cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάκης Τριανταφυλλόπουλος
Αγορά τηλεοπτικού σταθμού
Το 2012 ιδρύει τον διαδικτυακό σταθμό GR TV, ο οποίος στην πορεία δεν απέκτησε αυτόνομη τηλεοπτική παρουσία, αλλά συνεργάστηκε με διάφορους περιφερειακούς σταθμούς στην Ελλάδα. Την περίοδο εκείνη αγόρασε τον τηλεοπτικό σταθμό Body in Balance και εξέπεμψε από τη συχνότητά του το Zoom TV (νυν New Epsilon TV), με ενημερωτικό περιεχόμενο συν τις εκπομπές του GR TV. Από εκεί συνέχιζε τις δύο εκπομπές του μέχρι το 2014, οπότε πούλησε το Zoom στον Φίλιππο Βρυώνη, ιδιοκτήτη του Extra Channel, συνεχίζοντας εκεί τις εκπομπές του.
Εκδοτική παρουσία
Το 2005 μαζί με τον Τάσο Καραμήτσο και τον Θέμο Αναστασιάδη ίδρυσαν την εφημερίδα Πρώτο Θέμα, το πρώτο φύλλο της οποίας κυκλοφόρησε στις 27 Φεβρουαρίου. Το ποσοστό του στην εφημερίδα ήταν 40%. Η εφημερίδα σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Στις 14 Ιανουαρίου 2008, μετά από την κριτική που δέχτηκε η εφημερίδα για την υπόθεση της απόπειρας αυτοκτονίας του Χρήστου Ζαχόπουλου, ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος διαχώρισε δημόσια τη θέση του από τη στάση που τήρησε η εφημερίδα. Την ίδια ημέρα, με απόφαση που ελήφθη ομόφωνα από την γενική συνέλευση δημοσιογράφων και εργαζομένων, ο Τριανταφυλλόπουλος τέθηκε «εκτός της οικογένειας της εφημερίδας».
Μετά τον διαχωρισμό αυτό ακολούθησε τηλεοπτική κόντρα μεταξύ του Θέμου Αναστασιάδη και του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου μέσα από τις εκπομπές τους. Παράλληλα ο Τριανταφυλλόπουλος κατηγόρησε τον ειδικό γραμματέα της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων Κλαδά ότι προσπάθησε, μέσω βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος και επισκέφθηκε τον Τριανταφυλλόπουλο, να μεσολαβήσει έτσι ώστε ο Θέμος Αναστασιάδης να τακτοποιήσει οικονομικές εκκρεμότητές του.
Ο βουλευτής αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ήταν ο Κώστας Κουκοδήμος ενώ η καταγγελία του Τριανταφυλλόπουλου για τον Κλαδά μπήκε στο αρχείο. Το Μάρτιο του 2008 ανακοινώθηκε ότι ο Τριανταφυλλόπουλος πούλησε το μερίδιό του στην εφημερίδα (40%) στην εταιρία "Πήγασος" της οικογένειας Μπόμπολα για περίπου 7,5 εκατομμύρια ευρώ. Για την υπόθεση Ζαχόπουλου, όσον αφορά τη δημοσίευση προσωπικών στιγμών από την εφημερίδα, ο Τριανταφυλλόπουλος απαλλάχθηκε από το δικαστήριο. Το Νοέμβριο του 2009 κυκλοφόρησε μαζί με τον Θανάση Λάλα την εβδομαδιαία εφημερίδα "Veto", η οποία έκλεισε τον Δεκέμβριο του 2010 λόγω οικονομικών προβλημάτων. Από την εφημερίδα είχε αποχωρήσει νωρίτερα ο Θανάσης Λάλας. Για δύο δημοσιεύματα της εφημερίδας αγωγές έχουν καταθέσει οι Ντόρα Μπακογιάννη και Ευάγγελος Βενιζέλος.
Αποκαλύψεις
Οι εκπομπές του συχνά είχαν αποκαλυπτικό περιεχόμενο δημιουργώντας εκτενείς συζητήσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στο χώρο της πολιτικής.
Προβλήματα με την δικαιοσύνη
Κατά τη διάρκεια της δημοσιογραφικής του σταδιοδρομίας έχει καταδικαστεί αρκετές φορές από τα δικαστήρια και έχει τιμωρηθεί πολλάκις από την ΕΣΗΕΑ. Στις 22 Οκτωβρίου 1995 το πειθαρχικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ του επέβαλε την ποινή της εξάμηνης διαγραφής σχετικά με καταγγελίες ασθενών που προβλήθηκαν στην εκπομπή "Κίτρινος Τύπος". Το δευτεροβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο αποφάσισε, ύστερα από προσφυγή του Τριανταφυλλόπουλου, την επικύρωση της αρχικής ποινής.
Τον Ιανουάριο του 1996 η ΕΣΗΕΑ αποφάσισε τη διαγραφή για ένα έτος του Τριανταφυλλόπουλου ύστερα από εξώδικο δήλωση καθηγητού, ο οποίος θεώρησε ότι προσβλήθηκε από ραδιοφωνικές εκπομπές του δημοσιογράφου. Το ίδιο έτος το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών καταδίκασε τον Τριανταφυλλόπουλο σε πρόστιμο τριάντα εκατομμυρίων δραχμών καθώς διαστρέβλωσε σκοπίμως και εκ προθέσεως το νόημα περικοπής που απομόνωσε από την αναφορά του Παπαθεμελή, προσδίδοντας σ' αυτήν εκ διαμέτρου αντίθετο περιεχόμενο από το πραγματικό.
Το 2002 το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων τον καταδίκασε σε φυλάκιση 15 μηνών για κατά συρροή συκοφαντική δυσφήμηση του Σιδερίδη, αντιπρύτανη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, τον οποίο είχε κατηγορήσει σε εκπομπή του πως είχε κτίσει εξοχική κατοικία στα καμμένα στον Διόνυσο. Η αίτηση ακυρώσεως που κατέθεσε ο Τριανταφυλλόπουλος κατά της απόφασης του εφετείου απορρίφθηκε από τον Άρειο Πάγο.
Το 2007 το Μονομελές Πρωτοδικείο επιδίκασε 60.000 ευρώ στον πρώην δήμαρχο Αλμυρού, Σπύρο Ράππο, για συκοφαντική δυσφήμηση, απόφαση για την οποία έχει κατατεθεί έφεση από τον δημοσιογράφο, ενώ το 2009 για την ίδια υπόθεση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βόλου επέβαλε ποινή φυλάκισης δύο ετών εξαγοράσιμη προς 10 ευρώ ημερησίως. Ο δημοσιογράφος ζήτησε έφεση, η οποία είχε και ανασταλτικό χαρακτήρα.
Το Σεπτέμβριο του 2009 το Εφετείο Αθηνών επιδίκασε στον Μιχαήλ Σταθόπουλο αποζημίωση ύψους 300.000 ευρώ κρίνοντας ως «ψευδείς, υβριστικούς και συκοφαντικούς» τους ισχυρισμούς του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου σχετικά με τη συμμετοχή του πρώτου στο παραδικαστικό κύκλωμα.
Την αποζημίωση υποχρεούνται να καταβάλουν ο Τριανταφυλλόπουλος και το κανάλι Alpha ενώ τα χρήματα, σύμφωνα με τον Σταθόπουλο, θα διατεθούν στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών για έρευνα με αντικείμενο τη δημοσιογραφική δεοντολογία. Επίσης μέχρι σήμερα ο Αδάμ Ρεγκούζας έχει δικαιωθεί από τα ελληνικά δικαστήρια σχετικά με αυτά που είχαν ακουστεί στις εκπομπές του Τριανταφυλλόπουλου.
Παράλληλα τα κανάλια στα οποία εργαζόταν έχουν τιμωρηθεί με πρόστιμα από το ΕΣΡ για ρεπορτάζ που έχει μεταδώσει ή για τη χρήση κρυφής κάμερας. Συγκεκριμένα ο Σκάι τιμωρήθηκε στις 26 Νοεμβρίου του 1996 με πέντε εκατομμύρια δραχμές για τη χρησιμοποίηση κρυφής κάμερας στις εκπομπές Ζούγκλα και Κίτρινος Τύπος, και την 1η Απριλίου 1997 με πρόστιμο είκοσι εκατομμυρίων δραχμών επίσης για χρήση κρυφής κάμερας.
