cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζερεμί Ζανό
Ο Ζερεμί Ζανό, γεννημένος στις 11 Οκτωβρίου 1977 στο Βαλανσιέν, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα, για λογαριασμό της Μαν ΦΚ.
Ο εμβληματικός τερματοφύλακας των Πρασίνων
Έχοντας αναδειχθεί από τα τμήματα υποδομής της Βαλανσιέν, πέρασε απ' όλες τις ηλικιακές κατηγορίες του συλλόγου, προτού εκδιωχθεί από αυτόν, λόγω του μικρού του ύψους. Παρά το γεγονός πως το ύψος του (1,76 μ.) έχει χαρακτηριστεί περισσότερες από μία φορά ανεπαρκές, αυτό δεν του στέρησε την καθιέρωση στο υψηλότερο επίπεδο του γαλλικού ποδοσφαίρου, με την ΑΣ Σαιντ-Ετιέν.
Είναι κυρίως γωνστός για την εκκεντρικότητά του ως χαρακτήρας και κυρίως για τις ενδυματολογικές του επιλογές στη διάρκεια της σεζόν 2004-2005 (αγωνίστηκε με τη στολή του Spiderman απέναντι στην Ιστρ). Η αίσθηση του θεάματος που διαθέτει, αντανακλάται πολλές φορές στο αγωνιστικό του στυλ, πραγματοποιώντας αρκετά εντυπωσιακές επεμβάσεις. Ο Ζερεμί Ζανό, είναι ένας παίκτης ιδιαίτερα αγαπητός στο κοινό των Stéphanois.
Συμβατικό όνομα
Συμβατικό όνομα ή κατά σύμβαση γνωστός στην τέχνη ονομάζεται το βοηθητικό όνομα με το οποίο αναφερόμαστε σε κάποιον συγκεκριμένο αναγνωρίσιμο καλλιτέχνη, του οποίου το όνομα παραμένει άγνωστο.
Ζερεμί Ζανό
Ο εμβληματικός τερματοφύλακας των Πρασίνων
Διατηρεί το ρεκόρ ανέπαφης εστίας σε εντός έδρας αγώνες για τη Λιγκ 1, με 1,534 λεπτά. Το σερί του ξεκίνησε στις 6 Νοεμβρίου 2004 και έλαβε τέλος στις 21 Σεπτεμβρίου 2005. Στη διάρκεια της σεζόν 2006-2007, κι ενώ οι Πράσινοι βρίσκονταν πίσω στο σκορ με 2-1 απέναντι στη ΦΚ Ναντ, ο Ζανό εγκατέλειψε την εστία του στο 93ο λεπτό, για να προωθηθεί σε ένα κόρνερ των Stéphanois, όπου έδωσε πάσα με τακουνάκι στον Βενσάν Ονιόν, ο οποίος, στην εξέλιξη της φάσης, σκόραρε.
Συμβατικό όνομα
Κατηγορία:Τέχνη
Ζερεμί Ζανό
Ο εμβληματικός τερματοφύλακας των Πρασίνων
Στη διάρκεια της σεζόν 2007-2008 τραυματίστηκε την 22η αγωνιστική του πρωταθλήματος, αφήνοντας τη θέση του βασικού στον Τζοντί Βιβιανί. Από τότε, δεν ξαναβρήκε ποτέ τη θέση του βασικού κάτω από την εστία της Σαιντ-Ετιέν. Ξεκίνησε τη σεζόν 2008-2009 ως αναπληρωματικός. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2008, στο πλαίσιο του Λιγκ Καπ Γαλλίας, αγωνίστηκε ως βασικός απέναντι στην Γκανγκάμπ, δεχόμενος συνολικά τέσσερα γκολ στη διάρκεια του αγώνα. Μετά από μια σειρά ανεπιτυχών αποτελεσμάτων της ομάδας του, ξαναβρήκε τελικά τη θέση βασικού που κατείχε στο πρωτάθλημα, τη 12η αγωνιστική της Λιγκ 1, απέναντι στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Διατήρησε τη θέση του βασικού τερματοφύλακα της ομάδας και μετά την απόλυση του προπονητή Λοράν Ρουσέ και την ανάληψη της τεχνικής της ηγεσίας από τον Αλάν Περάν.
Στις 5 Απριλίου 2009 έδωσε τον 300ό του αγώνα με τη φανέλα της Σαιντ-Ετιέν, για το σύνολο των διοργανώσεων, στην εντός έδρας ήττα της ομάδας του με 3-0 από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ.
Την 1η Μαΐου 2011, έδωσε τον 383ο του αγώνα με τη φανέλα της Σαιντ-Ετιέν, ισσοφαρίζοντας έτσι το ρεκόρ του Ιβάν Τσούρκοβιτς, σε αριθμό επίσημων συμμετοχών με τους Stéphanois. Έγινε ο τερματοφύλακας με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία της ASSE, μία εβδομάδα αργότερα, μετά από έναν αγώνα απέναντ στην Αρλ-Αβινιόν (384 αγώνες με την ASSE).
Μετά την απόκτηση του τερματοφύλακα Στεφάν Ρουφιέ στις 11 Ιουλίου 2011 από την ASSE, ο Ζερεμί Ζανό ξεκίνησε τη σεζόν 2011-2012 ως αναπληρωματικός. Παρά τα διάφορα δημοσιεύματα του Τύπου, που έκαναν, κατά καιρούς, λόγο για ανταγωνισμό και «πόλεμο» μεταξύ των δύο τερματοφυλάκων, οι τελευταίοι δήλωναν, σταθερά, πως δεν υπήρχε καμία έχθρα μεταξύ τους και πως, αντιθέτως, οι μεταξύ τους σχέσεις ήταν εξαιρετικές.
Δανεικός στη Λοριάν
Στις 4 Μαΐου 2012, κι ενώ, μέχρι τότε, δεν είχε γνωρίσει παρά μόνο μια ομάδα, από την αρχή της επαγγελματικής του καριέρας, δεκαέξι χρόνια νωρίτερα, ο Ζανό δόθηκε δανεικός στη ΦΚ Λοριάν, μέχρι το τέλος της σεζόν, ώστε να καλύψει την απουσία λόγω τραυματισμών των Φαμπιάν Ωντάρ και Μπενζαμέν Λεκόντ.
Έδωσε τον πρώτο του αγώνα με τη νέα του ομάδα, τρεις μέρες αργότερα, απέναντι στην Ντιζόν ΦΚΟ (0-0). Αγωνίστηκε ως βασικός στις τρεις τελευταίες αγωνιστικές του πρωταθλήματος με τη Λοριάν, προτού επιστρέψει στους Πράσινους.
Μεταγραφή στην Μαν ΦΚ
Έχοντας χάσει τη θέση του βαικού από τον Στεφάν Ρουφιέ, ο Ζανό υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Μαν ΦΚ στις 2 Αυγούστου 2012. Έγραψε, επίσης, στον προσωπικό του λογαριαμσό στο Twitter, ότι θα επέστρεφε στη Σαιιντ-Ετιέν, με τη λήξη του συμβολαίου του, ώστε να ενταχθεί στο τεχνικό επιτελείο των Πρασίνων. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα στις 10 Αυγούστου 2012, απέναντι στη Σατορού (ήττα 0-1), αλλά αντικαταστάθηκε στο δεύτερο ημίχρονο, λόγω ενός τραυματισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοριάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Μαν ΦΚ
Ζαριάδρης της Σωφηνής
Ο Ζαριάδρης, αρμεν. Զարեհ Zareh (άκμασε 212-188 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν σατράπης, μετά βασιλιάς της Σωφηνής.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ξέρξη σατράπη της Σωφηνής και της Αντιοχίδος, κόρης τού Σελεύκου Β΄ Καλλινίκου της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Μάλλον μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Αβδισσάρης της Σωφηνής.
Ο Στράβων αναφέρει, πως ένας στρατηγός τού Αντιόχου Γ΄ τού Μεγάλου, ο Ζαριάδρης, ανέλαβε τη Σωφηνή. Το 190 ο Αντίοχος Γ΄ στη μάχη της Μαγνησίας ηττήθηκε από τους Ρωμαίους. Τότε ο Ζαριάδρης και ο Αρταξίας Α΄ εξεγέρθηκαν και με τη συγκατάθεση των Ρωμαίων έγιναν ηγεμόνες: η συνθήκη της Απάμειας τού 188 π.Χ. τους αναγνώριζε ως βασιλείς της Σωφηνής και της Αρμενίας αντίστοιχα.
