cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελίκη (αρχαία πόλη)
Η ανακάλυψη
thumb|300px|right|Ανασκαφές στην περιοχή της αρχαίας Ελίκης. Η αρχαιολόγος Ντόρα Κατσωνοπούλου ίδρυσε την "Εταιρεία Φίλων Αρχαίας Ελίκης" με έδρα το Αίγιο (1983) συναντήθηκε με τον Στίβεν Σωτήρ (γεν. το 1943) Διευθυντή στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και αποφάσισαν να προχωρήσουν δυναμικά στην ανακάλυψη της βυθισμένης πόλης (1988). Τα αρχαία κείμενα περιγράφουν ότι η Ελίκη βυθίστηκε σε πορώδες έδαφος, υπέθεταν αρχικά ότι ήταν ο Κορινθιακός κόλπος όπως ήταν μέχρι τότε η κυρίαρχη γνώμη, αποφάσισαν να εξερευνήσουν τη θάλασσα γύρω από το Αίγιο. Στην αρχή, προχώρησαν σε υπερηχητική (Σόναρ) σάρωση της υποθαλάσσιας περιοχής ΝΔ του Αιγίου αλλά δεν βρέθηκε καμία βυθισμένη πόλη. Οι δύο ερευνητές σκέφτηκαν την πολύ λογικότερη εκδοχή να βυθίστηκε στην περιοχή που βρισκόταν χωρίς να μετακινηθεί στον Κορινθιακό, στη συνέχεια την κάλυψαν τα νερά από το τσουνάμι και παρέμειναν εκεί σαν μια εσωτερική λιμνοθάλασσα. Με το πέρασμα των χιλιετιών η λιμνοθάλασσα καλύφτηκε με τα ιζήματα που έφερνε ο ποταμός στις εκβολές του.
Η έρευνα ξεκίνησε στο άνω τμήμα του Δέλτα που σχηματίζεται από τις εκβολές των ποταμών Σελινούντα και Κερυνίτη (1991), ανακάλυψαν στρώματα με κεραμική σε βάθος 15 μέτρων. Οι αρχαιολόγοι σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών, διεξήγαγαν Μαγνητομετρική έρευνα της περιοχής στο μέσο του Δέλτα, η οποία αποκάλυψε το περίγραμμα κτιρίου (1994). Από αυτό το σημείο ξεκίνησαν οι ανασκαφές (1995), οι οποίες συνεχίστηκαν μέχρι το 2005, αποκαλύπτοντας τα ίχνη της Κλασικής και Ελληνιστικής πόλης της Ελίκης, Ρωμαϊκό δρόμο και Ρωμαϊκά και Βυζαντινά κοιμητήρια. Ανακάλυψαν επίσης προϊστορική πόλη της πρώιμης Εποχής του Ορείχαλκου (2400 π.Χ.) διατηρημένη σε πολύ καλή κατάσταση, φαίνεται να είχε την ίδια τύχη με τη μεταγενέστερη Ελληνιστική πόλη. Η πόλη βρέθηκε τελικά θαμμένη σε μιά αποξηραμένη λιμνοθάλασσα κοντά στο χωριό Ριζόμυλος Αχαΐας. Στο στρώμα της καταστροφής του σεισμού του 373 π.Χ. βρέθηκαν πολλά ευρήματα από κεραμική και στέγες που ταιριάζουν απόλυτα με τις περιγραφές των αρχαίων κειμένων τόσο για την πόλη όσο και για τη θέση. Οι ανασκαφές στο Δέλτα των δύο ποταμών έφεραν στο φως ευρήματα από όλες τις ιστορικές περιόδους, από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι τη Ρώμη και το Βυζάντιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Διακοπτού Κατηγορία:Κοινό των Αχαιών Κατηγορία:Ναοί του Ποσειδώνα
Γεωστρατηγική
Η γεωστρατηγική, ως υποσύνολο της γεωπολιτικής, μελετά τους συσχετισμούς δυνάμεων σε διεθνές επίπεδο (παγκόσμιο ή περιφερειακό) και συνδέεται με την έννοια της πολιτικής ισχύος και της εξωτερικής πολιτικής. Συγκεκριμένα, η γεωστρατηγική αναφέρεται στην πολιτική που έχει ως αντικείμενο γεωγραφικές περιοχές που ενδιαφέρουν το συγκεκριμένο κράτος και επηρεάζουν την ασφάλειά του ή τα εθνικά του συμφέροντα. Υποστηρίζει τη στρατηγική, η οποία αποτελεί τον τρόπο της χρήσης/σύζευξης των υπαρχόντων μέσων για την επίτευξη των εθνικών/πολιτικών σκοπών (goals).
Μετά από το β΄ παγκόσμιο πόλεμο, η γεωστρατηγική διακρίνεται από ορισμένους στη μοναδική Γερμανική θεώρηση του οργανικού κράτους, και στην ευρύτερη Αγγλο-σαξονική θεώρηση.
Η κριτική που υφίσταται η γεωστρατηγική, είναι ότι αποτελεί ψευδοεπιστήμη, η οποία χρησιμοποιείται από τα κυρίαρχα έθνη προκειμένου να δικαιολογήσουν ιμπεριαλιστικές ή ηγεμονικές βλέψεις, ή ότι έχει ξεπεραστεί από την τεχνολογική πρόοδο, ή ότι η ουσιαστική της εστίαση στη γεωγραφία οδηγεί σε λανθασμένα συμπεράσματα για τη διεξαγωγή εξωτερικής πολιτικής.
Αναφορές
Κατηγορία:Γεωπολιτική
Ποδόσφαιρο σάλας
Το ποδόσφαιρο σάλας (αγγλικά: futsal, εξελληνισμένη μορφή στην κυπριακή διάλεκτο: φούτσαλ) είναι μια παραλλαγή του ποδοσφαίρου που παίζεται σε ένα μικρότερο γήπεδο και κυρίως σε εσωτερικούς χώρους. Το όνομά του στα αγγλικά προέρχεται από την πορτογαλική λέξη futebol de salão (φουτεμπόλ ντε σαλάου), η οποία μπορεί να μεταφραστεί ως "ποδόσφαιρο αίθουσας" ή "εσωτερικό ποδόσφαιρο". Κατά την διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πρωταθλήματος που πραγματοποιήθηκε στη Μαδρίτη το 1985, χρησιμοποιήθηκε επίσης το όνομα Fútbol Sala. Από τότε, το όνομα άλλαξε επίσημα και είναι διεθνώς γνωστό ως φουτσάλ.
Το ποδόσφαιρο σάλας παίζεται ανάμεσα σε δύο ομάδες των πέντε παικτών, από τους οποίους ένας είναι ο τερματοφύλακας και επιτρέπονται απεριόριστες αλλαγές. Σε αντίθεση με κάποιες άλλες μορφές εσωτερικού ποδοσφαίρου, το παιχνίδι παίζεται σε μια σκληρή επιφάνεια που οριοθετείται από γραμμές; τοίχοι ή πίνακες δεν χρησιμοποιούνται. Επίσης παίζεται με μια μικρότερη μπάλα με λιγότερη αναπήδηση από ότι μια μπάλα κανονικού ποδοσφαίρου. Η επιφάνεια, η μπάλα και οι κανόνες δημιουργούν μια έμφαση στον αυτοσχεδιασμό, τη δημιουργικότητα, την τεχνική καθώς και τον έλεγχο της μπάλας και τις πάσες σε μικρούς χώρους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ορολογία ποδοσφαίρου Κατηγορία:Παραλλαγές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Παιχνίδια με μπάλα
Είμαι η Γκρέτα
Το Είμαι η Γκρέτα είναι ταινία ντοκιμαντέρ διεθνούς συμπαραγωγής του 2020, σε σκηνοθεσία του Νέιθαν Γκρόσμαν, με θέμα την ακτιβίστρια κατά της κλιματικής αλλαγής Γκρέτα Τούνμπεργκ. Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο 77ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας στις 3 Σεπτεμβρίου του 2020 και κυκλοφόρησε στη συνδρομητική πλατφόρμα Hulu στις 13 Νοεμβρίου του 2020.
Παραγωγή
Τον Δεκέμβριο του 2019, ανακοινώθηκε ότι ο Νέιθαν Γκρόσμαν θα σκηνοθετήσει την ταινία που θα έχει ως δέμα της την Γκρέτα Τούνμπεργκ, με τη διανομή από την πλατφόρμα Hulu.