Ύστερα το τηλεοπτικό κανάλι Alpha τιμωρήθηκε τον Ιανουάριο του 2000 με εξήντα εκατομμύρια δραχμές και τρεις ημέρες μετάδοσης της απόφασης στα δελτία ειδήσεων για χρήση κρυφής κάμερας και για προσβολή της τιμής και της υπόληψης του για την υπόθεση Κορκολή, τον Μάιο του 2000 με ηθική κύρωση, διαβιβάζοντας για πέντε ημέρες στα δελτία ειδήσεων του σταθμού την καταδικαστική απόφαση του ΕΣΡ σχετικά με εκπομπή του Τριανταφυλλόπουλου, στην οποία παραβιάστηκαν άρθρα του συντάγματος (ελεύθερη ανάπτυξη προσωπικότητας κ.ά.), τον Δεκέμβριο του 2000 με σύσταση καθώς και ηθική κύρωση διαβιβάζοντας για τρεις ημέρες στα δελτία ειδήσεων του σταθμού την καταδικαστική απόφαση της αρχής για παραβίαση τεκμηρίου αθωότητας και τέλος στις 23 Μαΐου 2002 με 100.000 ευρώ αναφέροντας την καταδικαστική απόφαση επί τρεις ημέρες στα δελτία ειδήσεων καθώς σε εκπομπή του σχετικά με τον βουλευτή Χρυσανθακόπουλο παραβίασε τους δημοσιογραφικούς κανόνες δεοντολογίας.
Το Alter καταδικάστηκε τον Οκτώβριο του 2004 σε πρόστιμο 50.000 ευρώ για δημόσιο διασυρμό του τότε βουλευτή Πάχτα, τον Νοέμβριο του ίδιου έτους σε πρόστιμο πενήντα χιλιάδων και εκατό χιλιάδων ευρώ για χρήση κρυφής κάμερας και για αθέμιτο τρόπο συλλογής πληροφοριών και τον Ιούλιο του 2005 σε πρόστιμο 40.000 ευρώ για παράνομη μαγνητοφώνηση.
Μεγάλο σάλο είχε προκαλέσει η προβολή προσωπικών στιγμών του Στέφανου Κορκολή με μια 15χρονη. Ο Κορκολής αθωώθηκε για όλες τις κατηγορίες, μεταξύ των οποίων και για διακίνηση ναρκωτικών, ενώ η ΕΣΗΕΑ είχε χαρακτηρίσει «αήθη τηλεοπτικό κανιβαλισμό» την προβολή του συγκεκριμένου βίντεο. Επίσης η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα επέβαλε πρόστιμο 35 εκατομμυρίων δραχμών στον Τριανταφυλλόπουλο και τον τηλεοπτικό σταθμό για την προβολή της κασέτας.
Για την πρακτική του αυτή ο Τριανταφυλλόπουλος δέχτηκε επικρίσεις   από μερίδα του τύπου και του πολιτικού κόσμου καθώς και από την ΕΣΗΕΑ.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Άσια Αρτζέντο
Μετά το σκάνδαλο Γουάνστιν το 2017, πρωτοστάστησε στο κίνημα #MeToo. Τον Αύγουστο του 2018, η εφημερίδα The New York Times ανέφεραν ισχυρισμούς ότι η Αρτζέντο επιτέθηκε σεξουαλικά στον ηθοποιό Τζίμι Μπένετ το 2013, όταν εκείνος ήταν 17 ετών και εκείνη 37.
Τα πρώτα χρόνια
αριστερά|μικρογραφία| Η Άσια και ο πατέρας της [[Ντάριο Αρτζέντο στο Φεστιβάλ Καννών το 1993]] Το πραγματικό όνομα της Άσια Αρτζέντο είναι Άρια Μαρία Βιτόρια Ρόσα Αρτζέντο. Γεννήθηκε στη Ρώμη στις 20 Σεπτεμβρίου 1975. Ο πατέρας της είναι ο Ιταλός σκηνοθέτης Ντάριο Αρτζέντο, γνωστός για τη δουλειά του σε ταινίες giallo και για την επιρροή του στις σύγχρονες ταινίες τρόμου και σλάσερ. Η μητέρα της ήταν η ηθοποιός Ντάρια Νικολόντι.
Όταν γεννήθηκε η Αρτζέντο, το ληξιαρχείο της Ρώμης αρνήθηκε να αναγνωρίσει το «Άσια» ως κατάλληλο όνομα, και αντ' αυτού έγραφε επίσημα το όνομά της ως «Άρια». Τη φώναζαν Άσια, όνομα το οποίο αργότερα χρησιμοποίησε και επαγγελματικά. Η Αρτζέντο έχει δηλώσει ότι ως παιδί ήταν μοναχική και καταθλιπτική, εν μέρει λόγω της δουλειάς των γονιών της. Ο πατέρας της της διάβαζε τα σενάρια από τις ταινίες τρόμου του ως παραμύθια πριν κοιμηθεί. Σε ηλικία οκτώ ετών, η Αρτζέντο δημοσίευσε ένα βιβλίο με ποιήματα. Στα 14 της έφυγε από το σπίτι της.
Η Αρτζέντο έχει αναφέρει σε συνεντεύξεις της ότι δεν έχει στενή σχέση με τον πατέρα της. Έχει αναφέρει ότι εκείνος απουσίαζε όταν ήταν μικρή και ότι, εξαιτίας αυτού, δεν είχε ευτυχισμένα παιδικά χρόνια.
Σε συνέντευξή της στο περιοδικό Filmmaker, δήλωσε ότι, κάποτε, «ήμουν άρρωστη για κάποιο διάστημα· ήμουν αγοραφοβική. Φοβόμουν να βγω από το διαμέρισμά μου για πολύ καιρό, μπορούσα να πηγαίνω μόνο στη δουλειά».
Καριέρα
Η Άσια Αρτζέντο άρχισε να παίζει σε ηλικία εννέα ετών, όταν πήρε έναν μικρό ρόλο σε μια ταινία του Σέρτζιο Τσίτι. Όταν ήταν 16 ετών, πρωταγωνίστησε στην ταινία του πατέρα της Trauma (1993), όπου έπαιζε και η Πάιπερ Λόρι. Έλαβε Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο (ιταλική εκδοχή του Όσκαρ) Α΄ Γυναικείου Ρόλου το 1994 για την ερμηνεία της στο Perdiamoci di vista και ξανά το 1996 για το Compagna di viaggio όπου συμπρωταγωνιστούσε με τον Μισέλ Πικολί, που της χάρισε επίσης ένα βραβείο Grolla d'oro. Η Αρτζέντο στη συνέχεια άρχισε να εμφανίζεται σε αγγλόφωνες ταινίες, όπως τα Άγρια ομορφιά (1998, μαζί με τον Ρούπερτ Έβερετ) και Σταυροδρόμι κατασκόπων (1998, μαζί με τους Κρίστοφερ Γουόκεν και Γουίλεμ Νταφόε). Η Αρτζέντο έπαιξε και γαλλόφωνους ρόλους, αρχής γενομένης με τη Σαρλότ ντε Σοβ στη Βασίλισσα Μαργκό (1994).
Την ίδια περίοδο, έκανε την πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα με τις μικρού μήκους ταινίες Prospettive και A ritroso (και οι δύο του 1994) και ένα ντοκιμαντέρ για τον πατέρα της (1996) και τον Έιμπελ Φεράρα (1998). Το 2000, η Αρτζέντο σκηνοθέτησε και έγραψε την πρώτη της ταινία μυθοπλασίας με τίτλο Pοζ ντίβα (2000), στην οποία συμπαραγωγός ήταν ο πατέρας της. Σε μια κριτική, το περιοδικό Filmmaker χαρακτήρισε την ταινία «ασύλληπτα αστεία» και ονόμασε τον Αρτζέντο «πολλά υποσχόμενη σκηνοθέτρια». αριστερά|μικρογραφία| Η Αρτζέντο στο [[Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2007]] Πέτυχε ευρύτερη αναγνώριση όταν ερμήνευσε τη Ρωσίδα μυστική πράκτορα Γιελένα στη χολιγουντιανή ταινία δράσης xXx: Ο απόλυτος πράκτορας (2002), μαζί με τον Βιν Ντίζελ. Η ταινία απέφερε έσοδα 277,4 εκατομμυρίων δολαρίων και απογείωσε την καριέρα της Αρτζέντο διεθνώς. Το 2004, σκηνοθέτησε τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, The Heart Is Deceitful Above All Things.
