cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κατερίνα Βάσση
Κέρδισε ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία μεσαίων βαρών του παγκοσμίου πρωταθλήματος του 1993, αφότου ηττήθηκε από την Παρκ Ουν-σουν στο τελικό. Στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, κέρδισε ένα αργυρό μετάλλιο το 1998 και ένα χάλκινο μετάλλιο το 1994.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του Τάε Κβον Ντο
Κωνσταντίνος Α. Πετσάλης
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Αντώνιου Πετσάλη και γόνος της οικογένειας Πετσάλη. Αδέλφια του ήταν οι Αθανάσιος και Νικόλαος Πετσάλης. Δικηγορούσε στο Ναύπλιο και ανήκε στην αντιοθωνική παράταξη. Συμμετείχε στην εξέγερση του Ναυπλίου διατελώντας μάλιστα μέλος της αντικυβερνητικής επιτροπής. Μετά την καταστολή αυτής, διώχθηκε ενώ μεγάλο τμήμα της περιουσίας του κατασχέθηκε.
Μετά την έξωση του Όθωνα πολιτεύτηκε με επιτυχία. Εξελέγη βουλευτής Καρυστίας στις εκλογές του 1862 και επανεξελέγη βουλευτής Ξηροχωρίου σε αυτές του 1865 και του 1868.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Καρυστίας Κατηγορία:Βουλευτές Ξηροχωρίου
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Συλλόγων Φοιτητών Ψυχολογίας
Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Συλλόγων Φοιτητών Ψυχολογίας (European Federation of Psychology Students’ Associations - EFPSA) είναι ένας μη κερδοσκοπικός, μη κυβερνητικός φοιτητικός οργανισμός ο οποίος αποτελείται από φοιτητικούς συλλόγους ψυχολογίας σε όλη την Ευρώπη. Η EFPSA προς το παρόν αποτελείται από 33 Οργανισμούς-Μέλη (Member Organisations) και δύο Οργανισμούς-Παρατηρητές (Observer Organisations), καθένας από τους οποίους εκπροσωπείται από έναν Εκπρόσωπο Μέλους (Member Representative), οι οποίοι συλλογικά αποτελούν το νομοθετικό σώμα της Ομοσπονδίας.
Η δουλειά της Ομοσπονδίας διαιωνίζεται μέσω των εργασιών των Εκπροσώπων Μέλους (Member Representatives - MRs), το Εκτελεστικό Συμβούλιο (Executive Board - EB) και το Διοικητικό Συμβούλιο (Board of Management - BM). Η EFPSA παρέχει σε φοιτητές ψυχολογίας ποικίλες ευκαιρίες για επιστημονική και προσωπική ανάπτυξη μέσω των Εκδηλώσεων και των Υπηρεσιών της. Επιπροσθέτως, η EFPSA στοχεύει επίσης στο να συμβάλλει σε έναν θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία μέσω μιας ποικιλίας από «καμπάνιες», ενώ εκπροσωπεί το ενδιαφέρον και τις ανάγκες των φοιτητών ψυχολογίας σ’ ένα ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ιστορία
Η EFPSA ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1987 στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας, στην Πορτογαλία, όπου Ευρωπαίοι φοιτητές ψυχολογίας απ’ όλη την Ευρώπη προσεκλήθησαν σε μια συνάντηση. Φοιτητές ψυχολογίας από οκτώ ευρωπαϊκές χώρες δημιούργησαν την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Συλλόγων φοιτητών Ψυχολογίας (European Federation of Psychology Students’ Associations - EFPSA).
Ο βασικός σχεδιασμός αυτής της Ομοσπονδίας μετατράπηκε σε επίσημο καταστατικό κατά τη διάρκεια της δεύτερης συνάντησης στη Λιέγη του Βελγίου τον Απρίλη του 1988. Την ίδια στιγμή, η EFPSA ξεκίνησε το πρώτο της έργο, τη βάση δεδομένων «EUROPSYCHO» (EUROPSYCHO-Database) όσον αφορά την εκπαίδευση και τις ανταλλαγές. Τον Ιανουάριο του 1989 η EFPSA ενεγράφη ως ένας διεθνής σύλλογος σύμφωνα με τον βελγικό νόμο.
Κατά τη διάρκεια της τρίτης Γενικής Συνέλευσης (General Assembly) το Απρίλη του 1989 στη Λουντ της Σουηδίας, η Ομοσπονδία ανέπτυξε την αρχική της δομή με την πρώτη συνάντηση του Εκτελεστικού Συμβουλίου (Executive Board - EB) να λαμβάνει χώρα για πρώτη φορά μέσα στο ίδιο έτος. Τον Ιούλιο του 1991 η EFPSA άρχισε τη συνεργασία της με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Συλλόγων Ψυχολόγων (European Federation of Psychologists’ Associations - EFPA) στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας, μετά την οποία η EFPSA έγινε επίσημο θυγατρικό μέλος της EFPA το 2001.
Μετά τη συμμετοχή της EFPSA στο πρώτο Ευρωπαϊκό Φοιτητικό Συνέδριο (το οποίο συγκέντρωσε περίπου 500 φοιτητές από διαφόρους κλάδους) στη Λιέγη (Βέλγιο) τον Νοέμβριο του 1990, έγιναν πολλές νέες επαφές, ειδικά με τις ανατολικές ευρωπαϊκές χώρες. Κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης τον Απρίλιο του 1991 στη Γενεύη (Ελβετία), η EFPSA μεγάλωσε φτάνοντας τα 11 μέλη-χώρες, και υποδέχθηκε την πρώτη αντιπροσωπεία από την ανατολική Ευρώπη. Αυτό το έτος αναδύθηκε η ιδέα των μόνιμων ομάδων εργασίας (των επονομαζόμενων «task forces») ώστε να καθίσταται αποτελεσματικότερη η εργασία πάνω σε έργα (projects) όπως τα EUROPSYCHO, ERASMUS κ.λπ. Με τα χρόνια που οδήγησαν στη νέα χιλιετία, περισσότερες Εκδηλώσεις με τη μορφή των Καλοκαιρινών Σχολείων (Summer Schools) και σεμιναρίων και, φυσικά, το Συνέδριο (Congress) διοργανώνονταν υπό την καθοδήγηση της EFPSA.
Το 2006 η EFPSA ανέπτυξε τη δική της Εταιρική Οπτική Ταυτότητα (Corporate Visual Identity) και έγινε αναγνωρίσιμη από το αντιπροσωπευτικό της λογότυπο και το πορτοκαλί χρώμα.
Αποστολή
Αποστολή της EFPSA είναι να φέρει τους φοιτητές ψυχολογίας κοντά σε ένα ευρωπαϊκό επίπεδο ώστε να εμπλουτίσει το σκεπτικό και την εφαρμογή της ψυχολογίας και να ενθαρρύνει την ανάπτυξη δεξιοτήτων με σκοπό να συμβάλλει στη βελτίωση του τομέα. να έχει έναν θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία και την αντίληψη της ψυχολογίας. να υποστηρίζει την επιστημονική και κοινωνική αλληλεπίδραση και πολιτιστική ανταλλαγή μεταξύ φοιτητών ψυχολογίας, ακαδημαϊκών και επαγγελματιών. Αυτό υλοποιείται από τη συνεχή ανάπτυξη υπηρεσιών, εκδηλώσεων και την ποιότητα της αλληλεπίδρασης μεταξύ των Ευρωπαίων φοιτητών ψυχολογίας και των εθνικών, περιφερειακών και τοπικών τους οργανισμών, και δημιουργώντας ένα ενθαρρυντικό περιβάλλον για την ψυχολογία ως έναν επαγγελματικό και επιστημονικό τομέα στην Ευρώπη.
