cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κίνημα για Δικαιώματα και Ελευθερίες
Είναι μέλος της Liberal International και της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ΣΦΔΕ). Αν και εκπροσωπεί τα συμφέροντα των Μουσουλμάνων, ιδίως των Τούρκων και, σε μικρότερο βαθμό, των Πομάκων (Μουσουλμάνων Βουλγάρων), το κόμμα λαμβάνει το μεγαλύτερο μερίδιο ψήφων του από Ρομά, και 9 από τους 36 βουλευτές του δεν είναι μουσουλμανικού ιστορικού. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2014, το 3% των Βουλγάρων, το 83% των Τούρκων και το 44% των Ρομά ψήφισαν υπέρ του κινήματος (ποσοστό-ρεκόρ των ψήφων των Ρομά). Επειδή το κόμμα έλαβε ισχυρή υποστήριξη από κυρίως χριστιανικά χωριά Ρομά, κατηγορήθηκε για ανταλλαγή ψήφων.
Ιστορικό
δεξιά|μικρογραφία|260x260εσ|[[Αχμέτ Ντογκάν|Ο Ahmed Dogan (αριστερά) στο συνέδριο του ιδρύματος]] Το κόμμα ιδρύθηκε επίσημα το 1990, με τον ιδρυτή του Αχμέντ Ντογκάν να λειτουργεί ως ηγέτης του μέχρι το 2013. Στις 19 Ιανουαρίου 2013, ο Λιουτφί Μεστάν εξελέγη ως δεύτερος πρόεδρος του Κινήματος για τα Δικαιώματα και τις Ελευθερίες. Ο Μεστάν απομακρύνθηκε από την εξουσία με την επιμονή του ιδρυτή Ντογκάν επειδή είχε δηλώσει υποστήριξη προς την Τουρκία για το ρωσικό αεροπλάνο που είχε πυροβοληθεί, και στη συνέχεια ο Ερντογάν έβαλε τον Ντογκάν σε μαύρη λίστα, απαγορεύοντάς του την είσοδο στην Τουρκία. Ο Μέσταν δημιούργησε το δικό του κόμμα, με το όνομα Δημοκρατικοί για την Υπευθυνότητα, την Αλληλεγγύη και την Ανοχή.
Εκλογικά αποτελέσματα
Ξεκινώντας το 1990 ως το πρώτο πολιτικό κόμμα της μουσουλμανικής μειονότητας που συμμετείχε στις κοινοβουλευτικές εκλογές, στις πρώτες εκλογές του 1990 μετά το τέλος του κομμουνιστικού καθεστώτος, το οποίο είχαν μποϊκοτάρει οι μουσουλμάνοι, το κόμμα κέρδισε το 6,0% των λαϊκών ψήφων και 24 από τις 400 έδρες και έγινε το τέταρτο μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1991 κέρδισε το 7,6% των ψήφων και παρέμεινε με 24 έδρες σε κοινοβούλιο 240 θέσεων. Στις εκλογές του 1994 κέρδισε το 5,4% των ψήφων και οι έδρες του μειώθηκαν σε 15. Στις εκλογές του 1997 κέρδισε το 7,6% των ψήφων και 19 από τις 240 έδρες. Από το 2001 έως το 2009, το κόμμα ήταν μέρος της κυβέρνησης, πρώτα σε συνασπισμό με το κόμμα του Εθνικού Κινήματος Συμεών ΙΙ (NDSV) και στη συνέχεια με το Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΒΣΚ). Το κόμμα είχε υπουργούς στην κυβέρνηση Σακσκομπουργκότσκι, στην κυβέρνηση του Στάνισεφ και στην κυβέρνηση του Ορεσάρσκι (2013-2014).
Κέρδισε στις εκλογές του 2001 το 7,5% των ψήφων και 21 από τις 240 έδρες. Στη συνέχεια, για πρώτη φορά το κόμμα προσχώρησε σε μια κυβέρνηση συνασπισμού, στην οποία ηγήθηκε ο νικητής των εκλογών ( NDSV ). Υπό τον έλεγχο του κόμματος ήταν δύο από τα 17 βουλγαρικά υπουργεία τα άλλα 15 παρέμειναν υπό τον έλεγχο του ανώτερου συνεργάτη συνασπισμού NDSV. Στις εκλογές του 2005 αυξήθηκε στο 12,8% των ψήφων και στις 34 από τις 240 έδρες και διατηρήθηκε στην εξουσία ως μέρος του συνασπισμού με επικεφαλής το βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (BSP) και το κόμμα του Εθνικού Κινήματος Συμεών II (NDSV). Τα υπουργεία υπό τον έλεγχο του Κινήματος Δικαιωμάτων και Ελευθεριών αυξήθηκαν σε τρία από τα 18.
Εύγηρος Λευκάδας
Η Εύγηρος είναι οικισμός στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 54 κατοίκους.
Κίνημα για Δικαιώματα και Ελευθερίες
Εκλογικά αποτελέσματα
Στις εκλογές του 2009 αυξήθηκε σε 14,0% των ψήφων και 37 από 240 έδρες. Μετά τις εκλογές, η κυβέρνηση καταλήφθηκε τελείως από τον αποφασιστικό νικητή, το κόμμα «Πολίτες για την Ευρωπαϊκή Ανάπτυξη της Βουλγαρίας» (GERB) και το Κίνημα για τα Δικαιώματα και τις Ελευθερίες αποκλείστηκε από την κυβέρνηση και παρέμεινε στην αντιπολίτευση αφού υπήρξε μέρος των συγκυβερνήσεων για δύο διαδοχικούς όρους μεταξύ 2001 και 2009. Στις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του 2009 το κόμμα κέρδισε το 14,1% των ψήφων και τρεις ευρωβουλευτές από τη συνολική εκπροσώπηση της Βουλγαρίας των 18. Δύο από τους ευρωβουλευτές είναι Τούρκοι και ένας είναι Βούλγαρος.
Εύγηρος Λευκάδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Κίνημα για Δικαιώματα και Ελευθερίες
Εκλογικά αποτελέσματα
Στις βουλγαρικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2013, το Κίνημα μειώθηκε στο 11,3% των ψήφων. Πήρε 36 θέσεις και παρέμεινε το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα. Το DPS κέρδισε τις εκλογές του εξωτερικού με ποσοστό 41,3%, και οι περισσότεροι εκλογικοί σταθμοί και ψηφοφόροι σε μια ξένη χώρα βρίσκονταν στην Τουρκία.
Το DPS κέρδισε τέσσερις ευρωβουλευτές στις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του 2014. μικρογραφία|250x250εσ|Ποσοστό ψήφων για το DPS ανά εκλογικές περιφέρειες στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2014
Ευρωπαϊκή εκπροσώπηση
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Κίνημα για τα Δικαιώματα και τις Ελευθερίες βρίσκεται στην ομάδα Ανανεώστε την Ευρώπη με τρεις ευρωβουλευτές.
Στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Περιφερειών, το Κίνημα για τα Δικαιώματα και τις Ελευθερίες βρίσκεται στην ομάδα Ανανεώστε την Ευρώπη με δύο πλήρη και δύο αναπληρωματικά μέλη για την περίοδο 2020-2025.
Εκλογές στην Ταϊλάνδη
Εκλογές στην Ταϊλάνδη έχουν διεξαχθεί για βουλή, γερουσία και επίσης έχουν διενεργηθεί δημοψηφίσματα. Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Σιάμ στις 15 Νοεμβρίου 1933 και την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν πολιτικά κόμματα, συνεπώς όλοι οι υποψήφιοι ήταν ανεξάρτητοι.
Το ταϊλανδικό Κοινοβούλιο αποτελείται από 2 σώματα: είναι η Εθνική Συνέλευση ή Ραθασάφα - รัฐสภา, το οποίο αποτελείται από έναν Οίκο των Αντιπροσώπων (το Σάφα Φουθαέν Ράτσαντον - สภาผู้แทนราษฎร) 500 εδρών και μιας Συγκλήτου (τη Γουθισάφα - วุฒิสภา) 200 εδρών. Τα μέλη και των δύο σωμάτων εκλέγονται με ψηφοφορία. Τα μέλη του Οίκου των Αντιπροσώπων υπηρετούν τετραετείς θητείες, ενώ οι γερουσιαστές υπηρετούν εξαετείς θητείες. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική. Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το 2019.
2019
Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν τον Μάρτιο του 2019.
