cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημήτριος Καρακάσης
Ο Δημήτριος Καρακάσης (ή Καρακάσσης) του Νικολάου (Σιάτιστα, 1734 - Βουκουρέστι 1804) ήταν Έλληνας λόγιος, ιατροφιλόσοφος, συγγραφέας και ποιητής, από τη Σιάτιστα.
Βιογραφία
Η χρονολογία γέννησης του Δημητρίου Καρακάση είναι αμφισβητούμενη. Ο Γ. Ζαβίρας, περισσότερο αξιόπιστος, καθότι συμπατριώτης και λίγο μικρότερος από τον Καρακάση, αναφέρει το 1734 ως έτος γέννησης, ενώ ο G. I. Ionescu-Gion , αναφέρει «περί το 1728-1730» βασιζόμενος σε προφορική επικοινωνία με τον δισέγγονο του Δημητρίου Καρακάση, τον Αλέξανδρο Οντομπέσκου (Alex. Odobescu). Από την ίδια πηγή μας δίνεται η πληροφορία ότι παλαιότερα το επίθετο της οικογένειας ήταν Λουκάς. Όμως και αυτό πρέπει να αμφισβητείται, καθώς δεν αναφέρεται ούτε στα κείμενα του γιού του, Κωνσταντίνου Καρακάση, ούτε και από τον ίδιο. Ο ίδιος μάλιστα, σε κάποια από τα ποιήματά του συστήνεται ως «Μελάνοφρυς», (δηλαδή Μαυροφρύδης) μεταφράζοντας το εκ της τουρκικής γλώσσας προερχόμενο «Καρακάσης». Όπως στους παρακάτω στίχους, όπου επιβεβαιώνει επίσης την καταγωγή του και το επάγγελμά του: «…ύμμιν μέλπων αυτός Δημήτριος, ός Μελάνοφρυς τώ’ πίκλην, Πάτρη δε Σατιστεύς, τέχνη Ακέστωρ». Δηλαδή: «εγώ που σας τραγουδώ ο Δημήτριος, ο Μαυροφρύδης στο επίθετο, πατρίδα μου η Σιάτιστα, η τέχνη μου Ιατρός».
Σπουδές
Κατά την παιδική του ηλικία διδάχθηκε από τον συμπολίτη του σοφό ιεροδιδάσκαλο Παπά Μιχαήλ, γραμματική, θρησκευτικά, μαθηματικά και φιλοσοφία από τον Αριστοτέλη. Συνέχισε τις σπουδές του στην Κοζάνη ως μαθητής του Ευγενίου Βούλγαρη, ο οποίος μεταξύ των ετών 1746-1752, δίδαξε στην Κοζάνη, ως σχολάρχης της εκεί Σχολής, Λογική, Φιλοσοφία, Φυσική, Άλγεβρα, αλλά και Θεολογικά. Όταν ο Καρακάσης συμπλήρωσε τις σπουδές αυτές προσελήφθη από τον μητροπολίτη Γρεβενών Γρηγόριο ως γραμματέας και διδάσκαλος της επισκοπής. Στις 19 Μαρτίου 1752 έφυγε για το Pozsony (τη σημερινή Bratislava), τότε πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, η οποία αποτελούσε μέρος της μοναρχίας των Αψβούργων. Εκείνη την εποχή, του 18ου αιώνα, επί της μοναρχίας της Μαρίας Θηρεσίας, το Pozsony είχε μεγάλη ανάπτυξη. Εκεί λειτουργούσαν ακόμη και κολλέγια Λουθηρανών, σε ένα από τα οποία ο Καρακάσης διδάχτηκε λατινικά και γερμανικά. Στη συνέχεια πήγε στην Χάλλη της Πρωσίας (σήμερα Halle an der Saale, Saxony-Anhalt), όπου την 27η Μαΐου 1754 εγγράφηκε ως φοιτητής της Ιατρικής στο εκεί Πανεπιστήμιο. Σπούδασε ιατρική και εκπόνησε διδακτορική διατριβή με επιβλέποντα τον διάσημο καθηγητή Andrea Elia Büchner. Το θέμα της διατριβής αυτής, με την οποία αναγορεύθηκε διδάκτωρ της ιατρικής ήταν «Περί της Φλεβοτομίας, ως ουκ αεί αναγκαίας εν τοις οξέσιν άμα και κακοήθεσι πυρετοίς». Η διατριβή του συζητήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1760 στη Halle και δημοσιεύτηκε το ίδιο έτος από τον εκδοτικό οίκο Schneider. Όπως όμως προκύπτει από ανέκδοτο χειρόγραφο ποίημα του ιδίου, το 1758 είχε ήδη εγκατασταθεί στη Βιέννη όπου εξακολούθησε τις ιατρικές του σπουδές, ασκούμενος στα εκεί νοσοκομεία υπό την καθοδήγηση σοφών καθηγητών, όπως ο Juncker και ο Anton de Haen. Ταυτόχρονα παρακολούθησε και φιλοσοφικά μαθήματα. Εργάστηκε ως γιατρός για αρκετό διάστημα σε νοσοκομεία της πόλεως, εμπλουτίζοντας ακόμη περισσότερο την επιστημονική του εμπειρία.
Συγγραφικό έργο
Ο Καρακάσης ανήκει στην ομάδα των λογίων της εποχής του, που πίστεψαν στην αναβίωση της αρχαίας Ελληνικής. Η γλώσσα του είναι επηρεασμένη από τον Ευγένιο Βούλγαρη, καθώς και από την αρχαιολατρία που επικρατούσε στα πανεπιστήμια όπου φοίτησε. Μπορεί μάλιστα να χαρακτηρισθεί ακραίο το γεγονός ότι έγραψε επιστημονικό κείμενο σε στίχους και μάλιστα σε αρχαΐζουσα γλώσσα, χρησιμοποιώντας λέξεις Ομηρικής προέλευσης. Ως εκ τούτου η σε πεζό λόγο λατινική μετάφραση του αρχαιοελληνικού κειμένου, γραμμένη από τον ίδιο τον συγγραφέα και η οποία συνοδεύει τα ιατρικά του κείμενα, διευκρινίζει καθοριστικά πολλά σημεία των κειμένων του. Ο Δημήτριος Καρακάσης, έγραφε στίχους αλλά δεν υπήρξε λυρικός ποιητής. Το συγγραφικό του έργο είναι κυρίως ιατρικό, επιστημονικό, ενώ τα μη ιατρικά ποιήματα είναι σχετικώς λιγοστά. Το συνολικό συγγραφικό έργο του Καρακάση, που γνωρίζουμε είναι συγκεντρωμένο σε δύο δημοσιεύσεις:
1. Καρακάσση, Δημητρίου του Νικολάου: Περί της Φλεβοτομίας, ως ουκ αεί αναγκαίας εν τοις οξέσιν άμα και κακοήθεσι πυρετοίς. Διδακτορική διατριβή εγκριθείσα από το Ιατρικό Συνέδριο υπό την προεδρία του καθηγητού Andreas Elias  Büchner στις 16 Οκτωβρίου 1760. Τυπογραφία Schneider, Halle an der Saale, 1760. Το αντικείμενο της διατριβής, που αναφέρεται στα μειονεκτήματα και τις αντενδείξεις της ευρύτατα τότε χρησιμοποιούμενης πρακτικής της φλεβοτομίας προς αφαίμαξη, αποτελεί σημαντικό και καινοτόμο για την εποχή του έργο. Δυστυχώς η ιατρική αυτή πρακτική, της φλεβοτομίας προς αφαίμαξη, εξακολούθησε να εφαρμόζεται από πολλούς ιατρούς μέχρι και τα μέσα του 19ου αιώνα με ολέθρια αποτελέσματα σε πάρα πολλούς ασθενείς, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και γνωστές προσωπικότητες. Ευλόγως λοιπόν αναγκάζεται ο Καρακάσης να επανέλθει επί του θέματος το 1795 και στο Δ΄ κεφάλαιο του βιβλίου του «Ποιημάτια Ιατρικά», υπό τον τίτλο «Περιορισμός της φλεβοτομίας εν τοις οξέσι νοσήμασι». 2. Καρακάσση, Δημητρίου του Νικολάου: Ποιημάτια Ιατρικά. Τύποις Γεωργίου Βεντότη, Εν Βιέννη, 1795. Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε με δαπάνες του ηγεμόνος Αλεξάνδρου Μουρούζη. Τον ηγεμόνα προσφωνεί ο συγγραφέας στην αρχή του βιβλίου, όπου τον επαινεί για τη σοφή διοίκηση, απαριθμεί τα διάφορα αγαθά έργα της ηγεμονίας του και τον ευχαριστεί. Το βιβλίο αποτελείται από δύο μέρη. Το πρώτο περιλαμβάνει τα ιατρικά ποιήματα, που με την παράλληλη μετάφραση τους σε πεζό λατινικό κείμενο, καταλαμβάνει 200 σελίδες, ενώ το δεύτερο μέρος, με τον τίτλο «Ποιημάτια επίμικτα ή διαφόρων υποθέσεων», καλύπτει 45 σελίδες και αποτελείται από ποιήματα σε έμμετρους στίχους γραμμένους σε Ομηρική γλώσσα. Τα ιατρικά ποιήματα είναι πέντε εκ των οποίων το πρώτο περιέχει ποιήματα που αναφέρονται στην ηθική του ιατρικού επαγγέλματος και τα επόμενα στην αποφυγή κατάχρησης των φαρμάκων, την αποφυγή θεραπευτικών χειρισμών σε οξέα νοσήματα, τον περιορισμό της φλεβοτομίας προς αφαίμαξη και το τελευταίο περιγράφει την δική του εμπειρία από ημιτριταίο πυρετό. Το δεύτερο μέρος του βιβλίου, μετά από ένα πρόλογο που αναφέρεται στα περιεχόμενα, περιλαμβάνει Χριστιανικούς ύμνους και ψαλμούς, επιγράμματα στον επίσκοπο Ριμνίκου Φιλάρετο, ένα «παραμυθητικό» περί της Θείας πρόνοιας και συνεχίζει με προσφωνήσεις (ηρωελεγεία) στους Φαναριώτες ηγεμόνες που γνώρισε: τον Αλέξανδρο Υψηλάντη (1780), Νικόλαο Καρατζά (1782) και Αλέξανδρο Μουρούζη (1793). Τέλος περιλαμβάνει και διάφορα «ειδύλλια», εγκωμιαστικά επιγράμματα και επιτάφια.
