκλινική Αθηνών, Ελπίς και Άγιος Σάββας.
Μεσοπολεμικά χρόνια
Η πληθυσμιακή έκρηξη στους Αμπελόκηπους συνέβη μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το 1922, όταν εγκαταστάθηκαν πολλοί πρόσφυγες σε αυτήν την περιοχή. Για την εγκατάσταση των προσφύγων, η κυβέρνηση είχε επιλέξει αρχικά την περιοχή του γηπέδου του Παναθηναϊκού που χτίστηκε την ίδια περίοδο. Έτσι ξέσπασε σύγκρουση ανάμεσα στους πρόσφυγες και τους οπαδούς του Παναθηναϊκού και τελικά η κυβέρνηση άλλαξε τον τόπο διευθέτησης των προσφύγων. Η νέα περιοχή ονομάστηκε Κουντουριώτικα και βρισκόταν γύρω από το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Οι Αμπελόκηποι εντάχθηκαν στο πολεοδομικό σχέδιο των Αθηνών στις 26 Νοεμβρίου 1926, ενώ λίγα χρόνια αργότερα η κυβέρνηση έχτισε μια νέα γειτονιά για τους πρόσφυγες απέναντι από το γήπεδο Παναθηναϊκού, τα Προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Αυτά τα σπίτια χτίστηκαν μεταξύ του 1933 και του 1935 και σήμερα μερικά από αυτά έχουν κηρυχτεί νεότερα μνημεία. Στο καφενείο Παρθενών στην λεωφόρο Κηφισίας 4, στο ύψος της έπαυλης Θων, υπεγράφη η παράδοση της πόλης των Αθηνών στους Γερμανούς στις 27 Απριλίου 1941.
Μεταπολεμικά χρόνια
Η περιοχή των Αμπελοκήπων άρχισε να αποκτάει τον σημερινό της χαρακτήρα από τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Εκείνη τη περίοδο οι πολυκατοικίες έκαναν την εμφάνιση τους και η περιοχή σταδιακά μεταμορφώθηκε. Το 1958 γίνεται η κατεδάφιση του προσφυγικού οικισμού Νέα Ανατολή. Επρόκειτο για έναν συνοικισμό με κακές συνθήκες διαβίωσης στο τετράγωνο Λ. Αλεξάνδρας (απέναντι από το γήπεδο του Παναθηναϊκού), Πανόρμου, Αμπελακίων και Δημητσάνας. Σε αυτόν το χώρο ανεγέρθηκε, αργότερα, το κτίριο της ΓΑΔΑ. Στη διάρκεια της Στρατιωτικής Δικτατορίας καθώς βρισκόταν σε ισχύ ο νόμος 395/1968 ο οποίος απελευθέρωνε το ύψος της δόμησης, χτίστηκαν στη περιοχή πολλοί ουρανοξύστες οι οποίοι της έδωσαν τον σημερινό της χαρακτήρα. Αυτοί ήταν ο Πύργος Αθηνών (το ψηλότερο κτίριο της Ελλάδας), ο Πύργος Απόλλων (το ψηλότερο κτίριο κατοικιών), το Ξενοδοχείο President καθώς και ένα ακόμη κτίριο στα όρια με το Γηροκομείο (όπου στεγάζονταν μέχρι πρόσφατα τα γραφεία της Allianz).
Η σύγχρονη συνοικία διατηρεί τον λαϊκό χαρακτήρα της και είναι ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη. Χαρακτηριστικός είναι επίσης και ο πολυπολιτισμικός χαρακτήρας της καθώς στη περιοχή κατοικεί μεγάλος αριθμός μεταναστών, ενώ ιδιαίτερα στους ανατολικούς Αμπελόκηπους (ανάμεσα από τη λεωφόρο Κηφισίας και Μεσογείων) υπάρχει μεγάλος πληθυσμός ανθρώπων από τη Νότια - Νοτιοανατολική Ασία. Η περιοχή επίσης είναι γνωστή για τους ιστορικούς κινηματογράφους της, με κυριότερους τους Αθήναιον, Δαναός και Γαλαξίας. Το μεγαλύτερο μέρος της συνοικίας έχει αμιγώς οικιστικό χαρακτήρα, αλλά υπάρχουν αρκετά εστιατόρια και κέντρα διασκέδασης στην οδό Πανόρμου, καθώς και μαγαζιά στη λεωφόρο Κηφισίας και στην οδό Λαρίσης. Επίσης κάθε Σάββατο λειτουργεί λαϊκή αγορά στην οδό Λουίζης Ριανκούρ. Επιπλέον, κάθε χρόνο τις παραμονές και ανήμερα της 26ης Οκτωβρίου διεξάγεται τριήμερη εμποροπανήγυρη κατά μήκος της οδού Πανόρμου λόγω της εορτής του Αγίου Δημητρίου και της ομώνυμης εκκλησίας της περιοχής.