Πρόκειται για ένα "δείγμα σύγχρονου σινεμά βεριτέ, που αποτυπώνει τόσο τις συναντήσεις της Τούνμπεργκ με αρχηγούς κυβερνήσεων και τις δημόσιες εμφανίσεις σε μεγάλης κλίμακας διαδηλώσεις, όσο και στιγμές από την προσωπική ζωή μιας ξεχωριστής έφηβης: ενός κοριτσιού που γράφει πύρινους λόγους στο παιδικό της δωμάτιο, καθώς παλεύει να ισορροπήσει το άγχος των ταξιδιών με το σύνδρομο Άσπεργκερ, τη ραγδαία αναγνωρισιμότητα με την κριτική των μίντια, την προσωπική με τη δημόσια ζωή".
Όπως λέει και η ίδια η Γκρέτα από την αρχή σχεδόν της ταινίας: «Μόλις η κρίση του κλίματος τραβήξει την προσοχή σου, δεν μπορείς να απομακρύνεις το βλέμμα σου». «Μόλις καταλάβεις το μέγεθος του προβλήματος, δεν μπορείς να το διαγράψεις».
Κυκλοφορία
Η ταινία Είμαι η Γκρέτα έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο 77ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας στις 3 Σεπτεμβρίου του 2020. Προβλήθηκε επίσης στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 11 Σεπτεμβρίου του 2020 και στο Filmfest του Αμβούργου στις 3 Οκτωβρίου του 2020. Η ταινία κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Γερμανία στις 16 Οκτωβρίου του 2020 από τις εταιρείες Dogwoof και Filmwelt. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ταινία κυκλοφόρησε στις 13 Νοεμβρίου του 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανικά ντοκιμαντέρ Κατηγορία:Βρετανικά ντοκιμαντέρ Κατηγορία:Αμερικανικά ντοκιμαντέρ Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με ακτιβιστές Κατηγορία:Ταινίες του 2020 Κατηγορία:Γκρέτα Τούνμπεργκ Κατηγορία:Ντοκιμαντέρ για την υπερθέρμανση του πλανήτη
Ubuntu
Στόχος του Ubuntu είναι η παροχή ενός διαρκώς ενημερωμένου, σταθερού λειτουργικού συστήματος για τον μέσο χρήστη, με ενισχυμένη έμφαση στην ευκολία χρήσης και εγκατάστασης. Το Ubuntu έχει χαρακτηριστεί ως η πιο δημοφιλής διανομή Linux για επιτραπέζιους υπολογιστές,  διεκδικώντας, σύμφωνα με την Valve, περίπου το 45% (21 Μαρ. 2015) επί του συνόλου των υπολογιστών με διανομές βασισμένες στον πυρήνα Linux. Πέρα από την επίσημη διανομή, υπάρχουν πολλές παραλλαγές που βασίζονται στη διανομή Ubuntu, αλλά προσφέρουν διαφορετικά γραφικά περιβάλλοντα (π.χ. KDE, Xfce, LXDE, και MATE) ή/και εφαρμογές.
Το Ubuntu διανέμεται χωρίς χρέωση και μπορεί να βελτιωθεί από κάθε προγραμματιστή που θέλει να συμμετάσχει στην ομάδα ανάπτυξης. Το Ubuntu χρηματοδοτείται από την Canonical Ltd., μία ιδιωτική επιχείρηση που ιδρύθηκε από τον Νοτιοαφρικανό επιχειρηματία Μαρκ Σάτλγουορθ (Mark Shuttleworth). Αντί να πωλεί το Ubuntu καθεαυτό, η Canonical καταγράφει έσοδα από την επί πληρωμή τεχνική υποστήριξη που παρέχει για το προϊόν της. Διατηρώντας το Ubuntu ελεύθερο και ανοικτό η Canonical δέχεται και την βοήθεια τρίτων προγραμματιστών για την ανάπτυξή του.
Το σύνθημα του Ubuntu είναι “Linux για ανθρώπους” (Linux for human beings), το οποίο περιγράφει τον πρωταρχικό σκοπό – τη δημιουργία μίας Linux διανομής περισσότερο εύκολης στη χρήση από τις υπόλοιπες.
Ονομασία
Το όνομά του προέρχεται από την έννοια ubuntu των Ζουλού και Κόσα (Xhosa), που ερμηνεύεται ως «ανθρωπιά προς τον άλλον», καθώς και «Είμαι αυτό που είμαι λόγω αυτού που όλοι είμαστε».
Χαρακτηριστικά
Το Ubuntu είναι μια διανομή που επικεντρώνεται στη χρηστικότητα, στην προσιτότητα και στη διεθνοποίηση Μια από τις βασικές διαφορές του με άλλες διανομές, όπως το Debian, είναι ότι επιτρέπει την εγκατάσταση πακέτων μη ελεύθερου λογισμικού για ορισμένους ειδικούς σκοπούς, όπως για παράδειγμα οδηγούς υλικού (drivers) για ορισμένα είδη υλικού (hardware) ή codecs για την αναπαραγωγή πολυμέσων. Από την έκδοση 5.04, η κωδικοποίηση UTF-8 είναι η στάνταρ κωδικοποίηση χαρακτήρων.
Το Ubuntu διανέμεται και σε μορφή live CD, η οποία επιτρέπει στους χρήστες να δουν εάν το σύστημά τους είναι συμβατό πριν προχωρήσουν στην εγκατάσταση. Στις πρώτες εκδόσεις του Ubuntu τα cd εγκατάστασης αποστέλλονταν δωρεάν σε όποιον το ζητούσε, αλλά πλέον είναι διαθέσιμα για μεταφόρτωση μόνο μέσω τις επίσημης ιστοσελίδας.
Μέχρι την έκδοση 17.10 χρησιμοποιούσε ως προκαθορισμένο το γραφικό περιβάλλον εργασίας Unity, το οποίο αναπτύσσονταν ειδικά για τα Ubuntu από την Canonical. Τα χρώματα της διανομής είναι διάφορες αποχρώσεις του μαύρου, του πορτοκαλί, του καφέ και του μωβ.
Εγκατάσταση
Μέχρι την έκδοση 13.04, τα μέσα εγκατάστασης της διανομής συμπεριλάμβαναν την εφαρμογή εγκατάστσης Wubi, η οποία επέτρεπε την εγκατάσταση μέσα από περιβάλλον Microsoft Windows, κάνοντας έτσι πιο εύκολη τη μετάβαση στο Linux για τους χρήστες Windows. Πολλαπλά προβλήματα οδήγησαν στη διακοπή της επίσημης υποστήριξής του.
Εφαρμογές
Εκτός από τα προκαθορισμένα εργαλεία συστήματος και αρκετές εφαρμογές και παιχνίδια της διανομής GNOME, στο Ubuntu περιλαμβάνοντα οι εξής εφαρμογές:
Αποθετήρια εφαρμογών
Τα αποθετήρια του Ubuntu προσφέρουν μια πλήρη σειρά από χιλιάδες εφαρμογές που προσφέρονται δωρεάν, αλλά δεν μπορούν όλες να χωρέσουν σε ένα DVD.
Έκδοση Desktop
Για την έκδοση Desktop, με γραφικό περιβάλλον εργασίας GNOME, οι ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος είναι:
Έκδοση Server
Για την έκδοση Server χωρίς γραφικό περιβάλλον εργασίας, οι συνιστώμενες απαιτήσεις συστήματος είναι:
Netbook Edition (προ-11.04)
Η έκδοση ήταν σχεδιασμένη ειδικά για Netbook, με σκοπό μεταξύ άλλων να αποδίδει καλύτερα στις μικρές οθόνες. Από την έκδοση 11.04 (Natty Narwhal) η έκδοση Netbook Edition έχει συγχωνευθεί με την έκδοση Desktop Edition. Όσο κυκλοφορούσε η έκδοση για Netbook οι απατήσεις ήταν οι εξής:
Ιστορικό εκδόσεων
{{legend|#FCED77|Παλιά έκδοση, που ακόμα υποστηρίζεται}} {{legend|#A0E75A|Πρόσφατη}} {{legend|#87CEEB|Μελλοντική έκδοση}}
Διανομές Linux βασισμένες στο Ubuntu
Το Ubuntu αποτελεί τη βάση για πολλές διανομές Linux. Οι περισσότερες από αυτές αναπτύσσονται από ανεξάρτητες ομάδες, που δεν συντονίζουν την δράση τους με την Canonical. Ο αριθμός τους είναι πολύ μεγάλος και ανάμεσα σε αυτές συγκαταλέγονται επιτυχημένες διανομές όπως οι Linux Mint, gNewSense, Fluxbuntu, Linux Lite, Zorin OS, KDE Neon και Elementary OS.
