cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1-υδραζεπίνη
Η (1-υδρ)αζεπίνη [ αγγλικά (1H-)azepine] είναι ακόρεστη ετεροκυκλική οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C6H7N, η οποία δομικά αποτελείται από έναν επταμελή δακτύλιο, που περιέχει ένα άτομο αζώτου, έξι (6) άτομα άνθρακα και τρεις (3) διπλούς δεσμούς στις θέσεις #2, #4 και #6. Ακριβέστερα, πρόκειται για ετεροκυκλική δευτεροταγή αμίνη. Ο όρος «αζεπίνη» επεκτείνεται και σε δύο (2) άλλες «μητρικές» ισομερείς αζεπίνες, αλλά και σε διάφορες «θυγατρικές» ενώσεις που περιέχουν έναν τουλάχιστο αζεπινικό δακτύλιο.
Παραγωγή
Η σύνθεση της 1-υδραζεπίνης μπορεί να επιτευχθεί με αποσύνθεση του 1-αζεπινοκαρβοξυλικού οξέος Αυτό το τελευταίο (το 1-αζεπινοκαρβοξυλικό οξύ) μπορεί να παραχθεί, με τη σειρά του, από την αντίδραση Μπούχνερ (Buchner reaction) μεταξύ βενζολίου (PhH) και ενός αζιδομεθανικού εστέρα (N3CO2R), που οδηγεί σε ενδιάμεση επέκταση του εξαμελούς βενζολικού δακτυλίου στον επταμελή αζεπινικό: κέντρο|χωρίς-πλαίσιο|440x440εσ
Χαρακτηριστικά
Η 1-υδραζεπίνη βρίσκεται σε χημική ισορροπία με την ισομερή της βενζαζιριδίνη: κέντρο|χωρίς-πλαίσιο Το κατιόν της 1-υδραζεπίνης είναι ετεροαρωματικό χημικό είδος, γιατί είναι ένα επίπεδο συζυγιακό κυκλικό σύστημα με 6π ηλεκτρόνια: κέντρο|χωρίς-πλαίσιο|330x330εσ Σημειώστε ότι το 6 ικανοποιεί τον κανόνα Ηuckel για την αρωματικότητα [δηλαδή (2n+2)π ηλεκτρόνια], αν τεθεί n = 2, ενώ η ίδια η 1-υδραζεπίνη «γλυτώνει» την αντιαρωματικότητα, επειδή το μόριό της δεν είναι ολόκληρο επίπεδο. Αν ήταν ολόκληρη ομοεπίπεδη, μαζί με μονήρες ζεύγος του ατόμου του αζώτου της, θα είχε 8π ηλεκτρόνια, δηλαδή θα ικανοποιούσε τον κανόνα Ηuckel για την αντιαρωματικότητα» [δηλαδή (2n)π ηλεκτρόνια], με n = 4.
Παρόλα αυτά, η 1-υδραζεπίνη είναι ασταθής σε θερμοκρασία δωματίου (δηλαδή σε θερμοκρασία 20°C και υπό πίεση 1 atm) και γι' αυτό ισομερειώνεται με μετάθεση στη σταθερότερη ταυτομερή της 3-υδραζεπίνη: Το σημείο της ταυτομερούς ισορροπίας μπορεί να μεταβληθεί, ανάλογα με τις οξεοβασικές συνθήκες. κέντρο|χωρίς-πλαίσιοΕπομένως, όταν το ταυτομερές μείγμα βρεθεί σε αρκετά αλκαλικές συνθήκες ώστε να αποσπαστεί υδρογονοκατιόν (H+), σχηματίζεται το κατιόν της 1H-αζεπίνης, γιατί ως αρωματικό είναι πολύ σταθερότερο.
Σημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:C6 Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές αμίνες Κατηγορία:Ακόρεστες ενώσεις
Balilla (υποβρύχιο, 1927)
Το Balilla ήταν το πρώτο από τα τέσσερα υποβρύχια της ομώνυμης κλάσης που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στα τέλη της δεκαετίας του 1920.
Περιγραφή
Τα σκάφη της κλάσης Balilla ήταν τα πρώτα «καταδρομικά υποβρύχια» (ωκεανοπόρα) του ιταλικού ναυτικού. Είχαν εκτόπισμα 1450 t (1427 LT) στην επιφάνεια και 1904 t (1874 LT) σε βύθιση. Είχαν μήκος 86,5 m, πλάτος 7,8 m και βύθισμα 4,7 m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 110 m και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 77 αξιωματικούς και ναύτες.
Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο κινητήρες ντίζελ ισχύος 2450 bhp. Όταν ήταν σε βύθιση ισχύ παρείχαν δύο ηλεκτροκινητήρες των 1100 hp. Επίσης διέθεταν έναν επικουρικό κινητήρα ντίζελ χάρη στον οποίο μπορούσαν να φθάνουν σε ταχύτητα 7 kn στην επιφάνεια. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης στην επιφάνεια ανέρχονταν σε 17,5 kn και σε βύθιση σε 8 kn. Η ακτίνα δράσης έφθανε τα 12000 ναυτικά μίλια στην επιφάνεια με ταχύτητα πλεύσης 7 kn και τα 110 ναυτικά μίλια με ταχύτητα 3 kn σε βύθιση.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από έξι τορπιλοσωλήνες των 533 mm, τέσσερις στην πλώρη και δύο στην πρύμνη, για τους οποίους έφεραν δώδεκα τορπίλες. Επίσης υπήρχε ένα πυροβόλο των 120 mm, χάρη στο οποίο μπορούσαν να πληγούν στόχοι όταν το υποβρύχιο ήταν στην επιφάνεια, καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2 mm που παρείχαν αντιαεροπορική προστασία.
Φρανκ Σέρπικο
Ο Φρανκ Σέρπικο (Francesco Vincent Serpico) (γεν.1936) ήταν αξιωματικός της αστυνομίας στην Νέα Υόρκη (New York City Police Department-NYPD). Στις αρχές τις δεκαετίας του '70 κατήγγειλε τη διαφθορά που ήταν διάχυτη στην αστυνομία της Νέας Υόρκης με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με διεφθαρμένους συναδέλφους του. Το Φεβρουάριο του 1971 τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι κατά τη διάρκεια επιχείρησης σύλληψης εμπόρων ναρκωτικών καθώς οι αστυνομικοί που ήταν μαζί του δεν έτρεξαν να τον βοηθήσουν. Η στάση των συναδέλφων του κατά την εν λόγω επιχείρηση προκάλεσε πολλά ερωτηματικά, αν δηλαδή μπορούσαν να τον βοηθήσουν, αλλά τον άφησαν εκτεθειμένο ακριβώς λόγω των καταγγελιών που είχε κάνει για τη διαφθορά στο αστυνομικό σώμα.
Η βιογραφία του Φρανκ Σέρπικο (Serpico), που έγραψε ο Πέτερ Μάας (Peter Maas), πούλησε περισσότερα από 3 εκατομμύρια αντίτυπα και σε αυτήν βασίστηκε ο Σίντνεϊ Λουμέτ το 1973 για να γυρίσει την ομώνυμη ταινία με πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο, οποίος για την ερμηνεία του αυτή κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα και προτάθηκε για το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου.
Βιογραφικό
Ο Σέρπικο γεννήθηκε στις 14 Απριλίου του 1936 στο Μπρούκλιν από γονείς Ιταλούς μετανάστες. Σε ηλικία 18 ετών κατετάγη στον Στρατό των Η.Π.Α και υπηρέτησε δύο χρόνια στην Κορέα. Αργότερα εργάστηκε ως ιδιωτικός ερευνητής μερικής απασχόλησης και ως σύμβουλος νεολαίας ενώ σπούδαζε στο Κολέγιο του Μπρούκλιν (Brooklyn College).
Το Σεπτέμβριο του 1959 ορκίστηκε δόκιμος αστυνομικός της αστυνομίας της Νέας Υόρκης (NYPD) και τον Μάρτιο του 1960 έγινε αστυνομικός και άρχισε περιπολίες, αρχικά στην 81η περιφέρεια της Νέας Υόρκης. Αργότερα μετατέθηκε στο Bureau of Criminal Identification-BCI και στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται ως αστυνομικός με πολιτικά στο Μπρούκλιν και στο Μπρονξ.