Αξίες
Ένωση: Ως οργανισμός, να είναι συνδεδεμένος τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, εντός των πλαισίων της εργατικής κοινότητας της EFPSA (EFPSA working community) και με οργανισμούς που μοιράζονται μια παρόμοια αποστολή και αξίες Διαφάνεια: Να έχουμε μια ολοκληρωμένη, συνεκτική και συνεπή προσέγγιση όλων των πλευρών των λειτουργιών μας Ποικιλία: Να αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα. να τις σεβόμαστε και να τις υποδεχόμαστε ως πολύτιμα στοιχεία του ενεργητικού μας Σθένος: Να έχουμε θάρρος στις αντιξοότητες και τις απρόβλεπτες περιστάσεις
Η Δομή της EFPSA
Η δομή της EFPSA αναπτύχθηκε στην Τρίτη Γενική Συνέλευση (General Assembly) τον Απρίλιο του 1989 στη Λουντ (Σουηδία). Τότε μέλη του Εκτελεστικού Συμβουλίου (Executive Board) κάλυπταν επιπλέον τις εργασίες που οι Εκπρόσωποι των Μελών (Member Representatives) εκτελούν τώρα. Δεν υπήρχαν καθόλου θέσεις του Διοικητικού Συμβουλίου (Board of Management), μονάχα ο Πρόεδρος (President). Από τότε η EFPSA έχει μεγαλώσει σε μέγεθος και όφειλε να εφαρμόσει κάποιες σημαντικές δομικές αλλαγές, δημιουργώντας μια νέα μορφή του Εκτελεστικού Συμβουλίου (Executive Board). Το 2003 προτάθηκε η ιδέα των Εθνικών Εκπροσώπων (National Representatives) (τώρα γνωστοί ως Εκπρόσωποι Μελών – Member Representatives). Αυτοί δημιούργησαν το νέο σώμα υπεύθυνο για τη λήψη αποφάσεων προερχόμενο από κάθε έναν σύλλογο που ήταν μέλος της EFPSA. Επιπλέον, το Διοικητικό Συμβούλιο (Board of Management) ως ξεχωριστό σώμα εντός του Εκτελεστικού Συμβουλίου (Executive Board) δημιουργήθηκε λόγω της ανάγκης για αρχηγία σε στρατηγικές αποφάσεις, όπως επίσης και της εποπτείας της αποτελεσματικότητας όλου του οργανισμού.
Εκδηλώσεις
Η EFPSA προς το παρόν διοργανώνει 11 εκδηλώσεις ετησίως και μία κάθε δύο χρόνια:. Τα Congress, European Summer School (ESS), EFPSA Academy, Train the Trainers (TtT) Summer School, Train Advanced Trainers (TAT), Trainers’ Meeting (TRAM), Trainers’ Conference (TRaC), EFPSA Day, Joint Executive Board & Member Representatives Meeting (EB/MR) και Board of Management Meetings είναι οι εκδηλώσεις που διοργανώνονται κάθε χρόνο, ενώ το Conference είναι το συνέδριο που διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια.
Το ετήσιο EFPSA Congress
Το ετήσιο EFPSA Congress είναι μια εβδομαδιαία εκδήλωση, όπου συγκεντρώνονται πάνω από 350 φοιτητές ψυχολογίας, ακαδημαϊκοί και ερευνητές από όλη την Ευρώπη. Το Congress, που τυπικά λαμβάνει χώρα μεταξύ των μηνών Απρίλιο και Μάιο, περιλαμβάνει ένα ποικίλο επιστημονικό πρόγραμμα, διερευνώντας ένα συγκεκριμένο θέμα κάθε χρόνο με τη συμβολή φοιτητών, ερευνητών και έμπειρων ακαδημαϊκών, άλλα κι ένα κοινωνικό πρόγραμμα, το οποίο προσφέρει στους συμμετέχοντες την ευκαιρία για πολιτιστικές και κοινωνικές ανταλλαγές. Γι’ αυτό το EFPSA Congress είναι μια μοναδική ευκαιρία για τους φοιτητές ψυχολογίας να διευρύνουν τόσο τους επιστημονικούς όσο και τους κοινωνικούς τους ορίζοντες.
Επιπροσθέτως, το Congress αποτελεί μια πολύ σημαντική εκδήλωση για την Ομοσπονδία, καθώς η συγκεκριμένη εκδήλωση σηματοδοτεί την έναρξη της νέας θητείας για τους Εκπροσώπους των Μελών (Member Representatives) και το Εκτελεστικό Συμβούλιο (Executive Board). Το Εκτελεστικό (Executive Board) και το Διοικητικό Συμβούλιο (Board of Management) επιλέγονται στο EFPSA Congress, κατόπιν του οποίου αναλαμβάνουν αμέσως τα καθήκοντά τους και ξεκινούν να επεξεργάζονται τα έργα τους στη διάρκεια της εβδομάδας του Congress.Κάθε χρόνο η χώρα που φιλοξενεί το Congress αλλάζει. Μέχρι σήμερα έχουν διοργανωθεί 32 Congresses, τα οποία έχουν λάβει χώρα σε 25 διαφορετικές χώρες. Το 33ο EFPSA Congress θα λάβει χώρα το 2019 στη Δανία.
Ευρωπαϊκό θερινό σχολείο
Το πρώτο Ευρωπαϊκό θερινό σχολείο (European Summer School, ESS) έλαβε χώρα στο Λέιε της Εσθονίας το 2007, με θέμα «Διαπολιτισμική Ψυχολογία» (“Cross-Cultural Psychology”), το οποίο ακολουθούσαν τα European Summer Schools καλύπτοντας διαφορετικά θέματα κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια αυτής της επταήμερης εκδήλωσης οι φοιτητές βάζουν τον αυτό τους σ’ ένα πρόγραμμα διαπολιτισμικής έρευνας, όπου έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν σ’ ένα από τα έξι ερευνητικά θέματα, καθένα από τα οποία καθοδηγείται από έναν επόπτη διδακτορικού επιπέδου όσον αφορά τον προγραμματισμό και την υλοποίηση μιας δωδεκάμηνης έρευνας. Πέρα από αυτό, το πρόγραμμα εμπλουτίζεται από μία ποικιλία διαλέξεων από επαγγελματίες σχετικών τομέων της ψυχολογίας. Κάθε χρόνο, όλες οι διαλέξεις και οι έρευνες προγραμματίζονται σύμφωνα με ένα θέμα, επιλεγμένο να αντανακλά έναν τομέα της σύγχρονης ψυχολογίας. Από το 2011 όλοι οι συμμετέχοντες του ESS που ολοκληρώνουν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και δεσμεύονται σε ένα ερευνητικό έργο, προσκαλούνται να συμμετέχουν στο Junior Researcher Programme, το οποίο παρατείνει το European Summer School από μια εκδήλωση διάρκειας μίας εβδομάδας σε ένα πλήρως δομημένο δωδεκάμηνο ερευνητικό πρόγραμμα.
EFPSA Day
Η EFPSA Day είναι μια εκδήλωση προώθησης της EFPSA η οποία λαμβάνει χώρα κατά μήκος της Ευρώπης αρχές Δεκεμβρίου. Η πρώτη EFPSA Day διοργανώθηκε το 2010. Σκοπός αυτής της ημερήσιας εκδήλωσης είναι να διαδώσει το μήνυμα της EFPSA σε όλη την Ευρώπη. Παρουσιάσεις, εργαστήρια και άλλες δραστηριότητες συνδεδεμένες με την EFPSA λαμβάνουν χώρα σε πολλά πανεπιστήμια την ίδια ημέρα ώστε να κάνουμε όσο το δυνατόν περισσότερους φοιτητές να εξοικειωθούν με την EFPSA.
Train the Trainers
Το 2010 έλαβε χώρα το πρώτο καλοκαιρινό σχολείο Train the Trainers στην Αυστρία. Το καλοκαιρινό σχολείο Train the Trainers (TtT) είναι μία επταήμερη εκδήλωση που συμβαίνει κάθε χρόνο και χαρακτηρίζεται από τη βιωματική και μη τυπική μάθηση με στόχο να παρέχει στους δώδεκα συμμετέχοντες ενημέρωση και καθοδήγηση σε μια ευρεία ποικιλία δεξιοτήτων και γνώσεων σχετικά με τη διεξαγωγή εκπαιδεύσεων (training) πληροφοριών. Αφότου πληρούν τις απαιτήσεις, οι αποφοιτήσαντες του TtT μπορεί να προσκληθούν να συμμετέχουν στην ομάδα των Εκπαιδευτών της EFPSA (EFPSA Trainers’ Pool) – ένα υποστηρικτικό περιβάλλον για την περαιτέρω ανάπτυξη των εκπαιδευτικών δεξιοτήτων και εμπειριών.
Train Advanced Trainers
Το Train Advanced Trainers (ΤΑΤ) της EFPSA είναι μια οκταήμερη εκδήλωση που λαμβάνει χώρα τον Μάρτιο. Αυτή είναι η μοναδική εκδήλωση της EFPSA η οποία είναι ανοιχτή σε φοιτητές άλλων τομέων πέραν της ψυχολογίας και άλλους εξωτερικούς. Το ΤΑΤ είναι σχεδιασμένο για το πολύ 25 έμπειρους εκπαιδευτές από ποικίλους μη κυβερνητικούς οργανισμούς (ΜΚΟ) και προσφέρει μια ευκαιρία για περαιτέρω ανάπτυξη των εκπαιδευτικών δεξιοτήτων πάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα.
