cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φυγή στη Βαρέν
Κατάλυση της μοναρχίας
μικρογραφία|300x300εσ|Η [[εκτέλεση του Λουδοβίκου ΙΣΤ', Ιανουάριος 1793]] Η αποτυχημένη απόπειρα διαφυγής του βασιλιά ανησύχησε πολλούς άλλους Ευρωπαίους μονάρχες, που φοβήθηκαν ότι η επαναστατική ορμή θα εξαπλωνόταν στις χώρες τους και θα οδηγούσε την αστάθεια έξω από τη Γαλλία. Οι σχέσεις μεταξύ της Γαλλίας και των γειτόνων της, οι οποίες ήταν ήδη τεταμένες λόγω της επανάστασης, επιδεινώθηκαν ακόμη περισσότερο με κάποια υπουργεία εξωτερικών να ζητούν πόλεμο κατά της επαναστατικής κυβέρνησης.
Το ξέσπασμα του πολέμου με την Αυστρία τον Απρίλιο του 1792, οι αρχικές γαλλικές ήττες και η δημοσίευση του μανιφέστου του Μπράουνσβαϊγκ, του Πρώσου διοικητή των Συμμαχικών δυνάμεων Αυστρίας και Πρωσίας Κάρολου, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ, με το οποίο απειλούσε ότι, εάν η ασφάλεια της γαλλικής βασιλικής οικογένειας απειληθεί, τότε θα επέλθει καταστροφή του Παρισιού, όξυναν την κατάσταση. Κατόπιν αυτού, η πολιτοφυλακή της Κομμούνας του Παρισιού και εθελοντές από τη Μασσαλία και τη Βρετάνη επιτέθηκαν στο παλάτι του Κεραμεικού στις 10 Αυγούστου 1792.
Η επίθεση αυτή με τη σειρά της οδήγησε στην αναστολή των εξουσιών του βασιλιά από τη Νομοθετική συνέλευση, η οποία προκήρυξε εκλογές για νέα Συνέλευση, τη Συμβατική. Ακολούθησε η κατάλυση της μοναρχίας και η κήρυξη της Πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας στις 21 Σεπτεμβρίου. Το Νοέμβριο, η απόδειξη των μυστικών επαφών του Λουδοβίκου ΙΣΤ' με τον αποθανόντα επαναστάτη πολιτικό Μιραμπώ και των αντεπαναστατικών του ενεργειών με ξένους βρέθηκε σε μία μυστική σιδερένια ντουλάπα, στο παλάτι του Κεραμεικού. Τώρα δεν ήταν πλέον δυνατό να ισχυρισθεί κανείς ότι οι μεταρρυθμίσεις της Γαλλικής Επανάστασης είχαν γίνει με την ελεύθερη συγκατάθεση του βασιλιά. Κάποιοι Δημοκρατικοί ζήτησαν τον άμεσο θάνατο του, άλλοι τη δίκη του για προδοσία και συνεργασία με τους εχθρούς του γαλλικού έθνους. Στις 3 Δεκεμβρίου, αποφασίστηκε ότι ο Λουδοβίκος ΙΣΤ', ο οποίος μαζί με την οικογένεια του είχε φυλακιστεί από τις 10 Αυγούστου, έπρεπε να δικαστεί για προδοσία. Εμφανίστηκε δύο φορές, στις 11 και 23 Δεκεμβρίου, ενώπιον της Συμβατικής Εθνοσυνέλευσης.
Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ' καταδικάστηκε και καρατομήθηκε στην γκιλοτίνα στις 21 Ιανουαρίου 1793. Εννέα μήνες αργότερα, η Μαρία Αντουανέτα καταδικάστηκε επίσης για προδοσία και εκτελέστηκε στις 16 Οκτωβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Βίλλεμ Κορνέλις Ντόιστερ
Ο Βίλλεμ Κορνέλις Ντόιστερ (Willem Cornelisz Duyster, 1599–1635) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής από το Άμστερνταμ, περισσότερο γνωστός για τις «σκηνές φρουράς» ( cortegaarddje ), ρωπογραφίες που απεικονίζουν τη στρατιωτική ζωή.
Βιογραφία
Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης, πήρε το όνομά του από το σπίτι του στην οδό Koningstraat του Άμστερνταμ, που ονομαζόταν «De Duystere Werelt», ο σκοτεινός κόσμος. Γνώριζε καλά τον σύγχρονο του Πίτερ Κόντε, ωστόσο, σε έναν καυγά μεταξύ τους το 1625, ο Κόντε τον χτύπησε στο πρόσωπο με μια «τσίγκινη στάμνα» σε πάρτι σε εξοχική κατοικία που διοργάνωσε άλλος καλλιτέχνης. Νυμφεύτηκε την αδελφή του ζωγράφου Σίμον Κικ (Simon Kick, 1603–1652), ο οποίος με τη σειρά του νυμφεύτηκε την αδελφή του Βίλλεμ.
Σταδιοδρομία στη ζωγραφική
Μετά από μια πρώιμη περίοδο ως προσωπογράφος, ο Ντόιστερ έγινε ειδικός σε ρωπογραφίες, όπως πίνακες με εύθυμες συντροφιές και στρατιωτικές σκηνές. Σε αντίθεση με πολλούς ζωγράφους σκηνών φρουράς, απέφευγε να απεικονίζει ιερόδουλες, με τις γυναίκες στους στρατιωτικούς πίνακές του να είναι συχνά όμηροι για λύτρα ή θύματα λεηλασιών ή ακόμα χειρότερα. Επέδειξε μεγάλη ικανότητα στο να ζωγραφίζει υφάσματα, να χαρακτηρίζει με ακρίβεια τα θέματά του και να απεικονίζει τις σχέσεις μεταξύ των μορφών του. Η σταδιοδρομία του Ντόιστερ διακόπηκε όταν υπέκυψε στην πανούκλα το 1635.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Επιχείρηση Ναυτική Παρακολούθηση
Η Επιχείρηση Ναυτική Παρακολούθηση ήταν μια επιχείρηση του ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης με τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν κατά της πρώην Γιουγκοσλαβίας βάσει των ψηφισμάτων 713 (1991) και 757 (1992) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Η επιχείρηση ξεκίνησε στις 16 Ιουλίου 1992 και διήρκεσε μέχρι τις 22 Νοεμβρίου 1992. Υπό την Ναυτική Παρακολούθηση, πλοία του ΝΑΤΟ από τις Μόνιμες Ναυτικές Ομάδες 1 και 2 του ΝΑΤΟ, τη μόνιμη ναυτική δύναμη του ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο και τον Ατλαντικό, περιπολούσαν στα διεθνή ύδατα στα ανοικτά των ακτών του Μαυροβουνίου. Ενώ οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ περιπολούσαν στα ανοικτά των ακτών του Μαυροβουνίου, η Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση διεξήγαγε μια παράλληλη επιχείρηση, με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Απότομη Επαγρύπνηση στο Στενό του Οτράντο. Η επιχείρηση τερματίστηκε στις 22 Νοεμβρίου 1992 και αντικαταστάθηκε από την πιο επιθετική Επιχείρηση Ναυτική Ασπίδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Μεσογείου Κατηγορία:Πόλεμος της Βοσνίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αλκμαιωνίς
Το περιεχόμενο της Αλκμαιωνίδος
Σύμφωνα με τον Βέλγο ελληνιστή Αλμπέρ Σεβερένς (Albert Severyns), το περιεχόμενο της Αλκμαιωνίδας πρέπει να ήταν περίπου το εξης:
Ένας χρησμός πληροφορούσε τους Επιγόνους ότι όφειλαν να κάνουν τον Αλκμαίωνα αρχηγό της εκστρατείας τους εναντίον των Θηβαίων. Ο Αλκμαίων μετά από κάποιους δισταγμούς, και ύστερα από επέμβαση της μητέρας του Εριφύλης, δεχόταν τελικά να τεθεί επικεφαλής της εκστρατείας. Στον Γλίσαντα σκοτώνε τον βασιλιά της Θήβας Λαοδάμαντα (ο οποίος προηγουμένως είχε φονεύσει τον γιο του Άδραστου, τον Αιγιαλέα), κατακτούσε την Θήβα και επέστρεφε στο Άργος.
Στην Αλκμαιωνίδα παρεμβάλλονταν επίσης (σύμφωνα με τα διασωζόμενα αποσπάσματα ), μύθοι για τον Τυδέα, τον Πηλέα, τον Πέλοπα, τον Ατρέα και τον Θυέστη. Το μεγαλύτερο όμως μέρος της Αλκμαιωνίδας καταλάμβανε η εξιστόρηση του κρίματος του Αλκμαίωνα, ο οποίος ως άλλος Ορέστης σκότωσε την μητέρα του, την Εριφύλη, για να εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα του.