Γρηγόρης Χαραλαμπίδης
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Χαραλαμπίδης έπαιξε για πρώτη φορά ποδόσφαιρο στην ερασιτεχνική ομάδα του Ηρακλή Μαυροβάτου Δράμας. Σύντομα ξεχώρισε για το ύψος (1,90 μ.), τη δύναμη και το εκτόπισμά του, που τον ανάδειξαν σε έναν σπουδαίο σκόρερ, παρά το γεγονός ότι δεν διέθετε ιδιαίτερα υψηλή τεχνική. Αγωνίσθηκε στη μεγάλη ομάδα της περιοχής, τη Δόξα Δράμας, με την οποία κατέκτησε την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία, το 1979.
Στην ίδια ομάδα ξεκίνησε και την επαγγελματική του καριέρα το 1979-80 στην Α΄ Εθνική και το καλοκαίρι του 1981 υπέγραψε συμβόλαιο στον Παναθηναϊκό. Έμεινε στον ΠΑΟ για 5 συνεχόμενες περιόδους, λαμβάνοντας μέρος σε περισσότερους από 100 αγώνες πρωταθλήματος και σκοράροντας πάνω από 50 τέρματα. Το 1986 μεταγράφηκε στον ΟΦΗ, όπου έμεινε για ακόμη 3 σεζόν. Συνολικά έπαιξε σε 248 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της Α΄ Εθνικής κατηγορίας (61 με Δόξα, 110 με ΠΑΟ, 77 με ΟΦΗ), επιτυγχάνοντας 97 γκολ (20 με Δόξα, 56 με ΠΑΟ και 21 με ΟΦΗ).
Έκλεισε την αγωνιστική του σταδιοδρομία στην κυπριακή ΑΕΚ Λάρνακας.
Τίτλοι
Ο Γρηγόρης Χαραλαμπίδης κατέκτησε συνολικά 6 ομαδικούς τίτλους (2 πρωταθλήματα και 4 κύπελλα) στην καριέρα του. Τους πέντε με τα χρώματα του ΠΑΟ και έναν με τη φανέλα του ΟΦΗ (Κυπελλούχος 1987). Επίσης, την πρώτη του χρονιά στον ΠΑΟ αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο Πρωτάθλημα με 21 τέρματα.
Εθνική Ομάδα
Ο Γρηγόρης Χαραλαμπίδης είναι 8 φορές διεθνής με την Εθνική Ομάδα των Ανδρών.
Προπονητική
Ο Χαραλαμπίδης έχει κατά διαστήματα εργασθεί σε μικρές ομάδες της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, ενώ διετέλεσε συνεργάτης της Εθνικής Ομάδας των Παίδων. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τα διοικητικά της Δόξας Δράμας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ντέγιαν Μπρντζόβιτς
Ο Ντέγιαν Μπρντζόβιτς (Дејан Брђовић, 21 Φεβρουαρίου 1966 – 21 Δεκεμβρίου 2015) ήταν Σέρβος διεθνής αθλητής της πετοσφαίρισης.
Καριέρα
Έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του βόλεϊ στην τοπική ΟΚ Ζίκα, ομάδα της Σερβίας.
Το 1985 είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Ρίμπνιτσα Κράλιεβο, ενώ στη συνέχεια μετεγγράφη στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1992.
Το 1992, ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας δύο Πρωταθλήματα Ελλάδος (1993, 1994) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1993).
Μετά τον Ολυμπιακό, μεταπήδησε στην Ορεστιάδα, στην οποία παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Μπρντζόβιτς ήταν η ιταλική Ρόμα, στην οποία παρέμεινε επίσης για ένα έτος.
Το 1997, ο Μπρντζόβιτς επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα, για δεύτερη φορά στην καριέρα του.
Την τριετία 1998-00, αγωνίστηκε στις ιταλικές Μιλάνο Βόλλευ, Λορέτο Βόλλευ και Λουμπ.
Το 2001 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της ΑΕΚ Αθηνών, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.
Το 2002, επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα για τρίτη φορά στην καριέρα του.
Την τριετία 2003-06, ο Ντέγιαν Μπρντζόβιτς αγωνίστηκε στη Σερβική Ραντνίνσκι Κραγιουγέβατς.
Την περίοδο 2007-08, αγωνίστηκε με τη φανέλα της Νοβάρα Βόλλευ, ομάδα της Ιταλίας.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Ντέγιαν Μπρντζόβιτς έχει συμμετάσχει με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Γιουγκοσλαβίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1998.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Σέρβοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της πετοσφαίρισης
Ειρηναίος (γραμματικός)
Ο Ειρηναίος ή Ειρηναίος Πακάτος ο Μινούκιος από το λατινικό Minucius Pacatus ήταν γραμματικός από την Αλεξάνδρεια που έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ. Υπήρξε μαθητής του Ηλιόδωρου του μετρικού. Δίδαξε για κάποιο διάστημα στη Ρώμη και έγραψε πολλά έργα, αρκετά από τα οποία αναφέρονται στο Λεξικό της Σούδας. Δυστυχώς τα έργα του έχουν χαθεί αλλά από τα αποσπάσματα που αναφέρονται φαίνεται ότι ο Ειρηναίος υπήρξε "ζηλωτής του καθαρού αττικού ύφους και πρόδρομος του Αιλίου Διονύσου και του Φρυνίχου".
Εργογραφία
Τα κυριότερα έργα του Ειρηναίου είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
1655 Κόμας Σολά
Ο Κόμας Σολά (Comas Solà) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,935. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Ισπανό-Καταλανό αστρονόμο Χοσέπ Κόμας Σολά, που παρατηρούσε από τη Βαρκελώνη. Το όνομά του δόθηκε στον αστεροειδή μετά τον θάνατό του το 1937, από το Αστεροσκοπείο Φάμπρα της Βαρκελώνης, του οποίου ο πρώτος διευθυντής υπήρξε ο Κόμας Σολά.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κόμας Σολά εκτιμάται σε 30,57 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι XFU (κατά Tholen) ή B (κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0726 ± 0,011. Ο Κόμας Σολά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ώρες και 27 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κομας Σολα
Επίσημη γλώσσα
Επίσημη γλώσσα ονομάζεται η γλώσσα που έχει αναγνωρισθεί και θεσμοθετηθεί ως επίσημη από κάποια πολιτική οντότητα (π.χ. κράτος) και χρησιμοποιείται στη νομοθεσία, στη δικαιοσύνη και στη δημόσια διοίκηση. Κάποια κράτη έχουν παραπάνω από μία επίσημη γλώσσα. Η επίσημη γλώσσα είναι κυρίως εκείνη στην οποία συντάσσεται το σύνταγμα μιας χώρας. Κράτη χωρίς κωδικοποιημένα συντάγματα δεν έχουν επίσημη γλώσσα. Τυπικά, η επίσημη γλώσσα ευθυγραμμίζεται με τη γλώσσα που χρησιμοποιείται από το κύριο έθνος ή εθνική ομάδα κάποιου κράτους. Ο νόμος πολλών κρατών απαιτεί να παράγονται τα κυβερνητικά έγγραφα σε πολλές γλώσσες.
