cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκο Α-σονγκ
Βιογραφία
Μετά από μία σειρά οντισιόν, τελικά ο Πονγκ, την προσέλαβε για τον ρόλο σε αυτήν ταινία, επαινόντας την ώριμη υποκριτική της για τόσο νεαρή ηλικία. Η ταινία κατέληξε να γίνει μεγάλη επιτυχία και να βραβευθεί. Ενώ και η Γκο, έλαβε θετικές κριτικές για τον ρόλο της, κερδίζοντας και στα Blue Dragon Awards, στην κατηγορία Καλύτερη Νεοεισερχόμενης Ηθοποιού. Έκτοτε συνέχισε την καριέρα της στον κινηματογράφο, με ταινίες όπως την The Happy Life  (2007), την Radio Dayz (2008) και A Brand New Life (2009). Το 2012, πραγματοποίησε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Duet. To 2013, συμμετείχε και στην πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Πονγκ Τσουν-χο, Snowpiercer.
To 2014, κι ενώ είχε ενηλικιωθεί υπέργραψε συμβόλαιο με το αμερικανικό πρακτορίο Untitled Entertainment, επιστρέφοντας στην τηλέόραση μετά από μικρή αποχή με το Heard It Through the Grapevine. Η πρώτη της επιτυχία ως ενήλικη αλλά και πρωταγωνίστρια ήρθε με την ταινία Office (2015), η οποία παρουσιάστηκε και στο Φεστιβάλ Καννών. Κατά τα επόμενα χρόνια συνέχισε να εμφανίζεται και στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο.
Άλλες δραστηριότητες
Η Γκο, επηρεάστηκε κι από την Μπε Ντούνα και στη φωτογράφηση, όπου ασκεί αυτήν την τέχνη ερασιτεχνικά, έχοντας μάλιστα κάνει και εκθέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες ηθοποιοί τηλεόρασης
Τομ Γιορκ
Ο Τόμας Έντουαρντ Γιορκ (Thomas Edward Yorke, 7 Οκτωβρίου 1968) είναι Άγγλος μουσικός, γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής και τραγουδοποιός του εναλλακτικού ροκ συγκροτήματος Radiohead. Παίζει πολλά μουσικά όργανα, κυρίως κιθάρα και πιάνο. Είναι γνωστός για το φαλσέτο στη φωνή του. Το 2008, το περιοδικό Rolling Stone τον κατέταξε ως τον 66ο καλύτερο τραγουδιστή όλων των εποχών. Μαζί με τα υπόλοιπα μέλη των Radiohead, εισήχθη το 2019 στο Rock and Roll Hall of Fame.
Ο Γιορκ γεννήθηκε στο Νόρθχαμπτονσιρ. Η οικογένειά του έζησε στη Σκωτία πριν εγκατασταθεί στο Όξφορντσιρ της Αγγλίας, όπου σχημάτισε τους Radiohead με τους συμμαθητές του. Αφότου αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ, οι Radiohead υπέγραψαν με την Parlophone. Το χιτ τους Creep έκανε τον Γιορκ διάσημο και οι Radiohead συνέχισαν επιτυγχάνοντας διθυραμβικές κριτικές και πωλήσεις περισσότερων από 30 εκατομμύρια άλμπουμ. Με το τέταρτο άλμπουμ τους, Kid A (2000), ο Γιορκ και η μπάντα μετακινήθηκαν προς την ηλεκτρονική μουσική, επεξεργάζοντας συχνά τη φωνή του.
Το 2006, ο Γιορκ κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ του, The Eraser, που αποτελείται κυρίως από ηλεκτρονική μουσική. Το 2009, για να ερμηνεύσει το The Eraser ζωντανά, σχημάτισε μια νέα μπάντα, την Atoms for Peace, με μουσικούς όπως τον Flea, μπασίστα των Red Hot Chili Peppers, και τον παραγωγό των Radiohead, Νάιτζελ Γκόντριτς. Κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ, το Amok, το 2013. Το 2014, ο Γιορκ κυκλοφόρησε το δεύτερο σόλο άλμπουμ του, το Tomorrow's Modern Boxes. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι: PJ Harvey, Μπιορκ, Flying Lotus και Modeselektor και έχει συνθέσει για τον κινηματογράφο και το θέατρο. Το πρώτο του soundtrack για ταινία, το Suspiria, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2018. Με τον καλλιτέχνη Στάνλεϊ Ντόνγουντ, ο Γιορκ επιμελείται καλλιτεχνικά τα άλμπουμ των Radiohead.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Μουσικοί της εναλλακτικής ροκ Κατηγορία:Ηλεκτρονικοί μουσικοί Κατηγορία:Τενόροι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy Κατηγορία:Άγγλοι ακτιβιστές
Ρεάλ Μπέτις
Η Ρεάλ Μπέτις (ισπανικά: Real Betis) είναι αθλητικός σύλλογος στη Σεβίλλη της Ισπανίας. Ιδρύθηκε το 1907 με χρώματα το πράσινο και το άσπρο.
Ιστορία
Στη Σεβίλλη έγινε το πρώτο παιχνίδι ποδοσφαίρου στην Ισπανία. Ήταν στις 8 Μαρτίου 1890 στον ιππόδρομο της πόλης, όπου η ομάδα της υπηρεσίας υδρεύσεως της πόλης αντιμετώπισε την Ουέλβα με αποτέλεσμα 2-0. Παρά το γεγονός αυτό, το πρώτο σωματείο που ιδρύθηκε στην Σεβίλλη ήταν η ΦΚ Μπέτις (Betis FC) το 1905. Το όνομά της προέρχεται από το Μπεάτικα (Beatica) το Ρωμαϊκό όνομα της Ανδαλουσίας. Η Μπέτις το 1914 συγχωνεύτηκε με την Σεβίλλη Μπαλομπί (Sevilla Balompie), η οποία ήταν η ομάδα του πολυτεχνείου της πόλης (Escuela Politecnica on Calle de Cervantes) με έτος ίδρυσης το 1907. Έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και τρία κύπελλα Ισπανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1907 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907
Σιέρρα Νεβάδα (Ισπανία)
280px|thumb|Η Σιέρρα Νεβάδα από δορυφόρο 250px|thumb|Το αθλητικό κέντρο Σκι στη Σιέρρα Νεβάδα 120px|thumb|Η οροσειρά της Σιέρρα Νεβάδα Η οροσειρά της Σιέρρα Νεβάδα (που σημαίνει «χιονισμένη οροσειρά» στα ισπανικά) είναι μια σειρά βουνών που εκτείνεται νοτιοανατολικά και νοτιοδυτικά στις επαρχίες της Γρανάδας και της Ανδαλουσίας αντίστοιχα. Οι περιοχές αυτές βρίσκονται στην νοτιοανατολική Ισπανία. Την κορυφή της οι Ισπανοί την ονομάζουν Μουλαθέν (Mulhacén) και φτάνει στα 3.478μ. (11.411 πόδια) πάνω από την στάθμη της θάλασσας. Είναι ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς στην Ισπανία, καθώς οι ψηλές βουνοκορφές του επιτρέπουν στους λάτρεις του σκι να το απολαύσουν. Το αξιοσημείωτο είναι ότι εκεί βρίσκεται ένα από τα πιο νότια χιονοδρομικά κέντρα της Ευρώπης, αφού βρίσκεται σε μια περιοχή κατά μήκους της Μεσογείου που είναι κυρίως γνωστή για το ζεστό κλίμα της και για την άφθονη ηλιοφάνεια της. Στους πρόποδές του βρίσκεται η πόλη της Γρανάδας και λίγο πιο πέρα οι πόλεις Αλμερία και Μάλαγα. Τμήματα των βουνών συμπεριλαμβάνονται στο Εθνικό Πάρκο της Σιέρρα Νεβάδα. Η οροσειρά επίσης κηρύχθηκε από την UNESCO ΤΟ 1999 ως απόθεμα βιόσφαιρας επίσης αξίζει να αναφερθεί ότι είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ορεινός όγκος στη δυτική Ευρώπη μετά τις Ευρωπαϊκές Άλπεις. Το παρατηρητήριο της Σιέρρα Νεβάδα βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές σε υψόμετρο 2.800 μέτρων (9.186 πόδια). Σύμφωνα με το Υπουργείο Περιβάλλοντος της Ισπανίας διαπιστώθηκαν 66 είδη ενδημικών φυτικών αγγείων και 80 άλλα είδη ζώων αυτόχθονα στην περιοχή.
