cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Garcinia minutiflora
Παραπομπές
minutiflora Κατηγορία:Ενδημική Χλωρίδα της Χερσονήσου της Μαλαισίας Κατηγορία:Δέντρα της Χερσονήσου της Μαλαισίας Κατηγορία:Φυτά ελάχιστης ανησυχίας
Δανισμενδίδες
Οι Ντανισμεντίδες ή Δανισμενδίδες (Τανισμάνιοι στις βυζαντινές πηγές) υπήρξαν τούρκικη δυναστεία που κυριάρχησε στην κεντρική και ανατολική Μικρά Ασία, κατά την περιόδο 1071-1178 μ.Χ. Ήταν χωρισμένη σε δύο μεγάλους κλάδους: της Σεβάστειας (1071-1174) και της Μελιτηνής (1142-1178). Ήταν οι πρώτοι που οργάνωσαν μουσουλμανικό κράτος στη Μικρά Ασία με την ονομασία «Ρουμ» (δηλαδή χώρα των Ρωμαίων) και κυριάρχησαν κατά διαστήματα και στις πόλεις: Καισάρεια της Καππαδοκίας και Κασταμονή του Πόντου. Ύστερα από πολυετείς συγκρούσεις με το Βυζάντιο και με τους Σελτζούκους του Ικονίου, υποτάχτηκαν το 1178 στους τελευταίους, που είχαν ηγέτη τον Κιλίτζ Αρσλάν Β'.
right|thumb|300px|Τα εδάφη που κατείχαν οι Ντανισμεντίδες το 1097 Αξιόλογη υπήρξε η δράση των πρώτων εμίρηδων, των γαζήδων Ντανισμέντ (1071-1104) και Γκιουμιουστιγκίν (1104-1134), που σημείωσαν στρατιωτικές επιτυχίες κατά των Σταυροφόρων, των Σελτζούκων και των Αρμενίων της Κιλικίας. Μετά την κατάκτηση της Καισάρειας, της Άγκυρας και της Κασταμονής, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας, Ιωάννης Β' αναγκάστηκε να αναλάβει δράση εναντίον τους, με δύο εκστρατείες το 1130-1135 και το 1139-1140. Το 1131 οι Βυζαντινοί ανακατέλαβαν την Κασταμονή, που όμως ξανάπεσε στα χέρια των Δανισμενδιδών. Ο εμίρης Μοχάμεντ (1134-1142) οχύρωσε την Καισάρεια και κατά τη δεύτερη εκστρατεία του ο Ιωάννης Β' αναγκάστηκε να προωθηθεί μέχρι τη Νεοκαισάρεια του Πόντου, την οποία απέτυχε να ανακαταλάβει. Το 1139-1140 ο Ιωάννης Β' κατάφερε να εκδιώξει τους Δανισμενδίδες από τη Βιθυνία και την Παφλαγονία, απωθώντας τους ώς τη Χαλδία του Πόντου. Το 1141 όμως, οι βυζαντινές δυνάμεις υπέστησαν σοβαρές απώλειες από τον Μοχάμεντ, ο οποίος το επόμενο έτος πέθανε. Ο θάνατος του σήμανε την διαίρεση του εμιράτου του στις δυναστείες της Σεβάστειας και της Μελιτηνής, που σε λίγες δεκαετίες υποτάχτηκαν στους Σελτζούκους.
Όπως και οι Σελτζούκοι του Ρουμ έτσι και οι Δανισμενδίδες είχαν σημαντικές πολιτιστικές επιρροές από το Βυζάντιο και τον ελληνικό πολιτισμό εν γένει. Σε σωζόμενα νομίσματά τους, ο εκάστοτε ηγέτης τους αναφέρεται ως: «εμίρης και σουλτάνος Ρωμανίας».
Πηγές
Ν
Τσελεπάκος Αρκαδίας
Ο Τσελεπάκος είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Τσελεπάκου, της Δημοτικής Ενότητας Φαλάνθου του Δήμου Τρίπολης και υπάγεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου - Δυτικής Ελλάδας - Ιονίου.
Υψόμετρο - Πληθυσμός
Η πληθυσμιακή μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού της Κοινότητας Τσελεπάκου και των οικισμών, που υπάγονται σ' αυτήν (Δαβιά, Τσελεπάκος, Κάτω Δαβιά), φαίνεται στον παρακάτω πίνακα σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού κατά τα έτη: 1991, 2001 και 2011.
Παλιόπυργας Τσελεπάκου
Νοτιοανατολικά από το χωριό Τσελεπάκος, υπάρχουν υπολλείματα πύργου (Παλιόπυργας Τσελεπάκου), στην κορυφή του Άη Γιάννη. Είναι τα απομεινάρια του κεντρικού πύργου ενός κάστρου, το οποίο πιθανότατα να ήταν Φράγκικο κάστρο του 13ου αιώνα και ίσως να σχετίζεται με το γειτονικό κάστρο της Δαβιάς, που υπήρχε στην Υστεροβυζαντινή περίοδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Δήμος Φαλάνθου
Οίκος των Τυδώρ
Η Οίκος των Τυδώρ ή δυναστεία των Τυδώρ ήταν ένας βασιλικός οίκος Ουαλικής καταγωγής, καταγόμενος από τον Rhys ap Tewdwr, τον τελευταίο "βασιλιά των Βρετανών", που κυβέρνησε το Βασίλειο της Αγγλίας και τις κτήσεις του, περιλαμβανομένης της προγονικής τους Ουαλίας και την Λορδική Επικράτεια της Ιρλανδίας, αργότερα Βασίλειο της Ιρλανδίας, από το 1485 μέχρι το 1603. Ο πρώτος μονάρχης της ήταν ο Ερρίκος Ζ΄, ένας απόγονος μέσω της μητέρας του ενός νομιμοποιημένου κλάδου του Αγγλικού βασιλικού Οίκου του Λάνκαστερ. Η οικογένεια Τυδώρ ήλθε στην εξουσία στον απόηχο του Πολέμου των Ρόδων, ο οποίος προκάλεσε την εξάλειψη του Οίκου του Λάνκαστερ, στον οποίο οι Τυδώρ ήταν παρατεταγμένοι.
Ο Ερρίκος Τυδώρ μπόρεσε να αναδείξει τον εαυτό του ως υποψήφιο όχι μόνο για τους παραδοσιακούς υποστηρικτές των Λάνκαστερ, αλλά επίσης για τους δυσαρεστημένους υποστηρικτές του αντίπαλου οίκου τους, αυτού της Υόρκης, καθιστάμενος ως Ερρίκος Ζ΄. Η νίκη του ενισχύθηκε από το γάμο του με την Ελισάβετ της Υόρκης, ο οποίος ένωσε συμβολικά τις προηγουμένως αντιμαχόμενες πλευρές σε μία νέα δυναστεία. Οι Τυδώρ επεξέτειναν την εξουσία τους πέραν της σύγχρονης Αγγλίας, επιτυγχάνοντας την πλήρη ένωσή της με το Πριγκιπάτο της Ουαλίας το 1542 (Πράξεις Νομοθεσίας στην Ουαλία 1535–1542) και επιτυχώς επιβάλλοντας την Αγγλική εξουσία στο Βασίλειο της Ιρλανδίας. Επίσης διατήρησαν την ονομαστική Αγγλική διεκδίκηση στο Βασίλειο της Γαλλίας· παρότι κανένας τους δεν απέδωσε ουσία σε αυτήν, ο Ερρίκος Η΄ πολέμησε με τη Γαλλία προσπαθώντας να επανακτήσει τον τίτλο. Μετά από εκείνον, η κόρη του Μαρία Α΄ έχασε όλα τα εναπομείναντα εδάφη στη Γαλλία οριστικά με την πτώση του Καλαί το 1558.
