cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αθηναίων Πολιτεία
Ανακεφαλαίωση του ιστορικού μέρους
Η δεύτερη μεταβολή έγινε επί Θησέως και αποτελούσε μικρή παρέκκλιση από το καθεστώς της βασιλείας. Μετά από αυτήν έλαβε χώρα η μεταρρύθμιση του Δράκοντος κατά την οποία για πρώτη φορά θέσπισαν νόμους και τρίτη αυτή που έγινε επί Σόλωνος μετά τις ταραχές από την οποία αρχίζει η δημοκρατία. Τετάρτη η τυραννίδα της εποχής του Πεισίστρατου. Πέμπτη, η πολιτειακή μεταβολή του Κλεισθένη μετά την κατάλυση της τυραννίδας που ήταν πιο δημοκρατική από του Σόλωνος. Έκτη η μεταρρύθμιση μετά τα Μηδικά, όταν τα πολιτικά πράγματα τα διαχειρίζονταν η βουλή του Αρείου Πάγου Την διαδέχτηκε ως έβδομη η αλλαγή που υπέδειξε ο Αριστείδης και πραγματοποίησε ο Εφιάλτης αφού κατέλυσε την εξουσία της βουλής του Αρείου Πάγου.κατά την οποία η πόλη έκαμε πολλά λάθη υπό την επίδραση των δημαγωγών και εξαιτίας της θαλασσοκρατίας. Όγδοη ήταν η εγκαθίδρυση του καθεστώτος των Τετρακοσίων και στη συνέχεια, ένατη, πάλι η δημοκρατία. Δέκατη ήταν η τυραννίδα των τριάκοντα και η τυραννίδα των Δέκα.
Οδοποιοί
Κληρώνουν επίσης και τους εξής αξιωματούχους:
"Κληρώνουν επίσης πέντε οδοποιούς που είναι εντεταλμένοι να επισκευάζουν τους δρόμους χρησιμοποιώντας δημόσιους δούλους· δέκα λογιστές και δέκα αναπληρωτές τους στους οποίους πρέπει να αποδίδουν λογαριασμό όλοι όσοι έχουν ασκήσει κάποια εξουσία. Αυτοί είναι οι μόνοι αρμόδιοι να ελέγχουν τη διαχείριση των υπευθύνων και να εισάγουν στο δικαστήριο τους απολογισμούς. Και αν διαπιστώσουν κάποια κατάχρηση, οι δικαστές καταδικάζουν τον υπεύθυνο για κλοπή και του επιβάλλουν να πληρώσει το ποσόν που έχει καταχραστεί στο δεκαπλάσιο. Αν οι λογιστές ανακαλύψουν ότι κάποιος δωροδοκήθηκε και οι δικαστές τον καταδικάσουν, του επιβάλλεται ως πρόστιμο η αξία των δώρων και αυτή επίσης στο δεκαπλάσιο."
Αγορανόμοι, Μετρονόμοι, Σιτοφύλακες και Επιμελητές λιμανιών
Κληρώνονται επίσης και δέκα αγορανόμοι, πέντε για τον Πειραιά και πέντε για το άστυ. Αυτοί έχουν κατά νόμο την αρμοδιότητα ν φροντίζουν ώστε όλα τα εμπορεύματα να πωλούνται καθαρά και ανόθευτα. Δέκα είναι και οι κληρωτοί μετρονόμοι, πέντε για το άστυ και πέντε για τον Πειραιά· έργο τους είναι να ελέγχουν όλα τα μέτρα και τα σταθμά, ώστε οι πωλητές να χρησιμοποιούν τα σωστά
Υπάρχουν επίσης και σιτοφύλακες κληρωτοί που άλλοτε ήταν δέκα, πέντε για τον Πειραιά και πέντε για το άστυ, τώρα όμως είναι είκοσι για το άστυ και δεκαπέντε για τον Πειραιά. Αυτοί φροντίζουν πρώτα να πωλούνται στη σωστή τιμή τα ανάλεστα γεννήματα στην αγορά κι έπειτα οι μυλωθροί να πωλούν τα άλευρα σε τιμή αντίστοιχη προς αυτή του κριθαριού και οι αρτοπώλες τα ψωμιά ανάλογα με την τιμή του σιταριού και στο βάρος που εκείνοι ορίζουν- γιατί ο νόμος προστάζει να το ορίζουν εκείνοι. Η ποινή του θανάτου που επιβάλλονταν στους σιτοφύλακες σε περιπτώσεις μη αποτελεσματικού ελέγχου της λαθραίας διακίνησης σιταριού καταδεικνύει την ευαισθησία της πολιτείας για το βασικό είδος του ψωμιού που δεν έπρεπε να στερηθεί κανείς οικογενειάρχης.
Επίδομα ζωοτροφής - Επίδομα αναπηρίας
Τα επιδόματα αναπηρίας μας παραπέμπουν στον Υπέρ Αδυνάτου λόγο του Λυσία. Έτσι και εδώ υπάρχει νόμος που ορίζει όσοι έχουν εισόδημα μικρότερο από τρεις μνες και είναι ανάπηροι σε βαθμό να είναι ανίκανοι για οποιαδήποτε δουλειά, να εξετάζονται από τη βουλή και να τους δίδονται από το κράτος για τη συντήρηση τους δυο οβολοί ημερήσια. Και υπάρχει ταμίας αναπήρων που αναδεικνύεται με κλήρωση.
Επίσης η βουλή επιθεωρεί και τα άλογα και, αν διαπιστώσει ότι κάποιος έχει ένα ωραίο άλογο και δεν το διατρέφει καλά, τον τιμωρεί με στέρηση του επιδόματος ζωοτροφής· τα άλογα που δεν μπορούν να ακολουθήσουν ή είναι ατίθασα και αρνούνται να παραταχθούν, τα σημαδεύουν με ένα τροχό στη γνάθο και ένα άλογο σημαδεμένο έτσι χαρακτηρίζεται ακατάλληλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα του Αριστοτέλη Κατηγορία:Βιβλία πολιτικής φιλοσοφίας Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Αλέξανδρος Ζαΐμης
Ο Αλέξανδρος Ζαΐμης (9 Νοεμβρίου 1855 - 15 Σεπτεμβρίου 1936) ήταν Έλληνας τραπεζίτης και πολιτικός που κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας διετέλεσε οκτώ φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας, δύο φορές Πρόεδρος της Βουλής, πρόεδρος της Γερουσίας, Ύπατος Αρμοστής της Κρήτης, διαδεχόμενος τον παραιτηθέντα πρίγκιπα Γεώργιο, καθώς και πρόεδρος της Β΄ Ελληνικής Δημοκρατίας. Είναι ο μόνος πολιτικός που κατέλαβε τόσα πολλά σημαντικά αξιώματα στην πολιτική σκηνή της σύγχρονης Ελλάδας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν δευτερότοκος γιος του Θρασύβουλου Ζαΐμη, κτηματία και πρωθυπουργού της Ελλάδας, και της Ελένης Μουρούζη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την παλαιά οικογένεια Ζαΐμη και ήταν εγγονός του Ανδρέα Ζαΐμη, ανηψιός του Θεόδωρου Δηλιγιάννη ενώ από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την φαναριώτικη οικογένεια Μουρούζη και ήταν εγγονός του Αλέξανδρου Μουρούζη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στα Πανεπιστήμια της Λειψίας, του Βερολίνου και της Χαϊλδεβέργης, από το οποίο και έλαβε το διδακτορικό του. Στη συνέχεια μετέβη στο Παρίσι όπου και σπούδασε στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου αμέσως μετά τον θάνατο του πατέρα του πολιτεύτηκε στην επαρχία Καλαβρύτων, όπου και πρωτοεκλέχθηκε βουλευτής Καλαβρύτων με την πολιτική μερίδα (κόμμα) του Θεόδωρου Δηλιγιάννη.
Πολιτική σταδιοδρομία
Βουλευτής Καλαβρύτων εκλέχθηκε επίσης στις περιόδους 1887-1890, 1890-1892, 1895-1898, 1899-1902, 1905-1906, στις Α΄και Β΄ Αναθεωρητικές Βουλές (1910, 1910-1911), καθώς επίσης και βουλευτής Αχαΐας και Ήλιδας στην περίοδο 1912-1913. Διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης (1890-1892) και προσωρινός υπουργός Εσωτερικών στις κυβερνήσεις Δηλιγιάννη (Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1890, καθώς και την προεδρία της κυβέρνησης (21 Σεπτεμβρίου 1897) από την οποία και παραιτήθηκε στις 2 Απριλίου του 1899. Τέλος ανέλαβε Πρόεδρος της Βουλής στην περίοδο 1895-1898 και μάλιστα δύο φορές, το 1895 και την περίοδο 1896-1897.
