cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζαμπάλια
Αρχαιολογία
Ένα μεγάλο νεκροταφείο που χρονολογείται στον 8ο αιώνα μ.Χ. βρέθηκε κοντά στην Τζαμπάλια. Η κατασκευή υποδηλώνει ότι η χριστιανική κοινότητα στη Γάζα υπήρχε ακόμη σε μεγάλο βαθμό στην πρώιμη ισλαμική εποχή της κυριαρχίας στην Παλαιστίνη, και ικανή για καλλιτεχνικά επιτεύγματα. Τα υπολείμματα του πεζοδρομίου που γλίτωσαν οι εικονομάχοι δείχνουν απεικονίσεις άγριων θηραμάτων, πουλιών και σκηνές εξοχής. Η όψιμη χρονολόγηση του ψηφιδωτού πεζοδρομίου αποδεικνύει ότι η παρέμβαση των εικονομάχων, μετά το 750, είναι μεταγενέστερη από τι πιστεύαμε και συνδέεται με τους Αββασίδες συντηρητικούς.
Ενώ εργάζονταν στον δρόμο Σαλάχ αλ Ντιν, εργάτες αποκάλυψαν κατά λάθος ένα μοναστήρι από τη βυζαντινή περίοδο. Ο χώρος ανασκάφηκε από το Παλαιστινιακό Τμήμα Αρχαιοτήτων. Τώρα τα εντυπωσιακά βυζαντινά ψηφιδωτά του μοναστηριού καλύπτονται με άμμο για να τα προστατεύουν από τη διάβρωση που προκαλείται από την άμεση πρόσκρουση της χειμερινής βροχής. Έχουν βρεθεί και βυζαντινά κεραμικά.
Ιστορία
Η Τζαμπάλια ήταν γνωστή για το εύφορο έδαφος και τα εσπεριδοειδή της. Ο Μαμελούκος Κυβερνήτης της Γάζας, Σανιάρ αλ Τζαουλί, κυβέρνησε την περιοχή στις αρχές του 14ου αιώνα και προίκισε μέρος της γης της Τζαμπάλια στο Τζαμί Αλ Σαμάχ που έχτισε στη Γάζα. Στην Τζαμπάλια υπάρχει και το μεσαιωνικό Τζαμί Ομάρι. Δεν υπάρχουν κατασκευές από το αρχαίο τμήμα του τζαμιού, εκτός από τη στοά και τον μιναρέ. Το υπόλοιπο τζαμί είναι σύγχρονης κατασκευής. Η στοά αποτελείται από τρεις στοές που στηρίζονται σε τέσσερις πέτρινους κίονες. Οι στοές έχουν οξυκόρυφα τόξα και η στοά καλύπτεται από διασταυρούμενες καμάρες.
Οθωμανική περίοδος
Η Τζαμπάλια ενσωματώθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1517 με όλη την Παλαιστίνη και εμφανίστηκε στα φορολογικά μητρώα του 1596 ως ναχιγές της Γάζας. Είχε πληθυσμό 331 νοικοκυριών, όλοι Μουσουλμάνοι, που πλήρωναν φόρους στο σιτάρι, το κριθάρι, τα αμπέλια και τα οπωροφόρα δέντρα. συνολικά 37.640 ακτσές. Τα 2/3 των εσόδων πήγαν σε ένα βακούφι.
Το 1838, ο λόγιος Έντουαρντ Ρόμπισνον σημείωσε την Τζαμπάλια ως ένα μουσουλμανικό χωριό, που βρίσκεται στην περιοχή της Γάζας.
Το 1863, ο Γάλλος εξερευνητής Βικτόρ Γκερά βρήκε στο τζαμί θραύσματα παλαιών κατασκευών και στο πηγάδι μερικούς σπασμένους κιόνες. Ένας κατάλογος οθωμανικών χωριών από το 1870 περίπου βρήκε ότι το χωριό είχε πληθυσμό 828 κατοίκους, σε σύνολο 254 κατοικιών, αν και ο πληθυσμός περιλάμβανε μόνο άνδρες.
Στην Έρευνα της Δυτικής Παλαιστίνης του 1883 του Ταμείου Εξερεύνησης της Παλαιστίνης, η Τζαμπάλια περιγράφηκε ως ένα μεγάλο πλίθινο χωριό, με κήπους και ένα πηγάδι στα βορειοδυτικά. Είχε ένα τζαμί με το όνομα Αμπού Μπεριάς.
Εποχή βρετανικής εντολής
Στην απογραφή της Παλαιστίνης το 1922 που διεξήχθη από τις αρχές της Βρετανικής Εντολής, η Τζαμπαλία είχε πληθυσμό 1.775 κατοίκων, όλοι Μουσουλμάνοι, αυξάνοντας στην απογραφή του 1931 σε 2.425, ακόμα όλοι Μουσουλμάνοι, σε 631 σπίτια. μικρογραφία| Τζαμπάλια το 1931, 1:20.000 μικρογραφία| Τζαμπάλια το 1945, 1:250.000 Στα στατιστικά στοιχεία του 1945, η Τζαμπάλια είχε πληθυσμό 3.520 κατοίκων, όλων των Μουσουλμάνων, με 11.497 σκάλες γης, σύμφωνα με επίσημη έρευνα γης και πληθυσμού. Από αυτά, 138 σκάλες ήταν για εσπεριδοειδή και μπανάνες, 1.009 για φυτείες και αρδευόμενες εκτάσεις, 1.036 για δημητριακά, ενώ 101 σκάλες ήταν δομημένη γη.
Μετά το 1948
Στα τέλη του 2006, η Τζαμπάλια ήταν το σκηνικό μαζικών διαδηλώσεων κατά των αεροπορικών επιδρομών σε σπίτια μαχητών. Το Ισραήλ έφτασε στις κατοικίες πολλών μελών της Χαμάς που εκτόξευσαν πυραύλους εναντίον Ισραηλινών πολιτών από τα σπίτια, προειδοποιώντας τους για αεροπορική επιδρομή μέσα στα επόμενα 30 λεπτά. Οι γείτονες απάντησαν σχηματίζοντας ανθρώπινη ασπίδα και σταμάτησαν με επιτυχία την κατεδάφιση.
Δημογραφικά στοιχεία
Η Τζαμπάλια έχει πάνω από το μέσο ποσοστό γεννήσεων αρσενικών ψευδοερμαφρόδιτων. Ο Τζεχάντ Αμπουντάια, ένας Καναδός-Παλαιστίνιος παιδίατρος και ουρολόγος, έχει προτείνει ότι η συγγένεια λόγω γάμου εξαδέλφων ευθύνεται για τον επιπολασμό των γεννήσεων ψευδοερμαφρόδιτων. Στη Λωρίδα της Γάζας, οι παθήσεις των ψευδοερμαφρόδιτων συχνά μένουν απαρατήρητες για χρόνια μετά τη γέννηση λόγω των χαμηλότερων προτύπων ιατρικής θεραπείας και διάγνωσης της περιοχής.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Τζαμπάλια είναι αδελφοποιημένη με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Παλαιστίνης Κατηγορία:Κυβερνείο Βόρειας Γάζας
1055 Τύνκα
Η Τύνκα (Tynka) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,829. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Τσέχο αστρονόμο Έμιλ Μπούχαρ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι. Η Τύνκα υπήρξε ο μόνος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε από τον Μπούχαρ, ο οποίος του έδωσε το όνομα της μητέρας του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τύνκα εκτιμάται σε 13 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι άγνωστο. Η Τύνκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 54 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τυνκα
Μαλκίγια (Μπαχρέιν)
Η Μαλκίγια (αραβικά: المالكية‎) είναι παραθαλάσσια πόλη που βρίσκεται στη δυτική ακτή της νήσου Μπαχρέιν στο Μπαχρέιν.
Το 2007, ξέσπασαν διαδηλώσεις στην περιοχή όταν ένα ισχυρό μέλος της βασιλικής οικογένειας του Μπαχρέιν προσπάθησε να καταλάβει μέρος της ακτογραμμής της πόλης.
Στην πόλη βρίσκεται επίσης ο τάφος και το ιερό του Ζαΐντ ιμπν Σουχάν, ενός από τους συντρόφους του Αλί ιμπν Αμπού Τάλιμπ.