2014
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 2 Φεβρουαρίου 2014. Οι εκλογές προκηρύχθηκαν εξαιτίας της πολιτικής κρίσης που ξέσπασε στη χώρα την περίοδο 2013-14. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν τα μέλη της Εθνικής Συνέλευσης, όμως η ψηφοφορία παρουσίασε προβλήματα λόγω του μποϊκοτάζ της αντιπολίτευσης, σε 69 από τις συνολικά 375 εκλογικές περιφέρειες. Συνέπεια αυτού ήταν η διεξαγωγή επαναληπτικών εκλογών σε πολλές περιφέρειες, αρχής γενομένης από τις 2 Μαρτίου. Τελικά οι εκλογές ακυρώθηκαν με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, με το αιτιολογικό ότι δεν διεξήχθησαν εντός μιας ημέρας.
Πολυξένα Σολοβιόβα
Η Πολυξένα Σολοβιόβα (Поликсена Сергеевна Соловьева 20 Μαρτίου 1867,- 16 Αυγούστου 1924) ήταν ρωσίδα ποιήτρια και εικονογράφος. Ήταν εκπρόσωπος του συμβολισμού της ασημένιας εποχής της ρωσικής ποίησης και κέρδισε το Μετάλλιο του Πούσκιν το 1908. Ήταν το πρώτο άτομο που μετέφρασε την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων στη ρωσική γλώσσα και ήταν γνωστή για την ίδρυση του εκδοτικού οίκου και την εικονογράφηση του αντίστοιχου περιοδικού Тропинка (Μονοπάτι) με τη σύντροφό της, Ναταλία Manaseina.
Εκλογές στην Ταϊλάνδη
2011
Έπειτα από την οριακή νίκη της στις εκλογές εξασφαλίζοντας 265 έδρες στο Κοινοβούλιο τον Ιούλιο του 2011, η Γινγκλούκ Σιναουάτρα (αδερφή του πρώην πρωθυπουργού, Τακσίν Σιναουάτρα) έγινε η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας. Τον Αύγουστο εξελέγη πρωθυπουργός με 251 ψήφους και ανέλαβε καθήκοντα στις 5 Αυγούστου 2011. Βουλή των Αντιπροσώπων, 3 Ιουλίου 2011 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top rowspan="2"|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=center valign=top colspan="3"|Εκλογικές περιφέρειες !style="background-color:#E9E9E9" align=center valign=top colspan="3"|Αναλογική !style="background-color:#E9E9E9" align=center valign=center colspan="2"|Σύνολο !style="background-color:#E9E9E9" align=left |Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=center |% !style="background-color:#E9E9E9" align=left |Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=left |Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=center |% !style="background-color:#E9E9E9" align=left |Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=left |Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=center |%
Πολυξένα Σολοβιόβα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές
Εκλογές στην Ταϊλάνδη
2014
Εκλογές για Γερουσία διενεργήθηκαν στις 29 Μαρτίου 2014, για 2η φορά με το σύνταγμα του 2007. Οι μισές έδρες πληρώθηκαν από μη προσκείμενους σε κόμματα με το πλειοψηφικό σύστημα. Η συμμετοχή μειώθηκε στο 43% σε σχέση με το 56% των τελευταίων εκλογών του 2008. Τις 77 έδρες διεκδίκησαν συνολικά 443 υποψήφιοι.
2000
Στις 4 Μαρτίου 2000 διεξήχθησαν για πρώτη φορά εκλογές για Γερουσία. Εξελέγησαν μόνο ανεξάρτητοι.
2006
Με τη συμμετοχή 1.463 υποψηφίων που ήταν όλοι ανεξάρτητοι, έγιναν εκλογές για Γερουσία στις 19 Απριλίου 2006. Εξελέγησαν 200 γερουσιαστές.
2008
Οι εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Γερουσίας διεξήχθησαν στις 2 Μαρτίου 2008 υπό το νέο Σύνταγμα του 2007. Η συμμετοχή στις εκλογές έφτασε το 56%.
Εξελέγησαν 76 υποψήφιοι ένας για κάθε επαρχία, ενώ 74 γερουσιαστές διορίστηκαν από ειδική επιτροπή επιλογής με επικεφαλής τον Πρόεδρο του Συνταγματικού Δικαστηρίου Βιράτ Λιμβιτσάι. Η θητεία των γερουσιαστών είναι εξαετής. Οι διορισμένοι γερουσιαστές ήταν προσκείμενοι στην απερχόμενη στρατιωτική κυβέρνηση κατά μεγάλη πλειοψηφία. Στις 13 Μαρτίου 2008 εξελέγη Πρόεδρος της Γερουσίας ο Prasopsuk Boondej, με 78 ψήφους έναντι 45 για τον κύριο αντίπαλό του, Thaweesak Khidbanchong.
2016
Σε δημοψήφισμα για αλλαγές στο σύνταγμα, που έγινε στις 7 Αυγούστου 2016, οι ψηφοφόροι ενέκριναν την πρόταση για ημιδημοκρατία. Οι αλλαγές στο σύνταγμα εγκρίθηκαν από το 61% των ψηφοφόρων, με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 59%. Επίσης, εγκρίθηκε και μια δεύτερη πρόταση να εκλέγεται στο εξής ο πρωθυπουργός από τους γερουσιαστές και τους βουλευτές.
2007
Το πρώτο δημοψήφισμα στην ιστορία της χώρας διεξήχθη από τη στρατιωτική κυβέρνηση στις 19 Αυγούστου 2007. Η συμμετοχή ήταν γύρω στο 60%. Το 57,81% των ψηφισάντων υπερψήφισε το νέο σχέδιο συντάγματος, με το οποίο εισήχθησαν αλλαγές στον τρόπο εκλογής των γερουσιαστών. Ειδικότερα, σχεδόν οι μισοί από τους γερουσιαστές αποφασίστηκε να διορίζονται και όχι να εκλέγονται, περιορίστηκε η πρωθυπουργική θητεία σε δύο τετραετίες και απαγορεύτηκε στον πρωθυπουργό να κατέχει μεγάλο μερίδιο σε ιδιωτικές εταιρείες. Παράλληλα, έγινε πιο εύκολη η διαδικασία καθαίρεσης του πρωθυπουργού και των υπουργών του. Οι αλλαγές καταψηφίστηκαν από το 42,19% των πολιτών.
Παραπομπές
*
Πάπας Παύλος Ε΄
Ο πάπας Παύλος Ε΄ (λατ.: Paulus V, 17 Σεπτεμβρίου 1552 – 28 Ιανουαρίου 1621), που γεννήθηκε ως Κάμιλο Μποργκέζε, ήταν ποντίφικας από τις 16 Μαΐου 1605 έως το 1621 που απεβίωσε. Έμεινε στην ιστορία ως ο πάπας που εδίωξε τον Γαλιλαίο.
Ήταν αρχιερέας για 15 έτη, 8 μήνες και 12 ημέρες.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 17ου αιώνα Κατηγορία:Οίκος των Μποργκέζε
Βασιλικό Ανάκτορο του Όσλο
μικρογραφία| Ο βασιλιάς [[Χάακον Ζ΄ της Νορβηγίας|Χάακων Ζ΄, ο πρώτος μονάρχης που διέμενε μόνιμα στο ανάκτορο.]] μικρογραφία|Οι Βασιλικοί Φρουροί μπροστά από το Βασιλικό Ανάκτορο. Το Βασιλικό Παλάτι (Slottet ή Det kongelige slott) στο Όσλο κτίστηκε το πρώτο μισό του 19ου αι. ως η νορβηγική κατοικία του γεννημένου στη Γαλλία βασιλιά Καρόλου Γ' Ιωάννη, ο οποίος βασίλευσε ως βασιλιάς της Νορβηγίας και της Σουηδίας. Το ανάκτορο είναι η επίσημη κατοικία του σημερινού Νορβηγού μονάρχη, ενώ ο διάδοχος κατοικεί στο Σκάουγκουμ στο Άσκερ, δυτικά του Όσλο.
Το ανάκτορο βρίσκεται στο τέλος της πύλης Kαρλ-Γιόχανς στο κέντρο του Όσλο και περιβάλλεται από το ανακτορικό πάρκο με την πλατεία του ανακτόρου στο μπροστινό μέρος.
Ιστορία
Μέχρι την ολοκλήρωση του ανακτόρου, οι Νορβηγοί βασιλείς διέμεναν στο Παλέετ, το υπέροχο μέγαρο στην Κριστιάνια, που ο πλούσιος έμπορος Μπερντ Άνκερ κληροδότησε στο κράτος το 1805, για να χρησιμοποιηθεί ως βασιλική κατοικία. Κατά τα τελευταία χρόνια της ένωσης με τη Δανία, το Παλέετ χρησιμοποιήθηκε από τους αντιβασιλείς της Νορβηγίας και το 1814 από τον πρώτο βασιλιά της ανεξάρτητης Νορβηγίας, Χριστιανό-Φρειδερίκο. Ο βασιλιάς Κάρολος Γ' Ιωάννης του Οίκου των Μπερναντότ διέμενε εκεί ως διάδοχος και αργότερα ως βασιλιάς, κατά τις συχνές επισκέψεις του στη νορβηγική πρωτεύουσά του.