Εκτός από τα κινηματογραφικά της έργα, η Αρτζέντο έχει γράψει μια σειρά από ιστορίες για περιοδικά όπως τα Dynamo και L'Espresso, ενώ το πρώτο της μυθιστόρημα, με τίτλο I Love You Kirk, κυκλοφόρησε στην Ιταλία το 1999. Έχει κάνει το μοντέλο για τη μάρκα ρούχων Miss Sixty. Έγινε θαυμάστρια του συγκροτήματος Hondo Maclean όταν έγραψαν ένα κομμάτι με το όνομά της και της άρεσε τόσο πολύ που τους έστειλε φωτογραφίες τις οποίες χρησιμοποίησαν στο εξώφυλλο του άλμπουμ τους Plans for a Better Day του 2003.
Εμφανίστηκε στο μουσικό βίντεο των Placebo "This Picture" και στη διασκευή του τραγουδιστή των Placebo Μπράιαν Μόλκο στο "Je t'aime... moi non plus". Η Αρτζέντο έχει επίσης πρωταγωνιστήσει στο δράμα εποχής Η ερωμένη.
Τον Μάιο του 2013 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ της Αρτζέντο, με τίτλο Total Entropy, από τη Nuun Music.
Το 2014, η Αρτζέντο έπαιξε έναν δεύτερο ρόλο στη βρετανική ταινία Shongram, ένα φανταστικό ρομαντικό δράμα που βασίζεται στα πραγματικά και ιστορικά γεγονότα του Απελευθερωτικού Πολέμου του Μπαγκλαντές το 1971.
Επίσης το 2014, σκηνοθέτησε την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της, με τίτλο Incompresa (2014), επιλέχθηκε να διαγωνιστεί στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα στο Φεστιβάλ Καννών εκείνης της χρονιάς. Την ίδια χρονιά, κατά την προώθηση της ταινίας, η Αρτζέντο δήλωσε ότι δεν επρόκειτο να ξαναπαίξει και ότι είχε αποφασίσει να επικεντρωθεί στο σενάριο και τη σκηνοθεσία.
Προσωπική ζωή
μικρογραφία| Η Αρτζέντο στο [[Φεστιβάλ Καννών 2009]] Εκτός από ιταλικά, η Αρτζέντο μιλά αγγλικά και γαλλικά, τα οποία έμαθε για τον ρόλο της στο Η αγάπη δαγκώνει.
Το 2009, η Αρτζέντο υπέγραψε μια αίτηση για την υποστήριξη του σκηνοθέτη Ρόμαν Πολάνσκι, ζητώντας την απελευθέρωσή του μετά τη σύλληψή του στην Ελβετία σε σχέση με κατηγορίες του 1977 για τη νάρκωση και τον βιασμό ενός 13χρονου κοριτσιού. Το 2017, εξέφρασε τη λύπη της για την υπογραφή της αίτησης, αποκαλώντας τη «λάθος».
Η Αρτζέντο μετακόμισε στη Γερμανία το 2017 λόγω ενοχοποίηση θύματος στην Ιταλία μετά από τις κατηγορίες της εναντίον του Χάρβεϊ Γουάινστιν.
Σχέσεις
Το πρώτο της παιδί γεννήθηκε το 2001. Ο Ιταλός ροκ μουσικός Μόργκαν (τραγουδιστής των Bluvertigo), είναι ο πατέρας.
Η Αρτζέντο παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη Μικέλε Τσιβέτα στις 27 Αυγούστου 2008 στο Αρέτσο. Το δεύτερο παιδί της γεννήθηκε το 2008 στη Ρώμη. Το ζευγάρι χώρισε το 2013. Ζει στη Ρώμη με τα παιδιά της.
Η Αρτζέντο συνεργάστηκε και έκανε ερωτική σχέση με τον Άντονι Μπουρντέν το 2016 κατά την παραγωγή ενός επεισοδίου της σειράς Parts Unknown.
Καταγγελίες για σεξουαλική επίθεση από την Αρτζέντο
Η Αρτζέντο ισχυρίστηκε στο περιοδικό The New Yorker τον Οκτώβριο του 2017 ότι είχε δεχτεί σεξουαλική επίθεση από τον Χάρβι Γουάνστιν τη δεκαετία του 1990. Αργότερα είχε συναινετικές, αν και «μονόπλευρες» σεξουαλικές σχέσεις μαζί του. Επιβεβαίωσε ότι μια σκηνή στην ταινία Pοζ ντίβα ήταν πράγματι αναφορά στον Γουάνστιν. Αργότερα, η Αρτζέντο δήλωσε ότι «το άρθρο έκανε τεράστιο κακό σε εμένα και στην αλήθεια μου απλοποιώντας όλα αυτά» και κατηγόρησε τον συντάκτη του άρθρου ότι «παρερμήνευσε» αυτό που της συνέβη.
Η Αρτζέντο εκφώνησε μια ομιλία στις 20 Μαΐου 2018, μετά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, αποκαλώντας το φεστιβάλ «κυνηγότοπο» του Γουάνστιν, ισχυριζόμενη ότι βιάστηκε από αυτόν στις Κάννες όταν ήταν 21 ετών. Πρόσθεσε: «Και ακόμη και απόψε, ανάμεσά σας κάθονται εκείνοι που πρέπει να λογοδοτήσουν για τη συμπεριφορά τους εναντίον των γυναικών».
Στις 24 Ιανουαρίου 2021, η Αρτζέντο ισχυρίστηκε ότι ο σκηνοθέτης Ρομπ Κόεν την είχε ναρκώσει με Γ-υδροξυβουτυρικό οξύ και τη βίασε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του xXx: Ο απόλυτος πράκτορας. Εκπρόσωπος του Κόεν αρνήθηκε την κατηγορία της επίθεσης στην Αρτζέντο ως «απόλυτα ψευδή».
Καταγγελία για σεξουαλική επίθεση κατά της Αρτζέντο
Στις 19 Αυγούστου 2018, η εφημερίδα The New York Times δημοσίευσε ότι η Αρτζέντο επιτέθηκε σεξουαλικά στον ηθοποιό Τζίμι Μπένετ. Η Αρτζέντο είχε γνωρίσει τον Μπένετ όταν έπαιξε τον γιο της στην ταινία του 2004 The Heart Is Deceitful Above All Things όταν εκείνος ήταν 7 ετών. Η υποτιθέμενη επίθεση σημειώθηκε το 2013, όταν ήταν δύο μήνες μετά τα 17α γενέθλιά του σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στην Καλιφόρνια όπου η ηλικία συναίνεσης είναι 18. Η Αρτζέντο ήταν τότε 37 ετών. Σύμφωνα με τον Μπένετ, στη συνάντησή τους η Αρτζέντο του έδωσε αλκοόλ, του έκανε στοματικό σεξ και ήρθε σε συνουσία μαζί του. Αν αληθεύει, αυτό θα αποτελούσε νομικά βιασμό, καθώς ο Μπένετ ήταν ανήλικος σύμφωνα με τη νομοθεσία της Καλιφόρνιας.
Η Αρτζέντο κανόνισε αθόρυβα διακανονισμό ύψους 380.000 δολαρίων με τον Μπένετ τους μήνες μετά τις αποκαλύψεις της σχετικά με τον Γουάινστιν. Ο Μπένετ είπε ότι όταν η Αρτζέντο μίλησε δημόσια κατά του Γουάινστιν, ανακίνησε αναμνήσεις από τη δική του εμπειρία το 2013. Είπε ακόμη ότι είχε προσπαθήσει να επιλύσει το ζήτημα ιδιωτικά, και δεν είχε μιλήσει νωρίτερα «επειδή ντρεπόμουν και φοβόμουν να είμαι μέρος της δημόσιας αφήγησης».
Η Αρτζέντο αρνήθηκε τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε ποτέ σεξουαλική επαφή με τον Μπένετ και ότι όταν της ζήτησε χρήματα, ο σύντροφός της Άντονι Μπουρντέν τον πλήρωσε για να αποφύγει την αρνητική δημοσιότητα.
Στις 22 Αυγούστου, δήλωσε: «Διαψεύδω και αντιτίθεμαι σθεναρά στο περιεχόμενο του άρθρου των New York Times της 20ής Αυγούστου 2018, όπως κυκλοφορεί επίσης σε εθνικά και διεθνή δελτία ειδήσεων. Είμαι βαθιά σοκαρισμένη και πληγωμένη που διάβασα ειδήσεις που είναι απολύτως ψευδείς. Ουδέποτε είχα σεξουαλική σχέση με τον Μπένετ». Εκπρόσωπος των Times απάντησε: «Είμαστε σίγουροι για την ακρίβεια του άρθρου μας, το οποίο βασίστηκε σε επαληθευμένα έγγραφα και πολλαπλές πηγές». Μία ακόμη εκπρόσωπος του κινήματος #MeToo, η Ρόουζ Μακ Γκάουαν, εξέφρασε αρχικά την υποστήριξή της στον Αρτζέντο και δήλωσε: «Κανείς μας δεν γνωρίζει την αλήθεια της κατάστασης και είμαι σίγουρη ότι θα αποκαλυφθούν περισσότερα». Η Μακ Γκάουαν δέχτηκε κριτική στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τα σχόλιά της, τα οποία έρχονται σε αντίθεση με το μήνυμα του κινήματος #MeToo.
