cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πογκρόμ του Λβιβ (1941)
Αριθμός θυμάτων
Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια των στρατοπέδων και των Γκέτο, 1933–1945, το πρώτο πογκρόμ είχε ως αποτέλεσμα 2.000 έως 5.000 Εβραίους θύματα. Επιπλέον 2.500 έως 3.000 Εβραίοι πυροβολήθηκαν κατά τη διάρκεια μαζικών δολοφονιών από τα Einsatzgruppen που ακολούθησαν αμέσως μετά το πογκρόμ. Κατά τη διάρκεια της λεγόμενης σφαγής «Ημέρες Πετλούρα» στα τέλη Ιουλίου, περισσότεροι από 1.000 Εβραίοι σκοτώθηκαν. Σύμφωνα με τον ιστορικό Πίτερ Λόνγκριχ, το πρώτο πογκρόμ κόστισε τουλάχιστον τις ζωές 4.000 ατόμων. Ακολούθησαν οι επιπλέον 2.500 έως 3.000 συλλήψεις και εκτελέσεις σε επακόλουθες δολοφονίες των Einsatzgruppen, με τις «Ημέρες Πετλούρα» να έχουν ως αποτέλεσμα περισσότερα από 2.000 θύματα.
Ο ιστορικός Ντίτερ Πολ ,εκτιμά ότι 4.000 από τους Εβραίους του Λβιβ σκοτώθηκαν στα πογκρόμ μεταξύ 1 και 25 Ιουλίου. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ρίτσαρντ Μπρέτμαν, 5.000 Εβραίοι πέθαναν ως αποτέλεσμα των πογκρόμ. Επιπλέον, περίπου 3.000 κυρίως Εβραίοι εκτελέστηκαν στο δημοτικό στάδιο από τους Γερμανούς.
Συνέπειες
Σύμφωνα με τη γερμανική προπαγάνδα όλα τα θύματα των δολοφονιών της НКВД στο Λβιβ ήταν Ουκρανοί, αν και περίπου το ένα τρίτο των ονομάτων στις λίστες των σοβιετικών κρατουμένων ήταν σαφώς πολωνικά ή εβραϊκά. Κατά τα επόμενα δύο χρόνια, τόσο ο γερμανικός όσο και ο φιλοναζιστικός ουκρανικός τύπος - συμπεριλαμβανομένων των Ουκραΐνσκι στσόντεννι βίστι και Κρακίφσκι βίστι (Ουκρανική καθημερινή εφημερίδα και νέα της Κρακοβίας) συνέχιζαν να περιγράφουν φρικτές πράξεις βασανιστηρίων από τη σοβιετική μυστική αστυνομία, πραγματικές ή φανταστικές. Η γερμανική ειδησεογραφική προπαγάνδα ενέπλεκε τους Σοβιετικούς Εβραίους στη δολοφονία Ουκρανών και τα νέα αυτά μεταδίδονταν σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη.
Η ηγεσία της ОУН ήλπιζε ότι οι ναζιστικές αρχές θα δεχθούν τη δημιουργία μιας φασιστικής Ουκρανίας ως κράτος μαριονέτα. Αυτές οι ελπίδες τροφοδοτήθηκαν από τον κύκλο γύρω από τον Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ, ο οποίος στη συνέχεια διορίστηκε επικεφαλής του υπουργείου Ράιχ για τα Κατεχόμενα Ανατολικά Εδάφη και εντός της Άμπβερ. Ο Χίτλερ, ωστόσο, αντιτάχθηκε κατηγορηματικά στην ουκρανική κρατική υπόσταση, έχοντας θέσει τις απόψεις του για την αδίστακτη οικονομική εκμετάλλευση των νεοαποκτηθέντων αποικιακών εδαφών. Ο Μπαντέρα συνελήφθη στις 5 Ιουλίου και τέθηκε υπό κατοίκον περιορισμό στο Βερολίνο. Στις 15 Σεπτεμβρίου, συνελήφθη και πάλι και πέρασε τα επόμενα τρία χρόνια ως προνομιούχος πολιτικός κρατούμενος στη Γερμανία. Απελευθερώθηκε τον Οκτώβριο του 1944 για να συνεχίσει τη συνεργασία του με τους Γερμανούς.
Το τάγμα Αηδόνι(Nachtigall) δεν εμπλέχτηκε άμεσα στα πογκρόμ του Λβιβ ως οργανωμένος σχηματισμός. Οι επιζώντες παρατήρησαν Ουκρανούς με στολές της Βέρμαχτ που συμμετείχαν στα πογκρόμ, αλλά παρέμεινε ασαφές τι ρόλο έπαιξε το τάγμα. Οι Ουκρανοί μπορεί να συμμετείχαν ως μεταφραστές. Ωστόσο, τα αρχεία δείχνουν ότι το τάγμα Nachtigall στη συνέχεια έλαβε μέρος στους μαζικούς πυροβολισμούς Εβραίων κοντά στη Βινιτσκά τον Ιούλιο του 1941.
Το Γκέττο του Λβιβ ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1941 με εντολή του Φρις Κάτσμαν, Ανώτατος Ες Ες και αρχηγός της αστυνομίας (SSPF) του Λέμπεργκ (όπως λέγεται το Λβιβ στα γερμανικά). Την περίοδο αιχμής του ,στο γκέτο κρατούνταν περίπου 120.000 Εβραίους, οι περισσότεροι από τους οποίους απελάθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης του Μπελζέκ ή σκοτώθηκαν σε τοπικά μέρη κατά τα επόμενα δύο χρόνια. Μετά τις δολοφονίες των Πογκρόμ και των Einsatzgruppe του 1941, οι σκληρές συνθήκες στο γκέτο και οι απελάσεις στο Μπελζέκ και στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Γιανόβσκα είχαν ως αποτέλεσμα την σχεδόν πλήρη εξόντωση του εβραϊκού πληθυσμού. Μέχρι τη στιγμή που οι σοβιετικές δυνάμεις έφτασαν στο Λβιβ στις 21 Ιουλίου 1944, λιγότερο από το 1% των Εβραίων του Λβιβ είχαν επιζήσει από την κατοχή.
Για δεκαετίες μετά τον πόλεμο, τα πογκρόμ στη Δυτική Ουκρανία έλαβαν περιορισμένη ακαδημαϊκή προσοχή και συζητήθηκαν ως επί το πλείστον στο πλαίσιο της σειράς φωτογραφιών που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια των πογκρόμ του Λβιβ. Οι φωτογραφίες έχουν περιγραφεί από τους ιστορικούς ως «διαβόητες», «φρικτές», και «σχεδόν εμβληματικές». Μερικά από τα πλάνα και τις φωτογραφίες του πρώτου πογκρόμ παρερμηνεύθηκαν να δείχνουν θύματα της НКВД. Στην πραγματικότητα, αυτές οι εικόνες έδειχναν Εβραίους που σκοτώθηκαν αφού είχαν εκθάψει τα πτώματα των θυμάτων της НКВД. Μπορούν να ταυτοποιηθούν από τα λευκά πουκάμισα και τις τιράντες, τα οποία θα είχαν απαγορευτεί στους κρατούμενους των φυλακών, μαζί με τις τυχαίες θέσεις των σωμάτων. Αντίθετα, τα θύματα της НКВД ήταν τακτοποιημένα σε σειρές και είχαν θαμπά γκρι ρούχα.
Χειραγώγηση της ιστορικής μνήμης
Η άρνηση της ΟΟΕ για το ρόλο της στο Ολοκαύτωμα ξεκίνησε το 1943 αφού έγινε προφανές ότι η Γερμανία θα χάσει τον πόλεμο. Τον Οκτώβριο του 1943, η ΟΟΕ άρχισε να προετοιμάζει υλικό που θα υποδήλωνε ότι οι Γερμανοί και οι Πολωνοί έφεραν την ευθύνη για την αντι-εβραϊκή βία. Επιπλέον, η ΟΟΕ ήθελε να παραπληροφορήσει ότι το εβραϊκό συμβούλιο του Λβιβ κατηγόρησε τους Ουκρανούς για τα πογκρόμ μόνο επειδή πιέστηκαν από τους Γερμανούς να το πράξουν. Ο τόνος των φυλλαδίων και των προκηρύξεων της ΟΟΕ άλλαξε επίσης, παραλείποντας τις ρητές αντισημιτικές αναφορές που είχαν προηγουμένως περιλάβει.
