cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρομπ Τέρι
Ο Ρόμπερτ Τέρι (γεν. 30 Μαρτίου 1980) είναι Ουαλός επαγγελματίας παλαιστής και μποντιμπίλντερ. Αυτή την περίοδο, εργάζεται στην εταιρεία πάλης, TNA Wrestling και έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο "Ρομπ Τέρι".
Πρώτα Χρόνια
Το 2006, ενώ δούλευε ως φύλακας σε κέντρο διασκέδασης, γνωρίστηκε με έναν παραγωγό αγώνων και σύντομα ξεκίνησε να δουλεύει σε τοπικές εταιρείες πάλης.
WWE
Το 2007, υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και στάλθηκε στο εκπαιδευτήριο Florida Championship Wrestling. Τον Νοέμβριο, εκτός απο παλαιστής, εμφανιζόταν και ως ο σωματοφύλακας του Νικ Νέμεθ (γνωστός ως Ντολφ Ζίγκλερ). Τον Αύγουστο του 2008, αποδεσμεύτηκε απο το WWE.
TNA Wrestling
Τον Απρίλιο του 2009, ο Ρομπ Τέρι έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο TNA Wrestling. Σύντομα, συμμετείχε στην ομάδα "Αγγλική Εισβολή", η οποία αποτελούταν απο τους Άγγλους Νταγκ Γουίλιαμς και Μάγκνους. Ο Τέρι γρήγορα ξεχώρισε για τη σωματική του διάπλαση και συνήθιζε να κάνει επιθέσεις σε άλλους παλαιστές. Το 2010, κέρδισε τη Παγκόσμια ζώνη TNA, που τώρα λέγεται Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα. Τον Σεπτέμβριο του 2011, ο Τέρι έγινε σωματοφύλακας του Ρόμπι Ι, και υποδύεται αυτό το ρόλο μέχρι σήμερα.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
IR3535
Το IR3535 (Εντομοαπωθητικό 3535) ή  βουτυλακετυλαμινοπροπιονικός αιθυλεστέρας (γενικό όνομα), είναι ένα από τα πιο κοινά ενεργά συστατικά σε εντομοαπωθητικά. Καθώς είναι αποκλειστικά μια απωθητική ουσία δεν έχει την ικανότητα να σκοτώνει έντομα και δεν προκαλεί αύξηση πίεσης επιλογής ούτε ανάπτυσεται ανθεκτικότητα. Είναι ένα άχρωμο και σχεδόν άοσμο λάδι και προορίζεται για την εφαρμογή στο δέρμα (ανθρώπων και ζώων). Εχει ένα ευρεία αποτελεσματικότητα κατά των διαφόρων εντόμων, όπως κουνούπια, τσιμπούρια, σκνίπες και άλλα έντομα. Σε σύγκριση με άλλες εντομοαπωθητικές δραστικές ουσίες, το IR3535 είναι ασφαλές για χρήση ακόμη και σε βρέφη, έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες. Είναι βιοδιασπώμενο και αποδομείται πλήρως στο περιβάλλον σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
Το σήμα IR3535 είναι ένα σήμα κατατεθέν της Merck KGaA.
Χημεία
δεξιά|μικρογραφία| IR3535 και βήτα-αλανίνη Η δομή του IR3535 βασίζεται στη βήτα-αλανίνη. Η EPA έχει ταξινομήσει το IR3535 ως μια βιοχημική ουσία (βιοεντομοκτόνο) με βάση το γεγονός ότι είναι "λειτουργικά ταυτόσημο" με τη βήτα αλανίνη.
Αναφορές
Κατηγορία:Παρασιτοκτόνα
Μπρόνγουεν Νοξ
Η Μπρόνγουεν Νοξ (γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1986 στην πόλη Μπρίσμπεϊν) είναι διεθνής υδατοσφαιρίστρια που κατάγεται από την Αυστραλία.
Καριέρα
Η Μπρόνγουεν Νοξ είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών της Αυστραλίας από πολύ μικρή ηλικία. Έχει συμμετάσχει σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Υγρού Στίβου (2007, 2013), σε Ολυμπιακούς Αγώνες (2008, 2012) αλλά και σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Υδατοσφαίρισης FINA (2006, 2010). Μάλιστα, το 2006 ήταν η καλύτερη χρονιά βάσει αποτελέσματος για την Νοξ, καθώς κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FINA που διοργανώθηκε στην πόλη Τιεντζίν της Κίνας, έπειτα από το νικηφόρο τελικό όπου η εθνική ομάδα της Αυστραλίας νίκησε την αντίστοιχη της Ιταλίας με σκορ 10-7.
Η Μπρόνγουεν Νοξ έχει αγωνιστεί στην Ελλάδα με την ομάδα του Εθνικού Πειραιώς, με την οποία μάλιστα είχε αναδειχθεί δεύτερη σκόρερ στην ιστορία της ελληνικής γυναικείας υδατοσφαίρισης (68 γκολ) από το 1999 και μετά (σήμερα βρίσκεται στην τρίτη θέση καθώς ανέβηκε στην πρώτη η νεοαποκτηθείσα Μπάρμπαρα Μπούικα του Ολυμπιακού με 81 γκολ) καθώς επίσης και με αυτή της έταιρης ομάδας του Πειραιά, τον Ολυμπιακό.
Με τον Ολυμπιακό κατάφερε να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Ελλάδας αλλά και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Len Trophy (2014). Η κατάκτηση του διεθνούς αυτού τροπαίου είχε ιδιαίτερη σημασία για τον Ολυμπιακό καθώς ήταν το πρώτο διεθνές τρόπαιο που κατακτούσε το συγκεκριμένο τμήμα του Ολυμπιακού. Στο μεγάλο τελικό, ο Ολυμπιακός νίκησε με 10–9 τη γηπεδούχο Φιρέντσε, με την Μπρόνγουεν Νοξ να σκοράρει το νικητήριο γκολ της ομάδας του Πειραιά 24 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη του αγώνα. Η Αυστραλή παίκτρια του Ολυμπιακού έκλεψε τη μπάλα και αφού διέσχισε μόνη της όλη την πισίνα, πέτυχε ένα πολύ όμορφο γκολ με λόμπα πάνω από την τερματοφύλακα της ιταλικής ομάδας.
Πηγές
Κατηγορία:Αυστραλοί υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Γαλέα
Η Γαλέα ήταν μικρό κωπήλατο πολεμικό πλοίο ο τύπος του οποίου με εκείνο του Δρόμωνα απετέλεσαν τους προδρόμους της Γαλέρας. Κυριότερες αποστολές - χρήσεις αυτού του τύπου πλοίου ήταν ως ταχυδρομικό («απόστολο», «αγγελιαφόρο») των Βυζαντινών στόλων αλλά και ως ανιχνευτικό σε νηοψίες και για παρακολούθηση άλλων στόλων.
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία Κατηγορία:Ναυτική ιστορία Κατηγορία:Βυζαντινό ναυτικό Κατηγορία:Κωπήλατα πλοία
Ζελαζόβα Βόλα
Η Ζελαζόβα Βόλα (πολωνικά: Żelazowa Wola) είναι χωριό της Γκμίνα Σοχάτσεφ, στο Πόβιατ Σοχάτσεφ του Βοεβοδάτου Μασοβίας, στην ανατολική-κεντρική Πολωνία. Βρίσκεται στον ποταμό Ουτράτα, περίπου 8 χλμ. βορειοανατολικά του Σοχάτσεφ και 46 χλμ. δυτικά της Βαρσοβίας.
Το όνομα σημαίνει «Σιδερένια θέληση» στα πολωνικά. Το χωριό είναι η γενέτειρα του Πολωνού πιανίστα και συνθέτη Φρεντερίκ Σοπέν. Είναι γνωστό για το γραφικό μασοβιανό τοπίο του, που περιλαμβάνει πολυάριθμα ελικοειδή ρέματα που περιβάλλονται από ιτιές και λόφους.
