cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μουφτής
Μουφτής (πληθ. μουφτήδες) είναι ιερατικός βαθμός ειδικότερα του σουνιτικού κλάδου της μουσουλμανικής θρησκείας. Είναι ο ερμηνευτής του Κορανίου για την απόδοση δικαιοσύνης.
Το όνομα προέρχεται αρχικά εκ του αραβικού مفتي μέσω της Τουρκικής müftî (= ο ερμηνευτής του νόμου) όπου και κατ΄ επέκταση θεωρείται ο Μουσουλμάνος θεολόγος εντεταλμένος να εκδίδει φετφάδες (fatwā ,αραβικά فتوى) - γνωμοδοτήσεις βάσει της Σαρίας - στους πιστούς, κατόπιν ερωτήσεως.
Μεσαίωνας
Ως συνεχιστής του δικαστικού ρόλου του Μωάμεθ, ο θεσμός απαντάται από νωρίς στην ιστορία του Ισλάμ. Ο ίδιος ο Προφήτης θεωρείται ο πρώτος μουφτής, βάσει αποσπασμάτων του Κορανίου. Αρχικά επρόκειτο για διανοούμενους με ευρεία γνώση επί του Κορανίου, των ιερών παραδόσεων - χαντίθ (αραβικά الحديث), της αραβικής γλώσσας και νομικών θεμάτων οι οποίοι έχαιραν αναγνώρισης από την κοινότητά τους ως υποδείγματα ηθικής και δικαϊκής σοφίας. Η θέση τους στερούνταν επισήμου χαρακτήρα - με τη μορφή της αναγνώρισης από τις κρατικές αρχές - καθώς εξαρτάτο αφενός από την προσωπική τους πρωτοβουλία και την αυτο-ανακήρυξή τους ως μουφτήδες, αφετέρου δε από την αναγνώριση της αυθεντίας τους εκ μέρους των πιστών. Οι σπουδές ενός μετέπειτα μουφτή μπορούσαν να περιλαμβάνουν τη μαθητεία κοντά σε έναν ήδη αναγνωρισμένο δάσκαλο ή τη φοίτηση σε κάποιο από τα μεγάλα πνευματικά κέντρα του αραβικού κόσμου της εποχής, όπως το Κάιρο, η Βαγδάτη ή η Φεζ. Η εκπαίδευση ολοκληρωνόταν με τη χορήγηση τίτλου-αδείας (ιτζαζά, αραβικά الإِجازَهْ). Ωστόσο, η πράξη-κλειδί του θεσμού του μουφτή, η οποία συνίσταται στην έκδοση φετφά, μπορούσε να προηγείται, να έπεται ή να μην ακολουθεί την ολοκλήρωση αυτών των σπουδών. Με άλλα λόγια η αυθεντία ενός μουφτή δεν εξαρτάτο από εκείνη των δασκάλων του, ως εν δυνάμει απόλυτη, αλλά το καθεστώς της κρινόταν εκ των υστέρων από την κοινότητα, το βαθμό δηλαδή που οι πιστοί κατέφευγαν σε εκείνον για να ζητήσουν ερμηνεία.
Από τον 10ο αιώνα, οι αρχικές αυστηρές προϋποθέσεις για την αξίωση της θέσης του μουφτή είχαν δώσει τη θέση τους στην απλή εξειδίκευση στο δικαϊκό σύστημα μιας από τις τέσσερις μεγάλες σχολές του σουνιτικού Ισλαμικού νόμου. Παράλληλα, τα λειτουργικά τους καθήκοντα εξελίχθηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να αλληλεπιδρούν περισσότερο με το δικανικό σύστημα. Έτσι, ενώ παλαιότερα ο ρόλος του ήταν περισσότερο ανεξάρτητος και οι φετφάδες του μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μόνο κατά περίπτωση σαν μια μορφή άτυπης έφεσης επί των αποφάσεων δικαστηρίων, στην περίοδο αυτή εμφανίζονται δικαστήρια στα οποία οι μουφτήδες αποτελούν τακτικά μέλη. Μάλιστα στην Κόρδοβα του 11ου αιώνα όλες οι δικαστικές αποφάσεις έπρεπε να επικυρώνονται από τον φετφά του συμβουλίου των πλέον εξεχόντων μουφτήδων της πόλης. Οι εξελίξεις αυτές υπαγορεύτηκαν από τη νομική πραγματικότητα της εποχής και τις ανάγκες της κοινωνίας. Η απουσία νομοθετικού κέντρου εξουσίας στις ισλαμικές κοινωνίες καλύφθηκε από τη δράση των μουφτήδων, οι οποίοι μέσω του φετφά μπορούσαν να πληρώσουν αυτό το κενό στις περιπτώσεις όπου ο Ισλαμικός νόμος ήταν ασαφής ή δεν παρείχε πρόβλεψη
Η σημασία του θεσμού για την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας οδήγησε με το πέρασμα του χρόνου στην κανονικοποίηση της ανάδειξης των μουφτήδων εκ μέρους της εκτελεστικής εξουσίας. Η δυναστεία των Μαμελούκων, η οποία κυβέρνησε στην Αίγυπτο μεταξύ 1250 και 1517, προέβη στο διορισμό μουφτήδων σε μερικά από τα μεγαλύτερα τεμένη, ενώ στην επαρχία συνέχιζε το καθεστώς τους ως ανεξάρτητοι. Κατά την ηγεμονία της ίδιας δυναστείας σημειώθηκε για πρώτη φορά ο διορισμός τους ως τακτικών συμβούλων του χαλίφη, πράξη που απέβλεπε στη νομιμοποίηση του τελευταίου. Πιο συγκεκριμένα, συστάθηκε μια παραλλαγή του ήδη υπάρχοντος συμβουλίου, που αποτελούνταν από τον ίδιο και τους ανώτατους δικαστές, η οποία πλέον περιελάμβανε και μουφτήδες. Ήδη, ωστόσο, από τα χρόνια της δυναστείας των Ομεϋάδων (650-750) είχε σημειωθεί διορισμός μουφτή εκ μέρους του χαλίφη στην περιοχή της Αιγύπτου. Ανάλογες εξελίξεις σημειώθηκαν και στο Μαρόκο κατά τον 14ο αιώνα, με το κράτος να αναλαμβάνει τον έλεγχο των μουφτήδων .Στην ίδια περιοχή εμφανίστηκε και το φαινόμενο της νομικής εξειδίκευσης με την πόλη Φεζ να διατηρεί μουφτή ειδικό για θέματα απίστων εξαιτίας της σημαντικής παρουσίας μη μουσουλμανικού πληθυσμού.
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Ο ενδοξότερος σουλτάνος, Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής (1494 – 1566) προέβη στη σύσταση ενός γραφείου αφιερωμένου στην έκδοση φετφάδων, του φετβαχανέ (τουρκικά: fetvākhāne) που λειτουργούσε παραπληρωματικά προς τον Μεγάλο Μουφτή. Η γραφειοκρατική αυτή οργάνωση οδήγησε στη δραματική αύξηση του αριθμού των εκδιδομένων ερμηνειών, ο οποίος κυμαινόταν σε επίπεδα αρκετών εκατοντάδων ανά ημέρα, που ωστόσο περιορίζονταν σε μια μονολεκτική απάντηση, καταφατική ή αρνητική. Ο στενός εναγκαλισμός του θρησκευτικού αυτού θεσμού από την οθωμανική εξουσία προερχόταν από την ανάγκη της δεύτερης να τύχει υποστήριξης από ένα πρόσωπο-σύμβολο του οποίου η ηθική υπόσταση θεωρείτο εκτός και υπέρ των συνηθισμένων πολιτικών ζυμώσεων, καθώς και από την ανάγκη ύπαρξης ενός συμβούλου του σουλτάνου πάνω σε ζητήματα θρησκευτικής φύσης και πολιτικής.
Ο αριθμός των μουφτήδων στις επαρχιακές περιοχές της αυτοκρατορίας στα τέλη του 18ου αιώνα έφτανε τους 210. Όλοι τους έπρεπε να τύχουν της αναγνώρισης του Μουφτή της Κωνσταντινούπολης με τη χορήγηση ειδικού πιστοποιητικού. Επιλέγονταν από τα κατά τόπους συμβούλια κατόπιν πρότασης εξεχόντων μουσουλμάνων μελών της κοινότητας και η θητεία τους ήταν εφ' όρου ζωής. Προϋπόθεση για την ανάληψη των καθηκόντων τους ήταν η καλή τους φήμη όσον αφορούσε τη γνώση του ισλαμικού νόμου, ενώ η ανάδειξή τους σε αυτή τη θέση τους εξασφάλιζε αξιωματικά λόγο στο τοπικό συμβούλιο, καθώς και την επίβλεψη των θρησκευτικών σχολών στην περιοχή της εποπτείας τους.