Συνολικά, πέντε μονάρχες των Τυδώρ κυβέρνησαν τις επικράτειές τους για πάνω από έναν αιώνα. Ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας ήταν ο μόνος άρρενας απόγονος της αρσενικής γραμμής που έζησε μέχρι την ενηλικίωση. Ζητήματα γύρω από τη Βασιλική διαδοχή (όπως ο γάμος και το δικαίωμα διαδοχής των γυναικών) αναδείχθηκαν σε μεγάλα πολιτικά θέματα της εποχής των Τυδώρ. Ο Οίκος των Στιούαρτ ανήλθε στην εξουσία το 1603 όταν η γραμμή των Τυδώρ εξέλιπε, καθώς η Ελισάβετ Α΄ πέθανε άτεκνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες
776
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 776 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Ράινχαρντ Δ΄ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Ο Ράινχαρτ Δ΄, γερμ.: Reinhard IV von of Hanau-Münzenberg (14 Μαρτίου 1473 - 30 Ιανουαρίου 1512) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ το διάστημα 1500-1512.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Φιλίππου Α΄ κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και της Αδριάνας, κόρης του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1496 την Αικατερίνη, κόρη του Γκύντερ ΛΗ΄ κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Μπλάνκενμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Μανούσος Κούνδουρος
Ο Μανούσος Κούνδουρος (1860 - 19 Δεκεμβρίου 1933) ήταν Έλληνας επαναστάτης και πολιτικός. Ήταν μεγάλη ηγετική και πολιτική μορφή της Κρήτης, εμπνευστής της ιδέας της αυτονομίας της Κρήτης, ως μεταβατικής φάσης στην πορεία προς την Ένωση με την Ελλάδα. Ηγέτης και οργανωτής στην Κρητική Επανάσταση (1895-1898) και σύμβουλος (υπουργός) της Κρητικής Πολιτείας αρχικά επί των Εσωτερικών και στη συνέχεια επί των Οικονομικών, βουλευτής και Γενικός Διοικητής Κρήτης.
Βιογραφία
Γιος του Ρούσου Κούνδουρου και της Μαρίας Ανδρέα Μανουσέλη, γεννήθηκε στα Σφακιά το 1860. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές γράφτηκε στο Νομική Σχολή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ως φοιτητής διορίσθηκε πρωτοδίκης στη Βάμο. Το πτυχίο έλαβε το 1891. Μετά τα ατυχή γεγονότα του 1889, ο Κούνδουρος προώθησε της ιδέα της αυτονόμησης της Κρήτης, πριν από την Ένωση, παρά την αντίθεση των Μεγάλων Δυνάμεων και της ελληνικής κυβέρνησης. Έτσι ανέλαβε για την πραγμάτωση της ιδέας του αυτής να ηγηθεί επαναστατικής κίνησης στέλνοντας σχετικό υπόμνημα στις Μεγάλες Δυνάμεις και να εκλεγεί πρόεδρος της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής Κρήτης. Μαθαίνοντας για τις δραστηριότητές του ο τότε Βαλής Κρήτης Καραθεοδωρής πασάς τον καθαίρεσε από τη θέση που κατείχε στέλνοντας ακόμα και απόσπασμα χωροφυλακής να συλλάβει αυτόν και την Επιτροπή που είχε δημιουργήσει χωρίς όμως να το επιτύχει. Στη συνέχεια ο Κούνδουρος διοργάνωσε άτακτες επαναστατικές δυνάμεις, με τις οποίες και πέτυχε την απώθηση των Τούρκων στα Φρούρια των Χανίων, Ρεθύμνου και Ηρακλείου και πρωταγωνίστησε στην πολιορκία του Βάμου. Έτσι, τον Αύγουστο του 1896, χορηγήθηκε στην Κρήτη αυτονομία (καθεστώς βελτιωμένης "Χαλέπας"), με την παρουσία οθωμανικού στρατού, και δύο χρόνια αργότερα, αυτονομία, με τυπική επικυριαρχία του Σουλτάνου, χωρίς οθωμανικό στρατό.
Στη συνέχεια υπήρξε ένας από τους πέντε υπουργούς του Πρίγκιπα Γεωργίου αναλαμβάνοντας αρχικά σύμβουλος επί των Εσωτερικών και στη συνέχεια επί των Οικονομικών. Διετέλεσε επίσης διοικητικός επίτροπος και μέλος της επαναστατικής κυβέρνησης η οποία παρέδωσε την ελεύθερη πλέον Κρήτη (1912) στον πρώτο Έλληνα γενικό διοικητή. Στη συνέχεια μετά την απελευθέρωση της Κρήτης πολιτεύτηκε και εκλέχθηκε βουλευτής (6 Δεκεμβρίου 1916) αντιπολιτευόμενος τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Κατά δε την υπ΄ αυτόν τριετία της διακυβέρνησης της Χώρας (1917-1920) εκτοπίστηκε στη Λήμνο. Αργότερα επί κυβέρνησης Ν. Τριανταφυλλάκου (1922) ανέλαβε γενικός διοικητής Κρήτης, καθώς και επί δικτατορίας Θεόδωρου Πάγκαλου (στην κυβέρνηση Πάγκαλου του 1925-1926).
Ο Μανούσος Κούνδουρος πέθανε στην Αθήνα στις 19 Δεκεμβρίου 1933.
Ημερολόγιο
Ο Μανούσος Κούνδουρος εξέδωσε ημερολόγιο με τίτλο: «Ημερολόγιον. Ιστορικαί και διπλωματικαί αποκαλύψεις» τo 1921 το οποίο περιέχει τις σημειώσεις του για την οργάνωση του αγώνα για την ανεξαρτητοποίηση και απελευθέρωση της Κρήτης και την περίοδο της Αρμοστείας:
Οικογένεια
Το 1901 παντρεύτηκε τη Χρυσή Χατζηγρηγόρη από τα Σφακιά (κόρη του Γεώργιου Ιωσήφ Χατζηγρηγόρη). Παιδιά τους ήταν ο Λασθένης Κούνδουρος, η Έρση σύζυγος Μωραΐτη, ο Νέαρχος, ο Αρίστων, η Αρσινόη και η Ελένη (μοναχή, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα, ίδρυσε το Εκπαιδευτήριο Θεομήτωρ στην Αθήνα,). Το σπίτι του στα Χανιά (1909) διατηρείται μέχρι σήμερα. Έχει δωρηθεί από τον γιό του Νέαρχο στο Δημόσιο (1979) και παραχωρηθεί κατά χρήση στο Δήμο Χανίων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Διοικητές Κρήτης Μανουσος Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 19ου αιώνα Κατηγορία:Κρητική Πολιτεία
Λα Ροκ-Σαιντ-Μαργκερίτ
Το Λα Ροκ-Σαιντ-Μαργκερίτ (γαλλικά: La Roque-Sainte-Marguerite, οξιτανικά: La Ròca) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ροκελουά (γαλλικά: Roquelois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Φρειδερίκος Γ΄ της Θουριγγίας
Ο Φρειδερίκος Γ΄ ο αυστηρός (γερμ.: Friedrich III der streng, 14 Δεκεμβρίου 1332 - 21 Μαΐου 1381) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας και μάργραβος του Μάισσεν (1349-81).
Γεώργιος Πανταζής (αποσαφήνιση)
Με το ονοματεπώνυμο Γεώργιος Πανταζής μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Φρειδερίκος Γ΄ της Θουριγγίας
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ μαργράβου του Μάισσεν & λαντγκράβου της Θουριγγίας και της Ματθίλδης των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Δ΄ της Γερμανίας.
Το 1349 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τους αδελφούς του Γουλιέλμο Α΄, Βαλτάσαρ και Λουδοβίκο. Το επόμενο έτος ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας όρισε να έχουν την επικράτεια από κοινού οι τέσσερις αδελφοί. Αυτοί μετά το 1368 αποφάσισαν να διοικεί ένας για δύο έτη. Το 1379 διαίρεσαν την επικράτεια.
