cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντικομμουνισμός
Στη Γερμανία
Στη Γερμανία οι πρώτοι νόμοι κατά του Σοσιαλισμού ψηφίστηκαν την περίοδο 1878-1890 από τον  Μπίσμαρκ και οι  Μαρξιστές θεωρήθηκαν εχθροί του Ράϊχ. Αργότερα η Νοεμβριανή Επανάσταση είχε ως αποτέλεσμα την αντικατάσταση της συνταγματικής μοναρχίας του γερμανικού Kaiserreich από μια κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η επαναστατική περίοδος κράτησε από τον Νοέμβριο του 1918 μέχρι την ίδρυση, τον Αύγουστο του 1919, μιας δημοκρατίας που αργότερα έγινε γνωστή ως Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Στις 3 Νοεμβρίου, ναύτες ύψωσαν την κόκκινη σημαία στο Κίελο, στο πλευρό τους προσχώρησε και η φρουρά της πόλης με αποτέλεσμα την 4η Νοεμβρίου να γίνουν οι κύριοι της κατάστασης. Οι επαναστάτες, εμπνευσμένοι από σοσιαλιστικές ιδέες, δεν παρέδωσαν τη δύναμη σε συμβούλια σοβιετικού τύπου, όπως είχαν κάνει οι Μπολσεβίκοι στη Ρωσία, επειδή η ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD) αντιτάχθηκε στη δημιουργία τους. Το SPD επέλεξε αντί αυτού μια εθνική συνέλευση που θα αποτελούσε τη βάση για ένα κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης. Φοβούμενο έναν γενικευμένο εμφύλιο πόλεμο στη Γερμανία ανάμεσα σε εργαζόμενους και αντιδραστικούς συντηρητικούς, το SPD δεν σχεδίαζε να απομακρύνει εντελώς τις παλαιές γερμανικές ανώτερες τάξεις από την εξουσία και τα προνόμιά τους. Αντί αυτού, επιδίωξε την ενσωμάτωσή τους στο νέο σοσιαλδημοκρατικό σύστημα. Σε αυτή την προσπάθεια, οι αριστεροί του SPD επιδίωξαν συμμαχία με την Ανώτατη Διοίκηση της Γερμανίας. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στον στρατό και στα Φράικορπς (εθνικιστικές πολιτοφυλακές) να καταπνίξουν με βία την κομμουνιστική εξέγερση των Σπαρτακιστών μεταξύ 4ης-15ης Ιανουαρίου 1919. Οι πρώην στρατιώτες των Φράικορπς είχαν ακόμα όπλα και στρατιωτικό εξοπλισμό από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, γεγονός που τους έδωσε ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Κατέκτησαν γρήγορα τους μπλοκαρισμένους δρόμους και κτίρια και πολλοί από τους αντάρτες παραδόθηκαν. 156 αντάρτες και 17 στρατιώτες Φράικορπς έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων. Το βράδυ της 15ης Ιανουαρίου, η Λούξεμπουργκ και ο Λίμπκνεχτ, ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας ανακαλύφθηκαν σε ένα διαμέρισμα στο Wilmersdorf του Βερολίνου, συνελήφθησαν και παραδόθηκαν στη μεγαλύτερη μονάδα Φράικορπς η οποία και τους εκτέλεσε. Η ήττα του Α παγκόσμιου πολέμου αποδόθηκε σε πισώπλατο χτύπημα από τους κομμουνιστές και η εθνικιστική δεξιά πρωτοστάτησε στην αναζήτηση και την τιμωρία των ενόχων ακόμη και με δολοφονίες.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πόλεμο η χώρα βγήκε κατεστραμμένη και χωρισμένη σε ζώνες επιρροής. Οι Γερμανοί ένιωθαν ενοχή για την πρόσφατη ιστορία τους, βίωναν την αποναζιστικοποίηση της πολιτικής εποχής, αναδεικνύοντας τη Γερμανία στο μεγαλύτερο κέντρο του Ψυχρού πολέμου. Το καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας θεωρήθηκε παράνομο από τους συμμάχους. Για την αριστερά όμως, αυτό ήταν προκάλυμμα για την αποκατάσταση του καπιταλισμού στη Γερμανία. Επιπλέον πολλοί ναζί χρησιμοποιήθηκαν στην ανάσχεση του κομμουνισμού λόγω γνώσεων. Στη Δ. Γερμανία ο κομμουνισμός παρουσιάζονταν ως απειλή που εκπορεύονταν από τη Μόσχα και τη Σοβιετική ένωση και συχνά το Γερμανικό κομμουνιστικό κόμμα είχε τον ρόλο του εκτελεστικού οργάνου.
Στην Ιταλία
Στην Ιταλία η διάψευση των ελπίδων για εδαφικά κέρδη κατά τη διάρκεια του Α Παγκόσμιου Πολέμου έφερε την υπονόμευση της δημοκρατίας και προετοίμασε την άνοδο του Φασισμού. Και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η επιρροή του κομμουνιστικού αντάρτικου ισχυροποίησε το Ιταλικό Κομμουνιστικό κόμμα που είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα. Η επιστροφή του ηγέτη του Παλμίρο Τολιάτι από τη Μόσχα σηματοδότησε τη στροφή του κόμματος προς πιο δημοκρατικές επιδιώξεις. Υπό την ηγεσία του συνεργάστηκε με φιλελεύθερα κόμματα και ήταν εντελώς αντίθετο σε κάθε σκέψη επανάστασης στην Ιταλία. Σημαντικό ρόλο στην υπέρβαση του ψυχροπολεμικού μίσους έπαιξε η άνοδος στον Παπικό θρόνο του Ιωάννη ΧΧΙΙΙ ο οποίος επεδίωκε συμβιβασμούς με αποτέλεσμα οι κομμουνιστές σιγά σιγά να απομακρυνθούν από τη Σοβιετική ένωση και να παρουσιάζονται ως ευρωκομμονιστικό κόμμα.
Στην Ισπανία
Στην Ισπανία, ο Στρατηγός Φράνκο, έχοντας στο πλευρό του, τους γαιοκτήμονες, την καθολική εκκλησία και τον στρατό κατάφερε να ανατρέψει την κυβέρνηση του  Λαϊκού Μετώπου. Το πραξικόπημα ξεκίνησε στο Γαλλικό Μαρόκο και εξαπλώθηκε. Ο Ισπανικός Εμφύλιος έγινε το σύμβολο του αγώνα ανάμεσα στη δημοκρατία και τον φασισμό. Με αυτόν τον τρόπο η Ναζιστική Γερμανία και η φασιστική Ιταλία ενίσχυσαν στρατιωτικά τους εθνικιστές της Ισπανίας και από την άλλη πλευρά η Σοβιετική ένωση ενίσχυσε τους δημοκράτες και τους κομμουνιστές. Ο Φράνκο όμως δεν αναγνώριζε τον πόλεμο ως εμφύλιο, αλλά ως αγώνα απελευθέρωσης από τους ξένους εισβολείς, τη Σοβιετική ένωση και τον διεθνή Κομμουνισμό. Κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου καθιερώθηκε και ο όρος Πέμπτη φάλαγγα με την έννοια του εσωτερικού εχθρού που σε συνεργασία με τον εξωτερικό υπονομεύει κάθε αμυντική προσπάθεια.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αρνήθηκε σθεναρά την ένταξη της χώρας του στο πλευρό του Χίτλερ με τη δικαιολογία ότι η χώρα του μόλις είχε εξέλθει από έναν καταστρεπτικό εμφύλιο πόλεμο που είχε παραλύσει όλες τις δομές της. Η μοναδική βοήθεια της φρανκικής Ισπανίας προς τους Γερμανούς ήταν η αποστολή μιας εθελοντικής μονάδας της Κυανής Μεραρχίας στο Ανατολικό Μέτωπο. Με το τέλος του πολέμου η Ισπανία, αποδείχθηκε ιδιαίτερα φιλόξενη για τους φυγάδες ναζί, αμέσως μετά το τέλος του πολέμου. Ο αντικομουνισμός της Δύσης στάθηκε αρκετός ώστε το φρανκικό καθεστώς να εξέλθει από τη διπλωματική απομόνωση λίγο αργότερα. Το 1955 η Ισπανία έγινε δεκτή στα Ηνωμένα Έθνη. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου όπως συνέβη με τους Ιταλούς και τους Γάλλους, τα κομμουνιστικά κόμματα απομακρύνθηκαν από τη Σοβιετική ένωση και παρουσιάζονταν ως ευρωκομμουνιστικά.
