cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2015
3ος Όμιλος
Στον 3ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των παρακάτω ενώσεων: ΕΠΣ Ημαθίας (Α.Σ. Ειρηνούπολης), ΕΠΣ Κιλκίς (Κιλκισιακός), ΕΠΣ Χαλκιδικής (Π.Ο. Μουδανιών) και ΕΠΣ Πέλλας (Απόλλων Κρύας Βρύσης).
Συνθήκη Ρωσοτουρκικής Συμμαχίας (1799)
160px|thumb|right|Ο Τσάρος Αλέξανδρος Α΄ Η Συνθήκη Ρωσοτουρκικής Συμμαχίας του 1799 υπήρξε μια ιστορική συνθήκη συμμαχίας που συνομολόγησαν στις 3 Ιανουαρίου του 1799 ο Τσάρος Αλέξανδρος Α΄ Ρωσικής Αυτοκρατορίας και ο Σουλτάνος Σελήμ Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2015
4ος Όμιλος
Στον 4ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των παρακάτω ενώσεων: ΕΠΣ Γρεβενών (ΑΕΠ Βατολάκκου), ΕΠΣ Καστοριάς (Παναργειακός Ορεστικού), ΕΠΣ Κοζάνης (Εορδαϊκός 2007) και ΕΠΣ Φλώρινας (ΠΑΣ Φλώρινα)
Συνθήκη Ρωσοτουρκικής Συμμαχίας (1799)
Σκοπός της παραπάνω συμμαχίας ήταν ο από κοινού αγώνας κατά των γαλλικών επεκτάσεων στο Αιγαίο Πέλαγος και την Ανατολική Μεσόγειο που άρχισε να εμφανίζεται μετά τη συνομολόγηση της Συνθήκης του Κάμπο Φόρμιο (1797), όπου τα Επτάνησα πέρασαν σε γαλλική κτήση.
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2015
5ος Όμιλος
Στον 5ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των παρακάτω ενώσεων: ΕΠΣ Ηπείρου (Α.Ο. Βελισσαρίου), ΕΠΣ Θεσπρωτίας (Θύαμις Καστρίου), ΕΠΣ Τρικάλων (Α.Ε. Φαρκαδόνας) και ΕΠΣ Κέρκυρας (Α.Ο. Σιναράδων)
Συνθήκη Ρωσοτουρκικής Συμμαχίας (1799)
Σημαντικότερος όρος της συνθήκης αυτής ήταν ένα μυστικό άρθρο βάσει του οποίου ο ρωσικός στόλος μπορούσε ελεύθερα να διέλθει τα Στενά των Δαρδανελίων όσο διαρκούσε ο πόλεμος κατά της Γαλλίας. Πριν ακόμα τεθεί σε εφαρμογή η συνθήκη αυτή ενώθηκαν οι στόλοι των δύο αυτοκρατοριών και κινήθηκαν κατά των Επτανήσων.
Συγκεκριμένα, στις 16 Νοεμβρίου 1798, ο Ρώσος υποναύαρχος Θεόδωρος Ουσάκωφ που «έτυχε» να φθάσει με το στόλο του στα Επτάνησα, ξεκινώντας πρώτα την κατάληψη των Κυθήρων ένα μήνα πριν, (στις 12 Οκτωβρίου του 1798), και γνωρίζοντας πολύ καλά τις αντιδράσεις των νησιωτών κατά της Γαλλοκρατίας των Επτανήσων, προσκάλεσε, με προκήρυξή του, τους Κερκυραίους να πάρουν τα όπλα κατά των κατακτητών τους «αθέων» Γάλλων. 160px|thumb|left|Ο Σουλτάνος Σελήμ Γ΄ Στο μεταξύ παρακολουθώντας οι Άγγλοι τα τεκταινόμενα στο Ιόνιο Πέλαγος, δύο μόλις ημέρες μετά τη συνομολόγηση της ρωσοτουρκικής αυτής συμμαχίας, δηλαδή στις 5 Ιανουαρίου, συνομολογείται στη Κωνσταντινούπολη άλλη Συνθήκη Αγγλοτουρκικής Συμμαχίας με την οποία η Αγγλία αναλάμβανε την εγγύηση της εδαφικής ακεραιότητας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για οκτώ χρόνια.
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2015
7ος Όμιλος
Στον 7ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των παρακάτω ενώσεων1: ΕΠΣ Βοιωτίας (Α.Ο. Θήβα), ΕΠΣ Ευβοίας (Α.Ο. Χαλκίδα), ΕΠΣ Φθιώτιδας (Α.Ε. Μαλεσίνας) και ΕΠΣ Ευρυτανίας (Αίολος Προφήτη Ηλία Καρπενησίου)
Συνθήκη Ρωσοτουρκικής Συμμαχίας (1799)
Αποτέλεσμα των συνθηκών αυτών ήταν η εδίωξη των Γάλλων από τα Επτάνησα από τις συνασπισμένες ρωσοτουρκικές δυνάμεις αλλά και η ήττα του Βοναπάρτη από τους Άγγλους κατά την επιχείρησή του εναντίον της Άκκρας.
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2015
8ος Όμιλος
Στον 8ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των παρακάτω ενώσεων: ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας (Α.Ε. Μεσολογγίου), ΕΠΣ Άρτας (Σκουφάς Κομποτίου), ΕΠΣ Φωκίδας (Απόλλων Ευπαλίου) και ΕΠΣ Πρέβεζας-Λευκάδας (Αχέρων Καναλακίου)
Συνθήκη Ρωσοτουρκικής Συμμαχίας (1799)
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία των Επτανήσων Ρωσοτουρκική Συμμαχία Κατηγορία:Συνθήκες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2015
9ος Όμιλος
Στον 9ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των δυο ομίλων των παρακάτω ενώσεων: ΕΠΣ Αθηνών (Α.Ε. Ηράκλειο, Α.Ο. Αιγάλεω), ΕΠΣ Πειραιώς (Α.Π.Ο. Κερατσίνι, Ίκαρος Καλλιθέας)
10ος Όμιλος
Στον 10ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των παρακάτω ενώσεων: ΕΠΣ Κυκλάδων (Πανναξιακός), ΕΠΣ Λέσβου (Διαγόρας Αγίας Παρασκευής), ΕΠΣ Χίου (Κανάρης Νενήτων) και ΕΠΣ Σάμου (Πυθαγόρας Κοντακαίικων)
11ος Όμιλος
Στον 11ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των παρακάτω ενώσεων: ΕΠΣ Ανατολικής Αττικής (Θύελλα Ραφήνας), ΕΠΣ Δυτικής Αττικής (Ακράτητος Άνω Λιοσίων), ΕΠΣ Κορινθίας (Α.Ο. Ζευγολατίου) και ΕΠΣ Δωδεκανήσου (Γ.Α.Σ. Ιάλυσος)
12ος Όμιλος
Στον 12ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των παρακάτω ενώσεων: ΕΠΣ Αχαΐας (Κεραυνός Αγίου Βασιλείου), ΕΠΣ Ζακύνθου (Α.Ο. Λεβάντε), ΕΠΣ Κεφαλληνίας-Ιθάκης (Α.Ε. Κεφαλονιάς) και ΕΠΣ Ηλείας (Αστέρας Αμαλιάδας)
13ος Όμιλος
Στον 13ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των παρακάτω ενώσεων: ΕΠΣ Αργολίδας (Π.Α.Ο. Κουτσοποδίου), ΕΠΣ Αρκαδίας (Πανθυρεατικός), ΕΠΣ Μεσσηνίας (Α.Ο. Κυπαρισσίας) και ΕΠΣ Λακωνίας (Α.Ε. Σπάρτη)
14ος Όμιλος
Στον 14ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των παρακάτω ενώσεων:ΕΠΣ Χανίων(Άρης Σούδας), ΕΠΣ Ηρακλείου(Α.Σ. Ρούβας), ΕΠΣ Ρεθύμνου(Ερμής Ζωνιανών), ΕΠΣ Λασιθίου(Ο.Φ. Ιεράπετρας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015
Ανάγλυφο της σκεπτόμενης Αθηνάς
Το ανάγλυφο της σκεπτόμενης Αθηνάς ή Αθηνά προ στήλης (προγενέστερος τίτλος) είναι αρχαίο αττικό ανάγλυφο, και ένα από τα διασημότερα έργα του Μουσείου της Ακρόπολης. Βρέθηκε το 1888 στις ανασκαφές της Ακρόπολης και φιλοξενείται στο μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα με αριθμό καταλόγου 695. Το έργο χρονολογείται κατά τον 5ο αιώνα π.Χ., περίπου το 460 π.Χ. Είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο Πάρου.