Το 1381 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Γ΄ και οι τρεις γιοί του έλαβαν το Μάισσεν και οι αδελφοί του τη Θουριγγία. Η τελευταία πέρασε στον γιο του Μπαλτάσαρ, τον Φρειδερίκο Δ΄ που απεβίωσε άτεκνος το 1440 και τον διαδέχθηκε ο Φρειδερίκος Β΄ εκλέκτορας της Σαξονίας, εγγονός του Φρειδερίκου Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη, κόρη του Ερρίκου Δ΄ κόμη του Χέννεμπερκ. Η Αικατερίνη κληρονόμησε τ Κόμπουργκ, Νόιστατ, Ζόννεμπερκ, Νόιχαους, Ρόνταχ, κά. Είχε επιζόντα τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
782
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ερρίκος της Δανίας
thumb|150px|Έμβλημα του Ερρίκου, Πριγκιπικού Συζύγου της Δανίας Ο Ερρίκος, Πρίγκιπας της Δανίας, γεννημένος ως: Ενρί ντε Λαμπόρντ ντε Μονπεζά Henri de Laborde de Monpezat, (11 Ιουνίου 1934 – 13 Φεβρουαρίου 2018) ήταν μέλος της Δανικής Βασιλικής Οικογένειας και ήταν ο σύζυγος της βασίλισσας Μαργαρίτας Β΄.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Ιουνίου 1934 στην πόλη Ταλένς της Γαλλίας. Ήταν ο γιος του Αντρέ ντε Λαμπόρντ ντε Μονπεζά (1907-1998) και της Ρενέ Ιβόν Ντουρσενό (1908-2001). Το θρήσκευμα της οικογένειάς του ήταν ο Ρωμαιοκαθολικισμός. Ο Ερρίκος πέρασε τα πρώτα πέντε χρόνια της ζωής του στην Γαλλική Ινδοκίνα (σημερινό Βιετνάμ), όπου ο πατέρας του είχε επαγγελματικά ενδιαφέροντα. Στο Ανόι επέστρεψε το 1950, αποφοιτώντας δύο χρόνια αργότερα από εκεί γαλλικό σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Μεταξύ 1952 και 1957 σπούδασε νομικές και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, ενώ σπούδασε ταυτόχρονα Κινεζική και Βιετναμέζικη γλώσσα στο Εθνικό Ινστιτούτο Ανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμών του Παρισιού. Έπειτα, φοίτησε το 1957 στο Χονγκ Κονγκ και το 1958 στη Σαϊγκόν.
Τα έτη 1959-1962 υπηρέτησε στο Γαλλικό Στρατό. Αργότερα εντάχθηκε στο Γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών και εργάστηκε στην Γαλλική Πρεσβεία του Λονδίνου από το 1963 ως το 1967.
Ο Ερρίκος παντρεύτηκε τη Μαργαρίτα όταν εκείνη ήταν διάδοχος του θρόνου της Δανίας στις 10 Ιουνίου 1967. Το ζεύγος είχε δύο παιδιά:
Τον Αύγουστο του 2017, ο Ερρίκος ανακοίνωσε ότι δεν ήθελε να ταφεί δίπλα στη βασίλισσα, σπάζοντας μια παράδοση 459 ετών. Λίγο αργότερα στις 6 Σεπτεμβρίου 2017, ανακοινώθηκε ότι ο πρίγκιπας Ερρίκος πάσχει από άνοια.
Στις 28 Ιανουαρίου 2018, νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο Ριγσοπιτάιλετ, μετά από επίσκεψη του στην Αίγυπτο. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι είχε καλοήθη όγκο στον αριστερό πνεύμονα. Ωστόσο, η υγεία του επιδεινώθηκε, κάνοντας τον διάδοχο πρίγκιπα Φρειδερίκο να διακόψει την επίσκεψή του στη Νότια Κορέα όπου θα παρακολουθούσε τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018 στο Πιόνγκτσανγκ.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2018, ο πρίγκιπας Ερρίκος μεταφέρθηκε από το νοσοκομείο στο Παλάτι Φρέντενσμποργκ, όπου οι εκπρόσωποι του παλατιού δήλωσαν ότι επιθυμούσε να περάσει τις υπόλοιπες ημέρες της ζωής του και ότι η κατάσταση του πρίγκιπα παρέμεινε σοβαρή.
Ο Ερρίκος πέθανε τελικώς στον ύπνο του στις 13 Φεβρουαρίου 2018 στο Παλάτι Φρέντενσμποργκ, έχοντας δίπλα του την σύζυγό του και τους γιους του. Μετά το θάνατό του, το παλάτι ανακοίνωσε ότι θα υπάρξει ένας μήνας βασιλικού πένθους.
Η σορός του Ερρίκου τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο Παρεκκλήσι του παλατιού του Κρίστιανσμποργκ, όπου στις επόμενες δύο ημέρες περισσότεροι από 19.000 δανοί προσκύνησαν τη σορό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας
Breaking the Law
To Breaking the Law είναι ένα τραγούδι του αγγλικού Heavy Metal συγκροτήματος Judas Priest, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο British Steel, το 1980, ενώ κυκλοφόρησε και ως single. Η μουσική αλλά και οι στίχοι γράφτηκαν από τους Ρομπ Χάλφορντ, Κ.Κ. Ντάουνινγκ και Γκλεν Τίπτον. Οι στίχοι του έχουν επίκεντρο την οικονομική ύφεση και τις απεργίες που ελάμβαναν μέρος στη Μεγάλη Βρετανία τις δεκαετίες του 1970 και 1980. Ο Χάλφορντ, είπε, «ότι το κομμάτι αφορά την ανεργία και ότι από αυτά που σου υποσχέθηκαν δεν έχεις τίποτα και εσύ θυμώνεις και παραβαίνεις τον νόμο». Επίσης, για την προώθηση του κομματιού γυρίστηκε και video clip.
Το τραγούδι αρχίζει με ένα από τα γνωστότερα riff του συγκροτήματος, με τον συνολικό χρόνο του, να μη φτάνει τα 3 λεπτά. Ένα από τα εφέ που διαθέτει το κομμάτι, όταν ακούγονται μπουκάλια να σπάνε, ελλείψει samples εκείνη την εποχή, σπάσανε κυριολεκτικά μπουκάλια γάλατος, έξω από το στούντιο. Επίσης, το τραγούδι (αλλά και όλο το άλμπουμ) ηχογραφήθηκε σε μία έπαυλη που ανήκε στον Ρίνγκο Σταρ, όπου εκεί γυρίστηκε και το video clip του Imagine. Το κομμάτι είναι ένα από τα γνωστότερα και δημοφιλέστερα τραγούδια του συγκροτήματος.
Το τραγούδι έχει υποστεί αρκετές διασκευές από γνωστούς rock καλλιτέχνες. Επίσης, ο τηλεοπτικός σταθμός VH1, το κατέταξε 40ο, ανάμεσα στα 40 Σπουδαιότερα Metal Τραγούδια. Ο ίδιος σταθμός, το 2009, το κατέταξε 12ο, ανάμεσα στα 100 Σπουδαιότερα Hard Rock Τραγούδια όλων των εποχών. Ενώ, το 2010, σε μία ψηφοφορία της ελληνικής έκδοσης του Metal Hammer, το κομμάτι συγκαταλέγεται στον κατάλογο με τα 200 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, καταλαμβάνοντας την 23η θέση.
Μονάδες (προγραμματισμός υπολογιστών)
Στον συναρτησιακό προγραμματισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών, μια μονάδα (Αγγλικά: monad) είναι μια δομή η οποία αναπαριστά τους υπολογισμούς οι οποίοι ορίζονται σε μια σειρά από βήματα. Ο τύπος της δομής μονάδας ορίζει αυτή την σειρά εφαρμογής υπολογισμών ή μια κλήση ενθυλακωμένων συναρτήσεων του ίδιου τύπου. Αυτή η δομή επιτρέπει στον προγραμματιστή να δημιουργεί (με τεχνικές σωλήνωσης (Αγγλικά: pipelining)) επεξεργασίες οι οποίες επεξεργάζονται δεδομένα με βήματα. Σε κάθε ενέργεια υπάρχουν περαιτέρω κανόνες επεξεργασίας οι οποίες παρέχονται από την μονάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συναρτησιακές γλώσσες προγραμματισμού
Βλεννοδερματική ένωση
Η βλεννοδερματική ένωση, ή βλεννοδερματικό όριο, είναι οποιαδήποτε περιοχή του σώματος (ανθρώπων και ζώων), στην ο οποία η βλεννογόνος μεμβράνη συναντά και ενώνεται το εξωτερικό δέρμα. Η ένωση εντοπίζεται σε διάφορες περιοχές του σώματος, όπως σε κοιλότητες που επικοινωνούν με το περιβάλλον. Στον άνθρωπο παρατηρούνται στα χείλη, την ρινικές κοιλότητες, τα βλέφαρα, τα γεννητικά όργανα, τον πρωκτό και άλλα. Στην βλεννοδερματική ένωση, ο επιθηλιακός ιστός έρχεται σε επαφή με την επιδερμίδα και ο λείος μυϊκός ιστός επικοινωνεί με τον σκελετικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατομία
Πολύκτορας
Με το όνομα Πολύκτορας (Πολύκτωρ), που σημαίνει «αυτός που έχει πολλά κτήματα», αναφέρονται τρία διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας (τα δύο στην Οδύσσεια), τα εξής:
Πηγές
Πολυκτορας
Επισκοπή Μαΐνης
Η Επισκοπή Μαΐνης ήταν εκκλησιαστική έδρα στην περιοχή της Μάνης.
