cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mercedes-Benz W168
Ανανέωση του 2001
Στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2001, αποκαλύφθηκε μια ελαφρά ανανέωση για την A-Class W168, με λίγο διαφορετικά μπροστινά φώτα, έναν μικρό επανασχεδιασμό στους μπροστινούς και πίσω προφυλακτήρες, καθώς και υλικά υψηλότερης ποιότητας στο σαλόνι. Επίσης, τότε προστέθηκε και η πολυτελέστερη έκδοση της A-Class W168, με μακρύτερο μεταξόνιο, γνωστή ως V168, όπως προαναφέρθηκε, καθώς και νέα στοιχεία εξοπλισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
W168 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Μεταϊμπρεσιονισμός
Ο μεταϊμπρεσιονισμός αποτελεί καλλιτεχνικό ρεύμα που αναπτύχθηκε περί τα τέλη του 19ου αιώνα, αμέσως μετά το κίνημα του ιμπρεσιονισμού, του οποίου αποτέλεσε κατά κάποιο τρόπο προέκταση.
Χαρακτηριστικά
Οι μεταϊμπρεσιονιστές ζωγράφοι εξακολουθούν να διατηρούν τις τεχνικές του ιμπρεσιονισμού, ωστόσο επιδιώκουν να πρoσδώσουν μεγαλύτερο συναισθηματισμό στα έργα τους. Αν και πραγματοποιούσαν συλλογικές εκθέσεις, ουδέποτε αποτέλεσαν μια συμπαγή ομάδα με κοινό τόπο.
Ο όρος μεταϊμπρεσιονισμός χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον κριτικό τέχνης Roger Fry.
Μεταϊμπρεσιονιστές καλλιτέχνες
thumb|right|250px|A Hundred Years of Independence, Henri Rousseau
Κατηγορία:Μοντέρνα τέχνη Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα Κατηγορία:Ρεύματα στη Ζωγραφική  Κατηγορία:Μοντερνισμός
Χριστιανισμός ανά χώρα
μικρογραφία|300x300εσ|Ποσοστά χριστιανών ανά χώρα Ο Χριστιανισμός διαθέτει πάνω από 2,6 δισεκατομμύρια ακολούθους με τον παγκόσμιο πληθυσμό να αναγράφεται στους 8 δισεκατομμύρια άτομα (σύμφωνα με μελέτες του 2015),   Αποτελεί τη μεγαλύτερη αριθμητικά θρησκεία στον κόσμο, καθώς την ασπάζεται περίπου το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Τα τρία μεγαλύτερα δόγματα του Χριστιανισμού είναι ο Ρωμαιοκαθολικισμός, ο Προτεσταντισμός και η Ορθοδοξία. Το πολυπληθέστερο Χριστιανικό δόγμα είναι η Καθολική Εκκλησία, με 1,4 δισεκατομμύρια βαπτισμένα μέλη. Το δεύτερο μεγαλύτερο χριστιανικό δόγμα είναι ο Προτεσταντισμός (αν θεωρηθεί ως ενιαία ομάδα) και τρίτη η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Ο Χριστανισμός είναι η πολυπληθέστερη θρησκεία στη Ρωσία, στη Βόρεια Αμερική, στη Νότια Αμερική, στις Φιλιππίνες, στο Ανατολικό Τιμόρ, στη Νότια Αφρική, στην Κεντρική Αφρική, στην Ανατολική Αφρική και στην Ωκεανία. Υπάρχουν μεγάλες χριστιανικές κοινότητες ανά τον κόσμο, όπως η Ινδονησία, η Κεντρική Ασία και τη Μέση Ανατολή, όπου ο Χριστιανισμός είναι η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκεία μετά το Ισλάμ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν το μεγαλύτερο Χριστιανικό πληθυσμό στον κόσμο, ακολουθούμενες από τη Βραζιλία και το Μεξικό.
Ο Χριστιανισμός σε πολλαπλές μορφές είναι κρατική θρησκεία σε 15 χώρες: Αργεντινή (Καθολική Εκκλησία), Αρμενία (Αρμενική Αποστολική Εκκλησία), Τουβαλού (Εκκλησία του Τουβαλού), Τόνγκα (Ελεύθερη Ουεσλεϊανή Εκκλησία του Τόνγκα), Κόστα Ρίκα (Καθολική Εκκλησία), Δανία (Δανική Εθνική Εκκλησία), Αγγλία (Εκκλησία της Αγγλίας), Ελλάδα (Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία), Γεωργία (Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία), Ισλανδία (Εκκλησία της Ισλανδίας), Λιχτενστάιν (Καθολική Εκκλησία), Μάλτα (Καθολική Εκκλησία), Μονακό (Καθολική Εκκλησία), Βατικανό (Καθολική Εκκλησία), και Ζάμπια. Ο χριστιανισμός ήταν η κρατική θρησκεία της Αυτοκρατορίας της Αιθιοπίας (όπου έγινε επίσημη το 340 μ.Χ. στο Βασίλειο της Αξούμ) πριν από την ανατροπή της κυβέρνησης.
Ανά χώρα
Σημείωση: τα πληθυσμιακά δεδομένα που έχουν καταρτιστεί χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της στατιστικής επιστήμης είναι υποκείμενες στη θεωρία σφαλμάτων. Έτσι οι αριθμοί επομένως πρέπει να θεωρούνται ως εκτιμήσεις μόνο. Ο συνολικός αριθμός Χριστιανών για κάθε χώρα βασίζεται στον αριθμό των ανθρώπων που δηλώνουν ότι είναι μέλη Χριστιανικού δόγματος ή που αυτοπροσδιορίζονται ως χριστιανοί, συν τα παιδιά τους. Ο αριθμός των ανθρώπων που πιστεύουν στο Θεό ή που παρακολουθούν τακτικά την εκκλησία δεν αναφέρεται. Οι άνθρωποι που αναμειγνύουν τον Χριστιανισμό με φυλετικές θρησκείες υπολογίζονται ως Χριστιανοί σε αυτό το άρθρο. Το μεγαλύτερο μέρος των αριθμών για τα ποσοστά των Χριστιανών σε κάθε χώρα ελήφθησαν από τη Διεθνή Έκθεση Θρησκευτικών Ελευθεριών του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών, το CIA World Factbook, το εγχείρημα Τζόσουα, τις Ανοιχτές πόρτες, το Φόρουμ Πιου και το Adherents.com.
Κράτη παρατηρητές του ΟΗΕ
Σημείωση: Το ένα είναι γενικά αναγνωρισμένο κυρίαρχο κράτος, ενώ το άλλο είναι ένα κράτος με σημαντική, αλλά περιορισμένη, αναγνώριση
Κράτη που δεν είναι μέλη ή παρατηρητές στον ΟΗΕ, αλλά έχουν περιορισμένη αναγνώριση
Σημείωση: Περιλαμβάνει μη μέλη ή παρατηρητές των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία έχουν σημαντική, αλλά περιορισμένη αναγνώριση
Οι χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά και αριθμούς Χριστιανών
Αριστερά: Κατάλογος των χωρών με τους δέκα υψηλότερους αριθμούς χριστιανών. Δεξιά: κατάλογος των χωρών με τα δέκα υψηλότερα ποσοστά χριστιανών ως προς τον πληθυσμό τους.
Οι χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά Χριστιανών ως προς τον συνολικό πληθυσμό τους (συμπεριλαμβάνονται μόνο οι χώρες όπου οι Χριστιανοί ξεπερνούν τα 10 εκατομμύρια):
Ταξινόμηση χωρών με βάση τα ποσοστά Χριστιανών ως προς τον συνολικό πληθυσμό τους
Συνολικά, 126 χώρες έχουν πλειοψηφία Χριστιανών, ενώ 71 έχουν μειοψηφία Χριστιανών. Σύμφωνα με έρευνα του κέντρου Πιου, ενώ εκ των 232 χωρών και εξαρτημένων περιοχών, 157 έχουν πλειοψηφίες Χριστιανών.
Πληθυσμιακή ανάπτυξη
Σύμφωνα με το Christian Today, υπήρχαν 2.4 δισεκατομμύρια Χριστιανοί στο κόσμο το 2015 και σύμφωνα με έρευνα του Κέντρου Ερευνών Πιου, αν οι τρέχουσες τάσεις συνεχιστούν, ο Χριστιανισμός θα παραμείνει ως η μεγαλύτερη θρησκεία του κόσμου το 2050. Το 2050, αναμένεται ότι ο πληθυσμός των Χριστιανών θα ξεπερνά τα 3 δισεκατομμύρια άτομα. Πολλά χαρισματικά κινήματα βρίσκονται σε ανάπτυξη στην Αφρική, τη Λατινική Αμερική, τον Μουσουλμανικό κόσμο, και την Ασία.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Κύπελλο Ιντερτότο 1988
Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1988 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής.
