cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζάκσονβιλ (Φλόριντα)
Κλίμα
Το Τζάκσονβιλ, έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: Cfa), με ήπιο καιρό τους χειμώνες και ζεστό καιρό τα καλοκαίρια. Οι υψηλές θερμοκρασίες κατά μέσο όρο είναι 64 μέχρι 91 °F (18 μέχρι 33 °C) καθ'όλο το έτος. Οι υψηλές θερμοκρασίες δεν είναι σπάνιες κατά τους θερινούς μήνες στην περιοχή του Τζάκσονβιλ. Οι υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να φθάσουν και να υπερβούν τους 95 με πιθανούς δείκτες ζέστης πάνω από 110 °F (43,3 °C). Η υψηλότερη θερμοκρασία που έχει ποτέ καταγραφεί στο Τζάκσονβιλ ήταν 104 °F (40 °C) στις 28 Ιουλίου 1872 και στις 11 Ιουλίου 1879. Είναι σύνηθες οι θύελλες να ξεσπούν κατά την διάρκεια ενός τυπικού θερινού απογεύματος. Αυτές προκαλούνται από την ραγδαία θέρμανση της γης που σχετίζεται με το νερό, σε συνδυασμό με πολύ υψηλή υγρασία.
Κατά την διάρκεια του χειμώνα, μπορεί να υπάρξουν δριμείς παγετοί κατά την διάρκεια της νύχτας. Τέτοιος ψυχρός καιρός είναι συνήθως βραχύβιος, καθώς η πόλη μετρά μόνο 10 μέχρι 15 νύχτες υπό παγετό. Η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Τζάκσονβιλ, ήταν 7 °F (−13,9 °C) στις 21 Ιανουαρίου 1985, μια ημέρα που ακόμη διατηρεί το ρεκόρ κρύου για πολλές τοποθεσίες στο ανατολικό ήμισυ των ΗΠΑ. Ακόμη σπανιότερο στο Τζάκσονβιλ από τις παγερές θερμοκρασίες είναι το χιόνι. Όταν πέφτει χιόνι, συνήθως λιώνει μόλις έρχεται σε επαφή με το έδαφος.
Οι περισσότεροι κάτοικοι του Τζάκσονβιλ μπορούν να θυμηθούν συσσωρευμένο χιόνι σε μόνο δύο περιστάσεις—-η πρώτη ήταν μια λεπτή εδαφική κάλυψη που συνέβη στις 23 Δεκεμβρίου 1989. Το δεύτερο γεγονός συνέβη στις 26 Δεκεμβρίου 2010, όταν μετρήσιμο χιόνι έπεσε για πρώτη φορά σε 21 έτη κατά πλάτος του μητροπολιτικού Τζάκσονβιλ. Συμβαίνοντας το πρωί, σηματοδότησε επίσης την πρώτη φορά από το 1989 που ο καταγράφων εξοπλισμός της National Weather Service στο Αεροδρόμιο του Τζάκσονβιλ, κατέγραψε παγωμένα κατακρημνίσματα.
Το Τζάκσονβιλ έχει υποστεί λιγότερες ζημιές από τροπικούς κυκλώνες από ότι οι περισσότερες άλλες πόλεις της ανατολικής ακτής, αν και η απειλή υπάρχει για ένα ευθύ χτύπημα από έναν μεγάλο κυκλώνα. Η πόλη έχει υποστεί μόνο ένα απευθείας πλήγμα από τροπικό κυκλώνα από το 1871, αν και το Τζάκσονβιλ έχει βιώσει συνθήκες τοπικών κυκλώνων ή παρόμοιες με τροπικών κυκλώνων περισσότερες από δώδεκα φορές λόγω θυελλών που περνούν μέσα από την πολιτεία από τον Κόλπο του Μεξικού προς τον Ατλαντικό Ωκεανό, ή κινούνται στον Ατλαντικό και διασχίζουν την περιοχή.
Η μεγαλύτερη επίδραση στο Τζάκσονβιλ ήταν από την Καταιγίδα Ντόρα το 1964, την μόνη καταγεγραμμένη θύελλα που χτύπησε την First Coast με παρατεταμένους ανέμους. Το μάτι πέρασε το Σαιντ Όγκουστιν με ανέμους που είχαν μόλις μειωθεί στα 110 mph (180 km/h), κάνοντας την μια ισχυρή Κατηγορίας 2 στην Κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον. Το Τζάκσονβιλ επίσης υπέστη ζημιές από την Τροπική Θύλελλα Φέι η οποία διέσσχισε την πολιτεία, βυθίζοντας μέρη του Τζάκσονβιλ στο σκοτάδι για τέσσερις ημέρες. παρομοίως, τέσσερα έτη πριν από αυτό, το Τζάκσονβιλ κατακλύσθηκε από την Καταιγίδα Φράνσις και την Καταιγίδα Ζαν, η οποία επέφερε κατολίσθηση νότια της περιοχής. Αυτοί οι τροπικοί κυκλώνες ήταν τα πιο κοστοβόρα έμμεσα χτυπήματα στην Τζάκσονβιλ. Η καταιγίδα Φλόυντ το 1999 προκάλεσε ζημιές στο Jacksonville Beach. Κατά την διάρκια της Φλόυντ, η αποβάθρα της "Jacksonville Beach" καταστράφηκε τελείως. Η ξαναχτισμένη αποβάθρα υπέστη αργότερα βαριές ζημιές από την Φέι, αλλά δεν καταστράφηκε. Η Τροπική Θύελλα Μπόννι προκάλεσε μικρή ζημιά το 2004, δημιουργώντα εναν μικρό σίφωνα κατά την διάρκειά του.
Η μέση βροχόπτωση είναι περίπου 52 ίντσες (1.300 mm) ανά έτος, με την περίοδο από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριο να είναι η υγρότερη.
Αρχιτεκτονική
Βλέπε επίσης:Κατάλογος ψηλότερων κτιρίων στην Τζάκσονβιλ
Γειτονιές
Υπάρχουν πάνω από 500 γειτονιές μέσα στην μεγάλη περιοχή του Τζάκσονβιλ. Αυτές περιλαμβάνουν την Downtown Jacksonville και τις περιβάλλουσες γειτονιές, περιλαμβανομένων των LaVilla, Μπρούκλιν, Riverside, Avondale, Springfield, Eastside, και San Marco. Επιπροσθέτως, το ευρύτερο Τζάκσονβιλ, διαιρείται σε αρκετές άμορφες περιοχές, που περιλαμβάνουν μεγάλα μέρη της Κομητείας Ντουβάλ. Αυτές είναι οι Northside, Westside, Southside, and Arlington, as well as the Jacksonville Beaches.
Δημογραφικά
Το Τζάκσονβιλ έχει μεγάλο πληθυσμό Φιλιππινέζων, εν μέρει σχετιζόμενο με την παράδοση τους να υπηρετούν στο Ναυτικό. Επιπλέον, υπάρχει μεγάλος Σερβοκροατικός πληθυσμός, που βρίσκεται κυρίως στην νότια πλευρά του Τζάκσονβιλ, και Ρωσικός πληθυσμός. Το Τζάκσονβιλ έχει επίσης έναν αναπτυσσόμενο πληθυσμό Πουερτορικανών.
Γλώσσες
Στην έρευνα "American Community Survey" το 2006-2008, το 88,1% του πληθυσμού του Τζάκσονβιλ ηλικίας πέντε ετών και πάνω μιλούσε μόνο Αγγλικά στο σπίτι ενώ το 5,2% του πληθυσμού μιλούσε Ισπανικά στο σπίτι. Περίπου το 3,2% μλούσε άλλες Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες στο σπίτι. Περίπου το 2,5% μιλούσε μια Ασιατκή γλώσσα στο σπίτι. Το υπόλοιπο 0,9% του πληθυσμού μιλούσε άλλη γλώσσα στο σπίτι.
Το 2000, οι ομιλητές των Αγγλικών ως πρώτης γλώσσας αποτελούσαν το 90,60% όλων των κατοίκων, ενώ εκείνοι που μιλούσαν Ισπανικά αποτελούσε το 4,13%, Τάγκαλογκ το 1,00%, Γαλλικά το 0,47%, Αραβικά το 0,44%, Γερμανικά το 0,43%, Βιετναμέζικα και Σερβοκροαατικά το 0,31%, Ρωσικά το 0,21% και Ιταλικά αποτελούσαν το 0,17% του πληθυσμού.