Αναφέρεται ένας Δσαριάδρης, πατέρας τού Μπαγκντασσάρ. Ο πρώτος είναι ο Ζαριάδρης· αν ο Αβδισσάρης είναι ελληνική παραφθορά τού δεύτερου, τότε είναι πιθανό ο Ζαριάδρης να είναι πατέρας τού Αβδισσάρη. Όμως οι λιγοστές ιστορικές καταγραφές έχουν τον Αβδισσάρη ηγεμόνα πριν τον Ζαριάδρη, έτσι θεωρείται μεγαλύτερος αδελφός του. Υποθέτουμε, ότι ο Αντίοχος Γ΄ τον είχε θέσει σατράπη, υποτελή του· μετά τη μάχη της Μαγνησίας μπόρεσε να αναγνωριστεί η ανεξαρτησία του. Ο Στράβων γράφει 200 έτη μετά τα γεγονότα και μπορεί να μην είναι ακριβής.
Έχουν βρεθεί περισσότερα από 12 λίθινα ορόσημα στην περιοχή της σημερινής Αρμενίας από την εποχή τού Αρταξία Α΄ με αραμαϊκές επιγραφές. Πριν την ανακάλυψή τους, είχαν αναφερθεί από τον Μωυσή Κορενάτσι Αρμένιο ιστορικό τού 5ου αι. Σε αυτές ο Αρταξίας Α΄ ισχυρίζεται καταγωγή από τη δυναστεία των Οροντιδών (Γιερβανντούνι): "Βασιλιάς Αρταξίας, γιος τού Οροντίδη Ζαριάδρη".
Οικογένεια
Ίσως γιος του ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Πάβελ Μασλάκ
Ο Πάβελ Μασλάκ (γεννημένος στις 21 Φεβρουαρίου 1991) είναι Τσέχος δρομέας αγώνων ταχύτητας, ο οποίος ειδικεύεται στα 200 μέτρα και 400 μέτρα.
Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 400 μ. στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου U23 2011 και ήταν στα ημιτελικά στα 200 μ. στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου 2011. Τερμάτισε πέμπτος στον τελικό των 400 μ. στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2012. Τον Μάιο του 2012 έσπασε το ρεκόρ Τσεχίας για τα 400 μ.. Το τρέξιμο των 45,31 δευτερολέπτων ήταν μια βελτιωμένη απόδοση του σχεδόν ενός δευτερολέπτου και βελτίωσε το χρόνο που έκανε ο Κάρελ Κολάρ στον ίδιο χώρο (Ροζίτσκι Στάδιο) το 1978. Τον Ιούνιο του 2012, βελτίωσε επιπλέον το ρεκόρ με χρόνο 45.17 στο Τορίνο. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου 2012, ο Μάσλακ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 400 μ..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Τσέχοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Τζερόνιμο
Ο Τζερόνιμο ήταν διάσημος Ινδιάνος πολεμιστής που πολέμησε εναντίον του Μεξικού και των ΗΠΑ για την επέκταση των εδαφών των ινδιάνων Απάτσι κατά την διάρκεια των Πολέμων των Απάτσι. «Jeronimo» ήταν το όνομα που δόθηκε σ 'αυτόν κατά τη διάρκεια μιας μάχης με στρατιώτες του Μεξικού. Chiricahua Το πραγματικό ινδιάνικο όνομά του ήταν Gokhlä yeh.
Βιογραφία
Ο Τζερόνιμο γεννήθηκε κοντά στον ποταμό Γκίλα το 1829. Ανήκε στην φυλή Μπεντονκόχε, που ήταν παρακλάδι της φυλής Απάτσι. Ο παππούς του, Μάκο, ήταν αρχηγός της φυλής αυτής. Είχε τρία αδέρφια και τέσσερις αδερφές. Μεγάλωσε κατά τις παραδόσεις των Απάτσι. Παντρεύτηκε στα 17 του χρόνια και απέκτησε με τη σύζυγό του τρία παιδιά. Στις 6 Μαρτίου 1858, μία ομάδα από 400 περίπου Μεξικανούς στρατιώτες επιτέθηκε στο χωριό του και σκότωσε την σύζυγό του, τα παιδιά του και την μητέρα του. Ο αρχηγός της φυλής του τον έστειλε στην φυλή ενός άλλου διάσημου Ινδιάνου πολεμιστή, του Κοτσίσε για να ζητήσει βοήθεια για να προκληθούν αντίποινα στους Μεξικανούς. Πήρε το όνομά του από τους Μεξικανούς, διότι ενώ επιτέθηκε σε Μεξικανούς στρατιώτες οπλισμένος με ένα μαχαίρι, ήταν τόσο βίαιος, που οι Μεξικανοί στρατιώτες προσεύχονταν στον Άγιο Ιερώνυμο (Jeronimo), καθώς ήταν έκπληκτοι από αυτό. Έμεινε περισσότερο διάσημος για τις μάχες του με Αμερικανούς και Μεξικανούς στρατιώτες, ενώ κατάφερε να παραμείνει ελεύθερος κατά την περίοδο 1858-1886. Ο Τζερόνιμο τελικά το 1886 παραδοθηκε στον υπολοχαγό Τσαρλς Γκέιτγουντ. Ο Τζερόνιμο στάλθηκε στο Φορτ Πίκενς στην Πενσακόλα της Φλόριντα, ενώ η οικογένειά του στο Φορτ Μάριον. Κατά τα ύστερα χρόνια της ζωής του έγινε διάσημος από δημόσιες εμφανίσεις, όπως στην Παγκόσμια Έκθεση του 1904 στο Σαιντ Λούις. Οδήγησε την παρέλαση του προέδρου Θίοντορ Ρούζβελτ κατά την ορκωμοσία του το 1905. Η αυτοβιογραφία του, η οποία υπαγορεύτηκε από τον ίδιο τον Τζερόνιμο στον Σ. Μ. Μπάρετ, κυκλοφόρησε το 1905. Ο Τζερόνιμο πέθανε στις 17 Φεβρουαρίου 1909 στο Φορτ Σιλ της Οκλαχόμα των ΗΠΑ από πνευμονία, ενώ ομολόγησε στον ανεψιό του πως μετάνιωσε το γεγονός ότι παραδόθηκε.
Το δισέγγονο του Τζερόνιμο μηνύει την «Skull & Bones»
Στην 100ή επέτειο από τον θάνατο του θρυλικού ινδιάνου αρχηγού Geronimo, 20 εξ αίματος συγγενείς του ζήτησαν από τα αμερικάνικα δικαστήρια να ασκήσουν πιέσεις στο Πανεπιστήμιο του Yale και την μυστική οργάνωση της σχολής, την περίφημη «Skull & Bones» («Κρανίο και Οστά»), να τους παραδώσει το κρανίο και κάποια οστά του προγόνου τους, τα οποία φυλάνε στην έδρα της «αδελφότητας», προκειμένου να τα επιστρέψουν στην πατρίδα του για μία κατάλληλη ταφή. Σύμφωνα µε την παράδοση των ινδιάνων, η τελευταία κατοικία ενός πολεμιστή πρέπει να μένει αδιατάρακτη ώστε το πνεύµα του να καλπάζει ελεύθερο στα ουράνια λιβάδια. Στη μήνυση κατονομάζονται επίσης ο πρόεδρος Ομπάμα, ο υπουργός Άμυνας Robert Gates και ο υπουργός Στρατού Πιτ Geren, ως υπεύθυνοι για τη διατήρηση του υπόλοιπου σκηνώματος του Τζερόνιμο σε αμερικανική στρατιωτική βάση στην Οκλαχόμα. Το 2006 ο Harlyn Geronimo, δισέγγονος του Τζερόνιμο, είχε αποστείλει επιστολή στον πρόεδρο Μπους ζητώντας τα οστά του προγόνου του, αφού σύμφωνα με αυτόν ο παππούς τους Μπους, Πρέσκοτ Μπους, ήταν ένας από αυτούς που τα έκλεψαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απάτσι Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Παρτιζάν Βελιγραδίου (ποδόσφαιρο)
Η Παρτιζάν (σερβικά: Партизан / Partizan) είναι το ποδοσφαιρικό τμήμα της Παρτιζάν Βελιγραδίου και εδρεύει στο Βελιγράδι της Σερβίας. Η Παρτιζάν αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Σερβίας (Суперлига Србије, Superliga Srbije) και έχει περάσει ολόκληρη την ιστορία της στην κορυφαία κατηγορία του γιουγκοσλαβικού και του σερβικού ποδοσφαίρου. Οι οπαδοί της ομάδας φέρουν το προσωνύμιο νεκροθάφτες (σερβ. Гробари).