Ομίλοι
Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 11 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1988
Αμπντουλκαρίμ Σορούς
Ο Αμπντουλκαρίμ Σορούς (ahb-dohl-kah-REEM soh-ROOSH عبدالكريم سروش), γεννημένος ως Χουσεΐν Χατζ Φαράτζ Νταμπάχ (Hossein Haj Faraj Dabbagh) (γενν. το 1945, Περσικά: حسين حاج فرج دباغ), είναι Ιρανός στοχαστής, μεταρρυθμιστής, Ρουμί λόγιος και πρώην καθηγητής της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης και στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ιμάμ Χομεϊνί. Είναι αναμφισβήτητα μορφή που ασκεί σημαντική επίδραση στη θρησκευτική και πνευματική κίνηση στο Ιράν. Ο Σορούς είναι σήμερα επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στο College Park, MD.
Συνεργάζεται επίσης με άλλα σημαντικά ιδρύματα όπως το πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, το πανεπιστήμιο Πρίνστον, το πανεπιστήμιο Γέιλ το πανεπιστήμιο Κολούμπια, το Διεθνές Ινστιτούτο του Λέιντεν, ως επισκέπτης καθηγητής για τη Μελέτη του Ισλάμ στον Σύγχρονο κόσμο (ISIM) και το Κολέγιο Βίσενσαφτς (Wissenschaftskolleg) στο Βερολίνο. Κατονομάστηκε από το περιοδικό Time ως ένας από τις 100 σημαντικότερους ανθρώπους στον κόσμο το 2005 και από το περιοδικό Prospect ως ένας από τους πλέον σημαίνοντες διανοούμενους στον κόσμο, το 2008. Οι ιδέες του Σορούζ, ριζωμένες στον σχετικισμό, ώθησαν τους υποστηρικτές και τους επικριτές του να συγκρίνουν το ρόλο του στην αναμόρφωση του Ισλάμ με εκείνη του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στη μεταρρύθμιση του Χριστιανισμού.
Η φιλοσοφία του
Ο Αμπντουλκαρίμ Σορούς ενδιαφέρθηκε αρχικά για τη φιλοσοφία της επιστήμης, της φιλοσοφία της θρησκείας, το φιλοσοφικό σύστημα του Ρουμί και τη συγκριτική φιλοσοφία. Θεωρείται παγκόσμια ειδικός για τον Τζελαλεντίν Ρουμί και την ποίηση των Περσών Σούφι.
Η φιλοσοφία του μπορεί να παρουσιαστεί συνοπτικά ως εξής:
Χλωριούχο χρωμύλιο
Το χλωριούχο χρωμύλιο είναι μια χημική ένωση με τύπο: CrO2Cl2. Είναι ένα υγρό με έντονο κόκκινο χρώμα, συγκρίσιμο με αυτό του υγρού βρωμίου. Αντιδρά με τους υδρατμούς της ατμόσφαιρας εκλύοντας πυκνούς κόκκινους ατμούς.
Αμπντουλκαρίμ Σορούς
Η πολιτική θεωρία του Σορούς
Πολιτική θεωρία του Σορούς ευθυγραμμίζεται με τη σύγχρονη παράδοση, από τον Τζον Λοκ έως τους συντάκτες του αμερικανικού συντάγματος. Απεικονίζει τον άνθρωπο αδύναμο και υποκείμενο στον πειρασμό, ακόμα και την αρπαγή. Ως εκ τούτου, χρειάζονται διάφανη μορφή διακυβέρνησης. Πιστεύει ότι η παραδοχή της έμφυτης καλοσύνης της ανθρωπότητας, από τους ουτοπιστές, τους αναρχικούς μέχρι τους ισλαμιστές φονταμενταλιστές υποτιμά την αντοχή του κοινωνικού κακού και απορρίπτει την αναγκαιότητα μιας ισορροπημένης διακυβέρνησης για να αντισταθμιστεί η αδυναμία της ανθρώπινης φύσης.
Χλωριούχο χρωμύλιο
Παρασκευή
Ο πιο συνηθισμένος τρόπος παρασκευής του είναι η επίδραση χλωριούχου νατρίου και πυκνού θειικού οξέος σε διχρωμικό κάλιο, σύμφωνα με την αντίδραση:
Χημικές ιδιότητες
Το χλωριούχο χρωμύλιο είναι εξαιρετικά ηλεκτρονιόφιλο καθώς επίσης και ισχυρό οξειδωτικό. Επίσης, υφίσταται υδρόλυση προς χρωμικό και υδροχλωρικό οξύ: Η συμπεριφορά του προς το νερό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι το χλωριούχο χρωμύλιο ατμίζει σε υγρή ατμόσφαιρα.
Αμπντουλκαρίμ Σορούς
Η πολιτική θεωρία του Σορούς
Η πολιτική φιλοσοφία του Σορούζ, είναι υπέρμαχος των θεμελιωδών αξιών του λόγου, της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Θεωρούνται «βασικές αξίες», ανεξάρτητες αρετές και όχι παράγωγα των πολιτικών και θρησκευτικών δογμάτων. Ο Σορούς συνδυάζει αυτές τις βασικές αξίες και πεποιθήσεις σε ένα πλούσιο μωσαϊκό ισλαμικών πρωτογενών πηγών, βιβλιογραφίας και ποίησης.
Χλωριούχο χρωμύλιο
Ασφάλεια
Το χλωριούχο χρωμύλιο είναι μια χαρακτηριστική ένωση του εξασθενούς χρωμίου (Cr6+). Τα άλατα του εξασθενούς χρωμίου είναι καρκινογόνα, γι' αυτό και η διαχείρισή τους πρέπει να πραγματοποιείται κάτω από τις απαραίτητες προϋποθέσεις ασφαλείας που σχετίζονται με τις καρκινογόνες ουσίες.
Αμπντουλκαρίμ Σορούς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ιρανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Χλωριούχο χρωμύλιο
Ασφάλεια
Οι ατμοί του χλωριούχου χρωμυλίου είναι ερεθιστικοί για τα μάτια και το αναπνευστικό σύστημα. Η κατάποση μπορεί να προκαλέσει σοβαρή εσωτερική βλάβη στον ανθρώπινο οργανισμό.
Πηγές
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:Ενώσεις οξυγόνου Κατηγορία:Χρώμιο
Φαινόμενο της βουτυρωμένης φρυγανιάς
μικρογραφία| Μια φρυγανιά που έχει κολλήσει με την βουτυρωμένη πλευρά προς τα κάτω. Προηγουμένως θεωρούταν ότι ήταν απλώς μια απαισιόδοξη πεποίθηση, οι μελέτες για αυτό το φαινόμενο απέδωσαν διάφορα αποτελέσματα. Ο Ρόμπερτ Μάθιους κέρδισε το [[Ig Nobel Prize|βραβείο Ιγκ Νόμπελ φυσικής το 1996 για την εργασία του πάνω σε αυτό το θέμα.]]
Προέλευση
Η αρχική καταγραφή και οι αρχικές παρατηρήσεις του φαινόμενου δεν έχουν με ακρίβεια ξεκαθαριστεί, ενώ γραπτές αναφορές υπάρχουν από τα μέσα του 19ου αιώνα και έπειτα. Μια καταγραφή της παρατήρησης βρίσεκται σε ένα ποίημα του Τζέιμς Πέιν από το 1884:
Μια μελέτη του 1991 από την τηλεοπτική σειρά QED του BBC διαπίστωσε ότι όταν η φρυγανιά πετιέται στον αέρα, προσγειώνεται με το βούτυρο προς τα κάτω μόλις τις μισές φορές (όπως θα προβλεπόταν τυχαία). Ωστόσο, αρκετές επιστημονικές μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι όταν το τοστ πέφτει από ένα τραπέζι (σε αντίθεση με το να πετιέται στον αέρα), πέφτει πιο συχνά με την πλευρά του βουτύρου. Μια μελέτη για αυτό το θέμα από τον Robert Matthews κέρδισε το βραβείο Ig Nobel για τη φυσική το 1996.