Γνωμοδότηση
200px|thumb|right|"Ο Μουφτής ή Κύριος του Νόμου", Ζαν Μπατίστ Βαν Μουρ, 18ος αιώνας
Η ιδιότητα του μουφτή μέσα σε μια ισλαμική κοινότητα εγγράφεται εντός μιας ευρύτερης αρχής, εκείνης της γνωμοδότησης από ειδικούς (μασούρα ή μασβάρα ), και εντάσσεται στον γενικότερο θεσμό της νομικής γνωμοδότησης (φουτιά και ιφτά). Στα πλαίσια της τελευταίας μια ερώτηση που αφορά σε κάποιο θρησκευτικό ή νομικό ζήτημα μπορεί να τεθεί και να λάβει απάντηση, με το ρόλο του μουφτή να συμπληρώνεται από εκείνον του μουσταφτή ήτοι το πρόσωπο που ρωτά. Ο ερωτών μπορεί να είναι κάποιος από τους διαδίκους, μπορεί να είναι και ο ίδιος ο δικαστής ο οποίος αναζητά ερμηνεία με στόχο την επίρρωση της δικής του μελλοντικής απόφασης. Ένας περιορισμός στην έκδοση ερμηνείας εντοπίζεται ακριβώς στο γεγονός ότι αποτελεί απάντηση σε μια ερώτηση. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να πλατειάζει προς άσχετα θέματα. Ακόμη, η ερώτηση πρέπει να αφορά αντικειμενικές συνθήκες ή προβλήματα παρά τα φανταστικά τους αντίστοιχα.
Ο φετφάς μπορεί να εκδοθεί είτε προφορικά είτε σε γραπτή μορφή. Η παροχή αμοιβής δεν θεωρείται διαχρονικά απαραίτητη, ωστόσο η καταβολή ενός συμβολικού αντιτίμου αποτελεί μέρος της παράδοσης, ιδιαίτερα στην περίπτωση γραπτής έκδοσης. Κατά καιρούς έχει υιοθετηθεί η αρχή της χρέωσης κατ' αναλογία του εισοδήματος του μουσταφτή. Η διατύπωση της ερώτησης είναι αυστηρά απρόσωπη. Κατ' αυτό τον τρόπο διασφαλίζεται ότι ο μουφτής απαντά πάντοτε επί της αρχής σε αντιδιαστολή με την πραγματικότητα, οι αποφάσεις επί της οποίας τελούν υπό τη δικαιοδοσία του δικαστή. Το συγκεκριμένο σημείο αποτέλεσε διαχρονικά το σύνορο μεταξύ των δύο θεσμών. Στη θέση των ονομάτων των εμπλεκομένων προσώπων τοποθετούνται συνηθισμένα κύρια ονόματα όπως: Ζαήντ, Χιντ και Αμρ. Η συγκεκριμένη πρακτική μεταξύ άλλων έχει επισημανθεί ως σημείο σύγκλισης της φουτιά με τον παλαιότερο ρωμαϊκό θεσμό του δικαίου του αποκριθέντος (λατ. ius publice respondendi).
Ο μουφτής δεν εμπλέκεται στην εξακρίβωση των στοιχείων μιας υπόθεσης, μοναδική του υποχρέωση είναι να αποφανθεί σχετικά με το τι ορίζει το ισλαμικό δίκαιο υπό τα δεδομένα της ερώτησης, η ακρίβεια των οποίων βαραίνει τον ερωτώντα. Οι ερωτήσεις μπορεί να αφορούν κοινοτοπίες, καταστάσεις οι οποίες έχουν τύχει γνωμοδότησης στο παρελθόν αλλά και πρωτότυπες καταστάσεις. Το καθήκον του μουφτή επιτάσσει να απαντήσει σε όλες, με εξαίρεση εκείνες οι οποίες είναι πέρα των δυνατοτήτων του. Αν και προηγούμενοι φετφάδες - οι πιο σημαντικοί από τους οποίους συγκεντρώνονται σε συλλογές - δεν θεωρούνται ισοδύναμοι δεδικασμένου, στην πράξη χρησιμοποιούνται για να απαντηθούν δύσκολες ερωτήσεις. Παρομοίως, μολονότι το ύφος της απάντησης θα πρέπει να συνάδει με τη θέση του μουφτή ως εκπροσώπου της Σαρίας, η άρρητη επίκληση στην αυθεντία μπορεί να μετριάζεται από αναφορές στη γνώμη άλλων μουφτήδων, καθώς και από την παραδοσιακή έκφραση στο τέλος του φετφά: "Αλλά ο Θεός γνωρίζει καλύτερα".
Η γνωμοδότηση, πέρα από υποθέσεις που αφορούν την απόδοση δικαιοσύνης, μπορεί να αφορά ζητήματα όπως η θεολογία, η φιλοσοφία, δογματικά ζητήματα, καθώς και εκείνα που άπτονται των θρησκευτικών υποχρεώσεων των πιστών. Κατά συνέπεια, το εύρος του φετφά υπερβαίνει κατά πολύ τα πλαίσια της χρήσης του σε σχέση με δικαστικές πράξεις. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι συνοδοί γνωμοδοτήσεις των Σεΐχ αλ Ισλάμ σχετικά με κάθε κήρυξη πολέμου από την πλευρά του Σουλτάνου ή οι σύγχρονοι φετφάδες επί της ενδεικνυομένης απόκρισης στη Γαλλική απαγόρευση της μαντίλας.
Ελλάδα
200px|thumb|right|Μουφτής της Καστοριάς (με την κόρη του). 19ος αιώνας Οι μουφτήδες των μουσουλμανικών κοινοτήτων της Ελλάδας στους οποίους αναγνωρίσθηκαν από την Πολιτεία καθήκοντα δικαστού για θέματα οικογενειακού δικαίου μεταξύ Μουσουλμάνων (Ελλήνων) πολιτών (γάμος, διαζύγιο, κηδεμονίες, διαθήκες, πιστοποιήσεις επιτρεπόμενων τροφών κλπ), διορίζονται από επιτροπή μουσουλμάνων υπό την προεδρία του Νομάρχη. Η Μουφτεία είναι δημόσια υπηρεσία που υπάγεται στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και οι διορισμοί σε αυτήν γίνονται μέσω ΑΣΕΠ.
Ο μουφτής πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του δίνει τον νόμιμο όρκο ενώπιον του Νομάρχη. Μισθοδοτείται από το Δημόσιο Ταμείο πολύ πριν οι Έλληνες Χριστιανοί ιερείς ενταχθούν σ΄αυτό. Ορίζονταν ή παύονταν παλαιότερα με Βασιλικό Διάταγμα, σήμερα με Προεδρικό Διάταγμα κατόπιν εισήγησης (πρότασης) του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων. Ο θεσμός της μουφτείας λειτουργεί στην περιοχή της Δυτικής Θράκης από την προσάρτησή της στο ελληνικό κράτος, το 1923, και αποτελεί κληρονομιά του οθωμανικού συστήματος διοίκησης. Μεταξύ 1923 και 1990 οι μουφτήδες εκλέγονταν από τους ηγέτες της μουσουλμανικής μειονότητας η οποία ακολουθείτο από την επικύρωσή τους εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας της οποίας αποτελούν δημοσίους λειτουργούς. Η πάγια αυτή πρακτική ανετράπη στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν από μερίδα της μουσουλμανικής μειονότητας ζητήθηκε η απευθείας εκλογή των μουφτήδων από τους πιστούς, κατ' εφαρμογή του νόμου 2345/1920 ο οποίος δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Φόβοι για επέκταση του πολιτικού Ισλάμ οδήγησαν το ελληνικό κράτος στην εισαγωγή νέων ρυθμίσεων με το νόμο 1920/1991 (4 Φεβρουαρίου 1991) ο οποίος προβλέπει τη δημιουργία εντεκαμελούς επιτροπής μεταξύ των μελών της μειονότητας, αρμόδιας να προτείνει έναν κατάλογο υποψηφίων μουφτήδων εκ των οποίων διορίζεται ένας βάσει προσόντων με θητεία που διαρκεί 10 έτη.
Κύριοι λόγοι τυχόν παύσης του είναι περίπτωση να καταδικασθεί για ορισμένα αδικήματα ή να στερηθεί των πολιτικών του δικαιωμάτων ή λόγω βεβαρημένης νόσου, ανεπάρκειας, ή ασυμβίβαστης προς το αξίωμά του διαγωγής.