Το φρανκικό καθεστώς κατάφερε να επιζήσει μέχρι τον θάνατο του Φράνκο και οι μόνοι του διώκτες του ήταν οι τρομοκράτες του ΕΤΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομμουνισμός
Βιτζάγια Λάκσμι Παντίτ
Πολιτική σταδιοδρομία
Από νεαρή σχετικά ηλικία ακολουθώντας την παράδοση της οικογένειάς της ασχολήθηκε με τα κοινά, λαμβάνοντας ενεργό μέρος στο εθνικιστικό κίνημα της ανεξαρτησίας της Ινδίας από τους Άγγλους, με συνέπεια να συλληφθεί και να φυλακιστεί τρεις φορές. Αρχικά είχε λάβει μέρος στη τοπική αυτοδιοίκηση της γενέτειράς της, όπου σύντομα ως κόρη πολιτικού ηγέτη ξεπέρασε τα όποια προβλήματα δημιουργούσε η ανάμιξή της γενόμενη τελικά δεκτή στην κοινωνία της τότε εποχής. Ακολούθως συμμετείχε ως μέλος της νομοθετικής συνέλευσης των Ενωμένων Επαρχιών που αργότερα θα συγκροτήσουν την πολιτεία Ούταρ Πραντές.
Από τη θέση αυτή κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων της ευρύτερης περιοχής αναλαμβάνει υπουργός τοπικής αυτοδιοίκησης και δημόσιας υγείας την περίοδο 1937-1939. Ήταν η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε στο υπουργικό συμβούλιο της Ινδίας. Το 1939 όταν ξέσπασε το θέμα της συμμετοχής της Ινδίας στο πλευρό της Αγγλίας στον Β' Π.Π. και τέθηκε το ζήτημα της ανεξαρτησίας από τον αδελφό της που τότε προέδρευε του κόμματος του Κογκρέσου αναγκάσθηκε ν΄ ακολουθήσει και να συμμετάσχει στις μεγάλες κινητοποιήσεις της πολιτικής ανυπακοής. Στις 9 Αυγούστου του 1942 συνελήφθη μαζί με όλους τους άλλους ηγέτες του κόμματος όπου χωρίς δίκη κλείστηκε στη φυλακή. Ήταν τότε που ακολούθησαν τα έκτροπα κατά την εξέγερση των Ινδών "Εγκαταλείψτε την Ινδία".
Διπλωματική σταδιοδρομία
Το 1946 όταν ο αδελφός της κλήθηκε από τον Αντιβασιλέα να ετοιμάσει τη σχετική διαδικασία ανασυγκρότησης της επιτροπής του Κογκρέσου για την ανεξαρτησία της Ινδίας, η Βιτζάγια Παντίτ ανέλαβε αρχηγός της ινδικής αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ για την περίοδο 1946-1948, ενώ παράλληλα την περίοδο 1947-1949 ανέλαβε πρέσβειρα της Ινδίας στη Μόσχα, το 1949 στην Ουάσιγκτον και το 1951 στο Μεξικό.
Το 1952 αναλαμβάνει για δεύτερη φορά την εκπροσώπηση της χώρας της στον ΟΗΕ και τον επόμενο χρόνο (1953) εκλέγεται πρώτη γυναίκα πρόεδρος της γενικής συνέλευσης του διεθνή αυτού Οργανισμού. Στη συνέχεια από το 1954 μέχρι το 1961 διετέλεσε ύπατος αρμοστής (με τον χαρακτήρα της πρέσβειρας) στο Λονδίνο και παράλληλα στο Δουβλίνο και την Ισπανία.
Το 1962 επιστρέφοντας στην Ινδία, υπό την πρωθυπουργία του αδελφού της ανέλαβε κυβερνήτης της πολιτείας Μαχαράστρα θέση που διατήρησε μέχρι το 1964. Μετά το θάνατο του αδελφού της η σχέση της με την ανεψιά της, Ίντιρα Γκάντι, που ανέλαβε στη συνέχεια πρωθυπουργός, δεν ήταν και οι καλλίτερες με συνέπεια να αποσυρθεί από την πολιτική.
Το 1977, μετά την πολιτική αποτυχία της ανεψιάς της Ίντιρας Γκάντι, η Βιτζάγια Παντίτ, εγκατέλειψε το κόμμα του Κογκρέσου και προσχώρησε σ΄ εκείνο της Δημοκρατίας που είχε στο μεταξύ συγχωνευθεί με το κόμμα Τζανάτα. Τον δε επόμενο χρόνο διορίστηκε εκπρόσωπος της Ινδίας στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.
Η Βιτζάνα Παντίτ πέθανε στις 1 Δεκεμβρίου του 1990, στη πόλη Ντεχραντούν του Κασμίρ, σε ηλικία 90 ετών. Ήταν παντρεμένη με τον δικηγόρο και ιστορικό, αγωνιστή της ανεξαρτησίας, Ρατζίτ Παντίτ του οποίου έφερε το επίθετο, - η ίδια ήταν το γένος Σουαρούπ Κουμάρι Νεχρού - και ο οποίος πέθανε στη διάρκεια της φυλάκισής του του το 1944. Κόρη τους είναι η συγγραφέας η Ναγιαντάρα Σαγκάλ.
Συγγραφικό έργο
Στο συγγραφικό έργο της Βιτζάγια Παντίτ περιλαμβάνονται δύο βιβλία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί πολιτικοί
Μάγκι Τζίλενχαλ
Η Μάργκαρετ Ρουθ «Μάγκι» Τζίλενχαλ (Margaret Ruth "Maggie" Gyllenhaal, 16 Νοεμβρίου 1977)  είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι η κόρη του σκηνοθέτη Στίβεν Τζίλενχαλ και της σεναριογράφου Ναόμι Φόνερ και η μεγαλύτερη αδερφή του ηθοποιού Τζέικ Τζίλενχαλ. Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, όταν ξεκίνησε να εμφανίζεται στις ταινίες του πατέρα της. Η Τζίλενχαλ έγινε γνωστή με τον δευτερεύοντα ρόλο της, στην ανεξάρτητη ταινία Ντόνι Ντάρκο (Donnie Darko) το 2001. Ο ρόλος που την ανέδειξε ως ηθοποιό ήταν στη σαδομαζοχιστική ρομαντική ταινία Η γραμματέας (Secretary), για τον οποίο έλαβε διθυραμβικές κριτικές και μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.
Η Τζίλενχαλ έχει εμφανιστεί σε ένα μεγάλο φάσμα ταινιών, συμπεριλαμβανομένης της ανεξάρτητης ταινίας SherryBaby το 2006, για την ερμηνεία της στην οποία ήταν προτεινόμενη για Χρυσή Σφαίρα, τη ρομαντική κωμωδία Απατημένες σύζυγοι (Trust the Man) το 2006 και ταινίες υψηλού προϋπολογισμού όπως το Οι Δίδυμοι Πύργοι (World Trade Center) το 2006 και Ο Σκοτεινός Ιππότης (The Dark Knight) το 2008. Το 2009, πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ - δράμα Crazy Heart. Για την ερμηνεία της στην ταινία προτάθηκε για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου. Η Τζίλενχαλ έχει, επίσης, συμμετάσχει σε θεατρικά έργα, όπως το Closer το 2000 και σε τηλεοπτικές παραγωγές, όπως στην τηλεταινία Strip Search το 2004.
Η Τζίλενχαλ έχει σχέση με τον επίσης ηθοποιό Πίτερ Σάρσγκαρντ από το 2002. Το 2006, αρραβωνιάστηκαν και η Τζίλενχαλ γέννησε την κόρη τους, Ραμόνα, στις 3 Οκτωβρίου 2006. Στις 2 Μαΐου 2009, οι δυο τους παντρεύτηκαν στην Ιταλία. Η δεύτερη κόρη τους, η Γκλόρια Ρέι, γεννήθηκε στις 19 Απριλίου 2012. Η Τζίλενχαλ υποστηρίζει ενεργά το Δημοκρατικό Κόμμα των Η.Π.Α. και όπως ο αδερφός και οι γονείς της υποστηρίζει την Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Ελευθεριών (American Civil Liberties Union), μια μη κυβερνητική οργάνωση, που έχει ως στόχο την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πριν την Αμερικανική εισβολή στο Ιράκ συμμετείχε σε διαδηλώσεις κατά του πολέμου. Επιπλέον, ασχολείται ενεργά με εκστρατείες υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ατομικής ελευθερίας και κατά της φτώχειας.