Πρώτη Πρωθυπουργία
Ειδικότερα στις 21 Σεπτεμβρίου του 1897, όταν ανατράπηκε από τον Θ. Δηλιγιάννη η μέχρι τότε κυβέρνηση του Δημητρίου Ράλλη, ο Α. Ζαΐμης με την προτροπή του Θεόδωρου Δηλιγιάννη εγκατέλειψε τη μέχρι τότε θέση του Προέδρου της Βουλής και ανέλαβε τον σχηματισμό της Κυβέρνησης του 1897, κρατώντας για τον εαυτόν του το υπουργείο Εξωτερικών. Η κυβέρνηση αυτή του Αλ. Ζαΐμη παρέμεινε δύο χρόνια, μέχρι το 1899, μετά την ήττα που υπέστη στις εκλογές του έτους εκείνου.
Επί της πρώτης αυτής πρωθυπουργίας ο Αλ. Ζαΐμης έφερε σε πέρας τις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της οριστικής συνθήκης ειρήνης με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, μετά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Σημειώνεται ότι αρχικά, με την ανάληψη των καθηκόντων του, διαμήνυσε στις Μεγάλες Δυνάμεις την άρνησή του να αποδεχθεί τους όρους της προκαταρκτικής συνθήκης, που είχε καταρτισθεί ερήμην της Ελλάδας, αποστέλλοντας στη συνέχεια στη Κωνσταντινούπολη τους Νικόλαο Μαυροκορδάτο και Δ. Στεφάνου ως πληρεξούσιους, δια των οποίων και επανακαταρτίσθηκε και συνομολογήθηκε η οριστική συνθήκη ειρήνης, η επιλεγόμενη Συνθήκη Κωνσταντινούπολης (1897), στις 22 Νοεμβρίου (π.ημ.) / 4 Δεκεμβρίου (ν.ημ.), του 1897.
Επίσης ρύθμισε τα της επιβολής του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου στην Ελλάδα επί ορισμένων προσόδων του κράτους για την εξυπηρέτηση των τοκοχρεωλυσίων, παρότι η Ελλάδα είχε εξέλθει από ένα πόλεμο και είχε αναλάβει επιπρόσθετα έξοδα - αποζημιώσεις, που πέτυχε με διαρρύθμιση των οικονομικών ζητημάτων, συμβιβασμού των αρχικών όρων του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, φέρνοντας στη Βουλή και ψηφίζοντας τον Φεβρουάριο του 1898 τον σχετικό νόμο ΒΦΙΘ΄/1898.
Στις 29 Οκτωβρίου του 1898, ο Α. Ζαΐμης υπέβαλε στον βασιλιά Γεώργιο τον Α΄ την παραίτησή του λόγω της δυσφορίας που είχε επέλθει επί των οικονομικών μέτρων. Τελικά ο βασιλιάς του ανέθεσε και πάλι τον σχηματισμό κυβέρνησης όπου και αμέσως την ίδια ημέρα δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ υπόμνημα με τα αναγκαία μέτρα που λαμβάνονταν για την οικονομική και διοικητική βελτίωση της Χώρας.
Ταυτόχρονα την ίδια περίοδο διευθετήθηκε το θέμα της Αρμοστείας της Κρήτης μετά από σειρά διαπραγματεύσεων με τις Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία και Ιταλία) με την τελική ανάληψη από τον πρίγκιπα Γεώργιο της Ελλάδας και Δανίας, πρόταση που υποστήριξε ιδιαίτερα ο τσάρος της Ρωσίας, έναντι του διαδόχου της Αιγύπτου που υποστήριζαν αρχικά οι Αγγλογάλλοι.
Αργότερα και μετά τα παραπάνω ο Α. Ζαΐμης διέλυσε τη Βουλή και προκήρυξε εκλογές για τις 7 Φεβρουαρίου του 1899, στις οποίες και κατήλθε με ίδιο πολιτικό πρόγραμμα. Στις εκλογές αυτές ηττήθηκε και στις 2 Απριλίου παρέδωσε στην κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη.
Δεύτερη Πρωθυπουργία
Το 1901, μετά τα αιματηρά επεισόδια των Ευαγγελικών, που συνέβησαν στην Αθήνα, στις 7 Νοεμβρίου, εξ αφορμής της μεταγλώττισης του Ευαγγελίου στη δημοτική, στη "χυδαία γλώσσα" όπως χαρακτηριζόταν τότε και που είχαν ως συνέπεια, την επόμενη ημέρα την παραίτηση του μητροπολίτη Αθηνών Προκοπίου και την μεθεπόμενη την παραίτηση της κυβέρνησης του Γεωργίου Θεοτόκη, όπου και καθ' υπόδειξη του τελευταίου που αρνούνταν να υποστηρίξει τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη, κλήθηκε και πάλι ο Α. Ζαΐμης, (ως αρχηγός κόμματος), να σχηματίσει, για δεύτερη φορά, κυβέρνηση, αναλαμβάνοντας έτσι στις 12 Νοεμβρίου του 1901, σχηματίζοντας την Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1901.
Η Κυβέρνηση αυτή διατηρήθηκε μόνο για ένα έτος, κύριο έργο της οποίας ήταν η αποκατάσταση της τάξης την οποία και πέτυχε, καθώς και η δεινή αντιμετώπιση του πολέμου που του άσκησε η ενωμένη τότε αντιπολίτευση. Τελικά ο Α. Ζαΐμης ζητώντας από τον βασιλιά τη διάλυση της Βουλής, την οποία ενέκρινε, προκήρυξε εκλογές για τις 17 Νοεμβρίου του 1902. Στις εκλογές αυτές ο Α. Ζαΐμης κατήλθε και πάλι ηγούμενος μικρού κόμματος, του λεγόμενου "τρίτου κόμματος", όπου μετά την ήττα που υπέστη παρέδωσε στην κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη, στις 24 Νοεμβρίου του 1902.
Αρμοστής Κρήτης
Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1906, μετά την Επανάσταση του Θερίσου εναντίον του αρμοστή πρίγκιπα Γεωργίου και με αίτημα την ένωση με την Ελλάδα ως λύση του Κρητικού Ζητήματος, ο πατέρας του δευτερότοκου πρίγκηπα, ο Γεώργιος ο Α' πρότεινε να διοριστεί ο Α. Ζαΐμης ως νέος Ύπατος Αρμοστής της Κρήτης, κάτι που αποδέχτηκαν οι Μεγάλες Δυνάμεις. Στην Κρήτη αποβιβάστηκε στις 18 Σεπτεμβρίου του 1906 όπου αμέσως αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του και μετά την ορκωμοσία του στο νέο πιο φιλελεύθερο σύνταγμα που συντάχθηκε προσπάθησε και επέτυχε να συνδιαλλάξει τα αντιμαχόμενα μέρη όπως είχαν διαμορφωθεί μετά την επανάσταση του Θερίσσου παρέχοντας γενική αμνηστία.
Ακολούθως συνέχισε το έργο του προκατόχου του στην οργάνωση της διοίκησης της Κρητικής Πολιτείας, ή Πολιτείας των Κρητών όπως λεγόταν, η οποία κατ΄ ουσίαν αποτελούσε "κράτος κατ΄ εντολή" των Μεγάλων Δυνάμεων, υπό την Υψηλή Πύλη, εντός της επικράτειας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, (όπως ήταν η Ηγεμονία της Σάμου και η Μολδοβλαχία), δηλαδή χωρίς διπλωματική εκπροσώπηση, ενώ οι κάτοικοι θεωρούνταν επίσημα υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σημαντικό επίσης έργο του Α. Ζαΐμη ήταν η κατόπιν έγκρισης, (σχετικής διακοίνωσης), των Μεγάλων Δυνάμεων οργάνωση της εντόπιας κρητικής πολιτοφυλακής, η λεγόμενη Κρητική Χωροφυλακή, διοικούμενη από Έλληνα αξιωματικό και στελεχωμένη από Έλληνες. Μετά την συγκρότηση αυτής αποχώρησαν από την Κρήτη και τα μέχρι τότε εγκατεστημένα διεθνή στρατεύματα.
Την θέση του Αρμοστή διατήρησε ο Α. Ζαΐμης μέχρι τις 12 Οκτωβρίου του 1908 οπότε και παύθηκε το αρμοστιακό καθεστώς υπό των ίδιων των Κρητών πραξικοπηματικά όταν κήρυξαν την Ένωση της Κρήτης με το Βασίλειο της Ελλάδος, σε συνεννόηση βέβαια με τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας Γεώργιο Θεοτόκη.
