cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
You Keep on Moving
Σύνθεση
Το κομμάτι ξεκινάει με μία εισαγωγή από το μπάσο του Γκλεν Χιούζ, για να ανεβάσουν το ρυθμό στη συνέχεια με τα πλήκτρα και τα τύμπανα να μπαίνουν δυνατά, ενώ η ένταση κορυφώνεται με τα φωνητικά του Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ και του Χιούζ. Σύμφωνα με τον ντράμερ Ίαν Πέις, το τραγούδι αυτό είναι το κλασικό κομμάτι του δίσκου το οποίο ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα και γι' αυτό το λόγο είχε συμπεριληφθεί στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος, μέχρι τη διάλυση τους, την άνοιξη του 1976.
Τη μουσική του κομματιού είχε γράψει ο Χιούζ και ο Κόβερντεϊλ το 1973, όταν ηχογραφούσαν τον δίσκο "Burn", αλλά όταν το πρότεινε στον τότε κιθαρίστα του συγκροτήματος, Ρίτσι Μπλάκμορ, αυτός αρνήθηκε να το συμπεριλάβει στο δίσκο. Ο Μπλάκμορ αποχώρησε από τους Deep Purple τον Απρίλιο του 1975, μετά το πέρας της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Stormbringer" και αντικαταστάθηκε από τον Τόμι Μπόλιν. Οι τζαζ και φανκ επιρροές ήταν φανερές στο νέο ήχο του συγκροτήματος, κάτι που αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο δίσκο "Come Taste the Band", τον μοναδικό δίσκο του συγκροτήματος κατά τη δεκαετία του '70 χωρίς τον Ρίτσι Μπλάκμορ στην κιθάρα.
Το "You Keep on Moving" διαρκεί 5 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα και συμπεριλήφθηκε σε αρκετές συλλογές των καλύτερων κομματιών του συγκροτήματος όπως το "Deepest Purple: The Very Best of Deep Purple" και το "30: Very Best of Deep Purple ".
Ζωντανές ηχογραφήσεις
thumb|210px|Ο Τόμι Μπόλιν Το "You Keep on Moving" παιζόταν ζωντανά από τους Deep Purple, καθ' όλη την περιοδεία μετά την κυκλοφορία του "Come Taste the Band", από τη Χονολουλού της Χαβάης στις 2 Νοεμβρίου 1975 μέχρι την τελευταία τους εμφάνιση στο Λίβερπουλ της Αγγλίας, στις 15 Μαρτίου του 1976. Ζωντανά ηχογραφημένοι δίσκοι του συγκροτήματος οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν το "You Keep on Moving" είναι οι εξής:
Τα μέλη των Deep Purple
Το "You Keep on Moving" ηχογραφήθηκε από την τέταρτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1975
Ματσουγιάμα
Η Ματσουγιάμα (松山市 Matsuyama-shi) είναι η πρωτεύουσα του νομού Εχίμε στο νησί Σικόκου της Ιαπωνίας και η μεγαλύτερη πόλη του Σικόκου με πληθυσμό 516.459 κατά τις 1 Δεκεμβρίου 2014. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της πεδιάδας Ντόγκο. Το όνομά της σημαίνει «πευκόβουνο». Η πόλη ιδρύθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1889.
Αξιοθέατα
Η πόλη είναι γνωστή για τις ιαματικές πηγές της (όνσεμ), μεταξύ των παλαιότερων στην Ιαπωνία, και φιλοξενεί το Όνσεν του Ντόγκο, ένα ξύλινο λουτρό δημόσιων λουτρών της περιόδου Μεϊτζί που χρονολογείται από το 1894. Ένα δεύτερο αγαπημένο τουριστικό σημείο είναι το κάστρο Ματσουγιάμα. Οκτώ από τους ογδόντα οκτώ ναούς του Προσκυνήματος του Σικόκου βρίσκονται στη Ματσουγιάμα.
Πληθυσμιακή μεταβολή
Ο συνολικός αριθμός των κατοίκων της πόλης Ματσουγιάμα κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία της Ιαπωνίας απεικονίζεται στον παρακάτω πίνακα:
Κλίμα
Το κλίμα στην πόλη Ματσουγιάμα είναι υγρό υποτροπικό. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην πόλη Ματσουγιάμα είναι 15 °C. Κατά μέσο όρο ο θερμότερος μήνας του έτους είναι ο Αύγουστος με μέση θερμοκρασία 26.7°C ενώ ο ψυχρότερος μήνας είναι ο Ιανουάριος με μέση θερμοκρασία 5°C. Η υψηλότερη θερμοκρασία, που έχει καταγραφεί είναι 37.2°C και έχει σημειωθεί μήνα Αύγουστο ενώ η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία είναι -8.3°C και έχει σημειωθεί μήνα Φεβρουάριο. Τα περισσότερα ποσοστά βροχής κατά μέσο όρο σημειώνονται κατά τον μήνα Ιούνιο. Υπάρχουν 83,4 ημέρες βροχής το έτος κατά μέσο όρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Subaru Impreza
Το Subaru Impreza είναι ένα καλύτερο αυτοκίνητο, που κατασκευάζεται από τον Οκτώβριο του 1992 και σε 5 γενιές από τη Subaru, το τμήμα αυτοκινήτων των ιαπωνικών ετερογενών δραστηριοτήτων μεταφοράς του ομίλου Subaru Corporation. Η Subaru παρουσίασε το αρχικό Impreza ως αντικαταστάτη για το Leone, με τους κινητήρες της σειράς EA του Leone να αντικαθίστανται από τις νεότερες εκδόσεις της σειράς EJ.
Εκδόσεις
Σήμερα, στην πέμπτη γενιά του (από το 2016), η Subaru το προσφέρει ως 4-πορτο σεντάν και ως 5-πορτο hatchback, εκδοχές που διατίθενται διαχρονικά από το 1992. Η εταιρεία προσέφερε επίσης και μια 2-πορτη κουπέ εκδοχή από τα τέλη του 1995, μόνο για την πρώτη γενιά (1992 - 2000). Οι στάνταρ εκδόσεις έχουν λάβει 4 ατμοσφαιρικούς κινητήρες που κυμαίνονται από 1.5 έως 2.5 λίτρα, όπου τα μοντέλα Impreza WRX και WRX STI έχουν ενισχυθεί με την προσθήκη υπερτροφοδότη. Από την τρίτη γενιά (2007 - 2014) έως σήμερα, ορισμένες αγορές έχουν υιοθετήσει το συντομότερο όνομα Subaru WRX για αυτές τις εκδόσεις υψηλής απόδοσης. Οι τρεις πρώτες γενιές του Impreza στη Βόρεια Αμερική ήταν, επίσης, διαθέσιμες με ένα πακέτο off-road (εκτός δρόμου), το οποίο λεγόταν Subaru Outback Sport. Από την τέταρτη γενιά (2011 - 2016), το πακέτο αυτό έγινε γνωστό ως το Subaru XV και διατίθεται πλέον διεθνώς. thumb|left|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Subaru Impreza δεύτερης γενιάς της σεζόν του 2007, μετά τη δεύτερη ανανέωση, του 2005, στη Νέα Νότια Ουαλία, Αυστραλία.]]
Ειδικότερα η δεύτερη γενιά του μοντέλου (2000 - 2007) αρχικά πυροδότησε αμφιλεγόμενα έως αρνητικά σχόλια για τους κυκλικούς μπροστινούς προβολείς του. Ως απάντηση, η εταιρεία προέβη σε ένα επείγον λίφτινγκ στα μπροστινά φώτα το 2002, που έγιναν πιο τραπεζοειδή, αν και ειδικότερα στις ΗΠΑ η νέα αυτή έκδοση κυκλοφόρησε τελικώς μέσα στο 2003, για τη σεζόν (model year) του 2004. Επίσης, τον Ιούνιο του 2005 και για τη σεζόν (model year) του 2006, κυκλοφόρησε πρώτα στην Ιαπωνία και μια δεύτερη ανανέωση του Impreza, με νέα και πιο αεροδυναμικά μπροστινά και πίσω φώτα, καινούρια γρίλια και νέους προφυλακτήρες, μια ανανέωση που είχε σχεδιαστεί από τον Έλληνα Ανδρέα Ζαπατίνα και εναρμόνισε τότε αισθητικά το Impreza με τα άλλα μοντέλα της Subaru. Σύντομα ακολούθησε η κυκλοφορία του και σε όλες τις διεθνείς αγορές.