Η συγκάλυψη των εγκλημάτων κατά των Εβραίων συνεχίστηκε μετά τον πόλεμο, με την προπαγάνδα της ΟΟΕ να περιγράφει την κληρονομιά της ως «ηρωική ουκρανική αντίσταση ενάντια στους Ναζί και τους Κομμουνιστές». Αυτό συνοδεύτηκε από μια πλημμύρα από απομνημονεύματα από βετεράνους της ΟΟΕ, του Ουκρανικού Στρατού Ανταρτών (ΟΣΑ, ουκρανικά: УПА, στο οποίο κυριαρχούσαν τα μέλη της ΟΟΕ) και το τμήμα Ες Ες της Γαλικίας. Η ΟΟΕ φύλαγε στενά τα αρχεία της, περιορίζοντας την πρόσβαση σε πληροφορίες και λογόκρινε τα έγγραφά της προτού τα δημοσιεύσει σε μελετητές. Η ΟΟΕ ανέπτυξε επίσης δεσμούς με την ουκρανική διασπορά σε ολόκληρο τον Ατλαντικό, συμπεριλαμβανομένων ακαδημαϊκών ουκρανικής καταγωγής, όπως ο βετεράνος και ιστορικός της ΟΟΕ Τάρας Χούντσακ και ο βετεράνος και ιστορικός της ΟΣΑ Λεβ Σανκόβσκυ. Μετά το άνοιγμα των σοβιετικών αρχείων τη δεκαετία του 1990, κατέστη δυνατή η σύγκριση της ιστορίας της ΟΟΕ με τα αυθεντικά έγγραφα.
Ο πληθυσμός της σύγχρονης πόλης του Λβιβ είναι 90 τοις εκατό ουκρανικός. Στη Σοβιετική Ουκρανία, όπως και αλλού στη Σοβιετική Ένωση, οι Εβραίοι, οι πρωταρχικοί στόχοι της γενοκτονίας των Ναζί, θεωρήθηκαν άμαχοι θύματα πολέμου χωρίς να διαφοροποιούνται από άλλα θύματα. Στην μετα-σοβιετική Ουκρανία, οι νέες πρακτικές μνήμης του πολέμου επικεντρώθηκαν κυρίως στο ουκρανικό παρελθόν του Λβιβ, ενώ ο χαμένος εβραϊκός και πολωνικός πληθυσμός αγνοήθηκε σε μεγάλο βαθμό. Μερικές από αυτές τις πρακτικές ήταν προβληματικές. Για παράδειγμα, ο χώρος της φυλακής στην οδό Λάκι, μια από τις πολλές τοποθεσίες των πογκρόμ τον Ιούλιο του 1941, είναι πλέον μουσείο. Η μόνιμη έκθεσή του (από το 2014) δεν ανέφερε το πογκρόμ. Κανένα μνημείο για τα Εβραϊκά θύματα του πογκρόμ δεν υπήρχε στο ίδιο χρονικό διάστημα.
Το 2008, η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας (ΥΑΟ ή στα ουκρανικά, СБУ - Ες Μπε Ου) δημοσίευσε έγγραφα στα οποία αναφέρετε ότι ο ρόλος της ΟΟΕ σε εγκλήματα στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μπορεί να ήταν μικρότερος από ό,τι πιστευόταν αρχικά. Σύμφωνα με τους μελετητές Τζον Πάουλ Χίμκα, Περ Άντερς Ράντλινγκ και Μάρκο Κάρινικ, αυτή η συλλογή εγγράφων, με τίτλο «For the Beginning: Book of Facts» ήταν μια προσπάθεια χειραγώγησης και παραποίησης της ιστορίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Για παράδειγμα, σε ένα από τα έγγραφα που κυκλοφόρησε δηλώνεται πως, στη διάρκεια των πογκρόμ το 1941 ,οι δραστηριότητες της ΟΟΕ ήταν άσχετες με αυτά. Στην πραγματικότητα, ήταν σαφές από το ίδιο το έγγραφο ότι ήταν μεταπολεμικό κατασκεύασμα. Σύμφωνα με τον Χίμκα, το μόνο που απέδειξε αυτό το έγγραφο ήταν ότι η ΟΟΕ ήθελε να αποσυνδεθεί από το αντι-εβραϊκό παρελθόν της για να μπορέσει να δημιουργήσει μια σχέση με τη Δύση. Η Ες Μπε Ου βασίστηκε επίσης στα «απομνημονεύματα» μιας Στέλλα Κρέντσμπαχ (Stella Krenzbach), η οποία υποτίθεται ότι ήταν Ουκρανή Εβραία που πολεμούσε στις τάξεις της ΟΣΑ. Τα απομνημονεύματα και η φιγούρα της Κρέντσμπαχ ήταν πιθανώς μεταπολεμικές κατασκευές από την εθνικιστική ουκρανική διασπορά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Λβιβ
Μαρία Ιωσηφίνα της Ισπανίας
Η Μαρία Ιωσηφίνα (ισπαν. Maria Josefa di Borbone, 6 Ιουλίου 1744 - 8 Δεκεμβρίου 1801) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα της Νάπολης-Σικελίας, μετά πριγκίπισσα (infanta) της Ισπανίας. Έζησε στην Αυλή του πατέρα της και μετά του αδελφού της Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Ιωσηφίνα Καρμέλα ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας και της Μαρίας Αμαλίας, κόρης του Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄ της Σαξονίας και, ως Αυγούστου Γ΄, βασιλιά της Πολωνίας.
Γεννήθηκε στη Γκαέτα της Νάπολης και έλαβε το όνομα της εκ μητρός μάμμης της Μαρίας Ιωσηφίνας της Αυστρίας. Έζησε στην Αυλή του πατέρα της, που από το 1738 ήταν βασιλιάς της Νάπολης και -σε προσωπική ένωση- βασιλιάς της Σικελίας. Οι γονείς της παντρεύτηκαν το 1738. Αντί γι' αυτήν, επελέγη η επόμενη αδελφή της Μαρία Λουίζα της Ισπανίας ως σύζυγος του Λεοπόλδου Β΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Ως πριγκίπισσα της Ισπανίας είχε την προσφώνηση Βασιλική Υψηλότης. Οι γονείς της ήταν αφοσιωμένοι ως σύζυγοι. Όταν έφθασαν στην Ισπανία, σχεδόν ένα έτος μετά η μητέρα της απεβίωσε (1760). Ο πατέρας της απεβίωσε το 1788. Έπειτα η Μαρία Ιωσηφίνα έζησε στην Αυλή, όπου δέσποζε η Μαρία Λουίζα της Πάρμας, σύζυγος του αδελφού της Καρόλου Δ΄, με την οποία δεν τα πήγαινε καλά. Όταν το 1768 απεβίωσε η Μαρία Λετσίνσκα, σύζυγος του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας, η 24ετής Μαρία Ιωσηφίνα ήταν υποψήφια νύφη, αλλά ο 58χρονος Λουδοβίκος ΙΕ΄ απέρριψε την ιδέα λόγω μεγάλης διαφοράς στην ηλικία. Έμεινε άγαμη και έπειτα από το τέλος του πατέρα της συνέχισε να ζει στο βασιλικό ανάκτορο με τον αδελφό της Κάρολο Δ΄. Υποστήριξε τις Καρμελίτισσες μοναχές και κανόνισε να ταφεί στη μονή τους της Αγ. Θηρεσίας.
Απεβίωσε σε ηλικία 57 ετών. Το 1808 ο αδελφός της εκτοπίστηκε και εξορίστηκε. Το 1877 η σορός της μεταφέρθηκε στο Εσκοριάλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σικελίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νάπολης
Αντρέι Άγκιους
Ο Αντρέι Άγκιους είναι Μαλτέζος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού αμυντικού.
Καρίερα
Ο Αντρέι Άγκιους ξεκίνησε την καριέρα του στη Santa Lucia, την τοπική ομάδα της πόλης του. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στη Σλιέμα Γουόντερερς ΦΚ. Τον Ιούλιο του 2003 ήταν μέλος της Σλιέμα Γουόντερερς U16 που συμμετείχε στο τουρνουά Nikola Kotkov, που διοργανώθηκε από την Academy Lokomotiv 101. Στις 19 Δεκεμβρίου 2003, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι της Μάλτας, στο αγώνα της Σλιέμα εναντίον της Φλοριάνα ΦΚ.
Μετά από λίγες βδομάδες, σε ηλικία 17 ετών, εντάχθηκε στην FK Zemun, ομάδα πρώτης κατηγορίας της Σερβίας. Υπέγραψε συμβόλαιο έξι μηνών με την ομάδα νέων της Zemun. Την περίοδο αυτή σκόραρε δύο τέρματα. Το ίδιο καλοκαίρι μετακινήθηκε στη Σικελία και στη Sporting Mascalucia. Την πρώτη του περίοδο στην ομάδα σκόραρε τρία τέρματα και ήταν ο πιο υποσχόμενος μέσος της κατηγορίας.
