cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μορίχοβο
Σταραβίνα
Το χωριό Σταραβίνα ήταν κάποτε η έδρα του ομώνυμου δήμου. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του Μοριχόβου, 50 χλμ. μακριά από τα Μπίτολα. Το ταξίδι προς τη Σταραβίνα ξεκινάει από τα Μπίτολα. Από εκεί πηγαίνει στο χωριό Νόβατσι, μετά πηγαίνει στο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ΡΕΚ Μπίτολα και στη συνέχεια μέχρι το βουνό στο χωριό Μάκοβο. Από εκεί ο δρόμος οδηγεί στο χωριό Ραπές. Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος τελειώνει μετά από εκείνο το χωριό και από εκεί είναι μια ανώμαλη διαδρομή σε χωματόδρομο μέχρι την Σταραβίνα. Για να πάει κάποιος εκεί απαιτείται άδεια λόγω του ότι βρίσκεται κοντά στα σύνορα. Από την Σταραβίνα ήταν οι Μακεδονομάχοι Στογιάννης Ιωάννου, Δημήτριος Κράιος, Τραϊανός Μήτρου, Ιωάννης Μήτρου, Δημοσθένης Χρίστου, Ιωάννης Πέτκου και Ιωάννης Στεφάνου, που δολοφονήθηκαν από τους κομιτατζήδες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας Κατηγορία:Ιστορία της Φλώρινας Κατηγορία:Ιστορία της Πέλλας Κατηγορία:Μορίχοβο Κατηγορία:Δήμος Νόβατσι Κατηγορία:Δήμος Πρίλεπ Κατηγορία:Δήμος Καβάνταρτσι
MacOS Ventura
Το macOS 13 Ventura είναι η δέκατη ένατη μεγάλη έκδοση του macOS, του λειτουργικού συστήματος της Apple για υπολογιστές Mac. Ο διάδοχος του macOS Monterey ανακοινώθηκε στο WWDC 2022 στις 6 Ιουνίου 2022 και κυκλοφόρησε στις 24 Οκτωβρίου 2022. Πήρε το όνομά του από την κομητεία Βεντούρα, συνεχίζοντας η Apple να δίνει ονόματα από την πολιτεία που ιδρύθηκε, την Καλιφόρνια. Το λογότυπο macOS 13 Ventura, τα επίσημα γραφικά και η προεπιλεγμένη ταπετσαρία μοιάζουν με μια αφηρημένη παπαρούνα της Καλιφόρνιας.
Η πρώτη έκδοση προγραμματιστή κυκλοφόρησε στις 6 Ιουνίου 2022, ενώ η πρώτη δημόσια έκδοση beta κυκλοφόρησε στις 11 Ιουλίου 2022.
Το macOS Ventura θα είναι η τελική έκδοση του macOS που υποστηρίζει το Slim Unibody iMac και το MacBook 12 ιντσών, καθώς ο διάδοχός του, το macOS Sonoma, σταματά την υποστήριξη για τα αντίστοιχα μοντέλα του 2017 και του τελευταίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:macOS
Ανδρέας Φακοντής
Ο Ανδρέας Φακοντής είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Φακοντής γεννήθηκε στη Γεροσκήπου στις 22 Οκτωβρίου 1964. Παρακολούθησε μαθήματα πολιτικών επιστημών, οικονομίας και επικοινωνίας σε ανώτερη σχολή στη Γερμανία. Εργάζεται ως συνδικαλιστής.
Είναι παντρεμένος με τη Μάρω Χαραλάμπους και έχει ένα υιό και δύο κόρες.
Πολιτική διαδρομή
Σε νεαρή ηλικία ήταν μέλος της Παγκύπριας Ενιαίας Οργάνωσης Μαθητών (ΠΕΟΜ) και της Ενιαίας Δημοκρατικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΔΟΝ). Στις Δημοτικές εκλογές του 1996 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Πάφου με το ΑΚΕΛ, θέση στην οποία επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 2001. Ήταν ο επικεφαλής της δημοτικής ομάδας του ΑΚΕΛ στον Δήμο Πάφου.
Επιπρόσθετα διετέλεσε μέλος του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Πάφου (1997-2006). Ακόμη, ήταν επαρχιακός γραμματέας της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (ΠΕΟ). Από το 1992 είναι μέλος του Γενικού Συμβουλίου και του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΠΕΟ. Από το 1996 είναι μέλος της γραμματείας της επαρχιακής επιτροπής του ΑΚΕΛ Πάφου και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Συμμετέχει στο Γραφείο Περιβάλλοντος, στο Γραφείο Μεταφορών και στο Γραφείο Αρχής Λιμένων του κόμματος. Επιπλέον, είναι μέλος της γραμματείας της Συντονιστικής Κομμάτων και οργανώσεων Πάφων. Επιπρόσθετα, είναι μέλος του Παγκύπριου Συμβουλίου Ειρήνης.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2006 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με το ΑΚΕΛ για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2016 για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Είναι πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για τη Σταθερότητα, τον Οικονομικό Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Πάφου Κατηγορία:Κύπριοι συνδικαλιστές Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Μάχη της Σεβαστουπόλεως
Ο στρατός των Ομεϋαδών ευρισκόταν υπό την ηγεσία του Μουχάμμεντ ιμπν Μαρουάν. Οι Βυζαντινοί ευρίσκονταν υπό την ηγεσία του Λεόντιου και διέθεταν "ειδικό στράτευμα" αποτελούμενο από 30.000 Σλάβους υπό την ηγεσία του αρχηγού τους, Νέβουλου. Οι Ομεϋάδες, όντες αγανακτισμένοι με την καταπάτηση της συνθήκης, χρησιμοποίησαν αντίγραφα των κειμένων της ως λάβαρα. Παρά το γεγονός πως η μάχη φάνηκε να βαίνει υπέρ τον Βυζαντινών, η φυγή αριθμού άνω των 20.000 Σλάβων οδήγησε σε ήττα των Βυζαντινών. Πηγή αναφέρει πως ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Β΄ προχώρησε σε σφαγή των εναπομείναντων Σλάβων, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και τέκνων, στον Κόλπο της Νικομηδείας, ωστόσο σύγχρονοι ακαδημαϊκοί δεν την θεωρούν ως αξιόπιστη αναφορά.
Πηγές
Σεβαστουπολη Κατηγορία:Ιστορία των Νότιων Σλάβων Σεβαστουπολη Σεβαστούπολη Κατηγορία:Μεσαιωνική Κιλικία Κατηγορία:7ος αιώνας Κατηγορία:Μάχες στη Μεσαιωνική Μικρά Ασία
884 Πρίαμος
Ο Πρίαμος (Priamus) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ακόλουθο μέλος) με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,81. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από τον Πρίαμο, βασιλιά της Τροίας κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Πριάμου εκτιμάται σε 117,2 ± 11,0 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος. Είναι επίσης άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Πρίαμος γύρω από τον εαυτό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πριαμος
Γιέζι
Το Τζέζι ή Γιέζι (ιταλικά: Jesi ή Iesi) είναι πόλη στα Μάρκε, στην κεντρική Ιταλία. Είναι κτισμένο δίπλα στον ποταμό Εζίνο, περίπου 15 χιλιόμετρα πριν τις εκβολές στην Αδριατική. Έχει πληθυσμό 39.984 άτομα (2020).
Η πόλη ιδρύθηκε από τους Ουμβρίους αλλά τον 4ο αιώνα κατακτήθηκε από τους Σήνωνες Γαλάτες, ένα κελτικό πληθυσμό ο οποίος εγκαταστάθηκε στις Αδριατικές ακτές της Ιταλίας. Οι Σήνωνες ίδρυσαν την Σενιγκάλλια, η οποία έγινε πρωτεύουσά τους, και ενίσχυσαν τον Τζέζι ως τελευταίο προπύργιο εναντίων των Πικήνων. Τους ρωμαϊκούς χρόνους ο ποταμός Εζίνο (λατινικά: Aesis) όριζε αρχικά τα όρια ανάμεσα στην κυρίως Ιταλία και την υπόλοιπη και ύστερα ανάμεσα στην Ουμβρία και το Πικηνόν. Το ίδιο το Τζέζι ήταν αποικία χωρίς ιδιαίτερη σημασία.