Ο θάνατος της Εριφύλης
Στην Θηβαΐδα, ο Αμφιάραος αρνιόταν να πάρει μέρος στην εκστρατεία κατά της Θήβας, γνωρίζοντας (ως μάντης που ήταν) ότι οι θεοί ήταν εναντίον των Αργείων. Τελικά όμως αναγκαζόταν να συμμετάσχει μετά από παρέμβαση της γυναίκας του, της Εριφύλης, την οποία είχε δωροδοκήσει για το σκοπό αυτό ο Πολυνείκης προσφέροντάς της το περιδέραιο της Αρμονίας.
Στην Αλκμαιωνίδα (και στους Επιγόνους) η ίδια ιστορία επαναλαμβανόταν με τον Αλκμαίωνα: Ο Αλκμαίων, όπως και ο πατέρας του, αρνιόταν αρχικά να πάρει μέρος στην εκστρατεία. Η Εριφύλη όμως, μαγεμένη αυτήν τη φορά από τον πέπλο [το φόρεμα] της Αρμονίας που της πρόσφερε ο Θέρσανδρος, ο γιος του Πολυνείκη, εξανάγκασε τον γιο της να εκστρατεύσει, όπως είχε κάνει πρωτύτερα και με τον πατέρα του.
Αλλά ο Αμφιάραος, πριν φύγει για την Θήβα, είχε διατάξει τον τότε μικρό γιο του Αλκμαίωνα να τιμωρήσει την Εριφύλη για την προδοσία της, αν ποτέ δεν γύριζε ο ίδιος ζωντανός από τον πόλεμο. Και ο Αμφιάραος πράγματι δεν γύρισε. Έτσι ο Αλκμαίων, δέκα χρόνια αργότερα, επιστρέφοντας θριαμβευτής στο Άργος μετά την κατάκτηση της Θήβας, και αφού πρώτα συμβουλεύτηκε το μαντείο των Δελφών, αποφάσισε να εκτελέσει την προσταγή του πατέρα του και σκότωσε την Εριφύλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά έπη Κατηγορία:Θηβαϊκός (επικός) κύκλος
Πωλ Κροσέ
Πρώτα χρόνια
Ο Κροσέ σε νεαρή ηλικία ενδιαφέροταν για την αεροπορία και το ράγκμπι, ώσπου ανακάλυψε ένα πάθος για το θέατρο σε ηλικία 23 ετών. Πήγε στο Παρίσι το 1945 και σπούδασε υποκριτική με δασκάλο τον Σαρλ Νταλίν για τρία χρόνια και άρχισε να παίζει στο Εθνικό λαίκο θεάτρο το 1949 μαζί με τον Ζαν Βιλάρ.
Κινηματογραφική σταδιοδρομία
Το ντεμπούτο στον κινηματογράφο ο Κροσέ το έκανε το 1959 με την ταινία Το Σημάδι του Λέοντα' σε σκηνοθεσία Έρικ Ρομέρ.
Είχε πολύ μεγάλη σταδιοδρομία, κατά τη διάρκεια της οποίας συνεργάστηκε με πολλούς μεγάλους σκηνοθέτες, όπως ο Αλέν Ρεσνέ, ο Ρενέ Κλεμάν, ο Ζαν-Πιέρ Μελβίλ, ο Ζακ Ντερέ και ο Ζοζέ Ζιοβανί.
Touch Me
Το "Touch Me" είναι τραγούδι του αμερικάνικου ροκ συγκροτήματος The Doors το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τέταρτο δίσκο του συγκροτήματος με τίτλο The Soft Parade. Γράφτηκε από τον κιθαρίστα Ρόμπι Κρίγκερ, το οποίο αρχικά ονομαζόταν "Hit Me" λόγω των συχνών καβγάδων του Κρίγκερ με την κοπέλα του. Κυκλοφόρησε και σε single το οποίο σημείωσε επιτυχία, νούμερο 3 στην Αμερική και νούμερο 1 στον Καναδά.
Στο τέλος του κομματιού, ο Τζιμ Μόρισον λέει "Stronger than dirt". Η οποία ήταν από την διαφήμιση του Ajax.
Μέλη
Οι Doors
Συμέτειχαν επίσης:
Θέσεις τσαρτ
Touch Me (σινγκλ)
Επίσημη κυκλοφορία: Δεκέμβριος 1968
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των The Doors Κατηγορία:Τραγούδια του 1968 Κατηγορία:Singles του 1968
Ο ιππότης Λαγκαρντέρ
Ο ιππότης Λαγκαρντέρ (γαλλικός τίτλος: Le Bossu - Ο καμπούρης) είναι μυθιστόρημα του Πωλ Φεβάλ που δημοσιεύτηκε αρχικά σε συνέχειες στην εφημερίδα Le Siècle το 1857 και σημείωσε αμέσως σημαντική επιτυχία. Εκδόθηκε σε βιβλίο το 1858. Θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά έργα του συγγραφέα και πρότυπο στο είδος των μυθιστορημάτων «μανδύα και ξίφους».
Η δράση, χωρισμένη σε 6 μέρη και 62 κεφάλαια, διαδραματίζεται σε δύο ξεχωριστές εποχές, το 1699 και το 1717, κυρίως στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο Παρίσι, και αφηγείται την ιστορία του ιππότη Ανρί ντε Λαγκαντέρ.
Εκτός από τους μυθιστορηματικούς χαρακτήρες, στο έργο αναφέρονται ιστορικά πρόσωπα, όπως ο αντιβασιλέας Φίλιππος της Ορλεάνης, ο τραπεζίτης και οικονομολόγος Τζον Λω και ακόμη ο τσάρος Πέτρος ο Μέγας, ορισμένοι από τους οποίους βρίσκονται αναμεμειγμένοι με εντελώς φανταστικές μυθιστορηματικές περιπέτειες.
Μέρος πρώτο: Κύριοι των όπλων
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο Λαγκαρντέρ σώζει το παιδί του Φιλίππου του Νεβέρ και ορκίζεται να βρει τον δολοφόνο του. Το 1699, στα Άνω Πυρηναία, στα γαλλο-ισπανικά σύνορα. Ο γέρος μαρκήσιος ντε Καϊλύς, που κάποτε ήταν αυλικός στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄, μένει στο κάστρο του με την κόρη του Ωρόρ, την οποία σκοπεύει να παντρέψει με τον ισχυρό πρίγκιππα Φιλίπ ντε Γκονζάγκ, εξάδερφο του Φιλίππου της Ορλεάνης καθώς και του δούκα Φιλίππου του Νεβέρ. Ωστόσο, η κόρη του έχει παντρευτεί κρυφά με τον τελευταίο - καθώς τις οικογένειες Νεβέρ και Καϊλύς χώριζε φοβερό μίσος - και απέκτησαν μια κόρη, που ονομαζόταν επίσης Ωρόρ. Ο Φιλίπ ντε Γκονζάγκ είναι καλεσμένος του μαρκήσιου στο κάστρο του εδώ και αρκετές ημέρες και μαθαίνοντας τον κρυφό γάμο, με τη βοήθεια του πιστού του υπηρέτη, εξυφαίνει μια συνωμοσία ενάντια στον  Νεβέρ. Αποφασισμένος να τον δολοφονήσει και να οικειοποιηθεί τη γυναίκα και την τεράστια περιουσία του δούκα, στρατολόγησε μερικούς μπράβους και έστειλε ένα σημείωμα στον εξάδερφό του για να τον παρασύρει στο κάστρο. Δύο από τους πληρωμένους δολοφόνους, μόλις μαθαίνουν το όνομα αυτού που πρόκειται να σκοτώσουν, καυχιούνται ότι ένας μόνο άνδρας θα μπορούσε να τους νικήσει, ο18χρονος ιππότης Ανρί ντε Λαγκαντέρ, τον οποίο γνώρισαν στο Παρίσι.