Επίσης υπάρχουν διανομές που έχουν επισήμως αναγνωριστεί από την Canonical σαν παραλλαγές του Ubuntu. Η ανάπτυξη των διανομών αυτών γίνεται σε συντονισμό με την ανάπτυξη του Ubuntu, αν και τις περισσότερες φορές από ανεξάρτητες ομάδες.
Επίσημες παραλλαγές
Ως επίσημες παραλλαγές του Ubuntu θεωρούνται οι εξής:
Υποδοχή
Η ευκολία της χρήσης του Ubuntu έχει οδηγήσει, με ορισμένες τροποποιήσεις, στην υιοθέτησή του από εταιρίες, οργανισμούς αλλά και κυβερνήσεις όπως της Γαλλίας, της Βόρειας Μακεδονίας , της Ολλανδίας και άλλων χωρών για χρήση από το κοινό, τους μαθητές και τις υπηρεσίες τους. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η κυβέρνηση της Κίνας έχει δημιουργήσει σε συνεργασία με την Canonical μια δικιά της εκδοχή του Ubuntu που ονομάζεται Ubuntu Kylin.
Η έκδοση LTS του Ubuntu χρησιμοποιείται, με ελάχιστες τροποποιήσεις, από την Google ως προκαθορισμένη διανομή για υπολογιστές desktop και server.
Πείσανδρος ο Αθηναίος
Αυτό έγινε αφού η Εκκλησία του Δήμου είχε εκλέξει τον Πείσανδρο μαζί με 10 άλλους πολίτες να μεταβούν στη Μικρά Ασία για να έλθουν σε συνεννόηση με τον Αλκιβιάδη και τον Τισσαφέρνη. Αλλά ο Τισσαφέρνης προτίμησε να ακολουθήσει πολιτική φιλική προς τους Σπαρτιάτες και έθεσε στους Αθηναίους πρέσβεις όρους που δεν ήταν δυνατό να τους δεχθούν. Τότε ο Πείσανδρος με τους άλλους πρέσβεις, με βάση τις αρχές που είχαν προτείνει οι αξιωματικοί του στόλου και στρατού που βρισκόταν στη Σάμο, αποφάσισαν τη μεταβολή του πολιτεύματος στην Αθήνα, οπότε ο ίδιος με τους 5 από τους πρέσβεις επέστρεψε στην Αθήνα, ενώ οι άλλοι 5 ανέλαβαν την εισαγωγή του νέου πολιτικού συστήματος στις πόλεις της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Η μεταρρύθμιση αυτή πέτυχε στην Αθήνα αμέσως μετά την επιστροφή του Πεισάνδρου εκεί, τον Μάρτιο του 411 π.Χ., επειδή οι οπαδοί του είχαν στο μεταξύ προετοιμάσει τα πάντα γι' αυτό, όμως κράτησε λίγους μόνο μήνες. Μετά την κατάλυσή της ο Πείσανδρος, προβλέποντας την καταδίκη του από τους Αθηναίους, κατέφυγε στην αντίπαλη Σπάρτη. Το ίδιο εξάλλου έπραξαν τότε και άλλοι ολιγαρχικοί, όπως ο Αρίσταρχος και ο Ονομακλής.
Πηγές
Πεισανδρος Πεισανδρος
Μέσα Σελίμοβιτς
Ο Μέσα Σελίμοβιτς (Meša Selimović) (1910 Τούζλα Βοσνίας - 1982 Βελιγράδι) ήταν Σέρβος συγγραφέας, καθηγητής και τακτικό μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1910 στην Τούζλα της Βοσνίας, όπου και τελείωσε το Γυμνάσιο. Σπoύδασε στη φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου σέρβικη γλώσσα και γιουγκοσλαβική λογοτεχνία. Πριν από τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο εργάστηκε ως καθηγητής σε γυμνάσιο της Τούζλα και από το 1945 ήταν μέλος της επιτροπής για την κουλτούρα της γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης στο Βελιγράδι. Το 1947-50 υπηρέτησε ως καθηγητής στην Ανώτερη Παιδαγωγική σχολή του Σεράγεβο, το 1950-53 καθηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή της ίδιας πόλης και από το 1957-1961 ήταν διευθυντής του Εθνικού θεάτρου επίσης στο Σεράγεβο. Από το 1972 και μετέπειτα έζησε στο Βελιγράδι. Πέθανε τον Ιούλιο του 1982. Με την ευκαιρία της απονομής του βραβείου της πόλης του Σεράγεβο για το μυθιστόρημά του ο Δερβίσης και ο θάνατος (Derviš i smrt) ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Σεράγεβο το 1966.
Ο Δερβίσης και ο θάνατος
Ο Δερβίσης και ο θάνατος, το δημοφιλέστερο μυθιστόρημά του, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και το 1972 γυρίστηκε σε κινηματογραφική ταινία και έτυχε πολλών βραβείων. Πολλοί το αποκάλεσαν «μουσουλμανικό» με την έννοια ότι δήθεν προπαγανδίζει τη μουσουλμανική θρησκεία και το μουσουλμανικό τρόπο ζωής· χρησιμοποιεί απλά το πλαίσιο της ιδεολογίας του Ισλάμ ως ιδεολογίας της εξουσίας για να δείξει τις εσωτερικές αντιφάσεις των ιδεολογιών και να παρουσιάσει ανάγλυφα τις συγκρούσεις της ιδεολογίας ως δόγματος και απολιθωμένου τρόπου ζωής με την αυθεντική αναζήτηση του νοήματος της ζωής απ΄ τους ίδιους τους πιστούς της ιδεολογίας. Το έργο πολλοί το συγκρίνουν με τη «Δίκη» του Κάφκα, με τη διαφορά ότι στο έργο αυτό του Σελίμοβιτς η εξουσία εμφανίζεται μέσα από τα πρόσωπα χωρίς πρόσωπο και παρουσιάζεται πολύ πιο αμείλικτη μέσα απ΄ την απρόσωπη μεσολάβηση των οργάνων της. Όλα τα πρόσωπα που ασκούν την εξουσία παρουσιάζονται ως απρόσωπες βίδες ενός μηχανισμού και μιας ιεραρχίας που μοναδικό στόχο έχει την αποτελεσματικότητά της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
εφημ. Καθημερινή Ιβο Αντριτς - Μέσα Σελίμοβιτς
Νικόλαος Δαρβέρης
Ο Νικόλαος Δαρβέρης (1879 - 26 Νοεμβρίου 1946) υπήρξε Έλληνας δικηγόρος, δημοσιογράφος και πολιτικός από την Κυνουρία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βέρβενα Αρκαδίας. Μετά τις νομικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα. Εξελέγη μέλος στο πρώτο Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη και ανέλαβε διευθυντής του Ταχυδρόμου Βορείου Ελλάδος και παρέστη στα εγκαίνια της πρώτης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης. Εξέδωσε επίσης την εφημερίδα "Τηλέγραφος". Ήταν μέλος του πρώτου Δ.Σ. της ΔΕΘ. Ο Δαρβέρης ήταν επικεφαλής της Μακεδονικής Πολιτικής Ένωσης. Εκλέχθηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά το 1926 με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων, το 1935 με τα Συμπράττοντα Κυβερνητικά Κόμματα (Εθνικόν Ριζοσπαστικόν Κόμμα), το 1936 με τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση και στις εκλογές του 1946 με 9.610 ψήφους και με το Λαϊκόν Κόμμα. Χρημάτισε υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Κονδύλη από τις 10 Οκτωβρίου 1935 ως τις 30 Νοεμβρίου 1935.
Την έδρα του στη Βουλή μετά το θάνατό του κατέλαβε ο πρώτος επιλαχών του συνδυασμού, Χρήστος Πετρολιάς από το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων. Κατέλιπε τη σύζυγο και τον γιο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Μαρτάνο
Το Μαρτάνο (Κατωιταλιώτικα: Μαρτάνα) είναι πόλη και δήμος της επαρχίας Λέτσε στην Απουλία της Ιταλίας. Είναι η πιο πολυπληθέστερη πόλη της Γκρέτσια Σαλεντίνα, μιας ιστορικά Ελληνόφωνης περιοχής η οποία κατοικείται κυρίως από τους Γκρίκο, τους αποκαλούμενος Έλληνες της κάτω Ιταλίας οι οποίοι ομιλούν με μια εξίσου Ελληνική διάλεκτος, τα Κατωιταλιώτικα. Ο πληθυσμός του δήμου ανέρχεται στους 9,087 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Κασσάνδρα (όνομα)
Η Κασσάνδρα είναι ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).