Κατασκευή
Ο Κάρολος Γ΄ Ιωάννης επέλεξε τη θέση για το μόνιμο βασιλικό ανάκτορο στη δυτική πλευρά της Κριστιάνια το 1821 και ανέθεσε στον αξιωματικό και άπειρο αρχιτέκτονα, γεννημένο στη Δανία, Χανς Λίνστοβ, να σχεδιάσει το κτίριο. Το Κοινοβούλιο ενέκρινε το προβλεπόμενο κόστος των 150.000 ταλήρων, που θα χρηματοδοτείτο από την πώληση κρατικών ομολόγων. Οι εργασίες στον χώρο ξεκίνησαν το 1824 και την 1η Οκτωβρίου 1825 ο Κάρολος Γ΄ Ιωάννης έθεσε τον θεμέλιο λίθο κάτω από τον βωμό του μελλοντικού ανακτορικού παρεκκλησίου. Ο Λίνστοβ είχε σχεδιάσει αρχικά ένα κτίριο μόνο δύο ορόφων, με προεξέχοντες πτέρυγες και στις δύο πλευρές της κύριας πρόσοψης.
Το παρεκκλήσιο του Βασιλικού Ανακτόρου
Το Βασιλικό Ανάκτορο περιέχει το δικό του παρεκκλήσιο, που καθαγιάστηκε το 1844. Η Εκκλησία της Νορβηγίας είναι υπεύθυνη για τις θρησκευτικές λειτουργίες, που γίνονται εκεί. Είναι το σκηνικό πολλών γεγονότων της Νορβηγικής Βασιλικής Οικογένειας, όπως οι βασιλικές βαπτίσεις και το χρίσμα. Υπάρχουν επίσης συναυλίες εκκλησιαστικής μουσικής και μουσικής δωματίου.
Επί δυναστείας των Μπερναντότ
Ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ Ιωάννης δεν είχε ποτέ τη χαρά να κατοικήσει στο ανάκτορό του, πριν αποβιώσει το 1844: οι πρώτοι ένοικοί του ήταν ο γιος του Όσκαρ Α' και η βασίλισσα του Ιωσηφίνα. Σύντομα διαπιστώθηκε ότι η βασιλική οικογένεια χρειαζόταν μια πιο ευρύχωρη κατοικία, και οι πτέρυγες που έβλεπαν στον κήπο, επεκτάθηκαν. Πριν από τα επίσημα εγκαίνια το 1849 επαναφέρθηκε η κεντρική κιονοστοιχία, που είχε κατεδαφιστεί το 1833 και η προσωρινή απότομη οροφή αντικαταστάθηκε από μία πιο κομψή και ακριβότερη επίπεδη στέγη.
Μόνιμη βασιλική κατοικία
Η δυναστεία Μπερναντότ παραιτήθηκε από τον νορβηγικό θρόνο της το 1905 και τη διαδέχθηκε ο πρίγκιπας Καρλ της Δανίας, ο οποίος πήρε το όνομα Χάακον Ζ΄, όταν δέχτηκε την εκλογή του ως βασιλιάς μιας εντελώς ανεξάρτητης Νορβηγίας. Ο Χάακον Ζ΄ έγινε ο πρώτος μονάρχης, που χρησιμοποίησε το ανάκτορο μόνιμα, και το ανάκτορο ανακαινίστηκε για δύο χρόνια, προτού αυτός, η βασίλισσα Mατθίλδη και ο διάδοχος του θρόνου Όλαφ (Ε΄) μπορέσουν να μετακομίσουν. Ο βασιλιάς Χάακον Ζ΄ ήταν ο πρώτος μονάρχης, που χαιρέτησε την παιδική παρέλαση στο μπαλκόνι του ανακτόρου κατά τη διάρκεια του εορτασμού της Ημέρας του Συντάγματος της Νορβηγίας στο Όσλο. Ήταν επίσης ο βασιλιάς Χάακον Ζ΄, που το 1905 εισήγαγε την παράδοση των εβδομαδιαίων συναντήσεων με το Συμβούλιο της Επικρατείας, μία παράδοση που εξακολουθεί να εφαρμόζεται, με τις συνεδριάσεις να γίνονται πάντα στην αίθουσα του Συμβουλίου των ανακτόρων, όπου βρίσκεται ο θρόνος του βασιλιά.
Εκσυγχρονισμός και πρόσβαση του κοινού
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας και της διαμονής του βασιλιά Όλαφ Ε΄ από το 1957 έως το 1991, υπήρχαν λίγα χρήματα για την ανακαίνιση, την οποία χρειαζόταν οπωσδήποτε η κακοχτισμένη αρχική κατασκευή. Ως εκ τούτου, ο βασιλιάς Όλαφ Ε΄ έμενε ως επί το πλείστον στο Σκάουγκουμ και στη Βασιλική Κατοικία Μπύγκντεϋ, αλλά μετακόμισε στο ανάκτορο το 1968, όταν έδωσε το κτήμα Σκάουγκουμ ως γαμήλιο δώρο στον γιο του διάδοχο του θρόνου Χάραλντ (Ε΄) και τη νύφη του διάδοχο πριγκίπισσα Σόνια. Λίγο μετά την ανάληψή του, ο βασιλιάς Χάραλντ Ε΄ ξεκίνησε ένα ολοκληρωμένο έργο ανακαίνισης του ανακτόρου. Οι ανακαινίσεις και οι βελτιώσεις που έγιναν όλες από τη Νορβηγική Διεύθυνση Δημοσίων Κατασκευών και Περιουσίας, περιελάμβαναν νέα συστήματα συναγερμού πυρκαγιάς, την κατασκευή νέων λουτρών, κουζινών, γραφείων και μια γενική αναδιάρθρωση του ανακτόρου. Ο βασιλιάς επικρίθηκε, λόγω του χρηματικού ποσού που χρειαζόταν για να φέρει το ανάκτορο σε μια ικανοποιητική κατάσταση, ακόμη και αν πολλά από αυτά τα χρήματα πήγαν για να διορθώσουν τα κατασκευαστικά ελλείμματα πριν από ενάμιση αιώνα. Με την ολοκλήρωση των ανακαινίσεων, ο βασιλιάς και η βασίλισσα μετεγκαταστάθηκαν από το Σκάουγκουμ στο ανάκτορο το 2001, καθώς το κτήμα Σκάουγκουμ επρόκειτο να γίνει το νέο σπίτι του διάδοχου πρίγκιπα Χάακον και της οικογένειάς του.
Το ανάκτορο, όπως κάθε βασιλική κατοικία στη Νορβηγία, φυλάσσεται από τη Φρουρά της Α.Μ. του Βασιλιά, τη Βασιλική Φρουρά. Από τότε που ξεκίνησαν οι δημόσιες ξεναγήσεις το 2002, το ευρύ κοινό μπορεί να δει και να εκτιμήσει την ανακαίνιση και τη μεγαλοπρέπεια, που διαθέτει τώρα το ανάκτορο. Η καθημερινή αλλαγή των φρουρών έχει γίνει επίσης δημοφιλές σημείο τουριστικής έλξης τα τελευταία χρόνια.
Το πάρκο του ανακτόρου
Το πάρκο του ανακτόρου (Slottsparken) είναι γύρω από το παλάτι και είναι ένα δημόσιο πάρκο, ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα της πρωτεύουσας. Έχει έκταση 22 εκτάρια (220 στρέμματα).