Στην πόλη εδρεύει η ποδοσφαιρική ομάδα Μαλκίγια Κλαμπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί στο Μπαχρέιν Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στο Μπαχρέιν
Παναγιώτης Καρατζάς
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1776 στην Πάτρα και το πραγματικό του όνομα ήταν Αναστασόπουλος. Από παιδί έδειξε την ανδρεία και το θάρρος του αλλά και περιφρόνηση κατά του τυραννικού Οθωμανικού καθεστώτος μην μπορώντας να δεχτεί ότι είναι στην υποτέλεια αυτού και συχνά τσακώνονταν με τους συνομήλικους Τούρκους. Το 1805 παντρεύτηκε και αργότερα απέκτησε πολυμελή οικογένεια.
Τον Σεπτέμβριο του 1809 κυνηγημένος από τους Τούρκους κατέφυγε στα Επτάνησα, που βρισκόταν υπό Αγγλική διοίκηση και συγκεκριμένα στη Ζάκυνθο, όπου άσκησε το επάγγελμα του υποδηματοποιού, λίγους μήνες αργότερα κατατάχτηκε στον Αγγλικό στρατό στο 3ο τάγμα των Ελλήνων λεγεωνάριων και απόκτησε πολλές στρατιωτικές γνώσεις και εμπειρία, επίσης χάρη στις ικανότητες του έλαβε το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Το 1812 επέστρεψε στην Πάτρα όπου για βιοπορισμό ασχολήθηκε με το επάγγελμα του τσαγκάρη αλλά φαίνεται ότι ασχολήθηκε και με τη γεωργία. Κατά τις παραμονές της Επανάστασης, μαζί με τον Παναγιώτη Ανδριτσόπουλο ήταν επικεφαλής ομάδας 50 ενόπλων που επιχορηγούνταν από τον πλούσιο έμπορο και Φιλικό της Πάτρας Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο. Σώζεται μάλιστα και τεκμήριο που αναφέρει ότι την 21-3-1821 έλαβε 900 γρόσια. Δύο μέρες αργότερα υπερασπίστηκε το σπίτι του Παπαδιαμαντόπουλου που έγινε στόχος εμπρησμού από τους Τούρκους. Στις αρχές της Επανάστασης συνέχισε την ένοπλη δράση κερδίζοντας τη στήριξη διαφόρων προκρίτων με τους οποίους διατηρούσε στενές σχέσεις και με την έγκρισή τους ηγείτο ομάδας ενόπλων.
Πρωτοστάτησε, ως οπλαρχηγός Πατρών, στα προεπαναστατικά γεγονότα της Πάτρας λόγω των οποίων στις 21 Μαρτίου του 1821 κατά τον Οικονόμου ή κατ' άλλους στις 23 Μαρτίου οι Τούρκοι αποσύρθηκαν στο κάστρο. Νωρίτερα έλαβε μέρος στην πολιορκία των Καλαβρύτων, πολεμώντας υπό τις διαταγές του οπλαρχηγού Αναγνώστη Στριφτόμπολα. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες και είχε γίνει αρκετά δημοφιλής στον λαό και αυτό προκάλεσε τον φθόνο των κοτσαμπάσηδων και κάποιων οπλαρχηγών. Επιπλέον οι αδελφοί Κουμανιώτη πίστευαν ότι ο Καρατζάς σκότωσε τον αδελφό τους Σταμάτη που είχε βρεθεί χτυπημένος πισώπλατα από απροσεξία συμπολεμιστών του κατά τις συγκρούσεις με τους Τούρκους στις 23 Μαρτίου του 1821 στην Πάτρα. Στις 4 Σεπτεμβρίου του 1821, ο Θάνος Κουμανιώτης περίμενε τον Καρατζά στη Μονή Ομπλού, νοτιοανατολικά της Πάτρας επί του ομωνύμου όρους. Μόλις ο Καρατζάς πέρασε την πύλη του μοναστηριού και ήρθε αντιμέτωπος με τον Κουμανιώτη και τους άνδρες του που ήθελαν να πάρουν εκδίκηση, άρχισε να χορεύει με τα οπίσθια του γυρισμένα προς αυτούς και γενικά να κινείται με τρόπο χλευαστικό για να τους πειράξει και να τους δείξει ότι περιφρονεί τις απειλές τους. Οι άνδρες του Κουμανιώτη οργίστηκαν κι ένας από αυτούς, ονόματι Τσαλαμηδάς, τον πυροβόλησε πισώπλατα και τον σκότωσε. Θάφτηκε εκεί και ο τάφος του υπάρχει ακόμα και σήμερα στον χώρο της μονής.
Σύμφωνα με τον ιστορικό και συγγραφέα Σαράντο Καργάκο, στο βιβλίο του "Η Ελληνική Επανάσταση του 1821", αναφέρονται και τα εξης: "Ωστόσο, ειδικά για την Αχαΐα, άγνωστη εν πολλοίς παραμένει η δράση των Κουμανιαταίων και των Κασαπαίων ή Χασαπαίων. Οι πρώτοι αναφέρονται συχνά μειωτικά διότι τους έχει αποδοθεί - και πολύ σωστά - ο φόνος του Π. Καρατζά. Και επειδή από την αριστερή ιστοριογραφία ο Καρατζάς έχει ανακηρυχθεί πρότυπο λαϊκού αγωνιστή, οι Κουμανιαταίοι πέρασαν ανεπαισθήτως στη συνείδηση πολλών σαν "εχθροί του λαού" και ως όργανα των προυχόντων." Τη συμβολοποίηση του Καρατζά από την αριστερή ιστοριογραφία αναφέρει και ο ιστορικός Δ. Δημητρόπουλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες που δολοφονήθηκαν από Έλληνες στην Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας
Πάπας Σισίνιος
Ο Σισίνιος (Sisinnio, 650 - 4 Φεβρουαρίου 708) ήταν Πάπας από τις 15 Ιανουαρίου του 708 έως τον θάνατό του στις 4 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους.
Σύρος από τη γέννησή του, καθώς και στην καταγωγή, το όνομα του πατέρα του ήταν Ιωάννης. Η μικρή ποσότητα των δωρεών προς τον παπισμό κατά τη διάρκεια της θητείας του (ένα κλάσμα των προσωπικών δωρεών άλλων σύγχρονων Παπών) δείχνει ότι πιθανότατα δεν προερχόταν από την αριστοκρατία.
Ο Σισίνιος ανέβηκε στον παπικό θρόνο στις 15 Ιανουαρίου 708. Πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους. Πριν πεθάνει έχρισε έναν επίσκοπο στην Κορσική. Ετάφη στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου. Τον διαδέχτηκε ο Κωνσταντίνος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Σύροι Πάπες Κατηγορία:Πάπες 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Εκλογές στην Ταϊβάν
Στην Ταϊβάν διεξάγονται προεδρικές εκλογές και βουλευτικές εκλογές. Ο Πρόεδρος (και ο Αντιπρόεδρος) εκλέγεται από το λαό για θητεία 4 ετών και η εθνοσυνέλευση (Legislative Yuan) αναδεικνύεται με την ψήφο των πολιτών κάθε 5 χρόνια. Ο αριθμός των εδρών της εθνοσυνέλευσης είναι 113.
Πρόσφατες (2020)
Στις πιο πρόσφατες εκλογές,τον Ιανουάριο του 2020, πρόεδρος επανεξελέγη η Τσάι Ινγκ Γουέν.
1996
Οι πρώτες άμεσες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 23 Μαρτίου 1996. Έως τότε - για τις οκτώ προηγούμενες εκλογές-, η εκλογή του προέδρου και αντιπροέδρου γινόταν με ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση, με βάση το Σύνταγμα του 1947.Ο Λι Τεν-χουί εξελέγη πρόεδρος και ο Λιεν Τσαν αντιπρόεδρος. Ο Λι ήταν υποψήφιος με το κυβερνών κόμμα Κουομιντάν. Εξελέγη με ποσοστό 54% oτων ψήφων. Πριν τις εκλογές έγιναν πυραυλικές δοκιμές από την Κίνα και υπήρξε μια απόπειρα εκφοβισμού του εκλογικού σώματος προκειμένου να μην υποστηρίξουν τον Λι, χωρίς επιτυχία. Η συμμετοχή έφτασε το 76%.
2000
Στις επόμενες προεδρικές εκλογές στις 18 Μαρτίου 2000 η προσέλευση έφτασε το 82,69% και πρόεδρος εξελέγη ο Τσεν Σουί-μπιαν με αντιπρόεδρο την Ανέτ Λου από το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα. Έτσι, έπειτα από περισσότερα από 50 χρόνια δόθηκε τέλος στη συνεχόμενη διακυβέρνηση του Κουομιντάν.