Είναι η δεύτερη πιο επιτυχημένη ομάδα στη Σερβία, έχοντας κερδίσει συνολικά σαράντα τρία τρόπαια, συμπεριλαμβανομένων των είκοσι έξι εθνικών πρωταθλημάτων, δεκατεσσάρων εθνικών κυπέλλων, ενός εθνικού Supercup, καθώς και ενός Mitropa Cup, ενώ κατατάσσεται 2η στον πίνακα όλων των εποχών του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας.
Ιστορία
Η Παρτιζάν ιδρύθηκε στις 4 Οκτωβρίου του 1945 και σε όλη την διάρκεια της Γιουγκοσλαβίας ήταν η ομάδα του στρατού. Χρώματα έχει το άσπρο και μαύρο. Το σωματείο και οι φίλαθλοι της Παρτιζάν αδελφοποιήθηκαν με το σωματείο και τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΦΚ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1945 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Μπάρμπαρα Ντε Ρόσσι
Η Μπάρμπαρα Ντε Ρόσσι (Ιταλικά: Barbara De Rossi) (9 Αυγούστου 1960) είναι Ιταλίδα ηθοποιός που έχει συνδυάσει μια διεθνή καριέρα στον κινηματογράφο με μια μακρά δημοτικότητα στην ιταλική τηλεόραση.
Πρώτα χρόνια
Η Ντε Ρόσσι γεννήθηκε το 1960 στη Ρώμη και είναι κόρη ενός Ιταλού εισαγωγέα κρασιού και τη γερμανίδας συζύγου του. Μέχρι και την εφηβεία της πέρασε αρκετά χρόνια στο Ρίμινι. Σε ηλικία 15 ετών συμμετείχε σε διαγωνισμό ομορφιάς όπου και ανακαλύφθηκε από τον σκηνοθέτη Αλμπέρτο Λατουάντα.
Καριέρα
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της η Ντε Ρόσσι το έκανε με την ταινία Stay As You Are (1978), με πρωταγωνιστές τους Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι και Ναστάζια Κίνσκι.
Στη συνέχεια έπαιξε το ρόλο της κόρης της Βίρνα Λίζι στην ταινία La Cicala το 1980 και πάλι σε σκηνοθεσία του Λατουάντα. Το 1983, πήρε το ρόλο της Μπρανταμάντε, μιας διάσημης πολεμιστριας, στη ταινία Hearts and Armor που σκηνοθέτησε ο Τζιάκομο Μπατιάντο. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80 κέρδισε διεθνή αναγνώριση παίζοντας ρόλους, όπως η όμορφη ελληνίδα Eunice στην τηλεοπτική σειρά Quo Vadis; και την Claretta Petacci, ερωμένη του Μουσολίνι στη δραματική σειρά Ο Μουσολίνι και εγώ μαζί με τους Άντονι Χόπκινς και Μπομπ Χόσκινς.
Το 1994, η Ντε Ρόσσι μοιράστηκε το Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο Καλύτερης Ηθοποιού με την Άσια Αρτζέντο και την Κιάρα Κασέλι για το ρόλο της στην ταινία κόμικς Sentimental Maniacs. Η Ντε Ρόσσι έχει διατελέσει κριτής για το παιδικό σόου ταλέντων Ti lascio una canzone που προβάλεται στο Rai 1 από το 2008.
Προσωπική ζωή
Η Μπάρμπαρα Ντε Ρόσσι παντρεύτηκε το 1988 τον Αντρέα Μπουσίρι Βίσι, γόνο μιας διάσημης αρχιτεκτονικής δυναστείας. Πήραν όμως διαζύγιο το 1990. Ο δεύτερος σύζυγος της είναι ο χορευτής Μπρανίσλαβ Τεσανόβιτς με τον οποίο απέκτησε μια κόρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γιάννης Ανδριανόπουλος
thumb|right|300px|Με την Πειραϊκή Ένωση το 1912 Ο Γιάννης Ανδριανόπουλος (Πειραιάς, 1900 - 6 Νοεμβρίου 1952) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής,
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στον Πειραιά από πατέρα έμπορο με καταγωγή την Αρκαδία. Ήταν αδελφός του Γιώργου, Ντίνου, Βασίλη και Λεωνίδα, της θρυλικής πεντάδας των Ανδριανοπουλέων του Ολυμπιακού και της Εθνικής Ελλάδας. Επίσης, είχε άλλα δύο αδέλφια ποδοσφαιριστές σε πιο μικρές ομάδες του Πειραιά τον Αριστείδη και τον Στέλιο.
Σπούδασε στο Κέιμπριτζ.
Πέθανε στις 6 Νοεμβρίου 1952. Γιος του ήταν ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1918 από την Πειραϊκή Ένωση. Το 1924 ήταν από τους ιδρυτές και πρώτους παίκτες του Α.Π.Σ. Πειραιά και του Ολυμπιακού Πειραιώς. Το κόκκινο - λευκό χρώμα του Ολυμπιακού το εμπνεύστηκε από την ομάδα του Κέιμπριτζ όπου σπούδασε.
Είχε το ψευδώνυμο «Ο δάσκαλος».
Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1929.
Στην εθνική ομάδα
Έγινε διεθνής μία φορά με την εθνική Ελλάδος.
Αθλητικός Παράγοντας
Διετέλεσε πρόεδρος του Ολυμπιακού (1932-35) και της Ε.Π.Σ. Πειραιώς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Χρήση προτύπου Πληροφορίες ποδοσφαιριστή χωρίς ύψος Κατηγορία:Πρόεδροι Ολυμπιακού Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο)
Bed of Rose's
Το Bed of Rose's είναι ένα τραγούδι της Country μουσικής, σε στίχους του Harold Reid, το οποίο ηχογραφήθηκε από το Αμερικάνικο συγκρότημα της Country μουσικής The Statler Brothers. Το τραγούδι κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1970, ως το πρώτο single από το ομώνυμο άλμπουμ Bed of Rose's. Το τραγούδι έγινε δημοφιλές το χειμώνα του 1971, συγκεκριμένα βρισκόταν στα πρώτα δέκα τραγούδια στη λίστα με τα charts Hot Country Singles, πέρνοντας την πρώτη θέση. Το τραγούδι βρισκόταν στο νούμερο 58 στη λίστα Hot 100 και στο νούμερο 51 στη λίστα Australian Singles Chart.
Επιπλέον το τραγούδι ακούγεται και στο βιντεοπαιχνίδι Grand Theft Auto: San Andreas στον ραδιοφωνικό σταθμό K-Rose.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1970 Κατηγορία:Singles του 1970 Κατηγορία:Singles της Mercury Records
Φρανσουάζ Ντολτό
μικρογραφία|277x277εσ|Ο τάφος της Φρανσουάζ Ντολτό και της οικογένειάς της στο κοιμητήριο του Bourg-la-Reine. Η Φρανσουάζ Ντολτό (γαλ: Françoise Dolto, 1908-1988) ήταν Γαλλίδα παιδίατρος και ψυχαναλύτρια. Θεωρείται ως μια από τις σημαντικότερες μορφές της γαλλικής ψυχανάλυσης με ιδιαίτερη συνεισφορά στον τομέα της παιδικής ψυχανάλυσης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου του 1908 στο Παρίσι ως Françoise Marette και μεγάλωσε σε ένα καθολικό και συντηρητικό οικογενειακό περιβάλλον. Από το 1934 ως το 1937 βρέθηκε υπό την ψυχαναλυτική εποπτεία του René Laforgue, γεγονός που επηρέασε καθοριστικά την μετέπειτα πορεία της.
Λίγα χρόνια μετά ξεκίνησε την ψυχαναλυτική της σταδιοδρομία στον τομέα της παιδικής ψυχανάλυσης με τη συγγραφή του πρώτου της έργου το 1939 που ήταν η διατριβή της Ψυχανάλυση και Παιδιατρική, όπου ασχολήθηκε με την τεκμηρίωση της κλινικής σύγκλισης της ψυχανάλυσης με την ιατρική, παρουσιάζοντας επιρροές από το έργο της Sophie Morgernstern.
Τα επόμενα χρόνια η Ντολτό και το έργο της συνδέθηκαν με το αντίστοιχο έργο και την προσωπικότητα του Ζακ Λακάν, διδάσκοντας από το 1964 ως το 1980 στην Φροϋδική Σχολή Παρισίων (École Freudienne de Paris) που εκείνος διηύθυνε. Το 1979 ίδρυσε στο Παρίσι το πρώτο Maison Verte, ένα πρότυπο κέντρο που απευθυνόταν σε παιδιά μέχρι τεσσάρων ετών και στους γονείς τους και στο οποίο έθετε σε εφαρμογή τα ευρήματα των ψυχαναλυτικών ερευνών της, με σκοπό την καλύτερη κατανόηση των αναγκών των νηπίων. Η Ντολτό συνέχισε αδιάκοπα το έργο της μέχρι και τον θάνατό της στις 25 Αυγούστου του 1988.