Μετά από ακόμα μια θετική περίοδο με τη Mascalucia, το καλοκαίρι του 2005 ο Άγκιους υπέγραψε συμβόλαιο με τη Messina, η οποία αγωνιζόταν στη Σέριε Α της Ιταλίας. Την πρώτη του χρονιά στην ομάδα μετατράπηκε σε αμυντικό. Το 2006 συμμετείχε στο Torneo Mondiale di Calcio Coppa Carnevale και σκόραρε δύο τέρματα, ένα ενάντια στην Pistoiese και ένα ενάντια στην Τορίνο. Μετά από ένα χρόνο στη Messina, δόθηκε δανεικός στη FC Martina Franca ομάδα τρίτης κατηγορίας της Ιταλίας, κατά την καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο του 2006.
Την περίοδο 2007-08 εντάχθηκε στην FC Igea Virtus (Messina), η οποία είναι η δεύτερη ομάδα της Messina Calcio. Την πρώτη του περίοδο συμμετείχε σε 34 παιχνίδια πρωταθλήματος και ένα κυπέλλου. Του προσφέρθηκε ένα πολυετές συμβόλαιο με τη Messina. Το Μάρτιο του 2008 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας τεσσάρων ετών, αλλά το καλοκαίρι του 2009 οι οικονομικές δυσκολίες ο ομάδα αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση. Ο Άγκιους ελευθερώθηκε από το συμβόλαιο του με το σύλλογο. Επανεντάχθηκε στην Igea Virtus ως μέλος της πρώτης ομάδας.
Διεθνής καριέρα
Ο Άγκιους κλήθηκε πρώτη φορά στην Εθνική Μάλτας U21, από τον τότε προπονητή Mark Miller, τον Αύγουστο του 2003, για ένα φιλικό με αντίπαλο την Ιταλί U-21.
Συμμετείχε 37 φορές στην Εθνική Μάλτας U21. Το 2005, ήταν μέλος της Εθνική Μάλτας U21 που συμμετείχε στους Μεσογειακούς Αγώνες, στην Αλμέρια της Ισπανίας. Το Φεβρουάριο του 2006, σε ηλικία 19 ετών, συμμετείχε στην Εθνική Μάλτας στο διεθνές τουρνουά της Μάλτας με αντίπαλους τη Γεωργία και τη Μολδαβία. Στις 4 Ιουνίου 2006 αγωνίστηκε στο φιλικό προετοιμασίας της Εθνικής Ιαπωνίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, στο Duesseldorf. Συμμετείχε στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου με αντιπάλους της Αλβανία, τη Δανία και τη Ουγγαρία. Αποτελεί ένα σημαντικό παίχτης της άμυνας της Εθνικής Μάλτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας Κατηγορία:Μαλτέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚΡ Μεσσίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπιρκιρκάρα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Λατίνα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Μάλτας
Ειρήνη Νεφρού
Η Ειρήνη Νεφρού (γεν. 13 Μαΐου 1994) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια η οποία αγωνίζεται ως αμυντικός για τον Παναθηναϊκό του ελληνικού πρωταθλήματος γυναικείου ποδοσφαίρου και την εθνική ομάδα γυναικείου ποδοσφαίρου της Ελλάδας.
Συλλογική καριέρα
Η Νεφρού έχει αγωνιστεί για τον ΠΑΟΚ στην Ελλάδα στο Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών της ΟΥΕΦΑ.
Διεθνής καριέρα
Η Νεφρού συμμετέχει ως παίκτρια της ελληνικής εθνικής ομάδας για τους αγώνες της προκριματικής φάσης του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος γυναικείου ποδοσφαίρου του 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Γεράσιμος Λύχνος
Ο Γεράσιμος Λύχνος (Κέρκυρα, 1894 - 16 Οκτωβρίου 1976) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός.
Έκανε σπουδές Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Διετέλεσε διευθυντής στην εφημερίδα "Ελεύθερον Βήμα" (1922-28).
Εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά στις εκλογές του 1936, με το Κόμμα των Φιλελευθέρων. Επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στις εκλογές των ετών 1950 και 1951.
Στην κυβέρνηση του Σοφούλη υπηρέτησε ως υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ από τις 14 Φεβρουαρίου 1946 ως τις 4 Απριλίου 1946. Επίσης, ήταν υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως στην κυβέρνηση του Παπάγου από τις 15 Δεκεμβρίου 1954 ως τις 6 Οκτωβρίου 1955.
Στις εκλογές του 1952, του 1956 και του 1958 εκλεγόταν συνεχώς με τον Ελληνικό Συναγερμό την πρώτη φορά και στις δύο άλλες αναμετρήσεις με την ΕΡΕ. Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής Κερκύρας με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1961, 1963 και 1964.
Ήταν μέλος της ελληνικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας στο Συμβούλιο της Ευρώπης.
Κηδεύτηκε στην Κέρκυρα.
Στέφαν Ντζεβιέτσκι
Ζωή
Ο Ντζεβιέτσκι γεννήθηκε σε πολωνική αριστοκρατική (σλάχτα) οικογένεια εθνικών πατριωτών. Ο παππούς του, Γιούζεφ Ντζεβιέτσκι, υπηρέτησε υπό τους στρατηγούς Ταντέους Κοστσιούσκο και Γιαν Χένρικ Ντομπρόφσκι. Ο πατέρας του, Κάρολ Ντζεβιέτσκι, πήρε μέρος στη Νοεμβριανή Εξέγερση κατά της Ρωσίας. Ο νεαρός Στέφαν στάλθηκε από τον ίδιο μακριά από τη διαμελισμένη Πολωνία για να ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του στη Γαλλία. Στις αρχές του 1860, ο Ντζεβιέτσκι έγινε δεκτός στην L'Ecole Centrale des Arts et Manufactures (Κεντρική Σχολή Τεχνών και Κατασκευών), ωστόσο ανέβαλε τις σπουδές του στη μηχανική για να λάβει μέρος στην Ιανουαριανή Εξέγερση (1863-1864) κατά της Ρωσίας. Λίγα χρόνια αργότερα, επέστρεψε στο Παρίσι για να τελειώσει τις σπουδές του. Με ταλέντο στη δημιουργικότητα και την εφεύρεση, ο Στέφαν Ντζεβιέτσκι εφηύρε χρήσιμα εργαλεία όπως ο χιλιομετρικός μετρητής για τα ταξί. Μετά από ειδικό αίτημα του Μεγάλου Δούκα Κωνσταντίνου Κωνσταντίνοβιτς, ο Ντζεβιέτσκι μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη το 1873 σε ηλικία 29 ετών. Στη Ρωσία ο Ντζεβιέτσκι είχε μια γόνιμη καριέρα ως μηχανολόγος μηχανικός.
Καριέρα
αριστερά|μικρογραφία| Υποβρύχιο σχεδιασμένο από τον Ντζεβιέτσκι που κατασκευάστηκε το 1881 και τώρα βρίσκεται στο Κεντρικό Ναυτικό Μουσείο στην [[Αγία Πετρούπολη]] Ο Ντζεβιέτσκι διακρίθηκε κυρίως στην αεροναυπηγική και τη ναυπηγική. Ξεκινώντας το 1877, κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου, ανέπτυξε πολλά μοντέλα υποβρυχίων με προπέλα που εξελίχθηκαν από σκάφη ενός ατόμου σε μοντέλο τεσσάρων ατόμων.
Το 1884, μετέτρεψε 2 μηχανικά υποβρύχια, εγκατέστησε στο στο καθένα ένα 1 κινητήρα hp με τη νέα, τότε, πηγή ενέργειας - τις μπαταρίες. Στις δοκιμές, το υποβρύχιο πήγε κάτω από το νερό ενάντια στη ροή του ποταμού Νέβα στη Ρωσία με ρυθμό 4 κόμβων. Ήταν το πρώτο υποβρύχιο στον κόσμο με ηλεκτρική πρόωση με μπαταρία.
Ανέπτυξε τη θεωρία της πτήσης ολίσθησης, ανέπτυξε μια μέθοδο για την κατασκευή προπελών πλοίων και αεροπλάνων (1892) και παρουσίασε μια γενική θεωρία για την ώθηση βίδας-έλικας (1920). Ανέπτυξε επίσης πολλά μοντέλα πρώιμων υποβρυχίων για το Ρωσικό Ναυτικό και επινόησε ένα σύστημα εκτόξευσης τορπιλών για πλοία και υποβρύχια που φέρει το όνομά του. Κατασκεύασε επίσης ένα όργανο που σχεδίαζε τις ακριβείς διαδρομές των πλοίων σε έναν ναυτικό χάρτη.