Ο Λαγκαρντέρ εμφανίζεται στη σκηνή, στο δρόμο της εξορίας. Μόλις μαθαίνει τι σχεδιάζεται εναντίον του Νεβέρ, τον ειδοποιεί και αυτός του εμπιστεύεται την κόρη του και το πιστοποιητικό γέννησης που αποδεικνύει ότι είναι κόρη του δούκα του Νεβέρ και της Ωρόρ ντε Καϊλύς. Ο Λαγκαρντέρ και ο Νεβέρ αντιμετωπίζουν στην τάφρο του κάστρου μόνοι τους, στο σκοτάδι, τους μισθοφόρους και αποκρούουν τις επιθέσεις τους, ο Γκονζάγκ όμως χτυπά ύπουλα τον εξάδερφό του με το σπαθί πισώπλατα, σκοτώνοντάς τον μπροστά στον Λαγκαρντέρ που καταφέρνει να σημαδέψει το χέρι του μασκοφόρου δολοφόνου με το στιλέτο του και ορκίζεται να τον εκδικηθεί και να προστατεύσει την κόρη του δούκα. Καθώς κρατάει το παιδί στην αγκαλιά του, ο Λαγκαρντέρ δηλώνει:
Ανισότητα αριθμητικού-γεωμετρικού μέσου
Στα μαθηματικά, η ανισότητα αριθμητικού-γεωμετρικού μέσου λέει ότι ο αριθμητικός μέσος n μη-αρνητικών πραγματικών αριθμών είναι μεγαλύτερος ή ίσος από τον γεωμετρικό μέσο αυτών των αριθμών. Για παράδειγμα, για τρεις αριθμούς , Στην γενική περίπτωση για n μη-αρνητικούς αριθμούς, ισχύει ότι
Ο ιππότης Λαγκαρντέρ
Μέρος πρώτο: Κύριοι των όπλων
Ο Γκονζάγκ καταγγέλει τον Λαγκαρντέρ ως δολοφόνο και αυτός φεύγει στην Ισπανία όπου μεγαλώνει την Ωρόρ, ενώ κρύβει τη σκοτεινή ιστορία από το παιδί, και αποτρέπει όλες τις απόπειρες δολοφονίας εναντίον της. Για 19 χρόνια ταξιδεύει, οι μπράβοι που έλαβαν μέρος στην επίθεση βρίσκονται σκοτωμένοι μυστηριωδώς στο πέρασμά του, πριν τελικά επιστρέψει στο Παρίσι.
Ανισότητα αριθμητικού-γεωμετρικού μέσου
Η ανισότητα αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώστε να αποδείξει αρκετές άλλες ανισότητες στα μαθηματικά και βρίσκει εφαρμογές στην ανάλυση αλγορίθμων και στην θεωρία βελτιστοποίησης. Η ανισότητα αναφέρεται ως ανισότητα ΑΜ-ΓΜ από την σύντμηση των αρχικών του αριθμητικού μέσου και του γεωμετρικού μέσου.
Ο ιππότης Λαγκαρντέρ
Δεύτερο μέρος: Το μέγαρο του Νεβέρ
Το 1717, ο Φίλιππος της Ορλεάνης ήταν αντιβασιλέας του βασιλείου της Γαλλίας εν αναμονή της ενηλικίωσης του Λουδοβίκου ΙΕ' και ο ξάδερφός του Φιλίπ ντε Γκονζάγκ έγινε το τρίτο πιο σημαντικό πρόσωπο στο βασίλειο. Τώρα μένει στο μέγαρο του Νεβέρ, στο Παρίσι, το οποίο έχει μετατρέψει σχεδόν εξ ολοκλήρου σε εμπορικό χώρο, νοικιάζοντας σε εξωφρενικές τιμές χώρους για καταστήματα και χρηματιστηριακά ανταλλακτήρια, ένα από αυτά το νοικιάζει ένας φτωχός και γέρος καμπούρης, που είναι μεταμφιεσμένος ο Λαγκαρντέρ, κυκλοφορεί ανάμεσα στους κερδοσκόπους του συστήματος Λω και παρακολουθεί τον Γκονζάγκ και το μέγαρό του.
Αν και παντρεμένος με την Ωρόρ ντε Νεβέρ, ο Γκονζάγκ δεν έχει σχέσεις με τη γυναίκα του που ζει απομονωμένη στη μνήμη του πρώτου της συζύγου και της κόρης της, ούτε μπορεί να απολαύσει την περιουσία του νεκρού. Γι' αυτόν τον τελευταίο λόγο παρουσιάζει αυτή που ισχυρίζεται ότι είναι κόρη του Νεβέρ - στην πραγματικότητα η δόνα Κρουζ, μια Ισπανίδα. Ωστόσο, η Ωρόρ ντε Νεβέρ, ειδοποιημένη, εμφανίζεται και αρνείται να αναγνωρίσει την υποτιθέμενη κόρη της. Όταν ο Γκονζάγκ μαθαίνει ότι ο Λαγκαρντέρ και η κόρη του εξαδέρφου του βρίσκονται στο Παρίσι, ο καμπούρης ενοικιαστής προσποιείται ότι τον βοηθά να σχεδιάσει μια απαγωγή. Όταν αποκαλύπτεται, αναγκάζει τον πρίγκιπα ντε Γκονζάγκ να παραδεχθεί την ενοχή του μπροστά στον Αντιβασιλέα και τον σκοτώνει σε μονομαχία.
Ανισότητα αριθμητικού-γεωμετρικού μέσου
Περίπτωση n = 2
Θα αποδείξουμε την την περίπτωση n = 2, όπου η ανισότητα έχει την μορφή
Ο ιππότης Λαγκαρντέρ
Δεύτερο μέρος: Το μέγαρο του Νεβέρ
Η Ωρόρ, βρίσκοντας τη μητέρα της και την περιουσία της, παντρεύεται τον προστάτη της που έλαβε τον τίτλο του κόμη του Λαγκαρντέρ από τον Αντιβασιλέα.
Σχολιασμός
Πέρα ​​από ένα απλό ιστορικό μυθιστόρημα, το έργο παρουσιάζει μια βίαιη σάτιρα τόσο της περιόδου της Αντιβασιλείας (1715-1722) όσο και της σύγχρονης εποχής του συγγραφέα. Ενώ στιγματίζει το σύστημα του Τζον Λω αποκαλύπτοντας την παρακμή των ευγενών του 18ου αιώνα, ο Φεβάλ καταγγέλλει με δεικτικό χιούμορ τον κερδοσκοπικό πυρετό υπό τη μοναρχία του Ιουλίου και κατά τα πρώτα χρόνια της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας.
Ανισότητα αριθμητικού-γεωμετρικού μέσου
Αλγεβρική απόδειξη
Με απλές αναδιατάξεις, η οποία ισχύει, καθώς για κάθε πραγματικό αριθμό το τετράγωνό του είναι μη-αρνητικό.
Ο ιππότης Λαγκαρντέρ
Σχολιασμός
Ωστόσο, η εξαιρετική επιτυχία του έργου οφείλεται καθαρά στη δεξιοτεχνική πλοκή του, καθώς ο Φεβάλ γνώριζε πολύ καλά τις προσδοκίες των αναγνωστών του και έδωσε στη γαλλική λογοτεχνία έναν από τις πιο δημοφιλείς ήρωες, δίπλα στον Γιάννη Αγιάννη, τον Ντ' Αρτανιάν και τον Σιρανό. Ίντριγκες, έρωτες, μονομαχίες, περιπέτειες, ενέδρες, μεταμφιέσεις και ανατροπές, με φόντο ένα Παρίσι με στενά, απειλητικά σοκάκια και μια αστραφτερή και παραπαίουσα βασιλική αυλή, συνθέτουν ένα από τα χαρακτηριστικότερα μυθιστορήματα «μανδύα και ξίφους».
Ανισότητα αριθμητικού-γεωμετρικού μέσου
Γεωμετρική απόδειξη
Θεωρούμε το ευθύγραμμο τμήμα \mathrm{AB} μήκους a + b και το σημείο \mathrm{C} αυτού, ώστε (και ). Θεωρούμε επίσης το μέσο αυτού \mathrm{M} και τον κύκλο με κέντρο αυτό το σημείο.
Ο ιππότης Λαγκαρντέρ
Σχολιασμός
Ο Πωλ Φεβάλ υιός έγραψε τη συνέχεια τροποποιώντας το τέλος του αρχικού μυθιστορήματος, όπως και σε πολλά άλλα μυθιστορήματα του πατέρα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Λεάντρο Κρίσα
Ο Λεάντρο Κρίσα (Leandro Krysa, γενν. 7 Νοεμβρίου 1992, Μπουένος Άιρες ) είναι Αργεντινός σκακιστής. Του απονεμήθηκε ο ανώτατος σκακιστικός τίτλος του Γκρανμαίτρ το 2017, ενώ έγινε Διεθνής Μαιτρ το 2011. Έγινε πιστοποιημένος προπονητής της FIDE το 2018.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Λ. Κρίσα είναι ένας από τους σημαντικότερους Αργεντινούς σκακιστές κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Έχει λάβει μέρος σε πλήθος σκακιστικών διοργανώσεων που έχουν πραγματοποιηθεί στη Νότια Αμερική και την Ευρώπη.
Ανισότητα αριθμητικού-γεωμετρικού μέσου
Γεωμετρική απόδειξη
Επίσης θεωρούμε \mathrm{D} ένα από τα σημεία που τέμνει η κάθετη από τo \mathrm{M} στο \mathrm{AB}. Τότε το τρίγωνο είναι ορθογώνιο καθώς βλέπει στην διάμετρο και  (δηλαδή ίσο σε μήκος με τον αριθμητικό μέσο).
