cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρωτάθλημα Φόρμουλα 3
Σύστημα βαθμολόγησης
Σε κάθε αγώνα, ένας βαθμός θα απονέμεται στον οδηγό που θα πετύχει τον ταχύτερο χρόνο γύρου, υπό την προϋπόθεση ότι βρίσκεται στις 10 πρώτες θέσεις της τελικής κατάταξης του αγώνα.
Αλβανία του Καυκάσου
Σασσανίδες
Το 252-253, η Αλβανία του Καυκάσου, μαζί με την Ιβηρία και την Αρμενία, κατακτήθηκαν και έγιναν τμήμα της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών. Για μερικές δεκαετίας, από το 299 μέχρι το 363, η Αλβανία έγινε προτεκτοράτο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά οι Σασσανίδες ανέκτησαν τον έλεγχο της περιοχής στην οποία κυριαρχούσαν μέχρι την εισβολή των Αράβων. Η Αλβανία έγινε υποτελές κράτος της Αυτοκρατορίας, αλλά διατήρησε τη μοναρχία της. Ο Αλβανός βασιλιάς δεν είχε πραγματική εξουσία και οι πολιτικές, θρησκευτικές και στρατιωτικές ευθύνες είχε ο Σασσανίδης στρατιωτικός κυβερνήτης της. Η Αλβανία αναφέρεται ανάμεσα στις επαρχίες των Σασσανιδών στη τρίγλωσση επιγραφή του Σαπούρ Α΄ στο Νακς-ε Ρουστάμ.
Πρωτάθλημα Φόρμουλα 3
Σύστημα βαθμολόγησης
Ο μέγιστος αριθμός πόντων που μπορεί να σημειώσει ένας οδηγός σε κάθε γύρο θα είναι 38.
Ένα σύστημα αντίστροφης μέτρησης χρησιμοποιείται για τον καθορισμό θέσεων οδηγών με ίσους βαθμούς στο πρωτάθλημα με τον οδηγό με τις περισσότερες νίκες να κατατάσσεται υψηλότερα από αυτούς με ίσα σύνολα πόντων. Εάν εξακολουθεί να υπάρχει ισοπαλία, οι περισσότεροι τερματισμοί στη δεύτερη θέση, τότε οι περισσότεροι τερματισμοί τρίτης θέσης, κ.λπ., χρησιμοποιούνται για τον διαχωρισμό των ισόβαθμων οδηγών. Αυτό το σύστημα αντίστροφης μέτρησης εφαρμόζεται σε όλα τα στάδια του πρωταθλήματος.
Αλβανία του Καυκάσου
Σασσανίδες
Στα μέσα του 4ου αιώνα, ο βασιλιάς Ουρναΐρ της Αλβανίας έφτασε στην Αρμενία και βαπτίστηκε χριστιανός από τον Γρηγόριο Φωτιστή, αλλά ο χριστιανισμός επεκτάθηκε σταδιακά στην Αλβανία και ο Αλβανός βασιλιάς παρέμενε πιστός στους Σασσανίδες. Μετά τη διχοτόμηση της Αρμενίας ανάμεσα στο Βυζάντιο και τη Περσία το 387, η Αλβανία με τη βοήθεια των Σασσανιδών κατάφερε να προσαρτήσει από την Αρμενία όλη τη δεξιά όχθη του Κούρα μέχρι τον Αράξη, συμπεριλαμβανομένων των Αρτσάχ και Ουτίκ. Στα μέσα του 5ου αιώνα, με εντολή του Πέρση βασιλιά Περόζη Α΄, ο βασιλιάς Βαχ μετέφερε αρχικά την πρωτεύουσα στο Περοζαμπάντ στο Ουτίκ και αργότερα στη Παρτάβ και τη Μπαρντά, την οποία μετέτρεψε σε πρωτεύουσα της Αλβανίας. Η Παρτάβ ήταν έδρα των βασιλιάδων της Αλβανίας και των Σασσανιδών διοικητών.
Πρωτάθλημα Φόρμουλα 3
Κόστος
Ενώ προορίζεται ως μια συγκριτικά χαμηλού κόστους σειρά ανάπτυξης, το απόλυτο κόστος του να ανταγωνίζεται το πρωτάθλημα είναι πολύ πέρα από τα προσωπικά οικονομικά μέσα των περισσότερων ατόμων.
Σύμφωνα με μια εκτίμηση, το κόστος συμμετοχής στο πρωτάθλημα FIA Formula 3 είναι περίπου 1,2 εκατομμύρια USD ανά σεζόν. Αυτό είναι περίπου το μισό του κόστους συμμετοχής στο πρωτάθλημα F2. Συνήθως, τα περισσότερα από αυτά τα έξοδα πρέπει να πληρωθούν από τον οδηγό, μέσω προσωπικής χορηγίας ή προσωπικής ή οικογενειακής περιουσίας.
Αλβανία του Καυκάσου
Σασσανίδες
Μέχρι τον τέλος του 5ου αιώνα, ο οίκος των Αρσακιδών της Αλβανίας, είχε εξαληφθεί και τον 6ο αιώνα αντικαταστήθηκε από τους πρίγκιπες της Περσικής ή Παρθικής οικογένειας των Μιχρανιδών, οι οποίοι υποστήριζαν ότι ήταν απόγονοι των Σασσανιδών. Οι Μιχρανίδες είχαν τον τίτλο των Αράνσαχ (σάχηδες του Αράν). Η δυναστεία των Μιχρανιδών επέζησε υπό τη μουσουλμανική επικυριαρχία μέχρι το 821-22.
Πρωτάθλημα Φόρμουλα 3
Κόστος
Μια σειρά από μέτρα ελέγχου κόστους εισήχθησαν από τη FIA για τη σεζόν 2021.
Αλβανία του Καυκάσου
Σασσανίδες
Στο τέλος του 6ου και στις αρχές του 7ου αιώνα, η επικράτεια της Αλβανίας είχε μετατραπεί σε πεδίο μάχης ανάμεσα στη Περσία, το Βυζάντιο και τους Χαζάρους, με τους δύο τελευταίους συχνά να συμμαχούν ενάντια στην Αυτοκρατορία των Σασσανιδών. Το 628, κατά τη διάρκεια του τρίτου Περσοτουρκικού πολέμου, οι Χαζάροι εισέβαλαν στην Αλβανία και ο αρχηγός τους αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Αλβανίας, αυξάνοντας του φόρους στο εμπόριο και στην αλιεία. Το μεγαλύτερο τμήμα της Υπερκαυκασίας ήταν υπό τον έλεγχο των Χαζάρων πριν την έλευση της Αράβων. Όμως, κάποιες πηγές αναφέρουν ότι οι Χαζάροι άφησαν την περιοχή σε κατάσταση πολιτικής αστάθειας.
Πρωτάθλημα Φόρμουλα 3
2019
Η εναρκτήρια σεζόν του Πρωταθλήματος FIA Formula 3 αποτελούνταν από 16 αγώνες που διεξήχθησαν σε οκτώ γύρους σε ευρωπαϊκές πίστες, ξεκινώντας στις 11 Μαΐου στο Circuit de Barcelona-Catalunya και ολοκληρώνοντας στις 29 Σεπτεμβρίου στο Sochi Autodrom. Το 2019 σηματοδότησε το ντεμπούτο του νέου πλαισίου Dallara F3 2019, που τροφοδοτείται από έναν ατμοσφαιρικό κινητήρα V6 3,4 L που αναπτύχθηκε από τη Mecachrome , τον ίδιο κινητήρα που χρησιμοποιήθηκε στον προκάτοχο της σειράς GP3 του αυτοκινήτου, το Dallara GP3/16. Αυτό σηματοδότησε επίσης το ντεμπούτο του HALLO ασφαλείας, αμάξωμα που είχε εισαχθεί στη Formula 1 και τη Formula 2 το 2018.
Η Prema Racing κέρδισε το πρωτάθλημα των ομάδων, σημειώνοντας πάνω από διπλάσιο βαθμό από τους επιλαχόντες Hitech Grand Prix και επεκτείνοντας το σερί τους σε επτά διαδοχικά πρωταθλήματα ομάδων από το προηγούμενο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της FIA Formula 3. Οι τρεις οδηγοί της Prema Racing τερμάτισαν στις τρεις πρώτες θέσεις στο πρωτάθλημα οδηγών. Ο Robert Shwartzman τελείωσε τη σεζόν ως πρωταθλητής, έχοντας κερδίσει τρεις νίκες σε αγώνες συμπεριλαμβανομένου του πρώτου αγώνα στη Βαρκελώνη. Ο Μάρκους Άρμστρονγκ τερμάτισε δεύτερος με τον Τζεχάν Νταρουβάλα στην τρίτη θέση.
