cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καζακστάν
Κινηματογράφος
Σημαντική θέση στην κινηματογραφική βιομηχανία της χώρας έχουν τα κρατικά στούντιο της Kazakhfilm, με έδρα το Αλμάτι. Το στούντιο έχει παραγάγει βραβευμένες ταινίες, όπως τη Μυν Μπαλά, Μαθήματα Αρμονίας, και Σαλ. Το Καζακστάν είναι ο διοργανωτής του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Δράσης της Αστανά, και του Ευρασιατικού Φεστιβάλ Ταινιών, που διοργανώνονται ετησίως. Ένας από τους σκηνοθέτες του Χόλιγουντ, ο Τιμούρ Μπεκμαμπέτοφ, κατάγεται από το Καζακστάν. Έχει γίνει δραστήριος στη γεφύρωση του Χόλυγουντ στην κινηματογραφική βιομηχανία του Καζακστάν.
Ο Καζακστανός δημοσιογράφος Αρτούρ Πλατόνοφ κέρδισε το Καλύτερο Σενάριο για το ντοκιμαντέρ του «Πουλημένες Ψυχές» σχετικά με τη συνεισφορά του Καζακστάν για την προσπάθεια κατά της τρομοκρατίας στα Βραβεία Εταιρικών Μέσων και Τηλεόρασης των Καννών το 2013. Ο Μικρός Αδελφός (Μπαουίρ) του Σερίκ Απρίμοφ κέρδισε στο Φεστιβάλ Ταινιών Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης goEast από το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Γραφείο Εξωτερικών.
Μέσα ενημέρωσης
Το Καζακστάν κατατάχθηκε 161ο από τις 180 χώρες στο Δείκτη της Ελευθερίας του Τύπου, που δημοσιεύεται από τους Δημοσιογράφους χωρίς Σύνορα. Στα μέσα του Μάρτιου του 2002, μια δικαστική διαταγή, με την κυβέρνηση ως ενάγουσα, επισήμανε ότι η έκδοση της Ρεσπούμπλικα πρέπει να σταματήσει για τρεις μήνες. Η διαταγή παρακάμφθηκε με την εκτύπωση άλλων τίτλων, όπως τον Όχι Αυτή η Ρεσπούμπλικα. Στις αρχές του 2014, ένα δικαστήρια ανακοίνωσε μια διαταγή, για το τέλος της έκδοσης της εφημερίδας μικρής κυκλοφορίας Assandi-Times, λέγοντας ότι η εφημερίδα ανήκει στον όμιλο Ρεσπούμπλικα.
Δημογραφία
thumb|300x300px|Πληθυσμιακή πυραμίδα (2014) thumb|300x300px|Καζακστανοί σε μια παραλία στη λίμνη Τζασιμπάι, στην [[περιφέρεια Παβλοντάρ]] thumb|300x300px|Ένας Καζάκος στο άλογο με έναν χρυσό αετό (η φωτογραφία τραβήχθηκε περίπου το 1911-14) Οι Καζάκοι αποτελούν το 63,1%, και οι Ρώσοι το 23,7% του πληθυσμού. Άλλες εθνότητες που εκπροσωπούνται σε μικρότερη αναλογία είναι Ουζμπέκοι (2,8%), Ουκρανοί (2,1%), Ουιγούροι (1,4%), Τάταροι (1,3%), Γερμανοί (1,1%) και άλλοι (4,5%). Μεγάλο μέρος των κατοίκων ζουν στις πόλεις. Κατά την απογραφή του 1989 οι Γερμανοί έφταναν στο απόγειό τους, 957.518 Γερμανοί, από τους οποίους μεγάλο μέρος έχει επιστρέψει στη Γερμανία μετά την πτώση της ΕΣΣΔ. Υπάρχουν και Κορεάτες που ήρθαν κυρίως στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '30 (σήμερα λέγονται Κόργιο-σαράμ), Τσετσένοι, Μεσετιανοί Τούρκοι. Υπήρχαν και Έλληνες Πόντιοι, αλλά σχεδόν όλοι έχουν επιστρέψει στην Ελλάδα. Στην απογραφή του 2009 υπήρχαν 333.031 Ουκρανοί, αποτελώντας το 2,1% του πληθυσμού. Το 1926 καταλάμβαναν το 13,2% του πληθυσμού, καθώς αποτελούνταν 860.201 άτομα, ενώ το 1970 αυξήθηκαν στα 930.158 άτομα. Μετά το 1970 βρίσκονται σε πτώση.
Στην απογραφή του 2009 οι Ουζμπέκοι ήταν 456.997, σημειώνοντας άνοδο. Ακόμη, μιλιούνται επίσης τα Κιργιζικά, Ουζμπεκικά, Ουκρανικά, Ουιγουρικά και Ταταρικά. Μετά την πτώση της σοβιετικής Ένωσης αρκετοί νέοι μιλούν Τούρκικα και Αγγλικά. Επίσημες εκτιμήσεις δείχνουν ότι το 2013 ο πληθυσμός ήταν 17.280.000, αύξηση 1,7% σε σχέση με το 2012. Επίσης το δημογραφικό τμήμα του ΟΗΕ αναφέρει πληθυσμό 15.753.460, ενώ η διεθνή βάση του γραφείου απογραφών των Ηνωμένων Πολιτειών ανέφερε 15.460.484, και ο επίσημος πληθυσμός τον Φεβρουάριο 2011 ήταν 16.455.000 κάτοικοι, 46% αγροτικός και 54% σε πόλεις. 51,7% είναι γυναίκες και το υπόλοιπο 48,3% είναι άνδρες.
Για κάθε 1000 γυναίκες αναλογούν 924 άνδρες, πράγμα κοινό σε πρώην σοβιετικές χώρες όπως η Ρωσία που εκεί η χώρα είναι ακόμη χαμηλότερη αυτή η αναλογία, που αντιστοιχούν 863 άνδρες για 1000 γυναίκες. Το 2016 οι γυναίκες άνω των 65 ετών ήταν σχεδόν διπλάσιες από τους άνδρες.
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 74,0 χρόνια (70,0 χρόνια οι άνδρες και 77,6 οι γυναίκες).
Η χώρα είναι επίσημα δίγλωσση. Η καζακική γλώσσα, μια τουρκική γλώσσα ομιλείται εθνικά από το 64,4% του πληθυσμού, έχει το καθεστώς της κρατικής γλώσσας, και επίσης τα ρώσικα που μιλιούνται από τους περισσότερους Καζάκους, και χρησιμοποιείται στην εργασία, στην κυβέρνηση, και στη διεθνή επικοινωνία, και μερικές φορές τα αντικαθιστούν η τοπική γλώσσα. Τον Ιανουάριο 2015, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα αντικαταστήσει το κυριλλικό αλφάβητο με το λατινικό στη καζακική γλώσσα σε έναν ορίζοντα 10 ετών. Στην περιφέρεια Νοτίου Καζακστάν είναι αρκετά διαδεδομένη και η Ουζμπεκική γλώσσα. Τα ρωσικά είναι η μητρική γλώσσα όχι μόνο των Ρώσων, αλλά και αρκετών εκ των μελών διαφόρων μειονοτήτων ευρωπαϊκής καταγωγής (π.χ. Ουκρανοί, Λευκορώσοι, Γερμανοί). Σήμερα τα ρωσικά εξακολουθούν να είναι μια πολύ σημαντική γλώσσα στο Καζακστάν, ενώ το ποσοστό του πληθυσμού του Καζακστάν που γνωρίζει ρωσικά ξεπερνά αυτό της τοπικής γλώσσας, των καζακικών.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, αρκετοί Γερμανοί του Βόλγα και Ρώσοι έφυγαν από το Καζακστάν, μια διαδικασία που ξεκίνησε από τη δεκαετία του 1970. Έτσι, οι αυτόχθονες Καζάκοι έγιναν η μεγαλύτερη εθνική ομάδα. Επίσης, οι πρόσθετοι παράγοντες στην αύξηση του πληθυσμού των Καζάκων είναι οι υψηλότερες γεννήσεις, καθώς και η μετανάστευση των Καζάκων από την Κίνα, τη Μογγολία και τη Ρωσία.
Θρησκεία
μικρογραφία|Η Ανατολική Ορθοδοξία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκεία του Καζακστάν Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, το 70% των κατοίκων ήταν Μουσουλμάνοι, το 26% Χριστιανοί, το 3,5% άθεοι, το 0,1% ήταν Βουδιστές. Επίσης, το 0,2% του πληθυσμού εξασκούσε άλλες θρησκείες (κυρίως Εβραίοι), ενώ το 0,5% δεν απάντησε. Σύμφωνα με το Σύνταγμά του, το Καζακστάν είναι κοσμικό κράτος.