Εξήγηση
Όταν το τοστ πέφτει από το χέρι κάποιου, το κάνει υπό γωνία, λόγω της φύσης του να έχει γλιστρήσει από την προηγούμενη θέση του, τότε το τοστ περιστρέφεται. Δεδομένου ότι τα τραπέζια είναι συνήθως μεταξύ δύο και έξι ποδιών (0,7 έως 1,83 μέτρα), υπάρχει αρκετός χρόνος για το τοστ να περιστραφεί περίπου μισή στροφή και έτσι να προσγειωθεί ανάποδα σε σχέση με την αρχική του θέση. Δεδομένου ότι η αρχική θέση είναι συνήθως με την πλευρά του βουτύρου προς τα πάνω, το τοστ προσγειώνεται με την πλευρά του βουτύρου προς τα κάτω. Ωστόσο, εάν το τραπέζι έχει ύψος πάνω από 10 πόδια (3,0 m), το τοστ θα περιστραφεί πλήρως κατά 360 μοίρες και θα προσγειωθεί με την πλευρά του βουτύρου προς τα πάνω. Επίσης, εάν το τοστ ταξιδεύει οριζόντια με πάνω από 3,6 μίλια την ώρα (1,6m/s), το τοστ δε θα περιστρέφεται αρκετά, ώστε να προσγειωθεί με την πλευρά του βουτύρου προς τα κάτω. Στην πραγματικότητα, το φαινόμενο προκαλείται από θεμελιώδεις φυσικές σταθερές.
Άλλοι παράγοντες
Το πρόσθετο βάρος του βουτύρου έχει επίδραση στη διαδικασία πτώσης, αφού το βούτυρο απλώνεται σε όλη τη φέτα. Ένα κομμάτι φρυγανιάς έχει αδράνεια, καθώς γυρίζει προς το πάτωμα, εμποδίζοντας το γύρισμά του να σταματήσει εύκολα. Συνήθως, σταματά μόνο χτυπώντας στο πάτωμα. Αυτή η στιγμή αδράνειας καθορίζεται από την ταχύτητα με την οποία γυρίζει το τοστ, σε συνδυασμό με το μέγεθος και τη μάζα του τοστ. Επειδή τα περισσότερα τοστ και φρυγανιές είναι σχετικά ομοιόμορφα, συχνά προσγειώνονται με παρόμοιο τρόπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούτυρο Κατηγορία:Χιούμορ Κατηγορία:Φαινόμενα
Πετράλωνα Ηλείας
Τα Πετράλωνα είναι μικρό χωριό της Ηλείας. Ανήκει στο Δήμο Ζαχάρως. Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Νέα Φιγαλεία και Λινίσταινα. Έχει ανατολικό προσανατολισμό και είναι αμφιθεατρικά κτισμένο στην πλαγιά ενός λόφου που έχει ομαλή κλίση.
Ιστορία
Το χωριό απαντάται ήδη στη βενετική απογραφή Corner του 1689 με το παλιό του όνομα και είχε πληθυσμό 119 κατοίκους. Στη βενετική απογραφή Grimani του 1700 είχε 157 κατοίκους. Επί τουρκοκρατίας υπαγόταν διοικητικά και δικαστικά στην επαρχία (καζάς) της Αρκαδίας ως μέρος της περιφέρειας (κόλι) της Ζούρτσας, γεγονός που ίσχυε διοικητικά και επί βενετοκρατίας. Τον Οκτώβρη του 1825 το χωριό, που είχε εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους του, πυρπολήθηκε και λεηλατήθηκε από τους Οθωμανούς.
Βρισκόμενος στο ΝΑ τμήμα της πρώην επαρχίας Ολυμπίας, ο οικισμός υπαγόταν για διάφορα χρονικά διαστήματα στο Νομό Μεσσηνίας. Ο οικισμός απείχε δύο ώρες δρόμο στα 1885 από τη Ζούρτσα, την έδρα του τότε Δήμου Φιγαλείας.
Στα 1870 ιδρύθηκε στο χωριό μονοτάξιο δημοτικό σχολείο αρρένων. Το 1911 λειτουργούσε στο χωριό και δημοτικό σχολείο θηλέων.
Ονομασία
Το τωρινό όνομα του χωριού οφείλεται στην ύπαρξη πλήθους πέτρινων αλωνιών που υπήρχαν παλιότερα στην ευρύτερη περιοχή του. Το παλιό του όνομα έχει σλαβική προέλευση και σημαίνει «τόπος με ιτιές», γεγονός που αντανακλά μάλλον μια πραγματικότητα του παρελθόντος της περιοχής.
Διοικητική εξέλιξη
Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Φιγαλείας και ορίζεται ως έδρα του μέχρι και την 09/12/1840. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 ορίζεται ως έδρα της κοινότητας Βερβίτσης. Με το ΦΕΚ 306Α της 22/12/1927 το χωριό μετονομάστηκε από Βερβίτσα σε Πετράλωνα. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση «Καποδίστριας», προσαρτάται στο Δήμο Φιγαλείας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ζαχάρως (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης «Καλλικράτης».
Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Αξιοθέατα
Πολιούχος του χωριού είναι το «Γενέθλιον της Θεοτόκου» του οποίου ο ναός έχει παραδοσιακό λιθόκτιστο καμπαναριό. Στην περιφέρεια του χωριού υπάρχουν ακόμα, πέρα από τον κοιμητηριακό ναό του Αγίου Νικολάου, ο Άγιος Αθανάσιος καθώς και τα ξωκλήσια της Αναλήψεως, του Αγίου Βασιλείου, του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Παντελεήμονα, του Αγίου Χαραλάμπους και του Προφήτη Ηλία. Στην περιφέρεια του χωριού υπάρχουν επίσης παραδοσιακά λιθόκτιστα γεφύρια καθώς και παραδοσιακές πέτρινες βρύσες.
Κλίμα
Τα Πετράλωνα Ηλείας έχουν ένα μεσογειακό κλίμα (Köppen climate classification: Csa) με θερμά, ξηρά καλοκαίρια και δροσερούς, υγρούς χειμώνες.
Λοιπά στοιχεία
Στο χωριό έχει κατασκευαστεί από το 2011 ηρώο που μνημονεύει τους πεσόντες Πετραλωνίτες σε όλους τους εθνικούς αγώνες. Επίσης, εκδίδεται στην Αθήνα από το 2007 κ.εξ. εφημερίδα επιγραφόμενη «Τα Πετράλωνα (Βερβίτσα)» που αποτελεί τριμηνιαία έκδοση του Συλλόγου Πετραλωνιτών. Από το χωριό επίσης κατάγεται ο φιλόλογος Γεώργιος Πολ. Μανουσόπουλος (γενικός γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Φιγαλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Έγκφριθ της Μερκίας
Ο Έγκφριθ της Μερκίας (Ecgfrith, πέθανε το 796), βασιλιάς της Μερκίας (796) μέλος του Οίκου του Ικέλ ήταν γιος και διάδοχος του Όφα της Μερκίας, του κορυφαίου βασιλιά της Μερκίας και της συζύγου του Κινεθρίθ. Ο Έγκφριθ στέφθηκε βασιλιάς της Αγγλίας από τον πατέρα του Όφα (787), ήταν η πρώτη γνωστή στέψη Άγγλου βασιλιά από τον πατέρα του στα πρότυπα της στέψης των γιων του Καρλομάγνου από τον πάπα.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Μερκίας Κατηγορία:Οίκος του Ικέλ
Μουρσίλις Β΄
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χετταίοι Κατηγορία:Βασιλείς των Χετταίων
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2010
Το 75ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2010 διεξήχθη στις 12–13 Ιουνίου 2010 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο, στην Πάτρα. Είχαν προηγηθεί σε ξεχωριστές ημερομηνίες τα πρωταθλήματα του δρόμου 10χλμ εντός σταδίου, των 20χλμ βάδην, του επτάθλου και το πρωτάθλημα μαραθωνίου. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Αναφορές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2010 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Πάτρα
Μπιλ Χικς
Ο Γουίλιαμ Μέλβιν («Μπιλ») Χικς (William Melvin Hicks, 16 Δεκεμβρίου 1961 - 26 Φεβρουαρίου 1994) ήταν Αμερικανός stand-up κωμικός. Μέσα από το χιούμορ του σατίριζε τις κυρίαρχες πεποιθήσεις και αντιλήψεις στις Η.Π.Α., ασκώντας έντονη κριτική στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, στις πολυεθνικές εταιρίες και τη θρησκεία.
Τόσο στις παραστάσεις του, όσο και στις συνεντεύξεις του, ο Χικς επέκρινε την μετριότητα και την κοινοτοπία των μέσων μαζικής επικοινωνίας και της ποπ κουλτούρας, χαρακτηρίζοντας τα ως εργαλεία καταπίεσης και πνευματικής υποβάθμισης των ανθρώπων. Πέθανε από καρκίνο του παγκρέατος στην ηλικία των 32 ετών, το 1994.