Ο στάβλος τέχνης βασίλισσα Σόνια
Το 2017 οι πρώην στάβλοι του ανακτόρου ανακαινίστηκαν και μετατράπηκαν σε έναν χώρο τέχνης πολλαπλών χρήσεων, που ονομάστηκε Dronning Sonja KunstStall. Το κτίριο θα χρησιμοποιηθεί ως πινακοθήκη τέχνης, μουσείο και αίθουσα συναυλιών και είναι πλέον ανοικτό για το κοινό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όσλο Κατηγορία:Παλάτια στη Νορβηγία Κατηγορία:Κυβερνητικά κτίρια στη Νορβηγία
Ιντίλ Μπιρέτ
Η Ιντίλ Μπιρέτ (τουρκικά: İdil Biret, 21 Νοεμβρίου 1941) είναι Τουρκάλα πιανίστα, ιδιαίτερα αναγνωρισμένη για το ρομαντικό ρεπερτόριό της. Γεννήθηκε στην Άγκυρα και ξεκίνησε μαθήματα πιάνου από την ηλικία των πέντε, με δάσκαλο τον Μιτχάτ Φένμεν, ο οποίος είχε μαθητεύσει στο πλευρό της Νάντια Μπουλανζέ και του Αλφρέντ Κορτό. Όταν γίνεται επτά ετών, με νομοσχέδιο η Τουρκική κυβέρνηση επιτρέπει την εκπαίδευση στο εξωτερικό, και η Μπιρετ άδραξε την ευκαιρία και πήγε στο Ωδείο του Παρισιο, όπου γνωρίζει την Μπουλανζέ. Σε ηλικία 15 ετών παίρνει μέρος σε διάφορους διαγωνισμούς. Ενώ συνεχίζει την εκπαίδευση της με τον Κορτό και τον Βίλχελμ Κεμπφ.
Σε ηλικία 16 ετών ήδη είχε αρχίσει να είναι μία σολίστ πιανίστα, παίζοντας σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο, σε πολλές δημοφιλείς ορχήστρες, όπως τη Συμφωνική του Λονδίνου, τη Φιλαρμονική του Λονδίνου, τη Συμφωνική της Βοστώνης, τη Φιλαρμονική του Λένινγκραντ, τη Φιλαρμονική του Τόκιο και τη Συμφωνική του Σύδνεϋ, μεταξύ άλλων πολλών. Και συνεργάστηκε με πολλούς καταξιωμένους μαέστρους όπως ο Πιερ Μοντό, ο Ρούντολφ Κέμπε και ο Άρον Κόουπλαντ, μεταξύ άλλων. Επίσης έδωσε και πολλά κονσέρτα σε διάφορα φεστιβάλ ανά τον κόσμο. Ένα αξιοσημείωτο γεγονός σημειώθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1963, κι ενώ προετοιμαζόταν να ερμηνεύσει Ραχμάνινοφ, στη Συμφωνική της Βοστώνη, το κοινό ενημερώνεται ότι ο Τζ. Φ. Κένεντι μόλις είχε δολοφονηθεί, τελικά, μετά από λίγο, η παράσταση ξεκίνησε.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έχει υπάρξει και κριτικής πολλών επιτροπών διαγωνισμών πιάνου. Πολλές εκτελέσεις της (πάνω από 100) του Σοπέν, του Μπραμς, του Μπετόβεν κ.ά., έχουν ηχογραφηθεί. Ωστόσο, περισσότερη γνωστή είναι για τις ηχογραφήσεις της σε έργα του Σοπέν, οι οποίες της έφεραν διάκριση στην Πολωνία, λαμβάνοντας το Grand Prix du Disque Frédéric Chopin, το 1995. Τον Σεπτέμβριο του 2006, κυκλοφόρησε και η βιογραφία της Idil Biret - Une Pianiste Turque en France, από τον Dominique Xardel. Αργότερα κυκλοφόρησε και τις 32 Σονάτες του Μπετόβεν, από δική της εταιρεία. Το 1971 έλαβε κρατικό βραβείο, από την Τουρκική Κυβέρνηση, η μεγαλύτερη καταξίωση για καλλιτέχνες στη χώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι πιανίστες
Βαίτυλος
δεξιά|μικρογραφία| Ο ναός της [[Ηλιογάβαλος (θεότητα)|Έμεσσας για τον θεό ήλιο του Ελαγκαμπάλου με βαίτυλο στο κέντρο ]] Ο βαίτυλος (επίσης βαίτυλον, από το σημητικό bet el "σπίτι του θεού") αναφέρεται σε ιερές πέτρες (μερικές φορές μετωρίτες) που ήταν αντικείμενα λατρείας σε διάφορους πολιτισμούς της αρχαιότητας και θεωρούνταν θεοί ή  σύμβολα θεών.
Μυθολογία
Στον φοινικικό μύθο που σχετίζεται με τον  Σανχουμιάθων, ένας από τους γιους του Ουρανού ονομάστηκε Βαίτυλος. Η λατρεία των βαιτύλων ήταν ευρέως διαδεδομένη στις φοινικικές αποικίες, συμπεριλαμβανομένης της Καρχηδόνας, ακόμη και μετά την υιοθέτηση του Χριστιανισμού, και καταγγέλθηκε από τον Αυγουστίνο της Ιππώνος.
Στην αρχαία ελληνική θρησκεία και μυθολογία, ο όρος αναφερόταν στον Ομφαλό, την πέτρα που είχε καταπιεί ο Κρόνος,  αντί για τον νεογέννητο γιο του τον  Δία, αφού τον εξαπάτησε η Ρέα. Η πέτρα αυτή διατηρήθηκε προσεκτικά στους Δελφούς, όπου αλοιφόταν με λάδι κάθε μέρα και σε εορταστικές περιόδους καλυπτόταν με ακατέργαστο μαλλί.
Στη Ρώμη, υπήρχε το πέτρινο υποκατάστατο της Κυβέλης, που ονομαζόταν Mater Idaea Deum, που είχε μεταφερθεί τελετουργικά από την Πεσσινούντα της Μικράς Ασίας το 204 π.Χ. Ένας άλλος κωνικός μετεωρίτης είχε τοποθετηθεί στο ναό στο Ελαγαβάλιον, για να προσωποποιήσει τη σύρια θεότητα Ελαγάβαλο.
Σε μερικές περιπτώσεις έγινε προσπάθεια να δοθεί μια πιο συγκεκριμένη μορφή στην αρχική άμορφη πέτρα: ο Απόλλωνας Αγυιεύς παριστάνονταν από μια κωνική στήλη με ένα αιχμηρό άκρο, και ο Μελίχιος Ζευς με τη μορφή πυραμίδας. Άλλα διάσημα βαιτυλικά είδωλα ήταν εκείνα στους ναούς του Κάσιου Δία στη Σελευκία Πιερίας και του Τελείου Δία στην Τεγέα. Ακόμα και στα χρόνια παρακμής του παγανισμού, αυτά τα είδωλα διατηρούσαν τη σημασία τους, όπως δείχνουν οι επιθέσεις εναντίον τους από τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς.
Μια παρόμοια πρακτική σώζεται σήμερα με τη Μαύρη Πέτρα της Καάμπα, η οποία λατρευόταν και από προ-ισλαμιστές πολυθεϊστές.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Μυθολογίες της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Μιχάλης Μιχόπουλος
Ο Μιχάλης Μιχόπουλος (1940) είναι Έλληνας δικηγόρος και πανεπιστημιακός, κυρίως γνωστός ως συνήγορος υπεράσπισης του αντιπρόεδρου της κυβέρνησης Μένιου Κουτσόγιωργα κατά την εκδίκαση της υπόθεσης της Τράπεζας Κρήτης (τμήμα του σκανδάλου Κοσκωτά).
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν ηγετικό στέλεχος της γενιάς του 1-1-4, πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Παντείου και μέλος της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ). Μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών οργανώθηκε στην «Δημοκρατική Άμυνα», συνελήφθη, καταδικάστηκε και φυλακίστηκε.
Υπήρξε δικηγόρος της πρεσβείας του Ιράκ στην Ελλάδα (επί καθεστώτος Σαντάμ Χουσεΐν), καθώς και νομικός σύμβουλος του ηγέτη των Παλαιστινίων Γιασέρ Αραφάτ, με τον οποίο συνδεόταν με στενή φιλία.
Διατέλεσε αναπληρωτής καθηγητής Δημοσίου Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, από το οποίο συνταξιοδοτήθηκε το 2007, αλλά συνεχίζει να διδάσκει δωρεάν στο Μεταπτυχιακό Τμήμα Νομικού Πολιτισμού.
Μαζί με τον ποινικολόγο Αριστείδη Οικονομίδη, ήταν δικηγόροι του Μένιου Κουτσόγιωργα στο Ειδικό Δικαστήριο για την Τράπεζα Κρήτης. Ο Κουτσόγιωργας είχε προφυλακιστεί τον Οκτώβριο του 1990, αλλά τρεις μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1991, αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση 70 εκατομμυρίων δραχμών. Τον Μάρτιο του 1991 ξεκίνησε η δίκη, αλλά ο Κουτσόγιωργας κατέρρευσε μέσα στο δικαστήριο ένα μήνα αργότερα, και τελικά πέθανε στις 18 Απριλίου 1991.