Θρησκεία
thumb|right|140px| Η Καθολική Εκκλησία της Αμώμου Σύλληψης. Το Τζάκσονβιλ έχει πολυσχιδή θρησκευτικό πληθυσμό. Η μεγαλύτερη θρησκευτική ομάδα είναι οι Προτεστάντες· σύμφωνα με την Association of Religion Data Archives (ARDA), το 2010 η μητροπολιτική περιοχή του Τζάκσονβιλ είχε εκτιμώμενους 265.158 Ευαγγελιστές Προτεστάντες και 89.649 Προτεστάντες Κύριας Γραμμής, που συμμετείχαν σε 700 εκκλησιάσματα. Αρκετές από αυτές είναι μεγαεκκλησίες, περιλαμβανομένων της Bethel Baptist Institutional Church, την Πρώτη Εκκλησία Βαπτιστών στο κέντρο και της Κράιστ Τσερτς (πρώην Mandarin Christian Church) στην Greenland Road. Η Επισκοπαλική Επισκοπή της Φλόριντα έχει την έδρα της στον Καθεδρικό του Αγίου Ιωάννη, με το παρόν κτίριο να ανάγεται στο 1906.
Το Τζάκσονβιλ ειναι μέρος της Καθολικής Επισκοπή του Αγίου Αυγουστίνου, η οποία καλύπτει δεκαεπτά κομητείες στη Βόρεια Φλόριντα και έχει 171.000 εγγεγραμμένα μέλη που εκκλησιάζονται σε 52 ενορίες. Μια αξιοσημείωτη Καθολική εκκλησία στο Τζάκσονβιλ είναι η Immaculate Conception Catholic Church, που προστέθηκε στο National Register of Historic Places το 1992. Υπάρχουν επίσης δύο Ανατολικές Καθολικές ενορίες, μία της Συριακής Καθολικής Εκκλησίας και μία της Εκκλησίας Μαρωνιτών. Σύμφωνα με την ARDA, το 2000 υπήρχαν 3.090 Ανατολικοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί που αντιπροσωπεύουν επτά εκκλησίες στην Ανατολική Ορθόδοξη κοινότητα, καθώς και ένα εκκλησίασμα 200 Συριακών Ορθοδόξων Χριστιανών.
Υπήρχαν επίσης 7.734 μέλη της Εκκλησίας των ΑΤΗ (Μορμόνοι) και 404 Ενωτικοί Οικουμενιστές, που ασκούν τη λατρεία τους στην Ενωτική Οικουμενική Εκκλησία του Τζάκσονβιλ (Unitarian Universalist Church of Jacksonville) από το 1906. Η Εβραϊκή κοινότητα, που αριθμούσε 7.300 το 2000, είναι επικεντρωμένη κυρίως στην γειτονιά του Μάνταριν. Υπάρχουν δύο Μεταρρυθμισμένες, δύο Συντηρητικές, και τέσσερις Ορθόδοξες συναγωγές (τρεις από αυτές είναι μέλη του κινήματος Chabad), και δύο επιπλέον συναγωγές στο Σαιντ Όγκουστιν. Η Μουσουλμανική κοινότητα αριθμούσε 2.182 το 2000, και είχε τρία εκκλησιάσματα, περιλαμβανομένου του Ισλαμικού Κέντρου της Βορειοανατολικής Φλόριντα (Islamic Center of Northeast Florida),του μεγαλύτερου τεμένους της περιοχής.
Διοικητική δομή
thumb|left|280px| Το [[St. James Building, που τρεχόντως φιλοξενεί το Δημαρχείο του Τζάκσονβιλ.]] Το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της κυβέρνησης του Τζάκσονβιλ είναι η συμπαγής μορφή της. Η σύμπηξη μεταξύ Κομητείας Ντουβάλ-Τζάκσονβιλ, εξάλειψε κάθε είδος διακριτής κομητειακής εκτελεστικής ή νομοθετικής εξουσίας, και υποκατέστησε αυτές τις θέσεις με τον Δήμαρχο του Τζάκσονβιλ και το Συμβούλιο της Πόλης του Τζάκσονβιλ (City Council of the City of Jacksonville), αντίστοιχα. Εξαιτίας αυτού, οι ψηφοφόροι που ζούσαν έξω από τα όρια της πόλης του Τζάκσονβιλ, αλλά εντός της Κομητείας Ντουβάλ, επιτρέπεται όχι μόνο να ψηφίσουν σε εκλογές για αυτές τις θέσεις, αλλά να είναι υποψήφιοι επίσης. Στην πράξη, το 1995, ο Τζον Ντελάνι, κάτοικος του Νέπτουν Μπιτς, εκλέχθηκε δήμαρχος της πόλης του Τζάκσονβιλ.
Το Τζάκσονβλ χρησιμοποιεί την μορφή κυβέρνησης δημάρχου-συμβουλίου, που επίσης καλείται μορφή Ισχυρού Δημάρχου (Strong-Mayor), στην οποία ένας δήμαρχος είναι ο Ανώτατος Εκτελεστικός και Διοικητικός Αξιωματούχος. Ο δήμαρχος επίσης έχει εξουσία βέτο σε όλα τα ψηφίσματα και τις διατάξεις του δημοτικού συμβουλίου, και είσης έχει την εξουσία να προσλάβει ή να αποπέμψει τους επικεφαλής διάφορων τμημάτων της πόλης. The current mayor is Alvin Brown, who assumed office on July 1, 2011.
Επιβολή του νόμου
Το Τζάκσονβιλ και η Κομητεία Ντουβάλ ιστορικά διατηρούσαν ξεχωριστές αστυνομικές υπηρεσίες: το Jacksonville Police Department και το Duval County Sheriff's Office. Ως μέρος της σύμπηξης το 1968, τα δύο προηγουμενα συγχωνεύθηκαν, δημιουργώντας το Jacksonville Sheriff's Office (JSO). Το JSO εχειεπικεφαλής τον αιρετό Σερίφη του Τζάκσονβιλ, τρεχόντως τον Τζον Ράδεφορντ, και ευθύνεται για την επιβολή του νόμου στην κομητεία.
Αυτόνομες υπηρεσίες
Μερικές κυβερνητικές υπηρεσίες παρέμειναν — όπως ήταν πριν την σύμπηξη – ανεξάρτητες από την αρμοδιότητα της κομητείας και της πόλης.
Αδελφές πόλεις
Το Τζάκσονβιλ έχει οκτώ αδελφές πόλεις. Αυτές είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Φλόριντα Κατηγορία:Λιμένες
Αταξία Φρίντριχ
Η αταξία Φρίντριχ (Ataxia Friedreich, FRDA ή FA) είναι μια αυτοσωμική γενετική ασθένεια που προκαλεί δυσκολία στο περπάτημα, απώλεια συντονισμού στα χέρια και τα πόδια και διαταραχή της ομιλίας, η οποία επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Τα συμπτώματα αρχίζουν γενικά στην ηλικία μεταξύ 5 και 20 ετών. Πολλοί αναπτύσσουν υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια και χρειάζονται κάποιο βοήθημα κινητικότητας, όπως μπαστούνι, περιπατητήρα ή αναπηρική καρέκλα στην εφηβεία τους. Καθώς η νόσος εξελίσσεται, ορισμένοι πάσχοντες χάνουν την όραση και την ακοή τους. Άλλες επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν σκολίωση και σακχαρώδη διαβήτη.
Η πάθηση προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο FXN στο χρωμόσωμα 9, το οποίο παράγει μια πρωτεΐνη που ονομάζεται φραταξίνη. Στην FRDA, τα κύτταρα παράγουν λιγότερη φραταξίνη. Ο εκφυλισμός του νευρικού ιστού στο νωτιαίο μυελό προκαλεί την αταξία- ιδιαίτερα επηρεάζονται οι αισθητικοί νευρώνες που είναι απαραίτητοι για την καθοδήγηση της μυϊκής κίνησης των χεριών και των ποδιών μέσω συνδέσεων με την παρεγκεφαλίδα. Ο νωτιαίος μυελός γίνεται λεπτότερος και τα νευρικά κύτταρα χάνουν μέρος του περιβλήματος μυελίνης.
Τον Φεβρουάριο του 2023 χορηγήθηκε από τον FDA η πρώτη έγκριση θεραπείας για την FA. Η έγκριση στην ΕΕ εκκρεμεί. Υπάρχουν αρκετές πρόσθετες θεραπείες υπό δοκιμή. Η FRDA μειώνει το προσδόκιμο ζωής λόγω καρδιακής νόσου, αλλά ορισμένοι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν μέχρι τα 60 τους χρόνια ή και περισσότερο.
Η FRDA προσβάλλει έναν στους 50.000 ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι η πιο συχνή κληρονομική αταξία. Τα ποσοστά είναι υψηλότερα σε άτομα δυτικοευρωπαϊκής καταγωγής. Η πάθηση πήρε το όνομά της από τον Γερμανό γιατρό Νικολάους Φρίντριχ, ο οποίος την περιέγραψε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1860.