Προχωράμε θεωρώντας E το σημείο που τέμνει η κάθετη από το \mathrm{C} τον κύκλο στην πλευρά του \mathrm{D}. Από την ομοιότητα των τριγώνων και, προκύπτει ότι δηλαδή το \mathrm{EC} είναι ίσο σε μήκος με τον γεωμετρικό μέσο. Συνεπώς, έπεται η ανισότητα αριθμητικού-γεωμετρικού μέσου από το γεγονός ότι.
Με την ανισότητα Γένσεν
Η λογαριθμική συνάρτηση είναι κοίλη για, καθώς Επομένως, από την ανισότητα Γένσεν, έχουμε ότι Από τις ιδιότητες της λογαριθμικής συνάρτησης και, έχουμε ότι Επειδή η συνάρτηση \ln(x) είναι αυστηρώς μονότονη, έχουμε ότι που είναι και η ζητούμενη ανισότητα. Επίσης, προκύπτει ότι η ισότητα ισχύει αν και μόνο αν.
Με μεγιστοποίηση συνάρτησης
Βασική Περίπτωση: Για n = 1, η ανισότητα είναι προφανής.
Με την ανισότητα της αναδιάταξης
Θα χρησιμοποιήσουμε την ανισότητα της αναδιάταξης για να αποδείξουμε την ΑΜ-ΓΜ. Η ανισότητα ΑΜ-ΓΜ είναι ομογενής, δηλαδή αν θεωρήσουμε για οποιαδήποτε σταθερά \lambda > 0, τότε η μορφή της ανισότητας δεν αλλάζει, δηλαδή, Επομένως, Συνεπώς, χωρίς βλάβη της γενικότητας θεωρούμε με γινόμενο. Θεωρούμε επίσης Από την ανισότητα της αναδιάταξης Δηλαδή,
Απόδειξη της ανισότητας γεωμετρικού-αρμονικού μέσου
Θέτοντας για κάθε  στην ανισότητα αριθμητικού-γεωμετρικού μέσου λαμβάνουμε ότι Αναδιατάσσοντας τα δύο μέλη λαμβάνουμε ότι δηλαδή ο αρμονικός μέσος είναι μικρότερος ή ίσος του γεωμετρικού, με ισότητα αν και μόνο αν.
Απόδειξη της ανισότητας Νέσμπιττ
Θα αποδείξουμε την ανισότητα Νέσμπιττ για κάθε θετικούς πραγματικούς αριθμούς a, b, c: Θεωρούμε x = b + c, y = a + c και z = a + b. Τότε, έχουμε ότι Επομένως, η ανισότητα Νέσμπιττ, γράφεται ως εξής: Αναδιατάσσοντας τους όρους, έχουμε την ισοδύναμη ανισότητα η οποία είναι ισοδύναμη με την Η ανισότητα αυτή προκύπτει από την ανισότητα αριθμητικού-γεωμετρικού μέσου για 6 όρους,
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανισότητες
Λεάντρο Κρίσα
Αποτελέσματα Πρωταθλημάτων Αργεντινής
Ο Λ. Κρίσα συμμετείχε σε αρκετά Σκακιστικά Πρωταθλήματα Αργεντινής. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:
Αποτελέσματα Άλλων Τουρνουά
Ο Λ. Κρίσα έλαβε μέρος και σε πλήθος άλλων τουρνουά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές Κατηγορία:Σκάκι
Κυνηγώντας τον δολοφόνο μου
Το Κυνηγώντας τον δολοφόνο μου (Πρωτότυπος τίτλος: D.O.A (Dead on arrival) είναι ένα φιλμ νουάρ μυστηρίου αμερικανικής παραγωγής του 1950 σε σκηνοθεσία Ρούντολφ Ματέ. Πρωταγωνιστούν οι Έντμοντ Ο'Mπράιεν, Πάμελα Μπρίτον και ο Λούθερ Άντλερ.
Η ταινία θεωρείται από τις κλασικές του είδους. Ο ξέφρενος ρυθμός της περιστρέφεται γύρω από την αναζήτηση ενός ετοιμοθάνατου ανθρώπου για να μάθει ποιος τον έχει δηλητηριάσει και γιατί.
Το 2004, επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Κινηματογραφικό Μητρώο της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου ως «πολιτισμικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική».
340px|thumb|thumbtime=3|Η ταινία
Υπόθεση
Στο Σαν Φρανσίσκο ένας άντρας εμφανίζεται σε ένα αστυνομικό τμήμα για να αναφέρει μια δολοφονία. Την δική του...
Μια εβδομάδα νωρίτερα ο Φρανκ Μπίγκελοου, ορκωτός λογιστής από το Μπάνινγκ (Καλιφόρνια), φτάνει στην πόλη για σύντομες διακοπές. Ένα βράδυ, ενώ βρίσκεται στο μπαρ, κάποιος αλλάζει το ποτήρι του με ένα άλλο. Το επόμενο πρωί ο Φρανκ δεν αισθάνεται καλά και πηγαίνει να επισκεφθεί έναν γιατρό, όπου ανακαλύππτει με τρόμο ότι έχει δηλητηριαστεί με μια τοξίνη για την οποία δυστυχώς δεν υπάρχει αντίδοτο.
Έχοντας πεισθεί ότι ήταν μεθυσμένος και έχοντας μόνο λίγες ημέρες ζωής ακόμη, ο Φρανκ προσπαθεί να καταλάβει ποιος τον έχει δηλητηριάσει και γιατί. Κάποια στιγμή η γραμματέας του, Πώλα τον τηλεφωνεί στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου διαμένει και του λέει ότι ένας από τους πελάτες του, ο κύριος Φίλιπς, προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του, αλλά πέθανε το προηγούμενο βράδυ. Από κει και ύστερα όλες οι ενδείξεις οδηγούν στην οικογένεια του Φίλιπς: τη σύζυγό του και τον αδελφό του Στάνλεϊ.
Το κλειδί για το μυστήριο φαίνεται να είναι ένα τιμολόγιο που ο Φράνκ είχε μερικούς μήνες νωρίτερα, για ένα φορτίο ιριδίου που αποδεικνύεται ότι έχει κλαπεί. Έχοντας την πεποίθηση ότι ο Στάνλεϊ και η κυρία Φόστερ είναι οι εμπνευστές της δολοφονίας του, πηγαίνει να τους αντιμετωπίσει, μόνο για να ανακαλύψει ότι ο Στάνλεϊ έχει μόλις δηλητηριαστεί. Ο Φρανκ καταφέρνει να τον πάει στο νοσοκομείο εγκαίρως και ο Στάνλεϊ του λέει ότι έχει ανακαλύψει μια ερωτική σχέση μεταξύ του Χολιντέϊ και της κυρίας Φίλιπς.
Η κλοπή του τιμολογίου ήταν απλώς μια πρόφαση: οι δύο τους σκότωσαν τον Φίλιπς επειδή είχε ανακαλύψει τη σχέση και για να παραπλανήσουν την αστυνομία εφεύραν την ιστορία της κλοπής. Αλλά το τιμολόγιο απέδειξε την αθωότητα του Φίλιπς, οπότε ο Χόλιντεϊ άρχισε να σκοτώνει όποιον ήξερε γι 'αυτό, συμπεριλαμβανομένου του Φράνκ Μπίγκελοου, ο οποίος θα σκοτώσει τότε τον Χόλιντεϊ μετά από μια ανταλλαγή πυρών.
Μόλις τελειώσει την αφήγηση του ο Φρανκ στο αστυνομικό τμήμα καταρρέει και πεθαίνει λέγοντας το όνομα της φίλης του. Ο αρμόδιος ντετέκτιβ αποφασίζει ότι η υπόθεση έχει κλείσει και το αρχείο της κατατίθεται ως «νεκρός κατά την άφιξη» (dead on arrival).
Κριτικές
Οι New York Times, στην κριτική τους, περιέγραψαν την ταινία ως ένα αρκετά προφανές και μελαγχολικό ρεσιτάλ, που περιλαμβάνει έγκλημα, πάθος, ξυλοδαρμούς συμμοριών και την αθώα σύγχυση ενός ανθρώπου όταν έπεσε σε έναν ιστό περιστάσεων που τον σημαδεύει ο θάνατος. Η ερμηνεία του Έντμοντ Ο'Mπράιεν είχε μια καλή ώθηση, ενώ η Πάμελα Μπράιτον προσθέτει μια ευχάριστη πινελιά ξανθιάς ελκυστικότητας.