Σημειώνεται ότι την παραπάνω ημερομηνία ο Α. Ζαΐμης ήταν εκτός Κρήτης, (φέρεται να παραθέριζε κάπου στην Ελλάδα - πιθανόν ενήμερος της μέλλουσας εξέλιξης), όπου και ειδοποιήθηκε να μην επιστρέψει στην Κρήτη.
Διπλωμάτης - τραπεζίτης
Την περίοδο 1913-1914 συμμετείχε σε διάφορες αποστολές στην Ευρώπη και στη συνέχεια την περίοδο 1914 - 1920 διετέλεσε συνδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας μαζί με τον Γεώργιο Χρηστάκη-Ζωγράφο που παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι τις 19 Δεκεμβρίου του 1920.
Τρίτη, Τέταρτη και Πέμπτη Πρωθυπουργία
Εν μέσω του Εθνικού Διχασμού σχημάτισε τρεις μεταβατικές βραχύβιες κυβερνήσεις, το 1915 (Σεπτέμβριος - Οκτώβριος), το 1916, (Ιούνιος -Σεπτέμβριος) και το 1917 (Απρίλιος - Ιούνιος), οι οποίες όμως δεν ασκούσαν ουσιαστική διακυβέρνηση. Κατά τη διάρκεια δε της τελευταίας, και κατόπιν εισβολής της Αντάντ και παραβίασης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, απομακρύνθηκε από την Ελλάδα ο βασιλιάς Κωνσταντίνος ύστερα από τελεσιγραφική απαίτηση της του γαλλοβρετανικού ναυτικού, αφοπλίσθηκε ο ελληνικός στόλος, τοποθετήθηκε Αρμοστής στην, ενωμένη και πάλι, χώρα, επανήλθε ο Ελευθέριος Βενιζέλος ως πρωθυπουργός, και με καινοφανές βασιλικό διάταγμα επανασυστάθηκε η Βουλή πλειοψηφίας των Φιλελευθέρων του 1915, γνωστή και ως η «Βουλή των Λαζάρων».
Έκτη, Έβδομη, Όγδοη Πρωθυπουργία
Πολύ αργότερα το 1926 σχημάτισε για έκτη φορά κυβέρνηση (Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1926), αυτή τη φορά οικουμενική, παραμένοντας μέχρι το 1928 οπότε και επέστρεψε στην Ελλάδα ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Πρόεδρος της Δημοκρατίας
left|thumb|Κατά την παρέλαση της [[Εορτασμός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821|25ης Μαρτίου 1934]] Το 1929 εξελέγη γερουσιαστής και εν συνεχεία πρόεδρος της Γερουσίας. Με την παραίτηση του Παύλου Κουντουριώτη στις 9 Δεκεμβρίου του 1929, ο Ελευθέριος Βενιζέλος πρότεινε τον Αλέξανδρο Ζαΐμη ως τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Οι Αλέξανδρος Παπαναστασίου και Αργυρόπουλος τάχθηκαν εναντίον της υποψηφιότητας Ζαΐμη. Ο Βενιζέλος δικαιολόγησε την επιλογή του για το πρόσωπο του Ζαΐμη ότι προερχόταν από ιστορική οικογένεια. Επίσης δεν ήταν ανέκαθεν δημοκρατικός, αλλά ήταν όψιμος δημοκρατικός. Κατά την ψηφοφορία στην κοινή συνεδρία των δύο Νομοθετικών Σωμάτων που διεξήχθη στις 11 το πρωί της 14ης Δεκεμβρίου 1929, ψήφισαν 101 γερουσιαστές σε σύνολο 120 και 226 βουλευτές επί συνόλου 250, ο Ζαΐμης εξελέγη με 257 ψήφους. Βρέθηκαν 38 λευκά, 22 με το όνομα Γεώργιος Καφαντάρης, 6 με το όνομα Θεμιστοκλής Σοφούλης, 2 με το όνομα Κουντουριώτης, 1  με το όνομα Παπαναστασίου και 1 με το όνομα Ρωμανός. Τα λευκά ψηφοδέλτια τα έριξαν οι Λαϊκοί και οι Ελευθερόφρονες. Η εκλογή του Ζαΐμη στην Προεδρία της Δημοκρατίας ήταν ένα σφάλμα, σύμφωνα με τον ιστορικό Γρηγόριο Δαφνή, καθώς στερείτο δυναμισμού ως άτομο ηλικίας 75 ετών. Επίσης δεν πίστευε στη δημοκρατία μα ούτε και στη βασιλεία. «Ο Ζαΐμης εδέχθη την προεδρίαν, ίσως διότι, λόγω μακράς παραδόσεως, είχε συνηθίσει να προσφέρει τας υπηρεσίας του όταν δεν ήτο υποχρεωμένος να αναλαμβάνη πρωτοβουλίας [...] ήτο μια ουδετέρα προσωπικότης». Παύθηκε από τον Γεώργιο Κονδύλη στις 10 Οκτωβρίου του 1935, όταν η Βουλή το ίδιο βράδυ τον διόρισε αντιβασιλέα, καταλύοντας έτσι την αβασίλευτη δημοκρατία.
Το τέλος
Απεβίωσε το επόμενο έτος, στις 15 Σεπτεμβρίου 1936 στη Βιέννη που είχε μεταβεί για οφθαλμολογική θεραπεία. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Ελλάδα και ενταφιάστηκε με ιδιαίτερες τιμές στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, στον οικογενειακό τάφο, στις 22 Σεπτεμβρίου, ενώ τον επικήδειο λόγο εκφώνησε ο τότε πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες Αρμοστές Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Βουλευτές Καλαβρύτων Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Εθνικός Διχασμός Αλέξανδρος Κατηγορία:Έπαρχοι Αιγιαλείας Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Κρητική Πολιτεία Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Ρεκρεατίβα Κασίας ντο Σουλ
Η Σοσιάντατε Εσπορτίβα Ρεκρεατίβα Κασίας ντο Σουλ, γνωστή ως Κασίας, είναι μια βραζιλιάνικη ποδοσφαιρική ομάδα από την Κασίας ντο Σουλ της πολιτείας Ρίο Γκράντε ντο Σουλ.
Ιστορία
Η Κασίας ιδρύθηκε στις 10 Απριλίου 1935 σαν Γκρέμιο Εσπορτίβο Φλαμέγκο, η οποία προήλθε από την ένωση δύο άλλων ομάδων(Ruy Barbosa και Rio Branco). Ωστόσο, η ομάδα, όπως και η Εσπόρτι Κλούμπι Ζουβεντούδε είχαν προβλήματα λόγω της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 1960. Οι δύο ομάδες συγχωνεύθηκαν δημιουργώντας την Associação Caxias de Futebol στις 14 Δεκεμβρίου 1971. Η Εσπόρτι Κλούμπι Ζουβεντούδε αποχώρησε το 1975 από την Associação Caxias de Futebol και έτσι η Γκρέμιο Εσπορτίβο Φλαμέγκο υιοθέτησε το όνομα Σοσιάντατε Εσπορτίβα Ρεκρεατίβα Κασίας ντο Σουλ. Το 1972 η Σάξιας και η Grêmio Foot-Ball Porto Alegrense έδωσαν το πρώτο παιχνίδι που μεταδόθηκε σε έγχρωμη τηλεόραση στη Βραζιλία. Η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας είναιη κατάκτηση του πολιτειακού πρωταθλήματος Καμπεονάτο Καούσο
Αντιπαλότητες
Η σημαντικότερη αντιπαλότητας της Κασίας είναι η Εσπόρτι Κλούμπι Ζουβεντούδε. Τα μεταξύ των δύο ομάδων παιχνίδια ονομάζονται CA-JU. Επίσης, υπάρχει αντιπαλότητα με την Κλούμπι Εσπορτίβο Μπέντο Κονσάλβες από το Μπέντο Κονσάλβες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1935 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1935
Βουλευτικές εκλογές της Γουινέας-Μπισσάου (2008)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γουινέα-Μπισσάου στις 16 Νοεμβρίου του 2008. Το κόμμα PAIGC κέρδισε 67 επί συνόλου 100 εδρών στο Κοινοβούλιο έναντι 28 για το Κόμμα για την Κοινωνική Ανανέωση του πρώην προέδρου Κούμπα Ιαλά. Τρεις έδρες κέρδισε το νεοσύστατο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα για την Ανεξαρτησία και για την Ανάπτυξη. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν της τάξης του 82%. Στις 25 Δεκεμβρίου του 2008 διορίστηκε πρωθυπουργός ο Κάρλος Γκόμες.