Ετυμολογία του ονόματος
Όνομα αρχαιοελληνικής προέλευσης, αβέβαιου ετύμου· σύμφωνα με το Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, φαίνεται πιθανό ότι ο πιο σπάνιος τύπος Κεσ(σ)άνδρα είναι αρχαιότερος (πρβλ. το μυκηναϊκό ke-sa-da-ra) και ότι το πρώτο συνθετικό ίσως συνδέεται με το ρήμα κέκασμαι «λάμπω, υπερέχω» (< *κέ-κασ-μαι, αναδιπλ. παρακείμενος με ενεστωτική χρήση < *kas-, που συνδέεται με το λατινικό censeo «τιμώ», το σανσκριτικό sam-sayati «αναγγέλλει» κ.ά.)· ενώ το δεύτερο συνθετικό είναι η αρχαία λέξη ἀνήρ, ἀνδρός «άντρας». Έτσι, σύμφωνα με το Online Etymology Dictionary , η σημασία του ονόματος πιθανώς να είναι «έπαινος, εγκώμιο των αντρών».
Διάδοση του ονόματος
Ύστερα από αιώνες το βαφτιστικό επανήλθε στο ελληνικό ονοματολόγιο τις παραμονές της επανάστασης του 1821 μαζί με άλλα αρχαιοελληνικά ονόματα σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο. Σήμερα στην Ελλάδα, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Κασσάνδρα παρουσιάζεται ως το 500ο πιο συχνό όνομα (359ο ανάμεσα στα γυναικεία). Το όνομα, μέσω του λατινικού Cassandra, διαδόθηκε στις άλλες γλώσσες. Στην Αμερική το όνομα Cassandra το 1990 έφτασε στην κορύφωση της δημοτικότητάς του, αφού δόθηκε σε πάνω από 7000 κορίτσια.
Φράση
Κασσάνδρα (μετωνυμία): Για κάποιον που κάνει δυσοίωνες προβλέψεις (όπως η μυθική Κασσάνδρα): Μη γίνεσαι Κασσάνδρα! Οι Kασσάνδρες προβλέπουν ότι η κατάσταση θα έχει πολύ κακή εξέλιξη.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα
Γεωοικονομία
Η γεωοικονομία μελετά τα γεωοικονομικά δεδομένα μίας γεωγραφικής περιοχής ή σε διεθνή κλίμακα, τα οποία σχετίζονται με την οικονομική ισχύ (οικονομικές δραστηριότητες ως προς το γεωγραφικό περιβάλλον), με σκοπό την αξιοποίησή τους. Τα λεγόμενα γεωοικονομικά δίκτυα είναι οι διάφοροι αγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας, πετρελαίου, φυσικού αερίου, θαλάσσιοι και χερσαίοι οδοί εμπορίου, οδοί λαθρομετανάστευσης, διακίνησης ναρκωτικών, κτλ.
Μεταξύ των άλλων, η γεωοικονομία μελετά το ρόλο της οικονομικής αλληλεξάρτησης για την επίλυση ή την πρόληψη των συγκρούσεων, τα όρια της οικονομίας στη πρόληψη ή την επίλυση συγκρούσεων, τη σχέση μεταξύ της οικονομικής ανάπτυξης και των πολιτικών και κοινωνικών συνθηκών στις διάφορες χώρες, όπως η διαφθορά, η ανάπτυξη δικτύων οργανωμένου εγκλήματος (π.χ. καρτέλ ναρκωτικών), η ανάπτυξη τρομοκρατικών ομάδων και η διασύνδεση τους με συμβατικές μορφές εγκλήματος.
Κατηγορία:Πολιτική οικονομία Κατηγορία:Γεωπολιτική
Ευάγγελος Δασκαλάκης
Ο Ευάγγελος Δασκαλάκης (1902 - 1973) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Περιβόλια Ρεθύμνου, γιος του Γεωργίου Δασκαλάκη. Πολέμησε στη Μικρά Ασία και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση κατά την περίοδο της Κατοχής. Συνελήφθη και φυλακίστηκε από τους Ναζί και κατάφερε να γλιτώσει την εκτέλεση. Εξελέγη με την Εθνική Πολιτική Ένωση (Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων) το 1946 με 4.514 ψήφους. Στην κυβέρνηση Μαξίμου υπηρέτησε ως υφυπουργός Γενικός Διοικητής Κρήτης από τις 31 Ιανουαρίου 1947 ως τις 17 Φεβρουαρίου 1947.
Επανεξελέγη βουλευτής με τον κόμμα των Φιλελευθέρων το 1950 και το 1951.
Εξάσκησε το λειτούργημα του ιατρού ως το 1964 και βοηθούσε τους ασθενείς του χωρίς να ζητά χρήματα. Υπηρέτησε ως Δήμαρχος Ρεθύμνου από το 1964 ως την παύση του από τη χούντα, στις 31 Δεκεμβρίου 1967.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ρεθύμνου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων Κατηγορία:Δήμαρχοι Ρεθύμνου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γενικοί Διοικητές Κρήτης
Επανωχώρι Εύβοιας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Επανωχώρι
Το Επανωχώρι ή Πανωχώρι είναι ημιορεινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 380 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Επανωχώρι βρίσκεται στην Νότια Εύβοια, σε απόσταση μόλις 24 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κάρυστο, 142 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα και 3,5 χλμ. ΒΔ. του Πλατανιστού. Είναι ένας ιδιαίτερα γραφικός οικισμός και στα δυτικά του βρίσκεται καταρράκτης ύψους 6 μέτρων που χύνεται στον ποταμό Πλατανιστό, ο οποίος αφού διασχίσει την ομώνυμη κοιλάδα εκβάλλει στην παραλία Ποτάμι. Στο Πανωχώρι επίσης υπάρχουν νερόμυλοι και πηγές, αλλά και δύο πέτρινα γεφύρια. Το μεγαλύτερο είναι του 1876 ηπειρώτικης τεχνοτροπίας, ενώ το μικρότερο τουρκικής.
Διοικητική ιστορία
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τους Άγιους, τον Ελαιώνα, το Καστρί, τη νησίδα Μανδηλού, τα Πηδουλαίικα, τον Πλατανιστό και το Ποτάμι αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλατανιστού της δημοτικής ενότητας Kαρύστου που υπάγεται στο Δήμο Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 16 κατοίκους ενώ κατά την απογραφή του 2001 είχε 35.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Πείσανδρος ο Λακεδαιμόνιος
Ο Πείσανδρος ο Λακεδαιμόνιος ήταν Σπαρτιάτης στρατηγός και ναύαρχος, γαμπρός του βασιλιά Αγησιλάου. Ο Πείσανδρος, νέος ακόμα, νικήθηκε συντριπτικά από τον Κόνωνα κατά τη Ναυμαχία της Κνίδου το 395 π.Χ., στην οποία σκοτώθηκε και ο ίδιος ο Πείσανδρος. Ο Ξενοφών περιγράφει τον Πείσανδρο τον Λακεδαιμόνιο ως «φιλότιμον μεν και ερρωμένον την ψυχήν, απειρότερον δε του παρασκευάζεσθαι ως δει». Η δύναμή του στη Ναυμαχία της Κνίδου φαίνεται ότι ήταν πολύ μικρότερη της αντίπαλης, και πάνω απ' όλα αμέσως μετά την έναρξη της ναυμαχίας τον εγκατέλειψαν οι Ασιάτες σύμμαχοί του.