Αθλητισμός
Οι Αμπελόκηποι έχουν μια ιδιαίτερα μακρά παράδοση στον αθλητισμό που ξεκινάει με την εγκατάσταση του Παναθηναϊκού στη συνοικία το 1922, στο γήπεδο που από το 1981 είναι γνωστό ως Απόστολος Νικολαΐδης, από τον ομώνυμο ποδοσφαιριστή και μετέπειτα πρόεδρο της ομάδας. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1929, ιδρύεται επίσης ο Α.Ο. Αμπελοκήπων. Σήμερα στη συνοικία εκτός από τον Παναθηναϊκό δραστηριοποιούνται πολλοί άλλοι αθλητικοί σύλλογοι, κυρίως καλαθοσφαίρισης και πολεμικών τεχνών. Ιδιαίτερα σχετικά με το τελευταίο, φημισμένη είναι η πρώτη σχολή κικ μπόξινγκ στην Ελλάδα, του Γιώργου Μάλλιου, όπου και εκπαιδεύτηκε ο Μιχάλης Ζαμπίδης, καθώς και το τμήμα πυγμαχίας του Παναθηναϊκού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Μπελβεντέρε (αποσαφήνιση)
Με τον όρο Μπελβεντέρε είναι γνωστά τα:
Φορ Ρόουντς, Μπαρμπάντος
Η Φορ Ρόουντς (αγγλικά: Four Roads) είναι ένα χωριό των Μπαρμπάντος. Είναι η πρωτεύουσα της ενορίας του Αγίου Ιωάννη.
Γεωγραφία
Η Όιστινς βρίσκεται νοτιοδυτικά του Μπαρμπάντος.
Δείτε επίσης
Φορ
Αντώνης Παπαθεοδούλου
Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου είναι Έλληνας συγγραφέας παιδικών βιβλίων.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1977 στον Πειραιά. Από το 1999 γράφει και μεταφράζει ιστορίες, τραγούδια και σενάρια για παιδιά. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχουν μεταφερθεί στο θέατρο και το κουκλοθέατρο. To βιβλίο του «Ένα τελευταίο γράμμα», βραβεύτηκε το 2016 με το Διεθνές Βραβείο Κομποστέλα. Είναι μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (Ελληνικό τμήμα της IBBY).
Βραβεία και Διακρίσεις
• Βραβείο Παιδικού Βιβλίου Public 2020 “Χαριστική Βιβλιοθήκη, με τον Δικαίο Χατζηπλή, εικονογράφηση Μυρτώ Δεληβοριά
• Ειδικό Βραβείο Βιβλιοπωλών Public 2020 «Αμάλια», εικονογράφηση Ντανιέλα Σταματιάδη
• Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου του Αναγνώστη 2020 «Αμάλια», εικονογράφηση Ντανιέλα Σταματιάδη
• Βραβείο Παιδικού Βιβλίου Public 2019 “Το Μυστικό Βιβλίο του Μπλε Κύκλου”, εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή
• Ειδικό Βραβείο Βιβλιοπωλών Public 2017 «Οχ Χταπόδι Λάθος Πόδι», εικονογράφηση Πέτρος Μπουλούμπασης
• 9ο Διεθνές Βραβείο Compostela  2016 «Ένα τελευταίο γράμμα», εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή
• Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2015 «Καράβια που ταξίδεψαν τη φαντασία» Μ. Αγγελίδου, Α. Παπαθεοδούλου,
• Κρατικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου 2012 «Οι καλοί κι οι κακοί πειρατές», εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή
• Βραβείο Εικονογραφημένου Βιβλίου του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2012 «Οι καλοί κι οι κακοί πειρατές», εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή
• Κρατικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου 2011 «Η Πόλη που έδιωξε τον Πόλεμο», εικονογράφηση Μυρτώ Δεληβοριά
• Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου του Περιοδικού Διαβάζω 2011 «Η Πόλη που έδιωξε τον Πόλεμο», εικονογράφηση Μυρτώ Δεληβοριά
• Βράβευση στο διαγωνισμό παιδικού τραγουδιού Άρση Φωνών της Ορχήστρας των Χρωμάτων 2004, για το τραγούδι «Πολυβία»
• Αναγραφές στη λίστα White Ravens της Διεθνούς Παιδικής Βιβλιοθήκης του Μονάχου: 2020 «Αμάλια» | 2017 «Οχ χταπόδι λάθος πόδι» | 2015 «Καράβια που ταξίδεψαν τη φαντασία» | 2014 «Όχι Κυρία!» | 2012 «Οι καλοί κι οι κακοί πειρατές» | 2011 «Η Πόλη που έδιωξε τον Πόλεμο»
NBA 1950-51
Κορυφαίοι στατιστικών
Σημ.: Μέχρι την αγωνιστική περίοδο 1969-70, οι κορυφαίοι σε πόντους, ριμπάουντ και ασίστ καθορίζονταν με βάση το σύνολο και όχι τον μέσο όρο.