Το έργο του Theorie générale de l'hélice (1920), τιμήθηκε από τη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών ως θεμελιώδες στην ανάπτυξη των σύγχρονων προπελών.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνοί εφευρέτες Κατηγορία:Πολωνοί μηχανικοί
Πρινιάς Ηρακλείου
με την ονομασία Πρινιάς Ηρακλείου αναφέρονται:
Λαυρέντιος του Βελγίου
Ο Λαυρέντιος (γαλλ. Laurent (γενν. 19 Οκτωβρίου 1963) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα είναι πρίγκιπας του Βελγίου.
Βιογραφία
Είναι ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄ του Βελγίου και της Πάολας Ρούφο, κόρης του Φούλκο Ρούφφο πρίγκιπα της Καλαβρίας.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 2003 την Κλαιρ-Λουίζ Κουμς, κόρη του Νίκολας-Τζων Κουμς (Coombs) και έχει τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Σαρτζά ΦΚ
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Η Σαρτζά ΦΚ ( αραβικά : نادي الشارقة لكرة القدم) είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα των Εμιράτων με έδρα τη Σάρτζα και αγωνίζεται στην Επαγγελματική Λίγκα των ΗΑΕ .Το γήπεδό τους είναι το Στάδιο Σάρτζα
Ιδρύθηκε το 1966 και είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα στο εμιράτο της Σάρτζα, κερδίζοντας 6 πρωταθλήματα, 9 κύπελλα προέδρων και 3 σούπερ καπ. Ο σύλλογος ήταν επίσης ο πρώτος επίσημος πρωταθλητής των ΗΑΕ από την ίδρυσή του το 1974.
Χρυσή εποχή
Η Σάρτζα ιδρύθηκε το 1966 με το όνομα Αλ Ορούμπα, ήταν οι πρώτοι επίσημοι πρωταθλητές του πρωταθλήματος των ΗΑΕ, κερδίζοντας το το 1974, αφού κέρδισαν την Al Ahli και το Ομάν. Ο σύλλογος θα συγχωνευόταν με την Αλ Καλίτζ το 1974 με νέο όνομα το Αλ Σάρτζα ΣΚΚ και να μετεγκαταστήσει την έδρα τους στην πόλη Sharjah. Ο σύλλογος αργότερα κερδίσε το πρωτάθλημα σε 4 ακόμη περιπτώσεις κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του '80 και του '90 και 8 από τους 22 παίκτες στην ομάδα των ΗΑΕ το 1990 ήταν παίκτες από τη Σάρτζα, περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα εκείνη την εποχή.
Πτώση
Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, ωστόσο, η Σάρτζα θα δει μια πτώση καθώς τερμάτισε στη μέση της βαθμολογίας διαδοχικά και το 2012, ο σύλλογος υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του. Ωστόσο, κατάφεραν γρήγορα να προβιβαστούν ξανά στην πρώτη κατηγορία το 2013.
Νέα εποχή
Η Σάρτζα κατάφερε να κερδίσει τον πρώτο της τίτλο από το 1996 το 2019 με ρεκόρ μόνο μίας ήττας. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2019, κέρδισαν τον πρώτο τους τίτλο στο Super Cup των ΗΑΕ από το 1994, αφού κέρδισαν τη Shabab Al Ahli στα πέναλτι με τελικό σκορ 4-3.
Διακρίσεις
21 Επίσημα Πρωταθλήματα
Εγχώρια
Πρωταθλήματα
Πρωτάθλημα ΗΑΕ
Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Πρώτη Κατηγορία
Κύπελλα
Κύπελλο Προέδρου ΗΑΕ
Λιγκ Καπ ΗΑΕ
Ρεκόρ Pro-League
Σημειώσεις Η ποδοσφαιρική σεζόν 2019–20 των ΗΑΕ ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας COVID-19 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νεοπτολέμειος τιμωρία
thumb|right|200px|Ο Θάνατος του Πριάμου από τον Νεοπτόλεμο Νεοπτολέμειος τιμωρία ή Νεοπτολέμειος τίσις ονομάζεται η τιμωρία που υφίσταται κάποιος όταν έχει πάθει το ίδιο κακό με αυτό που έχει κάνει.
Προέλευση
Η φράση έχει προέλθει από τον γιο του Αχιλλέα, Νεοπτόλεμο που σκότωσε τον βασιλιά της Τροίας Πρίαμο πάνω στον βωμό του Ερκείου Διός και που αργότερα σκοτώθηκε ο ίδιος στον βωμό του Απόλλωνα στους Δελφούς από ιερείς.
Αναφορά
Η πρώτη αναφορά σε αυτήν την έκφραση γίνεται από τον Παυσανία στα Μεσσηνιακά και την χρησιμοποιεί για τους Λακεδαιμονίους οι οποίοι κατά την διάρκεια του Β' Μεσσηνιακού Πολέμου δωροδόκησαν τον βασιλιά της Αρκαδίας Αριστοκράτη για να αποσύρει τα στρατεύματά του την κρίσιμη ώρα της μάχης.Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου(300 χρόνια μετά) όμως οι Σπαρτιάτες ενώ βρίσκονταν στο υψηλότερο σημείο της ακμής τους, είχαν καταστρέψει τον στόλο των Αθηναίων και κατείχαν τα περισσότερα μέρη της Ασίας οι Μήδοι έστειλαν δώρα στην Κόρινθο, στο Άργος, στην Αθήνα, στη Θήβα και ξέσπασε ο Κορινθιακός πόλεμος που ανάγκασε τον Αγησίλαο να εγκαταλείψει την Μικρά Ασία
Πηγές
Κατηγορία:Εκφράσεις
Νηρηίδα (δορυφόρος)
Νηρηίδα (αγγλικά: Nereid) ονομάζεται ένας από τους φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη Ποσειδώνα. Ανακαλύφθηκε στις 1 Μαΐου του 1949 από τον Γκέραρντ Κάιπερ. Το όνομά της προέρχεται από τις Νηρηίδες οι οποίες κατά την ελληνική μυθολογία ήταν θαλάσσιες νύμφες. Η άλλη σημερινή ονομασία της Νηρηίδας είναι Ποσειδώνας ΙΙ (Neptune II).
Μέχρι την ανακάλυψη της Αλιμήδης και της Ψαμάθης, θεωρούνταν ο πλέον μακρινός φυσικός δορυφόρος του Ποσειδώνα. Είναι ο τρίτος σε μέγεθος φυσικός δορυφόρος του Ποσειδώνα με διάμετρο 340 χλμ.. Η τροχιά της Νηρηίδας είναι ιδιαίτερα εκκεντρική (συγκεκριμένη διαθέτει την πιο εκκεντρική τροχιά από όλους τους δορυφόρους του ηλιακού συστήματος) με μέση ακτίνα τα 5.513.787 χλμ. και γενικότερο εύρος 1.353.600 χλμ. έως 9.623.700 χλμ.. Λόγω της περίεργης τροχιάς της εικάζεται ότι η Νηρηίδα είτε πρόκειται για αστεροειδή ή αντικείμενο της ζώνης του Κάιπερ που παγιδεύτηκε από το βαρυτικό πεδίο του Ποσειδώνα, είτε υπέστη αλλαγή τροχιάς έπειτα από την παγίδευση, του με διαφορά μεγαλύτερου φυσικού δορυφόρου του Ποσειδώνα, του Τρίτωνα.
Κατά το πέρασμα από τον Ποσειδώνα το 1989, το σκάφος Βόγιατζερ 2 δεν βρέθηκε σε αρκετά κοντινή απόσταση από τη Νηρηίδα με αποτέλεσμα οι φωτογραφίες της που έστειλε πίσω στη Γη να μην αποτυπώνουν τα επιφανειακά χαρακτηριστικά της με ικανοποιητική ευκρίνεια. Κάτι που μπορεί να εξαχθεί από αυτές τις φωτογραφίες είναι το ιδιαίτερα ακανόνιστο σχήμα της Νηρηίδας. Η μεγάλη απόσταση του Ήλιου από τον Ποσειδώνα έχει ως συνέπεια να φτάνει ελάχιστο φως στην Νηρηίδα.
330px|thumb|Η Νηρηίδα. thumb|330px|Προσομοίωση του φυσικού δορυφόρου Νηρηίδα σε τροχιά γύρω από τον [[Ποσειδώνας (πλανήτης)|Ποσειδώνα, από το Σελέστια.]]