Περί των μουφτήδων της Ελλάδας προβλέπει ο Νόμος 1920/Κύρωση 24 Δεκεμβρίου 1990. Στην Ελλάδα με τον νόμο αυτό έχουν διοριστεί οι εξής Μουφτήδες:
Παράλληλα με τους διορισμένους μουφτήδες υπάρχουν και δύο υποψήφιοι μουφτήδες υποστηριζόμενοι από την Τουρκία που εκλέχτηκαν από ορισμένους πιστούς, δι' ανατάσεως του χεριού:
Οι παραπάνω δεν κατέχουν θέση μουφτή (δημόσιου λειτουργού) της ελληνικής πολιτείας και δεν ασκούν διοικητικές και δικαστικές εξουσίες (εφαρμογή Σαρίας) που προκύπτουν από τον νόμο. Η ύπαρξή τους έχει προκαλέσει πολλές φορές διαμάχες. Στην επίσημη επίσκεψή του στην Αθήνα το Μάιο 2010 ο πρωθυπουργός Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν κάλεσε την ελληνική πλευρά να επιτρέψει την απευθείας εκλογή (από την μειονότητα-πιστούς και όχι το διορισμό από το Ελληνικό κράτος) των Μουφτήδων στην Δυτική Θράκη.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισλαμικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Σαφφλορίτης
Ο σαφφλορίτης (αγγλ. safflorite) είναι αρσενικούχο ορυκτό του κοβαλτίου και του σιδήρου. Οφείλει το όνομά του στη γερμανική λέξη Safflor καθώς χρησιμοποιήθηκε στην παρασκευή του Zaffer, ενός όχι απόλυτα καθαρού οξειδίου του κοβαλτίου, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως βαφή.
Απαντάται στον Καναδά (πολλές περιοχές, κυρίως στο Οντάριο και το Σασκατσουάν), στη Γερμανία (σχεδόν σε όλα τα ομόσπονδα κρατίδια, κυρίως όμως στη Σαξονία και την Έσση, στα όρη Χαρτς και στο Μέλανα Δρυμό), στη Σουηδία, στην Ισπανία, στη Σαρδηνία, σε πολλές περιοχές της Αυστραλίας (κυρίως στη Νέα Νότια Ουαλία), το Όρεγκον των ΗΠΑ, τη Χιλή (Ατακάμα), την Τσεχία και το Μαρόκο.
Σημειώσεις
Σαφφλοριτης Κατηγορία:Ορυκτά του κοβαλτίου Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Τέμενος του Μπαλαμπάν Αγά
Το τέμενος με το όνομα Μπαλαμπάν αγά μεστζηδί (Τουρκικά: Balaban Ağa Mescidi), δηλαδή τέμενος του Μπαλαμπάν αγά υπήρξε ελληνική χριστιανική εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη. Το κτίριο κατεδαφίστηκε το 1930 για τις ανάγκες κατασκευής δρόμου και ήταν ένα μικρής σημασίας παράδειγμα βυζαντινής αρχιτεκτονικής στην Κωνσταντινούπολη.
Τσινεντού Ομπάζι
Ο Τσινεντού Ογκμπούκε Ομπάζι (Chinedu "Edu" Obasi, 1 Ιουνίου 1986) είναι Νιγηριανός ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στην ΑΪΚ Στοκχόλμης και στην εθνική Νιγηρίας.
Τέμενος του Μπαλαμπάν Αγά
Η τοποθεσία του ναού
Ο ναός βρισκόταν κτισμένος κοντά στο υδραγωγείο του Ουάλεντος και στην Οθωμανική συνοικία του Σεχζαδέ.
Τσινεντού Ομπάζι
Βιογραφία
Ο Ομπάζι γεννήθηκε στο Ενούγκου. Πήγε στη Νορβηγία τον ίδιο καιρό με τον συμπατριώτη του και συμπαίκτη στην Εθνική Τζον Όμπι Μίκελ, με τους δύο παίκτες να πηγαίνουν στην ίδια ομάδα, τη Λυν. Στις 20 Δεκεμβρίου 2006, υπήρξε συμφωνία για μεταγραφή του παίκτη στη Λοκομοτίβ Μόσχας με τον Ομπάζι να είναι έτοιμος να μετακομίσει στην πρωτεύουσα της Ρωσίας τον Ιανουάριο. Η συμφωνία χάλασε, όμως, όταν ο πρόεδρος, ο αθλητικός διευθυντής και ο προπονητής της Λοκομοτίβ απολύθηκαν όλοι τους σε διάστημα έξι ημερών αργότερα.
Τέμενος του Μπαλαμπάν Αγά
Περιγραφή του ναού
Το κτίριο είναι μικρότατο. Ο τρούλος της κόγχης είναι ακέραιος. Πιθανόν ήταν ευκτήριο ή παρεκκλήσιο μικρής μονής. Το κονίαμα των τοίχων διασώζεται. Το εσωτερικό του ναού είναι γυμνότατο. Ο περίβολος είναι γεμάτος οθωμανικά μνημεία και οθωμανικούς τάφους.
Τσινεντού Ομπάζι
Βιογραφία
Στις 27 Αυγούστου 2007, πήρε μεταγραφή για την 1899 Χόφενχαϊμ έναντι άγνωστου ποσού.
Τέμενος του Μπαλαμπάν Αγά
Ιστορία του ναού
Από τα χρόνια της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, το βακούφιο αυτό ανήκει στον ναό του Σεκμπάν μπασή. Ο τάφος του Μπαλαμπάν αγά. που μάλλον το μετέτρεψε σε τέμενος, είναι άγνωστος. Διατρέφεται από τα εισοδήματα της Αγίας Σοφίας.
Τσινεντού Ομπάζι
Σάλκε 04
Στις 23 Δεκεμβρίου 2011, επιβεβαιώθηκε πως ο Ομπάζι θα πήγαινε στην ΦΚ Σάλκε 04 μέχρι το τέλος της σεζόν με τη μορφή δανεικού.
Τέμενος του Μπαλαμπάν Αγά
Πηγές
Μπαλαμπαν Μπαλαμπαν Κατηγορία:Τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη
Τσινεντού Ομπάζι
Διεθνή
Ο Τσινεντού εντυπωσίασε με την απόδοσή του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U-20 της FIFA του 2005 που έλαβε χώρα στην Ολλανδία, και σκόραρε τόσο στον ημιτελικό όσο και στον τελικό του θεσμού (τον οποίο η Νιγηρία έχασε από την Αργεντινή).
Ο Ομπάζι ήταν ένας από τους διακριθέντες με τη Νιγηρία στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2010 όπου η ομάδα του αποκλείστηκε στον ημιτελικό από την Γκάνα. Στον πρώτο του αγώνα στη διοργάνωση απέναντι στην Αίγυπτο, ο Ομπάζι σκόραρε, στο 12ο λεπτό του αγώνα, σε μια ήττα της ομάδας του με τελικό σκορ 1-3.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νιγηριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάλκε 04 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Νιγηρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιν Φούτμπαλ
Louis Vuitton
Η Louis Vuitton είναι γαλλική εταιρεία πώλησης πολυτελών ειδών. Ιδρύθηκε το 1840 πωλώντας είδη ταξιδιού και συνεχίζει μέχρι σήμερα με σειρές τσαντών, δερμάτινων ειδών και pret a porter ρούχα. Ανήκει στον όμιλο LVMH και το όνομα και το μονόγραμμά της (ένας συνδυασμός των χαρακτήρων L και V) είναι ένα από τα εμπορικά σήματα σε παγκόσμιο επίπεδο για ταξιδιωτικά προϊόντα πολυτελείας.
Ιστορία
Ο Louis Vuitton ίδρυσε το 1840 στη Γαλλία, στο Παρίσι την ομώνυμη εταιρία του. Χάρις στο πάθος του για τα ταξίδια αλλά και τη γνώση, κατασκεύαζε είδη ταξιδιού και γνώρισε γρήγορα την επιτυχία. Το 1885 άνοιξε το πρώτο του κατάστημα στο Λονδίνο ενώ 3 χρόνια αργότερα παρουσίασε τη σειρά Damier canvas. Τον Louis Vuitton ακολούθησε ο Georges Vuitton που έφερε τη σειρά Monogram canvas για να προστατεύσει τη μάρκα από την αντιγραφή. Το 1998 ο Marc Jacobs έγινε Art Director της εταιρίας ενώ το 2003 ο Takashi Murakami έφερε το multicolor monogram canvas που αποτελείται από το μοτίβο σε 33 διαφορετικά χρώματα πάνω σε άσπρο ή μαύρο καμβά.
Η Louis Vuitton σήμερα
Η Louis Vuitton ανήκει πλέον στον όμιλο πώλησης πολυτελών ειδών την LVMH. Το κεντρικό της κατάστημα βρίσκεται στη λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων (Champs Elysees) (Παρίσι) από το 1914 ενώ ανακαινίστηκε το 2005. Η Louis Vuitton έχει εργοστάσια στη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία, την Ελβετία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Διατηρεί επίσης εργαστήριο λίγο έξω από το Παρίσι (Αsnieres) για τις ειδικές παραγγελίες που φτάνουν τις 450 το χρόνο.
