cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπουρχανουντίν Ραμπανί
Δολοφονία
Αφγανοί αξιωματούχοι κατηγόρησαν την οργάνωση Κουετά Σουρά, η οποία ηγούνταν των Αφγανών Ταλιμπάν που κρυβόταν στην πόλη Κουετά του Πακιστάν. Η πακιστανική κυβέρνηση επιβεβαίωσε ότι η δολοφονία του Ραμπανί συνδεόταν με Αφγανούς πρόσφυγες στο Πακιστάν. Ένας ανώτερος Πακιστανός αξιωματούχος δήλωσε ότι πάνω από το 90% των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Πακιστάν προέρχονταν από αφγανικά στοιχεία και ότι η παρουσία τους στη χώρα ήταν «σημαντικό ζήτημα για το Πακιστάν» και «πρόβλημα για το Αφγανιστάν». Ο Πακιστανός υπουργός Εξωτερικών Χινά Ραμπανί Χαρ ανέφερε ότι «δεν είμαστε υπεύθυνοι αν οι Αφγανοί πρόσφυγες διέσχισαν τα σύνορα και εισήλθαν στην Καμπούλ, παρέμειναν σε ξενώνα και επιτέθηκαν στον Καθηγητή Ραμπανί».
Το 2011, λίγες μέρες πριν πεθάνει, ο Ραμπανί προσπαθούσε να πείσει τους ισλαμιστές λόγιους να εκδώσουν ένα θρησκευτικό διάταγμα απαγορεύοντας τις βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας. Η 29χρονη κόρη του πρώην προέδρου δήλωσε σε συνέντευξή της ότι ο πατέρας της πέθανε λίγο μετά αφότου μίλησε σε διάσκεψη με θέμα την «Ισλαμική Αφύπνιση» στην Τεχεράνη. «Προτού δολοφονηθεί, μίλησε για το θέμα των βομβιστικών επιθέσεων αυτοκτονίας», δήλωσε η Φατιμά Ραμπανί στο Reuters. «Κάλεσε όλους τους ισλαμιστές λόγιους στο συνέδριο να εκδώσουν έναν φετφά» ενάντια σε αυτήν την τακτική.
Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα και αρκετοί στρατιωτικοί διοικητές του ΝΑΤΟ καταδίκασαν τη δολοφονία. Η Ιαπωνία έστειλε επίσης τα συλλυπητήριά της στην 66η σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Ο πρόεδρος του Αφγανιστάν Χαμίντ Καρζάι διέκοψε την επίσκεψή του στη Νέα Υόρκη για τη γενική συζήτηση της 66ης συνόδου της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών μετά τη δολοφονία του Ραμπανί. Ο γιος του Ραμπανί, Σαλαχουντίν, ανέλαβε τότε την προεδρία του Ανώτατου Ειρηνευτικού Συμβουλίου στη θέση του πατέρα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Αφγανιστάν
Renewal
Renewal είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Kreator, το οποίο κυκλοφόρησε στις 26 Οκτωβρίου 1992 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Noise Records".
Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος μιας πειραματικής περιόδου για το συγκρότημα, όπου οι Kreator προσέδωσαν industrial και hardcore στοιχεία στον ήχο τους, ενώ μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ το μπάσο του συγκροτήματος ανέλαβε ο Αντρέας Χερτζ, αντικαθιστώντας τον Ρομπέρτο Φιορέτι.
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν ανάμεικτες, με το "Allmusic" να του δίνει 2,5 αστέρια με άριστα τα πέντε και το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 2,8 / 5, αλλά το "Metal Archives" 85% και το "Metal Storm" 7,3 / 10.
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Kreator Κατηγορία:Άλμπουμ του 1992
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης 1995-96
Το 40ό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών (σήμερα Ευρωλίγκα ανδρών) της περιόδου 1995-96 διεξήχθη με το ίδιο σύστημα των προηγουμένων σεζόν, δηλαδή με προκριματική φάση (δυο γύρων) διπλών αναμετρήσεων, ημιτελική φάση δυο ομίλων των 8 ομάδων έκαστος (14 αγωνιστικών), φάση των Play-Off με 4 ζευγάρια αντιπάλων που αποτέλεσαν οι 4 πρώτοι κάθε ημιτελικού ομίλου και την τελική φάση (φάιναλ-φορ) η οποία ορίσθηκε να λάβει χώρα στο Στάδιο «Παλέ Ντε Μπερσί» του Παρισιού, το τριήμερο 9-11 Απριλίου του 1996.
Ήταν η τρίτη και τελευταία χρονιά κατά την οποία ίσχυσε ειδική βαθμολογία («point-system») της FIBA με την οποία πριμοδοτούνταν οι χώρες της Ευρώπης βάσει των αποτελεσμάτων των ομάδων τους ενόψει της σχεδιαζόμενης Ευρωλίγκας, με τη συμπλήρωση 40 διοργανώσεων του θεσμού.
O Παναθηναϊκός έφθασε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο μεγάλο τελικό και κέρδισε το τρόπαιο, ενώ ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε από τη Ρεάλ Μαδρίτης στη φάση των Play-Off (όπου εισήλθε με μειονέκτημα έδρας) και ο Ηρακλής κατετάγη τελευταίος στον Α' Όμιλο των οκτώ.
Α' όμιλος
Τρεις ομάδες ισοβάθμισαν στην κορυφή, έχοντας ρεκόρ νικών 10-4 και 24 βαθμούς. Η ΤΣΣΚΑ Μόσχας με καλύτερο «γκολ-αβερέιτζ» κατατάχθηκε πρώτη, ενώ δεύτερη ήταν η Μπενετόν Τρεβίζο και τρίτος ο Ολυμπιακός. Και στην τέταρτη θέση όμως βρέθηκαν μαζί τρεις ομάδες (ρεκόρ 6-8, 20 βαθμοί), απ' τις οποίες στην επόμενη φάση προχώρησε μόνο η τουρκική Ούλκερ. Αποκλείστηκαν Μάλαγα, Αντίμπ, Λεβερκούζεν (19 βαθμοί) και Ηρακλής (17 βαθμοί).
Β' όμιλος
Εδώ πρώτη ήταν η Μπαρτσελόνα (24 βαθμοί) με δεύτερους τη Ρεάλ Μαδρίτης και τον ΠΑΟ (23 β.) Στην 4η προνομιούχο θέση τερμάτισε η Ορτέζ (22 β.), ενώ εκτός της συνέχειας τέθηκαν η Μπολόνια, η Μακάμπι και η Τσιμπόνα (που ισοβάθμισαν με 20 βαθμούς έκαστη) και η ουραγός Μπενφίκα (16).
Play-Off
Οι πρώτοι αγώνες δόθηκαν στις έδρες των ομάδων που είχαν το μειονέκτημα στις 7-3-1996 και ακολούθησαν μία ή δύο αναμετρήσεις στα γήπεδα των ομάδων με το πλεονέκτημα (12-3 και 14-3-1996), έως ότου επιτευχθούν δυο νίκες.
Τα αποτελέσματα:
Το 9ο φάιναλ φορ
thumb|right|Ο [[Παναγιώτης Γιαννάκης.]] thumb|right|Ο [[Ντομινίκ Γουίλκινς, που κέρδισε τότε και τον τίτλο του MVP του φάιναλ φορ, καθώς μάλιστα σημείωσε 51 συνολικά πόντους και στους 2 αγώνες του φάιναλ φορ του 1996.]]
Διαιτητές ορίσθηκαν ο Σλοβένος Ίζτοκ Ρεμς, ο Γάλλος Πασκάλ Ντοριζόν, ο Ισραηλινός Ρεουβέν Βιρόβνικ και ο Πορτογάλος Ζοζέ Αραούζο.
Στον πρώτο ημιτελικό της 9ης Απριλίου του 1996 (Μεγάλη Τρίτη), στις 8:00 μ.μ. ώρα Ελλάδας, αναμετρήθηκαν η ΤΣΣΚΑ του Στανισλάβ Ερέμιν με τον ΠΑΟ του Μαλίκοβιτς και στον δεύτερο ημιτελικό, δύο ώρες μετά τον πρώτο, η Μπαρτσελόνα του Ρενέσες με τη Ρεάλ του Ομπράντοβιτς, στον Ισπανικό «εμφύλιο», που διεξήχθη αναγκαστικά λόγω των τότε ισχυόντων κανονισμών.
ΤΣΣΚΑ: Γκούνταρς Βέτρα 8 (1), Τζούλιους Νουόζου 12, Σεργκέι Πανόφ 7, Ίγκορ Κουντέλιν 7 (2), Αντρέι Κόρνεφ 4, Νικίτα Μοργκουνόφ 3, Αλεξέι Βαντέεφ, Βασίλι Καράσεφ 23 (4), Γεβγένι Κισούριν 7.