EFPSA Academy
Το EFPSA Academy έχει στόχο να συγκεντρώσει εθελοντές από ευρωπαϊκές ΜΚΟ νέων για να τούς κάνει ικανούς να αναπτυχθούν επαγγελματικά, να εγκαθιδρύσουν δίκτυα, να αυξήσουν το κίνητρό τους και να μοιραστούν εμπειρίες, ενώ τούς εξοπλίζει με μια ποικιλία δεξιοτήτων και γνώσεων αναφορικά με ένα συγκεκριμένο βασικό θέμα. Διαρκεί τρεις ημέρες, σε μια πόλη που είναι γρήγορα και εύκολα προσβάσιμη από πολλά μέρη. Κατά τη διάρκεια του Academy, οι συμμετέχοντες λαμβάνουν υψηλής ποιότητας εκπαιδευτικές συνεδριάσεις, έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν εργαστήρια από ειδικούς πάνω σ’ ένα θέμα και θα μπορούν να εξασκήσουν τις δεξιότητές τους πάνω σε πρακτικά παραδείγματα και προκλήσεις στην πραγματική ζωή.
Trainers’ Meeting
To Trainers’ Meeting (σε συντομογραφία TRAM) της EFPSA είναι μια τριήμερη ή τετραήμερη εκδήλωση χαμηλού κόστους που στοχεύει στην εκπαίδευση των εκπαιδευτών (trainers) και διοργανώνεται από τους εκπαιδευτές της EFPSA (EFPSA Trainers). Στόχος του TRAM είναι να ενώσει, να διαμοιράσει γνώσεις και εμπειρίες και να αναπτύξει τις δεξιότητες εκπαιδευτών σε ΜΚΟ ή νέων. Η εκδήλωση επικεντρώνεται γύρω από ένα βασικό θέμα σχετικό με την εκπαίδευση (το «training»), η οποία διεξάγεται από έναν ειδικό εκπαιδευτή. Οι συμμετέχοντες είναι εκπαιδευτές από διαφορετικούς οργανισμούς και κάνουν εκπαιδεύσεις ο ένας στον άλλο πάνω σε θέματα σχετικά με το κεντρικό θέμα της εκδήλωσης.
Trainers’ Conference
To Trainers’ Conference (σε συντομογραφία TraC) της EFPSA είναι μια εκδήλωση που στοχεύει να συγκεντρώσει Εκπαιδευτές της EFPSA (EFPSA Trainers) ούτως ώστε να συζητήσουν διάφορα θέματα αναφορικά με τον χώρο των εκπαιδεύσεων (training) εντός της EFPSA και γενικότερα. Ο αριθμός των συμμετεχόντων, η διάρκεια και οι ημερομηνίες της εκδήλωσης είναι ευέλικτες και είναι δυνατό να αλλάζουν σε κάθε θητεία. Γενικότερα, υπάρχει μία Ανοιχτή Ημέρα για τις Εκπαιδεύσεις (Open Training Day) οπότε οι συμμετέχοντες του TraC έχουν την ευκαιρία να κάνουν τις δικές τους εκπαιδεύσεις στο κοντινότερο πανεπιστήμιο.
Joint Executive Board & Member Representatives Meeting
Το ετήσιο Joint Executive Board & Member Representatives’ Meeting (Joint EB & MR Meeting) διεξάγεται κάθε φθινόπωρο και παρακολουθείται από άτομα τα οποία είναι ενεργά μέλη εντός της εργατικής κοινότητας της EFPSA (EFPSA working community). Αυτή η συνάντηση είναι μια μοναδική περίσταση οπότε η EFPSA αφήνει στην άκρη τη διαδικτυακή επικοινωνία εφόσον συγκαλεί μία εβδομάδα εσωτερικών συναντήσεων και εντατικής δουλειάς. Λαμβάνοντας χώρας στον μέσον της θητείας στην EFPSA, το Joint EB & MR Meeting είναι μια κομβική στιγμή για την EFPSA, καθώς επιτρέπει σε όλους τους ενεργούς φοιτητές της EFPSA να συγκεντρωθούν για να συζητήσουν σχετικά με τη μέχρι τώρα θητεία τους και να εμπλακούν σε συζητήσεις με άλλες ομάδες αναφορικά με τη μελλοντική πορεία της Ομοσπονδίας.
EFPSA Conference
Το EFPSA Conference αρχικά έλαβε χώρα στον Άμστερνταμ της Ολλανδίας το 2013.[10] Το EFPSA Conference είναι μια εκδήλωση που γίνεται κάθε δύο χρόνια και δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο επιστημονικό πρόγραμμα. Συγκεντρώνει περίπου 150 φοιτητές από όλη την Ευρώπη για τέσσερις ημέρες διαλέξεων, εργαστηρίων και παρουσιάσεις φοιτητών. Κατά τη διάρκεια του EFPSA Conference υπάρχει μία ανοιχτή ημέρα, οπότε περίπου 30 φοιτητές από τη χώρα/περιοχή που φιλοξενεί την εκδήλωση συμμετέχουν στο EFPSA Conference για μία ημέρα, ώστε να έχουν την ευκαιρία να μάθουν, να συμμετέχουν σε διαλέξεις και να δικτυωθούν με τους συμμετέχοντες.
Υπηρεσίες
Η EFPSA παρέχει επίσης στους φοιτητές μια ποικιλία υπηρεσιών για την ανάπτυξη δεξιοτήτων πάνω στην έρευνα και τις εκπαιδεύσεις (training) αλλά και τη διευκόλυνση ταξιδιών και σπουδών στο εξωτερικό. Μεταξύ των υπηρεσιών της EFPSA είναι:
Journal of European Psychology Students
Το Περιοδικό των Ευρωπαίων Φοιτητών Ψυχολογίας (Journal of European Psychology Students - JEPS) είναι ένα διπλά τυφλό peer-reviewed με ελεύθερη πρόσβαση ακαδημαϊκό περιοδικό το οποίο τρέχει εξ ολοκλήρου από φοιτητές, καλύπτοντας ό,τι σχετικό με την ψυχολογίας δημοσιευμένο από την EFPSA και το Ubiquity Press από το 2009. Το JEPS προσφέρει μια επική ευκαιρία για τους φοιτητές ψυχολογίας να δουν τη διπλωματική τους εργασία ή έρευνα από μία διεθνή σκοπιά. Οι υποβολές χρειάζεται να βασίζονται σε έρευνα φοιτητών προπτυχιακού ή μεταπτυχιακού επιπέδου ή οποίοι μπορούν επίσης να είναι εκτός Ευρώπης. Οι συγγραφείς των επιλεχθέντων περιλήψεων θα λάβουν ανατροφοδότηση και βοήθεια από επαγγελματίες για τη βελτίωση της επιστημονικής τους δημοσίευσης.Τα άρθρα επιλέγονται βάσει της ποιότητας της ίδιας της έρευνας ανεξάρτητα, χωρίς να λαμβάνεται υπ’ όψιν η αντιληφθείσα σημαντικότητα και αυθεντικότητα μιας συγκεκριμένης ερευνητικής εργασίας.Τα άρθρα are indexed in EBSCOHost. Από το 2016 το JEPS προσκαλεί φοιτητές να υποβάλουν Υπογεγραμμένες Αναφορές (Registered Reports). Η ομάδα του JEPS τρέχει επίσης ένα μπλογκ (blog), το JEPS Bulletin, το οποίο από τον Νοέμβριο του 2010 έχει δημοσιεύσει ευρεία θεμάτων σχετικών με όλα τα επίπεδα και τα ποικίλα πεδία ενδιαφέροντος των φοιτητών ψυχολογίας.