Μετάδοση της κίνησης
Η Subaru έχει προσφέρει εκδόσεις με κίνηση στους μπροστινούς τροχούς, αλλά και τετρακίνητες εκδόσεις του Impreza. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, ορισμένες αγορές έχουν περιορίσει τις πωλήσεις του Impreza μόνο στα τετρακίνητα μοντέλα. Κατά συνέπεια, το Subaru Impreza θεωρείται μια μοναδική πρόταση πώλησης στην παγκόσμια μικρομεσαία κατηγορία, που συνήθως χαρακτηρίζεται από κίνηση στους μπροστινούς τροχούς. Ωστόσο, τα ιαπωνικής κυκλοφορίας μοντέλα παραμένουν διαθέσιμα είτε με μπροστινή κίνηση είτε με 4-κίνηση.
Πωλήσεις στις ΗΠΑ
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Impreza Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 (ΚΑΦ)
Το αφρικανικό τμήμα των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 της FIFA αποτελεί τη διοργάνωση των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018, που θα πραγματοποιηθεί στη Ρωσία, για εθνικές ομάδες μέλη της Αφρικανικής Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF). Συνολικά 5 θέσεις είναι διαθέσιμες για την τελική φάση.
Δομή
Η δομή των προκριματικών έχει ως εξής:
Πρώτος γύρος
Η κλήρωση για τον πρώτο γύρο πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιουλίου του 2015, στο παλάτι Κωνσταντινόφσκι (Константиновский дворец) στη Στρέλνα της Αγίας Πετρούπολης.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018
1811 Μπρούβερ
Ο Μπρούβερ (Bruwer) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,832. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες φαν Χάουτεν και Ίνγκριντ φαν Χάουτεν-Γκρένεφελντ, και πήρε το όνομα του προς τιμή του Νοτιοαφρικανού αστρονόμου Ιακώβου Αλβέρτου Μπρούβερ (Jacobus Albertus Bruwer).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπρουβερ
Γεώργιος Κελεπούρης
Ο '''Γεώργιος Θ. Κελεπούρης''' (1890-1965) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και ποιητής. Γεννήθηκε στους Πενταγιούς της Δωρίδας και πέθανε στη Χαλκίδα.
Βιογραφικά Στοιχεία
Τελείωσε τη Βαρβάκειο Σχολή στην Αθήνα και αργότερα πήγε στην Αίγυπτο και εργάστηκε στις εφημερίδες Φῶς και Ταχυδρόμος της Αλεξάνδρειας. Επέστρεψε στην Ελλάδα και πραγματοποίησε περιοδείες ως ανταποκριτής των εφημερίδων στη Μακεδονία και Θράκη.
Έγραψε ποιήματα, τραγούδια του αγώνα για την απελευθέρωση των ελληνικών περιοχών. Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές «Ρεμβασμοί» (1908) και «Ματωμένες δάφνες» (1910).
Το 1913 εκδόθηκε στην Αλεξάνδρεια το βιβλίο Δόξα ματωμένη, λεύκωμα καὶ ἡμερολόγιο τοῦ πολέμου 1912-1913, το οποίο τέθηκε υπό την προστασία του βασιλέως Κωνσταντίνου.
Το 1968 εκδόθηκαν ανέκδοτα ποιήματα του με τίτλο: ''Ἃπαντα: Ἀνέκδοτα ποιήματα Γεωργίου Θ. Κελεπούρη''.
Σύμφωνα με έρευνα του ιστορικού Νίκου Καραμανάβη, ο Γ. Κελεπούρης ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο Μακεδονομάχος στις δημοσιεύσεις του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Αντζελίνα Τζολί
Η Αντζελίνα Τζολί (Angelina Jolie, 4 Ιουνίου 1975) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, σκηνοθέτρια και ειδική απεσταλμένη του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.
Νεανικά χρόνια
Η Τζολί γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1975 στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια. Είναι κόρη του γνωστού ηθοποιού, Τζον Βόιτ και της Μαρσελίν Μπερθράντ. Ο αδερφός της είναι ο επίσης ηθοποιός, Τζέιμς Χέβεν. Οι νονοί της είναι οι ηθοποιοί, Τζάκλιν Μπίσετ και Μαξιμίλιαν Σελλ. Το 1976, μετά τον χωρισμό των γονιών της, η ίδια και ο αδερφός της έζησαν με την μητέρα τους, η οποία είχε εγκαταλείψει τις φιλοδοξίες της ως ηθοποιός προκειμένου να μεγαλώσει τα παιδιά της. Η Αντζελίνα έχει δηλώσει ότι από μικρή παρακολουθούσε ταινίες με την μητέρα της και έτσι αποφάσισε να γίνει ηθοποιός. Το 1981, η Αντζελίνα με την μητέρα της, τον αδερφό της και τον πατριό της και σκηνοθέτη, Μπιλ Ντέι μετακόμισαν στην Νέα Υόρκη όμως 5 χρόνια αργότερα, η Αντζελίνα επέστρεψε στο Λος Άντζελες προκειμένου να φοιτήσει σε σχολείο υποκριτικής. Παράλληλα με το σχολείο εργάστηκε σε διάφορες παραγωγές. Στην ηλικία των 14, η Αντζελίνα άρχισε να εργάζεται ως μοντέλο μόδας, κυρίως στο Λος Άντζελες, τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο. Η Αντζελίνα Τζολί όπως έχει δηλώσει υπέστη κατάθλιψη σε όλη της την εφηβεία λόγω του ότι οι συμμαθητές της στο γυμνάσιο-λύκειο "Beverly Hills High School" την κορόιδευαν επειδή ήταν εξαιρετικά αδύνατη, λεπτή και φορούσε γυαλιά και σιδεράκια. Αυτός ήταν και ο λόγος που λίγο αργότερα, η Αντζελίνα άρχισε να φοράει μαύρα, έκανε τατουάζ και στην ηλικία των 20 (περίπου) ξεκίνησε να παίρνει ναρκωτικά από τα οποία απεξαρτήθηκε αρκετά χρόνια αργότερα. Η Αντζελίνα δεν είχε ποτέ καλές σχέσεις με τον πατέρα της και αυτό γιατί η αιτία διαζυγίου των γονιών της ήταν οι απιστίες του. Το 2001, προσπάθησαν να συμβιβαστούν μέσα από τη συνεργασία τους στην ταινία "Lara Croft: Tomb Raider" αλλά η σχέση τους επιδεινώθηκε. Τον Ιούλιο το 2002, η Αντζελίνα υπέβαλε αίτηση να μειωθεί από την ταυτότητα της το επίθετο του πραγματικό της επίθετο "Βόιτ" αλλά ο πατέρας της ισχυρίζονταν ότι η κόρη του έχει ψυχολογικά προβλήματα. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς όμως, η Αντζελίνα δήλωσε πως δεν επιθυμεί να έχει το επίθετο του πατέρα της ούτε καμία σχέση μαζί του. Επίσης δήλωσε ότι υιοθέτησε ένα αγοράκι, τον Mάντοξ και δεν θεωρεί για το παιδί της καλή επιρροή τον πατέρα της. Στις 27 Ιανουαρίου 2007, η μητέρα της, Μαρσελίν πέθανε από καρκίνο των ωοθηκών και η Αντζελίνα αποφάσισε να συμφιλιωθεί με τον πατέρα της.
Σχέσεις & Γάμοι
Το 1995, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας "Hackers", ξεκίνησε τη σχέση της με τον ηθοποιό Τζόνι Λι Μίλερ και ένα χρόνο αργότερα, στις 28 Μαρτίου 1996, παντρεύτηκαν. Πήραν διαζύγιο τον Φεβρουάριο του 1999.
Σύντομα, ξεκίνησε τη σχέση της με το μοντέλο & ηθοποιό Τζένη Σιμίζου, με την οποία γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της ταινίας "Foxfire" (1996). Αργότερα, η Τζολί είπε: "Θα είχα πιθανόν παντρευτεί την Τζένη αν δεν είχα παντρευτεί τον σύζυγο μου. Την ερωτεύτηκα από την πρώτη στιγμή που την είδα." Σύμφωνα με τη Σιμίζου, η σχέση τους κράτησε αρκετά χρόνια, ακόμα κι όταν η Τζολί μπήκε σε επόμενες σχέσεις.
Τον Μάρτιο του 2000, ξεκίνησε τη σχέση της με τον ηθοποιό Μπίλι Μπομπ Θόρτον και μόλις δύο μήνες αργότερα, στις 5 Μαΐου 2000 παντρεύτηκαν στο Λας Βέγκας. Μαζί, στις 10 Μαρτίου 2002, υιοθέτησαν ένα παιδί από την Καμπότζη, τον Μάντοξ (γεννημένο ως Ραθ Βίμπολ). Το ζευγάρι χώρισε τον Ιούνιο του 2002 αλλά το διαζύγιο εκδόθηκε επίσημα στις 27 Μαΐου 2003.
