cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιερά Μητρόπολις Σάμου, Ικαρίας και Κορσεών
Μετά από την ενσωμάτωση στο Ελληνικό κράτος
Με την ενσωμάτωση της Σάμου στο Ελληνικό κράτος, ο Μητροπολίτης της Σάμου συμμετέχει στη διαρκή Ιερά Σύνοδο και στη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ωστόσο ο εκάστοτε Οικουμενικός Πατριάρχης μνημονεύεται σε κάθε αρχιερατική θεία λειτουργία προς υπενθύμιση του πνευματικού δεσμού με το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης Μετά το 1912 οι σχέσεις της Σάμου με το Οικουμενικό Πατριαρχείο αραιώνουν και περιορίζονται στην εξόφληση οφειλών της Μητρόπολης προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, σε παροχή γνωματεύσεων για σύναψη γάμων μεταξύ μακρινών συγγενών, ή στη διευθέτηση διαφωνιών μεταξύ μονών. Σε τελετουργικό επίπεδο παύουν στοιχεία του πατριαρχικού τυπικού που υπήρχαν στην ηγεμονική Σάμο. Επί του εδάφους της κανονικής δικαιοδοσίας της Μητρόπολης επήλθε στα 1924 μια μεταβολή με την ανασύσταση της παλαιάς Μητρόπολης Ικαρίας, ενώ το 1931 επανήλθε στην κανονική δικαιοδοσία της Μητρόπολης Σάμου και Ικαρίας. Μετά το 1918 το νησιωτικό σύμπλεγμα των Κορσεών το οποίο υπαγόταν στην Πατριαρχική Εξαρχία της Πάτμου υπήχθη στη Μητρόπολη Σάμου.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|right|Άποψη του εσωτερικού της Μονής Βροντά
Σήμερα
Οι σημαντικότερες εν λειτουργία μονές σήμερα στη Σάμο είναι:
Κοινωνικό-φιλανθρωπικό έργο
Το 1933 ιδρύεται η Χριστιανική Εστία Καρλοβασίων «Η Αγάπη», το 1961 η Χριστιανική Εστία Σάμου η οποία τη δεκαετία του 1960 πραγματοποιούσε συσσίτιο για άπορους μαθητές. Το 1937 ιδρύθηκαν τα πρώτα Κατηχητικά Σχολεία και το 1951 η πρώτη μαθητική κατασκήνωση. Επίσης, από τον Μητροπολίτη Σάμου, Ικαρίας και Κορσεών Ευσέβιο Πιστολή έχει ιδρυθεί ο ραδιοφωνικός σταθμός Ακριτική Φωνή (92,2FM).
Βιβλιογραφία
Σαμου
Μπόσανσκι Όσρεντσι
Το Μπόσανσκι Όσρεντσι (σερβικά κυριλλικά: Босански Осредци) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 19 κατοίκους.
Προ του Πολέμου της Βοσνίας, το χωριό του Μπόσανσκι Όσρεντσι αποτελούσε μέρος του Δήμου του Ντρβαρ, ο οποίος επίσης ευρίσκεται εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, όμως εντός του Καντονιού 10.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Ολυμπιακοί Αγώνες
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι αθλητική διοργάνωση πολλών αγωνισμάτων που γίνεται κάθε τέσσερα χρόνια. Η καταγωγή των αγώνων είναι από την Αρχαία Ελλάδα και έχουν αναβιωθεί από τον Γάλλο βαρώνο Πιέρ ντε Κουμπερτέν και τον Έλληνα Δημήτριο Βικέλα στα τέλη του 19ου αιώνα. Οι Αγώνες της Ολυμπιάδας, γνωστοί και ως Θερινοί Ολυμπιακοί, τελούνται κάθε τέσσερα χρόνια από το 1896 και μετά, με εξαίρεση τις χρονιές κατά τη διάρκεια των Παγκόσμιων πολέμων και του έτους 2020 λόγω της πανδημίας του Covid-19. Το 1924 άρχισαν οι ειδικοί Ολυμπιακοί Αγώνες και οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί, για χειμερινά αθλήματα. Από το 1994 οι χειμερινοί αγώνες δεν γίνονται την ίδια χρονιά με τους Θερινούς Ολυμπιακούς.
Αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες
right|320x320px|thumb|Τερματισμός αθλητή στην [[Αρχαία Ολυμπία]]Ο πρώτος καταγεγραμμένος εορτασμός των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν στην Ολυμπία, το 776 π.Χ. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι αυτή δεν ήταν και η πρώτη φορά που γίνονταν οι Αγώνες. Τότε οι Αγώνες ήταν μόνο τοπικοί και διεξαγόταν μόνο ένα αγώνισμα, η κούρσα του σταδίου.
Από το 776 π.Χ. και μετά οι Αγώνες, σιγά-σιγά, έγιναν πιο σημαντικοί σε ολόκληρη την αρχαία Ελλάδα φτάνοντας στο απόγειο τους κατά τον πέμπτο και έκτο αιώνα π.Χ. Οι Ολυμπιακοί είχαν επίσης θρησκευτική σημασία αφού γίνονταν προς τιμή του θεού Δία, του οποίου το τεράστιο άγαλμα στεκόταν στην Ολυμπία. Ο αριθμός των αγωνισμάτων έγινε είκοσι και ο εορτασμός γινόταν στη διάρκεια μερικών ημερών. Οι νικητές των αγώνων θαυμάζονταν και γίνονταν αθάνατοι μέσα από ποιήματα και αγάλματα. Το έπαθλο για τους νικητές ήταν ένα στεφάνι από κλαδιά άγριας ελιάς.
Οι Αγώνες σιγά σιγά έχασαν τη σημασία τους όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την Ελλάδα και όταν ο Χριστιανισμός έγινε η επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, οι Ολυμπιακοί θεωρούνταν πια σαν μία παγανιστική γιορτή, και το 393 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος απαγόρευσε τη διεξαγωγή τους. Με αυτό τον τρόπο τελείωσε μια περίοδος χιλίων χρόνων κατά την οποία οι Ολυμπιακοί διεξάγονταν συνέχεια κάθε τέσσερα χρόνια.
Αναβίωση των Αγώνων
Είναι γνωστό ότι κατά τον 17ο αιώνα γινόταν κάποια γιορτή η οποία έφερε το όνομα "Ολυμπιακοί αγώνες" στην Αγγλία. Παρόμοιες εκδηλώσεις ακολούθησαν στους επόμενους αιώνες στη Γαλλία και Ελλάδα οι οποίες όμως ήταν μικρής έκτασης και σίγουρα όχι διεθνείς. Το ενδιαφέρον για τους Ολυμπιακούς μεγάλωσε όταν ανακαλύφθηκαν τα ερείπια της αρχαίας Ολυμπίας από Γερμανούς αρχαιολόγους στα μέσα του 19ου αιώνα.
thumbnail|Πιέρ ντε Κουμπερτέν|εναλλ.=|αριστερά|327x327εσ
Ο Εδεσσαίος λόγιος Μηνάς Μηνωίδης, που τότε δίδασκε την αρχαία ελληνική γλώσσα σε πανεπιστήμιο του Παρισίου, μετέφρασε και δημοσίευσε στη γαλλική το "Γυμναστικό" του Φιλόστρατου (1858), και τη συνόδευσε με κείμενό του, περί της ανάγκης αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων.
Λίγο αργότερα, ο βαρώνος Πιέρ ντε Κουμπερτέν, ο οποίος ήταν Γενικός Γραμματέας των γαλλικών αθλητικών σωματείων, προσπαθούσε να δικαιολογήσει την ήττα των Γάλλων στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο (1870-1871). Πίστευε ότι ο λόγος της ήττας ήταν επειδή οι Γάλλοι δεν είχαν αρκετή φυσική διαπαιδαγώγηση και ήθελε να τη βελτιώσει. Ο Κουμπερτέν ήθελε επίσης να ενώσει της εθνότητες και να φέρει μαζί τη νεολαία με τον αθλητισμό παρά να γίνονται πόλεμοι. Πίστευε ότι η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων θα πετύχαινε και τους δύο πιο πάνω σκοπούς του.
Σε ένα συνέδριο στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης στο Παρίσι που έγινε από τις μαλακές 6 μέχρι τις 23 Ιουνίου, το 1894 παρουσίασε τις ιδέες του σε ένα διεθνές ακροατήριο. Την τελευταία μέρα του συνεδρίου αποφασίστηκε να διεξαχθούν οι πρώτοι μοντέρνοι Ολυμπιακοί αγώνες το 1896 στην Ελλάδα τη χώρα που τους γέννησε, και πιο συγκεκριμένα στην Αθήνα. Έτσι γεννήθηκε η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) για να διοργανώσει τους Αγώνες με πρώτο πρόεδρο τον Μακεδόνα Δημήτριο Βικέλα, γενικό γραμματέα τον βαρώνο Πιέρ ντε Κουμπερντέν και μέλη προσωπικότητες από διάφορα κράτη.
Οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Αν και οι αθλητές που πήραν μέρος δεν ξεπερνούσαν τους 250, ήταν η μεγαλύτερη αθλητική διοργάνωση που έγινε ποτέ. Οι Έλληνες αξιωματούχοι και το κοινό ήταν ενθουσιασμένοι και ζήτησαν να έχουν το μονοπώλιο των αγώνων. Η ΔΟΕ όμως αποφάσισε διαφορετικά και οι δεύτεροι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν το 1900 στο Παρίσι (Γαλλία).
Σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες
Σχετικά άρθρα: Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες και Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες
Έπειτα, όμως από την αρχική επιτυχία, οι Ολυμπιακοί είχαν σοβαρά προβλήματα. Στους εορτασμούς στο Παρίσι (1900) και στο Σεντ Λούις (1904) οι αγώνες επισκιάστηκαν από τις διεθνείς εκθέσεις στις οποίες είχαν περιληφθεί. Οι επόμενοι Μεσολυμπιακοί Αγώνες έγιναν το 1906 για να γιορτάσουν τα δέκατα γενέθλια των αγώνων. Αν και είχαν διοργανωθεί από τη ΔΟΕ, μια μετέπειτα απόφαση της κήρυξε ότι δεν ήταν επίσημοι Ολυμπιακοί αγώνες. Οι αγώνες του 1906 όμως ξανά προσέλκυσαν ένα μεγάλο αριθμό από παγκόσμιες συμμετοχές. Το 1904 το 80% των συμμετοχών ήταν Αμερικάνοι αθλητές και σηματοδοτούν την αρχή της ανάπτυξης των αγώνων σε δημοσιότητα και μέγεθος.
Χειμερινοί Αγώνες
Για το 1924 αποφασίσθηκε να οργανωθεί μια «Διεθνής εβδομάδα χειμερινών αγώνων» (Semaine des Sports d'Hiver) στο Σαμονί της Γαλλίας υπό την προστασία της ΔΟΕ, και σε συνδυασμό με τους Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1924 στο Παρίσι. Αυτή η "Εβδομάδα" είχε μεγάλη επιτυχία και το 1925 η ΔΟΕ αποφάσισε να δημιουργήσει ξεχωριστή διοργάνωση για Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες η οποία δεν θα συνδέεται με τους Θερινούς Αγώνες. Η διοργάνωση του 1924 χαρακτηρίστηκε, αργότερα στη συνάντηση της ΔΟΕ το 1926, ως οι πρώτοι Χειμερινοί Ολυμπιακοί.
Όλα τα αθλήματα στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς διεξάγονται πάνω σε πάγο ή χιόνι όπως επιβάλλει το καταστατικό των Ολυμπιακών, το σύνταγμα της ΔΟΕ. Ο αριθμός των αθλητών σε χειμερινούς Ολυμπιακούς είναι κατά πολύ μικρότερος από αυτό των θερινών. Στο Σολτ Λέικ Σίτι 2,400 αθλητές αγωνίστηκαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2002 σε 78 αγωνίσματα.
right|thumbnail|428x428px|Δρομέας μεταφέρει την Ολυμπιακή φλόγα
Πολιτική παρέμβαση
Σε αντίθεση με ότι πίστευε ο Κουμπερτέν, οι Ολυμπιακοί δεν απέτρεψαν τους πολέμους και έτσι διακόπηκε η διεξαγωγή τους κατά τον πρώτο και δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολιτικά ζητήματα επηρέασαν επίσης αρκετές Ολυμπιάδες. Το 1936 στο Βερολίνο οι Ολυμπιακοί χρησιμοποιήθηκαν για πολιτική προπαγάνδα από τον Αδόλφο Χίτλερ και τους Ναζί. Κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, επηρεάστηκαν από μποϋκοτάζ. Αφρικανικά κράτη μποϊκόταραν τους Ολυμπιακούς του 1976 επειδή η Νέα Ζηλανδία μετείχε σε αγώνες ράγκμπυ στη Νότια Αφρική, όπου ίσχυε τότε το απαρτχάιντ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και άλλα κράτη του δυτικού κόσμου αρνήθηκαν να αγωνιστούν στους Ολυμπιακούς του 1980 στη Μόσχα επειδή η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στο Αφγανιστάν τον Δεκέμβριο του 1979. Η Σοβιετική Ένωση και άλλες ανατολικές χώρες μποϊκόταραν τους Ολυμπιακούς του 1984 στο Λος Άντζελες. ως απάντηση στο προηγούμενο μποϊκοτάζ του 1980. Η Βόρειος και η Νότιος Κορέα συμμετείχαν με κοινή αποστολή στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2000 και 2004.
Ολυμπιακοί Αγώνες Νέων
Στις 6 Ιουλίου 2007, στη συνδιάσκεψη της ΔΟΕ που έγινε στη Γουατεμάλα, έπειτα από πρόταση του προέδρου Ζακ Ρογκ, αποφασίστηκε η διεξαγωγή Ολυμπιακών Αγώνων Νέων για αθλητές και αθλήτριες από 14 ως 18 ετών από το 2010. Οι Αγώνες Νέων έχουν αρκετά κοινά στοιχεία στο αγωνιστικό και τελετουργικό μέρος με τους Θερινούς και Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται τα ίδια αθλήματα, αλλά τα αγωνίσματά τους είναι προσαρμοσμένα στις ηλικίες των αθλητών. Σε ορισμένα ομαδικά αγωνίσματα (π.χ. ομαδικό μοντέρνου πεντάθλου, ομαδικό τοξοβολίας, διπλό τένις) προβλέπεται η δημιουργία ηπειρωτικών αντί εθνικών ομάδων, με αθλητές από διαφορετικές χώρες. Επίσης, δεν ανακρούονται οι εθνικοί ύμνοι των χωρών των νικητών, ούτε γίνεται έπαρση σημαιών. Κατά τα άλλα υπάρχει το τελετουργικό με τη φλόγα, η τελετή έναρξης στην οποία η Ελλάδα παρελαύνει πρώτη τιμής ένεκεν, η τελετή λήξης, το ολυμπιακό χωριό, η απονομή χρυσών, ασημένιων και χάλκινων μεταλλίων κλπ.
Οι 1οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες Νέων διεξήχθησαν στη Σιγκαπούρη από 14 ως 26 Αυγούστου 2010 και οι επόμενοι έγιναν το 2014 στο Ναντζίνγκ της Κίνας. Οι 1οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες Νέων διεξήχθησαν το 2012 στο Ίνσμπρουκ της Αυστρίας.
Ιδιαίτεροι Ολυμπιακοί Αγώνες
Οι Ιδιαίτεροι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι οι Παραολυμπιακοί Αγώνες για τα άτομα με αναπηρία οι οποίοι έλαβαν χώρα το έτος 2004 στην Αθήνα, οι Ειδικοί Ολυμπιακοί Αγώνες για τα άτομα με νοητική υστέρηση και πολλαπλές αναπηρίες οι οποίοι έλαβαν χώρα το έτος 2011 στην Αθήνα και οι Ολυμπιακοί Αγώνες των κωφών οι οποίοι θα λάμβαναν χώρα το έτος 2013 στην Αθήνα, όμως ακυρώθηκαν εξαιτίας της Ελληνικής κρίσης χρέους.
Ολυμπιακά Σύμβολα
Σχετικό άρθρο: Ολυμπιακά σύμβολα
Τελετές Έναρξης
Η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων θεωρείται πλέον ως η μεγαλύτερη γιορτή κάθε 4 χρόνια. Κάθε πόλη που τους φιλοξενεί, μέσα από ένα φαντασμαγορικό θέαμα που αποτελείται από διάφορα μέρη, προσπαθεί να περάσει την ιστορία της στον υπόλοιπο κόσμο. Έχει καθιερωθεί οι τελετές να γίνονται Παρασκευή πριν το πρώτο Σαββατοκύριακο των Αγώνων.
Το πρωτόκολλο που ακολουθεί την τελετή είναι αυστηρό και συναντάται παντού το ίδιο. Έτσι:
- Ο Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής ΔΟΕ μαζί με τον πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής, υποδέχονται τον αρχηγό του κράτους που τους διοργανώνει μέσα στο στάδιο.
- Η παρέλαση των αθλητών. Πριν από κάθε αποστολή προηγείται μια ταμπέλα με το όνομα της συμμετέχουσας χώρας και η σημαία της. Η παρουσίαση γίνεται σύμφωνα με το αλφάβητο της διοργανώτριας χώρας. Εξαίρεση αποτελούν η Ελλάδα που πάντα εισέρχεται πρώτη στο στάδιο και η διοργανώτρια χώρα που εισέρχεται τελευταία.