Πηγές
Πεισανδρος Πεισανδρος Πεισανδρος
Shenandoah Apple Blossom Festival
Το Shenandoah Apple Blossom Festival, ένα εξαήμερο φεστιβάλ που διεξάγεται ετησίως στο Ουίντσεστερ, Βιρτζίνια, είναι γνωστό για τις πολλές προσκεκλημένες διασημότητες και τις εκδηλώσεις του. Το φεστιβάλ διεξήχθη για πρώτη φορά το Σάββατο 3 Μαΐου 1924 και αρχικά εορταζόταν ως ημερήσια εκδήλωση (αν και δεν διεξήχθη την περίοδο 1942-1945 λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιρτζίνια Κατηγορία:Φεστιβάλ στη Βιρτζίνια
Προβηγκιανή φάτνη
Ιστορία
Η πρώτη γνωστή φάτνη είναι αυτή η οποία δημιουργήθηκε στην Μασσαλία, το 1775, από κάποιον Λωράν. Αποτελείτο από αρθρωτές κούκλες, οι οποίες ήσαν ντυμένες με παραδοσιακά ρούχα της ευρύτερης περιοχής. Προκειμένου να επιτευχθεί ένα περισσότερο εξωτικό αποτέλεσμα, ο δημιουργός της είχε τοποθετήσει εντός αυτής καμηλοπαρδάλεις, ταράνδους και ιπποπόταμους. Ο Ζαν-Πωλ Κλεμπέρ αναφέρει: «Την εποχή του Κονκορδάτου, ο Λωράν συμπεριλάμβανε, επίσης, μια άμαξα η οποίο κατευθυνόταν προς τον στάβλο. Ο Πάπας κατέβαινε από αυτήν, ακολουθούμενος από τους Καρδιναλίους. Εμπρός σε αυτούς γονάτιζε ολόκληρη η Αγία Οικογένεια, την οποία ο Πάπας ευλογούσε. Κατά την διάρκεια της προσκύνησης των ποιμένων, μια αυλαία σηκωνόταν, αποκαλύπτοντας την θάλασσα, επάνω στην οποία αρμένιζε ένα πολεμικό πλοίο. Μια ομοβροντία του πυροβολικού χαιρέτιζε τον νεογέννητο Ιησού, ο οποίος, ξυπνώντας ξαφνικά, άνοιγε τα μάτια του, αναπηδούσε και κουνούσε τα χέρια του».
Το πραγματικό σαντόν της Προβηγκίας, από άψητο πηλό, δημιουργήθηκε στην Μασσαλία από τον Ζαν-Λουί Λανιέλ (1764-1822), ενώ αρχικώς υπήρξε αποδέκτης ανταγωνισμού από τα σαντιμπέλλι, ιταλικής καταγωγής, τα οποία φιλοτεχνούνταν από γύψο. Στην διάρκεια της δεκαετίας του 1830, πωλούνταν από Ναπολιτάνους εμπόρους εντός των οδών του Βιέ-Πορ.
Φιλοτεχνήσεις
Η παράδοση θέλει, κάθε χρόνο, η φάτνη να τοποθετείται λίγο καιρό προ των Χριστουγέννων, ενώ αφαιρείται παρά μόνο στις αρχές του μήνα Φεβρουαρίου, ανήμερα της Υπαπαντής. Καθεμία από αυτές διαφοροποιείται λόγω των σαντόν που την αποτελούν, των εξαρτημάτων που χρησιμοποιούνται, των αναπαραστάσεων των χωριάτικων κατοικιών, καθώς και την διαφοροποίηση στην βλάστηση που επιλέγεται (βρύα, λειχήνα, πρίνος, κλαδιά πεύκου, κτλ.).
Για την εναρμόνιση της φάτνης και την δημιουργία μιας ψευδαίσθησης προοπτικής, σαντόν διαφορετικών μεγεθών χρησιμοποιούνται. Τα μεγαλύτερα εξ'αυτών τοποθετούνται στο μπροστινό τμήμα της, ενώ πρόκειται, παραδοσιακά, για τον ποιμένα και το κοπάδι του, στους οποίους έρχονται να προστεθούν, στην συνέχεια, οι τρεις μάγοι. Τα σαντόν ψύλλοι τοποθετούνται στο βάθος της φάτνης αναπαριστώντας την μακρινή απόσταση. Στις αρχές του 19ου αιώνα, μετά το Κονκορδάτο του 1802, οι παραδοσιακές φάτνες ξαναβρήκαν την θέση τους εντός των πόλεων, κυρίως με την άφιξη των προβηγκιανών φατνών και των σαντόν τους (μικρά ανθρωπάκια τα οποία αναπαριστούν το σύνολο των επαγγελμάτων με τοπικές ενδυμασίες αρκετά στερεοτυπικού χαρακτήρα. Η κοινότητα του Παρισιού χρησιμοποιούσε αρκετά συχνά τον συγκεκριμένο τύπο φάτνης σε διάφορες τοποθεσίες της πρωτεύουσας, κυρίως επί της Πλατείας του Δημαρχιακού Μεγάρου, προτού ο συγκεκριμένους χώρος πρασίνου, ο οποίος πλαισιωνόταν από οδικές αρτηρίες και ο οποίος υφίστατο παλαιότερα, μετατραπεί στην σημερινή πλακόστρωτη πλατεία.
Η προβηγκιανή φάτνη της Αβινιόν
thumb|Προβηγκιανή φάτνη της Αβινιόν, η γωνιά των λαχανοκηπουρών.
Η προβηγκιανή φάτνη της Αβινιόν διακρίνεται για την έκτασή της, καθώς καταλαμβάνει έκταση της τάξεως των 54 m². Στόχος της είναι η αναπαράσταση, κάθε χρόνο, ενός φανταστικού προβηγκιανού τοπίου, εντός του οποίου αναμειγνύονται «βραχώδεις ορεινοί όγκοι, θαμνότοποι, αμπέλια, χωράφια λεβάντας, ελαιώνες, ορεινά χωριά, ποτάμια και χείμαρροι». Περισσότερα από 600 σαντόν, ανά ομάδες ή σε σειρά, κινούνται προς την τοποθεσία της γεννήσεως. Η συγκεκριμένη φάτνη εκτιθόταν εντός του περιστυλίου του Δημαρχιακού Μεγάρου της Αβινιόν από τα τέλη του μήνα Νοεμβρίου έως τις αρχές του Ιανουαρίου. Πλέον, ευρίσκεται εντός της Εκκλησίας των Αγίων Σωμάτων.
Η φάτνη του Γκρινιάν στην προβηγκιανή Ντρομ
Θεωρείται ως η μεγαλύτερη παγκοσμίως. Το προβηγκιανό χωριό αποτελείται από περισσότερες από ογδόντα κατοικίες, των οποίων το ύψος κυμαίνεται μεταξύ 1 μέτρου και 1,20 μέτρων. Κατασκευάστηκαν με τα ίδια υλικά τα οποία και χρησιμοποιούνται στην περιοχή (πέτρα, ξύλο, τσιμέντο), καλύφθηκαν με 60,000 κεραμίδια, ενώ ζυγίζουν μεταξύ 50 και 120 κιλά η καθεμία. Η φάτνη, η οποία καλύπτει έκταση της τάξεως των 1,116 m², περιλαμβάνει περισσότερα από συνολικά 1,000 σαντόν.
Η μικρότερη φάτνη στο Φονταίν-ντε-Βωκλύζ
Ένα οικομουσείο του σαντόν δημιουργήθηκε το 1987 στο Φονταίν-ντε-Βωκλύζ. Περιλαμβάνει περίπου 2,000 αντικείμενα, μεταξύ αυτών μία εκ των μικρότερων φατνών παγκοσμίως, η οποία είναι σκαλισμένη εντός ενός μισού κελύφους καρυδιού.
Η σημαντικότερη συλλογή προβηγκιανών αντικειμένων φάτνης του 18ου και 19ου αιώνα
Το Μέγαρο ντ'Αγκάρ παρουσιάζει κάθε χειμώνα, για χρονικό διάστημα δύο μηνών, παραπάνω από 200 αντικείμενα από κερί ή παπιέ μασέ, τα οποία προέρχονται από προβηγκιανά μοναστήρια, καθώς και τα μασσαλιώτικα εργαστήρια από τα μέσα του 18ου αιώνα έως τα μέσα του 19ου αιώνα. Σχεδόν 500 εκμαγεία χρονολογούμενα από τον 18ο αιώνα και τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την δημιουργία των κέρινων αντικειμένων, επίσης εκτίθενται.
Πηγές
Κατηγορία:Προβηγκικός πολιτισμός Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικες φάτνες Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικες παραδόσεις στην Προβηγκία
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1972-73
Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1972-73 ήταν η έβδομη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Σε αυτήν, πρώτευσε η τότε σοβιετική Σπαρτάκ Λένινγκραντ (Spartak Leningrad) επικρατώντας στον Τελικό που για δεύτερο συνεχή χρόνο έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη, της τότε γιουγκοσλαβικής Γιουγκοπλάστικα του Σπλιτ (Κ.Κ. Σπλιτ) του Ντάμιρ Σόλμαν.
Διαδικασία διεξαγωγής
Στη διοργάνωση πήραν μέρος 26 ομάδες, πέντε περισσότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Ως εκ τούτου προέκυψε η ανάγκη ενός επιπλέον προκριματικού γύρου με τρία ζευγάρια, ενώ η κάτοχος του τίτλου Ολίμπια Μιλάνο ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της από τον β' προκριματικό γύρο. Αναλυτικά, παίχθηκαν τρεις προκριματικοί γύροι (σε διπλές αναμετρήσεις) και στη συνέχεια μια προημιτελική φάση δύο ομίλων, των τριών ομάδων έκαστος. Από τη φάση των ομίλων (σε δυο αγωνιστικές-μονές συναντήσεις) περνούσαν οι δυο πρώτες κάθε γκρουπ και οδηγούνταν με το σύστημα "χιαστί", στην ημιτελική φάση (διπλών συναντήσεων, με πλεονέκτημα έδρας στη ρεβάνς). Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα.