Μετά την άρνηση των κατηγοριών από την Αρτζέντο, δημοσιεύτηκε μια φωτογραφία της τόπλες στο κρεβάτι με τον Μπένετ, καθώς και μια υποτιθέμενη παραδοχή της σεξουαλικής επαφής μαζί του σε γραπτά μηνύματα προς στο μοντέλο Ρέιν Νταβ. Στα στιγμιότυπα, η Αρτζέντο φέρεται να δήλωσε: "Έκανα σεξ μαζί του, ένιωθα περίεργα. Δεν ήξερα ότι ήταν ανήλικος μέχρι την επιστολή".
Σε επιστολή που δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο τον Σεπτέμβριο του 2018, δικηγόρος της Αρτζέντο παραδέχτηκε ότι υπήρξε σεξουαλική επαφή, αλλά ισχυρίστηκε ότι ο Μπένετ «επιτέθηκε σεξουαλικά» στην Αρτζέντο. Εν μέσω των καταγγελιών, η Αρτζέντο απομακρύνθηκε από την κριτική επιτρολή του ιταλικού X-Factor.
Συγγραφή
Η Αρτζέντο δημοσίευσε την αυτοβιογραφία της με τίτλο Anatomy of a wild heart, το 2021.
Αναγνώριση
Το 2012, το Μουσείο Τεχνών και Σχεδίου στη Νέα Υόρκη διοργάνωσε ρετροσπεκτίβα για την Αρτζέντο με τίτλο Argento: Il Cinema Nel Sangue. Η ρετροσπεκτίβα τίμησε την επιρροή της οικογένειας Αρτζέντο στη δημιουργία ταινιών στην Ιταλία και σε όλο τον κόσμο. Τόνισε τη συμβολή της Άσια καθώς και της μητέρας της, του πατέρα, του παππού (Σαλβατόρε) και του θείου της (Κλαούντιο).
Στις 25 Νοεμβρίου 2007, στο πλαίσιο του 48ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, προβλήθηκε ως ταινία-έκπληξη Η μητέρα των λυγμών σε σκηνοθεσία Ντάριο Αρτζέντο με πρωταγωνίστρια την Άσια. Προηγήθηκε εκδήλωση προς τιμήν της, κατά την οποία ο πρόεδρος του φεστιβάλ, Γιώργος Χωραφάς, της απένειμε τιμητική πλακέτα.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες μοντέλα
Εθνικός Γυμναστικός Όμιλος Ηρακλείου
Ιστορικό
Ο ΕΓΟΗ αρχικά διέθετε δύο τμήματα: της «Ποδοσφαιρίσεως και αθλητισμού» και της «Αντισφαίρισης». Η αντισφαίριση που εθεωρείτο ως το κατεξοχήν ευγενές άθλημα συσπείρωσε επίλεκτα μέλη της αστικής κοινωνίας. Το 1929 ιδρύεται τμήμα κολύμβησης, λεμβοδρομιών, Ναυτικών παιδιών και Ιστιοπλοΐας. Τα τμήματα αυτά έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των θαλάσσιων σπορ. Το 1930 το τμήμα ποδοσφαίρου αυτονομείται και ιδρύεται παράλληλα τμήμα βόλεϊ και στίβου. Το 1936 δημιουργείται παλαιστικό τμήμα. Παράλληλα με τα αγωνιστικά τμήματα ο ΕΓΟΗ διέθετε δραστήριο τμήμα εκδρομών και περιηγήσεων.
Το τμήμα Αντισφαίρισης μονοπωλεί στην κορυφή του αθλήματος την περίοδο 1937-1940. Παρομοίως τα τμήματα κολύμβησης και στίβου κυριάρχησαν αγωνιστικά την δεκαετία του 1930. Στο ποδόσφαιρο ο ΕΓΟΗ διέθετε πανίσχυρη ομάδα που πρωταγωνιστούσε ανελλιπώς στα τοπικά πρωταθλήματα, ιδιαίτερα την περίοδο 1933-1940 και είχε μεγάλη δημοτικότητα.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Ο ΕΓΟΗ αποτέλεσε ιδρυτικό σωματείο της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου μαζί με τους ΟΦΗ, Εργοτέλη και Ολυμπιακό και ακολούθησαν οι Ηρακλής, Εθνικός και Ηρόδοτος. Έχει αδιάκοπη αγωνιστική παρουσία στα πρωταθλήματα της ΕΠΣΗ και πρωταγωνιστικό ρόλο, ιδιαίτερα την περίοδο 1933-1940 που διέθετε πανίσχυρο σύνολο και είχε αποκτήσει μεγάλη δημοτικότητα, ενώ αποτελεί από τα πρώτα επίσημα αναγνωρισμένα σωματεία από την ΕΠΟ, με αύξοντα Αριθμό μητρώου ΕΠΟ 68.
Την περίοδο 1938-39 συμμετείχε στην πρώτη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας που συμμετείχαν όλα τα επίσημα σωματεία ανά το Πανελλήνιο και όχι μονό αυτά του κέντρου και Θεσσαλονίκης και ξεπερνώντας την τοπική προκριματική φάση έφτασε μέχρι την φάση των 16 όπου συνάντησε τον Ολυμπιακό Πειραιώς και μοιραία αποκλείστηκε με το σκορ 13-0 στις 19 Φεβρουαρίου του 1939. Το 1979 κατέκτησε για πρώτη φορά το κύπελλο Ε.Π.Σ. Ηρακλείου νικώντας στον τελικό με 2-1 τον Ο.Φ. Ιεράπετρας. Το 1983 θα κατακτήσει το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και θα αγωνιστεί για πρώτη φορά σε εθνική κατηγορία και συγκεκριμένα στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, 4η τη τάξει κατηγορία, την περίοδο 1983-84. Στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής θα αγωνιστεί εκ νέου την περίοδο 1990-91 και την περίοδο 2004-05 έκανε την τελευταία της παρουσία. Στα αξιοσημείωτα της ιστορίας του είναι και η κατάκτηση του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Ηρακλείου τις χρονιές 1978-79 και 1988-89.
Τα τελευταία χρόνια ο ΕΓΟΗ μετείχε στις τελευταίες κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2019-20, αγωνίζεται στην Α2 Κατηγορία. Διαθέτει ιδιόκτητο γήπεδο στο Γάζι στο οποίο διεξάγει και τους εντός έδρας αγώνες του. Μάλιστα το «γήπεδο ΕΓΟΗ» χρησιμοποιείται και από άλλα σωματεία για την εξυπηρέτηση των αγώνων στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου.
Τμήμα σκάκι
Το τμήμα σκάκι του ΕΓΟΗ ιδρύθηκε το 2006. Την πρώτη κιόλας χρονιά με την ίδρυσή του κατάφερε και κέρδισε την άνοδο στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής σκάκι Κρήτης. Έκτοτε έχει τακτική παρουσία στο πρωτάθλημα σκάκι της Β΄ Εθνικής Κρήτης, το οποίο διεξάγεται από την Ένωση Σκακιστικών Σωματείων Κρήτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ηρακλείου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1924 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1924 Κατηγορία:Ελληνικοί σκακιστικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι κολύμβησης
Μπουρντούρ
Το Μπουρντούρ (τουρκ. Burdur) αλλά και Μπουλντούρ (Buldur), στα ελληνικά Πολυδώριο , είναι πόλη στην νοτιοδυτική Τουρκία και το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας. Επίσης βρίσκεται στην όχθη της ομώνυμης λίμνης. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με εκτιμήσεις φτάνει τους 71.911 κατοίκους. Το αρχαιοελληνικό της όνομα ήταν Λιμόβραμα. Υπολογίζεται ότι η πόλη κατοικείται εδώ και 8000 χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχία Μπουρντούρ Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Πανσεξουαλικότητα
Η πανσεξουαλικότητα ή παμφυλοφιλία είναι η σεξουαλική έλξη, ερωτική αγάπη ή συναισθηματική έλξη προς άτομα ανεξαρτήτως φύλου ή ταυτότητας φύλου.