Αλβανία του Καυκάσου
Δημογραφία
Αρχικά, τουλάχιστον μερικοί από τους Αλβανούς του Καυκάσου μιλούσαν Λεζγκικές γλώσσες, συγγενικές με αυτές που ομιλούνται σήμερα στο Νταγκεστάν, και συνολικά έως και 26 διαφορετικές γλώσσες μπορεί να ομιλούνταν στην Αλβανία του Καυκάσου. Σύμφωνα με τους μεσαιωνικούς Αρμένιους ιστορικούς Μοβσές Χορενατσί, Μοβσές Καγκανκατβατσί και Κοριούν, το καυκασιανό αλβανικό αλφάβητο δημιουργήθηκε από τον Μεσρόμπ Μαστότ, ένα Αρμένιο μοναχό, θεολόγο και μεταφραστή ο οποίος επίσης θεωρείται ότι δημιούργησε το αρμενικό αλφάβητο.
Οι επαφή των Ιρανών με την περιοχή χρονολογείται από την εποχή των Μήδων και των Αχαιμενιδών. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Αρσακιδών της Αλβανίας, η παρθική γλώσσα διαδόθηκε στην περιοχή. Είναι πιθανό ότι η γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε στη διοίκηση και στη διατήρηση αρχείων της αυτοκρατορικής καγκελαρίας και τις εξωτερικές υποθέσεις έγιναν τα παρθικά, με βάση το αραμαϊκό αλφάβητο, αντικαθιστώντας τα αρχαία ελληνικά ως γλώσσα των μορφωμένων. Με την εγκαθίδρυση των Σασσανιδών, τα Μεσαία Περσικά, τα οποία συγγενεύουν με τα Παρθικά, έγιναν η επίσημη γλώσσα της αυτοκρατορίας και γνώρισαν ευρεία διάδοση στην Αλβανία του Καυκάσου. Η παρουσία της περσικής γλώσσας και του ιρανικού πολιτισμού συνέχισε και μετά την ισλαμική εποχή.
Πρωτάθλημα Φόρμουλα 3
2020
Το πρωτάθλημα του 2020 επρόκειτο να ξεκινήσει στη διεθνή πίστα του Μπαχρέιν στις 21 Μαρτίου, με το Circuit Paul Ricard να αποσύρεται από το ημερολόγιο υπέρ του Circuit Zandvoort. Ωστόσο, οι τρεις πρώτοι γύροι του πρωταθλήματος αναβλήθηκαν ως απάντηση στην πανδημία του COVID-19. Ένα αναθεωρημένο ημερολόγιο δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο, αποτελούμενο από 18 αγώνες σε εννέα γύρους που διεξήχθησαν παράλληλα με τους πρώτους εννέα αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος της Formula 1. Η σεζόν ξεκίνησε στο Red Bull Ring στις 4 Ιουλίου και ολοκληρώθηκε στο Mugello Circuit στις 13 Σεπτεμβρίου.
Αλβανία του Καυκάσου
Δημογραφία
Μετά τον εκχριστιανισμό των Αλβανών τον 4ο αιώνα, τμήματα του πληθυσμού ενσωματώθηκαν από τους Αρμένιους και τους Γεωργιανούς, ενώ τα ανατολικά τμήμα της Αλβανίας του Καυκάσου εξισλαμίστηκαν και απορροφήθηκαν από τους Ιρανούς και αργότερα από τους τουρκικούς πληθυσμούς (σημερινοί Αζέροι). Μικρά τμήματα αυτών των ομάδων συνεχίζουν να υπάρχουν ανεξάρτητα και είναι γνωστοί ως Ουντί.
Πρωτάθλημα Φόρμουλα 3
2020
Η Prema Racing εξασφάλισε το όγδοο συνεχόμενο πρωτάθλημα ομάδων με τρεις αγώνες να απομένουν. Ο οδηγός της Prema Oscar Piastri ολοκλήρωσε τη σεζόν ως πρωταθλητής, εξασφαλίζοντας τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα. Τερμάτισε τρεις βαθμούς μπροστά από τον οδηγό του Grand Prix ART Théo Pourchaire, με τον Logan Sargeant της Prema στην τρίτη θέση.
2021
Ως μέτρο μείωσης του κόστους, το ημερολόγιο του πρωταθλήματος του 2021 μειώθηκε σε επτά γύρους με κάθε γύρο να αποτελείται από τρεις αγώνες, με είκοσι έναν αγώνες συνολικά, σύμφωνα με τις αλλαγές που έγιναν στο Πρωτάθλημα FIA Formula 2 2021. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις πίστες: Πίστα του Σίλβερστόουν, Autodromo Nazionale di Monza και Mugello Circuit αποσύρθηκαν από το ημερολόγιο. Στο Circuit Paul Ricard και στο Circuit Zandvoort επέστρεψαν, αφού ακυρώθηκαν το 2020. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 8 Μαΐου στο Circuit de Barcelona-Catalunya. Η σεζόν προοριζόταν αρχικά να ολοκληρωθεί στις 24 Οκτωβρίου στο Circuit of the Americas, ωστόσο αυτό ακυρώθηκε και αντικαταστάθηκε με έναν γύρο στο Sochi Autodrom, που έληξε στις 26 Σεπτεμβρίου.
Αλβανία του Καυκάσου
Δημογραφία
Ο προ-ισλαμικός πληθυσμός της Αλβανίας του Καυκάσου μπορεί να έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην εθνογένεση αρκετών σύγχρονων εθνικοτήτων, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι Αζέροι, οι Αρμένιοι του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, οι Γεωργιανοί της Καχετίας, οι Λακ, οι Λεζγκί και οι Τσαχούρ του Νταγκεστάν.
Πρωτάθλημα Φόρμουλα 3
2021
Το πρωτάθλημα οδηγών κέρδισε ο Dennis Hauger της Prema Racing, ο οποίος κέρδισε τέσσερις νίκες σε αγώνες και διεκδίκησε τον τίτλο του πρωταθλήματος με δύο αγώνες να απομένουν. Οι οδηγοί της Trident Jack Doohan και Clément Novalak τερμάτισαν δεύτεροι και τρίτοι αντίστοιχα. Η Trident τερμάτισε το σερί νικών πρωταθλημάτων των ομάδων της Prema Racing, διεκδικώντας τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα με διαφορά τεσσάρων πόντων.
2022
Η σειρά επέστρεψε στη δράση πριν από το 2021 με δύο αγώνες ανά τριήμερο, και περιλάμβανε εννέα γύρους. Οι γύροι στο Silverstone και τη Monza επέστρεψαν στο ημερολόγιο, ενώ οι γύροι στο Circuit Paul Ricard και στο Sochi Autodrome αφαιρέθηκαν. Το ημερολόγιο περιελάμβανε δύο νέους χώρους, με το Μπαχρέιν και το Imola Circuit να φιλοξενούν αγώνες για πρώτη φορά. Η μορφή βαθμολογίας άλλαξε επίσης, μειώνοντας τον αριθμό των πόντων που προσφέρονται για αγώνες σπριντ, ταχύτερους γύρους και pole positions. Η πρώτη αλλαγή ομάδας της σειράς έγινε το 2022. Η HWA Racelab αποχώρησε από το πρωτάθλημα και αντικαταστάθηκε από τη Van Amersfoort Racing. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στο Μπαχρέιν στις 19 Μαρτίου και ολοκληρώθηκε στη Μόντσα στις 11 Σεπτεμβρίου.
Ο οδηγός της ART Grand Prix Victor Martins κέρδισε το πρωτάθλημα οδηγών στον τελικό αγώνα, πριν από τον οποίο υπήρχαν έξι οδηγοί μαθηματικά στη διεκδίκηση του τίτλου. Δεύτερος ήταν ο Zane Maloney της Trident, ακολουθούμενος από τον οδηγό της Prema Racing, Oliver Bearman. Η Prema Racing ανέκτησε το πρωτάθλημα των ομάδων μπροστά από τη δεύτερη Trident.
Πρωταθλητές
Ρόμπερτ Σβάρτζμαν, 2019 Όσκαρ Πιάστρι, 2020 Ντένις Χάουγκερ, 2021 Βίκτωρ Μαρτίν, 2022
Πηγές
Formula 3 Official Site
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός
Δασύλλιο Πάτρας
Τοποθεσία
Βρίσκεται εγγύς του κέντρου της πόλης, απέχει οδικώς από το κεντρικότερο σημείο της, την Πλατεία Γεωργίου Α΄, λιγότερο των 2 χιλιομέτρων. Βρίσκεται στον χαμηλό λόφο Εσχατοβούνι, που ονομάζεται έτσι διότι είναι ο έσχατος (δηλ. τελευταίος) λόφος της περιοχής του όγκου του Παναχαϊκού, πριν την επίπεδη, ομαλή εδαφικά, και πυκνοκατοικημένη περιοχή των Πατρών. Στην περιοχή του Δασυλλίου υπάρχει και λειτουργεί καφετέρια σε θέση που προσφέρει θέα προς την πόλη της Πάτρας και τον Πατραϊκό κόλπο.