Το 2003, αποκτάει σχέση με το μοντέλο και πρωτοεμφανιζόμενο ηθοποιό Τζος Χόλογουεϊ όπου και χωρίζει σε λιγότερο από 3 μήνες. Ο λόγος ήταν, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, ότι ο Αμερικανός την απάτησε ένα βράδυ με τρεις διαφορετικές γυναίκες.Ο ηθοποιός από την πλευρά του αρνείται μέχρι και σήμερα τις κατηγορίες.
Τον Οκτώβριο του 2005, κυκλοφόρησαν φήμες ότι η Τζολί υπήρξε ο λόγος του διαζυγίου Μπραντ Πιτ - Τζένιφερ Άνιστον
Το 2005, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας "Κύριος & Κυρία Σμιθ" γνώρισε τον ηθοποιό Μπραντ Πιτ και σύντομα άρχισε να ακούγεται ότι είναι ζευγάρι και μάλιστα ότι η Τζολί υπήρξε ο λόγος που εκείνος πήρε διαζύγιο από την Τζένιφερ Άνιστον. Αν και αρχικά, Τζολί και Πιτ διέψευδαν όλες τις φήμες που τους ήθελαν ζευγάρι, τελικά επιβεβαίωσαν τη σχέση τους, τον Ιανουάριο του 2006, με εκείνη να αποκαλύπτει ότι είναι έγκυος στο πρώτο τους παιδί. Τον Απρίλιο του 2012, μετά από την απόκτηση έξι παιδιών, το ζευγάρι αρραβωνιάστηκε. Ακολούθησε ο γάμος τους στις 23 Αυγούστου 2014 στη νότια Γαλλία, όπου μάλιστα εκείνη άλλαξε το όνομα της σε "Αντζελίνα Τζολί Πιτ". Τον Σεπτέμβριο του 2016, κατέθεσε αίτηση διαζυγίου από τον Πιτ, διεκδικώντας και την επιμέλεια των παιδιών τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Νικητές Ανθρωπιστικού Βραβείου Τζιν Χέρσολτ Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμφιφυλόφιλες γυναίκες ηθοποιοί Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Κούντρουν
Το κείμενο διατηρείται σε ένα ενιαίο χειρόγραφο βιβλίο, που φτιάχτηκε κατόπιν παραγγελίας του Μαξιμιλιανού Α' του Αψβούργου, και ανακαλύφθηκε το 1820 στο Κάστρο Αμπράς στο Τιρόλο. Αν και ο αυστριακός ποιητής παραμένει άγνωστος, ανήκει στον κύκλο των μακρών περιπετειωδών μυθιστορημάτων, που δημιουργήθηκε στις ακτές της Βόρειας Θάλασσας.
Περιγραφή
Το έπος διαιρείται σε τρία μέρη:
Μέρος πρώτο: Ο Χάγκεν
Στο πρώτο μέρος ο άγνωστος ποιητής μας διηγείται την ιστορία του «άγριου Χάγκεν της Ιρλανδίας». Ήταν γιος του βασιλιά Σίγκεμπαντ και της Ούτε. Τον Χάγκεν τον είχαν απαγάγει από το παλάτι σε μια γιορτή που γινότανε και τον πήγαν σε ένα νησί, όπου ζούσαν τρεις πριγκίπισες. Ο Χάγκεν καταφέρνει να νικήσει τους απαγωγείς του και να επιστρέψει στην Ιρλανδία με ένα καράβι που μεταφέρει προσκυνητές. Μια από τις τρεις πριγκίπισσες, η Χίλντε θα τον ακολουθήσει και θα τον παντρευτεί. Ο Χάγκεν και η Χίλντε θα κάνουν ένα κοριτσάκι που θα το ονομάσουν επίσης Χίλντε.
Μέρος δεύτερο: Η Χίλντε
Ο Έτελ, ο βασιλιάς των Εγκελίνγκεν θα ζητήσει το χέρι της Χίλντε. Για αυτό τον σκοπό θα στείλει στην Ιρλανδία τους μαντατοφόρους του, τον Χόραντ, τον Φρούτε και τον Βάτε, οι οποίοι προσποιούνται ότι είναι καταδιωγμένοι έμποροι. Με το γλυκό τους τραγούδι θα αποκτήσουν την εμπιστοσύνη του βασιλιά Χάγκεν και του παλατιού, και έτσι, σε κάποια ανύποπτη στιγμή θα κατορθώσουν να απαγάγουν την πριγκίπισσα Χίλντε. Ο Χάγκεν θα τους κυνηγήσει και σε μια ξιφομαχία με τον Έτελ θα πληγωθούν και οι δυο. Τελικά όμως θα συμφιλιωθούν και ο Έτελ θα παντρευτεί την πριγκίπισσα Χίλντε.
Μέρος τρίτο: Η Κούντρουν
Ο Έτελ και η Χίλντε θα κάνουν ένα αγοράκι, τον Όρτβιν, και μια κόρη, την Κούντρουν. Την Κούτρουν θα την ζητήσουν τρεις, ο Ζίγκφριντ φον Μόρλαντ, ο Χάρτμουτ της Ορμανίας και ο Χέρβιγκ της Ζηλανδίας. Η Κούτνρουν όμως δεν θέλει κανέναν από τους τρεις. Τότε ο Χέρβιγκ επιτίθεται στον Έτελ, με τον οποίο όμως μετά την μάχη κλείνει ειρήνη και αρραβωνιάζεται την Κούντρουν. Ο Ζίγκφριντ όταν το μαθαίνει ορμάει στην χώρα του Χέρβιγκ και του κάνει πόλεμο. Ο Χέρβιγκ όμως έχει για σύμμαχο τον Έτελ, και έτσι οι μάχες διαρκούν κάμποσες μέρες. Ο Χάρτμουτ βρίσκει την ευκαιρία που λείπει ο Έτελ και επιτίθεται στο κάστρο του, μπαίνει μέσα και απαγάγει την Κούντρουν με τις καμαριέρες της. Ο Έτελ μόλις το μαθαίνει κλείνει συμμαχία και με τον Ζίγκφριντ. Οι τρεις τους ξεκινάν να βρουν τον Χάρτμουτ, τον οποίο συναντούν στο Βίλπεσλαντ και γίνεται μάχη. Ο Λούντβιγκ, πατέρας του Χάρτμουτ, σκοτώνει τον Έτελ. Οι απαγωγείς ξεφεύγουν. Θα ακολουθήσει μια διακοπή δεκατριών χρονών, κατά την οποία η Χίλντε σχεδιάζει μια εκστρατεία κατά των ληστών.
Στο αναμεταξύ διάστημα η Κούντρουν ζει στο κάστρο του Χάρτμουτ και αρνείται να τον παντρευτεί, αν και η καμαριέρα της η Γκέρλιντ προσπαθεί να της αλλάξει γνώμη. Η Κούντρουν αναγκάζεται να κάνει δουλειές και να πλένει τα ρούχα στην ακροθαλασσιά.
Στην άκρη της θάλασσας θα ανακαλύψει τον Όρτβιν και τον Χέρβιγκ που έχουν έρθει στην Ορμανία με στρατό μεγάλο για να την απελευθερώσουν. Η Χίλντε γυρνάει στο παλάτι, και για να κερδίσει χρόνο προσποιείται ότι συγκαταδέχεται να παντρευτεί. Ένα μεγάλο γλέντι αρχίζει. Ξαφνικά επιτίθεται ο στρατός του Όρτβιν και του Χέρβιγκ και νικάει. Ο Λούντβιγκ και ο Χέρβιγκ θα σκοτωθούν στην μάχη. Ο Χάρτμουτ θα γλυτώσει, θα αιχμαλωτιστεί όμως και θα έρθει στην χώρα της Χίλντε.
Το έπος θα τελειώσει με ένα γενικό γλέντι. Η Κούντρουν θα τους συμφιλιώσει όλους και θα τους προξενέψει. Η Κούντρουν θα παντρευτεί τον Χέρβιγκ, ο αδερφός της ο Όρτβιν θα πάρει την αδερφή του Χάρτμουτ την Όρτρουν. Ο Χάρτμουτ θα παντρευτεί την Χίλντμπουργκ, φίλη της Κούντρουν. Ο Ζίγκφριντ φον Μόρλαντ θα παντρευτεί την αδερφή του Χέρβιγκ.
Ερμηνεία
Το έπος της Κούντρουν είναι ισάξιο του εκτενέστερου Nibelungenlied. Είναι ένα έπος της θάλασσας, μια περιπετειώδης ιστορία που δεν περιορίζεται απλά στον διαδραματισμό των ανθρώπινων συναισθημάτων ούτε και περιστρέφεται γύρω από μια και μοναδική ιδέα όπως το Nibelungenlied. Τα τοπία και οι περιστάσεις ποικίλλουν περισσότερο, ενώ ο ποιητής αναπτύσσει μια λυρικότερη ερμηνεία των κινήτρων και των χαρακτήρων.