Πρώτα χρόνια
Η Τζίλενχαλ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Οι γονείς της είναι ο σκηνοθέτης Στίβεν Τζίλενχαλ και η κινηματογραφική παραγωγός και σεναριογράφος Ναόμι Φόνερ (του γένους Αχς). Ο Τζέικ Τζίλενχαλ, ο νεότερος αδερφός της, είναι επίσης ηθοποιός. Ο πατέρας της, ο οποίος μεγάλωσε σε Σβεντενμποργκιανό περιβάλλον, είναι Σουηδικής και Αγγλικής καταγωγής και είναι μέλος της Οικογένειας Γύλενχολ, μιας Σουηδικής οικογένειας ευγενών. Ο τελευταίος γνήσιος Σουηδός πρόγονός της ήταν ο προπάππους της, απόγονος του Λέοναρντ Γύλενχολ, ο οποίος ήταν ένας από τους κύριους ηγέτες της Σβεντενμποργκιανής θρησκείας και υποστήριζε τη διάδοση και τύπωση των γραπτών του Εμάνουελ Σβέντενμποργκ. Η μητέρα της είναι Εβραία (με προγόνους από τη Ρωσία και τη Λιθουανία), από τη Νέα Υόρκη και είναι η πρώην σύζυγος του Έρικ Φόνερ, ο οποίος είναι καθηγητής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Η Τζίλενχαλ έχει δηλώσει ότι μεγάλωσε κυρίως ως Εβραία, αν και δεν φοίτησε σε Εβραϊκό σχολείο. Οι γονείς της, οι οποίοι παντρεύτηκαν το 1977, έκαναν αίτηση διαζυγίου τον Οκτώβριο του 2008.
Η Τζίλενχαλ μεγάλωσε στο Λος Άντζελες και φοίτησε στο Λύκειο Χάρβαρντ-Γουέστλεϊκ. Το 1995, αποφοίτησε από το Χάρβαρντ-Γουέστλεϊκ και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει Λογοτεχνία και Ανατολικές θρησκείες στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Αποφοίτησε το 1999 με πτυχίο Καλών Τεχνών. Στη συνέχεια, σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης (Royal Academy of Dramatic Art) του Λονδίνου. Μετά το τέλος των σπουδών της εργάστηκε ως σερβιτόρα σε ένα εστιατόριο της Μασαχουσέτης για το καλοκαίρι.
Πρώτα βήματα
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Τζίλενχαλ έγινε σε ηλικία 15 ετών, όταν συμμετείχε στην ταινία Υδάτινη Χώρα (Waterland) το 1992. Στη συνέχεια συμμετείχε στις ταινίες Επικίνδυνη Γυναίκα (A Dangerous Woman) το 1993 και Homegrown το 1998. Σκηνοθέτης και των τριών ταινιών ήταν ο πατέρας της, ενώ στις δύο τελευταίες συμμετείχε και ο αδερφός της. Με τη μητέρα τους, αυτή και ο Τζέικ, εμφανίστηκαν σε δύο επεισόδια της Ιταλικής εκπομπής μαγειρικής Molto Mario του καναλιού Food Network. Μετά την αποφοίτηση της από το κολέγιο, είχε δευτερεύοντες ρόλους σε ταινίες όπως οι Και γ... το Χόλιγουντ (Cecil B. Demented) το 2000 και Τα Αγόρια της Ζωής μου (Riding in Cars with Boys) το 2001. Η Τζίλεχαλ έγινε γνωστή υποδυόμενη την αδερφή του επίσης εκτός οθόνης αδερφού της, Τζέικ, στην ανεξάρτητη ταινία Ντόνι Ντάρκο (Donnie Darko) το 2001.
Έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο στην παραγωγή του Θεάτρου Berkeley Repertory του έργου Closer του Πάτρικ Μάρμπερ. Για την ερμηνεία της στο έργο έλαβε θετικές κριτικές. Οι παραστάσεις ξεκίνησαν το Μάιο του 2000 και τελείωσαν στα μέσα του Ιουλίου της ίδιας χρονιάς. Η Τζίλενχαλ έχει συμμετάσχει σε αρκετά άλλα θεατρικά έργα, μεταξύ των οποίων και τα: Η Τρικυμία (The Tempest), Αντώνιος και Κλεοπάτρα (Antony and Cleopatra), The Butterfly Project και No Exit.
2002–2005
upright|alt=A brown-haired woman with blue eyes wears a dark blue dress with her hair tied back.|thumb|Η Τζίλενχαλ σε μια εκδήλωση στη [[Βαρκελώνη της Ισπανίας το 2008]] Ο ρόλος που ανέδειξε την Τζίλενχαλ ως ηθοποιό ήταν στη σαδομαζοχιστική ρομαντική ταινία Η Γραμματέας (Secretary) το 2002, μια ταινία που επικεντρώνεται σε δύο άτομα, που ξεκινούν έναν τρόπο ζωής BDSM. Ο κριτικός Στίβεν Χόλντεν της εφημερίδας The New York Times έγραψε: «Ο ρόλος της Λι, που υποδύεται η Μάγκι Τζίλενχαλ με συγκρατημένη κωμική λεπτότητα και γλυκύτητα, πρέπει να την κάνει αστέρι». Ο Μικ ΛαΣάλ της εφημερίδας San Francisco Chronicle έγραψε: «Η Μάγκι Τζίλενχαλ, ως η αυτοκαταστροφική γραμματέας, είναι αινιγματική και σε μερικές στιγμές συμπαθητική». Η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές, και η ερμηνεία της Τζίλενχαλ της χάρισε το Βραβείο Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης από το Εθνικό Συμβούλιο Αξιολόγησης Ταινιών (National Board of Review of Motion Pictures), την πρώτη της υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα και μια υποψηφιότητα για το Βραβείο Independent Spirit. Ο πρώτος κινηματογραφικός ρόλος της Τζίλενχαλ, στον οποίο εμφανίζεται εντελώς γυμνή, ήταν σε αυτήν την ταινία. Αν και εντυπωσιάστηκε με το σενάριο, είχε αρχικά ενδοιασμούς, καθώς πίστευε ότι θα μπορούσε να έχει αντι-φεμινιστικό μήνυμα. Ωστόσο, μετά από προσεκτική συζήτηση, όσον αφορά το σενάριο, με τον σκηνοθέτη της ταινίας, Στίβεν Σέινμπεργκ, συμφώνησε να συμμετάσχει. Αν και επιμένει ότι ο Σέινμπεργκ δεν την εκμεταλλεύτηκε, η Τζίλενχαλ έχει δηλώσει ότι ένιωθε «φοβισμένη όταν ξεκίνησαν τα γυρίσματα» και ότι «στα λάθος χέρια... έστω και ελάχιστα λιγότερο έξυπνα χέρια, η ταινία θα μπορούσε να λέει κάτι πραγματικά παράξενο». Από τότε, έχει ξανά αναφερθεί στον ρόλο της στην ταινία λέγοντας μόνο ότι «Παρά την προσωπική προσπάθεια, μερικές φορές η δυναμική που εξερευνείς στη δουλειά σου μπορεί να διαχυθεί και στη ζωή σου».
Στη συνέχεια είχε ένα δευτερεύοντα ρόλο στην κωμωδία-δράμα Adaptation του 2002, μια ταινία που διηγείται την ιστορία του σεναριογράφου Τσάρλι Κάουφμαν και την προσπάθεια που κατέβαλε να γίνει το βιβλίο The Orchid Thief ταινία. Αργότερα, εμφανίστηκε στη βιογραφία Εξομολογήσεις ενός Επικίνδυνου Μυαλού (Confessions of a Dangerous Mind) του 2002, ως μέλος ενός μεγάλου καστ ηθοποιών που περιλάμβανε τους: Σαμ Ρόκγουελ, Ντρου Μπάριμορ, Τζορτζ Κλούνεϊ και Τζούλια Ρόμπερτς. Η ταινία είχε έσοδα 33 εκατομμυρίων δολαρίων, παγκοσμίως. Την ίδια χρονιά, είχε ένα μικρότερο ρόλο στην κωμωδία 40 Μέρες και 40 Νύχτες (40 Days and 40 Nights).
Το 2003, συμπρωταγωνίστησε με την Τζούλια Ρόμπερτς στην ταινία Το Χαμόγελο της Μόνα Λίζα (Mona Lisa Smile) στο ρόλο της Ζιζέλ. Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα The Daily Telegraph, αποκάλυψε ότι ο λόγος που την έκανε να δεχτεί το ρόλο ήταν για να «υποδυθεί κάποια που νιώθει σίγουρη με τον εαυτό της ως μια σέξι και όμορφη γυναίκα». Η ταινία έλαβε ως επί το πλείστον αρνητικές κριτικές, με τη Μανόλα Ντάργκις της εφημερίδας Los Angeles Times να την περιγράφει ως «αυτάρεσκη και μειωτική». Οι επόμενοι ρόλοι της ήταν σε μικρότερες ανεξάρτητες ταινίες: την Casa de los Babys του 2003, που αφηγείται την ιστορία έξι Αμερικανίδων γυναικών που περιμένουν με αγωνία σε μια χώρα της Λατινικής Αμερικής μέχρι να ολοκληρωθούν οι χρονοβόρες διαδικασίες υιοθεσίας και να μπορέσουν να πάρουν τα μωρά τους και την Εγκληματικά Μυαλά (Criminal) του 2004, που αποτέλεσε ριμέικ της Αργεντίνικης ταινίας Εννιά Βασιλισσες (Nine Queens), με τους Τζον Σ. Ράιλι και Ντιέγκο Λούνα. Η Τζίλενχαλ υποδύεται μια τίμια μάνατζερ ξενοδοχείου, που αναγκάζεται να βοηθήσει τον διεστραμμένο αδερφό της (Ράιλι), ξελογιάζοντας ένα από τα θύματά του. Η Τζίλενχαλ δέχτηκε πρόσκληση για να γίνει μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών το 2004. Πρωταγωνίστησε στην τηλεταινία Strip Search του 2004 του καναλιού HBO, όπου υποδύθηκε μια Αμερικανή μαθήτρια στην Κίνα που είναι ύποπτη για τρομοκρατία.
