cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκο
Κανόνες
Ο τρόπος βαθμολογίας που αναφέρθηκε πιο πάνω είναι ο ιαπωνικός. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι που μετρούν διαφορετικά, που σχεδόν πάντα έχουν το ίδιο αποτέλεσμα.
Μιας και ο μαύρος έχει το πλεονέκτημα της πρώτης κίνησης ο άσπρος ξεκινάει το παιχνίδι με μικρό προβάδισμα σε πόντους που λέγεται komidashi ή komi (συνήθως 6.5 πόντους).Το komi μπορεί να προσαρμοστεί ανάλογα με την διαφορά σε δύναμη των δύο αντιπάλων.Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να πάρει αρνητικό πρόσημο,ενώ σπάνια είναι ακέραιος αριθμός.Για τον λόγο αυτό οι ισοπαλίες (jigo) στο γκο είναι μηδαμινές.
Η καταγραφή των παρτίδων γίνεται σε kifu.
Το γκο επιτρέπει και τα παιχνίδια με πλεονέκτημα. Αν ένας παίκτης είναι πιο δυνατός από τον αντίπαλο του, τότε παίρνει τα άσπρα, και δίνει στον μαύρο πλεονέκτημα ένα αριθμό πετρών στην αρχή του παιχνιδιού που καλύπτει τη διαφορά δύναμης.
right|frame|5ο παιχνίδι του τελικού κυπέλλου LG 2002 μεταξύ Choe Myeong-hun (άσπρος) και [[Lee Sedol (μαύρος) στη τελική φάση του ανοίγματος; ο άσπρος ανέπτυξε μεγάλο moyo (περιοχή με δυνατότητα να γίνει δική του), ενώ ο μαύρος έχει δυνατή επιρροή προς το κέντρο.]]
Βαθμίδες
Από τον 16ο αιώνα, εφαρμόστηκαν βαθμίδες (ranks) στο Γκο που ενδεικνύουν τη δύναμη των παικτών. Το σύστημα προέρχεται από αυτό των πολεμικών τεχνών. Οι αρχάριοι ξεκινούν από 25 μέχρι 30 kyu. Όσο δυναμώνουν το kyu μειώνεται ώσπου να φθάσει στο 1 kyu ή 1k. Παίκτες που πέρασαν από τα kyu μπαίνουν στην κατηγορία των αρχάριων dan ή shodan. Η βαθμίδα που ακολουθεί το 1k είναι 1 dan ή 1d. Όσο δυναμώνουν το dan αυξάνεται μέχρι το 7 dan, πράγμα που λίγα άτομα καταφέρνουν.
Πολιτιστικό γίγνεσθαι
Αναφορές στο Γκο υπάρχουν τόσο στον κινηματογράφο (π, Ένας Υπέροχος Άνθρωπος), όσο και στην τηλεόραση (Οι Δώδεκα Πίθηκοι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιτραπέζια παιχνίδια Κατηγορία:Πολιτισμός της Κίνας Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός
Πέτρα Κέλλυ
Η Πέτρα Κάριν Κέλλυ (γερμανικά: Petra Karin Kelly, 29 Νοεμβρίου 1947-1 Οκτωβρίου 1992), ήταν Γερμανίδα πολιτικός, από τους πρωτεργάτες στην ίδρυση των Γερμανών Πρασίνων.
Γεννήθηκε στο Γκύντσμπουργκ της Βαυαρίας με το όνομα Πέτρα Κάριν Λέμανν (Petra Karin Lehmann). Άλλαξε το ονομά της σε Κέλλυ μετά τον γάμο της μητέρας της με έναν αξιωματικό του αμερικανικού στρατού. Το 1959 ακολούθησε την οικογενειά της στη Γεωργία των Ηνωμένων Πολιτειών όπου έζησε ως το 1970. Κράτησε όμως την γερμανική της υπηκοότητα.
Θαυμάστρια του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, δραστηριοποιήθηκε στην προεκλογική εκστρατεία στις εκλογές του 1968 με το μέρος του Ρόμπερτ Κέννεντυ. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στη Σχολή Διεθνών Υπηρεσιών του Αμερικανικού Πανεπιστημίου (Ουάσιγκτων), απ' όπου αποφοίτησε το 1970. Επίσης αποφοίτησε από το Ευρωπαικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ το 1971.
Εργάστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (1971-1983). Την περίοδο αυτή συμμετείχε σε πολλές ειρηνιστικές και περιβαλλοντικές εκστρατείες στη Γερμανία και σε άλλες χώρες.
Ιδρυτικό μέλος των Πρασίνων, εκπρόσωπος (1980-1983) και βουλευτής 1983-1990.
Για την διεθνή ανθρωπιστική και οικολογική της δράση της απονεμήθηκε το Εναλλακτικό Βραβείο Νόμπελ το 1982.
Το 1992 βρέθηκε δολοφονημένη στο διαμερισμά της στη Βόννη, πιθανότατα από τον συντροφό της Γκερτ Μπάστιαν που βρέθηκε επίσης νεκρός.
Με σκοπό την συνέχιση του έργου και τη διάδοση των ιδεών και του πολιτικού μηνύματος της Πέτρα Κέλλυ δημιουργήθηκε το 1997 το Ίδρυμα Πέτρα Κέλλυ ως τμήμα του Ιδρύματος Χάινριχ Μπελλ. Από το 1998 το ίδρυμα απονέμει τα Βραβεία Πέτρα Κέλλυ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, την Οικολογία και τη Μη Βία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Οικολόγοι Κατηγορία:Βραβείο Ορθής Διαβίωσης
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1985-1986
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1985-86	 διεξήχθη σε τέσσερις ομίλους, δύο στο Νότο και δύο στο Βορρά, με συμμετοχή συνολικά 41 ομάδων: 20 στους ομίλους του νότου (2Χ10) και 21 στους ομίλους του βορρά (11+10). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Α.Ο. Ηλυσιακός, έπειτα από ειδικό τουρνουά ενός γύρου μεταξύ των πρωταθλητών των τεσσάρων ομίλων. Ακολούθως, μετείχε στο ειδικό τουρνουά ανόδου και εντάχθηκε στη νέα Α1΄ Εθνική κατηγορία.
Η αναδιάρθρωση των κατηγοριών
Η σεζόν 1985-86 ήταν η τελευταία στην οποία η Β΄ Εθνική αποτελούσε την δεύτερη κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος μπάσκετ, διότι από την επόμενη σεζόν θεσπίστηκε η ενδιάμεση Α2΄ Εθνική κατηγορία με 12 ομάδες, ενώ η Α΄ Εθνική μετονομάστηκε σε Α1΄ (με 10 ομάδες). Έτσι από την επόμενη σεζόν 1986-87 η Β΄ Εθνική ουσιαστικά έγινε η τρίτη εθνική κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος και συγκροτήθηκε από έναν όμιλο 14 ομάδων.
Προκειμένου να γίνει η αναδιάρθρωση, οι πρωταθλητές των τεσσάρων ομίλων της Β΄ Εθνικής αγωνίστηκαν σε έναν τελικό όμιλο ενός γύρου. Στη συνέχεια οι δύο πρώτοι της Β΄ Εθνικής και δύο ομάδες της Α΄ Εθνικής (η 9η και 10η) αγωνίστηκαν σε όμιλο διαβάθμισης ενός γύρου για δύο θέσεις στην Α1΄. Η νέα Α2΄ Εθνική κατηγορία και η νέα ενιαία Β΄ Εθνική συγκροτήθηκαν ως εξής:
Νότος
1 Η θέση κατάταξης στις περιπτώσεις ισοβαθμίας καθορίστηκε με βάση τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων που ισοβάθμησαν.
Βορράς
1 Η θέση κατάταξης στις περιπτώσεις ισοβαθμίας καθορίστηκε με βάση τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων που ισοβάθμησαν.
Τελικός όμιλος
Μετείχαν οι πρωταθλητές των τεσσάρων ομίλων.
Όμιλος διαβάθμισης για την Α1΄
Μετείχαν η 9η και η 10η της Α΄ Εθνικής και οι δύο πρώτες ομάδες της Β΄ Εθνικής.