Ντίτερ Άλτχαους
Ο Ντίτερ Άλτχαους (Dieter Althaus) είναι Γερμανός πολιτικός που από το 1985 ανήκει στην Χριστιανοδημοκρατική Ένωση. Διετέλεσε πρωθυπουργός του κρατιδίου της Θουριγγίας από το 2003 ως την παραίτησή του, το 2009.
Καριέρα
Γεννήθηκε στη Χάιλμπαντ Χαϊλιγκενστάτ (Heilbad Heiligenstadt) της Θουριγγίας, στις 29 Ιουνίου του 1958. Δίδαξε Φυσική και Μαθηματικά στην Ανωτάτη Πολυτεχνική Σχολή στην Γκάισμαρ την περίοδο από το 1983 and 1989, όπου ανέλαβε διευθυντής το 1987.
Το 2000 έγινε πρόεδρος του CDU στη Θουριγγία και το 1990 εξελέγη για πρώτη φορά μέλος της τοπικής Βουλής (Landtag). Στην κυβέρνηση του Μπέρνχαρτ Φόγκελ το 1992 έγινε υπουργός παιδείας και πολιτισμού στη Θουριγγία.
Στις 5 Ιουνίου του 2003 εξελέγη ο ίδιος πρωθυπουργός και διαδέχθηκε τον Φόγκελ στο αξίωμα, ο οποίος είχε παραιτηθεί για λόγους ηλικίας. Ο Άλτχαους υπηρέτησε επίσης την περίοδο 2003-04 ως πρόεδρος της Βουλής (Bundesrat).
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε την Καταρίνα και απέκτησαν δύο παιδιά. Ενεπλάκη σε ατύχημα ενώ έκανε σκι στη Στυρία της Αυστρίας την 1η Ιανουαρίου του 2009, στο οποίο τραυματίστηκε σοβαρά. Ο Άλτχαους έκανε χιονοδρομία και ξαφνικά πέρασε στο αντίθετο ρεύμα και συγκρούστηκε μετωπικά με μία 41χρονη γυναίκα. . Η γυναίκα υπέκυψε τελικά στα τραύματά της, καθώς δεν φορούσε προστατευτικό κράνος, σε αντίθεση με τον Άλτχαους. Στον πολιτικό επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 33.300 € για ανθρωποκτονία εξ αμελείας.
Εκλογές 2009 και παραίτηση
Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές στη Θουριγγία, στις 30 Αυγούστου του 2009, το κόμμα του Άλτχαους, το CDU υπέστη βαριά ήττα, καθώς δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει ακόμα και τις απαιτούμενες έδρες για το σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με το FDP. Ο Άλτχαους υπέβαλε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία και από την προεδρία του CDU στη Θουριγγία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Ο μύθος της αράχνης
Ο Μύθος της αράχνης (ισπανικά: La fábula de Aracne), γνωστός ως Οι υφάντρες (Las hilanderas), είναι έργο του Ντιέγκο Βελάσκεθ που εκτίθεται στο Μουσείο ντελ Πράδο της Μαδρίτης. Θεωρείται δείγμα εκφραστικό της Μπαρόκ ζωγραφικής.
Ανάλυση
Σε πρώτο πλάνο ένα δωμάτιο με πέντε γυναίκες υφάντριες με αδράχτι, κλωστογυρίστρα και λοιπά σύνεργα και υλικά στην προετοιμασία του μαλλιού. Στο βάθος, πίσω τους είναι τρεις καλοντυμένες γυναίκες που φαίνεται να εξετάζουν ένα μωσαϊκό που απεικονίζει μια μυθολογική σκηνή. Θεματικά είναι αινιγματικό καθόσον δεν είναι γνωστός μέχρι σήμερα ο πραγματικός σκοπός αυτού του έργου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα μπαρόκ ζωγραφικής Κατηγορία:Πίνακες θεοτήτων
Κακός δαίμων
Ο κακός δαίμων είναι μία υπόθεση που διατύπωσε ο φιλόσοφος Ρενέ Ντεκάρτ. Ο Ντεκάρτ υπέθεσε πως ενδεχομένως να υπάρχει ένας δαίμων ο οποίος, λόγω της κακίας του, θέλει να μας εξαπατά και να μας αναγκάζει να ζούμε σε ένα κόσμο παραισθήσεων και ψευδαισθήσεων, όπου έχοuμε την εντύπωση πως ό,τι παρατηρούμε γύρω μας υπάρχει έτσι όπως το παρατηρούμε, ενώ στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει.
Η υπόθεση για την ύπαρξη του κακού δαίμονα αποτελεί, για τον Ντεκάρτ, την αφετηρία της μεθόδου της καθολικής αμφιβολίας, μέσω της οποίας είναι δυνατόν να θεμελιωθεί η έγκυρη γνώση. Το ότι, δηλαδή, εξαιτίας της ύπαρξης του κακού δαίμονα θα πρέπει για όλα να αμφιβάλλω, μου δημιουργεί τη βεβαιότητα για το γεγονός ότι αμφιβάλλω και, κατ' επέκταση, για το γεγονός ότι υπάρχω. Άλλωστε, συνεχίζει ο συλλογισμός, πώς θα μπορούσα να αμφιβάλλω αν δεν υπήρχα; Η βεβαιότητα για την ύπαρξη του εαυτού μας αποτελεί τη βάση, πάνω στην οποία επιχείρησε, στη συνέχεια, ο Ντεκάρτ, σε πείσμα του κακού δαίμονα, να οικοδομήσει τη γνώση του εξωτερικού κόσμου.
Κατηγορία:Γνωσιολογία Κατηγορία:Θεωρία του νου Κατηγορία:Νοητικά πειράματα Κατηγορία:Καλό και κακό
Γιώργος Καραπάνος
Βιογραφικό
Ο Γιώργος Καραπάνος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιανουαρίου του 1986. Με τον αθλητισμό ασχολήθηκε την περίοδο 1997-2006 και αποχώρησε από την ενεργό δράση σε ηλικία 20 ετών. Αποφοίτησε από τη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (M. Eng). Είναι κάτοχος Master of Science (M. Sc), Energy, Trade and Finance - Distinction από το CASS Business School του City University of London. Από το 2010 ζει και εργάζεται στο Λονδίνο.
Διακρίσεις στη Ξιφασκία σε Εθνικό Επίπεδο
Υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος 17 φορές, σε όλες τις κατηγορίες - παίδων, εφήβων, νέων, ανδρών - εκ των οποίων, 3 φορές στην κατηγορία Ανδρών στο ατομικό (2004 - 2005 - 2006). Κέρδισε επίσης 19 Τουρνουά Εθνικού Επιπέδου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ξιφασκίας (Ε.Ο.Ξ.) σε όλες τις κατηγορίες. Ήταν 1ος νικητής του Πρωταθλήματος Ξιφασκίας Ενόπλων Δυνάμεων 2006 στη Φλώρινα, στο Ξιφος Μονομαχίας.
Διακρίσεις στη Ξιφασκία σε Διεθνές Επίπεδο
Συμμετείχε σε 7 Παγκόσμια Πρωταθλήματα της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ξιφασκίας (F.I.E.), εκ των οποίων 2 ανδρών (Αβάνα 2003 - Λειψία 2005), 5 Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και σε 30 Διεθνείς Αγώνες Α' Κατηγορίας της F.I.E. σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες.
Κέρδισε το Ασημένιο Μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων στο Viana do Castelo - Πορτογαλία το 2006 και υπήρξε ο πρώτος Έλληνας αθλητής που κατέλαβε τη 2η θέση σε Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων Ξίφους Ασκήσεων της F.I.E.
Επίσης κέρδισε το Χάλκινο Μετάλλιο στο Διεθνές Τουρνουά PIAGGIO της PIZA στην κατηγορία εφήβων το 2002.
Κέρδισε 10 Βαλκανικά Μετάλλια σε 6 Βαλκανικούς Αγώνες - δύο φορές ήταν πρωταθλητής.