Το 1909, για τον εορτασμό της εκατονταετηρίδας του Σοπέν, ο Ρώσος συνθέτης Σεργκέι Λιαπούνοφ έγραψε το συμφωνικό ποίημα Zhelazova Vola (Żelazowa Wola), Op. 37 (Желязова-Воля), «στη μνήμη του Σοπέν». αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| [[Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν (Ζελαζόβα Βόλα)|Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν στη Ζελαζόβα Βόλα, του Γιούζεφ Γκοσουάφσκι]] Στεγασμένο σε ένα παράρτημα στο σπίτι του Σοπέν, που περιβάλλεται από ένα πάρκο, βρίσκεται ένα μουσείο αφιερωμένο στον συνθέτη. Το καλοκαίρι, συναυλίες της μουσικής του πραγματοποιούνται από πιανίστες από όλο τον κόσμο, οι οποίοι παίζουν μέσα στο σπίτι της οικογένειας για το κοινό στον κήπο του μουσείου. Σε ένα παρακείμενο πάρκο βρίσκεται ένα μνημείο του πιανίστα, σχεδιασμένο από τον Γιούζεφ Γκοσουάφσκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας Κατηγορία:Φρεντερίκ Σοπέν
Εθνική Οδός 7 (Ελλάδα)
Εθνική Οδός 7, Κορίνθου - Καλαμάτας (Κόρινθος - Νεμέα - Άργος - Τρίπολη - Μεγαλόπολη - Καλαμάτα).
Γενικές πληροφορίες
Η Εθνική Οδός 7 (ΕΟ7), είναι εθνική οδός με ισόπεδους κόμβους στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, στη νότια Ελλάδα. Συνδέει τις πόλεις της Κορίνθου και της Καλαμάτας, μέσω Νεμέας, Άργους, Τρίπολης και Μεγαλόπολης. Έχει καταταχθεί στο Δευτερεύον Εθνικό Οδικό Δίκτυο της Πελοποννήσου, λόγω του Αυτοκινητοδρόμου Μορέας (Κόρινθος - Καλαμάτα), ο οποίος είναι αριθμημένος με τον κωδικό Α7 (Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Πελοποννήσου).
Παραπομπές
7 Κατηγορία:Δρόμοι στην Πελοπόννησο
Κάμι Κρεγκ
Καριέρα
Η Κάμι Κρεγκ απεφοίτησε από το Λύκειο Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνια το 2005 και στη συνέχεια εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Νοτίου Καλιφόρνια από το οποίο αποφοίτησε το 2010 σε ηλικία 23 ετών. Η Κρεγκ συνδύαζε τις σπουδές της με την υδατοσφαίριση καθώς αγωνιζόταν στο κολλεγιακό πρωτάθλημα με τους Τρόζανς, ομάδα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια. Οι πολύ καλές της εμφανίσεις στο κολεγγιακό πρωτάθλημα οδήγησαν στο να βραβευτεί δύο συνεχόμενες χρονιές (2009, 2010) με το βραβείο "Πήτερ Κουτίνο", όντας η μοναδική αθλήτρια που το πετυχαίνει αυτό μέχρι σήμερα.
Από το 2003 έως και το 2006 αποτελούσε μέλος της εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης νέων γυναικών των ΗΠΑ.
Το 2008 ήταν μέλος της εθνικής ομάδας των ΗΠΑ που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνο και κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο. Τέσσερα χρόνια αργότερα, γνώρισε την απόλυτη καταξίωση σε επίπεδο εθνικής ομάδας καθώς κατέκτησε με τις ΗΠΑ το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιάκούς Αγώνες του 2012, οι οποίοι διεξήχθησαν στο Λονδίνο.
Ενδιάμεσα, είχε πραγματοποιήσει ένα πέρασμα από την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος του 2011.
Σήμερα η Κάμι Κρεγκ αγωνίζεται με την ομάδα της ιταλικής Φιρέντσε.
Τίτλοι και ατομικές διακρίσεις
Τίτλοι
Ατομικές διακρίσεις
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Βαθμολόγηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1
Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου, ο οδηγός που έχει συγκεντρώσει τους περισσότερους βαθμούς αναδεικνύεται παγκόσμιος πρωταθλητής, ενώ αντίστοιχα η ομάδα με τους περισσότερους βαθμούς κερδίζει το πρωτάθλημα κατασκευαστών.
1-προπανόλη
Η 1-προπανόλη (αγγλικά: 1-propanol) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C3H8O, αν και συχνά αποδίδεται με τους ημισυντακτικούς τύπους C3H7OH, CH3CH2CH2OH ή και συντομογραφικά PrOH. Είναι μια πρωτοταγής αλκοόλη. Πιο συγκεκριμένα ανήκει στην ομόλογη σειρά των αλκανολών, δηλαδή των άκυκλων κορεσμένων μονοσθενών αλκοολών.
Βαθμολόγηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1
Παλαιότερες μορφές
Κατά το παρελθόν είχαν δοκιμασθεί διάφορα συστήματα βαθμολόγησης. Χαρακτηριστικά:
1-προπανόλη
Σχηματίζεται και στη φύση, σε μικρές ποσότητες, κατά τη διάρκεια πολλών διεργασιών ζύμωσης, και χρησιμοποιείται ως διαλύτης στη φαρμακευτική βιομηχανία, κυρίως για ρητίνες και εστέρες κυτταρίνης.
Βαθμολόγηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1
Παλαιότερες μορφές
Αναλυτικά η εξέλιξη των συστημάτων βαθμολόγησης έχει ως εξής:
Βαθμολογία κατασκευαστών
Σημείωση: Για να θεωρηθεί μια ομάδα ως κατασκευάστρια, πρέπει να έχει κατασκευάσει η ίδια τουλάχιστον το αμάξωμα των μονοθεσίων της. Ομάδες που χρησιμοποιούν «ξένα» αμαξώματα (π.χ. η Ραμ το 1976 που έτρεχε με ένα παλαιό μοντέλο της Μπράμπαμ) δεν θεωρούνται κατασκευαστές και δεν βαθμολογούνται.
1-προπανόλη
Ονοματολογία
Η ονομασία «1-προπανόλη» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «προπ-» δηλώνει την παρουσία τριών (3) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-όλη» φανερώνει ότι περιέχει ένα υδροξύλιο ως κύρια χαρακτηριστική ομάδα, δηλαδή ότι πρόκειται για αλκοόλη. Τέλος, στην αρχή τοποθετείται ο αριθμός θέσης του ατόμου άνθρακα στο οποίο συνδέεται το υδροξύλιο (1-), ώστε να υπάρχει διαχωρισμός των δυο ισομερών προπανολών.
Βαθμολόγηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1
Βαθμολογία κατασκευαστών
Κατηγορία:Φόρμουλα 1
1-προπανόλη
Ιστορία
Η 1-προπανόλη ανακαλύφθηκε το 1853, από καθολικούς μοναχούς, οι οποίοι την απομόνωσαν με κλασματική απόσταξη μίγματος ανώτερων αλκοολών, που υπάρχουν στο «ζυμέλαιο».
Βιομηχανική
Η 1-προπανόλη είναι ένα από τα κύρια συστατικά του ζυμελαίου, ενός παραπροϊόντος που σχηματίζεται από ορισμένα αμινοξέα, όταν ζυμώνονται πατάτες ή δημητριακά για την παραγωγή αιθανόλης. Ωστόσο αυτή δεν είναι πια σημαντική πηγή της 1-προπανόλης.