Γκαστόν Γ΄ της Φουά
Ο Γκαστόν Γ΄ Φοίβος, γαλλ. Gaston III Fébus (30 Απριλίου 1331 - 1391) από τον Οίκο των Φουά ήταν 11ος κόμης της Φουά και (ως Γκαστόν Ι΄) υποκόμης τού Μπεάρν (1343-91).
Βιογραφία
Ήταν το μόνο (γνήσιο) τέκνο τού Γκαστόν Β΄ κόμη της Φουά και της Ελεονώρας, κόρης τού Βερνάρδου Ζ΄ κόμη τού Κομμάνζ. Γεννήθηκε στο Ορτέζ ή τη Φουά. Αργότερα έλαβε το προσωνύμιο Φοίβος, λόγω των ξανθών (χρυσών) μαλλιών του, όπως τού Απόλλωνα. Η μητρική του γλώσσα ήταν τα Γασκωνικά (διάλεκτος των Οσσιτανικών), αλλά επίσης μιλούσε άπταιστα γαλλικά. Έγραψε μία πραγματεία για το κυνήγι στη Γαλλία· ένα τραγούδι στα Οσσιτανικά, το Se Canta, αποδίδεται σε αυτόν. Ένας χρονογράφος της εποχής του, ο Ζαν Φρουασάρ, αναφέρει, πως "πολύ άνετα μού μιλούσε, όχι στη μητρική του Γασκωνική γλώσσα, αλλά σε στρωτά και κομψά γαλλικά".
Το 1290 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Δήλωσε την υποτέλειά του στον Γάλλο βασιλιά για τη Φουά, αλλά το 1347 αρνήθηκε να κάνει το ίδιο για το Μπεάρν, που ισχυρίστηκε, ότι ήταν ανεξάρτητο φέουδο. Η έδρα του στο Μπεάρν ήταν το φρούριο Πω, που είχε οχυρωθεί από τον 11ο αι. και από το 1464 έγινε η επίσημη πρωτεύουσα τού Μπεάρν.
Ο Οίκος Φουά-Μπεάρν ήταν σε μακροχρόνια διαμάχη με τον Οίκο Αρμανιάκ. Το 1362 έγινε μία μάχη μεταξύ των δύο ευγενών Οίκων, στο Λωνάκ. Ο Γκαστόν Γ΄ νίκησε και επέτυχε την αιχμαλωσία των δύο αντιπάλων αρχηγών, που τους απελευθέρωσε μετά από την καταβολή, ως λύτρων, τουλάχιστο 600.000 φλωρινιών, που ήταν μία περιουσία. Τα χρήματα αυτά φυλάχθηκαν στον πύργο Μονκάδα στο Ορτέζ, όπου ο Γκαστόν Γ΄ έφτιαξε επίσης μία στοά με πορτραίτα και στρατιωτικά τρόπαια για να απαθαντήσει το γεγονός.
Το 1388 ο χρονικογράφος Ζαν Φρουασσάρ επισκέφθηκε την κομητεία της Φουά και κατέγραψε την αίγλη της Αυλής τού Γκαστόν Γ΄ στο Ορτέζ. Αναφέρει, πως ο κόμης περιγράφει τα τρία πολύ ευχάριστα πράγματα στη ζωή του, "τα όπλα, τον έρωτα και το κυνήγι". Όπως καταγράφει ο Ζαν Φρουασσάρ, ο Γκαστόν Γ΄ προδόθηκε από τον γιο του Γκαστόν, ο οποίος προσπάθησε να σκοτώσει τον πατέρα του χρησιμοποιώντας δηλητήριο, που τού το έδωσε ο Κάρολος Β΄ της Ναβάρρας. Ο Γκαστόν Γ΄ έπιασε τον γιο του στην πράξη και τον φυλάκισε. Σε μία βίαιη φιλονικία που ακολούθησε, ο Γκαστόν Γ΄ μαχαίρωσε τον γιο του θανάσιμα.
Έπειτα από αυτό ο Γκαστόν Γ΄ δεν είχε νόμιμους απογόνους. Το 1393 στο Παρίσι η Ισαβέλλα, σύζυγος τού Λουδοβίκου ΣΤ΄ έδωσε ένα χορό μεταμφιεσμένων. Στον χορό των αγρίων ένας με έναν πυρσό έβαλε από λάθος φωτιά στα κοστούμια τεσσάρων και μαζί πήρε και η στολή ενός νόθου γιού τού Γκαστόν Γ΄, τού Υβαίν, ο οποίος απεβίωσε από τα εγκαύματά του. Όταν κάποτε ο Γκαστόν Γ΄ επέστρεψε από κυνήγι αρκούδας, καθώς έπλενε τα χέρια του, έπαθε καρδιακή ανακοπή και απεβίωσε. Έτσι τον διαδέχθηκε ο γιος τού εξαδέλφου του, ο Ματθαίος.
Το βιβλίο του
Ο Γκαστόν Γ΄ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους κυνηγούς της εποχής του και κυνηγούσε σε όλη τη ζωή του. Το βιβλίο του Livre de chasse γράφτηκε το το διάστημα 1387-89 και ήταν αφιερωμένο στον Φίλιππο Β΄ των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας. Στο βιβλίο καταγράφονται τρόποι για διαφορετικά ζώα, η συμπεριφορά των ζώων, συμβουλές σε λιγότερο ευγενείς για το πώς να απολαμβάνουν το κυνήγι και δείχνει συμπάθια στους λαθροθήρες αγρότες, καθώς και αυτοί έχουν το ένστικτο τού κυνηγού. Το έργο ήταν η κλασική πραγματεία κατά τον Μεσαίωνα για το κυνήγι, που περιγράφεται από έναν λόγιο. Ερευνητές το θεωρούν ως το κείμενο με τη μεγαλύτερη επιρροή στην εποχή του. Έχουν επιζήσει 44 αντίγραφα, τού 15ου και 16ου αι. μικρογραφημένα, με πιο διάσημο αυτό της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας, που έχει εξαίρετες μικρογραφίες με σκηνές κυνηγιού.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1348 την Αγνή των Εβρέ, κόρη τού Φιλίππου Γ΄ της Ναβάρρας και είχε τέκνο:
Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
Ζουλού γλώσσα
Η Ζουλού (Ζουλού: isiZulu) είναι μία γλώσσα Μπαντού που μιλιέται στη Νότια Αφρική από ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Είναι επίσης μια από τις έντεκα επίσημες γλώσσες της χώρας.
Παράδειγμα κειμένων
Άρθρο Α' - Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα
''Bonke abantu bazalwa bekhululekile belingana ngesithunzi nangamalungelo. Bahlanganiswe wumcabango nangunembeza futhi kufanele baphathane ngomoya wobunye.''
Μετάφραση: Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση, και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης.
Κατηγορία:Νιγηροκονγκολεζικές γλώσσες Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Νότιας Αφρικής
Βραχυκύκλωμα
thumb|Συσκευή ΑΒ βραχυκυκλωμένη δεξιά και μη βραχυκυκλωμένη αριστερά. Βραχυκύκλωμα ονομάζεται η αγώγιμη σύνδεση δύο ακροδεκτών μιας ηλεκτρικής συσκευής με έναν αγωγό αμελητέας αντίστασης. Τότε λέμε ότι τα άκρα της συσκευής είναι βραχυκυκλωμένα. Χαρακτηριστικό γνώρισμα ενός βραχυκυκλώματος είναι ότι τα δύο άκρα της συσκευής είναι ισοδυναμικά, δηλαδή το ηλεκτρικό δυναμικό έχει την ίδια τιμή και στα δύο άκρα, ή με άλλα λόγια τα δύο άκρα συμπεριφέρονται σαν να ταυτίζονται. Η συσκευή δε διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα, αφού εμφανίζει οπωσδήποτε ηλεκτρική αντίσταση, ενώ το βραχυκύκλωμα στα άκρα της όχι, γιατί συμπεριφέρονται σαν να ταυτίζονται, άρα σαν μην παρεμβάλλεται τίποτα μεταξύ των δύο άκρων. Σε μαθηματική γλώσσα αν V_{1} είναι το ηλεκτρικό δυναμικό στο ένα άκρο της συσκευής και V_{2} το ηλεκτρικό δυναμικό στο άλλο άκρο της συσκευής, τότε ισχύει:
Το βραχυκύκλωμα μπορεί να προκληθεί ελεγχόμενα ή τυχαία. Το ελεγχόμενο βραχυκύκλωμα απενεργοποιεί μια συσκευή (αλλά αυτή διατηρεί ηλεκτρικό δυναμικό στα άκρα της). Το τυχαίο βραχυκύκλωμα μπορεί να προκληθεί από φθορά, τεχνικό σφάλμα ή άλλους παράγοντες. Βραχυκύκλωμα δημιουργείται επίσης όταν συνδεθούν παράλληλα σε ένα δίκτυο πολλές ηλεκτρικές συσκευές.