Το 2004, η Τζίλενχαλ επέστρεψε στο θέατρο με το έργο Homebody/ Kabul του Τόνι Κούσνερστο Λος Άντζελες, υποδυόμενη την Πρισίλα, την κόρη του Χόμμπάντι, η οποία περνά το μεγαλύτερο μέρος του έργου, ψάχνοντας τη μητέρα της στην Καμπούλ του Αφγανιστάν. Ο Κούσνερ της έδωσε τον ρόλο στο έργο Homebody/ Kabul έχοντας λάβει υπόψιν του τη δυναμικότητα που είχε δείξει η Τζίλενχαλ στο θεατρικό έργο Closer. Ο Μπεν Μπράντλεϊ της εφημερίδας The New York Times έγραψε: «Η δεσποινίς Τζίλενχαλ παρέχει την απαραίτητη γέφυρα μεταξύ των τμημάτων του τίτλου της παράστασης». Ο Τζον Χάιλπερν της εφημερίδας The New York Observer σημείωσε ότι η ερμηνεία της Τζίλενχαλ ήταν «αξιοθαύμαστη». Ακόμη, συμπεριλήφθηκε στη λίστα «Hot 100» του περιοδικού Maxim με τις 100 πιο σέξι γυναίκες για το 2004 και το 2005.
Ο επόμενος κινηματογραφικός ρόλος της Τζίλενχαλ ήταν στην κωμωδία-δράμα του 2005, Τα Πάντα για τον Έρωτα (Happy Endings), όπου υποδυόταν μια περιπετειώδη ηθοποιό, που ξελογιάζει ένα νεαρό γκέι μουσικό (Τζέισον Ρίτερ) καθώς και τον πλούσιο πατέρα του (Τομ Άρνολντ). Ηχογράφησε τραγούδια για το σάουντρακ της ταινίας, αποκαλώντας τον ρόλο αυτόν ως τον «δυσκολότερο και τον πιο τρομακτικό» και πρόσθεσε ότι είναι πιο φυσική, όταν τραγουδά στην οθόνη παρά όταν παίζει. Η Λίζα Σβάρτζμπαουμ του περιοδικού Entertainment Weekly χαρακτήρισε την ερμηνεία της Τζίλενχαλ ως «υπέροχη, φυσικά σέξι χωρίς να το επιδιώκει πολύ».
2006–2009
upright|thumb|left|Η Τζίλενχαλ στην [[Χρυσές Σφαίρες του 2008|66η Απονομή των Χρυσών Σφαιρών στις 11 Ιανουαρίου 2009]] Μετά την ταινία Τα Πάντα για τον Ερωτα (Happy Endings), πρωταγωνίστησε στις ταινίες του 2006 Απατημένες Σύζυγοι (Trust the Man), Πιο Παράξενο κι από Παράξενο! (Stranger than Fiction), Το Τερατόσπιτο (Monster House), Δίδυμοι Πύργοι (World Trade Center) και SherryBaby. Στην ταινία Απατημένες Σύζυγοι (Trust the Man), όπου συμπρωταγωνιστεί με τους Τζούλιαν Μουρ, Ντέιβιντ Ντουκόβνι και Μπίλι Κράνταπ, υποδύεται την Ελέιν, η οποία βλέπει τον Τόμπεϊ, τον χαρακτήρα του Κράνταπ, για εφτά χρόνια και αρχίζει να αισθάνεται ότι είναι ώρα να παντρευτεί και να ξεκινήσει οικογένεια. Η ταινία συγκέντρωσε αρνητικές κριτικές και υπηρξε εμπορική αποτυχία. Ο Ίθαν Άλτερ του περιοδικού Premiere ένιωσε ότι οι ερμηνείες των Τζίλενχαλ και Ντουκόβνι ήταν «πολύ πιο άνετες και χωρίς άγχος από άλλες φορές» και κατέληξε ότι «αυτό οφείλεται στο ότι έχουν παίξει αυτούς τους χαρακτήρες πολλές φορές στο παρελθόν». Στην ταινία ''Πιο Παράξενο κι από Παράξενο! (Stranger than Fiction)'', η Τζίλενχαλ υποδυόταν το ερωτικό απωθημένο του χαρακτήρα του Γουίλ Φέρελ. Η ερμηνεία της στην ταινία έλαβε σχετικά θετικές κριτικές. Ο Μάικ Στράτα του καναλιού Fox News έγραψε: «Η Τζίνενχαλ σε αυτήν την ταινία είναι πιο σέξι από ποτέ και η χημεία της με τον Φέρελ θα την ωθήσει σε πιο πρωτοκλασάτες ταινίες, αφήνοντας πίσω της τις ανεξάρτητες ταινίες, χωρίς αμφιβολία». Δάνεισε τη φωνή της στην Ελίζαμπεθ «Ζι» στην ταινία τρόμου που δημιουργήθηκε εξ ολοκλήρου από ηλεκτρονικό υπολογιστή Το Τερατόσπιτο (Monster House). Η Τζίλενχαλ υποδύθηκε την Άλισον Τζίμενο, τη σύζυγο του αστυνομικού του Λιμενικού, Γουίλ Τζίμενο, στην ταινία Δίδυμοι Πύργοι (World Trade Center) του Όλιβερ Στόουν, η οποία ήταν βασισμένη στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στη Νέα Υόρκη. Η ίδια θεωρεί την ταινία ως «μία από τις ταινίες των οποίων τα γυρίσματα τα απήλαυσε περισσότερο». Η ταινία έλαβε σχετικά θετικές κριτικές και αποδείχθηκε διεθνής επιτυχία, έχοντας έσοδα 162 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως.
Στην ταινία SherryBaby, η Τζίλενχαλ υποδύεται μια νεαρή κλέφτρα εθισμένη στα ναρκωτικά, η οποία προσπαθεί να βάλει τη ζωή της σε τάξη μετά την αποφυλάκιση της ώστε να μπορέσει να επανασυνδεθεί με την κόρη της. Κατά τη διάρκεια της προώθησης της ταινίας, δήλωσε για τον χαρακτήρα της: «Νομίζω ότι βρίσκεται σε τόσο δυσμενή κατάσταση, ώστε το μόνο που έχει είναι αυτή η αφελής, μανιώδης ελπίδα. Και καθώς έπαιζα τον ρόλο έψαχνα για ευχαρίστηση και ελπίδα στα πάντα, ακόμη και σε αυτά τα θλιβερά πράγματα, κι έτσι μόλις τελείωσα την ταινία, ένιωσα, κυρίως, πόνο». Η ερμηνεία της στην ταινία έλαβε θετικές κριτικές: Ο Ντέιβιντ Τζερμέιν του Associated Press έγραψε: «Η Τζίλενχαλ την εξανθρωπίζει τόσο βαθιά και πλούσια ... ώστε η Σέρι προκαλεί συμπάθεια ακόμα και στις πιο σκοτεινές και αδύναμες στιγμές της» και ο Ντένις Χάρβεϊ του περιοδικού Variety αποκάλεσε την ερμηνεία της «νατουραλιστική». Για την ερμηνεία της στην ταινία, η Τζίλενχαλ έλαβε τη δεύτερη υποψηφιότητά της για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού και κέρδισε το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Στοκχόλμης του 2006.