Τα πανσεξουαλικά άτομα συχνά αναφέρονται στο άτομό τους ως «άτομα που δεν βλέπουν φύλο» και που θεωρούν το κοινωνικό και το βιολογικό φύλο άνευ σημασίας και ασυσχέτιστα με το αν θα αισθανθούν έλξη προς άλλα άτομα. Η πανσεξουαλικότητα μπορεί να θεωρηθεί σεξουαλικός προσανατολισμός από μόνη της ή παρακλάδι της αμφιφυλοφιλίας. Καθώς τα πανσεξουαλικά άτομα είναι ανοικτά σε σχέσεις με ανθρώπους που δεν αυτοπροσδιορίζονται αυστηρώς είτε ως άνδρες είτε ως γυναίκες, η πανσεξουαλικότητα ως εκ τούτου απορρίπτει το δίπολο των φύλων, την "αντίληψη των δύο φύλων και άρα συγκεκριμένων σεξουαλικών προσανατολισμών" και θεωρείται περισσότερο συμπεριληπτικός όρος από το αμφιφυλόφιλος.
Σύγκριση με την αμφιφυλοφιλία και άλλες σεξουαλικές ταυτότητες
μικρογραφία|Το σύμβολο της πανσεξουαλικότητας Η κυριολεκτική σημασία της αμφιφυλοφιλίας, εξαιτίας της πρόθεσης αμφί-, είναι σεξουαλική ή ερωτική έλξη προς δύο φύλα (θηλυκά και αρσενικά) ή δύο κοινωνικά φύλα (γυναίκες και άνδρες). Η πανσεξουαλικότητα, ωστόσο, η οποία συντίθεται με την πρόθεση παν-, είναι η σεξουαλική έλξη προς ένα άτομο οποιουδήποτε φύλου (βιολογικού και κοινωνικού). Από αυτούς τους ορισμούς συμπεραίνεται ότι η πανσεξουαλικότητα ορίζεται διαφορετικά και συμπεριλαμβάνει αισθητά τόσο ίντερσεξ άτομα όσο και άτομα εκτός του δίπολου των φύλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεξουαλικότητα Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός Κατηγορία:Ψυχαναλυτική ορολογία Κατηγορία:ΛΟΑΤ ορολογία Κατηγορία:Αμφιφυλοφιλία
Homophylophilia
C2H8Si
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Παρθένι Θεσσαλονίκης
Το Παρθένι είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Χαλκηδόνος. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 ήταν μέρος του καποδιστριακού Δήμου Χαλκηδόνος, του οποίου ήταν δημοτική περιφέρεια. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 502 κατοίκους στην κοινότητα. Η κοινότητα καλύπτει έκταση 7.525 χλμ. 2.
Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα Ψαχνών συστάθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1953 με την απόσπαση του οικισμού Παρθένιον από την κοινότητα Αδένδρου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Λειτούργησε ως την κατάργησή της το 1997 και την προσάρτησή της στο δήμο Χαλκηδόνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Χαλκηδόνος
Ιάπυγες
Οι Ιάπυγες (Iapyges) ήταν αρχαίος λαός που κατοικούσε στη νότια Ιταλία, στη σημερινή Απουλία, πριν αφομοιωθεί από τους Ρωμαίους.
Κατά μία εκδοχή, οι Ιάπυγες ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Ιταλία από την Ιλλυρία. Κατά την εκδοχή του Ηροδότου, προέρχονται από την Κρήτη, ως απόγονοι Κρητών στρατιωτών του Μίνωα που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά από τρικυμία που κατέστρεψε τα πλοία τους. Το όνομα Ιάπυγες δόθηκε από τους Έλληνες αρχαίους συγγραφείς και ανέφεραν σχετικά τον μύθο του Ιάπυγα θεωρώντας τον ιδρυτή και επώνυμο των Ιαπύγων. Οι Ρωμαίους συγγραφείς τους αποκαλούσαν Απουλίους, Σαλεντίνους ή Καλαβρούς.
Ιστορία
Οι περισσότεροι ιστορικοί μελέτησαν τις αρχαίες πηγές και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι Ιάπυγες ήταν Ιλλυριοί και μετανάστευσαν από τα δυτικά Βαλκάνια στις αρχές της 1ης χιλιετίας π.Χ. Οι Ιάπυγες εγκατέλειψαν τις ακτές της Αδριατικής για την Ιταλία τον 11ο αιώνα π.Χ., ανέπτυξαν έναν διαφορετικό πολιτισμό στην Απουλία σε σχέση με τους προηγούμενους προϊστορικούς λαούς. Τα τρία βασικότερα φύλλα των Ιάπυγων ήταν οι Δαύνοι, οι Μεσσάπιοι και οι Πευκέτιοι, στην αρχή ήταν κοινός λαός αλλά από τον 8ο αιώνα π.Χ. οι τρεις λαοί ανέπτυξαν μια διαφορετικότητα. Οι επαφές ανάμεσα στους Μεσσάπιους και την Μεγάλη Ελλάδα ξεκίνησαν όταν άποικοι από την Αρχαία Σπάρτη ίδρυσαν στην περιοχή τους την αποικία Τάραντας σε θέση που υπήρχε ο Μυκηναϊκός οικισμός Άνξα με σημαντικό ρόλο στην συνέχεια. Οι Ιάπυγες παρέμειναν γενικά απομονωμένοι από τις υπόλοιπες Ελληνικές πόλεις με εξαίρεση τον Τάραντα που βρισκόταν στην περιοχή τους, μετά τον 6ο αιώνα π.Χ, εξελληνίστηκαν με την επίδραση του Τάραντα. Οι σχέσεις των Ιάπυγων με τους Ταραντίνους σταδιακά χειροτέρεψαν, στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. ξέσπασε μεταξύ τους πόλεμος. Οι Ταραντίνοι νίκησαν στην αρχή δυο φορές αλλά κατόπιν συνετρίβησαν, οι Ιάπυγες ανέτρεψαν το ολιγαρχικό καθεστώς και επέβαλαν την δημοκρατία. Οι σχέσεις παρέμειναν ψυχρές για μισό αιώνα, στα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ. αποκαταστάθηκαν, τον 4ο αιώνα π.Χ. εξελληνίστηκαν και οι Δαύνοι. Η Ρωμαϊκή κατάκτηση των Ιάπυγων ξεκίνησε τον 4ο αιώνα π.Χ., άνοιξε τον δρόμο για να κατακτήσουν οι Ρωμαίοι ολόκληρη την Ιταλική χερσόνησο όταν ξεκίνησαν οι Σαμνίτικοι πόλεμοι και υπέταξαν τους Σαμνίτες. Τον 3ο αιώνα π.Χ. είχαν δημιουργήσει την Λουκερία (314 π.Χ.) και την Βενόζα (291 π.Χ.) δύο αποικίες στρατηγικής σημασίας ανάμεσα στους Σαμνίτες και τους Ιάπυγες.
Κοινωνία
Τα πρώτα χρόνια οι Ιάπυγες ζούσαν σε μικρές διάσπαρτες καλύβες με σημαντική διαφορές με το οικιστικό σύστημα που χρησιμοποιούσαν οι υπόλοιπες Ελληνορωμαϊκές πόλεις. Οι κάτοικοι συγκεντρωνόντουσαν μαζί μόνο στις γιορτές, στις θρησκευτικές τελετές και για την προστασία στις εξωτερικές επιθέσεις. Σταδιακά συγκεντρώθηκαν σε μεγαλύτερες κοινότητες, απέκτησαν διοίκηση, οικοδόμησαν τείχη και έκοψαν νομίσματα, αστικοποιήθηκαν και απέκτησαν πολιτική αυτονομία. Ο Θουκυδίδης γράφει ότι στα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ. οι κοινότητες των Ιάπυγων έγιναν πανίσχυρες, στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. ήταν οχυρωμένες πόλεις-κράτη. Μερικές από τις βορινότερες πόλεις κατείχαν σημαντικές εκτάσεις. Οι Άρποι που ήταν η μεγαλύτερη εγκατάσταση στην Ιαπυγία την Εποχή του Σιδήρου και το Κανύσιον που βρισκόταν κατά μήκος του ποταμού Οφάντο από την ακτή της Βενόζα ήταν μάλλον οι μεγαλύτερες ηγεμονικές δυνάμεις. Η μετατροπή των κοινοτήτων των Ιάπυγων σε αστικές υπό την μορφή της πόλης-κράτους οδήγησε σε πολέμους με στόχο την προστασία της πόλης από τους γείτονες Ιάπυγες και τους εξωτερικούς εχθρούς.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας Κατηγορία:Απουλία Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Ιλλυρικές φυλές
Μέγιστη πιθανοφάνεια
Στη στατιστική, η εκτίμηση μέγιστης πιθανοφάνειας (ΕΜΠ) είναι μια μέθοδος για την εκτίμηση των παραμέτρων από ένα στατιστικό μοντέλο δεδομένων.