2008
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 22 Μαρτίου 2008 προσήλθαν στις κάλπες περισσότεροι από 17 εκατομμύρια ψηφοφόροι.Ο υποψήφιος του κόμματος Κουομιντάν (KMT) της αντιπολίτευσης Μα Ιν Τζιόου, που τάχθηκε υπέρ μιας προσέγγισης με το Πεκίνο και υπέρ οικονομικών μεταρρυθμίσεων, αναδείχθηκε νικητής των εκλογών. Ο Μα κέρδισε με 58,4% των ψήφων, τον αντίπαλό του Φρανκ Χσίε, υποψήφιο του κυβερνώντος Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος (DPP), ο οποίος έμεινε στο 41,5%.Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν της τάξης του 76,33%.
2012
Στις 14 Ιανουαρίου 2012 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές και επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 51,60% ο Μα Ιν Τζιόου. Η συμμετοχή ξεπέρασε το 74%. Προεδρικές εκλογές της 14ης Ιανουαρίου 2012 ! style="background-color:#E9E9E9" align=center rowspan= 2 colspan=2 | Κόμμα ! style="background-color:#E9E9E9" align=center colspan=2 | Υποψήφιος ! style="background-color:#E9E9E9" align=center rowspan= 2 | Ψήφοι ! style="background-color:#E9E9E9" align=center rowspan= 2 colspan=2 | Ποσοστό
2016
Η Τσάι Ινγκ Γουέν από το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα (DPP) αναδείχθηκε νικήτρια στις προεδρικές εκλογές του 2016. Έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της χώρας της.
1969
Νομοθετικές εκλογές έγιναν για πρώτη φορά στις 20 Δεκεμβρίου 1969. Διεξήχθησαν εκλογές τόσο για Εθνοσυνέλευση όσο και για Νομοθετική Γιουάν. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 54,7% και 55% αντίστοιχα. Τα 15 νέα μέλη του νομοθετικού σώματος ανήκαν όλα στο Κουομιντάνγκ.
1972-1989
Μετά τις εκλογές του 1969, διενεργήθηκαν διπλές εκλογές (για Εθνοσυνέλευση και Νομοθετική Γιουάν) στις 23 Δεκεμβρίου 1972, στις 20 Δεκεμβρίου 1975, στις 6 Δεκεμβρίου 1980, στις 3 Δεκεμβρίου 1983, στις 6 Δεκεμβρίου 1986 και στις 3 Δεκεμβρίου 1989. Το νεοσύστατο Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα αμφισβήτησε την έως τότε κυριαρχία του Κουομιντάνγκ, καθώς έλαβε 21 έδρες στην παρθενική του συμμετοχή σε βουλευτικές εκλογές, το 1989.
1992
Οι πρώτες άμεσες νομοθετικές (βουλευτικές) εκλογές διεξήχθησαν στις 19 Δεκεμβρίου 1992 και το αποτέλεσμα ήταν η νίκη του κυβερνώντος Κουομιντάνγκ με 95 έδρες από τις συνολικά 161 στη Νομοθετική Γιουάν.
1995-1998
Το Κουομιντάνγκ ήταν σταθερά πρώτο και στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, στις 2 Δεκεμβρίου 1995 (κερδίζοντας 85 από 164 έδρες) και στις 5 Δεκεμβρίου 1998 (με 123 έδρες από τις συνολικά 225).
2001
Στις εκλογές που έγιναν την 1η Δεκεμβρίου 2001, για πρώτη φορά στην ιστορία του το Κουομιντάνγκ έχασε την αυτοδυναμία και πρώτο σε έδρες ήρθε το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα, με συνολικά 87 έδρες από 225 στο σύνολο.
2004
Το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα διατήρησε την κυριαρχία του και στις εκλογές που έγιναν στις 11 Δεκεμβρίου 2004. Από τις συνολικά 225 έδρες, το DPP κέρδισε τις 89, δέκα περισσότερες από το Κουομιντάνγκ.
2008
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 12 Ιανουαρίου του 2008, το κόμμα Κουομιντάνγκ, κατήγαγε συντριπτική νίκη, εξασφαλίζοντας 81 επί συνόλου 113 εδρών στο Κοινοβούλιο έναντι μόλις 27 για το κυβερνών κόμμα Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα (DPP) του πρώην προέδρου Τσεν Σουί-μπιεν. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 58,5%.
=== 2012 ===
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τις προεδρικές, ο συνασπισμός μπλε (ΚΜΤ) κέρδισε 64 έδρες έναντι 40 για τον συνασπισμό των πρασίνων. Γιουάν του Κοινοβουλίου, 14 Ιανουαρίου 2012 !style="background-color:#E9E9E9" align=center valign=center rowspan=2 colspan=2 |Κόμματα (συνασπισμοί) !style="background-color:#E9E9E9" align=center valign=top colspan=2 |περιφέρεια + Αυτόχθονες !style="background-color:#E9E9E9" align=center valign=top colspan=2 |Μπλοκ κομμάτων !style="background-color:#E9E9E9" valign=top align=right rowspan=2|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" valign=top align=right rowspan=2|% !style="background-color:#E9E9E9" valign=center align=right colspan=3|Σύνολο εδρών !style="background-color:#E9E9E9" valign=top align=right|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" valign=top align=right|± !style="background-color:#E9E9E9" valign=top align=right|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" valign=top align=right|± !style="background-color:#E9E9E9" valign=top align=right| Πριν !style="background-color:#E9E9E9" valign=top align=right| Μετά !style="background-color:#E9E9E9" valign=top align=right|± !align=left style="background-color:#E9E9E9" colspan=2|Σύνολο !width="30" valign=top align="right" style="background-color:#E9E9E9"| 79 !width="30" valign=top align="right" style="background-color:#E9E9E9"| 0 !width="30" valign=top align="right" style="background-color:#E9E9E9"| 34 !width="30" valign=top align="right" style="background-color:#E9E9E9"| 0 !width="30" valign=top align="right" style="background-color:#E9E9E9"| 13.241.467 !width="30" valign=top align="right" style="background-color:#E9E9E9"| 100% !width="30" valign=top align="right" style="background-color:#E9E9E9"| 113 !width="30" valign=top align="right" style="background-color:#E9E9E9"| 113 !width="30" valign=top align="right" style="background-color:#E9E9E9"| 0
2016
Οι βουλευτικές εκλογές του 2016 διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τις προεδρικές.
Δημοψηφίσματα
Το 2003 ο πρόεδρος Τσεν υπέγραψε το νόμο περί δημοψηφισμάτων. Οι πολλές και αυστηρές όμως προϋποθέσεις που απαιτούνται από το νόμο για την ψήφιση δημοψηφισμάτων, κατέστησαν πρακτικά αδύνατη την έγκρισή τους.
2004
Ένα δημοψήφισμα με δύο ερωτήματα έλαβε χώρα στην Δημοκρατία της Κίνας, ταυτόχρονα με τις προεδρικές εκλογές, στις 20 Μαρτίου του 2004. Τα ερωτήματα ήταν σχετικά με την αυξανόμενη εγκατάσταση πυραύλων στην Κίνα και τη στρατιωτική άμυνα της Δημοκρατίας της Κίνας, αλλά και με το αν η Δημοκρατία της Κίνας θα έπρεπε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας με στόχο την ειρήνη και τη σταθερότητα στις διμερείς τους σχέσεις. Αν και η συντριπτική πλειοψηφία απάντησε "ναι" στα δύο ερωτήματα, το ποσοστό συμμετοχής (45,10%) δεν ήταν αρκετό για να εγκριθεί το δημοψήφισμα.
2008
Στις 12 Ιανουαρίου 2008 και ταυτόχρονα με τις βουλευτικές εκλογές, ένα διπλό δημοψήφισμα προτάθηκε επίσης. Το ένα αναφερόταν στο δικαστικό σύστημα αλλά και στο χειρισμό των περιουσιών που απέκτησε κατά αμφίβολο τρόπο το κόμμα του Κουομιντάν, ενώ το δεύτερο ήταν ένα αντι-δημοψήφισμα, που ζήτησε το Κουομιντάν και αφορούσε τη διαφθορά στην πολιτική. Και τα δύο δημοψηφίσματα δεν επισημοποιήθηκαν λόγω χαμηλής συμμετοχής των ψηφοφόρων (κάτω του 50%), παρά το γεγονός ότι όσοι και όσες ψήφισαν, ενέκριναν και τις δύο προτάσεις.