Περιγραφή
Χαμηλά προεξέχει μια λεπτή ταινία που παριστάνει το έδαφος, στο οποίο επάνω στέκει η θεά Αθηνά. Το έδαφος του αναγλύφου ήταν χρωματισμένο με γαλάζια μπογιά όπως διαπιστώθηκε από την έρευνα. Το ίδιο χρώμα έφερε και η τετραγωνική επιμήκης στήλη που στέκει όρθια στο δεξί μέρος του αναγλύφου. Η στήλη ήταν διακοσμημένη με μια ταινία εν είδει επίκρανου. Η ενδυμασία της Αθηνάς αποτελείται από τα υποδήματα, αττικό χιτώνα χωρίς μανίκια με ζωσμένο απόπτυγμα, και κράνος τύπου κορινθιακού. Στέκει μπροστά στην στήλη, ελαφρά κλίνοντας μπροστά έχοντας το δεξί χέρι στην μέση ενώ με το αριστερό χέρι στηρίζει το δόρυ. Το κεφάλι είναι ελαφρά γερμένο προς τα κάτω. Το ανάγλυφο έχει διαστάσεις ύψος: 54 εκ., πλάτος: 32-31,5 εκ, πάχος: 0,5 εκ.
Ερμηνεία
Η έκφραση της Αθηνάς εμπνέει μελαγχολία ή λύπη. Πιθανόν επειδή η στήλη να δηλώνει επιτύμβιο μνημείο των πεσόντων στρατιωτών των μηδικών πολέμων προς υπεράσπιση της πατρίδας.
Ιστορική τοποθέτηση
Το ανάγλυφο βρέθηκε στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης νότια του Παρθενώνα, μεταξύ του κρηπιδώματος του ναού και του νοτίου τείχους της Ακρόπολης. Το σημείο αυτό ήταν ίσως το εργαστήριο κατασκευής γλυπτών κατά την επί Περικλέους οικοδόμηση του Παρθενώνα. Η διάσταση της Αθηνάς, το περίγραμμα των μορφών, και η διάπλαση των μελών του σώματος είναι κάλλιστα γνωρίσματα της τελειοποιημένης τέχνης. Οι πτυχές του χιτώνα δείχνουν ότι ο καλλιτέχνης δεν είναι απαλλαγμένος από την επίδραση της αρχαϊκής τέχνης. Το ανάγλυφο κατατάσσεται στου τελευταίους χρόνους του πρώτου ήμισυ του 5ου π.Χ. αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Ανάγλυφα Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική Κατηγορία:Αθηνά
Ράντου Τσέπες
Ο Ράντου Τσέπες ή Ράντου ο όμορφος (Radu cel Frumos, 1437 έως 1439 - 1475) ήταν ο μικρότερος αδελφός του Βλαντ Γ΄ Τσέπες και βοεβόδας (πρίγκιπας) της Βλαχίας. Αμφότεροι ήταν γιοι του Βλαντ Β΄ Ντρακούλ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ιάσιο το 1435. Από μικρός στάλθηκε μαζί με τον αδελφό του στην Αδριανούπολη στην αυλή του Οθωμανού Σουλτάνου. Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1450 και οι Οθωμανοί τον διόρισαν κυβερνήτη της χώρας υπό την επικυριαρχία τους. Ο Ράντου πέθανε το 1477.
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας Κατηγορία:Οίκος των Ντρακουλέστι
Κοινότητα Αγίας Παρασκευής Αμαρίου
Η Κοινότητα Αγίας Παρασκευής Αμαρίου είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Προήλθε το 1929 με το ΦΕΚ 135Β - 28/11/1929 από τη μετονομασία της κοινότητας Αγίου Ιωάννου Αμαρίου όταν η έδρα της κοινότητας μεταφέρθηκε από τον οικισμό Άγιος Ιωάννης Αμαρίου στον οικισμό Αγία Παρασκευή.
Η κοινότητα περιλαμβάνει μόνον την έδρα της και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 124 κατοίκους. Εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Παττακό. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Βασιλόπιτα
thumb|right|250px|Βασιλόπιτα thumb|right|250px|Φλουρί της Βασιλόπιτας εναλλ.=Βασιλόπιτα με επικάλυψη σοκολάτας.|μικρογραφία|Βασιλόπιτα με επικάλυψη σοκολάτας. Βασιλόπιτα ονομάζεται η πίτα που παρασκευάζεται σε ορισμένες χώρες από τους χριστιανούς παραμονές της Πρωτοχρονιάς και κόβεται (μοιράζεται) λίγο αφότου αλλάξει ο χρόνος. Σύμφωνα με την ορθόδοξη θρησκευτική παράδοση έχει τις ρίζες της στην Καισάρεια της Καππαδοκίας.
Οι Μικρασιάτες καθιέρωσαν την γλυκειά βασιλόπιτα, τη λεγόμενη «πολίτικη» ή «σμυρνέικη» Βασιλόπιτα η οποία παρασκευάζεται κυρίως από αλεύρι, αυγά, ζάχαρη και γάλα, παρασκευάζεται σε διάφορα μεγέθη και είδη αλλά συνήθως είναι φουσκωτή, αφράτη και γλυκιά. Έτσι συναντάται στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και σε άλλα μέρη όπου εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη και τη Μικρά Ασία. Σε άλλα μέρη επικρατούν άλλοι τρόποι παρασκευής με μπαχαρικά κ.α. Στη δυτική Μακεδονία συχνά η βασιλόπιτα είναι μια τυρόπιτα ή πρασόπιτα. Βασικό όμως κοινό γνώρισμα είναι ότι στο εσωτερικό όλων τοποθετείται νόμισμα, συνήθως κοινό όμως σε ορισμένες περιπτώσεις χρυσό (κωσταντινάτο) ή ασημένιο. Στην ελληνική επαρχία, ανάλογα με το έθιμο, τοποθετείται στο εσωτερικό της βασιλόπιτας μικρό κομμάτι άχυρου, κληματόβεργας ή ελιάς ή, σε κτηνοτροφικές περιοχές, ένα μικρό κομμάτι τυρί, για να φέρουν καλή τύχη στην παραγωγή. Σε άλλα μέρη, αντί αυτού κατασκευάζουν μικρό στεφάνι από κληματόβεργες που όποιος το βρει στα χωράφια θα είναι τυχερός στα σπαρτά, ή στην ελαιοπαραγωγή ή στο κρασί κλπ. Συχνά γράφεται πάνω στη βασιλόπιτα ο αριθμός του νέου έτους.
Ιστορία
Το έθιμο της βασιλόπιτας πιθανόν έχει τις ρίζες του στην αρχαία ελληνική εορτή των «Κρονίων» και των ρωμαϊκών «Σατουρναλίων» που παρέλαβαν οι Φράγκοι. Από τον Μέγα Βασίλειο προήλθε η συνήθεια της τοποθέτησης νομίσματος μέσα στη πίτα και της ανακήρυξης ως «Βασιλιά της βραδιάς»* αυτού που το έβρισκε. Ο Μέγας Βασίλειος σύμφωνα με την παράδοση για να επιστρέψει τα τιμαλφή στους δικαιούχους, μη γνωρίζοντας σε ποιόν ανήκει τι, έδωσε εντολή να παρασκευαστούν μικροί άρτοι εντός των οποίων τοποθέτησε ανά ένα των νομισμάτων ή τιμαλφών και τα διένειμε στους κατοίκους την επομένη του εκκλησιασμού. Κατά άλλο έθιμο, αντί νομίσματος, έβαζαν φασόλι και αυτόν που το έβρισκε τον αποκαλούσαν "φασουλοβασιλιά".