Study and Travel Abroad
Η ύπαρξη του Study Abroad χρονολογείται ήδη από τις αρχές τουλάχιστον της δεκαετίας του ’90, οπότε και ξεκίνησε ως μια εργασία με το όνομα «How to Study Abroad» («Πώς να Σπουδάσω στο Εξωτερικό») και αργότερα ως «Study and Work Abroad» (SWA – «Σπουδάζω και Εργάζομαι στο Εξωτερικό»). Από το 2005 η υπηρεσία έχει επικεντρωθεί στο «Study Abroad» (SA – «Σπουδάζω στο Εξωτερικό») και μπορεί τώρα να τη βρει κανείς μέσω της κύριας ιστοσελίδας, όπου υπάρχουν πληροφορίες, συμβουλές και ιστορίες εμπειριών. Από το 2015, οι υπηρεσίες του Travel Network και του Study Abroad συνενώθηκαν στην υπηρεσία Study & Travel Abroad, η οποία συνεχίζει στην πλειονότητά της με το ίδιο όραμα, την ίδια αποστολή και αξίες όπως οι predecessors. Το 2016 ο Υπεύθυνος των Φοιτητικών Ανταλλαγών (Student Exchange Responsible) έγινε μέρος της ομάδας, δημιουργώντας την ευκαιρία για τους οργανισμούς μέλη (Member Organisations) να λαμβάνουν τη στήριξη της EFPSA στη διοργάνωση των διεθνών τους ανταλλαγών με άλλες ενώσεις φοιτητών Ψυχολογίας και φοιτητές από άλλους τομείς φροντίδας υγείας (healthcare disciplines). Το Internship Task Force (Task Force υπεύθυνο για Πρακτικές) ιδρύθηκε (launched) στη θητεία 2015-2016 και παρατάθηκε και για τη θητεία 2016-2017 ώστε να δομηθεί μια στρατηγική, εργαζόμενοι πάνω στην ανάπτυξη μιας πλατφόρμας σχετικέ με πρακτικές για την EFPSA. Η ομάδα έθεσε έναν αριθμό στόχων για το Internship Task Force. Αυτοί ήταν να υπογραμμιστούν οι δυνατότητες για πρακτική που ψάχνουν οι φοιτητές, να δημιουργηθεί μια βάση δεδομένων με επαφές για πιθανές συνεργασίες οι οποίες θα μπορούσαν να προσφέρουν ευκαιρίες πρακτικής, να γίνουν οι αρχικές επαφές με τις συλλεχθείσες επαφές ώστε να εγκαθιδρυθούν αυτές οι συνεργασίες, και να χτιστούν γερά θεμέλια για την επόμενη θητεία. Τα καθήκοντα αυτά έχουν πλέον μεταλαμπαδευθεί στον Υπεύθυνο για τις Πρακτικές (Internship Responsible), εντός των πλαισίων της Υπηρεσίας του Study & Travel Abroad, ως επακόλουθο της έγκρισης της θέσης κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης (General Assembly) στο 31ο EFPSA Congress στην Gakh του Αζερμπαϊτζάν το 2017. Η πρώτη ευκαιρία για πρακτική προσφέρθηκε στους φοιτητές Ψυχολογίας τον Αύγουστο του 2017.
Training Office
Το Training Office (Γραφείο υπεύθυνο για τις Εκπαιδεύσεις) εισήχθη στην Ομοσπονδία το 2010 με το πρώτο καλοκαιρινό σχολείο «Train the Trainers» να λαμβάνει χώρα στην Αυστρία τον Αύγουστο του 2010. Στο Congress του 2011, αυτή η πρώτη γενιά εκπαιδευτών ήδη προσέφερε εκπαιδεύσεις στους Εκπροσώπους των Μελών (Member Representatives) και το Εκτελεστικό Συμβούλιο (Executive Board). Το Training Office διαχειρίζεται το πρόγραμμα των εκπαιδεύσεων στην EFPSA. Συγκεκριμένα, επιβλέπουν το πρόγραμμα των Εκπαιδευτικών Εκδηλώσεων που φιλοξενεί η EFPSA, δηλαδή το καλοκαιρινό σχολείο «Train the Trainers» (TtT) και το σχολείο «Train Advanced Trainers» (TAT). υποστηρίζει και foster την ανάπτυξη της ομάδας των εκπαιδευτών στη δεξαμενή των εκπαιδευτών της EFPSA (EFPSA Trainers’ Pool), εκπροσωπεί την EFPSA σε εξωτερικές εκδηλώσεις για εκπαιδευτές και προετοιμάζει και σχεδιάζει τα εκπαιδευτικά κομμάτια για τις εσωτερικές συναντήσεις της EFPSA, όπως τα κομμάτια δεσίματος των ομάδων, εκπαιδεύσεις για ανάληψη ηγετικού ρόλου, μεταξύ άλλων.
Social Impact Initiative
Η ομάδα του Social Impact Initiative εργάζεται πάνω σε τέσσερα βασικά έργα εντός της Ομοσπονδίας: τις καμπάνιες «Mind the Mind – to Combat the Stigma of Mental Disorders» (MtM), «Better Together» (BT) και «Organised Acts of Kindness» (OAK). Όσον αφορά την καμπάνια MtM τα μέλη της ομάδας διευκολύνουν μια σειρά εργαστηρίων ανά την Ευρώπη, τα οποία απευθύνονται σε μαθητές 11-18 ετών, όπως επίσης και σε ενηλίκους, με στόχο την ευαισθητοποίηση σε θέματα που αφορούν το στίγμα εις βάρος των ψυχικών διαταραχών και της ψυχικής υγείας. Το φθινόπωρο του 2018 η καμπάνια μπαίνει στο πέμπτο της κύμα. Τα πρώτα τέσσερα σημαδεύτηκαν από την αξιοσημείωτη αύξηση του αριθμού των εθελοντών και των χωρών που συμμετείχαν με πάνω από 1150 εθελοντές από 20 ευρωπαϊκές χώρες να λαμβάνουν μέρος στο τέταρτο κύμα της καμπάνιας. Η καμπάνια BT στοχεύει στο να ενδυναμώσει τους νέους να δημιουργήσουν κοινωνίες περισσότερο ενοποιημένες μέσα από μια σειρά 5 εργαστηρίων που στοχεύουν στον εμπλουτισμό των γνώσεων σχετικά με τις διακρίσεις και τις επιπτώσεις της. Μέλη της ομάδας διευκολύνουν την πραγματοποίηση των εργαστηρίων. Η καμπάνια έχει λάβει μια επιδότηση από το Ίδρυμα Ευρωπαϊκής Νεολαίας (European Youth Foundation) και το φθινόπωρο του 2018 μπαίνει στο δεύτερο κύμα της. Η καμπάνια ΟΑΚ είναι στοχευμένη στο να ευαισθητοποιήσει τους ανθρώπους να κάνουν «απρόσμενα καλές πράξεις» (π.χ. να αγοράσουν καφέ από κάποιον άγνωστο), κάτι που θα τούς βοηθήσει να αναπτύξουν μια συνήθεια καλής συμπεριφοράς. Στις αρχές του 2019 αναμένεται να κυκλοφορήσει μια εφαρμογή για το κινητό μέσω της οποίας η καμπάνια θα μπορούσε να εφαρμοστεί.
Οργανισμοί-Μέλη
Οργανισμοί από όλες τις χώρες αναγνωρισμένοι από το Συμβούλιο της Ευρώπης μπορούν να είναι μέλη της EFPSA. Οργανισμοί από χώρες/περιοχές που δεν είναι αναγνωρισμένες από το Συμβούλιο της Ευρώπης μπορούν να ληφθούν υπ’ όψιν ως Τοπικά Μέλη. Από τον Απρίλιο του 2018, η EFPSA έχει 33 Οργανισμούς-Μέλη και δύο Οργανισμούς-Παρατηρητές. {| class="wikitable" ! Χώρα/Περιοχή!! Οργανισμός
! Χώρα/Περιοχή!! Μέλη-Παρατηρητές (Observer Organisations)
Εντγκάρ Βαρέζ
Ο Εντγκάρ Βικτόρ Ασίλ Σαρλ Βαρέζ (Edgard Victor Achille Charles Varèse ή Edgar Varèse, Παρίσι 22 Δεκεμβρίου 1883 – Νέα Υόρκη 6 Νοεμβρίου 1965) ήταν γαλλικής καταγωγής Αμερικανός συνθέτης, από τους σημαντικότερους του 20ού αιώνα. Οι ριζοσπαστικές του ιδέες πάνω στον ορισμό της μουσικής όπως, τουλάχιστον, την αντιλαμβανόταν ο ίδιος, καθώς και οι «προφητικές» για την εποχή συνθέσεις του, τον κατατάσσουν -δικαίως- ανάμεσα στους πρωτοπόρους εκφραστές της έντεχνης δυτικής μουσικής, ιδιαίτερα μετά την δεκαετία του 1950. Η επιρροή που άσκησε στα μεγαλύτερα ονόματα της μουσικής του 20ού αιώνα είναι καταλυτική (βλ. Επιρροή του Βαρέζ σε άλλους συνθέτες).