Αποτελέσματα
Εθνοσυνέλευση, 16 Νοεμβρίου 2008 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Παραπομπές
2008
Θερμοδυναμική
Η λέξη «Θερμοδυναμική» έχει το εξής νόημα:
Θερμοδυναμική = «θερμο» + «δυναμική», δηλαδή ο τομέας της Φυσικής που ασχολείται με την δυναμική (μεταφορά και μετατροπή σε άλλη μορφή ενέργειας) της θερμότητας
Θερμότητα: μορφή της ενέργειας που μεταφέρεται από ένα σώμα σε ένα άλλο λόγω διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ τους (μάλιστα η κατεύθυνση της αυθόρμητης μεταφοράς της θερμότητας είναι από το θερμότερο προς το ψυχρότερο αντικείμενο)
Εισαγωγή
Η επιστήμη της Θερμοδυναμικής έχει τη βάση της σε τρεις θεμελιώδεις νόμους. Μέσα από τους νόμους εισάγονται δύο κεντρικές της έννοιες, η ενέργεια και η εντροπία. Κεντρικές στη μελέτη της Θερμοδυναμικής είναι οι έννοιες του συστήματος και του περιβάλλοντος. Αν και η συστηματική μελέτη της Θερμοδυναμικής ξεκίνησε από την κατασκευή των πρώτων κινητήρων στα τέλη του 17ου αιώνα, σήμερα έχει αποκτήσει ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών σε άλλες επιστήμες πλην της μηχανικής και των εφαρμογών της όπως η χημεία, η βιολογία και η επιστήμη υλικών
Ιστορία και εξέλιξη
Η ιδέα για τη χρήση της θερμότητας για τη μετάδοση κίνησης υπάρχει από την αρχαιότητα, εντούτοις οι θερμικές μηχανές εκείνης της περιόδου δεν είχαν πρακτική χρήση. Η πρώτη θερμική μηχανή είναι ο αιολικός κινητήρας του Ήρωνα. Ο Ήρωνας περιγράφει και ένα σύστημα που έκλεινε τις πόρτες ενός ναού με χρήση της θερμότητας από τη φωτιά που άναβε το βωμό του ναού. Το μοντέρνο ενδιαφέρον για τη Θερμοδυναμική σαν επιστήμη ξεκινά με την κατασκευή του πρώτου κινητήρα ατμού από τον Τόμας Σέιβερι (Thomas Savery) το 1697 και τον Τόμας Νιουκόμεν (Thomas Newcomen) στην Αγγλία το 1712. Έκτοτε, η ιστορία της Θερμοδυναμικής είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εικόνα που είχε ο άνθρωπος για τη θερμότητα. Αρχικά υπήρχε η αντίληψη ότι η θερμότητα ήταν ένα είδος ρευστού, και η θέρμανση ενός σώματος δεν ήταν παρά η μεταφορά αυτού του ρευστού από το ένα σώμα στο άλλο. Εντούτοις, αυτή η αντίληψη δεν απέτρεψε τον Σαντί Καρνό (Sadi Carnot), τον "πατέρα της Θερμοδυναμικής" να αντιληφθεί τους φυσικούς περιορισμούς της μετατροπής αυτού του "θερμικού ρευστού" σε έργο, και να διατυπώσει, μόλις το 1824, αυτό που σήμερα αποκαλούμε δεύτερο νόμο της Θερμοδυναμικής. Θα έπρεπε να περάσουν άλλα 18 χρόνια μέχρι να ανακαλύψει ο R. J. Mayer την ισοδυναμία έργου και θερμότητας, και να διατυπώσει την αρχή διατήρησης της ενέργειας. Ο όρος Θερμοδυναμική χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1849 από τον λόρδο Κέλβιν, ενώ το πρώτο σύγγραμμα πάνω στο αντικείμενο γράφτηκε το 1859 από τον καθηγητή Ουίλιαμ Ράνκιν (William Rankine).
Νόμοι της Θερμοδυναμικής
Ο πρώτος νόμος της Θερμοδυναμικής είναι μια διατύπωση της αρχής διατήρησης της ενέργειας, και ορίζει την ενέργεια σαν μια ακόμα θερμοδυναμική ιδιότητα. Δηλώνει ότι η ενέργεια δεν μπορεί να δημιουργηθεί, ούτε να καταστραφεί, μπορεί μόνο να μετατραπεί από τη μια μορφή στην άλλη.
Για το δεύτερο νόμο της Θερμοδυναμικής υπάρχουν διάφορες διατυπώσεις. Μια από τις πρώτες προήλθε από τον Ρούντολφ Κλαούζιους, ο οποίος είπε ότι είναι αδύνατο να κατασκευαστεί μια συσκευή η οποία να λειτουργεί σε κύκλο και να έχει ως μοναδικό αποτέλεσμα την αφαίρεση θερμότητας από ένα σώμα σε μια θερμοκρασία και την απορρόφηση ίσης ποσότητας θερμότητας από ένα σώμα υψηλότερης θερμοκρασίας, δηλαδή υπαγορεύει το αδύνατο κατασκευής ενός αεικίνητου.
Ο τρίτος νόμος της Θερμοδυναμικής ορίζει ότι η εντροπία ενός συστήματος σε απόλυτη θερμοκρασία (Τ = 0 Κ) είναι μηδέν (δηλαδή S = 0). Η φυσική ερμηνεία αυτού του νόμου, υποδεικνύει ότι είναι αδύνατον η θερμοκρασία ενός συστήματος να φτάσει μέσω μιας διεργασίας στο απόλυτο μηδέν της κλίμακας Κέλβιν σε πεπερασμένο αριθμό βημάτων.
Αεροδρόμιο Βρότσουαφ «Νικόλαος Κοπέρνικος»
Το Αεροδρόμιο Βρότσουαφ «Νικόλαος Κοπέρνικος» (πολωνικά: Port Lotniczy Wrocław im. Mikołaja Kopernika) είναι διεθνές εμπορικό αεροδρόμιο στο Βρότσουαφ στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας στη νοτιοδυτική Πολωνία. Το αεροδρόμιο βρίσκεται 10 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του κέντρου της πόλης, στην οδό Γκρανίτσνα 190. Διαθέτει έναν αεροδιάδρομο, έναν τερματικό σταθμό επιβατών, έναν τερματικό σταθμό φορτίου και έναν τερματικό σταθμό γενικής αεροπορίας. Το αεροδρόμιο του Βρότσουαφ χρησιμοποιείται επίσης συχνά από την Πολωνική Πολεμική Αεροπορία και την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία.
Πρώτα χρόνια
Το αεροδρόμιο χτίστηκε το 1938 ως Αεροδρόμιο Φλούγκπλατς Μπρέσλαου-Σύνγκαρτεν (Flugplatz Breslau-Schöngarten) για γερμανικούς στρατιωτικούς σκοπούς πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η πόλη ήταν ακόμη μέρος της Γερμανίας. Ήταν η τοποθεσία μιας στρατιωτικής σχολής αεροπλοΐας, της Luftkriegsschule Breslau-Schöngarten, που μετονομάστηκε αργότερα σε Luftkriegsschule 5. Μεταξύ των μονάδων της Luftwaffe που σταθμεύουν εδώ λίγο πριν από τον πόλεμο ήταν οι Sturzkampfgeschwader 77, Kampfgeschwader 76 και Kampfgeschwader 1.
Χρησιμοποιήθηκε για λίγο από τις σοβιετικές δυνάμεις μετά τον πόλεμο, πριν χρησιμοποιηθεί για πολιτικούς σκοπούς το 1945. Τα δρομολόγια εκτελούνταν στη Βαρσοβία, στο Λοτζ, στο Πόζναν και στο Κατοβίτσε. Μέχρι το 1992, οι προορισμοί περιελάμβαναν επίσης την Κρακοβία, το Ζέσουφ, το Γκντανσκ, το Στσέτσιν και το Κοσάλιν.
Η εταιρεία «Port Lotniczy Wrocław SA» ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1992 και τα περιουσιακά στοιχεία του αεροδρομίου του Βρότσουαφ που διαχειριζόταν η κρατική αρχή αερολιμένων της Πολωνίας μεταφέρθηκαν στην εταιρεία τον Ιανουάριο του 1993.
Οι πρώτες διεθνείς πτήσεις εγκαινιάστηκαν τον Ιανουάριο του 1993, εξυπηρετώντας τη Φρανκφούρτη της Γερμανίας. Σημαντικές βελτιώσεις στο αεροδρόμιο ολοκληρώθηκαν στα τέλη του εικοστού αιώνα. Ένα νέο διεθνές τερματικό αναχωρήσεων άνοιξε τον Μάιο του 1997 και ακολούθησε ένα νέο εγχώριο τερματικό σταθμό τον Νοέμβριο του 1998.
Ανάπτυξη από τη δεκαετία του 2000
Ο τερματικός σταθμός φορτίου, η αίθουσα διεθνών αφίξεων και η εγκατάσταση ενός νέου μετεωρολογικού συστήματος ολοκληρώθηκαν το 1999 και νέες επεκτάσεις του πυροσβεστικού σταθμού και του χώρου στάθμευσης αεροσκαφών το 2000. Ακολούθησε ένας νέος πύργος ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας και μια αφορολόγητη περιοχή το 2001.
Στις 6 Δεκεμβρίου 2005, το αεροδρόμιο μετονομάστηκε από τον διάσημο αστρονόμο Νικόλαο Κοπέρνικο (στην πολωνική γλώσσα: Mikołaj Kopernik), ο οποίος στο Βρότσουαφ μελέτησε και έλαβε μια υποτροφία, και κατά τα έτη 1503-1538 ήταν δάσκαλος στην Συλλογική Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού και του Αγίου Βαρθολομαίου στο νησάκι Όστρουφ Τούμσκι. Το νέο όνομα του αεροδρομίου είναι το Αεροδρόμιο Βρότσουαφ «Νικόλαος Κοπέρνικος» (Port Lotniczy Wrocław im. Mikołaja Kopernika). Οι επεκτάσεις του τερματικού σταθμού άνοιξαν επίσημα την ίδια ημέρα, αυξάνοντας τη χωρητικότητα του αεροδρομίου σε 750.000 επιβάτες το χρόνο. Αυτή η χωρητικότητα ξεπεράστηκε γρήγορα κατά αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες (τους πρώτους 9 μήνες του 2007 το αεροδρόμιο εξυπηρετούσε 972.505 επιβάτες), οπότε ο υπάρχων τερματικός χώρος επεκτάθηκε κατά 1.900 τετραγωνικά μέτρα για να ανακουφίσει μέρος της συμφόρησης, αλλά το πιο σημαντικό είναι να καταστήσει τις τερματικές εγκαταστάσεις σύμφωνες με τις απαιτήσεις της Συμφωνίας Σένγκεν, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή στα αεροδρόμια της Πολωνίας στις 31 Μαρτίου 2008. Στις 19 Ιουλίου 2006, η αρχιτεκτονική εταιρεία JSK επιλέχθηκε για να σχεδιάσει μια σημαντική επέκταση του αεροδρομίου. Αυτό περιλαμβάνει σχέδια για ένα νέο τερματικό σταθμό επιβατών (τελικά, μετά από πολλά στάδια επέκτασης, το αεροδρόμιο θα είναι σε θέση να χειρίζεται 7 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως) και διάφορες βελτιώσεις χώρων ταξί, στάθμευσης αεροσκαφών και εξοπλισμού πλοήγησης. Επίσης, ο χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων θα επεκταθεί σε 1.000 θέσεις. Το πρώτο στάδιο, που αυξάνει την χωρητικότητα των επιβατών σε 3,5 εκατομμύρια ετησίως, άνοιξε επίσημα στις 29 Φεβρουαρίου 2012. Ωστόσο, ο νέος τερματικός σταθμός άνοιξε για τους επιβάτες στις 11 Μαρτίου 2012.
Τον Μάιο του 2014, η βάση των ιατρικών ελικοπτέρων έκτακτης ανάγκης της Πολωνική Υπηρεσίας Ιατρικών Αεροδιακομιδών ξεκίνησε στο αεροδρόμιο.
Το 2015, η Ryanair ανακοίνωσε ότι επέλεξε το Αεροδρόμιο Βρότσουαφ «Νικόλαος Κοπέρνικος» για τη βάση συντήρησης αεροσκαφών. Η κατασκευή του υπόστεγου για τοποθέτηση 2 αεροσκαφών τύπου C (Boeing 737) ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2017. Το αεροδρόμιο έχει αναβαθμιστεί το σύστημα προσγείωσης από την κατηγορία I σε κατηγορία II τον Απρίλιο του 2016.
Μέχρι να αναβαθμιστεί (30 Ιουνίου 2010), η 3η Αεροπορική Βάση χρησιμοποιούσε επίσης τον κύριο διάδρομο του αεροδρομίου και επί του παρόντος την 8η Αεροπορική Βάση Μεταφορών, της οποίας το συγκρότημα στρατώνων γειτνιάζει με το αεροδρόμιο.
Εγκαταστάσεις
Το αεροδρόμιο λειτουργεί σύγχρονα τερματικά εσωτερικού, εξωτερικού και φορτίου. Ο διεθνής τερματικός σταθμός περιέχει έναν χώρο αφορολόγητων ειδών στην αίθουσα διεθνών αναχωρήσεων. Ο τερματικός σταθμός φορτίου, που βρίσκεται δίπλα στον πυροσβεστικό σταθμό του αεροδρομίου και τον πύργο ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, έχει χώρο αποθήκευσης 3.300 μ2.
Κύρια επιχειρησιακή βάση των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ
Λόγω της ύπαρξης γειτονικών φρουρών του ΝΑΤΟ Μπολεσουάβιετς, Σφιεντόσουφ, Ζάγκαν), στις οποίες τα στρατεύματα των ΗΠΑ έχουν τοποθετηθεί ως μέρος της επιχείρησης «Επίλυση του Ατλαντικού» από τον Ιανουάριο του 2017, το αεροδρόμιο του Βρότσουαφ χρησιμοποιείται πολύ συχνά από αεροσκάφη μεταφορών της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας (μεταξύ άλλων Boeing C-17 Globemaster III, Lockheed C-130 Hercules, Lockheed C-5 Galaxy). Στις 23 Σεπτεμβρίου 2019, στη Νέα Υόρκη, οι πρόεδροι των ΗΠΑ και της Πολωνίας υπέγραψαν δήλωση σχετικά με την εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας, στην οποία το αεροδρόμιο του Βρότσουαφ ορίστηκε ως η έδρα της βάσης αεροπορικών μεταφορών του Στρατού των ΗΠΑ.
Στατιστικά στοιχεία
μικρογραφία| Εσωτερικό του κεντρικού τερματικού σταθμού μικρογραφία| Τερματικό Γενικής Αεροπορίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βροτσουαφ
Σημίτες
Σημίτες θεωρούνται οι άνθρωποι που μιλούν τις σημιτικές γλώσσες. Η θεωρία της κοινής καταγωγής από την βιβλική μορφή Σημ έχει περισσότερο μυθικό χαρακτήρα. Η σημερινή επιστήμη αμφισβητεί το ότι ο όρος έχει σημασία πέραν της γλωσσολογίας.
Ο Αβραάμ θεωρούσε τον εαυτό του απόγονο του Σημ, του μεγαλύτερου γιου του Νώε. Για τον λόγο αυτό κατά την βιβλική εποχή, όλοι οι λαοί της Εγγύς Ανατολής που θεωρούνταν απόγονοι του Νώε ονομάζονταν «Γιοι του Σημ». Ο βιβλικός αυτός μύθος των «Γιων του Σημ» δεν έχει όμως σχέση με τον σημερινό όρο του «Σημίτη», ο οποίος για πρώτη φορά χρησιμοποιείται από τον γερμανό ιστορικό Λούντβιχ Σλαίτσερ το 1781.
Ιστορία
Οι λαοί που μιλούν σημιτικές γλώσσες προήλθαν από την αραβική χερσόνησο. Διάφοροι αποικισμοί τους έφεραν στην Μεσοποταμία, Συρία, Παλαιστίνη, Αίγυπτο και Αιθιοπία. Με τον φοινικικό αποικισμό έφθασαν μέχρι τα παράλια της δυτικής Μεσογείου.
Ο πολιτικός όρος
Βάση της ψευδοεπιστημονικής φυλετικής διδασκαλίας ο όρος του Σημίτη άρχισε να χρησιμοποιείται ως συνώνυμο του Ιουδαίου. Σκοπός ήταν να συνεχιστεί το μέχρι τότε καθαρά χριστιανικό μίσος κατά των Ιουδαίων (δολοφονία του Ιησού) και μετά την αναγέννηση. Έτσι οι Σημίτες ορίστηκαν φυλή, μάλιστα κατωτέρα φυλή. Το 1944 οι εθνικοσοσιαλιστές τόνισαν, ότι δεν υπολόγιζαν τους Άραβες ως Σημίτες.
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Βιλλανόβα Μαρκεζάνα
Η Βιλλανόβα Μαρκεζάνα (ιταλικά: Villanova Marchesana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Ιωαννίδης (αποσαφήνιση)
Το επώνυμο Ιωαννίδης, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Ιωάννη», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Άγιος Ιωάννης (συνοικία Λευκωσίας)
Ο Άγιος Ιωάννης είναι συνοικία του Δήμου Λευκωσίας.
Τοποθεσία
Στα βόρεια και ανατολικά συνορεύει με το Τακτελκαλέ, στα νότια με τον Άγιο Αντώνιο και στα δυτικά με την Ομεριέ.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Ιωάννη όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Σημεία ενδιαφέροντος
Στη συνοικία Αγίου Ιωάννη βρίσκονται:
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λευκωσίας
PSO-1
Η PSO-1 (Ρωσικά: Прицел Снайперский Оптический, Прицел - Snaipersky Opticheskiy) είναι τηλεσκοπική διόπτρα που κατασκευάζεται στη Ρωσία από το εργοστάσιο Νοβοσιμπίρσκ (NPZ Optics State Plant) και την παράγει σε διάφορες εκδόσεις για το ρωσικό στρατιωτικό τουφέκι ελεύθερων σκοπευτών SVD.
Σχεδίαση
Η PSO-1 σχεδιάστηκε ειδικά για την SVD ως ένα τηλεσκοπικό σκοπευτικό για τις δραστηριότητες των ειδικών σκοπευτών. Η τρέχουσα έκδοση της διόπτρας είναι η PSO-1M2. Αυτή η τηλεσκοπική διόπτρα είναι διαφορετική από την αρχική PSO-1 μόνο σε ότι στερείται την πλέον παρωχημένο υπέρυθρο ανιχνευτή. Το μεταλλικό σώμα της PSO-1 είναι κατασκευασμένο από ένα κράμα μαγνησίου. Ο PSO-1 διαθέτει μια μπαταρία με ένα κόκκινο φωτιζόμενο σταυρόνημα με το φως που παρέχεται από μια απλή μικρή λάμπα (δίοδο). Διαθέτει προστασία από σκληρή επίστρωση μετάλλου εξωτερικά για φθορές και γρατσουνιές, ράγες για γρήγορη αφαίρεση-τοποθέτηση και σκίαστρο με δυνατότητα επέκτασης.
Το σώμα της διόπτρας είναι σφραγισμένο αεροστεγώς και γεμισμένο με άζωτο, το οποίο εμποδίζει το θάμπωμα των οπτικών και σχεδιάστηκε για να λειτουργεί μέσα σε ένα εύρος θερμοκρασιών μεταξύ των -50 ° C έως +50 ° C βαθμών Κελσίου. Για μηδενισμό ένα τηλεσκοπικό θέαμα το σταυρόνημα μπορεί να ρυθμιστεί με το χειρισμό των ανύψωσης και παρεκτροπής ανέμου πυργίσκους σε 5 cm στα 100 μέτρα (0,5 εκ ή 1,72 MOA) προσαυξήσεις. Για τον μηδενισμό της διόπτρας το σταυρόνημα μπορεί να ρυθμιστεί με το χειρισμό των μοχλών ανύψωσης και ανέμου σε 5 cm στα 100 μέτρα (0,5 εκ ή 1,72 MOA).
Θεωρείται η κορυφαία πλαϊνή σκοπευτική διόπτρα του σοβιετικου στρατού, η ποιότητα της PSO-1 είναι υψηλότερη από ό, τι οι περισσότερες άλλες PSO-τύπου σκοπευτικές διόπτρες. Η PSO-1 δεν έχει ούτε μια ρύθμιση της εστίασης ούτε της παράλλαξης στα χειριστήρια αντιστάθμισης. Οι περισσότερες σύγχρονες στρατιωτικές διόπτρες πεδίου με χαμηλότερη ισχύ σταθερής μεγέθυνσης, όπως η ACOG, C79 ή Susat (που προορίζονται για ταχείες κοντινές ενδιάμεσης απόστασης βολές και όχι για sniping μεγάλων αποστάσεων) δεν έχουν τέτοια χαρακτηριστικά, επίσης. Οι σύγχρονες σταθερής μεγέθυνσης στρατιωτικές υψηλής ποιότητας τηλεσκοπικές διόπτρες ελεύθερων σκοπευτών που προορίζονται για μεγάλου βεληνεκούς βολές, προσφέρουν συνήθως ένα ή δύο από αυτά τα χαρακτηριστικά. Η τοποθέτηση της βάσης της διόπτρας στα αριστερά του τυφεκίου μπορεί να μην είναι άνετη σε όλους τους σκοπευτές.
Πυργίσκος αντιστάθμισης καθ'ύψους ρίψης βολίδας
Ο πυργίσκος ρύθμισης καθ'ύψος πτώσης σφαίρας διαθέτει διαβάθμιση σε 50 m ή 100 m βήματα για το σημείο πρόσκρουσης της βολίδας, για έκταση στόχων που κυμαίνεται από 100 m έως 1.000 m. Σε μεγαλύτερες αποστάσεις ο σκοπευτής πρέπει να χρησιμοποιήσει τα εισαγωγικά που θα μετατοπίσουν την τροχιά της σφαίρας από 100 m ανά κάθε εισαγωγικό. Το σταυρόνημα θα πρέπει να είναι ρυθμισμένο από το εργοστάσιο για συγκεκριμένη βαλλιστική τροχιά ενός συγκεκριμένου συνδυασμού όπλου/φυσιγγίων, σε μια προκαθορισμένη πυκνότητα αέρα. Αποκλίσεις σκόπευσης/ακριβής ρίψης βολίδας προκαλούνται από τα λάθη που προκύπτουν, εάν οι περιβαλλοντικές και καιρικές συνθήκες αποκλίνουν από τις συνθήκες αυτές που έχει ρυθμιστεί εργοστασιακά η διόπτρα για αυτό. Ο Σκοπευτής μπορεί να εκπαιδευτεί για να διορθώσει αυτά τα λάθη.
Εκτός από την ρύθμιση Καθ'ύψος των σταυρονημάτων/εισαγωγικών, η ρύθμιση παρεκτροπής ανέμου ή ρύθμιση κατά διεύθυνση του σταυρονήματος μπορεί επίσης εύκολα να διορθωθεί από τον χρήστη, χωρίς να χρειάζεται να αφαιρέσει τα καλύμματα των πυργίσκων κ.λπ.
Σταυρονήματα - Εισαγωγικά
Η PSO-1 διαθέτει ένα σταυρόνημα σχεδιασμένο για χρήση εκτίμησης απόστασης και ρίψης σφαίρας, καθώς και της μετατόπισης βολίδας.
Το κεντρικό «εισαγωγικό» (^) στην κορυφή χρησιμοποιείται ως το κύριο σημείο σκόπευσης. Οι οριζόντιες διαγραμμίσεις (hash) είναι για τις ρυθμίσεις κατά διεύθυνση (άνεμος) και μπορούν να χρησιμοποιηθούν επίσης για εκτίμηση απόστασης.
Στα αριστερά υπάρχει ένα (stadiametric) αποστασιόμετρο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καθορίσει την απόσταση βάσει του ύψους του στόχου περίπου 1,7 μέτρο (5 πόδια 6,9 in), από 200 m (2) έως 1000 m (10). Το χαμηλότερο μέρος του στόχου τοποθετείται στην κάτω οριζόντια γραμμή. Όταν η κορυφή του στόχου αγγίζει την καμπυλωτή γραμμή η απόσταση μπορεί να καθοριστεί. Αυτού του τύπου το σταυρόνημα χρησιμοποιείται επίσης σε πολλές άλλες σκοπευτικές διόπτρες που παράγονται και χρησιμοποιούνται και από άλλα κράτη πρώην μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας.
Τα τρία χαμηλότερα εισαγωγικά στο κέντρο χρησιμοποιούνται ως σημεία σκόπευσης για πλήξη στόχων πέρα από τα 1.000 μέτρα. Ο χρήστης πρέπει να ρυθμίσει τον πυργίσκο καθ'ύψος στα 1.000 μέτρα (10) και στη συνέχεια να χρησιμοποιήσει αυτά τα εισαγωγικά για 1.100, 1.200 ή 1.300 μέτρα αντίστοιχα.
Οι 10 διαγραμμίσεις κατά διεύθυνση (οριζόντια) χρησιμοποιούνται για την αντιστάθμιση του ανέμου ή κινούμενων στόχων και μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθούν για μέτρηση αποστάσεων, εφόσον απέχουν μεταξύ τους 1 χιλιοστό του ακτινίου, που σημαίνει ότι αν ένα αντικείμενο/στόχος έχει 5 m πλάτος θα φανεί κατά 10 γραμμές πλατύ σε απόσταση 500 μ. Το σταυρόνημα μπορεί να φωτίζεται από μια μικρή μπαταρία λαμπτήρα.
Σύστημα προσάρτησης
Η διόπτρα είναι ενσωματωμένη με την βάση της και τοποθετείται στην αριστερή πλευρά του τυφεκίου SVD σε ενσωματωμένη ράγα πάνω στο τουφέκι. Η τοποθέτηση σκοπευτικών στην αριστερή πλευρά είναι σύνηθες στις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Η βάση έχει έναν μοχλού ασφάλιση με ελατήριο και σφιγκτήρα, πιέζεται προς τα κάτω για να σφίξει ή να χαλαρώσει, όπως απαιτείται κάθε φορά..
Η διόπτρα είναι εργοστασιακά ευθυγραμμισμένη με το τουφέκι, στο οποίο γινεται εγχάραξη του σειριακού αριθμού της διόπτρας στο κοντάκι του όπλου SVD. Η εμπορική ρωσική έκδοση Tigr (με βάση το στρατιωτικό τυφέκιο SVD) έχει τον αύξοντα αριθμό του όπλου χαραγμένο στο πλάι της βάσης της PSO-1M2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πυροβόλα
Πλανήτης Χ
Η ανακάλυψη του Πλούτωνα από τον Κλάιντ Τόμπω το 1930 φάνηκε ότι επαλήθευσε την υπόθεση του Λόουελ και ο Πλούτωνας ονομάστηκε επισήμως ο ένατος πλανήτης. Το 1978 όμως ο Πλούτωνας βρέθηκε ότι ήταν πολύ μικρός για να μπορεί να επηρεάσει βαρυτικά τους αέριους γίγαντες, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει μια σύντομη έρευνα για ένα δέκατο πλανήτη. Η έρευνα εγκαταλήφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η μελέτη του Ποσειδώνα από τη συσκευή Voyager 2 έδειξε ότι οι ανωμαλίες στην τροχιά του Ουρανού οφείλονταν σε ελαφρά υπερεκτίμηση της μάζας του Ποσειδώνα. Ακολούθως, από το 1992 και μετά, η ανακάλυψη πολλών παγωμένων σωμάτων με τροχιά παρόμοια ή μεγαλύτερη από αυτή του Πλούτωνα οδήγησε σε διαμάχη για τη θέση του Πλούτωνα ως πλανήτη ή αν θα πρέπει να ταξινομηθούν ξεχωριστά, όπως οι αστεροειδείς. Το 2006, η Διεθνής Αστρονομική Ένωση ανακατέταξε τον Πλούτωνα και τα μεγαλύτερα από αυτά τα σώματα ως πλανήτες νάνους, με αποτέλεσμα ο Ποσειδώνας να είναι πάλι ο μακρύτερος από τον Ήλιο πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος.
Αν και η αστρονομική κοινότητα συμφωνεί σε μεγάλο βαθμό ότι ο Πλανήτης Χ, όπως είχε αρχικά οραματιστεί, δεν υπάρχει, έχει αναβιώσει από μερικούς αστρονόμους η ιδέα ότι υπάρχει ένας πλανήτης που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα για να επεξηγηθούν άλλες ανωμαλίες που παρατηρούνται στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Όσον αφορά τον Μάρτιο του 2014, οι παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο υπερύθρων WISE έχουν αποκλείσει την πιθανότητα ύπαρξης ενός πλανήτη στο μέγεθος του Κρόνου μέχρι τις 10.000 ΑΜ και στο μέγεθος του Δία ή μεγαλύτερου μέχρι τις 26.000 ΑΜ. Παρατηρήσεις στις ομοιότητες τροχιές ακραίων μεταποσειδώνιων αντικειμένων οδήγησαν στην υπόθεση ότι μπορεί να υπάρχει μια υπεργαία με μάζα 2 με 15 φορές η γήινη σε απόσταση ανάμεσα στις 200 και στις 1.500 ΑΜ, με τροχιά με μεγάλη εκκεντρότητα και κλίση στην εκλειπτική. Το υποθετικό αυτό αντικείμενο έχει γίνει γνωστό ως Πλανήτης Εννέα.
Παραπομπές
κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα κατηγορία:Υποθετικά αντικείμενα Ηλιακού Συστήματος‎
Αριστείδης Μαργαρίτης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αριστείδης Μαργαρίτης γεννήθηκε κατά τα τέλη του 19ου αιώνα στην Καστοριά. Από πολύ νωρίς πήρε τα όπλα και ξεκίνησε την κλέφτικη δράση. Το 1903 δέχθηκε στο σώμα του τον Λάζο Αποστολίδη. Η ομάδα του αντιμετώπισε τη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων και των οθωμανικών αυθαιρεσιών στη περιοχή της Καστοριάς. Έδρασε με το σώμα του στην Καστοριά, στα Κορέστια, στα Καστανοχώρια, στην περιοχή Φλώρινας καθώς και στην Πελαγονία, προσπαθώντας να περιορίσει τη δράση των βουλγαρικών σωμάτων και να εκδικηθεί τις βιαιότητες των Οθωμανών επί των ελληνικών πληθυσμών.
Η δράση του κατά το 1904
Συνεργάστηκε με τον Παύλο Μελά κατά τις επισκέψεις του τελευταίου στη Μακεδονία και συμμετείχε σε πολλές μάχες κατά τη διάρκεια του έτους, εναντίον Βούλγαρων κομιτατζήδων. Οι κυριότερες με βάση τα δημοσιεύματα της εποχής ήταν την Τετάρτη 10 Νοεμβρίου του 1904 κοντά στη Ζούζιλτσα (σήμ. Σπήλαια) Καστοριάς, στη διάρκεια της οποίας σκοτώθηκαν 9 κομιτατζήδες, τραυματίστηκαν 20 και σκοτώθηκαν 2 Έλληνες, την Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου του 1904, όταν η ομάδα του επιτέθηκε σε Βούλγαρους στο Τσιρίλοβο (σήμ. Άγιος Νικόλαος) Καστοριάς, όπου σκότωσε τρεις και αιχμαλώτισε δύο καθώς και τη Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου του 1904, όταν η ομάδα του έδωσε μάχη με βουλγαρική ομάδα κοντά στην Ίσαβα (σήμ. Κίσαβα) Μοναστηρίου (σημερινή Βόρεια Μακεδονία), στην οποία νίκησε κατά κράτος τους Βούλγαρους, ενώ σκοτώθηκαν και δυο Έλληνες.
Η δράση του κατά το 1905 και το τέλος του
Τη Δευτέρα 21 Μαρτίου του 1905 το σώμα του Αριστείδη Μαργαρίτη συγκρούστηκε κοντά στο Πισοδέρι Φλώρινας με ένοπλη βουλγαρική ομάδα. Κατά τη διάρκεια της μάχης φαίνεται να σκοτώθηκαν 17 κομιτατζήδες και τραυματίστηκαν περισσότεροι, ενώ από ελληνικής πλευράς, οι απώλειες ήταν 3 νεκροί και 12 τραυματίες.
Κατά τα μέσα Μαρτίου του 1905 επιτέθηκε σε βουλγαρική ομάδα κοντά στο Λούντοβο (σήμ. Κρύα Νερά) Καστοριάς, όπου σκοτώθηκαν 7 κομιτατζήδες, ενώ στις 22 Μαρτίου του ίδιου έτους, το σώμα του επιτέθηκε εκ νέου σε βουλγαρική ομάδα στο ίδιο χωριό, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν πέντε κομιτατζήδες. Στις 29 Μαρτίου του 1905, η ομάδα του Μαργαρίτη έδωσε μάχη με βουλγαρική ομάδα στα Καστανοχώρια, στην οποία σκοτώθηκαν 9 κομιτατζήδες, ενώ την ίδια μέρα συνεπλάκη με Βουλγαρική ομάδα στο Λούντοβο (σήμ. Κρύα Νερά) Καστοριάς, όπου σκοτώθηκαν άλλοι 9 κομιτατζήδες.
Επίσης την ίδια μέρα ο Αριστείδης Μαργαρίτης επιτέθηκε στο Εζερέτσι (σήμ. Πετροπουλάκι) Καστοριάς, όπου αιχμαλώτισε 9 βουλγαρίζοντες (εκ των οποίων σκότωσε τους 8 ) και σκότωσε ορισμένους προύχοντες για τη συνεργασία τους με Βουλγάρους.
Την Τρίτη 3 Μαΐου του 1905, ο Στέφανος Δούκας (Μάλιος) και ο Γεώργιος Τσόντος (Βάρδας) συνέλαβαν τον Αριστείδη Μαργαρίτη με την κατηγορία ότι πρόδιδε τις κινήσεις των ελληνικών σωμάτων στους Βούλγαρους, και τον εκτέλεσαν διά 12 πυροβολισμών. Την εκτέλεση ανέλαβε να οργανώσει ο Χρυσόστομος Χρυσομαλλίδης (Παπαδράκος), ο οποίος άδειασε το περίστροφό του στο κεφάλι του.
Τελικά η κατηγορία τροποποιήθηκε γιατί δεν ήταν πειστική και αναφέρεται ότι μετά το περιστατικό στο Εζερέτσι, οι ντόπιοι πληθυσμοί στράφηκαν εναντίον του λόγω βιαιοτήτων του για την απόσπαση χρημάτων. Ο Νικόλαος Πύρζας έστειλε επιστολή στον τότε πρωθυπουργό Γεώργιο Θεοτόκη, διαμαρτυρόμενος για την δολοφονία του Αριστείδη Μαργαρίτη και κατηγορώντας τον Γεώργιο Τσόντο και τον κατ' αυτόν ανισόρροπο ιερέα Χρυσόστομο Χρυσομαλλίδη (παπα-Δράκο).
Ο Γεώργιος Τσόντος (Βάρδας) απέκρουσε την κατηγορία και θεώρησε τον Γερμανό Καραβαγγέλη υπεύθυνο για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, λόγω της διαμάχης του τελευταίου με τον Αριστείδη Μαργαρίτη.
Ναυμαχία της Αβύδου
Η ναυμαχία της Αβύδου ήταν μια ναυτική σύγκρουση που διεξήχθη στον Ελλήσποντο το 410 π.Χ. ανάμεσα στους Αθηναίους και τους Σπαρτιάτες στο πλαίσιο του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Προοίμιο
Μετά τη ναυτική νίκη των Αθηναίων στο Κυνός Σήμα, εγκαταστάθηκαν στη Σηστό. Μετά το θάνατο του Μινδάρου, οι Σπαρτιάτες είχαν ως νέο ναύαρχο τον Δωριέα από τις Συρακούσες και τους Πέρσες του Φαρνάβαζου συγκεντρώνοντας ένα στόλο 97 πλοίων. Κατευθύνθηκαν προς την Άβυδο με σκοπό την αντιμετώπιση του αθηναϊκού στόλου του Θράσυλλου και του Θρασύβουλου.
Η ναυμαχία
Ο αθηναϊκός στόλος που βρισκόταν στη Σηστό αριθμούσε 74 πλοία, ενώ μόλις έμαθε ότι οι Σπαρτιάτες θα επετίθοντο στην Άβυδο αμέσως κατευθύνθηκαν εναντίον τους. Μόλις συναντήθηκαν οι δύο αντίπαλοι στόλοι παρατάχθηκαν για μάχη. Η ναυμαχία άρχισε με τους Αθηναίους και τους Σπαρτιάτες να πολεμούν με μίσος ο ένας με τον άλλο χωρίς να έχει το πλεονέκτημα της νίκης κάποιος από τους δύο. Αυτό έγινε για ώρες, αλλά ήρθε ο Αλκιβιάδης με 17 τριήρεις. Το ηθικό των Αθηναίων αναπτερώθηκε και κατάφεραν να διασπάσουν την παράταξη των Σπαρτιατών. Οι Αθηναίοι είχαν μικρές απώλειες, ενώ οι Σπαρτιάτες έχασαν 30 πλοία.
Πηγές
Αβυδος Αβυδος Αβυδος Αβυδος Αβυδος 410 π.Χ.
Χολή
Η χολή είναι ένα πηχτό καφεπράσινο μέχρι πρασινοκίτρινο βασικό διάλυμα που εκκρίνεται από τα κύτταρα του ήπατος, και μέσω του χοληφόρου πόρου μεταφέρεται στο δωδεκαδάκτυλο. Σε ορισμένα θηλαστικά όπως και στον άνθρωπο συγκεντρώνεται σε μικρή αποθήκη, στη χοληδόχο κύστη και από εκεί απεκκρίνεται στον εντερικό σωλήνα, μέσω του δικτύου των χοληφόρων. Η χολή παίζει σημαντικό ρόλο στην απορρόφηση και την πέψη του λίπους.
Σύνθεση της χολής
Η χολή συμπεριφέρεται ως αλκαλικό στις αντιδράσεις και συντίθεται από διάφορες οργανικές ενώσεις και ανόργανα ιόντα, διαλυμένα σε νερό. Περιλαμβάνει χολικά οξέα, λεκιθίνη, χοληστερόλη, χολερυθρίνη και πρωτεΐνες. Οι χρωστικές ουσίες της χολής (χολερυθρίνη και χολοπρασίνη), προέρχονται από τη διάσπαση της αιμοσφαιρίνης (των ερυθρών αιμοσφαιρίων) και είναι αυτές που δίνουν στη χολή το χρώμα της και που με τη σειρά της επηρεάζει το χρώμα των κοπράνων.
Ροή της χολής
Η χολή ρέει στα χοληφόρα αγγεία, τα οποία σχηματίζουν το χοληφόρο δέντρο. Η απόδοση της χολής είναι αποτέλεσμα συνέργειας: 1) της ηπατικής έκκρισης, 2) της σύσπασης της χοληδόχου κύστης και 3) της χαλάρωσης του σφιγκτήρα του Oddi. Αυτές τις δράσεις αναλαμβάνει, σε ένα βαθμό, η χολοκυστοκινίνη (ή παγκρεατοζυμίνη), η οποία απελευθερώνεται μετά το γεύμα από εντερικά κύτταρα. Κύρια ουσία που παρακινεί το ήπαρ για έκκριση της χολής είναι η ορμόνη σεκρετίνη που παράγεται στα τοιχώματα του δωδεκαδακτύλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιομόρια Κατηγορία:Ηπατολογία Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα Κατηγορία:Σωματικά υγρά
Οριέντε Πετρολέρο
thumb|100px|Παλαιότερο έμβλημα Η Οριέντε Πετρολέρο είναι μια βολιβιανή ποδοσφαιρική ομάδα από τη Σάντα Κρους. Ιδρύθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1955 από εργάτες της Βολιβιανής εταιρείας πετρελαίου, Αγωνίζεται στο χωρητικότητας 38.000 θέσεων Εστάδιο Ταχουίτσι Αγιλέρα. Η Οριέντε ήταν 4 φορές πρωταθλήτρια Βολιβίας (1970, 1990, 2001, 2010) και άλλες 2 κυπελλούχος (2003, 2005). Είναι η δεύτερη βολιβιανή ομάδα που συμμετείχε στα προημιτελικά του Κόπα Λιμπερταδόρες (1988). Συνολικά έχει 19 εμφανίσεις στο Κόπα Λιμπερταδόρες. Ακόμη, έχει δύο εμφανίσεις στο Κόπα Σουδαμερικάνα και άλλες 2 στο Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ (1992, 1994).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1955 Κατηγορία:Οριέντε Πετρολέρο Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βολιβίας
Τζον Χάγκλελγκαμ
Ιστορικό και πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1949 στο νησί Εοριπίκ, στην πολιτεία Γιαπ. Παρακολούθησε το Δημοτικό Σχολείο του Eauripik και το Γυμνάσιο Εξωτερικών Νήσων στην Ουλίθι της Γιαπ την περίοδο 1964-1968. Το 1968, έλαβε υποτροφία AFS για να περάσει το ανώτερο έτος στο γυμνάσιο του Beaverton στο Beaverton του Όρεγκον. Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο του Beaverton το 1969 εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης, από όπου έλαβε πτυχίο Bachelor of Arts στην πολιτική επιστήμη το 1973. Παρακολούθησε το πανεπιστήμιο του Willamette στο Σάλεμ του Όρεγκον για έναν χρόνο και επέστρεψε στη χώρα του για να συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές. Έπειτα από τη βουλευτική του θητεία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης στη Μανόα ως μεταπτυχιακός φοιτητής που χρηματοδοτήθηκε από το East West Centre. Ο Haglelgam ήταν στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης όταν επανεξελέγη για δεύτερη θητεία στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Έλαβε το πτυχίο Master of Arts στην Πολιτική Επιστήμη την άνοιξη του 1977. Έναν χρόνο μετά την αποτυχημένη προσπάθειά του για επανεκλογή το 1991, ο Χάγκλελγκαμ παρακολούθησε τη Σχολή Κένεντι του Χάρβαρντ, από όπου έλαβε το 1993 μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Δημόσια Διοίκηση (MPA).
Η ενασχόλησή του με τα κοινά ξεκίνησε το 1974, όταν διεκδίκησε με επιτυχία μία έδρα στη Βουλή των Αντιπροσώπων του Κογκρέσου της Μικρονησίας. Υπήρξε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων μέχρι την επικύρωση του Συντάγματος των Ηνωμένων Εθνών το 1978. Ήταν μέλος του Ενδιάμεσου Κογκρέσου μέχρι την εκλογή μελών του Πρώτου Συνεδρίου των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας το 1979.