Ριμέικ
Το 1988, κυκλοφόρησε ένα πολύ αλλαγμένο ριμέικ της ταινίας. Η παραγωγή έγινε από την Touchstone Pictures και αυτή η έκδοση διατήρησε τον αρχικό τίτλο και σκηνοθετήθηκε από τους Ρόκι Μόρτον και Ανάμπελ Τζάνκελ, ενώ πρωταγωνιστούσαν οι Ντένις Κουέιντ και Μεγκ Ράιαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Ταινίες του 1950 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρούντολφ Ματέ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σαν Φρανσίσκο
Βάλτερ Άντερσον
Ο Βάλτερ Άρθουρ Αλεξάντερ Άντερσον (γερμ: Walter Arthur Alexander Anderson, 10 Οκτωβρίου 1885 - 23 Αυγούστου 1962) ήταν Γερμανός λαογράφος, εθνολόγος και νομισματολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1885 στο Μινσκ της Λευκορωσίας - το οποίο τότε αποτελούσε κομμάτι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας - και ήταν γερμανικής ή κατ' άλλους εσθονικής καταγωγής. Πατέρας του ήταν ο φιλόλογος Νικολάι Άντερσον (1845 -1905) και αδέλφια του ο αστροφυσικός Βίλχελμ Άντερσον (1880 - 1940) και ο μαθηματικός Όσκαρ Άντερσον (1887 - 1960).
Το 1918 εγκατέλειψε τη θέση του εξαιτίας της κλιμάκωσης του ρωσικού εμφυλίου και επέστρεψε στη γενέτειρά του, το Μινσκ, όπου εργάστηκε για μια διετία ως δάσκαλος γερμανικών. Στη συνέχεια, διετέλεσε από το 1920 μέχρι το 1939 καθηγητής λαογραφίας στο πανεπιστήμιο του Τάρτου. Από το 1940 μέχρι το 1945 δίδαξε στο πανεπιστήμιο του Κένινγκσμπεργκ και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διετέλεσε επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Κίελο, στο οποίο αναδείχτηκε μετά τη συνταξιοδότησή του, ομότιμος καθηγητής. Απεβίωσε το 1962.
Αποτίμηση
Ο Άντερσον αναφέρεται ως ένας από τους διαπρεπέστερους ερευνητές της μεθοδολογίας της λαογραφίας και ως ο ερευνητής που διατύπωσε τον κανόνα της σταθερότητας ή της αυτοδιόρθωσης, σύμφωνα με την οποίο η βασική μορφή ενός παραδοσιακού παραμυθιού μένει σταθερή καθώς ο αφηγητής του έχοντας ακούσει νωρίτερα την ίδια αφήγηση πολλές φορές (από διαφορετικούς ή ακόμη και από έναν αφηγητή) διαμορφώνει μια συγκεκριμένη δομή απαλείφοντας τα στοιχεία που δεν ταιριάζουν με αυτή. Επιπλέον, κατά το διάστημα της παραμονής του στην Εσθονία του Μεσοπολέμου, ο Άντερσον συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη της εθνογραφικής μελέτης στην περιοχή της Βαλτικής.
Ανάμεσα στους μαθητές του συγκαταλέγονταν επιστήμονες όπως ο Ρώσος Νικολάι Αντρέεφ, η Λετονή Άννα Μπιρζκάλνε , ο Εσθονός Όσκαρ Λόοριτς , ο Γερμανός Β. Φ. Χ. Νικολάιζεν κ.ά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί λαογράφοι Κατηγορία:Εσθονοί λαογράφοι Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Εσθονοί πανεπιστημιακοί
Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
Η Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη (WDL) - ( World Digital Library), είναι παγκόσμια ψηφιακή βιβλιοθήκη, η οποία δημιουργήθηκε με τη συνεργασία της UNESCO και της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών.
H αποστολή της παγκόσμιας ψηφιακής βιβλιοθήκης είναι η προαγωγή της διεθνούς και διαπολιτισμικής κατανόησης, η επέκταση του όγκου και της ποικιλίας του πολιτιστικού περιεχομένου στο Διαδίκτυο, η παροχή πόρων σε εκπαιδευτικούς, ακαδημαϊκούς και στο ευρύ κοινό και η δυνατότητα των συνεργαζόμενων ιδρυμάτων να μειώσουν το ψηφιακό χάσμα εντός και μεταξύ των χωρών. Στόχος της είναι να επεκτείνει μη αγγλικό και μη δυτικό περιεχόμενο στο Διαδίκτυο και να συμβάλει στην ακαδημαϊκή έρευνα. Η βιβλιοθήκη σκοπεύει να διαθέσει στο Διαδίκτυο, δωρεάν και σε πολύγλωσση μορφή, σημαντικά πρωτογενή αρχεία από όλους τους πολιτισμούς, όπως χειρόγραφα, χάρτες, σπάνια βιβλία, μουσικές παρτιτούρες, ηχογραφήσεις, ταινίες, έντυπα αρχεία, φωτογραφίες, αρχιτεκτονικά σχέδια και άλλο σημαντικό πολιτιστικό υλικό.
Η WDL άνοιξε με 1.236 τεκμήρια. Από τις αρχές του 2018, απαριθμεί περισσότερα από 18.000 τεκμήρια από σχεδόν 200 χώρες, που χρονολογούνται από το 8.000 π.Χ.
Ιστορία και αντίληψη
Μετά από σχεδόν 20 χρόνια χωρίς συμμετοχή, οι Ηνωμένες Πολιτείες επανίδρυσαν τη μόνιμη αντιπροσωπεία τους στον Εκπαιδευτικό, Επιστημονικό και Πολιτιστικό Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) το 2003. Ο Δρ. Τζέιμς Μπίλινγκτον, βιβλιοθηκάριος του Κογκρέσου, διορίστηκε επίτροπος της Εθνικής Επιτροπής των Ηνωμένων Πολιτειών στην UNESCO και προσκλήθηκε να μιλήσει στην ολομέλεια στην εναρκτήρια διάσκεψή της τον Ιούνιο του 2005. Στην ομιλία του, με τίτλο A View of the Digital World Library, περιέγραψε ένα όραμα στο οποίο οι πλούσιες συλλογές που διατηρούνται από «θεσμούς, βιβλιοθήκες και μουσεία θα μπορούσαν να διατεθούν στον κόσμο δωρεάν σε μια νέα μορφή πολύ πιο προσβάσιμη από οποιαδήποτε μορφή που προηγήθηκε».
Η Google Inc. έγινε ο πρώτος συνεργάτης αυτής της συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και δώρισε 3 εκατομμύρια δολάρια για την υποστήριξη της ανάπτυξης της Παγκόσμιας Ψηφιακής Βιβλιοθήκης το 2005.
Στο ετήσιο συνέδριο της Εθνικής Επιτροπής το 2006, ο Δρ Τζον βαν Ουντενάρεν, Ανώτερος Σύμβουλος για την Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, παρουσίασε το σχέδιο έργου για την υλοποίηση του οράματος του Δρ Μπίλινγκτον. Πάνω από όλα, η πεποίθηση ότι η Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη πρέπει να εμπλέκει εταίρους στον σχεδιασμό των τεσσάρων κύριων τομέων του έργου: τεχνική αρχιτεκτονική, επιλογή, διακυβέρνηση και χρηματοδότηση. Αυτός ο στόχος επιτεύχθηκε τον Δεκέμβριο του 2006, όταν 45 διευθυντές εθνικών βιβλιοθηκών, τεχνικοί διευθυντές βιβλιοθηκών και πολιτιστικοί και εκπαιδευτικοί εκπρόσωποι της UNESCO συναντήθηκαν στο Παρίσι για να συζητήσουν την ανάπτυξη της Παγκόσμιας Ψηφιακής Βιβλιοθήκης. Οι συμμετέχοντες σχημάτισαν ομάδες εργασίας για να αντιμετωπίσουν τις συγκεκριμένες προκλήσεις καθενός από τους τέσσερις τομείς του έργου. Οι συμμετέχοντες σχημάτισαν ομάδες εργασίας για να αντιμετωπίσουν τις συγκεκριμένες προκλήσεις καθενός από τους τέσσερις τομείς του Σχεδίου.
Οι ομάδες εργασίας συναντήθηκαν το πρώτο εξάμηνο του 2007 και περιλάμβαναν επαγγελματίες στον τομέα των ψηφιακών βιβλιοθηκών - συμπεριλαμβανομένης της επιστήμης των υπολογιστών, της βιβλιοθηκονομίας και της επιστήμης της πληροφορίας, της ανάπτυξης Ιστού και της συγκέντρωσης κεφαλαίων. Οι ομάδες εργασίας παρουσίασαν τα συμπεράσματά τους στη μεγαλύτερη ομάδα WDL τον Ιούλιο του 2007. Τα συμπεράσματά της διαδικασίας σχεδιασμού παρουσιάστηκαν στην τριακοστή τέταρτη σύνοδο της Γενικής Διάσκεψης της UNESCO τον Οκτώβριο του 2007 στο Παρίσι, Γαλλία.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου 2008, ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών (OAS) συμφώνησε να συμμετάσχει με τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου στην ανάπτυξη της Παγκόσμιας Ψηφιακής Βιβλιοθήκης. Ο Γενικός Γραμματέας Χοσέ Μιγκέλ Ινσούλζα υπέγραψε τη «Συμφωνία Συνεισφερόντων» με τον Βιβλιοθηκονόμο του Κογκρέσου, Δρ. Τζέιμς Μπίλινγκτον, σε τελετή στα κεντρικά γραφεία του ΟΑΚ. Οκτώβριος 2007 στο Παρίσι, Γαλλία.