Την ίδια τύχη είχαν και άλλα δύο δημοψηφίσματα (ένα προτεινόμενο από το κάθε μεγάλο κόμμα) που έλαβαν χώρα τη μέρα των προεδρικών εκλογών της 22ας Μαρτίου 2008. Και στα δύο οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να εγκρίνουν την είσοδο της Δημοκρατίας της Κίνας στον ΟΗΕ, αλλά με διαφορετικές προτάσεις για το όνομα της χώρας.
Προκατάληψη των φύλων στη Βικιπαίδεια
μικρογραφία|300x300εσ|Οι συντάκτες της Βικιπαίδεια είναι κατά κύριο λόγο άντρες. (Δεδομένα από την έρευνα του 2011 για τους συντάκτες της Βικιπαίδειας) Η προκατάληψη των φύλων στη Βικιπαίδεια αναφέρεται στην επίκριση της διαδικτυακής εγκυκλοπαίδειας της Βικιπαίδειας, ειδικότερα της αγγλικής εκδόσεως, με αφορμή την παρατήρηση πως η φύση του περιεχομένου της είναι προκατειλημμένη υπέρ του αρσενικού φύλου καθώς η πλειοψηφία των ατόμων που επεξεργάζονται άρθρα της Βικιπαίδειας είναι άντρες.
Είναι μία από τις πιο συνηθισμένες κριτικές που ασκούνται στην ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια και αποτελεί μέρος της γενικότερης κριτικής σε αυτή. To ίδρυμα Wikimedia, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη Βικιπαίδεια, έχει κάνει πολλές προσπάθειες για την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην επεξεργασία των άρθρων της εγκυκλοπαίδειας.
Κατηγορία:Βικιπαίδεια Κατηγορία:Διάκριση Κατηγορία:Σεξισμός
Πανελλήνιοι σκοπευτικοί αγώνες σταθερού στόχου 1946
Οι Πανελλήνιοι σκοπευτικοί αγώνες σταθερού στόχου 1946 ήταν η πρώτη μεταπολεμική διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων σταθερού στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο Καισαριανής μεταξύ 19 και 20 Οκτωβρίου του 1946. Διεξήχθησαν 10 αγωνίσματα, 9 ανδρών (7 ατομικά και 2 ομαδικά) και 1 γυναικών (ατομικό). Συμμετείχαν περισσότεροι από 80 σκοπευτές. Οι αγώνες έγιναν παρουσία του Διαδόχου Παύλου, ο οποίος απένειμε και τα έπαθλα, και άλλων επισήμων.
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 4 χρυσά μετάλλια και 14 συνολικά. Ο Παναθηναϊκός Α.Ο. κέρδισε τη δεύτερη θέση με 3 χρυσά μετάλλια και 8 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε το Βασιλικό Ναυτικό με 3 χρυσά μετάλλια και 5 συνολικά.
Στην επίσημη ομαδική βαθμολογία που δημοσιεύθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. αναδείχθηκε πρωταθλητής με 20 βαθμούς. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο Παναθηναϊκός Α.Ο. με 17 βαθμούς και την τρίτη το Βασιλικό Ναυτικό με 13 βαθμούς. Στην ατομική βαθμολογία πρωταθλητής αναδείχθηκε Γεώργιος Στάθης του Πανελληνίου Γ.Σ. με 8 βαθμούς, δεύτερος ο Γεώργιος Βήχος του Παναθηναϊκού Α.Ο. με 7 βαθμούς και τρίτος ο Ευάγγελος Χρυσάφης του Πανελληνίου Γ.Σ. με 6 βαθμούς.
Βαθμολογία
Η επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε ήταν:
Παραπομπές
1946 Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα Κατηγορία:Σκοποβολή το 1946
Αναγνώστης Αναστασόπουλος
Ο Αναγνώστης Αναστασόπουλος ήταν αγωνιστής και πολιτικός του αγώνα του 1821.
Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Λιγουριό της επαρχίας Ναυπλίου. Υπηρέτησε στρατιώτης και πολέμησε στην πολιορκία του Ναυπλίου, και συγκεκκριμένα το 1822 συμμετείχε μαζί με άλλους οπλαρχηγούς στο πρώτο πρώτο πολιορκητικό σώμα το οποίο και συγκροτήθηκε για την πολιορκία του Παλαμηδίου. Αργότερα ακολούθησε πολιτική καριέρα και έγινε γερουσιαστής στην Πελοποννησιακή Γερουσία το 1821 και πληρεξούσιος της επαρχίας Ναυπλίαυ στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση Άργους. το 1821 όπως ήτανε και πληρεξούσιος της επαρχίας Ναυπλίου στην ΄Β Εθνοσυνέλευση του Άστρους το 1823. ήταν δε ανεψιός του Θεόδωρου Κολοκοτρωνη με το ψευδωνυμο <<κλουμπας>> ιυος της Μαριας κολοκοτρωνη. αγωνιστηκε στο πλευρο του ,κι ειχε πτυχιο απ'την αγγλια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές
Σαουντακέντ
Το Σαουντακέντ είναι οικισμός στην επαρχία Σαρίσου της περιφέρειας Τζαμπίλ στο νοτιοανατολικό Καζακστάν.
Γεωγραφική θέση
Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Τζανατάς, του διοικητικού κέντρο της επαρχίας. Ακόμη, είναι κοντά στα σύνορα με την περιφέρεια Νότιου Καζακστάν και συνδέεται οδικώς με το Καρατάου, καθώς και με το Ταράζ.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός είναι ο εξής:
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ερνέστος Β΄ της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Ο Ερνέστος Β΄ (γερμ. Ernst II, 21 Ιουνίου 1818 - 22 Αυγούστου 1893) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα ήταν Δούκας της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα (1844-1893).
Βιογραφία
Ο Ερνέστος Αύγουστος Κάρολος Ιωάννης Λεοπόλδος Αλέξανδρος Εδουάρδος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου Α΄ και της Λουίζας των Βέττιν, κόρης του Αυγούστου της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
Το 1893 απεβίωσε στο Κάστρο Ραϊνχαρτσμπρούν της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα σε ηλικία 75 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Αλφρέδος, γιος του αδελφού του Αλβέρτου και της εκ πατρός εξαδέλφης τους Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1842 την Αλεξανδρίνα, κόρη του Λεοπόλδου του Μπάντεν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Λιοντάρι του Τσάβο
Αρσενικά λιοντάρια του Τσάβο και αγέλες
thumb|left|Μια αγέλη λιονταριών του Τσάβο κάτω από ένα δέντρο Τα αρσενικά λιοντάρια του Τσάβο είναι συνήθως μεγαλύτερα από τα άλλα αρσενικά λιοντάρια, κι έχουν ενεργό ρόλο στο κυνήγι. Έχει υποτεθεί ότι αυτή η συμπεριφορά οφείλεται στην έλλειψη τροφής στο εθνικό πάρκο του Τσάβο, μία επίπεδη, ξηρή έκταση. Οι αγέλες του Τσάβο είναι μοναδικές, διότι έχουν ένα μόνο κυρίαρχο αρσενικό, όταν οι περισσότερες αγέλες λιονταριών έχουν μέχρι 8 (συγγενικά μεταξύ τους) αρσενικά. Οι αγέλες του Τσάβο τείνουν να είναι οι μεγαλύτερες από όλες, με μέσο όρο 7-8 θηλυκά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής Κατηγορία:Λιοντάρια
British American Racing
Η British American Racing ( BAR ) ήταν κατασκευαστής της Φόρμουλα 1 που αγωνίστηκε στο άθλημα από το 1999 έως το 2005. Η BAR ξεκίνησε με την εξαγορά της Tyrrell και χρησιμοποίησε κινητήρες Supertec για την πρώτη της χρονιά. Στη συνέχεια, σχημάτισαν μια συνεργασία με τη Honda η οποία διήρκεσε για τα επόμενα έξι χρόνια.
Στα μέσα Νοεμβρίου 2004, η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Honda αγόρασε το 45% της ομάδας και τον Σεπτέμβριο του 2005 αγόρασε το υπόλοιπο 55% για να γίνει ο μοναδικός ιδιοκτήτης. Ως εκ τούτου, η BAR Honda έγινε Honda Racing F1 Team για το 2006. Η BAT συνέχισε ως χορηγός τίτλου με την επωνυμία Lucky Strike, αλλά λόγω των νέων κανονισμών διαφήμισης καπνού παγκοσμίως, απέσυρε τη χορηγία της από τη F1 εξ ολοκλήρου στο τέλος της σεζόν.