Πρώτα χρόνια
Ο Χικς γεννήθηκε στην πόλη Βαλντόστα της πολιτείας της Τζόρτζια. Ο πατέρας του, Τζιμ, ήταν στέλεχος στην Τζένεραλ Μότορς, ενώ η μητέρα του, Μαίρη, ήταν δασκάλα.
Ταινίες για τον Χικς
Σύμφωνα με τον ηθοποιό Ράσελ Κρόου, μια ταινία βασισμένη στη ζωή του Χικς βρίσκεται ήδη στο στάδιο της προπαραγωγής, ενώ τον ρόλο του Χικς αναμένεται να τον παίξει ο ίδιος ο Κρόου. Το 2009 γυρίστηκε ένα ντοκιμαντέρ του BBC για τη ζωή του Χικς με τίτλο American: The Bill Hicks Story, το οποίο προβλήθηκε σε Αμερική και Ευρώπη ένα χρόνο αργότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί σκεπτικιστές Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί
Γκυστάβ Ντορέ
Ο Γκυστάβ Ντορέ (Gustave Doré) 6 Ιανουαρίου 1832 – 23 Ιανουαρίου 1883) ήταν Γάλλος καλλιτέχνης, εικονογράφος γλύπτης και χαράκτης.
Βίος
Γεννήθηκε στο Στρασβούργο στις 6 Ιανουαρίου 1832. Σε ηλικία 12 ετών άρχισε να σκαλίζει σε τσιμέντο. Στην ηλικία των δεκαπέντε ο Ντορέ ξεκίνησε την καριέρα του ως γελοιογράφος για την γαλλική εφημερίδα Le Journal pour rire, και στη συνέχεια άρχισε να κερδίζει διαγωνισμούς ανάθεσης εικονογράφησης για βιβλία των Ραμπελαί, Μπαλζάκ, Μίλτον και του Δάντη.
Το 1853 τού ζητήθηκε να εικονογραφήσει τα έργα του Λόρδου Βύρωνα. Η συγκεκριμένη ανάθεση ακολουθήθηκε από την εικονογράφηση της Νέας Βίβλου. Το 1856 εικονογράφησε το Ο θρύλος του περιπλανώμενου Ιουδαίου για ένα σύντομο ποίημα του Πιερ-Ζαν ντε Ρανζέ εμπνευσμένο από μυθιστόρημα του Οζέν Συ το 1845. .
μικρογραφία|αριστερά|Ο Δον Κιχώτης και ο βοηθός του, Σάντσο Πάντσα, σε εικονογράφηση του Ντορέ Στη δεκαετία 1860 εικονογράφησε γαλλική έκδοση του Δον Κιχώτη του Μιγκέλ ντε Θερβάντες. Οι εικογραφήσεις του ιππότη και του ακολούθου του, Σάντσο Πάντσα, έγιναν τόσο διάσημες ώστε επηρέασαν αναγνώστες, καλλιτέχνες, ακόμη και θεατρικούς ή κινηματογραφικούς σκηνοθέτες ως προς την όψη των δύο χαρακτήρων. Ο Ντορέ εικονογράφησε επίσης μια έκδοση από το έργο Το Κοράκι του Έντγκαρ Άλλαν Πόε το 1883.
Οι εικονογραφήσεις του Ντορέ για την αγγλική Βίβλο το 1866 έτυχαν ευρείας απήχησης και το 1867 ο εικονογράφος έκανε μια μεγάλη έκθεση του έργου του στο Λονδίνο. Αυτή η έκθεση οδήγησε στην ίδρυση της Doré Gallery στην Bond Street, του Λονδίνου. Το 1869, Μπλασάρντ Τζέρολντ (Blanchard Jerrold), γιος του Ντάγκλας Ουίλιαμ Τζέρολντ (Douglas William Jerrold), του πρότεινε να συνεργαστούν για να δημιουργήσουν ένα ολοκληρωμένο πορτρέτο του Λονδίνου. Ο Τζέρολντ είχε πάρει την ιδέα από το έργο ιδέα από το Μικρόκοσμος του Λονδίνου παραγωγή των Ρούντολφ Άκερμαν (Rudolph Ackermann), Ουίλιαμ Πάιν (William Pyne), και Τόμας Ρόουλαντσον (Thomas Rowlandson) το 1808. Ο Ντορέ υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τους εκδότες Grant & Co με αντίτιμο ένα υπέρογκο ποσό (£10,000 ανά έτος) και την υποχρέωση της παραμονής του επί τρεις μήνες ανά έτος στο Λονδίνο. Αν και ο Ντορέ ήταν γνωστός εκείνη την εποχή κυρίως για τους πίνακές του, οι ξυλογραφίες και τα χαρακτικά που έκανε για τον Τζέρολντ, είναι εκείνα για τα οποία πραγματικά διακρίθηκε ως καλλιτέχνης με ατομικό όραμα.
Το ολοκληρωμένο βιβλίο, London: A Pilgrimage, (Λονδίνο: Ένα Προσκύνημα) με 180 χαρακτικά, δημοσιεύτηκε το 1872. Παρόλο που είχε μεγάλη εμπορική επιτυχία και έτυχε ευνοϊκής υποδοχής από το αναγνωστικό κοινό, το έργο έλαβε αρνητικές κριτικές από τους κριτικούς της εποχής. Ορισμένες από αυτές τις κριτικές ήταν στραμμένες στο γεγονός ότι ο Ντορέ φαινόταν να εστιάζει στη φτώχεια ορισμένων τμημάτων του Λονδίνου. Κατηγορήθηκε επίσης από το The Art Journal ότι περισσότερο "επινοούσε παρά απεικόνιζε". Η εφημερίδα Westminster Review 'εγραψε πως "ο Ντορέ μάς δίνει σκίτσα με τα πλέον κοινότυπα και εκχυδαϊσμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά". Παρά τις αρνητικές κριτικές, ο Ντορέ έλαβε αναθέσεις και από άλλους Βρετανούς εκδότες.
Η ύστερη περίοδος του Ντορέ περιλαμβάνει εικονογραφήσεις των νέων εκδόσεων των Έργα του Τόμας Χουντ, Η Μπαλλάντα του Γέρου Ναυτικού του Κόουλριτζ, Χαμένος Παράδεισος, του Μίλτον, Τα Ειδύλλια του Βασιλιά, του Τέννυσον, και της Θείας Κωμωδίας. Το έργο του Ντορέ εμφανίστηκε επίσης στην εβδομαδιαία εφημερίδα The Illustrated London News.
Ο Ντορέ ποτέ δεν παντρεύτηκε, και συνέχισε να ζει με τη μητέρα του στο Παρίσι, εικονογραφώντας βιβλία έως τον θάνατό του μετά από σύντομη ασθένεια. Ο τάφος του βρίσκεται στο κοιμητήριο Περ Λασέζ του Παρισιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι καλλιτέχνες
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1923-24
thumb|right|300px|Άρης Θεσσαλονίκης, 1924. Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας-Θράκης ιδρύθηκε στις αρχές του 1924. Αμέσως προχώρησε στη διοργάνωση πρωταθλήματος Μακεδονίας-Θράκης για τη σεζόν 1923-24, στο οποίο δήλωσαν συμμετοχή μόνο τρεις σύλλογοι. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Άρης Θεσσαλονίκης, ο οποίος προσδοκούσε να αγωνιστεί με τον πρωταθλητή Κέντρου της Ε.Π.Σ. Ελλάδος για τον πανελλήνιο τίτλο. Όμως, η διάλυση αφενός της Ε.Π.Σ. Ελλάδος και αφετέρου πιθανότατα και του πρωταθλητή Α.Π.Σ. Πειραιά δεν επέτρεψε στη διεξαγωγή του τελικού.
Η διοργάνωση
Στη διοργάνωση πήραν μέρος μόνο τρεις σύλλογοι της Θεσσαλονίκης, ο Άρης, ο Ηρακλής και ο Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης. Αντιθέτως, στο πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς, που είχε διοργανωθεί από τη ΧΑΝΘ, μετείχαν άλλοι τρεις σύλλογοι: η ΧΑΝΘ και οι εβραϊκοί Εφόρ Σπορτίβ, Μαξ Νορντάου. Το πρώτο πρωτάθλημα της ΕΠΣΜ-Θ διεξήχθη σε ένα γύρο, με τρεις αγωνιστικές που έγιναν στις 20 Απριλίου, 4 και 11 Μαΐου 1924, με βαθμολογία 2-1-0.