- Ο λόγος του προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής, πάντα τελειώνει με τη φράση "I have the honour of inviting ..., President of the International Olympic Committee, to speak."
- Ο λόγος του προέδρου της ΔΟΕ, πάντα τελειώνει με τη φράση, "I have the honour of inviting ... (the Head of State) to proclaim open the Games of the… Olympiad of the modern era."
- Ο αρχηγός του κράτους που κηρύσσει την έναρξη των αγώνων λέγοντας στη μητρική του γλώσσα τα παρακάτω "I declare open the Games of ... (name of City) celebrating the ... Olympiad of the modern era." (π.χ. Κηρύσσω την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας...και τον εορτασμό της 28ης Ολυμπιάδος της σύγχρονης εποχής).
- Η Ολυμπιακή σημαία και ο Ολυμπιακός Ύμνος. Κατά τη διάρκεια του Ολυμπιακού ύμνου, η σημαία εισέρχεται (οριζόντια) στο στάδιο και υψώνεται σε ιστό μέσα σε αυτό.
- Η Ολυμπιακή Λαμπαδηδρομία και το άναμμα του βωμού. Αθλητές φέρνουν την Ολυμπιακή φλόγα μέσα στο στάδιο και δίνοντας ο ένας στον άλλον τη δάδα τελικά ανάβουν το βωμό.
- Ο όρκος των αθλητών και των κριτών. Από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων το 2010 περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα και ο όρκος των προπονητών, που οι απαρχές του φθάνουν ως την Αρχαία Ολυμπία στην επίσημη τελετή ορκομωσίας των αθλητών, των γυμναστών και των ελλανοδίκων.
- Απελευθέρωση περιστεριών (σημ. Μετά τους Ολυμπιακούς της Σεούλ το 1988 και τα περιστέρια που κάηκαν επειδή κάθισαν στον βωμό, ακολουθείται πιο ελεύθερο πρωτόκολλο. Στην Ατλάντα παιδιά κρατούσαν κοντάρια που πάνω είχαν χάρτινα περιστέρια, στην Αθήνα παιδιά με κλαδιά ελιάς εισήλθαν στο στάδιο).
- Ο ύμνος της διοργανώτριας χώρας
- Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα.
Κατά την τελετή έναρξης, ένας αθλητής από τη χώρα που φιλοξενεί τους Αγώνες δηλώνει:
"Στο όνομα όλων των αθλητών υπόσχομαι ότι θα συμμετέχουμε σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες δείχνοντας σεβασμό και τηρώντας τους νόμους που τους κυβερνούν, στο αληθινό όνομα της αθλητοπρέπειας, για τη δόξα του αθλητισμού και την τιμή της ομάδας μας".
Παρέλαση των Εθνών
Το παραδοσιακό μέρος των τελετών ξεκινά με μια «Παρέλαση των Εθνών», κατά την οποία οι περισσότεροι συμμετέχοντες αθλητές μπαίνουν στο γήπεδο, ανά χώρα. Δεν είναι υποχρεωτική η συμμετοχή των αθλητών στις τελετές έναρξης. Επειδή ορισμένα από τα πρώτα γεγονότα των Αγώνων μπορεί να ξεκινήσουν την προηγούμενη ημέρα, την ημέρα ή την ημέρα μετά τις τελετές, οι αθλητές που ανταγωνίζονται σε αυτές τις πρώτες εκδηλώσεις μπορούν να επιλέξουν να μην συμμετάσχουν.
Για κάθε Τελετή Έναρξης, κάθε χώρα υποδοχής έχει ένα θέμα. Κατά τη διάρκεια της «παρέλασης των εθνών», ο στόχος της χώρας υποδοχής είναι να αντιπροσωπεύσει την πολιτιστική τους ταυτότητα και να δείξει στον κόσμο τη θέση τους στην κοινωνία. Για παράδειγμα, στους Ολυμπιακούς του 2008 στο Πεκίνο το θέμα ήταν "ενότητα". Στις 12 Μαΐου 2008, εκδηλώθηκε ένας καταστροφικός σεισμός στο Sichuan. Ως χώρα υποδοχής, η Κίνα ήθελε να θυμηθεί αυτό το τραγικό γεγονός, έχοντας τον Yao Ming, έναν κινεζικό μύθο στο μπάσκετ, περπατώντας χέρι-χέρι με τον Lin Hao, ένα εννέαχρονο αγόρι που έσωσε τους συμμαθητές του κατά τη διάρκεια του σεισμού.
Η αντιπροσωπεία κάθε χώρας καθοδηγείται από ένα σημάδι με το όνομα της χώρας του και με τη σημαία του έθνους του. Παραδοσιακά, από τότε που έγιναν οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1928 η Ελλάδα εισέρχεται πάντα πρώτη και οδηγεί την παρέλαση λόγω του ιστορικού στάτους ως πρόγονος των Ολυμπιακών Αγώνων (με εξαίρεση τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, που η ελληνική ομάδα εισήλθε τελευταία, καθώς ήταν η διοργανώτρια χώρα), και το έθνος υποδοχής και διοργάνωσης εισέρχεται τελευταίο. Όλες οι άλλες συμμετέχουσες ομάδες εισέρχονται μετά την Ελλάδα και πριν από το έθνος υποδοχής, αλφαβητικά σύμφωνα με μια γλώσσα που έχει επιλέξει η οργανωτική επιτροπή για αυτά τα παιχνίδια, η οποία είναι συνήθως η κυρίαρχη γλώσσα στην περιοχή της πόλης υποδοχής. Οι εκφωνητές αναγγέλλουν το όνομα κάθε χώρας στα αγγλικά, τα γαλλικά και την κυρίαρχη γλώσσα της περιοχής της πόλης υποδοχής, αν ούτε η αγγλική ούτε η γαλλική είναι η κυρίαρχη γλώσσα. Αρχίζοντας από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, οι επόμενοι διοργανωτές των αντίστοιχων Ολυμπιακών Αγώνων (Καλοκαίρι ή Χειμώνας) προχωράνε αμέσως πριν από τον τρέχοντα οικοδεσπότη κατά φθίνουσα σειρά. Ως εκ τούτου, το 2021 (για παράδειγμα), φιλοξενεί η Ιαπωνία θα ακολουθήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία αντιστοίχως, όπως τα τελευταία τρία έθνη να πορεύσουν. Επίσης, η Ολυμπιακή Ομάδα των Προσφύγων θα ακολουθήσει τώρα την Ελλάδα ως δεύτερη ομάδα στην είσοδο.
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, η ελληνική σημαία οδήγησε την παρέλαση, ενώ η ελληνική ομάδα εισήλθε τελευταία, ως έθνος υποδοχής. Η Αγία Λουκία (Αγία Λουκία στα Ελληνικά) εισήλθε στην πρώτη θέση. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, η Ισπανική και η Καταλανική ήταν επίσημες γλώσσες των αγώνων, αλλά λόγω της πολιτικής ευαισθησίας που περιβάλλει τη χρήση της Καταλανικής, τα έθνη εισήχθησαν με γαλλική αλφαβητική σειρά. Λόγω των προβλημάτων της Ιαπωνικής προφοράς, και οι 4 αγώνες που λαμβάνουν χώρα στην Ιαπωνία, συμπεριλαμβανομένων των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2020, είχαν τα έθνη να εισαχθούν στην αγγλική αλφαβητική σειρά αντί για τους ιαπωνικούς χαρακτήρες. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, οι ομάδες διατάχθηκαν από τον αριθμό των πινελιών (γραφή των κινεζικών χαρακτήρων) στην κινεζική μετάφραση του ονόματος της ομάδας. Αυτό μάλιστα συνέβη και πάλι στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2022. Στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010, οι ομάδες εισήλθαν με αγγλική αλφαβητική σειρά, αν και οι γλώσσες των Ολυμπιακών Αγώνων είναι επίσης οι γλώσσες της χώρας υποδοχής, Καναδά, επειδή η αγγλική είναι η πιο κυρίαρχη των δύο στο Βανκούβερ και στην κεντρική επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 και στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2014, οι χώρες εισήλθαν στην κυριλλική αλφαβητική σειρά, η οποία είναι η επίσημη γραφή της ρωσικής γλώσσας, ενώ στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 και τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018 οι χώρες εισήγαγαν αλφαβητική σειρά Hangul είναι επίσημη γραφή της κορεατικής γλώσσας.