Συμμετείχε στο Προολυμπιακό Τουρνουά Gent - 2004, στην Πανεπιστημιάδα της Σμύρνης το 2005 και ήταν 9ος στους Μεσογειακούς Αγώνες της ALMERIA το 2005.
ΠΗΓΕΣ
Κατηγορία:Ξιφασκία στην Ελλάδα
Μπάρτελ Μπέχαμ
Βιογραφικά στοιχεία
Η ημερομηνία γεννήσεως του Μπάρτελ Μπέχαμ είναι γνωστή από ένα μετάλλιο-πορτραίτο του καλλιτέχνη σε ηλικία 29 ετών που φέρει την ημερομηνία 1531. Η πορεία της εκπαίδευσής του δεν διασώζεται σε κάποιο αρχείο, ωστόσο το πρώιμο έργο του αφήνει να εννοηθεί πως επηρεάστηκε από τον Άλμπρεχτ Ντύρερ (1471–1528) και το μεγαλύτερο αδερφό του και μαθητή του τελευταίου, Hans Sebald Beham (1500–1550).
Τον Ιανουάριο του 1525, από κοινού με τους έτερους «άθεους ζωγράφους» Hans Sebald Beham και Georg Pencz (1500–1550), ο Μπάρτελ απελάθηκε από τη Λουθηρανική Νυρεμβέργη όταν δήλωσε δημόσια ότι συμμερίζεται τις ριζοσπαστικές πολιτικές και θρησκευτικές απόψεις των μεταρρυθμιστών Thomas Müntzer (περ.1489–1525) και Andreas Karlstadt (1486–1541).
Παρά τις πεποιθήσεις του και το ότι σύντομα έλαβε επίσημη συγχώρεση, ο Μπάρτελ μετοίκησε μόνιμα στο Καθολικό Μόναχο για εργαστεί για τους Δούκες της Βαυαρίας, Γουλιέλμο Δ΄ (1493–1550) και Λουδοβίκο Ι΄ (1495–1545). Εκεί, χάρη στις ικανότητές του, γνώρισε μεγάλη αναγνώριση, αποκτώντας τη φήμη ενός από τους κυριότερους προσωπογράφους της Γερμανίας, τον οποίο εμπιστεύτηκαν επιφανή πρόσωπα της αριστοκρατίας και πολιτικής ελίτ, καθώς και ο ίδιος ο Αυτοκράτορας Κάρολος Ε' (1500-1558). Οι απεικονίσεις του ήταν ψυχρά αντικειμενικές, με έντονη την αίσθηση της τρίτης διάστασης. Εισήγαγε ένα νέο τύπο προσωπογραφίας στη νότια Γερμανία, η κύρια καινοτομία στον οποίο ήταν η αύξηση του μεγέθους, με το μοντέλο να απεικονίζεται σχεδόν μέχρι το ύψος των γοφών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το «Πορτραίτο του Καγκελάριου Leonard von Eck» (1527, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη).
Ο Μπέχαμ ήταν επίσης από τους πρώτους που πραγματεύτηκαν θέματα σχετικά με τη ματαιοδοξία (vanitas), συμπεριλαμβανομένων παιδιών που κοιμούνταν δίπλα σε κρανία και γυναίκες που τις αιφνιδίαζε ο Θάνατος. Από το 1529 και μετά το έργο του μαρτυρά επιρροές από τον Φλαμανδικό Μανιερισμό, γεγονός που ορισμένοι ιστορικοί της τέχνης αποδίδουν σε πιθανό ταξίδι στις Κάτω Χώρες. Το 1530 ο καλλιτέχνης ζωγράφισε το «Θρύλο του Τίμιου Σταυρού» για τον Γουλιέλμο Δ΄ (1530, Παλαιά Πινακοθήκη, Μόναχο), ένα έργο που ανήκει σε έναν κύκλο ιστορικών, πολεμικών και μυθικών θεμάτων για το Ανάκτορο του Μονάχου (Münchner Residenz).
