cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βεγκέσλαος Γ΄ της Βοημίας
Οικογένεια
Από μία εκτός γάμου σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών Κατηγορία:Βασιλείς της Βοημίας
Ντόλυ Ντέιβις
Η Ντόλυ Ντέιβις (γαλλικά: Dolly Davis), (30 Οκτωβρίου 1896 - 3 Νοεμβρίου 1962), γεννημένη ως Ζυλιέν Αλεξαντρίν Νταβίντ, ήταν Γαλλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου.
Η Ντέιβις ήταν πολύ δραστήρια και πολύ δημοφιλής στη δεκαετία του 1920. Εμφανίστηκε κυρίως σε κωμωδίες, πολύ συχνά από την εταιρεία παραγωγής του μετέπειτα συντρόφου της Αντρέ Ροάν, αλλά εκτός από μια εμφάνιση της σε μια ταινία του Ρενέ Κλερ (Le fantasy Voyage,1926), οι ταινίες της έχουν πλέον ξεχαστεί.
Η καριέρα της Ντόλυ Ντέιβις έγινε διεθνείς στο τέλος της εποχής του βωβού κινηματογράφου, αλλά αποφάσισε να αποσυρθεί το 1937, και αφιερώσε τον χρόνο της στην ζωγραφική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Πλάτανος (Άρτα)
Ο Πλάτανος ήταν μία από τις συνοικίες της Άρτας κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Προέλευση ονόματος
H συνοικία πήρε το ονομά της από τον μεγάλο πλάτανο που υπήρχε στην αγορά της Άρτας, στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται το ιστορικό καφενείο του Κακκαβά.
Συνοικία
thumb|380px|Ο ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στη συνοικία Πλάτανος της Άρτας. Ο μητροπολίτης Άρτας Σεραφείμ Ξενόπουλος στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) μας πληροφορεί ότι στην Άρτα υπήρχαν 11 ενορίες και 10 θέσεις (συνοικίες). Οι συνοικίες ήταν της Περιβλέπτου, των Ταμπακιάδων (βυρσοδεψών) ή της Δάφνης, Τουρκοπάζαρο, Αγίας Θεοδώρας ή Λούκενας ή Καραπάνου, Μουχούστι, Μονοπώλειο, Πλάτανος, Αλμπαναριά, Ρωμιοπάζαρο, Eβραϊκα και μαζί με τις συνοικίες του Ελιγιασβέη, του Βαγιαζήτ, των Μπέηδων και του Γεφυρόπουλου, η πόλη αριθμούσε συνολικά 14 συνοικίες. Ο Πλάτανος βρίσκονταν σε κεντρικό σημείο της πόλης και συνόρευε με το Ρωμιοπάζαρο, στο ύψος της σημερινής πλατείας Κακκαβά και με τη συνοικία της Αγίας Θεοδώρας.
Στην συνοικία του Πλατάνου υπήρχε ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, ο οποίος ήταν Μετόχι της Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Οι ενορίτες της συνοικίας εξυπηρετούντο από τον ιερέα της Αγίας Θεοδώρας μέχρι το 1871, όταν ο Ιωάννης Μπαλτάς ανήγειρε νέο ναό και τον αφιέρωσε στους ισαποστόλους, Άγιο Κωνσταντίνο και Ελένη. Σύμφωνα με τον Σεραφείμ Ξενόπουλο, η ενορία είχε 35 με 40 οικίες και κατά την ανέγερση του ναού, εντοπίστηκαν ίχνη μεγαλοπρεπούς αρχαίου μεγάρου, τα οποία με βάση τις σύγχρονες αρχαιολογικές ανασκαφές, πιθανόν να προέρχονταν από το Μικρό Θέατρο της Αμβρακίας, το οποίο αποκαλύφθηκε το 1976 ακριβώς δίπλα από το ναό.
Η συνοικία του Πλάτανου ήταν επίσης το μέρος απ' όπου ξεκινούσε η καρναβαλική πομπή κατά τη διάρκεια του εθίμου των Μπαντίδων, το οποίο είχε τις ρίζες του στην εποχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου, όταν δεσπότης ήταν ο Κάρολος Α΄ Τόκκος. Κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου, οι κάτοικοι για να σατιρίσουν τα γεγονότα της εποχής, έντυναν με γυναικεία φορέματα έναν άντρα, τον Παπούλια, ο οποίος συμβόλιζε τον εύθυμο και γλετζέ άνθρωπο και αυτός ξεκινούσε μαζί με την παρέα του από την συνοικία του Πλάτανου, τραγουδώντας και πειράζοντας τον κόσμο που συναντούσε κατά μήκος του Ρωμιοπάζαρου. Ταυτόχρονα από την πλατεία Μονοπωλείου ξεκινούσε η παρέα των Μπαντίδων, οι οποίοι όταν συναντούσαν τον Παπούλια, του έβγαζαν τα γυναικεία φορέματα και όλοι μαζί τραγουδώντας το δίστιχο «Πάει το μαλακό σ' Παπούλια μ', πάει το μεντζικό σ', το πήραν οι μπαντίδ' Παπούλια μ', το παν στο Μονοπλιό», γύριζαν στο Μονοπλιό και γιόρταζαν το καρναβάλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες της Άρτας
Βενεγκόνο Σουπεριόρε
Το Βενεγκόνο Σουπεριόρε (ιταλικά: Venegono Superiore) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Βερτζάτε
Το Βερτζάτε (ιταλικά: Vergiate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Πάνω Δίκωμο
Το Πάνω Δίκωμο είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Bulbus glandis
Ο bulbus glandis (που ονομάζεται επίσης κόμπος) είναι δομή στυτικού ιστού στο πέος των κυνοειδών θηλαστικών. Κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος οι ιστοί διογκώνονται και κολλάνε αμέσως μετά τη διείσδυση του πέους του αρσενικού μέσα στο θηλυκό. Το κόλλημα συμπληρώνεται από κυκλικούς μυς ακριβώς μέσα στο σφιγκτήρα του κόλπου του θηλυκού, εμποδίζοντας έτσι το αρσενικό να αποτραβηχτεί. Οι κυκλικοί μύες συστέλλονται επίσης περιοδικά, πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα την διέγερση για εκσπερμάτωση, ακολουθούμενη από το προστατικό υγρό, καθώς και τη διατήρηση της διόγκωσης του πέους και επομένως του κολλήματος, για κάποιο χρονικό διάστημα. Για τα κατοικίδια σκυλιά το κόλλημα μπορεί να διαρκέσει μέχρι μισή ώρα ή περισσότερο, αν και συνήθως λιγότερο.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ανατομία ζώων Κατηγορία:Πέος Κατηγορία:Κυνίδες
Γιουν Σουκ-γέολ
O Γιουν Σουκ-γέολ (κορ. 윤석열, γεννημένος στις 18 Δεκεμβρίου 1960) είναι Νοτιοκορεάτης δημόσιος εισαγγελέας και πολιτικός ο οποίος υπηρετεί ως ο 13ος Πρόεδρος της Νότιας Κορέας από τις 10 Μάιου του 2022. Υπηρέτησε ως ο 59ος προϊστάμενος της Κεντρικής Επαρχιακής Εισαγγελίας της Σεούλ και ο 43ος γενικός εισαγγελέας. Ο Γιουν έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην καταδίκη της πρώην προέδρου Παρκ Γκουν Χιέ για κατάχρηση εξουσίας. Παραιτήθηκε από τη θέση του γενικού εισαγγελέα τον Μάρτιο του 2021 και τον Ιούνιο δήλωσε ότι θα διεκδικούσε την θέση του Προέδρου. Εξελέγη στις προεδρικές εκλογές του Μαρτίου 2022.
Είναι ο δεύτερος πρόεδρος που αποφοίτησε από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ μετά τον Κιμ Γιονγκ-σαμ και υπηρέτησε ως εισαγγελέας για 27 χρόνια. Έλαβε μέρος ως υποψήφιος της Λαϊκής Εξουσίας στις 20ές προεδρικές εκλογές της Δημοκρατίας της Κορέας και εξελέγη με 48,56% των ψήφων, 0,73 ποσοστιαίες μονάδες μπροστά από τον Lee Jae-myung. Κηρύχθηκε εκλεγμένος αφού καταμετρήθηκε το 99% των ψηφοδελτίων για πρώτη φορά στην ιστορία των προεδρικών εκλογών.