Βραχυκύκλωμα ηλεκτρικής πηγής
thumb|Ηλεκτρικό σχέδιο βραχυκυκλώματος [[μπαταρία|μπαταρίας. ΜΗΝ δοκιμάσετε να το φτιάξετε!]]
Στην πραγματικότητα η σύνδεση και η πηγή εμφανίζουν αντίσταση, η οποία συνήθως είναι αμελητέα, δηλαδή πολύ μικρή για να ληφθεί υπόψιν. Όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχει άλλη αντίσταση για να ληφθεί υπόψιν. Έστω ότι βραχυκυκλώνεται μια πηγή συνεχούς ηλεκτρεργετικής δύναμης E, εσωτερικής αντίστασης r με έναν αγωγό πολύ μικρής αντίστασης R, για τον οποίο θεωρούμε ότι ισχύει R\approx0. Τότε σύμφωνα με το νόμο του Ωμ κλειστού κυκλώματος ισχύει:
Παρατηρούμε ότι για δεδομένη ηλεκτρεργετική δύναμη η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος είναι αντιστρόφως ανάλογη της συνολικής αντίστασης του κυκλώματος. Από φυσική άποψη, το βραχυκύκλωμα μιας πηγής είναι η εφαρμογή σημαντικής διαφοράς δυναμικού σε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα πολύ μικρής αντίστασης, ώστε να εμφανιστεί μια μεγάλη ένταση ηλεκτρικού ρεύματος, που μπορεί να έχει καταστροφική επίδραση στους αγωγούς του ρεύματος και την πηγή. Οι αγωγοί δεν αντέχουν την μεγάλη ένταση του ρεύματος, που αναπτύσσεται, και, ως συνέπεια, είτε καταστρέφονται είτε, λόγω ανάφλεξης του μονωτικού τους υλικού, είναι δυνατόν να προκληθεί πυρκαγιά.
Η ηλεκτροπληξία μπορεί να προκαλέσει βραχυκύκλωμα.
Για την αποφυγή της μεγάλης έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος, μιας συνέπειας του βραχυκυκλώματος, χρησιμοποιούνται στο κύκλωμα ειδικές διατάξεις, οι ασφάλειες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρισμός Κατηγορία:Ηλεκτρολογία
Προϊστορική τέχνη
Με τον όρο προϊστορική εννοούμε την τέχνη που αναπτύχθηκε κατά τους προϊστορικούς χρόνους. Είναι φυσικό, λοιπόν να αναπτύσσεται μια ασταθής εικόνα για το τι θεωρείται προϊστορικό, εφόσον η προϊστορική εποχή δεν είναι απόλυτα καθοριστέα και διαφέρει χρονολογικά από ήπειρο σε ήπειρο, ενίοτε από περιοχή σε περιοχή, εφόσον ως θεμέλιος λίθος του εννοιολογικού πλαισίου που καθορίζει μια αρχαιολογική περίοδο είναι το εργαλείο μέσα από τις ποικίλες μεταμορφώσεις του.
Προϊστορικός νατουραλισμός
Ωστόσο, φαίνεται πως το καλλιτεχνικό ένστικτο, όπως και το θρησκευτικό, καλλιεργήθηκαν πολύ νωρίς στο ανθρώπινο είδος. Συνδέοντας την μαγεία με τον νατουραλισμό, ο Άρνολντ Χάουζερ (Arnold Hauser) θεωρεί ότι ο παλαιολιθικός νατουραλισμός πέρα από το γεγονός ότι υποδεικνύει την άμεση και ζωτική σχέση του ανθρώπου με τη φύση, επιβεβαιώνει την εικόνα ως μέρος του τεχνητού μηχανισμού της συμπαθητικής μαγείας που παγιδεύει το θήραμα για χάρη του κυνηγού. Τούτη η μαγική σχέση -άσχετη με οποιοδήποτε άλλο είδος μαγείας γνωρίζουμε σήμερα- θα επιβιώσει και στην ιστορική εποχή μέσα από μύθους και θρύλους για τη σχέση των καλλιτεχνών και των δημιουργημάτων τους, (βλ. Πυγμαλίων)
Η τέχνη, λοιπόν, στην προϊστορία βρίσκεται στην υπηρεσία της ζωής και ως τέτοια είναι γεμάτη με τη φρεσκάδα και τη δύναμη που έχει η ίδια η ζωή. Για να μπορέσουμε να την παρακολουθήσουμε όμως χρειάζεται να επιλέξουμε έναν χρονολογικό οδηγό, που στην προκειμένη περίπτωση θα μας καθοδηγήσει σε μια γενική εικόνα της καλλιτεχνικής ανάπτυξης -έτσι τουλάχιστον όπως τη γνωρίζουμε σήμερα μέσω των αρχαιολογικών ανακαλύψεων.
Χρονολογικός οδηγός
Σε γενικές γραμμές η περιοδολόγηση της τέχνης για την Προϊστορία ακολουθεί τον εξής γενικά αποδεκτό κανόνα:
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Ιστορία της τέχνης
BBC America
To BBC America είναι αμερικάνικο ψηφιακό καλωδιακό και δορυφορικό τηλεοπτικό δίκτυο, το οποίο ανήκει στο BBC Worldwide και στην AMC Networks.
Ροτ-Βάις Όμπερχαουζεν
Η Ροτ-Βάις Όμπερχαουζεν (γερμανικά: Rot-Weiß Oberhausen) είναι γερμανική ποδοσφαιρική ομάδα από το Όμπερχαουζεν. Η ομάδα είχε ιδρυθεί ως Όμπερχαουζεν ΣΦ (Oberhausen SV) τον Δεκέμβριο του 1904. Έδρα της ομάδας είναι το Στάντιον Νίντερραϊν, χωρητικότητας 21318 θεατών. Έχει προβιβαστεί τέσσερις φορές στη 2η Μπούντεσλιγκα, το 1979, 1983, 1998 και 2008, ενώ την τετραετία 1969-1973 συμμετείχε στην Μπούντεσλιγκα.
BBC America
Το BBC America δεν χρηματοδοτείται από τα τηλεοπτικά τέλη, όπως ορίζει ο νόμος του Ηνωμένου Βασιλείου για τα κανάλια του BBC, επειδή το κανάλι δεν εκπέμπει από το Ηνωμένο Βασίλειο, έτσι το κανάλι μεταδίδει διάφορες διαφημίσεις για να έχει έσοδα.
Ροτ-Βάις Όμπερχαουζεν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γερμανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904
BBC America
Από τον Αύγουστο του 2013, το BBC America είναι διαθέσιμο σε 80,066,000 σπίτια στις Ηνωμένες Πολιτείες.
BBC America HD
Το BBC America HD είναι μία υπηρεσία, η οποία μεταδίδει το πρόγραμμα σε υψηλή ευκρίνεια. Είναι διαθέσιμο μέσω δορυφόρου. Όπως όλα τα κανάλια του δικτύου AMC, τα κανάλια που εκπέμπουν σε 480i, όταν εκπέμπουν σε HD μεταδίδονται σε 14:9, αντί του 16:9.
Διεθνής
Το BBC America είναι διαθέσιμο στις Βερμούδες μέσω ψηφιακής καλωδιακής τηλεόρασης, στα Μπαρμπάντος, στα Νησιά Κέιμαν, στη Γρενάδα, στον Άγιο Μαρτίνο, στις Μπαχάμες, στη Μποναίρ, στο Κουρασάο και στο Γκουάμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Διεθνείς τηλεοπτικοί σταθμοί του BBC Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1998
Βόρεια Νορβηγία
Η Βόρεια Νορβηγία (νορβηγικά: Nord-Norge, προφορά: [ˈnûːrˌnɔrɡə]) είναι ένα από τα πέντε διαμερίσματα της Νορβηγίας και περιλαμβάνει δύο επαρχίες και συνολικά καταλαμβάνει περίπου το 35% της νορβηγικής ηπειρωτικής χώρας.
Η Βόρεια Νορβηγία περιγράφεται συχνά ως η γη του ήλιου των μεσάνυχτων και η γη των βόρειων φώτων. Βορειότερα, στα μισά του Βόρειου Πόλου, βρίσκεται το Αρκτικό αρχιπέλαγος του Σβάλμπαρντ, που παραδοσιακά δεν θεωρείται μέρος της Βόρειας Νορβηγίας.