Οι θρησκευτικές ελευθερίες εγγυώνται από το Άρθρο 39 του Συντάγματος του Καζακστάν. Το Άρθρο 39 επισημαίνει: «Τα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες δεν πρέπει να περιορίζονται με κανένα τρόπο». Το Άρθρο 14 απαγορεύει τις «διακρίσεις με βάση τη θρησκεία» και το Άρθρο 19 διασφαλίζει ότι ο καθένας έχει το «δικαίωμα να καθορίζει και να υποδεικνύει ή όχι το έθνος του, τη θρησκεία και την εθνική του ομάδα». Το Συνταγματικό Συμβούλιο επιβεβαίωσε πρόσφατα αυτά τα δικαιώματα, κρίνοντας αντισυνταγματικό έναν προτεινόμενο νόμο που περιορίζει τα δικαιώματα ορισμένων ατόμων να ασκήσουν τη θρησκεία τους.
Το Ισλάμ είναι η μεγαλύτερη θρησκεία του Καζακστάν, ενώ ακολουθείται από τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό. Μετά από δεκαετίες θρησκευτικής καταπίεσης από τη Σοβιετική Ένωση, η ανεξαρτησία έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της έκφρασης της εθνικής ταυτότητας, εν μέρει μέσω της θρησκείας. Η ελεύθερη πράξη των θρησκευτικών πεποιθήσεων και την καθιέρωση της πλήρους ελευθερίας της θρησκείας οδήγησε σε αύξηση της θρησκευτικής δραστηριότητας. Εκατοντάδες τζαμιά, εκκλησίες και άλλες θρησκευτικές δομές χτίστηκαν σε διάστημα λίγων ετών, με τον αριθμό των θρησκευτικών ενώσεων να αυξάνεται από 670 το 1990 σε 4.170 σήμερα.
Μερικές εκτιμήσεις δείχνουν ότι οι μη-θρησκευτικοί Μουσουλμάνοι αποτελούν την πλειονότητα, ενώ άλλες δείχνουν ότι οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι της χώρας είναι Σουνίτες που ακολουθούν τη σχολή Χανάφι. Σ'αυτούς περιλαμβάνονται οι Καζάκοι, αποτελούν περίπου το 60% του πληθυσμού, καθώς και οι Ουζμπέκοι, οι Ουιγούροι και οι Τάταροι. Λιγότερο από το 1% του πληθυσμού αποτελεί μέρος της Σουνιτικής σχολής Σάφι'ι (κυρίως οι Τσετσένοι). Υπάρχουν μερικοί Μουσουλμάνοι Αχμαντίγια. Συνολικά, υπάρχουν 2.300 τζαμιά, τα οποία έχουν προσχωρήσει στην «Πνευματική Ένωση των Μουσουλμάνων του Καζακστάν», με επικεφαλής έναν ανώτατο μουφτή. Τα μη προσχωρημένα τζαμιά κλείνονται σε μικρό χρονικό διάστημα. Το Κουρμπάν Μπαϊράμ αναγνωρίζεται ως εθνική αργία.
Το ένα τέταρτο του πληθυσμού είναι Ρώσοι Ορθόδοξοι, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι Ρώσοι, οι Ουκρανοί και οι Λευκορώσοι. Επίσης, υπάρχουν Ρωμαιοκαθολικοί και Προτεστάντες. Υπάρχουν 258 Ορθόδοξες εκκλησίες, 93 Καθολικές εκκλησίες και πάνω από 500 Προτεσταντικές εκκλησίες και σπίτια προσκυνητών. Τα Ρωσικά Ορθόδοξα Χριστούγεννα αναγνωρίζονται ως εθνική αργία στο Καζακστάν. Στις άλλες θρησκευτικές ομάδες περιλαμβάνεται ο Ιουδαϊσμός, η Πίστη Μπαχάι, ο Ινδουισμός, ο Βουδισμός και η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών.
Σύμφωνα με τα δεδομένα της απογραφής το 2009, υπάρχουν πολύ λίγοι Χριστιανοί εκτός από τους Γερμανούς και τα Σλαβικά έθνη της χώρας.
Εκπαίδευση
Σήμερα, υπάρχουν πανεπιστήμια, ακαδημίες και ινστιτούτα, ωδεία, ανώτερες σχολές και ανώτερα κολλέγια. Υπάρχουν τρία κύρια επίπεδα: η βασική ανώτερη εκπαίδευση που παρέχει τα θεμελιώδη του επιλεγμένου πεδίου μελέτης και οδηγεί στη βράβευση με το πτυχίο Μπάτσελορ, η ειδικευμένη ανώτερη εκπαίδευση μετά τη βράβευση των φοιτητών με το Δίπλωμα του Ειδικού, και η επιστημονική-παιδαγωγική ανώτερη εκπαίδευση που οδηγεί στο πτυχίο του Μάστερ. Με την υιοθέτηση των Νόμων στην Εκπαίδευση και στην Ανώτερη Εκπαίδευση, ιδρύθηκε ο ιδιωτικός τομέας και αρκετά ιδιωτικά ιδρύματα έχουν αδειοδοητηθεί.
Πάνω από 2.500 φοιτητές στο Καζακστάν έχουν ζητήσει φοιτητικά δάνεια, τα οποία ανέρχονται συνολικά στα περίπου 9 εκατομμύρια. Ο μεγαλύτερος αριθμός των φοιτητικών δανείων προέρχεται από το Αλμάτι, την Αστανά και την Κιζιλορντά.
Τα προγράμματα εκπαίδευσης και δεξιοτήτων υποστηρίζονται και από διεθνείς οργανισμούς. Για παράδειγμα, στις 30 Μαρτίου του 2015, η Ομάδα Εκτελεστικών Διευθυντών των Παγκόσμιων Τραπεζών έδωσε ένα δάνειο 100 εκατομμυρίων δολαρίων για το πρόγραμμα Δεξιοτήτων και Εργασίας στο Καζακστάν. Ο στόχος του προγράμματος είναι η παροχή σχετικής εκπαίδευσης στους άνεργους, στους μη παραγωγικούς αυτοαπασχολούμενους, και στους εργαζόμενους με ανάγκη εκπαίδευσης.
Βουλευτικά σώματα
Το Κοινοβούλιο του Καζακστάν είναι αποτελείται από δύο σώματα. Έχει την Άνω Βουλή, τη Γερουσία και την κάτω Βουλή, τη Ματζιλίς.
Πόλεις
Η χώρα είναι αραιοκατοικημένη. Στις 13 μεγαλύτερες πόλεις ζουν 5.782.403 κάτοικοι το 2011, και όλες έχουν μετονομαστεί εκτός από το Παβλοντάρ. Ακόμη, αφαιρέθηκαν οι ρωσικές καταλήξεις στα ονόματα των πόλεων (δηλαδή -όφσκ, -σκ, -γκόρσκ, -γκράντ και άλλες). Ακολουθεί ένας κατάλογος με τις μεγαλύτερες πόλεις: μικρογραφία|Η πρωτεύουσα του Καζακστάν, η [[Αστανά]]
Επαρχίες
Περαιτέρω το Καζακστάν διαιρείται σε 170 επαρχίες. Για μια πιο αναλυτικότερη περιγραφή των επαρχιών, βλέπε Επαρχίες του Καζακστάν.
Οικονομία
Στο νότιο τμήμα της χώρας εκτείνεται η έρημος Κιζίλ Κουμ. Με μεγάλα αρδευτικά έργα αξιοποιήθηκαν μεγάλες εκτάσεις. Καλλιεργούνται δημητριακά, παντζάρια, βαμβάκι και ηλίανθοι. Σε υψηλό βαθμό αναπτυγμένη είναι η βιομηχανία καθώς και η εκμετάλλευση του υπεδάφους, που είναι πλούσιο σε πετρέλαιο, γαιάνθρακες, χρυσό, χαλκό, μόλυβδο, νικέλιο, χρώμιο κ.ά. Σημαντικό ρόλο, επίσης, στην οικονομία της χώρας, διαδραματίζουν η κτηνοτροφία και η αλιεία. thumb|301x301px|[[Πύραυλος έτοιμος για εκτόξευση στο κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ]]Το επίσημο νόμισμα της χώρας είναι το τένγκε. Το Καζακστάν ήταν η πρώτη πρώην Σοβιετική δημοκρατία που πλήρωσε όλο το χρέος της προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε μια περίοδο 7 χρόνων. Είναι με μεγάλη διαφορά το πλουσιότερο κράτος της Κεντρικής Ασίας. Το ΑΕΠ της χώρας ξεπερνάει τα 120 δις. δολάρια. Τα αποθέματα της χώρας σε φυσικό αέριο είναι 1.900.000.000.000 κυβικά μέτρα (εκτ., 12 Ιουνίου 2013), λίγο παραπάνω από το γειτονικό Ουζμπεκιστάν. Το 2011 τα αποθέματα της χώρας σε πετρέλαιο ήταν 30.002.000.000 βαρέλια, ελάχιστα παραπάνω από το 2% των παγκόσμιων αποθεμάτων και κατατάσσοντάς το στην 11η θέση. Η ανάπτυξη το 2013 ήταν περίπου 8%, πριν τη μείωση της ανάπτυξης το 2014 και το 2015. Λόγω αύξησης των τιμών του πετρελαίου η αύξηση του ΑΕΠ την περίοδο 2000-2007 ήταν 8,9% μέχρι 13,5% το χρόνο, μία από τις γρηγορότερα αναπτυσσόμενες χώρες εκείνη την περίοδο, και μείωση 1-3% το 2008-09, συνέπεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης 2008-09. Είναι μεγάλη εξαγωγός ουράνιου. Το 2014 αναπτύχθηκε κατά 4,6%, λόγω πτώσης των τιμών του πετρελαίου και επιρροή από την Ουκρανική κρίση στην Κριμαία, καθώς η χώρα βρίσκεται κοντά στην Ουκρανία, και ότι έχει προσεγγίσει τη Ρωσία πολιτικά. Σε περίπτωση ίδρυσης συνομοσπονδίας με κέντρο τη Ρωσία θα ενταχθούν η Λευκορωσία και το Καζακστάν. Έχει γίνει υποτίμηση κατά 19% τον Φεβρουάριο του 2014, και 22% τον Αύγουστο του 2015 , φτάνοντας στην ισοτιμία περίπου 400 τένγκε προς 1 ευρώ που είναι σήμερα. Η οικονομία, όπως και ο πληθυσμός αυξήθηκε μετά το 1998, σε σχέση με τη Ρωσία και την Ουκρανία και την πλειοψηφία των πρώην σοβιετικών χωρών σήμερα, εκτός από την Κεντρική Ασία που σήμερα εκεί ο πληθυσμός σε όλες τις χώρες της περιοχής αυξάνεται, όπως και στη Ρωσία τα τελευταία 5 χρόνια. Τον Φεβρουάριο 2014 έγινε υποτίμηση λόγω της ρωσικής επίθεσης στην Ουκρανία, που επιδείνωσε τις σχέσεις Ρωσίας-Ουκρανίας.