Στις 3 Φεβρουαρίου του 1971 ο Σέρπικο συμμετείχε μαζί με τρεις άλλους αστυνομικούς, τους Gary Roteman, Arthur Cesare και Paul Halley σε μια επιχείρηση σύλληψης εμπόρων ναρκωτικών στο Μπρούκλιν καθώς είχαν πληροφορίες για αγοραπωλησία ναρκωτικών σε ένα διαμέρισμα στην περιοχή. Συνελήφθησαν δύο νεαροί που κουβαλούσαν δύο τσάντες με ηρωίνη ενώ έβγαιναν από το κτίριο. Στη συνέχεια ο Σέρπικο με εντολή του Roteman χτύπησε την πόρτα του διαμερίσματος λέγοντας πως θέλει να αγοράσει ναρκωτικά προκειμένου να του ανοίξουν και να μπορέσει μαζί με τους συναδέλφους του να συλλάβει τους εμπόρους ναρκωτικών. Όμως τελικά ο Σέρπικο συνεπλάκη με τους εμπόρους των ναρκωτικών και δέχτηκε πυροβολισμό στο κεφάλι ενώ οι τρεις συνάδελφοι του δεν έτρεξαν να τον βοηθήσουν. Ενώ αιμορραγούσε έντονα οι Roteman, Cesare και Halley δεν κάλεσαν τον ειδικό κωδικό που χρησιμοποιούσαν οι αστυνομικοί όταν είχε τραυματιστεί συνάδελφός τους. Τελικά ο Φρανκ Σέρπικο, που εξαιτίας του πυροβολισμού έχασε την ακοή του στο αριστερό αυτί και ακόμα και σήμερα υποφέρει από πόνους στο κεφάλι από τα θραύσματα της σφαίρας που έμειναν στο κεφάλι του, επέζησε χάρη σε έναν ηλικιωμένο Ισπανό που έμενε στο διπλανό διαμέρισμα και ο οποίος κάλεσε το ασθενοφόρο και έμεινε μαζί του μέχρι να φτάσουν οι γιατροί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί
Τάσος Τρίκκας
Ο Τάσος Τρίκκας (1931-2020) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, ιστορικός ερευνητής και συγγραφέας και ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά των ιστορικών στελεχών του αριστερού κινήματος της χώρας μας. Υπήρξε μεταξύ άλλων συνεργάτης των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ).
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1931, από οικογένεια με μακρόχρονη συμμετοχή στο δημοκρατικό και αριστερό κίνημα. Ο παππούς του, εκπαιδευτικός, είχε ενεργή ανάμιξη στην παράταξη του βενιζελισμού, και ο πατέρας του συμμετείχε στο ιδρυτικό συνέδριο του ΣΕΚΕ (Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδος, μετέπειτα ΚΚΕ). Ο ίδιος είχε από τη νεανική του ηλικία ενεργό ανάμιξη στην Αριστερά. Μέλος της μετακατοχικής παράνομης ΕΠΟΝ, εισήλθε στη Νεολαία της ΕΔΑ, και συμμετείχε στο Κεντρικό της Συμβούλιο. Ήταν πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία έγκλειστος στη Μακρόνησο, όπου μέχρι το 1958 έδρευε Ειδική Μονάδα Οπλιτών, που είχαν χαρακτηριστεί "κομμουνισταί γ` κατηγορίας", και στην παρόμοια μονάδα του Κολινδρού. Την ύπαρξη των Ειδικών Μονάδων αναγνώρισε για πρώτη φορά το ΓΕΣ ύστερα από επερώτηση βουλευτών τον Οκτώβριο του 1961. Από τα ιδρυτικά μέλη της Νεολαίας Λαμπράκη, χρημάτισε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της και της Γραμματείας του. Διέφυγε στο εξωτερικό, όταν οι πραξικοπηματίες του Απριλίου 1967 πραγματοποίησαν τις μεγάλες ομαδικές συλλήψεις, και έλαβε μερος στην αντιδικτατορική δραστηριότητα των "προσφύγων"' (μέλος των Επιτροπων ΕΔΑ και ΠΑΜ Δυτικής Ευρώπης). Τον Ιανουάριο του 1973 επέστρεψε στην Ελλάδα. Συνελήφθη κατά την άφιξή του, φυλακίστηκε και αφέθηκε ελεύθερος με αμνηστία που δόθηκε την ίδια χρονιά. Συνέχισε, μετά την απελευθέρωσή του, την πολιτική του δραστηριότητα, ενω παράλληλα εργαζόταν ως δημοσιογράφος (υπεύθυνος τμήματος εξωτερικών ειδήσεων) στην εφημερίδα "Το Βήμα". Η πρώτη του επαφή με τον Τύπο είχε αναλάβει προδικτατορικά υπεύθυνος έκδοσης της απογευματινής εφημερίδας της ΕΔΑ "Δημοκρατικη Αλλαγή"', που κυκλοφόρησε από τις 10 Φεβρουαρίου 1964 ως το στρατιωτικό πραξικόπημα.
Ο Τρίκκας υπέστη διώξεις για την πολιτική και δημοσιογραφική του δραστηριότητα, οι οποίες απασχόλησαν τον Τύπο της εποχής. Για την περίοδο αυτή της παρουσίας του στα πολιτικά δρώμενα γίνεται αναφορά στο βιβλίο της Ιωάννας Παπαθανασίου Η Νεολαία Λαμπράκη τη δεκαετία του 1960 (έκδοση Ινστιτούτου Νεοελληνικών Ερευνών-Γεν.Γραμματείας Νέας Γενιάς, 2006). Έπειτα από τη διάσπαση του ΚΚΕ, το 1968, ο Τρίκκας τάχθηκε υπέρ του ΚΚΕ Εσωτερικού. Μετά τη μεταπολίτευση, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του. Με τη "μετεξέλιξη" του ΚΚΕ Εσωτερικού εκλέχθηκε μελος της Κ.Ε. της Ελληνικής Αριστεράς(ΕΑΡ) και του Εκτελεστικού της Γραφείου και, κατόπιν, μετά την ίδρυση του Συνασπισμού, της Κεντρικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας του.
Συγγραφικό έργο
Συνέγραψε τη δίτομη ιστορία της ΕΔΑ (ΕΔΑ, το νέο πρόσωπο της Αριστεράς, ΘΕΜΕΛΙΟ, 2009) και τα βιβλία Απο το όραμα στην πραξη (ΘΕΜΕΛΙΟ,2017) και άλλα μελετήματα (Η Αριστερά στο εξωτερικό, Κώστας Φιλίνης, οργανικός διανοούμενος κ. ά.), καθώς και πολλά πολιτικά άρθρα στις εφημερίδες Τα Νέα, Η Αυγή, Το Βήμα, Ελευθεροτυπία, Εποχή και σε άλλα έντυπα.
Θάνατος
Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στις 10 Ιουνίου 2020.
Κατάλογος προέδρων του Μαυρίκιου
Το αξίωμα του Προέδρου του Μαυρίκιου θεσμοθετήθηκε το 1992, όταν η χώρα έγινε δημοκρατία στο πλαίσιο της Κοινοπολιτείας, Η βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ έπαψε να είναι αρχηγός κράτους, Βασίλισσα του Μαυρίκιου και ο τελευταίος Γενικός Κυβερνήτης, Σερ Βιρασάμι Ρινγκαντού διορίστηκε ως ο πρώτος πρόεδρος του Μαυρίκιου. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από την Εθνοσυνέλευση για πενταετή θητεία. Εν απουσία του προέδρου, τον αναπληρώνει ο Αντιπρόεδρος, υπηρετώντας ως υπηρεσιακός πρόεδρος.
Σημειώσεις και παραπομπές
*
Κατάλογος εφημερίδων στη Βεγγαλική γλώσσα
Αυτός είναι ο κατάλογος εφημερίδων που δημοσιεύονται στη βεγγαλική γλώσσα.
Πακιστάν
Η Daily Qaumi Bandhan (দৈনিক কওমি বন্ধন, κυριολεκτικά: "εθνική ενότητα"), ήταν Βεγγαλόφωνη εφημερίδα που δημοσιεύθηκε στο Καράτσι στο Σινδ του Πακιστάν. Έχει τη φήμη ότι είναι η μόνη κύρια Βεγγαλική εφημερίδα της χώρας καθώς μεριμνά ειδικά για τη μεγάλη Βεγγαλική κοινότητα στο Πακιστάν. Ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1940 και διέκοψε τη κυκλοφορία της δεκαετίες αργότερα λόγω οικονομικών προβλημάτων. Έδρευε στην Αποικία Τσιταγκόνγκ, τη βεγγαλική γειτονιά στο Καράτσι.
ΗΠΑ
Η Akhon Samoy (এখন সময়) είναι Βεγγαλόφωνη εφημερίδα που δημοσιεύεται από τη Νέα Υόρκη στις ΗΠΑ από το 2000.
Ηνωμένο Βασίλειο
Η Potrika ιδρύθηκε το 1997. Δημοσιεύεται κάθε Δευτέρα για 0.50 λίρες (ή για ετήσια συνδρομή 82.16 λιρών). Είναι η μόνη βεγγαλόφωνη εφημερίδα μεγάλου σχήματος που εκδίδεται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Καλύπτει ζητήματα που σχετίζονται με την Βρετανική Μπανγκλαντεσιανή κοινότητα, εκφράζοντας τις ανησυχίες και ενδιαφέροντα τους.