«Η Μητέρα των Δικών»
Το 2016, εικοσιπέντε χρόνια μετά τον θάνατο του Κουτσόγιωργα, εκδόθηκε το βιβλίο του Μιχόπουλου «Η Μητέρα των Δικών και ο ρόλος του Τύπου, της Δικαιοσύνης και των Κομμάτων», στο οποίο για πρώτη φορά δίνεται η οπτική γωνία της πλευράς Κουτσόγιωργα για τα γεγονότα του σκανδάλου Κοσκωτά και του Ειδικού Δικαστηρίου.
WrestleMania 23
Η WrestleMania 23 ήταν το εικοστό τρίτο ετήσιο σόου επί πληρωμή WrestleMania που διεξάχθηκε από το World Wrestling Entertainment. Χορηγός του ήταν το 360 OTC και έγινε στις 1 Απριλίου του 2007, στο Ford Field στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν. Το σόου ήταν η πρώτη WrestleMania στο Ford Field και η δεύτερη που συνέβη στο Ντιτρόιτ (μετά την WrestleMania III, που έγινε στο Pontiac Silverdome, στο Πόντιακ του Μίσιγκαν).
Το σόου χρησιμοποίησε παλαιστές και από τα τρία τηλεοπτικά σόου του WWE, Raw, SmackDown! και ECW. Έγιναν οκτώ αγώνες επαγγελματικής πάλης στην κάρτα αγώνων του σόου, με περισσότερους από έναν κύριους αγώνες. Το κύριο ματς στο σόου Raw ήταν αυτό του Τζον Σίνα και του Σον Μάικλς για το Πρωτάθλημα WWE, στο οποίο νίκησε ο Σίνα. Ο βασικός αγώνας του σόου SmackDown! ήταν αυτός του Μπατίστα εναντίον του Άντερτέικερ για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών του WWE. Ο Αντερτέικερ νίκησε στον αγώνα και έγινε νέος πρωταθλητής. Το βασικό ματς του σόου ECW ήταν ένας αγώνες με ομάδες τεσσάρων ατόμων, τους ECW Originals και τους The New Breed. Σε αυτό το ματς νίκησαν οι ECW Originals. Τα ματς της κατώτερης κάρτας αγώνων περιέλαβαν τον αγώνα του Μπόμπι Λάσλεϊ και του Ουμάγκα αλλά και τον Money in the Bank Ladder αγώνα με παλαιστές και από τα τρία σόου.
Τα εισιτήρια για το σόου ξεκίνησαν να πωλούνται στις 11 Νοεμβρίου του 2006. Το ρεκόρ του Ford Field σχετικά με την προσέλευση ήταν 80.103 άνθρωποι, και από τις πενήντα πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών και εννέα επαρχίες του Καναδά. Η WrestleMania 23 κέρδισε 5.38 εκατομμύρια δολάρια στο WWE, σπάζοντας παράλληλα το προηγούμενο ρεκόρ της WrestleMania X8 με 3.9 εκατομμύρια δολάρια. Το WWE υπολογίζει πως προστέθηκαν 25 εκατομμύρια δολάρια στην οικονομία του Ντιτρόιτ. Με περίπου 1.2 εκατομμύρια αγορές, το σόου ήταν αυτό με τις περισσότερες αγορές που είχαν γίνει σε σόου επί πληρωμή του WWE. Η WrestleMania XXVIII πέρασε τις 1.2 εκατομμύρια αγορές με 1.21 εκατομμύρια αγορές. Επίσης, έχει την τέταρτη μεγαλύτερη προσέλευση στην ιστορία της WrestleMania (πίσω από την WrestleMania 3 και μετέπειτα από την WrestleMania 29 και την WrestleMania 32 που είχαν προσέλευση 80.676 οπαδών το 2013 και 101.763 οπαδών το 2016 αντίστοιχα).
Κοντάραινα Λευκάδας
Η Κοντάραινα είναι χωριό στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 168 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Μουμτάζ Μαχάλ
Η Μουμτάζ Μαχάλ ήταν η κύρια σύζυγος του αυτοκράτορα της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας Σαχ Τζαχάν από τις 19 Ιανουαρίου 1628 μέχρι τις 17 Ιουνίου 1631.
Οικογένεια
Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου του έτους 1593. Το αρχικό της όνομα ήταν Αρχουμάντ Μπάνου Μπέγκαμ. Καταγόταν από επιφανή περσική οικογένεια. Ο πατέρας της μάλιστα, ήταν ένας πλούσιος ευγενής της Αυτοκρατορίας των Μουγκάλ, ο Ασάφ Κχαν.
Γάμος
Το έτος του γάμου της με τον μετέπειτα αυτοκράτορα, το 1612, επελέγη από τους αστρολόγους της αυλής για να είναι πιο αποτελεσματική η εξασφάλιση ενός ευτυχούς γάμου. Λίγο μετά τον γάμο τους ο πρίγκιπας Χουρράμ (Σαχ Τζαχάν) έδωσε στη Μπέγκαμ το νέο της όνομα, Μουμτάζ Μαχάλ που σημαίνει "η εκλεκτή του παλατιού". Την αγαπούσε παρά πολύ και για αυτόν τον λόγο δεν έδινε πολύ μεγάλη σημασία στις υπόλοιπες συζύγους του. Παρά τις πολυάριθμες εγκυμοσύνες, η Μαχάλ ταξίδεψε με τον σύζυγό της σε όλη την αυτοκρατορία των Μουγκάλ, ενώ επίσης τον ακολούθησε σε όλες τις στρατιωτικές εκστρατείες του. Κατά την διάρκεια του γάμου τους απέκτησαν δεκατέσσερα παιδιά, επτά εκ των οποίων πέθαναν στην γέννηση ή σε πολύ μικρή ηλικία.
Εκπαίδευση και χαρακτήρας
Η Μουμτάζ ήταν αξιοθαύμαστη στον τομέα της μάθησης και ήταν ιδιαίτερα μορφωμένη και καλλιεργημένη. Γνώριζε άριστα την αραβική και την περσική γλώσσα, ενώ επίσης μπορούσε και να συνθέσει ποιήματα στην τελευταία. Ήταν πολύ φημισμένη για την ειλικρίνεια, την καλοσύνη και την σεμνότητα της.
Θάνατος
Η Μουμτάζ Μαχάλ απεβίωσε στο Μπουρχανπούρ από αιμορραγία το 1631 , ενώ γεννούσε το δέκατο τέταρτο παιδί της. Το Τατζ Μαχάλ ανεγέρθηκε από τον σύζυγό της ως χώρος ανάπαυσης για αυτήν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες Κατηγορία:Αυτοκρατορία των Μουγκάλ Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας
Φωλιά Καβάλας
Η Φωλιά (επισήμως Φωλεά, μέχρι το 1928 Τσιούστη ή Τσίστα) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 567 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 250 μέτρων, στους πρόποδες του όρους Συμβόλου. Στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε περίπου 100 Έλληνες κατοίκους, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στη Φωλιά εγκαταστάθηκαν 16 οικογένειες προσφύγων. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ελευθερών και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Φωλεάς, η οποία δημιουργήθηκε όταν ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Μυρτοφύτου το 1946. Στην τοπικής κοινότητα Φωλεάς ανήκει και ο οικισμός Πύργος, ο οποίος σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 9 κατοίκους.
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια αμπελιών, από τα οποία παράγουν τσίπουρο. Επίσης, στην περιοχή παρασκευάζονται τυριά. Στην περιοχή έχει κατασκευαστεί φράγμα άρδευσης. Μέσα στο χωριό, σε πέτρινο παραδοσιακό κτίριο, στεγάζεται λαογραφικό μουσείο. Κοντά στο χωριό Πύργος, κοντά στην θάλασσα, βρίσκεται τετράπλευρος βυζαντινός πύργος, γνωστός ως Πύργος της Απολλωνίας, ο οποίος χρονολογείται από τον 13ο - 14ο μ. Χ. αιώνα και σώζεται σε μεγάλο ύψος. Στο ύψωμα Γραμμένη Πέτρα, στο όρος Σύμβολο, υπάρχουν βραχογραφήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Συμφωνία της Μπολόνια
εναλλ.=Logo with stylized stars|μικρογραφία|132x132εσ| Λογότυπο εναλλ.=Map of Europe, encompassing the entire Bologna zone|μικρογραφία|256x256εσ| Ζώνη της συμφωνίας Η συμφωνία της Μπολόνια είναι μια σειρά υπουργικών συναντήσεων και συμφωνιών μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών για τη διασφάλιση της συγκρισιμότητας των προτύπων και της ποιότητας των τίτλων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η διαδικασία δημιούργησε τον Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης στο πλαίσιο της Σύμβασης Αναγνώρισης της Λισαβόνας. Το όνομά της το πήρε από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, όπου υπογράφηκε η δήλωση της Μπολόνια από τους υπουργούς παιδείας 29 ευρωπαϊκών χωρών το 1999. Η συμφωνία άνοιξε για άλλες χώρες με την Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης. Κυβερνητικές συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν στην Πράγα (2001), στο Βερολίνο (2003), στο Μπέργκεν (2005), στο Λονδίνο (2007), στο Λούβεν ( 2009), Βουδαπέστη - Βιέννη (2010), Βουκουρέστι (2012), Ερεβάν (2015), Παρίσι (2018) και Ρώμη (2020).