Προετοιμασίες
Στις 23 Ιουλίου 1998, η BAR ανακοίνωσε την υπογραφή του Παγκόσμιου Πρωταθλητή του 1997 Ζακ Βιλνέβ με ένα επικερδές συμβόλαιο για το 1999. Μαζί με τον Βιλνέβ ο πρωτάρης στην F1 Ρικάρντο Ζόντα.Το σασί του αυτοκινήτου κατασκευάστηκε από τη Reynard Motorsport σε ένα νέο εργοστάσιο στο Μπράκλει και έτρεχε με κινητήρες Supertec
1999
δεξιά|μικρογραφία| Ο [[Ζακ Βιλνέβ οδηγεί το BAR 01 στο Γκραν Πρι του Καναδά το 1999.]] Σε μια καταστροφική παρθενική σεζόν, η BAR δεν κατάφερε να κερδίσει ούτε έναν βαθμό στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών. Το μονοθέσιο ήταν σχετικά γρήγορο και συχνά προκρινόταν στην μέση, όπως φάνηκε ειδικά και στο Ισπανικό Γκραν Πρι, όπου ο Βιλνέβ είχε τρέξει για λίγο στην 3η θέση μπροστά από τις Ferrari πριν μπει στα πιτ.
Ωστόσο, το αυτοκίνητο υπέφερε από προβλήματα αξιοπιστίας, με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις το αυτοκίνητο να μην τερματίζει τον αγώνα. Αυτή ήταν ιδιαίτερα η περίπτωση του Βιλνέβ, ο οποίος ξεκίνησε τη σεζόν με 11 συνεχόμενες αποχωρήσεις πριν από τον πρώτο του τερματισμό αγώνα της σεζόν στο Βέλγιο, μόνο για να αποτύχει ξανά δυο φορές στο Ευρωπαϊκό και Μαλαισιανό Γκραν Πρι.
Ο Ζόντα υπέστη τραυματισμό κατά τη διάρκεια των ελευθέρων στο Γκραν Πρι της Βραζιλίας και δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στις κατατακτήριες και τον αγώνα. Αναγκάστηκε επίσης να χάσει τους επόμενους τρεις αγώνες λόγω αυτού του τραυματισμού. Ο Μίκα Σάλο, ο οποίος αντικατέστησε τον Ζόντα σε αυτούς τους τρεις αγώνες, έδωσε στην ομάδα τον καλύτερο τερματισμό της σεζόν στην 7η θέση στο Σαν Μαρίνο.
2000
μικρογραφία|260x260εσ| Το BAR 002 έφερε στην ομάδα τους πρώτους της βαθμούς στο Γκραν Πρι της Αυστραλίας το 2000 Κατά τη διάρκεια της σεζόν του 1999, η BAR ανακοίνωσε ότι η Honda έγινε ο προμηθευτής κινητήρων της από το 2000. Η συμφωνία της Honda δεν σήμαινε μόνο ότι θα προμήθευαν κινητήρες, αλλά ότι το προσωπικό της Honda θα συνεργαζόταν με την ομάδα στη βάση τους στο Μπράκλει, καθώς και ότι θα λάμβανε πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη από τον Ιάπωνα κατασκευαστή. Η Honda είχε σχεδιάσει να μπει στη Φόρμουλα 1 ως εργοστασιακή ομάδα, αλλά δεν υλοποιήθηκε. Ήταν η πρώτη φορά μετά το 1992 που η Honda συμμετείχε άμεσα στη Φόρμουλα 1. Ωστόσο, η BAR δεν είχε αποκλειστική χρήση των κινητήρων της, καθώς και η Jordan Grand Prix χρησιμοποιούσε επίσης μονάδες ισχύος Mugen Honda. Το επόμενο έτος, στην Jordan δόθηκαν εργοστασιακές μονάδες ισχύος. Αυτό προκάλεσε μια διαμάχη μεταξύ BAR και Jordan για τη χρήση των κινητήρων Honda μακροπρόθεσμα.
Το αυτοκίνητο σχεδιάστηκε για άλλη μια φορά σε συνεργασία με τον Άντριαν Ρείναρντ παρά τις διαμάχες μεταξύ του αρχηγού της ομάδας Κρέγκ Πόλλοκ. Στο λανσάρισμα του αυτοκινήτου, ο ίδιος ο Πολλοκ περιέγραψε τη σεζόν του 2000 ως μια ευκαιρία να «αναπήδησης» μετά την απαίσια πρώτη τους σεζόν και παραδέχτηκε ότι η ομάδα είχε κάνει πολλά λάθη στην σεζόν.
Το 2000, το BAR 002 έδειξε σημαντική βελτίωση. Αποδείχθηκε πολύ πιο αξιόπιστη από την προηγούμενη προσπάθεια της ομάδας, αλλά η ομάδα είχε ακόμα καλύτερο τερματισμό στην 4η θέση και η νίκη που είχε υποσχεθεί το 1999 εξακολουθούσε να τους διέφευγε. Στο τέλος της σεζόν, η ομάδα τερμάτισε 5η στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών. Η εξέλιξη και η βελτίωση της ομάδας ήταν αρκετή για να πείσει τον Βιλνέβ να παραμείνει στην ομάδα.
2001
δεξιά|μικρογραφία| Ο Βιλνέβ οδηγεί το BAR 003 στο Γκραν Πρι του Καναδά το 2001 Ο Βιλνέβ έφτασε στο βάθρο δύο φορές το 2001 για τη BAR, αλλά ούτε ο ίδιος ούτε τα αποτελέσματα του νέου συμπαίκτη του Ολιβγιέ Πανίς ήταν αρκετά συνεπή.
2002
Υπό την πίεση της British American Tobacco, ο Πόλλοκ παραιτήθηκε μια μέρα πριν την παρουσίαση του αμαξιού για το 2002 και αντικαταστάθηκε από τον Ντέιβιντ Ρίτσαρντς. Στην εταιρεία Prodrive που κατείχε ο Ρίτσαρντς ανατέθηκε επίσης πενταετές συμβόλαιο διαχείρισης της ομάδας. Η BAT και η Prodrive είχαν προηγούμενη σχέση με τη ΒΑΤ να χορηγεί τη ομάδα της Subaru στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ, που διαχειριζόταν από την Prodrive.
Το 2002 ήταν μια καθοδική σεζόν για τη BAR. Ένα σημαντικό ποσοστό του εργατικού δυναμικού μειώθηκε ενώ ο τεχνικός διευθυντής Μάλκομ Οουστλέρ και ο σχεδιαστής Άντι Γκρίν αποχώρησαν. Ο Βιλνέβ δυσκολευόταν ακόμα να κερδίσει πόντους και ο Πανίς επίσης δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες. Η BAR υπέγραψε συμφωνία για να γίνει η μοναδική ομάδα της Honda το 2003, παρά το γεγονός ότι τερμάτισε πίσω από την άλλη ομάδα της Honda, την Jordan, τόσο το 2001 όσο και το 2002.
2003
μικρογραφία| Ο Villeneuve οδηγεί το BAR 005 στο Grand Prix των Ηνωμένων Πολιτειών το 2003 Η BAR έφερε τον Τζένσον Μπάτον για να αντικαταστήσει τον Panis για το 2003. Οι διαπραγματεύσεις για το συμβόλαιο του Βιλνέβ με τον Ντέιβιντ Ρίτσαρντς τελικά έληξαν με την αντικατάστασή του πριν από το τέλος της σεζόν από τον Ιάπωνα οδηγό Τακούμα Σάτο. Η Honda παραδοσιακά άρεσε στις ομάδες της να φέρνουν Ιάπωνες οδηγούς για λόγους δημοσιότητας στην πατρίδα της. Ο Τζένσον Μπάτον οδήγησε την κούρσα για πρώτη φορά στο Γκραν Πρι των Ηνωμένων Πολιτειών του 2003. Η ομάδα δυσκολευόταν λόγω της χρήσης ελαστικών της Bridgestone με αποτέλεσμα να αλλάξουν στην Michelin πριν από την αρχή της επόμενης σεζόν.
Κορυφή το 2004
Στις αρχές του 2004, η ομάδα είδε μια περαιτέρω ανοδική πορεία στη τύχη της, ο Μπάτον σημείωσε πολλούς τερματισμούς στο βάθρο. Πήρε επίσης την πρώτη τους pole position στο Σαν Μαρίνο. Η BAR ολοκλήρωσε τη σεζόν στη 2η θέση στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών, νικώντας όλες τις ομάδες εκτός από τη Ferrari. Παρόλα αυτά, η πρώτη νίκη τους διέφυγε.