Πηγές
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1985 1986 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1985 1986
Υπεράσπιση των Πολωνικών Ταχυδρομείων στο Ντάντσιχ
Η Υπεράσπιση των Πολωνικών Ταχυδρομείων στο Ντάντσιχ είναι ένα από τα πρώτα γεγονότα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ξημερώματα της 1ης Σεπτεμβρίου 1939 ξεκίνησε η Γερμανική εισβολή στην Πολωνία με το βομβαρδισμό του λιμανιού του Ντάντσιχ, που ήταν υπό πολωνικό έλεγχο, από το γερμανικό θωρηκτό Schleswig-Holstein. Ταυτόχρονα η μονάδα των SS, SS Heimwehr Danzig, τοπικές παραστρατιωτικές δυνάμεις και ειδικές δυνάμεις της γερμανικής αστυνομίας του Ντάντσιχ προσπάθησαν να καταλάβουν το κτίριο των Πολωνικών Ταχυδρομείων και να αποκτήσουν τον έλεγχο της πόλης.
Το κτίριο των Πολωνικών Ταχυδρομείων υπερασπίστηκαν για 15 ώρες 56 Πολωνοί, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν υπάλληλοι των Ταχυδρομείων. Κατά τη διάρκεια της μάχης και στη συνέχεια, κατά τη παράδοση των αμυνομένων, έξι από αυτούς σκοτώθηκαν από τις γερμανικές δυνάμεις ενώ οι περισσότεροι από τους υπολοίπους αφού παραδόθηκαν δικάστηκαν, καταδικάστηκαν ως παράνομοι μαχητές σύμφωνα το γερμανικό ειδικό στρατιωτικό ποινικό νόμο του 1938 και εκτελέστηκαν λίγες μέρες αργότερα.
Η Υπεράσπιση των Πολωνικών Ταχυδρομείων του Ντάντσιχ παρουσιάζεται στο μυθιστόρημα του Γκύντερ Γκρας, το Τενεκεδένιο Ταμπούρλο, στο κεφ. 18.
Η μάχη
Στις 04.45, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, ξεκίνησε η Μάχη του Βέστερπλαττε, με το θωρηκτό Schleswig-Holstein να βομβαρδίζει τις πολωνικές δυνάμεις στην ομώνυμη χερσόνησο, στο λιμάνι του Ντάντσιχ. Ταυτόχρονα η αστυνομία του Ντάντσιχ, υπό τις διαταγές του Polizeioberst Willi Bethke, άρχισε την επίθεση στο κτίριο των Πολωνικών Ταχυδρομείων. Ήδη στις 4 τα ξημερώματα Γερμανοί είχαν κόψει το ηλεκτρικό ρεύμα και το τηλέφωνο στο κτίριο των Ταχυδρομείων.
Σύντομα οι δυνάμεις της γερμανικής αστυνομίας ενισχύθηκαν με άνδρες των SA της πόλης, και των μονάδων των SS, SS Wachsturmbann "E" και SS Heimwehr Danzig καθώς και με τρία τεθωρακισμένα οχήματα ADGZ της αστυνομίας. Παρόντες στην επίθεση ήταν ο αρχηγός του Ναζιστικού Κόμματος στο Ντάντσιχ, ο Άλμπερτ Φόστερ καθώς και δημοσιογράφοι τοπικών γερμανικών εφημερίδων, του ραδιοφώνου Reichssender Danzig και της newsreel εταιρίας Ufa-Tonwache, για να καλύψουν το γεγονός.
Αρχικά οι γερμανικές δυνάμεις προσπάθησαν να μπουν στο κτίριο από την είσοδο. Όμως μολονότι μερικοί Γερμανοί αστυνομικοί και παραστρατιωτικοί κατάφεραν να σπάσουν την είσοδο και να μπουν στο κτίριο τελικά η επίθεση αποκρούστηκε από τους αμυνόμενους. Κατά τη πρώτη αυτή προσπάθεια κατάληψης του κτιρίου 2 Γερμανοί σκοτώθηκαν και άλλοι εφτά τραυματίστηκαν. Η δεύτερη προσπάθεια έγινε από τα γραφεία αλλά και αυτή αποκρούστηκε. Κατά τη δεύτερη επίθεση σκοτώθηκε ο Κόνραντ Γκουντέρσκι, διοικητής των υπερασπιστών των Πολωνικών Ταχυδρομείων.
Καθώς η αντίσταση των Πολωνών αποδεικνυόταν πιο ισχυρή από την αναμενόμενη ο Bethke πρότεινε να ανατινάξουν το κτίριο με εκρηκτικά αλλά ο Φόρστερ αρνήθηκε. Στις 11.00 οι επιτιθέμενοι, ενισχυμένοι από τη Βέρμαχτ με δύο πυροβόλα των 75 χιλ. και ένα οβιδοβόλο των 105 χιλ., επιτέθηκαν ξανά αλλά και αυτή η επίθεση απωθήθηκε. Στη συνέχεια ζητήθηκε η βοήθεια των γερμανικών στρατευμάτων στο Βέστερπλαττε αλλά επειδή η ρήψη των όλμων σταμάτησε γρήγορα γιατί καθώς δεν ήταν στοχευμένη αποτελούσε μεγαλύτερη απειλή για τους επιτιθέμενους.
Στις 15.00 οι επιτιθέμενοι προχώρησαν σε δίωρη κατάπαυση του πυρός και απαίτησαν την παράδοση των Πολωνών αλλά αυτοί αρνήθηκαν. Στο μεσοδιάστημα Γερμανοί σκαπανείς έσκαψαν κάτω από τους τοίχους του κτιρίου και τοποθέτησαν εκρηκτικό μηχανισμό με 600 κιλά εκρηκτική ύλη. Ο μηχανισμός αυτός εξεράγη στις 17.00 και οι γερμανικές δυνάμεις, υπό την κάλυψη του πυροβολικού, επιτέθηκαν ξανά και κατάφεραν να καταλάβουν το μεγαλύτερο μέρος του κτιρίου εκτός από το ισόγειο. Εξοργισμένος από την άρνηση των Πολωνών να παραδοθούν ο Bethke προχώρησε στη τοποθέτηση στο ισόγειο ενός βαγονιού βυτίου, που ήταν γεμάτο βενζίνη, και το οποίο πυροδοτήθηκε με μια χειροβομβίδα. Τρεις Πολωνοί κάηκαν ζωντανοί και οι υπόλοιποι αποφάσισαν να παραδοθούν. Συνολικά κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων σκοτώθηκαν έξι από τους αμυνόμενους. Στη συνέχεια κατά την παράδοση των αμυνομένων σκοτώθηκαν άλλοι δύο Πολωνοί: ο διευθυντής Dr. Jan Michoń, τον οποίον οι Γερμανοί πυροβόλησαν και σκότωσαν μολονότι κρατούσε μια λευκή σημαία, και ο διοικητής Józef Wąsik, που κάηκε ζωντανός. Έξι Πολωνοί κατάφεραν να ξεφύγουν αλλά οι δύο από αυτούς συνελήφθησαν αργότερα. Δέκα έξι μεταφέρθηκαν τραυματισμένοι στο νοσοκομείο και από αυτούς οι έξι πέθαναν, μεταξύ των οποίων και ένα δεκάχρονο κορίτσι, η Erwina, που ζούσε με τους γονείς της στο κτίριο που στέγαζε τα Ταχυδρομεία καθώς ο πατέρας της ήταν ο υπεύθυνος του  κτιρίου. Οι υπόλοιποι συνελήφθησαν.
Οι συλληφθέντες
Συνολικά οι συλληφθέντες ήταν 38. Εκτός από τους δέκα τραυματίες, που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο (μαζί με τους άλλους έξι που πέθαναν εκεί από τα τραύματά τους), οι υπόλοιποι 28 κρατήθηκαν αρχικά στο κτίριο της αστυνομίας και μετά από μερικές μέρες στάλθηκαν στο Victoriaschule, όπου ανακρίθηκαν και υπέστησαν βασανιστήρια. Στον ίδιο χώρο κρατήθηκαν και άλλοι 300 με 400 Πολωνοί του Ντάντσιχ.