Γεωργία
Η γεωργία είναι υπεύθυνη για το 5% περίπου του ΑΕΠ της χώρας. Τα σιτηρά, οι πατάτες, τα πεπόνια και το ζωικό κρέας είναι τα πιο σημαντικά αγροτικά προϊόντα της χώρας. Η γεωργική γη καλύπτει περισσότερα από 846.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η διαθέσιμη αγροτική γη αποτελείται από 205.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα αγρών και 611.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα βοσκοτοπίων και χερσαίας γης. Πάνω από το 80% της συνολικής έκτασης της χώρας είναι ταξινοποιημένη ως γεωργική γη, συμπεριλαμβάνοντας το σχεδόν 70% της γης που καλύπτεται από βοσκοτόπια. Η καλλιεργήσιμη γη έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη διαθεσιμότητα ανά κάτοικο (1,5 εκτάρια).
Τα κύρια ζωϊκά προϊόντα είναι τα γαλακτοκομικά, το κρέας, τα δέρματα και το μαλλί. Επίσης, παράγεται σιτάρι, βαμβάκι, ρύζι και κριθάρι. Οι εξαγωγές σιταριού, μιας κύριας πηγής σκληρού νομίσματος, το κατατάσσουν στα κύρια εξαγωγικά προϊόντα της χώρας. Το 2003, το Καζακστάν συγκόμισε 17,6 εκατομμύρια τόνους σιτηρών, σημειώνοντας μια αύξηση 2,8% από το 2002. Η Καζακική γεωργία έχει ακόμη αρκετά περιβαλλοντικά προβλήματα από την κακή διαχείριση κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου. Επίσης, στα βουνά ανατολικά το Αλμάτι, παράγεται οίνος.
Το Καζακστάν είναι ένα από τα μέρη που πιστεύεται ότι προήλθε το μήλο, ιδιαίτερα από τον άγριο πρόγονο του Malus domestica, το Malus sieversii. Στα καζακικά το συγκεκριμένο μήλο ονομάζεται αλμά. Η περιοχή η οποία πιστεύεται ότι προήλθε είναι το Αλμάτι, καθώς το όνομα της πόλης σημαίνει «πλούσιο με μήλα». Αυτό το δέντρο βρίσκεται ακόμη σε άγρια κατάσταση στα βουνά της Κεντρικής Ασίας, στο νότιο Καζακστάν, στο Κιργιστάν, στο Τατζικιστάν και στο Σιντζιάνγκ της Κίνας.
Φυσικές πηγές
Το Καζακστάν έχει άφθονη προμήθεια σε προσβάσιμες μεταλλικές και καύσιμες πηγές. Η ανάπτυξη του πετρελαίου, του φυσικού αερίου, και της εξόρυξης μετάλλων είναι υπεύθυνη για το μεγαλύτερο μέρος των επενδύσεων στη χώρα από το 1993, οι οποίες ξεπερνούν τα 40 δισεκατομμύρια. Επίσης, είναι υπεύθυνη για το 57% της βιομηχανικής παραγωγής της χώρας, και για το 13% του ΑΕΠ της χώρας. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, το Καζακστάν έχει τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα ουρανίου, χρώμιου, μόλυβδου, και ψευδάργυρου. Επίσης, έχει τα τρίτα μεγαλύτερα αποθέματα μαγγανίου, τα πέμπτα μεγαλύτερα αποθέματα χαλκού, και κατατάσσεται στην πρώτη δεκάδα για τον άνθρακα, τον σίδηρο και τον χρυσό. Επίσης, είναι εξαγωγέας διαμαντιών. Επίσης, το Καζακστάν έχει τα ενδέκατα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Συνολικά, υπάρχουν 160 κοιτάσματα με πάνω από 2,7 δισεκατομμύρια τόνους πετρελαίου. Οι έρευνες για πετρέλαιο έχουν δείξει ότι τα κοιτάσματα στην Κασπιακή ακτή αποτελούν μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου κοιτάσματος. Λέγεται ότι 3,5 δισεκατομμύρια τόνοι πετρελαίου και και 2,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου μπορούν να βρεθούν σ'αυτήν την περιοχή. Τα συνολικά αποθέματα πετρελαίου του Καζακστάν ανέρχονται στους 6,1 δισεκατομμύριους τόνους. Ωστόσο, υπάρχουν μόνο τρία διυλιστήρια εντός της χώρας, που βρίσκονται στο Ατιράου, στο Παβλοντάρ και το Σιμκέντ. Δεν μπορούν να επεξεργαστούν τη συνολική παραγωγή αργού, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου εξάγεται στη Ρωσία. Σύμφωνα με την αμερικανική EIA, το Καζακστάν παρήγαγε περίπου 1.540.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, το 2009.
Επίσης, το Καζακστάν διαθέτει μεγάλα κοιτάσματα φωσφορίτη. Ένα από τα πιο γνωστά κοιτάσματα είναι η λεκάνη Καρατάου, με 650 εκατομμύρια τόνους P2O5, καθώς και το κοίτασμα Τσιλισάου της Λεκάνης φωσφόρου του Ακτόμπε που βρίσκεται στο βορειοδυτικό Καζακστάν, με απόθεμα 500 με 800 εκατομμύρια τόνους, με 9% μετάλλευμα.
Μακροοικονομικά στοιχεία
Η οικονομία του Καζακστάν είχε μέση ετήσια ανάπτυξη 8% ετησίως, κυρίως από τις εξαγωγές υδρογονανθράκων. Παρά την παρατεταμένη αβεβαιότητα της παγκόσμιας οικονομίας, η οικονομία του Καζακστάν έχει μείνει σταθερή. Το εννιάμηνο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2013 η αύξηση του ΑΕΠ ανερχόταν στο 5,7%, σύμφωνα με τους προκαταρκτικούς υπολογισμούς του Υπουργείου Οικονομίας και Σχεδιασμού Προϋπολογισμού.
Διαφθορά
Το 2005, η Παγκόσμια Τράπεζα ανέφερε το Καζακστάν ως διεφθαρμένη χώρα, όπως η Ανγκόλα, η Βολιβία, η Κένυα, η Λιβύη και το Πακιστάν. Το 2012, το Καζακστάν κατατάχθηκε χαμηλά σε ένα κατάλογο με τις λιγότερο διεφθαρμένες χώρες και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ αναφέρει τη διαφθορά ως το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη δημιουργία επιχειρηματικής δραστηριότητας στη χώρα.
Το 2011, η Ελβετία κατάσχεσε 48 εκατομμύρια δολάρια Καζακικών ομολόγων από Ελβετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, ως αποτέλεσμα μιας έρευνας δωροδοκίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών και ο Καζακικός Οργανισμός κατά της Διαφθοράς υπέγραψαν μια αμοιβαία δικαστική συμφωνία τον Φεβρουάριο του 2015.
Μεταφορές
μικρογραφία|Η γραμμή του [[Σιδηρόδρομος Τουρκεστάν-Σιβηρίας|σιδηρόδρομου Τουρκεστάν-Σιβηρίας συνδέει την Κεντρική Ασία με τη ρωσική Σιβηρία]] Οι περισσότερες πόλεις συνδέονται με σιδηρόδρομο. Τα τρένα υψηλής ταχύτητας πηγαίνουν από το Αλμάτι (η νοτιότερη πόλη) στο Πετροπάβλ (η βορειότερη πόλη) σε περίπου 18 ώρες.