Θέσεις
Κατά την Ντολτό, οι παιδίατροι από κοινού με τους παιδαγωγούς οφείλουν να είναι υπεύθυνοι για την πρόληψη των κρουσμάτων νευρώσεων στα παιδιά και για αυτό το λόγο πρέπει κατά την ίδια να έχουν γνώσεις σχετικές με την ανθρώπινη ανάπτυξη. Η Ντολτό ήταν αντίθετη με τη νομιμοποίηση της έκτρωσης ενώ θεωρούσε καθοριστική για την μετέπειτα εξέλιξη της προσωπικότητας του ανθρώπου την πρώτη τετραετία της ζωής του, εκφράζοντας παράλληλα την απογοήτευσή της για το γεγονός πως η συγκεκριμένη κρίσιμη χρονική περίοδος αντιμετωπιζόταν από την κοινωνία με αδιαφορία, καθιστώντας τα νήπια έρμαια αυθαίρετων τακτικών και συμπεριφορών.
Ούσα η ίδια χριστιανή, ανέφερε πως έργο του ψυχαναλυτή ήταν η επεξεργασία του κειμένου του προπατορικού αμαρτήματος, δηλαδή η ενασχόληση με τον αντίκτυπο που είχε για τον άνθρωπο σε ψυχολογικό και σωματικό επίπεδο η, κατά την χριστιανική θρησκεία, πτώση του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχαναλυτές Κατηγορία:Γάλλοι επιστήμονες Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Σημαδιακό όνειρο (ταινία)
Το Σημαδιακό όνειρο (Ρωσικά: Вий), είναι Σοβιετική ταινία του 1967 στο είδος φαντασίας.
Πλοκή
Ο νεαρός δόκιμος μοναχός Χόμα μένει σε έναν αχυρώνα, μιας ηλικιωμένης γυναίκας. Ώσπου κάτι αναπάντεχο συμβαίνει. Αργότερα, ο ίδιος καλείται να σταθεί και να προσεύχεται πάνω από μια νεκρή νεαρή γυναίκα, στην τοπική εκκλησία, για τρεις νύχτες. Θα πρέπει να περάσει, μεγάλους δρόμους, σκοτεινές νύχτες του, κλειδωμένες πόρτες, οι νεκροί προσπαθούν να έρθουν στη ζωή, οι ψυχές των νεκρών κάνουν το μοναχό να τρελαθεί, και η δοκιμασία της πίστης θα είναι τόσο ισχυρή, όσο οι μάγισσες, τα τέρατα και ο ισχυρός δαίμονας Βίι που στοιχειώνει κάθε βήμα για την ψυχή του.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Mosfilm Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες τρόμου
Άνοιγμα Μπένκο
Το Άνοιγμα Μπένκο (Benko's Opening), γνωστό επίσης ως Ουγγρικό άνοιγμα (Hungarian Opening) ή Άνοιγμα Μπάρτζα (Barcza Opening) ή Άνοιγμα Μπίλεκ (Bilek Opening) ή Άνοιγμα φιανκέτου του βασιλιά (King's Fianchetto Opening), είναι ένα σκακιστικό άνοιγμα το οποίο χαρακτηρίζεται από την αρχική κίνηση 1.η3 (κωδικός ECO A00).
Στατιστική
Η κίνηση 1.η3 των λευκών είναι μια αρκετά δημοφιλής αρχική κίνηση, καθώς είναι μία από τις είκοσι πιο πιθανές κινήσεις στο άνοιγμα και κατατάσσεται πέμπτη σε δημοτικότητα:
Ιστορία
Το άνοιγμα έχει πάρει το όνομά του από τον Παλ Μπένκο, ο οποίος χρησιμοποίησε το 1.η3 για να νικήσει τον Μπόμπι Φίσερ και τον Μιχαήλ Ταλ στον πρώτο και τον τρίτο γύρο του τουρνουά των διεκδικητών του παγκόσμιου τίτλου το 1962 στην πόλη Κουρασάο, που ήταν μέρος των αγώνων για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκακιού του 1963. Ο Μπένκο χρησιμοποίησε αυτό το άνοιγμα κατά τις πρώτες έντεκα φορές που είχε τα λευκά στο τουρνουά.
Παρά το γεγονός ότι το άνοιγμα είναι μεταξύ των πιο κοινών πρώτων κινήσεων, η Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων δεν έχει αφιερωμένο κάποιον συγκεκριμένο κωδικό στην 1.η3. Η κίνηση έχει καταταγεί στο A00, καθώς οι περισσότερες παρτίδες μεταφέρονται σε άλλα ανοίγματα με άλλον κωδικό.
Θεωρία
Η 1.η3 συνήθως ακολουθείται από φιανκέτο του αξιωματικού με 2.Αη2. Η παρτίδα συχνά μεταφέρεται σε κάποιο άλλο άνοιγμα, όπως το Καταλανικό άνοιγμα, η Ινδική επίθεση του βασιλιά ή κάποια βαριάντα του Αγγλικού ανοίγματος. Η κίνηση 1.η3 μπορεί επίσης να ακολουθείται από 1...ε5 2.Αη2 δ5 3.Ιζ3 ακολουθούμενη από 4.0-0 με την οποία τα λευκά έχουν την ανάπτυξη και τον βασιλιά σε ασφάλεια, ενώ τα μαύρα έχουν το κέντρο με τα πιόνια "δ" και "ε".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Πανόραμα Σύλλογος Καλαθοσφαίρισης
Ο Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Πανόραμα Θεσσαλονίκης ήταν σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα τον δήμο Πανοράματος της Θεσσαλονίκης. Χρώματα της ομάδας ήταν το μπλε και το λευκό.
Την περίοδο 2006-07 ο σύλλογος αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β' εθνικής τερματίζοντας στην 4η θέση της κατάταξης, τη στιγμή που με βάση την προκήρυξη την άνοδο στην Α2 κατηγορία κέρδιζαν οι 3 πρώτες ομάδες.
Παρ' όλα αυτά κέρδισε την άνοδο, λαμβάνοντας ως πρώτη επιλαχούσα ομάδα τη θέση του Μακεδονικού, ο οποίος λόγω οικονομικής δυσκολίας επέλεξε να βρεθεί μία κατηγορία πιο χαμηλά. Λαμβάνοντας για πρώτη φορά στην ιστορία του μέρος στο πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας την περίοδο 2007-08, εξασφάλισε την άνοδό του στην Α1 κατηγορία, τερματίζοντας στη 2η θέση της κατάταξης.
Λόγω όμως δικής του τη φορά αυτή οικονομικής δυσπραγίας, το Πανόραμα δεν κατάφερε να δηλώσει συμμετοχή στο πρωτάθλημα της περιόδου 2008-09, επιδιώκοντας συγχώνευση με κάποια άλλη ομάδα. Τον Αύγουστο του 2008 ανακοινώθηκε η συγχώνευση - απορρόφηση από την Καβάλα, (ομάδα Γ' εθνικής το 2007-08), η οποία και κατέλαβε τη θέση του στο πρωτάθλημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Thor (αποσαφήνιση)
Ο Thor είναι ο θεός του κεραυνού στη Σκανδιναβική μυθολογία.
Ο όρος Thor μπορεί να αναφέρεται επίσης σε:
Γιώργος Δεληκάρης
Ο Γιώργος Δεληκάρης (γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1951 στον Πειραιά) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που μεσουράνησε τη δεκαετία του '70. Αγωνίστηκε κατά κύριο λόγο στον Ολυμπιακό και στο τέλος της καριέρας του στον Παναθηναϊκό. Ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, ψηφίστηκε ως ο τέταρτος καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής από την Ε.Π.Ο. για το εορτασμό των 50 χρόνων της ΟΥΕΦΑ το 2003. Η IFFHS τον επέλεξε στην καλύτερη 11άδα όλων των εποχών του ελληνικού ποδοσφαίρου το 2021.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην ομάδα του Αργοναύτη, η οποία τότε αγωνιζόταν στη Β΄ Εθνική. Το 1969 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό με πριμ 150.000 δρχ., ενώ ο σύλλογός του έλαβε 1.750.000 δρχ. Τον Σεπτέμβρη έκανε το ντεμπούτο σε επίσημο ματς με τον ΠΑΟΚ και έπειτα από δύο μήνες πέτυχε το πρώτο του γκολ.