Ορθόδοξη θρησκευτική παράδοση
Πέρα όμως αυτού του φράγκικου εθίμου, που επικράτησε στην Ευρώπη, υπάρχει και μία θρησκευτική παράδοση που συνδέεται και με την προσωπικότητα του Μεγάλου Βασιλείου. Κατά την θρησκευτική λοιπόν παράδοση κάποτε στη Καισαρεία της Καππαδοκίας στη Μικρά Ασία που επίσκοπος ήταν ο Μέγας Βασίλειος ήλθε να τη καταλάβει ο Έπαρχος της Καππαδοκίας με πρόθεση να τη λεηλατήσει. Τότε ο Μέγας Βασίλειος ζήτησε από τους πλούσιους της πόλης του να μαζέψουν ό,τι χρυσαφικά μπορούσαν προκειμένου να τα παραδώσει ως "λύτρα" στον επερχόμενο κατακτητή. Πράγματι συγκεντρώθηκαν πολλά τιμαλφή. Κατά την παράδοση όμως είτε επειδή μετάνιωσε ο έπαρχος, είτε (κατ΄ άλλους) εκ θαύματος ο Άγιος Μερκούριος με πλήθος Αγγέλων απομάκρυνε τον στρατό του, ο Έπαρχος απάλλαξε την πόλη από επικείμενη καταστροφή. Προκειμένου όμως ο Μέγας Βασίλειος να επιστρέψει τα τιμαλφή στους δικαιούχους, μη γνωρίζοντας σε ποιόν ανήκει τι, έδωσε εντολή να παρασκευαστούν μικροί άρτοι εντός των οποίων τοποθέτησε ανά ένα των νομισμάτων ή τιμαλφών και τα διένειμε στους κατοίκους την επομένη του εκκλησιασμού. Το γεγονός αυτό απέληξε σε διπλή χαρά από της αποφυγής της καταστροφής της πόλης και συνεχίσθηκε η παράδοση αυτή κατά τη μνήμη της ημέρας του θανάτου του (εορτή του Αγίου και του Μεγάλου Βασιλείου).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα Κατηγορία:Πρωτοχρονιά Κατηγορία:Πίτες
Ινστιτούτο Επιστήμης Ισραήλ
thumb|200px Το Ινστιτούτο Weizmann (Εβραϊκά: מכון ויצמן למדע Machon Weizmann LeMada), γνωστή και ως Machon Weizmann, είναι πανεπιστήμιο και ερευνητικό ινστιτούτο στο Ρεχοβότ (Rehovot) του Ισραήλ. Διαφέρει από τα άλλα πανεπιστήμια του Ισραήλ, δεδομένου ότι προσφέρει μόνο προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδών στις επιστήμες.
Διαφορική μηχανή
thumb|350px|right|Πλήρης λειτουργική διαφορική μηχανή. Η Διαφορική Μηχανή ήταν μια αυτόματη μηχανική αριθμομηχανή η οποία ήταν σχεδιασμένη να συνοψίζει πολυωνυμικές συναρτήσεις. Τόσο οι λογαριθμικές όσο και οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις μπορούν να προσεγγισθούν με πολυώνυμα, έτσι η αναλυτική μηχανή μπορεί να υπολογίσει πολλά χρήσιμα σύνολα αριθμών. Η διαφορική μηχανή ήταν σχεδιασμένη να κάνει πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμό και διαίρεση με ακρίβεια 6 δεκαδικών ψηφίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μηχανές Κατηγορία:Ιστορία υπολογιστών
Δημοψήφισμα στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (2018)
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας στις 30 Σεπτεμβρίου 2018, σχετικά με τη διαμάχη 27 χρόνων μεταξύ Ελλάδας και πΓΔΜ για την ονομασία της δεύτερης, που εμπόδιζε τη συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση της πΓΔΜ, με πρωθυπουργό τον Ζόραν Ζάεφ, διεξήγαγε ενημερωτική εκστρατεία σχετικά με το δημοψήφισμα και υποστήριξε ενεργά το «ναι».
Το δημοψήφισμα είχε συμβουλευτικό, μη δεσμευτικό χαρακτήρα. Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτικό υπέρ του «ναι» με 91% των ψήφων, αλλά με πολύ χαμηλή συμμετοχή του πληθυσμού (ψήφισαν λιγότεροι από 37% των εγγεγραμμένων), που δεν ξεπέρασε το απαιτούμενο 50% για να θεωρηθεί έγκυρο.
Παρασκήνιο
Το κράτος της πΓΔΜ ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Γιουγκοσλαβία το 1991 με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Οι ελληνικές κυβερνήσεις υποστήριξαν ότι το όνομα της χώρας υπονοεί εδαφικές διεκδικήσεις κατά της Ελλάδας και αμφισβήτησαν τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία» από το νεοσύστατο κράτος. Έγιναν δεκτοί στα Ηνωμένα Έθνη το 1993 ως «η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» (ΠΓΔΜ), ενώ οι περισσότερες χώρες έχουν αναγνωρίσει τη χώρα ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Οι διαπραγματεύσεις για μία σύνθετη ονομασία είχαν αρνητική έκβαση για 27 χρόνια. Ωστόσο, το 2018, οι επαφές μεταξύ των κυβερνήσεων των δύο χωρών εντάθηκαν, με τον Αναπληρωτή Πρωθυπουργό της πΓΔΜ, Μπουγιάρ Οσμάνι, να επισκέπτεται την Αθήνα για διαπραγματεύσεις στις 9 Ιανουαρίου, και τον πρωθυπουργό της πΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ να συναντιέται με τον Έλληνα ομόλογό του Αλέξη Τσίπρα στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας στις 24 Ιανουαρίου. Στη συνάντηση μεταξύ των πρωθυπουργών, δεν φαίνεται να βρέθηκε κάποια λύση μεταξύ των δύο ηγετών για να τερματιστεί το ονοματολογικό ζήτημα και να βελτιωθούν οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Ο Ζάεφ στη συνέχεια συμφώνησε να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα αμβλύνουν τις ελληνικές ανησυχίες για τις πολιτικές αρχαιοποίησης, ενώ ο Τσίπρας συμφώνησε να δώσει τη συγκατάθεσή του για την ένταξη της πΓΔΜ σε περιφερειακές πρωτοβουλίες και συμφωνίες.
Στις 12 Ιουνίου 2018, ο Τσίπρας ανακοίνωσε ότι είχε καταλήξει σε συμφωνία με τον Ζάεφ, «που καλύπτει όλες τις προϋποθέσεις που έχει θέσει η ελληνική πλευρά». Η πρόταση θα έχει ως αποτέλεσμα η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας να μετονομαστεί σε Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας (Република Северна Македонија), όνομα που πρόκειται να χρησιμοποιείται για όλες τις χρήσεις («erga omnes»). Ο Ζάεφ ανακοίνωσε ότι η συμφωνία περιλαμβάνει την αναγνώριση της μακεδονικής γλώσσας στα Ηνωμένα Έθνη και ότι οι πολίτες της χώρας θα ονομάζονται, όπως και πριν, Μακεδόνες. Ωστόσο θα υπάρξει επίσης μια ρητή διευκρίνιση ότι οι πολίτες της χώρας δεν σχετίζονται με τους Αρχαίους Μακεδόνες. «Η συμφωνία, μια για πάντα, επιβεβαιώνει και ενισχύει τη μακεδονική εθνοτική και πολιτισμική ταυτότητα, τη μακεδονική γλώσσα, τη μακεδονική εθνικότητα. Εγγυάται την ασφάλεια της χώρας και παρέχει ένα ασφαλές μέλλον για τους πολίτες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας», δήλωσε ο Ζάεφ. Αυτές οι αλλαγές τέθηκαν σε δημοψήφισμα για τους πολίτες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας το φθινόπωρο του 2018. Εκτός από την αλλαγή του ονόματος της χώρας, το δημοψήφισμα θα αφαιρέσει τις αναφορές περί «μακεδονικού λαού» από το σύνταγμα, το οποίο συνεπάγεται αρχαία κληρονομιά. Επιπλέον, η συμφωνία προβλέπει την απομάκρυνση του Ήλιου της Βεργίνας από τη δημόσια χρήση στη Δημοκρατία της Μακεδονίας και το σχηματισμό μιας επιτροπής για την αναθεώρηση των σχολικών βιβλίων και χαρτών και στις δύο χώρες για την αφαίρεση αλυτρωτικού περιεχομένου. Η συμφωνία υπεγράφη στη Λίμνη Πρέσπα.
Το κοινοβούλιο άνοιξε το δρόμο για το δημοψήφισμα με την επικύρωση της συμφωνίας για δεύτερη φορά στις αρχές Ιουλίου. Μετά από ένα μήνα καθυστέρηση από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης VMRO-DPMNE, που για να επιβραδύνει την προετοιμασία του δημοψηφίσματος δεν διόρισε μέλη για την Κρατική Εκλογική Επιτροπή, το κοινοβούλιο συμφώνησε τελικά στο τέλος Ιουλίου, σε μια νέα σύνθεση.