Πριν από την υπογραφή της δήλωσης της Μπολόνια, η Magna Charta Universitatum εκδόθηκε σε μια συνάντηση πανεπιστημιακών πρυτάνεων με αφορμή την 900η επέτειο του Πανεπιστημίου της Μπολόνια (και ως εκ τούτου των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, καθώς πρόκειται για το παλίοτερο πανεπιστήμιο της Ευρώπης και του κόσμου) το 1988. Ένα χρόνο πριν από την συμφωνία οι υπουργοί εκπαίδευσης Claude Allegre (Γαλλία), Jürgen Rüttgers (Γερμανία), Luigi Berlinguer (Ιταλία) και βαρόνη Blackstone (Ηνωμένο Βασίλειο) υπέγραψαν τη δήλωση Sorbonne στο Παρίσι το 1998, δεσμευόμενοι να «εναρμονίσουν την δομή του ευρωπαϊκού συστήματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης". Στην συμφωνία της Μπολόνια συμμετέχουν 48 χώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Γιώργος Γιωρκάτζης
Ο Γιώργος Γιωρκάτζης ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στην Ομόνοια από το 1948 έως το 1958. Τα πρώτα 5 χρόνια η Ομόνοια ήταν μέλος της ΚΕΠΟ και από την περίοδο 1953-1958 ήταν μέλος της ΚΟΠ. Αρχικά αγωνιζόταν ως επιθετικός και στη συνέχεια ως αμυντικός.
Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας συνέχισε ως προπονητής στις ακαδημίες της Ομόνοιας, αλλά και ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου του σωματείου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μίλαν Μπόγιοβιτς
Ο Μίλαν Μπόγιοβιτς είναι ένας Σέρβος ποδοσφαιριστής, ο οποίος τελευταία αγωνίζεται ως Κεντρικός επιθετικός. Από το καλοκαίρι του 2016 αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Σερβίας για την Μλάντοστ Λουτσάνι.
Καρίερα
Ο Μπόγιοβιτς ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Παρτιζάν Βελιγραδίου (ποδόσφαιρο), οπού δεν τα κατάφερε στην πρώτη ομάδα. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην Ραντνίτσκι Στόμπεξ, έπειτα στην Σρεμ και την Τελεόπτικ. Από το 2007 έως το 2012 ο Μπόγιοβιτς έπαιξε σε 138 παιχνίδια στην Σερβική SuperLiga, σημειώνοντας 36 γκολ, παίζοντας στις Κουκαρίτσκι, Γιαγκόντινα και Βοϊβοντίνα.
Στο μεταγραφικό παράθυρο του χειμώνα του 2013 ο Μπόγιοβιτς μετακόμισε στο Αγρίνιο της Ελλάδας για τον Παναιτωλικό. Το 2014 έπαιξε στην Ισραηλινή Πρέμιερ Λιγκ για την Μπνέι Σακχίν. Το 2015 ο Μίλαν Μπόγιοβιτς επέστρεψε στην Ελλάδα για την Αθλητική Ένωση Λάρισας, όμως από τον Ιούνιο, έως τον Σεπτέμβριο του 2015 δεν μπορούσε να αγωνιστεί εξ'αιτίας την ληγμένης του κάρτας visa. Πλέον αγωνίζεται στην Μλάντοστ Λουτσάνι, όπου και μετράει 9 γκολ σε 15 εμφανίσεις.
Έχει συνολικά σκοράρει 99 τέρματα σε 328 συμμετοχές μέχρι σήμερα.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές‎ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας‎ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Καϊσάρ
Έντουαρντ Μπάλλιολ
Ο Έντουαρντ Μπάλλιολ (Edward Balliol, περί το 1283 - 1367) διεκδικητής του θρόνου της Σκωτίας (1314 - 1356) ήταν μεγαλύτερος γιος του βασιλιά της Σκωτίας Τζων Μπάλλιολ και της Ισαβέλλας του Βαρέν κόρης του Ιωάννη του Βαρέν, 6ου κόμη του Σάρρεϋ και της Αλίκης ντε Λουζινιάν. Η γιαγιά του Αλίκη ντε Λουζινιάν ήταν κόρη του Ούγου Θ΄ ντε Λουζινιάν και της Ισαβέλλας του Ανγκουλέμ χήρας του Ιωάννη του Ακτήμονα. Ο Έντουαρντ Μπάλλιολ βασίλευσε τμηματικά σε διάφορα τμήματα της Σκωτίας την περίοδο 1332 - 1336 με αγγλική βοήθεια. Με τον θάνατο του Ροβέρτου Μπρους εξασθένησε σημαντικά το βασίλειο των Σκωτσέζων αφού ο διάδοχος του Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας ήταν ακόμα παιδί και δυο από τους σημαντικότερους στρατηγούς του ο Τζέιμς Ντάγκλας και ο Τόμας Ράντολφ πέθαναν αμέσως μετά.
Aποτυχία να γίνει βασιλιάς της Σκωτίας παρά την υποστήριξη του Εδουάρδου Γ΄
Ο Έντουαρντ Μπάλλιολ εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση, συμμάχησε με τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας και νίκησε τον αντιβασιλιά και κόμη του Μαρ στη μάχη του Ντάππλιν Μούρ στο Πέρθσαιρ. Τον Νοέμβριο 1322 στέφθηκε βασιλιάς στο Σκον αλλά τρεις μήνες αργότερα αναγκάστηκε να δραπετεύσει στην Αγγλία όταν δέχθηκε επίθεση ευγενών πιστών στον Δαυίδ Β΄ και ηττήθηκε στη μάχη του Ανάν. Μετά τη φυγή του από τη Σκωτία κατέφυγε στην οικογένεια Κλίφφορντ ιδιοκτήτες γης στο Γουέστμορλαντ και έμεινε στα κάστρα τους στο Άπλμπι, στο Μπρούεμ, στο Μπρόυ και στο Πέντραγκον.
Αποκαταστάθηκε από τους Άγγλους μετά τη μάχη του Χάλιντον Χιλλ, στον Έντουαρντ παραχωρήθηκε ολόκληρη η Λόθιαν με τον όρο να δίνει όρκο υποτέλειας στον Εδουάρδο Γ΄. Δεν είχε σοβαρή υποστήριξη στη Σκωτία γι'αυτό εκθρονίστηκε ξανά (1334), αποκαταστάθηκε (1335) και εκθρονίστηκε για άλλη μια φορά από οπαδούς του Δαυίδ Β΄, όλες οι ελπίδες του για τον θρόνο τελείωσαν τον Ιούνιο του 1341 όταν ο Δαυίδ Β΄ επέστρεψε από τη Γαλλία. Επέστρεψε στη Σκωτία μετά την ήττα του Δαυίδ Β΄ στη μάχη του Νέβιλ'ς Κρος (1346), έκανε εισβολή στο Γκαλογουέι και προκάλεσε εξεγέρσεις στα κεντρικά τμήματα του βασιλείου αλλά δεν είχε σοβαρή υποστήριξη. Ο Έντουαρντ Μπάλλιολ παραχώρησε τα δικαιώματα του στον θρόνο της Σκωτίας στον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας με αντάλλαγμα μια σύνταξη, την υπόλοιπη ζωή του έζησε σε αφάνεια. Πέθανε στο Ουάτλϊ του Ντόνκαστερ στο Γιόρκσαϊρ, η θέση του τάφου του πιστεύεται ότι είναι κάτω από το ταχυδρομείο του Ντόνκαστερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Μπάλλιολ
Διεθνής αναγνώριση του Ισραήλ
Η διεθνής αναγνώριση του Ισραήλ αναφέρεται στη διπλωματική αναγνώριση του Κράτους του Ισραήλ, το οποίο ιδρύθηκε με την Ισραηλινή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας στις 14 Μαΐου 1948. Το καθεστώς του Ισραήλ αμφισβητείται λόγω της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης. Εκτός των 192 κρατών μελών του ΟΗΕ, τα άλλα 161 αναγνωρίζουν σήμερα το Ισραήλ.