Η Louis Vuitton έχει συνεργαστεί με την Bang & Olufsen και έχει κατασκευάσει θήκες για τα 2 μοντέλα κινητών της και για το Mp3 της.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Louis Vuitton είναι οι απομιμήσεις. Η εταιρία λέει ότι το 99% των προϊόντων που κυκλοφορούν είναι κινέζικα. Γι΄αυτό το λόγο έχει προσλάβει άτομα για να τις περιορίσει. Έχει στείλει στο δικαστήριο 13.000 υποθέσεις και έχουν τιμωρηθεί 1.000 υπεύθυνοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σχεδιαστές μόδας Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γαλλίας Κατηγορία:Κατασκευαστές αξεσουάρ μόδας
Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2012-2013
Το Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2012-2013 ήταν το 81ο από την καθιέρωση της πρώτης κατηγορίας του Ιταλικού πρωταθλήματος. Η Γιουβέντους το κατέκτησε για 29η φορά στην ιστορία της.
Βαθμολογία
2Η Τορίνο ξεκίνησε το πρωτάθλημα με -1 βαθμούς.
4Η Σιένα ξεκίνησε το πρωτάθλημα με -6 βαθμούς.
5Η Λάτσιο κέρδισε μια θέση στους ομίλους του Europa League χάρη στην κατάκτηση του κυπέλλου Ιταλίας.
Κορυφαίοι στις ασσίστ
Κατηγορία:Σέριε Α Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013
Εθνική Ρωσίας Κ-19 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ρωσίας U19 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα της Ρωσίας για ποδοσφαιριστές κάτω των 19 ετών. Ελέγχεται από τη Ρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση. Συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19.
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19
Από τότε που η διοργάνωση υιοθέτησε τη σημερίνη της μορφή το 2002 (U19 αντί U18), η Εθνική Ρωσίας U19 δεν κατάφερε να συμμετάσχει στην τελική φάση του τουρνουά. Ωστόσο, έχουν φτάσει στη δεύτερη φάση των προκριματικών σε όλες τις διοργανώσεις (εκτός από το 2002). Στα προκριματικά του 2010 έφτασε πολύ κοντά στην πρόκριση, αφού τερμάτησε στη 2η θέση, ένα βαθμό πίσω από την Ιταλία στο δεύτερο προκριματικό γύρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-19 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Ρωσίας (ποδόσφαιρο)
Μετζούντραζιε
Το Μετζούντραζιε (κυριλλικά: Међудражје) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 40 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς Κατηγορία:Οικισμοί της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Υδατοσφαίριση
thumb|350px|Διεθνής αγώνας water polo. Η Υδατοσφαίριση (water polo) είναι ομαδικό άθλημα, το οποίο διεξάγεται σε πισίνα, από δύο επταμελείς ομάδες - έξι παίκτες και έναν τερματοφύλακα. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι η επίτευξη τερμάτων με την ρίψη της μπάλας μέσα στο τέρμα που φυλάσσεται από τον τερματοφύλακα, και νικήτρια είναι η ομάδα με τα περισσότερα γκολ.
Το παιχνίδι έχει ομοιότητες με τη χειροσφαίριση. Στην Ελλάδα μεγαλύτερη κατηγορία είναι η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών. Μεγάλη απήχηση έχουν επίσης και τα Πρωταθλήματα Υποδομών, με συμμετοχές ομάδων από όλη την Ελλάδα.
Ιστορία
Το άθλημα της υδατοσφαίρισης συμπεριλήφθηκε και διεξάγεται ανελλιπώς από το 1900 στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων όντας ένα από τα πρώτα ομαδικά αθλήματα που πέτυχαν την αυτήν την αναγνώριση, αν και από τότε έχει αλλάξει πολύ. Συχνά οι κανονισμοί αλλάζουν, σε μια προσπάθεια της διεθνούς ομοσπονδίας να κάνει το άθλημα πιο κινητικό και θεαματικό. Σύμφωνα με μια φήμη, κάποτε στις Ινδίες Άγγλοι έφιπποι παίζοντας το πόλο από στραβό χτύπημα έστειλαν τη μπάλα σε παρακείμενη λίμνη. Οι πολίστες βρήκαν την ευκαιρία να βουτήξουν στο νερό για να δροσίσουν την μπάλα και διαπίστωσαν ότι μπορεί να γίνει ένα ανάλογο παιχνίδι μέσα στο νερό. Έτσι, με μια μικρή μπάλα του πόλο παίχτηκε για πρώτη φορά πόλο σε πισίνα που είχε για τέρματα δυο βάρκες σε απόσταση 50 μέτρων. Αργότερα ο χώρος μίκρυνε και η μπάλα μεγάλωσε. Οι πρώτες καταγεγραμμένες προσπάθειες διεξαγωγής έλαβαν μέρος στο 4ο υπαίθριο πανηγύρι που οργάνωσε ο Κολυμβητικός Όμιλος Λονδίνου το 1873. Άγγλοι κολυμβητές με φανατικότερο τον Ουίλσον από τη Γλασκόβη οργάνωσαν τους πρώτους ανεπίσημους αγώνες το 1876. Σε 10 χρόνια συντάχθηκαν οι πρώτοι κανονισμοί και έγιναν οι πρώτοι αγώνες του πρωταθλήματος. Το 1890 παίχτηκε σε ανοικτό κολυμβητήριο του Κένσιγκτον ο πρώτος διεθνής αγώνας μεταξύ της Αγγλίας και της Σκωτίας. Υπήρχε μεγάλος φανατισμός και οι Άγγλοι κέρδισαν με 4-0. Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε διέδωσε το άθλημα στην Ουαλία και την Ιρλανδία. Το 1901 έγινε και ο πρώτος διεθνής αγώνας στη Βιέννη με αντιπάλους μια ομάδα της Ουγγαρίας και τη Βίνερ Ατλέτικ σπορ κλαμπ και το πόλο προστέθηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών αγώνων το 1900. Μέχρι το 1930 στις ΗΠΑ ήταν δημοφιλής μια παραλλαγή του αθλήματος όπου παιζόταν με μισοφουσκωμένη μπάλα και είχε αντικειμενικό σκοπό την κατοχή της για όσο το δυνατό μεγαλύτερο διάστημα.
Για πολλά χρόνια η Ουγγαρία ήταν η βασίλισσα της Ευρώπης και του κόσμου. Κατέκτησε τον τίτλο 10 φορές στις 14 πρώτες διοργανώσεις. Στη συνέχεια αναδείχθηκαν η πρώην Σοβιετική Ένωση και η Γερμανία. Από το 1985 συμπεριλήφθηκε στο πρόγραμμα και η υδατοσφαίριση γυναικών με πρώτη πρωταθλήτρια την Ολλανδία.
Κανόνες
Η υδατοσφαίριση είναι ομαδικό άθλημα και παίζεται σε πισίνα από δυο ομάδες παικτών. Κάθε ομάδα έχει 13 ή 15 παίκτες, από τους οποίους συμμετέχουν οι επτά και αντικειμενικός σκοπός της είναι να στείλει την μπάλα στα δίχτυα της αντίπαλης ομάδας. Οι παίκτες, εκτός του τερματοφύλακα, επιτρέπεται να χρησιμοποιούν μόνο το ένα χέρι στην προώθηση ή τη μεταβίβαση της μπάλας που μοιάζει με εκείνη του ποδοσφαίρου. Η προώθηση της μπάλας με τα δύο χέρια οδηγεί σε ποινή.
Σήμερα έχουν γίνει αρκετές τροποποιήσεις σε αυτό το άθλημα. Η επίθεση κάθε ομάδας διαρκεί 30". Κάθε αγώνας έχει τέσσερις περιόδους από 8 λεπτά, ανάμεσα από την 1η και 2η περίοδο έχει 1 λεπτό διάλειμμα, ανάμεσα στην 2η και 3η υπάρχει ημίχρονο που διαρκεί πέντε λεπτά στο οποίο οι ομάδες αλλάζουν εστίες και ανάμεσα στην 3η και 4η υπάρχει διάλειμμα ενός λεπτού.
