cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ωγκύστ Μπλανκί
Η Κομμούνα (18 Μαρτίου-28 Μαΐου 1871)
Ο Μπλανκί του είναι ευγνώμων. Βάζει υποψηφιότητα σε διάφορες ψηφοφορίες. Στις 20 Απριλίου 1879 εκλέγεται βουλευτής στο Μπορντώ (ο Γκαριμπάλντι καλεί τον κόσμο να τον ψηφίσει προσφωνώντας τον " ήρωα που μαρτύρησε για την ανθρώπινη ελευθερία"). Τίθεται ζήτημα εκλογιμότητας; από την Αριστερά, ο Λουί Μπλάν και ο Κλεμανσώ υποστηρίζουν την εγκυρότητα της εκλογής και την αναγκαιότητα της απελευθέρωσης του Μπλανκί. Όμως, την 1η Ιουνίου, ακυρώνεται η εκλογή του. Εν τούτοις, αφήνεται ελεύθερος στις 10 του ίδιου μήνα με προεδρικό διάταγμα. Ξαναβρίσκει χαρούμενος τις αδελφές του, τις κυρίες Μπαρελιέ και Αντουάν, και τον φίλο του Κλεμανσώ. Ο Πωλ Λαφάργκ, ο γαμπρός του Μαρξ, τον συγχαίρει για την απελευθέρωσή του και τον καλεί στο Λονδίνο. Ο Μπλανκί προτιμά να προσπαθήσει να επανεκλεγεί στο Μπορντώ και δεν θα πάει στο Λονδίνο. Ο Λαφάργκ, ο Μαρξ και ο Pierre Denis τον θαυμάζουν γιατί διακρίνουν σ'αυτόν την ενσάρκωση της ιδέας της πάλης των τάξεων. Ο θαυμασμός όμως αυτός δεν φαίνεται να είναι αμοιβαίος: ο Μπλανκί αποδοκιμάζει με αυστηρότητα τις μαρξιστικές ιδέες του δημοσιογράφου Gabriel Deville.
Στις εκλογές αποτυγχάνει λόγω των πικρόχολων επιθέσεων που επαναλάμβαναν τις κατηγορίες του εγγράφου Taschereau. Αφοσιώνεται λοιπόν στον αγώνα υπερ της αμνήστευσης των συντρόφων του κομμουνάρων. Ταξιδεύει σ'όλη τη Γαλλία διαδίδοντας τις ιδέες του μέσα απ'την εφημερίδα του "Ούτε θεός ούτε αφέντης". Σοκαρισμένος από το γεγονός ότι οι δημοκράτες είτε εξορίζονται, είτε φυλακίζονται ενώ οι μοναρχικοί και οι βοναπαρτιστές ζουν ανενόχλητοι, συγκεντρώνει τα πλήθη, ιδιαίτερα στη Λυών, για να πάρουν θέση υπερ της αμνηστίας. Συναντάται με τον Γκαριμπάλντι και τον Ροσφώρ. Αμέσως μετά τον θάνατο της αδελφής του, της κυρίας Μπαρελιέ για την οποία είναι απαρηγόρητος, αποτυγχάνει για δεύτερη φορά στις εκλογές στη Λυών, καθώς οι αντίπαλοί του κάνουν σύμπραξη εναντίον του χρησιμοποιώντας ξανά το έγγραφο Taschereau. Παρ'όλες τις αντιξοότητες όμως και καθώς είχε διεξαχθεί σωστά η προεκλογική του καμπάνια (είχε βγεί πρώτος από τον πρώτο γύρο), συνεισφέρει με αποτελεσματικό τρόπο στην ψήφιση του νόμου για την αμνήστευση των κομμουνάρων στις 11 Ιουλίου 1880. Μετά τον θάνατο της κυρίας Μπαρελλιέ, φιλοξενείται στο σπίτι ενός υποστηρικτή του, του Ernest Granger. Στις 27 Δεκεμβρίου και ενώ συζητούσαν, ο Μπλανκί παθαίνει εγκεφαλική συμφόρηση. Οι φίλοι του, και ιδίως ο Κλεμανσώ και ο Βαγιάν προστρέχουν κοντά του. Πεθαίνει τη νύχτα της 1ης Ιανουαρίου 1881 στην οδό 25,Boulevard Auguste Blanqui. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν 100.000 άτομα. Ενταφιάστηκε στο Νεκροταφείο του Père-Lachaise στο Παρίσι. Ο θιασώτης του, Eudes και η Louise Michel του απέδωσαν φόρο τιμής.
Πολιτικές Θέσεις
Σύμφωνα με το σοσιαλιστικό πολιτικό ρεύμα της εποχής, ο Μπλανκί είναι υπέρ της αναδιανομής του κεφαλαίου και της κολεκτιβοποίησης των μέσων παραγωγής, όπως επισημαίνει στο κείμενό του "Όποιος έχει το μαχαίρι, έχει και το ψωμί". Όμως ο μπλανκισμός διαφέρει από πολλές απόψεις από τα άλλα σοσιαλιστικά ρεύματα της εποχής του. Δεν μπορούμε να τον εντάξουμε στον μαρξισμό. Από τη μία πλευρά, σε αντίθεση με τον Καρλ Μαρξ, ο Μπλανκί δεν πιστεύει στον πρωταρχικό ρόλο της εργατικής τάξης, ούτε στα μαζικά κινήματα: πιστεύει, αντίθετα, πως η επανάσταση πρέπει να είναι το έργο μιας μειοψηφίας, που θα επιβάλλει δια της βίας μια προσωρινή δικτατορία. Αυτή η περίοδος της μεταβατικής τυραννίας θα επιτρέψει να τεθούν τα θεμέλια μιας νέας τάξης πραγμάτων, που θα οδηγήσει στη λαϊκή εξουσία. Από την άλλη πλευρά, ο Μπλανκί ανησυχεί περισσότερο για την επανάσταση παρά για το κοινωνικό γίγνεσθαι μετά απ'αυτήν: αν και η σκέψη του βασίζεται σαφώς σε σοσιαλιστικές αρχές, σπάνια φτάνει μέχρι το σημείο να οραματιστεί μια κοινωνία καθαρά και πραγματικά σοσιαλιστική. Σ'αυτό ακριβώς διαφέρει από τους ουτοπιστές. Για τους μπλανκιστές, η ανατροπή της αστικής τάξης και η επανάσταση είναι αυτοσκοπός τουλάχιστον κατά την πρώτη περίοδο. Ήταν ένας μη μαρξιστής σοσιαλιστής. Ήδη από τα νεανικά του χρόνια είναι θετικά διακείμενος προς την έλευση της Δημοκρατίας γιατί πιστεύει πως σύντομα θα ακολουθήσει και ο σοσιαλισμός.
Στην εφημερίδα του, Ο Ελευθερωτής, που ιδρύθηκε το 1834, με μότο "Ενότητα, Ισότητα, Αδελφότητα", έγραψε στο πρώτο φύλλο (2 φεβρουαρίου 1834): "Ο λόγος για τον οποίο είμαστε δημοκράτες, είναι γιατί ελπίζουμε πως η δημοκρατία θα επιφέρει έναν κοινωνικό μετασχηματισμό τον οποίο η Γαλλία ζητεί επειγόντως και ο οποίος είναι αναπότρεπτος. Αν η δημοκρατία ματαιώσει αυτή την προσδοκία, θα σταματήσουμε να είμαστε δημοκράτες, γιατί όσον αφορά εμάς, μια μορφή διακυβέρνησης δεν είναι στόχος, αλλά μέσο, και δεν επιθυμούμε απλώς μια πολιτική μεταρρύθμιση, παρά μόνο εάν οδηγεί σε κοινωνική μεταρρύθμιση". Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, αργότερα, θα παρουσιάσει την ιδέα της δικτατορίας του προλεταριάτου. Στην Εταιρεία των Εποχών, γράφει: "Το κοινωνικό κράτος έχει γάγγραινα, για να το επαναφέρουμε σε μια υγιή κατάσταση, χρειάζονται ηρωικά γιατρικά; θα υπάρξει, για κάποιο χρονικό διάστημα, η αναγκαιότητα μιας επαναστατικής εξουσίας".