Η Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη εγκαινιάστηκε στις 21 Απριλίου 2009 στα κεντρικά γραφεία της UNESCO στο Παρίσι, Γαλλία.
Εκθέματα
Τα αρχικά εκθέματα περιλαμβάνουν:
Συνεργάτες
Στους εταίρους στο έργο της Παγκόσμιας Ψηφιακής Βιβλιοθήκης περιλαμβάνονται:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψηφιακές βιβλιοθήκες Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στις Η.Π.Α.
Κοινότητα Μουρνιών Λασιθίου
Κοινότητα Μουρνιών
Εκτός από τον έδρα της, η Κοινότητα Μουρνιών περιλαμβάνει και τον οικισμό Άνω Σύμη, αλλά χωρίς άμεσο σύνδεσμο, διότι ενδιάμεσα εκτείνεται η Κοινότητα Ρίζης. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 137 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Δαμασκηνάκη.
Κοινοτάρχες Μουρνιών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μουρνιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Μαρί-Κατρίν ντ'Ωλνουά
Η Μαρί-Κατρίν Λε Ζυμέλ ντε Μπαρνεβίλ, βαρόνη d'Aulnoy (1650 / 1651-1705), επίσης γνωστή ως κόμισα ντ'Ωλνουά, ήταν Γαλλίδα συγγραφέας γνωστή για τα παραμύθια της. Όταν ονόμασε το πρώτο έργο Παραμύθια (contes de fées), εισήγαγε τον όρο που έκτοτε χρησιμοποιείται γενικά για το είδος. Έγραψε επίσης μυθιστορήματα αυλικών δολοπλοκιών.
Η πολυτάραχη ζωή της δημιούργησε γύρω από το όνομά της μια διασημότητα όχι λιγότερο σημαντική από αυτή των λογοτεχνικών έργων της.
Η ζωή της
Η ντ'Ωλνουά γεννήθηκε στο Μπαρνεβίλ-λα-Μπερτράν της Νορμανδίας και ανήκε στην αριστοκρατική οικογένεια Λε Ζυμέλ ντε Μπαρνεβίλ. Ήταν ανιψιά της Marie Bruneau des Loges, φίλης των ποιητών Φρανσουά ντε Μαλέρμπ και Ζαν-Λουί Γκε ντε Μπαλζάκ. Το 1666, σε ηλικία δεκαπέντε ετών παντρεύτηκε, όπως ήταν η συνήθεια της εποχής, σε ένα συμφωνημένο από την οικογένειά της γάμο με τον τριάντα χρόνια μεγαλύτερό της Φρανσουά ντε λα Μοτ, βαρόνο του Ωλνουά. Ο βαρόνος ήταν ελεύθερο πνεύμα και γνωστός χαρτοπαίκτης. Έχοντας κατασπαταλήσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του μπήκε στην υπηρεσία του Φίλιππου της Ορλεάνης. Το ζευγάρι απέκτησε τέσσερα παιδιά.
Τρία χρόνια αργότερα, το 1669, αποφασισμένη να απαλλαγεί από τον σύζυγό της, τον κατηγόρησε για προδοσία και υπεξαίρεση. Συνεργοί της ήταν δύο άντρες που ίσως ήταν εραστές της ίδιας (ηλικίας δεκαεννέα ετών) και της μητέρας της, η οποία με δεύτερο γάμο της είχε γίνει η μαρκησία de Gadagne. Εάν ο βαρόνος ντ'Ωλνουά κρίνονταν ένοχος, η ετυμηγορία σήμαινε εκτέλεση. Ο βαρώνος ντ'Ωλνουά πέρασε τρία χρόνια φυλακισμένος στη Βαστίλη πριν τελικά πείσει το δικαστήριο για την αθωότητά του. Οι δύο άντρες που εμπλέκονταν ως κατήγοροι εκτελέστηκαν αντ 'αυτού. Οι κατηγορίες και των δύο μερών καταγράφονται στα αρχεία της Βαστίλης. Όταν αποκαλύφθηκε η σκευωρία, η μαρκησία de Gadagne κατέφυγε στην Αγγλία και παρόλο που ένα ένταλμα εκδόθηκε για τη σύλληψη της κυρίας ντ'Ωλνουά, αυτή διέφυγε τη σύλληψη από ένα παράθυρο και κρύφτηκε σε μια εκκλησία. Αναγκασμένη να μένει μακριά από τη Γαλλία για να αποφύγει την καταδίκη που την απειλούσε, ταξίδεψε στην Αγγλία και αργότερα στην Ισπανία.
Είναι πιθανό ότι στη συνέχεια εργάστηκε ως κατάσκοπος για τη Γαλλία πριν επιστρέψει οριστικά στο Παρίσι το 1685 χάρη στις υπηρεσίες που προσέφερε στην Κυβέρνηση (ενδεχομένως ως αποπληρωμή για κατασκοπεία). Η μητέρα της έμεινε στη Μαδρίτη και χρηματοδοτήθηκε με σύνταξη από τον Ισπανό βασιλιά. Η κυρία ντ'Ωλνουά διατηρούσε λογοτεχνικό σαλόνι στο σπίτι της στη οδό Σαιν-Μπενουά (rue Saint-Benoît), στο οποίο συμμετείχαν κορυφαίοι αριστοκράτες και πρίγκιπες, συμπεριλαμβανομένου του στενού φίλου της Σαιν-Εβρεμόν (Saint-Evremond).
Το 1699, η φίλη της Angelique Ticquet καταδικάστηκε σε θάνατο για ηθική αυτουργία στο θάνατο του συζύγου της. Ο συνεργός της επίσης καταδικάστηκε σε κρεμάλα γιατί πυροβόλησε και τραυμάτισε τον σύμβουλο Ticquet. Η κυρία ντ'Ωλνουά διέφυγε τις διώξεις παρά την πιθανή συμμετοχή της και διέκοψε τη συμμετοχή της στην κοινωνική σκηνή του Παρισιού.
Το έργο της
Η ντ'Ωλνουά δημοσίευσε δώδεκα βιβλία, συμπεριλαμβανομένων τριών ψευδο-απομνημονευμάτων, δύο συλλογών παραμυθιών και τριών ιστορικών μυθιστορημάτων. Συνεισέφερε στην ανθολογία Συλλογή των πιο ωραίων γαλλικών ποιημάτων (Recueil des plus belles pièces des poètes français, 1692) και έγραψε μια σειρά ταξιδιωτικών απομνημονευμάτων με βάση τα υποτιθέμενα της ταξίδια μέσα από τη ζωή της Αυλής στη Μαδρίτη και το Λονδίνο. Και παρότι οι αναμνήσεις της μπορεί να μην ανταποκρίνονταν ακριβώς στην πραγματικότητα, αυτές οι ιστορίες έγιναν αργότερα τα πιο δημοφιλή έργα της. Κέρδισε τη φήμη ιστορικού και καταγραφέα παραμυθιών και εκτός Γαλλίας και εκλέχτηκε μέλος της Accademia dei Ricovatri της Πάδουας, με το όνομα Κλειώ, η μούσα της Ιστορίας. Βέβαια, εκείνη την εποχή η έννοια της ιστορίας ήταν πολύ χαλαρότερη και περιελάμβανε φανταστικά γεγονότα. Σε 150 χρόνια, η πιο αυστηρά τεκμηριωμένη μορφή του όρου δεν αποδέχθηκε το έργο της σαν ιστορικό. Ωστόσο, στη Γαλλία και την Αγγλία τα έργα της στην εποχή της θεωρούνταν πολύ διασκεδαστικά, συναίσθημα που αντανακλάται στις ανασκοπήσεις της περιόδου. Τα χρήματα που αποκόμισε από το συγγραφικό της έργο τη βοήθησαν να ζήσει και να αναθρέψει την οικογένειά της.
Τα πιο δημοφιλή έργα της ήταν τα Παραμύθια (Les Contes des Fées, 1697), οι Νέοι Μύθοι  ή οι Μοντέρνες νεράιδες (Contes Nouveauux ou les Fées à la Mode, 1698). Γραμμένα κατά το πρότυπο των περίφημων παραμυθιών του Σαρλ Περώ αλλά διανθισμένα με το προσωπικό της στοιχείο του σαρκασμού.
