cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρχαίοι ολυμπιακοί αγώνες
Θέσπιση των αγώνων
Επίσης σημειώνεται μεμονωμένα και απόδοση τιμών σε γυναίκες, πράγμα που δεν ήταν σύνηθες φαινόμενο, αφού η συμμετοχή ήταν καθαρά ανδρικό προνόμιο. Στα ιππικά αθλήματα της αρματοδρομίας και της ιππασίας όμως το βραβείο πήγαινε στον ιδιοκτήτη του αλόγου, που δεν ήταν αναγκαστικά ο ίδιος ο ιππέας που έπαιρνε μέρος. Έτσι έχουμε τη Σπαρτιάτιδα Κυνίσκα, θυγατέρα του Αρχιδάμου και αδερφή του Αγησιλάου, που τιμήθηκε με το κλαδί ελιάς και στην οποία έκτισαν ηρώο και αφιέρωσαν αγάλματα.
Τέλος, σε περίπτωση που ο αριθμός των αγωνιστών σε κάποιο άθλημα ήταν περιττός, απόμενε μετά την κλήρωση των ζευγαριών ένας αθλητής που λεγόταν Έφεδρος. Αυτός περίμενε με ακμαίες τις σωματικές του δυνάμεις να συναγωνιστεί μ' εκείνον που ύστερα από αλλεπάλληλους αγώνες θα είχε καταβάλει τους άριστους από κάθε ζεύγος αθλητών.
Κατάργηση των αγώνων
Οι Ολυμπιακοί αγώνες διατήρησαν την αίγλη τους σε όλη την ελληνική αρχαιότητα και όσοι νικούσαν σε αυτούς δοξάστηκαν από λαμπρούς ποιητές, όπως ο Πίνδαρος, ο Σιμωνίδης ο Κείος και ο Βακχυλίδης. Αργότερα με την επικράτηση των Ρωμαίων, άρχισαν να έχουν συμμετοχή στους αγώνες και μη Έλληνες αθλητές. To 393, ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος της χριστιανικής πλέον Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, απαγόρευσε τη διεξαγωγή όλων των παγανιστικών εορτών, μαζί και των Ολυμπιακών αγώνων. Τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι ορισμένοι αγώνες διατηρήθηκαν για κάποιο ακόμα σύντομο χρονικό διάστημα. Με αυτό τον τρόπο τελείωσε μιά περίοδος χιλίων χρόνων κατά την οποία οι Ολυμπιακοί διεξάγονταν συνέχεια κάθε τέσσερα χρόνια.
Σταδιακή εξέλιξη των αγωνισμάτων
Αρχικά, το αγωνιστικό πρόγραμμα περιελάμβανε μόνο το «στάδιο», τον αγώνα δρόμου, και περιοριζόταν σε μια μόνο ημέρα. Στη 14η Ολυμπιάδα (724 π.Χ.) προστέθηκε ο «δίαυλος» (διπλός αγώνας δρόμου). Στη 15η Ολυμπιάδα (720 π.Χ.) καθιερώθηκε ο «δόλιχος» (αγώνας δρόμου μεγάλου μήκους), ενώ οι 18οι Ολυμπιακοί αγώνες (708 π.Χ.) διευρύνονται με το «πένταθλο» και την πάλη. Είκοσι χρόνια αργότερα (23η Ολυμπιάδα, 688 π.Χ.) προστέθηκε η «πυγμή», και αργότερα (25η Ολυμπιάδα, 680 π.Χ.) η αρματοδρομία του τέθριππου (ζυγός τεσσάρων ίππων). Τριάντα δύο χρόνια αργότερα (33η Ολυμπιάδα, 648 π.Χ.) προστέθηκαν οι ιπποδρομίες και το «Παγκράτιο» που συνδυάζει πάλη και πυγμαχία. Τα αγωνίσματα εφήβων περιορίζονταν στον αγώνα δρόμου, το πένταθλο και την πάλη.
Στην 65η Ολυμπιάδα (520 π.Χ.) καθιερώνονται ο «οπλιτόδρομος» (αγώνας δρόμου ανδρών με πολεμική εξάρτηση) και στην 66η Ολυμπιάδα (516 π.Χ.) ο δρόμος και η πάλη παίδων. Στην 93η Ολυμπιάδα (408 π.Χ.) καθιερώθηκε και η αρματοδρομία με ζυγό δύο αλόγων. Για μια μικρή περίοδο (70ή - 71η Ολυμπιάδα) έγινε πειραματικά καθιέρωση αρματοδρομίας με φοράδες και μουλάρια (πώλων), ενώ την 99η Ολυμπιάδα (384 π.Χ.) εμφανίζονται αρματοδρομίες τεσσάρων και αργότερα (128η Ολυμπιάδα, 268 π.Χ.) δύο πουλαριών, και δώδεκα έτη αργότερα (256 π.Χ.) ιππασία σε πουλάρι.
Οι Ολυμπιάδες πέρασαν τις δύο, τις τρεις ημέρες και τελικά έφτασαν να διαρκούν πέντε ημέρες.
Αγώνες δρόμου
Ο απλός αγώνας δρόμου, το «στάδιον» ήταν το πρώτο αγώνισμα που καθιερώθηκε. Μέχρι τους 15ους Ολυμπιακούς αγώνες οι αθλητές που έπαιρναν μέρος διαγωνίζονταν στο πολεμικό βάδισμα και τρέξιμο. Τέρμα ήταν το σημείο που βρίσκονταν το βραβείο, ενώ οι θεατές στέκονταν δεξιά και αριστερά κατά μήκος της αμμώδους διαδρομής που είχε μήκος εξακοσίων ολυμπιακών ποδιών (περ. 192 μέτρα). Οι αθλητές ανταγωνίζονταν σε ομάδες τεσσάρων. Οι επί μέρους νικητές ανταγωνίζονταν μεταξύ τους, επίσης σε ομάδες τεσσάρων. Στον «δίαυλο» οι αθλητές έτρεχαν τη διπλή διαδρομή επιστρέφοντας στο σημείο της αφετηρίας, ενώ στον «δόλιχο» η διαδρομή ήταν δώδεκα «δίαυλοι», δηλαδή 24 «στάδια». Η διαδρομή του «οπλίτη δρόμου» είχε μήκος δύο «σταδίων», και οι πολεμιστές αρχικά φορούσαν τον πλήρη εξοπλισμό (περικεφαλαία, κνημίδες, ασπίδα). Αργότερα ήταν γυμνοί και κρατούσαν μόνο ασπίδα.
Οι έφηβοι αγωνίζονταν μόνο στο απλό «στάδιο», δηλαδή στον αγώνα δρόμου μιας διαδρομής. Ο Παυσανίας μνημονεύει επίσης τον αγώνα δρόμου των «Ηλείων παρθένων», οι οποίες έπαιρναν μέρος ντυμένες με έναν κοντό χιτώνα, τον δεξιό ώμο γυμνό και τα μαλλιά λυτά.
Πάλη
Η πάλη ήταν πολύ δημοφιλές άθλημα. Σύμφωνα με τον μύθο ο Θησέας ήταν αυτός που ανακάλυψε την τεχνική της πάλης, έτσι ώστε ο νικητής να μην εξαρτάται μόνo από τη φυσική σωματική δύναμη, αλλά από την τεχνική, την ευελιξία και τη γρηγοράδα των κινήσεών του. Ο έφηβος Κρατίνος απέκτησε φήμη όχι μόνο για τη νίκη του, αλλά και για την καλαισθησία των κινήσεων του.
Στην πάλη διακρίνουμε δύο αγωνίσματα. Στο πρώτο ο αθλητής είχε σκοπό να ρίξει τον αντίπαλο τρεις φορές με τους ώμους στο χώμα, ενώ στο δεύτερο ο αγώνας συνεχιζόταν ακόμα και στο έδαφος, μέχρι που ο νικημένος αναγκαζόταν να παραδεχτεί την ήττα του σηκώνοντας το χέρι.
Πυγμαχία
Η πυγμαχία ήταν βίαιο και μερικές φορές θανατηφόρο αγώνισμα. Τα χέρια ήταν ενισχυμένα με χοντρά δερμάτινα λουριά από τον αγκώνα μέχρι τις γροθιές, ενώ τα δάχτυλα έμεναν ακάλυπτα για να κλείνουν σχηματίζοντας γροθιά. Τα λουριά μπορεί να ήταν ενισχυμένα με μικρούς μολυβένιους βόλους ή καρφιά. Σε περίπτωση που ο αγώνας κρατούσε πολύ ώρα χωρίς νικητή, οι αγωνιστές έπρεπε να κάνουν την ονομαζόμενη «κλίμακα». Δηλαδή οι πυγμάχοι στέκονταν ακίνητοι χωρίς να αμύνονται ή να αποφεύγουν το χτύπημα, ενώ εναλλακτικά αντάλλασσαν χτυπήματα μέχρι που ένας από τους δυο κατέρρεε. Αν και πολλές μαρτυρίες έχουμε για τα φοβερά και αιματηρά τραύματα του αγωνίσματος, η τέχνη της πυγμαχίας ήταν άλλη. Νικητής ήταν αυτός που κατόρθωνε να μην χτυπηθεί. Ακόμα καλύτερα ήταν αυτός που κατόρθωνε να μην χτυπηθεί αλλά ούτε και να χτυπήσει τον αντίπαλο, κάνοντάς τον απλά να καταρρεύσει εξουθενωμένος από τις άκαρπες επιθετικές προσπάθειές του.
Παγκράτιο
Το σκληρότερο άθλημα στους Ολυμπιακούς αγώνες ήταν αναμφισβήτητα το παγκράτιο. Ήταν συνδυασμός της πάλης και της πυγμαχίας. Ο νικητής έπρεπε να νικήσει συνδυάζοντας την ευελιξία αλλά και τη δύναμη της γροθιάς, συμβολίζοντας έτσι τον ηρωικό αγώνα του άοπλου πολεμιστή στη μάχη. Σε αντίθεση με την καθεαυτού πυγμαχία, οι αθλητές του παγκρατίου αγωνίζονταν με γυμνά χέρια και δεν χτυπούσαν με τη γροθιά, αλλά με τα δάχτυλα της πυγμής. Δυο θρυλικοί αθλητές του παγκρατίου έμειναν στην ιστορία, ο Θεαγένης και ο Πολυδάμας ο Θεσσαλός.
Πένταθλο
Το πένταθλο αποτελείτο από πέντε επί μέρους αγωνίσματα, τροχάδην, άλμα, πάλη, δισκοβολία και ακόντιο. Οι αθλητές του πένταθλου ήταν φημισμένοι για την καλαισθησία του αρμονικά γυμνασμένου σώματός τους. Η διεξαγωγή του πένταθλου άρχιζε με τη ρίψη δίσκου ή με το άλμα, και συνέχιζε με τη ρίψη ακοντίου, τον αγώνα δρόμου και την πάλη. Η προκαταρκτική εξάσκηση που γινότανε στα αθλητικά γυμναστήρια συμπεριλάμβανε τέσσερις κατηγορίες άλματος, το άλμα ύψους (επί τόπου), άλμα ύψους (με φόρα), άλμα μήκους και άλμα βάθους, ενώ στους Ολυμπιακούς αγώνες μνημονεύεται μόνο το άλμα μήκους. Το άλμα συνοδευόταν από τους ήχους της φλογέρας που έπαιζε το «Πύθιο άσμα». Η εκκίνηση γινόταν από μια ελαστική σανίδα, τον «βατήρα», ενώ οι αθλητές χρησιμοποιούσαν ένα βοηθητικό όργανο, τους «αλτήρες». Ο κανονισμός του αθλήματος επέβαλε στον αθλητή να προσγειωθεί όρθιος και να σταθεί ακίνητος ακριβώς στο σημείο της επαφής του με το έδαφος. Το σημείο της πιθανής προσγείωσης ήταν ανασκαμμένο για να είναι το χώμα λίγο πιο μαλακό. Συχνά συναντάμε σε σχετικές αγγειογραφίες την αξίνα η οποία χρησίμευε για την εκσκαφή του σκληρού από την ξηρασία καλοκαιρινού εδάφους, ή για να σημαδεύουν στο χώμα την επίδοση. Η δισκοβολία ήταν αγώνισμα βολής που εξελίχτηκε από τη ρίψη πέτρας στη μάχη, και διεξάγονταν αρχικά με απλές πέτρες κάπως μεγάλων διαστάσεων, όπως συμπεραίνουμε από ένα αρχαιολογικό εύρημα στον χώρο της Ολυμπίας. Ο Όμηρος μνημονεύει επίσης τον λίθινο δίσκο των Φαιάκων. Η τεχνική ρίψης δίσκου είναι απαθανατισμένη σε πολλές αγγειογραφίες, ανάγλυφα και ανδριάντες, το πιο φημισμένο από αυτά είναι ο παγκόσμια γνωστός δισκοβόλος του Μύρωνα. Το ακόντιο ήταν επίσης εμπνευσμένο από το αντίστοιχο πολεμικό ή κυνηγετικό όπλο, αν και στην προκειμένη μορφή ήταν ειδικά κατασκευασμένο για αποκλειστική αθλητική χρήση. Ήταν κοντύτερο, λεπτότερο και ελαφρότερο, ενώ κατέληγε σε μακρύ μυτερό άκρο. Στη μέση του κονταριού ήταν προσαρμοσμένη η «αγκύλη», που ήταν λουράκι ή θηλιά για να υποβοηθάει τον αθλητή στην εξακόντισή του, χωρίς όμως να είναι εξακριβωμένη η ακριβής λειτουργία της αγκύλης. Επίσης δεν είναι γνωστό αν το ακόντιο ήταν άθλημα βολής ή σκοποβολής.
Ιππικοί αγώνες
μικρογραφία|Λαμπαδηδρομία Η αρματοδρομία διεξάγονταν σε ιδιαίτερο στάδιο, το «ιπποδρόμιο», αγνώστων σήμερα διαστάσεων. Το μοναδικό ιπποδρόμιο που διασώζεται σήμερα στην Ελλάδα βρίσκεται στο Λύκαιο όρος και έχει μήκος 300 μέτρα, ή ενάμιση σταδίου, και πλάτους εκατό μέτρων. Το ιπποδρόμιο της Ολυμπίας πρέπει κατά τα λεγόμενα του Παυσανία να είχε μεγαλύτερο πλάτος. Ο μηχανισμός εκκίνησης ήταν εφεύρεση του Κληοίτα, την οποία τελειοποίησε ο Αριστείδης. Στο ένα άκρο του ιπποδρομίου ήταν κτισμένος ο στρογγυλός βωμός του Ταράξιππου, αφού τα άλογα πάθαιναν απροσδόκητα πανικό όταν περνούσαν από το σημείο αυτό. μικρογραφία|Αγώνας δρόμου
Σημασία των αγώνων
μικρογραφία|Πάλη Από το 776 π.Χ. και μετά οι Αγώνες, σιγά-σιγά, έγιναν πιο σημαντικοί σε ολόκληρη την αρχαία Ελλάδα φτάνοντας στο απόγειο τους κατά τον 6ο και 5ο αι. π.Χ.. Οι Ολυμπιακοί είχαν επίσης θρησκευτική σημασία αφού γίνονταν προς τιμή του θεού Δία, του οποίου το τεράστιο άγαλμα στεκόταν στην Ολυμπία. Ο αριθμός των αγωνισμάτων έγινε είκοσι και ο εορτασμός γινόταν στη διάρκεια μερικών ημερών. Οι νικητές των αγώνων θαυμάζονταν και γίνονταν αθάνατοι μέσα από ποιήματα και αγάλματα. Το έπαθλο για τους νικητές ήταν ένα στεφάνι από κλαδί ελιάς.
Πρόγραμμα διεξαγωγής των αγώνων
Αργότερα, το πρόγραμμα διευρύνθηκε και εμπλουτίστηκε με πλήθος αθλημάτων και πανηγυρικών εκδηλώσεων που συνόδευαν την εορτή, διαρκείας πέντε ημερών, στην οποία συνέρρεε πλήθος αθλητών και θεατών. Ο Παυσανίας αναφέρει ως αιτία τη διεξαγωγή των 77ών Ολυμπιακών αγώνων (472 π.Χ.), όταν η αρματοδρομία και το πένταθλο είχαν αργοπορήσει τόσο πολύ, που το παγκράτιο άρχισε καθυστερημένα και διήρκεσε μέχρι τις νυκτερινές ώρες, με αποτέλεσμα να νικήσει ο Αθηναίος Καλλίας. Τότε αποφασίστηκε η πολυήμερη διεξαγωγή των αγώνων και καθιερώθηκε το πενθήμερο πρόγραμμα ως εξής.
Οι τελετές άρχιζαν την 11η ημέρα του μήνα και διαρκούσαν μέχρι την 15η ημέρα, έτσι ώστε η νύχτα της τέταρτης μέρας των αγώνων να λούζεται στο φως της πανσέληνου. Σύμφωνα με το σημερινό ημερολόγιο η έναρξη των αγώνων γίνονταν περίπου στα τέλη Ιουνίου, αρχές Ιουλίου. Η πρώτη ημέρα ήταν αφιερωμένη στους θεούς. Η σημαντικότερη εναρκτήρια σπονδή ήταν προς τιμή του Ολυμπίου Διός, και γινόταν από εκπροσώπους της πόλης της Ήλιδας. Ακολουθούσε ο όρκος των αθλητών, προπονητών και ελλανοδικών (δηλαδή των διαιτητών που θα έκριναν τα αποτελέσματα των αγώνων), κατά τον οποίο γινόταν θυσία, ενώ οι διαιτητές έβγαζαν λόγο απευθυνόμενοι στους αγωνιστές. Όσο για τους ανήλικους νέους που έπαιρναν μέρος, ορκίζονταν οι πατέρες ή οι πιο μεγάλοι αδελφοί τους. Επίσης, οι αθλητές και τα άλογα εξετάζονταν για να κριθεί η συμμετοχή τους και για να κληρωθούν στις ομάδες που θα έπαιρναν μέρος, ενώ οι αθλητές απείχαν από την ερωτική επαφή επί τριανταημέρου και υποβάλλονταν σε χορτοφαγική νηστεία. Το πρόγραμμα της πρώτης ημέρας κατέληγε σε γενικό φαγοπότι γνωριμίας ενώ την ίδια μέρα γινότανε και η ευγενική άμιλλα για την ανάδειξη των καλύτερων κηρύκων και σαλπιγκτών. Αυτοί που κέρδιζαν, λάβαιναν το τιμητικό προνόμιο ν' αναγγέλουν και να εκφωνούνε τα ονόματα των Ολυμπιονικών την ώρα των βραβείων. Την πρώτη μέρα των αγωνισμάτων, πριν από τα χαράματα γέμιζαν οι κερκίδες, αφού με τις πρώτες ηλιαχτίδες ξεκινούσαν τα πρώτα αγωνίσματα. Τη δεύτερη, τρίτη και τέταρτη μέρα των αγώνων διεξάγονταν τα αγωνίσματα, ενώ η τελευταία μέρα ήταν αφιερωμένη στις τελετές, πομπές και στις θυσίες στους θεούς. Την τελευταία μέρα των Ολυμπιακών αγώνων γινόταν η απονομή των στεφάνων. Ένας νεανίας έκοβε με χρυσό ψαλίδι τα κλαδιά της ελιάς από το ιερό δέντρο. Με την απονομή του στεφανιού αναγγέλονταν το όνομα του αθλητή, μαζί με αυτό του πατέρα του και της πατρίδας του και γινόταν αθάνατο σε όλες τις τότε Ελληνικές πόλεις. Οι νικητές έδιναν δώρα στους θεούς, καθένας με τις δυνατότητές του για να τους ευχαριστήσουν για την υψηλοτέρα των τιμών. Ακολουθούσαν πομπές και γενικό φαγοπότι, συνοδευόμενο από τραγούδι και μουσική, τα «επινίκια».
Κορυφαίοι Ολυμπιονίκες
Οι κορυφαίοι ολυμπιονίκες της αρχαιότητας είναι οι παρακάτω:
Υπολογισμός
Για να βρεθεί από το έτος η Ολυμπιάδα: για τα π.Χ. έτη ο τύπος είναι 1 + (776-έτος)/4, π.χ. η μάχη της Σαλαμίνας το 480 π.Χ. έγινε κατά την 1 + (776-480)/4 = 75η Ολυμπιάδα, ενώ για τα μ.Χ. έτη ο τύπος είναι 1 + (775+έτος)/4, π.χ. η τελευταία Ολυμπιάδα (το έτος 393) ήταν η 1 + (775+393)/4 = 293η Ολυμπιάδα.
Για να βρθεί η Ολυμπιάδα από το έτος: για τις Ολυμπιάδες 1-194 (που έγιναν π.Χ.) ο τύπος είναι 776 -(Ολυμπιάδα-1)*4, π.χ. η 194η Ολυμπιάδα έγινε το 776 - (194-1)*4 = 4 π.Χ., ενώ για τις Ολυμπιάδες 195-293 (που έγιναν μ.Χ.) ο τύπος είναι (Ολυμπιάδα-1)*4 - 775, π.χ. η 195η Ολυμπιάδα έγινε το (195-1)*4 - 775 = 1 μ.Χ.
IPod Classic
thumb|200px|Ένα λευκό iPod 5ης γενιάς. Το iPod Classic είναι ένα φορητό μουσικό jukebox της εταιρείας Apple. Οι συσκευές της οικογένειας iPod προσφέρουν στον χρήστη τους ένα πολύ απλό τρόπο χρήσης βασισμένο πάνω στο κυκλικό τους πεδίο αφής/κουμπί (scroll wheel), εκτός από το iPod shuffle. Τα περισσότερα iPod έχουν σαν μέσο αποθήκευσης ένα σκληρό δίσκο, ενώ τα μικρότερα της οικογένειας Nano και Shuffle χρησιμοποιούν μνήμη flash. Υποστηρίζουν τους εξής τύπους αρχείων ήχου: Mp3, AAC, WAV, AIFF, Audible και Apple Lossless. Όπως και τα περισσότερα μουσικά jukebox, έτσι και το iPod μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν χώρος αποθήκευσης δεδομένων όταν συνδεθεί με κάποιον υπολογιστή. Το ιστορικό του iPod περιλαμβάνει δυο γενιές του iPod Mini και πέντε γενιές του iPod.
Ενώ όλα τα iPod έχουν παρόμοια εμφάνιση, η συσκευή έχει περάσει πέντε φορές από σημαντικές ανανεώσεις (γενιές). Πέντε γενιές που ονομάζονται κατά σειρά: πρώτη, δεύτερη, τρίτη, τέταρτη και πέμπτη γενιά.
iPod πρώτης γενιάς
Η Apple σχεδίασε ένα μηχανικό scroll wheel και έδωσε τα σχέδια για την δημιουργία του στην Synaptics, μια εταιρία που κατασκευάζει συσκευές αφής (touchpad) για πολλά laptop της αγοράς, συμπεριλαμβανομένου της Apple. Το iPod πρώτης γενεάς είχε τέσσερα πλήκτρα γύρω από το κυκλικό scroll wheel.
iPod δεύτερης γενιάς
Παρουσιάστηκε στις 17 Ιουλίου 2002 με μεγέθη σκληρού δίσκου 10 Gb και 20 Gb. Η δεύτερη γενεά αντικατάστησε το μηχανικό scroll wheel της πρώτης με μια συσκευή όχι μηχανική, αλλά αφής, το "touch wheel", κατασκευασμένο από την Synaptics.
Χάρις στον καινούργιο σκληρό δίσκο της Toshiba, το καινούργιο iPod έγινε ελαφρύτερο και λεπτότερο από το προηγούμενο μοντέλο. Τα iPod δεύτερης γενεάς συνοδευόντουσαν με θήκη μεταφοράς, ενσύρματο χειριστήριο και επίσης ήταν τα πρώτα iPod που ήταν συμβατά με τα Windows, καθώς μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τόσο το HFS, οσο και το FAT32.
iPod τρίτης γενιάς
Στις 23 Απριλίου 2003 ο Steve Jobs παρουσιάζει την κατα σειρά τρίτη γενιά iPod, μικρότερα από τα προηγούμενα μοντέλα. Με την τρίτη γενιά η Apple κυκλοφόρησε 5 μοντέλα διαφορετικής χωρητικότητας: 10 Gb, 15 Gb, 20 Gb, 30 Gb και 40 Gb.
Αυτά τα iPod χρησιμοποιούν ένα τύπο σύνδεσης με 30-pins ο οποίος ονομάζεται dock και είναι πιο μακρύς και πιο φαρδύς από την κανονική υποδοχή firewire. Αυτό τα καθιστά συμβατά με το iPod Dock που έβγαλε η Apple στην κυκλοφορία στην ίδια χρονική περίοδο. Το iPod Dock ήταν ένα από τα περιεχόμενα σε όλα τα iPod της γενιάς εκτός από το φτηνότερο, επίσης πωλείται και ξεχωριστά.
Η τρίτη γενιά έφερε κουμπιά αφής που βρίσκονταν κάτω από την οθόνη. Τα καινούργια αυτά κουμπιά είχαν κόκκινο εσωτερικό φωτισμό που ελεγχόταν με τον ίδιο τρόπο όπως ο φωτισμός οθόνης, επιτρέποντας πιο εύκολη χρήση σε σκοτεινά μέρη. Τα πλήκτρα αφής που είχε το iPod τρίτης γενιάς σε συνδυασμό με το scroll wheel το έκαναν μοναδικό στο ότι δεν είχε κινούμενα μέλη στο εξωτερικό του (εκτός από το πλήκτρο hold). Επίσης ήταν το μόνο iPod που δεν είχε τα πλήκτρα γύρω από το scroll wheel.
Όταν γινόταν αγορά από το ιστοσελίδα της Apple, ο πελάτης μπορούσε να χαράξει ένα κείμενο δυο σειρών στο πίσω μέρος του iPod (με επιπλέον χρέωση, εάν και τώρα είναι δωρεάν). Αν και τα προηγούμενα μοντελα αποδείχτηκαν πολύ δημοφιλή, το iPod τρίτης γενιάς παρουσίασε τις μέχρι τότε υψηλότερες πωλήσεις.
iPod τέταρτης γενιάς
Τον Ιούλιο του 2004 η Apple παρουσιάζει την τέταρτη γενιά του iPod. Σε μια νέα διαδρομή δημοσιότητας ανακοινώνεται ότι ο Steve Jobs θα είναι εξώφυλλο σε ένα τεύχος του περιοδικού Newsweek.
Η πιο εμφανής διάφορα του νέου iPod είναι η ύπαρξη του νέου click wheel που πρωτοεμφανίστηκε στο iPod mini. Μερικοί χρήστες σχολίασαν το click wheel επειδή τα πλήκτρα του δεν έχουν φωτισμό, οι υπόλοιποι όμως παρατήρησαν ότι βάζοντας τα πλήκτρα στις θέσεις των τεσσάρων σημείων του ορίζοντα, δεν υπήρχε λόγος για φωτισμό μιας και ήξεραν που θα βρουν το κάθε πλήκτρο εύκολα. Η Apple ισχυρίστηκε ότι με το νέο λογισμικό το iPod μπορούσε να παίζει μουσική για 12 συνεχόμενες ώρες μέχρι να αδειάσει η μπαταρία του. Μια ακόμα μικρή αλλαγή ήταν η προσθήκη της επιλογής "τυχαία αναπαραγωγή τραγουδιών" (shuffle songs) στο κεντρικό μενού, κάνοντας το πιο εύκολο στην χρήση. Έπειτα από απαίτηση πολλών χρηστών η Apple στις 23 Φεβρουαρίου 2005 κυκλοφόρησε μια αναβάθμιση του firmware, η οποία προσέθετε τις νέες επιλογές στο κύριο μενού, και στα παλιότερα iPod.
Το iPod τέταρτης γενιάς είχε ασπρόμαυρη οθόνη και κυκλοφόρησε σε δύο μοντέλα, των 20 Gb και των 40 Gb. Ήταν λίγο πιο λεπτό από το προηγούμενο και έφερε την δυνατότητα φόρτισης της μπαταρίας μέσω USB.
iPod Photo: το πρώτο έγχρωμο iPod
Παρουσιάσθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2004. Διαθέτει οθόνη ανάλυσης 220 x 176, με δυνατότητα προβολής 65.536 χρωμάτων και την δυνατότητα να αποθηκεύει και να προβάλει αρχεία εικόνας, όπως JPEG, BMP, GIF, TIFF και PNG. Κατά ένα χιλιοστό πιο λεπτό από τα μονόχρωμα iPod τέταρτης γενιάς, με διάρκεια μπαταρίας έως και 15 ώρες. Αρχικά κυκλοφόρησε σε δύο μοντέλα, με χωρητικότητα 40 Gb και 60 Gb.
Στις 23 Φεβρουαρίου 2005, η Apple έριξε την τιμή του μοντέλου με 40 Gb χωρητικότητα και παρουσίασε ένα ακόμη iPod Photo, χωρητικότητας 30 Gb, το οποίο αντίθετα με το μοντέλο των 40GB, περιείχε μόνο ένα USB καλώδιο και όχι dock. Επίσης έριξε την τιμή από το μοντέλο των 60 Gb αφαιρώντας όμως από το πακέτο τα dock, firewire και την θήκη μεταφοράς, αλλά και τα καλώδια AV.
Τον Ιούλιο του 2005 η Apple ένωσε το iPod Photo και τα απλά iPod σταματώντας τις πωλήσεις από το ασπρόμαυρο iPod, και δίνοντας στο iPod όλες τις δυνατότητες του iPod Photo στην ίδια τιμή με τα προηγούμενα ασπρόμαυρα iPod. Η Apple, καθώς επίσης και διάφοροι χρηστές των iPod, συνέχισαν να αναφέρονται στην σειρά αυτή σαν iPod τέταρτης γενιάς. Για την διαχείριση των φωτογραφιών στο iPod οι χρηστές Mac χρησιμοποιούν το iPhoto, ενώ οι χρηστές των Windows μπορούν να χρησιμοποιήσουν το Adobe Photoshop Album ή το Elements, επίσης μπορούν να χρησιμοποιήσουν το περιορισμένο δυνατοτήτων σε διαχείριση φωτογραφιών iTunes.
Τα iPod τέταρτης γενιάς έχουν ένα μικρό ελάττωμα το οποίο προκαλεί την ανεπιθύμητη παύση της αναπαραγωγής. Υπάρχει ένας διακόπτης στην υποδοχή των ακουστικών, ο οποίος μπορεί να αντιληφθεί την αποσύνδεση των ακουστικών και να θέσει αυτόματα σε παύση το iPod. Το ελάττωμα είναι ότι πολλές φορές παίρνει εσφαλμένο σήμα και θέτει το iPod σε παύση, παρόλο που τα ακουστικά είναι ακόμα συνδεδεμένα. Αυτό το σφάλμα εμφανίζεται περισσότερο σε ακουστικά από άλλες εταιρίες όπως η Sennheiser, αν και πολλοί χρήστες έχουν παρατηρήσει ότι το πρόβλημα εμφανίζεται και με τα ακουστικά που συνοδεύουν το iPod. Αυτό που προκαλεί το σφάλμα προέρχεται από ένα μικρό μεταλλικό μέρος το οποίο βρίσκεται στην βάση της υποδοχής των ακουστικών, και δημιουργεί βραχυκύκλωμα με το μεταλλικό πίσω μέρος του iPod.
iPod U2 Special Edition
Στις 28 Οκτωβρίου 2004 η Apple παρουσιάζει ένα κόκκινο-μαύρο iPod τέταρτης γενιάς με το όνομα iPod U2 Special Edition Έχοντας μαύρο κυρίως σώμα του και κόκκινο click wheel (τα οποία είναι τα χρώματα του άλμπουμ των U2, How to Dismantle an Atomic Βomb). Επίσης είχε χαραγμένες της υπογραφές των μελών του συγκροτήματος στο πίσω μέρος του. Περιείχε ένα κουπόνι για το iTunes Μusic Store, άξιας 50$.
Στις 28 Ιουνίου 2005, όταν η Αpple ανακοίνωσε την ένωση των iPod με το iPod photo, πρόσθεσε έγχρωμη οθόνη και στο iPod U2 και μείωσε την τιμή του.
iPod Harry Potter
Τον Σεπτέμβριο του 2005 γίνεται η παρουσίαση του ενός iPod τέταρτης γενιάς με χωρητικότητα 20 Gb, με ένα μεγάλο χάραγμα στο πίσω μέρος του με το λογότυπο του Hogwarts. Αυτό το μοντέλο σταμάτησε την κυκλοφορία του χάρη στο νέο iPod Harry Potter πέμπτης γενιάς. Το iPod παρουσιάσθηκε μαζί με την πρεμιέρα των ακουστικών βιβλίων του Harry Potter στο iTunes Music Store. Ο μόνος τρόπος για να το αγοράσει κανείς είναι μέσω του Διαδικτύου.
iPod πέμπτης γενιάς
Στις 12 Οκτωβρίου 2005 η Apple ανακοινώνει στην παρουσίαση με όνομα "One More Thing.." την έναρξη της κυκλοφορίας του iPod πέμπτης γενιάς, το οποίο έχει την δυνατότητα αναπαραγωγής αρχείων πολυμέσων τύπου MPEG4 και H.264 με αναλύσεις 480 x 480 και 320 x 240. Το νέο iPod είναι διαθέσιμο σε δύο μοντέλα, χωρητικότητας 30 Gb και 60 Gb.
Η οθόνη του έχει ανάλυση 320 x 240, δυνατότητα προβολής 65.536 χρωμάτων, και μπορεί να αναπαράγει τα βίντεο ή τις φωτογραφίες του σε τηλεόραση, μέσω του καλωδίου AV το οποίο συνδέεται στην υποδοχή των ακουστικών και περιέχει χωριστά καλώδια για τον ήχο και την εικόνα. Η οθόνη έχει διάσταση 2,5”, δηλαδή μίση ίντσα μεγαλύτερη από τα προηγούμενα. Το iPod αυτό και είναι κατά 30% λεπτότερο από το παλιότερα.
Η διάρκεια ζωής της μπαταρίας είναι 14 και 20 ώρες, για τα μοντέλα των 30 Gb και των 60 Gb αντίστοιχα, ενώ η αναπαραγωγή βίντεο μειώνει την διάρκεια κατά 2 στο πρώτο και κατά 3 ώρες στο δεύτερο.
Η υποδοχή των ακουστικών μεταφέρθηκε από την μέση στο δεξί μέρος, ενώ το πλήκτρο hold μεταφέρθηκε στη αριστερή πλευρά. Από το iPod αυτής της γενιάς λείπει η υποδοχή του τηλεχειριστηρίου, πράγμα που σημαίνει ότι τα αξεσουάρ που χρησιμοποιούσαν αυτήν την υποδοχή δεν δουλεύουν σε αυτό το iPod. Επίσης δεν υποστηρίζεται πλέον η μεταφορά αρχείων μέσω firewire, αλλά υπάρχει ακόμη η δυνατότητα φόρτισης μέσω αυτής.
Όπως και το iPod nano κυκλοφορεί σε δυο χρώματα, άσπρο και μαύρο, και περιέχει τις εφαρμογές χρονόμετρο και κλείδωμα οθόνης. Επίσης, η εφαρμογή ρολογιού αναβαθμίζεται και υποστηρίζει την ένδειξη πολλών ζωνών ορών ταυτόχρονα. Στην συσκευασία του υπάρχει μια θήκη, η οποία είναι προϊόν των παραπόνων για την ευαίσθητη επιφάνεια του iPod nano.
Άλλες αξιοσημείωτες αλλαγές είναι η εξάλειψη θορύβων, όπως ο ήχος του σκληρού δίσκου που ακουγόταν μέσα από τα ακουστικά, και η ποιότητα εγγραφής ήχου, η οποία ανέβηκε στα 44.1 KHz.
Πωλήσεις
Το iPod είναι σήμερα το μεγαλύτερο σε πωλήσεις MP3 player παγκοσμίως, κατέχοντας ποσοστό 75,6% των πωλήσεων στις Η.Π.Α. και σύνολο πωλήσεων πάνω από 60 εκατομμύρια.
Πηγές
Κατηγορία:Apple Κατηγορία:Συσκευές αναπαραγωγής ήχου
Ανατολικό Βερμίου Κοζάνης
Πληθυσμός
Περίπου 500 μ. νότια από το σημερινό χωριό, στη θέση «Βρύση Αγίου Χριστοφόρου», έχουν επισημανθεί ίχνη αρχαίου οικισμού.
Συγκοινωνιακές συνδέσεις
Το Ανατολικό, συνδέεται:
Οδική σύνδεση
Το Ανατολικό συνδέεται με το οδικό δίκτυο της χώρας από το 1958. Η τοποθεσία του είναι τέτοια που του επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση στους μεγάλους οδικούς άξονες της χώρας. Με τον αυτοκινητόδρομο Ε90 συνδέεται με την Θεσσαλονίκη και με τον αυτοκινητόδρομο Ε75 με την Αθήνα. Βρίσκεται στον οδικό άξονα 03 βατότητας του νομού Κοζάνης και συνδέει τα Κομνηνά, το Μεσόβουνο, τους Πύργους, τον Άγιο Χριστόφορο, το Καρυοχώρι, τη Σπηλιά, την Ερμακιά και την Πεντάβρυσο με την Πτολεμαΐδα. Πρόσφατα, με την κατασκευή του κάθετου άξονα της Εγνατίας οδού, Κοζάνης - Β.Μακεδονίας και την σύνδεσή του με αυτόν, η πρόσβαση έγινε ακόμη ευκολότερη και ταχύτερη.
Οικιστικές πληροφορίες
Το Ανατολικό αποτελεί, σύμφωνα με τις προδιαγραφές των μελετών των Ανοικτών Πόλεων:
Οι δραστηριότητες της ΔΕΗ ήταν καθοριστικές για την πληθυσμιακή εξέλιξη του οικισμού σε σχέση με την Πτολεμαΐδα, της οποίας η εξέλιξη είχε άμεση σχέση με τους όμορους οικισμούς της, λόγω της εγκατάστασης εργατικού δυναμικού που τροφοδότησαν τη δημιουργία δραστηριοτήτων για τον πληθυσμό της ευρύτερης περιοχής, έτσι ώστε η Πτολεμαΐδα να αποκτήσει σημαντικά υψηλούς δείκτες εξειδίκευσης σε όλους τους κλάδους που συνδέονται με την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Η επίδραση της εγκατάστασης των ενεργειακών μονάδων στην περιοχή συνετέλεσε στη δραματική πτώση των ποσοστών απασχόλησης στον πρωτογενή τομέα (γεωργία, κτηνοτροφία) και την αντίστοιχη εκρηκτική αύξηση στο δευτερογενή και τριτογενή τομέα.
Τα χαρακτηριστικά φαινόμενα άμεσης λειτουργικής εξάρτησης του Ανατολικού είναι:
Σύμφωνα με τις προτάσεις Χωροταξικής Οργάνωσης του Ν. Κοζάνης, το Ανατολικό αποτελεί οικισμό 3ου επιπέδου και εντάσσεται μαζί με 10 άλλους οικισμούς στην Οικιστική Ενότητα Πτολεμαΐδας.
Σύμφωνα με το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που αφορά τον προσδιορισμό γεωγραφικών ενοτήτων του Ν. Κοζάνης, το Ανατολικό είχε ενταχθεί στην 4η γεωγραφική ενότητα της επαρχίας Εορδαίας. Μετά την τροπολογία του ανωτέρω Π.Δ., το Ανατολικό εντάχθηκε στην 8η Εδαφική Περιφέρεια Ν. Κοζάνης και χαρακτηρίστηκε έδρα αυτής, την οποία απάρτιζαν οι τέως Κοινότητες: Αγίου Χριστοφόρου, Ανατολικού, Ερμακιάς, Καρυοχωρίου, Κομνηνών, Μεσοβούνου, Πύργων και Σπηλιάς. Τέλος το Ανατολικό με την υπ. αριθμ. Ε10185/2.6.94 χαρακτηρίστηκε και έδρα Αναπτυξιακού Συνδέσμου ο οποίος αποτελούνταν από τις τέως Κοινότητες: Αγίου Χριστοφόρου, Ανατολικού, Ερμακιάς, Καριοχωρίου, Κομνηνών, Πενταβρύσου, Περδίκκα, Πύργων και Σπηλιάς, με την ονομασία ΄΄Βέρμιο Εορδαίας΄΄.
Τοπογραφία
Ο οικισμός του Ανατολικού είναι σε υψόμετρο 630 μ. χαρακτηρίζεται ως ημιορεινή Κοινότητα λόγω του σχετικού της υψομέτρου από την θάλασσα και των ορεινών όγκων του Βερμίου, που αρχίζουν από τα ανατολικά της. Οι κλίσεις που επικρατούν μέσα στον οικισμό και στην ευρύτερη του περιοχή είναι ομαλές. Το μεγαλύτερο μέρος των εκτάσεων της Κοινότητας είναι καλλιεργούμενη γεωργική γη με πολύ μικρές κλίσεις. Την ευρύτερη περιοχή της Κοινότητας διασχίζουν υδρορρέματα με κατεύθυνση από ΝΔ (υπώρειες Βερμίου ) προς ΒΔ και καταλήγουν, αφού ενωθούν με άλλα στη λεκάνη του Περδίκκα -Φιλώτα στην λίμνη Βεγορίτιδα στο νομό Φλώρινας. Την περιοχή ΒΑ του οικισμού και εφαπτομενικά με το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο, διασχίζει ρέμα. Έντονες κλίσεις παρατηρούνται μόνο στην ανατολική πλευρά της Κοινότητας, στους πρόποδες του Βερμίου όρους.
Γεωλογική θέση
Από γεωλογική άποψη η ευρύτερη περιοχή αποτελείται από πετρώματα της Πελαγονικής Ζώνης. Αυτή χαρακτηρίζεται από τα κρυσταλλικά πετρώματα και από βυθίσματα με ιζηματογενείς σειρές νηριτικής φάσης, τα οποία παρουσιάζουν ένα σαφές στρωματογραφικό κενό ιζηματογένεσης κατά την διάρκεια του Κατώτερου Κρητιδικού. Από τεκτονική άποψη η ευρύτερη περιοχή παρουσιάζει μια ποικίλη ορογενετική δομή. Κυριαρχούν οι πτυχώσεις, λεπιώσεις και επωθήσεις, καθώς επίσης και οι μεταπτώσεις κλιμακωτών ρηγμάτων στις νεογενείς λεκάνες.
Εκδηλώσεις
Κάθε χρόνο στο χωριό πραγματοποιούνται εκδηλώσεις, οι οποίες παλαιότερα ήταν περισσότερες. Σήμερα οι κάτοικοι τηρούν κάποιες από αυτές και άλλες προσπαθούν να τις αναβιώσουν. Το βάρος της υλοποίησης έχει ο πολιτιστικός σύλλογος, με την συμμετοχή της εκκλησίας και αρκετών δραστήριων κατοίκων, αλλά και τη βοήθεια των άλλων συλλόγων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Εορδαίας
Παϊδοχώρι Χανίων
Το Παϊδοχώρι (επίσημο: το Παϊδοχώριον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 29 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 200 μ.
Ιστορικά στοιχεία
Ανάμεσα στα χωριά Ράμνη και Παϊδοχώρι έχουν βρεθεί λείψανα λαξευτού ελληνορωμαϊκού κυκλικού τάφου.
Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές του 16ου αιώνα, αλλά ήταν κατοικημένο, όπως πιστοποιεί η ύπαρξη κτίσματος εκείνης της περιόδου. Είναι πιθανόν να πρόκειται για τον οικισμό Pomogna Barbarigo, ο οποίος αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Σύμφωνα με τη μία άποψη προέρχεται από τον παπά Παΐδη, ο οποίος αναφέρεται στην απογραφή ναών του 1637. Μια άλλη άποψη αναφέρει ότι προέρχεται από τα «παΐδια», τα οποία είναι τα ατροφικά χαρούπια, μια αναφορά στο γεγονός ότι η περιοχή δεν είναι ιδιαίτερα γόνιμη.
Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 όπου αναφέρεται ως Paidhokhori ότι είχε 10 χριστιανικές και 5 τουρκικές οικογένειες. Το 1881 ανήκε στον δήμο δήμου Φρε, ενός από τους τέσσερις του Αποκόρωνα, και σύμφωνα με την απογραφή είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 164 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 233 κατοίκους και ανήκε στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Αρχικά εντάχθηκε στην κοινότητα Πεμονίων, αλλά το 1929 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το 1970 ο οικισμός Νεροχώρι προσαρτήθηκε στο Παϊδοχώρι. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν προσαρτήθηκε στον δήμο Φρε.
Δείτε: Κοινότητα Παϊδοχωρίου
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης
εναλλ.=Πρόσοψη του κτηρίου|μικρογραφία|Πρόσοψη του κτηρίου εναλλ.=Πανοραμική λήψη εσωτερικού εισόδου του κτηρίου|μικρογραφία|Πανοραμική λήψη εσωτερικού εισόδου του κτηρίου εναλλ.=Η Σχολή στην κορυφή του λόφου της Ελπίδας|μικρογραφία|Η Σχολή στην κορυφή του λόφου της Ελπίδας εναλλ.=Εσωτερικός χώρος στο ισόγειο της Σχολής|μικρογραφία|Εσωτερικός χώρος στο ισόγειο εναλλ.=Το ισόγειο της Σχολής|μικρογραφία|Το ισόγειο της Σχολής Η Ιερά Θεολογικὴ Σχολή της Χάλκης ήταν η κύρια θεολογική σχολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, μέχρι το έτος 1971, όταν το Τουρκικό κράτος αποφάσισε με νόμο να σταματήσει η λειτουργία της. Οι εγκαταστάσεις της σχολής βρίσκονται στο νησί Χάλκη, ένα από τα Πριγκηπονήσια.
Ιστορία
Η σχολή στεγαζόταν αρχικά στη σταυροπηγιακή Μονή της Αγίας Τριάδας, στη Χάλκη, η οποία είχε ιδρυθεί από τον Πατριάρχη Φώτιο Α΄ της Κωνσταντινούπολης (858-861 και 878-886). Το 1844, ο Πατριάρχης Γερμανός Δ΄ κατά την πρώτη του πατριαρχεία (1842-1845), ίδρυσε το 1843 θεολογική Σχολή στις εγκαταστάσεις της μονής της Αγίας Τριάδας, την οποία και εγκαινίασε το αμέσως επόμενο έτος στις 13 Σεπτεμβρίου 1844. Όλα τα κτήρια εκτός από ένα παρεκκλήσι καταστράφηκαν στο μεγάλο σεισμό που συνέβη στη Κωνσταντινούπολη στις 28 Ιουνίου του 1894 με συνέπεια να διακοπεί η λειτουργία της. Μετά από εκτεταμένες επισκευές και αναστηλώσεις από τον αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη, διάρκειας 17 μηνών, η σχολή με νέο πλέον κτίριο εγκαινιάστηκε στις 1 Οκτωβρίου του 1896. Σημαντική ανακαίνιση έγινε στη δεκαετία του '50.
Πολλοί Ορθόδοξοι θεολόγοι, ιερείς, επίσκοποι και πατριάρχες φοίτησαν στην Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, συμπεριλαμβανομένου και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Οι φοιτητές στη Χάλκη περιλάμβαναν όχι μόνο γηγενείς Έλληνες, αλλά και Ορθόδοξους Χριστιανούς από όλο τον κόσμο, προσδίδοντας στη σχολή έναν διεθνή χαρακτήρα. Επίσης, πολλοί πατριάρχες, επίσκοποι και πρώην δάσκαλοι έχουν ταφεί σε ειδική περιοχή του κήπου.
Οι θεολογικές εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν το Παρεκκλήσιo της Αγίας Τριάδoς, κοιτώνες, αναρρωτήριο, γραφεία, εργαστήριο φυσικής και χημείας με πλούσια συλλογή επιστημονικών οργάνων και την πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη η οποία κατέχει σημαντική ιστορική συλλογή βιβλίων, περιοδικών και χειρογράφων.
Το 1971 η σχολή έκλεισε εξαιτίας ενός τουρκικού νόμου που απαγόρευε τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Το 1998 η επιτροπή ιδιοκτητών της σχολής διατάχθηκε να διαλυθεί, αλλά διεθνής κριτική έπεισε την Άγκυρα να ακυρώσει τη διαταγή.
Η Χάλκη έχει λάβει διεθνή προσοχή τα τελευταία χρόνια. Τον Οκτώβριο του 1998, το Κογκρέσο των ΗΠΑ υποστήριξε την επαναλειτουργία της Χάλκης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναφέρει επίσης το ζήτημα στις διαπραγματεύσεις για την τουρκική προσχώρηση στην ΕΕ. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον επισκέφτηκε τη Χάλκη στην επίσκεψή του στην Τουρκία το 1999 και ζήτησε από τον Τούρκο Πρόεδρο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ να επιτρέψει την επαναλειτουργία της σχολής.
Τον Αύγουστο του 2011, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ερντογάν αποφάσισε με διάταγμα ότι τα ακίνητα και τα θρησκευτικά κτίρια του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης, τα οποία κατασχέθηκαν στο παρελθόν πρέπει να επιστραφούν προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Τον Σεπτέμβριο του 2011 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προύσης Ελπιδοφόρος διορίστηκε Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Χάλκης.
Τον Ιανουάριο του 2013, ανέφερε η τουρκική εφημερίδα Today's Zaman ότι το τουρκικό Συμβούλιο Ιδρυματων επέστρεψε 190 εκτάρια γης πρός το ίδρυμα της Μονής της Αγίας Τριάδος. Το εν λόγω ίδρυμα είναι ο ιδιοκτήτης της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της γης βρίσκεται στο χώρο της Θεολογικής Σχολής.
Έτσι το Οικουμενικό Πατριαρχείο ελπίζει ότι οι υποσχέσεις από την τουρκική κυβέρνηση ότι θα επιτραπεί η επαναλειτουργία της Χάλκης θα τηρηθούν.
Τον Φεβρουάριο του 2019 επισκέφθηκε τη Θεολογική Σχολή για πρώτη φορά εν ενεργεία Έλληνας πρωθυπουργός, ο Αλέξης Τσίπρας, στο πλαίσιο επίσημης επίσκεψής του στην Τουρκία. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως παρόντος του εκπροσώπου της Προεδρίας της Τουρκικής Δημοκρατίας, Ιμπραήμ Καλίν, υπενθύμισε ότι η Θεολογική Σχολή της Χάλκης ιδρύθηκε επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ζήτησε την αποκατάσταση της αδικίας που υπέστη το Οικουμενικό Πατριαρχείο. «Είναι απαράδεκτο ένα ίδρυμα τέτοιο, που λειτούργησε επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να είναι κλειστό επί Τουρκικής Δημοκρατίας» σημείωσε.
Απόφοιτοι
Πολλές σημαντικές προσωπικότητες της Εκκλησίας έχουν αποφοιτήσει από τη Σχολή μεταξύ των οποίων:
Στη Σχολή σπούδασε το έτος 1872-73 και ο μετέπειτα σπουδαίος λογοτέχνης Γεώργιος Βιζυηνός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Διωγμός στην Τουρκία Κατηγορία:Έλληνες στην Τουρκία
Ατλ Σέλμπεργκ
Ο Ατλ Σέλμπεργκ (Atle Selberg, 14 Ιουνίου 1917 - 6 Αυγούστου 2007) ήταν Νορβηγός μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στην αναλυτική θεωρία των αριθμών και τη θεωρία των αυτομορφικών μορφών, και ιδίως για τη σύνδεσή τους με τη φασματική θεωρία. Του απονεμήθηκε το μετάλλιο Φιλντς το 1950 και το τιμητικό βραβείο Άμπελ το 2002.
βιογραφία
Ο Σέλμπεργκ γεννήθηκε στο Λάνγκεσουντ της Νορβηγίας, γιος της δασκάλας Άννα Κριστίνα Σέλμπεργκ και του μαθηματικού Όλε Μίχαελ Λούντβιγκσεν Σέλμπεργκ. Δύο από τα τρία αδέλφια του, ο Σίγκμουντ και ο Χένρικ, ήταν επίσης μαθηματικοί. Ο άλλος αδελφός του, ο Άρνε, ήταν καθηγητής Καθηγητής του Τμήματος Μηχανολόγων - Μηχανικών. Ενώ ήταν ακόμη στο σχολείο επηρεάστηκε από το έργο του Σρινιβάσα Ραμανουτζάν και βρήκε έναν ακριβή αναλυτικό τύπο για τη συνάρτηση διαχωρισμού, όπως προτάθηκε από τα έργα του Ραμανουτζάν- ωστόσο, το αποτέλεσμα αυτό δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Χανς Ραντεμάχερ. Κατά τη διάρκεια του πολέμου πολέμησε εναντίον της γερμανικής εισβολής στη Νορβηγία και φυλακίστηκε αρκετές φορές. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Όσλο και ολοκλήρωσε το διδακτορικό του το 1943.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Σέλμπεργκ εργάστηκε απομονωμένος λόγω της γερμανικής κατοχής της Νορβηγίας. Μετά τον πόλεμο έγιναν γνωστά τα επιτεύγματά του, συμπεριλαμβανομένης της απόδειξης ότι ένα θετικό ποσοστό των μηδενικών της συνάρτησης ζήτα του Ρίμαν βρίσκεται στην ευθεία.
Το 1948 ο Σέλμπεργκ υπέβαλε δύο εργασίες στα Annals of Mathematics, στις οποίες απέδειξε με στοιχειώδη μέσα τα θεωρήματα για τους πρώτους αριθμούς στην αριθμητική πρόοδο και την πυκνότητα των πρώτων αριθμών. Αμφισβήτησε έτσι την ευρέως διαδεδομένη άποψη της εποχής του ότι ορισμένα θεωρήματα μπορούν να επιτευχθούν μόνο με τις προηγμένες μεθόδους της μιγαδικής ανάλυσης. Και τα δύο αποτελέσματα βασίστηκαν στην εργασία του πάνω στον ασυμπτωτικό τύπο όπου
για τους πρώτους αριθμούς p Κατέληξε σε αυτό το αποτέλεσμα με στοιχειώδη τρόπο τον Μάρτιο του 1948, και τον Ιούλιο του ίδιου έτους ο Σέλμπεργκ και ο Πολ Ερντές κατέληξαν σε θεμελιώδεις αποδείξεις του θεωρήματος των πρώτων αριθμών, χρησιμοποιώντας και οι δύο τον παραπάνω ασυμπτωτικό τύπο ως σημείο εκκίνησης .Οι συνθήκες που οδήγησαν στις αποδείξεις, καθώς και οι διαφωνίες στη δημοσίευση, οδήγησαν σε μια πικρή διαμάχη μεταξύ των δύο μαθηματικών.
Για τα θεμελιώδη επιτεύγματά του κατά τη δεκαετία του 1940, ο Σέλμπεργκ τιμήθηκε το 1950 με το μετάλλιο Φιλντς.
Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών
Ο Σέλμπεργκ μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες και εργάστηκε ως αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Syracuse και αργότερα εγκαταστάθηκε στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών στο Πρίνστον του Νιου Τζέρσεϊ τη δεκαετία του 1950, όπου παρέμεινε έως το θάνατό του. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 εργάστηκε για την εισαγωγή της φασματικής θεωρίας στη θεωρία αριθμών, με αποκορύφωμα την ανάπτυξη του τύπου ίχνους Σέλμπεργκ, το πιο διάσημο και επιδραστικό από τα αποτελέσματά του. Στην απλούστερη μορφή του, αυτός καθιερώνει μια δυαδικότητα μεταξύ των μηκών των κλειστών γεωδαισιακών σε μια συμπαγή Επιφάνεια Ρίμαν και των ιδιοτιμών της Λαπλασιανής, η οποία είναι ανάλογη με τη δυαδικότητα μεταξύ των πρώτων αριθμών και των μηδενικών της συνάρτησης ζήτα.
Το 1986 του απονεμήθηκε το Βραβείο Βολφ  στα Μαθηματικά. Του απονεμήθηκε επίσης ένα τιμητικό βραβείο Άμπελ το 2002, έτος ίδρυσής του, πριν αρχίσει η απονομή των τακτικών βραβείων.
Ο Σέλμπεργκ έλαβε πολλές διακρίσεις για το έργο του εκτός από το Μετάλλιο Φιλντς, το Βραβείο Βολφ  και το Μετάλλιο Gunnerus. Εξελέγη μέλος της Νορβηγικής Ακαδημίας Επιστημών και Γραμμάτων, της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών και Γραμμάτων της Δανίας και Γραμμάτων και της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών.
Ο Σέλμπεργκ είχε δύο παιδιά, την Ίνγκριντ Σέλμπεργκ και τον Λαρς Σέλμπεργκ. Η Ίνγκριντ Σέλμπεργκ είναι παντρεμένη με τον θεατρικό συγγραφέα Μουσταφά Ματούρα.
Πέθανε στο σπίτι του στο Πρίνστον του Νιου Τζέρσεϊ στις 6 Αυγούστου 2007 από καρδιακή ανεπάρκεια.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Νορβηγοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Θάνατοι τον Φεβρουάριο του 2015
Παραπομπές
02
Μοντέλο δεδομένων
Στον χώρο τη πληροφορικής ως μοντέλο δεδομένων ορίζεται ένα σύνολο αφαιρέσεων μαζί με ένα σύνολο επιτρεπτών πράξεων επί αυτών με τις οποίες μπορούν να περιγραφούν και να αναπαρασταθούν εντός μίας υπολογιστικής μηχανής όλες οι έννοιες (τα δεδομένα) μιας πτυχής ενός προβλήματος (πεδίου εφαρμογής).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διαχείριση δεδομένων
Σιδέρης
Το ελληνικό επίθετο Σιδέρης ή Σιδέρη μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Με το επώνυμο Σιδέρης:
Ιρένε Πιβέττι
Η Ιρένε Πιβέττι (γεννημένη 4 Απριλίου 1963) είναι Ιταλίδα δημοσιογράφος και πολιτικός, βουλευτής από το 1992 έως το 2001. Αφού άφησε την πολιτική, άρχισε μια καριέρα στην τηλεόραση, όπως η αδελφή της Βερόνικα, μια δημοφιλής Ιταλίδα ηθοποιός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί
Τόγιας
Το ελληνικό επίθετο Τόγιας μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 1961–62
Το κύπελλο Ισπανίας 1961-62 ήταν η 58η φορά που διοργανώθηκε το κύπελλο.
Τελικός
Κύριο θέμα: Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 1962
thumb|centre|167px| Κυπελλούχος Ισπανίας 1961-62 [[Ρεάλ Μαδρίτης ]]
Κυπελλο Ανδρων 1961-62 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1961-1962
Τσέπελ ΣΚ
Η Τσέπελ ΣΚ είναι ούγγρικος αθλητικός σύλλογος από τη Βουδαπέστη. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1912 ως Csepeli Torna Klub («γυμναστικός σύλλογος»). Είναι ένας από τους πιο πετυχημένους ουγγρικούς αθλητικούς συλλόγους σε ολυμπιακά μετάλλια και βαθμούς.
Ο σύλλογος διαθέτει επίσης τμήματα στα εξής αθλήματα: Ποδόσφαιρο, πετοσφαίριση, πάλη, ποδηλασία, χειροσφαίριση και πυγμαχία.
Ποδόσφαιρο
Έχει κερδίσει 4 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ουγγαρίας (1941/42, 1942/43, 1947/48 και 1958/59). Το ποδοσφαιρικό τμήμα διαλύθηκε την περίοδο 2001/02. Η ομάδα τότε αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία. Έδρα της ομάδας ήταν το Béke téri, χωρητικότητας 14000 θέσεων. Μέχρι τη διαβάθμιστη της το 1996/97, η ομάδα είχε αγωνιστεί 51 περιόδους στην πρώτη κατηγορία.
Απο αυτη την ομαδα ξεκινησε την καριερα του και ο ελληνας διεθνης και ποδοσφαιριστης του Ολυμπιακου Νικος Γιουτσος.
Κύπελλο πρωταθλητριών
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουγγαρίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912 Κατηγορία:Τσέπελ ΣΚ
Γιοσέγκι
Γιοσέγκι (寄木細工, Yosegi) ονομάζονται τα ξύλινα χειροτεχνήματα.
Η λέξη γιοσέγκι στα ιαπωνικά σημαίνει προσαρμοσμένα ξύλινα κομμάτια. Συνδυάζοντας επίπεδα γεωμετρικά σχήματα από ξύλο παράγονται διάφορα χειροτεχνήματα. Αυτά μπορεί να είναι αντικείμενα τέχνης ή πρακτικά αντικείμενα, όπως κουτιά αποθήκευσης ή σελιδοδείκτες. Χρησιμοποιούνται διάφορα είδη ξύλων, όπως η κερασιά ή άλλα δέντρα που ευδοκιμούν στην Ιαπωνία.
Η τέχνη αυτή ξεκίνησε τον 19ο αιώνα στην Ιαπωνία από τον Νιχέι Ισικάγουα.
Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός Κατηγορία:Καλλιτεχνικές τεχνικές
Ακαδημαϊσμός
thumb|280px|École des beaux-arts (Εκόλ ντε Μπωζ-Άρ): Μάθημα ζωγραφικής με μοντέλο left|thumb|193x193px|"Η Γέννηση της Αφροδίτης" - [[Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ]] Ακαδημαϊκή τέχνη, ή Ακαδημαϊσμός, είναι ένα είδος ζωγραφικής και γλυπτικής που δημιουργήθηκε από τις τεχνικές των ευρωπαϊκών ακαδημαϊκών σχολών των καλών τεχνών. Ειδικότερα, μεγάλο ρόλο έπαιξε η γαλλική σχολή Académie des Beaux-Arts, η οποία δίδασκε στο στυλ του Νεοκλασικισμού και Ρομαντισμού. Τα μεγαλύτερα παραδείγματα αυτού του «ρεύματος» αποτελούν, ο Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ, ο Τομά Κουτύρ και ο Χανς Μάκαρτ.
Η τάση αυτή, κυρίως στα μέσα του 19ου αιώνα, ονομάστηκε σκωπτικά «L'art pompier» (Η τέχνη του πυροσβέστη) λόγω της απεικόνισης σε μεγάλους πίνακες χαρακτήρων με κράνη παρόμοια με αυτά που φορούσαν τότε οι πυροσβέστες (όπως το αττικό κράνος που χρησιμοποιούσαν σε αρχαιοπρεπείς ή αλληγορικούς πίνακες). Εκπρόσωποί της ήταν ο Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ, ο Αλεξάντρ Καμπανέλ, ο Paul-Jacques-Aimé Baudry και ο Alfred Agache.
Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα
Μπιλιάνα Πλάβσιτς
Η Μπίλιανα Πλάβσιτς (Биљана Плавшић, γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1930) είναι Σερβοβόσνια πρώην πολιτικός και καθηγήτρια πανεπιστημίου που διετέλεσε Πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Σερβίας και αργότερα καταδικάστηκε για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας για τον ρόλο της στον πόλεμο της Βοσνίας.
Η Πλάσβιτς κατηγορήθηκε το 2001 από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) για εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια του Βοσνιακού Πολέμου. Κατόπιν δικαστικού διακανονισμού με το ICTY καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης το 2003, τα οποία θα εξέτιε σε μία σουηδική φυλακή.
Απελευθερώθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2009 αφού εξέτισε τα δύο τρίτα της ποινής της. Η Πλάσβιτς είναι, μαζί με τον Ράντοβαν Κάρατζιτς, η πιο υψηλόβαθμη Σερβοβόσνια πολιτικός που καταδικάστηκε. Πριν εισέλθει στην πολιτική, δίδασκε βιολογία στο Πανεπιστήμιο του Σεράγεβο.
Ακαδημαϊκή καριέρα
Η Πλάβσιτς ήταν καθηγήτρια βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σεράγεβο και Κοσμήτορας της Σχολής Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών. Ήταν υπότροφος του προγράμματος Φούλμπραιτ και ως εκ τούτου πέρασε δύο χρόνια στο ινστιτούτο Boyce-Thompson στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ στη Νέα Υόρκη κάνοντας έρευνα για βοτανική. Στη συνέχεια ειδικεύτηκε στη μικροσκοπία ηλεκτρονίων στο Λονδίνο και στην ιολογία φυτών στην Πράγα και το Μπάρι. Δημοσίευσε πάνω από εκατό επιστημονικά έργα και άρθρα.
Πολιτική καριέρα
Η Πλάβσιτς ήταν μέλος του Σερβικού Δημοκρατικού Κόμματος (SDS). Ήταν η πρώτη γυναίκα μέλος της Προεδρίας της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, η οποία υπηρέτησε από τις 18 Νοεμβρίου 1990 έως τον Απρίλιο του 1992 αφού εξελέγη στις πρώτες πολυκομματικές εκλογές το 1990 στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Από τις 28 Φεβρουαρίου 1992 έως τις 12 Μαΐου 1992, η Πλάβσιτς έγινε μία από τους δύο προσωρινούς προέδρους της αυτοαποκαλούμενης Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Στη συνέχεια έγινε μία από τις δύο Αντιπροέδρους της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και από τις 30 Νοεμβρίου 1992 περίπου ήταν μέλος της Ανώτατης Διοίκησης των ενόπλων δυνάμεων της Σερβικής Δημοκρατίας της Σερβίας. μικρογραφία| Η Μπίλιανα Πλάβσιτς και άλλοι Σερβοβόσνιοι ηγέτες γυναικών στη Μπάνια Λούκα Η Πλάβσιτς δήλωσε ότι «έξι εκατομμύρια Σέρβοι μπορούν να πεθάνουν έτσι ώστε τα υπόλοιπα έξι εκατομμύρια να ζουν ελεύθερα» και θεώρησε ότι η εθνοκάθαρση που πραγματοποιήθηκε εναντίον των μη Σέρβων κατά τη διάρκεια του πολέμου ήταν «φυσικό φαινόμενο». Τον Ιούλιο του 1993, σε δήλωση της στην εφημερίδα Μπόρμπα, η Πλάβσιτς ισχυρίστηκε ότι οι Σέρβοι της Βοσνίας είναι εθνικά-φυλετικά ανώτεροι από τους Βόσνιους Μουσουλμάνους και ισχυρίστηκε ότι: "Οι Σέρβοι στη Βοσνία, ιδίως στις παραμεθόριες περιοχές, έχουν αναπτύξει έντονη ικανότητα να αισθάνονται κίνδυνο για ολόκληρο το έθνος και έχουν αναπτύξει έναν αμυντικό μηχανισμό. Στην οικογένειά μου έλεγαν ότι οι Σέρβοι στη Βοσνία ήταν πολύ καλύτεροι από τους Σέρβους στη Σερβία [...] και θυμάμαι ότι ο αμυντικός μηχανισμός δεν δημιουργήθηκε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. χρειάζονται δεκαετίες, αιώνες [. . . ] Είμαι βιολόγος και ξέρω: τα πιο ικανά να προσαρμοστούν και να επιβιώσουν είναι εκείνα τα είδη που ζουν κοντά σε άλλα είδη από τα οποία απειλούνται."Το 1994, η Πλάβσιτς δήλωσε ότι αυτή και άλλοι Σέρβοι εθνικιστές δεν μπορούσαν να διαπραγματευτούν με τους Βόσνιους λόγω γενετικής: "Ήταν γενετικά παραμορφωμένο υλικό που αγκάλιασε το Ισλάμ. Και τώρα, φυσικά, με κάθε διαδοχική γενιά απλώς γίνεται πιο συγκεντρωτικό. Γίνεται όλο και χειρότερο. Απλώς εκφράζεται και υπαγορεύει το στυλ σκέψης τους, το οποίο έχει τις ρίζες του στα γονίδια τους. Και μέσα στους αιώνες, τα γονίδια υποβαθμίστηκαν περαιτέρω."Αυτή η δήλωση της Πλάβσιτς, η οποία εξισώνει μία συγκεκριμένη εθνοτική ομάδα με μία ασθένεια, έχει συγκριθεί με τον τρόπο με τον οποίο οι Ναζί χαρακτήριζαν τους Εβραίους.