cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ακίλε Πολονάρα
Βαρέζε
Η Βαρέζε έχασε τον κύριο χορηγό της κατά τη διάρκεια της off-season, πράγμα που σήμαινε ότι το τελευταίο έτος συμβολαίου του Πολονάρα, ύψους 180.000 ευρώ, ήταν πολύ υψηλό, δεν ήταν διατεθειμένος να κάνει μείωση αποδοχών και ήθελε να παίξει σε μια ευρωπαϊκή διοργάνωση για να συνεχίσει να εξελίσσεται.
Ρέτζιο Εμίλια
Ο Πολονάρα εντάχθηκε στην Ρέτζιο Εμίλια τον Ιούλιο του 2014, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο. Ανέφερε την πρακτική της Ρέτζιο να παίζει με νεαρούς Ιταλούς ως παράγοντα της απόφασης.
Αν και η Ρέτζιο αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων του Eurocup, ο Πολονάρα ξεκίνησε όλα τα παιχνίδια, τερματίζοντας ως ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ της ομάδας (11 π/α) και ο καλύτερος ριμπάουντερ (6,4 ρ/α). Κέρδισε ακόμη και ένα (κοινό) βραβείο MVP του 7ου γύρου μετά από μια καθοριστική συμβολή στη νίκη του Νοεμβρίου του 2014 επί της Λεβαλουά.
Ντίναμο Σάσαρι
Το 2017 υπέγραψε στην Ντίναμο Σάσαρι. Η ομάδα τερμάτισε δεύτερη τη σεζόν 2018-2019, χάνοντας από τη Ρέγιερ Βενέτσια στους τελικούς. Ο Πολονάρα ήταν σημαντικό κομμάτι της Σάσαρι, η οποία κέρδισε το FIBA Europe Cup εκείνη τη σεζόν. Είχε μέσο όρο 12,5 πόντους, 6 ριμπάουντ και 2 ασίστ στη διοργάνωση.
Μπασκόνια
Στις 28 Αυγούστου 2019, ο Πολονάρα υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ισπανική Μπασκόνια. Κέρδισε το πρωτάθλημα Ισπανίας με την Μπασκόνια τη σεζόν 2019-2020. Στις 3 Ιουλίου 2020, ο Πολονάρα ανανέωσε το συμβόλαιό του με τους Βάσκους.
Φενέρμπαχτσε
Στις 29 Ιουνίου 2021, ο Πολονάρα υπέγραψε με τη Φενέρμπαχτσε. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2021-2022 του πρωταθλήματος, είχε κατά μέσο όρο 10 πόντους, 5,7 ριμπάουντ και 2 ασίστ ανά παιχνίδι, βοηθώντας την ομάδα να κερδίσει το εγχώριο πρωτάθλημα. Επιπλέον, σημείωσε 7,3 πόντους, 4,3 ριμπάουντ και 1,1 ασίστ σε 30 συμμετοχές στην Ευρωλίγκα. Στις 20 Ιουλίου 2022, ο Πολονάρα αποχώρησε από την ομάδα.
Αναντολού Εφές
Στις 20 Ιουλίου 2022, ο Πολονάρα υπέγραψε με την Αναντολού Εφές. Στις 7 Ιανουαρίου 2023, αποτέλεσε παρελθόν για την τούρκικη ομάδα έχοντας αγωνιστεί σε 15 αγώνες στην Ευρωλίγκα, με 2.8 πόντους, 2.2 ριμπάουντ και 0.5 μπλοκ κατά μέσο όρο.
Ζάλγκιρις Κάουνας
Στις 7 Ιανουαρίου 2023, ανακοινώθηκε από την Ζάλγκιρις Κάουνας. Στις 10 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Λιθουανίας αφού η Ζάλγκιρις κέρδισε στη σειρά των τελικών την Ρίτας με 3-2.
Εθνική ομάδα
Ο Πολονάρα ξεκίνησε να παίζει για τις ομάδες νέων της Εθνικής Ιταλίας, πρώτα με την Κ18 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2009. Κέρδισε το αργυρό μετάλλιο με την Κ20 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2011, όπου ήταν σημαντικός συντελεστής, καθώς ήταν ο κορυφαίος παίκτης στον ημιτελικό εναντίον της Γαλλίας.
Ο Πολονάρα κλήθηκε στην προκριματική ομάδα της ανδρικής ομάδας ως προσωρινός αντικαταστάτης του τραυματία Νικολό Μέλι, καθώς προετοιμάζονταν για το Ευρωμπάσκετ 2013. Ωστόσο, ο ίδιος αργότερα τραυματίστηκε στον αστράγαλο και αποχώρησε από την ομάδα. Επανεντάχθηκε στην Εθνική Ιταλίας το 2014, σημειώνοντας 20 πόντους στο ντεμπούτο του εναντίον της Γερμανίας, και στη συνέχεια έγινε τακτικός στις αποστολές της Ιταλίας.
Συμμετέχοντας στην επιτυχημένη πρόκριση στο Ευρωμπάσκετ 2015, έπαιξε και στα 4 παιχνίδια, όπου είχε μέσο όρο 3,8 πόντους και 1,3 ριμπάουντ σε 8,5 λεπτά. Κλήθηκε στην ομάδα που συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2015. Αγωνίστηκε επίσης στο Ευρωμπάσκετ 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τέραμο Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Βαρέζε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλακανέστρο Ρετζάνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντίναμο Σάσαρι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας
Καταχρηστική εποπτεία
Η Καταχρηστική εποπτεία είναι περισσότερο αντικείμενο μελέτης στον εργασιακό χώρο, αν και μπορεί να συναντηθεί και σε άλλους όπως το οικογενειακό και το σχολικό περιβάλλον. «Η καταχρηστική εποπτεία έχει τεκμηριωθεί ότι προηγείται του αρνητικού αποτελέσματος της εργασιακής απόδοσης των υφισταμένων». Η εργασιακή βία συνδυάζει περιστασιακούς και προσωπικούς παράγοντες». Η μελέτη που διεξήχθη ερεύνησε την σύνδεση μεταξύ της καταχρηστικής εποπτείας και των διαφορετικών συμβάντων στον εργασιακό χώρο.
Εργασιακός εκφοβισμός
Η καταχρηστική εποπτεία συμπίπτει με τον εργασιακό εκφοβισμό στον εργασιακό χώρο. Η έρευνα υποδηλώνει πως το 75% του εργασιακού εκφοβισμού διαπράττεται από ανώτερα διευθυντικά στελέχη. Η καταχρηστική εποπτεία διαφέρει από τον εκφοβισμό από τον προϊστάμενο και την υπονόμευση του γεγονότος, καθώς δεν περιγράφονται οι προθέσεις και οι επιδιώξεις του προϊστάμενου.
Ανάρμοστη συμπεριφορά στον εργασιακό χώρο
Η ανάρμοστη συμπεριφορά στον εργασιακό χώρο είναι στενά συνδεδεμένη με την καταχρηστική εποπτεία. «Καταχρηστική εποπτεία ορίζεται η αντίληψη που έχουν οι υφιστάμενοι σχετικά με τον βαθμό που εμπλέκονται οι επόπτες τους σε συνεχιζόμενα εχθρικά λεκτικά και μη λεκτικά περιστατικά.» Αυτό μπορεί να συμβαίνει όταν οι επόπτες γελοιοποιούν τους εργαζόμενους, δεν τους απευθύνουν το λόγο, τους θυμίζουν τα παλιά σφάλματά τους, δεν τους δίνουν την επιβράβευση που τους αξίζει, ξεσπούν τα νεύρα τους επάνω τους ή τους κατηγορούν εσφαλμένα. Μπορεί να φαίνεται πως οι εργαζόμενοι που κακοποιούνται από τους επόπτες τους είτε θα διαμαρτυρηθούν αμέσως είτε θα παραιτηθούν, αλλά στην πραγματικότητα ξεσπούν ενάντια στον εργοδότη τους συμμετέχοντας σε ανάρμοστες συμπεριφορές. Μιας και οι εργαζόμενοι ελέγχουν πολλούς από τους πόρους της οργανισμού, συχνά τους χρησιμοποιούν ή καταχρώνται ότι μπορούν. Η κατάχρηση των πόρων μπορεί να αφορά τη μορφή του εργασιακού χρόνου, τις προμήθειες του γραφείου, πρώτες ύλες, τελικά προϊόντα ή τις υπηρεσίες που προσφέρουν. Αυτό συνήθως συμβαίνει σε δύο στάδια. Το πρώτο στάδιο αφορά το γεγονός ότι η αφοσίωσή τους χάνεται και οι εργαζόμενοι σταματούν να ενδιαφέρονται για το καλό του εργοδότη τους. Το δεύτερο στάδιο είναι ότι οι κακοποιημένοι εργαζόμενοι θα πάρουν την έγκριση (συνήθως υπονοείται) από τους συναδέλφους τους ώστε να διαπράξουν ανάρμοστες πράξεις. Οι πρακτικές στον εργασιακό χώρο μπορεί να οδηγήσουν τον εργαζόμενο σε act out. Η έρευνα έδειξε πως η αντίληψη ότι δεν τον σέβονται είναι ένας από τους κύριους λόγους που τον οδηγεί σε ανάρμοστη συμπεριφορά. Η δυσαρέσκεια στον εργασιακό χώρο είναι επίσης ένας παράγοντας. Σύμφωνα με τον Μπόλιν και τον Χέθερλυ, «η δυσαρέσκεια οδηγεί σε υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης ήσσονος σημασίας παραπτώματα, αλλά δεν οδηγεί απαραίτητα σε σοβαρά παραπτώματα». Ένας υπάλληλος που είναι λιγότερο ευχαριστημένος με τη δουλειά του/της μπορεί να είναι λιγότερο παραγωγικός, καθώς οι ανάγκες του δεν ικανοποιούνται. Στον εργασιακό χώρο, «η αγανάκτηση, η αδικία και οι απειλές στον ίδιο είναι πρωταρχικά προηγούμενα που οδηγούν στην ανάρμοστη συμπεριφορά του εργαζόμενου». Αν και η ανάρμοστη εργασιακή συμπεριφορά είναι φαινόμενο που συμβαίνει, δεν ισχύει το ίδιο παγκοσμίως. Υπάρχουν δύο μέτρα προστασίας που μπορούν να πάρουν οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων για να προστατευθούν. Το πρώτο είναι να κερδίσουν πάλι την αφοσίωση των εργαζομένων με το να αντιδράσουν δυναμικά στη καταχρηστική εποπτεία, ώστε να γνωρίζει ο εργαζόμενος πως τέτοιου είδους συμπεριφορές δεν είναι αποδεκτές. Με το να κρατήσει τον εργαζόμενο σε υψηλή υπόληψη θυμίζοντάς του την αξία του ή οργανώνοντας προγράμματα επικοινωνίας μπορεί επίσης να ενισχύσει την αφοσίωση του. Επίσης παρέχοντας έναν κανόνα δεοντολογίας που θα βρίσκει σωστή εφαρμογή και με τον ίδιο τρόπο τόσο στους προϊστάμενους όσο και στους υφιστάμενους.
Κοινωνική υπονόμευση
Η κοινωνική υπονόμευση μπορεί να προκληθεί από την καταχρηστική εποπτεία όπως όταν ένας προϊστάμενος υιοθετήσει αρνητικές τακτικές κάτι που οδηγεί σε «κατρακύλα». Αυτός ο προϊστάμενος εκλαμβάνεται ως καταχρηστικός. Η έρευνα έδειξε πως «η καταχρηστική εποπτεία είναι μια υποκειμενική αξιολόγηση από τους υφισταμένους για τους προϊσταμένους τους» σχετικά με τη συμπεριφορά τους προς αυτούς για ένα χρονικό διάστημα. Για παράδειγμα, η καταχρηστική εποπτεία περιλαμβάνει «τον εξευτελισμό από τον εργοδότη, την υποτίμηση ή την παραβίαση του απορρήτου του υφιστάμενου».
Όταν ένας υφιστάμενος κακοποιείται, αυτό μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στο οικογενειακό του περιβάλλον όπου ο υφιστάμενος μπορεί να αρχίσει να έχει αρνητική συμπεριφορά με τα μέλη της οικογένειάς του. Η υπονόμευση μπορεί να προκύψει από την εκτοπισμένη επιθετικότητα η οποία «μετατοπίζεται από ένα πρωτεύοντα σε ένα δευτερεύοντα στόχο» (Tedeschi & Norman, 1985, p. 30). Η οικογενειακή υπονόμευση προκαλείται από ένα άσχημο εργασιακό περιβάλλον: όταν κάποιος πάνω από εμάς ιεραρχικά μας υποτιμά, αρχίζουμε να εκλαμβάνουμε ότι θα πρέπει να γίνεται το ίδιο από κάποιο μέλος της οικογένειάς μας.
Δείτε ακόμα
• 2
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ψυχολογική κακοποίηση Κατηγορία:Διοίκηση Επιχειρήσεων Κατηγορία:Εκφοβισμός Κατηγορία:Εργασιακός εκφοβισμός Κατηγορία:Κακοποίηση Κατηγορία:Χώρος εργασίας
Reebok
Η Reebok είναι πολυεθνική εταιρεία αθλητικών υποδημάτων και ειδών ένδυσης, που λειτουργεί ως θυγατρική της Adidas από το 2005. Η Reebok παράγει και διανέμει είδη γυμναστηρίου, τρεξίματος και αθλητικά ενδύματα, συμπεριλαμβανομένων των ενδυμάτων και υποδημάτων. Είναι ο επίσημος χορηγός υποδημάτων και ενδυμάτων για αθλητές και συλλόγους.
Η Reebok ιδρύθηκε το 1958 ως θυγατρική εταιρεία της J.W. Foster and Sons, που ιδρύθηκε το 1895 στο Μπόλτον, Μείζον Μάντσεστερ, Αγγλία. Ως βρετανική μάρκα, τα ενδύματα της Reebok παρουσίαζαν τη σημαία της ένωσης από το 1958 έως το 1986.
Η παγκόσμια έδρα της βρίσκεται στο Κάντον της Μασαχουσέτης, στις ΗΠΑ με περιφερειακά γραφεία στο Άμστερνταμ (EMEA), στο Μόντρεαλ (Καναδάς), στο Χονγκ Κονγκ (Ασία-Ειρηνικός) και στην Πόλη του Μεξικού (Κεντρική και Νότια Αμερική).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Κατασκευαστές αθλητικών ενδυμάτων
Κάσια Γκλοβίτσκα
Η Κάσια Γκλοβίτσκα (Kasia Glowicka) (όνομα γέννησης: Καταζίνα Γκουοβίτσκα [Katarzyna Głowicka]) (γενν. 12 Οκτωβρίου 1977), γνωστή και ως Καταρίνα Γκλοβίτσκα (Katarina Glowicka), είναι Πολωνή συνθέτρια και λέκτορας μουσικής υπολογιστών στο Βασιλικό Ωδείο Βρυξελλών.
Το σύνολο του μουσικού της έργου περιλαμβάνει συνθέσεις για όπερα, θέατρο, μπαλέτο και κινηματογράφο. Ως θεατρική συγγραφέας εστιάζει το έργο της σε επίκαιρα κοινωνικά ζητήματα.
Ως συνθέτρια, το έργο της εκτείνεται σε μια σειρά από στυλ πειραματικής, μινιμαλιστικής, αβάν-γκαρντ, έντεχνης και σύγχρονης κλασικής μουσικής, γραμμένη για ορχήστρα, μικρά σύνολα ή σόλο και συχνά συνοδεύεται από ηλεκτρονική μουσική.
Το 2004 ,παντρεύτηκε τον συνθέτη Χένρι Βέγκα και διαμένουν στην Ολλανδία. Είναι ιδρυτικοί διευθυντές του Ιδρύματος Artek και της δισκογραφικής του εταιρείας, ARTEKsounds.
Οι συνεργασίες της Γκλοβίτσκα περιλαμβάνουν έργα με την ολλανδική συμφωνική ορχήστρα Het Balletorkest, θυγατρική του Ολλανδικού Εθνικού Μπαλέτου, συν το ensemble recherche και τον Τις Μέλεμα. Οι παρτιτούρες της δημοσιεύονται από το ολλανδικό ινστιτούτο Donemus.
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Η Γκλοβίτσκα γεννήθηκε στην Ολεσνίτσα. Αποφοίτησε από την Ακαδημία Μουσικής του Βρότσουαφ το 2001, αφού σπούδασε με τη συνθέτρια Γκραζίνα Πστροκόνσκα-Ναβράτιλ. Το 2000 πραγματοποίησε πρακτική άσκηση με τον Ιταλό συνθέτη Ίβαν Φεντέλε στο Ωδείο του Στρασβούργου και αργότερα σπούδασε με τους Ολλανδούς συνθέτες, Λουί Άντρισεν και Μαρτίν Πάντινγκ στο Βασιλικό Ωδείο της Χάγης, του οποίου είναι επίσης απόφοιτος. Ολοκλήρωσε επίσης διδακτορικό με επίκεντρο τη μουσική υπολογιστών στο Ερευνητικό Κέντρο Sonic Arts στο Πανεπιστήμιο της Βασίλισσας στο Μπέλφαστ το 2008.
Βραβεία και δουλειές
Ήδη από το 1999, το κομμάτι της Γκλοβίτσκα, Gindry για μπάσο και ορχήστρα εγχόρδων, κέρδισε τον Πανπολωνικό Διαγωνισμό Σύνθεσης «Αντάμο Ντίντουρ». Το 2001, σε ηλικία μόλις 23 ετών, η Γκλοβίτσκα μπήκε στη βραχεία λίστα μαζί με τον λιμπρετίστα Γέζι Λούκος για το Genesis Prize, από το Genesis Foundation με έδρα το Λονδίνο για την Όπερα The King's Gravedigger και μια πράξη από το κομμάτι παίχτηκε στο Θέατρο Almeida.
Το 2004, έλαβε διάκριση στον Διαγωνισμό Πολωνών Συνθετών Musica Sacra. Το κομμάτι της Opalescence κέρδισε το 1ο Βραβείο στον Διαγωνισμό Bourges για Ηλεκτρονική Μουσική και προκρίθηκε για τα βραβεία της Κοινωνίας Προώθησης Νέας Μουσικής το 2006.
Μερικές από τις πολλές παραγγελίες που έλαβε η Γκλοβίτσκα για τα έργα της προήλθαν από την Κοινωνία Προώθησης Νέας Μουσικής στο Λονδίνο για το BBC Scottish Ensemble για να ερμηνεύσει το κομμάτι Perpetuity για το Φεστιβάλ 'Sounds New' στο Αμπερντίν, το οποίο παρουσιάστηκε αργότερα στο 18η Διεθνής Επιθεώρηση Συνθετών στο Βελιγράδι το 2009. Μια άλλη παραγγελία προήλθε από επιχορήγηση του Υπουργείου Πολιτισμού της Πολωνίας για την ηχογράφηση του CD «Springs and Summers».
Το 2012, της ανατέθηκε να συνθέσει ένα κομμάτι για το πρόγραμμα της Νέας Υόρκης «On Silence», για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Τζων Κέιτζ, μαζί με άλλους 12 συνθέτες που κλήθηκαν «να σκεφτούν τι σημαίνει ο Κέιτζ στη δημιουργική τους ζωή».
The Airport Society
Η Γκλοβίτσκα, μαζί με τον σκηνοθέτη Κρίστινα Λάντα, είναι ιδρυτικό μέλος του The Airport Society, ενός συνεταιρισμού «καλλιτεχνών όπερας και κοινωνικών επιχειρηματιών» με έδρα τις Βρυξέλλες, ο οποίος δημιουργεί έργα επικεντρωμένα σε θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης.
Για την παραγωγή του 2018, η ομάδα διασκεύασε ποιήματα γραμμένα από Αφγανές γυναίκες που ζούσαν υπό την κυριαρχία των Ταλιμπάν. Το περιεχόμενο αυτών των ποιημάτων θα είχε επισύρει αυστηρή τιμωρία για τον συγγραφέα αν είχαν ανακαλυφθεί, μέχρι και θανατική ποινή.
Το νέο έργο - Unknown, I Live With You - παρουσίασε την τραγουδίστρια όπερας μετζοσοπράνο Μαουγκοζάτα Βαλέφσκα και γνώρισε την αποδοχή των κριτικών κατά την κυκλοφορία του. Το έργο και η ιστορία πίσω από αυτό ήταν το θέμα ενός μεγάλου άρθρου σε έντυπη έκδοση της Vogue Poland.
Στο καστ περιλαμβανόταν η Αμερικανίδα τρανσέξουαλ βαρύτονη Λουσία Λούκας. Η Γκλοβίτσκα είπε σε μια συνέντευξη ότι τα πολωνικά κρατικά μέσα ενημέρωσης, ακολουθώντας τις οδηγίες της κυβέρνησης, τη λογοκρίνουν ενώ προωθούσαν το έργο και της είπαν ότι «δεν της επιτρέπεται να αναφέρει ή να συζητά» τη συμπερίληψη μιας τρανσέξουαλ τραγουδίστριας στο καστ.
Lilian
Για τη σεζόν του φεστιβάλ το 2020, το πολωνικό πολιτιστικό φεστιβάλ Warsaw Autumn προκάλεσε την Γκλοβίτσκα να δημιουργήσει το πρώτο της ραδιοφωνικό έργο.
Για να δημιουργήσει το κομμάτι, με τίτλο Lilian, η Γκλοβίτσκα σχεδίασε μια μεταγραφή 320 σελίδων πραγματικών μηνυμάτων από το WhatsApp που ανταλλάσσονταν μεταξύ ενός πρόσφυγα παγιδευμένου στη Λιβύη και της ομώνυμης Λίλιαν, καθηγήτριας σε ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο. Έχει μιλήσει για τις τεχνικές προκλήσεις στη δημιουργία του έργου «όχι μόνο [ως] το πρώτο μου ραδιοφωνικό έργο, ήταν επίσης η πρώτη φορά που κάποιος θα επιχειρούσε να κάνει μια συνομιλία στο WhatsApp – πλήρης με φωτογραφίες, emoji, κ.λπ. – και να δοκιμάσει και να το προσαρμόσει σε ένα παραστατικό έργο».
Κατοικία στο STEIM
Η Γκλοβίτσκα είχε μια Καλλιτεχνική Κατοικία στο Studio για Electro Instrumental Music (STEIM) στο Άμστερνταμ, συνθέτοντας και ερμηνεύοντας κομμάτια που περιελάμβαναν παραδοσιακά όργανα, ζωντανό βίντεο και ηλεκτρονικά. Το 2009 παρουσίασε το κομμάτι Quasi Rublev, εμπνευσμένο από την ταινία του Αντρέι Ταρκόφσκι του 1966 Αντρέι Ρουμπλιόφ, με τον Γκόσκα Ίσπχορντινγκ να παίζει τσέμπαλο και τον Ρόος Τους να παρουσιάζει ζωντανά γραφικά.
Μαζί με τον καλλιτέχνη βίντεο Εμάνουελ Φλόρες, η Γκλοβίτσκα παρουσίασε το Turbulence, το οποίο εκτελείται αποκλειστικά από υπολογιστή και γραφικά, σημειώνοντας την επιρροή του Αυστριακού κινηματογραφιστή Γκούσταβ Ντόιτς. Το 2010, η Γκλοβίτσκα και ο Φλόρες συνεργάστηκαν ξανά με το 15λεπτο ερμηνευτικό κομμάτι RETINa, εμπνευσμένο από την πρωτοποριακή επιστήμη του Ετιέν-Ζυλ Μαρέ, που επηρέασε τον κινηματογράφο και τον πρώιμο ντοκιμαντερίστα Τζίγκα Βερτόφ.
Στυλ
Το ξεχωριστό στυλ σύνθεσης της Γκλοβίτσκα έχει περιγραφεί ότι έχει τη «συγκεκριμένη δύναμη έκφρασης και χρωματισμού», χρησιμοποιώντας τον υπολογιστή τόσο ως μουσικό όργανο όσο και ως εργαλείο σύνθεσης.
Σε μια συνέντευξη του 2006, η Γκλοβίτσκα είπε ότι οι ισχυρότερες, εξωτερικές επιρροές στη μουσική της είναι: «η τεχνολογία - γιατί δεν μπορώ να γράψω ένα κομμάτι τώρα χωρίς ηλεκτρονικά καθώς με γοητεύει, και η επιστήμη με τον τρόπο που δομώ τα κομμάτια μου με τη σειρά να αντικατοπτρίζει ή να επεκτείνει το φυσικό φυσικό φαινόμενο».
Αυτό τονίστηκε αργότερα από τις σημειώσεις του έργου της στο κομμάτι Turbulence ενώ βρισκόταν σε καλλιτεχνική κατοικία στο STEIM: «Το έργο Turbulence είναι εμπνευσμένο από το φυσικό φαινόμενο – τη δύναμή του, την απρόβλεπτη ικανότητα και την πολυπλοκότητά του».
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί κλασικοί συνθέτες Κατηγορία:Πολωνές συνθέτριες Κατηγορία:Μινιμαλιστές συνθέτες
Κερέουε (φυλή)
Η Κερέουε (αγγλ. / σουαχ.: (ενικ.) Kerewe, (πληθ.) Wakerewe), είναι μία εθνοτική και γλωσσική ομάδα που ανήκει στη Μπαντού φυλή (Bantu), έχοντας ως κύρια βάση την Νήσο Ουκερέουε, στην Περιοχή Ουκερέουε (Ukerewe District), στην Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region). στο τμήμα της Τανζανίας της Λίμνης Βικτώρια στη νοτιοανατολική ακτή της λίμνης.
Τέχνες
Οι Ουακερέουε στη Νήσο Ουκερέουε (Ukerewe Island) στη Λίμνη Βικτώρια (Lake Victoria) σκάλιζαν μεγάλες ξύλινες φιγούρες, ύψους 3 περίπου ποδών (90 εκ.) τα οποία φαίνεται πως είναι ομοιώματα εκλιπόντων αρχηγών. Άλλα παραδείγματα ξυλογλυπτικής, συμπεριλαμβανομένων φιγούρων και μασκών με ορισμένα να δεικνύουν πιθανές επιρροές από τους Λούμπα από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Σε γενικές γραμμές, όμως, πρόκειται για έναν τομέα στον οποίο κυριαρχούν ξεκάθαρα άλλες καλλιτεχνικές τάσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία Κατηγορία:Αυτόχθονες λαοί της Ανατολικής Αφρικής Κατηγορία:Τανζανοί Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Διεθνές Αεροδρόμιο Χιρόνας - Κόστα Μπράβα
Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Χιρόνας, σύμφωνα με την ισπανική προφορά, ή Ζιρόνας, σύμφωνα με την καταλανική προφορά, είναι ένα ισπανικό αεροδρόμιο που ανήκει στην Aena, που βρίσκεται 13 χιλιόμετρα από την πόλη της Χιρόνας και ανήκει στο δήμο Viloví de Onyar, αλλά και στους δήμους Aiguaviva και στην πόλη Riudellots de la Selva, ενώ απέχει μόλις 74 χλμ. από την πόλη της Βαρκελώνης.
Ονομάζεται στα αγγλικά Girona Airport Costa Brava, στα καταλανικά Aeropuerto de Girona-Costa Brava και στα ισπανικά Aeropuerto de Gerona-Costa Brava.
Το 2009 μετέφερε 5.510.970 επιβάτες, πραγματοποίησε 49.927 πτήσεις και μετέφερε 184 τόνους φορτίου. Είναι στην 9η θέση με τα πιο μεγάλα ισπανικά αεροδρόμιο σε σχέση με τον αριθμό των επιβατών.
Ιστορία
Το 1957, η Επαρχιακή κυβέρνηση ξεκίνησε τη δημιουργία ενός αεροδρομίου στην επαρχία. Θα επιλεγούν τα οικόπεδα που βρίσκονται στους δήμους Aiguaviva και Viloví de Onyar, δέκα χιλιόμετρα νότια της Χιρόνας.μικρογραφία|333x333εσ|Πύργος ελέγχου του αεροδρομίου. Το 1965 το νέο αεροδρόμιο έχει ένα διάδρομο 2.200 μέτρων και πάρκινγκ για εννέα αεροσκάφη και το αεροδρόμιο ονομάζεται το Αεροδρόμιο της Χιρόνας - Κόστα Μπράβα. Στη συνέχεια εκτελούνται τα έργα του αεροσταθμού, πύργος ελέγχου και το κτίριο του τερματικού σταθμού επιβατών εκτείνεται σε 2.600 τετραγωνικά μέτρα κι έχει έναν όροφο. Επιπλέον, είναι πλήρης, με ένα τροχόδρομο παράλληλο με το διάδρομο.
Το Φεβρουάριο του 1966, εγκρίνεται η επέκταση του διαδρόμου κατά 200 μέτρα, καθώς και βοηθητικά έργα. Στις 3 Μαρτίου του 1967 λειτούργησε για εθνικές και διεθνείς επιβατικές και εμπορευματικές μεταφορές.
Το 1969, λόγω της αύξησης της κυκλοφορίας, κατασκευάζεται νέος αεροσταθμός, επεκτείνεται ο χώρος στάθμευσης. Το 1975, το αεροδρόμιο ήταν κλειστό, προκειμένου να προχωρήσει η διάστρωση του διαδρόμου. Κατασκευάστηκε το κτίριο της διάσωσης και πυρόσβεσης.
Στη δεκαετία του 1970, το αεροδρόμιο θα βιώσει μια έκρηξη της κυκλοφορίας των επιβατών, κυρίως λόγω πτήσεων τσάρτερ το καλοκαίρι. Από το 1978 είχε τακτικές πτήσεις προς άλλους προορισμούς της Μεσογείου. Το 1983, έτος κατά το οποίο έφτασε 830.000 επιβάτες. Από το 2003, λόγω της άφιξης των αερομεταφορέων χαμηλού κόστους στο αεροδρόμιο, γνώρισε μια θεαματική ανάπτυξη, με την αύξηση από 500.000 επιβάτες σε περισσότερους από 5.5 εκατομμύρια. Από τότε, ξεκίνησε μια ταχεία μείωση και, κατά το 2014, ο ετήσιος αριθμός επιβατών ήταν περίπου 2,5 εκατ.ευρώ.
Το Φεβρουάριο του 2018, ο Υπουργός Ανάπτυξης της Ισπανίας, Ίνιγο ντε λα Σέρνα, ανακοίνωσε την πρόθεση της κυβέρνησης για επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου μέχρι το αεροδρόμιο της Χιρόνας.
Υποδομή
μικρογραφία|250x250εσ|Μέσα τερματικό σταθμό Επιβατών
Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
μικρογραφία|250x250εσ|Αεροσκάφη της [[Ryanair, η αεροπορική εταιρεία που έφερε την τόσο μεγάλη αύξηση στο αεροδρόμιο της Girona.]]
Πώς να φτάσετε στο αεροδρόμιο
Το αεροδρόμιο αποτελεί μια εναλλακτική λύση για να φτάσει κάποιος στη Βαρκελώνη. Επίσης, εξυπηρετεί και την τουριστική πόλη Κόστα Μπράβα, εκτός από την πόλη της Χιρόνας.
Απέχοντας μόνο 40 λεπτά με το αυτοκίνητο από τα γαλλικά σύνορα, πολλοί το χρησιμοποιούν ακόμα και για να φτάσουν στα Πυρηναία και την Ανδόρα.
Με αυτοκίνητο
Το αεροδρόμιο εξυπηρετείται από τρεις βασικούς αυτοκινητοδρόμους :
Ατυχήματα
Η Πτήση 226A της Britannia Airways στις 14 Σεπτεμβρίου 1999, από το Κάρντιφ και Χιρόνας, με ένα Boeing 757-204, υπέστη ατύχημα κατά τη διάρκεια της προσγείωσης.
Η Όπερα του Τρόμου
Η Όπερα του Τρόμου ή Τρόμος στην Όπερα (ιταλικά: Opera) είναι ιταλική τζάλο ταινία του Ντάριο Αρτζέντο, με μουσική επένδυση των Μπράιαν Ίνοου, Κλαούντιο Σιμονέτι, και Μπιλ Γουάιμαν. Πρωταγωνιστούν οι Κριστίνα Μαρσιγιάκ, Ουρμπάνο Μπαρμπερίνι, και Ίαν Τσάρλσον. Η υπόθεση αφορά μια νεαρή σοπράνο (Μαρσιγιάκ), η οποία εμπλέκεται σε μια σειρά φόνων που διαπράττονται μέσα στην Όπερα από έναν μασκοφόρο επιτιθέμενο.
Η ταινία είναι μια από τις πιο κερδοφόρες ταινίες του Αρτζέντο και πούλησε 1,363,912 εισιτήρια στην χώρα του, την Ιταλία. Είναι η δεύτερη ταινία τρόμου του Ντάριο Αρτζέντο, που έχει THX ήχο και ποιότητα φωτογραφίας.
Υπόθεση
Όταν η Μάρα Τσεκόβα, η αλαζονική και δύστροπη αστέρας της αβάν-γκαρντ παραγωγής Μάκβεθ του Βέρντι στην Όπερα του Πάρμα, τραυματίζεται με το να τη χτυπήσει ένα αυτοκίνητο έξω από το θέατρο, κατά τη διάρκεια ενός καυγά με τον σκηνοθέτη. Ο πολυπόθητος ρόλος της Λαίδης Μάκβεθ δίνεται στη νεαρή αντικαταστάτρια της Τσεκόβα, την Μπέτι (Κριστίνα Μαρσιγιάκ). Παρά το κακό της προαίσθημα, η Μπέτι δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία. Ωστόσο, μια μυστήρια φιγούρα βρίσκει την ευκαιρία να μπει στην όπερα κατά την πρεμιέρα και παρακολουθεί την παράσταση της Μπέτι από ένα άδειο κουτί. Όταν ο εργάτης θεάτρου τον βρίσκει, η φιγούρα τον δολοφονεί με το να τον παλουκώσει σε μια κρεμάστρα.
Ενώ βρίσκεται στο διαμέρισμα του φίλου της, Στέφανο (Ουίλιαμ Μακνάμαρα), ο αθέατος επιτιθέμενος εισβάλλει και ακινητοποιεί την Μπέτι. Την φιμώνει με μια ταινία, την δένει σε μία κολόνα και την αναγκάζει να τον δει να σκοτώνει τον Στέφανο, με το να της κολλήσει κάτω από το κάθε μάτι της μια σειρά από καρφίτσες, ούτως ώστε να παρακολουθήσει κάθε φρικιαστική λεπτομέρεια. Έπειτα, ο μασκοφόρος δολοφόνος λύνει την Μπέτι και φεύγει από το διαμέρισμα. Ταραγμένη από μια αμυδρή παιδική της ανάμνηση, όπου ο ίδιος κουκουλοφόρος δολοφόνησε τη μητέρα της αρκετά χρόνια πριν, η Μπέτι επιλέγει να μην αναφέρει το περιστατικό στην αστυνομία, αντ' αυτού εκμυστηρεύεται στον σκηνοθέτη της, Μάρκο (Ίαν Τσάρλστον) ότι ο δολοφόνος μπορεί να την γνωρίζει.
Την επόμενη ημέρα, ο επιθεωρητής Άλαν Σαντίνι (Ουρμπάνο Μπαρμπερίνι) πηγαίνει στην όπερα και ρωτάει το προσωπικό για τη δολοφονία του Στέφανο, καθώς και μια φαινομενικά συνδεδεμένη επίθεση στα κατοικίδια κοράκια της παραγωγής, τρία εκ των οποίων βρέθηκαν νεκρά μετά την παράσταση. Η Μπέτι καταφθάνει στην όπερα για πρόβα, αλλά αγνοεί το γεγονός ότι ο Σαντίνι κρύβεται στο καμαρίνι της. Εκεί, καλεί την ατζέντη της, την μητρική Μίρα (Ντάρια Νικολόντι), για να τη συμβουλέψει για την κατάσταση.
Όταν η Μπέτι επιστρέφει στο διαμέρισμά της, συναντά στον προθάλαμο τον Σαντίνι και του λέει ότι ο δολοφόνος μπορεί να την ακολουθεί. Ο Σαντίνι υπόσχεται να της στείλει έναν ντετέκτιβ να την φυλάει. Καθώς η όραση της Μπέτι ζορίζεται αφότου ρίξει σταγόνες ματιών, ένας άνδρας, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι ο επιθεωρητής Σοάβι, φθάνει για να την προσέξει. Κάποιο διάστημα αργότερα, η Μίρα φθάνει και λέει στην Μπέτι ότι μίλησε με έναν άνδρα στο λόμπι, ο οποίος έλεγε ότι είναι ο Σοάβι. Χωρίς να γνωρίζει ποιος είναι ο επιθεωρητής, η Μπέτι και η Μίρα κρύβονται, ενώ η φιγούρα που ισχυριζόταν ότι είναι ο Σοάβι λαμβάνει ένα τηλεφώνημα και φεύγει από το διαμέρισμα.
Ενώ η Μπέτι προσπαθεί να καλέσει την αστυνομία, η Μίρα απαντά στον χτύπο της πόρτας της και απαιτεί ο επισκέπτης να πει ποιος είναι. Ενώ κοιτά από το ματάκι της πόρτας, πυροβολείται στο κεφάλι και πεθαίνει. Η Μπέτι αναγκάζεται να κρυφτεί όσο ο δολοφόνος εισβάλλει μέσα, και έρχεται αντιμέτωπη με τον τραυματισμένο Σοάβι (Μικέλε Σοάβι), όταν σκοντάφτει στο διαμέρισμα. Μετά την καταδίωξη, κατά την οποία η μισότυφλη Μπέτι πυροβολεί τον δολοφόνο με το όπλο του Σοάβι, δραπετεύει μέσα από έναν άξονα εξαερισμού, με τη βοήθεια ενός κοριτσιού που ζει στο διπλανό διαμέρισμα. Η Μπέτι επιστρέφει στην όπερα και συναντά τον Μάρκο. Της λέει ότι έχει ένα σχέδιο για να παγιδεύσουν το δολοφόνο, ενώ η Μπέτι σκέφτεται διάφορες συνδέσεις ανάμεσα στο δολοφόνο και την κατά πολύ καιρό νεκρή βίαιη μητέρα της.
Την επόμενη νύχτα, η Μπέτι ερμηνεύει ξανά την Λαίδη Μάκβεθ, αλλά η ερμηνεία της διακόπτεται όταν ο Μάρκο ελευθερώνει ένα σμήνος από εκδικητικά κοράκια στο κοινό. Αναγνωρίζοντας το πρόσωπο του επιτιθέμενου από την προηγούμενη νύχτα, τα πουλιά του ορμούν και του βγάζουν ένα από τα μάτια του. Ο δολοφόνος, ο οποίος αποκαλύπτεται ότι είναι ο Σαντίνι, επιχειρεί να πυροβολήσει την Μπέτι επί σκηνής. Ο Σαντίνι καταφέρνει να αποφύγει τη σύλληψη και ρίχνει κάτω την Μπέτι και τη σέρνει σε μια μακρινή γωνία του κτιρίου.
Η Μπέτι και ο Μάρκο φεύγουν από την Ρώμη, ταξιδεύουν στο σπίτι του, στις Ελβετικές Άλπεις, ούτως ώστε να συνέλθει. Ωστόσο, όταν ο Μάρκο ακούει μια τηλεοπτική αναμετάδοση ότι ο άνδρας, ο οποίος υποτίθεται ότι κάηκε ζωντανός, δεν ήταν ο Σαντίνι, αλλά ένα ντυμένο μανεκέν, φωνάζει στην Μπέτι να τρέξει. Ο Σαντίνι εμφανίζεται στο σπίτι, για να ολοκληρώσει αυτό που άρχισε, και σκοτώνει την οικονόμο. Η Μπέτι δραπετεύει στο διπλανό δάσος, με τον Σαντίνι να την ακολουθεί. Ο Μάρκο τον αντιμετωπίζει, με αποτέλεσμα να τον μαχαιρώσει μέχρι θανάτου. Η Μπέτι αποσπά την προσοχή του, με το να πέσει πάνω του, έτσι ώστε να χτυπήσει το κεφάλι του σε μία πέτρα, και τότε η αστυνομία καταφθάνει για να τον συλλάβει. Σημαδεμένη από την εφιαλτική της εμπειρία, η Μπέτι περιπλανάται σε ένα άδειο λιβάδι, για να βρει παρηγοριά στη φύση. Βρίσκοντας μια σαύρα παγιδευμένη στο γρασίδι, η Μπέτι την ελευθερώνει και της λέει "άντε να ελευθερωθείς".
Archimede (υποβρύχιο, 1933)
Το Archimede ήταν το πρώτο από τα τέσσερα υποβρύχια της ομώνυμης κλάσης που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Στο πλαίσιο της στρατιωτικής υποστήριξης που παρείχε η Ιταλία στους Εθνικιστές κατά την διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου, το Archimede μεταφέρθηκε το 1937 στο Ισπανικό Πολεμικό Ναυτικό (Armada Española). Μετονομάστηκε σε General Sanjurjo και έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις κατά την διάρκεια του Εμφυλίου. Παρέμεινε σε υπηρεσία με το ισπανικό ναυτικό για αρκετά χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Διαλύθηκε για σκραπ το 1959.
Περιγραφή
Τα σκάφη της κλάσης Archimede είχαν μεγαλύτερες διαστάσεις και ενσωμάτωναν διάφορες βελτιώσεις συγκριτικά με τα προγενέστερα της κλάσης Settembrini. Είχαν εκτόπισμα 986 t (970 LT) στην επιφάνεια και 1259 t (1239 LT) σε βύθιση. Το μήκος τους ήταν 70,5 m, το πλάτος 6,87 m και το βύθισμα 4,12 m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 90 m και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 55 αξιωματικούς και ναύτες.
Στην επιφάνεια ισχύ παρείχαν δύο κινητήρες ντίζελ των 1500 bhp ενώ σε βύθιση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 550 hp. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης στην επιφάνεια ανερχόταν σε 17 kn και σε βύθιση σε 7,7 kn. Η ακτίνα δράσης έφθανε τα 10300 ναυτικά μίλια στην επιφάνεια με ταχύτητα πλεύσης 8 kn και τα 105 ναυτικά μίλια με ταχύτητα 3 kn σε βύθιση.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από οκτώ τορπιλοσωλήνες των 533 mm, από τέσσερις σε πλώρη και πρύμνη, ενώ ο συνολικός αριθμός τορπιλών που μπορούσαν να μεταφέρουν ανέρχονταν σε δεκαέξι. Στο κατάστρωμα υπήρχαν επίσης δύο πυροβόλα των 100 mm. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν δύο πολυβόλα Breda των 13,2 mm.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του Archimede ξεκίνησε το 1931 στις εγκαταστάσεις της Cantieri navali Tosi di Taranto στον Τάραντα. Καθελκύστηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1933 και ολοκληρώθηκε το επόμενο έτος. Τον Απρίλιο του 1937 παραδόθηκε στους Ισπανούς Εθνικιστές που το μετονόμασαν σε General Sanjurjo. Στις 30 Μαΐου 1937 βύθισε το μεταγωγικό πλοίο των Δημοκρατικών Ciudad de Barcelona και στις 21 Ιανουαρίου του επόμενου έτους το βρετανικό Endymion.
Εν μέσω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ενεπλάκη σε περιστατικό με το βρετανικό υποβρύχιο HMS Torbay (7 Φεβρουαρίου 1943), όταν το βρετανικό σκάφος αναγνώρισε λανθασμένα το General Sanjurjo ως ιταλικό υποβρύχιο. Το General Sanjurjo παροπλίστηκε το 1959.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Archimede Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κωνσταντίνος Σαρακινιώτης
Αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Στεμνίτσα Αρκαδίας. Γεννήθηκε περί τα τέλη του 18ου αιώνα στο Σαρακίνι Γορτυνίας και έλαβε μέρος, μαζί με πλήθος Στεμνιτσιωτών , σε πολλές μάχες κατά των Τούρκων , Αλβανών και Αιγυπτίων. Αγωνίσθηκε γενναίως και εντίμως από την αρχή μέχρι το τέλος του υπέρ Ανεξαρτησίας ιερού αγώνος, δείχνοντας διακαή ζήλο υπέρ της πατρίδος. Αυτά αναφέρει το Αριστείο που έλαβε το 1844 με επικύρωση του Νικήτα Σταματελόπουλου(Νικηταρά) και του Κανέλλου Δεληγιάννη και βρίσκεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, φάκελος 277.
Μάχη των Μπλε Νερών
Η Μάχη των Μπλε Νερών (Mūšis prie Mėlynųjų Vandenų, Бітва на Сініх Водах, Битва на Синіх Водах) ήταν μάχη, που διεξήχθη κάποια στιγμή το φθινόπωρο του 1362 ή 1363 στις όχθες του ποταμού Σύνιουκχα, αριστερού παραπόταμου του Νότιου Μπουγκ, μεταξύ των στρατών του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας και της Χρυσής Ορδής. Οι Λιθουανοί κέρδισαν μια αποφασιστική νίκη και ολοκλήρωσαν την κατάκτησή τους του Πριγκιπάτου του Κιέβου.
Ιστορικό
Μετά το θάνατο του ηγεμόνα του Μπερντί Μπεγκ Χαν το 1359, η Χρυσή Ορδή γνώρισε μια σειρά διαδοχικών διαφορών και πολέμων, που διήρκεσαν δύο δεκαετίες (1359-81). Η Χρυσή Ορδή άρχισε να χωρίζει σε ξεχωριστές περιοχές (ulus). Εκμεταλλευόμενος την εσωτερική αναταραχή στην Ορδή, ο Μεγάλος Δούκας Αλγκρίντας της Λιθουανίας οργάνωσε μια εκστρατεία στα εδάφη των Τατάρων. Στόχος του ήταν η εξασφάλιση και επέκταση των νότιων εδαφών του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας, ιδίως του Πριγκιπάτου του Κιέβου. Το Κίεβο είχε ήδη τεθεί υπό ημι-λιθουανικό έλεγχο μετά τη μάχη στον ποταμό Ιρπίν στις αρχές του 1320, αλλά εξακολουθούσε να αποτίει φόρο τιμής στην ορδή.
Μάχη
Το 1362 ή το 1363, ο Αλγκρίντας βάδισε μεταξύ του κατώτερου Δνείπερου και του Νότιου Μπουγκ. Κατ 'αρχάς, ο Αλγκρίντας κατέλαβε τις υπόλοιπες περιοχές του Πριγκιπάτου του Τσέρνιγκοφ - το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας στο Μπριάνσκ, έπεσε κάτω από τον έλεγχο της Λιθουανίας περίπου 1357-1358. Οι Λιθουανοί επιτέθηκαν τότε στο Κορσέφ (Коршов), ένα άγνωστο φρούριο, που βρίσκεται στις ανώτερες περιοχές του ποταμού Μπιστράγια Σόσνα, παραπόταμου του ποταμού Ντον. Πιστεύεται ότι ο Αλγκρίντας κατέκτησε περαιτέρω περιοχές του πρώην Πριγκιπάτου του Περσλάβλ. Η περιοχή ανήκε στην περιοχή της Κριμαίας (ulus), η οποία συμμετείχε σε μια εκστρατεία ενάντια στους Νέους Σαράι και δεν μπορούσε να οργανώσει αποτελεσματική αντίσταση. Το φθινόπωρο, ο λιθουανικός στρατός μετακινήθηκε δυτικά και διέσχισε τον ποταμό Δνείπερο προς τα Ποδόλια. Τρεις τατάροι μπέηδες της Ποδόλιας συγκέντρωσαν στρατό, για να αντισταθούν στην εισβολή. Πιστεύεται ότι οι στρατοί συναντήθηκαν στη σημερινή Τορχοβίτσια ( Торговиці). Εκείνη την εποχή η πόλη ήταν γνωστή ως Γιάμπγκου στα τουρκικά, ή αντιβασιλέας πόλη, και Σίνιε βόντι (Синие Воды) στα ρωσικά ή μπλε νερά.
Μια σύντομη περιγραφή της μάχης σώζεται μόνο από ύστερα και όχι πολύ αξιόπιστα έργα του Ματσέι Στρικόφσκι, που δημοσιεύθηκε το 1582. Σύμφωνα με τον Στρικόφσκι, ο Αλγκρίντας οργάνωσε το στρατό του σε έξι ομάδες και τους τακτοποίησε σε μισό κύκλο. Οι Τατάροι ξεκίνησαν τη μάχη ρίχνοντας βέλη στις πλευρές του λιθουανικού σχηματισμού. Τέτοιες επιθέσεις είχαν μικρή επίδραση και οι Λιθουανοί και Ρουθήνιοι, οπλισμένοι με δόρυ και σπαθιά, προχώρησαν προς τα εμπρός και έσπασαν τις πρώτες γραμμές του στρατού των Τατάρων. Οι γιοι του Καριγιότας με μονάδες από το Ναβαχρουντάκ επιτέθηκαν στα πλαϊνό μέρος των Τατάρων με βαλλίστρες. Οι Τατάροι δεν μπόρεσαν να διατηρήσουν το σχηματισμό τους και έσπασαν σε μια αποδιοργανωμένη υποχώρηση. Ο Αλγκρίντας πέτυχε μια αποφασιστική νίκη.
Συνέπεια
Η νίκη έφερε την πόλη του Κιέβου και ένα μεγάλο μέρος της σημερινής Ουκρανίας, συμπεριλαμβανομένων των αραιοκατοικημένων Ποδολία και Ντίκρα, υπό τον έλεγχο του διευρυμένου Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας. Το δουκάτο απέκτησε επίσης πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα. Ο Αλγκρίντας άφησε τον γιο του Βλαντιμίρ στο Κίεβο. Μετά τη κατάληψη του Κιέβου, η Λιθουανία έγινε άμεσος γείτονας και αντίπαλος του Μεγάλου Δουκάτου της Μόσχας. Η Ποδολία ήταν υπό την εποπτεία του Αλεξάντερ, του Γιούρι, του Κωνσταντίνου και του Φιόντορ Κοριατόβιτς - γιοι του Καριγιότας, ανιψιοί του Αλγκρίντας και διοικητές κατά τη διάρκεια της μάχης.
Ιστοριογραφία
μικρογραφία| 2012 γραμματόσημο της [[Ουκρανία|Ουκρανίας αφιερωμένο στη μάχη των μπλε νερών]] Η μάχη έχει λάβει σχετικά μικρή προσοχή από τους ιστορικούς. Ορισμένες από αυτές οφείλονται στην έλλειψη ιστορικών πηγών. Έλαβε μια χούφτα αποσπασματικές αναφορές στα ρουθηνιακά και ρωσικά χρονικά. Η πιο σημαντική πηγή πληροφοριών είναι η Ιστορία για την Ποδολία, η οποία ενσωματώθηκε στα Λιθουανικά Χρονικά. Το παραμύθι δημιουργήθηκε από τους Λιθουανούς κάποια στιγμή γύρω από τον εμφύλιο πόλεμο της Λιθουανίας (1432–38) όταν η Λιθουανία πολέμησε εναντίον της Πολωνίας για τον έλεγχο της Ποδολίας. Ως εκ τούτου, το Παραμύθι είναι ένα κομμάτι πολιτικής προπαγάνδας, που γράφτηκε, για να υποστηρίξει τους λιθουανικούς ισχυρισμούς προς την Ποδόλια και να εξυμνήσει τις αρετές των γιων του Καριγιότας αντί να δίνει ακριβή περιγραφή της στρατιωτικής εκστρατείας. Οι σλάβοι ιστορικοί τείνουν να ελαχιστοποιούν τη σημασία της μάχης. Ο Λιθουανός ιστορικός Τόμας Μπαρανάουσκας ισχυρίζεται ότι οι Ρώσοι ιστορικοί επέλεξαν να τονίσουν τη νίκη τους εναντίον των Τατάρων στη μάχη του Κουλίκοβο το 1380, ενώ οι Πολωνοί ιστορικοί δεν ήθελαν να τονίσουν τις αξιώσεις της Λιθουανίας στην Ποδολία. Για παράδειγμα, ο Γιαν Ντλούγκοζ δεν ανέφερε καθόλου τη μάχη. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον για τη μάχη έχει αυξηθεί. Ο Πολωνός ιστορικός Στέφαν Μαρία Κουτσίνσκι δημιούργησε μια ειδική μελέτη Sine Wody το 1935, ο Λιθουανός Ρόμας Μπατούρα δημοσίευσε το Lietuva tautų kovoje prieš Aukso ordą. Nuo Batu antplūdžio iki mūšio prie Mėlynųjų Vandenų το 1975 και ο Ουκρανός Φέλιξ Σαμπούλντο δημοσίευσε πολλά άρθρα. Ουκρανοί ιστορικοί πραγματοποίησαν δύο συνέδρια στο Κροπιβνίτσκι το 1997 και το 1998. Η προκύπτουσα συλλογή άρθρων δημοσιεύθηκε από το Ινστιτούτο της Ιστορίας της Ουκρανίας το 2005 (ISBN 966-02-3563-1 ). Το 2012, ένα άλλο συνέδριο, αφιερωμένο στην 650η επέτειο της μάχης, πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Βιτάουτας Μάγκνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:14ος αιώνας στη Λιθουανία Κατηγορία:Μεσαιωνική Ουκρανία Κατηγορία:Μάχες του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Λιθουανικά (lt) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ουκρανικά (uk)
Γρεβενίτι Ιωαννίνων
Το Γρεβενίτι είναι ορεινό χωριό του δήμου Ζαγορίου στον νομό Ιωαννίνων. Βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο 980 μέτρων στις απολήξεις της βόρειας Πίνδου, βορειοανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 193 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωσή του στο ελληνικό κράτος το 1913, το Γρεβενίτι υπήχθη στην επαρχία Δωδώνης, ενώ από το 1997 μέχρι το 2010 αποτελούσε μέρος του δήμου Ανατολικού Ζαγορίου, του οποίου ήταν δημοτικό διαμέρισμα. Από το 2011, μετά τις αλλαγές που προέκυψαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του Προγράμματος Καλλικράτης, υπάγεται στον δήμο Ζαγορίου. Το χωριό καλύπτει έκταση 37.077 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, 22 κάτοικοι του χωριού εκτελέστηκαν από τις γερμανικά στρατεύματα. Σε κοντινή απόσταση από το Γρεβενίτι, βρίσκονται το μοναστήρι της Βουτσάς και το γεφύρι της Τσίπιανης.
Στο Γρεβενίτι γεννήθηκε το 1846 ο εκπαιδευτικός Βράνος Βωζάνης, ενώ από τον οικισμό καταγόταν ο συγγραφέας και ιστορικός Λέανδρος Βρανούσης (1921 - 1993).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Mail (Windows)
Το Mail (πρώην Windows Mail) είναι ένα πρόγραμμα-πελάτη ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που αναπτύχθηκε από τη Microsoft και περιλαμβάνεται στα Windows Vista και σε νεότερες εκδόσεις των Windows. Η κύρια λειτουργία του Mail είναι η αποστολή και η λήψη email. Είναι διαθέσιμο ως
διάδοχος του Outlook Express, το οποίο είτε περιλήφθηκε είτε κυκλοφόρησε για τον Internet Explorer 3.0 και νεότερες εκδόσεις του Internet Explorer.
Όπως και με το Microsoft Outlook και το Outlook Express, το Mail χρησιμοποιεί Ctrl+E για να ενεργοποιήσει την αναζήτηση. Όλα τα άλλα προϊόντα της Microsoft χρησιμοποιούν Ctrl+F.
Windows Vista
Η αλληλογραφία των Windows μπορεί να εντοπιστεί σε μια έκδοση προέκδοσης του Outlook Express 7 που περιλαμβάνεται στις πρώτες εκδόσεις των Windows Vista (τότε ήταν γνωστό με την κωδική ονομασία του, "Longhorn"). Το Outlook Express 7 εισήγαγε διάφορες αλλαγές στη διεπαφή χρήστη και βασίστηκε στο WinFS για τη διαχείριση και αποθήκευση επαφών, email και άλλων δεδομένων. Υποστήριζε πρωτόκολλα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου Post Office Protocol (POP) και Internet Message Access Protocol (IMAP), αλλά δεν υποστήριζε πλέον το ιδιόκτητο σχήμα αλληλογραφίας μέσω HTTP της Microsoft, μια παράλειψη που κληρονομήθηκε από το Windows Mail. Το IPv6 υποστηρίζεται πλήρως.
Windows 7
Το Windows Mail εξαιρείται από τα Windows 7 υπέρ του Windows Live Mail, μέρος του Windows Essentials.
Windows 10 και Windows 11
Το Mail στα Windows 10 και 11 έχει προκαθορισμένες διαμορφώσεις διακομιστή για το Outlook.com, το Office 365, το Gmail, το iCloud και το Yahoo! Mail. Το AOL Mail, καθώς και άλλοι λογαριασμοί Exchange Server και IMAP, μπορούν ακόμα να προστεθούν και η υποστήριξη POP3 έχει επιστρέψει. Η υποστήριξη ομάδων συζητήσεων/Usenet παραμένει απούσα. Το Mail και το Ημερολόγιο εξακολουθούν να είναι καθολικές εφαρμογές των Windows και βρίσκονται στο ίδιο κοντέινερ εφαρμογών, αλλά ο τρίτος αδελφός τους, το People, μετακινείται από αυτό το κοντέινερ και είναι μια αυτόνομη εφαρμογή από μόνη της.
Κατηγορία:Στοιχεία των Windows
Μητριαρχία (ταινία)
Η Μητριαρχία είναι μια ελληνική ταινία του 2014 σε σκηνοθεσία του Νίκου Κορνήλιου και σε σενάριο του ίδιου και της Ευγενίας Παπαγεωργίου.
Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από 60 γυναίκες με διαφορετική ηλικία, εθνική προέλευση, κοινωνικό υπόβαθρο, σεξουαλικό προσανατολισμό και πολιτική ιδεολογία, οι οποίες μέσα σε πέντε μέρες συζητούν τα βιώματά τους αναφορικά με την πατριαρχία και την έμφυλη καταπίεση.
Στην ταινία συμμετέχουν ηθοποιοί, αλλά και ακτιβίστριες, μετανάστριες, πρόσφυγες, ποιήτριες και λογοτέχνες. Μεταξύ αυτών, είναι η Βασιλική Τρουφάκου, η Ειρήνη Ιγγλέση, η Όλγα Τουρνάκη, η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, η Κωνσταντίνα Τάκαλου και η Εύα Στυλάντερ.
Λε Μπρεβιαίρ
Το Λε Μπρεβιαίρ (γαλλικά: Les Bréviaires) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρυγιερουά (γαλλικά: Bruyérois).
Κίμπου (φυλή)
Οι Κίμπου (Kimbu), είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα από την Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region) (Περιοχή Τσούνυα (Chunya District) - Τμήμα Κιπεμπάουε (Kipembawe Ward)), την Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region) ((Περιοχή Μανυόνι (Manyoni District)) και την Περιφέρεια Ταμπόρα (Tabora Region) ((Περιοχή Σικόνγκε (Sikonge District)), της Τανζανίας.
Δημογραφικά
Κατά το 1987, ο πληθυσμός των Κίμπου (Kimbu) εκτιμάτο ότι αριθμούσε 78.000 άτομα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία Κατηγορία:Αυτόχθονες λαοί της Ανατολικής Αφρικής Κατηγορία:Τανζανοί Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Θύριο Αιτωλοακαρνανίας
To Θύριο ή Θύρρειο είναι χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.
Άγιοι Απόστολοι Αργιθέας Καρδίτσας
Οι Άγιοι Απόστολοι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ανθηρού, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αργιθέας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομού Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Κάρλος Αλσίνα
Ο Κάρλος Ροκέ Αλσίνα (Carlos Roqué Alsina, Μπουένος Άιρες 19 Φεβρουαρίου 1941) είναι γαλλικής υπηκοότητας, Αργεντινός συνθέτης και πιανίστας, γνωστός κυρίως για τα ρεσιτάλ που έχει δώσει, με σύγχρονο πρωτοποριακό ρεπερτόριο.
Άγιοι Απόστολοι Αργιθέας Καρδίτσας
Γεωγραφία
Οι Άγιοι Απόστολοι είναι ορεινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Καρδίτσας. Ανήκει στα επονομαζόμενα χωριά της Αργιθέας και βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες της κορυφής «Ελάτη» των Θεσσαλικών Αγράφων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 1.000. Απέχει 74 χλμ. περίπου Δ. της Καρδίτσας.
Θύριο Αιτωλοακαρνανίας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Βόρεια του χωριού είναι ο αρχαιολογικός χώρος του Αρχαίου Θύρρειου, το οποίο κατά περιόδους υπήρξε έδρα του Κοινού των Ακαρνάνων και στη βορειοανατολική του άκρη το Αρχαιολογικό Μουσείο. Αξιόλογα εκθέματά του είναι επιτύμβιες επιγραφές αλλά και επιγραφές με επιγράμματα, με καταλόγους ιερατικών θιάσων, με ψηφίσματα προξενίας, ή με συνθήκες όπως αυτή της συμμαχίας Ρωμαίων και Θυρρείου του 94 π.Χ. Σημαντικότερη επιγραφή θεωρείται αυτή με την συνθήκη συμμαχίας Αιτωλών και Ρωμαίων του 212 π.Χ.
Κάρλος Αλσίνα
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλσίνα γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες από αργεντινό πατέρα και ουγγαρέζα μητέρα. Σπούδασε (1952-1960), στην ίδια πόλη, θεωρία της μουσικής, πιάνο και διεύθυνση ορχήστρας με τον Τεοντόρο Φουκς (Teodoro Fuchs). Έδινε ρεσιτάλ πιάνου στην Λατινική Αμερική, ήδη από την ηλικία των 6 ετών, κατόπιν σε Ευρώπη, Καναδά και ΗΠΑ. Σε ηλικία 14 ετών, συνέθεσε το πρώτο του έργο και, σε ηλικία 16 ετών, τα δύο πρώτα ατονικά του κομμάτια. Σπούδασε στο Εργαστήρι Μουσικής Φωνολογίας του Πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες. Από το 1959 μέχρι το 1964 διετέλεσε μέλος της Agrupación Nueva Música. Μέχρι το 1966 έζησε στο Βερολίνο ως καλεσμένος του προγράμματος Καλλιτέχνης Σε Διαμονή (Artist in Residence), όπου συναντήθηκε με τον Λ. Μπέριο (Luciano Berio) ενώ, στη συνέχεια, εργάστηκε ως βοηθός του Μ. Μαντέρνα (Bruno Maderna).
Θύριο Αιτωλοακαρνανίας
Διοικητικά στοιχεία
Η παλιά ονομασία του είναι Άγιος Βασιλείος και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 732 κατοίκους ενώ το 1981 και το 1991 είχε 1.258 και 1.330 αντίστοιχα.
Κάρλος Αλσίνα
Βιογραφικά στοιχεία
Μέχρι το 1968 υπήρξε μέλος του Κέντρου των Δημιουργικών και Παραστατικών Τεχνών (Center of the Creative and Performing Arts) και εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο, και στην διάσημη Σχολή Τζούιλιαρντ της Νέας Υόρκης (Juilliard School of Music). Μέχρι το 1972 ήταν και πάλι στο Βερολίνο και, στη συνέχεια, μετακόμισε στο Παρίσι. Από εκεί περιόδευσε ως πιανίστας και μαέστρος σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική. Μαζί με τους Β. Γκλόμποκαρ (Vinko Globokar), Μ. Πορτάλ (Michel Portal) και Ζ. Π. Ντρουέ (Jean-Pierre Drouet), ίδρυσε το 1969 το Σύνολο Αυτοσχεδιασμού New Phonic Art, το οποίο έθεσε νέα πρότυπα με τις αυτοσχεδιαστικές εκτελέσεις του. Από το 1986 έχει την γαλλική υπηκοότητα. Επί 9 χρόνια, διετέλεσε καθηγητής πιάνου στο Ωδείο National Superieur de Musique et de Danse της Λυών.
Οι συνθέσεις του έχουν παρουσιαστεί μεταξύ άλλων στο Φεστιβάλ του Ντόναου (Donaueschingen Musiktage), τα Σεμινάρια του Ντάρμσταντ (Darmstädter Ferienkurse) και στο Tanglewood, στις ΗΠΑ. Από το 2003 είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του συνόλου Ensemble Music Avanti στο Παρίσι.
Άγιοι Απόστολοι Αργιθέας Καρδίτσας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ανθηρού
Κάρλος Αλσίνα
Κυριότερα έργα
(πηγή: http://carlosroquealsina.free.fr)
Άγιοι Απόστολοι Αργιθέας Καρδίτσας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
(Πηγή: )
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας
Κάρλος Αλσίνα
Πηγές
Κατηγορία:Αργεντινοί συνθέτες Κατηγορία:Αργεντινοί πιανίστες
Πασχαλιά Ξάνθης
Η Πασχαλιά είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Πασχαλιά βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας σε απόσταση 40 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Ξάνθη και 49 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Δράμα. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 210 μέτρα ενώ βόρεια και ανατολικά του περνάει ο ποταμός Νέστος και η ΕΟ Ξάνθης - Δράμας που ακολουθεί παράλληλη πορεία. Νοτιοανατολικά και στη δυτική όχθη του ποταμού υπάρχει φρουριακός περίβολος στο ύψωμα Καλές που έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως Μπαϊρακλή και κατοικούσαν μουσουλμάνοι οι οποίοι, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ πρόσφυγες από Εύξεινο Πόντο ήρθαν και εγκαταστάθηκαν (15 οικογένιες) και έτσι το χωριό θεωρείται αμιγές ποντιακό. Ως Μπαϊρακλή αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μουντζίνου. Το 1926 με το ΦΕΚ 413Α - 22/11/1926 μετονομάστηκε σε Πασχαλιά. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Χαλέπι και τη Δρυμιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Πασχαλιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σταυρούπολης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 130 κατοίκους ενώ ως οικισμός 80.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης
Ταράτζι Π. Χένσον
Η '''Ταράτζι Π. Χένσον' (Taraji P. Henson'', 11 Σεπτεμβρίου 1970) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.