Με τους αυξανόμενους περιορισμούς που επιβάλλονται στις εταιρίες καπνού να διαφημίζονται στη Φόρμουλα 1, οι φήμες πρότειναν ότι η BAT θα προσπαθούσε να πουλήσει την ομάδα. Στα μέσα Νοεμβρίου 2004, η BAR ανακοίνωσε ότι η Honda είχε αγοράσει το 45% και, ως μέρος της συμφωνίας, ο David Richards έφυγε για να αντικατασταθεί από τον Νικ Φραί ως επικεφαλής της ομάδας.
2005: Κακή αρχή και προβλήματα με την FIA
Όταν ο BAR επέστρεψε στο Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι, η ομάδα πάλεψε να βρει τα πόδια της. Σε πλήρη αντίθεση με την προηγούμενη σεζόν, η BAR απέτυχε να κερδίσει ούτε έναν βαθμό μέχρι το μισό της σεζόν, στο Γαλλικό Γκραν Πρι. Χωρίς να βοηθηθεί από τα ελαστικά της Michelin που τους έκανε να μην ξεκινήσουν το Γκραν Πρι των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Τακούμα Σάτο είχε μια ιδιαίτερα κακή σεζόν, σημειώνοντας μόλις έναν βαθμό, και στη συνέχεια, το συμβόλαιό του δεν ανανεώθηκε από την BAR στο τέλος της σεζόν. Ο Σατο αντικαταστάθηκε στη νέα ομάδα της Honda από τον πρώην οδηγό της Ferrari, Ρούμπενς Μπαρικέλο. Ο Μπάτον σκόραρε σε κάθε έναν από τους τελευταίους 10 αγώνες της σεζόν, με αποκορύφωμα 2 θέσεις στο βάθρο. Η επιβεβαίωση αυτής της βελτίωσης φάνηκε σε μια επιδέξια προσπέραση που έκανε στον Βιλνέβ στη Pouhon στο Spa-Francorchamps, υπό βροχή και από την εξωτερική γραμμή.
Στα τέλη του 2005, η Honda απέκτησε το 100% της ιδιοκτησίας της BAR από την British American Tobacco, ολοκληρώνοντας τη φιλοδοξία της να γίνει μια πλήρης ομάδα F1. Επιπλέον, το συμβόλαιο της Williams του Τζένσον Μπάτον εξαγοράστηκε για 30 δολάρια ΗΠΑ εκατομμύρια, και ο Μπάτον υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο με τη Honda.
Μετά την πώληση της ομάδας στη Honda, η BAT θα επέστρεφε στη Φόρμουλα 1 το 2019 χορηγώντας τη McLaren σε μια συμφωνία «παγκόσμιας συνεργασίας» στο πλαίσιο της καμπάνιας A Better Tomorrow, που σχετίζεται με ηλεκτρονικά τσιγάρα και σχετικά εναλλακτικά προϊόντα καπνίσματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομάδες Φόρμουλα 1
1056 Αζαλέα
Η Αζαλέα (Azalea) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,635. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο γένος καλλωπιστικών φυτών.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αζαλέας εκτιμάται σε 15,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,160. Η Αζαλέα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 54 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της Αζαλέας εκτιμάται σε 85 ως 90 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αζαλεα
Γεώργιος Αγαλλόπουλος
Ο Γεώργιος Αγαλλόπουλος ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από τον Μυστρά. Εγκαταστάθηκε στην Ύδρα όπου και σε νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με το εμπόριο πριν από την επανάσταση. Υπήρξε συνεταίρος του Αντωνίου Οικονόμου μετά την επανάσταση της Ύδρας και αργότερα βοήθησε τον Νικολή Σπηλιωτόπουλο για τη σύσταση της καγκελαρίας του Άργους. Το 1818 έγινε μέλος της φιλικής εταιρίας. Μετά την πρώτη του αποστολή στην ΚΛωνσταντινούπολη όπου και συνάντησε τους αρχηγούς της Εταιρίας Αθανάσιο Ξάνθο, Εμμανουήλ Τσακάλωφ και Παναγιώτη Σέκερη ξαναγύρισε στην ύδρα για να προετοιμάσει την εξέγερση του νησιού μαζι με τον Αντώνιο Οικονόμου. Αργότερα βοήθησε τον Νικόλαο Στπηλιωτόπουλο στην ίδρυση της Καγκελαρίας του Άργους
Πήρε μέρος σε πολλούς αγώνες ως αρχηγός σώματος όπως πήρε μέρος στην πολιορκία του φρουρίου της Ναυπλίας ως αρχηγός του σώματος, του φρούριου του Άργους, βοήθησε στην άλωση της Κορίνθου και σε άλλες μάχες μαζί με τον Νικήτα Σταματελόπουλο στην Πελοπόννησο και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Πολέμησε σε όλες τις μάχες της εποχής του Δράμαλη και πήρε μέρος στην περίφημη μάχη της Ράχοβας ή Αράχοβας υπό τις διαταγές των Καραΐσκάκη και Νικήτα Σταματελόπουλου, όπου σκοτώθηκε ο Μουστάμπεης αλλά και στην πολιορκία της Αθήνας υπό τον στρατηγό Γεώργιο Καραΐσκάκη. Το 1822 ό Αγαλλόπουλος γίνεται Χιλίαρχος. Ό Αγαλλόπουλος εκτός από την πολεμική του δράση στον αγώνα προσέφερε και μεγάλη οικονομική βοήθεια.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Άνταμ Σίλβερ
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, το αμερικανικό επαγγελματικό πρωτάθλημα συνεχίζει να αναπτύσσεται οικονομικά και παγκοσμίως, ειδικά στην Κίνα. Ο Σίλβερ έγινε πρωτοσέλιδο το 2014 επειδή ανάγκασε τον Ντόναλντ Στέρλινγκ να πουλήσει τους Λος Άντζελες Κλίπερς και στη συνέχεια του απαγόρευσε ισόβια την είσοδο σε όλους τους αγώνες και τις εκδηλώσεις του ΝΒΑ, εξαιτίας των ακραίων ρατσιστικών σχολίων που είχε κάνει.
Βιογραφία
Ο Σίλβερ γεννήθηκε σε μια εβραιοαμερικανική οικογένεια σπούδασε δικηγόρος και εξειδικεύτηκε στο εργατικό δίκαιο και υπηρέτησε στον ιδιωτικό τομέα ως νομικός συνεργάτης στο δικηγορικό γραφείο Proskauer Rose. Ο Silver μεγάλωσε στο Rye της Νέας Υόρκης, ένα βόρειο προάστιο της Νέας Υόρκης στην κομητεία Westchester. Φοίτησε στο γυμνάσιο Rye και αποφοίτησε το 1980
Εργάστηκε από το 1984 έως το 1985 ως νομικός σύμβουλος του Les AuCoin που διετέλεσε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. Στη συνέχεια, παρακολούθησε τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Σικάγο, αποφοιτώντας το 1988 με πτυχίο JD.
Καριέρα
Στις 25 Οκτωβρίου 2012 προτάθηκε από τον τότε κομισάριο Ντέιβιντ Στερν για να τον διαδεχθεί στο ΝΒΑ. Την 1η Φεβρουαρίου 2014, όταν ο Στερν παραιτήθηκε από τη θέση του, ο Σίλβερ ψηφίστηκε ομόφωνα ως κομισάριος από τους ιδιοκτήτες των ομάδων του ΝΒΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομισάριοι του NBA
Κατάλογος ελληνικών νησιών ανά πληθυσμό
Ακολουθεί αναλυτικός κατάλογος των Ελληνικών νησιών ανά πληθυσμό, σύμφωνα με τον πραγματικό πληθυσμό των τελευταίων επτά εθνικών απογραφών του Ελληνικού κράτους (οι οποίες πραγματοποιήθηκαν τον δεύτερο χρόνο κάθε δεκαετίας, 1951-2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ελληνικων νησιων ανα εκταση
Γιώργος Τόγιας
Ο  Γιώργος Τόγιας  (γεν. 12 Ιανουαρίου 1960) είναι Έλληνας παλαίμαχος επιθετικός μέσος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική από τη δεκαετία του ’70 ως τη δεκαετία του ’90. Ήταν ψηλός και εύσωμος. Συχνά σκόραρε με κεφαλιά. Στη συνέχεια εργάστηκε ως προπονητής σε ομάδες μικρών κατηγοριών. Τη σεζόν 2010-11 ξεκίνησε ως προπονητής στον Τηλυκράτη Λευκάδας, ομάδα Δ΄ Εθνικής και στην συνέχεια επέστρεψε στον Πανηλειακό, όπου ήταν και την προηγούμενη σεζόν προπονητής.