Οι αγώνες
Όλοι αγώνες έγιναν στο γήπεδο Ηρακλή, το μοναδικό γήπεδο της πόλης. Η αναγγελία του αγώνα στην εφ. "Μακεδονία" έχει ως εξής: Η αναγγελία του αγώνα στην εφ. "Μακεδονία" έχει ως εξής: Στην αναγγελία της επόμενης ημέρας προστίθεται η πληροφορία: Στον "τελικό", εκ των πραγμάτων, του πρωταθλήματος προηγήθηκε ο Ηρακλής με γκολ του Μπατζόγλου. Στη συνέχεια οπισθοχώρησε και ο Άρης ισοφάρισε με πέναλτι πριν λήξη το α΄ ημίχρονο. Το δεύτερο γκολ του Άρη πέτυχε ο δεξιός ακραίος Καρυωτάκης με σουτ από 10μ, το τρίτο ο αριστερός ακραίος Ιωαννίδης. Στη συνέχεια αποχώρησε λόγω τραυματισμού ο τερματοφύλακας του Ηρακλή Χασίδ και ο Άρης πέτυχε και τέταρτο γκολ έπειτα από χτύπημα κόρνερ. Μετά τη λήξη απονεμήθηκε το κύπελλο στη νικήτρια ομάδα "υπό τας ζητωκραυγάς και επευφημίας των χιλιάδων θεατών".
Επρόκειτο να ακολουθήσει ο πανελλήνιος τελικός:
Αλλά ο τελικός δεν έγινε ποτέ. Η εφημερίδα αποκαλεί "Πειραϊκό" τον πρωταθλητή της Ε.Π.Σ. Ελλάδος, διότι ο Α.Π.Σ. Πειραιά είχε σχηματιστεί κατά βάση από παίκτες του Πειραϊκού Συνδέσμου.
Το Κύπελλο Χριστουγέννων της Χ.Α.Ν.Θ.
thumb|right|300px|Ηρακλής Θεσσαλονίκης, Κυπελλούχος Χριστουγέννων 1923-24. Την περίοδο των Χριστουγέννων η Χ.Α.Ν.Θ. συνεχίζοντας την αθλητική της δράση διοργάνωσε ποδοσφαιρικό τουρνούα με την επωνυμία "Κύπελλον Χριστουγέννων". Στη διοργάνωση μετείχαν τέσσερις σύλλογοι: Ηρακλής, Άρης, Μέγας Αλέξανδρος και Βυζαντινή Αθλητική Ένωσις. Νικητής αναδείχθηκε ο Ηρακλής, ο οποίος επικράτησε στον έναν από τους δύο ημιτελικούς στις 7 Ιανουαρίου του Άρη με 2-0, ενώ στον δεύτερο ημιτελικό μία μέρα αργότερα η Βυζαντινή Αθλητική Ένωση θα κερδίσει τον Μέγα Αλέξανδρο. Οι αγώνες δεν διεξήχθουν στις 25 Δεκεμβρίου 1923 αλλά στις 7 και 8 Ιανουαρίου του 1924, δεδομένου πως από την προηγούμενη χρονιά είχε καθιερωθεί το νέο ημερολόγιο από την ελληνική πολιτεία αλλά όχι από την ορθόδοξη εκκλησία. Έτσι η εορτή των Χριστουγέννων εορτάστηκε στις 7 Ιανουαρίου. Ο αγώνας είχε πείσμα και ένταση, με αποτέλεσμα τρεις παίκτες του Άρη να αποχωρήσουν λίγο πριν από τη λήξη εκνευρισμένοι, κάτι που σχολιάστηκε δυσμενώς. Ο τελικός θα γίνει μία εβδομάδα αργότερα στις 13 Ιανουαρίου, χωρίς δυστυχώς οι εφημερίδες της εποχής να αναφέρουν το αποτελέσμα του αγώνα.
Τελικος 13 Ιανουαρίου 1924
Αναφορές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1923-1924 Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας
Τουδαλίγιας Γ΄
Ο Τουδαλίγιας Γ΄ υπήρξε βασιλιάς των Χετταίων (1344 π.Χ.), μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά των Χετταίων Τουδαλίγια Β΄. Ανατράπηκε και δολοφονήθηκε την ίδια χρονιά που έγινε βασιλιάς από τον νεότερο αδελφό του Σουπιλουλιούμα Α΄.
Πηγές
Κατηγορία:Χετταίοι Κατηγορία:Βασιλείς των Χετταίων
Ναυμαχία της Ίμβρου
Η Ναυμαχία της Ίμβρου ήταν ναυτική σύγκρουση που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου.
Η ναυμαχία
Η ναυμαχία έλαβε χώρα στις 20 Ιανουαρίου 1918, όταν μία οθωμανική μοίρα συναντήθηκε με έναν στολίσκο του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού ανοικτά του νησιού Ίμβρος στο Αιγαίο Πέλαγος. Η έλλειψη των βαρέων συμμαχικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή επέτρεψε στο Οθωμανικό θωρηκτό αναχαίτισης «Γιαβούζ Σουλτάνος Σελίμ» (Yavûz Sultân Selîm) και το ελαφρύ καταδρομικό «Πόνυ» (Midilli) να εισέλθουν στη Μεσόγειο και να επιτεθούν στα βρετανικά περιπολικά και αντιτορπιλικά στην Ίμβρο, πριν την επίθεση στη ναυτική βάση του Μούδρου στη Λήμνο.
Αποτελέσματα
Μολονότι οι οθωμανικές δυνάμεις κατάφεραν να ολοκληρώσουν το στόχο τους καταστρέφοντας τα βρετανικά περιπολικά στην Ίμβρο, η ναυμαχία δεν τους βγήκε σε καλό καθώς ενώ αποσύρονταν έπλεαν μέσα σε ένα ναρκοπέδιο. Το «Πόνυ» βυθίστηκε και το «Γιαβούζ Σουλτάνος ​​Σελίμ» έπαθε σοβαρές ζημιές. Παρά το γεγονός ότι το «Γιαβούζ Σουλτάνος ​​Σελίμ» κατάφερε να γυρίσει μέσα από τα Δαρδανέλλια στην παραλία, υποβλήθηκε για ημέρες σε συνεχείς αεροπορικές επιθέσεις μέχρι που τελικά ρυμουλκήθηκε σε ασφαλές μέρος. Με το πλέον σύγχρονο ταχύπλοο σκάφος του Οθωμανικού Ναυτικού βυθισμένο και το μοναδικό θωρηκτό αναχαίτισής του εκτός δράσης, η ναυμαχία αυτή περιόρισε αποτελεσματικά την επιθετική ικανότητα του Οθωμανικού Ναυτικού μέχρι το τέλος του πολέμου.
Πηγές
Κατηγορία:Ναυμαχίες Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ναυμαχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Υφυπουργείο Μακεδονίας-Θράκης
ιστορική εξέλιξη
Τον Ιούνιο του 1988 η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου μετονόμασε το Υπουργείο Βορείου Ελλάδος σε Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Τον Οκτώβριο του 2009 η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, υποβάθμισε το Υπουργείο σε Γενική Γραμματεία, την Γενική Γραμματεία Μακεδονίας-Θράκης η οποία υπήχθη στο Υπουργείο Εσωτερικών. Η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, ωστόσο, το 2012, ακύρωσε τις ρυθμίσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου, επαναφέροντας το Υπουργείο Μακεδονία και Θράκης. Η δεύτερη κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα, δημιούργησε το σημερινό Υφυπουργείο Μακεδονίας Θράκης.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Μακεδονίας και Θράκης
Ζάρα Βάγκενκνεχτ
Η Ζάρα Βάγκενκνεχτ (Sahra Wagenknecht, 16 Ιουλίου 1969) είναι Γερμανίδα πολιτικός, αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Η Αριστερά. Είναι μέλος της Μπούντεσταγκ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1969 στην Ιένα, στην τότε Ανατολική Γερμανία.
Το 1989 προσχώρησε στο Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα Γερμανίας. Στο διάστημα 1990 - 1996 σπούδασε Φιλοσοφία και Σύγχρονη Γερμανική λογοτεχνία. Το 1991 εκλέγεται μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του κόμματος. Το Μάιο του 1997 παντρεύεται τον Ραλφ-Τόμας Νιμέγιερ.
Από το 2004 έως το 2009 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Στις 12 Νοεμβρίου του 2011 ο Όσκαρ Λαφοντέν δήλωσε δημοσίως ότι ο ίδιος και η Βάγκενκνεχτ έχουν γίνει «στενοί φίλοι» και βρίσκονται σε διάσταση από τους συζύγους τους. Το 2014 παντρεύτηκε τον Λαφοντέν.
Πολιτικές θέσεις
Η ίδια δηλώνει κομμουνίστρια για να διαφοροποιείται από τους σοσιαλδημοκράτες. Επίσης, είναι άθεη.