Ήταν μέλος της μεγάλης ομάδας των "ερυθρόλευκων", που δημιούργησε ο αείμνηστος πρόεδρος Νίκος Γουλανδρής, με την οποία κατέκτησε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα: 1972-73, 1973-74 και 1974-75 και τρία Κύπελλα Ελλάδας: 1971, 1973, 1975. Βιρτουόζος της μπάλας, με εκπληκτική ντρίμπλα, έδινε την εντύπωση ότι προσπερνούσε ακίνητους τους αντιπάλους του. Ήταν αριστεροπόδαρος με πολύ καλή πάσα, που δεν παρέλειπε να σκοράρει.
Την περίοδο 1977-1978 ήρθε σε προστριβή με το σύλλογο εξαιτίας της δυσαρέσκειάς του ότι το περιβραχιόνιο του αρχηγού δόθηκε στον Κώστα Αϊδινίου, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να τεθεί σε "καραντίνα" και από τις 8 Ιανουαρίου ως το τέλος του πρωταθλήματος δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου. Το καλοκαίρι του 1978 βλέποντας πως δεν έχει μέλλον στον Ολυμπιακό αποφάσισε να μετακινηθεί από το λιμάνι στον μεγάλο αντίπαλο Παναθηναϊκό, απόφαση για την οποία αργότερα δήλωσε μετανιωμένος.
Η μεταπήδηση του Γιώργου Δεληκάρη από τον Ολυμπιακό στον Παναθηναϊκό, χαρακτηρίστηκε ως «Η μεταγραφή της δεκαετίας» και αναφέρθηκε ως πρώτο θέμα στα εξώφυλλα των εφημερίδων της εποχής εκείνης. Ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής που πήρε μεταγραφή από τον Ολυμπιακό στον Παναθηναϊκό. Ο ίδιος σε συνέντευξή του την έχει χαρακτηρίσει ως ιστορικό λάθος.
Σταμάτησε την καριέρα του στις 19 Οκτωβρίου 1981 σε ηλικία μόλις 29 ετών αλλά παρέμεινε τυπικά στην ομάδα του Παναθηναϊκού μέχρι και το τέλος της χρονιάς. Η απόδοσή του στη νέα του ομάδα ήταν κατώτερη των προσδοκιών που είχε δημιουργήσει η άφιξή του. Σημαντική στιγμή του με τον Παναθηναϊκό ο νικηφόρος με 4-2 αγώνας εναντίον της Γιουβέντους στο Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, στον οποίο είχε καταπληκτική απόδοση και σκόραρε. Με τον Παναθηναϊκό αναδείχθηκε Κυπελλούχος Ελλάδας το 1982.
Στην Εθνική Ελλάδας
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε επί μία δεκαετία, το διάστημα 1971-1981. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 21 Απριλίου 1971 στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, σε αγώνα των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1972 (τότε Κυπέλλου Εθνών) εναντίον της Αγγλίας, όταν αντικατέστησε τον Γιώργο Δέδε στο 88΄.
Υπήρξε μέλος της ομάδας που διεκδίκησε μέχρι τέλους από την τότε παγκόσμια πρωταθλήτρια Δυτική Γερμανία την πρόκριση στο Κύπελλο Εθνών του 1976. Έχει μείνει στην ιστορία το εκπληκτικό τέρμα που πέτυχε στις 20 Νοεμβρίου 1974 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, όταν έπειτα από κόρνερ του Μίμη Δομάζου πετάχτηκε στη μικρή περιοχή με εναέρια προβολή και έστειλε την μπάλα στο "Γ" του εμβρόντητου Σεπ Μάιερ. Ήταν το πρώτο από τα επτά τέρματα που σημείωσε με την Ελλάδα. Σκόραρε και στον επαναληπτικό στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου, ισοφαρίζοντας σε 1-1 στο 79΄.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1977 σε φιλικό αγώνα κατά της Ρουμανίας στο Βουκουρέστι αγωνίστηκε για πρώτη φορά ως αρχηγός της ελληνικής ομάδας, στον πρώτο αγώνα της Ελλάδας με προπονητή τον Αλκέτα Παναγούλια. Ο παραγκωνισμός του από τον Ολυμπιακό και η μεταγραφική του περιπέτεια στον Παναθηναϊκό είχε ως αποτέλεσμα να χάσει τη θέση του από τον Ιανουάριο ως το Σεπτέμβριο του 1978. Επανήλθε στον αγώνα για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών 1980 κατά της Ε.Σ.Σ.Δ. στις 20 Σεπτεμβρίου 1978, στον οποίο ήταν αρχηγός. Υπήρξε βασικό μέλος της ομάδας που προκρίθηκε στην τελική φάση της διοργάνωσης, ενώ πέτυχε δύο τέρματα στο 8-1 επί της Φινλανδίας στις 11 Οκτωβρίου 1978, όμως λόγω τραυματισμού δεν ήταν στην αποστολή που αγωνίστηκε στα γήπεδα της Ιταλίας, τον Ιούνιο του 1980.
Επανήλθε ως αρχηγός στις 15 Οκτωβρίου 1980, στην ιστορική νίκη με 1-0 επί της Δανίας στην Κοπεγχάγη για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1982. Πέτυχε το έκτο του τέρμα με πέναλτι επί της Αυστραλίας, στον αποχαιρετιστήριο αγώνα του Μίμη Δομάζου και αγωνίστηκε ως αρχηγός για τελευταία φορά εναντίον της Ιταλίας στις 6 Δεκεμβρίου 1980. Η τελευταία του συμμετοχή με την Ελλάδα ήταν στις 14 Οκτωβρίου 1981 επί της Δανίας στη Θεσσαλονίκη για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αγώνα στον οποίο αντικαταστάθηκε στο 23΄ λόγω τραυματισμού.
Πηγές
Δεληκαρης Δεληκαρης Δεληκαρης Δεληκαρης Δεληκαρης Δεληκαρης Δεληκαρης Δεληκαρης
Μεταγλωττιστής (υπολογιστές)
Μεταγλωττιστής ή μεταφραστής (<span lang="en" href="πρόγραμμα">compiler ) ονομάζεται ένα πρόγραμμα υπολογιστή που διαβάζει κώδικα γραμμένο σε μια γλώσσα προγραμματισμού (την πηγαία γλώσσα) και τον μεταφράζει σε ισοδύναμο κώδικα σε μια άλλη γλώσσα προγραμματισμού (τη γλώσσα στόχο). Το κείμενο της εισόδου ονομάζεται πηγαίος κώδικας (source code), ενώ η έξοδος του προγράμματος, η οποία συχνά έχει δυαδική μορφή, αντικειμενικός κώδικας (object code).
Ο όρος «μεταγλωττιστής» χρησιμοποιείται κυρίως για προγράμματα που μεταφράζουν μια γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου σε μια γλώσσα χαμηλότερου επιπέδου (όπως η συμβολική γλώσσα ή η γλώσσα μηχανής). Αν το μεταγλωττισμένο πρόγραμμα πρόκειται να εκτελεστεί σε έναν υπολογιστή που έχει διαφορετικό επεξεργαστή ή λειτουργικό σύστημα σε σχέση με την πλατφόρμα που εκτελείται ο μεταγλωττιστής, ο τελευταίος τότε ονομάζεται cross-compiler. Ένα πρόγραμμα που μεταφράζει από μια γλώσσα χαμηλού επιπέδου σε μια υψηλότερου επιπέδου ονομάζεται decompiler. Ένα πρόγραμμα που μεταφράζει από μια γλώσσα υψηλού επιπέδου σε μια άλλη, επίσης υψηλού επιπέδου, ονομάζεται συνήθως γλωσσικός μεταφραστής, μεταφραστής από πηγαίο κώδικα σε πηγαίο κώδικα (source to source translator) ή μετατροπέας γλωσσών. Ένα πρόγραμμα που μεταφράζει τη μορφή εκφράσεων σε άλλη μορφή, διατηρώντας την ίδια γλώσσα, ονομάζεται language rewriter.
Ένας μεταγλωττιστής μπορεί να περιλαμβάνει οποιαδήποτε από τις εξής λειτουργίες: λεκτική ανάλυση, προεπεξεργασία, συντακτική ανάλυση, σημασιολογική ανάλυση (μετάφραση καθοδηγούμενη από τη σύνταξη), παραγωγή κώδικα και βελτιστοποίηση κώδικα.
Τα σφάλματα προγραμμάτων που προκύπτουν από λανθασμένη μεταγλώττιση είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν και να αντιμετωπιστούν. Για αυτόν τον λόγο οι κατασκευαστές μεταγλωττιστών κάνουν σημαντικές προσπάθειες για να βεβαιώσουν την ορθότητα λειτουργίας του λογισμικού τους.