Το Τζέζι διατηρεί ακόμα τα γραφικά μεσαιωνικά τείχη του. Το Παλάτσο ντελ Κομούνε είναι ένα ωραίο, απλό, πρώιμο αναγεννησιακό κτίριο (1487-1503) του Φραντσέσκο ντι Τζόρτζο Μαρτίνι. Οι τοίχοι είναι από τούβλο και τα παράθυρα και τα κουφώματα πέτρινα, με πολύ περιορισμένη διακόσμηση. Η αυλή με το λογότυπό της χτίστηκε από τον Αντρέα Σανσοβίνο το 1519. Το κάστρο χτίστηκε από τον Μπάκιο Ποντέλι (1488), αρχιτέκτονα του κάστρου στην Όστια (1483–1486). Ο καθεδρικός του Τζέζι χρονολογείται από τον 13ο-15ο αιώνα. Επίσης στην πόλη βρίσκεται ο γοτθικός ναός Σαν Μάρκο, ο Σαν Νικολό και η Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε, του 15ου αιώνα με καμπαναριό του 17ου αιώνα. Άλλα κτίρια περιλαμβάνουν το μπαρόκ Παλάτσο Μπαλεάνι, το ροκοκό Παλάτσο Πιανέτι και το Τεάτρο Περγκολέζι (1790).
Το Τζέζι ήταν η γενέτειρα του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄ (1194), και επίσης του συνθέτη, Τζοβάννι Μπαττίστα Περγκολέζι (1710–1736).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Κράτα το Σώου Μαϊμού
Το άλμπουμ Κράτα Το Σώου Μαϊμού ηχογραφήθηκε ζωντανά στο ρόδον στις 25, 26, 27 και 28 Φεβρουαρίου του 1994. Είναι ο 5ος κατά σειρά δίσκος του συγκροτήματος Τρύπες. Περιέχει 16 τραγούδια σε ζωντανές εκτελέσεις από τους 3 πρώτους δίσκους (ενώ είχε κυκλοφορήσει ο δίσκος Εννιά Πληρωμένα Τραγούδια, το Κράτα το Σώου Μαϊμού δεν περιέχει κανένα τραγούδι του), και 5 ακουστικές επανεκτελέσεις πιο παλιών τραγουδιών από τον 1ο και τον 2ο δίσκο (τα κομμάτια 17 - 21). Επίσης περιέχει το τραγούδι Ασφάλεια το οποίο δεν έχει κυκλοφορήσει σε κανέναν άλλο δίσκο.
Κομμάτια
(Live) (Ακουστική) 1. Βραδυνή Πλάνη
2. Η Δικιά σου Κοντινή Αμερική
3. Ερωτευμένοι Σχιζοφρενείς
4. Ταξιδιάρα Ψυχή
5. Παράξενη Πόλη
Κατηγορία:Τρύπες (δισκογραφία)
Κάρλος Έβια
Ο Κάρλος Έβια ι Ρέγιες - Γκαβιλάν (Carlos Hevia y Reyes-Gavilan, 21 Μαρτίου 1900 – 2 Απριλίου 1964) ήταν ο όγδοος πρόεδρος της Κούβας, με θητεία που διήρκεσε λιγότερες από τρεις ημέρες. Συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της τρίτης εβδομάδας του έτους 1934 ο Έβια διετέλεσε πρόεδρος από τις 5:00 μ.μ. της Δευτέρας 15 Ιανουαρίου, μέχρι τις 1:20 π. μ. της Τρίτης 18 Ιανουαρίου. Ο Κουβανός δικτάτορας Φουλχένσιο Μπατίστα είχε αναγκάσει τον προκάτοχο του Έβια Ραμόν Γκράου σε παραίτηση. Ο Έβια δεν ήταν αρεστός στους στρατιωτικούς κύκλους, και μέχρι την Τετάρτη, του ζητήθηκε να υποβάλλει και αυτός την παραίτησή του. Αντικαταστάθηκε από τον Μανουέλ Μάρκες Στέρλινγκ.
Στην προεδρία της Κούβας
Ο Έβια ήταν υπουργός γεωργίας όταν εκδηλώθηκαν εξεγέρσεις στην Αβάνα ενάντια στον πρόεδρο Γκράου. Η δικτατορία απαίτησε την παραίτηση του Γκράου και έχρισε τον Έβια διάδοχό του. Ο Έβια αρχικά αρνήθηκε, εξαιτίας της αντίδρασης του όχλου. Μετά την άφιξη στρατιωτικής δύναμης 1000 αντρών για τη φύλαξη του προεδρικού μεγάρου, ο Έβια ανέλαβε τη θέση στις 5:00 μ.μ. της Δευτέρας. Ο Έβια συναντήθηκε με τον αντίπαλο του Μπατίστα και ηγέτης της ένωσης, Κάρλος Μεντιέτα, νωρίς το πρωί της Τρίτης. Αν και επιθυμούσε τη στήριξη του Μεντιέτα, ο Έβια έφυγε από τη συνάντηση έχοντας αντιμετωπίσει την ουδέτερη στάση. Την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε η ορκωμοσία του από τον πεθερό του, δρ. Χουάν Φεδερίκο Έντελμαν, ο οποίος ήταν πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας και 21 κανονιοβολισμοί ρίχτηκαν από το φρούριο της ΑΒάνας μετά τη λήξη της τελετής. Την ίδια ώρα, οι εργατικές ενώσεις σχεδίαζαν απεργίες σε ολόκληρη τη χώρα. Την Τετάρτη, ο Έβια αντιλήφθηκε την αδυναμία του να ματαιώσει τα σχέδια των Ηνωμένων ΕΘνών να αποχωρήσουν και αποφάσισε να παραιτηθεί το ίδιο απόγευμα. Περίπου 40 ώρες μετά την ορκωμοσία του, ο Έβια παραιτήθηκε νωρίς το πρωί της Πέμπτης. Εγκατέλειψε το προεδρικό μέγαρο στις 2:15 π.μ., δηλώνοντας «Επιστρέφω στα καλαμοχώραφα για να κόψω καλάμια»
Ο Έβια, ο οποίος ήταν χειρουργός στο επάγγελμα, αποτέλεσε τον πρώτο Κουβανό που αποφοίτησε από τη Ναυτική Ακαδημία των ΗΠΑ στην Ανάπολη. Φοίτησε στην «Κλάση του 1919».
Αργότερα ήρθε σε ρήξη με τον Μπατίστα και προσχώρησε στο Παρτίδο Αουτέντικο αποτελώντας μία από τις σημαντικότερες μορφές του κόμματος. Διετέλεσε υπουργός εξωτερικών της χώρας από το 1948 έως το 1950, κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Κάρλος Πρίο Σοκαρράς. Επιλέχτηκε ως ο επίσημος υποψήφιος πρόεδρος του κόμματός του για τις εκλογές του 1952. Ωστόσο, οι εκλογές αυτές, στις οποίες κύριοι αντίπαλοι του Έβια ήταν ο Ρομπέρτο Αγραμόντε και ο Φουλχένσιο Μπατίστα, ακυρώθηκαν μετά το πραξικόπημα του τελευταίου.
Προσωπική ζωή
Ο πατέρας του ονομαζόταν Αουρέλιο Έβια και ήταν δικηγόρος, ενώ η μητέρα του Σάρα Λος Ρέγιες Γκαβιλάν. Παντρεύτηκε την Ελίσα Έντελμαν με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Αουρέλιο Κάρλος και τη Μαργαρίτα Έβια - Έντελμαν. Ο Έβια, που λειτουργούσε μία ιδιωτική ναυτική σχολή στο Μαϊάμι, πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 2 Απριλίου του 1964
Πηγές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Κούβας
Αλεξάντερ Φρέντρο
Ο Αλεξάντερ Φρέντρο (Aleksander Fredro, 1793 – 1876) ήταν Πολωνός ποιητής και δραματουργός, το έργο του οποίου, επηρεασμένο βαθύτατα από τις κωμωδίες του Μολιέρου και του Γκολντόνι, κατέχει αξιόλογη θέση στην πολωνική θεατρική σκηνή. Θεωρείται ο δημιουργός της πολωνικής κωμωδίας και ένας από τους ιδρυτές του εθνικού θεάτρου στην Πολωνία.