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα τυπικά ξεκινούν μεταξύ των ηλικιών 5 και 15 ετών, αλλά στην όψιμη εμφάνιση της FRDA, μπορεί να εμφανιστούν μετά την ηλικία των 25 ετών.Τα συμπτώματα είναι ευρύτατα, αλλά περιλαμβάνουν σταθερά αταξία βάδισης και άκρων, δυσαρθρία και απώλεια των αντανακλαστικών των κάτω άκρων.
Κλασικά συμπτώματα
Υπάρχει κάποια μεταβλητότητα στη συχνότητα των συμπτωμάτων, στην έναρξη και στην εξέλιξη. Όλα τα άτομα με FRDA αναπτύσσουν νευρολογικά συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένης της δυσαρθρίας και της απώλειας των αντανακλαστικών των κάτω άκρων, και πάνω από το 90% παρουσιάζουν αταξία. Τα καρδιακά προβλήματα είναι πολύ συχνά με την πρώιμη έναρξη της FRDA. Τα περισσότερα άτομα αναπτύσσουν καρδιακά προβλήματα όπως διεύρυνση της καρδιάς, συμμετρική υπερτροφία, καρδιακά μουρμουρητά, κολπική μαρμαρυγή, ταχυκαρδία, υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια και ελαττώματα αγωγιμότητας. Η σκολίωση είναι παρούσα σε ποσοστό περίπου 60%. Το 7% των ατόμων με FRDA έχουν επίσης διαβήτη και η ύπαρξη διαβήτη έχει δυσμενείς επιπτώσεις στα άτομα με FA, ειδικά σε εκείνα που εμφανίζουν συμπτώματα όταν είναι νεαρά.
Άλλα συμπτώματα
Τα άτομα που ζουν με FRDA για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να αναπτύξουν και άλλες επιπλοκές. Το 36,8% εμφανίζει μειωμένη οπτική οξύτητα, η οποία μπορεί να είναι προοδευτική και να οδηγήσει σε λειτουργική τύφλωση. Η απώλεια ακοής είναι παρούσα σε περίπου 10,9% των περιπτώσεων. Ορισμένοι ασθενείς αναφέρουν συμπτώματα από την ουροδόχο κύστη και το έντερο. Τα προχωρημένα στάδια της νόσου σχετίζονται με υπερκοιλιακές ταχυαρρυθμίες, συνηθέστερα κολπική μαρμαρυγή.
Άλλα συμπτώματα σε μεταγενέστερα στάδια μπορεί να περιλαμβάνουν, παρεγκεφαλιδικές επιδράσεις όπως νυσταγμός, γρήγορες σακκαδικές κινήσεις των ματιών, δυσμετρία και απώλεια συντονισμού (αταξία του κορμού, και ποδοβολητό βάδισμα). Τα συμπτώματα μπορεί να αφορούν τη ραχιαία στήλη, όπως η απώλεια της δονητικής αίσθησης και της ιδιοδεκτικής αίσθησης.
Η προοδευτική απώλεια του συντονισμού και της μυϊκής δύναμης οδηγεί στην ολοήμερη χρήση αναπηρικού αμαξιδίου. Οι περισσότεροι νέοι που διαγιγνώσκονται με FRDA χρειάζονται βοηθήματα κινητικότητας, όπως μπαστούνι, περιπατητήρα ή αναπηρική καρέκλα, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας των 20 ετών. Η νόσος είναι προοδευτική, με αυξανόμενη παραπαίουσα ή παραπαίουσα βάδιση και συχνές πτώσεις. Μέχρι την τρίτη δεκαετία, οι πάσχοντες χάνουν την ικανότητα να στέκονται όρθιοι ή να περπατούν χωρίς βοήθεια και χρειάζονται αναπηρικό αμαξίδιο για την μετακίνησή τους.
Περιπτώσεις πρώιμης έναρξης
Τα μη νευρολογικά συμπτώματα, όπως η σκολίωση, το pes cavus, η καρδιομυοπάθεια και ο διαβήτης, είναι συχνότερα μεταξύ των περιπτώσεων πρώιμης έναρξης.
Γενετική
Η FRDA είναι μια αυτοσωμική διαταραχή που επηρεάζει ένα γονίδιο (FXN) στο χρωμόσωμα 9, το οποίο παράγει μια σημαντική πρωτεΐνη που ονομάζεται φραταξίνη.
Στο 96% των περιπτώσεων, το μεταλλαγμένο γονίδιο FXN έχει επεκτάσεις τρινουκλεοτιδικών επαναλήψεων 90-1.300 GAA στο ιντρόνιο 1 και των δύο αλληλόμορφων. Αυτή η επέκταση προκαλεί επιγενετικές αλλαγές και σχηματισμό ετεροχρωματίνης κοντά στην επανάληψη. Το μήκος της μικρότερης επανάληψης GAA συσχετίζεται με την ηλικία έναρξης και τη σοβαρότητα της νόσου. Ο σχηματισμός ετεροχρωματίνης έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη μεταγραφή του γονιδίου και τα χαμηλά επίπεδα φραταξίνης. Τα άτομα με FDRA μπορεί να έχουν 5-35% της πρωτεΐνης φραταξίνης σε σύγκριση με τα υγιή άτομα. Οι ετερόζυγοι φορείς του μεταλλαγμένου γονιδίου FXN έχουν 50% χαμηλότερα επίπεδα φραταξίνης, αλλά αυτή η μείωση δεν είναι αρκετή για να προκαλέσει συμπτώματα.
Σε περίπου 4% των περιπτώσεων, η νόσος προκαλείται από μια σημειακή μετάλλαξη (missense, nonsense ή intronic), με επέκταση στο ένα αλληλόμορφο και σημειακή μετάλλαξη στο άλλο. Μια σημειακή μετάλλαξη missense μπορεί να έχει ηπιότερα συμπτώματα. Ανάλογα με τη σημειακή μετάλλαξη, τα κύτταρα μπορεί να μην παράγουν καθόλου φραταξίνη, μη λειτουργική φραταξίνη ή φραταξίνη που δεν εντοπίζεται σωστά στα μιτοχόνδρια.
Παθοφυσιολογία
Η FRDA επηρεάζει το νευρικό σύστημα, την καρδιά, το πάγκρεας και άλλα συστήματα.
Ο εκφυλισμός του νευρικού ιστού στο νωτιαίο μυελό προκαλεί αταξία. Οι αισθητικοί νευρώνες που είναι απαραίτητοι για την καθοδήγηση της μυϊκής κίνησης των χεριών και των ποδιών μέσω συνδέσεων με την παρεγκεφαλίδα επηρεάζονται ιδιαίτερα.
Ο νωτιαίος μυελός γίνεται λεπτότερος και τα νευρικά κύτταρα χάνουν κάποιο περίβλημα μυελίνης. Η διάμετρος του νωτιαίου μυελού είναι μικρότερη από εκείνη των μη προσβεβλημένων ατόμων κυρίως λόγω των μικρότερων γαγγλίων της ραχιαίας ρίζας. Οι κινητικοί νευρώνες του νωτιαίου μυελού επηρεάζονται σε μικρότερο βαθμό από τους αισθητικούς νευρώνες. Στα περιφερικά νεύρα παρατηρείται απώλεια των μεγάλων μυελινωμένων αισθητικών ινών.
Δομές στον εγκέφαλο επηρεάζονται επίσης από την FRDA, κυρίως ο οδοντωτός πυρήνας της παρεγκεφαλίδας. Η καρδιά συχνά αναπτύσσει κάποια ίνωση και με την πάροδο του χρόνου, αναπτύσσει υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και διάταση της αριστερής κοιλίας.
Frataxin
Ο ακριβής ρόλος της φραταξίνης παραμένει ασαφής. Η φραταξίνη υποβοηθά τη σύνθεση πρωτεϊνών σιδήρου-θείου στην αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων για την παραγωγή τριφωσφορικής αδενοσίνης, του ενεργειακού μορίου που είναι απαραίτητο για την εκτέλεση των μεταβολικών λειτουργιών στα κύτταρα. Ρυθμίζει επίσης τη μεταφορά σιδήρου στα μιτοχόνδρια παρέχοντας την κατάλληλη ποσότητα δραστικών ειδών οξυγόνου (ROS) για τη διατήρηση των φυσιολογικών διεργασιών. Ένα αποτέλεσμα της ανεπάρκειας της φραταξίνης είναι η υπερφόρτωση των μιτοχονδρίων με σίδηρο, η οποία προκαλεί βλάβες σε πολλές πρωτεΐνες λόγω των επιδράσεων στον κυτταρικό μεταβολισμό.