Βιογραφικό
Ο Γιώργος Τόγιας ξεκίνησε στην Κόρινθο, με την οποία έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική στις 30 Σεπτεμβρίου 1979 σε ηλικία 19 ετών. Το 1981 πήγε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε τρία πρωταθλήματα στις 6,5 σεζόν που αγωνίστηκε. Στη συνέχεια έπαιξε δύο χρόνια στον Πανιώνιο, με τον οποίο αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος 1989.
Τον Ιανουάριο 1990 πήρε μεταγραφή για το Λεβαδειακό, όπου αγωνίστηκε δύο σεζόν και το 1991-92 επανήλθε στον Πανιώνιο, όπου έκλεισε την καριέρα του.
Λιουντμίλα Τσερνίχ
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Το 1959 αποφοίτησε από το Κρατικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Ιρκούτσκ (σήμερα Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Κρατικού Πανεπιστημίου του Ιρκούτσκ). Μεταξύ 1959 και 1963 εργάστηκε στο Εργαστήριο Χρόνου και Συχνότητας στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Φυσικο-Τεχνικών και Ραδιοτεχνικών Μετρήσεων στο Ιρκούτσκ, όπου έκανε αστρομετρικές παρατηρήσεις για την Υπηρεσία Χρόνου.
Μεταξύ 1964 και 1998 ήταν επιστημονική συνεργάτιδα στο Ινστιτούτο Θεωρητικής Αστρονομίας της Ακαδημίας Επιστημών της Σοβιετικής Ένωσης (Ρωσική Ακαδημία Επιστημών από το 1991), που εργάστηκε στη βάση παρατηρήσεων του Ινστιτούτου στο Κριμαϊκό Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο (CrAO), στο Ινστουάν της Κριμαίας. Το 1998 προήχθη σε ανώτερο επιστημονικό συνεργάτη στο CrAO. Το Μικρό Πλανητικό Κέντρο (MPC) της αποδίδει την ανακάλυψη 267 αριθμημένων μικρών πλανητών (αστεροειδών). Αυτές οι ανακαλύψεις έγιναν στο CrAO μεταξύ 1966 και 1992. Αρκετές από αυτές τις ανακαλύψεις τις έκανε σε συνεργασία με τον σύζυγό της και με την Ταμάρα Σμιρνόβα.
Πήραν το όνομά της
Ο αστεροειδής 2325 Τσερνίχ ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Τσέχο αστρονόμο Αντονίν Μρκος και ονομάστηκε έτσι προς τιμή της Λ. Τσερνίχ και του συζύγου της.
Ανακαλύψεις
Δύο αξιοσημείωτες ανακαλύψεις της είναι οι αστεροειδείς 2127 Τάνια και 2212 Ήφαιστος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι αστρονόμοι Κατηγορία:Σοβιετικοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Ναυπηγική
Η Ναυπηγική (Naval Architecture) είναι η επιστήμη και τεχνική που έχει ως αντικείμενο τη μελέτη, σχεδίαση και κατασκευή πλοίων.
Ιστορική ανασκόπηση
Από ιστορικής άποψης διακρίνονται τρία είδη πλοίων τα οποία γενικά ταυτίζονται με αντίστοιχες ιστορικές περιόδους. Στην πρώτη περίοδο, την εποχή των κωπήλατων σκαφών, στη δεύτερη περίοδο που κυριαρχούν τα ιστία (πανιά), δηλαδή των ιστιοφόρων σκαφών και τέλος στην τρίτη των (πάσης φύσεως) μηχανοκίνητων σκαφών.
Κωπήλατα πλοία
Σε αυτό που τουλάχιστον συμφωνούν όλοι οι αρχαιολόγοι, ιστορικοί ερευνητές αλλά και φιλόλογοι είναι ότι η "γέννηση" του πλοίου ανάγεται στην προϊστορική εποχή. Ακριβώς τότε που ο άνθρωπος όταν βρισκόμενος δίπλα σε επιπλέοντα κορμό δένδρου ανέβηκε σε αυτό και κατάφερε ακουμπώντας είτε τα χέρια είτε τα πόδια στο νερό να τον κατευθύνει μετατρέποντάς τον σε σκάφος. Αυτή είναι η πρώτη ναυπηγική κατασκευή!
Η εξέλιξη της ναυπηγικής τέχνης την εποχή εκείνη ήταν πολύ αργή, όπως και με τις άλλες δραστηριότητες του ανθρώπου. Για πολλά χρόνια οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν κωπήλατα μονόξυλα, πλοιάρια δηλαδή τα οποία ήταν λαξευμένα από έναν και μόνο κορμό δένδρου, τα οποία είχαν τη δυνατότητα μεταφοράς εμπορευμάτων. Μάρτυρες της εμπορικής χρήσης των μονόξυλων είναι τα εργαλεία από οψιανό που έχουν βρεθεί σε αρκετούς προϊστορικούς οικισμούς. Το ηφαιστειογενές αυτό πέτρωμα υπάρχει μόνο στη Μήλο, στο Γυαλί της Νισύρου και στην Αντίπαρο. Υποστηρίζεται ότι τουλάχιστον από τη Μεσολιθική εποχή (8η χιλιετία π.Χ.) οι κάτοικοι του Αιγαίου είχαν τη δυνατότητα να διασχίζουν το Αρχιπέλαγος και να μεταφέρουν το απαραίτητο ορυκτό στον τόπο τους από τη Μήλο.
Για να λάβει το μονόξυλο τη μορφή της σχεδίας (σύνδεση κορμών) και από αυτή τη μορφή της "διήρους" και της "τριήρους" πέρασαν πολλές εκατονταετίες, ίσως και χιλιετίες. Άξιο προσοχής όμως είναι η διατήρηση του επιμήκους σχήματος που είχε απ' αρχής το πλοίο. Οι παλαιότερες αναπαραστάσεις πλοίων προέρχονται από πήλινα τηγανόσχημα σκεύη της Πρωτοκυκλαδικής ΙΙ περιόδου (2800-2300 π.Χ.). Στα βασικά στοιχεία αυτών των μορφών διακρίνονται ένα είδος εμβόλου στην ελαφρώς ανασηκωμένη πλώρη, οι σειρές κουπιών εκατέρωθεν του σκάφους και η ογκώδης ανασηκωμένη πρύμνη.
Διά μέσου των αιώνων η εξέλιξη διαπιστώνεται στο μέγεθος (δυνατότητα μεταφοράς) και στη ταχύτητα (με αύξηση των αριθμών των κουπιών). Όμως, ο τρόπος ναυπήγησης σε συνδυασμό με τη χρήση ξύλου καθώς και η ελικτική ικανότητα, δεν επέτρεψαν την αύξηση του μήκους πέρα από ένα όριο, με συνέπεια την ανάπτυξη πολύκωπων πλοίων (900-700 π.Χ.). Ταυτόχρονα, παρατηρείται για πρώτη φορά ο διαχωρισμός εμπορικών και πολεμικών πλοίων. Τα πολεμικά πλοία, για λόγους ευελιξίας ήταν ελαφρά, στενά και χαμηλά σκάφη. Διέθεταν έμβολο στην πλώρη ως επιθετικό όπλο(*), υπερυψωμένο κατάστρωμα που προαναγγέλλει τη δεύτερη σειρά κουπιών καθώς και, λίγο αργότερα, την παρεξειρεσία (προεξοχή των πλευρών για την τοποθέτηση των κουπιών). Οι ανάγκες της νέας πολεμικής τακτικής του εμβολισμού οδήγησαν στην καθιέρωση των πολύκωπων πλοίων, τα οποία είναι γρήγορα και ευέλικτα αφού το μήκος τους υποδιπλασιάζεται τουλάχιστον. Τα πιο κοινά πολεμικά πλοία την εποχή αυτή είναι η τριακόντορος και και η πεντηκόντορος, με τριάντα και πενήντα κουπιά αντίστοιχα, διατεταγμένα σε μία ή δύο σειρές, οπότε και ονομάζονταν μονήρη και διήρη. Αντίθετα τα εμπορικά σκάφη που χρειάζονταν όγκο για μεταφορική ικανότητα, ήταν φαρδύτερα, ψηλότερα και βαθύτερα. Είχαν λιγότερους κωπηλάτες και μεγαλύτερη επιφάνεια ιστίων. Τα σκάφη αυτά ήταν γνωστά ως "στρογγυλά" ενώ τα πολεμικά ως "μακραί νήες".