Β' γύρος
Εδώ συγκροτήθηκαν 11 ζευγάρια, με νικητές τους Σόλνα Βίκινγκς (Σουηδία), επί της φινλανδικής Ελσίνκι (με συνολικό σκορ 188-150), Γκίεσσεν (Δυτικής Γερμανίας) επί της Ρέιγκιαβικ από την Ισλανδία (229-107), ΚΚ Σπλίτ επί της Λέφσκι Σόφιας (148-141), Άντβερπεν Βελγίου επί της Μπενφίκα (203-166), Στεάουα Βουκουρεστίου επί της Μακάμπι Ραμάτ Γκαν του Ισραήλ (153-150), Αντίμπ σε βάρος της ουγγρικής Τσέπελ SK (175-165), της Ζοβεντούτ επί της Σπάρτα Μπρετράνζ από το Λουξεμβούργο με 187-121, του Ολυμπιακού Πειραιά επί της ολλανδικής Παντς Ντελφτ (175-165) όπου οι έλληνες ανέτρεψαν στον επαναληπτικό μια διαφορά 20 πόντων (!), της Σπαρτάκ του Μπρνο με 187-156 σε βάρος της αυστριακής εκπροσώπου, της Σλασκ Βρότσουαφ από την Πολωνία επί της Γαλατά (142-121) και της Ολίμπια Μιλάνο με 194-114 επί της ελβετικής Νεσατέλ Σπορτ.
Χωρίς αγώνες προκρίθηκε η σοβιετική Σπαρτάκ Λένινγκραντ
Γ' γύρος
Έγιναν έξι διπλές αναμετρήσεις που ανέδειξαν ισάριθμους νικητές. Οι τελευταίοι επικράτησαν σχεδόν όλοι άνετα, πλην της Στεάουα Βουκουρεστίου που "τα βρήκε μπαστούνια" κόντρα στην Άντβερπεν (καθώς οι βέλγοι επικράτησαν στον πρώτο αγώνα με 4 πόντους) και της Ολίμπια Μιλάνο που ηττήθηκε αρχικά στο Βρότσουαφ από τη Σλασκ με διαφορά εννέα πόντων!
Ημιτελική φάση
Και οι δυο "ισχυροί" εκμεταλεύτηκαν το πλεονέκτημα του εντός έδρας επαναληπτικού. Μάλιστα, υπερίσχυσαν των αντιπάλων τους και στα δυο παιχνίδια.
Τελικός
Στον τελικό της Θεσσαλονίκης αναμετρήθηκαν δυο ομάδες που εκπροσωπούσαν χώρες από το "πρώην Ανατολικό μπλοκ" σε μια εποχή που ο "ψυχρός πόλεμος" βρισκόταν σε φάση έξαρσης και το επιπλέον στοιχείο ότι στην Ελλάδα υπήρχε στρατιωτική κυβέρνηση. Τελικά, οι σοβιετικοί του αείμνηστου Αλεξάντερ Μπέλοφ (που ήταν φιναλίστ και το 1971 αλλά είχαν ηττηθεί στον τελευταίο διπλό Τελικό του θεσμού από τη Σίμενταλ Μιλάνο) θριάμβευσαν τώρα με διαφορά 15 πόντων, μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη είχε επιτευχθεί μέχρι τότε στους τρεις απλούς Τελικούς που είχαν προηγηθεί (1968, 1969 και 1972)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1972 1973 Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης
Renault 1 000 kg
Το Renault 1 000 Kg είναι ελαφρύ φορτηγό, αρχικά χωρητικότητας ενός τόνου, που εισήχθη από τον κατασκευαστή το 1947. Ακολούθησε μια έκδοση 1.400 Kg το 1949 και το Renault 1.400 Kg έγινε σύντομα η πιο δημοφιλής επιλογή. Μια αλλαγή ονόματος το 1956 είδε τα φορτηγά με την ονομασία Renault Voltigeur (1.000 Kg) και Renault Goélette (1.400 Kg), αλλά αναδρομικά προτιμάται συχνά το όνομα Renault 1.000 Kg.
Το 1000 Kg παρουσιάστηκε αρχικά το 1945 ως ένα πρωτότυπο ελαφρύ φορτηγό σχεδιασμένο για το στρατό και προσφέρθηκε για γενικές πωλήσεις από τον Φεβρουάριο του 1947
Το καλοκαίρι του 1944, το γαλλικό Υπουργείο Βιομηχανικής Παραγωγής παρουσίασε ένα καθορισμένο σχέδιο για τη μεταπολεμική αυτοκινητοβιομηχανία. Ήταν επικεφαλής του Paul-Marie Pons και έτσι ήταν γνωστό ως Plan Pons. Στην ενότητα "Το Σχέδιο", η Renault και η Peugeot (μαζί με τον οφειλέτη / θυγατρική εταιρεία Chenard & Walcker) περιορίστηκαν στην κατασκευή φορτηγών για την αγορά των 1000–1400 κιλών, ενώ η Citroën επρόκειτο να κατασκευάσει μικρά φορτηγά μεταξύ 2 και 3,5 τόνων. Στην εκδήλωση, η Citroën, η οποία είχε ήδη αναπτύξει ένα φορτηγό στην τάξη των 1000 kG πριν από τον πόλεμο, προχώρησε με το σχεδιασμό του Citroën H Van, το οποίο ξεκίνησε το 1947. Ήταν το Citroën που θα ήταν ο πιο αποτελεσματικός αντίπαλος της Renault Αυτός ο τομέας, αν και η Renault θα νικήσει τα πρώτα χρόνια του ανταγωνιστή της σε όγκο, χάρη εν μέρει στον μεγάλο αριθμό Renaults που παράγονται για στρατιωτική και αστυνομική χρήση και για άλλους φορείς εκμετάλλευσης οχημάτων του δημόσιου τομέα, όπως η γαλλική ταχυδρομική υπηρεσία. Οι εκδοχές της αστυνομίας απέκτησαν την άτυπη ονομασία «panier à salade» («paddy wagon»), που εμφανίστηκε σε ειδησεογραφικά δελτία που απομακρύνουν υπόπτους ύποπτων μετά από περιπτώσεις αστικής αναστάτωσης κατά τη διάρκεια της ταραγμένης δεκαετίας του 1950 ή, πιο αξιομνημόνευτα για πολλές κινηματογραφιστές των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασιλείου στη δεκαετία του 1960, απομάκρυνση του Επιθεωρητή Clouseau μετά τη σύλληψή του μετά από επιτυχή επιδρομή σε τράπεζα
Η Renault ακολούθησε τη συμφωνία Plan Pons και σχεδίασε το 206 E1 ακολουθώντας γενικές προπολεμικές σχεδιαστικές ιδέες. Είχε ένα σασί πάνω στο οποίο βιδωνόταν το αμάξωμα του βαν και το αμάξωμα κατασκευάστηκε, μέχρι το 1950, τοποθετώντας μεταλλικά πάνελ σε ένα ξύλινο πλαίσιο. Σε μια εποχή που οι γαλλικοί βιομηχανικοί μισθοί ήταν χαμηλοί, η Renault ήταν γρήγορη και φθηνή στην παραγωγή.
Σε αντίθεση με τον αντίπαλο Citroën H Van, ο σχεδιασμός της Renault εφάρμοσε μια παραδοσιακή προσέγγιση, χρησιμοποιώντας διάταξη πίσω τροχού και άκαμπτους άξονες. Οι μεγάλοι τροχοί σε συνδυασμό με ένα κοντό μεταξόνιο επιτρέπουν έναν σφιχτό κύκλο περιστροφής και καλή απόσταση από το έδαφος. Αυτά τα χαρακτηριστικά αντικατοπτρίζουν σχέδια για μια έκδοση τετρακίνησης εν αναμονή των στρατιωτικών πωλήσεων και για την αντιμετώπιση της κακής κατάστασης πολλών γαλλικών δρόμων, ειδικά στην ύπαιθρο, αυτή τη στιγμή. Ο πίσω τροχός και οι μεγάλοι τροχοί οδήγησαν στο ύψος του εσωτερικού δαπέδου του οχήματος. Η Renault είδε μια σταθερή ζήτηση για το φορτηγό, ειδικά από αγοραστές του δημόσιου τομέα, και κατασκευάστηκαν 124.570 μονάδες οχημάτων. Με κάποια κριτήρια, ήταν το όχημα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στη Γαλλία στην κατηγορία του κατά τη δεκαετία του 1950.