thumb|upright|Η Τζίλενχαλ στην πρεμιέρα της ταινίας [[Ο Σκοτεινός Ιππότης (The Dark Knight) στη Νέα Υόρκη στις 14 Ιουλίου 2008]] Συμμετείχε στην ταινία Ο Σκοτεινός Ιππότης (The Dark Knight) του 2008, το σίκουελ της ταινίας Batman Begins του 2005, στην οποία αντικατέστησε την Κέιτι Χολμς ως η Εισαγγελέας, Ρέιτσελ Ντοζ. Η Τζίλενχαλ αναγνώρισε ότι ο χαρακτήρας της ήταν ως ένα βαθμό αυτός της αβοήθητης κοπέλας που περιμένει τον ήρωα να τη σώσει όπως στα παραμύθια, αλλά είπε ότι ο σκηνοθέτης Κρίστοφερ Νόλαν αναζήτησε τρόπους να ενδυναμώσει τον χαρακτήρα της, ώστε «η Ρέιτσελ να ξέρει τι είναι σημαντικό για αυτήν και να διασφαλίζει τις ηθικές της αρχές, κάτι το οποίο αποτέλεσε μια ωραία αλλαγή» από τους πολλούς σε διένεξη χαρακτήρες που είχε δείξει προηγουμένως. Ο Σκοτεινός Ιππότης (The Dark Knight) αποτέλεσε εμπορική και κριτική επιτυχία, θέτοντας καινούριο ρεκόρ ανοίγματος τριημέρου για τη Βόρεια Αμερική. Με έσοδα 1 δισεκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως, έγινε η 4η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών στην Αμερική και παραμένει η πιο επιτυχημένη εισπρακτικά ταινία της Τζίλενχαλ μέχρι και σήμερα. Σε μια κριτική της ταινίας στο διαδικτυακό περιοδικό Salon, η Στέφανι Ζάκαρεκ ανέφερε ότι «αισθάνεσαι ότι η ταινία είναι εξυπνότερη και πιο εύπλαστη, όταν η Τζίλενχαλ είναι στην οθόνη». Ο κριτικός Τοντ Τζιλκράιστ του ιστότοπου IGN έγραψε: «Η Τζίλενχαλ προσθέτει πραγματικό βάθος και ενέργεια στη Ρέιτσελ Ντοζ».
Η Τζίλενχαλ υποδύθηκε τη Γιελένα στην παραγωγή εκτός Μπρόντγουεϊ του Θεάτρου Classic Stage Company του έργου Θείος Βάνιας του Αντόν Τσέχωφ στη Νέα Υόρκη το 2009. Στο καστ των ηθοποιών, επίσης, συμπεριλαμβάνονταν οι Πίτερ Σάρσγκαρντ, Μέιμι Γκάμερ, Ντένις Ο'Χερ και Τζορτζ Μορφόγκεν. Η παραγωγή, τη σκηνοθεσία της οποίας ανέλαβε ο Όστιν Πέντλτον, έκανε πρεμιέρα στις 17 Ιανουαρίου και έληξε στις 1 Μαρτίου. Ο Τζο Ντζιμιάνοβιτζ της εφημερίδας New York Daily News δεν είδε με ενθουσιασμό την ερμηνεία της γράφοντας: «Η Τζίλενχαλ, η οποία ήταν τόσο δυναμική ως ναρκομανής στην ταινία SherryBaby, υποδύεται τη Γιελένα, όπου απλώς περιφέρεται αργά με ένα μονότονο κολλημένο χαμόγελο στο πρόσωπό της, που σε κάνει να νομίζεις ότι έχει πάρει κάποια από τα ναρκωτικά της Σέρι». Αντίθετα, τα σχόλια του Μάλκολμ Τζόνσον της εφημερίδας του Κονέκτικατ Hartford Courant ήταν κολακευτικά, σχολιάζοντας ότι «τελικά ανθίζει» ως χαρακτήρας.
Η Τζίλενχαλ συμφώνησε να εμφανιστεί στην κωμωδία Πάμε Όπου Θες (Away We Go), όπου υποδύεται την μποέμ καθηγήτρια κολεγίου που είναι παλιά φίλη με τον χαρακτήρα που υποδύεται ο Τζον Κραζίνσκι. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές, με τον Όουεν Γκλάιμπερμαν του περιοδικού Entertainment Weekly να περιγράφει την ερμηνεία της Τζίλενχαλ ως «υπερβολική». Παρόλα αυτά, ο Α. Ο. Σκοτ της εφημερίδας The New York Times επαίνεσε την Τζίλενχαλ και τη συμπρωταγωνίστριά της, Άλισον Τζάνεϊ, για την ερμηνεία τους, γράφοντας ότι «και οι δύο είναι αρκετά διασκεδαστικές». Ο Σκοτ κατέληξε με το συμπέρασμα ότι «Η ατάκα της δεσποινίδος Τζίλενχαλ σχετικά με τους ρόλους της στο σεξ, είναι το μοναδικό σημείο του σεναρίου, που πετυχαίνει διάνα τη σάτιρα». Ο επόμενος ρόλος της ήταν στο μιούζικαλ-δράμα Crazy Heart. Υποδύεται τη δημοσιογράφο Τζιν Κράντοκ, η οποία ερωτεύεται τον μουσικό Μπαντ Μπλέικ, τον χαρακτήρα του Τζεφ Μπρίτζες. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές, και με την Τζίλενχαλ να λαμβάνει εξαιρετικές κριτικές. Ο Πίτερ Τράβερς του περιοδικού Rolling Stone ανέφερε ότι η Τζίλενχαλ ήταν «αστεία, συγκινητική και ζωντανή» ως Τζιν και ότι ο ρόλος της ήταν «συμβατικά σχεδιασμένος, αλλά η Τζίλενχαλ κατάφερε να του προσδώσει εξυπνάδα και συναίσθημα». Η ερμηνεία της στην ταινία της απέφερε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου.
2010 - έως σήμερα
Τον Φεβρουάριο του 2011, η Τζίλενχαλ πρωταγωνίστησε στο έργο Τρεις Αδερφές (Three Sisters) του Αντόν Τσέχωφ, υποδυόμενη τη Μάσα στο Θέατρο Classic Stage Company. Το έργο επικεντρώνεται στις αδερφές Προζόροβ (Τζίλενχαλ, Τζέσικα Χεκτ και Τζούλιετ Ράιλανς), οι οποίες χαρακτηρίστηκαν από τον Τζέρεμι Τζέραρντ του Bloomberg «άτυχες στην αγάπη, δυστυχισμένες στην επαρχία και με λαχτάρα να επιστρέψουν στη Μόσχα». Η παραγωγή off- Μπρόντγουεϊ ξεκίνησε τις παραστάσεις τις, στις 12 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκαν στις 6 Μαρτίου.
Στην ταινία του 2012, Won't Back Down, υποδύθηκε μια μητέρα που προσπαθεί να αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας του σχολείου του παιδιού της.
Προσωπική ζωή
thumb|Ο Πίτερ Σάρσγκαρντ και η Τζίλενχαλ στην πρεμιέρα της ταινίας Μία Κάποια Εκπαίδευση (An Education) στη Νέα Υόρκη τον Οκτώβριο του 2009 Η Τζίλενχαλ έχει σχέση με τον ηθοποιό Πίτερ Σάρσγκαρντ, στενό φίλο του αδερφού της Τζέικ, από το 2002. Οι δυο τους ανακοίνωσαν τον αρραβώνα τους τον Απρίλιο του 2006 και παντρεύτηκαν στις 2 Μαΐου 2009 σε ένα μικρό παρεκκλήσι στο Μπρίντιζι της Ιταλίας. Το ζευγάρι έχει δύο κόρες: τη Ραμόνα (γεννημένη στις 3 Οκτωβρίου 2006) και τη Γκλόρια Ρέι (γεννημένη στις 19 Απριλίου 2012). Η οικογένεια κατοικεί στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.
Πολιτική
Η Τζίλενχαλ είναι πολιτικά ενεργή. Στην 18η Απονομή των Βραβείων Independent Spirit το 2002, τάχθηκε κατά του Πολέμου του Ιράκ, δηλώνοντας ότι ο λόγος της εισβολής ήταν «το πετρέλαιο και ο ιμπεριαλισμός». Η Τζίλενχαλ συμμετείχε στην καμπάνια «Καλλιτέχνες Ενωμένοι για τη Νίκη χωρίς Πόλεμο (Artists United to Win Without War)», η οποία ξεκίνησε από τον Ρόμπερτ Γκρίνγουολντ με σκοπό την προώθηση του προοδευτισμού και την εναντίωση στον Πόλεμο του Ιράκ. Αυτή και ο αδερφός της γύρισαν μια διαφήμιση για τη μη κυβερνητική οργάνωση Rock the Vote, η οποία έχει ως στόχο την ενδυνάμωση της πολιτικής δύναμης των νέων. Ακόμη, οι δυο τους επισκέφθηκαν το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια για να ενθαρρύνουν τους μαθητές να ψηφίσουν στις Αμερικανικές Προεδρικές Εκλογές του 2004, στις οποίες η ίδια υποστήριζε το Δημοκράτη Τζον Κέρι. Η Τζίλενχαλ υποστήριζε, επίσης, τον Μπαράκ Ομπάμα στις Εκλογές του 2008. Ακόμη, υποστηρίζει την Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Ελευθεριών (American Civil Liberties Union), μια μη κυβερνητική οργάνωση που έχει ως στόχο την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την ίδια οργάνωση υποστηρίζει και η οικογένειά της.