Γκολ επιτυγχάνεται όταν ολόκληρη η μπάλα περάσει τη γραμμή του τέρματος που βρίσκεται ανάμεσα στα κάθετα και το οριζόντιο δοκάρι της εστίας, με την προϋπόθεση ότι δεν προωθήθηκε με γροθιά και ότι την άγγιξαν τουλάχιστον δυο παίκτες εκτός του τερματοφύλακα. Επίσης γκολ (για την ακρίβεια αυτογκόλ) επιτυγχάνεται και όταν ένας αθλητής περάσει τη γραμμή του τέρματος της ομάδας του μαζί με τη μπάλα (στην πράξη, σπάνια τυχαίνει αυτό). Νικήτρια είναι η ομάδα που πετυχαίνει τα περισσότερα γκολ. Κατάλληλα χρώματα θεωρούνται το άσπρο για τη γραμμή του τέρματος που πρέπει να απέχει τουλάχιστον 30 εκ. από το άκρο της πισίνας, το άσπρο για τη γραμμή της σέντρας που χωρίζει την πισίνα σε δυο ίσα μέρη, το κόκκινο για τη γραμμή του κόρνερ που απέχει δυο μέτρα από τη γραμμή του τέρματος και το κίτρινο για τη γραμμή του πέναλτι που απέχει πέντε μέτρα από τη γραμμή του τέρματος.
Οι παίκτες επιτρέπεται να πάρουν μέχρι 3 "ποινές" (αποβολές / πέναλτι κλπ). Αν ξεπεράσουν τις 3, αναγκάζονται να κάτσουν στον πάγκο της αλλαγής μέχρι το τέλος του παιχνιδιού.
Σκουφάκι του πόλο
thumb|Ένα σκουφί πόλο. Το σκουφάκι του πόλο πρέπει να έχει πλαστικά προστατευτικά για τα αυτιά, με τρύπες για να ακούγεται η σφυρίχτρα του διαιτητή κάτω από το νερό και να δένεται καλά από τον παίκτη. Συνήθως είναι μπλε ή άσπρο με εξαίρεση τους τερματοφύλακες που έχουν κόκκινα. Τα νούμερα έχουν αυστηρή αρίθμηση από το 1 μέχρι το 13 ή το 15. Οι αριθμοί 1 και 13 (ή 15, ανάλογα) ανήκουν μόνο στους τερματοφύλακες.
Οι θέσεις του πόλο
Στο water polo (υδατοσφαίριση) συμμετέχουν στον αγώνα 6 παίκτες και ο τερματοφύλακας. Οι θέσεις των παικτών που παίζουν αριθμούνται από το 1 ως το 6 και ο τερματοφύλακας είναι το νούμερο 7. Ας αναλύσουμε αρχικά τις θέσεις γενικώς. Όπως επιτίθεται μία ομάδα, η δεξιά πλευρά της ονομάζεται "πλευρά της πάσας" και η αριστερή "πλευρά του σουτ". Οι θέσεις αριθμούνται ως εξής: Η θέση 1 ονομάζεται "extrem (εξτρέμ) της πάσας. Το 2 ονομάζεται demi (ντεμί) της πάσας. Το 3 είναι η θέση του κεντρικού (ή αμυντικού). Το 4 και το 5 είναι το demi (ντεμί) και το extrem (εξτρέμ) του σουτ αντίστοιχα ενώ το 6 είναι η θέση του φουνταριστού. Τέλος όπως προαναφέρθηκε η θέση νούμερο 7 είναι ο τερματοφύλακας.
Παρακάτω θα γίνει μια μικρή περιγραφή των θέσεων. Αρχικά θα αναλυθούν τα extrem. Οι δύο αυτές θέσεις επιθετικά είναι η κύρια βοήθεια του φουνταριστού ενώ αμυντικά είναι όπως λέμε η πρώτη γραμμή άμυνας της ομάδας. Κύριος στόχος των παικτών που αγωνίζονται σε αυτές τις θέσεις (είτε από τη μεριά του σουτ είτε από τη μεριά της πάσας) είναι να βοηθούν την επίθεση της ομάδας δίνοντας λύση για τελικές πάσες ώστε να επιτευχθεί το γκολ. Τα ντεμί αποτελούν επιθετικά τη πρώτη πάσα από τον τερματοφύλακα είτε τον κεντρικό ώστε να μπορέσει να οργανωθεί η επίθεση. Αμυντικά είναι οι δύο θέσεις που έχουν καίρια σημασία και βοηθούν περισσότερο τον τερματοφύλακα και τον κεντρικό να αντιμετωπίσουν τα αντίπαλα σουτ. Ο κεντρικός (αμυντικός) είναι κατά κύριο λόγο αυτός που οργανώνει την επίθεση της ομάδας. Είναι αυτός που πρέπει να βρει χώρους για να δοθούν οι κατάλληλες πάσες προς τους περιφερειακούς ή τον φουνταριστό για να επιτευχθεί κάποιο γκολ. Αμυντικά η βοήθεια του είναι πολύτιμη μιας και είναι ο κοντινότερος παίκτης στο τέρμα και μπορεί να βοηθήσει στην αποκοπή των αντίπαλων σουτ. Τέλος ο φουνταριστός, είναι ο πιο κύριος παίκτης για την επίθεση της ομάδας του. Είναι αυτός που βρίσκεται πιο κοντά στο αντίπαλο τέρμα και μπορεί άμεσα να σκοράρει. Πρέπει να σημειωθεί ότι στη θέση του φουνταριστού παίρνονται οι περισσότερες αποβολές (των 20 δευτερολέπτων).
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιχνίδια με μπάλα Κατηγορία:Ναυταθλήματα Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα
Σέλτον Μπέντζαμιν
Ο Σέλτον Μπέντζαμιν (Shelton James Benjamin, 9 Ιουλίου 1975) είναι Αμερικανός παλαιστής, περισσότερο γνωστός για τον χρόνο του στην μεγαλύτερη εταιρεία πάλης, το WWE.
Ερασιτεχνική πάλη
Από το λύκειο ο Σέλτον Μπέντζαμιν ξεκίνησε να ασχολείται ερασιτεχνικά με την πάλη και κέρδισε σπουδαίες διακρίσεις σε Παναμερικανικό επίπεδο. Οι επιδόσεις του ήταν τόσο καλές, που οι εκπαιδευτές του, τον θεωρούσαν έναν από τους καλύτερους νεαρούς και το μεγαλύτερο ταλέντο. Όμως εκείνος αντί να συνεχίσει για την κορυφή, θέλησε να ασχοληθεί με την επαγγελματική πάλη, με την αλλαγή της χιλιετίας.
WWE
Από το 2000 υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και έμεινε για δύο χρόνια σε θυγατρική εταιρεία, να μάθει τα μυστικά από τους θρύλους - εκπαιδευτές του. Το 2002 θα κάνει το άλμα προς το κύριο ρόστερ, ως ομάδα με τον καλό του φίλο Τσάρλι Χας. Μαζί θα κατακτήσουν τους Ομαδικούς τίτλους δύο φορές, ενώ αρχικά θα καθοδηγούνται από τον Κερτ Ανγκλ. Η ομάδα τους θα αποκτήσει την ονομασία "World's Greatest Tag Team" (Σπουδαιότερη Ομάδα στον Κόσμο).
Το 2004, οι δρόμοι τους χωρίζουν και ο Μπέντζαμιν συνεχίζει μόνος του. Σύντομα θα έχει κόντρες με μεγάλα ονόματα της εταιρείας, όπως ο Τριπλ Έιτς αλλά δεν θα καταφέρει να πάρει μεγάλο τίτλο, παρά μόνο τον Διηπειρωτικό. Ως το 2010 άλλαζε συνεχώς ρόλους και κατέκτησε συνολικά 3 φορές τον Διηπειρωτικό τίτλο και μια φορά τον τίτλο των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις 22 Απριλίου του 2010 απολύθηκε από το WWE.
Ανεξάρτητες Εταιρείες
Μετά το τέλος της συνεργασίας του με την κορυφαία εταιρεία πάλης, θα συνεργαστεί με το ROH, αλλά και με διάφορες άλλες μικρότερες εταιρείες στην Αμερική και στην Ιαπωνία. Στο ROH θα βρει τον φίλο του Τσάρλι Χας με τον οποίο θα επανενωθεί, κατακτώντας δύο φορές τους Ομαδικούς τίτλους της εταιρείας. Η ονομασία της ομάδας του, θα αλλάξει σε Wrestling's Greatest Tag Team (Σπουδαιότερη Ομάδα της Πάλης), καθαρά για δικαστικούς λόγους. Τον Δεκέμβριο του 2012, ο Μπέντζαμιν αποδεσμεύτηκε απο το συμβόλαιο του και έκανε ορισμένες ειδικές εμφανίσεις. Ο Μπέντζαμιν συνέχισε να παλεύει για την ιαπωνική εταιρεία New Japan Pro Wrestling.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Σκαρπέλο
thumb|254x254px|Σειρά σκαρπέλων με συνθετική λαβή Το σκαρπέλο είναι ένα εργαλείο κατεργασίας της ύλης.