Τα πρώτα χρόνια
Ο Βαρέζ γεννήθηκε στο Παρίσι, αλλά όταν ήταν μόνο λίγων εβδομάδων, στάλθηκε για να ανατραφεί από έναν μακρινό θείο του και άλλους συγγενείς, στη μικρή πόλη Λε Βιλάρ (Le Villars) στην Βουργουνδία. Εκεί, καλλιέργησε πολύ ισχυρούς δεσμούς με τον παππού του -από την πλευρά της μητέρας του-, Κλωντ Κορτώ (Claude Cortot), παππού του περίφημου πιανίστα Αλφρέντ Κορτώ. Η αγάπη για τον παππού του ξεπερνούσε, έκτοτε, οτιδήποτε ένιωθε για τους γονείς του, οι οποίοι τον επαναδιεκδίκησαν στα τέλη του 1880. Το 1893 ο νεαρός Εντγκάρ αναγκάστηκε να μετακομίσει μαζί τους στο Τορίνο της Ιταλίας, εν μέρει, για να ζήσει μεταξύ των πατρικών συγγενών του, αφού ο πατέρας του ήταν ιταλικής καταγωγής. Εδώ πήρε τα πρώτα μαθήματα μουσικής, με τον διευθυντή του Ωδείου του Τορίνο και συνθέτη, Τ. Μπολτζόνι (Giovanni Bolzoni). Το 1895 συνέθεσε την πρώτη του όπερα, Martin Pas, χαμένη σήμερα.
Τώρα, στα εφηβικά του χρόνια, ο Βαρέζ υπό την πίεση του πατέρα του -ο οποίος ήταν μηχανικός-, εγγράφηκε στο Πολυτεχνείο του Τορίνο και άρχισε να μελετά μηχανική, καθώς ο πατέρας του απέρριπτε την ροπή του στη μουσική και απαιτούσε απόλυτη αφοσίωση στις σπουδές του. Τα γεγονότα οδήγησαν σε αναπόφευκτη σύγκρουση, ειδικά μετά το θάνατο της μητέρας του το 1900 ώσπου, τελικά, ο Βαρέζ εγκατέλειψε το σπίτι του, το 1903, για να πάει στο Παρίσι. Έτσι, μετά το 1904, βρίσκεται φοιτητής στη Schola Cantorum (που ιδρύθηκε από μαθητές του Σ. Φρανκ). Μεταξύ των καθηγητών του ήταν και ο Α. Ρουσέλ (Albert Roussel) στη σύνθεση, αντίστιξη και φούγκα. Επίσης, μελέτησε προκλασική μουσική με τον Σ. Μπορντ (Charles Bord). Ξεκίνησε μαθήματα διεύθυνσης ορχήστρας με τον Β. ντ’ Αντί (Vincent d'Indy) (1903-5) και, αργότερα, πήγε να σπουδάσει σύνθεση με τον Σαρλ - Μαρί Βιντόρ στο Ωδείο του Παρισιού (1905-7). Κατά την περίοδο αυτή, συνέθεσε μια σειρά φιλόδοξων ορχηστρικών έργων, αλλά αυτά εκτελέστηκαν από τον ίδιο, μόνο σε μεταγραφές για πιάνο. Ένα τέτοιο έργο ήταν η Ρωμανική Ραψωδία (1905), που την εμπνεύστηκε από τη ρωμανική (ρομανέσκ) αρχιτεκτονική του καθεδρικού ναού του Αγίου Φιλιμπέρ στο Τουρνύ. Το 1907 εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο και, την ίδια χρονιά, νυμφεύθηκε την ηθοποιό Σούζαν Μπινγκ (Suzanne Bing), με την οποία απέκτησε μια θυγατέρα. Το ζευγάρι χώρισε το 1913.
Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, ο Βαρέζ εξοικειώθηκε με τα έργα των Σατί, Στράους, Ντεμπισί και Μπουζόνι, οι οποίοι τον επηρέασαν εκείνη την χρονική περίοδο. Είχε, επίσης, κερδίσει τη φιλία και υποστήριξη των Ρολάν και φον Χόφμανσταλ. Πάνω σε κείμενο του τελευταίου, ο Βαρέζ άρχισε να γράφει την όπερα Œdipus und die Sphinx, που ουδέποτε ολοκληρώθηκε. Στις 5 Ιανουαρίου 1911, πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο η πρώτη παράσταση του συμφωνικού του ποιήματος, Bourgogne. Ήταν το μοναδικό από τα πρώτα ορχηστρικά έργα τού Βαρέζ που εκτελέστηκε ολοκληρωμένο κατά τη διάρκεια της ζωής του, αλλά προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο. Αφού κρίθηκε ακατάλληλος από το γαλλικό στρατό κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Βαρέζ έφυγε οριστικά για τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Δεκέμβριο του 1915.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες
Το 1918, ο Βαρέζ έκανε το ντεμπούτο του στις ΗΠΑ διευθύνοντας το Ρέκβιεμ του Μπερλιόζ. Πέρασε τα πρώτα του χρόνια ως θαμώνας του περίφημου καφέ-μπιστρό της Ρ. Μαρί (Romany Marie) στο Greenwich Village της Νέας Υόρκης, όπου συνάντησε σημαντικούς συντελεστές της αμερικανικής μουσικής, προώθησε το όραμά του για ta νέα όργανα ηλεκτρονικής μουσικής, διηύθυνε ορχήστρες, ενώ ίδρυσε και τη «Νέα Συμφωνική Ορχήστρα» που, στον βραχύ βίο της, έπαιξε έργα των Σένμπεργκ, Στραβίνσκι, Μπέργκ, Κάουελ κ.α. Στη Νέα Υόρκη γνώρισε τον Λ. Τερέμιν (Léon Theremin) και άλλους συνθέτες που εξερευνούσαν τα όρια της ηλεκτρονικής μουσικής. Επίσης, εκείνη την περίοδο ο Βαρέζ άρχισε να εργάζεται για την πρώτη του σύνθεση στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Amériques, που ολοκληρώθηκε το 1921, αλλά θα παρέμενε ανεκτέλεστο μέχρι το 1926, όταν έκανε πρεμιέρα με την Ορχήστρα της Φιλαδέλφειας, υπό τη διεύθυνση του Λ. Στοκόβσκι (ο οποίος, στο μεταξύ, διηύθυνε το Hyperprism, το 1924, και θα ανελάμβανε την πρεμιέρα του Arcana, το 1927). Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός της συμμετοχής του Βαρέζ στον κινηματογράφο, στην αμερικανική ταινία του βωβού κινηματογράφου «Δρ. Τζέκιλ και Μ. Χάιντ» του John S. Robertson (1920, με τον Τ. Μπάριμορ στο ρόλο του τίτλου) όπου έχει τον μικρό ρόλο ενός αστυνομικού, αν και δεν αναφέρεται στα credits της ταινίας.
Σχεδόν όλα τα έργα που είχε γράψει ο Βαρέζ στην Ευρώπη, είτε χάθηκαν είτε καταστράφηκαν στην πυρκαγιά μιας αποθήκης στο Βερολίνο οπότε, πρακτικά, στις Η.Π.Α. ξεκινούσε ξανά από το μηδέν. Το μόνο διασωθέν έργο από την αρχική του περίοδο, φαίνεται να είναι το τραγούδι Un grand sommeil noir, σε ποίηση Βερλέν (εξακολουθούσε να διατηρεί το Bourgogne, αλλά κατέστρεψε την παρτιτούρα σε μια κρίση κατάθλιψης, πολλά χρόνια αργότερα). Ήταν στην ολοκλήρωση αυτού του έργου, όταν ο Βαρέζ, μαζί με τον Κ. Σαλτζεντό (Carlos Salzedo), ίδρυσαν το Διεθνές Σωματείο Συνθετών (ICG), με σκοπό τις εκτελέσεις νέων συνθέσεων, τόσο αμερικανών όσο και ευρωπαίων μουσικών. Το μανιφέστο του ICG, τον Ιούλιο του 1921, περιελάμβανε την εξής δήλωση: «''Σήμερα, οι συνθέτες αρνούνται να πεθάνουν. Συνειδητοποίησαν την ανάγκη να ενωθούν και να πολεμήσουν για το δικαίωμα καθενός από αυτούς να εξασφαλίσει δίκαιη και ελεύθερη παρουσίαση του έργου του''». Το 1922, ο Βαρέζ επισκέφθηκε το Βερολίνο όπου ίδρυσε παρόμοιο μουσικό σωματείο μαζί με τον Μπουζόνι.
Συνέβαλε με ένα ποίημα στο ντανταϊστικό ισπανόφωνο περιοδικό 391, μετά από ένα βράδυ οινοποσίας με τον Φράνσις Πικαμπιά στη Γέφυρα του Μπρούκλιν. Αργότερα εκείνη τη χρονιά, συναντήθηκε με την Λουίζ ΜακΚάτσεον (Louise McCutcheon) (τότε Norton), η οποία εξέδιδε ένα άλλο περιοδικό για τον ντανταϊσμό, το Rogue, μαζί με τον τότε σύζυγό της. Επρόκειτο να γίνει η μελλοντική κυρία Βαρέζ και διάσημη μεταφράστρια γαλλικών ποιημάτων. Ο Βαρέζ συνέθεσε αρκετά από τα κομμάτια του για ορχήστρα και φωνές, για παραστάσεις υπό την αιγίδα του ICG, κατά τη διάρκεια της εξαετούς ύπαρξής του. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού της δεκαετίας του 1920, συνέθεσε τα έργα Offrandes, Hyperprism, Octandre και Intégrales. Πήρε την αμερικανική υπηκοότητα τον Οκτώβριο του 1927. Μετά την άφιξή του στις ΗΠΑ, ο Βαρέζ χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον τύπο «Edgar» στο όνομά του, αλλά επανήλθε στο «Edgard» -όχι απόλυτα σταθερά-, από τη δεκαετία του 1940 και έπειτα.