Η σύνθεση του ποιήματος είναι σε στροφές παρόμοιες με εκείνες του Nibelungenlied, αλλά με την ουσιαστική διαφορά ότι η τελευταία γραμμή κάθε στροφής επαναλαμβάνεται, και ότι δεν περιέχει την πρόσθετη τονισμένη συλλαβή που είναι χαρακτηριστικό του μέτρου του Nibelungenlied.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έπη Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Γερμανική λογοτεχνία
Τουσαίν Ντυμπρέιγ
Ο Τουσαίν Ντυμπρέιγ (γαλλικά: Toussaint Dubreuil) (περ. 1561 - 22 Νοεμβρίου 1602) ήταν Γάλλος ζωγράφος και σχεδιαστής που συνδέθηκε από το 1594 με τη δεύτερη Σχολή του Φονταινεμπλώ, μαζί με τους καλλιτέχνες Μαρτέν Φρεμινέ και Αμπρουάζ Ντυμπουά.
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Η ανάβαση στο Γολγοθά πίνακας του Τουσαίν Ντυμπρέιγ, Εθνικό Μουσείο Αναγέννησης, [[κάστρο του Εκουάν]] μικρογραφία|Πορτρέτο του [[Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας|Ερρίκου Δ΄ ως Ηρακλής που φονεύει τη Λερναία Ύδρα, γύρω στο 1600, Παρίσι, Λούβρο]] αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο βασιλιάς της Κρήτης Δίκης προσφέρει συμπόσιο στον Φραγκίωνα, παρουσία των πριγκιπισσών Υάνθης και Κλιμένης, σκηνή από τη [[Η Φραγκιάδα|Φραγκιάδα του Πιέρ ντε Ρονσάρ πίνακας του Ντυμπρέιγ, Λούβρο]] Ο Τουσαίν Ντυμπρέιγ γεννήθηκε στο Παρίσι περίπου το 1561. Ήταν γιος σελοποιού και διατήρησε ο ίδιος το πάθος για τα άλογα σε όλη του τη ζωή. Είχε ευγενικούς τρόπους, έπαιζε λαούτο και τραγουδούσε σαν νεαρός άνδρας διακεκριμένης οικογένειας.
Δεν είναι γνωστό εάν εκπαιδεύτηκε στην Ιταλία, αλλά επηρεάστηκε από τους Ιταλούς μανιεριστές, Μιχαήλ Άγγελο, Πελεγκρίνο Τιμπάλντι, Μπαρτολομέο Πασαρότι, Νικολό ντελ’Αμπάτε και Φραντσέσκο Πριματίτσο. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τη ζωή του μεταξύ του 1585 και του 1593. Μπορεί να μαθήτευσε στο Φονταινεμπλώ με Ιταλούς μανιεριστές καλλιτέχνες όπως ο Ρουτζέρο ντε Ρουτζέρι, του οποίου την κόρη νυμφεύτηκε.
Με τον Μαρτέν Φρεμινέ και τον Αμπρουάζ Ντυμπουά σχημάτισαν τον κύκλο της δεύτερης Σχολής του Φονταινεμπλώ.
Ο Τουσαίν Ντυμπρέιγ ήταν ο ζωγράφος του Ερρίκου Δ΄ για τον οποίο έκανε σκηνικά στο εργαστήριό του.
Τα έργα του καταστράφηκαν μαζικά και λίγα μόνο διασώθηκαν. Το Λούβρο διατηρεί πέντε από αυτά, συμπεριλαμβανομένων τριών έργων από τον κύκλο της Φραγκιάδας στα οποία απεικόνιζε σκηνές από το ομώνυμο έργο του Πιέρ ντε Ρονσάρ, από τις 78 συνθέσεις που είχε κάνει για να διακοσμήσει το κάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι (καταστράφηκε το 1777 και ανοικοδομήθηκε αργότερα).
Εκτέλεσε μεγάλες βασιλικές παραγγελίες στο κάστρο του Φονταινεμπλώ, με σκηνές από την ιστορία του Ηρακλή, όπως Ο νεαρός Ηρακλής μαθαίνει τοξοβολία). Σήμερα όλες οι διακοσμήσεις έχουν σχεδόν καταστραφεί, εκτός από μερικά τμήματα που αποδίδονται στον Ντυμπρέιγ.
Για τη μικρή γκαλερί του ανακτόρου του Λούβρου, φιλοτέχνησε πορτρέτα των προγόνων του Ερρίκου Δ΄(προκειμένου να εδραιώσει την εξουσία του ως βασιλιάς και ιδρυτής νέου οίκου). Τις οροφές διακόσμησε με αλληγορικά θέματα, όπως Ο Δίας συντρίβοντας τους γίγαντες, και Ο Ηρακλής φονεύοντας τη Λερναία Ύδρα, όπου ο θεός και ο ήρωας είχαν τα χαρακτηριστικά του ίδιου του Ερρίκου Δ΄. Αυτές οι διακοσμήσεις καταστράφηκαν από τη φωτιά του 1661.
Φιλοτέχνησε, επίσης, σχέδια ταπισερί με σκηνές από την ιστορία της Άρτεμης, που κατασκευάστηκαν στο προάστιο Σαιν-Μαρσέλ στο Παρίσι και τώρα φυλάσσονται στα Εθνικά έπιπλα στο Παρίσι.
Ο Τουσαίν Ντυμπρέιγ πέθανε στις 22 Νοεμβρίου 1602. Ο Πιέρ ντε λ"Ετουάλ έγραψε στο ημερολόγιό του: «Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου ... Σήμερα, ο Ντυμπρέιγ, ζωγράφος της Αυτού Μεγαλειότητας, μοναδικός στην τέχνη του, και ο οποίος φιλοτέχνησε όλους αυτούς τους όμορφους πίνακες του Σαιν-Ζερμαίν. Επιστρέφοντας από το εν λόγω κάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι στο Παρίσι με ένα άλογο αχαλίνωτο που κάλπαζε πολύ βίαια, υπέστη αναστροφή των εντέρων και σε λιγότερο από είκοσι τέσσερις ώρες αποδήμησε στον άλλο κόσμο.»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Παλάτσο Μέντιτσι Ρικκάρντι
Επιδράσεις
Το μέγαρο σχεδιάσθηκε από τον Μικελότσο για λογαριασμό του Κόζιμου των Μεδίκων του Πρεσβύτερου, επικεφαλής της τραπεζικής οικογένειας των Μεδίκων, και ανεγέρθηκε μεταξύ των ετών 1444 και 1484. Ήταν γνωστό για την πέτρινη τοιχοποιία του, η οποία περιλαμβάνει αρχιτεκτονικά στοιχεία με ακανόνιστη (τραχιά) πέτρα και ασλάρ. Τα τρία επίπεδα που χρησιμοποιούνται εδώ εκφράζουν το αναγεννησιακό πνεύμα του ορθολογισμού, της τάξεως και του κλασικισμού σε ανθρώπινη κλίμακα. Αυτή η τριμερής διαίρεση τονίζεται από οριζόντιες γραμμές που χωρίζουν το κτίριο σε ορόφους μειούμενου ύψους. Η μετάβαση από την τραχιά τοιχοποιία του ισογείου στην πιο στρωτή τοιχοποιία του τελευταίου ορόφου κάνει το κτίριο να φαίνεται ελαφρύτερο και ψηλότερο, καθώς το μάτι κινείται προς τα πάνω στο τεράστιο γείσο που επιστεγάζει και καθορίζει με σαφήνεια το περίγραμμα του κτηρίου.
Ο Μικελότσο επηρεάστηκε στο σχεδιασμό του μεγάρου τόσο από τις κλασικές αρχές της ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής, όσο και από τις αρχές του Μπρουνελλέσκι. Κατά την αναγεννησιακή αναβίωση του κλασικού πολιτισμού, τα αρχαία ρωμαϊκά στοιχεία αναπαράγονταν συχνά στην αρχιτεκτονική, τόσο χτισμένα όσο και φανταστικά στους πίνακες. Στο Παλάτσο Μέντιτσι Ρικκάρντι, η τραχιά τοιχοποιία και το γείσο είχαν προηγούμενα στη ρωμαϊκή πρακτική, αλλά στο σύνολό του το οικοδόμημα φαίνεται διακριτά φλωρεντινό, μη μοιάζοντας με οποιοδήποτε γνωστό ρωμαϊκό κτήριο. Ομοίως, ο αρχιτέκτονας της Αναγεννήσεως Μπρουνελλέσκι χρησιμοποίησε ρωμαϊκές τεχνικές και επηρέασε τον Μικελότσο: Η ανοικτή αυλή με κιονοστοιχία, που βρίσκεται στο κέντρο του σχεδίου έχει ρίζες στις κιονοστοιχίες που αναπτύχθηκαν από ρωμαϊκά περιστύλια. Το κάποτε ανοιχτό γωνιακό χαγιάτι και οι προσόψεις των καταστημάτων που βλέπουν στον δρόμο έγιναν τοίχοι μέσα στον 16ο αιώνα. Αντικαταστάθηκαν από τον Μιχαήλ Άγγελο με τα ασυνήθιστα ισόγεια «γονατιστά παράθυρά» του (finestre inginocchiate), πλαισιούμενα από ρωμαϊκά aedicule, ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται και στη νέα του κύρια εξώπορτα.