Ολυμπιακά Αθλήματα
Στους Ολυμπιακούς του 2000 οι αθλητές αγωνίστηκαν σε 28 κύριες κατηγορίες αθλημάτων σύμφωνα με τη ΔΟΕ. Αυτές οι κύριες κατηγορίες όμως αντιπροσωπεύουν στην πραγματικότητα 34 διαφορετικά αθλήματα, από τα οποία μόνο πέντε ήταν συνέχεια στο πρόγραμμα των Ολυμπιάδων από το 1896: στίβος, ποδηλασία, ξιφασκία, γυμναστική και κολύμβηση. Αν το 1896 η κωπηλασία δεν ακυρωνόταν λόγω άσχημου καιρού, θα ήταν επίσης σε αυτόν τον κατάλογο.
Τα τελευταία χρόνια η ΔΟΕ έχει προσθέσει καινούργια αθλήματα στο πρόγραμμα για να προσελκύσει νέους θεατές. Μερικά παραδείγματα είναι το Χιονοσανίδα (snowboarding) και Μπιτς βόλεϊ. Η ανάπτυξη των Ολυμπιακών σημαίνει ότι μερικά όχι και τόσο δημοφιλή αγωνίσματα, όπως τα (μοντέρνο πένταθλο),(Τάε Κβον Ντο) και άλλα "ακριβά" (white water canoeing) μπορεί να χάσουν τη θέση τους στο Ολυμπιακό πρόγραμμα.
Μέχρι το 1992 οι Ολυμπιακοί περιλάμβαναν επίσης και αγωνίσματα "επίδειξης". Η προσπάθεια ήταν αυτά τα αγωνίσματα, τα οποία δεν ήταν στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών, να μπορέσουν να παρουσιαστούν σε ένα μεγάλο ακροατήριο. Οι νικητές των αγωνισμάτων αυτών δεν θεωρούνται επισήμως Ολυμπιονίκες. Συνήθως τα αγωνίσματα αυτά ήταν δημοφιλή μόνο στη φιλοξενούσα χώρα, υπάρχουν όμως περιπτώσεις που διεθνώς γνωστά αθλήματα έχουν επιδειχθεί. Μερικά από αυτά τα αγωνίσματα όπως το μπέιζμπολ και το Κέρλινγκ (curling κατάφεραν να μπουν τελικά στο επίσημο πρόγραμμα των αγώνων.
Ολυμπιακός Ύμνος
Ο Ολυμπιακός Ύμνος είναι μια μουσική σύνθεση που συντέθηκε για τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896 από τον Κερκυραίο συνθέτη Σπύρο Σαμάρα, σε ποίηση και στίχους του Κωστή Παλαμά.
Ολυμπιακή Σημαία
H Ολυμπιακή σημαία είναι το σύμβολο των Ολυμπιακών Αγώνων και αποτελεί σήμερα ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα σύμβολα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η ολυμπιακή σημαία αποτελείται από πέντε χρωματιστούς κύκλους. Ο πρώτος κύκλος είναι μπλε και συμβολίζει την Ευρώπη. Ο δεύτερος κύκλος είναι κίτρινος και συμβολίζει την Ασία. Ο τρίτος κύκλος είναι μαύρος και συμβολίζει την Αφρική. Ο τέταρτος κύκλος είναι πράσινος και συμβολίζει την Ωκεανία, ενώ ο πέμπτος κύκλος είναι κόκκινος και συμβολίζει την Αμερική.
Ολυμπιακή Φλόγα
Η Ολυμπιακή Φλόγα είναι ένα από τα σύμβολα του Ολυμπιακού Κινήματος με οικουμενική απήχηση και σημασία. Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων καίει μέρα και νύκτα σε ειδικό βωμό μέσα στο Ολυμπιακό Στάδιο της πόλης που τους φιλοξενεί.
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις
Ανατομία
right|thumb|300px|Το μάθημα ανατομίας του Δρος Τουλπ, πίνακας του [[Ρέμπραντ, 1632]] Η Ανατομία είναι ο κλάδος της Βιολογίας που ασχολείται με τη μελέτη, σε δομικό επίπεδο, την καταγραφή, και την περιγραφή της δομής ζωντανών οργανισμών, και των επιμέρους συστημάτων τους. Διακρίνεται σε Ανατομία Φυτών, Ανατομία Ζώων και Ανθρώπου. Βασική διαδικασία συλλογής πληροφοριών της ανατομίας είναι η ανατομή.
Επιμέρους γνωστικά πεδία της ανατομίας είναι η Ιστολογία, που μελετά τη φυσιολογική δομή των ιστών σε μικροσκοπικό (κυτταρικό) επίπεδο, η Παθολογική Ανατομία, που μελετά παθήσεις και αποκλίσεις από το φυσιολογικό, πάλι σε κυτταρικό επίπεδο, και η Εμβρυολογία, που μελετά τα στάδια ανάπτυξης του εμβρύου και τις αποκλίσεις αυτών από το φυσιολογικό, από το σχηματισμό του εμβρύου (γονιμοποίηση ωοκυττάρου και σχηματισμός ζυγωτού) μέχρι και το πέρας του τοκετού. Η ανατομία άρχισε να συγκροτείται ως επιστημονικός κλάδος κατά την Αναγέννηση.
Ορισμός
Προέρχεται από το ελληνικό ρήμα ἀνατέμνω (<ανά + τέμνω=κόβω) «κόβω επάνω». Πρόκειται για την επιστημονική μελέτη της δομής των οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων, των οργάνων και των ιστών τους. Ασχολείται με τη μορφολογία, τη θέση και τη σύσταση διαφόρων τμημάτων του οργανισμού καθώς και τις σχέσεις τους με άλλα τμήματα. Η Ανατομία είναι εντελώς διαφορετική από τη φυσιολογία και τη βιοχημεία, οι οποίες ασχολούνται αντίστοιχα με τις λειτουργίες των ζωντανών οργανισμών και τις χημικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα. Για παράδειγμα, ένας ανατόμος ασχολείται με το σχήμα, το μέγεθος, τη θέση, τη δομή, την παροχή αίματος και τη νεύρωση ενός οργάνου όπως το ήπαρ, ενώ ένας φυσιολόγος ενδιαφέρεται για την παραγωγή της χολής, το ρόλο του ήπατος στη διατροφή και τη ρύθμιση των λειτουργιών του σώματος.
Η ανατομία μπορεί να υποδιαιρεθεί σε μια σειρά από κλάδους, στους οποίους περιλαμβάνεται η μακροσκοπική και η μικροσκοπική ανατομία. Η μακροσκοπική ανατομία είναι η μελέτη αρκετά μεγάλων δομών που είναι ορατές με γυμνό μάτι, και η οποία περιλαμβάνει επίσης την επιφανειακή ανατομία, δηλαδή τη μελέτη των εξωτερικών χαρακτηριστικών του σώματος. Μικροσκοπική ανατομία είναι η μελέτη των δομών σε μικροσκοπική κλίμακα, περιλαμβανομένης της ιστολογίας (η μελέτη των ιστών) και της εμβρυολογίας (η μελέτη ενός οργανισμού στην πρώιμη κατάσταση του).
Η Ανατομία μπορεί να μελετηθεί με τη χρήση τόσο επεμβατικών όσο και μη επεμβατικών μεθόδων με στόχο την απόκτηση πληροφοριών σχετικά με τη δομή και την οργάνωση των οργάνων και των συστημάτων. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν ανατομή, στην οποία μελετάται ένα σώμα που έχει ανοιχθεί και τα όργανά του, και ενδοσκόπηση, στην οποία ένα όργανο με ενσωματωμένη βιντεοκάμερα εισάγεται μέσω μιας μικρής τομής στο τοίχωμα του σώματος και χρησιμοποιείται για τη διερεύνηση των εσωτερικών οργάνων και άλλων δομών. Αγγειογραφία με ακτίνες Χ ή μαγνητικού συντονισμού αγγειογραφία είναι μέθοδοι για την οπτικοποίηση των αιμοφόρων αγγείων.
Ιστοί ζώων
thumb|254x254px|διάγραμμα ενός ζωικού κυττάρου Το βασίλειο Animalia, που ονομάζεται επίσης μετάζωα, περιέχειπολυκύτταρους οργανισμούς που είναι ετερότροφοι και κινούμενοι (αν και μερικοί έχουν υιοθετήσει δευτερευόντως ένα σταθερό τρόπο ζωής). Τα περισσότερα ζώα έχουν σώματα που διαφοροποιούνται σε επιμέρουςιστούς και τα ζώα αυτά είναι επίσης γνωστά ως ευμετάζωα. Έχουν μια εσωτερική πεπτική κοιλότητα, με ένα ή δύο ανοίγματα, οι γαμέτες παράγονται σε πολυκύτταρα γεννητικά όργανα, και το ζυγωτό περνά από ένα βλαστιδιακό στάδιο κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη του. Στα Μετάζωα δεν περιλαμβάνονται οι σπόγγοι, οι οποίοι έχουν αδιαφοροποίητα κύτταρα.