Ο όρος μεταγλωττιστής μεταγλωττιστών (compiler-compiler) χρησιμοποιείται συχνά για τις γεννήτριες συντακτικών αναλυτών, που είναι εργαλεία που βοηθούν στην κατασκευή λεκτικών και συντακτικών αναλυτών.
Ιστορία
Το λογισμικό των πρώτων υπολογιστών ήταν γραμμένο κυρίως σε συμβολική γλώσσα. Οι γλώσσες προγραμματισμού υψηλού επιπέδου εφευρέθηκαν αργότερα, όταν τα οφέλη της εκτέλεσης του ίδιου λογισμικού σε διαφορετικούς επεξεργαστές έγιναν πιο σημαντικά από το κόστος συγγραφής ενός μεταγλωττιστή. Το περιορισμένο μέγεθος της μνήμης των πρώτων υπολογιστών υπήρξε σοβαρός περιοριστικός παράγοντας στη σχεδίαση των πρώτων μεταγλωττιστών.
Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950, προτάθηκαν οι πρώτες γλώσσες προγραμματισμού που ήταν ανεξάρτητες από τη μηχανή και ακολούθησε η ανάπτυξη αρκετών πειραματικών μεταγλωττιστών. Ο πρώτος μεταγλωττιστής γράφτηκε από τη Γκρέις Χόπερ, το 1952, για τη γλώσσα προγραμματισμού A-0. Η ομάδας της FORTRAN με αρχηγό τον Τζον Μπάκους στην IBM θεωρείται γενικά ότι παρουσίασε τον πρώτο πλήρη μεταγλωττιστή το 1957. Η COBOL ήταν μια από τις πρώτες γλώσσες που μεταγλωττίστηκαν σε πολλαπλές αρχιτεκτονικές, το 1960.
Η ιδέα της χρήσης μιας γλώσσας υψηλού επιπέδου υπήρξε γρήγορα δημοφιλής σε πολλά πεδία εφαρμογών. Οι νεότερες γλώσσες έχουν όλο και περισσότερες απαιτήσεις και οι νεότερες αρχιτεκτονικές υπολογιστών γίνονται συνέχεια πιο πολύπλοκες, με αποτέλεσμα οι μεταγλωττιστές να έχουν γίνει και αυτοί πιο πολύπλοκοι.
Οι πρώτοι μεταγλωττιστές γράφτηκαν σε συμβολική γλώσσα. Ο πρώτος μεταγλωττιστής που μπορούσε να μεταγλωττίσει τον εαυτό του σε μια γλώσσα υψηλού επιπέδου (self-hosting) κατασκευάστηκε το 1962 για τη Lisp από τους Τιμ Χαρτ και Μάικ Λέβιν στο MIT. Από τη δεκαετία του 1970 είναι συνηθισμένο να υλοποιείται ένας μεταγλωττιστής στη γλώσσα που μεταγλωττίζει, αν και τόσο η Pascal όσο και η C έχουν υπάρξει δημοφιλείς επιλογές ως γλώσσες υλοποίησης. Η κατασκευή ενός μεταγλωττιστή που να μπορεί να μεταγλωττίσει τον εαυτό του απαιτεί μια μέθοδο bootstrapping: ο πρώτος μεταγλωττιστής πρέπει να μεταγλωττιστεί είτε με το χέρι, είτε από έναν μεταγλωττιστή γραμμένο σε άλλη γλώσσα, είτε (όπως στον μεταγλωττιστή Lisp των Χαρτ και Λέβιν) να μεταγλωττιστεί εκτελώντας τον μεταγλωττιστή σαν διερμηνέα.
Οι μεταγλωττιστές στην εκπαίδευση
Η κατασκευή και η βελτιστοποίηση των μεταγλωττιστών διδάσκονται στα σχολεία και στα πανεπιστήμια ως μέρος της επιστήμης υπολογιστών. Σε μαθήματα αυτού του τύπου συνήθως δίνεται η υλοποίηση ενός μεταγλωττιστή για μια εκπαιδευτική γλώσσα προγραμματισμού. Ένα γνωστό παράδειγμα είναι ο μεταγλωττιστής της PL/0 από τον Νίκλαους Βιρθ, που χρησιμοποιήθηκε από τον Βιρθ για να διδάξει κατασκευή μεταγλωττιστών κατά τη δεκαετία του 1970. Παρά την απλότητά του, ο μεταγλωττιστής της PL/0 εισήγαγε αρκετές επιδραστικές ιδέες στον χώρο:
Μεταγλώττιση
Οι μεταγλωττιστές επέτρεψαν τη δημιουργία προγραμμάτων που είναι ανεξάρτητα από τη μηχανή. Πριν από την ανάπτυξη της FORTRAN (FORmula TRANslator), της πρώτης γλώσσας υψηλού επιπέδου, τη δεκαετία του 1950, γινόταν χρήση συμβολικής γλώσσας, που είχε εξαρτήσεις από τον εκάστοτε υπολογιστή. Αν και η συμβολική γλώσσα παράγει προγράμματα που μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν και να τοποθετηθούν σε διαφορετικές θέσεις μνήμης, στην ίδια αρχιτεκτονική, πρέπει να τροποποιηθεί ή να ξαναγραφτεί αν το πρόγραμμα πρέπει να εκτελεστεί σε διαφορετική αρχιτεκτονική υπολογιστή.
Με τις γλώσσες προγραμματισμού υψηλού επιπέδου που ακολούθησαν τη FORTRAN, όπως η COBOL, η C και η BASIC, ο προγραμματιστής μπορούσε να γράφει πηγαίο κώδικα που να είναι ανεξάρτητος από τη μηχανή. Ο μεταγλωττιστής αναλάμβανε να μεταφράσει τον πηγαίο κώδικα υψηλού επιπέδου σε τελικά προγράμματα σε γλώσσα μηχανής για κάθε πλατφόρμα υλικού. Όταν το τελικό πρόγραμμα παραχθεί, ο χρήστης μπορεί να το εκτελέσει.
Δομή ενός μεταγλωττιστή
Ένας μεταγλωττιστής αποτελεί τη γέφυρα μεταξύ προγραμμάτων πηγαίου κώδικα σε κάποια γλώσσα υψηλού επιπέδου και του υλικού. Πρέπει 1) να επαληθεύσει ότι τα προγράμματα έχουν σωστή σύνταξη, 2) να παράγει σωστό και γρήγορο αντικειμενικό κώδικα, 3) να οργανώσει το πώς εκτελείται το πρόγραμμα, και 4) να δώσει μορφή στην έξοδο που να είναι κατάλληλη για τον συμβολομεταφραστή ή τον συνδέτη. Ένας μεταγλωττιστής αποτελείται από τρία κύρια μέρη: το εμπρόσθιο, το ενδιάμεσο και το οπίσθιο τμήμα.
Το εμπρόσθιο τμήμα (front end) ελέγχει αν το πρόγραμμα είναι σωστά γραμμένο με βάση τη σύνταξη και τη σημασιολογία της γλώσσας προγραμματισμού. Σε αυτό το σημείο φαίνεται ποιο πρόγραμμα είναι έγκυρο και ποιο όχι, και εμφανίζονται μηνύματα σφάλματος. Εδώ επίσης ελέγχονται οι τύποι συλλέγοντας πληροφορία τύπων. Το εμπρόσθιο τμήμα παράγει επίσης μια ενδιάμεση αναπαράσταση (intermediate representation ή IR) του πηγαίου κώδικα, η οποία πρόκειται να δοθεί στο ενδιάμεσο τμήμα για επεξεργασία. Στο εμπρόσθιο τμήμα μπορούν να ανήκουν μεταξύ άλλων και τα εξής στάδια: Τα τμήματα του λεκτικού αναλυτή και του συντακτικού αναλυτή είναι καθιερωμένο να υλοποιούνται με ειδικά εργαλεία για αυτό το σκοπό, τις γεννήτριες λεκτικών και συντακτικών αναλυτών. Στις γεννήτριες της πρώτης κατηγορίας, όπως το Lex, ο προγραμματιστής του μεταγλωττιστή ορίζει τις λεκτικές μονάδες που μπορεί να συναντηθούν στον πηγαίο κώδικα (όπως οι δεσμευμένες λέξεις και τα αλφαριθμητικά) και η γεννήτρια αναλαμβάνει να παράγει το αντίστοιχο τμήμα του μεταγλωττιστή. Αντίστοιχα, στις γεννήτριες της δεύτερης κατηγορίας, όπως το Yacc, ο προγραμματιστής ορίζει τη γραμματική της πηγαίας γλώσσας σε μια κατάλληλη μορφή (όπως η μορφή Μπάκους-Νάουρ) και στη συνέχεια παράγεται ο συντακτικός αναλυτής που διαβάζει αυτή τη γραμματική.