Ιστορία
thumb|225x225px|Τα «γονατιστά παράθυρά» του [[Μιχαήλ Άγγελος|Μιχαήλ Αγγέλου, ένα χαρακτηριστικό που αντιγράφηκε αργότερα στο Παλάτσο Πίττι, ένα άλλο μέγαρο των Μεδίκων στη Φλωρεντία.]] Το Παλάτσο Μέντιτσι ανεγέρθηκε μετά την ήττα των Μιλανέζων και όταν ο Κόζιμο ο Πρεσβύτερος απέκτησε περισσότερη κυβερνητική δύναμη. Επίσης ο Ρινάλντο ντελί Αλμπίτσι είχε πεθάνει, δίνοντας στον Κόζιμο και τους υποστηρικτές του ακόμη μεγαλύτερη επιρροή. Με αυτή τη νέα πολιτική εξουσία ο Κόζιμο θέλησε να κτίσει ένα μέγαρο. Ήταν σε θέση να αποκτήσει περιουσία από τους γείτονές του για να ξεκινήσει την οικοδόμηση του Παλάτσο. Ωστόσο, σε αντίθεση με άλλες πλούσιες οικογένειες, ήθελε να ξεκινήσει από την αρχή και να καθαρίσει το οικόπεδο πριν αρχίσει να κτίζει. Οι περισσότερες άλλες οικογένειες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από πλούσιο υπόβαθρο, έκτιζαν με βάση προϋπάρχοντα κτίσματα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, υπήρχε επίσης μια ανησυχία για τους νόμους περί καταναλώσεως, που επηρέαζαν το πόσο πλούτο θα μπορούσε κανείς να επιδείξει. Ο Κόζιμο συμφώνησε με αυτόν τον νόμο και πίστευε σε αυτό το ιδανικό, πιθανώς λόγω της θέσεώς του στη διακυβέρνηση της Φλωρεντίας. Ως Pater Patriae, ο Κόζιμο μπόρεσε να βρει συμβιβαστικές λύσεις με τα δομικά υλικά και με την ιδέα το εξωτερικό του κτηρίου να είναι απλούστερο και μικρότερο, ενώ το εσωτερικό να είναι πιο διακοσμημένο. Ήταν μεγαλύτερο από άλλα palazzi, αλλά ο πιο σεμνός σχεδιασμός του το καθιστούσε λιγότερο αξιοπρόσεκτο. Ωστόσο, οι προσπάθειες του Κοζίμο για σεμνότητα δεν βοήθησαν αργότερα, όταν η οικογένεια των Μεδίκων εξετάσθηκε για την πολιτική της δύναμη. Κατηγορούμενος ότι ξόδεψε χρήματα που δεν ήταν δικά του για την κατοικία του, ο Κόζιμο έγινε «μέρος του προβλήματος» για την οικογένειά του.
Το Παλάτσο παρέμεινε η κύρια κατοικία της οικογένειας των Μεδίκων μέχρι την εξορία του Πέτρου του Ατυχούς το 1494. Τότε ο όχλος λεηλάτησε το Παλάτσο Μέντιτσι και επεκράτησε αναρχία. Μετά την επιστροφή τους στην εξουσία 18 χρόνια αργότερα, το μέγαρο συνέχισε να χρησιμοποιείται από τους Μεδίκους ηγέτες μέχρι το 1540, όταν ο Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων μετέφερε την κύρια κατοικία του στο Παλάτσο Βέκιο. Το Παλάτσο Μέντιτσι συνέχισε να χρησιμοποιείται ως κατοικία για τα νεότερα μέλη της οικογένειας, έως ότου, ως πολύ λιτό για τα γούστα της εποχής του μπαρόκ, πωλήθηκε στην οικογένεια Ρικκάρντι το 1659. Παρά το γεγονός αυτό, εκεί έλαβε χώρα το 1689 η γαμήλια δεξίωση για τον γάμο του πρίγκιπα Φερδινάνδου των Μεδίκων με τη Βιολάντα Βεατρίκη της Βαυαρίας. Οι Ρικκάρντι ανακαίνισαν το μέγαρο και ανέθεσαν την υπέροχη στοά που είναι τοιχογραφημένη με τη νωπογραφία «Η αποθέωση των Μεδίκων» από τον Λούκα Τζορντάνο. Η οικογένεια Ρικκάρντι πούλησε με τη σειρά της το Παλάτσο στο δημόσιο της Τοσκάνης το 1814 και το 1874 το κτήριο έγινε έδρα των τοπικών αρχών της Φλωρεντίας.
Αρχιτεκτονική
Ο Μικελότσο είχε γίνει προσφιλής αρχιτέκτονας στον Κόζιμο τον Πρεσβύτερο εξαιτίας της προσοχής του στην παράδοση και το στιλ του στη διακόσμηση. Ο Μικελότσο είχε μαθητεύσει δίπλα στον Μπρουνελλέσκι και μέρος του έργου του επηρεάσθηκε από τον διάσημο αρχιτέκτονα και γλύπτη. Ωστόσο, ο Μπρουνελλέσκι είχε ο ίδιος προτείνει ένα σχέδιο στον Κόζιμο αλλά πιστεύεται ότι αυτό ήταν υπερβολικά πολυτελές και υπερβολικό, και έτσι απορρίφθηκε για χάρη του πιο μετριοπαθούς σχεδιασμού του Μικελότσο, αν και το στιλ του Μπρουνελλέσκι εξακολουθεί να φαίνεται στο Παλάτσο. Π.χ. η αυλή του βασίστηκε στη λότζια (τοξοστοιχία) του Ospedale degli Innocenti, έργου του Μπρουνελλέσκι.
Το Παλάτσο Μέντιτσι Ρικκάρντι διέφερε για την εποχή του και ήταν η αρχή πολλών αρχιτεκτονικών καινοτομιών. Πιστεύεται ότι είναι εκείνος ο συνδυασμός των παραδοσιακών και προοδευτικών στοιχείων του Μικελότσο που έθεσε τον τόνο και το ύφος για τα μελλοντικά τέτοια μέγαρα. Το Παλάτσο Μέντιτσι ήταν το πρώτο κτήριο στην πόλη που χτίστηκε σύμφωνα με τη σύγχρονη τάξη, συμπεριλαμβανομένων των δικών του ξεχωριστών δωματίων και διαμερισμάτων. Υπήρξε επίσης μια αρχή, όχι μόνο της ανόδου του «στάτους» του Μικελότσο ως αρχιτέκτονα, αλλά και ως «το πρωτότυπο του αναγεννησιακού palazzo της Τοσκάνης», και τα χαρακτηριστικά του επαναλήφθηκαν σε πολλές από τις μετέπειτα δημιουργίες του Μικελότσο. Ήταν ένα από τα πρώτα κτίρια που είχε μια μεγαλοπρεπή σκάλα με μη κοσμική σχεδίαση. Από την άλλη, για ένα κτίριο αυτής της εποχής και σύμβολο του «στάτους» του πελάτη εκείνη την εποχή, ήταν ένα απλό και σεμνό στην εμφάνιση κτίριο, ωστόσο ήταν μια από τις σημαντικότερες αναθέσεις της οικογένειας των Μεδίκων στον Μικελότσο και έγινε πρότυπο για άλλες κατοικίες που σχεδίασε ο ίδιος τα επόμενα χρόνια. Το ίδιο το Παλάτσο βασίσθηκε σε μεσαιωνικό σχεδιασμό με άλλα συστατικά που προστέθηκαν σε αυτό. Ο σχεδιασμός προοριζόταν να είναι απλούστερος, αλλά ρυθμισμένος με τέτοιο τρόπο, ώστε και έτσι ακόμα να δείχνει τον πλούτο της οικογένειας των Μεδίκων μέσω της χρήσεως υλικών και με το εσωτερικό του.