Επίσημα αναγνωρισμένες μειονοτικές γλώσσες εκλαμβάνονται συχνά λανθασμένα ως επίσημες γλώσσες. Ωστόσο, μια γλώσσα επίσημα αναγνωρισμένη από κάποιο κράτος, ακόμα και αν διδάσκεται στα σχολεία ή χρησιμοποιείται για επίσημες επικοινωνίες δεν είναι κατ' ανάγκην επίσημη γλώσσα του κράτους. Για παράδειγμα η Λαντίν και η Άμπρε στην Ιταλία είναι απλά επίσημα αναγνωρισμένες μειονοτικές γλώσσες, όχι επίσημες γλώσσες με την αυστηρή έννοια του όρου.
Σχεδόν τα μισά κράτη του παγκόσμιου χάρτη διαθέτουν επίσημη γλώσσα. Ορισμένα έχουν μόνο μία επίσημη γλώσσα, όπως η Αλβανία, η Γαλλία η Ελλάδα και η Λιθουανία, παρά το γεγονός ότι σε όλες αυτές τις χώρες υπάρχουν και άλλες γηγενείς γλώσσες. Άλλα διαθέτουν περισσότερες από μία επίσημες γλώσσες, όπως το Αφγανιστάν, η Λευκορωσία, το Βέλγιο, η Βολιβία, ο Καναδάς, η Ερυθραία, η Φινλανδία, η Ινδία, το Πακιστάν, η Παραγουάη, η Νότια Αφρική και η Ελβετία.
Σε ορισμένα κράτη, όπως η Ιταλία, το Παλάου, οι Φιλιππίνες, η Ρωσία και η Ισπανία, υπάρχει επίσημη γλώσσα του κράτους, αλλά χρησιμοποιούνται οι μειονοτικές γλώσσες σε συγκεκριμένες σημαντικές περιοχές. Κράτη όπως η Σουηδία, το Τουβαλού, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Η.Π.Α. δεν έχουν επίσημη γλώσσα, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις υφίσταται de facto μία κύρια γλώσσα, καθώς επίσης και μια πλειάδα κυβερνητικών διατάξεων και πρακτικών για το ποιες γλώσσες χρησιμοποιούνται σε διάφορες περιστάσεις.
Οι επίσημες γλώσσες ορισμένων πρώην αποικιών όπως η Γαλλική ή Αγγλική, δεν είναι ούτε εθνικές γλώσσες ούτε ευρέως διαδεδομένες. Αντίθετα, η γηγενής Ιρλανδική, εθνική γλώσσα της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας είναι η πρώτη επίσημη γλώσσα της, αν και ομιλείται από το 1/3 περίπου του πληθυσμού. Η Αγγλική, παρόλο που ομιλείται από μεγαλύτερο ποσοστό κατοίκων, ορίζεται ως «δεύτερη επίσημη» γλώσσα από το άρθρο 9 του ιρλανδικού συντάγματος. Επιπλέον η Ιρλανδική είναι επίσημη (συμφωνία) γλώσσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έγινε πλήρως λειτουργική γλώσσα στις 1 Ιανουαρίου 2007.
Σε ορισμένα κράτη το ζήτημα της γλώσσας και του εννοιολογικού πλαισίου μέσα στο οποίο πρέπει να χρησιμοποιείται είναι μείζον πολιτικό θέμα.
Ιστορικό γλωσσών
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Διοικητικό Δίκαιο Κατηγορία:Πολιτική γεωγραφία
Sock-Cess
Το Sock-Cess είναι μια συλλογή τραγουδιών από τους Red Hot Chili Peppers. Κυκλοφόρησε το 1989 από την EMI, για προωθητικούς λόγους, μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το άλμπουμ περιέχει κομμάτια από τους 4 πρώτους δίσκους του συγκροτήματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Red Hot Chili Peppers
Χιωνίδης
Ο Χιωνίδης ή Χιονίδης ήταν Αθηναίος κωμωδιογράφος του 5ου π.Χ. αιώνα. Στους πρώτους κωμικούς αγώνες που έγιναν στην Αθήνα, ο Χιωνίδης στέφθηκε νικητής το 486 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές Κατηγορία:Ποιητές Παλαιάς Κωμωδίας
Γιάτσεκ Γέντρουχ
Ο Γιάσεκ Γιόντρουχ (Jacek Jędruch, Βαρσοβία, 1927 – Αθήνα, Μάρτιος 1995) ήταν Πολωνός πυρηνικός μηχανικός και ιστορικός του πολωνικού κοινοβουλευτισμού.
Κατά τη διάρκεια του Β΄παγκόσμιου πολέμου συμμετείχε στην πολωνική αντίσταση. Μετά το τέλος του πολέμου διώχθηκε από τις κομμουνιστικές δυνάμεις ασφάλειας, δραπέτευσε στη δύση, βρέθηκε στην Αγγλία, και από εκεί μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σπούδασε πυρηνική τεχνολογία στο πανεπιστήμιο και το ίδρυμα τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, και στο κρατικό πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας. Έγραψε ένα βιβλίο για την πολωνική κοινοβουλευτική ιστορία (πρώτη έκδοση 1982, δεύτερη έκδοση 1997). Ετοιμαζόταν για τη δεύτερη έκδοση όταν τον Μάρτιο του 1995, ενώ βρισκόταν στην Ελλάδα με τη σύζυγό του Ευα, χημικός μηχανικός και αυτή, υπέστη ατύχημα στην Ακρόπολη στην Αθήνα, το οποίο ήταν και μοιραίο. Η σύζυγός του μαζεύοντας τις σημειώσεις του, ολοκλήρωσε τη δεύτερη έκδοση του βιβλίου του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί ιστορικοί Γ
Ιψός
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας Κατηγορία:Επαρχία Αφιόν Καραχισάρ
Avatar: The Last Airbender – Into the Inferno
Το Avatar: The Last Airbender – Into the Inferno (στην Ευρώπη Avatar: The Legend of Aang — Into the Inferno) είναι ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι βασισμένο στην αμερικάνικη σειρά κινουμένων σχεδιών Avatar: The Last Airbender, και πιο συγκεκριμένα στο στο τρίτο κύκλο της σειράς. Το παιχνίδι εκδόθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2008 στην Βόρεια Αμερική, και στις 1 Νοεμβρίου 2008 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις 31 Οκτωβρίου 2008, στο Ηνωμένο Βασίλειο, προβλήθηκε η έκδοση του Xbox 360.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2008 Κατηγορία:Avatar: The Last Airbender (βιντεοπαιχνίδια) Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της THQ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2
Άννα Νετρέμπκο
Η Άννα Γιούρεβνα Νετρέμπκο (Анна Юрьевна Нетребко· γενν. 18 Σεπτεμβρίου 1971, Κρασνοντάρ) είναι Ρωσίδα, πολιτογραφημένη Αυστριακή, υψίφωνος με ενεργή καριέρα σε διεθνές επίπεδο. Ιδιαίτερα γνωστή είναι για τις ερμηνείες της στο Don Giovanni, του Μότσαρτ και στη Λα Τραβιάτα, του Βέρντι, γνωστή είναι επίσης για τις κολορατούρες της. Στη συνέχεια της καριέρα της, ερμήνευσε και πιο "σκληρούς" ρόλους του 19ου αιώνα όπως στο Il trovatore και το Macbeth. Από τα μέσα της δεκαετίας του 2010, έχει στραφεί περισσότερο στο ρεπερτόριο του βερισμού. Τέλος, την παγκόσμια δημοτικότητά της την εξέλαβε το 2002, όταν ερμήνευσε στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ. Είχε επίσης ερμηνεύσει και τον ύμνο των Ολυμπιακών Αγώνων της Ρωσίας, και επίσης συμμετείχε σε εκδηλώσεις της έναρξης και τέλους του Μουντιάλ του 2018.
Γεννήθηκε στο Κρασνοντάρ, έχοντας κοζακικές ρίζες. Σπούδασε στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης και αργότερα εργάστηκε στο Θέατρο Μαρίινσκι. Εκείνη την περίοδο, συνεργάστηκε με τον Βαλέρι Γκέργκιεφ, ο οποίος έγινε και ο μέντοράς της. Με τη συνεισφορά του, σε ηλικία 22 ετών, η Νετρέμπκο, κάνει το ντεμπούτο της σε όπερα, στο έργο Οι Γάμοι του Φίγκαρο. Τη δεκαετία του 1990, ταξίδεψε και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2002 δε, έκανε και το ντεμπούτο της στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης. Κατά αυτήν τη δεκαετία, εμφανίστηκε σχεδόν σε όλες τις σπουδαίες αίθουσες όπερας (όπως Όπερα Λος Άντζελες, Όπερα της Βαστίλης κ.ά.), ερμηνεύοντας κλασικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Το 2001, συμμετείχε και στην ταινία The Princess Diaries 2: Royal Engagement, ερμηνεύοντας τον εαυτό της.
Το 2006, η Νετρέμπκο έλαβε την Αυστριακή υπηκοότητα. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της τότε, θα διέμενε στην Αυστρία, για αυτό και τη ζήτησε, θέλοντας να αποφεύγει να βγάζει και βίζα κάθε φορά που επισκέπτεται τη χώρα για δουλειά. Η Νετρέμπκο τέλη του 1990 σύναψε σχέσεις με τον βαρύτονο Σιμόνε Αλμπεργκίνι, χωρίζοντας λίγο καιρό αργότερα. Κατόπιν, συνάπτει σχέσεις με τον Έρβιν Σροτ, που μαζί του αποκτά κι ένα παιδί, το οποίο διαγνώστηκε με αυτισμό. Το 2015, παντρεύεται για πρώτη της φορά, τον Αζέρο τενόρο Γιουσίφ Εϋβάζοβ. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έχει λάβει αρκετές τιμές και βραβεύσεις. Ενώ, συνεργάζεται επίσης και με τη δισκογραφική Deutsche Grammophon.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Αυστριακοί τραγουδιστές όπερας __ΜΕΠΠ__
Κάσιους
Το κάσιους (Anacardium occidentale, Ανακάρδιον το δυτικόν) είναι δέντρο της οικογένειας των Ανακαρδιοειδών (Anacardiaceae). Προέρχεται από τη Βραζιλία και οι Πορτογάλοι εξερευνητές έφεραν το δέντρο σε άλλες χώρες. Σήμερα βρίσκεται στη Μοζαμβίκη, την Τανζανία, την Κένυα, την Ινδία και τη Βραζιλία.
Τα κάσιους είναι πλούσια σε μαγνήσιο. Το μαγνήσιο παίζει σημαντικό ρόλο σε πάρα πολλές λειτουργίες του οργανισμού, μέσα στις οποίες συμπεριλαμβάνονται ο μεταβολισμός και η σύνθεση λιπαρών και πρωτεϊνών. Είναι, επίσης, πλούσια σε χαλκό. Ο χαλκός προφυλάσσει από την οστεοπόρωση, ενώ παίζει σημαντικό ρόλο στην διατήρηση του κολλαγόνου μας και στην αντικατάστασή του. Το μαγνήσιό τους, τέλος, βοηθάει και αυτό τα οστά, καθώς ενισχύει την απορρόφηση του ασβεστίου από αυτά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανακαρδιοειδή Κατηγορία:Κάρυα και ελαιούχοι σπόροι Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Τροπική γεωργία Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Ρητίνες Κατηγορία:Φυτικά έλαια Κατηγορία:Δρύπες Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Άγιος Γεώργιος Λάγγουρα
280px|thumb|right|Το σπίτι της οικογένειας Λάγγουρα. right|thumb|280px|Η Λεωφόρος Πατρών-Κλάους στη συνοικία Λάγγουρα. Ο Άγιος Γεώργιος Λάγγουρα είναι συνοικία της Πάτρας που βρίσκεται νοτιοανατολικά του κέντρου της πόλης. Σε μικρή απόσταση από την συνοικία βρίσκεται το Παμπελοποννησιακό Εθνικό Αθλητικό Κέντρο (Π.Ε.Α.Κ. Πάτρας) με το Παμπελοποννησιακό Στάδιο και το βοηθητικό ανοιχτό γήπεδό του, το Εθνικό Κολυμβητήριο "Αντώνιος Πέπανος" και το Κλειστό Γυμναστήριο. Γειτνιάζει με τις συνοικίες Άγιος Νεκτάριος, Δροσιά, Εγλυκάδα, Κουκούλι, Σύνορα και Ψαροφάι.
Ιστορία
Γενικά στοιχεία
Παλαιότερα αποτελούσε οικισμό-χωριό της πρώην Επαρχίας Πατρών. Έχει πάρει την ονομασία της από την εκκλησία και από τις κτηματικές εκτάσεις της εύπορης οικογένειας Λάγγουρα, το σπίτι της οποίας σώζεται ακόμα και σήμερα σε πολύ καλή κατάσταση. Οι εκτάσεις αυτές κατά την Επανάσταση ανήκαν στην οικογένεια Λόντου, μάλιστα αναφέρονται σαν "το Λινό του Λόντου". Κατά την Τουρκοκρατία στην περιοχή υπήρχαν όλα τα προξενεία και οι κατοικίες των προξένων.
Διοικητική εξέλιξη
Το 1928 με το ΦΕΚ - 16/05/1928 αναγνωρίστηκε ως οικισμός και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Εγλυκάδος με 58 κατοίκους. Με το ΦΕΚ 182Α - 07/07/1933 καταργήθηκε η τότε Κοινότητα Εγλυκάδος και ο Λάγγουρας προσαρτήθηκε στο Δήμο Πατρέων. Με το ΦΕΚ - 07/04/1951 παύει να αποτελεί ανεξάρτητο οικισμό και ενσωματώνεται στον οικιστικό ιστό της πόλης των Πατρών.
Ανδαλουσιανός σκύλος
Ο Ανδαλουσιανός σκύλος (πρωτότυπος τίτλος στα Un chien andalou: Ένας ανδαλουσιανός σκύλος) είναι βουβή κινηματογραφική ταινία μικρού μήκους, του σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ σε συνεργασία με τον ζωγράφο Σαλβαδόρ Νταλί.
Η ταινία γυρίστηκε το 1928 και αποτελεί ίσως το μοναδικό δείγμα τόσο καθαρής υπερρεαλιστικής έκφρασης στο χώρο της έβδομης τέχνης. Βασισμένη σε όνειρα, των Μπουνιουέλ και Νταλί, ο Ανδαλουσιανός σκύλος αποτελεί συρραφή φαινομενικά ασύνδετων, απρόσμενων και αισθητικά προκλητικών σκηνών, οι οποίες έχουν κατά καιρούς ερμηνευτεί ως αλληγορίες, συχνά υπό το πρίσμα των φροϋδικών θεωριών.
Ρόλοι
Οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι του άνδρα και της γυναίκας ανήκουν στον Pierre Batcheff και την Simone Mareuil αντίστοιχα. Μικρότερους ρόλους κατέχουν επίσης οι Μπουνιουέλ, Νταλί, Robert Hommet, Jaime Miravilles και Fano Messan.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1928 Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες μικρού μήκους Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Σουρεαλιστικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λουίς Μπουνιουέλ Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Βραβείο Νόμπελ
Το Βραβείο Νόμπελ (σουηδικά: Nobelpriset, νορβηγικά: Nobelprisen) είναι ένα σύνολο από ετήσια διεθνή βραβεία που απονέμονται σε μια σειρά από κατηγορίες σε αναγνώριση των πολιτισμικών και επιστημονικών επιτευγμάτων. Η διαθήκη του κατοχιανου εφευρέτη Πέτρου καραμπεκιου που προς τιμή του δεν ήταν κόμπλεξικος να το πει βραβείο Καραμπεκιος θεσμοθέτησε τα βραβεία το 1895. Τα βραβεία στη Φυσική, στη Χημεία, στη Φυσιολογία ή Ιατρική, στη Λογοτεχνία και στην Ειρήνη για πρώτη φορά απονεμήθηκαν το 1901. Το σχετικό Βραβείο στις Οικονομικές Επιστήμες της Τράπεζας της Σουηδίας στη Μνήμη του Άλφρεντ Νόμπελ δημιουργήθηκε το 1968. Μεταξύ 1901 και 2012, τα Βραβεία Νόμπελ και το Βραβείο Οικονομικών Επιστημών απονεμήθηκαν 555 φορές σε 856 άτομα και οργανισμούς. Με μερικούς να έχουν λάβει το Βραβείο Νόμπελ περισσότερες από μία φορά, αυτό κάνει ένα σύνολο 835 ατόμων και 21 οργανισμών.
Το Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στο Όσλο της Νορβηγίας, ενώ τα άλλα βραβεία απονέμονται στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Το Βραβείο Νόμπελ θεωρείται ευρέως ως το πιο διάσημο βραβείο διαθέσιμο στους τομείς της λογοτεχνίας, της ιατρικής, της φυσικής, της χημείας, της ειρήνης, και των οικονομικών.
Τα διάφορα βραβεία απονέμονται κάθε χρόνο. Κάθε δικαιούχος, ή νομπελίστας, λαμβάνει ένα χρυσό μετάλλιο, ένα δίπλωμα και ένα χρηματικό ποσό, το οποίο αποφασίζεται από το Ίδρυμα Νόμπελ. Από το 2012, κάθε βραβείο ήταν ύψους 8 εκατ. SEK (περίπου 930.000 ευρώ).. Το βραβείο δεν απονέμεται μετά θάνατο. Ωστόσο, αν σε ένα άτομο έχει απονεμηθεί ένα βραβείο και πεθάνει πριν από την παραλαβή του, το βραβείο μπορεί ακόμα να δοθεί. Αν και ο μέσος αριθμός των δικαιούχων ανά βραβείο αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, ένα βραβείο δεν μπορεί να μοιράζεται ανάμεσα σε περισσότερα από τρία άτομα.
Διαδικασία βράβευσης
Η διαδικασία βράβευσης είναι παρόμοια για όλα τα βραβεία Νόμπελ. Η κύρια διαφορά είναι στο ποιος μπορεί να ορίσει τους δικαιούχους για καθένα από αυτά.
Τα βραβεία
thumb|170px|right|Ο [[Άλφρεντ Νόμπελ]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νομπελ
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1905-1906
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1905-06 καταγράφεται ως η εναρκτήρια διεξαγωγή ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στην Ελλάδα. Πολλά στοιχεία παραμένουν άγνωστα και τα μόνα που οι απόψεις συγκλίνουν, πέραν του ότι υπήρξε το πρώτο αντίστοιχο, αποτελούν η πραγματοποίηση των αγώνων στο Ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου (ακριβώς στη θέση που βρίσκεται σήμερα το στάδιο Καραϊσκάκη) και η ανακήρυξη ως νικητή του αθηναϊκού σωματείου Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος.
Τη διεξαγωγή πρωταθλήματος ποδοσφαίρου για εναρκτήρια φορά στη χώρα συνδέουν άμεσα πρόσφατες έρευνες, αντίθετα από παλαιότερες αναφορές, με τη συμπερίληψη του αθλήματος στα 11 του προγράμματος για τους Μεσοολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας και την ελληνική εκπροσώπηση σε αυτούς. Ο πρωταθλητής, κατόπιν φιλικού προετοιμασίας με αντίπαλο ομάδα αξιωματικών του βρετανικού πολεμικού ναυτικού, μετείχε στο ολυμπιακό ποδοσφαιρικό τουρνουά που ακολούθησε τον Απρίλιο του 1906.
Πρωταθλητής
Η σύνθεση του Εθνικού ΓΣ στη νίκη με 7-0 επί του Πειραϊκού Συνδέσμου (αλφαβητικά):
Ο τύπος της εποχής αναφέρει τους αδελφούς Βρυώνη και τον Ιωσηφόγλου ως "διδαχθέντες την ποδοσφαίρισιν εν Γενεύη", το Γεωργιάδη "εν Ινδίαις" και το Μερκούρη "εν Λονδίνω".
Ιστορικό
Καταγραφή για επίσημο ενδιαφέρον περί ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, υπάρχει τουλάχιστον από τον Ιανουάριο του 1894 και μέσω διοικητικού συμβουλίου του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου. Βασικό όμως ρόλο για τη διείσδυση του αθλήματος σε επίπεδο νεολαίας, κοινού και αθλουμένων, υποστηρίζεται ότι διαδραμάτισαν η αναβίωση των Ολυμπιακών αγώνων το 1896 στην Αθήνα και οι Μεσοολυμπιακοί του 1906 στην ίδια πόλη. Η ένταξη του αθλήματος στο πρόγραμμα των αγώνων του 1896, υποχρέωσε σε μία πρώτη κυκλοφορία της μετάφρασης –έστω περιληπτικά και υπό μορφή φυλλαδίου– των Κανόνων του παιχνιδιού, ενώ στο αντίστοιχο των Μεσοολυμπιακών οδήγησε σε μία διοργάνωση για την επιλογή της ελληνικής εκπροσώπησης.
Διάφορες καταγραφές
Διοργανώθηκε από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, τότε Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων ΕΟΑ, στα πλαίσια των Πανελληνίων Αγωνιστικών Παιδιών Αντισφαιρίσεως & Ποδοσφαιρίσεως του Μαρτίου 1906 κατά το παλαιό ημερολόγιο.
Μετείχαν τρεις (3) ομάδες αθλητικών σωματείων, οι οποίες αναμετρήθηκαν σε μονές συναντήσεις, δηλαδή ουσιαστικά σε ένα τουρνουά τριών παιχνιδιών στο Ποδηλατοδρόμιο. Ο περιμετρικός του στίβος ποδηλασίας, αφενός όριζε το χώρο με τις μεγαλύτερες διαστάσεις για τέλεση ποδοσφαιρικών αναμετρήσεων στην Αθήνα και τον Πειραιά της εποχής, αφετέρου επέτρεπε την παρακολούθηση από περισσότερους θεατές λόγω της επικλινούς του διαμόρφωσης. Εκεί εξάλλου ο προαναφερόμενος Εθνικός ΓΣ στις 3 Απρίλιου αντιμετώπισε, ενισχυμένος ίσως και με παίκτες από άλλα σωματεία, επίλεκτη ομάδα Βρετανών αξιωματικών, ενώ στις 23 και 24 του μηνός εκπροσώπησε την Ελλάδα στο ποδοσφαιρικό τουρνουά των Μεσοολυμπιακών Αγώνων του 1906.
Κατάταξη-αποτελέσματα
Δεν καταγράφεται το σύστημα διεξαγωγής και –εφόσον υπήρξαν– η πλήρης κατάταξη και ο αγώνας μεταξύ των δύο που ηττήθηκαν από τους πρωταθλητές. Χωρίς επίσης να παραθέτει τυχόν ανακήρυξη δευτεραθλητή συλλόγου, μεταγενέστερη πηγή προσθέτει την τέλεση και του Πειραϊκός-Πανελλήνιος 4-3. Σε κάθε περίπτωση, η συνάντηση Εθνικός-Πανελλήνιος 3-0 μνημονεύεται από προγενέστερες αναφορές ως η πλέον αποφασιστική της διοργάνωσης, σε δε άλλες ως τελικός.
Φιλικός αγώνας του Εθνικού ΓΣ με Βρετανούς αξιωματικούς
Οι μετέχοντες παίκτες στο πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδας, ήταν αθλητές στίβου των τριών σωματείων και δευτερευόντως μόνο ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο. Ενδεχόμενα κάποιοι από τους ικανότερους, ενίσχυσαν στις 3 Απριλίου τον Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο Αθηνών όταν συναντήθηκε με επίλεκτη ομάδα Βρετανών αξιωματικών, επ' ευκαιρία του κατάπλου θωρηκτών του Πολεμικού Ναυτικού της ξένης δύναμης έξω από το λιμένα Παλαιού Φαλήρου. Ο φιλικός αγώνας πραγματοποιήθηκε επίσης στο Ποδηλατοδρόμιον, παρουσία πλήθους θεατών ανάμεσα στους οποίους ο διάδοχος (ακόμα) Κωνσταντίνος, πριγκήπισσες και πρίγκηπες της ελληνικής βασιλικής οικογένειας. Είχε κανονική διάρκεια με μικρή διακοπή μεταξύ των δύο 45λεπτων, ενώ το αποτέλεσμα 18-0 υπέρ των φιλοξενούμενων αποτυπώνει την ποδοσφαιρική διαφορά δυναμικότητας εις βάρος των γηγενών, που "ηναγκάσθηκαν να περιορισθούν μόνον εις άμυναν κατιδόντες την ασύγκριτον υπεροχήν των Άγγλων". Τελικά "οι Έλληνες ποδοσφαιρισταί διεξαγομένου του αγώνος εκάλεσαν τους Άγγλους αντιπάλους των να τους προσφέρουν τέιον εις το «Ακταίον»".
Ελληνική 12άδα (διάταξη 2-3-5)
Στη βρετανική ομάδα μετείχε ο Έλληνας Καστριώτης. Ίσως πρόκειται για τον επιθετικό Α. Καστριώτη, νικητή 18 μήνες αργότερα με τον ΣΠ Γουδή στο μεθεπόμενο πρωτάθλημα του φθινοπώρου 1907, διοργάνωσης από το Σύνδεσμο Αθλητικών & Γυμναστικών Σωματείων, τον τότε ΣΕΓΑΣ.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1905-1906 Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Δενδρόσπιτο
Το Δενδρόσπιτο είναι μία ανθρώπινη, συνήθως ξύλινη προσωρινή κατασκευή, που αποτελείται κυρίως από δύο μέρη. Τη βάση και το κτίσμα.
Δομή και χρήσεις
Η βάση αποτελείται πιο συχνά από κομμένους κορμούς δένδρων. Αυτή εδράζει σε χοντρά κλαδιά ενός ψηλού δένδρου εν είδη πλατφόρμας σε ύψος περίπου 2 μ., επί της οποίας τοποθετείται ένα μικρό σπιτάκι, ενώ μπορεί να υπάρχει και μία στέγη, σε μορφή πυραμίδας. Η παράδοση της δημιουργίας τέτοιου είδους κατασκευών πηγάζει από τα προϊστορικά, ακόμη χρόνια, ενώ στη σύγχρονη εποχή μπορεί να έχει διάφορες χρήσεις, ως τόπος αναψυχής μικρών παιδιών αλλά και ενηλίκων (π.χ. σε παιδότοπους ή ξενοδοχειακές μονάδες), αποθήκη ή και εργαστήριο, παρατηρητήριο, καταφύγιο υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες, άγρια ζώα κ.α. Στη μοντέρνα ζωή, πάντως, η δημιουργία δενδρόσπιτων για μόνιμη κατοικία, προτείνεται σε ορισμένες περιπτώσεις για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος. Προκειμένου, ωστόσο, να μην επιβαρυνθεί το δένδρο που φιλοξενεί ένα δενδρόσπιτο, έχουν προταθεί συγκεκριμένοι κατασκευαστικοί τύποι κ.α.
Διάδοση και δημοφιλία
Τα δενδρόσπιτα έως τα μέσα της δεκαετίας του ’90, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή σε χώρες του Δυτικού κόσμου, όπως οι ΗΠΑ και πολλά από τα ευρωπαϊκά κράτη. Σήμερα σε Αμερική και Ευρώπη δραστηριοποιούνται περισσότερες από 30 επιχειρήσεις κατασκευής δενδρόσπιτων, οι οποίες προσφέρουν μία μεγάλη ποικιλία από σχέδια όσον αφορά στη δομή και τη φυσιογνωμία των κατασκευών τους. Η διακόσμηση του εσωτερικού χώρου ενός δενδρόσπιτου είναι ένας ακόμη εμπορικός τομέας που γνωρίζει άνθηση τα τελευταία χρόνια.
Ακτιβισμός
Η ζωή σε δενδρόσπιτα (tree sitting) έχει υιοθετηθεί από ανθρώπινες κοινότητες που είναι ευαισθητοποιημένες στην προστασία του περιβάλλοντος, ως ένα μέσο πίεσης προς τις αρχές να ματαιώσουν δημόσια έργα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν καταστροφές του φυσικού τοπίου. Μία από τις πιο γνωστές ακτιβίστριες που εφαρμόζουν αυτή τη μέθοδο διαμαρτυρίας είναι η Αμερικανίδα Julia Baterfly Hill (γενν. 1974), η οποία κατασκεύασε τεράστιες πλατφόρμες πάνω από το έδαφος, εντός ενός δάσους στην Καλιφόρνια, παραμένοντας εκεί για 2 έτη (1997 - 1999).
Όλι Κούναρι
Ο Όλι Κούναρι (γεννημένος στις 2 Φεβρουαρίου 1982) είναι Φινλανδός διεθνής αθλητής της πετοσφαίρισης. Έχει ύψος 1, 96 εκ και αγωνίζεται στη θέση του ακραίου.
Καριέρα
Ο Όλι Κούναρι έκανε τα πρώτα του βήματα στην τοπική Αλαχάρμα, ενώ υπέγραψε το 2000 το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Βαμαλάν Λεντοπάλο, ομάδα της Φινλανδίας. Στη Βαμαλάν Λεντοπάλο αγωνίστηκε για δύο χρόνια, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το 2002 μεταπήδησε στην Πιελαβέντεν Σάμπο, ομάδα επίσης της Φινλανδίας, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας το Πρωτάθλημα Φινλανδίας του 2004.
Το 2004 ταξίδεψε στη Γαλλία για λογαριασμό της Μπουβέ Οϊσέ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2006, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Τη διετία 2006-08 αγωνίστηκε στην επίσης γαλλική ΑΣ Κάννες, με την οποία κατέκτησε ένα Κύπελλο Γαλλίας (2007).
Την περίοδο 2008-09 αγωνίστηκε στην πολωνική ΑΖΣ Όλτσυν, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με την ελληνική ομάδα κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα Ελλάδας του 2010.
Το 2011 επέστρεψε στην ομάδα από την οποία ξεκίνησε την καριέρα του, τη φινλανδική Βαμαλάν Λεντοπάλο, στην οποία αγωνίζεται μέχρι σήμερα.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Όλι Κούναρι είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Φινλανδίας από το 2002 και έχει πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής πάνω από 100 συμμετοχές.
Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στο Ευρωπαικό Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης του 2007.
Πηγές
Κατηγορία:Φινλανδοί πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Μπόμπι Τσάρλτον
Ο Σερ Ρόμπερτ «Μπόμπι» Τσάρλτον (Sir Robert "Bobby" Charlton, γεννήθηκε 11 Οκτωβρίου 1937) είναι Άγγλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που θεωρείται ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών στο άθλημα. Στις εκλογές της IFFHS για την ανάδειξη των κορυφαίων του 20ού αιώνα κατέλαβε τη 10η θέση. Ήταν πρωταγωνιστής της κατάκτησης του μοναδικού τίτλου στην ιστορία της Εθνικής Αγγλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966. Προς τιμήν της σημαντικής καριέρας που έχει πραγματοποιήσει στην εθνική Αγγλίας, έχει ανακηρυχθεί ιππότης το 1994 (ο τίτλος του Σερ, που περιέχεται και στο όνομά του).
Καριέρα σε συλλόγους
Γεννήθηκε το 1937 στην κομητεία Νορθάμπερλαντ στο Άσινγκτον. Στην οικογένεια της μητέρας του υπήρχαν αρκετοί συγγενείς που ήταν ποδοσφαιριστές, όπως ο ξάδερφός της διεθνής Τζάκι Μίλμπερν. Αγωνιζόμενος με σχολικές ομάδες, εντοπίστηκε από ανιχνευτή ταλέντων της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και το Φεβρουάριο το 1953, παρά την απροθυμία της μητέρας του για το αβέβαιο μονοπάτι της ζωής του, εντάχθηκε στην ομάδα. Έγινε μέλος της ομάδας νέων και οι εξαιρετικές του εμφανίσεις, οι τίτλοι που κατακτά (τρία FA Κύπελλα νέων) και η υπευθυνότητα σε όλους τους τομείς (και εκτός αγωνιστικών χώρων - μάθαινε την τέχνη του ηλεκτρολόγου) αφήνουν τους ιθύνοντες του συλλόγου εντυπωσιασμένους. Τον Οκτώβριο του 1954 προβιβάζεται στη πρώτη ομάδα, προπονητής της οποίας ήταν ο Ματ Μπάσμπι, πρώην ποδοσφαιριστής των Λίβερπουλ και Μάντσεστερ Σίτι.
Η καθιέρωσή του στην ομάδα θα περιμένει δύο χρόνια, καθώς ακολούθησε τη συμβουλή του Μπάσμπι, ο οποίος τον προέτρεψε να υπηρετήσει στο στρατό. Όταν τελείωσε με το συγκεκριμένο κομμάτι υποχρέωσης ήταν πλέον έτοιμος να αφοσιωθεί στη καριέρα που είχε ανοιχτεί μπροστά του. Το επίσημο ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1956 σε ηλικία 19 ετών: με απόντες λόγω υποχρεώσεων με την Εθνική Αγγλίας ήταν τρεις παίκτες και ο Μπάσμπι αναζήτησε λύση σε θέση της επίθεσης. Ο Τσάρλτον δεν είχε αποθεραπευτεί από πρόσφατο τραυματισμό του αλλά δεν έχασε την ευκαιρία. Ονειρικό ντεμπούτο μπροστά σε 41.475 φιλάθλους στο παλιό «Ολντ Τράφορντ», σκόραρε δύο φορές (32ο λεπτό, 37ο) στην εύκολη επικράτηση της Γιουνάιτεντ στην  Τσάρλτον (τελικό αποτέλεσμα 4–2). Ο νεαρός Μπόμπι είχε γίνει με κάθε επισημότητα ένα από τα «μωρά του Μπάσμπι», που ήταν ήδη πρωταθλητές τις δύο προηγούμενες χρονιές. Στο τέλος της πρώτης του χρονιάς αγωνιζόμενος ως επιθετικός μέσος όχι μόνο είχε σκοράρει 12 γκολ σε 14 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις, αλλά κατέκτησε και το πρωτάθλημα Αγγλίας, γεγονός που πολλοί ποδοσφαιριστές στην ηλικία του θα ονειρεύονταν να πετύχουν. Επιπλέον, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έγινε η πρώτη αγγλική που αγωνίστηκε στο νεοσύστατο τότε Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης. Στα προημιτελικά η Γιουνάιτεντ αντιμετώπισε τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου και μετά τη νίκη στην Αγγλία με 2–1, δύο συνεχόμενα γκολ του Τσάρλτον (το δεύτερο με εντυπωσιακό μακρινό σουτ) οδήγησαν σε ισοπαλία τη ρεβάνς του Βελιγραδίου με 3–3 και σε πρόκριση των Βρετανών.
Η επιστροφή όμως από την πρόκριση είχε τη δυσάρεστη έκπληξη, της τραγωδίας του Μονάχου, ο ίδιος όμως επιβίωσε αφού σώθηκε από τον συμπαίκτη του Χάρι Γκρεγκ. Υπέστη ήπιες κακώσεις στο κεφάλι και νοσηλεύτηκε για μία εβδομάδα. Η χρονιά μετά το δυστύχημα έριξε μεγάλες ευθύνες στην πλάτη του και τα κατάφερε περίφημα σημειώνοντας 29 γκολ. Το 1962 κατέκτησε με την αναγεννημένη Γιουνάιτεντ το Κύπελλο Αγγλίας με νίκη επί της Λέστερ Σίτι και με 3–1. Έπαιξε σχεδόν σε όλη του την καριέρα, στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και διακρίθηκε για το επιθετικό του ένστικτο, την εντυπωσιακή ικανότητά του στις μεταβιβάσεις μοιράζοντας και δημιουργώντας το παιχνίδι με ιδανικό τρόπο και το μακρινό σουτ του με το ισχυρό αριστερό πόδι, αν και διέθετε ικανότητα χρήσης και των δύο. Παρά όμως τις εντυπωσιακές του (μερικές φορές) πάσες, συχνά δεν κατάφερνε να βοηθήσει στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Ήταν επίσης γνωστός για τη φυσική του κατάσταση και την αντοχή του, που του έδινε τη δυνατότητα να πρωταγωνιστεί μέσα στο γήπεδο παίρνοντας πρωτοβουλίες σε κρίσιμες στιγμές. Ο μεγαλύτερος αδερφός του Τζακ, που ήταν επίσης στην εθνική ομάδα που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο, ήταν πρώην αμυντικός της Λιντς Γιουνάιτεντ και προπονητής. Ο Μπόμπι Τσάρλτον δημιούργησε στην ομάδα ένα ισχυρότατο επιθετικό τρίο μαζί με τους Τζορτζ Μπεστ και το Ντένις Λόου. Αφότου βοήθησε τη Γιουνάιτεντ να κατακτήσει την πρώτη θέση στο Πρωτάθλημα Αγγλίας το 1965, κατέκτησε και το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1966 με την εθνική ομάδα. Την ίδια χρονιά κατέκτησε ο ίδιος την ατομική διάκριση της Χρυσής Μπάλας ως καλύτερος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής.
Το 1966–67 κέρδισε το τρίτο πρωτάθλημα και το  Charity Shield που ήταν ο όγδοος τίτλος συνολικά με το σύλλογο. Το 1968 ήταν ο αρχηγός της Γιουνάιτεντ, όταν κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, σημειώνοντας δύο γκολ στον τελικό με αντίπαλο τη Μπενφίκα, που κρίθηκε στην παράταση με 4–1. Στον αγώνα που διεξήχθη στο Γουέμπλεϊ μπροστά σε 100.000 θεατές ο σύλλογος του Μάντσεστερ έγινε η πρώτη αγγλική ομάδα που κατέκτησε το τρόπαιο. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του στη Μάντσεστερ σημείωσε συνολικά 249 τέρματα σε επίσημους αγώνες, επίδοση ρεκόρ που παραμένει.
Μετά το τέλος της καριέρας του στη Γιουνάιτεντ, έπαιξε στην Πρέστον και έκλεισε τη σταδιοδρομία του σε ηλικία 43 ετών με περιστασιακές εμφανίσεις σε ομάδες της Αυστραλίας.
Διεθνής καριέρα
Η εμφάνιση του Τσάρλτον ως το κορυφαίο νέο ταλέντο ποδοσφαίρου της χώρας ολοκληρώθηκε όταν κλήθηκε να συμμετάσχει στην ομάδα της Αγγλίας για ένα παιχνίδι του Πρωταθλήματος Βρετανικών Νήσων απέναντι στη Σκωτία στις 19 Απριλίου 1958, λίγο περισσότερο από δύο μήνες μετά την επιβίωσή του από την αεροπορική τραγωδία του Μονάχου. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στην πρεμιέρα του που συνοδεύτηκε με νίκη με 4–0. Ήταν στην αποστολή της Αγγλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958 αλλά δεν αγωνίστηκε. Έπαιξε στους προκριματικούς για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962 στη Χιλή απέναντι του Λουξεμβούργου και της Πορτογαλίας σημειώνοντας στο δεύτερο παιχνίδι και τα δύο γκολ της Αγγλίας και οδήγησε έτσι την ομάδα στην τελική φάση. Στη διοργάνωση το γκολ του στη νίκη της ομάδας με 3–1 επί της Αργεντινής ήταν το 25ο του για την Αγγλία σε μόλις 38 συμμετοχές, και ήταν ακόμη μόλις 24 ετών, αλλά η ατομική του επιτυχία δεν ήταν αρκετή, και η ομάδα αποκλείστηκε στον τέταρτο αγώνα από τη Βραζιλία, η οποία κέρδισε τη διοργάνωση.
Με χατ τρικ στο 8–1 της Ελβετίας τον Ιούνιο του 1963 έφτασαν τα γκολ του Τσάρλτον με την εθνική Αγγλίας στα 30, όσα και οι Τομ Φίνεϊ και Νατ Λοφχάους και το 31ο γκολ του επί της Ουαλίας τον Οκτώβριο του ίδιου έτους του έδωσε το ρεκόρ. Ο ρόλος του Τσάρλτον εξελίχθηκε σε αυτό που σήμερα θα χαρακτηριζόταν ως επιθετικός μέσος, με τον προπονητή Αλφ Ράμσεϊ να σχεδιάζει την οικοδόμηση της ομάδας γύρω του για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 που θα διοργανώνονταν στην Αγγλία.
thumb|Σε εξώφυλλο το 1962 Η Αγγλία έκανε το εναρκτήριο παιχνίδι της διοργάνωσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου με ισοπαλία 0–0 με αντίπαλο την Ουρουγουάη. Ο Τσάρλτον σημείωσε το πρώτο γκολ στη νίκη με 2–0 απέναντι στο Μεξικό, ίσως το καλύτερο της καριέρας του. Ακολούθησε το ίδιο αποτέλεσμα απέναντι στη Γαλλία, επιτρέποντας στην Αγγλία να προκριθεί στον προημιτελικό. Εκεί νίκησε την Αργεντινή με 1–0, σε ένα αγώνα με έντονα παράπονα των Αργεντινών για τη διαιτησία που έφθασε στο επίπεδο των θεωριών συνωμοσίας από πλευράς των Νοτιοαμερικάνων μετά και τον απρόσμενο αποκλεισμό της Βραζιλίας στη φάση των ομίλων. Αντιμετώπισε την Πορτογαλία στους ημιτελικούς σε ένα παιχνίδι που αποδείχθηκε ένα από τα πιο σημαντικά του Τσάρλτον για την Αγγλία. Άνοιξε το σκορ με ένα όμορφο τελείωμα, ενώ σημείωσε μετά και δεύτερο γκολ. Η μείωση του σκορ από τους Ίβηρες ήταν χωρίς αντίκρυσμα. Ο τελικός με τη Δυτική Γερμανία ήταν συναρπαστικός αλλά αποδείχθηκε μία από τις πιο ήσυχες μέρες του Τσάρλτον με την Αγγλία καθώς αλληλοεξουδετερώθηκαν με τον Φραντς Μπεκενμπάουερ με νικητές τους γηπεδούχους με 4–2 μετά από παράταση. Ο Μπεκενμπάουερ αργότερα δήλωσε ότι «η Αγγλία μας νίκησε το 1966 επειδή ο Μπόμπι Τσάρλτον ήταν λίγο καλύτερος από εμένα». Ψηφίστηκε ως ο καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης και στην καλύτερη ομάδα.
Το 1968 σημείωσε το 45ο γκολ με την εθνική Αγγλίας σε φιλική συνάντηση με τη Σουηδία, καταρρίπτοντας το ρεκόρ των 44 που είχε σημειωθεί την προηγούμενη χρονιά από τον Τζίμι Γκριβς. Ήταν τότε που η ομάδα της Αγγλίας κατάφερε να φτάσει στους ημιτελικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1968, όπου έχασε τη Γιουγκοσλαβία στη Φλωρεντία. Η Αγγλία νίκησε τη Σοβιετική Ένωση με 2–0 στον αγώνα της τρίτης θέσης.
Η αναπόφευκτη επιλογή του Τσάρλτον από τον Ράμσεϊ, για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 τον έκανε τον πρώτο - και μέχρι σήμερα, μόνο - παίκτη της Αγγλίας που θα συμμετάσχει σε τέσσερις τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η Αγγλία ξεκίνησε τη διοργάνωση με δύο νίκες στα στάδια των ομίλων, συν μία αξέχαστη ήττα από τη Βραζιλία. Ο Τσάρλτον έπαιξε και στα τρία, αλλά αντικατέστησε τον Άλαν Μπολ στον τελευταίο αγώνα του γκρουπ των ομίλων με την Τσεχοσλοβακία. Ο Ράμσεϊ, πεπεισμένος για τη νίκη και την πρόκριση στον προημιτελικό, ήθελε να ξεκουράσει τον Τσάρλτον. Η Αγγλία έφτασε στους "8" όπου αντιμετώπισε και πάλι τη Δυτική Γερμανία. Ο Τσάρλτον έλεγξε τη μεσαία γραμμή και αντιμετώπισε με επιτυχία τις επιθέσεις του Φραντς Μπεκενμπάουερ από πίσω. Η Αγγλία πήρε το προβάδισμα με 2–0 και μετά από τη μείωση του σκορ από τους Γερμανούς, ο Τσάρλτον αντικαθίσταται με τον Ράμσεϊ να επικρινεται έντονα για την επιλογή του. Ο Ούβε Ζέελερ ισοφάρισε και στην παράταση μετά το γκολ του Γκερντ Μίλερ οι Γερμανοί κέρδισαν τον αγώνα με 3–2. Η Αγγλία αποκλείεται και, μετά από ένα ρεκόρ 106 συμμετοχών και 49 γκολ, ο Τσάρλτον αποφάσισε να τερματίσει τη διεθνή του καριέρα σε ηλικία 32 ετών.
Την περίοδο που αποσύρθηκε από τη διεθνή δράση από την ομάδα της εθνικής το 1970, ήταν ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες συμμετοχές (106), αλλά έχει καταρριφθεί τις νεότερες εποχές από τον Πίτερ Σίλτον (125), τον Ντέιβιντ Μπέκαμ (115) και τον Μπόμπι Μουρ (108). Ήταν επίσης πρώτος σκόρερ όλων των εποχών του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της χώρας για σχεδόν μισό αιώνα. Το ρεκόρ του καταρρίφθηκε το 2015 από τον Γουέιν Ρούνεϊ.
thumb|270px|Με τη φανέλα της Εθνικής Αγγλίας σε αγώνα το 1969 με αντίπαλο την Ολλανδία
Μετά την αποχώρηση από την ενεργό δράση
Έφυγε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 1973, για να γίνει προπονητής και ποδοσφαιριστής της Πρέστον, για δύο σεζόν. Μετά από αρκετές αποτυχίες, δεν συνέχισε την προπονητική, παραδεχόμενος πως δεν του ταιριάζει και οι απόψεις του, δεν μπορούν να υλοποιηθούν. Ακολούθησε ένα πέρασμά του, ως συμβουλευτικός διευθυντής, από τη Γουίγκαν Αθλέτικ, την οποία ανέλαβε ως προσωρινός προπονητής το 1983. Το 1984, έγινε μέλος του συμβουλίου της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και παρέμεινε ως τον Ιούνιο του 2011. Το 1994 ανακηρύχθηκε ιππότης (ο τίτλος του Σερ της Βρετανίας), ενώ το 2002 εισήχθη στο Αγγλικό Hall of Fame. Είναι επίσης μέλος της επιτροπής αθλητικών βραβείων. Είναι επίτιμος πρόεδρος του Εθνικό Μουσείο Ποδοσφαίρου και συμμετείχε σε μια σειρά από φιλανθρωπικές δραστηριότητες, όπως η συγκέντρωση κεφαλαίων για νοσοκομεία καρκινοπαθών και σε φιλανθρωπική οργάνωση για την εκκαθάριση ναρκών. Το 2008 του απονεμήθηκε το Βραβείο Αθλητικής Προσωπικότητας της Χρονιάς από το BBC ( Sports Personality of the Year Lifetime Achievement Award). Έχει υποστηρίξει ενεργά προσπάθειες της Βρετανίας για ανάληψη μεγάλων διοργανώσεων μεταξύ των οποίων και των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου (2012). Το 2011 ήταν ένα από τα 15 πρώτα μέλη που εισήχθησαν στην Αίθουσα Φήμης του Ποδοσφαίρου (Salón de la Fama del Fútbol) στην Πατσούκα, της πολιτείας Ιδάλγο του Μεξικού. Έχει τιμηθεί με το Τάγμα Αξίας τόσο της FIFA (ένας από τους τέσσερις πρώτους μαζί με τους Πελέ Φραντς Μπεκενμπάουερ και Ντίνο Τζοφ), όσο και της UEFA. Μία κερκίδα στο Όλντ Τράφορντ φέρει το όνομά του.
Όρμος Νάουσας
Στο εσωτερικό του όρμου διανοίγονται επιμέρους τέσσερις μικρότεροι όρμοι (ορμίσκοι) όπου και η παρουσία κάποιων νησίδων χαρίζει γενικά στο χώρο μια ιδιαίτερη και σπάνια ομορφιά. Οι τέσσερις μκρότεροι όρμοι είναι δύο αμφίδυμοι δυτικά (δεξιά του εισερχομένου) και δύο αμφίπυγοι ανατολικά (αριστερά του εισερχομένου) των οποίων τα ονόματα είναι όρμος Άγιος Ιωάννης (δυτικά) και όρμος Πλαστήρα νοτιοδυτικά, που είναι και ο νότιος μυχός του όρμου της Νάουσας, και οι δύο αμφίπυγοι όρμοι ανατολικά, της Λάγκερης (ΒΑ.) και Ξιφάρα, ανατολικά της Νάουσας.
Σημειώσεις
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για την περιοχή αυτή παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 2ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-34, που αποτελεί τον λιμενοδείκτη του όρμου Νάουσας καθώς και ο ΧΕΕ-423 που καλύπτει όλες τις ΝΑ. Κυκλάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Πάρου Ναουσας