Ιστορία
Στις 14 Μαΐου 1948 ιδρύθηκε το Κράτος του Ισραήλ με την Ισραηλινή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας. Ο Αραβικός Σύνδεσμος και οι αραβικές χώρες αντιτίθονταν σε οποιαδήποτε διαίρεση της Παλαιστίνης και στην εγκαθίδρυση του Ισραήλ και ανέλαβαν στρατιωτική δράση εναντίον του νεοσυσταθέντος κράτους κατά τον αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1948.
Παρούσα κατάσταση
Επί του παρόντος, συνολικά 25 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών δεν αναγνωρίζουν το κράτος του Ισραήλ: 14 από τα 21 μέλη του ΟΗΕ στον Αραβικό Σύνδεσμο: Αλγερία, Κομόρες, Τζιμπουτί, Ιράκ, Κουβέιτ, Λίβανος, Λιβύη, Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Σομαλία, Συρία, Τυνησία και Υεμένη. 9 επιπλέον μέλη του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας: Αφγανιστάν, Μπανγκλαντές, Μπρουνέι, Ινδονησία, Ιράν, Μαλαισία, Μάλι, Νίγηρας και Πακιστάν. Άλλες χώρες που δεν αναγνωρίζουν το Ισραήλ είναι η Κούβα και η Βόρεια Κορέα. Το 2002, ο Αραβικός Σύνδεσμος πρότεινε την αναγνώριση του Ισραήλ από τις αραβικές χώρες ως μέρος της επίλυσης της ισραηλινοπαλαιστινιακής ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουσης στην Αραβική Ειρηνευτική Πρωτοβουλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις του Ισραήλ
Γλυκοπρωτεΐνη
Γλυκοπρωτεΐνες είναι πρωτεΐνες που περιέχουν αλυσίδες ολιγοσακχαριτών (γλυκάνες) ομοιοπολικά συνδεδεμένες με πλευρικές αλυσίδες αμινοξέων. Ο υδατάνθρακας προσκολλάται στην πρωτεΐνη σε μια συνμεταφραστική ή μεταμεταφραστική τροποποίηση. Αυτή η διαδικασία είναι γνωστή ως γλυκοζυλίωση. Οι εκκρινόμενες εξωκυτταρικές πρωτεΐνες συχνά γλυκοζυλιώνονται.
Στις πρωτεΐνες που έχουν τμήματα που εκτείνονται εξωκυτταρικά, τα εξωκυτταρικά τμήματα συχνά επίσης γλυκοζυλιώνονται. Οι γλυκοπρωτεΐνες είναι επίσης τις πιο πολλές φορές συμαντικές αναπόσπαστες μεμβρανικές πρωτεΐνες, όπου παίζουν ρόλο στις αλληλεπιδράσεις κυττάρου-κυττάρου. Σημαντικό είναι να διακρίνεται η γλυκοζυλίωση του ενδοπλασματικού δικτυωτού κεκρυφάλου του εκκριτικού συστήματος από την αναστρέψιμη κυτταρολυτική πυρηνική γλυκοζυλίωση. Οι γλυκοπρωτεΐνες της κυτοσόλης και του πυρήνα μπορούν να τροποποιηθούν μέσω της αναστρέψιμης προσθήκης ενός μοναδικού υπολείμματος GlcNAc το οποίο θεωρείται αμοιβαίο στη φωσφορυλίωση και οι λειτουργίες αυτών είναι πιθανό να είναι πρόσθετος ρυθμιστικός μηχανισμός που ελέγχει τη σηματοδότηση που βασίζεται στη φωσφορυλίωση. Αντίθετα, η κλασσική εκκριτική γλυκοζυλίωση μπορεί να είναι δομικά απαραίτητη. Για παράδειγμα, η αναστολή της συνδεδεμένης με ασπαραγίνη, δηλαδή Ν-συνδεδεμένης γλυκοζυλίωσης μπορεί να αποτρέψει την σωστή αναδίπλωση γλυκοπρωτεΐνης και η πλήρης αναστολή μπορεί να είναι τοξική σε ένα μεμονωμένο κύτταρο. Αντίθετα, η διαταραχή της επεξεργασίας της γλυκάνης (ενζυματική απομάκρυνση/προσθήκη υπολειμμάτων υδατάνθρακος στη γλυκάνη), η οποία συμβαίνει τόσο στο ενδοπλασματικό δίκτυο όσο και στο σωμάτιο Γκόλτζι, είναι επουσιώδης για απομονωμένα κύτταρα (ως ένδειξη για επιβίωση με αναστολείς γλυκοσιδών) αλλά μπορεί να οδηγήσει σε ανθρώπινη νόσο (συγγενείς διαταραχές της γλυκοζυλίωσης) και μπορεί να είναι θανατηφόρος σε πειραματόζωα. Είναι επομένως πιθανό ότι η λεπτή επεξεργασία των γλυκανών είναι σημαντική για την ενδογενή λειτουργικότητα, όπως την κυτταρική διακίνηση, αλλά αυτό είναι πιθανό να ήταν δευτερεύον του ρόλου της στις αλληλεπιδράσεις ξενιστή-παθογόνου. Ένα γνωστό παράδειγμα αυτού του τελευταίου αποτελέσματος είναι το σύστημα ομάδας αίματος ΑΒΟ.
Νικολής Λευκάδας
Ο Νικολής είναι οικισμός στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 40 κατοίκους. Μαζί με τους γειτονικούς οικισμούς, το Μανάσι και τον Άγιο Βασίλειο, συνιστούν τις λεγόμενες, στην τοπική ορολογία, κυρίως των παλιότερων χρόνων, «Ηνωμένες Πολιτείες» (και με μερικά ακόμα, εγκαταλελειμμένα πλέον, χωριά).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Όνος (υπογένος)
Ο όνος είναι ένα υπογένος του γένους Ίππος, το οποίο περιλαμβάνει αρκετά υποείδη, κοινώς γνωστά ως "όνοι" ή "αγριογάιδαροι" και ξεχωρίζουν από τα μακριά αυτιά, την άπαχη ίσια πλάτη, την χοντρή χαίτη και ουρά και τη φήμη για σημαντική ανθεκτικότητα και αντοχή. Ο γάιδαρος είναι το διασημότερο οικόσιτο μέλος του υπογένους, το οποίο ζει και σε εξημερωμένη και σε άγρια κατάσταση. Ανάμεσα στα είδη αγριογάιδαρων υπάρχουν διάφορα μη εξημερωμένα είδη που ζουν σε Ασία και Αφρική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιππίδες
Μεσόβουνο Κοζάνης
Το Μεσόβουνο είναι χωριό του νομού Κοζάνης σε υψόμετρο 840 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεσοβούνου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βερμίου του δήμου Εορδαίας (παλαιότερα στον καταργηθέντα δήμο Βερμίου) και έχει πληθυσμό 407 κατοίκους. Στο χωριό εγκαταστάθηκαν Πόντιοι πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, με την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923. Ανήκει στο δίκτυο των μαρτυρικών χωριών και πόλεων της Ελλάδας.
Ολοκαυτώματα
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, το Μεσόβουνο υπέστη 2 φορές τα μαζικά αντίποινα των Γερμανών. Το πρώτο ολοκαύτωμα του Μεσόβουνου συντελέσθηκε την 23η Οκτωβρίου 1941. Σε αυτό κάηκε το χωριό και εκτελέστηκαν 142 (σύμφωνα με τους Γερμανούς) ή 165 (σύμφωνα με τους κατοίκους) Μεσοβουνιώτες.
Στις 24 Απριλίου 1944, Γερμανοί, Τουρκμένιοι εθελοντές και Έλληνες δωσίλογοι συνεργάτες τους επέδραμαν στο χωριό, στα πλαίσια της επιχείρησης Μαγιάτικη Καταιγίδα (Maigewitter), την οποία είχε διατάξει ο Γερμανός διοικητής Καρλ Σύμερς. Τα θύματα ήταν 150 εκτελεσθέντες και το χωριό, τα σπίτια του οποίου είχαν ξαναχτίσει οι κάτοικοι μετά την επιστροφή τους το 1942, πυρπολήθηκε ξανά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Εορδαίας Κατηγορία:Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας
Σχέσεις Ισραήλ-Καμπότζης
Οι σχέσεις Ισραήλ-Καμπότζης είναι οι επίσημες σχέσεις μεταξύ Καμπότζης και Ισραήλ. Και οι δύο χώρες καθιέρωσαν διπλωματικούς δεσμούς το 1960. Ωστόσο, το Ισραήλ διέκοψε τις σχέσεις του με την Καμπότζη το 1975 εξαιτίας της άνοδος του βάρβαρου καθεστώτος των Ερυθρών Χμερ. Οι σχέσεις αποκαταστάθηκαν το 1993. Παρά τις υπάρχοντες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των χωρών, το Ισραήλ δεν έχει πρεσβεία στην Καμπότζη και η Καμπότζη δεν έχει πρεσβεία στο Ισραήλ. Αντ΄ αυτού, η ισραηλινή πρεσβεία στην Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης είναι επίσης διαπιστευμένη στην Καμπότζη.