NGC 4145
Ο NGC 4145 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 68 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και βρίσκεται στο σμήνος γαλαξιών της Μεγάλης Άρκτου. Ο ρυθμός γενέσεως νέων αστέρων είναι χαμηλός στον γαλαξία αυτόν. Κάποιοι αστρονόμοι πιστεύουν πως εξαιτίας της απώλειας ενέργειας που οφείλεται στον πολύ μικρό ρυθμό σχηματισμού νέων αστέρων ο NGC 4145 σύντομα θα εκφυλιστεί σε φακοειδή γαλαξία. Παρόλα αυτά ενδέχεται η αλληλεπίδρασή του με τον NGC 4151 να διατηρήσει τον ρυθμό σχηματισμού αστέρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
4145 Κατηγορία:Θηρευτικοί Κύνες 38693 07154 Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Σύριγξ η παρθική
Η Σύριγξ ήταν ελληνιστική πόλη στην Παρθία.
Την ίδρυσε ο Σέλευκος Α' Νικάτωρ της Συρίας, με σκοπό την αποτελεσματική φύλαξη των περιοχών από τον Σκυθικό κίνδυνο. Στην πραγματικότητα ανακαίνισε την παλαιότερη αχαιμενιδική πόλη Ζαδράκαρτα.
Όταν το 210 π.Χ. ο Σελευκίδης βασιλιάς Αντίοχος Γ΄ συνέτριψε τον παρθικό στρατό στα φαράγγια του Ελμπούρζ, έντρομος ο Πάρθος Αρσάκης Γ΄ κλείστηκε στην οχυρή πόλη του Σελεύκου. Έξω από την πόλη συγκεντρώθηκε ο ελληνικός στρατός του Αντιόχου και ξεκίνησε τη συστηματική της πολιορκία. Σε αντίποινα οι Πάρθοι κατέσφαξαν τους κατοίκους της ελληνικής εμπορικής συνοικίας, ενώ οι υπόλοιποι Έλληνες κατέφυγαν στις γειτονικές σατραπείες των Σελευκιδών και των Ελλήνων της Βακτριανής. Τελικά ο αρχηγός των Ελλήνων μισθοφόρων, Υπερβάσας, συνέτριψε τους Πάρθους που δραπέτευσαν από την πόλη, ενώ οι Σελευκίδες πελταστές ολοκλήρωσαν την ανακατάληψη της Σήρυγγος. Στην συνέχεια η ιστορία της πόλεως ταυτίστηκε με τις τύχες του Σελευκιδικού και του Παρθικού βασιλείου.
Στην θέση της ελληνιστικής πόλεως βρίσκεται η ιρανική Σαρί, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων νότια της Κασπίας θάλασσας.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Παρθίας Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Θέατρο Απόλλων Πάτρας
Το θέατρο «Απόλλων» βρίσκεται στην Πάτρα, στο κέντρο της πόλης, στη βορειοανατολική πλευρά της Πλατείας Γεωργίου Α΄ και κατασκευάστηκε το 1872 σε σχέδια του μεγάλου Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ.
Είναι μικρογραφία της Σκάλας του Μιλάνου και αποτελεί το παλαιότερο από τα σωζόμενα κλειστά θέατρα των νεοτέρων χρόνων και το εντυπωσιακότερο αρχιτεκτονικό στολίδι της πόλης της Πάτρας. Το θέατρο αποτελεί την κεντρική σκηνή του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Πάτρας (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ) από την ίδρυση του δεύτερου κατά το 1988. Η χωρητικότητα του θεάτρου ανέρχεται σε 238 άτομα.
Ιστορία
Το θέατρο Απόλλων θεμελιώθηκε στις 11 Φεβρουαρίου του 1871 και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε στις 10 Οκτωβρίου του 1872. Το έργο χρηματοδοτήθηκε από την αστική κοινωνία της Πάτρας. Η επιτροπή ανεγέρσεως αποτελείτο από τους: Θεόδωρο Αμβούργερ (πρόεδρος), Εδουάρδο Χάνκοκ, Θεμιστοκλή Γερούση, Δημήτριο Πατρινό, Κ. Λάππα και Α. Χρυσάνθη. Η λίστα με τους χρηματοδότες αποτελείται περίπου από 100 άτομα. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν ο δήμαρχος Πατρέων Γεώργιος Ρούφος, ο Γουσταύος Κλάους, ο Αμβούργερ, ο Λάγγουρας, οι αδερφοί Τριάντη, ο Παναγιώτης Γούναρης, πατέρας του Δημητρίου, ο Επαμεινώνδας Μάξιμος, πατέρας του Δημητρίου κ.ά.
Το οικόπεδο που χτίστηκε ανήκε στους Γ. Φαρσή και Ι. Κωνσταντόπουλο από τους οποίους αγοράστηκε για 11.000 δρχ. Μέσα στο οικόπεδο υπήρχαν και οι οικίες των κατόχων του οι οποίες γκρεμίστηκαν. Τα σχέδια ανατέθηκαν στον Ερνέστο Τσίλερ και φυλάσσονται ακόμα σήμερα στη δημοτική βιβλιοθήκη Πατρών. Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα ακριβότερα και πολυτελή της εποχής, πέτρα Τεργέστης, κάγκελα από την Αγγλία, αγάλματα από τη Βιέννη, μάρμαρα από το Λιβόρνο, πέτρα από τον Αστακό και διάφορα άλλα από την υπόλοιπη επικράτεια της Ελλάδας.
Το εσωτερικό του περιλαμβάνει την πλατεία με 108 θέσεις και 30 θεωρεία σε δύο ορόφους. Η σκηνή του είναι 13,5 μέτρα πλάτος και 7,5 μέτρα βάθος. Η πρώτη παράσταση στο θέατρο Απόλλων ήταν στις 10 Οκτωβρίου 1872 με το μελόδραμα Un ballo in Maschera του Βέρντι.
Ο φωτισμός τα πρώτα χρόνια γινόταν με κεριά, το 1878 φωτίστηκε με φωταέριο και το 1899 με ρεύμα.
Το θέατρο Απόλλων είναι σήμερα ένα από τα τέσσερα μόνο νεοκλασικά θέατρα που διασώζονται ανά την Ελλάδα (τα άλλα τρία είναι το Μαλλιαροπούλειο Θέατρο της Τρίπολης που ανεγέρθη το 1910, το Θέατρο Απόλλων της Σύρου στην Ερμούπολη με έτος ανέγερσης το 1864, καθώς και το Δημοτικό θέατρο Πειραιά με έτος ανέγερσης το 1895).
Σήμερα, στο Θέατρο Απόλλων της Πάτρας ανεβαίνουν τακτικά παραστάσεις από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας ενώ οι όμορφοι χώροι του χρησιμοποιούνται και κατά τη διάρκεια του ξακουστού Πατρινού Καρναβαλιού (χοροί «μπουρμπούλια»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Απολλων Απολλων Θεατρο
Σωτηρία η Αριανή
Η ελληνιστική πόλη Σώτειρα (γνωστή και ως Σωτηρία), ιδρύθηκε από τον Σελευκίδη βασιλέα Αντίοχο Α΄ τον Σωτήρα στην επαρχία της Αρείας, του ανατολικού Ιράν. Ίσως το κανονικό της όνομα να ήταν Αντιόχεια η Σώτειρα. Η πόλη αναφέρεται από τον Αππιανό (Syr. 57), τον Στέφανο Βυζάντιο, τον Πλίνιο (vi. 15) και τον Στράβωνα (xi. 516). Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος στην γεωγραφική υφήγηση τοποθετεί την Σωτηρία περίπου Β.-Β.Α. από την Αλεξάνδρεια Αριανή.
Ακριβώς στα βορειοανατολικά της Αριανής Αλεξάνδρειας υπάρχει η σημερινή αφγανική πόλη Andkhoy. Μερικοί μελετητές βλέπουν στο όνομα αυτό την παραφθορά του ελληνικού Αντιόχεια. Το Andkhoy κατά την Βρεττανική εγκυκλοπαίδεια και ειδικότερα το Bala Andkhoy ιδρύθηκε από τον Μεγάλο Αλέξανδρο το 328 π.Χ. ως φρούριο της περιοχής. Δεν αποκλείεται να επανιδρύθηκε από τον Αντίοχο Σωτήρα ως Αντιόχεια, όταν εξουσίαζε τις ανατολικές σατραπείες κατά τα έτη 292 -281 π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Κάτω Σχολάρι Θεσσαλονίκης
Το Κάτω Σχολάρι είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Θέρμης. Δημιουργήθηκε από Θρακιώτες από το Σχολάρι της Ανατολικής Θράκης, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών. Οι πρώτοι κάτοικοι έκτισαν τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου και τοποθέτησαν σε αυτόν τη μεγάλη καμπάνα που μετέφεραν από το Σχολάρι της Ανατολικής Θράκης.