Ζωγραφικά και γλυπτά έργα
thumb|left|225x225px|[[Μπενότσο Γκοτσόλι: «Η πομπή των Μάγων»]] Το σημαντικότερο ίσως τμήμα του Παλάτσο Μέντιτσι Ρικκάρντι είναι το λεγόμενο «Παρεκκλήσιο των Μάγων», με διάσημες νωπογραφίες του Μπενότσο Γκοτσόλι, ο οποίος τις ολοκλήρωσε περί το 1459. Ο Γκοτσόλι προίκισε τις τοιχογραφίες με πληθώρα ανέκδοτων λεπτομερειών και πορτρέτα μελών της οικογένειας των Μεδίκων και των συμμάχων τους, μαζί με τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο και τον Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους Σιγισμούνδο, με όλους να συμμετέχουν σε μια παρέλαση διασχίζοντας τοπίο της Τοσκάνης με το πρόσχημα της απεικονίσεως της πομπής των Τριών Μάγων. Ανεξαρτήτως των βιβλικών υπαινιγμών, πολλές από τις απεικονίσεις παραπέμπουν στη Σύνοδο της Φλωρεντίας (1438-1439), ένα γεγονός που έφερε κύρος τόσο στη Φλωρεντία, όσο και στους Μεδίκους.
Μεταξύ των άλλων έργων τέχνης, στο Παλάτσο Μέντιτσι υπήρχαν δύο ζωγραφιές σε υπέρθυρα, επίσης του Λίππι, «Οι Επτά Άγιοι» και «Ο Ευαγγελισμός», που σήμερα βρίσκονται στο Λονδίνο. Ακόμα γνωστότερα είναι δύο έργα του Ντονατέλλο, που εκτίθενται και σήμερα στη Φλωρεντία: τα αγάλματα «Δαβίδ» και «Ιουδήθ και Ολοφέρνης».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Φλωρεντία Κατηγορία:Μουσεία στην Ιταλία Κατηγορία:Παλάτια της Φλωρεντίας
Πορφυρία
Οι πορφυρίες είναι μια ομάδα ηπατικών διαταραχών στις οποίες ουσίες που ονομάζονται πορφυρίνες συσσωρεύονται στο σώμα, επηρεάζοντας αρνητικά το δέρμα ή το νευρικό σύστημα. Οι τύποι που επηρεάζουν το νευρικό σύστημα είναι επίσης γνωστοί ως οξείες πορφυρίες, καθώς τα συμπτώματα έχουν ταχεία έναρξη και μικρή διάρκεια. Τα συμπτώματα μιας προσβολής περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, πόνο στο στήθος, έμετο, σύγχυση, δυσκοιλιότητα, πυρετό, υψηλή αρτηριακή πίεση και υψηλό καρδιακό ρυθμό. Οι προσβολές συνήθως διαρκούν ημέρες έως εβδομάδες. Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν παράλυση, χαμηλά επίπεδα νατρίου στο αίμα και επιληπτικές κρίσεις. Οι προσβολές μπορεί να προκληθούν από αλκοόλ, κάπνισμα, ορμονικές αλλαγές, νηστεία, στρες ή ορισμένα φάρμακα. Εάν το δέρμα επηρεαστεί, ενδέχεται να εμφανιστούν φουσκάλες ή κνησμός με την έκθεση στο φως του ήλιου.
Οι περισσότεροι τύποι πορφυρίας κληρονομούνται από έναν ή και τους δύο γονείς ενός ατόμου και οφείλονται σε μια μετάλλαξη σε ένα από τα γονίδια που δημιουργούν την αίμη. Μπορούν να κληρονομηθούν με αυτοσωμικό κυρίαρχο, αυτοσωμικό υπολειπόμενο ή φυλοσύνδετο κυρίαρχο τρόπο. Ένας τύπος, η όψιμη (ή βραδεία) δερματική πορφυρία, μπορεί επίσης να οφείλεται σε αυξημένο σίδηρο στο ήπαρ, ηπατίτιδα C, αλκοόλ ή HIV/AIDS. Ο υποκείμενος μηχανισμός έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της ποσότητας της αίμης που παράγεται και τη συσσώρευση ουσιών που εμπλέκονται στην παραγωγή της αίμης. Οι πορφυρίες μπορούν επίσης να ταξινομηθούν από το εάν επηρεάζεται το συκώτι ή ο μυελός των οστών. Η διάγνωση γίνεται συνήθως με εξετάσεις αίματος, ούρων και κοπράνων. Ο γενετικός έλεγχος μπορεί να γίνει για τον προσδιορισμό της συγκεκριμένης μετάλλαξης
Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο της πορφυρίας και τα συμπτώματα του ατόμου. Η θεραπεία της πορφυρίας του δέρματος γενικά περιλαμβάνει την αποφυγή του ηλιακού φωτός, ενώ η θεραπεία για την οξεία πορφυρία μπορεί να περιλαμβάνει χορήγηση ενδοφλέβιας αίμης ή διαλύματος γλυκόζης. Σπάνια, μπορεί να πραγματοποιηθεί μεταμόσχευση ήπατος.
Ο ακριβής επιπολασμός της πορφυρίας είναι ασαφής, αλλά εκτιμάται ότι επηρεάζει μεταξύ 1 και 100 ανά 50.000 άτομα. Οι τιμές είναι διαφορετικές σε όλο τον κόσμο. Η όψιμη δερματική πορφυρία πιστεύεται ότι είναι ο πιο κοινός τύπος. Η ασθένεια περιγράφηκε ήδη από το 370 π.Χ. από τον Ιπποκράτη. Ο υποκείμενος μηχανισμός περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό φυσιολόγο και χημικό Φέλιξ Χοπ-Σέιλερ το 1871. Το όνομα πορφυρία προέρχεται από την ελληνική λέξη πορφύρα, που σημαίνει «μωβ», μια αναφορά στο χρώμα των ούρων που μπορεί να υπάρχει κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης.
Σημεία και συμπτώματα
μικρογραφία| Δερματικό εξάνθημα σε άτομο με πορφυρία
Οξείες πορφυρίες
Η οξεία διαλείπουσα πορφυρία (AIP), η ποικίλη πορφυρία (VP), η πορφυρία ανεπάρκειας αφυδατάσης αμινολεβουλινικού οξέος (ALAD) και η κληρονομική κοπροπορφυρία (HCP). Αυτές οι ασθένειες επηρεάζουν κυρίως το νευρικό σύστημα, με αποτέλεσμα επεισοδιακές κρίσεις γνωστές ως οξείες προσβολές. Το κύριο σύμπτωμα μιας οξείας προσβολής είναι ο κοιλιακός πόνος, που συχνά συνοδεύεται από έμετο, υπέρταση (αυξημένη αρτηριακή πίεση) και ταχυκαρδία (ένας ασυνήθιστα γρήγορος καρδιακός ρυθμός).
Δεδομένων των πολλών παρουσιάσεων και της σχετικά χαμηλής συχνότητας της πορφυρίας, οι ασθενείς μπορεί αρχικά να υποπτεύονται ότι έχουν άλλες, άσχετες καταστάσεις. Για παράδειγμα, η πολυνευροπάθεια της οξείας πορφυρίας μπορεί να εκληφθεί ως σύνδρομο Γκιλαίν-Μπαρέ και συνήθως συνιστάται ο έλεγχος πορφυρίας σε αυτές τις περιπτώσεις. Η αύξηση του αμινολεβουλινικού οξέος από τη διακοπή της σύνθεσης αίμης που προκαλείται από μόλυβδο οδηγεί σε δηλητηρίαση από μόλυβδο που έχει συμπτώματα παρόμοια με την οξεία πορφυρία.
Χρόνιες πορφυρίες
Οι μη οξείες πορφυρίες είναι κυρίαρχη φυλοσύνδετη πρωτοπορφυρία (XLDPP), η συγγενής ερυθροποιητική πορφυρία (CEP), η όψιμη δερματική πορφυρία (PCT) και η ερυθροποιητική πρωτοπορφυρία (ΕΡΡ). Καμία από αυτές δεν σχετίζεται με οξείες επιθέσεις. Η κύρια εκδήλωσή τους είναι με δερματικές εκδηλώσεις. Για αυτόν τον λόγο, αυτές οι τέσσερις πορφυρίες - μαζί με δύο οξείες πορφυρίες, τις VP και HCP, που μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν δερματικές εκδηλώσεις - μερικές φορές ονομάζονται δερματικές πορφυρίες.
Αιτία
Οι πορφυρίες θεωρούνται γενικά γενετικής φύσης.
Γενετική
Οι υπότυποι των πορφυριών εξαρτώνται από το ποιο ένζυμο είναι ανεπαρκές. Η φυλοσύνδετη κυρίαρχη πρωτοπορφυρία είναι μια σπάνια μορφή ερυθροποιητικής πρωτοπορφυρίας που προκαλείται από μια μετάλλαξη που αυξάνει τη λειτουργικότητα της ALAS2 και χαρακτηρίζεται από σοβαρή φωτοευαισθησία.
Στους αυτοσωματικούς υπολειπόμενους τύπους, εάν ένα άτομο κληρονομεί ένα μόνο γονίδιο μπορεί να γίνει φορέας. Γενικά δεν έχουν συμπτώματα, αλλά μπορεί να μεταδώσουν το γονίδιο στους απογόνους.