Στα δήθεν ιστορικά της μυθιστορήματα, τα οποία γίνονταν ανάρπαστα σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβάνονται: Ιππόλυτος, ο κόμης του Ντάγκλας (Hippolyte, comte de Douglas, 1690), Αναμνήσεις από την Αυλή της Ισπανίας (Mémoires de la cour d'Espagne, 1690) και Ταξίδια στην Ισπανία (Relation du voyage d' Espagne, 1691).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γαλλίδες βαρώνισσες
Γουόλτερ Στιούαρτ, λόρδος του Φάιφ
Ο Γουόλτερ Στιούαρτ, λόρδος του Φάιφ (περί το 1338 - 1362) ήταν δεύτερος γιος του Ροβέρτου Β΄ της Σκωτίας και της Ελισάβετ Μουρ. Παντρεύτηκε την περίοδο ανάμεσα στις 21 Ιουλίου 1360 και 20 Ιουλίου 1361 την Ισαβέλλα, κόμισσα του Φάιφ, με τον γάμο πήρε τον τίτλο του λόρδου του Φάιφ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Ζόραν Σάβιτς
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στη συνέχεια, ο Σάβιτς έγινε μέλος του ΠΑΟΚ. Με τον ΠΑΟΚ κατέκτησε το Κύπελλο Κόρατς το 1994, κόντρα στη Στέφανελ Τριέστε και το Κύπελλο Ελλάδος απέναντι στον Πανιώνιο, το 1995. Στη συνέχεια πέρασε ένα χρόνο με την ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης, πριν μετακομίσει στην Ιταλία για να αγωνιστεί με την Κίντερ Μπολόνια, το 1996.
Με την Κίντερ Μπολόνια, κέρδισε το Κύπελλο Ιταλίας το 1997 και το Πρωτάθλημα Ιταλίας, καθώς και την Ευρωλίγκα, το 1998. Του απονεμήθηκε το βραβείο του MVP του Final Four της Ευρωλίγκα του 1998. Το καλοκαίρι του 1998 μετακόμισε στην τουρκική Εφές Πίλσεν της Κωνσταντινούπολης και μαζί της κατέκτησε το Σούπερ Καπ Τουρκίας.
Στη συνέχεια, ο Σάβιτς επέστρεψε στη Μπαρτσελόνα το 2000 και στη συνέχεια μετακόμισε στην ιταλική Σκίπερ Μπολόνια το 2001. Το 2002 τερμάτισε την επαγγελματική του σταδιοδρομία.
ΣΟΔ Γιουγκοσλαβία
Ο Σάβιτς ήταν μέλος της Εθνικής ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας. Με τη ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990. Κέρδισε επίσης το χρυσό μετάλλιο στην Ευρωμπάσκετ 1991.
Σερβία και Μαυροβούνιο
Ο Σάβιτς εκπροσώπησε επίσης την Εθνική Σερβίας και Μαυροβουνίου. Ως μέλος της εθνικής ομάδας, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1995. Ήταν επίσης μέλος της ομάδας που κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα.
Ο Σάβιτς κέρδισε επίσης το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1997.
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Μετά την απόσυρσή του ως παίκτης από τη Φορτιτούντο Μπολόνια το 2002, ο Σάβιτς έγινε μέλος της διοίκησης του συλλόγου. Πέρασε τρία χρόνια ως γενικός διευθυντής της ομάδας. Από το 2005 έως το 2008, ήταν γενικός διευθυντής της Μπαρτσελόνα. Από το 2008 έως το 2009 διηύθυνε τη Φορτιτούντο. Στη συνέχεια, ο Σάβιτς έγινε αθλητικός διευθυντής, ιδρύοντας την Invictus Sports Group.
Στις 16 Μαρτίου 2021, η Παρτίζαν Βελιγραδίου προσέλαβε τον Σάβιτς ως νέο αθλητικό διευθυντή.
Ryan YO-51 Dragonfly
Το Ryan YO-51 Dragonfly ήταν μονοκινητήριο ελαφρύ αεροσκάφος στρατιωτικής συνεργασίας με δυνατότητες βραχείας αποπροσγείωσης (Short Take Off Landing, STOL) το οποίο ανέπτυξε η Ryan Aeronautical για το Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC). Κατασκευάστηκαν μονάχα τρία πρωτότυπα διότι στον σχετικό διαγωνισμό επελέγη τελικά το ανταγωνιστικό Stinson L-1 Vigilant. Το αεροσκάφος ήταν επίσης γνωστό με το παρατσούκλι "ιπτάμενη μοτοτοσικλέτα" (flying motorcycle).
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Κατά τον σχεδιασμό του Dragonfly είχε δοθεί έμφαση στην δυνατότητα να επιχειρεί από αεροδιαδρόμους ελάχιστου μήκους. Ήταν ένα υψηλοπτέρυγο (parasol) μονοπλάνο, με πτέρυγες κατάλληλα σχεδιασμένες ώστε να έχει STOL δυνατότητες. Είχε διθέσιο ανοιχτό κόκπιτ και σταθερό σύστημα προσγείωσης.. Προωθούνταν απο αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney R-985-21 Wasp Junior.
Επιχειρησιακή ιστορία
Ο Στρατός παρέλαβε τρία YO-51 προκειμένου να τα αξιολογήσει σε συγκριτικές δοκιμές με προτάσεις άλλων εταιρειών (Stinson YO-49 και Bellanca YO-50) από τις οποίες και θα προέκυπτε η απόφαση για την προμήθεια του νέου αεροσκάφους στρατιωτικής συνεργασίας. The YO-51 was the heaviest of the three aircraft evaluated.
Παρόλο που κρίθηκε επαρκές στις δοκιμές, που πραγματοποιήθηκαν στο Wright Field του Οχάιο, το σχέδιο της Stinson προτιμήθηκε, με συνέπεια να μην κατασκευαστούν άλλα YO-51.
Βιβλιογραφία
YO-51 Κατηγορία:Αεροσκάφη στρατιωτικής συνεργασίας Κατηγορία:Αεροσκάφη συνδέσμου Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Προεδρικές εκλογές στο Αζερμπαϊτζάν (2018)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Αζερμπαϊτζάν στις  11 Απριλίου 2018. Οκτώ υποψήφιοι διεκδίκησαν την προεδρία. Ο Ιλχάμ Αλίγιεφ επανεξελέγη πρόεδρος για  επταετή θητεία. Οι εκλογές ήταν οι πρώτες από το  συνταγματικό δημοψήφισμα του 2016, με το οποίο παρατάθηκε η προεδρική θητεία του από πέντε σε επτά χρόνια.
Πλαίσιο
Σύμφωνα με το Άρθρο 178 §1 του εκλογικού νόμου ορίζεται το τρίτο Σάββατο του Οκτωβρίου ως ημερομηνία για τις προεδρικές εκλογές, που θα σήμαινε ότι οι εκλογές θα διενεργούνταν στις 17 Οκτωβρίου 2018. Ωστόσο, η ψηφοφορία διεξήχθη νωρίτερα, με προεδρικό διάταγμα στις 5 Φεβρουαρίου 2018. Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή του Αζερμπαϊτζάν (CEC) πραγματοποίησε μια δημοσκόπηση την 1η  Φεβρουαρίου 2018 για την προετοιμασία και την παράδοση των διπλών γραφείων για την αίθουσα ψηφοφορίας.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν εκλέγεται με το σύστημα. των δύο γύρων. Αν κανένας υποψήφιος δεν λάβει την πλειοψηφία των ψήφων στον πρώτο γύρο, θα πραγματοποιηθεί και δεύτερος (τελικός) γύρος. Οι κάλπες άνοιξαν σε όλη τη χώρα στις 08:00 και έκλεισαν στις 19:00.
Το Εθνικό Συμβούλιο των Δημοκρατικών Δυνάμεων (NCDF) αποφάσισε να μποϊκοτάρει τις εκλογές και ανακοίνωσε την πρόθεσή του να ξεκινήσει διαμαρτυρίες εναντίον των εκλογών. Μια άλλη οργάνωση, η Δημοκρατική Εναλλακτική Κίνηση (REAL), επίσης, ανακοίνωσε ότι δεν θα αναγνωρίσει τα αποτελέσματα των εκλογών, κάνοντας λόγο για  "βιαστικό και αδικαιολόγητο βήμα". Στις 10 Φεβρουαρίου, το Κόμμα Μουσαβάτ ανακοίνωσε ότι θα μποϊκοτάρει τις εκλογές και ο ηγέτης του, Ίσα Γκαμπάρ, ότι δεν θα θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος. Την ίδια μέρα, ένα άλλο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Κόμμα της Ελπίδας, επίσης, ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετάσχει στις εκλογές.