Η μέθοδος της μέγιστης πιθανοφάνειας αντιστοιχεί σε πολλές γνωστές μεθόδους εκτίμησης της στατιστικής. Για παράδειγμα, μία από αυτές μπορεί να ενδιαφέρεται για τα ύψη των ενήλικων θηλυκών πιγκουίνων, αλλά δεν είναι σε θέση να μετρήσει το ύψος του κάθε πιγκουίνου σε ένα πληθυσμό λόγω των περιορισμών του κόστους ή του χρόνου. Αν υποτεθεί ότι τα ύψη ανήκουν στην Κανονική κατανομή με κάποιο άγνωστο, μέση τιμή και Διακύμανση, η μέση τιμή και η διακύμανση μπορούν να εκτιμηθούν με ΕΜΠ γνωρίζοντας μόνο τα ύψη από κάποιο δείγμα του συνολικού πληθυσμού. Η ΕΜΠ θα το πετύχει αυτό, λαμβάνοντας την μέση τιμή και η διακύμανση ως παραμέτρους και βρίσκοντας ειδικότερες παραμετρικές τιμές που κάνουν τα παρατηρούμενα αποτελέσματα πιο πιθανά δεδομένου του μοντέλου.
Σε γενικές γραμμές, για ένα σταθερό σύνολο των δεδομένων και των υποκείμενων στατιστικών μοντέλων, η μέθοδος της μέγιστης πιθανοφάνειας επιλέγει το σύνολο των τιμών των παραμέτρων του μοντέλου που μεγιστοποιεί την συνάρτηση πιθανότητας. Διαισθητικά, αυτό μεγιστοποιεί την "συμφωνία" από το επιλεγμένο μοντέλο με τα παρατηρούμενα δεδομένα, και για διακριτές τυχαίες μεταβλητές πραγματικά μεγιστοποιεί την πιθανότητα των παρατηρούμενων δεδομένων σύμφωνα με την τελική κατανομή. Η εκτίμηση μέγιστης πιθανοφάνειας δίνει μια ενιαία προσέγγιση για την εκτίμηση, η οποία είναι καλά ορισμένη στην περίπτωση της κανονικής κατανομής και πολλά άλλα προβλήματα.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|308x308εσ|Ο Ρόναλντ Φίσερ στο 1913 Η εκτίμηση μέγιστης πιθανοφάνειας είχε προταθεί, αναλυθεί (με άκαρπες προσπάθειες αποδείξεις) και ευρέως διαδωθεί από τον Ρόναλντ Φίσερ μεταξύ 1912 και 1922 (αν και είχε χρησιμοποιηθεί νωρίτερα από τους Καρλ Φρίντριχ Γκάους, Πιερ Σιμόν Λαπλάς, Thorvald N Εσένα,Φράνσις Ισίντρο Έτζγουορθ). Περιλήψεις για την ανάπτυξη της μέγιστης πιθανοφάνειας έχουν παρασχεθεί από έναν αριθμό συγγραφέων.
Μερικά τμήματα από τη θεωρία εκτίμηση μέγιστης πιθανοφάνειας αναπτύχθηκαν για Στατιστική Baynes.
Αρχές
Για να χρησιμοποιήσετε τη μέθοδο της μεγίστης πιθανοφάνειας, πρώτα καθορίζεται η από κοινού συνάρτηση πυκνότητας για όλες τις παρατηρήσεις. Για ένα ανεξάρτητο και ισόνομα κατανεμημένο δείγμα, αυτή η κοινή συνάρτηση πυκνότητας είναι Τώρα κοιτάμε αυτή τη λειτουργία από μια διαφορετική προοπτική, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρηθείσες τιμές x1, x2, ..., xn να είναι σταθερές "παράμετροι" της λειτουργίας αυτής, όπου θ θα είναι η μεταβλητή της συνάρτησης και μπορεί να κυμαίνεται ελεύθερα· αυτή η λειτουργία θα ονομάζεται η πιθανοφάνεια: Σημειώστε ότι το " ; " υποδηλώνει ένα διαχωρισμό μεταξύ των δύο ορισμάτων: \theta και των παρατηρήσεων .
Στην πράξη, είναι συχνά πιο βολικό να συνεργαστεί με το λογάριθμο της συνάρτησης της πιθανοφάνειας, που ονομάζεται λογαριθμική-πιθανοφάνεια: ή μέση λογαριθμική-πιθανοφάνεια: Το καπέλο πάνω από το ℓ δείχνει ότι είναι παρόμοιο με κάποιο εκτιμητή. Πράγματι,το  αντιπροσωπεύει την αναμενόμενη λογαριθμική-πιθανοφάνεια σε μία μόνο παρατήρηση στο μοντέλο.
Η μέθοδος της μέγιστης πιθανοφάνειας θ0, εκτιμάται βρίσκοντας μια τιμή του θ που μεγιστοποιεί το . Αυτή η μέθοδος εκτίμησης ορίζει τον εκτιμητή μέγιστης πιθανοφάνειας (ΕΜΠ) του θ0: αν υπάρχει η μέγιστη. Μια ΕΜΠ εκτίμηση είναι η ίδια, ανεξάρτητα από το αν θα μεγιστοποιήσει την πιθανοφάνεια ή την συνάρτηση της λογαριθμικής πιθανοφάνειας, μιας και ο λογάριθμος είναι μονοτονικά αυξανόμενη συνάρτηση.
Για πολλά μοντέλα, ο εκτιμητής της μέγιστης πιθανοφάνειας μπορεί να βρεθεί ως μια ρητή συνάρτηση με τα δεδομένα παρατηρήσεων x1, ..., xn. Για πολλά άλλα μοντέλα, ωστόσο, καμία κλειστή μορφή λύσης για τη μεγιστοποίηση του προβλήματος είναι γνωστή ή διαθέσιμη, και μια ΕΜΠ πρέπει να βρεθεί αριθμητικά χρησιμοποιώντας βελτιστοποίηση μεθόδων. Για κάποια προβλήματα, μπορεί να υπάρχουν πολλές εκτιμήσεις που μεγιστοποιούν την πιθανοφάνεια. Για άλλα προβλήματα, δεν υπάρχει καμία εκτίμηση μέγιστης πιθανοφάνειας  (με την έννοια ότι η συνάρτηση της λογαριθμικής πιθανοφάνειας αυξάνεται χωρίς την χρήση του supremum ).
Στην παραπάνω έκθεση, θεωρείται ότι τα δεδομένα είναι ανεξάρτητα και ισόνομα κατανεμημένα. Η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί, ωστόσο, σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, όσο είναι δυνατόν να γράψετε την από κοινού συνάρτηση πυκνότητας f(x1, ..., xn | θ), και οι παράμετροι θ έχουν πεπερασμένη διάσταση, η οποία δεν εξαρτάται από το μέγεθος του δείγματος n. Σε μια πιο απλή επέκταση, ένα επίδομα μπορεί να γίνει για τα δεδομένα ετερογένεια, ώστε η κοινή πυκνότητα να είναι ίση με f1(x1 | θ) · f2(x2|θ) · ··· · fn(xn | θ). Με άλλα λόγια, υποθέτουμε τώρα ότι κάθε παρατήρηση xi προέρχεται από μια τυχαία μεταβλητή που έχει τη δική της συνάρτηση κατανομής fi. Στην πιο περίπλοκη περίπτωση των μοντέλων χρονοσειρών, η υπόθεση της ανεξαρτησίας μπορεί επίσης να πέσει.
Ένας εκτιμητής μέγιστης πιθανοφάνειας συμπίπτει με τον πιο πιθανό εκτιμητή Bayes έχοντας δοθεί μια συνεχής διανομή των παραμέτρων. Πράγματι, η μέγιστη εκ των υστέρων εκτίμηση της παραμέτρου θ που μεγιστοποιεί την πιθανότητα της θ δοσμένα στοιχεία, που δίνονται από Bayes θεώρημα: οπού P(\theta) είναι η προηγούμενη διανομή της παραμέτρου θ και  είναι η πιθανότητα των δεδομένων κατά μέσο όρο πάνω από όλες τις παραμέτρους. Αφού ο παρονομαστής είναι ανεξάρτητο του θ, ο εκτιμητής Bayes προκύπτει από τη μεγιστοποίηση της όσον αφορά το θ. Αν υποθέσουμε ότι η προηγούμενη P(\theta) είναι μια ομοιόμορφη κατανομή, ο εκτιμητής Bayes προκύπτει από τη μεγιστοποίηση της συνάρτησης πιθανότητας . Έτσι, ο εκτιμητής Bayes συμπίπτει με τον εκτιμητή μέγιστης πιθανοφάνειας για μία προηγούμενη ομοιόμορφη διανομή P(\theta).