Στο Παρίσι
Το 1928, ο Βαρέζ επέστρεψε στο Παρίσι για να αλλάξει ένα από τα μέρη στο έργο του Amériques, συμπεριλαμβάνοντας το πρόσφατα κατασκευασμένο ηλεκτρονικό όργανο ondes Martenot (κύματα Μαρτενό). Περίπου το 1930, συνέθεσε το πιο διάσημο μη-ηλεκτρονικό του κομμάτι, με τίτλο Ionisation, το πρώτο που περιελάμβανε αποκλειστικά κρουστά όργανα. Αν και τα κρουστά ήσαν τα υπάρχοντα «κλασικά», το Ionization ήταν μια εξερεύνηση νέων ήχων και μεθόδων για τη δημιουργία τους. Όταν, ο Βαρέζ, ρωτήθηκε για την τζαζ είπε ότι, δεν ήταν αντιπροσωπευτική της Αμερικής αλλά αντίθετα «ένα προϊόν νέγρων που εκμεταλλεύτηκαν οι Εβραίοι. Όλοι οι συνθέτες της, εδώ, είναι Εβραίοι», δηλαδή σπουδαστές του Gruenberg και της Μπουλανζέ, συμπεριλαμβανομένων των Κόπλαντ και Blitzstein.
Το 1931, ήταν κουμπάρος στο γάμο του φίλου του Ν. Σλονίμσκι (Nicolas Slonimsky) στο Παρίσι. Το 1933, ενώ βρισκόταν ακόμα στο Παρίσι, έκανε διαβήματα στο  Ίδρυμα Γκούγκενχαϊμ και στα Εργαστήρια Μπελ, σε μια προσπάθεια να λάβει επιχορήγηση για τη δημιουργία ενός ηλεκτρονικού μουσικού εργαστηρίου. Αντιμετώπισε, όμως, γενική αδιαφορία, κάτι που τού προκάλεσε κατάθλιψη. Η επόμενή του σύνθεση, Ecuatorial, ολοκληρώθηκε το 1934, και περιείχε μέρη για δύο τερέμιν βιολοντσέλα (από το όνομα του συνθέτη Τερέμιν), πνευστά, κρουστά και έναν μπάσο τραγουδιστή. Προσβλέποντας στην επιτυχή παραλαβή μιας από τις υποτροφίες του, ο Βαρέζ επέστρεψε με ανυπομονησία στις Ηνωμένες Πολιτείες για να πραγματοποιήσει την ηλεκτρονική του μουσική. Ο Σλονίμσκι διηύθυνε την πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη, στις 15 Απριλίου 1934.
Επιστροφή στις Ηνωμένες Πολιτείες
thumb|280px|right|Ο Βαρέζ το 1931 Ο Βαρέζ εγκατέλειψε σύντομα τη Νέα Υόρκη για τη Σάντα Φε, το Σαν Φρανσίσκο και το Λος Άντζελες. Το 1936 έγραψε το αριστουργηματικό Density 21.5, που θεωρείται η πεμπτουσία της μουσικής φιλοσοφίας του. Προωθούσε, επίσης, το τερέμιν στα ταξίδια του στη Δύση και επέδειξε ένα από αυτά σε διάλεξη στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού στην Αλμπουκέρκη, στις 12 Νοεμβρίου 1936 (το Πανεπιστήμιο έχει ένα τέτοιο τερέμιν στη συλλογή του που, μπορεί να είναι το συγκεκριμένο όργανο). Όταν ο Βαρέζ επέστρεψε στη Νέα Υόρκη στα τέλη του 1938, ο Τερέμιν επέστρεψε στη Ρωσία. Αυτό απογοήτευσε τον Βαρέζ, που ήλπιζε να συνεργαστεί μαζί του για την τελειοποίηση του οργάνου που έφερε το όνομά του. Αργότερα, τον προσέγγισε ο μουσικός παραγωγός Τ. Σκέρνικ (Jack Skurnick) με αποτέλεσμα την ίδρυση της EMS Recordings # 401. Όταν, στα τέλη της δεκαετίας του '50, ο Βαρέζ προσεγγίστηκε από έναν εκδότη για τη διάθεση τού Ecuatorial, υπήρχαν πολύ λίγα όργανα τερέμιν, γι 'αυτό επανέγραψε / αναθεώρησε το μέρος, για κύματα Μαρτενό. Αυτή η νέα έκδοση κυκλοφόρησε το 1961. Πολλές προσπάθειες που έκανε για να πείσει κινηματογραφικούς παραγωγούς του Λος Άντζελες για τις δυνατότητες της νέας μουσικής έπεσαν, επίσης, στο κενό.
Μεταξύ 1943-7 βρίσκεται στη Νέα Υόρκη και διευθύνει συναυλίες αναγεννησιακής και μπαρόκ μουσικής, με την «Greater New York Chorus» που, ο ίδιος, είχε ιδρύσει. Τελικά, παρά την γενικότερη αδιαφορία που αντιμετώπιζε, το 1948 κλήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια για μουσικές παραδόσεις. Το 1950 βρέθηκε στο Ντάρμστατ της Γερμανίας για να διδάξει σχετικά με τη νέα μουσική που ονειρευόταν. Το 1953, κάποιος τού δώρισε ένα μαγνητόφωνο και άρχισε να ερευνά τις δυνατότητες της συσκευής σε σχέση με τη μουσική που θα συνέθετε, και άρχιζε να συλλέγει μαγνητοφωνημένο υλικό για το έργο του, Déserts. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, βαθιά ταλαιπωρημένος από την γενικότερη αρνητική αντιμετώπιση της μουσικής του, φαίνεται ότι πάθαινε συχνές κρίσεις απόγνωσης.
Ο Βαρέζ και η σχέση του με τον ορισμό της μουσικής
Όσο ζούσε με τον πατέρα του, ο Βαρέζ ωθήθηκε ή, ορθότερα, πιέστηκε για να προωθήσει την επιστημονική του κατάρτιση στο Τεχνικό Ινστιτούτο (Institute Technique), ένα γυμνάσιο στην Ιταλία που ειδικευόταν στη διδασκαλία των μαθηματικών και άλλων θετικών επιστημών. Ήταν, εδώ, όπου ο Βαρέζ ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το έργο του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Ακόμη, άρχισε να μελετάει τις ιδιότητες του ήχου και, όπως αργότερα υπενθύμισε: «''Όταν ήμουν περίπου είκοσι ετών, ήρθα σε επαφή με έναν ορισμό της μουσικής που φαινόταν, ξαφνικά, να ρίχνει φως στις σχετικές αναζητήσεις που ένοιωσα ότι, μπορούσαν να υπάρχουν. Ο Γ. Βρόνσκι (Josef Hoene-Wroński), Πολωνός φυσικός, χημικός, μουσικολόγος και φιλόσοφος του πρώτου μισού του 19ου αιώνα, όρισε τη μουσική ως ‘σωματοποίηση της νοημοσύνης υπό μορφή ήχου’. Ήταν μια νέα και συναρπαστική αντίληψη και, για μένα, η πρώτη που με ώθησε να αντιλαμβάνομαι τη μουσική ως ‘σχετική με τον χώρο’ - ως κινούμενα ηχητικά σώματα στον χώρο, μια αντίληψη που, σταδιακά, την υιοθέτησα απολύτως''».
Ενώ βρισκόταν στο Παρίσι, ο Βαρέζ είχε μιαν άλλη σημαντική εμπειρία κατά τη διάρκεια μιας παράστασης της 7ης Συμφωνίας του Μπετόβεν στο Salle Pleyel. Η ιστορία λέει ότι, κατά τη διάρκεια του μέρους Scherzo της συμφωνίας, ίσως λόγω της αντήχησης της αίθουσας, βίωσε τη μουσική να «διασπάται» και να προβάλλεται στον χώρο. Ήταν μια εμπειρία που τον ακολούθησε στο υπόλοιπο της ζωής του που, αργότερα, περιγράφει ότι ήταν σαν να υπάρχουν «σώματα ήχου, που πλέουν στον χώρο».
