cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υδρόβια αντιλόπη
Ωρίμαση και περίοδος αναπαραγωγής
Οι υδρόβιες αντιλόπες είναι πιο αργές από ότι άλλες αντιλόπες όσον αφορά το ποσοστό της ωριμότητας. Ενώ τα αρσενικά ωριμάζουν σεξουαλικά σε ηλικία έξι ετών, τα θηλυκά φθάνουν στην ωριμότητα μέσα σε δύο με τρία χρόνια. Τα θηλυκά μπορεί να συλλάβουν από την ηλικία των δύο-και-μισό χρόνων, και παραμένουν αναπαραγωγικά για άλλα δέκα χρόνια.
Στις περιοχές του Ισημερινού, η αναπαραγωγή λαμβάνει χώρα όλο το χρόνο, και οι γεννήσεις είναι στο αποκορύφωμά τους την περίοδο των βροχών. Ωστόσο, η αναπαραγωγή είναι εποχιακή στο Σουδάν (νότια της Σαχάρας), με την εποχή του ζευγαρώματος να διαρκεί τέσσερις μήνες. Η περίοδος εκτείνεται για ακόμα μεγαλύτερες περιόδους σε ορισμένες περιοχές της νότιας Αφρικής. Ο οίστρος διαρκεί για μια ημέρα ή και λιγότερο.
Ζευγάρωμα
μικρογραφία|Θηλυκό με το μικρό του, Εθνικό Πάρκο Μπορακαλάλο, Νότια Αφρική.|450x450pxΤο ζευγάρωμα αρχίζει αφού ότου το αρσενικό επιβεβαιώσει πως το θηλυκό είναι σε οίστρο, που το καταλαβαίνει μυρίζοντας το αιδοίο και τα ούρα της. Ένα θηλυκό που αντιστέκεται θα προσπαθήσει να δαγκώσει ή ακόμα και να παλέψει με το αρσενικό. Το αρσενικό παρουσιάζει flehmen (επιδεικνύει τα δόντια του), και συχνά γλύφει το λαιμό του θηλυκού και τρίβει το πρόσωπό του και τη βάση των κεράτων του «ενάντια» στην πλάτη της. Υπάρχουν αρκετές προσπάθειες στήριξης του αρσενικού στο θηλυκό πριν από την πραγματική συνουσία. Το θηλυκό μετατοπίζει την ουρά της προς τη μία πλευρά, ενώ το αρσενικό στηρίζεται στις πλευρές της με τα μπροστινά του πόδια και στηρίζεται στην πλάτη της κατά τη διάρκεια της συνουσίας, η οποία μπορεί να επαναληφθεί δέκα φορές.
Μικρά
Οι έγκυες γυναίκες απομονώνονται από το κοπάδι σε συστάδες ως περιοχές προσέγγισης του τοκετού. Τα νεογέννητα μοσχάρια μπορούν να σταθούν στα πόδια τους μέσα σε μισή ώρα από τη γέννηση. Η μητέρα τρώει τον πλακούντα. Αυτή επικοινωνεί με το μοσχάρι μέσω βελάσματος ή ρουθουνίσματος. Τα μοσχάρια παραμένουν κρυφά για δύο έως τρεις εβδομάδες ή ακόμα και δύο μήνες. Η μητέρα του το επισκέπτεται σταδιακά για να το θηλάσει, ενώ το ίδιο το μικρό βρίσκει μια άλλη κρυψώνα να κρυφτεί μετά από κάθε επίσκεψη. Σε περίπου τρεις έως τέσσερις εβδομάδες, το μοσχάρι αρχίζει να ακολουθεί τη μητέρα του, που το σηματοδοτεί με το σήκωμα της ουράς της. Αν και είναι στερημένες από κέρατα, οι μητέρες υπερασπίζονται σθεναρά τους απογόνους τους από τα αρπακτικά ζώα. Τα μοσχάρια απογαλακτίζονται σε οκτώ μήνες, και μετά από αυτό συμμετέχουν στις ομάδες των μοσχαριών της ηλικίας τους. Τα νεαρά θηλυκά παραμένουν με τις μητέρες τους σε αγέλες φυτώριο, ή μπορεί επίσης να ενταχθούν σε αγέλες νεαρών αρσενικών.
Θηρευτές και παράσιτα
Οι κυριότεροι θηρευτές της υδρόβιας αντιλόπης είναι τα λιοντάρια (Pantera leo), οι γατόπαρδοι (Acynonyx jubatus), οι λυκάονες (Lyaon pictus) και οι κροκόδειλοι του Νείλου (Crocodylus niloticus), ενώ οι ύαινες (Crocuta crocuta) και οι λεοπαρδάλεις (Panthera pardus) επιτίθενται στα νεαρά άτομα.
Οι υδρόβιες αντιλόπες είναι επιρρεπείς στο έλκος, στη λοίμωξη των Πνευμοσκώληκων, παρασιτικοί νηματώδεις σκώληκες της τάξης Strongylida που μολύνουν τους πνεύμονες των σπονδυλωτών, και οι Πέτρες στα Νεφρά. Άλλες ασθένειες από τις οποίες τα ζώα αυτά υποφέρουν είναι ο αφθώδης πυρετός, ο πυρετός sindbis, ο κίτρινος πυρετός, ο καταρροϊκός πυρετός, η διάρροια των βοοειδών, τη βρουκέλωση και τον άνθρακα.
Οι υδρόβιες αντιλόπες είναι πιο ανθεκτικές στην πανώλη των βοοειδών από ότι είναι άλλες αντιλόπες. Δεν επηρεάζονται από τις μύγες τσε-τσε, αλλά τα τσιμπούρια μπορούν να εισάγουν παρασιτικά πρωτόζωα όπως τα Theileria parva, Anaplasma marginale και Baberia bigemina. 27 είδη τσιμπουριών της οικογένειας Ixodidae έχουν βρεθεί σε υδρόβιες αντιλόπες - ένα υγιές άτομο μπορεί να μεταφέρει συνολικά πάνω από 4.000 τσιμπούρια, ως προνύμφες ή νύμφες, τα πιο κοινά μεταξύ των οποίων είναι Amblyomma cohaerens και Rhipicephalus tricuspis. Εσωτερικά παράσιτα που βρέθηκαν στην υδρόβια αντιλόπη, περιλαμβάνουν την ταινία, τα τρεμάποδα, stomach και διάφορα παρασιτικά σκουλήκια.
Προσδόκιμο ζωής
μικρογραφία|Κεφάλι γιγάντιου ταυρότραγου και κέρατα υδρόβιας αντιλόπης ως τρόπαια, Ουάσιγκτον|360x360εσ Στη φύση οι υδρόβιες αντιλόπες μπορούν να ζήσουν έως και 18 χρόνια, ενώ σε αιχμαλωσία, ζουν περισσότερο, έως και 30 χρόνια.
Απειλές
Η υδρόβια αντιλόπη έχει εξαλειφθεί σε μεγάλο βαθμό στην παλαιότερη κατανομή της, κυρίως από το εντατικό κυνήγι, λόγω της καθιστικής φύσης της και της αρέσκειάς της για τις καλλιέργειες. Δεν αποτελεί δημοφιλή πηγή τροφής για θήραμα, αλλά τα αρσενικά αποτελούν στόχο για τρόπαια. Έτσι, ακόμα κι αν εκπροσωπούνται από προστατευόμενες περιοχές, αρκετοί πληθυσμοί έχουν υποστεί ραγδαία πτώση.
Κατάσταση πληθυσμού
Η υδρόβια αντιλόπη είναι αρκετά κοινή εντός της εμβέλειας του στην Υποσαχάρια Αφρική και αρκετά πολυάριθμη σε πολλές προστατευόμενες περιοχές. Περισσότερο από το ήμισυ του πληθυσμού επιβιώνει σε προστατευόμενες περιοχές, με περίπου το 60% των Ντεφάσσα σε προστατευόμενες περιοχές, και με περισσότερο από το ήμισυ των Κοινών σε προστατευόμενες περιοχές (συν 13% σε ιδιωτική γη). Κανένα από τα 13 υποείδη του είδους δεν απειλείται. Λόγω της πολυαριθμίας της, η υδρόβια αντιλόπη κατατάχθηκε στα είδη Ελάχιστης Ανησυχίας στην Κόκκινη Λίστα της IUCN.
Σημαντικοί πληθυσμοί των Κοινών βρίσκονται στην Κένυα, την Τανζανία, τη Ζάμπια και τη Νότια Αφρική, ενώ σημαντικοί πληθυσμοί των Ντεφάσσα βρίσκονται στη Σενεγάλη, την Ακτή Ελεφαντοστού, την Γκάνα, το Μπενίν, το Καμερούν, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, την Γκαμπόν, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Ουγκάντα, την Τανζανία και τη Ζάμπια.
