cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζοβάννι Μπόνα ντε Μπολίρις
Έργα
Υπέγραψε τα ιταλικά και τα λατινικά ποιήματά του ως Τζιοβάνι Μπόνα, Γιοχάνες Μπόνα και Ιωάννες Μπόνα. Το πιο διάσημο έργο του είναι το «Descriptio sinus et urbis Ascriviensis (for D. Ioannem Bonam de Boliris, nobilem Catharensem)» (''Περιγραφή του Κόλπου και της πόλης του Κάταρο (του κ. Τζιοβάνι Μπόνα ντε Μπολίρις, ευγενής του Κάταρο)'') ένα ποίημα 331 λατινικών εξάμετρων με το οποίο δοξάζει τον Κόλπο του Κάταρο, το ίδιο το Κάταρο και τις άλλες περιοχές του Κόλπου του σημερινού Μαυροβουνίου.
Το έργο δημοσιεύθηκε στη Λούκκα, στην Τοσκάνη, το 1585 από τον Ραγουσιανό Δομινικανό μοναχό Σεραφίνο Ράτσi, στο προσάρτημα του "La Storia di Raugia" ("H Ιστορία της Ραγούσας").
Όταν ο Τζιρολάμο Ρουσέλι, το 1551, συγκέντρωσε ποιητικά κείμενα για ανθολογία προς τιμήν της της Τζιοβάνα ντ' Αράγκονα, Δούκισσας του Παλιάνο, της όμορφης Ναπολιτάνας συζύγου του Ασκάνιο Κολόνα (μέλος της διάσημης οικογένειας Κολόνα), αποφάσισε να γράψει επίσης για τον Μπόνα ντε Μπολίρις του Κάταρο, ο οποίος, εντασσόμενος στην πρωτοβουλία, ήταν παρόν στον τόμο που δημοσιεύθηκε στη Βενετία το 1554 με τον τίτλο «Il tempio della divina signora donna Giovanna d'Aragona, fabbricato da tutti i più gentili spiriti e in tutte le lingue principali del mondo» (Ο Ναός της Θεϊκής Λαίδης, κυρίας Τζοάν της Αραγονίας, φτιαγμένος από τα πιο ευγενή πνεύματα και σε όλες τις κύριες γλώσσες του κόσμου).
Διαμάχη
Υπάρχει μια τρέχουσα διαμάχη για το αν ο Τζιοβάνι Μπόνα ντε Μπολίρις ανήκει στη λογοτεχνία της Κροατίας, του Μαυροβουνίου και της Σερβίας ή της Ιταλίας καθώς τα έργα του γράφτηκαν σε ιταλική μορφή σονάτας και στα λατινικά.
Έτσι, με πολύ λίγες εξαιρέσεις, οι Σέρβοι και Κροάτες ιστορικοί εισάγουν αυτόν τον συγγραφέα στις δικές τους εθνικές λογοτεχνίες αλλάζοντας το όνομά του αντίστοιχα σε "Ιβάν Μπολίκα" και "Ιβάν Μπούνιτς". Ο Μπόνα εισήχθη (μεταφράστηκε), αρχικά στις ανθολογίες των «Κροατών Λατινιστών» του 1969 και στη συνέχεια στην Μαυροβούνια Ανθολογία του 1979.
Eισήχθη στην πρώτη ιταλική ανθολογία ήδη το 1555, τέσσερις αιώνες νωρίτερα. Ο Μπόνα εισήχθη στο βιβλίο για τη Δούκισσα του Παλιάνο, όχι με ποιήματα γραμμένα στην κροατική γλώσσα, αλλά με ιταλικές σονάτες και λατινικό επίγραμμα, υπογράφοντας ως "Giovanni Bona da Cattaro" (προφ. Τζιοβάνι Μπόνα ντα Κάταρο).
Ο διάσημος Κροάτης δοκιμιογράφος Σλομποντάν Προσπέροβ Νόβακ, ήδη πρόεδρος του «Κροατικού Κέντρου της Λέσχης Πεν», έγραψε πρόσφατα σε ένα βιβλίο ότι «Ο Ιβάν Μπολίκα παραμένει αιώνια αριθμημένος στην κροατική λογοτεχνική ιστορία».
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές Κατηγορία:Μαυροβούνιοι ποιητές
Σαλάσσα
Η Σαλάσσα (ιταλικά: Salassa) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Βιωματική τέχνη
Η βιωματική προσέγγιση της τέχνης προσπαθεί να δεσμεύσει τον θεατή με το έργο τέχνης με ποικίλους τρόπους χρησιμοποιώντας όλο το σώμα του σε σχεδιασμένες δραστηριότητες. Προσπαθεί μια βιωματική σύνδεση του θεατή με το έργο, καθώς αποκτά για εκείνον ένα προσωπικό νόημα, το οποίο αποκαλύπτεται μέσω ανοιχτών ερωτήσεων, μουσικής, χορού, αφηγηματικές δραστηριότητες, θεατρικό παιχνίδι, εικαστικά δρώμενα. Ειδικότερα, η βιωματική τέχνη μπορεί να εξοικειώσει τα παιδιά με διάφορα καλλιτεχνικά ρεύματα μέσα από παιγνιώδεις βιωματικές δράσεις. Η βιωματική τέχνη βοηθά τα παιδιά να προβληματιστούν, να ενεργήσουν δημιουργικά αλληλεπιδρώντας με το περιβάλλον τους, να εκφραστούν με μη λεκτικές μεθόδους, να αναπροσδιοριστούν ως υπάρξεις και σε σχέση με τους άλλους, να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους.
Σαλμπερτράντ
Το Σαλμπερτράντ (ιταλικά: Salbertrand) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σαλεράνο Καναβέζε
Το Σαλεράνο Καναβέζε (ιταλικά: Salerano Canavese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Underground (ταινία 1995)
Underground - Αντεργκράουντ (σερβικά: Подземље / Podzemlje), είναι κωμικοτραγική δραματική ταινία του 1995 σε σκηνοθεσία Εμίρ Κουστουρίτσα και σενάριο του σκηνοθέτη και του Ντούσαν Κοβάσεβιτς.
Μέσα από την ιστορία και τις περιπέτειες δύο φίλων, απεικονίζεται η γιουγκοσλαβική ιστορία από την αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έως την αρχή των Γιουγκοσλαβικών Πολέμων. Η ταινία είναι μια διεθνής συμπαραγωγή με εταιρείες από τη Γιουγκοσλαβία (Σερβία), τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Τσεχία και την Ουγγαρία και έχει διάρκεια 163 λεπτά. Σε συνεντεύξεις, ο Κουστουρίτσα δήλωσε ότι η αρχική έκδοση της ταινίας ήταν πάνω από 320 λεπτά και ότι αναγκάστηκε να μειώσει τη διάρκεια.
Το Αντεργκράουντ απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1995. Ήταν το δεύτερο βραβείο του Κουστουρίτσα στις Κάννες μετά το Ο μπαμπάς λείπει σε ταξίδι για δουλειές (1985).
Η ταινία είναι επίσης γνωστή με τον υπότιτλο Once Upon a Time There Was One Country (ελλ: Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια χώρα), φράση με την οποία αρχίζει και τελειώνει, που ήταν ο τίτλος της μίνι-σειράς 5 ωριαίων επεισοδίων στη σερβική τηλεόραση RTS.
Μέρος πρώτο: Πόλεμος
Τα χαράματα της 6ης Απριλίου 1941 στο Βελιγράδι, την πρωτεύουσα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, δύο φίλοι ο Πετάρ Ποπάρα (Λαζάρ Ριστόφσκι), με το παρατσούκλι Μπλάκι και ο Μάρκο Ντρεν (Μίκι Μανόλοβιτς) επιστρέφουν στα σπίτια τους μετά από οργιαστική διασκέδαση με χορούς, λαϊκές μουσικές, πυροβολισμούς στον αέρα, τρελούς καλπασμούς με την άμαξα, σκόρπισμα χρημάτων, γυναίκες και σεξ.
Λίγο αργότερα, ακούγεται ο βρυχηθμός των αεροπλάνων και γερμανικές βόμβες αρχίζουν να πέφτουν στο Βελιγράδι. Αφού τελειώσει η αεροπορική επιδρομή, ο Μπλάκι βγαίνει και επιθεωρεί την κατεστραμμένη πόλη. Αντιμετωπίζει ερείπια κτηρίων και άγρια ​​ζώα που δραπέτευσαν από τον ζωολογικό κήπο, συναντά επίσης τον απογοητευμένο Ιβάν, αδελφό του Μάρκο και φύλακα του ζωολογικού κήπου του Βελιγραδίου που μεταφέρει ένα μωρό χιμπατζή. Η αντίσταση του Γιουγκοσλαβικού Στρατού σπάει γρήγορα και τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν ολόκληρο το βασίλειο. Οι δύο φίλοι αρχίζουν να δρουν παράνομα και γίνονται μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο Μπλάκι επισκέπτεται περιστασιακά την ερωμένη του Νατάλια, μια ηθοποιό που η ομορφιά της έχει τραβήξει επίσης την προσοχή ενός Γερμανού αξιωματικού, του Φραντς.
Ο Μάρκο έχει δημιουργήσει χώρο παράνομης κατασκευής όπλων και κρησφύγετο στο κελάρι (εξού και Underground) του σπιτιού του παππού του. Μετά την κατάληψη ενός μεγάλου σιδηροδρομικού φορτίου όπλων, ο Μάρκο και ο Μπλάκι καταζητούνται ως υπαίτιοι, όπως μεταδίδουν τα γερμανικά ραδιοφωνικά δελτία. Ενώ ο Μπλάκι κρύβεται στο δάσος, καθώς οι Γερμανοί εντείνουν τις από σπίτι σε σπίτι επιδρομές στην πόλη, ο Μάρκο παίρνει τη σύζυγο του Μπλάκι, Βέρα, τον αδελφό του Ιβάν και πολλούς άλλους και τους κρύβει στο κελάρι. Η Βέρα γεννά ένα αγοράκι, τον Γιοβάν και πεθαίνει.
Το 1944, ο Μπλάκι απάγει τη Νατάλια, την ηθοποιό που αγαπούσε, από τη σκηνή. Συλλαμβάνεται από τον Φραντς, τον Γερμανό αξιωματικό που έχει επίσης δεσμό με τη Νατάλια, βασανίζεται στο νοσοκομείο της πόλης με ηλεκτροσόκ πριν απελευθερωθεί από τον Μάρκο που τον μεταφέρει κι αυτόν στο κελάρι.
Όταν η ειρήνη επιστρέφει το 1944, ο Μάρκο, ζευγάρι πλέον με τη Νατάλια, προτιμά να κάνει τον Ιβάν, τον Μπλάκι και τους άλλους πρόσφυγες να πιστεύουν ότι ο πόλεμος εξακολουθεί να μαίνεται στη χώρα. Αυτοί κατασκευάζουν όπλα που ο Μάρκο πουλάει σε υψηλή τιμή. Με τα χρόνια ο Μάρκο αποκτά εξουσία μέσα στο Γιουγκοσλαβικό Κομμουνιστικό Κόμμα, μέχρι που στέκεται δίπλα στον Τίτο κατά τη διάρκεια στρατιωτικών παρελάσεων στο κέντρο του Βελιγραδίου.
Μέρος δεύτερο: Ψυχρός πόλεμος
Το 1961, ο Μάρκο είναι ένας από τους στενότερους συνεργάτες και συμβούλους του Τίτο. Ο Μπλάκι και οι υπόλοιποι εξακολουθούν να βρίσκονται στο κελάρι πιστεύοντας ότι ο πόλεμος συνεχίζεται ακόμα επάνω. Συνεχίζουν να κατασκευάζουν όπλα από τα οποία ο Μάρκο κερδίζει τεράστια ποσά.
Το 1961, κατά τη διάρκεια του γάμου του γιου του Γιοβάν, ο οποίος είναι 20 ετών αλλά δεν έχει φύγει ποτέ από το κελάρι, ο Μπλάκι αποφασίζει να μην ακούσει πια τον Μάρκο και αποφασίζει να πάει να πολεμήσει για τη χώρα του, παίρνοντας τον γιο του μαζί του. Όταν βγαίνουν έξω, βρίσκονται στη μέση των γυρισμάτων μιας ταινίας βασισμένης στα πολεμικά απομνημονεύματα του Μάρκο. Βλέποντας τους ηθοποιούς ντυμένους στρατιώτες της Βέρμαχτ και καθώς πιστεύουν ότι ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος δεν έχει τελειώσει, σκοτώνουν δύο κομπάρσους και τον ηθοποιό που υποδύεται τον Φραντς. Καθώς τους καταδιώκουν, ο Γιοβάν πνίγεται στον Δούναβη, αλλά ο Μπλάκι δραπετεύει. Εν τω μεταξύ, ο Μάρκο και η Νατάλια εγκαταλείπουν τη χώρα αφού ανατινάζουν το κελάρι και τους διαμένοντες.
Μέρος τρίτο: Πόλεμος
Το 1992, εν μέσω των Γιουγκοσλαβικών Πολέμων, ο Μπλάκι έχει γίνει στρατιωτικός διοικητής. Ο Ιβάν βγαίνει από ένα ψυχιατρικό κέντρο όπου νοσηλευόταν, είχε διαφύγει από το κελάρι πριν την ανατίναξη, και συναντά τον Μάρκο, που ως έμπορος όπλων προσπαθεί να μεσολαβήσει σε μια συμφωνία όπλων στη μέση μιας ζώνης σύγκρουσης. Ο Ιβάν πλησιάζει τον Μάρκο, τον χτυπάει δυνατά και μετά αυτοκτονεί. Η Νατάλια φτάνει και ορμά προς τον Μάρκο, διακηρύσσοντας την αγάπη της για αυτόν. Συλλαμβάνονται από στρατιώτες και εκτελούνται και οι δύο ως έμποροι όπλων από τον διοικητή των μαχητών, τον Μπλάκι.
Σε μια ονειρική τελική σκηνή, ο Μπλάκι, ο Μάρκο και όλοι οι άλλοι ξαναβρίσκονται σε ένα γαμήλιο γλέντι, στο τέλος του οποίου το έδαφος αποκόπτεται και πλέει μόνο του. Η ταινία τελειώνει με τη φράση Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια χώρα, με την οποία είχε επίσης αρχίσει.
Μουσική
Η μουσική επένδυση είναι του Γκόραν Μπρέγκοβιτς και αποτελεί ουσιαστικό συστατικό του Underground. Μια μπάντα μουσικών είναι παρούσα σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της ταινίας: παίζουν από την εναρκτήρια έως την τελευταία σκηνή. Τα περισσότερα μουσικά θέματα της ταινίας είναι παραδοσιακά από τη Σερβία και τα υπόλοιπα Βαλκάνια σε διασκευή του Σέρβου συνθέτη Γκόραν Μπρέγκοβιτς, ο οποίος συνέθεσε επίσης και τα πρωτότυπα θέματα που υπάρχουν στην ταινία.
Ήταν η τρίτη συνεργασία του Εμίρ Κουστουρίτσα και του Γκόραν Μπρέγκοβιτς, μετά τον Καιρό των τσιγγάνων (1989) και το Arizona Dream (1993).
Ακούγονται επίσης τα ακόλουθα τραγούδια:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1995 Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Σερβικές ταινίες Κατηγορία:Ουγγρικές ταινίες Κατηγορία:Τσεχικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιστορικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σερβία Κατηγορία:Μαύρη κωμωδία (ταινίες) Κατηγορία:Πολιτικές ταινίες
Ολυμπία Χοψονίδου
Η Ολυμπία Χοψονίδου (Κρασνοντάρ, 17 Ιουνίου 1983) είναι Ελληνίδα μοντέλο, γνωστή για τον τίτλο της ως Star Hellas 2006 στα καλλιστεία του ΑΝΤ1. Είναι, επίσης, γνωστή ως η σύζυγος του Έλληνα καλαθοσφαιριστή, Βασίλη Σπανούλη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου 1983 στο Κρασνοντάρ της Ρωσίας από Έλληνες γονείς ποντιακής καταγωγής, αλλά μεγάλωσε στο Ελευθέριο - Κορδελιό Θεσσαλονίκης. Έχει τρία αδέλφια: τον Τάσο, τον Γιάννη και την Βαλέρια. Μόλις τελείωσε το σχολείο, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, προκειμένου να σπουδάσει σχέδιο μόδας. Παράλληλα με τις σπουδές της, ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο και υπήρξε μαθήτρια στο πρακτορείο μοντέλων της Κρίστυς Κρανά.
Τον Νοέμβριο του 1998, συμμετείχε στον διαγωνισμό ομορφιάς Μις Γιανγκ - Μις Τουρισμός 1999, χωρίς όμως να καταφέρει να προκριθεί στην τελική εξάδα.
Τον Απρίλιο του 2006 εξελέγη Σταρ Ελλάς στα καλλιστεία του ΑΝΤ1. Έπειτα, τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, εκπροσώπησε την Ελλάδα στον παγκόσμιο διαγωνισμό ομορφιάς Μις Υφήλιος, που πραγματοποιήθηκε στο Λος Άντζελες.
Το Δεκέμβριο του 2009 παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον καλαθοσφαιριστή Βασίλη Σπανούλη και στις 24 Ιουνίου 2011 έγινε ο θρησκευτικός τους γάμος. Μαζί έχουν αποκτήσει έξι παιδιά.
Δαβίδ Α΄ της Ιβηρίας
Ο Δαβίδ Α΄, (დავით I David, (απεβ. το 881) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας είχε τον Βυζαντινό τίτλο του κουροπαλάτη και ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας/Κάρτλι από το 876 έως το 881.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος και διάδοχος του Βαγράτ Α΄· βαφτίστηκε από τον με επιρροή Γεωργιανό μοναχό Γκριγκόλ Χαντζτέλι. Ο Δαβίδ Α΄ μοιράστηκε τα κληρονομικά εδάφη των Βαγρατιδών στο Τάο-Κλαρτζέτι με τους θείους και τους εξαδέλφους του, με το φέουδό του να είναι το Κάτω Τάο. Το 881 ο Δαβίδ Α΄ δολοφονήθηκε από τον εξάδελφό του Νάσρα, τον μεγαλύτερο γιο τού Γκουαράμ Μαμπάλι. Οι μεσαιωνικές πηγές δεν προσδιορίζουν την αιτία πίσω από αυτό το έγκλημα, αλλά οι σύγχρονοι ιστορικοί έχουν ακολουθήσει τον καθηγητή Ιβάνε Τζαβαχισβίλι, στην παρατήρησή του ότι ο Νάσρα αγανάκτησε, όταν ο πατέρας του Γκουάραμ αποφάσισε να παραχωρήσει τις κτήσεις του στους συγγενείς του Bαγρατίδες, και πιο συγκεκριμένα τη δημιουργία των Λιπαριτιδών στο Τριαλέτι υπό την επικυριαρχία του Δαβίδ Α΄. Το τέλος του Δαβίδ οδήγησε σε μία εσω-δυναστική έριδα από τον μοναχογιό του Aδαρνάση Δ΄, ο οποίος τελικά το 888 εκδικήθηκε τη δολοφονία του πατέρα του.
Οικογένεια
Ο Δαβίδ Α΄ νυμφεύτηκε τη μεγαλύτερη κόρη του Κωνσταντίνου Γ΄ της Αμπχαζίας, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κουροπαλάτες
Ηλίη της Βουργουνδίας
H Ηλίη, γαλλ. Helie de Bourgogne (π. 1080 - 28 Φεβρουαρίου 1141) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας ήταν κόρη του δούκα της Βουργουνδίας και με τον γάμο της έγινε πρώτα κόμισσα της Τουλούζης και μετά κόμισσα του Ποντιέ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Εύδη Α΄ δούκα της Βουργουνδίας και της Σιβύλλας των Ιβρέα, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας.
Παντρεύτηκε τον Βερτράνδο, που το 1105 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης της Τουλούζης. Το 1108 ο Βερτράνδος ξεκίνησε για την Παλαιστίνη, για να διεκδικήσει το δικαίωμα του πατέρα του στη κομητεία της Τρίπολης. Σύντομα μετά ο ανιψιός του Γουλιέλμος Β΄ Ιορδάνης πληγώθηκε θανάσιμα, έτσι ο Βερτράνδος έμεινε μόνος διεκδικητής της Τρίπολης. Όταν ο Βερτράνδος απεβίωσε το 1112, τον διαδέχθηκε ο γιος του Πονς στην Τρίπολη, ενώ η Ηλίη επέστρεψε στη Γαλλία, όπου έκανε δεύτερο γάμο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1095 τον Βερτράνδο κόμη της Τουλούζης & της Τρίπολης και είχε τέκνο:
Το 1112 απεβίωσε ο Πονς και η Ηλίη έκανε δεύτερο γάμο το 1115 με τον Γουλιέλμο Γ΄ των Μπελέμ κόμη του Ποντιέ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Κόμησσες της Τουλούζης
Διοικητικές διαιρέσεις της Πολωνίας
thumb|upright=2|Διαίρεση της Πολωνίας σε βοεβοδάτα και πόβιατ (2007) Η διοικητική διαίρεση της Πολωνίας από το 1999 βασίζεται σε τρία επίπεδα υποδιαιρέσεων. Το έδαφος της Πολωνίας χωρίζεται σε βοεβοδάτα (περιφέρειες). Αυτά διαιρούνται περαιτέρω σε πόβιατ (κομητείες ή επαρχίες), και αυτά με τη σειρά τους χωρίζονται σε γκμίνα (κοινότητες ή δήμους). Οι μεγάλες πόλεις έχουν κανονικά την ιδιότητα τόσο της γκμίνα όσο και του πόβιατ. Η Πολωνία διαθέτει σήμερα 16 βοεβοδάτα, 379 πόβιατ (συμπεριλαμβανομένων 65 πόλεων με καθεστώς πόβιατ) και 2.479 γκμίνα.
Το ισχύον σύστημα εισήχθη σύμφωνα με μια σειρά νόμων που ψήφισε το πολωνικό κοινοβούλιο το 1998 και τέθηκαν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1999. Προηγουμένως (από το 1975 έως το 1998) υπήρχαν 49 μικρότερα βοεβοδάτα και δεν υπήρχαν πόβιατ (βλ. διοικητικές διαιρέσεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας). Η μεταρρύθμιση δημιούργησε 16 μεγαλύτερα βοεβοδάτα (βασισμένα και ονομασμένα από ιστορικές περιοχές) και επανεισήγαγε τα πόβιατ.
Τα όρια των βοεβοδάτων δεν αντικατοπτρίζουν πάντα τα ιστορικά σύνορα των πολωνικών περιοχών. Περίπου το ήμισυ του Βοεβοδάτου Σιλεσίας ανήκει στην ιστορική επαρχία της Ελάσσονος Πολωνίας. Ομοίως, η περιοχή γύρω από το Ράντομ, η οποία ιστορικά είναι μέρος της Ελάσσονος Πολωνίας, βρίσκεται στο Βοεβοδάτο Μασοβίας. Επίσης, το Βοεβοδάτο Πομερανίας περιλαμβάνει μόνο το ανατολικό άκρο της ιστορικής Πομερανίας, καθώς και περιοχές έξω από αυτή.
Βοεβοδάτα
Η Πολωνία σήμερα χωρίζεται σε 16 επαρχίες γνωστές ως βοεβοδάτα (πολωνικά: województwa, ενικός województwo). Η διοικητική αρχή σε επίπεδο βοεβοδάτου κατανέμεται μεταξύ κυβερνήτη διορισμένου από την κεντρική κυβέρνηση, που ονομάζεται βοεβόδας (συνήθως πολιτικός διορισμένος), μιας εκλεγμένης συνέλευσης που ονομάζεται σέιμικ και του εκτελεστικού συμβουλίου (zarząd województwa) που επιλέγει η συνέλευση. Ο ηγέτης αυτής της εκτελεστικής εξουσίας ονομάζεται μαρσάλεκ (marszałek, «διευθύνων»). ! # !! Βοεβοδάτο !! Πολωνικό όνομα !! Πρωτεύουσα, κύριες πόλεις
Πόβιατ
Κάθε βοεβοδάτο χωρίζεται σε έναν αριθμό μικρότερων οντοτήτων γνωστών ως πόβιατ (κομητείες). Ο αριθμός των πόβιατ ανά βοεβοδάτο κυμαίνεται από 12 (Βοεβοδάτο Οπόλε) έως 42 (Βοεβοδάτο Μασοβίας). Αυτό περιλαμβάνει τα πόβιατ (γνωστά ως κομητείες γης, πολωνικά: powiaty ziemskie) και πόλεις με καθεστώς πόβιατ (κομητείες πόλης, πολωνικά: powiaty grodzkie ή πιο επίσημα miasta na prawach powiatu). Τα πόβιατ γης έχουν ένα εκλεγμένο συμβούλιο (rada powiatu), το οποίο εκλέγει ένα εκτελεστικό συμβούλιο (zarząd powiatu) με επικεφαλής τον σταρόστα. Στις πόλεις οι λειτουργίες αυτών των ιδρυμάτων εκτελούνται από το συμβούλιο της πόλης (rada miejska, rada miasta) και τον άμεσα εκλεγμένο δήμαρχο (prezydent).
Μικρότερες μονάδες
Τα γκμίνα υποδιαιρούνται σε μικρότερες μονάδες. Στα γκμίνα των πόλεων, διαιρούνται σε οσιέντλε (osiedle) ή ντζιελνίτσα (dzielnica), ενώ σε αγροτικές περιοχές διαιρούνται σε σοουέτστφο (sołectwo). Εντούτοις, αυτές οι μονάδες είναι μικρότερης σημασίας και είναι υφιστάμενες της γκμίνα.
Ιστορικές διαιρέσεις
Η πολωνική επικράτεια έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της ιστορίας της Πολωνίας. Ως εκ τούτου, η σύγχρονη πολωνική διοικητική διαίρεση, ενώ σε ορισμένα επίπεδα είναι παρόμοια με ορισμένες ιστορικές, είναι αρκετά διαφορετική από άλλες. Οι ιστορικές διοικητικές διαιρέσεις της Πολωνίας μπορούν να χωριστούν στις εξής περιόδους:
Δείτε επίσης
Πολιτισμός και οικονομία:
Περιβολάκι Γρεβενών
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Περιβολάκι Θεσσαλονίκης
Το Περιβολάκι, επίσημα Περιβολάκιον είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 930 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Περιβολάκι βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Όρλιακας, μέσα στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου σε περιοχή κατάφυτη από δάση ελάτης. Είναι κτισμένο ανάμεσα στον Ζάκα (Α.) και Λάβδα (Δ.) και απέχει 24 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τα Γρεβενά. Το χωριό διαθέτει τουριστικό ξενώνα και χαρακτηριστικές είναι οι σκεπές των σπιτιών του που είναι φτιαγμένες για να αντέχουν το βαρύ χειμώνα καθώς και οι βρύσες του. Οι ντόπιοι το αναφέρουν και με το όνομα Πιπινίτσα. Το 1918 αναφέρεται επίσημα ως Λυπινίτσα στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τίστης που ανήκε στο νομό Κοζάνης. Το 1919 το όνομα διορθώνεται σε Λεπενίτσα, το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάζεται σε Περιβολάκι και το 1964 με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάται από το νομό Κοζάνης και υπάγεται στο νομό Γρεβενών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Ζάκα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ζάκα που ανήκει στην δημοτική ενότητα Θεόδωρου Ζιάκα του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 12 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Περιβολάκι
Σάλτσα ντι Πινερόλο
Η Σάλτσα ντι Πινερόλο (ιταλικά: Salza di Pinerolo) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Xiaomi Mi 11
Το Xiaomi Mi 11 είναι ένα έξυπνο τηλέφωνο Android από την Xiaomi Inc., το οποίο κυκλοφόρησε παγκοσμίως στις 8 Φεβρουαρίου του 2021.
Σχεδιασμός
αριστερά|μικρογραφία| Οι πίσω κάμερες του Mi 11
Η πρόσοψη του Xiaomi Mi 11 μοιάζει με αυτή του προκατόχου του, Mi 10, καθώς διατηρεί την εγκοπή της μπροστινής κάμερας στην επάνω αριστερή γωνία. Το Mi 11 είναι προστατευμένο με Corning Gorilla Glass Victus και στις δύο πλευρές της συσκευής. Το πίσω μέρος του τηλεφώνου προσφέρεται σε δύο υλικά (γυαλί και δέρμα vegan) και πέντε διαθέσιμα χρώματα: μαύρο, λευκό, μπλε, καπνό και καφέ (κυκλοφόρησαν μόνο το μαύρο και το μπλε στη χώρα μας).
Ο σκελετός (σασί) του Mi 11 είναι κατασκευασμένος από αλουμίνιο. Το πάνω μέρος του σκελετού είναι εξοπλισμένο με μικρόφωνο μείωσης θορύβου, θύρα εκπομπής υπερύθρων και ηχείο (ενσωματωμένη λειτουργία ακουστικού). Η δεξιά πλευρά είναι εξοπλισμένη με πλήκτρα αύξησης/μείωσης έντασης και διακόπτη λειτουργίας. Στο κάτω μέρος φιλοξενείται η υποδοχή κάρτας SIM, η θύρα USB Type-C και το κύριο ηχείο. Δεν υπάρχει τίποτε στην αριστερή πλευρά. Το σασί γίνεται ευρύτερο κοντά στα κουμπιά ελέγχου.
Οθόνη
Το Xiaomi Mi 11 χρησιμοποιεί μια οθόνη AMOLED 6,81 ιντσών της Samsung. Υποστηρίζει ανάλυση οθόνης έως 3200x1440. Η πυκνότητα εικονοστοιχείων (PPI) είναι 515. Ο ρυθμός ανανέωσης της συσκευής είναι 120Hz και είναι μεταβαλλόμενος, χάρη στην τεχνολογία AdaptiveSync. Υποστηρίζει έως και 1500 nits φωτεινότητα και 900 nits διέγερση φωτεινότητας, και υποστηρίζει έγχρωμη γκάμα DCI-P3.
Το γυαλί της οθόνης του Mi 11 είναι Corning Gorilla Glass Victus. Σύμφωνα με την Xiaomi, η ανθεκτικότητα σε πτώσης είναι 1,5 φορές υψηλότερη από εκείνη της προηγούμενης γενιάς και η αντοχή στις γρατσουνιές είναι διπλάσια από την προηγούμενη γενιά.
Επεξεργαστής και χώρος αποθήκευσης
Το Mi 11 είναι το πρώτο μοντέλο παγκοσμίως που χρησιμοποιεί Qualcomm Snapdragon 888 SoC, ένα 5nm τσιπ που υπόσχεται 25% καλύτερες επιδόσεις από τον Snapdragon 865 που χρησιμοποιήθηκε για το Mi 10.
Όσον αφορά την αποθήκευση, το Xiaomi Mi 11 ενσωματώνει μνήμη RAM 8 GB ή 12 GB LPDDR5 πάνω από το SoC, με κύρια συχνότητα 3200MHz και προαιρετική αποθήκευση 128 GB ή 256 GB. Οι προδιαγραφές είναι όλες UFS 3.1, η οποία είναι συνεπής με την Mi 10 Extreme Commemorative Edition.
Κάμερα
Το Xiaomi Mi 11 χρησιμοποιεί την εμπρόσθια κάμερα, την κύρια πίσω κάμερα και τον τηλεφακό που χρησιμοποιήθηκε και στη σειρά Mi 10.
Για πίσω κάμερα, το Mi 11 χρησιμοποιεί τον φακό S5KHMX που χρησιμοποιήθηκε στα Mi 10, Mi 10 Pro, Mi CC9 Pro και άλλα μοντέλα, με ανάλυση 108MP και τιμή διαφράγματος f / 1,85. Μπορεί επίσης να υποστηρίξει έως και 30 φορές ψηφιακό ζουμ. Επιπλέον, το Xiaomi Mi 11 είναι επίσης εξοπλισμένο με αισθητήρα ultra-wide (υπερευρυγώνιο) 13MP (παρέχεται από την Omnivision Technologies, OV13B10), ο οποίος υποστηρίζει λήψη ευρείας γωνίας έως 123 °, διάφραγμα f / 2.4. Τέλος, π 5MP telephoto micro Ο αισθητήρας απόστασης (παρέχεται από τη Samsung, S5K5E9) μπορεί να ανιχνεύσει μικρά αντικείμενα.
Η εμπρόσθια του Mi 11 είναι η ίδια που χρησιμοποιήθηκε στις σειρές Xiaomi Mi 10 και Redmi K20 / 30, με ανάλυση 20MP. Υποστηρίζει εγγραφή βίντεο 1080p 30/60 fps και 720P 30fps.
Άλλα χαρακτηριστικά
Το Mi 11 υποστηρίζει ενσύρματη φόρτιση έως 55W (11V 5A MAX), ασύρματη φόρτιση έως 50W και αντίστροφη ασύρματη φόρτιση έως 10W, η οποία μπορεί να φορτίσει άλλες συσκευές που υποστηρίζουν ασύρματη φόρτιση. Η παγκόσμια έκδοση συνοδεύεται από φορτιστή GaW 55W στη συσκευασία.
Το τηλέφωνο περιλαμβάνει στερεοφωνικά ηχεία, όμως, τα συμμετρικά στερεοφωνικά ηχεία που χρησιμοποιούνται στο Mi 10 έχουν αλλάξει σε ασύμμετρα στερεοφωνικά ηχεία. Το δυνατότερο ηχείο είναι ελαφρώς μικρότερο και βρίσκεται στο κάτω μέρος. Επιπλέον, η έξοδος ακουστικών 3.5 mm έχει αφαιρεθεί, απαιτείται καλώδιο μετατροπής USB Type-C σε 3.5 mm.
Το τηλέφωνο υποστηρίζει επίσης λειτουργίες Bluetooth 5.2, NFC και υπερύθρες. Οι εφαρμογές τηλεχειριστηρίου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο ηλεκτρικού εξοπλισμού που υποστηρίζει έλεγχο υπερύθρων.
Λογισμικό
Το Xiaomi Mi 11 «τρέχει» το λειτουργικό σύστημα MIUI 12 βασισμένο στο Android 11 και μπορεί να αναβαθμιστεί σε MIUI 12.5.
Παραλλαγές
Λίγο καιρό μετά την ανακοίνωση του Mi 11, η Xiaomi παρουσίασε το Mi 11 Ultra και το Mi 11 Pro.
Μουσουλμάνοι Ρομά
μικρογραφία|Ενδυμασία μιας γυναίκας Ρομά (πιθανότερα μιας μουσουλμάνας Ρομά) μικρογραφία|Μουσουλμάνοι Ρομά στη [[Βοσνία (περιοχή)|Βοσνία (γύρω στο 1900)]] Οι Μουσουλμάνοι Ρομά είναι Ρομά που υιοθέτησαν το Σουνιτικό Ισλάμ της σχολής Χαναφί και τον τουρκικό πολιτισμό. Ορισμένοι από αυτές είναι Ντερβίσηδες του Σουφισμού και ίδρυσαν τη δικιά τους ταρικά. Είναι Πολιτιστικοί Μουσουλμάνοι. Οι μουσουλμάνοι άνδρες Ρομά έχουν κάνει περιτομή. Οι Ρομά συνήθως υιοθετούν τη θρησκεία της χώρας όπου ζουν. Το ισλάμ μεταξύ των Ρομά είναι ιστορικά συνδεδεμένο με τη ζωή των Ρομά στο εσωτερικό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Οι περισσότεροι μουσουλμάνοι Ρομά ζουν στην Τουρκία (κυρίως στην Ανατολική Θράκη), στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη (80%), στην Αλβανία, το Μαυροβούνιο (50-60%), το Κοσσυφοπέδιο, τη Βόρεια Μακεδονία (55-70%), στη Βουλγαρία (στα μέσα της δεκαετίας του 1990 οι Μουσουλμάνοι Ρομά της βόρειας Θράκης αποτελούσαν το 60% των ρομά της χώρας. . Μια μικρή ομάδα Μουσουλμάνων Ρομά υπάρχει στη Δοβρουτσά της Ρουμανίας, αποτελώντας το 10% του πληθυσμού των Ρομά της χώρας), στην Κροατία (45% του κροατικού πληθυσμού της χώρας ), τη Νότια Ρωσία, την Ελλάδα (ένα μικρό μέρος των Μουσουλμάνων Ρομά ζει στη Δυτική Θράκη), τη Σερβία (35-50% του εγχώριου πληθυσμού ρομά) και την Κριμαία. Κάποιοι γνωρίζουν τα βαλκανικά ρομανί, αλλά οι περισσότεροι μιλούν τη γλώσσα της χώρας τους.
Λόγω της σχετικής ευκολίας της μετανάστευσης στη σύγχρονη εποχή, οι Μουσουλμάνοι Ρομά ζουν σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι μουσουλμάνοι Ρομά χρησιμοποιούν τη λέξη Γύφτος και για τους ίδιους, αφού δεν τη θεωρούν προσβλητική. Ο πολιτισμός των μουσουλμάνων Ρομά βασίζεται στον οθωμανικό πολιτισμό.
Μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στα μέρη όπου το Ισλάμ δεν είναι η κυρίαρχη θρησκεία οι μουσουλμάνοι Ρομά έχουν δεχθεί διπλές διακρίσεις λόγω της τσιγγανοφοβίας και της ισλαμοφοβίας.
Οι μουσουλμάνοι Ρομά είναι γνωστοί και ως Χοραχάνι ή Χορασάνι Ρομά σε ολόκληρη τη Νότια Ευρώπη. Πιστεύεται ότι κατάγονται από τους Βαϊσιά (εμπόρους) από διαφορετικές περιοχές στην Παράκτια Ινδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσουλμανικές κοινότητες στην Ευρώπη Κατηγορία:Μουσουλμάνοι ανά εθνικότητα Κατηγορία:Ρομά πληθυσμιακές ομάδες
Άρης Λεμεσού (πετοσφαίριση)
Ο Άρης Λεμεσού είναι κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών με έδρα τη Λεμεσό. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού σωματείου Άρη Λεμεσού. Έχει κατακτήσει 1 φορά το Κύπελλο Β΄ κατηγορίας. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο.
Δεκαετία 2000-2009
Στο κύπελλο Β΄ κατηγορίας 2007-08 έφτασε μέχρι τον τελικό. Αντίπαλος ήταν ο Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 10 Απριλίου 2008 στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στη Λευκωσία. Νικητής ήταν ο Μαραθώνας με σκορ 3-2 σετ (25-19, 18-25, 25-13, 26-28, 15-12).
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία του Άρη στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία).
Δεκαετία 2010-
Στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας 2010-11 έφτασε μέχρι τον τελικό. Αντίπαλος ήταν η Ολυμπιάς Φρενάρου. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 13 Απριλίου 2011 στην Κλειστή Αίθουσα Πύλας στην Πύλα. Νικήτρια ήταν η Ολυμπιάς Φρενάρου με σκορ 3-1 σετ (25-19, 25-23, 19-25, 25-20).
Την περίοδο 2011-12 συμμετείχε στην τελική φάση των play-off. Αντίπαλος ήταν η Ολυμπιάδα Νεάπολης, η οποία αναδείχθηκε νικήτρια και έτσι ο Άρης παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία. Την ίδια περίοδο, στο κύπελλο Β΄ κατηγορίας 2011-12 έφτασε μέχρι τον τελικό. Αντίπαλος ήταν η Ολυμπιάδα Νεάπολης. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 24 Μαρτίου 2012 στο Θεμιστόκλειο Αθλητικό Κέντρο στη Λεμεσό. Νικητής ήταν ο Άρης με σκορ 3-1 σετ (15-25, 25-17, 28-26, 25-18).
Στον τελικό του κυπέλλου έφτασε και στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας 2013-14. Αντίπαλος ήταν και πάλι η Ολυμπιάδα Νεάπολης. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 16 Απριλίου 2014 στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στο Δάλι. Νικήτρια ήταν η Ολυμπιάδα Νεάπολης με σκορ 3-1 σετ (25-15, 29-27, 23-25, 25-19).
1Ο Άρης μηδενίστηκε σε όλους τους αγώνες του επειδή αποχώρησε από το πρωτάθλημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες Κύπρου
Σαμόνε (Πεδεμόντιο)
Το Σαμόνε (ιταλικά: Samone) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Χάρης Χαρίσης
Ο Χάρης Χαρίσης είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στην ομάδα του Ατρομήτου.
ΠΑΣ Γιάννινα
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον ΠΑΣ Γιάννινα. Στις 19 Ιανουαρίου 2014 έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για τον ηπειρωτικό σύλλογο εναντίον της Καλλονής.
ΠΑΟΚ
Στις 25 Ιουνίου 2015 ο ΠΑΟΚ ανακοίνωσε την απόκτησή του για τέσσερα χρόνια. Στις 25 Οκτωβρίου 2015, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο πρωτάθλημα με τον ΠΑΟΚ σε μία 3–1 εντός έδρας νίκη έναντι του Παναθηναϊκού. Στις 10 Ιανουαρίου 2016 σκόραρε το πρώτο του γκολ εναντίον του ΠΑΣ Γιάννινα σε μια εντός έδρας νίκη του ΠΑΟΚ με σκορ 3–0. Την επόμενη χρονιά (2016–17) δεν πήρε πολύ χρόνο συμμετοχής, κατέκτησε ωστόσο τον πρώτο τίτλο στην καριέρα του, το Κύπελλο Ελλάδας, στον τελικό του οποίου ο ΠΑΟΚ επικράτησε της ΑΕΚ με 2–1.
Το καλοκαίρι του 2017 παραχωρήθηκε ως δανεικός για έναν χρόνο στη βελγική Σιντ Τράουντεν.
Στις 7 Ιουνίου 2021 ο Ατρόμητος ανακοίνωσε την επέκταση του συμβολαίου του μέχρι το 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Βεατρίκη του Μομφερράτου
H Βεατρίκη, ιταλ. Beatrice di Monferrato (π. 1210 - 1274) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι ήταν κόρη του μαρκησίου του Μομφερράτου και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βιενουά.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1219 τον Γκιγκ ΣΤ΄ κόμη του Βιενουά και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Σαν Μπενίνιο Καναβέζε
Το Σαν Μπενίνιο Καναβέζε (ιταλικά: San Benigno Canavese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σαν Κάρλο Καναβέζε
Το Σαν Κάρλο Καναβέζε (ιταλικά: San Carlo Canavese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
1147 Σταυρόπολις
Η Σταυρόπολις (Stavropolis) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,526. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πόλη της νότιας Ρωσίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Σταυρόπολης είναι άγνωστη. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης). Η Σταυρόπολις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 40 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σταυροπολις
Σίξμπερ του Ουέσσεξ
Η Σίξμπερ του Ουέσσεξ (Seaxburh, ... - 674) βασίλισσα του Ουέσσεξ (672 - 674) ήταν σύζυγος και διάδοχος του Κενβάλ του Ουέσσεξ. Σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό ήταν η μοναδική γυναίκα που βασίλευσε στο Ουέσσεξ και η περίοδος της βασιλείας της κράτησε περίπου έναν χρόνο. Ο Βέδας αναφέρει ότι μετά τον θάνατο του Κενβάλ του Ουέσσεξ πολλοί αντιβασιλείς πήραν την εξουσία αλλά οι ιστορικοί δεν έχουν καταφέρει να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση. Την Σίξμπερ διαδέχθηκε ο μακρινός ξάδελφος του συζύγου της Ασκουίν του Ουέσσεξ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες των Αγγλοσαξόνων
Βαγράτ Β΄ της Ιβηρίας
Ο Βαγράτ/Παγκράτιος Β΄, ბაგრატ II Bagrat II, (937 – 994) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας του Τάο-Κλαρτζέτι και τιτουλάριος βασιλιάς της Ιβηρίας-Κάρτλι από το 958 έως το τέλος του. Ήταν επίσης γνωστός ως Ρεγκουένι (ბაგრატ), ένα παρωνύμιο, που αποδίδεται στα ελληνικά ως "ο Απλός".
Οικογένεια
Ο Βαγράτ είχε δύο γιους:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Βερχογιάνσκ
Το Βερχογιάνσκ (ρωσικά: Верхоянск, Γιακουτικά: Верхоянскай, μεταγραφή στο ελληνικό αλφάβητο: Βερχογιάνσκαϊ) είναι πόλη στην Επαρχία Βερχογιάνσκι της Δημοκρατίας των Σαχά στη Ρωσία, η οποία βρίσκεται στον ποταμό Γιάνα κοντά στο Αρκτικό Κύκλο, απέχει 92 χιλιόμετρα από το Μπαταγκάι, το διοικητικό κέντρο της επαρχίας και 675 χιλιόμετρα από το Γιακούτσκ, την πρωτεύουσα της δημοκρατίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός ήταν 1.311 κάτοικοι. Η πόλη έχει το παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες για τη μεγαλύτερη θερμοκρασιακή διαφορά στη Γη: 105 °C.
Ιστορία
Οι Κοζάκοι ίδρυσαν ένα οστρόγκ το 1638,  90 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της σύγχρονης πόλης. Το όνομα του οστρόγκ ήταν "Βερχογιάνσκι", το οποίο μεταφράζεται προσεγγιστικά ως Άνω Γιάνα από τα Ρώσικα, το οποίο προέρχεται από τη γεωγραφική του τοποθεσία στο άνω μέρος του ποταμού Γιάνα. Το 1775, μετακινήθηκε στην αριστερή όχθη του ποταμού για να διευκολύνει τη συλλογή φόρων. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1817. Από τη δεκαετία του 1860 έως το 1917, η πόλη ήταν χώρος πολιτικής εξορίας, από τους οποίους μερικοί από τους πιο προεξέχοντες εξορισμένους είναι ο Πολωνός συγγραφέας Βατσλάβ Σιεροσέφσκι, καθώς και οι Μπολσεβίκοι επαναστάτες Ιβάν Μπαμπούσκιν και Βίκτορ Νογκίν.
Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς
Ως κατοικημένη περιοχή, το Βερχογιάνσκ ταξινομείται ως πόλη υπό την επαρχιακή δικαιοδοσία. Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι ενσωματωμένο εντός της Επαρχίας Βερχογιάνσκι ως Πόλη του Βερχογιάνσκ. Ως διοικητική διαίρεση, η πόλη του Βερχογιάνσκ είναι ενσωματωμένη εντός της Δημοτικής Επαρχίας Βερχογιάνσκι ως Αστικός Οικισμός Βερχογιάνσκ.
Κλίμα
Το Βερχογιάνσκ είναι γνωστό κυρίως για τις εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες το χειμώνα και μερικές από τις μεγαλύτερες διαφορές θερμοκρασίας στη Γη μεταξύ του καλοκαιριού και του χειμώνα. Οι μέσες μηνιαίες θερμοκρασίες κυμαίνονται από -45.4 °C τον Ιανουάριο έως τους +16.5 °C τον Ιούλιο. Η μέση μηνιαία θερμοκρασία είναι κάτω από το μηδέν από τον Οκτώβριο έως τον Απρίλιο αλλά υπερβαίνει τους +10 °C από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο, με τον Μάιο και τον Σεπτέμβριο να αποτελούν μέρος πολύ μικρών μεταβατικών εποχών. Το Βερχογιάνσκ έχει κλίμα ακραίου πολικού ψύχους (τύπος Dfd της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) το οποίο κυριαρχείται για μεγάλο μέρος του έτους από την υψηλή πίεση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αποκοπή της περιοχής από την αύξηση της θερμοκρασίας τον χειμώνα και σε συνδυασμό με την έλλειψη νεφοκάλυψης αυτό οδηγεί σε εκτεταμένες απώλειες θερμότητας κατά τους ψυχρότερους μήνες.
Το Βερχογιάνσκ είναι ένα από τα μέρη που θεωρούνται ως ο Βόρειος Πόλος του Κρύου. Το άλλο μέρος είναι το Οϊμιάκον, το οποίο απέχει 629 χιλιόμετρα με αεροπλάνο. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε στο Βερχογιάνσκ ανήλθε στους -67.6 °C στις 5 και 7 Φεβρουαρίου του 1892. Επίσης ήταν η χαμηλότερη επίσημα καταγεγραμμένη θερμοκρασία στο Βόρειο Ημισφαίριο. Ωστόσο, στις 6 Φεβρουαρίου του 1933, η θερμοκρασία στο Οϊμιάκον έφτασε τους -67.7 °C, και υπερέβη ελάχιστα το ρεκόρ του Βερχογιάνσκ. Μόνο στην Ανταρκτική έχουν καταγραφεί χαμηλότερες θερμοκρασίες από το Οϊμιάκον ή το Βερχογιάνσκ και το παγκόσμιο αρνητικό ρεκόρ θερμοκρασίας που «χτύπησε» ποτέ τη Γη καταγράφηκε στον ρωσικό σταθμό Βοστόκ στην Ανταρκτική με −89,2 °C στις 21 Ιουλίου 1983.
Σε αυτή την περιοχή, οι θερμοκρασιακές αναστροφές σχηματίζονται τον χειμώνα, λόγω του εξαιρετικά κρύου και το πυκνού αέρα του Σιβηρικού Υψηλού ο οποίος συγκεντρώνεται σε βαθιές τρύπες, με αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες σε μεγαλύτερο υψόμετρο να αυξάνονται αντί να μειώνονται. Στο Βερχογιάνσκ μερικές φορές η μέση ελάχιστη θερμοκρασία για τον Ιανουάριο, τον Φεβρουάριο και τον Δεκέμβριο είναι κάτω από τους -50 °C. Το Οϊμιακόν και το Βερχογιάνσκ είναι τα δύο μόνιμα κατοικημένα μέρη στον κόσμο με καταγεγραμμένες θερμοκρασίες κάτω των -60 °C κάθε μέρα του Ιανουαρίου.
Τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, οι ημερήσιες θερμοκρασίες άνω των +30 °C δεν είναι ασυνήθιστες. Ο θερμότερος καταγεγραμμένος μήνας είναι ο Ιούλιος του 2010, με μέση θερμοκρασία +20.8 °C. Η μέση ετήσια θερμοκρασία για το Βερχογιάνσκ ανέρχεται στους -14.5 °C. Στις 25 Ιουλίου 1988, καταγράφηκε η θερμότερη θερμοκρασία στο Βερχογιάνσκ, η οποία ανήλθε στους +37.3 °C, αποδίδοντας μια θερμοκρασιακή διαφορά 105 °C, η οποία με βάση αξιόπιστα αρχεία, είναι η μεγαλύτερη θερμοκρασιακή διαφορά στον κόσμο. Το Οϊμιάκον και το Γιακούτσκ είναι άλλες δύο περιοχές με θερμοκρασιακή διαφορά πάνω από 100 °C. Στο Βερχογιάνσκ, δεν έχει καταγραφεί ποτέ θερμοκρασία πάνω από το μηδέν από τις 10 Νοεμβρίου έως τις 14 Μαρτίου.
Το Βερχογιάνσκ έχει ξηρό κλίμα με λίγες βροχοπτώσεις ή χιονοπτώσεις. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 180 χιλιοστά. Αν και κανένας μήνας μπορεί να περιγραφεί ως πραγματικά υγρός, υπάρχουν ισχυρές εποχιακές διαφορές στη κατανομή των βροχοπτώσεων, με το καλοκαίρι να είναι πολύ πιο υγρότερο από το χειμώνα. Ο χειμώνας είναι εξαιρετικά άνυδρος, σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας της επικράτησης της υψηλής πίεσης αυτή τη στιγμή του έτους. Το χιόνι είναι πιο πιθανό, από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Σαν Κολομπάνο Μπελμόντε
Το Σαν Κολομπάνο Μπελμόντε (ιταλικά: San Colombano Belmonte) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Άσπρο Χανίων
Το Άσπρο (επίσημη ονομασία Άσπρον) είναι οικισμός της κοινότητας Γαβαλοχωρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βάμου, του δήμου Αποκορώνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Αποκορώνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Το Άσπρο είναι πεδινός οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στην πεδινή περιοχή που βλέπει στον κόλπο της Σούδας, στον δρόμο προς την Αλμυρίδα και βόρεια του Βάμου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 65. Απέχει 29 χλμ. περίπου ΝΑ. των Χανίων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως Κοπράνα ή Κόπραινα και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαβαλοχωρίου του νομού Χανίων. Το 1957 μετονομάστηκε σε Άσπρο. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γαβαλοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βάμου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αποκορώνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Αμυγδαλιά
Η αμυγδαλιά είναι είδος φυτών της οικογένειας των Ροδοειδών (Rosaceae) που πολλές φορές εντάσσεται στο γένος Prunus (Προύμνη). Το κοινότερο είδος είναι η Προύμνη η γλυκεία (Prunus dulcis) που φύεται σε όλες σχεδόν τις θερμές και ξηρές περιοχές της Παραμεσογειακής ζώνης όπου καλλιεργείται από τα αρχαία χρόνια. Για αυτόν το λόγο ο καθορισμός τού τόπου προέλευσής του είναι πολύ δύσκολος. Είναι δένδρο φυλλοβόλο με ύψος από 4 ως 12 μέτρα, κορμό διαμέτρου μέχρι 30 εκατοστά και φύλλα ελλειψοειδή, λογχοειδή και οδοντωτά.
Ιστορία
Η μη εξημερωμένη αμυγδαλιά εμφανίζεται σε ανασκαφές στην Ελλάδα από το 8.000 π.Χ. έως το 3.000 π.Χ. που γίνεται η εξημέρωση της. Η εξημερωμένη αμυγδαλιά ήταν ευρέως γνωστή στους Εβραίους από τον 16ο π.χ. αιώνα. Όταν πέθανε ο Αιγύπτιος βασιλιάς Τουταγχαμών γύρω στο 1325 π.Χ. τα αμύγδαλα ήταν μία από τις τροφές που τοποθετήθηκαν στον περίφημο τάφο του για να τον τρέφουν στη μετά θάνατο ζωή του. Στους Έλληνες και τους Πέρσες αναφέρεται σαφώς ως εδώδιμο από τον 6ο π.Χ. αιώνα. Από την Ελλάδα διαδόθηκε στην Ιταλία κατά τον 2ο π.Χ. αιώνα η δε Λατινική ονομασία του αμυγδάλου ήταν nux Graecum (= ελληνικό καρύδι).
Καλλιέργεια
Η αμυγδαλιά διαθέτει τεράστια αντοχή στην ξηρασία, ωστόσο υπάρχουν ποικιλίες λιγότερο ή περισσότερο ανθεκτικές (όπως η ποικιλία Ρέτσου). Οι ευνοϊκοί τύποι εδαφών είναι ανάλογοι με το είδος του υποκειμένου επάνω στο οποίο εμβολιάζεται η Αμυγδαλιά. Γενικά όμως η αμυγδαλιά κάνει σχεδόν σε όλα τα είδη εδαφών, ακόμη και σε πετρώδη και με μεγάλη κλίση εδάφη.
Οι ιδανικότερες κλιματολογικές συνθήκες για την καλλιέργεια της αμυγδαλιάς είναι οι μεσογειακές με τις ακόλουθες ιδιομορφίες: σύντομο φθινόπωρο, βροχερός και ψυχρός χειμώνας χωρίς ιδιαίτερα χαμηλές θερομοκρασίες, άνοιξη που διαδέχεται άμεσα το χειμώνα, χωρίς παγετούς από την στιγμή που θα φουσκώσουν τα μάτια, ζεστό και άνυδρο καλοκαίρι και φθινόπωρο χωρίς βροχές.
Πολλαπλασιασμός
Η αμυγδαλιά πολλαπλασιάζεται κυρίως με ενοφθαλμισμό με όρθιο Τ πάνω σε υποκείμενα σπορόφυτα ή κλώνους ηλικίας 1-2 ετών, αν και μερικές φορές χρησιμοποιείται ο εγκεντρισμός (σχιστός ή υπόφλοιος στεφανίτης) συνήθως σε δέντρα μεγάλης ηλικίας. Ο ενοφθαλμισμός μπορεί να γίνει νωρίς την άνοιξη μόλις αρχίσει να αποκολλάται εύκολα ο φλοιός του υποκειμένου με κοιμώμενο οφθαλμό από εμβολιοφόρους βλαστούς, που κόπηκαν έγκαιρα και διατηρήθηκαν κατάλληλα συσκευασμένοι σε θερμοκρασία 3-4°C. Σαν πιο κατάλληλη εποχή θεωρείται το καλοκαίρι (μέσα Ιουλίου) και το φθινόπωρο (αρχές Σεπτεμβρίου) με ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες, περίοδοι που εξασφαλίζουν και κατάλληλα εμβόλια.
Επεξεργασία
Ο καρπός της αμυγδαλιάς, πρώτα συλλέγεται από το δένδρο με το κατάλληλο τίναγμα (πλέον από εξειδικευμένα μηχανήματα), μετά αποξηραίνεται στον ήλιο συνήθως για δέκα ημέρες, στη συνέχεια αποφλοιώνεται, και οδηγείται στους σπαστήρες για αποκελύφωση. Η παραγόμενη αμυγδαλόψιχα είτε καταναλώνεται ωμή είτε ψημένη ή καραμελωμένη. Μπορεί επίσης να κοπεί σε κύβους ή και να λευκανθεί.
Άνθη
Τα άνθη είναι λευκά ή ροζ, εκπτύσσονται πριν από τα φύλλα και είναι μονήρη ή ανά δύο. Ο κάλυκας και η στεφάνη είναι πενταμερή, οι στήμονες 15-30 και η ωοθήκη μεσοφυής. Η ωοθήκη περιέχει δυο σπερματικούς βλάστες που αναπτύσσονται ανάλογα με την ποικιλία, πότε η μία, πότε και οι δύο, και τα αμύγδαλα λέγονται τότε μονά ή διπλά. Χάρη στην πρωιμότητα της άνθησης, την πυκνότητα των λουλουδιών επάνω στους κλάδους, που δεν κρύβονται από τα φύλλα και τη λευκότητα των πετάλων της, η αμυγδαλιά θεωρείται ως ένα αξιόλογο καλλωπιστικό δένδρο. Οι καλλιεργούμενες ποικιλίες αμυγδαλιάς είναι αυτόστειρες (δεν αυτογονιμοποιούνται) και μερικές είναι μεταξύ τους ασυμβίβαστες (δεν αλληλογονιμοποιούνται), έτσι ένα σοβαρό πρόβλημα για τον καλλιεργητή είναι η επικονίαση της αμυγδαλιάς που βασίζεται στα έντομα και ιδιαίτερα στις μέλισσες.
Καρποί και χρήσεις
Ο καρπός της αμυγδαλιάς κατατάσσεται στα ακρόδρυα, παρόλο που είναι μια χνουδωτή δρύπη που συγκομίζεται μετά την υπερωρίμανση. Το περικάρπιο διακόπτει τη διόγκωσή του μετά την ξυλοποίηση του ενδοκαρπίου. Στη συνέχεια χάνει την υγρασία του, ξεκολλάει από το ενδοκάρπιο και σκίζεται κατά μήκος της ραφής του καρπόφυλλου. Στο εσωτερικό υπάρχει ο πυρήνας ο οποίος αποτελείται από ένα ή δύο σπέρματα, τα οποία είναι τα αμύγδαλα ή αμυγδαλόψιχα.
Λόγω της φυσικής επιλογής η συντριπτική πλειονότητα των αμυγδάλων των αγριαμυγδαλιών στο παρελθόν είχε πολύ πικρή γεύση, ώστε να αποφεύγεται το τσιμπολόγημα τους από τα πουλιά (δεν αποτελούσε συνειδητή επιλογή, απλώς τα πικρά αμύγδαλα αποκτούσαν με αυτόν τον τρόπο απογόνους). Η ανθρώπινη παρέμβαση μέσω της τεχνητής επιλογής επέλεξε τους ελάχιστους άπικρους καρπούς και τους καλλιέργησε συστηματικά, έτσι σήμερα έχουμε πολλούς άπικρους καρπούς και ελάχιστους πικρούς. Τα αμύγδαλα περιέχουν υψηλό ποσοστό πρωτεΐνης (21%), σιδήρου, ασβεστίου, φωσφόρου, και βιταμινών Β. Τα αμύγδαλα περιέχουν υψηλό ποσοστό λίπους (κοντά στο 50%), με πολλά μονοακόρεστα (39%) και λίγα κορεσμένα (3,7%).
Το ξύλο της αμυγδαλιάς χρησιμοποιείται κυρίως για ξυλολεπτουργικές εργασίες και για την παραγωγή στομίων του μουσικού οργάνου Γκάιντα.
Ποικιλίες και Παραγωγή
μικρογραφία Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές ποικιλίες, όπως Φερανιά, Τέξας, Ρέτσου, Καλογεράτα Χίου, Βολάτα Χίου, Νίκηκα Χίου, Ποταμίτικα Λασιθίου, Καλαροτικά Λασιθίου, Κρυστάλια Φουρνής Λασίθιου, Ξηρολίμνης, Διστόμου Βοιωτίας, Φυλλίς και 11/21/67. Η Παγκόσμια παραγωγή αμυγδάλων είναι 2,51 εκατομμύρια τόνοι τον χρόνο. Οι μεγαλύτερες χώρες παραγωγής είναι οι ΗΠΑ, η Ισπανία, η Ιταλία και το Ιράν. Η ελληνική παραγωγή ως επί το πλείστον καταναλώνεται στο εσωτερικό, ενώ οι εξαγωγές αφορούν κυρίως πικραμύγδαλα που χρησιμοποιούνται στην αρωματοποιία και τη ζαχαροπλαστική.
Κάτω Νεοχωρόπουλο Ιωαννίνων
Το Κάτω Νεοχωρόπουλο είναι οικισμός των Ιωαννίνων στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, ο οποίος βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της λίμνης Παμβώτιδας και της πόλης, της οποίας ουσιαστικά αποτελεί προάστιό της, σε υψόμετρο 470 μέτρα. Στη δυτική και νότια πλευρά του περνάει η Περιφερειακή Οδός Ιωαννίνων που το διαχωρίζει από το γειτονικό Νεοχωρόπουλο, βόρεια είναι ο Βελισσάριος και βορειοανατολικά ο συνοικισμός Σεισμόπληκτα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Νεοχωροπούλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Νεοχωρόπουλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Νεοχωροπούλου της δημοτικής ενότητας Ιωαννιτών που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 776 κατοίκους.
Αμυγδαλιά
Η Αμυγδαλιά ως έμπνευση στην τέχνη
Στην Ελλάδα η αμυγδαλιά είναι προάγγελος της άνοιξης και επακόλουθα του έρωτα, ως εκ τούτου ενέπνευσε τον ποιητή Γεώργιο Δροσίνη να γράψει την "Ανθισμένη αμυγδαλιά", τον θεατρικό συγγραφέα Δημήτρη Γιαννουκάκη να γράψει θεατρικό και κινηματογραφικό έργο με τον ίδιο τίτλο, όπου αναφέρεται στην παλιά Αθήνα και τον έρωτα που αναπτύσσεται μεταξύ δύο νέων. Το ποίημα του Γ. Δροσίνη μελοποίησε ο Γιώργος Κωστής και έγινε παγκόσμια επιτυχία με τίτλο "Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προύμνη Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα Κατηγορία:Μελιτοφόρα φυτά Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας Κατηγορία:Δρύπες Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών 1982
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών 1982 ήταν το τελευταίο καθώς από την επόμενη περίοδο καθιερώθηκε το Εθνικό πρωτάθλημα. Η τελική φάση έγινε στη Θεσσαλονίκη. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για 7η φορά στην ιστορία του. Ο νικητής των δύο προηγούμενων διοργανώσεων, ΖΑΟΝ, κατετάγη τρίτος στο πρωτάθλημα Κέντρου, πίσω από τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό και τον δεύτερο Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας και αποκλείστηκε.
Προκριματική φάση
Στην προκριματική φάση συμμετείχαν εννέα ομάδες που προκρίθηκαν από τα διάφορα τοπικά πρωταθλήματα. Έγιναν δύο όμιλοι, ο Νότιος με τέσσερις ομάδες και ο Βόρειος με πέντε ομάδες. Οι δύο πρώτοι από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην τελική φάση.
Νότιος όμιλος
Οι αγώνες έγιναν στο Αγρίνιο από 30 Απριλίου εως 2 Μαΐου. Την πρόκριση για την τελική φάση πήραν ο Παναθηναϊκός και ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας.
Βόρειος όμιλος
Οι αγώνες έγιναν στις Σέρρες. Συμμετείχαν πέντε ομάδες, ο Άρης, ο Φιλαθλητικός Θεσσαλονίκης, ο Εδεσσαϊκός, ο Γ.Α.Σ. Κομοτηνή και ο Α.Ο. Δράμας. Την πρόκριση πήραν ο Άρης και ο Φιλαθλητικός