Φυσιογνωμία
μικρογραφία|398x398εσ|Δασύλλιο Πάτρας, μανιτάρι σε δέντρο Αποτελεί φυσικό πνεύμονα στην καρδιά της Πάτρας. Πρόκειται για τοποθεσία αναψυχής και χώρο ηρεμίας, χαλάρωσης, βόλτας και άθλησης των Πατρινών, με κύρια χαρακτηριστικά του το άλσος πυκνών συστάδων πεύκων που το καλύπτει, την όμορφη θέα που προσφέρει, την μερική διαμόρφωση κάποιων χώρων και την ύπαρξη μικρών μονοπατιών, καθώς και την πολύ μικρή απόστασή του από τον πυκνοδομημένο ιστό της πόλης.
Ιστορικά στοιχεία
Εγγύς του Δασυλλίου, στα δυτικά αυτού, βρίσκεται το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Πατρών που κατασκευάστηκε το 2ο αιώνας μ.Χ., πιθανότητα στην εποχή του αυτοκράτορα Ανδριανού, και είχε αδιάκοπη χρήση μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα, και συγκεκριμένα το 1874, όταν και σταμάτησε η χρήση του μετά τη διοχεύτεση νερού στην πόλη με σωλήνες. Έχει επισκευαστεί πολλές φορές, με τελευταία το 1838 από το δήμαρχο Ιωάννη Μπουκαούρη.
Η κατοικημένη περιοχή στα χαμηλά της περιοχής του Δασυλλίου είναι μέρος του πυκνού οικιστικού ιστού της Πάτρας. Ωστόσο, στις 16/10/1940 το Δασύλλιο αναγνωρίστηκε ως οικισμός και υπήχθη στον τότε Δήμο Πατρέων ενώ καταργήθηκε από οικισμός και συγχωνεύτηκε στην Πάτρας στις 07/04/1951.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Κεναίοι
Οι Κεναίοι, ή Κινίτες ήταν αρχαίος βιβλικός λαός που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Τους Κεναίους αναφέρει ο Μωυσής στη Γένεση.
Οι Κεναίοι ήταν ένας αρχαιότατος νομαδικός λαός που κατήλθε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην αρχαία Παλαιστίνη πριν την εκεί εγκατάσταση του Αβραάμ, οι απόγονοι του οποίου καθοδηγούμενοι από τον Γιαχβέ έμελλε να υποτάξουν και αυτόν τον λαό μεταξύ άλλων εισβάλλοντας στα εδάφη τους. Οι Κεναίοι μετά την μόνιμη εγκατάστασή τους άρχισαν να ασχολούνται ιδιαίτερα με την μεταλλουργία όπου και αναδείχθηκαν σπουδαίοι μεταλλουργοί ιδίως χαλκουργοί. Στους μετέπειτα χρόνους μνημονεύονται σε διακλαδώσεις ανάλογα των χώρων εξάπλωσής τους βόρεια και νότια της περιοχής των Μαδιανιτών που πιθανώς να συγγένευαν φυλετικά. Έτσι αναφέρονται εγκατεστημένοι και βόρεια πλησίον των Αμαληκιτών, ΝΔ. της Νεκράς Θαλάσσης.
Η γνώμη διαφόρων ιστορικών ερευνητών ότι ο λαός αυτός ως φυλή ήταν απόγονοι του Κάιν φέρεται αστήρικτη.
Πηγές
Κατηγορία:Λαοί της Βίβλου Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Ιστορία της Παλαιστίνης Κατηγορία:Ιστορία της Ιορδανίας Κατηγορία:Ιστορία του Ισραήλ
Στήλη ναρού πολεμιστή με γυναίκα (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 29.54)
Περιγραφή
Είναι από ασβεστόλιθο. Εικονίζει έναν νεαρό άνδρα και μια γυναίκα μπροστά σε ένα βωμό. Ανάμεσά τους μία λήκυθος για την σπονδή. Στον τοίχο είναι κρεμασμένη μια πολεμική στολή, κράνος και ένα σπαθί.
Ερμηνεία
Ο Τάραντας στα παράλια της Μεγάλης Ελλάδας γνώρισε μεγάλη άνθιση, αφού ήταν κεντρικός κόμβος των θαλάσσιων εμπορικών δρόμων στη Μεσόγειο. Είναι πολλά τα επιβλητικά ταφικά μνημεία που κτίστηκαν στην πόλη αυτή τον 4ο αιώνα π.Χ. Είχαν σχήμα ναΐσκου και ήταν διακοσμημένα με ζωγραφισμένα αγάλματα. Το ανάγλυφο ετούτο ίσως να ανήκε στο διάκοσμο ενός τέτοιου μνημείου. Έχει εκφραστεί η εικασία ότι η σκηνή είναι εμπνευσμένη από μια τραγωδία.
Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο στα τέλη του 4ου αιώνα, περίπου 325-300 π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Παλαιοχώρι Ραπτοπούλου Ευρυτανίας
Το Παλαιοχώρι Ραπτοπούλου ή Ασπροποτάμου είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, το οποίο βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας και την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας. Είναι κτισμένο στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Τσούκα σε υψόμετρο 655 μέτρα, νότια από τον χείμαρρο Ποτιστής που μετά από λίγο καταλήγει στον Αχελώο ποταμό και σε απόσταση 77 χλμ. (οδηγικά μέσω Γεφύρι Τέμπλας) δυτικά από τα Άγραφα (έδρα του δήμου). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Ραπτοπούλου του δήμου Ασπροποτάμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ραπτόπουλο, το Κάτω Ραπτόπουλο και την Ιτέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ραπτοπούλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 55 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Ευρυτανία και τον ίδιο δήμο υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Παλαιοχώρι Φραγκίστας ενώ στο δήμο Καρπενησίου το Παλαιοχώρι Ψιανών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
27 Αυγούστου
26 Αυγούστου | 27 Αυγούστου | 28 Αυγούστου
Η 27η Αυγούστου είναι η 239η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (240η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 126 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Πετοσφαίριση στην Κύπρο
Η πετοσφαίριση στην Κύπρο πρωτοεμφανίζεται στα μέσα της δεκαετίας του 1920 και διαμέσου των δεκαετιών γνωρίζει ραγδαία ανάπτυξη και επιτυχίες, έχοντας στις τάξεις της εκατοντάδες αθλητές και αθλήτριες. Το άθλημα οργανώνεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Πετόσφαιρας.
Ιστορία
Το άθλημα της πετοσφαίρισης εμφανίζεται στα μέσα της δεκαετίας του 1920. Μπήκε επίσημα στο πρόγραμμα των Παγκυπρίων αγώνων το 1928. Μάλιστα, την τελευταία ημέρα των IH’ Παγκυπρίων αγώνων (22 Απριλίου 1928), που έγιναν στη Λάρνακα, διεξήχθη ο τελικός αγώνας πετόσφαιρας μεταξύ των ομάδων των Γυμναστικών Συλλόγων της Λάρνακας και της Λευκωσίας, με νικήτρια αυτή της Λάρνακας με 2-0 (15-13 και 15-12).
Παγκύπριος Ομοσπονδία Αθλοπαιδιών
Στις 21 Νοεμβρίου 1965 συνήλθαν στη Λευκωσία αντιπρόσωποι σωματείων και συλλόγων και μελέτησαν το θέμα δημιουργίας Ομοσπονδίας Αθλοπαιδιών. Οι παρευρεθέντες εξέλεξαν προσωρινή επιτροπή (με πρόεδρο το Φάνο Ιωαννίδη, που εκπροσωπούσε την Ελληνική Ομοσπονδία Αθλοπαιδιών), στην οποία ανετέθη η μελέτη και σύνταξη καταστατικού. Σε νέα συνεδρία, στις 19 Δεκεμβρίου 1965, οι εκπρόσωποι δεκαπέντε σωματείων μελέτησαν το καταστατικό και όρισαν καταστατική συνέλευση για τις 23 Νοεμβρίου 1966. Στη συνέλευση αυτή εγκρίθηκε το καταστατικό και εξελέγησαν τα μέλη του πρώτου διοικητικού συμβουλίου της Ομοσπονδίας, που πήρε την ονομασία Παγκύπριος Ομοσπονδία Αθλοπαιδιών (ΠOA). Τα ιδρυτικά μέλη της ομοσπονδίας ήταν τα σωματεία: ΑΠΟΕΛ, Πεζοπορικός, Ευαγόρας Πάφου, Απόλλων Λεμεσού, Διγενής Ακρίτας Μόρφου, Nέα Σαλαμίνα, Ανόρθωση, Ένωσις Nέων Αγίου Δομετίου (ENAΔ), ΠAEK Κερύνειας, Κεραυνός Στροβόλου, Ομόνοια Λευκωσίας, Σύνδεσμος Δημοσίων Υπαλλήλων Λευκωσίας, Αναγέννησις Παλλουριωτίσσης και οι Γυμναστικοί Σύλλογοι Λεμεσού, Αμμοχώστου και Λάρνακας.