Φιλανθρωπία
Εκτός από την υποκριτική, έχει υπάρξει μοντέλο των εταιρειών Miu Miu Reebok, και Agent Provocateur, ενώ έχει ακόμη ηχογραφήσει σε μορφή audiobook το μυθιστόρημα The Bell Jar της Σύλβια Πλαθ. Η Τζίλενχαλ υποστηρίζει τη μη κυβερνητική οργάνωση Witness, η οποία χρησιμοποιεί βίντεο και διαδικτυακές τεχνολογίες για να γίνουν γνωστές στο κοινό οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συμπαρουσίασε ένα φιλανθρωπικό δείπνο με τον ιδρυτή Πίτερ Γκάμπριελ το Νοέμβριο του 2007. Η Τζίλενχαλ βοήθησε να μαζευτούν χρήματα για τη μη κυβερνητική οργάνωση TrickleUp.org, η οποία βοηθά φτωχούς ανθρώπους να ξεκινήσουν μια μικρο-επιχείρηση. Για έναν από τους εράνους, η Τζίλενχαλ, βοήθησε στον σχεδιασμό και στην προώθηση ενός κολιέ που πουλήθηκε για 100 δολάρια. Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις πήγαν στον φιλανθρωπικό σκοπό. Τον Οκτώβριο του 2008, παρουσίασε μια επίδειξη μόδας ονόματι "Fashionably Natural", την οποία διοργάνωσαν οι οργανώσεις Gen Art και SoyJoy στο Λος Άντζελες. Στην επίδειξη παρουσίασαν δημιουργίες τους τέσσερις ανερχόμενοι σχεδιαστές, οι οποίοι χρησιμοποίησαν μόνο φυσικά και φιλικά προς το περιβάλλον υφάσματα και υλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αλέξιος Τζέτζης
Ο Αλέξιος Τζέτζης ή Σπανός υπήρξε Έλληνας λόγιος του 18ου αιώνα. Γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Ήταν μορφωμένος στα Ελληνικά, την φιλοσοφία, γραμματική, και ποιητής. Συνέγραψε ποιητική, γραμματική πληρέστατη, η οποία δεν εκδόθηκε. Απεβίωσε το 1736.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Η ιστορία της ζωής μου (τραγούδι)
Η ιστορία της ζωής μου ("Historyja majho žyccia" (Λευκορωσικά: Гісторыя майго жыцця, ΔΦΑ: [ɣʲiˈstɔrɨja majˈɣɔ zʲiˈtsːʲa]) είναι τραγούδι με το οποίο συμμετείχε η Λευκορωσία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2017. Γράφτηκε από τον Αρτσιόμ Λουκιάνιενκα, μέλος του ντουέτου. Naviband που το τραγούδησε.
Το μουσικό βίντεο του κομματιού κυκλοφόρησε στις 30 Νοεμβρίου του 2016, ενώ η έκδοση Eurovision του τραγουδιού που κυκλοφόρησε για ψηφιακή λήψη στις 7 Μαρτίου 2017, μέσω της MediaCube Music. Είναι η πρώτη λευκορωσική συμμετοχή στη Eurovision που τραγουδήθηκε στη λευκορωσική γλώσσα.
Διαγωνισμός τραγουδιού Eurovision
Οι Naviband επιβεβαίωσαν ότι υπέβαλαν αίτηση συμμετοχής στον λευκορωσικό εθνικό τελικό για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017, στις 26 Νοεμβρίου 2016. Στις 30 Νοεμβρίου επιβεβαιώθηκαν μεταξύ των 13 φιναλίστ, με το τραγούδι "Historyja majho žyccia". Κατά τη διάρκεια του τελικού, που έλαβε χώρα στις 20 Ιανουαρίου 2017, οι Naviband κέρδισαν, τερματίζοντας πρώτοι στις ψήφους της κριτικής επιτροπής και πέμπτοι στην τηλεψηφοφορία. Αντιπροσώπευαν τη Λευκορωσία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision το 2017. Το "Historyja majho žyccia" είναι το λευκορωσικό τραγούδι για τη Eurovision που γράφτηκε στη λευκορωσική γλώσσα, καθώς τα μοναδικά τραγούδια στη λεκυορωσική γλώσσα πριν το 2017 ήταν για τη παιδική Γιουροβίζιον. Η Λευκορωσία αγωνίστηκε στο δεύτερο μισό του δεύτερου ημιτελικού στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision και ήρθε 17ο στον τελικό.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1"> Κατηγορία:Singles του 2017 Κατηγορία:Τραγούδια του 2016 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Νήσοι Μπόλσιγιε Πέσνιε
Οι Νήσοι Μπόλσιγιε Πέσνιε  (ρωσικά: Большие Пешные острова) είναι μια ομάδα δύο μικρών νησιών της Κασπίας Θάλασσας. Βρίσκεται 7 χλμ. από την ακτή, 15 χλμ νότια-νοτιοανατολικά του Πέσνοϊ.
Μπούκα (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Μπούκα μπορεί να αναφέρονται τα εξής τοπωνύμια:
Νήσοι Μπόλσιγιε Πέσνιε
Τα νησιά Μπόλσιγιε Πέσνιε απέχουν 2.5 χλμ. το ένα από το άλλο. Το βόρειο νησί έχει μήκος 2 χλμ. και μέγιστο πλάτος 0.7 χλμ. Το νότιο νησί με σχήμα μισοφέγγαρου έχει μήκος 3,2 χλμ. και πλάτος 400 μέτρωνκατά μέσο όρο.
Μπούκα (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Νήσοι Μπόλσιγιε Πέσνιε
Διοικητικά τα νησιά Μπόλσιγιε Πέσνιε ανήκουν στην Περιφέρεια Ατιράου του Καζακστάν.
Γιομού (νομαρχία)
Το Γιομού (γαλλ: Yomou) είναι μία από τις έξι νομαρχίες της περιφέρειας Νζερεκορέ στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι το Γιομού.
Γεωγραφία
Το Γιομού βρίσκεται νότια της Γουινέας και του Νζερεκορέ. Συνορεύει στα βόρεια με τη Μασεντά, στα βορειοανατολικά με το Νζερεκορέ και στα νότια, δυτικά και ανατολικά με τη Λιβερία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γ
Φίμπι Γουόλερ-Μπριτζ
Η Φίμπι Μέρι Γουόλερ-Μπριτζ (Phoebe Mary Waller-Bridge, γεννημένη στις 14 Ιουλίου του 1985) είναι Αγγλίδα ηθοποιός και σεναριογράφος. Ως δημιουργός, βασική σεναριογράφος, και πρωταγωνίστρια της κωμικής σειράς Fleabag (2016–2019), κέρδισε τρία Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης, δύο Χρυσές Σφαίρες, και ένα Βραβείο Βρετανικής Ακαδημίας Τηλεόρασης. Έλαβε επιπρόσθετες υποψηφιότητες για Έμμυ και Χρυσές Σφαίρες για το γράψιμο και την παραγωγή της κατασκοπικής σειράς θρίλερ Killing Eve (2018–2022).
Η Γουόλερ-Μπριτζ επίσης δημιούργησε, έγραψε, και πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά Crashing (2016). Έχει εμφανιστεί στην κωμική σειρά The Café (2011–2013), στον δεύτερο κύκλο του Broadchurch (2015), και στις ταινίες Albert Nobbs (2011), Η Σιδηρά Κυρία (2011), Αντίο Κρίστοφερ Ρόμπιν (2017), και Solo: A Star Wars Story (2018). Από τότε έχει συνεισφέρει στο σενάριο της ταινίας Τζέιμς Μποντ No Time to Die (2021) και πρωταγωνίστησε στην ταινία περιπέτειας Ο Ιντιάνα Τζόουνς και ο Δίσκος του Πεπρωμένου (2023).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άθεοι Κατηγορία:Άγγλοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής
Σαντζάκι του Σμεντέρεβο
thumb|right|Το Σαντζάκι κατά το 1791 Το Σαντζάκι του Σμεντέρεβο (σερβικά: Смедеревски санџак) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα εδάφη της Μοραβίας στην σημερινή Σερβία από το 1459 έως το 1817. Μέχρι την έναρξη της πρώτης Σερβικής επανάστασης είχε περίπου 400.000 κατοίκους, από τους οποίους περίπου 40-50.000 ήταν Μουσουλμάνοι και κυρίαρχη γλώσσα τα Σερβικά.
Ονομασία
Η επίσημη ονομασία του ήταν Σαντζάκι του Σμεντέρεβο που προέρχεται από το όνομα της πόλης Σμεντέρεβο που ήταν η πρώτη πρωτεύουσά του. Μετά την μεταφορά της πρωτεύουσας στο Βελιγράδι παρόλο που η επίσημη ονομασία δεν άλλαξε από τον λαό αναφερόταν «Πασαλίκι ή Σαντζάκι του Βελιγραδίου». Αυτή η εσφαλμένη ονομασία χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια και από ιστορικούς.