Είναι ο πρώτος πρόεδρος από τη Σεούλ και ο τέταρτος αντιπολιτευόμενος που κέρδισε μετά τους Κιμ Ντε-τζουνγκ, Λι Μιονγκ-μπακ και Μουν Τζε-ιν. Στις 10 Μαΐου 2022 ορκίστηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κορέας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Νότιας Κορέας Γιουν σουκ
Νικόλα Ρομέο
Ο Νικόλα Ρομέο (ιταλική προφορά: [niˈkɔːla roˈmɛːo]; Σαντ'Άντιμο, 28 Απριλίου 1876 – Μαγκρέλιο, 15 Αυγούστου 1938) ήταν Ιταλός μηχανικός και επιχειρηματίας. Υπηρέτησε ως γερουσιαστής του 18ου Κοινοβουλίου του Βασιλείου της Ιταλίας (XXVIII legislatura del Regno D'italia).
Καριέρα
Ο Ρομέο αποφοίτησε με το πτυχίο του μηχανικού από το Πολυτεχνείο της Νάπολης (σήμερα γνωστό ως Πανεπιστήμιο της Νάπολης) το 1899. Μετά από αυτό, εργάστηκε για δυο χρόνια στο εξωτερικό και κέρδισε ένα δεύτερο πτυχίο στην ηλεκτρική εφαρμοσμένη μηχανική σε Λιέγη, Βέλγιο.
Το 1911 επέστρεψε στην Ιταλία και δημιούργησε την εταιρεία "Ing. Nicola Romeo e Co.". Η εταιρία κατασκεύαζε μηχανές και εξοπλισμούς για τη βιομηχανία εξόρυξης. Καθώς η εταιρεία ήταν επιτυχημένη, απέκτησε το πλειοψηφικό πακέτο της εταιρείας κατασκευής αυτοκινήτων με έδρα το Μιλάνο, της A. L. F. A. (Anonima Lombarda Fabbrica Automobili) το 1915. Μόνο τρία χρόνια αργότερα, το 1918, ο Ρομέο απέκτησε το σύνολο της εταιρείας. Η A. L. F. A. μετονομάστηκε σε "Anonima Lombarda Fabbrica Automobili "Romeo". Το πρώτο αυτοκίνητο με το σήμα της Alfa Romeo ήταν το Torpedo 20/30 HP, μοντέλο του 1921.
Η εταιρεία έγινε διάσημη από το ότι κατασκεύαζε ασφαλή και κομψά αυτοκίνητα, καθώς και τμήματα αεροσκαφών, αλλά το 1927 ήρθε κοντά στην χρεοκοπία λόγω κακών επενδύσεων. Κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας, στελέχη του ζήτησαν να αποχωρήσει από την εταιρεία, αλλά ο νέος διευθύνων σύμβουλος Πασκουάλλε Γκάλο τον έπεισε να παραμείνει ως πρόεδρος. Ο Ρομέο έφυγε από την Alfa Romeo το 1928.
Τεχνικές εταιρείες που κατείχε
Ο Νικόλα Ρομέο κατείχε διάφορες τεχνικές εταιρείες κατά τη διάρκεια της ζωής του. Αυτές περιλαμβάνουν:
Οικογένεια
Το 1905 παντρεύτηκε την Αντζελίνα Βαλαντίν, μια πορτογαλέζα τραγουδίστρια της όπερας και πιανίστρια. Μαζί απέκτησαν εφτά παιδιά: τους Μαουρίτσιο, Εντοάρντο, Νίκολας, Έλενα, Τζιουλιέτα, Πιέρα και Ιρένε.
Θάνατος
μικρογραφία|Τιμητική πλάκα για τον Νικόλα Ρομέο στην γενέτειρά του, το Σαντ'Άντιμο ([[Νάπολη) της Ιταλίας.]] Ο Νικόλα Ρομέο πέθανε στις 15 Αυγούστου 1938, στο σπίτι του στη Λίμνη Κόμο σε ηλικία 62 ετών. Σχεδόν εβδομήντα χρόνια μετά το θάνατό του και με την ευκαιρία της 130ης επετείου της γέννησης του, η Νάπολη μετονόμασε μια οδό σε οδό Νικόλα Ρομέο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί
Βιτζού
Το Βιτζού (ιταλικά: Viggiù) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Βιτσόλα Τιτσίνο
Η Βιτσόλα Τιτσίνο (ιταλικά: Vizzola Ticino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Μπίλετσα
Η Μπίλετσα (σερβικά: Билећа ή Bileća) είναι πόλη στα νοτιοανατολικά της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Είναι το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης κοινότητας στην περιοχή Τρεμπίνιε της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Βρίσκεται στα ανατολικά της ιστορικής περιοχής της Ερζεγοβίνης, κοντά στα σύνορα με το Μαυροβούνιο.
Από το 2013, η πόλη έχει πληθυσμό 7.476 κατοίκους, ενώ ο δήμος έχει 10.807 κατοίκους.
Ζέλικα Τσβιγιάνοβιτς
Η Ζέλικα Τσβιγιάνοβιτς (σερβικά: Жељка Цвијановић, γένος: Γκράμποβατς, 2 Αυγούστου 1967) είναι Σέρβα πολιτικός, πρόεδρος από τις 19 Νοεμβρίου 2018 και πρωθυπουργός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, του κόμματος СНСД (Συμμαχία της Σοσιολδημοκρατικής Ανεξαρτησίας) από το 2013 ως το 2018. Στην προηγούμενη κυβέρνηση ήταν υπουργός Οικονομικών Σχέσεων και Τοπικής Συνεργασίας. Πριν γίνει πολιτικός, η Τσβιγιάνοβιτς ήταν καθηγήτρια της αγγλικής γλώσσας. Σπούδασε φιλοσοφία στο Σαράγιεβο και στην Μπάνια Λούκα, καθώς και νομικά. Είναι καθηγήτρια της αγγλικής γλώσσας και λογοτεχνίας ενώ κατέχει και Μάστερ στη διπλωματία και στο δίκαιο, το οποίο έλαβε από τη Νομική Σχολή της Μπάνια Λούκα, για το διεθνές και νομικό στάτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μπίλετσα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Ζέλικα Τσβιγιάνοβιτς
Ξεκίνησε να εργάζεται ως καθηγήτρια αγγλικής γλώσσας και βοηθός στην ειρηνευτική δύναμη της Γεωργίας, μία άοπλη αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τότε έγινε σύμβουλος ευρωπαϊκών και διεθνών σχέσεων και συνεργασιών προς άλλους οργανισμούς της κυβέρνησης του Μίλοραντ Ντόντικ, ως αρχηγός των εξωτερικών σχέσεων του πρωθυπουργού, ενώ διαχειρίστηκε και τη μονάδα συντονισμού για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Μεταξύ του 2010 και του 2014, υπήρξε ειδικό-εξωτερικό μέλος της Επιτροπής για τις Ευρωπαϊκή Σχέσεις και τη Συνεργασία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Στις 29 Δεκεμβρίου του 2010, έγινε υπουργός Οικονομικών Σχέσεων και Συνεργασίας, από τον τότε πρωθυπουργό Αλεξάνταρ Γιόμπιτς.
Στις 12 Μαρτίου του 2013, έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, θέση που πήρε από τον Μίλοραντ Ντόντικ. Στις γενικές εκλογές του 2014 στη Βοσνία, η Τσβιγιάνοβιτς υπήρξε υποψήφια με το κόμμα СНСД, για την Προεδρία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (μέλη από Σερβία). Τη θέση την έχασε από τον Μλάντεν Ίβανιτς και λίγο αργότερα ανέλαβε ξανά την πρωθυπουργία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, στην 15η κυβέρνηση. Είναι, επίσης, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής και του κυρίου συμβουλίου του κόμματός της. Η Τσβιγιάνοβιτς είναι παντρεμένη κι έχει και δύο παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βόσνιοι πολιτικοί Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι πολιτικοί Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Γιούργκεν Πρόχνοβ
Ο Γιούργκεν Πρόχνοβ (σωστή προφορά: Γιούργκεν Πρόχνο) (Jürgen Prochnow, 10 Ιουνίου 1941) είναι Γερμανός ηθοποιός.
Έχει συμμετάσχει σε ταινίες του Ντέιβιντ Λιντς, του Φόλκερ Σλέντορφ, του Τζον Κάρπεντερ, του Βόλφγκανγκ Πέτερσεν και του Ατόμ Εγκογιάν. Ήταν πρωταγωνιστής στην ταινία Die Konsequenz (1977), της οποίας η κυκλοφορία είχε προκαλέσει σκάνδαλο στη Γερμανία, και στην ταινία Υποβρύχιο U-96: Επιστροφή στην κόλαση (1981), που τον έκανε γνωστό πέρα από τα σύνορα της πατρίδας του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μπαμπ Τζεντίντ (Τύνιδα)
Η Μπαμπ Τζεντίντ (باب الجديد) είναι μία εκ των πυλών της μεντίνα της Τύνιδας, στην Τυνησία.
Είναι η έκτη πύλη, η οποία κατασκευάστηκε εντός των τειχών της μεντίνα το 1278, κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Χαφσίδη Σουλτάνου Αμπού Ζακαριγιά Γιαχιά αλ-Ουαθίκ (1277-1279) και έλαβε την ονομασία Μπαμπ Τζεντίντ («Νέα Πύλη»). Με κατεύθυνση την ομώνυμη οδό, είναι επίσης γνωστή ως «Πύλη των Σιδηρουργών».
Η πλησίον αυτής συνοικία φιλοξενεί αριθμό οικιών (παλάτια, πολυτελείς οικίες και κατοικίες), καταστήματα στα οποία στεγάζεται ευρύς αριθμός επαγγελμάτων, ζαουϊά και μεντρεσέδες. Μεταξύ των αστικών και αριστοκρατικών οικιών περιλαμβάνονται οι Νταρ Ελ Μπετζί, Νταρ Τζελουλί , Νταρ Ζαρρούκ και Νταρ Μπαϊράμ.
Είναι επίσης γνωστή ως έδρα του αθλητικού συλλόγου της Κλαμπ Αφρικαίν.
Πηγές
Τζεντιντ Κατηγορία:Κατηγοριοποιημένα μνημεία στην Τυνησία Κατηγορία:Συνοικίες της Τύνιδας
Φρίντριχ Αλεξάντερ Πάλεν
Ο Φρίντριχ Αλεξάντερ Γκραφ Φον ντερ Πάλεν (ρωσικά: Фёдор Петрович Пале), (2 Σεπτεμβρίου 1780 Μιτάου – 8 Ιανουαρίου 1863 Αγία Πετρούπολη) ήταν Γερμανός διπλωμάτης και διοικητής στην υπηρεσία του Ρώσου τσάρου.
Βιογραφία
Ο Φρίντριχ ήταν ο νεότερος γιος του Πέτερ Λούντβιχ Φον ντερ Πάλεν, ενός εξέχοντος Ρώσου αυλικού. Εργάστηκε σε ρωσικές διπλωματικές αποστολές στη Σουηδία, τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Το 1809–1811 ήταν πρέσβης της Αυτοκρατορικής Ρωσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 1811–1815 ήταν πρέσβης στη Βραζιλία και το 1815–1822 ήταν πρέσβης στη Βαυαρία.
Στην εβραϊκή ιστορία, ο Πάλεν πιστώνεται το άνοιγμα του πρώτου κοσμικού εβραϊκού σχολείου στην Οδησσό.
Αλεξάντρ Νταράκ
Ο Αλεξάντρ Νταράκ (10 Νοεμβρίου 1855 στο Μπορντώ - 1931 στο Μόντε Κάρλο) ήταν Γάλλος επιχειρηματίας και πρωτοπόρος της αυτοκινητοβιομηχανίας.
Ο Νταράκ έμαθε το επάγγελμα του τεχνικού. Το 1891 ίδρυσε την Société Gladiator, η οποία παρήγαγε ποδήλατα και το 1894 ξεκίνησε την παραγωγή της μοτοσικλέτας Millet. Μετά από λίγα χρόνια πούλησε την εταιρεία σε κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αντόλφ Κλεμάν.
Λίγο αργότερα ίδρυσε την εταιρεία Automobiles Darracq SA στη Συρέν κοντά στο Παρίσι.
Η Automobiles Darracq SA μετονομάστηκε, σύμφωνα με τους όρους του αγγλικού δικαίου, σε A. Darracq & Company (1905), Limited το 1905.
Τα οχήματα της εταιρείας του Νταράκ συμμετείχαν σε διάφορα αγωνιστικά γεγονότα. Η εταιρεία επεκτάθηκε με διάφορους τρόπους συμπεριλαμβανομένης της αδειοδοτημένης παραγωγής σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η Opel στη Γερμανία ήταν ένας από τους εταίρους. Στην Ιταλία, το 1907, μαζί με τον Καβαλιέρε Ούγκο Στέλλα, ίδρυσε την Società Italiana Automobili Darracq. Αρχικά η εταιρεία του στην Ιταλία είχε την έδρα της κοντά στην Νάπολη και στη συνέχεια μετακόμισε στο Πορτέλο κοντά στο Μιλάνο. Η εταιρεία αυτή θεωρείται πρόδρομος της Άλφα Ρομέο, η οποία ιδρύθηκε το 1910.
Το 1912 ο Αλεξάντρ Νταράκ πούλησε την γαλλική του εταιρεία σε Βρετανούς επενδυτές. Πούλησε το τελευταίο του μερίδιο στην Alfa Romeo το 1915. Από τότε σταμάτησε να ασχολείται με την αυτοκινητοβιομηχανία.
Ο τάφος του βρίσκεται στο Παρίσι, στο διάσημο κοιμητήριο Περ-Λασαίζ (Τμήμα 2), σε οικογενειακό τάφο, όπου είναι θαμμένη και η σύζυγός του Λουίζ (1850-1920).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αυτοκινητοβιομηχανίας Κατηγορία:Γάλλοι επιχειρηματίες
Πανσλαβισμός
thumb|Τα σλαβικά κράτη της Ευρώπης thumb|Η «σλαβική σημαία» που προτάθηκε στο πρώτο σλαβικό συνέδριο, το 1848, με τα [[πανσλαβικά χρώματα.]] Ο πανσλαβισμός είναι το πολιτικό κίνημα το οποίο έχει στόχο να ενώσει όλους τους Σλάβους της Ευρώπης ώστε να πετύχουν κοινούς πολιτικούς και πολιτιστικούς σκοπούς. Ο πανσλαβισμός διαδόθηκε κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα από λόγιους Δυτικούς και Νότιους Σλάβους οι οποίοι επηρεάστηκαν από τον γερμανικό ρομαντικό εθνικισμό, ο οποίος αναπτύχθηκε μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους.
Ιστορική εξέλιξη
Αρχικά ο πανσλαβισμός περιλάμβανε τη συλλογή στοιχείων του λαϊκού πολιτισμού των Σλάβων με στόχο να δείξουν τις ομοιότητές τους και έτσι να προωθήσουν την ιδέα της σλαβικής ενότητας, με την Πράγα να γίνεται το επίκεντρο των σλαβικών μελετών. Επιφανείς λόγιοι που ανέπτυξαν την έννοια του πανσλαβισμού εκείνη την περίοδο περιλαμβάνουν τους Σλοβάκους Γιαν Κόλλαρ, Πάβελ Γιόζεφ Σαφάρικ και Λούντοβιτ Στουρ, τους Τσέχους Γιόσεφ Ντομπρόφσκι και Γιόζεφ Γιούνγκμαν, τον Σλοβένο Γερνέι Κοπίταρ και τον Σέρβο Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς. Ο πανσλαβισμός απέκτησε και πολιτικό περιεχόμενο το 1848, όταν διοργανώθηκε το πρώτο σλαβικό συνέδριο στην Πράγα με προεδρεύοντα τον Φράντισεκ Παλάτσκι. Στο συνέδριο ήταν παρόντες κυρίως εκπρόσωποι από περιοχές της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και στόχο είχε μεταρρυθμίσεις.
Η Ρωσία αρχικά απέρριψε τις ιδέες του πανσλαβισμού, καθώς ο τσάρος Νικόλαος Α΄ τις θεωρούσε επικίνδυνες για τη μοναρχία, όμως στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα διαδόθηκαν και στη Ρωσία. Πολλοί πανσλάβοι θεωρούσαν ότι η Ρωσική Αυτοκρατορία μπορούσε να παρέχει προστασία έναντι της Αυστριακής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όμως οι Ρώσοι πανσλάβοι απέρριψαν το ιδεολογικό πλαίσιο τους. Η Ρωσική Αυτοκρατορία μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο και ιδίως με τη Γερμανική ενοποίηση το 1871, επιχείρησε να ενδυναμώσει τους δεσμούς της με τα σλαβικά και ορθόδοξα κράτη, περισσότερο ώστε να μη χάσει την επιρροή της στα Βαλκάνια παρά ως μέσο επίτευξης του πανσλαβισμού, τον οποίο η ρωσική κυβέρνηση δεν αποδέχθηκε, παρά το γεγονός ότι κάποια μέλη της ήταν πανσλαβιστές. Το δεύτερο σλαβικό συνέδριο διοργανώθηκε στη Μόσχα το 1867, όμως υπήρχαν διαφωνίες σχετικά με τον ηγεμονικό ρόλο της Ρωσίας, ιδίως από τους Πολωνούς.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα σλαβικά κράτη που δημιουργήθηκαν στράφηκαν προς τη Δύση, ενώ ο πανσλαβισμός δεν έπαιξε κάποιο ρόλο στη νεοσυσταθήσα Σοβιετική Ένωση, όμως άρχισε να εμφανίζεται ξανά τη δεκαετία του 1930. Μετά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση το 1941, η πανσλαβική ρητορική χρησιμοποιήθηκε για την κινητοποίηση των πολιτών στα σλαβικά κράτη. Όμως η επιρροή του πανσλαβισμού στην πολιτική ρητορική μειώθηκε αισθητά μετά τη ρήξη Στάλιν-Τίτο το 1948.
Νοτιοδυτική Αγγλία
Η Νοτιοδυτική Αγγλία (South West England) είναι μία από τις εννέα επίσημες περιφέρειες της Αγγλίας. Όπως και οι υπόλοιπες περιφέρειες, έτσι και η Νοτιοδυτική Αγγλία, δημιουργήθηκε το 1994 και υιοθετήθηκε για στατιστικούς σκοπούς από το 1999. Η Νοτιοδυτική Αγγλία, περιλαμβάνει τις κομητείες του Γκλόστερσαϊρ, του Γουίλτσαϊρ, της Κορνουάλης, του Μπρίστολ, του Ντέβον, του Ντόρσετ και του Σόμερσετ. Η περιφέρεια της Νοτιοδυτικής Αγγλίας, με 23.800 τ.χλμ. αποτελεί την μεγαλύτερη σε έκταση περιφέρεια της Αγγλίας. Η σημαντικότερη και η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Νοτιοδυτικής Αγγλίας, είναι το Μπρίστολ.
Πανσλαβισμός
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεθνικισμός
Νοτιοδυτική Αγγλία
Ο συνολικός πληθυσμός της Νοτιοδυτικής Αγγλίας, ανέρχεται σε πάνω από 5.72 εκατομμύρια κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022). Είναι η 6η μεγαλύτερη από τις 9 συνολικά περιφέρειες της Αγγλίας. Οι σημαντικότερες (εκτός από το Μπρίστολ) πόλεις της περιφέρειας, είναι το Πλίμουθ, το Έξετερ, το Γκλόστερ, το Μπαθ, το Μπόρνμουθ, το Τσέλτεναμ και το Σουίντον. Η περιφέρεια της Νοτιοδυτικής Αγγλίας, περιγράφεται σε γενικές γραμμές ως οικονομικά εύρωστη.
Σημαντικές επαγγελματικές ποδοσφαιρικές ομάδες της Αγγλικής Φούτμπολ Λιγκ στην Νοτιοδυτική Αγγλία, είναι οι: Μπρίστολ Σίτι, Μπρίστολ Ρόβερς, Πλίμουθ Άργκαϊλ, Έξετερ Σίτι, Σουίντον Τάουν και η Γέοβιλ Τάουν.
Γεωγραφία
Η Νοτιοδυτική Αγγλία, βρίσκεται στο Νοτιοδυτικό τμήμα της Αγγλίας. Το μεγαλύτερο μέρος της περιφέρειας, βρίσκεται πάνω στην «Νοτιοδυτική Χερσόνησο», μεταξύ του Καναλιού του Μπρίστολ (στα βόρεια) και της Μάγχης (στα νότια). Η Νοτιοδυτική Αγγλία, έχει την μεγαλύτερη ακτογραμμή από όλες τις υπόλοιπες περιφέρειες της Αγγλίας. Το υψηλότερο σημείο της περιφέρειας, ανέρχεται σε 631 μέτρα.
Κλίμα
Το κλίμα της Νοτιοδυτικής Αγγλίας, περιγράφεται ως κλασσικό ωκεάνιο κλίμα. Οι χειμώνες είναι κρύοι και τα καλοκαίρια είναι ζεστά. Καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου καταγράφονται αρκετές βροχοπτώσεις. Επίσης, αποτελέι την 2η πιο ανεμώδη περιοχή στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Αγγλία Κατηγορία:Περιφέρειες της Αγγλίας __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Λεοπόλδος ΣΤ΄ της Αυστρίας
Ο Λεοπόλδος ΣΤ΄ (γερμ.: Leopold VI., 1176 - 28 Ιουλίου 1230), γνωστός ως Λεοπόλδος ο Ένδοξος, ήταν δούκας της Στυρίας από το 1194 και δούκας της Αυστρίας από το 1198 έως τον θάνατό του το 1230. Ήταν μέλος του Οίκου των Μπάμπενμπεργκ.
Βιογραφία
Ήταν δευτερότοκος γιος του Λεοπόλδου Ε΄, δούκα της Αυστρίας και της Ελένης των Άρπαντ, κόρης του Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας.
Οικογένεια
Το 1203 νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Αγγελίνα, μάλλον κόρη του Ιωάννη Αγγέλου (εγγονού του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού, αυτοκράτορα του Βυζαντίου) και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μπάμπενμπεργκ Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας
Προσβολή
Προσβολή στο πλαίσιο των ανθρώπων, σημαίνει εκφοβισμό ενός ατόμου από μια ομάδα, σε κάθε πλαίσιο, όπως μια οικογένεια, ομάδες συνομηλίκων, στο σχολείο, στο χώρο εργασίας, στη γειτονιά, στη κοινότητα, ή σε απευθείας σύνδεση στο διαδίκτυο.
Όταν εμφανίζεται ως συναισθηματική κακοποίηση στο χώρο εργασίας, όπως η "κόντρα" με συναδέλφους, υφισταμένους ή προϊσταμένους, που αναγκάζουν κάποιον έξω από το χώρο εργασίας μέσα από φήμες, υπονοούμενα, εκφοβισμό, με ταπείνωση, απαξίωση και απομόνωση, είναι επίσης κακόβουλη, ασεξουαλική, αντιρατσιστική/φυλετική, ή γενική παρενόχληση.
Zersetzung
Η παλαιότερη γνωστή χρήση των επίσημων τεχνικών παρενόχλησης άρχισαν στην Ανατολική Γερμανία κατά τη δεκαετία του 1950 και του 1960. Η ανατολικογερμανική μυστική αστυνομία (Στάζι), πρόσβαλε εκτενώς, ενώ η συγκεκριμένη επίσημη ονομασία είναι Zersetzung, η οποία ενισχύθηκε σημαντικά από την εποχή Χόνεκερ το 1971.
Ανάπτυξη της έννοιας
Ο Κόνραντ Λορενζ, στο βιβλίο του με τίτλο Σχετικά με την Επιθετικότητα (1966), περιγράφηκαν για πρώτη φορά προσβολές πάνω σε πουλιά και ζώα, αποδίδοντας τες σε ένστικτα ριζωμένα στο Δαρβινικό αγώνα για επιβίωση. Κατά την άποψή αυτή, οι άνθρωποι υπόκεινται σε παρόμοιες έμφυτες παρορμήσεις, αλλά μπορούν να τους φέρει κάτω από ορθολογικό έλεγχο.
Στη δεκαετία του 1970, ο σουηδός γιατρός Πίτερ-Πολ Χέιμεμανν<sup class="noprint" style=" font-style: normal; ">[sv] εφάρμοσε την σκέψη του Λόρενζ για τη συλλογική επιθετικότητα των παιδιών, έναντι ενός παιδιού.
Στο χώρο εργασίας
Οι Βρετανοί αντι-εκφοβισμού ερευνητές Αντρέα Άνταμς και Τιμ Φίελντ χρησιμοποίησαν την έκφραση "παρενόχληση στον χώρο εργασίας", αντί του Λέιμανν που ονομάζεται "προσβολή" σε ένα εργασιακό πλαίσιο. Ταυτίζουν την προσβολή, ως ένα συγκεκριμένο είδος εκφοβισμού που δεν είναι τόσο εμφανές, όπως τα περισσότερα, και ορίζεται ως "μια συναισθηματική κακοποίηση. Αρχίζει όταν ένα άτομο γίνεται ο στόχος μιας ασεβής και επιβλαβής συμπεριφοράς. Μέσω υπονοούμενων, φημών και δημόσιας δυσφήμησης, ένα εχθρικό περιβάλλον δημιουργείται κατά την οποία ένα άτομο συγκεντρώνει και άλλους, πρόθυμοι ή απρόθυμοι, να συμμετέχουν σε συνεχείς κακόβουλες ενέργειες για να αναγκάσει ένα πρόσωπο να φύγει από το χώρο εργασίας."
Οι Άνταμς και Φίελντ πιστεύουν ότι η προσβολή συνήθως εντοπίζεται σε περιβάλλον εργασίας που έχουν κακή οργάνωση παραγωγής ή μεθόδους εργασίας και ανίκανους ή απρόσεκτους διαχειριστές και ότι τα θύματα προσβολών είναι συνήθως "εξαιρετικές προσωπικότητες που έχουν δείξει ευφυΐα, ικανότητα, δημιουργικότητα, ακεραιότητα, ολοκλήρωση και αφοσίωση".
Οι Σαλκρος, Ράμσεϊ και Μπάρκερ θεωρούν τη προσβολή σε χώρο εργασίας, γενικά, ως άγνωστο όρο σε ορισμένες αγγλόφωνες χώρες. Κάποιοι ερευνητές ισχυρίζονται ότι η προσβολή είναι απλά ένα άλλο όνομα για τον εκφοβισμό. Η προσβολή στο χώρο εργασίας μπορεί να θεωρηθεί ως ένας "ιός" ή "καρκίνος" που απλώνεται σε όλο το χώρο εργασίας μέσω κουτσομπολιών, φημών και αβάσιμων κατηγοριών. Είναι μια σκόπιμη προσπάθεια για να αναγκάσουν ένα πρόσωπο να φύγει από το χώρο εργασίας τους χρησιμοποιώντας τη ταπείνωση, τη γενική παρενόχληση, τη συναισθηματική κακοποίηση και/ή τον τρόμο. Η προσβολή μπορεί να περιγραφεί ως "συμμορία". Η προσβολή εκτελείται από έναν αρχηγό (που μπορεί να είναι ένας διευθυντής, ένας συνεργαζόμενος, ή ένα δευτερεύον πρόσωπο). Ο αρχηγός τότε καλεί και άλλους σε μια συστηματική και συχνή "προσβλητική" συμπεριφορά προς το θύμα.
Η προσβολή ως "κατηφορικός εκφοβισμός" από ανωτέρους είναι επίσης γνωστή ως "διεύθυνση", και "υψηλός εκφοβισμός" από συναδέλφους ως "προσωπικό", σε ορισμένες Ευρωπαϊκές χώρες, για παράδειγμα, σε γερμανόφωνες περιοχές.
Ψυχολογία και επιπτώσεις στην υγεία
Τα θύματα προσβολής στο χώρο εργασίας συχνά υποφέρουν από: διαταραχές προσαρμογής, σωματικά συμπτώματα, ψυχολογικά τραύματα (π. χ., δονητικά τραύματα ή αιφνίδια έναρξη επιλεκτικής αλαλίας), διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD), και μείζονα κατάθλιψη.
Σε στόχους προσβολής με PTSD, ο Λέιμανν σημείωσε ότι τα "ψυχικά αποτελέσματα ήταν πλήρως συγκρίσιμα με τα PTSD από πόλεμο ή  εμπειρίες στρατοπέδων." Μερικοί ασθενείς μπορεί να αναπτύξουν αλκοολισμό ή άλλη κατάχρηση ουσιών. Οι οικογενειακές σχέσεις συνήθως υποφέρουν. Οι στόχοι στο χώρο εργασίας και οι μάρτυρες μπορούν ακόμη και να αναπτύξουν σύντομα ψυχωτικά επεισόδια επαγγελματικής ψύχωσης γενικά με παρανοϊκή συμπτώματα. Ο Λέιμανν εκτίμησε ότι το 15% των αυτοκτονιών στη Σουηδία θα μπορούσαν να αποδοθούν άμεσα στις προσβολές στους χώρους εργασίας.
Στο σχολείο
Μετά από εργασία του Χάινεμαν, ο Έλιοτ προσδιορίζει την προσβολή ως ένα σύνηθες φαινόμενο στην μορφή της ομάδας του εκφοβισμού στο σχολείο. Αφορά την "κόντρα" σε κάποιον που χρησιμοποιεί την τακτική των φημών, υπονοουμένων, της απαξίωσης, απομόνωσης, του εκφοβισμού, και πάνω απ ' όλα, το κάνει να φαίνεται πως το στοχευμένο πρόσωπο είναι υπεύθυνο.
Στον ακαδημαϊκό χώρο
Η μελέτη το Κένεθ Γουέστχουες για την προσβολή στην ακαδημαϊκή κοινότητα διαπίστωσε ότι το θέμα ευπάθειας αυξήθηκε λόγω προσωπικών διαφορών όπως το να είσαι ξένος ή να έχεις διαφορετικό φύλο, μέσω της συνεργασίας σε τομείς όπως στη μουσική ή στη λογοτεχνία που έχουν έρθει πρόσφατα κάτω από την επιρροή των λιγότερο αντικειμενικών και πιο μεταμοντέρνων υποτροφιών, των οικονομικών πιέσεων ή με επιθετικούς ανώτερους. Άλλοι παράγοντες που περιλαμβάνονται είναι ο φθόνος, η αίρεση και την πολιτική της πανεπιστημιούπολης.
Λίστες ελέγχου
Κοινωνιολόγοι και συγγραφείς έχουν δημιουργήσει καταλόγους ελέγχου και άλλα εργαλεία για να προσδιορίσουν τις συμπεριφορές της προσβολής.
Αντίστροφη προσβολή
Η αντίστροφη προσβολή είναι μια πράξη εκφοβισμού που γίνεται από μία υποδεέστερη, ή υφισταμένους ως ομάδα εναντίον των ανώτερων, ως αποτέλεσμα της προσβολής εναντίον τους<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (April 2016)">παραπομπή που απαιτείται ], προσωπικών συγκρούσεων, ή της πολιτικής, με την οποία η δευτερεύουσα έχει ως στόχο να βλάψει την ανώτερη ιεραρχική θέση από αποφασιστική ψυχολογική προσβολή, αντί να παρατήσει τη δουλειά του. Οι συμπεριφορές που περιλαμβάνονται στην προσβολή, είναι οι επιθέσεις σε φήμη και αξιοπιστία, με στόχο την επαγγελματική απόδοση, οι οποίες χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά στην αντίστροφη προσβολή, καθώς και η υποτελή συμπεριφορά που περιλαμβάνεται στην αντίστροφη προσβολή. Εξαρτάται από παράγοντες, όπως η πολιτική απάτη, η αλλαγή θέσης εργασίας και οι διμερείς σχέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκφοβισμός Κατηγορία:Συναισθήματα Κατηγορία:Κακοποίηση
Μπαμπ Καρταγένα
Η Μπαμπ Καρταγένα (باب قرطاجنة) ή «Πύλη της Καρχηδόνας» είναι μία εκ των πυλών της μεντίνα της Τύνιδας, στην Τυνησία, ευρισκόμενη στα ανατολικά του παλαιού τείχους.
Η συγκεκριμένη πύλη έδινε πρόσβαση στην επίγεια οδό η οποία οδηγούσε στην Καρχηδόνα. Καταστράφηκε αρκετό καιρό προ του 1881.
Παραπομπές
Καρταγένα
Οράνζ (Βωκλύζ)
Η Οράνζ (γαλλικά: Orange, ελληνικά : Οράγγη), επονομαζόμενη «πόλη των πριγκίπων», είναι γαλλική κοινότητα που βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νομού Βωκλύζ στην περιοχή Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή.
Η θέση της Οράνζ, στο σταυροδρόμι των διαβάσεων για το βορρά, για την Ισπανία και την Ιταλία, στο κέντρο μιας εύφορης αγροτικής περιοχής, την κατέστησε σημαντική πόλη ήδη από τα ρωμαϊκά χρόνια, εποχή από την οποία υπάρχουν πολλά ερείπια, κυρίως γύρω από το λόφο του Σαιν-Ετρόπ και το αρχαίο θέατρο. Κατά τον Μεσαίωνα, η πόλη έγινε η πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Οράγγης και παρέμεινε μέχρι την προσάρτηση από τη Γαλλία, η οποία επισημοποιήθηκε με την Συνθήκη της Ουτρέχτης το 1713.
Στο εσωτερικό του νομού, έχει έναν πιο περιορισμένο διοικητικό ρόλο από ό,τι οι κοινότητες Καρπεντρά και Απτ που είναι οι δύο υπονομαρχίες, πληθυσμιακά όμως είναι η δεύτερη κοινότητα με 29.212 κατοίκους το 2016, η πιο πυκνοκατοικημένη μετά την πρωτεύουσα του νομού, την Αβινιόν.
Από το 1981, πολλά μνημεία της Οράνζ είναι εγγεγραμμένα στον κατάλογο των παγκόσμιων μνημείων της UNESCO με τίτλο: «Το Ρωμαϊκό Θέατρο και ο περιβάλλων χώρος» και η «Αψίδα του Θριάμβου της Οράνζ».
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Οράνζ βρίσκεται στην κοιλάδα του Ροδανού, στα βορειοδυτικά του νομού Βωκλύζ. Είναι οδική αρτηρία και βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τη Λυών (195 χλμ.), τη Μασσαλία (120 χλμ.) και το Μονπελιέ (105 χλμ.). Η απόσταση από το Παρίσι είναι περίπου 560 χιλιόμετρα.
Κλίμα
Η Οράνζ διαθέτει ένα υγρό υποτροπικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: Cfa), με πολύ ισχυρές καταιγίδες το καλοκαίρι. Τα καλοκαίρια είναι ζεστά και σχετικά ξηρά. Οι περισσότερες βροχοπτώσεις εμφανίζονται την άνοιξη και το φθινόπωρο, αν και με ήπιες θερμοκρασίες. Οι χειμώνες είναι ήπιοι, αλλά ο παγετός και το χιόνι είναι συχνά καιρικά φαινόμενα.
Ιστορία
μικρογραφία|250x250εσ|[[Αψίδα του Θριάμβου (Οράνζ)|Η Αψίδα του θριάμβου της Οράνζ]] Αρχαιότητα
Η πόλη ιδρύθηκε το 35 π.Χ., σαν αποικία για τους βετεράνους της δεύτερης γαλατικής λεγεώνας, με το όνομα Colonia Julia Secundanorum Arausio ( Ιουλιανή αποικία του Αραύσιου που ιδρύθηκε για τους στρατιώτες της δεύτερης λεγεώνας) στο έδαφος της γαλατικής φυλής των Τρικαστίνων.
Η πόλη επηρεάστηκε από τον Γαλατο-ρωμαϊκό πολιτισμό και υπάρχουν μεγάλα μνημεία, όπως το αρχαίο θέατρο, γνωστό για την ακουστική του ποιότητα, και η Αψίδα του Θριάμβου, μία από τις καλύτερα διατηρημένες στον κόσμο. Στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ. η πόλη περιβλήθηκε από εξαγωνικό τείχος που κάλυπτε περίπου 70 εκτάρια. Η πόλη περιλάμβανε μια μεγάλη περιοχή, όπως επισήμαναν με ακρίβεια οι Ρωμαίοι επιθεωρητές, που κατανεμήθηκε κυρίως σε βετεράνους. Μέχρι το 412, ημερομηνία της λεηλασίας της πόλης από τους Βησιγότθους, η Οράνζ ήταν μια ευημερούσα πόλη και έδρα επισκοπής. μικρογραφία|375x375εσ|Το σιντριβάνι Μεσαίωνας
Το 508, οι Φραγκικοί και οι Βουργουνδικοί συμμαχικοί στρατοί εισέβαλαν στην Προβηγκία, που βρισκόταν υπό οστρογοτθική κυριαρχία: η Οράνζ τους υποδέχθηκε ως ελευθερωτές. Αλλά το επόμενο έτος, ο Θεοδώριχος ο Μέγας επανακατέλαβε την περιοχή και λεηλάτησε την πόλη και εκτόπισε τους κατοίκους στην ιταλική πόλη Φιορεντζουόλα ντ'Άρντα.
Από τον 12ο αιώνα, η πόλη έγινε έδρα ενός πριγκηπάτου, το Πριγκιπάτο της Οράγγης, υποκείμενο στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η πόλη και το πριγκιπάτο ανήκαν στη διοίκηση της επαρχίας Ντωφινέ. Το 1184 οι πρίγκιπες της Οράγγης είχαν το δικό τους νόμισμα. Το 1365 δημιουργήθηκε το Πανεπιστήμιο της Οράνζ.
Το 1471, ιδρύθηκε το κοινοβούλιο του Πριγκιπάτου.
Νεώτεροι χρόνοι
Όταν ο Γουλιέλμος Α' της Οράγγης ο Σιωπηλός, κόμης του Νάσαου, με κτήματα στις Κάτω Χώρες, κληρονόμησε τον τίτλο του πρίγκιπα της Οράγγης το 1544, το πριγκιπάτο ενσωματώθηκε στην ιδιοκτησία του Οίκου της Οράγγης-Νάσαου. Αυτό έθεσε την πόλη στην Προτεσταντική πλευρά κατά τους Θρησκευτικούς πολέμους, κατά τη διάρκεια των οποίων η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές.
Το 1568 άρχισε ο Ογδοηκονταετής Πόλεμο ς με τον Γουλιέλμο να είναι ο ο κύριος ηγέτης της ολλανδικής εξέγερσης εναντίον των Ισπανών Αψβούργων. Ο Γουλιέλμος δολοφονήθηκε στο Ντελφτ το 1584. Ο γιος του Μαυρίκιος της Οράγγης, με τη βοήθεια του Γιόχαν βαν Όλντενμπαρνεβελτ, εδραίωσε την ανεξαρτησία της ολλανδικής δημοκρατίας.
Οικονομία
Η Οράνζ είναι κέντρο διακίνησης των τοπικών αγροτικών προϊόντων. Χάρη στα ρωμαϊκά μνημεία της και τις παραστάσεις που δίνονται στο αρχαίο θέατρο, έχει σταθερή τουριστική κίνηση.
Πολιτισμός
εναλλ.=|μικρογραφία|250x250εσ|Το [[αρχαίο θέατρο της Οράνζ.]] Το 1869, ανακαινίστηκε το ρωμαϊκό θέατρο και αποτέλεσε το χώρο ενός μουσικού φεστιβάλ. Το φεστιβάλ πραγματοποιείται κάθε χρόνο από τότε και είναι πλέον γνωστό ως διεθνές φεστιβάλ όπερας.
Πολλοί κορυφαίοι διεθνείς τραγουδιστές έχουν εμφανιστεί στο θέατρο, όπως οι Πλάσιντο Ντομίνγκο, Μονσερά Καμπαγιέ κ.ά. Οι όπερες που ανεβαίνουν έχουν πολυτελή σκηνικά και εξαιρετική αναγνώριση.
Το ρωμαϊκό θέατρο είναι ένας από τους τρεις τόπους στους οποίους παραμένει το ρωμαϊκό τείχος.
Συγκοινωνία
Η SNCF προσφέρει σιδηροδρομική υπηρεσία βόρεια προς Λυών και Παρίσι και νότια προς Αβινιόν και Μασσαλία.
Αξιοθέατα
Η Οράνζ, αρχαία ρωμαϊκή πόλη που βρίσκεται στην καρδιά της Προβηγκίας, έχει δύο αρχαία μνημεία που αναφέρονται ως παγκόσμια κληρονομιά από την UNESCO: το Ρωμαϊκό Θέατρο και την Αψίδα του Θριάμβου, και τα δύο χρονολογούνται από τον 1ο αιώνα μ.X. Σε αξιοθαύμαστη διατήρηση, το αρχαίο θέατρο, με εξαιρετική ακουστική, διαθέτει ένα αξιόλογο σκηνικό τοίχο, των οποίων οι διαστάσεις φτάνουν τα 103 μέτρα μήκος και 37 μέτρα ύψος.
Η πόλη είναι επίσης γνωστή για το μουσικό φεστιβάλ όπερας, Les Chorégies d'Orange, το οποίο λαμβάνει χώρα κάθε καλοκαίρι στο  αρχαίο θέατρο.
Στο Μουσείο της πόλης εμφανίζονται οι μεγαλύτεροι (διαστάσεων 7.56 x 5.90 μέτρων) κτηματολογικοί ρωμαϊκοί χάρτες, χαραγμένοι σε μάρμαρο. Καλύπτουν την περιοχή μεταξύ Οράνζ, Νιμ και Μοντελιμάρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Κλαρίσε Λισπέκτορ
Τα έργα της κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αντίποδες.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|185x185εσ|Η Λισπέκτορ μαζί με τον καλλιτέχνη Τομ Ζομπίμ. Η Λισπέκτορ γεννήθηκε το 1920 στο Τσετσελνίκ της Ουκρανίας ως Χάγια Λισπέκτορ και ήταν η νεότερη από τις τρεις κόρες εβραϊκής οικογένειας. Η ίδια δεν καταγόταν από το συγκεκριμένο χωριό, αλλά έτυχε να γεννηθεί σε αυτό κατά τη διάρκεια της εξόδου της οικογένειάς της από τη χώρα λόγω του Ρωσικού Εμφυλίου και των συχνών αντισημιτικών πογκρόμ. Η οικογένειά της μετανάστευσε το 1922 στη Βραζιλία και εγκαταστάθηκε αρχικά στο Μασεϊό. Παράλληλα, άλλαξαν τα ονόματά τους και ως εκ τούτου, η Χάγια μετονομάστηκε σε Κλαρίσε. Τα επόμενα χρόνια έζησε με την οικογένειά της στο Ρεσίφε και έπειτα το Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου σπούδασε νομικά. Ενδιάμεσα, το 1930 απεβίωσε η μητέρα της εξαιτίας χρόνιων προβλημάτων υγείας.
Το 1943 η Λισπέκτορ παντρεύτηκε τον διπλωμάτη Μαουρί Γκουρζέλ Βαλέντε, τον οποίο γνώρισε στη διάρκεια των σπουδών της και ακολούθησε σε διάφορα μέρη του εξωτερικού, όπως η Ιταλία, η Ελβετία και οι ΗΠΑ. Κατά την παραμονή της στην Ιταλία διετέλεσε εθελόντρια σε αμερικανικό στρατιωτικό νοσοκομείο και συνδέθηκε με τον λογοτέχνη Τζουζέπε Ουνγκαρέττι και τον ζωγράφο Τζόρτζιο ντε Κίρικο. Το 1959 χώρισε από τον Βαλέντε, μαζί με τον οποίο είχε αποκτήσει δύο γιους και ακολούθως επέστρεψε με τα παιδιά της στη Βραζιλία, όπου συνέχισε τη συγγραφική δράση που είχε εγκαινιάσει από το 1943. Παράλληλα, ανέπτυξε αντικαθεστωτική δράση κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας. Απεβίωσε στις 9 Δεκεμβρίου του 1977 προσβεβλημένη από καρκίνο. Αδελφή της ήταν η - επίσης λογοτέχνιδα - Ελίσα Λισπέκτορ (1911-1989).
Εργογραφία
Η Λισπέκτορ εξέδωσε τον Δεκέμβριο του 1943, το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Κοντά στην άγρια καρδιά» (πορτογαλικά: Perto do Coração Selvagem), το οποίο έκανε αίσθηση στη βραζιλιάνικη λογοτεχνία, αποσπώντας διάφορες διακρίσεις. Το 1946 κυκλοφόρησε το δεύτερο μυθιστόρημά της «Ο πολυέλαιος». Στο πέρασμα των ετών ακολούθησαν και άλλα έργα όπως η συλλογή διηγημάτων «Οικογενειακοί δεσμοί» (1960), το βραβευμένο μυθιστόρημα «Το μήλο στα σκοτεινά» (1961), «Τα κατά Α.Γ. πάθη» (1964), βιβλία παιδικής λογοτεχνίας όπως «Το μυστήριο του σκεπτόμενου ψαριού» (1967) και «Η γυναίκα που σκότωσε τα ψάρια» (1968), διάφορα διηγήματα κλπ. Επιπλέον, ορισμένα έργα της δημοσιεύτηκαν μετά τον θάνατό της.
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι συγγραφείς Κατηγορία:Εβραίοι της Ουκρανίας Κατηγορία:Βραζιλιάνοι λογοτέχνες
Σαμάρα Γουίβινγκ
Η Σαμάρα Γουίβινγκ (Αδελαΐδα, 23 Φεβρουαρίου, 1992) είναι Αυστραλή ηθοποιός και μοντέλο.
Βιογραφία
Η Σαμάρα είναι η κόρη του Σιμόν Γουίβινγκ, συγγραφέα, παραγωγού και σκηνοθέτη. Έχει μια μικρότερη αδερφή, την ηθοποιό Μόργκαν Γουίβινγκ.
Είναι ανιψιά του διάσημου ηθοποιού Χιούγκο Γουίβινγκ και της Άννα-Τζέιν Γουίβινγκ, που έκανε μια σύντομη καριέρα τραγουδιού στο Παρίσι στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Ξαδέρφια της είναι η Χόλι Γουίβινγκ και ο ηθοποιός Χάρι Γκρίνχουντ.
Γεννήθηκε στην Αδελαΐδα, αλλά μεγάλωσε στη Σιγκαπούρη, στα Φίτζι και στην Ινδονησία. Όταν ζούσε στην Τζακάρτα της Ινδονησίας, φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Pattimura. Το 2000 επέστρεψε στην Αυστραλία και παρακολούθησε μαθήματα στα σχολεία The Pittwater House στις βόρειες παραλίες του Σίδνεϊ. Στη συνέχεια παρακολούθησε το Canberra Girls' Grammar School (CGGS).
Τον Ιούνιο του 2012 άρχισε να βγαίνει με τον ηθοποιό Άξλ Γουάιτχεντ,  μια σχέση που έληξε στα τέλη Αυγούστου του ίδιου έτους.
Από το 2013 άρχισε να βγαίνει με το Βρετανό μοντέλο Ρομπ Μούρ, αλλά η σχέση έληξε.
Η Σαμάρα διατηρεί σχέση με τον Τζίμμυ Γουόρντεν. Τον Μάρτιο του 2019 αρραβωνιάστηκαν, και τον Μάιο του 2022 παντρεύτηκαν με μυστικό γάμο.
Καριέρα
Το 2009, εμφανίστηκε ως καλεσμένη στην επιτυχημένη αυστραλιανή σειρά Home and Away, όπου έπαιξε την Indigo Walker μέχρι τις αρχές του 2010, αφού η οικογένειά της αποφάσισε να φύγει από τον κόλπο. Στις 22 Ιουνίου 2010, η Γουίβινγκ επέστρεψε στη σειρά και εντάχθηκε στο κύριο καστ,  με την τελευταία της εμφάνιση να είναι στις 13 Νοεμβρίου 2013, αφού ο χαρακτήρας της αποφάσισε να φύγει από το Summer Bay για να ταξιδέψει στην Ευρώπη. ​
Το 2013, εμφανίστηκε σε χριστουγεννιάτικες διαφημίσεις για το «Bonds» στο πλευρό του πρώην Αυστραλού τενίστα Pat Rafter.
Τον Μάρτιο του 2014 ανακοινώθηκε ότι η Γουίβινγκ θα εμφανιζόταν στην ταινία τρόμου Before Dawn στον ρόλο της Γκρέις, της κόρης του Ντέιβιντ (Μάρκους Γκράχαμ).
Τον Οκτώβριο του 2015 ανακοινώθηκε ότι είχε πάρει έναν ρόλο σε μια ταινία του σκηνοθέτη Joseph McGinty Nichol.
Στα τέλη Οκτωβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι η Γουίβινγκ είχε ενταχθεί στο καστ της σειράς Smilf για να υποδυθεί την Νέλσον Ρόουζ, μια νεαρή απόφοιτη κολεγίου με μια πολλά υποσχόμενη καριέρα ως αθλητική σχολιαστής.
Έπαιξε επίσης την Μπι στις ταινίες The Babysitter και The Babysister: Killer Queen του Netflix.
Το 2019, μαζί με τον Daniel Radcliffe, έπαιξε την Nix στο Guns Akimbo.
Το 2020, έπαιξε την Thea Preston, την κόρη του Bill S. Preston (που υποδύθηκε ο Alex Winter), στο Bill & Ted Face the Music.
Το 2021, έπαιξε την Jessica Chandler, μια εμμονική influencer με τα social media, η οποία πάσχει από δυσμορφική διαταραχή στο Nine Perfect Strangers.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αυστραλές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αυστραλοί αγγλικής καταγωγής
Σάμιουελ Κλαρκ
Ο Σάμιουελ Κλαρκ (Samuel Clarke, 11 Οκτωβρίου 1675 – 17 Μαϊου 1729) ήταν ιερέας και φιλόσοφος που προσπάθησε να συμφιλιώσει την λογική με τη θρησκεία.
Βίος
Γεννήθηκε στο Νόργουιτς, γιος κλωστοϋφαντουργού ο οποίος διετέλεσε βουλευτής. Σπούδασε στο Κέμπριτζ και χειροτονήθηκε ιερέας της Αγγλικανικής εκκλησίας. Το 1709 τοποθετήθηκε στην επίζηλη θέση του εφημέριου στο ναό του Αγίου Ιακώβου στο Λονδίνο που διέθετε πλούσια ενορία. Ταυτοχρόνως διορίστηκε και ιερέας της βασίλισσας Άννας και έτσι απέκτησε τα μέσα για να ολοκληρώσει τις σπουδές του και να λάβει διδακτορικό τίτλο. Η μελέτη που εξέδωσε περί Αγίας Τριάδος κρίθηκε ετερόδοξη και τον υποχρέωσαν να ζητήσει συγγνώμη. Ανάλογα προβλήματα αντιμετώπισε το 1718 όταν άλλαξε με πρωτοβουλία του τους ύμνους στο ναό του Αγίου Ιακώβου ενέργεια πού ο επίσκοπος χαρακτήρισε ως αιρετική. Το 1724 διορίστηκε διευθυντής στο νοσοκομείο του Γουίστινγκστον στο Λέστερ. Ήταν φίλος του Ισαάκ Νεύτωνα. Πέθανε αιφνιδίως στο Λονδίνο.
Έργο
Ο Κλαρκ επιδόθηκε καταρχάς στη φιλοσοφία και τη θεολογία αλλά έγινε γνωστός και για τα τρία έργα του στη φυσική. Το πρώτο σημαντικό έργο του ήταν θεολογικό και είχε τίτλο "Τρία δοκίμια επί της πράξεως για το βάπτισμα την εισδοχή στην εκκλησία και τη μετάνοια". Από το 1701 μέχρι το 1704 εξέδωσε σχολιασμούς των ευαγγελίων. Το 1705 εξέδωσε την "Πραγματεία περί της υπάρξεώς του Θεού των καθηκόντων της της φυσικής θρησκείας και περί της αλήθειας και της Χριστιανικής αποκαλύψεως" το οποίο είχε μεικτό φιλοσοφικό και θρησκευτικό χαρακτήρα. Η βασική θέση του Κλαρκ ήταν ότι δεν υπήρχε κανένα βιβλικό κείμενο του χριστιανισμού που να έρχεται σε αντίθεση με τη λογική. Μεγάλα προβλήματα του δημιούργησε το έργο "Το κατά τη Βίβλο δόγμα περί Αγίας Τριάδος" (The Scripture Doctrine of the Trinity) το οποίο κατηγορήθηκε ως αναβίωση της αίρεσης του αρειανισμού αμφισβήτηση της θείας φύσης του Χριστού
Κατά τη διετία 1715-1716 ο Κλαρκ είχε διάλογο διάλογο δι’αλληλογραφίας με τον Λάιμπνιτς. Οι επιστολές εκδόθηκαν το επόμενο έτος, στην αγγλική και γαλλική γλώσσα. Μετά το θάνατο του ολοκληρώθηκε από τον γιο του που έφερε και εκείνος το όνομα Σάμουελ Κλαρκ η πολύτομη έκδοση της Ιλιάδας του Ομήρου, ενώ τον επόμενο χρόνο ο αδελφός του, ο ιερέας Τζον Κλαρκ, εξέδωσε δύο ακόμη έργα του, την "Έκθεση εκκλησιαστικής κατήχησης" και το δεκάτομο "Κηρύγματα".
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Χριστιανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 18ου αιώνα
Σερονέρα
thumb|Σερονέρα, Τανζανία H Σερονέρα είναι μικρός οικισμός στο Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι, Τανζανία. Διαθέτει μικρό διάδρομο προσγείωσης. Πρόκειται για το κύριο εστιακό σημείο μιας ευρύτερης περιοχής, καθώς είναι έδρα του πάρκου και διαθέτει τον παλαιότερο ξενώνα του Σερενγκέτι. Η ευρύτερη περιοχή περιλαμβάνει δασώδεις κοιλάδες και τη σαβάνα ανάμεσα στους παραποτάμους του ποταμού Γκρουμέτι.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Μάρα
Ινσεσού
ωΤο Ινσεσού είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Μότιδες. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Γερμανικό φρουραρχείο στην Αθήνα
Οι εγκαταστάσεις του γερμανικού φρουραρχείου (Κομαντατούρ, γερμανικά Stadtkommandantur) στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της Κατοχής βρίσκονταν στο υπόγειο του κτιρίου επί της οδού Κοραή 4, στο κέντρο της πρωτεύουσας (σήμερα πεζόδρομος), δίπλα στον κινηματογράφο «Άστυ». Μαζί με το Αρχηγείο της Γκεστάπο στην Αθήνα αποτελούσαν τους δυο κυριότερους χώρους στην Αθήνα, όπου φυλακίσθηκαν, βασανίστηκαν ή δολοφονήθηκαν χιλιάδες Έλληνες πατριώτες και μέλη της Εθνικής Αντίστασης.
Οι γερμανικές κατοχικές αρχές είχαν εγκαταστήσει στο ανωτέρω σημείο τα κρατητήρια της υπηρεσίας του φρουραρχείου τους, αποτελούμενα από μερικές δεκάδες στενά κελιά, όπου φυλακίζονταν οι συλληφθέντες κατά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις (μπλόκα, έρευνες κλπ) και όπου, παράλληλα, υποβάλλονταν σε βασανισμούς, προς απόσπαση πληροφοριών ή ομολογιών συμμετοχής σε αντιστασιακές οργανώσεις. Ο χώρος («Μέγαρο Εθνικής Ασφαλιστικής») επιτάχθηκε από τις γερμανικές κατοχικές αρχές σχεδόν αμέσως μετά την κατάληψη της Αθήνας, προκειμένου σε αυτό να εγκαταστήσουν το φρουραρχείο πόλης, όπως συνήθιζαν σε κάθε καταληφθείσα πρωτεύουσα στην Ευρώπη. Προοριζόταν να στεγάσει, επίσης, την τοπική διοίκηση της γερμανικής Στρατοχωροφυλακής (Feldgendarmerie 921) υπεύθυνης για τον έλεγχο και τη γενική επιτήρηση της πρωτεύουσας.
Ο χώρος των κρατητηρίων, ουσιαστικά, λειτουργούσε σαν ενδιάμεσος σταθμός μεταγωγής των κρατουμένων (έμεναν εκεί από 1-30 ημέρες) πριν αυτοί οδηγηθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (Χαϊδαρίου κ.α.) ή πριν παραπεμφθούν στο εκτελεστικό απόσπασμα, λόγω της αντιστασιακής τους δράσης. Τα υπόγεια αποτελούνταν από δυο ορόφους, ενώ η μόνωση μεταξύ των διαχωρισμάτων ήταν ιδιαίτερα ενισχυμένη. Εκτός των Ελλήνων, στο κρατητήριο είχαν βρεθεί και άτομα άλλης εθνικότητας, όπως Ιταλοί, Ρώσοι κ.α. Σε ξεχωριστό τομέα κρατούνταν οι γυναίκες. Εκτός των Γερμανών, στο Φρουραρχείο υπηρετούσαν, ως συνεργάτες των κατοχικών αρχών και πολλοί Έλληνες, που εκτελούσαν χρέη διερμηνέων, μεταφραστών, πληροφοριοδοτών κ.α.
Λίγες ημέρες πριν την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από την Αθήνα και συγκεκριμένα στις 28 Σεπτεμβρίου του 1944 ο χώρος του φρουραρχείου εγκαταλείφτηκε από τους Γερμανούς, με αποτέλεσμα οι προηγούμενοι ένοικοι να εγκατασταθούν εκ νέου στα γραφεία τους. Μετά την Απελευθέρωση στο σημείο εγκαταστάθηκαν και μέχρι τα Δεκεμβριανά τα κεντρικά γραφεία του ΕΑΜ. Σήμερα, στο χώρο λειτουργεί μόνιμη μουσειακή έκθεση υπό την επωνυμία: «Χώρος Ιστορικής Μνήμης 1941-1944» Στους τοίχους μάλιστα, διασώζονται γραπτά μηνύματα των κρατουμένων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση Κατηγορία:Θηριωδίες στην Ελλάδα Κατηγορία:Μουσεία στην Αθήνα
Ζερβίνος
Το Ζερβίνος (λιθουανικά: Zervynos) είναι ένα εθνογραφικό χωριό στην επαρχία Βαρένα της Λιθουανίας. Βρίσκεται στο έδαφος του εθνικού πάρκου Ντζούκιγια κοντά στον ποταμό Ούλα. Ο σιδηροδρομικός σταθμός Αγίας Πετρούπολης - Βαρσοβίας περνάει από αυτό το χωριό. Το Ζερβίνος έχει 48 κατοικίες, 8 αγροικίες και 32 ξεχωριστά κτίρια χαρακτηρίζονται επίσημα εθνογραφικά μνημεία. Το χωριό ήταν μεταξύ των θέσεων που είχαν οριστεί ως υποψήφιοι ως μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Αν και το χωριό είναι απομονωμένο από το δάσος Νταϊνάβα, είναι ένα πολυσύχναστο μέρος κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού καθώς οι τουρίστες που κάνουν καγιάκ στον ποταμό Ούλα περνούν μέσω του οικισμού.