Επίσης, πάνω από το ήμισυ του πληθυσμού υπολογίζεται ότι ζουν σε προστατευόμενες περιοχές. Ωστόσο, ακόμη και σε αυτούς τους τομείς, το παράνομο κυνήγι και η υποβάθμιση των βιότοπων μπορεί να παραμείνει ένα πρόβλημα, και έτσι σε πολλές χώρες, η επιβίωση της υδρόβιας αντιλόπης βασίζεται στη συνέχιση και βελτίωση της αποτελεσματικής προστασίας από αυτά τα πάρκα και τις ρεζέρβες.
Πηγές
Κατηγορία:Βοοειδή Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής Κατηγορία:Φυτοφάγα
Τιβέριος Ιούλιος Ρησκούπορις Ε΄
Ο Τιβέριος Ιούλιος Ρησκούπορις Ε΄, ήταν ο βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου, ενός πελατειακού στη Ρώμη κράτους, από το 240 έως το 276. Η βασιλεία του Ρησκουπόριδος Ε΄ αλληλεπικαλύπτεται με εκείνη πολλών άλλων βασιλέων τού Βοσπόρου: των Τ. Ι. Φαρσάνζη (253–254), Σαυρομάτη Δ΄ (276) και Τ. Ι. Tειράνη (276–278). Δεν είναι σαφές ποιες ήταν οι σχέσεις και το καθεστώς μεταξύ τους και αν ήταν συγκυβερνήτες ή αντίπαλοι διεκδικητές τού θρόνου.
Βιογραφία
Έγινε βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου το 240, διαδεχόμενος τον Τ. Ι. Iνινθίμεο. Επειδή οι ύστεροι βασιλείς τού Βοσπόρου είναι γνωστοί μόνο από τη νομισματοκοπία τους, η ακριβής σχέση μεταξύ των ηγεμόνων δεν είναι γνωστή. Ο Ινινθίμεος πιστεύεται ποικιλοτρόπως ότι ήταν είτε μέλος της κυρίαρχης Τιβεριο-Ιουλιανής δυναστείας (ίσως ο γιος τού Τ. Ι. Κότυ Γ΄), είτε ξένος σφετεριστής, ίσως σαρματικής καταγωγής. Σύμφωνα με μία επιγραφή τού 249 που άφησε ο Ρεσκούπορις Ε΄ στο Παντικάπαιον, διεκδίκησε τον θρόνο τού Κιμμερίου Βοσπόρου με κληρονομικό δικαίωμα. Ο Γάλλος γενεαλόγος Κριστιάν Σετιπανί πιστεύει ότι ο Ρεσκούπορις Ε΄ γεννήθηκε περί το 225 ως γιος τού προηγούμενου βασιλιά Τ. Ι. Σαυρομάτη Γ΄ (βασ. 229–232 ).
Λίγα είναι γνωστά από τη βασιλεία του Ρησκούπορι Ε΄, αλλά το γεγονός ότι η περίοδος κατά την οποία έκοψε νομίσματα συμπίπτει με τη βασιλεία πολλών άλλων βασιλέων υποδηλώνει ότι είτε αντιμετώπισε πολλούς σφετεριστές, είτε ότι συχνά συγκυβέρνησε με συγγενείς. Ο πρώτος βασιλιάς που ήταν σύγχρονος τού Ρησκούπορι Ε΄ ήταν ο Τ. Ι. Φαρσάνζης, τού οποίου τα νομίσματα είναι γνωστά από το 253–254. Το αν ο Φαρσάνζης ήταν σφετεριστής ή όχι αμφισβητείται, αν και οι ιστορικοί πιστεύουν πιο πολύ ότι ήταν αντίπαλος-διεκδικητής και όχι συγκυβερνήτης, ίσως πιο στενός συγγενής τού Ινινθιμέου ή άσχετος ξένος.
Μερικές φορές πιστεύεται ότι ο Ρησκούπορις Ε΄ συγκυβέρνησε με έναν βασιλιά, που ονομαζόταν "Σύνγης" από το 258 έως το 276 Η ταύτιση του Σύνγη είναι αμφίβολη, αφού βασίζεται σε έναν σπάνιο τύπο νομισμάτων, από τα οποία μόνο ένα σώζει ένα μέρος επιγραφής. Αυτή η επιγραφή διαβάστηκε ως "Σύνγης" από τον νομισματολόγο Μπέρνχαρντ Καρλ φον Κέχνε στα μέσα του 19ου αι., αλλά θεωρήθηκε φανταστική από τον Aleksandr Zograf το 1977.
Με πιο ασφάλεια πιστοποιημένοι συγκυβερνήτες είναι γνωστοί από το τελευταίο έτος τού Ρησκούπορι Ε΄, το 276, όταν κυβέρνησε μαζί με τους δύο άλλους βασιλείς, τους Τ. Ι. Tειράνη και Τ. Ι. Σαυρομάτη Δ΄. Ο Κρ. Σετιπανί πιστεύει ότι ο Tειράνης ήταν αδελφός του Ρησκούπορι Ε΄ και είναι πιθανό ότι ο Σαυρομάτης Δ΄ ήταν γιος του Ρεσκούπορι Ε΄. Ο Σετιπανί πιστεύει επιπροσθέτως ότι ο μετέπειτα βασιλιάς Τ. Ι. Θεοθόρσης (279–309) ήταν νεότερος γιος τού Ρησκούπορι Ε΄.
Ο Σαυρομάτης Δ΄ επίσης απεβίωσε το 276 μετά από λιγότερο από ένα χρόνο ως συγκυβερνήτης, αφήνοντας τον Tειράνη ως μοναδικό διάδοχο τού Ρησκούπορι Ε΄.
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μονάρχες του Βασιλείου του Βοσπόρου
Τιβέριος Ιούλιος Σαυρομάτης Δ΄
Ο Τιβέριος Ιούλιος Σαυρομάτης Δ΄ (άκμασε τον 3ο αι. – απεβίωσε το 276) από τη δυναστεία Τιβερίων-Ιουλίων του Βοσπόρου ήταν -ως υποτελής (πελάτης) στη Ρώμη- βασιλιάς τού Κιμμερίου Βοσπόρου.
Βιογραφία
Όπως και οι άλλοι ύστεροι βασιλείς τού Βοσπόρου, ο Σαυρομάτης Δ΄ είναι γνωστός μόνο από τη νομισματοκοπία του, πράγμα που σημαίνει ότι η σχέση του με τους άλλους βασιλείς είναι άγνωστη, όπως και λεπτομέρειες για την άνοδο και τη βασιλεία του. Τα νομίσματά του είναι γνωστά μόνο από το 276, όταν προφανώς συγκυβέρνησε με τον Τ. Ι. Ρησκούπορι Ε΄ και τον Τ. Ι. Tειράνη. Πιθανόν να ήταν γιος του Ρησκούπορι Ε΄ και ανιψιός τού Τειράνη.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μονάρχες του Βασιλείου του Βοσπόρου
Ροσαλία
Η Ροσαλία Βίλα Τομπέγια (Σαν Κουγάτ δελ Μπαλιές, 25 Σεπτεμβρίου,1992), γνωστή ως Ροσαλία, είναι Ισπανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, παραγωγός και ηθοποιός. Γεννημένη και μεγαλωμένη στα περίχωρα της Βαρκελώνης, έχει περιγραφεί ως «άτυπη ποπ σταρ» λόγω των μουσικών της στυλ που ταιριάζουν στο είδος. Αφού ανακάλυψε την ισπανική παραδοσιακή μουσική σε νεαρή ηλικία, η Ροσαλία αποφοίτησε από τη Σχολή Μουσικής της Καταλονίας με τιμητικές διακρίσεις χάρη στο εξώφυλλο του άλμπουμ της συνεργασίας της με τον Raül Refree, Los ángeles (2017) και το τελικό έργο El mal querer (2018), στο οποίο είναι συμπαραγωγός ο El Guincho, επαναλαμβάνει το φλαμένκο και το αναμειγνύει με ποπ και αστική μουσική. Αργότερα, το σινγκλ "Malamente", τράβηξε την προσοχή του ισπανικού ευρύτερου κοινού και έγινε γνωστό από τους παγκόσμιους κριτικούς. Νικήτρια του Βραβείου Latin Grammy για το άλμπουμ της χρονιάς, του βραβείου Grammy για το καλύτερο Urban ή Latin Rock άλμπουμ και συμπεριλήφθηκε στα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών του Rolling Stone, το El mal querer ξεκίνησε την άνοδο της Ροσαλία στη διεθνή μουσική σκηνή.