Στο ενδιάμεσο τμήμα (middle end) γίνονται οι βελτιστοποιήσεις. Συνηθισμένοι μετασχηματισμοί βελτιστοποίησης είναι η αφαίρεση άχρηστου ή απρόσιτου κώδικα, ο εντοπισμός και η διάδοση των σταθερών (constant propagation), η μεταφορά υπολογισμών εκτός συχνά χρησιμοποιούμενων τμημάτων (για παράδειγμα, μετακίνηση έξω από μια δομή επανάληψης), ή η εξειδίκευση ενός υπολογισμού ανάλογα με τον κώδικα που τον περιβάλλει. Το ενδιάμεσο τμήμα παράγει στη συνέχεια μια άλλη ενδιάμεση αναπαράσταση, για το οπίσθιο τμήμα. Οι περισσότερες βελτιστοποιήσεις έχουν ήδη γίνει στο ενδιάμεσο τμήμα.
Το οπίσθιο τμήμα (back end) είναι υπεύθυνο για τη μετάφραση της ενδιάμεσης αναπαράστασης του ενδιάμεσου τμήματος σε γλώσσα μηχανής, συμβολική γλώσσα, γλώσσα προγραμματισμού (όπως η C) ή κώδικα για κάποια αφηρημένη μηχανή (abstract machine) όπως ο κώδικας byte (bytecode). Κάθε εντολή της ενδιάμεσης αναπαράστασης αντιστοιχεί σε κάποιες συμβολικές εντολές. Η κατανομή καταχωρητών αντιστοιχεί καταχωρητές στις μεταβλητές του προγράμματος. Το οπίσθιο τμήμα χρησιμοποιεί το υλικό με τέτοιο τρόπο ώστε να χρησιμοποιούνται όλες οι λειτουργικές μονάδες του υλικού με αποδοτικό τρόπο. Αν και οι περισσότεροι αλγόριθμοι βελτιστοποίησης για αυτά τα προβλήματα είναι πολυπλοκότητας NP, έχουν αναπτυχθεί και αρκετά προχωρημένες ευριστικές τεχνικές.
Έξοδος του μεταγλωττιστή
Οι μεταγλωττιστές μπορούν να χωριστούν σε κατηγορίες ανάλογα με την πλατφόρμα στην οποία πρόκειται να εκτελεστεί ο παραγόμενος κώδικας (target platform). Ένας μεταγλωττιστής ονομάζεται native ή hosted αν παράγει κώδικα που πρόκειται να εκτελεστεί στον ίδιο τύπο υπολογιστή και λειτουργικού συστήματος με αυτά στα οποία εκτελείται ο ίδιος ο μεταγλωττιστής. Αν ο παραγόμενος κώδικας πρόκειται να εκτελεστεί σε διαφορετική πλατφόρμα, τότε αναφερόμαστε σε cross compiler. Οι cross-compilers χρησιμοποιούνται συχνά στην ανάπτυξη λογισμικού για ενσωματωμένα συστήματα, τα οποία δεν προτίθεντε τα ίδια να υποστηρίξουν κάποιο περιβάλλον ανάπτυξης λογισμικού.
Η έξοδος ενός μεταγλωττιστή που παράγει κώδικα για μια εικονική μηχανή (virtual machine - VM) μπορεί να εκτελεστεί ή να μην εκτελεστεί στην ίδια πλατφόρμα με το μεταγλωττιστή που την παρήγαγε. Για αυτόν τον λόγο, οι μεταγλωττιστές αυτού του τύπου δεν θεωρείται ότι ανήκουν σε μια από τις προηγούμενες κατηγορίες.
Νέβις
250px|thumb|Η ανατολική ακτή του Νέβις. Το νησί Νέβις (αγγλικά: Nevis, προφορά Νίβις) είναι ημιαυτόνομο έδαφος του νησιωτικού κράτους Άγιος Χριστόφορος και Νέβις. Αριθμεί 12.106 κατοίκους, με βάση στοιχεία του 2006. Οι κάτοικοι είναι αφρικανικής καταγωγής. Στις 10 Αυγούστου 1998 το ημιαυτόνομο νησί ψήφισε σε δημοψήφισμα υπέρ της ανεξαρτησίας του, με 61,7%. Ωστόσο, το εν λόγω δημοψήφισμα απέτυχε λόγω της μη συμπλήρωσης του απαραίτητου 66,7% για την έγκριση. Αναπληρώτρια γενική κυβερνήτρια είναι η Μάρτζορι Λ. Μέιναρντ Μόρτον, από την 1 Σεπτεμβρίου 2017. Πρωθυπουργός στο νησί είναι από τις 19 Δεκεμβρίου 2017 ο Μαρκ Μπράντλεϊ.
Μεταγλωττιστής (υπολογιστές)
Έξοδος του μεταγλωττιστή
Η γλώσσα χαμηλού επιπέδου στην οποία παράγει κώδικα ο μεταγλωττιστής μπορεί η ίδια να είναι μια γλώσσα υψηλού επιπέδου. Η C, η οποία συχνά θεωρείται ένα είδος φορητής συμβολικής γλώσσας, μπορεί επίσης να είναι η γλώσσα στόχος του μεταγλωττιστή. Για παράδειγμα, το Cfront, ο πρωτότυπος μεταγλωττιστής της C++, χρησιμοποιούσε τη C σαν γλώσσα παραγόμενου κώδικα. Ο κώδικας C που παράγεται από μεταγλωττιστές αυτού του τύπου συνήθως δεν προορίζεται για ανάγνωση και συντήρηση από ανθρώπους. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μην ακολουθεί κανόνες στοίχισης ή άλλου τύπου για ευανάγνωστο κώδικα. Κάποια χαρακτηριστικά της C την κάνουν καλή γλώσσα στόχο, για παράδειγμα μπορεί να παραχθεί κώδικας C με οδηγίες  ώστε να βοηθήσει στην αποσφαλμάτωση του αρχικού πηγαίου κώδικα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού Κατηγορία:Είδη βοηθητικού λογισμικού Κατηγορία:Προγραμματισμός
Νέβις
Πρόσφατες εκλογές (2022)
Οι πιο πρόσφατες εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Νησιωτικής Συνέλευσης διεξήχθησαν στις 12 Δεκεμβρίου 2022. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το Κίνημα Σκεπτόμενων Πολιτών (CCM), με επικεφαλής τον Μαρκ Μπράντλεϊ, το οποίο κέρδισε τις 3 από τις συνολικά 5 έδρες. Το αντιπολιτευόμενο Κόμμα Ανασυγκρότησης του Νέβις (NRP) έλαβε 2 έδρες.
2011
Εκλογές για τη Νησιωτική Συνέλευση διενεργήθηκαν στο Νέβις στις 11 Ιουλίου 2011. Νικητής με 3 έδρες αναδείχθηκε το Κόμμα Μεταρρύθμισης του Νέβις με πρωθυπουργό τον Τζόζεφ Πάρι. Το αντιπολιτευόμενο Κίνημα Σκεπτόμενων Πολιτών (CCM) κέρδισε 2 έδρες.
2013
Στις εκλογές του Νέβις στις 22 Ιανουαρίου 2013 το Κίνημα Σκεπτόμενων Πολιτών (CCM), με επικεφαλής τον Βανς Έιμορι κέρδισε 3 έδρες και το Κόμμα Ανασυγκρότησης του Νέβις κέρδισε 2 έδρες.
2017
Στις εκλογές που έγιναν στις 18 Δεκεμβρίου 2017 το Κίνημα Σκεπτόμενων Πολιτών (CCM), με επικεφαλής τον Μαρκ Μπράντλεϊ κέρδισε 4 από τις συνολικά 5 έδρες.
1977
Στο Νέβις διεξήχθη ένα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στις 18 Αυγούστου 1977. Οργανώθηκε από το Κόμμα Μεταρρύθμισης του Νέβις και επεδίωξε να χωριστεί το νησί Νέβις από το Σεντ Κιτς πριν από την ανεξαρτησία και να παραμείνει εντός της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ως ξεχωριστή αποικία του Στέμματος, παρόμοια με την Ανγκουίλα, που είχε αποχωριστεί από τον Άγιο Χριστόφορο-Νέβις-Ανγκουίλα το 1967. Το 99,66% ψήφισαν υπέρ της ανεξαρτησίας, αλλά το δημοψήφισμα δεν αναγνωρίστηκε από την εθνική κυβέρνηση.