Και οι 38 συλληφθέντες δικάστηκαν από το στρατιωτικό δικαστήριο της Βέρμαχτ, Gruppe Eberhardt. Οι 28 δικάστηκαν στις 8 Σεπτεμβρίου έχοντας έναν μόνο αξιωματικό της Βέρμαχτ ως συνήγορο υπεράσπισης. Οι άλλοι 10, αφού ανάρρωσαν, δικάστηκαν στις 30 Σεπτεμβρίου. Όλοι καταδικάστηκαν σε θάνατο υπό το Γερμανικό ειδικό στρατιωτικό δίκαιο του 1938, ως παράνομοι μαχητές. Τη ποινή ζήτησε ο εισαγγελέας Hans Giesecke και ανακοινώθηκε από το προεδρεύοντα δικαστή Kurt Bode, αντιπρόεδρο του Oberlandesgericht Danzig (Ανώτατο Τοπικό Δικαστήριο του Ντάντσιχ). Την ποινή των πρώτων 28 επικύρωσε ο Στρατηγός Hans Γκύντερ φον Κλούγκε και των υπολοίπων 10 ο στρατηγός Eduard Wagner. Ο Βάγκνερ αυτοκτόνησε στις 23 Ιουλίου 1944 ως μέλος της συνομωσίας 20ης Ιουλίου. Η αίτηση για απονομή χάριτος απορρίφθηκε από το Στρατηγό Βάλτερ φον Μπράουχιτς. Ο Giesecke και ο Bode δε λογοδότησαν ποτέ για τις εκτελέσεις και μετά το τέλος του πολέμου συνέχισαν την καριέρα τους ως δικηγόροι στη Γερμανία. Και οι δύο πέθαναν από φυσικά αίτια τη δεκαετία του εβδομήντα.
Οι περισσότεροι κρατούμενοι εκτελέστηκαν από στρατιωτικό απόσπασμα, στο οποίο επικεφαλής ήταν ο SS-Sturmbannführer Max Pauly οποίος αργότερα υπήρξε διοικητής του Στρατοπέδου συγκέντρωσης Νόιενγκαμμε στις 5 Οκτωβρίου και τάφηκαν σε μαζικό τάφο στο νεκροταφείο Zaspa. Ένας από τους συλληφθέντες, ο Leon Fuz, δολοφονήθηκε τον Νοέμβριο, Στρατόπεδο συγκέντρωσης Στούτχοφ. Τέσσερις κρατούμενοι που κατάφεραν να δραπετεύσουν, επέζησαν του πολέμου. Οι οικογένειες των ταχυδρομικών υπαλλήλων διώχτηκαν. Αντίστοιχη μοίρα είχαν έντεκα εργάτες των Πολωνικών σιδηροδρόμων, από την Tczew, που εκτελέστηκαν από άνδρες των SA.
Για περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Γκντανσκ
Διαδικτυακή κυκλοφορία
Διαδικτυακή Κυκλοφορία είναι η ροή δεδομένων σε ολόκληρο το Διαδίκτυο ή σε ορισμένους δικτυακούς συνδέσμους των δικτύων του. Οι κοινές μετρήσεις της κίνησης είναι ο συνολικός όγκος, σε μονάδες πολλαπλάσια του byte, ή ως ρυθμοί μετάδοσης σε bytes ανά συγκεκριμένες μονάδες χρόνου.
Καθώς η τοπολογία του Διαδικτύου δεν είναι ιεραρχική, δεν είναι δυνατή καμία ενιαία μέτρηση για τη συνολική κίνηση στο Διαδίκτυο. Τα δεδομένα κίνησης μπορούν να ληφθούν από τα σημεία ανταλλαγής κίνησης των παρόχων δικτύου της κατηγορίας 1 για ενδείξεις όγκου και ανάπτυξης. Αυτά τα δεδομένα, ωστόσο, δεν περιλαμβάνουν την κυκλοφορία που παραμένει εντός ενός δικτύου ενός παρόχου υπηρεσιών καθώς και την κίνηση που διασχίζει ιδιωτικά σημεία ανάκτησης.
Πηγές επισκεψιμότητας
Η κοινή χρήση αρχείων αποτελεί ένα μεγάλο μέρος της κίνησης του Διαδικτύου. Η συνήθης τεχνολογία για κοινή χρήση αρχείων είναι το πρωτόκολλο BitTorrent, το οποίο είναι ένα σύστημα peer-to-peer (P2P) που διαμεσολαβεί μέσω ευρετηρίων τοποθεσιών που παρέχουν καταλόγους πόρων. Τα μοντέλα κυκλοφορίας των συστημάτων P2P συχνά χαρακτηρίζονται ως προβληματικά και προκαλούν συμφόρηση. Σύμφωνα με μια έρευνα της Sandvine το 2013, το μερίδιο της Bit Torrent στην κίνηση στο Διαδίκτυο μειώθηκε κατά 20% σε 7,4% συνολικά, μειωμένο από 31% το 2008.
Διαχείριση της κυκλοφορίας
μικρογραφία Το Διαδίκτυο δεν χρησιμοποιεί καμία επίσημη κεντρική υποδομή για τη διαχείριση της κυκλοφορίας. Τα προγονικά δίκτυά του, ιδίως το ARPANET, δημιούργησαν υποδομς εποχής ραχοκοκαλιάς (backbone), που μετέφερε την κυκλοφορία μεταξύ μεγάλων κέντρων ανταλλαγής κίνησης, με αποτέλεσμα ένα κλιμακωτό ιεραρχικό σύστημα παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου (ISPs) εντός των οποίων τα δίκτυα της κατηγορίας 1 παρείχαν ανταλλαγή κίνησης μέσω της δρομολόγηση της κίνησης σε επίπεδα κατώτερου επιπέδου των παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου. Η δυναμική ανάπτυξη του παγκόσμιου δικτύου είχε ως αποτέλεσμα τη συνεχώς αυξανόμενη διασύνδεση σε όλα τα επίπεδα peering του Διαδικτύου, έτσι ώστε να αναπτυχθεί ένα ισχυρό σύστημα που θα μπορούσε να μεσολαβήσει σε αποτυχίες σύνδεσης, σημεία συμφόρησης και άλλη συμφόρηση σε πολλά επίπεδα.
Σείριος (ποταμός)
Περιγραφή
Ο Σείριος, ο οποίος αποτελεί παραπόταμο του ποταμού Αξιού, πηγάζει από τις ανατολικές πλαγιές του Πάικου. Ο κύριος κλάδος του είναι o Στραβοπόταμος ή Μαύρο ποτάμι, που πηγάζει δυτικά των Λιβαδίων και διασχίζει τις ανατολικές πλαγιές του Πάικου ανάμεσα στην Καστανερή και την Κάρπη, όπου παίρνει το όνομα Μαυροπόταμος. Στο μέσο ρου του Σείριου που λέγεται Μαυροπόταμος χύνονται και οι πηγές της κορυφής Κοκκινόπετρα ή Καντάστι, 1607μ. υψόμετρο. Στη συνέχεια φτάνει βόρεια της Γουμένισσας, όπου συναντά τον άλλο μεγάλο κλάδο, το Μεγάλο ποτάμι.
Το Μεγάλο ποτάμι πηγάζει σε υψόμετρο 1.307 μέτρα δυτικά της Καστανερής και νότια των Λιβαδίων. Σ' αυτό χύνονται οι πηγές της Καστανερής. Έπειτα ο ποταμός περνά ανατολικά της Γρίβας και φτάνει βόρεια της Γουμένισσας όπου εκβάλλει στο Μαυροπόταμο, τον κύριο κλάδο του Σείριου, στη θέση "Δυο Ποτάμια".
Κατόπιν, ο Σείριος περνά δυτικά της Γοργόπης όπου συναντά τον τρίτο κλάδο, το Χαλιά. Ο Χαλιάς πηγάζει από το δάσος ανάμεσα στην Κάρπη και την Πηγή. Μετά τη Γοργόπη ο Σείριος συνεχίζει την ανατολική του πορεία, περνάει βόρεια του Καμποχωρίου και εκβάλλει στον Αξιό μετά από μια πορεία 38 χιλιομέτρων περίπου.
Πηγές
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αξιού Κατηγορία:Ποταμοί της Μακεδονίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Κιλκίς
Καρλότα του Σάουμπουργκ-Λίππε
Η Καρλόττα του Σάουμπουργκ-Λίππε (Charlotte von Schaumburg-Lippe, 10 Σεπτεμβρίου 1864 - 16 Ιουλίου 1946) ήταν κόρη του Γουλιέλμου του Σάουμμπουργκ-Λίππε.
Η Καρλόττα Μαρία Ίντα Λουίζα Ερμίνα Ματθίλδη γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 1864 στο Κάστρο Ράτιμπορσιτς, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Γουλιέλμου του Σάουμμπουργκ-Λίππε και της Ματθίλδης του Άνχαλτ-Ντέσαου.
Στις 8 Απριλίου 1886 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο, Διάδοχο Πρίγκιπα της Βυρτεμβέργης. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους.
Πέθανε στις 16 Ιουλίου 1946 στο Μπεμπενχάουζεν σε ηλικία 81 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Βασίλισσες της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βυρτεμβέργης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σάουμπουργκ-Λίππε
Ποσειδών III (υποβρύχιο)
Το υποβρύχιο Ποσειδών III / S-78, Υ-16 ήταν τύπου Gato πρώην USS Lapon (SS-260). Ιδίου τύπου υποβρύχιο είναι το Αμφιτρίτη VII. Η έναρξη ναυπήγησης έγινε στις 21 Φεβρουαρίου του 1942. Καθελκύσθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1942. Εντάχθηκε στον Αμερικάνικο στόλο στις 23 Ιανουαρίου 1943. Παρελήφθη στο New London των Η.Π.Α. στις 8 Αυγούστου 1957. Διαγράφηκε από τον Αμερικάνικο στόλο στις 10 Αυγούστου 1957. Ήταν ένα από τα δύο υποβρύχια που παραχωρήθηκαν στα πλαίσια της Αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας. Παροπλίστηκε στις 11 Απριλίου 1975. Ήταν το πρώτο Αμερικανικής κατασκευής υποβρύχιο του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού και άνοιξε μια νέα περίοδο τεχνολογίας στο τομέα υποβρυχίων. Το υποβρύχιο είχε όριο κατάδυσης 90 μέτρα. Διάρκεια κατάδυσης 48 ώρες στους 2 κόμβους και διάρκεια περιπολίας 75 μέρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1997
Το 62ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1997 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας από 18 ως 20 Ιουλίου μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1997. Με απόφαση του ΣΕΓΑΣ οι πανελλήνιοι αγώνες ήταν αφιερωμένοι στη μνήμη του Ηλία Μισαηλίδη, παλιού πρωταθλητή του Πανιωνίου, βαλκανιονίκη και εν συνεχεία αθλητικού παράγοντα που υπήρξε πρωτεργάτης του γυναικείου στίβου.
Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 6 Απριλίου στο Αγρίνιο. Χωριστά διεξήχθη, επίσης, το πρωτάθλημα βάδην αλλά το αποτέλεσμά του υπολογίστηκε στη βαθμολογία. Τη χρονιά αυτή στους δρόμους αντοχής επανήλθαν τα 10.000μ ενώ αφαιρέθηκαν οριστικά τα 3.000μ.
Βαθμολογία
* Συνολικά βαθμολογήθηκαν ... σωματεία.
Αναφορές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1997 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Ταύρος των Φαρνέζε
Σχετικές πληροφορίες μας παρέχει στο έργο του ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος. Αναφέρει πως οι καλλιτέχνες έλαβαν την παραγγελία για το έργο τους προς τα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. και πως το λάξεψαν σε ένα ενιαίο κομμάτι μάρμαρο. Στην ιταλική χερσόννησο μεταφέρθηκε από τη Ρόδο, αποτελώντας κατόπιν τμήμα της μεγαλειώδους συλλογής του Ασίνιου Πόλλιο, ενός Ρωμαίου πολιτικού που έζησε κατά τη μεταβατική περίοδο από τη Δημοκρατία στο Πριγκιπάτο.
Το έργο ανακαλύφθηκε εκ νέου το 1546 στα Λουτρά του Καρακάλλα στη Ρώμη, κατά τη διάρκεια ανασκαφών που είχε παραγγείλει ο Πάπας Παύλος Γ', κατά κόσμον Αλεσάντρο Φαρνέζε, ελπίζοντας να ανακαλύψει αρχαιότητες για να στολίσει με αυτές την κατοικία του. Το 1788 μεταφέρθηκε στη Νάπολη με πλοίο, όπου και τοποθετήθηκε στην Villa Comunale μέχρι το 1826. Σήμερα φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα Κατηγορία:Ελληνιστική τέχνη Κατηγορία:Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι
Ο μετανάστης
Ο μετανάστης είναι κινηματογραφική ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία Νέστορα Μάτσα γυρισμένη το 1965.
Υπόθεση
Ο Θανασός είναι ο ήρωας της ταινίας. Είναι ένας μετανάστης ο οποίος, μετά την απουσία χρόνων στην Αμερική, επιστρέφει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σκιάθο. Όλα αυτά τα χρόνια της μετανάστευσής του συγκέντρωνε χρήματα προκειμένου να παντρέψει τις αδελφές του. Όμως μία εξ αυτών, η Αφέντρα, όχι ιδιαίτερα όμορφη, προσδοκά να έχει την προίκα που της χρειάζεται για να κάνει τον πολυπόθητο γάμο της. Όμως προσδοκίες έχουν και οι συντοπίτες του οι οποίοι, μόλις γυρίζει, του δίνουν μία λίστα με επιθυμίες τους, νομίζοντας πως με τα χρήματα που απέκτησε θα τους τα ικανοποιήσει. Όμως εκείνος τους απογοητεύει λέγοντάς τους πως τα λεφτά αυτά προορίζονται για την ανύπαντρη αδελφή του. Η αδελφή του τελικά παντρεύεται και εκείνος, άρρωστος πεθαίνει την ημέρα του γάμου της.
Πληροφορίες
Πρόκειται για την πρώτη κινηματογραφική απόπειρα λογοτεχνικών έργων του Παπαδιαμάντη, όπως δηλώνεται στους τίτλους αρχής και είναι εμπνευσμένη από τα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Ο Αμερικάνος» (1891) και «Η τύχη απ’ την Αμέρικα» (1901). Η ταινία μεταφέρεται από το 1870 στη δεκαετία του 1960 με σύγχρονα κουστούμια και σκηνικά.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1965 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νέστορα Μάτσα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιάννη Μαρκόπουλου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Έλσα Ρίζου
Η Έλσα Ρίζου (10 Δεκεμβρίου 1933) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου.
Την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο την έκανε στην ταινία Το σωφεράκι, το 1953, ως Έλσα Λαμπροπούλου, που είναι και το πατρικό της όνομα. Εκτός από αυτό, έχει συμμετάσχει σε αρκετές γνωστές ελληνικές κωμικές ταινίες της δεκαετίας του 1960: Ο Κλέαρχος η Μαρίνα και ο κοντός, Οι γαμπροί της Ευτυχίας, Κάτι να καίει, Η αρχόντισσα κι ο αλήτης, Ο γόης κ.λπ., χωρίς όμως να πρωταγωνιστεί. Ωστόσο, είναι ιδιαίτερα γνωστή, καθότι υπήρξε 44 χρόνια παντρεμένη με τον Νίκο Ρίζο. Ο Ρίζος με τη Ρίζου συμπρωταγωνίστησαν σε 19 ταινίες.
Ενώ, πρωταγωνίστησε και στη σειρά του 1977 Ο κόσμος και ο Κοσμάς, της ΕΙΡΤ.
Συνολικά έχει συμμετάσχει σε 30 κινηματογραφικές ταινίες, σε 2 τηλεοπτικές σειρές και σε 11 θεατρικές παραστάσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Διαδικτυακή διαφήμιση
Η διαδικτυακή διαφήμιση, γνωστή και ως διαδικτυακό μάρκετινγκ, διαφήμιση μέσω διαδικτύου, ψηφιακή διαφήμιση ή διαφήμιση μέσω web, είναι μια μορφή μάρκετινγκ και διαφήμισης που χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο για την παροχή διαφημιστικών μηνυμάτων μάρκετινγκ στους καταναλωτές. Πολλοί καταναλωτές βρίσκουν την διαδικτυακή διαφήμιση ενοχλητική και έχουν όλο και περισσότερο στραφεί στην παρεμπόδιση διαφημίσεων για διάφορους λόγους.
Η διαδικτυακή διαφήμιση περιλαμβάνει το μάρκετινγκ ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, το μάρκετινγκ μηχανών αναζήτησης (SEM), το μάρκετινγκ κοινωνικών δικτύων, πολλά είδη διαφήμισης προβολής (συμπεριλαμβανομένων των web banner διαφήμισης) και κινητή διαφήμιση. Όπως και σε άλλα μέσα διαφήμισης, η διαφήμιση στο διαδίκτυο περιλαμβάνει συχνά έναν εκδότη, ο οποίος ενσωματώνει διαφημίσεις στο διαδικτυακό του περιεχόμενο, και έναν διαφημιζόμενο, ο οποίος παρέχει τις διαφημίσεις που εμφανίζονται στο περιεχόμενο του εκδότη. Άλλοι δυνητικοί συμμετέχοντες περιλαμβάνουν διαφημιστικά πρακτορεία που βοηθούν στη δημιουργία και τοποθέτηση του αντιγράφου της διαφήμισης, έναν διακομιστή διαφημίσεων που παρέχει τεχνολογικά τη διαφήμιση και παρακολουθεί τα στατιστικά στοιχεία και τους διαφημιστικούς συνεργάτες που πραγματοποιούν ανεξάρτητες διαφημιστικές εργασίες για τον διαφημιζόμενο.