Πράσινη οικονομία
Η κυβέρνηση έχει θέσει στόχους για τη μετάβαση στην πράσινη οικονομία του Καζακστάν γύρω στο 2050. Επίσης, προβλέπεται ότι θα ανεβάσει το ΑΕΠ κατά 3% και θα δημιουργήσει πάνω από 500 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας.
Η κυβέρνηση του Καζακστάν έχει ορίσει τιμές για την ενέργεια που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές. Η τιμή ενός κιλοβάτ ανά ώρα για τη ενέργεια που παράγεται από εγκαταστάσεις αιολικής ενέργειας έχει οριστεί στα 22,68 τένγκε (0,12 δολάρια). Η τιμή ενός κιλοβάτ ανά ώρα που παράγεται από μικρές υδροηλεκτρικές μονάδες έχει οριστεί 16,71 τένγκε (0,09 δολάρια). Η τιμή ενός κιλοβάτ ανά ώρα που παράγεται από μονάδες βιοαερίου έχει οριστεί στα 32,23 τένγκε (0,18 δολάρια).
Διακυβέρνηση
Στο Καζακστάν, το πολίτευμα είναι Προεδρική Δημοκρατία στην οποία ο πρόεδρος είναι ταυτόχρονα αρχηγός κράτους και κυβέρνησης ενώ υπάρχει και το αξίωμα του πρωθυπουργού που όμως δεν είναι αρχηγός της κυβέρνησης αλλά ασκεί τις αρμοδιότητες που του αναθέτει ο πρόεδρος και συνεπικουρεί τον πρόεδρο στην άσκηση των καθηκόντων του. Πρόεδρος είναι ο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, από την ανεξαρτησία (16 Δεκεμβρίου 1991) της χώρας. Κυβερνών κόμμα είναι το Νουρ Οτάν (Πατρίδα), καθώς εκεί είναι μέλος ο πρόεδρος Ναζαρμπάγιεφ. Έχει επικριθεί για τον τρόπο διακυβέρνησης του, καταστολή αντιπολίτευσης, μη δημοκρατικές επιλογές και ανεπαρκή ελευθερία του λόγου και για την αντιμετώπιση της διαφθοράς, καθώς η χώρα κατατάσσεται στην 124η θέση. Ακόμη, χαρακτηριστικό είναι ότι η χώρα κατατάσσεται 161η ανάμεσα σε 180 χώρες στην ελευθερία του τύπου. Μάλιστα, ένα μέρος της Αστανά χτίστηκε κατά την προεδρία του. Με βάση διάφορες κατατάξεις σε λίστες του Παγκόσμιου Δείκτη Ειρήνης, συνολικά είναι 65η από 102 χώρες. Η Ματζιλίς έχει 107 μέλη και η Γερουσία 47 μέλη. Συνολικά έχει 154 μέλη και είναι διθάλαμο. Υπάρχουν και διαφημιστικές πινακίδες που σχετίζονται με το οικονομικό σχέδιο «Καζακστάν 2030», της κυβέρνησης.
Φραντς Άντον Μέσμερ
O Φραντς Άντον Μέσμερ (Franz Friedrich Anton Mesmer, γερμανικά: [ˈmɛsmɐ], 23 Μαΐου 1734 - 5 Μαρτίου 1815) ήταν Γερμανός ιατρός, του οποίου το σύστημα θεραπευτικής ήταν ο πρόδρομος της σύγχρονης πρακτικής του υπνωτισμού.
Καζακστάν
Εκλογές
μικρογραφία|Η [[Βουλή του Καζακστάν]] Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Επίσης, ο πρόεδρος Ναζαρμπάγιεφ εκλέγεται συνέχεια, με συντριπτικά ποσοστά. Οι πιο πρόσφατες εκλογές έγιναν τον Μάρτιο του 2016, με νίκη του κυβερνώντος κόμματος με 82%. Ακόμη ήταν πρόωρες εκλογές επικαλούμενη την οικονομική κρίση με διάλυση της βουλής. Έχουν γίνει προεδρικές εκλογές το 1998, το 2005, το 2011 και το 2015, όλες με άνετη νίκη του Ναζαρμπάγιεφ. Στις 3 Απριλίου 2011 πραγματοποιήθηκαν μετά την απόρριψη από το Συνταγματικό Συμβούλιο την πραγματοποίηση ενός δημοψηφίσματος για παραμονή στην εξουσία μέχρι το 2020, λόγω αιτήματος το 2010 από τους οπαδούς του να μείνει στην εξουσία μέχρι το 2020. Στις 17 Αυγούστου 2007 έγιναν εκλογές στο κάτω μέρος της βουλής, με νίκη του Αγροτικού κόμματος του Καζακστάν κέρδισε κάθε έδρα με ποσοστό 88%, επειδή κανένα κόμμα δεν πέρασε το όριο του 7% για είσοδο στη βουλή. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2016, νέος πρωθυπουργός της χώρας έγινε ο Μπακιτζχάν Σακιντάγιεφ, ο οποίος παραιτήθηκε τον Φεβρουάριο του 2019.
Βουλευτικές εκλογές 2016
Οι βουλευτικές εκλογές στο Καζακστάν το 2016 για τα 98 μέλη της Μαζιλίς έγιναν πρόωρα, αντί να γίνουν το περσινό φθινόπωρο. Η διάλυση της βουλής έγινε στις 20 Ιανουαρίου 2016, λόγω της κρίσης χαμηλών τιμών του πετρελαίου, σημαντικού προϊόντος της χώρας. Παρακάτω τα αποτελέσματα:
Φραντς Άντον Μέσμερ
Μεσμερισμός
Γεννήθηκε στο Ιζνάνγκ (Iznang) της Σουηβίας (Swabia) στη λίμνη της Κωνστάντιας Γερμανία. Ο Μέσμερ έχοντας εντρυφήσει στην αστρονομία για μεγάλο διάστημα, υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι η Σελήνη και οι πλανήτες επηρεάζουν τη λειτουργία των μαγνητικών ρευστών του ανθρώπου και καθορίζουν την υγεία του. Στους υγιείς οργανισμούς η κυκλοφορία των μαγνητικών ρευστών είναι ισορροπημένη και ομαλή, ενώ στους ασθενείς διαταράσσεται. Στη θεωρία του, ο ανθρώπινος οργανισμός έχει μυστηριώδη δύναμη, στην οποία παλαιότερα αποδίδονταν τα φαινόμενα που εξηγούνται με τον υπνωτισμό. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, υπάρχει μια φυσική ενεργητική αλληλεπίδραση μεταξύ όλων των έμψυχων και άψυχων αντικειμένων, την οποία ονόμασε ζωικό μαγνητισμό (animal magnetism). Η ονομασία «ζωικός μαγνητισμός» είναι ο όρος που χρησιμοποίησε ο Μέσμερ για να περιγράψει το λεπτό μαγνητικό ρευστό του Σύμπαντος, που περνάει μέσα απ΄ όλα τα άψυχα και έμψυχα δημιουργήματα μέσα στο Σύμπαν, ένα ρευστό που αποκαλείται και "παγκόσμια δύναμη της ζωής". Η θεωρία προσέλκυσε πολλούς θιασώτες κατά την περίοδο 1780 έως 1850, και συνέχισε να έχει κάποια επιρροή μέχρι το τέλος του αιώνα.
Καζακστάν
Βουλευτικές εκλογές 2016
Οι 9 διορισθέντες βουλευτές ήταν οι: Σαουιτμπέκ Αμπντράχμοφ, Βλαντιμίρ Μπόζκο, Νατάλια Ζουμαντιλντάγιεβα, Ρομάν Κιμ, Ναρίνε Μικαελγιάν, Αχμέτ Μουράντοφ, Σαϊμαρντάν Νουρούμοφ, Γιούρι Τιμοσένκο και Σακίρ Χαχάσοφ.
Φραντς Άντον Μέσμερ
Σχέση με τον υπνωτισμό
Το 1843, ο Σκωτσέζος παθολόγος James Braid πρότεινε τον όρο ύπνωση αναφερόμενο σε μια πρακτική που προέρχεται από το «ζωικό μαγνητισμό». Σήμερα, η έννοια του μεσμερισμού έχει ταυτιστεί με τον υπνωτισμό.
Καζακστάν
Συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς
Στους διεθνείς οργανισμούς που συμμετέχει το Καζακστάν περιλαμβάνονται οι ακόλουθοι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κράτη της Κεντρικής Ασίας Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη
Φραντς Άντον Μέσμερ
Ανάλυση της θεωρίας του
H διατριβή του Mesmer στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης (M.D., 1766), που δανείζεται σε μεγάλο βαθμό από το έργο του Βρετανoύ γιατρού Richard Mead, πρότεινε ότι η βαρυτική έλξη των πλανητών επιδρά στην υγεία του ανθρώπου επηρεάζοντας ένα αόρατο υγρό που βρέθηκε στο ανθρώπινο σώμα και είναι διάχυτο στη φύση. Το 1775, ο Μέσμερ αναθεώρησε τη θεωρία περί «ζωικής βαρύτητας» σε «μαγνητισμό των ζώων», σύμφωνα με την οποία, το αόρατο υγρό στο σώμα ενεργεί σύμφωνα με τους νόμους του μαγνητισμού. Σύμφωνα με το Μέσμερ, ο «ζωικός μαγνητισμός» θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί από οποιοδήποτε μαγνητισμένο αντικείμενο και να χειραγωγηθεί από οποιοδήποτε εκπαιδευμένο άτομο. Νόσος θεωρήθηκε το αποτέλεσμα των «εμποδίων» στην ροή του ρευστού μέσω του σώματος, και αυτά τα εμπόδια θα μπορούσαν να εξαλειφθούν μετά από μια διαδικασία  «κρίσεων» (καταστάσεις έκστασης που συχνά κατέληγαν σε παραλήρημα ή σπασμούς) προκειμένου να αποκατασταθεί η αρμονία της προσωπικής ροής του ρευστού αυτού. Ο Μέσμερ επινόησε διάφορες θεραπευτικές θεραπείες, προκειμένου να επιτευχθεί αρμονική ροή ρευστού, και σε πολλές από αυτές τις θεραπείες ήταν δυναμική και μάλλον δραματική η προσωπική του συμμετοχή.
Αμφισβήτηση και καριέρα
Αφού επικρίθηκε από Βιενέζους γιατρούς ( φυσιοθεραπευτές) για απάτη, ο Μέσμερ έφυγε από την Αυστρία και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1778. Εκεί συνέχισε να απολαμβάνει μια ιδιαίτερα προσοδοφόρα πρακτική αλλά και πάλι προσέλκυσε τον ανταγωνισμό από το ιατρικό επάγγελμα.
Η πτώση
Το 1784 ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ συγκρότησε μια Επιτροπή από επιστήμονες και γιατρούς να διερευνήσουν τις μεθόδους του Mesmer. Μεταξύ των μελών της Επιτροπής ήταν ο Αμερικανός εφευρέτης και πολιτικός Βενιαμίν Φραγκλίνος (Benjamin Franklin) και ο Γάλλος χημικός Αντώνιος Λαβουαζιέ (Antoine-Laurent Lavoisier). Ανέφεραν ότι Mesmer δεν ήταν σε θέση να υποστηρίξει επιστημονικά τους ισχυρισμούς του, και από τότε το "μεσμεριστικό' κίνημα αποδυναμώθηκε, ο ίδιος περιήλθε σε κατάσταση ανυπολυψίας και διήγε την υπόλοιπη ζωή του στην αφάνεια.
Εφαρμογές
Ό, τι μπορεί να ειπωθεί σχετικά με το θεραπευτικό του σύστημα, ο Μέσμερ συχνά επιτύγχανε μια στενή σχέση με τους ασθενείς του και φαίνεται να απάλυνε ορισμένες περιπτώσεις νευρικών τους διαταραχών. Το πιο σημαντικό, η περαιτέρω διερεύνηση της κατάστασης έκστασης από τους οπαδούς του τελικά οδήγησε στην ανάπτυξη των νόμιμων εφαρμογών του υπνωτισμού. Είναι η σύγχρονη ονομασία του φαινομένου, και πρόκειται για μέθοδο με αξιόλογα αποτελέσματα στη διαχείριση συγκεκριμένων ιατρικών περιστατικών
Ο Μέσμερ πέθανε στις 5 Μαρτίου του 1815 στο Μέερσμπεργκ (Meersburg) της Σουηβίας (Swabia).
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ" />
Παραπομπές
<div style="">
647
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 647 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Φραντς Άντον Μέσμερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποκρυφιστές Κατηγορία:Νέα Εποχή Κατηγορία:Γερμανοί αστρολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί
Δρομεύς
Η λέξη Δρομεύς μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1965-66
Η 24η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1965-66 υπήρξε άλλη μία προβληματική διοργάνωση κυπέλλου του πρώτου μισού της δεκαετίας του '60, η τρίτη μέσα σε 5 χρόνια, που ανέδειξε και πάλι κυπελλούχο ομάδα (την ΑΕΚ) άνευ αγώνα, καθώς δεν διεξήχθη ο τελικός εναντίον του Ολυμπιακού, αλλά ούτε και ο ημιτελικός εναντίον της Καβάλας.
Από τα ενδιαφέροντα αγωνιστικά της χρονιάς υπήρξε η περίπτωση του Εθνικού Πυλαίας, μιας ερασιτεχνικής ομάδας από την Πυλαία της Θεσσαλονίκης, η οποία κατάφερε να φτάσει ως τους προημιτελικούς της διοργάνωσης έχοντας από τους πρώτους προκριματικούς γύρους αποκλείσει 5 ομάδες, τις 4 από τις οποίες στο στρίψιμο του νομίσματος μετά από ισόπαλους αγώνες και παρατάσεις. Ανάμεσα στα "θύματα" υπήρξαν οι 2 συμπολίτες του Ηρακλής και ΠΑΟΚ, ομάδες Α' εθνικής. Δεν μπόρεσε όμως να αντέξει περισσότερο γνωρίζοντας τη συντριβή από τα Τρίκαλα με 7-0.
Τα προβλήματα για τη διοργάνωση ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια των ημιτελικών. Στο πρώτο ζευγάρι κληρώθηκαν ο Ολυμπιακός και τα Τρίκαλα, με τους "ερυθρόλευκους" να παίρνουν εύκολα την πρόκριση για τον τελικό με νίκη 5-0. Το άλλο ζευγάρι ήταν μεταξύ ΑΕΚ - Καβάλας και η κληρωτίδα έβγαλε ως γηπεδούχο την ΑΕΚ. Η Καβάλα ζήτησε ο αγώνας να γίνει στην έδρα της, με βάση έναν κανονισμό της εποχής που έλεγε πως αν σε ζευγάρι ημιτελικού γύρου η μία από τις 2 ομάδες προερχόταν από τη Βόρεια Ελλάδα, τότε αυτόματα οριζόταν γηπεδούχος.
Η ΑΕΚ δεν το δέχθηκε με το αιτιολογικό ότι ο κανονισμός αυτός αφορούσε μόνο τις ομάδες της Θεσσαλονίκης και όχι όλες ανεξαιρέτως της Βόρειας Ελλάδας. Η ΕΠΟ για να συμβιβάσει τα πράγματα όρισε τον αγώνα σε ουδέτερο γήπεδο (Καυτανζόγλειο), όμως η Καβάλα αρνήθηκε να αγωνιστεί, επιμένοντας πως ο αγώνας έπρεπε να γίνει στην έδρα της. Την ίδια ημέρα, η διοίκηση του άλλου φιναλίστ Ολυμπιακού έστειλε επιστολή προς την ΕΠΟ ανακοινώνοντας την απόφασή της να μην μετάσχει στον τελικό, διαμαρτυρόμενη ότι είχε προκαταβολικά ζητήσει τη μετάθεσή του για το ξεκίνημα της επόμενης αγωνιστικής περιόδου, με αιτιολογικό τον προγραμματισμό για την προετοιμασία της ομάδας για το ερχόμενο κύπελλο Πρωταθλητριών. Παράλληλα έκανε επίθεση στη διοίκηση της ομοσπονδίας για τα τεκταινόμενα στον άλλο ημιτελικό, υποστηρίζοντας ανοιχτά την ομάδα της Καβάλας. . Μετά τις ανακοινώσεις της Καβάλας και του Ολυμπιακού, καθώς και την παραίτηση του Γιώργου Ανδιανόπουλου από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΠΟ σε ένδειξη διαμαρτυρίας, η ομοσπονδία με ανακοίνωση της στις εφημερίδες ξεκαθάρισε πως το επίμαχο άρθρο του Κανονισμού Κυπέλλου Ελλάδος ανέφερε τα εξής: "Ο εις των ημιτελικών του Κυπέλλου Ελλάδος θα τελείται υποχρεωτικώς εν Θεσσαλονίκης εφόσον μετέχει τούτων ομάς σωματείου Θεσσαλονίκης. Εφόσον όμως δεν έχει προκριθεί ομάς σωματείου εκ Θεσσαλονίκης, αλλά τοιαύτη σωματείου άλλης πόλεως της Βορείου Ελλάδος ο εις των ημιτελικών θα τελείται εις την έδρα του σωματείου το οποίο ήθελε ευνοηθεί από την κληρώσεως εφόσον το αντίπαλο σωματείον δεν είναι της περιοχής Αθηνών – Πειραιώς" Όπως ανέφερε με ανακοίνωση της η ΕΠΟ, μετά από πρόταση της ΕΠΣ Θεσσαλίας έφυγε η τελευταία πρόταση στα μέσα της σεζόν και δεν υπήρχε εξαίρεση για τις ομάδες από την Αττική. Αυτό είχε αποτέλεσμα να δημιουργηθεί παρεξήγηση και να αναγραφεί μετά την κλήρωση σε σύσσωμο τον Τύπο πως η αναμέτρηση θα γινόταν στην Καβάλα. Η ομοσπονδία βρήκε τη μέση λύση και αποφάσισε μετά από πολλές συνεδριάσεις το παιχνίδι Καβάλα – ΑΕΚ να γίνει στις 7 Ιουλίου στο Καυτανζόγλειο στάδιο. Ο Ολυμπιακός όμως είχε αφήσει ελεύθερους τους ποδοσφαιριστές του για διακοπές στις 7 Ιουλίου μετά από μια αποχαιρετιστήρια εκδήλωση, ενώ και ο προπονητής των «ερυθρολεύκων», Μάρτον Μπούκοβι, είχε επίσης προγραμματίσει να αναχωρήσει από την Ελλάδα δα στις 7 Ιουλίου,
Τελικά η ΑΕΚ κέρδισε την πρόκριση χωρίς αγώνα. ενώ ο τελικός δεν έγινε ποτέ και η ΕΠΟ ανακήρυξε λίγο αργότερα την ΑΕΚ κυπελλούχο Ελλάδας για την αγωνιστική περίοδο 1965-66.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1965-1966
Κατάλογος Δημοτικών Διαμερισμάτων Δήμου Φαρρών
thumb|right|320px|Ο Δήμος Φαρρών στο Νομό Αχαΐας. Ακολουθεί αναλυτικός κατάλογος των Δημοτικών Διαμερισμάτων του πρώην Δήμου Φαρρών (1997-2010), βάσει της έκτασής τους, καθώς και του πληθυσμού τους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001 που πραγματοποιήθηκε από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος (Ε.Σ.Υ.Ε.).
Ο εν λόγω Δήμος εκτεινόταν στο βόρειο τμήμα της Πελοποννήσου αποτελώντας έναν από τους δήμους του Νομού Αχαΐας. Συστάθηκε με το Σχέδιο «Καποδίστριας» (ΦΕΚ A΄ 244/1997 - Ν. 2539/1997) και προήλθε από τη συνένωση δεκαέξι Κοινοτήτων της περιοχής. Η έκταση του Δήμου Φαρρών ήταν 236,748 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001, ανήλθε σε 5.453 κάτοικους.
Σημείωση
Ο πρώην Δήμος Φαρρών αποτελεί από το 2011, σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» (ΦΕΚ Α΄ 87/2010 - Ν. 3852/2010), Δημοτική Ενότητα του νεοπαγή Δήμου Ερυμάνθου, ενώ τα Δημοτικά Διαμερίσματα που τον συγκροτούσαν απέκτησαν τη μορφή Τοπικών Κοινοτήτων. Η έδρα του, η Χαλανδρίτσα, αποτελεί σήμερα την έδρα του Δήμου Ερυμάνθου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα
Σφαίρα Στρέμγκρεν
thumb|250px|Το νεφέλωμα της Ροζέτας Στην αστροφυσική, μία Σφαίρα Στρέμγκρεν (Strömgren sphere) είναι η σφαίρα ιονισμένου υδρογόνου (Η II) γύρω από ένα νεαρό αστέρα φασματικού τύπου Ο ή B. Το πιο ευδιάκριτο παράδειγμα τέτοιας σφαίρας στον ουρανό είναι το «Νεφέλωμα της Ροζέτας». Η Σφαίρα Στρέμγκρεν πήρε το όνομά της από τον Μπενγκτ Στρέμγκρεν.
Δεχόμενου ότι το σχήμα της ιονισμένης περιοχής είναι ακριβώς σφαιρικό και αποτελείται μόνο από πλήρως ιονισμένο υδρογόνο, ώστε η αριθμητική πυκνότητα των πρωτονίων να ισούται με εκείνη των ηλεκτρονίων (n_e = n_p), ορίζουμε την αντίστοιχη ακτίνα Στρέμγκρεν ως το όριο όπου ο ρυθμός επανασυνδέσεως των ηλεκτρονίων με τα πρωτόνια ισούται με τον ρυθμό ιονισμού. Ο ρυθμός επανασυνδυασμού σε όλες τις ενεργειακές στάθμες N_R είναι
όπου N_n είναι ο ρυθμός επανασυνδέσεως της νιοστής ενεργειακής στάθμης. Το n=1 εξαιρείται γιατί, αν ένα φωτόνιο με αρκετή ενέργεια επανασυνδέεται στη θεμελιώδη στάθμη, τότε το άτομο του υδρογόνου θα απελευθερώσει ένα άλλο φωτόνιο ικανό να ιονίσει ως τη θεμελιώδη ενεργειακή στάθμη.
Παπική Ακαδημία Λατινικών
Η Παπική Ακαδημία Λατινικών (λατινικά: Pontificia Academia Latinitatis) είναι η ενδέκατη και νεότερη Παπική ακαδημία. Με έδρα την Πόλη του Βατικανού, ιδρύθηκε με σκοπό την προώθηση και την εκτίμηση της λατινικής γλώσσας και του πολιτισμού. Η Ακαδημία αντικαθιστά το ίδρυμα Opus Fundatum Latinitas και συνδέεται με το Παπικό Συμβουλίου για τον Πολιτισμό από το οποίο εξαρτάται.
Ο καθηγητής Ιβάνο Ντιονίτζι και ο Αιδεσιμότατος Πατέρας Ρομπέρτο Σπατάρο στις 10 Νοεμβρίου του 2012 ονομάστηκαν αντίστοιχα πρώτος πρόεδρος και γραμματέας της Ακαδημίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λατινική γλώσσα Λατινικα Κατηγορία:Βατικανό
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1938
Οι Πανελλήνιοι Γυναικείοι Αγώνες 1938 διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο το Σαββατοκύριακο 25 και 26 Ιουνίου 1938 παράλληλα με το πρωτάθλημα ειδικών αγωνισμάτων ανδρών (μαραθώνιος, 3000μ στιπλ κλπ). Νικητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ., διακόπτοντας το τετραετές σερί του ΑΟ Παλαιού Φαλήρου.
Η προώθηση του γυναικείου αθλητισμού
Οι γυναικείοι αγώνες του 1938 σημείωσαν μεγάλη επιτυχία, αφού υπήρξε συμμετοχή από 12 συλλόγους και 8 σχολεία της Αθήνας και της επαρχίας (Βόλος, Λάρισα, Θεσσαλονίκη, Αλεξάνδρεια, Καλαμάτα). Η συμμετοχή ξεπέρασε τις 100 αθλήτριες. Σε κάθε αγώνισμα υπήρχε πλήθος αθλητριών και έγιναν πολλοί προκριματικοί.
Η μεγάλη αύξηση του αριθμού των πρωταθλητριών οφείλεται σε μια σειρά από πρωτοβουλίες της Τεχικής Επιτροπής Γυναικείου Αθλητισμού (ΤΕΓΑ) του ΣΕΓΑΣ. Η σημαντικότερη ήταν η καθιέρωση του "Μηνιαίου Διαγωνισμού Αθλητριών" στο Στάδιο τους μήνες Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο, με σκοπό την εξοικείωση των νέων κυρίως κοριτσιών με τους στιβικούς κανονισμούς. Επίσης, η καθιέρωση πανελληνίων σχολικών αγώνων θηλέων και η διεξαγωγή περιφερειακών γυναικείων αγώνων σε Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Βόλο και Πάτρα, έδωσε την ευκαιρία να εμφανιστούν νέα ταλέντα απο την επαρχία.
Για την απρόσκοπτη προετοιμασία των αθλητριών αποφασίστηκε η απαγόρευση εισόδου αρρένων στο Στάδιο τις ημέρες προπόνησης των γυναικών ώστε να αποφεύγονται τα εξωαθλητικά παρατράγουδα. Στις 29-30 Οκτωβρίου διεξήχθη το γυναικείο πρωτάθλημα τριαγμού (τριάθλου), εκτός ομαδικής βαθμολογίας, παράλληλα με το πανελλήνιο πρωτάθλημα σκυταλοδρομιών.
Οι αγώνες
Η αποχώρηση από τους στίβους της πρωταθλήτριας του Π. Φαλήρου Δόμνας Λανίτου, είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξει μεγάλος ανταγωνισμός για τις πρώτες θέσεις. Επίσης, έπειτα από τέσσερα χρόνια κυριαρχίας ο σύλλογος της Λανίτου, ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου έχασε τον τίτλο, τον οποίο κατέκτησε σχετικά εύκολα ο Πανελλήνιος Γ.Σ.
Η συμμετοχή μαθητριών από διάφορα γυμνάσια, οι οποίες ανήκαν ταυτόχρονα σε αθλητικά σωματεία, δημιούργησε κάποια σύγχυση στην ομαδική βαθμολογία, δεδομένου πως στα αποτελέσματα σημειώνονται και οι δύο ιδιότητες αυτών των κοριτσιών, δηλαδή και το σχολείο και ο σύλλογος που ανήκαν. Στην ομαδική βαθμολογία που ανακοινώθηκε έχουν προσμετρηθεί δύο φορές οι βαθμοί των αθλητριών αυτών, μία για το σχολείο τους και μία για το σύλλογο στον οποίο ανήκαν. Σε κάποιες περιπτώσεις τα αποτελέσματα συλλόγου και σχολείου είναι ταυτόσημα. Π.χ. το Γυμνάσιο Βόλου και ο Γ.Σ. Βόλου είχαν ακριβώς τις ίδιες αθλήτριες και πήραν τους ίδιους βαθμούς. Η πρακτική αυτή συνεχίστηκε ως τις πρώτες μεταπολεμικές διοργανώσεις.