Σύμφωνα με τον ιστορικό Γιοάχιμ φον Σάντραρτ )Joachim von Sandrart, 1606–1688), απεβίωσε το 1540 στην Ιταλία ενώ βρισκόταν σε ταξίδι για λογαριασμό του Δούκα Γουλιέλμου. Έργο του χρησιμοποιήθηκε στη σύγχρονη εποχή για τη διακόσμηση χαρτονομίσματος των 50 μάρκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γερμανοί χαράκτες Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Χαράκτες της Αναγέννησης Κατηγορία:Προσωπογράφοι
Εκπαραθύρωση
Με τον όρο εκπαραθύρωση χαρακτηρίζεται γενικά η απόρριψη οτιδήποτε από παράθυρο. Ειδικότερα όμως χαρακτηρίζεται η εκούσια ρίψη ανθρώπου από παράθυρο με σκοπό τον φόνο του, που πρόκειται για εγκληματική πράξη. Αν για οποιοδήποτε λόγο δεν επέλθει τελικά φόνος του θύματος, υφίσταται η απόπειρα φόνου. Σημειώνεται, αφενός, ότι το θύμα θα πρέπει πριν την εκπαραθύρωσή του να είναι εν ζωή και αφετέρου η πράξη να είναι εκούσια, διαφορετικά, (αν είναι ακούσια) κρίνεται ως αυτοκτονία ή προσπάθεια διάσωσης λόγω κάποιου κινδύνου, χωρίς και να αποκλείεται περίπτωση έκρηξης όπου η πράξη να είναι παράγωγη ωστικού κύματος.
Σημειώνεται ότι στην Αθήνα στη δεκαετία του 1970 σημειώθηκε μία εκπαραθύρωση νεαρής κοπέλας από παράθυρο ξενοδοχείου κοντά στην πλατεία Ομονοίας. Από την ιατροδικαστική όμως έρευνα διαπιστώθηκε ότι ο θάνατος στο θύμα είχε επέλθει προηγουμένως συνεπεία πνιγμού που είχε υποστεί από μοιραία ερωτική στάση, γεγονός που δημιούργησε πανικό στον σύντροφό της ο οποίος και την έριξε στη συνέχεια από το παράθυρο ώστε να φανεί ως αυτοκτονία.
Ελατιά
Η Ελατιά ή Καράντερε είναι δασοσκεπές βουνό της Μακεδονίας, στον νομό Δράμας, με μέγιστο υψόμετρο 1.825,742 μέτρα (τριγωνομετρικό βάθρο ΓΥΣ στην κορυφή Τσάκαλος). Το δάσος της Ελατιάς είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα. μικρογραφία|Το δάσος της Ελατιάς.
Ιστορία
Το όρος ήταν κατά την αρχαιότητα η περιοχή που ζούσαν οι Δίοι, πανάρχαιο ελληνο-πελασγικό φύλο που αργότερα ταξινομήθηκε ως θρακικό.
Φυσικό περιβάλλον
μικρογραφία|Άποψη του δάσους της Ελατιάς. Το δάσος της Ελατιάς είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα σε έκταση (699,45 τετραγωνικά χιλιόμετρα κατά ΕΣΓΑ87), και αποτελείται από ερυθρελάτη, πεύκα, κέδρους, οξιές, σημύδες, λεύκες, σφενδάμια, δρύες, αγριοτριανταφυλλιές κ.α. Στο δυτικό τμήμα του βουνού, στη θέση Μαγούλα, υπάρχει το δάσος Σημύδας, το μοναδικό του είδους του στην Ελλάδα.
Πανίδα
Η πανίδα της περιοχής έχει είδη ζώων όπως η φαιά αρκούδα, ο αγριόχοιρος, το ζαρκάδι, ο λαγός, ο λύκος, η αγριόγατα, η φάσσα, ο αετός, το γεράκι και ο δρυοκολάπτης, μεταξύ άλλων.
Τα χωριά της Ελατιάς
Στις πλαγιές της Ελατιάς βρίσκονται οι οικισμοί:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Δράμας Κατηγορία:Βουνά της Βουλγαρίας Κατηγορία:Ροδόπη Κατηγορία:Δήμος Κάτω Νευροκοπίου Κατηγορία:Δήμος Δράμας Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Μετά την Επόμενη Μέρα
Μετά την Επόμενη Μέρα (πρωτότυπος τίτλος: The Day After Tomorrow) είναι ο τίτλος της κινηματογραφικής αμερικανικής ταινίας οικολογικής καταστροφής, που έκανε πρεμιέρα τον Μάιο του 2004.