Κατηγορία:Φορτηγό
Χημειοσύνθεση
Στη βιολογία και τη βιοχημεία με τον όρο χημειοσύνθεση ή χημειοτροφία χαρακτηρίζεται γενικά η σύνθεση οργανικών ενώσεων που επιτυγχάνεται με την απόκτηση χημικής ενέργειας από απλές χημικές αντιδράσεις οξείδωσης.
Η χημειοσύνθεση γίνεται κυρίως με ειδικές μεθόδους αναπνοής, που συνεπάγονται οξείδωση ανόργανων ενώσεων και στοιχείων όπως ο σίδηρος, η αμμωνία ή το θειικό υδρογόνο, από πολλά είδη βακτηρίων.
Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομος
Ο Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομος Τσιρίγκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957.
Χημειοσύνθεση
Η χημειοσύνθεση, από καθαρά χημικής άποψης αποτελεί φαινόμενο της χημικής μεταβολής, από βιολογικής άποψης φαινόμενο μεταβολισμού, ενώ για τα φυτά τον αντίθετο τρόπο της φωτοσύνθεσης που γίνεται από τη χλωροφύλλη.
Πηγές
Κατηγορία:Βιοχημεία Κατηγορία:Βιολογικές διαδικασίες Κατηγορία:Οικοσυστήματα Κατηγορία:Μεταβολισμός Κατηγορία:Περιβαλλοντική μικροβιολογία
Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομος
Βιογραφικά Στοιχεία
Σε ηλικία 36 ετών εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη από τον Αρχιμανδρίτη Χριστόφορο Παπαδόπουλο. Η χειροτονία του σε διάκονο έγινε τον Νοέμβριο του 1993 από τον Μητροπολίτη Γρεβενών Σέργιο. Η χειροτονία του σε πρεσβύτερο πραγματοποιήθηκε το 1995 από τον νυν Μητροπολίτη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδας και Σουφλίου Δαμασκηνό. Το 1996 ανέλαβε εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στα Κάτω Πατήσια, ενώ την πενταετία 1995 - 2000 πρόσφερε τις υπηρεσίες του στην Γραμματεία των Συνοδικών Δικαστηρίων και από το 2000 μέχρι το 2012 ανέλαβε τον ρόλο του Γραμματέα τους.
Η εκλογή του σε μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης έγινε στις 5 Οκτωβρίου 2012 και στις 6 Οκτωβρίου ακολούθησε η χειροτονία του σε επίσκοπο στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Αχαρνών.
Η ενθρόνισή του πραγματοποιήθηκε στον Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Πρέβεζας στις 22 Νοεμβρίου 2012, παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου και πλήθους Μητροπολιτών.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Χρυσόστομος Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Get Low (τραγούδι)
Το "Get Low" είναι ένα δημοφιλές τραγούδι των Lil Jon & the East Side Boyz featuring Ying Yang Twins, που κυκλοφόρησε το 2003. Υπάρχει στο άλμπουμ Kings of Crunk του 2002. Το τραγούδι έφτασε το νούμερο δύο στο US Billboard Hot 100 Singles Chart και το νούμερο 20 στο US Hot Digital Songs. Ήταν το νούμερο πέντε στα top Hot R&B/Hip-Hop songs του 2003.
Το τραγούδι αναφέρεται από τους Vampire Weekend στο τραγούδι τους, "Oxford Comma", από το ομότιτλο άλμπουμ τους του 2008, προκηρύσσοντας "First the window, then it's to the wall/ Lil' Jon, he always tells the truth" (Πρώτα το παράθυρο, μετά είναι στον τοίχο/Lil' Jon, πάντα λέει την αλήθεια). Ο Chris Rock επίσης ανέφερε το τραγούδι σε ένα σκίτσο για την ραπ μουσική, δηλώνοντας ότι ακόμα αγαπούσε την ραπ μουσική αλλά ήταν "κουρασμένος της υπεράσπισής της" σε σχέση με τους σαφείς και μισογυνιστικούς στίχους του τραγουδιού.
Οι Ying Yang Twins χρησιμοποίησαν τους στίχους τους από το τραγούδι αργότερα στο τραγούδι τους "Hanh!" από το άλμπουμ Me & My Brother, και στο remix του τραγουδιού "Bojangles" του Pitbull.
Διατέθηκε στο soundtrack του Need For Speed Underground σε μία βαριά τροποποιημένη έκδοση λόγω του περιεχομένου του και της βλασφημίας. Είναι επίσης γνωστό ως ένα σινγκλ που άνοιξε δρόμο για το είδος της κρανκ, καθώς είχε μεγάλη ακμή από την κυκλοφορία του τραγουδιού. Με βάση το στιχουργικό περιεχόμενο του τραγουδιού, υπήρχαν τρεις ραδιοφωνικές εκδόσεις για το Get Low. Μία είχε τροποποιήσει τους στίχους (δηλαδή "take that thang to the floor, you skank, you skank"), ενώ οι άλλες δύο ήταν καθαρά επεξεργασμένες όπως είναι. Από τις δύο καθαρές εκδόσεις, μία έκδοση άφησε τη λέξη "goddamn" (=γαμώτο) άθικτη ενώ η εξαιρετικά καθαρή έκδοση επιμελήθηκε όλη ή μέρος της λέξης.
Αυτό το τραγούδι ήταν επίσης εμφανιζόμενο στις ταινίες Coach Carter, The Proposal στη σκηνή όπου ο χαρακτήρας της Sandra Bullock φαίνεται να τραγουδάει και να χορεύει στο τραγούδι, και The Hangover.
Remix
Δύο επίσημα remixes κυκλοφόρησαν στο εκτεταμένης αναπαραγωγής Part II των Lil Jon & The East Side Boyz.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Τραγούδια του Lil Jon Κατηγορία:Singles του 2003 Κατηγορία:Τραγούδια του 2002
Βαρίδι Άνδρου
Το Βαρίδι είναι ένα χωριό στο νησί Άνδρο που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της στους πρόποδες του βουνού Βραχάκι, σε υψόμετρο 240 μ. με πληθυσμό 54 κατοίκων. Ανήκει στο δήμο Άνδρου, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκε στο δήμο Υδρούσας. Κοντά στο χωριό κυλάει το ποτάμι Ψαθά, καθώς και διάφορα ρυάκια.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Γεώργιος Π. Αργυριάδης
Ο '''Γεώργιος Π. Αργυριάδης''' ήταν Έλληνας Φιλόλογος - Συγγραφέας
Έργα του Γ. Π. Αργυριάδη
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Γκαντούλκα
μικρογραφία|Γκαντούλκα Η γκαντούλκα (Гъдулка) είναι ένα παραδοσιακό όργανο με χορδές. Οι εναλλακτικές ορθογραφίες της "gadulka" είναι "gǎdulka", "gudulka" και "g'dulka". Το όνομά της προέρχεται από μια ρίζα που σημαίνει "να κάνει θόρυβο, βουητό ή buzz". Η γκαντούλκα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των βουλγαρικών παραδοσιακών οργανικών σχημάτων, που παίζονται συνήθως στο πλαίσιο της χορευτικής μουσικής.
Η γκαντούλκα συνήθως έχει τρεις (μερικές φορές τέσσερις ή πέντε Mincho Minchev) κύριες χορδές και έως και δεκαέξι συμπαθητικές χορδές συντονισμού κάτω από την εισαγωγή του θρυλικού Mincho Nedyalkov. Μόνο τις κύριες μελωδικές χορδές αγγίζουν τα δάχτυλα του παίκτη και οι χορδές δεν πιέζονται ποτέ καθόλου για να αγγίξουν το λαιμό. Η γκαντούλκα κρατιέται κατακόρυφα, με το τόξο να κρατιέται κάθετα. Υπάρχει μια μικρότερη παραλλαγή του οργάνου στην περιοχή Δοβρουτσά χωρίς καθόλου συμπαθητικές χορδές.