Χωρίς φραταξίνη, η ενέργεια στα μιτοχόνδρια πέφτει και η περίσσεια σιδήρου δημιουργεί επιπλέον ROS, οδηγώντας σε περαιτέρω κυτταρική βλάβη. Τα χαμηλά επίπεδα φραταξίνης οδηγούν σε ανεπαρκή βιοσύνθεση των συστάδων σιδήρου-θείου που απαιτούνται για τη μιτοχονδριακή μεταφορά ηλεκτρονίων και τη συναρμολόγηση της λειτουργικής ακονιτάσης και σε δυσμεταβολισμό του σιδήρου ολόκληρου του κυττάρου.
Διάγνωση
Η δυσκολία ισορροπίας, η απώλεια ιδιοδεκτικότητας, η απουσία αντανακλαστικών και τα σημάδια άλλων νευρολογικών προβλημάτων είναι κοινά σημεία από τη φυσική εξέταση. Για την επιβεβαίωση της φυσικής εξέτασης γίνονται διαγνωστικές εξετάσεις, όπως ηλεκτρομυογράφημα, μελέτες νευρικής αγωγιμότητας, ηλεκτροκαρδιογράφημα, ηχοκαρδιογράφημα, εξετάσεις αίματος για αυξημένα επίπεδα γλυκόζης και βιταμίνης Ε, και σαρώσεις όπως ακτινογραφία για σκολίωση. Για τον αποκλεισμό άλλων νευρολογικών παθήσεων γίνονται μαγνητική και αξονική τομογραφία εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού. Τέλος, για την επιβεβαίωση γίνεται γενετικός έλεγχος.
Άλλες διαγνώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν Charcot-Marie-Tooth τύπου 1 και 2, αταξία με ανεπάρκεια βιταμίνης Ε, αταξία-οικοκινητική απραξία τύπου 1 και 2 και άλλες αταξίες πρώιμης έναρξης.
Διαχείριση των συμπτωμάτων
Οι γιατροί και οι ασθενείς μπορούν να ανατρέξουν στις κατευθυντήριες γραμμές κλινικής διαχείρισης της Αταξίας Φρίντριχ. Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές έχουν ως στόχο να βοηθήσουν τους εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας να λάβουν τεκμηριωμένες θεραπευτικές αποφάσεις σχετικά με τη φροντίδα των ατόμων με Αταξία Φρίντριχ.
Θεραπευτικά
Η ομαβελοξολόνη έλαβε έγκριση από τον FDA με την εμπορική ονομασία Skyclarys για τη θεραπεία της αταξίας Friedreich τον Φεβρουάριο του 2023. Η έγκριση στην ΕΕ εκκρεμεί.
Αποκατάσταση
Οι φυσικοθεραπευτές διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην εκπαίδευση σχετικά με τη σωστή στάση του σώματος, τη χρήση των μυών και τον εντοπισμό και την αποφυγή χαρακτηριστικών που επιδεινώνουν τις σπαστικότητες, όπως τα στενά ρούχα, τα κακώς ρυθμισμένα αναπηρικά αμαξίδια, ο πόνος και οι λοιμώξεις.
Η φυσικοθεραπεία συνήθως περιλαμβάνει εντατική εκπαίδευση κινητικού συντονισμού, ισορροπίας και σταθεροποίησης για τη διατήρηση των επιτευγμάτων. Ενσωματώνονται ασκήσεις ενδυνάμωσης χαμηλής έντασης για τη διατήρηση της λειτουργικής χρήσης των άνω και κάτω άκρων. Μπορούν να συνταγογραφηθούν ασκήσεις διάτασης και μυϊκής χαλάρωσης για τη διαχείριση της σπαστικότητας και την πρόληψη παραμορφώσεων. Άλλοι στόχοι της φυσικοθεραπείας περιλαμβάνουν αυξημένη ανεξαρτησία μεταφοράς και μετακίνησης, μυϊκή ενδυνάμωση, αυξημένη σωματική ανθεκτικότητα, στρατηγική "ασφαλούς πτώσης", εκμάθηση χρήσης βοηθημάτων κινητικότητας, εκμάθηση τρόπων μείωσης της ενεργειακής δαπάνης του σώματος και ανάπτυξη συγκεκριμένων μοτίβων αναπνοής. Η λογοθεραπεία μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα της φωνής.
Συσκευές
Οι καλά προσαρμοσμένες ορθώσεις μπορούν να προωθήσουν τη σωστή στάση του σώματος, να υποστηρίξουν τη φυσιολογική ευθυγράμμιση των αρθρώσεων, να σταθεροποιήσουν τις αρθρώσεις κατά τη διάρκεια του βαδίσματος, να βελτιώσουν το εύρος της κίνησης και της βάδισης, να μειώσουν τη σπαστικότητα και να αποτρέψουν τις παραμορφώσεις των ποδιών και τη σκολίωση.
Η λειτουργική ηλεκτρική διέγερση ή οι συσκευές διαδερμικής νευρικής διέγερσης μπορεί να ανακουφίσουν τα συμπτώματα.
Καθώς η εξέλιξη της αταξίας συνεχίζεται, μπορεί να απαιτούνται βοηθητικές συσκευές όπως μπαστούνι, περιπατητήρας ή αναπηρικό καροτσάκι για την κινητικότητα και την ανεξαρτησία. Ένα ορθοστάτη μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των δευτερογενών επιπλοκών της παρατεταμένης χρήσης αναπηρικού αμαξιδίου.
Διαχείριση της καρδιακής συμμετοχής
Οι καρδιακές ανωμαλίες μπορούν να ελεγχθούν με αναστολείς του ΜΕΑ, όπως η εναλαπρίλη, η ραμιπρίλη, η λισινοπρίλη ή η τραντολαπρίλη, που χρησιμοποιούνται μερικές φορές σε συνδυασμό με β-αποκλειστές. Στα πάσχοντα άτομα που έχουν επίσης συμπτωματική συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να συνταγογραφηθεί επλερενόνη ή διγοξίνη για να διατηρηθούν οι καρδιακές ανωμαλίες υπό έλεγχο.
Χειρουργική παρέμβαση
Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να διορθώσει παραμορφώσεις που προκαλούνται από μη φυσιολογικό μυϊκό τόνο. Οι βίδες και οι ράβδοι τιτανίου που εισάγονται στη σπονδυλική στήλη βοηθούν στην πρόληψη ή στην επιβράδυνση της εξέλιξης της σκολίωσης. Η χειρουργική επέμβαση για την επιμήκυνση του αχίλλειου τένοντα μπορεί να βελτιώσει την ανεξαρτησία και την κινητικότητα για την ανακούφιση της παραμόρφωσης του ισημερινού. Ένας αυτοματοποιημένος εμφυτεύσιμος καρδιομετατροπέας-απινιδωτής μπορεί να εμφυτευτεί μετά από σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια.
Η ομαβολοξολόνη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Φεβρουάριο του 2023.
Πρόγνωση
Η νόσος εξελίσσεται με διαφορετικό τρόπο σε διαφορετικούς ανθρώπους. Γενικά, όσοι διαγιγνώσκονται σε νεότερη ηλικία ή με μεγαλύτερες επεκτάσεις τριπλέτας GAA τείνουν να έχουν πιο σοβαρά συμπτώματα.
Επιδημιολογία
Η FRDA επηρεάζει τους ινδοευρωπαϊκούς πληθυσμούς. Είναι σπάνια στους Ανατολικοασιάτες, τους υποσαχάριους Αφρικανούς και τους ιθαγενείς Αμερικανούς. Η FRDA είναι η πιο διαδεδομένη κληρονομική αταξία, προσβάλλοντας περίπου 1 στους 40.000 Ευρωπαίους καταγόμενους. Ο εκτιμώμενος επιπολασμός των φορέων είναι 1:100. Μια μελέτη του 1990-1996 σε Ευρωπαίους υπολόγισε ότι το ποσοστό επίπτωσης ήταν 2,8:100.000. Το ποσοστό επιπολασμού της FRDA στην Ιαπωνία είναι 1:1.000.000.
Η FRDA ακολουθεί το ίδιο πρότυπο με την απλοομάδα R1b. Η απλοομάδα R1b είναι η πιο συχνά εμφανιζόμενη πατρική γενεαλογία στη Δυτική Ευρώπη. Η FRDA και η απλοομάδα R1b είναι πιο συχνές στη βόρεια Ισπανία, την Ιρλανδία και τη Γαλλία, σπάνιες στη Ρωσία και τη Σκανδιναβία και ακολουθούν μια διαβάθμιση στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Ένας πληθυσμός που έφερε την ασθένεια πέρασε από ένα πληθυσμιακό στενό στην περιοχή της Γαλλίας-Κανταβρίας κατά τη διάρκεια της τελευταίας εποχής των παγετώνων.
Ιστορία
Η πάθηση πήρε το όνομά της από τον Γερμανό παθολόγο και νευρολόγο της δεκαετίας του 1860, Νικολάους Φρίντριχ. Ο Φρίντριχ ανέφερε τη νόσο το 1863 στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Περαιτέρω παρατηρήσεις εμφανίστηκαν σε μια εργασία το 1876.
Ο Frantz Fanon έγραψε την ιατρική του διατριβή για την FRDA, το 1951.
Μια καναδική μελέτη του 1984 εντόπισε 40 περιπτώσεις σε ένα κοινό προγονικό ζευγάρι που έφτασε στη Νέα Γαλλία το 1634.
Η FRDA συνδέθηκε για πρώτη φορά με μια επέκταση επανάληψης GAA στο χρωμόσωμα 9 το 1996.
Έρευνα
Επί του παρόντος δεν υπάρχει θεραπεία για την αταξία Friedreich και η ανάπτυξη της θεραπείας κατευθύνεται επί του παρόντος προς την επιβράδυνση, τη διακοπή ή την αντιστροφή της εξέλιξης της νόσου. Το 2019, η Reata Pharmaceuticals ανέφερε θετικά αποτελέσματα σε μια δοκιμή φάσης 2 του RTA 408 (Omaveloxolone ή Omav) που στοχεύει στην ενεργοποίηση ενός μεταγραφικού παράγοντα, του Nrf2. Ο Nrf2 είναι μειωμένος στα κύτταρα της FRDA. Τον Μάιο του 2022, ο FDA αποδέχτηκε μια νέα αίτηση φαρμάκου για την ομαβολοξολόνη και της χορήγησε επανεξέταση κατά προτεραιότητα. Η ομαβολοξολόνη έλαβε έγκριση από τον FDA με την εμπορική ονομασία Skyclarys για τη θεραπεία της αταξίας Friedreich τον Φεβρουάριο του 2023. Η έγκριση στην ΕΕ εκκρεμεί.
Υπάρχουν αρκετές πρόσθετες θεραπείες υπό δοκιμή. Οι ασθενείς μπορούν να εγγραφούν σε ένα μητρώο για να διευκολυνθεί η πρόσληψη σε κλινικές δοκιμές. Το Παγκόσμιο Μητρώο Ασθενών με Αταξία Φρίντριχ είναι το μοναδικό παγκόσμιο μητρώο ασθενών με Αταξία Φρίντριχ για τον χαρακτηρισμό των συμπτωμάτων και τον καθορισμό του ρυθμού εξέλιξης της νόσου.Η εφαρμογή Friedreich's Ataxia App είναι η μόνη παγκόσμια κοινοτική εφαρμογή που επιτρέπει νέες μορφές έρευνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενετικές διαταραχές
Ραμόν Χάρις
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Χάρις έπαιξε κολεγιακή καλαθοσφαίριση με τους Κεντάκι Γουάιλντκατς από το 2006 έως το 2010.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 15 Αυγούστου 2017, εντάχθηκε στον Κολοσσό Ρόδου της Α1 Εθνικής.
Τον Αύγουστο του 2019, υπέγραψε με το Ρέθυμνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τροταμούνδος ντε Καραμπόμπο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΒΓ Γκέτινγκεν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ράγιος ντε Ερμοσίγιο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αϊόβα Ένερτζι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραντ Ράπιντς Ντράιβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου
1866
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1866 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Κάστρο του Κούμποτα
Το κάστρο Κούμποτα (久保田城, Κούμποτα-τζο) είναι Ιαπωνικό κάστρο στην πόλη Άκιτα, στο νομό Άκιτα της Ιαπωνίας. Κατά τη διάρκεια της περιόδου Έντο, το κάστρο Κούμποτα ήταν το σπίτι της οικογένειας Σατάκε, νταϊμιό της περιφέρειας Κούμποτα, κυβερνήτες της βόρειας επαρχίας Ντέουα. Το κάστρο ήταν επίσης γνωστό ως «Γιαντόμε-τζο» "Yadome-jō" (矢留城) ή «Κουζούνε-τζο»  "Kuzune-jō" (葛根城). Σε επίσημα έγγραφα του σογκουνάτο Τοκουγκάβα, το κάστρο ονομαζόταν «Άκιτα-τζο» "Akita-jō" (秋田城), αν και αυτό το όνομα χρησιμοποιείται τώρα πιο συχνά, για να αναφερθεί κανείς στην οχυρωμένη εγκατάσταση του κάστρου Άκιτα της περιόδου Νάρα, που βρισκόταν κοντά.
Τοποθεσία
αριστερά|μικρογραφία|Σχέδιο του κάστρου Κούμποτα Το κάστρο Κούμποτα είναι ιαπωνικό κάστρο τύπου χιραγιάμα (hirayama), χτισμένο σε ένα λόφο 40 μέτρων στην αριστερή όχθη του ποταμού Νιμπέτσου (ποταμός Ασάχι), παραπόταμος του ποταμού Ομόνο, ενσωματώνοντας τον ποταμό και τους γειτονικούς υγροτόπους στο αμυντικό του σύστημα. Το κύριο εξωτερικό τείχος του κάστρου προστατεύονταν από ένα σύστημα υγρών τάφρων, χωμάτινων έργων και οκτώ πύργων παρατηρητηρίων γιαγκούρα. Ωστόσο, το κάστρο έκανε πολύ μικρή χρήση πέτρινων τοίχων, που δεν ήταν συνηθισμένοι στην επαρχία Χιτάτσι, την προηγούμενη πατρίδα της οικογένειας Σατάκε. Το κάστρο επίσης δεν είχε ποτέ ένα επιβλητικό κύριο κάστρο, πιθανώς για να αποτρέψει την προσέλκυση ανεπιθύμητων υποψιών από το σογκουνάτο Τοκουγκάβα. Το κάστρο διέθετε συνολικά οκτώ πυργίσκους και πάνω από 10 πύλες. Η κύρια πύλη ονομαζόταν Ιτσινόμον και ήταν στρατηγικής σημασίας για την προστασία του κάστρου. Η κύρια πύλη ανακαινίστηκε αρχικά το 1622 και επισκευάστηκε αρκετές φορές αργότερα εξαιτίας πυρκαγιών. Η σύγχρονη ξύλινη κατασκευή με οροφή καλυμμένη με κεραμίδια είναι πιστή ανακατασκευή σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία.
Ως Κάστρο Κούμποτα
Ο Σατάκε Γιοσινόμπου επανατοποθετήθηκε στην επαρχία Ντέουα από τα προγονικά εδάφη της οικογένειας από τον Τοκουγκάβα Ιεγιάσου το 1602 και έφτασε στη θέση του μελλοντικού κάστρου Κούμποτα στις 17 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Άρχισαν αμέσως οι εργασίες για το νέο κάστρο, με το κυρίως περιτείχισμα να ολοκληρώνεται μέχρι τις 28 Αυγούστου 1604, και μια καστροπολιτεία απλωνόταν περιμετρικά. Η πόλη συνέχισε μια σχεδιασμένη επέκταση το 1607, 1619, 1629 και 1631 με ένα σύστημα δρόμων και τάφρων. Ωστόσο, το κάστρο κάηκε σε μία πυρκαγιά στις 21 Σεπτεμβρίου 1633, κατά τη διάρκεια της θητείας του Σατάκε Γιοσιτάκα. Το κάστρο αναστηλώθηκε το 1635. Το όνομα "Κάστρο Κούμποτα" εμφανίζεται για πρώτη φορά σε επίσημα έγγραφα με ημερομηνία 1647.
Ως το πάρκο Σένσου
Η κυβέρνηση της πόλης Άκιτα το φύτεψε με 1170 δέντρα σακούρα το 1892 και έχτισε ένα σιντοϊστικό ιερό στη θέση του κεντρικού εξωτερικού τείχους. Ωστόσο, η πόλη παρέδωσε το πάρκο στην νομαρχιακή κυβέρνηση Άκιτα το 1896, η οποία ανέθεσε στον διάσημο σχεδιαστή κήπου Ναγκαόκα Γιασουχέι να δημιουργήσει έναν νέο κήπο μετονομάζοντας την περιοχή σε Σένσου κόεν (千秋公園 Senshu kōen). Ένα ιερό Χατσίμαν ολοκληρώθηκε στους χώρους το 1907 (το ιερό κάηκε το 2005 και ξαναχτίστηκε το 2007) και το Ιγιατάκα Τζίντζα, ένα ιερό αφιερωμένο στην Χιράτα Ατσουτάνε. Μια σειρά από κτήρια, συμπεριλαμβανομένης της Βιβλιοθήκης της πόλης Άκιτα, του Κέντρου Πολιτών Άκιτα, του Μουσείου Τέχνης Άκιτα και του προδρόμου του ζωολογικού κήπου Άκιτα Ομοριγιάμα χτίστηκαν στον χώρο. Το 1984, η οικογένεια Σατάκε δώρισε τα υπόλοιπα 14,6 εκτάρια του πρώην κάστρου στην πόλη Άκιτα. Κάθε Απρίλιο οι 730 ανθισμένες κερασιές αποτελούν πόλο έλξης για τους επισκέπτες. Το πάρκο έχει επιλεχθεί ως μία από τις 100 καλύτερες τοποθεσίες, που αξίζει να επισκεφτεί κανείς στην Ιαπωνία, για να απολαύσει ανθισμένες κερασιές.
Σημερινή εποχή
μικρογραφία|Πάρκο Σένσου Μια από τις γωνιακές γιαγκούρα του κάστρου ανακατασκευάστηκε το 1989, για να ενισχύσει τον τοπικό τουρισμό. Περιέχει ένα μικρό μουσείο ιστορίας. Η μπροστινή πύλη του κάστρου ανακατασκευάστηκε το 2001. Το κάστρο συμπεριλήφθηκε ως ένα από τα 100 πιο ωραία κάστρα της Ιαπωνίας από το Ίδρυμα Ιαπωνικών Κάστρων (日本城郭協会, Nihon Jōkaku Kyōkai) το 2006.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Κάστρα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία Κατηγορία:Κάστρα
Ρομπέρτο Ντιναμίτε
Ο Κάρλος Ρομπέρτο ντε Ολιβέιρα (Carlos Roberto de Oliveira,  13 Απριλίου 1954 – 8 Ιανουαρίου 2023), γνωστός ως Ρομπέρτο Ντιναμίτε ήταν Βραζιλιάνος  διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόμενος ως κεντρικός επιθετικός, είναι ο παίκτης με τις περισσότερες εμφανίσεις και πρώτος σκόρερ της Βάσκο ντα Γκάμα, καθώς και ο κορυφαίος σκόρερ της πρώτης κατηγορίας του Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο με 190 τέρματα.
Καριέρα σε συλλόγους
Εντάχθηκε στην ομάδα νέων της Βάσκο ντα Γκάμα στα 15 του χρόνια και γρήγορα η εκτελεστική του δεινότητα τον οδήγησε στην πρώτη ομάδα, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του. Έκανε το ντεμπούτο του στα 17 του χρόνια σε αγώνα απέναντι στη Μπαΐα, που έληξε με ήττα με 1–0. Και στο επόμενο παιχνίδι γνώρισε την ήττα με τη Βάσκο αλλά στο τρίτο μπήκε ως αλλαγή και σημείωσε το μοναδικό γκολ απέναντι στην Ιντερνασιονάλ. Το 1974 ήρθαν οι πρώτες διακρίσεις με τον τίτλο του πρωταθλήματος και τον τίτλο του πρώτου σκόρερ. Με την Βάσκο, ​​κατέκτησε ένα Πρωτάθλημα Βραζιλίας (1974) και πέντε  πρωταθλήματα Καριόκα (1977, 1982, 1987, 1988 και 1992). Είναι ο κορυφαίος σκόρερ του συλλόγου με 698 γκολ σε επίσημους και φιλικούς αγώνες και 864 τέρματα σε 1.022 αγώνες σε όλη την καριέρα του (768 επίσημους και 254 φιλικούς αγώνες).
Το όνομα Ντιναμίτε του το έδωσαν οι δημοσιογράφοι Aparício Pires και Eliomário Valente, από την εφημερίδα Jornal dos Sports, μετά από ένα θεαματικό γκολ στο ντεμπούτο του στην επαγγελματική ομάδα, στις 25 Νοεμβρίου 1971, εναντίον της Ιντερνασιονάλ. Ένας ιδιαίτερα δυναμικός επιθετικός, είχε πάντα καλές τοποθετήσεις στη μεγάλη περιοχή και ήταν ικανότατος στο ψηλό παιχνίδι. Αγωνίστηκε για λιγότερο από ένα χρόνο στη Μπαρτσελόνα το 1979–80 σημειώνοντας τρία μόνο γκολ σε 10 επίσημους αγώνες.
Το τελευταίο του γκολ σημειώθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1992, στο Καμπεονάτο Καριόκα, στη νίκη επί της Γκοιτακάζ 2–0 στο Σάο Γιανουάριο. Αποσύρθηκε στις 24 Μαρτίου 1993, σε ηλικία 39 ετών. Ο τελευταίος αγώνας του ήταν εκείνη την ημέρα, σε αγώνα με την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια στο οποίο η Βάσκο έχασε με 2–0 στο Στάδιο Μαρακανά. Η συμμετοχή του σε 21 σεζόν πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας στη Βραζιλία ήταν ακατάρριπτο ρεκόρ για σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα. Είναι πρώτος σκόρερ του Πρωταθλήματος Καριόκα με 284 γκολ, ενώ με 474 γκολ δεύτερος πίσω μόνο από τον Πελέ στο σύνολο εθνικών και πολιτειακών πρωταθλημάτων πρώτης κατηγορίας. Είναι ο ποδοσφαιριστής με τα περισσότερα χατ τρικ στην ιστορία του πρωταθλήματος Βραζιλίας πρώτης κατηγορίας με 11. Σύμφωνα με την RSSSF και την IFFHS (2022) σημείωσε 476 γκολ σε 765 αγώνες πρωταθλήματος (που αξιολογούνται ως πρώτης κατηγορίας από την IFFHS ) κατά τη διάρκεια της καριέρας του και συνολικά 519 τέρματα σε 869 επίσημους αγώνες.
Διεθνής καριέρα
Αγωνίστηκε σε 47 αγώνες με την εθνική ομάδα της Βραζιλίας, μεταξύ Σεπτεμβρίου 1975 και Ιουνίου 1984, σημειώνοντας 26 γκολ, συμπεριλαμβανομένων αγώνων εναντίον συνδυασμένων ομάδων και συλλόγων. Έπαιξε 38 αγώνες με αντίπαλους εθνικές ομάδες (20 από αυτούς ήταν επίσημοι) και σημείωσε 20 τέρματα. Η πρώτη του εμφάνιση ήταν απέναντι στο Περού (30 Σεπτεμβρίου 1975) με νίκη, όταν η εθνική ομάδα του Περού νίκησε τη Βραζιλία με 3–1, ενώ το πρώτο γκολ με την εθνική ομάδα του σημειώθηκε στις 23 Μαΐου 1976, όταν η Βραζιλία νίκησε την Αγγλία με 1–0.
Ήταν αναπληρωματικός της εθνικής Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978, σημειώνοντας τρία γκολ. Ήταν επίσης αναπληρωματικός παίκτης και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982. Ο Ρομπέρτο Ντιναμίτε ήταν πρώτος σκόρερ του Κόπα Αμέρικα του 1983 με τρία γκολ. Έπαιξε επίσης πέντε αγώνες με την Ολυμπιακή ομάδα της Βραζιλίας το 1972. Σημείωσε ένα γκολ στον τελευταίο του αγώνα, στις 11 Αυγούστου 1972.
Μετά το ποδόσφαιρο
Το 1994 έγινε βουλευτής, θέση για την οποία επανεξελέγη τρεις φορές. Αποχώρησε από την πολιτική για να αναλάβει την προεδρία του Βάσκο το 2008. Το μεγαλύτερο είδωλο στην ιστορία του συλλόγου παρέμεινε επικεφαλής μέχρι το 2013, όταν η ομάδα υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία.
Τίτλοι και διακρίσεις
Βάσκο ντα Γκάμα Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Μη κυβερνητική οργάνωση
Ένας Μη Κυβερνητικός Οργανισμός (ΜΚΟ) είναι ένας νομικά συγκροτημένος οργανισμός που δημιουργήθηκε από φυσικά ή νομικά πρόσωπα που λειτουργεί ανεξάρτητα από κάθε κυβέρνηση, και ένας όρος που χρησιμοποιείται συνήθως από τις κυβερνήσεις για να αναφερθούν σε πρόσωπα που δεν ελέγχονται από την κυβέρνηση. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΜΚΟ χρηματοδοτούνται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από τις κυβερνήσεις, οι ΜΚΟ υποστηρίζουν το μη κυβερνητικό προσωπικό αποκλείοντας τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων από την ένταξή τους στην οργάνωση. Ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως μόνο για οργανώσεις που επιδιώκουν ορισμένους ευρύτερους κοινωνικούς στόχους που έχουν πολιτικές πτυχές, χωρίς να είναι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών ή αναφέρονται με άλλα ονόματα
Ορισμός
Οι MΚΟ ορίζονται από την Παγκόσμια Τράπεζα ως «ιδιωτικοί οργανισμοί που ασκούν δραστηριότητα για να απαλύνουν τον πόνο, να προωθήσουν τα συμφέροντα των φτωχών, την προστασία του περιβάλλοντος, την παροχή βασικών κοινωνικών υπηρεσιών, ή αναλαμβάνουν την ανάπτυξη της κοινότητας». Η χρήση του όρου ΜΚΟ ποικίλλει από χώρα σε χώρα - για παράδειγμα ο όρος ΜΚΟ χρησιμοποιείται συνήθως για τις εγχώριες οργανώσεις της Αυστραλίας που αναφέρονται στις Ηνωμένες Πολιτείες ως Μη κερδοσκοπικός οργανισμός. Τέτοιες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται σε διεθνές επίπεδο, αρκετά συστηματικά αναφέρεται ως «μη κυβερνητικές οργανώσεις», στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού.
Ο όρος μη κυβερνητικές οργανώσεις (Μ.Κ.Ο.) αποτελεί νεολογισμό και αποδίδει στα ελληνικά τον αγγλικό όρο Non-Governmental Organisations (NGOs). Ο όρος χρησιμοποιήθηκε αρχικά στο άρθρο 71 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Ακριβής ορισμός του δεν υπάρχει. Ο όρος αναφέρεται σε μη κερδοσκοπικές οργανώσεις με διεθνή συνήθως παρουσία, οι οποίες δεν αποτελούν διεθνείς οργανισμούς αλλά στηρίζονται στην ιδιωτική πρωτοβουλία και κρατικές επιχορηγήσεις και είναι ανεξάρτητες από τα κράτη. Τα τελευταία χρόνια έχει επικρατήσει ο όρος να χρησιμοποιείται για κάθε κοινωφελή οργάνωση που δεν ανήκει στο κράτος. Οι σκοποί των ΜΚΟ είναι κυρίως ανθρωπιστικοί και αφορούν περιβαλλοντικά ή κοινωνικά προβλήματα όπως η φτώχεια, ο ρατσισμός, το περιβάλλον κλπ. Από τις πρώτες ΜΚΟ ήταν ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, η Παγκόσμια Οργάνωση Προσκοπικής Κίνησης και η ActionAid.
Ιστορία
Οι διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις έχουν ιστορία που χρονολογείται τουλάχιστον από το 1839. Εκτιμάται ότι μέχρι το 1914 υπήρχαν 1083 ΜΚΟ. Οι διεθνείς ΜΚΟ ήταν σημαντικές για το κίνημα κατά της δουλείας και το κίνημα για την ψήφο των γυναικών και κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια της Παγκόσμιας Διάσκεψης Αφοπλισμού. Ωστόσο, η φράση «μη κυβερνητική οργάνωση" τέθηκε σε λαϊκή χρήση με την ίδρυση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών το 1945 με τις διατάξεις του άρθρου 71 του Κεφαλαίου 10 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών για έναν συμβουλευτικό ρόλο για τις οργανώσεις που δεν είναι ούτε οι κυβερνήσεις ούτε τα κράτη μέλη - βλέπε Συμβουλευτικό Καθεστώς. Ο ορισμός των διεθνών ΜΚΟ "(INGO) είναι η πρώτη που αναφέρονται στο ψήφισμα 288 (Χ) του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου στις 27 Φεβρουαρίου, 1950: αυτή που ορίζεται ως «κάθε διεθνής οργανισμός που δεν στηρίζεται από διεθνή συνθήκη». Ο ζωτικός ρόλος των ΜΚΟ και άλλων "μεγάλων ομάδων" στην αειφόρο ανάπτυξη αναγνώρισε επίσης στο κεφάλαιο 27 της Ατζέντας 21, που οδηγεί σε έντονες ρυθμίσεις για μια συμβουλευτική σχέση μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και των μη κυβερνητικών οργανώσεων.
Η ταχεία ανάπτυξη του μη κυβερνητικού τομέα εμφανίστηκε στις δυτικές χώρες, ως αποτέλεσμα των διαδικασιών αναδιάρθρωσης του κράτους πρόνοιας. Η περαιτέρω παγκοσμιοποίηση της διαδικασίας αυτής σημειώθηκε μετά την πτώση του κομμουνιστικού συστήματος και ήταν ένα σημαντικό μέρος της συναίνεσης της Ουάσινγκτον
Η παγκοσμιοποίηση κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα προκάλεσε το ενδιαφέρον των ΜΚΟ. Πολλά προβλήματα δεν μπορούν να επιλυθούν μέσα σε ένα έθνος. Στις διεθνείς συνθήκες και τους διεθνείς οργανισμούς όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου θεωρήθηκαν [από ποιον;] πάρα πολύ ότι επικεντρώνονται στα συμφέροντα των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Κάποιοι υποστήριξαν ότι σε μια προσπάθεια να αντισταθμίσουν αυτή την τάση, οι ΜΚΟ έχουν αναπτυχθεί για να τονίσουν τα ανθρωπιστικά ζητήματα, την αναπτυξιακή βοήθεια και την αειφόρο ανάπτυξη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού είναι το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, το οποίο είναι μία αντίπαλη σύμβαση με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ που πραγματοποιείται κάθε χρόνο τον Ιανουάριο στο Νταβός της Ελβετίας. Στο πέμπτο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας, τον Ιανουάριο του 2005 συμμετείχαν αντιπρόσωποι από περισσότερες από 1.000 ΜΚΟ. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι σε φόρουμ όπως αυτά, οι ΜΚΟ πρέπει να πάρουν θέση στο τι πρέπει να ανήκουν σε λαϊκά κινήματα των φτωχών. Άλλοι υποστηρίζουν ότι οι ΜΚΟ είναι συχνά ιμπεριαλιστικές στη φύση τους, που μερικές φορές λειτουργούν με ρατσιστικό τρόπο σε κυρίαρχες χώρες, καθώς και ότι πληρούν μια παρόμοια λειτουργία με εκείνη του κλήρου κατά τη διάρκεια της υψηλής αποικιακής εποχής. Ο φιλόσοφος Peter Hallward ισχυρίζεται ότι είναι ένας αριστοκρατικός τύπος πολιτικής. Σε κάθε περίπτωση, η διεθνική δικτύωση των ΜΚΟ είναι πλέον εκτενής.
Περιβαλλοντικές Μ.Κ.Ο
Η εμφάνιση προβλημάτων όπως η όξινη βροχή, η μόλυνση της ατμόσφαιρας και των νερών, η ρύπανση, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η τρύπα του όζοντος, η εξαφάνιση ειδών χλωρίδας και πανίδας ευαισθητοποίησε τους κατοίκους του δυτικού κόσμου σε θέματα περιβάλλοντος.
Εξ' αιτίας αυτών των προβλημάτων διαμόρφωσαν στις αρχές του 20ου αιώνα στις αστικοποιημένες κοινωνίες τα πρώτα οικολογικά κινήματα διατήρησης της φύσης και τροφοδότησαν αργότερα ανάλογες προσπάθειες. Οι οργανώσεις αυτές λειτούργησαν με βάση την εθελοντική εργασία ατόμων με ιδιαίτερες ευαισθησίες προς το περιβάλλον, επιστήμονες και κυρίως με τη συμμετοχή της νεολαίας.
Λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος των μεμονωμένων ατόμων που εθελοντικά υποστήριζαν τις ομάδες αυτές, οι κυβερνήσεις των διαφόρων κρατών αναγνώρισαν την αξία ορισμένων και συνέβαλαν οικονομικά στις προσπάθειες τους. Πέρα από την εθελοντική προσπάθεια των ατόμων και τη βοήθεια των κυβερνήσεων η εξάπλωση των οργανώσεων και η απόκτηση περισσοτέρων δυνατοτήτων προήλθε από τη στήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με επιχορηγήσεις προγραμμάτων. Έτσι οι διάφορες Μ.Κ.Ο. που δημιουργήθηκαν κατάφεραν να αποκτήσουν μια ανεξαρτησία κινήσεων και δράσεων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ορισμένες φορές, τη δημιουργία δικτύων περιβαλλοντικών οργανώσεων με κοινούς σκοπούς, ορισμένα εκ των οποίων χρηματοδοτούνται από μεγάλα επιχορηγητικά προγράμματα (για παράδειγμα LIFE).
ΜΚΟ μπορεί να είναι κάποιες φιλανθρωπικές οργανώσεις, κάποιες οργανώσεις που ενδιαφέρονται για το περιβάλλον, κάποιες οργανώσεις που ενδιαφέρονται για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο και κάποιες ομάδες πολιτών που πιέζουν τις κυβερνήσεις αλλά και το κοινωνικό σύνολο για αλλαγές σε συγκεκριμένα θέματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Σφαγή του Δομένικου
Η Σφαγή του Δομένικου, ή Ολοκαύτωμα του Δομένικου αναφέρεται στην ολοκληρωτική καταστροφή που υπέστη το χωριό Δομένικο της Λάρισας στις 16-17 Φεβρουαρίου του 1943, από τις ιταλικές δυνάμεις κατοχής, που, αφού το πυρπόλησαν, στη συνέχεια προέβησαν με ωμή βία στην εκτέλεση 150 αθώων κατοίκων.