ΠΑΟ: Αλβέρτης 13 (1), Βουρτζούμης 2, Οικονόμου 8, Κόρφας 8, Γιαννάκης, Βράνκοβιτς 8 (7 κοψίματα), Ντομινίκ Γουίλκινς 35 (2), Σταυρακόπουλος 7, Πετσάρσκι.
Μπαρτσελόνα: Αντρές Χιμένεθ 8, Χοσέ Λουίς Γκαλιλέα, Ντάνιελ Γκόντφρεντ 22, Σαβιέρ Φερνάντεθ 6, Χοσέ Αντόνιο Μοντέρο 2, Σαλβαδόρ Ντίεθ Θαπάτα 2, Μανέλ Μπος 1, Φεράν Μαρτίνεθ 8 (1), Αρτούρας Καρνισόβας 24.
Ρεάλ: Χοσέ Λάσο 2, Τζο Αρλάουκας 24, Χοσέ Μιγκέλ Αντούνεθ 11 (1), Ισμαέλ Σάντος 3, Χουάν Αντόνιο Μοράλες 2, Ζόραν Σάβιτς 15 (1), Μάικλ Σμιθ 8 (2).
Οι τελικοί
🇷🇺 ΤΣΣΚΑ: Γκούνταρς Βέτρα 22 (6), Τζούλιους Νουόζου 8, Σεργκέι Πανόφ 13 (1), Ίγκορ Κουντέλιν 5 (1), Αντρέι Κόρνεφ 6, Νικίτα Μοργκουνόφ, Βασίλι Καράσεφ 14 (1), Γεβγένι Κισούριν 6.
🇪🇸 Ρεάλ: Σαντιάγο Αμπάδ 4, Χοσέ Λάσο 2, Τζο Αρλάουκας 8, Χοσέ Μιγκέλ Αντούνεθ 3 (1), Ισμαέλ Σάντος 16 (2), Χουάν Αντόνιο Μοράλες 4, Σάβιτς 22, Σμιθ 14 (3).
Στον μεγάλο Τελικό της 11ης Απριλίου 1996 (Μεγάλη Πέμπτη) και μπροστά σε 10 χιλιάδες οπαδούς του Παναθηναϊκού, έπαιξαν ο Παναθηναϊκός με την Μπαρτσελόνα. Η ελληνική ομάδα στο ημίχρονο πέτυχε να βρίσκεται μπροστά με 10 πόντους, με σκορ 35-25. Στα 2 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη του αγώνα, ο Παναθηναϊκός διατηρούσε προβάδισμα με 63-52. Τότε όμως, οι Καταλανοί αντεπιτέθηκαν με διαδοχικά εύστοχα μακρινά σουτ. Ο ΠΑΟ λίγα δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη προηγούταν με 67-66 και είχε στην κατοχή του τη μπάλα για μια τελευταία επίθεση. Έπειτα από λάθος του Γιαννάκη που, ενώ είχε στην κατοχή του την μπάλα, έπεσε (σε μια αβέβαιη φάση όπου ίσως του έγινε και φάουλ) και πάνω στο τέλος των 30 δευτερολέπτων της επίθεσης, η μπάλα χάθηκε για τον ΠΑΟ. Παραδόξως όμως, η κόρνα της λήξης της επίθεσης δεν ακούστηκε, ενώ και το συνολικό χρονόμετρο του αγώνα σταμάτησε να λειτουργεί και κόλλησε στα 4,9 δευτερόλεπτα. Οι παίκτες της Μπαρτσελόνα, μην έχοντας αντιληφθεί όλα αυτά, επιχείρησαν αντεπίθεση με αιφνιδιασμό, και ενώ κανονικά το παιχνίδι θα έπρεπε να είχε σταματήσει προσωρινά για να δώσουν οι διαιτητές την μπάλα στην άλλη ομάδα από την πλάγια γραμμή. Ο Στόγιαν Βράνκοβιτς διέσωσε τον ΠΑΟ, αφού με ένα γρήγορο τρέξιμο και πηδώντας ψηλά στον αέρα κατάφερε τάπα, έστω και αντικανονική (καθώς διαπιστώθηκε μετά, στην εξέταση του replay σε αργή κίνηση, ότι η μπάλα είχε προλάβει οριακά να ακουμπήσει στο ταμπλό πριν την τάπα), στον Χουάν Μοντέρο τη στιγμή που πήγε να κάνει το λέι απ, με το χρονόμετρο πάντα κολλημένο στα 4,9 δεύτερα. Οι διαιτητές, μην έχοντας συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει, άφησαν το παιχνίδι να εξελιχθεί. Η μπάλα μετά την τάπα κατέληξε πάλι στα χέρια των παικτών της Μπαρτσελόνα, η οποία θα επιχειρούσε μια ύστατη προσπάθεια να κερδίσει. Το χρονόμετρο ξαφνικά ξεκόλλησε, η Μπαρτσελόνα δεν κατάφερε να εκδηλώσει καμία επίθεση και το παιχνίδι έληξε.
Μετά τον αγώνα, η Μπαρτσελόνα κατέθεσε ένσταση (κυρίως για την τάπα), η οποία και απορρίφθηκε μετά από ολονύκτια συνεδρίαση της FIBA (και ενώ προηγουμένως είχαν κυκλοφορήσει φήμες για ενδεχόμενη επανάληψη του αγώνα ή για επανάληψη των τελευταίων 30 δευτερολέπτων του τελικού), με το σκεπτικό ότι το σταμάτημα του χρονομέτρου δεν απέβη εις βάρος της, αλλά απεναντίας της έδωσε την ευκαιρία για εκπρόθεσμο αιφνιδιασμό (σύμφωνα με τους διεθνείς κανονισμούς της καλαθοσφαίρισης, αφού είχε λήξει ο χρόνος της επίθεσης ο αγώνας θα έπρεπε να είχε διακοπεί και η μπάλα να είχε δοθεί από τους διαιτητές στην Μπαρτσελόνα από την πλάγια γραμμή), ενώ επίσης αυτή συνέχισε να έχει την κατοχή της μπάλας ακόμα και όταν το χρονόμετρο ξεκόλλησε. Η ένσταση της Μπαρτσελόνα απορρίφθηκε και επίσημα για δεύτερη φορά από την FIBA, με επιστολή της τελευταίας στις 13 Απριλίου 1996.
ΠΑΟ: Αλβέρτης 17 (1), Βουρτζούμης 2, Οικονόμου 10 (1), Κόρφας 4, Γιαννάκης 9 (1), Βράνκοβιτς, Ουΐλκινς 16, Σταυρακόπουλος 9 (1).
🇪🇸 Μπαρτσελόνα: Χιμένεθ 9, Χοσέ Λουίς Γκαλιλέα 10 (1), Ντάνιελ Γκόντφρεντ 9, Σαβιέρ Φερνάντεθ 15 (3), Χοσέ Αντόνιο Μοντέρο, Σαλβαδόρ Ντίεθ, Μανέλ Μπος, Φεράν Μαρτίνεθ, Αρτούρας Καρνισόβας 23 (2).
Σημειώσεις
<references group="Σημ."/>
Πηγές
1995-96 Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλίγκα ανδρών Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1996
Τοπική Ένωση Ο.Χ.Ε. Πελοποννήσου
Η Τοπική Ένωση Πελοποννήσου, πρώην Τοπική Ένωση της Ομοσπονδίας Χειροσφαίρισης Ελλάδος για την νοτιοδυτική Πελοπόννησο. είναι τοπική ένωση υπεύθυνη για το άθλημα της χειροσφαίρισης στην νοτιοδυτική Πελοπόννησο με έδρα την Πάτρα. Η ένωση ιδρύθηκε επίσημα το 1985, ένα διάστημα λεγόταν Ένωση Σωματείων χειροσφαίρισης Πελοποννήσου. Η ένωση διοργανώνει τοπικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και υποδομών.
Το πρώτο πρωτάθλημα εφήβων ξεκίνησε την περίοδο 1980-1981, όταν η ένωση ήταν ανεπίσημη ακόμα, το πρώτο νεανίδων την περίοδο 1991-1992. Τα πρωταθλήματα ανδρών και γυναικών διοργανώθηκαν πρώτη φορά την περίοδο 1985-1986.
Πρόεδροι
Πρόεδροι της τοπικής επιτροπής έχουν διατελέσει οι παρακάτω :
Παραπομπές
Κατηγορία:Χειροσφαίριση στην Ελλάδα
Σχεδόν σκάκι
Το σχεδόν σκάκι (Almost Chess) είναι παραλλαγή στο σκάκι που εφηύρε ο Ραλφ Μπέτζα το 1977. Το παιχνίδι παίζεται χρησιμοποιώντας κανονική σκακιέρα και κομμάτια, εκτός από τις βασίλισσες των παικτών που αντικαθίστανται από καγκελάριους, οι οποίοι συνδυάζουν τις κινήσεις του πύργου και του ίππου.