Το πρώτο της διεθνώς επιτυχημένο σινγκλ ήταν η συνεργασία της το 2019 με τον J Balvin, το "Con Altura", ένα τραγούδι reggaeton που σημάδεψε το ταξίδι της Ροσαλία στην αστική μουσική. Με πώληση επτά εκατομμυρίων αντιτύπων, ονομάστηκε ένα από τα καλύτερα τραγούδια της χρονιάς από τα Billboard και Pitchfork και τιμήθηκε με το Latin Grammy Award για το καλύτερο αστικό τραγούδι. Αργότερα συνεργάστηκε με άλλους μουσικούς όπως οι Bad Bunny, Ozuna και Τράβις Σκοτ πετυχαίνοντας πολλαπλές διακρίσεις. Στη συνέχεια, η Ροσαλία τολμούσε περαιτέρω στη λάτιν μουσική με το τρίτο της στούντιο άλμπουμ Motomami (2022), βασιζόμενη στον νέο ήχο φλαμένκο του προκατόχου της. Το άλμπουμ σημείωσε παγκόσμια επιτυχία με τα σινγκλ του "La fama", "Saoko" και "Despechá" και έγινε το άλμπουμ με τις καλύτερες κριτικές της χρονιάς στο Metacritic, με βαθμολογία 94 στους 100 πόντους βασισμένο σε 17 κριτικές από εξειδικευμένα μέσα.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Ροσαλία έχει συγκεντρώσει δέκα σινγκλ στην πατρίδα της, τα περισσότερα για έναν ντόπιο καλλιτέχνη. Έχει επίσης κερδίσει δύο βραβεία Grammy, δώδεκα Latin Grammy Awards (συμπεριλαμβανομένων δύο βραβεία άλμπουμ της χρονιάς), τέσσερα MTV Video Music Awards, ένα MTV Europe Music Awards, τρία UK Music Video Awards και δύο Ruido Awards, μεταξύ άλλων. Το 2019, το Billboard, της απένειμε το βραβείο Rising Star για την «αλλαγή του ήχου της σημερινής mainstream μουσικής με τη νέα ποπ που επηρεάστηκε από το φλαμένκο», και έγινε η Ισπανίδα καλλιτέχνης με τα περισσότερα βραβεία από τη Latin Academy of Arts και Recording Sciences για ένα μόνο έργο και η πρώτη φορά μιας Ισπανίδας τραγουδίστριας στην ιστορία που προτάθηκε για τον Καλύτερο Νέο Καλλιτέχνη στα Grammys. Θεωρείται ευρέως ως μια από τις πιο επιτυχημένες και με επιρροή Ισπανίδες τραγουδίστριες όλων των εποχών.
Βιογραφία
Η Ροσαλία γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1992 στο Γενικό Νοσοκομείο της Καταλονίας στο Σαν Κουγάτ δελ Μπαλιές. Είναι η δεύτερη κόρη των Χοσέ Μανουέλ Βίλα και Πιλάρ Τομπέγια. Η μεγαλύτερη αδερφή της, Πιλάρ, εργάζεται αυτήν τη στιγμή μαζί της ως στυλίστριά της.
Το ενδιαφέρον της για τη μουσική προέκυψε από τον πατέρα της, ο οποίος την ενθάρρυνε να τραγουδήσει όταν ήταν επτά ετών, ενώ σε ηλικία δέκα ετών ξεκίνησε τη μουσική της εκπαίδευση, συγκεντρώνοντας πλήρως σε αυτήν τρία χρόνια αργότερα. Προετοιμάστηκε για τις ανώτερες σπουδές της στο Taller de Músics, ενώ αργότερα, ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Ανώτερη Μουσική Σχολή της Καταλονίας.
Η αρχή
Το 2013 εργάστηκε σε ντουέτο με τον Χουάν Γκόμες «Τσικουέλο» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Παναμά και στο Grec Festival στη Βαρκελώνη για το έργο σύγχρονου χορού  Ντε Κάρμεν . Την ίδια χρονιά συμμετείχε στο Συνέδριο της Ένωσης Επαγγελματιών Παραστατικών Τεχνών (APAP) στη Νέα Υόρκη και, αργότερα, ήταν η σολίστ στο έργο κορύφωσης του Έτους Espriu 2014 στο Palacio de la Música.
Το 2015, συνεργάστηκε με τη La Fura dels Baus σε μια παράσταση που έκανε πρεμιέρα στη Σιγκαπούρη. Ήταν επίσης η εναρκτήρια πράξη για τον Μιγκέλ Ποβέδα, συνοδευόμενη από τον Αλφρέδο Λάγος, στο Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ στις Καδακές και συνεργάστηκε με τον Ρόθιο Μάρκες στην παρουσίαση του άλμπουμ της El Niño στο Primavera Sound Festival.
Το 2016, συνοδευόμενη από τον Ισπανό ράπερ C. Tangana, μπήκε στο αστικό είδος με τα τραγούδια «Llámame más tarde» και «Antes de morirme».
2016-2017: Los ángeles
Τον Μάιο του 2017 κυκλοφόρησε το «De plata», μέρος του συνεργατικού του άλμπουμ και τον Νοέμβριο, μαζί με τον Ραούλ Ρέφρι, κυκλοφόρησε το σινγκλ «Aunque es de noche», μια εκδοχή ενός τραγουδιού του τραγουδιστή Ενρίκ Μορέντε.
2018-2020: El mal querer και διεθνής φήμη
Πριν μαθευτούν τα δεδομένα του δεύτερο άλμπουμ της Ροσαλία, συμμετείχε σε ένα τραγούδι στο άλμπουμ του J Balvin, "Vibras", που ονομάζεται "Brillo". Το πρώτο σόλο δισκογραφικό έργο της Ροσαλία, με τίτλο El mal querer, που ανακοινώθηκε στην Times Square, κυκλοφόρησε στις 2 Νοεμβρίου 2018. Παρουσιάστηκε ως ένα πειραματικό και εννοιολογικό άλμπουμ που περιστρέφεται γύρω από μια βίαιη σχέση. Εμπνεύστηκε από ένα οξιτανικό μυθιστόρημα, ενός ανώνυμου συγγραφέα, του 13ου αιώνα με τίτλο Flamenca. Προέκυψε ως η «διατριβή», του «τελικού της έργου» για την ολοκλήρωση του Ανώτερου Πτυχίου στο Φλαμένκο στην Ανώτατη Μουσική Σχολή της Καταλονίας. Η ίδια δήλωσε ότι «σκέφτεται να αναπτύξει πάνω από όλα μια ζωντανή ιδέα βασισμένη σε ένα πλαίσιο φλαμένκο, αλλά που δεν θα είχε καμία σχέση με μια παραδοσιακή παράσταση φλαμένκο».
Στις 30 Μαΐου 2018 κυκλοφόρησε το πρώτο σινγκλ από αυτό το πρώτο σόλο άλμπουμ, με τίτλο «Malamente». Το τραγούδι προτάθηκε σε πέντε κατηγορίες Latin Grammy, από τις οποίες κέρδισε δύο για το Best Fusion/Urban Performance και το Best Alternative Song. Αργότερα, κυκλοφόρησε τα σινγκλ «Pienso en tu mirá», ένα πορτρέτο της έμφυλης βίας, και «Di mi nombre», ένα τραγούδι που δημιουργήθηκε με βάση παραδοσιακές μελωδίες τάνγκο.
Στις 4 Δεκεμβρίου έκανε πρεμιέρα το βίντεο "Bagdad", ένα τραγούδι εμπνευσμένο από τη λειτουργία και που περιλαμβάνει ένα δείγμα της μελωδίας του "Cry Me A River" του Τζάστιν Τίμπερλεϊκ. Λίγο μετά, δημοσίευσε το βίντεο για το «De Aqui No Sales» (Cap.4: Disputa).
Στις αρχές του 2019, συμμετείχε στα βραβεία Goya τραγουδώντας μια εκδοχή του τραγουδιού "Me quedo contigo" των Los Chunguitos, συνοδευόμενη από το Cor Jove de l'Orfeó Català.
Στις 28 Μαρτίου κυκλοφόρησε το ανεξάρτητο σινγκλ «Con Altura», μαζί με τον J Balvin και σε συνεργασία με τον El Guincho (συμπαραγωγό του El mal Querer). Το τραγούδι, εκτός από το ότι θεωρείται διεθνές σημείο αναφοράς για την ισπανική μουσική στην ενότητα Diary of a Song της αμερικανικής εφημερίδας The New York Times, κέρδισε στις κατηγορίες του καλύτερου λάτιν βίντεο και της καλύτερης χορογραφίας στην τελετή MTV Video Music Awards, το 2019.
Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς ανακοίνωσε μέσω των δικτύων ότι το νέο της σινγκλ μαζί με τον Πορτορικανό τραγουδιστή Ozuna θα ονομαζόταν «Yo x ti, tú x mí». Στις 3 Σεπτεμβρίου, η τελευταία της συνεργασία με τον Ozuna έφτασε στο νούμερο 1 στο ισπανικό τσαρτ σινγκλ, το πέμπτο νούμερο 1 στην Promusica σε λιγότερο από ένα χρόνο. Στις 7 Νοεμβρίου κυκλοφόρησε το σινγκλ «A Palé», με ωμή και πειραματική παραγωγή και στις 23 Ιανουαρίου 2020 επέστρεψε σε μια πιο φλαμένκο έμπνευση με το «Juro Que».
Στις 24 Μαρτίου κυκλοφόρησε το σινγκλ «Dolerme» απροειδοποίητα και στις 28 Μαΐου (σχεδόν συμπίπτει με τη δεύτερη επέτειο του «Malamente»), κυκλοφόρησε το σινγκλ «TKN», μαζί με τον Τράβις Σκοτ. Στις 22 Ιουνίου κυκλοφόρησε το «KLK», μια συνεργασία με την καλλιτέχνιδα Arca για το νέο της άλμπουμ Kick I. Στις 4 Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησε το remix του «Relación», όπου συμμετέχει με τους J Balvin, Farruko, Daddy Yankee και τον τραγουδιστή του αρχικού τραγουδιού, Sech. Μετά από αυτό, ήταν υποψήφια για πολλά Latin Grammy στις κατηγορίες: Best Urban Song, Best Reggaeton Performance (νέα κατηγορία του 2020), και τα δύο για το τραγούδι με τον Ozuna «Yo x ti, tú x mí», και επίσης για το καλύτερο εναλλακτικό ποπ/ροκ τραγούδι «Dolerme», και για το καλύτερο βίντεο σύντομης έκδοσης για το «TKN» με τον Τράβις Σκοτ. Τον Νοέμβριο του 2020, συμμετείχε στο άλμπουμ του Bad Bunny The last tour of the world στο τραγούδι "La noche de Anoche".
2020-σήμερα: Συνεργασίες και Motomami
Οι ηχογραφήσεις για το τρίτο στούντιο άλμπουμ της Ροσαλία ξεκίνησαν το 2019. Λόγω απρόβλεπτων συνθηκών της πανδημίας COVID-19, η Ροσαλία μετακόμισε στο Μαϊάμι, όπου συνέχισε να εργάζεται στο άλμπουμ, ενώ παράλληλα έδωσε φωνητικά σε πολλά τραγούδια. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2020, κυκλοφόρησε ένα remix, το "Relación" του Sech, στο οποίο συμμετέχουν επίσης οι Daddy Yankee, Farruko και J Balvin, κερδίζοντας τη δεύτερη συμμετοχή της Ροσαλία στο Billboard Hot 100, φτάνοντας στο νούμερο 64. Συμμετείχε επίσης στο τρίτο σόλο στούντιο άλμπουμ του Bad Bunny, The Last World Tour, στο κομμάτι "La noche de anoche", το οποίο αργότερα κυκλοφόρησε ως σινγκλ την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Η συνεργασία, που πραγματοποιήθηκε στο Saturday Night Live, έγινε τεράστια εμπορική επιτυχία, κάνοντας το ντεμπούτο της, στο νούμερο δύο στο παγκόσμιο chart του Spotify με 6,63 εκατομμύρια ροές σε μία μόνο μέρα, σηματοδοτώντας το μεγαλύτερο ντεμπούτο για ένα τραγούδι εξ ολοκλήρου στα ισπανικά στην ιστορία. Ήταν επίσης το ένατο καλύτερο ντεμπούτο στην πλατφόρμα το 2020 και το δεύτερο μεγαλύτερο ντεμπούτο στο Spotify της Ισπανίας στην ιστορία της μουσικής. Μια εβδομάδα αργότερα, συνεργάστηκε με τον The Weeknd στο remix του "Blinding Lights" και, τον Ιανουάριο, με την Μπίλλι Άιλις στο "Lo vas a olvidar", το οποίο εμφανίστηκε σε ένα ειδικό επεισόδιο του Euphoria. ​
Στις 2 Νοεμβρίου 2021, η Ροσαλία ανακοίνωσε τον τίτλο του νέου της άλμπουμ Motomami. Κυκλοφόρησε στις 18 Μαρτίου 2022 από την Columbia Records. Η προώθηση πριν από την κυκλοφορία του άλμπουμ αφορούσε την κυκλοφορία τριών σινγκλ και των διαφημιστικών σινγκλ "Hentai" και "Candy". Το βασικό σινγκλ "La Fama", με τον The Weeknd, είναι μια πειραματική bachata που γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Έγινε το έβδομο νούμερο ένα σινγκλ της Ροσαλία στην Ισπανία, ενώ έφτασε επίσης στην πέμπτη θέση στη Γαλλία και έφτασε στο top10 σε οκτώ άλλες χώρες. Τον Δεκέμβριο του 2021, η Rockstar Games κυκλοφόρησε έναν νέο ραδιοφωνικό σταθμό Grand Theft Auto Online, το Motomami Los Santos, σε επιμέλεια των Ροσαλία και Arca. Τον Φεβρουάριο του 2022, αποκάλυψε την τέχνη του άλμπουμ της, Motomami και κυκλοφόρησε το "Saoko" ως το δεύτερο σινγκλ του άλμπουμ που αποσπάστηκε από τους κριτικούς. Το συνοδευτικό μουσικό βίντεο του τραγουδιού, γυρίστηκε στο Κίεβο, κυρίως στη γέφυρα Podilskyi. Για το μοντάζ του από τους Petit και Jon Echeveste, το βίντεο θα κέρδιζε το MTV Video Music Award για το καλύτερο μοντάζ. Στις 24 Φεβρουαρίου, η Ροσαλία κυκλοφόρησε το "Chicken Teriyaki" ως το τρίτο σινγκλ του άλμπουμ. ​ Μετά την κυκλοφορία του, το Motomami έλαβε παγκόσμια αναγνώριση από κριτικούς μουσικής, πολλοί από τους οποίους επαίνεσαν τους πειραματισμούς και τους ήχους που ταιριάζουν στο είδος. Το Motomami έλαβε τέλεια βαθμολογία από διάφορες εκδόσεις, όπως The Telegraph, The Independent, Rolling Stone κ.λπ., όπου του έδωσαν τέσσερα ή περισσότερα αστέρια. Είναι περίεργο να ακούς έναν τέτοιο πειραματικό δίσκο, που φιλοδοξεί να εκτείνεται σε είδη και να παίζει με φόρμες, και πετυχαίνει ακριβώς αυτό που έχει σκοπό να κάνει. Η Ροσαλία ήταν ήδη μια φοβερή τραγουδίστρια, αλλά και εδώ, φαίνεται ότι έμαθε ότι με το παγκόσμιο αστέρι έρχεται η ελευθερία να ορίζει τη δική της ατζέντα». Το άλμπουμ έχει γίνει το άλμπουμ με τις καλύτερες κριτικές και τις περισσότερες συζητήσεις του 2022 στο Metacritic. Εμπορικά, το Motomami μπήκε σε είκοσι δύο chart σε δεκαεννέα χώρες και έφτασε στην πρώτη δεκάδα σε επτά χώρες, δύο από αυτές νούμερο ένα. Το άλμπουμ μπήκε στα μεγάλα τσαρτ της αγοράς, φτάνοντας στην κορυφή των σαράντα τόσο στο UK Albums Chart όσο και στο Billboard 200. Στο Spotify, πέτυχε το μεγαλύτερο ντεμπούτο για ισπανόφωνο άλμπουμ από γυναίκα καλλιτέχνη στην ιστορία της πλατφόρμας, με 16,3 εκατομμύρια προβολές την πρώτη μέρα. ​
Τον Ιούλιο του 2022, η Ροσαλία ξεκίνησε τη δεύτερη παγκόσμια περιοδεία συναυλιών της, Motomami World Tour, για να προωθήσει περαιτέρω το Motomami, με παραστάσεις στην Ευρώπη, τη Νότια Αμερική και τη Βόρεια Αμερική. Το set list περιελάμβανε τέσσερα κομμάτια που δεν είχαν κυκλοφορήσει στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένου του "Despechá", το οποίο αργότερα κυκλοφόρησε στις 28 Ιουλίου με παγκόσμια επιτυχία. Η Ροσαλία αργότερα, συμμετείχε στα επόμενα έργα των Romeo Santos, Niño de Elche και Wisin & Yandel. ​