Διεξαγωγή
Ο ΟΑΣΕ ανακοίνωσε ότι οι εκλογές παρουσίασαν σοβαρές ατέλειες και ήταν κατάφωρα αντιδημοκρατικές. Σε συνέντευξη Τύπου, μια μέρα μετά τις εκλογές, ο ΟΑΣΕ, διαπίστωσε ότι υπήρχε ""γενικευμένη αδιαφορία για τις υποχρεωτικές διαδικασίες, έλλειψη διαφάνειας και  πολλές σοβαρές παρατυπίες, συμπεριλαμβανομένης της νοθείας στην κάλπη με τη ρίψη πολλών ψηφοδελτίων από πριν." Οι υποστηρικτές του Αλίεφ διατάραξαν την συνέντευξη Τύπου και κατηγόρησαν την διεθνή αποστολή παρατητών για προκατάληψη.
Αναφορές
2018 Αζερμπαιτζαν
Υπόθεση Λάρι Φλιντ
Αν και δεν είχε οικονομική επιτυχία, η ταινία καταξιώθηκε από τους κριτικούς και απέσπασε πολλαπλές υποψηφιότητες για τους Χάρελσον, Λάβ, Νόρτον και Φόρμαν, συμπεριλαμβανομένων Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Χάρελσον και Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Φόρμαν στα 69α Όσκαρ. Ο Φόρμαν κέρδισε το Βραβείο Χρυσής Σφαίρας Καλύτερης Σκηνοθεσίας.
Πλοκή
Το 1952, ο 10χρονος Λάρι Φλιντ πουλάει λαθραία ποτά στο Κεντάκι. Είκοσι χρόνια αργότερα, ο Φλιντ και ο μικρότερος αδερφός του, Τζίμι, διευθύνουν το κλαμπ Hustler Go-Go στο Σινσινάτι. Με μειωμένα κέρδη, ο Φλιντ αποφασίζει να δημοσιεύσει ένα ενημερωτικό δελτίο για το κλαμπ, το πρώτο περιοδικό Hustler, με γυμνές φωτογραφίες γυναικών που εργάζονται στο κλαμπ. Το ενημερωτικό δελτίο γίνεται σύντομα ένα πλήρες περιοδικό, αλλά οι πωλήσεις είναι αδύναμες. Όταν το Hustler δημοσιεύει γυμνές φωτογραφίες της πρώην πρώτης κυρίας Τζάκι Κένεντι Ωνάση το 1972, οι πωλήσεις απογειώνονται.
Ο Φλιντ κάνει σχέση με την Άλθεα Λέζουρ, μια στρίπερ που εργάζεται σε ένα από τα κλαμπ του. Με τη βοήθεια της Άλθεα και του Τζίμι, ο Φλιντ κάνει μια περιουσία από τις πωλήσεις του Hustler. Μαζί με την επιτυχία του έρχονται και εχθροί – καθώς βρίσκει τον εαυτό του μισητή φιγούρα ακτιβιστών κατά της πορνογραφίας. Διαφωνεί με τους ακτιβιστές, λέγοντας ότι «η δολοφονία είναι παράνομη, αλλά αν τη φωτογραφίσεις, μπορεί να γράψεις το όνομά σου σε ένα περιοδικό ή ίσως να κερδίσεις ένα βραβείο Πούλιτζερ. Ωστόσο, το σεξ είναι νόμιμο, αλλά αν τραβήξετε μια φωτογραφία αυτής της πράξης, μπορείτε να πάτε στη φυλακή». Εμπλέκεται σε πολλές εξέχουσες δικαστικές υποθέσεις και γίνεται φίλος με έναν νεαρό δικηγόρο, τον Άλαν Άιζακμαν. Το 1975, ο Φλιντ χάνει μια απόφαση του δικαστηρίου στο Σινσινάτι, αλλά η απόφαση ανατρέπεται μετά από έφεση και απελευθερώνεται από τη φυλακή αμέσως μετά. Η Ρουθ Κάρτερ Στέιπλετον, χριστιανή ακτιβίστρια και αδερφή του προέδρου Τζίμι Κάρτερ, αναζητά τον Φλιντ και τον προτρέπει να δώσει τη ζωή του στον Ιησού. Ο Φλιντ φαίνεται συγκινημένος και αρχίζει να αφήνει τη νέα του θρησκεία να επηρεάσει τα πάντα στη ζωή του, συμπεριλαμβανομένου του περιεχομένου του Hustler.
Το 1978, κατά τη διάρκεια μιας άλλης δίκης στη Τζόρτζια, ο Φλιντ και ο Άιζακμαν πυροβολούνται και οι δύο από έναν άνδρα με ένα τουφέκι ενώ περπατούν έξω από ένα δικαστήριο. Ο Άιζακμαν αναρρώνει, αλλά ο Φλιντ μένει παράλυτος από τη μέση και κάτω και χρησιμοποιεί αναπηρικό καροτσάκι για το υπόλοιπο της ζωής του. Τότε ο Φλιντ απαρνείται τον Θεό και εξαιτίας του συναισθηματικού και σωματικού πόνου, μετακομίζει στο Μπέβερλι Χιλς όπου καταλήγει σε κατάθλιψη και χρήση ναρκωτικών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Άλθεα εθίζεται επίσης στα παυσίπονα και τη μορφίνη.
Το 1983, ο Φλιντ υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση για να αφαιρέσει πολλά νεύρα στην πλάτη του που είχαν υποστεί ζημιά από τις πληγές από σφαίρες, και ως αποτέλεσμα, νιώθει αναζωογονημένος. Επιστρέφει σε ενεργό ρόλο με νέα έκδοση, την οποία, ερήμην του, είχαν διευθύνει η Άλθεα και ο Τζίμι. Ο Φλιντ βρίσκεται σύντομα ξανά στο δικαστήριο για τη διαρροή βίντεο σχετικά με την υπόθεση παγίδευσης του John DeLorean και κατά τη διάρκεια των γελοιοτήτων του στην αίθουσα του δικαστηρίου, απολύει τον Isaacman και στη συνέχεια ρίχνει ένα πορτοκάλι στον δικαστή. Αργότερα φοράει μια αμερικανική σημαία ως πάνα για ενήλικες μαζί με ένα κράνος του Στρατού και φοράει μπλουζάκια με προκλητικά μηνύματα όπως «I Wish I Was Black» και «Fuck This Court». Αφού φτύνει τον δικαστή, ο Φλιντ στέλνεται σε ψυχιατρική πτέρυγα, όπου βυθίζεται ξανά σε κατάθλιψη. Εκεί ο Φλιντ δημοσιεύει μια σατιρική διαφήμιση παρωδίας στην οποία ο Τζέρι Φάλγουελ λέει για μια σεξουαλική επαφή με τη μητέρα του. Ο Φάλγουελ κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και συναισθηματική δυσφορία. Ο Φλιντ προσέφυγε για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων, επειδή ο Falwell αντέγραψε τη διαφήμισή του και τη χρησιμοποίησε για να συγκεντρώσει χρήματα για τους νομικούς του λογαριασμούς. Η υπόθεση πηγαίνει σε δίκη τον Δεκέμβριο του 1984, αλλά η απόφαση είναι μικτή, καθώς ο Φλιντ κρίνεται ένοχος για πρόκληση συναισθηματικής δυσφορίας αλλά όχι συκοφαντίας. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η Άλθεα έχει προσβληθεί από τον ιό HIV, ο οποίος προχωρά σε AIDS. Λίγο αργότερα, το 1987, ο Φλιντ τη βρίσκει νεκρή στην μπανιέρα, έχοντας πνιγεί.
Ο Φλιντ πιέζει τον Άιζακμαν να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης Φάλγουελ στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Άιζακμαν αρνείται, λέγοντας ότι οι ατάκες του Φλιντ στην αίθουσα του δικαστηρίου τον ταπείνωσαν. Ο Φλιντ τον παρακαλεί, λέγοντας ότι «θέλει να τον θυμούνται για κάτι σημαντικό». Ο Άιζακμαν συμφωνεί και υποστηρίζει την απόφαση της «συναισθηματικής αγωνίας» ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση Hustler Magazine v. Falwell το 1988. Με τον Φλιντ να κάθεται σιωπηλός στην αίθουσα του δικαστηρίου, το δικαστήριο ανατρέπει την αρχική ετυμηγορία με ομόφωνη απόφαση. Μετά τη δίκη, ο Φλιντ είναι μόνος στην κρεβατοκάμαρά του παρακολουθώντας παλιές βιντεοκασέτες μιας υγιούς Άλθεα.
Επιλογή ηθοποιών
Τόσο ο Μπιλ Μάρεϊ όσο και ο Τομ Χανκς εξετάστηκαν για τον ρόλο του Φλιντ. Τον αδερφό του Φλιντ, Τζίμι, υποδύεται ο Μπρετ Χάρελσον, ο πραγματικός αδερφός του Γούντι Χάρελσον