Σχηματισμός και Ιστορία
Η οροσειρά της Σιέρρα Νεβάδα διαμορφώθηκε κατά την διάρκεια της Αλπικής ορογένεσης χάρη στην οποία διαμορφώθηκαν οι Ευρωπαϊκές Άλπεις και η οροσειρά Άτλαντας στη Βορειοδυτική Αφρική. Η Σιέρρα Νεβάδα, όπως παρατηρείται σήμερα σχηματίστηκε κατά την διάρκεια της τριτογενούς περιόδου (χρονολογείται από 65 έως 1,8 εκατομμύρια χρόνια) από την σύγκρουση της Αφρικανικής και της Ευρασιατικής ηπειρωτικής πλάκας. Για την Σιέρρα Νεβάδα υπάρχουν αναφορές από την Αρχαιότητα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος ανέφερε κατά τον πρώτο αιώνα μ.Χ. την ύπαρξη του βουνού σολάριους(ηλιακό) που βρισκόταν στα σύνορα των ρωμαϊκών επαρχιών της Ανδαλουσίας και της Ταρραγονίας περιοχών της Ισπανίας. Κατά την διάρκεια της περίοδου των Βησιγότθων ο Ισίδωρος της Σεβίλλης χαρακτηρίζει το βουνό «Oriens» (το βουνό οπού ο ήλιος λάμπει πριν από την δύση του). Στη συνέχεια αρκετοί συγγραφείς κατά την κυριαρχία του Ισλάμ το ονομάζουν «Sulayr Jabal» (Όρος του ήλιου και του αέρα) και άλλοι «Jabal-al-tay» (Χιονισμένο βουνό) για να φτάσουμε στον δέκατο όγδοο αιώνα που καθιερώνεται το σημερινό όνομα του Σιέρρα Νεβάδα
Τοποθεσία
Κέντρο σημείο της οροσειράς είναι μια κορυφογραμμή που εκτείνεται δυτικά-νοτιοδυτικά και ανατολικά-βορειοανατολικά. Στο μεγαλύτερο μέρος της απόστασης, η λεκάνη παραμένει σταθερά πάνω από 3.000 μέτρα (9.842 πόδια). Από την νότια πλευρά της οροσειράς, εκτείνονται αρκετά μακριές αλλά στενές κοιλάδες ποταμών που οδηγούν προς τα νοτιοδυτικά και εκεί χωρίζονται σε μια σειρά από θυγατρικές ράχες. Από την πιο απότομη πλευρά την βόρεια οι κοιλάδες έχουν μη φυσιολογικούς προσανατολισμούς. Σε αυτήν την πλευρά κυριαρχεί ο ποταμός Rio Genil που πηγάζει από την κορυφή της οροσειράς "Μουλαθέν". Στην ίδια πάντα πλευρά πηγάζουν ως επί το πλείστον πολλά άλλα ποτάμια από τη λεκάνη που αναφέραμε του ποταμού Γουαδαλκιβίρ.Αξιοθαύμαστο επίσης είναι ότι στην βόρεια πλευρά της οροσειράς βρίσκονται περίπου 50 υψηλές ορεινές λίμνες που συνήθως καταλήγουν σε ποτάμια και ρεύματα. 170px|thumb|Φαράγγι στη Σιέρρα Νεβάδα
Κλίμα
Το κλίμα της Σιέρρα Νεβάδα είναι αλπικό. Σύμφωνα με τον κατάλογο των εθνικών πάρκων από το Υπουργείο Περιβάλλοντος της Ισπανίας, η Σιέρρα Νεβάδα είναι η ναυαρχίδα των υψηλών ορεινών οικοσυστημάτων της Μεσογείου. Ως εκ τούτου, δεδομένου ότι τα περισσότερα χαρακτηριστικά του κλίματος της περιοχής και άλλων ομοίων της μπορεί να προσδιοριστούν λόγω της σχετική ξηρασία τους (εξαιτίας της Δύσης-Ανατολής, που επικρατούν δυτικοί άνεμοι) και η έντονη ηλιοφάνεια της Μεσογείου. Οι συνθήκες που καθορίζουν τη μεγάλη ποικιλία στο κλίμα της Σιέρρα Νεβάδα είναι η υψομετρική σειρά της, το γεωγραφικό πλάτος, και η σύνθετη τοπογραφία της. Η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή στις νύχτες του χειμώνα με μέσο όρο -10 ° C. Επιπλέον, θα πρέπει να σημειωθούν οι ιδιαίτερες μικροκλιματικές συνθήκες που δημιουργούνται σε κάθε μία από τις κοιλάδες των ποταμών, και τα φαράγγια.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βουνά της Ισπανίας Κατηγορία:Ανδαλουσία Κατηγορία:Οροσειρές της Ισπανίας
Αργυφίη
Στην ελληνική μυθολογία η Αργυφίη ήταν σύζυγος του Αιγύπτου, βασιλιά της Αιγύπτου. Η Αργυφίη ήταν η μητέρα μόνο του Πρωτέα και του Λυγκέα, ενώ ο Αίγυπτος είχε συνολικά 50 γιους από διάφορες γυναίκες, τους οποίους πάντρεψε με τις ισάριθμες κόρες του αδελφού του, του Δαναού, τις Δαναΐδες.
Πηγές
Αργυφιη
Φίλιπ Κ. Ντικ
Ο Φίλιπ Ντικ (Philip Kindred Dick, 16 Δεκεμβρίου 1928 - 2 Μαρτίου 1982) ήταν Αμερικανός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας. Αν και φτωχός και σχετικά άγνωστος στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς και ανανεωτές του είδους, ενώ τα τελευταία χρόνια γνωρίζει πλατιά επιτυχία λόγω της προσαρμογής αρκετών έργων του σε ταινίες (όπως οι Blade Runner και Minority Report). Το έργο του χαρακτηρίζεται από δυο θεμελιώδη ερωτήματα που προσπάθησε, σχεδόν με αγωνία, να απαντήσει όχι μόνο στα γραπτά του αλλά και στη ζωή του: Τι είναι πραγματικό; και Τι είναι ανθρώπινο; Στα έργα του η πραγματικότητα συχνά παρουσιάζεται σαν κάτι υποκειμενικό και ευμετάβλητο, ενώ η πλαστοπροσωπία, η κατάρρευση του πολιτισμού και η απειλή του ολοκληρωτισμού παραμονεύει παντού, συχνά σ' ένα καταθλιπτικό και κλειστοφοβικό σκηνικό, όπως ήταν κι η ίδια η ζωή του. Η μεταφυσική, η φιλοσοφία, η ψυχανάλυση, η πολιτική και, στο ύστερο έργο του, ο γνωστικισμός, η πρωτοχριστιανική φιλοσοφία και η θεολογία είναι κατευθυντήριες γραμμές στο έργο του.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Σικάγο, γιος του Έντγκαρ Ντικ και της Ντόροθυ Κίντρεντ Ντικ. Γεννήθηκε πρόωρα, μαζί με τη δίδυμη αδελφή του Τζέιν που πέθανε στις 26 Ιανουαρίου 1929. Ο θάνατος της αδελφής του άρχισε να στοιχειώνει τον Ντικ από πολύ μικρή ηλικία, προκαλώντας του ενοχές και εμφανιζόμενη ως θέμα σε κάποια από τα έργα του, ένας θάνατος που σημάδεψε την ζωή και τα γραπτά έργα του Φίλιπ Ντικ. Το 1932 οι γονείς του χωρίζουν και η μητέρα του με τον Φίλιπ Ντικ μετακομίζουν στην Ουάσινγκτον. Επιστρέφουν στο Μπέρκλεϋ στην Καλιφόρνια το 1938 μέρος που έγινε σκηνικό για πολλά από τα μετέπειτα γραπτά του Ντικ. Πήγε σχολείο στο Μπέρκλεϋ και έγινε δεκτός στο εκεί πανεπιστήμιο για σπουδές στα Γερμανικά και τη Μεταφυσική, αποβλήθηκε όμως πριν τελειώσει το πρώτο εξάμηνο επειδή αρνήθηκε να παρακολουθήσει ένα (υποχρεωτικό τότε στα Κολέγια της Αμερικής) μάθημα στρατιωτικής εκπαίδευσης. Μετά από έναν εξάμηνο γάμο, στα είκοσί του, με τη Ζανέτ Μαρλίν το 1948, παντρεύτηκε την ελληνικής καταγωγής Κλειώ Αποστολίδου το 1950, με την οποία θα έμενε μέχρι το 1958. Την περίοδο εκείνη εργαζόταν σε δισκοπωλείο, ενώ είχε και τη δική του ραδιοφωνική εκπομπή κλασικής μουσικής. Αναμίχθηκε στην πολιτική και το ριζοσπαστικό κίνημα της εποχής και το FBI και η αστυνομία θ' ασχολούνταν αρκετά συχνά μαζί του, ειδικά στη δεκαετία του '50.