Τοπική Επιτροπή Αθλοπαιδιών Kύπρου
Το 1967 η ΠΟΑ μετονομάστηκε σε Τοπική Επιτροπή Αθλοπαιδιών Kύπρου (TEAK). Το 1971 διοργάνωσε το πρώτο Παγκύπριο Πρωτάθλημα, το οποίο κατέκτησε το ΑΠΟΕΛ νικώντας στον τελικό την Πυροσβεστική με 3-2. Ως Τοπική Επιτροπή εκπροσωπήθηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα, την περίοδο 1972 -73 με τη συμμετοχή του ΑΠΟΕΛ στο Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα και την περίοδο 1973-74 από την πρωταθλήτρια Kύπρου ομάδα της Ανορθωσης Αμμοχώστου, η οποία αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1973-1974. Ο θεσμός της συμμετοχής κυπριακών ομάδων στο πρωτάθλημα Α’ Εθνικής τερματίσθηκε μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.
Κυπριακή Ομοσπονδία Πετόσφαιρας
Στις 25 Φεβρουαρίου 1978 αντιπρόσωποι 20 σωματείων συνήλθαν στη Λευκωσία και ίδρυσαν ξεχωριστή ομοσπονδία για το άθλημα της πετόσφαιρας, την Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (KOΠE). Στις 4 Απριλίου 1978 εξελέγη το πρώτο διοικητικό συμβούλιο, με πρόεδρο τον Kώστα Χατζηανδρέου. Η ΚΟΠΕ είναι μέλος της αντίστοιχης διεθνούς ομοσπονδία (Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Βόλεϊ) και εκπροσωπεί το άθλημα στο διεθνή χώρο. Υπό την εποπτεία της διεξάγονται κάθε χρόνο οι διοργανώσεις πρωταθλήματος και κυπέλλου σε όλες τις κατηγορίες, με τη συμμετοχή πέραν των δύο χιλιάδων αθλητών. Οι ομάδες που διακρίνονται στο πρωτάθλημα και στο θεσμό του κυπέλλου, εκπροσωπούν την Kύπρο στα αντίστοιχα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και κύπελλα.
Εθνικές ομάδες
Οι εθνικές ομάδες πετόσφαιρας ανδρών και γυναικών της Κύπρου έχουν να παρουσιάσουν μεγάλες επιτυχίες. Το 1998 τα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα ανδρών και γυναικών της Κύπρου πανηγύρισαν την πρόκριση τους για πρώτη φορά σε όμιλο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος: η εθνική ανδρών αγωνίστηκε στη Mάλτα και κατέκτησε την 1η θέση ανάμεσα σε 11 ομάδες, ενώ στο πιο ψηλό σκαλοπάτι του βάθρου ανέβηκε και η εθνική ομάδα των γυναικών (ανάμεσα σε 8 ομάδες) που αγωνίστηκε στο Λίχτενσταϊν.
Ανδρών
Η εθνική των ανδρών έχει να επιδείξει δώδεκα χρυσά μετάλλια (1987, 1989, 1993, 1995, 1997, 1999, 2003, 2005, 2007, 2009, 2011, 2013) σε Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης (ΑΜΚΕ) σε δεκατέσσερις συμμετοχές και οκτώ Πρωταθλήματα Μικρών Κρατών Ευρώπης, γνωστά και ως «Προμόσιον Καπ» (1992, 1996).
Γυναικών
Η εθνική γυναικών έχει κερδίσει πέντε χρυσά μετάλλια σε εννέα διοργανώσεις AMKE (1989, 1991, 1995. 1997, 2013) και δύο πρωταθλήματα «Προμόσιον Καπ» (1994, 1996).. Το 2003 προκρίθηκε σε όμιλο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2003. Η εθνική γυναικών έχει να επιδείξει τρία χρυσά μετάλλια (1998, 2000, 2004) σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Όμιλος Μικρών Κρατών Ευρώπης) καθώς επίσης και ένα αργυρό μετάλλιο (2002).
Δεύτερη Ιντιφάντα
thumb| Ισραηλινοί στρατιώτες στη [[Ναμπλούς κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Αμυντική Ασπίδα]] Η δεύτερη Ιντιφάντα, επίσης γνωστή ως Ιντιφάντα Αλ-Άκσα ήταν παλαιστινιακή εξέγερση εναντίον του Ισραήλ. Τα γενικά κίνητρα για τη βία προτάθηκαν ως η αποτυχία της Διάσκεψης Κορυφής του Ντέιβιντ του 2000 να καταλήξει στην τελική συμφωνία για την ειρηνευτική διαδικασία Ισραήλ-Παλαιστίνης τον Ιούλιο του 2000. Η βία ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2000, αφού ο Αριέλ Σαρόν πραγματοποίησε μια ιδιαίτερα προκλητική επίσκεψη στο Όρος του Ναού. Η ίδια η επίσκεψη ήταν ειρηνική, αλλά, όπως ήταν αναμενόμενο, πυροδότησε διαμαρτυρίες και ταραχές τις οποίες η ισραηλινή αστυνομία διέκοψε με πλαστικές σφαίρες και δακρυγόνα.
Υψηλός αριθμός θυμάτων προκλήθηκε μεταξύ αμάχων καθώς και μαχητών. Οι Ισραηλινοί επιδίδονταν σε πυροβολισμούς, επιθέσεις από αέρος και με τανκς και στοχευμένες δολοφονίες, ενώ οι Παλαιστίνιοι σε βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας, λιθοβολισμούς, πυροβολισμούς και ρουκέτες. Ο αριθμός των νεκρών, συμπεριλαμβανομένων τόσο μαχητών όσο και αμάχων, εκτιμάται ότι είναι περίπου 3.000 Παλαιστίνιοι και 1.000 Ισραηλινοί, καθώς και 64 ξένοι.
Πολλοί θεωρούν ότι η Σύνοδος Κορυφής του Σαρμ ελ Σεΐχ στις 8 Φεβρουαρίου 2005 αποτέλεσε το τέλος της Δεύτερης Ιντιφάντα. Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν συμφώνησαν ότι όλες οι παλαιστινιακές παρατάξεις θα σταματήσουν κάθε πράξη βίας εναντίον όλων των Ισραηλινών παντού, ενώ το Ισραήλ θα σταματήσει όλη τη στρατιωτική του δραστηριότητα εναντίον όλων των Παλαιστινίων παντού. Επιβεβαίωσαν επίσης τη δέσμευσή τους στον Οδικό χάρτη για την ειρηνευτική διαδικασία. Ο Σαρόν συμφώνησε επίσης να απελευθερώσει 900 Παλαιστίνιους αιχμαλώτους από τους 7.500 που κρατούνταν τότε και να αποσυρθεί από τις πόλεις της Δυτικής Όχθης που είχαν καταληφθεί ξανά κατά τη διάρκεια της ιντιφάντα.
Παραπομπές
κατηγορία:Παλαιστίνη κατηγορία:Ιστορία του Ισραήλ Κατηγορία:Ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση
Άνω Πυξάρι Δράμας
Το Πυξάρι είναι μικρός οικισμός της Δημοτικής Ενότητας Νικηφόρου. Διοικητικά ανήκει στον Δήμου Παρανεστίου της Περιφερειακής Ενότητας Δράμας της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης».
Το Πυξάρι βρίσκεται σε υψόμετρο 277 μέτρων.
Ιστορία
Το χωριό ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα τον καιρό της τουρκοκρατίας. Μετά τον Δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο προσαρτήθηκε στην Ελλάδα.
Μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, ο πληθυσμός του Πυξαρίου εκδιώχθηκε στην Τουρκία, ενώ οι Έλληνες πρόσφυγες φιλοξενούνταν στο χωριό. Το 1927 το όνομα του χωριού πήρε τη σημερινή του ονομασία. Το 1928 το χωριό ήταν απόλυτα προσφυγικό με συνολικά 236. άτομα.
Στο Πυξάρι βρίσκεται το ιστορικό «Γεφύρι της Δράμας».
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Αργυρώ (όνομα)
Το όνομα Αργυρώ προέρχεται από το μεσαιωνικό επίθετο ἀργυρός «αυτός που έχει φτιαχτεί από ασήμι ή αυτός που έχει το χρώμα ή τη λάμψη του ασημιού. Υποκοριστικά ονόματα Αργυρούλα, Ρούλα. Γιορτάζει 1 Νοεμβρίου.