1998
Διεξήχθη δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στο Νέβις στις 10 Αυγούστου 1998. Αν και εγκρίθηκε από το 62% των ψηφοφόρων, η πλειοψηφία των δύο τρίτων ήταν απαραίτητη για την επιτυχία του δημοψηφίσματος. Αν είχε περάσει, το Νέβις θα είχε αποσπαστεί από την Ομοσπονδία του Αγίου Χριστόφορου και Νεβις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεβις
True Blue
Το True Blue είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια - τραγουδοποιό, Μαντόνα, το οποίο κυκλοφόρησε στις 30 Ιουνίου του 1986, από την εταιρεία Sire Records. Εργάστηκε με τους Stephen Bray και Patrick Leonard, ενώ συνέβαλε στο γράψιμο και την παραγωγή όλων των τραγουδιών. Θεωρείται το πιο 'κοριτσίστικο' άλμπουμ της. Μοιράζεται τα οράματα της για την αγάπη, την εργασία, τα όνειρα και τις απογοητεύσεις, ενώ είναι εμπνευσμένο από τον τότε σύζυγό της Σον Πεν, άφου, όπως έιπε, το άλμπουμ είναι αφιερωμένο σε αυτόν. Μουσικά, τα τραγούδια πήραν μια πιο διαφορετική κατεύθυνση από τις προηγούμενες δουλειές της, ενσωματώνοντας κλασική μουσική, προκειμένου να τραβήξει την προσοχή σε μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό, που ήταν δύσπιστο για την ποιότητα της μουσικής της.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει όργανα από ακουστικές κιθάρες, τύμπανα, συνθεράιζερ και μουσικά όργανα της Κούβας. Τα θέματα των τραγουδιών κυμαίνονται από την αγάπη, την ελευθερία, και στην περίπτωση του Papa Don't Preach, τα κοινωνικά ζητήματα, όπως η εγκυμοσύνη στην εφηβική ηλικία. Έλαβε γενικά θετικές κριτικές, το χαρακτήρισαν ως έναν τέλειο χορευτικό-ποπ δίσκο, και τον περιέγραψαν ως το αρχέτυπο για κάθε ποπ άλμπουμ στα τέλη της δεκαετίας του '80 και στις αρχές της δεκαετίας του '90. Εξήραν επίσης το γεγονός ότι η φωνή της Μαντόνα ακουγόταν ισχυρότερη από ότι στις προηγούμενες προσπάθειές της, συγχαίροντας παράλληλα, και τις δεξιότητές της ως τραγουδίστρια, τραγουδοποιό και ηθοποιό!
Για την προωθησή τού, η Μαντόνα ξεκίνησε την δεύτερη περιοδεία της, Who's That Girl Tour, η οποία επισκέφθηκε πόλεις της Βόρειας Αμερικής, της Ευρώπης και της Ασίας το 1987. Το True Blue πιστώνεται ως το άλμπουμ που μετέτρεψε την Μαντόνα σε ένα μουσικό είδωλο για την δεκαετία του 1980, που ισούται με τους Μάικλ Τζάκσον και Prince. Τα σινγκλς του άλμπουμ και τα συνοδευτικά μουσικά βίντεο τους, πυροδότησαν συζητήσεις μεταξύ μελετητών και κοινωνικών ομάδων. Έγινε η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης που έλαβε το βραβείο Video Vanguard Award στα MTV Video Music Awards το 1986, ως αναγνώριση για την επιρροή που είχε στην λαϊκή κουλτούρα. Με το άλμπουμ έκανε επίσης, και την πρώτη της εμφάνιση στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες.
Ιστορικό
Στις 6 Μαρτίου του 1986, στο 'Kensington Roof Gardens' του Λονδίνου, κατά τη διάρκεια συνέντευξης για την ταινία, Shanghai Surprise, επιβεβαίωσε ότι εργαζόταν σε ένα νέο άλμπουμ ονόματι 'Live to Tell', που αργότερα θα αλλάζε τίτλο σε 'True Blue'. Συνεργάστηκε ξανά με τον Stephen Bray, ο οποίος είχε εργαστεί και στο προηγούμενο άλμπουμ της Like a Virgin, ενώ άρχισε να εργάζεται με τον Patrick Leonard για πρώτη φορά. Η Μαντόνα έγραψε και συν-έγραψε όλα τα τραγούδια του άλμπουμ, αν και η συμμετοχή της στα τραγούδια 'Papa Don't Preach' και 'Open Your Heart' περιορίστηκε μόνο στο να προσθέσει κάποιους στίχους. Επίσης, βοήθησε στην παραγωγή κάθε κομματιού. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε από τον Δεκέμβριο του '85 μέχρι τον Απρίλιο του '86, κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους του γάμου της με τον Σον Πεν. Αφιέρωσε το άλμπουμ στο Πεν λέγοντας, "Το άλμπουμ είναι αφιερωμένο στον άντρα μου, τον πιο κουλ τύπο στο σύμπαν." Προσπάθησε να προσελκύσει ένα μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό που μέχρι τότε ήταν δύσπιστο για την μουσικής της, υιοθετώντας ένα πιο παραδοσιακό λουκ, και ενσωματώνοντας κλασική μουσική στα τραγούδια της.
Θεωρείται το πιο κοριτσίστικο άλμπουμ της ενώ ασχολείται με τις απόψεις της για την αγάπη, την εργασία, τα όνειρα αλλά και τις απογοητεύσεις. Σύμφωνα με την ίδια, ο τίτλος του οφείλεται σε μια αγαπημένη έκφραση του τότε συζυγού της, Σον Πεν, και την πολύ αγνή άποψη που είχε για την αγάπη. Κάθε τραγούδι αναπτύχθηκε ξεχωριστά. Το πρώτο κομμάτι του άλμπουμ, Papa Don't Preach, γράφτηκε από τον Brian Elliot, ο οποίος το περιέγραψε ως ένα τραγούδι αγάπης, ίσως πλαισιωμένο λίγο διαφορετικά.
Κριτικές
Έλαβε θετικές κριτικές και επαίνεσαν το γεγονός ότι η φωνή της Μαντόνα ακουγόταν ισχυρότερη από ό,τι στις προηγούμενες προσπάθειές της. Ο Stephen Holden σε μια κριτική λέει ότι "η Madonna πηγαίνει βαριά πάνω στην καρδιά σε αυτό το άλμπουμ". Σε μια Rolling Stone αναθεώρηση, ο Davitt Sigerson δήλωσε ότι η Μαντόνα "τραγουδάει καλύτερα από ποτέ." Τα τραγούδια του άλμπουμ ονομάστηκαν "πιασάρικα", αλλά Sigerson σχολίασε επίσης την έλλειψη των εκκρεμών στα τραγούδια και επίσης ότι είναι ένα "ανθεκτικό, αξιόπιστο και αξιαγάπητο άλμπουμ"
Ο Stephen Thomas Erlewine δήλωσε ότι είναι ένα απ' τα μεγαλύτερα ποπ χορευτικά άλμπουμ και ότι είναι ένας δίσκος που αποδεικνύει τις πραγματικές δεξιότητες της Μαντόνα. Ο Sal Cinquemani από το περιοδικό Άποψη ονόμασε το άλμπουμ "υπέρτατο αρχέτυπο για τα τέλη της δεκαετίας του '80 και την αρχή της δεκαετίας του '90". Η Michael Paoletta από το Billboard σχολίασε το 2001 ότι σχεδόν 20 χρόνια μετά το ντεμπούτο του, το άλμπουμ εξακολουθεί να είναι ακαταμάχητο.
Εμπορικότητα
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το True Blue έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 28 στο Billboard 200 και έφθασε στον αριθμό ένα στις 16 Αυγούστου του 1986. Έμεινε στην πρώτη θέση για πέντε συνεχόμενες εβδομάδες και στα τσαρτ γενικά 82 εβδομάδες συνολικά. Έφθασε επίσης στον αριθμό 47 στα Top R&B/Hip-Hop Albums chart. Πιστοποιήθηκε επτά φορές πλατινένιο στην Αμερική, καθιστώντας το τρίτο καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ της εκεί, πίσω απ' το Like a Virgin (1984) και The Immaculate Collection (1990). Με την εμφάνιση της Nielsen SoundScan το 1991, το άλμπουμ πούλησε επιπλέον 404.000 αντίτυπα. Στον Καναδά, έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 73, αλλά ανέβηκε γρήγορα στο ένα. Έχει γίνει διαμαντένιο με πάνω από ένα εκατομμύριο πωλήσεις.