Ιστορικές καταβολές
Η παλαιότερη μνεία της επισκοπής εντοπίζεται στο τακτικό του Λέοντα Στ', το οποίο κατατέθηκε στο Πατριαρχικό αρχείο το 907 μ.Χ.Ανήκε στην εκκλησιαστική επαρχία του Μητροπολίτη Κορίνθου της Πελοποννήσου. Η σύσταση της επισκοπής πρέπει να πραγματοποίηθηκε μετά τον εκχριστιανισμό των ειδωλολατρών Μανιατών επί Βασίλειου Α' του Μακεδόνος και πριν το θάνατό του, το 886 μ.Χ. Έδρα της επισκοπής ήταν το Οίτυλο.
Φραγκοκρατία
Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, η Λατινική Αρχιεπισκοπή Κορίνθου περιελάμβανε μεταξύ άλλων και την επισκοπή Μάνης.
Βυζαντινή περίοδος
Με την προαγωγή της Μονεμβασιάς σε μητρόπολη το 1283, η Μάνη υπήχθη στη νέα μητρόπολη.Η ανασύσταση της Μητρόπολης Κορίνθου, όμως προκάλεσε την μεταξύ τους έριδα για την Μαΐνη, η οποία, μετά το θάνατο του Ακάκιου Μονεμβασίας, έγινε προσπάθεια να περιέλθει στην Μητρόπλη Κορίνθου. Τελικά δεν έγινε κατορθωτό, καθώς ο διάδοχος του Ακάκιου, Δωσίθεος, προέβαλε ιστορικά επιχειρήματα (η Επισκοπή Μαΐνης ανήκε εδώ και 127 χρόνια στην μητρόπολη Μονεμβασιάς). Επί Θεόδωρου Β΄ Παλαιολόγου υπήχθη στον Μητροπολίτη Κορίνθου
Τουρκοκρατία
Επί πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μάξιμου Γ΄ (1476-1482) με συνοδική απόφαση δόθηκε η Μαΐνη στον Μητροπολίτη Σπάρτης, ενώ στη συνέχεια συγκαταλέγεται μεταξύ των επισκοπών Μονεμβασίας. Στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, εξαιτίας της χηρείας του θρόνου της επισκοπής Μαΐνης λόγω του θανάτου του Νεοφύτου το 1823, ο Ζαρνάτας Γαβριήλ, χειροτόνησε με δύο άλλους επισκόπους διάδοχό του τον Ιωσήφ Βουτικλάρη, χειροτονία που κρίθηκε από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως άκυρη.
Όρια
Τα όριά της μεταβάλλονταν ενώ γενικά η πνευματική της διακαιοδοσία εκτεινόταν από τα μεσσηνιακά παράλια μέχρι το Ταίναρο.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησία της Ελλάδος
785
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 785 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μάρτι Κουούζελα
Ο Μάρτι Κουουζέλα (γεννημένος στις 9 Οκτωβρίου 1945 στο Ροβανιέμι) είναι Φινλανδός προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην μέσος.
Ο Κουουζέλα είχε σχετικά επιτυχημένη καριέρα ως παίκτης στη Φινλανδία. Ως προπονητής, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Φινλανδίας το 1981 και το 1990 με την ΧΓΚ Ελσίνκι. Διετέλεσε ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Φινλανδίας από το 1982 έως το 1987, οδηγώντας την ομάδα σχεδόν ως την πρόκριση στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986.
Ο Κουουζέλα εργάστηκε επίσης ως προπονητής στο Βέλγιο, την Ελλάδα, την Κύπρο, τη Δανία και την Ουγγαρία. Οδήγησε τη Χόνβεντ Βουδαπέστης στην κατάκτηση του ουγγρικού πρωταθλήματος το 1993.
Μενίρ
thumb|Μενίρ στο Καρνάκ thumb|Μενίρ στο Champ-Dolent Το μενίρ («μακριά πέτρα» (βρετονικό men=πέτρα) + hir=μακρύς) είναι πέτρινη κατασκευή, για την ακρίβεια μακρόστενος ογκόλιθος, τοποθετημένος όρθια, που συνήθως συναντάται σε μέρη αρχαιολογικού ενδιαφέροντος κυρίως προϊστορικής προέλευσης.
Μάρτι Κουούζελα
Επί ελληνικού εδάφους εργάστηκε για πρώτη φορά για την Προοδευτική τη σεζόν 1994-95 στη Β' Εθνική και το 1998 (καλοκαίρι μέχρι Οκτώβρη του 1998 που λύθηκε κοινή συναινέσει η συνεργασία του ) στην Α' Εθνική. Στην Ελλάδα επέστρεψε ξανά τον Φεβρουάριο του 2001 και ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Πανιωνίου, για το υπόλοιπο της σεζόν 2000-01, παραμένωντας μέχρι και τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Επίσης, στην Ελλάδα ήρθε ξανά το καλοκαίρι 2005 και ανέλαβε προπονητής του Άρη Θεσσαλονίκης, όπου εργάστηκε μέχρι τον Οκτώβρη του ίδιου έτος, όποτε και λύθηκε η συνεργασία του.
Μενίρ
Κατασκευή
Είναι ακατέργαστη, λεία και λαξευμένη πέτρα που το μέγεθός της ποικίλλει αρκετά. Ομοίως ποικίλλουν και τα είδη βράχων που το αποτελούν καθώς εξαρτώνται από τη γεωλογική φύση του τόπου. Έχουν βρεθεί από μενίρ ύψους μερικών εκατοστών μέχρι και άλλα που φτάνουν ως και 23 μέτρα. Μενίρ συνήθως βρίσκονται σε κορυφή λόφων, σε αναχώματα ή αποτελούν κομμάτι μιας ευρύτερης μεγαλιθικής κατασκευής. Όταν τουλάχιστον τρία μενίρ βρίσκονται ευθυγραμμισμένα, έχουμε μία γραμμή. Όταν αυτή η γραμμή από ψηλούς ακατέργαστους μπηγμένους στο έδαφος λίθους, γίνεται καμπύλη και σχηματίζει κύκλο, τότε έχουμε ένα κρόμλεχ, συνήθως γύρω από ένα ακόμα μεγαλύτερο μενίρ που βρίσκεται στο κέντρο αυτού του σχηματισμού. Στη περίπτωση που κάθετα τοποθετημένα μενίρ λειτουργούν σαν ορθοστάτες και στηρίζουν μια οριζόντια πλάκα σε σχήμα «Π»,τότε τα μεγαλιθικά αυτά μνημεία ονομάζονται ντολμέν.
Η φύση των μνημείων
Ο ρόλος που έπαιζαν αυτά τα μνημεία δεν έχει ακόμα εξηγηθεί επαρκώς. Τον περασμένο αιώνα επικρατούσε η άποψη πως ήταν τόποι θυσιών και γενικότερα τέλεσης θρησκευτικών τελετουργιών, αλλά αργότερα και μετά από ανασκαφές αποκαλύφθηκε πως ο ταφικός χαρακτήρας αυτών ήταν πιο πιθανός. Πλέον πιστεύεται πως τα μενίρ κατασκευάστηκαν ως επιτύμβιες στήλες σε σημεία ταφής προσώπων υψηλής σημασίας των τότε κέλτικων φυλών όπως αρχηγοί, ιερείς, ή φημισμένοι πολεμιστές. Επίσης ύστερα μελέτες που έγιναν θεωρείται πως ο προσανατολισμός αυτών των μεγαλιθικών μνημείων σχετίζεται είτε με ουράνιους αστερισμούς, είτε με κάποιο είδος πρώιμου ημερολογίου ή ρολογιού.