Το σχεδόν σκάκι παρουσιάστηκε στο περιοδικό Nost-Algia (αρχίζοντας από τον αρ. 205) της λέσχης NOST (αρχικά του kNights Of the Square Table, «Ιππότες της τετράγωνης τραπέζης»), η οποία δεν είναι πλέον ενεργή, δημιουργήθηκε όμως το 1960 με αρκετές εκατοντάδες ενεργά μέλη που έπαιζαν σκάκι δι' αλληλογραφίας.
Περιγραφή
Εκτός από την αντικατάσταση των βασιλισσών από καγκελάριους, το παιχνίδι ακολουθεί όλους τους κανόνες και συμβάσεις στο κανονικό σκάκι. Το ματ των ανοήτων στο σχεδόν σκάκι αρχίζει με 1.15px|καγκελάριοςγ3.
Αντικατάσταση των βασιλισσών με καγκελάριους είναι μια ριζική αλλαγή στη φύση του παιχνιδιού, παρά το ότι η βασίλισσα και ο καγκελάριος έχουν ίσες δυνάμεις. Για παράδειγμα, οι αξιωματικοί είναι ισχυρότεροι και οι ίπποι πιο αδύναμοι. Ο Μπέτζα σχολίασε ότι το σχεδόν σκάκι είναι μια καλή εισαγωγική παραλλαγή για τους παίκτες στο σκάκι, λόγω της μεγάλης ομοιότητάς του με το κανονικό σκάκι και τη φυσικότητα της αλλαγής των βασιλισσών σε καγκελάριους.
Τύπου σχεδόν σκάκι
Το τύπου σχεδόν σκάκι (Sort of Almost Chess) είναι παραλλαγή, που εφηύρε ο Ραλφ Μπέτζα γύρω στο 1994, στην οποία τα λευκά έχουν καγκελάριο και τα μαύρα βασίλισσα, ή το αντίθετο.
Ο Μπέτζα θεωρεί ότι οι πιθανότητες για τις δύο πλευρές είναι ίσες, ακόμη και για προχωρημένους παίκτες, αφού η βασίλισσα και ο καγκελάριος έχουν ίσες δυνάμεις.
Η παραλλαγή αυτή προέκυψε από την έρευνα που έκανε ο Μπέτζα σχετικά με τις αξίες των σκακιστικών κομματιών, έρευνα η οποία κορυφώθηκε με την ανάπτυξη της παραλλαγής Σκάκι με διαφορετικούς στρατούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικές παραλλαγές
Κυκλικά δεδομένα
Με τον όρο κυκλικά δεδομένα,αναφερόμαστε σε δεδομένα τα οποία μπορούν να αναπαρασταθούν ως σημεία πάνω στην περιφέρεια ενός κύκλου. Θεωρούνται μια υπό-κατηγορία των κατευθυνόμενων δεδομένων, που εν γένει είναι δεδομένα των οποίων το χαρακτηριστικό ενδιαφέροντος είναι η κατεύθυνση ή η διεύθυνσή τους. Η συλλογή τέτοιου είδους δεδομένων, παρατηρείται κυρίως σε επιστημονικούς τομείς όπως η βιολογία, και η γεωγραφία, αλλά εν γένει μπορούν να προκύψουν σε οποιαδήποτε επιστημονική μελέτη, όπου το φαινόμενο παρατήρησης εμπεριέχει μια περιοδική συμπεριφορά. Η ιδιαίτερη μορφή των δεδομένων αυτών καθώς και οι ιδιαιτερότητες της μελέτης τους αποτελούν αντικείμενο εργασίας του ειδικού κλάδου της στατιστικής, που καλείται στατιστική κατεύθυνσης.
Ιδιαιτερότητες κυκλικών δεδομένων
Οι μετρήσεις κυκλικών δεδομένων εμφανίζουν μια σειρά από ιδιότητες που καθιστούν την αντιμετώπισή τους χαρακτηριστικά διαφορετική από αυτή των συνήθων δεδομένων "γραμμικών" μεταβλητών.
Μέτρο θέσης κυκλικών δεδομένων
Η αναπαράσταση των κυκλικών δεδομένων γίνεται κατά μοναδικότητα μέσω δύο συντεταγμένων, είτε ως στο ορθοκανικό σύστημα είτε ως  σε πολικές συντεταγμένες. Οι δύο αυτές μορφές εναλλάσσονται μεταξύ τους μέσω των εξής σχέσεων: μικρογραφία|Συσχέτιση ορθοκανονικών και πολικών συντεταγμένων.
Επειδή δεν απασχολεί το μέγεθος της παρατήρησης, τα διανύσματα θέσης των παρατηρήσεων θεωρούνται συνήθως μοναδιαία (r=1).
Αυτού του είδους η αναπαράσταση καθιστά προφανές ότι ο συνήθης αριθμητικός μέσος, δεν είναι κατάλληλο μέτρο θέσης για τα κυκλικά δεδομένα καθώς στην συντριπτική πλειοψηφία θα επιστρέφει τιμές οι οποίες μπορεί να μην αντιστοιχούν με καμιά από τις παρατηρειθείσες.
Για τον λόγο αυτό εισάγεται η έννοια του συνισταμένου διανύσματος.
Ορισμός συνισταμένου διανύσματος
Έστω σύνολο κυκλικών παρατηρήσεων με  να είναι οι αντίστοιχες κατευθύνσεις τους, ορίζεται:
.
Με βάση το συνιστάμενο διάνυσμα ορίζεται ως μέση κατεύθυνση του συνόλου των παρατηρήσεων η κατεύθυνση \bar{a_0}:
όπου
Ο ορισμός της μέσης κατεύθυνσης ως της κατεύθυνσης του συνισταμένου διανύσματος αποδεικνύεται ότι μας επιτρέπει να ξεφύγουμε από την υποκειμενική επιλογή του ορισμού της μηδενικής κατεύθυνσης και της θετικής φοράς περιστροφής.
Μέτρο μεταβλητότητας κυκλικών δεδομένων
Μια έτερη χρήσιμη ιδιότητα του συνιστάμενου διανύσματος είναι ότι το μέτρο του μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένδειξη της διασποράς του δείγματος. Αποδεικνύεται με την μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων οτι η διασπορά ενός δείγματος κυκλικών δεδομένων είναι η ποσότητα n-R.
Κυκλικές Κατανομές
Η κυκλική κατανομή πιθανότητας είναι μια κατανομή στην οποία η συνολική πιθανότητα είναι συγκεντρωμένη στην περιφέρεια ενός μοναδιαίου κύκλου. Στην ουσία, πρόκειται για έναν μηχανισμό αντιστοίχησης σε κάθε κατεύθυνση της πιθανότητας να εμφανιστεί στις παρατηρήσεις του δείγματος. Στην περίπτωση που εξετάζουμε μια κυκλική τυχαία μεταβλητή \Theta,η οποία είναι συνεχής στο διάστημα [0,2\pi] τότε η συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας της κατανομής που ακολουθεί η \Theta, οφείλει να υπακούει στις ακόλουθες ιδιότητες:
Συνήθεις κυκλικές κατανομές
Η ομοιόμορφη κυκλική κατανομή αναφέρεται στην βιβλιογραφία ως μηδενικό υπόδειγμα (null model). Στην περίπτωση που τα δεδομένα ακολουθούν αυτή την κατανομή δεν υπάρχει "επικρατέστερη" κατεύθυνση καθώς η συνολική πιθανότητα είναι ομοιόμορφα κατανεμημένη σε όλη την περιφέρεια του κύκλου. Η συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας είναι ανεξάρτητη της τιμής της κυκλικής μεταβλητής \Theta, και δίνεται από τον τύπο:
. Η κατανομή VonMises ίσως είναι η πιο διαδεδομένη κατανομή στα προβλήματα κυκλικών δεδομένων. Η συνάρτηση κατανομής πιθανότητάς της είναι:
όπου I_0(\kappa) είναι η σταθερά κανονικοποίησης της τροποποιημένης συνάρτησης Bessel.
Η εν λόγω κατανομή εξαρτάται από τις παραμέτρους \mu,\kappa που είναι αντίστοιχα ενδεικτικές για την θέση και την συγκέντρωση της κατανομής. Αποδεικνύεται μάλιστα ότι, η VonMises κατανομή ανήκει στην εκθετική οικογένεια κατανομών. Η κυκλική κανονική κατανομή είναι το κυκλικό ανάλογο της "γραμμικής" κανονικής κατανομής, καθώς είναι συμμετρική γύρω από την μέση κατεύθυνση \mu, όπου εμφανίζει και την μοναδική κορυφή, ενώ για μεγάλες τιμές του \kappa αποδεικνύεται οτι προσεγγίζει την κανονική κατανομή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στατιστική θεωρία
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1976
Στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελλάδος 1976 μετείχαν οι νικήτριες ομάδες των πρωταθλημάτων των τοπικών Ενώσεων με σκοπό την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Πήραν μέρος συνολικά 48 ομάδες και διεξήχθη σε οκτώ ομίλους των 6 ομάδων. Οι πρωταθλητές των ομίλων ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική.