Τον Μάιο του 2016 δήλωσε πως θα πρέπει να περιοριστούν οι προσφυγικές ροές και πως υπάρχουν όρια στην ενσωμάτωση των προσφύγων στην κοινωνία. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την αντίδραση ενός ακτιβιστή, ο οποίος τις έριξε μια τούρτα στο πρόσωπο.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί του Die Linke Κατηγορία:Γερμανοί άθεοι Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Γερμανίας
Κιτρέα η μυρτόφυλλος
Η Κιτρέα η μυρτόφυλλος (Citrus myrtifolia) ή άλλως η ξινή μυρτόφυλλη νεραντζιά, είναι ένα είδος εσπεριδοειδούς (Citrus), με φύλλωμα παρόμοιο με εκείνο της κοινής μυρτιάς. Είναι συμπαγές δέντρο με μικρά φύλλα και χωρίς αγκάθια, που φτάνει το ύψος των τριών μέτρων και μπορεί να βρεθεί στη Μάλτα, Λιβύη, Λιγουρία, Τοσκάνη, Σικελία, Καλαβρία και τις περιφέρειες της Ιταλίας.
Οι καρποί του δέντρου μοιάζουν με μικρά πορτοκάλια. Είναι ξινοί ή πικροί και κοινώς ονομάζονται από τους Ιταλούς με την ονομασία, chinotto. Αποτελούν ουσιαστικό παράγοντα αρωματικής γεύσης των περισσότερων Ιταλικών Αμάρι, του δημοφιλούς απεριτίφ Campari και σε αρκετές μάρκες ανθρακούχων αναψυκτικών, που γενικώς ονομάζονται «chinotto».
Η Κιτρέα η μυρτόφυλλος, ενίοτε φυτεύεται σε κήπους. Χάρις στον συμπαγή της όγκο, μπορεί επίσης να φυτευτεί σε γλάστρα ή άλλο δοχείο.
Συνώνυμα
thumb|Το ξινό μυρτόφυλλο νεράντζι chinoto, στην Οικία Linnean στον Βοτανικό Κήπο του [[Μισούρι.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι (στα Αγγλικά)
Κατηγορία:Κίτρος Κίτρα Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα Κατηγορία:Εσπεριδοειδή
Διεθνής Μαρξιστική Τάση
Η Διεθνής Μαρξιστική Τάση (ΔMT) είναι διεθνής τροτσκιστική τάση που ιδρύθηκε από τον Τεντ Γκραντ και τους οπαδούς του μετά τη διάσπαση με την Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αρχισυντάκτης της ιστοσελίδας τους, www.marxist.com, είναι ο Άλαν Γουντς. Ο ιστότοπος είναι πολύγλωσσος και σε αυτόν δημοσιεύονται άρθρα διεθνούς επικαιρότητας που έχουν γραφτεί από μαρξιστική σκοπιά, καθώς και πολλά ιστορικά και θεωρητικά άρθρα. Η ΔMT δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 40 χώρες παγκοσμίως.
Ιστορία
Το Militant ή Μαχητής (επίσης γνωστό και ως η τάση του Militant/Μαχητή) ήταν μια εισοδιστική ομάδα μέσα στο βρετανικό Εργατικό Κόμμα που έδρευε γύρω από την εφημερίδα Militant, η οποία ιδρύθηκε το 1964. Το 1974, το Militant και οι σύμμαχοί του στη Σουηδία, την Ιρλανδία και άλλες χώρες συγκρότησαν την Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή. Εκείνη την εποχή ήταν η μεγαλύτερη τροτσκιστική οργάνωση στην Ευρώπη. Η οργάνωση κέρδισε περισσότερα μέλη κατά τη δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και κυριάρχησε στο Εργατικό Κόμμα στο Λίβερπουλ. Το 1983, τα πέντε μέλη της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας Militant διαγράφηκαν επειδή παραβίασαν το καταστατικό του Εργατικού Κόμματος και οι διαγραφές μελών του Militant συνεχίστηκαν καθ' όλη την υπόλοιπη δεκαετία.
Ο Τεντ Γκραντ ήταν ο επί μακρόν ηγέτης του Militant έως ότου αυτό διασπάστηκε στις αρχές του 1992 για μια σειρά θεμάτων, κυρίως γύρω από το ζήτημα της συνέχισης της εισοδιστικής δουλειάς στο Εργατικό Κόμμα. Η πλειοψηφία, απορρίπτοντας τον εισοδισμό, σχημάτισε το Militant Labour (Μαχητικό Εργατικό Κόμμα), το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αγγλίας και της Ουαλίας. Ο Γκραντ υποστήριξε ότι η αποχώρηση από το Εργατικό Κόμμα θα ισοδυναμούσε με την απόρριψη πολλών δεκαετιών υπομονετικής δουλειάς και υποστήριξε ότι οι Μαρξιστές θα πρέπει να παραμείνουν μέσα στο κόμμα. Ωστόσο, αυτός και οι υποστηρικτές του διαγράφηκαν από την τάση και μαζί με τον Άλαν Γουντς σχημάτισαν τη Σοσιαλιστική Έκκληση (Socialist Appeal) στη Βρετανία.
Ο φραξιονιστικός αγώνας μέσα στο Militant που οδήγησε στη διαγραφή του Γκραντ και του Γουντς επεκτάθηκε επίσης μέσα στην ΕΕΔ με τους υποστηρικτές της φράξιας του Γκραντ να αποχωρούν για να σχηματίσουν την Επιτροπή για μια Μαρξιστική Διεθνή σε πολλές χώρες, ιδιαίτερα στην Ισπανία.
Στο Παγκόσμιο Συνέδριό της το 2006, η οργάνωση μετονομάστηκε σε Διεθνή Μαρξιστική Τάση (ΔΜΤ).
Ο Ρομπ Σιούελ είναι συντάκτης της εφημερίδας Socialist Appeal του βρετανικού τμήματος και ο Άλαν Γουντς είναι αρχισυντάκτης του περιοδικού της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης In Defence of Marxism (Στην Υπεράσπιση του Μαρξισμού) καθώς και του ιστότοπου της ΔΜΤ, In Defense of Marxism.
Θεωρία και τακτική
μικρογραφία| Το σφυροδρέπανο στον τάφο του [[Λέων Τρότσκι|Τρότσκι]] Η Διεθνής Μαρξιστική Τάση ακολουθεί τον ορθόδοξο Τροτσκισμό, δίνοντας έμφαση στην εκπαίδευση των στελεχών από την εργατική τάξη και τη νεολαία.
Το μανιφέστο της ΔMT θέτει αιτήματα όπως «το τέλος της ιδιωτικοποίησης και την εγκατάλειψη της οικονομίας της αγοράς», «την εθνικοποίηση των ιδιωτικοποιημένων εταιρειών χωρίς αποζημίωση» και «την επανεισαγωγή του κρατικού μονοπωλίου του εξωτερικού εμπορίου».
Εθνικά τμήματα
Η ΔMT έχει τμήματα σε πολλές χώρες παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων των Esquerda Marxista στη Βραζιλία, Sinistra classe rivoluzione στην Ιταλία, Revolutie (προηγουμένως Vonk ) στην Ολλανδία, Fightback στον Καναδά και Σοσιαλιστική Έκκληση στη Βρετανία.
Το τμήμα της στη Γαλλία, η Révolution (πρώην La Riposte), ασκούσε εισοδιστική τακτική στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Το 2008, το γαλλικό τμήμα υποστήριξε μια εναλλακτική πλατφόρμα στο συνέδριο του ΓΚΚ, το οποίο έλαβε την υποστήριξη του 15% των συνέδρων. Στη συνέχεια, η Révolution εγκατέλειψε το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και έγινε μέλος της La France Insoumise ενώ η La Riposte μένει στο κόμμα και δεν είναι πλέον τμήμα της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης.
Το βραζιλιάνικο τμήμα της ΔMT, Esquerda Marxista (Μαρξιστική Αριστερά) ήταν προηγουμένως αναγνωρισμένη τάση στο κυβερνών Κόμμα Εργαζομένων και έχει την πλειοψηφία στο Movimento Negro Socialista (Σοσιαλιστικό Μαύρο Κίνημα, MNS). Στις 5 Μαΐου 2015, το τμήμα της Βραζιλίας ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το Κόμμα Εργαζομένων, επικαλούμενο την αποτυχία αυτού του κόμματος να αντιταχθεί στη λιτότητα και την υποστήριξή του στην αστυνομική καταστολή των κινημάτων διαμαρτυρίας.