Ιδιότητες
Ένας εκτιμητής μέγιστης πιθανοφάνειας είναι ένα extremum εκτιμητής (minimum ή maximum) που λαμβάνεται με την μεγιστοποίηση, ως συνάρτηση του θ, της αντικειμενικής συνάρτησης (c.f., η λειτουργία απώλειας) αυτό είναι το δείγμα ανάλογο της αναμενόμενης λογαριθμικής-πιθανοφάνειας, όπου αυτή η αναμενόμενη τιμή έχει ληφθεί ως προς την πραγματική πυκνότητα.
Οι εκτιμητές μέγιστης πιθανοφάνειας δεν έχουν βέλτιστες ιδιότητες για πεπερασμένα δείγματα, με την έννοια ότι (όταν αξιολογούνται σε πεπερασμένα δείγματα) άλλοι εκτιμητές μπορεί να έχουν μεγαλύτερη συγκέντρωση γύρω από την πραγματική παραμετρική τιμή. Ωστόσο, όπως και σε άλλες μεθόδους εκτίμησης, η εκτίμηση μέγιστης πιθανοφάνειας διαθέτει μια σειρά από ελκυστικές οριακές ιδιότητες: Καθώς το μέγεθος του δείγματος αυξάνεται στο άπειρο, οι ακολουθίες των εκτιμητών μέγιστης πιθανοφάνειας έχουν αυτές τις ιδιότητες:
Συνέπεια
Υπό τις συνθήκες που περιγράφονται παρακάτω, ο εκτιμητής μέγιστης πιθανοφάνειας είναι συνεπής. Η συνέπεια σημαίνει ότι έχοντας ένα αρκετά μεγάλο αριθμό παρατηρήσεων n, είναι δυνατόν να βρεθεί η τιμή του θ0 με αυθαίρετη ακρίβεια. Σε μαθηματικούς όρους, αυτό σημαίνει ότι καθώς το n τείνει στο άπειρο ο εκτιμητής συγκλίνει κατά πιθανότητα στην πραγματική του τιμή: Υπό ελαφρώς ισχυρότερες συνθήκες, ο εκτιμητής συγκλίνει σχεδόν βέβαια (ή ισχυρά): Σε πρακτικές εφαρμογές, τα δεδομένα δεν παράγονται ποτέ από την. Περισσότερο, η είναι ένα μοντέλο, συχνά σε μια ιδεατή μορφή, της διαδικασίας που παράγει τα δεδομένα. Είναι μια κοινή αφοριστική θεώρηση στη στατική σύμφωνα με την οποία όλα τα μοντέλα είναι εσφαλμένα. Έτσι, η πραγματική συνέπεια δεν επιτυγχάνεται στις πρακτικές εφαρμογές. Εντούτοις, η συνέπεια θεωρείται συχνά μια επιθυμητή ιδιότητα για έναν εκτιμητή.
Για να επιτευχθεί συνέπεια, οι ακόλουθες συνθήκες είναι επαρκείς: 1. Αναγνωρισιμότητα του μοντέλου: Με άλλα λογια, διαφορετικές τιμές της παραμέτρου θ αντιστοιχούν σε διαφορετικές κατανομές στα πλαίσια του μοντέλου. Εάν αυτή η συνθήκη δεν ίσχυε, θα υπήρχε μια τιμή θ1 τέτοια ώστε η θ0 και η θ1 θα παρήγαγαν την ίδια κατανομή από τα παρατηρήσιμα δεδομένα. Τότε, δεν θα ήμαστε σε θέση να ξεχωρίσουμε αυτές τις δυο παραμέτρους ακόμα και με άπειρο πλήθος δεδομένων- αυτές οι παράμετροι θα ήταν "ισοδύναμες" ως προς τις παρατηρήσεις (observationally equivalent.)
Η συνθήκη αναγνώρισιμότητας είναι απολύτως απαραίτητη για να είναι ένας ΕΜΠ συνεπής. Όταν ισχύει αυτή η συνθήκη, τότε η οριακή συνάρτηση πιθανοφάνειας ℓ(θ
2. ·) έχει μοναδικό ολικό μέγιστο στο θ0.
3. Συμπάγεια:ο παραμετρικός χώρος Θ του μοντέλου είναι συμπαγής. Ee noncompactness.svg Η συνθήκη αναγνώρισης θεμελιώνει ότι ο λογάριθμος της πιθανοφάνειας έχει μοναδικό ολικό μέγιστο. Η συμπάγεια συνεπάγεται ότι η πιθανοφάνεια δεν μπορεί να προσεγγίσει τη μέγιστη τιμή αυθαίρετα κοντά σε ένα άλλο σημείο (όπως φαίνεται στο παράδειγμα της εικόνας στα δεξιά.
Η συμπάγεια είναι μόνο επαρκής συνθήκη και όχι αναγκαία. Η συμπάγεια δύναται να αντικατασταθεί από άλλες συνθήκες, όπως:
4. Συνέχεια: η συνάρτηση
ln f(x
είναι συνεχής στο is θ για όλες σχεδόν τις τιμές του x: Η συνέχεια εδώ μπορεί να αντικατασταθεί από μια ελαφρώς ασθενέστερη συνθήκη της "άνω ημισυνέχειας" upper semi-continuity.
5. Κυριαρχία (Dominance): υπάρχει
D(x)
ολοκληρώσιμη ως προς την κατανομή
f(x
έτσι ώστε
By the uniform law of large numbers, η συνθήκη κυριαρχίας μαζί με τη συνέχεια θεμελιώνουν μια ομοιόμορφη σύγκλιση κατά πιθανότητα του λογαρίθμου της πιθανοφάνειας: is στοχαστικά equicontinuous.
Αν κάποιος θέλει να αποδείξει ότι ο ΕΜΠ  συγκλίνει στο θ0 σχεδόν βέβαια, τότε μια ισχυρότερη συνθήκη της ομοιόμορφης σχεδόν βέβαιης σύγκλισης πρέπει να επιβληθεί: Επιπροσθέτως, εαν (όπως έχει υποτεθεί ανωτέρω) τα δεδομένα παραγόντουσαν από την, τότε κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να δειχθεί ότι ο ΕΜΠ συγκλίνει κατά νόμο στην κανονική κατανομή. Ειδικότερα,
όπου
I
είναι ο πίνακας πληροφορίας του Fisher.
Συναρτησιακή ισομεταβλητότητα (Functional equivariance)
Ο EMP επιλέγει την τιμή της παραμέτρου η οποία δίνει τα παρατηρούμενα δεδομένα όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πιθανότητα (ή πυκνότητα πιθανότητας, στη συνεχή περίπτωση). Αν η παράμετρος αποτελείται από έναν αριθμό στοιχείων, τότε ορίζουμε τους ξεχωριστούς εκτιμητές μέγιστης πιθανοφάνειας, όπως και την αντίστοιχη συνιστώσα του ΕΜΠ της πλήρους παραμέτρου. Σύμφωνα με αυτό, αν είναι ο ΕΜΠ για το θ, και αν g(θ) είναι οποιοσδήποτε μετασχηματισμός της θ, τότε ο ΕΜΠ για α = g(θ) είναι εξ ορισμού Μεγιστοποιεί το λεγόμενο προφίλ πιθανότητας (profile likelihood): Οι ΕΜΠ είναι επίσης ισομεταβλητές (equivariant) σε σχέση με ορισμένους μετασχηματισμούς των δεδομένων. Αν Y = g(X), όπου g είναι ένα προς ένα και δεν εξαρτάται από τις παραμέτρους που θα πρέπει να εκτιμηθούν, τότε οι συναρτήσεις πυκνότητας ικανοποιούν την : και ως εκ τούτου οι συναρτήσεις πιθανοφάνειας για τις X και Y διαφέρουν μόνο κατά ένα συντελεστή που δεν εξαρτάται από τις παραμέτρους του μοντέλου.