Διάβασε επιστημονική φαντασία για πρώτη φορά στην ηλικία των δώδεκα ετών, στο περιοδικό Stirring Science Stories, και τον επόμενο κιόλας χρόνο έγραψε το πρώτο του σύντομο μυθιστόρημα με τίτλο Επιστροφή στη χώρα των Λιλλιπούτειων. Στην αρχή της δεκαετίας του 1950 άρχισε να δημοσιεύει διηγήματα στο περιοδικό Fantasy and Science Fiction του Σαν Φρανσίσκο, που διευθυνόταν από το μέντορα και φίλο του Άντονυ Μπουσέ. Το πρώτο διήγημα επιστημονικής φαντασίας που πούλησε, το φθινόπωρο του 1951, ήταν το Ρουγκ (Roog), ενώ το πρώτο που δημοσιεύτηκε ήταν το Πίσω Παραμονεύει το Γουμπ (Beyond Lies the Wub) το 1952. Την τριετία 1952-1954 δημοσίευσε 62 διηγήματα (τα μισά απ' τη συνολική του παραγωγή διηγημάτων). Τον Ιούνιο του 1953, επτά διηγήματα του Ντικ εμφανίστηκαν ταυτόχρονα σε διάφορα περιοδικά. Η υπερπαραγωγή αυτή ήταν αποτέλεσμα όχι μόνο του πάθους του για την επιστημονική φαντασία, μα και της δύσκολης οικονομικής του κατάστασης: στην εισαγωγή της συλλογής διηγημάτων Ο Χρυσός Άντρας, περιγράφει το πώς αυτός κι η γυναίκα του ήταν αναγκασμένοι συχνά να τρέφονται με κιμά αλόγου, που κανονικά χρησιμοποιείται για σκυλοτροφή. Η αντιμετώπιση της επιστημονικής φαντασίας, την εποχή εκείνη, ως περιθωριακό είδος είχε ως αποτέλεσμα το ουσιαστικά ανύπαρκτο δίκτυο διανομής και την αδυναμία ελέγχου των δικαιωμάτων. Έτσι το έργο αυτής της περιόδου, δημοσιευμένο σε μικρά περιοδικά, του απέφερε δυσανάλογα μικρά ποσά σε σχέση με την παραγωγή του. Παρ' όλα αυτά ο Ντικ όχι μόνο δεν σταμάτησε να γράφει, αλλά εγκατέλειψε και τη δουλειά του στο δισκοπωλείο, αποφασισμένος να γίνει επαγγελματίας συγγραφέας. Τα διηγήματα αυτής της περιόδου, μπροστά απ' την εποχή τους, είναι μια μεταβατική φάση ανάμεσα στη space opera της δεκαετίας του '50 και τη "σοβαρή", εναλλακτική επιστημονική φαντασία που θα άνθιζε την επόμενη δεκαετία.
Η προτελευταία αλήθεια
Το 1963, κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου, ο Φίλιπ Ντικ στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό κι αντικρίζει ένα μοχθηρό, απαίσιο πρόσωπο με σκιστά μάτια. Το όραμα τον καταδιώκει για ένα μήνα, και σ' αυτό ο Ντικ αναγνωρίζει το απόλυτο κακό, την εντροπία που κυβερνά το σύμπαν και καταστρέφει τα πάντα. Καρπός της μεταφυσικής αυτής εμπειρίας είναι το μυθιστόρημα Τα Τρία Στίγματα του Πάλμερ Έλντριτς, ενώ η ιδέα του πανταχού παρόντος εντροπικού κακού διαποτίζει το έργο του -και τη ζωή του- για την επόμενη δεκαετία. Στρέφεται για βοήθεια στο Χριστιανισμό και αργότερα στο Βουδισμό, ενώ αρχίζει και κατασκευάζει ένα δικό του κόσμο (idios kosmos), μέσα στον οποίο σε λίγα χρόνια θα χαθεί. Τα μυθιστορήματά του γίνονται σκοτεινότερα, οι ήρωές του πιο απελπισμένοι, η πραγματικότητα πιο εύθραυστη. Στα μυθιστορήματα αυτής της περιόδου, όπως στα Αντίστροφος Κόσμος και Ubik, η ροή του χρόνου αντιστρέφεται και η πραγματικότητα επηρεάζεται τόσο απ' το παρόν όσο κι απ' το μέλλον, έτοιμη να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή.
Ο ίδιος αρχίζει να πίνει, παίρνοντας πάντα και αμφεταμίνες, και να βυθίζεται στην κατάθλιψη. Παντρεύεται ξανά το 1966, την Νάνσυ Χάκετ (Nancy Hackett) (τέταρτος γάμος) με την οποία θα αποκτήσει το 1967 την δεύτερη κόρη του Ιζόλδη Φρέια Ντικ (Isolde Freya Dick) και η οποία τον εγκαταλείπει το 1970 και τελικά χωρίζει το 1972. Σταματάει το γράψιμο και πέφτει για τα καλά στα ναρκωτικά (LSD), και για ένα διάστημα οι παρέες του είναι πρεζόνια κι έμποροι. Εγκαθίσταται στο Βανκούβερ, προσπαθώντας ν' αλλάξει τα πράγματα, αλλά καταλήγει, μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας (1972), σε κλινική αποτοξίνωσης. Γυρίζοντας στο Όραντζ, καθαρός πια, παντρεύεται τον Απρίλιο του 1973 την Τέσσα Μπάζμπυ, την τελευταία του γυναίκα, με την οποία αποκτούν το τρίτο του παιδί Κρίστοφερ, το πρώτο αγόρι, και ξαναρχίζει να γράφει.
Θεϊκή εισβολή
Στις 20 Φλεβάρη του 1974 η ζωή του Φίλιπ Ντικ άλλαξε - για πάντα. Εκείνη τη μέρα, παραλαμβάνοντας ένα πακέτο με παυσίπονα, πρόσεξε ότι το κορίτσι που έκανε την παράδοση φορούσε ως μενταγιόν τον Ιχθύ, το σύμβολο των πρώτων χριστιανών για τον Ιησού. Μετά τη συνάντηση αυτή είχε ένα όραμα, όπου το κορίτσι κι αυτός ζούσαν στα πρώτα μετά Χριστό χρόνια. Σε λίγες μέρες άρχισε να έχει παραισθήσεις, όπως φωτιές που έβγαιναν απ' το πουθενά και φωνές, που μεταξύ άλλων τον προειδοποίησαν για μια εκ γενετής ανατομική ανωμαλία του γιου του Κρίστοφερ. Μετά την επιμονή του Ντικ να γίνουν εξετάσεις στο παιδί, αποδείχτηκε ότι όντως είχε βουβωνική κήλη. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι έζησε για ένα χρόνο τη ζωή των πρώτων χριστιανικών χρόνων μέσα απ' τα μάτια του Θωμά, ενός χριστιανού της πρώτης μετά Χριστό εποχής, που έγινε το alter ego του σ' εκείνα τα χρόνια. Κατά τους ισχυρισμούς της γυναίκας του, εκείνο τον καιρό μιλούσε κατά καιρούς την Κοινή Ελληνική, μια αρχαία ελληνική διάλεκτο που ποτέ πριν δεν είχε μελετήσει ή μάθει.
Τις συναντήσεις του με το Valis και τις σκέψεις του πάνω στην εμπειρία του αυτή κατέγραψε σ' ένα ημερολόγιο 8.000 σελίδων με τίτλο Εξήγησις (Exegesis) και θεολογικό/γνωστικιστικό τόνο. Εκ των υστέρων μάλιστα ανακάλυψε ότι το Valis του είχε "υπαγορεύσει" μια προφητεία για την επιστροφή του Χριστού, που ήταν κρυμμένη στο μυθιστόρημα του 1974 Κυλήστε Δάκρυά Μου, Είπε ο Αστυνόμος. Η εμπειρία του περιγράφεται με λεπτομέρεια και στο ομώνυμο μυθιστόρημα Valis, ένα απ' τα τελευταία έργα του, που γράφτηκε μέσα σε επτά μόνο μέρες το 1979. Το Valis είναι αρκτικόλεξο που σημαίνει Vast Active Living Intelligence System, Αχανές Ενεργό Ζωντανό Σύστημα Νοημοσύνης.