Ερώτηση
«Είστε υπέρ της ένταξης σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ με την αποδοχή της συμφωνίας μεταξύ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και την Ελλάδα;»
Αναφορές
2018 Μακεδονια
Κυριακές στη Βιλ ντ' Αβρέ
Η ταινία Οι Κυριακές στην Πόλη Αβραί (γαλλ. Les dimanches de Ville d'Avray, αγγλ. Sundays and Cybele), γνωστή επίσης και με τον τίτλο Κυριακές στη Βιλ Ντ' Αβρέ, είναι δράμα παραγωγής 1962 σε σκηνοθεσία Σερζ Μπουργκινιόν. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Χάρντι Κρούγκερ, Νικόλ Κουρσέλ και Πατρίσια Γκότζι. Τα γεγονότα της ταινίας μας μεταφέρουν στο προάστειο του Παρισιού Βιλ ντ' Αβρέ κατά τα τέλη της δεκαετίας του '50, όπου ένας απόμαχος του Πολέμου της Ινδοκίνας παλεύοντας να αποβάλλει τις μνήμες του πολέμου γνωρίζεται και συνάπτει φιλία με ένα ορφανό κορίτσι. Η ταινία βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Υπόθεση
Ο Πιερ (Χάρντι Κρούγκερ), πιλότος του γαλλικού στρατού στον Πόλεμο της Ινδοκίνας, χάνει τη μνήμη του μετά την ο αναχαίτιση του αεροπλάνου του, το οποίο προσγειώθηκε ανώμαλα σκοτώνοντας ένα κοριτσάκι. Μετά τη μεταφορά του σε γαλλικό νοσοκομείο, ο νεαρός άνδρας ζει στοιχειωμένος από την απώλεια της μνήμης του στο προάστιο του Παρισιού, Αβρέ, μαζί με την νοσοκόμα Μαντλέν (Νικόλ Κουρσέλ). Η Μαντλέν είναι ερωτευμένη με τον Πιερ, αλλά η σχέση τους δε γεμίζει τον μελαγχολικό άνδρα. Ο άνδρας προσπαθεί να θυμηθεί τι ήταν αυτό το τόσο τραγικό πράγμα που έκανε πριν χάσει τη μνήμη του. Μια μέρα ενώ κοιτάει τα τραίνα να καταφθάνουν στο σταθμό, παρατηρεί ένα δωδεκάχρονο κοριτσάκι, την Συμπέλ (=Κυβέλη, Πατρίτσια Γκότζι), την οποία ο πατέρας της παρατάει σε οικοτροφείο που διοικείται από καλόγριες, χωρίς να έχει τη διάθεση να επιστρέψει για να την ξαναδεί. Ο Πιερ συμπαθεί το μικρό εγκαταλελειμμένο κορίτσι και πηγαίνει να το συναντήσει κάθε Κυριακή, παριστάνοντας τον πατέρα της. Η φιλία τους δίνει ένα νέο νόημα στη ζωή του Πιερ, αλλά παρερμηνεύεται τόσο από τη Μαντλέν, όσο και από τον κοινωνικό περίγυρο, προκαλώντας τραγικές συνέπειες.
Πληροφορίες παραγωγής
Οι Κυριακές στην Πόλη Αβρέ, ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπερνάρ Εσκασεριό, ο οποίος συμμετείχε και στην κινηματογραφική διασκευή, βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1962 (κατατροπώνοντας μεταξύ των άλλων και τη συμμετοχή της Ελλάδας με την Ηλέκτρα του Μιχάλη Κακογιάννη).
Κριτικές
Σε μια χρονιά που η Γαλλία είχε να επιδείξει το Ζυλ και Ζιμ (Jules Et Jim, 1962) του Τρυφώ και το Ζούσε τη Ζωή της (Vivre Sa Vie) του Γκοντάρ, αυτή η μελοδραματική και σχεδόν νεορεαλιστική ταινία δεν αντιμετωπίστηκε ευνοϊκά από τους κριτικούς του Cahiers du Cinéma, οι οποίοι την θεώρησαν λιγότερο τολμηρή και καινοτόμο σε σχέση με τις προαναφερθείσες.
Η ιστοσελίδα Rotten Tomatoes της δίνει βαθμολογία 57/100 που προκύπτει από τις αναλύσεις 7 κριτικών.
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για τρία βραβεία Όσκαρ και βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1962.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1962 Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ορφανά Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σερζ Μπουργκινιόν
Αψίδα του Θριάμβου (Μονπελιέ)
Η Αψίδα του Θριάμβου του Μονπελιέ είναι μνημείο το οποίο ανεγέρθηκε το 1691 από τον Ωγκυστέν-Σαρλ ντ'Αβιλέ, αρχιτέκτονα της επαρχίας του Λανγκντόκ, με βάση σχέδια του Φραγκίσκου Β΄ του Ορμπαί.
Αυτή η πύλη ήταν το υποχρεωτικό σημείο εισόδου στην Πεϊρού, βασιλική πλατεία αφιερωμένη στην δόξα του Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄, ευεργέτη της πόλης. Έχει εμπνευστεί, σε μαγάλο βαθμό, από την αντίστοιχη του Σαιν-Μαρτέν στο Παρίσι.
Γενικότητες, διαστάσεις
Η κατασκευή του κτίσματος αυτού κόστισε συνολικά 11,850 λίβρες στην πόλη.
Κατασκευασμένο σε ένα από τα υψηλότερα σημεία της πόλης σε υψόμετρο 52 μέτρων, προσέφερε πρόσβαση στο Πουί ντ'Αρκινέλ, το « πετρώστροτο » σημείο της πόλης, γνωστό ως Πεϊρού. Πριν από την κατασκευή του, μια κατακορύφως αιρόμενη γέφυρα έδινε την δυνατότητα περάσματος ενός χάσματος που χώριζε τα τείχη από την « περιτοιχισμένη κοινότητα ». Σήμερα υπάρχει πέτρινη γέφυρα μήκους 28 μέτρων που έχει πάρει την θέση της προαναφερθείσας.
Αν και μικρότερη της Πορτ Σαιν-Μαρτέν στο Παρίσι, έχει, ωστόσο, ύψος 15 μέτρων και μήκος 18 μέτρων. Το περιστήλιό της έχει άνοιγμα 4.70 μέτρων και ύψος 7 μέτρων. Χρειάστηκε για την κατασκευή του η εξόρυξη περισσότερων από 120 m3 πέτρας, με τα περισσότερα εξ αυτών να προέρχονται από τους θαμνότοπους, κυρίως τα λατομεία, στα περίχωρα του Μονπελιέ με κυριότερα αυτά των Πινιάν, Σαιν-Ζαν-ντε-Βεντάς, Ποντρ ή ακόμη το Σαιν-Ζενιέ ντε Μουργκ.
Υπογραφή
Αυτή η Αψίδα Θριάμβου φέρει την ακόλουθη επιγραφή : « Ludovico magno LXXII annos regnante dissociatis repressis conciliatis gentibus quatuor decennali bello conjuratis pax terra marique parta 1715 », κάτι που μεταφράζεται ακολούθως : « Ο Λουδοβίκος ο Μέγας, του οποίου η βασιλεία διήρκεσε 72 χρόνια, έφερε την ειρήνη σε στεριά και θάλασσα αφού διαχωρίστηκε, αυτοσυγκρατήθηκε και συμπορεύτηκε με συμμαχικούς λαούς σε έναν πόλεμο διάρκειας σαράντα ετών ».
Σημειώνεται η παρουσία 4 μεταλλίων αλληγορικών στην δόξα του "Μεγάλου" Βασιλιά, μεταξύ των οποίων κι αυτό που αναπαριστά την ανάκληση του Εδίκτου της Νάντης (το οποίο είχε εξασφαλίσει ορισμένες θρησκευτικές ελευθερίες στους Προτεστάντες μεταξύ 1598 και 1685, ενώ στη συνέχεια καταργήθηκε), τραγικό περιστατικό και ιδιαιτέρως επίπονο τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μονπελιε
Δολίνη
thumb|Η δολίνη [[Κόκκινη Λίμνη (Κροατία)|Crveno Jezero στην Κροατία]] Η δολίνη στη γεωλογία είναι σχηματισμός κοιλώματος σε σχήμα λεκάνης, με κυκλικό ή ελλειπτικό σχήμα και ανήκει στις καρστικές μορφές. Οι δολίνες σχηματίζονται σε ανθρακικά ασβεστολιθικά ή δολομιτικά πετρώματα εξαιτίας της κατάρρευσης της οροφής υπογείων σπηλαίων ή της ασβεστολιθικής διάβρωσης από όμβρια ύδατα. Η δράση του νερού είναι κυρίως μηχανική και χημική. Η καρστική διάβρωση των ασβεστολίθων οφείλεται στην διαλυτική δράση του νερού, όταν περιέχει διοξείδιο του άνθρακος, [CaCO3+ CO2+ H2O -> Ca(HCO3)].