Δύο μέλη του ελληνικού τμήματος (Κομμουνιστική Τάση του ΣΥΡΙΖΑ) εκλέχτηκαν στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου τον Ιούλιο του 2013. Αυτή η φράξια έκτοτε πάλεψε μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ για την απόρριψη της λιτότητας και την εφαρμογή σοσιαλιστικών πολιτικών από την ηγεσία του κόμματος. Οι θέσεις αυτής της οργάνωσης έχουν κερδίσει την προσοχή της Wall Street Journal, η οποία πήρε συνέντευξη από ορισμένα μέλη της ως μέρος ενός άρθρου στις 23 Ιουνίου 2015. Η Κομμουνιστική Τάση εντάχθηκε στη νεοσύστατη Λαϊκή Ενότητα μετά τη διάσπασή της από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αποχώρησε από τη Λαϊκή Ενότητα το 2016.
Το μεξικάνικο τμήμα, La Izquierda Socialista, δραστηριοποιείται στο Εθνικό Κίνημα Αναγέννησης. Αρκετά μέλη του μεξικανικού τμήματος αναφέρθηκαν ονομαστικά σε άρθρα της συντηρητικής εφημερίδας La Razón. Αυτά τα άρθρα σημείωσαν τον μεγάλο ρόλο αυτών των μελών στους φοιτητικούς αγώνες στο Instituto Politécnico Nacional και τους κατηγόρησαν ότι ήταν αγκιτάτορες εκ των έξω και συνδέονταν με τον αριστερό συγγραφέα και πολιτικό Paco Ignacio Taibo II. Στις 26 Αυγούστου 2015, μέλη της La Izquerda Socialista τραυματίστηκαν σε αντιπαράθεση με την αστυνομία αποκατάστασης της τάξης μετά την αποχώρησή τους από μια διαμαρτυρία για τους αγνοούμενους της «Ayotzinapa» στην Πόλη του Μεξικού. Μεταξύ των τραυματιών ήταν και ο Ubaldo Meneses, εκδότης της εφημερίδας του οργάνωσης και μέλος του εθνικού συμβουλίου του MORENA.
Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τις γενικές εκλογές της Ιταλίας το 2018, το τμήμα της ΔMT (Αριστερά, Τάξη, Επανάσταση) σχημάτισε την εκλογική συμμαχία για μια Επαναστατική Αριστερά με το Εργατικό Κομμουνιστικό Κόμμα, το ιταλικό τμήμα της Συντονιστικής Επιτροπής για την Επανίδρυση της Τετάρτης Διεθνούς (CRFI). Η συμμαχία έλαβε 0,08% των ψήφων.
Ύστερα από την ταχεία ανάπτυξη των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής μετά τις προεδρικές εκλογές του 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα μέλη της ΔMT στις ΗΠΑ έχουν ενταχθεί σε τοπικές οργανώσεις των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής σε όλη τη χώρα.
Στο 13ο Συνέδριό του στις 3 και 4 Μαΐου 2019, το Επαναστατικό Εργατικό Κόμμα ψήφισε να συγχωνευθεί με το ρωσικό τμήμα της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης και το ενωμένο κόμμα να προσχωρήσει στη ΔMT. Το 2020, η ρωσική οργάνωση της ΔMT ηγήθηκε της αντι-κληρικής εκστρατείας στη Μόσχα και υποστήριξε με επιτυχία την εκλογική εκστρατεία ενός από τους υποψηφίους του Κομμουνιστικού Κόμματος για τη Δούμα της πόλης της Μόσχας (δημοτικό συμβούλιο).
Δραστηριότητα
αριστερά|μικρογραφία| Ο κορυφαίος θεωρητικός της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης [[Άλαν Γουντς, σε συνάντηση με τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες.]] Ακριβώς όπως η Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή ακολούθησε μια πολιτική εισοδισμού στα παραδοσιακά μαζικά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ομάδες της ΔMT σε όλο τον κόσμο ακολουθούν αυτή τη μέθοδο στα αντίστοιχα Εργατικά Κόμματα (όπου υπάρχουν), σε ορισμένα κομμουνιστικά κόμματα όπως εκείνα στη Γαλλία και την Ιταλία και, σε ορισμένες χώρες, μαζικά λαϊκιστικά κόμματα όπως το Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν. Αυτό το έργο, ωστόσο, συνδυάζεται συνήθως με ανεξάρτητη δουλειά εκτός αυτών των κομμάτων και με την έντονη προσοχή της μη διάλυσης της μαρξιστικής οργάνωσης μέσα σε αυτά. Το τμήμα της ΔMT στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν ακολουθεί τον εισοδισμό, απεναντίας υποστηρίζει μια καμπάνια για ένα εργατικό κόμμα που θα δημιουργηθεί από συνδικάτα.
Η ΔMT έχει εξαπλωθεί σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπου τώρα έχει ομάδες σε Βενεζουέλα, Περού, Αργεντινή, Μεξικό, Βολιβία, Βραζιλία και Ελ Σαλβαδόρ. Στα τέλη του 2002 προώθησε την έναρξη της εκστρατείας αλληλεγγύης Κάτω τα χέρια από τη Βενεζουέλα, η οποία δραστηριοποιείται τώρα σε 30 χώρες και είχε εγκρίνει ψηφίσματα στο πλαίσιο των συνδικαλιστικών κινημάτων στη Βρετανία, τον Καναδά, την Ιταλία και άλλες χώρες. Οι ακτιβιστές της ΔMT διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στο κίνημα FRETECO (Μέτωπο για Εργοστάσια Κάτω από Εργατικό Έλεγχο) στη Βραζιλία και τη Βενεζουέλα. Υπήρξαν πολύ δραστήριοι στη Βενεζουέλα, όπου το τμήμα τους υποστηρίζει τον Ούγκο Τσάβες προωθώντας τις ιδέες των Μαρξ, Λένιν και Τρότσκι. Το 2010, ο Ramon Muchacho, αρχηγός του κύριου αντιπολιτευόμενου κόμματος της Βενεζουέλας Primero Justicia, ισχυρίστηκε ότι ο Άλαν Γουντς της ΔMT ήταν ο «κύριος ιδεολογικός σύμβουλος και προσωπικός φίλος» του Τσάβες, ένας ισχυρισμός που είχε ειπωθεί παλαιότερα από τον Άλαν Γουντς.
Κάθε χρόνο όλα τα τμήματα της τάσης συμμετέχουν σε ένα μεγάλο γεγονός που είναι είτε Παγκόσμιο Συνέδριο είτε Παγκόσμιο Σχολείο Μαρξισμού. Η αποστολή του συνεδρίου είναι να συζητήσει την ανάπτυξη της ΔMT στον κόσμο, να παρουσιάσει ραπόρτα και να σχεδιάσει τις μελλοντικές δραστηριότητες, ενώ το Παγκόσμιο Σχολείο στοχεύει κυρίως στην εμβάθυνση της γνώσης της μαρξιστικής θεωρίας, της ιστορίας του εργατικού κινήματος και της πραγματικής κατάστασης του αγώνα για τον παγκόσμιο σοσιαλισμό.
Τις πρώτες μέρες του Μαρτίου του 2009 η Διεθνής Μαρξιστική Τάση διοργάνωσε ένα Μαρξιστικό Σχολείο στο Μεξικό, όπου συγκεντρώθηκαν επαναστάτες από όλη τη Βόρεια, Νότια και Κεντρική Αμερική για να συζητήσουν τη δουλειά που έγινε σε κάθε χώρα, καθώς και τις μαρξιστικές ιδέες και τις προοπτικές για το κίνημα. Ιδιαίτερα παρών σε μια από τις Συζητήσεις ήταν ο Εστεμπάν Βολκώφ, εγγονός του Τρότσκι που περιέγραψε τον Άλαν Γουντς ως έναν από τους καλύτερους οπαδούς του Τρότσκι. Επίσης, σε αυτή την εκδήλωση, κυκλοφόρησε ένα νέο θεωρητικό περιοδικό, το οποίο ονομάζεται America Socialista, το οποίο δημοσιεύεται επί του παρόντος στα ισπανικά, αλλά προορίζεται να δημοσιευτεί επίσης στα πορτογαλικά, τα αγγλικά και τα γαλλικά.