Διοργάνωση
Η διοργάνωση του 1976 ξεκίνησε στις 21 Απριλίου μετά τη λήξη όλων των τοπικών πρωταθλημάτων με τη συμμετοχή των πρωταθλητριών ομάδων των ενώσεων καθώς και των δευτεραθλητριών ομάδων κάποιων μεγάλων ενώσεων, όπως η Ε.Π.Σ. Αθηνών (Γ.Σ. Καλλιθέα, Α.Ο.Ν. Αργυρούπολης), η Ε.Π.Σ. Μακεδονίας (Απόλλων Καλαμαριάς, Μακεδονικός Νεάπολης), η Ε.Π.Σ. Πειραιώς (Αίας Σαλαμίνας, Πανασπροπυργιακός), η Ε.Π.Σ. Αχαΐας (Παναιγιάλειος, Απόλλων Εγλυκάδας) κ.ά. Η τελευταία αγωνιστική στους ομίλους έγινε στις 20 Ιουνίου αλλά η διοργάνωση ολοκληρώθηκε στις 27 Ιουνίου 1976 με τη διεξαγωγή ενός αγώνα κατάταξης για την πρώτη θέση του 3ου ομίλου. Συνολικά πήραν μέρος 48 ομάδες που χωρίστηκαν σε οκτώ ομίλους και οι νικήτριες ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική.
Πηγές
Κατηγορία:Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1976
Μιχαήλο Τζούροβιτς
Ο Μιχαήλο Τζούροβιτς (σερβικά : Михаило Ђуровић), ήταν Σέρβος κομμουνιστής πολιτικός της Γιουγκοσλαβίας.
Το 1944 ήταν πρόεδρος της μεγάλης αντιφασιστική λαϊκής συνέλευσης (βουλής) της Σερβίας που έγινε στο Βελιγράδι στις 9 - 12 Νοεμβρίου 1944. Κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο πολέμησε με τους Παρτιζάνους του Τίτο και εισήλθε μαζί τους στο Βελιγράδι κατά την απελευθερωσή του. Μ'αλιστα ο Τζούροβιτς προτείνει ο Τίτο να κηρυχθεί εθνικός ήρωας, το οποίο χαιρετίστηκε διά βοής, ενώ ο Τζούροβιτς δήλωσε ότι το κοινό "ομόφωνα και με ενθουσιασμό ενέκρινε την πρόταση της προεδρίας του Τίτο".
Ήταν αντιπρόεδρος της Λαϊκής δημοκρατίας της Σερβίας την περίοδο 1945-1946 στην Κυβέρνηση Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Σερβίας Κατηγορία:Πρόεδροι της εθνοσυνέλευσης της Σερβίας
35 Λευκοθέα
Η Λευκοθέα (Leukothea) είναι ένας μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,5. Ανακαλύφθηκε το 1855 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντύσελντορφ, και έλαβε το όνομα της μυθικής Λευκοθέας.
Ο φασματικός τύπος της Λευκοθέας είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,066 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 111 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Λευκοθέα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 32 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λευκοθεα
Μαύρη τρύπα
Μία μαύρη τρύπα είναι το σημείο εκείνο του διαστήματος, όπου κάποτε υπήρχε ο πυρήνας ενός γιγάντιου άστρου, ένας πυρήνας που περιείχε περισσότερο υλικό από δυόμισι ηλιακές μάζες και ο οποίος, στην τελική φάση της εξέλιξης του άστρου, έχασε την πάλη του ενάντια στη βαρύτητα, με αποτέλεσμα το υλικό του να καταρρεύσει και να συμπιεστεί περισσότερο ακόμα και από το υλικό ενός αστέρα νετρονίων.
Αν ήταν εφικτό να συμπτυχθεί ολόκληρη η Γη σε μια ακτίνα 0,9 εκατοστών, δηλαδή στο μέγεθος ενός κερασιού, θα είχε μετατραπεί σε μαύρη τρύπα, καθώς η βαρύτητα της Γης θα γινόταν τόσο ακραία που η ταχύτητα διαφυγής θα έφτανε την ταχύτητα του φωτός. Παρομοίως, αν ο Ήλιος συμπτυσσόταν σε μια ακτίνα 3 χιλιομέτρων (στα 4 εκατομμυριοστά του τωρινού του μεγέθους), θα είχε μετατραπεί σε μαύρη τρύπα. Φυσικά, δεν υπάρχει καμία γνωστή αστρονομική διαδικασία που θα μπορούσε να μετατρέψει τη Γη ή ακόμα και τον Ήλιο, σε μαύρη τρύπα. Η κρίσιμη ακτίνα όπου η ταχύτητα διαφυγής φτάνει την ταχύτητα του φωτός, δημιουργώντας έτσι μια μαύρη τρύπα, ονομάζεται ακτίνα Σβάρτσιλντ.
Η μαύρη τρύπα μπορεί να είναι αστρική, ενδιάμεση ή υπερμεγέθης.
Η σκέψη για αντικείμενα των οποίων τα βαρυτικά πεδία είναι τόσο ισχυρά όπου ακόμη και το ίδιο το φως δεν μπορεί να αποδράσει, έγινε το 18ο αιώνα από τους Τζον Μίτσελ και Πιερ-Σιμόν Λαπλάς. Η πρώτη σύγχρονη λύση της γενικής θεωρίας της σχετικότητας που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει μια Μαύρη Τρύπα, βρέθηκε από τον Καρλ Σβάρτσιλντ το 1916. Αλλά η πρώτη ερμηνεία της ως περιοχή του χώρου από τον οποίο τίποτα δεν μπορεί να αποδράσει εκδόθηκε από τον Ντέιβιντ Φίνκελσταϊν το 1958. Οι μαύρες τρύπες αποτελούσαν αντικείμενα μαθηματικής περιέργειας.
Ιστορία
Η ιδέα για ένα τεράστιο σώμα από το οποίο δεν θα μπορούσε να δραπετεύσει ούτε το φως προτάθηκε από τον αστρονομικό πρωτοπόρο και Άγγλο κληρικό Τζον Μίτσελ σε ένα δημοσίευμα που εκδόθηκε τον Νοέμβριο του 1784. Οι απλοϊκοί υπολογισμοί του Μίτσελ έδειχναν ότι έναν τέτοιο σώμα ενδεχομένως να έχει την ίδια πυκνότητα με αυτή του Ήλιου. Κατέληγε ότι ένα τέτοιο σώμα θα μπορούσε να σχηματιστεί όταν η διάμετρος ενός άστρου υπερβαίνει αυτή του Ήλιου με συντελεστή 500, και ταχύτητα διαφυγής της επιφάνειας υπερβαίνει τη συνηθισμένη ταχύτητα του φωτός. Ο Μίτσελ παρατήρησε σωστά ότι τέτοια υπερμεγέθη αλλά μη ακτινοβόλα σώματα μπορούν να παρατηρηθούν από τις βαρυτικές επιδράσεις σε κοντινά ορατά σώματα. Μελετητές εκείνου του καιρού αρχικά ενθουσιάστηκαν για την πρόταση ότι τα γιγαντιαία αλλά αόρατα άστρα μπορεί να κρύβονται σε κοινή θέα, αλλά ο ενθουσιασμός τους εξασθένησε όταν έγινε εμφανής η κυματική φύση του φωτός στις αρχές του 19ου αιώνα. Εάν το φως ήταν κύμα και όχι σωμάτιο, γινόταν ασαφής η όποια επίδραση θα μπορούσε να έχει η βαρύτητα στα κύματα του φωτός που θα προσπαθούσαν να αποδράσουν. Η σύγχρονη σχετικότητα απαξιώνει την έννοια του Μίτσελ ότι μια ακτίνα φωτός που ξεκινάει απευθείας από την επιφάνεια ενός υπερμεγέθους άστρου, αρχίζει να επιβραδύνεται από την βαρύτητα του άστρου, σταματάει, και μετά αρχίζει ελεύθερη πτώση προς την επιφάνεια του άστρου.