Οι δολίνες ποικίλουν σε μέγεθος από 1 έως 600 μέτρα, τόσο σε διάμετρο όσο και βάθος και ποικίλλουν σε μορφή από κοιλώματα εδάφους έως χάσματα. Σχηματίζονται σταδιακά ή αιφνίδια και απαντώνται σε όλον τον κόσμο. Στις 2 Ιουλίου 2015, επιστήμονες ανέφεραν ενεργά κοιλώματα που σχετίζονται με δολίνες από κατάρρευση στον κομήτη 67P/Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο και παρατηρήθηκαν από το Ροζέττα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωλογικά φαινόμενα
Φενέκ (θηλαστικό)
Το φενέκ είναι σαρκοφάγο θηλαστικό της οικογένειας των κυνιδών, το οποίο κατέχει τον «τίτλο» της μικρότερης αλεπούς στη φύση. Το είδος έχει την επιστημονική ονομασία Vulpes zerda, δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό taxon) και απαντά αποκλειστικά στη Β. και ΒΚ. Αφρική.
Το φενέκ είναι όχι μόνον η μικρότερη αλεπού στον κόσμο, αλλά και το μικρότερο σε μέγεθος μέλος της οικογενείας Κυνίδες, όπου ανήκει. Είναι προσαρμοσμένο να ζει στα αφιλόξενα ερημικά και ημιερημικά ενδιαιτήματα των περιοχών εξάπλωσής του, έχοντας αναπτύξει ιδιαίτερα δομικά και φυσιολογικά χαρακτηριστικά που τού επιτρέπουν να αντέχει σε συνθήκες ξηρασίας και σε μεγάλες θερμοκρασιακές διαφορές (βλ. Φυσιολογία και προσαρμογές).
Τάση παγκόσμιου πληθυσμού
Άγνωστη.
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους Vulpes είναι η άμεση λατινική απόδοση της ελληνικής Αλώπηξ (αλεπού).
Ο όρος zerda στην επιστημονική ονομασία του είδους δεν έχει καθορισμένη προέλευση. Η υπάρχουσα αναφορά ότι, ο όρος προέρχεται από την ελληνική λέξη «ξηρός», που παραπέμπει στα ερημικά ενδιαιτήματα του ζώου, στερείται ετυμολογικής βάσης. Πιθανότερο είναι, ο όρος zerda να προέρχεται από τοπική ονομασία του θηλαστικού στη Μαυριτανία (Kongliga Svenska Vetenskaps Handlingar, 1777, XXXVIII. 265).
Συστηματική ταξινομική
Το φενέκ περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό γεωγράφο και ζωολόγο Έμπερχαρντ Τσίμερμαν (Eberhardt August Wilhelm von Zimmermann 1743-1815), το 1780, από τη Σαχάρα (Type locality: «Es bewohnt die Soara und andere Theile von Nordafrika hinter den Atlas, der Ritter Bruce behauptet, man fände es auch in tripolitanischen»). Το είδος είχε προηγουμένως ταξινομηθεί στο γένος Fennecus, αλλά έκτοτε αναταξινομήθηκε στο γένος Vulpes, όπου ανήκουν και τα άλλα είδη αλεπούδων. Οι επιστήμονες είχαν διαφωνίες ως προς το ότι, ενώ υπάρχουν ομοιότητες, υπάρχουν και πολλές διαφορές, ικανές να «τοποθετήσουν» το φενέκ στο δικό του γένος, συμπεριλαμβανομένων τόσο μορφολογικών όσο και ηθολογικών χαρακτηριστικών.
Ωστόσο, η αρχική ονομασία του είδους, Fennecus zerda, δεν είναι ξεκάθαρη και μοριακά δεδομένα δείχνουν ότι η θέση του είναι εντός του γένους Vulpes. Πλησιέστερος συγγενής του είναι η αλεπού του Μπλάνφορντ (Vulpes cana), και τα δύο είδη ίσως να απέκλιναν 4 έως 4.500.000 χρόνια πριν.
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|right|260px|Γεωγραφική εξάπλωση του είδους Vulpes zerda. Το είδος απαντά σε όλη τη σαχάρια και υποσαχάρια Β. Αφρική, από το Ν. Μαρόκο στα δυτικά, μέχρι τη χερσόνησο του Σινά στα ανατολικά, ενώ νότια φθάνει μέχρι τις παρυφές του Σαχέλ, στις 14°Β, περίπου. Μία (1) επιβεβαιωμένη αναφορά από το μακρινό Κουβέιτ, το 1991, είναι αρκετά παλαιή και, επειδή έκτοτε δεν υπάρχουν άλλες επιβεβαιωμένες αναφορές, η περιοχή του Σινά θεωρείται το ανατολικότερο όριο του φάσματος κατανομής του είδους. Αναφορές από την Αραβική χερσόνησο είναι επίσης ατεκμηρίωτες και, φαίνεται ότι πολλές από αυτές σχετίζονται με τη συγγενική αλεπού του Ρούπελ (Vulpes rueppelli), με την οποία μοιάζει πολύ το φενέκ.
Γενικά, το φάσμα εξάπλωσης του φενέκ περιλαμβάνει τα κατάλληλα ενδιαιτήματα στο Μαρόκο, την Αλγερία, την Τυνησία, τη Λιβύη, την Αίγυπτο, τη Μαυριτανία, το Μάλι, τον Νίγηρα, το Τσαντ και το Σουδάν.
Βιότοπος
Τα φενέκ συνδέονται στενά με τα ερημικά και ημιερημικά ενδιαιτήματα, σε ξηρό, άγονο έδαφος που το ανασκάπτουν για την κατασκευή των φωλιών τους. Ιδανικά θεωρούνται, ιδιαιτέρως, τα ενδιαιτήματα με τις μεγάλες αμμοθίνες που σχηματίζουν οι άνεμοι στις ερημικές περιοχές. Ωστόσο, μπορούν να ζουν και σε αμμόλοφους με πολύ αραιή βλάστηση κοντά στην ακτή του Ατλαντικού. Η ετήσια βροχόπτωση είναι μικρότερη από 100 χλστ. ετησίως στα βόρεια του φάσματος κατανομής του φενέκ. Στο νότιο όριο, μπορεί να βρεθεί μέχρι τις περιοχές του Σαχέλ που δέχονται μέχρι 300 χλστ. βροχής ανά έτος.
Στη Σαχάρα, η αραιή βλάστηση κυριαρχείται συνήθως από φυτά τύπου Aristida spp. και Ephedra alata στους μεγάλους αμμόλοφους. Σε μικρές αμμοθίνες, κυριαρχούν τα Panicum turgidum, Zygophyllum spp και, μερικές φορές, δέντρα όπως Acacia spp. και Capparis decidua.
Μορφολογία
thumb|right|600px|Τα φενέκ ανήκουν στα συμπαθέστερα θηλαστικά και, πολύ συχνά, συλλαμβάνονται παρανόμως ως κατοικίδια (pets). Το φενέκ είναι ένα μικρό θηλαστικό που κατέχει τον «τίτλο» της μικρότερης αλεπούς στη φύση, ενώ διαθέτει λεπτό ρύγχος και πολύ μεγάλα ωτικά πτερύγια, τα οποία μπορούν να φθάσουν σε μέγεθος μέχρι το 1/2 του σώματος. Ο σκελετός αποτελείται από λεπτά οστά, ενώ το κρανίο είναι μικρό και στενό με διευρυμένες ακουστικές κάψες (auditory bullae). Τα ζυγωματικά τόξα είναι ευρέως ανοικτά στο εμπρόσθιο τμήμα τους έτσι, ώστε τα μεσαία τμήματα να είναι σχεδόν παράλληλα. Η οβελιαία ακρολοφία είναι πολύ λίγο υπερυψωμένη, ενώ η κάτω γνάθος εμφανίζει έντονη κυρτότητα στο κατώτερο όριό της. Οι κυνόδοντες είναι μικροί και λεπτοί, με το μεγαλύτερο πλάτος τους ίσο με το 1/3 του ύψους τους. Γενικά, η οδοντοφυΐα είναι σχετικά αδύναμη και περιλαμβάνει 42 συνολικά δόντια, με τον εξής οδοντικό τύπο:
Το εξωτερικό τρίχωμα (γούνα) είναι μακρύ (τρίχες μήκους 28 χλστ.), μαλακό και απαλό στην αφή. Το κεφάλι είναι υπόλευκο με αχνό καφετί «μπάλωμα» μπροστά στα μάτια, που είναι μεγάλα, με μαύρη ίριδα. Τα πλαϊνά και η κάτω επιφάνεια του σώματος είναι σχεδόν λευκά. Τα κάτω άκρα έχουν κοκκινωπό χρώμα της άμμου στα άτομα της βόρειας Αφρικής, ενώ σε εκείνα στις νοτιότερες περιοχές είναι σχεδόν λευκά. Τα πέλματα των ποδιών είναι πλήρως καλυμμένα από τρίχες, με μήκος, σχεδόν το 1/2 εκείνων του σώματος. Η καστανοκοκκινωπή ουρά είναι παχιά και θυσανωτή, με παχύτερη γούνα από εκείνη του σώματος (τρίχες μήκους 35 χλστ.), συχνά έχει ένα μαύρο μπάλωμα κοντά στη ραχιαία βάση της, καθώς και μαύρο άκρο.
Φυσιολογία και προσαρμογές
thumb|right|300px|Κρανίο φενέκ Τα φενέκ διαθέτουν πολλές προσαρμογές για την επιβίωσή τους στην έρημο. Τα πέλματα των ποδιών καλύπτονται εντελώς από μακριές, μαλακές τρίχες για να αντέχουν το βάδισμα στην καυτή και χαλαρή άμμο. Το τρίχωμα, στο χρώμα της άμμου, καμουφλάρει το φενέκ, ενώ παρέχει θερμορυθμιστικά πλεονεκτήματα κατά τη διάρκεια των κρύων νυκτών στην έρημο. Τα πολύ μεγάλα αυτιά και οι υπερτροφικές ακουστικές κάψες χαρίζουν στο ζώο εξαιρετική ακοή, που τού επιτρέπουν να ανακαλύπτει τη λεία του (βλ. Κυνήγι).
Σε αιχμαλωσία, τα φενέκ εμφανίζουν κιρκαδικό κύκλο της θερμοκρασίας του σώματος και του καρδιακού ρυθμού. Αμφότερες οι τιμές τους μειώνονται κατά το μεσημέρι και αυξάνουν τη νύκτα, οπότε τα ζώα δραστηριοποιούνται. Η θερμοκρασία ηρεμίας του σώματός τους είναι 37.58C, περίπου, ενώ ο καρδιακός ρυθμός είναι 100-115 παλμοί /λεπτό. . Οι θερμορυθμιστικοί μηχανισμοί περιλαμβάνουν έντονη αγγειοδιαστολή (καύσωνας) και αγγειοσυστολή (ψύχος). Ωστόσο, ο βασικός μεταβολικός ρυθμός είναι κατά 39% χαμηλότερος του αναμενομένου από τη μάζα σώματος, ενώ τα νεογέννητα είναι ευαίσθητα στο κρύο και ανίκανα προς θερμορύθμιση.
Τροφή και κυνήγι
Τα φενέκ τρέφονται κυρίως με έντομα, ωστόσο, επειδή το αφιλόξενο περιβάλλον όπου ζουν δεν επιτρέπει «πολυτέλειες», μπορούν να επιβιώσουν με οποιαδήποτε φαγώσιμη ύλη, ζωική ή φυτική, γι’ αυτό και κατατάσσονται στα παμφάγα ζώα. Εάν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές τρώνε κυρίως ακρίδες, αλλά και άλλα έντομα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκκρίνουν επιβλαβή υγρά. Επίσης, τρώνε τρωκτικά, κουνέλια μικρά πουλιά, σαύρες και φυτά, κυρίως ρίζες και καρπούς.
Το φενέκ κυνηγάει κατά τη διάρκεια της νύχτας όταν οι θερμοκρασίες πέφτουν. Οι παλ χρωματισμοί του σώματος χρησιμεύουν για να παρέχουν καμουφλάζ στο ζώο, όταν κινείται στα αμμώδη ενδιαιτήματά του. nationalzoo.si.edu Είναι ικανό να εκτελέσει άλματα 60 εκ. σε ύψος και 120 εκ. σε μήκος, για να πιάσει το θήραμα ή/και να ξεφύγει από πιθανούς θηρευτές. Όταν κυνηγούν, οι αλεπούδες με μεγάλα ωτικά πτερύγια όπως το φενέκ, παρατηρούνται να κοιτάζουν επίμονα το έδαφος, ενώ περιστρέφουν το κεφάλι τους τους από τη μία πλευρά στην άλλη. Αυτό συμβαίνει διότι, προσπαθούν να εντοπίσουν με τη βοήθεια της οξύτατης ακοής τους, τυχόν θηράματα κρυμμένα κάτω από την επιφάνεια, κάτι που τελικά πετυχαίνουν.
Υπάρχουν αναφορές για άτομα που αναρριχώνται σε χουρμαδιές, για αναζήτηση καρπών. Ωστόσο, ορισμένοι ειδικοί θεωρούν κάτι τέτοιο δύσκολο, εκτός αν υπάρχουν χαμηλά κλαδιά διαθέσιμα για στήριξη του σώματός τους.
Τα φενέκ κυνηγούν μοναχικά. Η λεία αποκαλύπτεται κατά κύριο λόγο από τον ήχο, και, όταν είναι κρυμμένη στην άμμο, έρχεται στην επιφάνεια με σκάψιμο και με τα 4 πόδια. Τα περισσότερα θηράματα θανατώνονται με δάγκωμα στο λαιμό. Τα φενέκ είναι ικανά να σκοτώνουν ζώα με μεγαλύτερο μέγεθος από το δικό τους, όπως ενήλικα κουνέλια. Τα θηλαστικά καταναλώνονται από το κεφάλι, ενώ τα πουλιά τρώγονται με τα φτερά. Μερικές φορές, η τροφή μπορεί να αποθηκευτεί προσωρινά για κατοπινή κατανάλωση, μέσα σε μια τρύπα που σκάβεται στην άμμο, όπως κάνουν και άλλες αλεπούδες. Αυτή η μέθοδος συνηθίζεται περισσότερο στα θηλυκά.
Λόγω της εξειδικευμένης μορφής των ενδιαιτημάτων του, το φενέκ δεν αποτελεί δυνητικό ανταγωνιστή της κόκκινης αλεπούς και, πιθανώς, ούτε της αλεπούς του Ρούπελ (Vulpes rueppelli). Όμως, κατοικίδιες γάτες μπορούν να ανταγωνιστούν τα φενέκ για εξεύρεση τροφής, σε ορισμένες περιοχές. Το φενέκ δεν είναι συμπατρικό είδος με την αλεπού του Μπλάνφορντ (Vulpes cana).
Ηθολογία
thumb|right|400px|Το φενέκ έχει τα μεγαλύτερα ωτικά πτερύγια από όλες τις αλεπούδες, σε σχέση με το σώμα του. Η βασική κοινωνική «μονάδα» του είδους αποτελείται από ένα ζευγάρι με τους απογόνους του. Απόγονοι της προηγούμενης γενιάς μπορεί να παραμένουν με την ομάδα της οικογένειας, ενώ έχουν παρατηρηθεί και ομάδες μέχρι 10 άτομα. Το παιχνίδι είναι συνηθισμένο στα κουτάβια, ακόμη και με την ίδια την τροφή τους, ενώ τα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα συνηθίζουν να εξασκούνται σε παιχνίδια επιλεκτικού προσανατολισμού (object-oriented). Τα αρσενικά είναι λιγότερο «παιχνιδιάρικο» κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής και, αντιθέτως, εμφανίζουν υψηλά επίπεδα επιθετικότητας.
Τα φενέκ είναι κυρίως νυκτόβια, αλλά μερική δραστηριότητα κατά την ώρα του λυκόφωτος, μπορεί να παρατηρηθεί. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, καταφεύγουν στα λαγούμια τους που έχουν ανασκαφεί στην άμμο, τα οποία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθούν για να ξεφύγουν από τους θηρευτές τους. Τα αρσενικά μπορούν να σηματοδοτούν διάφορα αντικείμενα με ούρα, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής. Άτομα σε αιχμαλωσία εμφανίζουν επίσης εξειδικευμένη αφόδευση σε συγκεκριμένες θέσεις.
Φωνή
Τα φενέκ αρθρώνουν ποικιλία φωνών και καλεσμάτων, μερικά από τα οποία είναι «μαλακά» γαβγίσματα που χρησιμοποιούνται ως προειδοποιητικές κλήσεις, υψίσυχνα γαβγίσματα, πουρπουρίσματα όπως των αιλουροειδών όταν είναι ευχαριστημένα, αλλά και «απειλητικά» φωνήματα.
Ζωτικός χώρος
Κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής, τα αρσενικά γίνονται πιο επιθετικά και, συχνά, σηματοδοτούν διάφορα αντικείμενα με τα ούρα τους. Οι ερωτοτροπίες περιλαμβάνουν παιχνίδια και διαρκούν 2-3 ημέρες. Σε αιχμαλωσία, τα αρσενικά υπερασπίζονται τα θηλυκά πριν και κατά τη διάρκεια του τοκετού. Μετά τον τοκετό, το αρσενικό υπερασπίζεται τη φωλιά, αλλά ποτέ δεν μπαίνει μέσα. Το φενέκ είναι μονογαμικό θηλαστικό και τα ζευγάρια που σχηματίζονται παραμένουν μαζί σε κάθε αναπαραγωγική περίοδο.