Μάρτι Κουούζελα
Στις 15 Ιανουαρίου 2008, η ΤΠΣ γνωστοποίησε την ανάληψη της τεχνικής της ηγεσίας από τον Κουουζέλα. Ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ΤΠΣ, καθώς ο προηγούμενος προπονητής, Μίξου Πάατελαϊνεν εγκατέλειψε τον σύλλογο, προκειμένου να αναλάβει χρέη προπονητή της Χιμπέρνιαν ΦΚ στη Σκωτία. Ο Κουουζέλα απολύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2008, λίγες μόνο εβδομάδες πριν από το τέλος της σεζόν. Ο Κουουζέλα εργάζεται επίσης και ως ειδικός σχολιαστής για λογαριασμό του Yle.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φινλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Φινλανδίας Κατηγορία:Φινλανδοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χάκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΧΓΚ Ελσίνκι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Χόνβεντ Βουδαπέστης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Φινλανδίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΧΓΚ Ελσίνκι‎ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τούρουν Παλοσέουρα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦινΠα
Μενίρ
Γεωγραφική Διασπορά
Η πλειονότητα των μνημείων βρίσκονται στη βορειοανατολική ακτογραμμή της χερσονήσου της Βρετάνης στη Γαλλία. Εκεί βρίσκεται και το πιο διάσημο μέρος λόγω του πλήθους και του μεγέθους των μενίρ που έχουν βρεθεί στο Καρνάκ, τα Μεγαλιθικά μνημεία του Καρνάκ. Μεγάλος αριθμός επίσης έχει βρεθεί επίσης στην Αγγλία ενώ διάσπαρτα έχουν παρατηρηθεί και σε άλλα μέρη της Ευρασίας.
Παραπομπές
http://www.thefreedictionary.com/menhir
Κατηγορία:Μεγαλιθικά μνημεία
Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Τυποποιήσεως Ελαιολάδου
Ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Τυποποιήσεως Ελαιολάδου (ΣΕΒΙΤΕΛ) είναι μια μη κερδοσκοπική επαγγελματική οργάνωση που σχηματίστηκε από τις ελληνικές βιομηχανίες και βιοτεχνίες που τυποποιούν και συσκευάζουν ελαιόλαδο. Σκοπός του είναι η στήριξη και προώθηση του τομέα του ελαιολάδου το οποίο είναι ένα από τα σημαντικότερα γεωργικά προϊόντα της Ελλάδας.
Προκάτοχος του ΣΕΒΙΤΕΛ ήταν ο «Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εξαγωγέων Ελαιολάδου» που ιδρύθηκε το 1964. Το 1981 μετονομάστηκε σε "Πανελλήνιο Σύνδεσμο Βιομηχάνων Τυποποιητών - Εξαγωγέων Ελαιολάδου" και από το 1992 φέρει τη σημερινή του επωνυμία. Σήμερα έχει περί τα πενήντα μέλη, μεταξύ των οποίων και μερικές από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες ελαιολάδου της Ελλάδας.
Πολυκάστη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πολυκάστη είναι γνωστή η μικρότερη στην ηλικία θυγατέρα του Νέστορα και της Αναξιβίας (ή Ευρυδίκης). Αδέλφια της Πολυκάστης ήταν οι Πισιδίκη, Περσέας (όχι ο γνωστός ήρωας), Στράτιχος, Άρητος, Εχέφρων, Πεισίστρατος, Αντίλοχος και Θρασυμήδης. Σύμφωνα με τον Ευστάθιο, η όμορφη Πολυκάστη παντρεύτηκε τον Τηλέμαχο και έκαναν μαζί ένα γιο, τον Περσεπόλη. Η Πολυκάστη αναφέρεται στην Οδύσσεια (ραψωδία γ, στίχοι 464 κ.ε.) να λούζει τον Τηλέμαχο, να τον αλείφει με λάδι και να τον ντύνει με όμορφα ρούχα, χλαμύδα και χιτώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οδύσσεια Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Νηλείδες
Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943)
Η Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943) ή Λεγεώνα των Βλάχων ή Βλάχικη Λεγεώνα ή Ρουμανική Λεγεώνα (Ιούλιος 1941 - Σεπτέμβριος 1943) είναι το όνομα με το οποίο αποκλήθηκε μεταπολεμικά η πολιτική και ένοπλη δωσιλογική οργάνωση που δημιούργησε ο βλάχικης καταγωγής πράκτορας της Ρουμανίας και της Ιταλίας Αλκιβιάδης Διαμάντης, στη Θεσσαλία, Μακεδονία και Ήπειρο, με σαφή προσανατολισμό την υποστήριξη των δυνάμεων της Ιταλίας και της Γερμανίας κατά την Κατοχή της Ελλάδας, ενώ μέλη της συζητούσαν ανεπίσημα και για δημιουργία βλάχικου αυτόνομου κράτους, ή καντονιού που αποδόθηκε αργότερα ως Πριγκιπάτο της Πίνδου (όνομα που είχε  χρησιμοποιηθεί για την κίνηση που είχε γίνει το 1917 σε χωριά της Πίνδου). Ο Διαμάντης δημιούργησε τη Λεγεώνα μετά από οδηγίες και συνεννόηση με τις κυβερνήσεις της Ρουμανίας και της Ιταλίας. Κατά την εποχή της δραστηριότητάς της, η οργάνωση ονομαζόταν Ρωμαϊκή Λεγεώνα και βοηθούσε τις Ιταλικές δυνάμεις στη συλλογή των όπλων που είχαν κρατήσει οι κάτοικοι μετά την παράδοση του Ελληνικού Στρατού. Ο Διαμάντης αποκαλούσε τον εαυτό του αρχηγό και εκπρόσωπο των Βλάχων της Κάτω Βαλκανικής. Ο Διαμάντης έφυγε από την Ελλάδα το καλοκαίρι του 1942 για τη Ρουμανία και τη θέση του στην οργάνωση πήρε ο Νικόλαος Ματούσης. Μετά την οργάνωση αντιστασιακών οργανώσεων το 1942 και τη δυναμική αντίδρασή του ΕΛΑΣ εναντίον μελών της Λεγεώνας, αλλά και την αποχώρηση των Ιταλικών δυνάμεων λόγω συνθηκολόγησης της Ιταλίας, η Λεγεώνα διαλύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1943. Ο Ματούσης κατέφυγε αρχικά στην Αθήνα και στη συνέχεια στη Ρουμανία.
Υπόβαθρο
Ο Αλκιβιάδης Διαμάντης ήταν το ιδανικό πρόσωπο για τη δημιουργία φιλοϊταλικής οργάνωσης, δεδομένου ότι είχε ήδη σχέση με τη Ρουμανία και την Ιταλία από το 1917, όταν με την παρουσία ιταλικών δυνάμεων και δασκάλων ρουμανικών σχολείων (κάποιοι από τους οποίους επανεμφανίστηκαν το 1941) ήταν ένα νεαρό μέλος της Προσωρινής Επιτροπής που έστειλε επιστολές στο Ιταλικό Προξενείο ζητώντας υποστήριξη για ανεξαρτησία δεκατριών βλάχικων χωριών της Πίνδου, ενός είδος καντονιού υπό την προστασία της  Ιταλίας που αν και δεν δημιουργήθηκε ποτέ, ούτε καν προκηρύχθηκε, αργότερα αποκλήθηκε Πριγκιπάτο της Πίνδου. Οι τότε ενέργειες δεν είχαν συνέχεια μετά την άμεση αποχώρηση των Ιταλικών δυνάμεων. Το 1926, ο Διαμάντης ήταν Πρόξενος της Ρουμανίας στους Αγίους Σαράντα. Ο Διαμάντης επέστρεψε στην Ελλάδα το 1930 ως αντιπρόσωπος ρουμανικής πετρελαϊκής  εταιρείας. Έφυγε ξανά από την Ελλάδα το 1939 και γύρισε ακολουθώντας τα Ιταλικά στρατεύματα, μετά τη συνθηκολόγηση του ελληνικού στρατού τον Μάιο του 1941.