Μη ολοκληρωμένα έργα
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 έως τα τέλη της δεκαετίας του ‘30, οι σημαντικότερες δημιουργικές δραστηριότητες του Βαρέζ προσανατολίστηκαν προς δύο φιλόδοξες συνθέσεις που, ωστόσο, ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν επειδή μεγάλο μέρος τους καταστράφηκε, αν και κάποια στοιχεία από αυτές φαίνεται να έχουν ενσωματωθεί σε μικρότερα έργα. Το ένα από αυτά, ήταν σύνθεση μεγάλης κλίμακας που πήρε διαφορετικές ονομασίες, σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, αλλά, κυρίως, ονομαζόταν One-All-Alone «Ένας-Όλοι-Μόνος» ή L'Astronome»Ο Αστρονόμος». Αυτό το έργο, αρχικά, επρόκειτο να βασιστεί σε μύθους των Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής. Αργότερα, έγινε ένα φουτουριστικό δράμα για καταστροφή του κόσμου και άμεση επικοινωνία με το αστρικό σύστημα του Σείριου. Αυτή η δεύτερη μορφή, πάνω στην οποία εργάστηκε ο Βαρέζ στο Παρίσι μεταξύ 1928-1932, θα βασιζόταν σε λιμπρέτα των Καρπεντιέ, Ζ. Ρ. Ντεσέν (Georges Ribemont-Dessaignes) και Ρ. Ντεσνός (Robert Desnos). Σύμφωνα με τον Καρπεντιέ, μεγάλο μέρος αυτού του έργου όντως γράφηκε, αλλά ο Βαρέζ το εγκατέλειψε υπέρ μιας νέας εκδοχής, όπου ήλπιζε να συνεργαστεί με τον Αρτό. Το λιμπρέτο του Αρτό με τίτλο Il n'y aplus de firmament, πράγματι, στάλθηκε στον Βαρέζ μετά την επιστροφή του στις ΗΠΑ αλλά, εκείνο τον καιρό, ο συνθέτης είχε στραφεί στο δεύτερο, μεγάλης κλίμακας έργο του.
Αυτό, το δεύτερο έργο, ήταν μια χορωδιακή συμφωνία με τίτλο Espace «Χώρος». Στην αρχική σύλληψη, το κείμενο για τη χορωδία έπρεπε να γραφτεί από τον Μαλρό. Αργότερα, ο Βαρέζ στράφηκε στο πολυγλωσσικό κείμενο ιερατικών φράσεων (sic), που θα τραγουδιόταν από χορωδίες που βρίσκονται στο Παρίσι, τη Μόσχα, το Πεκίνο και τη Νέα Υόρκη, συγχρονισμένες, ώστε να δημιουργήσουν ένα παγκόσμιο ραδιοφωνικό γεγονός! Ο Βαρέζ προσπάθησε να εισαγάγει κείμενο του διάσημου Χένρι Μίλερ, ο οποίος διατυπώνει την άποψη στο έργο του The Air-Conditioned Nightmare ότι, αυτή η μεγαλοπρεπής σύλληψη -επίσης μη ολοκληρωμένη- τελικά μετουσιώθηκε στη σύνθεση Déserts. Από αυτά τα δύο μεγάλα, ανολοκλήρωτα έργα, ο Βαρέζ αισθάνθηκε τελικά απογοητευμένος, καθώς υπήρχε έλλειψη ηλεκτρονικών μέσων για να πραγματοποιήσει τα ηχητικά του οράματα. Παρόλ’ αυτά, χρησιμοποίησε μέρος του υλικού από το Espace στο σύντομο Étude pour espace, ουσιαστικά το μοναδικό έργο που γράφηκε ολοκληρωμένο για περισσότερο από δέκα χρόνια, όταν έκανε πρεμιέρα το 1947. Σύμφωνα με τον συνθέτη και μαέστρο Τσου Ουέν-τσουνγκ (Chou Wen-chung), μαθητή του Βαρέζ, ο Βαρέζ προέβη σε διάφορες αντιφατικές αναθεωρήσεις του Étude pour espace που, έτσι όμως, κατέστη αδύνατον να εκτελεστεί ξανά. Ωστόσο, το Φεστιβάλ της Ολλανδίας του 2009, στο οποίο παρουσιάστηκε το «πλήρες συνθετικό έργο» του Βαρέζ (Σαββατοκύριακο 12-14 Ιουνίου 2009), έπεισε τον Chou να συνθέσει μια νέα, εκτελέσιμη εκδοχή, χρησιμοποιώντας τα ίδια χάλκινα και ξύλινα πνευστά που υπάρχουν στο Déserts, αλλά να εκμεταλλευτεί τη χωρική προβολή του ήχου). Τελικά, το έργο έκανε πρεμιέρα στην αίθουσα συναυλιών Gashouder στο Άμστερνταμ από το Σύνολο Asko/Schönberg και τη χορωδία Cappella Amsterdam, την Κυριακή 14 Ιουνίου, υπό τη διεύθυνση του Peter Eötvös.
Διεθνής αναγνώριση
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο Βαρέζ βρισκόταν σε «διάλογο» με μια νέα γενιά συνθετών, όπως ο Π. Μπουλέζ (Pierre Boulez) και ο Λ. Νταλαπίκολα (Luigi Dallapiccola). Όταν επέστρεψε στη Γαλλία για να οριστικοποιήσει την αποκατάσταση ταινιών μαγνητοφώνου για το Déserts, ο Π. Σέφερ (Pierre Schaeffer) τον βοήθησε να οργανώσει τις κατάλληλες εγκαταστάσεις. Η πρώτη εκτέλεση σύνθεσης, συνδυασμού ορχήστρας και μαγνητοταινίας, ήρθε ως μέρος μιας συναυλίας εκπομπής της Γαλλικής Ραδιοφωνίας (ORTF), μεταξύ της μετάδοσης συνθέσεων των Μότσαρτ και Τσαϊκόφσκι και συνάντησε εχθρική αντίδραση. Ο Λε Κορμπυζιέ ανέθεσε στη Philips να στήσει ένα περίπτερο στην Παγκόσμια Έκθεση του 1958 και επέμεινε (παρά την αντίθεση των χορηγών) στην συνεργασία με τον Βαρέζ, που εκτέλεσε το έργο του Poème Electrodique για την έκθεση και ακούστηκε από, περίπου, δύο εκατομμύρια άτομα. Χρησιμοποιώντας 400 ηχεία τοποθετημένα κατάλληλα σε ολόκληρο τον εσωτερικό χώρο της έκθεσης, ο Βαρέζ δημιούργησε «μιαν εγκατάσταση ήχου και χώρου που προσανατολίζει τον ήχο καθώς περνάει μέσα από τον χώρο». Το έργο έγινε δεκτό με ανάμικτες κριτικές, «αμφισβητώντας» τις προσδοκίες του κοινού και τα παραδοσιακά μέσα, εμφυσώντας ζωή στην ηλεκτρονική σύνθεση και εκτέλεση. thumb|300px|right|Ο Βαρέζ στη δεκαετία του 1960 Το 1962, ζητήθηκε από τον Βαρέζ να συμμετάσχει στη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Μουσικής και, το 1963, έλαβε το πρώτο Διεθνές Βραβείο Ηχογράφησης Κουζεβίτσκι. Πέθανε στη Νέα Υόρκη, δύο χρόνια αργότερα.
Επιρροές στο έργο του
Στα χρόνια που ακόμη «ψαχνόταν», ο Βαρέζ εντυπωσιάστηκε από τη μεσαιωνική και αναγεννησιακή μουσική (στην πορεία του σχημάτισε και διηύθυνε αρκετές χορωδίες αφιερωμένες στο συγκεκριμένο ρεπερτόριο) και από τη μουσική των Σκριάμπιν, Σατί, Ντεμπισί, Μπερλιόζ και Στράους. Υπάρχουν επίσης σαφείς αναφορές στα πρώιμα έργα του Στραβίνσκι, ιδιαίτερα από τα «Πετρούσκα» και «Ιεροτελεστία της Άνοιξης», στο έργο του Arcana.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Η μουσική του Βαρέζ δίνει έμφαση στο ηχόχρωμα και τον ρυθμό και χρησιμοποιεί τον όρο «οργανωμένος ήχος» σε σχέση με τη μουσική αισθητική του. Ο Βαρέζ, όταν επικεντρώνεται στο ηχόχρωμα, εννοεί την χαρακτηριστική αυτή ιδιότητα του κάθε οργάνου ξεχωριστά, την «πυκνότητά» του, όπως αρεσκόταν να εκφράζεται. Γι’ αυτό και η μουσική του χαρακτηρίστηκε ως «ηχοχρωματική πολυφωνία», με κύρια χαρακτηριστικά την μη-σειραϊκά οργανωμένη ατονική γραφή, την μη-παραδοσιακή γραφή (λ.χ. ανεξαρτησία από αρμονικές προόδους και ανάπτυξη θεμάτων) την ποικιλομορφία στη χρήση του ρυθμού και τη χρησιμοποίηση κρουστών μη καθορισμένου τονικού ύψους.