Υπόθεση της ταινίας
Ένας επιστήμονας (Ντένις Κουέιντ) παρατηρεί ότι η τήξη των πάγων στο βόρειο πόλο επιταχύνεται. Σε κάποιο συνέδριο στο Νέο Δελχί, εκθέτει τη μελέτη του και προειδοποιεί ότι αν η τήξη των πάγων σταματήσει το Ρεύμα του Κόλπου, το κλίμα της Γης θα αλλάξει δραματικά, με ολέθριες συνέπειες για τον πλανήτη. Όμως, η αντίστροφη μέτρηση για μια νέα εποχή των παγετώνων έχει αρχίσει. Στο Νέο Δελχί χιονίζει. Στο Τόκιο πέφτει χαλάζι σε μέγεθος μεγάλης πέτρας. Σίφωνες σαρώνουν το Λος Άντζελες, η θάλασσα πλημμυρίζει τη Νέα Υόρκη, ενώ στη Σκωτία, στον Καναδά και στη Ρωσία η θερμοκρασία αρχίζει να πέφτει δέκα βαθμούς ανά δευτερόλεπτο. Ο επιστήμονας έχει ένα γιο (Τζέικ Γκίλενχαλ) που έχει ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη, η οποία σύντομα παγώνει, και ξεκινάει να τον βρει, ελπίζοντας ότι θα βρίσκεται ανάμεσα στους επιζώντες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Μετα-αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα το περιβάλλον Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόλαντ Έμεριχ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη
Καρτεσιανή αμφιβολία
Η καρτεσιανή αμφιβολία είναι μια μορφή μεθοδολογικού σκεπτικισμού, που σχετίζεται με τα κείμενα και τη μεθοδολογία του Ρενέ Ντεκάρτ.
Κατά τον Ντεκάρτ, υπήρξε η μέθοδος μέσω της οποίας είναι δυνατόν να θεμελιωθεί η έγκυρη γνώση. Χωρίς ποτέ ο ίδιος να είχε υπάρξει οπαδός της διδασκαλίας του σκεπτικισμού, υιοθέτησε τη μέθοδο της αμφιβολίας, που είναι βασικό χαρακτηριστικό του σκεπτικισμού. Mέσω αυτής, προσπάθησε να θεμελιώσει την απόλυτη βεβαιότητα, την οποία μπορεί να αποκτήσει κανείς για την ύπαρξη του εαυτού του. Συγκεκριμένα, εκτείνοντας την αμφιβολία στο ακρότατο σημείο της, υποστήριξε ότι εξαιτίας της ύπαρξης ενός κακού δαίμονα, μπορώ να αμφιβάλω για όλα τα πράγματα, de omnibus dubito.
Μέσα στην καθολική αμφιβολία μου όμως για ένα πράγμα δεν μπορώ να αμφιβάλλω, για το γεγονός ότι αμφιβάλλω. Το γεγονός ότι αμφιβάλλω είναι απόδειξη ότι υπάρχω, γιατί πώς θα μπορούσα να αμφιβάλλω, αν δεν υπήρχα. Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω. Cogito ergo sum.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλοσοφία της επιστήμης Κατηγορία:Γνωσιολογία Κατηγορία:Σκεπτικισμός Κατηγορία:Θεωρία του νου Κατηγορία:Αμφιβολία Αμφιβολια
Πότχαουζ
Η Φορ Ρόουντς (αγγλικά: Pothouse) είναι ένα χωριό του Μπαρμπάντος. Είναι η πρωτεύουσα της ενορίας του Αγίου Ιωάννη.
Γεωγραφία
Η Όιστινς βρίσκεται νοτιοδυτικά του Μπαρμπάντος. Βρίσκεται νότια της Κλίφτον Χωλ, βορειοανατολικά της Σμωλ Χόουπ και νοτιοδυτικά της Τσερτς Βιου.
Δείτε επίσης
ποτχαουζ
Μχιτάρ του Χερ
Ο Μχιτάρ (ή Μεχιτάρ) του Χερ ή Μχιτάρ Χερατσί (αρμενικά: Մխիթար Հերացի, 1110/1120-1200) ήταν Αρμένιος ιατρός, φυσιολόγος και αστρονόμος του 12ου αιώνα. Θεωρούμενος ως ένας εκ των σημαντικότερων ιατρών του Μεσαίωνα, θεωρείται, παραδοσιακά, ως ο πατέρας της ιατρικής στην Αρμενία.
Βιογραφία
Λίγα πράγματα είναι γνωστά σχετικά με τον βίο του Μχιτάρ: γεννήθηκε προς το 1110/1118 ή το 1120 στην πόλη Χερ (σημερινό Χόι του Ιράν, στην παλαιά Παρσκαχαΐκ, επαρχία της ιστορικής Αρμενίας, σύμφωνα με τον Αρμένιο γεωγράφο του 7ου αιώνα, Ανανία του Σιράκ ), όπου και διδάχθηκε τα ελληνικά, τα περσικά και τα αραβικά, καθώς και την ιατρική.