Η Λεγεώνα
Ο Διαμάντης εμφανίστηκε μαζί με τους Ιταλούς όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν την Ελλάδα, το 1941. Το φθινόπωρο του 1941, ίδρυσε τη Λεγεώνα, το όνομα της οποίας προήλθε από την επιχειρηματολογία που είχαν προετοιμάσει οι Ιταλοί πριν τον πόλεμο , ότι οι Βλάχοι είναι απόγονοι στρατιωτών της 5ης Ρωμαϊκής Λεγεώνας (Legio V Macedonica). Η Λεγεώνα δημιουργήθηκε από τον Διαμάντη μετά από οδηγίες και συνεννόηση με τις κυβερνήσεις της Ρουμανίας και της Ιταλίας τον Απρίλιο του 1941, όπως αναφέρει ο ίδιος στην αναφορά του προς τον πρωθυπουργό της Ρουμανίας στις 17 Ιουλίου 1942, αλλά και ο Ματούσης στην αναφορά του προς Ρουμανικές αρχές στις 21 Οκτωβρίου 1943. Η Λεγεώνα είχε σκοπό την υποστήριξη των ιταλικών δυνάμεων κατοχής, ενώ στα μέλη της προπαγάνδιζε την ίδρυση ανεξάρτητου βλάχικου κράτους και καλούσε τον πληθυσμό να αγωνιστεί στο πλευρό της Ιταλίας και της Γερμανίας. Αναφέρεται ότι εντάχθηκαν περίπου 2.000 άτομα. Αλλού αναφέρεται ότι στο ένοπλο τμήμα της η οργάνωση ποτέ δεν είχε περισσότερους από «λίγες εκατοντάδες άνδρες» και αλλού ότι στη μέγιστη ακμή της δεν είχε πάνω από 1.000 άτομα. Ο Κ. Γεμενής εκτιμά ότι τα μέλη της Λεγεώνας ήταν 50-60 άτομα στις αρχές του 1942, έφτασε στα 300 άτομα στις αρχές του 1943 και πριν τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας σε κάτω από 100 άτομα Χαρακτηριστικό για το μέγεθος της Λεγεώνας είναι ότι μετά το τέλος του πολέμου, στα Ειδικά Δικαστήρια Δωσιλόγων οδηγήθηκαν 617 άτομα, από τα οποία κρίθηκαν αθώα τα 319.
Αποσπάσματα της Λεγεώνας έδρασαν στη Λάρισα (από όπου ξεκίνησε ο Διαμάντης), στη Σαμαρίνα, ιδιαίτερη πατρίδα του Διαμάντη, στα Τρίκαλα, στην Ελασσόνα, στην Καλαμπάκα, στα Φάρσαλα, στα Γρεβενά, στο Μέτσοβο και σε άλλες περιοχές, πάντα σε συνεργασία με ιταλικά στρατεύματα.
Πρώτες δράσεις του Διαμάντη και της Λεγεώνας
Τον Μάιο του 1941, ο Διαμάντης πηγαίνει στα Ιωάννινα και συναντά βλαχόφωνους και το καλοκαίρι περιοδεύει στη Σαμαρίνα, Γρεβενά, Λάρισα, Τρίκαλα, Ελασσόνα, σε πολλά χωριά και στο Πραιτώρι Ελασσόνας όπου οργανώνει συγκέντρωση περίπου 50 βλάχων της περιοχής, με παρουσία αποφοίτων ρουμάνικων σχολών και Ιταλών.
Το καλοκαίρι εμφανίζεται και η πρώτη δράση λεγεωναρίων, με αρχηγό τον Βασίλη Ραποτίκα με σκοπό την βοήθεια των ιταλικών δυνάμεων στην ανακάλυψη και συλλογή όπλων που ήταν στην κατοχή του πληθυσμού.
Τον Σεπτέμβριο ο Διαμάντης επισκέπτεται τον διορισμένο από τους Γερμανούς πρωθυπουργό Γεώργιο Τσολάκογλου και του υποβάλλει υπόμνημα με ημερομηνία 25/9/1941 ζητώντας δικαιώματα για τους Βλάχους, ίδρυση σχολείων, οικονομική ενίσχυση και ανάμεσα στα άλλα να διορίζονται «Οι Νομάρχαι και οι Δήμαρχοι Ηπείρου, Πίνδου, Θεσσαλίας και Μακεδονίας, όπου υπάρχουν εις τας ως άνω περιοχάς αμιγείς συνοικισμοί Βλάχων ή μικτοί τοιούτοι Βλάχων και Ελλήνων», από κοινού μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και του ιδίου «υπό την ιδιότητά του ως αντιπροσώπου των Βλαχικών Κοινοτήτων της Πίνδου, Ηπείρου, Θεσσαλίας και Μακεδονίας με την προηγουμένην έγκρισιν των Αρχών Κατοχής, ήτοι των Γερμανών διά την περιοχήν Θεσσαλονίκης και των Ιταλών διά την υπό της Ιταλίας κατεχομένην ζώνην.».
Στρατζιανή Κομμούνα
Η Στραντζιανή Κομμούνα ή Κομμούνα της Στράντζας ή Δημοκρατία της Στράντζας ήταν μια βραχύβια αναρχική κομμούνα στη Βουλγαρία, που ανακηρύχθηκε κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Ίλιντεν το 1903 από αντάρτες της Εσωτερικής Μακεδονικής Αδριανουπολίτικης Επαναστατικής Οργάνωσης στη Στράντζα, στο Βιλαέτι της Αδριανούπολης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943)
Πρώτες δράσεις του Διαμάντη και της Λεγεώνας
Στη συνέχεια ο Διαμάντης, με τη βοήθεια των ιταλικών αρχών, προχωρά σε αντικατάσταση δημάρχων, ίδρυση ρουμάνικων σχολείων, παρακράτηση εμπορευμάτων και αγαθών καθώς και εξαναγκασμό κατοίκων να μπουν στην οργάνωση των λεγεωναρίων και συνέχιση των επιδρομών στα χωριά για όπλα. Τα μέλη της Λεγεώνας τύγχαναν ευεργετικών ρυθμίσεων ως προς την τυροκόμηση ενώ σταδιακά συγκροτούνται και ένοπλα ενισχύοντας τις ιταλικές κατοχικές αρχές. Όμως ο Αλκιβιάδης Διαμάντης το καλοκαίρι του 1942 αποχώρησε από την Ελλάδα μεταναστεύοντας στη Ρουμανία και αντικαταστάθηκε στη διοίκηση της Λεγεώνας από το Νικόλαο Ματούση. Μέλη της οργάνωσης συμμετείχαν το 1943 μαζί με τα ιταλικά στρατεύματα στις εκτελέσεις αμάχων που πραγματοποιήθηκαν στο Δομένικο και στην Τσαριτσάνη του νομού Λαρίσης.
Στρατζιανή Κομμούνα
Ιστορία
Το 1903 ο αναρχικός Μιχαήλ Γκερντζίκοφ έγινε διοικητής των ανταρτών στην ένοπλη πτέρυγα της Εσωτερικής Μακεδονικής Αδριανουπολίτικης Επαναστατικής Οργάνωσης στη Θράκη, το Σώμα Θανάτου που βοήθησε να οργανωθεί μια εξέγερση εναντίον των Οθωμανών στo Βιλαέτι της Αδριανούπολης. Στην εξέγερση του Ίλιντεν οι δυνάμεις του Γκερντζίκοφ, περίπου 2.000 άντρες, που αντιμετωπίζοντας μια τουρκική φρουρά 10.000 καλά οπλισμένων στρατιωτών, κατάφεραν να δημιουργήσουν μια απελευθερωμένη ζώνη στα βουνά της Στράντζας, με κέντρο το Βασιλικό.
Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943)
Οι κινήσεις της κατοχικής κυβέρνησης Τσολάκογλου εναντίον της Λεγεώνας
Οι κινήσεις του Διαμάντη και της Λεγεώνας συνάντησαν αντίδραση και από την κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου, αλλά και από τοπικούς παράγοντες. Ο διορισμένος πρωθυπουργός Τσολάκογλου, εξέδωσε εγκύκλιο στις 13 Μαρτίου 1942 προς τους Νομάρχες όπου αναφέρεται «συστηματική δράσις ξένων προπαγανδιστών», ότι «σκορπίζουν άφθονο χρήμα», ότι «δελεάζουν το λαό με τρόφιμα», ότι εκβιάζουν κατοίκους χωριών με παρουσία «αξιωματικού ή υπαξιωματικού των ξένων στρατευμάτων». Προειδοποιεί ότι «ο πόλεμος δεν έληξε. Συνεχίζεται εισέτι ειρηνικώς εν τη Ελλάδι» και ζητά «οι υπάλληλοι και τα όργανα της τάξεως» να μην «υποκύπτουν εις τας θρασείας ενεργείας των εκβιαστών και των οργάνων των πραπαγανδών», καθώς και να διαμαρτύρονται «εις τα Φρουραρχεία των Αρχών Κατοχής» και να τον τηρούν «ενήμερον διά τηλεγραφικών και ταχυδρομικών αναφορών δι' οιουδήποτε άλλου μέσου, επιβαλλομένου από τας ειδικάς περιστάσεις υφ' ας τελούμεν» και να διαφωτίζουν «επιμόνως την κοινήν γνώμην, όπως μη πίπτει θύμα της πλεκτάνης». Στη περιοχή μετέβησαν με εντολή του Τσολάκογλου σημαντικά Βλαχόφωνα πρόσωπα όπως ο υποστράτηγος Ντάκος, ο συνταγματάρχης Απόστολος Παπαγεωργίου, ο δικηγόρος Δασκαλόπουλος και ο λοχαγός Θεόδωρος Σαράντης, τον οποίο διόρισε νομάρχη Τρικάλων, ώστε να ασκήσουν επιρροή εναντίον της αυτονομιστικής κίνησης.
Στρατζιανή Κομμούνα
Ιστορία
Η οικονομία της Στραντζιανής Κομμούνας βασίστηκε σε αναρχικοκομμουνιστικές αρχές. Το μεγαλύτερο μέρος του εργατικού δυναμικού απαρτίζετο από γυναίκες, που εργάζονταν στα αγροκτήματα καθώς οι άνδρες γίνονταν αντάρτες. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία εξεπλήχθη από την εξέγερση, λαμβάνοντας εξαιρετικά στρατιωτικά μέτρα για την καταστολή της. Οι Οθωμανοί κατάφεραν να καταστρέψουν τη Δημοκρατία της Στράντζας, διαπράττοντας βιαιότητες εναντίον των δυνάμεων των ανταρτών και του τοπικού πληθυσμού.
Πηγές
Κατηγορία:Επαναστάσεις του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση Κατηγορία:Οθωμανική Θράκη
Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943)
Οι κινήσεις της κατοχικής κυβέρνησης Τσολάκογλου εναντίον της Λεγεώνας
Παράλληλα είχαν ιδρυθεί δυο αντιστασιακές οργανώσεις ενάντια στους Λεγεωνάριους:
Η δράση του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ εναντίον της Λεγεώνας
Εναντίον της Λεγεώνας άρχισαν να δρουν η «Ένωση Ελλήνων Κουτσοβλάχων Εθνικοαπελευθερωτική και Εκπολιτιστική Οργάνωση» που την καθοδηγούσε το ΕΑΜ και έβγαζε προκηρύξεις, η εφημερίδα Κουτσόβλαχος που καταφέροταν ενάντια στη δράση της καθώς και μέλη του ΕΑΜ που άρχισαν από το 1941 ένοπλη δράση εναντίον λεγεωνάριων. Αυτές οι δράσεις από το 1942 μεγαλώνουν και προκαλούν φόβο στους λεγεωναρίους, ειδικότερα μετά και την εκτέλεση του πρωτεργάτη της Λεγεώνας Βασίλη Ραποτίκα στα μέσα του 1943. Αποτέλεσμα αυτών των ενεργειών ήταν η αποχώρηση του Νικόλαου Ματούση από την ενεργή δράση στη Λεγεώνα και λόγω φόβου και λόγω της εκτέλεσης αρκετών μελών της Λεγεώνας από αντάρτες του ΕΛΑΣ. Ο Ματούσης συνέχισε την πολιτική του δράση στην Αθήνα συμμετέχοντας στην εθνικοσοσιαλιστική Οργάνωση Πρωτοπόρων Νέας Ευρώπης (ΟΠΝΕ) στην οποία συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο Ανδρέας Κονδάκης και ο Γεώργιος Μερκούρης.
Αντίδραση μέσω του Τύπου και η «επιβεβλημένη απάντησις» του Διαμάντη
Το 1942, ο δημοσιογράφος Τάκης Οικονομάκης δημοσιεύει σειρά άρθρων στην εφημερίδα του Βόλου «Η Θεσσαλία» εναντίον της «Λεγεώνας» (Φεβρουάριος 1942) αναφερόμενος εμμέσως αλλά σαφώς στα μέλη της: «κατσικοκλέφτες, φυγόδικοι, μαυραγορίτες, πάσης φύσεως άτακτα στοιχεία» και αργότερα μιλώντας για «αντεθνική λεγεώνα». Τον Μάρτιο, ο κατοχικός πρωθυπουργός Τσολάκογλου είχε εκδώσει την απόρρητη εγκύκλιο προς τους Νομάρχες εναντίον της Λεγεώνας. Ο Διαμάντης συντάσσει κείμενο με τίτλο «επιβεβλημένη απάντησις», το οποίο απαιτεί να δημοσιευτεί την 25η Μαρτίου, επέτειο της εθνικής εορτής. Οι εφημερίδες αρνούνται και το δημοσιεύουν στις 28 Μαρτίου 1942 η «Θεσσαλία» και «Ο Ταχυδρόμος», ενώ ο «Λαρισαϊκός Τύπος» και το «Θάρρος» των Τρικάλων το δημοσιεύουν στις 2 Απριλίου. Η «Θεσσαλία» προσπαθεί να δημοσιεύσει σχόλιο το οποίο δεν επιτρέπει η ιταλική λογοκρισία, ενώ ο ιδιοκτήτης του «Θάρρους» σε διπλανή στήλη δημοσιεύει κείμενο με τίτλο «Προδότης και προδοσία» δήθεν αναφερόμενο στα θρησκευτικά δρώμενα του Πάσχα, το οποίο τελειώνει λέγοντας «Εκ της εξιστορήσεως της προδοσίας του Ιούδα..... το κοινωνικόν σύνολον αντλεί διδάγματα εκ του καυτηριασμού της επιβόλου πράξεως».
Το κείμενο του Διαμάντη που δημοσιεύτηκε στα τέλη Μαρτίου-αρχές Απριλίου, με ημερομηνία 1η Μαρτίου 1942, φερόταν να υπογράφεται από τον ίδιο με την ιδιότητα «Ο Αρχηγός και εκπρόσωπος των Βλάχων της Κάτω Βαλκανικής» και 42 πρόσωπα ως «Οι Σύμβουλοι και εκπρόσωποι των Βλάχων της Κάτω Βαλκανικής, Σερβίας, Βουλγαρίας, Αλβανίας, Ελλάδος». Από αυτούς, κάποιοι ήταν γνωστοί υποστηρικτές αυτονομιστικής δράσης όπως ο Ζακού Αράϊα - δάσκαλος που πληρωνόταν από τη Ρουμανία για να διδάσκει στα Ρουμάνικα σχολεία της Ελλάδας, ο οποίος είχε υπογράψει και το 1917 στην επιστολή της Σαμαρίνας με την οποία τα βλάχικα χωριά της Πίνδου ζητούσαν την προστασία της Ιταλίας και την ίδρυση καντονιού, ο υπαρχηγός της «Ρωμαϊκής Λεγεώνας» Ματούσης, αλλά και κάποιοι οι οποίοι δεν συμφωνούσαν με την υπογραφή του δημοσιεύματος. Ορισμένοι από αυτούς κατάφεραν να δημοσιεύσουν σε άλλη εφημερίδα τη διαφωνία τους.