Ετυμολογία
Η λέξη «σκαρπέλο» αποτελεί αυτολεξεί δάνειο της ομόηχης ιταλικής scarpello ή scalpello της οποίας η αντίστοιχη ελληνική είναι η σμίλη. Με τη σειρά της η ιταλική «scarpello» άγει την προέλευσή της από τη λατινική «scalpellum» ή «scalprum» η οποία έχει ως αντίστοιχή της την αρχαία ελληνική «κολαπτήρ» η οποία σημαίνει, ομοίως, σμίλη. Μολονότι οι δύο λέξεις έχουν την ίδια σημασία, το σκαρπέλο στην νέα ελληνική συνυφαίνεται με την κατεργασία του ξύλου. Εννοιολογικώς, ταυτίζεται, επίσης, με το καλέμι το οποίο είναι, ουσιαστικώς, ένα σκαρπέλο μικρών διαστάσεων, για την επεξεργασία, ως επί τω πλείστον, του ξύλου.
Υλικά & χρήσεις
Το μέταλλο είναι η κύρια ύλη η οποία αποτελεί ένα σκαρπέλο. Το είδος και η ποιότητά του, δηλαδή η σκληρότητά του εξαρτάται, πρωτίστως, από την ύλη την οποία καλείται ο χρήστης να επεξεργαστεί, την ψαθυρότητά της, καθώς δευτερευόντως, και από τη διαθεσιμότητα του μετάλλου αυτού στον τόπο όπου καλείται να του γίνει χρήση. Η σκληρότητα του μετάλλου του πρέπει να έχει, πάντα, συντελεστή υψηλότερο από τον αντίστοιχο του υλικού επεξεργασίας, είτε αυτό είναι ψαθυρό (λίθος ή ξύλο), είτε μέταλλο.
Χρησιμοποιείται στη λιθοξοϊκή, την ξυλουργική, τη μεταλλουργική, την πλαστική, (λιθογλυπτική, ξυλογλυπτική και μεταλλογλυπτική) και τη χαρακτική.
Μέρη & μορφή
Θα μπορούσαμε να χωρίσουμε ένα σκαρπέλο σε δύο μέρη: Την ακμή, που, συμβατικώς, ορίζουμε ως το εμπρόσθιο μέρος, και τη λαβή την οποία ορίζουμε, αντιστοίχως, ως το οπίσθιο. Και τα δύο αποτελούν, με τη σειρά τους, μέρη του ίδιου μεταλλικού στελέχους.
Ακμή
Η ακμή είναι επεξεργασμένη ούτως ώστε να καλύπτει δύο παράγοντες:
1. Το σχήμα της γλυφής που θέλει ο χρήστης να δώσει
2. Τη φύση και τη σκληρότητα της ύλης την οποία καλείται ο χρήστης να επεξεργαστεί
Το σχήμα και η σκληρότητα της ακμής είναι αντικείμενο της μεταλλοτεχνείας και περιλαμβάνει τη θερμική, μηχανική & χημική επεξεργασία του μετάλλου ούτως ώστε, αυτό, να συναντά τις προδιαγραφές που καλύπτουν τις απαιτήσεις της εργασίας. Το σχήμα και οι διαστάσεις της εξαρτώνται από τη μορφή και την κλίμακα της γλυφής την οποία επιδιώκει ο χρήστης να σμιλέψει σε μια επιφάνεια και το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η εργασία που εκτελείται. Έτσι λ.χ. στην αρχή της εργασίας, που η απολάξευση είναι χονδροειδής, η ακμή έχει μεγάλες διαστάσεις και παχύτερη διατομή σε σχέση με ετούτες που χρησιμοποιούνται σε τελικό στάδιο. Σε αυτό, το φινίρισμα είναι απαιτητικότερο, γεγονός που αλλάζει τις προδιαγραφές του εργαλείου. Εν γένει, μια ακμή μορφώνεται ως ευθεία, γωνιώδης, ή ημικυκλική, σε όποιες διαστάσεις και παραλλαγές εξυπηρετούν τον χρήστη.
Λαβή
Επειδή για την αποτελεσματική χρήση του σκαρπέλου απαιτείται η χρήση σφύρας, η οποία κρούεται στο οπίσθιο μέρος της λαβής, ενίοτε η λαβή του σκαρπέλου καλύπτεται, «ντύνεται», με ένα υλικό το οποίο είναι φιλικό στο χέρι και προσδίδει την απαραίτητη πρόσφυση και άνεση καθώς απορροφά μέρος των κραδασμών που προκαλούνται από την κρούση. Το υλικό αυτό είναι, κατά κανόνα, το ξύλο ή, εναλλακτικώς, προϊόντα πλέξης, ύφανσης, ή ακόμα και συνθετικές, οργανικές ύλες.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="σ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εργαλεία
Οδηγητής
Ο Οδηγητής μέσα από τις σελίδες του προβάλλει την πολιτική του ΚΚΕ στη νεολαία, συμβάλλει στην ανάπτυξη των πολιτικών δεσμών της ΚΝΕ με την εργαζόμενη νεολαία, τους νέους που βρίσκονται στη μαθητεία και στην κατάρτιση, στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, στις εργατικές γειτονιές και την ύπαιθρο.
Στις 22 Σεπτεμβρίου του 1968, γραμμένος σε μεμβράνη και πολυγραφημένος, κυκλοφόρησε ο πρώτος Οδηγητής. Στην προμετωπίδα του, από το πρώτο φύλλο, υπάρχουν 4 στίχοι από το ποίημα Οδηγητής του Κώστα Βάρναλη, από όπου είναι δανεισμένο το όνομά του. Τυπωνόταν σε συνθήκες παρανομίας, αλλά έως το 1974, δηλαδή την πτώση της χούντας, έβγαλε 44 φύλλα. Μετά τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ, τον Σεπτέμβριο του 1974 άρχισε να κυκλοφορεί κανονικά, καταγράφοντας έως το 1990 πολύ υψηλές κυκλοφορίες. Διέκοψε την κυκλοφορία του τον Σεπτέμβριο του 1990, για να ξανακυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο του 1991 ως και σήμερα σαν μηναίο περιοδικό.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
Κρίσιμο σημείο (θερμοδυναμική)
[[Image:CriticalPointMeasurementEthane.jpg|thumb|right|400px|3 καταστάσεις: υποκρίσιμη, κρίσιμη και υπερκρίσιμη του αιθανίου 1. Υποκρίσιμο [[αιθάνιο]], συνυπάρχουν η υγρή και η αέρια φάση
2. Κρίσιμο σημείο (32.17 °C, 48.72 bar), οπαλισμός
3. Υπερκρίσιμο αιθάνιο, ρευστό ]]
Στη θερμοδυναμική, ένα κρίσιμο σημείο (ή κρίσιμη κατάσταση) είναι το τελικό σημείο μιας καμπύλης ισορροπίας φάσης. Το πιο σημαντικό παράδειγμα είναι το κρίσιμο σημείο υγρού-ατμού, το τελικό σημείο της καμπύλης πίεσης-θερμοκρασίας που υποδεικνύει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ένα υγρό και οι ατμοί του μπορούν να συνυπάρξουν. Στο κρίσιμο σημείο, που ορίζεται από μια κρίσιμη θερμοκρασία Tc και μια κρίσιμη πίεση pc, τα όρια της φάσης (θερμοδυναμική) εξαφανίζονται. Άλλα παραδείγματα συμπεριλαμβάνουν τα κρίσιμα σημεία υγρού-υγρού σε μείγματα.
Επισκόπηση
Για λόγους απλότητας και καθαρότητας, η γενική ιδέα του κρίσιμου σημείου εισάγεται καλύτερα εξετάζοντας ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, το κρίσιμο σημείο υγρού-ατμού. Αυτό ήταν ιστορικά το πρώτο κρίσιμο σημείο που ανακαλύφθηκε και είναι ακόμα το πιο γνωστό και πιο μελετημένο.
Η εικόνα στα δεξιά δείχνει σχηματικά ένα διάγραμμα PT μιας καθαρής ουσίας (που αντιπαραβάλλεται προς τα μείγματα, που έχουν πρόσθετες μεταβλητές κατάστασης και πιο πλούσια διαγράμματα φάσης, που εξετάζονται παρακάτω). Οι συνήθως γνωστές φάσεις (θερμοδυναμική) στερεό, υγρό και ατμός διαχωρίζονται από τα όρια φάσης, δηλαδή από συνδυασμούς πίεσης-θερμοκρασίας όπου οι δύο φάσεις μπορεί να συνυπάρξουν. Στο τριπλό σημείο και οι τρεις φάσεις συνυπάρχουν. Όμως, το όριο υγρού-ατμού τελειώνει σε ένα τελικό σημείο σε κάποια κρίσιμη θερμοκρασία Tc και σε κάποια κρίσιμη πίεση pc. Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο.