Γέννα
thumb|right|400px|Νεαρό φενέκ Τα φενέκ δίνουν συνήθως μόνο μία (1) γέννα κάθε έτος, αλλά εάν αυτή χαθεί, επακολουθεί και δεύτερη ή και τρίτη. Ο οίστρος διαρκεί 1-2 ημέρες. Σε αιχμαλωσία, η αναπαραγωγή λαμβάνει χώρα ως επί το πλείστον από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Απρίλιο, αλλά μπορεί και να συμβεί το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο. Η γέννα πραγματοποιείται συνήθως Φεβρουάριο-Ιούνιο, ύστερα από κυοφορία 50-51 ημερών και αποτελείται από (1-) 2 έως 5 (-6) κουτάβια.
Τα κουτάβια γεννιούνται με τα μάτια κλειστά και πλήρες τρίχωμα, έχουν μήκος 10-11 εκατοστά και ζυγίζουν 40-45 γραμμάρια, περίπου. Ανοίγουν τα μάτια τους μετά 8-11 ημέρες και αποκτούν κινητικότητα μετά από 14 ημέρες. Ο θηλασμός πραγματοποιείται μέσα στο λαγούμι μέχρι την 20ή ημέρα, περίπου, ενώ αργότερα έξω από αυτό. Αρχίζουν να τρέφονται με κρέας στις 3 εβδομάδες, αλλά ο απογαλακτισμός τους πραγματοποιείται αρκετά αργότερα, στις 60-70 ημέρες. Τα κουτάβια εξημερώνονται εύκολα πριν την ηλικία των 3 εβδομάδων. Αρχίζουν να δείχνουν κυνηγετική συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της 7ης εβδομάδας. Το μέγεθος των ενηλίκων και η σεξουαλική ωριμότητα αποκτάται σε 9-11 μήνες.
Θηρευτές και προσδόκιμο ζωής
Τα φενέκ μπορεί να θανατωθούν από μπούφους, σκυλιά, τσακάλια, καρακάλ και ύαινες, με τους μπούφους να αποτελούν τους κυριότερους θηρευτές του. Ενδοειδικές διαμάχες μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε θάνατο κάποια γηραιά αρσενικά κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου. Ωστόσο, οι σκύλοι και οι άνθρωποι είναι η πιο σοβαρή απειλή για τα φενέκ σήμερα. Θηρεύονται εντατικά από τους ανθρώπους σε περιοχές της Σαχάρας, με αποτέλεσμα τη συρρίκνωση των πληθυσμών τους σε μερικά μέρη της βορειοδυτικής Αφρικής. Άτομα σε αιχμαλωσία μπορούν να φτάσουν σχεδόν τα 13 χρόνια ζωής.
Απειλές
Η κύρια απειλή για το είδος φαίνεται να είναι η παγίδευσή του για εμπορική χρήση . Στις αμμώδεις περιοχές που συνήθως επισκέπτονται οι τουρίστες, το φενέκ είναι ευρέως γνωστό, ωστόσο, επειδή είναι δύσκολο να παρατηρηθεί συλλαμβάνεται σε παγίδες και εκτίθεται προς πώληση στους τουρίστες. Αν και περιορίζεται σε περιθωριακές περιοχές, καινούργιοι, μόνιμοι ανθρώπινοι οικισμοί όπως αυτοί στο Ν. Μαρόκο, έχουν ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση του θηλαστικού από αυτούς τους τομείς. Τα φενέκ εκτρέφονται ως κατοικίδια ζώα από ιδιώτες, αλλά δεν υπάρχουν διαθέσιμα αρχεία.
Κατάσταση πληθυσμού
Το είδος κατατάσσεται στα Ελαχίστης Ανησυχίας (LC), σύμφωνα με τη λίστα της IUCN, αλλά δεν υπάρχουν αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με το μέγεθος των πληθυσμών του. Γενικά, θεωρείται σχετικά διαδεδομένο στις αμμώδεις, ερημικές και ημιερημικές περιοχές της βόρειας Αφρικής. Προς το παρόν, δεν υπάρχουν γνωστές σημαντικές απειλές που πιστεύεται ότι οδηγούν σε μείωση του συνολικού πληθυσμού και θα δικαιολογούσαν την καταχώριση του είδους στα απειλούμενα.
Πηγές
Κατηγορία:Αλεπού Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής Κατηγορία:Θηλαστικά της Μέσης Ανατολής
Σφελινός Σερρών
Αρχαιότητα
thumb|right|250 px|Ερείπια της αρχαίας ακρόπολης Υπάρχουν ερείπια Ακρόπολης από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου πάνω από το χωριό, η οποία όμως έχει υποστεί αρκετά μεγάλες καταστροφές, καθώς το βουνό αποτελούσε μέχρι πρότινος πεδίο βολής του Στρατού. Κατόπιν όμως των συνεχών διαμαρτυριών των κατοίκων η περιοχή πλέον δεν χρησιμοποιείται για τον συγκεκριμένο σκοπό. Στην ευρύτερη περιοχή του οικισμού έχουν εντοπιστεί αρχαία ευρήματα, καθώς και τάφοι με πλούσια κτερίσματα .Ειδικότερα σ' έναν πολύ ψηλό και απόκρημνο λόφο, γνωστό στους παλιότερους κατοίκους με την ονομασία «Γκραντήσνος», που βρίσκεται περίπου 4 χλμ. βόρεια του χωριού, σώζονται τα ερείπια (τμήματα τείχους και θεμέλια κτηρίων) αρχαίου κάστρου.
Βυζάντιο
Επί Βυζαντίου, το χωριό ήταν γνωστό με το όνομα Σφολενός. Κατά τους Μακεδονικούς αγώνες, το χωριό καταλήφθηκε από τα βουλγαρικά στρατεύματα και πολλοί από τους κατοίκους του εξαναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν προς τη βουλγαρική ενδοχώρα, απ' όπου επέστρεψαν ελάχιστοι.
Σύγχρονη ιστορία
Στην επαρχία Ζίχνας το 1866, το χωριό "Σφηλινόν" φέρεται με πληθυσμό 725 κατοίκων.
Το δημοτικό διαμέρισμα του Σφελινού τη δεκαετία του '60 είχε 821 κατοίκους: σημειώθηκε μια σταδιακή πτώση κατά τη δεκαετία του '80 και του '90 (392 κάτοικοι), ενώ το 2001 ανέρχονταν σε 448. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία, με κύρια καλλιέργεια τα καπνά, τα σιτηρά,τα αμύγδαλα και τις ελιές, αλλά και την κτηνοτροφία. Επίσης, στην περιοχή δραστηριοποιούνται σύλλογοι κυνηγών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Νέας Ζίχνης
Τομόε Γκοζέν
Η Τομόε Γκοζέν (巴 御前, ιαπωνική προφορά: [tomo.e], ) ήταν μία όνα-μούσα (:γυναίκα πολεμίστρια), που εμφανίστηκε στην ιαπωνική λογοτεχνία του 14ου αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση, υπηρέτησε τον Μιναμότο νο Γιοσινάκα κατά τη διάρκεια του πολέμου Γκένπέϊ και ήταν μέρος της σύγκρουσης που οδήγησε στο πρώτο σογκουνάτο. Η οικογένειά της είχε ισχυρές σχέσεις με τον Γιοσινάκα.
Αν και ποτέ δεν αποδείχτηκε ότι ήταν ιστορική προσωπικότητα, η ιστορία της επηρέασε πολλές γενιές σαμουράι. Η Τομόε αναφέρεται συχνά σε βιβλία, μουσική, ποιήματα, ταινίες, ιστορικά μυθιστορήματα και τον πολιτισμό γενικότερα.
Ιστορία
Ο πατέρας της, Νακαχάρα Κανέτο, ήταν ισχυρός υποστηρικτής και θετός πατέρας του Γιοσινάκα, έχοντάς τον μεγαλώσει από τα δύο του χρόνια. Η μητέρα της ήταν η τροφός του Γιοσινάκα. Δύο από τα μεγαλύτερα αδέρφια της υπηρέτησαν επίσης τον Γιοσινάκα ως στρατηγοί. Είναι περισσότερο γνωστή για τη συμμετοχή της στη μάχη του Αβάζου το 1184.