Η εφημερίδα καλύπτει ειδήσεις σχετικά με την κοινότητα Βρετανών Μπανγκλαντεσιανών από το Ηνωμένο Βασίλειο, το Μπανγκλαντές και σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της κάλυψης επιχειρηματικών ειδήσεων, καθώς και αθλητικά, ταινίες, υγεία, ψυχαγωγία, μόδα, εκπαίδευση και περιβάλλον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
Τράβις Γουίλιγχαμ
Ο Τράβις Γουίλιγχαμ (αγγλικά:Travis Willingham) είναι Αμερικανός ηθοποιός φωνής.
Πρώιμη Ζωή
Ο Γουίλιγχαμ γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου το 1981 στο Ντάλλας. Άρχισε να ενδιαφέρεται για την υποκριτική από την πέμπτη και έκτη δημοτικού, μετακόμισε από το ιδιωτικό σχολείο στο J.R. Long Middle School.Αποφοίτησε από το γυμνάσιο Woodrow Wilson High School. Σπούδασε στο Χριστιανικό Πανεπιστήμιο του Τέξας. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να ασχοληθεί με την καριέρα του ηθοποιού.
Καριέρα
Έγινε γνωστός στη μεταγλώττιση από τον ρόλο του Ρόι Μάστανγκ από την σειρά Fullmetal Alchemist του 2003.Ο Γουίλιγχαμ επανέλαβε το ρόλο του Ρόι Μάστανγκ για τη σειρά Fullmetal Alchemist Brotherhood του 2009.Άλλοι επίσης χαρακτηριστικοί του ρόλοι είναι ο Γιου Κάντα από το D Gray Man,ο Πόρτογκας Ντι Έις από το One Piece από τη μεταγλώττιση της Funnimation,ο Τακάσι Μορίνοζουκα από τη σειρά Ouran High School Host Club.
Πέρα από τα άνιμε έχει δώσει και τη φωνή του στον Θορ σε αρκετά από τα πρότζεκτ της Μάρβελ. Επιπλέον έχει δώσει την φωνή του στον βασιλιά Ρόλαντ τον 2ο από την σειρά του Dinsey Junior Σοφία η πριγκίπισσα.
Προσωπική ζωή
Ο Γουίλιγχαμ έχει έναν αδελφό, τον Κάρσον. Ο Γουίλιγχαμ είναι παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό, την Λόρα Μπέιλι. Παντρεύτηκαν στις 25 Σεμπτεμβρίου του 2011 στους κήπους Maravilla στο Camarillo. Μένουν μαζί στο Λος Άντζελες κι έχουν έναν γιο.
Ο Γουίλιγχαμ είναι δια βίου θαυμαστής των Dallas Cowboys. Έχει επίσης συμμετέχει κι σε μερικά τρίαθλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Σέλες (Ανγκόλα)
Το Σέλες (Seles) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Κουάνζα Σουλ στην Ανγκόλα. Ο δήμος είχε πληθυσμό 187.127 κατοίκους το 2014. Βρίσκεται στην ακτή του Ατλαντικού, περίπου 55 χιλιόμετρα δυτικά οδικώς από την Αμποΐβα και 78 χιλιόμετρα ανατολικά οδικώς από το Σούμπε. Μέχρι το 1975, η πόλη ονομαζόταν Βίλα Νόβα ντο Σέλες ή Βίλα ντο Σέλες (Vila Nova do Seles ή Vila do Seles).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Ράδιο Μόσχα (ταινία)
Το Ράδιο Μόσχα είναι ελληνική ταινία του 1995. Σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας ήταν ο Νίκος Τριανταφυλλίδης. Η ταινία τιμήθηκε στα Κρατικά Βραβεία του Υπουργείου Πολιτισμού με το με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη. Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Χάρρυ Κλυνν, Σβετλάνα Πανκράτοβα, Ντίνος Ηλιόπουλος, Μέρεντιθ Ντέιβις, Κώστας Γκουσγκούνης και Μπλέιν Ρέινινγκερ.
Ωραίο μου πλυντήριο
Το Ωραίο μου πλυντήριο (πρωτότυπος τίτλος: My Beautiful Laundrette) είναι βρετανική ταινία του 1985 σε σκηνοθεσία του Στίβεν Φρίαρς.
Πλοκή
Ο Ομάρ είναι Πακιστανός μετανάστης που ζει με την οικογένειά του στο Λονδίνο. Προκειμένου να έχει δικό του εισόδημα ανοιγεί το εγκαταλελειμμένο από την οικογένειά του καθαριστήριο ρούχων. Ο Τζόνι είναι Άγγλος σκίνχεντ που έχει γίνει μέλος σε μια συμμορία του δρόμου που κάνει καταστροφές.
Οι δυο τους ήταν συμμαθητές στο σχολείο και ξανασυναντιούνται μετά από χρόνια. Ο Ομάρ προτείνει στον Τζόνι να δουλέψει στο καθαριστήριο και ο Τζόνι δέχεται. Τότε ξεκινά και η σχέση τους, η οποία όμως πρέπει να μείνει κρυφή, επειδή δεν θα την αποδεχτούν η παρέα του Τζόνι και η οικογένεια του Ομάρ.
Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου και για το BAFTA καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη μετανάστευση Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τον νεοναζισμό Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες του 1985 Κατηγορία:Βρετανικές αισθηματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Φρίαρς Κατηγορία:Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες
Ράδιο Μόσχα
Το Ράδιο Μόσχα (ρωσικά: Pадио Москва) ήταν ο επίσημος διεθνής ραδιοφωνικός σταθμός της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών μέχρι το 1993. Έπειτα προέβη σε αλλαγή επωνυμίας σε Φωνή της Ρωσίας, που από τότε αναδιοργανώθηκε και μετονομάσθηκε σε Radio Sputnik. Στο αποκορύφωμά του, το Ράδιο Μόσχα μετέδιδε σε περισσότερες από 70 γλώσσες χρησιμοποιώντας πομπούς στη Σοβιετική Ένωση, την Ανατολική Ευρώπη και την Κούβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί σταθμοί
Απαγορευμένος καρπός
μικρογραφία|380x380εσ| Απεικόνιση του [[Προπατορικό αμάρτημα|προπατορικού αμαρτήματος από τους Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο και Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς]] Απαγορευμένος καρπός είναι ένα όνομα που δόθηκε στον καρπό που μεγαλώνει στον Κήπο της Εδέμ και ο Θεός διατάζει την ανθρωπότητα να μην φάει. Στη βιβλική ιστορία, οι Αδάμ και Εύα τρώνε τον καρπό από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού και εξορίζονται από την Εδέμ. "Και ο Κύριος ο Θεός πρόσταξε τον άνθρωπο, λέγοντας: Από κάθε δέντρο του κήπου μπορείς να φας ελεύθερα. Αλλά από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού, δεν θα φας από αυτό, γιατί την ημέρα που θα φας από αυτό θα πεθάνεις."
- Γένεσις 2:16–17
Ως μεταφορά έξω από τις Αβρααμικές θρησκείες, η φράση αναφέρεται συνήθως σε οποιαδήποτε απόλαυση ή ευχαρίστηση που θεωρείται παράνομη ή ανήθικη.
Βιβλική ιστορία
Η ιστορία του Βιβλίου της Γένεσις τοποθετεί τον πρώτο άνδρα και τη γυναίκα, τον Αδάμ και την Εύα, στον Κήπο της Εδέμ, όπου μπορούν να φάνε τους καρπούς πολλών δέντρων, αλλά τους απαγορεύει ο Θεός να φάνε από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού.
- Γένεσις 3:4–5
Κορανική ιστορία
Σύμφωνα με το Κοράνιο, το Σούρα κεφάλαιο 7:19 περιγράφει τον Αδάμ και τη σύζυγό του στο Παράδεισο όπου μπορούν να τρώνε ό,τι προβλέπεται, εκτός από ένα δέντρο που δεν πρέπει να τρώνε από αυτό, μήπως να θεωρηθούν Zalimun (ظالمون, παραβάτες).
Το Σούρα κεφάλαιο7: 20-22 περιγράφει τον Διάβολο (شيطان) που ψιθυρίζει στον Αδάμ και τη γυναίκα του και τους εξαπατά. Όταν γεύονται τον καρπό, τους γίνεται φανερή η ντροπή τους και αρχίζουν να καλύπτονται με φύλλα.