Γενική Σχετικότητα
Το 1915 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ανέπτυξε την γενική θεωρία της σχετικότητας, έχοντας δείξει νωρίτερα ότι η βαρύτητα όντως επηρεάζει την κίνηση του φωτός. Μόλις μερικούς μήνες μετά, ο Καρλ Σβάρτσιλντ βρήκε μια λύση στις εξισώσεις πεδίου του Αϊνστάιν, η οποία περιγράφει το βαρυτικό πεδίο μιας σημειακής μάζας και μια σφαιρικής μάζας. Μερικούς μήνες μετά τον Σβάρτσιλντ, ο Γιοχάνες Ντρόστε, μαθητής του Χέντρικ Λόρεντς, δουλεύοντας ανεξάρτητα έδωσε την ίδια λύση για την σημειακή μάζα και έγραψε εκτενέστερα τις ιδιότητές της. Αυτή η λύση είχε μια ιδιόμορφη συμπεριφορά σε αυτό που τώρα ονομάζεται ακτίνα Σβάρτσιλντ, κάνοντας μερικούς όρους της εξίσωσης του Αϊνστάιν άπειρους. Το 1924 ο Άρθουρ Έντινγκτον έδειξε ότι η μοναδικότητα εξαφανιζόταν μετά από μια αλλαγή στις συντεταγμένες, αν και χρειάστηκε να περιμένουν ώς το 1933 όταν ο Ζωρζ Λεμαίτρ αντιλήφθηκε πως η μοναδικότητα στην ακτίνα Σβάρτσιλντ ήταν μοναδικότητα μη φυσικής συντεταγμένης. Παρόλα αυτά, ο   Άρθουρ Έντινγκτον σχολίασε το 1926 σε ένα βιβλίο, την πιθανότητα ενός αστεριού με μάζα συμπιεσμένη στην ακτίνα Σβάρτσιλντ, παρατηρώντας ότι η θεωρία του Αϊνστάιν μας επιτρέπει να αποκλείσουμε υπερβολικά μεγάλες πυκνότητες για ορατά αστέρια επειδή "ένα άστρο 250 εκατ. χιλιομέτρων δεν θα μπορούσε να έχει τόσο υψηλή πυκνότητα όσο ο Ήλιος. Πρώτον, η δύναμη της βαρύτητας θα ήταν τόσο ισχυρή ώστε το φως δεν θα ήταν ικανό να αποδράσει, οι ακτίνες θα έπεφταν πίσω στο άστρο όπως πέφτει μια πέτρα πάνω στη Γη. Δεύτερον, η ερυθρή μετατόπιση των φασματικών γραμμών θα ήταν τόσο μεγάλη ώστε το φάσμα θα έπαυε να υπάρχει. Τρίτον, η μάζα θα παρήγαγε τόσο μεγάλη καμπυλότητα στον χωροχρόνο ώστε ο χώρος θα έφραζε γύρω από το άστρο, αφήνοντάς μας έξω από αυτό.
Το 1931, ο Σουμπραμανιάν Τσαντρασεκάρ χρησιμοποιώντας την ειδική σχετικότητα, υπολόγισε ότι ένα μη περιστρεφόμενο σώμα ηλεκτρο-εκφυλισμένης ύλης πάνω από μια ορισμένη μάζα (αποκαλούμενη όριο Τσαντρασεκάρ) δεν έχει σταθερές λύσεις. Πολλοί σύγχρονοί του, όπως ο Έντινγκτον και ο Λεβ Λαντάου αντέκρουσαν τα επιχειρήματά του, υποστηρίζοντας ότι κάποιος άγνωστος μηχανισμός θα σταματούσε την κατάρρευση. Εν μέρει ήταν σωστοί: ένας λευκός νάνος λίγο πιο μεγάλος από το όριο Τσαντρασεκάρ καταρρέει σε έναν αστέρα νετρονίων, ο οποίος είναι σταθερός. Αλλά το 1939, ο Ρόμπερτ Όπενχάιμερ και άλλοι πρόβλεψαν ότι αστέρες νετρονίων πάνω από κάποιο άλλο όριο (το όριο Τόλμαν-Όπενχάιμερ-Βόλκοφ) θα κατέρρεαν ακόμη περισσότερο για τους λόγους που παρουσίασε ο Τσαντρασεκάρ. Καταλήγοντας, συμπέραναν ότι κανένας νόμος της φύσης δεν θα παρέμβει για να σταματήσει τουλάχιστον μερικά άστρα από το να καταρρεύσουν σε μαύρες τρύπες.
Σχηματισμός
Οι μαύρες τρύπες προβλέπονται από την γενική θεωρία της σχετικότητας, (αν και ο ίδιος ο Einstein αρνούνταν την ύπαρξη τους), η οποία όχι μόνο αναφέρει ότι οι μαύρες τρύπες μπορούν να υπάρξουν, αλλά προβλέπει ότι σχηματίζονται στη φύση οποτεδήποτε συγκεντρώνεται σε ένα δεδομένο χώρο επαρκής ποσότητα μάζας, μέσω της διαδικασίας που καλείται βαρυτική κατάρρευση. Όσο η μάζα μέσα σε μία συγκεκριμένη περιοχή μεγαλώνει, η δύναμη της βαρύτητας γίνεται πιο ισχυρή – ή στη γλώσσα της σχετικότητας, ο χώρος γύρω της παραμορφώνεται όλο και εντονότερα. Όταν η ταχύτητα διαφυγής σε μια συγκεκριμένη απόσταση από το κέντρο φθάσει την ταχύτητα του φωτός, σχηματίζεται ένας ορίζοντας γεγονότων, μέσα στον οποίο ύλη και ενέργεια αναπόφευκτα καταρρέουν σε ένα μοναδικό σημείο, σχηματίζοντας μία βαρυτική μοναδικότητα.
Ιδιότητες και δομή
Σύμφωνα με την κλασσική γενική σχετικότητα, ούτε ύλη ούτε πληροφορίες μπορούν να κινηθούν από το εσωτερικό μιας μαύρης τρύπας προς έναν εξωτερικό παρατηρητή. Για παράδειγμα, δεν μπορεί κάποιος να πάρει δείγμα του υλικού της ή να δεχτεί την ανάκλαση από μια φωτεινή πηγή (π.χ. φακό) ούτε να πάρει πληροφορίες για το υλικό από το οποίο αποτελείται η μαύρη τρύπα. Κβαντομηχανικά φαινόμενα μπορούν να επιτρέψουν σε ύλη και ενέργεια να δραπετεύσουν από μαύρες τρύπες. Εικάζεται, όμως, ότι η φύση τους δεν εξαρτάται από αυτά που έχουν εισέλθει στη μαύρη τρύπα κατά το παρελθόν. Αυτό σημαίνει ότι στις μαύρες τρύπες γίνεται απώλεια πληροφορίας σε σχέση με το είδος των σωματιδίων (τα μόνα χαρακτηριστικά που «διατηρεί στη μνήμη» η μαύρη τρύπα είναι η μάζα και το φορτίο της απορροφημένης ύλης). Επομένως, μια μαύρη τρύπα πρέπει να χαρακτηρίζεται από μια ορισμένη εντροπία.
Ορίζοντας γεγονότων
Το καθοριστικό χαρακτηριστικό μιας μαύρης τρύπας είναι η εμφάνιση ενός ορίζοντα γεγονότων σε ένα όριο στο χωροχρόνο, μέσα από το οποίο η ύλη και το φως μπορεί να περάσει μόνο προς τα μέσα για τη μάζα της μαύρης τρύπας. Τίποτα, ούτε καν το φως, δεν μπορεί να δραπετεύσει από το εσωτερικό του ορίζοντα γεγονότων. Ο ορίζοντας γεγονότων (event horizon) αναφέρεται ως τέτοιος, διότι αν κάτι συμβεί εντός των ορίων του, οι πληροφορίες από αυτό το γεγονός δεν μπορούν να φτάσουν σε ένα εξωτερικό παρατηρητή, καθιστώντας αδύνατο να προσδιοριστεί αν κάτι τέτοιο συνέβη.
Όπως προβλέπεται από τη γενική θεωρία της σχετικότητας, η παρουσία μιας μεγάλης μάζας παραμορφώνει τον χωροχρόνο κατά τέτοιο τρόπο ώστε τα μονοπάτια που λαμβάνονται από τα σωματίδια στρέφονται προς τη μάζα. Κατά τον ορίζοντα γεγονότων μιας μαύρης τρύπας, η παραμόρφωση γίνεται τόσο ισχυρή που δεν υπάρχουν μονοπάτια που να οδηγούν μακριά από τη μαύρη τρύπα.