Σύμφωνα με την επική αφήγηση, που γράφτηκε στις αρχές του 14ου αιώνα,"«Η Τομόε ήταν ιδιαίτερα όμορφη, με λευκό δέρμα, μακριά μαλλιά και γοητευτικά χαρακτηριστικά. Ήταν επίσης μια αξιοσημείωτα δυνατή τοξότης, και ως ξιφομάχος ήταν μια πολεμίστρια αξίας χιλίων ανδρών, έτοιμη να αντιμετωπίσει έναν δαίμονα ή έναν θεό, είτε πάνω σε άλογο είτε με τα πόδια. Χειρίστηκε άγρια άλογα με εξαιρετική δεξιοτεχνία. Οδήγησε αλώβητη σε επικίνδυνες καταβάσεις. Κάθε φορά που μια μάχη ήταν επικείμενη, ο Γιοσινάκα την έστελνε ως τον πρώτο του καπετάνιο, εξοπλισμένο με ισχυρή πανοπλία, ένα μεγάλο ξίφος και ένα ισχυρό τόξο. Και έκανε περισσότερες πράξεις γενναιότητας από οποιονδήποτε από τους άλλους πολεμιστές του.»"Η Ιστορία του Χέικε (平家物語, Χέικε Μονογκατάρι)
Το 1182 διέταξε 300 σαμουράι σε έναν αγώνα ενάντια σε 2.000 πολεμιστές της αντίπαλης φυλής Τάιρα. Αφού νίκησε τους Τάιρα και τους οδήγησε στις δυτικές επαρχίες, ο Γιοσινάκα κατέλαβε το Κιότο και επιθυμούσε να είναι ο αρχηγός της φυλής Μιναμότο. Ο ξάδερφός του Γιοριτόμο παρακινήθηκε να συντρίψει τον Γιοσινάκα και έστειλε τους αδελφούς του Γισιτσούνε και Νοριγιόρι να τον σκοτώσουν. Ο Γιοσινάκα πολέμησε τις δυνάμεις του Γιοριτόμο στη μάχη του Αβάζου στις 21 Φεβρουαρίου 1184, όπου η Τομόε Γκοζέν φέρεται να πήρε τουλάχιστον ένα κεφάλι του εχθρού. Αν και τα στρατεύματα του Γιοσινάκα πολέμησαν γενναία, ήταν λιγότερα αριθμητικά και κατατροπώθηκαν. Όταν ο Γιοσινάκα ηττήθηκε εκεί, με λίγους μόνο στρατιώτες του να στέκονται, είπε στην Τομόε Γκοζέν να φύγει, επειδή ήθελε να πεθάνει με τον θετό αδερφό του Ιμάι νο Σίρο Κανεχίρα και είπε ότι θα ντρεπόταν, αν πέθαινε με μια γυναίκα. δεξιά|μικρογραφία|290x290εσ| Η Τομόε Γκοζέν με τους Ουτσίντα Ιεγιόσι και Χατακεγιάμα νο Σιγκετάντα.  Τυπωμένη ξυλογραφία από τον Γιόσου Τσικανόμπου, 1899 Υπάρχουν ποικίλες αφηγήσεις για το τι ακολούθησε. Στη μάχη του Αβάζου το 1184, είναι γνωστή για τον αποκεφαλισμό του Χόντα νο Μορισίγκε του Μουσάσι. Είναι επίσης γνωστή για το ότι σκότωσε τον Ουτσίντα Ιεγιόσι και για το ότι απέφυγε τη σύλληψη από τον Χατακεγιάμα Σιγκετάντα. Αφού η Τομόε Γκοζέν αποκεφάλισε τον αρχηγό της φυλής Μουσάσι παρουσίασε το κεφάλι του στον αφέντη της Γιοσινάκα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σαμουράι
Φάρος Κερατσινίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ο Αθλητικός Όμιλος Φάρος Κερατσινίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Κερατσινίου στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, όπου και βρίσκονται οι έδρες των τμημάτων του. Αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το μπλε.
Ίδρυση
Η ιστορία της ομάδας του Φάρου ξεκινά το 1971 από την περιοχή του Αγίου Ευθυμίου Κερατσινίου. Πρωτεργάτης της ιδέας ήταν ο Αρχιμανδρίτης Στέφανος Λαχάνης και οι πρώτες προπονήσεις έλαβαν χώρα στο μικρό γηπεδάκι παραπλεύρως της εκκλησίας. Ακολούθως η δραστηριότητα του σωματείου απλώθηκε, ενσωματώνοντας αθλητές από ολόκληρη την περιοχή. Το πλήρες αρχικό όνομα του συλλόγου ήταν Αθλητικός Όμιλος Αγίου Ευθυμίου Κερατσινίου «ο Φάρος».
Πρόσφατες περίοδοι σε τοπικό επίπεδο (2009 - 2013)
Την αγωνιστική περίοδο 2009-10 ο Φάρος διαγωνίσθηκε στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής. Κατέκτησε την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα, λαμβάνοντας το δικαίωμα ανόδου απέναντι σε 13 αντιπάλους. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν 24 νίκες και 2 ήττες.
Την άνοιξη του 2011 ο σύλλογος κατέκτησε το Κύπελλο Ανδρών της ίδιας Ένωσης αφού επικράτησε με σκορ 80-68 του Εθνικού Πειραιώς σε επεισοδιακό αγώνα που έληξε με μια ώρα καθυστέρηση. Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας και πολυτιμότερος παίκτης του αγώνα αναδείχθηκε ο αρχηγός της ομάδας, Αντώνης Φωστέρης, που σημείωσε 24 πόντους. Σε ότι αφορά το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας για την περίοδο 2010-11, η ομάδα του Κερατσινίου ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στη 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα, με συγκομιδή από 21 νίκες σε 26 αγώνες, μία λιγότερη από τον πρωτοπόρο Πόλις Καλλιθέας.
Τη χρονιά 2011-12 ο Φάρος διεκδίκησε τον τίτλο του Πρωταθλητή της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής απέναντι σε 13 αντιπάλους. «Πρόγραμμα & Βαθμολογία Πρωταθλημάτων 2011-2012», πληροφορίες στον επίσημο ιστότοπο της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 3η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, έχοντας συλλέξει 19 νίκες και 7 ήττες. Έλαβε χώρα μάλιστα ισοβαθμία της ομάδας με το Μανδραϊκό, τον οποίο άφησε όμως στην 4η θέση βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης.
Ανοδική πορεία στις Εθνικές Κατηγορίες (2013-2017)
Ο Φάρος Κερατσινίου πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη Γ' Εθνική Κατηγορία την αγωνιστική περίοδο 2013-14, οπότε και εντάχθηκε στο 2ο Όμιλο Νότου. Οι ομάδες που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ήταν 10 στον αριθμό και απέναντι τους συγκέντρωσε στη διάρκεια της χρονιάς 15 νίκες και 5 ήττες. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα ισοβάθμισε με τον Κρόνο Αγίου Δημητρίου, ωστόσο τοποθετήθηκε υψηλότερα από αυτόν βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων. Η κατάληψη της 2ης θέσης στην τελική κατάταξη, πίσω από το Γ.Σ. Κύμης, οδήγησε την ομάδα απευθείας στη Β' Εθνική, κάτι που δεν είχε καταφέρει καμία ομάδα του Κερατσινίου ποτέ στο παρελθόν. Πρώτος σκόρερ της ομάδας για την περίοδο αυτή ήταν ο Σωτήρης Κατούφας που συγκέντρωσε 339 πόντους.
Στη διάρκεια του καλοκαιριού από την Α1 Εθνική Κατηγορία (Basket League) υποβιβάστηκαν δύο ομάδες, ο Πανελευσινιακός και ο Πανιώνιος. Αμφότερες αποφάσισαν να διαγωνιστούν στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, προκειμένου να γίνει εκκαθάριση οικονομικών οφειλών που αδυνατούσαν να καλύψουν. Τη θέση του Πανελευσινιακού κάλυψε ο ηττημένος του μπαράζ των δεύτερων της Β' Εθνικής, Φάρος Κερατσινίου.
Την ίδια χρονιά η ομάδα του Κερατσινίου κατέκτησε επίσης το Κύπελλο Ανδρών της Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής, υποχρεώνοντας σε ήττα τον Πόλις Καλλιθέας στον Τελικό. Πρώτος σκόρερ και πολυτιμότερος παίκτης του αγώνα, που έληξε με σκορ 65-74, αναγορεύτηκε ο Σωτήρης Κατούφας.
Τελικός Κυπέλλου (2015-16)
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2015-16, ο Α.Ο. Φάρος Κερατσινίου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.