Ταυτοποιήσεις και απεικονίσεις
Η λέξη καρπός εμφανίζεται στα εβραϊκά ως פֶּ֫רִי (παρί). Ως προς το ποιο φρούτο μπορεί να ήταν ο απαγορευμένος καρπός του Κήπου της Εδέμ, οι πιθανότητες περιλαμβάνουν τα : μήλο, σταφύλι, ρόδι, σύκο, χαρούπι, κίτρο, αχλάδι, κυδώνι και μανιτάρια. Το ψευδεπιγραφικό Βιβλίο του Ενώχ περιγράφει το δέντρο της γνώσης: «Ήταν σαν ένα είδος δέντρου Ταμάρινδου, που έφερε καρπούς που έμοιαζαν με σταφύλια εξαιρετικά εκλεκτά και το άρωμά του εκτεινόταν σε μεγάλη απόσταση. Αναφώνησα: Πόσο όμορφο είναι αυτό το δέντρο και πόσο ευχάριστη είναι η εμφάνισή του!» (Α΄ Ενώχ 31:4).
Στην ισλαμική παράδοση, ο καρπός συνήθως ταυτίζεται είτε με το σιτάρι είτε με το αμπέλι.
Μήλο
Στη Δυτική Ευρώπη, ο καρπός απεικονιζόταν συχνά ως μήλο. Αυτό οφείλεται πιθανώς σε παρανόηση - ή λογοπαίγνιο - δύο άσχετων λέξεων mălum, ένα αυτοφυές λατινικό ουσιαστικό που σημαίνει κακό (από το επίθετο malus) και το mālum, ένα άλλο λατινικό ουσιαστικό, δανεισμένο από το ελληνικό μῆλον. Στη Βουλγάτα, το εδάφιο Γένεσις 2:17 περιγράφει το δέντρο ως de ligno autem scientiae boni et mali : «αλά του δέντρου [κυριολεκτικά ξύλο] της γνώσης του καλού και του κακού» (το mali εδώ είναι η γενική του malum).
Ο λάρυγγας, συγκεκριμένα η προεξοχή του λάρυγγα που ενώνει τον θυρεοειδή χόνδρο, στον λάρυγγα είναι αισθητά πιο εμφανής στους άνδρες και κατά συνέπεια ονομάστηκε μήλο του Αδάμ, από την άποψη ότι προκλήθηκε από τον απαγορευμένο καρπό που κολλούσε στο λαιμό του Αδάμ καθώς το κατάπινε.
Σταφύλι
Ο Ραβίνος Μέιρ λέει ότι ο καρπός ήταν σταφύλι, που έγινε κρασί. Ο Ζοχάρ εξηγεί με παρόμοιο τρόπο ότι ο Νώε προσπάθησε (αλλά απέτυχε) να διορθώσει την αμαρτία του Αδάμ χρησιμοποιώντας κρασί από σταφύλι για ιερούς σκοπούς. Ο μιδράς του Μπερεϊσίτ Ραμπά αναφέρει ότι ο καρπός ήταν σταφύλι, ή στυμμένα σταφύλια (ίσως υπαινίσσονται το κρασί). Το Κεφάλαιο 4 από το 3 Μπαρούχ, επίσης γνωστός ως η Ελληνική Αποκάλυψη του Μπαρούχ, ορίζει τον καρπό ως σταφύλι. Το 3 Μπαρούχ είναι ένα κείμενο από τον 1ο έως τον 3ο αιώνα που είναι είτε χριστιανικό είτε εβραϊκό με χριστιανικές παρεμβολές.
Σιτάρι
Ο Ραβίνος Γιεχούντα προτείνει ότι ο καρπός ήταν σιτάρι, γιατί «ένα μωρό δεν ξέρει να καλεί τη μητέρα και τον πατέρα του μέχρι να γευτεί τη γεύση του σιταριού».
Στα εβραϊκά, το σιτάρι είναι "khitah", το οποίο έχει θεωρηθεί λογοπαίγνιο για το "khet", που σημαίνει «αμαρτία».
Αν και συνήθως συγχέεται με έναν σπόρο, στη μελέτη της βοτανικής ένας σπόρος σίτου είναι τεχνικά ένα απλό φρούτο γνωστό ως καρυόψις, το οποίο έχει την ίδια δομή με ένα μήλο. Ακριβώς όπως το μήλο είναι ένας σαρκώδης καρπός που περιέχει σπόρους, ένας κόκκος είναι ένας ξηρός καρπός που απορροφά νερό και περιέχει έναν σπόρο. Η σύγχυση προέρχεται από το γεγονός ότι ο καρπός ενός χόρτου τυχαίνει να έχει μορφή παρόμοια με ορισμένους σπόρους.
Ελληνική μυθολογία
Οι ομοιότητες της ιστορίας με την ιστορία του κουτιού της Πανδώρας εντοπίστηκαν από πρώτους Χριστιανούς, όπως ο Τερτυλλιανός, ο Ωριγένης και ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Θεολόγος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αδάμ και Εύα Κατηγορία:Βιβλικά θέματα Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Κήπος της Εδέμ Κατηγορία:Εβραϊκή μυθολογία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κοινοπολιτεία της Καταλονίας
μικρογραφία|Οι τέσσερις πρόεδροι της Κοινοπολιτείας της Καταλονίας Η Κοινοπολιτεία της Καταλονίας (καταλανικά: Mancomunitat de Catalunya) ήταν θεσμός που μεταξύ 1914 και 1925 ενοποίησε τις τέσσερις επαρχίες της Καταλονίας. Παρότι οι λειτουργίες της δεν ξεπερνούσαν αυτές των Συμβουλίων των Επαρχιών, η Κοινοπολιτεία αποτέλεσε ορόσημο στη σύγχρονη καταλανική ιστορία διότι για πρώτη φορά μετά το 1714 και την κατάργηση των καταλανικών κυβερνητικών θεσμών από τον Φίλιππο Ε΄, η Καταλονία αποκτούσε ένα κοινό σώμα οι λειτουργίες του οποίου εκτείνονταν σε όλη την έκτασή της θέτοντας το θεσμικό προηγούμενο για την ανασύσταση της Ζενεραλιτάτ. Πρωτοπόρος της ίδρυσής της ήταν ο πολιτικός Ενρίκ Πρατ ντε λα Ρίβα, που διατέλεσε και πρόεδρός της από το 1914 μέχρι τον θάνατό του το 1917, όταν τον αντικατέστησε ο Ζοζέπ Πουτς ι Καδαφάλκ μέχρι το 1923. Η δικτατορία του Μιγέλ Πρίμο δε Ριβέρα, ενάντια στην οποιαδήποτε μορφή αυτοδιοίκησης για τις περιφέρειες της Ισπανίας, την κατάργησε το 1925.
Η Καταλανική Κονοπολιτεία είχε ξεκάθαρες εκσυγχρονιστικές προτεραιότητες και έφερε εις πέρας σημαντικά έργα αναφορικά με τις συγκοινωνίες, τη δημόσια υγεία, την κουλτούρα (όντας ο θεσμικός εκφραστής των ιδεών του νοουσεντίσμε), την τεχνολογική ανάπτυξη και την βελτίωση της αγροτικής και βιομηχανικής παραγωγής, βελτιώνοντας το επίπεδο ζωής κυρίως στα καταλανικά χωριά. Επίσης ήταν ο θεσμός που προώθησε τις αρχαιολογικές έρευνες στον χώρο της αρχαιοελληνικής αποικίας του Εμπορίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Καταλωνίας Κατηγορία:Πολιτικοί θεσμοί της Ισπανίας
Ελένη του Αλυπίου
Η Ελένη του Αλυπίου ήταν βυζαντινή αυτοκράτειρα, σύζυγος του Κωνσταντίνου Η΄.
Γλώσσα Κρυτς
Η Κρυτς είναι γλώσσα Σαμούρ της Βορειοανατολικής Καυκάσιας οικογένειας γλωσσών που ομιλούνται σε μέρη της επαρχίας Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν από 6.000 άτομα το 1975. Οι διάλεκτοι είναι οι Κριτς, Τζεκ, Χαπούτ, Γιεργκιούντζ και Αλίκ οι οποίες διαφέρουν αρκετά και θα μπορούσαν να θεωρηθούν όλες ως ξεχωριστές γλώσσες.
Ελένη του Αλυπίου
Ελάχιστα είναι γνωστά για αυτήν, αφού αναφέρεται μόνο από τον Μιχαήλ Ψελλό, ο οποίος γράφει μόνο ότι: "Ο Κωνσταντίνος ήταν ακόμα νεαρός άνδρας, όταν παντρεύτηκε μια γυναίκα που την έλεγαν Ελένη, θυγατέρα του γνωστού Αλυπίου, τότε αρχηγού της πόλης και μέλος ευγενικής οικογένειας που είχε μεγάλη φήμη. Αυτή η γυναίκα, που ήταν όμορφη αλλά και ενάρετη, του γέννησε τρεις κόρες πριν πεθάνει ».