Από τον 8ο έως τον 6ο αι. π.Χ. οι "μακραί νήες" εξελίσσονται ακόμα περισσότερο με αποκορύφωμα τη δημιουργία των τριήρεων, που κατά πάσα πιθανότητα ναυπηγούνται στην Κόρινθο. Το κορυφαίο αυτό πλοίο θα καθιερωθεί στη συνέχεα σε όλα τα ελληνικά ναυτικά κέντρα. Με συνολικό μήκος 38-40 μ. και αναλογία μήκους προς πλάτος ένα προς δέκα, οι τριήρεις προωθούνταν από 170 κουπιά και αντίστοιχους κωπηλάτες, διατεταγμένους σε τρεις σειρές καθ' ύψος (τους θαλαμίτες, τους ζυγίτες και τους θρανίτες).
Στους Ελληνιστικούς χρόνους οι ισορροπίες δυνάμεων μετατοπίζουν την ναυτική ισχύ από την Ελλάδα στην Αίγυπτο των Πτολεμαίων αλλά και στη Ρόδο, την κορυφαία ναυτική δύναμη στο Αιγαίο την εποχή εκείνη. Η ναυπηγική δεν εξελίσσεται ιδιαίτερα, όμως ναυπηγούνται αξιόλογα πλοία όπως η ναυαρχίδα του Πτολεμαίου του Φιλοπάτορα (3ος π.Χ. αιώνας).
Ιστιοφόρα πλοία
Εποχή από τον 16ο αι. μέχρι τον 19ο αιώνα.
Τα ιστία (πανιά) χρησιμοποιήθηκαν από τους αρχαιότατους χρόνους. Λέγεται ότι με αυτά οι Αιγύπτιοι βοηθούσαν τους εργάτες που έσερναν τεράστιες σχεδίες κατά μήκος του Νείλου. Αλλά και η εμπορική επέκταση στον Εύξεινο Πόντο, γνωστότερη κατά την παράδοση ως Αργοναυτική Εκστρατεία, έγινε με τη βοήθεια των ιστίων, όπως και η μετάβαση (διαπόρθμευση) των Ελλήνων κατά την Εκστρατεία της Τροίας στηρίχτηκε στη δύναμη των "ούριων ανέμων". Καταφανής και η γνώση των αιολικών δυνάμεων.
Η επικράτηση όμως των ιστιοφόρων επί των κωπήλατων σκαφών ολοκληρώθηκε με την ανακάλυψη της Αμερικής, όταν οι νέοι θαλάσσιοι δρόμοι που προέκυψαν, εκτός της Μεσογείου, για τα κωπήλατα σκάφη ήταν πλέον μακρινοί, δύσκολοι έως αδύνατοι και άσκοποι.
Η ανακάλυψη της ιστιοπλοΐας (μανουβράρισμα πολλών πανιών) και της πυξίδας με την εξέλιξη της ναυπηγίας (σε θέματα ευστάθειας) ήταν οι κύριοι συντελεστές της επικράτησης των ιστιοφόρων σκαφών. Μέγα ορόσημο της επικράτησης αυτής υπήρξε η Ναυμαχία της Ναυπάκτου (7 Οκτωβρίου 1571) όταν ο στόλος των Ευρωπαϊκών δυνάμεων (από ιστιοφόρα) κατατρόπωσε τον Οθωμανικό στόλο (από κωπήλατα σκάφη).
Μηχανοκίνητα
(Από τον 19ο αι. μέχρι σήμερα).
Ενώ στις δύο προηγούμενες εποχές το υλικό κατασκευής των πλοίων ήταν το ξύλο, στην εποχή των μηχανοκίνητων, υλικό κατασκευής πλέον ήταν ο χάλυβας, υλικό που έμελλε να προσφέρει τεράστιες δυνατότητες στη περαιτέρω εξέλιξη.
Κύριες εφευρέσεις που μετέβαλαν ριζικά την όψη του πλοίου είναι: Η ατμομηχανή, η έλικα, η φθηνή παραγωγή του χάλυβα, το ραντάρ, το πυροβόλο γραμμωτής (εσωτερικά) κάνης, τα εκρηκτικά βλήματα πυροβόλου, η τορπίλη και οι πύραυλοι.
Αν και οι τέσσερις τελευταίες εφευρέσεις είναι καθαρά πολεμικά μέσα, εντούτοις πρωτοστάτησαν στην εξέλιξη της ναυπηγικής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν όταν οι Γάλλοι κάλυπταν τα πλευρά του ξύλινου πολεμικού τους πλοίου Gloire (εκτοπ. 5000 τόν.) με χαλύβδινο θώρακα προκειμένου να το προστατεύσουν από τα επικίνδυνα βλήματα του εχθρού (που εκτοξεύονταν από μακρινή απόσταση χάρις στη γραμμωτή κάνη). Με τη τοποθέτηση όμως της ατμομηχανής οι πυρκαγιές των ιστίων από τους εξερχόμενους των καπνοδόχων σπινθήρες ήταν αναπόφευκτες. Έτσι όχι μόνο τα ιστία καταργήθηκαν σύντομα αλλά και τα καταστρώματα και οι υπερκατασκευές αντικαταστάθηκαν από χαλύβδινα.
Νηογνώμονες
Γενικά για τους Νηογνώμονες δείτε το πλήρες άρθρο Νηογνώμονες.
Για τη κατάταξη των πλοίων και τα πιστοποιητικά που εκδίδει ο Βρετανικός Νηογνώμονας δείτε το άρθρο Βρετανικός Νηογνώμονας, για εκείνα του Γαλλικού Νηογνώμονα δείτε το άρθρο Γαλλικός Νηογνώμονας, ενώ για τα πιστοποιητικά του Αμερικανικού Νηογνώμονα δείτε το άρθρο Αμερικανικός Νηογνώμονας.
Γεωμετρία σκάφους
Οι Ναυπηγικές γραμμές και οι κύριες διστάσεις του πλοίου όχι μόνο ολοκληρώνουν μια πλήρη γεωμετρική εικόνα του πλοίου. Στην ανάλυση των ναυπηγικών γραμμών και των διαστάσεων θα αναφερθούν μόνο οι αναγκαίοι επί μέρους όροι για τη πληρέστερη αντίληψη.
(Μοναδική ίσως περίπτωση ασύμμετρης ναυπήγησης είναι οι "γόνδολες" λόγω ανάγκης έκκεντρης ώθησης της κώπης).
Ναυπηγικές γραμμές
Ως ναυπηγικές γραμμές θεωρούνται οι:
Εγκάρσιες ναυπηγικές γραμμές ή γραμμές νομέων (frame lines)
Διαμήκεις ναυπηγικές γραμμές ή κάθετοι (Longitudinal lines, Vertical lines, Buttocks)
Οριζόντιες ναυπηγικές γραμμές ή παρίσαλοι ή ίσαλοι (Water lines) και οι
Διαγώνιες βοηθητικές ναυπηγικές γραμμές (Diagonals)
Για όλες τις παραπάνω δείτε το άρθρο Ναυπηγικές γραμμές καθώς και για το τρόπο σχεδίασής των.
Κύριες διαστάσεις
Για τις κύριες διαστάσεις Μήκος σκάφους (Length), Πλάτος σκάφους (Breadth ή Beam) και Κοίλο σκάφους δείτε το επί μέρους άρθρο Κύριες διαστάσεις πλοίου
Ναυπ. μονάδες μέτρησης
Στη Ναυπηγική λόγω της επί σειρά ετών επικράτησης των Βρετανών το αγγλικό σύστημα μετρήσεων έχει ευρύτατη χρήση.
Παρατίθενται οι συντελεστές μετατροπής των μονάδων μέτρησης από το αγγλικό σύστημα στο μετρικό των πλέον εύχρηστων στη ναυπηγική.
Μονάδα Μήκους (Length): 1 mile = 1609958 mm (=1759,684 yd = 5281,998 ft = 63384,04 in). 1 mile = 1853190 mm (=2025,536 yd = 6080 ft = 72960,09 in)