Η διοργάνωση ξεκίνησε με παρέλαση των συλλόγων (οι αθλήτριες-μαθήτριες παρέλασαν με τα σωματεία τους). Στη συνέχεια έγινε η ορκωμοσία, με την αθλήτρια Μιχαηλίδου του Πανελληνίου να απαγγέλει τον όρκο. Το τελετουργικό της έναρξης περιλάμβανε και την απονομή του Κυπέλλου για τα 40 χρόνια του ΣΕΓΑΣ στον Πανελλήνιο Γ.Σ. για την συνολική προσφορά του στην ανάπτυξη του γυναικείου αθλητισμού.
Κατάταξη
Στον πίνακα παρουσιάζονται η βαθμολογία, τα μετάλλια και οι αθλήτριες που δήλωσε κάθε σωματείο ή σχολείο.
* Οι βαθμοί και τα μετάλλια των σχολείων έχουν προσμετρηθεί επιπλέον.
Αναφορές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1938 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Μάρεκ Έντελμαν
μικρογραφία| Πλατεία Μάρεκ Έντελμαν στη Βαρσοβία Ο Μάρεκ Έντελμαν (πολωνικά: Marek Edelman, γίντις: מאַרעק עדעלמאַן) (1919, Χόμελ ή 1922 στη, Βαρσοβία – 2 Οκτωβρίου 2009, Βαρσοβία) ήταν σοσιαλιστής Πολωνός πολιτικός, καθώς και καρδιολόγος. Ο Έντελμαν ήταν ο τελευταίος επιζών ηγέτης της εξέγερσης του Γκέτο της Βαρσοβίας. Πολύ πριν από το θάνατό του, ήταν ο τελευταίος που έμεινε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας παρά την παρενόχληση από τις κομμουνιστικές αρχές.
Μετά τον πόλεμο, ο Έντελμαν παρέμεινε στην Πολωνία και έγινε διάσημος καρδιολόγος. Από τη δεκαετία του 1970, συνεργάστηκε με την Εργατική Επιτροπή Άμυνας και άλλες πολιτικές ομάδες που αντιτίθενται στο κομμουνιστικό καθεστώς της Πολωνίας. Ως μέλος της Αλληλεγγύης έλαβε μέρος στις συνομιλίες της Πολωνικής Στρογγυλής Τραπέζης το 1989. Μετά τους ειρηνικούς μετασχηματισμούς του 1989, υπήρξε μέλος διαφόρων κεντρώων και φιλελεύθερων κομμάτων. Έγραψε επίσης βιβλία που τεκμηριώνουν την ιστορία της αντίστασης κατά τη διάρκεια του πολέμου κατά της ναζιστικής γερμανικής κατοχής της Πολωνίας.
Πρώτα χρόνια
Οι λεπτομέρειες της γέννησης του Μάρεκ Έντελμαν δεν είναι γνωστές με βεβαιότητα. Πηγές αναφέρουν δύο πιθανά έτη γέννησης, είτε το 1919 στο Χόμελ (σημερινή Λευκορωσία), είτε το 1922 στη Βαρσοβία. Ο πατέρας του, Νάταν Φέκικς Έντελμαν (πέθανε το 1924), ήταν μέλος του Κόμματος των Σοσιαλεπαναστατών (τα αδέρφια του πατέρα του, επίσης Σοσιαλιστές Επαναστάτες, εκτελέστηκαν από τους Μπολσεβίκους). Η μητέρα του, Τσετσίλια Έντελμαν (πέθανε το 1934), γραμματέας νοσοκομείου, ήταν ακτιβίστρια μέλος του Μπουντ, ενός εβραϊκού σοσιαλιστικού εργατικού κόμματος. Όταν πέθανε η μητέρα του Έντελμαν, ήταν 14 ετών και τον φρόντιζαν άλλα μέλη του προσωπικού στο νοσοκομείο όπου εργαζόταν στη Βαρσοβία, την πόλη που αποκαλούσε πάντα σπίτι. Είπε το 2001: «Η Βαρσοβία είναι η πόλη μου. Εδώ είναι που εγώ έμαθα πολωνικά, γίντις και γερμανικά. Είναι εδώ που στο σχολείο, που έμαθα πως πρέπει πάντα να φροντίζω τους άλλους. Είναι επίσης εδώ που δέχτηκα χαστούκι στο πρόσωπο μόνο και μόνο επειδή ήμουν Εβραίος».
Ως παιδί, ο Έντελμαν ήταν μέλος της Sotsyalistishe Kinder Farband (Σοσιαλιστική Παιδική Ένωση), της νεανικής ομάδας για παιδιά του Μπουντ.
Η περιφρόνηση και η οργάνωση του Μπουντ άφησαν το στίγμα τους στον Έντελμαν. Καθώς οι συνθήκες για τους Εβραίους χειροτέρευαν τη δεκαετία του 1930, τα μέλη του Μπουντ προτίμησαν να αμφισβητήσουν τον αυξανόμενο αντισημιτισμό παρά να φύγουν. Ο Έντελμαν είπε αργότερα: «Οι Μπουντιστές δεν περίμεναν τον Μεσσία, ούτε σχεδίαζαν να φύγουν για την Παλαιστίνη. Πίστευαν ότι η Πολωνία ήταν η χώρα τους και πολέμησαν για μια δίκαιη, σοσιαλιστική Πολωνία στην οποία κάθε εθνικότητα θα είχε τη δική της πολιτιστική αυτονομία και στην οποία τα δικαιώματα των μειονοτήτων θα ήταν εγγυημένα».
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
αριστερά|μικρογραφία| Τοιχογραφία στη μνήμη του Μάρεκ Έντελμαν στην οδό Νοβοπόλσκι 9β στη Βαρσοβία. «Το πιο σημαντικό είναι η ζωή, και όταν υπάρχει ζωή, το πιο σημαντικό είναι η ελευθερία. Και μετά δίνουμε τη ζωή μας για την ελευθερία...» Το 1939, μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία, ο Έντελμαν βρέθηκε περιορισμένος — μαζί με τους άλλους Εβραίους της Βαρσοβίας — στο Γκέτο της Βαρσοβίας. Το 1942, ως ηγέτης της νεολαίας Μπουντ, συνίδρυσε την υπόγεια Εβραϊκή Οργάνωση Μάχης (Żydowska Organizacja Bojowa, ŻOB). Στην Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας τον Απρίλιο-Μάιο του 1943, με επικεφαλής τον Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς, ο Έντελμαν ήταν ένας από τους τρεις υποδιοικητές και στη συνέχεια έγινε ηγέτης μετά το θάνατο του Ανιελέβιτς.
Όταν οι Γερμανοί σταμάτησαν την εκστρατεία μεταφοράς κατοίκων του Γκέτο στο στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα το Σεπτέμβριο του 1942, είχαν απομείνει μόνο 60.000 Εβραίοι. Ο Έντελμαν και οι σύντροφοί του, ωστόσο, δεν είχαν καμία αμφιβολία ότι οι Γερμανοί θα ξαναρχίσουν την επιχείρηση. Η Εβραϊκή Οργάνωση Μάχης είχε αρχίσει να αποκτά όπλα και να οργανώνεται σε μονάδες που θα αναπλήρωναν την έλλειψη εκπαίδευσης και πυρομαχικών με βαθιά γνώση του γκέτο, τόσο πάνω από το έδαφος όσο και στο αποχετευτικό του δίκτυο.
Οι Γερμανοί επανέλαβαν την επίθεσή τους στο γκέτο στις 19 Απριλίου 1943, με πάνω από 2.000 στρατιώτες. Σύμφωνα με τον Έντελμαν: «Οι Γερμανοί δεν περίμεναν κανενός είδους αντίσταση, πόσο μάλλον ότι θα πάρουμε τα όπλα». Η ισχυρή αντίσταση των μαχητών του Γκέτο υπεράριθμων και υπεροπλισμένων ανάγκασε τα γερμανικά στρατεύματα να αποσυρθούν. Ήταν τη δεύτερη μέρα της Εξέγερσης, ενώ προστάτευε την υποχώρηση του Έντελμαν και άλλων συντρόφων, που σκοτώθηκε ένας άλλος εξέχων στασιαστής και Μπουντίστης, ο Μίχαου Κλέπφις. Τις επόμενες τρεις εβδομάδες, οι μάχες ήταν έντονες. Οι Εβραίοι μαχητές σκότωσαν και τραυμάτισαν πολλούς Ναζί, αλλά αναπόφευκτα υπέστησαν πολύ μεγαλύτερες απώλειες. Στις 8 Μαΐου, ο διοικητής της ΕΟΜ, Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς, περικυκλώθηκε από γερμανικές δυνάμεις. Αυτοκτόνησε, πράγμα που σήμαινε ότι τώρα επικεφαλής ήταν ο Έντελμαν. «Μετά από τρεις εβδομάδες», θυμάται, «οι περισσότεροι από εμάς ήμασταν νεκροί».
Οι Γερμανοί προχώρησαν στο να εξοντώσουν τους λίγους εναπομείναντες μαχητές καίγοντας το γκέτο - ο Έντελμαν πάντα επέμενε, «Μας νίκησαν οι φλόγες, όχι οι Γερμανοί». Σε εκείνη τη συγκυρία, αγγελιαφόροι από το πολωνικό υπόγειο έξω από το γκέτο πέρασαν μέσω των υπονόμων που το συνέδεαν ακόμα με την υπόλοιπη Βαρσοβία. Το πρωί της 10ης Μαΐου, ο Έντελμαν και οι λίγοι εναπομείναντες σύντροφοί του δραπέτευσαν μέσω των υπονόμων και πήραν το δρόμο τους προς το τμήμα της Βαρσοβίας που δεν ήταν γκετοποιημένο για να βρουν ασφάλεια ανάμεσα στους Πολωνούς συμπατριώτες τους. Σε αυτό το σημείο η Εξέγερση είχε τελειώσει και η τύχη των αγωνιστών που είχαν μείνει πίσω είναι άγνωστη.
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Εξέγερση του Γκέτο μερικές φορές δόθηκε ως μια ασυνήθιστη περίπτωση ενεργού εβραϊκής αντίστασης μπροστά στη φρίκη που διέπραξαν οι Γερμανοί. Ωστόσο, ο Μάρεκ δεν είδε ποτέ διαφορά στον χαρακτήρα αυτών που πολέμησαν στην Εξέγερση και εκείνων που στάλθηκαν στα στρατόπεδα θανάτου, καθώς, κατά την άποψή του, όλοι οι εμπλεκόμενοι αντιμετώπιζαν απλώς έναν αναπόφευκτο θάνατο όσο καλύτερα ήξεραν.
Στα μέσα του 1944, ο Έντελμαν, ως μέλος του αριστερού Λαϊκού Στρατού (Armia Ludowa), συμμετείχε στην Εξέγερση της Βαρσοβίας σε όλη την πόλη, όταν οι πολωνικές δυνάμεις ξεσηκώθηκαν εναντίον των Γερμανών, προτού αναγκαστούν να παραδοθούν μετά από 63 ημέρες μάχης. Μετά τη συνθηκολόγηση, ο Έντελμαν μαζί με μια ομάδα άλλων μαχητών της ΕΟΜ, κρύφτηκε στα ερείπια της πόλης ως ένας από τους Ροβινσώνες Κρούσους της Βαρσοβίας πριν διασωθεί και απομακρυνθεί με τη βοήθεια του κεντρώου Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού (Armia Krajowa).
Μετέπειτα ζωή
μικρογραφία| Ο Μάρεκ Έντελμαν το 2009 Η νοσοκομειακή ανατροφή του Έντελμαν είχε αποδειχθεί ανεκτίμητη στο Γκέτο της Βαρσοβίας. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Λοτζ και έγινε διάσημος καρδιολόγος, ο οποίος εφηύρε μια πρωτότυπη επέμβαση που σώζει ζωές. Το 1948, ο Έντελμαν αντιτάχθηκε ενεργά στην ενσωμάτωση του Μπουντ στο Ενιαίο Εργατικό Κόμμα Πολωνίας (Κομμουνιστικό Κόμμα της Πολωνίας), το οποίο οδήγησε στη διάλυση της οργάνωσης από τους κομμουνιστές. Το 1976, έγινε ακτιβιστής με την Εργατική Επιτροπή Άμυνας (Komitet Obrony Robotników) και αργότερα με το κίνημα Αλληλεγγύης. Ο Έντελμαν κατήγγειλε δημόσια τον ρατσισμό και προώθησε τα ανθρώπινα δικαιώματα. αριστερά|μικρογραφία| Εξειδικευμένο Περιφερειακό Νοσοκομείο που πήρε το όνομά του από τον [[Νικολάι Πιρόγκοφ στο Λοτζ, όπου ο Μάρεκ Έντελμαν εργάστηκε ως καρδιολόγος για περισσότερα από 30 χρόνια]] Το 1981, όταν ο Στρατηγός Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι κήρυξε στρατιωτικό νόμο, ο Έντελμαν φυλακίστηκε από την κυβέρνηση. Το 1983, αρνήθηκε να συμμετάσχει στους επίσημους εορτασμούς της 40ης επετείου της Εξέγερσης του Γκέτο της Βαρσοβίας που χρηματοδοτήθηκε από την κομμουνιστική κυβέρνηση της Πολωνίας, πιστεύοντας ότι αυτό «θα ήταν μια πράξη κυνισμού και περιφρόνησης» σε μια χώρα «όπου η κοινωνική ζωή κυριαρχείται παντού από ταπείνωση και εξαναγκασμό». Αντίθετα, περπάτησε με φίλους στον δρόμο όπου βρισκόταν το καταφύγιο του Μορντεχάι Ανιελέβιτς. Ο Έντελμαν συμμετείχε στις συνομιλίες της Πολωνικής Στρογγυλής Τραπέζης ως σύμβουλος της Αλληλεγγύης για την πολιτική υγείας.
Στη μετακομμουνιστική Πολωνία, ο Έντελμαν ήταν μέλος πολλών κεντρώων φιλελεύθερων κομμάτων: του Κινήματος Πολιτών για Δημοκρατική Δράση, της Δημοκρατικής Ένωσης, της Ένωσης Ελευθερίας και του Δημοκρατικού Κόμματος – demokraci.pl. Υποστήριξε τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία το 1999, καθώς και τον πόλεμο στο Ιράκ το 2003, τους οποίους είδε ως περιπτώσεις της αμερικανικής δημοκρατίας που σώζει τις χώρες ξανά από το φασισμό.
Στις 17 Απριλίου 1998, στον Έντελμαν απονεμήθηκε το υψηλότερο παράσημο της Πολωνίας, το Τάγμα του Λευκού Αετού. Έλαβε επίσης τη γαλλική Λεγεώνα της Τιμής.
Ο Έντελμαν ήταν ισόβιος αντισιωνιστής. Σε μια συνέντευξή του το 1985, είπε ότι ο Σιωνισμός ήταν μια «χαμένη υπόθεση» και αμφισβήτησε τη βιωσιμότητα του Ισραήλ. Παρέμεινε σταθερά Πολωνός, αρνούμενος να μεταναστεύσει στο Ισραήλ.
Σε μεγάλη ηλικία, μίλησε για την υπεράσπιση του παλαιστινιακού λαού, καθώς ένιωθε ότι η εβραϊκή αυτοάμυνα για την οποία είχε αγωνιστεί κινδύνευε να περάσει τη γραμμή καταπίεσης. Τον Αύγουστο του 2002, έγραψε μια ανοιχτή επιστολή στους ηγέτες της Παλαιστινιακής αντίστασης. Αν και η επιστολή επέκρινε τις παλαιστινιακές επιθέσεις αυτοκτονίας, ο τόνος της εξόργισε την ισραηλινή κυβέρνηση και τον Τύπο. Σύμφωνα με τον αείμνηστο Βρετανό συγγραφέα και ακτιβιστή Πολ Φουτ, «Έγραψε την επιστολή με πνεύμα αλληλεγγύης από έναν συνάδελφό του αντιστασιακό, ως πρώην ηγέτης μιας εβραϊκής εξέγερσης που δεν διαφέρει σε απόγνωση με την παλαιστινιακή εξέγερση στα κατεχόμενα εδάφη». Απηύθυνε την επιστολή του «Σε όλους τους ηγέτες των παλαιστινιακών στρατιωτικών, παραστρατιωτικών και ανταρτικών οργανώσεων – Σε όλους τους στρατιώτες των παλαιστινιακών μαχόμενων ομάδων».
Ο Μοσέ Άρενς, πρώην υπουργός Άμυνας και Υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, επισκέφτηκε τον Έντελμαν στη Βαρσοβία το 2005 για να συζητήσει για την Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας. Ο Άρενς θαύμαζε τον Έντελμαν και προσπάθησε ανεπιτυχώς να κερδίσει την επίσημη ισραηλινή αναγνώρισή του. Μετά το θάνατο του Έντελμαν, ο Άρενς θυμήθηκε στη Haaretz:
Θάνατος
μικρογραφία| Η κηδεία του Έντελμαν. Στο βάθος το [[Μνημείο των Ηρώων του Γκέτο της Βαρσοβίας]] Ο Έντελμαν πέθανε στις 2 Οκτωβρίου 2009. Κηδεύτηκε στη Βαρσοβία με πλήρεις στρατιωτικές τιμές στις 9 Οκτωβρίου 2009. Το φέρετρό του ήταν καλυμμένο με ένα λάβαρο του Μπουν που έγραφε «Bund - Yidisher Sozialistisher Farband» και μια χορωδία τραγούδησε τον ύμνο του Μπουντ, «Di Shvue». Στην κηδεία παρευρέθηκαν ο Πολωνός Πρόεδρος, Λεχ Κατσίνσκι και ο πρώην Πρόεδρος, Λεχ Βαλέσα, στην οποία συμμετείχαν περίπου 2.000 άτομα.