Σε αντίθεση με τα φυτικά κύτταρα, τα ζωικά κύτταρα δεν έχουν ούτε κυτταρικό τοίχωμα, ούτε χλωροπλάστες. Κενοτόπια, όταν υπάρχουν, είναι περισσότερα σε αριθμό και πολύ μικρότερα από εκείνα στο φυτικό κύτταρο. Οι ιστοί του σώματος αποτελούνται από πολυάριθμους τύπους κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που βρίσκονται στους μύες, τα νεύρα και το δέρμα. Κάθε τύπος έχει μια κυτταρική μεμβράνη που σχηματίζεται από φωσφολιπίδια, το κυτταρόπλασμα και τον πυρήνα. Όλα τα διαφορετικά κύτταρα ενός ζώου προέρχονται από τις εμβρυϊκές βλαστικές στιβάδες. Τα απλούστερα ασπόνδυλα τα οποία σχηματίζονται από δύο βλαστικές στιβάδες, το εκτόδερμα και το ενδόδερμα, ονομάζονται διπλοβλαστικά και τα πιο ανεπτυγμένα ζώα, των οποίων οι δομές και τα όργανα σχηματίζονται από τρεις βλαστικές στιβάδες ονομάζονται τριποβλαστικά. Όλοι οι ιστοί και τα όργανα ενός τριπλοβλαστικού ζώου προέρχονται από οι τρεις βλαστικές στιβάδες του εμβρύου, το εξώδερμα, το μεσόδερμα και το ενδόδερμα.
Οι ιστοί των ζώων μπορούν να ομαδοποιηθούν σε τέσσερις βασικές κατηγορίες: συνδετικός, επιθηλιακός, μυϊκός και του νευρικός ιστός.
Συνδετικός Ιστός
Ο συνδετικός ιστός είναι ινώδης και αποτελείται από κύτταρα που είναι διασκορπισμένα σε ανόργανο υλικό που ονομάζεται εξωκυττάρια μήτρα. Ο συνδετικός ιστός δίνει σχήμα στα όργανα και τα κρατά στη θέση τους. Οι κύριοι τύποι είναι χαλαρός συνδετικός ιστός, λιπώδης ιστός, ινώδης συνδετικός ιστός, χόνδρινος και οστίτης. Η εξωκυττάρια μήτρα περιέχει πρωτεΐνες, η πιο άφθονη από τις οποίες είναι το κολλαγόνο. Το κολλαγόνο παίζει σημαντικό ρόλο στην οργάνωση και τη διατήρηση των ιστών. Η μήτρα μπορεί να τροποποιηθεί για να σχηματίσει ένα σκελετό για την υποστήριξη ή για την προστασία του σώματος. Ο εξωσκελετός είναι μία πεπαχυμένη, άκαμπτη επιδερμίδα που έχει σκληρυνθεί με ανοργανοποίηση, όπως στα μαλακόστρακα ή από την διασταυρούμενη σύνδεση των πρωτεϊνών της όπως στα έντομα. Ένα ενδοσκελετό είναι εσωτερικό και είναι παρούσες σε όλες τις αναπτυγμένες ζώα, καθώς και σε πολλές από τις λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές.
Επιθηλιακός Ιστός
Ο επιθηλιακός ιστός αποτελείται από στενά συσκευασμένα κύτταρα, που συνδέονται μεταξύ τους με μόρια κυτταρικής προσκόλλησης, με λίγο μεσοκυττάριο χώρο. Τα επιθηλιακά κύτταρα μπορεί να είναι πλακώδη (επίπεδα), κυβοειδή ή κυλινδρικά (σε στήλες) και ακουμπούν σε ένα βασικό υμένα, το ανώτερο στρώμα της βασικής μεμβράνης. Το κατώτερο στρώμα είναι ο δικτυωτός υμένας που βρίσκεται δίπλα στο συνδετικό ιστό στην εξωκυτταρική μήτρα που εκκρίνεται από τα επιθηλιακά κύτταρα. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι του επιθηλίου, που τροποποιούνται για να επιτελέσουν μια συγκεκριμένη λειτουργία. Στην αναπνευστική οδό, υπάρχει κροσσωτό επιθήλιο, στο λεπτό έντερο υπάρχουν μικρολάχνες και στο παχύ έντερο υπάρχουν εντερικές λάχνες. Το δέρμα αποτελείται από κερατινοποιημένο πλακώδες επιθήλιο που καλύπτει το εξωτερικό του σώματος του σπονδυλωτού. Τα κερατινοκύτταρα αποτελούν έως το 95% των κυττάρων του δέρματος. Τα επιθηλιακά κύτταρα στην εξωτερική επιφάνεια του σώματος συνήθως εκκρίνουν μια εξωκυτταρική μήτρα υπό τη μορφή επιδερμίδας. Σε απλά ζώα αυτό μπορεί να είναι απλώς μια επένδυση γλυκοπρωτεϊνών. Σε πιο προχωρημένο ζώα, πολλοί αδένες σχηματίζονται από επιθηλιακά κύτταρα.
Μυϊκός Ιστός
Τα μυικά κύτταρα (μυοκύτταρα) σχηματίζουν το δραστικό συσταλτό ιστό του σώματος. Ο μυϊκός ιστός λειτουργεί για να παράγει δύναμη και να προκαλεί κίνηση, είτε μετακίνηση είτε κίνηση μέσα στα εσωτερικά όργανα. Ο μυς σχηματίζεται από συσταλτά νημάτια και διακρίνεται σε τρεις τύπους: τον λείο μυ, τον σκελετικό μυ και τον λοξό γραμμωτό μυ. Ο λείος μυς δεν έχει ραβδώσεις όταν εξετάζεται στο μικροσκόπιο. Συστέλλεται αργά αλλά διατηρεί τη συσταλτικότητα του σε ένα ευρύ φάσμα μηκών διαστολής. Βρίσκεται σε όργανα, όπως τα πλοκάμια της θαλάσσιας ανεμώνης και το τοίχωμα του σώματος των ολοθουροειδών. Ο σκελετικός μυς συστέλλεται γρήγορα, αλλά έχει ένα περιορισμένο φάσμα έκτασης. Βρίσκεται στην κίνηση των προσαρτημάτων και των γνάθων. Ο λοξός γραμμωτός μυς είναι ενδιάμεσος μεταξύ των άλλων δύο. Τα νημάτια κλιμακώνονται και αυτό είναι το είδος του μυός που βρέθηκε σε γαιοσκώληκες, οι οποίοι μπορούν να επεκταθούν αργά ή να κάνουν γρήγορες συσπάσεις. Σε ανώτερα ζώα οι γραμμωτοί μύες υπάρχουν σε δέσμες που συνδέονται με τα οστά για να παρέχουν κίνηση και συχνά τοποθετούνται σε ανταγωνιστικές ομάδες (π.χ. δικέφαλος - τρικέφαλος βραχιόνιος μυς στον βραχίονα). Ο λείος μυς βρίσκεται στα τοιχώματα των ουρητήρων, της ουροδόχου κύστης, των εντέρων, του στομάχου, του οισοφάγου, του αναπνευστικού συστήματος αεραγωγών και των αγγείων. Ο καρδιακός μυς βρίσκεται μόνο στην καρδιά, επιτρέποντάς της να συστέλλεται και να παροχετεύει το αίμα σε όλο το σώμα.
Νευρικός Ιστός
Ο νευρικός ιστός αποτελείται από πολλά νευρικά κύτταρα γνωστά ως νευρώνες που μεταδίδουν πληροφορίες. Σε ορισμένα αργοκίνητα, ακτινικώς συμμετρικά θαλάσσια ζώα, όπως κτενοφόρα και κνιδόζωα (συμπεριλαμβανομένων θαλάσσιες ανεμώνες και μέδουσες), τα νεύρα σχηματίζουν ένα νευρικό δίκτυο, αλλά στα περισσότερα ζώα οργανώνονται επιμήκως σε δέσμες. Στα απλά ζώα, οι δενδρίτες (υποδοχείς του ερεθίσματος) των νευρικών κυττάρων στο τοίχωμα του σώματος προκαλούν μια τοπική αντίδραση σε ένα ερέθισμα. Σε πιο πολύπλοκα ζώα, τα εξειδικευμένα κύτταρα των δενριτών όπως χημειοϋποδοχείς και φωτοϋποδοχείς βρίσκονται σε ομάδες και αποστέλλουν μηνύματα κατά μήκος των νευρωνικών δικτύων σε άλλα μέρη του οργανισμού. Νευρώνες μπορούν να συνδεθούν μεταξύ τους σε γάγγλια. Στα ανώτερα ζώα, εξειδικευμένοι υποδοχείς είναι η βάση των αισθητηρίων οργάνων και υπάρχει ένα κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκέφαλος και νωτιαίος μυελός) και ένα περιφερικό νευρικό σύστημα. Το τελευταίο αποτελείται από τα αισθητικά νεύρα που μεταδίδουν πληροφορίες από αισθητήρια όργανα και τα κινητικά νεύρα που επηρεάζουν όργανα στόχους. Το περιφερικό νευρικό σύστημα χωρίζεται σε σωματικό νευρικό σύστημα, το οποίο μεταφέρει την αίσθηση και ελέγχει εκούσια τους σκελετικούς μύες και σε αυτόνομο νευρικό σύστημα, το οποίο ελέγχει ακούσια τους λείους μύες, ορισμένους αδένες και τα εσωτερικά όργανα, συμπεριλαμβανομένου του στομάχου.
Ανατομία σπονδυλωτών
Δείτε επίσης: Συγκριτική ανατομία
Όλα τα σπονδυλωτά έχουν μια κοινή βασική σωματική διάπλαση και σε ορισμένα στάδια της ζωής τους, (ως επί το πλείστον στο εμβρυϊκό στάδιο), μοιράζονται τα κύρια χαρακτηριστικά των χορδωτών: ένα ενισχυτικό βάκτρο, τη νωτιαία χορδή, ένα ραχιαίο κοίλο σωλήνα του νευρικού συστήματος, το νευρικό σωλήνα, φαρυγγικές σχισμές και μια οπίσθια ουρά στον πρωκτό. Ο νωτιαίος μυελός προστατεύεται από την σπονδυλική στήλη, είναι πάνω από την νωτιαία χορδή και ο γαστρεντερικός σωλήνας είναι κάτω από αυτόν. Ο νευρικός ιστός προέρχεται από το εξώδερμα, ο συνδετικός ιστός προέρχεται από το μεσόδερμα και το έντερο προέρχεται από το ενδόδερμα. Στο οπίσθιο άκρο υπάρχει μια ουρά που αποτελεί συνέχεια του νωτιαίου μυελού και της σπονδυλικής στήλης, αλλά όχι του εντέρου. Το στόμα βρίσκεται στο πρόσθιο άκρο του ζώου, και ο πρωκτός στη βάση της ουράς. Το χαρακτηριστικό ενός σπονδυλωτού είναι η σπονδυλική στήλη, που σχηματίζεται κατά την ανάπτυξη των σπονδύλων. Στα περισσότερα σπονδυλωτά η νωτιαία χορδή γίνεται ο πηκτοειδής πυρήνας των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Ωστόσο, λίγα σπονδυλωτά, όπως οι οξυρρυγχίδες και η κοιλάκανθοι διατηρούν την νωτιαία χορδή στην ενήλικη ζωή. Τα σπονδυλωτά Jawed χαρακτηρίζονται από ζεύγη προσαρτημάτων, πτερυγίων ή ποδιών, τα οποία ενδέχεται δευτερευόντως να χαθούν. Τα άκρα των σπονδυλωτών θεωρούνται ομόλογα, επειδή η ίδια υποκείμενη σκελετική δομή είχε κληρονομηθεί από τον τελευταίο κοινό τους πρόγονο. Αυτό είναι ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν από τον Κάρολο Δαρβίνο προκειμένου να υποστηρίξει τη θεωρία της εξέλιξης.
Ανατομία ψαριών
Κύριο άρθρο: Ανατομία Ψαριού thumb|Σκελετός από ένα ψάρι πεταλούδα δείχνει την σπονδυλική στήλη και το πτερύγιο Το σώμα των ψαριών χωρίζεται σε τρία τμήματα: το κεφάλι, τον κορμό και την ουρά, αν και τα όρια μεταξύ αυτών δεν είναι πάντα διακριτά. Ο σκελετός, ο οποίος σχηματίζει τη δομή στήριξης στο εσωτερικό του ψαριού, είναι κατασκευασμένος είτε από χόνδρο, σε χονδρυχθίες, είτε από οστό σε οστεώδη ψάρια. Το κύριο σκελετικό στοιχείο είναι η σπονδυλική στήλη, που συνίσταται από αρθρωτά μέλη τους σπονδύλους, οι οποίοι είναι ελαφριοί αλλά ταυτόχρονα ισχυροί. Οι νευρώσεις απολήγουν στην σπονδυλική στήλη και δεν υπάρχουν άκρα ή κορσέδες άκρων. Τα κύρια εξωτερικά χαρακτηριστικά των ψαριών, τα πτερύγια, αποτελούνται είτε από οστεώδη είτε από μαλακά αγκάθια, που ονομάζονται ακτίνες, οι οποίες με εξαίρεση τα πτερύγια της ουράς, δεν έχουν άμεση σχέση με τη σπονδυλική στήλη. Υποστήριξη παρέχεται από τους μύες που συνθέτουν το κύριο μέρος του κορμού. Η καρδιά έχει δύο θαλάμους και αντλεί το αίμα μέσω των αναπνευστικών επιφανειών στα βράγχια και σε όλο το σώμα σε ένα ενιαίο κυκλοφορικό βρόχο. Τα μάτια προσαρμόζονται για να βλέπουν υποβρύχια και έχουν μόνο τοπική όραση. Υπάρχει ένα εσωτερικό αυτί, αλλά όχι εξωτερικό ή μέσο αυτί. Οι δονήσεις χαμηλής συχνότητας ανιχνεύονται από την πλευρική γραμμή του συστήματος αισθητηρίων οργάνων, τα οποία πορεύονται κατά μήκος των πλευρών των ψαριών, και αυτά ανταποκρίνονται σε κοντινές μετακινήσεις και αλλαγές στην πίεση του νερού.
Καρχαρίες και σαλάχια είναι βασικά ψάρια με πολλά πρωτόγονα ανατομικά χαρακτηριστικά παρόμοια με εκείνα των αρχαίων ψαριών, συμπεριλαμβανομένων των σκελετών που αποτελούνται από χόνδρο. Τα σώματά τους τείνουν να είναι ραχιαίο-κοιλιακά πεπλατυσμένα, έχουν συνήθως πέντε ζεύγη τεχνητών αεραγωγών και ένα μεγάλο στόμα στο κάτω μέρος του κεφαλιού. Η επιδερμίδα είναι καλυμμένη με λέπια. Έχουν έναν πρωκτό στον οποίο διανοίγονται τα περάσματα του ουροποιητικού και γεννητικού συστήματος αλλά δεν έχουν νηκτική κύστη. Χονδριχθύες παράγουν ένα μικρό αριθμό από μεγάλα κροκώδη αυγά. Μερικά είδη είναι ωοζωοτόκα και τα έμβρυα αναπτύσσονται εσωτερικά, ενώ άλλα είναι ωοτόκα και οι προνύμφες αναπτύσσονται εξωτερικά σε κέλυφος αυγού.
Η γενεαλογία οστεωδών ψαριών διαθέτει περισσότερα ανατομικά χαρακτηριστικά προερχόμενα, συχνά με μεγάλες εξελικτικές αλλαγές, από τα χαρακτηριστικά των αρχαίων ψαριών. Έχουν ένα οστεώδη σκελετό, είναι γενικά πλευρικά πεπλατυσμένα, έχουν πέντε ζεύγη από βράγχια τα οποία προστατεύονται από ένα βλέφαρο και ένα στόμιο πάνω ή κοντά στην άκρη του ρύγχους. Η επιδερμίδα καλύπτεται από επικαλυπτόμενα λέπια. Τα οστεώδη ψάρια έχουν μια νηκτική κύστη που τους βοηθά να διατηρήσουν ένα σταθερό βάθος στη στήλη του νερού, αλλά όχι πρωκτό. Τα περισσότερα γεννούν έναν μεγάλο αριθμό μικρών αυγών με λίγο κρόκο, τα οποία μεταβιβάζουν στη στήλη του νερού. thumb|Ανατομία Βατράχου 1 δεξιός κόλπος, 2 Πνεύμονες, 3 αορτή 4 μάζα αυγού, 5 Κόλον 6 αριστερός κόλπος, 7 κοιλία 8 στόμαχος, 9 ήπαρ,10 χοληδόχος κύστη, 11 λεπτό έντερο, 12 οπίσθιο άνοιγμα
Ανατομία αμφιβίων
Κύριο άρθρο:Ανατομία αμφιβίων left|thumb|Σκελετός βατράχου με κέρατα Τα αμφίβια είναι μια κατηγορία ζώων στα οποία περιλαμβάνονται ταβατράχια, οι σαλαμάνδρες και τα caecilians(ονομασία ενος συγκεκριμένου είδους). Είναι τετράποδα, αλλά τα caecilians και μερικά είδη σαλαμάνδρας είτε δεν έχουν άκρα ή τα άκρα τους είναι μικρού μεγέθους.Τα κύρια οστά τους    είναι κούφια, ελαφριά,πλήρως οστεοποιημένα και οι σπόνδυλοι αλληλοσυνδέονται μεταξύ τους και έχουν αρθρικές επιφάνειες. Οι πλευρές τους είναι συνήθως μικρές και μπορεί να συντήκονται προς το σπόνδυλο. Τα κρανία τους είναι ως επί το πλείστον πλατιά και μικρά και είναι συχνά ατελώς        οστεοποιημένα.Το δέρμα τους περιέχει λίγο κερατίνη και δεν έχει λέπια, αλλά περιέχει πολλούς         βλεννογόνους αδένες και σε ορισμένα είδη, αδένες δηλητηρίου. Οι καρδιές των αμφιβίων έχουν      τρεις θαλάμους, δύοκόλπους και μία κοιλία. Έχουν μια ουροδόχο κύστη και τα αζωτούχα      απόβλητα απεκκρίνονται κυρίως ως ουρία. Τα αμφίβια αναπνέουν μέσω μιας στοματικής παρειάς μιας αντλίας στην οποία ο αέρας έλκεται πρώτα μέσα στη στοματοφαρρυγγική περιοχή μέσω των ρουθουνιών. Στη συνέχεια, αυτά κλείνουν και ο αέρας ωθείται μέσα στους πνεύμονες με συστολή του λαιμού. Αυτοί συμπληρώνουν την διαδικασία με ανταλλαγή αερίων μέσω του δέρματος το οποίο πρέπει να διατηρείται υγρό.
Στα βατράχια η πυελική ζώνη είναι ισχυρή και τα πίσω πόδια είναι πολύ μεγαλύτερα και ισχυρότερα από ότι τα μπροστινά άκρα. Τα πόδια έχουν τέσσερα ή πέντε δάκτυλα τα οποία είναι συνιφασμένα με μια μεμβράνη ειδική για κολύμπι ή έχουν βεντούζες για αναρρίχηση. Οι βάτραχοι έχουν μεγάλα μάτια και δεν διαθέτουν ουρά. Οι σαλαμάνδρες μοιάζουν με σαύρες στην εμφάνιση τα κοντά τους πόδια προεξέχουν στα πλάγια, η κοιλιά τους είναι πολύ κοντά ή και σε επαφή με το έδαφος και έχουν μια μακριά ουρά. Τα caecillians επιφανειακά μοιάζουν με γαιοσκώληκες και δεν έχουν άκρα. Κρύπτονται μέσα στο χώμα μέσω  ενός συστήματος ζωνών με μυικές συσπάσεις που συμβαίνουν κατα μήκος του σώματός τους και κολυμπούν κάνοντας κυματιστές κινήσεις με το σώμα τους από τη μία πλευρά στην άλλη.
Ανατομία ερπετών
Κύριο άρθρο:Ανατομία Ερπετών left|thumb|Σκελετός φιδιού σχεδιαστής:Richard Lydekker, 1896 Τα ερπετά είναι μια κατηγορία ζώων στα οποία περιλαμβάνονται οι χελώνες, tuataras, οι σαύρες, τα φίδια και οι κροκόδειλοι. Είναι τετράποδα, αλλά τα φίδια και μερικά είδη σαύρας, είτε δεν έχουν άκρα ή τα άκρα τους είναι πολύ μικρού μεγέθους. Τα οστά τους είναι καλύτερα οστεοποιημένα και ο σκελετός τους ισχυρότερος σε σχέση με τις αντίστοιχες δομές των αμφιβίων. Τα δόντια τους έχουν κωνικό και ως επί το πλείστον ομοιόμορφο μέγεθος. Τα επιφανειακά κύτταρα της επιδερμίδας έχουν τροποποιηθεί σε κεράτινες κλίμακες οι οποίες δημιουργούν ένα αδιάβροχο στρώμα. Τα ερπετά δεν είναι σε θέση να χρησιμοποιούν το δέρμα τους για την αναπνοή όπως κάνουν τα αμφίβια αλλά έχουν ένα αποδοτικότερο αναπνευστικό σύστημα προσροφώντας αέρα στους πνεύμονές τους, επεκτείνοντας το θωρακικό τους τοίχωμα. Η καρδιά τους ομοιάζει με εκείνη των αμφιβίων, αλλά επίσης, υπάρχει ένα διάφραγμα το οποίο διαχωρίζει την οξυγονωμένη και αποξυγονωμένη ροή του αίματος. Το αναπαραγωγικό σύστημα είναι σχεδιασμένο για εσωτερική αναπαραγωγή, συμπεριλαμβανομένου και ενός οργάνου συνουσίας στα περισσότερα είδη. Τα αυγά περιβάλλονται από αμνιακές μεμβράνες οι οποίες τα διατηρούν υγρά. Είναι τοποθετημένα στο έδαφος, ή αναπτύσσονται εσωτερικά σε ορισμένα είδη. Η ουροδόχος κύστη είναι μικρή και ως αζωτούχο απόβλητο αποβάλλεται το ουρικό οξύ. thumb|Ανατομία φιδιού 1.οισοφάγος 2.τραχεία 3.πνευμονική τραχεία 4.στοιχειώδης αριστερός πνεύμονας 5.δεξιός πνεύμονας 6.καρδιά 7.ήπαρ 8.στόμαχος 9.θύλακος αέρος 10.χοληδόχος κύστις 11.πάγκρεας 12.σπλήνας 13.έντερο 14.όρχεις 15.νεφροί
Χελώνες: Οι χελώνες είναι αξιοσημείωτες για τα προστατευτικά κελύφη τους. Έχουν ένα άκαμπτο κορμό εγκλωβισμένο σε ένα κεράτινο καβούκι προς τα πάνω και ένα στέρνο προς τα κάτω. Αυτά σχηματίζονται από οστικές πλάκες ενσωματωμένες στο δέρμα οι οποίες είναι υποκείμενες των αντίστοιχων κεράτινων πλακών και εν μέρει συντήκονται με τις πλευρές και την σπονδυλική στήλη. Ο λαιμός τους είναι μακρύς και ευέλικτος και το κεφάλι όπως και τα πόδια μπορούν να τραβηχτούν προς τα πίσω μέσα στο κέλυφος. Οι χελώνες είναι χορτοφάγες και τα τυπικά δόντια των ερπετών έχουν αντικατασταθεί από αιχμηρές κεράτινες πλάκες. Στα υδρόβια είδη τα μπροστινά πόδια έχουν τροποποιηθεί σε βατραχοπέδιλα.
Tuataras: Επιφανειακά ομοιάζουν με σαύρες αλλά η καταγωγή τους αποκλίνει κατά την Τριαδική περίοδο. Υπάρχει ένα ζωντανό είδος, Sphenodon punctatus. Το κρανίο έχει δύο ανοίγματα (θυρίδες) σε κάθε πλευρά και το σαγόνι είναι σταθερά προσαρτημένο στο κρανίο. Υπάρχει μία σειρά δοντιών στην κάτω γνάθο τα οποία προσαρμόζονται μεταξύ των δύο σειρών στην άνω γνάθο όταν το ζώο μασά. Τα δόντια είναι απλώς μία προβολή ενός οστέινου υλικού της κάτω γνάθου και εν τέλει φθείρονται. Ο εγκέφαλος και η καρδιά είναι πιο αρχέγονοι σχηματισμοί σε σχέση με τα υπόλοιπα ερπετά και οι πνεύμονες έχουν έναν ενιαίο θάλαμο ελλείψει βρόγχων. Τα tuataras έχουν ένα καλά ανεπτυγμένο βρεγματικό μάτι(φωτοδεκτικό μάτι στην επίφυση των ζώων) στο μέτωπό τους.
Σαύρες: Έχουν κρανία με ένα μόνο άνοιγμα σε κάθε πλευρά, η κατώτερη γραμμή του οστού κάτω από το δεύτερο άνοιγμα έχει χαθεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι γνάθοι (τα σαγόνια) να είναι λιγότερο σταθερά γεγονός που εξηγεί το μεγάλο άνοιγμα στόματος που έχουν οι σαύρες. Οι σαύρες είναι ως επι το πλείστον τετράποδα, με τον κορμό τους να συγκρατείται από το έδαφος σε μικρή απόσταση. Έχουν πόδια που φέρονται στα πλάγια, αλλά μερικά είδη δεν έχουν άκρα και ομοιάζουν με φίδια. Οι σαύρες έχουν κινητά βλέφαρα, διαθέτουν τύμπανα και μερικά είδη έχουν ένα κεντρικό βρεγματικό μάτι.
Φίδια: Τα φίδια είναι στενά συνδεδεμένα με τις σαύρες αφού και τα δύο αποτελούν διακλαδώσεις κοινής καταγωγής κατά την Κρητιδική περίοδο, και μοιράζονται πολλά χαρακτηριστικά.Ο σκελετός αποτελείται από: ένα κρανίο, ένα υοειδές οστό, μία σπονδυλική στήλη και τις πλευρές. Μερικά είδη ωστόσο διατηρούν ένα ίχνος πυέλου και πίσω άκρων με τη μορφή ενός εξωτερικού εναπομείναντος τμήματος. Το τμήμα κάτω από το δεύτερο άνοιγμα του κρανίου τους έχει επίσης χαθεί (όπως και στις σαύρες) και τα σαγόνια τους έχουν εξαιρετική ευελιξία επιτρέποντας στο φίδι να καταπιεί ολόκληρη τη λεία του. Τα φίδια δεν έχουν κινητά βλέφαρα και τα μάτια τους καλύπτονται από διαφανής ορατές πτυχές. Δεν έχουν τύμπανα αλλά μπορούν να ανιχνεύσουν τις δονήσεις του εδάφους μέσω των οστών του κρανίου τους. Οι διχαλωτές τους γλώσσες χρησιμοποιούνται συχνά ως οσφρητικά και γευστικά όργανα και κάποια είδη έχουν αισθητήριες εσοχές στο κεφάλι τους γεγονός που τους επιτρέπει να εντοπίζουν τα θερμόαιμα θηράματα τους.
Κροκόδειλοι: Οι κροκόδειλοι είναι μεγάλα (μέγεθος) αλλά κοντά (ύψος) υδρόβια ερπετά με μακρύ ρύγχος και μεγάλο αριθμό δοντιών. Το κεφάλι και ο κορμός τους είναι ραχιαιο-κοιλικά ισοπεδωμένα και η ουρά τους είναι πλευρικά συμπιεσμένη. Αυτή κάνει κυματιστές κινήσεις από τη μία πλευρά στην άλλη μέσα στο νερό για να βοηθήσει το ζώο στο κολύμπι. Οι σκληρές κερατινοποιημένες κλίμακες που διαθέτουν, παρέχουν προστασία στο σώμα του κροκόδειλου, και μερικές συγχωνεύονται με το κρανίο. Τα ρουθούνια, τα μάτια και τα αυτιά είναι υπερυψωμένα στο πάνω μέρος της επιφάνειας της κεφαλής επιτρέποντας στο ζώο να παραμένει πάνω από την επιφάνεια του νερού καθώς επιπλέει. Βαλβίδες σφραγίζουν τα ρουθούνια και τα αυτιά όταν το ζώο βυθίζεται. Σε αντίθεση με τα άλλα ερπετά, οι κροκόδειλοι έχουν καρδιές με τέσσερις θαλάμους που επιτρέπουν τον πλήρη διαχωρισμό οξυγονωμένου και αποξυγονωμένου αίματος.
Ανατομία πτηνών
Κύριο άρθο:Ανατομία πτηνών [[File:Duerer wing of a blue roller.jpg|left|thumb|Μέρος φτερού σχεδιασμένο τον Albrecht Dürer [[File:Bird.parts.jpg|thumb|Τα μέρη ενός πτηνού
Τα φτερά είναι αποφύσεις της επιδερμίδας και βρίσκονται σε συγκεκριμένες ζώνες από όπου ανεμίζονται πάνω από το δέρμα. Μεγάλες φτερούγες βρίσκονται στα φτερά και την ουρά, το περίγραμα των φτερών καλύπτει την επιφάνεια του πτηνού. Στα νεαρά πτηνά και στα πτηνά που ζουν στο νερό εμφανίζεται μια λεπτή μεμβράνη φτερούγων κάτω από τα φτερά τους. Ο μόνος δερματικός αδένας είναι ένα σμηγματογόνος αδένας κοντά στη βάση της ουράς. Αυτό παράγει μια ελαιώδη έκκριση που στεγανοποιεί τα φτερά όταν το πουλί καθαρίζει τα φτερά του. Υπάρχουν κλίμακες στα πόδια, τα πόδια και τα νύχια στις άκρες των δακτύλων.
Ανατομία θηλαστικών
Κύριο άρθρο: Ανατομία Θηλαστικών Τα θηλαστικά είναι μια διαφορετική κατηγορία ζώων που ζουν κυρίως στη στεριά. Υπάρχουν βέβαια και μερικά υδρόβια καθώς και άλλα που έχουν αναπτύξει την ικανότητα να πετούν. Τα περισσότερα έχουν τέσσερα άκρα αλλά κάποια υδρόβια θηλαστικά δεν έχουν άκρα ή τα άκρα τους έχουν τροποποιηθεί σε πτερύγια. Τα μπροστινά άκρα της νυχτερίδας,επίσης, έχουν μετατραπεί σε φτερά. Τα πόδια των περισσότερων θηλαστικών βρίσκονται κάτω από τον κορμό ο οποίος απέχει αρκετά από το έδαφος. Τα οστά των θηλαστικών είναι καλά οστεοποιημένα και τα δόντια τους,τα οποία συνήθως διαφοροποιούνται, είναι επικαλυμμένα με ένα στρώμα πρισματικού σμάλτου. Τα δόντια τους είναι καλυμμένα (νεογιλά δόντια) καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Εξαίρεση αποτελούν διάφορα υδρόβια θηλαστικά όπως το δελφίνι, η φάλαινα. Τα θηλαστικά έχουν τρία οστά στο μέσο αυτί και ένα κοχλία στο έσω αυτί. Τα θηλαστικά έχουν μαλλιά και το δέρμα τους περιέχει αδένες που εκκρίνουν ιδρώτα. Μερικοί από αυτούς τους αδένες είναι εξειδικευμένοι μαστικοί αδένες που παράγουν γάλα για την θρέψη των νεογνών. Τα θηλαστικά αναπνέουν μέσω των πνευμόνων τους και έχουν ένα μυικό διάφραγμα το οποίο χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά και βοηθά στην προσρόφηση αέρα στους πνεύμονες. Η καρδιά των θηλαστικών έχει τέσσερις θαλάμους και το οξυγονωμένο αίμα διαχωρίζεται από το μη οξυγονωμένο. Τα αζωτούχα απόβλητά τους απεκκρίνονται κυρίως ως ουρία.
Τα θηλαστικά είναι αμνιωτά (το έμβρυο τους αναπτύσσεται σε άμνιο και χόριο) και τα περισσότερα είναι ζωοτόκα γεννώντας μικρά ζωντανά. Εξαίρεση αποτελούν τα μονοτρήματα(είδος θηλαστικών) που γεννούν αυγά, ο πλατύπους και οι ταχυγλωσσίδες της Αυστραλίας. Στα υπόλοιπα θηλαστικά τα περισσότερα έχουν πλακούντα από όπου και τρέφεται το έμβρυο. Εξαίρεση αποτελούν τα μαρσιποφόρα, στα οποία το νεογνικό στάδιο είναι πολύ μικρό και το έμβρυο βρίσκει το δρόμο προς ένα θύλακο (μάρσιπος) που έχει η μητέρα, όπου και αναπτύσσεται.
Ανατομία ανθρώπου
Κύριο άρθρο: Ανατομία ανθρώπου left|thumb|Οβελιαία διατομή της κεφαλής, όπως φαίνεται από μια μαγνητική τομογραφία Οι άνθρωποι έχουν το συνολικό σχέδιο του σώματος ενός θηλαστικού. Το ανθρώπινο σώμα διακρίνεται στην κεφαλή, τον τράχηλο, τον κορμό (που περιλαμβάνει το θώρακα και την κοιλιά), τα δύο άνω άκρα και τα δύο κάτω άκρα.
Σε γενικές γραμμές, οι φοιτητές ορισμένων βιολογικών επιστημών, παραϊατρικό προσωπικό, οδοντοτεχνίτες, φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, νοσηλευτές και φοιτητές της ιατρικής μαθαίνουν μακροσκοπική και μικροσκοπική ανατομία από ανατομικά μοντέλα, σκελετούς, εγχειρίδια, διαγράμματα, φωτογραφίες, διαλέξεις και σεμινάρια. Οι φοιτητές ιατρικής ειδικότερα, καλούνται, επίσης, να μάθουν ανατομία από την πρακτική εμπειρία του τεμαχισμού και της επιθεώρησης των πτωμάτων. Η μελέτη της μικροσκοπικής ανατομίας (ή ιστολογίας) μπορεί να βοηθηθεί από την πρακτική εξέταση ιστολογικών παρασκευασμάτων (ή διαφανειών) κάτω από ένα μικροσκόπιο.