Η 1-προπανόλη παράγεται βασικά με καταλυτική υδρογόνωση προπανάλης, που παράγεται με τη σειρά της με υδροφορμυλίωση αιθενίου, η οποία πραγματοποιείται με ταυτόχρονη επίδραση μονοξειδίου του άνθρακα και υδρογόνου σε αιθένιο, παρουσία οκτακυανιούχου κοβαλτίου ή ανάλογου συμπλόκου του ροδίου :
Από προπένιο
Από το προπένιο (παράγωγο του πετρελαίου) με υδροβορίωση και στη υδρόλυση παράγεται 1-προπανόλη :
Από προπυλαλογονίδια
1. Με υδρόλυση προπυλαγολογονιδίων (CH3CH2CH2X) παράγεται 1-προπανόλη :
2. Με επίδραση καρβοξυλικών αλάτων (RCOONa) παράγονται αρχικά καρβοξυλικοί προπυλεστέρες (RCOOCH2CH2CH3), που υδρολόνται προς 1-προπανόλη :
Από προπυλεστέρες
Με υδρόλυση προπυλεστέρων (RCOOCH2CH2CH3) παράγεται 1-προπανόλη :
Από προπανάλη
Με αναγωγή προπανάλης (CH3CH2CHO):
1. Με καταλυτική υδρογόνωση :
2. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4) :
Από προπανικό οξύ
Με αναγωγή προπανικού οξέος με LiAlH4 :
Από προπανικό προπυλεστέρα
Ο προπανικός προπυλεστέρας δίνει αντιδράσεις οξειδοαναγωγής, σχηματίζοντας 1-προπανόλη :
2. Με διυδρογόνο (H2) και νικέλιο (Ni):
3. Με λιθιοαργιλιοτετραϋδρίδιο (LiAlH4):
Από 1-προπαναμίνη
Με επίδραση νιτρώδους οξέος (ΗΝΟ2) σε 1-προπαναμίνη :
Από μεθανόλη
Αρχίζει με την παραγωγή μεθυλοϊωδίδιου και μετά, με επίδραση οξιρανίου σε μεθυλομαγνησιοϊωδίδιο, παράγεται 1-προπανόλη :
40px|Οξιράνιο
Από αιθανόλη
Υπάρχουν δύο (2) μέθοδοι για ανοικοδόμηση αιθανόλης προς 1-προπανόλη : Αρχίζουν και οι δύο με την παραγωγή αιθυλοϊωδίδιου και μετά προπανονιτρίλιου:
1. Υδρόλυση προπανονιτριλίου προς προπανικό οξύ και μετά αναγωγή προς 1-προπανόλη:
2. Αναγωγή προς 1-προπαναμίνη και μετατροπή της τελευταίας σε 1-προπανόλη:
Από 1-βουτανόλη
Με αποικοδόμιση της ανθρακικής αλυσίδας της 1-βουτανόλης :
Φυσικές ιδιότητες
Η 1-προπανόλη παρουσιάζει τα τυπικά φυσικά χαρακτηριστικά των κατώτερων αλκοολών που φαίνονται στις ιδιότητες του παραπάνω πίνακα. Γενικά είναι εύφλεκτο διαυγές λεπτόρρευστο υγρό με ευχάριστη οσμή οινοπνεύματος και αναμειγνύεται με το νερό σε κάθε αναλογία. Το υψηλό σημείο βρασμού της (97 °C) οφείλεται στην ύπαρξη δεσμών υδρογόνου μεταξύ των πολωμένων μορίων της. Στους δεσμούς υδρογόνου οφείλεται και η πολύ μεγάλη διαλυτότητά της στο νερό.
Αλκοολικά άλατα
2. Αντίδραση με αμίδια μετάλλων ::
3. Αντίδραση με αιθινικά μέταλλα ::
4. Αντίδραση με αντιδραστήρια Grignard ::
Υποκατάσταση από αλογόνα
1. Αντίδραση με υδροϊώδιο :
2. Αντίδραση με άλλα υδραλογόνα (X: F, Cl, Br) :
3. Αντίδραση με ισχυρά χλωριωτικά μέσα :
Προπένιο
Με ενδομοριακή αφυδάτωση 1-προπανόλης παράγεται προπένιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, >150 °C. Σε χαμηλότερες ευνοείται η διαμοριακή αφυδάτωση που δίνει διπροπυλαιθέρα, ενώ χωρίς καθόλου θέρμανση παράγεται ο όξινος θειικός προπυλεστέρας (CH3CH2CH2OSO3H), που αποτελεί την ενδιάμεση ένωση για τις αφυδατώσεις. :
Διπροπυλαιθέρας
Παραγωγή διπροπυλαιθέρα :
Καρβοξυλικοί εστέρες
Αντίδραση με ακυλιωτικά μέσα: 1. Εστεροποίηση με καρβοξυλικό οξύ :
2. Εστεροποίηση με ανυδρίτη καρβοξυλικού οξέος :
3. Εστεροποίηση με ακυλαλογονίδιο :
Οξείδωση
1. Με υπερμαγγανικό κάλιο (KMnO4). Παράγεται προπανικό οξύ :
2. Με τριοξείδιο του χρωμίου (CrO3). Παράγεται αρχικά προπανάλη και στη συνέχεια, με περίσσεια τριοξειδίου του χρωμίου, προπανικό οξύ :
Αποικοδόμηση προς αιθανόλη
Με αποικοδόμηση της ανθρακικής αλυσίδας της αιθανόλης παράγεται αιθανόλη ::
Ανοικοδόμηση προς 1-βουτανόλη
Υπάρχουν δύο (2) μέθοδοι για ανοικοδόμηση 1-προπανόλης προς 1-βουτανόλη : Αρχίζουν και οι δύο με την παραγωγή προπυλοϊωδίδιου και μετά βουτανονιτρίλιου:
1. Υδρόλυση βουτανονιτριλίου προς βουτανικό οξύ και μετά αναγωγή προς 1-βουτανόλη:
2. Αναγωγή προς 1-βουταναμίνη και μετατροπή της τελευταίας σε 1-βουτανόλη:
Ανοικοδόμηση προς 1-πεντανόλη
Αρχίζει με την παραγωγή προπυλοϊωδίδιου και μετά, με επίδραση οξιρανίου σε προπυλομαγνησιοϊωδίδιο, παράγεται 1-πεντανόλη :
Προσθήκη σε εποξυαιθάνιο
Με επίδραση σε εποξυαιθάνιο παράγεται 2-προποξυαιθανόλη : 40px|Οξιράνιο
Επίδραση καρβενίων
Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγονται 1-βουτανόλη, 1-βουτανόλη, μεθυλο-1-προπανόλη και μεθυλοπροπυλαιθέρας :
Εφαρμογές
Χρησιμοποιείται ως ένας διαλύτης, ιδιαίτερα στη φαρμακευτική βιομηχανία, αλλά και για ρητίνες και εστέρες κυτταρίνης. Σχηματίζεται στη φύση σε μικρές ποσότητες, ως παραπροϊόν σε διάφορες διεργασίες ζύμωσης. Ως καύσιμο σε κινητήρες εσωτερικής καύσης, η 1-προπανόλη έχει υψηλό βαθμό οκτανίων, συγκεκριμένα 118, με βάση τον ερευνητικό βαθμό οκτανίων (Research octane number, RON), και 108, με βάση την αντικροτική λίστα (Anti-Knock Index, AKI), αλλά κύριο πρόβλημα είναι ότι, προς το παρόν, είναι πολύ ακριβή για να χρησιμοποιείται ως συνηθισμένο καύσιμο.
Ασφάλεια
Η 1-προπανόλη θεωρείται ότι είναι παρόμοια με την αιθανόλη, ως προς τις επιπτώσεις της στο ανθρώπινο σώμα, αλλά 2-4 φορές πιο δυναμική. Η LD50 της 1-προπανόλης σε ποντίκια είναι 1.870 mg/kg (για σύγκριση, η αντίστοιχη της αιθανόλης είναι 7.060 mg/kg). Μεταβολίζεται, τελικά, σε προπανικό οξύ. Οι επιπτώσεις της στο ανθρώπινο σώμα περιλαμβάνουν την αλκοολική μέθη και μεταβολική οξύδωση από την υψηλή συγκέντρωση των ανιόντων του προπανικού οξέος, που παράγονται από το μεταβολισμό της. Το 2011 αναφέρθηκε μόνο μια περίπτωση δηλητηρίασης από 1-προπανόλη. Η μέθη από 1-προπανόλη συμβαίνει σπάνια, αλλά ωστόσο η δυνατότητα υπάρχει. Η 1-προπανόλη πρέπει να είναι αρκετά χειρότερη από τη αιθανόλη ως προς τη μέθη που προκαλεί.
Πηγές
Κατηγορία:Αλκανόλες Κατηγορία:C3 Κατηγορία:Πολικοί διαλύτες
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1975
Το Κύπελλο Κύπρου 1975 ήταν η 1η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Διεξήχθη υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου (ΕΟΠΕ Κύπρου). Συμμετείχαν 17 ομάδες. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 1η φορά στην ιστορία της.
Συμμετέχουσες ομάδες
Οι ομάδες που πήραν μέρος στην πρώτη διοργάνωση του Κυπέλλου Κύπρου ήταν οι: Ανόρθωση Αμμοχώστου, Ολυμπιακός Λευκωσίας, Αναγέννηση Δερύνειας, ΑΠΟΕΛ, Αχιλλέας Καϊμακλίου, Απόλλων Λεμεσού, Άρης Πολεμίου, Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, Αχαιών Ακτή, Αραράτ, Ομόνοια Ξυλοτύμπου, ΕΘΑ Έγκωμης, Ομόνοια Λευκωσίας, Ολυμπιάδα Νεάπολης, Φοίνικας Πύλας, ΑΕΛ Λεμεσού και Χαλκάνορας Ιδαλίου.