Στα 23α ετήσια βραβεία Latin Grammy τον Νοέμβριο του 2022, το Motomami κέρδισε και τις τέσσερις κατηγορίες στις οποίες ήταν υποψήφιο, οι οποίες ήταν Άλμπουμ της Χρονιάς, Καλύτερο Άλμπουμ Εναλλακτικής Μουσικής, Καλύτερο Μηχανικό Άλμπουμ και Καλύτερο Σχεδιασμό Συσκευασίας. Η Ροσαλία ήταν η πρώτη γυναίκα και η έκτη ηθοποιός συνολικά που κέρδισε δύο φορές το Άλμπουμ της Χρονιάς ως πρωταγωνίστρια. Έλαβε επίσης δύο υποψηφιότητες στα 65α βραβεία Grammy για το καλύτερο λάτιν ροκ ή εναλλακτικό άλμπουμ και το καλύτερο κινηματογραφικό μιούζικαλ για ένα Motomami Tiktok Live, κερδίζοντας την πρώτη κατηγορία. Ωστόσο, περιοδικά όπως οι Rolling Stone, Pitchfork, New York Times και W πίστευαν ότι η Recording Academy και τα Grammys είχαν απορρίψει το Motomami στην κατηγορία Άλμπουμ της Χρονιάς. ​
Στις αρχές του 2023, η Ροσαλία συνεργάστηκε με την Coca-Cola για να δημιουργήσει μια περιορισμένη έκδοση υπό την επωνυμία τους «Coca-Cola Creations» που ονομάζεται «Move», για την οποία κυκλοφόρησε το τραγούδι «LLYLM». Η τραγουδίστρια ξεκίνησε μια καριέρα σε φεστιβάλ ως μέρος του την περιοδεία της Motomami, η οποία έχει προγραμματιστεί να επισκεφθεί μια μεγάλη ποικιλία φεστιβάλ, συμπεριλαμβανομένων των Coachella, Lollapalooza και Primavera Sound. Τον Μάιο του 2022, η τραγουδίστρια και σύντροφος της, Ράου Αλεχάντρο είπαν στο περιοδικό Billboard ότι δούλευαν μαζί στο στούντιο και είχαν υλικό για κυκλοφορία. Η Ροσαλία το επιβεβαίωσε στη δική της συνέντευξη στο περιοδικό τον Νοέμβριο. Το έργο ανακοινώθηκε στις 13 Μαρτίου 2023, με το εξώφυλλο, τη λίστα κομματιών και την ημερομηνία κυκλοφορίας να δημοσιεύονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το EP με τίτλο RR κυκλοφόρησε στις 24 Μαρτίου 2023 με ένα σινγκλ, το "Beso", και δύο άλλα τραγούδια, "Vampiros" και "Promesa". Το βίντεο κλιπ για το "Beso" τελειώνει με τη Ροσαλία να αποκαλύπτει ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι στο δάχτυλό της, επιβεβαιώνοντας ότι και οι δύο καλλιτέχνες είναι αρραβωνιασμένοι. Στις 28 Απριλίου 2023, έκλεισε την περιοδεία της στο φεστιβάλ στην αμερικανική ήπειρο με μια δωρεάν συναυλία στο Zócalo στο Μεξικό, με προσέλευση 160.000 θεατών, αποτελώντας έτσι την πιο μαζική συναυλία της καριέρας της. ​
Μουσικό στυλ και επιρροές
Η Ροσαλία αναμειγνύει το παραδοσιακό φλαμένκο με μοντέρνα στυλ όπως ποπ, τραπ, χιπ χοπ, ηλεκτρονική μουσική και πειραματική μουσική, και μπορεί να κατηγοριοποιηθεί ως νέο φλαμένκο, φλαμένκο-ποπ, φλαμένκο-τραπ, πειραματική ποπ, worldbeat και ηλεκτρονική μουσική. Ο Χοάν Λούνα, αρχισυντάκτης του περιοδικού Mondosonoro, την περιγράφει ως «ένα mainstream ποπ επηρεασμένο από την πόλη». Μετά την επιτυχία της με το άλμπουμ El mal Querer, έχει κυκλοφορήσει σινγκλ με γνωστούς καλλιτέχνες της λατινικής μουσικής σκηνής όπως Ozuna ή J Balvin, με λιγότερο πειραματικό ήχο, περισσότερο προσανατολισμένο στη λάτιν ποπ και ρεγκετόν.
Προσωπική ζωή
Είναι Αστουριανής και Καταλανικής καταγωγής. Οι παππούδες της από την πλευρά του πατέρα της ήταν Γαλικιανής και Ανδαλουσιανής καταγωγής. Ο προπάππους της ήταν Κουβανός. Μιλάει άπταιστα καταλανικά, ισπανικά και αγγλικά.
Σχέσεις
Το 2016, η Ροσαλία άρχισε να βγαίνει με τον Ισπανό ράπερ C. Tangana. Συνέγραψαν οκτώ από τα έντεκα τραγούδια του δεύτερου άλμπουμ της Ροσαλία, El mal querer, και συνεργάστηκαν φωνητικά δύο φορές. Χώρισαν τον Μάιο του 2018. Έκτοτε, το ζευγάρι αναφέρεται μεταξύ τους σε τραγούδια, αναρτήσεις στα social media, συνεντεύξεις και μουσικά βίντεο. Τον Απρίλιο του 2020, ο Tangana είπε στον Τύπο ότι "υπάρχει μια καλή φιλία μεταξύ των δύο". Σταμάτησαν να ακολουθούν ο ένας τον άλλον στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον Δεκέμβριο του 2020, αφού ο Tangana την κακοποίησε σε μια συνέντευξη που ηχογραφήθηκε για το Rockdelux.
Στα τέλη του 2019, η Ροσαλία άρχισε να βγαίνει με τον Πορτορικανό τραγουδιστή Ράου Αλεχάντρο. Το 2022, αγόρασαν το La Morera, ένα μοντέρνο σπίτι που χτίστηκε το 1905 στα περίχωρα της Μανρέζα για 2,2 εκατομμύρια ευρώ, το οποίο ανακηρύχθηκε πολιτιστικό αγαθό τοπικού ενδιαφέροντος. Στις 24 Μαρτίου 2023, επιβεβαίωσαν τον αρραβώνα τους στο τέλος του βίντεο κλιπ για το "Beso", ένα τραγούδι που εμφανίζεται στο συνεργατικό τους EP, RR. Τον Ιούλιο του 2023, ο Ράου ανακοίνωσε το τέλος του αρραβώνα τους, μετά τις φήμες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ισπανίδες ηθοποιοί
Ροδόλφος του Ζάγκαν
Ο Ροδόλφος, πολων. Rudolf żagański (π. 1418 - 18 Σεπτεμβρίου 1454) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Πσέβους (από το 1439, με τους αδελφούς του ως το 1449), δούκας του Ζάγκαν (από το 1449, με τον μεγαλύτερο αδελφό του).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ και της Σχολαστικής των Ασκάνια, κόρης του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ και της Άννας του Μάισσεν.
Το 1450 οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί πήγαν για προσκύνημα στη Ρώμη. Εκεί ορκίστηκαν να πολεμήσουν για τη Χριστιανική πίστη, απόδειξη της ισχυρής θρησκευτικής πίστης τους. Αυτό επιβεβαιώνει και το Χρονικό των αββάδων του Ζάγκαν (Kronice opatów żagańskich), όπου ο Ροδόλφος αναφέρεται ως ευλαβής άνδρας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Es ist das Heil uns kommen her, BWV 9
thumb|280px|right|Ο Πάουλ Σπεράτους έγραψε τον κεντρικό ύμνο της καντάτας Η καντάτα Es ist das Heil uns kommen her (Η σωτηρία ήρθε σε εμάς), με αριθμό BWV 9, είναι το ένατο σε αρίθμηση έργο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, σύμφωνα με τον συγκεκριμένο κατάλογο τον οποίο εισήγαγε ο Γερμανός μουσικολόγος Βόλφγκανγκ Σμίντερ (Wolfgang Schmieder, 1901 – 1990) και χρησιμοποιείται ευρύτατα σήμερα.
Ιστορικό
Το έργο ανήκει στις εκκλησιαστικές καντάτες του μεγάλου συνθέτη και, συγκεκριμένα, στις χορωδιακές καντάτες του δεύτερου κύκλου καντατών του, αλλά δεν συνετέθη μαζί με αυτές. Φαίνεται ότι, ο Μπαχ θέλησε να καλύψει κάποιο «κενό» που υπήρχε στις καντάτες που είχε γράψει το 1724 και το έκανε, πολύ αργότερα, μεταξύ 1732 και 1735. Συγκεκριμένα, όταν το 1724 συνέθετε τον περίφημο δεύτερο κύκλο καντατών, κάποια υποχρέωση στο Καίτεν τον ανάγκασε να απουσιάσει από την Λειψία και, ως εκ τούτου, άφησε την συγκεκριμένη καντάτα ανολοκλήρωτη. Ως εκ τούτου, είναι άγνωστη η ακριβής ημερομηνία παρουσίασης της καντάτας, με κάποιους ερευνητές να θεωρούν πιθανότερο το έτος 1732, ενώ άλλοι θεωρούν οποιοδήποτε έτος μεταξύ 1732 και 1735. Φαίνεται απίστευτο ότι ο Μπαχ θυμήθηκε να ολοκληρώσει τον ετήσιο κύκλο χορωδιακών καντατών τόσα χρόνια αργότερα αλλά, ακόμη αν αυτή ήταν η πρόθεσή του, προφανώς δεν το έβλεπε ως άμεση προτεραιότητα. Πάντως, η καντάτα συνετέθη για την 6η Κυριακή μετά την γιορτή του Αγίου Πνεύματος (Dominica 6 Post Trinitatis) του 1724. Εκείνη, δηλαδή, την Κυριακή κατά την οποία ο Μπαχ απουσίαζε στο Καίτεν. Τα προβλεπόμενα αναγνώσματα για την ημέρα παρουσίασής της ήταν από την Επιστολή προς Ρωμαίους (Προς Ρωμαίους 6: 3-11) και από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου, (Επί του Όρους Ομιλία [Κατά Ματθαίον 5: 20-26]).
Κείμενο
Ο ύμνος, πάνω στον οποίο βασίζεται η κοράλ καντάτα (cantus firmus), ανήκει στον περίφημο Γερμανό κληρικό και συγγραφέα Πάουλ Σπεράτους (Paul Speratus, 1484-1551), πρώην καθολικό και, μετέπειτα, προτεστάντη ο οποίος, το 1523, βοήθησε τον Λούθηρο να δημιουργήσει το περίφημο Πρώτο Υμνολόγιο (Etlich Cristlich lider / Lobgesang und Psalm), που δημοσιεύθηκε το 1524. Ο 14στροφος ύμνος ταιριάζει με το τυπικό του Ευαγγελίου Τα 3 ρετσιτατίβα της καντάτας μπορούν να παρομοιαστούν με «κήρυγμα», σαφώς προκαθορισμένα ως ομάδα, τα οποία συμπυκνώνουν το θεμελιώδες Λουθηρανικό Δόγμα. Το κείμενο, ωστόσο, ανήκει σε μεταγενέστερο άγνωστο ποιητή, ο οποίος διατήρησε -όπως και σε άλλες κοράλ καντάτες του δεύτερου κύκλου καντατών του Μπαχ-, την πρώτη και την τελευταία στροφές του ύμνου αμετάβλητες, αλλά παρέφρασε τα θέματα των εσωτερικών στροφών με σειρές από εναλλασσόμενα ρετσιτατίβα και άριες.
Οργανοθεσία και δομή
Η καντάτα είναι γραμμένη στην Μι Μείζονα και έχει 7 μέρη. Ο Μπαχ την συνέθεσε για τέσσερις σολίστες φωνής (S, A, T, Β), τετράφωνη χορωδία και μπαρόκ ενόργανο σύνολο από φλάουτο traverso, όμποε d’ amore, δύο βιολιά, βιόλα και μπάσο κοντίνουο. Στο κοράλ του φινάλε, τα όργανα παίζουν colla parte στις 3 υψηλότερες φωνές των χορωδών (S, A, T). (S: Σοπράνο, A: Άλτο, T: Τενόρος, B: Μπάσος)
Πηγές
Κατηγορία:Καντάτες του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ
Γκωσέ Ε΄ του Σατιγιόν
O Γκωσέ Ε΄, γαλλ. Gaucher V (γενν. π. 1249) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κύριος του Σατιγιόν, κόμης του Πορσιάν, κοντόσταυλος της Καμπανίας το 1284 και κοντόσταυλος της Γαλλίας (1302-1329).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκωτιέ Δ΄ κυρίου του Σατιγιόν (γιου του Ούγου Α΄ κόμη του Σαιν-Πολ) και της Ισαβέλλας Βιλλεαρδουίνου. Εξαδέλφια του ήταν η Ιωάννα κόμισσα του Μπλουά και οι αδελφοί Ούγος Β΄ κόμης του Μπλουά και Γκυ Δ΄ κόμης του Σαιν-Πολ.
Έγινε κύριος του Σατιγιόν, κόμης του Πορσιάν, κοντόσταυλος της Καμπανίας και μετά της Γαλλίας (1302-1329), κατά τη διάρκεια πέντε διαφορετικών βασιλέων, πρώτα του Φιλίππου Δ΄. Ήταν εκπαιδευτής του γιου εκείνου Λουδοβίκου Ι΄, ο οποίος όταν έγινε βασιλιάς τον έκανε πρώτο υπουργό του. Τον Λουδοβίκο Ι΄ διαδέχθηκαν οι αδελφοί του Φίλιππος Ε΄ και Κάρολος Δ΄, που τον διατήρησαν στη θέση του.
Ο συγγραφέας Μωρίς Ντρυόν (1918-2009) τον έχει ως ένα ήρωα στο ιστορικό μυθιστόρημά του Les Rois maudits (Οι κατατρεγμένοι βασιλείς), σειρά έργων που γράφτηκαν το διάστημα 1955-77. Έγιναν μεταφορές του έργου σε τηλεοπτικές σειρές: το 1972 από τον Ζαν Σεβριέ και το 2005 από τον Βαλντέκ Στανζάκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ισαβέλλα των Ντρε, μετά την Ελιζέντ Βερζύ και έπειτα την Ισαβέλλα του Ρυμινύ. Είχε τέκνα:
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν Κατηγορία:Γάλλοι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι του 14ου αιώνα Κατηγορία:Κοντόσταυλοι της Γαλλίας Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς του Μεσαίωνα
Χάνι Αλ Νταμπίτ
Ο Χάνι Αλ Νταμπίτ (αραβικά, πλήρες όνομα: هاني الضابط فرج بيت النوبي, γεννήθηκε 15 Οκτωβρίου 1979), είναι Ομανός διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της χώρας του με 43.
Καριέρα
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως επιθετικός μέσος στην πατρίδα του με τη Ντοφάρ. Ήταν στην ομάδα για πάνω από 10 χρόνια, επί μακρόν αρχηγός με τη φανέλα με το νούμερο 14, σκοράροντας 177 γκολ σε 244 αγώνες. Κέρδισε εκεί τρεις τίτλους πρωταθλήματος, τρία Κύπελλα (Sultan Qaboos: 1999, 2000, 2006), δύο Σούπερ Καπ Ομάν (1999, 2000) και ένα τίτλο του νέου επαγγελματικού πρωταθλήματος το 2013. Η μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα του ήταν η ανάδειξη του ως κορυφαίου διεθνή σκόρερ του κόσμου της IFFHS το 2001 με 22 γκολ. Αγωνίστηκε ακόμα με επιτυχία στο Κατάρ και στο Κουβέιτ.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ντοφάρ Κλαμπ Αλ Σαντ Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ομάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Σαντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπανίας ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Τάντας Σεντεκέρσκις
Ο Τάντας Σεντεκέρσκις (γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1998) είναι Λιθουανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Κίρολμπετ Μπασκόνια του Ισπανικού Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια της πρώιμης σταδιοδρομίας του, σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών, ο Σεντεκέρσκις έπαιξε για την Κουρσιάι Νέρινγκα στην τρίτη λιθουανικς κατηγορία – RKL, με μέσο όρο 10,6 πόντους, 3,8 ριμπάουντ και 1,8 ασίστ ανά 27 λεπτά. Την επόμενη χρονιά, εντάχθηκε στην ομάδα του NKL Κλαϊπέντος Νάφτα-Ουνιβερσιτέτας. Το 2013 ο Σεντεκέρσκις υπέγραψε συμβόλαιο «1+2+3» με την ισπανική Μπασκόνια. Στις 10 Μαΐου 2014 ο Σεντεκέρσκις οδήγησε την ομάδα των νέων της Μπασκόνια στο χάλκινο μετάλλιο αφού σημείωσε 34 πόντους (δίποντα: 7/10, τρίποντα: 4/11, ελεύθερες βολές: 8/11), άρπαξε 10 ριμπάουντ και έκανε δύο κλεψίματα. Σε ηλικία μόλις 17 ετών, έκανε την πρώτη εμφάνισή του στην ανώτερη ομάδα της Μπασκόνια κατά τη διάρκεια μίας νίκης στου Ισπανικό Πρωτάθλημα επί της Ζοβεντούτ Μπανταλόνα με 87–68.
Κέρδισε τέσσερις πόντους και πέντε ριμπάουντ ως μέλος της Παγκόσμιας Επίλεκτης Ομάδα στο Νάικ Χουπ Σάμιτ 2017.
Την 1η Σεπτεμβρίου 2017, ο Σεντεκέρσκις επέκτεινε το συμβόλαιό του με την Μπασκόνια μέχρι το 2022 και πήγε δανεικός στη Σαν Πάμπλο Μπούργος για την περίοδο 2017–18. Στις 16 Δεκεμβρίου 2017, ο Σεντεκέρσκις έληξε τον δανεισμό του στη Σαν Πάμπλο Μπούργος αφού εμφανίστηκε δυσδιάκριτα σε οχτώ παιχνίδια με την ισπανική ομάδα και πήγε δανεικός στη Νεβέζις του Λιθουανικού Πρωταθλήματος. Τον Απρίλιο του 2019, δήλωσε για το ντραφτ του NBA του 2019. Στις 26 Ιουλίου 2019, η Μπασκόνια τον έδωσε δανεικό στη Νεπτούντας για τη χρονιά 2019–20.
Πορεία στην Εθνική Ομάδα
Το 2013, ο Σεντεκέρσκις ήταν μέλος της Λιθουανικής ομάδας παίδων κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Παίδων του 2013. Είχε μέσο όρο 11,4 πόντους, 4,9 ριμπάουντ και 1 ασίστ ανά 20 λεπτά αγώνα. Το 2015, εκπροσώπησε την ομάδα εφήβων της Λιθουανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων της FIBA του 2015 και είχε μέσο όρο 12,6 πόντους, 7,0 ριμπάουντ και 2,3 ασίστ ανά αγώνα. Η ομάδα, με επικεφαλής τον ίδιο και τους Μάρτινας Βάρνας, Λάουρινας Μπίρουτις, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Η τριάδα κλήθηκε να παίξει στο All-Star Game της FIBA κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2015.
Είχε κατά μέσο όρο ένα νταμπλ-νταμπλ με 15,7 πόντους και 10,2 ριμπάουντ μαζί με 3,8 ασίστ, 1,3 τάπες και 1,2 κλεψίματα ανά παιχνίδι στον δρόμο για το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων του 2016 στην Τουρκία. Ο Σεντεκέρσκις ανακηρύχτηκε μέλος της Καλύτερης Πεντάδας της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Λιθουανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πένιας Ουέσκα
Συνοικία Βαγιαζίτ (Άρτα)
Η συνοικία Βαγιαζίτ ήταν μία από τις συνοικίες της Άρτας κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Προέλευση ονόματος
H συνοικία πήρε το ονομά της από τον Σουλτάνο Βαγιαζίτ Β΄, ο οποίος επισκέφθηκε την Άρτα το 1492. Ο Σουλτάνος κατά τη διάρκεια της παραμονής του, μεταμφιέστηκε σε δερβίση και επισκέφθηκε τη Μονή Κάτω Παναγιάς όπου και έμεινε δίχως να αποκαλύψει την ταυτοτητά του. Ο Σουλτάνος πριν αποχωρήσει από τη Μονή, άφησε κρυφά ένα πουγκί με χρυσά νομίσματα. Ο ηγούμενος της Μονής αντιλήφθηκε το πουγκί και έτρεξε να προλάβει τον φιλοξενούμενο και τον συνάντησε στο χωριό Κουμουτζάδες και του παρέδωσε τα χρήματα. Ο Σουλτάνος αναγνωρίζοντας την τιμιότητα του ηγουμένου, του επέστρεψε το πουγκί με τα χρήματα και όταν γύρισε στην Κωνσταντινούπολη, εξέδωσε αυτοκρατορικό διάταγμα με το οποίο ο Μονή γινόταν πάλι κύριος της περιουσίας που της είχε αρπαχθεί κατά τα προηγούμενα χρόνια.
Συνοικία
thumb|right|360px|Το τζαμί του Βαγιαζίτ ανάμεσα από τον Πύργο του Ρολογιού και το κάστρο της Άρτας σε απεικόνιση του Έντουαρντ Λίαρ, 1849. Ο μητροπολίτης Άρτας Σεραφείμ Ξενόπουλος στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) μας πληροφορεί ότι στην Άρτα υπήρχαν 11 ενορίες και 10 θέσεις (συνοικίες). Οι συνοικίες ήταν της Περιβλέπτου, των Ταμπακιάδων (βυρσοδεψών) ή της Δάφνης, Τουρκοπάζαρο, Αγίας Θεοδώρας ή Λούκενας ή Καραπάνου, Μουχούστι, Μονοπώλειο, Πλάτανος, Αλμπαναριά, Ρωμιοπάζαρο, Eβραϊκα και μαζί με τις συνοικίες του Ελιγιασβέη, του Βαγιαζίτ, των Μπέηδων και του Γεφυρόπουλου, η πόλη αριθμούσε συνολικά 14 συνοικίες. Η συνοικία Βαγιαζίτ βρίσκονταν σε κεντρικό σημείο της πόλης, κοντά στο κάστρο και την πλατεία Ρολογιού, και συνόρευε με το Τουρκοπάζαρο.
Η συνοικία ήταν γνωστή και για το Τζαμί του Σουλτάνου Βιαγαζίτ, ένα από τα έξι τζαμιά που υπήρχαν εντός της πόλης της Άρτας. Η ημερομηνία κατασκευής του τζαμιού είναι άγνωστη αλλά πιθανολογείται ότι κατασκευάστηκε περίπου την ίδια εποχή με το τζαμί του Φαΐκ Πασά και είχε προσόδους που ανερχόταν σε 3500 γρόσια, τα οποία λάμβανε ο ιμάμης. Η κεντρική θέση του τζαμιού στην πλατεία του Ρολογιού, το καθιστούσε ένα πολυσύχναστο μέρος όπου συγκεντρώνονταν οι μουσουλμάνοι για την καθημερινή τους προσευχή. Ο μητροπολίτης Άρτας Σεραφείμ Ξενόπουλος μας πληροφορεί ότι το τζαμί είχε χτιστεί πάνω στα ερείπια χριστιανικού ναού αφιερωμένου στους Αγίους Ταξιάρχες.
Μία από τις πρώτες γνωστές απεικονίσεις του τζαμιού έγινε από τον Άγγλο συγγραφέα και ζωγράφο, Έντουαρντ Λίαρ, ο οποίος επισκέφθηκε την Άρτα στις 4 Μαΐου 1849. Ο Λίαρ στο έργο του, απεικόνισε την Άρτα με τον Πύργο του Ρολογιού, τα τζαμιά και το κάστρο της πόλης. Ανάλογη απεικόνιση έγινε και από τον Άγγλο χαράκτη Έντμουντ Έβανς, ο οποίος επισκέφθηκε την πόλη τον Απρίλιο του 1854. Μετά την απελευθέρωση της Άρτας, το τζαμί του Βαγιαζίτ καταστράφηκε ενώ τα μοναδικά τζαμιά που διασώθηκαν έως σήμερα είναι το τζαμί του Φαΐκ Πασά και το Φεϋζούλ Τζαμί.
Δίπλα από το τζαμί του Βαγιαζίτ, υπήρχε ο Πύργος του Ρολογιού, ο οποίος είναι έργο του 17ου αιώνα αλλά δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία κατασκευής όμως πιθανολογείται ότι χτίστηκε την περίοδo 1630 - 1650 και υπήρξε το πρώτο μηχανικό ρολόι με δίσκο σε όλη την αχανή Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το ρολόι είχε αρχικά αραβικούς αριθμούς και ήταν διακοσμημένο με σμάλτο. Ιστορικά η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του ρολογιού είναι το «Βιβλίο των ταξιδιών» του Εβλιγιά Τσελεμπή, ο οποίος μας αναφέρει ότι το ρολόι έκανε μία πλήρη περιστροφή κάθε 24 ώρες και είχε μία μεγάλη καμπάνα, της οποίας ο ήχος μπορούσε να γίνει αντιληπτός σε απόσταση μίας ώρας από την Άρτα ενώ ταυτόχρονα τονίζει ότι δεν υπήρχε σε κανένα άλλο τόπο, ρολόι ανάλογης τεχνικής αρτιότητας.
Παραπομπές
Βαγιαζιτ
Γκραν Πρι Ιταλίας 2019 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Ιταλίας 2019 ήταν ο 14ος αγώνας στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2019) και διεξήχθη στην πίστα Autodromo Nazionale στη Μόντσα της Ιταλίας το τριήμερο 6-8 Σεπτεμβρίου 2019.
Ελαστικά
Η Pirelli από το 2019 εφαρμόζει αλλαγές όσον αφορά τα ελαστικά. Συγκεκριμένα αποφασίστηκε να απλοποιηθεί η ποικιλία των ελαστικών και πλέον σε όλους τους αγώνες η άσπρη γόμα θα είναι η σκληρή, η κίτρινη θα είναι η μεσαία και η κόκκινη θα είναι η μαλακή. Παρότι τα χρώματα θα είναι πάντα 3 συγκεκριμένα (στεγνά), τα ελαστικά που έχει η Pirelli διαθέσιμα είναι 5 και σε κάθε αγώνα θα επιλέγονται 3 από αυτά ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε πίστας. Οι ονομασίες των ελαστικών είναι: C1, C2, C3, C4, C5, με την C1 να είναι η πιο σκληρή και την C5 η πιο μαλακή.
Συμμετέχοντες και επιλεγμένα ελαστικά
Εδώ βλέπετε ποιοι οδηγοί θα συμμετάσχουν στον αγώνα και ποια ελαστικά έχουν διαλέξει για το τριήμερο.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 6 Σεπτεμβρίου 2019, ο καιρός ήταν συννεφιασμένος και βροχερός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli όταν δεν έβρεχε και την ενδιάμεση (Intermediate) και βρόχινη (Wet) όταν έβρεχε.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 6 Σεπτεμβρίου 2019, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 7 Σεπτεμβρίου 2019, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2019 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Σαρλ Λεκλέρ με τον Λιούις Χάμιλτον να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Ποινές
Εδώ παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2019 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ιταλία
Καθεδρικός Ναός Αγίου Ιωάννη (Λευκωσία)
Ο Καθεδρικός Ναός Αγίου Ιωάννη στη Λευκωσία, Κύπρος, είναι ο καθεδρικός ναός της Εκκλησίας της Κύπρου. Ο σημερινός ναός θεμελιώθηκε το 1662 στη θέση παλαιότερης μεσαιωνικής μονής αφιερωμένης στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Βρίσκεται εντός των τειχών.
Ιστορικό
Ο σημερινός ναός κτίστηκε τον 17ο αιώνα στη θέση μονή αφιερωμένης στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, γνωστή και ως Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος ο Πίπης. Η μόνη δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε. Η παλαιότερη αναφορά της γίνεται σε έγγραφο του 1345, αλλά πιθανότατα η μονή προϋπήρχε. Σύμφωνα με μία άποψη, η μονή ιδρύθηκε από τον οίκο των Λουζινιάν και ήταν αββαείο των Βενεδικτίνων. Οι Βενεδικτίνοι όμως εγκατέλειψαν την Κύπρο το 1426 λόγω των συχνών επιδρομών των Μαμελούκων και το αββαείο πέρασε στην κατοχή των Ορθοδόξων, διατηρώντας την αφιέρωση στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. .
Σύμφωνα με μία άλλη άποψη, η μονή ιδρύθηκε από Συρορθόδοξους, οι οποίοι άρχισαν να εγκαθίστανται στην Κύπρο από τον 9ο αιώνα, εξαιτίας της επέκτασης των Αράβων, ενώ μεγάλος αριθμός εγκαταστάθηκε τον 14ο αιώνα, μετά την κατάληψη των σταυροφορικών κρατών στους Άγιους Τόπους. Ανάμεσα σε όσους εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο θεωρείται ότι βρίσκονταν και μέλη της οικογένειας Πίπη, τα οποία και ίδρυσαν την μονή. Το όνομα προέρχεται από την αραβική λέξη χαμπίμπ, η οποία σημαίνει αγάπη. Από τις περιγραφές της μονής, φαίνεται να αποτελούσε τόπο ταφής των συρορθόδοξων.
Η μονή φαίνεται να άκμασε στο τέλος της Φραγκοκρατίας και της Ενετοκρατίας. Στα τέλη του 16ου αιώνα ηγούμενος της μονής ήταν ο λόγιος Λεόντιος Ευστράτιος, ο οποίος ίδρυσε στη μονή σχολή. Η μονή συνέχισε να λειτουργεί και τον 17ο αιώνα.
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Νικηφόρος το 1662 έθεσε το θεμέλιο λίθου ενός νέου ναού στη θέση της μονής. Φαίνεται ο παλιός ναός να χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τη δημιουργία του νέου ναού. Η κτητορική επιγραφή έχει τη μορφή μαρμάρινης πλάκας η οποία έχει εντοιχιστεί πάνω από τη δυτική είσοδο της εκκλησίας και αναφέρει την ημερομηνία 30 Απριλίου 1662. Αν και δεν είναι γνωστό πότε ολοκληρώθηκε ο νέος ναός, αλλά θεωρείται ότι αυτό συνέβη πριν το 1674, οπότε και ο Νικηφόρος παραιτήθηκε του αξιώματός του για λόγους υγείας.
Ο ναός έγινε τόπος κατοικίας του αρχιεπισκόπου Κύπρου το 1720 και είναι τόπος ενθρόνισης των αρχιεπισκόπων Κύπρου. Το 1779 προστέθηκε ο νάρθηκας του ναού και ο γυναικωνίτης επεκτάθηκε προς τα δυτικά.
Αρχιτεκτονική
thumb|200px|left|Το εσωτερικό του ναού Ο ναός ανήκει στον τύπο του μονόχωρου καμαρόσκεπου. Ο ναός στο εσωτερικού διαθέτει οξυκόρυφη καμάρα η οποία υποστηρίζεται από πέντε επίσης οξυκόρυφα σφενδόνια. Τα σφενδόνια στηρίζονται σε μικρούς προβολούς ψηλά στους τοίχους. Η είσοδος στο ναό γίνεται από τέσσερις πόρτες. Οι τρεις, στη νότια, δυτική και βόρεια πλευρά έχουν ίδιο πλάτος, ενώ μία μικρότερη βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του βόρειο τοίχου και παρέχει απευθείας πρόσβαση στο ιερό βήμα. Επίσης, διαθέτει εννέα παράθυρα, πέντε στο νότιο και τέσσερα στο βόρειο τοίχο. Δύο παράθυρα βρίσκονται στις κόγχες στον ανατολικό τοίχο και πέντε στον νάρθηκα.
Στο ανατολικό του άκρο ο ναός διαθέτει κόγχη, ημικυκλική εσωτερικά και πεντάπλευρη εξωτερικά. Ακριβώς νότια της κεντρικής κόγχης βρίσκεται μια μικρότερη, η οποία καλύπτει τις δύο από τις πέντε πλευρές της κεντρικής κόγχης και λειτουργούσε ως σκευοφυλάκιο. Στη νοτιοανατολική πλευρά του ναού υψώνεται το κωδωνοστάσιο, το οποίο είναι μεταγενέστερη προσθήκη. Οι βόρειοι και νότιοι εξωτερικοί τοίχοι υποστηρίζονται από αντηρίδες, έξι σε κάθε τοίχο. Ο νάρθηκας του ναού στεγάζεται με σταυροθόλιο και το κάτω του τμήμα είναι ανοικτή στοά.
Η νότια και δυτική είσοδος φέρουν μαρμάρινα υπέρθυρα με γλυπτό διάκοσμο. Το υπέρθυρο της νότιας εισόδου απεικονίζει δάφνινο στεφάνι με οικόσημο στο εσωτερικό του, που περιβάλλεται από δύο γυμνές ανθρώπινες μορφές που τραβούν σκοινί και από πάνω βρίσκεται ανάγλυφο του λιοντάρι του Αγίου Μάρκου. Στο δυτικό υπέρθυρο απεικονίζεται στο κέντρο οικόσημο με δύο λιοντάρι που φέρει εκατέρωθεν ροζέτες και βρίσκονται κάτω από τρίλοβο τόξο. Από πάνω, σε άλλη πλάκα, απεικονίζονται τρία οικόσημα, με το μεσαίο να βρίσκεται ψηλότερα από τα άλλα δύο, και έχει χαραγμένη την κτητορική επιγραφή. Από πάνω έχει εντοιχιστεί πλάκα, πιθανόν τμήμα μικρής σαρκοφάγου, όπου απεικονίζεται η Σταύρωση.