Ετυμολογία του ονόματος
Το όνομα Αργυρώ προέρχεται από το μεσαιωνικό επίθετο ἀργυρός «αυτός που έχει φτιαχτεί από ασήμι ή αυτός που έχει το χρώμα ή τη λάμψη του ασημιού. Στην Πανώρια (16ος αι.), τ’ αργυρό σου πρόσωπο (πράξη β΄, 338), «το λευκό, το ωραίο»· στον Eρωτόκριτο (17ος αι.), άσπρη αργυρή, με τα χρουσά η φορεσά του εγίνη «με τη λευκότητα, με τη λάμψη του αργύρου»· στη δημοτική ποίηση, κόρη χρυσή, κόρη αργυρή, κόρη αρραβωνιασμένη «άριστη, εξαιρετική», με αυτήν τη σημασία και στον Μικρά Ασία.
Το μεσαιωνικό επίθετο ἀργυρός, από το αρχαιοελληνικό ἀργυροῦς, -ά, -οῦν (< ἄργυρος) με μετάπλαση (όπως, χρυσοῦς > χρυσός, ἁπλοῦς > ἁπλός κ.ά.).
Ονομαστική εορτή
Στις 1 Νοεμβρίου, των αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, από τη σύνδεση του ονόματος με τους άγιους Αναργύρους.
Διάδοση του ονόματος Αργυρώ
Ανεξάρτητο πιθανώς του αρχαιοελληνικού Ἀργυρᾶ, αλλά από την ίδια αφορμή σχηματισμένο — για να αποδώσει μεταφορικά ιδιότητες φυσικές, ψυχικές, ηθικές όπως η πολύτιμη αξία του ασημιού, η λάμψη του και η λευκότητά του, τις οποίες προσδοκά κανείς να έχει το νεογέννητο — το όνομα δεν άργησε να συνδεθεί στη λαϊκή συνείδηση με τους αγίους Αναργύρους, και γι’ αυτό ο Μπούτουρας το συγκαταλέγει στα «Ονόματα εξ Αγίων», ενώ στην περαιτέρω διάδοσή του συνέβαλε το επώνυμο Αργυρός της βυζαντινής οικογένειας των Αργυρών από το Χαρσιανόν της Καππαδοκίας (Ρωμανός Γ΄ Αργυρός ή Αργυρόπουλος, Βασίλειος Αργυρός, Ελένη Αργυρή, Ιωάννης Αργυρόπουλος κτλ.), από το οποίο ο Ψάλτης φρονεί ότι προέκυψε το βαφτιστικό Αργύρης, Αργύριος.
Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Αργυρώ παρουσιάζεται ως το 71ο πιο συχνό όνομα (45ο ανάμεσα στα γυναικεία).
Τύποι και υποκοριστικά του ονόματος
Ηρώ, από αφαίρεση των πρώτων συλλαβών του Αργυρώ· Ήρα
Σημειώσεις
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Ονόματα από πολύτιμα μέταλλα Κατηγορία:Ονόματα από τη λαϊκή παράδοση Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Μεσαιωνικά ονόματα
Κωνσταντίνος Οικονόμου ο εξ Οικονόμων
Ο Κωνσταντίνος Οικονόμος (και όχι Οικονόμου) ο εξ Οικονόμων (1780-1857) ήταν Έλληνας λόγιος και εκπρόσωπος του Νεοελληνικού διαφωτισμού από την Τσαριτσάνη της Θεσσαλίας. Με την παιδαγωγική, συγγραφική δράση του, καθώς και με την ιδιότητά του ως ιεροκήρυκας σε σημαντικά κέντρα του Ελληνισμού (Θεσσαλονίκη, Σμύρνη, Κωνσταντινούπολη) και στο εξωτερικό (Αγ. Πετρούπολη, Βερολίνο, Βιέννη) όπου τιμήθηκε επανειλημμένα, συνέβαλε στη διαμόρφωση της νεοελληνικής ταυτότητας και την ενίσχυση του κύρους της ελληνικής γλώσσας και κλασσικής Παιδείας στο εξωτερικό.
Νεανικά χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στην Τσαριτσάνη της Θεσσαλίας το 1780. Οι γονείς του ήταν ο Κυριακός και η Ανθιά. Γράμματα έμαθε από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν μορφωμένος και λόγιος πρεσβύτερος της εποχής του, που είχε το αξίωμα του Οικονόμου. Το αξίωμα αυτό είναι εκκλησιαστικό οφίκιο (τιμητικός τίτλος), που ανάγεται στον 4ο μ.Χ. αιώνα κι εξύψωνε τον υπεύθυνο για την οικονομική διαχείριση μιας μητρόπολης. Φέρει χαρακτηριστικό σε σχήμα ρόμβου άμφιο, που κρέμεται από τη ζώνη, μπροστά από το δεξί γόνατο και είναι γνωστό ως επιγονάτιο. Ο πατέρας του Κυριακός τού έμαθε ελληνικά και λατινικά. Το 1792, δωδεκαετής ακόμη, προχειρίζεται σε αναγνώστη και κατά την ημέρα της χειροθεσίας του απαγγέλει εξαιρετικό λόγο από άμβωνος, δείχνοντας από νωρίς ρητορική δεινότητα. Η μεγάλη φιλομάθειά του και το ενδιαφέρον του για τα γράμματα ενθάρρυναν τους γονείς του να τον στείλουν για περαιτέρω μάθηση στην ξακουστή και ακμάζουσα τότε Σχολή στα Αμπελάκια, όπου διδάχτηκε, πέραν των άλλων και τη Γαλλική γλώσσα. Εκεί είχε δάσκαλο και τον πρωτεργάτη του νεοελληνικού Διαφωτισμού, τον κατά τρία χρόνια μεγαλύτερό του Κωνσταντίνο Κούμα. Στα σχολικά χρόνια έγραφε στίχους σε ομηρική γλώσσα και απάγγελε εκ στήθους ραψωδίες του Ομήρου, ενώ μελέτησε αρχαίους Έλληνες και ξένους συγγραφείς. Σε ηλικία 21 χρονών το 1801 χειροτονήθηκε διάκονος, ξεκινάει να περιοδεύει στην υπόλοιπη Θεσσαλία για να κηρύττει και στα εικοσπέντε το 1805 προχειρίστηκε Οικονόμος και ιεροκήρυκας της επισκοπής Ελασσόνος. Το 1802 σε ηλικία 22 ετών νυμφεύεται κι αποκτά δύο παιδία την Ανθία και τον Κυριακό (που αργότερα μετονομάστηκε σε Σοφοκλή)
Δάσκαλος στη Θεσσαλονίκη, τη Σμύρνη και την Πόλη
Το 1806 με αφορμή το επαναστατικό κίνημα του παπά-Ευθύμιου Βλαχάβα, θεωρήθηκε επικίνδυνος από τους Τούρκους και συλλαμβάνεται από τον Αλή Πασά, αλλά ελευθερώνεται μετά την καταβολή τεράστιων χρηματικών λύτρων. Αφέθηκε πάλι ελεύθερος και ακολούθησε το επάγγελμα του διδασκάλου. Πηγαίνει στις Σέρρες στη Μονή Προδρόμου και στη Θεσσαλονίκη. Διορίστηκε από την Μεγάλη Εκκλησία Έξαρχος Θεσσαλονίκης, και επίτροπος του πατρός Γερασίμου, αρχιερέα της πόλης.
Επί δύο χρόνια παρέμεινε στη Θεσσαλονίκη κηρύττοντας αδιάκοπα σε όλα τα σχολεία, στις συναθροίσεις και αλλού. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη μελέτη των φιλοσοφικών και μαθηματικών συστημάτων, διαβάζοντας από τα πρωτότυπα γαλλικά συγγράμματα, πιθανώς τη νέα Εγκυκλοπαίδεια των Διαφωτιστών Ντενί Ντιντερό και Ντ'αλαμπέρ.
Το 1809 ακολούθησε την πρόσκληση πολλών, και ερχόμενος στη Σμύρνη ίδρυσε μαζί με τον παλιό του δάσκαλο και φίλο Κωνσταντίνο Κούμα το «φιλολογικό γυμνάσιο», στο οποίο δίδαξε την ελληνική φιλολογία και τη ρητορική, από το 1814 ως Σχολάρχης. Δίδασκαν όχι μόνο γλώσσα κι ιστορία αλλά και πιο μοντέρνα μαθήματα όπως αριθμητική, γεωμετρία, γεωγραφία, φυσική, χημεία, λογική και ηθική. Ο Κωνσταντίνος εργαζόταν ακατάπαυστα, συνέγραψε συγγράματα για πολλά μαθήματα, ενθάρρυνε τους μαθητές να λένε τη γνώμη τους κι η επιτυχία της σχολής ήταν τόσο ραγδαία, που το 1811 κιόλας αναγνωρίστηκε ως δημόσιο ίδρυμα.