Η αντίληψη της μουσικής για τον Βαρέζ αντικατοπτρίζει το όραμά του για τον «ήχο ως ζωντανή ύλη» και το «μουσικό διάστημα (space) μάλλον ανοικτό παρά οριοθετημένο». Συνελάμβανε τα στοιχεία της μουσικής του με όρους «ηχητικών μαζών», παρομοιάζοντας την οργάνωσή τους με το φυσικό φαινόμενο της κρυστάλλωσης (crystallization). Είχε την άποψη ότι, «στα πεισματικά εθισμένα αυτιά, οτιδήποτε καινούργιο στη μουσική ονομάζεται, πάντοτε, θόρυβος (sic)» και θέτει το ερώτημα «τι άλλο να είναι η μουσική παρά οργανωμένος θόρυβος;»
Μερικά από τα έργα του Βαρέζ, ιδιαίτερα το Arcana, κάνουν χρήση της idée fixe, ενός σταθερού θέματος, που επαναλαμβάνεται ορισμένες φορές μέσα σε ένα έργο. Η idée fixe χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα από τον Μπερλιόζ στη Φανταστική Συμφωνία του. Γενικά, δεν υπάρχουν μετατροπίες (transpositions), διαφοροποιώντας την από το leitmotiv, που χρησιμοποιείται από τον Βάγκνερ.
Σε πολλές περιπτώσεις, ο Βαρέζ εξέφρασε τις εικασίες του για τους συγκεκριμένους τρόπους, με τους οποίους η τεχνολογία θα άλλαζε τη μουσική στο μέλλον και, μάλιστα, πολύ πριν αυτή η τεχνολογία γίνει εφικτή. Το 1936 προέβλεψε μουσικά μηχανήματα που θα μπορούσαν να εκτελέσουν μουσική μόλις ένας συνθέτης εισάγει την παρτιτούρα. Αυτά τα μηχανήματα θα μπορούσαν να παίξουν «οποιοδήποτε αριθμό συχνοτήτων» και, ως εκ τούτου, η παρτιτούρα μέλλοντος θα πρέπει να έχει εμφάνιση «σεισμογράφου» για να απεικονίσει το πλήρες δυναμικό τους. Το 1939 επεκτάθηκε σε αυτή την ιδέα δηλώνοντας ότι, με αυτό το μηχάνημα, «ο καθένας θα μπορεί να πιέσει ένα κουμπί για να απελευθερώσει μουσική ακριβώς όπως την έγραψε ο συνθέτης - ακριβώς όπως ανοίγει ένα βιβλίο». Ο ίδιος δεν θα αντιληφθεί αυτές τις προβλέψεις μέχρι τα πειράματα με τη μαγνητοταινία του στις δεκαετίες του 1950 και του '60. Αν και τα διασωθέντα έργα του δεν διαρκούν περισσότερο από 3 ώρες, συνολικά, ο Βαρέζ έχει αναγνωριστεί ως από τους πλέον σημαντικούς συνθέτες του τέλους του 20ου αιώνα. Διείδε την πιθανότητα και δυνατότητα χρήσης ηλεκτρονικών μέσων για την παραγωγή ήχου και γι’ αυτό αποκλήθηκε ως «πατέρας της ηλεκτρονικής μουσικής», ενώ ο Χένρι Μίλλερ τον περιέγραψε ως «στρατοσφαιρικό κολοσσό του ήχου».
Το αδιέξοδο στο οποίο θα οδηγηθούν τα πρωτοποριακά μουσικά κινήματα, δεν αναιρεί το γεγονός ότι, ο Βαρέζ υπήρξε ένας απολύτως αγνός μουσικός. Οι καινοτομίες του ήσαν εξαιρετικά σημαντικές και άσκησαν τεράστια επιρροή στη συνθετική σκέψη, μετά τον μεγάλο πόλεμο, πάνω στην ηλεκτρονική μουσική.
Επίδραση του Βαρέζ σε άλλους συνθέτες
Ο Βαρέζ επηρέασε καταλυτικά όλους σχεδόν τους σημαντικούς σύγχρονους συνθέτες, μέσω των έργων του. Φυσιογνωμίες όπως οι Μ. Μπάμπιτ, Π. Μπουλέζ, Τ. Κέιτζ, Μ. Φέλντμαν, Ο. Μεσιάν, Λ. Νόνο, Κ. Πεντερέτσκι, Ά. Σνίτκε, Κ. Στοκχάουζεν, Ι. Ξενάκης και Φ. Ζάπα είναι οι σπουδαιότεροι που έχουν ισχυριστεί ή μπορεί να αποδειχθεί ότι έχουν επηρεαστεί από τη μουσική του Βαρέζ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
Χίος Αιγύπτου
Η Χίος ήταν πιθανόν ένα ποτάμιο νησί στην Αίγυπτο, στον ποταμό Νείλο. Το νησί αυτό (ίσως και μικρή κωμόπολη) αναφέρεται, τόσο από τον Εκαταίο τον Μιλήσιο, τον Στέφανο Βυζάντιο , αλλά και τον Πολύαινο στα Στρατηγήματά του.
Κατά τον ιστορικό Irad Malkin, αλλά και τον ιατρό Αλέξανδρο Βλαστό , η εν λόγω Χίος ίσως ήταν ένα μικρό εμπορικό κέντρο, προφανώς κοντά στη Ναύκρατη, όπου εγκαταστάθηκαν εκεί Ίωνες μισθοφόροι κατά διαταγή του φιλέλληνα φαραώ Άμαση. Στη Χίο αυτή, υπήρχε σταθμός συντήρησης, ανεφοδιασμού και επιδιορθώσεως των πλοίων των Ελλήνων μισθοφόρων, για την πρόσκληση των οποίων από τον φαραώ κάνει λόγο ο Ηρόδοτος
Άγνωστη η σημερινή τοποθεσία της αιγυπτιακής Χίου, όμως από τα λεγόμενα του Στεφάνου Βυζαντίου και του Πολυαίνου, προφανώς να βρισκόταν σε κάποιον από τους δυτικούς βραχίονες του Νείλου ποταμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1976)
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 για το 1976 ήταν το 35ο που διοργάνωσε η FIA. Περιλάμβανε 16 Γκραν Πρι τα οποία ξεκίνησα στις 25 Ιανουαρίου στη Βραζιλία κι ολοκληρώθηκαν στις 24 Οκτωβρίου στην Ιαπωνία. Παγκόσμιος Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Βρετανός Τζέιμς Χαντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1976 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1976
Άγιος Στέφανος Μεσσηνίας
Ο  Άγιος Στέφανος είναι οικισμός, ο οποίος βρίσκεται κοντά στους Γαργαλιάνους και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Ιστορικό οικισμού
Ο οικισμός του Αγίου Στεφάνου, ο οποίος ανήκει στη Δημοτική ενότητα Γαργαλιάνων, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011, όταν και προσαρτήθηκε στον νέο Δήμο Τριφυλίας, στον οποίο έχει ενταχθεί και η Δημοτική ενότητα Γαργαλιάνων. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 27 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Νικόλαος Πετσάλης
Ο Νικόλαος Πετσάλης (1872 – 1940) ήταν Έλληνας πολιτικός και καθηγητής Μαιευτικής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Αλέξανδρου Πετσάλη και γόνος της οικογένειας Πετσάλη. Σπούδασε ιατρική και ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία. Την περίοδο 1902 - 1911 διετέλεσε υφηγητής Μαιευτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ενώ την περίοδο 1919 - 1938 τακτικός καθηγητής μαιευτικής. Το 1920 απολύθηκε για πολιτικούς λόγους από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, για να επανέλθει τελικώς το 1923. Το 1938 αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή. Υπήρξε επίσης πρώτος Πρόεδρος της Εταιρίας Ευβοϊκών Σπουδών.
Εξελέγη βουλευτής Ευβοίας στις εκλογές του Αυγούστου και Νοεμβρίου 1910 καθώς και στις εκλογές του 1912. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Ευβοίας με εννιαετή θητεία.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1940. Ήταν παντρεμένος με την Θεοδώρα Νικολάου Διομήδη και γιος τους ήταν ο πεζογράφος Θανάσης Πετσάλης - Διομήδης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Σίμος Ιωάννου
Ο Σίμος Ιωάννου είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από τον Αύγουστο του 2019 είναι Δήμαρχος Αμμοχώστου.