Για μια μη περιστρεφόμενη (στατική) μαύρη τρύπα, η ακτίνα Σβάρτσιλντ οριοθετεί ένα σφαιρικό ορίζοντα γεγονότων. Η ακτίνα Schwarzschild ενός αντικειμένου είναι ανάλογη προς τη μάζα. Οι περιστρεφόμενες μαύρες τρύπες διαθέτουν στρεβλωμένους, μη σφαιρικούς ορίζοντες γεγονότων. Δεδομένου ότι ο ορίζοντας γεγονότων δεν είναι μια επιφάνεια του υλικού, αλλά απλώς μια μαθηματική έννοια οριοθέτησης συνόρου, τίποτα δεν εμποδίζει την ύλη ή την ακτινοβολία από το να εισέρχεται σε μια μαύρη τρύπα, μόνο την έξοδό της. Η περιγραφή των μαύρων τρυπών που δίνεται από τη Γενική θεωρία της Σχετικότητας είναι γνωστό ότι είναι μια προσέγγιση, και μερικοί επιστήμονες αναμένουν ότι οι επιπτώσεις της κβαντικής βαρύτητας θα είναι σημαντική κοντά στην περιοχή του ορίζοντα γεγονότων. Αυτό θα επιτρέψει τις παρατηρήσεις της ύλης κοντά του ορίζοντα γεγονότων μιας μαύρης τρύπας να χρησιμοποιούνται για την έμμεση μελέτη της γενικής σχετικότητας και τις προτεινόμενες επεκτάσεις σε αυτή.
Βαρυτική μοναδικότητα
Βαρυτική μοναδικότητα ονομάζεται η περιοχή στον χωροχρόνο, όπου το βαρυτικό πεδίο ενός ουράνιου σώματος γίνεται άπειρο με έναν τρόπο τέτοιο, που δεν εξαρτάται στο σύστημα συντεταγμένων. Αυτές οι ποσότητες είναι οι βαθμιδωτές σταθερές καμπυλώσεις του χωροχρόνου, πράγμα το οποίο συνάδει με μία μεζούρα πυκνότητας της ύλης. Από τη στιγμή που τέτοιες ποσότητες γίνονται άπειρες μέσα στη μοναδικότητα, οι νόμοι του φυσιολογικού χωροχρόνου δεν μπορούν να υπάρξουν.
lang=el|thumb|right|259x259px|Οι δύο επιφάνειες επί των οποίων η [[μετρική Κερ εμφανίζει ιδιομορφίες: η εσωτερική είναι ο σφαιρικός ορίζοντας γεγονότων, ενώ η εξωτερική επιφάνεια είναι ένα πεπλατυσμένο ελλειψοειδές. Η εργόσφαιρα ορίζεται ως ο χώρος που κείται μεταξύ των δύο αυτών επιφανειών.]]
Εργόσφαιρα
Εργόσφαιρα ονομάζεται η περιοχή του χώρου που βρίσκεται έξω από κάθε περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα. Το όνομά της προτάθηκε από τους Ρέμο Ρουφίνι και Τζων Γουίλερ το 1971 και προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «έργο» και «σφαίρα». Οφείλεται στο ότι σε αυτή την περιοχή του χώρου είναι θεωρητικώς δυνατή η εξαγωγή ενέργειας και μάζας από τη μαύρη τρύπα. Η εργόσφαιρα έχει σχήμα πεπλατυσμένου ελλειψοειδούς που εφάπτεται στον ορίζοντα γεγονότων στους πόλους περιστροφής μιας περιστρεφόμενης μαύρης τρύπας και εκτείνεται σε μέγιστη απόσταση από τον ορίζοντα γεγονότων επάνω από τον ισημερινό. Η ισημερινή (μέγιστη) ακτίνα μιας εργόσφαιρας αντιστοιχεί στην ακτίνα Σβάρτσιλντ που θα είχε η ίδια μαύρη τρύπα αν δεν περιστρεφόταν. Η πολική (ελάχιστη) ακτίνα μπορεί να ισούται μέχρι και το μισό της ακτίνας Σβάρτσιλντ αν η μαύρη τρύπα περιστρέφεται με τη μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα περιστροφής.
Παρατήρηση
thumb|200px|Προσομοίωση η οποία δείχνει πώς θα φαινόταν ένας γαλαξίας (κίτρινη λοξή γραμμή), αν περνούσε από μπροστά του μια μαύρη τρύπα (κυκλική μαύρη περιοχή). 200px|thumb|Παρατηρήσεις των λεγόμενων [[Δακτύλιος του Αϊνστάιν|δακτυλίων του Αϊνστάιν.]]
Θεωρητικά κανένα αντικείμενο πέρα από τον ορίζοντα γεγονότων δεν θα μπορούσε να έχει αρκετή ταχύτητα να διαφύγει από μια μαύρη τρύπα, συμπεριλαμβανομένου και του φωτός. Εξαιτίας αυτού, οι μαύρες τρύπες δεν μπορούν να εκπέμψουν κανενός είδους φως ή άλλο στοιχείο που θα μπορούσε να επιβεβαιώσει την ύπαρξή τους. Παρ' όλα αυτά οι μαύρες τρύπες μπορούν να ανιχνευτούν με την μελέτη φαινομένων γύρω τους, όπως για παράδειγμα η βαρυτική διάθλαση και τα αστέρια που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από χώρο που δεν φαίνεται να υπάρχει εμφανής ύλη.
Τα πιο εμφανή αποτελέσματα πιστεύεται ότι προέρχονται από ύλη που πέφτει μέσα σε μια μαύρη τρύπα, η οποία προβλέπεται ότι συγκεντρώνεται σε ένα εξαιρετικά θερμό και γρήγορα περιστρεφόμενο δίσκο γύρω από τη μαύρη τρύπα, πριν εισέλθει σε αυτή. Ο δίσκος αυτός είναι γνωστός ως δίσκος προσαύξησης. Η τριβή ανάμεσα σε γειτονικές ζώνες αυτού του δίσκου τον θερμαίνουν τόσο, ώστε να ακτινοβολεί μεγάλη ποσότητα ακτίνων Χ. Η θέρμανση είναι εξαιρετικά αποτελεσματική και μπορεί να μετατρέψει ακόμα και το 50% της ενέργειας ενός αντικειμένου σε ακτινοβολία.
Η ύπαρξη μαύρων τρυπών στο σύμπαν υποστηρίζεται και από τις αστρονομικές παρατηρήσεις, ειδικά από τη μελέτη των σουπερνόβα και των ακτίνων Χ που εκπέμπουν ενεργοί γαλαξίες.
Τον Φεβρουάριο του 2016 ανακοινώθηκε από τους επιστήμονες η επιτυχής παρατήρηση των βαρυτικών κυμάτων, μια εξέλιξη η οποία χαιρετίστηκε ως η μεγαλύτερη ανακάλυψη του αιώνα, καθώς έγινε δυνατή η παρατήρηση αντικειμένων στο σύμπαν τα οποία δεν εκπέμπουν φως όπως μαύρες τρύπες και σκοτεινή ύλη.
Στις 10 Απριλίου 2019 δημοσιεύθηκε η πρώτη στην ιστορία άμεση εικόνα μιας μαύρης τρύπας στον γαλαξία Μεσιέ 87, όπως την κατέγραψε το Event Horizon Telescope το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλαξίες Κατηγορία:Γενική σχετικότητα Κατηγορία:Αστρική εξέλιξη *
Γουλιέλμος Δ΄ του Γύλιχ-Μπεργκ
Ο Γουλιέλμος Ζ΄ γερμ.: Wilhelm VII herzog von Jülich-Berg (9 Ιανουαρίου 1455 - 6 Σεπτεμβρίου 1511) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν ο τελευταίος κυβερνήτης του δουκάτου του Γύλιχ-Μπεργκ και κόμης του Ράβενσμπεργκ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκέρχαρτ Ζ΄ δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ και της Σοφίας των Ασκάνια, κόρης του Βερνάρδου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1475, ο Γουλιέλμος έγινε δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ.
Νυμφεύτηκε την πλούσια Ελισάβετ κόμισσα του Nάσσαου-Ζάρμπρυκεν το 1472, αλλά αυτή απεβίωσε το 1479. Το 1481 ο Γουλιελμος Δ΄ ξαναπαντρεύτηκε, με τη Σίβυλλα των Χοεντσόλερν, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βραδεμβούργου. Από κανέναν γάμο δεν απέκτησε γιο, οπότε η διαδοχή του δουκάτου έγινε πρόβλημα.
Στη συνέχεια, ο Γουλιέλμος Δ΄ ολοκλήρωσε το 1496 την Ένωση τη Κλέβης με τον Ιωάννη Β΄ δούκα της Κλέβης, στην οποία σχεδιάστηκε η ένωση του δουκάτου του Γύλιχ-Μπεργκ και του δουκάτου της Κλέβης-Λα Μαρκ. Ο Γουλιέλμος είχε μία μόνο 5χρονη κόρη, τη Μαρία, την οποία υποσχέθηκε σε γάμο με τον εξαετή γιο τού Ιωάννη Β΄, τον Ιωάννη Γ΄. Ο γάμος έγινε το 1510.
Ο Γουλιέλμος Δ΄ απεβίωσε το 1511, αφήνοντας την κόρη του το τελευταίο μέλος του Οίκου του Γύλιχ. Τάφηκε στο αβαείο του Άλτενμπεργκ. Τον διαδέχθηκε ο γαμπρός του, ο οποίος κληρονόμησε το δουκάτο της Κλέβης-Λα Μαρκ το 1521. Ο Ιωάννης Γ΄ έγινε τότε ο πρώτος κυβερνήτης των Ενωμένων δουκάτων Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ(-Λα Μαρκ), που θα υπήρχαν έτσι έως το 1666.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1472 την πλούσια Ελισάβετ του Νάσσαου-Σάαρμπρυκεν, αλλά αυτή απεβίωσε το 1479.
Έπειτα ο Γουλιέλμος Δ΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1481 με τη Σίβυλλα των Χοεντσόλερν, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βραδεμβούργου, και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Δούκες του Μπεργκ Κατηγορία:Οίκος του Γύλιχ
Πιέτρο Τσεντρανίκο
Ο Πιέτρο Τσεντρανίκο (ιταλικά: Pietro Centranico) ήταν ο 28ος Δόγης της Βενετίας (1026 - 1032) με καταγωγή από τον μυθικό Ηράκλειο τον ιδρυτή της ομώνυμης πόλης βόρεια της Βενετίας. Οι ημερομηνίες γέννησης και θανάτου του Πιέτρο Τσεντρανίκο είναι άγνωστες, επελέγη νέος Δόγης της Βενετίας σε συνέλευση των ευγενών μετά την εκθρόνιση του Οττόνε Ορσεόλο. Η οικογένεια του ήταν ευγενείς αλλά χωρίς έντονη διοικητική παρουσία, δεν αναφέρεται κανένας άλλος δόγης.
Πηγές
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Ηλίας Αποσκίτης
Ο Ηλίας Αποσκίτης του Κωνσταντίνου (1889-1980) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε βουλευτής Γορτυνίας και Αρκαδίας (10 φορές ως το 1951) και υπουργός Προνοίας (1926), όπως επίσης Γενικός Διοικητής Κρήτης (1935).
Βιογραφία
Πέθανε στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" στις 15 Δεκεμβρίου 1980 και κηδεύτηκε την επομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής, Προνοίας και Αντιλήψεως Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας Κατηγορία:Βουλευτές Γορτυνίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Κρήτης
Μαυρότρυγγας
Ο Μαυρότρυγγας είναι παρυδάτιο καλοβατικό πτηνό της οικογενείας των Σκολοπακιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Tringa erythropus και δεν περιλαμβάνει υποείδη.
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του είδους erythropus έχει ελληνική ρίζα, και σημαίνει «αυτός που έχει κόκκινα πόδια», με σαφή αναφορά στο χρώμα των ταρσών του πτηνού.
Το ίδιο ισχύει και για την αγγλική του ονομασία, Spotted Redshank, με το πρόθεμα «κηλιδωτός», ενώ η ελληνική ονομασία του είδους, παραπέμπει στο χρώμα του πτερώματος αναπαραγωγής του.
Συστηματική Ταξινομική
Ο μαυρότρυγγας ανήκει σε ένα μονοτυπικό είδος, δεν περιλαμβάνει δηλαδή υποείδη και, φαίνεται να έχει στενή συγγένεια με τα είδη, Tringa melanoleuca και Tringa nebularia.
Γεωγραφική κατανομή
Ο μαυρότρυγγας είναι είδος με εξάπλωση στον Παλαιό Κόσμο και είναι πλήρως μεταναστευτικός, δηλαδή δεν βρίσκεται σχεδόν πουθενά στην επικράτειά του ως επιδημητικό πτηνό, παρά μόνον ως καλοκαιρινός αναπαραγόμενος ή διαχειμάζων επισκέπτης, ενώ από κάποιες περιοχές διέρχεται κατά τις μεταναστεύσεις.
Περιοχές αναπαραγωγής
Οι καλοκαιρινές περιοχές στις οποίες ο μαυρότρυγγας αναπαράγεται, βρίσκονται στις αρκτικές και υποαρκτικές περιοχές της Ευρασίας (Smit και Piersma 1989), από τη βόρεια Σκανδιναβία στα δυτικά, μέχρι τη βορειοανατολική Σιβηρία στα ανατολικά, χωρίς πάντως να φθάνει απέναντι από τις αμερικανικές ακτές της Αλάσκας. Ακόμη και τα νότια όρια της επικράτειας αναπαραγωγής του, δεν φθάνουν κάτω από την κεντρική Σκανδιναβία και Σιβηρία, αντίστοιχα.
Περιοχές διαχείμασης
thumb|left|300px|Μαυρότρυγγας (μη αναπαραγωγικό πτέρωμα) Οι περιοχές διαχείμασης του μαυρότρυγγα βρίσκονται τόσο στην Ευρασία όσο και στην Αφρική. Στην Ευρώπη διαχειμάζει σε διάσπαρτους θύλακες του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, σε ακτές των Κάτω Χωρών και της ΒΑ Μάγχης, ενώ επίσης διάσπαρτη είναι η κατανομή του σε όλες τις μεσογειακές χώρες, από την Ιβηρική μέχρι την Ελλάδα και την Τουρκία.
Στην Ασία διαχειμάζει από τη Μέση Ανατολή στα δυτικά μέχρι την Ινδοκίνα και το Ταϊβάν στα ανατολικά και από την Κασπία Θάλασσα και το Πακιστάν στα βόρεια, μέχρι το Ομάν, τη Σρι Λάνκα και τη Μαλαισία στα νότια, ενώ περιλαμβάνονται και πολλές άλλες χώρες ως ενδιάμεσοι σταθμοί ξεκούρασης (βλ. Μεταναστευτικές οδοί).
Στην Αφρική, τέλος, διαχειμάζει σε όλες τις παραμεσόγειες ακτές, στις όχθες του Νείλου, μέχρι τις πηγές του, και σε όλες, σχεδόν, τις χώρες παράλληλα με τον ισημερινό, από τις ακτές του Ατλαντικού, μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα και τον Ινδικό.
Μεταναστευτικές οδοί
Ο Μαυρότρυγγας είναι αποκλειστικά μεταναστευτικό είδος (Hayman et al. 1986, Smit & Piersma 1989, del Hoyo et al. 1996) και, κατ’ουσίαν, δεν υπάρχουν μόνιμοι (επιδημητικοί) πληθυσμοί, αλλά μόνον αναπαραγόμενοι και διαχειμάζοντες.
Στο μεταναστευτικό τους πέρασμα προς τους τόπους διαχείμασης, η πλειοψηφία των πτηνών ταξιδεύει διά ξηράς σε ευρύ μέτωπο, αν και υπάρχει επίσης μια σημαντική διαδρομή μέσω των δυτικών ακτών της Ευρώπης (Smit και Piersma 1989, del Hoyo et al. 1996). Τα θηλυκά αρχίζουν να κινούνται νότια στις αρχές Ιουνίου, τα αρσενικά ακολουθούν τον Ιούλιο, ενώ τα νεαρά άτομα μεταναστεύουν από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο (del Hoyo et al. 1996). Οι μετακινήσεις αυτού του είδους χαρακτηρίζονται από μεγάλες πτήσεις μεταξύ των σταθμών ανάπαυλας, οι κυριότεροι από τους οποίους βρίσκονται στη Θάλασσα Βάντεν (Wadden) και τα δέλτα της Ολλανδίας, στη νότια Ουγγαρία, στη νοτιοανατολική Ελλάδα και κεντρική Τουρκία, στη Μαύρη Θάλασσα και την Κασπία Θάλασσα, στο κεντρικό Καζακστάν και τη λίμνη Βαϊκάλη, στη λίμνη Τσανγκ (Chang Lake, Ussuriland) και την κεντρική Γιακουτία, στη Σαχαλίνη, την Ιαπωνία και την Κορέα (del Hoyo et al. 1996). Tα άτομα που ξεχειμωνιάζουν στην υποσαχάρια Αφρική και στις βόρειες ζώνες της σαβάνας (π.χ. στο Μάλι, τη Νιγηρία και το Τσαντ (Smit και Piersma 1989)), διασχίζουν επίσης τη Σαχάρα (del Hoyo et αϊ. 1996).