Τον Ιούνιο του 1819 όμως, ο Οικονόμος αναγκάστηκε μετά την ξαφνική διάλυση της Σχολής να φύγει και να πάει αρχικά στη Μυτιλήνη, και από εκεί στην Κωνσταντινούπολη όπου ο γηραιός Πατριάρχης Γρηγόριος Ε' τον διόρισε «καθολικό ιεροκήρυκα της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και πασών των ορθοδόξων του ελληνικού γένους εκκλησιών» και έτσι του δίνεται το πατριαρχικό δικαίωμα να φέρει αδαμάντινο σταυρό στο καλυμμαύκι του. Στην Κωνσταντινούπολη μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία.
Στη Ρωσία
Όταν με την έναρξη της επαναστάσης την άνοιξη του 1821 οι Τούρκοι άρχισαν να διώκουν και να κατακρεουργούν αθώους, άοπλους, γέροντες και γυναικόπαιδα, ο Οικονόμος δραπέτευσε από την Κωνσταντινούπολη και ζητώντας άσυλο στο πλοίο του εμπόρου οίνου Γ. Αλεξίου, κρυμμένος μαζί με άλλους 17 Έλληνες ανάμεσα σε βαρέλια κρασί, βγήκε στην Οδησσό. Λίγες μέρες αργότερα μες στον Απρίλιο, έμποροι έφεραν στην ίδια πόλη το πτώμα του απαγχονισμένου από τους Τούρκους Πατριάρχη Γρηγορίου. Ο Κωνσταντίνος εκφώνησε επικήδειο λόγο που συγκλόνισε τους ακροατές και σύντομα καθαρογράφτηκε και μεταφράστηκε στα ρωσικά, κάτι που αύξησε τη φήμη του και στη ρωσική πρωτεύουσα.
Δέχτηκε ένα ακόμα παράσημο από τον Αυτοκράτορα, βασιλιά της Πρωσίας στο Βερολίνο το 1833. Εκλέχτηκε αντεπιστέλλον μέλος της πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, ενώ πέρασε και από τη Ρώμη το 1834. Έγινε δεκτός με τιμές από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΣΤ ,τον οποίο εντυπωσίασε με την ευρυμάθειά του. Ο διάλογος του με επιστήμονες και θεολόγους της Ρωσίας και της Δυτικής Ευρώπης έκανε αυτόν τον ταπεινό ιερέα από τη μικρή Τσαριτσάνη έναν σημαντικό, αξιόλογο πρέσβη και μεσολαβητή της Ορθοδοξίας για τα συμφέροντα της Ελλάδας.
Επιστροφή στην πατρίδα, δράση στην Αθήνα και τελευταία χρόνια
Έφτασε στην Ελλάδα το 1834 με πλοίο από την Ιταλία κι εγκαταστάθηκε αρχικά στο Ναύπλιο και αργότερα στην Αθήνα. Τέθηκε επικεφαλής της συντηρητικής μερίδας της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία προ ολίγου το 1833 είχε καταστεί αυτοκέφαλος, και αγωνίσθηκε εναντίον κάθε φιλελεύθερης εκδήλωσης στα εκκλησιαστικά πράγματα. Υπερασπίστηκε την αμετακίνητη προσήλωση στους κανόνες της Ορθοδοξίας και κατέκρινε την απόσχιση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Απεδιδε την τελευταία σε υπέρμετρη φιλοδοξία και μικρόνοια του κληρικού και θεολόγου Θεόκλητου Φαρμακίδη και της βαυαρικής αντιβασιλείας περί τον βασιλιά Όθωνα. Και στο γλωσσικό ζήτημα, ενώ παλιότερα ήταν οπαδός της κοραϊκής "μέσης οδού", εμφανίστηκε αργότερα οπαδός της αρχαϊκής καθαρεύουσας και αντιτάχθηκε κατηγορηματικά στην πρόταση του Νεόφυτου Βάμβα να μεταφραστεί η Αγία Γραφή στη ζωντανή, ομιλούμενη γλώσσα. Ιδιαίτερα πολέμησε τις απόψεις του Θεόκλητου Φαρμακίδη, με την κόντρα να παίρνει προσωπικές διαστάσεις και τους δυο άνδρες να ανταλλάσσουν βαριές κουβέντες χωρίς να συναντηθούν ως το τέλος της ζωής τους. Ο Οικονόμος δεν απέρριπτε την εισαγωγή διδασκαλίας της αρχαίας ελληνικής στη σχολική εκπαίδευση. Κατέκρινε με θάρρος τον Όθωνα και τους υπουργούς του για τις μεταθέσεις μητροπολιτών που δεν τον μνημόνευαν, την τοποθέτηση σε μητροπόλεις ανθρώπων προσκολλημένων στις απόψεις της Αντιβασιλείας, την ερήμωση μοναστηριών, την ανεξέλεγκτη και ελεύθερη διείσδυση ξένων ψευδοϊεραποστόλων και την έλλειψη του Αγίου Μύρου στην Ελλάδα μετά τη διακοπή των σχέσεων με το Πατριαρχείο.
Το 1842 εκφώνησε τον επικήδειο λόγο στην εξόδιο ακολουθία του εθνικού ευεργέτη Νικόλαου Ζωσιμά και τον Φλεβάρη του επόμενου έτους 1843 του οπλαρχηγού και ήρωα της Επανάστασης Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Ο Οικονόμος υποστηρίζε με παρρησία ότι μόνο με τη σύμφωνη γνώμη κι ευλογία του Πατριαρχείου, μπορεί να δημιουργηθεί αυτοκέφαλη εκκλησία. Κανένας κοσμικός και καμία πολιτική αρχή δεν είναι δυνατόν να παρεμβαίνει και να προκαλεί διχασμό και σχίσμα ανάμεσα στην ελλαδική εκκλησία και στη μητέρα την Αγία και Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Όντως, στις 29 Ιουλίου 1850 με τη δική του διαμεσολάβηση, το Οικουμενικό Πατριαρχείο με Πατριάρχη τον Άνθιμο Δ’, εξέδωσε Συνοδικό Τόμο που καθορίζει το Αυτοκέφαλο της Ελλαδικής Εκκλησίας και συμβίβασε την καταστροφική διαμάχη.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 8 Μαρτίου 1857 σε ηλικία 76 ετών. Διατηρούνταν μέχρι πρόσφατα στο σπίτι του στην οδό Νίκης 52 και Κυδαθηναίων μια εντοιχισμένη πλάκα. Γιος του ήταν ο Σοφοκλής Οικονόμος, ιατροφιλόσοφος που διέσωσε το έργο του.
Ετάφη στο προαύλιο της Ιεράς Μονής Πετράκη, αφήνοντας με τη διαθήκη του σεβαστά χρηματικά ποσά στη Θεολογική Σχολή Χάλκης, στην Πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη, στο Αμαλίειο ορφανοτροφείο και στο Σχολείο της ιδιαίτερης πατρίδας του Τσαριτσάνης. Ο Δήμος Τσαριτσάνης τον έχει τιμήσει με την ανέγερση προτομής του σε κεντρική πλατεία της πόλης.
Έργο
Ο Κωνσταντίνος Οικονόμος υπήρξε πολυγραφότατος και πολυμαθής. Διασώζονται μαρτυρίες για τα εξής έργα του
Η ονομασία ο εξ Οικονόμων
Ο Κωνσταντίνος Δημαράς αποδίδει την κατοπινή προσθήκη του μετωνύμιου "Ο εξ Οικονόμων", όπως εμφανίζεται στους τίτλους των βιβλίων του μετά τη μετάβασή του στη Ρωσία- ως προϊόν μίμησης του δυτικού τύπου ευγένειας, του von ή του de για περισσότερο κύρος.
Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στη Νέα Σμύρνη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δάσκαλοι του Γένους Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Κιτ Κάρσον
Ο Χριστόφορος («Κιτ») Κάρσον (Christopher Houston Carson, 24 Δεκεμβρίου 1809 – 23 Μαΐου 1868) ήταν Αμερικανός «πρωτοπόρος» («πιονιέρος») της Δύσης και μαχητής εναντίον των Ινδιάνων.
Η ζωή του
Ο Χριστόφορος Κάρσον γεννήθηκε το 1809 σε μία μικρή καλύβα του Κεντάκι, σύντομα όμως η οικογένειά του τράβηξε ακόμα πιο δυτικά, στην περιοχή του Μιζούρι. Τα χρόνια περνούσαν και ο μικρός μεγάλωνε κοντά στη φύση, που λάτρευε. Επειδή ήταν μικρόσωμος, ο πατέρας του τον φώναζε Κιτ, συντομεύοντας το «Χριστόφορος».
Όταν έγινε 15 χρονών τον έστειλαν κοντά σε έναν σελοποιό για να μάθει την τέχνη. Το όνειρο όμως του μικρόσωμου Κιτ ήταν η άγρια φύση. Κάποια νύχτα, όταν ο Κάρσον ήταν 16 ετών, το έσκασε από το αφεντικό του για να βρεθεί παραδουλευτής σε καραβάνι που μετέφερε ζώα στη Δύση. Έτσι άρχισε η σταδιοδρομία του Κιτ που έμελλε να τον κάνει διάσημο.