Α΄ φάση
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Δεν έχουν εντοπιστεί όλα τα αποτελέσματα.
Προμιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Δεν έχουν εντοπιστεί όλα τα αποτελέσματα.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και ο Ολυμπιακός Λευκωσίας. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 5 Δεκεμβρίου 1975 στο Παλιό Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ (15-5, 15-10, 14-16, 16-14).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1975
Σερβική Βικιπαίδεια
Η Σερβική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη σερβική γλώσσα και ολόκληρο το περιεχόμενό της ανευρίσκεται ταυτόχρονα τόσο στο κυριλλικό, όσο και στο λατινικό αλφάβητο. Δημιουργήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2003 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 612.500 λήμματα, όντας η 19η μεγαλύτερη γλωσσική έκδοση της Βικιπαίδειας από αυτή την άποψη.
Σύνδεσμοι
Σερβικη
225088 Γκόνγκονγκ
Ο Γκόνγκονγκ (επίσημη ονομασία: 225088 Γκόνγκονγκ, προσωρινή: 2007 OR10) (αγγλικά: Gonggong) είναι ένα μεγάλο αντικείμενο του εσωτερικού νέφους του Όορτ με διάμετρο 1.230 ± 50 χιλιόμετρα. Στις 5 Φεβρουαρίου του 2020 πήρε την επίσημη ονομασία του από το Κέντρο Μικρών Πλανητών. Είχε το παρατσούκλι «χιονάτη» από τον Μάικλ Μπράουν που την ανακάλυψε, καθώς θα πρέπει να είναι ή πολύ μεγάλο ή πολύ λαμπρό για να ανακαλυφθεί.
Τροχιά
Το αφήλιό του βρίσκεται 100,5 ΑΜ (15,05 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο, το περιήλιό του 33,23 AM (4,97 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) και η μέση απόστασή του από τον Ήλιο είναι 66,89 ΑΜ (10,0 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) με εκκεντρικότητα 0,5 και κλίση 30,9°. Η περιφορά του διαρκεί 550 χρόνια. Προς το παρόν είναι το τρίτο πιο απομακρυσμένο αντικείμενο μετά την Έριδα και τη Σέντνα.
Μέγεθος
Το μέγεθος ενός αντικείμενου μπορεί να υπολογιστεί με βάση το απόλυτο μέγεθος και τη λευκαύγεια. Το απόλυτο μέγεθος του Γκόνγκονγκ είναι 2,0, κατατάσσοντάς το ως το 5ο λαμπρότερο μεταποσειδώνιο αντικείμενο, λίγο αχνότερο από τη Σέντνα (1,6) και λίγο λαμπρότερο από τον 90482 Όρκο (2,3). Μια πρώτη εκτίμηση για τη λευκαύγεια του Γκόνγκονγκ έγινε από τον Μάικλ Μπράουν, ο οποίος θεωρώντας ότι η επιφάνειά του έχει ίδια σύσταση με αυτή του Κουάοαρ, και άρα ίδια λευκαύγεια, υπολόγισε μια τιμή περίπου 0,18. Η τιμή αυτή ήταν συνεπής με μετέπειτα παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ το 2012, όταν η λευκαύγειά του υπολογίστηκε σε 0,185±0,0760,052. Συνδυάζοντας αυτά τα δύο το μέγεθος του Γκόνγκονγκ υπολογίστηκε σε 1280±210 χιλιόμετρα.
Επιφάνεια
Μελέτη στο φάσμα του Γκόνγκονγκ έδειξε ότι το αντικείμενο καλύπτεται από παγωμένο νερό. Όμως, σε αντίθεση με όλα τα άλλα σώματα που έχουν επιφάνεια από πάγο, ο Γκόνγκονγκ είναι ένα από τα πιο κόκκινα μεταποσειδώνια αντικείμενα. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι ίσως να μοιάζει με τον 50000 Κουάοαρ, στο οποίο θεωρείται ότι το κόκκινο χρώμα οφείλεται στην παρουσία μεθανίου. Πιστεύεται ότι στον Γκόνγκονγκ η αιτία του χρώματος είναι η ίδια, καθώς η ισχυρή βαρύτητα του αντικείμενου, μπορεί να αντισταθμίσει την απώλεια μεθανίου εξαιτίας της υψηλότερης θερμοκρασίας του σώματος. Το μεθάνιο σχηματίζει μια αραιή ατμόσφαιρα πάνω από τα δύο σώματα, η οποία σιγά σιγά διαφεύγει στο διάστημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα Κατηγορία:Υποψήφιοι πλανήτες νάνοι
Φυσικοχημεία
Η Φυσικοχημεία (αγγλ. physical chemistry) είναι επιστημονικός κλάδος της Χημείας με κύριο αντικείμενο τη μελέτη των φυσικών φαινομένων που παρατηρούνται στα χημικά συστήματα (εφαρμογή αρχών, νόμων και θεωριών της Φυσικής σε προβλήματα της Χημείας). Η Φυσικοχημεία, όπως φανερώνει και το όνομά της, θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της Φυσικής και της Χημείας.
Ιστορία
Από την έναρξη της συστηματικότερης και λογικά θεμελιωμένης μελέτης της Χημείας, δηλαδή από την ανατροπή της Αλχημείας και μετέπειτα, και μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, οι χημικοί βασίστηκαν εξ' ολοκλήρου σε πειραματικές τεχνικές για την εξαγωγή συμπερασμάτων για τη σύσταση, τη δομή και τη δραστικότητα των χημικών ενώσεων. Πιο συγκεκριμένα, έπειτα από την πραγματοποίηση πειραμάτων, οι επιστήμονες συνέλεγαν τα δεδομένα και πρότειναν θεωρίες για τη λογική ερμηνεία τους.
Αυτή η διαδικασία είχε, όμως, δύο προβλήματα. Το πρώτο από αυτά ήταν πως οι περισσότερες θεωρίες ήταν ποιοτικού και όχι ποσοτικού χαρακτήρα. Δηλαδή, με χρήση αυτών μπορούσαν να γίνουν κάποιες προβλέψεις, αλλά όχι μαθηματικοποιημένα (π.χ. ήταν γνωστό πως ο άνθρακας σχηματίζει πάντοτε 4 δεσμούς, αλλά ήταν πολύ δύσκολο να προσδιορισθεί το μήκος του κάθε δεσμού μόνο βάσει της θεωρίας). Το δεύτερο πρόβλημα ήταν πως ορισμένες παρατηρήσεις δε μπορούσαν να ερμηνευθούν μόνο από την εμπειρία και τις θεωρίες της Χημείας. Τα δύο αυτά προβλήματα αντιμετωπίσθηκαν, κυρίως, με την ανάπτυξη του πεδίου της Φυσικοχημείας, τόσο της πειραματικής, όσο και της θεωρητικής Φυσικοχημείας.
Την περίοδο εκείνη στη Φυσική είχε δημιουργηθεί και αναπτυχθεί μια πολλά υποσχόμενη θεωρία, η θεωρία της Θερμοδυναμικής (θεωρία που ασχολείται με τη μεταφορά και τη μετατροπή σε άλλες μορφές ενέργειας της θερμότητας). Κάποιοι επιστήμονες (J.W. Gibbs, J.H. van 't Hoff, S.A. Arrhenious, F.W. Ostwald, G.N. Lewis, W.H. Nernst και άλλοι), λοιπόν, προσπάθησαν και κατόρθωσαν να χρησιμοποιήσουν τη θεωρία αυτή προκειμένου να ερμηνεύσουν φαινόμενα της Χημείας, όπως είναι η αυθορμησία των χημικών αντιδράσεων (δηλαδή το κατά πόσον μια αντίδραση μπορεί να συμβεί από μόνη της σε δεδομένες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας), δημιουργώντας έτσι έναν χώρο που σήμερα καλείται Χημική Θερμοδυναμική. Τα χρόνια που ακολούθησαν, και αφού είχαν γίνει φανερά τα πλεονεκτήματα της προσέγγισης των χημικών συστημάτων από τη σκοπιά του φυσικού, αρκετοί φυσικοί (E. Rutherford, F. Hund, P. Debye, W. Kohn και άλλοι) και χημικοί (O. Hahn, L.C. Pauling, R.S. Mulliken, J. Pople και άλλοι) μετέφεραν στοιχεία από διάφορες θεωρίες της Φυσικής στην Χημεία. Έτσι, δημιουργήθηκαν πεδία όπως η Ηλεκτροχημεία και η Κβαντική Χημεία (βλέπε την παράγραφο «Υποκλάδοι της Φυσικοχημείας»), ενώ η Φυσικοχημεία μετατράπηκε σε έναν από τους τέσσερις βασικούς κλάδους της Χημείας (οι άλλοι τρεις είναι οι: Ανόργανη Χημεία, Οργανική Χημεία και Αναλυτική Χημεία).