Η άφιξη στην Αφρική αρχίζει τον Αύγουστο και κορυφώνεται τον Οκτώβριο (Hayman et al. 1986), με το είδος να είναι παρόν σε όλους τους τροπικούς, κυρίως μεταξύ Οκτωβρίου και Απριλίου (del Hoyo et al. 1996), και επιστρέφει στην Αρκτική από τα τέλη του Απριλίου μέχρι τα μέσα Μαΐου (del Hoyo et al. 1996). Εν τούτοις, κάποια πουλιά παραμένουν στις τροπικές περιοχές κατά την περίοδο αναπαραγωγής, αλλά αυτά που δεν είναι σε θέση να αναπαραχθούν μπορεί να περάσουν το καλοκαίρι ακριβώς νότια από τους τόπους αναπαραγωγής (del Hoyo et al. 1996).
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από το Λουξεμβούργο και το Λίχτενσταϊν, τις Μαλδίβες και την Καμπότζη, την Αγκόλα και τη Νότια Αφρική, την Καραϊβική, την Αυστραλία και τη Μικρονησία.
Στην Ελλάδα, ο μαυρότρυγγας είναι μερικώς μεταναστευτικός, έρχεται δηλαδή να ξεχειμωνιάσει στα βόρεια της χώρας, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί σε όλη την επικράτεια κατά τις μεταναστεύσεις.
Βιότοπος
thumb|right|300px|Ενήλικoς μαυρότρυγγας στο βιότοπό του (μη αναπαραγωγικό πτέρωμα) Κατά την αναπαραγωγική περίοδο, ο μαυρότρυγγας απαντά σε πεδινές τοποθεσίες χαμηλού και μέσου υψομέτρου, όχι όμως σε ορεινές περιοχές, στη δασική και ανοικτή τούνδρα (Snow και Perrins 1998), σε έλη, βαλτώδη δάση με πεύκα ή σημύδες κοντά στό όριο με δασοκάλυψη της Αρκτικής, αλλά και σε πιο ανοιχτούς χώρους, όπως σε ερεικώνες και περιοχές της τούνδρας με θάμνους (Johnsgard 1981, del Hoyo et al. 1996).
Στην Ελλάδα μπορεί να απαντά σε τενάγη, λίμνες και λιμνοθάλασσες.
Μορφολογία
Ο μαυρότρυγγας είναι ένα μετρίου μεγέθους καλοβατικό πτηνό, εύκολα αναγνωρίσιμο στο αναπαραγωγικό του πτέρωμα, λόγω του αιθαλόμαυρου, (Πάπυρος-Λαρούς Μπριτάνικα, σ. 149) με διάσπαρτες, μικρές ανοιχτόχρωμες κηλίδες, χρώματός του, που τον κάνουν να ξεχωρίζει από τά άλλα, γειτονικά παρυδάτια πτηνά. Αντίθετα, στο μη αναπαραγωγικό πτέρωμα, δεν διαθέτει κάτι ξεχωριστό που να τον διακρίνει άμεσα και μοιάζει ιδιαίτερα με τον κοκκινοσκέλη, με τον οποίο μοιράζεται συχνά τα ίδια ενδιαιτήματα. Έχει όμως μεγαλύτερο μέγεθος, είναι ελαφρά πιο ανοιχτόχρωμος γκρι στο κάτω μέρος από εκείνον και, κατά την πτήση, δεν διακρίνεται η χαρακτηριστική λευκή λωρίδα (wing bar) στις πτέρυγες που υπάρχει στον κοκκινοσκέλη. . Επίσης, έχει μεγαλύτερους ταρσούς, που τους διατηρεί κατά την πτήση αρκετά μακριά από το υπόλοιπο σώμα. Όταν στέκεται στο έδαφος, διακρίνεται από την πιο όρθια στάση και πιο ζωηρή συμπεριφορά από τον κοκκινοσκέλη.
Όπως και οι άλλοι τρύγγες, συνηθίζει να κουνάει κατά διαστήματα το κάτω μέρος της κοιλιάς και την ουρά πάνω-κάτω (bobbing), αν και όχι τόσο συχνά όσο ο κοκκινοσκέλης.
Η ίριδα είναι μαύρη και, ιδιαίτερα στο αναπαραγωγικό πτέρωμα, είναι ευδιάκριτος ένας λευκός δακτύλιος που περιβάλλει τον οφθαλμό.
Τροφή
Ο μαυρότρυγγας τρέφεται, αποκλειστικά, με ζωική τροφή, που αποτελείται κυρίως από υδρόβια έντομα και τις προνύμφες τους (ιδιαίτερα υδρόβια σκαθάρια και ημίπτερα), επίγεια ιπτάμενα έντομα (οικογένεια Tipulidae-Craneflies), μικρά καρκινοειδή, μαλάκια, πολύχαιτους δακτυλιοσκώληκες, αλλά επίσης μικρά ψάρια και αμφίβια μέχρι 6-7 εκατοστά (Johnsgard 1981, del Hoyo et al. 1996). Αναζητά τη λεία του τόσο την ημέρα όσο και κατά τις νυκτερινές ώρες.
Αναπαραγωγή
Το είδος αναπαράγεται από τα τέλη Μαΐου έως τις αρχές Ιουνίου (Harrison), κατά μόνας ή κατά διάσπαρτα μεμονωμένα ζεύγη, αν και μερικές φορές έως 20 ζευγάρια έχουν παρατηρηθεί και, κατ'εξαίρεση, πάνω από 100 (Urban et al. 1986, del Hoyo et al. 1996). Οι ενήλικες συνήθως αλλάζουν πτέρωμα (moulting) σε μεγάλα σμήνη (Hayman et al. 1986), στις αρκτικές περιοχές ανάπαυλας πριν από τη μετάβαση στον τόπο διαχείμασης (del Hoyo et al. 1996).
Η φωλιά κατασκευάζεται σε ανοικτές περιοχές, απ’ευθείας πάνω στο έδαφος, συνήθως ανάμεσα σε γρασίδι (del Hoyo et al. 1996), σε βρύα (Flint et al. 1984), σε σχετικά ξηρότερες θέσεις, όπως κάτω από χαμηλές ιτιές (Johnsgard 1981), ή κοντά σε κάποιο χαρακτηριστικό σημείο (βράχο, πέτρα, μεγάλο κλαδί) που το πουλί χρησιμοποιεί ως σημάδι (landmark). Είναι μία απλή κοιλότητα επιστρωμένη με παρακείμενο φυτικό υλικό, όπως γρασίδι, πευκοβελόνες, νεκρά φύλλα και φτερά.
Η γέννα πραγματοποιείται εφάπαξ και αποτελείται από 4, σπανίως 3 αβγά. Η επώαση πραγματοποιείται σχεδόν αποκλειστικά από το αρσενικό και είναι άγνωστη η διάρκειά της. .
Μετά την εκκόλαψη, και οι δύο γονείς φροντίζουν για την ανατροφή των νεοσσών, ιδιαίτερα το αρσενικό. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφυγοι (precocial), εγκαταλείπουν δηλαδή τη φωλιά πολύ γρήγορα, ακολουθούν τους γονείς τους και τρέφονται μόνοι τους. Μετά από μερικές ημέρες, κάποια θηλυκά αναχωρούν για τους τόπους διαχείμασης, ενώ το αρσενικό μένει κοντά για επιτήρηση. .
Στην Ελλάδα, ο μαυρότρυγγας δεν αναπαράγεται, αλλά έρχεται μόνο για να ξεχειμωνιάσει ή είναι διαβατικός κατά τις μεταναστεύσεις.
Κατάσταση πληθυσμού
thumb|left|300px|Ενήλικο άτομο (μη αναπαραγωγικό πτέρωμα)
Ο μαυρότρυγγας είναι ένα από τα είδη που θα επηρεαστούν άμεσα από την κλιματική αλλαγή. Μια ερευνητική ομάδα που εξέτασε την μελλοντική πορεία των ατόμων που φωλιάζουν στο ευρωπαϊκό τμήμα της επικράτειας, βάσει κλιματικών μοντέλων για τον Οργανισμό Περιβάλλοντος του Ηνωμένου Βασιλείου και της RSPB, αναμένει ότι μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα θα υπάρξει μείωση τής έκτασης κατανομής του μαυρότρυγγα κατά τα 2/3 και μετακίνησή του προς τα βορειοανατολικά. Η σημερινή και η μελλοντική κατανομή δύσκολα αλληλοεπικαλύπτονται, εκτός από κάποιες θέσεις στο βόρειο τμήμα της Σουηδίας και της Φινλανδίας. Δυνητικά νέα περιοχή εξάπλωσης είναι στο βόρειο άκρο της Ρωσίας, στα νότια της Novaya Zemlya.
Οι μεγαλύτεροι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί αναπαραγωγής των πτηνών βρίσκονται στη Φινλανδία, στη Νορβηγία, στο ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας και στη Σουηδία.
Η εντατική βόσκηση των χορτολιβαδικών εκτάσεων (περισσότερες από μία (1) αγελάδες ανά εκτάριο), βρέθηκε ότι έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη προσέλκυση του είδους στην Ουγγαρία.