Στα καραβάνια ο Κιτ έμαθε την τέχνη του λάσου και του καμτσικιού, έμαθε να κυνηγά βούβαλους και να ζει τη σκληρή ζωή των «πρωτοπόρων». Ωστόσο το όνειρό του ήταν πάντα να ακολουθήσει τους κυνηγούς των βουνών στις περιπέτειές τους μέσα στην άγρια φύση.
Οι κυνηγοί των βουνών ήταν άνδρες πολύ σκληραγωγημένοι και δεν έπαιρναν τον καθένα στις ομάδες τους. Ο Κιτ χάρη στα προσόντα του, τους έπεισε να τον πάρουν κοντά τους κι έτσι το μεγάλο του όνειρο έπαιρνε σάρκα και οστά. Ως κυνηγός ο Κιτ είχε πολλές περιπέτειες με άγριους Ινδιάνους και ζώα. Πάντα όμως τα έβγαζε πέρα χάρη στην τόλμη, την εξυπνάδα και την ετοιμότητά του, που τον έκαναν να διακριθεί και να φτάσει να γίνει αρχηγός ομάδας. Ο Κάρσον εξερεύνησε δυτικά μέχρι την ισπανική Καλιφόρνια και βόρεια περνώντας από τα Βραχώδη Όρη. Οι περισσότεροι Ινδιάνοι τον γνώριζαν σαν «ο μικρός αρχηγός» και τον έτρεμαν. Με τα χρόνια όμως η αγορά της γούνας έπεσε. Οι κυνηγοί έπαψαν να κερδίζουν τα χρήματα που τους έκαναν να ριψοκινδυνεύουν. Ο Κιτ αποφάσισε τότε να νυμφευθεί και έζησε με τις φυλές Αραπάχο και Τσεγιέν. Όμως η ήσυχη οικογενειακή ζωή δεν ήταν γι' αυτόν.
Νέες περιπέτειες τον οδήγησαν στον αγώνα για την κατάκτηση της Καλιφόρνιας και το άνοιγμα του δρόμου προς τη Δύση. Προσλήφθηκε ως οδηγός, πραγματοποιώντας αποστολές στην Καλιφόρνια και το Όρεγκον, από τις οποίες έγινε διάσημος και συμπεριλήφθηκε ως ήρωας σε πολλά μυθιστορήματα.
Κατά τη διάρκεια του Αμερικανομεξικανικού πολέμου από το 1846 έως το 1848, ο Κάρσον ήταν μεταφορέας και ανιχνευτής, φημισμένος κυρίως λόγω του ταξιδιού του από τη μία ακτή στην άλλη, μεταφέροντας νέα για τον πόλεμο από την Καλιφόρνια στην έδρα της αμερικανικής κυβέρνησης στην Ουάσινγκτον. Στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο ηγήθηκε ενός συντάγματος κυρίως ισπανόφωνων εθελοντών πολεμώντας με το πλευρό των Βορείων. Αργότερα, κατά τη διάρκεια των Ινδιάνικων Πολέμων, ο Κάρσον ηγήθηκε στρατευμάτων για να καταστείλει διάφορες ινδιάνικες φυλές. Επικρίθηκε για την κατάκτηση των Ναβάχο και την αναγκαστική μεταφορά τους, κατά τη διάρκεια της οποίας πολλοί πέθαναν. Παίρνοντας τον τιμητικό τίτλο του στρατηγού, ο Κάρσον είναι ίσως ο μόνος αναλφάβητος Αμερικανός που έφτασε σε τόσο υψηλό στρατιωτικό βαθμό, καθώς δεν μπορούσε να γράψει τίποτε περισσότερο πέρα από το όνομά του.
Πέθανε στις 23 Μαΐου 1868, σε ηλικία 59 ετών. Η ζωή του Κιτ Κάρσον, γεμάτη από πολλές περιπέτειες και με συμμετοχές σε πολλά σημαντικά γεγονότα, προσέλκυσε την προσοχή μυθιστοριογράφων, ιστορικών και βιογράφων. Επίσης, η πόλη Κάρσον Σίτι στις ΗΠΑ πήρε το όνομά της από τον Κιτ Κάρσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί εξερευνητές
Ιουλία Ιοτάπα (κόρη του Αντίοχου Δ΄)
Η Ιουλία Ιοτάπα εξελληνισμένα Ιωτάπη (γενν. π. το 45 μ.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Κομμαγηνής και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ιουδαίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Αντιόχου Δ΄ της Κομμαγηνής και της αδελφής του Ιουλίας Ιοτάπας Φιλαδέλφου, κόρης τού Αντιόχου Γ΄ της Κομμαγηνής. Αδέλφια της ήταν ο Αρχέλαος Αντίοχος (πατέρας του Φιλοπάππου) και ο Καλλίνικος. Οι Οροντίδες ήταν η πρώτη δυναστεία της Αρμενίας. Ο Αντίοχος Γ΄ ήταν γιος της Ιοτάπας της Μηδίας Ατροπατηνής, δισεγγονής της Λαοδίκης Ζ΄ Θεάς των Σελευκιδών. Έτσι η Ι. Ιοτάπα είχε καταγωγή Αρμενική, Ελληνική και Μηδική.
Θα γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Σαμόσατα, πρωτεύουσα της Κομμαγηνής. Οι γονείς της είχαν μεγαλώσει και μορφωθεί στη Ρώμη. Περί το 52 απεβίωσε η μητέρα της. Ο Αντίοχος Δ΄ ήταν λόγιος και σύμβουλος τού Αυτοκράτορα. Ήταν σύμμαχος τού Νέρωνα και μελών της Ηρωδιανής δυναστείας. Το 58-59 στην Αρμενία έγινε πολιτική αναταραχή. Τελικά οι πολίτες της εγκατέλειψαν την αντίσταση και ζήτησαν βασιλιά υποτελή τού Νέρωνα. Ο Αντίοχος Δ΄ συμμετείχε στο να προστατευθεί η Αρμενία -με τη βοήθεια των Ρωμαίων- από τον Τιριδάτη Α΄ των Αρσακιδών της Αρμενίας.
Ο Νέρωνας έστεψε στη Ρώμη τον Γ. Ι. Τιγράνη ΣΤ΄ των Ηρωδιανών ως βασιλιά της Αρμενίας. Αυτός ήταν γιος τού Αλεξάνδρου, γιού της Γλαφύρας της δυναστείας του Αρχελάου, κόρης μίας των Αρταξιαδών, κόρης τού Αρταβάσδη Β΄ της Αρμενίας. Ο Τιγράνης ΣΤ΄ είχε γιο τον Γ. Ι. Αλέξανδρο, που νυμφεύτηκε την Ι. Ιοτάπα στη Ρώμη. Ο γάμος ήταν για να ενδυναμώσει την πολιτική συμμαχία των πατέρων τους. Μετά από την τελετή, ο Νέρωνας τους έστεψε βασιλείς της Κέτις στις ακτές της Κιλικίας και επιπλέον τους έδωσε την Ελαιούσα Σεβαστή. Οι περιοχές ανήκαν πιο πριν στον πατέρα της. Κυβέρνησαν την Κέτις το διάστημα 58-72.
Γνωρίζουμε ότι κατά τη Δυναστεία των Φλαβίων (69-76) η Ι. Ιοτάπα ζούσε ακόμη· έπειτα από αυτό, τίποτε δεν είναι γνωστό γι' αυτήν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γ. Ι. Αλέξανδρο ηγεμόνα της Κέτις στην Κιλικία και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Ροσάριο
Ιστορία
Σχετικά με την ίδρυση του Ροσάριο, δεν υπάρχει κάποια γνωστή ημερομηνία για την ίδρυσή του ή κάποιος γνωστός ιδρυτής του, ωστόσο πιστεύεται πως ιδρύθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1793. Ανακηρύχθηκε πόλη στις 3 Αυγούστου 1852 με το όνομα Πάγο ντε λος Αρρόγιος («Η χώρα των ανέμων»). Στις 27 Φεβρουαρίου 1812, ο στρατηγός Μανουέλ Μπελγράνο σήκωσε τη σημαία της χώρας για πρώτη φορά στο Ροσάριο. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, το Ροσάριο είναι γνωστό ως το «Λίκνο της Αργεντίνικης σημαίας», ενώ υπάρχει στην πόλη και το μνημείο της σημαίας. Η περιφέρεια του Σάντα Φε υπέφερε από τον εμφύλιο πόλεμο της Αργεντινής το 1820, και έτσι ο ρυθμός ανάπτυξής του ήταν αρκετά χαμηλός. Το 1926 το Ροσάριο είχε πληθυσμό περίπου 407.000 κατοίκων, εκ των οποίων το 47% ήταν ξένοι. Το 1946, το Ροσάριο υποστήριζε τον Χουάν Περόν να ανέλθει στην εξουσία και, όταν εκείνος ανετράπη με πραξικόπημα, χιλιάδες κόσμου διαδήλωσε κατά της δικτατορίας, ενώ εκατοντάδες σκοτώθηκαν. Το 1995, η ανεργία στην πόλη είχε φτάσει το 21%, ενώ ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού έπεσε κάτω από το όριο της φτώχειας, ωστόσο το 2001 η οικονομία ανέκαμψε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Γενικές εκλογές της Ανγκουίλλας (2020)
Εκλογικό σύστημα
Ο 13μελής Οίκος της Συνέλευσης αποτελείται από επτά μέλη που εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με πλειοψηφικό σύστημα, τέσσερις βουλευτές Επικρατείας που εκλέγονται από ολόκληρο το νησί με γενική ψηφοφορία και δύο εξ οφίτσιο μέλη. Οι ψηφοφόροι μπορούν να ψηφίσουν έως τέσσερις υποψηφίους στις έδρες της Επικράτειας, οι οποίες αντικατέστησαν δύο έδρες που αποφασίζονταν με διορισμό. Οι ψηφοφόροι πρέπει να είναι τουλάχιστον 18 ετών, ενώ οι υποψήφιοι πρέπει να είναι τουλάχιστον 21 ετών.