Ιστορία
Το Σαντζάκι του Σμεντέρεβο ιδρύθηκε λίγο μετά την πτώση του δεσπότη της Σερβίας το 1459. Μετά την οθωμανική κατάκτηση του Βελιγραδίου το 1521 η έδρα του διοικητή του Σαντζακίου μεταφέρθηκε στο φρούριο του Βελιγραδίου. Μέχρι το 1541 το Σαντζάκι ήταν μέρος της Ρωμυλίας, και από τότε μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα στη Buda beglerbekluks. Στο Βελιγράδι, κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, υπήρχαν 273 μουσουλμανικά τεμένη. Κατά την αυστριακή κυριαρχία (1717-1739) καταστράφηκαν πολλά τζαμιά.
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας Κατηγορία:Πρώτη Σερβική εξέγερση Κατηγορία:Σμεντέρεβο Κατηγορία:Σαντζάκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη
Ναρόντναγια Βόλια
Η Ναρόντναγια Βόλια βασιζόταν σε ένα δίκτυο παράνομων, ημιανεξάρτητων τοπικών ομάδων τις οποίες συντόνιζε Εκτελεστική Επιτροπή. Οι πράξεις επαναστατικής βίας στοχεύανε στην πυροδότηση μιας μαζικής εξέγερσης ενάντια στον τσαρισμό. Η πιο γνωστή της ενέργεια ήταν η επιτυχημένη δολοφονία του Τσάρου Αλέξανδρου Β' τον Μάρτιο του 1881.
Η χρήση τρομοκρατίας από μυστικές ομάδες για να αποσταθεροποιηθεί βίαια η Ρωσική Αυτοκρατορία δικαιολογήθηκε ως μέσο πίεσης προς την κυβέρνηση για μεταρρύθμιση η οποία θα προκαλέσει μια τεράστια εξέγερση. Η ομάδα ανέπτυξε ιδέες - όπως η στοχοθετημένη δολοφονία των «ηγετών της καταπίεσης» - που θα αποτελούσαν το χαρακτηριστικό γνώρισμα της επακόλουθης βίας από μικρές ομάδες.
Ένα μεγάλο μέρος της φιλοσοφίας της οργάνωσης εμπνεύστηκε από τον Σεργκέι Νετσάγιεφ και την «προπαγάνδα από την πράξη». Η ομάδα χρησίμευσε ως έμπνευση και πρόδρομος για άλλες σοσιαλιστικές και αναρχικές επαναστατικές οργανώσεις που ακολούθησαν, συμπεριλαμβανομένου ιδίως του Ρωσικού Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος (PSR).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσική Αυτοκρατορία
Δημήτρης Γκόγκος
Ο Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας (Πειραιάς, 28 Φεβρουαρίου 1903 - Αθήνα, 18 Νοεμβρίου 1985) ήταν Έλληνες ερμηνευτής του Ρεμπέτικυ, οργανοπαίκτης και συνθέτης.
Το παρατσούκλι «Μπαγιαντέρας», το πήρε το 1925 όταν διασκεύασε και έπαιξε στο μπουζούκι του κάποια κομμάτια απ' την οπερέτα του Έμεριχ Κάλμαν (Emmerich Kálmán) Η Μπαγιαντέρα μεταξύ των οποίων και το ομότιτλο τραγούδι. Ο Μπαγιαντέρας έγραψε τραγούδια που γνώρισαν πολύ μεγάλη επιτυχία, όπως τα «Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη», «Χατζηκυριάκειο», «Σα μαγεμένο το μυαλό μου» και άλλα.
Βιογραφία
Καταγόταν από τον Πόρο. Ο πατέρας του Γιάννης Γκόγκος, ήταν  Ποριώτης, και η μητέρα του  Αγγελική από την Ύδρα. Γεννήθηκε στον Πειραιά, στο Χατζηκυριάκειο, το 1903. Φοίτησε στο δημοτικό και όταν το   τελείωσε  συνέχισε και πήρε  το πτυχίο του, καθιερωμένου τότε, τετρατάξιου  Γυμνασίου. Μετά απέκτησε πτυχίο ηλεκτρολόγου. Ποτέ, όμως, δεν άσκησε το επάγγελμά του.
Παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του από  17  ετών επιδόθηκε στο μπουζούκι, με μεγάλη επιτυχία. Έπαιζε επίσης  μαντολίνο, κιθάρα και  βιολί.
Την περίοδο της Κατοχής ο Μπαγιαντέρας εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Τα δύσκολα εκείνα χρόνια έζησε μέσα στη φτώχεια, καθώς το πρωί πήγαινε στα συσσίτια για να εξασφαλίσει το γάλα των παιδιών του και τις νύχτες έπαιζε σε διάφορες ταβέρνες. Λόγω αβιταμίνωσης τυφλώθηκε το 1941 και μάλιστα πάνω στο πάλκο, την ώρα που τραγουδούσε. Τα τραγούδια του έγιναν αμέσως γνωστά, και μερικές από τις επιτυχίες του είναι: «Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη», «Μέσα στης ζωής τα μονοπάτια»,  «Αποβραδίς ξεκίνησα», «Σαν μαγεμένο το μυαλό μου  φτερουγίζει»,  « Ξεκινάει μια ψαροπούλα»,  «Ξαβεργιώτισσα», «Πειραιωτοπούλα», «Παρηγοριά ζητούσα κάθε βράδυ», «Αλάνι με φωνάζουν» και ακόμη: «Το μαναβάκι», «Για μια κουτσουκαριώτισσα»,  «Μάτια γλυκά και γαλανά»,   «Γυρνώ σαν νυχτερίδα»,   «Το τραγούδι της αγάπης», «Το αλανάκι», «Ελα να μπερμπαντέψεις», «Του Κυριάκου το γαϊδούρι»,  «Η μικρή από το Πασαλιμάνι», «Η άνοιξις», «Με ξέχασες», «Το πέρασμα», «Η κοτούλα», « Μια τράτα  Κουλουριώτικη», «Κι αν χωρίσαμε δε φταίω»  και άλλα.
Εκτός από τα 100, περίπου, τραγούδια και τα 30 ανέκδοτα, έχει στο ενεργητικό του και μια μέθοδο για την εκμάθηση του μπουζουκιού άνευ διδασκάλου. Τα τελευταία χρόνια ο Μπαγιαντέρας τα έζησε απομονωμένος στο σπίτι του στο Περιστέρι, στον Άγιο  Ιερόθεο, συντροφιά  με τη  σύζυγό του Δέσποινα.
Το 1971 κυκλοφορεί σε 45άρι ο "Καθρέφτης", ντουέτο με το Διονύση Σαββόπουλο, μαζί με τον "Πολιτευτή" του δεύτερου.
Στις αρχές Οκτωβρίου 1985 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και μπήκε στο νοσοκομείο. Έγινε καλά και βγήκε. Στις 24 Οκτωβρίου μπήκε πάλι στον "Ευαγγε­λισμό", μετά από ουρολοίμω­ξη και λοίμωξη του αναπνευστικού. Πέθανε στις 18 Νοεμβρίου του 1985.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μπουζουκτσήδες Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 05/2010 Κατηγορία:Ρεμπέτες
Χερσόνησος της Σπιναλόγκας
thumb|250px|Άποψη της χερσονήσου της Σπιναλόγκας από την θέση της [[Σπιναλόγκα|ομώνυμης νήσου]] thumb|250px|Χάρτης της περιοχής. Η χερσόνησος της Σπιναλόγκας ή της Κολοκύθας βρίσκεται στον κόλπο του Μεραμπέλου στα βορειοανατολικά της Κρήτης. Στο πιο στενό σημείο της χερσονήσου, βρίσκεται ο ισθμός του Πόρου ή Ελούντας, που ενώνει τη χερσόνησο με τον παραθεριστικό οικισμό Ελούντα και την υπόλοιπη Κρήτη, ενώ συνέχεια της χερσονήσου, αποτελεί η νήσος Σπιναλόγκα ή Καλυδών.
Έχει μέγιστο μήκος 5,2 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος 2,2 χιλιόμετρα, ενώ χωρίζει τον κόλπο της Ελούντας από τον Κόλπο του Μεραμπέλλου. Η ακτογραμμή χωρίζεται από μικρότερους όρμους και κολπίσκους. Εκτός της νήσου της Σπιναλόγκας, βρίσκεται νοτιοανατολικά η νησίδα Κολοκύθας ή Βρυονήσι.
Στη Μινωική περίοδο, στη θέση της Ελούντας βρίσκονταν η αρχαία πόλη Ολούς. Κατά την διάρκεια της Κρητικής Πολιτείας και λίγα χρόνια πριν την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, γαλλικά σώματα κατασκεύασαν κανάλι και τοξωτή πέτρινη γέφυρα την περίοδο 1897-1898 στην θέση του ισθμού.