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι Μπλανκί προσεγγίζει ιδεολογικά τη σκέψη του Εμπέρ ενώ απορρίπτει τις ιδέες του Ροβεσπιέρου, που θεωρεί πως έχουν θρησκευτικό υπόβαθρο (εξάλλου, εξ άλλου ήταν ο ιδρυτής της εφημερίδας Ούτε Θεός, Ούτε αφέντης). Ο Alain Decaux θεωρεί ότι η στάση του Μπλανκί είναι συγκρίσιμη με αυτή του Ροβεσπιέρου: ενώ του Barbès, είναι παρόμοια με εκείνη του Δαντόν. Ο Μπλανκί είναι "άτεγκτος" και "αδιάλλακτος". Οι δυό πρώην σύμμαχοι συγκρούστηκαν λόγω του εγγράφου Taschereau. Το 1839 είχαν επιδιώξει να καταλάβουν μαζί το δημαρχείο του Παρισιού. Ο Barbès και ο Μπλανκί είναι δύο "αλληλοσυγκρουόμενοι" επαναστάτες: "Ο Μπλανκί θέλει μια κοινωνική δημοκρατία, ενώ η ιδέα της δημοκρατίας για τον Barbès είναι πιο χλιαρή". Ο Alain Decaux κρίνει ότι η κατηγορία της ακραίας βίας που αποδίδουν στον Μπλανκί είναι υπερβολική, Πιστεύει πως ο Ουγκώ είναι αυστηρός και άδικος όταν συγκρίνει τον Μπλανκί με τον Marat. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Μπλανκί αποδέχεται τον διάλογο, δεν είναι δήμιος, δεν ζητά, για παράδειγμα, όπως ισχυρίζεται ο Ουγκώ, να καρατομηθεί ο Λαμαρτίνος. Είναι πολύ πιο φιλειρηνικός από όσο τον παρουσιάζουν.
Η στάση του είναι αδιάλλακτη. Δεν θέλει σταδιακές μεταρρυθμίσεις που χαρακτηρίζονται από παραχωρήσεις. Έχει ένα μότο: "θα πρέπει να παντρευτεί χωρίς προίκα". Δεν θέλει να συμμαχήσει με την πιο μετριοπαθή αριστερά του Ledru-Rollin ή του σοσιαλιστή Λουί Μπλαν. Είναι συνεπής επαναστάτης όταν γράφει το 1851 σε ορισμένους από τους υποστηρικτές του, ενώ ήταν φυλακισμένος: "Όποιος έχει το μαχαίρι έχει και το ψωμί...όταν οι εργάτες με υψωμένα τα όπλα πλημμυρίσουν τη Γαλλία τότε θα έρθει ο σοσιαλισμός. Μπροστά στους ένοπλους προλετάριους, όλα τα εμπόδια, οι αντιδράσεις και τα αδιέξοδα θα εξαφανιστούν. Αλλά και για τους προλετάριους που επιτρέπουν στον εαυτό τους να διασκεδάζουν με γελοία σούρτα-φέρτα στους δρόμους, φυτεύοντας δέντρα της ελευθερίας και ακούγωντας πομπώδεις δικηγορίστικους λόγους, έχουμε πρώτα αγιασμό, μετά βρισιές και στη συνέχεια σφαίρες, και πάλι σφαίρες και δυστυχία πάντα. 'Ας επιλέξει ο λαός!" .
Ο Μπλανκί φαίνεται πως δεν συμπαθεί την Πρώτη Διεθνή. Επιπλέον, φαίνεται να λοιδωρεί τον Προυντόν που είναι αρκετά δημοφιλής μεταξύ των μελών της Διεθνούς. Αναμφισβήτητα, δεν μπορούμε να τον εντάξουμε σε κανένα από τα κύρια ιδεολογικά ρεύματα του της εποχής του. Δεν δείχνει να θαυμάζει ιδιαίτερα τον Μαρξ, εκτός από την Αθλιότητα της φιλοσοφίας, ένα έργο που ασκεί κριτική στον Προυντόν. Σύμφωνα με τον Decaux, "Ο Μπλανκί δεν ανέχεται οποιαδήποτε συμμαχία". Μια απόπειρα συμπαράταξης με τους υποστηρικτές του Μπακούνιν, για παράδειγμα, απέτυχε.
Το Έργο του
μικρογραφία|[[Ζυλ Νταλού|Τζουλς Dalou, Ο Μπλανκί στον τάφο του (1885), Νεκροταφείο Père-Lachaise, Παρίσι.|εναλλ.=Jules Dalou Ο Τάφος του Μπλανκί (1885) Νεκροταφείο Père-Lachaise, Παρίσι]] Ο Μπλανκί συγγενεύει ιδεολογικά με τον λεγόμενο "μεταφυσικό" σοσιαλισμό ". Στο έργο του η Αιωνιότητα μέσα από τα άστρα (1872), που το ολοκλήρωσε, είναι αλήθεια, στο τέλος της ζωής του και ενώ ήταν για μια ακόμα φορά στη φυλακή, εξηγεί ότι ο συνδυασμός των ατόμων από τα οποία προκύπτουμε σαν οντότητες αναπαράγεται άπειρες φορές (στο άπειρο του χώρου και του χρόνου), με αποτέλεσμα, κάθε ένας από εμάς να έχει έναν άπειρο αριθμό από σωσίες. Ωστόσο, τα τελευταία γραπτά του Μπλανκί είναι αμελητέα σε σύγκριση με αυτό που ήταν κατ'ουσίαν και πάνω απ'όλα: ένας στρατηγός της εξέγερσης που δεν δίστασε να αναλωθεί ο ίδιος προσωπικά.
Στη συλλογή κειμένων με τίτλο" Η Κοινωνική Κριτική, που δημοσιεύτηκε το 1886, Μπλανκί καθορίζει τρεις θέσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι δημοκράτες του 19ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι σοσιαλιστές Κατηγορία:Γάλλοι ακροαριστεροί
Αδαλάρδος του Κορμπί
Ο Αδαλάρδος (Adalardus, 751 - 2 Ιανουαρίου 826) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν ηγούμενος του αββαείου του Κορμπί, ιδρυτής του αββαείου του Κόρβεϋ και εξάδελφος του Καρλομάγνου. Εγινε προστάτης άγιος πολλών πόλεων της Γαλλίας και του κάτω Ρήνου.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδου ηγουμένου του Σαιν-Κεντέν και μίας κόρης του Χαριβέρτου Α΄ του Λαν.
Έλαβε καλή εκπαίδευση στη Σχολή των Ανακτόρων της Αυλής του Καρλομάγνου στο Άαχεν και έγινε, αν και νέος, κόμης του παλατιού. Σε ηλικία 20 ετών εισήλθε στη μονή του Κορμπί στην Πικαρδία, η οποία είχε ιδρυθεί το 662 από τη Βαλτχίλδη, σύζυγο του Κλόβις Β΄ της Νευστρίας & Βουργουνδίας. Για περισσότερη απομόνωση, μετέβη στο Μόντε Κασσίνο της κεντρικής Ιταλίας, αλλά το Καρλομάγνος τον κάλεσε στο Κορμπί, όπου εκλέχθηκε ηγούμενος. Ταυτόχρονα ο Καρλομάγνος τον έκανε πρώτο υπουργό στο γιο του Πεπίνο της Λομβαρδίας, μέσα στο Φραγκικό βασίλειο. Ως ανώτερος αυλικός διοικητής παρακολούθησε συμβούλια στρατιωτικού σχεδιασμού. Στο έργο του De ordine palatini (Περί της τάξεως του παλατίου) περιγράφει ένα καλό οργανωμένο σύστημα περί τα τέλη της βασιλείας του Πεπίνου. Όταν αυτός απεβίωσε το 810 στο Μιλάνο, όρισε τον Αδαλάρδο εκπαιδευτή του 12ετούς γιου του Βερνάρδου.
Όταν ο Βερνάρδος της Λομβαρδίας το 817 φιλοδόξησε να γίνει βασιλιάς των Φράγκων, ο θείος αυτού Λουδοβίκος Α΄ υποπτεύθηκε ότι ο Αδαλάρδος δείχνει συμπάθεια στο σχέδιο και τον εξόρισε στο Ερμουτιέ (νυν Νουαρμουτιέ) επί του ομωνύμου νησιού στις εκβολές του Λίγηρα· ο αδελφός του Βάλα υποχρεώθηκε να γίνει μοναχός στο Κορμπί. Έπειτα από πέντε έτη ο Λουδοβίκος Α΄ κατάλαβε το λάθος του και όρισε τον Αδαλάρδο ως έναν από τους κυρίους συμβούλους του.
Ο Αδαλάρδος ανήγειρε αρκετά νοσοκομεία· το 822, μαζί με τον αδελφό του Βάλα, ίδρυσε το αββαείο του Κόρβεϋ (Νέο Κορμπί) στη Βεστφαλία. Αυτό ήταν βασιλικό αββαείο και η περιοχή του εκτεινόταν από την επισκοπή του Παντερμπόρν ως το δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ. Ο ηγούμενός του ήταν ένας από τους 11 ηγουμένους, που μαζί με 21 επισκόπους είχαν θέση στη Συνέλευση (Diet) του Ρέγκενσμπουρκ.
Στις 22 Δεκεμβρίου 826 ένοιωσε ασθενής και από το Κόρβεϋ επέστρεψε στο Κορμπί. Απεβίωσε εκεί 10 ημέρες μετά σε ηλικία 73 ετών. Τιμήθηκε ως προστάτης άγιος πολλών ναών και πόλεων στη Γαλλία και στον κάτω Ρήνο.
Ποταμός Λαγκάβιτσα
μικρογραφία {{{πηγές|11|01|2022}} Ο ποταμός Λαγκάβιτσα βρίσκεται κοντά στα Όρη Τσαμαντά ή Μουργκάνα των ελληνοαλβανικών συνόρων, στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Θεσπρωτίας και στα νότια του Νομού Ιωαννίνων.Οι πηγές του βουνού, η «Μάνα του νερού» όπως αποκαλούνται βρίσκεται κοντά στο χωριό Λίστα Φιλιατών. Από τον Ποταμό Λαγκάβιτσα αρδεύεται τα περισσότερα χωριά της περιοχής, είναι 22 χιλιόμετρα ποταμός που διασχίζει τα χωριά και τις κοιλάδες της περιοχής, όπως την Καλλιθέας Φιλιατών και τον κάμπο της Ρεγγίνας το Γαρδίκι Φιλιατών και τον κάμπο της Λέκουφας Γαρδικίου τον Μαυρόκαμπο, τον κάμπο της Χαραυγής και το ιστορικό μοναστήρι της Αγ Μαρίνας τα στενά της Μπράνιας και τον κάμπο της Λεπτοκαρύας πριν καταλήξει στο χωριό Ραβενή όπου ενώνετε με τον ποταμό Καλαμά .Ο Ποταμός Λαγκάβιστα κατά το μήκος του έχει πούσια πανίδα που αποτελείται από άφθονα μικρά ψάρια, καβούρια, βατράχια, πεταλούδες ,βίδρες, νεροχελώνες και λίγα ακίνδυνα νερόφιδα.
Γιάκομπ Έσσελενς
δεξιά|μικρογραφία| Τοπίο ποταμού Ο Γιάκομπ Έσσελενς (Jacob Esselens, 1626, Άμστερνταμ - 1687, Άμστερνταμ), ήταν Ολλανδός τοπιογράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής.
Βιογραφία
Σύμφωνα με το RKD ταξίδεψε στο Κλέφε το 1663 και νυμφεύτηκε το 1668 στο Άμστερνταμ. Ταξίδεψε στη Γαλλία και αργότερα στην Αγγλία ως έμπορος μεταξιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι τοπίων Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Κούμπα Γκούντινγκ Τζ.
O Κούμπα Γκούντινγκ Τζ. (Cuba M. Gooding Jr.), (γενν. 2 Ιανουαρίου 1968) είναι Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός τη δεκαετία του 1990, όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία Boyz n the Hood (1991), ενώ πέντε χρόνια αργότερα, κέρδισε και το πρώτο του Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου, για τον ρόλο του στην ταινία Τζέρι Μαγκουάιρ (1996). Κατά τ' άλλα έχει συμμετάσχει σε ταινίες όπως το Καλύτερα δε Γίνεται (1997), το Κώδικας τιμής (2000), το Περλ Χάρμπορ (2001), το American Gangster (2007) και το Selma (2014). Ενώ από το 2016 συμμετέχει και πρωταγωνιστικά σε δύο τηλεοπτικές σειρές: American Horror Story και The People v. O. J. Simpson: American Crime Story. Το 2002, τιμήθηκε με ένα αστέρι, στη Λεωφόρο της Δόξας, στο Χόλιγουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Χριστιανοί Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σαβεριά
Το Σαβεριά (γαλλικά: Chavéria) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Όσιος Λουκάς Βοιωτίας (οικισμός)
Ο Όσιος Λουκάς βρίσκεται στον Νομό Βοιωτίας, είναι οικισμός της κοινότητας Στειρίου,της δημοτικής ενότητας Διστόμου, του δήμου Διστόμου-Αράχοβας-Αντίκυρας, της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και οι κάτοικοί του είναι μοναχοί.
Σαβεριά
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Όσιος Λουκάς Βοιωτίας (οικισμός)
Γεωγραφία
Ο οικισμός βρίσκεται στο όρος Στείρι, στη τοποθεσία όπου βρισκόταν άλλοτε ναός της Στειρίτιδας Δήμητρας, περιλαμβάνει δε το μοναστηριακό συγκρότημα των βυζαντινών χρόνων, την Μονή του Οσίου Λουκά, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους.
Ιστορικό διοικητικών μεταβολών Οσίου Λουκά
Ο Όσιος Λουκάς είχε, όπως και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας, αξιόλογες διοικητικές μεταβολές κατά τον 19ο, 20ό και 21ο αιώνα, που  είναι οι εξής:
Όσιος Λουκάς (Αττικής και Βοιωτίας)
Ο οικισμός προσαρτάται στον δήμο Διστομίων.
Ο οικισμός αποσπάται από τον δήμο Χαιρωνείας και προσαρτάται στον δήμο Διστομίων.
Όσιος Λουκάς (Βοιωτίας)
Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Αττικής και Βοιωτίας και υπάγεται στο νομό Βοιωτίας
Όσιος Λουκάς (Αττικής και Βοιωτίας)
Ο οικισμός αποσπάται από τον νομό Βοιωτίας και υπάγεται στον νομό Αττικής και Βοιωτίας
Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Διστομίων και υπάγεται στην κοινότητα Στειρίου
Όσιος Λουκάς (Βοιωτίας)
Ο οικισμός αποσπάται στον νομό Βοιωτίας από τον νομό Αττικής και Βοιωτίας
Ο οικισμός αποσπάται από τον δήμο Διστόμου και προσαρτάται στο δήμο Διστόμου-Αράχοβας-Αντίκυρας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ελλάδα Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ευρώπη Κατηγορία:Κοινότητα Στειρίου
Κέντρο Μποτίν
Το Κέντρο Μποτίν (Centro Botin) είναι κέντρο τέχνης, έργο του Ιταλού βραβευμένου αρχιτέκτονα με βραβείο Πρίτσκερ Ρέντσο Πιάνο σε συνεργασία με το γραφείο Luis Vidal + Architects. Βρίσκεται στην πόλη του Σανταντέρ της Ισπανίας. Είναι τοποθετημένο σε στρατηγική περιοχή που βλέπει στον κόλπο και βρίσκεται κοντά στο κέντρο της παλιάς πόλης. Η έναρξη των έργων ξεκίνησε το 2012 και αποπερατώθηκε το 2017. Στόχος του είναι να τονώσει την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη της κοινωνίας.
Το Κέντρο Μποτίν αποτελεί έναν χώρο συνάντησης για την τέχνη και την παιδεία. Χάρη στην κατασκευή της σήραγγας δημιουργεί νέους δημόσιους χώρους και επεκτείνει τους υπάρχοντες ιστορικούς κήπους Περέδα. Όλα αυτά ως μια συμφωνία, υπηρετούν τον σκοπό της σύνδεσης του κέντρου του Σαντάντερ με τον κόλπο του.
Τόσο σημαντικό όσο και το ίδιο το κτίριο -έργο του στούντιο Renzo Piano Building Workshop (RPBW), σε συνεργασία με τον Luis Vidal και τους Αρχιτέκτονες– είναι οι δημόσιοι χώροι που έχουν δημιουργηθεί γύρω, χάρη στη υπογειοποίηση της λεωφόρου, όπως οι κήποι Pereda που τριπλασιάστηκαν σε έκταση.
Το Botín Center θα παρέχει το πρόγραμμα πλαστικών τεχνών που έχει αναπτύξει το Ίδρυμα Botín εδώ και 25 χρόνια. Ταυτόχρονα, θα είναι ένα πρωτοποριακό μέρος για έρευνα σχέσεων μεταξύ των τεχνών, των συναισθημάτων και της δημιουργικότητας και ένα σημείο συνάντησης διεθνές για μελετητές και πρώην ειδικούς σε αυτόν τον τομέα. Χάρη στο καινοτόμο εκπαιδευτικό πρόγραμμα – δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Yale–, το Κέντρο Botín θα φιλοξενήσει εργαστήρια, σεμινάρια, μαθήματα και δραστηριότητες κατάρτισης για παιδιά, νέους και ενήλικες, μέσω των οποίων θα αναπτύξει τη δημιουργικότητα του ο πληθυσμός του Σανταντέρ και της Κανταβρίας. Πρόκειται για εμβληματικό έργο που, μέσω του πολιτισμού και της γνώσης, θα προβάλει το Σαντάντερ και την Καντάμπρια σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
Υπάρχει ενσωμάτωση του κτιρίου στην πόλη. Το κτίριο τοποθετείται σε οικόπεδο έκτασης 18000 m2 σε στρατηγικό σημείο, που βρίσκεται μεταξύ των αποβαθρών Αλμπαρέδα και Μάουρα.
Εν όψει- Παλαιότερα ο χώρος αυτός προοριζόταν για πρόσβαση στο πλοίο, αποτελώντας ένα φυσικό φράγμα μεταξύ του ιστορικού κέντρου, του αστικού τοπίου και της θάλασσας, διακόπτοντας τη συνέχεια του περιπάτου. Χάρη στην κατασκευή μιας σήραγγας, μήκους 220 μ., ο χώρος παρέμβασης είναι δομημένος ως προέκταση του αστικού ιστού του Σανταντέρ, ενισχυτικός της οπτικής σύνδεσης μεταξύ της πόλης και του κόλπου. Η φύτευση και το ύψος του κτιρίου επιτρέπουν να δεις τον κόλπο από τους κήπους σε πλήρη ενοποίηση με το περιβάλλον.
Η λειτουργική διάταξη του κτιρίου κατανέμεται σε υπόγειο, ισόγειο, δύο κύριους ορόφους. Η επιφάνεια συνολικής δόμησης είναι 10.056 m², από τα οποία 8.762 m² είναι υπέργεια και 1.294 m² βρίσκονται κάτω από το έδαφος. Τα περισσότερα δωμάτια στεγάζονται στο υπόγειο και περιέχουν τις εγκαταστάσεις που χρειάζεται το κτίριο. Ένα από τα πιο σχετικά είναι η παραγωγή θέρμανσης και ψύξης για τον κλιματισμό, με ένα καινοτόμο σύστημα ψύξης που επιτρέπει την αξιοποίηση, σε φυσικούς, περιβαλλοντικούς πόρους. Το υπόγειο επίσης στεγάζει χώρους που προορίζονται ως δευτερεύοντες κουζίνα και τουαλέτες.
Προσβασιμότητα
Το έργο αποκαθιστά τους δεσμούς μεταξύ θάλασσας και πόλης. Τα σκληρά όρια των αυτοκινητόδρομων σβήνονται υπόγεια και υπέργεια στο πεδίο του Centro Botin, κάτι το οποίο συναντάται και στο New Metropolis (National Centre for Science and Technology) του Amsterdam με τη βύθιση κύριου δρόμου κάτω από τα νερά του λιμάνιου του Oasterdok.
Η αίσθηση της βύθισης γίνεται εμφανής τόσο στον αυτοκινητόδρομο που διατρέχει υπογείως το κτίριο όσο και στην πορεία προς το υδάτινο στοιχείο. Η γεωμετρία της γενικής κάτοψης του κτιρίου εντάσσεται ομαλά στο τοπίο.
Αντελό-Μορβάλ
Το Αντελό-Μορβάλ (γαλλικά: Andelot-Morval) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Κέντρο Μποτίν
Προσβασιμότητα
Σε αυτό το έργο, οι δημόσιοι χώροι που δημιουργούνται γύρω από το κτίριο είναι εξίσου σημαντικοί με το ίδιο το κτίριο. Οι πλατείες στα βόρεια και δυτικά του κτιρίου είναι δύο από τους πιο σημαντικούς χώρους και έχουν γίνει μέρη για χαλάρωση και απόλαυση των κήπων και του κόλπου. Το αμφιθέατρο βρίσκεται στη δυτική πλατεία και είναι ένας υπαίθριος χώρος που χρησιμοποιείται για πολιτιστικές δραστηριότητες. Χάρη στην τεράστια οθόνη στην πρόσοψη του κτιρίου, το αμφιθέατρο λειτουργεί και ως υπαίθριος κινηματογράφος και από εδώ υπάρχει δυνατότητα παρακολούθησης των δραστηριοτήτων που λαμβάνουν χώρα στο κέντρο.
Αντελό-Μορβάλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Κέντρο Μποτίν
Εξωτερική Μορφολογική Ανάλυση
Όπως και στο New Metropolis Science and Technology Centre (έργο του Renzo Piano Building Workshop) που έχει μορφή πλοίου και επιπλέει πάνω σε ένα διάφανο ισόγειο πάνω από τα νερά του λιμανιού του Amsterdam, έτσι και στο κέντρο τέχνης το ισόγειο είναι διάφανο και το κτίριο είναι σαν να επιπλέει πάνω από τα νερά του κόλπου, επιτρέποντας τη θέα προς το υδάτινο στοιχείο στους επισκέπτες του πάρκου. Αυτή η αίσθηση εντείνεται καθώς το κτίριο προεξέχει εν μέρει πάνω από το νερό.
Οι διαδρομές από μέταλλο που εφάπτονται στο κτίριο και οδηγούν στην προεξοχή του, 20 μέτρων μπροστά από τον μόλο, δίνουν την αίσθηση πως ο επισκέπτης βρίσκεται στο κατάστρωμα πλοίου. Αυτές οι διαδρομές διαχωρίζουν τους δύο στρογγυλεμένους κτιριακούς όγκους, καθιστώντας εμφανή τη χειρονομία τομής του ενός όγκου σε δύο που δημιουργεί έναν ποιοτικά καλύτερο χώρο για το κοινό, που επιτρέπει την αλληλεπίδρασή του με το φυσικό περιβάλλον και του εξασφαλίζει οπτική άνεση. μικρογραφία|250px|Μακέτα: Το Centro Botin στον περιβάλλοντα χώρο
Κέλυφος Κτιρίου
Η δημιουργία του κελύφους είναι αποτέλεσμα μιας προοδευτικής διαδικασίας βελτίωσης του σχεδιασμού με τη χρήση μοντέλων.
Εσωτερική Οργάνωση Χώρου
Ανατολικός Όγκος:
Εξωτερικά των Όγκων:
Αμφιθέατρο. Η δυτική όψη είναι εξοπλισμένη με LED οθόνη για εξωτερικές προβολές
Εσωτερική Αντίληψη του Χώρου
Είναι φανερή η πρόθεση για φυσικό φωτισμό. Η διαμπερότητα εξασφαλίζεται μέσω μεγάλων ανοιγμάτων οργανωμένων σε ζώνες που μορφώνουν τις όψεις του κτιρίου. Εσωτερικά ο χώρος της gallery που βρίσκεται στον δεύτερο όροφο στον δυτικό όγκο, φωτίζεται από μια γυάλινη οροφή. Η γυάλινη οροφή αποτελείται από τέσσερις στρώσεις και προστατεύει έναντι του άμεσης ηλιακής ακτινοβολίας, ενώ παράλληλα χρησιμοποιείται για να κάνει τον φωτισμό ευέλικτο. Συγκεκριμένα οι τέσσερις στρώσεις είναι οι εξής:
Το ρεύμα αέρα που σχηματίζεται ανάμεσα στο επάνω στρώμα (πηχάκια οριζόντια) και το κάτω (σταθερά γυαλιά) βοηθά την επιφάνεια του φεγγίτη να μην υπερθερμαίνονται, διατηρώντας τη θερμοκρασία του χώρου.
Υπάρχει οικείος δεσμός μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού περιβάλλοντος, ιδίως στο ισόγειο, όπου το κατακόρυφο όριο, που αποτελεί την τομή του μέσα με το έξω, πατάει πάνω στο ίδιο δάπεδο από μπλε σκυρόδεμα.
Τη νύχτα ο εσωτερικός τεχνητός φωτισμός φιλτράρεται προς τα έξω δια μέσω γυάλινων τμημάτων, για να μεταμορφώσει το κτίριο σε ένα φάρο που αποκαλύπτει την πολυπλοκότητα του σχεδιασμού του Piano.
Για να προστατευθούν τα έργα τέχνης και να εξασφαλιστεί οπτική, θερμική άνεση για τους επισκέπτες καθ' όλη τη διάρκεια του έτους χρησιμοποιήθηκαν Mermet υφάσματα Satine 5500, SV 10% και Karellis 11301.
Η αναζήτηση του Piano για επαρκή φυσικό φωτισμό στο εσωτερικό αναδεικνύεται και σε παλαιότερα έργα του, όπως Beyeler Foundation Museum στην Ελβετία, όπου συναντώνται 4.000 τ.μ. γυάλινης οροφής, με ρυθμιζόμενα μέρη, που στηρίζεται σε οριζόντιο πλέγμα από μεταλλικές οριζόντιες δοκούς, ώστε να επιτρέπει στο φως να χάνεται στη μετάδοση μέσω των στρωμάτων γυαλιού και μέσω συσκευών διάχυσης και ελέγχου του φωτός. Οι τοίχοι επίσης εναλλάσσονται με γυάλινους, ώστε να δίνουν φυσικό φως που εναλλάσσεται με τις εξωτερικές συνθήκες και ανοίγεται σε εξωστρεφείς θέες της φύσης.
Οι εσωτερικοί τοίχοι της αίθουσας του αμφιθεάτρου έχουν σύστημα στρώσεων. Μερικοί από αυτούς είναι ανασυρόμενοι, και παρέχουν ακουστική ρύθμιση, είναι ευέλικτοι στην προσαρμογή ανάλογα με τις δραστηριότητες. Η μεγάλη γυάλινη πρόσοψη, με θέα στον κόλπο, δίνει στους παρευρισκόμενους την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ένα σκηνικό που έχει ως φόντο το απαράμιλλο τοπίο του κόλπου. Γύρω από το αμφιθέατρο είναι το φουαγιέ, η αποθήκη, τα δωμάτια που στεγάζουν τον έλεγχο των οπτικοακουστικών συστημάτων, καθώς και τα καμαρίνια, περίπτερα και μεταφραστικούς σταθμούς. Στο ίδιο επίπεδο με το αμφιθέατρο, υπάρχουν τα γραφεία του προσωπικού που έχουν προσανατολισμό προς τον Βορρά, επιτρέποντας μεγαλύτερο έλεγχο της ηλιακής ακτινοβολίας και παρέχει μεγαλύτερη θερμική σταθερότητα.
Στον δεύτερο όροφο του ανατολικού κτιρίου, πάνω από το σώμα των γραφείων, υψώνεται ένας χώρος πολλαπλών χρήσεων, περίπου 285 m², οργανώνεται σε διάφορους τομείς εργασίας. Η διανομή είναι επίσης ευέλικτη χάρη σε ένα σύστημα κινητών τοίχων. Αυτά τα δωμάτια έχουν φως φυσικό και ηχομόνωση απαραίτητη για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων από ποικίλους εκπαιδευτικούς φορείς, σε ένα περιβάλλον μέγιστης άνεσης.
Η Τομή του κτιρίου ως Συνθετικό Εργαλείο
μικρογραφία|250px|Η Τομή στο Centro Botin Το κτίριο αποτελεί το ίδιο μια χειρονομία τομής. Το σχήμα δύο λοβών που φαίνεται στην τομή δεξιά προκύπτει από την τομή ενός ενιαίου κτιρίου. Αυτό γίνεται φανερό και από τον χειρισμό της υλικότητας. Ενώ όλο το περίβλημα αποτελείται από κεραμικά πλακίδια με όψη πέρλας, ανάμεσα στα δύο κτίρια το υλικό αποτελεί συνέχεια των μεταλλικών διάδρομων σε συνδυασμό με το γυαλί που μορφώνει τα ανοίγματα που βρίσκονται στην τομή οργανωμένα σε κάνναβο, το οποίο υπάρχει και στο δάπεδο των πλατφόρμων. Οι δύο λοβοί δεν είναι ακριβώς συμμετρικοί και δεν έχουν ανάλογες διαστάσεις. Οι κύριες λειτουργίες του κτιρίου περικλείονται στους ορθογωνικούς όγκους που εγκιβωτίζονται στο περίβλημα των λοβών, το οποίο αιωρείται πάνω από το έδαφος. Η τομή του κτιρίου κάνει έντονη την αίσθηση της αιώρησης τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό με την αιώρηση των διαδρόμων που βρίσκονται σε κρέμανση, αρχικά πάνω από τη στεριά και έκτοτε πάνω από το νερό.
Κατάλογος αγίων
Αυτός είναι κατάλογος Χριστιανών αγίων περιλαμβάνει ένα επώνυμο, τοποθεσία και προσωπικό χαρακτηριστικό για την ζωή τους.
Κέντρο Μποτίν
Η Τομή του κτιρίου ως Συνθετικό Εργαλείο
Η τομή κατά την άλλη διεύθυνση αποκαλύπτει τις χειρονομίες που σε αντίθεση με πριν, αντί να προκαλούν αιώρηση κάποιου χώρου προκαλούν βύθιση. Η λεωφόρος που πριν διέτρεχε τη βόρεια πλευρά του οικοπέδου, εμποδίζοντας την επικοινωνία των πολιτών με τη θάλασσα, τώρα βυθίζεται. Αυτό επιτρέπει τη δημιουργία ενός ίσου επιπέδου λίγο πιο πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, δημιουργώντας μια πλατεία όπου η κίνηση είναι ελεύθερη. Με αυτήν επικοινωνεί ο εσωτερικός χώρος του ισογείου που περικλείεται σε γυαλί.
Κατάλογος αγίων
Λίστα των Αγίων
Οι ιερωμένοι Ρωμαιοκαθολικοί άγιοι έχουν περάσει από μια επίσημη θεσμική διαδικασία που είχε ως αποτέλεσμα την αγιοποίησή τους. Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο 2ος, αγιοποίησε από μόνος του 110 ανθρώπους. Μόλις 78 πάπες αγιοποιήθηκαν
Μεταξύ της Ανατολικής Ορθόδοξης και της Προχαλκηδόνιας Ορθόδοξης Κοινωνίας, οι αριθμοί μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτεροι, καθώς δεν υπάρχει σταθερή διαδικασία αγιοποίησης  και κάθε επιμέρους δικαιοδοσία εντός των δύο Ορθοδόξων κοινοτήτων διατηρεί ανεξάρτητα παράλληλους καταλόγους αγίων που έχουν μόνο μερική επικάλυψη.
Κέντρο Μποτίν
Φάσεις Κατασκευής
Διακρίνονται τρεις κατασκευαστικές φάσεις:
Κατάλογος αγίων
Λίστα των Αγίων
Η Αγγλικανική Κοινωνία αναγνωρίζει αγίους πριν της Μεταρρύθμισης, όπως και η Ενωμένη Μεθοδιστική Εκκλησία. Άτομα που έζησαν ζωές εορταζόμενης ιερότητας ή ιεραποστολικού ζήλου περιλαμβάνονται στο Ημερολόγιο του Προσευχητικού Βιβλίου «...χωρίς να εγγράφονται ή να επαινούν τέτοια πρόσωπα ως αγίους της Εκκλησίας. . ." Ομοίως, όλα τα άτομα που τιμούνται στο Λουθηρανικό ημερολόγιο των αγίων θα καταγράφονται. Άλλες ονομασίες διατηρούν τα δικά τους Ημερολόγια Αγίων.
Κέντρο Μποτίν
Φάσεις Κατασκευής
2. Διεύρυνση του Κήπου Pereda
3. Τοποθέτηση κτιριακών όγκων
Φέρων Οργανισμός - Υλικά κατασκευής
Το κτίριο στηρίζεται σε τέσσερις μεταλλικές κολώνες ύψους 5μ και στο τρισδιάστατο πλαίσιο από ανθρακούχο χάλυβα που έχει ως αποτέλεσμα έναν εσωτερικό χώρο χωρίς κολώνες.
Το κτίριο έχει βραβευθεί για τον τεχνικό του σχεδιασμό, τη μηχανική, την παραγωγή και την εγκατάσταση όλων των γυάλινων προσόψεων, των φωτισμών οροφής των δαπέδων και των εξωτερικών κλιμακοστασίων.
Γυαλί και Χάλυβας διπλής όψης. Το εμβληματικό κτίριο χαρακτηρίζεται από δύο μεγάλους στρογγυλεμένους όγκους που συνδέονται μέσω γυάλινων διαδρομών εκ των οποίων οι μεγαλύτεροι πρόβολοι ύψους σχεδόν 10 μ. πάνω από τη θάλασσα. Η Octatube είχε ήδη συμμετάσχει στο έργο και ολόκληρο το κτίριο ήταν μέρος μιας απαιτητικής μηχανικής διαδικασίας έκτοτε.
Περισσότερα από 6.000 τ.μ. προσόψεων και επενδύσεων θα μπορούσαν να χωριστούν σε μεγαλύτερα στοιχεία το καθένα με τη δική του πολυπλοκότητα.
Η γυάλινη πρόσοψη στο ισόγειο ενώνεται τέλεια με τον κεκλιμένο κτιριακό όγκο. Οι προσόψεις έχουν πολύ ακριβή λεπτομέρεια (δεύτερο δέρμα) με υψηλής ποιότητας ανοξείδωτο χάλυβα και δομικά τζάμια (το γυαλί είναι αναπόσπαστο μέρος του σχεδιασμού ενός κτιρίου: Περιλαμβάνει μεγάλα γυάλινα πάνελ, τα οποία συνήθως φέρουν κάποιο βάρος στη δομή. Οι δομικοί υαλοπίνακες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία τεράστιων γυάλινων εγκαταστάσεων με ελάχιστη απόφραξη)
Η κατασκευή των βατών γυάλινων πλατφορμών πρέπει να λαμβάνει υπόψη διαφορετικά φορτία και κινήσεις του κτιρίου.
Διαχείριση Ενέργειας
Το κτίριο διαθέτει ψυκτικά συγκροτήματα-αντλίες και πηγές θερμότητας με ανάκτηση συμπύκνωσης νερού, που βρίσκεται στο υπόγειο, στην αίθουσα εξοπλισμού παραγωγής. Τα ψυκτικά συγκροτήματα έχουν κύκλωμα κρύου νερού που λειτουργεί σε μια θερμοκρασία μεταξύ 6 και 12 °C. Για να κρυώσει το νερό μέχρι αυτή τη θερμοκρασία, οι μηχανές λειτουργούν με ψυκτικό που υποβάλλεται σε μια διαδικασία συμπίεσης και εξάτμισης. Ως συνέπεια της διαδικασίας, τα ψυκτικά συγκροτήματα καταλύουν τη θερμότητα. Το νερό, που έχει θερμανθεί λόγω της υπερβολικής θερμότητας της διαδικασίας ψύξης, χρησιμοποιείται για θέρμανση, αφύγρανση ή ως ζεστό νερό υγιεινής.
Σε περίπτωση που δεν υπάρχει ανάγκη θερμότητας ώστε να διαχέεται η υπερβολική θερμότητα των ψυκτικών, υπάρχει ένα κύκλωμα cuito που ανταλλάσσει θερμότητα με νερό του κόλπου. Αυτή η ανταλλαγή γίνεται μέσω ανοιχτού κυκλώματος νερού: το νερό λαμβάνεται από τον κόλπο, φιλτράρεται και στη συνέχεια υποβάλλεται σε επεξεργασία, για να περάσει από έναν κόμβο ο οποίος ψύχει το νερό στο κύκλωμα διαρροής από το ψυκτικό, θερμαίνοντας το νερό του κόλπου που επιστρέφει στη θάλασσα.
Έτσι αυξάνεται η ενεργειακή απόδοση ολόκληρου του κέντρου Botín.
Carpenter Brut
O Φρανκ Ουεσό (γαλλικά: Franck Hueso), γνωστός με το ψευδώνυμο Carpenter Brut, είναι Γάλλος μουσικός της synthwave από το Πουατίε. Λίγα πράγματα είναι γνωστά για την προσωπική του ζωή πέρα από την γαλλική του καταγωγή. Η ανωνυμία είναι μια εσκεμμένη καλλιτεχνική επιλογή για να δώσει ο κόσμος μεγαλύτερη σημασία στη μουσική παρά στον ίδιο το μουσικό. Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει τρία EP, τα οποία ενώθηκαν σε ένα άλμπουμ με τον τίτλο Trilogy το 2015, καθώς και το άλμπουμ Leather Teeth το 2018. Έχει δημιουργήσει και σάουντρακ για βιντεοπαιχνίδια. Ξεκίνησε να γράφει μουσική ως Carpenter Brut με σκοπό την ανάμειξη ήχων από ταινίες τρόμου, μέταλ, ροκ και ηλεκτρονική μουσική. Έχει κάνει περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, όπου το 2016 έκανε περιοδεία στις ΗΠΑ μαζί με το σουηδικό συγκρότημα Ghost. Στις ζωντανές εμφανίσεις τους συμμετέχει ο κιθαρίστας Adrien Grousset και ο ντράμερ Florent Marcadet, και οι δύο από τη γαλλική metal μπάντα Hacride. Σε μια συνέντευξη του το 2018 στο Loudwire, ο Tobias Forge, ηγέτης του συγκροτήματος Ghost, δήλωσε ότι ο Ουεσό είναι παραγωγός της μπάντας Deathspell Omega, μιας γαλλικής μπάντας black metal γνωστής για την ανωνυμία των μελών της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ηλεκτρονικοί μουσικοί
Ανουάρ (Ζυρά)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Αμάνζ
Το Αμάνζ (γαλλικά: Amange) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Είμαι η Μία
Είμαι η Μία (ιταλικά: Io sono Mia), είναι ο τίτλος βιογραφικής δραματικής ταινίας ιταλικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Ρικάρντο Ντόνα. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι ή Σερένα Ρόσσι.
Πλοκή
Η ταινία αφηγείται τη ζωή της Μία Μαρτίνι και την καλλιτεχνική της σταδιοδρομία, περιγράφει το περιβάλλον της, την αδελφή της Λορεντάνα, τους μάνατζερς που γνώρισε και τη βίαιη σχέση με τους γονείς της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Ιταλικές βιογραφικές ταινίες
Μυριάγωνο
Στη γεωμετρία, το μυριάγωνο είναι ένα πολύγωνο με 10000 πλευρές. Αρκετοί φιλόσοφοι το έχουν χρησιμοποιήσει για να τονίσουν θέματα που αφορούν την σκέψη. Ένα κανονικό μυριάγωνο εκπροσωπείται από το σύμβολο Schläfli {10000} και μπορεί να κατασκευαστεί ως περικομμένο σχεδόν-κανονικό 5000-γωνο, t{5000}, το οποίο εναλλάσσει δύο τύπους ακμών.
Η λέξη μυριάγωνο συνδυάζει το αριθμητικό πρόθεμα μύριο- (που δηλώνει πλήθος 10000) με το επίθεμα -γωνία.
Ιδιότητες
Η κάθε εσωτερική γωνία ενός κανονικού μυριαγώνου είναι 179,964°. Το εμβαδόν ενός κανονικού μυριαγώνου με πλευρές μήκους a δίνεται από τον τύπο:
Το κανονικό μυριάγωνο δεν είναι ένα κατασκευάσιμο πολύγωνο, διότι ο αριθμός των πλευρών του, 10000 = 24 × 54, δεν είναι ούτε μια δύναμη του δύο, ούτε ένα γινόμενο διακριτών πρώτων αριθμών Φερμά.
Μυριάγραμμα
Το μυριάγραμμα είναι ένα αστεροειδές πολύγωνο 10000 πλευρών. Υπάρχουν 1999 κανονικές μορφές του:
Οι περιπτώσεις αυτές δίνονται από σύμβολα Schläfli της μορφής {10000/ν}, όπου ν είναι ένας φυσικός αριθμός μεταξύ του 2 και του 5000 που είναι πρωταρχικός έως το 10000. Υπάρχουν επίσης 3000 κανονικά αστεροειδή σχήματα στις υπόλοιπες περιπτώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολύγωνα
Δημήτρης Μυστακίδης
μικρογραφία|254x254εσ Ο Δημήτρης Μυστακίδης (Μάρτιος 1970) είναι Έλληνας τραγουδοποιός. Η μουσική του έχει συνδεθεί αρκετά με τη λαϊκή κιθάρα.
Βιογραφία
Ο Δημήτρης Μυστακίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το Μάρτιο του 1970. Σπούδασε θεωρητικά στο Σύγχρονο Ωδείο Θεσσαλονίκης. Μετρά σχεδόν τριάντα χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης με τη μουσική. Θεωρείται ένας από τους πιο έμπειρους, πολυοργανίστες μουσικούς της ελληνικής σκηνής.
Σε αυτή την πορεία έχει συνεργαστεί με την πλειοψηφία των Ελλήνων καλλιτεχνών (συνθέτες, μουσικούς, ερμηνευτές) και έχει συμμετάσχει σε πάνω από 100 ηχογραφήσεις δίσκων. Από το 1994 ως το 2004 συμμετείχε στη μπάντα «Λοξή Φάλαγγα» του Νίκου Παπάζογλου παίζοντας κιθάρα και λαούτο, ενώ από το 2002 έως σήμερα συνεργάζεται με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου.
Με την κυκλοφορία του πρώτου του προσωπικού δίσκου «16 Ρεμπέτικα με Κιθάρα» το 2007 έφερε στην πρώτη γραμμή την λαϊκή κιθάρα και την ιδιαίτερη τεχνική της. Ο δίσκος αυτός έγινε αφορμή για να δημιουργηθεί ένα ολόκληρο ρεύμα νέων κιθαριστών που μελέτησαν και ανέπτυξαν την ξεχασμένη τεχνική της λαϊκής κιθάρας.
Έχει εκδώσει 2 βιβλία. Το πρώτο, από τη σειρά «Παραδοσιακή Μουσική», το «Λαούτο, Τροπικότητα & Εναρμόνιση» και το δεύτερο, από τη σειρά «Αστική Λαϊκή Μουσική», το «Λαϊκή Κιθάρα, Τροπικότητα και Εναρμόνιση»
Πηγές
http://www.dimitrismystakidis.gr/gr_bio/
http://www.dimitrismystakidis.gr/
https://music.uoi.gr/dimitris-mystakidis/
https://www.onassis.org/el/people/dimitris-mystakidis
https://www.musicity.gr/diskografia-entehno-arheio/edo-ekei-dimitris-mystakidis-album
https://www.ogdoo.gr/diskografia/nees-kyklofories/h-amerika-tou-dimitri-mystakidi
Νέντο Σονέττι
Ο Νέντο Σονέτι (ιταλικά: Nedo Sonetti, γεννημένος στις 25 Φεβρουαρίου 1941 είναι Ιταλός προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην παίκτης, ο οποίος έπαιζε ως αμυντικός.
Δημήτρης Μυστακίδης
Πηγές
https://www.ogdoo.gr/diskografia/diskoi-pou-den-ksexasa/pafranidis-mystakidis-mpaglamades-kai-tzourades
Νέντο Σονέττι
Βιογραφία
Ο Σονέτι γεννήθηκε στο Πιομπίνο στη νότια Τοσκάνη και ζει τώρα στο Gorle.
Καριέρα Μάνατζερ
Ως προπονητής, ο Σονέτι είχε μακρά καριέρα στο τιμόνι πολλών ομάδων της Serie A και της Σέριε Β σε ολόκληρη τη χώρα. Μεταξύ των πολλών ομάδων που οδήγησε, είχε τις μεγάλες του επιτυχίες με την Αταλάντα ΜΚ, την οποία οδήγησε από τη Serie B στην ένατη θέση στη Serie A, προπονώντας την ομάδα για τέσσερις σεζόν.
Συχνά θεωρείται «αντικαταστάτης» προπονητής, καθώς διορίστηκε συχνά στην καριέρα του για να αντικαταστήσει απολυμένους προπονητές από ομάδες της Serie A που αγωνίζονταν για να αποφύγουν τον υποβιβασμό, ή ομάδες της Serie B που κατάφεραν να προβιβαστούν.
Πιο πρόσφατα, ο Σονέτι εντάχθηκε στην Κάλιαρι τον Νοέμβριο του 2005, αντικαθιστώντας τον Davide Ballardini, και έγινε ο τέταρτος προπονητής που διορίστηκε από την ομάδα της Σαρδηνίας μέσα σε μερικούς μήνες. Κατάφερε να διατηρήσει τη δουλειά του μέχρι το τέλος του τουρνουά και να οδηγήσει τους rossoblù να διατηρήσουν μια θέση στην επόμενη Serie A. έφυγε από την Κάλιαρι στο τέλος της σεζόν. Στις 14 Νοεμβρίου 2006, ο Sonetti διορίστηκε να αντικαταστήσει τον Attilio Tesser στο τιμόνι της Serie A Ascoli που μάχονταν για τον υποβιβασμό τότε. Δεν κατάφερε να σώσει την ομάδα του από την πτώση στη Serie B και έκλεισε την εμπειρία του στο Άσκολι στο τέλος της σεζόν με μια δεύτερη τελευταία θέση. Τον Νοέμβριο του 2007 επέστρεψε στην Κάλιαρι για τρίτη φορά, καθώς ορίστηκε να αντικαταστήσει τον Μάρκο Τζιαμπάολο στο τιμόνι των Σαρδηνιών. Παραιτήθηκε από τη θέση του στις 19 Δεκεμβρίου, αλλά επιβεβαιώθηκε από τον σύλλογο την επόμενη μέρα μετά την απόρριψη του Marco Giampaolo να επιστρέψει στο τιμόνι του συλλόγου. Ωστόσο, ο Sonetti απολύθηκε μόνο λίγες μέρες αργότερα, μετά από μια ήττα 5-1 από τη Fiorentina, αφήνοντας την ομάδα στην τελευταία θέση στον πίνακα του πρωταθλήματος, αντικαθιστώντας τον Davide Ballardini. Από τις 25 Σεπτεμβρίου 2008, κλήθηκε πίσω στην Μπρέσια αντικαθιστώντας τον Serse Cosmi. Στις 19 Μαΐου 2009 απολύθηκε ο ίδιος, μετά από μια ήττα με 2-1 από τους αντιπάλους της ανόδου Grosseto που άφησε την Brescia στην τέταρτη θέση, αλλά με διαφορά μόνο δύο πόντων από την 7η Τριεστίνα.
Στις 28 Μαρτίου 2010, ο 69χρονος Sonetti επέστρεψε στη διοίκηση, αντικαθιστώντας τον Rolando Maran ως προπονητής των μαχητών του υποβιβασμού της Serie B, Vicenza. Η θητεία του ως πρώτος προπονητής της Βιτσέντσα, καθώς απολύθηκε στις 15 Απριλίου μετά από μόλις τρία παιχνίδια ως επικεφαλής, έληξε με δύο ισοπαλίες και μία ήττα αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βιτσέντσα Κάλτσιο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Ανκόνα 1905 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣΣ Παλέρμο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κάλιαρι Κάλτσιο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Λέτσε Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπολόνια ΦΚ 1909 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άσκολι Κάλτσιο 1898 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΣ Αβελίνο 1912 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αταλάντα ΜΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΣΣ Σαμπενεντετέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Γ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σαλερνιτάνα 1919 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρετζίνα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπέτσια Κάλτσιο 1906 Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Δουκάτο της Πενταπόλεως
μικρογραφία|Χάρτης της Ιταλίας με το Δουκάτο της Πενταπόλεως Το Δουκάτο της Πενταπόλεως ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Ιταλική χερσόνησο. Διοικούνταν από έναν υψηλόβαθμο στρατιωτικό, συνήθως στρατηγό, με τον τίτλο του δουξ, αρχικά υπό την εποπτεία του έπαρχου της Ιταλίας (554-584) και αργότερα του Έξαρχου της Ραβένα (584 με 751)
Η Πεντάπολη (από την ελληνική λέξη πεντάπολις, «πέντε πόλεις») αποτελούνταν από τις πόλεις της Ανκόνα, Φάνο, Πέζαρο, Ρίμινι και Σενιγκάλλια. Βρισκόταν κατά μήκος της Αδριατικής ακτής μεταξύ των ποταμών Μαρέτσια και Μίσκο, νότια του εδαφικού πυρήνα της Εξαρχίας, ανατολικά βρισκόταν το Δουκάτο της Περούτζια, άλλη βυζαντινή επικράτεια, και βόρεια το Δουκάτο του Σπολέτο, η οποία ήταν μέρος του Λομβαρδικού Βασιλείου της Ιταλίας (που ιδρύθηκε το 568). Το δουκάτο πιθανότατα εκτεινόταν εσωτερικά προς τα Απέννινα όρη, ίσως και πιο πέρα, νοτιότερη πόλη της ήταν η Χουμάνα στη βόρεια όχθη του Μίσκο. Η πρωτεύουσα της Πενταπόλεως ήταν το Ρίμινι και ο δούκας ήταν η πολιτική και η στρατιωτική αρχή στο δουκάτο.
Η Πεντάπολη ήταν ένα από τα πιο εμπορικά μέρη της Ιταλικής χερσονήσου. Οι πολίτες της Πενταπόλεως προσπαθούσαν συνεχώς να μειώσουν το κύρος του έξαρχου στο δουκάτο, ενώ η Βυζαντινή Ιταλία είχε γενικά μια γενική αποκέντρωση κατά τη διάρκεια του 7ου αιώνα. Το 725, όταν ο Έξαρχος Παύλος ήθελε να οδηγήσει μια, τιμωρητική, εκστρατεία κατά του Δουκάτου της Ρώμης, όπου ο Πάπας Γρηγόριος Β΄ και οι πολίτες είχαν σφετεριστεί τα αυτοκρατορικά προνόμια, καθαίρεσαν και αντικατέστησαν τον Δούκα, και ξεσήκωσαν τα στρατεύματα στο Ραβενάτε και την Πεντάπολη. Ο Λομβαρδός ιστορικός Παύλος ο Διάκονος λέει ότι είχε μεγάλες δυσκολίες στην άντληση των αναγκαίων στρατευμάτων και την αποστολή τους, και τελικά η εκστρατεία απέτυχε.
Tο 738 o Λομβαρδός βασιλιάς Λιουτπράνδος προέλασε μέσα από το δουκάτο Πενταπόλεως στο δρόμο του για το Σπολέτο, και περνώντας από τα βυζαντινά εδάφη, δέχθηκε επίθεση από μια ομάδα «Σπολετανών» (Λομβαρδοί από την κεντρική Ιταλία) και Πενταπολιτών. Οι ντόπιοι μπορεί να συμμετείχαν σε αυτή τη συμμαχία με τους Σπολετανούς ενάντια στον Λιουτπράνδο με εντολή από τον έξαρχο Ευτύχη, που πιθανόν να είχε κάνει και συμφωνία με τον δούκα του Σπολέτο, Τρανσαμούντ Β΄. Οι Πενταπολίτες δεν είχαν παραδοσιακά καλές σχέσεις είτε με τους Βυζαντινούς είτε με τους Λομβαρδούς άρα θα ήταν μάλλον απίθανο να θεωρήσει τις Λομβαρδικές επιδρομές στην περιοχή τους ως «απελευθέρωση». Ο Λιουτπράνδο; επιτέθηκε σε Ραβένα και Τσεζένα στη μέση Αιμιλία το 743, πιθανώς με στόχο τον έλεγχο ενός περάσματος μέσα από τα βυζαντινά εδάφη προς το Σπολέτο. Ο διάδοχός του, Ρατχίς, επιτέθηκε σε αρκετές πόλεις της Πενταπόλεως και την Περούτζια το 749, πριν από τη απόσυρσή του για να γίνει μοναχός. Το 752, η Πεντάπολη κατακτήθηκε από τον βασιλιά των Λομβαρδών Αϊστούλφο.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Δουκάτα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινή Ιταλία
Αρμέν Σαρκισιάν
Ο Αρμέν Σαρκισιάν (Արմեն Վարդանի Սարգսյան γενν. 23 Ιουνίου 1952) είναι Αρμένιος πολιτικός και Πρόεδρος της Αρμενίας από τον Απρίλιο του 2018 έως την παραίτησή του, το 2022. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Αρμενίας από τις 4 Νοεμβρίου 1996 έως τις 20 Μαρτίου 1997 και στο παρελθόν ο μακροβιότερος πρεσβευτής στο Λονδίνο από το 1998. Ανέλαβε την προεδρία στις 9 Απριλίου του 2018. Παραιτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2022.
Σταδιοδρομία
Ο Σαρκισιάν απεφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν στο Τμήμα της Θεωρητικής Φυσικής και των Μαθηματικών.
Από το 1976 έως το 1984, ήταν καθηγητής της Φυσικής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν και στη συνέχεια Επικεφαλής του Τμήματος Μοντελοποίησης Πολύπλοκων Συστημάτων Πληροφορικής στο ίδιο πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Θεωρητικής Φυσικής.
Αφού υπηρέτησε ως πρωθυπουργός, μεταξύ του 1996 και του 1997, διορίστηκε ως ειδικός σύμβουλος του προέδρου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας για την Ανασυγκρότηση και την Ανάπτυξη και ως διοικητής της από το 1993 έως το 2000. Ήταν επίσης ένας από τους διευθυντές του Οίκου της Ευρασίας και αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Ανατολής και Δύσης.
Πρέσβης
Τον Οκτώβριο του 1991, ο Σαρκισιάν ίδρυσε την αρμενική πρεσβεία στο Λονδίνο, που ήταν η πρώτη αρμενική διπλωματική αποστολή στη Δύση. Εκτός από την διπλωματική αποστολή στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπηρέτησε ως Ανώτερος Πρέσβης της Δημοκρατίας της Αρμενίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), στο Βέλγιο και τις Κάτω Χώρες, το Λουξεμβούργο και το Βατικανό. Την περίοδο 1995-1996, ήταν ο επικεφαλής της Αποστολής της Δημοκρατίας της Αρμενίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Διορίστηκε πρέσβης της Αρμενίας στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1998 και υπηρέτησε μέχρι να εκλεγεί πρόεδρος στις 9 Απριλίου του 2018.
Πρωθυπουργός της Αρμενίας
Ο δρ Σαρκισιάν διορίστηκε πρωθυπουργός της Αρμενίας το 1996, υπηρετώντας μέχρι το 1997.
Εκλογές
Ο Σαρκισιάν ήταν ο μοναδικός υποψήφιος με την υποστήριξη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών του 2018. Επίσης, απολάμβανε πρόσθετη στήριξη από την Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία καθώς και από τον Κοινοβουλευτικό συνασπισμό Τσαρουκιάν. Εξελέγη πρόεδρος με πλειοψηφία από την εθνοσυνέλευση στις 2 Μαρτίου 2018 με 90 ψήφους. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 9 Απριλίου του 2018 σε τελετή εγκαινίων στο Γερεβάν. Στις 23 Ιανουαρίου 2022 παραιτήθηκε από πρόεδρος. Υπηρεσιακός πρόεδρος ανέλαβε ο Αλέν Σιμονιάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αρμενίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αρμενίας
Ποταμός Σελίφ
Ο ποταμός Σελίφ (وادي الشلف) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Αλγερίας, με μήκος περίπου 700 χιλιομέτρων. Πηγάζει στον Σαχαριανό Άτλαντα κοντά στην πόλη Αφλού, ρέει μέσω του Άτλαντα Τελλ και εκβάλει στη Μεσόγειο Θάλασσα βόρεια της πόλης Μοσταγκανέμ. Η στάθμη του νερού στον ποταμό παρουσιάζει συχνές διακυμάνσεις. Ο ποταμός χρησιμοποιείται για άρδευση εκτάσεων πορτοκαλεώνων, αμπελιών και δημητριακών (κυρίως στη χαμηλότερη πορεία του). Επί του ποταμού έχουν κατασκευαστεί 3 φράγματα.
Παραπομπές
Σελιφ
Αρές (Ζυρά)
Το Αρές (γαλλικά: Aresches) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Γενικές εκλογές Γκάνας (2016)
Τα αποτελέσματα των εκλογών ανακοινώθηκαν στις 9 Δεκεμβρίου 2016, λόγω καθυστέρησης της ψηφοφορίας σε δύο περιοχές. Στις 19:51 τοπική ώρα, ο Μαχάμα παραδέχθηκε την ήττα του. Στις 20:45, η Εκλογική Επιτροπή δήλωσε ότι Ακούφο-Άντο είχε νικήσει τον Μαχάμα από τον πρώτο γύρο, στην πρώτη φορά που ένας εν ενεργεία πρόεδρος της Γκάνας δεν κατάφερε να κερδίσει μια δεύτερη θητεία.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα της εκλογής σε 2 γύρους, ενώ το 275 μέλη του Κοινοβουλίου εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες, χρησιμοποιώντας το πλειοψηφικό σύστημα.
Οι ψηφοφόροι θα πρέπει να είναι υπήκοοι της Γκάνας, ηλικίας τουλάχιστον 18 ετών, αν και εκείνοι που κρίνονται διανοητικά ανάπηροι, χάνουν το δικαίωμα ψήφου. Οι υποψήφιοι βουλευτές πρέπει να είναι πολίτες της Γκάνας και ηλικίας τουλάχιστον 21 ετών, και είτε να διαμένουν στην εκλογική τους περιφέρεια ή να έχουν ζήσει εκεί για τουλάχιστον από πέντε ως και δέκα χρόνια, πριν από τις εκλογές.