Η ζωή του
Ο Φρέντρο γεννήθηκε το 1793 στο Σουροχόφ (Surochów) της Γαλικίας και καταγόταν από πλούσια και ισχυρή οικογένεια γαιοκτημόνων. Στα δεκαέξι χρόνια του κατατάχθηκε στη μεραρχία ιππικού του πολωνικού στρατού. Αργότερα πολέμησε με το στρατό της Γαλλίας, κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, για την απελευθέρωση της πατρίδας του και πήρε μέρος και στην εκστρατεία της Ρωσίας.
Το 1814 έζησε λίγους μήνες στο Παρίσι, όπου σπούδασε γαλλικό θέατρο. Το 1815 εγκατέλειψε τη στρατιωτική σταδιοδρομία, αποσύρθηκε στο κτήμα του στη Γαλικία και αφοσιώθηκε στο γράψιμο των θεατρικών έργων του. Πέθανε το 1876, σε ηλικία 83 ετών, στο Λβοφ (Lwόw) της Πολωνίας.
Το θεατρικό έργο του
Το θέατρο του Αλεξάντερ Φρέντρο χαρακτηρίζεται από τη λαμπρή απόδοση των χαρακτήρων, την ιδιοφυή σκηνική οικονομία και τη μεγάλη δεξιότητα στη μετρική των στίχων. Από το 1817, τα έργα του παίζονταν με μεγάλη επιτυχία στα θέατρα του Λβοφ και της Βαρσοβίας.
Από τα πιο αξιόλογα έργα που έγραψε ο Φρέντρο είναι: «Ο κύριος Γελντάμπ» (Pan Geldhab, 1818, αγγλ. Mr. Geldhab), «Η μανία του εξωτερικού» (1820), «Το ανδρόγυνο» (Maz i zona, 1822, αγγλ. Husband and Wife), κωμωδία με θέμα τη συζυγική απιστία, «Κυρίες και Ουσάροι» (1828), «Ο κύριος Ζοβιάλ» (Pan Jowialski,  1832, αγγλ. Mr. Jovial), «Όρκοι παρθένων» (Sluby panienskie, 1833, αγγλ. Maidens’ Vows) και η «Εκδίκηση» (Zemsta, 1834, αγγλ.Vengeance), που θεωρείται το αριστούργημά του.
Η «Εκδίκηση» είναι μια απολαυστική ιστορία της Πολωνίας του 18ου αιώνα, σε έμμετρο θεατρικό λόγο και σε τέσσερις πράξεις, που πρωτοπαίχτηκε στο Λβοφ το 1834, όπου παρουσιάζει μια σειρά βίαιων τύπων, χωρικών ευπατριδών και μικροευγενών. Το ανεξάντλητο κωμικό πνεύμα, η ευρηματική πλοκή και η γοητεία της ποιητικής φόρμας καθιστούν το έργο πραγματικό αριστούργημα του παγκόσμιου θεάτρου.
Τα απομνημονεύματα του Φρέντρο, με τον τίτλο «Ανάκατες κουβέντες» (Trzy po trzy, αγγλ. Topsy Turvy Talk), γραμμένα προς το τέλος της ζωής του, θεωρούνται από τα λαμπρότερα δείγματα της πολωνικής πεζογραφίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές του 19ου αιώνα
ΦΚ Σβαρόφσκι Τιρόλ
Η ΦΚ Σβαρόφσκι Τιρόλ ήταν μια αυστριακή ποδοσφαιρική ομάδα από το Ίνσμπρουκ, Τιρόλο. Ιδρύθηκε το 1986 σαν αποσπασμένο μέρος της ΦΚ Βάκερ Ίνσμπρουκ, της οποίας την άδεια για συμμετοχή Μπουντεσλίγκα Αυστρίας υιοθέτησε στο τέλος της περιόδου 1985-86. Με προπονητή τον Ερνστ Χάπελ κατέκτησε την Μπουντεσλίγκα Αυστρίας το 1989 και το 1990 και το Κύπελλο Αυστρίας (ποδόσφαιρο ανδρών) το 1989. Το 1992 διαλύθηκε και η άδεια επιστράφηκε στην FC Wacker, για να αλλάξει πάλι στη νεοιδρυθίσα ΦΚ Τιρόλ Ίνσμπρουκ ένα χρόνο αργότερα.
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστρίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1986
Μάχη της Ραφίας
Η Μάχη της Ραφίας, γνωστή και ως Μάχη της Γάζας, ήταν μία μάχη που διεξήχθη στις 22 Ιουνίου του 217 π.Χ. μεταξύ των δυνάμεων του φαραώ της Αιγύπτου, Πτολεμαίου Δ', και του Αντίοχου Γ' της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών κατά τη διάρκεια των Συριακών πολέμων.
Τα γεγονότα πριν τη μάχη
Το 221 π.Χ., δολοφονήθηκε ο βασιλιάς Πτολεμαίος Γ' Ευεργέτης και τον διαδέχτηκε ο γιος του Πτολεμαίος Δ'. Τότε το βασίλειο της Αιγύπτου πέρασε από μια περίοδο δυναστικής αστάθειας και εξασθένισης της άμυνάς του. Την κατάσταση θέλησε να εκμεταλλευτεί ο Αντίοχος Γ', παρά τα δικά του εσωτερικά προβλήματα. Έτσι, την άνοιξη του 219 π.Χ., αφού πρώτα κατέλαβε τη γειτονική Σελεύκεια, εισέβαλλε στην Κοίλη (Νότια) Συρία, η οποία ανήκε στην επικράτεια της Αιγύπτου και κατέλαβε μερικές πόλεις τις οποίες του παρέδωσαν στασιαστές αξιωματικοί του Πτολεμαίου.
Με την εξαίρεση μιας ενδιάμεσης 4μηνης ανακωχής, ο πόλεμος συνεχίστηκε και κατά τον επόμενο χρόνο. Στο μεταξύ, ο Πτολεμαίος είχε μεγαλώσει σημαντικά το στρατό του, φέρνοντας μισθοφόρους από την Ελλάδα και στρατολογώντας μεγάλο αριθμό γηγενών Αιγυπτίων (το ένα τρίτο περίπου του Πτολεμαϊκού στρατού αποτελούνταν από Αιγύπτιους και Λίβυους). Ο Αντίοχος νίκησε σε μια μάχη το στρατό του διοικητή της Νότιας Συρίας Νικόλαου, προκαλώντας του μάλιστα μεγάλες απώλειες. Στη συνέχεια κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας. Όμως το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του Πτολεμαίου δεν είχε πάρει μέρος στη μάχη και παρέμεινε ανέπαφο. Ο Πτολεμαίος περίμενε να τελειώσει η εκγύμναση του στρατού του (ειδικά των ντόπιων, από τους Έλληνες μισθοφόρους) και αναχώρησε (13 Ιουνίου του 217 π.Χ.) προς τη Νότια Συρία, για να αντιμετωπίσει τον Αντίοχο.
Οι δυνάμεις των αντιπάλων
Ο Πτολεμαίος διέθετε 70.000 πεζούς (από τους οποίους 20.00 Αιγύπτιοι και 3.000 Λίβυους), 5.000 ιππείς και 73 πολεμικούς ελέφαντες. Ο Αντίοχος παρέταξε 62.000 πεζούς, 6.000 ιππείς και 102 ινδικούς ελέφαντες. Ο στρατός του Πτολεμαίου υστερούσε αριθμητικά σε ιππικό, ελαφρά οπλισμένους στρατιώτες και ελέφαντες, υπερτερούσε όμως στο βαριά οπλισμένο πεζικό της φάλαγγας.