Η γκαντούλκα σχετίζεται με το ρωσικό gudok. Μια άλλη πιθανή προέλευση της γκαντούλκας μπορεί να είναι η βυζαντινή λύρα, της βυζαντινής αυτοκρατορίας του 9ου αιώνα μ.Χ. Παρόμοια παραμορφωμένα όργανα και απόγονοι λυρών συνεχίζουν να παίζονται στη Μεσογειακή λεκάνη και στα Βαλκάνια μέχρι σήμερα, όπως η Κρητική λύρα στην Κρήτη και τα Δωδεκάνησα της Ελλάδας, η Λύρα Καλαβρίας στην Καλαβρία της Ιταλίας, η Λύρα Καππαδοκίας στην Καππαδοκία και η Πολίτικη λύρα στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας. μικρογραφία| Ένας μουσικός δρόμου στην [[Τουλούζη της Γαλλίας, παίζει γκαντούλκα.]]
Κατασκευή
Το σώμα και ο λαιμός του οργάνου είναι σκαλισμένα σε ένα κομμάτι ξύλου και το σώμα που σχηματίζει ένα μπολ ή κολοκύθα σαν ένα λαούτο. Η κορυφή (soundboard), είναι από ευαίσθητο μαλακό ξύλο επίσης χαραγμένο, με μια ρηχή αψίδα. Η συνολική κατασκευή είναι αρκετά βαριά σε σύγκριση με, για παράδειγμα, ένα βιολί, αν και κάποιες γκαντούλκες είναι εξαιρετικά φτιαγμένες. Το όργανο γενικά στερείται οποιασδήποτε διακόσμησης, εκτός από το σχεδιασμό της κεφαλής (περιοχή των κλειδιών). Η γέφυρα ή αλλιώς "καβαλάρης", τοποθετημένη μεταξύ των δύο περίπου "D" διαμορφωμένων θόλων, έχει το ένα πόδι τοποθετημένο στην κορυφή, ενώ το άλλο πόδι στηρίζεται επί του ηχητικού στύλου που έρχεται σε επαφή με το εσωτερικό του πίσω μέρους. Η δόνηση των χορδών μεταφέρεται απευθείας τόσο στην κορυφή όσο και στην πλάτη του οργάνου.
Σε αντίθεση με πολλά άλλα όργανα με χορδές, δεν υπάρχει παξιμάδι στην κορυφή των χορδών: οι χορδές απλά τεντώνονται ανάμεσα σε ένα στίγμα συντονισμού στην κορυφή και στην ουρά στο κάτω μέρος, περνώντας πάνω από τη γέφυρα (οι κύριες χορδές) ή μέσα από τρύπες στην γέφυρα (οι συμπαθητικές). . Το τεμάχιο της ουράς είναι συνήθως κατασκευασμένο από οστά και στερεώνεται στο σκαλιστό προεξέχον "άκρο" από το χαλύβδινο σύρμα. Ο ακροδέκτης χρησιμεύει επίσης για τη συγκράτηση του κάτω μέρους του οργάνου σε ένα ιμάντα ή ζώνη που φοριέται από τον παίκτη του οργάνου.
Ρύθμιση
μικρογραφία| Συντονισμός Ενώ χρησιμοποιούνται διαφορετικές ρυθμίσεις, ο τυπικός συντονισμός για την γκαντούλκα είναι A-E-A για τις τρεις κύριες χορδές. Οι συμπαθητικές χορδές συντονίζονται χρωματικά για να καλύψουν όλες τις σημειώσεις εκτός των Α και Ε (ανάλογα με τον αριθμό των συμπαθητικών).
Περιφερειακές παραλλαγές του συντονισμού της γκαντούλκας
1η σειρά-G2, 2η σειρά-C2, 3η σειρά-G1, 4η σειρά-D1, 5η σειρά-GM
Παραπομπές
Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
War Child
Το War Child είναι το έβδομο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, το οποίο κυκλοφόρησε στις 14 Οκτωβρίου του 1974 στην Αμερική και δώδεκα ημέρες αργότερα στην Ευρώπη, μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records".
Οι πωλήσεις του συγκροτήματος παρέμειναν σε υψηλό επίπεδο, αφού ο δίσκος έφθασε στην δεύτερη θέση των τσαρτ του Billboard και έγινε χρυσός και σκαρφάλωσε στην τρίτη θέση των RPM Charts του Καναδά, ενώ παράλληλα το σινγκλ "Bungle In The Jungle" ανέβηκε στο # 12 του Billboard Hot-100 και το # 4 στον Καναδά. Παρ' όλα αυτά, στην πατρίδα του συγκροτήματος το άλμπουμ δεν κατάφερε να μπει στο Top-10, όντας ο πρώτος δίσκος τους μετά το "Benefit" του 1970 που δεν κατάφερε κάτι τέτοιο.
Κατά την διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, το συγκρότημα συνοδευόταν επί σκηνής από ένα κουαρτέτο εγχόρδων.
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν μέτριες προς αρνητικές, με το "Allmusic" να του δίνει δυόμισι αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,2 / 5 και το "ProgArchives" 3,27 / 5.
Μέλη των Jethro Tull
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "War Child" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Jethro Tull Κατηγορία:Άλμπουμ του 1974
Πείσανδρος ο Ρόδιος
Ο Πείσανδρος ήταν αρχαίος Έλληνας επικός ποιητής των μέσων του 7ου αιώνα π.Χ. από την πόλη Κάμειρο της Ρόδου.
Οι Αλεξανδρινοί γραμματικοί τον θεωρούσαν κορυφαίο ποιητή, ισάξιο του Ομήρου και του Ησιόδου. Το έπος του Πεισάνδρου «Ηράκλεια» εξυμνούσε σε 12 ραψωδίες τους ισάριθμους άθλους του Ηρακλή. Ο Πείσανδρος ήταν ο πρώτος που περιέγραψε τον Ηρακλή να φέρει ρόπαλο. Μολονότι από το έργο αυτό σώθηκαν μόνο τρεις στίχοι, είναι γνωστό ότι είχε πολύ μεγάλη επίδραση κατά την αρχαιότητα. Αυτός διεμόρφωσε τον θρύλο του Ηρακλή, φτιάχνοντας από προγενέστερες διηγήσεις μία συνεκτική αφήγηση, που έγινε από τότε αυθεντική για τον Ηρακλή και τον κύκλο των άθλων του.
Στον Πείσανδρο αποδίδεται και ένα επίγραμμα της Παλατινής Ανθολογίας (VII 304).
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1969-70
Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1969-70 ήταν η τέταρτη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση του θεσμού. Σε αυτήν, πρώτευσε και αναδείχθηκε ως τροπαιούχος η ιταλική Φιντές Νάπολι (Fides Napoli), χαρίζοντας στη χώρα της το δεύτερο τρόπαιο της διοργάνωσης επί της γαλλικής Βισύ (Vichy Jeanne d'Arc) σε διπλό Τελικό, όπως και στα 1967.
Προκριματική φάση
Από τη φάση αυτή πέρασαν πέντε ομάδες. Ήταν η Σταντάρ Λιέγης, η Στεάουα Βουκουρεστίου, η Φιντές Νάπολι, η Βισύ και η ισπανική Ζουβεντούτ. Απέκλεισαν, αντίστοιχα, τις Σόλνα Βίκινγκς, Γκίσεν, Μπενφίκα, Ετσέλα (Λουξεμβούργο) και Ράντενταϊν (Ολλανδία).
Φάση των "14"
Εδώ επικράτησαν η Σταντάρ (επί της τσεχοσλοβακικής Iskra Svit με συνολικό σκορ 182-139), η Λοκομοτίβ Ζάγκρεμπ επί της ITU Istanbul (171-164), η Πολώνια Βαρσοβίας σε βάρος της Στεάουα Βουκουρεστίου (140-133), η Φιντές Νάπολι επί της Μακάμπι Τελ Αβίβ (173-151), η ΑΕΚ επί της MAFC Ουγγαρίας (190-128), το Βισύ δύσκολα επί της Λέφσκι Σόφιας με 144-140 και η Ζουβεντούτ σε βάρος του Kisa-Toverit Ελσίνκι ΜΕ 171-149.
Προημιτελικοί
Η Ντιναμό Τιφλίδας (174-159 επί της Πολόνια), η Φιντές Νάπολι (191-164 επί του Ζάγκρεμπ) και η Βισύ (140-133 επί της Σταντάρ) πέρασαν σχετρικά εύκολα έως και άνετα στους ημιτελικούς. Αντίθετα, μάχη έγινε μεταξύ της Ζουβεντούτ (που θριάμβευσε με 19 πόντους διαφορά στο πρώτο ματς) και της ΑΕΚ που τη συνέτριψε στη ρεβάνς του Καλλιμάρμαρου και πέτυχε μια εκπληκτική ανατροπή!
Τα αποτελέσματα: