cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πελοποννησιακός Πόλεμος
Σημασία του πολέμου
Αυτός ο πόλεμος δεν ήταν σημαντικός μόνο για την εξέλιξη της ιστορίας της Ελλάδας, αλλά και για την επιστήμη της ιστοριογραφίας, επειδή ήταν το πρώτο γεγονός, το οποίο έγινε αντικείμενο επιστημονικής και ιστορικής ανάλυσης: Ο ιστορικός Θουκυδίδης μας παραδίδει στο έργο του «Ιστορία» μία αναλυτική σύγχρονη περιγραφή του πολέμου μέχρι τον χειμώνα του έτους 411 π.Χ. (από την οποία εξαρτώνται έως και σήμερα κατά ένα μεγάλο μέρος οι σημερινοί ερευνητές), στο οποίο αναλύει τα αίτια και τις αφορμές του πολέμου με μία συγκεκριμένη μέθοδο, η οποία έγινε πρότυπο για τη μεταγενέστερη ευρωπαϊκή ιστοριογραφία. Τα γεγονότα μετά το 411 π.Χ., που ο θάνατος δεν επέτρεψε στο Θουκυδίδη να εξιστορήσει, περιγράφει ο Ξενοφών στο έργο του, «Ελληνικά».
Η ονομασία «Πελοποννησιακός Πόλεμος» είναι μεταγενέστερη, ενώ ο Θουκυδίδης τον αναφέρει ως πόλεμο ανάμεσα στους Πελοποννήσιους και τους Αθηναίους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πελοποννησιακος πολεμος Πελοποννησιακος πολεμος Πελοποννησιακος πολεμος Πελοποννησιακος πολεμος Πελοποννησιακος πολεμος Πελοποννησιακος πολεμος Πελοποννησιακος πολεμος Πελοποννησιακος πόλεμος
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1983
Το 69ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1983 διεξήχθη για πρώτη φορά στο νέο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας, στην Καλογρέζα, από 10 ως 12 Ιουνίου, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1983. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ο Πανελλήνιος Γ.Σ.
Χρονικό των αγώνων
Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε δύσκολα ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, έπειτα από συναρπαστική μάχη με τον Ηρακλή Θ., τον οποίο ξεπέρασε μόλις ένα βαθμό.
Βαθμολογία
* Συνολικά βαθμολογήθηκαν 44 σωματεία.
Άγιος Σύλλας Ηρακλείου
Ο Άγιος Σύλλας είναι χωρίο και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Τεμένους του Νομού Ηρακλείου. Η περιοχή γράφεται εσφαλμένα Σύλλας αντί του ορθότερου Σίλας, διότι ο Σίλας ή Σιλουανός ήταν φίλος και συνοδός του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με τη ρωμαϊκή οικογένεια των Κορνηλίων Sulla (δηλ. Σύλλα).
Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Μικρασιάτες στην καταγωγή και ασχολούνται με την καλλιέργεια της σταφίδας. Σε ολόκληρη την περιοχή υπάρχουν αμπελώνες. Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο.
Κοινότητα Αγίου Σύλλα
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Αγίου Σύλλα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Ζερβού Μετόχι, Κάμπος, Μαλάδες και Τσαγκαράκι. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 11,095 χμ² (2011). Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 1.157 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής την Πρόεδρο κα. Μαρία Κυπράκη.
Πηνελόπη Σχιζοδήμου
Σπουδές και διδακτική καριέρα
Γεννήθηκε το 1957 στα Μεγάλα Καλύβια. Από το 1978 έως το 1982 έκανε καλλιτεχνικές σπουδές ζωγραφικής στο Καλλιτεχνικό Εντευκτήριο Βόλου με την Ντόρα Λιβανού. Από το 1981 έως το 1985 δίδαξε ζωγραφική στην Α’ βάθμια και Β΄ βάθμια εκπαίδευση. Από το 1998 έως το 2008 ζωγράφιζε με τον Θεόδωρο Πάντο. Το 2008 επέστρεψε στα Τρίκαλα όπου ζει και εργάζεται. Ανήκει στην καλλιτεχνική ομάδα Καρδίτσας "Τεχνοθύρα".
Εκθέσεις
Το 1978 έκανε την πρώτη της έκθεση την οποία ακολούθησαν άλλες δέκα εκθέσεις στο εσωτερικό. Έχει συμμετάσχει και σε πλήθος ομαδικών εκθέσεων. Το 2000 έκανε έκθεση στη Βοστώνη και το 2002 στις Βρυξέλλες. Από το 2002 συμμετέχει τακτικά στις εκθέσεις που γίνονται στη Μότολα της Ιταλίας. Είναι μέλος στην Γκαλερί ΣΥΝ στην Αθήνα.
Άγιος Σύλλας Ηρακλείου
Κοινοτάρχες Αγίου Σύλλα
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αγίου Σύλλα.
Πηνελόπη Σχιζοδήμου
Έργο
Ασχολείται με τη ζωγραφική, τα ψηφιδωτά και τα βιτρό. Στη ζωγραφική ασχολείται με την τοπιογραφία, την προσωπογραφία, την ηθογραφία και με συμβολικά θέματα μέσα στα πλαίσια των παραστατικών τάσεων. Τα υλικά που χρησιμοποιεί είναι ακριλικά, λάδια, ακουαρέλες, σινική μελάνη, τέμπερες και κάρβουνο. Έχει βραβευτεί κατά καιρούς σε Πανελλήνιες εκθέσεις και από Πολιτιστικούς Συλλόγους.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Άγιος Σύλλας Ηρακλείου
Ιστορικά στοιχεία
Δεκαπέντε χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και προς το νότο, στους πρόποδες του Γιούχτα με θέα προς τη θάλασσα και τις οροσειρές του Ψηλορείτη, βρίσκεται το χωριό Άγιος Σύλλας.
Μιχαήλ Καλάσνικοφ
Ο Μιχαήλ Τιμοφέγεβιτς Καλάσνικοφ (Михаил Тимофеевич Калашников· 10 Νοεμβρίου 1919 – 23 Δεκεμβρίου 2013) ήταν Ρώσος ανώτατος αξιωματικός του Ρωσικού στρατού και σχεδιαστής όπλων, γνωστός για τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη του θρυλικού τυφεκίου εφόδου AK-47. Ο Καλάσνικοφ ήταν, σύμφωνα με τον ίδιο, ένας αυτοδίδακτος μαστροχαλαστής που συνδύασε τις έμφυτες μηχανικές δεξιότητές του με τη μελέτη όπλων, ώστε να σχεδιάσει το πιο πετυχημένο όπλο για όλες τις μάχες. Ακόμα, ο Καλάσνικοφ ένιωσε θλίψη για την ανεξέλεγκτη διανομή των όπλων του, λόγω τη φήμης του για την αξιοπιστία του, τονίζοντας ότι το όπλο του είναι «ένα όπλο άμυνας» και «δεν αποτελεί όπλο για αδίκημα».
Άγιος Σύλλας Ηρακλείου
Ιστορικά στοιχεία
Λόγω  αυτής  της   χωροταξικής   του    θέσης, αλλά  και  του  σθένους  και  ηρωισμού  των  κατοίκων  του, επιλέχθηκε  ως  ο  τόπος   όπου  πάρθηκε  ο  όρκος   της   πρώτης  ενωμένης   Εθνικής   Αντίστασης   κατά   των κατακτητών Γερμανών σε ολόκληρη την Ευρώπη (σπήλαιο Χαμαμουτζή).
Μιχαήλ Καλάσνικοφ
Βιογραφία
Ο Καλάσνικοφ γεννήθηκε στην Κουριά του Άλταϊ της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Μητέρα του ήταν η Αλεξάνδρα Φρολόβνα Καλάσνικοβα (το γένος Коверина) και πατέρας του ο Τιμοφέι Αλεξάντροβιτς Καλάσνικoφ (Тимофей Александрович Калашников). Το 1930, ο πατέρας και τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς του, είχαν στερηθεί το δικαίωμα της ιδιοκτησίας και απελάθηκαν στο χωριό Νίζνιαγια Μοχοβάγια, Περιφέρεια του Τομσκ. Στα νιάτα του, ο Μιχαήλ έπασχε από διάφορες ασθένειες και ήταν στα πρόθυρα του θανάτου σε ηλικία έξι ετών. Τον προσέλκυσαν όλα τα είδη των μηχανημάτων, αλλά έγραφε επίσης ποίηση και ονειρευόταν να γίνει ποιητής. Έγραψε έξι βιβλία και συνέχισε να γράφει ποίηση όλη του τη ζωή. Οι γονείς του Καλάσνικοφ ήταν αγρότες, αλλά, μετά την απέλασή τους στο Τομσκ, έπρεπε να συνδυάζουν τη γεωργία με το κυνήγι και συνεπώς ο Καλάσνικοφ χρησιμοποιούσε συχνά το τουφέκι του πατέρα του στην εφηβεία του. Ο Καλάσνικοφ συνέχισε το κυνήγι και στην δεκαετία του '90.
Άγιος Σύλλας Ηρακλείου
Ιστορικά στοιχεία
Στην γύρω περιοχή δόθηκαν μάχες με το χωριό να θρηνεί πολλούς άνδρες στην νεότερη ιστορία. Το όνομα του χωριού οφείλεται στο Άγιο Σύλλα που είναι και προστάτης του. Πρώτη φορά αναφέρεται στις βενετικές απογραφές. Κατά το 1583 αναφέρεται στον Καστροφύλακα (Κ 101)  S.Scilla, με  265 κατοίκους. Αναφέρεται επίσης στο Catasticum Ecclesiarum et monasterium comynis του 1320 σαν « χωρίον της περιοχής του Χάνδακα, της Paracandia».
Μιχαήλ Καλάσνικοφ
Βιογραφία
Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του, ο Μιχαήλ, με την άδεια του πατριού του, άφησε την οικογένειά του και επέστρεψε στην Κούρυα, με ωτοστόπ για σχεδόν 1.000 χιλιόμετρα. Στην Κούρυα βρήκε δουλειά σε ένα μηχανουργείο που κατασκεύαζε τρακτέρ όπου φούντωσε το πάθος του για τα όπλα. Το 1938 κατετάγη στον Κόκκινο Στρατό. Λόγω του μικρού μεγέθους του και της δεξιότητάς του στη μηχανουργία διορίστηκε ως μηχανικός τεθωρακισμένων, και αργότερα έγινε αρχηγός πληρώματος τεθωρακισμένου. Ενώ έκανε την εκπαίδευσή του, έκανε και τις πρώτες εφευρέσεις του, οι οποίες δεν αφορούσαν μόνο τα τεθωρακισμένα, αλλά και μικρά διάφορα όπλα, όπου του απονεμήθηκε ένα ρολόι χειρός από τον Γκεόργκι Ζούκοφ (Georgy Zhukov). Ο Καλάσνικοφ υπηρέτησε στα Τ-34d του 24ου συντάγματος τεθωρακισμένων, 108η μεραρχία ΤΘ που στρατοπέδευε στην πόλη Στρούι (Stryi), πριν αυτή υποχωρήσει μετά τη Μάχη του Μπρόντυ (Brody) τον Ιούνιο του 1941. Τραυματίστηκε στη μάχη του Μπριάνσκ τον Οκτώβριο του 1941 και νοσηλεύτηκε μέχρι τον Απρίλιο του 1942, ενώ στο νοσοκομείο άκουγε κάποιους συναδέλφους στρατιώτες διαμαρτύρονται για τα σοβιετικά όπλα της εποχής.
Άγιος Σύλλας Ηρακλείου
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης
Μιχαήλ Καλάσνικοφ
Βιογραφία
Βλέποντας τα μειονεκτήματα των τυποποιημένων όπλων πεζικού, αποφάσισε να κατασκευάσει ένα νέο όπλο για το σοβιετικό στρατό. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Καλάσνικοφ άρχισε να σχεδιάζει ένα οπλοπολυβόλο. Αν και το πρώτο υποπολυβόλο που σχεδίασε δεν έγινε δεκτό για να μπει σε υπηρεσία, όμως είχε παρατηρήθηκε το ταλέντο του ως σχεδιαστής. Από το 1942 και μετά, ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Πυροβολικού του Κόκκινου Στρατού, του είχε αναθέσει να αναπτύξει ένα νέο τυφέκιο εφόδου για λογαριασμό του Επιστημονικού-αναπτυξιακού κέντρου όπλων.
Το 1944, σχεδίασε ένα νέο τυφέκιο με λειτουργία αερίων για την νέα σφαίρα 7.62x39 mm. Αυτό το όπλο, ήταν επηρεασμένο από το αμερικάνικο τουφέκι Μ1 Garand, όμως έχασε τον διαγωνισμό από τη νέα καραμπίνα Σιμόνοφ που εγκρίθηκε τελικά ως SKS, αλλά αποτέλεσε την βάση για νέα είσοδό του ως ένα τυφέκιο σε διαγωνισμό του 1946.
Κερδίζοντας την είσοδό του σε υπηρεσία μετά από διαγωνισμό, το "Mikhtim" (ονομάστηκε έτσι από τα πρώτα γράμματα του ονόματος και του πατρώνυμου, Μιχαήλ Τιμοφέγιεβιτς) έγινε το πρότυπο για την ανάπτυξη μιας οικογένειας νέου τύπου τυφεκίων. Η διαδικασία αυτή κορυφώθηκε το 1947, όταν σχεδίασε το AK-47 (Avtomat Kalashnikova μοντέλο 1947). Το 1949, το AK-47 έγινε το επίσημο τυφέκιο του σοβιετικού στρατού και η πιο διάσημη εφεύρεση του Καλάσνικωφ. Ενώ η ανέπτυσσε τα πρώτα τουφέκια εφόδου του, ο Καλάσνικωφ διαγωνίστηκε με δύο πολύ πιο έμπειρους σχεδιαστές όπλων, τον Βασίλι Ντεκτιγιάριωφ (Degtyaryov) και Γκέοργκι Σπάγκιν (Georgy Shpagin), ο οποίος αποδέχθηκε την υπεροχή του AK-47. Ο Καλάσνικοφ είχε τους Αλεξάντρ Ζάιτσεφ (Alexandr Zaitsev) και Βλαντίμιρ Ντέικιν (Vladimir Deikin) ως κύριους συνεργάτες του κατά τη διάρκεια αυτών των ετών.
Σταδιοδρομία
Από το 1949, ο ο Καλάσνικοφ έζησε και εργάστηκε στο Ιζέφσκ της Ουντμούρτιας (Udmurtia). Κατείχε πτυχίο Διδάκτορος Τεχνικών Επιστημών (1971) και ήταν μέλος 16 ακαδημιών. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, εξέλιξε το βασικό σχεδιασμό μιας οικογένειας όπλων. Το ΑΚΜ (Ρωσικά: Автомат Калашникова Модернизированный - Καλάσνικοφ εκσυγχρονισμένο τυφέκιο) εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1963, ήταν ελαφρύτερη και φθηνότερη κατασκευή λόγω της χρήσης ενός πρεσαριστού χάλυβα (στη θέση του χάλυβα του AK47 του), και περιείχε λεπτομερείς βελτιώσεις, όπως του νέου σχήματος και του φλογοκρύπτη. Από το ΑΚΜ ανέπτυξε ένα αυτόματο όπλο, γνωστό ως RPK (Ρωσικά: Ручной пулемет Калашникова - Καλάσνικοφ ελαφρύ πολυβόλο).
Ανέπτυξε επίσης το όπλο πολλαπλών αποστολών PK (Ρωσικά: Пулемет Калашникова - Καλάσνικοφ πολυβόλο), ο οποίος χρησιμοποίησε το πιο ισχυρό 7,62 × 54R φυσίγγιο του όπλου Mosin-Nagant, έχοντας ως στόχο να παρέχει σταθερή βολή με βαριά πυρά από ένα τρίποδο, ή να χρησιμοποιηθεί ως ένα ελαφρύ με δίποδα όπλο. Τα κοινά χαρακτηριστικά όλων αυτών των όπλων είναι η απλή σχεδίαση, η αντοχή και ευκολία χρήσης και συντήρησης σε όλες τις συνθήκες.
Περίπου 100 εκατομμύρια AK-47 τουφέκια είχαν παραχθεί μέχρι το 2009 και περίπου τα μισά από αυτά είναι αντίγραφα, κατασκευασμένα με ρυθμό περίπου ένα εκατομμύριο ετησίως. Η κατασκευάστρια εταιρία Kalasnikov Concern (πρώην Izhmash) είναι ο επίσημος κατασκευαστής του AK-47 στη Ρωσία, όπου δεν είχε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του όπλου μέχρι το 1997 ενώ το 2006 αντιπροσώπευε μόνο το 10% της παγκόσμιας παραγωγής. Ο ίδιος ο Καλάσνικοφ ισχυρίστηκε ότι το κίνητρό του ήταν η υπηρεσία στη χώρα του και όχι τα χρήματα και δεν είχε κανένα άμεσο κέρδος από την παραγωγή όπλων, όμως κατείχε το 30% της γερμανικής εταιρείας Marken Marketing International (MMI) η οποία διευθύνεται από τον εγγονό του Igor. Η εταιρεία ανανεώνει εμπορικά σήματα και παράγει εμπορεύματα που φέρουν το όνομα Καλάσνικοφ, όπως η βότκα, ομπρέλες και μαχαίρια. Ένα από αυτά τα προϊόντα είναι ένα μαχαίρι που φέρει το όνομα AK-74.
Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο Καλάσνικοφ κλήθηκε για ξενάγηση στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ στο αμερικανικό πολεμικό Μουσείο. Ο πρώην αρματιστής Καλάσνικοφ συγκινήθηκε στη θέα του παλιού άρματος με ζωγραφισμένο το όνομά του στο κυριλλικό αλφάβητο.
Στις 17 Νοεμβρίου 2013, ο Καλάσνικοφ είχε νοσηλευτεί σε νοσοκομείο της Ουντμούρτιας. Πέθανε στις 23 Δεκεμβρίου 2013 στο νοσοκομείο μετά από μία παρατεταμένη ασθένεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Μπεγλέρι
μικρογραφία|Ένα σύγχρονο σύνολο μπεγλεριού. Το μπεγλέρι είναι μικρό παιχνίδι δεξιοτήτων το οποίο αποτελείται από ένα ή περισσότερα σφαιρίδια σε κάθε άκρο μιας μικρής χορδής ή αλυσίδας. Μπορεί να γυριστεί και να περιστραφεί γύρω από τα δάχτυλα με σκοπό την εκτέλεση κόλπων. Το μπεγλέρι προέρχεται από την Ελλάδα και προέρχεται από το κομπολόι, όργανο το οποίο συχνά χρησιμοποιείται ως ασχολία για να περάσει ο χρόνος ή για να είναι τα χέρια απασχολημένα. Ενώ τα κομπολόγια έχουν σφαιρίδια που σχηματίζουν κλειστό κύκλο, τα σφαιρίδια του μπεγλεριού σπειρώνονται σε ανοιχτό κλώνο, συνήθως σε συμμετρικό σχηματισμό, με ίση στάθμιση και στα δύο άκρα. Τα μπεγλέρια έχουν σε πολλές μορφές, αποτελούμενες από ημιπολύτιμες πέτρες ή μεταλλικές χάντρες. Μπορούν να έχουν παρόμοια μορφή με το κρουστό όργανο κασάκα, αλλά είναι πολύ μικρότερο ως προς το μέγεθος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικός πολιτισμός Κατηγορία:Σωματική δραστηριότητα και παιχνίδια επιδεξιότητας
Απτόφυτα
Τα απτόφυτα ή απτοφύκη, γνωστά και ως πρυμνησιόφυτα (βλ. πρυμνήσιος), είναι φύκη τα αποοία απαντώνται σε μεγάλη ποικιλία και αριθμό στις θάλασσες. Τα περισσότερα απτόφυτα είναι μονοκύτταρα και πολλά είδη είναι μαστιγοφόρα, ενώ άλλα στερούνται μαστιγίου ή δημιουργούν νηματώδη στάδια. Ωστόσο μερικά μπορεί να έχουν ακόμα αμοιβαδοειδή ή κοκκώδη στάδια. Διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια βιογεωχημεία και στα τροφικά πλέγματα των φυσικών οικοσυστημάτων και των συστημάτων υδατοκαλλιεργειών.
μικρογραφία|δεξιά|Κοκκολιθοφόρο (Coccolithus pelagicus)
Ονομασία και φυλογένεση
Τα απτόφυτα έλαβαν την ονομασία τους από την παρουσία ενός χαρακτηριστικού μαστιγίου, γνωστό ως «απτόνημα». Μερικές φορές ωστόσο χρησιμοποιείται και ο όρος Haptophyceae. Πρόσφατες μοριακές φυλογενετικές αναλύσεις, οι οποίες γενικώς υποστηρίζουν προηγούμενες ταξινομήσεις που βασίζονται σε μορφολογικά γνωρίσματα όπως το απτόνημα, επιβεβαιώνουν ότι τα απτόφυτα είναι μια μονοφυλετική ομάδα. Παρ’ όλα αυτά, αν και η φυλογενετική ταξινόμηση χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, υπάρχουν κάποιες αμφιβολίες σχετικά με το ποιο ταξινομικό επίπεδο είναι καταλληλότερο γι’ αυτά.
Κυτταρική δομή
Τα κύτταρα των απτοφύτων περιέχουν μιτοχόνδρια που εμφανίζουν σωληνοειδείς ακρολοφίες και συχνά διαθέτουν ένα ή δύο κίτρινα ή χρυσοκαστανά πλαστίδια εγκλεισμένα σε ενδοπλασματικό δίκτυο. Συγκεκριμένα τα πλαστίδια αυτά είναι συνήθως χλωροπλάστες που επειδή περιέχουν και πρόσθετες φωτοσυνθετικές χρωστικές, καλύπτεται το πράσινο των χλωροφυλλών (χλωροφύλλη α, c1,2) εμφανίζοντας διαφορετικό χρώμα. Τα πλαστίδια των απτοφύτων συχνά έχουν μορφή πεταλούδας (ψυχόμορφα) όταν παρατηρούνται με μικροσκοπία επιφθορισμού. Η επιφάνεια του κυττάρου είναι καλυμμένη με λεπτά λέπια ή κόκκους οργανικής σύνθεσης. Επιπλέον μερικές φορές υπάρχουν και ασβεστοποιημένα λέπια (κοκκόλιθοι) που είναι ορατά με το οπτικό μικροσκόπιο. Τα είδη που φέρουν κοκκόλιθους ονομάζονται αντίστοιχα κοκκολιθοφόρα. Οι κοκκόλιθοι συντίθενται συνήθως από κρυστάλλους ανθρακικού ασβεστίου υπό μορφή ασβεστίτη και δεν αποδομούνται εύκολα στις φυσιολογικές τιμές pH των ωκεανών. Συνεπώς παρατηρείται αυξημένη συσσώρευσή τους στον πυθμένα τους. Επιπλέον τα κύτταρα των απτοφύτων εμφανίζουν κατά κανόνα δύο μαστίγια ή κανένα, παρά το γεγονός ότι μερικά είδη του γένους Chrysochromulina διαθέτουν τέσσερα μαστίγια. Τα δύο μαστίγια ίσως έχουν όμοια δράση (ομοδυναμικά) ή κινούνται διαφορετικά (ετεροδυναμικά). Τα μαστιγοφόρα κύτταρα μπορεί να φέρουν επίσης ένα χαρακτηριστικό απτόνημα και ένα σωματικό κάλυμμα από οργανικές ή/και ενασβεστωμένες φολίδες.
Απτόνημα
Το απτόνημα ξεκινάει από τον κορυφαίο πόλο του κυττάρου, μεταξύ των μαστιγίων. Το στέλεχος του απτονήματος περιλαμβάνει έξι ή επτά μεμονωμένους μικροσωληνίσκους τοποθετημένους υπό την μορφή δακτυλίου ή ημισεληνοειδώς, περιβαλλόμενους από ένα δακτύλιο ενδοπλασματικού δικτύου. Το απτόνημα μπορεί να είναι αρκετά βραχύ ή πολύ μακρύτερο σε σχέση με το σώμα του κυττάρου. Σε αντίθεση όμως με τα μαστίγια, το απτόνημα δεν μπορεί να πάλλεται, αλλά μπορεί να κάμπτεται και συνήθως να περιελίσσεται.
Η περιέλιξη του απτονήματος φαίνεται ότι λειτουργεί ως μέσο αποφυγής εμποδίων. Κατά την επαφή με ένα εμπόδιο, το απτόνημα συσπειρώνεται γρήγορα και τα μαστίγια αλλάζουν την κατεύθυνση του παλμού, προωθώντας το κύτταρο με ταχύτητα προς τα πίσω. Πειράματα έχουν αποκαλύψει ότι η περιέλιξη προκαλείται από ταχεία εισροή Ca2+ στο κύτταρο από το περιβάλλον του. Στις διαδικασίες της θρέψης και της αποφυγής συγκρούσεων, η συμπεριφορά μαστιγίων και απτονήματος φαίνεται να είναι συντονισμένη. Σε ορισμένες περιπτώσεις το απτόνημα βοηθά στην σταθεροποίηση των κυττάρων των απτοφύτων σε υποστρώματα.
Δημιουργία και εναπόθεση φολίδων
Οι πλέον κοινοί τύποι φολίδων που παράγονται από τα απτόφυτα είναι οι λεπτές, ωοειδείς ή κυκλικές οργανικές φολίδες και οι κοκκόλιθοι. Οι οργανικές φολίδες είναι ο αρχαιότερος τύπος φολίδων στα απτόφυτα. Είναι δομημένες σε μεγάλο βαθμό από κυτταρίνη και στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο εμφανίζουν ινώδη μορφή. Η καταγωγή αυτών των φολίδων προέρχεται από τις κιστέρνες ενός μεμονωμένου πολύ μεγάλου σωματίου Golgi, το οποίο βρίσκεται κοντά στα μαστιγιακά βασικά σωμάτια. Αυτή η ασυνήθης συσκευή Golgi είναι χαρακτηριστική των απτοφύτων. Οι ώριμες οργανικές φολίδες συναντώνται στην εξωτερική επιφάνεια των κυττάρων. Τα κοκκολιθοφόρα ωστόσο παράγουν δύο κύριους τύπους κοκκόλιθων. Τους ετεροκοκκόλιθους που σχηματίζονται στο εσωτερικό των κυττάρων και στην συνέχεια εκκρίνονται στην επιφάνεια, αποτελούμενοι από μάλλον λίγους συμπλεκόμενους κρυστάλλους ασβεστίτη και τους ολοκοκκόλιθους. Αυτοί σχηματίζονται εξωτερικά και αποτελούνται από έναν μεγάλο αριθμό μικροσκοπικών κρυστάλλων ασβεστίτη και δεν εμπλέκονται αλλά συγκρατούνται με οργανικό υλικό. Η ενασβέστωση στα απτόφυτα που σχηματίζουν κοκκόλιθους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη φωτοσύνθεση. Η φωτοσύνθεση παρέχει υψηλής ενέργειας μόρια που είναι απαραίτητα για τις διεργασίες μεταφοράς στις κυτταρικές μεμβράνες και στις μεμβράνες Golgi. Η φωτοσύνθεση δρα επίσης και ως παγίδα για το διοξείδιο του άνθρακα κατευθύνοντας έτσι την τελική αντίδραση για την ενασβέστωση. Έχει προταθεί ότι οι κοκκόλιθοι συμμετέχουν σε λειτουργίες όπως η εστίαση του φωτός εντός των κυττάρων, στο περιορισμό της πρόσβασης παθογόνων μικροοργανισμών και ιών στο εσωτερικό των κυττάρων των απτοφύτων όπως και στην παροχή προστασίας έναντι της θήρευσης από μικρά φυτοφάγα.
Κυτταρική διαίρεση
Οι πληθυσμοί των απτοφύτων αυξάνονται μέσω μιτωτικής κυτταρικής διαίρεσης. Η μίτωση κατά κανόνα συμβαίνει κατά τη διάρκεια της νύχτας, προφανώς επειδή η ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας σε αυτό τον χρόνο έχει ως αποτέλεσμα τη μικρότερη διατάραξη της φωτοσύνθεσης.
Οικολογία απτοφύτων
Μερικά είδη αρκετών γενών απτοφύτων επηρεάζουν τα βιοτικά συστήματα με την παραγωγή τοξινών ή άλλων επιβλαβών ουσιών. Για παράδειγμα το ευρέως διαδεδομένο είδος μαστιγοφόρου Chrysochromulina polylepis μπορεί να παράγει τοξικές «ανθίσεις» στην ανοικτή θάλασσα που προκαλούν τον θάνατο ψαριών και ασπονδύλων.
Επιπλέον τα κοκκολιθοφόρα επηρεάζουν την παγκόσμια ανακύκλωση άνθρακα μέσω των κοκκολίθων, οι οποίοι συμβάλλουν σημαντικά στην συσσώρευση ανθρακικών στα βαθιά θαλάσσια ύδατα. Τα απτόφυτα που σχηματίζουν «ανθίσεις», είναι επίσης γνωστά για την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων διμεθυλοσουλφιδίου, ενός πτητικού θειούχου μορίου που ενισχύει την όξινη βροχή. Επειδή οι κοκκόλιθοι είναι συνήθως μικροί και παρουσιάζουν χαμηλό ενδημισμό (περιορισμό ορισμένων ειδών σε συγκεκριμένες τοποθεσίες), χρησιμοποιούνται ευρέως ως στρωματογραφικοί δείκτες για την ταύτιση των πετρωμάτων αντίστοιχης ηλικίας από διαφορετικές περιοχές. Οι απολιθωμένοι κοκκόλιθοι χρησιμοποιούνται ευρέως ως βιοδείκτες στη βιομηχανία πετρελαίου και ως δείκτες συνθηκών του παρελθόντος σχετικών με το κλίμα και τη χημεία των ωκεανών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φύκη
Λούσιο Κόστα
Ο Λούσιο Κόστα (πλήρες όνομα Lúcio Marçal Ferreira Ribeiro Lima Costa) ήταν Βραζιλιάνος αρχιτέκτονας και πολεοδόμος.
Γεννήθηκε στην Τουλόν της Γαλλίας στις 27 Φεβρουαρίου του 1902 από Βραζιλιάνους γονείς. Ο πατέρας του Ζοακίμ Ριμπέιρο καταγόταν από την Μπαΐα της Βραζιλίας και ήταν ναυπηγός. Η μητέρα του, Αλίνα Φερέιρα, ήταν από το Μανάους. Αποφοίτησε ως αρχιτέκτονας το 1924 από την Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών (Artes Escola Nacional de Belas) του Ρίο ντε Τζανέιρο. Μετά από κάποια πρώιμα έργα του, υιοθέτησε το Μοντερνισμό το 1929. Πέθανε στις 13 Ιουνίου του 1988 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Σταδιοδρομία
Εργάστηκε για ένα έτος στην Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών, απ' όπου αποφοίτησε. Αργότερα εντάχθηκε στην SPHAN (Servico do Patrimônio Histórico e Artístico Nacional - εθνική υπηρεσία της ιστορικής και καλλιτεχνικής κληρονομιάς) το 1937, όπου και παρέμεινε μέχρι την συνταξιοδότησή του. Ο Κόστα δίδαξε επίσης γεωμετρία και σχέδιο στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Σάο Πάολο από το 1938-1954. Η σχολή ήταν συνδεδεμένη με το Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα στην Πορτογαλία, όπου επίσης δίδαξε μέχρι το 1966, και απ’ όπου παρέλαβε το μετάλλιο του Τάγματος της Τιμής από την πορτογαλική κυβέρνηση.
Έργο
Ο Κόστα έγινε μια μορφή, η οποία συσχετίστηκε με την συμφιλίωση των παραδοσιακών μορφών της Βραζιλίας και των κατασκευαστικών τεχνικών του διεθνούς μοντερνισμού, όπως συναντώνται ιδίως στο έργο του Λε Κορμπυζιέ. Στα έργα του συμπεριλαμβάνονται το περίπτερο της Βραζιλίας στη Νέα Υόρκη το 1939 (σχεδιασμένο μαζί με τον Όσκαρ Νίεμαϊερ) και το συγκρότημα κατοικιών στο πάρκο Γκίνλε (Guinle) στο Ρίο το 1948. Μεταξύ των μεγάλων έργων του είναι επίσης το Υπουργείο Παιδείας και Υγείας στο Ρίο (1936–43), το οποίο έχει σχεδιαστεί με τους Όσκαρ Νίεμαϊερ και Ρομπέρτο Μπρούλε Μαρξ και μεταξύ άλλων για την υλοποίηση του συμβουλεύτηκε και τον Λε Κορμπυζιέ.
Ο Λούσιο Κόστα είναι περισσότερο γνωστός για το πολεοδομικό σχέδιο της νέας πρωτεύουσας, Μπραζίλια, που βρίσκεται στην ενδοχώρα της Βραζιλίας. Κέρδισε το έργο σε δημόσιο διαγωνισμό το 1956. Το πιλοτικό σχέδιο της Μπραζίλια είναι στο σχήμα ενός ασυνήθιστου σταυρού, ο οποίος μοιάζει με αεροπλάνο. Είναι μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO από το 1987. Το σχέδιο της πόλης σχεδιάστηκε από τον Λούσιο Κόστα αλλά όλα τα σημαντικότερα κτήρια από τον Όσκαρ Νίεμαϊερ. Η πόλη χτίστηκε μέσα σε 41 μήνες, από το 1956 μέχρι τις 21 Απριλίου του 1960 οπότε και εγκαινιάστηκε.
Η Μπραζίλια είναι γνωστή για το ουτοπικό της σχέδιο. Παρόλο που δεν υλοποιήθηκε πλήρως έχει δώσει καλή ποιότητα ζωής στους πολίτες, οι οποίοι ζουν σε περιοχές από ξύλο με αθλητικές δομές και χώρους αναψυχής ("superquadras"), στις οποίες παρεμβάλλονται μικρές εμπορικές περιοχές, βιβλιοπωλεία και καφέ.
Σόχο
Το Σόχο, γνωστό και ως ΣόΧο (SoHo), είναι μια περιοχή στο νότιο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Το Σόχο είναι γνωστό για τις γκαλερί πολλών καλλιτεχνών και για την όμορφη αρχιτεκτονική του. Το όνομα Σόχο έρχεται από την φράση "South of Houston", που σημαίνει «νότια της οδού Χιούστον». Η γειτονιά είναι παράδειγμα της αναγέννησης και προσέλκυσης πλούσιων κατοίκων, ως αποτέλεσμα κοινωνικοοικονομικών, πολιτισμικών, πολιτικών και αρχιτεκτονικών αλλαγών.
Σχεδόν όλο το ΣόΧο περιλαμβάνεται στην προστατευόμενη περιοχή «ΣόΧο - Ιστορική περιοχή χυτοσίδηρου» (SoHo-Cast Iron Historic District), η οποία συμπεριλήφθηκε το 1973 στο πρόγραμμα διατήρησης τοποσήμων της Νέας Υόρκης και επεκτάθηκε το 2010, ενώ από το 1978 ανήκει στο Εθνικό Αρχείο Ιστορικών Τοποθεσιών των ΗΠΑ και ανακηρύχθηκε εθνικό ιστορικό μνημείο. Αποτελείται από 26 οικοδομικά τετράγωνα με σχεδόν 500 κτίρια, πολλά από τα οποία έχουν αρχιτεκτονικά στοιχεία από χυτοσίδηρο.
Κατάλογος πόλεων της Αργεντινής
Ο κατάλογος των πόλεων της Αργεντινής περιλαμβάνει τις 25 μεγαλύτερες σε πληθυσμό μητροπολιτικές περιοχές της Αργεντινής
Αργεντινή
Ζόραν Σλάβνιτς
Ο Ζόραν Σλάβνιτς (σερβ-κυριλ: Зоран Славнић, γεννήθηκε 26 Οκτωβρίου 1949) είναι Γιουγκοσλάβος (από τη Σερβία) πρώην  καλαθοσφαιριστής. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους πλέι μέικερ στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, μέλος της εθνικής ομάδας της Γιουγκοσλαβίας που κατέκτησε όλα τα διεθνή τρόπαια τη δεκαετία του 1970. Συμπεριλήφθηκε στους 50 μεγαλύτερους παίκτες της FIBA το 1991, ενώ το 2007 εισήχθη στο  Hall of Fame της FIBA.
Βιογραφία
Ο Σλάβνιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι και αρχικά ασχολήθηκε με αρκετά αθλήματα όπως κολύμβηση και χάντμπολ. Ξεκίνησε να αγωνίζεται ως καλαθοσφαιριστής με μία από τις δύο μεγάλες ομάδες της πόλης, τον Ερυθρό Αστέρα. Το ταλέντο του φάνηκε γρήγορα και ήδη το 1968 κέρδισε με την Εθνική Ομάδα Νέων το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων. Του δόθηκε η προσωνυμία Μόκα από παιδικούς φίλους λόγω της αγάπης του για κέικ με γεύση μόκα.
Αγωνιζόμενος για μία δεκαετία γνώρισε τις μεγαλύτερες επιτυχίες του: δύο πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας, τρία Κύπελλα Γιουγκοσλαβίας και το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης. Ήταν μέλος μίας από τις μεγαλύτερες ομάδες στην ιστορία του Ερυθρού Αστέρα. Η μεταγραφή του στην ισπανική Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα, βοήθησε την ισπανική ομάδα την πρώτη ήδη χρονιά να κερδίσει το ισπανικό πρωτάθλημα της το 1978, για δεύτερη φορά στην ιστορία του συλλόγου. Μετά από δύο χρόνια στην Ισπανία, επέστρεψε στο γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα, παίζοντας για τη Σιμπένκα και μετά έπαιξε με την Καζέρτα στη δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας. Τελείωσε τη σταδιοδρομία του το 1983 μετά από ένα χρόνο στους μεγαλύτερους αντιπάλους του Ερυθρού Αστέρα, την Παρτιζάν Βελιγραδίου.
Ο Σλάβνιτς έπαιξε σε 179 παιχνίδια με την εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας και σημείωσε 1.465 πόντους. Έκανε το ντεμπούτο του το 1970 αλλά δεν αγωνίστηκε στις επόμενες μεγάλες διοργανώσεις μέχρι το 1973 όταν ο Μίρκο Νόβοσελ πίστευψε στο πιο λαμπρό χαρακτηριστικό του: η δημιουργικότητα. Ο Σλάβνιτς δεν ήταν ένας συνηθισμένος παίκτης. Η φαντασία του ήταν πάνω από κάθε τακτική ή εντολή προπονητή. Ήταν ο βασικός πλέι μέικερ της πανίσχυρης ομάδας της δεκαετίας του 1970 και μαζί με τους Κρέζιμιρ Τσόσιτς, Ντράζεν Νταλιπάγκιτς και Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς κατέκτησαν χρυσά μετάλλια από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Κέρδισε τρεις τίτλους Ευρωμπάσκετ, το 1973 στη Βαρκελώνη, το 1975 στο Βελιγράδι και το 1977 στη Λιέγη. Κέρδισε το χρυσό στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα το 1978 στη Μανίλα και ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης το 1980.
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε προπονητική καριέρα στις εξής ομάδες: 1983–84 ΚΚ Σίμπενκα, 1984–85 Παρτιζάν Βελιγραδίου, 1985–86 ΚΚ Σπλιτ (Γιουγκοπλάστικα), 1986–88 Μάλαγα, 1988–91 Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου, 1991–92 Δάφνη, 1993–1994 Μπεομπάνκα, 1994–95 Ερυθρός Αστέρας, 1995–96 Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα 1996–97 Ηρακλής Θεσσαλονίκης, 2001 Μπάμπεργκ, 2004 Άτλας, 2007 Εθνική Σερβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1974 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1978 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1973 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1975 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1977 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1979 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1983 Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παρτίζαν Βελιγραδίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
1264
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1264 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Λυκάονες
Οι Λυκάονες ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας.
Ήταν λαός ποιμενικός, νομαδικός και ληστρικός. Ζούσαν δυτικά της περιοχής της σημερινής Καππαδοκίας και η χώρα τους ονομαζόταν Λυκαονία. Ήταν συγγενικό φύλο με του Ισαύρους και τους Πισιδούς.
Κατά την αυτοκρατορική ρωμαϊκή εποχή εποχή, μιλούσαν ακόμη τη γλώσσα τους, καθώς στις Πράξεις των Αποστόλων (κεφ. 14, 11) αναφέρεται ότι μετά από ένα θαύμα που έκαναν στην Λυκαονία οι Απ. Παύλος και Βαρνάβας, οι κάτοικοι φώναξαν στην στη λυκαονική γλώσσα: «Οι θεοί πήραν ανθρώπινη μορφή και κατέβηκαν σε εμάς» Και αποκαλούσαν τον Παύλο "Δία" τον δε Βαρνάβα "Ερμή". Κατά ορισμένους ερευνητές, πιθανώς ομιλούσαν μια ελληνική διάλεκτο. Επίσης στη Λυκαονία έχουν βρεθεί ελληνικές επιγραφές
Αναφορές
Κατηγορία:Νομαδικές φυλές Κατηγορία:Λυκαονία Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας
Ζήσης Σκάρος
Ο Ζήσης Σκάρος (1917 - 8 Μαρτίου 1997) ήταν Έλληνας λογοτέχνης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Κανάλια Καρδίτσας το 1917. Το πραγματικό του όνομα ήταν Απόστολος Χρήστου Ζήσης. Στο Γυμνάσιο Καρδίτσας πρωτοστάτησε σε μαθητικές εξεγέρσεις, με αποτέλεσμα το 1933 να αποβληθεί από όλα τα σχολεία της Ελλάδας. Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας της 4ης Αυγούστου διώχτηκε για την παράνομη πολιτική δράση του. Το 1938 γράφτηκε στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1942 εντάσσεται στο Ε.Α.Μ. με ενεργό δράση. Ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση στη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών οπότε και κατέφυγε στο εξωτερικό. Το 1980 τιμήθηκε με το Β' Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας για την τριλογία του «Οι Ρίζες του Ποταμού». Το 1977 εκλέχτηκε Πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1982. Τιμήθηκε με το αργυρό μετάλλιο της πόλης της Καρδίτσας. Πέθανε ξαφνικά στην Αθήνα στις 8 Μαρτίου 1997 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Πρόεδροι της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών
Γερουσία (Κένυα)
Η Γερουσία είναι η Άνω Βουλή του Κοινοβουλίου της Κένυας. Ιδρύθηκε για πρώτη φορά ως μέρος του Συντάγματος της Κένυας του 1963. Αφού καταργήθηκε το 1966, η Γερουσία αποκαταστάθηκε από το Σύνταγμα του 2010.
Πρώτη Γερουσία, 1963-1966
Το Σύνταγμα της Κένυας του 1963 καθιέρωσε μια Γερουσία που απαρτιζόταν από 41 γερουσιαστές που εκλέγονταν για έξι χρόνια, με το ένα τρίτο των μελών να συνταξιοδοτούνται κάθε δύο χρόνια. Ο Τίμοθι Τσόκουε ήταν ο πρώτος πρόεδρος της Γερουσίας. Η Γερουσία καταργήθηκε το 1966, όταν η συμμετοχή της σε αυτή συνδυάστηκε με εκείνη της Βουλής των Αντιπροσώπων για να σχηματιστεί ένα μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα, η Εθνοσυνέλευση.
Σύγχρονη Γερουσία, 2013-σήμερα
Οι εκλογές της Γερουσίας της Κένυας για το 2013 πραγματοποιήθηκαν στις 4 Μαρτίου 2013. Σύμφωνα με το νέο σύνταγμα, το οποίο εγκρίθηκε κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος του 2010, οι γενικές εκλογές του 2013 ήταν οι πρώτες που περιελάμβαναν την εκλογή γερουσιαστών που εκπροσωπούσαν τις 47 νεοσυσταθείσες κοινότητες. Ήταν επίσης οι πρώτες γενικές εκλογές που διεξήχθησαν από την Ανεξάρτητη Εφορευτική Επιτροπή. Σύμφωνα με το ποσοστό τους στις εκλεγμένες έδρες, τα πολιτικά κόμματα εξέλεξαν επιπλέον 16 γυναίκες. Πρόσθετοι διορισμοί έγιναν για δύο μέλη που εκπροσωπούν τη νεολαία και δύο μέλη που εκπροσωπούν άτομα με αναπηρίες. Ο πρόεδρος, ο οποίος είναι <i id="mwMg">εξ οφίτσιο</i> μέλος, εκλέχθηκε από τους γερουσιαστές που ορκίστηκαν στην πρώτη συνεδρίαση της Γερουσίας.
Παραπομπές
Κενυα Γερουσια
Γιαμουσσουκρό
Το Γιαμουσσουκρό (γαλ. Yamoussoukro) είναι η πρωτεύουσα της Ακτής Ελεφαντοστού. Βρίσκεται 240 χλμ. βόρεια από την μεγαλύτερη πόλη της χώρας και πρωτεύουσά της ως το 1983, Αμπιτζάν. Με 200.659 κατοίκους είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ακτής Ελεφαντοστού.
Στην πόλη θεωρείται ότι βρίσκεται η μεγαλύτερη εκκλησία του κόσμου - βασιλική Νοτρ Νταμ Ντε Λα Παι (γαλ. Notre Dame de la Paix). Κατά μια άλλη άποψη όμως η Νοτρ Νταμ Ντε Λα Παι δεν μπορεί να θεωρηθεί ως η μεγαλύτερη Βασιλική, εάν δεν συνυπολογιστούν στην συνολική της επιφάνεια οι υπαίθριοι χώροι που περιβάλλουν τον ναό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ακτής Ελεφαντοστού Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
1266
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1266 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Δείκτης τιμών καταναλωτή
Στην οικονομική επιστήμη ο δείκτης τιμών καταναλωτή (ΔΤΚ) ή τιμάριθμος είναι ο δείκτης μέτρησης του κόστους ζωής και διαβίωσης που βασίζεται στις μεταβολές των λιανικών τιμών των περισσότερων αγαθών ή υπηρεσιών. Μετρά τη διακύμανση των τιμών στα αγαθά και τις υπηρεσίες που περιλαμβάνονται στο "καλάθι του καταναλωτή".
Οποιαδήποτε προσαρμογή διαφόρων οικονομικών μεγεθών στον τιμάριθμο ονομάζεται τιμαριθμοποίηση. Χαρακτηριστική περίπτωση τιμαριθμοποίησης είναι η λεγόμενη «αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή», που γίνεται κατά περιοδική άνοδο του τιμαρίθμου και που αφορά μισθούς υπαλλήλων και ημερομίσθια εργατών.
Τέτοιοι δείκτες αφορούν τόσο αγαθά όσο και υπηρεσίες που παρέχονται σε καταναλωτές και λαμβάνονται περιοδικά επί ενός δείγματος πληθυσμού με στόχο τον καθορισμό εκείνων των αγαθών που συνθέτουν το λεγόμενο "καλάθι της νοικοκυράς" ή το "καλάθι του καταναλωτή". Στη συνέχεια, αφού προσδιοριστούν αυτά τα αγαθά, παρακολουθούνται και καταγράφονται οι τιμές τους, οι οποίες ακολούθως σταθμίζονται ανάλογα της σπουδαιότητας των προϊόντων δίνοντας τον γενικό δείκτη. Αυτός συγκρινόμενος με προηγούμενο που συνήθως αποτελεί τον αρχικό (ή έτους βάσης), προσδιορίζει την ποσοστιαία αύξηση ή μείωση.
Οι Δείκτες Τιμών Καταναλωτή συντάσσονται από δημόσιες υπηρεσίες ή ανεξάρτητες αρχές σχεδόν σ΄ όλες τις χώρες του κόσμου. Στην Ελλάδα καταρτίζεται από την ΕΛΣΤΑΤ από το έτος 1959. Μέχρι το 2000, ο ΔΤΚ αναφερόταν μόνο στις αστικές περιοχές της χώρας, αλλά πλέον, από τον Ιανουάριο του 2001, αναφέρεται στο σύνολο της (αστικές, ημιαστικές και αγροτικές περιοχές). [[Αρχείο:Ετήσιες_και_μέσες_ετήσιες_μεταβολές_(%25)_του_ΔΤΚ.png|σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%95%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B5%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B5%CF%82_%CE%B5%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B5%CF%82_%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CF%82_(%25)_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%94%CE%A4%CE%9A.png|μικρογραφία|Ετήσιες και μέσες ετήσιες μεταβολές (%) του ΔΤΚ. Πηγή ΕΛΣΤΑΤ]
Ερευνώμενα είδη (αγαθά και υπηρεσίες)
Τα είδη και το ποσοστό συμμετοχής τους στον υπολογισμό συνήθως μεταβάλλονται μετά από έρευνες. Τα είδη δεν είναι μόνο τα βασικά αλλά πολλά των οποίων οι τιμές διαφοροποιούνται σημαντικά ανάλογα την εποχή. Τα ερευνώμενα είδη μπορεί να μεταβληθούν επίσης με βάσει τις συνήθειες των νοικοκυριών. Στο «καλάθι της νοικοκυράς» μπορεί να περιληφθούν και παλαιότερα χρησιμοποιούμενα είδη τα οποία πλέον συμμετέχουν με μεγαλύτερο ποσοστό στην οικονομία του νοικοκυριού
Πόλεις τιμοληψίας
Η συλλογή των τιμών πραγματοποιείται σε 27 πόλεις με αντιπροσωπευτικές αγορές, προκειμένου να καλύπτονται και οι 13 περιφέρειες της Ελλάδας.Σε κάθε περιφέρεια επιλέγονται 1-2 πόλεις, εκτός από την περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας ό που επιλέγονται 3 πόλεις. Κριτήρια επιλογής αποτελούν το μέγεθος, η ιδιαιτερότητα των αγορών στην πόλη καθώς και το συνεπαγόμενο κόστος τιμοληψίας.
Πηγές τιμοληψίας
Ενδεικτικές πηγές τιμοληψίας είναι τα καταστήματα λιανικής πώλησης, οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών, οι λαϊκές αγορές (μόνο για τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά). Στις πηγές αυτές δεν περιλαμβάνονται πολλά καταστήματα που διαθέτουν προϊόντα είτε χαμηλής ποιότητας είτε εξαιρετικά υψηλών τιμών. Επίσης, δεν συλλέγονται τιμές για αγαθά που διατίθενται στους δρόμους.
Οι τιμές συλλέγονται από υπαλλήλους και συνεργάτες της ΕΛΣΤΑΤ και είναι οι τιμές που θα πλήρωνε ο καταναλωτής αν αγόραζε το προϊόν. Η συχνότητα της τιμοληψίας είναι μηνιαία ή εβδομαδιαία ανάλογα με τη φύση του προϊόντος. Συγκεκριμένα, οι τιμές των φρέσκων προϊόντων και των καυσίμων, που επηρεάζονται από καιρικές συνθήκες ή διεθνείς αγορές, συλλέγονται συχνότερα. Ετήσια είναι η συχνότητα συλλογής για είδη των οποίων οι τιμές καθορίζονται από το δημόσιο (π.χ. ΔΕΗ, νερό, δημόσιες συγκοινωνίες) αλλά και για δίδακτρα και ασφάλιστρα.
Υπολογισμός
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο υπολογισμός του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή(ΔΤΚ) γίνεται με χρήση παραλλαγής του τύπου Laspeyres, ως εξής:
όπου:
h: η ακρίβεια των ψηφίων υπολογισμού, π.χ. αν h=2, τότε ο ΔΤΚ θα έχει 2 δεκαδικά ψηφία
R: ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή
n: ο αριθμός των προϊόντων
T: το έτος
t: ο μήνας
W: ο συντελεστής στάθμισης, όπου
p^{T-1}_i: η τιμή του i-οστού προϊόντος στο έτος βάσης
q^{T-1}_i: η ποσότητα του i-οστού προϊόντος στο έτος βάσης
Συνεπώς:
R^{t,T}_h: ο ΔΤΚ την τωρινή περίοδο, με ακρίβεια h ψηφίων
==== Ατομικός Δείκτης του i-οστού προϊόντος, ==== Ο ατομικός δείκτης, δηλαδή ο δείκτης τιμών ενός συγκεκριμένου προϊόντος που περιλαμβάνεται στο ΔΤΚ, υπολογίζεται με βάση τον ατομικό τοπικό δείκτη τιμών,, δηλαδή το δείκτη τιμών του προϊόντος σε μια πόλη τιμοληψίας, y. Θεωρούμε:
y: η πόλη τιμοληψίας
m:το σύνολο των πόλεων τιμοληψίας
Τότε:
,
όπου G_y, ο πληθυσμιακός συντελεστής στάθμισης.
Πηγές
Κατηγορία:Οικονομικά
Βίτο Κάσιο Φέρρο
Ο Βίτο Κάσιο Φέρρο (Vito Cascio Ferro) ή «Δον Βίτο» (Παλέρμο, Σικελία, 22 Ιανουαρίου ή Σεπτεμβρίου 1862-1943 ή 1945) ήταν Ιταλός κακοποιός, ένας από τους πρώτους «νονούς» της Μαφίας. Ψηλός και κομψός αλλά παντελώς αμόρφωτος, ο Κάσιο Φέρρο πέτυχε να συσπειρώσει γύρω του τους «γκαμπελόττι» (όπως ονομάζονταν οι διαχειριστές των κτημάτων των ισχυρών γαιοκτημόνων της Σικελίας στις αρχές του 20ού αιώνα) και να προσδώσει στην οργάνωσή τους τα χαρακτηριστικά μιας κλειστής συντεχνίας η οποία καταδυνάστευε τους φτωχούς καλλιεργητές, γεωργούς και κτηνοτρόφους ολόκληρου του νησιού.
Επίσης, δημιούργησε έναν στόλο από εξήντα περίπου καράβια με τα οποία εκτελούσε υπερατλαντικά λαθρεμπορικά δρομολόγια προς τις ΗΠΑ, όπου και επέκτεινε τάχιστα τις δραστηριότητές του ιδρύοντας το αμερικανικό παρακλάδι της Μαφίας, την εγκληματική οργάνωση «Μαύρη Χειρ» η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Κόζα Νόστρα. Χάρη στις ικανότητές του αλλά και στον απόλυτο τρόμο που σκορπούσαν οι άνθρωποί του σε όσους του αντιστέκονταν, ο Δον Βίτο πέτυχε να κερδίσει τον σεβασμό και την αναγνώριση σε όλη τη Σικελία, αναδεικνυόμενος σε άτυπο τοπικό ανώτατο άρχοντα με δικαιώματα ακόμη και φορολόγησης των γηγενών. Οι διάφορες προσβάσεις που απέκτησε σε πολιτικές προσωπικότητες της νήσου του επέτρεπαν, παρά τα πολλαπλά εγκλήματα που διέπραξαν τα εκτελεστικά του όργανα αλλά και ο ίδιος (όπως τη δολοφονία του Ιταλοαμερικανού αστυνομικού διώκτη του Τζόε Πετροζίνο (Joe Petrosino), στις 12 Μαρτίου του 1909) να διαφεύγει της σύλληψης. Σταδιακά, πιστοί συνεργάτες του κατέλαβαν τις περισσότερες από τις δημόσιες θέσεις, ενώ βουλευτές και υπουργοί της κυβέρνησης προσέβλεπαν στη στήριξή του.
Όταν όμως ο νομάρχης του Παλέρμο Τσέζαρε Μόρι (Cesare Mori) διορίσθηκε αρμόδιος να εξαρθρώσει το δίκτυο της Μαφίας από τον ίδιο τον Μπενίτο Μουσολίνι, ο Βίτο κατέστη ένας από τους βασικούς στόχους του. Τον συνέλαβε τελικά το 1926 για λαθρεμπόριο και τον παρέπεμψε σε δίκη κατά την οποία του πρόσαψαν και πολλές από τις παλαιότερες κατηγορίες, αφού είχε απαλλαγεί άλλες 70 φορές. Στις 27 Ιουνίου του 1930 ο Δον Βίτο καταδικάστηκε σε ισόβια και οδηγήθηκε στις φυλακές «Ucciadone» του Παλέρμο, όπου ο διευθυντής τον υποδέχτηκε με τιμές. Εκεί και πέθανε από φυσικά αίτια, σε ηλικία περίπου 81 ετών. Στους κληρονόμους του άφησε μια τεράστια περιουσία, καρπό των εγκληματικών του πράξεων.
Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών
Η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών αποτελεί το βασικό όργανο εκπροσώπωσης των Ελλήνων εφοπλιστών.
Συγκροτήθηκε τον Φεβρουάριο του 1916 και χρησιμοποιούσε το Μέγαρο Σπυράκη στον Πειραιά για τις εγκαταστάσεις της. Ο πρώτος της πρόεδρος ήταν ο Λεωνίδας Εμπειρίκος ενώ η σημερινή πρόεδρος είναι η Μελίνα Τραυλού Υπάρχει επίσης παράρτημα της στο Λονδίνο της Αγγλίας το οποίο ιδρύθηκε το 1935 από τον Άγγελο Λούζη.
Σκοπός και δράσεις
Σκοπός της Ένωσης, σύμφωνα με το Καταστατικό της, είναι η προστασία και προώθηση των συμφερόντων της Ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας. Στα 102 χρόνια λειτουργίας της Ένωσης συγκροτήθηκαν 53 Διοικητικά Συμβούλια και εκλέχθηκαν 16 Πρόεδροι.
Η ΕΕΕ δραστηριοποιείται σε συνεργασία με διεθνή και ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και ενδιαφερόμενους φορείς. Έχει επίσης τακτικές συναντήσεις με τη Διεθνή Ένωση Εταιρειών Ταξινόμησης (IACS) και μεμονωμένες εταιρείες ταξινόμησης. Η ΕΕ διατηρεί συνεχείς διμερείς σχέσεις με άλλες ενώσεις εφοπλιστών. Επιπλέον, επισκέπτεται τακτικά τις Η.Π.Α. και συναντιέται με τη Διοίκηση και το Κογκρέσο για την προώθηση κοινών στρατηγικών συμφερόντων και την καλύτερη κατανόηση των θαλάσσιων θεμάτων αμοιβαίου ενδιαφέροντος.
Σε εθνικό επίπεδο, η ΕΕΕ συνεργάζεται με τις Ελληνικές αρχές, ιδίως με το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και οργανώσεις ναυτικών σχετικά με την ανταγωνιστικότητα της χώρας, τις προσλήψεις ναυτικών και τη θαλάσσια εκπαίδευση.
Πολιτειακή Γερουσία της Ουάσινγκτον
Η Πολιτειακή Γερουσία της Ουάσινγκτον (αγγλικά: Washington State Senate) είναι η άνω βουλή του Πολιτειακού Νομοθετικού Σώματος της πολιτείας Ουάσινγκτον. Το σώμα αποτελείται από 49 γερουσιαστές, έκαστος αντιπροσωπεύων μια περιφέρεια με πληθυσμό περίπου 120.000. Η Πολιτειακή Γερουσία συνέρχεται στο Νομοθετικό Μέγαρο στην Ολύμπια.
Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών
Σκοπός και δράσεις
Τα τελευταία χρόνια τα μέλη του συνδέσμου έχουν αναλάβει πολλές πρωτοβουλίες κοινωνικής ευθύνης, με το αποκορύφωμα να είναι η ίδρυση της «Συν-Ένωσις» το 2016, μιας αστικής, μη κερδοσκοπικής εταιρείας κοινωνικής προσφοράς Ελληνικού εφοπλισμού.
Πολιτειακή Γερουσία της Ουάσινγκτον
Όπως στην κάτω Βουλή των Αντιπροσώπων, οι πολιτειακοί γερουσιαστές υπηρετούν χωρίς όρια θητείας, αν και οι γερουσιαστές υπηρετούν τετραετείς θητείες. Οι γερουσιαστές εκλέγονται από τις ίδιες νομοθετικές περιφέρειες με τα μέλη της Βουλής, με κάθε περιφέρεια να εκλέγει δύο αντιπροσώπους αλλά μόνο έναν γερουσιαστή.
Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών
Παρεμφερείς Σύνδεσμοι
Εκτός όμως από την κύρια αυτή Ένωση, στην οποία συμμετέχουν πλοιοκτήτες ποντοπόρων πλοίων, υπάρχει και ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (πρώην Ένωση Εφοπλιστών Επιβατηγών Πλοίων), που ιδρύθηκε το 1921 και εκπροσωπεί τον κλάδο των επιβατηγών πλοίων, δηλαδή τα επιβατηγά - οχηματαγωγά πλοία των ακτοπλοϊκών μας συγκοινωνιών, τα επιβατηγά - οχηματαγωγά πλοία διεθνών πλοίων (γραμμή Ελλάδας - Ιταλίας), καθώς και τα κρουαζιερόπλοια.
Πολιτειακή Γερουσία της Ουάσινγκτον
Ηγεσία
Ο Αναπληρωτής Κυβερνήτης της Ουάσινγκτον χρηματίζει Πρόεδρος της Γερουσίας, αλλά ψηφίζει μόνο αν απαιτείται η ψήφος του για να σπάσει μια ισοψηφία. Εν τη απουσία του/της, ο Προσωρινός Πρόεδρος προεδρεύει της Γερουσίας. Ο προσωρινός Πρόεδρος εκλέγεται από την πλειοψηφική παράταξη και ακολουθεί επιβεβαίωση από την ολομέλεια της Γερουσίας μέσω ενός Ψηφίσματος της Γερουσίας. Ο Προσωρινός Πρόεδρος είναι η κορυφαία θέση ηγεσίας στη Γερουσία. Οι άλλοι ηγέτες της Γερουσίας, όπως ο Αρχηγός της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας εκλέγονται από τις αντίστοιχες κομματικές τους παρατάξεις.
Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Συν-Ένωσις
Πολιτειακή Γερουσία της Ουάσινγκτον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γερουσ Κατηγορία:Πολιτειακές άνω βουλές στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ε Κατηγορία:Ενώσεις εργοδοτών στην Ελλάδα
Πάλη των τάξεων
Η φράση πάλη των τάξεων ή ταξική πάλη εκφράζει μια βασική σχέση/λειτουργία των ανθρώπινων κοινωνιών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Τον ανταγωνισμό (πάλη) ανάμεσα στα άτομα που κατέχουν τον πλούτο και την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής (γη, εργασία, κεφάλαιο κλπ) σε κάθε κοινωνία και σε αυτούς τους ανθρώπους που ζουν από τη δουλειά τους και γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους ιδιοκτήτες του πλούτου και των μέσων παραγωγής. Για αυτό και αγωνίζονται για την ελευθερία τους. Το βασικό αυτό χαρακτηριστικό, του ποιος κατέχει μέσα παραγωγής και ποιος όχι, αποτελεί τη βασική αιτία για την εμφάνιση μέσα σε κάθε κοινωνία ομάδων με αντιτιθέμενα κοινωνικά συμφέροντα. Οι ομάδες αυτές ονομάζονται "τάξεις", "κάστες" κλπ.
Στην ιστορία διαμόρφωσης των κοινωνιών από την αρχαιότητα ως σήμερα, η ταξική πάλη έχει ιδιαίτερο βάρος, και είναι αυτή που – σε μεγάλο βαθμό – καθόρισε και καθορίζει τις μορφές με τις οποίες συγκροτούνται οι ανθρώπινες κοινωνίες (φυλές, εθνότητες, αυτοκρατορίες, έθνη, έθνος-κράτος κλπ). Τούτο εξηγείται ως εξής: ενώ επιφανειακά η κοινωνία φαίνεται ως ένα ενιαίο πράγμα (π.χ. στην περίπτωση της πόλης-κράτους ή του έθνους-κράτους σήμερα), η πάλη ανάμεσα στην κάθε φορά άρχουσα τάξη και στους καταπιεσμένους, είναι αυτή που διαμορφώνει είτε υπόγεια είτε φανερά τον χαρακτήρα και καθορίζει την εξέλιξη των κοινωνιών.
Η πάλη των τάξεων αρχίζει να εμφανίζεται, όταν οι ανθρώπινες κοινωνίες υπερβαίνουν το επίπεδο του τροφοσυλλέκτη που προσπαθεί να βρει σε καθημερινό επίπεδο την τροφή του, και εισέρχονται σταδιακά στο επίσης πρωτόγονο επίπεδο της καλλιέργειας της γης. Μαζί με την εμφάνιση των πρώτων μεθόδων καλλιέργειας της γης και εξημέρωσης ζώων με σκοπό την τροφή και την ένδυση, εμφανίζεται και η διαδικασία αποθήκευσης αυτών των προϊόντων. Η εμφάνιση της δυνατότητας/διαδικασίας αυτής, δημιουργεί τις βάσεις για την εμφάνιση πλεονάσματος το οποίο μπορεί να αποκτήσει αξία και να πουληθεί.
Εμφανίζεται δηλαδή το εμπόριο και ο πρώτος ταξικός διαχωρισμός στην ιστορία του ανθρώπου, μαζί με το κράτος: Η κοινωνία χωρίζεται σε αυτούς που καρπώνονται το πλεόνασμα και σε αυτούς που δουλεύουν για να το παράγουν και το παραδίδουν αναγκαστικά στην κοινωνικά άρχουσα τάξη. Τέτοια παραδείγματα αποτελούν οι πρώτες κοινωνίες της Φοινίκης, της Ασσυρίας, της Αιγύπτου και άλλων περιοχών, οι οποίες χωρίζονται στους ιερείς (μάγους, σαμάνους), που αποτελούσαν την άρχουσα τάξη, και όσους δούλευαν και παρέδιδαν την παραγωγή τους, υπό το φόβητρο ενός θεού, στους ιερείς.
Ιστορική καταγραφή
Η πρώτη απεργία, η οποία καταγράφηκε σε ιστορικά αρχεία της εποχής, πραγματοποιήθηκε στην αρχαία Αίγυπτο το 1152 π.Χ., ενάντια στη Δυναστεία του Φαραώ Ραμσή Γ΄. Ένας τεχνίτης της βασιλικής Νεκρόπολης στο Deir el-Medina προσπαθεί και τα καταφέρνει να οργανώσει αυτή την πρώτη γνωστή απεργία των εργαζομένων στην ιστορία της ανθρωπότητας! Το γεγονός καταγράφηκε με λεπτομέρειες σε έναν πάπυρο της εποχής, που διατηρήθηκε και βρίσκεται σήμερα στο Τορίνο.
Άλλα σπουδαία γεγονότα που διασώθηκαν στη διάρκεια των αιώνων και μας βοηθούν να κατανοήσουμε την ταξική πάλη στην εποχή τους ήταν η εξέγερση του Σπάρτακου το 72 π.Χ. που συντάραξε την δουλοκτητική Ρώμη, η κομμούνα της Θεσσαλονίκης, που προέκυψε ύστερα από νικηφόρα εξέγερση του λαού της πόλης εναντίον της βυζαντινής αριστοκρατίας και διήρκεσε από το 1342 έως το 1350 κλπ.