Μανάση Λευκάδας
Η Μανάση, ή το Μανάσι, είναι οικισμός στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 61 κατοίκους. Μαζί με τους γειτονικούς οικισμούς του Νικολή και του Αγίου Βασιλείου συνιστούν τις λεγόμενες, στην τοπική ορολογία, κυρίως των παλιότερων χρόνων, «Ηνωμένες Πολιτείες» (μαζί και με μερικά ακόμα, εγκαταλελειμμένα πλέον χωριά).
Σχέσεις Ισραήλ-Καμπότζης
Υπάρχουν μεγάλες ομάδες Καμποτζιανών φοιτητών που μελετούν τη γεωργία στο Ισραήλ.
Μανάση Λευκάδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Σχέσεις Ισραήλ-Καμπότζης
Τον Δεκέμβριο του 2014 αναφέρθηκε ότι εκπρόσωποι του βασιλιά της Καμπότζης θα επισκέπτονταν το Ισραήλ.
Το εμπορικό επιμελητήριο Ισραήλ-Καμπότζης ιδρύθηκε το 2010.
Στρατιωτικοί δεσμοί
Το 2016 τρεις εργαζόμενοι του Καμποτζιανού Κέντρου Δράσης Ναρκών (ΚΚΔΜ) επισκέφθηκαν το Ισραήλ για να ελέγξουν τη δυνατότητα να εργαστούν στη χώρα. Το 2017, η ισραηλινή κυβέρνηση υπέγραψε τετράμηνη συμφωνία με το Κέντρο. Στα πλαίσια αυτής της Συμφωνίας, 23 υπάλληλοι του Κέντρου και 12 ειδικά εκπαιδευμένοι σκύλοι θα έρθουν στο Ισραήλ και θα βοηθήσουν στην απομάκρυνση των παλιών ναρκών, ιδίως στην έρημο Αράβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις του Ισραήλ Κατηγορία:Πολιτική της Καμπότζης
Αφρικανικός όνος της Σομαλίας
Ο αφρικανικός όνος της Σομαλίας (Equus asinus somaliensis) είναι ένα από τα 4 υποείδη αφρικανικού όνου. Ζει στις ερήμους και τις άγονες περιοχές της Σομαλίας, της Αιθιοπίας και της Ερυθραίας.
Αυτό το υποείδος ξεχωρίζει από τα άλλα, λόγω των ποδιών του που φέρουν ρίγες σαν της ζέβρας. Τρέφεται κυρίως με φυτά της ερήμου, από χόρτα έως τους αγκαθωτούς θάμνους της ακακίας. Το δυνατό πεπτικό τους σύστημα, τα βοηθάει να παίρνουν επαρκή υγρασία από τις τροφές και έτσι μπορούν να επιβιώσουν χωρίς νερό για αρκετό καιρό.
Το υποείδος θεωρείται πρόγονος του κατοικίδιου γαϊδουριού. Ζουν σε βραχώδεις ερήμους, όπου η θερμοκρασία του εδάφους μερικές φορές ξεπερνά τους 50°C. Τα θηλυκά γεννάνε ένα μικρό κάθε 2η χρονιά, μετά από κύηση περίπου 320 ημερών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιππίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Ταϊλανδέζικο δημοψήφισμα για σύνταγμα (2016)
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στην Ταϊλάνδη στις 7 Αυγούστου 2016. Εγκρίθηκαν από τους ψηφοφόρους αλλαγές στο σύνταγμα, με το οποίο το πολίτευμα κατέστη αποκλειστικά ημι-δημοκρατία και το στρατιωτικό καθεστώς αύξησε περαιτέρω τις εξουσίες του. Οι νέες προτάσεις υπερψηφίστηκαν από το 61% των ψηφοφόρων, με 59% προσέλευση. Μια δεύτερη πρόταση να εκλέγεται ο επόμενος Πρωθυπουργός από τους γερουσιαστές και τους βουλευτές εγκρίθηκε επίσης.
Πλαίσιο
Η κύρια διαφορά μεταξύ του σχεδίου συντάγματος του 2016 σε σχέση με εκείνο του 2007 είναι ότι η Γερουσία αποφασίστηκε να γίνει ένα πλήρως εξοπλισμένο τμήμα και όχι μερικώς εκλεγμένη και να οριστεί πενταετής "μεταβατική περίοδος", κατά την οποία τα μέλη της Γερουσίας θα διορίζονται από την κυβέρνηση. Η Γερουσία αριθμεί συνολικά 250 μέλη. Επίσης, αποφασίστηκε να δοθούν εξουσίες στη γερουσία να ασκεί βέτο στις αποφάσεις της Βουλής των Αντιπροσώπων για τροποποίηση του συντάγματος.
Αποτελέσματα
[[Αρχείο:Thai_constitutional_referendum,_2016_result_by_regions_(four)_(Charter).png|μικρογραφία|Αποτελέσματα από το συνταγματικό δημοψήφισμα του 2016 ανά περιοχή.
]]
Αναφορές
2016
Πρόεδρος του Ανατολικού Τιμόρ
Ο πρόεδρος του Ανατολικού Τιμόρ, επίσημα Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ανατολικού Τιμόρ, πορτογαλικά: Presidente da República Democrática de Timor-Leste, τετούμ: Prezidente Republika Demokratika Timor-Leste, είναι ο αρχηγός κράτους στο Ανατολικό Τιμόρ, ο οποίος εκλέγεται με τη λαϊκή ψήφο για θητεία πέντε ετών.
Βοηθός νοσηλευτικής
Οι Βοηθοί Νοσηλευτικής, ευρύτερα γνωστοί ως Βοηθοί Νοσηλευτές/τριες (Δ.Ε) ή Νοσοκόμοι/ες (ο τίτλος "Νοσοκόμος-Νοσοκόμα" αποδίδεται στις μέρες μας μόνο στους Βοηθούς Νοσηλευτές ή και στους τραυματιοφορείς και όχι στους Νοσηλευτές, αλλά γενικότερα θεωρείται πλέον ξεπερασμένος και αποφεύγεται), είναι υπάλληλοι της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας, υπό την εποπτεία του Προϊστάμενου Νοσηλευτή ή των Νοσηλευτών αποτελώντας βοηθητικό υγειονομικό προσωπικό -προσωπικό φροντίδα οι οποίοι υπάγονται στα επαγγέλματα υγείας, όπου και αποτελούν αυτόνομο κλάδο.
Διάκριση Νοσηλευτών - Βοηθών Νοσηλευτών
Στην Ελλάδα, συχνά οι Βοηθοί Νοσηλευτές ή Νοσοκόμοι (Δ.Ε.) συγχέονται λανθασμένα με τους Νοσηλευτές (Π.Ε. ή Τ.Ε.) λόγω της παραπλήσιας στολής και τίτλου, καθώς και της συνύπαρξης τους στον χώρο του νοσηλευτικού τμήματος στον χώρο του νοσοκομείου. Η διάκριση όμως αυτών των δύο επαγγελμάτων πρέπει να είναι σαφής, καθώς έχουν διαφορετικό επίπεδο εκπαίδευσης (οι νοσηλευτές είναι υποχρεωτικά απόφοιτοι Α.Ε.Ι), ενώ οι Βοηθοί Νοσηλευτές (Δ.Ε.) αποτελούν βοηθητικό προσωπικό (απόφοιτοι Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης) και δεν έχουν το επιστημονικό υπόβαθρο ούτε τις θεωρητικές και πρακτικές γνώσεις που έχουν οι νοσηλευτές, ενώ δεν έχουν ούτε τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα, ούτε τα ίδια καθήκοντα. Επομένως αποτελούν ξεχωριστή επαγγελματική ομάδα από τους νοσηλευτές και δεν έχουν δικαίωμα εγγραφής στα επαγγελματικά και επιστημονικά επιμελητήρια των νοσηλευτών.