Εώς το 2011, ήταν μέρος του Δήμου Μίκρας, του οποίου ήταν δημοτική ενότητα. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 1.954 κατοίκους στο χωριό. Η κοινότητα Κάτω Σχολαρίου έχει έκταση 23,80 χλμ.2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Θέρμης
Chown
Η εντολή <tt>chown</tt> χρησιμοποιείται στα λειτουργικά συστήματα τύπου Unix για να αλλάξει τον ιδιοκτήτη (αγγλ. ch ange own er) ενός αρχείου. Σε πολλές υλοποιήσεις μπορεί να εκτελεστεί μόνο από τον υπερχρήστη. Οι απλοί χρήστες που θέλουν να αλλάξουν την ομάδα στην οποία ανήκει ένα αρχείο μπορούν να το κάνουν μέσω της <tt>chgrp</tt>.
Παραδείγματα χρήσης
Ακολουθούν παραδείγματα της σύνταξης και της χρήσης της εντολής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Unix
Κούταβος
Ο Κούταβος (ιταλ. Cutavo) ή λιμνοθάλασσα του Αργοστολίου είναι λιμνοθάλασσα της Κεφαλονιάς, ιχθυοβριθής, που βρίσκεται νοτιοανατολικά του μυχού του κόλπου του Αργοστολίου. Έχει ελλειψοειδές σχήμα με μέγιστο μήκος περίπου 6,5 χλμ. και ελάχιστο 1,1 χλμ. Το βάθος της είναι πολύ μικρό, μέχρι μία οργιά.
Η λιμνοθάλασσα του Κουτάβου αποτελεί τον τερματισμό της πεδιάδας της Κρανιάς, το δε στόμιό της αποφράσσεται σε μορφή χορδής τόξου με γέφυρα μήκους 1 χλμ. την οποία κατασκεύασαν οι Άγγλοι, επί αγγλικής κατοχής, και επί της οποίας και φέρεται αναμνηστική πυραμίδα. Η Γέφυρα Ντε Μποσέ, που πήρε το όνομά της από τον κατασκευαστή της Ελβετό μηχανικό Κάρολο-Φίλιππο Ντε Μποσέ (De Bosset), αξιωματικό του Αγγλικού στρατού και διοικητή της Κεφαλληνίας, αποτελεί πεζόδρομο από τον Ιούλιο του 2005 έπειτα από απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού για απαγόρευση της διέλευσης τροχοφόρων από το μνημείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κεφαλονιά Κούταβος
Τζούντιθ Μπάτλερ
Η Μπάτλερ πήρε το διδακτορικό της στη φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο Γέιλ το 1984, και η διατριβή της δημοσιεύθηκε με τον τίτλο Subjects of Desire: Hegelian Reflections in Twentieth Century France. Στα τέλη της δεκαετίας του 80, και ενώ κατείχε διάφορες θέσεις διδασκαλίας και έρευνας (όπως για παράδειγμα στο Κέντρο Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς), αναμείχθηκε στις «μετά-στρουκτουραλιστικές» προσπάθειες της Δυτικής φεμινιστικής θεωρίας να αμφισβητήσουν τους θεμελιώδεις όρους του φεμινισμού. Η πιο πρόσφατη δουλειά της επικεντρώνεται στην Εβραϊκή φιλοσοφία, στην οποία την απασχολούν κυρίως οι «προ-Σιωνιστικές κριτικές της κρατικής βίας.»
Αναταραχή Φύλου: Ο φεμινισμός και η ανατροπή της ταυτότητας (1990)
Το Gender Trouble εκδόθηκε το 1990 (ελληνική έκδοση 2009 ) και πουλήθηκε σε παραπάνω από 100.000 αντίτυπα παγκοσμίως σε διαφορετικές γλώσσες. Κάνοντας νύξη στη ταινία του Τζον Γουότερς, Female Trouble, στην οποία πρωταγωνιστεί η drag queen Divine, το Gender Trouble πραγματεύεται με κριτικό βλέμμα τα έργα των Σιμόν ντε Μποβουάρ, Τζούλια Κρίστεβα, Σίγκμουντ Φρόυντ, Ζακ Λακάν, Λυς Ιριγκαρέ, Μονίκ Βίτιγκ, Ζακ Ντεριντά, και κυρίως του Μισέλ Φουκώ. Το βιβλίο έγινε ευρέως διαδεδομένο και εκτός των αυστηρά ακαδημαϊκών κύκλων. Ο πυρήνας του επιχειρήματος της Μπάτλερ στο Gender Trouble είναι ότι η συνοχή των κατηγοριών του βιολογικού φύλου, του κοινωνικού φύλου (gender), και της σεξουαλικότητας – η κατά τα φαινόμενα φυσική συνοχή, για παράδειγμα, του ανδρικού φύλου και της ετεροφυλοφιλικής επιθυμίας στο ανδρικό σώμα – κατασκευάζεται πολιτισμικά κατά τη διαρκή επανάληψη διαμορφωτικών πρακτικών. Αυτές οι διαμορφωτικές σωματικές πρακτικές κατά την επανάληψή τους, παγιώνουν το φύλο (gender) ως μια έννοια που αναφέρεται σε κάτι ουσιαστικό και οντολογικό. Με αυτόν τον τρόπο η Μπάτλερ διατυπώνει τη θεωρία ότι το φύλο, όπως και η σεξουαλικότητα είναι επιτελεστικά (performative), δηλαδή δεν υπάρχουν στη «φύση», αλλά επιτελούνται προοδευτικά μέσα από συγκεκριμένες πρακτικές. Η επιτέλεση (performance) του κοινωνικού φύλου, του βιολογικού φύλου και της σεξουαλικότητας, δεν είναι, παραταύτα, μια ηθελημένη επιλογή κατά την Μπάτλερ, η οποία, όπως ο Φουκώ στο Επιτήρηση και τιμωρία, βλέπει το υποκείμενο ως προϊόν των «ρυθμιστικών κειμένων» (regulative discourses) (discours κατά τον Φουκώ είναι τα «συστήματα σκέψεων που συμπεριλαμβάνουν ιδέες, συμπεριφορές, πράξεις, πιστεύω, και πρακτικές που συστηματικά κατασκευάζουν τα υποκείμενα και τους κόσμους στους οποίους ζουν.») Αυτά, που η Μπάτλερ ονομάζει επίσης «πλαίσια καταληπτότητας» ή «πειθαρχικά καθεστώτα» καθορίζουν εκ των προτέρων ποιες μορφές φύλου (βιολογικού και κοινωνικού) και σεξουαλικότητας είναι κοινωνικά αποδεκτό να εμφανίζονται ως συνεκτικές ή «φυσικές».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες) Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:Εβραίοι φεμινιστές
Αέτιος Αντιοχείας
Ο Αέτιος Αντιοχείας ή ο Αντιοχεύς (πέθανε το 367), ήταν χριστιανός επίσκοπος στην Αντιόχεια και εισηγητής της ριζοσπαστικής αρειανικής ομάδας των Ανόμοιων.
Ο Αέτιος ήταν κάτοικος της Κοίλης Συρίας. Μαζί με τον Ευνόμιο Κυζίκου, τον οποίο και είχε χειροτονήσει, υπήρξαν ηγέτες των Ανόμοιων, οι οποίοι δίδασκαν πως ένα κτίσμα δεν είναι όμοιο με τον δημιουργό του, και ως εκ τούτου, ο Υιός Ιησούς Χριστός ως δημιούργημα ήταν ανόμοιος με τον Πατέρα Θεό.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Αντιτριαδισμός Κατηγορία:Αρειανισμός Κατηγορία:Συγγραφείς του 4ου αιώνα
Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας
Το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας (2011-2012) δημιουργήθηκε στις 27 Ιουνίου 2011 με τη συγχώνευση του Υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και του Υπουργείου Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας. Το Υπουργείο έδρευε στην οδό Νίκης 5-7 στην Αθήνα.
Στις αρμοδιότητες του Υπουργείου περιλαμβάνονταν κυρίως οι δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις, το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (Ε.Σ.Π.Α.) (πρώην Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης), οι κρατικές ενισχύσεις, οι κρατικές προμήθειες, οι συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (Σ.Δ.Ι.Τ.), οι πολιτικές για τη βιομηχανία, το εμπόριο και τον ανταγωνισμό, η ναυτιλία, η νησιωτική πολιτική και η αλιεία.
Τελευταίος Υπουργός ήταν ο Ιωάννης Στουρνάρας. Στις 21 Ιουνίου 2012 το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας καταργήθηκε και υπηρεσίες του συγχωνεύτηκαν στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική ναυτιλία Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας