cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Timbaland
Ο '''Τίμοθυ Ζ. Μόσλι (Timothy Zachery "Timbaland" Mosley, 10 Μαρτίου 1972), ή αλλιώς γνωστός ως Timbaland''', είναι Αμερικανός συνθέτης, παραγωγός δίσκων χιπ χοπ, ποπ και R&B, αλλά και ράπερ, και θεωρείται από τους μεγαλύτερους και πιο επιτυχημένους καλλιτέχνες του είδους. Μαζί με τον καλλιτέχνη Magoo διατηρεί το χιπ χοπ σχήμα Timbaland & Magoo.
Ο Timbaland έχει παρομοιαστεί με παραγωγούς όπως οι Brian Eno, Phil Spector και Norman Whitfield από την άποψη ότι κατόρθωσε να επαναπροσδιορίσει τον ήχο ενός ολόκληρου είδους μουσικής με ένα άμεσα αναγνωρίσιμο στυλ παραγωγής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί παραγωγοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1958-59
Προκριματικός γύρος
Σημειώσεις <references group="σ."/>
Πρώτος γύρος
Σημειώσεις <references group="σ."/>
Προημιτελική φάση
Σημειώσεις <references group="σ."/>
Ημιτελική φάση
Σημειώσεις <references group="σ."/>
Συπχάν
Το όρος Συπχάν (τουρκ. Süphan Dağı, κουρδ. Sîpanê Xelatê, αρμ. Սիփան = Σιπάν) είναι ηφαίστειο της ανατολικής Ασιατικής Τουρκίας, που υψώνεται επιβλητικό πέρα από τη βόρεια όχθη της μεγάλης Λίμνης Βαν. Το υψόμετρο της κορυφής του είναι 4.058 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας, αλλά 2.418 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της Λίμνης Βαν. Το όρος Σιπχάν είναι το ένα από τα τρία μόνο βουνά στην Τουρκία που είναι ψηλότερα των 4.000 μέτρων και μάλλον είναι το δεύτερο υψηλότερο, μετά από το, επίσης ηφαίστειο, όρος Αραράτ.
Γεωγραφία και γεωλογία
Η κορυφή του όρος Σιπχάν βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 38°55΄54΄΄ Βόρειο πλάτος και 42°50΄03΄΄ Ανατολικό μήκος, και απέχει ελάχιστη απόσταση σε ευθεία γραμμή 15,6 χιλιόμετρα από την όχθη της Λίμνης Βαν, 114 χιλιόμετρα από τα σύνορα Τουρκίας-Ιράν και 152 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την υψηλότερη κορυφή του Αραράτ. Διοικητικώς υπάγεται κυρίως στην Επαρχία Μπιτλίς και, βορείως της κορυφής, στην Επαρχία Αγκρί. Ο κοντινότερος οικισμός στην κορυφή είναι το χωριό Γιλντίζκιοϊ (σε μετάφραση «Αστροχώρι»), 7 χιλιόμετρα προς τα νότια.
Το βουνό αποτελεί σημαντικό και ιδιάζον μορφολογικό στοιχείο του μεγάλου Αρμενικού Υψιπέδου, που απλώνεται μέχρι την Κασπία Θάλασσα. Είναι και πάλι το δεύτερο σε διαφορά ύψους πάνω από τη γύρω περιοχή του (2.200 μέτρα) σε ολόκληρο το Αρμενικό Υψίπεδο μετά το όρος Αραράτ.
Το Σιπχάν είναι στρωματοηφαίστειο παρόμοιο με τον Βεζούβιο, με χονδρικά κωνικό σχήμα, αν και οι πλαγιές του έχουν αυλακωθεί από ρεματιές. Η διάμετρος της βάσης του είναι 25 χιλιόμετρα περίπου και η διάμετρος του διπλού κρατήρα του είναι δύο χιλιόμετρα περίπου, με κεντρικό μεγάλο ηφαιστειακό θόλο λάβας, που αποτελεί και το υψηλότερο σημείο του. Οι ροές λάβας του Σιπχάν είναι ανδεσιτικές-δακιτικές, που εναλλάσσονται με βασαλτικές. Και στις πλαγιές του Σιπχάν παρατηρούνται διάσπαρτοι μικροί θόλοι λάβας, καθώς και πυροκλαστικοί κώνοι, που ξεπήδησαν κατά μήκος τόσο ακτινικών, όσο και περιφερειακών ρωγμών, ιδίως στη βόρεια, τη νότια και την ανατολική πλευρά. Ροές της (λιγότερο παχύρρευστης) βασαλτικής λάβας έφθασαν σε αποστάσεις έως και τριάντα χιλιομέτρων από την κορυφή. Βασισμένοι σε προηγούμενες μελέτες με ισότοπα καλίου-αργού και νέα έρευνα με ισότοπα του αργού, οι Ozdemir και Gulec (2013) βρήκαν μια χρονική έκταση δραστηριότητας από 760 χιλιάδες μέχρι 60 χιλιάδες χρόνια πριν, οπότε το Σιπχάν είναι ένα νεαρό ηφαίστειο, που δημιουργήθηκε κατά το Τεταρτογενές, ωστόσο δεν φαίνεται να παρουσίασε την παραμικρή έκρηξη μετά το 8050 π.Χ.. Οι δακιτικοί και ρεολιθικοί θόλοι στον κρατήρα της κορυφής είναι μεταγενέστεροι όλων των ροών λάβας και πυροκλαστικών εναποθέσεων από τον κυρίως κώνο του βουνού, και η ηλικία ενός από αυτούς τους θόλους υπολογίσθηκε σε 50 έως 78 χιλιάδες έτη. Η κυκλική λίμνη Αϊγκίρ-γκολού, διαμέτρου 1,5 χιλιομέτρου στους νότιους πρόποδες του βουνού, δεν είναι παρά ένα μάαρ με χαμηλές όχθες-χείλη, που αντιπροσωπεύει την πιο πρόσφατη δραστηριότητα του ηφαιστειακού κέντρου του Σιπχάν, η οποία δεν έχει γίνει δυνατό να χρονολογηθεί, αλλά χαρακτηρίσθηκε από μια φρεατομαγματική έκρηξη και σχετικές εναποθέσεις.
Εικόνες
thumb|555px|center|Πανοραμική άποψη της περιοχής της κορυφής του Σιπχάν thumb|555px|center|Το Σιπχάν όπως φαίνεται από τη λίμνη Αϊγκίρ-γκολού, σε φωτογραφία του Αυγούστου 2009
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Τουρκίας Κατηγορία:Ηφαίστεια της Τουρκίας Κατηγορία:Στρωματοηφαίστεια Κατηγορία:Γεωγραφία του Τουρκικού Κουρδιστάν
2771 Πολζούνοφ
Ο Πολζούνοφ (Polzunov) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,0. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τη Σοβιετική (Ουκρανή) αστρονόμο Λιουντμίλα Βασίλιεβνα Ζουράβλεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου εφευρέτη του 18ου αιώνα Ιβάν Πολζούνοφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο Πολζούνοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ως 14 ώρες περίπου. Τα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Πολζουνοφ
Μαλκανγκίρι
Το Μαλκανγκίρι είναι μια πόλη και Δήμος στην επαρχία Μαλκανγκίρι στην Ινδική πολιτεία της Οντίσα. Είναι η έδρα της επαρχίας Μαλκανγκίρι. Το Μαλκανγκίρι είναι το νέο σπίτι των προσφύγων από το Μπανγκλαντές, που είχαν αποκατασταθεί από το 1965 υπό το εγχείρημα Νταντακαράνγια. Επίσης κάποιοι πρόσφυγες Ταμίλ από τη Σρι Λάνκα που ζουν στην πόλη Μαλκανγκίρι, λόγω της ένοπλης σύγκρουσης των Ταμίλ Ιλάμ στις αρχές της δεκαετίας του 1990 (οι περισσότεροι από αυτούς έχουν επιστρέψει, και έχουν παραμείνει λίγα άτομα). Σήμερα είναι μία από τις πιο επηρεασμένες επαρχίες από ναξαλίτες στη πολιτεία και αποτελεί μέρος του Κόκκινου Διαδρόμου.
Σκαλάνι Ηρακλείου
Το Σκαλάνι (επίσημο: Σκαλάνιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του νομού Ηρακλείου. Η θέση του είναι νοτιοανατολικά του υψώματος Προφήτης Ηλίας. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 10,8 χλμ. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία και με την αμπελοκαλλιέργεια. Παράγει σταφίδα και λάδι και μεταξύ άλλων στο χωριό λειτουργεί ΟΤΕ, πλατεία, Δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο και υδρεύεται από την πηγή Φουντάνα. Στον οικισμό βρίσκονται οι εκκλησίες του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, με πανήγυρη στις 29 Αυγούστου, και του Αγίου Γεωργίου. Το 1980, έπειτα από έρευνα, ήρθε στο φως το ερειπωμένο μοναστήρι του Αγίου Μηνά στην περιοχή Αποσάμι. Πρόκειται για το μοναδικό μοναστήρι του αγίου σε ολόκληρη την Κρήτη.
Κοινότητα Σκαλανίου
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Σκαλανίου περιλαμβάνει και τον οικισμό Σπήλια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Στειακάκη.
Κοινοτάρχες Σκαλανίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σκαλανίου.
Ιστορικά στοιχεία
Σε πολλά συμβόλαια (1271, 1281, 1301, 1302) αναφέρεται Scalarea, Acalari, Scallare, Schallaro, όμως προφανώς πρόκειται για λανθασμένη γραφή ή εσφαλμένης ανάγνωσης. Σε νεότερα έγγραφα αναφέρεται με τη σωστή ονομασία. Το 1320 το βρίσκουμε Scalani στο Catasticum Sanctorum Apostolorum μεταξύ των χωριών της Paracandia, δηλαδή της περιοχής της πόλης .Το 1583 αναγράφεται Scalagni et Camignó με 204 κατοίκους και τότε στην επαρχία Πεδιάδος. Η τοποθεσία που βρισκόταν το χωριό Καμινό δεν είναι γνωστό. Την ίδια περίοδο ήταν φέουδο του Μάρκου Σαλαμών. Το 1583 διατέθηκε από τον ίδιο για δωρεές στους γιους του.
Στην ενετική απογραφή του 1583 αναφέρονται δύο οικισμοί, Spiglia Epano με 55 κατοίκους και Spiglia Catto με 42 κατοίκους στην επαρχία Πεδιάδος. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Scalagni και στην τουρκική απογραφή του 1671 ως Iskalani. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως Scalara με 10 χριστιανικές και 6 τουρκικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 είχε 321 Χριστιανούς και 159 Τούρκους κατοίκους.
Στις αρχές Ιουνίου του 1941, τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής προχώρησαν σε εκτελέσεις κατοίκων του χωριού ως αντίποινα για τις απώλειες που υπέστησαν λίγες μέρες νωρίτερα κατά τη διάρκεια της μάχης της Κρήτης.
Απογραφές πληθυσμού
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Σκαλανι Σκαλανι
Μαλκανγκίρι
Γεωγραφία
Το Μαλκανγκίρι βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 18.35°N, 81.9°W. Έχει μέσο υψόμετρο 170 μέτρων.
Πολιτική
Το τρέχων μέλος της νομοθετικής συνέλευσης από τη Συνελευσιακή Εκλογική Περιφέρεια του Μαλκανγκίρι είναι ο Μανάς Κουμάρ Μαντκάμι του BJD, ο οποίος κέρδισε την έδρα το 2014. Ο προηγούμενος σε αυτή τη θέση ήταν ο Αραμπίντα Ντάλι του ΚΜΤ το 2000 και το 1995, ο Νάκα Κανάγια το 1990 και το 1977, ο Ναντιαμπάσι Μπίσουας το 1985 και η Νάκα Λαξμάγια το 1980.
Το Μαλκανγκίρι είναι μέρος της Ναμπαρανγκπούρ (εκλογική περιφέρεια της Λοκ Σαμπχα).
Χαρακτήρες του Fullmetal Alchemist
Η σειρά manga και anime Fullmetal Alchemist περιλαμβάνει ένα μεγάλο καστ χαρακτήρων, που δημιουργήθηκαν από την Αρακάουα Χιρόμου. Η ιστορία λαμβάνει χώρα σε ένα φανταστικό σύμπαν όπου η αλχημεία είναι η πιο εξελιγμένη μορφή επιστήμης. Το Fullmetal Alchemist έχει μεταφερθεί δύο φορές στην τηλεόραση σε μορφή anime. Η πλοκή της μίας εκδοχής, από ένα σημείο και έπειτα, διαφοροποιείται από αυτή του manga, καθώς εκείνο δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμη. Αυτή η απόφαση της εταιρίας παραγωγής είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία νέων χαρακτήρων και την επέκταση του φανταστικού κόσμου της σειράς. Τον Απρίλιο του 2009 ξεκίνησε η προβολή του reboot της σειράς με τίτλο Fullmetal Alchemist: Brotherhood, το οποίο ακολουθεί πιστά την πλοκή του manga.
Άλφονς Έλρικ
Ο Alphonse Elric, (アルフォンス・エルリック, Άλφονς Έλρικ) ή απλά Al (アル, Αλ) (ιαπωνικά: Ρίε Κουγκιμίγια, αγγλικά: Άαρον Ντίσμουκ (2003), Μάξι Γουάιτχεντ (2009)) είναι ο έτερος πρωταγωνιστής και ο μικρότερος αδελφός του Έντουαρντ Έλρικ. Ο Άλφονς δεν κατατάχθηκε στο σώμα των Κρατικών Αλχημιστών κατ' απαίτηση του αδελφού του αλλά τον συνοδεύει στην αποστολή του για εύρεση της Φιλοσοφικής Λίθου. Ο Άλφονς έχασε το φυσικό του σώμα κατά τη διάρκεια μιας ανθρώπινης μεταστοιχείωσης. Ο Έντουαρντ νιώθοντας υπεύθυνος για αυτό, θυσίασε το αριστερό του χέρι για να επικολλήσει την ψυχή του Άλφονς σε μια πανοπλία που παρά τα μειονεκτήματά της επιτρέπει στον Άλφονς να συνεχίσει να ζει στον κόσμο της σειράς.
Γουίνρι Ρόκμπελ
Η Winry Rockbell (ウィンリィ・ロックベル, Γουίνρι Ρόκμπελ) (ιαπωνικά: Μέγκουμι Τογιογκούτσι (2003), Μέγκουμι Τακαμότο (2009), αγγλικά: Κέιτλιν Γκλας) είναι παιδική φίλη των αδερφών Έλρικ που ζει στο Ρίζεμπολ μαζί με την γιαγιά της, Πίνακο Ρόκμπελ, μετά τον θάνατο των γονιών της στον εμφύλιο πόλεμο στην περιοχή του Ισμπάλ, όπου δρούσαν ως ιατροί, από τα χέρια του Σκαρ. Με την καθοδήγηση της γιαγιάς της η Γουίνρι γίνεται σε νεαρή ηλικία μηχανικός προσθετικών μελών. Μετά το περιστατικό στο οποίο ο Έντουαρντ έχασε το χέρι και το πόδι του, δημιουργεί για αυτόν τεχνητά μέλη που του επιτρέπουν να συνεχίσει τη ζωή του κανονικά.
Πατέρας
Ο Πατέρας (Father, お父様) (ιαπωνικά: Κάγιουμι Ιεμάσα, αγγλικά: Κεντ Γουίλιαμς) χαρακτήρας που δεν εμφανίστηκε στο πρώτο anime, αλλά μόνο στο manga και το δεύτερο anime, είναι ο κεντρικός ανταγωνιστής της σειράς και αυτός που κινεί τα νήματα. Είναι το πρώτο ανθρωπάριο και δημιουργός όλων των επόμενων, των οποίων θεωρείται πατέρας. Αρχικά δεν ήταν παρά μια σκιά που κατοικούσε σε ένα φλασκί, ωστόσο κατείχε τεράστιο αριθμό γνώσεων για αλχημικές τεχνικές, τις οποίες δίδαξε στον Χοενχάιμ, που ήταν υπηρέτης του βασιλιά της Ξέρξης. Αργότερα, η σκιά ξεγελά τον Χοενχάιμ και αλχημικά αντιγράφει το σώμα του Χοενχάιμ για να το χρησιμοποιήσει ως δικό του, ενώ παράλληλα καταστρέφει την Ξέρξη και αφανίζει τους κατοίκους της, με τις ψυχές των οποίων δημιουργεί την Φιλοσοφική Λίθο. Αυτό συμβαίνει αιώνες πριν από την έναρξη της σειράς και το γεγονός ότι αμφότεροι είναι ζωντανοί και αλληλεπιδρούν με τους άλλους χαρακτήρες δηλοί ότι κατέχουν το μυστικό της αιώνιας ζωής.
Ανθρωπάρια
Τα ανθρωπάρια (Homunculi, ホムンクルス) είναι φτιαχτοί άνθρωποι που δημιουργήθηκαν με απαγορευμένες αλχημικές τελετές. Κατέχουν ξεχωριστές δυνάμεις που τους καθιστούν σχεδόν άτρωτους αν δεν καταστραφεί το κομμάτι της Φιλοσοφικής Λίθου που αποτελεί τον πυρήνα τους. Ο Πατέρας δημιούργησε 7 ανθρωπάρια με το καθένα να αντιπροσωπεύει ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, τα οποία ήθελε να διώξει από τον εαυτό του για να γίνει το τέλειο Ον.
Λαγνεία
Η Λαγνεία (Lust, ラスト) (ιαπωνικά: Γιούκο Σάτο (2003), Κίκουκο Ίνουε (2009), αγγλικά: Λόρα Μπέιλι) είναι το πρώτο ανθρωπάριο που εμφανίζεται στη σειρά. Έχει τη μορφή μιας έξυπνης, υποχθόνιας γυναίκας και προσπαθεί να ξεγελάσει διάφορους αλχημιστές ώστε να φέρει σε πέρας την αποστολή που της ανατέθηκε. Τα δάχτυλα της προεκτείνονται σε μεγάλη απόσταση και μπορούν να κόψουν σχεδόν οποιαδήποτε ύλη.
Λαιμαργία
Ο Λαιμαργία ή ο Λαίμαργος (Gluttony,グラト二ー) (ιαπωνικά: Γιασουχίρο Τάκατο (2003), Τέτσου Σιρατόρι (2009), αγγλικά: Κρις Κέισον) είναι το δεύτερο ανθρωπάριο που εμφανίζεται στην σειρά. Ακολουθεί κυρίως την Λαγνεία, την οποία βλέπει ως μητέρα ή μεγαλύτερη αδερφή του. Εμφανισιακά είναι κοντόχοντρος ενώ δεν παρουσιάζεται ως ιδιαίτερα ευφυής. Έχει πολύ δυνατά σαγόνια και μπορεί να φάει σχεδόν τα πάντα, αλλά προτιμά την γεύση της ανθρώπινης σάρκας. Στο manga και το δεύτερο anime αποκαλύπτεται ότι ο Λαιμαργία είναι αποτέλεσμα της αποτυχίας του Πατέρα να δημιουργήσει μια νέα Πύλη της Αλήθειας για τους δικούς του σκοπούς. Όταν αυτή η πύλη ανοίξει (στην ουσία το στομάχι του), ότι απορροφά μεταφέρεται σε μια άλλη διάσταση που δεν έχει φυσικά όρια. Εκεί βρίσκονται και αρκετά ερείπια από την κατεστραμμένη πόλη Ξέρξη.
Απληστία
Ο Απληστία ή Τσιγκουνιά (Greed, グリード), με όπλο την Υπέρτατη Ασπίδα (Ultimate Shield, 最強の盾, Saikyou no Tate), (ιαπωνικά: Τζουνίτσι Σουγουάμπε (2003), Γιουίτσι Νακαμούρα (2009), αγγλικά: Κρις Πάτον (2003, 1ος Τσιγκουνιά, 2009), Τρόι Μπέικερ (2ος Τσιγκουνιά, 2009) είναι το τέταρτο ανθρωπάριο, ο οποίος είναι το μόνο ανθρωπάριο που πεθαίνει από τον Πατέρα, όμως μετά αναγεννιέται μέσω του Λινγκ Γιάο. Ο Τσιγκουνιά επίσης ήταν το μόνο ανθρωπάριο που εναντιώθηκε στον Πατέρα, σε αντίθεση με το anime του 2003, που εναντιώθηκε η Λαγνεία.
Οκνηρία
Ο/Η Οκνηρία (Sloth, スロウス) (ιαπωνικά: Φουμιχίκο Τατσίκι (2009), Γιόσινο Τακαμόρι (2003), αγγλικά: Πάτρικ Σέιτζ (2009), Λίντια Μακέι (2003)) είναι το έβδομο και τελευταίο ανθρωπάριο. Στο anime του 2009, είναι γένος αρσενικό και αντιπροσωπεύει την πραγματική οκνηρία, ενώ στο anime του 2003 είναι θηλυκό και αντιπροσωπεύει την αναισθησία προς τους άλλους. Στο πρώτο anime, η Οκνηρία είναι στην πραγματικότητα η Τρίσα, που μετά την αποτυχημένη προσπάθεια επαναφοράς της στη ζωή μετατράπηκε στο ανρθωπάριο που είναι, η οποία έχει υιοθετήσει τον Οργή και παριστάνει την γραμματέα του Περιφάνεια υπό το όνομα Juliet Douglas (Τζούλιετ Ντάγκλας). Η δύναμή της είναι να υγροποιεί το σώμα της. Στο δεύτερο anime όμως, ο Οκνηρία είναι το γρηγορότερο ανθρωπάριο, και έχει για όπλο του τις αλυσίδες του. Ήταν το πέμπτο σε χρονολογική σειρά ανθρωπάριο.
Τρίσα Έλρικ
Η Trisha Elric (Τρίσα Έλρικ, トリシャ・エルリック) (ιαπωνικά: Γιόσινο Τακαμόρι, Γιούκι Μίτσουγκι (νεαρή), αγγλικά: Λίντια Μακέι) ήταν η σύζυγος του Χόενχαϊμ και μητέρα των Έντουαρντ και Άλφονς. Ήταν μια γυναίκα που την αγαπούσε ιδιαίτερα η οικογένεια της, ειδικά ο Χόενχαϊμ, ο οποίος, διστάζοντας, τους άφησε. Ήταν μια γλυκιά και στοργική γυναίκα, η οποία υποστήριζε τους γιους της μέχρι τις τελευταίες της στιγμές.
Περιφάνεια
Ο Περιφάνεια (Pride, プライド) (ιαπωνικά: Γιούκο Σάνπεϊ, αγγλικά: Μπρίτνεϊ Καρμπόβσκι) είναι το πρώτο χρονολογικά ανθρωπάριο και ο πιο δυνατός. Είναι μεταμφιεσμένος ως ο γιος του Φύρερ, ενός άλλου ανρθωπαρίου ονόματι Οργή. Παρόλο που έχει την εμφάνιση ενός παιδιού, είναι παντοδύναμος και φτιαγμένος να μοιάζει στον Πατέρα. Η ομοιότητα δεν φαίνεται πολύ στην ανθρώπινη μορφή του, όμως οι σκιές του φέρνουν πάρα πολύ στην μορφή του δημιουργού του. Ο Περιφάνεια είναι το δεξί χέρι του Πατέρα, κάνοντάς τον τον πιο δύσκολο αντίπαλο. Στο anime του 2003 όμως, ο Περιφάνεια (ή Σελίμ Μπραντλεϊ) είναι μοναχά ο γιος του Φύρερ, ο οποίος αργότερα τον δολοφονεί λόγω της ακούσιας βοήθειας που πρόσφερε στον Ρόι Μάστανγκ στη μάχη των δύο ανδρών.
Οργή
Ο Οργή ή Θύμος (Wrath, ラース) (ιαπωνικά: Χιντεκάτσου Σιμπάτε, Χιντενόμπου Κιούτσι (νεαρός), αγγλικά: Εντ Μπέιλοκ, Κρίστοφερ Μπέβινς (νεαρός)) είναι το plot twist της ιστορίας. Είναι το μόνο ανθρωπάριο βασισμένο σε κανονικό άνθρωπο ως πείραμα και όχι ολοκληρωτικά δημιουργημένος από τον Πατέρα. Αυτό το γεγονός είναι που τον κάνει, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα έξι ανθρωπάρια, να γερνάει όπως οι άνθρωποι. Κατέχει την θέση του Φύρερ (Fuhrer/Fürer, 大総統/Daishoto) στον Αμεστριανό στρατό και η θέση του ωφελεί το σχέδιο του Πατέρα για την Υποσχόμενη Μέρα. Η δύναμη που κατέχει είναι το Ultimate Eye(Υπέρτατο Μάτι), που τον βοηθάει να προβλέπει τις κινήσεις του εχθρού του, κάνοντας τον έναν έξοχο ξιφομάχο. Στο πρώτο anime, κατείχε πάλι την θέση ενός ανθρωπαρίου και του Φύρερ, όμως σε αντίθεση με το δεύτερο, ήταν ο Περιφάνεια.
Ζολφ Τζ. Κίμπλι
Ο Ζολφ Τζ. Κίμπλι (Solf J. Kimblee, ゾルフ・J・キンブリー) (ιαπωνικά: Γιούτζι Ουέντα (2003), Χιρογιούκι Γιόσινο (2009), αγγλικά: Έρικ Βέιλ), γνωστός ως ο "Άλικος Αλχημιστής" (Crimson Alchemist, 紅蓮の錬金術師), είναι ένας ψυχοπαθής χαρακτήρας, πρώην Κρατικός Αλχημιστής που έδειξε υπερβάλλοντα ζήλο κατά τον εμφύλιο πόλεμο στην περιοχή του Ισμπάλ, σκοτώνοντας τόσο τους ντόπιους αντάρτες αλλά και αρκετούς συντρόφους του. Με την αλχημεία του προκαλεί εκρήξεις μεγάλης ισχύος χωρίς να διστάζει να χρησιμοποιήσει ως πρώτη ύλη ανθρώπινα σώματα, με τους κύκλους μεταστοιχείωσης που σχημάτισε στα χέρια του. Κατά τη διάρκεια του πολέμου του είχε δοθεί μια ατελής φιλοσοφική λίθος, πράγμα που τον έκανε ακόμα πιο επικίνδυνο. Μετά το πέρας του εμφυλίου φυλακίστηκε στις κεντρικές φυλακές της Σέντραλ. Στο manga απελευθερώνεται από την φυλακή για να ταχθεί με το μέρος των ανθρωπαρίων όταν η διαμάχη μεταξύ αυτών και των ανθρώπων ξεσπά ανοικτά. Του ανατίθεται η εύρεση του δόκτορα Μάρκο και η εξόντωση του Σκαρ αλλά οι αδελφοί Έλρικ τον εμποδίζουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Fullmetal Alchemist Fullmetal Alchemist Fullmetal Alchemist
Σύρος IV (αρματαγωγό)
Σύρος ΙV (Αρματαγωγό) / L-144
Πρώην ‘LST 325’. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Philadelphia Navy Yard, Philadelphia, Pa’. Καθελκύστηκε το 1942. Στην ενεργεία από τις 1 Φεβρουαρίου 1943. Παρελήφθη στις 29 Μαΐου 1964 στο Πόρτσμουθ της Βιργινίας των Η.Π.Α. από τον Πλωτάρχη Διον. Τρουπάκη. Εντάχθηκε στη δύναμη του Στολίσκου των πλοίων αποβάσεως.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά Αρματαγωγά
Κατάλογος αστεροειδών/1101-1200
...προηγούμενος < Κατάλογος αστεροειδών/1101-1200 > επόμενος...
<
Berserk
Το Berserk (ιαπωνικά: ベルセルク, Χέπμπορν: Beruseruku) είναι ιαπωνική σειρά manga σκοτεινής φαντασίας, γραμμένη και εικονογραφημένη από τον Κεντάρο Μιούρα (1966-2021). Έχει πουλήσει περισσότερα από 55 εκατομμύρια τεύχη και θεωρείται μια από τις πιο επιτυχημένες σειρές manga για ενήλικες όλων των εποχών. Η σειρά διαδραματίζεται σε μια μεσαιωνική Ευρώπη και επικεντρώνεται στη ζωή ενός ορφανού μισθοφόρου πολεμιστή, του Guts, και στη σχέση του με τον Griffith, τον ηγέτη μιας ομάδας μισθοφόρων με όνομα Η Συντροφιά του Γερακιού. Η σειρά έχει γίνει γνωστή για τον λεπτομερές και άρτιο σχεδιασμό της καθώς και την απεικόνιση βίας και σεξουαλικού περιεχομένου.
Πλοκή
Ο Guts ένας ορφανός μισθοφόρος, γνωστός ως «Μαύρος Ξιφομάχος», αγκαλιάζει το πεδίο της μάχης ως το μοναδικό μέσο επιβίωσης του. Μετά από μια τυχαία συνάντηση με το Band of the Hawk, μια τρομερή ομάδα μισθοφόρων, προσλαμβάνεται από τον χαρισματικό τους ηγέτη Griffith, ως μέλος της. Καθώς αναρριχήθηκε γρήγορα στις τάξεις για να γίνει επικεφαλής της επιθετικής φατρίας, ο Guts αποδεικνύεται ότι είναι μια ισχυρή προσθήκη στη δύναμη του Griffith, ο οποίος επιθυμεί να αποκτήσει ένα δικό του βασίλειο στο οποίο θα επικρατεί η κοινωνική ισότητα και ευμάρεια. Σταδιακά γίνεται το δεξί χέρι του Griffith, ο έμπιστός του, μαζί με την Casca, μία ικανή ξιφομάχο μέλος της ομάδας, την οποία ερωτεύεται. Ωστόσο, ενώ η αναζήτηση της ομάδας για αναγνώριση συνεχίζεται, ο Guts συνειδητοποιεί σιγά σιγά ότι ο κόσμος δεν είναι τόσο ασπρόμαυρος όσο υπολόγισε κάποτε.
Μετά από μια ταραχώδη παιδική ηλικία, ο Guts βρίσκει τελικά στο πρόσωπο του Griffith κάποιον που σέβεται και πιστεύει ότι μπορεί να εμπιστευτεί, ώσπου τα πάντα καταρρέουν όταν ο άνθρωπος αυτός του αφαιρέσει ό,τι σημαντικότερο έχει με σκοπό την εκπλήρωση των δικών του επιθυμιών. Σημαδεμένος έκτοτε με τον θάνατο, ο Guts καταδικάζεται σε μια μοίρα στην οποία καταδιώκεται αδιάκοπα από δαιμονικά όντα. Ξεκινώντας από μια τρομακτική αναζήτηση γεμάτη από κακοτυχία, οπλισμένος με ένα τεράστιο ξίφος και κτηνώδη δύναμη, δεν θα αφήσει τίποτα να τον σταματήσει, ούτε καν ο ίδιος ο θάνατος, μέχρι να μπορέσει τελικά να εκδικηθεί εκείνον που αποστέρησε αυτόν και την αγαπημένη του από την ανθρωπιά τους.
Παραγωγή
Ο Κεντάρο Μιούρα, δήλωσε πως το στυλ σκοτεινής φαντασίας της σειράς είναι εμπνευσμένο από την ταινία του 1982 Κόναν ο Βάρβαρος και τη σειρά Elric of Melniboné. Επιπλέον ανέφερε ότι το Fist of the North Star ήταν το έργο που επηρέασε πάρα πολύ όλη του τη δουλειά και τον βοήθησε να αναπτύξει το καλλιτεχνικό του στυλ.
Θέματα
Η σειρά εξερευνά ένα ευρύ φάσμα θεμάτων. Μερικά από αυτά είναι η ελεύθερη βούληση, η μοίρα και η νομοτέλεια. Πολλές φορές παρουσιάζεται η ανθρώπινη αντοχή, με πολλούς από τους χαρακτήρες να έχουν τραυματικά παρελθόντα, και συνεχώς να παλεύουν ενάντια στον άδικο κόσμο. Ο πρωταγωνιστής, Guts, έρχεται αντιμέτωπος με την ίδια τη μοίρα και συνεχώς παλεύει ενάντια στο αναπόφευκτο. Επίσης, ο Grifith ενσαρκώνει αυτή την ιδέα της επιμονής, κυνηγώντας το όνειρό του να ηγηθεί του δικού του βασιλείου, παρόλο που έχει ταπεινή καταγωγή, και διατίθεται να θυσιάσει τη Συντροφιά του Γερακιού για να πετύχει αυτό το όνειρο.
Θέματα της φιλίας, της συντροφικότητας και των ανθρώπινων σχέσεων διαποτίζουν την ιστορία. Παρουσιάζεται η προσπάθεια ενός ανθρώπου να βρει τη θέση του στον κόσμο, υποστηρίζοντας την δίψα ενός άλλου για εξουσία, μέχρι η απρόσμενη ανθρώπινη φύση οδηγήσει σε μία τραγωδία που θα αλλάξει τις μοίρες τους. Τίθεται το ερώτημα αν η ανθρωπότητα είναι κατά βάση καλή ή κακή (Πρόβλημα του κακού), καθώς οι χαρακτήρες ανάμεσα στο να γίνονται καλά όντα ή να υποκύψουν στη τρέλα και το κακό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Anime και manga περιπέτειας Κατηγορία:Anime και manga φαντασίας Κατηγορία:Anime και manga σκοτεινής φαντασίας Κατηγορία:Δαίμονες στην ποπ κουλτούρα Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Σειρές manga Κατηγορία:Seinen anime και manga
Διάδημα (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 2099)
Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται με αριθμό καταλόγου 2097 το εξής κόσμημα.
Περιγραφή
Αποτελείται από μια χρυσή λεπτή λουρίδα, η οποία φοριόταν σαν διάδημα. Είναι διακοσμημένη με δώδεκα λιονταροκεφαλές, κάθε μία μέσα σε κύκλο από χάνδρες, ημιτελή στο αριστερό μέρος. Στα δύο άκρα είναι κομμένο στρογγυλό και φέρει από μια οπή για να δένεται.
Πηγές
Κατηγορία:Κοσμήματα (τέχνεργα) Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Εμμανουήλ Κοκκίνης
Ο Εμμανουήλ Κοκκίνης (Ανώπολη Πεδιάδας, 1826 - Κεντρί, 28 Φεβρουαρίου 1897) ήταν Κρητικός οπλαρχηγός.
Βιογραφία
Καταγόταν από την Ανώπολη Πεδιάδας.
Την περίοδο 1866 - 1897 ήταν οπλαρχηγός Μιραμπέλλου. Έλαβε μέρος σε όλες τις επαναστάσεις της ίδιας περιόδου. Ήταν αρχηγός της επανάστασης στο Λασίθι και το 1877 συνελήφθη από τους Τούρκους και υποβλήθηκε σε βασανιστήρια. Τελικά απελευθερώθηκε έπειτα από διαπραγματεύσεις με τον Κωστάκη Αδοσίδη Πασά.
Ο Κοκκίνης τραυματίστηκε σοβαρά από βολή του ιταλικού θωρηκτού "Λάουρα" τον Φεβρουάριο του 1897 όταν έγινε η επίθεση εναντίον της Ιεράπετρας και τη στιγμή που ο ίδιος αποπειράθηκε να υψώσει την ελληνική σημαία πάνω σε ένα ρήγμα του τείχους της Ιεράπετρας, που είχαν ανοίξει τα πυροβόλα.
Υπέκυψε στα τραύματά του στο Κεντρί, όπου είχε μεταφερθεί, βαριά τραυματισμένος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί
Ελισάβετ της Πρωσίας
Η Ελισάβετ της Πρωσίας (Elisabeth von Preußen, 18 Ιουνίου 1815 - 21 Μαρτίου 1885) ήταν κόρη του Γουλιέλμου της Πρωσίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Ελισάβετ Καρολίνα Βικτωρία γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 1815 στο Βερολίνο, και ήταν το έβδομο παιδί και η τρίτη κόρη του Γουλιέλμου της Πρωσίας και της Μαρίας Άννας της Έσσης-Χόμπουρκ.
Στις 22 Οκτωβρίου 1836 παντρεύτηκε τον Κάρολο της Έσσης στο Βερολίνο. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Η Ελισάβετ είχε καλή σχέση με την νύφη της, την Αλίκη. Στις 13 Ιουνίου 1877, ο γιο της ανήλθε στο θρόνο ως Μεγάλος Δούκας της Έσσης. Ήταν παρών στον γάμο των δύο μεγαλύτερων κορών του Λουδοβίκου και της Αλίκης, της Βικτωρίας και της Ελισάβετ.
Τον Φεβρουάριο του 1885 γεννήθηκε το πρώτο της δισέγγονο, η Αλίκη του Μπάττενμπεργκ, κόρη της Βικτωρίας και εγγονή του γιου της Λουδοβίκου.
Πέθανε στις 21 Μαρτίου 1885 στο Ντάρμστατ-Μπέσενγκεν σε ηλικία 69 ετών. Είναι θαμμένη στο Ροζενχόχε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Έσσης
Μεσσιανικός Ιουδαϊσμός
Ξεκίνησε την δεκαετία του 1960 στις ΗΠΑ και άρχισε να εξαπλώνεται μεταξύ των Εβραίων εκεί με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχει στις ΗΠΑ πληθυσμός Εβραίων -ο συντριπτικά μεγαλύτερος στον κόσμο- που ομολογούν πίστη στον Χριστό. Σήμερα υπάρχουν πάνω από 350.000 Μεσσιανικοί Ιουδαίοι, εκ των οποίων 15.000 με 20.000 ζουν στο Ισραήλ.
Η μορφή και η λειτουργία του Μεσσιανικού Ιουδαϊσμού δεν θεωρείται γνήσια χριστιανική, διότι απουσιάζει η αναφορά στην Τριαδικότητα του Θεού, στην Θεότητα του Χριστού, στην ίδρυση και αποστολή της χριστιανικής Εκκλησίας, στο βάπτισμα στο νερό και άλλα στοιχεία του Χριστιανισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιουδαϊσμός Κατηγορία:Χριστιανικά νέα θρησκευτικά κινήματα
Δημήτριος Ρόδιος
Ο Δημήτριος Ρόδιος (1862 – 1η Ιουλίου 1957 ), του Θωμά, ήταν Έλληνας δικηγόρος, συγγραφέας και τραγουδοποιός.
Μετά την ολοκλήρωση των νομικών σπουδών του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών άρχισε να δικηγορεί. Γρήγορα όμως εγκατέλειψε το επάγγελμα αυτό για να ασχοληθεί με την μουσική που από μικρή ηλικία είχε επιδείξει ιδιαίτερο πάθος. Ο πατέρας του αν και αρχιτέκτονας ήταν επιδέξιος κιθαρίστας και τραγουδιστής της Παλιάς Αθήνας. Ίσως από το γεγονός αυτό και έχοντας έτσι από μικρή ηλικία τα πρώτα μουσικά ακούσματα από γυμνασιακής ηλικίας γράφτηκε στο Ωδείο Αθηνών όπου και υπήρξε μαθητής του Α. Κατακουζηνού μελετώντας φωνητική και βιολί.
Έτσι λίγο πριν από το 1900 αρχίζει να συνθέτει κυρίως άσματα για αίθουσες και χορωδίες και ιδιαίτερα σε καντάδες κάνοντας δημόσιες εμφανίσεις από τις οποίες και τελικά καταξιώθηκε.
Γνωστότερα των έργων του είναι: Από τα χορωδιακά του ωραιότερα είναι
Παράλληλα εξέδωσε δύο τεύχη «Σχολικά άσματα»
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Βραυρώνα
Η Βραυρώνα είναι σημαντικός αρχαιολογικός χώρος της Αττικής, γνωστή για τον ναό της Αρτέμιδος που έχει δώσει το όνομά του στον σύγχρονο δήμο της ανατολικής Αττικής, αλλά και στον παραθαλάσσιο γειτονικό οικισμό της Λούτσας (σημερινό όνομα Αρτέμιδα). Ήταν χτισμένη σε έναν κολπίσκο στις ακτές του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου, κοντά στον σημερινό οικισμό της Λούτσας. Πρωτοκατοικήθηκε από την νεολιθική εποχή. Την εποχή του Θησέα (εποχή του χαλκού) η Βραυρώνα ήταν ένας από τους 20 δήμους που ενώθηκαν και αποτέλεσαν το μετέπειτα Αθηναϊκό κράτος. Σταδιακά η Βραυρώνα εξελίχθηκε σε τόπος λατρείας της Αρτέμιδας και χτίστηκε ναός αφιερωμένος σε αυτή.
Θέση
Ο αρχαιολογικός οικισμός της Βραυρώνας συνορεύει βόρεια με την Αρτέμιδα, νότια με το Πόρτο Ράφτη, δυτικά με τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών και ανατολικά βρέχεται από τον Νότιο Ευβοικό Κόλπο.
Μυθολογία και Ιστορία
Η λατρεία της Αρτέμιδος στην περιοχή της Βραυρώνας φαίνεται να ξεκίνησε τον 8ο αιώνα π.Χ., ενώ ο ναός κτίστηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. Τα επόμενα χρόνια υπήρξε σημαντική επέκταση του λατρευτικού χώρου. Η επέκταση αυτή της προϊστορικής Βραυρώνας έγινε στους χρόνους μετά τη Μυκηναϊκή εποχή και κατά πάσα πιθανότατα κατά τους Γεωμετρικούς χρόνους. Από τους αρχαίους συγγραφείς ο Ηρόδοτος, ο Ευφορίων και ο Νόννος τοποθετούν τη Βραυρώνα κοντά στη θάλασσα. Σταδιακά όμως, μετά τους πολέμους των Αθηναίων με τους Μακεδόνες, η περιοχή άρχισε να παρακμάζει και φαίνεται να εγκαταλείφθηκε τον 2ο αιώνα π.Χ., πιθανόν μετά από πλημμύρες. Μάλιστα ο περιηγητής Παυσανίας τρεις αιώνες αργότερα, δεν αναφέρει σχεδόν τίποτε για την περιοχή της Βραυρώνας, παρά μόνο τον μύθο που αναφέρει ο Ευριπίδης για την επιστροφή της Ιφιγένειας. Οι τελευταίες μνείες του αρχαίου τοπωνυμίου "Βραυρών" συναντώνται κατά τους Βυζαντινούς χρόνους στο γραμματικό Θεόγνωστο (9ος αιώνας μ.Χ.) και στο λεξικό της Σούδας (10ος αιώνας μ.Χ.)
Αρχαιολογικός χώρος
Το 1961 αποκαλύφθηκαν στο ναό της Βραυρωνίας Αρτέμιδος δύο αναθηματικά ανάγλυφα της κλασικής περιόδου. Το ένα εξ αυτών παρουσιάζει τη θεά να αποδέχεται την προσφορά αναθημάτων από πέντε άνδρες. Κάτω από την παράσταση αρχίζει πολύστιχος επιγραφή με κατάλογο δώρων προς την Αρτέμιδα. Και η στήλη αυτή, όπως και άλλες, είχε χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή της λιθόστρωτης οδού που βρίσκεται βόρεια του ναού.
Η κατάσταση του αρχαιολογικού χώρου σήμερα
Εδώ και χρόνια ο ναός είναι παραδομένος στο έλεος των καιρικών φαινομένων, με αποτέλεσμα ακόμα και με μια δυνατή βροχόπτωση να μετατρέπεται σε λίμνη. Τα προβλήματα αυτά προκύπτουν από τη γραφειοκρατία αλλά και από την ασυνεννοησία των αρμόδιων φορέων για την ανάληψη της ευθύνης της φροντίδας ενός τόσο σημαντικού αρχαιολογικού μνημείου. αριστερά|μικρογραφία|Μικρός κολπίσκος του βιότοπου
Ο σημερινός οικισμός
Σήμερα στην περιοχή της Βραυρώνας υπάρχει ένας σύγχρονος μικρός παραθαλάσσιος οικισμός. Ο σημερινός οικισμός της Βραυρώνας έχει 41 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Διαθέτει ορισμένες ταβέρνες και άλλα καταστήματα κοντά στην παραλία της Βραυρώνας, η οποία δέχεται πολλούς επισκέπτες την θερινή περίοδο. μικρογραφία|Στον υγροβιότοπο υπάρχουν αρκετοί πληθυσμοί πτηνών
Προστατευόμενη τοποθεσία
Η Βραυρώνα και η παράκτια θαλάσσια ζώνη της είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000, με κωδικό GR3000004, κατά μία έκταση 27,12 τ.χλμ.
Επιπλέον βιβλιογραφία
216
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί χώροι της Αττικής Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος Κατηγορία:Ναοί της Αρτέμιδος
Ζάγκορα (Κότορ)
Η Ζάγκορα (σερβικά κυριλλικά: Загора) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Λέα Μασάρι
Η Λέα Μασάρι (ιταλικά: Lea Massari), (Ρώμη, 30 Ιουνίου 1933), είναι Ιταλίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Γεννημένη στη Ρώμη ως Άννα Μαρία Μαζετάνι (Anna Maria Massetani) άλλαξε το όνομά της σε Λέα Μασάρι όταν ήταν 22 ετών μετά το θάνατο του αρραβωνιαστικού της Λέο. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Ελβετία και αργότερα εμφανίστηκε στον κινηματογράφο με δύο ρόλους, ως Άννα στη ταινία Η περιπέτεια (1960) του Μικελάντζελο Αντονιόνι, και ως Κλάρα, στη ταινία Το φύσημα της καρδιάς (Le souffle au coeur, 1971) του Λουί Μαλ.
Κυτταρική μεμβράνη
right|240px|thumb|Απεικόνιση κυτταρικής μεμβράνης 1.[[φωσφολιπίδια, 2. χοληστερόλη, 3. γλυκολιπίδια, 4. σάκχαρα, 5,6,7,8 πρωτεΐνες]] Η κυτταρική μεμβράνη (κ.μ.) ή πλασματική μεμβράνη είναι η εξωτερική μεμβράνη που περιβάλλει το κύτταρο και το ξεχωρίζει από το περιβάλλον του. Αποτελείται από διπλό στρώμα φωσφολιπιδίων ενωμένων εκατέρωθεν σε ενδιάμεσο στρώμα αποτελούμενο από πρωτεΐνες και σάκχαρα. Συνεπώς η δομή της χαρακτηρίζεται ως τρίστιβη.
Η κυτταρική μεμβράνη είναι ημιπερατή, που σημαίνει ότι επιτρέπει σε ορισμένες μόνο ουσίες να εισέρχονται και να εξέρχονται. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της ηλεκτροχημικής βαθμίδωσης που δημιουργείται στα εξωτερικά άκρα της μεμβράνης, λόγω του ηλεκτρικού φορτίου που περιέχει αλλά και της διαφοράς της συγκέντρωσης του εξωτερικού από το εσωτερικό υγρό με συνέπεια να δημιουργείται διαφορά ωσμωτικών πιέσεων, διά των οποίων προσδιορίζεται ο συντελεστής διαβατότητας της κυτταρικής μεμβράνης.
Θεωρίες δομής
Οι διαδοχικά διατυπωθείσες θεωρίες περί της δομής της κ.μ. κατά την εξέλιξη της μικροσκοπικής έρευνας ήταν:
Σαφές συμπέρασμα των παραπάνω είναι ότι η δομή των κυτταρικών μεμβρανών δεν είναι σταθερή, και αυτό διότι η διαφορετική περιεκτικότητα σε φωσφολιπίδια προσδίδει και την ειδική δομική διαφορά τους.
Ρόλος
Ο ρόλος της κυτταρικής μεμβράνης συνοψίζεται ως εξής:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κυτταρολογία Κατηγορία:Κυτταρικά οργανίδια
Επιτραπέζιο παιχνίδι
Επιτραπέζιο ονομάζεται κάθε παιχνίδι που παίζεται πάνω στο τραπέζι. Μπορούν να συμμετέχουν 1 ή περισσότερα άτομα και κύριος σκοπός είναι η διασκέδαση και, σε άλλες περιπτώσεις, η αποκόμιση γνώσεων ή η νοητική άσκηση. Ο ανταγωνισμός που πολλές φορές υπάρχει είναι σημαντικό στοιχείο στην εξέλιξη του παιχνιδιού, ένας πιο γενικός όρος θα ήταν η ευγενής άμιλλα.
Υπάρχουν διαφόρων ειδών επιτραπέζια παιχνίδια, που κυρίως διακρίνονται σε κλασικά και σύγχρονα. Στα σύγχρονα επιτραπέζια παιχνίδια κατατάσσονται και τα παιχνίδια ερωτήσεων.
Κλασικά επιτραπέζια παιχνίδια
right|thumb|280px|Επιτραπέζιο παιχνίδι αγοραπωλησίας
Σύγχρονα επιτραπέζια παιχνίδια
thumb|North American board games
*
Ιστορική γεωγραφία
Η ιστορική γεωγραφία είναι κεφάλαιο της ανθρωπογεωγραφίας και σχετίζεται με τις γεωγραφίες του παρελθόντος και την σχέση τους με το παρόν (Johnston R. κα, 2000). Υπάρχουν δύο κυρίαρχες προσεγγίσεις, οι οποίες σήμερα συμπληρώνονται και από την ποσοτική έρευνα. Η πρώτη αφορά την προσπάθεια ανασύστασης τοπίων του παρελθόντος. Αυτές οι «ανασυστάσεις» ταξινομούνται διαδοχικά και έτσι επιτυγχάνεται η οπτικοποίηση της εξέλιξης της περιοχής. Το εγχείρημα ολοκληρώνεται με την μελέτη και αυτών που συμβαίνουν ανάμεσά στις στατικές περιόδους, δηλαδή κατά την εξέλιξη, την μετάβαση από την μια προς την άλλη. Η δεύτερη προσέγγιση αφορά την η λεπτομερή ανάλυση ιδιαίτερων φαινομένων στη διάρκεια του χρόνου κάνοντας μια μείξη τεκμηρίων που αφορούν το γιατί και πώς τα γεγονότα συντελούνται. Η Ιστορική γεωγραφία όταν αναφέρεται χωρίς ειδικό αντικείμενο προσδιορισμού χαρακτηρίζεται από την προσέγγιση, είναι μια μεθοδολογία ανάλυσης στην γεωγραφία, ενώ όταν υπάρχει χωρικός προσδιορισμός (π.χ. ιστορική γεωγραφία της Ελλάδας)τότε στοχεύει στην γεωγραφική ανασύσταση ενός συγκεκριμένου τόπου.
Μεθοδολογία
Μεθοδολογικά η ιστορική γεωγραφία έχει στενή συγγένεια με την ιστορία. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η γεωγραφία διαλέγεται κυρίως με τον χώρο, ενώ η ιστορία με τον χρόνο. Στο ερώτημα πώς ο γεωγράφος σκέφτεται τον χρόνο, τον οποίο έχει ανάγκη για να ερμηνεύσει τον χώρο, ο Claval (1984) απαντά ότι ο ιστορικός χωρίζει τον χρόνο και ο γεωγράφος ανασυστήνει χωρικές αλλαγές που υπάρχουν μέσα σε κάθε «φέτα» χρόνου που ορίζεται ιστορικά.
Αυτή η διεργασία γίνεται εφικτή διαλέγοντας μια αντιπροσωπευτική ημερομηνία των ιστορικών περιόδων και δημιουργώντας πίνακα που αναφέρει ποιο ήταν το καθεστώς της περιοχής την συγκεκριμένη περίοδο (συγχρονία). Μεταξύ των διαφορετικών πινάκων (ιστορικών «φετών»-περιόδων) η πραγματικότητα μεταβάλλεται, και ο ιστορικός γεωγράφος καλείται να αναλύσει τις μεταβολές που έχουν επέλθει κατά την περίοδο του συγκεκριμένου χρόνου (διαχρονία).
Η πιο πάνω μεθοδολογική και θεωρητική προσέγγιση συνοψίζει την θεωρία του Darby στο βιβλίο A new Historical Geography of England (1976) αλλά και στο Ιστορία της Ευρώπης (1979) του μαθητή του, Pounds. Ο Darby ορίζει περιόδους όχι χρονικές, αλλά που αφορούν κύκλους φαινομένων. Η δημιουργία περιόδων που προτείνεται από τους ιστορικούς δεν επιτρέπουν να γίνονται απόλυτα κατανοητά φαινόμενα που ενδιαφέρουν την γεωγραφία, η οποία απαιτεί κατά τη δικιά της προσέγγιση τον σχηματισμό περιόδων που αφορούν καθαρά χωρικά – γεωγραφικά φαινόμενα.
Εφαρμοσμένη ιστορική γεωγραφία
Η μελέτη της κληρονομιάς είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εφαρμοσμένη ιστορική γεωγραφία (Baker 2005). Αυτό αποτελεί μια μείζονα απασχόληση για πολλούς εξειδικευμένους γεωγράφους στην ιστορική γεωγραφία.
Ο R. Newcomb στο Planning the Past (1979), υπήρξε από τους πρωτοπόρους σ’ αυτό το πεδίο μελέτης. Ασχολήθηκε με όλα τα ζητήματα που άπτονται στη χρήση αναψυχής και τον σχεδιασμό αυτού που ονομάζουμε «ορατό παρελθόν». Η ερευνά του αφορά τόσο την ελκυστική πλευρά των ιστορικών τοπίων όσο και τον σχεδιασμό και την διαφύλαξη του παρελθόντος. Θέτει το βάρος στο γεγονός ότι τα μουσεία (ανοικτά ή κλειστά) μπορούν να προβάλλουν την συμβολική έκφραση μιας ιδεολογίας και στον ίδιο χρόνο να πληροφορήσουν και να συμβάλλουν στην μάθηση.
Συνοπτικά η προσέγγιση συνίσταται στην δημιουργία μιας εθνικής συλλογικής μνήμης, την δημιουργία συμβολικών τοπίων και την αναπαράσταση του παρελθόντος μέσα από τον πολιτισμικό τουρισμό και κυρίαρχοι άξονες είναι:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βοηθητικές επιστήμες της ιστορίας
Καλλίπολη Πέλλας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Καλλίπολη βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Μογλενίτσα (ή Αλμωπαίος) στην πεδιάδα των Γιαννιτσών, σε υψόμετρο 15 μέτρα ενώ απέχει περίπου 9 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Σκύδρα (έδρα του δήμου) και 78 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Θεσσαλονίκη. Στα ανατολικά του χωριού είναι το Τριφύλλι και το Παλαίφυτο ενώ βορειοανατολικά το Γυψοχώρι. Νότια περνάει η ΕΟ Θεσσαλονίκης - Έδεσσας και βόρεια η ΕΟ Φλώρινας - Θεσσαλονίκης.
Οι κάτοικοί της ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Διοικητικά - Δημογραφικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γυψόβου με την παλιά της ονομασία από την τουρκοκρατία ως Καράμζα. Το 1926 με το ΦΕΚ 97Α - 18/03/1926 μετονομάστηκε σε Καλλίπολις και το 1931 με το ΦΕΚ 2Α - 07/01/1931 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Σανδάλι αποτελούν την κοινότητα Καλλιπόλεως η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μενηίδος του Δήμου Σκύδρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 456 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Καλλιπολη Καλλιπολη
Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος Β΄
Ο Αρχιεπίσκοπος Ευγένιος B΄ (κατά κόσμον Ευάγγελος Αντωνόπουλος, Ηράκλειο Κρήτης 14 Φεβρουαρίου 1968) είναι Έλληνας Επίσκοπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, τέταρτος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης και υπέρτιμος και Έξαρχος Ευρώπης, ως επικεφαλής της ημιαυτόνομης Εκκλησίας της Κρήτης από τον Ιανουάριο του 2022'''.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Ευάγγελος Αντωνόπουλος γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1968 στο Ηράκλειο Κρήτης.
Στις 23 Φεβρουαρίου 1991 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Σελληναρίου και χειροτονήθηκε Διάκονος (24 Φεβρουαρίου 1991) και αργότερα Πρεσβύτερος (3 Μαρτίου 1991), από τον Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου Νεκτάριο. Διορίσθηκε Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Πέτρας και Χερρονήσου και έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη στις 24 Δεκεμβρίου 1991. Από το 1994 διακόνησε ως εφημέριος στον Μητροπολιτικό Ναό Μεγάλης Παναγίας Νεαπόλεως και από το 1997 ανέλαβε τη διεύθυνση του Εκκλησιαστικού Πνευματικού Κέντρου του Αγίου Νικολάου.
Έχει διατελέσει Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Κρητών Θεολόγων (1995 –1997), Αντιπρόεδρος της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων και της Εταιρείας Αποφυλακιζομένων Νομού Λασιθίου, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Στήριξης ατόμων με ειδικές ανάγκες της Περιφέρειας Κρήτης «Ὁ Άγιος Τίτος» και Πρόεδρος του Σωματείου «Οι φίλοι του παιδιού Κρήτης», το οποίο εδρεύει στη Νεάπολη.
Στις 6 Ιουνίου 2001 διορίσθηκε Υπογραμματέας της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης και το 2004 ανέλαβε την Διεύθυνση Συντάξεως του Επίσημου Δελτίου της Εκκλησίας Κρήτης «Απόστολος Τίτος».
Στις 26 Μαΐου 2005 εξελέγη Επίσκοπος Κνωσού και Βοηθός του Αρχιεπισκόπου Κρήτης και παράλληλα ανέλαβε και Αρχιγραμματέας της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης. Χειροτονήθηκε στο επισκοπικό αξίωμα στις 28 Μαΐου 2005 στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο.
Μητροπολίτης Ρεθύμνης
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2010 εξελέγη μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου.
Με πρωτοβουλία του ολοκληρώθηκε στη Μονή Αρκαδίου Μουσείο Κειμηλίων και διαδραστικά εκπαιδευτικά συστήματα, τα οποία έγιναν από το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας, ενώ δημιουργήθηκε κειμηλιαρχείο στην Ιερά Μονή Παναγίας Αντιφωνητρίας Μυριοκεφάλων. Δημιούργησε και εγκαινίασε το Κέντρο Πολιτισμικής και Κοινωνικής Διακονίας «Θεομήτωρ» στον λόφο του Τιμίου Σταυρού, στο Ρέθυμνο. Αποτελεί ίδρυμα της μητρόπολης με στόχο τη στήριξη ανθρώπων μέσω κοινωνικών δομών, γραφείων συμβουλευτικής -ψυχολογικής στήριξης, πασχόντων, απόρων στήριξης κακοποιημένων γυναικών-παιδιών, συμβουλευτικής στήριξης εθισμένων ατόμων από διάφορες ουσίες, κοινωνικής μέριμνας φροντίδας κοινωνικών ομάδων, γραφείο εκκλησιαστικής μέριμνας, πνευματικής υποστήριξης ατόμων, φιλανθρωπική μέριμνα, γραφείο συμβουλευτικής στήριξης με ψυχολόγους σε ενηλίκους, ανηλίκους, ευρέσεως εργασίας, συνεργασία με φορείς πρόληψης και προστασίας, ενώ επίσης στο ίδρυμα δίνει στέγη σε δράσεις πολιτισμού, επιστημονικού, πνευματικού, εκπαιδευτικού περιεχομένου. Στεγάζει τον σύλλογο ΑμΕΑ «Αγάπη», τη Σχολή Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητρόπολης, ενώ διαθέτει συνεδριακό κέντρο, δωμάτια βραχείας φιλοξενίας, χώρους εστίασης και γραφεία.
Στο πλαίσιο της φιλανθρωπικής διακονίας υπό την καθοδήγησή του λειτούργησαν σε καθημερινή βάση τρία ενοριακά συσσίτια στην πόλη του Ρεθύμνου. Ακόμη από το 2015 δρομολόγησε πρόγραμμα στέγασης αστέγων σε ενοικιασμένες από τη Μητρόπολη οικίες με ταυτόχρονο σκοπό την αυτοδιαχείριση της κατοικίας τους από τους ίδιους, προσφέροντας τις απαραίτητες πρώτες ύλες, αλλά και την επανένταξή τους στην κοινωνία με τη βοήθεια ειδικών επιστημόνων.
Με μέριμνά του εκδόθηκε η «Νέ­α Χρι­στι­α­νι­κή Κρή­τη», η Επιστημονική Περιοδική Έκδοση της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης. Επίσης με ενέργειές του αναδείχθηκε η τοπική αγιολογία της περιοχής, όπως ο άγιος νεομάρτυρας Ματθαίος ο εκ Γερακαρίου ο εν Ρεθύμνη μαρτυρήσας και οι άγιοι επίσκοποι Λάππας και Ελευθέρνης οι οποίοι με­τεί­χαν στις Οικουμενικές Συνόδους.
Αρχιεπίσκοπος Κρήτης
Στις 11 Ιανουαρίου 2022 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον εξέλεξε, μεταξύ τριπροσώπου, Αρχιεπίσκοπο Κρήτης. Τη 1η Φεβρουαρίου 2022, έδωσε τη νενομισμένη διαβεβαίωση ενώπιον της Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου και της αρμόδιας Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων Νίκης Κεραμέως, στο Προεδρικό Μέγαρο. Ενθρονίστηκε στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο στις 5 Φεβρουαρίου 2022.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2022, πραγματοποιήθηκε η ενθρόνισή του, στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο Κρήτης, παρουσία του Πρωθυπουργόυ Κυριάκου Μητσοτάκη και άλλων πολιτικών προσώπων.
Παραπομπές
Ευγενιος Β Κατηγορία:Ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κατηγορία:Μητροπολίτες Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου Κατηγορία:Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης Κατηγορία:Κρητικοί κληρικοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Γκόγκες
Οι γκόγκες ή σπανιώτερα γκόγκιζες είναι παραδοσιακό ζυμαρικό της Λακωνίας και της Αργολίδας. Παρασκευάζονται από αλεύρι, νερό και αλάτι, και έχουν σχήμα κοντινό σε κυλινδρικό - παραλληλόγραμμο μήκους 3-4 εκατοστών που ανάλογα με την παρασκευή, μπορεί να έχει αρχίσει να διπλώνεται. Το σχήμα αυτό προκύπτει γιατί κατά την παρασκευή τους, δημιουργούνται κυλινδρικά τμήματα, πάχους παρόμοιου με το μικρό δάκτυλο, τα οποία κόβονται σε μήκος 3-4 εκατοστών και στη συνέχεια πιέζονται σύροντας το δάκτυλο στη μια τους πλευρά για να αρχίσει να διπλώνεται, μοιάζοντας σαν κοχύλι. Μετά το βράσιμο και στράγγισμα, περιχύνονται με καυτό λάδι (ή βούτυρο) και τριμμένη μυζήθρα. Οι γκόγκες συνήθως σερβίρονται ως πλήρες πιάτο και όχι ως συνοδευτικό άλλου φαγητού. Οι γκόγκες είναι φαγητό που παραδοσιακά φτιαχνόταν χειροποίητα τις Απόκριες. Σήμερα είναι διαθέσιμο και από βιοτεχνίες παραγωγής τοπικών ζυμαρικών και σερβίρεται σε ταβέρνες και εστιατόρια της περιοχής της Λακωνίας και ιδιαίτερα στη Μονεμβασιά    και της Αργολίδας  αλλά και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου και αλλού σε εστιατόρια με τοπικά πελοποννησιακά πιάτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Νομός Αργολίδας Κατηγορία:Νομός Λακωνίας Κατηγορία:Ζυμαρικά
Ρουβίδιο
Το χημικό στοιχείο Ρουβίδιο (αγγλικά: Rubidium), χημικό σύμβολο Rb, είναι ένα μέταλλο με ατομικό αριθμό 37 και ατομικό βάρος 85,467. Έχει θερμοκρασία τήξης 38,89 C° και θερμοκρασία βρασμού 688 C°. Στο περιοδικό σύστημα φέρεται στην ομάδα Ια δηλαδή στην ομάδα αλκαλίων.
Ανακάλυψη - όνομα
Το ρουβίδιο ανακαλύφθηκε φασματοσκοπικά από τους Ρόμπερτ Μπούνσεν και Γκούσταβ Κίρχοφ το 1861 σχεδόν συγχρόνως με την ανακάλυψη του καισίου με το οποίο και απαντά συνηθέστερα στη φύση. Το όνομά του δόθηκε εκ του λατινικού "rubidus" που σημαίνει καστανέρυθρος, επειδή στο ορατό πεδίο του φάσματός του παρουσιάζει δύο ερυθρές γραμμές.
Αν και στη φύση, (φλοιό της Γης), βρίσκεται σε μεγαλύτερη ποσότητα από εκείνη του καισίου, περίπου 330 μέρη στο εκατομμύριο (ppm), εντούτοις δεν σχηματίζει ορυκτά. Ανευρίσκεται κυρίως ως προσμίξεις 5% των ορυκτών λεπιδόλιθος, πολλουκίτης και τριφυλλίνης. Το θαλασσινό νερό περιέχει κατά μέσο όρο από 125 μg / L του ρουβιδίου.
Ισότοπα Rb
Το ρουβίδιο έχει ένα σταθερό ισότοπο (μαζικός αριθμός: 85). Το ρουβίδιο-87, το οποίο είναι ελαφρώς ραδιενεργό, έχει διάρκεια ημιζωής 4,88x1010 χρόνια (περίπου 49 δισεκατομ. χρόνια), δηλαδή περισσότερο από τρεις φορές μεγαλύτερο από την υπολογισμένη ηλικία του σύμπαντος. Το Rb-87 διασπάται στο σταθερό στρόντιο-87 (Sr-87) με την εκπομπή θετικού σωματιδίου β.
Χρήσεις ρουβιδίου
Οι ενώσεις ρουβιδίου έχουν διάφορες χημικές και ηλεκτρονικές εφαρμογές. Το μέταλλο ρουβιδίου εύκολα ατμοποιείται και έχει χρήση στα λέιζερ.