Εκστρατεία
Το κυβερνών Ενωτικό Μέτωπο της Ανγκουίλας (το οποίο κέρδισε έξι από τις επτά εκλεγμένες έδρες το 2015) όρισε μια πλήρη σειρά έντεκα υποψηφίων τον Νοέμβριο του 2019. Το αντιπολιτευόμενο Προοδευτικό Κίνημα Ανγκουίλλας έδωσε το χρίσμα επίσης σε έντεκα υποψηφίους τον Δεκέμβριο του 2019.
Παραπομπές
2020 Ανγκουιλα
Παραγοντικό
Το παραγοντικό ενός αριθμού \nu ισούται με το πλήθος των δυνατών μεταθέσεων των \nu στοιχείων ενός συνόλου, δηλαδή το πλήθος των διαφορετικών τρόπων με τους οποίους μπορούμε να βάλουμε σε μια σειρά τα \nu στοιχεία ενός συνόλου. Για παράδειγμα, για το σύνολο, υπάρχουν συνολικά δυνατές μεταθέσεις, οι οποίες είναι οι εξής: , , , , ,.
Ορισμός
Το \nu! ορίζεται αναδρομικά ως εξής για τον φυσικό αριθμό \nu: ή μη-αναδρομικά, κάνοντας χρήση του συμβόλου \prod για τον πολλαπλασιασμό, ως εξής:
Πλήθος μεταθέσεων
Όπως αναφέρθηκε στην εισαγωγή, το πλήθος των δυνατών μεταθέσεων ενός συνόλου με \nu στοιχεία είναι \nu!. Αυτό προκύπτει επαγωγικά. Για \nu = 1, υπάρχει μία δυνατή μετάθεση για αυτό το στοιχείο.
Για \nu \geq 2, υπάρχουν \nu τρόποι να διαλέξουμε το πρώτο στοιχείο της μετάθεσης (διαλέγοντας οποιοδήποτε από τα \nu στοιχεία) και έπειτα υπάρχουν \nu - 1 στοιχεία για τις υπόλοιπες θέσεις. Από την επαγωγική υπόθεση υπάρχουν (\nu - 1)! τρόποι να διατάξουμε αυτά τα στοιχεία και επομένως συνολικά τρόποι να διατάξουμε τα \nu στοιχεία.
Ασυμπτωτική συμπεριφορά
Σε αρκετές εφαρμογές είναι πιο βολικό να δουλεύουμε με προσεγγίσεις του \nu!, αντί με τον κλειστό τύπο.
Τύπος Στίρλινγκ
right|thumb|300px|Η προσέγγιση του \nu! (και της συνεχής επέκτασής του με την [[συνάρτηση γάμμα|συνάρτησης γάμμα) με τον τύπο του Στίρλινγκ.]]
Ο τύπος του Στίρλινγκ δίνει ότι ή ισοδύναμα
Φράγματα
Σε κάποιες εφαρμογές (ειδικά στον χώρο της θεωρητικής πληροφορικής), τα παρακάτω φράγματα δίνουν αρκετά ικανοποιητικά αποτελέσματα:
Κυκλικές μεταθέσεις
Έστω ότι θέλουμε να μετρήσουμε το πλήθος των δυνατών κυκλικών μεταθέσεων. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλουμε να τοποθετήσουμε \nu = 4 άτομα σε ένα κυκλικό τραπέζι με \nu θέσεις, τότε υπάρχουν οι εξής 6 δυνατές μεταθέσεις. Παρατηρήστε ότι οι διατάξεις, , και  είναι ισοδύναμες.
Στην γενική περίπτωση κάθε διάταξη είναι ισοδύναμη με τις \nu κυκλικές διατάξεις της. Επομένως, από τις \nu! δυνατές μεταθέσεις, ακριβώς οι αντιστοιχούν σε διαφορετικές μεταθέσεις σε έναν κύκλο.
Ορισμός μαθηματικής σταθεράς e
Το παραγοντικό εμφανίζεται και στον εξής ορισμό της μαθηματικής σταθεράς e,
Δυναμοσειρές τριγωνομετρικών συναρτήσεων
Η συνάρτηση του ημιτόνου μπορεί να οριστεί ως εξής: Επίσης, η συνάρτηση του συνημιτόνου μπορεί να οριστεί ως εξής:
Σειρά Τέιλορ
Η σειρά Τέιλορ μίας πραγματικής συνάρτησης στο σημείο a \in \R είναι η δυναμοσειρά
Υπολογισμός
Παρακάτω δίνονται οι δύο κλασσικές υλοποιήσεις για τον υπολογισμό του παραγοντικού: η αναδρομική και η γραμμική υλοποίηση. Σε γλώσσες προγραμματισμού με ακεραίους πεπερασμένου μεγέθους ο παρακάτω κώδικας θα οδηγήσει σε υπερχείλιση όταν το \nu είναι μεγάλο. Και οι δύο αλγόριθμοι χρησιμοποιούν \nu - 1 πολλαπλασιασμούς.
Αντιπαραγοντικό
Το αντιπαραγοντικό ενός φυσικού αριθμού \nu συμβολίζεται με !\nu, διαβάζεται νι αντιπαραγοντικό, και είναι το πηλίκο όλων των θετικών ακέραιων μικρότερων ή ίσων με \nu, δηλαδή και συμβατικά !0 = 1.
Το αντιπαραγοντικό !\nu μας δίνει η πιθανότητα εντοπισμού μίας συγκεκριμένης μετάθεσης από το σύνολο των \nu! μεταθέσεων. Για παράδειγμα, το σύνολο 2!= 2, μας δίνει τις μεταθέσεις: 1,2 και 2,1. Η πιθανότητα εύρεσης της επιθυμητής μετάθεσης (1,2 ή 2,1), δίνεται από το αντιπαραγοντικό του 2 δηλαδή, συνεπώς 50\%.
Ομοίως, για το 3!= 6, το αντιπαραγοντικό του !3 είναι ίσο με 1/3!= 1/6, δηλαδή περίπου 16,6\%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναλυτική θεωρία αριθμών Κατηγορία:Συνδυαστική
Ταλιμπάν
Με τον όρο Ταλιμπάν (παστού: طالبان, λατ. μετ: ṭālibān) ή Ταλεμπάν, δηλαδή σπουδαστές του κινήματος της ισλαμικής γνώσης, εννοείται το πολιτικό-θρησκευτικό κίνημα που κυβέρνησε το Αφγανιστάν από το 1996 έως το 2001 και από την 15η Αυγούστου του 2021 μέχρι σήμερα. Οι Ταλιμπάν ανήλθαν στη εξουσία μετά από έναν μακρύ εμφύλιο πόλεμο και κατείχαν το 90% του συνόλου των εδαφών. Το θεοκρατικό καθεστώς τους κατηγορείται από την οπτική γωνία της δυτικής σκέψης, ως βάναυσο σε ό,τι αφορά στα δικαιώματα των γυναικών. Εκδιώχθηκαν βίαια από την εξουσία μετά την πολεμική σύρραξη Αφγανιστάν–ΗΠΑ, τον Δεκέμβριο του 2001 αλλά ξαναεπέστρεψαν στην εξουσία μετά την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων δίνοντας τους την ευκαιρία να συνεχίσουν τον πόλεμο έναντι του εθνικού αφγανικού στρατού να τον νικήσουν και να εκδιώξουν τη νόμιμη δημοκρατική κυβέρνηση του Αφγανιστάν ιδρύοντας ένα ισλαμικό χαλιφάτο στο Αφγανιστάν με διοικητές τους ίδιους.