Η μάχη
Ο Αντίοχος ηγήθηκε του δεξιού κέρατος (άκρου) της παράταξής του, με το μεγαλύτερο μέρος του ιππικού (4.000 άνδρες) και 60 ελέφαντες. Απέναντί του, η αριστερή πτέρυγα του αιγυπτιακού στρατού, με επικεφαλής τον Πτολεμαίο, διέθετε μόλις 3.000 ιππείς και 40 ελέφαντες. Χάρις στην τοπική αριθμητική του υπεροχή, ο Αντίοχος άρχισε με νίκη στην αρχή της μάχης, αναγκάζοντας το ιππικό του αντιπάλου του να υποχωρήσει και τον ίδιο τον Πτολεμαίο να μετακινηθεί στο κέντρο της παράταξής του, όπου μάχονταν οι φάλαγγες του πεζικού. Την ίδια στιγμή, ο Θεσσαλός Εχεκράτης, επικεφαλής του αιγυπτιακού ιππικού στο δεξιό άκρο της παράταξης, νικούσε τους ιππείς του Αντιόχου και τους εξανάγκαζε σε υποχώρηση. Έτσι λοιπόν, το δεξιό κέρας κάθε στρατού νικούσε το αριστερό του άλλου και το απωθούσε από το πεδίο της μάχης.
Ολγίν
Το Ολγίν (Holguín, Ισπανική προφορά<small contenteditable="false">: <small contenteditable="false"> <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)" contenteditable="false">[olˈɣin] ) είναι πρωτεύουσα της επαρχίας Ολγίν, στην ανατολική Κούβα. Είναι η τρίτη πολυπληθέστερη επαρχία μετά την Αβάνα και το  Σαντιάγο ντε Κούβα και είναι η τετάρτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, με 346.191 κατοίκους.
Μάχη της Ραφίας
Η μάχη
Μετά την ήττα του και τις μεγάλες απώλειες του στρατού του, ο Αντίοχος Γ' δεν μπορούσε πια να συνεχίσει τον πόλεμο και αποσύρθηκε από τη Νότια Συρία. Στις διαπραγματεύσεις ειρήνης που ακολούθησαν, ο Πτολεμαίος Δ' έδειξε μετριοπάθεια και αρκέστηκε στην αναγνώριση της πτολεμαϊκής κυριαρχίας στη Νότια Συρία. Μέχρι το θάνατό του (204 π.Χ.), η επαρχία αυτή παρέμεινε υπό αιγυπτιακό έλεγχο.
Ολγίν
Ιστορία
Ιδρύθηκε ως Σαν Ισίδορο δε Ολγίν το 1545 και πήρε το όνομα του από τον αξιωματικό του Ισπανικοί στρατού García Holguín.Πριν το 1978 το Ολγίν ανήκε στην Επαρχία Οριέντε. Πιστεύετε ότι ο Χριστόφορος Κολόμβος αποβιβάστηκε στο σημερινό Ολγίν στις 27 Οκτωβρίου του 1492. Υποστήριξε ότι "είναι η πιο όμορφη χωρά που είδε ποτέ ανθρώπινο μάτι". Το Σεπτέμβριο του 2015 πριν ο Πάπας Φραγκίσκος επισκεφθεί τις ΗΠΑ επισκέφθηκε την Κούβα καθώς και το μέρος που αποβιβάστηκε ο Χριστόφορος Κολόμβος.
Κεφαλοχώρι Ιωαννίνων
''Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Κεφαλοχώρι (αποσαφήνιση)
Turkish Airlines
Ιστορική Αναδρομή
Η εταιρεία ιδρύθηκε στις 20 Μαΐου 1933, ως Διεύθυνση Εθνικών Αερομεταφορών. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους ξεκίνησε το πτητικό έργο. Λίγο αργότερα, μετονομάστηκε σε Hava Yolları Devlet Isletmesi Idaresi με έδρα την Άγκυρα και ξεκίνησε τη γραμμή Κωνσταντινούπολη - Εσκισεχίρ - Άγκυρα. Τον Ιούνιο του 1938 θα μετονομαστεί σε Devlet Hava Yolları (DHY). Το πρώτο διεθνές δρομολόγιο πραγματοποιήθηκε το 1947 για Αθήνα. Χρειάστηκαν όμως να περάσουν 40 χρόνια μέχρι να πραγματοποιηθεί το πρώτο υπερατλαντικό και υπερπόντιο δρομολόγιο. Στις 20 Φεβρουαρίου του 1956 και ύστερα από έντονη αναδιοργάνωση επανιδρύεται ως Turk Hava Yollari AO (THY). Μέχρι το 1990, το Τουρκικό κράτος είχε τον έλεγχο της εταιρείας, μετά όμως πουλήθηκε το 24,8% σε ιδιώτες.
Ολγίν
Υποδομή
Υπάρχουν διάφορες μικρές πόλεις όπως το Parque Infantil,το Parque San Jose, το Parque San Isidoro, το Parque Marti και πολλές άλλες. Ο λόφος Loma de la Cruz,στον οποίο έχει υψωθεί ένας μεγάλος σταυρός, είναι προσβάσιμος από 450 σκαλιά.
Στο Ολγίν υπάρχει το αεροδρόμιο Frank Paí (HOG).
Οικονομία
Η οικονομία του Ολγίν στηρίζετε στην στο ζυθοποιία Cerveceria Bucanero που παρασκευάζει τις μπύρες Bucanero, Cristal και Mayabe.
Δημογραφικά
Το 2004, ο δήμος του Ολγίν είχε πληθυσμό 326.740. Με συνολική έκταση 655,9 τ.χλμ., και πυκνότητα πληθυσμού 528 κατ./τ.χλμ.
Μεταφορά
Το Ολγίν εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο  Frank País Airport(HOG/MUHG),το οποίο βρίσκεται 20°47´08"N, 076°18´54"W.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κούβας
Turkish Airlines
Ιστορική Αναδρομή
Σήμερα, η ΤΗΥ ελέγχεται κατά 75,2% από την τουρκική κυβέρνηση (Διεύθυνση Ιδιωτικοποιήσεων) και κατά 24,8% από ιδιώτες. Απασχολεί 35,275 εργαζόμενους και έχει 50% μερίδιο στη θυγατρική αεροπορική εταιρεία SunExpress, που εδρεύει στην Αττάλεια.
thumb|right|250px|Turkish Airlines Boeing 737-800 thumb|right|250px|Boeing 737-800 της Türk Hava Yolları εφοδιασμένο με Winglets και στοιχεία νηολογίου TC-JGE. Το συγκεκριμένο αεροσκάφος καταστράφηκε στο ατύχημα της 25ης Φεβρουαρίου 2009 thumb|right|250px|Turkish Airlines Airbus A340-300
Προορισμοί
thumb|250px|Turkish Airlines προορισμοί
Η ΤΗΥ πετάει καθημερινά για Ελλάδα:
4 πτήσεις την ημέρα για το «Ελευθέριος Βενιζέλος» από το «Διεθνές Αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης» της Κωνσταντινούπολης με Boeing 777-300ER, Airbus A319 και Airbus A321.
2 πτήσεις την ημέρα για το «Μακεδονία» από το «Διεθνές Αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης» της Κωνσταντινούπολης με Boeing 737-800 και Airbus A321
Στόλος
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ιουνίου 2023, ο στόλος της ΤΗΥ ανέρχεται σε 333 αεροσκάφη.
Συμβάντα και Ατυχήματα
Σε γενικές γραμμές, η ΤΗΥ έχει μέτριο επίπεδο ασφάλειας. Κατά τα 72 χρόνια ιστορίας της, είχε τρία ατυχήματα σε διεθνή δρομολόγια, και 18 στα εσωτερικά. Το πλέον γνωστό, ήταν αυτό της 3 Μαρτίου 1974, στη Γαλλία, όταν η πτήση ΤΚ 981 από το Διεθνή Αερολιμένα Σαρλ ντε Γκολ του Παρισιού με κατεύθυνση το Λονδίνο και το αεροδρόμιο Χίθροου, κατέπεσε ύστερα από εκρηκτική αποσυμπίεση του αεροσκάφους (τύπος αεροσκάφους McDonnell Douglas DC-10-30). 346 άτομα έχασαν τη ζωή τους, και μέχρι το δυστύχημα στο Αεροδρόμιο της Τενερίφης, ήταν το χειρότερο αεροπορικό δυστύχημα στα χρονικά.