Το 2012, η ΔMT δημοσίευσε ένα άρθρο που καταγγέλλει την απόπειρα δολοφονίας της Μάλαλα Γιουσαφτζάι, ισχυριζόμενη ότι η τελευταία είναι συμπαθούσα της ΔMT και δημοσίευσε επίσης μια φωτογραφία της που την απεικονίζει να μιλάει σε σχολείο της ΔMT στο Σουάτ του Πακιστάν. Η δήλωση του Γουντς χρησιμοποιήθηκε για να ερμηνεύσει τις πολιτικές πεποιθήσεις της Γιουσαφτζάι και να υποστηρίξει πως η τελευταία έχει μια κομμουνιστική και όχι μια απλώς αντι-θρησκευτική ατζέντα. Η Γιουσαφτζάι έστειλε χαιρετισμούς στο συνέδριο του πακιστανικού τμήματος της ΔMT στις 9 Μαρτίου του 2013, στο οποίο είπε: "Είμαι πεπεισμένη ότι ο σοσιαλισμός είναι η μόνη απάντηση και καλώ όλους τους συντρόφους να οδηγήσουν αυτόν τον αγώνα σε ένα νικηφόρο αποτέλεσμα. Μόνο αυτό θα μας ελευθερώσει από τις αλυσίδες της μισαλλοδοξίας και της εκμετάλλευσης."
Διασπάσεις των ετών 2009-2010–2016–2017
Στα τέλη του 2009 αναπτύχθηκε μια διαμάχη μεταξύ της ηγεσίας της ΔMT και των ηγετών των τμημάτων της στην Ισπανία (El Militante), τη Βενεζουέλα (Corriente Marxista Revolucionaria) και το Μεξικό. Τον Ιανουάριο του 2010, αυτές οι οργανώσεις, μαζί με την ομάδα στην Κολομβία και μέρος του τμήματος στο Μεξικό, διασπάστηκαν με τη ΔMT και ίδρυσαν μια νέα διεθνή οργάνωση, τη Izquierda Revolucionaria (Επαναστατική Αριστερά). Οι μειοψηφίες στη Βενεζουέλα και την Ισπανία επέλεξαν να παραμείνουν στη ΔMT και να δημιουργήσουν νέα τμήματα. Το νέο τμήμα της ΔMT στη Βενεζουέλα κυκλοφόρησε την εφημερίδα, Lucha de Clases, τον Απρίλιο του 2010. Το 2016, το Corriente Marxista Revolucionaria εξέδωσε κοινή δήλωση με την Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή ανακοινώνοντας ότι οι δύο οργανώσεις διεξάγουν από κοινού εργασία.
Το 2016 το τμήμα του Πακιστάν διασπάστηκε, με την πλειοψηφία να αποχωρεί, ενώ η μειοψηφία αναδιοργανώθηκε ως "Lal Salaam" (Κόκκινος Χαιρετισμός).
Τον Απρίλιο του 2017, η ΔMT υπέστη διάσπαση στο τμήμα της Βραζιλίας.
Εκδόσεις
Εκτός από τον διεθνή ιστότοπο, κάθε εθνικό τμήμα έχει τον δικό του ιστότοπο στις αντίστοιχες γλώσσες της κάθε χώρας. Υπάρχει επίσης μια ποσότητα ηχητικού υλικού και βίντεο στον ιστότοπο. Η ΔMT έχει έναν εκδοτικό οίκο, τον Wellred Books, ο οποίος εκδίδει διάφορα βιβλία των Τρότσκι, Γουντς και άλλων συγγραφέων και τα πουλάει μέσω του διαδικτυακού βιβλιοπωλείου του προμηθεύοντας τα τμήματα της ΔMT με υλικό για τους πάγκους των βιβλίων τους. Κάθε τμήμα της ΔΜΤ δημοσιεύει τακτικά θεωρητικά περιοδικά, όπως το "In Defence of Marxism", το "America Socialista" και το "FalceMartello".
Το όνομα της ιστοσελίδας, In Defense of Marxism, προέρχεται από τον τίτλο μιας συλλογής επιστολών και άρθρων του Τρότσκι.
Φελίτσε Ναπολεόνε Κανεβάρο
Ο Φελίτσε Ναπολεόνε Κανεβάρο (Felice Napoleone Canevaro, Λίμα, 7 Ιουλίου 1838- Βενετία, 30 Δεκεμβρίου 1926) ήταν Ιταλός ναύαρχος και πολιτικός. Έλαβε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις των ετών 1859, 1860, 1861 και 1866. Το 1872 εκλέχθηκε βουλευτής της Γένουας. Το 1887 προήχθη σε υποναύαρχο και το 1893 ανέλαβε αντιναύαρχος. Τρία χρόνια μετά, το 1896, εκλέχθηκε γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας.
Το 1897 του ανατέθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις (Ρωσία, Γαλλία, Ιταλία και Αγγλία) η αρχηγία του ενωμένου στόλου τους προκειμένου να καταλάβει την Κρήτη και, κατόπιν απόφασής τους, να δοθεί αυτονομία στη νήσο. Τον Ιούνιο του 1898 διορίσθηκε υπουργός των Ναυτικών του Βασιλείου της Ιταλίας και τον επόμενο χρόνο ανέλαβε παράλληλα και υπουργός των Εξωτερικών. Τότε διορίσθηκε πρόεδρος της διεθνούς επιτροπής που είχε επιφορτισθεί τη συζήτηση όλων των θεμάτων του διεθνούς Κρητικού ζητήματος. Παραιτήθηκε από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών στις 3 Μαΐου 1899, στα πλαίσια ομαδικής παραίτησης του υπουργικού συμβουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί της Ιταλίας Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί
Σουπιλουλιούμας Α΄
Ο Σουπιλουλιούμας Α΄ υπήρξε (1344-1322 π.Χ.) ο μεγαλύτερος και σημαντικότερος βασιλιάς των Χετταίων. Ανέβηκε στο θρόνο αφού ανέτρεψε τον αδελφό του Τουδαλίγια Γ΄. Ήταν μικρότερος γιος του βασιλιά Τουδαλίγια Β΄, ισχυρός και φιλόδοξος πολεμιστής, ενώ αμφισβήτησε την αιγυπτιακή κυριαρχία στην Ασία. Εκμεταλλευόμενος τις ταραχές που ξέσπασαν στην Αίγυπτο λόγω της βασιλείας του Ακενατόν, κατέλαβε τη Συρία, εξαναγκάζοντας όλα τα υποτελή κράτη στην Αίγυπτο να επαναστατήσουν. Μετά από συνεχείς πολέμους που κράτησαν 20 χρόνια, εξουδετέρωσε οριστικά τον κίνδυνο των Κάσκα, επαναφέροντας το βασίλειο των Χετταίων στα στα παλιά του όρια στο βορρά. Η χήρα του νεαρού φαραώ Τουταγχαμών αναζήτησε την συμμαχία του Σουπιλουλιούμας με γάμο με έναν από τους γιους του, τον Ζαννάνζα, που πέθανε στον δρόμο για την Αίγυπτο. Στη συνέχεια η χήρα παντρεύτηκε ένα σφετεριστή. Ο Σουπιλουλιούμας, εξοργισμένος από την τροπή της υπόθεσης, βεβαιωμένος ότι οι Αιγύπτιοι συνωμότησαν εναντίον του, κατέλαβε όλα τα υποτελή κράτη της Αιγύπτου στη Χαναάν και στη βόρεια Συρία. Αξιοσημείωτη η νίκη του εναντίον των Μιτάννι, κυρίαρχων επί αιώνες στην Ασία, που τους μετέτρεψε σε υποτελές κρατίδιο. Από τη γραπτή συμφωνία του με τον βασιλιά του Μιτάννι, της οποίας έχει σωθεί το κείμενο, φαίνεται ότι οι Μιτάννι λάτρευαν τους ίδιους άριους θεούς με τους Χετταίους, προερχόμενους από την Ινδία (Ίντρα, Ράμα, Βαρούνα κτλπ). Οι πράξεις του Σουπιλουλιούμα, που γράφηκαν αργότερα από τον γιο και διάδοχό του Μουρσιλίς Β΄, αποτελούν την καλύτερη πηγή για όλα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα της εποχής του. Στις επιστολές του στον φαραώ Ακενατών ο Σουπιλουλιούμας δηλώνει ότι επιθυμεί να συνεχίσουν οι καλές σχέσεις όπως με τον πατέρα του Αμένοφη Γ΄. Στη Μικρά Ασία επεκτάθηκε δυτικά σε βάρος της Αρζάβας και των υπόλοιπων συμμάχων των Αχιγιάβα. Παντρεύτηκε τη Μουβάττι, κόρη του βασιλιά της Αρζάβα Μασκιλούβα, παίρνοντας προίκα τη Χαπάλλα. Πέθανε σε μεγάλη επιδημία πανούκλας και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Αρνουβάντας Β΄. Η ολοκληρωτική κατάκτηση των Αρζάβα πραγματοποιήθηκε αργότερα, από τον γιο του Μουρσιλίς Β΄, επειδή ο ίδιος ο Σουπιλουλιούμας ήταν περισσότερο απασχολημένος με τις βαθύτερες περιοχές της Ασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χετταίοι Κατηγορία:Βασιλείς των Χετταίων