Παραπομπές
Σπιναλογκας Κατηγορία:Νομός Λασιθίου Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Κρήτης
Καλβινισμός
Ο καλβινισμός είναι χριστιανικό προτεσταντικό θεολογικό κίνημα που ανέπτυξε ο Γάλλος θεολόγος Ιωάννης Καλβίνος.
Στο κέντρο της καλβινιστικής θεολογίας βρίσκεται η παντοδύναμη κυριαρχία του Θεού και η δυνατότητά του να προγνωρίζει την πορεία των ανθρώπων είτε προς την σωτηρία είτε προς την απώλεια. Βασικό στοιχείο της είναι το δόγμα του προορισμού, στο οποίο τονίζεται η παντοδύναμη κυριαρχία του Θεού, και η άποψη πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι ως προς την ανικανότητά τους να αποκτήσουν την σωτηρία τους με τα δικά τους έργα και δυνάμεις. Ο Ιωάννης Καλβίνος υποστήριζε ότι το σχέδιο του Θεού σχετικά με τη σωτηρία της ψυχής είναι επακόλουθο της Θείας Χάρης και επιτυγχάνεται μόνο διά της πίστεως και ότι ο Θεός πρέπει να είναι Υποκειμένο σεβασμού.
Οι καλβινιστές πιστεύουν ότι ο Θεός, ως κυρίαρχος, μπορεί να επέμβει στη ζωή του ανθρώπου. Κατά τον καλβινισμό, οι άνθρωποι είναι είτε προγνωρισμένοι και προορισμένοι για αιώνια δόξα και τον παράδεισο, είτε προγνωρισμένοι και προορισμένοι για την αιώνια καταδίκη.
Ο καλβινισμός ακολουθώντας την προτεσταντική διδασκαλία, δέχεται μόνο την Αγία Γραφή, που τη θεωρεί αυθεντία, και απορρίπτει όσες παραδόσεις θεωρεί πως δεν συμφωνούν με αυτήν. Οι τελετές που δέχεται είναι η θεία ευχαριστία και το βάπτισμα. Στον καλβινισμό βασίζονται οι πρεσβυτεριανές και οι αναμορφωμένες εκκλησίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προτεσταντισμός
Πάκος Έξαρχος
Ο Νίκος (Πάκος) Έξαρχος (Ζίτσα, 1963) είναι Έλληνας οικοδόμος, πολιτικός και εν ενεργεία βουλευτής Ιωαννίνων του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Επιπρόσθετα, είναι πρόεδρος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Ιωαννίνων και έχει επανεκλεγεί στις εκλογές του Μαΐου 2012 και Μαΐου 2023, αλλά και στις εκλογές του Ιουνίου 2023.
Ηταν γραμματέας του ΠΑΜΕ στα Ιωάννινα. Βγήκε βουλευτής στις 30 Ιουνίου 2023 καθώς σύμφωνα με την καταμέτρηση από την ανώτατη εφορευτική επιτροπή του υπουργείου εσωτερικών κέρδισε την έδρα στα Ιωάννινα, με την έδρα να την χάνει ο Γιώργος Αμυράς της ΝΔ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων
Ονέγκα (Ρωσία)
Η Ονέγκα (Оне́га) είναι μια ρωσική πόλη στα βορειοδυτικά της περιφέρειας Αρχάγγελσκ, ευρισκόμενη στο στόμιο του ποταμού Ονέγκα, λίγα χιλιόμετρα από την ακτή του κόλπου Ονέγκα της Λευκής θάλασσας. Με την ρωσική απογραφή του 2010, η Ονέγκα είχε πληθυσμό 21.359, αριθμό που είχε μειωθεί ραγδαία σε σχέση με την απογραφή του 2002 (23.430) και 1989 (26.070).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Ευαγγέλιο του Μίροσλαβ
μικρογραφία|250px|Οι δυο πρώτες σελίδες του βιβλίου Το Ευαγγέλιο του Μίροσλαβ (σερβικά: Мирослављево Јеванђеље) είναι ένα μεσαιωνικό εικονογραφημένο χειρόγραφο ευαγγέλιο 362 σελίδων σε περγαμηνή με πολύ πλούσια διακόσμηση. Είναι ένα από τα παλαιότερα διασωθέντα έγγραφα, γραμμένο στη εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα.
Δημιουργήθηκε από τον Μίροσλαβ της Ζαχλουμίας, αδελφός του Στέφανου Νεμάνια, τότε Μεγάλου Ζουπάνου της Ράσκα. Το χειρόγραφο που βρισκόταν στην μονή Χιλανδαρίου στο Άγιο Όρος ανακάλυψαν κι μελέτησαν τρεις λόγιοι της Ρωσίας: Βλαντιμίρ Στασόβ, Φιοντόρ Βουσλάφιεβ, και ο Νικόδημος Κοντάκοβ.
Το βιβλίο έχει γραφεί στο Κότορ μεταξύ 1186 και 1190 αντιγραμμένο από ένα παλαιότερο βιβλίο. Οι περισσότερες σελίδες είναι γραμμένες από άγνωστο γραφέα, με τις τελευταίες σελίδες γραμμένες από τον γραφέα Γρηγόριο Ράσκα.
Ένα φύλλο του βιβλίου που ο Αρχιεπίσκοπος Ουσπένσκι έκοψε από το βιβλίο από τη βιβλιοθήκη της Μονής Χιλανδαρίου το 1845 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε έκθεση στο Κίεβο το 1874. Το Βιβλίο σήμερα είναι στη συλλογή του Εθνικού Μουσείου της Σερβίας στο Βελιγράδι.
Το 2005 το βιβλίο αναγνωρίστηκε από την ΟΥΝΕΣΚΟ παγκόσμιο μνημείο, σε αναγνώριση της ιστορικής του αξίας.
Πηγές
Κατηγορία:Σερβική λογοτεχνία του Μεσαίωνα Κατηγορία:Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας
Γιόχαν Κρίστοφ Γκλάουμπιτς
Ο Γιόχαν Κρίστοφ Γκλάουμπιτς (Johann Christoph Glaubitz, c. 1700 – 30 Μαρτίου 1767) ήταν αρχιτέκτονας γερμανικής καταγωγής, ένας από τους πιο γνωστούς αρχιτέκτονες στο ρυθμό μπαρόκ στα εδάφη του πρώην Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας.
Ο Γκλάουμπιτς γεννήθηκε στο Σβάιντνιτς (Σβίντνιτσα), στο Δουκάτο της Σιλεσίας, και πέρασε τα πρώτα 37 χρόνια της ζωής του εκεί. Μετά από μια καταστροφική πυρκαγιά που σημειώθηκε το 1737 στο Βίλνιους, κλήθηκε να ξαναχτίσει τη λουθηρανική Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, η οποία το 1555 χρηματοδοτήθηκε από Γερμανούς εμπόρους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αρχιτέκτονες του Μπαρόκ Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Μασεντά (νομαρχία)
Η Μασεντά (γαλλ: Macenta) είναι μία από τις έξι νομαρχίες της περιφέρειας Νζερεκορέ στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι η Μασεντά.
Γεωγραφία
Η Μασεντά βρίσκεται νότια της Γουινέας και δυτικά του Νζερεκορέ. Συνορεύει στα ανατολικά με την Μπεϋλά, στα νότια με το Γιομού, στα νοτιοανατολικά με το Νζερεκορέ, στα δυτικά με το Γκουεκεντού, στα βόρεια με το Κισσιντουγκού, στα βορειοανατολικά με το Κερουανέ και στα νοτιοδυτικά με τη Λιβερία.
Δείτε επίσης
Μ
Αμάρυνθος
Η Αμάρυνθος, γνωστή και ως Βάθεια, είναι παραλιακή κωμόπολη της Εύβοιας. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της νήσου, περίπου 30 χλμ. νοτιοανατολικά της Χαλκίδας, στον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο και απέναντι από τις βόρειες ακτές της Αττικής. Με πληθυσμό 3.147 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Αμάρυνθος είναι μία από τις μεγαλύτερες κωμοπόλεις της Εύβοιας και η μεγαλύτερη στον Δήμο Ερέτριας, στον οποίο υπήχθη με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Με τον οικισμό Γαλάζια Νερά (25 κάτοικοι) συναπαρτίζουν τη Δημοτική Κοινότητα Αμαρύνθου, με συνολικό πληθυσμό 3.672 κατοίκους.
Γύρω από την πόλη απλώνεται κάμπος μέχρι τους πρόποδες του όρους Όλυμπος, με την ιστορία της περιοχής να εκτείνεται μέχρι τη νεολιθική περίοδο, ενώ μεταγενέστερα η Αμάρυνθος αποτέλεσε σημαντικό εμπορικό κέντρο και ήταν γνωστή στην αρχαιότητα για την λατρεία της θεάς Αρτέμιδος.