Τεχνική Βάση ΤΗΥ - THY TEKNİK
Η ΤΗΥ διατηρεί επίσης τεχνική βάση στο Διεθνή Αερολιμένα Ατατούρκ της Κωνσταντινούπολης. Το κέντρο αυτό, είναι υπεύθυνο για τη συντήρηση, επισκευή και βαριά συντήρηση όλων των αεροσκαφών της ΤΗΥ, των κινητήρων και εξοπλισμού αυτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
‬
Κεφαλοχώρι Ιωαννίνων
Το Κεφαλοχώρι είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου σε υψόμετρο 680 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στα βόρεια του νομού Ιωαννίνων στα όρια με τη Μακεδονία και γεωγραφικά ανήκει στα Μαστοροχώρια της Κόνιτσας. Το σημερινό χωριό δημιουργήθηκε το 1976 από κατοίκους της γειτονικής και εγκατελειμένης πλέον Λυκόραχης (Λούψικο).
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Κεφαλοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαστροχωρίων του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 50 κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Γήπεδο
Γήπεδο είναι το μέρος, ο οριοθετημένος χώρος στον οποίο διεξάγεται κάποιο άθλημα. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι γηπέδου ανά άθλημα, παραδείγματος χάρη γήπεδο τέννις, γήπεδο γκολφ, γήπεδο μπάσκετ. Οι πιο δημοφιλείς τύποι γηπέδων είναι το γήπεδο μπάσκετ, όπου διεξάγονται και αγώνες βόλλευ. Επίσης υπάρχει διαφορά και στους τάπητες από τους οποίους κατασκευάζονται τα επί μέρους γήπεδα. Βρίσκονται συνήθως μέσα σε οργανωμένα στάδια και είναι εξοπλισμένα με κερκίδες, για να κάθονται οι θεατές.
Στο ποδόσφαιρο οι διαστάσεις του γηπέδου ορίζονται από τον κανονισμό της FIFA ως εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις
885 Ούλρικε
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ούλρικε εκτιμάται σε 33,43 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,083. Η Ούλρικε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 54 λεπτά.
Καστελλιανά Ηρακλείου
Δ. δ. Καστελλιανών
Το Δημοτικό διαμέρισμα έχει συνολικά 732 κατοίκους (απογρ. 2001). Σε όλους τους οικισμούς οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία και την αμπελοκαλλιέργεια. Παράγεται λάδι και σταφίδα. Οι οικισμοί που το συγκροτούν είναι:
Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στο σημερινό οικισμό Τσούτσουρος ήταν η αρχαία πόλη Ίνατος (ή Είνατος), όπου λατρευόταν η Ειλείθυια Εινατία. Στο Σπήλαιο της Ειληθυίας έχουν γίνει στο παρελθόν αρχαιολογικές ανασκαφές. Μερικά από τα ευρήματα είναι πήλινα πλακίδια και ειδώλια από γυναίκες, που χρονολογούνται από τα αρχαϊκά και τα ελληνικά χρόνια. Παραδόθηκαν στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Ηρακλείου το 1969.
Τα Κάτω Καστελλιανά πήραν την ονομασία τους πιθανότατα από το ύψωμα του Κάστελου, όπου βρισκόταν το φρούριο Μπελβεντέρε (η λέξη σημαίνει Καλλιθέα). Η θέση του υψώματος δικαιώνει την ονομασία, καθώς η θέα απ΄την κορυφή είναι πανοραματική.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Δήμος Μουδανιών
Ο Δήμος Μουδανιών ήταν δήμος του νομού Χαλκιδικής που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Νέας Προποντίδας. Είχε (πραγματικό) πληθυσμό 17.032 κατοίκους. Έδρα του Δήμου ήταν τα Νέα Μουδανιά. Στο δήμο περιλαμβάνονταν:
Δήμαρχοι
Για τους κοινοτάρχες και δημάρχους πριν το 1999, δείτε Νέα Μουδανιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μουδανιων
Τρεις Μεγάλοι (Ολλανδία)
Στο ολλανδικό ποδόσφαιρο, οι Τρεις Μεγάλοι (De Grote Drie) είναι το ψευδώνυμο των τριών πιο επιτυχημένων ποδοσφαιρικών συλλόγων της Ολλανδίας, του Άγιαξ από το Άμστερνταμ, της Φέγενορντ από το Ρότερνταμ και της Αϊντχόφεν από το Αϊντχόφεν. Συνολικά, κατέχουν τα 70 από τα 127 Πρωταθλήματα Ολλανδίας που έγιναν ποτέ και συνήθως οι τρεις τους καταλήγουν να μοιράζονται τις τρεις πρώτες θέσεις και να ανταγωνίζονται για τον τίτλο. Καμία από αυτές δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ από από την Eredivisie, αφού συμμετείχαν σε όλες τις σεζόν από τη σεζόν 1956-57. Η χαμηλότερη θέση που έχει κερδίσει κάποια από αυτές είναι η 14η, από την Αϊντχόφεν, ενώ οι χαμηλότερες θέσεις του Άγιαξ και της Φέγενορντ είναι η 13η.
Πολλοί άλλοι σύλλογοι, εκτός των τριών μεγάλων, έχουν κερδίσει το Πρωτάθλημα, με την HVV Den Haag να κατέχει τους τέταρτους περισσότερους εθνικούς τίτλους πίσω από τους Τρεις Μεγάλους, με συνολικά 10 τίτλους.
Παραπομπές
Κατηγορία:ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:ΠΣΦ Αϊντχόφεν Κατηγορία:Φέγενορντ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ολλανδία
Δευρίοπος
Γεωγραφία
Πρόκειται για την περιοχή που καλύπτει την κοιλάδα του Εριγώνα, παραπόταμου του Αξιού, βορείως του Βόρα και της Αλμωπίας και ανατολικά της Πελαγονίας. Σήμερα ανήκει κατά το μέγιστο στη Βόρεια Μακεδονία. Στη Δευρίοπο βρίσκονταν οι πόλεις Βρυάνιον και Στύμβαρα ή Στύβερρα, κατά την αρχαιότητα.
Ιστορία
Ήδη πριν την κλασική εποχή, οι Δερρίοπες ήταν υπήκοοι των Μακεδόνων βασιλέων, μαζί με τους Λυγκηστές, τους Πελαγόνες, τους Εορδαίους και τα άλλα φύλα της Μακεδονίας.
Αργότερα, στη Δευρίοπο ο Φίλιππος ο Ε΄ της Μακεδονίας ίδρυσε την πόλη Περσεΐδα, προς τιμή του πρωτότοκου γιου του Περσέα.
Fall Again
Το Fall Again είναι τραγούδι γραμμένο και παραγμένο από τους Βάλτερ Αφανάσιεφφ και Ρόμπιν Θικ. Το τραγούδι εκτελέστηκε από διάφορες καλλιτέχνες.
Εκδοχή του Kenny G
Το Fall Again είναι single του Αμερικανού τζαζ σαξοφωνίστα Kenny G, από το άλμπουμ Heart and Soul που κυκλοφόρησε στις 29 Ιουνίου 2010.
Το τραγούδι είναι το πρώτο single του άλμπουμ Heart and Soul, το οποίο γράφθηκε και παράχθηκε από τους Βάλτερ Αφανάσιεφφ και Ρόμπιν Θικ. Σε αντίθεση με τα περισσότερα τζαζ κομμάτια του Kenny G, αυτό το κομμάτι αποτελεί R&B μπαλάντα. Ο Kenny G παίζει το σαξόφωνο στο κομμάτι του, και έχει φωνητικά του Ρόμπιν Θικ. Ο Kenny G είπε, «Η δική του (Ρόμπιν Θικ) φωνή είναι τόσο συναισθηματική και ψυχική, η ανάμειξη της φωνής του και του σαξόφωνου μου είχε εξαιτερικούς τόνους για το νέο μου άλμπουμ». Ο Μάρκ Έντβαρντ, του About.com, αναφέρει ότι ο Kenny G «είναι σαξοφωνίστας της τζαζ, όχι R&B τραγουδιστής. Αλλά ο K.G. έχει ένα νέο, εμπνευσμένο από την R&B, άλμπουμ και ο Ρόμπιν Θικ εμφανίζεται στο πρώτο single, Fall Again».
Εμφάνιση στα τσαρτ
Το τραγούδι έκανε το ντεμπούτο του στην 30η θέση στο Billboard Jazz Songs Chart στις 19 Ιουνίου 2010 και έφθασε στην 6η θέση, στις 11 Σεπτεμβρίου 2010.
Άλλες εκδοχές
Ο Μάικλ Τζάκσον ηχογράφησε ένα demo του Fall Again, το 1999, για το άλμπουμ Invincible, αλλά το τραγούδι δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, και τότε δεν μπήκε στον τελικό κατάλογο κομματιών. Όπως δήλωσε ο αρχικός στιχουργός του κομματιού, Βάλτερ Αφανάσιεφφ, τον Ιανουάριο του 2000, «Εργαζόμασταν και είχαμε κάνει τα 3/4 του κομματιού, αλλά τότε ο γιος του (Πρινς) αρρώστησε πολύ βαριά. Θέλαμε λίγα σημεία για να ολοκληρώσουμε την δουλειά». Ο Ρόμπιν Θικ αναφέρεται ως ο συνστιχουργός και συνείσφερε στα background φωνητικά αυτού του demo. Το demo κυκλοφόρησε στις 16 Νοεμβρίου 2004, ως τραγούδι του άλμπουμ The Ultimate Collection.
Ο Γκλέν Λέβις ηχογράφησε το κομμάτι για το σάουντρακ της ταινίας Maid in Manhattan, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Νοεμβρίου 2002. Αυτή η εκδοχή εμφανίζεται και στο απάνθισμα της Universal Music, Smooth Jazz Cafe 5. Ο Σάγκι Ρέι, ένας Ιταλός καλλιτέχνης, γεννημένος στο Ισραήλ, επανεκτέλεσε το κομμάτι για το άλμπουμ SAGI Sings Michael Jackson, το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Singles του 2010 Κατηγορία:Τραγούδια του 1999
Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο (ταινία)
thumbtime=34|μικρογραφία|Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο (The Snows of Kilimanjaro) είναι αμερικανική ταινία του 1952 βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του 1936 του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, σκηνοθετημένη από τον Χένρι Κινγκ, σε σενάριο Κέισι Ρόμπινσον και πρωταγωνιστούν οι Γκρέγκορι Πεκ ως Χάρι Στριτ, Σούζαν Χέιγουορντ ως Έλεν και Άβα Γκάρντνερ ως Σίνθια Γκριν (ένας χαρακτήρας που επινοήθηκε για την ταινία). Το τέλος της ταινίας δεν αντικατοπτρίζει το τέλος της ιστορίας.
Θεωρούμενη από τον Χέμινγουεϊ ως μια από τις καλύτερες ιστορίες του, «Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο» δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Esquire το 1936 και στη συνέχεια αναδημοσιεύτηκε στο The Fifth Column and the First Forty-Nine Stories (1938).
Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο σημείωσαν κριτική και εμπορική επιτυχία κατά την κυκλοφορία του και έγιναν η τρίτη ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις του 1952. Ήταν υποψήφια για δύο Όσκαρ στα 25α Όσκαρ, Καλύτερης Έγχρωμης Φωτογραφίας και Καλύτερης Έγχρωμης Καλλιτεχνικής Σκηνοθεσίας ( Lyle R. Wheeler, John DeCuir, Thomas Little, Paul S. Fox ).
Πλοκή
Η ταινία ξεκινά με τα αρχικά λόγια της ιστορίας του Χέμινγουεϊ: «Το Κιλιμάντζαρο είναι ένα χιονισμένο βουνό ύψους 19.710 ποδιών και λέγεται ότι είναι το ψηλότερο βουνό στην Αφρική. Η δυτική του κορυφή ονομάζεται Μασάι «Ngje Ngi», ο Οίκος του Θεού. Κοντά στη δυτική κορυφή υπάρχει το αποξηραμένο και παγωμένο κουφάρι μιας λεοπάρδαλης. Κανείς δεν έχει εξηγήσει τι έψαχνε η λεοπάρδαλη σε αυτό το υψόμετρο»
Η ιστορία επικεντρώνεται στις αναμνήσεις του απογοητευμένου συγγραφέα, Χάρι Στριτ, ο οποίος κάνει σαφάρι στην Αφρική. Έχει μια σοβαρά μολυσμένη πληγή από ένα τσίμπημα αγκαθιού και βρίσκεται έξω από τη σκηνή του περιμένοντας έναν αργό θάνατο, αν και στην ταινία επισημαίνεται ότι μπορεί να είχε μολυνθεί πήδοντας σε ένα λασπωμένο ποτάμι για να σώσει έναν από τους αχθοφόρους του σαφάρι από έναν ιπποπόταμο. Η σύντροφός του, η Έλεν, περιθάλπτει τον Χάρι και κυνηγάει θηράματα για την κηπουρική.
Ο Χάρι αργότερα αρραβωνιάζεται την πλούσια και κοινωνικά συνδεδεμένη κόμισσα Ελισάβετ, την οποία συναντά στην Κυανή Ακτή. Ωστόσο, παραμένει πιστός στη μνήμη της Σύνθια. Την παραμονή του γάμου τους, μια ζηλιάρα Ελισάβετ έρχεται αντιμέτωπη με τον Χάρι με ένα γράμμα στον Χάρι που έστειλε η Σίνθια, η οποία βρίσκεται τώρα στη Μαδρίτη. Η Ελισάβετ καταστρέφει το γράμμα μπροστά στον Χάρι που σκέφτεται να πάει στην Ισπανία. Μη μπορώντας να βρει τη Σύνθια στη διεύθυνση της Μαδρίτης στον φάκελο, επιστρατεύεται για να πολεμήσει στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια μιας μάχης συναντά τη Σύνθια, η οποία είναι τώρα οδηγός ασθενοφόρου. Η Σύνθια τραυματίζεται θανάσιμα και ο Χάρι πυροβολείται και τραυματίζεται όταν εγκαταλείπει τη μάχη για να προσπαθήσει να φέρει την ετοιμοθάνατη Σύνθια σε έναν γιατρό.
Ο Χάρι επιστρέφει στο Παρίσι. Ενώ στέκεται στη γέφυρα και παρακολουθεί το ποτάμι, συναντά την Ελέν, η οποία του θυμίζει τη Σίνθια. Μετά τον θάνατο του αγαπημένου του μέντορα θείου Μπιλ, ο Χάρι λαμβάνει ως κληροδότημα ένα γράμμα από τον θείο του που του δίνει το αίνιγμα της λεοπάρδαλης. Ο μπάρμαν του Χάρι προτείνει ότι η λεοπάρδαλη κατέληξε εκεί καθώς είχε μια ψεύτικη μυρωδιά και χάθηκε, αλλά ο Χάρι πηγαίνει την Έλεν σε ένα σαφάρι στην Κένυα για να μάθει την απάντηση του γρίφου. Τραυματίζεται και εμφανίζει μια λοίμωξη. Καθώς ο Χάρι πλησιάζει στον θάνατο, η προστατευτική Ελέν μάχεται με έναν ντόπιο μάγο. Ακολουθώντας τις οδηγίες σε ένα εγχειρίδιο πρώτων βοηθειών έκτακτης ανάγκης, ανοίγει την πληγή του Χάρι για να καθαρίσει τη μόλυνση. Τα ξημερώματα φτάνει μια ιατρική ομάδα με αεροπλάνο. Οι γύπες και η ύαινα που περίμεναν τον θάνατο του Χάρι φεύγουν και δεν επιστρέφουν ποτέ. Ο Χάρι συνειδητοποιεί την αγάπη του για την Ελέν.
Διανομή ρόλων
δεξιά|320px|μικρογραφία|Γκρέγκορι Πεκ και η Άβα Γκάρντνερ συναντιούνται
Παραγωγή
δεξιά|320px|μικρογραφία|Γκρέγκορι Πεκ και Σούζαν Χέιγουορντ Η Twentieth Century-Fox αγόρασε τα δικαιώματα της ιστορίας τον Ιούνιο του 1948, πληρώνοντας 125.000 δολάρια.
Γυρίσματα
Η ταινία γυρίστηκε σε τοποθεσίες στο Ναϊρόμπι, στην Κένυα, στο Κάιρο, στην Αίγυπτο και στη Γαλλική Ριβιέρα, και η δουλειά στο στούντιο έγινε στο Stage 14 στο 20th Century Fox Studios. Κατά τη διάρκεια της παραγωγής, στις 8 Απριλίου 1952, όταν ο Πεκ κουβαλούσε την Γκάρντνερ για μια σκηνή στην ταινία, ο Πεκ χτύπησε το γόνατό του και η παραγωγή αναβλήθηκε για 10 ημέρες, ενώ ανάρρωσε στο σπίτι του στο και η Χίλντεγκαρντ Κνεφ έφτασε με γρίπη στα στούντιο. Μπόρεσε ωστόσο να τραγουδήσει δύο τραγούδια του Κόουλ Πόρτερ στην ταινία. Ο μουσικός της τζαζ Μπένι Κάρτερ παίζει από νωρίς στην ταινία.
Οι σκηνές των ταυρομαχιών ήταν πλάνα αρχείου, τραβηγμένα από την ταινία Blood and Sand του 1941 της Fox. Ο εκπαιδευτής ζώων στο τσίρκο, Πατ Άντονι, αντικατέστησε τον Γκρέγκορι Πεκ στη σκηνή επίθεσης με τις ύαινες. δεξιά|320px|μικρογραφία|Στο στούντιο σε μια "τοποθεσία" για την Κένυα
Box office
Βοηθούμενη από ένα γεμάτο αστέρια καστ, η ταινία ήταν μια από τις πιο επιτυχημένες ταινίες των αρχών της δεκαετίας του 1950 και κέρδισε 12,5 εκατομμύρια δολάρια στο box office, πολύ υψηλό για εκείνη την περίοδο.
Κριτικές
Η ταινία έτυχε μεγάλης αναγνώρισης από τους κριτικούς, αν και ορισμένοι διαφέρουν κατά τη γνώμη τους γι' αυτήν, που κυμαίνονται από απλώς ολέθρια έως πολύ κακοφτιαγμένη. Ιδιαίτερα η κινηματογραφία έτυχε μεγάλης αναγνώρισης, ενώ ακόμη και οι εκλεπτυσμένοι εσωτερικοί χώροι επαινέθηκαν. Ο Μπόσλει Κράουδερ των New York Times περιέγραψε την ταινία ως υπέροχη και συναρπαστική και είπε ότι η συνολική παραγωγή με υπέροχα χρώματα είναι γεμάτη λαμπρές λεπτομέρειες και έκπληξη και η διάθεση νοσταλγίας και θλίψης που δημιουργείται στην ιστορία έχει τη δική της αξία. Επαίνεσε τον χαρακτήρα του Πεκ για την φλεγόμενη ιδιοσυγκρασία και τις μελαγχολικές του διαθέσεις, αν και είπε ότι η Άβα Γκάρντνερ ήταν εύπλαστη και παρορμητική σε έναν ρόλο τόσο διφορούμενο όσο κανέναν στην ταινία. Το Variety επαίνεσε την ταινία ως ένα συχνά συναρπαστικό δραματικό μείγμα υψηλής περιπέτειας, ρομαντισμού και συμβολισμού, προσθέτοντας ότι η χρωματική επίστρωση που χρησιμοποιείται για την προβολή των ποικίλων τοπικών σκηνών της ιστορίας είναι όμορφη» και η δεσποινίς Γκάρντνερ δεν ήταν ποτέ καλύτερη. Το Harrison's Reports το ονόμασε «μία απορροφητική και συναρπαστική». Το Monthly Film Bulletin, ωστόσο, έγραψε ότι ο διάλογος του Χέμινγουεϊ ακουγόταν ''σταθερός και λίγο παρωχημένος στην οθόνη και ότι κάθε πραγματική σοβαρότητα που μπορεί να είχε διατηρήσει η ταινία ακυρώνεται από το τέλος. Το να αφήσουμε τον Χάρι να επιβιώσει κάνει την ταινία ένα αφελές είδος πνευματικής ιστορίας επιτυχίας με μια συμβατική πλοκή που συναντά τα αγόρια-πολλά-κορίτσια''. Το Variety σχολίασε το σενάριο διευρύνει σημαντικά το διήγημα χωρίς να χάσει την τάση του Χέμινγουεϊ για τον μυστικισμό πίσω από τους ανάρπαστους χαρακτήρες και τις λάγνες καταστάσεις του.
Ο Κρεγκ Μπάτλερ του AllMovie δηλώνει: ''Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο δεν έχουν γεράσει καλά όλα αυτά τα χρόνια...Το σενάριο (είναι) σε μια χώρα χωρίς άνθρωπο, όχι στην πραγματικότητα του Χέμινγουεϊ, αλλά ούτε και στον πραγματικό κόσμο. Οπτικά, ωστόσο, το Κιλιμάντζαρο είναι μια γιορτή, με την κάμερα να απαθανατίζει την πλήρη ομορφιά των συχνά εκπληκτικών τοποθεσιών του και επίσης να βρίσκει συναίσθημα στις σκηνές χαρακτήρα. Η καλλιτεχνική διεύθυνση είναι υπέροχη... Η Γκάρντνερ και ο Πεκ δημιουργούν την κατάλληλη ρομαντική χημεία... η σκηνοθεσία είναι άνιση... υπάρχουν ακόμα αρκετά εδώ για να προσελκύσουν τους περισσότερους θαυμαστές των ρομαντικών ταινιών.''
Μια πιο πρόσφατη αξιολόγηση στο Bowker's Directory την περιέγραψε ως με άφθονη δράση και ρομαντισμό και δήλωσε ότι ήταν η δημοφιλής «ταινία διασημοτήτων» της εποχής της. Ο Χέμινγουεϊ, που αντιπαθούσε το τυπικό Χόλιγουντ, δέχτηκε τα χρήματα για την ταινία, αλλά δεν μπόρεσε να το δει, σύμφωνα με ένα ρεπορτάζ. Ωστόσο, σε ένα άρθρο του 1954 για το περιοδικό Look, ο Χέμινγουεϊ είπε ότι μια ύαινα (με φωνή από τον σκηνοθέτη Κινγκ πίσω από την κάμερα) ήταν η καλύτερη ερμηνεύτρια στην εικόνα, την οποία ο συγγραφέας ονόμασε Τα Χιόνια του Ζανούκ.
Βραβεία & υποψηφιότητες
Η ταινία ήταν υποψήφια για δύο Όσκαρ:Καλύτερης Φωτογραφίας και Καλύτερης Καλλιτεχνικής Σκηνοθεσίας ( Lyle R. Wheeler, John DeCuir, Thomas Little, Paul S. Fox).
Οικιακά μέσα
Η 20th Century Fox κυκλοφόρησε την ταινία σε DVD τον Μάρτιο του 2007, χωριστά και ως μέρος της συλλογής πέντε δίσκων με τίτλο "The Ernest Hemingway Film Collection", όπου ήταν συσκευασμένη με Under My Skin, The Sun Also Rises, A Farewell to Arms, και Οι περιπέτειες ενός νεαρού του Χέμινγουεϊ.
Αγία Παρασκευή Αγίου Βλασίου Αιτωλοακαρνανίας
Η Αγία Παρασκευή είναι ημιορεινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 270 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της τεχνητής λίμνης Τριχωνίδας και κοντά στα όρια με την Ευρυτανία. Απέχει 40 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αγρίνιο και 77 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Καρπενήσι. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1928 ως μέρος της τότε κοινότητας Αγίου Βλασίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Αγίου Βλασίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 38 κατοίκους.
Δείτε επίσης
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Αγία Παρασκευή Παναιτωλικού και Αγία Παρασκευή Πεντακόρφου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Βυζαντινός Εσπερινός
Ο Βυζαντινός Εσπερινός είναι δίσκος του Απόστολου Καλδάρα. Κυκλοφόρησε στις 18 Οκτωβρίου του 1973 και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους δίσκους της ελληνικής δισκογραφίας. Τους στίχους έγραψε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Σύμφωνα με τον συνθέτη, τα τραγούδια αυτού του δίσκου δημιουργήθηκαν με βάση την Βυζαντινή Μουσική και τους ήχους της. Είναι μάλιστα ο μοναδικός Ελληνικός δίσκος όπου κάθε τραγούδι είναι γραμμένο σε διαφορετικό "δρόμο", χαρακτηριστικό πολύ σημαντικό για τη μελέτη και κατανόηση των "δρόμων" από τους μουσικούς. Συγκεκριμένα ο συνθέτης αναφέρει:
Αρκετά κομμάτια του δίσκου επανεκτελέστηκαν ζωντανά από τον Γιώργο Νταλάρα και τη Γλυκερία στις συναυλίες - αφιέρωματα στον Απόστολο Καλδάρα που έλαβαν χώρα σε όλη την Ελλάδα το 2013.
Η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της "Columbia" με ηχολήπτη τον Γιώργο Κωνσταντόπουλο και βοηθούς τον Μίμη Καννή και τον Γιώργο Τζάννες. Το εξώφυλλο του δίσκου είναι ένα κέντημα της Ρούλας Μάτσα.
Τραγούδια
Τα τραγούδια που περιέχει είναι τα εξής:
Δείτε ακόμη
Αναλυτική δισκογραφία: Γιώργος Νταλάρας (δισκογραφία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία Κατηγορία:Δισκογραφία του Απόστολου Καλδάρα Κατηγορία:Δισκογραφία του Γιώργου Νταλάρα Κατηγορία:Δισκογραφία της Χαρούλας Αλεξίου Κατηγορία:Άλμπουμ του 1973
Άριστος Δαμιανού
Ο Άριστος Δαμιανού (Αμμόχωστος, 3 Ιουνίου 1972) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2011 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Άριστος Δαμιανού γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 3 Ιουνίου 1972. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Μίντλσεξ. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο δημόσιο διεθνές δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Κουίν Μέρι του Λονδίνου. Εργάζεται ως δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με τη Σταύρη Καλοψιδιώτου και έχει ένα υιό.
Πολιτική διαδρομή
Είναι μέλος του ΑΚΕΛ από το 1988. Είναι μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Λευκωσίας-Κερύνειας, μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Ενιαίας Δημοκρατικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΔΟΝ) και υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΔΟΝ, υπεύθυνος του Γραφείου Νομικών της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ από το 1999, μέλος των Γραφείων Κυπριακού και Τύπου της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ από το 2005 και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2011 εκλέχθηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2016 για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Μίντλσεξ
Αναστάσιος Πετρόπουλος
Ο Αναστάσιος Πετρόπουλος είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Διετέλεσε Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στα Κρέστενα του Νομού Ηλείας το 1960 όταν τελείωσε και το εξατάξιο γυμνάσιο το 1977 και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και εργάσθηκε τον πρώτο καιρό σε τράπεζα ως κλητήρας. Το το 1983 αφού τελείωσε το στρατιωτικό του ξεκίνησε τις σπουδές του και το 1988 αποφοίτησε από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης της Νομικής Σχολής.
Τον Δεκέμβριο 1988 τον Φεβρουάριο 1989 τοποθετείται διευθυντής στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στην οποία θέση έμεινε μέχρι και το 1991. Από το 1992 ασκεί μάχιμη δικηγορία σε θέματα εργατικού και κοινωνικοασφαλιστικού δικαίου.
Το έτος 1998 προσελήφθη ως Μεσολαβητής του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (Ο.ΜΕ.Δ.) και το έτος 2004 ως Διαιτητής ασκώντας τα σχετικά καθήκοντα μέχρι το Νοέμβριο του 2011.
Από το έτος 2008 είναι διαχειριστής της δικηγορικής εταιρείας «Αναστάσιος Π. Πετρόπουλος και Συνεργάτες».
Είναι μέλος της εκπαιδευτικής ομάδας για την υλοποίηση σχεδίου επιμορφωτικών δράσεων του Κοινωνικού Πολύκεντρου για την ενίσχυση της διοικητικής ικανότητας των μελών Νομαρχιακών Τμημάτων και Ομοσπονδιών της ΑΔΕΔΥ στο Πρόγραμμα «Διοικητική Μεταρρύθμιση 2007 – 2013».
Διετέλεσε Πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Μίκης Θεοδωράκης από  το έτος 2006 και εργάστηκε για την εγκατάσταση ομώνυμου Μουσείου στη Ζάτουνα Αρκαδίας, όπου η Χούντα είχε εξορίσει τον Μίκη Θεοδωράκη το 1968.
Άρθρα του σχετικά με εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά θέματα δημοσιεύονται τακτικά στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο καθώς και σε νομικά περιοδικά. Είναι αρθρογράφος και συνεργάτης της Εφημερίδας των Συντακτών και διετέλεσε μέλος της συντακτικής ομάδας του κοινωνικοπολιτικού περιοδικού ΜΌΝΟ.
Στη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του Υφυπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με αρμοδιότητα τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις.
Στις εκλογές Ιουλίου 2019 ήταν υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στον Βόρειο Τομέα της Β' Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Διάταγμα των Μεδιολάνων
thumb|right|280px|Αναμνηστική πλάκα στην εκκλησία που βρίσκεται στη θέση του παλατιού όπου το 313 υπογράφηκε το Διάταγμα. Διάταγμα των Μεδιολάνων ή Έδικτο των Μεδιολάνων (αλλιώς και διάταγμα του Μιλάνου, καθώς τα Μεδιόλανα είναι το - από τα λατινικά εξελληνισμένο - όνομα του σημερινού Μιλάνου της Ιταλίας) ονομάζεται το διάταγμα της θέσπισης της ανεξιθρησκίας στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, με το οποίο ο Μέγας Κωνσταντίνος και ο Αύγουστος Λικίνιος σταμάτησαν τους διωγμούς των χριστιανών το 313 μ.Χ. Με το διάταγμα νομιμοποιήθηκε η χριστιανική Εκκλησία ως «επιτρεπόμενη θρησκεία» (Religio licita), οι οπαδοί της οποίας έπρεπε να προσεύχονταν στον δικό τους θεό για την ευτυχία του κράτους. Με αυτή την κίνηση ο Κωνσταντίνος δεν έκανε το Χριστιανισμό επίσημη θρησκεία της Αυτοκρατορίας, απλώς εγγυήθηκε την ανοχή του κράτους απέναντι στους χριστιανούς και όλες τις λοιπές θρησκείες που ζούσαν στη σκιά των ειδωλολατρών. Παρόλο που το διάταγμα ίσχυε οι διωγμοί σταμάτησαν μόνο όταν ο Κωνσταντίνος έγινε μονοκράτορας (324) και αφότου η Πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη (Νέα Ρώμη). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι χριστιανοί να μην κρύβονται και κατά συνέπεια να μην χρησιμοποιούν τις κατακόμβες ως μέρος για να κρύβονται και να τελούν τις θρησκευτικές τους τελετές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού Κατηγορία:Ιστορία της Αρχαίας Ρώμης Κατηγορία:Ρωμαϊκό δίκαιο Κατηγορία:Μέγας Κωνσταντίνoς
Ναρσής
Ο Ναρσής ήταν ο έβδομος βασιλιάς της Περσίας από τη δυναστεία των Σασανιδών (293-302). Ήταν γιος του κορυφαίου Σασσανίδη βασιλιά της Περσίας Σαπώρη Α΄.