Τα γεγονότα
Λίγες μέρες πριν, στο αρχηγείο ανταρτών του ΕΛΑΣ στην Οξιά είχε φθάσει η πληροφορία πως οι Ιταλοί από την Ελασσόνα μαζί με Ιταλούς από τη Λάρισα θα κάνουν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στον Όλυμπο. Έτσι, οι αντάρτες αποφάσισαν να τοποθετηθούν στο δημόσιο δρόμο και να χτυπήσουν με ενέδρα τους Ιταλούς στη θέση Μαυρίτσα, μεταξύ Δομένικου-Μυλόγουστας. Τρία τμήματα ανταρτών συγκεντρώθηκαν και πήραν θέση στη Μαυρίτσα. Λίγο πριν το μεσημέρι, Ιταλική φάλαγγα 6 αυτοκινήτων και δύο προπορευόμενων μοτοσικλετιστών με 130 περίπου Ιταλούς εμφανίσθηκε κινούμενη προς Ελασσόνα. Η μάχη άρχισε και με τα πρώτα πυρά ο ένας μοτοσικλετιστής σκοτώθηκε επιτόπου, ενώ ο άλλος κατόρθωσε να διαφύγει προς τον Τύρναβο όπου ειδοποίησε για ενισχύσεις. Σε λίγο, εμφανίστηκαν Ιταλικά αεροπλάνα που από χαμηλό ύψος πολυβολούσαν τους αντάρτες αναγκάζοντάς τους να αποχωρήσουν και να συμπτυχθούν προς τα ορεινά. Οι απώλειες των Ιταλών, όπως γράφει ο Θόδωρος Καριπίδης στο βιβλίο του Εαμική Εθνική Αντίσταση, ήταν 9 νεκροί, μεταξύ των οποίων ένας αξιωματικός που υπέκυψε στα τραύματά του στη Λάρισα το ίδιο απόγευμα, ενώ οι αντάρτες είχαν 2 τραυματίες που τους πήραν μαζί τους. Στη συνέχεια, οι Ιταλοί ειδοποιημένοι από το μοτοσικλετιστή και ενισχυμένοι από τον Τύρναβο και την Ελασσόνα κινήθηκαν προς το Δομένικο από όλες τις πλευρές.
Ιταλοί στρατιώτες με 40 αυτοκίνητα έφθασαν στη Μαυρίτσα, χωρίστηκαν σε 3 φάλαγγες και, αφού χώρισαν το χωριό σε 3 τομείς, μπήκαν σε αυτό, ενώ ένας άλλος λόχος το υπερφαλάγγισε από την πλευρά του Προφήτη Ηλία. Μέχρι να μπουν στο χωριό, όποιον έβρισκαν τον εκτελούσαν επί τόπου. Η πρώτη φάλαγγα βρέθηκε στο σπίτι του Γιάννη Καραγιάννη και του έβαλε φωτιά. Αυτό ήταν και το σύνθημα. Σε λίγο όλο το χωριό καιγόταν. Μεταξύ άλλων, εκτέλεσαν τις Κωνσταντινίδου Βαρβάρα και Κερασίνα Μπαράκου,οι οποίες ήταν άρρωστες και δε μπόρεσαν να ακολουθήσουν τους υπόλοιπους. Οι Δομενικιώτες πιστεύοντας τα λόγια του, τότε διορισμένου από τη Λεγεώνα, Προέδρου του χωριού, Νίκου Χώτου, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία και με την απειλή των πολυβόλων οδηγήθηκαν στον τόπο της συμπλοκής στη Μαυρίτσα. Εκεί, οι Ιταλοί άρχισαν να ξεχωρίζουν τους άνδρες από 14 χρόνων και πάνω αφαιρώντας μόνο τους πολύ ηλικιωμένους. Στη συνέχεια, διέταξαν τα γυναικόπαιδα να βαδίσουν προς το διπλανό χωριό, Αμούρι, λέγοντας ότι τους άνδρες θα τους πήγαιναν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Λάρισα. Αμέσως μετά, με ονομαστική κατάσταση που τους είχε παραδώσει ο δωσίλογος Χώτος, έβγαλαν από τη γραμμή τους αδελφούς Ζάγκα και εκτέλεσαν πρώτα το Γιώργο (με στιλέτο, κόβοντάς του την καρωτίδα) ενώ ο δεύτερος, ο Βαγγέλης, πιάνοντας το χέρι του Ιταλού ζήτησε και εκτελέστηκε με το τουφέκι. Στη συνέχεια, αφού εκτέλεσαν άλλους 20 περίπου, οδήγησαν τους υπόλοιπους σε άλλο σημείο. Καθοδόν, στη Μυλόγουστα (το σημερινό Μεσοχώρι) έκαψαν άλλα 40 σπίτια και σκότωσαν όσους συνάντησαν, περαστικούς ή εργαζόμενους στα κτήματά τους (1 κάτοικο του Αμουρίου,  12 κατοίκους του Μεσοχωρίου και 5 του Δαμασίου). Είχε ήδη βραδιάσει όταν ήρθε η διαταγή για την εκτέλεση από τον εγκληματία πολέμου, διοικητή της Μεραρχίας Πινερόλο, αντιστράτηγο Μπενέλι. Χωρισμένοι σε επτάδες οι κρατούμενοι άρχισαν να εκτελούνται και να βάφουν με το αίμα τους το χώμα του Καυκακιού. Μόνο 6 κατάφεραν να σωθούν. Ο Πέτρος Κιάτος έσπρωξε τον Ιταλό σκοπό και έτρεξε μέσα στα πουρνάρια προς το ποτάμι χωρίς να τον βρουν οι σφαίρες ενώ οι άλλοι 5 (ο Γιώργος Κιάτος, ο Ευάγγελος Ντάσιος, ο Χρήστος Κυπαρρίσης, ο Βασίλης Ζάγκας και ο Σωτήρης Δισακόπουλος) γλύτωσαν καθώς παρέμειναν κρυμμένοι κάτω από το σωρό των πτωμάτων των υπόλοιπων εκτελεσθέντων.
Για το έγκλημα αυτό ζητήθηκε η ποινική δίωξη των υπευθύνων ήτοι: 1) του Ταγματάρχη πεζικού Antonio Festi, που ήταν Φρούραρχος και Διοικητής των Ιταλικών δυνάμεων Ελασσόνας, 2) του συνταγματάρχη της Καραμπινιερίας και εθνοσύμβουλου, Fascio Antonio Bali, που ήταν και αυτός που διέταξε την πυρπόληση της Τσαρίτσανης και την εκτέλεση 45 κατοίκων της στις 12-3-1943, 3) του αντισυνταγματάρχη της Καραμπινιερίας Antonio Tsigano και 4) του Διοικητή της Ιταλικής Μεραρχίας Λάρισας Benelli.
Στις κατοχικές δυνάμεις διαμαρτυρήθηκε εντόνως ο διοικητής της ελληνικής χωροφυλακής Ελασσόνας Νικόλαος Μπάμπαλης με αποτέλεσμα τη σύλληψή του και την αποστολή του σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία από όπου επέστρεψε μετά την απελευθέρωση. Σύμφωνα με την επίσημη αναφορά του Διοικητή της Μεραρχίας Μπενέλλι, που ήρθε στο φως μέσα από την έρευνα της κας Λύντια Σανταρέλλι, καθηγήτριας της σύγχρονης Ιταλικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, και του Έλληνα Ιστορικού, Κωστή Κορνέτη, στα αρχεία της μεραρχίας Πινερόλο, διοικητής των Ιταλικών Δυνάμεων στις επιχειρήσεις του Δομενίκου ήταν ο υπεύθυνος αξιωματικός τη βραδιά της σφαγής, αντισυνταγματάρχης Αντόνιο ντι Πάουλα, που μάλιστα προτείνεται από το Μπενέλλι για εύφημο μνεία, ενώ βαρύτατη είναι η ευθύνη του Στρατηγού Τζελόζο, που ήταν Διοικητής του Σώματος του Ιταλικού Στρατού στην Ελλάδα, καθότι η πολιτική των αντιποίνων κατά του άμαχου πληθυσμού, όπως αποδεικνύεται ξεκάθαρα από την έρευνα της κας Σανταρέλλι, αποτέλεσε επίσημη τακτική του Ιταλικού στρατού σε όλα τα Βαλκάνια.
Δείτε επίσης
Δομενικο Κατηγορία:Ιστορία της Λάρισας Κατηγορία:1943 Κατηγορία:Ιταλική κατοχή της Ελλάδας