Το 2016, τα έσοδα από διαφημίσεις μέσω Διαδικτύου στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεπέρασαν τα έσοδα από την καλωδιακή τηλεόραση και την τηλεόραση γενικά. :14 . Το 2017, τα έσοδα από διαφημίσεις μέσω Διαδικτύου στις Ηνωμένες Πολιτείες ανήλθαν σε 83 δισεκατομμύρια δολάρια, αύξηση 14% έναντι των εσόδων ύψους 72,50 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2016.
Πολλές κοινές πρακτικές διαδικτυακής διαφήμισης είναι αμφιλεγόμενες και ως αποτέλεσμα υπόκεινται όλο και περισσότερο σε έλεγχο - ρύθμιση. Τα έσοδα από διαδικτυακές διαφημίσεις ενδέχεται επίσης να μην αντικαθιστούν επαρκώς άλλες ροές εσόδων των εκδοτών. Η μείωση των εσόδων από διαφημίσεις οδήγησε ορισμένους εκδότες να τοποθετήσουν το περιεχόμενό τους πίσω από τα paywalls.
Ιστορία
Στις πρώτες μέρες του Διαδικτύου, η διαφήμιση σε αυτό είχε κυρίως απαγορευτεί. Για παράδειγμα, δύο από τα προγενέστερα δίκτυα στο Διαδίκτυο, το ARPANET και το NSFNet, είχαν "αποδεκτές πολιτικές χρήσης" που απαγόρευαν τη χρήση του δικτύου για εμπορικές δραστηριότητες από κερδοσκοπικά ιδρύματα. Το NSFNet άρχισε να καταργεί την απαγόρευση εμπορικής χρήσης το 1991.
Email
Το πρώτο ευρέως δημοσιευμένο παράδειγμα διαδικτυακής διαφήμισης πραγματοποιήθηκε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Στις 3 Μαΐου 1978, ένας έμπορος από την DEC (Digital Equipment Corporation), Gary Thuerk, έστειλε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στους περισσότερους χρήστες της αμερικανικής δυτικής ακτής του ARPANET, διαφημίζοντας ένα ανοικτό σπίτι για ένα νέο μοντέλο υπολογιστή DEC. Παρά τις επικρατούσες αποδεκτές πολιτικές χρήσης, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μάρκετινγκ επεκτάθηκε γρήγορα και τελικά έγινε γνωστό ως " spam ".
Το πρώτο γνωστό μη εμπορικό ανεπιθύμητο μήνυμα ανεπιθύμητης αλληλογραφίας απεστάλη στις 18 Ιανουαρίου 1994 από διαχειριστή συστήματος του Πανεπιστημίου Andrews, διασταυρώνοντας ένα θρησκευτικό μήνυμα σε όλες τις ομάδες συζήτησης της USENET. Τον Ιανουάριο του 1994, η Mark Eberra ξεκίνησε την πρώτη εταιρεία μάρκετινγκ ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για τη λίστα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για opt με το όνομα ιστότοπου Insideconnect.com. Άρχισε επίσης την Direct Email Marketing Association για να βοηθήσει να σταματήσει το ανεπιθύμητο email και να αποτρέψει το spam.
Τέσσερις μήνες αργότερα, η Laurence Canter και η Martha Siegel, συνεργάτες σε δικηγορικό γραφείο, προώθησαν ευρέως τις νομικές υπηρεσίες τους σε μια αποστολή της USENET με τίτλο "Λοταρία Πράσινης Κάρτας  - Τελική; " Η Πράσινη Κάρτα Canter και Siegel Η USENET spam αύξησε το προφίλ της διαδικτυακής διαφήμισης, ενθαρρύνοντας το ευρύ ενδιαφέρον για τη διαφήμιση μέσω του Usenet και του παραδοσιακού ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Πιο πρόσφατα, το spam έχει εξελιχθεί σε πιο βιομηχανική λειτουργία, όπου οι spammers χρησιμοποιούν στρατούς υπολογιστών που έχουν μολυνθεί από ιούς ( botnets ) για αποστολή ανεπιθύμητων μηνυμάτων από απόσταση.
Διαφημίσεις προβολής
Η online διαφήμιση banner ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, καθώς οι ιδιοκτήτες σελίδων αναζητούσαν πρόσθετες ροές εσόδων για να υποστηρίξουν το περιεχόμενό τους. Η Εμπορική ηλεκτρονική υπηρεσία Prodigy εμφάνιζε banners στο κάτω μέρος της οθόνης για να προωθήσει τα προϊόντα της Sears. Η πρώτη διαφήμιση με δυνατότητα κλικ πουλήθηκε από το Global Network Navigator το 1993 σε δικηγορικό γραφείο της Silicon Valley. Το 1994, η διαδικτυακή διαφήμιση banner έγινε mainstream όταν η HotWired, η ηλεκτρονική συνιστώσα του Wired Magazine και η Pathfinder της Time Warner πωλούσαν διαφημίσεις banner στην AT & T και σε άλλες εταιρείες. Η πρώτη διαφήμιση AT & T στο HotWired είχε ποσοστό πρόσβασης κλικ 44% και αντί να κατευθύνει τους χρήστες που έκαναν κλικ στο δικτυακό τόπο της AT & T, η διαφήμιση συνδέθηκε με μια online περιοδεία σε επτά από τα πιο αναγνωρισμένα μουσεία τέχνης στον κόσμο.
Διαφημίσεις αναζήτησης
Το GoTo.com (που μετονομάστηκε σε Overture το 2001 και αποκτήθηκε από το Yahoo! το 2003) δημιούργησε την πρώτη δημοπρασία λέξεων-κλειδιών αναζήτησης διαφημίσεων το 1998. : 119 Η Google ξεκίνησε το διαφημιστικό πρόγραμμά της αναζήτησης "AdWords" το 2000 και εισήγαγε την κατανομή της κατάταξης βάσει ποιότητας το 2002 η οποία ταξινομεί τις διαφημίσεις αναζήτησης με ένα συνδυασμό τιμής προσφοράς και ενδιαφέροντος αναζητούντων από τα κλικ που κάνουν στις διαφημίσεις. : 123
Πρόσφατες τάσεις
Πιο πρόσφατα, οι εταιρείες προσπάθησαν να συγχωνεύσουν τα διαφημιστικά τους μηνύματα με περιεχόμενο σύνταξης ή πολύτιμες υπηρεσίες. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν το Red Bull Media της Red Bull 's που κάνει streaming στο άλμα του του Felix Baumgartner  από το διάστημα σε απευθείας σύνδεση, τα διαδικτυακά περιοδικά της Coca-Cola και τις δωρεάν εφαρμογές της Nike για την παρακολούθηση των επιδόσεων. Οι διαφημιζόμενοι ασχολούνται επίσης με τα κοινωνικά δίκτυα και τη διαφήμιση μέσω κινητού τηλεφώνου του οποίου οι δαπάνες διαφημίσεων έχουν αυξηθεί κατά 90% κάθε χρόνο από το 2010 έως το 2013 : 13
Σύμφωνα με την ανάλυση της Ad Age Datacenter, το 2017 περισσότερα από τα μισά έσοδα από την υπηρεσία προήλθαν από ψηφιακή εργασία.
Μέθοδοι παράδοσης
μικρογραφία| Διαδικτυακό μάρκετινγκ
Διαφήμιση προβολής
μικρογραφία| Παράδειγμα διαφήμισης προβολής με γεωγραφική στόχευση Η διαφήμιση προβολής μεταδίδει οπτικά το διαφημιστικό της μήνυμα χρησιμοποιώντας κείμενο, λογότυπα, κινούμενα σχέδια, βίντεο, φωτογραφίες ή άλλα γραφικά. Οι διαφημιζόμενοι προβολής συχνά στοχεύουν χρήστες με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για να αυξήσουν την επίδραση των διαφημίσεων. Οι διαφημιζόμενοι στο διαδίκτυο (συνήθως μέσω των διακομιστών διαφημίσεών τους) συχνά χρησιμοποιούν cookies, τα οποία είναι μοναδικά αναγνωριστικά συγκεκριμένων υπολογιστών, για να αποφασίσουν ποιες διαφημίσεις θα εξυπηρετήσουν έναν συγκεκριμένο καταναλωτή. Τα cookies μπορούν να ανιχνεύσουν αν ένας χρήστης άφησε μια σελίδα χωρίς να αγοράσει τίποτα, οπότε ο διαφημιζόμενος μπορεί αργότερα να επαναπροσανατολίσει τον χρήστη με διαφημίσεις από τον ιστότοπο που επισκέφθηκε ήδη.
Καθώς οι διαφημιζόμενοι συλλέγουν δεδομένα από πολλούς εξωτερικούς ιστότοπους σχετικά με την ηλεκτρονική δραστηριότητα ενός χρήστη, μπορούν να δημιουργήσουν ένα λεπτομερές προφίλ των ενδιαφερόντων του χρήστη για να προσφέρουν ακόμη πιο στοχευμένες διαφημίσεις. Αυτή η συνάθροιση δεδομένων ονομάζεται στόχευση συμπεριφοράς. Οι διαφημιζόμενοι μπορούν επίσης να στοχεύουν το κοινό τους, χρησιμοποιώντας διαφημίσεις που σχετίζονται με το περιεχόμενο της ιστοσελίδας όπου εμφανίζονται. : 118 Ο επαναπροσανατολισμός, η στόχευση συμπεριφοράς και η διαφήμιση με βάση τα συμφραζόμενα έχουν όλες σχεδιαστεί για να αυξήσουν την απόδοση της επένδυσης του διαφημιζόμενου ή αλλιώς (ROI) σε μη στοχευμένες διαφημίσεις.
Οι διαφημιζόμενοι μπορούν επίσης να προβάλλουν διαφημίσεις με βάση την εύρεση θέσης (κατά προσέγγιση) ενός χρήστη μέσω γεωγραφικής στόχευσης. Η διεύθυνση IP ενός χρήστη κοινοποιεί ορισμένες γεωγραφικές πληροφορίες (τουλάχιστον την χώρα του ή μια γενική περιοχή που βρίσκεται). Οι γεωγραφικές πληροφορίες από μια διεύθυνση IP μπορούν να συμπληρωθούν και να βελτιωθούν με άλλες πληροφορίες για να περιοριστεί το εύρος των πιθανών τοποθεσιών. Για παράδειγμα, με τις κινητές συσκευές, οι διαφημιζόμενοι μπορούν μερικές φορές να χρησιμοποιούν τον δέκτη GPS του τηλεφώνου ή τη θέση κοντινών κινητών πύργων. Τα cookies και άλλα δεδομένα στο μηχάνημα του χρήστη μπορεί να σας βοηθήσουν να μειώσετε περαιτέρω τη θέση του χρήστη.
Διαφήμιση banner στο διαδίκτυο
Τα διαφημιστικά banner ή οι διαφημίσεις banner είναι συνήθως διαφημίσεις γραφικών που προβάλλονται σε μια ιστοσελίδα. Πολλές διαφημίσεις banner παραδίδονται από κεντρικό διακομιστή διαφημίσεων.
Οι διαφημίσεις banner μπορούν να χρησιμοποιούν πλούσια μέσα για να ενσωματώσουν βίντεο, ήχο, κινούμενα σχέδια, κουμπιά, φόρμες ή άλλα διαδραστικά στοιχεία χρησιμοποιώντας μικροεφαρμογές Java, HTML5, Adobe Flash και άλλα προγράμματα.
Διαφήμιση πλαισίου (παραδοσιακό banner)
Οι διαφημίσεις πλαισίων αποτελούσαν την πρώτη μορφή banner ιστού. Η χρήση των "διαφημίσεων banner" συχνά αναφέρεται σε παραδοσιακές διαφημίσεις πλαισίων. Οι εκδότες ιστότοπων ενσωματώνουν διαφημίσεις πλαισίων θέτοντας ένα συγκεκριμένο χώρο στην ιστοσελίδα. Οι Κατευθυντήριες Οδηγίες για τις Ενότητες διαφημίσεων του Γραφείου Διαδραστικής Διαφήμισης προτείνουν τυποποιημένες διαστάσεις pixel για τις ενότητες διαφημίσεων.
Αναδυόμενα παράθυρα / αναδυόμενα παράθυρα
Μια αναδυόμενη διαφήμιση (pop-up ad) εμφανίζεται σε ένα νέο παράθυρο προγράμματος περιήγησης που ανοίγει πάνω από το αρχικό παράθυρο του προγράμματος περιήγησης ενός επισκέπτη ιστότοπου. Μια διαφήμιση pop-under ανοίγει ένα νέο παράθυρο του προγράμματος περιήγησης κάτω από το αρχικό παράθυρο του προγράμματος περιήγησης ενός επισκέπτη ιστότοπου. : 22 Οι pop-under ads και παρόμοιες τεχνολογίες δεν συνιστώνται τώρα από διαδικτυακές αρχές όπως η Google, οι οποίες δηλώνουν ότι «δεν εγκρίνουν αυτήν την πρακτική».
Διαφήμιση Διεύρυνσης (expanding)
Μια διαφήμιση διεύρυνσης είναι μια διαφήμιση εμπλουτισμένου πλαισίου μέσων που αλλάζει τις διαστάσεις με μια προκαθορισμένη συνθήκη, όπως ένα προκαθορισμένο χρονικό διάστημα που ένας επισκέπτης ξοδεύει σε μια ιστοσελίδα, το κλικ του χρήστη στη διαφήμιση ή τη μετακίνηση του ποντικιού του χρήστη πάνω από τη διαφήμιση. Η επέκταση των διαφημίσεων επιτρέπει στους διαφημιζόμενους να χωρέσουν περισσότερες πληροφορίες σε έναν περιορισμένο χώρο διαφημίσεων.
Τα πανό τεχνάσματα (trick banners)
Ένα banner τέχνασμα είναι μια διαφήμιση banner όπου το αντίγραφο διαφήμισης μιμείται μερικά στοιχεία οθόνης που συνήθως συναντούν οι χρήστες, όπως ένα μήνυμα λειτουργικού συστήματος ή ένα δημοφιλές μήνυμα εφαρμογής, για να προκαλέσουν έτσι κλικ διαφημίσεων. Τα πανό τεχνάσματα συνήθως δεν αναφέρουν τον διαφημιζόμενο στην αρχική διαφήμιση και έτσι είναι μια μορφή δολώματος-και-διακόπτη. Τα πανό τεχνάσματα συνήθως προσελκύουν υψηλότερο από το μέσο όρο του ποσοστού κλικ, αλλά οι εξαπατημένοι χρήστες ενδέχεται να μην ανταποκριθούν στον διαφημιζόμενο γιατί θεωρούν ότι τους εξαπάτησαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προώθηση Ιστοσελίδων Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ομόλιο Λάρισας
Το Ομόλιο είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γενικά στοιχεία
Το Ομόλιο βρίσκεται στην έξοδο της κοιλάδας των Τεμπών σε υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει περίπου 39 χλμ. ΒΑ. από την Λάρισα και 49 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Αγιά (έδρα του δήμου - μέσω Κόκκινου Νερού) ενώ στα βορειοδυτικά περνάει ο Πηνειός. Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στο κέντρο του χωριού.
To όνομα του προέρχεται από το αρχαίο Ομόλιο, που ήταν η βορειότερη πόλη στην αρχαία Μαγνησία και άκμασε τον 4ο αιώνα π.Χ. Η πόλη συμμετείχε στην Αμφικτιονία των Δελφών. Οι λόφοι "Προφήτου Ηλία" και τα προχώματα "Ντάπη - Ράχη" έχουν κηρυχθεί ως ο αρχαιολογικός χώρος αρχαίας πόλης Ομόλιον ο οποίος περικλύει αρχαιολογικές θέσεις και οικιστικά σύνολα.
Στο χωριό αναπαύεται ο Έλληνας πρώιμος σοσιαλιστής Μαρίνος Αντύπας.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας με την Ελλάδα, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 με την παλιά του ονομασία από την Τουρκοκρατία ως Λασποχώρι να προσαρτάται στον τότε δήμο Αμπελακίων και το 1912 στο ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1915 με το ΦΕΚ 90Α - 07/03/1915 μετονομάστηκε σε Ομόλιον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ευρυμενών του Δήμου Αγιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 606 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Καμπύλη Φίλλιπς
Η Καμπύλη Φίλλιπς απεικονίζει τη βραχυπρόθεσμα αντίστροφη σχέση που υπάρχει, σύμφωνα με εμπειρικές παρατηρήσεις, μεταξύ ανεργίας και πληθωρισμού σε μια οικονομία.
Ο πρώτος που έδειξε τη στατιστική αυτή σχέση είναι ο Ουίλιαμ Φίλλιπς (αγγλ: Alban W. Phillips) το 1958. Οι οικονομολόγοι Σόλοου και Σάμιουελσον ήταν οι πρώτοι που ονόμασαν την εμπειρική αυτή σχέση ως Καμπύλη Φίλλιπς. Έως τα τέλη του 1960, οι οικονομολόγοι πίστευαν ότι η καμπύλη Φίλλιπς περιγράφει μία μακροχρόνια σχέση μεταξύ πληθωρισμού και ανεργίας (ή κατά αντιστοιχία πληθωρισμού και προϊόντος). Δηλαδή η οικονομική πολιτική θα μπορούσε να επιλέξει συνδυασμούς επί της Καμπύλης Φίλλιπς και να πετύχει παραδείγματος χάριν υψηλό επίπεδο προϊόντος, επιλέγοντας ένα υψηλό επίπεδο πληθωρισμού. Ο μηχανισμός πίσω από την Καμπύλη μπορεί να αναλυθεί με ένα διάγραμμα προσφοράς-ζήτησης για την αγορά εργασίας. Όταν έχουμε υπερβάλλουσα ζήτηση εργασίας, τότε η αγορά τείνει να πιέζει προς τα επάνω τον ονομαστικό μισθό. Αυτό οδηγεί σε μείωση της ανεργίας (ήτοι αύξηση του προϊόντος) και ταυτόχρονα αύξηση των τιμών, γεγονός που θεμελιώνει την ύπαρξη της Καμπύλης Φίλλιπς.
Στα τέλη της δεκαετίας του '60, οι οικονομολόγοι Φρίντμαν και Φελπς, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, επιτέθηκαν στην θεωρία: υποστήριξαν ότι μακροχρόνια υπάρχει ένα φυσικό ποσοστό ανεργίας, ήτοι ένα ποσοστό το οποίο θα προέκυπτε από τον μηχανισμό εκκαθάρισης μίας Βαλρασιανής οικονομίας, όταν σε αυτή ληφθούν υπόψη ατέλειες στις αγορές προϊόντος, ελλειπή και ατελή πληροφόρηση, κόστος αναζήτησης εργασίας, αναποτελεσματικές συνθήκες στην αγορά εργασίας κτλ. Το επιχείρημα λοιπόν ήταν ότι, μακροπρόθεσμα, το φυσικό ποσοστό ανεργίας προσδιορίζεται μόνο από πραγματικά μεγέθη και όχι από νομισματικά, και ως εκ τούτου η οικονομική πολιτική θα έπρεπε να λαμβάνει σε μακροχρόνιο επίπεδο ως δεδομένο αυτόν τον περιορισμό.
Ο μηχανισμός που περιέγραψαν οι δύο οικονομολόγοι ήταν πως όταν η οικονομική πολιτική αυξήσει το επίπεδο των τιμών, οι εργαζόμενοι μακροπρόθεσμα θα αλλάξουν την προσδοκία τους για τις τιμές: οποιαδήποτε οικονομική πολιτική θα μπορούσε να αυξήσει το προϊόν πέρα από το φυσικό επίπεδο μόνο σε βραχυχρόνιο επίπεδο.
Η κριτική των Φρίντμαν και Φελπς άρχισε να γίνεται αποδεκτή μέσα στην δεκαετία του '70. Σε αυτό συνετέλεσαν δύο γεγονότα. Σε θεωρητικό επίπεδο, η επανάσταση των Ορθολογικών Προσδοκιών έλαβε χώρα, ενώ σε εμπειρικό επίπεδο ο στάσιμος πληθωρισμός της εποχής εκείνης υπέδειξε ότι δεν υπάρχει αναγκαστικά αρνητική σχέση μεταξύ ανεργίας και πληθωρισμού ακόμα και σε βραχυχρόνιο επίπεδο.
Το πρόβλημα με την Καμπύλη Φίλλιπς, όπως περιγράφεται παραπάνω, είναι ότι, παρόλο που λαμβάνει υπόψη τις προσδοκίες, αυτές δεν ήταν απόλυτα συνεπείς με το Ορθολογικά αναμενόμενο. Για να υπάρχει βραχυχρόνια σχέση, έπρεπε οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό να κοιτάνε προς τα πίσω. Επίσης ένα άλλο πρόβλημα ήταν η έλλειψη μικρο-οικονομικής θεμελίωσης στο Υπόδειγμα. Η βραχυχρόνια Καμπύλη Φίλιπς στηριζόταν σε ένα ad hoc μηχανισμό προσαρμογής των ονομαστικών μισθών που, σε όρους θεωρίας παιγνίων, δεν ήταν συμβατός κατά κίνητρα.
Η εξέλιξη του μακροοικονομικού Υποδείγματος από το 1980 και μετά ήταν ραγδαία. Στηριζόμενοι στην Κριτική του Λούκας, οι οικονομολόγοι θεμελίωναν τα μακροοικονομικά υποδείγματα πάνω σε μικροοικονομικά υποδείγματα γενικής ισορροπίας. Μέσα σε αυτό το κλίμα γεννήθηκε και η Νέα Κεϋνσιανή Καμπύλη Φίλλιπς: Μία σχέση μεταξύ πληθωρισμού και προϊόντος, η οποία λαμβάνει υπόψη την μικροοικονομική συμπεριφορά των οικονομικών μονάδων. Το πρόβλημα με αυτή τη νέα θεωρία είναι ότι απαιτείται η ad-hoc υπόθεση περί της ύπαρξης ατελειών στην τιμολόγηση των επιχειρήσεων, η οποία μπορεί να λάβει μορφή π.χ. ως κόστη προσαρμογής (menu costs) ή ως υπόθεση ότι μόνο ένα μέρος των επιχειρήσεων αλλάζει σε κάθε χρονική στιγμή τιμές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακροοικονομική
Ολ-ε-Ρινόντ
Το Ολ-ε-Ρινόντ (γαλλικά: Ols-et-Rinhodes, οξιτανικά: Òls e Rinhòdas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ολζουά (γαλλικά: Olsois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
SMS Goeben
Το Γκαίμπεν (γερμανικά: SMS Goeben) ήταν καταδρομικό μάχης του Γερμανικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού κλάσης Μόλτκε, εκ του πρωτοπόρου της σειράς ναυπήγησης, με σημαντική δράση στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και κατόπιν υπό το όνομα Γιαβούζ Σουλτάν Σελίμ (προς τιμή του Σελίμ Α΄) αποτέλεσε ναυαρχίδα του Οθωμανικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού και στη συνέχεια΄ως Γιαβούζ του Τουρκικού Στόλου. Στην εποχή του χαρακτηριζόταν απλούστερα θωρηκτό. Το όνομά του δόθηκε προς τιμή του Πρώσου στρατάρχη Αυγούστου Καρόλου φον Γκαίμπεν (1816 – 1880) που είχε διακριθεί στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο.
Το Γκαίμπεν, εκτός του ότι αποτέλεσε ένα από τη θρυλική επτάδα των θωρηκτών του γερμανικού καϊζερικού ναυτικού, υπήρξε το μακροβιότερο σε ενεργό υπηρεσία θωρηκτό πλοίο του κόσμου, υπερβαίνοντας κατά μία 10ετία μισόν αιώνα. Το πρόθεμα SMS (= Seiner Majestät Schiff) σημαίνει "Πλοίο της Αυτού Μεγαλειότητος", αντίστοιχο με το "HMS" των πλοίων του Βασιλικού Βρετανικού Ναυτικού, ή του ΒΠ (= Βασιλικό Πλοίο) του ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού.
Δράση
thumb|right|250px|Το ΑΜΠ Γκαίμπεν και ο θυρεός του
Βαλκανικοί πόλεμοι
Λίγους μήνες μετά, την ενεργοποίηση του Γκαίμπεν, ξέσπασε ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος (Οκτώβριος του 1912). Τότε το γερμανικό Γενικό Επιτελείο αποφάσισε να συστήσει τη λεγόμενη "Ναυτική μοίρα της Μεσογείου" ως λίαν απαραίτητη για την παρουσία και προβολή της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, (Μεγάλη Δύναμις της εποχής) στην περιοχή της Μεσογείου. Τη νεοσύστατη αυτή μοίρα ορίστηκαν να συγκροτήσουν το νεότευκτο θωρηκτό καταδρομικό Γκαίμπεν και το ελαφρύ καταδρομικό Μπρεσλάου (Breslau) με εντολή αποστολής στην Κωνσταντινούπολη. Διοικητής της μοίρας αυτής ορίσθηκε ο υποναύαρχος Γκόφμαν. Τα εν λόγω πλοία απέπλευσαν από το Κίελο στις 4 Νοεμβρίου, και στις 15 Νοεμβρίου 1912 κατέπλευσαν στην Κωνσταντινούπολη, παραμένοντας εκεί σε όλη τη διάρκεια του πολέμου, διατηρώντας πλήρη ουδετερότητα, στις επιχειρήσεις του ελληνικού βασιλικού ναυτικού στο Αιγαίο και τον αποκλεισμό του οθωμανικού αυτοκρατορικού στόλου στα Δαρδανέλια, εκτός του καταδρομικού Χαμιδιέ, που κατάφερε να εξέλθει και να κινείται μεμονωμένα. Στα πλαίσια της Πρεσβευτικής Συνδιάσκεψης που ακολούθησε μετά την αποτυχία της Ειρηνευτικής Συνδιάσκεψης του Λονδίνου, εξαιτίας κινήματος των Νεοτούρκων στην Κωνσταντινούπολη και συνεχιζόμενου του πολέμου μεταξύ του Βασιλείου της Ελλάδος και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, περί τα μέσα Μαρτίου (1913) η εν λόγω γερμανική μοίρα κατέπλευσε στη Θεσσαλονίκη. Από δε τον Απρίλιο του 1913, το Γκαίμπεν επισκέφθηκε πολλούς μεσογειακούς λιμένες, συμπεριλαμβανομένων της Βενετίας, της Πόλας στην Ίστρια, (σημερινή Πούλα), και της Νάπολης, πριν από την αναχώρηση σε αλβανικά ύδατα. Μετά από αυτό το ταξίδι, επέστρεψε στην Πόλα όπου και παρέμεινε εκεί ελλιμενισμένο για δύο μήνες από 21 Αυγούστου μέχρι 16 Οκτωβρίου για συντήρηση.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Με την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. ευρισκόμενο στη Μεσόγειο μαζί με το επίσης Γερμανικό Μπρέσλαου, υπό τον ναύαρχο Βίλχελμ Σουσόν, προέβη στο βομβαρδισμό λιμένων της γαλλοκρατούμενης Αλγερίας. Προκειμένου να αποφύγει συνάντηση με τα αγγλικά πολεμικά μετά την είσοδο της Αγγλίας στο πόλεμο, κατέπλευσε στη νήσο Δονούσα ανατολικά της Νάξου όπου και παρέμενε αποκρυπτόμενο, παρά την επί δεκαπενθήμερο αναζήτησή του. Μετά τον κατάπλου και του Μπρέσλαου προέβησαν σε επείγουσα ανθράκευση(*) και απέπλευσαν προς Δαρδανέλλια όπου κατάφεραν παρά τον εντοπισμό τους και την καταδίωξη των αγγλικών πλοίων να εισέλθουν στις 10 Αυγούστου του 1914 και να φθάσουν στη Προποντίδα.
Στην έντονη διαμαρτυρία του Άγγλου πρέσβη προς τη Υψηλή Πύλη για παραβίαση της ουδετερότητας, η Γερμανία εκχώρησε και τα δύο αυτά πολεμικά στη Τουρκία που μετονομάστηκαν το μεν Γκαίμπεν σε Γιαβούζ Σουλτάν Σελήμ (ή απλά Γιαβούζ), το δε Μπρέσλαου σε Μιντιλού (=Μυτιλήνη) χωρίς όμως να αλλαχθούν τα πληρώματα, που συνέχισαν να αποτελούνται από Γερμανούς. Παρά την ουδετερότητα της Τουρκίας, ο Σουσόν οδήγησε τα πλοία του σε βομβαρδισμό ρωσικών θέσεων στην Κριμαία στις 28 Οκτωβρίου 1914, με άμεσο αποτέλεσμα την κήρυξη του πολέμου από τη Ρωσία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Το Γιαβούζ και το Μιντιλού εξήλθαν ξανά στον Εύξεινο και ήλθαν σε ναυμαχία με ρωσική μοίρα θωρηκτών (18 Νοεμβρίου 1914), διαρκούσης της ναυμαχίας το Γιαβούζ προσέκρουσε σε δύο νάρκες (μία από δεξιά και μία από αριστερή πλευρά) και υπέστη μεγάλες ζημιές. Στη προσπάθεια να επαναπλεύσει στον Βόσπορο με μικρή ταχύτητα δέχθηκε αεροπορική προσβολή από αγγλικά αεροσκάφη, με αποτέλεσμα να βρεθεί εκτός δράσης για αρκετούς μήνες. Η δράση του επαναλήφθηκε το 1915, οπότε και επιτέθηκε σε ρωσικά μεταφορικά πλοία, και ενεπλάκη αρκετές φορές με ρωσικά θωρηκτά. Η εμφάνιση όμως της νέας ρωσικής κλάσης «ντρέντνωτ», το ανάγκασε να εγκαταλείψει τη δράση του στη Μαύρη Θάλασσα από το καλοκαίρι του 1916.
Τον Ιανουάριο του 1918 εξήλθε μαζί με το Μιντιλού από τα Στενά στο Αιγαίο και βύθισε δύο αγγλικά ελαφρά σκάφη, αλλά σε πρόσκρουση σε νάρκες το μεν Μιντιλού βυθίστηκε παρά την Ίμβρο, το δε Γιαβούζ κατόρθωσε να επαναπλεύσει στη Ναγαρά όπου και προσάραξε.
Με την υπογραφή της ανακωχής το Γιαβούζ τέθηκε υπό αγγλική μεσεγγύηση και προσορμίστηκε στη Νικομήδεια. Μετά δε τη Συνθήκη της Λωζάνης επεστράφη στη Τουρκία και μετά την αποκατάσταση των ζημιών κατά το διάστημα 1924-1929 αποτέλεσε ισχυρή μονάδα του τουρκικού ναυτικού, τόσο ώστε να σκέπτεται η Ελλάδα την εκκρεμούσα αγορά του θωρηκτού Σαλαμίς για τυχόν αντιμετώπισή του. Η ακολουθούμενη όμως σύσφιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων αποσόβησε μια τέτοια αγορά. Παρέμεινε η ναυαρχίδα του Τουρκικού Ναυτικού ως το 1950, οπότε αποσύρθηκε. Διαλύθηκε το 1973.
Το Γκαίμπεν διαδραμάτισε σπουδαίο μέρος στην Ιστορία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου διότι επιτάχυνε την έξοδο της Τουρκίας εκ της ουδετερότητάς της υπέρ της Γερμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά πλοία Goeben
Ορχάν Τσελεμπή
Ο Ορχάν Τσελεμπή (1412 – 29 Μαΐου 1453) ήταν πρίγκιπας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν εγγονός του Σουλεϊμάν Τσελεμπή και γιος του Κασίμ Τσελεμπή, δεύτερος εξάδελφος του Μωάμεθ Β' του Πορθητή.
Το 1453 συμμετείχε στην υπεράσπιση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης έχοντας στο πλευρό του περίπου 600 Οθωμανούς αποστάτες, επιφορτισμένους με την υπεράσπιση μέρους των θαλάσσιων τειχών στην συνοικία του Επτασκαλίου.
Πολλές εικασίες έχουν διατυπωθεί αναφορικά με τις συνθήκες θανάτου του. Θεωρείται πιθανόν μετά την πτώση της Πόλης ο Ορχάν να συνελήφθη και να εκτελέστηκε ενώ προσπαθούσε να διαφύγει από την Κωνσταντινούπολη.
Είχε τέσσερις γιους, τον Αλί Σαχ, τον Τζαχάν Σαχ, τον Βαλί Καν και τον Μπούγκα Καν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλωση της Κωνσταντινούπολης
Τοπ Καπί
To Τοπ Καπί (τουρκικά: Topkapı Sarayı) είναι ανάκτορο που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη. Χτισμένο σε λόφο που επιβλέπει το Βόσπορο και ήταν ακρόπολη του αρχαίου Βυζαντίου, αποτελούσε επίσημη κατοικία των σουλτάνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τα μέσα του 15ου αιώνα μέχρι την κατασκευή του παλατιού Ντολμά Μπαχτσέ (1853). Αρχικά γνωστό ως «Νέο Παλάτι» (τουρκ. Yeni Sarayı), έλαβε τη σημερινή ονομασία του κατά το 19ο αιώνα από παρακείμενη ομώνυμη πύλη. Είναι μέρος των ιστορικών περιοχών της Κωνσταντινούπολης που ανήκουν συλλογικά στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.