Ενεργοποιητές
Η οξεία πορφυρία μπορεί να προκληθεί από μια σειρά φαρμάκων, τα περισσότερα από τα οποία πιστεύεται ότι την προκαλούν αλληλεπιδρώντας με ένζυμα στο ήπαρ που περιέχουν αίμη. Τέτοια φάρμακα περιλαμβάνουν:
Παθογένεση
Στους ανθρώπους, οι πορφυρίνες είναι οι κύριοι πρόδρομοι της αίμης, ένα βασικό συστατικό της αιμοσφαιρίνης, της μυοσφαιρίνης, της καταλάσης, της υπεροξειδάσης και των κυτοχρωμάτων του ήπατος P450.
Το σώμα απαιτεί πορφυρίνες για την παραγωγή αίμης, η οποία χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων για τη μεταφορά οξυγόνου στο αίμα, αλλά στις πορφυρίες υπάρχει μια έλλειψη (κληρονομική ή επίκτητη) των ενζύμων που μετασχηματίζουν τις διάφορες πορφυρίνες σε άλλες, οδηγώντας σε ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα μίας ή περισσοτέρων από αυτές τις ουσίες. Οι πορφυρίες ταξινομούνται με δύο τρόπους, ανά συμπτώματα και από παθοφυσιολογία. Φυσιολογικά, οι πορφυρίες ταξινομούνται ως ηπατικές ή ερυθροποιητικές με βάση τις θέσεις συσσώρευσης των πρόδρομων της αίμης, είτε στο ήπαρ είτε στον μυελό των οστών και στα ερυθρά αιμοσφαίρια.
Η ανεπάρκεια των ενζύμων της οδού πορφυρίνης οδηγεί σε ανεπαρκή παραγωγή αίμης. Η αίμη παίζει κεντρικό ρόλο στον κυτταρικό μεταβολισμό. Αυτό δεν είναι το κύριο πρόβλημα στις πορφυρίες. τα περισσότερα ένζυμα σύνθεσης αίμης –έστω και δυσλειτουργικά ένζυμα– έχουν αρκετή υπολειμματική δραστηριότητα για να βοηθήσουν στη βιοσύνθεση της αίμης. Το κύριο πρόβλημα σε αυτές τις ανεπάρκειες είναι η συσσώρευση πορφυρινών, προδρόμων της αίμης, οι οποίες είναι τοξικές για τους ιστούς σε υψηλές συγκεντρώσεις. Οι χημικές ιδιότητες αυτών των ενδιαμέσων καθορίζουν τη θέση συσσώρευσης, είτε προκαλούν φωτοευαισθησία, και εάν το ενδιάμεσο εκκρίνεται (στα ούρα ή στα κόπρανα).
Διάγνωση
Η πορφυρία διαγιγνώσκεται μέσω βιοχημικής ανάλυσης αίματος, ούρων και κοπράνων. Γενικά, η εκτίμηση του πορφυροχολινογόνου (PBG) στα ούρα είναι το πρώτο βήμα εάν υπάρχει υποψία οξείας πορφυρίας. Ως αποτέλεσμα της ανατροφοδότησης, η μειωμένη παραγωγή αίμης οδηγεί σε αυξημένη παραγωγή προδρόμων, και το PBG είναι μία από τις πρώτες ουσίες στην πορεία σύνθεσης των πορφυρινών. Σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις οξέων συνδρόμων πορφυρίας, το PBG ούρων είναι σημαντικά αυξημένο εκτός από την πολύ σπάνια ανεπάρκεια αφυδρατάσης ALA ή σε ασθενείς με συμπτώματα λόγω κληρονομικής τυροσιναιμίας τύπου Ι. Σε περιπτώσεις πορφυρίας που προκαλείται από δηλητηρίαση από υδράργυρο ή αρσενικό, εμφανίζονται και άλλες αλλαγές στα προφίλ πορφυρίνης, κυρίως αυξήσεις των ουροπορφυρινών I & III, των κοπροπορφυρινών I & III και της προ-κοπροπορφυρίνης.
Δεδομένου ότι οι περισσότερες πορφυρίες είναι σπάνιες καταστάσεις, τα εργαστήρια των γενικών νοσοκομείων συνήθως δεν έχουν την εμπειρία, την τεχνολογία ή το χρόνο προσωπικού για τη διεξαγωγή δοκιμών πορφυρίας. Γενικά, ο έλεγχος περιλαμβάνει την αποστολή δειγμάτων αίματος, κοπράνων και ούρων σε εργαστήριο αναφοράς. Όλα τα δείγματα για την ανίχνευση πορφυρινών πρέπει να αντιμετωπίζονται σωστά. Τα δείγματα πρέπει να λαμβάνονται κατά τη διάρκεια οξείας επίθεσης. Διαφορετικά μπορεί να προκύψει ένα ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα. Τα δείγματα πρέπει να προστατεύονται από το φως και να ψύχονται ή να διατηρούνται.
Χορήγηση υδατανθράκων
Συχνά, απαιτείται εμπειρική θεραπεία εάν η διαγνωστική υποψία για πορφυρία είναι υψηλή, καθώς οι οξείες προσβολές μπορεί να είναι θανατηφόρες. Συνιστάται συνήθως μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες. Σε σοβαρές προσβολές, ξεκινά μια έγχυση δεξτρόζης 10%, η οποία μπορεί να βοηθήσει στην ανάκαμψη καταστέλλοντας τη σύνθεση αίμης, η οποία με τη σειρά της μειώνει το ρυθμό συσσώρευσης πορφυρίνης. Ωστόσο, αυτό μπορεί να επιδεινώσει περιπτώσεις χαμηλών επιπέδων νατρίου στο αίμα ( υπονατριαιμία ) και θα πρέπει να γίνεται με εξαιρετική προσοχή καθώς μπορεί να αποβεί μοιραία.
Ανάλογα αίμης
Η αιμάτινη (εμπορική ονομασία Panhematin) και αργινική αίμη (εμπορική ονομασία NormoSang) είναι τα φάρμακα εκλογής στην οξεία πορφυρία, στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο, αντίστοιχα. Αυτά τα φάρμακα πρέπει να χορηγούνται πολύ νωρίς σε μια προσβολή για να είναι αποτελεσματικά. Η αποτελεσματικότητα ποικίλλει μεταξύ των ατόμων. Δεν είναι θεραπευτικά φάρμακα, αλλά μπορούν να μειώσουν την διάρκεια και την ένταση μιας προσβολής. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι σπάνιες αλλά μπορεί να είναι σοβαρές. Αυτές οι σαν-αίμη ουσίες αναστέλλουν θεωρητικά τη συνθετάση ALA και συνεπώς τη συσσώρευση τοξικών προδρόμων. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι προμήθειες NormoSang διατηρούνται σε δύο εθνικά κέντρα. Η παροχή έκτακτης ανάγκης είναι διαθέσιμη από το St Thomas's Hospital, Λονδίνο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Lundbeck κατασκευάζει και προμηθεύει Panhematin για έγχυση.
Σιμετιδίνη
Η σιμετιδίνη έχει επίσης αναφερθεί ότι είναι αποτελεσματική στην οξεία πορφυρική κρίση και πιθανώς αποτελεσματική για μακροχρόνια προφύλαξη.
Γρήγορη ταυτοποίηση
Συνιστάται σε ασθενείς με ιστορικό οξείας πορφυρίας, ακόμη και γενετικών φορέων, να φορούν ειδοποιητικό βραχιόλι ή άλλη ταυτότητα ανά πάσα στιγμή. Αυτό συμβαίνει σε περίπτωση που εμφανίσουν σοβαρά συμπτώματα ή σε περίπτωση ατυχημάτων όπου υπάρχει πιθανότητα έκθεσης σε φάρμακα, και ως αποτέλεσμα δεν είναι σε θέση να εξηγήσουν την κατάστασή τους σε επαγγελματίες του τομέα της υγείας. Ορισμένα φάρμακα αντενδείκνυται απολύτως για ασθενείς με οποιαδήποτε μορφή πορφυρίας.
Νευρολογικές και ψυχιατρικές διαταραχές
Οι ασθενείς που παρουσιάζουν συχνές προσβολές μπορούν να αναπτύξουν χρόνιο νευροπαθητικό πόνο στα άκρα καθώς και χρόνιο πόνο στην κοιλιά. Η εντερική ψευδο-απόφραξη, ο ειλεός, ο εγκολεασμός, η υπογαγλίωση και εγκόπρηση σε παιδιά έχουν συνδεθεί με πορφυρίες. Αυτό πιστεύεται ότι οφείλεται σε βλάβες στους νευράξονες στις πληγείσες περιοχές του νευρικού συστήματος και στη δυσλειτουργία του κολπικού νεύρου. Η θεραπεία του πόνου με μακράς δράσης οπιοειδή, όπως η μορφίνη, συχνά ενδείκνυται και, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει κρίση ή νευροπάθεια, η γκαμπαπεντίνη είναι γνωστό ότι βελτιώνει την έκβαση.