Στη συνέχεια, μετέβη στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας, όπου και εισήλθε σε επικοινωνία με τους Καθολικούς Νερσές Δ΄ Σνορχαλί (του οποίου διετέλεσε προσωπικός ιατρός ) και Γκριγκόρ Δ΄ Τγα. Εγκαταστάθηκε στην Σις, όπου και δίδαξε ιατρική, εντός πανεπιστημίου, καθώς και νοσοκομείου. Οι σύγχρονοί του, καθώς και οι διάδοχοί του, τον ονόμαζαν ως τον Μέγα Μχιτάρ. Συγκέντρωσε, μελέτησε και συνθετοποίησε τις κλασσικές και λαϊκές ιατρικές γνώσεις (κυρίως ελληνικές και αραβικές ), προκειμένου, στη συνέχεια, να αναπτύξει νέες θεωρίες, οι οποίες αφορούσαν, μεταξύ άλλων, την ερμηνεία των λοιμωδών ασθενειών (και υποστηρίζοντας την απομόνωση του ασθενούς), την θέση της ψυχολογίας στην θεραπεία, τον ρόλο του περιβάλλοντος, των διατροφικών συνηθειών, καθώς και του τρόπου ζωής, ή αντιτιθέμενος εν μέρει στις αφαιμάξεις. Εισήγαγε, επίσης, σειρά νέων λέξεων στα αρμενικά προερχόμενων από την ιατρική ορολογία.
Ο Μχιτάρ απεβίωσε το 1200, στη Χρομγκλά.
Εργογραφία
Ο Μχιτάρ συνέγραψε, συνολικά, περίπου δέκα έργα, τα οποία είχαν ως θέμα τις φυσικές επιστήμες και την ανατομία.
Κύριο έργο του συγκεκριμένου οπαδού της ιπποκρατικής σχολής ήταν το Η παρηγοριά εκ των πυρετών (Ջերմանց Մխիթարութիւն, Jermants Mkhitarutiun ), το οποίο συνεγράφη το 1184 κατόπιν σχετικής παραγγελίας του Γκριγκόρ Δ΄ Τγα στην καθομιλουμένη γλώσσα,. Για την συγγραφή του συγκεκριμένου έργου το οποίο αναφέρεται σε, περίπου, διακόσιες ασθένειες οι οποίες προκαλούν πυρετούς και το οποίο τον κατατάσσει ως έναν εκ των σημαντικότερων ιατρών του Μεσαίωνα, μετέβη στα έλη της Κιλικίας, ενώ, εντός αυτού, αναπτύσσει μια θεωρία της «μούχλας», η οποία λειτουργεί ως παράγοντας της εξάπλωσης των λοιμώξεων. Ο Λεβόν Χοβανισιάν ανέφερε σχετικά με τον ίδιο εντός του έργου του Ιστορία της ιατρικής στην Αρμενία πως «έως τον αιώνα της βακτηριολογίας, κανείς ιατρός πέραν του Μεχιτάρ Χερατσί δεν είχε χρησιμοποιήσει όρο τόσο κοντινό της πραγματικότητας για τον ορισμό της φύσεως της λοιμώξεως».
Τα υπόλοιπα έργα του, όπως το Περί της δομής και της συνθέσεως των οφθαλμών, το Περί του οσχέου ή το Περί των λίθων και των ιδιοτήτων τους, δεν έχουν διασωθεί παρά μόνον τμηματικά.
Μετάλλιο
Μεταξύ των μεταλλίων της Δημοκρατίας της Αρμενίας περιλαμβάνεται το Μετάλλιο Μχιτάρ Χερατσί, το οποίο αποδίδεται σε υπεύθυνους σημαντικών συνεισφορών στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, για πρακτικές δραστηριότητες υψηλού επαγγελματικού επιπέδου ή σημαντικώς επωφελείς δραστηριότητες.
Πανεπιστήμιο
Το Κρατικό Πανεπιστήμιο Ιατρικής του Ερεβάν φέρει το όνομα του Μχιτάρ Χερατσί. Οι αριστούχοι φοιτητές του Πανεπιστημίου λαμβάνουν την υποτροφία «Μχιτάρ Χερατσί» (συνήθως δύο φοιτητές ανά έτος για την Σχολή Ιατρικής).
Σημειώσεις
<references group="Σημείωση"/>
Πηγές
Κατηγορία:Αρμένιοι ιατροί Κατηγορία:Αρμένιοι του Μεσαίωνα Κατηγορία:Ιατροί του Μεσαίωνα