Αποδοτικότητα
Όπως υποτίθεται παραπάνω, εάν τα δεδομένα παραγόντουσαν από την https://wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/e8c6dbb6ff21ff22012fca066c1115ef63f4a590 τότε υπό ορισμένες προϋποθέσεις, μπορεί ακόμη να δειχθεί ότι ο ΕΜΠ συγκλίνει κατά νόμο στην κανονική κατανομή. Είναι √n-συνεπής και ασυμπτωτικά αποδοτικός, πράγμα που σημαίνει ότι πλησιάζει το όριο Cramér–Rao. Συγκεκριμένα: όπού I  είναι ο πίνακας πληροφορίας του Fisher : Ειδικότερα, αυτό σημαίνει ότι η μεροληψία του ΕΜΠ είναι ίση με το μηδέν μέχρι και την τάξη n-1/2.
Δεύτερης-τάξης αποδοτικότητα έπειτα από τη διόρθωση της μεροληψίας
Ωστόσο, όταν εξετάζουμε υψηλής-τάξης όρους στην επέκταση της κατανοής του εκτιμητή, προκύπτει ότι ο θmle έχει μεροληψία τάξης n-1. Αυτή η μεροληψία ισούται (κατά συνιστώσα) με:
όπου το https://wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/95ea54922b0b2f15bb16fc33b9545388081c71f7 (με άνω δείκτες) δηλώνει την (j,k)-στή συνιστώσα του αντιστρόφου πίνακας πληροφορίας του Fisher, και Χρησιμοποιώντας αυτούς τους τύπους είναι δυνατόν να εκτιμηθεί η δεύτερης τάξης μεροληψία του ΕΜΠ, και να επιτευχθεί διόρθωση με την αφαίρεση: Αυτός ο εκτιμητής είναι αμερόληπτος μέχρι τους όρους τάξης n-1, και ονομάζεται ο bias-corrected (ελεύθερος-μεροληψίας;) ΕΜΠ.
Αυτός ο bias-corrected εκτιμητής είναι δεύτερης τάξης αποδοτικός (τουλάχιστον στα πλαίσια της κυρτής εκθετικής οικογένειας), με την έννοια ότι έχει ελάχιστο μέσο τετραγωνικό σφάλμα μεταξύ όλων των δεύτερης τάξης bias-corrected εκτιμητών, μέχρι τους όρους της σειράς n-2. Είναι δυνατόν να συνεχιστεί αυτή η διαδικασία, δηλαδή η εξαγωγή τρίτης τάξης όρων διόρθωσης της μεροληψίας, και ούτω καθεξής. Ωστόσο, όπως φαίνεται από τον Kano (1996), ο εκτιμητής μέγιστης πιθανοφάνειας δεν είναι τρίτης τάξης αποδοτικός.
Σχέση με τη συμπερασματολογία κατά Bayes
Ένας ΕΜΠ συμπίπτει με το πιο πιθανό εκτιμητή Bayes δοθείσης ομοιόμορφης   εκ των προτέρων κατανομής για τις παραμέτρους. Πράγματι, ο maximum a posteriori estimate είναι η παράμετρος θ που μεγιστοποιεί την πιθανότητα του θ δεσμευμένη στα δεδομένα, βάσει του θεωρήματος Bayes:
όπου είναι η εκ των προτέρων κατανοή για την παράμετρο θ  και  είναι η πιθανόητητα των δεδομένων κανονικοποιημένη για όλες τις παραμέτρους (averaged over all parameters). Αφού ο παρονομαστής εξαρτάται από το θ, ο εκτιμητής Bayes αποκτάται με τη μεγιστοποίησης της ποσότητας  ως προς θ. Εάν υποθέσουμε περαιτέρω ότι η εκ των προτέρων κατανομη είναι η ομοιόμορφη, ο εκτιμητής Bayes αποκτάται με τη μεγιστοποίηση της συνάρτησης πιθανοφάνειας. Έτσι, ο εκτιμητής Bayes συμπίπτει με τον ΕΜΠ για ομοιόμορφη εκ των προτέρων κατανομή.
Εφαρμογή της εκτίμησης μέγιστης πιθανοφάνειας στη θεωρία αποφάσεων Bayes
Σε πολλές πρακτικές εφαρμογές στη Μηχανική μάθηση (machine learning), η εκτίμηση μέγιστης πιθανοφάνειας αξιοποιείται για την εκτίμηση παραμέτρων του μοντέλου.
Η θεωρία αποφάσεων Bayes αφορά το σχεδιασμό μιας ταξινόμησης (classifier) που ελαχιστοποιεί τον αναμενόμενο κίνδυνο. Ειδικά, όταν τα κόστη (συνάρτηση απώλειας) που σχετίζονταιι με διαφορετικές αποφάσεις είναι ίσα, η ταξινόμηση είναι η ελαχιστοποίηση του σφάλματος για ολόκληρη την κατανομή.
όπου είναι προβλέψεις για διαφορετικές κλάσεις. Από μια προοπτική ελαχιστοποίησης σφαλμάτων, μπορεί ακόμη να εφραστεί ως
όπου
αν αποφασίσουμε \;w_2\; και αν αποφασίσουμε \;w_1\;.
Εφαρμόζοντας το Θεώρημα Bayes (Bayes' theorem)
και εάν επιπλέον υποθέσουμε τη συνάρτηση απωλείας zero-or-one, η οποία είναι μια όμοια απώλεια για όλα τα σφάλματα, ο κανόνας απόφασης Bayes Decision δύναται να αναδιατυπωθεί ως
όπου είναι η πρόβλεψη και είναι  η εκ των προτέρων πιθανότητα.
Σχέση με την ελαχιστοποίησης της απόκλεισης Kullback–Leibler και την cross εντροπία
Η εύρεση ΕΜΠ \hat \theta είναι ασυμπτωτικά ισοδύναμη με την εύρεση του \hat \theta που ορίζει την κατανομή πιθανότητας   που έχει την ελάχιστη απόσταση, στα πλαίσια της απόκλισης Kullback–Leibler (Kullback–Leibler divergence), στην πραγματική κατανομή από την οποία παράγονται τα δεδομένα μας (π.χ., παράγονται από την ). IΣε έναν ιδανικό κόσμο, P και Q  είναι ίδιες (και το μόνο άγνωστο είναι το \theta που καθορίζει την P). Ωστόσο, ακόμα και αν δεν είναι ίσες και το μοντέλο που χρησιμοποιούμε είναι εσφαλμένο, ακόμη οι ΕΜΠ θα μας δώσουν την "εγγύτερη" κατανομή (στα πλαίσια των περιορισμών ενός μοντέλου Q που εξαρτάται από το \hat \theta) στην πραγματική κατανομή. Αφού η cross entropy είναι απλά μια Shannon's Entropy συν μια απόκλιση KL και αφού η εντροπία της  είναι σταθερή, τότε ο ΕΜΠ ελαχιστοποιεί επίσης την cross entropy ασυμπτωτικά.
Ασυμπτωτική κανονικότητα
Σε ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων, η παράμετρος του εκτιμητή της μέγιστης πιθανοφάνειας παρουσιάζει ασυμπτωτική κανονικότητα, δηλαδή είναι ίση με την πραγματική παράμετρο συν ένα τυχαίο σφάλμα, το οποίο είναι περίπου κανονικό (δίνονται επαρκή στοιχεία), και η απόκλιση του σφάλματος διασπάται ως 1/n. Για αυτό το ακίνητο σε αναμονή, είναι απαραίτητο ότι ο εκτιμητής δεν υποφέρει από τα ακόλουθα ζητήματα:
Εκτίμηση όριο
Μερικές φορές ο εκτιμητής μέγιστης πιθανοφάνειας βρίσκεται στο όριο από το σύνολο των πιθανών παραμέτρων, ή (αν το όριο δεν, για να κυριολεκτήσουμε, επιτρέπεται) η πιθανότητα γίνεται όλο και μεγαλύτερο καθώς η παράμετρος πλησιάζει το όριο. Η κλασσική ασυμπτωτική θεωρία χρειάζεται την υπόθεση ότι η πραγματική τιμή της παραμέτρου βρίσκεται μακριά από το όριο. Αν έχουμε αρκετά δεδομένα, ο εκτιμητής μέγιστης πιθανοφάνειας θα αποκλίνει από το όριο. Αλλά με μικρότερα δείγματα, η εκτίμηση μπορεί να βρίσκετε στο όριο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ασυμπτωτική θεωρία σαφώς δεν δίνει μια πρακτικά χρήσιμη προσέγγιση. Παραδείγματα εδώ θα είναι διακύμανση-συστατικά μοντέλα, όπου κάθε συστατικό της διακύμανσης, σ2, πρέπει να πληροί τον περιορισμό  σ2 ≥ 0.