Εκτός του Διαμάντη που υπέγραψε ως «Al. C. Dίamandί», υπέγραψαν και οι 1) Μ. Tegιιjauί, 2) Pregg. Ζίcο Αraia, 3) Vas. Vardullί, 4) Ανοs Nίc. Tullίa Matussί, 5) Progg. Dίm Τsutra, 6) Dottre Cost. Taha, 7) Ανοe. Georg. Cazana, 8) Ανοe. G. Vasίlakί, 9) Dottre G. Franco, 10) Proq. Α. Beca, 11) G. Pappa, 12) Dotton Νίc. Micίbuna, 13) Proq. S. Pappa, 14) Dίm. Hatzίgogu, 15) An. S. Calobru, 16) Νίc. Tellίonί - Colomello, 17) D. Teja, 18) Vas. Gίorgίo - Colomello, 19) Progg. Nίkolescu Coust, 20) Stefano Cocίo - maggίore eoeprofessore, 21) G. Condoίanί, 22) Dottor. C. Caloera, 23) Prof. Vίrgίlίo Balamace, 24) Michele Barda, 25) Ing. E. Cutzamanί, 26) Gίον. Stefa, 27) Nic. Α. Beca, 28) Prof. Papagheorghί, 29) An. Pίspίrίcu, 30) Α. Balaιnace, 31) Ing. Pelechί, 32) Ανν. Pituli, 33) Ανν. Barda, 34) Toli Hatzί, 35) Gίον. Copano, 36) Prof. Ζίssί Hatzίbίra, 37) Dottor S. Trίandafil, 38) Gίονanί Ν. Mergίu, 39) Perίcle D. Piteni, 40) Gίorgio Ghίuleca, 41) Achil. Gachi Furchioti, 42) Atan. Balodino (το ορθό ήταν Balodimo). Τα ονόματα αναφέρονται εδώ σύμφωνα με την ορθογραφία του πρωτοτύπου, όπως αυτή καταγράφηκε από τον Παπαγιάννη.
Περαιτέρω βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλική κατοχή της Ελλάδας Κατηγορία:Βλάχοι  Κατηγορία:Ελληνορουμανικές σχέσεις Κατηγορία:Ελληνικές παραστρατιωτικές οργανώσεις Κατηγορία:Αντικομμουνιστικές οργανώσεις
783
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Led Zeppelin Boxed Set
Led Zeppelin Boxed Set είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Led Zeppelin, η οποία κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic".
Η συλλογή περιλαμβάνει τραγούδια από όλη την καριέρα του συγκροτήματος, όπως και κάποιες ανέκδοτες ηχογραφήσεις. Κυκλοφόρησε σε μορφή εξαπλού δίσκου βινυλίου, τετραπλού CD ή τετραπλής κασέτας.
Πάνω από δυόμισι εκατομμύρια αντίτυπα αυτής της κυκλοφορίας έχουν πουληθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, οδηγώντας την "Recording Industry Association of America" να το βραβεύσει ως δέκα φορές πλατινένιο.
Τραγούδια
CD 1
1. Whole Lotta Love (Dixon, Page, Plant, Jones, Bohnam) - 5:34
2. Heartbreaker (Page, Plant, Jones, Bonham) - 4:14
3. Communication Breakdown (Page, Jones, Bohnam) - 2:29
6. Thank You (Page, Plant) - 4:50
7. I Can't Quit You Baby (Live) (Dixon) - 4:15
8. Dazed and Confused (Page) - 6:27
9. Your Time is Gonna Come (Page, Jones) - 4:14
11. Travelling Riverside Blues (Live) (Page, Plant, Johnson) - 5:11
12. Friends (Page, Plant) - 3:55
13. Celebration Day (Page, Plant, Jones) - 3:29
14. Hey Hey What Can I Do (Page, Plant, Jones, Bohnam) - 3:55
15. White Summer/Black Mountain Side (Live) (Page) - 8:01
CD 2
1. Black Dog (Page, Plant, Jones) - 4:55
2. Over the Hills and Far Away (Page, Plant) - 4:50
3. Immigrant Song (Page, Plant) - 2:27
4. The Battle of Evermore (Page, Plant) - 5:52
5. Bron-Y-Aur Stomp (Page, Plant, Jones) - 4:20
6. Tangerine (Page) - 2:57
7. Going to California (Page, Plant) - 3:31
8. Since I've Been Loving You (Page, Plant, Jones) - 7:24
9. D'yer Mak'er (Page, Plant, Jones, Bohnam) - 4:23
10. Gallows Pole (trad. arranged by Page, Plant) - 4:58
11. Custard Pie (Page, Plant) - 4:13
12. Misty Mountain Hop (Page, Plant, Jones) - 4:38
13. Rock and Roll (Page, Plant, Jones, Bohnam) - 3:41
14. The Rain Song (Page, Plant) - 7:39
15. Stairway to Heaven (Page, Plant) - 8:02
CD 3
1. Kashmir (Page, Plant, Bonham) - 8:32
2. Trampled Under Foot (Page, Plant, Jones) - 5:37
3. For Your Life (Page, Plant) - 6:24
4. No Quarter (Page, Plant, Jones) - 7:00
5. Dancing Days (Page, Plant) - 3:43
6. When the Levee Breaks (Page, Plant, Jones, Bonham, Memphis Minnie) - 7:07
7. Achilles Last Stand (Page, Plant) - 10:25
8. The Song Remains the Same (Page, Plant) - 5:32
9. Ten Years Gone (Page, Plant) - 6:32
10. In My Time of Dying (Page, Plant, Jones, Bonham) - 11:05
CD 4
2. Candy Store Rock (Page, Plant) - 4:11
3. The Ocean (Page, Plant, Jones, Bonham) - 4:31
4. Ozone Baby (Page, Plant) - 3:35
5. Houses of the Holy (Page, Plant) - 4:02
6. Wearing and Tearing (Page, Plant) - 5:31
7. Poor Tom (Page, Plant) - 3:03
8. Nobody's Fault but Mine (Page, Plant) - 6:27
9. Fool in the Rain (Page, Plant, Jones) - 6:12
10. In the Light (Page, Plant, Jones) - 8:46
11. The Wanton Song (Page, Plant) - 4:07
12. Moby Dick / Bonzo's Montreux (Page, Plant, Jones) - 3:50
13. I'm Gonna Crawl (Page, Plant, Jones) - 5:30
14. All My Love (Plant, Jones) - 5:51
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: Σεπτέμβριος 1990
Βραβεία
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 10 φορές πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (CRIA Certification): Χρυσός
Μέλη των Led Zeppelin
Στις ηχογραφήσεις του "Boxed Set" συμμετείχαν οι εξής μουσικοί:
Ρόμπερτ Πλαντ - φωνητικά, φυσαρμόνικα
Τζίμι Πέιτζ - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα
Τζον Πωλ Τζόουνς - μπάσο, πλήκτρα
Τζον Μπόναμ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Led Zeppelin Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990
Χενεράλ Αλβεάρ (Μεντόσα)
Στην πόλη υπάρχει μικρό αεροδρόμιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Μαντάμ Γκρε
Η Germaine Emilie Krebs (Παρίσι 30 Νοεμβρίου 1903 - Νότια Γαλλία 24 Νοεμβρίου 1993) έγινε γνωστή ως Madame Grès ή απλά Grès και ήταν Γαλλίδα σχεδιάστρια μόδας. Θεωρείται διάδοχος της Madeleine Vionnet. Η Madame Grès έκοβε τα φορέματα κατευθείαν στο σώμα χωρίς τη βοήθεια του πατρόν και είναι διάσημη για τα κομψά ζέρσεϊ με λοξό κόψιμο, φορέματα με λεπτή πτύχωση, όπου προσεγγίζει την ομορφιά των αρχαίων ελληνικών γλυπτών και των πτυχώσεών τους. Ανάμεσα στις πελάτισσές της ήταν οι: Gersende de Sabran-Ponteves, Δούκισσα d'Orleans, Πριγκίπισσα Ghislaine de Polignac, Begum Aga Khan, Πριγκίπισσα Grace of Monaco, Marella Agnelli και Marie-Helene de Rothschild.