Στο νερό, το κρίσιμο σημείο συμβαίνει περίπου σε 647 K και 22.064 MPa (3200 PSIA ή 218 atm).
Στα πέριξ του κρίσιμου σημείου, οι φυσικές ιδιότητες του υγρού και του ατμού αλλάζουν δραματικά, όπου και οι δυο φάσεις γίνονται όλο και πιο όμοιες. Παραδείγματος χάρη, το υγρό νερό κάτω από κανονικές συνθήκες είναι σχεδόν ασυμπίεστο, έχει έναν χαμηλό συντελεστή θερμικής διαστολής, έχει μια υψηλή διηλεκτρική σταθερά και είναι ένας εξαιρετικός διαλύτης για τους ηλεκτρολύτες. Κοντά στο κρίσιμο σημείο, όλες αυτές οι ιδιότητες αλλάζουν ακριβώς στο αντίθετο: το νερό γίνεται συμπιεστό, με υψηλό συντελεστή θερμικής διαστολής, πτωχό διηλεκτρικό και κακός διαλύτης για ηλεκτρολύτες και προτιμά να αναμειγνύεται με μη πολικά αέρια και οργανικά μόρια.
Στο κρίσιμο σημείο, υπάρχει μόνο μια φάση. Η θερμότητα εξάτμισης είναι μηδέν. Υπάρχει ένα σημείο καμπής στη σταθερή γραμμή θερμοκρασίας (κρίσιμη ισόθερμος) σε ένα διάγραμμα PV. Αυτό σημαίνει ότι στο κρίσιμο σημείο:
Πάνω από το κρίσιμο σημείο υπάρχει μια κατάσταση της ύλης που συνδέεται συνεχώς και με την υγρή και με την αέρια κατάσταση (και στην οποία μπορεί να μετασχηματιστεί χωρίς μετάπτωση φάσης). Αυτή η κατάσταση λέγεται υπερκρίσιμο ρευστό. Η συνηθισμένη γνώση των εγχειριδίων ότι κάθε διάκριση μεταξύ υγρού και ατμού εξαφανίζεται πέρα από το κρίσιμο σημείο έχει αμφισβητηθεί από τους Michael Fisher και Benjamin Widom που αναγνώρισαν μια γραμμή p,T που ξεχωρίζει καταστάσεις με διαφορετικές ασυμπτωτικές στατιστικές ιδιότητες (γραμμή Fisher-Widom).
Ιστορικό
Η ύπαρξη ενός κρίσιμου σημείου ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από τον Charles Cagniard de la Tour το 1822 και ονομάστηκε από τον Ντμίτρι Μεντελέγιεφ το 1860 και τον Thomas Andrews το 1869. Ο Cagniard απέδειξε ότι το CO2 μπορεί να υγροποιηθεί στους 31 °C σε μια πίεση 73 atm, αλλά όχι σε μια ελαφρώς υψηλότερη θερμοκρασία, ακόμα και κάτω από πιέσεις υψηλές μέχρι 3.000 atm.
Θεωρία
Επιλύοντας τις παραπάνω συνθήκες για την εξίσωση Βαν ντερ Βάαλς (Van der Waals), μπορεί κάποιος να υπολογίσει το κρίσιμο σημείο ως Όμως, η εξίσωση Βαν Ντερ Βάαλς, με βάση τη θεωρία μέσου πεδίου (mean field theory), δεν ισχύει κοντά στο κρίσιμο σημείο. Ειδικότερα, προβλέπει λαθεμένα νόμους αναγωγής.
Για την ανάλυση των ιδιοτήτων των ρευστών κοντά στο κρίσιμο σημείο, αναγμένες μεταβλητές κατάστασης ορίζονται μερικές φορές σχετικά με τις κρίσιμες ιδιότητες
Το θεώρημα των αντίστοιχων καταστάσεων υποδεικνύει ότι οι ουσίες σε ίσες αναγμένες πιέσεις και θερμοκρασίες έχουν ίσους αναγμένους όγκους. Αυτή η σχέση είναι προσεγγιστικά αληθής για πολλές ουσίες, αλλά γίνεται όλο και πιο ανακριβής για μεγάλες τιμές του pr.
Μείγματα: κρίσιμο σημείο υγρού-υγρού
Το κρίσιμο σημείο υγρού-υγρού ενός διαλύματος, που συμβαίνει στην κρίσιμη θερμοκρασία του διαλύματος, συμβαίνει στο όριο της περιοχής των δύο φάσεων του διαγράμματος φάσεων. Με άλλα λόγια, είναι το σημείο στο οποίο μια απειροελάχιστη αλλαγή σε κάποια θερμοδυναμική μεταβλητή (όπως θερμοκρασία ή πίεση) θα οδηγήσει σε διαχωρισμό του μείγματος σε δύο διακριτές υγρές φάσεις, όπως φαίνεται στο διάγραμμα φάσεων πολυμερούς-διαλύτη στα δεξιά. Δύο τύποι κρίσιμων σημείων υγρού-υγρού είναι το UCST, που είναι το πιο θερμό σημείο στο οποίο η ψύξη θα επιφέρει διαχωρισμό φάσης και η LCST, που είναι το πιο ψυχρό σημείο στο οποίο η θέρμανση θα επιφέρει διαχωρισμό φάσης.
Μαθηματικός ορισμός
Από θεωρητική άποψη, το κρίσιμο σημείο υγρού-υγρού αναπαριστά τα ακρότατα θερμοκρασίας-συγκέντρωσης της καμπύλης των ορίων ευστάθειας (spinodal) (όπως μπορεί να παρατηρηθεί στο σχήμα στα δεξιά). Συνεπώς, το κρίσιμο σημείο υγρού-υγρού σε ένα σύστημα δύο συστατικών πρέπει να ικανοποιεί δύο συνθήκες: τη συνθήκη της καμπύλης των ορίων ευστάθειας (η δεύτερη παράγωγος της ελεύθερης ενέργειας Gibbs ως προς τη συγκέντρωση πρέπει να είναι μηδέν) και την ακρότατη συνθήκη (η τρίτη παράγωγος της ελεύθερης ενέργειας ως προς τη συγκέντρωση πρέπει επίσης να ισούται με μηδέν ή η παράγωγος της καμπύλης των ορίων ευστάθειας της θερμοκρασίας ως προς τη συγκέντρωση πρέπει να ισούται με μηδέν.)
Στη θεωρία ομάδων ανακανονικοποίησης
Το κρίσιμο σημείο περιγράφεται από τη σύμμορφη θεωρία πεδίου. Σύμφωνα με τη θεωρία ομάδων ανακανονικοποίησης, η ιδιότητα ορισμού της κρισιμότητας είναι ότι το χαρακτηριστικό της κλίμακας μήκους της δομής του φυσικού συστήματος, γνωστό επίσης και ως μήκος συσχέτισης ξ, όπου γίνεται άπειρο. Αυτό μπορεί να συμβεί μαζί με τις κρίσιμες γραμμές στον χώρο φάσεων. Αυτή η επίδραση είναι η αιτία του κρίσιμου οπαλισμού που μπορεί να παρατηρηθεί καθώς το δυαδικό μείγμα υγρών πλησιάζει το κρίσιμο του σημείο υγρού-υγρού.
Σε συστήματα σε ισορροπία, το κρίσιμο σημείο πετυχαίνεται μόνο με ακριβή ρύθμιση μιας παραμέτρου ελέγχου. Όμως, σε μερικά συστήματα θερμοδυναμικής εκτός ισορροπίας, το κρίσιμο σημείο είναι ένας ελκυστής της δυναμικής κατά τρόπο που είναι απότομος ως προς τις παραμέτρους του συστήματος, ένα φαινόμενο που αναφέρεται ως αυτοοργανωμένη κρισιμότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θερμοδυναμική Κατηγορία:Κατάσταση της ύλης Κατηγορία:Φυσική συμπυκνωμένης ύλης
Chevrolet Camaro 1ης γενιάς
Η πρώτη γενιά της Chevrolet Camaro κυκλοφόρησε στην αγορά των ΗΠΑ στις 29 Σεπτεμβρίου 1966, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 1967, και μάλιστα εισήχθη την ίδια σεζόν με την δίδυμη (και διαχρονικά λίγο ακριβότερη) Pontiac Firebird πρώτης γενιάς, με την οποία και μοιραζόταν την ίδια πλατφόρμα, την αυτοφερόμενη (ενιαίο δομικό σύνολο) F-body. Και τα δύο μοντέλα σχεδιάστηκαν από τον μητρικό όμιλο της General Motors με σκοπό να ανταγωνιστούν την Ford Mustang, που είχε πρωτοκυκλοφορήσει το 1964 και σήμερα βρίσκεται στην έκτη γενιά της. Σύμφωνα με την General Motors, η ονομασία Camaro προήλθε από τη γαλλική λέξη «camarade», η οποία μεταφράζεται ως «σύντροφος».