Γλώσσα Κρυτς
Η Κριτς είναι γλώσσα υπό εξαφάνιση ως "σοβαρά απειλούμενη" από το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Γλωσσών της Ουνέσκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Βορειοανατολικές καυκάσιες γλώσσες
Μικοναζόλη
Η μικοναζόλη (αγγλ. miconazole) είναι χημική δραστική ουσία, η οποία ανήκει στις αζόλες και έχει τη πλήρη ονομασία, -1-(2-(2,4-Διχλωροβενζυλοξυ)-2-(2,4-διχλωροφαινυλ-)αιθυλο-1H-ιμιδαζόλη, και ως φάρμακο συνήθως ως αλοιφή, πωλείται με τις επωνυμίες Combi, Daktarin, Monistat, Desenex, Sarmel κ.ά.
Δράση
Η μικοναζόλη ανήκει στην οικογένεια φαρμάκων ιμιδαζόλης. Λειτουργεί μειώνοντας ή εξαλείφοντας την ικανότητα των μυκήτων να παράγουν εργοστερόλη, ένα σημαντικό συστατικό δομικό στοιχείο της κυτταρικής μεμβράνης τους.
Η βασική δράση της εν λόγω αζόλης είναι ότι αλληλεπιδρά με τη δεμεθυλάση του κυτοχρώματος P-450, το οποίο είναι ένζυμο κρίσιμης σημασίας για τη μεταλλαγή της λανοστερόλης σε εργοστερόλη. Η εργοστερόλη αποτελεί βασικό συστατικό της κυτταρικής μεμβράνης των μυκήτων, οπότε η αναστολή της σύνθεσής της, έχει ως συνέπεια την αύξηση της διαπερατότητας της μεμβράνης των μυκήτων, εξ ου και την έξοδο του κυτταροπλασματικού περιεχομένου.
Χρήσεις
Η εν λόγω ουσία συνδυαζόμενη με τη νιτρική της μορφή (νιτρική μικοναζόλη), με ή χωρίς υδροκορτιζόνη, χρησιμοποιείται ευρέως ως αντιμυκητιασικό σκεύασμα -αποτελεσματικά- για την καταπολέμηση λ.χ. μυκητιάσεων του δέρματος, δερματομυκητιάσεων που οφείλονται σε Trichophyton sp., δερματοφυτία των ποδιών («πόδι αθλητού»), μηρογεννητικών πτυχών και σκελών (Tinea cruris), ή/και δερματομυκητιάσεων που οφείλονται σε ζυμομύκητες (Candida sp.) π.χ. καντιντιάσεις. Εφαρμόζεται επίσης και στον κόλπο, ως κρέμα ή αλοιφή σε ορισμένες περιπτώσεις.
Παρενέργειες
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: φαγούρα ή ερεθισμό της περιοχής στην οποία εφαρμόζεται. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη θεωρείται ασφαλής για τα μωρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Αζόλες Κατηγορία:Χλωροαρένια Κατηγορία:Αιθέρες Κατηγορία:Αντιμολυσματικοί παράγοντες
Διεθνής σύμβαση για τη ρύθμιση της φαλαινοθηρίας
Η Διεθνής σύμβαση για τη ρύθμιση της φαλαινοθηρίας (αγγλικά: International Convention for the Regulation of Whaling), είναι μια διεθνής περιβαλλοντική συμφωνία που υπογράφηκε το 1946 για να «εξασφαλίσει τη σωστή διατήρηση των αποθεμάτων φαλαινών και έτσι να καταστήσει δυνατή την εύρυθμη ανάπτυξη της βιομηχανίας της φαλαινοθηρίας». Η σύμβαση εφαρμόζει τις εμπορικές, επιστημονικές και τοπικές πρακτικές φαλαινοθηρίας από ογδόντα εννέα χώρες.
Υπογράφηκε από 15 έθνη στην Ουάσινγκτον, στις 2 Δεκεμβρίου 1946 και τέθηκε σε ισχύ στις 10 Νοεμβρίου 1948. Το πρωτόκολλό της σύμβασης (το οποίο αποτελεί την πρώτη ουσιαστική αναθεώρηση της σύμβασης και επέκτεινε τον ορισμό του "αλιέα φαλαινών" προσθετόντας τα ελικόπτερα καθώς και τα πλοία) υπογράφηκε στην Ουάσινγκτον στις 19 Νοεμβρίου 1956. Η σύμβαση αποτελεί διάδοχο της διεθνούς συμφωνίας για τη ρύθμιση της φαλαινοθηρίας που υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 8 Ιουνίου 1937 και τα πρωτόκολλα της συμφωνίας αυτής που υπογράφηκαν επίσης στο Λονδίνο στις 24 Ιουνίου 1938 και στις 26 Νοεμβρίου 1945.
Οι στόχοι της συμφωνίας ήταν η προστασία όλων των ειδών φαλαινών με τη θέσπιση ενός συστήματος διεθνούς ρύθμισης για την αλιεία φαλαινών και τη διασφάλιση της σωστής διατήρησης και ανάπτυξης των αποθεμάτων φαλαινών. Το κύριο μέσο για την υλοποίηση αυτών των στόχων είναι η Διεθνής Επιτροπή Φαλαινοθηρίας, η οποία δημιουργήθηκε σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση. Η επιτροπή έχει κάνει πολλές αναθεωρήσεις στο χρονοδιάγραμμα που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της αυτής της σύμβασης. Η Επιτροπή έχει επίσης δώσει στις κυβερνήσεις το δικαίωμα να διεξάγουν επιστημονικές έρευνες που αφορούν τη θανάτωση φαλαινών.
Οι Συμμετοχές
Από τον Ιανουάριο του 2014, στη σύμβαση συμμετέχουν 89 κράτη του κόσμου. Τα αρχικά υπογράφοντα κράτη ήταν η Αργεντινή, η Αυστραλία, η Βραζιλία, ο Καναδάς, η Χιλή, η Δανία, η Γαλλία, η Ολλανδία, η Νέα Ζηλανδία, η Νορβηγία, το Περού, η Νότια Αφρική, η Σοβιετική Ένωση, η Μεγάλη Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς συνθήκες
Μαραθώνιος του Ολύμπου
O Μαραθώνιος του Ολύμπου (Olympus Marathon) είναι ένας διεθνής αγώνας ορεινού τρεξίματος. Διεξάγεται κάθε χρόνο στο Λιτόχωρο τον Ιούνιο - Ιούλιο. Διεξήχθη για πρώτη φορά στις 26 Ιουνίου 2004. Ο αγώνας είναι επίσημος στο πλαίσιο της παγκόσμιας σειράς Skyrunner World Series. To 2020, για πρώτη φορά στην ιστορία του, ο Μαραθώνιος δεν διεξήχθη, λόγω της πανδημίας COVID-19.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομός Πιερίας
Kawasaki Heavy Industries Rolling Stock Company
μικρογραφία| Το εργοστάσιο Kawasaki Heavy Industries στο νομό Hyōgo της Ιαπωνίας μικρογραφία| Το σιδηροδρομικό εργοστάσιο Kawasaki στο Yonkers, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ μικρογραφία| Το εργοστάσιο Yonkers, ΗΠΑ εναλλ.=A Kawasaki Heavy Industries-CSR Sifang C151A train approaching Expo.|μικρογραφία| Μια αμαξοστοιχία Kawasaki Heavy Industries-CSR Qingdao Sifang C151A πλησιάζει τον σταθμό Expo MRT. Η Kawasaki Heavy Industries Rolling Stock Company είναι το τμήμα σιδηροδρομικών κατασκευών της Kawasaki Heavy Industries. Από την έναρξη των εργασιών της το 1906, η εταιρία έχει παραγάγει περισσότερα από 90.000 σιδηροδρομικά οχήματα.
Προϊόντα
Όπως φαίνεται από το όνομα της εταιρείας, η εταιρεία παράγει κυρίως οχήματα σιδηροδρόμων. Πρόσφατα, η Kawasaki έχει λάβει παραγγελίες από πελάτες σε ξένες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ιρλανδίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Όλα τα προϊόντα που κατασκευάζονται για την αμερικανική σιδηροδρομική αγορά πωλούνται μέσω της Kawasaki Rail Car Inc., ενός άλλου τμήματος της Kawasaki Heavy Industries. Λόγω των σημαντικών πωλήσεων προς το μετρό της Νέας Υόρκης και διάφορες γραμμές δρομολογίων, δημιουργήθηκε ένα πρόσθετο εργοστάσιο συναρμολόγησης στο Yonkers της Νέας Υόρκης το 1986 για τελική συναρμολόγηση που στο Λίνκολν.
Ομάδα Σιδηροδρόμων της Ιαπωνίας
Τα προϊόντα που παράγονται για τον όμιλο σιδηροδρόμων της Ιαπωνίας ή τον όμιλο JR περιλαμβάνουν:
Μεγάλη ιδιωτική εταιρεία σιδηροδρόμων
Η παραγωγή για τους ακόλουθους ιδιωτικούς σιδηροδρόμους περιλαμβάνει:
Μονορείλ και ATG
Η παραγωγή για μονορέιλ και αυτοματοποιημένες μεταφορές (ATG) περιλαμβάνει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιαπωνίας
Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος
To Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕ.Μ.Ε.) είναι επιστημονικός φορέας στην Ελλάδα με σκοπό την επιστημονική μελέτη, την έρευνα και τη δημόσια προβολή θεμάτων εγκληματολογίας. Την επεξεργασία προτάσεων και η διατύπωση απόψεων για θέματα που σχετίζονται με την εγκληματολογία και την αντεγκληματική πολιτική. Την παροχή επιστημονικής συνδρομής προς πολιτικούς, κοινωνικούς, πολιτιστικούς και επιστημονικούς φορείς της χώρας σε θέματα που ανάγονται στην εγκληματολογία. Την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των πολιτών γύρω από ζητήματα εγκληματολογικού ενδιαφέροντος.
Για την πραγματοποίηση του σκοπού το ΚΕ.Μ.Ε.διοργανώνει εκδηλώσεις όπως συνέδρια, ημερίδες, διαλέξεις, σεμινάρια, δημόσιες συζητήσεις κ.λπ. Προγραμματίζει, καταρτίζει και δημοσιεύει μελέτες ή δημοσιεύει με οποιοδήποτε πρόσφορο τρόπο τα πορίσματα των συνεδρίων, συζητήσεων και ερευνητικών μελετών του. Εκφράζει δημόσια τις θέσεις του για επίκαιρα ζητήματα που άπτονται του εγκληματικού φαινομένου. Συστήνει ειδικές ομάδες εργασίας, αποτελούμενες από μέλη της ή εξωτερικούς συνεργάτες. Διοργανώνει ή συμμετέχει σε εθνικά ή διεθνή συνέδρια, επικοινωνώντας ή συνεργαζόμενο με σωματεία ή Ενώσεις που επιδιώκουν τους αυτούς ή παρεμφερείς σκοπούς. Ενθαρρύνει και προωθεί τη συνεργασία στο πλαίσιο διεπιστημονικών προσεγγίσεων με άλλους φορείς, ή Κέντρα ή Ενώσεις.
Σύμφωνα με το καταστατικό του, το ΚΕ.Μ.Ε. διοικείται από εξαμελές Διοικητικό Συμβούλιο:
Το Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος εκδίδει την ηλεκτρονική περιοδική επιθεώρηση εγκληματολογίας και ποινικής δικαιοσύνης CrimeTimes.
Έρζια
Από ορισμένους εθνολόγους θεωρείται ότι είναι μια από τις δύο κύριες ομάδες των Μορδβίνων, μαζί με τους Μόκσα (οι Έρζια υπερτερούν αριθμητικά των Μόκσα), ενώ άλλοι θεωρούν ότι είναι μια ξεχωριστή εθνότητα. Η ρωσική κυβέρνηση έχει υποστηρίξει την άποψη ορισμένων μελών της εθνικής ελίτ που θεωρεί ότι αποτελούν συστατικό του μορδβινικού έθνους, αλλά πολλά μέλη του εθνοτικού κινήματος των Έρζια έχουν προβάλλει αντιδράσεις.
Οι Έρζια μιλούν ως μητρική γλώσσα την Έρζια, ενώ σχεδόν όλοι, αν όχι όλοι, μιλούν και τα ρωσικά. Στη Μορδοβία η πλειοψηφία των κατοίκων είναι Ρώσοι και η περιοχή είναι αυτόνομη ρωσική δημοκρατία, τα ρωσικά είναι απαραίτητη γλώσσα για τους Έρζια. Ακόμη το μικρό μέγεθος των Έρζια και η κυριαρχία των ρωσικών καθιστούν τη γλώσσα τους ευάλωτη. Τα ρωσικά, ειδικά στη σταλινική εποχή, αντικατέστησαν τα Έρζια και τις μορδβινικές γλώσσες στη δεκαετία του 1930 στο κρατικό σύστημα.
Σύμβολα και πολιτισμός
Η σημαία των Έρζια είναι τρίχρωμη, αποτελούμενη από το λευκό στο πάνω μέρος, κόκκινο στη μέση και μαύρο στο κάτω μέρος. Το λευκό συμβολίζει την ελευθερία, το κόκκινο τη ζωή και το μαύρο τη γη.
Ανάκτορο Ποτάλα
Το ανάκτορο Ποτάλα (θιβετιανά: ཕོ་བྲང་པོ་ཏ་ལ་) ήταν η κύρια κατοικία του Δαλάι Λάμα, μέχρι την φυγή του στην Ινδία μετά τη θιβετιανή εξέγερση το 1959. Βρίσκεται στη Λάσα, Θιβέτ. Σήμερα στεγάζει μουσείο και το 1994 ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO. To παλάτι πήρε το όνομά του από το όρος Ποταλάκα, μυθική κατοικία του μποντισάτβα Αβαλοκιτεσβάρα.
Η κατασκευή του ανακτόρου άρχισε από τον 5ο Δαλάι Λάμα, το 1645, όταν ένας από τους πνευματικούς καθοδηγητές του, υπέδειξε ότι ο χώρος ήταν ιδανικός για έδρα της κυβέρνησης, ανάμεσα στα μοναστήρια Ντρέπουνγκ και Σέρα και την παλιά πόλη της Λάσα. Μπορεί να βρίσκεται στη θέση να υπήρχε ένα παλαιότερο οχυρό, γνωστό ως Λευκό ή Κόκκινο Παλάτι, κατασκευασμένο από τον Σονγκτσάν Γκάμπο το 637. Ο Δαλάι Λάμα και η κυβέρνησή του μετακινήθηκαν στο Λευκό Παλάτι το 1649. Η κατασκευή του ανακτόρου διήρκησε μέχρι το 1694, καθώς το Κόκκινο Παλάτι προστέθηκε την περίοδο 1690-94. Χρησιμοποιήθηκε ως το χειμερινό ανάκτορο του Δαλάι Λάμα.
Το κτίριο έχει μήκος 400 μέτρα στον άξονα ανατολής-δύσης και 350 μέτρα στο άξονα βορρά-νότου, με τους κεκλιμένους πέτρινους πύργους να έχουν κατά μέσο όρο πάχος 3 μέτρα και 5 μέτρα πάχος στη βάση, ενώ χαλκός έχει χυθεί στα θεμέλιά του, ώστε να βελτιωθούν τα αντισεισμικά χαρακτηριστικά του. Το δεκατριών ορόφων κτίριο έχει πάνω από 1.000 δωμάτια, 10.000 ιερά και πάνω από 200.000 αγάλματα. Έχει ύψος 117 μέτρα και είναι κτισμένο στην κορυφή του Μάρπο Ρι, στον Κόκκινο Λόφο.
Παραπομπές
κατηγορία:Πολιτισμός του Θιβέτ Ποταλα κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κίνα κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Κίνα Κατηγορία:Δαλάι Λάμα
Εθνικό Στάδιο (Σιέρα Λεόνε)
Το Εθνικό Στάδιο Σιάκα Στίβενς (Siaka Stevens National Stadium, ευρέως γνωστό και ως National Stadium) είναι το εθνικό στάδιο της Σιέρα Λεόνε και βρίσκεται στην πρωτεύουσα της χώρας, τη Φριτάουν. Κυρίως χρησιμοποιείται για αγώνες ποδοσφαίρου, αλλά έχει επίσης και αθλητικές εγκαταστάσεις. Είναι το μεγαλύτερο και κυριότερο στάδιο της Σιέρα Λεόνε, και έχει χωρητικότητα 45.000 θεατών. Το συγκεκριμένο στάδιο αποτελεί το μέρος προπόνησης της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Σιέρα Λεόνε.
Α.Σ. Ολυμπιακός Λαυρίου
Ο Α.Σ. Ολυμπιακός Λαυρίου ιδρύθηκε το 1926 στη συνοικία Νεάπολη του Λαυρίου, ως άτυπος συνεχιστής της πρώτης ομάδας της συνοικίας με την επωνυμία Μαραθών που ιδρύθηκε μεταξύ του 1922 και του 1924. Ανάμεσα στους ιδρυτές του συγκαταλέγονται οι αδελφοί Κατραμπασά, Π. Μπαλαφούτης, Γ. Κανέλης, Λ.Πολίτης, Αφοί Γιαννόπουλοι, Γ. Σαραντίδης, Γ. Πιερράκος, Κ. Αρκουλής, Μ.Κατσιβαρδάς, Β. Παντελέων, Δ. Βρουτσάκος και η οικογένεια Ψαρράκη. Λαϊκοί άνθρωποι οι περισσότεροι, μεταλλωρύχοι στην πλειοψηφία τους, που αναζήτησαν στον αθλητισμό μια δημιουργική διέξοδο από τα πολλά προβλήματα της καθημερινότητάς τους.
Εθνικό Στάδιο (Σιέρα Λεόνε)
Πληθώρα επαγγελματικών ποδοσφαιρικών σωματείων της Σιέρα Λεόνε πραγματοποιούν τους εντός έδρας αγώνες τους στο στάδιο. Το στάδιο χρησιμοποιείται, επίσης, περιστασιακά για πολιτιστικές, κοινωνικές, θρησκευτικές, πολιτικές και μουσικές εκδηλώσεις. Η ορκωμοσία του νέου προέδρου της Σιέρα Λεόνε γίνεται συνήθως στο στάδιο αυτό.
Το Εθνικό Στάδιο Σιάκα Στίβενς ανήκει στην κυβέρνηση της Σιέρα Λεόνε και υπεύθυνοι για τη συντήρησή του είναι οι αρμόδιοι του Υπουργείου Αθλητισμού της χώρας.
Α.Σ. Ολυμπιακός Λαυρίου
Στο ιδρυτικό καταστατικό αναφέρεται ότι: "ιδρύεται ποδοσφαιρικός σύλλογος, σκοπός του οποίου έσσεται η σωματική αλλά και ηθική διαπαιδαγώγησις της νεολαίας, η προτροπή των νεολαίων προς τον αθλητισμό και η παρότρυνση των προς τη μελέτη βιβλίων για την πνευματική ανύψωση των αθλουμένων".
Εθνικό Στάδιο (Σιέρα Λεόνε)
Το στάδιο επονοματίστηκε ένεκα του πρώτου προέδρου της χώρας, Σιάκα Στίβενς, ο οποίος υπέγραψε και ενέκρινε τον προϋπολογισμό για την κατασκευή του σταδίου το 1979.
Ιστορία
Ολοκληρωμένο στις 18 Απριλίου 1979, ως Στάδιο Σιάκα Στίβενς (ονομάστηκε από τον Πρόεδρο Σιάκα Στίβενς), το όνομα του σταδίου άλλαξε το 1992 όταν ξεκίνησε ένα πραξικόπημα από μια ομάδα νεαρών στρατιωτικών. Το 2008, οπαδοί ζήτησαν την αλλαγή του ονόματος πίσω στο αρχικό, αναφέροντας ως επιχείρημα την έλλειψη αθλητικής επιτυχίας από την αλλαγή.
Α.Σ. Ολυμπιακός Λαυρίου
Ιστορία
Από την αρχή είναι έντονη η αναφορά και το δέσιμο του Ολυμπιακού με τη συνοικία της Νεάπολης, την πιο φτωχή ίσως από το έτσι κι αλλιώς εργατικό Λαύριο. Από εκεί προερχόταν άλλωστε η πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών και των διοικητικών παραγόντων. Σε αυτήν χρωστάει και την ονομασία του, στην επαφή δηλαδή που διατήρησαν οι Λάκωνες του Πειραιά και του Λαυρίου όταν έφυγαν από τον τόπο καταγωγής τους.
Εθνικό Στάδιο (Σιέρα Λεόνε)
Ιστορία
Το προηγούμενο στάδιο που υπήρχε λεγόταν Reckrie Stadium. Κατεδαφίστηκε ολοσχερώς στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ώστε να δημιουργηθεί χώρος για το σημερινό στάδιο.
Α.Σ. Ολυμπιακός Λαυρίου
Ιστορία
Η συνοικία της Νεάπολης αποτέλεσε μια από τις βασικές εστίες του προοδευτικού και του εργατικού κινήματος την εποχή του Μεσοπολέμου και αυτό δεν άφησε ανεπηρέαστη και την ομάδα της γειτονιάς. Έτσι ο Ολυμπιακός θα δώσει 150 δρχ από το ταμείο του προς ενίσχυση των εργατών το 1929, στην μεγαλύτερη ίσως απεργία που γνώρισε ποτέ η πόλη. Το ποσό είναι ιδιαίτερα σημαντικό αν αναλογιστεί κανείς ότι η μηνιαία συνδρομή ενός μέλους ήταν από 3 έως 5 δρχ. Θα δώσει επίσης φιλικό αγώνα με την ομάδα Πέρα Κλουμπ Αμπελοκήπων που υπαγόταν στην Ομοσπονδία Εργατικού Αθλητισμού της Κόκκινης Αθλητικής Διεθνούς. Για τη δράση του αυτή ο Ολυμπιακός μπήκε στο στόχαστρο της Ασφάλειας, με τον αρχιφύλακα της περιοχής Σιγουράκο να επιβάλλει το 1931 για λίγα χρόνια την αλλαγή χρώματος στις φανέλες της ομάδας από κόκκινο σε μπλε.
Παρά τα περιορισμένα οικονομικά μέσα ο Ολυμπιακός πρωταγωνίστησε από την περίοδο του Μεσοπολέμου στην αθλητική ζωή της πόλης ως ανεπίσημο τότε σωματείο, έχοντας στις αρχές της δεκαετίας του ΄30 μαζί με τον Παλλαυρεωτικό τις δύο ισχυρότερες ποδοσφαιρικές ομάδες και η μεταξύ τους κόντρα χαρακτηριζόταν ως το μεγαλύτερο ντέρμπι του Λαυρίου την εποχή εκείνη. Το ντέρμπι μίσους όμως τα επόμενα χρόνια θα είναι οι συναντήσεις απέναντι στο Βυζάντιο, την ομάδα των προσφύγων της πόλης που είχε σαν έδρα του τον Συνοικισμό. Από τους μεγάλους ποδοσφαιριστές που φόρεσαν τα ερυθρόλευκα τότε ξεχωρίζει ο Μελέτης Ψαρράκης που σε νεαρή ηλικία πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιά, σκοτώθηκε όμως το 1940 στον πόλεμο της Αλβανίας.
Εθνικό Στάδιο (Σιέρα Λεόνε)
Παραπομπές
Σιερα Λεονε Κατηγορία:Σιέρα Λεόνε
Α.Σ. Ολυμπιακός Λαυρίου
Ιστορία
Στα χρόνια της Κατοχής, παρά τις τεράστιες δυσκολίες (το 1/5 των Λαυριωτών πέθανε από την πείνα) ο Ολυμπιακός μαζί με τις άλλες 3 ομάδες της πόλης (τον Παλλαυρεωτικό, τον Ηρακλή και το Βυζάντιο) ανασυγκροτήθηκαν και έδωσαν ένα φιλικό τουρνουά τα έσοδα του οποίου πήγαν προς ενίσχυση των Ελλήνων διεθνών αθλητών που υποσιτίζονταν. Ο σύλλογος συνέρχεται γρήγορα και δίνει τα πρώτα κιόλας μεταπολεμικά χρόνια σημαντικά φιλικά με ανεπίσημες και κυρίως επίσημες ομάδες όπως ο Εθνικός Αστέρας, ο Αθηναϊκός και η Δάφνη Αθηνών. Επίσης θα συμμετάσχει σε φιλικό παιχνίδι επίδειξης στο Στάδιο Καραΐσκάκη, που προηγήθηκε της αναμέτρησης του Ολυμπιακού Πειραιά με την αυστριακή Βιέννα.
Αργότερα ο Ολυμπιακός θα δώσει φιλικό αγώνα με την ομάδα που είχαν φτιάξει οι εξόριστοι αγωνιστές της Μακρονήσου νικώντας μάλιστα με 2-1 ένα σύνολο που είχε στις τάξεις του πολλούς ποδοσφαιριστές μεγάλων ομάδων της χώρας, όπως τον άσο του Ολυμπιακού Πειραιά Γιώργο Δαρίβα.
Ο σύλλογος μετά από πολλούς αγώνες θα καταφέρει να επισημοποιηθεί και να μπει στο μητρώο της ΕΠΣΑ, όπου και παρέμεινε μέχρι την ίδρυση της ΕΠΣΑΝΑ. Όλα αυτά τα χρόνια ο Ολυμπιακός κατάφερε να επιβιώσει και να βγάλει εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές μέσα από μεγάλες δυσκολίες, με το μεράκι, την παθολογική αγάπη και την προσφορά του κόσμου του, απλών λαϊκών ανθρώπων που πέρασαν από τις τάξεις του από διάφορα ή και απ' όλα τα μετερίζια, καθιστώντας τον μια γνήσια λαϊκή ομάδα.
Η νέα εποχή και η ανασυγκρότηση
Η ανάληψη της διοίκησης από τον Μιχάλη Τσίκλο θα οδηγήσει στην οικονομική ισχυροποίηση του συλλόγου και ο Ολυμπιακός το 2008 θα γράψει ιστορία με την άνοδό του στη Δ΄ εθνική κατηγορία, όντας η πρώτη και μέχρι σήμερα η μοναδική ποδοσφαιρική ομάδα της που έχει περάσει τα σύνορα της Αττικής για να δώσει επίσημη αναμέτρηση. Θα βρεθεί μάλιστα και στη Γ΄ Εθνική μετά την αναδιάρθρωση των κατηγοριών το 2013. Τα οικονομικά προβλήματα που παρουσιάστηκαν όμως οδήγησαν στην απόσυρση από το πρωτάθλημα και σταδιακά απείλησαν ακόμα και την ίδια την ύπαρξη του συλλόγου το 2017. Τότε ανέλαβε το λόγο και πάλι η λαϊκή βάση της ομάδας, οι απλοί της φίλαθλοι, αφού η επικείμενη συγχώνευση θα οδηγούσε όχι μόνο στη εξαφάνιση ενός συλλόγου (με έναν σχεδόν αιώνα ιστορίας και προσφοράς) στον αθλητισμό της πόλη, αλλά και το δικαίωμα στην άθληση δεκάδων νέων ανθρώπων που στελεχώνουν την πρώτη ομάδα και της ακαδημίες των τριών ποδοσφαιρικών συλλόγων.
Σήμερα ο Ολυμπιακός Λαυρίου συνεχίζει τη δράση του υπό νέα διοίκηση, πιστός στις αρχές του πραγματικού ερασιτεχνισμού και στις αρχές της ίδρυσής του, με τον πιο απλό αλλά και σημαντικό στόχο, να παίξουν τα παιδιά της πόλης μπάλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Λαύριο
Mitsubishi Ki-83
Το Mitsubishi Ki-83 ήταν ιαπωνικό δικινητήριο ελικοφόρο βαρύ μαχητικό μακράς ακτίνας δράσης. Αναπτύχθηκε στα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου αλλά παρόλο που επρόκειτο για τύπο με εξαιρετικές επιδόσεις, δεν εντάχθηκε σε παραγωγή. Κατασκευάστηκαν μονάχα τέσσερα πρωτότυπα.
Ανάπτυξη και σχεδιασμός
Το Ki-83 δημιουργήθηκε για να καλύψει απαίτηση που εξεδόθη το 1943 και αφορούσε την ανάπτυξη νέου βαρέως μαχητικού μακράς ακτίνας δράσης. Ήταν προϊόν ομάδας υπό τον Tomio Kubo, σχεδιαστή του πολύ επιτυχημένου Mitsubishi Ki-46. Το αρχικό πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 18 Νοεμβρίου 1944 και σύντομα κατέστη σαφές ότι παρά τις διαστάσεις του, ήταν ένα ένα ιδιαίτερα ευέλικτο αεροσκάφος. Διέθετε ισχυρότατο οπλισμό στο ρύγχος, αποτελούμενο από δύο πυροβόλα των 30 mm και δύο των 20 mm. Η διαδικασία ένταξης του σε παραγωγή είχε ξεκινήσει όταν η Ιαπωνία, έχοντας υποστεί συντριπτικά πλήγματα από τους Συμμάχους, αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει (15 Αυγούστου 1945).
Οι Αμερικανοί δοκίμασαν μεταπολεμικά τα τέσσερα Ki-83 που κατασκευάστηκαν και αποκόμισαν πολύ θετικές εντυπώσεις από τις επιδόσεις του τύπου. Το μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου φωτογραφικού υλικού προέρχεται από την περίοδο που τα αεροσκάφη ήταν στην κατοχή της USAAF.
Βιβλιογραφία
Ki-83 Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Νόμος των ημιτόνων
μικρογραφία|250px|Τρίγωνο στο οποίο αναγράφονται τα μήκη των πλευρών του a, \beta, \gamma, οι γωνίες του \mathrm{A}, \mathrm{B}, \Gamma και ο περιγεγραμμένος κύκλος του ακτίνας R. Στην γεωμετρία, ο νόμος των ημιτόνων, είναι μία σχέση που ισχύει σε οποιοδήποτε τρίγωνο και η οποία συνδέει τα μήκη των πλευρών ενός τριγώνου με τα ημίτονα των γωνιών του. Πιο συγκεκριμένα σε κάθε τρίγωνο, ισχύει ότι όπου \alpha, \beta, \gamma είναι τα μήκη των πλευρών του, \mathrm{A}, \mathrm{B}, \Gamma οι γωνίες του, και R η ακτίνα του περιγεγραμμένου κύκλου του τριγώνου.
Δηλαδή σε ένα τυχόν τρίγωνο ο λόγος της πλευράς προς το ημίτονο της γωνίας που βλέπει προς την πλευρά είναι σταθερός και ίσος με την διάμετρο του περιγεγραμμένου κύκλου, δηλαδή με 2R.
Ισότητα λόγων
μικρογραφία|300px|Ύψος του τριγώνου  που αντιστοιχεί στην κορυφή \mathrm{A}.
Ισότητα με την διάμετρο
μικρογραφία|300px|Το τρίγωνο όπου.
Αρκεί να δείξουμε ότι. Θεωρούμε την κάθετη από το \Gamma στην και \Delta το σημείο που τέμνεται με τον περιεγραμμένο κύκλο του. Χρησιμοποιώντας την ισότητα των λόγων του νόμου των ημιτόνων (που αποδείξαμε παραπάνω) στο τρίγωνο, έχουμε ότι Αφού η βαίνει στο ίδιο τόξο με την  έχουμε ότι. Επίσης αφού, ισχύει ότι. Συνεπώς,
Παραπομπές
Κατηγορία:Γωνία Κατηγορία:Γεωμετρία του τριγώνου Κατηγορία:Θεωρήματα στη Γεωμετρία Κατηγορία:Τριγωνομετρία
Μάχη της Τάνγκα
Η Μάχη της Τάνγκα (Αγγλικά: Battle of Tanga) ενίοτε γνωστή και ως η Μάχη των Μελισσών (Αγγλικά: Battle of the Bees), ήταν η ανεπιτυχής επίθεση από την Ινδική Εκστρατευτική Δύναμη Β υπό τις διαταγές του Υποστράτηγου Άρθουρ Άιτκεν, προκειμένου να καταλάβουν τη Γερμανική Ανατολική Αφρική (το ηπειρωτικό τμήμα της σημερινής Τανζανίας) κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε συνδυασμό με τη δύναμη εισβολής "C" πλησίον του Λονγκίντο στις πλαγιές του Όρους Κιλιμαντζάρο.
Ήταν το πρώτο μεγάλο συμβάν του πολέμου στην Ανατολική Αφρική και είδε τους Βρετανούς να ηττώνται από μια πολύ μικρότερη δύναμη Γερμανών Ασκάρι (Αραβικής προέλευσης λέξη των Σουαχίλι για τον στρατιώτη ή τον αστυνομικό ) και αποικιακών εθελοντών υπό τον Αντισυνταγματάρχη Πάουλ φον Λέτοβ-Φόρμπεκ. Ήταν η αρχή της Εκστρατείας Ανατολικής Αφρικής του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και θεωρείται ως μία από τις μεγαλύτερες νίκες της Σούτστρουπε (αποικιακή δύναμη) στην Αφρική. Η Βρετανική υποχώρηση επέτρεψε στη Σούτστρουπε να περισώσει σύγχρονο εξοπλισμό, ιατρικά αναλώσιμα, σκηνές, κουβέρτες, τρόφιμα και μια σειρά από οπλοπολυβόλα τύπου Μαξίμ, που τους επέτρεψαν να αντισταθούν επιτυχώς στους Συμμάχους για το υπόλοιπο του πολέμου.
Εισαγωγή
αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ|Η Τάνγκα κατά το 1914 (καρτ ποστάλ ζωγραφισμένη από τον Themistokles von Eckenbrecher (1842-1921)). αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ|Το HMS Fox στα δεξιά. Η Τάνγκα, βρίσκεται μόλις 80 χιλιόμετρα από τα σύνορα της Βρετανικής Ανατολικής Αφρικής (σύγχρονης Κένυα), ήταν ένα πολυσύχναστο λιμάνι και ο τερματικός σταθμός της σημαντικής σιδηροδρομικής γραμμής Ουσαμπάρα, ο οποίος διέτρεχε από την Τάνγκα έως το Νέο Μόσι (σημερινό Μόσι) στους πρόποδες του Όρους Κιλιμαντζάρο. Αρχικά, η Τάνγκα επρόκειτο να βομβαρδιστεί από τα Βρετανικά πολεμικά πλοία, αλλά αυτό το τμήμα του σχεδίου απορρίφθηκε. Ήταν μια συμφωνία που εξασφάλιζε την ουδετερότητα στην πρωτεύουσα Νταρ ες Σαλάαμ και στην Τάνγκα, αλλά τώρα η συμφωνία τροποποιήθηκε και φαινόταν «πως το μόνο δίκαιο ήταν να προειδοποιηθούν οι Γερμανοί ότι η συμφωνία είχε πάψει να ισχύει».