Η Φυσικοχημεία προσφέρει βασικά δύο πλεονεκτήματα σε σχέση με την κλασική θεώρηση της Χημείας. Το πρώτο από αυτά είναι πως ορίζει πολλές έννοιες μαθηματικά, προσφέροντας μεγάλη ακρίβεια καθώς και τη δυνατότητα θεωρητικών υπολογισμών πολλών χημικών και φυσικοχημικών μεγεθών και ιδιοτήτων, ενώ το δεύτερο είναι πως χρησιμοποιεί καλά ορισμένες (από την επιστήμη της Φυσικής) έννοιες, όπως για παράδειγμα είναι η δύναμη, για τη βαθύτερη και με μεγάλη ακρίβεια μελέτη των χημικών συστημάτων. Να σημειωθεί εδώ πως εκτός των θεωρητικών εξισώσεων, μέσω της Φυσικής, προσφέρθηκε στη Χημεία η δυνατότητα ανάπτυξης εξειδικευμένης οργανολογίας για τη μελέτη των προβλημάτων της, (π.χ. φωτόμετρα, φασματοφωτόμετρα, όργανα κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ, εκλεκτικά ηλεκτρόδια ιόντων και άλλα).
Υποκλάδοι της Φυσικοχημείας
Ο κλάδος της Φυσικοχημείας αποτελείται, βασικά, από τους εξής επιμέρους υποκλάδους:
Το αντικείμενο της Φυσικοχημείας
Ειδικότερα, η Φυσικοχημεία εισχωρεί στην βαθύτερη έρευνα της δομής των ατόμων, των μορίων και των κρυστάλλων καθώς και των μειγμάτων αυτών στις διάφορες φυσικές τους καταστάσεις (στερεά, υγρά, αέρια, υπερκρίσιμα ρευστά, κατάσταση πλάσματος), ενώ ασχολείται, επίσης, με τις φυσικές πτυχές των χημικών αντιδράσεων (π.χ. θερμότητα αντίδρασης). Στη σύγχρονη Φυσική και Χημεία, για την περιγραφή της σύστασης και της δομής της ύλης σε μικροσκοπικό επίπεδο, βασικό ρόλο έχουν η ατομική και η κβαντική θεωρία.
Με βάση την ατομική θεωρία όλα τα υλικά σώματα αποτελούνται από διαφόρων τύπων άτομα (χημικά στοιχεία) και από μόρια και κρυστάλλους που προκύπτουν από τη σύνδεση των ατόμων μεταξύ τους (χημικές ενώσεις). Τα άτομα, τα μόρια και οι κρύσταλλοι είναι οι ελάχιστες ποσότητες ύλης που διατηρούν τις φυσικές και χημικές ιδιότητές τους.
Πιο συγκεκριμένα, τα άτομα αποτελούνται από έναν θετικά φορτισμένο πυρήνα, που περιλαμβάνει τα πρωτόνια και τα νετρόνια, ενώ γύρω από αυτόν υπάρχουν και κινούνται τα ηλεκτρόνια. Η συμπεριφορά των υποατομικών σωματιδίων (πρωτόνια, νετρόνια και ηλεκτρόνια) δεν είναι κλασική, αλλά απαιτείται η κβαντική θεωρία για να την περιγράψει με πλήρη και ακριβή τρόπο. Όσον αφορά τα ηλεκτρόνια -στα οποία στηρίζεται ο σχηματισμός των χημικών δεσμών μεταξύ των διαφόρων ατόμων- η συμπεριφορά τους μέσα στα άτομα και τα μόρια περιγράφεται από πιθανοκρατικούς και όχι από αιτιοκρατικούς νόμους, πράγμα που δυσκολεύει την διαισθητική κατανόησή τους (ακόμα η ενέργεια σε ατομικό και μοριακό επίπεδο είναι κβαντισμένη, δηλαδή λαμβάνει διακριτές και όχι συνεχείς τιμές, σε αντίθεση με τα μακροσκοπικά συστήματα).
Η Θερμοδυναμική εξετάζει τα συστήματα μέσω των μεταβολών τους και σε μακροσκοπικό επίπεδο. Μάλιστα, εστιάζει στην παραγωγή, τη μεταφορά και τη μετατροπή από ή προς άλλες μορφές ενέργειας της θερμότητας
Αντίθετα, η Στατιστική Θερμοδυναμική μελετά μικροσκοπικά ένα σύστημα, δηλαδή ως ένα σύνολο μικροσκοπικών χημικών ειδών που ακολουθούν μια μέση (με μικρές, στατιστικά, αποκλείσεις) συμπεριφορά. Αναλυτικότερα, βάσει αυτής της προσέγγισης προσδιορίζονται μεγέθη όπως είναι οι μέση ταχύτητα ή η μέση δύναμη που δέχεται ένα χημικό είδος. Ως χημική αντίδραση ορίζεται, στη Χημεία, η μεταβολή της δομής και συνήθως και της σύστασης μίας ή περισσοτέρων χημικών ενώσεων υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Εκτός από τη μεταβολή της δομής και της σύστασης, σε μια αντίδραση μπορούν να υπάρξουν και άλλα, ταυτόχρονα εξελισσόμενα φυσικά φαινόμενα, όπως, για παράδειγμα, είναι η έκλυση και η μεταφορά θερμότητας από το σύστημα στο οποίο πραγματοποιείται η αντίδραση προς τον περιβάλλοντα χώρο. Ενώ η χημικές αντιδράσεις και τα αποτελέσματά τους σε δομικό επίπεδο ανήκουν στο χώρο της «καθαρής» Χημείας, για την περιγραφή των φυσικών μεταβολών που συνδέονται με ένα χημικό μετασχηματισμό απαιτείται η χρήση εννοιών της Φυσικής. Σε μεγάλο βαθμό για τη μελέτη μιας αντίδρασης χρησιμοποιούνται η Θερμοδυναμική καθώς και η ατομική και η κβαντική θεωρία (περισσότερο τα ατομικά και μοριακά τροχιακά).
Εφαρμογές
Οι Φυσικοχημικοί μετρούν (ή προσδιορίζουν με θεωρητικό τρόπο) διάφορα φυσικά μεγέθη, όπως είναι η θερμότητα ή ο ηλεκτρισμός που μπορεί να προκύψει από μια χημική αντίδραση, και τα οποία είναι αρκετά σημαντικά. Η Φυσικοχημεία, όπως άλλωστε και γενικότερα η Φυσική και η Χημεία, έχει πολλές πρακτικές εφαρμογές, κάποιες εκ των οποίων περιγράφονται παρακάτω.
Σεισμός της Κορίνθου το 1928
Ο σεισμός της Κορίνθου του 1928 έλαβε χώρα στην περιοχή της Κορινθίας στο βορειοανατολικό άκρο της Πελοποννήσου. Ο κυρίως σεισμός εκδηλώθηκε στις 22 Απριλίου του 1928, ώρα 22:14 και καταγράφηκε μέγεθος 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Η δόνηση προκάλεσε σημαντικές καταστροφές, δυσανάλογες του μεγέθους της, λόγω της κακής ποιότητας κατασκευής των κτισμάτων της Κορίνθου και των γειτονικών οικισμών. Για την ανοικοδόμηση της πόλης εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα νέοι κανονισμοί αντισεισμικής κατασκευής.
Γεωλογία και χαρακτηριστικά σεισμού
Ο σεισμός της Κορίνθου ήταν τεκτονικός. Ο πρώτος προάγγελος του σεισμού ήταν δόνηση που καταγράφηκε στις 06:19 της ίδιας ημέρας στον Πατραϊκό. Η πρώτη ισχυρή δόνηση σημειώθηκε στην Κόρινθο στις 21:00 το βράδυ και την ακολούθησαν 18 ασθενείς δονήσεις. Στις 22:00΄ σημειώθηκε ο δεύτερος ισχυρός σεισμός τον οποίο διαδέχθηκαν 6 μικροδονήσεις.