Βασικά στοιχεία
Η πρώτη γενιά της Camaro έφτασε στις αμερικανικές αντιπροσωπείες στις 29 Σεπτεμβρίου 1966, με βάση την καινούρια τότε πλατφόρμα F-body. Το σασί αυτό διατηρήθηκε έως τη λήξη της Camaro τέταρτης γενιάς, τον Αύγουστο του 2002, και ήταν 2-πορτο, 4-θέσιο (με σαλόνι αυστηρά 2+2), με τη διάταξη «κινητήρας μπροστά / πίσω κίνηση» και αυτοφερόμενο (δηλαδή ενιαίο δομικό σύνολο, αντί το συνηθέστερο την τότε εποχή τύπου σκάλας, όπως αποκαλείται το «χτιστό» πάνω σε πλατφόρμα), αν και έφερε ένα μπροστινό υπο-πλαίσιο. Από το πρώτο έτος κυκλοφορίας της, η πρώτη γενιά της Camaro διατέθηκε ως coupé και convertible (καμπριολέ). Το ντιζάιν της θεωρήθηκε, και τότε και διαχρονικά, ως άκρως εντυπωσιακό, με έντονη προσωπικότητα, και δεν είναι τυχαίο ότι έδωσε την έμπνευση για το ρετρό ντιζάιν της πέμπτης γενιάς της Camaro, που παρήχθη μεταξύ του 2009 και του 2015.
Οι βασικοί κινητήρες του μοντέλου ήταν δύο 6-κύλινδροι σε σειρά (I6), κυβισμού 3.8 και 4.1 λίτρων, αλλά οι περισσότεροι κινητήρες ήταν 8-κύλινδροι V8 κατά την Αμερικανική παράδοση. Μοναδικό μελανό σημείο ήταν το απαράδεκτο, ακόμα και για τα δεδομένα της δεκαετίας του 1960, 2-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ορισμένων εκδόσεων. Οι άλλες εκδόσεις συνδυάζονταν με 3-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ή 3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο και στην έκδοση Camaro Z-28 με 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο. thumb|left|Chevrolet Camaro RS convertible του 1967. Σημειώστε την μαύρη γρίλια με τους κρυμμένους προβολείς όλων των RS στις Camaro πρώτης γενιάς.
Το μοντέλο γνώρισε αμέσως τεράστια εμπορική επιτυχία και είναι εντυπωσιακό ότι στα μόλις 3 χρόνια παραγωγής της πρώτης γενιάς, παρήχθησαν συνολικά 690.138 αντίτυπα από αυτήν. Εδώ πάντως πρέπει να τονιστεί ότι η τελευταία σεζόν ήταν εξαιρετικά μεγάλης διάρκειας, καθώς έφτασε μέχρι τον Νοέμβριο του 1969, λόγω κάποιων μηχανολογικών προβλημάτων που καθυστέρησαν την εισαγωγή της δεύτερης γενιάς έως τον Φεβρουάριο του 1970. Μάλιστα κυκλοφόρησε τότε ένας λαϊκός μύθος ότι οι τελευταίες Chevrolet Camaro πρώτης γενιάς πωλήθηκαν ως μοντέλα 1970, αλλά στην πραγματικότητα ο κωδικός αναγνώρισης των οχημάτων VIN γράφει 1969 σε όλα τα αντίτυπα.
Εκδόσεις
Τέσσερις εκδόσεις ήταν διαθέσιμες στην Camaro πρώτης γενιάς, με συνολικά 80 εργοστασιακές επιλογές και ακόμα 40 αξεσουάρ στα σημεία πώλησης:
Κατά τις 3 σεζόν παραγωγής της πρώτης γενιάς, δεν υπήρξαν αξιόλογες αισθητικές αλλαγές στις επιμέρους εκδόσεις της. Μοναδική εμφανής διαφορά είναι το μπροστινό τρίγωνο εξαερισμού στα μπροστινά παράθυρα κατά την πρώτη σεζόν, του 1967, το οποίο μετά καταργήθηκε.
Κινητήρες
thumb|right|Chevrolet Camaro convertible του 1967. thumb|right|Το σαλόνι μιας Chevrolet Camaro convertible του 1968.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Camaro 1 Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Ποσότητα
Δύο βασικοί διαχωρισμοί της ποσότητας, μέγεθος ή πληθυσμός (ή αριθμός), απηχούν το βασικό διαχωρισμό μεταξύ συνέχειας και ασυνέχειας.
Κάτω από τη λέξη μέγεθος εντάσσεται ότι είναι ασυνεχές ή διακριτό και διαιρετό σε αδιαίρετα, όλες οι περιπτώσεις των συλλογικών ουσιαστικών: στρατός, στόλος, κοπάδι, κυβέρνηση, εταιρεία, ομάδα, άνθρωποι, χορωδία, πλήθος, χάος, και αριθμός. Κάτω από τη λέξη πληθυσμός εντάσσεται ότι είναι συνεχές και ενοποιημένο και διαιρετό σε διαιρετά μέρη, όλες οι περιπτώσεις των μη-συλλεκτικών ουσιαστικών: το σύμπαν, η ύλη, μάζα, ενέργεια, ρευστό, υλικό, ζώο, φυτό, δένδρο.
Μαζί με την ανάλυση της φύσης της και την κατηγοριοποίησή της, τα θέματα της ποσότητας εμπλέκουν στενά σχετιζόμενα θέματα όπως η σχέση μεγεθών και πληθυσμών, διαστασιμότητα, ισότητα, αναλογία, οι μετρήσεις των ποσοτήτων, οι μονάδες μέτρησης, ο αριθμός και τα μετρητικά συστήματα, οι τύπου αριθμών και οι σχέσεις μεταξύ τους ως αριθμητικοί λόγοι.
Έτσι η ποσότητα είναι μία ιδιότητα που υπάρχει σε ένα εύρος μεγεθών ή πληθυσμών. Η μάζα, ο χρόνος, η απόσταση, η θερμότητα, και ο γωνιακός διαχωρισμός είναι μεταξύ των συνηθισμένων παραδειγμάτων ποσοτικών ιδιοτήτων.
Διονύσιος ο Νεότερος
Ο Διονύσιος Β΄ ο Νεότερος (περί το 397 π.Χ. - 343 π.Χ.) ήταν Έλληνας πολιτικός που κυβέρνησε τις Συρακούσες (367 π.Χ. - 357 π.Χ.) και (346 π.Χ. - 344 π.Χ.). Ο Διονύσιος ο Νεώτερος ήταν γιος και διάδοχος του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου του Πρεσβυτέρου από τη δεύτερη σύζυγό του Δωρίδα από τους Λοκρούς.
Άνοδος
Όταν πέθανε ο πατέρας του (367 π.Χ.) ήταν περίπου 30 ετών αλλά άπειρος να κυβερνήσει επειδή ο πατέρας του δεν τον εμπιστευόταν και τον διατηρούσε μακριά από τις δημόσιες υποθέσεις. Ο θείος του Δίων των Συρακουσών κάλεσε τον δάσκαλο του φιλόσοφο Πλάτωνα από την Αρχαία Αθήνα να έρθει να βοηθήσει τον Διονύσιο τον Νεότερο στη διακυβέρνηση και να τον μετατρέψει σε ένα πρότυπο "φιλοσόφου - βασιλιά" (366 π.Χ.). Ο Διονύσιος Β΄ ωστόσο υπό την επίδραση των αντιπάλων του Δίωνα συνωμότησε με τον ιστορικό Φίλιστο, έστειλε τον Δίωνα εξορία και ανέλαβε εξ ολοκλήρου την εξουσία στις Συρακούσες (466 π.Χ.). Η εξουσία του Διονυσίου χωρίς τον Δίωνα γινόταν όλο και περισσότερο καταστροφική, στάθηκε ανίκανος να κυβερνήσει την πόλη και να διευθύνει τον στρατό της. Ο φιλόσοφος Πλάτων ζήτησε από τον νεαρό τύραννο να καλέσει τον θείο του να επιστρέψει, ο Διονύσιος αντέδρασε χειρότερα, έκανε κατάσχεση της περιουσίας του Δίωνα και έδωσε τη σύζυγο του σε άλλο άντρα. Ο Δίων που ήταν αδιάφορος μέχρι τότε ύστερα από αυτή την πράξη και επειδή η περιουσία του ήταν απαραίτητη για να χρηματοδοτήσει τη ζωή του στην Αθήνα αποφάσισε να αντιδράσει στρατιωτικά.