Την περίοδο αυτή επίσης άρχισε να φοβάται όλο και περισσότερο συνωμοσίες της CIA και του FBI εναντίον του, με αποτέλεσμα αρκετές φορές να μη βγαίνει απ' το σπίτι του για μέρες και να κλονιστεί ο γάμος του. Τόσο ήταν το δόσιμό του στη μυστικιστική αυτή εμπειρία που, όταν το 1976 το Valis - αλλά και η γυναίκα του με το παιδί του - τον εγκατέλειψαν, προσπάθησε ξανά να αυτοκτονήσει. Τον επόμενο χρόνο, στο συνέδριο επιστημονικής φαντασίας στο Μετς της Γαλλίας του επιφυλάχθηκε υποδοχή μεγάλου συγγραφέα. Εκεί σόκαρε τους παρευρισκόμενους εκφωνώντας ένα δίωρο ακατανόητο λόγο (κάτι που αναγνωρίζει πλήρως αργότερα), βασισμένο στις πληροφορίες που είχε αντλήσει από το Valis. Παρ' όλα αυτά, ο γραπτός του λόγος παρέμεινε σαφής, καθαρός και δυνατός όπως και πριν, μέχρι το τέλος της ζωής του. Τα μυθιστορήματα αυτής της περιόδου είναι κυρίως αυτοβιογραφικά και, εκτός απ' το Έρευνα στο Σκοτάδι (A Scanner Darkly), που βασίζεται στις εμπειρίες του με τα ναρκωτικά, και το Deus Irae που ξεκίνησε να γράφει μαζί με τον Ρότζερ Ζελάζνυ, έχουν να κάνουν με τα γεγονότα που ο ίδιος ονόμασε 2-3-74 (Φλεβάρης-Μάρτιος 1974). Μέχρι το θάνατό του πάντως, ο ίδιος δεν ήταν σίγουρος τι ακριβώς ήταν αυτό που βίωσε.
Το τέλος
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Ντικ γνώρισε την αναγνώριση και την οικονομική άνεση που τόσο στερήθηκε το προηγούμενο διάστημα. Εκδόθηκε επιτέλους ένα συμβατικό μυθιστόρημά του, το Πριν από το Τέλος του Κόσμου, και μεγάλα ποσά άρχισαν να φτάνουν απ' τις αυξανόμενες πωλήσεις των βιβλίων του. Χάρισε αρκετά απ' αυτά τα χρήματα σε φιλανθρωπίες και συνέχισε να ζει λιτά, αφοσιωμένος στην ολοκλήρωση της θεολογικής τριλογίας μυθιστορημάτων Valis, Θεϊκή Εισβολή και Η Μετεμψύχωση του Τίμοθυ Άρτσερ. Το 1978 πεθαίνει η μητέρα του. Το 1980 άρχισε το γύρισμα σε ταινία του βιβλίου του Ονειρεύονται τα ανδροειδή ηλεκτρικά πρόβατα; με τον τίτλο Blade Runner, μια υπόθεση που τον άγχωσε υπερβολικά και τον έφερε αρχικά σε αντιπαράθεση με το σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ. Η ταινία θα του χάριζε φήμη στο πλατύ κοινό· μια φήμη όμως που δεν πρόλαβε να χαρεί. Η υπερπροσπάθεια και οι καταχρήσεις των προηγούμενων χρόνων, μαζί με το άγχος του για την ταινία, άρχισαν να κλονίζουν σοβαρά την υγεία του. Στα μέσα του Φλεβάρη του 1982 έπαθε εγκεφαλικό. Δεν συνήλθε ποτέ, και στις 2 Μαρτίου 1982 πέθανε στο Σάντα Άνα της Καλιφόρνια από καρδιακή ανεπάρκεια. Το Blade Runner βγήκε στις αίθουσες μόλις τέσσερις μήνες μετά.
Η σορός του μεταφέρθηκε από τον πατέρα του στο Φορτ Μόργκαν του Κολοράντο, όπου ήταν θαμμένη η δίδυμη αδελφή του. Όταν είχε πεθάνει η Τζέιν, στον τάφο είχαν χαραχτεί τα ονόματα και των δυο τους, με έναν κενό χώρο για την ημερομηνία θανάτου του Φιλ. Μετά από πενήντα τρία χρόνια, η ημερομηνία αυτή χαράχτηκε κι ο Φίλιπ Ντικ ενώθηκε ξανά με την αδερφή του.
Το έργο του
Ο Φίλιπ Ντικ θεωρείται από τις πιο σημαντικές και πολυσυζητημένες παρουσίες στο είδος του. Συνδύασε την εναλλακτική λογοτεχνία με την επιστημονική φαντασία, ανοίγοντας το δρόμο στους σημαντικούς συγγραφείς του είδους που ακολούθησαν τη δεκαετία του '60, όπως ο Ρότζερ Ζελάζνυ, ο Χάρλαν Έλλισον, ο Νόρμαν Σπίνραντ. Θεωρείται δε πρόδρομος του Cyberpunk, του παρακλαδιού της επιστημονικής φαντασίας που θα αναπτυσσόταν στις δεκαετίες '70 και '80.
Σε αντίθεση με τους περισσότερους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας της γενιάς του, που έγραφαν για αστραφτερά διαστημόπλοια, επικές μάχες και όμορφες εξωγήινες, ο Ντικ προτίμησε για ήρωες στα διηγήματα και μυθιστορήματά του απλούς, καθημερινούς ανθρώπους, που όμως γίνονται ξαφνικά μάρτυρες μιας αποκάλυψης κοσμικών διαστάσεων ή βρίσκονται να κρατούν την τύχη του κόσμου στα χέρια τους, συχνά χωρίς να καταφέρουν να φανούν αντάξιοι. Στα έργα του, η πραγματικότητα αποσυντίθεται ή αποδεικνύεται ότι είναι ένα όνειρο μέσα σ' ένα όνειρο μέσα σ' ένα άλλο όνειρο. Διαθέτοντας μια αεικίνητη και σπινθηροβόλα φαντασία, κατάφερε να παρουσιάζει, συχνά με πικρή ειρωνεία, το εξωπραγματικό ως εντελώς οικείο και το ανάποδο, σε μια πλοκή γεμάτη ανατροπές: ένα μικροσκόπιο επιτίθεται στο χειριστή του· ο Χριστός των εξωγήινων τρώει το σώμα των πιστών του κι όχι το αντίθετο· πεταλούδες επιτίθενται στους ανθρώπους οπλισμένες με σιδεροπρίονα· μεταλλαγμένα ποντίκια ασχολούνται με τη λογιστική· αυτό που ενεργοποιεί την βόμβα στο σώμα ενός ρομπότ είναι η συνειδητοποίηση ότι είναι ρομπότ κι όχι άνθρωπος. Οι φιλοσοφικοί, πολιτικοί και υπαρξιακοί προβληματισμοί που εκφράζονται στα έργα του, τον κατατάσσουν ανάμεσα στους διανοητές σύγχρονους συγγραφείς. Από αρκετούς θεωρείται ο σημαντικότερος Αμερικανός λογοτέχνης του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα.
Για πολλούς, ο Φίλιπ Ντικ ακροβάτησε στη λεπτή γραμμή που χωρίζει την ιδιοφυΐα από την τρέλα, πότε στην από δω μεριά και πότε στην από κει. Υπάρχουν αυτοί που τον τοποθετούν σαφώς σε μια από τις δυο πλευρές. Όπως κι αυτοί που αναγνωρίζουν έναν "άγιο Φιλ" στα έργα του των τελευταίων χρόνων. Σε κάθε περίπτωση, ο Φίλιπ Ντικ έγραψε μυθιστορήματα και διηγήματα που όχι μόνο συνεχίζουν να κερδίζουν φανατικούς αναγνώστες, μα που άλλαξαν και το είδος της επιστημονικής φαντασίας, φτάνοντάς το στην ωριμότητά του. Χάρη και σε αυτόν, η επιστημονική φαντασία βγήκε απ' το περιθώριο και καθιερώθηκε ως σοβαρό λογοτεχνικό είδος· αυτός, όμως, πλήρωσε το μεγαλύτερο τίμημα γι' αυτή την αλλαγή.
Ταινίες βασισμένες σε βιβλία του
Ο Φίλιπ Ντικ είναι στις μέρες μας, μετά τον Στίβεν Κινγκ, ο συγγραφέας φανταστικής λογοτεχνίας με τις περισσότερες μεταφορές έργων του στον κινηματογράφο. Οι ταινίες που βασίστηκαν σε έργα του είναι: Κάποια έργα του έχουν διασκευαστεί και για το θέατρο, ενώ έχει γραφτεί και μια όπερα βασισμένη στο Valis.
Μέλλον
Ταινίες που είναι στο στάδιο των συζητήσεων:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Υποστηρικτές ψυχεδελικών ναρκωτικών
Γλώσσα Αϊμάρα
Η γλώσσα Αϊμάρα ομιλείται στη Βολιβία, όπου και είναι μια από τις κυρίαρχες ινδιάνικες γλώσσες, στο Περού, την Αργεντινή και τη Χιλή. Η γλώσσα αυτή είναι η κυρίαρχη στην ομάδα γλωσσών Αϊμάρα όπου ανήκει, και για αυτό λέγεται Αϊμάρα και η ομάδα γλωσσών. Οι δύο ακόμα γλώσσες που ανήκουν στη γλωσσική ομάδα Αϊμάρα είναι η Χακάρου (Jacaru) και η Κάουκι (Kawki) που μιλιούνται κυρίως στο Περού. Η γλώσσα είναι επίσημη μαζί με τα ισπανικά στη Βολιβία από το Σύνταγμα του 2009 και στο Περού από το Σύνταγμα του 1993. Αποτελεί την πρώτη γλώσσα του ενός τρίτου του πληθυσμού της Βολιβίας και είναι η κύρια ιθαγενής γλώσσα στον περουβιανό νότο και στο βορρά της Χιλής.
Υπάρχει ένα ινστιτούτο Γλώσσας και Κουλτούρας Αϊμάρα (ILCA) που έχει ιδρυθεί το 1972 από τον Χουάν δε Δίος Γιαπίτα, έναν από τους γλωσσολόγους της σχολής της Φλόριντας και σχεδιαστή ενός σημαντικού αλφαβήτου για τη γλώσσα Αϊμάρα. Έχει 2.000.000 ομιλητές στη Βολιβία, μισό εκατομμύριο στο Περού και λίγες χιλιάδες ομιλητές σε Χιλή και Αργεντινή. Την εποχή της Ισπανικής Κατάκτησης το 16ο αιώνα, η γλώσσα Αϊμάρα ήταν η κυρίαρχη γλώσσα σε μεγαλύτερη γεωγραφικά έκταση από ότι σήμερα.
Στη σύγχρονη Αϊμάρα υπάρχουν πολλές λέξεις δάνεια από τα Ισπανική γλώσσα κυρίως για ζώα που δεν υπήρχαν στην αμερικάνικη ήπειρο αλλά ήρθαν με τον ερχομό των Ευρωπαίων αλλά και για αντικείμενα από την ευρωπαϊκή κουλτούρα καθώς και για ονόματα ανθρώπων όπως Μαρία (Μαρίγια για τη γλώσσα Αϊμάρα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιθαγενείς γλώσσες της Αμερικής Κατηγορία:Γλώσσες της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Γλώσσες της Βολιβίας Κατηγορία:Γλώσσες του Περού Κατηγορία:Γλώσσες της Χιλής Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες
Δημήτριος Αποστολάκης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1934 στο Ηράκλειο Κρήτης. Αποφοίτησε από την τότε Σχολή Αεροπορίας (σημερινή Σχολή Ικάρων) με το βαθμό του ανθυποσμηναγού το 1957. Επίσης, ήταν απόφοιτος της Σχολής Πολέμου Αεροπορίας, της Σχολής Πληροφοριών του Γενικού Επιτελείου Στρατού, της Kινητής Eκπαιδευτικής Mονάδας F-84F, του Eκπαιδευτικού Kέντρου Eπιχειρήσεων Aέρος - Eδάφους, του Σχολείου Χρησιμοποίησης Πυροβόλων Όπλων του ΝΑΤΟ στη Δυτική Γερμανία, του Army School of Physical Training στο Ηνωμένο Βασίλειο, του Σχολείου Cockpit –Trainer F/RF-84F, του Σχολείου Εκπαιδευτών Πτήσεων «Β», του Σχολείου Εκπαιδευτών Τ-33Α & Τ-37, του Βασιλικού Ινστιτούτου Αμυντικών Σπουδών του Λονδίνου και του μεταπτυχιακού τμήματος της Ανωτάτης Εμπορικής Σχολής (νυν Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών) στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, ενώ παρακολούθησε μαθήματα Πολιτικών Επιστημών στο Ευρωπαϊκό Τμήμα του Πανεπιστημίου του Maryland στις ΗΠΑ.
Γνώριζε αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά.
Διετέλεσε διοικητής της 116 Πτέρυγας Μάχης, διευθυντής της Διεύθυνσης A1 του ΓΕΑ, διευθυντής του Α΄ Κλάδου του ΓΕΑ, επιτελάρχης του 28ου Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορικής Δυνάμεως, διοικητής της 30ης Διοίκησης Αεροπορικού Υλικού και αρχηγός της Τακτικής Αεροπορικής Δυνάμεως. Το 1973 συμμετείχε στο Κίνημα του Ναυτικού και αποτάχθηκε από τη δικτατορία.
Ήταν αρχηγός ΓΕΑ από 18 Δεκεμβρίου 1984 έως 22 Δεκεμβρίου 1986.
Μετά την αποστρατεία του ασχολήθηκε με την πολιτική και διετέλεσε βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ τα διαστήματα 1990-1993 και 1996-2004, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 1996 μέχρι τον Οκτώβριο του 2001 χρημάτισε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας.
Από το 1993 ως το 1996 ήταν πρόεδρος της Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Ελλάδα)
Βρύσινας
Ο Βρύσινας είναι ορεινός όγκος νότια του Ρεθύμνου, ύψους 858 μέτρων. Στη ψηλότερη κορυφή βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Πνεύματος, ενώ στο παρελθόν βρισκόταν μινωικό ιερό κορυφής, το οποίο έχει χρονολογηθεί στην νεοανακτορική περίοδο. Το ιερό κορυφής εντοπίστηκε το 1963 από τον Πολ Φορ και συστηματική ανασκαφή έλαβε χώρα το 1972-1973. Στην ανασκαφή εντοπίστηκαν πήλινα ειδώλια και κεραμική. Τα παλαιότερα ευρήματα χρονολογούνται από την 4η χιλιετία π.Χ., στο τέλος της νεολιθικής περιόδου.
Παραπομπές
κατηγορία:Βουνά της Κρήτης κατηγορία:Νομός Ρεθύμνης Κατηγορία:Μινωικοί αρχαιολογικοί τόποι Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κρήτη
Ευπολέμεια
Στην ελληνική μυθολογία η Ευπολέμεια ήταν κόρη του Μυρμιδόνα («κούρη Φθιάς») και μητέρα του Αργοναύτη Αιθαλίδη, κήρυκα και τοξότη τον οποίο απέκτησε ως νόθο τέκνο με τον θεό Ερμή. Κατά τον Απολλώνιο τον Ρόδιο (Αργοναυτικά, Α 53), η Ευπολέμεια γέννησε τον Αιθαλίδη κοντά στον ποταμό Αμφρυσσό της Θεσσαλίας.
Πηγές
Ευπολεμεια Ευπολεμεια
Γεωσύγχρονη τροχιά
Γεωσύγχρονη τροχιά ονομάζεται η τροχιά ενός τεχνητού δορυφόρου γύρω από τη Γη, κατά την οποία ο δορυφόρος κινείται με γωνιακή ταχύτητα ίση με την γωνιακή ταχύτητα περιστροφής της Γης.
Ειδική περίπτωση γεωσύγχρονης τροχιάς αποτελεί η γεωστατική τροχιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τροχιές Κατηγορία:Γη Κατηγορία:Διαστημική τεχνολογία
Ψαλίδα της Αγίας Ελένης
Η ψαλίδα της Αγίας Ελένης είναι ένα είδος ψαλίδας ενδημικό στο απομονωμένο νησί της Αγίας Ελένης που βρίσκεται στον νότιο Ατλαντικό Ωκεανό. Είναι επίσης γνωστή και ως Γιγάντια ψαλίδα της αγίας Ελένης.
Περιγραφή
Με μέγεθος 8,5 εκατοστά (με τις λαβίδες) η ψαλίδα της Αγίας Ελένης είναι το μεγαλύτερο είδος ψαλίδας του κόσμου. Το χρώμα της είναι λαμπερό μαύρο με κοκκινωπά πόδια. Έχει μικρά έλυτρα και καθόλου φτερά.
Συμπεριφορά
Η ψαλίδα ζει σε υπόγειες σπηλιές και βγαίνει μόνο το βράδυ, συνήθως όταν βρέχει. Ο Ντέιβ Κλάρκ από τον Ζωολογικό κήπο του Λονδίνου είπε ότι «τα θηλυκά είναι απίστευτα καλές μητέρες».
Διανομή και ενδιαιτήματα
Η γιγάντια ψαλίδα είναι ενδημική στην νήσο της Αγίας Ελένης και συγκεκριμένα στο ανατολικό τμήμα του νησιού. Ζούσε σε πεδινές περιοχές, δάση, και βραχώδεις περιοχές όπου φτιάχνουν τις φωλιές τους θαλασσοπούλια.
Ιστορία
Η ψαλίδα της Αγίας Ελένης ανακαλύφθηκε το 1798 από τον Δανό εντομολόγο Γιόχαν Κρίστιαν Φαμπρίσιους που της έδωσε την επιστημονική ονομασία Labidura herculeana. Στα επόμενα χρόνια το είδος πέρασε στην αφάνεια και σταμάτησε να δέχεται προσοχή από τους επιστήμονες. Είχε ξεχαστεί εντελώς μέχρι που ανακαλύφθηκε εκ νέου το 1962 από δύο ορνιθολόγους, τον Ντάγκλας Ντόργουαρντ και τον Φίλιπ Άσμολ, οι οποίοι βρήκαν ένα τεράστιο ζευγάρι από δαγκάνες ενώ έψαχναν για οστά πουλιών. Το δείγμα δόθηκε στον ζωολόγο Άρθουρ Λόβριτζ που επιβεβαίωσε ότι ήταν από ένα μεγάλο είδος ψαλίδας που ονόμασε L. loveridgei. Το 1967 εντομολόγοι βρήκαν ζωντανές ψαλίδες σε λαγούμια κάτω από πέτρες. Ενώ πιστευόταν ότι άνηκαν στο είδος L. loveridgei όταν εξετάστηκαν ανακαλύφθηκε ότι άνηκαν στο είδος L. herculeana που είχε ανακαλυφθεί πριν από 170 χρόνια. Στην δεκαετία του 60’ έγιναν και άλλες έρευνες αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η τελευταία φορά που η ψαλίδα εθεάθη ζωντανή ήταν το 1967.
Στις 4 Ιανουαρίου 1982 το φιλοτελικό προεδρείο της Αγίας Ελένης εξέδωσε ένα αναμνηστικό γραμματόσημο που απεικόνιζε την ψαλίδα.
Την άνοιξη του 1988 μια ερευνητική ομάδα που ονομαζόταν επιχείρηση Ηρακλής στάλθηκε από τον Ζωολογικό κήπο του Λονδίνου για να εντοπίσει ζωντανές ψαλίδες αλλά απέτυχε.
Τον Απρίλιο του 1995 βρέθηκε και άλλο δείγμα από απομεινάρια ψαλίδας. Το εύρημα αποδεικνύει ότι οι ψαλίδες δεν ζούσαν μόνο στα δάση αλλά και σε αποικίες θαλασσοπουλιών.
Κατάσταση διατήρησης
Η ψαλίδα δεν έχει θεαθεί ζωντανή από το 1967. Πιθανόν να έχει εξαφανιστεί λόγω της απώλειας ενδιαιτημάτων και της θήρευσης από εισαγόμενα τρωκτικά και ένα εισαγόμενο είδος σαρανταποδαρούσας (Scolopendra morsitans). Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η ψαλίδα έχει επιβιώσει. Αν το είδος υπάρχει ακόμη, κινδυνεύει από την κατασκευή του αεροδρομίου της Αγίας Ελένης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έντομα Κατηγορία:Πανίδα της νήσου της αγίας Ελένης
Κάτω Ποταμιά Νάξου
Η Κάτω Ποταμιά είναι χωριό της κεντρικής Νάξου, σε υψόμετρο 80-110 μέτρων και με 99 κατοίκους (απογραφή 2011). Αποτελεί τον δυτικό οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Ποταμιάς που συναποτελείται από τη Μέση Ποταμιά και τη Άνω Ποταμιά. Βρίσκεται στην ενδοχώρα του νησιού σε απόσταση 9 περίπου χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Χώρα. Έχει χαρακτηριστεί από το 1988 παραδοσιακός οικισμός.
Οι κάτοικοι της Ποταμιάς ασχολούνται με την γεωργία, τη κτηνοτροφία και η περιοχή είναι ξακουστή για τα κηπευτικά της αλλά και για τα τυριά. Στην περιοχή υπάρχουν παλιοί νερόμυλοι οι οποίοι σε συνδυασμό με το καταπράσινο περιβάλλον δημιουργούν μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα.
Στα νότια της Κάτω Ποταμιάς υπάρχει μια από τις 34 εκκλησίες της ευρύτερης περιοχής, αυτή του Αγίου Μάμα, που χτίστηκε τον 9ο αι. μ.Χ.
Πληθυσμιακά στοιχεία
Επειδή σε παλαιότερες απογραφές οι οικισμοί Άνω, Κάτω και Μέση Ποταμιά απογράφονταν ως Ποταμιά στον παρακάτω πίνακα αναφέρονται και οι τρεις, αλλά και το άθροισμά τους για να υπάρχει μια διαχρονική εικόνα.
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Άνω Ποταμιά ( 127 κ.) και Μέση Ποταμιά ( 99 κ.) την Τοπική Κοινότητα Ποταμιάς ( 285 κ.). Η τ.κ. Ποταμιάς υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Δρακούλης Χαμόδρακας
Ο Δρακούλης Χαμόδρακας υπήρξε Μανιάτης οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το έτος 1793 στην Κοίτα του παλαιού δήμου Μέσσης της Λακωνίας και ήταν έγγαμος με την Κασσάνδρα Καλκατζή. Πολέμησε εναντίον των Οθωμανών πάντοτε ως αξιωματικός, ήτοι κατά το 1821 στην πολιορκία των Μεσσηνιακών Φρουρίων, στη μάχη της Καρύταινας και στην πολιορκία της Τριπόλεως, έως την άλωσή της. Το δε έτος 1822, επί Δράμαλη, πολέμησε στο Άργος και στο Κουτσοπόδι, ενώ το 1826, επί Ιμβραήμ, στις μάχες της Βέργας και του Πολυάραβου. Χάριν των εκδουλεύσεών του ονομάσθηκε με το υπ' αριθμ. 25700 Βασιλικό Διάταγμα της 1.11.1837 Ανθυπολοχαγός Εκλεκτός της Σπαρτιάτικης Φάλαγγας, ενώ το έτος 1839, δυνάμει της με αριθμό VIII Διαταγής του Στρατού που δημοσιεύθηκε στο από 5.10.1839 ΦΕΚ, τέθηκε εν ενεργεία Ανθυπολοχαγός με αριθμό μητρώου 541 στην Τέταρτη Τετραρχία της Φάλαγγας, με έδρα αρχικώς το Λιμένι της Μάνης και ακολούθως την Καλαμάτα, με διοικητή του τον Αντισυνταγματάρχη Νικόλαο Πιεράκο - Μαυρομιχάλη. Κατά το έτος 1844 έλαβε το Αργυρό Αριστείο του Αγώνος, ως ανταμοιβή του για την συμμετοχή του στην Ελληνική Επανάσταση ως Αξιωματικός.
Με το από 31.12.1848 Βασιλικό Διάταγμα του Όθωνα, επί Αναστασίου Π. Μαυρομιχάλη ως Υπουργού Στρατιωτικών, εκφράσθηκε η Βασιλική Ευαρέσκεια προς τον Δρακούλη Χαμόδρακα και προς άλλους Λάκωνες αξιωματικούς, ένεκα της συνδρομής τους για την αποκατάσταση της δημοσίας τάξεως κατά το έτος 1848 στη Λακωνία. Ο δε υιός του Δρακούλη Χαμόδρακα Λεωνίδας μετείχε ως εθελοντής στο Λακωνικό Σώμα του Μανιάτη Συνταγματάρχη της Φάλαγγας Δημητρίου Πετροπουλάκη, κατά την Κρητική Επανάσταση του 1866 - 1869.
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Αργυρό αριστείο του Αγώνα
Φον-Σαιν-Ντενί
Το Φον-Σαιν-Ντενί (γαλλικά: Fonds-Saint-Denis) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαρτινίκας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ντενιζιέν (γαλλικά: Denisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μαρτινίκας
Επαμεινώνδας Δεληγεώργης
Ο Επαμεινώνδας Δεληγεώργης (1829 – 14 Μαΐου 1879) ήταν Έλληνας πολιτικός που χρημάτισε έξι φορές Πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πατέρας του ήταν ο Μήτρος Δεληγεώργης, αγωνιστής και φρούραρχος του Μεσολογγίου. Εκλέχτηκε το 1859 βουλευτής Μεσολογγίου αλλά δύο χρόνια αργότερα φυλακίστηκε από το καθεστώς του Όθωνα. Απελευθερώθηκε το 1862 και συνέχισε την πολιτική του σταδιοδρομία. Έγινε Υπουργός επί της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως κατά την Προσωρινή Κυβέρνηση του 1862. Ήταν ιδρυτής και αρχηγός του κόμματος Εθνικό Κομιτάτο, με το οποίο εκλέχτηκε βουλευτής.
Γκόλμπολ
thumb|Η σουηδική ομάδα γκόλμπολ στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Το γκόλμπολ (goalball) είναι ένα ομαδικό άθλημα, σχεδιασμένο για τυφλούς αθλητές. Επινοήθηκε το 1946 από τον Αυστριακό Hanz Lorenzen, και τον Γερμανό Sepp Reindle, σε μία προσπάθεια να βοηθηθεί η αποκατάσταση των βετεράνων του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Διοικητική αρχή για το άθλημα είναι η Διεθνής Ομοσπονδία Αθλητισμού Τυφλών (IBSA), που είναι υπεύθυνη για δεκαπέντε αθλήματα που απευθύνονται σε άτομα με προβλήματα όρασης.
Επαμεινώνδας Δεληγεώργης
Βιογραφία
Δεν ήταν υπέρμαχος της Μεγάλης Ιδέας και πίστευε πως μια καλύτερη λύση για το Ανατολικό Ζήτημα θα ήταν η βελτίωση της κατάστασης των Ελλήνων που ζούσαν στις υπό Οθωμανικό ζυγό περιοχές της Μακεδονίας, της Ηπείρου, της Θράκης και της Μικράς Ασίας, μέσω του εκδημοκρατισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Δεληγεώργης ήταν το άτομο, το οποίο στις 10 Οκτωβρίου 1862, κήρυξε το τέλος της βασιλείας του Όθωνα και τη σύγκληση Εθνοσυνέλευσης.
Γκόλμπολ
Το άθλημα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε Παραολυμπιακούς Αγώνες το 1976 κατά τη διάρκεια των Παραολυμπιακών Αγώνων του Τορόντο. Το πρώτο Πρωτάθλημα Γκόλμπολ διεξήχθη το 1978, ενώ στο πρόγραμμα των Παραολυμπιακών Αγώνων μπήκε το 1980, στους Αγώνες του Άρνεμ της Ολλανδίας. . Είναι ένα από τα τρία αθλήματα των Παραολυμπιακών Αγώνων που δεν έχει αντίστοιχο Ολυμπιακό άθλημα.
Επαμεινώνδας Δεληγεώργης
Βιογραφία
Το 1865 διετέλεσε πρωθυπουργός ενώ μέχρι τον θάνατό του διετέλεσε υπουργός παιδείας, οικονομικών στην οικουμενική κυβέρνηση Κανάρη και υπουργός εξωτερικών. Συνολικά ο Δεληγεώργης χρημάτισε έξι φορές πρωθυπουργός (Οκτώβριος 1865, Νοέμβριος 1865, 1870, 1872, 1876, 1877), ενώ διατηρεί μέχρι και σήμερα τον τίτλο του νεότερου Έλληνα πρωθυπουργού, καθώς ανέλαβε πρώτη φορά την εξουσία σε ηλικία 36 ετών. Πέθανε στην Αθήνα το 1879.
Αποκλήθηκε «ηγέτης της νεωτέρας γενιάς».
Γκόλμπολ
Το παιχνίδι
Οι συμμετέχοντες αγωνίζονται σε ομάδες των τριών, και προσπαθούν να προωθήσουν τη μπάλα προς το τέρμα της αντίπαλης ομάδας. . Ο αγώνας αποτελείται από δύο ημίχρονα των 12 λεπτών. Όλοι οι παίκτες αγωνίζονται με δεμένα μάτια καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα, έτσι ώστε οι παίκτες με μειωμένη όραση να αγωνίζονται ισότιμα με τους τυφλούς παίκτες. Σε κάθε παιχνίδι επιτρέπονται μέχρι τρεις αναπληρωματικοί.
Επαμεινώνδας Δεληγεώργης
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Δ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημόσιας Εκπαίδευσης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1866-1869) Επαμεινωνδας Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Γκόλμπολ
Παραβιάσεις
Οι παραβιάσεις των κανόνων τιμωρούνται γενικά με απώλεια της κατοχής της μπάλας.
Πηγές
Κατηγορία:Παραολυμπιακά αγωνίσματα Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα
Πανεπιστήμιο της Ανδόρρας
Το Πανεπιστήμιο της Ανδόρρας (καταλανικά: Universitat d'Andorra) είναι ένα δημόσιο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που δημιουργήθηκε το 1988 και αποτελεί το πρώτο πανεπιστήμιο στην Ανδόρρα. Το πανεπιστήμιο αποτελείται από την Ιατρική Σχολή, τη Σχολή Φιλολογίας, τη Σχολή Επιχειρήσεων και Τεχνολογίας και τη Σχολή Ηλεκτρονικής και Δια Βίου Μάθησης.
Οι διεθνείς σχέσεις αποτελούν μία από τις προτεραιότητες του ιδρύματος, καθώς και τα προγράμματα κινητικότητας για εισερχόμενους και εξερχόμενους φοιτητές και για το ακαδημαϊκό προσωπικό. Για το λόγο αυτό έχουν υπογραφεί συμφωνίες συνεργασίας με περίπου είκοσι πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο και έχει εξασφαλιστεί η διδασκαλία στην αγγλική γλώσσα σε σημαντικά μαθήματα κάθε εξαμήνου. Το πανεπιστήμιο είναι μέλος του «Δικτύου Xarxa Vives», της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πανεπιστημίων και της Διεθνής Ένωσης Πανεπιστημίων. Για το 2018, περίπου τα 3/4 των εσόδων του ιδρύματος προέρχονταν από το κράτος της Ανδόρρας.
Κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής χρονιάς 2018–2019, το Πανεπιστήμιο της Ανδόρρας γιόρτασε την 30η επέτειο από την ίδρυσή του, με το κλείσιμο σε μια χρονοκάψουλα καθημερινών αντικειμένων από το 2018, τα οποία θα αποκαλυφθούν την ακαδημαϊκή χρονιά 2088–2089.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ανδόρρα
ΣΚΑΪ
Ο ΣΚΑΪ είναι ραδιοτηλεοπτικός όμιλος της Αττικής, με έδρα το Νέο Φάληρο. Αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους ομίλους των μέσων μαζικής ενημέρωσης στην Ελλάδα. Ο όμιλος συνδέεται άμεσα με την εκδότρια εταιρεία της εφημερίδας Η Καθημερινή.
Ο όμιλος περιλαμβάνει την ομώνυμη τηλεόραση του ΣΚΑΪ, τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ΣΚΑΪ 100.3, BwinΣΠΟΡ FM 94.6 (όπου το Bwin προστέθηκε για εμπορικούς λόγους) καθώς και την διαδικτυακή πύλη www.skai.gr που άνοιξε στις 2 Μαρτίου 2006, έναν μήνα πριν την έλευση της νέας τηλεόρασης του ΣΚΑΪ. Τον Ιούλιο και το Νοέμβριο του 2022 αντίστοιχα εξαγόρασε τους ραδιοφωνικούς σταθμούς 104 FM (που ανήκε στο Μένιο Φουρθιώτη), Pepper 96.6 και Μέντα 88 (που ανήκαν στην Διαπασών). Στις 31 Δεκεμβρίου 2022 αποκαλύφθηκε για τον 104 FM ότι θα λειτουργεί με το όνομα Happy Radio.
Πρώην ραδιοφωνικοί σταθμοί
Πρώην σταθμοί που ανήκαν στον όμιλο ΣΚΑΪ ήταν ο Λάμψη 92.3 (από το 1990 που λειτουργούσε ως Pop FM 92.4), ο Μελωδία 99.2 (από το 1991 που ξεκίνησε να εκπέμπει στους FM 100), ο Red 96.3 (συνέχεια των Capital και Ράδιο Άλφα 96.5) και ο Freedom 88.9 (συνέχεια του Jeronimo Groovy 88.9 FM). Οι τρεις τελευταίοι σταθμοί πωλήθηκαν στην Frontstage Entertainment συμφερόντων της οικογένειας Δασκαλόπουλου ενώ ο πρώτος άλλαξε αρκετές φορές ιδιοκτησία για να καταλήξει στον όμιλο Αττικών Εκδόσεων.
Διαδίκτυο και εκδόσεις
Στις 2 Μαρτίου 2006 δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα του σταθμού, skai.gr που παρέχει υπηρεσίες ζωντανής αναμετάδοσης και βίντεο κατ' απαίτηση. Εκεί διατίθεται ειδησεογραφικό υλικό, καθώς και περιεχόμενο του ραδιοτηλεοπτικού ΣΚΑΪ το οποίο στην περίοδο 2018-2019 διασπάστηκε με τη δημιουργία ξεχωριστών διαδικτυακών ιστοσελίδων.
Το ΣΚΑΪ ΒΙΒΛΙΟ δημιουργήθηκε τον Ιούλιο του 2008 ως ο εκδοτικός οίκος του ομίλου. Τα προϊόντα του αποτελούνται από εκδόσεις που σχετίζονται με διάφορα θέματα (όπως ιστορικά και πολιτικά), το τηλεοπτικό πρόγραμμα καθώς και με παράλληλες ενέργειες και δράσεις του σταθμού. Πριν το κλείσιμο του, είχε περιορίσει τις δραστηριότητες του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του Πειραιά Κατηγορία:Όμιλος ΣΚΑΪ
Υπολογιστική μουσική και ήχος
Η Υπολογιστική Μουσική και Ήχος - Sound and Music Computing (SMC) είναι ένα ερευνητικό πεδίο που μελετάει διεπιστημονικά ολόκληρη τη Μουσική και ηχητική επικοινωνία. Συνδυάζοντας επιστημονικές, τεχνολογικές και καλλιτεχνικές μέθοδους σκοπεύει στην κατανόηση, μοντελοποίηση και παραγωγή της μουσικής και του ήχου μέσω υπολογιστικών προσεγγίσεων.
Ιστορία
Οι αρχές των υπολογιστών στη μουσική και τον ήχο ως επιστημονικό πεδίο βρίσκονται γύρω στο 1950, όταν μερικοί πειραματικοί συνθέτες, μαζί με επιστήμονες και μηχανικούς, ανεξάρτητα και σε διάφορα μέρη του κόσμου, ξεκίνησαν την εξερεύνυση των μουσικών εφαρμογών με ψηφιακές τεχνολογίες. Από τότε, ως επιστημονικό πεδίο έχει μια πλούσια ιστορία. Η επιστημονική κοινότητα καθιέρωσε το 1974 τη Διεθνή Ένωση Μουσικής με Υπολογιστές (International Computer Music Association) και το Διεθνές Συνέδριο Μουσικής με Υπολογιστές (International Computer Music Conference). To 1977 καθιερώθηκε το Επιστημονικό Περιοδικό Μουσικής με Υπολογιστές (Computer Music Journal). Το Κέντρο Υπολογιστικής Έρευνας στη Μουσική και Ακουστική στο Πανεπιστήμιο Stanford (The Center for Computer Research in Music and Acoustics (CCRMA)) -δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 70 και στα τέλη το Institute for Research and Coordination Acoustic/Music (IRCAM) - Ινστιτούτο Έρευνας και Συντονισμού Ακουσικής/Μουσικής στο Παρίσι. Το 2004 ξεκίνησε το Συνέδριο Υπολογιστών στη Μουσική και τον Ήχο - Sound and Music Computing Conference, όπως και μία πρώτη πρωτοβουλία από την ευρωπαϊκή ένωση που οδήγησε στο SMC Roadmap.
Λόγω της αυξανόμενης εξειδίκευσης στην έρευνα, διάφορα ειδικά συνέδρια έχουν δημιουργηθεί μέσα στα πλαίσια του επιστημονικού πεδίου. Τα πλέον σχετικά είναι τα Διεθνές Συνέδριο για τα Ψηφιακά Ηχητικά Εφέ (International Conference on Digital Audio Effects) από το 1998, το Διεθνές Συνέδριο για την Ανάκτηση Μουσικής Πληροφορίας (International Conference on Music Information Retrieval - ISMIR) από το 2000 και το Διεθνές Συνέδριο για Νέες Διεπαφές Μουσικής Έκφρασης (International Conference on New Interfaces for Musical Expression - NIME) από το 2001.
Κατηγορίες
Στις μέρες μας η έρευνα γύρω από τους υπολογιστές στη μουσική και τον ήχο χωρίζεται σε συγκεκριμένες κατηγορίες.
Εφαρμογές
Το ερευνητικό πεδίο της Υπολογιστική Μουσικής και Ήχου συνδέεται με πληθώρα εφαρμογών:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληροφορική Κατηγορία:Διεπιστημονικά Γνωστικά Πεδία Κατηγορία:Μουσικές επιστήμες Κατηγορία:Ήχος
Ιεσσαί
Ο Ιεσσαί ο επικαλούμενος και Ιεσσαί ο Βηθλεεμίτης είναι πρόσωπο της Βίβλου που αναφέρεται τόσο στην Παλαιά Διαθήκη όσο και στην Καινή Διαθήκη.
Ήταν εγγονός του Βοόζ και της Ρουθ, σύζυγος της Νιτζεβέτ και πατέρας του προφητάνακτος Δαυίδ. Εκτός του Δαυίδ που ήταν ο νεώτερος των παιδιών του είχε ακόμη οκτώ γιους και δυο θυγατέρες. Ζούσε ως εύπορος κτηνοτρόφος ακόμη και μετά από την υπό του Προφήτη Σαμουήλ ανακήρυξη του Δαυίδ ως βασιλέα.
Κατά την περίοδο της μεγάλης διαμάχης μεταξύ του Σαούλ και του Δαυίδ ο τελευταίος για να προστατέψει τον πατέρα του, Ιεσσαί, τον έθεσε υπό την προστασία του Βασιλέως των Μωαβιτών. Πέραν όμως αυτής της πληροφορίας καμία άλλη πληροφορία περί του βιβλικού αυτού προσώπου υφίσταται.
Σύμφωνα με τη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού ο Ιεσσαί φέρεται ως γιος του Ωβήδ και πατέρας του Βασιλέως του Ισραήλ Δαυίδ.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει αναγνωρίσει Άγιο, την μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν τα Χριστούγεννα.
(*) ''Α΄ Σαμουήλ Κεφ. 16-17''
Περικλύμενος
Με το όνομα Περικλύμενος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας:
Κατηγορία:Θηβαϊκός κύκλος
Κατηγορία:Αργοναύτες Κατηγορία:Νηλείδες Κατηγορία:Παιδιά του Ποσειδώνα Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Periklymenos ペリクリュメノス
Ροβανιέμι Παλοσέουρα
Η Ροβανιέμι Παλοσέουρα (φινλανδικά: Rovaniemen Palloseura) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ροβανιέμι της Φινλανδίας. Ιδρύθηκε το 1950. Έδρα της ομάδας είναι το Ροβανιέμεν κέσκουσκεντα.
Η ομάδα έχει κατακτήσει δύο φορές το Κύπελλο Φινλανδίας (1986, 2013). Ψηλότερη θέση που κατέλαβε στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Φινλανδίας ήταν η 2η θέση το 2015. Είναι γνωστή για την επιτυχία της να φτάσει μέχρι τα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1987-88.
Εξωτερική σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Φινλανδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950
Νίκος Κίτσος
Ο Νίκος Κίτσος ήταν ένας από τους σπουδαιότερους επιθετικούς που αγωνίστηκαν προπολεμικά στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Βιογραφία
Ξεκίνησε το 1927 με τη φανέλα του Μεγάλου Αλεξάνδρου Θεσσαλονίκης για να μεταγραφεί στον Άρη το 1929 όπου και παρέμεινε μέχρι τα 25 του, το 1936, όταν μεταπήδησε στον Ηρακλή για να συνεχίσει μέχρι τις απαρχές του ελληνοϊταλικού πολέμου. Με τον Άρη κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1932, το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1934, το πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου 1933,1935, ενώ συμμετείχε στους δύο πρώτους τελικούς του νεοσύστατου Κυπέλλου Ελλάδος το 1932 (όπου πέτυχε και τα τρία γκολ της ομάδας του) και το 1933. Με τον Ηρακλή κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης 1939 και 1940, όπως και το πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου του 1939.
Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 25 Οκτωβρίου του 1931 στη Σόφια εναντίον της Βουλγαρίας για το Βαλκανικό Κύπελλο. Η Ελλάδα ηττήθηκε με 2-1, αλλά ο Κίτσος έγινε ένας από τους νεότερους παίκτες που σκόραραν φορώντας το εθνόσημο. Ακολούθησαν άλλοι τέσσερις αγώνες με την Εθνική ομάδα μέχρι το επόμενο έτος.
Οι συμμετοχές και τα γκολ του Νίκου Κίτσου με τον Άρη
Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης (διεκόπη): 4 αγώνες / 9 γκολ
Πρωτάθλημα Ελλάδος: 14 αγώνες / 13 γκολ (1ος σκόρερ) Πρωτάθλημα Ελλάδος: 14 αγώνες / 15 γκολ (1ος σκόρερ)
Κύπελλο Ελλάδος: 3 αγώνες / 7 γκολ Πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου: 4 αγώνες / 5 γκολ
Κύπελλο Ελλάδος: 5 αγώνες / 5 γκολ Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης: 6 αγώνες / 1 γκολ
Πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου: 6 αγώνες / 10 γκολ Πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου: 6 αγώνες / 5 γκολ Πρωτάθλημα Ελλάδος: 12 αγώνες / 4 γκολ
Σύνολο: 74 αγώνες / 67 γκολ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ψηφιακό Αρχείο ΕΡΤ