Ελζμπιέτα_Σιενιάφσκα
Πολιτική προσωπικότητα
μικρογραφία| Ελζμπιέτα Σιενιάφσκα από τον Ανταμ Μανιόκι Η χετμανέσσα ήταν «κυρία με μεγάλη σοφία, λογική και επιδεξιότητα» και στάλθηκε από τον σύζυγό της σε διπλωματικές αποστολές, καθήκοντα και υποχρεώσεις στις οποίες εκείνος δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει. Ο Οτβινόφσκι την ονόμασε «μεγάλη κάτοχο τέτοιας πανουργίας που είχε συναντήσεις με ολόκληρη την Ευρώπη». Άλλοι την ονόμασαν «μεγάλη ηγέτιδα και Πρώτη Κυρία της Δημοκρατίας» και ο Αύγουστος Β' είχε το πορτρέτο της ανάμεσα στα ομοιώματα διακεκριμένων γυναικών. Μετά το θάνατο του Τζον Γ΄ Σόμπιεσκι υποστήριξε τη γαλλική υποψηφιότητα του Φρανσουά Λούις, πρίγκιπα του Κοντί για τον πολωνικό θρόνο και έγινε ηγέτης του κόμματός του. Όταν απογοητεύτηκε από την υποψηφιότητά του, συνεργάστηκε με τον Αύγουστο Β'. Μετά την αναχώρηση της βασίλισσας Μαρίας Κασίμιρ για τη Ρώμη, διοίκησε την προίκα της χήρας στη Βαρσοβία. Μεταξύ 1701 και 1703, λόγω της υποκίνησης της γαλλικής διπλωματίας, συμμετείχε στην εξέγερση κατά των Αψβούργων στην Ουγγαρία, την οποία υποστήριξε οικονομικά και πολιτικά. Ο ηγέτης της εξέγερσης Φράνσις Β' Ρακότζι, πρίγκιπας της Τρανσυλβανίας, έγινε ο εραστής της. Στο κτήμα των Σιενιάφσκι στο Μπερεζάνυ, ο Ρακότζι εξέδωσε τη διακήρυξη Σε όλους τους Ούγγρους, η οποία θεωρείται η αρχή της εξέγερσης. Η διακριτική ρομαντική τους σχέση άνθισε στα ταραχώδη χρόνια του πολέμου. Έγραψε ένα μαδριγάλι στα γαλλικά αφιερωμένο στην εφηβεία και τα ερωτικά του γράμματα είναι ενδιαφέροντα παραδείγματα επιστολογραφίας. Όταν το 1704, ο Ιάκωβος και ο Κωντσαντύ Σομπιέσκις απήχθησαν και φυλακίστηκαν στη Σαξονία, ο Αλεξάντερ παραιτήθηκε από την αντιπαλότητα για το στέμμα, φοβούμενος την εκδίκηση από τον πρώην εραστή του (εκείνη την εποχή παρτιζάνος των Βέττιν). αριστερά|μικρογραφία| [[Μπερεζάνι|Ελζμπιέτα Σιενιάφσκα, σε Σαρματική στάση και σε ανδρικό ντέλια μανδύα, από τον Λουί ντε Σιλβέστρε]] Το 1706, μετά την παραίτηση του Αυγούστου Β, άρχισε τις διαπραγματεύσεις για να καταλήξει σε συμφωνία μεταξύ του τσάρου Πέτρου Α' της Ρωσίας και του βασιλιά Καρόλου ΙΒ' της Σουηδίας. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων συναντήθηκε με τον πρώην εραστή της Γιαμπλόφσκι, τον απεσταλμένο του Βασιλιά Λεστσίνσκι. Η Σιενιάφσκα απήχθη τον Νοέμβριο του 1707 από τον σουηδικό στρατό και συναντήθηκε με τον ίδιο τον βασιλιά. Απελευθερώθηκε μετά από ένα μήνα λόγω της γαλλικής διαμεσολάβησης. Μετά την παραίτηση του Αυγούστου, ο σύζυγος της Σιενιάφσκα έγινε ένας από τους σημαντικότερους παίκτες στον αγώνα για το πολωνικό στέμμα. Θεωρήθηκε ως ένας από τους ηγέτες της Συνομοσπονδίας Σαντομίερζ και ξεκινώντας από το 1707 διαπραγματεύτηκε με τον Τσάρο Πέτρο Α' την υποψηφιότητά του στο θρόνο. Αλλά η σύζυγός του αντιτάχθηκε έντονα στην υποψηφιότητά του και τον απείλησε με διαζύγιο. Υποστήριξε, ωστόσο, την υποψηφιότητα του εραστή της Φράνσις Ρακότζι ως της καταλληλότερης σε μια πολύ δύσκολη πολιτική κατάσταση για την Σερενίσιμα. Με την υποστήριξη ενός Γάλλου διπλωμάτη του Ζαν Βίκτορ ντε Μπεσενβάλ συμμετείχε σε ειρηνευτικές διαμεσολαβήσεις. Μετά τη διακήρυξη της Μεσοβασιλείας στην Κοινοπολιτεία τον Ιούλιο του 1707, επιτεύχθηκε συμφωνία και διορίστηκε στις 8 Αυγούστου 1707 το συμβούλιο του Λούμπλιν. Λόγω των ληστειών και άλλων καταχρήσεων από τα ρωσικά στρατεύματα, ο Σέιμ άρχισε να επιβάλλει τον προστατευόμενο της Σιενιάφσκα. Όταν αυτά τα σχέδια απέτυχαν, προσπάθησε να νομιμοποιήσει την εκλογή του Λεσζίνκσι και να απομακρύνει όλα τα ξένα στρατεύματα από τη χώρα. Στην πολιτική της, στόχευε επίσης στη μείωση των ρωσικών επιρροών στην Κοινοπολιτεία. Ήταν μία αδίστακτη πολιτικός που συμμετείχε σε πολιτικές υποθέσεις σε μεγάλη κλίμακα, καθιέρωσε μυστικές επαφές με διαφορετικά στρατόπεδα και διεξήγαγε διάφορες προσωπικές ίντριγκες. Ο Κάρολος ιΒ' της Σουηδίας την χαρακτήρισε ως «αυτή η πιο καταραμένη γυναίκα».