Ο κυρίως σεισμός, ο οποίος κατέστρεψε την πόλη της Κορίνθου, εκδηλώθηκε στις 22:14. Η μέγιστη ένταση του ήταν 9-10 βαθμοί της κλίμακας Μερκάλι ενώ το μέγεθος ήταν 6,3 βαθμοί της κλίμακας Ρίχτερ. Ήταν επιφανειακός, βάθους 5 χλμ και το επίκεντρο του υπολογίστηκε 70 χλμ δυτικά της Αθήνας, κοντά στη διώρυγα και εντός του τριγώνου Κόρινθος-Καλαμάκι-Λουτράκι. Έγινε αισθητός σε όλη σχεδόν της Πελοπόννησο, το μεγαλύτερο μέρος της Εύβοιας και της Στερεάς Ελλάδας, τα νησιά του Σαρωνικού, τις Κυκλάδες, τον Βόλο, την Πρέβεζα, ακόμα και την Κρήτη.
Ιστορικό υπόβαθρο
Η περιοχή της Κορινθίας σημειώνει έντονη σεισμικότητα με πολλούς καταγεγραμμένους σεισμούς από την αρχαιότητα. Από μελέτη αρχαιολογικών ευρημάτων και ιστορικές μαρτυρίες οι σημαντικότεροι σεισμοί στην μ.Χ. είναι οι εξής: 77, 524, 543, 551, 580, 1402, 1858, 1861, 1870, 1928 και 1981. Ο σεισμός του 1858 στάθηκε καθοριστικός για την πόλη της Κορίνθου. Η ολοκληρωτική καταστροφή του τότε οικισμού, στην περιοχή της σημερινής Αρχαίας Κορίνθου, οδήγησε στη μεταφορά της πόλης στη σημερινή τοποθεσία της με κυβερνητική απόφαση. Η νέα τοποθεσία όμως είχε χειρότερο γεωλογικό υπόβαθρο από άμμο και ψαμμίτη, αντί του λίθινου της προηγούμενης. Παράλληλα, δεν εφαρμόστηκαν αντισεισμικές προδιαγραφές στην κατασκευή των κτιρίων του νέου οικισμού, παρά την ύπαρξη της ανάλογης τεχνογνωσίας σε άλλες χώρες.
Επιπτώσεις
Χάρη στους πολλούς μικρούς σεισμούς που προηγήθηκαν της κύριας δόνησης οι περισσότεροι κάτοικοι βρίσκονταν έξω από τα σπίτια τους, γεγονός που περιόρισε τον αριθμό των θυμάτων στους 20 νεκρούς και 30 τραυματίες. Όμως ο σεισμός κατέστρεψε το σύνολο σχεδόν των 2000 κτιρίων της πόλης της Κορίνθου και προκάλεσε σημαντικές ζημιές σε γειτονικούς οικισμούς όπως το Λουτράκι. Οι καταστροφές αυτές ήταν δυσανάλογες του μεγέθους του σεισμού. Αυτό οφείλεται στην επιφανειακή φύση του, το ασταθές υπεδάφος και τον πλημμελή τρόπο δομής και κακή ποιότητα των οικοδομικών υλικών που είχαν χρησιμοποιηθεί στα τότε κτίσματα, κυρίως στρογγυλεμένες κροκάλες της θάλασσας με κακής ποιότητας κονίαμα.
Έκτακτη Βοήθεια
Η έκταση των ζημιών του σεισμού της Κορίνθου προκάλεσε πανελλήνια συγκίνηση και παγκόσμιο ενδιαφέρον. Διοργανώθηκε πλήθος εράνων ενώ στην περιοχή κατέπλευσαν ένα αγγλικό και δύο ιταλικά πολεμικά πλοία. Προσέφεραν εφόδια στους σεισμοπαθείς και τα πληρώματα τους συνέβαλαν στην κατεδάφιση των επικίνδυνων κτιρίων. Ο τότε Μητροπολίτης Κορίνθου Δαμασκηνός κινήθηκε δραστήρια για να βοηθήσει στην ανακούφιση των πληγέντων. Tον Οκτώβριο του 1928 ταξίδεψε στην Αμερική προκειμένου να συλλέξει πόρους από τους εκεί ομογενείς με μεγάλη απήχηση στους απόδημους Έλληνες.
Ανοικοδόμηση
Οι εκτεταμένες καταστροφές και το σαθρό γεωλογικό υπόβαθρο της πόλης της Κορίνθου δημιούργησαν το ερώτημα αν η νέα πόλη θα έπρεπε να χτισθεί στην ίδια τοποθεσία ή να μεταφερθεί. Μερίδα του επιστημονικού κόσμου όπως οι καθηγητές Δ. Αιγινήτης, Κ. Κτενάς, Θ. Σκουφός και ο Ιάπωνας X. Τακαναντάτε πίστευαν πως για κοινωνικούς και εμπορικούς λόγους έπρεπε να κτισθεί στον χώρο της παλιάς υπό την προϋπόθεση οι νέες κατασκευές να εφάρμοζαν σύγχρονες αντισεισμικές τεχνικές. Άλλοι επιστήμονες, όπως οι καθηγητές Ά. Ζίμπεργκ και Ζάιντλιτς πρότειναν την μεταφορά της πόλης νοτιότερα σε πιο σταθερά πλειοκαινικά πετρώματα. Τελικά επικράτησε η πρώτη άποψη. Για την ανοικοδόμηση της Κορίνθου και του Λουτρακίου δημιουργήθηκε ο Αυτόνομος Οργανισμός Σεισμοπαθών Κορίνθου (ΑΟΣΚ). Επικεφαλής του ΑΟΣΚ ανέλαβε ο Μητροπολίτης Δαμασκηνός. Ο Οργανισμός επέβλεψε την κατασκευή των κτηρίων με βάση τους νέους αντισεισμικούς κανονισμούς ενώ ανέλαβε και την χορήγηση δανείων και χρηματικής βοήθειας για την κατασκευή τους.
Παραπομπές
Κορινθος 1928 Κατηγορία:Κόρινθος
Ρένα Κυριακού
Η Ρένα Κυριακού (25 Φεβρουαρίου 1917 – Αύγουστος 1994) ήταν Ελληνίδα πιανίστα και συνθέτρια.
Σπουδές
Η Ρένα Κυριάκου αποκάλυψε μια πρώιμη ικανότητα για να παίζει πιάνο και να συνθέτει και έδωσε την πρώτη της δημόσια παράσταση στην ηλικία των έξι ετών στην Αθήνα, ερμηνεύοντας δώδεκα αυθεντικά κομμάτια πιάνου. Σπούδασε αρχικά στη Βιέννη με τον Πολ Βαϊνγκάρτεν και τον Ρίχαρντ Στορ και στη συνέχεια στο Παρίσι υπό τους Χάνρι Μπούσερ και τον Ισιντόρ Φιλίπ. Στην ηλικία των δεκαέξι ετών, της απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο για πιάνο στο Κονσερβατόριο του Παρισιού.
Καριέρα
Η Κυριάκου ακολούθησε καριέρα και ως πιανίστα και ως συνθέτρια. Η ηχογραφημένη κληρονομιά της περιλαμβάνει όλα τα έργα για πιάνο του Εμμανυέλ Σαμπριέ, του οποίου τα έργα ερμήνευσε με το προσωπικό της στυλ, καθώς και ρεσιτάλ έργων των Τζον Φιλντ, Γιόζεφ Χάυντν, Ενρίκε Γκρανάδος και Ισαάκ Αλμπένιθ. Ηχογράφησε μια σημαντική έρευνα για τη μουσική πιάνου του Φέλιξ Μέντελσον. Ο ήχος της, τόσο σε ηχογραφήσεις όσο και σε συναυλίες, χαρακτηρίζεται από μια ευρεία παλέτα χρωματικού τόνου. Κάποιο από το χαρακτηριστικά χρώματα του τόνου των ηχογραφήσεων της οφείλεται στη χρήση ενός πιάνου με ουρά της Bösendorfer για τουλάχιστον μερικές από αυτές, συμπεριλαμβανομένων των ηχογραφήσεων του Μέντελσον.
Έργα
Οι συνθέσεις της περιλαμβάνουν ένα κοντσέρτο για πιάνο καθώς και σολιστικά κομμάτια πιάνου. Μερικά από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα της είναι τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες
Χένρικ Κασπέρτσακ
Ο Χένρικ Βόιτσεχ Κάσπερτσακ (πολωνικά: Henryk Wojciech Kasperczak), γεννημένος στις 10 Ιουλίου 1946 στο Ζάμπρζε, είναι Πολωνός πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Ως παίκτης ο Κάσπερτσακ συμμετείχε σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα με την εθνική ομάδα της Πολωνίας, κερδίζοντας την 3η θέση στη διοργάνωση του 1974, καθώς επίσης κι ένα ασημένιο μετάλλιο το 1976, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ στον Καναδά. Ως προπονητής απόλαυσε τις μεγαλύτερες επιτυχίες του στο Αφρικανικό Κύπελλο των Εθνών, όπου εξασφάλισε τη 2η θέση με την ομάδα της Τυνησίας το 1996, την 3η με την Ακτή Ελεφαντοστού το 1994 και την 4η θέση με το Μάλι το 2002. Τη σεζόν 2010-11 ο Κάσπερτσακ βρέθηκε στην Ελλάδα, όπου χρημάτισε για κάποιους μήνες (9/2010-3/2011) προπονητής της Καβάλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πολωνοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας κ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέγκια Βαρσοβίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Μετς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΣ Σαιντ-Ετιέν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μονπελιέ ΕΣΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΡΚ Στρασμπούρ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ακτής Ελεφαντοστού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΣΚ Μπαστιά Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αλ Γουάσλ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Τυνησίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Σενεγάλης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Μάλι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Μαρόκου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βίσλα Κρακοβίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γκούρνικ Ζάμπζε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Προπονητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976
Νόμος των εμβαδών
Ο νόμος των εμβαδών ή δεύτερος νόμος Κέπλερ είναι νόμος που περιλαμβάνεται στους νόμους του πλανητικού συστήματος και που διατύπωσε ο Γερμανός αστρονόμος Γιοχάνες Κέπλερ (1571-1630) μελετώντας τα δεδομένα των παρατηρήσεων της κίνησης των πλανητών που προηγουμένως είχε συγκεντρώσει ο Δανός αστρονόμος Τύχο Μπράχε (1546-1601). Ο νόμος αυτός είναι ο δεύτερος από τους τρεις που ανακάλυψε και διατύπωσε ο Κέπλερ και που διέπουν την κίνηση των πλανητών γύρω από τον Ήλιο. Σύμφωνα με τον νόμο αυτόν:
Αυτό συμβαίνει επειδή η επιβατική ακτίνα αφενός δεν έχει σταθερό μήκος, αλλά λαμβάνει τη μικρότερη τιμή στο περιήλιο και την μεγίστη στο αφήλιο και αφετέρου στο ότι η ταχύτητα ενός πλανήτη είναι η μεγαλύτερη όταν ο πλανήτης βρίσκεται στο περιήλιο και η μικρότερη όταν βρίσκεται στο αφήλιο. Έτσι τα μεν γραφόμενα τόξα είναι άνισα μεταξύ τους αλλά τα εμβαδά τους είναι ίσα, ανάλογα των χρόνων που αυτά γράφονται.
Μαθηματική περιγραφή
Από μαθηματικής άποψης, ο δεύτερος νόμος του Κέπλερ είναι κατανοητός στα πλαίσια της κατηγορίας των κεντρικών δυνάμεων. Συγκεκριμένα, η στροφορμή (J) ενός σώματος που κινείται υπό την επίδραση μίας κεντρικής δύναμης είναι πάντοτε σταθερή:
αφού ο ορισμός μίας κεντρικής δύναμης F είναι ότι το εξωτερικό γινόμενό της με την επιβατική ακτίνα r ισούται με μηδέν (r×F=0).
Από την άλλη, ο ρυθμός με τον οποίο η επιβατική ακτίνα σαρώνει εμβαδόν σε πολικές συντεταγμένες ισούται με:
όπου η τελεία αναφέρεται σε παραγώγιση ως προς το χρόνο. Η παραπάνω ποσότητα είναι σταθερή, καθώς η στροφορμή σε πολικές συντεταγμένες ισούται με
όπου το μοναδιαίο διάνυσμα κάθετο στο επίπεδο της τροχιάς.
Κατηγορία:Αστροφυσική Κατηγορία:Νόμοι Πλανητικού Συστήματος
Σιμονέτα Σομαρούγκα
Η Σιμονέτα Σομαρούγκα (Simonetta Sommaruga, γενν. στις 14 Μαΐου 1960) είναι Ελβετίδα πολιτικός, Πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το 2020. Ανήκει στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Ελβετίας. Ήταν μέλος του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Ελβετίας και επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Δικαιοσύνης και Αστυνομίας (υπουργός Δικαιοσύνης της Ελβετίας). Ήταν επίσης Αντιπρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το έτος 2019.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένη στο Τσουγκ, η Σομαρούγκα μεγάλωσε με τα αδέρφια της στο Σιν του Ααργκάου. Παρακολούθησε μαθήματα στο γυμνάσιο του Ιμενσί στο Σβυτς και εκπαιδεύτηκε ως πιανίστρια στη Μουσική Σχολή της Λουκέρνης, στην Καλιφόρνια και στη Ρώμη. Από το 1988 ως το 1991 έκανε σπουδές αγγλικής και ρομανικών γλωσσών στο Πανεπιστήμιο του Φρίμπουργκ.
Επαγγελματική καριέρα
Η Σομαρούγκα ήταν επικεφαλής του Ιδρύματος για την Προστασία του Ελβετού Καταναλωτή (Stiftung für Konsumentenschutz) από το 1993 ως το 1999, κερδίζοντας την αναγνώριση στο γερμανόφωνο τμήμα της Ελβετίας. Από το 1999 είναι πρόεδρος αυτού του ιδρύματος και είναι επικεφαλής της οργάνωσης αρωγής Swissaid από το 2003.
Πολιτική σταδιοδρομία
Έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και μέλος του Μεγάλου Συμβουλίου της Βέρνης από το 1981 ως το 1990. Υπηρέτησε στο δημοτικό συμβούλιο του Κένιτς από το 1998 ως το 2005. Το 1999 εξελέγη στο Εθνικό Συμβούλιο της Ελβετίας και το 2003 στο Συμβούλιο των Πολιτειών, εκπροσωπώντας το Καντόνι της Βέρνης.
Στις 11 Αυγούστου 2010 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της να διαδεχθεί τον Μόριτς Λόιενμπεργκερ στις εκλογές για το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο. Εξελέγη στις 22 Σεπτεμβρίου 2010 και υπηρέτησε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2022.
Το 2013 η Σομαρούγκα εξελέγη αντιπρόεδρος για το έτος 2014 με πρόεδρο τον Ντιντιέ Μπουρκχάλτερ. Στις 3 Δεκεμβρίου 2014 εξελέγη πρόεδρος της Συνομοσπονδίας για το 2015, με αντιπρόεδρο τον Γιόχαν Σνάιντερ-Άμαν. Τον Δεκέμβριο του 2018 εξελέγη αντιπρόεδρος και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2019. Στις 11 Δεκεμβρίου 2019 εξελέγη με 186 ψήφους επί συνόλου 200 πρόεδρος της Συνομοσπονδίας, για το 2020.
Προσωπική ζωή
Η Σομαρούγκα είναι παντρεμένη με το συγγραφέα Λούκας Χάρτμαν και ζει το Σπίγκελ κοντά στη Βέρνη.
Γιασμίν Σμιτ
Η Γιασμίν Σμιτ (γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1984 στο Άμστερνταμ) είναι Ολλανδέζα διεθνής επαγγελματίας υδατοσφαιρίστρια.
Διεθνείς συμμετοχές
Η Γιασμίν Σμιτ είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών της Ολλανδίας και έχει πραγματοποιήσει επίσημες συμμετοχές σε διφορα διεθνή Πρωταθλήματα. Συγκεκριμένα, έχει συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου που πραγματοποιήθηκε στο Μόντρεαλ το 2005, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης Γυναικών FINA του 2006 που έλαβε χώρα στην Κοζέντσα, καθώς επίσης και στο Ευρωπαικό Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης γυναικών που διοργανώθηκε το ίδιο έτος στο Βελιγράδι.
Η μεγαλύτερη διάκριση της Γιασμίν Σμιτ με την εθνική της ομάδα είναι η κατάκτηση του χρυσού μεταλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνο το 2008, όπου η εθνική Ολλανδίας νίκησε στον τελικό τις ΗΠΑ με 9-8 σκορ.
Πηγές
Κατηγορία:Ολλανδοί υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Κλουμπ Ατλέτικο Τεμπετάρι
Η Κλουμπ Ατλέτικο Τεμπετάρι είναι ποδοσφαιρική ομάδα από την Ypané, Παραγουάη. Ιδρύθηκε στις 3 Αυγούστου 1912. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Ypané, χωρητικότητας 4500 θεατών. Έχει κερδίσει 5 φορές το πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας (1959, 1976, 1983, 1988, 1995) και άλλες 2 το πρωτάθλημα τρίτης κατηγορίας (1955, 1992).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912
Παπα-Λουκάς Αυγερινός
Ο Παπά - Λουκάς Αυγερινός ήταν Έλληνας ιερέας, δημογέροντας της Αμφίκλειας (Δαδιού) και αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά την ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους κατατάχθηκε ως αξιωματικός ΣΤ΄ τάξεως.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει τρία παιδιά, μεταξύ των οποίων και τον Ιωάννη Παπαλουκόπουλο.
Μπισκάγια
Η Βισκαΐα (βασκικά: Bizkaia, ισπανικά: Vizcaya) είναι επαρχία και ιστορική περιοχή της περιφέρειας της Χώρας των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Πρωτεύουσά της είναι το Μπιλμπάο, όντας η ευρύτερη επικράτειά του το πληθυσμιακό και οικονομικό κέντρο της επαρχίας και αποτελεί την πιο πολυπληθή και πλούσια επαρχία της περιφέρειας. Έτερα αστικά κέντρα αποτελούν η Γκερνίκα, συμβολικό κέντρο της επαρχίας, και το Ντουράνγκο.
Η σημερινή επαρχία είναι εξέλιξη της μεσαιωνικής κυριότητας της Βισκαΐας, επικράτεια του βασιλείου της Καστίλης, και διαχρονικά οι κάτοικοί της ασχολήθηκαν με τη μεταλλουργία και την αλιεία, φτάνοντας μέχρι τον σημερινό Καναδά. Ο σίδηρος των τοπικών ορυχείων, γνωστός ήδη από την αρχαιότητα, οδήγησε σε στενές σχέσεις με τη Μεγάλη Βρετανία και προώθησε τον εκβιομηχανισμό της επαρχίας κατά τον 19ο και 20ό αιώνα, εποχή κατά την οποία υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα βιομηχανικά κέντρα της Ισπανίας. Μετά την αποβιομηχάνιση των δεκαετιών 1970 και 1980 και την επακόλουθη κρίση, σήμερα η επαρχία κυριαρχείται από τον τομέα των υπηρεσιών και τον τουρισμό, διατηρώντας παράλληλα μια αξιόλογη βιομηχανία.
Ετυμολογία
Η ετυμολογία του ονόματος της επαρχίας δεν είναι ξεκάθαρη αλλά θεωρείται ότι το Bizkaia, ο αυθεντικός βασκικός όρος, είναι συγγενής με το bizkar ('χαμηλή κορυφογραμμή', Βισκαρρός στην Ακουιτανία).
Ιστορία
Πέραν τούτου, κατά την ύστερη αρχαιότητα, δεν φαίνεται να έφτασαν στο σημερινό Εουσκάδι ούτε οι Βησιγότθοι ούτε και οι μουσουλμάνοι μετά την κατάκτηση της Ιβηρικής μεταξύ 711 και 714. Το Βασίλειο των Βησιγότθων, κατά της διάρκεια των τριών αιώνων ύπαρξής του, έφερε εις πέρας διάφορες εκστρατείες εναντίον των Βάσκων δίχως ωστόσο να κυριαρχήσει ποτέ ολοκληρωτικά. Θεωρείται ότι οι μικροί λιμένες της περιοχής έπεσαν θύματα σποραδικών επιδρομών των Βίκινγκς κατά τον 8ο αιώνα και ότι Νορμανδοί εγκαταστάθηκαν εκεί λόγω της ενσωμάτωσης της ακτής στο ευρύτερο σύστημα ναυσιπλοΐας, πειρατίας και εμπορίου της βορειοδυτικής Ευρώπης.
Από το 900 κι έπειτα, η Βισκαΐα εξαρχής φαίνεται να ενσωματώθηκε στη σφαίρα επιρροής του βασιλείου των Αστουριών (από την εποχή του Αλφόνσου Γ' όταν και για πρώτη φορά εντοπίζονται προρομανικές εκκλησίες αντίστοιχες των Αστουριών) και των διαδόχων του, βασίλειο του Λεόν και βασίλειο της Καστίλης παρότι για μερικές δεκαετίας μέρη της τέθηκαν υπό την εξουσία της Ναβάρας. Η περιοχή οργανώθηκε ως κυριότητα (τα σύνορά της οποίας άλλαζαν με την πάροδο του χρόνου), με πρώτο κύριό της να είναι ο Ίνιγο Λόπεθ στο δεύτερο τρίτο του 11ου αιώνα. Σημαντικός ευγενικός οίκος υπήρξε ο οίκος των Άρο. Οι σχέσεις των κατοίκων και της κυριότητας με τον μονάρχη της Καστίλης οργανώνονταν κάτω από τους ιστορικούς νόμους της Βισκαΐας και κέντρο σύγκλισης του συμβουλίου υπήρξε διαχρονικά η Γκερνίκα.
Κατά την ευρύτερη κρίση του 14ου αιώνα στη δυτική Ευρώπη, τα βασκικά εδάφη είδαν να αναπτύσσεται το φαινόμενο των πολέμου των φατριών που επηρέασε και τη γειτονική Ναβάρα. Η έλλειψη τροφίμων και η αύξηση της θνησιμότητας λόγω και της μαύρης πανώλης επέφεραν μείωση του πληθυσμού των υποτελών των φεουδαρχικών κυρίων οι οποίοι, στην προσπάθειά τους να βρουν νέους τρόπους αύξησης των εσόδων τους, επιδώθηκαν σε συγκυριακές επιδρομές στις κτήσεις των γειτόνων τους. Το φαινόμενο αυτό διατηρήθηκε μέχρι τον 15ο αιώνα και οι παράγοντες που συνέβαλαν στην ξερίζωσή του υπήρξαν η αύξηση του ελέγχου της καστιλιανικής μοναρχίας στις βασκικές πόλεις και η παραχώρηση της ευγενικής ιδιότητας στο σύνολο των κατοίκων της Βισκαΐας και της Γκιπούθκοα.
Η ευρύτερη Χώρα των Βάσκων υπήρξε μαζί με τη γειτονική Κανταβρία η περιοχή που τροφοδότησε το ναυτικό της Καστίλης με έμπειρους ναυτικούς. Οι κύριοι λιμένες του Κανταβρικού πελάγους ήταν οργανωμένοι στην Ναυτική Αδελφότητα που συγκέντρωνε το βασκικά λιμάνια Μπερμέο, Γκετάρια, Σαν Σεμπαστιάν, Ονταρίμπια και τη Βιτόρια μαζί με τα κανταβρικά Λαρέδο, Κάστρο Ουρδιάλες και Σανταντέρ (Hermandad de las Villas de la Marina de Castilla con Vitoria o Hermandad de las Marismas). Βάσκοι ναυτικοί συμμετείχαν έκτοτε τόσο στην κατάκτηση της Ανδαλουσίας κατά τον 13ο και 15ο αιώνα και στην επάνδρωση των καστιλιανικών στόλων για την Αμερική από τον 1492 κι έπειτα. Την ίδια εποχή το Μπιλμπάο αναδεικνύεται σταδιακά στο κέντρο εξουσίας της περιοχής, πέρνοντας τη θέση του γειτονικού Μπερμέο. Η εξαγωγή του μαλλιού από την Καστίλη και η ναυπηγία αποτέλεσαν μαζί με την αλιεία την κύρια ασχολία και πηγή εσόδων των κατοίκων.