Οι επιληπτικές κρίσεις συχνά συνοδεύουν αυτήν την ασθένεια. Τα περισσότερα φάρμακα κατάσχεσης επιδεινώνουν αυτήν την κατάσταση. Η θεραπεία μπορεί να είναι προβληματική: ειδικά τα βαρβιτουρικά πρέπει να αποφεύγονται. Ορισμένες βενζοδιαζεπίνες είναι ασφαλείς και, όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με νεότερα αντιεπιληπτικά φάρμακα, όπως η γκαμπαπεντίνη, προσφέρουν μια πιθανή αγωγή για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων. Η γκαμπαπεντίνη έχει το πρόσθετο χαρακτηριστικό ότι βοηθά στη θεραπεία ορισμένων ειδών νευροπαθητικού πόνου. Το θειικό μαγνήσιο και βρωμίδια έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί σε επιληπτικές κρίσεις πορφυρίας. Ωστόσο, η ανάπτυξη επιληπτικής κατάστασης στην πορφυρία ενδέχεται να μην ανταποκρίνεται μόνο στο μαγνήσιο. Η προσθήκη αιματίνης ή αργινικής αίμης έχει χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της επιληπτικής κατάστασης.
Η κατάθλιψη συχνά συνοδεύει την ασθένεια και αντιμετωπίζεται καλύτερα με τη θεραπεία των προσβλητικών συμπτωμάτων και, εάν χρειαστεί, η συνετή χρήση αντικαταθλιπτικών. Ορισμένα ψυχοτρόπα φάρμακα είναι πορφυρογεννητικά, περιορίζοντας το θεραπευτικό πεδίο. Μπορεί να εμφανιστούν και άλλα ψυχιατρικά συμπτώματα όπως άγχος, ανησυχία, αϋπνία, κατάθλιψη, μανία, παραισθήσεις, αυταπάτες, σύγχυση, κατατονία και ψύχωση.
Υποκείμενη ηπατική νόσος
Ορισμένες ηπατικές ασθένειες μπορεί να προκαλέσουν πορφυρία ακόμη και απουσία γενετικής προδιάθεσης. Αυτές περιλαμβάνουν τις αιμοχρωμάτωση και ηπατίτιδα C. Μπορεί να απαιτείται θεραπεία για την υπερφόρτωση σιδήρου.
Οι ασθενείς με οξεία πορφυρία (AIP, HCP, VP) διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για τη ζωή τους για ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (πρωτοπαθής καρκίνος του ήπατος) και μπορεί να απαιτούν παρακολούθηση. Δεν χρειάζεται να υπάρχουν άλλοι τυπικοί παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του ήπατος.
Ερυθροποιητική πορφυρία
Αυτές σχετίζονται με τη συσσώρευση πορφυρινών σε ερυθροκύτταρα και είναι σπάνιες.
Ο πόνος, το κάψιμο, το πρήξιμο και ο κνησμός που εμφανίζονται σε ερυθροποιητικές πορφυρίες γενικά απαιτούν αποφυγή έντονης ηλιακής ακτινοβολίας. Τα περισσότερα είδη αντηλιακών δεν είναι αποτελεσματικά, αλλά τα μακρυμάνικα πουκάμισα, τα καπέλα, οι μπαντάνες και τα γάντια με βαθμολογία SPF μπορούν να βοηθήσουν. Η χλωροκίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αύξηση της έκκρισης πορφυρίνης σε ορισμένες πορφυρίες. Η μετάγγιση αίματος χρησιμοποιείται περιστασιακά για την καταστολή της έμφυτης παραγωγής αίμης.
Η πιο σπάνια είναι η συγγενής ερυθροποιητική πορφυρία (CEP), αλλιώς γνωστή ως νόσος του Γκύντερ. Τα σημάδια μπορεί να εμφανίζονται από τη γέννηση και περιλαμβάνουν σοβαρή φωτοευαισθησία, καστανά δόντια που φθορίζουν στο υπεριώδες φως λόγω της εναπόθεσης πορφυρινών τύπου 1 και μετέπειτα υπερτρίχωση. Συνήθως αναπτύσσεται αιμολυτική αναιμία. Η φαρμακευτική ουσία βήτα καροτένιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία της. Η μεταμόσχευση μυελού των οστών ήταν επίσης επιτυχής στη θεραπεία της CEP σε μερικές περιπτώσεις, αν και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα δεν είναι ακόμη διαθέσιμα.
Τον Δεκέμβριο του 2014, η αφαμελανοτίδη έλαβε άδεια από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως θεραπεία για την πρόληψη της φωτοτοξικότητας σε ενήλικες ασθενείς με EPP.
Επιδημιολογία
Τα ποσοστά όλων των τύπων πορφυρίας όταν υπολογίζονται μαζί έχουν εκτιμηθεί ότι είναι περίπου ένα στα 25.000 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο παγκόσμιος επιπολασμός εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ ενός στους 500 και ενός στους 50.000 ανθρώπους.
Ιστορία
Ο υποκείμενος μηχανισμός περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Φέλιξ Χοπ-Σέιλερ το 1871, και οι οξείες πορφυρίες περιγράφηκαν από τον Ολλανδό γιατρό Μπάρεντ Στόκβις το 1889.
Οι σχέσεις μεταξύ πορφυριών και ψυχικών ασθενειών έχουν σημειωθεί εδώ και δεκαετίες. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ασθενείς με πορφυρία (περιστασιακά αναφέρονται ως "πορφυρική αιμορροφιλία" ) και σοβαρά συμπτώματα κατάθλιψης ή κατατονίας υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ηλεκτροσόκ.
Βαμπίρ και λυκάνθρωποι
Η πορφυρία έχει προταθεί ως εξήγηση για την προέλευση των θρύλων των βαμπίρ και των λυκανθρώπων, με βάση ορισμένες αντιληπτές ομοιότητες μεταξύ της κατάστασης και της λαογραφίας.
Τον Ιανουάριο του 1964, το έγγραφο του Λ. Ιλίσς του 1963, "On Porphyria and the Aetiology of Werewolves", δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the Royal Society of Medicine. Αργότερα, η Νανσί Γκάρντεν υποστήριξε τη σχέση μεταξύ πορφυρίας και πίστης των βαμπίρ στο βιβλίο της το 1973, Βαμπίρ. Το 1985, το έγγραφο του βιοχημικού David Dolphin για την Αμερικανική Ένωση για την Πρόοδο της Επιστήμης, "Porphyria, Vampires and Werewolves: The Aetiology of European Metamorphosis Legends", απέκτησε ευρεία κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης, διαδίδοντας την ιδέα.
Η θεωρία έχει απορριφθεί από μερικούς λαογράφους και ερευνητές επειδή δεν περιγράφουν με ακρίβεια τα χαρακτηριστικά των αρχικών θρύλων για τους λυκανθρώπους και τα βαμπίρ ή της νόσου και ότι μπορεί δυνητικά να οδηγήσουν σε στιγματισμό ατόμων με πορφυρία.
Αξιοσημείωτες περιπτώσεις
δεξιά|μικρογραφία| Ο [[Γεώργιος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου|Γεώργιος Γ΄ με τα ρούχα της στέψης του]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παθήσεις του ήπατος Κατηγορία:Παθήσεις του αίματος Κατηγορία:Δερματικές ασθένειες
Κατάλογος ελληνικών εξεγέρσεων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία (1453-1830)
Παρακάτω αναφέρονται οι εξεγέρσεις των Ελλήνων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1453, έτος το οποίο αλώθηκε η Κωνσταντινούπολη από από τον οθωμανικό στρατό, με επικεφαλής τον σουλτάνο Μωάμεθ Β΄ και αποτελεί συμβατικά την αρχή της κυριαρχίας των Οθωμανών στο σημερινή περιοχή της Ελλάδας, αν και στον ευρύτερο ελληνικό χώρο ξεκινάει χρονολογικά παλαιότερα. Τελευταία εξέγερση ήταν η Επανάσταση του ’21, όπου μετά το τέλος της δημιουργήθηκε το σύγχρονο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος.
Οι εξεγέρσεις, με χρονολογική σειρά από την παλαιότερη στην πιο πρόσφατη είναι οι εξής:
Παραπομπές
Ελληνικες εξεγερσεις Επ Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα  Ελληνικων Εξεγερσεων 1453 1830 Κατηγορία:Εξεγέρσεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία